cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας
Βιβλιοθήκη
Η Βιβλιοθήκη του Ινστιτούτου Πληροφορικής (Ι.Π.-Ι.Τ.Ε.) του Ιδρύματος Τεχνολογίας & Έρευνας (Ι.Τ.Ε. ), ιδρύθηκε και ξεκίνησε τη λειτουργία της το 1988 και βρίσκεται στο Κεντρικό Κτίριο του Ιδρύματος (Κτίριο Α). Είναι μέλος του οργανισμού IFLA (International Federation of Library Associations and Institutions) και του Συνδέσμου Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών HEAL-Link. Η βιβλιοθήκη είναι ακαδημαϊκή και η κοινότητα που καλύπτει είναι όλα τα μέλη του Ινστιτούτου Πληροφορικής και όλων των υπολοίπων Ινστιτούτων του Ιδρύματος Τεχνολογίας & Έρευνας (Ι.Τ.Ε.), δηλαδή το διοικητικό και διδακτικό προσωπικό και οι σπουδαστές.
Κύριος σκοπός της είναι να εξυπηρετεί τις πληροφοριακές ανάγκες των χρηστών της μέσα από τις υπηρεσίες και τις πηγές πληροφόρησης που παρέχει, να διαθέτει ένα κατάλληλο χώρο για μελέτη και έρευνα και να απασχολεί εκπαιδευμένο προσωπικό που να είναι σε θέση να καθοδηγεί και να πληροφορεί τον χρήστη σε ζητήματα που την αφορούν. Με την οικονομική της διαχείριση, έρχονται νέες προσκτήσεις στη βιβλιοθήκη βάσει των αναγκών των χρηστών της και τις απαιτήσεις τους, αναβαθμίζονται οι παρεχόμενες υπηρεσίες της βάσει των νέων τεχνολογιών και εξοπλίζεται με κατάλληλες υποδομές.
Υπηρεσίες της βιβλιοθήκης
Οι υπηρεσίες που παρέχει η βιβλιοθήκη για την εξυπηρέτηση των χρηστών της είναι οι εξής:
Ωράριο λειτουργίας
Η βιβλιοθήκη λειτουργεί καθημερινά από τις 08:30-18:00, ενώ Σάββατο και Κυριακή είναι κλειστή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ερευνητικά κέντρα στην Ελλάδα Κατηγορία:Ηράκλειο Κατηγορία:Ιωάννινα Κατηγορία:Ρέθυμνο Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Πάτρα
Τριποταμιά Αρκαδίας
Η Τριποταμιά είναι οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Τριποταμιά βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 164 μέτρα. Απέχει 52 χλμ. Δ. από τη Δημητσάνα (έδρα του δήμου), 95 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Τρίπολη και 46 χλμ. Α.-ΝΑ. από τον Πύργο. ανατολικά του περνάει ο Λάδωνας ποταμός που νοτιότερα καταλήγει στον Αλφειό.
Αναφορές για τον οικισμό υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821, με την ονομασία Μπέλεσι να συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των χωριών και οικισμών που υπάγονταν στην τότε επαρχία Επαρχία Καρύταινας - τμήμα Ηλιοδώρας και με το ίδιο όνομα αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1835 να ορίζεται έδρα στον τότε δήμο Κορακονήσου ενώ το 1855 με ΦΕΚ 2Α - 31/01/1855 ορίστηκε έδρα του τότε δήμου Θελπούσης. Το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 μετονομάστηκε σε Τριποταμιά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Καπελλίτσα και τα Χάνια αποτελούν την τοπική κοινότητα Τριποταμιάς που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Τροπαίων του Δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 200 κατοίκους ενώ ως οικισμός 140. Με την απογραφή του 2001 είχε 233.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Μονοκοτυλήδονο
Μονοκοτυλήδονο είναι το φυτό του οποίου ο σπόρος ή το έμβρυο έχει μόνο ένα εμβρυακό φύλλο ή κοτυληδόνα. Τα μονοκοτυλήδονα ή μονοκότυλα φυτά είναι η δεύτερη μεγαλύτερη κλάση των αγγειόσπερμων φυτών· η άλλη είναι τα δικοτυλήδονα.
Η κοτυληδόνα στα μονοκοτυλήδονα φυτά χρησιμεύει για την πρόσληψη χρήσιμων ουσιών από το ενδοσπέρμιο.
Τα περισσότερα μονοκοτυλήδονα φυτά είναι μικρά και ποώδη, ενώ λίγα είναι θάμνοι ή δέντρα. Τα φύλλα τους είναι γραμμοειδή ή ελλειπτικά και συνήθως φέρουν κολεό, έχουν παράλληλη νεύρωση και οι βλαστοί τους έχουν διάσπαρτες αγγειώδεις δεσμίδες. Το περιάνθιο είναι ομοιόχρωμο με τον ανθό, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις δεν υπάρχει. Η ρίζα τους έχει μικρή διάρκεια ζωής και αντικαθίσταται από άλλα ριζώματα. Οι βλαστοί τους δεν αυξάνονται δευτερογενώς κατά πάχος και η διάκριση του φλοιού είναι δύσκολη ακόμα και στις περιπτώσεις που αυτός είναι κούφιος, όπως στο καλάμι.
Συστηματική κατά Wettstein
Στο σύστημα του Wettstein (1935), η ομοταξία των μονοκοτυλήδονων φυτών (classis Monocotyledones) διαιρείτο σε 9 τάξεις :
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταξινομία φυτών
Σίλβεστρος (Στόιτσεβ)
Ο Επίσκοπος Σίλβεστρος (κατά κόσμον Αλέξανδρος Νικολάεβιτς Στόιτσεβ) είναι Επίσκοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, με τον τίτλο της Επισκοπής Μπιλογορότγκας και Βικάριος της Μητροπόλεως του Κιέβου.
Από 21 Δεκεμβρίου 2017 είναι Πρύτανης της Θεολογικής Ακαδημίας του Κιέβου και από 5 Ιανουαρίου 2018 Διοικητής του νοτιοανατολικού Βικαριάτου του Κιέβου.
Εορτάζει την 15η Ιανουαρίου (Αγίου Σιλβέστρου πάπα Ρώμης).
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 30 Μαΐου 1980 στην Οδησσό της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ουκρανίας από οικογένεια εργαζομένων.
Το 1998 εισήλθε στο Θεολογικό Σεμινάριο της Οδησσού, από το οποίο αποφοίτησε το 2002.
Το 2005 εισήλθε στη Θεολογική Ακαδημία της Μόσχας. Κατόπιν, προσλήφθηκε στη Θεολογική Ακαδημία και στο Σεμινάριο του Κιέβου.
Από το 2006 έως το 2007 παρέδωσε θεολογικά μαθήματα στη Σχολή Ψυχολογίας του Ρωσικού Ορθόδοξου Πανεπιστημίου «Αποστόλος Ιωάννης ο Θεολόγος».
Εκάρη μοναχός από τον Αρχιεπίσκοπο του Μπορισπόλ Αντώνιο (Πακάνιτς) στις 2 Απριλίου 2009, λαμβάνοντας το όνομα Σίλβεστρος προς τιμήν του Αγίου Σιλβέστρου, πάπα της Ρώμης. 11 Απριλίου 2009 χειροτονήθηκε διάκονος από τον Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Βλαδίμηρο (Σαμποδάν) και 21 Μαΐου 2009 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Αρχιεπίσκοπο του Μπορισπόλ  Αντώνιο. Την ημέρα της Πεντηκοστής 2009, του απονεμήθηκε ο επιστήθιος σταυρός. 13 Δεκεμβρίου 2009 προήχθη στον βαθμό του ηγουμένου.
Από το 2008 έως το 2017 διετέλεσε υπεύθυνος συντάκτης της επίσημης ιστοσελίδας της Θεολογικής Ακαδημίας του Κιέβου και επιμελητής του φοιτητικού περιοδικού «Ακαδημαϊκός Χρονογράφος».
26 Απριλίου 2010 υποστήριξε την διατριβή του με θέμα: «Θρησκευτικές και φιλοσοφικές απόψεις του M. M. Ταρέεφ».
1 Μαΐου 2013 προήχθη στο βαθμό του αρχιμανδρίτη.
23 Οκτωβρίου 2014 συμπεριλήφθηκε στο διασυνοδικό συμβούλιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας κατόπιν αποφάσεως της Ιεράς Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας.
Είναι μέλος της Θεολογικής και Κανονικής Επιτροπής της Ιεράς Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας.
Από το 2014 είναι αναπληρωτής του επικεφαλής της Επιτροπής Αγιοκατατάξεων της Μητρόπολης Κιέβου.
Αρχιεροσύνη'
24 Δεκεμβρίου 2017 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Μπιλογορότγκας, από τον Προκαθήμενο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Ονούφριο (Μπερεζόφσκι) στον Ιερό Ναό  των Αγίων Αντωνίου και Θεοδοσίου, της Λαύρας των Σπηλαίων της Κοιμήσεως της Θεοτόκου του Κιέβου. Στην εις επίσκοπον χειροτονία του συμμετείχαν: ο Διοικητής της Λαύρας Σπηλαίων της Κοιμήσεως της Θεοτόκου του Κιέβου, ο Μητροπολίτης Βίσγκοροντ και Τσερνομπίλ Παυλος (Λέμπιδ), πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων, ο Μητροπολίτης Λουγκάνσκ και Αλτσέβσκ Μητροφάνης (Γιουρτσούκ), ο Μητροπολίτης Μπορισπόλκαι Μπροβάρυ Αντώνιος (Πακάνιτς), Πρωτοσυγκελλεύων της Επαρχίας Κιέβου, ο Αρχιεπίσκοπος Λβιβ, Γαλιτσίνα Φιλάρετος (Κουτσερόφ), ο Αρχιεπίσκοπος Μπόγιαρκας Θεοδόσιος (Σνιγιρέβ), ο Επίσκοπος Μπερδάνσκι και Πριμόρσκι Εφραίμ (Γιάρινκο),  ο Επίσκοπος Μποροδάνκας Βαρσανούφιος (Στόλαρ), ο Επίσκοπος  Βοζνεσένσκι και Περβομάισκι Αλέξης (Σπάκοφ), ο Επίσκοπος Γιούζνενσκι Διόδορος (Βασιλτσούκ), ο Επίσκοπος Γκοστομέλσκι Τύχων (Σοφιτσούκ) και ο Επίσκοπος Μπαρισέβσκι Βικτορος (Κοτσάμπα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι του 21ου αιώνα
Σάρλοτ (Βόρεια Καρολίνα)
thumb|250px
Το Σάρλοτ (αγγλικά: Charlotte, North Carolina), είναι πόλη των ΗΠΑ, και μεγαλύτερη πόλη της αμερικανικής πολιτείας της Βόρειας Καρολίνας, καθώς και έδρα της κομητείας Μέκλενμπεργκ. Ο πληθυσμός της πόλης του Σάρλοτ (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022 ) ανέρχεται σε 925,290 κατοίκους, καθιστώντας την 14η πολυπληθέστερη πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών. Η μητροπολιτική περιοχή του Σάρλοτ (σύμφωνα επίσης με εκτιμήσεις για 2021 ) έχει πληθυσμό 2,724,750 κατοίκους.
Οικονομία
Η πόλη του Σάρλοτ, είναι ένα σημαντικό οικονομικό κέντρο των ΗΠΑ και είναι τώρα το δεύτερο μεγαλύτερο τραπεζικό κέντρο στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τη Νέα Υόρκη. Το δεύτερο μεγαλύτερο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα της χώρας από πλευράς περιουσιακών στοιχείων, η Τράπεζα της Αμερικής, αποκαλεί την πόλη σπίτι της. Η πόλη ήταν επίσης έδρα της πρώην συνεταιριστικής εταιρίας Wachovia μέχρι την αγορά του από την Wells Fargo το 2008 και το Σάρλοτ έγινε η έδρα για τις επιχειρήσεις στην Ανατολική Ακτή της Wells Fargo. Το Σάρλοτ είναι επίσης, έδρα των Καρολίνα Πάνθερς του National Football League και των Σάρλοτ Μπόμπκατς του NBA.
Ονομασία
Το Σάρλοτ και η κομητεία της οποίας είναι έδρα ονομάστηκαν προς τιμήν της Σάρλοτ Μέκλεμπουρκ-Στρέλιτζ, η οποία είχε γίνει βασίλισσα της Βρετανίας με το γάμο της με το Γεώργιο το Γ' το έτος πριν την ίδρυση της πόλης.
Κλίμα
Το Σάρλοτ έχει υγρό υποτροπικό κλίμα. Βρίσκεται αρκετά χιλιόμετρα ανατολικά του ποταμού Catawba και νοτιοανατολικά της λίμνης Νόρμαν, τη μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη στη Βόρεια Καρολίνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Καρολίνας
MPEG
Η μέθοδος MPEG (Moving Picture Experts Group) χρησιμοποιείται για την συμπίεση κινούμενης εικόνας ή βίντεο. Μια ταινία δημιουργείται από τη γρήγορη ροή ενός συνόλου καρέ, καθένα από τα οποία δεν είναι παρά μια φωτογραφία. Με άλλα λόγια, ένα καρέ είναι ένας χωρικός συνδυασμός από πίξελ, και μια ταινία είναι ένας χρονικός συνδυασμός από καρέ τα οποία αποστέλλονται το ένα μετά το άλλο. Η συμπίεση μιας ταινίας, συνεπώς προϋποθέτει τη χωρική συμπίεση κάθε καρέ και την χρονική συμπίεση ενός συνόλου από καρέ.
Χωρική Συμπίεση
Η χωρική συμπίεση (spatial compression) των καρέ γίνεται με τη μέθοδο JPEG (ή κάποια παραλλαγή της). Κάθε καρέ είναι και μια φωτογραφία που μπορεί να συμπιεστεί ξεχωριστά.
Χρονική συμπίεση
Κατά τη χρονική συμπίεση (temporal compression) αφαιρούνται πλεονάζοντα καρέ. Όταν παρακολουθούμε τηλεόραση παρακολουθούμε 30 καρέ το δευτερόλεπτο. Ωστόσο, τα περισσότερα από τα διαδοχικά είναι σχεδόν όμοια μεταξύ τους. Για παράδειγμα, όταν μιλάει κάποιος το μεγαλύτερο μέρος των καρέ είναι ίδιο με το προηγούμενο, εκτός από το τμήμα γύρω από τα χείλη το οποίο και μεταβάλλεται από το ένα καρέ στο άλλο. Η αναγκαιότητα της χρονικής συμπίεσης του βίντεο γίνεται εμφανής με έναν πρόχειρο υπολογισμό. Μια συμπίεση JPEG 20:1 ενός καρέ στέλνει 368,640 μπιτ ανά καρέ, με ρυθμό 30 καρέ το δευτερόλεπτο αυτό σημαίνει 11.059.200 μπιτ το δευτερόλεπτο. Αυτός ο ρυθμός πρέπει να μικρύνει. Για να επιτύχει τη χρονική συμπίεση των δεδομένων η μέθοδος MPEG, καταρχήν ταξινομεί τα πλαίσια σε τρεις κατηγορίες: τα ενδοκωδικοποιημένα καρέ, τα προβλεπόμενα καρέ, και τα αμφίδρομα καρέ.
Ενδοκωδικοποιημένα καρέ
Τα ενδοκωδικοποιημένα καρέ (intracoded frames ή I-frames) είναι ανεξάρτητα καρέ που δεν σχετίζονται με κανένα άλλο καρέ (ούτε το προηγούμενο ούτε το επόμενο) Εμφανίζονται σε τακτικά χρονικά διαστήματα (για παράδειγμα κάθε ένατο καρέ είναι ενδόκωδικοποιημένο). Ένα καρέ τέτοιου είδους πρέπει να εμφανίζεται περιοδικά λόγω κάποιων απότομων μεταβολών τις οποίες δεν μπορούν να απεικονίσουν τα προηγούμενα και τα επόμενα καρέ. Επίσης, όταν γίνεται μια εκπομπή οι θεατές μπορούν να συντονιστούν στους δέκτες τους οποιαδήποτε στιγμή. Αν υπήρχε μόνο ένα ενδοκωδικοποιημένο καρέ στην αρχή της εκπομπής, οι θεατές που θα συντονίζονταν αργότερα δεν θα μπορούσαν να έχουν ολοκληρωμένη εικόνα.
Προβλεπόμενα καρέ
Ένα προβλεπόμενο καρέ (predicted frame ή P-frame) σχετίζεται με το προηγούμενο ενδοκωδικοποιημένο ή προβλεπόμενο καρέ. Με άλλα λόγια, κάθε προβλεπόμενο καρέ περιέχει μόνο τις αλλαγές από το προηγούμενο καρέ, οι οποίες, όμως, δεν μπορούν να εκτείνονται σε μεγάλα τμήματα. Για παράδειγμα, οι μεταβολές που συμβαίνουν σε ένα αντικείμενο που κινείται πολύ γρήγορα ίσως να μην μπορούν να καταγραφούν σε ένα προβλεπόμενο καρέ. Επίσης, έχουν πολύ λιγότερες πληροφορίες από το καρέ των άλλων τύπων, οι οποίες μετά τη συμπίεση λιγοστεύουν ακόμα περισσότερο.
Αμφίδρομα καρέ
Ένα αμφίδρομο καρέ (bidirectional frame ή B-frame) σχετίζεται τόσο με το προηγούμενο όσο και με το επόμενο ενδοκωδικοποιημένο ή προβλεπόμενο καρέ. Με άλλα λόγια, κάθε αμφίδρομο καρέ είναι σχετικό και με το 'παρελθόν' και με το 'μέλλον΄. Σημειώστε ότι τα αμφίδρομα καρέ δεν σχετίζονται ποτέ με άλλα αμφίδρομα καρέ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Θεωρία της Πληροφορίας
Μερεβάλ
Ο Μερεβάλ ή Μερβάλ ή Μερεβάλντ (Merewalh, πέθανε μεταξύ 670 - 685) ένας από τους γιους του Πέντα της Μερκίας σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό χρονικό ήταν βασιλιάς των Μαγκονσατών ενός υποτελούς βασιλείου στα δυτικά της Μερκίας μεταξύ του Χερεφορντσάιρ και του Σροπσάιρ. Ο Μερεβάλ έζησε στα τέλη του 7ου αιώνα, ανέβηκε στον θρόνο κατά την διάρκεια της βασιλείας το πατέρα του, το Αγγλοσαξωνικό χρονικό για το έτος 656 αναφέρει :
"Εκείνη την χρονιά ο Πέντα σκοτώθηκε στην μάχη, ο γιος του Γούλφχερ της Μερκίας τον διαδέχθηκε στο βασίλειο της Μερκίας. Εκείνο τον καιρό προσάρτησε το πλούσιο αβαείο του Μέντχαμστεντ το οποίο δημιούργησε ο αδελφός του Πεάντα της Μερκίας, το αγάπησε υπερβολικά λόγω του αδελφού του Πεάντα, του γαμπρού του Οσουί της Νορθουμβρίας και του ηγούμενου Σάξουλφ. Είπε τότε ότι θα το αξιοποιήσει και θα το τιμησει αφού πάρει συμβουλή από τους αδελφούς του Έθελρεντ και Μερβάλ, τις αδελφές του Κινεμπούργκα και Κινεσουίθα, το συμβούλιο του αρχιεπισκόπου και όλους τους ευγενείς στο βασίλειο του".
Το όνομα Μερεβάλ μεταφράζεται ως "διάσημος ξένος" ή "τιμώμενος Ουαλός" προφανώς θέλοντας να υποδείξει τις Κέλτικες ρίζες του Οίκου του Ικέλ. Ο Μερεβάλ προσηλυτίστηκε στον χριστιανισμό (600) και ίδρυσε την επισκοπή του Λέομινστερ. Παντρεύτηκε την Ντόμν Εάφε και απέκτησε διάφορα παιδιά, μετά τον θάνατο του τον διαδέχθηκε ο γιος του Μερχέλμ. Τα παιδιά τους ήταν οι άγιες Μίλμπουργκ, Μίλντριθ και Μίλντγυθ. Ο γιος τους Μερεφίν περιγράφεται σύμφωνα με έναν θρύλο σαν "το άγιο παιδί" που πέθανε νέος, ο Φλωρέντιος του Γούστερ τον αναφέρει σαν "νέο εξαιρετικής ευσέβειας".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Ικέλ
Λεύκιος Κορνήλιος Σκιπίων Βαρβάτος
μικρογραφία|300x300εσ| Ο [[τάφος του Λεύκιου Κορνήλιου Σκιπίωνα Βαρβάτου, που ανεγέρθηκε γύρω στο 150 π.Χ., περιέχει ένα παλαιολατινικό ελόγιον σε κρονικό μέτρο.]] Ο Λεύκιος Κορνήλιος Σκιπίων Βαρβάτος, λατιν.: Lucius Cornelius Scipio Barbatus, (περί το 337 π.Χ - 270 π.Χ.) ήταν ένας από τους δύο εκλεγμένους Ρωμαίους υπάτους το 298 π.Χ. Οδήγησε τον ρωμαϊκό στρατό στη νίκη εναντίον των Ετρούσκων κοντά στη Βολτέρρα. Μέλος της ευγενούς ρωμαϊκής οικογένειας των Σκιπιώνων, ήταν πατέρας τού Λεύκιου Κορνήλιου Σκιπίωνα και τού Γναίου Κορνήλιου Σκιπίωνα Ασίνα και προπάππος τού Σκιπίωνα Αφρικανού.
Στρατηγός του Γ΄ Σαμνιτικού πολέμου
Ο Βαρβάτος αναδείχθηκε ως πατρίκιος αξιωματικός της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας κατά την κρίσιμη περίοδο του Γ΄ Σαμνιτικού Πολέμου, όταν η Ρώμη νίκησε τελικά έναν συνασπισμό των γειτόνων τους: τους Ετρούσκους, τους Ούμβριους, τους Σαμνίτες και τους συμμάχους τους, τους Γαλάτες. Η νίκη επέκτεινε την ηγεσία και την κυριαρχία της Ρώμης στο μεγαλύτερο μέρος της Ιταλίας.
Μάχη της Βολτέρρας, 298 π.Χ
Πριν από το 298 π.Χ. ο πόλεμος είχε ήδη ξεκινήσει μεταξύ Ρώμης και Ετρουρίας, όταν οι Ετρούσκοι αποφάσισαν να εισβάλουν στη Ρώμη σε συνδυασμό με κάποιους Γαλάτες συμμάχους, που είχαν μισθώσει. Η σχεδιαζόμενη επίθεση ήταν παραβίαση μίας προηγούμενης συνθήκης με τη Ρώμη. Οι Γαλάτες αποκήρυξαν και οι Ετρούσκοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με έναν ρωμαϊκό στρατό υπό τον ύπατο Τίτο Μάνλιο, ο οποίος όμως απεβίωσε μετά από πτώση από το άλογό του σε επίδειξη ιππασίας. Η εκλογή που έγινε για να τον αντικαταστήσει, έκανε ύπατο τον Μάρκο Βαλέριο Κόρβο. Κατατάχθηκε στο στρατό στην Ετρουρία και άρχισε να καταστρέφει τη χώρα, ελπίζοντας να προκαλέσει τους Ετρούσκους σε μάχη, την οποία αρνήθηκαν.
Το 298 π.Χ. ο Άππιος Κλαύδιος ακολουθούμενος από τον Πόπλιο Σουλπίκιο έγινε μεσοβασιλιάς (interrex) για άγνωστους λόγους. Ο Σουλπίκιος διεξήγαγε εκλογές, οι οποίες έφεραν τον Βαρβάτο και τον Γναίο Φούλβιο Μάξιμο Κεντουμάτο στο υπατικό αξίωμα. Οι Λουκανοί μίλησαν ενώπιον της Συγκλήτου λέγοντας, ότι οι Σαμνίτες κατέστρεφαν τη χώρα τους και ζητούσαν την προστασία της Ρώμης, με αντάλλαγμα μία συνθήκη και ομήρους. Η Σύγκλητος συμφώνησε μετά από συζήτηση λίγων στιγμών, και έστειλε κήρυκες να πει στους Σαμνίτες να αποσυρθούν. Όταν οι κήρυκες συνάντησαν τον Σαμνιτικό στρατό, ο στρατός τους είπε ότι αν μιλούσαν στο Σάμνιον, δεν θα έφευγαν ποτέ από εκεί ζωντανοί. Έτσι η Σύγκλητος κήρυξε τον πόλεμο στο Σάμνιον. Σε μία κλήρωση για το ποιος ύπατος θα έπαιρνε ποιον πόλεμο, ο Βαρβάτος έλαβε τη διοίκηση του στρατού στην Ετρουρία, ενώ ο Κεντουμάτος ανέλαβε την αρχική εκστρατεία στον Γ΄ Σαμνιτικό Πόλεμο.
Οι Ετρούσκοι επιτέθηκαν αμέσως πριν από τη Βολτέρρα. Μία ημερήσια μάχη δεν έφερε νίκη, αλλά τη νύχτα οι Ετρούσκοι αποσύρθηκαν στις οχυρωμένες πόλεις τους, αφήνοντας το στρατόπεδο και τον εξοπλισμό τους στους Ρωμαίους. Κατασκηνώνοντας τον στρατό του στα σύνορα της Ετρουρίας, ο Βαρβάτος οδήγησε μία ελαφρά ένοπλη δύναμη στην καταστροφή της υπαίθρου.
Μάχη στο Τιφερνόν, 297 π.Χ.
Τον επόμενο χρόνο οι Ετρούσκοι μήνυσαν για ειρήνη. Οι νεοεκλεγείς ύπατοι για το 297 π.Χ., ο Φάβιος Ρουλιανός και ο Δέκιος Μους οδήγησαν και τους δύο στρατούς εναντίον τού Σάμνιου, με τον Bαρβάτο να πηγαίνει ως υποστράτηγος (απεσταλμένος, legatus) υπό τον Μάξιμο. Καθώς προχωρούσαν στο Σάμνιον, καταστρέφοντας τη χώρα, οι Σαμνίτες ήλπιζαν να τους πιάσουν σε ενέδρα σε μία κοιλάδα στο Τιφερνόν (Σαμνιτικόν). Τοποθετώντας μία δύναμη εκεί για να δελεάσουν τους Ρωμαίους, έκρυψαν την κύρια δύναμή τους στους λόφους πίσω. Ο Φάβιος είδε το τέχνασμα, και έφερε τον στρατό του σε τετράγωνη διάταξη μπροστά στην «κρυψώνα» των Σαμνιτών, οι οποίοι στη συνέχεια κατέβηκαν για να πολεμήσουν μία συμβατική μάχη, γραμμή με γραμμή.
Μη μπορώντας να επιτύχει μία νίκη, ο Φάβιος απέσυρε τους ακοντιστές της Πρώτης Λεγεώνας από τη γραμμή, και τους έστειλε υπό τη διοίκηση του Βαρβάτους κρυφά γύρω από την πλευρά τού εχθρού στους λόφους πίσω, από όπου ο τελευταίος είχε κατέβει νωρίτερα. Διατάχθηκαν να συντονίσουν μία επίθεση από πίσω με μία ιδιαίτερα σθεναρή επίθεση ιππικού στο μέτωπο της γραμμής των Σαμνιτών. Το σχέδιο πήγε εντελώς στραβά: η επίθεση έγινε πολύ νωρίς και αποκρούστηκε. Μία αντεπίθεση άρχιζε να σπάει τη ρωμαϊκή γραμμή, όταν οι άνδρες του Βαρβάτου εμφανίστηκαν στους λόφους και θεωρήθηκαν λανθασμένα ως ο δεύτερος ρωμαϊκός στρατός υπό τον Μους, μία καταστροφή για τους Σαμνίτες, αν ήταν αλήθεια. Εγκατέλειψαν το πεδίο με βιασύνη, αφήνοντας πίσω τους 23 λάβαρα και 3400 σκοτώθηκαν, ενώ 830 αιχμαλωτίστηκαν. Στην πραγματικότητα ο Πόπλιος Δέκιος Μους ήταν πολύ μακριά, στο νότιο Σάμνιον.
Το σημείο καμπής, 295 π.Χ.
Οι εκλογές του 295 π.Χ. ήταν πλέον στην πόλη. Ο Φλάμμα ανακλήθηκε για να τις διευθύνει. Ο Μάξιμος και ο Μους εξελέγησαν, με τον Άππιο Κλαύδιο στο αξίωμα τού πραίτορα. Ο Μάξιμος επέμενε να διοικεί στην Ετρουρία χωρίς κλήρωση, που κανονικά επιμέριζε καθήκοντα στους υπάτους, και μετά από έντονη δημόσια συζήτηση η Σύγκλητος έκανε δεκτό το αίτημά του. Προχώρησε στην Ετρουρία, απάλλαξε τον Κλαύδιο από τη διοίκηση και τον έστειλε σπίτι, με την αιτιολογία ότι ήταν διοικητής που δεν έκανε τίποτε, που είχε επιτρέψει στους άνδρες του να κάθονται στο στρατόπεδο χωρίς καν να κάνουν πορείες για περιπολίες και εκπαίδευση. Χάρη στον Κλαύδιο, ο Μάξιμος ανακλήθηκε σύντομα για να λογοδοτήσει για τη συμπεριφορά του στην εκστρατεία στην Ετρουρία και να λάβει περαιτέρω εντολές. Ο Βαρβάτος εμφανίζεται ξανά ξαφνικά στην αναφορά, υποδεικνύοντας ότι ήταν υπό τις διαταγές τού Μάξιμου όλο αυτό το διάστημα. Ο Μάξιμος θέτει τον Βαρβάτο ως αντιπραίτωρα της Δεύτερης Λεγεώνας, που βρίσκεται προσωρινά στο Κλούσιον. Στη συνέχεια αναχωρεί για τη Ρώμη.
Πατρίκιος τιμητής
Την εποχή τού τέλους του ο Βαρβάτος ήταν ο πατρίκιος τιμητής (censor)τού 280 π.Χ. Η τιμητεία του είναι αξιοσημείωτη, διότι είναι η πρώτη από την οποία υπάρχει αξιόπιστη καταγραφή, αν και η θέση ήταν αρκετά παλαιά εκείνη την εποχή.
Η σαρκοφάγος και το επιτάφιο επίγραμμα
Η σαρκοφάγος τού Λεύκιου Κορνήλιου Σκιπίωνα Βαρβάτου ανακαλύφθηκε στον τάφο των Σκιπιώνων (ο μόνος που σώζεται πλήρης εκεί), και τώρα βρίσκεται στα Μουσεία του Βατικανού. Διατηρεί τον επιτάφιο του, γραμμένο σε παλαιολατινικό μέτρο κρονικό (για μετάφραση βλ. άρθρο για την κρονική μετρική).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι στρατιωτικοί
Αθηνά Ωνάση
Η Αθηνά Ρουσσέλ (Νεϊγί-συρ-Σεν, Γαλλία, 29 Ιανουαρίου 1985) είναι η μοναδική απόγονος του μεγιστάνα Αριστοτέλη Ωνάση, κόρη της Χριστίνας Ωνάση (1950-88) και του τέταρτου συζύγου της, Τιερί Ρουσσέλ. Γεννήθηκε στο Νεϊγύ του Σηκουάνα, στη Γαλλία. Τον Δεκέμβριο του 2005 παντρεύτηκε στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, με τον συναθλητή της, ιππέα Αλβάρο Αλφόνσο ντε Μιράντα Νέτο. Το 2016 έχουν εμφανιστεί πληροφορίες για διαζύγιο μεταξύ των δύο ιππέων.
Μετά τον θάνατο της μητέρας της μεγάλωσε με την οικογένεια του πατέρα της και της δεύτερης συζύγου του, Μαριάν "Γκάμπυ" Λαντχάγκε, μοντέλο από τη Σουηδία και μητέρα τριών ακόμα παιδιών του Ρουσσέλ. Παρακολούθησε βασική σχολική εκπαίδευση γαλλικού προτύπου στη Λοζάννη και ολοκλήρωσε το Μπακαλορεά (Baccalauréat) το καλοκαίρι του 2003.
Έχει τρία ετεροθαλή αδέλφια:
Διαμάχες για την περιουσία Ωνάση
Το 1999, ένα δικαστήριο του Βαντούζ διέταξε τη μεταβίβαση της διαχείρισης της κληρονομιάς της Αθηνάς στην ελεγκτική εταιρεία KPMG Fides με έδρα την Λουκέρνη της Ελβετίας. Τότε, σε ηλικία 13 ετών, η Ωνάση δήλωσε ότι ένιωθε «μεγάλη απέχθεια για οτιδήποτε ελληνικό». Σε μια από τις λίγες συνεντεύξεις της, που δημοσιεύτηκε στο Oggi, ένα ιταλικό περιοδικό, δήλωσε αργότερα ότι για «όλα τα προβλήματα της» έφταιγε το όνομα Ωνάση. Ομοίως, η θετή μητέρα της, Γκάμπι Λαντχάτζε, δήλωσε στην αμερικανική τηλεοπτική εκπομπή 20/20 ότι η Αθηνά της είχε πει «αν μπορούσε να κάψει όλα τα χρήματα του Ωνάση, θα το έκανε».
Στα 18α γενέθλιά της, η Αθηνά ανέλαβε τον έλεγχο της κληρονομιάς της μητέρας της. Μετά τα 21α γενέθλιά της το 2006, οι δικηγόροι της προσπάθησαν ανεπιτυχώς για να την ορίσουν ως Πρόεδρο του Ιδρύματος Ωνάση, καθώς το διοικητικό συμβούλιο ισχυρίστηκε ότι δεν είχε τα προσόντα και η ίδια αρνήθηκε ότι ήταν κληρονόμος της περιουσίας του Αριστοτέλη Ωνάση. Επικαλούμενοι την κληρονομιά του παππού της στη μνήμη του Αλέξανδρου Ωνάση, οι εκπρόσωποι του συμβουλίου δήλωσαν ότι η Αθηνά δεν είχε καμία σχέση με τον ελληνικό πολιτισμό, τη θρησκεία, τη γλώσσα ή κοινή εμπειρία, καθώς και ότι δεν πήγε ποτέ σε κολέγιο και δεν είχε εργασιακή εμπειρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ιππασίας Κατηγορία:Οικογένεια Λιβανού Α
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1973
Στο Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελλάδος 1973 μετείχαν οι νικήτριες ομάδες των πρωταθλημάτων των τοπικών Ενώσεων με σκοπό την άνοδο στη Β΄ Εθνική. Πήραν μέρος συνολικά 39 ομάδες και διεξήχθη σε εννέα ομίλους των 4 ή 5 ομάδων. Οι πρωταθλητές των ομίλων ανέβηκαν στη Β΄ Εθνική.
Διοργάνωση
Όμως, τυπικά η διοργάνωση δεν είχε τελειώσει, διότι εκκρεμούσε ένσταση του Εθνικού Αλεξανδρούπολης κατά του πρωταθλητή του 1ου ομίλου Νέστου Χρυσούπολης. Μετά από δικονομικές περιπέτειες η ομάδα της Αλεξανδρούπολης κέρδισε την ένσταση τελεσίδικα τον επόμενο Οκτώβριο. Στο μεταξύ ο Νέστος προετοιμαζόταν κανονικά να συμμετάσχει στη Β΄ Εθνική έχοντας κάνει μεταγραφές, ενώ πήρε μέρος στον α΄ γύρο του Κυπέλλου Ελλάδος 1973-74, στο οποίο μετείχαν μόνο επαγγελματικά σωματεία και είχε αποκλείσει τον Πανδραμαϊκό με 4-2. Μετά την εκδίκαση της ένστασης το αποτέλεσμα ακυρώθηκε και ο Πανδραμαϊκός ξαναέπαιξε αυτή φορά με τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης. Λόγω της διαμορφωθείσας κατάστασης η ΕΠΟ αποφάσισε να επιτρέψει και στις δύο ομάδες να πάρουν μέρος στη Β΄ Εθνική, με αποτέλεσμα στον Γ΄ όμιλο να λάβουν μέρος 21 ομάδες και συνολικά 61. Η "ατέλεια" αυτή διορθώθηκε την επόμενη σεζόν με την άνοδο οκτώ αντί για εννιά ομάδων από το ερασιτεχνικό πρωτάθλημα 1974.
9ος όμιλος
1 Ο Εθνικός Αλεξανδρούπολης κέρδισε την άνοδο έπειτα από ένσταση που υπέβαλε κατά του Νέστου, η οποία άργησε να εκδικασθεί, με αποτέλεσμα η ΕΠΟ να δώσει την άνοδο και στα δύο σωματεία.
2 Αγώνας κατάταξης: Καλαμαριά, 10/6/1973: Αχιλλέας Φαρσάλων - Φ.Σ. Κοζάνης: 1-0.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1973
Ghosttown
Ghosttown ονομάζεται ένα τραγούδι της Αμερικανίδας καλλιτέχνιδας Μαντόνα, το οποίο κυκλοφόρησε από το δέκατο τρίτο στούντιο άλμπουμ της, Rebel Heart. Κυκλοφόρησε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς στις 13 Μαρτίου 2015, ως το δεύτερο σινγκλ του άλμπουμ. Γράφτηκε σε τρεις μέρες από τους Μαντόνα, Jason Evigan, Evan Bogart και Sean Douglas, και παράχθηκε από Μαντόνα και Billboard. Μια ποπ μπαλάντα, εμπνευσμένη από την εικόνα μιας κατεστραμένης πόλης μετά τον Αρμαγεδδών και από το πως η επιζώντες συνεχίζουν να ζουν, με την αγάπη να είναι το μόνο πράγμα στο οποίο μπορούν να στηριχτούν. Ενθαρρυντικό κομμάτι που διαθέτει ινστρούμενταλς από εκκλησιαστικό όργανο, ντραμς και ένα μεγάλο ρεφρέν.
Κυκλοφόρησε στα iTunes για προ-παραγγελία τον Δεκέμβριο του 2014 μαζί με άλλα πέντε κομμάτια από το άλμπουμ. Έλαβε θετική ανταπόκριση από τους κρικούς που επαίνεσαν τα φωνητικά της Μαντόνα αλλά και τους στίχους του τραγουδιού, ενώ το σύγκριναν με μπαλάντες απ' τα πρώτα χρόνια της τραγουδίστριας. Εκτέλεσε το κομμάτι σε διάφορες εκπομπές σ' όλη την Ευρώπη, όπως στο Le Grand Journal της Γαλλίας, το Che tempo che fa της Ιταλίας και το Jonathan Ross Show στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ιστορικό και κυκλοφορία
Το τραγούδι γράφτηκε σε τρεις ημέρες, αφού η Μαντόνα είχε προσωπικά ζητήσει κάποιο χρόνο στο στούντιο μαζί με τους στιχουργούς. Της άρεσε το σινγκλ που κυκλοφόρησε το 2014 ο Jason Derulo, Dirty Talk, το οποίο συνέγραψαν οι Evigan και Douglas, και έτσι αποφάσισε να συνεργαστεί μαζί τους. Ο Douglas είπε: "καταλήξαμε να έχουμε μια 'μεγάλη συνεδρίαση'. Ήμουν απίστευτα νευρικός για τους προφανείς λόγους, αλλά όταν εμφανίστηκε, ήταν εξαιρετικά εγκάρδια και έτοιμη να λειτουργήσει." Η Μαντόνα εξήγησε:
"Μπήκαμε όλοι σ' ένα δωμάτιο. Ξεκινήσαν να παίζουν τις συγχορδίες τους και στη συνέχεια απλά αρχίσαμε να σκεφτόμαστε...Όταν γράφω με ανθρώπους, πάντα προσπαθούμε να καταλήξουμε σ' ένα κοινό θέμα. Για τι πράγμα θέλουμε να γράψουμε. Έτσι, αυτό το κομμάτι είναι για την πόλη μετά τον Αρμαγεδδώνα. Την καμένη πόλη, τα κατεστραμένα κτίρια, τον καπνό που ακόμα πλανάται μετά την πυρκαγιά. Κατάλαβες τι εννοώ; Έχουν μείνει λίγοι άνθρωποι, πως μπορούμε να μαζέψουμε τα κομμάτια και να συνεχίσουμε από εδώ; Λίγο δραματικό. Αλλά δεν είναι εντελώς αδύνατο σε αυτό το στάδιο του παιχνιδιού"
Ενώ συζήταγε το θέμα του τραγουδιού σ' ένα γαλλικό ραδιόφωνο, μίλησε και για τη μισαλλοδοξία που υπάρχει στον κόσμο, ειδικά στη Γαλλία που πιστεύει ότι έχουν χάσει την ικανότητα να δέχονται τους ανθρώπους όλων των φυλών. Πρόσθεσε ότι το επίπεδο της μισαλλοδοξίας και του αντισημιτισμού αυξάνεται σ' όλη την Ευρώπη και ότι το αποκαλυπτικό θέμα του Ghosttown ήταν μια προαναγγελία της καταστροφής της ανθρωπότητας.
Στις 17 Δεκεμβρίου του 2014, συνολικά 13 τραγούδια από τις ηχογραφήσεις που έκαναν όλο το διάστημα, διέρρευσαν. Η Μαντόνα διευκρίνισε στo Instagram ότι τα τραγούδια ήταν ντέμο εκδόσεις από προηγούμενες ηχογραφήσεις. Έτσι αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν κάποια τραγούδια. Στις 20 Δεκεμβρίου 2014 το άλμπουμ έγινε διαθέσιμο για προ-παραγγελία στa iTunes. Κατά την παραγγελία του άλμπουμ, αποκτούσες έξι κομμάτια, συμπεριλαμβανομένου του "Ghosttown". Είπε ότι προτιμούσε οι οπαδοί της να ακούσουν τις ολοκληρωμένες εκδόσεις των τραγουδιών, αντί για τις ελλιπείς εκδόσεις που κυκλοφορούν στο ίντερνετ. Κατά τη διάρκεια μιας εμφάνισης της σ' ένα ιταλικό τηλεοπτικό σόου επιβεβαίωσε ότι το κομμάτι θα είναι το δεύτερο σινγκλ και ότι θα κυκλοφορήσει στα ιταλικά ραδιόδωνα στις 13 Μαρτίου 2015.
Σύνθεση
Θεματικά, η εσωστρέφεια αναφέρεται ως ένα από τα θεμελιώδη θέματα που επικρατεί στο Rebel Heart, μαζί με προσωπικές αντιλήψεις της Μαντόνας και τον ψυχαναγκαστικό αυτο-σεβασμό της. Το "Ghosttown" είναι από τα τραγούδια του άλμπουμ που μιλάνε για την ενότητα και τη θρησκευτική συνείδηση. Η Μαντόνα αντιστρέφει την έννοια της "απώλειας της αγάπης" με τη ρομαντική εξιδανίκευση της, σύμφωνα με τον Matthew Harden από το Samesame.com.au, αφού οι στίχοι λένε ''When it all falls down, when it all falls down. We'll be two souls in a 'Ghosttown.'' Το τραγούδι αναδεικνύει τα θερμότερα στοιχεία της φωνής της, και μερικές φορές το εύρος της ακούγεται σαν της Karen Carpenter ενώ η μελωδία έχει μια ηρεμία όπως είχε και το "Live to Tell".
Η σύνθεση του τραγουδιού είναι ενθαρρυντική και αισιόδοξη απ' τη φύση της, εκτεταμένη με μια σειρά από μελωδικά εφέ που δημιουργούνται με ηλεκτρονική μουσική. Μια κινηματογραφική οπτικοποίηση επιτυγχάνεται με διαφορετικές ακολουθίες συγχορδιών, κάνοντας ολόκληρο το τραγούδι να ακούγεται συμπαγής. Ξεκινά με ήχο από εκκλησιαστικό όργανο και ρυθμό ντραμς. Η σύνθεση ακούγεται λίγο "νευρική", λόγω της χρήσης συνθεσάιζερ. Το ρεφρέν αρχίζει περίπου στα σαράντα δευτερόλεπτα μετά από μια απότομη παύση.
Κριτική
Ο Hugh McIntyre από το Forbes το θεώρησε ως ένα από τα αγαπημένα του στο άλμπουμ. Ο Dean Piper από την εφημερίδα Daily Telegraph θεώρησε το τραγούδι ως την καλύτερη ευκαιρία της για να καταφέρει άλλη μια ραδιοφωνική επιτυχία. Επίσης, το σύγκρινε και με το Ray of Light (1998). Ο Gregory Ellwood πίστευε ότι ήταν η πιο εμπορική μπαλάντα που είχε βγάλει τη δεκαετία του 2010 η Μαντόνα, ενώ ο Jon Lisi από το PopMatters το ονόμασε ως αναμφισβήτητα το πιο βασανιστικό ερωτικό τραγούδι της καριέρας της. Επαίνεσαν τα φωνητικά που δίνει στο τραγούδι αλλά και τα φωνητικά στα Devil Pray και Living for Love ενώ τα σύγκριναν με αυτά στην ταίνια Εβίτα και στα "Live to Tell" και "Crazy for You".
Ο Bradley Stern το θεωρεί το πιο εκπληκτικό κομμάτι στο άλμπουμ, και δήλωσε ότι: "το μεγαλύτερο παράπονο που είχαμε απ' τη μουσική της Μαντόνας τα τελευταία χρόνια ήταν η έλλειψη αξέχαστων στίχων, τους οποίους δίνει με αυτό το κομμάτι." Ο Nick Levine ανέφερε ότι έχει πιασάρικο ρεφρέν, το οποίο ονόμασε "κρυφή βόμβα" που ενισχύει το τραγούδι. Ο Saeed Saeed το χαρακτήρισε μια δυνατή μπαλάντα και συνεχάρη τα ποπ ένστικτα της Μαντόνα. Δίνοντας δυόμισι από πέντε αστέρια, ο Hardeep Phull από τη New York Post το περίεγραψε ως μουσικά και συναισθηματικά ταραχώδη, και ταυτόχρονα απλό και τρυφερό. Ο Jed Gottlieb από την Boston Herald επαίνεσε τις τεχνικές παραγωγής του Billboard και το μείγμα του με την EDM. Πολλοί κριτικοί υποστήρηξαν ότι μπορεί να γίνει μια πολλή μεγάλη εμπορική επιτυχία.
Live εμφανίσεις
Στις 2 Μαρτίου 2015, εμφανίστηκε στο γαλλικό σόου Le Grand Journal, όπου τραγούδησε ένα ρεμίξ του Living for Love και το Ghosttown για πρώτη φορά. Αρθρογράφοι την περιέγραψαν ως μια "βαθιά συναισθηματική εκτέλεση" με τη φωνή της να ακούγεται τέλεια στο τελικό ρεφρέν. Στις γιγαντοοθόνες που βρίσκονταν σε κάθε πλευρά της σκηνής, μεταδόθηκαν εικόνες από καμένες πόλεις, καθώς και το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου να καταρρέι απ' τις επιθέσεις της 11 Σεπτεμβρίου 2001.
Μουσικό βίντεο
Η Μαντόνα επιβεβαίωσε στην εκπομπή Howard Stern Show ότι θα μαγνητοσκοπήσει το μουσικό βίντεο για το τραγούδι στο Λος Άντζελες. Θα το σκηνοθετήσει ο Jonas Åkerlund, με τον οποίο είχε συνεργαστεί για στα βίντεο των "Ray of Light", "Music", "American Life", "Jump" και "Celebration". Στο μουσικό βίντεο θα συμμετέχει και ο ηθοποιός Terrence Howard.
Συντελεστές και προσωπικό
Σύμφωνα με τα δεδομένα στα iTunes.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια της Μαντόνα Κατηγορία:Singles του 2015 Κατηγορία:Τραγούδια του 2014 Κατηγορία:Singles της Interscope Records
Αίγα (αστέρας)
Η Αίγα, γνωστή διεθνώς με τη λατινική ονομασία Capella, είναι ο φωτεινότερος αστέρας (δηλαδή με το μικρότερο φαινόμενο μέγεθος) στον αστερισμό Ηνίοχο, ο άλφα (α) Ηνιόχου (alpha Aurigae, α Aur). Κυριαρχεί ψηλά στον χειμερινό ουρανό του βόρειου ημισφαιρίου, προς τα βόρεια όπως φαίνεται από την Ελλάδα. Στην πραγματικότητα αποτελείται από τέσσερα άστρα, δύο κίτρινους γίγαντες και δύο ερυθρούς νάνους. Είναι ο έκτος σε φωτεινότητα απλανής αστέρας ολόκληρου του νυκτερινού ουρανού (αν το σύστημα υπολογιστεί ως ένα άστρο), ο τρίτος φωτεινότερος αστέρας του βόρειου ημισφαιρίου μετά τον Αρκτουρο και τον Βεγα και ο βορειότερος τόσο φωτεινός αστέρας.
Ονομασίες και ιστορία
Το όνομα χρονολογείται από την ελληνορωμαϊκή εποχή. Η «φερομένη στον βραχίονα» θηλυκή γίδα του Αράτου, προερχόμενο από ιερείς του Διός, ήταν η αρχή (παραδοσιακά ο αστέρας σημείωνε τον αριστερό ώμο του «ηνιόχου»). Ο Πλίνιος αποκαλεί τον αστέρα το «βροχερό αστέρι της αίγας» και γι αυτόν, όπως και για τον Μανίλιο, σχημάτιζε δικό του ομώνυμο αστερισμό και ήταν γνωστό και με τα συνώνυμα Capra, Caper, Hircus, κλπ.. Το Capella είναι υποκοριστικό του Capra. Πιο συγκεκριμένα αναφέρεται ως Ωλενία Αιξ (Olenia, Olenie, Capra Olenie), το Olenium Astrum του Οβιδίου.
Το ελληνικό όνομα Αμάλθεια για τον αστέρα προήλθε από την ομώνυμη κρητική γίδα που έθρεψε τον Δία με το γάλα της. Κατά τον Μανίλιο «η τροφός γίδα ξεπληρώθηκε με Ουρανό», ενώ αναφέρεται και το προσδιοριστικό Jovis Nutrix. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, η τροφός ήταν η νύμφη Αμάλθεια, που με την αδελφή της Μέλισσα ανέθρεψαν το βρέφος-θεό με κατσικίσιο γάλα και μέλι, ενώ άλλοι πάλι υποστήριζαν ότι ο αστέρας αντιπροσώπευε το κέρατο της γίδας, που το έσπασε παίζοντας ο μικρός Δίας και μεταφέρθηκε στα ουράνια ως «Κέρας της Αφθονίας» (Αμαλθείας κέρας), ονομασία που ανακαλεί το λιθουανικό όνομα για τον α Ηνιόχου, «Τροφοφόρος».
Το Αιξ του Πτολεμαίου ίσως κρύβεται ως αντιδάνειο πίσω από το Αϊούκ του Χρυσοκόκκη, μαζί με τα Ayyuk, Alhajoc, Alhajoth, Alathod, Alkatod, Alatudo, Atud, κ.ά., που τα μοιραζόταν με τον αστερισμό του. Το Alcahela του Assemani ίσως προήλθε από το Capella. Οι Εβραίοι αποκαλούσαν τον αστέρα επίσης Ayyuk.
Στην αραβική γλώσσα ο αστέρας ήταν αρχικώς γνωστός ως Al Rakib, που σημαίνει «ο Οδηγός», αλλά μαζί με τους ζ και η Ηνιόχου σχημάτιζε την ομάδα Al Inaz, δηλαδή «οι Γίδες», κατά τον Kazwini, ενώ κατ' άλλους al Anz (η Γίδα, στον ενικό).
Στον Bayer συναντάται το ακατανόητο όνομα Ophiultus, ενώ η θέση του αστέρα στην οροφή του ναού της Δενδερά καταλαμβάνεται από μία μούμια γάτας στο τεντωμένο χέρι μιας ανδρικής μορφής που είναι καλυμμένο με φτερά. Υποτίθεται ότι στην Αρχαία Αίγυπτο η Αίγα λατρευόταν ως ο αστέρας του θεού Ptah και έφερε το όνομά του, ενώ ίσως τον παρατηρούσαν κατά τη δύση του από τον ναό του στο ύψωμα του Καρνάκ περί το 1700 π.Χ.. Σύμφωνα με τον Norman Lockyer, τουλάχιστον άλλοι 4 ναοί ήταν προσανατολισμένοι προς τη δύση του.
Στην Περσία η Αίγα ονομαζόταν Bozbān بزبان («αιγοφύλακας») και Negahbān نگهبان («φρουρός»). Στην Ινδία, η Αίγα λατρευόταν ιδιαιτέρως ως η Brahmahridaya, η Καρδιά του Βράχμα, ενώ κατά τον J.F. Hewitt ο Aryaman ή Airyaman της Ριγκ Βέδα είναι είτε η Αίγα είτε ο Αρκτούρος.
Για τους Κινέζους η Αίγα μαζί με τους β, θ, κ και γ Ηνιόχου σχημάτιζε τον αστερισμό Woo Chay, τα 5 άρματα, μια περίεργη σύμπτωση με τον ελληνικό «ηνίοχο» του άρματος. Στην αστρονομική μυθολογία των ιθαγενών («Αβορίγινες») της Αυστραλίας η Αίγα ήταν το Purra, το καγκουρώ που καταδιώχθηκε και σκοτώθηκε από τους γειτονικούς Διδύμους ή από τον κυνηγό Ωρίωνα.
Οι Κέτσουα και οι Ίνκας του Περού ονόμαζαν την Αίγα Colca και οι βασκοί τους την ξεχώριζαν ιδιαίτερα ανάμεσα στους αστέρες, ενώ και οι Άγγλοι ποιητές την ονόμαζαν Shepherd's Star, όπως και την Αφροδίτη.
Στην Αστρολογία η Αίγα προμήνυε πολιτικές και στρατιωτικές τιμές, αλλά και πλούτο. Στον Μεσαίωνα είχε ως χαρακτηριστικά το ζαφείρι και το θυμάρι.
Αστρονομικά και αστροφυσικά δεδομένα
Η Αίγα είναι ένας κίτρινος γίγαντας αστέρας και συνοδεύεται από δύο ερυθρούς νάνους, τους α Aur B και α Aur C. Αλλά η ίδια η «κυρίως Αίγα», δηλαδή ο α Aur A, είναι φασματοσκοπικώς διπλός αστέρας (G1-2 III + G6-9 III, τύπου RS CVn), πράγμα που ανακαλύφθηκε το 1899 από τον W. Campbell. Συνεπώς πρόκειται στην πραγματικότητα για δύο κίτρινους γίγαντες (α Aur Aa και α Aur Ab) και το όλο σύστημα είναι τετραπλός αστέρας. Οι δύο αστέρες του α Aur A έχουν φαινόμενα μεγέθη +0,71 και +0,96, περιφέρονται περί το κοινό τους κέντρο μάζας μία φορά κάθε 104,02 γήινες ημέρες και η απόσταση μεταξύ των αστέρων είναι 100 εκατομμύρια χλμ., ενώ οι μάζες τους είναι 2,56 και 2,7 φορές μεγαλύτερες της ηλιακής. Οι δύο ερυθροί νάνοι α Aur B και α Aur C απέχουν από το σύστημα A 0,15 ή 1 έτος φωτός.
Το απόλυτο μέγεθος της Αίγας A είναι −0,7 (πραγματικές λαμπρότητες 80 και 50 φορές μεγαλύτερες της ηλιακής) και των συνοδών της αστέρων 9,5 (του B) και 13 (του C). Με βάση τη θερμοκρασία και τη λαμπρότητα οι α Aur Aa και α Aur Ab πρέπει να έχουν πραγματική διάμετρο 10,2 και 8,5 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής, δηλαδή ο όγκος τους είναι 1.060 και 600 φορές μεγαλύτερος από τον όγκο του Ήλιου. Η επιφανειακή θερμοκρασία των μελών της Αίγας A είναι 5.900 και 5.270 K.
Η Αίγα αποτελεί πηγή ακτίνων Χ, πιθανότατα εξαιτίας επιφανειακής μαγνητικής δραστηριότητας στον ένα αστέρα του κύριου ζεύγους. Είναι φτωχότερη από τον Ήλιο κατά 60% σε «μέταλλα» (όλα τα άλλα στοιχεία εκτός από το υδρογόνο και το ήλιο). Υπήρξε το πρώτο διπλό σύστημα που απεικονίσθηκε με τη χρήση οπτικού αστρονομικού συμβολομέτρου, από το Cambridge Optical Aperture Synthesis Telescope (COAST) το 1995.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αντικείμενα Bayer Κατηγορία:Αστέρες τύπου M Κατηγορία:Γίγαντες αστέρες τύπου G Κατηγορία:Γίγαντες αστέρες τύπου K Κατηγορία:Ηνίοχος (αστερισμός) Κατηγορία:Πολλαπλά αστρικά συστήματα Κατηγορία:Φασματοσκοπικώς διπλοί αστέρες
Θωρηκτό
Το Θωρηκτό (Θ/Κ) (αγγλικά: ironclad, για τα πρώτα και battleship, BB, για τα μεταγενέστερα) είναι (σχετικά) μεγάλο θωρακισμένο πολεμικό πλοίο, που ο κύριος οπλισμός του αποτελείται από βαρέα πυροβόλα, μεγάλου διαμετρήματος
Η ακμή των θωρηκτών και η αμφισβήτησή τους
Τα θωρηκτά, στην εποχή τους, ήταν σύμβολα της ναυτικής κυριαρχίας και ισχύος, παίζοντας μεγάλο ρόλο στη διπλωματία και την πολεμική στρατηγική. Μια παγκόσμια κούρσα κατασκευής ή και προμήθειας θωρηκτών άρχισε (κυρίως) στην Ευρώπη, μετά από τη δημοσίευση το 1890 του The Influence of Sea Power upon History, 1660–1783. από τον Alfred Thayer Mahan. Αυτή η κούρσα ναυτικών εξοπλισμών (αρχικά) κορυφώθηκε με την αποφασιστική Ναυμαχία της Τσουσίμα (1905), το αποτέλεσμα της οποίας επηρέασε σημαντικά τη σχεδίαση του HMS Dreadnought. Η καθέλκυση του HMS Dreadnought το 1906 πυροδότησε μια νέα κούρσα ναυτικών εξοπλισμών, που ευρύτατα θεωρήθηκε μια από τις έμμεσες αιτίες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Ναυτικές Συνθήκες των δεκαετιών 1920 (πρώτη στις 21/11/1921 στήν Ουάσινγκτον με συμμετοχή ΗΠΑ, Μεγάλης Βρετανίας, Ιαπωνίας, Γαλλίας και Ιταλίας) και 1930 περιόρισαν τον αριθμό των θωρηκτών, αλλά η ανάπτυξη τεχνικών καινοτομιών στη σχεδίασή τους συνεχίστηκε. Τόσο οι δυνάμεις των Συμμάχων, όσο και οι αντίστοιχες του Άξονα ανέπτυξαν μεγάλο αριθμό θωρηκτών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η πραγματική πολεμική αξία των θωρηκτών αμφισβητήθηκε, ακόμη και κατά την περίοδο της κυριαρχίας τους. Μολονότι δαπανήθηκαν τεράστια ποσά στην ανάπτυξη των θωρηκτών, τα τελευταία ήταν αυξανόμενα ευάλωτα σε πολύ μικρότερα και φθηνότερα όπλα, όπως οι τορπίλες, οι θαλάσσιες νάρκες, πλήγματα από αεροσκάφη και τελικά τα κατευθυνόμενα βλήματα. Το αυξανόμενο εύρος απόστασης των ναυτικών αναμετρήσεων οδήγησε στην αντικατάσταση του θωρηκτού από το αεροπλανοφόρο ως κυρίαρχο τύπο πολεμικού σκάφους κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Στην τελευταία κλάση θωρηκτών ανήκε το HMS Vanguard, που καθελκύστηκε το 1944. Μερικά θωρηκτά διατηρήθηκαν και κατά διαστήματα ανακλήθηκαν σε χρήση (μόνο) από τις ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και μέχρι το 2000, αλλά και πάλι μόνο σε ρόλο υποστήριξης (συνήθως) αποβάσεων με ναυτικά πυρά.
Το εκτόπισμα και το τέλος
Το εκτόπισμα των θωρηκτών αρχικά ήταν 5000 τόνοι και έφθασε μέχρι και τους 72.800 τόνους (Γιαμάτο). Σήμερα το θωρηκτό έχει εκλείψει, καθώς το μεγάλο τους μέγεθος τα κάνει εύκολους στόχους σε σύγχρονα όπλα, απ` τα οποία η θωράκιση δεν προσφέρει πλέον προστασία. Γενικά, ο σύγχρονος θαλάσσιος πόλεμος ευνοεί μικρά και ευέλικτα πλοία.
Ιερισσός
Η Ιερισσός, με 3.266 κατοίκους το 2011 (ΦΕΚ 3465 τεύχος Β / 28-12-2012), βρίσκεται στην αρχή της χερσονήσου του Άθω της Χαλκιδικής και απέχει περίπου 100 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη. Η πρόσβαση γίνεται μέσω της εθνικής οδού 16 (Θεσσαλονίκης - Ιερισσού), είτε μέσω της Εγνατίας οδού και την έξοδο της Ρεντίνας ή την έξοδο της Ασπροβάλτας. Αποτελεί μια σύγχρονα δομημένη παραλιακή κωμόπολη, με σημαντική ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά. Αποτελεί την έδρα του Δήμου Αριστοτέλη.
Δελφικά παραγγέλματα
μικρογραφία|287x287px|Ναός του Απόλλωνος στους Δελφούς Τα δελφικά παραγγέλματα είναι συλλογή από αποφθέγματα που ήταν χαραγμένα στον πρόσθιο τοίχο του πρόναου, επί των παραστάδων της πύλης του κυρίως ναού, στο υπέρθυρο του ναού και επί των στηλών περιμετρικά του Μαντείου των Δελφών. Ηταν οι υποθήκες που παρέδωσαν οι Ιερείς και οι Επτά Σοφοί στις επερχόμενες γενιές, ωφελήματα ανθρώποις ες βίον.
Τα παραγγέλματα αυτά ήταν λιτά αποφθέγματα 2 έως 5 λέξεων αλλά μεστά σοφίας, και τα περισσότερα ανήκαν στους 7 σοφούς της αρχαιότητας (Θαλής ο Μιλήσιος, Πιττακός ο Μυτιληναίος, Βίας ο Πριηνεύς, Σόλων ο Αθηναίος, Κλεόβουλος ο Ρόδιος, Περίανδρος ο Κορίνθιος, Χίλων ο Λακεδαιμόνιος) και ήσαν χαραγμένα στον πρόσθιο τοίχο του Πρόναου ή επί των παραστάδων της πύλης του μεγάλου ναού ή επί του υπέρθυρου ή επί των πολλών στηλών, που είχαν τοποθετηθεί στις πλευρές του ναού περιμετρικά.
Ιερισσός
Στο κέντρο της κωμόπολης λειτουργεί από το 2005 το Κέντρο Πολιτισμού που φιλοξενεί αντικείμενα θρησκευτικής λατρείας μεγάλης αξίας, που σήμερα φυλάσσονται επιμελώς από τους πατέρες της μοναστικής πολιτείας.Στο Πολιτιστικό Κέντρο από 13 Απριλίου 2019 λειτουργεί μόνιμα η έκθεση συλλογής του Ευθύμιου Βαρλάμη με θέμα Το "Άγιον Όρος" μέσα από την οποία  θα έχουν τη δυνατότητα να ζήσουν οι επισκέπτες τη μυσταγωγία της Αθωνικής Πολιτείας. Στο πρώτο ψηφιακό αμφιθέατρο 3D στην Ελλάδα, που διαθέτει το Κέντρο, παρουσιάζονται στερεοσκοπικά ντοκιμαντέρ με θέματα το Άγιο Όρος και τη θαλάσσια ζωή.
Δελφικά παραγγέλματα
Σύμφωνα με τον Πλάτωνα
ΠΛΑΤΩΝ - Πρωταγόρας [343a -b]
Ιερισσός
Σε όλη τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου ήταν ένα από τα Μαδεμοχώρια. Οι κάτοικοι της Ιερισσού συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Σπουδαίοι αγωνιστές της επανάστασης του 1821 ήταν ο οπλαρχηγός Βλαχομιχάλης, οι γιοι του Αθανάσιος και ο Κωνσταντίνος, ο προύχοντας Αστέριος Πέτρου  που έδωσε την περιουσία του στον αγώνα κ.α.. Το 1932 η παλιά Ιερισσός ισοπεδώθηκε από σεισμό εντάσεως 7.0 R. Οι περισσότεροι επισκέπτονται σήμερα την Ιερισσό είτε για να μεταβούν στο Άγιο Όρος είτε για παραλίες της.
Δελφικά παραγγέλματα
Σύμφωνα με τον Πλάτωνα
''' [343a] τελέως πεπαιδευμένου ἐστὶν ἀνθρώπου. τούτων ἦν καὶ Θαλῆς ὁ Μιλήσιος καὶ Πιττακὸς ὁ Μυτιληναῖος καὶ Βίας ὁ Πριηνεὺς καὶ Σόλων ὁ ἡμέτερος καὶ Κλεόβουλος ὁ Λίνδιος καὶ Μύσων ὁ Χηνεύς, καὶ ἕβδομος ἐν τούτοις ἐλέγετο Λακεδαιμόνιος Χίλων. οὗτοι πάντες ζηλωταὶ καὶ ἐρασταὶ καὶ μαθηταὶ ἦσαν τῆς Λακεδαιμονίων παιδείας, καὶ καταμάθοι ἄν τις αὐτῶν τὴν σοφίαν τοιαύτην οὖσαν, ῥήματα βραχέα ἀξιομνημόνευτα ἑκάστῳ εἰρημένα· οὗτοι καὶ κοινῇ συνελθόντες '''[343b] ἀπαρχὴν τῆς σοφίας ἀνέθεσαν τῷ Ἀπόλλωνι εἰς τὸν νεὼν τὸν ἐν Δελφοῖς, γράψαντες ταῦτα ἃ δὴ πάντες ὑμνοῦσιν, «Γνῶθι σαυτόν» καὶ «Μηδὲν ἄγαν». τοῦ δὴ ἕνεκα ταῦτα λέγω; ὅτι οὗτος ὁ τρόπος ἦν τῶν παλαιῶν τῆς φιλοσοφίας, βραχυλογία τις Λακωνική· καὶ δὴ καὶ τοῦ Πιττακοῦ ἰδίᾳ περιεφέρετο τοῦτο τὸ ῥῆμα ἐγκωμιαζόμενον ὑπὸ τῶν σοφῶν, τὸ «Χαλεπὸν ἐσθλὸν ἔμμεναι». ὁ οὖν Σιμωνίδης, '''
Ιερισσός
Αρχαία Άκανθος
Η Ιερισσός κατοικείται συνεχώς από τους προϊστορικούς χρόνους ως σήμερα. Η αρχαιότερη βεβαιωμένη οικιστική φάση της αρχαίας πόλης (με τα λίγα ανασκαφικά δεδομένα που υπάρχουν) χρονολογείται στην Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου. Ένας μικρός αριθμός υπολειμμάτων οικισμού δείχνουν ότι ο πυρήνας της δραστηριότητας αυτής της περιόδου βρισκόταν μέσα στη τοποθεσία Κάστρο, στον βόρειο λόφο του αρχαιολογικού χώρου. Ιστορικά την ύπαρξη της προελληνικής πόλης την βεβαιώνει ο Πλούταρχος (Ελλην. Ζητήματα 30). Εντυπωσιακός όσο και ενδιαφέρον μάρτυρας αυτής της εποχής είναι το κεντρικό τμήμα μίας ανθρωπόμορφης μαρμάρινης στήλης τύπου Menhir που αποτελεί και το αρχαιότερο «έργο γλυπτικής» της Χαλκιδικής.
Δελφικά παραγγέλματα
Σύμφωνα με τον Πλάτωνα
'' [343a] Σ᾽ αυτούς ανήκει κι ο Θαλής ο Μιλήσιος κι ο Πιττακός ο Μυτιληναίος κι ο Βίας από την Πριήνη κι ο Σόλων ο συμπολίτης μας κι ο Κλεόβουλος από τη Λίνδο και ο Μύσων από τις Χηνές· έβδομο μαζί τους λογαριάζουν τον Χίλωνα τον Λακεδαιμόνιο. Όλοι αυτοί ήταν φανατικοί οπαδοί και εραστές και μαθητές της σπαρτιατικής παιδείας. Απόδειξη ότι κάτι τέτοιο ήταν η σοφία τους είναι οι σύντομες φράσεις, οι αξιομνημόνευτες, που έχει πει ο καθένας τους και που, αφού συγκεντρώθηκαν όλοι αυτοί, [343b] τις έκαναν κοινό αφιέρωμα στον Απόλλωνα, στον ναό του στους Δελφούς, σαν τον πρώτο καρπό της σοφίας τους, χαράζοντας τα επιγράμματα που λέει και ξαναλέει όλος ο κόσμος: «γνώρισε τον εαυτό σου» και «μακριά από τις υπερβολές».'' β) Ο Πιττακός και το γνωμικό του – Ο εριστικός τόνος της ωδής του Σιμωνίδη. Τώρα, για ποιόν λόγο τα λέω αυτά; Γιατί τον παλιό καιρό μ᾽ αυτό τον τρόπο φιλοσοφούσαν: με σύντομες φράσεις, σαν τους Λάκωνες. Έτσι και το ρητό αυτό του Πιττακού περνούσε από στόμα σε στόμα και το εκτιμούσαν ιδιαίτερα, και οι σοφοί το επαινούσαν, δηλαδή το «να ᾽ναι κανείς καλός είναι δύσκολο». Λοιπόν ο Σιμωνίδης,
Ιερισσός
Αρχαία Άκανθος
Η αρχαία Άκανθος βρίσκεται στη βορειοανατολική πλευρά της Ακτής, της ανατολικής χερσονήσου της Χαλκιδικής, στη θέση της σημερινής Ιερισσού. Ο Θουκυδίδης αναφέρει την Άκανθο, ενώ ο Πλούταρχος τη θεωρεί μεικτή αποικία Ανδρίων και Χαλκιδέων, που ιδρύθηκε στην «Ακτή του Δράκοντος», στη θέση προϋπάρχοντος οικισμού. Σύμφωνα με τον Ευσέβιο και τα αρχαιολογικά δεδομένα, πιθανή χρονολογία ίδρυσής της είναι το 655 π.Χ. Οι οικονομικοί πόροι της προέρχονταν από το εμπόριο, το κρασί, τον ορυκτό και δασικό της πλούτο αλλά και τα γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα που διακινούνταν από το αξιόλογο λιμάνι της.
Δελφικά παραγγέλματα
Σύμφωνα με τον Πλάτωνα
Στο Γνῶθι σαυτὸν και Μηδὲν ἄγαν αναφερεται και ο Παυσανίας στο βιβλίο [10-24.1].
Ιερισσός
Αρχαία Άκανθος
Η πρώιμη ιστορία δεν είναι γνωστή. Την ανάπτυξή της στην αρχαϊκή περίοδο αντανακλά η μεγάλη κυκλοφορία των νομισμάτων της, που αρχίζει γύρω στο 530 π.Χ. με έμβλημα το ταυροκτόνο λιοντάρι. Είναι γνωστοί τουλάχιστον 92 τύποι. Το πρώτο ιστορικό στοιχείο, ήδη από τα τέλη του 6ου αι. π.Χ., τη συσχετίζουν με τους περσικούς πολέμους. Ως ελεύθερη πόλη η Άκανθος αρχικά ήταν μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας και αργότερα της Σπαρτιατικής. Στις αρχές του 4ου αι. π.Χ., σε περίοδο μεγάλης ακμής, αντιτάχθηκε και δεν προσχώρησε ποτέ στη Χαλκιδική Συμμαχία. Το 348 π.Χ. κατακτήθηκε από τους Μακεδόνες χωρίς να καταστραφεί. Αργότερα ενσωματώθηκε στην περιοχή της Ουρανούπολης, η νέα πόλη που ιδρύθηκε στον ισθμό, ανάμεσα στο Στρυμονικό και στο Σιγγιτικό κόλπο, από τον Αλέξαρχο, τον αδελφό του Κασσάνδρου. Σύμφωνα με τον Λίβιο γύρω στο 200 π.Χ. η Άκανθος πολιορκήθηκε από τους Ρωμαίους, που αξιοποίησαν τις φυσικές πηγές πλούτου και το λιμάνι της. Κατά τη ρωμαϊκή εποχή, μαρτυρείται επιγραφικά στην πόλη η ύπαρξη ρωμαϊκής κοινότητας (conventus civium Romanorum). Η ζωή της Ακάνθου συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια των βυζαντινών μέχρι τα νεότερα χρόνια.