cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο Θεός γεννιέται
Το Bóg się rodzi, στα ελληνικά Ο Θεός γεννιέται, είναι πολωνικό χριστουγεννιάτικο τραγούδι για κάλαντα, με στίχους που έγραψε ο Φραντσίσεκ Καρπίνσκι το 1792. Η εντυπωσιακή μελωδία του (ο συνθέτης δεν έχει καθοριστεί) είναι παραδοσιακά γνωστή ότι είναι μια στέψη πολωνέζας για τους Πολωνούς βασιλιάδες που χρονολογείται από την εποχή της βασιλείας του Στέφανου Μπάτορυ τον 16ο αιώνα. Το τραγούδι θεωρείται από ορισμένους ως ο εθνικός ύμνος των Χριστουγέννων της Πολωνίας και, για μικρό χρονικό διάστημα, θεωρήθηκε επίσης ως εθνικός ύμνος, για παράδειγμα από τον ποιητή Γιαν Λέχον. Έχει ονομαστεί επίσης «ένα από τα πιο αγαπημένα πολωνικά χριστουγεννιάτικα τραγούδια».
Το τραγούδι δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά σε μια συλλογή των έργων του Καρπίνσκι με τίτλο Pieśni nabożne (Τραγούδια ευσέβειας) το 1792. Το βιβλίο τυπώθηκε από τυπογραφείο μοναχών στο Σουπράσλ. Ωστόσο, ο ύμνος είχε παρουσιαστεί δημόσια ήδη λίγα χρόνια νωρίτερα, στην Παλιά Βασιλική του Μπιαουίστοκ, καθώς ο Καρπίνσκι ζούσε στο Παλάτι Μπρανίτσκι του Μπιαουίστοκ κατά τα έτη 1785-1818. Η πρώτη παρουσίαση του ύμνου τιμάται τώρα με μια πλάκα, που βρίσκεται στον τοίχο της εκκλησίας. Η ταμπλέτα γράφει: Σε αυτήν την εκκλησία, για πρώτη φορά, εκτελέστηκαν τα τραγούδια ευσέβειας του Φραντσίσεκ Καρπίνσκι. Ο αρχικός τίτλος του ύμνου είναι Pieśń o Narodzeniu Pańskim (Στη Γέννηση του Θεού ή Άσμα της γέννησης του Κυρίου μας).
Δομή
μικρογραφία|Ο Θεός γεννιέται (ορχηστική μουσική) Ο ύμνος αποτελείται από πέντε στίχους, κάθε στίχος με οκτώ γραμμές και κάθε γραμμή με οκτώ συλλαβές. Ο ύμνος μπορεί να χαρακτηριστεί ως ρητορική ταυτολογία, η οποία είναι ορατή κατά την ανάλυση του κειμένου (Ο Θεός γεννιέται, η δύναμη τρέμει: Ο Κύριος του Ουρανού απογυμνώθηκε/εκτέθηκε. Η πήξη/στερεοποίηση της φωτιάς, η διαύγεια/λαμπρότητα σκοτεινιάζει, το άπειρο/ατελείωτο έχει όρια). Αυτά τα φαινομενικά οξύμωρα σχήματα λόγου χρησιμοποιούνται σκόπιμα, για να τονίσουν τη σημασία του θαύματος που έγινε στη φάτνη. Οι στίχοι του ύμνου υποστηρίζονται επίσης από παράθεση από το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον. Επιπλέον, ο Καρπίνσκι εισήγαγε ένα πατριωτικό μήνυμα, καθώς ο πέμπτος στίχος ξεκινά με μια έκκληση προς το Θείο Βρέφος (Σήκωσε το χέρι σου τώρα, Παιδί της Δόξας, ευλόγησε την πατρίδα μας τώρα και για πάντα).
Το «Bóg się rodzi» ήταν ο ύμνος πάνω στον οποίο ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ στήριξε την ομιλία του κατά τη διάρκεια της παραδοσιακής ανταλλαγής χαιρετισμών των Χριστουγέννων στις 23 Δεκεμβρίου 1996 στο Αμφιθέατρο του Παύλου ΣΤ΄. Ο Πάπας ανέφερε τα λόγια του ύμνου λέγοντας: «Ο ποιητής παρουσίασε το μυστήριο της Ενσάρκωσης του Υιού του Θεού, χρησιμοποιώντας αντιθέσεις για να εκφράσει ό,τι είναι ουσιαστικό για το μυστήριο: υποθέτοντας την ανθρώπινη φύση, ο άπειρος Θεός ανέλαβε ταυτόχρονα τους περιορισμούς του ένα πλάσμα».
Ο ύμνος έχει ερμηνευτεί από πολλούς δημοφιλείς Πολωνούς καλλιτέχνες, όπως οι Άννα Μάρια Γιόπεκ, Βιολέτα Βίλας, Μίχαου Μπάγιορ, Κσίστοφ Κράφτσικ και Ελένη Τζόκα. Το τραγούδησαν Πολωνοί κρατούμενοι του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς. Μια αφήγηση ενός κρατούμενου ονόματι Γιούζεφ Γέντριχ, που φυλάσσεται στις συλλογές του Μουσείου του Άουσβιτς, περιγράφει πώς «ξεκίνησε το τραγούδι των γερμανικών καλάντων και μετά σαν τα κύματα της θάλασσας ήρθαν τα δυνατά λόγια [από τα πολωνικά κάλαντα] «Ο Θεός γεννιέται, οι δυνάμεις τρέμουν».
Στη λαϊκή κουλτούρα
Μια οργανική διασκευή αυτού του τραγουδιού παρουσιάζεται στο πακέτο επέκτασης «Brave New World» του Civilization V. Είναι το θέμα του πολωνικού πολιτισμού, του οποίου ηγείται ο Καζίμιρ Γ΄ ο Μέγας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικη μουσική Κατηγορία:Πολωνικά τραγούδια Κατηγορία:Χριστούγεννα στην Πολωνία Κατηγορία:Τραγούδια με θέμα τον Ιησού
Γιόρκσιρ
Το Γιόρκσιρ ή Γιόρκσαϊρ (Yorkshire, ή σε σύντομη μορφή Γιορκς), γνωστό επισήμως ως Κομητεία του Γιορκ, είναι ιστορική κομητεία της Βόρειας Αγγλίας και η μεγαλύτερη του Ηνωμένου Βασιλείου. Λόγω του μεγάλου μεγέθους της σε σύγκριση με άλλες αγγλικές κομητείες, οι διάφορες λειτουργίες της έχουν ανατεθεί σε υποδιαιρέσεις της, οι οποίες επίσης αποτέλεσαν αντικείμενο περιοδικών μεταρρυθμίσεων. Καθ' όλη τη διάρκεια αυτών των αλλαγών, το Γιόρκσιρ συνέχισε να αναγνωρίζεται ως αυτόνομη γεωγραφική και πολιτιστική περιοχή. Η ονομασία είναι οικεία και γνωστή σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο και χρησιμοποιείται ευρέως στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στον στρατό, ενώ επίσης εμφανίζεται σε διάφορες ονομασίες διοικητικών περιοχών όπως το Βόρειο Γιόρκσιρ, το Νότιο Γιόρκσιρ και το Δυτικό Γιόρκσιρ.
Μέσα στα όρια της ιστορικής κομητείας του Γιόρκσιρ βρίσκονται περιοχές, που θεωρούνται από τις πιο πράσινες στην Αγγλία, λόγω των τεράστιων εκτάσεων παρθένας υπαίθρου στο Γιόρκσιρ Ντέιλς και στο Νορθ Γιορκ Μουρς αλλά και στα ελεύθερα τμήματα κάποιων από τις μεγάλες πόλεις. Το Γιόρκσιρ αποκαλείται ορισμένες φορές ως «Η Κομητεία του Θεού» ή «Η Χώρα του Θεού» ("God's Own County" ή "God's Own Country").
Το έμβλημα του Γιόρκσιρ είναι το λευκό τριαντάφυλλο του αγγλικού βασιλικού οίκου της Υόρκης και η πιο συνηθισμένη αντιπροσωπευτική σημαία του Γιόρκσιρ είναι το λευκό τριαντάφυλλο σε μπλε φόντο, η οποία μετά από σχεδόν πενήντα χρόνια χρήσης, αναγνωρίστηκε από το Ινστιτούτο Σημαιών στις 29 Ιουλίου 2008. Η ημέρα του Γιόρκσιρ διεξάγεται ετησίως την 1η Αυγούστου και μνημονεύει τον γενικό πολιτισμό του Γιόρκσιρ, από την ιστορία του έως τη διάλεκτό του.
Το Γιόρκσιρ χωρίζεται πλέον σε διάφορες περιφέρειες. Το μεγαλύτερο μέρος της κομητείας βρίσκεται στο Γιόρκσιρ και Χάμπερ. Το ακραίο βόρειο τμήμα της κομητείας βρίσκεται στην Βορειοανατολική Αγγλία. Μετά τις αλλαγές το 1974, μικρές περιοχές στα δυτικά της ιστορικής κομητείας αποτελούν μέρος της Βορειοδυτικής Αγγλίας.
Ο πολιτισμός του λαού του Γιόρκσιρ είναι αποτέλεσμα πολλών διαφορετικών πολιτισμών που επηρέασαν την ιστορία του. Μεταξύ άλλων οι Κέλτες, οι Ρωμαίοι, οι Αγγλοσάξονες, οι Νορβηγοί Βίκινγκς και οι Νορμανδοί. Το δυτικό τμήμα του ιστορικού βορείου ράιντινγκ επηρεάστηκε επίσης από τον πολιτισμό της Βρετάνης λόγω της τιμής του Ρίτσμοντ που απονεμήθηκε στον Αλαίν Λε Ρου, εγγονό του Γοδεφρείδου Α΄, Δούκα της Βρετάνης. Ο λαός του Γιόρκσιρ είναι εξαιρετικά περήφανος για την κομητεία και την τοπική του κουλτούρα και μερικές φορές λέγεται πως ταυτίζονται πιο έντονα με τον τόπο τους από ότι με τη χώρα τους. Στο Γιόρκσιρ έχουν την δική τους διάλεκτο και την δική τους προφορά, με ρίζες από τα αρχαία αγγλικά και τα αρχαία νορβηγικά.
Τοπωνύμιο
Το Γιόρκσιρ ή Κομητεία του Γιορκ ονομάστηκε έτσι μια και είναι το shire (σιρ), δηλαδή η διοικητική περιοχή της πόλης του Γιορκ. Η ονομασία «Γιορκ» προέρχεται από την ονομασία που χρησιμοποιούσαν οι Βίκινγκ για την πόλη, Γιόρβικ. Η κατάληξη "-σιρ" έχει τις ρίζες της στα αρχαία αγγλικά, με την λέξη scir να σημαίνει φροντίδα ή επίσημη επιβάρυνση. Η κατάληξη "-shire" προφέρεται στην περιοχή ως "shuh", ή σε ορισμένες περιπτώσεις.
Κέλτικες φυλές
Οι πρώτοι κάτοικοι του Γιόρκσιρ ήταν Κέλτες, οι οποίοι σχημάτισαν δύο ξεχωριστές φυλές, τους Brigantes και τους Parisi. Το έδαφος που έλεγχαν οι Brigantes, έγινε αργότερα το Βόρειο Ράιντινγκ του Γιόρκσιρ και το Δυτικό Ράιντινγκ του Γιόρκσιρ. Η φυλή έλεγχε το μεγαλύτερο μέρος της Βόρειας Αγγλίας και την μεγαλύτερη έκταση από οποιαδήποτε άλλη κελτική φυλή στην Αγγλία. Θεωρούσαν την περιοχή του Γιόρκσιρ ως πατρίδα τους και είναι προφανές ότι το Isurium Brigantum (σήμερα γνωστό ως Αλντμπόροου) ήταν η πρωτεύουσα τους την περίοδο της ρωμαϊκής κυριαρχίας. Έξι από τις εννέα πόλεις των Brigantes που περιγράφει ο Κλαύδιος Πτολεμαίος στην Γεωγραφία του βρίσκονται εντός της ιστορικής κομητείας. Οι Parisi, οι οποίοι έλεγχαν την περιοχή που αργότερα έγινε γνωστή ως Ανατολικό Ράιντινγκ του Γιόρκσιρ, ίσως σχετιζόταν με το Parisii του Lutetia Parisiorum, Γαλατία (σημερινό Παρίσι). H πρωτεύουσα τους βρισκόταν στην Πετουάρια, κοντά στις εκβολές του Χάμπερ. Αν και η Ρωμαϊκή κατάκτηση της Βρετανίας ξεκίνησε το 43 μ.Χ., οι Brigantes διατήρησαν τον έλεγχο του βασιλείου τους ως εξαρτημένο κράτος της Ρώμης για μεγάλη περίοδο, υπό τη βασιλεία των μοναρχών Καρτιμαντούα και του συζύγου της Βενούτιου. Αρχικά αυτή η κατάσταση βόλευε τόσο τους Ρωμαίους όσο και τους Brigantes, οι οποίοι ήταν γνωστοί ως η πιο μαχητική φυλή στη Βρετανία.
Ρωμαϊκό Γιόρκσιρ
thumb|left|Άγαλμα του [[Κωνσταντίνος Α΄|Κωνσταντίνου Α΄ έξω από τον Καθεδρικό Ναό του Γιορκ.]] Η βασίλισσα Καρτιμαντούα παράτησε τον σύζυγό της Βενούτιο για χάρη του κομιστή της Βελλοκάτου, αρχίζοντας έτσι μια σειρά γεγονότων που άλλαξαν τον έλεγχο της περιοχής του Γιόρκσιρ. Η Καρτιμαντούα, λόγω της καλής της σχέσης με τους Ρωμαίους, κατάφερε να κρατήσει τον έλεγχο του βασιλείου. Ωστόσο ο πρώην σύζυγός της πραγματοποίησε εξεγέρσεις εναντίον της και των Ρωμαίων συμμάχων της. Στη δεύτερη προσπάθεια ο Βενούτιος κατέλαβε το βασίλειο, αλλά οι Ρωμαίοι υπό τον στρατηγό Πέτιλιο Σεριάλις κατέκτησαν τους Brigantes το 71 μ.Χ.
Η οχυρωμένη πόλη Εμποράκουμ (σημερινό Γιορκ) ονομάστηκε πρωτεύουσα της Μπριτάννια Ινφέριορ και κοινή πρωτεύουσα ολόκληρης της Ρωμαϊκής Βρετανίας. Κατά τη διάρκεια των δύο ετών πριν από το θάνατο του αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία διοικούνταν από τον ίδιο στο Εμποράκουμ.
Ένας άλλος αυτοκράτορας, ο Κωνστάντιος Χλωρός πέθανε στο Γιόρκσιρ κατά τη διάρκεια επίσκεψής του το 306 μ.Χ. Το γεγονός αυτό προκάλεσε την ανακήρυξη του γιου του Κωνσταντίνου του Μέγα ως αυτοκράτορα στην πόλη αυτή. Στις αρχές του 5ου αιώνα η ρωμαϊκή κυριαρχία ολοκληρώθηκε με την απόσυρση των τελευταίων ενεργών ρωμαϊκών στρατευμάτων. Μέχρι αυτό το στάδιο η δυτική αυτοκρατορία ήταν σε διαλείπουσα παρακμή.
Δεύτερη Κελτική περίοδος και Άγγλοι
Μετά την αποχώρηση των Ρωμαίων, δημιουργήθηκαν μικρά κελτικά βασίλεια στο Γιόρκσιρ: το Βασίλειο του Εμπράουκ γύρω από το Γιορκ και πιο σημαντικό το Βασίλειο του Έλμετ στο Δυτικό Γιόρκσιρ. Το Έλμετ παρέμεινε ανεξάρτητο από τους Αγγλοσάξονες της Νορθουμβρίας μέχρι τις αρχές του 7ου αιώνα, όταν ο βασιλιάς Έντουιν της Νορθουμβρίας απέλασε τον τελευταίο του βασιλιά, Κέρτικ, και συνένωσε την περιοχή. Στο μέγιστο σημείο ακμής, η Νορθουμβρία εκτεινόταν από την Ιρλανδική Θάλασσα μέχρι τη Βόρεια Θάλασσα και από το Εδιμβούργο μέχρι το Χαλαμσάιρ στο Νότιο Γιόρκσιρ.
Βασίλειο του Γιόρβικ
thumb|right|Κέρμα από την περίοδο βασιλείας του Έρικ Μπλάντεϊξ. Στρατός Δανών Βίκινγκ, ο Μεγάλος Στρατός των Βαρβάρων όπως αποκαλούνταν από τους εχθρούς του, εισέβαλε στην επικράτεια της Νορθουμβρίας το 866 μ.Χ. Οι Δανοί κατέκτησαν και αξιοποίησαν την περιοχή του σημερινού Γιορκ, μετονομάζοντας την σε Γιόρβικ, το οποίο έγινε πρωτεύουσα ενός νέου δανικού βασιλείου με το ίδιο όνομα. Η περιοχή την οποία κάλυπτε το βασίλειο περιλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος της νότιας Νορθουμβρίας, περίπου όση και τα όρια του Γιόρκσιρ προς τα δυτικά.
Οι Δανοί συνέχισαν και κατέκτησαν ευρύτερη περιοχή της Αγγλίας που αργότερα έγινε γνωστή ως Ντέινλο. Αλλά δεδομένου ότι το μεγαλύτερο μέρος του Ντέινλο ήταν ακόμα αγγλικό έδαφος, αν και υποταγμένο στους υπερισχύοντες Βίκινγκ, το Βασίλειο του Γιόρβικ υπήρξε το μοναδικό έδαφος βίκινγκ στην ηπειρωτική Βρετανία. Το Βασίλειο ευημερούσε, εκμεταλλευόμενο το τεράστιο δίκτυο εμπορικών συναλλαγών των εθνών των Βίκινγκ και καθιέρωσε εμπορικούς δεσμούς με τις Βρετανικά Νησιά, τη βορειοδυτική Ευρώπη, τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.
Το βασίλειο ιδρύθηκε από τον Δανό Χάλφνταν Ράγκναρσον το 875, ενώ ακολούθησαν πολλοί Δανοί βασιλείς για μεγάλο διάστημα. Η περιοχή κατοικήθηκε από τις οικογένειες και τους επόμενους απογόνους των Δανών Βίκινγκς, αλλά η ηγεσία του βασιλείου πέρασε παρ' όλα αυτά σε νορβηγικά χέρια κατά τη διάρκεια των χρόνων της λυκαυγής. Ο Έρικ Μπλάντεϊξ, πρώην βασιλιάς της Νορβηγίας ήταν ο τελευταίος ανεξάρτητος βασιλιάς του Βίκινγκ του Γιόρβικ, έγινε μια ιδιαίτερα γνωστή προσωπικότητα στην ιστορία. Η αιμοδιψής του προσέγγιση στην ηγεσία μπορεί να ήταν, τουλάχιστον εν μέρει, υπεύθυνη για να πείσει τους Δανούς κατοίκους της περιοχής να αποδεχθούν την κυριαρχία της Αγγλίας τόσο εύκολα στα επόμενα χρόνια.
Μετά από περίπου 100 χρόνια άστατης παρουσίας, το Βασίλειο του Γιόρβικ διαλύθηκε. Το βασίλειο του Ουέσεξ κυριαρχούσε πλέον, καθιερώνοντας την κυριαρχία του στο Βορρά, τοποθετώντας το Γιόρκσιρ ως τμήμα της Βόρειας Νορθουμβρίας, η οποία διατηρούσε ορισμένη αυτονομία ως σχεδόν ανεξάρτητο έθνος αντί για ξεχωριστό βασίλειο. Υπήρξαν φήμες πως οι βασιλιάδες του Ουέσεξ σεβάστηκαν τα ήθη των Σκανδιναβών στο Γιόρκσιρ και άφησαν τη νομοθεσία στα χέρια της τοπικής αριστοκρατίας.
Νορμανδική κατάκτηση
thumb|140px|York Minster, western elevation Στις εβδομάδες που ακολούθησαν τη μάχη του Χέιστινγκς το 1066 μ.Χ., ο Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας έστρεψε την προσοχή στα γεγονότα του Γιόρκσιρ. Ο αδερφός του Τόστιγκ και ο Χάραλντ Χαρντράντα, βασιλιάς της Νορβηγίας, επιχείρησαν να εξαγοράσουν το βορρά, έχοντας κερδίσει τη μάχη του Φούλφορντ. Ο βασιλιάς της Αγγλίας διέσχισε το βορρά και οι δύο στρατοί συναντήθηκαν στη Μάχη του Στάμφορντ Μπριτζ. Ο Τόστιγκ και ο Χάρντραντ σκοτώθηκαν αμφότεροι και ο στρατός τους νικήθηκε αποφασιστικά. Ωστόσο ο Χάρολντ Γκόντουινσον αναγκάστηκε να επιστρέψει αμέσως το στρατό του στο νότο όπου αποβιβαζόταν ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής. Ο βασιλιάς ηττήθηκε στο Χέιστινγκς, γεγονός που οδήγησε στη Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας.
Ο λαός του βορρά επαναστάτησε εναντίον των Νορμανδών τον Σεπτέμβριο του 1069 μ.Χ., στρατολογώντας τον Σβεν Β΄ της Δανίας. Προσπάθησαν να πάρουν πίσω το Γιορκ, αλλά οι Νορμανδοί το έκαψαν πριν τα καταφέρουν. Αυτό που ακολούθησε ήταν η Λεηλασία του Βορρά που διέταξε ο Γουλιέλμος. Από το Γιορκ μέχρι το Ντέραμ λεηλατήθηκαν καλλιέργειες, κατοικίδια ζώα και γεωργικά εργαλεία. Πολλά χωριά μεταξύ των πόλεων κάηκαν και οι ντόπιοι δολοφονήθηκαν αδιακρίτως. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα που ακολούθησε, οι οικογένειες λιμοκτονούσαν και χιλιάδες αγρότες πέθαναν από το κρύο και την πείνα. Ο Ορδέρικος Βιτάλις εκτίμησε πως «περισσότεροι από 100.000» άνθρωποι πέθαναν από πείνα στον βορρά.
Τους αιώνες που ακολούθησαν χτίστηκαν πολλά αββαεία και μονές στο Γιόρκσιρ. Οι γαιοκτήμονες Νορμανδοί είχαν την τάση να αυξήσουν τα έσοδά τους και δημιούργησαν νέες πόλεις, όπως το Μπάρνσλεϊ, το Ντόνκαστερ, το Κίνγκστον απόν Χαλ, το Ληντς, το Σκάρμπορο και το Σέφιλντ μεταξύ άλλων. Από τις πόλεις που ιδρύθηκαν πριν από την κατάκτηση, μόνο το Μπρίντλινγκτον, το Πόκλινγκτον και το Γιορκ συνέχισαν σε εξέχον επίπεδο. Ο πληθυσμός του Γιόρκσιρ αυξήθηκε μέχρι το χτύπημα του Μεγάλου Λιμού την περίοδο μεταξύ 1315 και 1322.
Στις αρχές του 12ου αιώνα ο λαός του Γιόρκσιρ κλήθηκε να αγωνιστεί στη μάχη του Στάνταρντ στο Νορθάλερτον κατά των Σκωτσέζων. Αντιπροσωπεύοντας το Βασίλειο της Αγγλίας με επικεφαλής τον Αρχιεπίσκοπο Θουρστάν της Υόρκης, στρατιώτες από το Γιόρκσιρ νίκησαν τους πολυάριθμους Σκωτσέζους.
Η Μαύρη πανώλη έφτασε στο Γιόρκσιρ το 1349, σκοτώνοντας περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού.
Πόλεμος των Ρόδων
Όταν ο βασιλιάς Ριχάρδος Β΄ ανατράπηκε το 1399, ο ανταγωνισμός μεταξύ του Οίκου της Υόρκης και του Οίκου του Λάνκαστερ άρχισε να εντείνεται, μεταξύ των δύο οίκων που ήταν κλάδοι του βασιλικού οίκου των Πλανταγενετών. Τελικά οι δύο οίκοι πολέμησαν για τον θρόνο της Αγγλίας σε μια σειρά εμφυλίων πολέμων, γνωστών ως Πόλεμοι των Ρόδων. Ορισμένες από τις μάχες πραγματοποιήθηκαν στο Γιόρκσιρ, όπως αυτές του Ουέικφιλντ και του Τάουτον, η δεύτερη από τις οποίες είναι γνωστή ως η πιο αιματηρή μάχη που διεξήχθη ποτέ σε αγγλικό έδαφος. Ο Ριχάρδος Γ΄ ήταν ο τελευταίος βασιλιάς του Οίκου της Υόρκης.
Ο Ερρίκος Τυδώρ, δείχνοντας τη συμπάθεια του προς τον Οίκο του Λάνκαστερ, νίκησε και σκότωσε τον Ριχάρδο στη μάχη του Μπόσγουορθ. Στη συνέχεια ονομάστηκε βασιλιάς, ως Ερρίκος Ζ΄ και παντρεύτηκε την Ελισάβετ της Υόρκης, κόρη του Εδουάρδου Β΄ του Οίκου της Υόρκης, τερματίζοντας τους πολέμους. Τα δύο ρόδα λευκού και κόκκινου χρώματος, εμβλήματα των οίκων της Υόρκης και του Λάνκαστερ αντιστοίχως, συνδυάστηκαν για να σχηματίσουν το Ρόδο Τυδώρ της Αγγλίας. Η αντιπαλότητα αυτή μεταξύ των βασιλικών οίκων της Υόρκης και του Λάνκαστερ έχει περάσει στη λαϊκή κουλτούρα ως ανταγωνισμός μεταξύ των κομητειών του Γιόρκσιρ και του Λάνκασιρ, ιδιαίτερα στον αθλητισμό, παρόλο που ο Οίκος του Λάνκαστερ βρισκόταν στο Γιορκ και ο Οίκος της Υόρκης στο Λονδίνο.
Άγιοι, Εμφύλιος Πόλεμος και βιοτεχνία υφασμάτων
Η βιομηχανία της κλωστοϋφαντουργίας, η οποία προηγουμένως είχε επίκεντρο τις επαρχιακές παλιές πόλεις-αγορές, μετακόμισε στο Δυτικό Ράιντινγκ, όπου οι επιχειρηματίες οικοδόμησαν μύλους που επωφελήθηκαν από την ισχύ του νερού μέσω αξιοποίησης των ποταμών και των ρευμάτων που έρεαν από τα Πένινα όρη. Η αναπτυσσόμενη υφαντουργία βοήθησε το Ουέικφιλντ και το Χάλιφαξ να αναπτυχθούν.
Η Αγγλική Μεταρρύθμιση ξεκίνησε υπό τον Ερρίκο Η΄ και η Διάλυση των Μοναστηριών το 1536 οδήγησε σε λαϊκή εξέγερση, γνωστή ως Προσκύνημα της Χάριτος, που ξεκίνησε στο Γιόρκσιρ ως διαμαρτυρία. Κάποιοι Καθολικοί στο Γιόρκσιρ συνέχισαν να ασκούν τη θρησκεία τους και εκείνοι που πιάστηκαν εκτελέστηκαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Ελισάβετ Α΄. Μια από τους εκτελεσθέντες ήταν η Μάργκαρετ Κλίθεροου από το Γιορκ, η οποία στη συνέχεια αγιοποιήθηκε.
thumb|left|[[Μάχη του Μάρστον Μουρ το 1644]] Κατά τη διάρκεια του Αγγλικού εμφυλίου πολέμου που ξεκίνησε το 1642, το Γιόρκσιρ ήταν διαιρεμένο αναφορικά με την πίστη. Το Κίνγκστον απόν Χαλ έκλεισε τις πύλες της πόλης στον βασιλιά, όταν επισκέφθηκε την πόλη λίγους μήνες πριν ξεκινήσουν οι μάχες, ενώ το Βόρειο Ράιντινγκ του Γιόρκσιρ ήταν ιδιαίτερα φιλοβασιλικό. Το Γιορκ ήταν η βάση των φιλοβασιλικών και από εκεί κατέλαβαν το Ληντς και το Ουέικφιλντ, όμως τα έχασαν λίγους μήνες αργότερα. Οι φιλοβασιλικοί κέρδισαν τη μάχη του Άντουολτον Μουρ, που σήμαινε τον έλεγχο του Γιόρκσιρ εκ μέρους τους (με εξαίρεση το Χαλ). Οι φιλοκοινοβουλευτικοί ("Roundheads") αγωνίστηκαν από τη βάση τους στο Χαλ, καταλαμβάνοντας ξανά το Γιόρκσιρ πόλη προς πόλη, μέχρι τη νίκη τους στη μάχη του Μάρστον Μουρ και στη συνέχεια τον έλεγχο του συνόλου της Βόρειας Αγγλίας.
Τον 16ο και 17ο αιώνα το Ληντς και άλλες πόλεις με κέντρο την βιομηχανία μαλλιού συνέχισαν να αναπτύσσονται μαζί με το Χάντερσφιλντ, το Χαλ και το Σέφιλντ, ενώ η εξόρυξη άνθρακα πρωτοεμφανίστηκε στο Δυτικό Ράιντινγκ του Γιόρκσιρ. Κανάλια και δρόμοι κατασκευάστηκαν στα τέλη του 18ου αιώνα. Τον επόμενο αιώνα οι λουτροπόλεις Χάρογκεϊτ και Σκάρμπορο άκμασαν, λόγω των ανθρώπων που θεωρούσαν πως το μεταλλικό νερό είχε θεραπευτικές ιδιότητες.
thumb|190px|Ο μύλος του [[Τίτους Σαλτ στο Σαλταίρ του Μπράντφορντ, Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.]] thumb|Αυτές οι μεγαλοπρεπείς σήραγγες Βικτωριανής μηχανικής χτίστηκαν το 1800 για να διοχετεύσουν τον ποταμό Άιρ κάτω από τη σύγχρονη δομή του σιδηροδρομικού σταθμού του Ληντς. Η ανάπτυξη του Γιόρκσιρ συνεχίστηκε τον 19ο αιώνα, με τον πληθυσμό να αυξάνεται και η Βιομηχανική Επανάσταση να επηρεάζει τις σημαντικές βιομηχανίες άνθρακα, υφαντουργίας και χάλυβα (ειδικά στο Σέφιλντ και το Ρόδεραμ). Ωστόσο παρά την αναπτυσσόμενη βιομηχανία οι συνθήκες διαβίωσης δυσχεράνθηκαν στις βιομηχανικές πόλεις λόγω του υπερπληθυσμού. Αυτό είχε ως συνέπεια περιόδους χολέρας το 1832 και το 1848. Έγιναν βήματα προόδου μέχρι τα τέλη του αιώνα με την κατασκευή σύγχρονων υπονόμων και συστημάτων υδροδότησης. Δημιουργήθηκαν αρκετά σιδηροδρομικά δίκτυα στο Γιόρκσιρ καθώς οι σιδηρόδρομοι επεκτάθηκαν σε όλη τη χώρα φτάνοντας έως και σε απομακρυσμένες περιοχές. Δημιουργήθηκαν κομητειακά συμβούλια για τις τρεις επαρχίες του Γιόρκσιρ το 1889, αλλά στον τομέα ελέγχου τους δεν περιλαμβάνονταν οι μεγάλες πόλεις, οι οποίες έγιναν κομητειακοί δήμοι και περιλάμβαναν ολοένα και μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού.
Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου το Γιόρκσιρ αποτέλεσε σημαντική βάση για την Διοίκηση Βομβαρδιστικών της RAF η οποία έφερε την κομητεία στην αιχμή του πολέμου.
Το Γιόρκσιρ σήμερα
Στη δεκαετία του '70 υπήρξαν σημαντικές μεταρρυθμίσεις στην τοπική αυτοδιοίκηση σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο. Ορισμένες από τις αλλαγές δεν ήταν δημοφιλείς, και εν μέσω διαμαχών το Γιόρκσιρ και οι επαρχίες του έχασαν το νομικό καθεστώς τους το 1974 ως αποτέλεσμα της Πράξης Τοπικής Αυτοδιοίκησης του 1972. Το Ανατολικό Ράιντινγκ ανασυστάθηκε με μειωμένα όρια το 1996 μετά την κατάργηση του Χάμπερσαϊντ. Με ελαφρώς διαφορετικά όρια, η οντότητα του κυβερνητικού φορέα που περιλαμβάνει σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του Γιόρκσιρ είναι η περιφέρεια Γιόρκσιρ και Χάμπερ της Αγγλίας. Η περιοχή περιλαμβάνει ένα μικρό τμήμα στα βόρεια του Λίνκολνσιρ, αλλά δεν περιλαμβάνει το βόρειο τμήμα της τελετουργικής κομητείας του Βορείου Γιόρκσιρ (Μίντλεσμπρο και Ρέντκαρ και Κλίβελαντ), το οποίο βρίσκεται στην περιοχή της Βορειοανατολικής Αγγλίας. Άλλα μέρη της ιστορικής κομητείας του Γιόρκσιρ βρίσκονται σε άλλες κυβερνητικές οντότητες. Το Σάντλγουορθ (πλέον στο Ευρύτερο Μάντσεστερ), το δάσος Μπόουλαντ (Λάνκασιρ), το Σέντμπεργκ και το Ντεντ (Κάμπρια) βρίσκονται στην περιοχή της Βορειοδυτικής Αγγλίας, και το Άνω Τίσντεϊλ (Κομητεία Ντέραμ) βρίσκεται στη Βορειοανατολική Αγγλία.
Φυσική και γεωλογική
thumb|left|Γεωλογία του Γιορκσάιρ Ιστορικά, το βόρειο όριο του Γιόρκσιρ ήταν ο ποταμός Τιζ, το ανατολικό όριο ήταν η ακτή της Βόρειας Θάλασσας και το νότιο όριο ήταν οι εκβολές του Χάμπερ και οι ποταμοί Ντον και Σιφ. Το δυτικό όριο βρισκόταν κατά μήκος των δυτικών πλαγιών των Πενίνων λόφων συναντώντας και πάλι τον ποταμό Τιζ. Γειτνιάζει με άλλες ιστορικές κομητείες όπως η κομητεία Ντέραμ, το Λίνκολνσιρ, το Νότιγχαμσιρ, το Ντέρμπισιρ, το Τσέσιρ, το Λάνκασιρ και το Γουεστμόρλαντ. Στο Γιόρκσιρ υπάρχει πολύ στενή σχέση μεταξύ των σημαντικότερων τοπογραφικών περιοχών και της γεωλογικής περιόδου κατά την οποία σχηματίστηκαν. Οι λόφοι των Πενίνων στα δυτικά προέρχονται από την λιθανθρακοφόρο περίοδο. Η κεντρική κοιλάδα σχηματίστηκε κατά την τριαδική περίοδο. Οι βάλτοι του Βορείου Γιορκ στα βορειοανατολικά της κομητείας σχηματίστηκαν κατά την ιουράσια περίοδο, ενώ οι Βάλτοι του Γιόρκσιρ στα νοτιοανατολικά έχουν έδαφος κιμωλίας της κρητιδικής περιόδου. thumb|right|Οι σημαντικότεροι ποταμοί του Γιόρκσιρ Το Γιόρκσιρ διασχίζεται από διάφορα ποτάμια. Στο δυτικό και κεντρικό Γιόρκσιρ πολλοί ποταμοί εκβάλουν στον ποταμό Άουζ που φθάνει στη Βόρεια Θάλασσα μέσω του ποταμού Χάμπερ.
Φυσικές περιοχές
Η ύπαιθρος του Γιόρκσιρ έχει λάβει το ψευδώνυμο «Η Κομητεία του Θεού». Στο Γιόρκσιρ υπάρχουν οι Βάλτοι του Βορείου Γιορκ, τα Εθνικά Πάρκα του Γιόρκσιρ Ντέιλς και τμήμα του Εθνικού Πάρκου Πικ Ντίστρικτ. Το Νίντερντεϊλ και οι Λόφοι Χάουαρντιαν έχουν δηλωθεί ως περιοχές Εξαιρετικής Φυσικής Ομορφιάς. Το Σπερν Πόιντ, το Φλάμπορο Χεντ και οι παράκτιες περιοχές των Βάλτων του Βορείου Γιορκ θεωρούνται περιοχές Παράκτιας Κληρονομιάς, Το Μουρ Χάους είναι ένας από τους μεγαλύτερους εθνικούς δρυμούς στην Αγγλία.
Υπάρχουν παραθαλάσσια θέρετρα στο Γιόρκσιρ με αμμώδεις παραλίες. Το Σκάρμπορο είναι το παλαιότερο παραθαλάσσιο θέρετρο της Βρετανίας και χρονολογείται από την εποχή των λουτροπόλεων τον 17ο αιώνα, ενώ το Ουίτμπι έχει ψηφιστεί ως η καλύτερη παραλία του Ηνωμένου Βασιλείου.
Ιστορικά το Γιόρκσιρ χωριζόταν σε τρεις επαρχίες (ράιντινγκ) και την περιοχή της Υόρκης. Ο όρος «ράιντινγκ» προέρχεται από τους Βίκινγκ και αυτή με τη σειρά τη λέξη Threthingr που σημαίνει τρίτο μέρος. Τα τρία ράιντινγκ του Γιόρκσιρ έλαβαν τα ονόματα Ανατολικό, Δυτικό και Βόρειο Ράιντινγκ. Το Ανατολικό και το Βόρειο Ράιντινγκ χωριζόταν από τον ποταμό Ντέργουεντ και το Δυτικό με το βόρειο από τον ποταμό Άουζ και τους βάλτους Γιουρ/Νιντ. Το 1974 τα τρία ράιντινγκ διαλύθηκαν και έγιναν μέρος της κομητείας του Βορείου Γιόρκσιρ.
Πόλεις και κωμοπόλεις
Μεγαλύτερες πόλεις του Γιόρκσιρ
Οικονομία
thumb|upright|150px|Το [[Bridgewater Place, σύμβολο της αυξανόμενης οικονομικής σημασίας του Ληντς.]] Το Γιόρκσιρ έχει μικτή οικονομία. Η πόλη του Ληντς είναι η μεγαλύτερη πόλη του Γιόρκσιρ και είναι το κύριο κέντρο εμπορίου. Το Ληντς είναι ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά κέντρα του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι παραδοσιακές βιομηχανίες του Λιντς ήταν ανάμικτες, καθώς υπήρχαν όλοι οι τομείς της οικονομίας.
Τα Μπράντφορντ, Χάλιφαξ, Κίθλι και Χάντερσφιλντ ήταν κάποτε κέντρα υφαντουργίας. Οι περιοχές όμως αυτές υπέστησαν συρρίκνωση της οικονομίας τους έκτοτε.
Το Βόρειο Γιόρκσιρ διαθέτει εδραιωμένη τουριστική βιομηχανία με δύο εθνικά πάρκα (Εθνικό Πάρκο Γιόρκσιρ Ντέιλς, Εθνικό Πάρκο Νορθ Γιορκ Μουρς), το Χάρογκειτ, το Γιορκ και το Σκάρμπορο και με αναπτυσσόμενη βιομηχανία στο Ληντς. Το Κίνγκστον απόν Χαλ είναι το μεγαλύτερο λιμάνι του Γιορκσάιρ με μεγάλη παραγωγική βάση, αλλά η αλιευτική του βιομηχανία έχει συρρικνωθεί τα τελευταία χρόνια. Το Χάρογκειτ και το Νίαρζμπρα αποτελούν μικρά κέντρα νομικού και χρηματοπιστωτικού τομέα. Το Χάρογκειτ είναι ευρωπαϊκός συνεδριακός και εκθεσιακός προορισμός και διαθέτει αρκετά συνεδριακά κέντρα.
Η εξόρυξη άνθρακα ήταν σημαντική στα νότια της κομητείας κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα και κατά το μεγαλύτερο μέρος του 20ού αιώνα, ιδιαίτερα γύρω από το Μπάρνσλεϊ και το Ουέικφιλντ. Μέχρι τη δεκαετία του 1970 ο αριθμός των ανθρακωρύχων που εργάζονταν στην περιοχή ήταν ακόμη μεγάλος. Η βιομηχανία τέθηκε υπό απειλή στις 6 Μαρτίου 1984, όταν το Εθνικό Συμβούλιο Άνθρακα ανακοίνωσε το κλείσιμο 20 κοιλοτήτων σε εθνικό επίπεδο (μερικές από αυτές στο Νότιο Γιόρκσιρ). Μέχρι τον Μάρτιο του 2004 παρέμειναν ανοιχτά μόλις τρία ανθρακωρυχεία στην περιοχή. Τρία χρόνια αργότερα, το μοναδικο λιγνιτωρυχείο βρισκόταν στην περιοχή του Ρόδεραμ.
Μεταφορές
thumb|left|Ο κόμβος της οδού Α1 με τον αυτοκινητόδρομο M62 στο Δυτικό Γιόρκσιρ Η πιο σημαντική οδός στο Γιόρκσιρ, που ιστορικά ονομάζεται Μεγάλη Βόρεια Οδός, είναι γνωστή ως A1. Ο δρόμος περνά από το κέντρο της κομητείας και αποτελεί την κύρια διαδρομή μεταξύ Λονδίνου και Εδιμβούργου. Ένας άλλος σημαντικός δρόμος είναι ο A19 που βρίσκεται πιο ανατολικά, αρχίζει από το Ντόνκαστερ και τελειώνει βόρεια του Νιούκασλ. Ο αυτοκινητόδρομος M62 διασχίζει την κομητεία από τα ανατολικά προς τα δυτικά από το Χαλ προς το Ευρύτερο Μάντσεστερ και το Μέρσεϊσαϊντ. Η Κεντρική Σιδηροδρομική Γραμμή της Ανατολικής Ακτής μεταξύ Σκωτίας και Λονδίνου βρίσκεται σχεδόν παράλληλα με τον A1 στο Γιόρκσιρ και η σιδηροδρομική γραμμή Trans Pennine εκτείνεται ανατολικά προς τα δυτικά από το Χαλ προς το Λίβερπουλ μέσω του Ληντς.
Πριν από την έλευση του σιδηροδρόμου, οι λιμένες των Χαλ και Ουίτμπι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μεταφορά αγαθών. Ιστορικά, χρησιμοποιήθηκαν κανάλια, όπως το κανάλι του Ληντς και του Λίβερπουλ, το οποίο είναι το μεγαλύτερο κανάλι στην Αγγλία. Υπάρχει πορθμειακή σύνδεση με την ηπειρωτική Ευρώπη από το Χαλ. Το Γιόρκσιρ συνδέεται επίης αεροπορικά μέσω του Διεθνούς Αεροδρομίου του Ληντς. Το αεροδρόμιο γνώρισε σημαντική και ταχεία ανάπτυξη τόσο στις εγκαταστάσεις τερματικού όσο και στην μεταφορά επιβατών από το 1996, όταν ξεκίνησαν τα έργα βελτίωσης του. Υπάρχουν αεροδρόμια και σε άλλες πόλεις όπως το Ντόνκαστερ.
Πολιτική
thumb|[[Ουίλλιαμ Ουίλμπερφορς, βουλευτής του Γιόρκσιρ την περίοδο 1784–1812.]] Από το 1290, το Γιόρκσιρ εκπροσωπήθηκε από δύο βουλευτές στη Βουλή των Κοινοτήτων του Κοινοβουλίου της Αγγλίας. Μετά την ένωση με τη Σκωτία, δύο μέλη εκπροσώπησαν την κομητεία στο Κοινοβούλιο της Μεγάλης Βρετανίας από το 1707 έως το 1800 και το Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου από το 1801 έως το 1832. Το 1832 η κομητεία επωφελήθηκε από την διάλυση του Γκράμπαουντ με την εκλογή επιπλέον δύο βουλευτών. Το Γιόρκσιρ εκπροσωπούνταν τότε ως ενιαία, μεγάλη, κομητειακή εκλογική περιφέρεια. Όπως και σε άλλες κομητείες, υπήρχαν επίσης ορισμένοι κομητειακοί δήμοι εντός του Γιόρκσιρ, ο παλαιότερος από τους οποίους ήταν ο Δήμος του Γιορκ, ο οποίος υπήρχε από την εποχή του αρχαίου Κοινοβουλίου του Μονφόρτ το 1265. Μετά την Πράξη Μεταρρύθμισης του 1832, η πολιτική εκπροσώπηση του Γιόρκσιρ στο κοινοβούλιο προέρχεται από τις υποδιαιρέσεις του, με βουλευτές που εκπροσωπούν κάθε μια από τις τρεις ιστορικές επαρχίες του Γιόρκσιρ. Από τις εκλογές του 1865, η δυτική επαρχία χωρίστηκε σε επιμέρους τμήματα, τα οποία διατηρήθηκαν μέχρι το 1885.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κομητείες της Αγγλίας
Μποσσολάσκο
Το Μποσσολάσκο (ιταλικά: Bossolasco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Μπόβες
Το Μπόβες (ιταλικά: Boves) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Μπρα
Η Μπρα (ιταλικά: Bra) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Γκεντόφτε
μικρογραφία|260x260px| Η Λίμνη Γκεντόφτε Το Γκεντόφτε (δανικά: Gentofte) είναι συνοικία του δήμου Γκεντόφτε στα βόρεια προάστια της Κοπεγχάγης στη Δανία. Τα σημαντικότερα ορόσημα περιλαμβάνουν το Δημαρχείο του Γκεντόφτε, το Νοσοκομείο και την Εκκλησία της περιοχής. Η λίμνη Γκεντόφτε με το περιβάλλον πάρκο και τα φυσικά καταφύγια αποτελούν τον πιο σημαντικό χώρο πρασίνου της περιοχής.
Γεωγραφία
Το Γκεντόφτε συνορεύει με το Lyngbyvej στα δυτικά, τη σιδηροδρομική γραμμή προς Hillerød στα βορειοανατολικά, το Bernstorffsvej στα ανατολικά και το Kildegårdsvej στα νότια. Το Γκεντόφτε, όπως ορίζεται από τον Δήμο Γκεντόφτε, καλύπτει περίπου το 13% του συνόλου του δήμου. Την 1η Ιανουαρίου 2012 η συνοικία είχε 8.289 κατοίκους, που αντιστοιχεί στο 11% του συνολικού πληθυσμού του Δήμου Gentofte.
Η λίμνη Γκεντόφτε είναι το κυρίαρχο γεωγραφικό χαρακτηριστικό της περιοχής. Το υψηλότερο σημείο είναι το Ræveskovsbakken. Το πιο αστικό τμήμα της περιοχής επικεντρώνεται στο κεντρικό τμήμα του Γκεντόφτε, στο Gentofte Torv και σε ένα μέρος του Baunegårdsvej. Το δευτερεύον κέντρο βρίσκεται στην περιφέρεια της περιοχής στο Bernstorffsvej και το Kildegårds Plads.
Πρώιμη ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ| Το παλάτι Rytterskole του Γκεντόφτε. Η περιοχή γύρω από τη λίμνη Γκεντόφτε κατοικείται από τη Λίθινη Εποχή. Το όνομα Γκεντόφτε εμφανίζεται για πρώτη φορά σε μια επιστολή από τον Absalon προς τον επίσκοπο της Ροσκίλντε το 1186. Το Γκεντόφτε ήταν πιθανότατα αρκετά παλαιότερο όμως, αφού τα τοπωνύμια με την κατάληξη -tofte εμφανίστηκαν κατά τον 9ο αιώνα.
Τα φορολογικά αρχεία δείχνουν ότι το Γκεντόφτε είχε περίπου 450 κατοίκους το 1645. Το 1685 το χωριό αποτελούνταν από 19 αγροκτήματα. Ένα από αυτά είχε δοθεί στη βασίλισσα Charlotte Amalie ως γαμήλιο δώρο. Μια «σχολή ιππικού», η πρώτη του είδους της στη Δανία, άνοιξε το 1720 στο Γκεντόφτε. μικρογραφία|200x200εσ| Η περιοχή [[Γκεντόφτε φαίνεται από τα βόρεια με την εκκλησία Γκεντόφτ ε και το παλάτι Μπέρνστορφ.]] Ολόκληρη η περιοχή αποκτήθηκε από τον Υπουργό Εξωτερικών Johann Hartwig Ernst von Bernstorff το 1752 και το νέο του Ανάκτορο Bernstorff ολοκληρώθηκε το 1765. Το Bernstorffsvej, ένας νέος δρόμος που συνδέει το Lyngby Kongevej με το παλάτι, άνοιξε το 1770.
Το 1780, μέσω των αγροτικών μεταρρυθμίσεων, τα αγροκτήματα μεταφέρθηκαν έξω από τον οικισμό.
Ένα ενοριακό συμβούλιο ιδρύθηκε το 1842. Το άνοιγμα του σιδηροδρόμου προς το Lyngby το 1863 οδήγησε σε αυξημένη πληθυσμιακή αύξηση στο Γκεντόφτε. Τη δεκαετία του 1870, ο πληθυσμός αυξήθηκε από 4.158 σε 5.106. αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ| Καρλ Λούντβιχ Ίψεν Το 1887, ο Καρλ Λούντβιχ Ίψεν άρχισε να αποκτά έδαφος στην περιοχή του Γκεντόφτε. Το σχέδιό του, ήταν να το πουλήσει σε παρτίδες σε προγραμματιστές και ιδιώτες όλη την περιοχή. Αγόρασε τους Smakkegård, Rygård, Lundegård και Stengård στο Γκεντόφτε. Το 1916, ο Ίψεν παραχώρησε την υπόλοιπη γη του σε μια εταιρεία, την A/S De Ibsenske Grunde i Gjentofte Sogn, η οποία υπήρχε μέχρι το 1945.
Ένα τηλεφωνικό κέντρο άνοιξε στις 14 Αυγούστου 1899 στην περιοχή. Το Γκεντόφτε συνδέθηκε με το Kildegårdsvej το 1906 και ένα τραμ άρχισε να λειτουργεί στη διαδρομή το 1907.
Αξιοσημείωτες προσωπικότητες
μικρογραφία|210x210εσ| Jane Reumert, 2008
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Δανίας Κατηγορία:Προάστια της Κοπεγχάγης
Κατάργηση του Οθωμανικού Σουλτανάτου
μικρογραφία|330x330εσ| [[Μωάμεθ ΣΤ΄|Ο Μωάμεθ ΣΤ΄ αναχωρεί από την πίσω πόρτα του παλατιού Ντολμαμπαχτσέ . ]] Η κατάργηση του Οθωμανικού Σουλτανάτου από την Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας την 1η Νοεμβρίου 1922 έφερε το τέλος για την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία διήρκεσε από το 1299. Την ίδια ημέρα, στο συνέδριο της Λωζάνης, αναγνωρίστηκε η κυριαρχία της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας επί των εδαφών της χώρας. Ο τελευταίος σουλτάνος, ο Μωάμεθ ΣΤ΄, αναχώρησε από την οθωμανική πρωτεύουσα, την Κωνσταντινούπολη, στις 17 Νοεμβρίου 1922. Η νομική θέση ενισχύθηκε με την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης στις 24 Ιουλίου 1923. Τον Μάρτιο του 1924, καταργήθηκε και το Χαλιφάτο, σηματοδοτώντας το τέλος της οθωμανικής επιρροής.
Ιστορικό
Η συμμετοχή των Οθωμανών στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων έγινε στις 11 Νοεμβρίου 1914. Οι πολεμικές επιχειρήσεις στο Μεσανατολικό Μέτωπο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ολοκληρώθηκαν με την υπογραφή της Συνθήκης του Μούδρου στις 30 Οκτωβρίου 1918. Η Κατοχή της Κωνσταντινούπολης από βρετανικές, γαλλικές και ιταλικές δυνάμεις έγινε στις 13 Νοεμβρίου 1918.
Ο διαμελισμός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ξεκίνησε με τη Συνθήκη του Λονδίνου (1915) και συνεχίστηκε με πολλαπλές συμφωνίες, κυρίως μονομερείς μεταξύ των Συμμάχων. Τα βρετανικά στρατεύματα άρχισαν να καταλαμβάνουν τα βασικά κτίρια της Αυτοκρατορίας και να συλλαμβάνουν εθνικιστές μετά την εγκαθίδρυση στρατιωτικού καθεστώτος τη νύχτα της 15ης Μαρτίου 1920. Στις 18 Μαρτίου 1920 το οθωμανικό κοινοβούλιο συνεδρίασε και απέστειλε διαμαρτυρία στους Συμμάχους, ότι ήταν απαράδεκτο να συλληφθούν πέντε από τα μέλη του. Αυτή ήταν η τελευταία συνεδρίαση του σώματος και σήμανε το τέλος του οθωμανικού πολιτικού συστήματος. Ο σουλτάνος Μωάμεθ ΣΤ΄ διέλυσε τη Γενική Συνέλευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στις 11 Απριλίου 1920. Η κυβέρνηση της Κωνσταντινούπολης, με τη γραφειοκρατία, αλλά χωρίς το κοινοβούλιο, έμεινε ενεργή με τον σουλτάνο ως υπεύθυνο λήψης αποφάσεων.
Η Συνθήκη των Σεβρών στις 10 Αυγούστου 1920 οριστικοποίησε την κατάτμηση της αυτοκρατορίας. Την εποχή εκείνη, περίπου 150 πολιτικοί εξορίστηκαν, κατά κύματα, στη Μάλτα. Το τουρκικό εθνικό κίνημα, με επικεφαλής τον Μουσταφά Κεμάλ, ίδρυσε την Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας στην Άγκυρα στις 23 Απριλίου 1920.
Η Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας διεξήγαγε τον τουρκικό πόλεμο της ανεξαρτησίας. Ο πόλεμος ήταν εναντίον της κυβέρνησης της μοναρχίας της Κωνσταντινούπολης. Ο Σουλτάνος Μωάμεθ ΣΤ΄ ήταν ο Χαλίφης. Η κυβέρνηση της Κωνσταντινούπολης δημιούργησε τον Στρατό του Χαλιφάτου για να πολεμήσει ενάντια στον Εθνικό Στρατό της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης.
Ο Στρατός του Χαλιφάτου ήταν οπλισμένος από τους Βρετανούς και από κοινού είχαν στρατηγικό στόχο να αποτρέψουν τον Εθνικό Στρατό να προχωρήσει προς τα στενά του Βοσπόρου. Τελικά, ο Στρατός του Χαλιφάτου ηττήθηκε από τον Εθνικό Στρατό. Παρόλο που ο Εθνικός Στρατός θεωρήθηκε ως το πρώτο βήμα της αντίστασης για την απελευθέρωση της Τουρκίας, οι τακτικές του ανταρτοπολέμου εγκαταλείφθηκαν αργότερα και οι δυνάμεις του οργανώθηκαν σε τακτικό στράτευμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τουρκικός Πόλεμος της Ανεξαρτησίας Κατηγορία:Χαλιφάτα Κατηγορία:Οθωμανοί Σουλτάνοι
Μπριάλια
Η Μπριάλια (ιταλικά: Briaglia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Χέλβις του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν
H Χέλβις/Χέλβιχ, γερμ. Helvis/Helvig (1353 - 15 Ιανουαρίου 1421) από το Οίκο των Γουέλφων ήταν κόρη ευγενούς του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Κύπρου (!382-98). Όταν ήταν στη Ρόδο με τον σύζυγό της αιχμαλωτίστηκαν από τους Γενουάτες. Φυλακίστηκαν στη Γένουα, όπου γέννησε σχεδόν όλα τα 12 παιδιά της. Έπειτα από διαπραγματεύσεις και καταστρεπτικές παραχωρήσεις, ελευθερώθηκαν.
Η καταγωγή της
Ήταν η μόνη κόρη του Φιλίππου ευγενούς του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν, κοντόσταυλου της Ιερουσαλήμ και της Ελιζία/Ελβίς του Νταμπιέρ, κόρης του Εύδη του Νταμπιέρ και της Ισαβέλλας των Λουζινιάν. Και από τους δύο γονείς της ήταν απόγονος του Ιωάννη του Ιμπελέν του παλαιού κυρίου της Βηρυτού. Όταν απεβίωσε η μητέρα της, εννέα έτη μετά ο Φίλιππος νυμφεύτηκε την πεθερά του Αλίκη του Ιμπελέν, χήρα βασίλισσα της Κύπρου, αλλά το επόμενο έτος αυτός απεβίωσε.
Ο γάμος και η φυλάκισή της
Το 1365, όταν ήταν 12 ετών, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο, 3ο γιο του Ούγου Δ΄ της Κύπρου και της Αλίκης των Ιμπελέν, η οποία τρία έτη μετά έγινε η μητριά της. Ο Ιάκωβος ήταν 19 έτη μεγαλύτερός της· επειδή ήταν εξαδέλφια, χρειαζόταν παπική άδεια για τον γάμο.
Το 1368 ο Ιάκωβος έγινε κοντόσταυλος της Κύπρου και το επόμενο έτος ένας από τους αντιβασιλείς για τον ανιψιό του Πέτρο Β΄, όταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Πέτρος Α΄ (πατέρας του Πέτρου Β΄) δολοφονήθηκε από μία ομάδα βαρόνων, καθοδηγούμενη από τον Φίλιππο των Ιμπελέν. Ο τελευταίος ήταν σύζυγος της Αλίκης της Μαγιόρκας, ανιψιάς του Ιακώβου. Τότε η Ελεονώρα της Αραγωνίας πίστεψε ότι ο Ιάκωβος και ο αδελφός του Ιωάννης συμμετείχαν στη συνωμοσία της δολοφονίας του άνδρα της. Το 1372 ο Ιάκωβος διεξήγαγε έναν πόλεμο εναντίον των Γενουατών· στην κατάληξη των επιχειρήσεων το 1273 οι Γενουάτες εισέβαλαν στην Κύπρο και αυτός με την Χέλβις υποχρεώθηκαν να φύγουν από το βασίλειο. Πήγαν στη Ρόδο, όπου γεννήθηκε το πρώτο τέκνο τους, μία κόρη, που όμως απεβίωσε βρέφος το 1374. Το έτος αυτό αιχμαλωτίστηκαν από τους Γενουάτες, και μεταφέρθηκαν όμηροι στη Γένουα, όπου φυλακίστηκαν. Καταγράφεται στα Χρονικά του Αμάντι ότι η Χέλβις αναγκάστηκε να κάνει χειρωνακτική εργασία, πριν βρεθεί μαζί του στη φυλακή, η οποία κοινώς απεκαλείτο la mal paga (η κακή αμοιβή). Εκεί γεννήθηκε το επόμενο τέκνο τους, ο Ιανός, που του έδωσαν το όνομα του αρχαίου θεού, που κατά τον θρύλο ίδρυσε τη Γένουα. Ακολούθησαν 11 παιδιά, που τα περισσότερα γεννήθηκαν στη φυλακή.
Βασίλισσα της Κύπρου
Το 1382 απεβίωσε ο Πέτρος Β΄ και ο Ιάκωβος τον διαδέχθηκε ως βασιλιάς της Κύπρου, ωστόσο ήταν ακόμη αιχμάλωτος. Έπειτα από πολλές διαπραγματεύσεις και παραχωρήσεις στους Γενουάτες, που θα έφερναν τελικά οικονομική καταστροφή στο βασίλειό του, ο Ιάκωβος και η Χέλβις αφέθηκαν από την ειρκτή και επέστρεψαν στην Κύπρο. Το 1385 στέφθηκε βασιλιάς στον καθεδρικό της Αγ. Σοφίας στη Νικοζία. Ο διάδοχος Ιανός είχε μείνει στη Γένουα ως όμηρος. Το 1389 ο Ιάκωβος στέφθηκε τιτουλάριος βασιλιάς της Ιερουσαλήμ και το 1393, μετά το τέλος του Λέοντα Ε΄ της Αρμενίας, ανέλαβε τον τίτλο του βασιλιά της Αρμενίας. Ανακηρύχθηκε ως τέτοιος το 1396 στον καθεδρικό της Αγ. Σοφίας στη Νικοζία. Μαζί του η Χέλβις χρίστηκε βασίλισσα της Κύπρου και έλαβε τους τίτλους της βασίλισσας της Ιερουσαλήμ και της Αρμενίας. Το 1398 ο Ιάκωβος απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Ιανός.
Ο Χέλβις απεβίωσε το 1421, 68 ετών και τάφηκε στον Άγ. Δομίνικο της Νικοζίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1365 τον Ιάκωβο Α΄ των Πουατιέ-Λουζινιάν βασιλιά της Κύπρου και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Μπρίγκα Άλτα
Η Μπρίγκα Άλτα (ιταλικά: Briga Alta) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Τσβάιμπρυκεν
Το Τσβάιμπρυκεν (γερμανικά: Zweibrücken, γαλλικά: Deux-Ponts) είναι πόλη στη Ρηνανία-Παλατινάτο, Γερμανία. Το 2021 είχε 34.091 κατοίκους. Είναι κτισμένο στις όχθες του ποταμού Σβάρτσμπαχ. Το όνομα της πόλης σημαίνει δύο γέφυρες.
Μπρίγκα Άλτα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Τσβάιμπρυκεν
Ιστορικά στοιχεία
Η ανεξάρτητη επικράτεια του Τσβάιμπρυκεν ήταν αρχικά κομητεία, οι κόμητες κατάγονταν από τον Ερρίκο Α', τον νεότερο γιο του Σίμωνα Α', κόμη του Σααρμπρύκεν (π. 1180). Αυτή η γραμμή εξαφανίστηκε με το θάνατο του κόμη Έμπερχαρντ (1393), ο οποίος το 1385 είχε πουλήσει τη μισή επικράτειά του στον παλατίνο κόμη του Ρήνου και κράτησε την άλλη μισή ως φέουδό του.
Ο Λουδοβίκος (π. 1489), γιος του Στέφανου, παλατίνου κόμη του Ζίμμερν-Φέλντεντς, ίδρυσε τον οίκο του Τσβάιμπρυκεν, ο οποίος εξαφανίστηκε το 1731, όταν το δουκάτο πέρασε στον κλάδο του Μπίρκενφελντ, απ' όπου πέρασε στην κυριαρχία της Βαυαρίας το 1799. Με τη συνθήκη του Λυνεβίλ, το Τσβάιμπρυκεν παραχωρήθηκε στη Γαλλία. Κατά την επανένωση με τη Γερμανία το 1814 το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας δόθηκε στη Βαυαρία, το υπόλοιπο στο Όλντενμπουργκ και την Πρωσία.
Η πόλη βομβαρδίστηκε σφοδρά κατά τη διάρκεια του Β΄ΠΠ. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, στην αεροπορική βάση του Τσβάιμπρυκεν στάθμευαν αρχικά η καναδική και έπειτα, μετά το 1969, η αμερικανική αεροπορία. Η βάση σήμερα έχει μετατραπεί σε αεροδρόμιο.
Αξιοθέατα
Τα κύρια αξιοθέατα της πόλης είναι το κάστρο του Τσβάιμπρυκεν, το οποίο απέκτησε τη σημερινή του μορφή το 1725, καταστράφηκε κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών και ανοικοδομήθηκε ξανά, η Αλεξάντρερκιρχε, η οποία ήταν τόπος ταφής των δούκων του Τσβάιμπρυκεν, και η Κάρλσκιρχε, του 1708-1711. Κοντά στο Τσβάιμπρυκεν βρίσκεται το Τσιφλίκ, ένα κάστρο-θερινό ανάκτορο που έκτισε ο εξόριστος Πολωνός βασιλιάς Στανίσουαφ Λεστσίνσκι το 1715–1716.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ρηνανίας-Παλατινάτου
Doctor Strange in the Multiverse of Madness
Το Doctor Strange in the Multiverse of Madness είναι αμερικανική ταινία με υπερήρωες βασισμένη στον χαρακτήρα των Marvel Comics Doctor Strange. H παραγωγή έγινε από την Marvel Studios και η διανομή από την Walt Disney Studios Motion Pictures. Αποτελεί συνέχεια της ταινίας Doctor Strange του 2016 και την 28η ταινία του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel (MCU). Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Σαμ Ρέιμι και το σενάριο έγραψε ο Μάικλ Γουόλντρον. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο συμμετέχει ο Μπένεντικτ Κάμπερμπατς ως Δόκτωρ Στίβεν Στρέιντζ, πλαισιωμένος από τους Ελίζαμπεθ Όλσεν, Τσιούετελ Έτζιοφορ, Μπένεντικτ Γουόνγκ, Σότσι Γκόμεζ, Μάικλ Στούλμπαργκ και Ρέιτσελ ΜακΆνταμς.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 2 Μαΐου του 2022 στο Χόλυγουντ. Ακολούθως, κυκλοφόρησε και στις 6 Μαΐου στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Η ταινία έλαβε γενικά θετικές κριτικές.
Πλοκή
Ένας δαίμονας κυνηγάει την Αμέρικα Τσάβεζ και μία εκδοχή του Στρέιντζ σε ένα σημείο ανάμεσα στα σύμπαντα, ενώ ψάχνουν για το Βιβλίο του Βισάντι. Αυτός ο Στρέιντζ σκοτώνεται και η Τσάβεζ, κατά λάθος, δημιουργεί μία πύλη, η οποία μεταφέρει την ίδια και το πτώμα του Στρέιντζ στην Γη-616, όπου η εκδοχή του Στρέιντζ σε αυτό το σύμπαν σώζει την Τσάβεζ από έναν άλλον δαίμονα με βοήθεια από τον Υπέρτατο Μάγο, τον Γουόνγκ. Η Τσάβεζ εξηγεί ότι τα πλάσματα την κυνηγούν επειδή έχει την δύναμη να ταξιδεύει στο πολυσύμπαν.
Αναγνωρίζοντας ρούνους μαγείας, ο Στρέιντζ στρέφεται στην Γουάντα Μάξιμοφ για βοήθεια αλλά συνειδητοποιεί ότι αυτή ευθύνεται για τις επιθέσεις. Αφού απέκτησε την Σκοτεινή Βίβλο και έγινε η Κόκκινη Μάγισσα (Scarlet Witch), η Μάξιμοφ πιστεύει ότι το να ελέγχει τις δυνάμεις της Τσάβεζ θα της επιτρέψει να ξαναβρεθεί με τον Μπίλι και τον Τόμμυ, τα παιδιά που δημιούργησε όσο ήταν στο Westview. Όταν ο Στρέιντζ αρνείται να παραδώσει την Τσάβεζ, η Μάξιμοφ επιτίθεται στο Κάμαρ-Ταζ, σκοτώνοντας πολλούς μάγους. Η Τσάβεζ, κατά λάθος, μεταφέρει τον εαυτό της και τον Στρέιντζ στην Γη-838, ενώ η Μάξιμοφ χρησιμοποιεί το Σκοτεινή Βίβλο για να "ονειροβατήσει", παίρνοντας τον έλεγχο της ομολόγου της στη Γη-838, η οποία ζει μία ήσυχη ζωή με τους δικούς της Μπίλι και Τόμμυ. Μια μάγισσα, που επέζησε, θυσιάζει τον εαυτό της για να καταστρέψει την Σκοτεινή Βίβλο και σταματάει την ονειροβασία. Εξαγριωμένη, η Μάξιμοφ αναγκάζει τον Γουόνγκ να την οδηγήσει στο βουνό Γουάνταγκορ, την πηγή της δύναμης της Σκοτεινής Βίβλου, για να επαναφέρει την ονειροβασία.
Ενώ ψάχνουν για βοήθεια, ο Στρέιντζ και η Τσάβεζ συλλαμβάνονται από τον Υπέρτατο Μάγο της Γης-838, Καρλ Μόρντο και μεταφέρονται στους Illuminati, μία ομάδα αποτελούμενη από τον Μόρντο, την Πέγκι Κάρτερ (Captain Carter), τον Μπλάκαγκαρ Μπόλταγκον (Black Bolt), την Μαρία Ράμπο (Captain Marvel), τον Ριντ Ρίτσαρντς (Mr. Fantastic) και Τσαρλς Εξέβιερ (Professor X). Εξηγούν ότι λόγω απερίσκεπτης χρήσης της Σκοτεινής Βίβλου του σύμπαντος τους, σε μία προσπάθεια να νικήσουν τον Θάνος, ο Στρέιντζ της Γης-838 προκάλεσε μία "σύγκρουση", καταστροφική για το σύμπαν. Αφού νίκησαν τον Θάνος, οι Illuminati εκτέλεσαν τον Στρέιντζ τους για να τον αποτρέψουν από το να προκαλέσει περισσότερο κακό. Ο Μόρντο πιστεύει ότι ο Στρέιντζ της Γης-616 είναι εξίσου επικίνδυνος αλλά η Μάξιμοφ επαναφέρει την ονειροβασία της στο Βουνό Γουάνταγκορ και φτάνει μέσα στο σώμα της ομολόγου της από την Γη-838 πριν αποφασίσουν. Σκοτώνει όλους του Illuminati εκτός από τον Μόρντο, τον οποίο ο Στρέιντζ υπερνικά πριν το σκάσει μαζί με την Τσάβεζ. Οι δυό τους δραπετεύουν με βοήθεια από την ομόλογο της πρώην αρραβωνιαστικιάς του Στρέιντζ, Κριστίν Πάλμερ, μίας επιστήμονα που δουλεύει με τους Illuminati.
Ο Στρέιντζ, η Τσάβεζ και η Πάλμερ μπαίνουν στο σημείο ανάμεσα στο σύμπαντα για να βρουν το Βιβλίο του Βισάντι, το οποίο είναι το αντίθετο της Σκοτεινής Βίβλου αλλά η Μάξιμοφ εμφανίζεται και το καταστρέφει. Έπειτα, παίρνει τον έλεγχο του μυαλού της Τσάβεζ και χρησιμοποιεί τις δυνάμεις της για να στείλει του άλλους σε ένα σύμπαν κατεστραμμένο από σύγκρουση. Ο Στρέιντζ κερδίζει τον Στρέιντζ του κατεστραμμένου σύμπαντος, ο οποίος έχει διαφθαρεί από την Σκοτεινή Βίβλο του σύμπαντος του, και το χρησιμοποιεί για να ονειροβατήσει μέσα στο σώμα του νεκρού ομολόγου του στη Γη-616. Με την βοήθεια του Γουόνγκ ο Στρέιντζ σώζει την Τσάβεζ από την Μάξιμοφ που προσπαθεί να της πάρει τις δυνάμεις, και ενθαρρύνει την Τσάβεζ να χρησιμοποιήσει τις ικανότητες της. Μεταφέρει την Μάξιμοφ στη Γη-838, όπου βλέπει τον Μπίλι και τον Τόμμυ να της κρύβονται από φόβο ενώ κλαίνε για την αληθινή του μητέρα. Συνειδητοποιώντας σε τι έχει μετατρέψει τον εαυτό της, η Μάξιμοφ υποχωρεί και χρησιμοποιεί τις δυνάμεις της για να κατεδαφίσει το Βουνό Γουάνταγκορ, καταστρέφοντας ταυτόχρονα όλα τα αντίγραφα της Σκοτεινής Βίβλου σε όλο το πολυσύμπαν και φαινομενικά θυσιάζοντας τον εαυτό της κατά τη διαδικασία. Η Τσάβεζ επιστρέφει τον Στρέιντζ και την Πάλμερ στα αντίστοιχα σύμπαντα τους.
Κάποια στιγμή αργότερα, το Κάμαρ-Ταζ επισκευάζεται και οι μάγοι που επιβίωσαν, μαζί με την Τσάβεζ, συνεχίζουν την εκπαίδευση. Ο Στρέιντζ αναπτύσσει ένα τρίτο μάτι ως αποτέλεσμα της χρήσης της Σκοτεινής Βίβλου και της ονειροβασίας μέσα σε ένα πτώμα. Στην πρώτη σκηνή μετά τους τίτλους τέλους, μία μάγισσα πλησιάζει τον Στρέιντζ και τον προειδοποιεί ότι οι πράξεις του έχουν προκαλέσει μία σύγκρουση που πρέπει να την βοηθήσει να διορθώσουν. Ο Στρέιντζ την ακολουθεί στην Σκοτεινή Διάσταση.
Σημειώσεις
<references group="N"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2022 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Doctor Strange (σειρά ταινιών) Κατηγορία:Μαγεία στις ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ντάνι Έλφμαν Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Παράλληλα σύμπαντα στη μυθοπλασία Κατηγορία:Ταινίες της Τέταρτης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel Κατηγορία:Crossover ταινίες με υπερήρωες Κατηγορία:Ταινίες 4DX Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στα Longcross Studios