cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πόλη του Ουέστμινστερ
Συγκοινωνίες
Στο σύνολο της έκτασης της πόλης του Ουέστμινστερ βρίσκονται κάποιοι από τους μεγαλύτερους σταθμούς του Λονδίνου, οι οποίοι διαθέτουν και υπεραστικά δρομολόγια προς την υπόλοιπη Βρετανία, όπως ο σταθμός Τσάρινγκ Κρος, σταθμός Πάντιγκτον, σταθμός Βικτώρια, ενώ σε πολύ κοντινή απόσταση από την ομώνυμη περιοχή του Ουέστμινστερ βρίσκεται ο σταθμός Ουότερλου ο οποίος διοικητικά ωστόσο υπάγεται στον δήμο του Λάμπεθ.
Επιπλέον η πόλη εξυπηρετείται από 27 σταθμούς μετρό, και εντός της έκτασης της διαθέτουν στάσεις οι 10 από τις 11 συνολικά γραμμές μετρό του Λονδίνου.
Εκπαίδευση
Στην περιοχή υπάρχουν πολλά σχολεία και πανεπιστημιακά ιδρύματα με τα γνωστότερα να είναι το πανεπιστήμιο του Ουέστμινστερ, τμήμα του Κινγκς Κόλετζ, Σχολή Επιχειρήσεων του Λονδίνου, και η Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου.
Επιπλέον υπάρχει πλήθος δημοτικών,   και ανεξάρτητων  βιβλιοθηκών, και ανάμεσα τους βρίσκεται και η Μουσική Βιβλιοθήκη του Ουέστμινστερ η οποία είναι η μεγαλύτερη του είδους της σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο.
Αυτοδιοίκηση
Η πόλη του Ουέστμινστερ αποτελείται από 20 διαμερίσματα, το καθένα από το οποίο αντιπροσωπεύεται από 3 εκλέκτορες, και συνολικά 60 αντιπροσώπους. Ως επίσημος αντιπρόσωπος της πόλης ορίζεται ο δήμαρχος (Lord Mayor) του οποίου η θητεία διαρκεί ένα έτος.
Φυλετική και εθνολογική σύσταση
Κατά τις απογραφές του 2001 και 2011 η εθνολογική σύσταση των μονίμων κατοίκων ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία του Λονδίνου
Κουρτ Βέιτζμαν
Ο Κουρτ Βάιτζμαν (γερμανικά: Kurt Weitzmann) (1904 - 1993) ήταν Γερμανός ιστορικός της τέχνης και αρχαιολόγος βυζαντινής αρχαιολογίας.
Διακρίσεις
Εταίρος της Ακαδημίας της Βιέννης και της Ακαδημίας Αθηνών.
Αποτίμηση
Μεταξύ των πιο σημαντικών του ανακαλύψεων ήταν το ευαγγέλιο του Φωκά στη Μονή Μεγίστης Λαύρας και το ευαγγέλιο της Μονής Διονυσίου, κωδ. 587 μ. Μελέτησε την περίοδο της Μακεδονικής Αναγέννησης και τη σημασία της για τη βυζαντινή τέχνη μέσα από την επιστροφή στην αρχαία Ελλάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ιστορικοί Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι
Νίκος Κλεάνθους
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νίκος Κλεάνθους γεννήθηκε στη Λάρνακα στις 23 Μαρτίου 1948. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργαζόταν ως δικηγόρος.
Είναι νυμφευμένος με τη Μαρία Στυλιανού και έχει δύο κόρες.
Πολιτική διαδρομή
Το 1976 υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του ΔΗΚΟ. Διετέλεσε πρόεδρος της Επαρχιακής Επιτροπής ΔΗΚΟ Λάρνακας. Το 1977, το υπουργικό συμβούλιο επί προεδρίας Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, τον διόρισε στην Επιτροπή Έρευνας για την Κάθαρση σχετικά με το πραξικόπημα του 1974.
Επιπρόσθετα, διετέλεσε γραμματέας της Σχολικής Εφορίας Λάρνακας και μέλος της δικαστικής επιτροπής της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ), καθώς και του Συμβουλίου Ευημερίας Ασθενών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας.
Διετέλεσε μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου και της Κεντρικής Επιτροπής του ΔΗΚΟ. Το 1998 εξελέγη αναπληρωτής πρόεδρος του ΔΗΚΟ, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 2006. Στις 22 Οκτωβρίου 2006 διεκδίκησε την προεδρία του ΔΗΚΟ σε εσωκομματικές εκλογές, θέση στην οποία τελικά εκλέχτηκε ο Μάριος Καρογιάν.
Στις βουλευτικές εκλογές του 1996 εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με το ΔΗΚΟ για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2001 για την Η΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 2006 για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2011 αλλά δεν εκλέχτηκε.
Ως βουλευτής, διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΔΗΚΟ, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, μέλος της Επιτροπής Επιλογής, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Συγκοινωνιών και Έργων και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως και της Ad Hoc Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τον Κανονισμό της Βουλής.
Επιπρόσθετα, διετέλεσε πρόεδρος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Μικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή Ευρωπαϊκής Ένωσης-Κύπρου, αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διάσκεψη των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων των Κοινοβουλίων των Χωρών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ένας εκ των τριών αντιπροέδρων της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κυπριακής Ομάδας στη Διακοινοβουλευτική Ένωση.
Επιπλέον, διετέλεσε αρχηγός της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διάσκεψη των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων των Κοινοβουλίων των Χωρών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Ένωση και της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Ευρωμεσογειακή Κοινοβουλευτική Συνέλευση.
Στις Δημοτικές εκλογές του 2011 διεκδίκησε τη θέση του Δημάρχου Λάρνακας, με τη στήριξη του ΑΚΕΛ και του ΔΗΚΟ, αλλά δεν εξελέγη.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Λάρνακας Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Ζ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Η΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Θ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Αχμέντ Ραντί
Ο Αχμέντ Ραντί (20 Απριλίου 1964 – 21 Ιουνίου 2020) ήταν Ιρακινός διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ψηφίστηκε ως ο καλύτερος Ασιάτης ποδοσφαιριστής της χρονιάς το 1988, ο πρώτος νικητής στην ιστορία του θεσμού.
Καριέρα
Ο Ραντί άρχισε να δημιουργεί επιτυχημένη καριέρα όταν έφυγε από την ομάδα Αλ Ζαβράα για να ενταχθεί στην ανερχόμενη δύναμη του ιρακινού ποδοσφαίρου Αλ Ρασίντ με την οποία κατέκτησε το νταμπλ δύο συνεχόμενες χρονιές. Οδήγησε τον σύλλογο στον τελικό του Ασιατικού Πρωταθλήματος Συλλόγων το 1988–89, χάνοντας από την ομάδα του Κατάρ Αλ Σαντ στο εκτός έδρας γκολ. Αργότερα πέρασε τέσσερα χρόνια στο Κατάρ πριν τελειώσει την καριέρα του με την πρώτη του ομάδα.
Έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Ιράκ σε αγώνα με αντίπαλο την Ιορδανία στις 21 Φεβρουαρίου 1982. Σημείωσε 8 γκολ στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986, οδηγώντας το Ιράκ για πρώτη φορά σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, στο Μεξικό. Ο Ραντί σημείωσε το μοναδικό γκολ του Ιράκ στο Παγκόσμιο Κύπελλο με ένα χαμηλό σουτ στη γωνία των διχτυών στον αγώνα με το Βέλγιο στην ήττα με 2–1. Παραμένει ο μόνος ποδοσφαιριστής του Ιράκ που έχει σκοράρει σε τελική φάση παγκόσμιας διοργάνωσης.
Με το Ιράκ κέρδισε δύο Αραβικά Κύπελλα, ένα χρυσό μετάλλιο σε Ασιατικούς Αγώνες και ένα Κύπελλο Κόλπου το 1988 (όπου ήταν και πρώτος σκόρερ με 4 γκολ ), ενώ συμμετείχε με το Ιράκ στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1988, σκοράροντας από ένα γκολ σε αγώνες με τη Ζάμπια (αποτέλεσμα 2–2) και τη Γουατεμάλα (νίκη του Ιράκ με 3–2). Συνολικά σημείωσε 62 γκολ σε 121 διεθνείς συμμετοχές. Το 2000 ψηφίστηκε 9ος καλύτερος Ασιάτης ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα από την IFFHS.
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε προπονητική καριέρα για τέσσερα μόνο χρόνια. Το 1999 έγινε πρόεδρος της ομάδας που τον ανέδειξε, Αλ Ζαβράα. Στη δεκαετία του 2010 ασχολήθηκε με την πολιτική χωρίς επιτυχία.
Τίτλοι και διακρίσεις
Αλ Ζαβράα ΣΚ Αλ Ρασίντ Ιράκ Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρακινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιράκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Ζαβράα ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Γουακρά ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κατάρ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Κατάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Νικητές βραβείου Ασιάτη Ποδοσφαιριστή της Χρονιάς Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
3-αιθυλοπυριδίνη
Η 3-αιθυλοπυριδίνη (αγγλικά 3-ethylpyridine) είναι βασική ετεροκυκλική αρωματική (δηλαδή ετεροαρωματική) οργανική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο, με μοριακό τύπο C7H9N. Η χημικά καθαρή 3-αιθυλοπυριδίνη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι υγρό που έχει δυσάρεστη οσμή, παρόμοια με της «μητρικής» πυριδίνης. Είναι μία από τις τρεις (3) ισομερείς του αιθυλοπυριδίνες, των οποίων οι δομές διαφέρουν ανάλογα με τη θέση που η αιθυλομάδα (-CH2CH3) τους επισυνάπτεται γύρω από το πυριδινικό τους δακτύλιο.
Παραγωγή
Η παραγωγή της 3-αιθυλοπυριδίνης μπορεί να γίνει με διάφορες μεθόδους, που προκύπτουν από τις γενικές μεθόδους παραγωγής πυριδινών.
Με συντριμερισμό ενώσεων με τριπλό δεσμό
Με μείγμα 1-βουτινίου (CH3CH2C≡CH), αιθινίου (HC≡CH) και υδροκυανίου (HCN), παρουσία διαλυτών ενώσεων του κοβαλτίου, όπως το κοβαλτιοκένιο [Co(C5H5)2], παράγεται μείγμα τριών (3) αιθυλοπυριδινών. Συγκεκριμένα, συμπαράγoνται 2-αιθυλοπυριδίνη, 3-αιθυλοπυριδίνη και 4-αιθυλοπυριδίνη: σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:2-EtPy.svg|χωρίς-πλαίσιο|70x70εσσύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:3-EtPy.svg|χωρίς-πλαίσιο|70x70εσσύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:4-EtPy.svg|χωρίς-πλαίσιο|62x62εσ
Με επίδραση εναμίνης σε β-δικαρβονυλική ένωση
Η 3-αιθυλοπυριδίνη μπορεί να παραχθεί με δύο (2) συνδυασμούς εναμίνης και β-δικαρβονυλικής ένωσης:
α) Με επίδραση 2-βουτεν-1-αμίνης (CH3CH2CH=CHNH2) σε προπανοδιάλη (HCOCH2CHO), που αντιδρά με τη μορφή της ταυτομερούς της 3-υδροξυπροπενάλης (HOCH=CHCHO) : σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:3-EtPy.svg|χωρίς-πλαίσιο|70x70εσ β) Με επίδραση αιθεναμίνης (CH2=CΗNH2) σε αιθυλοπροπανοδιάλη [HCOCΗ(CH2CH3)CHO], που αντιδρά με τη μορφή της ταυτομερούς της αιθυλο-3-υδροξυπροπενάλης [HOCH=C(CH2CH3)CHO] : σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:3-EtPy.svg|χωρίς-πλαίσιο|70x70εσ
Με επίδραση 1,3-οξαζολίου σε 1-βουτένιο και αφυδάτωση
Με επίδραση 1,3-οξαζολίου σε 1-βουτένιο (CH3CH2CH=CH2) παράγεται αρχικά μείγμα από 3-αιθυλο-2,3-διυδρο-2-πυριδινόλη και 4-αιθυλο-2,3-διυδρο-2-πυριδινόλη, που με αφυδάτωση δίνει τελικά μείγμα από 3-αιθυλοπυριδίνη και 4-αιθυλοπυριδίνη: σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Oxazol.svg|χωρίς-πλαίσιο|48x48εσσύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:3-ethyl-2,3-dihydro-2-pyridinol.svg|χωρίς-πλαίσιο|60x60εσσύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:4-ethyl-2,3-dihydro-2-pyridinol.svg|χωρίς-πλαίσιο|55x55εσσύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:3-EtPy.svg|χωρίς-πλαίσιο|70x70εσσύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:4-EtPy.svg|χωρίς-πλαίσιο|62x62εσ
Χημικές ιδιότητες
Η 3-αιθυλοπυριδίνη είναι μονοϋποκατεστημένη «θυγατρική» πυριδίνη και γι' αυτό είναι σημαντικά δραστικότερη από τη «μητρική» πυριδίνη.
Ωστόσο και πάλι, τα ηλεκτρονιόφιλα αντιδραστήρια συνήθως προτιμούν να αντιδρούν με το περισσότερο ηλεκτραρνητικό και επομένως ισχυρότερο πυρινόφιλο άτομο αζώτου της 3-αιθυλοπυριδίνης, σχηματίζοντας άλατα 3-αιθυλοπυριδινιωνίου. Ο σχηματισμός του 3-αιθυλοπυριδινιωνίου ενισχύει επιπλέον τη δραστικότητα της ένωσης έναντι πυρινόφιλων αντιδραστηρίων.
Αναφορές
Κατηγορία:C7 Κατηγορία:Πυριδίνες
Στάνφορντ Χολ (Λεστερσάιρ)
Το Στάνφορντ Χολ (Stanford Hall) είναι αρχοντικό στο Λέστερσαϊρ της Αγγλίας, πλησίον του οικισμού Στάνφορντ ον Έιβον και την πόλη του Λάτεργουορθ.
Ιστορικά στοιχεία
Η περιοχή αποτέλεσε την πατρική τοποθεσία της οικογένειας Κέιβ από περίπου το 1430, και το κτίριο κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1690 από τον Σερ Ρότζερ Κέιβ στο σημείο όπου προηγουμένως υπήρχε άλλη έπαυλη. Ο συγγραφέας Σάιμον Τζένκινς το περιγράφει ως υπέροχο αρχιτεκτονικό δείγμα της περιόδου της βασιλείας των Γουλιέλμου και Μαίρης. Αρχιτέκτονας ήταν ο Γουίλιαμ Σμιθ του Γουόργουικ.
thumb|right|Η δυτική πλευρά του Στάνφορντ Χολ
Το 1792 η Σάρα, κόρη του βαρόνου Σερ Τόμας Κέιβ κληρονόμησε την έπαυλη στον ανιψιό της Σερ Τόμας Κέιβ, 7ο Βαρόνο. Αυτή είχε νυμφευθεί τον Χένρι Οτγουέι το 1790 και έγινε Βαρόνος Μπρέι το 1839. Οι απόγονοι της συνέχισαν να διαμένουν στο κτίσμα.
Ο ποταμός Έιβον διατρέχει την περιοχή και έτσι δημιουργείται μία μικρή λίμνη.
Ο πρωτοπόρος της αεροπορίας Πέρσι Πίλτσερ κατασκεύασε μερικά από τα πρώιμα ανεμόπτερα του στον χώρο αυτό τη δεκαετία του 1890. Κατασκεύασε επίσης μηχανοκίνητη ιπτάμενη μηχανή που πολλοί ιστορικοί θεωρούσαν πως μπορούσε να πετάξει, αλλά σκοτώθηκε σε ατύχημα σε κοντινή περιοχή το 1899 προτού το δοκιμάσει. Ακριβές αντίγραφο του ανεμόπτερου "The Hawk" εκτίθεται στον χώρο.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι καλόγριες και οι μαθητές που διέμεναν στη Μονή της Ιεράς Καρδίας και το Σχολείο της στο Ρουχάμπτον του Λονδίνου μεταφέρθηκαν στην έπαυλη. Από το 1947 έως το 1949 το κτίσμα χρησιμοποιήθηκε από σχολείο της περιοχής. Την εποχή εκείνη η οροφή του κτιρίου είχε προβλήματα και χρειαζόταν επισκευή, ωστόσο το Συμβούλιο Ιστορικών Κτιρίων της Βρετανίας πίστωσε σημαντικό χρηματικό ποσό για την ανακαίνιση του κτιρίου, το οποίο άνοιξε στο κοινό το 1958.
Αξιοθέατα
Σήμερα η έπαυλη χρησιμοποιείται ως τουριστικό αξιοθέατο το οποίο ανοίγει στο κοινό συγκεκριμένες μέρες του χρόνου. Μεταξύ των αξιοθέατων βρίσκεται μουσείο μοτοσυκλετών, ενώ στον χώρο στεγάζεται και μεγάλη συλλογή παλαιών αντικειμένων. Ο χώρος χρησιμοποιείται επίσης και για την πραγματοποίηση συναυλιών και επιδείξεων παλαιών αυτοκινήτων αλλά και λοιπών αθλητικών διοργανώσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Ηνωμένο Βασίλειο
Τσάντα
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Καθημερινή ζωή Κατηγορία:Αξεσουάρ Κατηγορία:Συσκευασίες
Σώπατρος ο Αργείος
Ο Σώπατρος ο Αργείος (1ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από το Άργος, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 188ους (28 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
Τρίο Ματαμόρος
Οι Trio Matamoros ήταν διασημότατο συγκρότημα κουβανέζικης μουσικής. Αρχηγός και τραγουδιστής τους ήταν ο Μιγκέλ Ματαμόρος, ενώ στη κιθάρα έπαιζε ο Ραφαέλ Κουέτο και στα κρουστά ο Σίρο Ροντρίγκες. Ιδρύθηκαν το 1925 στην πόλη του Σαντιάγκο ντε Κούβα. Η μουσική τους ονομάστηκε Μπολερό-Σον και συνδύαζε στοιχεία του Σουίνγκ, της Μάμπο και της Ρούμπας.
Δισκογραφία
Κατηγορία:Κουβανοί μουσικοί Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα
Πρισματοειδής σφραγιδόλιθος με κένταυρο
Ιστορία του ευρήματος
Βρέθηκε στην Κρήτη και φυλάγεται στα αρχαιολογικά Μουσεία του Βερολίνου. Δημοσιεύτηκε από τον Έβανς στο Scripta Minoan το 1894.
Περιγραφή
Παρουσιάζει έναν κένταυρο προς τα δεξιά. Έχει το ένα χέρι μπροστά, και το άλλο τεντωμένο προς τα πίσω. Μπροστά από τον κένταυρο βρίσκεται ένα άλλο, αδιευκρίνιστο αντικείμενο. Ο σφραγιδόλιθος χρονολογείται σύμφωνα με τον Έβανς μεταξύ της Πρωτομινωικής εποχής (ΠΜ ΙΙ και ΙΙΙ), έως και στις αρχές της Μεσομινωικής (ΜΜ) εποχής. Η προέλευσή του είναι πιθανώς από Κρητικό εργαστήριο που διατηρούσε σχέσεις με την ανατολή, ή από εργαστήριο που βρίσκονταν υπό την επιρροή των Χετταίων.
Ναγός Χίου
Ο Ναγός είναι μικρός παραλιακός οικισμός της βόρειας Χίου, στη βόρεια-βορειοανατολική ακτή του νησιού, σε οδική απόσταση 30 περίπου χιλιομέτρων από την πόλη της Χίου. Με το πρόγραμμα «Καποδίστριας» ήταν ένας από τους οικισμούς του δημοτικού διαμερίσματος Καρδαμύλων του Δήμου Καρδαμύλων του Νομού Χίου. Σήμερα υπάγεται στον καλλικρατικό Δήμο Χίου. Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του χωριού είναι 10 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Κοντινότερα χωριά είναι ο μικρός οικισμός Γιόσωνας προς τα βορειοδυτικά και το Μάρμαρο (η παραλιακή συνιστώσα των Καρδαμύλων) προς τα νοτιοανατολικά. Ουσιαστικά ο Ναγός ήταν ένας από τους αρκετούς αυλώνες των Καρδαμύλων.
Πληθυσμός
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού του Ναγού στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον πίνακα. Η αύξηση του πληθυσμού σηματοδοτεί την ανάπτυξη του οικισμού ως θερέτρου.
Ο ταχυδρομικός κώδικας του Ναγού είναι 82300.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ναγος Κατηγορία:Δήμος Χίου
Γκέτο της Βενετίας
Η προέλευση του ονόματος
Οι πιθανότερες θεωρίες για την προέλευση της ονομασίας "Γκέτο" ήταν οι εξής :
Ο Γλωσσολόγος Ανατόλι Λίμπερμαν από το Oxford University Press τονίζει ότι όλες οι παραπάνω θεωρίες είναι απλά εικασίες. Ο Ντάνιελ Σβάρτς ο συγγραφέας του έργου "Γκέτο : Η ιστορία μιας πόλης" τονίζει ότι το όνομα Γκέτο υπήρχε στην περιοχή πριν την άφιξη των Εβραίων, αναφέρει ότι με την ίδρυση της Εβραικής συνοικίας ονομάστηκε "Νέο Γκέτο", συνεπώς η ονομασία του πριν ήταν "Παλαιό Γκέτο".
Το Γκέτο της Βενετίας
Στο Βένετο Εβραίοι είχαν ήδη εγκατασταθεί από τον 4-5ο μ.Χ. αιώνα. Ο πληθυσμός τους αυξήθηκε ιδιαίτερα μετά τους διωγμούς των Εβραίων στην Ισπανία το 1492 που οδήγησαν εκατοντάδες χιλιάδες από αυτούς να καταφύγουν σε άλλες χώρες μεταξύ των οποίων και στην Ιταλία. Στη Βενετία η εβραϊκή κοινότητα οργανώθηκε και αναπτύχθηκε επωφελούμενη από τη σχετική ανεκτικότητα που επέδειξαν τα πρώτα χρόνια οι αρχές της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας απέναντί της. Όμως στις 29 Μαρτίου του 1516 το Consiglio dei Pregadi (Senato) αποφάσισε ότι υποχρεωτικά όλοι οι Εβραίοι της πόλης έπρεπε να κατοικούν σε μια περιοχή στο Καναρέτζιο που, πιθανόν από τη βενετσιάνικη λέξη gèto (στα ιταλικά getto) που σημαίνει τη ρίψη λιωμένου μετάλλου (στην περιοχή όπου δημιουργήθηκε το γκέτο υπήρχε χυτήριο), πήρε το όνομα Νέο Γκέτο (Ghetto Novo).
Πηγές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βενετίας
Ερρίκος Β΄ της Αυστρίας
Ο Ερρίκος Β΄ ο Γιαζόμιργκοτ (γερμ.: Heinrich der Jasomirgott, 1107 - 13 Ιανουαρίου 1177), από τον Οίκο των Μπάμπενμπεργκ, ήταν μαργράβος (1141-56), μετά δούκας (1156-77) της Αυστρίας, παλατινός κόμης (δούκας) του Ρήνου (1140-41) και ΙΑ΄ ως δούκας της Βαυαρίας (1141-56).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λεοπόλδου Γ΄, μαργράβου της Αυστρίας και της Αγνής των Σαλίων, κόρης του Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας.
Το 1140 ορίστηκε παλατινός κόμης (δούκας) του Ρήνου. Το επόμενο έτος απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Λεοπόλδος και τον διαδέχθηκε ως δούκας της Βαυαρίας και μαργράβος της Αυστρίας. Ο αδελφός του είχε αποκτήσει το δουκάτο, όταν στη διένεξη των Χοενστάουφεν με τους Γουέλφους, ο Φρειδερίκος Α΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίας πήρε το δουκάτο της Βαυαρίας από τον Ερρίκο Ι΄ Γουέλφων τον Υπερήφανο και το έδωσε στον Λεοπόλδο. Τώρα ο Φρειδερίκος Α΄, θέλοντας συμβιβασμό με τους Γουέλφους, πήρε το 1156 το δουκάτο από τον Ερρίκο και το έδωσε στον γιο του Ερρικου Ι΄, στον Ερρίκο ΙΒ΄ τον Λέοντα. Για αποζημίωση, ο Φρειδερίκος Α΄ εξέδωσε το Μικρό Προνόμιο (Privilegium Minus), όπου το μαργραβάτο της Αυστρίας αναβαθμιζόταν σε δουκάτο και από υποτελές στη Βαυαρία γινόταν ανεξάρτητο.
Ο πατέρας του είχε εγκατασταθεί στο Κλόστερνοϊμπουργκ, εκείνος όμως το 1145 έκανε έδρα του τη Βιέννη. Με αυτό η Βιέννη μπόρεσε να υπερκεράσει τις προηγούμενες έδρες των Μπάμπενμπεργκ, δηλ. το Κρεμς, το Μελκ και το Κλοστερνόιμπουργκ. Από τότε και έπειτα έμεινε πρωτεύουσα της Αυστρίας. Το 1147 ολοκληρώθηκε ο καθεδρικός του Αγ. Στεφάνου, ένα σημαίνον μνημείο της πόλης, που δείχνει την υπεροχή της. Οι δύο γάμοι του Ερρίκου, πρώτα με την κόρη του βασιλιά της Γερμανίας και έπειτα με την ανιψιά του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, δείχνουν τη δύναμη και τη βαρύτητα των Μπάμπενμπεργκ στην κεντρική Ευρώπη την περίοδο εκείνη.
Ο αδελφός του Όθων επίσκοπος του Φράιζινγκ ήταν σημαντικός χρονογράφος και η αδελφή του Ιουδήθ παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Ε΄, μαρκήσιο του Μομφερράτου, Σταυροφόρου. Οι τέσσερις γιοί τους είχαν σημαντική δράση στη Γ΄ (1189-92) και Δ΄ (1201-04) Σταυροφορία.
Το παρωνύμιό του Γιαζόμιργκοτ είτε σχετίζεται με αραβικό προσωνύμιο από τη συμμετοχή του στην Β΄ Σταυροφορία είτε αποδίδεται ως ja so mir Gott helfe (ελεύθερη μετάφραση: με τη βοήθεια του Θεού). Απεβίωσε το 1177 και τάφηκε στο Σότενστιφτ της Βιέννης.
Οικογένεια
Πρώτα το 1142 νυμφεύτηκε τη Γερτρούδη του Σύπλινγκενμπουργκ, κόρη του Λοθάριου Γ΄ της Γερμανίας· δεν απέκτησαν τέκνα.
Το 1143 απεβίωσε η Γερτρούδη και ο Ερρίκος έκανε δεύτερο γάμο. Νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα Κομνηνή, κόρη του Ανδρόνικου, σεβαστοκράτορα και γιου του Ιωάννη Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Είχαν τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Μπάμπενμπεργκ Κατηγορία:Δούκες της Αυστρίας
Ιωάννης –Διονύσιος Αβραμιώτης
Ο Ιωάννης –Διονύσιος Αβραμιώτης (γενν. 1747) ήταν Ζακύνθιος λόγιος και ιατρός
Βίος
Ο Ιωάννης –Διονύσιος Αβραμιώτης γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1747. Ο ιστοριοδίφης Ντίνος Κονόμος γράφει ότι ήταν γιος του ‘’δόκτορος Αντωνίου και της Ζαμπέλας Μοντίνου’’ Τις εγκύκλιες σπουδές του πραγματοποίησε και φοίτησε στην ιατρική στην Πάδοβα. Η μετακινήσεις του στον τουρκοκρατούμενο χώρο δεν είναι χρονικά προσδιορισμένες με μεγάλη ακρίβεια. Στη γενέτειρά του ασκεί το επάγγελμα του ιατρού. Στη συνέχεια μεταβαίνει στο Ναύπλιο όπου παντρεύεται και μετά πηγαίνει στην Τρίπολη προσκαλεσμένος του Πασά. Του δίνεται η θέση του αρχίατρου. Μετακινείται και σε άλλες περιοχές της Πελοποννήσου και εκτός αυτής. Έτσι μεταβαίνει στα Ιωάννινα για να θεραπεύσει τον Αλή Πασά από κάποια ασθένεια. Στα 1806 θα τον συναντήσει στο Άργος ο Σατωβριάνδος να ασχολείται με την Ιατρική και την αρχαιολογία και την τοπογραφία.
Συγγραφικό έργο
Αναφέρεται πως συνέγραψε μια μισοτελειωμένη Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης, ενώ ίσως ασχολήθηκε και με θέματα Επτανησιακής χλωρίδας και Ιατρικής κλινικής. Το 1816 συγγράφει και εκδίδει στην Πάδοβα έργο με τίτλο, ‘’Alcuni cenni critici del dottor Gian Dionisio Avramiotti sul viaggio in Gecia che compone la prima parte dell’ itinerario da Parigi a Gerasulamme del signor F. A de Chateaubriand con varie osservazioni sulle antichita greche‘’, στο οποίο επισημαίνει ανακρίβειες και παραλείψεις του Σατωβριάνδου καυτηριάζει την επιπολαιότητα με την οποία επισκέφθηκε τους αρχαιολογικούς χώρους και επωφελείται να εκθέσει τις αρχαιολογικές, φιλολογικές, γεωγραφικές και φιλολογικές του γνώσεις.
Η απήχηση της ιατρικής φήμης του στο συλλογικό φαντασιακό
Η εκτίμηση και ο θαυμασμός προς τις ιατρικές ικανότητές του από τους Αθηναίους αποτυπώθηκε στην παροιμιώδη φράση «Τόπε και ο Αβραμιώτης πως δεν γιατρεύεται». Επίσης στο ποίημα «Τόπε και ο Κατσαΐτης με τον κυρ Ζαχαρία/Τόπε και ο Αβραμιώτης, δεν έχει γιατριά»
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 18ου αιώνα
Πάμπης Κυρίτσης
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πάμπης Κυρίτσης γεννήθηκε στη Λάρνακα στις 17 Ιουνίου 1958. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων στην Ανώτατη Βιομηχανική Σχολή Θεσσαλονίκης. Την περίοδο 1999-2021 διετέλεσε Γενικός Γραμματέας της Παγκύπριας Εργατικής Ομοσπονδία (ΠΕΟ).
Έχει δύο κόρες.
Πολιτική διαδρομή
Διετέλεσε πρόεδρος της Δημοκρατικής Κίνησης Κυπρίων Φοιτητών Θεσσαλονίκης, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Κυπρίων (ΕΦΕΚ) Θεσσαλονίκης και υπεύθυνος της πολιτικής και συνδικαλιστικής δραστηριότητας των φίλων του ΑΚΕΛ στην Ελλάδα.
Την περίοδο 1990-92 ήταν γενικός γραμματέας της Ενιαίας Δημοκρατικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΕΔΟΝ). Το 1993 ανέλαβε καθήκοντα υπευθύνου του Γραφείου Τοπικής Αυτοδιοίκησης και του Γραφείου Περιβάλλοντος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ. Το 1995 εξελέγη μέλος του Εκτελεστικού και Γενικού Συμβουλίου της ΠΕΟ και ανέλαβε καθήκοντα εκτελεστικού γραμματέα της οργάνωσης.
Το 1999 εξελέγη Γενικός Γραμματέας της ΠΕΟ. Επιπλέον, την περίοδο 1992-2021 διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ, την περίοδο 2000-2021 μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος και την περίοδο 2004-2021 μέλος της Γραμματείας της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ. Το 2021, στο 23ο τακτικό συνέδριο του ΑΚΕΛ δεν διεκδίκησε επανεκλογή στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, αποχωρώντας και από τη θέση του Γενικού Γραμματέα της ΠΕΟ.
Επιπρόσθετα, είναι μέλος του Εργατικού Συμβουλευτικού Σώματος, της Επιτροπής για την Ανταγωνιστικότητα, της Εθνικής Επιτροπής για την Απασχόληση και της Επιτροπής για την Παραγωγικότητα.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2006 εξελέγη βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με το ΑΚΕΛ για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2011 αλλά δεν εκλέχτηκε. Ως βουλευτής διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών.
Στις 8 Μαΐου 2022 εξελέγη Γενικός Γραμματέας της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ Κατηγορία:Βουλευτές Λάρνακας Κατηγορία:Κύπριοι συνδικαλιστές Κατηγορία:Βουλευτές Θ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Χίλντε Τσίμερμαν
Σύμφωνα με την οργάνωση Österreichische Lagergemeinschaft Ravensbrück & FreundInnen (Αυστριακοί Αιχμάλωτοι του Στρατοπέδου Ράβενσμπρικ & Φίλοι), την οποία η ίδια ίδρυσε, "θεωρούσε τον εαυτό της διωκόμενο άτομο και όχι ως θύμα και θεωρούσε υποχρέωσή της να δημοσιοποιήσει τι συνέβη με τους ναζί και με τη φυλακή του στρατοπέδου συγκέντρωσης στο Ράβενσμπρικ, ειδικά στη νέα γενιά."
Τα πρώτα χρόνια
Γεννημένη στη Βιέννη της Αυστρίας, στις 12 Σεπτεμβρίου του 1920, η Χίλντε Βούντσαμ ήταν κόρη της Άννας Βούντσαμ. Τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε με τον αδερφό της, Ότμαρ (Ότι), στην περιοχή Κάγκραν της Βιέννης. Η ίδια η πόλη συχνά αναφέρεται ως "Roten Wien" (Κόκκινη Βιέννη) κατά τη διάρκεια εκείνης της εποχής, επειδή το Σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό Κόμμα της Αυστρίας κέρδιζε σταθερά την πλειοψηφία στις εκλογές έως το 1934, όταν το Πατριωτικό Μέτωπο ανέλαβε την εξουσία μετά τη σύλληψη του δημάρχου Καρλ Τσάιτς. Οι γονείς της συνελήφθησαν και οι δύο την ίδια χρονιά. Ως εκ τούτου, η ίδια η Χίλντε και ο αδελφός της εμπλέκονταν όλο και περισσότερο σε αντιφασιστικές δραστηριότητες.
Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος
μικρογραφία| Το πρώην γυναικείο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Ράβενσμπρικ, το 2005. Κάποια στιγμή μετά την προσάρτηση της Αυστρίας, ο αδερφός της Χίλντε Τσίμερμαν κατατάχθηκε στη Βέρμαχτ.
Η Τσίμερμαν επιβίωσε από τη φυλάκισή της στο στρατόπεδο.
Η ζωή μετά τον πόλεμο
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Τσίμερμαν βρήκε δουλειά ως καθαρίστρια και νταντά. Ήταν επίσης γλύπτρια και σχεδιάστρια γυαλιών. μικρογραφία| Μαθητές επισκέπτονται το εθνικό μνημείο του Ράβενσμπρικ, 1988. Επιπλέον, συνέστησε ην οργάνωση Österreichische Lagergemeinschaft Ravensbrück & FreundInnen (Αυστριακοί Αιχμάλωτοι του Στρατοπέδου Ράβενσμπρικ & Φίλοι) και μιλούσε τακτικά σε σχολικές και κοινοτικές ομάδες σχετικά με τις εμπειρίες της από τα χρόνια του πολέμου, προκειμένου να βοηθήσει νέους και ενήλικες να κατανοήσουν καλύτερα το οικονομικό και κοινωνικό κλίμα που είχε αναπτυχθεί στην Αυστρία κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1930 και του 1940.
Το 1999, η Χίλντε Τσίμερμαν συμμετείχε σε μια μακρά σειρά συνεντεύξεων με την Μπριγκίτε Χάλμπαϊρ για το οπτικοακουστικό αρχείο Ράβενσμπρικ. Το έργο είχε τον τίτλο: Vom Leben und Überleben – Wege nach Ravensbrück (Από τη ζωή και την επιβίωση - Μονοπάτια προς το Ράβενσμπρικ). Στη συνέχεια, η Τίνα Λάις ηγήθηκε μιας ομάδας σκηνοθετών για τη δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ με βάση αυτά τα βίντεο, με τίτλο Dagegen Muss Ich Etwas Tun: Portrait Der Widerstandskämpferin Hilde Zimmermann (Πρέπει να κάνω κάτι για αυτό: ένα πορτρέτο της αγωνίστριας της Αντίστασης Χίλντε Τσίμερμαν), το οποίο κυκλοφόρησε το 2009
Θάνατος
Η Χίλντε Τσίμερμαν πέθανε στη Βιέννη, στις 25 Μαρτίου του 2002.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιέννη
Ουενκουάν (Τσονγκίνγκ)
Το Ουενκουάν (απλοποιημένα Κινέζικα: 温泉, παραδοσιακά κινέζικα: 溫泉, πινγίν:Wēnquán, κυριολεκτικά "θερμές πηγές") είναι μια πόλη στην κομητεία Κάι στο βορειοανατολικό μέρος του δήμου Τσονγκίνγκ, στην λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, που βρίσκεται πάνω από 270 χιλιόμετρα (170 μίλια) βορειοδυτικά της Τσονγκτσίνγκ. Από το 2011, έχει τρεις κατοικημένες κοινότητες (社区) και 11 χωριά που βρίσκονται υπό τη διαχείρισή της. Το υψόμετρο είναι 225 μέτρα (738 πόδια).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Κίνας
HQM Sachsenring GmbH
Η HQM Sachsenring CmbH είναι κατασκευαστική εταιρεία όπου ασχολείται με την κατασκευή αμαξωμάτων και επιπλέον εξαρτημάτων για το εξωτερικό του εκάστοτε αυτοκίνητου. Η φυσική της έδρα είναι στο Τσβίκαου της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, στην περιοχή της Σαξονίας. Η αρχική της ονομασία έως και το 1990 ήταν VEB Sachsenring, επηρεασμένη από τη γνωστή πίστα αγώνων του Ζάχσενρινγκ.
Ιστορικά στοιχεία
thumb|left|230px|Τα οχήματα [[Trabant μετά την συναρμολόγηση τους (Ιανουάριος 1958).]]
Ως VEB Sachsenring είχε μεγάλη σημασία από τα μέσα του 20ού αιώνα, λόγω των λίγων αυτοκινητοβιομηχανιών που υπήρχαν στην Ανατολική Γερμανία. Αρχικά, αποτελούσε ως ένα από τρία εργοστασιακά παραρτήματα της Auto-Union και μέχρι το 1949 ήταν υπό την κατοχή της Σοβιετικής Ένωσης όπου και τα παρέδωσε προς τις Ανατολικογερμανικές δυνάμεις.
Είχε αποτελέσει έναν από τους «πυλώνες» της εξέλιξης που είχε γίνει κατά την μεταπολεμική περίοδο στη χώρα με την αρχική παραγωγή απλών και πολυτελών για εκείνη την εποχή, οχημάτων και η προτίμηση ήταν μεγαλύτερη από αυτή των προϊόντων της τότε Δυτικής Γερμανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας Κατηγορία:Γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες
Άτταλη Εύβοιας
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Εκκλησίες
Το χωριό έχει τρεις εκκλησίες, τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο (παλιά εκκλησία), που βρίσκεται στη δυτική πλευρά του χωριού, τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο (νεώτερη εκκλησία) στο κέντρο του χωριού και σε κοντινό σημείο στο παλιό νεκροταφείο υπάρχει ο ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου όπου χρονολογείται περίπου από το 1050 - 1100. Δίπλα ακριβώς υπάρχουν ερείπια του βυζαντινού ναού του Αγίου Νικολάου ο οποίος χρονολογείται από τον 10ο αιώνα. Κατά την βυζαντινή περίοδο λειτουργούσε ως μοναστήρι. Σύμφωνα με μελέτες ο σωζόμενος ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου έχει κατασκευαστεί από τα ερείπια του ναού του Αγίου Νικολάου ενώ και οι δύο έχουν χαρακτηριστεί από το 1972 ως μνημεία. Πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και εορτάζεται στις 29 Αυγούστου όταν και διοργανώνεται πανηγύρι.
Ιστορικά
Ο Απόγκρεμος, που βρίσκεται βορειότερα στο οροπέδιο Ταναίδα, είναι ο τόπος καταγωγής των κατοίκων της Άτταλης και της Πλατάνας. Το χωριό κτίστηκε μετά την καταστροφή της Άτταλης από ενετική επιδρομή. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας το χωριό αναπτύχθηκε. Όλοι οι κάτοικοι της περιοχής γύρευαν εκεί καταφύγιο και ασφάλεια από τους Τούρκους. Μετά την απελευθέρωση λόγω απολιθώσεων και επειδή εξέλιπαν οι λόγοι (Τούρκοι) οι κάτοικοι κατέβηκαν όλοι μαζί στην Άτταλη και την Πλατάνα. Σήμερα υπάρχουν μόνο δύο εκκλησάκια στην περιοχή ο Άγιος Ηλίας και ο Άγιος Κωνσταντίνος.
Σπηλιά Άτταλης
Η σπηλιά της Άτταλης, ή αλλιώς σπηλιά του Κάκαβου, είναι επιφανειακή. Το πλάτος της φτάνει τα 30 μέτρα περίπου και το μήκος της τα 40, ενώ το ύψος της κεντρικά πλησιάζει τα 10 μέτρα. Το δάπεδο, που είναι σε γενικές γραμμές ομαλό, έχει κλίση προς τα έξω και κάποια τμήματά του καλύπτονται από ασβεστολιθικές σπηλαιοαποθέσεις. Σε πολλά σημεία της οροφής κρέμονται μικροί σταλακτίτες, αλλά διακρίνονται και απομεινάρια μεγαλύτερων σταλακτιτών. Στα τοιχώματα υπάρχουν διάφοροι σταλακτιτικοί σχηματισμοί, κυρίως κατακόρυφες πτυχώσεις («κουρτίνες»), όπως και μικρότερες ή μεγαλύτερες τρύπες («κλειδαρότρυπες»), αλλά και γραμμωτά σχέδια («νερά») στην επιφάνεια των πετρωμάτων. Μέχρι τις τελευταίες δεκαετίες, βοσκοί χρησιμοποιούσαν τη σπηλιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Ναυμαχία του Τσεσμέ (1822)
Η Ναυμαχία του Τσεσμέ διεξήχθη κατά την διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης το 1821 στην Τσεσμέ, μια παραθαλάσσια πόλη της Σμύρνης της Τουρκίας ανάμεσα στο Ελληνικό και Τούρκικο στόλο, με στόχο την πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας.
Υπόβαθρο
Ύστερα από την σφαγή της Χίου, ο ελληνικός στόλος, που είχε συγκροτηθεί στην νήσο των Ψαρών κάτω από την ηγεσία των Ανδρέα Μιαούλη, Αναστάσιου Ανδρούτσου και Ανδρέα Χατζή-Αναργύρου, σάλπαραν προς την κατεστραμμένη Χίο στις 27 Απριλίου 1822. Ύστερα από λίγες ώρες, ήλθαν αντιμέτωποι με τον Οθωμανικό στόλο υπό την διοίκηση του ναυάρχου Καρά Αλή πασά. Ωστόσο, η απόσταση των αντίπαλων στόλων ήταν πολύ μεγάλη για να υπάρξει σύγκρουση μεταξύ τους. Στόχος όμως των Ελλήνων ήταν να αναμένουν μέχρι να βρουν την κατάλληλη στιγμή να διεξάγουν επίθεση εναντίον των Τούρκων. Για αυτό, ο στόλος τους έμεινε άπρακτος για σαράντα περίπου ημέρες.
Στόλοι
Ο Ανδρέας Μιαούλης αρχικά είχε συγκεντρώσει 29 υδραίικα πλοία, μαζί με τον Αναστάσιο Ανδρούτσο και τον Ανδρέα Χατζή-Αναργύρου οπού και αυτοί στείλανε 19 σπετσιώτικα και 16 ψαριανά. Ωστόσο, τα ελληνικά πληρώματα έπασχαν από απειθαρχία εξαιτίας των καθυστερημένων τους μισθών. Ο οθωμανικός στόλος αποτελούταν από 34 πλοία, μεταξύ των οποίων ένα δίκροτο υπό τον Μπεκήρ μπέη, που χρησιμοποιούνταν ως αντιναυαρχίδα, και η ναυαρχίδα του Καρά Αλή, που ήταν εξοπλισμένη με ογδόντα τέσσερα κανόνια.
Μάχη
Σύμφωνα με το αρχείο του Μιαούλη, οι Έλληνες παρέμειναν κοντά στα Ψαρά την ημέρα που άρχιζε το Ραμαζάνι, στις 10 Μαΐου 1822. Ο Μιαούλης είχε σχεδιάσει η ελληνική επίθεση να λάβει μέρος εκείνη την ημέρα στο στενό του Τσεσμέ, όπου ο οθωμανικός στόλος, λόγω της στενότητας του χώρου, δεν θα μπορούσε να αναπτυχθεί. Πράγματι έλαβε μέρος μία απόπειρα εφόδου εναντίον των Οθωμανών στις 10 του μηνός, και λίγες μέρες αργότερα έγινε άλλη μία. Καμία όμως από τις δύο αυτές επιχειρήσεις δεν είχε επιτυχία.
Το βράδυ της 18ης Μαΐου 1822, οι Έλληνες διεξήγαγαν μία ακόμη σφοδρή επίθεση εναντίον των Οθωμανών, στην βόρεια είσοδο του Τσεσμέ. Οι Τούρκοι, τότε αιφνιδιάστηκαν και, προσπαθώντας να διαφύγουν, άρχισαν να κόβουν τις άγκυρές τους, ενώ τα πλοία τους δέχθηκαν σημαντικές ζημιές από τα πυκνά πυρά των ελληνικών πλοίων. Αλλά τα ελληνικά πυρπολικά δεν κατάφεραν να κάψουν την τουρκική ναυαρχίδα και οι Έλληνες αποχώρησαν στα Ψαρά.
Τα ακόλουθα γεγονότα
Στις 31 Μαΐου ο σπετσιώτικος στόλος (19 πλοία), αποσύρθηκε στις Σπέτσες ύστερα από διένεξη με τους Υδραίους ναυτικούς. Την ίδια ημέρα, πάρθηκε απόφαση να χρησιμοποιήσουν πυρπολικά κατά των Τούρκων. Η επιχείρηση αναλήφθηκε από τον Κωνσταντίνο Κανάρη και τον Ανδρέα Πιπίνο. Το βράδυ της 6ης Ιουνίου, ο Κανάρης κατόρθωσε να πυρπολήσει την οθωμανική ναυαρχίδα, σκοτώνοντας σχεδόν δύο χιλιάδες ναυτικούς που βρίσκονταν πάνω στην ναυαρχίδα και τον Καρά Αλή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ναυμαχίες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Ρούπερτ Μέρντοχ
Ο Κιθ Ρούπερτ Μέρντοχ, (αγγλικά: Keith Rupert Murdoch, 11 Μαρτίου 1931), είναι Αυστραλοαμερικανός μεγιστάνας των ΜΜΕ, ιδιοκτήτης της Fox Corporation, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της News Corp., καθώς και ιδιοκτήτης εκατοντάδων εκδοτικών εταιρειών και εφημερίδων.
Ο Μέρντοχ έχει στην ιδιοκτησία του μια πραγματική αυτοκρατορία παγκοσμίως, που συμπεριλαμβάνει πολυάριθμους ιστοτόπους - IGN Entertainment, AskMen, Rotten Tomatoes -, μεγάλο αριθμό εφημερίδων, όπως η New York Post στις Ηνωμένες Πολιτείες και οι The Times στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επίσης δραστηριοποιείται στο χώρο της τηλεόρασης, κατέχοντας ανάμεσα σε άλλα το δίκτυο Fox News.
Ο Μέρντοχ συμπεριλήφθη τρεις φορές στην ετήσια λίστα του περιοδικού Time με τα 100 πρόσωπα που ασκούν τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως. Εκτιμήθηκε ως ο 13ος ισχυρότερος άνθρωπος στον κόσμο σύμφωνα με το περιοδικό Forbes για το έτος 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστραλοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Γιώτης Φωτιάδης
Ο Γιώτης Φωτιάδης είναι τραγουδιστής, παίχτης σαξοφώνου, πρώην σπουδαστής του Εθνικού Ωδείου Αθηνών, νυν σπουδαστής του Αττικού Ωδείου Αθηνών στο άλτο σαξόφωνο και τραγουδοποιός.
Έχει δικές του δημιουργίες και διασκευές και επανεκτελέσεις της ελληνικής και διεθνούς μουσικής σκηνής.
Έχει ασχοληθεί με την απόδοση πολλών ειδών τραγουδιού στην ελληνική και την αγγλική γλώσσα.
Πρώιμος βίος
Γεννήθηκε στο Κρνοβ της Τσεχίας στις 9 Δεκεμβρίου του 1978 και ήρθε στην Ελλάδα μαζί με τους γονείς του και τον αδελφό του, Κώστα, το 1983. Η πρώτη εγκατάσταση ήταν στη Θεσσαλονίκη, όπου και έζησε για ένα χρόνο, και έπειτα εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα. Μεγάλωσε στην Καλλιθέα με τους γονείς του και τον μικρότερο αδελφό του.
Από την ηλικία των πέντε ετών είχε έφεση στη μουσική, οπότε και ξεκίνησε το αρμόνιο. Ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο από την ηλικία των 12 έως 17 ετών.
Στα 16 γράφτηκε σε μουσική σχολή, ξεκινώντας μπουζούκι και κιθάρα.
Το 1990 συμμετέχει σε μουσική παράσταση και τραγούδησε με κιθάρα τραγούδια του Elvis Presley των Beatles και άλλων ξένων καλλιτεχνών για 600 περίπου θεατές του δημοτικού θεάτρου της Καλλιθέας. Εκείνη τη χρονιά ξεκινάει θεωρητικές σπουδές στο εθνικό Ωδείο Αθηνών, τις οποίες διακόπτει δύο χρόνια μετά λόγω της στρατιωτικής του θητείας.
Ο Γιώτης έγραψε  το πρώτο του τραγούδι μέσα στο στρατό και ο τίτλος αυτού ΄΄Μια νύχτα΄΄.
1995-1999: Πρώτο τραγούδι & Πρώτες συνεργασίες
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|315x315εσ Ξεκίνησε την τραγουδιστική του πορεία σε ηλικία 18 ετών στη μουσική σκηνή ”Ακρώριον” στον Προφήτη Ηλία του Πειραιά το 1995. Εκείνη τη χρονιά συνεχίζει τις σπουδές του στο εθνικό Ωδείο Αθηνών, τις οποίες όμως δεν ολοκληρώνει.
Ένα χρόνο μετά, το 1996, ολοκληρώνει το πρώτο του LP με τίτλο ”Μια νύχτα” από το ομότιτλο και πρώτο τραγούδι του, σε μουσική και στίχους του ίδιου, το οποίο κυκλοφόρησε αρκετά χρόνια μετά από την My Records. Στο LP αυτό, έκανε την πρώτη διασκευή στην διεθνή επιτυχία ”La solitudine” με την Λάουρα Παουζίνι με τίτλο ”Χαμένα όνειρα” και την πρώτη του επανεκτέλεση στο τραγούδι ”Heaven” του Μπράιαν Άνταμς.
To 1998 κυκλοφόρησε το πρώτο του EP με τρία τραγούδια με τίτλο ”Κολώνια”, σε μουσική δική του και του Βαγγέλη Παπαδόπουλου και στίχους του Βαγγέλη Παπαδόπουλου από την Spot music, καθώς και το πρώτο ομώνυμο βίντεο κλιπ.
Ακολούθησαν συνεργασίες με καταξιωμένους καλλιτέχνες και εμφανίσεις σε διάφορες μουσικές σκηνές, στην Ανδριανού στην Πλάκα(1996), στο πρώην ”Άνω Κάτω” στην Αχαρνών με τον Γιάννη Βασιλείου (1998), συναυλία στο Ζάππειο με τον Πάνο Κιάμο και την Αθηνά Χαϊκάλη (1999), στην ”Πιρόγα” στην λεωφ. Αλεξάνδρας (2000) όπου μέσα από την γνωριμία του με τον γνωστό μουσικοσυνθέτη Κωστή Γρηγορίου συμμετείχε σε εξτρά εμφανίσεις σε ανοιχτό χώρο στη Πρέβεζα με την Πόλυ Πάνου και τον Σπύρο Ζαγοραίο (2000).
2000-2020: Εξέλιξη
μικρογραφία|343x343εσ Ξεκίνησε να μαθαίνει δημοτικό κλαρίνο με τον κλαρινετίστα Μάκη Βασιλειάδη το 2003 για 4 χρόνια αλλά τελικά συνέχισε με το άλτο σαξόφωνο όπου και παίζει από το 2007.
Το 2006 ξαναμπαίνει στο στούντιο και ετοιμάζει το 2ο LP του με τίτλο ”Είσαι ένας φάρος φωτεινός”, από το ομότιτλο τραγούδι του LP.
Το LP κυκλοφορεί το 2010 από την My Records μαζί με το ομώνυμο video clip το οποίο παρουσιάζει για πρώτη φορά στη Μαρία Μπεκατώρου στην εκπομπή ”Χωρίς ταμπού” το 2011. Μετά το LP αυτό κυκλοφορεί το LP ”Μια νύχτα” που είχε ολοκληρώσει από το 1996 με τα πρώτα του τραγούδια που. Επανακυκλοφορεί το EP ”Κολώνια” και κυκλοφορεί και το LP ”11 Christmas songs με τον Γιώτη Φωτιάδη” με 11 κλασικά χριστουγεννιάτικα τραγούδια ελληνικά και αγγλικά.
Μετά την κυκλοφορία των τελευταίων του CD, ο Γιώτης τραγουδάει με διάφορες μπάντες σε μαγαζιά στο Ψυρρή και το 2011 η δισκογραφική του εταιρεία κλείνει οριστικά και ο Γιώτης μετακομίζει στη δισκογραφική εταιρία FM RECORDS.
Το 2015 κυκλοφορεί το LP ”Κάνω εγώ την αρχή” σε ύφος ποπ-ροκ με 2 διασκευές στα τραγούδια ”Touch me” και ”Billie Jean” των Samantha Fox και Michael Jackson αντίστοιχα. Επίσης κάνει επανεκτέλεση στο τραγούδι ”Show must go on” του Freddie Mercury.
Ο Γιώτης το καλοκαίρι του 2017 και τη σαιζόν 2019-2020 (έως τον Μάρτιο λόγω του lockdown), εμφανιζόταν στη μουσική σκηνή ”Κίτρινα γάντια” του Κωστή Γρηγορίου στο Γαλάτσι.
Τέλη του 2020 κυκλοφορεί από την Voca Records σε το νέο τραγούδι του Γιώτη σε συνεργασία με την Εύη Ροζάκη "I'm coming back to you"  , το οποίο όπως δήλωσε ο ίδιος σε συνέντευξη του, είναι το 1ο του κομμάτι με αγγλικό στοίχο.
Το καλοκαίρι του 2021 κυκλοφορεί από την NEXT RECORDS και τον κ. Γιώργο Σπανό το video clip του "I'm coming back to you" με την Εύη Ροζάκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Πολίν Γκαμέρ
Η Πολίν Γκαμέρ, γεννημένη στις 9 Μαΐου 1983 στη Μασσαλία, είναι γενική διευθύντρια της ποδοσφαιρικής ομάδας της Ρεντ Σταρ. Αποτελεί τη μοναδική γυναίκα η οποία βρίσκεται στη ηγεσία συλλόγου, οποίος αγωνίζεται σε μία από τις τρεις πρώτες κατηγορίες του ποδοσφαίρου ανδρών στη Γαλλία.
Βιογραφία
Η Πωλίν Γκαμέρ γεννήθηκε στις 9 Μαΐου 1983 στο μαιευτήριο της Μπελ-ντε-Μαιν στη Μασσαλία. Είναι τέταρτη κόρη του Μαρκ Γκαμέρ, και της Μπεατρίς, νοικοκυράς.
Διπλωματούχος του Ινστιτούτου Πολιτικών Σπουδών της Αιξ-αν-Προβάνς το 2007 και κάτοχος εξειδικευμένου μεταπτυχιακού στα ΜΜΕ από την ESCP Europe από τον Ιούνιο του 2007, εργάστηκε στην εταιρεία συμβούλων BearingPoint και στη συνέχεια στη διαδικτυακή πλατφόρμα επιφόρτωσης και θέασης βίντεο, Dailymotion, ως εκδοτική και καλλιτεχνική διευθύντρια επί του αθλητικού και αυτοκινητιστικού-μηχανοκίνητου περιεχόμενου , ενώ ταυτόχρονα εργάστηκε κατά διαστήματα για την ιστοσελίδα Sport 24 και το περιοδικό L'Express.
Ξεκίνησε να εργάζεται στη Ρεντ Σταρ το 2009 ως διευθύντρια επικοινωνίας. Δύο χρόνια αργότερα, ανέλαβε καθήκοντα γενικής διευθύντριας της ποδοσφαιρικής ομάδας της Ρεντ Σταρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διοικητικά στελέχη Ρεντ Σταρ Κατηγορία:Γάλλοι πρόεδροι ποδοσφαιρικών ομάδων
Καταδύσεις στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2019
Οι καταδύσεις στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2019 πραγματοποιούνται από τις 12 έως τις 20 Ιουλίου.
Αγωνίσματα
Τα αγωνίσματα που διεξάγονται στο πρόγραμμα των καταδύσεων είναι:
Πίνακας μεταλλίων
{{legend|#ccf|Διοργανώτρια χώρα}}
Παραπομπές
Καταδύσεις
Κρίστοφερ Κουτρουζάς
Ο Κρίστοφερ Κουτρουζάς, γεννημένος στις 2 Οκτωβρίου 1987 στη Λεμεσό, είναι Κύπριος πρωταθλητής και σήμερα προπονητής της αντισφαίρισης και αθλητής της παραθαλάσσιας αντισφαίρισης. Είναι αθλητής του Ομίλου αντισφαίρισης Αμμοχώστου.
Πρωταθλητής Κύπρου πολλές φορές, το 1998, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2010 και 2011 πρωταθλητής του Διασωματειακού Παγκυπρίου πρωταθλήματος με τον Όμιλο Αντισφαιρίσεως Αμμοχώστου. Το 2005 και το 2006 βραβεύτηκε σαν ο καλύτερος αθλητής αντισφαίρισης της Κύπρου από την Κυπριακή Ομοσπονδία αντισφαίρισης.
Με την Κύπρο έχει αγωνιστεί στα Κύπελλα Ντέιβις του 2005, 2006, 2010, και του 2011 με ρεκόρ 1 νίκη και 5 ήττες. Από το 2010 αγωνίζεται στο beach tennis έχοντας κατακτήσει πολλά τουρνουά. Το 2015 βραβεύτηκε από την Κυπριακή ομοσπονδία, μαζί με τον Πέτρο Παγδατή σαν οι καλύτεροι αθλητές beach tennis στην κατηγορία αντρών στην Κύπρο, το ίδιο και το 2016. Ζευγάρι με τον Πέτρο Παγδατή έχουν εκπροσωπήσει την Κύπρο σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις όπως το παγκόσμιο πρωτάθλημα beach tennis.
Από το 2005 είναι και προπονητής αντισφαίρισης, μέχρι το 2007 βοηθός ομοσπονδιακός προπονητής και από το 2007 έως σήμερα (2017) προπονητής του Ομίλου αντισφαίρισης Αμμοχώστου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Κύπριοι αθλητές της παραθαλάσσιας αντισφαίρισης Κατηγορία:Κύπριοι προπονητές της αντισφαίρισης
Εκκλησία Αγίων Πέτρου και Παύλου (Σταροτσερκάσκαγια)
Η Εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου (Церковь святых апостолов Петра и Павла), επίσης γνωστή ως Εκκλησία Πετροπαβλόφσκ (Петропавловская церковь) είναι ρωσική ορθόδοξη εκκλησία στη στανίτσα της Σταροτσερκάσκαγια, στο Ραγιόν του Ακσάι, στο Όμπλαστ του Ροστόφ, στη Ρωσία, η οποία ανεγέρθηκε το 1751. Αποτελεί μία από τις παλαιότερες ως προς την ημερομηνία ανέγερσής της εκκλησίες στο Όμπλαστ του Ροστόφ.
Ιστορία
Η μικρή ξύλινη Εκκλησία Αγίων Πέτρου και Παύλου στο Τσερκάσκ αναφέρεται για πρώτη φορά εντός επίσημων εγγράφων το 1692. Έπειτα από την καταστροφή της πόλης λόγω πυρκαγιάς το 1744, η Αυτοκράτειρα της Ρωσίας, Ελισάβετ Α΄, απέστειλε δέκα χτίστες και σοβατζήδες για την ανέγερση νέας εκκλησίας στη θέση της παλαιότερης, στον τοπικό αταμάνο Ντανίλ Εφρέμοφ το 1749, κατασκευή την οποία και ολοκλήρωσαν εντός σύντομου χρονικού διαστήματος Το 1751, Θεία Λειτουργία έλαβε χώρα εντός της νεόδμητης εκκλησίας στο πλαίσιο των θυρανοιξίων της εκκλησίας, καθώς και του παρεκκλησίου της, αφιερωμένου στον Άγιο Ιωάννη τον Στρατιώτη.
Κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους, εντός της νεόδμητης εκκλησίας, έλαβε χώρα η βάπτιση του Αταμάνου Ματφέι Πλατόφ. Τον Αύγουστο του 2013, πινακίδα με σχετική αναφορά κειμένου τοποθετήθηκε επί των τοίχων της εκκλησίας:
Ντέγιαν Νταβίντοβατς
Ο Ντέγιαν Νταβίντοβατς (Дејан Давидовац) (γενν. 17 Ιανουαρίου 1995) είναι Σέρβος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σμολ φόργουορντ για την ΤΣΣΚΑ Μόσχας.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Νταβίντοβατς άρχισε την ενασχόληση με την καλαθοσφαίριση στην ΚΚ Προλετέρ Ζρενιανίν της πόλης του. Τη σεζόν 2011–12, έπαιξε την πρώτη του σεζόν στο Πρωτάθλημα Σερβίας. Το 2012, ο Νταβίντοβατς υπέγραψε στην ΚΚ Βρσατς.
Ο Νταβίντοβατς υπέγραψε στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου και δόθηκε αμέσως δανεικός στην ΚΚ ΦΜΠ τον Μάρτιο του 2015, λίγο πριν την έναρξη της σεζόν του Πρωταθλήματος Σερβίας. Στις 30 Σεπτεμβρίου 2016, έκανε το ντεμπούτο του στην Αδριατική Λίγκα με την ΦΜΠ σε μια ήττα με 78–76 από την ΚΚ Ζάνταρ, έχοντας 7 πόντους, 7 ριμπάουντ και 3 ασίστ. Στις 11 Φεβρουαρίου 2017, σημείωσε 28 πόντους σε μία νίκη επί της ΚΚ Ολίμπια για την Αδριατική Λίγκα. Σε 26 αγώνες της Αδριατικής Λίγκας τη σεζόν 2016–17, ο Νταβίντοβατς είχε μέσο όρο 10,0 πόντους, 5,1 ριμπάουντ και 2,5 ασίστ ανά παιχνίδι.