cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιώργος Τζαβέλλας (ποδοσφαιριστής)
Διεθνής καριέρα
Την περίοδο 2005–06, ως ποδοσφαιριστής της Τερψιθέας, κλήθηκε στην εθνική Ελπίδων, λίγο πριν κλείσει τα 18 του χρόνια, με την οποία αγωνίστηκε συνολικά 8 φορές σημειώνοντας και ένα τέρμα.
Τον Νοέμβριο του 2009 κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική Ανδρών για τον επαναληπτικό αγώνα μπαράζ της Ελλάδας με την Ουκρανία, που διεξήχθη στις 18 Νοεμβρίου στο Ντόνετσκ, χωρίς να αγωνιστεί. Ο Ότο Ρεχάγκελ τον κάλεσε ξανά για τον φιλικό αγώνα προετοιμασίας με τη Σενεγάλη στις 3 Μαρτίου 2010 και συμμετείχε στην προετοιμασία για το Μουντιάλ 2010, αποκλείστηκε όμως από την τελική 23άδα που πήγε στη Νότια Αφρική.
Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε τελικά με προπονητή τον Φερνάντο Σάντος στις 7 Σεπτεμβρίου 2010, στον εκτός έδρας αγώνα για τα προκριματικά του Euro 2012 με την Κροατία (0–0), στον οποίο υπήρξε από τους διακεκριμένους, ενώ έλαβε μέρος και στην τελική φάση της διοργάνωσης που διεξήχθη στα γήπεδα της Πολωνίας και της Ουκρανίας έχοντας συμμετοχή σε δύο αγώνες.
Υπήρξε μέλος της αποστολής που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2014 στη Βραζιλία.
Προσωπική ζωή
Το 2014 ξεκίνησε τη σχέση του με την Μις Ελλάς 2012, Αθηνά Πικράκη. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 4 Αυγούστου 2018 στο Ηράκλειο Κρήτης και απέκτησε έναν γιο, τον Δημήτρη (γενν. 8 Οκτωβρίου 2018). Το 2022, ανακοινώθηκε ο χωρισμός του Τζαβέλλα από την Αθηνά Πικράκη αλλά και η σχέση του με την ηθοποιό-επιχειρηματία Βίκυ Κάβουρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Κέρκυρας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Φραγκφούρτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλάνιασπορ Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Στέφανος Σωτηρίου
Ο Στέφανος Σωτηρίου είναι ιστορικός, ειδικός στην ιστορία των Βαλκανικών λαών και συγγραφέας. Έχει ασχοληθεί εκτενώς με θέματα όπως η ιστορική μελέτη των Σλάβων της Βαλκανικής, η Λαθρομετανάστευση και το Δημογραφικό πρόβλημα στην Ελλάδα.
Μεταφράσεις
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Χένρικ Σιενκιέβιτς
Ο Χένρικ Άνταμ Αλεξάντερ Πίους Σιενκιέβιτς (Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz, 5 Μαΐου 1846 – 15 Νοεμβρίου 1916) ήταν Πολωνός μυθιστοριογράφος, ένας εκ των διακεκριμένων συγγραφέων του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα. Κέρδισε το Βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας το 1905 «λόγω της εξαιρετικής αξίας του ως επικός συγγραφέας».
Γεννημένος σε μία φτωχή οικογένεια ευγενών στο χωριό Wola Okrzejska της υπό ρωσικό έλεγχο Πολωνίας, ο Σιενκιέβιτς έγραψε ιστορικά μυθιστορήματα που διαδραματίζονταν την εποχή της Πολωνικής Δημοκρατίας ή Κοινοπολιτείας. Η οικογένειά του είχε μακρινή καταγωγή από τους Τατάρους.
Τα έργα του διακρίνονται για την αρνητική απεικόνιση των Τευτόνων Ιπποτών στο μυθιστόρημα Τεύτονες Ιππότες, γεγονός αξιοσημείωτο καθώς ένα σημαντικό μέρος του αναγνωστικού του κοινού ζούσε κάτω από τη γερμανική κατοχή. Αυτό μπορεί να αντιπαραβληθεί με τη θετική απεικόνιση των Γερμανών μισθοφόρων στο Δια Πυρός και Σιδήρου. Πολλά από τα μυθιστορήματά του δημοσιεύθηκαν σε συνέχειες σε εφημερίδες και ακόμη και σήμερα εξακολουθούν να κυκλοφορούν σε έντυπη μορφή. Στην Πολωνία είναι περισσότερο γνωστός για τα ιστορικά του μυθιστορήματα Δια Πυρός και Σιδήρου, Ο Κατακλυσμός και Παν Μιχαήλ Βολοντυγιόφσκι (Η Τριλογία), που διαδραματίζονται το 17ο αιώνα στην Πολωνο-Λιθουανική Κοινοπολιτεία, ενώ διεθνώς είναι περισσότερο γνωστός για το Κβο Βάντις, που διαδραματίζεται στη Ρώμη του Νέρωνα. Το Κβο Βάντις έχει γυριστεί αρκετές φορές σε ταινία, με πιο γνωστή αυτή του 1951.
Ο Σιενκιέβιτς ήταν σχολαστικός στην προσπάθειά του να αναδημιουργήσει την ιστορική γλώσσα. Για παράδειγμα, στην Τριλογία είχε τους χαρακτήρες του να χρησιμοποιούν την πολωνική γλώσσα όπως φανταζόταν ότι ομιλείτο το 17ο αιώνα (στην πραγματικότητα έμοιαζε πολύ περισσότερο με τα πολωνικά του 19ου αιώνα). Στο μυθιστόρημα Τεύτονες Ιππότες, είχε τους χαρακτήρες του να μιλάνε μία παραλλαγή των μεσαιωνικών Πολωνικών την οποία αναδημιούργησε εν μέρει χρησιμοποιώντας αρχαϊκές εκφράσεις που ήταν τότε ακόμα κοινές στα όρη της Νότιας Πολωνίας.
Η ζωή του
thumb|right|Χένρικ Σιενκιέβιτς Ο Σιενκιέβιτς γεννήθηκε στη Wola Okrzejska, ένα χωριό της ανατολικής Πολωνίας, που εκείνη την εποχή αποτελούσε τμήμα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ήταν μία φτωχή οικογένεια ευγενών που από τη μεριά του πατέρα του κρατούσε από τους Τατάρους που είχαν εγκατασταθεί στη Λιθουανία. Η οικογένειά του χρησιμοποιούσε το οικόσημο των Oszyk. Οι γονείς του ήταν ο Józef Sienkiewicz (1813–1896) και η Stefania (το γένος Cieciszowska), (1820–1873). Η Wola Okrzejska ανήκε στη Felicjana Cieciszowska, γιαγιά του συγγραφέα (από τη μεριά της μητέρας του). Ο Σιενκιέβιτς βαπτίστηκε στο κοντινό χωριό Okrzeja σε μία εκκλησία που είχε ιδρύσει η προγιαγιά του. Η οικογένειά του μετακόμισε αρκετές φορές και τελικά εγκαταστάθηκε στη Βαρσοβία το 1861.
Τα παιδικά του χρόνια ο Σιενκιέβιτς τα πέρασε πολύ κοντά στη φύση. Έτσι αναπτύχθηκε μέσα του η αγάπη για τη γη της πατρίδας του, η οποία διαφαίνεται αργότερα σε όλα του σχεδόν τα βιβλία. Το 1858 ξεκίνησε να πηγαίνει σε σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη Βαρσοβία. Δεν έπαιρνε πολύ καλούς βαθμούς αλλά ήταν καλός στις ελεύθερες τέχνες. Ένα γεγονός που συνέβη όταν ήταν ακόμα έφηβος τον επηρέασε πολύ και στάθηκε αφορμή να πάρει η σταδιοδρομία του τον δρόμο που πήρε. Μόλις είχε κλείσει τα 17 του χρόνια όταν στη σκλαβωμένη Πολωνία ξέσπασε το 1863 μία μικρή επανάσταση που βάσταξε ένα μόλις χρόνο. Υπήρξε όμως αρκετή για να επηρεάσει το νεαρό Σιένκεβιτς τόσο στα αισθήματά του όσο και στο γράψιμό του. Λόγω της δύσκολης οικονομικής κατάστασης εκείνη την εποχή, ο Σιενκιέβιτς σε ηλικία 19 ετών έπιασε δουλειά ως δάσκαλος σε μία οικογένεια στο Πλονσκ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έγραψε πιθανότατα το πρώτο του μυθιστόρημα, Ofiara (Θύμα), και τελείωσε τα μαθήματά του στο σχολείο παίρνοντας το απολυτήριο του σχολείου το 1866. Σύμφωνα με τις επιθυμίες των γονιών του, πέρασε τις εξετάσεις για το ιατρικό τμήμα του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας. Μετά από λίγο καιρό τα παράτησε για να σπουδάσει νομική και μετά κατέληξε στο Ινστιτούτο Φιλολογίας και Ιστορίας, όπου απέκτησε βαθιά γνώση της λογοτεχνίας και των παλαιών πολωνικών. Το 1867 έκανε την πρώτη του λογοτεχνική προσπάθεια γράφοντας το ομοιοκατάληκτο έργο Sielanka Młodości, το οποίο έστειλε για δημοσίευση στο εβδομαδιαίο έντυπο Tygodnik Ilustrowany αλλά απορρίφθηκε. Το 1869 ο Σιενκιέβιτς έκανε το ντεμπούτο του ως δημοσιογράφος. Το Przegląd Tygodniowy δημοσίευσε την κριτική του σε ένα θεατρικό έργο και το Tygodnik Ilustrowany δημοσίευσε το δοκίμιό του για τον Mikołaj Sęp-Sarzyński. Ο Σιενκιέβιτς έγραψε επίσης για τα έντυπα Gazeta Polska και Niwa με το ψευδώνυμο Litwos. Το 1873 άρχισε να γράφει στη Gazeta Polska τη στήλη "Bez tytułu" (Χωρίς Τίτλο) και το 1875 τη σειρά "Chwila obecna" (Η Παρούσα Στιγμή), ενώ το 1874 ανέλαβε το λογοτεχνικό κομμάτι του Niwa.
Έγραψε το μυθιστόρημα Na marne (Επί Ματαίω, 1871) και στη συνέχεια τα Humoreski z teki Woroszyłły, Stary Sługa (1875), Hania (1876) και Selim Mirza (1877). Τα τρία τελευταία έργα αναφέρονται ως η Μικρή Τριλογία. Ο Σιενκιέβιτς επισκέφθηκε επίσης τη συγγραφέα Jadwiga Łuszczewska (γνωστή ως "Διοτίμα") και την ηθοποιό Helena Modrzejewska, των οποίων οι δείπνοι ήταν πολύ δημοφιλείς.
thumb|100px|Το οικόσημο της οικογένειας του Σιενκιέβιτς Το 1876 πήγε στις Η.Π.Α. μαζί με την Helena Modrzejewska. Έμεινε για αρκετό καιρό στην Καλιφόρνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έγραψε το Listy z podróży (Γράμματα Από Ένα Ταξίδι), το οποίο δημοσιεύθηκε στην Gazeta Polska και έτυχε ευρείας αναγνώρισης. Έγραψε επίσης το Szkice węglem (Σχέδια με Κάρβουνο) το 1877. Το ταξίδι στις Η.Π.Α. τον ενέπνευσε να γράψει τα έργα: Komedia z pomyłek (Μια Κωμωδία Παρεξηγήσεων, 1878), Przez stepy (1879), W krainie złota (1880), Za chlebem (Για Ψωμί, 1880), Latarnik (Φαροφύλακας,1881), Wspomnienia z Maripozy (1882), και Sachem (1883).
Το 1878 ο Χένρικ Σιενκιέβιτς επέστρεψε στην Ευρώπη. Πρώτα έμεινε στο Λονδίνο και στη συνέχεια πήγε στο Παρίσι για ένα χρόνο. Στη Γαλλία είχε την ευκαιρία να εξοικειωθεί με μία νέα τάση στη λογοτεχνία, το νατουραλισμό. Στο άρθρο "Z Paryża" (Από το Παρίσι), που έγραψε το 1879, εξέφρασε θετική γνώμη γι' αυτήν την τάση. Δήλωσε ότι "για ένα μυθιστόρημα, ο νατουραλισμός ήταν στην πραγματικότητα ένα λαμπρό, απαραίτητο και ίσως το μόνο βήμα προς τα εμπρός". Δύο χρόνια αργότερα άλλαξε γνώμη και τήρησε πιο επικριτική τάση έναντι αυτού του κινήματος. Εξέφρασε τις απόψεις του σχετικά με το νατουραλισμό και τη συγγραφή σε γενικές γραμμές στα παρακάτω δημοσιευμένα έργα: Ο naturaliźmie w powieści (Ο Νατουραλισμός στο Μυθιστόρημα, 1881), Ο powieści historycznej (Ιστορικό Μυθιστόρημα, 1889), και Listy ο Zoli (Γράμματα σχετικά με τον Ζολά, 1893).
thumb|200px|Μνημείο του Σιενκιέβιτς στο Σλουπσκ Η παραμονή του στην Αμερική και η δημοσίευση των επιστολών του στις πολωνικές εφημερίδες είχε ως αποτέλεσμα την εθνική αναγνώριση και ενδιαφέρον. Ο Bolesław Prus στο άρθρο του με τίτλο "Co p. Sienkiewicz wyrabia z piękniejszą połową Warszawy", που δημοσιεύθηκε στην Kurier Warszawski το 1880, αποτύπωσε πολύ καλά τη δημοτικότητα του συγγραφέα: "Όταν επέστρεψε από την Αμερική, σχεδόν κάθε κυρία περνούσε τους ψηλούς και όμορφους άνδρες για τον Σιενκιέβιτς. (...) Τελικά, όταν παρατήρησα ότι κάθε άνδρας είχε μαλλιά σαν του Σιενκιέβιτς και όλοι οι νέοι άνδρες, ένας προς έναν, άφησαν ένα βασιλικό γένι και προσπάθησαν να έχουν ένα αγαλματένιο και μελαψό πρόσωπο, συνειδητοποίησα ότι ήθελα να τον συναντήσω προσωπικά. (...) Από τη γωνία όπου κάθομαι, μπορώ να δω ότι ο χώρος είναι γεμάτος σχεδόν αποκλειστικά από το ωραίο φύλο. Μερικοί άνδρες, οι οποίοι ήταν εκεί για να διασκεδάσουν τις κυρίες ή για να γράψουν αναφορές, πέρασαν τόσο χρόνο στην παρέα των γυναικών ώστε άρχισαν να μιλούν στο θηλυκό γένος.
Το 1879, ο Σιενκιέβιτς έδωσε μία διάλεξη στο Λβιβ με τίτλο "Z Nowego Jorku do Kalifornii" (Από τη Νέα Υόρκη στην Καλιφόρνια). Έγραψε επίσης το θεατρικό έργο Na jedną kartę (Μία Μόνο Σελίδα), το οποίο ανέβηκε στο Λβιβ και στη Βαρσοβία (1879-1881). Το 1880, στο ξενοδοχείο Bazar στο Πόζναν, ανάγνωσε το μυθιστόρημα Za chlebem (Για Ψωμί), και την ίδια χρονιά έγραψε την ιστορική νουβέλα Niewola tatarska (Οι Αιχμάλωτοι των Τατάρων) και άρχισε να δουλεύει πάνω σ' ένα άλλο ιστορικό μυθιστόρημα, το Ogniem i Mieczem (Δια Πυρός και Σιδήρου).
Στις 18 Αυγούστου 1881 παντρεύτηκε τη Maria Szetkiewicz, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά: τον Henryk Józef και την Jadwiga Maria. Ωστόσο ο γάμος δεν κράτησε πολύ, επειδή η σύζυγός του πέθανε στις 18 Αυγούστου 1885.
Το 1882 ο Σιενκιέβιτς συνεργάστηκε με την ημερήσια συντηρητική εφημερίδα Słowo ως αρχισυντάκτης. Στην εφημερίδα αυτή δημοσιεύθηκε σε συνέχειες, από τις 2 Μαΐου 1883 έως την 1η Μαρτίου 1884, το Δια Πυρός και Σιδήρου. Το μυθιστόρημα δημοσιεύθηκε ταυτόχρονα και στην εφημερίδα της Κρακοβίας, Czas.
Το Δια Πυρός και Σιδήρου έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από τους αναγνώστες (όπως και τα επόμενα δύο έργα της Τριλογίας). Πολλοί αναγνώστες έγραψαν στον Σιενκιέβιτς, ζητώντας πληροφορίες για τις επόμενες περιπέτειες των αγαπημένων τους χαρακτήρων. Το 1879 ένας δρόμος στο Ζμπάραζ της Ουκρανίας (ένα από τα μέρη όπου λαμβάνει χώρα η πλοκή του Δια Πυρός και Σιδήρου) πήρε το όνομα του Σιενκιέβιτς. Το 1900 οι πολίτες της πόλης δεν επέτρεψαν οικοδομικές εργασίες στα εδάφη της εκκλησίας, πιστεύοντας ότι ήταν ο τόπος όπου θάφτηκε ο Λόνγκιν (ένας από τους φανταστικούς χαρακτήρες του Δια Πυρός και Σιδήρου). Το μυθιστόρημα έχει επίσης προσαρμοστεί για τη σκηνή. Το 1884 ο Jacek Malczewski πραγματοποίησε έκθεση ζωντανών πινάκων εμπνευσμένων από το Δια Πυρός και Σιδήρου. Το μυθιστόρημα δέχθηκε και αρνητικές κριτικές καθώς επισημάνθηκε, όχι άδικα, ότι μερικά από τα ιστορικά στοιχεία και γεγονότα έχουν διαστρεβλωθεί.
Ο Σιενκιέβιτς ξεκίνησε να γράφει το δεύτερο μέρος της Τριλογίας του, με τίτλο Potop (Ο Κατακλυσμός). Σύμφωνα με τον συγγραφέα, ο τίτλος παραπέμπει στη μάζα των ανθρώπων που προσπαθούσαν να σταματήσουν τη σουηδική εισβολή. Ο Κατακλυσμός δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Słowo από τις 23 Δεκεμβρίου 1884 έως τις 2 Σεπτεμβρίου 1886. Το μυθιστόρημα έγινε γρήγορα best-seller και εδραίωσε τη θέση του Σιενκιέβιτς στην κοινωνία. Ενώ ο Σιενκιέβιτς έγραφε τον Κατακλυσμό, η σύζυγός του, Maria Szetkiewicz, πέθανε από φυματίωση και γι' αυτό ήταν μία δύσκολη εποχή για τον συγγραφέα. Μετά το θάνατο της Μαρίας, ο Σιενκιέβιτς πήγε στην Κωνσταντινούπολη (μέσω Βουκουρεστίου και Βάρνας) απ' όπου έγραφε αναφορές. Μετά την επιστροφή του στη Βαρσοβία, έκανε την εμφάνισή του το τρίτο μέρος της Τριλογίας, ο Pan Wołodyjowski (Παν Μιχαήλ Βολοντυγιόφσκι). Το μυθιστόρημα δημοσιεύθηκε στη Słowo από το Μάιο του 1887 έως το Μάιο του 1888 και γυρίστηκε σε ταινία το 1968. Η Τριλογία έκανε τον Χένρικ Σιενκιέβιτς τον πιο πολυδιαβασμένο και γνωστό Πολωνό μυθιστοριογράφο. Ο συγγραφέας Stefan Żeromski έγραψε στα Ημερολόγιά του: "Στην περιοχή του Σάντομιερζ έγινα ο ίδιος μάρτυρας του γεγονότος ότι όλοι, ακόμα κι εκείνοι που συνήθως δεν διαβάζουν, ρωτούσαν για τον Κατακλυσμό". Ο Σιενκιέβιτς έλαβε, ως αναγνώριση των επιτευγμάτων του, 15.000 ρούβλια από έναν άγνωστο θαυμαστή, ο οποίος υπέγραψε ως Μιχαήλ Βολοντυγιόφσκι (όνομα χαρακτήρα της Τριλογίας). Ο συγγραφέας χρησιμοποίησε αυτά τα χρήματα για να ανοίξει ένα ταμείο υποτροφιών (στο όνομα της συζύγου του), που απευθυνόταν σε καλλιτέχνες που έπασχαν από φυματίωση.
Το 1888 ο Σιενκιέβιτς πήγε στην Ισπανία. Το 1890 συμμετείχε στη διοργάνωση του Έτους του Μιτσκιέβιτς. Στα τέλη του 1890 πήγε στην Αφρική, γεγονός που απέφερε τη συγγραφή του Listy z Afryki (Γράμματα από την Αφρική). Το 1891 εκδόθηκε σε βιβλίο το μυθιστόρημα Bez dogmatu (Χωρίς Δόγμα), που είναι μία ψυχολογική έρευνα της ζωής του 19ου αιώνα. Νωρίτερα, από το 1889 έως το 1890, το μυθιστόρημα δημοσιεύθηκε σε συνέχειες στη Słowo. Το 1892 ο Σιενκιέβιτς υπέγραψε συμφωνία για άλλο ένα μυθιστόρημα, το Rodzina Połanieckich (Τα Παιδιά του Δρόμου), το οποίο τυπώθηκε σε βιβλίο το 1895 και είχε κι αυτό ψυχολογικό περιεχόμενο.
Το 1893 ο Σιενκιέβιτς ξεκίνησε προετοιμασίες για το επόμενο μυθιστόρημά του, το Quo Vadis (Κβο Βάντις, στα ελληνικά σημαίνει "που πηγαίνεις"). Η περίοδος εκείνη συνδέθηκε με την εντατική δουλειά του σε διάφορα μυθιστορήματα. Η Maria Romanowska, θετή κόρη ενός πλούσιου από την Οδησσό ονόματι Wołodkowicz, μπήκε στη ζωή του συγγραφέα και στις 11 Νοεμβρίου 1893 παντρεύτηκαν, αλλά σύντομα η νύφη άφησε τον συγγραφέα και ο Σιενκιέβιτς έλαβε την παπική έγκριση για τη διάλυση του γάμου.
Το καλοκαίρι του 1894, στο Ζακόπανε, ο Σιενκιέβιτς παρουσίασε κάποια αποσπάσματα από το νέο του μυθιστόρημα Krzyżacy (Τεύτονες Ιππότες), το οποίο μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο το 1960. Το Φεβρουάριο του 1895 έγραψε τα πρώτα κεφάλαια του Κβο Βάντις, για τα οποία είχε συλλέξει υλικό από το 1893, με θέμα τις πρώτες μέρες του Χριστιανισμού, όταν στη Ρώμη βασίλευε ο Νέρων. Το μυθιστόρημα άρχισε να δημοσιεύεται το Μάρτιο του 1895 σε διάφορες πολωνικές εφημερίδες: Gazeta Polska στη Βαρσοβία, Czas στην Κρακοβία και Dziennik Poznański στο Πόζναν. Η δημοσίευση σταμάτησε στα τέλη του Φεβρουαρίου του 1896 και γρήγορα ακολούθησε η έκδοση του μυθιστορήματος σε βιβλίο. Το μυθιστόρημα έγινε εξαιρετικά δημοφιλές σε όλη την Ευρώπη. Μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες, μεταξύ των οποίων στα αραβικά και στα ιαπωνικά. Η δημοτικότητα του Κβο Βάντις εκείνη την εποχή υποστηρίχθηκε και από το γεγονός ότι στα άλογα που συμμετείχαν στο Grand Prix στο Παρίσι δόθηκαν ονόματα χαρακτήρων από το βιβλίο. Το μυθιστόρημα επανειλημμένα μεταφέρθηκε στη θεατρική σκηνή και στον κινηματογράφο.
Το 1900 το πολωνικό κράτος δώρισε στον Σιενκιέβιτς ένα κτήμα ως αναγνώριση του καλλιτεχνικού του έργου. Την ίδια χρονιά, του απονεμήθηκε ο τίτλος του επίτιμου διδάκτορα από το Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας.
Ο Σιενκιέβιτς αναμείχθηκε σε διάφορα κοινωνικά θέματα. Το 1901 έκανε μία έκκληση για τα παιδιά στη Βζέσνια. Το 1906 κάλεσε τους συμπατριώτες του στις Η.Π.Α. να βοηθήσουν τον κόσμο που πεινούσε στο Βασίλειο της Πολωνίας.
thumb|200px|Ο τάφος του Σιενκιέβιτς στον [[Καθεδρικός Ναός της Βαρσοβίας|Καθεδρικό Ναό της Βαρσοβίας]] Εν τω μεταξύ, το 1904, παντρεύτηκε την ανιψιά του, Maria Babska, και το 1905 κέρδισε βραβείο Νόμπελ για τα επιτεύγματά του ως επικός συγγραφέας. Συχνά λέγεται λανθασμένα ότι ο Σιενκιέβιτς έλαβε βραβείο Νόμπελ για το Κβο Βάντις ενώ στην πραγματικότητα το έλαβε "για την εξαιρετική αξία του ως επικός συγγραφέας", αν και το Κβο Βάντις τού έφερε ίσως την ευρύτερη διεθνή αναγνώριση. Στην ομιλία του κατά τη διάρκεια της απονομής, ο Σιενκιέβιτς είπε ότι η τιμή ήταν ιδιαίτερα πολύτιμη για έναν γιο της Πολωνίας, λέγοντας: "Ανακοινώθηκε ο θάνατός της -αλλά εδώ είναι μία απόδειξη ότι ζει ακόμα. Ανακοινώθηκε η ήττα της - και εδώ είναι η απόδειξη ότι είναι νικήτρια."
Στη συνέχεια έγραψε το μυθιστόρημα Na polu chwały (Στο Πεδίο της Δόξας), το οποίο προοριζόταν ως η αρχή μίας τριλογίας. Το 1910 ένα άλλο μυθιστόρημα, με τίτλο W pustyni i w puszczy (Στην Ερημιά και τον Αγριότοπο), δημοσιεύθηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα Kurier Warszawski.
Μετά το ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Σιενκιέβιτς έφυγε για την Ελβετία, όπου μαζί με τον πιανίστα και μετέπειτα πρωθυπουργό της Πολωνίας, Ιγνάτιο Παντερέφσκι, ίδρυσαν μία επιτροπή αρωγής των θυμάτων του πολέμου. Στις 15 Νοεμβρίου 1916 ο Χένρικ Σιενκιέβιτς απεβίωσε στο Βεβέ της Ελβετίας όπου και θάφτηκε. Το 1924, αφού η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία της, οι στάχτες του συγγραφέα επαναπατρίστηκαν στη Βαρσοβία και τοποθετήθηκαν στην κρύπτη του Καθεδρικού Ναού.
Ο Σιενκιέβιτς ήταν ιππότης της γαλλικής Λεγεώνας της Τιμής.
Κριτική
Ο Χένρικ Σιενκιέβιτς είδε τη χώρα του να δυστυχεί και να στενάζει κάτω από το βάρος του κατακτητή, και τα βιβλία του ήταν ένας αντίλαλος της απεγνωσμένης φωνής της ξεχασμένης Πολωνίας. Ξεπέρασε τα σύνορα της πατρίδας του και ακούστηκε σε όλο τον κόσμο. Τα έργα του διαβάστηκαν παντού και συνέτειναν όχι μόνο στο να γίνει ο ίδιος διάσημος αλλά και να θυμηθεί ο κόσμος πως υπήρχε ακόμα μία Πολωνία.
Ο Σιενκιέβιτς βρίσκεται στην πρώτη σειρά των Ευρωπαίων μυθιστοριογράφων ως αυθεντία στο ιστορικό αισθηματικό διήγημα. Ήταν επίσης από τους πρώτους Πολωνούς συγγραφείς που καταπιάστηκε με βουκολικά θέματα. Είχε μεγάλη ευστροφία στο γράψιμό του και τα κατάφερνε εξίσου περίφημα με τα μικρά ή μεγάλα διηγήματα, και τα κοινωνικά ή ιστορικά μυθιστορήματα. Επίσης, τα γράμματα που έστειλε από την Αμερική και την Αφρική συγκαταλέγονταν ανάμεσα στα καλύτερα ταξιδιωτικά βιβλία.
Οι πατριωτικές προσπάθειες του Σιενκιέβιτς τον έκαναν να κερδίσει μία εξέχουσα θέση στις καρδιές των συμπατριωτών του. Αυτόν διάλεξαν για αντιπρόσωπό τους και μοναδικό εκφραστή των εθνικών τους πόθων, όταν η Πολωνία ήταν κάτω από την κυριαρχία της Ρωσίας, Πρωσίας και Αυστρίας. Με ανοιχτές επιστολές έκανε έκκληση σ' όλο τον κόσμο να βοηθήσουν την πατρίδα του που υπέφερε τα πάνδεινα από τους δυνάστες της, και απευθυνόταν σε όλες τις κυβερνήσεις της Ευρώπης και τους μεγάλους πολιτικούς ζητώντας τους να σταματήσουν τις αδικίες και τα μαρτύρια που διαπράττονταν στην Πολωνία.
Έργο
Τα πιο σημαντικά μυθιστορήματά του ήταν τα:
Αναγνώριση
Το όνομα του Σιενκιέβιτς δόθηκε σε δρόμους, πάρκα και σχολεία σε διάφορες πόλεις της Πολωνίας. Υπάρχουν όρθια αγάλματα του συγγραφέα στο Τσεστοχόβα και στο Σλουπσκ και ένα μεγάλο καθιστό στη Βαρσοβία. Πολλά από τα έργα του Σιενκιέβιτς μεταφράστηκαν στα εβραϊκά και ήταν δημοφιλή τη δεκαετία του 1940 στις τάξεις της εβραϊκής κοινότητας της Παλαιστίνης, πολλά μέλη της οποίας ήταν μετανάστες και πρόσφυγες από την Πολωνία, καθώς και τις πρώτες δεκαετίες του Ισραήλ. Συχνά οι γονείς που διάβαζαν στα νιάτα τους τα βιβλία του Σιενκιέβιτς στην πολωνική γλώσσα, έκαναν μετάφραση στα παιδιά τους που δεν γνώριζαν τη γλώσσα. Ωστόσο, στις επόμενες γενιές η δημοτικότητα των βιβλίων του στο Ισραήλ έχει εξασθενίσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας Κατηγορία:Πολωνοί νομπελίστες
Πόβιατ Μάλμπορκ
Το πόβιατ καλύπτει έκταση 494,63 χλμ2. Το 2019, ο συνολικός πληθυσμός του ήταν 63.575 κάτοικοι, από τους οποίους ο πληθυσμός του Μάλμπορκ ήταν 38.464, της αστικής-επαρχιακής γκμίνα του Νόβι Σταφ ήταν 4.248 και των επαρχιακών γκμίνα ήταν 20.862.
Α.Ο. Πρωτέας Αθηνών
Η ανδρική ομάδα μπάσκετ αγωνίζεται στο Κλειστό Γυμναστήριο Μετς ενώ τα υπόλοιπα τμήματα στα ανοιχτά γήπεδα του Λόφου Λαμπράκη. Τα γραφεία του συλλόγου βρίσκονται στην οδό Ευδόξου 25 στον Νέο Κόσμο σε κτίριο που έχει παραχωρηθεί από τον ΟΚΑΝΑ. Ο Α.Ο. ΠΡΩΤΕΥΣ λειτουργεί υπό την αιγίδα του Οργανισμού κατά των Ναρκωτικών.
Διακρίσεις
Ο σύλλογος έχεις πολλές διακρίσεις με σημαντικότερες:
Έχει αγωνιστεί για πολλά χρόνια στις εθνικές κατηγορίες. Για την προσφορά του ο σύλλογος έχει βραβευθεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια με το τιμητικό βραβείο για Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις Νησίδες Ποιότητας 2012.
Κρυπτολογία
Κρυπτολογία είναι ο κλάδος της επιστήμης ο οποίος ασχολείται με τη μελέτη και σχεδίαση κρυπτογραφικών τεχνικών, συστημάτων και πρωτοκόλλων (κρυπτογραφία), καθώς και με τη μελέτη διαδικασιών για την παραβίαση αυτών (κρυπτανάλυση). Συνεπώς, η κρυπτολογία από τη μία πλευρά ασχολείται με την απόκρυψη και από την άλλη με την αποκάλυψη του περιεχομένου ενός κωδικοποιημένου μηνύματος. Σήμερα η κρυπτολογία θεωρείται ένα διεπιστημονικό γνωστικό πεδίο, το οποίο μπορεί να μελετηθεί ως όψη των εφαρμοσμένων μαθηματικών, της θεωρητικής πληροφορικής ή της επιστήμης ηλεκτρονικού μηχανικού. Η σημασία της κρυπτολογίας είναι τεράστια στους τομείς της ασφάλειας υπολογιστικών συστημάτων και των τηλεπικοινωνιών.
Η ρίζα της κρυπτολογίας έγκειται στην προσπάθεια αποστολής μηνυμάτων το περιεχόμενο των οποίων θα προστατεύεται, ώστε να αναγνωστεί μόνο από τον επιθυμητό παραλήπτη. Αυτός ο πόθος οδήγησε στην επινόηση τεχνικών οι οποίες επιτρέπουν τον μετασχηματισμό των δεδομένων, με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι αδύνατη η υποκλοπή του περιεχομένου τους κατά τη διαδικασία αποστολής ή αποθήκευσης. Η διαδικασία μετασχηματισμού των πληροφοριών ονομάζεται κρυπτογράφηση και η αντίστροφή της αποκρυπτογράφηση. Το σύνολο των βημάτων και των κανόνων οι οποίοι καθορίζουν την κρυπτογράφηση και την αποκρυπτογράφηση καλείται κρυπτογραφικός αλγόριθμος. Η σημερινή κρυπτογραφία εξετάζει κρυπτογραφικούς αλγορίθμους από τη σκοπιά των ηλεκτρονικών υπολογιστών και με σημαντική θεωρητική βάση στα μαθηματικά (π.χ. θεωρία αριθμών, θεωρία πληροφορίας κλπ.). Η κρυπτανάλυση εξετάζει τις μεθόδους μελέτης και αποκρυπτογράφησης ενός προστατευμένου μηνύματος, χωρίς όλη η απαραίτητη πληροφορία προς αυτόν τον σκοπό να είναι διαθέσιμη.
Πηγές
Κατηγορία:Ασφάλεια υπολογιστών Κατηγορία:Κρυπτογραφία
Άρπαλος του Μαχάτα
Ο Άρπαλος, γιος του Μαχάτα, ήταν αριστοκράτης από την Μακεδονία και παιδικός φίλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Επειδή έπασχε από αναπηρία, και ήταν συνεπώς ακατάλληλος για τα πολεμικά, ορίστηκε από τον Αλέξανδρο θησαυροφύλακάς του.
Ήταν η χειρότερη επιλογή που μπορούσε να γίνει γιατί ο Άρπαλος ήταν έκδοτος στις ηδονές, συντηρούσε πλήθος ερωμένες και διασπάθιζε το χρήμα του Αλέξανδρου ενώ αυτός πολεμούσε στην Ασία. Τελικά ο Άρπαλος δραπέτευσε συναποκομίζοντας πέντε χιλιάδες τάλαντα του ταμείου, και έχοντας μαζί του έξι χιλιάδες μισθοφόρους τους οποίους άφησε στο Ταίναρο, έφτασε το 324 π.Χ. στην Αθήνα ζητώντας άσυλο. Ο Αντίπατρος ζήτησε την έκδοσή του αλλά ο Άρπαλος δωροδόκησε τους πάντες και την απέφυγε. Φυλακίστηκε πάντως από τους Αθηναίους και τα χρήματα -τα περίφημα Αρπάλεια χρήματα- κατασχέθηκαν. Βρέθηκαν όμως να είναι 350 τάλαντα αντί των 700 που είχε δηλώσει ότι έφερε και το σκάνδαλο ήταν μέγα. Η οργή του δήμου στράφηκε κατά του Δημοσθένη που είχε εισηγηθεί την φυλάκιση του Άρπαλου και ο οποίος θεωρήθηκε ένας από τους υπευθύνους του ελλείμματος. Ο Πλούταρχος επί πλέον θεωρεί βέβαιο ότι ο Δημοσθένης δωροδοκήθηκε με είκοσι τάλαντα από τον Άρπαλο, ο οποίος «ήταν φοβερός στην διάγνωση της απληστίας των ανθρώπων από την έκφρασή τους όταν αντίκρυζαν το χρυσάφι». Εν πάση περιπτώσει, ο ρήτορας καταδικάστηκε σε πρόστιμο πενήντα ταλάντων, φυλακίστηκε μέχρι να πληρώσει και γρήγορα δραπέτευσε στην Αίγινα.
Ο Άρπαλος απελάθηκε βιαστικά από την Αθήνα, γιατί οι ρήτορες που δωροδοκήθηκαν φοβούνταν αποκαλύψεις. Πήγε στο Ταίναρο, στους μισθοφόρους του, κι από εκεί έπλευσε στην Κρήτη, όπου δολοφονήθηκε από τον Θίβρωνα, έναν από τους φίλους του.
Green Cola
Η Green Cola είναι ανθρακούχο μη αλκοολούχο ποτό που αναπτύχθηκε από την Green Cola Hellas στην Ορεστιάδα. Η Green Cola, η οποία κυκλοφόρησε το 2012 είναι πλέον ευρέως διαθέσιμη στην Ελλάδα (απ'όπου προήλθε), τη Γερμανία, την Ισπανία, την Κύπρο, τις χώρες της Βαλτικής, τη Ρουμανία, τη Μέση Ανατολή, τη Σλοβενία και σε άλλες χώρες.
Περιγραφή
Η Green Cola αναπτύχθηκε για πρώτη φορά από την Green Cola Hellas στην Ορεστιάδα το 2011, κατά τη διάρκεια της κρίσης του ελληνικού χρέους. Η Green Cola, ένα αναψυκτικό τύπου κόλα με στέβια, έγινε η ναυαρχίδα των προϊόντων της Green Cola Hellas. Το ποτό έγινε ευρέως διαθέσιμο στην ηπειρωτική Ελλάδα και στα ελληνικά νησιά. Η δημοτικότητα της αυξήθηκε και άρχισε να παράγεται στη Γερμανία το 2015 και στην Ισπανία το 2017. Το 2018 η Green Cola προσφέρεται προς πώληση σε μια σειρά από διεθνείς αγορές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αναψυκτικά Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Άγιος Γεώργιος Δεσκάτης
''Για οικισμό με το ίδιο όνομα στο νομό Γρεβενών δείτε: Άγιος Γεώργιος Γρεβενών
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Δεσκάτης Κατηγορία:Χωριά του νομού Γρεβενών
BMW E30
Η BMW Σειρά 3 E30 ήταν ένα μεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία BMW, από τον Δεκέμβριο του 1981 έως τον Απρίλιο του 1994. Ήταν η δεύτερη γενιά της επιτυχημένης Σειράς 3. Παρουσιάστηκε στα τέλη του 1981, ως η διάδοχος της BMW E21, ενώ η μαζική παραγωγή της ξεκίνησε στις αρχές του 1982 και διήρκεσε έως τον Απρίλιο του 1991 για τις εκδόσεις Sedan και Coupé, έως τον Απρίλιο του 1993 για την έκδοση Cabrio και έως τον Απρίλιο του 1994 για την Touring (station wagon). Η σειρά Ε30 αποτέλεσε τη βάση και για την πρώτη BMW M3, που μπήκε στην παραγωγή τον Φεβρουάριο του 1986. Η συνολική παραγωγή της E30 έφτασε τα 2.339.251 αντίτυπα. Αντικαταστάθηκε τον Οκτώβριο του 1990 από τη BMW E36.
Εξέλιξη και παρουσίαση
Η εξέλιξη της BMW E30 ξεκίνησε τον Ιούλιο του 1976 και ενώ η προκάτοχος BMW E21, που είχε μπει στην παραγωγή τον Αύγουστο του 1975, ήταν ακόμα σχετικά καινούρια στην αγορά. Η αισθητική του νέου μοντέλου διαμορφώθηκε υπό την ηγεσία του τότε επικεφαλής του σχεδιαστικού τμήματος της BMW Κλάους Λούτε, μολονότι στην εξωτερική εμφάνιση είχε καθοριστική συμβολή και ο Boyke Boyer. Το ντιζάιν επελέγη από την εταιρεία το 1978 και οι τελικές λεπτομέρειες διαμορφώθηκαν το 1979.
Σημειωτέον ότι για την σχεδίαση του αμαξώματός του είχε γίνει, για πρώτη φορά σε BMW, εκτεταμένη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών (Computer Aided Design), με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερης στρεπτικής ακαμψίας και την αύξηση της παθητικής ασφάλειας. Επίσης, ήταν ένα από τα πρώτα αυτοκίνητα της BMW που κατασκευάστηκαν μετά από εκτεταμένες μελέτες δοκιμών πρόσκρουσης (το γνωστό ως crash test), με σκοπό την μέγιστη δυνατή παθητική ασφάλεια, καθώς και από τα πρώτα μοντέλα της BMW όπου είχαν γίνει δοκιμές της αεροδυναμικής του μέσα σε αεροδυναμική σήραγγα. Μάλιστα κατά την εμπορική εισαγωγή της E30 το 1982, υπήρξε και μια επίσημη προωθητική ταινία μικρού μήκους από τη BMW που έδειχνε τη συνολική διαδικασία σχεδιασμού και δημιουργίας της E30 και παρουσιάζοντας, μεταξύ άλλων, και ντοκουμέντα από τις 3 αυτές διαδικασίες.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
Οι περισσότερες E30 έφεραν στάνταρ 4 δισκόφρενα, με εξαίρεση κάποιες βασικές εκδόσεις των 4-κύλινδρων μοντέλων, από τις οποίες κάποια αντίτυπα έφεραν ταμπούρα στους πίσω τροχούς. Από το 1986, το μοντέλο άρχισε να προσφέρει και έξτρα Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS). Μάλιστα από το καλοκαίρι του 1989, για τη σεζόν (model year) του 1990, όλα τα μοντέλα αμερικανικών προδιαγραφών καθιέρωσαν στάνταρ αερόσακο οδηγού, ο οποίος έγινε υποχρεωτικός στα αυτοκίνητα αμερικανικής κυκλοφορίας από τη σεζόν του 1990 (για την ιστορία, από τη σεζόν του 1994 έγινε υποχρεωτικός και ο αερόσακος συνοδηγού σε όλα τα μοντέλα όλων των εταιρειών αμερικανικής κυκλοφορίας).
Επίσης, η δεξαμενή καυσίμων ήταν μεταλλική και βρίσκεται στο κέντρο του αμαξώματος, αντί στο πίσω άκρο του σασί, μειώνοντας έτσι δραστικά τον κίνδυνο εκδήλωσης πυρκαγιάς μετά από οπίσθια πρόσκρουση. Η ίδια τοποθέτηση ίσχυε και στην προκάτοχο BMW E21, την πρώτη γενιά της Σειράς 3, και σε όλες τις μεταγενέστερες γενιές της Σειράς 3, με τη διαφορά ότι στις μεταγενέστερες γενιές της Σειράς 3 είναι από πλαστικό που σπάζει δύσκολα και αποτελείται από δύο θαλάμους που συνδέονται μεταξύ τους, μια σχεδίαση που ξεκίνησε για πρώτη φορά το 1990 στη διάδοχο Σειρά 3 E36 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, σε όλες τις γενιές της Σειράς 3. Να σημειωθεί ότι ειδικά οι 6-κύλινδρες εκδόσεις της E30 από την ανανέωση του μοντέλου που έγινε τον Σεπτέμβριο του 1987, καθώς και όλες οι E30 station wagon (εκδοχή που εισήχθη τον ίδιο μήνα, μαζί με την ανανέωση), απέκτησαν ένα διαφορετικής σχεδίασης και μεγαλύτερο ντεπόζιτο καυσίμων, όγκου 62 λίτρων, αντί για 55 λίτρων στις άλλες εκδόσεις (δείτε επίσης: Ανανέωση του 1987).
Έτη παραγωγής των εκδοχών
Σε αντίθεση με την αποκλειστικά 2-πορτη σεντάν εκδοχή της προκατόχου BMW E21, που ήταν και η πρώτη γενιά της BMW Σειράς 3, η E30 κατασκευάστηκε σε αρκετές εκδοχές αμαξώματος, που αναλύονται παρακάτω. Η δημοφιλέστερη έκδοση ήταν, με διαφορά, η 4-πορτη σεντάν, η οποία εισήχθη ως απάντηση στις διαμαρτυρίες πολλών υποψήφιων αγοραστών ότι λόγω του αποκλειστικά 2-πορτου αμαξώματος της πρώτης γενιάς, η BMW Σειρά 3 δεν ήταν πρακτικώς κατάλληλη για οικογένειες και, γενικότερα, για μεταφορά πάνω από 2 ατόμων. Μάλιστα ενώ τον πρώτο χρόνο παραγωγής της E30, όσο διατίθετο μόνο ως 2-πορτη, είχαν κατασκευαστεί ήδη 233.781 αντίτυπα, μόλις κυκλοφόρησε στην αγορά και η 4-πορτη οι πωλήσεις κυριολεκτικά «απογειώθηκαν». thumb|right|[[Πλευρά οδήγησης|Δεξιοτίμονη BMW E30 320i Touring (station wagon) του 1989 στο Ηνωμένο Βασίλειο, σε φωτογραφία του 2016.]]
Ετήσια παραγωγή
thumb|right|Το σαλόνι μιας BMW E30 316i του 1987 - 1991. thumb|right|Ο πίνακας οργάνων μιας BMW E30 320i σε χιλιόμετρα την ώρα.
Κιβώτια ταχυτήτων
Αρχικά, οι πρώτες 4-κύλινδρες εκδόσεις 316 and 318i μπορούσαν να παραγγελθούν είτε με 4-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο είτε με 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, ενώ οι άλλες εκδόσεις συνδυάζονταν μόνο με 5-τάχυτα μηχανικά κιβώτια (οι εκδόσεις 323i, 325e, 325es και 325i είχαν ένα ακόμα πιο βελτιωμένο 5-τάχυτο και η κορυφαία BMW M3, που εισήχθη τον Φεβρουάριο του 1986, ένα ακόμα καλύτερο 5-τάχυτο). Ταυτόχρονα με την πρώτη ελαφρά ανανέωση του μοντέλου όμως, που αποκαλύφθηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 1985, το 4-τάχυτο χειροκίνητο καταργήθηκε οριστικά. Όλα τα μηχανικά κιβώτια της E30 είχαν προέλθει από τη γερμανική εταιρεία Getrag. thumb|right|Το πίσω μέρος της προηγούμενης BMW E30 316 του 1986.
Επίσης, οι E30 προσέφεραν προαιρετικά και αυτόματα κιβώτια ταχυτήτων. Αρχικά, το 3-τάχυτο αυτόματο 3HP22 της γερμανικής εταιρείας ZF, εκτός από τις 6-κύλινδρες εκδόσεις 320i και 323i που μπορούσαν να συνδυαστούν, εκτός από το στάνταρ 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, και με το 4-τάχυτο αυτόματο 4HP22 επίσης από την εταιρεία ZF. Από τον Σεπτέμβριο του 1984, για τη σεζόν του 1985, το 3-τάχυτο αυτόματο καταργήθηκε οριστικά και το 4-τάχυτο αυτόματο έγινε διαθέσιμο σε όλες τις εκδόσεις.
Ανανέωση του 1987
thumb|right|Δεξιοτίμονη BMW E30 318i του 1989 στο [[Σίδνεϊ, Αυστραλία, σε φωτογραφία του 2016. Φαίνεται η διαφορά στα πίσω φώτα της E30 μετά την ανανέωση του 1987, καθώς και το πίσω τρίτο φως φρένων που καθιερώθηκε υποχρεωτικά στη χώρα αυτή από το 1989 (επίσης και στη Βόρεια Αμερική από τη σεζόν του 1986 και στην Ευρωπαϊκή Ένωση από τη σεζόν του 1998, αν και στην πράξη είχε γίνει στάνταρ και στην Ευρώπη από κάποιες ευρωπαϊκές μάρκες αρκετά έτη πριν γίνει υποχρεωτικό).]]
Στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 1987, η BMW εισήγαγε μια ακόμα εντονότερη ανανέωση της E30, η οποία μάλιστα κάποιες φορές αναφέρεται, ανεπίσημα, ως η Σειρά 2 της E30. Εξωτερικά οι αλλαγές, περιελάμβαναν λίγο μεγαλύτερα πίσω φώτα, επανασχεδιασμό στον μπροστινό προφυλακτήρα και μια ελαφρά μείωση στις διακοσμήσεις από χρώμιο, οι οποίες αντικαταστάθηκαν από πλαστικό, δίνοντάς της έτσι μια πιο σύγχρονη αισθητική αντί για «κλασική» εμφανισιακή φιλοσοφία. Επίσης, προστέθηκε στην παλέτα και η εκδοχή Touring (station wagon, που κυκλοφόρησε μέσα στον ίδιο μήνα, ενώ είχε μπει στην παραγωγή τον Ιούλιο του 1987), η έκδοση 325e διακόπηκε και ο τετρακύλινδρος κινητήρας 1.6 λίτρων M10 (που ήταν προηγουμένως ο μοναδικός στην παλέτα της E30 με καρμπυρατέρ αντί με injection) καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από τον κινητήρα M40, που είχε σύστημα έγχυσης καυσίμου (fuel-injection) Motronic της Bosch, με αποτέλεσμα να καταργηθεί τότε η έκδοση 316 και να αντικατασταθεί από την 316i (όπου το τελικό i σήμαινε injection). Ταυτόχρονα, έγιναν αρκετές ακόμα μηχανικές αναβαθμίσεις στο μοντέλο, καθώς και βελτιώσεις στην προστασία κατά της σκουριάς.
Επίσης, όπως προαναφέρθηκε, από την ανανέωση του μοντέλου, οι 6-κύλινδρες εκδόσεις, καθώς και όλες οι E30 station wagon, απέκτησαν ένα διαφορετικό και μεγαλύτερο ντεπόζιτο καυσίμων, όγκου 62 λίτρων, αντί για 55. Στα επόμενα χρόνια και μέχρι την αντικατάσταση του μοντέλου, δεν υπήρξαν αισθητικές αλλαγές και η μοναδική μηχανική προσθήκη ήταν η εισαγωγή της ακόμα ισχυρότερης στα 1.8 λίτρα έκδοσης 318is το 1989, με τον νέο κινητήρα M42, που διατηρήθηκε στην παραγωγή έως το 1991.
Το E30 στην Ελλάδα
thumb|right|BMW E30 του 1983, από τις πρώτες 4-πορτες σεντάν E30.
Η BMW Σειρά 3 E30 γνώρισε μεγάλη επιτυχία και απήχηση στην Ελλάδα, ιδιαίτερα στη βασική έκδοση 316, διότι ήταν τότε το μοναδικό compact πολυτελές αυτοκίνητο που ξεκινούσε από τα 1.600 κυβικά εκατοστά. Ως αποτέλεσμα, λόγω της τότε υψηλής φορολογίας εισαγωγής επί της εργοστασιακής αξίας, ήταν η μοναδική προσιτή και εφικτή επιλογή μοντέλου μεταξύ όλων των premium αυτοκινητοβιομηχανιών για τους χιλιάδες υποψήφιους αγοραστές της μεσαίας κοινωνικής τάξης που επιζητούσαν κάτι ανώτερο από τα τότε κοινά στάνταρ. Από το 1990, ωστόσο, όταν έγιναν δύο μεγάλες διαδοχικές μειώσεις στους δασμούς εισαγωγής (αρχές 1990 και αρχές 1991), κυκλοφόρησαν και αρκετές 318, οι οποίες σύντομα περιορίστηκαν στην έκδοση 318 Cabrio (η βασική έκδοση της E30 Cabrio) μετά την εισαγωγή της διαδόχου BMW E36 στις αρχές του 1991.
Αντιθέτως, οι εκδόσεις από τα 2.0 λίτρα και άνω, παρέμειναν σχεδόν άγνωστες στη χώρα, λόγω της τότε φορολογίας εισαγωγής, με εξαίρεση έναν πολύ μικρό κύκλο φανατικών οπαδών της εταιρείας, που τις απέκτησαν κατά τη δεκαετία του 1990, μετά τη λήξη της παραγωγής του μοντέλου, και φυσικά μόνο ως μεταχειρισμένες. Ειδικά μάλιστα η έκδοση Diesel των 2.4 λίτρων (1985 - 1991) δεν εισήχθη ποτέ στη χώρα, ούτε καν από παράλληλες εισαγωγές, καθώς τα έτη παραγωγής της, απαγορευόταν εντελώς η εισαγωγή πετρελαιοκίνητων αυτοκινήτων ιδιωτικής χρήσης.
Όλες οι εισαγόμενες εκδόσεις απεδείχθησαν ιδιαίτερα αξιόπιστες και εύκολες στη συντήρηση, γεγονός που αποδεικνύεται από το ότι έως τα τέλη της δεκαετίας του 2010 αρκετά αντίτυπα κυκλοφορούσαν ακόμα στους δρόμους, κάτι εξαιρετικά σπάνιο έως σχεδόν μοναδικό, τότε, για μοντέλο της δεκαετίας του 1980.
Αναφορές
thumb|right|Δεξιοτίμονη BMW E30 316i Automatic του 1986, 4-πορτης σεντάν εκδοχής, στο [[Ηνωμένο Βασίλειο.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
E30 Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Τζόνι Κας
Ο Τζόνι Κας (John R. Cash, 26 Φεβρουαρίου 1932 - 12 Σεπτεμβρίου 2003) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, ηθοποιός και συγγραφέας. Θεωρείται ένας από τους πιο επιδραστικούς μουσικούς του 20ού αιώνα. Έμεινε στην ιστορία σαν λαϊκός τραγουδιστής της κάντρι παρ' όλη την ενασχόληση του και με άλλα είδη μουσικής, ιδίως στα πρότερα χρόνια της καριέρας του, συμπεριλαμβανομένων των ροκαμπίλι, ροκ εντ ρολ, μπλουζ, φολκ και γκόσπελ. Το διασταυρούμενο αυτό μουσικό προφίλ σε σχέση πάντα με τα διάφορα είδη μουσικής τον εγκαθιστά σχεδόν απόλυτα στο Country Music Hall of Fame, στο Rock and Roll Hall of Fame και στο Gospel Music Hall of Fame. Στα μετέπειτα χρόνια της καριέρας του ερμήνευσε τραγούδια διαφόρων ροκ καλλιτεχνών και συγκροτημάτων μεταξύ των οποίων οι Nine Inch Nails από τον χώρο του βιομηχανικού ροκ (αγγλ: industrial rock) και του synthpop συγκροτήματος Depeche Mode σε συμμετοχή του στον δίσκο με τίτλο Personal Jesus τον Αύγουστο του 1989.
Το πρώτο του συγκρότημα ήταν οι The Tennessee Three. Ο Κας έμεινε γνωστός για την βαθιά και διακριτική μπάσα/βαρύτονη φωνή του, όπως για παράδειγμα στον δίσκο του Boom Chicka Boom σε μια επαναστατικά μελαγχολική και ταυτόχρονα ταπεινή ερμηνεία από μια σειρά συναυλιών σε φυλακές. Από τα σκούρα ρούχα της εμφάνισης του έλαβε το ψευδώνυμο «ο άντρας με τα μαύρα» (αγγλ: The Man in Black). Ο Κας παραδοσιακά ξεκινούσε τις συναυλίες του λέγοντας «Γεια σας, είμαι ο Τζόνι Κας» και ακολουθούσε σχεδόν πάντα το τραγούδι Folsom Prison Blues που ουσιαστικά θα έλεγε κανείς ότι ήταν η χαρακτηριστική μουσική υπογραφή του. Ο Κας δήλωνε ως ένας ευσεβής άλλα ανήσυχος χριστιανός. Χαρακτηρίστηκε επίσης από την ιδιαίτερη οπτική του σε σχέση με τις αντιφάσεις και τις προκλήσεις της Αμερικής.
Ο Κας ανακάλυψε, ψάχνοντας το γενεαλογικό του δέντρο, ότι είχε σκωτσέζικες βασιλικές καταβολές από την πλευρά του πατέρα του από την εποχή του Μεσαίωνα και συγκεκριμένα του βασιλιά Μάλκολμ Δ΄ της Σκωτίας.
Δισκογραφία
Ο Κας ήταν ένας από του πιο παραγωγικούς μουσικούς όλων των εποχών. Η μεγάλης διάρκειας καριέρα του κράτησε από το 1954 έως το 2003 βγάζοντας 96 άλμπουμ και 153 σινγκλ σε διάφορες δισκογραφικές εταιρείες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί στιχουργοί Κατηγορία:Κάντρι μουσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί αυτοβιογράφοι
Γενισεχίρ (ΤΔΒΚ)
Το Γενισεχίρ είναι συνοικία της Βόρειας Λευκωσίας στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της συνοικίας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία η συνοικία ονομάζεται Νεάπολη. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η συνοικία δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
1944
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1944 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης γυναικών 1972-1973
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης γυναικών 1973 έγινε από 28 Σεπτεμβρίου έως 30 Σεπτεμβρίου στο γήπεδο του Σπόρτιγκ. Συμμετείχαν τέσσερις ομάδες, από το πρωτάθλημα Κέντρου ο γηπεδούχος Α.Ο. Σπόρτιγκ και το Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων Αθηνών, και από το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης ο Ηρακλής και ο Απόλλων Καλαμαριάς. Πρωταθλητής αναδείχθηκε το Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων Αθηνών.
1944
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης γυναικών 1972-1973
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1972 1973 Πρωταθλημα Ελλαδος Γυναικών 1972 1973 Πρωταθλημα Ελλαδος Γυναικών 1972 1973
Τζόναθαν η χελώνα
Ο Τζόναθαν (εκκολάφθηκε γύρω στο 1832-33 ) είναι μια γιγαντιαία χελώνα των Σεϋχελλών ( Aldabrachelys gigantea hololissa ), ένα υποείδος της γιγαντιαίας χελώνας Aldabra ( Aldabrachelys gigantea ) και είναι το παλαιότερο γνωστό ζωντανό χερσαίο ζώο με ηλικία 188 ή 189 έτη. Ο Jonathan κατοικεί στο νησί της Αγίας Ελένης, ένα βρετανικό υπερπόντιο έδαφος στον Νότιο Ατλαντικό Ωκεανό.
Ζωή
Ο Τζόναθαν μεταφέρθηκε στην Αγία Ελένη από τις Σεϋχέλλες στον Ινδικό Ωκεανό το 1882, μαζί με τρεις άλλες χελώνες σε ηλικία περίπου 50 ετών. Πήρε το όνομα του τη δεκαετία του 1930 από τον Κυβερνήτη της Αγίας Ελένης Sir Spencer Davis ( Σερ Σπένσερ Ντέϊβις ). Μέχρι σήμερα συνεχίζει να ζει στο έδαφος του Plantation House, επίσημη κατοικία του κυβερνήτη, και φροντίζεται από την κυβέρνηση της Αγίας Ελένης.
Η ηλικία του υπολογίζεται στα 188 ή 189 έτη επειδή ήταν «εντελώς ώριμος» όταν μεταφέρθηκε στην Αγία Ελένη το 1882. «Πλήρως ώριμο» σημαίνει τουλάχιστον 50 ετών, άρα εκτιμάται ότι εκκολάφθηκε το αργότερο, το 1832. Μια φωτογραφία με τον Τζόναθαν που αρχικά εκτιμήθηκε ότι τραβήχτηκε το 1902, στην πραγματικότητα χρονολογείται γύρω στο 1886 και δείχνει τον Τζόναθαν τέσσερα χρόνια μετά την άφιξή του στην Αγία Ελένη. Οι μετρήσεις που ελήφθησαν από τη φωτογραφία δείχνουν ότι ήταν σίγουρα πλήρως ώριμος το 1886. αριστερά|μικρογραφία| Ο Τζόναθαν (αριστερά) με μια άλλη γιγαντιαία χελώνα (1886) Σύμφωνα με το Guinness World Records, ο κάτοχος ρεκόρ όλων των εποχών για την παλαιότερη χελώνα στον κόσμο, είναι η Tu'i Malila, η οποία πέθανε στην Τόνγκα το 1966 σε ηλικία 189 ετών. Η Αντβέιτα, μια γιγαντιαία χελώνα Aldabra που πέθανε το 2006 στους Ζωολογικούς Κήπους της Καλκούτας στην Ινδία, πιστεύεται ότι έζησε μέχρι την ηλικία των 255 ετών, αλλά αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νήσος Αγίας Ελένης Κατηγορία:Υπεραιωνόβια ζώα Κατηγορία:Γιγάντιες χελώνες
Έλληνες στην Ολλανδία
Η ελληνική κοινότητα στην Ολλανδία αριθμεί μεταξύ 4.000 και 12.500 άτομα.
Θρησκεία
Η πρώτη ελληνική Ορθόδοξη κοινότητα στην Άμστερνταμ ιδρύθηκε από τον Μητροπολίτη Γεράσιμο Αυλωνίτη.
Παραπομπές
<references group="" responsive="0">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ολλανδια Κατηγορία:Ολλανδία
Σύνδεσμος μόρσου - εγκοπής
Μόρσο, ή ορθότερα σύνδεσμος μόρσου - εγκοπής (αγγλ. mortise and tenon) είναι ένας κλασικός παραδοσιακός τύπος συνδέσμου της ξυλουργικής.
Γενικά
Από τα αρχαία χρόνια ως και τις μέρες μας, το μόρσο αποτελεί έναν από τους συνηθισμένους τρόπους συνδεσμολογίας που απαντώνται σε ξύλινα έπιπλα και άλλες ξύλινες κατασκευές (βλ. ξυλοκατοικίες, ξύλινες γέφυρες, κιβώτια). Ετυμολογικά, το μόρσο είναι ιταλική λέξη, βλ. morso που ουσιαστικά σημαίνει "δάγκωμα".
Περιγραφή
Το μόρσο είναι το «στένεμα» του άκρου ενός μακρόστενου τμήματος μιας ξύλινης κατασκευής. Αυτό το στένεμα γίνεται με τέτοιο τρόπο, ώστε να βοηθήσει το τμήμα αυτό να εισχωρήσει μέσα σ' ένα αντίστοιχο άνοιγμα (βλ. εγκοπή) ενός άλλου τμήματος της κατασκευής. Το άνοιγμα αυτό πρέπει να έχει την αρνητική διατομή με το μόρσο και πρωτίστως να έχει τις ίδιες ακριβώς διαστάσεις με αυτό. Οι ελάχιστα μικρότερες διαστάσεις του είναι επίσης επιθυμητές, κατά περίπτωση της κατασκευής. Ποτέ όμως μεγαλύτερες, διότι το μόρσο πρέπει να σφηνώνει κατά το μοντάρισμα (=συναρμολόγηση) των δύο ξύλινων τμημάτων. Στην αρχαία Ελλάδα, ο τρόπος αυτός σύνδεσης ήταν πάρα πολύ συχνός (λ.χ., η καρέκλα του επιτύμβιου ανάγλυφου της Ηγησώς που βρέθηκε στον Κεραμικό).
Ο σύνδεσμος αυτός, ο οποίος λέγεται και ξεμορσαριστός σύνδεσμος, είναι κλασικός σύνδεσμος της ξυλουργικής και της επιπλοποιίας. Ο τρόπος δημιουργίας του είναι απλός, δηλ. διαιρείται το πάχος σε 3 ίσα μέρη, εκ των οποίων στο ένα στοιχείο αφαιρούνται τα 2 εξωτερικά μέρη (αυτό είναι το μόρσο ή αρσενικό), ενώ στο άλλο στοιχείο το εσωτερικό μέρος (δηλ. η εγκοπή ή θηλυκό).
Οι συνδέσεις μόρσου - εγκοπής απαντώνται σε διάφορες παραλλαγές και οι κατασκευαστές επίπλων καλούνται να επιλέξουν την καταλληλότερη ανάλογα με την εφαρμογή, την ευκολία κατασκευής και την αποτελεσματικότητα της κάθε σύνδεσης. Μελέτες έδειξαν ότι η τετραγωνικής διατομής σύνδεση μόρσου – εγκοπής και η αντίστοιχη σύνδεση κυκλικής διατομής, παρουσιάζουν παραπλήσια σταθερότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ξύλο Κατηγορία:Ξυλουργική Κατηγορία:Έπιπλα
Φιλόθεος Ζερβάκος
Ο Φιλόθεος Ζερβάκος (1884 - 6 Μαΐου 1980) ήταν ιερομόναχος και ηγούμενος της μονής Ζωοδόχου Πηγής Λογγοβάρδας Πάρου.
Βίος
Ο Φιλόθεος Ζερβάκος γεννήθηκε τον Μάιο του 1884 στο χωριό Πάκια της επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς Λακωνίας. Το κοσμικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος. Στις 29 Δεκεμβρίου 1907 εκάρη μοναχός λαμβάνοντας το όνομα Φιλόθεος.
Το 1906 υπηρέτησε τη στρατιωτική θητεία του στο 2ο Ιππικό Σύνταγμα στην Αθήνα ως υπαξιωματικός. Σύχναζε σε ενοριακό ναό Αγίου Ελισσαίου όπου γνώρισε τους Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και Αλέξανδρο Μωραϊτίδη, ενώ ο Άγιος Νεκτάριος τον προέτρεψε να μεταβεί στη Μονή Λογγοβάρδας για να μονάσει.
Ο Φιλόθεος Ζερβάκος χειροτονήθηκε ιερέας στις 22 Απριλίου του 1912. Το 1913 προχειρίζεται σε Αρχιμανδρίτη. Το 1930 μετά τον θάνατο του ηγουμένου της Μονής Λογγοβάρδας Ιερόθεου, καθίσταται αυτός καθηγούμενος της μονής.
Συγγραφικό έργο
Το συγγραφικό του έργο καλύπτει ζητήματα αγιολογικά, ποιμαντικά, κατηχητικά, απολογητικά. Αρθρογραφούσε στις εφημερίδες ‘’Ορθόδοξος Τύπος’’ και ‘’Κιβωτός’’ Πλούσια είναι και η αλληλογραφία του, μεταξύ άλλων και με τον Αλέξανδρο Μωραϊτίδη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μοναχοί
Σατέ
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδονησιακή κουζίνα
Δάσος της Όθα
μικρογραφία|375x375εσ| Ο ποταμός Αραγών Σουμπορδάν στο Δάσος της Όθα. Το Δάσος της Όθα (ισπανικά: Selva de Oza, αραγωνικά: Selba d'Oza) είναι μια φυσική περιοχή που περιλαμβάνεται εντός του φυσικού πάρκου των Δυτικών Κοιλάδων, που βρίσκεται στην κοιλάδα του Έτσο στην Ισπανία (επαρχία της Ουέσκας), στο δυτικό τμήμα των Πυρηναίων της Αραγωνίας. Είναι ένας φυσικός χώρος που διασχίζεται από τα νερά του ποταμού «Αραγών Σουμπορδάν» και περιβάλλεται από βουνοκορυφές ύψους μεταξύ 2.300 και 2.700 μέτρων, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν τα Peña Forca (2.390 μ.), Punta Agüerri (2.450 μ.), Castillo de Acher (2.384 μ.) και Bisaurín (2.668 μ.).
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν επίσης τα τρία ντολμέν που βρίσκονται μέσα στο δάσος, αλλά και τα ερείπια ενός εκ των αρχαίων ρωμαϊκών δρόμων του Αντώνιου του Ευσεβή, ο οποίος χρησιμοποιούταν επίσης ως προσκυνηματική διαδρομή προς το Σαντιάγο ντε Κομποστέλα.
Χλωρίδα
Είναι ένα πυκνό δάσος που αποτελείται κυρίως από έλατα, αναμεμειγμένα με πεύκο και οξιά. Άλλα είδη φυτών που συναντούνται στο δάσος είναι τάξος, σφένδαμος και σημύδα. Στους θάμνους κυριαρχεί το ταφλάνι, όπως και μια τεράστια ποικιλία μυκήτων, φρούτων και λουλουδιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πυρηναία Κατηγορία:Αραγωνία Κατηγορία:Προστατευόμενες φυσικές περιοχές στην Ευρώπη Κατηγορία:Τουρισμός στην Ισπανία
Live at the Rotterdam Ahoy
Live at the Rotterdam Ahoy είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στις 30 Οκτωβρίου του 2000 και κυκλοφόρησε στις 22 Ιουλίου του 2002 από την εταιρεία "Thames Thompson". Η συμφωνική ορχήστρα της Ρουμανίας συνοδεύει το συγκρότημα στα τραγούδια του, όπως και άλλοι καλλιτέχνες όπως ο Ρόνι Τζέιμς Ντίο, ο Μίλερ Άντερσον, οι Backstreet Dolls στα δεύτερα φωνητικά και οι Rip Horns στα πνευστά.
Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης συναυλίας έπαιξαν και τα τρία "Movement" από το "Concerto for Group and Orchestra" του Τζον Λορντ, αλλά δεν περιλαμβάνονται σε αυτή την ηχογράφηση, ενώ παίζουν και δύο τραγούδια από τη σόλο καριέρα του Ντίο.