cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διαίρεση
Υπολογισμός της διαίρεσης
Ακόμα, κάποιος μπορεί να υπολογίσει διαιρέσεις και με λογαριθμικό κανόνα, ευθυγραμμίζοντας τον διαιρέτη στην κλίμακα C με τον διαιρετέο στην κλίμακα D. Το πηλίκο μπορεί να βρεθεί στην κλίμακα D όπου είναι ευθυγραμμισμένο με τον αριστερό δείκτη της κλίμακας C. Βέβαια, ο χρήστης πρέπει να κρατάει υπόψιν του την υποδιαστολή.
Στην αριθμητική modulo, κάποιοι αριθμοί έχουν ένα modulo- πολλαπλασιαστικό αντίστροφο, σε σχέση με το modulus. Σ' αυτή την περίπτωση μπορούμε να υπολογίσουμε την διαίρεση με επαναλαμβανόμενους πολλαπλασιασμούς. Η προσέγγιση αυτή είναι χρήσιμη στους υπολογιστές που δεν υλοποιούν μια γρήγορη εντολή διαίρεσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στοιχειώδης αριθμητική Κατηγορία:Δυαδικές πράξεις
BMW Σειρά 6
Η BMW Σειρά 6 είναι μια σειρά από μεσαία πολυτελή σπορ μοντέλα τύπου grand tourer, που παράγονται από την BMW από το 1976. Είναι ο διάδοχος του E9 Coupé και σήμερα βρίσκεται στην τέταρτη γενιά του.
Η πρώτη γενιά της Σειράς 6, η BMW E24, ήταν διαθέσιμη αποκλειστικά ως 2-πορτη coupe και παρήχθη από το 1976 ως το 1989 και αμέσως μετά αντικαταστάθηκε από τη BMW Σειρά 8 E31, αν και η τελευταία είχε σημαντικά υψηλότερη τιμή και διαφορετικές, ακόμα καλύτερες επιδόσεις. Όταν η Σειρά 6 επανεμφανίστηκε το 2004 στη δεύτερη γενιά της, BMW E63 / E64, εκτός από το κουπέ προσφέρθηκε και ένα καμπριολέ αμάξωμα. Η τρίτη γενιά F06 / F12 / F13 6 Series έκανε ντεμπούτο το 2011 ως κουπέ και καμπριολέ, και πρόσθεσε το 2012 το 4-πορτο coupé (γνωστό ως Gran Coupé). Όταν οι σειρές F06 / F12 / F13 σταμάτησαν, τα μοντέλα "Gran Coupé" / coupé / convertible έχουν μετατοπιστεί στην πιο εξελιγμένη BMW Σειρά 8 G15. Η τέταρτη γενιά της Σειράς 6, η Σειρά G32 6, έκανε ντεμπούτο στα μέσα του 2017 και προσφέρεται μόνο σε εκδοχή αμαξώματος fastback για να συμπληρώσει τα σεντάν και station wagon της BMW Σειράς 5 G30.
Από την πρώτη γενιά BMW Σειρά 6 E24 το 1983, όλα τα μοντέλα της έχουν προσφερθεί με μια παραλλαγή BMW M GmbH υψηλής απόδοσης.
Πρώτη γενιά (E24, 1976-1989)
Το E24 ήταν η πρώτη γενιά της Σειράς 6 και μπήκε στην παραγωγή τον Ιανουάριο του 1976, Συνολικά 86.216 αντίτυπα κατασκευάστηκαν έως τη λήξη της παραγωγής τον Απρίλιο του 1989. . Αντικατέστησε τα coupé E9 και παράχθηκε αποκλειστικά σε αμάξωμα 2-πορτο κουπέ. Εκτός από τα μοντέλα M635CSi / M6, το E24 τροφοδοτείται από μια σειρά κινητήρων M30, όλων 6-κύλινδρων εν σειρά.
Το E24 M635CSi (που ονομάστηκε BMW Μ6 στη Βόρεια Αμερική και την Ιαπωνία) θεωρείται το πρώτο της γραμμής μοντέλου M6. Στις περισσότερες αγορές, το M635CSi τροφοδοτείται από το M88 6-κύλινδρων εν σειρά. Στη Βόρεια Αμερική και την Ιαπωνία, το M6 τροφοδοτείται από τον λιγότερο ισχυρό κινητήρα S38 6-κύλινδρων εν σειρά.
Δεύτερη γενιά (E63 / E64, 2003-2010)
αριστερά|μικρογραφία|E63 630i Automatic 3.0 του 2006. μικρογραφία|E63 630i Automatic 3.0 του 2006.
Το E63 / E64 είναι η δεύτερη γενιά της σειράς 6 και πωλήθηκε από το 2003 έως το 2010. Τα στυλ αμαξώματος της σειράς είναι το κουπέ (κωδικός μοντέλου E63) και το καμπριολέ (κωδικός μοντέλου E64).
Τον Ιανουάριο του 2003, το coupé E63 επανέφερε την ονομασία Σειρά 6, 14 χρόνια μετά τη λήξη της παραγωγής της σειράς E24. Λίγους μήνες αργότερα, το E64 κυκλοφόρησε σε καμπριολέ.
Το E63 / E64 χρησιμοποιεί μια συντομευμένη έκδοση του πλαισίου E60 της σειράς 5 και μοιράζεται πολλά χαρακτηριστικά με τη σειρά 5. Το αυτοκίνητο είχε αρχικά επικριθεί, λόγω του αμφιλεγόμενου στυλ και του σύνθετου συστήματος iDrive.
Το μοντέλο M6 κυκλοφόρησε το 2005 σε coupé και καμπριολέ αμαξώματα. Τροφοδοτείται από τον κινητήρα S85 V10 και τα περισσότερα αυτοκίνητα πωλούνται με αυτόματο μηχανοκίνητο κιβώτιο 7 ταχυτήτων ("SMG III").
Τρίτη γενιά (F06 / F12 / F13, 2011-2018)
αριστερά|μικρογραφία|F06 650i Xdrive του 2012. δεξιά|μικρογραφία|F06 640i GranCoupé.
Η BMW F06 / F12 / F13 είναι η τρίτη γενιά της Σειράς 6 και πωλήθηκε από το 2011 έως το 2018. Τα στυλ αμαξώματος της σειράς είναι ένα 4-πορτο κουπέ (κωδικός μοντέλου F0, που κυκλοφορεί στο εμπόριο ως "Gran Coupé"), καμπριολέ 2-πορτο (κωδικός μοντέλου F12) και 2-πορτα κουπέ (κωδικός μοντέλου F13).
Εισήχθη στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Σαγκάης και στο Auto Show στη Νέα Υόρκη. Μια νέα τετράθυρη έκδοση coupé της σειράς 6 εισήχθη το 2012, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης και βασίζεται στην Concept CS του 2007. Τα αρχικά μοντέλα περιλάμβαναν έναν κινητήρα 6 κύλινδρο 3,0 λίτρων, έναν V8 4,4 λίτρων και έναν πετρελαιοκινητήρα 6 λίτρων, με τις παραλλαγές τετρακίνητων να προστίθενται αργότερα στη σειρά.
Το 2015, η σειρά 6 υποβλήθηκε σε ένα facelift, με αλλαγές στο σχεδιασμό και με μικρές επιδόσεις και βελτιώσεις της οικονομίας καυσίμου. Τον Φεβρουάριο του 2017 επιβεβαιώθηκε ότι το μοντέλο coupé της Σειράς 6 είχε τερματίσει την παραγωγή της. Το καμπριολέ σταμάτησε τον Φεβρουάριο του 2018 και το Gran Coupé σταμάτησε τον Οκτώβριο του 2018.
Το F06 / F12 / F13 M6 τροφοδοτείται από τον S63 twin-turbo V8 κινητήρα με ένα 7-ταχυτήτων κιβώτιο διπλού συμπλέκτη. Είναι το πρώτο M6 που χρησιμοποιεί έναν υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα.
Τέταρτη γενιά (G32, 2017-σήμερα)
μικρογραφία|G32 630i GT (έκδοση M Sport Automatic) 3.0 του 2018 / μπροστά. αριστερά|μικρογραφία|G32 630i GT (έκδοση M Sport Automatic) 3.0 του 2018 / πίσω.
Η BMW G32 είναι η τέταρτη γενιά της Σειράς 6, η οποία κυκλοφόρησε το 2017. Το στυλ του αμαξώματος του G32 είναι ένα 5-θυρο Fastback και πωλείται ως "Σειρά 6 Gran Turismo" (αντικαθιστώντας την προηγούμενη γενιά 5 Series Gran Turismo ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
6 Σειρα Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Θαργήλια
Τα Θαργήλια ήταν η γενέθλια γιορτή του Απόλλωνα και της Αρτέμιδος που τελούνταν έν άστει στην Αρχαία Αθήνα κατά τη εβδόμη (ζ΄) ημέρα του μήνα Θαργιλιώνα (16 Μαΐου- 15 Ιουνίου), εποχή ωρίμανσης των καρπών.
Κατά τους γραμματικούς: «Θαργήλια εισί πάντες οι από γης καρποί». Κατά την προηγούμενη ημέρα τελούνταν η γιορτή της γενέθλιας ημέρας της Δήμητρας και οι θυσίες προσφέρονταν σ΄ αυτήν και τη Χλόη. Και οι δύο αυτές γιορτές ήταν ήταν ημέρες εξαγνίσεως και καθαρισμού. Σε ανάμνηση του ανθρώπινου φόρου των παιδιών στην Κρήτη στέλνονταν στη Δήλο η ιερά τριήρης που έφερνε στον Απόλλωνα το φόρο της λατρείας των Αθηναίων. Πανηγυρίζονταν επίσης τα Θαργήλια και στις αποικίες των Αθηναίων και ιδιαίτερα στην από τους Ίωνες οικισθείσα Μασσαλία.
Ρούσσης Αρκαδίας
Ο Ρούσσης είναι ορεινό χωριό στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.
Θαργήλια
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές
Ρούσσης Αρκαδίας
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Ο Ρούσσης βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας, στις βορειοανατολικές πλαγιές του Μαίναλου σε υψόμετρο 770 μέτρα. Πρόκειται για μικρό κτηνοτροφικό οικισμό ο οποίος απέχει 31 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Τρίπολη, περίπου 9 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Λεβίδι και περίπου 2,5 χλμ. ΒΔ. του Ορχομενού. Πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821 καταγράφεται ως Ρούσε ή Ρούσι να συμπεριλαμβάνεται στην τότε επαρχία Τριπολιτσάς. Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα ως Ρούσσης το 1835 στο ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ορχομενού. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Ορχομενό αποτελεί την τοπική κοινότητα Ορχομενού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λεβιδίου του δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφονται 2 κάτοικοι ενώ το 2001 ήταν 4.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Όσκαρ Καλύτερου Προσαρμοσμένου Σεναρίου
Το Όσκαρ Καλύτερου Προσαρμοσμένου Σεναρίου ( Academy Award for Best Adapted Screenplay ) απονέμεται κάθε χρόνο στον συγγραφέα του ενός σεναρίου το οποίο προσαρμόστηκε από άλλη πηγή (συνήθως ένα μυθιστόρημα, θεατρική παράσταση, διήγημα, ή μια τηλεοπτική εκπομπή, αλλά μερικές φορές και από μια άλλη ταινία). Όλα τα sequels θεωρούνται αυτοδικαίως προσαρμογές με το εν λόγω πρότυπο (αφού το sequel θα πρέπει να βασίζεται στην πρωτότυπη ιστορία).
Δείτε επίσης το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου, ένα παρόμοιο βραβείο για σενάρια που δεν είναι προσαρμογές.
Αξιοσημείωτες υποψηφιότητες
Διακεκριμένοι μυθιστοριογράφοι και δραματουργοί υπήρξαν υποψήφιοι στην κατηγορία αυτή, μεταξύ των οποίων οι: George Bernard Shaw (ο οποίος μοιράστηκε το βραβείο για την προσαρμογή του έργου του «Ο Πυγμαλίων»), Graham Greene, Tennessee Williams, Vladimir Nabokov, James Hilton, Dashiell Hammett, Raymond Chandler, Lillian Hellman, Irwin Shaw, James Agee, Norman Corwin, S. J. Perelman, Terence Rattigan, John Osborne, Harold Pinter, David Mamet, Larry McMurtry, Arthur Miller, John Irving, David Hare και Tony Kushner.
Νικητές και υποψηφιότητες
Οι νικητές αναφέρονται στην πρώτη έγχρωμη σειρά, ακολουθούμενοι από τους άλλους υποψηφίους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβεία Όσκαρ
Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1891
Οι ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1891 διεξήχθησαν στην Ελλάδα την Κυριακή 5 Ιουλίου του 1891, με το πολύπλοκο εκλογικό σύστημα του "σφαιριδίου".
Παραπομπές
1891
Πρωτοσημιτικό αλφάβητο
Προέλευση
Ο τόπος προέλευσης του πρωτοσημιτικού αλφαβήτου είναι η περιοχή της Μέσης Ανατολής που εκτείνεται από τη χερσόνησο του Σινά μέχρι τη βόρειο Συρία. Για τον ακριβέστερο εντοπισμό του τόπου προέλευσης έχουν προταθεί, ανεπιτυχώς, οι παρακάτω θεωρίες αλλά, προς το παρόν, πιο πιθανή φαίνεται η υπόθεση του Χανς Γιένσεν (Hans Jensen, 1969) ο οποίος προτείνει την ταυτόχρονη ανάπτυξη ανταγωνιστικών συστημάτων γραφής στην Παλαιστίνη και τη Συρία, στις αρχές της 2ης χιλιετίας π.Χ., τα οποία άλλοτε εξελίχθηκαν ανεξάρτητα και άλλοτε αλληλoεπηρεάστηκαν κατά διάφορους βαθμούς.
Η πρωτοσιναϊτική γραφή
Κατά μια παλαιότερη θεωρία, η οποία σήμερα δεν είναι ιδιαίτερα αποδεκτή από τους ειδικούς, το πρωτοσημιτικό αλφάβητο συντέθηκε στη χερσόνησο του Σινά όπου ανακαλύφθηκαν (1904) οι λεγόμενες πρωτοσιναϊτικές επιγραφές, χρονολογούμενες στον 15ο αι. π.Χ. Η υπόθεση αυτή αναπτύχθηκε από τον αιγυπτιολόγο Άλαν Γκάρντινερ ο οποίος το 1916 παρατήρησε την ιδιαιτερότητα αυτών των επιγραφών και συνέδεσε τη δημιουργία των γραμμάτων τους με την αιγυπτιακή ιερογλυφική γραφή. Η θεωρία φάνηκε ελκυστική καθως το Σινά είναι πολύ κοντά στην Αίγυπτο. Οι φωνητικές αξίες που πρότεινε για αυτά τα γράμματα προήλθαν, ακροφωνικά, από τις σημιτικές μεταφράσεις των αντίστοιχων αιγυπτιακών συμβόλων. Ωστόσο αυτές δεν οδήγησαν σε επιτυχή αποκρυπτογράφηση της γραφής αυτής, η οποία δεν έχει κατορθωθεί να διαβαστεί μέχρι σήμερα.
Έτσι θεωρείται πλέον αποδεκτή η άποψη του διακεκριμένου γλωσσολόγου Ντέιβιντ Ντίρινγκερ πως, εκτός αν συμβεί μια ανακάλυψη που θα ανατρέψει τα σημερινά δεδομένα, οι πρωτοσιναϊτικές επιγραφές δεν είναι ο χαμένος συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην αιγυπτιακή ιερογλυφική και το σημιτικό αλφάβητο.
Το σφηνοειδές αλφάβητο της Ουγκαρίτ
Το σημιτικό σφηνοειδής αλφάβητο της Ουγκαρίτ (15ος αι. π.Χ.) αποκρυπτογραφήθηκε το 1929. Έχει 27 σύμφωνα και 3 σημεία για τη δήλωση μακρών και βραχέων φωνηέντων. Στην αρχή φάνηκε ότι προσφέρεται ως κλειδί για την επίλυση του ζητήματος της προέλευσης του σημιτικού αλφαβήτου. Ωστόσο σήμερα θεωρείται πως το αλφάβητο αυτό προέκυψε από την προσαρμογή ενός ήδη υπάρχοντος δυτικού σημιτικού αλφαβήτου στον τρόπο αποτύπωσης της σφηνοειδούς γραφής στον πηλό.
Θεωρίες για ξένους δημιουργούς
Το 1937 προτάθηκε, από τον Χανς Μπάουερ (Hans Bauer), ο οποίος συμμετείχε κι αυτός στην αποκρυπτογράφηση της γραφής της Ουγκαρίτ, μια άλλη θεωρία. Αυτή προτείνει τη συνειδητή εφεύρεση του αλφαβήτου αυτού από κάποιον που συνδύασε την αρχή της συμφωνητικής γραφής, την οποία δανείστηκε από την αιγυπτιακή, με αυθαίρετες φωνητικές αξίες. Μερικοί ερευνητές υποστήριξαν τη σχέση με τα συλλαβάρια της Κρήτης και της Κύπρου (π.χ. ο Άρθουρ Έβανς το 1909 και ο Φραντς Πρετόριους το 1906), ενώ άλλοι όπως ο Άρστιμπαλντ Σάις (Archibald Sayce, 1910) είδαν σύνδεση με τα χεττιτικά ιερογλυφικά.
Πάντως καμία από τις παραπάνω θεωρίες δεν έχει πείσει τους ειδικούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλφάβητο Κατηγορία:Χαναανικές γλώσσες Κατηγορία:Σημιτικές γλώσσες
Ευρυσθένης Γκίζας
Ο Ευρυσθένης Γκίζας (1863-1903) υπήρξε Έλληνας πλαγιαυλητής (φλαουτίστας) μουσικός του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1863. Ο πατέρας του ήταν διευθυντής ορφανοτροφείου. Πέθανε όταν ο Ευρυσθένης ήταν μωρό και τον πήραν στο ορφανοτροφείο που ήταν διευθυντής ο πατέρας του.
Από μικρός έπαιζε φλογέρα, και γι'αυτό το ορφανοτροφείο τον έστειλε στο ωδείο. Είχε τόσο πολύ ταλέντο, που ο Ρενιέρης τον συνέστησε στον υπουργό Λομβάρδο με την καλή συμβουλή να τον στείλει με υποτροφία στο εξωτερικό.
Το 1883 ο νεαρός Ευρυσθένης φτάνει με το τρένο στην Βιέννη. Αποφοίτησε με άριστα από την μουσική σχολή της Βιέννης, και περιόδευσε στην Τεργέστη, Οδησσό, στην Αθήνα, και την Κέρκυρα κάνοντας θριαμβευτικές μουσικές παραστάσεις.
Σε μια παράσταση είχε τόση επιτυχία, ώστε κάποιος θεατής του υποσχέθηκε την οικονομική ενίσχυση για νέα υποτροφία στο Παρίσι. Δεν πρόλαβε όμως να την πραγματοποιήσει.
Ο Ευρυσθένης Γκίζας υπήρξε το 1ο φλάουτο της ορχήστρας της όπερας της Βιέννης όπως και της συμφωνικής ορχήστρας υπό τον Gustav Mahler.
Ήταν ο άνθρωπος που βοήθησε τον Μανώλη Καλομοίρη και την μητέρα του κατά το δεύτερο έτος της εγκατάστασης τους στην Βιέννη το 1901, προκειμένου ο νεαρός Καλομοίρης να έχει κατάλληλο χώρο για την διαβίωσή του ώστε να σπουδάσει στο Ωδείο της πόλης.
Είχε σύζυγο Γερμανίδα από το Αμβούργο,την οποία υπεραγαπούσε παρά τον δύστροπο χαρακτήρα της.
Πέθανε το 1903 από ερυσίπελας και ετάφη  στους κοινούς τάφους  των πτωχών στη Βιέννη.
Την δαπάνη της κηδείας του ανέλαβε η όπερα της Βιέννης.
Η εξόδιος ακολουθία τελέσθηκε στην Ελληνική εκκλησία της πόλης και σε αυτήν παρευρέθηκαν ολόκληρο το προσωπικό της όπερας με επικεφαλή τον ίδιο τον Gustav Mahler.
Πηγή: Μανώλης Καλομοίρης, Η ζωή και η τέχνη μου, Αθήνα , Νεφέλη 1988, σελ.60, 70, 71
Πηγές
Κατηγορία:Φλαουτίστες Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Έλενα Μπλατσούρα-Φλαμουράκη
Η Έλενα Μπλατσούρα-Φλαμουράκη (1931-2004) γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 26 Μαΐου 1931 και σπούδασε γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, παρακολουθώντας τα εργαστήρια των καθηγητών Γιάννη Μόραλη, Μιχάλη Τόμπρου και Ιωάννη Παππά. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της το 1955, ενώ το Φεβρουάριο του 1960 ανέλαβε την αποκατάσταση του γλυπτικού διακόσμου πολλών ιστορικών και σύγχρονων μνημείων της Γερμανίας. Συγκεκριμένα εργάστηκε για τα ακόλουθα δημόσια κτήρια:
Τα έργα της καλλιτέχνιδας σε αυτά τα δημόσια κτήρια, αξιολογούνται μεταξύ άλλων από τους ειδικούς ως αριστουργήματα. Παράλληλα με αυτή τη δραστηριότητα, εκτέθηκαν έργα της σε πολυάριθμες εκθέσεις στη Γερμανία και το εξωτερικό και βρήκαν την ομόφωνη θετική ανταπόκριση των κριτικών έργων τέχνης. Από τη μακρά λίστα των εκθέσεών της, αξίζει να μνημονεύσουμε τις εξής:
Τα έργα της Έλενας Μπλατσούρα-Φλαμουράκη εκτιμήθηκαν από πληθώρα κριτικών, ιδιαίτερα του γερμανικού τύπου, καθώς και από ποικίλες εκπομπές της γερμανικής τηλεόρασης και του ραδιοφώνου. Έργα της καλλιτέχνιδας βρίσκονται, μεταξύ άλλων, στις ακόλουθες δημόσιες συλλογές:
Επίσης, πλήθος των έργων της βρίσκονται σε πολυάριθμες ιδιωτικές συλλογές.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών (2000), ΖΩΓΡΑΦΟΙ - ΓΛΥΠΤΕΣ - ΧΑΡΑΚΤΕΣ, 16ος-20ος ΑΙΩΝΑΣ, ΠΑΤ-Ω, επιμέλεια Ματθιόπουλος Δ. Ευγένιος, εκδόσεις ΜΕΛΙΣΣΑ, 4ος τόμος, ISBN: 9789602042267, σελ.375-376
Υπουργείο Εξωτερικών, Διεύθυνση Απόδημου Ελληνισμού (1983), Έλληνες Καλλιτέχνες του Εξωτερικού, επιμέλεια Νίκη Λοϊζίδη, Εκδοτική Ελλάδος, σελ. 141
Gaitanides J. & Ferber E. (1982), Elena Flamourakis-Blatsoura, SKULPTUREN, Edition Greß
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://www.kathimerini.gr/241284/article/politismos/arxeio-politismoy/hmerologio
https://www.mutualart.com/Artist/Elena-Flamourakis-Blatsoura/E30B4D249B802F73
Ομάρ Ραζάζ
Ο Ομάρ Ραζάζ (Omar Razzaz, αραβικά: عمر الرزاز, ), είναι πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός της Ιορδανίας από τον Ιούνιο του 2018 ως τις 12 Οκτωβρίου 2020. Από τις 4 Ιανουαρίου 2017 ως τις 4 Ιουνίου 2018 ήταν υπουργός Παιδείας. Νωρίτερα, ήταν επικεφαλής της διευθυντικής επιτροπής της Τράπεζας της Ιορδανίας Αχλί.
Έλενα Μπλατσούρα-Φλαμουράκη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://stuttgart.im-bild.org/kuenstler/elena-flamourakis-blatsoura
https://veryimportantlot.com/en/lot/view/flamourakis-blatsoura-elena-kunstlerin-2021-j-248019
Ομάρ Ραζάζ
Πρωθυπουργία
Ο Χάνι αλ Μούλκι, παραιτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2018 έπειτα από μαζικές διαδηλώσεις κατά των μέτρων λιτότητας που επέβαλε το ΔΝΤ στην κυβέρνηση, προκειμένου να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με το δημόσιο χρέος. Ο υπουργός Παιδείας Ραζάζ έγινε νέος πρωθυπουργός.
Έλενα Μπλατσούρα-Φλαμουράκη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://www.amazon.de/Skulpturen-Elena-Flamourakis-Blatsoura/dp/B00D1YJYAO
Ομάρ Ραζάζ
Πρωθυπουργία
Στις 3 Οκτωβρίου 2020 ο Ραζάζ υπέβαλε την παραίτησή του στο βασιλιά και ο τελευταίος του ζήτησε να παραμείνει υπηρεσιακά ως προσωρινός πρωθυπουργός μέχρι τον διορισμό αντικαταστάτη του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιορδανίας
Έλενα Μπλατσούρα-Φλαμουράκη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες
Αυδοφλέδα
Η Αυδοφλέδα, γερμ. Audofleda (τέλη 5ου - αρχές 6ου αι.) ήταν πριγκίπισσα των Φράγκων και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα των Οστρογότθων.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Χιλδέριχου Α΄ βασιλιά των Σαλίων Φράγκων και της Μπασίνας από τη Θουριγγία ή από τη Civitas Tungrorum (νυν ανατολικό Βέλγιο). Αδελφός της ήταν ο Κλόβις Α΄ των Φράγκων.
Ο Θεοδώριχος βασιλιάς των Οστρογότθων, που ήθελε συμμαχία με τους Φράγκους, έστειλε μία πρεσβεία στον Κλόβι Α΄ ζητώντας την αδελφή εκείνου Αυδοφλέδα ως σύζυγο. Επίσης πάντρεψε τις δύο κόρες του από μία παλλακίδα με τους ηγεμόνες των Βουργουνδών και των Βησιγότθων και την αδελφή του με τον ηγεμόνα των Βανδάλων, πολιτικές κινήσεις που τον έκαναν σύμμαχο με κάθε μεγάλο βαρβαρικό βασίλειο της Δύσης.
Η Αυδοφλέδα ήταν παγανίστρια, πριν παντρευτεί και βαπτίστηκε κατά τον γάμο της από έναν επίσκοπο, οπαδό του Άρειου. Η κόρη τους έγινε αντιβασίλισσα των Οστρογότθων το διάστημα 526-534.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Θεοδώριχο τον Μεγάλο, βασιλιά των Οστρογότθων της Ιταλίας και είχε τέκνο:
Εθνικό Πάρκο Λίμνης Μαλάουι
Το Εθνικό Πάρκο Λίμνης Μαλάουι (αγγλικά: Lake Malawi National Park) είναι εθνικό πάρκο του Μαλάουι, στην νότια πλεύρα της λίμνης Μαλάουι. Έχει έκταση 88 τ.χλμ. και καλύπτει τμήμα της λίμνης, τη χερσόνησο Κχούμπα και δώδεκα μικρότερα νησιά.
Το 1934 η δημιουργήθηκε στην περιοχή ζώνη δασικής προστασίας και καταφύγιο πτηνών. Η προστασία αυτή επεκτάθηκε το 1972 και στους κοντινούς λόφους του ακρωτηρίου Μακλίαρ, του Μουένια και του Νκούντζι. Το 1980 η περιοχή χαρακτηρίστηκε εθνικό πάρκο.
Η λίμνη Μαλάουι έχει την μεγαλύτερη ποικιλότητα ψαριών στον κόσμο. Πιστεύεται ότι εντός των ορίων του πάρκου υπάρχουν περίπου 1000 διαφορετικά είδη, από τα οποία το 90% είναι ενδημικά είδη της λίμνης, γεγονός που αποτελεί αποτέλεσμα εξελικτικής προσαρμογής, συγκρίσιμης μόνο με την αντίστοιχη που εμφανίζεται στα Νησιά Γκαλαπάγκος.
Πάρκο Ορίων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς Κατηγορία:Γεωγραφία του Μαλάουι Λιμνη Μαλαουι
Περιγιάλι Κορινθίας
Το Περιγιάλι είναι παραθαλάσσιο χωριό στο Νομό Κορινθίας.
Πρόσβαση
Το Περιγιάλι απέχει 91 χλμ από την Αθήνα. Η μετάβαση μπορεί να γίνει, εκτός από αυτοκίνητο, και με τη χρήση των τακτικών δρομολογίων του ΚΤΕΛ Κορινθίας με προορισμό το Κιάτο και το Ξυλόκαστρο.
Περιγραφή
Το χωριό της μπέμπας πενγκ.Είναι χτισμένο στις ακτές του Κορινθιακού κόλπου, στο άκρο της πεδιάδας της Βόχας. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 1616 κατοίκους. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων του είναι η γεωργία και ο τουρισμός, ενώ στην περιοχή υπάρχουν πολλές παραθεριστικές κατοικίες. Καλλιεργούνται αμπέλια, οπωροφόρα δέντρα, εσπεριδοειδή, λαχανικά και κτηνοτροφές. Το Περιγιάλι βρέχεται από τον Κορινθιακό, και είναι φημισμένο, όπως και όλα τα χωριά της Βόχας για τις παραλίες του. Υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Κορινθίων.
Ονομασία
Η ονομασία προέρχεται από τη μεσαιωνική λέξη περιγιάλιν-παραγιάλιν, ουδέτερο του επιθέτου παραιγιάλιος.
Ιστορία
Ύστερα από την ίδρυση του ελληνικού κράτος το Περιγιάλι αποτέλεσε τμήμα του Δήμου Κορινθίων. Αναφορά στο Περιγιάλι γίνεται από τον Γερμανό περιηγητή Λούντβιχ Σάλβατορ ο οποίος το 1876 το περιέγραφε ως ένα χωριό προς τη θάλασσα με 50 σπίτια. Το 1886 η κοινότητα φαίνεται να είχε 218 κατοίκους.
Με τη διοικητική διαίρεση του 1912 το Περιγιάλι έγινε ανεξάρτητος οικισμός που περιέλαβε τους οικισμούς Άγιο Γεράσιμο και Κολομπότσι (σημερινό Λέχαιο), το οποίο απόσπάστηκε απο το Περιγιάλι το 1946. Το 1997 συνενώθηκε διοικητικά στον Δήμο Άσσου-Λεχαίου, του οποίου αποτέλεσε την έδρα. Με τη νέα διοικητική αλλαγή που επέφερα από το 2011 το πρόγραμμα «Καλλικράτης», το Περιγιάλι αποτέλεσε κοινότητα του διευρυμένου Δήμου Κορινθίων.
Αθλητισμός
Στο χωριό εδρεύει ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Αθλητικός Όμιλος Περιγιαλίου «η Προοδευτική», ο οποίος ιδρύθηκε το 1970 και το 2020 εορτάστηκαν τα 50 χρόνια του συλλόγου. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Κορινθίας και αγωνίζεται στα πρωταθλήματά της.
Η Προοδευτική Περιγιαλίου έχει υπάρξει 2 φορές φιναλίστ του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Κορινθίας, το 1973 με αντίπαλο τον Πέλοπα Κιάτου και το 1978 με αντίπαλο τον Κύψελο Κορίνθου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κορινθίας Κατηγορία:Δήμος Κορινθίων
Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1887
Οι ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1887 διεξήχθησαν στην Ελλάδα την Κυριακή 3 Ιουλίου του 1887, με το πολύπλοκο εκλογικό σύστημα του "σφαιριδίου".
Παραπομπές
1887
Γκρας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Προβηγκίας-Άλπεων-Κυανής Ακτής
Μαρία Φορτουνάτα των Έστε
Η Μαρία Φορτουνάτα (ιταλ. Maria Fortunata d'Este, 24 Νοεμβρίου 1731 - 21 Σεπτεμβρίου 1803) από τον Οίκο των Έστε ήταν κόρη του Δούκα της Μόντενα και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα του Κοντί.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Φραγκίσκου Γ΄ της Μόντενα & Ρέτζο και της Καρλόττας Αγλαΐας των Βουρβόνων, κόρης του Φιλίππου Β΄ της Ορλεάνης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1759 τον Λουδοβίκο Φραγκίσκο Ιωσήφ των Βουρβόνων-Κοντέ, Πρίγκιπα του Κοντί. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Μόντενα Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Berkeley Software Distribution
To BSD (Berkeley Software Distribution - μερικές φορές αναφέρεται και Berkeley Unix) είναι ένα σύστημα προερχόμενο από το Unix, που διανέμεται από το πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας. Η ανάπτυξη του BSD ξεκίνησε τη δεκαετία του '70. Το όνομα χρησιμοποιείται επίσης για να περιγράψει το σύνολο των σύγχρονων διανομών που προέρχονται από τις αρχικές διανομές του BSD.
Το BSD έτυχε ευρείας αναγνώρισης με τις εκδόσεις Unix που ήταν διαθέσιμες για "workstation-class" συστήματα. Αυτό μπορεί να αποδοθεί στην ευκολία με την οποία μπορούσε να χορηγηθεί άδεια για χρήση και την οικειότητα που είχαν με το σύστημα οι ιδρυτές πολλών τεχνολογικών επιχειρήσεων κατά τη δεκαετία του '80. Αυτή η οικειότητα κυρίως προήλθε από τη χρήση παρόμοιων συστημάτων κατά τη διάρκεια των σπουδών τους - όπως το Ultrix της DEC και το SunOS της SUN. Ενώ το ίδιο το BSD εκτοπίστηκε κατά ένα μεγάλο μέρος από τα συστήματα System V Release 4 και OSF/1 τη δεκαετία του '90 (από τα οποία και τα δύο ενσωμάτωσαν κώδικα του BSD), τα τελευταία χρόνια τροποποιημένες εκδόσεις ανοιχτού κώδικα του κυρίως κώδικα (προερχόμενες συνήθως από την έκδοση 4.4BSDlite) χρησιμοποιούνται και αναπτύσσονται συνεχώς.
Το 1995 εκδόθηκε η τελευταία έκδοση του 4.4BSD, η 4.4BSD-Lite Release 2. Μετά από αυτή το Computer Systems Research Group (CSRG) του Berkeley διαλύθηκε και η ανάπτυξη του BSD στο Berkeley σταμάτησε. Από τότε, διατηρούνται διάφορες διανομές βασισμένες στο 4.4BSD (όπως FreeBSD, OpenBSD, και NetBSD), γνωστές ως BSD flavors (παραλλαγές του BSD).
Δείτε επίσης
BSD flavors: οι διάφορες "γεύσεις" (παραλλαγές) του BSD.
Το λειτουργικό σύστημα Mac OS X επίσης χρησιμοποιεί πυρήνα βασισμένο στο BSD και μεγάλο τμήμα των εργαλείων του (userland).
Κύπελλο Γκαμπαρντελά
Το Κύπελλο Γκαμπαρντελά είναι γαλλική ποδοσφαιρική διοργάνωση κυπέλλου που λαμβάνει χώρα ανάμεσα στις ηλικιακές κατηγορίες κάτω των 19 (ετών) των γαλλικών ποδοσφαιρικών ομάδων, που οργανώνεται από την Γαλλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FFF).
Το κύπελλο θεωρείται ως μια ευκαιρία για νεαρά ταλέντα να αναδείξουν το ταλέντο τους σε εθνική διοργάνωση. Μια νίκη στους τελικούς του κυπέλλου έχει τεράστιο ενδιαφέρον τόσο για τους παίκτες που προσπαθούν να αρχίσουν την καριέρα τους, όσο και για τις ομάδες που θέλουν να αναδείξουν την εξαιρετική δουλειά που κάνουν στις ακαδημίες τους.
Ιστορία
Η διοργάνωση είναι η σύγχρονη έκδοση του Εθνικού Κυπέλλου Νέων (γαλ: Coupe nationale des juniors), το οποίο λάμβανε χώρα μέχρι και το 1954. Η διοργάνωση μετονομάστηκε τότε, το 1955, για να τιμήσει τον Εμανουέλ Γκαμπαρντελά, πρόεδρο της Γαλλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας από το 1949 μέχρι και το 1953, που πέθανε στις 30 Αυγούστου 1953.
Σύστημα
Το Κύπελλο Γκαμπαρντελά ξεκινά τον Δεκέμβριο, του προηγούμενου έτους του τελικού, σε τοπικό επίπεδο. Το πλεονέκτημα έδρας δίνεται στην τύχη, μέχρι την ημιτελική φάση όταν οι αγώνες παίζονται σε ουδέτερες έδρες. Παιχνίδια που είναι ισόπαλα μετά από 90 λεπτά, πάνε κατευθείαν στη διαδικασία των πέναλτι σε αντίθεση με το επίπεδο των αντρών όπου πρώτα υπάρχει η παράταση και στην συνέχεια τα πέναλτι. Ο τελικός λαμβάνει πάντα χώρα την ίδια μέρα με αυτόν του Κυπέλλου Γαλλίας και παραδοσιακά και οι δύο λαμβάνουν χώρα στο Σταντ ντε Φρανς.
Παραπομπές
Γ
Σατυρικό δράμα
Το λεγόμενο Σατυρικό δράμα είναι είδος δραματικής ποίησης αποκλειστικά ελληνικό που δημιουργήθηκε αλλά και καλλιεργήθηκε παράλληλα με τα άλλα δύο είδη του δράματος, την Τραγωδία και την Κωμωδία.
Ονομασία
Το όνομα του είδους αυτού προήλθε από τον χορό του δράματος αυτού που αποτελείτο από υποδυόμενους Σατύρους των οποίων η ωμή φυσικότητα και η αχαλίνωτη ευθυμία τους προσέδιδαν στο όλο δράμα ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Μπροστά το χορό των Σατύρων παρουσιάζονταν υποδυόμενοι θεοί, ημίθεοι, και άρχοντες πόλεων με κυρίαρχη όμως εμφάνιση του Διονύσου καθώς και άλλοι που σχετίζονταν μ΄ εκείνον όπως ο Ερμής, ο Ήφαιστος κ.λπ. Από τους ημίθεους συχνά παρουσιάζονταν ο Ηρακλής, ο Θησέας, ο Οδυσσέας, ο Προμηθέας, ο Σίσυφος κ.ά. Ενώπιον αυτών που έφεραν μεγαλοπρεπή περιβολή η εμφάνιση των Σατύρων με τις προβιές και τα δερμάτινα ράκη δημιουργούσαν στους θεατές μια αλλόκοτη και περισσότερο κωμική εντύπωση.
Ιστορία
Στις αρχές της εμφάνισης της δραματικής ποίησης το σατυρικό δράμα ταυτιζόταν με τη Τραγωδία της οποίας τον χορό, στο αρχικό στάδιο, την αποτελούσαν μονίμως Σάτυροι. Όταν όμως η Τραγωδία άρχισε να εξελίσσεται με περισσότερο βαρύ και σοβαρότερο χαρακτήρα στην εκλογή και διαπραγμάτευση των θεμάτων της, τότε πρώτος ο Πρατίνας από την Φλειούντα άρχισε να διαπλάθει το "εύθυμο δράμα" ως ιδιαίτερο είδος της ποίησης το οποίο και ονομάσθηκε σατυρικό και με τη χαρακτηριστική μάλιστα κάπως ακόλαστη όρχηση που ονομάζονταν "σίκιννις". Από το γεγονός αυτό ο Πρατίνας θεωρείται ο ουσιαστικός δημιουργός του είδους αυτού.
Αργότερα καθιερώθηκε ως έθιμο μετά από κάθε τριλογία τραγωδιών, ή μετά από τρεις χωριστές τραγωδίες ν΄ ακολουθεί σατυρικό δράμα ως τρόπο ψυχαγωγίας, εννοείται το τελευταίο έργο μιας δραματικής τετραλογίας, εκείνο που ακολουθούσε μετά από τις τρεις τραγωδίες. . Ειδικότερα στους ποιητικούς δραματικούς αγώνες επιτρέπονταν οι ποιητές να μετέχουν με ένα μόνο σατυρικό δράμα. Ένα κομμάτι από την μουσική υπόκρουση κάποιου σατυρικού δράματος, πιθανώς απ' τον «Μελέαγρο» του Ευριπίδη, έχει διασωθεί μέχρι τις μέρες μας.
Χαρακτηριστικά
Κύριο και καθοριστικό χαρακτηριστικό του ήταν ο χορός των Σατύρων, τους οποίους οδηγούσε ο Σειληνός. Άλλα χαρακτηριστικά του ήταν η κωμική πλοκή, το αίσιο τέλος, η ελεύθερη χρήση και συχνά η παρωδία μυθολογικών θεμάτων, καθώς και η περιστασιακή παρωδία θεμάτων από τις τραγωδίες που είχαν προηγηθεί, το εύθυμο ύφος, η μικρότερη έκταση (σε σχέση με την τραγωδία) και η μεγαλύτερη χαλαρότητα στο μέτρο και βεβαίως η χαρακτηριστική όρχηση. Επίσης το δράμα δεν προοριζόταν για μια απλή απαγγελία αλλά για μία παράσταση ενός συγκλονιστικού γεγονότος, που εξελισσόταν σαν ζωντανή πραγματικότητα μπροστά στους θεατές.
Εξέλιξη
Εκείνος που συνέβαλε ιδιαίτερα, σύμφωνα με την παράδοση, στην εξέλιξη του σατυρικού δράματος ήταν ο Πρατίνας από τον Φλειούντα της Αργολίδας (περ. 540-470 π.Χ.). Εκτός από τον Αισχύλο, επίσης ο Αχαιός (περ. 484-401 π.Χ.) και ο Αριστίας, γιος του Πρατίνα, θεωρούνται επιτυχημένοι στη σύνθεση σατυρικών δραμάτων, ελάχιστα όμως δείγματα του είδους έχουν σωθεί συνολικά. Σώζονται αρκετοί στίχοι από τα έργα Δικτυουλκοί και Ισθμιασταί του Αισχύλου, και πολύ περισσότεροι στίχοι από το έργο Ιχνευταί του Σοφοκλή. Από τα σατυρικά δράματα ένα μόνον έργο έχει σωθεί πλήρες, ο Κύκλωψ του Ευριπίδη και το θέμα του αντλείται από την ομηρική Οδύσσεια.
Λειτουργία
Η ουσιαστική λειτουργία του σατυρικού δράματος ήταν να δημιουργήσει ένα ελαφρύτερο κλίμα, μετά τη συσσώρευση της τραγικής έντασης από τις τρεις προγενέστερες τραγωδίες. Εκτός όμως από τη συγκεκριμένη λειτουργία, φαίνεται πως ο ρόλος του σατυρικού δράματος ήταν, επίσης, να επαναφέρει στην ατμόσφαιρα των δραματικών αγώνων το πνεύμα της διονυσιακής λατρείας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίο δράμα Κατηγορία:Θεωρία θεάτρου Κατηγορία:Ιστορία του θεάτρου Κατηγορία:Είδη της κωμωδίας
Ισότοπα του βολφραμίου
Το βολφράμιο (W) αποτελείται από 5 ισότοπα με τόσο μεγάλο χρόνο ημιζωής, που μπορούν να θεωρηθούν σταθερά. Όλα μεταπίπτουν σε ισότοπα του στοιχείου 72Hf με α-διάσπαση. Παρατηρήθηκε ότι η ημιζωή του ισοτόπου 180W είναι της τάξης των 1018 ετών. Για τα υπόλοιπα φυσικά ισότοπα δεν παρατηρήθηκε κάποια διάσπαση πράγμα που είναι συνέπεια των χρόνων ημιζωής τους : 182W με t1/2 > 8.3×1018 χρόνια, 184W με t1/2 > 29×1018 χρόνια, 185W με t1/2 > 13×1018, 186W με t1/2 > 27×1018. Κατά μέσο όρο συμβαίνουν 2 α-διασπάσεις του 180W ανά 1 g φυσικού βολφραμίου και ανά έτος.
Από τα ραδιοϊσότοπα του βολφραμίου, 27 έχουν χαρακτηριστεί τεχνητά, με σταθερότερα τα : 181W με ημιζωή 121.2 μέρες, 185W με ημιζωή 75.1 μέρες, 188W με ημιζωή 69.4 μέρες και το 178W με ημιζωή 21.6 μέρες. Όλα τα υπόλοιπα ραδιενεργά ισότοπα έχουν ημιζωές μικρότερες των 24 ωρών και πολλά από αυτά έχουν ημιζωή μικρότερη των 8 λεπτών.
Σημειώσεις
βολφραμιο
Δίλημμα του Ευθύφρονα
Το δίλημμα του Ευθύφρονα είναι το δίλημμα στο οποίο Σωκράτης είχε υποβάλει στον Εύθυφρονα, αν το ευσεβές (ηθικό) λατρεύεται από τους θεούς επειδή είναι ευσεβές ή αν είναι ευσεβές επειδή λατρεύεται από τους θεούς. Το δίλημμα αυτό αναφέρεται στον διάλογο του Πλάτωνα Ευθύφρων.
Επίδραση στον μονοθεϊσμό
Το δίλημμα είχε μεγάλη επίδραση στον φιλοσοφικό θεϊσμό των μονοθεϊστικών θρησκειών σε μια παραλλαγμένη του μορφή «Είναι το καλό πραγματικά καλό επειδή το επιθυμεί ο Θεός, ή επειδή είναι καλό το επιθυμεί ο Θεός;» Το δίλημμα είχε τεράστια επίδραση στην φιλοσοφία και ακόμη συζητείται. Χρησιμοποιείται ως κριτική της θρησκευτικής ηθικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλοσοφία της θρησκείας Ε
Καρλόττα Αγλαΐα της Ορλεάνης
H Καρλόττα Αγλαΐα (γαλλ. Charlotte Aglaé, 20 Οκτωβρίου 1700 - 19 Ιανουαρίου 1761) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν κόρη του Δούκα της Ορλεάνης και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Μόντενα.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Φιλίππου Β΄ της Ορλεάνης και της Φραγκίσκης Μαρίας των Βουρβόνων, νόθης κόρης του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1720 τον Φραγκίσκο Γ΄ της Μόντενα & Ρέτζο και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Μόντενα Κατηγορία:Δούκισσες της Μόντενα Κατηγορία:Δούκισσες του Ρέτζο Κατηγορία:Γαλλίδες δούκισσες
Μαμουσιά Αχαΐας
Η Μαμουσιά είναι χωριό της Αχαΐας, πρώην ανεξάρτητη κοινότητα και από το 1999 δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Διακοπτού. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 214 κατοίκους και συνολικά η πρώην ομώνυμη κοινότητα 355 κατοίκους.
Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 681 μέτρων, στις βόρειες πλαγιές του Ρούσκιου.
Ιστορία
Δίπλα στο χωριό υπάρχουν τα ερείπια της αρχαίας Βούρας, ενός εκ των τεσσάρων αρχαίων δήμων που απάρτιζαν την Αχαϊκή Συμπολιτεία (μεταξύ των και η αρχαία Ελίκη και η Κερύνεια που σύμφωνα με τον Παυσανία πήρε το όνομά της ή από τον ηγεμόνα του τόπου ή από τον Κερυνίτη ποταμό (για τη θέση της υπάρχει διχογνωμία αφού κάποιοι άλλοι την τοποθετούν στη θέση της σημερινής Κερύνειας). Η αρχαία Βούρα, καταστράφηκε -όπως και οι υπόλοιπες πόλεις της αχαϊκής Συμπολιτείας- μετά το μεγάλο σεισμό που βύθισε και την αρχαία Ελίκη. Από το όνομα της πόλης, πήρε και το όνομά του ο γειτονικός ποταμός Βουραϊκός.
Στη Μαμουσιά, υπάρχει αρχαιολογικός χώρος ο οποίος περιλαμβάνει ευρήματα από αρχαίο ναό (πιθανότατα αφιερωμένου στον Ποσειδώνα) καθώς και βασιλικό τάφο. Επίσης, επάνω από τον αρχαιολογικό χώρο υπάρχει αρχαίο θέατρο, για το οποίο όμως δεν έχει προκύψει ακόμη ανασκαφή, ενώ εκατοντάδες αρχαιολογικά ευρήματα φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αιγίου.
Λοιπά στοιχεία
Η Μαμουσιά, φημίζεται για την πλούσια παραγωγή της σε κορινθιακή σταφίδα, σταφύλι και ελαιόλαδο όλα αρίστης ποιότητας. Οι καταστροφικές πυρκαγιές του Ιουλίου του 2007 κατέστησαν ιδιαίτερα δυσχερή τη θέση των μόνιμων κατοίκων, μιας και οι καταστροφές που προκλήθηκαν είναι ανυπολόγιστης οικονομικής αλλά και κοινωνικής σημασίας.
Για όσους ενθουσιάζονται με τον οικοτουρισμό προτείνεται η φανταστική διαδρομή που ξεκινά από τη Μαμουσιά, περνά από τον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Κερύνειας και οδηγεί στο οροπέδιο "Άγιοι Ασώματοι". Η πεζοπορία ανάμεσα στα αμπέλια μέχρι το βόρειο μέρος του οροπεδίου παρέχει φανταστική θέα στον Κορινθιακό. Κατεβαίνοντας το βουνό βρίσκεται το σπήλαιο του Ηρακλή στο δρόμο προς το Διακοπτό.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Διακοπτού Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Ναυάγιο του Eurobulker X
Το ναυάγιο του Euroblaker X έλαβε χώρα στις 28 Αυγούστου του 2000 στον Ευβοϊκό κόλπο ανοιχτά στο Λευκαντί της Ευβοίας και ήταν ένα από τα πιο σοβαρά περιβαλλοντικά ατυχήματα.
Το Euroblaker X ήταν χωρητικότητας 35.000 τόνων, ιδιοκτησίας της Silver Line Maritine Corporation Monrovia/Liberia, με σημαία Καμπότζης και είχε καταπλεύσει στη Χαλκίδα, προερχόμενο από την Τουρκία και με προορισμό την Αίγυπτο. Το πλοίο βρισκόταν αγκυροβολημένο στο Λευκαντί Χαλκίδας όπου την 1η Σεπτεμβρίου 2000 ολοκληρώνοντας τη φόρτωση 32.031 τόνων τσιμέντου από τα Τσιμέντα Χαλκίδος στις 8:30 το πρωί ξεκίνησε με προορισμό την Αίγυπτο. Λίγο μετά και συγκεκριμένα στις 10:20 συνέβη το ατύχημα που είχε σαν αποτέλεσμα να κοπεί το πλοίο στα δύο ανοικτά από το Λευκαντί, προκαλώντας τεράστια ρύπανση των νερών του Ευβοϊκού.
Πλοίο Eurobulker X
Το πλοίο Eurobulker X άνηκε στον όμιλο του Έλληνα εφοπλιστή Σταύρου Ηλία, αποκτηθέν το Φεβρουάριο του 1998 από την εταιρία Medway (Δ. Δελαπόρτας Θ. Γιαννούτσος) στην οποία ανήκε από το 1994 μέχρι το 1998 με το όνομα Matumba, ενώ με το ίδιο όνομα άνηκε προηγουμένως από το 1992-1994 στον εφοπλιστή Μούσκα. Το 1998, ο τελευταίος πλοιοκτήτης το μετονόμασε από Matumba σε Eurobulker X. Ήταν επανδρωμένο με αλλοδαπό πλήρωμα εκτός του Έλληνα Υποπ/ρχου Νίκου Πανταζή.
Το πλοίο ναυπηγήθηκε το 1974 στα Ισπανικά ναυπηγεία Αstilleros Espanoles στην Σεβίλλη. Διέθετε κινητήρα Sulzer 11.000 ίππων. Η ολική του χωρητικότητα ήταν 19.996 κόρων. Είχε ικανότητα μεταφοράς 35.264 κόρων και το ολικό του μήκος ήταν 200 μέτρα περίπου. Ήταν αγορασμένο από την πλοιοκτήτρια εταιρεία Medway στην οποία ανήκε από το 1994 έως τo 1998 και έφερε το όνομα Matumba. Την ίδια ονομασία την είχε όταν ανήκε στον εφοπλιστή Μούσκα από το 1992 έως το 1994. Το 1998 ο τελευταίος ιδιοκτήτης άλλαξε την ονομασία σε Eurobulker X.
Ατύχημα
Τον Σεπτέμβριο του 2002 ενώ ήταν αγκυροβολημένο στο Λευκαντί και φόρτωνε τσιμέντο για να το παραδώσει στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, άρχισαν να πνέουν άνεμοι έντασης 8 με 9 της κλίμακας μποφόρ. Το πλοίο χτυπήθηκε από έντονο κυματισμό και κόπηκε στα δύο. Κατά τη διάρκεια του ναυαγίου ένας Ουκρανός έχασε τη ζωή του ενώ άλλα τέσσερα μέλη του πληρώματος τραυματίστηκαν. Τόνοι από υγρά καύσιμα, μαζούτ, και τσιμέντου χύθηκαν στις γύρω περιοχές του Νότιου Ευβοϊκού. Τα καύσιμα καθαρίστηκαν από τις παραλίες με την άμεση κινητοποίηση του ΥΕΝ αλλά και της Λιμενικής Αρχής Χαλκίδας.
Συνέπειες
Οι συνέπειες από το ναυάγιο, ήταν άμεσα ορατές, καθώς τα πετρέλαια του κατέκλυσαν τις γύρω ακτές, ακόμα και αν ενεργοποιήθηκαν άμεσα οι υπηρεσίες και τα συνεργεία για να σφραγίσουν τις δεξαμενές του, γλιτώνοντας το περιβάλλον από ακόμα μεγαλύτερη ζημιά. Η ρύπανση των γύρω ακτών του Ευβοϊκού προκλήθηκε από τη διαρροή περίπου 700 τόνων πετρελαίου και λιπαντικών που υπήρχαν στις δεξαμενές του πλοίου. Παρά τις προσπάθειες των λιμεναρχείων Χαλκίδας και Ωρωπού η πετρελαιοκηλίδα έφτασε στις ακτές και έπληξε τις περιοχές Λευκαντί, Χαλκούτσι, Αυλίδα, Δήλεσι και Ωρωπό. Το μαζούτ που χύθηκε προκάλεσε μεγάλο πρόβλημα στην θαλάσσια πανίδα και χλωρίδα του κόλπου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ναυάγια
Μπεν Χάρντι
Ο Μπεν Χάρντι είναι Άγγλος ηθοποιός του κινηματογράφου. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του με τη σειρά Eastenders. Υποδύθηκε τον Angel στη ταινία X-Men: Apocalypse (2016) και στην ταινία Bohemian Rhapsody (2018) ως Ρότζερ Τέιλορ. Ακόμη υποδύθηκε τον Four στην ταινία  6 Underground (2019), μια παραγωγή του Netflix
Πρώτα χρόνια
Ο Χάρντι γεννήθηκε στο Μπούρνμαουθ του Ντόρσετ στις 2 Ιανουαρίου 1991 και μεγάλωσε στο Σέρμπορν. Παρακολούθησε το δημοτικό σχολείο Σέρμπορν Άμπεϋ και το Σχολείο Γκρύφον. Ως μαθητής στο Γκρύφον, συμμετείχε ως Λοχίας Φράνσις Τρόι σε σχολική κινηματογραφική προσαρμογή του Far from the Madding Crowd.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Καστέλ Μόντε Σαντ Άννα
Το Καστέλ Μόντε Σαντ Άννα, Το κάστρο στο όρος Αγία Άννα, (ιταλικά : Castel Monte Sant'Anna, γερμανικά : Schloss Annenberg) είναι κάστρο της Ιταλίας που βρίσκεται στην κοιλάδα Βενόστα στην αυτόνομη επαρχία του Μπολτζάνο στις Άλπεις.
Η κατασκευή του κάστρου χρονολογείται τον 13ο αιώνα και ήταν το αρχοντικό των κυρίων του όρους της Αγίας Άννας. Ήταν η μοναδική περίπτωση κάστρου που περιβάλλεται με τάφρο με νερό που υπήρξε στο Νότιο Τιρόλο.
Το 1770 πυρκαγιά κατέστρεψε σχεδόν ολοκληρωτικά το κάστρο. Το 1842 έγινε αποκατάσταση του πύργου του. Σήμερα το κάστρο ανήκει σε ιδιώτη. .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ΜοντεΣαντΑννα
Τζόνι Μέρσερ
Ο Τζον Χέρντον Μέρσερ (John Herndon "Johnny" Mercer, Σαβάνα, Τζόρτζια, 18 Νοεμβρίου 1909 - Μπελ Ερ, Καλιφόρνια, 25 Ιουνίου 1976) ήταν Αμερικανός στιχουργός, συνθέτης και τραγουδιστής. Υπήρξε ένας από τους δημοφιλέστερους τραγουδοποιούς του 20ού αιώνα στην Αμερική και συνιδρυτής της δισκογραφικής εταιρείας Capitol Records. Κληροδότησε περισσότερες από 1000 συνθέσεις, αρκετές για ταινίες και παραστάσεις του Μπρόντγουεϊ, και βραβεύτηκε τέσσερις φορές με Όσκαρ καλύτερου πρωτότυπου τραγουδιού. Με λεπτό χιούμορ και αξιοποιώντας την καταγωγή του από τον αμερικανικό νότο, συνέθεσε πνευματώδεις στίχους, άλλοτε πρόσχαρους και άλλοτε ρομαντικούς ή με έντονα τοπικό χρώμα. Πολλά τραγούδια, για τα οποία έγραψε μουσική ή στίχους, περιλαμβάνονται σήμερα στις κλασικές συνθέσεις του τζαζ ρεπερτορίου, όπως τα Jeepers, Creepers! (1938), One for My Baby (and One More for the Road) (1943), Autumn Leaves (1947), Satin Doll (1953), Moon River (1961), Summer Wind (1965), κ.α.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σαβάνα της Τζόρτζια. Ο παππούς του, Τζορτζ Άντερσον Μέρσερ ο πρεσβύτερος, ήταν νομικός και υπηρέτησε ως στρατηγός κατά τη διάρκεια του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου, από την πλευρά της Συνομοσπονδίας. Την περίοδο της ανασυγκρότησης των ΗΠΑ, συμμετείχε στη Γενική Συνέλευση της Τζόρτζια. Ο πατέρας του, Τζορτζ Άντερσον Μέρσερ ο νεότερος, εργάστηκε επίσης ως νομικός και απέκτησε τον Τζόνι Μέρσερ με τη δεύτερη σύζυγό του, Λίλιαν Μπάρμπαρα Τσιούτσεβιτς (Lillian Barbara Ciucevich), κροατικής και ιρλανδικής καταγωγής. Η παρουσία της οικογένειας της μητέρας του στη Σαβάνα χρονολογείται από τη δεκαετία του 1870. Μεγαλώνοντας σε ένα αξιοσέβαστο οικογενειακό περιβάλλον, με υψηλές διασυνδέσεις, ο Μέρσερ είχε τη δυνατότητα να λάβει την καλύτερη δυνατή εκπαίδευση και να έρθει σε επαφή με τις τέχνες και τη μουσική, στην περίοδο της λεγόμενης τζαζ εποχής, μετά το πέρας του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και μέχρι την οικονομική ύφεση του 1929. Σύμφωνα με την οικογενειακή παράδοση, φοίτησε στη σχολή Γούντμπερι Φόρεστ, στη Βιρτζίνια. Ήδη από νεαρή ηλικία, συμμετείχε στα μουσικά δρώμενα της Σαβάνας τραγουδώντας και παίζοντας γιουκαλίλι (ukulele) στο Μικρό Θέατρο (Little Theater) της πόλης, ενώ έλαβε μέρος και σε διαγωνισμούς μουσικής. Οικονομικές δυσχέρειες της οικογένειάς του άλλαξαν ριζικά τα σχέδια του Μέρσερ, ο οποίος αντί να φοιτήσει σε κάποιο κολέγιο αναζήτησε την τύχη του στο χώρο της βιομηχανίας του θεάματος, μετακομίζοντας στην πόλη της Νέας Υόρκης στα τέλη της δεκαετίας του 1920.
thumb|αριστερά|Σκίτσο του Τζόνι Μέρσερ που βρίσκεται στον τόπο ταφής του, στο κοιμητήριο Bonaventure στη Σαβάνα της Τζόρτζια. Απεικονίζεται επίσης η υπογραφή του συνθέτη.
Αρχικά εργάστηκε ως ηθοποιός, αλλά σε σύντομο χρονικό διάστημα άφησε το στίγμα του συνθέτοντας μουσική και γράφοντας στίχους για παραστάσεις θιάσων του βαριετέ. Πρώτη φορά δημοσιεύτηκαν στίχοι του για το τραγούδι Out of Breath (and Scared to Death of You), το οποίο χρησιμοποιήθηκε στην παράσταση The Garrick Gaieties (1930), όπου γνώρισε επίσης τη μετέπειτα σύζυγό του Τζίντζερ Μίχαν (Ginger Meehan). Η φήμη του άρχισε να εδραιώνεται μετά τη συμμετοχή του στη μεγάλη ορχήστρα του Πολ Γουάιτμαν. Συνεργάστηκε, ως τραγουδιστής ή συνθέτης, με τους σημαντικότερους τζαζ μουσικούς της εποχής, όπως ήταν η Μπίλι Χόλιντεϊ, ο Λάιονελ Χάμπτον και ο Ντιούκ Έλινγκτον. Συγχρόνως εργάστηκε ως στιχουργός για αρκετές παραγωγές του Χόλιγουντ. Περισσότερο γνωστές είναι οι συνεργασίες του με τον Φρεντ Αστέρ και τον Μπινγκ Κρόσμπι. Το 1939 συμμετείχε στο δημοφιλές ραδιοφωνικό πρόγραμμα Carmen Caravan του Μπένι Γκούντμαν. Το 1942, μαζί με τους Μπάντι Ντεσίλβα και Γκλεν Γουόλικ, ίδρυσε τη δισκογραφική εταιρεία Capitol Records στο Χόλιγουντ, η οποία έγινε σύντομα ανταγωνιστική έναντι των τριών μεγαλύτερων εταιρειών RCA Victor, Columbia και Decca. Ο ίδιος ήταν πρόεδρος της εταιρείας και κυνηγός ταλέντων. Συνέχισε να γράφει τραγούδια για μιούζικαλ και βραβεύτηκε, ως στιχουργός, με τέσσερα Όσκαρ καλύτερου πρωτότυπου τραγουδιού για τις συνθέσεις On the Atchison, Topeka and the Santa Fe (1946), In The Cool, Cool, Cool Of The Evening (1951), Moon River (1961) και Days of Wine and Roses (1962). Κατά τη δεκαετία του 1950, η επιτυχία του ροκ εντ ρολ, αλλά και η άνθιση του μπίμποπ ιδιώματος, είχε ως αποτέλεσμα να περιοριστεί το ακροατήριο του Μέρσερ. Στις τελευταίες επιτυχίες του ανήκουν τα τραγούδια I Wanna Be Around (1962) και Summer Wind (1965) που εκτέλεσαν οι Τόνι Μπένετ και Φρανκ Σινάτρα αντίστοιχα.
Πέθανε τον Ιούνιο του 1976 και τάφηκε στη Σαβάνα. Προς τιμή του μετονομάστηκε το θέατρο της πόλης και ιδρύθηκε το Ίδρυμα Τζόνι Μέρσερ. Το αρχείο του διατηρείται σήμερα στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου της Τζόρτζια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί στιχουργοί Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Μεντίνα της Φες
Η Μεντίνα της Φες (Fes el Bali, The Old Fes, η Παλιά Φες, Αγγλικά: Medina of Fez, Αραβικά: فاس البالي) είναι το παλαιότερο οχυρωμένο τμήμα της πόλης Φες στο Μαρόκο. Ιδρύθηκε το 789 από τον Σουλτάνο Ιντρίς ΙΙ της δυναστείας των Ιδρισίδων. Η Fes el Bali υποδηλώνει τη διαφορά από το τμήμα της πόλης με το όνομα Fes Jdid (Αγγλικά: New Fes, Νέα Φες), η οποία κατασκευάστηκε από την δυναστεία των Μερινιδών το 1276.
Η Παλιά Φες είναι η μεγαλύτερη από τις δύο μεντίνες της Φες και πιστεύεται πως είναι το μεγαλύτερο ελεύθερο από αυτοκίνητα αστικό κέντρο στον κόσμο, σε συνάρτηση με τον πληθυσμό της. Η Μεντίνα της Φες έχει χαρακτηριστεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO από το 1981.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Μαρόκο
Μαργαρίτα του Μπαρ
Η Μαργαρίτα, γαλλ.: Marguerite de Bar (1220–1275) από τον Οίκο του Μονμπελιάρ ήταν κόρη του κόμη του Μπαρ και με τον γάμο της έγινε κόμισα του Λουξεμβούργου.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ερρίκου Β΄ κόμη του Μπαρ και της Φιλίππας του Ντρε, κόρης του Ροβέρτου Β΄ κόμη του Ντρε.
Οι γονείς του πατέρα της ήταν ο Θεοβάλδος Α΄ κόμης του Μπαρ και η 2η σύζυγός του Ερμεσίνδη του Μπριέν. Οι γονείς της μητέρας της ήταν ο Ροβέρτος Β΄ κόμης του Ντρε και η 2η σύζυγός του Γιολάντα του Κουσύ.
Παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ε΄ κόμη του Λουξεμβούργου. Η Μαργαρίτα ήταν 20 ετών και ο Ερρίκος Ε΄ ήταν 24. Η Μαργαρίτα έφερε στον Ερρίκο το Λινύ (Λινύ-αν-Μπαρουά) ως προίκα της, ωστόσο με μία ρήτρα στη σύμβαση γάμου, αυτό παρέμεινε φεουδαρχικά υποτελές στην κομητεία του Μπαρ. Σε περιφρόνηση αυτού, ο Ερρίκος Ε΄ απότισε φόρο τιμής το 1256 στον Θεοβάλδο Β΄ βασιλιά της Ναβάρρας και κόμη της Καμπανίας, υπό την ιδιότητά του ως κόμη της Καμπανίας. Τότε ο αδελφός τής Mαργαρίτας Θεοβάλδος Β΄ κόμης του Μπαρ, στη διαμάχη που έγινε στη συνέχεια μεταξύ του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης (ο πατέρας του Ματθαίος Β΄ ήταν εξάδελφός τους ) και του επισκόπου του Mετς στην οποία ο Ερρίκος Ε΄ έγινε οπαδός του δούκα, εκείνος (ο Θεοβάλδος Β΄) πήγε με την πλευρά του επισκόπου. Ο Ερρίκος Ε΄ συνελήφθη στη μάχη στο Πρενύ στις 14 Σεπτεμβρίου 1266. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1268, αφού ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας έκανε διαιτησία μεταξύ των δύο πλευρών, ο Ερρίκος Ε΄ ελευθερώθηκε και ανέκτησε το Λινύ, αλλά υπό την επικυριαρχία του Μπαρ(ουά).
Η Μαργαρίτα και ο Ερρίκος Ε΄ έκαναν ειρήνη με τον Γκυ κόμη της Φλάνδρας νυμφεύοντάς τον με την κόρη τους, την Iσαβέλλα. Η άλλη κόρη τους Φίλιππη παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ κόμη της Ολλανδίας και είχαν εγγονές τη Μαργαρίτα Β΄ κόμισσα του Αινώ (σύζυγο του Λουδοβίκο Δ΄ της Γερμανίας) και τη Φίλιππη (σύζυγο του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας).
Η Μαργαρίτα απεβίωσε το 1275 και έξι έτη μετά και ο σύζυγός της.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1240 τον Ερρίκο Ε΄ κόμη του Λουξεμβούργου. Ο Ερρίκος Ε΄ ανήκε στον Οίκο του Λίμπουργκ, αλλά έγινε ιδρυτής νέου κλάδου, του Οίκου του Λουξεμβούργου Απέκτησαν τέκνα:
1912
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1912 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη