cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σάββας Παπάζογλου
Βιογραφικά στοιχεία
Μέσω του εργασιακού του χώρου αλλά και ως προπονητής, αναμείχθηκε πολύ ενεργά με την οργάνωση εθελοντικών αιμοδοσιών, μία κοινωνική δραστηριότητα που συνέχισε έπειτα από τη συνταξιοδότηση και έως σήμερα, παρότι δεν μπορεί πλέον να προσφέρει αίμα, όντας μεγάλης ηλικίας. Αυτή δεν τον εμποδίζει να λαμβάνει επίσης μέρος, από κοινού με άλλους παλαίμαχους και ενεργούς του ποδοσφαίρου, στις εκδηλώσεις της ελληνικής αθλητικής-καλλιτεχνικής πρωτοβουλίας ανθρωπισμού «Hasta La VICTORIA SIEMPRE». Το 1981 προώθησε σε πρώην συμπαίκτες του την ιδέα για τη δημιουργία του Συνδέσμου Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Ολυμπιακού Πειραιώς με χαρακτήρα κοινωνικής βοήθειας, η οποία επίσημα υλοποιήθηκε το 1989 με πρώτο πρόεδρο τον Αλέκο Χατζησταυρίδη και τον ίδιο να έχει διατελέσει μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου.
Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε το άθλημα στη Διναμό Προσφυγικών, ομάδα της γειτονιάς του στο Αιγάλεω. Αγωνιζόταν αρχικά ως ακραίος επιθετικός, ακολούθως μεσοεπιθετικός (ντεμί-κυνηγός) στο σύστημα τακτικής 2-3-5 της εποχής του και αργότερα μέσος στο 3-2-5. Υπήρξε δεινός εκτελεστής κτυπημάτων πέναλτι και με τον τρόπο αυτό πέτυχε τα 6 στα συνολικά 19 του τέρματα από την καθιέρωση της Α' εθνικής κατηγορίας το 1959. Ένα ακόμη προήλθε μέσω απευθείας εκτέλεσης φάουλ και 5 (ή σύμφωνα με άλλη πηγή 4) με κεφαλιά.
ΑΟ Αιγάλεω
Δελτίο αθλητή απέκτησε το 1951 με τον ΑΟ Αιγάλεω, στον οποίον παρέμεινε για δύο χρονιές μετέχοντας στην Α2 κατηγορία της ΕΠΣ Αθηνών, δεύτερο ιεραρχικό επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου τη δεκαετία του '50.
Το 1953 δοκιμάστηκε με δική του πρωτοβουλία και άρχισε προπονήσεις στην ΑΕΚ. Οι βοηθοί προπονητή Νταϊσπάγγος και Νεγρεπόντης ικανοποιήθηκαν ιδιαίτερα από τα προσόντα του και εισηγήθηκαν στη διοίκηση άμεση απόκτηση, εκείνος όμως απαίτησε 5.000 δραχμές και η μετακίνηση ματαιώθηκε οριστικά.
Απόλλων Αθηνών
Συμφώνησε τελικά στο οικονομικό με τον Απόλλωνα Αθηνών, όπου εντάχθηκε με διετή αποκλεισμό από επίσημες συναντήσεις κατά τους τότε κανονισμούς, εξαιτίας της μη συναίνεσης του προηγούμενου σωματείου του στη μεταγραφή. Ένα χρόνο αργότερα η ποινή άρθηκε, έπειτα την καταβολή 10.000 δραχμών στον ΑΟ Αιγάλεω. Την ερχόμενη 6ετία αγωνίστηκε στην επίθεση της ισχυρής Ελαφράς Ταξιαρχίας που κατέκτησε το πρωτάθλημα ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1957-58, μετείχε σε τέσσερις τελικές φάσεις του Πανελληνίου πρωταθλήματος καταλαμβάνοντας δύο φορές την 3η θέση (δεύτερη καλύτερη στην ιστορία του συλλόγου μετά του δευτεραθλητή 1938 και 1948) και προκρίθηκε τρεις φορές έως τα ημιτελικά του κυπέλλου Ελλάδας. Ο ίδιος πραγματοποίησε πολύ καλές, κατά διαστήματα, εμφανίσεις και το 1957 είχε 5 συμμετοχές στην Εθνική ομάδα, προκαλώντας το ενδιαφέρον άλλων σωματείων.
Παναιγιάλειος
Η πρόθεση του Ολυμπιακού Πειραιώς να τον αποκτήσει το 1960, συνάντησε την άρνηση του Απόλλωνα -τώρα- για παραχώρηση σε σύλλογο του ΠΟΚ χωρίς ανταλλάγματα. Συναίνεσε αντίθετα σε μετακίνηση, υπό την προϋπόθεση να μην ακολουθήσει άμεσα και δεύτερη, στον Παναιγιάλειο, με τον πρόεδρο όμως του οποίου Αστέριο Μπέλλα να δεσμεύεται στον Παπάζογλου ότι το καλοκαίρι θα μείνει ελεύθερος (η περίφημη "υποσχετική"). Αποτέλεσμα ήταν αυτός να ξενιτευτεί για λίγους μήνες αγώνων σε ομογενειακό σωματείο του Καναδά, ώστε να εκμεταλλευτεί διάταξη της ΕΠΟ που επέτρεπε σε ομογενείς, αλλά και γηγενείς αθλητές ερχόμενους από το εξωτερικό, να μεταγράφονται στην Ελλάδα χωρίς περιορισμό. Προηγουμένως, μετείχε με τους Αιγιώτες στον α' γύρο της περιόδου 1960-61.
Ολυμπιακός Πειραιώς
Η ένταξη στους ερυθρόλευκους επισημοποιήθηκε την επόμενη και ολοκληρώθηκε χωρίς να λάβει αμοιβή μεταγραφής, παρότι ο επίσης έντονα ενδιαφερόμενος Παναθηναϊκός του πρόσφερε σοβαρό χρηματικό ποσό. Οι λόγοι της επιλογής του Παπάζογλου ήταν αφενός η πρότερη συνεργασία του στον Απόλλωνα με τον Τζίνα Σιμονόφσκι από τα Σκόπια, τότε προπονητή των Πειραιωτών, και αφετέρου η δέσμευσή τους περί επαγγελματικής του αποκατάστασης μέσω πρόσληψης στη ΔΕΗ. Αποτέλεσε παίκτη του Ολυμπιακού μεταξύ 1961 και 1964, από την αρχή όμως αντιμετώπισε προβλήματα εξαιτίας της αριστερής ιδεολογίας του σε μία εποχή που η Κρατική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΚΥΠ, νυν ΕΥΠ) επενέβαινε, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, στα εσωτερικά του συλλόγου. Αν και την τρίτη του χρονιά τέθηκε πλήρως στο αγωνιστικό περιθώριο, τις δύο πρώτες είχε σημειώσει ένα περιορισμένο αριθμό επίσημων εμφανίσεων: και υπήρξε μέλος της επίθεσης και κυρίως του κέντρου στην ομάδα που με διαφορά μηνών κατέκτησε τα κύπελλα Ελλάδας 1962-63 και Βαλκανικό 1961-63.
Τέλος καριέρας
Για ένα έτος επέστρεψε στον Απόλλωνα και ένα ακόμη αγωνίστηκε στη Β' κατηγορία με τον Ολυμπιακό Χαλκίδος. Αποσύρθηκε το καλοκαίρι του 1966 από την ενεργό δράση στα 32 του και έχοντας διαγράψει στα γήπεδα μία πορεία 15 χρόνων, 12 από τα οποία στο ανώτατο επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Εθνική Ελλάδας
Χρίστηκε για πρώτη φορά διεθνής με την ομάδα Ανδρών στις 13 Μαρτίου 1957 κατά τη νίκη 2-0 επί της Β' Ισπανίας στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας για τα πλαίσια του Γ' Μεσογειακού κυπέλλου, ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα, με τους αήττητους Ισπανούς να έχουν ήδη ανακηρυχθεί νικητές της διοργάνωσης. Μετείχε σε 5 από τις 6 συναντήσεις της Ελλάδας τη διάρκεια του 1957 (και 5 στις 7 της θητείας του Ιταλού τεχνικού Ρίνο Μαρτίνι), εκ των οποίων τρεις για τα προκριματικά του Παγκοσμίου κυπέλλου της Ελβετίας -εναντίον της Γιουγκοσλαβίας και της Ρουμανίας- και μία νίκη που επίσης προκάλεσε αίσθηση, το φιλικό 2-1 επί της Β' Γαλλίας. Σε όλες αγωνίστηκε από θέσεις της επίθεσης, ενώ θεωρεί πως η διακοπή της περαιτέρω κλήσης του στην ηλικία των 23 ετών οφειλόταν, όπως και ο μετέπειτα παραγκωνισμός του στον Ολυμπιακό, σε πολιτικά κίνητρα και συνέβη εξαιτίας τυχαίου γεγονότος. Ως μέλος της Εθνικής στην αναμέτρηση του Βουκουρεστίου, εκφράστηκε θετικά για το διαστημικό πρόγραμμα των Σοβιετικών και την επιτυχία τους εκείνη την ημέρα να θέσουν για πρώτη φορά έναν έμβιο οργανισμό -τη σκυλίτσα Λάικα- σε τροχιά γύρω από τη Γη. Ισχυρίστηκε σε συζήτηση στο ξενοδοχείο ότι κάτι τέτοιο θα διευρύνει τις δυνατότητες του ανθρώπινου είδους, με το περιστατικό να γνωστοποιείται στην Κρατική Υπηρεσία Πληροφοριών ΚΥΠ, τη σημερινή ΕΥΠ.
Προπονητική σταδιοδρομία
Ως προπονητής ξεκίνησε την καριέρα του από την Ολυμπιάδα Αιγάλεω, την οποία προβίβασε στην Α’ τοπική κατηγορία Αθηνών. Ακολούθησαν η Κηφισιά και στη Β' εθνική οι ΑΟ Χανιά, Καλαμάτα και Ατρόμητος Περιστερίου, που υπό τις οδηγίες του πέτυχε την άνοδο στην Α' κατηγορία. Ακολούθως εργάστηκε με τους Ορφέα Αιγάλεω, Ιωνικό Νικαίας, Προοδευτική, Πανελευσινιακό, Ηλυσιακό, ΑΟ Χαλκίς, Ολυμπιακό Λιοσίων και Βύζαντα Μεγάρων.
Πηγές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιγιάλειου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ορφέα Αιγάλεω Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Προοδευτικής Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
1003
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1003 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Πεντηκοστύς
thumb|right|250px|Πεντηκοστύς δυνάμεως 50 ανδρών (ουραγός = πράσινη ασπίδα, Ενωμοτάρχης = μαύρη ασπίδα, πεντηκοντάρχης = κίτρινη ασπίδα, οπλίτης = μπλε ασπίδα) Πεντηκοστύς ονομάζονταν στην αρχαία Ελλάδα πολεμικό σώμα δυνάμεως 50 ανδρών, το οποίο αποτελούσε υποδιαίρεση της Φάλαγγας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της αρχαίας Ελλάδας
Φωτοσχάση
Στη Πυρηνική Φυσική με τον όρο φωτοσχάση χαρακτηρίζεται η σχάση (διάσπαση) ενός ατομικού πυρήνα που προκαλείται από βομβαρδισμό φωτονίων.
Συγκεκριμένα πρόκειται για το αποτέλεσμα απορρόφησης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που συμβαίνει κατά τη διάσπαση βαρέων πυρήνων, όπως π.χ. του ουρανίου και του θορίου, μετά από βομβαρδισμό φωτονίων γ, ενέργειας περίπου 10 έως 20 μεγαηλεκτρονιοβόλτ (MeV).
Πηγές
Κατηγορία:Πυρηνική φυσική Κατηγορία:Πυρηνική χημεία
Σκόττσντεϊλ (Αριζόνα)
Το Σκόττσντεϊλ (αγγλικά: Scottsdale, Arizona) είναι πόλη στο ανατολικό τμήμα της κομητείας Μαρικόπα, στην Αριζόνα των ΗΠΑ και αποτελεί μέρος της μητροπολιτικής περιοχής του Φοίνιξ. Η πόλη ιδρύθηκε το 1951 με πληθυσμό 2.000 κατοίκων, και ονομάστηκε Σκόττσντεϊλ το 1894 από τον ιδρυτή της, Γουίνφιλντ Σκοττ, έναν συνταξιούχο ιερέα του αμερικανικού στρατού. Στην απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 241.361, έχοντας αυξηθεί από τους 217.385 το 2010. Το σύνθημά του είναι «Η Δυτικότερη Πόλη της Δύσης». Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, ήταν μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες πόλεις στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αζάν-ντ'Αβερόν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αζαντόλ (γαλλικά: Agentols).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Σκόττσντεϊλ (Αριζόνα)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αριζόνα
Ντο δίεση ελάσσονα
Η ντο δίεση ελάσσονα (ή ντο δίεση μινόρε, στα αγγλικά: C-sharp minor) είναι ελάσσονα κλίμακα που αρχίζει με το ντο δίεση και αποτελείται από τους φθόγγους ντο δίεση, ρε δίεση, μι, φα δίεση, σολ δίεση, λα και σι. Έχει οπλισμό τέσσερις διέσεις.
Η φυσική κλίμακα Ντο δίεση ελάσσονα είναι η εξής:
Για τις αλλαγές που απαιτούνται για να γίνει η κλίμακα μελωδική ή αρμονική, χρησιμοποιούνται οι κατάλληλες αλλοιώσεις. Οι κλίμακες Ντο δίεση ελάσσονα αρμονική και μελωδική είναι οι εξής:
Κλασική μουσική σε αυτή την κλίμακα
Υπάρχουν μόνο δύο γνωστές συμφωνίες του 18ου αιώνα που είναι σε αυτή την κλίμακα. Ένα από αυτά είναι του Τζόζεφ Μάρτιν Κράους, ο οποίος ίσως βρήκε δύσκολη την κλίμακα, αφού αργότερα ένα έργο του το έγραψε σε ντο ελάσσονα. Στους δύο επόμενους αιώνες, οι συμφωνίες σε ντο δίεση ελάσσονα παρέμειναν λίγες. Αξιοσημείωτα παραδείγματα είναι το δεύτερο μέρος Adagio της 7ης Συμφωνίας του Άντον Μπρούκνερ, το πρώτο μέρος της 5ης Συμφωνίας του Γκούσταβ Μάλερ και η 7η Συμφωνία του Προκόφιεφ.
Αυτή η κλίμακα χρησιμοποιείται πιο συχνά σε έργα για πιάνο από τον 18ο αιώνα και μετά. Ο Ντομένικο Σκαρλάττι έγραψε μόνο δύο σονάτες για πληκτροφόρο σε Ντο δίεση ελάσσονα, K. 246 και K. 247. Αφού ο Μπετόβεν έγραψε τη Σονάτα για πιάνο No. 14 (Σονάτα του Σεληνόφωτος), η κλίμακα έγινε πιο συχνή στο ρεπερτόριο του πιάνου. Ο ίδιος ο Μπετόβεν χρησιμοποίησε αυτή την κλίμακα στο πρώτο και στο τελευταίο μέρος του Κουαρτέτου εγχόρδων No. 14 (Op. 131, 1826). Ο Γιοχάνες Μπραμς όμως, εξακολουθούσε να αισθάνεται την ανάγκη να ξαναγράψει το κουαρτέτο του για πιάνο σε ντο ελάσσονα, το οποίο δημοσιεύτηκε ως Κουαρτέτο για πιάνο No. 3 σε Ντο ελάσσονα, Op. 60.
Ο Φρεντερίκ Σοπέν έγραψε πολλά έργα σε αυτή την κλίμακα, όπως τα ακόλουθα: Φαντασία-Εμπρομπτί, Σπουδές Op. 10, Νο. 4 και Op. 25, No. 7, Σκέρτσο No. 3 (Op. 39), Βαλς Op. 64, Νο. 2, Πολωνέζα Op. 26 No. 1, Πρελούδιο opus 45, Νυχτερινά No. 7 (Op. 27, No. 1) και No. 20 (Lento con gran espressione). Άλλα έργα σε ντο δίεση ελάσσονα περιλαμβάνουν το Πρελούδιο του Ραχμάνινοφ Op. 3, No. 2, τη Σπουδή σε Ντο δίεση ελάσσονα, Op. 2, No. 1 του Σκριάμπιν, την Ουγγρική ραψωδία No. 2 του Φραντς Λιστ και τη Σονάτα για πιάνο του Τσαϊκόφσκι.
Κοντσέρτα για πιάνο σε ντο δίεση ελάσσονα περιλαμβάνουν τα ακόλουθα: Κοντσέρτο για πιάνο του Φρανσίς Πουλένκ, FP 146 (1949), Κοντσέρτο για το αριστερό χέρι του πιάνου του Έριχ Βόλφγκανγκ Κόρνγκολντ, Op. 17, Κοντσέρτο για πιάνο του Νικολάι Ρίμσκι-Κόρσακοφ και άλλα, από τους συνθέτες Φέρντιναντ Ρις, Ξάβερ Σαρβένκα, Έιμι Μπιτς, Μίριαμ Χάιντ και Ισάι Ντόμπροουεν.
Ο Φραντς Μπέρβαλντ και ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς έγραψαν ένα κονσέρτο για βιολί σε αυτή την κλίμακα.
Ο Ζιλ Φαν Νουφέλ έγραψε το σκηνικό του ψαλμού In convertendo Dominus για χορωδία και όργανο σε ντο δίεση ελάσσονα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο δίεση ελάσσονα Κατηγορία:Ελάσσονες κλίμακες
Γεράσιμος Κονιδάρης
Ο Γεράσιμος Κονιδάρης (1905–1987) ήταν Έλληνας θεολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1905 στην Αθήνα, ολοκλήρωσε όμως τη βασική του εκπαίδευση στην Κεφαλονιά από όπου καταγόταν η οικογένειά του. Στη συνέχεια, το 1919 άρχισε να φοιτά στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή με υποτροφία, και αποφοίτησε το 1924, ώστε να συνεχίσει τις σπουδές του στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών της οποίας υπήρξε αριστούχος απόφοιτος το 1929.
Μετά την αποφοίτηση του από το Πανεπιστήμιο άρχισε να εργάζεται σε ιδιωτικά γυμνάσια στην Αθήνα, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως βιβλιοφύλακας στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Από το 1930 και για τρία χρόνια, σπούδασε θεολογία, φιλοσοφία, φιλολογία, ιστορία και παιδαγωγική στο Βερολίνο με υποτροφία του κληροδοτήματος Σταθάτου, ενώ με την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1934 διορίστηκε στη διεύθυνση αρχαιοτήτων και ιστορικών μνημείων του Υπουργείου Παιδείας, θέση που κράτησε μέχρι το 1939.
Το 1934 αναγορεύθηκε διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ το 1939 εκλέχθηκε επικουρικός καθηγητής Γενικής Εκκλησιαστικής Ιστορίας στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου. Το 1945 εξελέγη τακτικός καθηγητής της ίδιας έδρας, στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κράτησε όμως τη θέση αυτή μέχρι το 1951, όταν μετακλήθηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διετέλεσε δύο φορές κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1957–1958 και 1965–1966. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1970 λόγω συνταξιοδότησης. Δίδαξε ακόμη Θρησκειολογία στις Παιδαγωγικές Ακαδημίες Αθήνας και Πειραιά.
Ανέπτυξε ακόμη σημαντική κοινωνική και εθνική δράση. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής της Ελλάδας εργάστηκε στον «Εθνικό Οργανισμό Χριστιανικής Αλληλεγγύης» της Αρχιεπισκοπής Αθηνών ενώ συμμετείχε με συντονιστικό ρόλο στον Κυπριακό Αγώνα. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, φυλακίστηκε από τους Ιταλούς εξαιτίας της δράσης του και αποφυλακίστηκε μετά από εγγύηση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Δαμασκηνού. Στον Κυπριακό Αγώνα, το σπίτι του χρησιμοποιήθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο για την ορκωμοσία των αρχηγών της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ).
Το 1945 εξελέγη μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός και το 1955 ανέλαβε Γενικός Γραμματέας αυτού. Το 1980 εξελέγη πρόεδρος του συλλόγου και διατήρησε τη θέση αυτή μέχρι το 1987, όταν και απεβίωσε. Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του διοργάνωσε ομιλίες και συζητήσεις πάνω σε διάφορα εθνικά, εκκλησιαστικά και λογοτεχνικά θέματα, με τις κυριότερες να εστιάζουν στη γενιά του ’30 σε όλους τους τομείς της πνευματικής ζωής.
Απεβίωσε στις 20 Οκτωβρίου 1987 στην Αθήνα.
Έργο
Το 1951 εμπνεύστηκε και εισηγήθηκε τους πανελλήνιους εορτασμούς για τη συμπλήρωση 1900 ετών από την άφιξη του Αποστόλου Παύλου στην Ελλάδα. Ακόμη συμμετείχε, εκπροσωπώντας την Εκκλησία της Ελλάδος, σε διεθνή θεολογικά συνέδρια, αλλά και στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών όπου ανέπτυξε αξιόλογη δράση.
Συγγραφικό έργο
Έγραψε ιστορικά και θεολογικά συγγράμματα, κυρίως στο πεδίο της Εκκλησιαστικής Ιστορίας. Τα σημαντικότερα έργα του αναφέρονται στην ιστορία των Πατριαρχείων Κωνσταντινούπολης και Ιεροσολύμων, την ιστορία της Εκκλησίας της Ελλάδος, της Βουλγαρίας, καθώς και της Εφέσου, της Αδριανούπολης, του Άργους, του Ναυπλίου αλλά και την Καθολική Εκκλησία. Ακόμη, συνέγραψε για τον Απόστολο Παύλο, το Άγιο Όρος και το Βυζάντιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Έλληνες εκκλησιαστικοί συγγραφείς Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Ακτινοβολία πέδησης
thumb|240px|Η ακτινοβολία πέδησης που παράγεται από την αλληλεπίδραση δύο σωματιδίων Ακτινοβολία πέδησης (γερμ.: Bremsstrahlung) είναι ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που παράγεται από την επιβράδυνση ενός φορτισμένου σωματιδίου όταν απωθείται ή έλκεται έντονα, περνώντας με μεγάλη σχετικά ταχύτητα, από άλλο φορτισμένο σωματίδιο, συνήθως ηλεκτρόνια από τον πυρήνα ενός ατόμου. Το κινούμενο σωματίδιο χάνει κινητική ενέργεια, η οποία μετατρέπεται σε φωτόνιο ικανοποιώντας έτσι την αρχή διατήρησης της ενέργειας. Η ακτινοβολία πέδησης έχει συνεχές φάσμα, το οποίο γίνεται πιο έντονο και μεγιστοποιείται προς τις υψηλότερες συχνότητες καθώς η αλλαγή της ενέργειας του επιταχυνόμενου σωματιδίου αυξάνει.
Κατηγορία:Ατομική φυσική Κατηγορία:Φυσική πλάσματος Κατηγορία:Ηλεκτροδυναμική
Χαμπιμπουλάχ Χαν
Ο Χαμπιμπουλάχ Χαν (3 Ιουνίου 1872 – 20 Φεβρουαρίου 1919) ήταν Εμίρης του Αφγανιστάν από το 1901 έως το 1919. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Εμίρη Αμπντούρ Ραχμάν Χαν, τον οποίο διαδέχθηκε ως πρωτότοκος τον Οκτώβριο του 1901. Παππούς του ήταν ο Μοχαμάντ Αφζάλ Χαν.
Πρώτα χρόνια
Ο Χαμπιμπουλάχ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Εμίρη Αμπντούρ Ραχμάν και γεννήθηκε στη Σαμαρκάνδη του Ουζμπεκιστάν το 1872. Είχε έναν μικρότερο αδερφό τον Νασρουλάχ, γεννημένο το 1874.
Βασιλεία
Ο Χαμπιμπουλάχ ήταν ένας σχετικά μεταρρυθμιστής ηγεμόνας ο οποίος προσπάθησε να εκσυγχρονίσει τη χώρα. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του εργάστηκε για να φέρει σύγχρονα φαρμακευτικά υλικά και άλλου είδους τεχνολογία στο Αφγανιστάν. Το 1903, ο Χαμπιμπουλάχ ίδρυσε τη σχολή Χαμπίμπια καθώς και μία στρατιωτική ακαδημία. Εργάστηκε επίσης για να πραγματοποιήσει προοδευτικές μεταρρυθμίσεις στη χώρα του. Πραγματοποίησε διάφορες νομικές μεταρρυθμίσεις και ακύρωσε αρκετές από τις σκληρότερες ποινές. Αλλά ένας από τους κύριους συμβούλους του, ο Αμπντέλ Λατίφ, καταδικάστηκε σε θάνατο το 1903 για αποστασία. Πετροβολήθηκε μέχρι θανάτου στην Καμπούλ. Σε άλλες μεταρρυθμίσεις περιλαμβανόταν η αποσύνθεση της καταπιεστικής εσωτερικής οργάνωσης πληροφοριών που είχε ιδρυθεί από τον πατέρα του.
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Ο Χαμπιμπουλάχ διατήρησε την ουδετερότητα της χώρας κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, παρά τις εντατικές προσπάθειες του Σουλτάνου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και μιας γερμανικής στρατιωτικής αποστολής (Αποστολή Νιντερμάγιερ-Χέντιχ) για την κατάταξη του Αφγανιστάν από την πλευρά τους. Ακόμη συνέβαλε στη μείωση των εντάσεων με τις Βρετανικές Ινδίες, υπογράφοντας συνθήκη φιλίας το 1905 και πραγματοποιώντας επίσημη επίσκεψη το 1907. Ενώ βρισκόταν στην Ινδία, έγινε μέλος του Ελευθεροτεκτονισμού στη Στοά Κονκόρντια.
Θάνατος
Ο Χαμπιμπουλάχ δολοφονήθηκε σε θηρευτικό ταξίδι στην επαρχία Λαγκμάν στις 20 Φεβρουαρίου 1919. Η δολοφονία του πραγματοποιήθηκε από τον Μουσταφά Σεγκίρ, Ινδό κατάσκοπο, που είχε ορίσει η Βρετανία. Ο Σεγκίρ προσελήφθη και πάλι από τη Βρετανία για να δολοφονήσει τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Συνελήφθη στην Άγκυρα και παραδέχθηκε ότι χρηματίστηκε από τους Βρετανούς. Κρεμάστηκε μέχρι θανάτου. Ο αδερφός του Χαμπιμπουλάχ, Νασρουλάχ Χαν τον διαδέχθηκε για σύντομο διάστημα ως εμίρης και διατηρήθηκε στην εξουσία για μία εβδομάδα μεταξύ 21 και 28 Φεβρουαρίου 1919 προτού εκθρονιστεί και φυλακιστεί από τον Αμανουλάχ Χαν, τον τρίτο γιο του Χαμπιμπουλάχ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εμίρηδες του Αφγανιστάν
Επαμεινώνδας Γ. Εμπειρίκος
Ο Επαμεινώνδας Εμπειρίκος (15 Ιουλίου 1943) είναι Έλληνας εφοπλιστής.
Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του Γεωργίου Εμπειρίκου, εφοπλιστή, και της Σοφίας Δούμα, μέλους παλιών φαναριώτικων και χιώτικων οικογενειών. Κατάγεται από παλιά ναυτιλιακή οικογένεια, παππούς του δε ήταν ο Επαμεινώνδας Κ. Εμπειρίκος. Σπούδασε στο Philips Exeter Academy και στο MIT και από το 1969 άρχισε να ασχολείται με τις ναυτιλιακές επιχειρήσεις καταφέροντας γρήγορα να δημιουργήσει σημαντικό στόλο. Διετέλεσε μέλος του δ.σ. της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών ενώ την περίοδο 1999 - 2010 χρημάτισε πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής Ναυτιλιακής Συνεργασίας Λονδίνου. Σήμερα υπολογίζεται ότι διατηρεί έναν από τους μεγαλύτερους στόλους υπό ελληνική σημαία.
Κατοικεί μόνιμα στο Σίτι του Λονδίνου. Είναι παντρεμένος με την Αγγελική Πιττά και έχει δύο γιους.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές Επαμεινωνδας Γ Κατηγορία:Έλληνες της Αγγλίας
Λέμβος
thumb|200px|Σωστικές βάρκες σε κρουαζιερόπλοιο Η βάρκα είναι ένα μικρό πλωτό μέσο μεταφοράς. Οι βάρκες είναι γενικά μικρότερες από τα σκάφη και τα πλοιάρια. Η κατασκευή μιας βάρκας είναι συνήθως από ξύλο, μέταλλο ή υαλοβάμβακα. Σημειώνεται ότι συνεκδοχικά βάρκα λέγεται και ο χώρος των αεροναυτών στα αερόστατα.
Οι βάρκες χρησιμοποιούνται για συγκοινωνία κοντινών αποστάσεων, σε περιορισμένες μεταφορές, φορτοεκφορτώσεις πλοίων, σε απο-επιβιβάσεις στα λιμάνια και πλοία, για ψάρεμα (ψαροπούλες ή τράτες), για άθλημα ή θαλάσσιους περιπάτους, όπου και ανάλογα της χρήσης τους λαμβάνουν διάφορες ονομασίες.
Συνεπώς η βάρκα είναι ένα θαλάσσιο μέσον, πλωτό ναυπήγημα, «άφρακτο», χωρίς δηλαδή κατάστρωμα (κατά το μεγαλύτερο μέρος), σχεδιασμένο να επιπλέει στο νερό, και να βοηθά στις μετακινήσεις κυρίως σε θαλάσσιες ή λιμναίες προστατευμένες περιοχές.
Διάκριση
Η λέμβος ανάλογα του μέσου πρόωσής της διακρίνεται σε:
Επίσης ανάλογα του υλικού κατασκευής διακρίνεται σε:
Επιμέρους η ξύλινη ανάλογα της αρμολογίας της διακρίνεται σε:
Ιστορία
Οι λέμβοι προωθήθηκαν σαν ένα ιδανικό όχημα για μικρές μεταφορές τα πρώτα χρόνια. Γίνονταν όμως πιο ευρύχωρες και κατάλληλες για ήρεμα ποτάμια και θάλασσες. Άρχισαν να χρησιμοποιούνται το 4000-3000 π.Χ. στον Ινδικό ωκεανό, παίζοντας σημαντικό ρόλο στο εμπόριο μεταξύ των πολιτισμών Ινδίας και Μεσοποταμίας. Υπολείμματα και παραστάσεις αρχαίων τύπων λέμβων έχουν ανακαλυφτεί σε πολλές περιοχές της Ινδικής κοιλάδας.
Ο ίδιος ο Ηρόδοτος μας λέει ότι οι λέμβοι έχουν χρησιμοποιηθεί για εμπόριο και θαλάσσια ταξίδια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
1001
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1001 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Rocky Balboa
Ο Ρόκυ Μπαλμπόα είναι κινηματογραφική ταινία αμερικανικής παραγωγής, του 2006 σε σκηνοθεσία Σιλβέστερ Σταλόνε ο οποίος ήταν ο πρωταγωνιστής, ο παραγωγός και ο σεναριογράφος. Αποτελεί την τελευταία ταινία της σειράς Ρόκυ, που ο Σταλόνε αγωνίζεται σαν πυγμάχος.
Παραγωγή
Η ταινία στοίχισε 24 εκατομμύρια δολάρια και απέφερε μόνο στα αμερικανικά ταμεία 70 περίπου εκατομμύρια δολάρια. Ο τότε 60χρονος Σιλβέστερ Σταλόνε προπονήθηκε για 6 μήνες προκειμένου να είναι σε φόρμα για το ρόλο του. Η ταινία περιέχει σκηνές από όλες τις προηγούμενες ταινίες Ρόκυ εκτός από το Ρόκυ Νο 5, το οποίο σύμφωνα με τον ίδιο τον Σταλόνε δεν είναι τόσο ανταγωνιστικό όσο τα άλλα φιλμ της σειράς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Rocky Κατηγορία:Ταινίες του 2006 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Αμερικανικές αθλητικές ταινίες Κατηγορία:Πυγμαχικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Φιλαδέλφεια
Ρίτσαρντ Κόντε
Ο Ρίτσαρντ Κόντε (Nicholas Peter Conte), (Τζέρσεϊ Σίτι, 24 Μαρτίου 1910 - Λος Άντζελες, 15 Απριλίου 1975) ήταν Αμερικανός ηθοποιός. Μερικές από πιό γνωστές συμμετοχές του σε ταινίες είναι: Η κραυγή της πόλης (1948), οι Άνθρωποι του αίματος (1949), οι Αριστοκράτες του Εγκλήματος (1955), και Ο Νονός (1972).
Πρώτα χρόνια
Ο Ρίτσαρντ Κόντε γεννήθηκε στις 24 Μαρτίου 1910, στο Τζέρσεϊ Σίτι του Νιου Τζέρσεϋ και ήταν γιος ενός Ιταλού-Αμερικανού κουρέα. Σε νεαρή ηλικία ξεκίνησε να κάνει διάφορες δουλειές πριν γίνει επαγγελματίας ηθοποιός, όπως οδηγός φορτηγού, υπάλληλος της Wall Street και σερβιτόρος σε μιούζικ χολ σε ένα θέρετρο του Κονέκτικατ. Αυτή η δουλειά ως σερβιτόρος τον οδήγησε να παραστεί σε ένα θεατρικό έργο στη Νέα Υόρκη, όπου το 1935, ανακαλύφθηκε από τους ηθοποιούς Ελία Καζάν και Τζον Γκάρφιλντ του Ομίλου της Νέας Υόρκης. Ο Καζάν βοήθησε τον Κόντε να αποκτήσει υποτροφία για να σπουδάσει υποκριτική στο Neighborhood Playhouse, όπου και διακρίθηκε.
Καριέρα
Ο Κόντε έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ με το έργο "Moon Over Mulberry Street" το 1939 και συνέχισε να εμφανίζεται σε άλλα έργα, όπως το "Walk Into My Parlour". Η σκηνοθετική του δουλειά τον οδήγησε στον κινηματογράφο, και έκανε το ντεμπούτο του στο Heaven with a Barbed Wire Fence (1939), στο οποίο χρεώθηκε ως "Νίκολας Κόντε". Η καριέρα του άρχισε να ευδοκιμεί κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν πολλοί ηθοποιοί του Χόλυγουντ έλειπαν στο στρατό. Τον Μάιο του 1943, ο Κόντε υπέγραψε ένα μακροπρόθεσμο συμβόλαιο με την 20th Century Fox, αλλάζοντας το όνομά του σε Ρίτσαρντ Κόντε. Το κινηματογραφικό ντεμπόυτο του έγινε με την ταινία Guadalcanal Diary (1943), όπου χρεώθηκε τέταρτος. Στην Φοξ ο Κόντε προήχθη από το στούντιο, ειρωνικά, ως ο «Νέος Τζον Γκάρφιλντ», ο άνθρωπος που τον βοήθησε να ανακαλύψει την υποκρτική.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Κόντε εμφανίστηκε κυρίως ως στρατιώτης σε πολεμικές ταινίες, αν και μετά τον πόλεμο ξεκίνησε να παίρνει ρόλους σε μελοδράματα των "φιλμ νουάρ" του στούντιο. Οι καλύτεροι ρόλοι του στη Φοξ ήταν ως ο κατά λάθος φυλακισμένος άνθρωπος που τελικά αφέθηκε ελεύθερος χάρις στην βοήθεια από τον δημοσιογράφο που τον υποδύθηκε ο Τζέιμς Στιούαρτ στο Call Northside 777 (1948) και επίσης ως οδηγός φορτηγού στο Άνθρωποι του αίματος (1949) σε σκηνοθεσία Ζιλ Ντασέν.
Στη δεκαετία του 1950 ο Κόντε ουσιαστικά εξελίχθηκε σε ηθοποιό ταινίων B-Movies, με τις καλύτερες του ερμηνείες να είναι στο Η Μπλε Γαρδένια (1953) και στη Παγίδα του αυτοκινητόδρομου (1954). Αφού απελευθερώθηκε από το συμβόλαιό του στην Φοξ στις αρχές της δεκαετίας του 1950, η καριέρα του έχασε δυναμική καθώς ο κύκλος της ταινιών νουάρ εξαντλήθηκε, αν και πρωταγωνίστησε σε μια πρώτης τάξεως ταινία ως ο φαύλος αλλά φιλοσοφήμενος γκάνγκστερ κύριος Μπράουν στους Αριστοκράτες του Εγκλήματος (1955) σε σκηνοθεσία Τζόζεφ Λιούις.
Ο Κόντε εμφανίστηκε συχνά στην τηλεόραση, συμπεριλαμβανομένης της σειράς The Four Just Men (1959), αλλά μέχρι τη δεκαετία του 1960 η καριέρα του ήταν σε εξέλιξη. Ο Φρανκ Σινάτρα τον πήρε στις δύο αστυνομικές ταινίες του, Tony Rome (1967) και την Lady in Cement (1968), αλλά τελικά ο Κόντε μεταφέρθηκε στην Ευρώπη όπου σκηνοθέτησε την Operation Cross Eagles (1968), μια ταινία χαμηλού προϋπολογισμού που γυρίστηκε στη Γιουγκοσλαβία στην οποία πρωταγωνίστησε επίσης με έναν όχι αρκετά ξεπερασμένο Ρόρυ Κάλχουν.
Η τελευταία ταινία του Κόντε στο Χόλυγουντ ήταν ως Δον Μπαρτζίνι, ένας αντίπαλος του Δον Βίτο Κορλεόνε, στον Νονό (1972), τον οποίο πολλοί κριτικοί και σκηνοθέτες, συμπεριλαμβανομένου του αείμνηστου Στάνλεϊ Κιούμπρικ, θεωρούν τη μεγαλύτερη ταινία του Χόλιγουντ όλων των εποχών. Κατά ειρωνικό τρόπο, η Paramount Pictures - η οποία παρήγαγε τον Νονό - σκεφτόνταν να πάρει ο Κόντε τον ρόλο του Βίτο Κορλεόνε προτού η λίστα του καστ υποχωρήσει στους Λώρενς Ολίβιε και Μάρλον Μπράντο, ο οποίος κέρδισε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Μετά τον "Νονό", ο Κόντε - του οποίου ο χαρακτήρας δολοφονήθηκε σε αυτήν την ταινία που είχε σαν με αποτέλεσμα να μην εμφανιστεί στην συνέχεια του Νονού II- συνέχισε να εμφανίζεται σε ευρωπαϊκές ταινίες, όπως στην ιταλογαλλική παραγωγή Τόνι Αρζέντα (1973)
Προσωπική ζωή
Ο Κόντε παντρεύτηκε την ηθοποιό Ρουθ Στόρεϊ (νύμφ. 1943–1962), με την οποία υιοθέτησε έναν γιο, [26] τον σκηνοθέτη Μαρκ Κόντε. Το ζευγάρι χώρισε ωστόσο το 1963. Παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του, Σέρλι Γκάρνερ, το 1973 με την οποία παρέμεινε παντρεμένος μέχρι το θάνατο του.
Θάνατος
Στις 3 Απριλίου 1975, ο Κόντε υπέστη ταυτόχρονα καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό επεισόδιο. Μεταφέρθηκε στο Ιατρικό Κέντρο UCLA όπου το προσωπικό εργάστηκε για οκτώ ώρες για να τον κρατήσει ζωντανό. Τον έβαλαν σε εντατική μονάδα θεραπείας αλλά πέθανε στις 15 Απριλίου. Είναι θαμμένος στο Westwood Memorial Park στο Λος Άντζελες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί θεάτρου
Ήρι (Πενσυλβάνια)
Το Ήρι (αγγλικά: Erie) είναι πόλη στη νότια όχθη της λίμνης Ήρι και έδρα της κομητείας Ήρι στην Πενσυλβάνια των ΗΠΑ. Το Ήρι είναι η πέμπτη πολυπληθέστερη πόλη στην Πενσυλβάνια και η μεγαλύτερη πόλη στη βορειοδυτική Πενσυλβάνια με πληθυσμό 94.831 κατοίκων στην απογραφή του 2020. Η μητροπολιτική περιοχή του Ήρι, ισοδύναμη με το σύνολο της κομητείας Ήρι, αποτελείται από 266.096 κατοίκους. Η συνδυασμένη στατιστική περιοχή Ήρι–Μήντβιλ είχε πληθυσμό 369.331 στην απογραφή του 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πενσυλβάνια
Νικόλαος Λυκιαρδόπουλος
Ο Νικόλαος Λυκιαρδόπουλος (1866-1963) ήταν Έλληνας εφοπλιστής και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Διονυσίου Λυκιαρδόπουλου και καταγόταν από παλαιά οικογένεια ναυτικών και πλοιοκτητών της Κεφαλονιάς. Με την οικονομική βοήθεια του θείου του, Αθανασίου Βαλλιάνου, εφοπλιστή, άνοιξε ναυτιλιακό γραφείο στο Λονδίνο. Κατόρθωσε να δημιουργήσει αξιόλογο στόλο πλοίων και να αναδειχθεί μεταξύ των ισχυρότερων εφοπλιστών του κόσμου. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο χάθηκε ο μισός περίπου στόλος, απέκτησε όμως μετά το τέλος του πολέμου ένα δεξαμενόπλοιο Τ2 που διέθεσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες με εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος (1950-60) της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, την οποία εκπροσώπησε, βάσει του τότε εκλογικού συστήματος, στην Γερουσία με την ιδιότητα του γερουσιαστή κατά την περίοδο 1934-35. Το 1926 θεμελιώθηκε από τον αρχιτέκτονα Κωνσταντίνο Κυριακίδη, το ομώνυμο μέγαρο επί της οδού Βασιλίσσης Αμαλίας, για να ολοκληρωθεί το 1933. Υπήρξε το πρώτο ιδιωτικό μέγαρο που διέθετε ανελκυστήρα ενώ η ανέγερσή του προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις λόγω της γειτνίασής του με τους στύλους του Ολυμπίου Διός και την Ακρόπολη.
Ήταν νυμφευμένος και είχε αποκτήσει δύο παιδιά, τους Παναγή και Γεράσιμο Λυκιαρδόπουλο, επίσης εφοπλιστές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές
Πάπας Ιωάννης Θ΄
Ο Ιωάννης Θ΄ (θαν. 900) ήταν Πάπας από το 898 ως το 900. Επικύρωσε την απόφασή του προκατόχου του, Θεόδωρου Β΄ για την ταφή του Πάπα Φορμόζου και επιπλέον σε σύνοδο που συγκάλεσε στην Ραβέννα έβγαλε διάταγμα να καούν τα αρχεία της συνόδου που καταδίκασε τον Φορμόζο.
Παρόλα αυτά, θεωρώντας ότι έπρεπε να ενισχύσει τους δεσμούς της παποσύνης με την αυτοκρατορία, υποστήριξε ανενδοίαστα τον Λαμπέρτο εις βάρος του Αρνούλφου που είχε στεφθεί από τον Φορμόζο. Επιπλέον έπεισε την σύνοδο να ορίσει ότι στο εξής στις ενθρονίσεις Παπών θα γίνονται μόνο αν υπάρχουν αυτοκρατορικοί απεσταλμένοι. Ο ξαφνικός θάνατος του Λαμπέρτου ωστόσο, διέλυσε κάθε προσδοκία από αυτή την συμμαχία. Τον Ιωάννη Θ΄ διαδέχθηκε ο Βενέδικτος Δ΄ (900-903).
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 9ου αιώνα
Nintendo 2DS
Το Nintendo 2DS είναι μια φορητή κονσόλα παιχνιδιών που αναπτύχθηκε από την Nintendo. Αφού ανακοινώθηκε τον Αύγουστο του 2013, η συσκευή κυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική σε τιμή 129,99 δολαρίων ΗΠΑ, την Ευρώπη, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία στις 12 Οκτωβρίου 2013 σε τιμή 149,95 δολαρίων Αυστραλίας για να συμπέσει με το λανσάρισμα των Pokémon Χ και Υ.
Σχεδιασμός
Το Nintendo 2DS είναι μια βασική έκδοση του Nintendo 3DS που διατηρεί διαφορετικά το ίδιο υλικό, παρόμοια λειτουργικότητα και τη συμβατότητα με το λογισμικό σχεδιασμένο για το Nintendo DS και 3DS. Ωστόσο, διαφοροποιείται από μια νέα μορφή παράγοντας σχιστόλιθο και όχι από το σχεδιασμό clamshell που χρησιμοποιείται από τους προδρόμους του, από το ότι χρησιμοποιεί έναν ενιαίο πίνακα οθόνη αφής LCD αντί για δύο ξεχωριστά στρώματα και από την έλλειψη 3D οθόνη του Nintendo 3DS του. Πωλείται ταυτόχρονα με τα 3DS, DSi XL και 3DS XL ως κίνητρο για την επέκταση της αγοράς για τα παιχνίδια του Nintendo 3DS. Ο πρόεδρος της Nintendo της Αμερικής, ο Reggie Fils-Aimé, δήλωσε ότι η κονσόλα απευθύνεται κατά κύριο λόγο σε νεαρούς παίκτες (όπως άτομα ηλικίας κάτω των 7 ετών), στους οποίους προηγουμένως συνεστήσατο να μην χρησιμοποιούν τη λειτουργία 3D για το 3DS λόγω των πιθανών ανησυχιών για την υγεία των ματιών.
Κατηγορία:Nintendo 3DS Κατηγορία:Κονσόλες της Nintendo Κατηγορία:Κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών όγδοης γενιάς Κατηγορία:Φορητές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών
Εκρηκτική κυκλογένεση
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Η καταιγίδα Braer (1993) βαθαίνει εκρηκτικά σε ιστορικό χαμηλό των 913 mbar (hPa). Εκρηκτική κυκλογένεση (επιστημονικός όρος) ή πιο απλά κυκλώνας - βόμβα ή μετεωρολογική βόμβα ή βομβογένεση  είναι η ταχεία και απότομη εμβάθυνση μιας εξωτροπικής κυκλωνικής περιοχής χαμηλής πίεσης. Η αλλαγή στην ατμοσφαιρική πίεση που απαιτείται για να ταξινομηθεί ένα κλιματικό συμβάν ως εκρηκτική κυκλογένεση εξαρτάται από το γεωγραφικό πλάτος. Για παράδειγμα, σε γεωγραφικό πλάτος 60°, εμφανίζεται εκρηκτική κυκλογένεση αν η πίεση μειωθεί κατά 24 mbar (hPa) ή περισσότερο σε διάστημα 24 ωρών. Αυτό είναι ένα κυρίως χειμερινό γεγονός, αλλά ένας κυκλώνας-βόμβα εμφανίζεται σε ηπειρωτικά περιβάλλοντα ακόμη και τη θερινή περίοδο.
Ένα τέτοιο κλιματικό φαινόμενο είναι το εξωτροπικό ισοδύναμο της τροπικής ταχείας εμβάθυνσης. Αν και η κυκλογένεσή των είναι εντελώς διαφορετική από αυτή των τροπικών κυκλώνων, οι κυκλώνες - βόμβα μπορούν να παράγουν ανέμους 120 έως 150 km/h, παρόμοια με τις κατηγορίες της κλίμακας Saffir-Simpson και αποδίδουν δριμείες βροχοπτώσεις. Παρόλο που λίγες από αυτές τις βόμβες γίνονται εν τέλει τόσο ισχυρές, ορισμένες πιο αδύναμες έχουν επίσης προκαλέσει σημαντικές ζημιές. δεξιά|μικρογραφία|Η απορρόφηση των υπολειμμάτων ενός ισχυρού [[Τροπικός κυκλώνας|τροπικού κυκλώνα μπορεί να προκαλέσει εκρηκτική κυκλογένεση.]]
Οι τέσσερις περιοχές (υψηλότερου κινδύνου) όπου εμφανίζεται εξωτροπική εκρηκτική κυκλογένεση στη Γη είναι ο Βορειοδυτικός Ειρηνικός, ο Βόρειος Ατλαντικός, ο Νοτιοδυτικός Ειρηνικός και ο Νότιος Ατλαντικός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μετεωρολογία
Τσάρλι Πάρκερ
μικρογραφία|Ο Πάρκερ στο [[σαξόφωνο, με τους Τόμι Πότερ στο μπάσο, τον Μάιλς Ντέιβις στην τρομπέτα και τον Ντιούκ Τζόρνταν στο πιάνο]] Ο Τσάρλι Πάρκερ (αγγλικά: Charlie Parker Jr., 29 Αυγούστου 1920 - 12 Μαρτίου 1955) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Αφροαμερικανούς μουσικούς της τζαζ, συνθέτης και άλτο σαξοφωνίστας. Η επίδρασή του στην εξέλιξη της τζαζ θεωρείται πολύ σημαντική, ενώ συνέβαλε καθοριστικά, μαζί με τον Ντίζι Γκιλέσπι, στη διαμόρφωση του μπίμποπ κατά τη δεκαετία του 1940. Συχνά αναφέρεται και με το ψευδώνυμο Μπερντ (Bird ή Yardbird), το οποίο απέκτησε στα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας του και διατήρησε μέχρι το τέλος της.
Βιογραφία
Ο Τσάρλι Πάρκερ Τζούνιορ γεννήθηκε το 1920, στο Κάνσας Σίτι, που αποτελούσε την εποχή εκείνη σημαντικό κέντρο της αφροαμερικανικής μουσικής. Ήταν γιος του Τσαρλς Πάρκερ και της Άντι Μπέιλι. Για τον πατέρα του γνωρίζουμε πως εργάστηκε κατά διαστήματα ως σερβιτόρος σε ξενοδοχεία και τρένα, ενώ θεωρείται πιθανό πως είχε στοιχειώδεις γνώσεις μουσικής. Κατά τα δέκα πρώτα χρόνια της ζωής του, ο Πάρκερ δεν έδειξε να διαθέτει κάποια ιδιαίτερη κλίση στη μουσική, πάνω στην οποία έλαβε τα πρώτα μαθήματα κατά τη φοίτησή του στο δημόσιο σχολείο. Ξεκίνησε να μαθαίνει σαξόφωνο σε ηλικία έντεκα ετών, ενώ αργότερα αποτέλεσε μέλος της σχολικής ορχήστρας, πριν εγκαταλείψει το σχολείο, το 1935. Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, κατάφερε να εξελιχθεί σε επιδέξιο σαξοφωνίστα, και να μετατραπεί σε επαγγελματία μουσικό.
Η παραμονή του στο νοσοκομείο διήρκεσε έξι μήνες και στη συνέχεια επανήλθε στα μουσικά δρώμενα, αρχικά στο Λος Άντζελες και αργότερα στη Νέα Υόρκη, όπου επέστρεψε τον Απρίλιο του 1947. Η επόμενη περίοδος υπήρξε ιδιαίτερα παραγωγική. Μαζί με τους Μάιλς Ντέιβις, Ντιουκ Τζόρνταν, Τόμι Πότερ και Μαξ Ρόουτς, σχημάτισε ένα κουιντέτο, με το οποίο ηχογράφησε αρκετές από τις δημοφιλέστερες συνθέσεις του. Περιόδευσε επίσης στην Ευρώπη (1949 και 1950) με αρκετά μεγάλη επιτυχία.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, σε κακή οικονομική κατάσταση και με προβλήματα υγείας εξαιτίας των καταχρήσεων ουσιών, αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει δύο φορές (1954), ενώ εισήχθη και στο ψυχιατρικό νοσοκομείο Bellevue της Νέας Υόρκης. Η τελευταία δημόσια εμφάνισή του έγινε στις 5 Μαρτίου του 1955, στο κέντρο Birdland (όνομα που δόθηκε προς τιμήν του). Πέθανε επτά ημέρες αργότερα, σε ηλικία 34 ετών, στο Μανχάταν, από πνευμονία.
Ταϊίνσα
Η Ταϊίνσα (Тайынша) είναι πόλη και διοικητικό κέντρο στην επαρχία Ταϊίνσα στην περιφέρεια Βόρειου Καζακστάν στο Καζακστάν. Πληθυσμός: 12,418 (απογραφή 2009) 13,233 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Πασάς
right|thumb|65px|Διακριτικό (tui) Οθωμανού πασά με δύο ιππουρίδες (1877). Ο πασάς (τουρκικά paşa, από το padeshah) ήταν ανώτερος τίτλος στην οθωμανική διοικητική και στρατιωτική ιεραρχία, καθώς και στο Βασίλειο της Αιγύπτου. Προέρχεται κατ΄ άλλους από τον πρωτοτουρκικό όρο bash ağa που σήμαινε αρχηγός ή φύλαρχος, ενώ κατ΄ άλλους, περισσότερο βάσιμα, προέρχεται από την περσική λέξη padeshah =πους+βασιλεύς, πόδι βασιλέως, δηλαδή ο πλησιέστερος ιεραρχικά στον βασιλέα ή αυτοκράτορα και η οποία χρησιμοποιούνταν από τους σουλτάνους ως επίσημος συμπληρωματικός τίτλος επιμέρους περιοχών που υπάγονταν σ΄ αυτούς. Τόσο η άσκηση εξουσίας όσο και η διοικητική περιφέρεια του πασά λεγόταν ομοίως πασαλίκι.
Στην οθωμανική διοίκηση ο τίτλος του πασά ήταν ανώτερος του μπέη και κατώτερος του μεγάλου βεζίρη με διοικητικό χωροταξικό χαρακτήρα, αντίστοιχο με τον σημερινό περιφερειάρχη με περισσότερες όμως εξουσίες. Κατά την περίοδο της παρακμής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας συχνά ο τίτλος αυτός συνδεόταν με αυτόν του βεζίρη. Ο τίτλος του πασά έπαψε να ισχύει επίσημα μετά τη κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, πλην όμως οι Τούρκοι συνεχίζουν να χρησιμοποιούν τη λέξη αυτή και σήμερα προς ένδειξη σεβασμού σε διάφορα καταξιωμένα πρόσωπα. Τον τίτλο του πασά έφερε και ο Κεμάλ Ατατούρκ. Στην Αίγυπτο ο τίτλος διατηρούνταν μέχρι το 1952 και λίγο αργότερα.
Εκφράσεις
Στις σύγχρονες ελληνικές δημώδεις εκφράσεις ο χαρακτηρισμός πασάς αποδίδεται περισσότερο σε πρόσωπα που χαίρουν άνεσης π.χ. "Πασάς στα Γιάννενα". Στα λαϊκά τραγούδια αποδίδεται τόσο προς τον αγαπημένο σύντροφο όσο και για τον χαρακτηρισμό μιας πληθωρικά ευπαρουσίαστης θηλυκής ύπαρξης. Χαρακτηριστικοί είναι οι ακόλουθοι χαριτωμένοι στίχοι:
Κατηγορία:Οθωμανικοί τίτλοι  Κατηγορία:Εκφράσεις Κατηγορία:Τίτλοι ευγενείας
Ανεργία
μικρογραφία|270x270εσ|Ανεργία στην Ευρώπη (2021) εναλλ.=|μικρογραφία|270x270εσ|Ανεργία στην Ελλάδα Ανεργία είναι η κατάσταση ενός ατόμου, που, ενώ είναι ικανό, διαθέσιμο να απασχοληθεί και έχει τα κατάλληλα εφόδια, αδυνατεί να βρει εργασία.
Το εργατικό δυναμικό αποτελείται από όσους έχουν εργασία (απασχολούμενοι) και εκείνους που δεν απασχολούνται (άνεργοι) αλλά έχουν δηλώσει ότι επιθυμούν και είναι διαθέσιμοι να εργασθούν. Το ποσοστό ανεργίας είναι ο αριθμός των ανέργων διαιρούμενος με το σύνολο του εργατικού δυναμικού. Οι τιμές που έχει καθιερωθεί να παρουσιάζονται είναι προσαρμοσμένες εποχιακά.
Είδη ανεργίας
Υπάρχουν τρία κύρια είδη ανεργίας:
Επίσης, η ανεργία μπορεί να κατηγοριοποιηθεί, ως προς την χρονική διάρκεια που το άτομο παραμένει εκτός απασχόλησης, σε μακροχρόνια ανεργία, σε βραχυχρόνια ανεργία και σε εποχιακή ανεργία.
Αγκεσάκ
Το Αγκεσάκ (γαλλικά: Aguessac, οξιτανικά: Agaçac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Ανεργία
Είδη ανεργίας
Τα στοιχεία για την ανεργία στηρίζονται συνήθως στις ίδιες τις δηλώσεις των ανέργων στα ταμεία ανεργίας. Έτσι μια χώρα με πολύ υψηλότερα επιδόματα ανεργίας από μια άλλη, είναι δυνατόν να παρουσιάζει περισσότερη ανεργία επειδή περισσότεροι άνεργοι δηλώνουν επίσημα την κατάσταση τους για να λάβουν το επίδομα.
Αγκεσάκ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ναγκασόλ (γαλλικά: Nagassols).
Ανεργία
Είδη ανεργίας
Σύμφωνα με το νεοκλασικό μοντέλο, σε μια πλήρως ελεύθερη αγορά δεν θα πρέπει να υπάρχει καθόλου μη-εθελοντική ανεργία, εκτός από την λεγόμενη ανεργία τριβής.
Οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της ανεργίας
Όταν υπάρχει ανεργία υπάρχει απώλεια προϊόντος και εισοδήματος με αποτέλεσμα το προϊόν και το εισόδημα που διατίθεται στην κοινωνία για κατανάλωση και για επένδυση να είναι λιγότερο. Αυτό έχει ως συνέπεια η παραγωγική ικανότητα της κοινωνίας να βρίσκεται σε χαμηλότερο επίπεδο από εκείνο που θα μπορούσε να επιτευχθεί εάν υπήρχε πλήρης απασχόληση. Άρα η οικονομία λειτουργεί στο εσωτερικό της καμπύλης παραγωγικών δυνατοτήτων και αυτό είναι σοβαρή απώλεια για την κοινωνία και την οικονομία. Γίνεται αυτόματα κατανοητό ότι η ανεργία δημιουργεί οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα πρώτα στους ίδιους τους ανέργους και σαν συνέπεια σε όλη την οικονομία γιατί ένα τμήμα του πληθυσμού δεν έχει εισόδημα να διαθέσει στην αγορά. Το πρόβλημα της ανεργίας δεν μπορεί να λυθεί μόνο με την παροχή επιδομάτων, αλλά με την απασχόληση των ανέργων στην παραγωγική διαδικασία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απασχόληση Κατηγορία:Μακροοικονομική * Κατηγορία:Κοινωνική δικαιοσύνη
Λεζ Αλμπρ
Το Λεζ Αλμπρ (γαλλικά: Les Albres, οξιτανικά: Los Aures) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αλμπρεζουά (γαλλικά: Albrégeois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Ηλιακή κνίδωση
Η ηλιακή κνίδωση (ουρτικαρία) είναι μια σπάνια κατάσταση στην οποία η έκθεση στην ακτινοβολία UV ή μερικές φορές ακόμη και στο ορατό φως, δημιουργεί μια περίπτωση κνίδωσης ή εξανθήματος που μπορεί να εμφανιστεί  στις καλυπτόμενες και μη περιοχές του δέρματος. . Κατατάσσεται ως ένα είδος φυσικής κνίδωσης.
Η ταξινόμηση των επιμέρους τύπων της νόσου είναι κάπως αμφιλεγόμενη. Σε ένα σύστημα ταξινόμησης διακρίνονται διάφορα είδη ηλιακής κνίδωσης με βάση το μήκος κύματος της ακτινοβολίας  που την προκαλεί. Ένα άλλο σύστημα ταξινόμησης βασίζεται στον τύπο του αλλεργιογόνου. Ο παράγοντας του ανθρώπινου σώματος που είναι υπεύθυνος για την αντίδραση στην ακτινοβολία  γνωστός και ως φωτοαλλεργικός, δεν έχει ακομή προσδιοριστεί. Η διάγνωση της νόσου είναι αρκετά δύσκολη επειδή μοιάζει με άλλες δερματολογικές παθήσεις όπως το πολύμορφο εξάνθημα εκ φωτός  PLE (polymorphous light eruption).
Η πιο χρήσιμη δοκιμασία είναι ένα διαγνωστικό phototest, ένα εξειδικευμένο test που επιβεβαιώνει την παρουσία μιας μη φυσιολογικής εγκαυματικής αντίδρασης. Μόλις αναγνωριστεί η νόσος αρχίζει η θεραπεία που περιλαμβάνει αντιισταμινικά και θεραπείες απευεσθητοποίησης όπως η φωτοθεραπεία. Σε πιο περίπλοκες και βαριές περιπτώσεις είναι δυνατή η χρήση ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων και η πλασμαφαίρεση.
Η αρχική ανακάλυψη της νόσου έγινε από τον P. Merklen το 1904, αλλά δεν είχε προσδιοριστεί όνομα μέχρι την υπόδειξη της «ηλιακής κνίδωσης"  από τον Δούκα το 1923. Ωστόσο, οι έρευνές τους αναμφίβολα συνέβαλαν στην μελέτη αυτής της σπάνια νόσου. Περισσότερες  από εκατό περιπτώσεις έχουν αναφερθεί  στον περασμένο  αιώνα.
Σημεία και Συμπτώματα
Σε γενικές γραμμές, οι προσβεβλημένες περιοχές αφορούν εκτεθειμένο δέρμα που δεν προστατεύεται από ενδύματα. . Οι περιοχές που υπόκεινται σε συνεχή έκθεση στις ακτίνες του ήλιου, είναι πιθανόν ελαφρώς να επερηαστούν , εάν όχι και καθόλου.Τα μέρη του σώματος που μόνο αραιά καλύπτονται από ρούχα μπορούν δυνητικά να προσβληθούν και να εμφανίσουν δερματικές αλλοιώσεις.
Η ζωή με ηλιακή κνίδωση μπορεί να είναι δύσκολη. Οι ασθενείς που εκτίθενται στην ηλιακή ακτινοβολία μέσα σε λίγα λεπτά εμφανίζουν έντονη και συνεχή φαγούρα, πόνο και εξάνθημα. Η κνιδωτική αντίδραση ξεκινά με τη μορφή κνησμού, που αργότερα εξελίσσεται σε ερύθημα και οίδημα στις εκτεθειμένες περιοχές του δέρματος. Αν επηρεάζονται μεγάλες περιοχές του σώματος, η απώλεια υγρών από το δέρμα μπορεί να οδηγήσει σε ζάλη, κεφαλαλγία, ναυτία και έμετο. Σπάνια,έχει αναφερθεί και βρογχοσπασμός. Το άτομο μπορεί να εμφανίσει αναφυλακτική αντίδραση (σοκ) σε περίπτωση που μια μεγάλη περιοχή του δέρματος εκτεθεί ξαφνικά. Το εξάνθημα θα υποχωρήσει σε μερικές ώρες από τη στιγμή που το άτομο σταματά να εκτίθεται στην υπεριώδη ακτινοβολία.
Αίτια
Η ηλιακή κνίδωση είναι μία αντίδραση υπερευαισθησίας στις ανοσοσφαιρίνες Ε, που προκαλείται από πρωτογενείς ή δευτερογενείς παράγοντες ή από κάποια εξωγενή αντίδραση φωτοευαισθησίας. Η κύρια ηλιακή κνίδωση θεωρείται ως μια αντίδραση τύπου Ι υπερευαισθησίας (μία ήπιας σοβαρότητας αντίδραση σε ένα αντιγόνο, που συνοδεύεται από αναφυλαξία ) κατά την οποία ένα αντιγόνο, ή μια ουσία που προκαλεί ανοσολογική αντίδραση, επάγεται από την υπεριώδη ή ηλιακή ακτινοβολία. Η δευτερογενής ηλιακή κνίδωση μπορεί να παρουσιαστεί όταν ένα άτομο έρχεται σε επαφή με χημικά προϊόντα όπως η πίσσα και οι βαφές. Αυτοί που χρησιμοποιούν φάρμακα όπως το benoxaprofen ή πάσχοντες από ερυθροποιητική πρωτοπορφυρία, μπορούν επίσης να αποκτήσουν τον δευτερογενή τύπο. Οι παράγοντες που προκαλούν την αντίδραση φωτοευαισθησίας είναι εξωγενείς, γιατί βρίσκονται έξω από το σώμα και του προκαλούν μεγαλύτερη ευαισθησία στο φως.
Ακόμα υπάρχουν και κάποια σπανιότερα αίτια ηλιακής κνίδωσης. Για αυτούς που είναι ευαίσθητοι στο ορατό φως, οι λευκές μπλούζες μπορεί να αυξήσουν τις πιθανότητες ενός κρούσματος. Σε ένα περιστατικό, οι γιατροί βρήκαν ότι οι λευκές μπλούζες απορροφούσαν υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία τύπου Α και την μετέτρεπαν σε ορατό φως, που με την σειρά του προκαλούσε και την αντίδραση. Ένας άλλος ασθενής που του χορηγούνταν τετρακυκλίνη ως αντιβιοτικό για μία ξεχωριστή δερματολογικά διαταραχή, όταν εκτέθηκε στον ήλιο εμφάνισε εξάνθημα, υποδηλώνοντας έτσι για πρώτη φορά ότι η τετρακυκλίνη προκαλεί ηλιακή κνίδωση.
Δεν είναι ακόμα γνωστό ποια συγκεκριμένη ουσία στο σώμα προκαλεί την αλλεργική αντίδραση στην ακτινοβολία. Όταν ασθενείς που έπασχαν από ηλιακή κνίδωση ενέθηκαν με ακτινοβολημένο αυτόλογο ορό, πολλοί ανέπτυξαν κνίδωση στην περιοχή της ένεσης. Ενώ όταν ενέθηκαν άνθρωποι χωρίς ηλιακή κνίδωση, δεν παρουσίασαν ανάλογα συμπτώματα. Αυτό αποδεικνύει ότι η αντίδραση είναι χαρακτηριστικό των ασθενών με ηλιακή κνίδωση και δεν είναι φωτοτοξική. Είναι πιθανό, αυτό το φωτοαλλεργιογόνο να εντοπίζεται στους υποδοχείς των ανοσοσφαιρινών Ε, που βρίσκονται στην επιφάνεια των μαστοκυττάρων. Το φωτοαλλεργιογόνο πιστεύεται ότι ξεκινά την διαμόρφωσή του μέσω της απορρόφησης ακτινοβολίας από ένα χρωμοφόρο. Έτσι το μόριο, λόγω της ακτινοβολίας, μεταλλάσσεται με αποτέλεσμα να δημιουργείται το νέο φωτοαλλεργιογόνο.
Διάγνωση
Ένα άλλο τεστ, γνωστό ως photo-test, είναι και το πιο χρήσιμο στην αναγνώριση της ηλιακή ακτινοβολίας. Σε αυτό το τεστ, περιοχές δέρματος μήκους ενός εκατοστού υποβάλλονται σε ποικίλες ποσότητες υπεριώδους ακτινοβολίας τύπου Α ώστε να καθοριστεί η ακριβής δόση ακτινοβολίας που προκαλεί τον σχηματισμό κνίδωσης. Στην ηπιότερη μορφή της ηλιακής κνίδωσης, τα photo-tests πρέπει να περιορίζονται στις περιοχές όπου τα εξανθήματα έχουν εμφανιστεί, ώστε να αποφευχθεί η πιθανότητα εμφάνισης ψευδώς-αρνητικών αποτελεσμάτων.
Ένας τρίτος τύπος τεστ είναι το photoprovocation test, που χρησιμοποιείται για να ανιχνεύσει βλάβες που προκαλούνται από ηλιακά εγκαύματα. Η διαδικασία αυτού του τεστ περιλαμβάνει την έκθεση μίας περιοχής του χεριού του ασθενούς σε συγκεκριμένη δόση υπεριώδους ακτινοβολίας Β, και μιας περιοχής του άλλου χεριού σε συγκεκριμένη δόση ακτινοβολίας Α. Η ποσότητα της ακτινοβολίας είναι ίση με αυτήν που δέχεται σε μία ώρα κάτω από τον μεσημεριανό ήλιο. Εάν η διαδικασία έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση εξανθήματος, τότε ο ασθενής πρέπει να υποβληθεί σε βιοψία. Τέλος, υπάρχουν εργαστηριακά τεστ που περιλαμβάνουν εξετάσεις αίματος, ούρων και κοπράνων. Σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να διενεργηθεί και βιοψία δέρματος.
Ταξινόμηση
Η ηλιακή κνίδωση, λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της , θεωρείται ότι είναι ένα είδος φυσικής κνίδωσης ή ευαισθησίας στο φως. Η φυσική κνίδωση προκύπτει από φυσικούς περιβαλλοντολογικούς παράγοντες και στην περίπτωση της ηλιακής κνίδωσης αυτοί είναι η υπεριώδης ακτινοβολία UV ή το φως. Η ηλιακή κνίδωση μπορεί να ταξινομηθεί με βάση το μήκος κύματος  της ακτινοβολίας της ενέργειας που προκαλεί την αλλεργική αντίδραση. Αυτό το σύστημα βασίζεται στην ταξινόμηση του Ηarber οπού υπάρχουν οι εξής  έξι υπότυποι: