cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιόλη
Ο μύθος
Παραλλαγές του μύθου τονίζουν ότι η Ιόλη δεν ήθελε τον Ηρακλή και αντιστεκόταν στις διαθέσεις του. Προτίμησε να δει να σφάζονται μπροστά στα μάτια της οι γονείς της παρά να υποκύψει. Λέγεται ότι κατά την άλωση της Οιχαλίας από τον Ηρακλή η Ιόλη έπεσε από τα τείχη για να αυτοκτονήσει, αλλά δεν το κατόρθωσε επειδή τα πολλά και μακριά φορέματά της γέμισαν αέρα και έδρασαν ως αλεξίπτωτο, επιβραδύνοντας την πτώση. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, ο Ηρακλής λίγο πριν πεθάνει παρεχώρησε την Ιόλη στον γιο του Ύλλο με την παραγγελία να την παντρευτεί όταν θα ενηλικιωνόταν.
Πηγή
Κατηγορία:Ηρακλής Κατηγορία:Γυναίκες του Ηρακλή
Σταυροχώρι Λασιθίου
Το Σταυροχώρι (επίσημο: Σταυροχώριον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Ιεράπετρας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 313 μέτρα. Η κύρια απασχόληση του πληθυσμού είναι η γεωργία (ελιές, πρώιμα κηπευτικά) και δευτερεύουσα είναι η κτηνοτροφία. Η παλαιότερη ονομασία του χωριού είναι Στραβοδοξάρι. Στο χωριό βρίσκονται αρκετοί ναοί, όπως η Μονή Παναγίας Λυγιάς, ο ναός των Αγίων Αποστόλων και ο ναός του Αγίου Αντωνίου.
Ιστορία
Το παλιό όνομα του χωριού (Στραβοδοξάρι) προέρχεται από το οικογενειακό επώνυμο Στραβοδοξάρης, ο οποίος πρέπει να ήταν ο ιδρυτής του χωριού κατά την ανάκτηση της Κρήτης από το Νικηφόρο Φωκά το 961. Άλλες εκδοχές αναφέρουν ότι το όνομα προέρχεται από το στραβό δοξάρι κάποιου θρυλικού λυράρη του χωριού ή ότι το χωριό από μακριά μοιάζει με στραβό δοξάρι. Το χωριό αναφέρεται το 1577 από το Φραγκίσκος Μπαρόκιος. Στην απογραφή του Καστροφύλακα (Κ 139) το 1583, αναγράφεται Stravo dhoxari με 223 κατοίκους. Το 1834 είχε 25 χριστιανικές οικογένειες και 4 τουρκικές οικογένειες. Το 1881 είχε 396 Χριστιανούς και 25 Τούρκους και το 1900 είχε 562 κατοίκους. Στην ελληνική απογραφή του 1920, το χωριό αναφέρεται ως Σταυροχώρι και είχε 592 κατοίκους. Το 1951 έφτασε να έχει 909 κατοίκους.
176
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 176 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Σταυροχώρι Λασιθίου
Ιστορία
Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
176
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σταυροχώρι Λασιθίου
Μονή της Ζωοδόχου Πηγής Λυγιάς
Νοτιοανατολικά του Σταυροχωρίου βρίσκεται η Μονή της Ζωοδόχου Πηγής Λυγιάς και αποτελεί προσκύνημα για αρκετούς επισκέπτες της.. Το μοναστήρι βρίσκεται σε απόκρημνη και λοφώδη περιοχή. Η οικοδόμησή του αποδίδεται σε κάποιο θαύμα, που έγινε στα τέλη του 19ου αιώνα. Σήμερα υπάρχει ένας μοναχός.
Η εκκλησία της Θεοτόκου Πηγής στην τοποθεσία «τσοί Αποστόλους στην Λυγιά» συγκεντρώνει πολλά στοιχεία για να είναι ο αναφερόμενος από τον Ράντολφ ναός ο οποίος όμως αναζητείται από άλλους στο Μακρύ Γιαλό και στα Φέρμα της Ιεράπετρας. Σύμφωνα με την παράδοση, το μοναστήρι χτίστηκε γύρω στα τέλη του 19ου αιώνα περίπου το 1880 μ. Χ.
Ναός Αγίων Αποστόλων
Στα 200μ βορειοδυτικά από την εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής βρίσκεται ο Ναός των Αγίων Αποστόλων, ο οποίος είναι ο μισός σε σπηλιά ενός γκρεμού. Λέγεται ότι περνώντας από την Κρήτη ο Απόστολος Παύλος, δημιούργησε έναν ναό 24 χιλιόμετρα ανατολικά της Ιεράπετρας και 5 χιλιόμετρα προς βορρά. Έτσι, ο ναός πιθανότατα είναι δημιούργημα του Αποστόλου Παύλου, σύμφωνα με την παράδοση.
Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας υπήρξε κρυφό σχολείο και η πόρτα (είσοδος) είχε ύψος 1,2 μ. Κάποιος νεωτεριστής το 1950 το χάλασε και του έδωσε το σημερινό του ύψος. Σ’ αυτόν το ναό είχαν επισημανθεί και εγκλωβιστεί πολλά γυναικόπαιδα από πειρατές και από Τούρκους. Με κατανυκτικές προσευχές και γονυκλισίες σχίστηκε ο βράχος- φαίνεται ακόμα και σήμερα- και ξέφυγαν με ασφάλεια στο απυρόβλητο βουνό, αποφεύγοντας βέβαια καταστροφή. Το μοναστήρι γιορτάζει στις 29 Ιουνίου, την εορτή των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.
Δάσος του Πετρολίβανου
Το δάσος που είναι απέναντι από το μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής λέγεται Πετρολίβανος. Παλαιά ήταν ένας τεράστιος δρυμός με πηγές και ένας ασφαλής κρυψώνας στις τουρκοπειρατικές επιδρομές. Απέναντι, στα βορειοδυτικά, υπήρχε οικισμός με την ονομασία «Κάτω Μετόχι» και στα 800 μ. προς Βορρά βρισκόταν ένας άλλος ισοδύναμος οικισμός, με την ονομασία «Πάνω Μετόχι». Σε αμφότερους οικισμούς φαίνονται και σήμερα χαλάσματα και ερειπωμένα σπίτια.
Στο Πάνω Μετόχι υπάρχει ένας πλάτανος από τους 5 που σύμφωνα με την παράδοση φύτεψε ένας κατάδικος με εντολή ενός Αγά για να του χαρίσει τη ζωή. Το πρώτο το φύτεψε στην Αγία Φωτιά της Ιεράπετρας, το δεύτερο στο Πάνω Μετόχι, το τρίτο στο Σταυροχώρι, το τέταρτο στη Χρυσοπηγή και το πέμπτο, που καταστράφηκε πριν από μερικά χρόνια, στη Μαλαύρα.
Διοικητικά
Δείτε: Κοινότητα Σταυροχωρίου
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Κουτσουρά, την Λάπιθο και τα Τσικκαλαριά αποτελούν την κοινότητα Σταυροχωρίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 147 κατοίκους.
Παραπομπές
Σταυροχωρι
Καναδικό ποδόσφαιρο
Το καναδικό ποδόσφαιρο (αγγλικά: Canadian football, γαλλικά: Football canadien) είναι μια μορφή βορειοαμερικανικού ποδοσφαίρου (gridiron football) που παίζεται στον Καναδά και στο οποίο δύο ομάδες των 12 παικτών ανταγωνίζονται για τον εδαφικό έλεγχο ενός γηπέδου 110 υάρδες (101 μέτρα) μήκος και 65 υάρδες (59 μέτρα) πλάτος. Σκοπός του παιχνιδιού είναι να προωθηθεί μία μυτερή σφαιροειδής μπάλα στην περιοχή βαθμολόγησης της αντίπαλης ομάδας (end zone, τελική ζώνη).
Στον Καναδά, ο όρος «ποδόσφαιρο» (football) μπορεί να αναφέρεται στο καναδικό ποδόσφαιρο και στο αμερικανικό ποδόσφαιρο συλλογικά, είτε στο κάθε άθλημα συγκεκριμένα, ανάλογα με τα συμφραζόμενα. Τα δύο αθλήματα έχουν κοινές ρίζες και συνδέονται στενά αλλά έχουν σημαντικές διαφορές. Ειδικότερα, το καναδικό ποδόσφαιρο έχει 12 παίκτες στο γήπεδο ανά ομάδα αντί για 11, το γήπεδο είναι περίπου 10 υάρδες πλατύτερο και 10 υάρδες μεγαλύτερο σε μήκος μεταξύ των τελικών ζωνών που είναι οι ίδιες αλλά 10 υάρδες βαθύτερες, ενώ μια ομάδα έχει μόνο τρεις προσπάθειες ντάουν (down) για να κερδίσει 10 υάρδες, η οποία οδηγεί σε λιγότερο επιθετικό πεχνίδι σε σχέση με το αμερικανικό ποδόσφαιρο. Στο καναδικό ποδόσφαιρο όλοι οι παίκτες της αμυνόμενης ομάδας, όταν αρχίζει ένα ντάουν, πρέπει να είναι τουλάχιστον 1 υάρδα από τη γραμμή του scrimmage. (Το αμερικανικό παιχνίδι έχει μια παρόμοια "ουδέτερη ζώνη", αλλά είναι μόνο μία προέκταση του ποδοσφαίρου.)
Η CFL είναι η πιο δημοφιλής και διοργάνώνει το μόνο κύριο επαγγελματικό πρωτάθλημα καναδικού ποδοσφαίρου. Το παιχνίδι για την κατάκτηση του τροπάιου του πρωταθλήματος, του Grey Cup, είναι μία από τις μεγαλύτερες αθλητικές διοργανώσεις του Καναδά, προσελκύοντας ευρύ τηλεοπτικό κοινό, αν και έχει συρρικνωθεί τα τελευταία χρόνια. Το 2009, περίπου το 40% του πληθυσμού του Καναδά παρακολούθησαν μέρος του παιχνιδιού. Το 2014, ήταν πιο κοντά στο 33%, και κορυφώθηκε με 5,1 εκατομμύρια τηλεθεατές κατά το τέταρτο τρίμηνο.
Το καναδικό ποδόσφαιρο παίζεται επίσης σε γυμνάσια, σχολεία, κολέγια και σε ημιεπαγγελματικό επίπεδο. Η Canadian Junior Football League η οποία συστάθηκε στις 8 Μαΐου του 1974, και η Quebec Junior Football League είναι πρωταθλήματα για τους παίκτες ηλικίας από 18 έως 22 ετών. Πολλοί σπουδαστές μεταδευτεροβάθμιων ιδρυμάτων μετέχουν στο Canadian Interuniversity Sport για την κατάκτηση του Vanier Cup, αλλά και ανώτερα πρωταθλήματα, όπως η Alberta Football League έχουν αυξηθεί σε δημοτικότητα τα τελευταία χρόνια. Τα μεγάλα επιτεύγματα στο καναδικό ποδόσφαιρο καταγράφονται στο Canadian Football Hall of Fame.
Άλλες οργανώσεις σε ολόκληρο τον Καναδά διοργανώνουν πρωταθλήματα καναδικού ποδοσφαίρου κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομαδικά αθλήματα Κατηγορία:Παιχνίδια με μπάλα
177
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 177 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Υφαλοκαρχαρίας της Καραϊβικής
Ο υφαλοκαρχαρίας της Καραϊβικής (Carcharhinus perezii - Καρχαρίνος του Πέρεζ) είναι ένα είδος καρχαρίνου, της οικογένειας των καρχαρινίδων. Απαντάται στα τροπικά νερά του δυτικού Ατλαντικού, από τη Φλόριντα μέχρι τη Βραζιλία και είναι ο πιο κοινός υφαλοκαρχαρίας στην Καραϊβική. Με δυνατό και υδροδυναμικό σώμα, χαρακτηριστικό όλων των καρχαρίνων, το είδος είναι δύσκολο να διακριθεί από άλλα μεγάλα μέλη της οικογένειας όπως ο σκοτεινός και ο λείος καρχαρίας. Διακριτικά χαρακτηριστικά είναι τα σκουρόχρωμα πτέρυγια χωρίς εξέχοντα σημάδια μια μικρή πίσω άκρη στο δέυτερο ραχιαίο πτερύγιο, μαζί με το σχήμα και τον αριθμό των δοντιών.
Κατανομή
Ο υφαλοκαρχαρίας της Καραϊβικής εμφανίζεται σε όλο το τροπικό δυτικό Ατλαντικό ωκεανό, από τη Βόρεια Καρολίνα στα βόρεια μέχρι τη Βραζιλία στο νότο, συμπεριλαμβανομένων των Βερμούδων, βόρειο Κόλπο του Μεξικού και την Καραϊβική Θάλασσα. Ωστόσο, είναι εξαιρετικά σπάνιος βόρεια των Φλόριντα Κις. Προτιμά ρηχά νερά πάνω ή γύρω από κοραλλιογενείς υφάλους, και βρίσκεται συνήθως κοντά στο ώκεανιο άκρο των υφάλων. Αυτός ο καρχαρίας είναι πιο συχνός σε νερά ρηχότερα από 30 μ., αλλά έχει γίνει γνωστό ότι καταδύονται μέχρι τα 378 μ.
Περιγραφή
Ένα βαρύς καρχαρία με ένα «τυπικό» αεροδυναμικό σχήμα, ο υφαλοκαρχαρίας της Καραϊβικής είναι δύσκολο να διακριθεί από άλλα μεγάλα είδη καρχαρίνων. Έχει μήκος συνήθως 2 έως 2,5 m· το μέγιστο καταγεγραμμένο μήκος είναι 3 μέτρα και το μέγιστο βάρος που αναφέρθηκε είναι 70 κιλά Ο χρωματισμός είναι σκούρο γκρι ή γκρι-καφέ και από πάνω λευκό ή λευκό-κίτρινο κάτω, με μια δυσδιάκριτη λευκή λωρίδα στα πλευρά. Τα πτερύγια δεν έχουν ιδιαίτερα σημάδια. Η κάτω πλευρά των ζευγών πτερυγίων, του πρωκτικού πτερύγιου και κάτω λοβού του ουραίου πτερυγίου είναι σκοτεινή.
Το ρύγχος είναι μάλλον μικρό, ευρύ, και στρογγυλεμένο, χωρίς προεξέχοντα πτερύγια του δέρματος δίπλα από τα ρουθούνια. Τα μάτια είναι μεγάλα και κυκλικά, με σκαρδαμυκτικλες μεμβράνες (προστατευτικά τρίτα βλέφαρα). Υπάρχουν 11-13 σειρές δοντιών σε κάθε ήμισυ των δύο γνάθων. Τα δόντια έχουν ευρείες βάσεις, οδοντωτά άκρα και στενά φύματα. Τα μπροστινά 2-4 δόντια σε κάθε πλευρά είναι όρθια και τα υπόλοιπα όλο και πιο λοξά. Τα πέντε ζεύγη των βραγχίων σχισμές είναι μέτρια μακριά, με την τρίτη σχισμή απλάδια όσον αφορά την προέλευση των θωρακικά πτερύγια. Το πρώτο ραχιαίο πτερύγιο είναι υψηλό και δρεπανοειδές. Υπάρχει μια μικρή ακρολοφία κατά μήκος της πλάτης ανάμεσα στα δύο πτερύγια. Το δεύτερο ραχιαίο πτερύγιο είναι σχετικά μεγάλο με μια μικρή ελεύθερη άκρη πίσω. Η αρχή του πρώτου ραχιαίου πτερύγιου βρίσκεται πάνω ή λίγο πιο μπροστά από τα ακροπτερύγια των θωρακικών πτερυγίων και το δεύτερο ραχιαίο πτερύγιο βρίσκεται πάνω ή λίγο πιο μπροστά από το πρωκτικό πτερύγιο. Τα θωρακικά πτερύγια είναι μακριά και στενά και εκλεπτύνονται σε ένα σημείο. Τα δερματικά δόντια είναι σε πυκνή διατάξη και επικαλύπτονται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καρχαρινόμορφα Κατηγορία:Καρχαρίες
Τα Ταξίδια των Thornberrys
Tα Ταξίδια των Thornberrys ή Οι Ατίθασοι Thornberrys ή Οικογένεια Θόρνμπερι (Τhe Wild Thornberrys) ονομάζεται η αμερικάνικη τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων που προβάλλεται μέσω της συχνότητας του Nickelodeon. Αρχικά, η εκπομπή προβαλλόταν μέσω του Channel 9 έως το 2009, ενώ στην συνέχεια επανήλθε στις οθόνες με την δημιουργία του Nickelodeon στην Ελλάδα, στις 3 Σεπτεμβρίου 2010 έως τα μέσα του 2011.
Υπόθεση
Η σειρά ακολουθεί τις περιπέτειες της οικογένειας Thornberry, μιας οικογένειας που γυρνά όλο τον κόσμο με ένα τροχόσπιτο για να κινηματογραφήσουν τα ζώα για την εκομπή του πατέρα Thornberry. Η Ελίζα όμως, η μικρή κόρη της οικογένειας, κρύβει ένα μυστικό. Μετά από μια συνάντηση με έναν μάγο, απέκτησε την ικανότητα να μπορεί να μιλά με τα ζώα! Έτσι, ζει τις δικές της περιπέτειες με τον καλύτερο της φίλο, Δαρβίνο, ο οποίος είναι μια μαϊμού! Μέσα από την σειρά μαθαίνουμε για τα διάφορα ήδη ζώων και την προστασία τους αλλά και τον σεβασμό προς την φύση.
Mεταγλώττιση
Η μεταγλώττιση έγινε στο Studio Vertical.
Επεισόδια
Η σειρά έχει 4 κύκλους και συνολικά 91 επεισόδια, τα οποία έχουν προβληθεί όλα μέσω του ελληνικού Nickelodeon.
Ταινίες
Tρεις ταινίες έχουν κυκλοφορήσει:
References
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Σειρές του Nickelodeon
Μετακαολίνη
Πηγές καολινίτη
Η ποιότητα και η αντιδραστικότητα της μετακαολίνης εξαρτάται κυρίως από τα χαρακτηριστικά της πρώτης ύλης που χρησιμοποιείται. Η μετακαολίνη μπορεί να παραχθεί από μια ποικιλία πρωτογενών και δευτερογενών πηγών που περιέχουν καολινίτη :
Σχηματισμός μετακαολίνη
Ο ορυκτός καολινίτης δεν περιέχει ενδιάμεσα κατιόντα ή ενδιάμεσο νερό. Η θερμοκρασία αφυδροξυλίωσης εξαρτάται από τη σειρά στοίβαξης του δομικού στρώματος. Διαταραγμένος καολινίτης αφυδροξυλιώνεται μεταξύ 530 και 570 °C, διατεταγμένος καολινίτης μεταξύ 570 και 630 °C. Ο αφυδροξυλιωμένος διαταραγμένος καολινίτης εμφανίζει υψηλότερη ποζολανική δράση από την παραγγελθείσα. Η αφυδροξυλίωση του καολίνη σε μετακαολίνη είναι μια ενδόθερμη διαδικασία λόγω της μεγάλης ποσότητας ενέργειας που απαιτείται για την απομάκρυνση των χημικά συνδεδεμένων ιόντων υδροξυλίου. Πάνω από το εύρος θερμοκρασιών της αφυδροξυλίωσης, ο καολινίτης μετατρέπεται σε μετακαολίνη, μια σύνθετη άμορφη δομή που διατηρεί κάποια τάξη μεγάλης εμβέλειας λόγω της στοίβαξης των στρωμάτων. Μεγάλο μέρος του αλουμινίου του οκταεδρικού στρώματος γίνεται τετραεδρικά και πενταεδρικά συντονισμένο. Προκειμένου να παραχθεί μια ποζολάνη (συμπληρωματικό τσιμεντοειδές υλικό) πρέπει να επιτευχθεί σχεδόν πλήρης αφυδροξυλίωση χωρίς υπερθέρμανση, δηλαδή να καβουρδιστεί καλά αλλά όχι να καεί. Αυτό παράγει μια άμορφη, εξαιρετικά ποζολανική κατάσταση, ενώ η υπερθέρμανση μπορεί να προκαλέσει πυροσυσσωμάτωση, να σχηματίσει ένα νεκρό καμένο, μη αντιδραστικό πυρίμαχο, που περιέχει μουλλίτη και ένα ελαττωματικό σπινέλιο Al-Si. Οι αναφερόμενες βέλτιστες θερμοκρασίες ενεργοποίησης ποικίλλουν μεταξύ 550 και 850 °C για ποικίλες διάρκειες, ωστόσο το εύρος 650-750 Οι °C αναφέρονται πιο συχνά. Σε σύγκριση με άλλα ορυκτά αργίλου, ο καολινίτης παρουσιάζει ένα μεγάλο διάστημα θερμοκρασίας μεταξύ αφυδροξυλίωσης και ανακρυστάλλωσης, ευνοώντας πολύ τον σχηματισμό μετακαολίνης και τη χρήση θερμικά ενεργοποιημένων αργίλων καολίνης ως ποζολάνες. Επίσης, επειδή το οκταεδρικό στρώμα εκτίθεται απευθείας στο ενδιάμεσο στρώμα (σε σύγκριση για παράδειγμα με ορυκτά αργίλου TOT όπως οι σμηκτίτες), η δομική διαταραχή επιτυγχάνεται πιο εύκολα κατά τη θέρμανση.
Μετακαολίνη υψηλής αντιδραστικότητας
Η υψηλής αντιδραστικότητας μετακαολίνη (HRM) είναι μια εξαιρετικά επεξεργασμένη αντιδραστική αργιλιοπυριτική ποζολάνη, ένα λεπτώς διαιρεμένο υλικό που αντιδρά με σβησμένο ασβέστη σε κανονική θερμοκρασία και παρουσία υγρασίας για να σχηματίσει ένα ισχυρό τσιμέντο βραδείας σκλήρυνσης. Σχηματίζεται με φρύξη καθαρού καολινίτη, γενικά μεταξύ 650-700 °C σε περιστροφικό κλίβανο εξωτερικής καύσης. Αναφέρεται επίσης ότι η HRM είναι υπεύθυνη για την επιτάχυνση της ενυδάτωσης του συνηθισμένου τσιμέντου Πόρτλαντ (OPC) και η σημαντική επίδρασή του φαίνεται εντός 24 ωρών. Μειώνει επίσης τη φθορά του σκυροδέματος από την αντίδραση αλκαλίου πυριτίου (ASR), ιδιαίτερα χρήσιμο όταν χρησιμοποιείται ανακυκλωμένο θρυμματισμένο γυαλί ή λεπτά υαλοπίνακα ως αδρανή. Η ποσότητα σβησμένου ασβέστη που μπορεί να δεσμευτεί με μετακαολίνη μετράται με το τροποποιημένο τεστ Chapelle.
Ιδιότητες προσρόφησης
Οι ιδιότητες της επιφάνειας προσρόφησης των μετακαολινών μπορούν να επιτευχθούν με ανάλυση αντίστροφης αέριας χρωματογραφίας.
Εφαρμογή σκυροδέματος
Θεωρείται ότι έχει διπλάσια δραστικότητα από τις περισσότερες άλλες ποζολάνες, η μετακαολίνη είναι ένα πολύτιμο μείγμα για εφαρμογές σκυροδέματος/τσιμέντου. Η αντικατάσταση του τσιμέντου πόρτλαντ με 8–20% (κατά βάρος) μετακαολίνη παράγει ένα μείγμα σκυροδέματος που παρουσιάζει ευνοϊκές μηχανικές ιδιότητες, όπως: το φαινόμενο πλήρωσης, η επιτάχυνση της ενυδάτωσης OPC και η ποζολανική αντίδραση. Το πληρωτικό αποτέλεσμα είναι άμεσο, ενώ το αποτέλεσμα της ποζολανικής αντίδρασης εμφανίζεται μεταξύ 3 και 14 ημερών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου Κατηγορία:Σκυρόδεμα
Αθαμάνιο Άρτας
Το Αθαμάνιο είναι χωριό του νομού Άρτας και Διαμέρισμα του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων με πληθυσμό 313 μόνιμους κατοίκους, ο οποίος αυξάνεται σημαντικά από το Μάιο και έπειτα, λόγω της μετακίνησης πληθυσμού από τις πεδινές περιοχές του Νομού, ο οποίος ασχολείται με την κτηνοτροφία. Το Αθαμάνιο, μαζί με τους οικισμούς Αμπέλια [39 κ.], Κορακάδα [51 κ.], Σκαλούλα [31 κ.], Παλαιοχώρι [45 κ.], Τελήσι [38 κ.] και Πλάτανος [0 κ.], αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Αθαμανίου, συνολικού πληθυσμού 517 κατοίκων. Εφάπτεται του οικισμού Κορακάδα, συνορεύει με τον οικισμό Αμπέλια, από τον οποίο τους χωρίζει η Εθνική Οδός Άρτας-Τρικάλων και βρίσκεται πολύ κοντά στον οικισμό Τελήσι (τους χωρίζει ο οικισμός Αμπέλια).
Το Αθαμάνιο είναι κτισμένο αμφιθεατρικά στις παρυφές των Τζουμέρκων (Αθαμανικά Όρη): η κορυφή που βρίσκεται πάνω από το χωριό έχει υψόμετρο 2.393 μέτρα. Υψομετρικά το κέντρο του χωριού βρίσκεται στα 756 μέτρα, λόγω όμως της μορφολογίας του εδάφους είναι κτισμένο από υψόμετρο 620μ έως 1042μ. Απέχει 64 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νομού, Άρτα, διαδρομή περίπου 50 λεπτών από το νέο οδικό άξονα Άρτας-Τρικάλων, και 90 χιλιόμετρα από τα Τρίκαλα. Γεωγραφικά τοποθετείται στο τμήμα των ανατολικών Τζουμέρκων και σε απόσταση 15 χλμ από τον ποταμό Αχελώο, που αποτελεί και το φυσικό σύνορο με τον Νομό Τρικάλων.
Ιστορικά στοιχεία για την ευρύτερη περιοχή
Η περιοχή του Δήμου Αθαμανίας στους μυθικούς και προϊστορικούς χρόνους αποτελούσε τμήμα της χώρας των Αθαμάνων, η οποία εκτεινόταν μεταξύ Ηπείρου, Θεσσαλίας και Δυτικής Στερεάς Ελλάδας. Οι Αθαμάνες, ηπειρωτικό φύλο που κατοικούσαν στην ορεινή περιοχή των Αθαμανικών Ορέων (Τζουμέρκα) και των βορειοανατολικών Αγράφων, οφείλουν το όνομά τους στο μυθικό βασιλιά Αθάμαντα, που ήρθε από τον Ορχομενό της Βοιωτίας, εγκαταστάθηκε και βασίλευσε στην περιοχή. Έτσι πήρε το όνομά του και το χωριό.
Κατά τους ιστορικούς χρόνους, οι Αθαμάνες αναφέρονται πρώτη φορά το 395 π.Χ., ενισχύοντας την τετραπλή συμμαχία Κορίνθου, Άργους, Αθήνας και Θήβας. Στρατευμένοι ή μισθοφόροι πολεμιστές, εκστρατεύουν στην Ιταλία υπό τον βασιλιά Πύρρο κατά τη δεύτερη περίοδο της βασιλείας του (296-272 π.Χ.).
Με την κυριαρχία των Ρωμαίων (167 π.Χ.), η Αθαμανία και όλη η Ήπειρος αρχικά συγχωνεύεται με τη Μακεδονία, αποτελώντας ρωμαϊκή επαρχία, ενώ μετά την υποταγή και της υπόλοιπης Ελλάδας το 146 π.Χ., προσαρτήθηκε στην επαρχία Αχαΐας.
Από τον 3ο μέχρι και τον 11ο αιώνα, Κέλτες, Βάνδαλοι, Οστρογότθοι, Σλάβοι, Νορμανδοί, Βούλγαροι και άλλοι επιδρομείς θα ερημώσουν πολλές φορές την περιοχή των Τζουμέρκων. Η Αθαμανία, στα χρόνια της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, αποτέλεσε αρχικά μέρος του Θέματος Νικόπολης και αργότερα τμήμα του ισχυρού Δεσποτάτου της Ηπείρου (1204-1449), ενισχύοντάς το οικονομικά και στρατιωτικά.
Μετά την κατάληψη της Άρτας από τους Τούρκους το 1449, η περιοχή των Τζουμέρκων προβάλλει αντίσταση και παραμένει ανεξάρτητη μέχρι το 1479, οπότε και αναγνωρίζει την τουρκική κυριαρχία, διατηρώντας όμως σημαντικά προνόμια ως ημιανεξάρτητη, αυτοδιοικούμενη κοινότητα. Κατά τον 17ο αιώνα, τα προνόμια περιορίζονται, οι φόροι αυξάνονται ενώ η περιοχή δοκιμάζεται από αναρχία, ληστείες και διωγμούς.
Από το 1696, οπότε τα χωριά της περιοχής των Τζουμέρκων και της ευρύτερης περιοχής οικειοθελώς τίθενται υπό την προστασία των Ενετών με την υποχρέωση πληρωμής φόρου, και ιδιαίτερα μετά τη συνθήκη του Κάρλοβιτς μεταξύ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Βενετίας το 1699, μια νέα περίοδος ανασυγκρότησης και ανοικοδόμησης της περιοχής αρχίζει. Ανασυγκροτούνται οικισμοί, οικοδομούνται μοναστήρια, εκκλησίες, επισκευάζονται υδραγωγεία, νερόμυλοι κλπ. Γεγονότα που σημαδεύουν την περιοχή των Τζουμέρκων κατά τον 18ο αιώνα είναι τα Ορλωφικά το 1770 και η άνοδος στην εξουσία του Αλή Πασά το 1785. Κατά τους επαναστατικούς χρόνους, η συμμετοχή των Τζουμέρκων στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 είναι αξιόλογη. Στο μοναστήρι του Αγ. Γεωργίου στο Βουργαρέλι το Μάιο του 1821 συγκεντρώθηκαν οι οπλαρχηγοί των Τζουμέρκων και Ραδοβυζίων (Γεώργιος Καραϊσκάκης, Γώγος Μπακόλας κ.ά.) και κήρυξαν την επανάσταση της Άρτας. Από τότε, αρκετά επαναστατικά κινήματα σημειώνονται στην περιοχή των Τζουμέρκων και αρκετές μάχες διεξάγονται μέχρι το 1881, οπότε και γίνεται η προσάρτηση της περιοχής και της Άρτας στην ελεύθερη ελληνική επικράτεια.
Τα πολεμικά γεγονότα του 20ου αιώνα (Βαλκανικοί πόλεμοι και οι δυο Παγκόσμιοι Πόλεμοι) και ιδιαίτερα η Κατοχή 1941-1944 και η δράση των αντιστασιακών δυνάμεων ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ στην περιοχή κατά τον Εμφύλιο σημαδεύουν την περιοχή των Τζουμέρκων με σημαντικές ανθρώπινες απώλειες και καταστρεπτικές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες.
Η εσωτερική και η εξωτερική μετανάστευση τις επόμενες δεκαετίες θα μειώσουν ακόμα περισσότερο το ανθρώπινο δυναμικό του Δήμου Αθαμανίας, κατά συνέπεια και του χωριού Αθαμανίου.
Εξαγορά του Αθαμανίου
Το παλαιότερο όνομα του Αθαμανίου φέρεται ως Λειψίστα, με 705 κατοίκους το 1883, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Β' Ταξεως της Θεοδωρίας, που είχε έδρα το Βουργαρέλιον. Το 1912 διορθώνεται σε Λουψίστα, αποσπάται από το Δήμο Θεοδωρίας και ορίζεται έδρα της κοινότητας Λουψίστας. Το 1927 μετονομάζεται από Λουψίστα σε Λειψόν. Τέλος το 1950 μετονομάζεται από Λειψόν σε Αθαμάνιον.
Το παλιό όνομα του Αθαμανίου ήταν Λουψίστα, το οποίο προήρθε κατά τον 16ο αιώνα, με αφορμή την έλλειψη υδάτινων πόρων στην περιοχή λόγω παρατεταμένης περιόδου ανομβρίας.
Μετά την Επανάσταση του 1821, η πρώτη οριοθέτηση των συνόρων άφησε την Ήπειρο ως τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μέχρι το 1881, οπότε κι έγινε η προσάρτηση της περιοχής της Ηπείρου. Όμως, οι Τούρκοι που είχαν στην ιδιοκτησία τους αυτές τις περιοχές και τα χωριά είχαν πουλήσει τις εκτάσεις αυτές σε πλούσιους Έλληνες και το δικαίωμά τους αυτό κατοχυρώθηκε με τη Συνθήκη του Βερολίνου στις 13 Ιουλίου 1878.
Αγοραστές των χωριών της Άρτας και των Τζουμέρκων ήταν ο Χρηστάκης Ζωγράφος, ο οποίος ήταν εκείνη την εποχή προμηθευτής του τουρκικού στρατού, και ο Κωνσταντινος Καραπάνος, γιος του Γεράσιμου Καραπάνου, αρχιεπιστάτη των κληρονόμων του Μουσταφά Πασά, μεγάλου αξιωματούχου της Τουρκίας, έμπιστου συνεργάτη του σουλτάνου Αβδούλ Αζίζ Χαν Γαζή και ιδιοκτήτη περιοχών της Θεσσαλίας και της Δυτικής Μακεδονίας.
Οι δύο αυτές οικογένειες συγγένεψαν μεταξύ τους παντρεύοντας τους απογόνους τους κι έτσι έγινε μεταβίβαση περιουσίας, που περιελάμβανε κάποια χωριά, όπως το Αθαμάνιο, τα οποία και πάλι υπέφεραν από την καταπίεση και τη βαριά φορολογία των νέων ιδιοκτητών. Οι κάτοικοι αποφάσισαν να αγοράσουν οι ίδιοι μόνοι τους το δικό τους χωριό, πρόταση την οποία αποδέχτηκε ο Καραπάνος και έδωσε εντολή για σύνταξη κτηματολογίου.
Το συμβόλαιο αγοραπωλησίας συντάχθηκε στις 16 Ιουνίου 1883 (αρ. 1486) και το συμφωνηθέν ποσό ήταν 4.500 χρυσές λίρες, εξοφλητέο μέχρι το 1891. Παρά τις προσπάθειες για εξόφληση του τελικού ποσού, το συμβόλαιο διαλύθηκε και τα δικαιώματα χάθηκαν. Οι αρχικοί ιδιοκτήτες δέχτηκαν να πουλήσουν το Αθαμάνιο στους κατοίκους του μέσω εγγυητή (26 Σεπτεμβρίου 1898) και εξόφληση σε 33 χρόνια. Την ψιλή κυριότητα ανέλαβε το κράτος, την οποία ανέκτησαν οι κάτοικοι του χωριού το 1998.
Δημογραφικά και οικονομικά στοιχεία
Πληθυσμιακά αποτελείται από κατοίκους άνω των 45 ετών σε ποσοστό πάνω από 60%, ενώ οι νέοι ασχολούνται κατά κύριο λόγο με την κτηνοτροφία και τις κατασκευές. Γνωστή είναι η ικανότητα των κτιστών πέτρας από τα Τζουμέρκα. Υπάρχουν αρκετοί δημόσιοι υπάλληλοι στην σύνθεση του πληθυσμού, οι οποίοι συμβάλλουν ενεργά στην διατήρηση ενός οικονομικού υποβάθρου που μπορεί να συντηρεί το χωριό, το οποίο βρίσκεται σε δυσχερή θέση λόγω μορφολογίας και έλλειψης μονάδων παραγωγής.
Η ομορφιά του ορεινού όγκου των Τζουμέρκων και αρκετά σημεία αρχαιολογικού ενδιαφέροντος αποτελούν σημαντικό πόλο έλξης για τους επισκέπτες. Υπάρχουν αρκετά μονοπάτια που προσφέρονται για ορειβασία και σημεία πάνω από το χωριό για αναρρίχηση. Σε απόσταση 3 χιλιομέτρων και σε υψόμετρο 960 μ. λειτουργεί πίστα αγώνων Παραπέντε. Παράλληλα, βρίσκεται σε εξέλιξη επενδυτικό πρόγραμμα για την κατασκευή Χιονοδρομικού κέντρου με δύο πίστες (Αρχαρίων και Αθλητών) το οποίο θα βρίσκεται 2.8 χλμ μακριά από το κέντρο του Αθαμανίου και σε υψόμετρο 1350μ.
Οι κάτοικοι είναι βλαχόφωνοι (Βλαχομπογδάνοι) και αυτό επιβεβαιώνεται και από το παλαιότερο όνομα του χωριού (Lupsiste από το ρουμάνικο Lup - λύκος - το Χωριό των Λύκων)
Παραγωγή
Παράγονται κυρίως γαλακτοκομικά προϊόντα άριστης ποιότητας, καθώς και ντόπια αλλαντικά. Επίσης, ανθεί τα τελευταία χρόνια η μελισσοκομία. Το βασικότερο δένδρο που αποδίδει στο υψόμετρο του Αθαμανίου είναι η καρυδιά, οπότε γίνεται συγκομιδή και συσκευασία ξηρών καρπών. Επιπλέον, υπάρχει και μικρή ενασχόληση με την συγκομιδή θυμαριού και τσαγιού του βουνού.
Χλωρίδα
Οι πλαγιές των Τζουμέρκων παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία από αυτοφυή δάση ελάτης και πεύκης, μεγάλη ποικιλία από καρποφόρα, αειθαλή ή φυλλοβόλα, όπως Βελανιδιές, κουμαριές, αγριοκερασιές, φουντουκιές, φλαμουριές, πλατάνια και ξηροπλάτανοι, καθώς και ποικιλία φυτών όπως το σαλέπι, η άγρια μέντα, το τσάι, η θρούμπα, η ρίγανη, η άγρια ορχιδέα, ο νάρκισσος και ο κόκκινος κρίνος.
Πανίδα
Το οικοσύστημα της περιοχής απαρτίζουν ελάφια, λύκοι, αγριόγατοι, ζαρκάδια, αρκούδες, λαγοί, σκαντζόχοιροι, ασβοί, πέρδικες, τσαλαπετεινοί, γεράκια, αετοί και σταυραετοί.
Τοπική κουζίνα
Με ανεπτυγμένη την κτηνοτροφία, το χωριό φημίζεται για τα ψητά του και τις συνταγές που σαν βασικό συστατικό έχουν το κρέας. Επίσης φτιάχνονται πίτες από διάφορα χόρτα και με γάλα, καθώς και γλυκά βασιζόμενα στο αλεύρι και στα καρύδια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
Λαδόπουλου Πάτρας
Λαδόπουλου ονομάζεται μια συνοικία της Πάτρας που βρίσκεται στο νότιο τμήμα της πόλης.
Η ονομασία της περιοχής είναι ανθρωπωνυμικό και προήλθε από την χαρτοβιομηχανία του επιχειρηματία Ευάγγελου Λαδόπουλου, που λειτουργούσε εκεί από την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα μέχρι και τη δεκαετία του '80. Σήμερα, στο μεγαλύτερο κομμάτι των εγκαταστάσεων της χαρτοβιομηχανίας έχει δημιουργηθεί κλειστό προπονητήριο στίβου ενώ σε κάποια κτίρια διεξάγονται διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Με τη διοικητική διαίρεση του «Σχεδίου Καποδίστριας» (1997-2010) η περιοχή υπαγόταν στο Νότιο Δημοτικό Διαμέρισμα (Νότιος Τομέας) του Δήμου Πατρέων ενώ με την εφαρμογή του «Σχεδίου Καλλικράτης» (1/1/2011 κ.εξ.) υπάγεται στο Δεύτερο Δημοτικό Διαμέρισμα της Δημοτικής Ενότητας Πατρέων του διευρυμένου Δήμου Πατρέων.
Πηγές
Λαδόπουλου
BBC Radio 2
Το BBC Radio 2 είναι ραδιοφωνικός σταθμός του BBC, ο οποίος εκπέμπει παγκόσμια από τις 30 Σεπτεμβρίου 1967. Ο σταθμός παίζει μουσική, την οποία την ακούνε οι μεγάλης ηλικίας άνθρωποι, όπως κλασική μουσική, Τζαζ και Φολκ.
Ο σταθμός εκπέμπει σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο στα FM από την συχνότητα 88.1 MHz μέχρι την συχνότητα 90.2 MHz, από τα στούντιο του σταθμού που βρίσκονται στο κέντρο του Λονδίνου. Ο σταθμός εκπέμπει στα FM με ισχύ 250 kW, το δυνατότερο σήμα  FM στην Ευρώπη.
Σάαρλαντ
Το Ζάαρλαντ ή Σάαρλαντ ή, αλλιώς, Σαρ όπως και ήταν γνωστό όταν βρισκόταν υπό γαλλικό έλεγχο (γερμανικά: Saarland, γαλλικά: Sarre), είναι ενα από τα 16 ομόσπονδα κρατίδια της Γερμανίας. Έχει πληθυσμό 990.509 κατοίκους (31 Δεκεμβρίου 2018). Η κρατιδιακή πρωτεύουσα είναι το Σααρμπρύκεν. Και στην έκταση και στον πληθυσμό είναι το μικρότερο των γερμανικών Flächenländer («κρατίδια έκτασης»), των μη κρατιδίων-πόλεων δηλαδή.
Ιστορία
Αρχικά, το Σάαρλαντ κατοικήθηκε από λαούς κελτικής καταγωγής. Το Σάαρλαντ, αφού πέρασε πολλά χρόνια στα χέρια των Ρωμαίων και των Φραγκονιανών, περιήλθε στην κατοχή των Γάλλων το 1792. Το 1870, ύστερα από τη μάχη του Σάαρμπρύκεν, περιήλθε στην κατοχή της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Το 1920, το Σάαρλαντ περιήλθε στα χέρια της Γαλλίας και της Βρετανίας, όμως το 1933, ύστερα από δημοψήφισμα, το Σάαρλαντ έγινε κτήση της Ναζιστικής Γερμανίας με το συντριπτικό ποσοστό του 90,3% έναντι του 9,7% υπέρ της ένωσης με τη Γαλλία. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, για 10 χρόνια, το Σάαρλαντ ήταν αυτόνομο κράτος, Το 1955 έγινε δημοψήφισμα, στο οποίο οι ψηφοφόροι ψήφισαν κατά της παραχώρησης ανεξαρτησίας στη περιοχή, η οποία θα διοικούταν υπό την επίβλεψη ενός Ευρωπαίου επιτρόπου διοριζόμενου από το υπουργικό συμβούλιο της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό ερμηνεύθηκε ως ένδειξη ότι οι κάτοικοι επιθυμούσαν την επανένωση της περιοχής με τη Δυτική Γερμανία. Το Σάαρλαντ παρέμεινε αυτόνομο κράτος μέχρι το 1959, ενώ σήμερα αποτελεί τμήμα της Γερμανίας.
Γεωγραφία
Το Σάαρλαντ διαιρείται σε έξι περιοχές:
Αρχείο:saarland map.png
Διακυβέρνηση
Το Σάαρλαντ έγινε κρατίδιο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας το 1957. Έκτοτε, τα ακόλουθα πρόσωπα έχουν διατελέσει πρωθυπουργοί:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Ιερώνυμος Βίριξ
Ο Ιερώνυμος Βίριξ (λατινικά: Hieronymus Wierix, 1553–1619) ήταν Φλαμανδός χαράκτης από την Αντβέρπη. Είναι γνωστός για τα λεπτομερή χαρακτικά του σε μικρή κλίμακα και κυρίως θρησκευτικής θεματολογίας, καθώς και για τα αντίγραφα και παραλλαγές έργων του Άλμπρεχτ Ντύρερ που παρήγαγε.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αντβέρπη σε οικογένεια με παράδοση στην δημιουργία χαρακτικών, καθώς εκτός από τον πατέρα του ο οποίος ήταν ζωγράφος, τόσο ο ίδιος όσο και τα αδέρφια του οι Γιάν και Αντουάν ήταν όλοι αξιόλογοι χαράκτες, ενώ η κόρη του παντρεύτηκε τον Ζαν Μπαπτίστ Μπαρμπέ ο οποίος ήταν επίσης χαράκτης. Από πολύ μικρή ηλικία, 12 ετών, είχε ήδη αρχίσει να δημιουργεί αντίγραφα έργων του Ντύρερ. Το 1570 μαθήτευσε υπό τον εκδότη και τυπογράφο Κριστόφ Πλαντίν, το 1573 ήταν πλέον δάσκαλος χαρακτικής ο ίδιος, και το 1577 άρχισε να εργάζεται ανεξάρτητα δημιουργώντας παραστάσεις για διάφορους εκδότες. Του αποδίδονται περίπου 650 χαρακτικά τα οποία υπέγραφε ως HI.W ή HI.WF, και πολλά από αυτά είχαν θρησκευτική θεματολογία καθώς ο Βίριξ διατηρούσε στενή σχέση με το τάγμα των Ιησουιτών. Είχε επίσης την φήμη μέθυσου, καθώς και είχε φυλακιστεί για μερικούς μήνες για την δολοφονία μιας γυναίκας ενώ ο ίδιος βρισκόταν υπό μέθη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί χαράκτες
Γιάννης Δίντσικος
Ο Γιάννης Δίντσικος (γενν. 25 Ιουνίου 1960) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής από τη Ροδιανή Κοζάνης.
Στις εθνικές ομάδες
Ο Γιάννης Δίντσικος αγωνίστηκε με τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδας συνολικά τρεις φορές. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1984, στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Ανατολικής Γερμανίας, όταν υπό τις οδηγίες του Μίλτου Παπαποστόλου είχε ξεκινήσει ως βασικός.
Υπήρξε επίσης μέλος της ολυμπιακής ομάδας που μετείχε στο προολυμπιακό τουρνουά για την πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες, με την οποία στη μοναδική του συμμετοχή κατάφερε να χριστεί σκόρερ, στον εκτός έδρας αγώνα εναντίον της εθνικής Ουγγαρίας (13/4/1983).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Γ.Σ. Καστοριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
178
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αντηνορίδες
Στην ελληνική μυθολογία Αντηνορίδες ονομάζονται τα παιδιά του Τρωαδίτη Αντήνορα και της Θεανώς. Ο Όμηρος απαριθμεί 11 Αντηνορίδες: πρωτότοκος ήταν ο Κόωνας και ακολουθούν οι Αρχέλοχος, Ακάμας, Πόλυβος, Αγήνορας, Ελικάονας, Ιφιδάμαντας, Δημολέων, Λεομέδοντας και Πήδαιος (ή Πηδέος). Μεταγενέστεροι συγγραφείς προσθέτουν και άλλους επτά γιους και μία κόρη, την Κρινώ.
Αρκετοί μύθοι περιγράφουν την τύχη των Αντηνοριδών, διαφορετικοί ως προς τον τόπο που κατέφυγαν μετά την άλωση της Τροίας. Ο αρχικός μύθος αναφέρει ότι πήγαν με την Ωραία Ελένη στην Κυρήνη, όπου εγκαταστάθηκαν και δέχονταν τιμές ηρώων (Πίνδαρος, Πυθιόν. Ε 83). Μάλιστα ένας από τους λόφους της Κυρήνης ονομαζόταν προς τιμή τους «Λόφος των Αντηνοριδών». Σύμφωνα με άλλη παράδοση, οι Αντηνορίδες πήγαν στη Θράκη ή στην Ιλλυρία και από εκεί στη Βενετία, από όπου έδιωξαν τους Ευγανέους, αρχαίο ιταλικό λαό, και ίδρυσαν λίγο παρακάτω την πόλη Πατάβιο, τη σημερινή Πάδοβα. Μερικοί Αντηνορίδες έφθασαν μέχρι την Ιβηρική Χερσόνησο, όπου ίδρυσαν την πόλη Ωκέλλα (Στράβων Γ 157).
Νεότερες παραδόσεις ωστόσο αναφέρουν ότι παρέμειναν στην Τροία και ίδρυσαν νέο κράτος, αλλά διώχθηκαν από τον Αινεία.
Γενεαλογία
Αντηνοριδες Κατηγορία:Τρώες
Antenor (mythology)
Γιανγκ Τσουάν-κουάνγκ
Ο Γιανγκ Τσουάν-κουάνγκ (楊傳廣, 10 Ιουλίου 1933 - 27 Ιανουαρίου 2007) ήταν δεκαθλητής από τη Δημοκρατία της Κίνας.
Στις 28 Απριλίου του 1963 κατέρριψε στο Γουόλνατ το παγκόσμιο ρεκόρ στο δέκαθλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινέζοι αθλητές του στίβου
Δημήτριος Μάξιμος
Ο Δημήτριος Μάξιμος (1873 - 16 Οκτωβρίου 1955) ήταν Έλληνας οικονομολόγος, τραπεζίτης και πολιτικός, περισσότερο γνωστός για το σπίτι του, το οποίο αργότερα έγινε πρωθυπουργική κατοικία.
Βιογραφικά στοιχεία
Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1927 και ανέλαβε οικονομικός σύμβουλος του Λαϊκού Κόμματος του Παναγή Τσαλδάρη. Το 1933 εξελέγη βουλευτής του ίδιου κόμματος και αμέσως μετά αριστίνδην γερουσιαστής. Διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών την περίοδο 1933-1935. Επί υπουργίας του υπεγράφη το Σύμφωνο της Διαβαλκανικής Συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας, Γιουγκοσλαβίας και Ρουμανίας.
Κατά τη δίκη των δωσιλόγων κατέθεσε για τους κατηγορούμενους:"«Κατ' αρχάς ενόμιζον ότι δεν έπρεπε να σχηματισθή Κυβέρνησις Κατοχής, όταν όμως είδον ότι οι Γερμανοί επέπεσαν ως όρνεα εις την Ελλάδα, επείσθην ότι εάν δεν εσχηματίζετο Κυβέρνησις, θα αφιέμεθα εις ουχί ισχυράς χείρας, διότι επρόκειτο να ανατεθή η διοίκησις εις υπαλληλίσκους, καθ' όσον οι ανώτεροι υπάλληλοι δεν θα εδέχοντο να αναλάβουν την Διοίκησιν και είπα τότε εις τον κ. Ράλλην ότι καλόν θα ήτο να δεχθή τον σχηματισμόν Κυβερνήσεως. Όλοι οι αποτελούντες τας Κυβερνήσεως κατέβαλον εξαιρετικάς προσπάθειας να εξυπηρετήσουν τον Λαόν και να βοηθήσουν τους συμπολίτας των» και περαιτέρω «επαναλαμβάνω ότι όλοι επί Κατοχής εκυβέρνησαν τον τόπο από λόγους πατριωτικούς»."Το 1947 ανέλαβε εξωκοινοβουλευτικός πρωθυπουργός σε κυβέρνηση συνασπισμού από 24 Ιανουαρίου έως 29 Αυγούστου. Κατόπιν αποσύρθηκε και έζησε ως απλός ιδιώτης. Το 1952 το ελληνικό Δημόσιο ζήτησε να αγοράσει την κατοικία του Δημητρίου Μαξίμου, η οποία βρισκόταν επί της οδού Ηρώδου Αττικού 19. Συνεστήθη επιτροπή, η οποία εκτίμησε την αξία του Μεγάρου Μαξίμου σε 11 δισεκατομμύρια δραχμές. Ο ίδιος δήλωσε ότι αποδέχεται να πουλήσει την οικία του στο Δημόσιο στο μισό περίπου της εκτίμησης της επιτροπής, στα 5,75 δισεκατομμύρια δραχμές. Επι­πλέον δε, προσέφερε στο Κράτος όλη την επίπλωση της κατοικίας του, καθώς και τους πίνακες που βρίσκονταν σε αυτή, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως «Κυβερνητικόν Μέγαρον» και για τη φιλο­ξενία ξένων υψηλών προσώπων. Από το 1982 το «Μέγαρο Μαξίμου» χρησιμοποιείται ως επίσημη κατοικία και γραφείο του εκάστοτε πρωθυπουργού.
Απεβίωσε το 1955. Ανιψιός του ήταν ο μετέπειτα υπουργός Γεώργιος Οικονομόπουλος.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Δημητριος Μαξιμος
Άλγκερνον Πέρσι, 10ος κόμης του Νορθάμπερλαντ
Ο Άλγκερνον Πέρσι, 10ος κόμης του Νορθάμπερλαντ και 4ος βαρόνος των Πέρσι (29 Σεπτεμβρίου 1602 - 13 Οκτωβρίου 1668), 10ος Κόμης του Νορθάμπερλαντ (1632 - 1668) και επιφανής οπαδός του Κοινοβουλευτισμού την εποχή του Αγγλικού εμφυλίου πόλεμου ήταν τρίτος αλλά μεγαλύτερος επιζήσας γιος του Χένρι Πέρσι, 9ου κόμη του Νορθάμπερλαντ και της Ντόροθυ Ντεβερέ. Η μητέρα του ήταν κόρη του Γουόλτερ Ντεβερέ, 1ου κόμη του Έσσεξ και αδελφή του Ρόμπερτ Ντεβερέ, 2ου κόμη του Έσσεξ ενός από τους ευνοούμενους της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας που εκτελέστηκε για προδοσία (1601). Ο πατέρας του κατηγορήθηκε (1605) για συμμετοχή του στη Συνωμοσία της Πυρίτιδας και φυλακίστηκε στον Πύργο του Λονδίνου μέχρι το 1621. Ο 9ος κόμης αν και φυλακισμένος είχε έντονο ενδιαφέρον για την εκπαίδευση του γιου του, τον προσκαλούσε να μείνει μαζί του πολλές φορές 4 - 5 μέρες.
Εκπαίδευση
Ο Άλγκερνον Πέρσι ξεκίνησε τις σπουδές του στο Κολέγιο του Σαιν Τζων στο Κέιμπριτζ (1615) και την επόμενη χρονιά βρέθηκε στον Μεσαίο ναό του Λονδίνου. Δέχτηκε το Διδακτορικό τεχνών της Οξφόρδης και του Κέιμπριτζ και έγινε μέλος του Τάγματος του Μπαθ (1616) κάτι που τον ονόμασε Σερ Άλγκερνον Πέρσι. Το 1618 ο Άλγκερνον και ο δάσκαλος του Εδουάρδος Ντούζ ξεκίνησαν εξαετή περιοδεία στην ηπειρωτική Ευρώπη, επισκέφτηκαν την Ολλανδία, την Ιταλία και τη Γαλλία. Ο Άλγκερνον επέστρεψε στην Αγγλία (1624) και ενώθηκε στη βασιλική αυλή με τoν πατέρα του που είχε ελευθερωθεί από τον Πύργο του Λονδίνου.
Κοινοβούλιο
Ο Άλγκερνον Πέρσι ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του σαν μέλος του Κοινοβουλίου του Σάσσεξ στο "Χαρούμενο Κοινοβούλιο" (1624 - 1625) και σαν μέλος του Κοινοβουλίου του Τσίτσεστερ στο "Άχρηστο Κοινοβούλιο" (1625 - 1626). Τον Μάιο του 1626 κλήθηκε στο Κοινοβούλιο για να διεκδικήσει τη βαρονία του πατέρα του και πήρε τον τίτλο του "Λόρδου Πέρσι", τον Νοέμβριο του 1626 διορίστηκε Υπολοχαγός του Κάμπερλαντ, Γουέστμορλαντ και Νορθάμπερλαντ. Έγινε αρχηγός της Βουλής των Λόρδων και συγκρούστηκε με τον ευνοούμενο του Καρόλου Α΄ Τζώρτζ Βίλλιερς, 1ο δούκα του Μπάκινγκχαμ.
Πρώτος γάμος
thumb|right|250px|Ο Άλγκερνον Πέρσι 10ος κόμης του Νορθάμπερλαντ με την πρώτη σύζυγο του Άννα Σέσιλ και την κόρη τους Αικατερίνη Πέρσι (1630 - 1638) Ο Άλγκερνον παντρεύτηκε (1629) τη Λαίδη Άννα Σέσιλ, κόρη του Γουίλιαμ Σέσιλ, 2ου κόμη του Σόλσμπερι. Ο γάμος προκάλεσε την οργή του πατέρα του, σύμφωνα με την Ιστορία της Οικογένειας Πέρσι "σε πείσμα της αποδοκιμασίας του πατέρα του που έλεγε ότι το αίμα ενός Πέρσι δεν μπορεί να αναμειχθεί με το αίμα ενός Σέσιλ στον ίδιο δίσκο". Ο 9ος κόμης κατηγόρησε τον 1ο κόμη του Σόλσμπερι σαν υπεύθυνο για την αιχμαλωσία του στον Πύργο. Με τον γάμο γεννήθηκαν 5 κόρες ανάμεσα στις οποίες βρισκόταν η Λαίδη Άννα Πέρσι (πέθανε το 1654) που παντρεύτηκε τον Φιλίπ Στάνχοουπ, 2ο κόμη του Τσέστερφιλντ χωρίς να αποκτήσουν παιδιά και τη Λαίδη Ελισάβετ Πέρσι (1636 - 1718) που παντρεύτηκε τον Αρθούρο Κάπελλ, 1ο κόμη του Έσσεξ. Με τον θάνατο του πατέρα του (1632) ο Άλγκερνον Πέρσι τον διαδέχτηκε ως 10ος κόμης του Νορθάμπερλαντ.
Ναυτική σταδιοδρομία
Στις αρχές της δεκαετίας του 1630 ο 10ος κόμης προσπάθησε να ενισχύσει τη θέση του στην αυλή του Καρόλου Α΄ στην αρχή ανεπιτυχώς, μέσω των οικογενειακών του δεσμών με την αυλή έγινε μέλος του Τάγματος της Περικνημίδας (1635). Την διετία 1636 - 1637 ενισχύθηκε η θέση του στην αυλή τόσο που διορίστηκε ναύαρχος του οικονομικού στόλου. Ο Νορθάμπερλαντ προχώρησε σε νέες ναυτικές μεταρρυθμίσεις, αγνόησε τους λόρδους και έδινε αναφορά απ'ευθείας στον βασιλιά και το βασιλικό συμβούλιο. Άν και πολλοί ιστορικοί καταγράφουν τον Νορθάμπερλαντ σαν Πουριτανό επέβαλε τον Όρκο της Υπεροχής στον στόλο του και έδιωξε τρεις Καθολικούς υπαλλήλους που αρνήθηκαν να τον δώσουν. Η πρώτη του αποστολή σαν ναύαρχος (1636) ήταν να πείσει τα Ολλανδικά πλοία ότι μπορούσαν να αλιεύσουν στα νερά που διεκδικούσαν οι Άγγλοι και σε αντάλλαγμα τα Αγγλικά πλοία θα μπορούσαν να τους προστατέψουν από τους Δουνκέρνιους. Η δεύτερη αποστολή του να μεταφέρει Ισπανικά χρήματα στην Ολλανδία (1637) τον δυσαρέστησε έντονα, σαν οπαδός των Γάλλων και εχθρός των Ισπανών δεν επιθυμούσε να βοηθήσει τους Ισπανούς.
Το 1638 δυο από τους οπαδούς του Άλγκερνον στην αυλή ο Τόμας Γουέντγουορθ και ο Γουίλιαμ Λάουντ, αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι χάρη στην επίδραση που είχαν στην αυλή πέτυχαν τον διορισμό του στη θέση του Υψηλού Ναυάρχου της Αγγλίας που είχε μείνει κενή μετά τη δολοφονία του δούκα του Μπάκινγκχαμ (1628). Ο Κάρολος Α΄ της Αγγλίας που ήθελε να διορίσει στη θέση του Υψηλού Ναυάρχου τον γιο του Ιάκωβο τον καθαίρεσε (1642).
Γεγονότα που οδήγησαν στον εμφύλιο
Η άνοδος της Σκωτσέζικης Αδελφότητας που εμπόδισε την εισαγωγή του Βιβλίου της Κοινής Προσευχής στη Σκωτία (1637) οδήγησε τον Κάρολο Α΄ στη δημιουργία οκταμελούς συμβουλίου για να συζητήσει το θέμα. Ο προστάτης του Νορθάμπερλαντ Τόμας Γουέντγουορθ ήθελε πόλεμο με τη Σκωτία αλλά δεν τον ήθελε ο ίδιος επειδή φοβήθηκε ότι θα χάσει τα κτήματα του με τις εχθροπραξίες. Ο Γουέντγουορθ διόρισε αρχιστράτηγο στον Β΄ Επισκοπικό Πόλεμο τον Ιανουάριο του 1640 τον Νορθάμπερλαντ αλλά εκείνος δεν θεραπευόταν από την ασθένεια του σκόπιμα για να μην βρεθεί στη μάχη. Ο Νορθάμπερλαντ ήταν τον Μάιο του 1640 ένα από τα μέλη του βασιλικού υποβασιλείου που αντιτάχθηκαν στη διάλυση του Κοντού Κοινοβουλίου κάτι που έφερε τη διάλυση των σχέσεων του με τον Γουέντγουορθ που είχε γίνει πρόσφατα κόμης του Στάφορντ και αποδοκιμάστηκε από τον βασιλιά. Με τη σύσταση του Μεγάλου Κοινοβουλίου έγινε ένας από τους μεγαλύτερους επικριτές της βασιλικής πολιτικής. Όταν ο Στάφορντ κατηγορήθηκε για εσχάτη προδοσία ο Άλγκερνον βρέθηκε στη δίκη του, αν και ήταν θετικός στο κρίσιμο σημείο για τη μεταφορά του Ιρλανδικού στρατού στην Αγγλία η όλη παρουσία του ήταν αρνητική. Ο αδελφός του Νορθάμπερλαντ Χένρι ενεπλάκη στην Α΄ Ένοπλη εξέγερση (1641) μια προσπάθεια να απελευθερώσει τον Στάφορντ από τον Πύργο και να διαλύσει το Μεγάλο Κοινοβούλιο. Ο Νορθάμπερλαντ πρότεινε στον αδελφό του να γράψει ένα γράμμα για να αποκαλύψει τη βασιλική συνωμοσία στην απελευθέρωση του Στάμφορντ, με την προτροπή του Τζον Πιιμ (1584 - 1643) ο Ντενζίλ Χόλλις και ο Τζον Χάμπντεν (1595 - 1643) δημοσιοποίησαν το γράμμα.
Οπαδός της ειρήνης
Ο Νορθάμπερλαντ υποστήριξε ξανά τον πόλεμο ύστερα από πολλές οπισθοχωρήσεις των Κοινοβουλευτικών τη διετία του 1642 - 1643 και δυσαρεστήθηκε έντονα όταν το Κοινοβούλιο διόρισε στη θέση του Υψηλού Ναυάρχου τον Ρόμπερτ Ριτς, 2ο κόμη του Γουόρικ αντί για τον ίδιο. Ο Νορθάμπερλαντ ενοχλήθηκε έντονα από τη βιαιότητα στη μάχη του Έντζεχιλ και τη μάχη του Τούρναμ Γκριν, στα μέσα του 1643 και έγινε οπαδός της ειρήνης. Η πρώτη σύζυγος του Άλγκερνον Πέρσι πέθανε από ευλογιά (1637) και παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο με τη Λαίδη Ελισάβετ, κόρη του Θεόφιλου Χάουαρντ, 2ου κόμη του Σάφοκ και ξαδέλφη της πρώτης συζύγου του. Τον Απρίλιο του 1643 ο Νορθάμπερλαντ ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον Κάρολο Α΄ για ειρήνη αλλά βρήκε ελάχιστη ανταπόκριση. Με την επιστροφή του στο Λονδίνο δέχτηκε επιθέσεις από οπαδούς του πολέμου όπως παράδειγμα κατηγορήθηκε ότι συμμετείχε στη συνωμοσία του Ουάλερ κάτι που δεν αποδείχτηκε ποτέ. Ο Ισάακ Πένινγκτον, λόρδος δήμαρχος του Λονδίνου προσπάθησε με κάποιο αριθμό λόρδων να προχωρήσει στη σύλληψη του. Μετά την αποτυχία του να πείσει τον ξάδελφο του Ρόμπερτ Ντεβερέ, 3ο κόμη του Έσσεξ να συνεχίσει τις ειρηνικές διαπραγματεύσεις με τον βασιλιά ο Άλγκερνον Πέρσι αποσύρθηκε στα κτήματα του στο Πέτγουορθ.
Οπαδός του πολέμου
Ο Νορθάμπερλαντ δεν έμεινε πολύ ακόμα στο Πέτγουορθ, αν και αντιτάχθηκε στην αρχή σε μια συμμαχία ανάμεσα στη Σκωτία και το Κοινοβούλιο εναντίον του βασιλιά τον Σεπτέμβριο του 1643 επέστρεψε στην πρωτεύουσα και συναντήθηκε με τη Σκωτσέζικη Αδελφότητα. Διορίστηκε αρχηγός του συμβουλίου των δυο χωρών και έγινε οπαδός των Σκωτσέζων πιθανότατα επειδή εκείνοι κατείχαν τα κτήματα του στα βόρεια. Μετά από διαπραγματεύσεις με τον Κάρολο Α΄ χωρίς αποτέλεσμα ο Νορθάμπερλαντ έγινε ξανά οπαδός του πολέμου. Υιοθέτησε το Νέο Μοντέλο Στρατού και ο οπαδός του Ρομπέρ Σκάουεν (1602 - 1670) ήταν πρόεδρος στη στρατιωτική επιτροπή του Κοινοβουλίου.
Το Κοινοβούλιο διόρισε τον Μάρτιο του 1645 τον Νορθάμπερλαντ κηδεμόνα των δυο ανήλικων παιδιών του Καρόλου : της πριγκίπισσας Ελισάβετ, του δούκα του Γκλόστερ και από τον Ιούλιο του 1646 του δούκα της Υόρκης και συμφώνησαν να γίνει ο Νορθάμπερλαντ νέος βασιλιάς αν οι διαπραγματεύσεις κατέληγαν σε αποτυχία. Μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων στο Άξμπριτζ ο Νορθάμπερλαντ έγινε αρχηγός της ομάδας που έμεινε γνωστή ως "Ανεξαρτησία", παρά τη μεταστροφή του δεν ψήφισε εναντίον του παλιού του προστάτη αρχιεπισκόπου Λάουντ.
Β΄ εμφύλιος πόλεμος
Στον Β΄ Αγγλικό Εμφύλιο Πόλεμο όλο και περισσότεροι Κοινοβουλευτικοί εξοργίστηκαν με τον Κάρολο Α΄ και ζητούσαν την εκτέλεση του, ο Νορθάμπερλαντ αντιτάχτηκε στο κίνημα αυτό και προσπαθούσε να διαπραγματευτεί με τον βασιλιά μέχρι το τέλος του 1648. Ο Νορθάμπερλαντ εξακολουθούσε να είναι οπαδός του βασιλιά στο Κοινοβούλιο του Ραμπ, όταν το Κοινοβούλιο κατηγόρησε τον Ιανουάριο του 1649 τον Κάρολο Α΄ για προδοσία έγινε αρχηγός των λόρδων που αντιτάχθηκαν στον βασιλιά. Ο Νορθάμπερλαντ αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή μετά την εκτέλεση του Καρόλου Α΄, τον Μάιο του 1649 απαλλάχθηκε από την κηδεμονία των παιδιών του βασιλιά και παρέμεινε χωρίς καθήκοντα. Ο Νορθάμπερλαντ έμεινε υπό περιορισμό στο σπίτι του (1655) όταν ο Τζον Θέρλοε (1616 - 1668) τον κατηγόρησε για τη συμμετοχή του στην επανάσταση του Πενρύντοκ, αρνήθηκε τα αιτήματα του Όλιβερ Κρόμγουελ και του Ρίτσαρντ Κρόμγουελ να καθίσει στα ανώτατα έδρανα του Κοινοβουλίου τους.
Αποκατάσταση
Με την Αποκατάσταση (1660) ο Άλγκερνον Πέρσι προσπάθησε να οργανώσει την ομάδα του Σάφοκ με τον Εδουάρδο Μόνταγκιου, 2ο κόμη του Μάντσεστερ, τον Ντενζίλ Χόλλις, τον Όλιβερ Σαιν Τζων και τον Ουίλιαμ Πίέρποντ (1607 - 1678). Ο Νορθάμπερλαντ είχε ελπίδες ότι ο Κάρολος Β΄ της Αγγλίας θα δεχόταν τα αιτήματα που δεν δέχτηκε ο πατέρας του στο Νιούπορτ αλλά η ομάδα κατέρρευσε τον Απρίλιο του 1660. Με την επιστροφή του Καρόλου Β΄ στην Αγγλία προσπάθησε να κερδίσει την εύνοια του βασιλιά αλλά αντιτάχθηκε στο αίτημα για εκτέλεση των υπευθύνων στην εκτέλεση του Καρόλου Α΄. Ο Κάρολος Β΄ τον διόρισε στα τέλη Μαΐου του 1660 στο βασιλικό συμβούλιο, ο Νορθάμπερλαντ έγινε Υπολοχαγός του Σάσσεξ τον Αύγουστο και Υπολοχαγός του Νορθάμπερλαντ τον Σεπτέμβριο, με τη στέψη του Καρόλου Β΄ τον Απρίλιο του 1661 διορίστηκε Υψηλός Κοντόσταυλος της Αγγλίας. Ο Νορθάμπερλαντ με την ενίσχυση του Κωδικού του Κλάρεντον έγινε ικανός οργανωτής των πολιτοφυλάκων. Την περίοδο της Αποκατάστασης ο πιο στενός σύμμαχος του Νορθάμπερλαντ ήταν ο Εδουάρδος Μόνταγκιου, 2ος κόμης του Μάντσεστερ ενώ ο Έντουαρντ Χάιντ, 1ος κόμης του Κλάρεντον ήταν συνεχώς εχθρός του, η εχθρότητα κλιμακώθηκε όταν ψήφισε την αιχμαλωσία του. Ο Άλγκερνον Πέρσι πέθανε στις 13 Οκτωβρίου 1668 στο Πέτγουορθ και τάφηκε στην ίδια πόλη τον Σεπτέμβριο, τον διαδέχτηκε ο γιος του Τζόσελυν Πέρσι, 11ος κόμης του Νορθάμπερλαντ.
Πηγές
Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Οικογένεια Πέρσι Κατηγορία:Κόμητες του Νορθάμπερλαντ
Κατανομή ομάδων αίματος ανά χώρα
Αυτός ο κατάλογος αφορά την κατανομή των ομάδων αίματος μεταξύ χωρών και περιοχών. Ομάδα αίματος είναι ταξινόμηση του αίματος, με βάση την παρουσία και την απουσία αντισωμάτων και κληρονομικών αντιγονικών ουσιών στην επιφάνεια των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Τα αντιγόνα αυτά μπορεί να είναι πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, γλυκοπρωτεΐνες ή γλυκολιπίδια, ανάλογα με το σύστημα ομάδας αίματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αίμα Κατηγορία:Γενετική του ανθρώπου