cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
BwinΣΠΟΡ FM 94.6
Ιστορία
Ο σταθμός ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 25 Νοεμβρίου 1994 ως Athens FM. Στις 8 Ιουνίου 1996 μετονομάστηκε σε ΣΠΟΡ FM και το 2001 ξεκίνησε συνεργασία με τη NOVA και το SuperSport με το σταθμό να μετονομάζεται σε SuperSport FM ακολουθώντας τον προσανατολισμό του καναλιού, ενώ στις 1 Ιουνίου 2008 με τη μετατροπή του SuperSport στο Novasports μετονομάζεται σε NovaΣΠΟΡ FM διατηρώντας τον αθλητικό του χαρακτήρα. Λόγω της οικονομικής κρίσης της ιδιοκτησιακού φορέα που το λειτουργεί, ο ραδιοσταθμός πωλείται στον Γιάννη Αλαφούζο και στον ΣΚΑΪ στις 21 Ιανουαρίου του 2014, επαναφέροντας τον στην παλιά του ονομασία (ΣΠΟΡ FM) ενώ τη Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2020 ξεκίνησε εμπορική συνεργασία με τη Bwin μετονομάζοντας τον ραδιοσταθμό στον BwinΣΠΟΡ FM 94.6.
Πρόγραμμα
Ο σταθμός μεταδίδει κυρίως αθλητικά γεγονότα και αθλητικές εκπομπές, ενώ υπάρχουν και δελτία ειδήσεων μικρής διάρκειας καθώς και μία ενημερωτική εκπομπή. Τα Σαββατοκύριακα ο σταθμός παίζει μία εκπομπή μουσικού περιεχομένου.
Διαχείριση
Πρώτος διευθυντής και ένας εκ των ιδρυτών και μετόχων του σταθμού ήταν ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος ενώ σημερινός διευθυντής του είναι από το 2018 ο Βάιος Τσούτσικας που διαδέχθηκε τον Γιώργο Κοσμά που ανέλαβε διευθυντής από το 2015. Ο σταθμός ανήκει ιδιοκτησιακά στην Εκπαιδευτική, Ραδιοτηλεοπτική, Εκδοτική, Παραγωγική, Οργανωτική Ανώνυμη Εταιρία Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας με τον διακριτικό τίτλο Οργανισμός Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας Α.Ε.
Εγκαταστάσεις
Από την αρχή της λειτουργίας του, ο σταθμός έδρευε και στεγαζόταν στην οδό Δαβάκη 58, στην Καλλιθέα. Μετά την αγορά του σταθμού από τον ΣΚΑΪ, μετέφερε την έδρα του στις εγκαταστάσεις του ομίλου στο Νέο Φάληρο, στον Πειραιά ενώ τα στούντιο από όπου γίνονται οι εκπομπές του, σε άλλη τοποθεσία στο Μοσχάτο.
Συχνότητες
Ο σταθμός δεν εκπέμπει πανελλαδικά, αλλά το πρόγραμμά του μεταδίδεται από διάφορους σταθμούς σε πολλές περιοχές της Ελλάδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης του Πειραιά Κατηγορία:Όμιλος ΣΚΑΪ
Κοινότητα Παγκαλοχωρίου
Η Κοινότητα Παγκαλοχωρίου είναι κοινότητα του Δήμου Ρεθύμνης της Περιφερειακής Ενότητας Ρεθύμνου στην Κρήτη, η οποία συστάθηκε για πρώτη φορά το 1926 με το ΦΕΚ 356Α - 09/10/1926 με την απόσπαση του οικισμού Παγκαλοχώρι από την κοινότητα Πηγής και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και τον οικισμό Σφακάκι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 969 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Μάρκος-Μύρων Δρυγιαννάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Φοντεναί-λε-Πενέλ
Το Φοντεναί-λε-Πενέλ (γαλλικά: Fontenay-le-Pesnel) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φοντενασιέν (γαλλικά: Fontenassiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Αχμέντ Μούσα
Ο Αχμέντ Μούσα (Ahmed Musa, 14 Οκτωβρίου 1992) είναι Νιγηριανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Φατίχ Καραγκιουμρούκ και την εθνική ομάδα της Νιγηρίας.
Ο Μούσα έγινε ο πρώτος Νιγηριανός ο οποίος σκόραρε περισσότερες από μία φορές σε αγώνα Μουντιάλ, αφότου σκόραρε δις εναντίον της Αργεντινής στο Μουντιάλ 2014. Επίσης, ο Μούσα έγινε ο πρώτος Νιγηριανός που σκόραρε σε δύο Μουντιάλ, αφότου σκόραρε δύο φορές εναντίον της Ισλανδίας στο Μουντιάλ 2018.
Ο Μούσα ξεκίνησε την καριέρα του στη Νιγηρία, με την JUTH και την Κάνο Πίλαρς, με την οποία σκόραρε 18 φορές, το οποίο αποτελούσε τότε ρεκόρ πρωταθλήματος. Το καλοκαίρι του 2010 αποκτήθηκε από την Φένλο. Τον Ιανουάριο του 2012 αποκτήθηκε από τη ΤΣΣΚΑ Μόσχας για άγνωστο ποσό. Τον Ιούλιο του 2016 αποκτήθηκε από τη Λέστερ Σίτι για 16 εκατομμύρια λίρες, ποσό ρεκόρ, όμως την επόμενη σαιζόν δόθηκε δανεικός στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Το 2018 αποκτήθηκε από την Αλ-Νασρ, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Σαουδικής Αραβίας και Σούπερ Καπ το 2019. Τον Οκτώβριο του 2020 ανακοινωθηκε ότι έφυγε από την Αλ-Νασρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νιγηριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νιγηρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάνο Πίλαρς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΦΦ-Φένλο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Νασρ Ριάντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021 Κατηγορία:FIFA Century Club
Φορμαντέν
Το Φορμαντέν (γαλλικά: Formentin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φορμαντινουά (γαλλικά: Formentinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Φορμινί Λα Μπατάιγ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Γκένα Τάρτζελ
Η Γκένα Τάρτζελ (Gena Turgel), το γένος Γκόλντφινγκερ (Goldfinger) (1 Φεβρουαρίου 1923 - 7 Ιουνίου 2018) ήταν Πολωνή Εβραία συγγραφέας, εκπαιδευτικός και επιζώσα του Ολοκαυτώματος.
Πρώιμη ζωή και το Ολοκαύτωμα
Η Τάρτζελ γεννήθηκε στην Κρακοβία το 1923 και ήταν το μικρότερο από τα εννέα παιδιά του Σάμουελ και της Εστέρα Γκόλντφιγκερ. Οι γονείς της διοικούσαν μια μικρή επιχείρηση κλωστοϋφαντουργίας. Μετά το θάνατο του πατέρα της, κατά τη διάρκεια της παιδικής της ηλικίας, η μητέρα της ασχολήθηκε με την οικογενειακή επιχείρηση. Όταν οι Ναζί εισέβαλαν στην Πολωνία το 1939, η οικογένειά της διατάχθηκε να παραδώσει όλα τα υπάρχοντά τους. Η Τάρτζελ, αρκετά αδέλφια και η μητέρα της αναγκάστηκαν να μετακομίσουν στο γκέτο της Κρακοβίας τον Αύγουστο του 1941.
Ο αδερφός της, Βίλεκ, πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε από τη Σούτσσταφφελ από το παράθυρο του σπιτιού τους ενώ στεκόταν σε μια καρέκλα δίπλα στο παράθυρο για να φτάσει μια βαλίτσα πάνω από μια ντουλάπα. Ένας άλλος αδερφός της, ο Γιάνεκ, δραπέτευσε και η Τάρτζελ δεν τον είδε ποτέ μετά από τότε. Την 1η Μαρτίου 1942, η Γκένα, η μητέρα της και οι αδερφές της, η Μίριαμ και η Έλα, στάλθηκαν στο στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας της Κρακοβίας-Πλάζοφ. Η αδερφή της Τάρτζελ, Μίριαμ και ο σύζυγός της πυροβολήθηκαν, αφού συνελήφθησαν προσπαθώντας να μεταφέρουν φαγητό στο στρατόπεδο.
Επιβίωσε από τον βομβαρδισμό της Πολωνίας και του στρατοπέδου συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλσεν, όπου φρόντισε την Άννα Φρανκ που ήταν ετοιμοθάνατη.
Στο τέλος, αποφάσισε, ναι, είχε περάσει τόση φρίκη και θλίψη, και τώρα έπρεπε να βεβαιωθεί ότι αυτό που συνέβη στα αγαπημένα της πρόσωπα δεν θα συμβεί ποτέ σε κανέναν άλλον. Έτσι, το 1987, η Gena Turgel έγραψε το βιβλίο της «Ανάβω ένα κερί».
Προσωπική ζωή
Η Γκένα παντρεύτηκε έναν Βρετανό στρατιώτη, τον Νόρμαν Τάρτζελ, μετά την απελευθέρωση του Μπέργκεν-Μπέλσεν και ο βρετανικός Τύπος την ονόμασε «Νύφη του Μπέλσεν». Η τελετή τέλεσε ο Εβραίος ιερέας του Βρετανικό Στρατού, Πατήρ Λέσλι Χάρντμαν. Το νυφικό της, φτιαγμένο από αλεξίπτωτο του Βρετανικού Στρατού, είναι ένα έκθεμα στο Αυτοκρατορικό Μουσείο Πολέμου στο Λονδίνο. Ο Νόρμαν διοργάνωσε ένα πάρτι για να γιορτάσει τη δέσμευσή του με την Γκένα στο Μπέλσεν, αφού του είχε δοθεί η άδεια να το πράξει από τον Ταγματάρχη Λέοναρντ Μπέρνεϊ, διοικητή του στρατοπέδου εκτοπισμένων ατόμων του Μπέργκεν-Μπέλσεν (όπως ονομαζόταν τότε). Η Gena και ο Norman έγιναν γονείς τριών παιδιών και αργότερα παππούδες και γιαγιάδες οκτώ.
Το απομνημονεύμα της, I Light a Candle (Ανάβω ένα κερί), δημοσιεύθηκαν το 1987. Πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής της διδάσκοντας στους μαθητές της Βρετανίας για το Ολοκαύτωμα.
Θάνατος
Η Τάρτζελ πέθανε στις 7 Ιουνίου 2018, σε ηλικία 95 ετών στην Αγγλία. Μετά την είδηση για το θάνατό της, ο επικεφαλής ραβίνος της Βρετανίας, Εφραίμ Μίρβις, την χαρακτήρισε «πραγματικά αξιοσημείωτο επιζών του Ολοκαυτώματος» και είπε, «Η κληρονομιά της είναι ευθύνη μας τώρα».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές συγγραφείς Κατηγορία:Εβραίοι συγγραφείς Κατηγορία:Επιζήσαντες του στρατοπέδου συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλσεν
Μίλε Γιέντινακ
Ο Μίλε Γιέντινακ (Mile Jedinak, 3 Αυγούστου 1984) είναι Αυστραλός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος με την Άστον Βίλα και είναι αρχηγός της εθνικής ομάδας της Αυστραλίας.
Ο Γιέντινακ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Σίδνεϊ και αγωνιζόταν στις ακαδημίες της Σίντεϊ Γιουνάιτεν πριν αγωνιστεί επαγγελματικά με τον σύλλογο. Ακολουθώντας δανεισμός στη Βάρτεκς και τη Σάουθ Κόουστ Γιουνάιτεν, ο Γέντινακ αποκτήθηκε από την Σέντραλ Κόοστ Μαρίνερς. Στη συνέχεια έπαιξε με την Γκεντσλερμπιρλιγκί το 2009 και δανεικός στην Αντάλιασπορ στην Τουρκία, και στη συνέχεια αποκτήθηκε από την Κρύσταλ Παλάς το 2011 και βοήθησε την ομάδα να πάρει την άνοδο. Το 2016 αποκτήθηκε από την Άστον Βίλα.
Ο Γέντινακ έχει πραγματοποιήσει 79 εμφανίσεις με την εθνική ομάδα της Αυστραλίας από το 2008 μέχρι το 2018 και ήταν αρχηγός πάνω από 25 φορές, από το 2014 και έπειτα. Έχει συμμετάσχει στα παγκόσμια κύπελλα 2010, 2014 και 2018, ένω έχει αγωνιστεί σε δύο Κύπελλα Ασίας, και ήταν αρχηγός στο κύπελλο του 2015, το οποίο κατέκτησε η Αυστραλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστραλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστραλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρίσταλ Πάλας ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πρόσωπα κροατικής καταγωγής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2015 Κατηγορία:Αυστραλοί κροατικής καταγωγής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέντραλ Κόουστ Μάρινερς ΦΚ
Μυστήριο Κάστρο
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Το Μυστήριο Κάστρο Το Μυστήριο Κάστρο (αγγλικά: Mystery Castle) βρίσκεται στην πόλη του Φοίνιξ, στην Αριζόνα, στους πρόποδες του South Mountain Park. Χτίστηκε τη δεκαετία του 1930 από τον Μπόις Λούθερ Γκούλεϊ για την κόρη του Μάρι Λου Γκούλεϊ. Αφού έμαθε ότι είχε φυματίωση, ο Γκούλεϊ μετακόμισε από το Σιάτλ στην περιοχή του Φοίνιξ και άρχισε να χτίζει το σπίτι από ανακτημένα και φθηνά υλικά. Ο Μπόις Γκούλεϊ πέθανε το 1945 και η Μάρι Λου και η μητέρα της ειδοποιήθηκαν μέσω δικηγόρου ότι είχαν κληρονομήσει την περιουσία. Λίγο αργότερα, η μητέρα και η κόρη μετακόμισαν.
Κατασκευή
Λέγεται ότι συγκρατείται από ένα συνδυασμό κονιάματος, τσιμέντου, ασβεστίου και κατσικίσιου γάλακτος, το εκτεταμένο κάστρο των 18 δωματίων και των τριών ορόφων είναι χτισμένο από μεγάλη γκάμα υλικών – πέτρα, πλίθα, ανταλλακτικά αυτοκινήτων, σιδηροδρομικές γραμμές που έχουν ανακτηθεί από ορυχείο, τηλεφωνικοί στύλοι κ.λπ. Διαθέτει παρεκκλήσι, καντίνα και μπουντρούμι. Τμήματα του κάστρου παραμένουν ημιτελή και η ηλεκτρική ενέργεια και τα υδραυλικά δεν προστέθηκαν παρά το 1992. Καθώς η άνθηση των κατοικιών προχωρούσε στο Φοίνιξ, νέα ανάπτυξη υπήρξε κοντά στο κάστρο και τα εδάφη του, καθιστώντας το πολύ λιγότερο απομονωμένο.
Η Μάρι Λου Γκούλεϊ πέθανε στις 3 Νοεμβρίου 2010. Το ακίνητο διατηρείται τώρα από το Mystery Castle Foundation, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό 501c3.
Το Μυστήριο Κάστρο έχει οριστεί ως Σημείο Υπερηφάνειας του Φοίνικα.
Το Μυστήριο Κάστρο βανδαλίστηκε εκτενώς στις 6 Μαρτίου 2022 και υπέστη ζημιά ύψους 100.000 δολαρίων όπως υπολογίστηκε. Δεν έχουν γίνει συλλήψεις. Το Κάστρο ήταν κλειστό για περιηγήσεις, αλλά άνοιξε ξανά στις 18 Μαρτίου 2022.
Λα Σαπέλ-Μονμπραντέ
Το Λα Σαπέλ-Μονμπραντέ (γαλλικά: La Chapelle-Montbrandeix, οξιτανικά: La Chapela e Mont Brandés) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαπελώ (γαλλικά: Chapelauds).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Βιέν
Βιρμανική γλώσσα
Η Βιρμανική γλώσσα (Βιρμανικά: မြန်မာဘာသာ, mranmabhasa, ΔΦΑ: <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[mjəmà bada] ) είναι Σινοθιβετιανή γλώσσα που ομιλείται στη Μιανμάρ όπου είναι επίσημη γλώσσα και γλώσσα του Βιρμανικού λαού, τη κύρια εθνική ομάδα της χώρας. Το σύνταγμα της Μιανμάρ αναγνωρίζει επίσημα το αγγλικό όνομα της γλώσσας ως γλώσσα Μιανμάρ. Το 2007 ομιλούταν ως πρώτη γλώσσα από 33 εκατομμύρια άτομα, κυρίως Βιρμανοί και σχετιζόμενες εθνοτικές ομάδες, και ως δεύτερη γλώσσα από 10 εκατ. άτομα, ιδιαίτερα στις εθνοτικές μειονότητες της Μιανμάρ και τις γειτονικές χώρες.
Είναι τονική γλώσσα και σε μεγάλο βαθμό μονοσύλλαβη και αναλυτική. Η σειρά των λέξεων είναι υποκείμενο–αντικείμενο–ρήμα. Είναι μέλος της Λολο-Βιρμανικής ομάδας της Σινοθιβετιανής γλωσσικής οικογένειας. Το Βιρμανικό αλφάβητο προέρχεται από ένα Βραχμικό αλφάβητο, ή το Καντάμπα ή Παλλάβα.
Ταξινόμηση
Τα βιρμανικά ανήκουν στο Νότιο Βιρμανικό κλάδο των Σινοθιβετιανών γλωσσών. Είναι η πιο ευρέως ομιλούμενη γλώσσα των μη σινιτικών Σινοθιβετιανών γλωσσών. Ήταν η πέμπτη σινοθιβετιανή γλώσσα που ανέπτυξε αλφάβητο, μετά τους Κινεζικούς χαρακτήρες, το αλφάβητο Πιου, το Θιβετιανό αλφάβητο και το αλφάβητο Τανγκούτ.
Διάλεκτοι
Η πλειοψηφία των ομιλητών της γλώσσας ζει στην κοιλάδα του ποταμού Ιραουάντι και χρησιμοποιούν διάφορες σε μεγάλο βαθμό παρόμοιες διάλεκτοι, ενώ μια μειοψηφία ομιλεί μη τυποποιημένες διαλέκτους που απαντώνται στις απομακρυσμένες περιοχές της χώρας. Αυτές οι διάλεκτοι περιλαμβάνουν:
Φουλόνι
Το Φουλόνι (γαλλικά: Foulognes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Βιρμανική γλώσσα
Διάλεκτοι
Παρά τις διαφορές στο λεξιλόγιο και την προφορά, υπάρχει αμοιβαία κατανόηση μεταξύ των Βιρμανικών διαλέκτων, καθώς έχουν τους ίδιους τέσσερις τόνους, συμπλέγματα συμφώνων και τη χρήση του βιρμανικού αλφαβήτου. Ωστόσο, αρκετοί διάλεκτοι διαφέρουν σημαντικά από τα Βιρμανικά όσον αφορά το λεξιλόγιο και άλλα.
Φουλόνι
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φουλοναί (γαλλικά: Foulonais).
Βιρμανική γλώσσα
Κοιλάδα του Ποταμού Ιραουάντι
Η πρότυπη διάλεκτος των Βιρμανικών (διαλεκτικό συνεχές Μανταλέι-Γιανγκόν) προέρχεται από την κοιλάδα του Ποταμού Ιραουάντι. Οι περιφερειακές διαφορές μεταξύ των ομιλητών από την Άνω Βιρμανία (π.χ. διάλεκτος Μανταλέι) και των ομιλητών της Κάτω Βιρμανίας (π.χ. διάλεκτος Γιανγκόν) συμβαίνουν στη λεξιλογική επιλογή και όχι στην προφορά. Υπάρχουν μικρές διαφορές στη προφορά μέσα στην κοιλάδα του Ποταμού Ιραουάντι. Για παράδειγμα, για τον όρο ဆွမ်း σημαίνει "προσφορά τροφίμων [σε ένα μοναχό]", οι ομιλητές στη κάτω Βιρμανία χρησιμοποιούν το αντί του, η οποία είναι η προφορά που χρησιμοποιείται στην Άνω Βιρμανία.
Η πρότυπη διάλεκτος αντιπροσωπεύεται από την διάλεκτο Γιανγκόν, λόγω της επιρροής των μέσων ενημέρωσης της σύγχρονης πόλης και την οικονομική της ισχύ. Στο παρελθόν, η διάλεκτος Μανταλέι αντιπροσώπευε τα πρότυπα Βιρμανικά. Το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της διαλέκτου Μανταλέι είναι η χρήση της πρωτοπρόσωπης αντωνυμίας ကျွန်တော် kya.nau <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[tɕənɔ] από τους άνδρες και τις γυναίκες ενώ στην Γιανγκόν η εν λόγω αντωνυμία χρησιμοποιείται από τους άνδρες ομιλητές. Ακόμη, η πρωτοπρόσωπη αντωνυμία ကျွန်မ ''kya.ma. '' <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[tɕəma] χρησιμοποιείται από γυναίκες ομιλητές. Επιπλέον, όσον αφορά την ορολογία της συγγένειας, οι ομιλητές στην Άνω Βιρμανία ξεχωρίζουν την μητρική και πατρική πλευρά της οικογένειας, ενώ οι ομιλητές της Κάτω Βιρμανίας δεν το κάνουν.
Φουλόνι
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Βιρμανική γλώσσα
Εξάπλωση των Βιρμανικών στην Κάτω Βιρμανία
Τα καθομιλούμενα Βιρμανικά είναι εξαιρετικά ομοιόμορφα μεταξύ των ομιλητών της γλώσσας, ιδιαίτερα σε αυτούς που ζουν στην κοιλάδα του Ιραουάντι, οι οποίοι χρησιμοποιούν παραλλαγές των Πρότυπων Βιρμανικών. Η πρώτη μεγάλη αιτία για την ομοιομορφία είναι το παραδοσιακό Βουδιστικό μοναστικό σύστημα εκπαίδευσης, το οποίο ενθάρρυνε την εκπαίδευση και την ομοιομορφία στην γλώσσα σε όλη την ανώτερη κοιλάδα του Ιραουάντι, παραδοσιακή πατρίδα των Βιρμανών.
Σύμφωνα με την Βρετανική απογραφή του 1891 που διεξήχθη πέντε χρόνια μετά την προσάρτηση ολόκληρης της χώρας, όπου η Βιρμανία Κονμπαούνγκ είχε "ασυνήθιστα υψηλό αλφαβητισμό ανδρών" καθώς το 62.5% των ατόμων 25 ετών και άνω της Άνω Βιρμανίας μπορούσαν να γράψουν και να διαβάσουν. Το ποσοστό θα ήταν πολύ υψηλότερο αν οι μη Βιρμανοί (π.χ. Τσιν, Κατσίν κ.ά.) είχαν αποκλειστεί. Για το σύνολο της χώρας, το ποσοστό αλφαβητισμού ήταν 49% για τους άνδρες και 5.5% για τις γυναίκες.
Η μετανάστευση ομιλητών της γλώσσας Βιρμανικής καταγωγής στη Κάτω Βιρμανία είναι σχετικά πρόσφατη. Ακόμη και στα μέσα της δεκαετίας του 1700, η Αυστροασιατική γλώσσα Μον ήταν η κύρια γλώσσα της Κάτω Βιρμανίας και των Μον που την κατοικούσαν. Μετά την νίκη της βιρμανόφωνης δυναστείας Κονμπαούνγκ επί του Αποκατεστημένου Βασιλείου Χανθαουάντι των Μον το 1757, η μετάβαση στα βιρμανικά ξεκίνησε στην Κάτω Βιρμανία. Το 1830 εκτιμάται ότι περίπου το 90% του πληθυσμού της περιοχής αυτοπροσδιοριζόταν ως Βιρμανοί (και έτσι ως ομιλητές της Βιρμανικής) λόγω της εισροής ανθρώπων από την Άνω Βιρμανία, της αφομοίωσης και της επιγαμίας. Στην Βρετανική αποικιακή εποχή, οι Βρετανοί, ιδιαίτερα προσανατολισμένοι προς την παραγωγή ρυζιού, καθώς και λόγω της πολιτικής αστάθειας στην Άνω Βιρμανία, επιτάχυναν από την μετανάστευση.
Έξω από την λεκάνη Ιραουάντι
Οι πιο διακριτές μη τυποποιημένες ποικιλίες αναδύθηκαν καθώς καθεμιά μετακινούνταν από την κοιλάδα του Ποταμού Ιραουάντι προς τις περιφερειακές περιοχές της χώρας. Οι ποικιλίες αυτές περιλαμβάνουν τις διαλέκτους Γιάου, Παλάου, Μιέικ (Μεργκέζικα), Ταβογιάν και Ίνθα. Παρά τις σημαντικές διαφορές στο λεξιλόγιο και τη προφορά, υπάρχει αμοιβαία κατανόηση μεταξύ των περισσότερων Βιρμανικών διαλέκτων. Διάλεκτοι στην περιφέρεια Τανινθάργι, συμπεριλαμβανομένων των Παλάου, Μεργκέζικων και Ταβογιάν, είναι ιδιαίτερα συντηρητικές σε σύγκριση με τα Πρότυπα Βιρμανικά. Οι διάλεκτοι Ταβογιάν και Ίνθα έχουν διατηρήσει το μέσο, τα οποία βρίσκονται μόνο σε παλαιές Βιρμανικές επιγραφές. Η διάλεκτος Μιέικ έχει 250.000 ομιλητές ενώ η Ταβογιάν έχει 400.000.
Το πιο έντονο χαρακτηριστικό της Αρακανέζικης γλώσσας της πολιτείας του Ραχίν είναι η διατήρηση του ήχου <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[ɹ], ο οποίος έχει γίνει <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[j] στα πρότυπα Βιρμανικά. Επίσης, τα αρακανέζικα διαθέτουν μια ποικιλία φωνηεντικών διαφορών, όπως η συγχώνευση των φωνηέντων ဧ <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[e] και ဣ <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[i]. Ως εκ τούτου π.χ. η λέξη "αίμα" သွေး προφέρεται <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[θwé] στα πρότυπα Βιρμανικά και <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[θwí] στα Αρακανέζικα.
Αλφάβητο
μικρογραφία|Δείγματα διαφόρων στυλ του βιρμανικού αλφαβήτου Το Βιρμανικό αλφάβητο αποτελείται από 33 γράμματα και 12 φωνήεντα, και γράφεται από αριστερά προς τα δεξιά. Τα κενά ανάμεσα στις λέξεις δεν είναι απαραίτητο αν και η σύγχρονη γραφή συνήθως περιέχει κενά διαστήματα μετά από κάθε πρόταση για την ενίσχυση της αναγνωσιμότητας. Χαρακτηρίζεται από κυκλικά γράμματα και διακριτικά. Το αλφάβητο είναι αμπουγκίντα, καθώς όλα τα γράμματα έχουν έμφυτο φωνήεν အ ''α. ''Τα σύμφωνα τοποθετούνται σε έξι ομάδες συμφώνων (που ονομάζεται ဝဂ် με βάση άρθρωσης, όπως και άλλα Βραχμικά αλφάβητα). Οι σημάνσεις τόνων και τροποποιήσεις φωνηέντων γράφονται ως διακριτικά τοποθετημένα αριστερά, δεξιά, πάνω ή κάτω από τα γράμματα.
Τα γραπτά βιρμανικά χρονολογούνται από την πρώιμη Ειδωλολατρική περίοδο. Οι μελετητές της βρετανικής αποικιακής εποχής πίστευαν ότι το βιρμανικό αλφάβητο αναπτύχθηκε γύρω στο 1058 από το αλφάβητο Μον. Ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν ότι το βιρμανικό αλφάβητο ήταν σε χρήση τουλάχιστον από το 1035 (ίσως και από το 984), ενώ το νωρίτερο βιρμανικό αλφάβητο Μον, το οποίο διαφέρει από το Ταϊλανδικό αλφάβητο Μον χρονολογείται από το 1093. Το βιρμανικό αλφάβητο μπορεί να προέρχεται από το αλφάβητο Πιου. (Τα αλφάβητα Πιου και Μον είναι παράγωγα του Βραχμικού αλφαβήτου). Η Βιρμανική ορθογραφία αρχικά ακολούθησε τετραγωνική μορφή, αλλά η σημερινή μορφή υπάρχει από τον 17ο αιώνα, όταν η λαϊκή γραφή οδήγησε σε ευρύτερη χρήση φύλλων φοίνικα και διπλωμένου χαρτιού γνωστά ως παραμπάικ ပုရပိုက်. Μεγάλο μέρος της ορθογραφίας και γραφής των Βιρμανικών χρονολογείται από τα Μέσα Βιρμανικά. Μέχρι τον 18ο αιώνα, δεν υπήρχε τυποποιημένη μορφή για τη γλώσσα. Από τον 19ο αιώνα και μετά, οι ορθογράφοι δημιούργησαν ορθογράφους για τη μεταρρύθμιση της βιρμανικής ορθογραφίας, καθώς προέκυψαν ασάφειες για την ορθογραφία των συγχωνευμένων ήχων. Κατά τη διάρκεια της Βρετανικής αποικιοκρατίας, η Βιρμανική ορθογραφία τυποποιήθηκε από λεξικά και στην ορθογραφία. Η τελευταία αρχή ορθογραφίας, η Μιανμάρ Σαλονπαούνγκ Θάτπον Κιάν (မြန်မာ စာလုံးပေါင်း သတ်ပုံ ကျမ်း), δημιουργήθηκε το 1978, κατόπιν αιτήματος της κυβέρνησης της Βιρμανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες του Μπανγκλαντές Κατηγορία:Γλώσσες της Μιανμάρ Κατηγορία:Τονικές γλώσσες
Κοινότητα Αρχαίας Ελευθέρνης
Η Κοινότητα Αρχαίας Ελεύθερνας είναι κοινότητα του Δήμου Ρεθύμνης της Περιφερειακής Ενότητας Ρεθύμνου στην Κρήτη, η οποία συστάθηκε για πρώτη φορά το 1925 ως Κοινότητα Πρινέ με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και ως έδρα της ορίστηκε ο οικισμός Πρινές (η παλιά ονομασία της Αρχαίας Ελεύθερνας). Μετονομάστηκε το 1987 με το ΦΕΚ 87Α - 09/06/1987 Είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 10,076 χμ² (2011).
Πληθυσμός
Περιλαμβάνοντας μόνο την έδρα της έχει 115 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Κοινοτάρχες
ΗκΚοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Κωνσταντίνο Παρασύρη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Σαπτελά
Το Σαπτελά (γαλλικά: Chaptelat, οξιτανικά: Chaptalac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Βιέν
Συμμετοχή της Σομαλίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Η Σομαλία μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 1972.
Γενικές πληροφορίες
Μέχρι και τους Αγώνες του 2016, μόνο αθλητές στίβου είχαν εκπροσωπήσει τη χώρα στις Ολυμπιάδες. Τη διαφορά έκανε η Ράμλα Άλι που έλαβε μέρος στο άθλημα της πυγμαχίας στους Αγώνες του 2020. Επίσης, χαρακτηριστικό είναι πως πολλοί αθλητές έχουν εγκαταλείψει τη Σομαλία και έχουν αγωνιστεί για άλλα έθνη λόγω της ασταθούς πολιτικής κατάστασης στη χώρα. Ένας εξ αυτών είναι ο Μοχάμεντ Μο Φάρα, τετράκις χρυσός Ολυμπιονίκης στους δρόμους μεγάλων αποστάσεων με τα χρώματα της Μεγάλης Βρετανίας.
Η Σομαλία δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Σημαιοφόροι
thumb|320px|Ο Αλί Ιντόου Χασάν κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης των [[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020|Ολυμπιακών Αγώνων του 2020 στο Τόκιο.]]
Συμμετέχοντες
thumb|320px|Ο Αμπντί Μπιλέ (δεξιά) τερμάτισε πέμπτος στην προημιτελική σειρά του στα 800 μέτρα στους [[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1984|Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984, αφήνοντας πίσω του τον Όουεν Χάμιλτον (αριστερά) από τη Τζαμάικα.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σομαλια Κατηγορία:Αθλητισμός στη Σομαλία
Φουρς
Το Φουρς (γαλλικά: Fourches) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φουρσύ (γαλλικά: Fourchus).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Φουρνώ-λε-Βαλ
Το Φουρνώ-λε-Βαλ (γαλλικά: Fourneaux-le-Val) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Κατακόμβες της Οδησσού
Οι Κατακόμβες της Οδησσού είναι ένα δαιδαλώδες δίκτυο στοών κάτω από την πόλη της Οδησσού, στη νοτιοανατολική Ουκρανία. Πρόκειται για το μεγαλύτερο υπόγειο δίκτυο στοών στο κόσμο καθώς εκτείνεται σε μήκος περίπου 2.500 χιλιομέτρων και φτάνει μέχρι τα περίχωρα της πόλης.
Επισκέψιμο για το κοινό είναι σήμερα ένα μικρό τμήμα από τις κατακόμβες, στο «Μουσείο της Δόξας των Παρτιζάνων», στο Νερουμπάισκογιε, βόρεια της Οδησσού.
Κατασκευή και χρήση των κατακόμβων
Η δημιουργία των κατακόμβων της Οδησσού οφείλεται κυρίως στις εκσκαφές ψαμμίτη, τον οποίο οι κάτοικοι χρησιμοποιούσαν στη κατασκευή των προσόψεων των σπιτιών τους. Οι εκσκαφές ξεκίνησαν με την ίδρυση της πόλης, στα τέλη του 18ου αιώνα, και συνεχίστηκαν, με μεγαλύτερη ένταση, τον επόμενο αιώνα, και κυρίως το διάστημα 1830 –1860.
Για περίπου δυόμισι χρόνια κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου οι Σοβιετικοί αντάρτες έβρισκαν καταφύγιο στις κατακόμβες της Οδησσού. Οι στοές χρησιμοποιήθηκαν και από τους Ναζί για να κρύψουν τα πτώματα των ανταρτών που είχαν σκοτώσει.
Παραπομπες
Κατηγορία:Οδησσός
Τσετσίλια Πλάτερ-Ζίμπερκ
Η Τσετσίλια Πλάτερ-Ζίμπερκ (πολωνικά: Cecylia Plater-Zyberk), οικόσημο Πλάτερ, (8 Μαΐου 1853, Πας - 6 Ιανουαρίου 1920, Βαρσοβία) ήταν Πολωνή κοινωνική ακτιβίστρια, εκπαιδευτικός, δημοσιογράφος και μοχανή. Ίδρυσε διάφορα σχολεία και φιλανθρωπικές εταιρείες.
Ζωή
Η Τσετσίλια Πλάτερ-Ζίμπερκ ήταν η κόρη και το όγδοο παιδί του Κόμη Καζίμιες Πλάτερ-Ζίμπερκ και της Λουντβίκα, το γένος Μπορέβιτς. Από την πλευρά του πατέρα της καταγόταν από δύο επιφανείς γερμανικές οικογένειες: την Πλάτερ φον Μπρόελς από τη Βεστφαλία και τη Σίμπεργκ ζου Βίσλινγκ, αρχικά από την κοιλάδα του Ρουρ, που έφτασε στην Κουρλάνδη με το Τευτονικό Τάγμα. Μετά την εκπαίδευση κατ΄ οίκον στο οικογενειακό κτήμα, «Σχλόσμπεργκ» στην Κουρλάνδη, παρακολούθησε την Κοινωνία της Ιερής Καρδιάς στο Ποζεν (τώρα Πόζναν). Κατά τη διάρκεια του 1879-1880 παρακολούθησε μια σχολή χειροτεχνίας στο Παρίσι. Κατά την επιστροφή της, εγκαταστάθηκε στη Βαρσοβία όπου εξελίχθηκε ως αρχιράφτρια.
Το 1880, μπήκε στο μοναστήρι των Αγγελιοφόρων της Μητέρας Μαρίας στη Βαρσοβία - ένα θρησκευτικό ίδρυμα που δεν χρησιμοποιούσε τα θρησκευτικά άμφια. Για αρκετά χρόνια ήταν η ανώτερη του οίκου της Βαρσοβίας.
Το 1883, η Πλάτερ-Ζίμπερκ ίδρυσε μια σχολή χειροτεχνίας για κορίτσια που ακολουθήθηκε το 1886 από ένα γυμνάσιο θηλεων. Το 1917 πέτυχε πλήρη αναγνώριση από την Εκπαιδευτική Αρχή. Αναζωογονήθηκε το 1993 ως ιδιωτική σχολή θηλέων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που πήρε το όνομά της από την Τσετσίλια Πλάτερ-Ζίμπερκ. Το δεύτερο ίδρυμά της ήταν στο Χιλίτσκι το 1891, αυτή τη φορά ένα αγροτικό σχολείο, που προοριζόταν επίσης για κορίτσια. Έγινε το αγροτικό Λύκειο Χιλίτσκι. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και την επιστροφή της Πολωνίας στην πλήρη ανεξαρτησία, το σχολείο ονομάζεται πλέον «Κέντρο Τσετσίλια Πλάτερ-Ζίμπερκ για Συνεχιζόμενη Αγροτική Εκπαίδευση».
Επιπλέον, έκανε μαθήματα εκπαίδευσης και τήρησης βιβλίων.
Κοινωνικός ακτιβισμός
Με την Καζιμιέρα Πρότσεκ ίδρυσε την Πολωνική Καθολική Ένωση Γυναικών το 1904, της οποίας ήταν πρόεδρος για δύο χρόνια. Ήταν επίσης συνιδρύτρια της Εταιρείας Γυναικών Ιδιοκτητών Γης. Συνεργάστηκε με τον επίσκοπο Γιούργκις Ματουλάιτις-Ματουλεβίτσιους, τους Φίλους των Νέων με στόχο τη συνεργασία με νέους. Οι άλλες φιλανθρωπικές προσπάθειές της επικεντρώθηκαν στη βοήθεια παιδιών και νέων.
Ο Τσετσίλια Πλάτερ-Ζίμπερκ πέθανε το 1920 και θάφτηκε στον οικογενειακό οστεοφυλάκιο στο κοιμητήριο Ποβόνσκι.
Εκδόσεις
Ήταν συγγραφέας 35 βιβλίων και φυλλαδίων καθώς και πολλών άρθρων. Συνήθως έγραφε με ένα από τα πολλά ψευδώνυμα - CPZ, Father Boguslaw, Heather ή Ciccada. Το θέμα της κυμαινόταν μεταξύ της Παιδαγωγικής και των κοινωνικών και θρησκευτικών θεμάτων, συμπεριλαμβανομένης της θέσης των γυναικών στην κοινωνία. Θεωρείται πρόδρομος του Φιλελεύθερου Καθολικισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνές δημοσιογράφοι Κατηγορία:Πολωνοί παιδαγωγοί Κατηγορία:Πολωνικοί εκπαιδευτικοί θεωρητικοί Κατηγορία:Οικογένεια Πλάτερ Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Πολωνοί γερμανικής καταγωγής Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Playgirl
Το Playgirl είναι ένα αμερικάνικο περιοδικό, που εκτός από τους γυμνούς άνδρες, παρουσιάζει επίσης άρθρα γενικού ενδιαφέροντος, με θέματα όπως το τρόπο ζωής και ειδήσεις διασήμων. Στη δεκαετία του 1970 και του 1980, το περιοδικό εκδιδόταν μηνιαίως και κυκλοφορούσε κυρίως σε γυναίκες, παρόλο που είχε σημαντική αναγνώριση και από ομοφυλόφιλους άνδρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης τις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Ερωτικά περιοδικά
Λε Φουρνέ
Το Λε Φουρνέ (γαλλικά: Le Fournet) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Σατώ-Σερβίξ
Το Σατώ-Σερβίξ (γαλλικά: Château-Chervix, οξιτανικά: Chasteu Chervic) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Λε Φουρνέ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Σατώ-Σερβίξ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σατελώ (γαλλικά: Châtelauds).
Φουρνεβίλ
Το Φουρνεβίλ (γαλλικά: Fourneville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φουρνεβιλαί (γαλλικά: Fournevillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μαλάμω (1960)
Η Μαλάμω είναι μια ελληνική ταινία του 1960, γνωστή και ως Μου πήραν την αγάπη μου.
Πλοκή
Η Μαλάμω (Σόνια Ζωίδου), μια όμορφη χωριατοπούλα, δεν δέχεται να τηρήσει τη συμφωνία που είχε κάνει ο νεκρός πλέον πατέρας της, υποσχόμενος ότι θα την παντρέψει με τον Γιώργα (Χριστόφορος Νέζερ), τον γιο ενός πλούσιου συγχωριανού. Αγαπά τον Κωνσταντή (Λευτέρης Βουρνάς), αλλά στη σχέση αυτή αντιδρά ο αδερφός της, ο Τάσος (Ανέστης Βλάχος), ο οποίος θέλει να τιμήσει τον λόγο του πατέρα τους, παρά το γεγονός ότι αντιπαθεί την επιλογή του νεκρού.
Παραγωγή και παραλειπόμενα
Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1960-1961 και, κόβοντας 14.405 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 38η θέση ανάμεσα σε 58 ταινίες της ίδιας σεζόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1960 Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χρήστου Μουραμπά Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Σατωνέφ-λα-Φορέ
Το Σατωνέφ-λα-Φορέ (γαλλικά: Châteauneuf-la-Forêt, οξιτανικά: Chasteu Nuòu) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καστελνεβιέν (γαλλικά: Castelneuviens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Βιέν
Αγλαοφένια
Η αγλαοφένια (Aglaophenia) είναι γένος υδρόζωων που ανήκει στην ομώνυμη οικογένεια αγλαοφενιίδες. Μορφολογικώς είναι υδροπολύποδες (κοινώς «νεροχτάποδα»), παρόμοιοι με εκείνους της οικογένειας σερτουλαριίδες, στην οποία παλαιότερα κατατάσσονταν. Σήμερα ταξινομούνται στο γένος αυτό τα εξής είδη :
Πηγές
«Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 583
Αγλαοφενια
Σατωπονσάκ
Το Σατωπονσάκ (γαλλικά: Châteauponsac, οξιτανικά: Chasteu Ponçac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σατελώ (γαλλικά: Châtelauds).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Βιέν
Κοινότητα Κυριάννας
Η Κοινότητα Κυριάννας είναι κοινότητα του Δήμου Ρεθύμνης της Περιφερειακής Ενότητας Ρεθύμνου στην Κρήτη, η οποία συστάθηκε για πρώτη φορά το 1925 ως Κοινότητα Αμνάτου με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα της ορίστηκε ο οικισμός Αμνάτος (η παλιά ονομασία της Κυριάννας). Μετονομάστηκε το 1927 με το ΦΕΚ 19Β - 16/03/1927. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της έχει 348 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Γενς Γιάκομπ Ασμούσεν Βόρσε
Ο Γενς Γιάκομπ Ασμούσεν Βόρσε (Jens Jacob Asmussen Worsaae) (14 Μαρτίου 1821 – 15 Αυγούστου 1885) ήταν Δανός αρχαιολόγος, ιστορικός και πολιτικός, επίσης ο δεύτερος διευθυντής του Εθνικού Μουσείου της Δανίας (1865–1874). Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη θεμελίωση της επιστημονικής αρχαιολογίας. Ο Βόρσε ήταν ο πρώτος που ανέσκαψε και χρησιμοποίησε τη στρωματογραφία για να αποδείξει την ακολουθία του συστήματος των τριών εποχών εποχών. Ήταν επίσης πρωτοπόρος στην ανάπτυξη της παλαιοβοτανικής μέσω των ανασκαφών του στους τυρφώνες της Γιουτλάνδης. Υπηρέτησε, επίσης, ως υπουργός πολιτισμού της Δανίας για τον Κρίστεν Αντρέας Φόνεσμπεχ (Christen Andreas Fonnesbech) από το 1874 έως το 1875.
Πρώιμος βίος και εκπαίδευση
Ο Βόρσε γεννήθηκε στο Βέιλε της Δανίας το 1821. Ήταν το πέμπτο από τα έντεκα παιδιά που γεννήθηκαν σε πλούσια, μορφωμένη οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν δημόσιος υπάλληλος (ταμίας κομητείας) για την κομητεία Βέιλε και μέλος της Βασιλικής Εταιρείας Βορείων Αρχαιοτήτων.
Τα αρχαιολογικά ενδιαφέροντα του Βόρσε ξεκίνησαν το 1832 όταν ο πατέρας του του έδωσε δύο λίθινα τσεκούρια, το ένα που είχε βρεθεί στη γη του και το άλλο που ανακτήθηκε κατά τη βυθοκόρηση του λιμανιού του Βέιλε. Ο Βόρσε εμπνεύστηκε και άρχισε να ψάχνει στην ανατολική ακτή της Γιουτλάνδης, πριν επεκτείνει την περιοχή έρευνάς του στην κεντρική και νότια Γιουτλάνδη.
Το 1835, ενώ ήταν στο σχολείο στο Ράντερς, ο Βόρσε προσκλήθηκε να συμμετάσχει σε ανασκαφή ενός τάφου στο Μπίχολμ (Bygholm), έξω από το Χόρσενς. Συμμετείχε, επίσης, σε ανασκαφές κοντά στο Γιέλινγκε (Jellinge) το επόμενο έτος.
Το 1838 ξεκίνησε σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, αποφοιτώντας το 1841. Εκλέχτηκε μέλος της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας το 1869.
Σταδιοδρομία και συνεισφορές
Ενώ βρισκόταν στην Κοπεγχάγη για το κολέγιο, ο Βόρσε άρχισε να εργάζεται ως εθελοντής με τον Κρίστιαν Γιούργκενσεν Τόμσεν, τον πρώτο διευθυντή του Εθνικού Μουσείου της Δανίας. Έμαθε τις μεθόδους του Τόμσεν για τη χρονολόγηση αντικειμένων και την ελεγχόμενη αρχαιολογικής ανασκαφή.
Μη θέλοντας να συνεχίσει να εργάζεται χωρίς αμοιβή, βρήκε προστάτη τον Χριστιανό Η΄. Κατόπιν αιτήματος του Χριστιανού Η΄, ο Βόρσε έγραψε το The Primeval Antiquities of Denmark (Danmarks Oldtid oplyst ved Oldsager og Gravhøie), επισκόπηση του δανικού αρχαιολογικού πεδίου. Εκεί εξήγησε την αρχαιολογία και το σύστημα των τριών εποχών. Το έργο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1843 στη Δανία και έγινε ευρέως δημοφιλές. Ο Βόρσε αντέδρασε ενάντια στην κρατούσα τότε άποψη της προϊστορίας στη Δανία, περισσότερο από τον Τόμσεν. Ο ιστορικός Suhm προσδιόρισε την πρωτοϊστορική περίοδο ως «θρυλική εποχή». Σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να μελετηθεί από τους παλαιοσκανδιναβικούς μύθους και θρύλους. Ερμήνευσε τους σκανδιναβικούς θεούς και τις μυθικές μορφές ως βασιλείς και ηγέτες των προϊστορικών λαών. Ο Βόρσε απέρριψε αυτή την άποψη της προϊστορίας ως ευφημισμό. Θεωρούσε ότι η προϊστορία ήταν μια περίοδος που έπρεπε να ερευνηθεί καλύτερα όχι από ιστορικούς, αλλά από αρχαιολόγους, που ασχολούνταν με τα υλικά τέχνεργα. Πίστευε ότι η γνώση που μπορεί να αποκτηθεί για την προϊστορία θα ήταν αναγκαστικά διαφορετική ποιοτικά από τη γνώση των ιστορικών περιόδων, βασισμένη σε γραπτά κείμενα.
Ο Βόρσε δούλευε σε ένα πλαίσιο εθνικιστικού αγώνα. Στα μέσα του 19ου αιώνα, εν μέσω δανογερμανικής πολιτικής έντασης, ο Νορβηγός λόγιος και εθνικιστής Πίτερ Αντρέας Μουντς (Peter Andreas Munch) παρείχε στους Γερμανούς επιχειρήματα για εισβολή στη Δανία, προτείνοντας ότι η Δανία είχε αρχικά εποικιστεί από Γερμανούς. Στον αντίποδα ο Βόρσε υποστήριξε ότι οι προϊστορικοί λαοί των αρχαιολογικών αρχείων δεν μπορούσαν να ταυτιστούν με κανέναν σύγχρονο λαό λόγω του καθαρού χρονοδιαγράμματος που εμπλέκεται. Ωστόσο, το έργο του για τις αρχαιότητες της Δανίας θεωρήθηκε πως σήμαινε ότι οι Δανοί ιθαγενείς είχαν μακρά ιστορία στην περιοχή.
Το 1847 ο Βόρσε διορίστηκε Επιθεωρητής Συντήρησης Αρχαιοτήτων Μνημείων. Εργάστηκε για τη διατήρηση περιοχών και διηύθυνε ανασκαφές σε όλη τη χώρα. Με ελεγχόμενη ανασκαφή και ανάλυση της στρωματογραφίας, βρήκε αντικείμενα που υποστήριζαν το Σύστημα Τριών Εποχών του Τόμσεν, που παλαιότερα βασιζόταν στη συλλογή τεχνέργων του μουσείου. Χρησιμοποιώντας τις μελέτες του Nilsson για την επιβίωση κατά την προϊστορία και τις μελέτες του Δανού γεωλόγου Johannes Japetus Steenstrup για τις αλλαγές στην προϊστορική δασοκομία, ο Βόρσε άρχισε να εξερευνά τα όρια του τι μπορεί να είναι γνωστό για την προϊστορία. Σε εκείνη την περίοδο, όσοι μπορούσαν να κατανοήσουν την έννοια της προϊστορίας, δυσκολεύονταν να φανταστούν ότι οι πολιτιστικές εξελίξεις μπορούσαν να καλυφθούν από το σύστημα των τριών εποχών. Σε ανασκαφές σε τοποθεσίες της λίθινης εποχής, ο Βόρσε διέκρινε ότι υπήρχαν διακριτές τάσεις ταυτόχρονης εμφάνισης περιόδων με απλά εργαλεία, σημάδια κυνηγιού και αλιείας, όπως επίσης και με οστά σκύλων ως μόνη απόδειξη κατοικίδιων ζώων. Αυτή η περίοδος συνδέθηκε με την ανακάλυψη τεράστιων σωρών απορριμμάτων που παράγονταν από τροφοσυλλέκτες που έτρωγαν στρείδια. Ο Βόρσε σχολίασε στο ημερολόγιό του ότι «αυτοί οι τεράστιοι σωροί από όστρεα πρέπει να αντιπροσωπεύουν τα υπολείμματα των γευμάτων που έτρωγαν οι άνθρωποι της λίθινης εποχής».
Ο Βόρσε προσδιόρισε ότι ένα δεύτερο υποσύνολο των αποθέσεων της λίθινης εποχής, που σχετίζεται με ταφές ντολμέν, παρουσίαζε σημάδια κτηνοτροφίας και γεωργίας. Ακολουθώντας τις αναλύσεις του Nilsson, ο Worsaae πρότεινε ότι η Εποχή του Λίθου περιείχε μια διακριτή περίοδο αναζήτησης τροφής και μια γεωργική περίοδο, κάτι που θα μπορούσε να αποδειχθεί από τα διαθέσιμα τέχνεργα. Αναγνώρισε επίσης ότι τα ευρήματα από σπήλαια στη Γαλλία προϋπήρχαν ακόμη και της λίθινης περιόδου της Δανίας για αναζήτηση τροφής. Ήταν ίσως ο πρώτος που οραματίστηκε αυτό που κατέληξε ως διαχωρισμός μεταξύ Παλαιολιθικής, Μεσολιθικής και Νεολιθικής περιόδου. Οι σχετικές ταξινομήσεις και έγιναν από τον Βρετανό ερευνητή John Lubbock, 1st Baron Avebury το 1865.
Το πρώιμο έργο του Βόρσε, The Primeval Antiquities of Denmark (Danmarks Oldtid oplyst ved Oldsager og Gravhøie), στο οποίο εξήγησε το σύστημα των τριών εποχών, δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1843 στη Δανία και στα αγγλικά το 1849. Επηρέασε έντονα τους ερευνητές στη Μεγάλη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Για παράδειγμα, ο Λιούις Χένρι Μόργκαν (Lewis Henry Morgan), πρωτοπόρος Αμερικανός εθνολόγος, ανέπτυξε το δικό του σύστημα προϊστορίας τριών σταδίων στο βιβλίο του Ancient Society (1877). Υποστήριξε τη θεωρία ότι οι προϊστορικοί λαοί πέρασαν από προοδευτικά στάδια «αγριότητας», «βαρβαρότητας» και «πολιτισμού», για να εντοπιστούν με διάφορα κριτήρια, συμπεριλαμβανομένων των συγγενικών και κοινωνικών δομών τους, καθώς και των εργαλείων και της καλλιέργειας.
Προσωπική ζωή
Ο Βόρσε παντρεύτηκε τη Severine Jacobine Grevencop-Castenschiold, μέλος της εξέχουσας οικογένειας Grevencop-Castenschiold. Απέκτησαν δύο κόρες. Η Jacobine Cathrine Margrethe Worsaae (1869–1951), η μεγαλύτερη των δύο, παντρεύτηκε τον πολιτικό και κυβερνήτη των Δανικών Δυτικών Ινδιών Χένρι Κόνοου (Henri Konow). Η μικρότερη αδερφή της, Caroline "Lilli" Alvilda Nini Worsaae, πέθανε μόλις 22 ετών.
Ο Βόρσε και η σύζυγός του έζησαν στο κτήμα του πεθερού του Hagestedgaard για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Εκεί πέθανε το 1885.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δανοί αρχαιολόγοι
Πσεμίσουαφ Πουαχέτα
Ο Πσεμίσουαφ Πουαχέτα (πολωνικά:Przemysław Płacheta, γενν. στις 23 Μαρτίου 1998) είναι Πολωνός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για τη Σλονσκ Βρότσουαβ.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Πουαχέτα έχει αγωνιστεί, κατά σειρά, στις ακαδημίες των Πελίκαν Γουόβιτς, ΓΚΣ Γουντς, ΟΚΣ ΣΜΣ Γουντς, Πολόνια Βαρσοβίας και ΡΜ Λειψία.
Στις 10 Ιανουαρίου 2018, εντάχθηκε στην ΜΚΠ Πόγκον Σιέντλτσε, με ελεύθερη μεταγραφή.
Τη σεζόν 2018-19, αγωνίστηκε στην Εκστρακλάσα με την Ποντμπεσκίτζιε Μπιέλσκο-Μπιάουα.
Το καλοκαίρι του 2019, εντάχθηκε στην Σλόνσκ Βρότσουαβ για 150.000 ευρώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΓ Σόνενχοφ Γκροσάσπαχ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 3. Λίγκα Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΜΚΠ Πόγκον Σιέντλτσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1 Λίγκα Πολωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ποντμπεσκίτζιε Μπιέλσκο-Μπιάουα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σλασκ Βρότσλαβ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Αντονί
Το Αντονί (γαλλικά: Antony) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ω-ντε-Σεν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αντονιέν (γαλλικά: Antoniens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ω-ντε-Σεν
Λε Σατενέ-αν-Ντονιόν
Το Λε Σατενέ-αν-Ντονιόν (γαλλικά: Le Châtenet-en-Dognon, οξιτανικά: Lo Chastanèt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Βιέν, στη διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σατελώ (γαλλικά: Châtelauds).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Βιέν
Ιωάννης Αρδάμης
Ο Ιωάννης Αρδάμης (1907 – 9 Νοεμβρίου 1958) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος.
Γεννήθηκε στις Καρυές Λακωνίας. Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία το 1930 και ήταν αρχισυντάκτης της εφημερίδας Βραδυνή. Ήταν επίσης αρχισυντάκτης στην εβδομαδιαία επιθεώρηση "Ανεξαρτησία". Διετέλεσε και ανταποκριτής εφημερίδων του εξωτερικού. Πέθανε αιφνίδια από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία μόλις 51 ετών. Κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Ανιέρ-συρ-Σεν
Το Ανιέρ-συρ-Σεν (γαλλικά: Asnières-sur-Seine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ω-ντε-Σεν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ω-ντε-Σεν
Ανιέλα Κούπιετς
Η Ανιέλα Κούπιετς (πολωνικά: Aniela Kupiec) (5 Απριλίου 1920 - 11 Σεπτεμβρίου 2019) ήταν Πολωνή ποιήτρια και δημόσια προσωπικότητα από την περιοχή Ζαόλζιε της Σιλεσίας του Τσιέσιν στην Τσεχία. Έγραψε την ποίησή της στην τσιεσινική σιλεσική διάλεκτο.
Ζωή
Ο Κούπιετς γεννήθηκε στις 5 Απριλίου 1920 στο Νίντεκ στη Σιλεσία του Τσιέσιν. Η οικογένειά της, Μιλέρσκι, μπορούσε να εντοπίσει την κληρονομιά της πίσω μέχρι τον 17ο αιώνα. Τρεις μήνες μετά τη γέννησή της, η περιοχή της Σιλεσίας του Τσιέσιν όπου γεννήθηκε, διαιρέθηκε μεταξύ Πολωνίας και Τσεχοσλοβακίας ως αποτέλεσμα του Συνεδρίου του Σπα του 1920. Το χωριό Νίντεκ όπου ζούσε η οικογένειά της βρέθηκε στην τσεχική πλευρά των συνόρων.
Ήταν μία ένθερμη αναγνώστρια που μνημονεύεται για τη φροντίδα μιας αγελάδας με ένα βιβλίο στο χέρι της. Γνώρισε τον μελλοντικό σύζυγό της, τον Γιαν Κούπιετς, σε πολωνικές οργανώσεις στα νιάτα της. Κατά τη διάρκεια της κατοχής από τη ναζιστική Γερμανία έπρεπε να εργαστεί σκληρά σε χειρονακτικές δουλειές σε ένα δάσος. Αυτή ήταν μια ανεπιθύμητη αλλαγή από τη δουλειά γραφείου που έκανε για λίγο στο Třinec Iron and Steel Works, πριν ο πόλεμος της κοστίσει αυτή τη δουλειά. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1945, παντρεύτηκε τον Γιαν Κούπιετς. Το Ζαόλζιε έγινε ξανά μέρος της Τσεχοσλοβακίας. Μετά το κομμουνιστικό πραξικόπημα του 1948, αυτή και ο σύζυγός της δεν ήταν αξιόπιστοι πολίτες. Τελικά όμως ο σύζυγός της έγινε διευθυντής ενός πολωνικού δημοτικού σχολείου.
Στη δεκαετία του 1950 ασχολήθηκε με λαϊκές δραστηριότητες της Πολωνικής Πολιτιστικής και Εκπαιδευτικής Ένωσης και στη μετεωρολογία, όπου κατέγραψε δεδομένα για τον καιρό. Έγραφε πάντα ποιήματα, αλλά δεν θεωρούσε τον εαυτό της ως ποιήτρια και μόλις το 1981 εκδόθηκε το πρώτο της βιβλίο ποίησης. Ένα δεύτερο ακολούθησε τον επόμενο χρόνο. Οι κύριες λογοτεχνικές γλώσσες που χρησιμοποιούνται στη Σιλεσία του Τσιέσιν είναι η τσεχική και η πολωνική. Ωστόσο, αρκετοί συγγραφείς και ποιητές έγραψαν στην τσιεσινική σιλεσική διάλεκτο, συμπεριλαμβανομένων των Πάβεου Κούμπις, Γέζι Ρούτσκι, Βουαντίσουαφ Μουίνεκ και Κούπιετς. Οι ποιητές που έγραψαν στην τσιεσινική σιλεσική διάλεκτο θεωρούσαν γενικά το έργο τους ως μέρος της πολωνικής λογοτεχνικής παράδοσης, παρά ότι ανήκαν σε μια νέα λογοτεχνική γλώσσα.
Άρχισε να δημοσιεύει τα δικά της διηγήματα και άλλες πεζογραφίες το 1997. Το χιούμορ της εκτιμήθηκε. Το 2005 δημοσίευσε ένα άλλο βιβλίο που περιελάμβανε ποίηση και πεζογραφία.
Πέθανε το 2019 στο απλό ξύλινο σπίτι που είχε ζήσει σε όλη της τη ζωή.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πολωνές ποιήτριες
Φρανκ Μπακ
Ο Φρανκ Χάουαρντ Μπακ (Frank Howard Buck, 17 Μαρτίου 1884 - 25 Μαρτίου 1950) ήταν Αμερικανός κυνηγός, συλλέκτης ζώων και συγγραφέας, καθώς και κινηματογραφικός ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός. Αρχίζοντας από τη δεκαετία του 1910 έκανε πολλές αποστολές στην Ασία με σκοπό το κυνήγι και τη συλλογή εξωτικών ζώων μεταφέροντας πάνω από 100.000 ζωντανά είδη στις Ηνωμένες Πολιτείες και αλλού για ζωολογικούς κήπους και τσίρκα και κερδίζοντας τη φήμη του ανθρώπου της περιπέτειας. Συνέγραψε επτά βιβλία που καταγράφουν ή βασίζονται στις αποστολές του. Μεταξύ του 1932 και του 1943 πρωταγωνίστησε σε επτά ταινίες περιπέτειας βασισμένες στα κατορθώματά του, οι περισσότερες εκ των οποίων παρουσίαζαν "μάχες μέχρι θανάτου" με διάφορα άγρια θηρία. Ήταν επίσης για σύντομο χρονικό διάστημα διευθυντής του ζωολογικού κήπου του Σαν Ντιέγκο και συνέγραψε μία αυτοβιογραφία. Ο ζωολογικός κήπος Φρανκ Μπακ στην πατρίδα του, το Γκέινσβιλ του Τέξας, πήρε το όνομά του από αυτόν.
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Βάλντεμαρ Δ΄ του Άνχαλτ-Ντέσαου
Ο Βάλντεμαρ Δ΄, γερμ. Waldemar IV. (απεβ. μετά το 1417) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Ντέσαου (1405-1417).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Σιγισμούνδου Α΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και της Ιουδήθ, κόρης του Γκέμπχαρντ ΙΑ΄, κόμη του Κβέρφουρτ.
Το 1405 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τους νεότερους αδελφούς του Γεώργιο Α΄, Σιγισμούνδο Β΄ και Αλβέρτο Ε΄, καθώς ο νόμος του Οίκου των Ασκάνια δεν επέτρεπε διαίρεση του πριγκιπάτου.
Δώδεκα έτη μετά, το 1417 απεβίωσε άγαμος και οι αδελφοί του έμειναν μόνοι στη διακυβέρνηση του πριγκιπάτου του Άνχαλτ-Ντέσαου.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ετιέν - Ζυλ Ραμέ
thumb|left|250px|"Θησέας και Μινώταυρος" (1826). Έργο του γλύπτη Ετιέν-Ζυλ Ραμέ. Παρίσι, Κήπος του Κεραμεικού Ο Ετιέν – Ζυλ Ραμέ (Étienne – Jules Ramey, 1796 – 1852) ήταν Γάλλος γλύπτης. Γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν γιος του γλύπτη Κλωντ Ραμέ (1754 – 1838). Πήρε τα πρώτα μαθήματα γλυπτικής στο εργαστήριο του πατέρα του και στη συνέχεια σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού κοντά στο γλύπτη Πιερ Καρτελιέ (Pierre Cartellier, 1757 – 1831).