cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαλαγασική μοσχογαλή
Η Μαλαγασική μοσχογαλή (επιστ. ον. fossa fossana), επίσης γνωστή ως φαλανούκ (Μαλαγασικά, [fə̥ˈnaluk]), είναι μέλος της οικογένειας των Ευπλεριδών ενδημικό στα τροπικά δάση της Ανατολικής Μαδαγασκάρης. Παρότι ονομάζεται μοσχογαλη δεν ανήκει στην ίδια οικογένεια με τις άλλες μοσχογαλες. Είναι μικρό σαρκοφάγο θηλαστικό με μήκος 47 εκ. με την ουρά (η οποία εχει μήκος 20 εκ.) και βάρος 1,5-2 χλγ. Είναι νυκτόβια και τρέφεται με μικρά σπονδυλωτά όπως βατράχια, φίδια και σαύρες, έντομα και αυγά πουλιών. Η περίοδος αναπαραγωγής της μαλαγασικής μοσχογαλής διαρκεί από τον Αύγουστο ως τον Σεπτέμβριο και η περίοδος κύησης διαρκεί τρεις μήνες. Γεννάει μόνο ένα μικρό κάθε χρόνο. Κατά την ιστορία της ταξινομιας της έχει τοποθετηθεί στις οικογένειες βιβεριδες(μοσχογαλες), φελιδες(γάτες) και ερπηστιδες(μαγκουστες), αλλά πια κατατάσσεται στη δίκη της οικογένεια, ευπλευριδες. Κατατάσσεται από την IUCN ως απειλούμενο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευπλερίδες
3024 Χαϊνάν
Ο Χαϊνάν (Hainan) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή (δηλαδή την προς την πλευρά της τροχιάς του πλανήτη Δία) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,748. Ανακαλύφθηκε το 1981 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη επαρχία και μεγαλόνησο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Χαϊνάν εκτιμάται σε 35,64 ± 2,5 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,073 ± 0,011. Ο αστεροειδής περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε περίπου 9 ως 15 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Χαιναν
Στάζι
Εκτός της κατασκοπείας των πολιτών της χώρας, το έργο της Στάζι περιελάμβανε κατασκοπεία δυτικών κρατών και ιδίως της Δυτικής Γερμανίας, την οποία επιχειρούσε να αποσταθεροποιήσει μέσω της ενίσχυσης της RAF. Τέλος, το έργο της περιελάμβανε ανακρίσεις και βασανισμούς κρατουμένων. Μετά από την πτώση του καθεστώτος, βασανισθέντες αποκάλυψαν ότι ακτινοβολούνταν εσκεμμένα στις φυλακές της Στάζι με ραδιενέργεια, προκειμένου να τους προξενηθεί καρκίνος.
Μετά την κατάρρευση του καθεστώτος
Κατά τις τελευταίες εβδομάδες πριν από την κατάρρευση του καθεστώτος (1989-1990), υπάλληλοι της Στάζι κατέστρεφαν αρχεία, με καταστροφείς εγγράφων και με τα χέρια. Το 1995 η γερμανική κυβέρνηση ξεκίνησε την επανασυναρμολόγηση των εγγράφων αυτών, τα οποία είχαν βρεθεί σε 16.000 σακούλες (περί τα 33 εκατομμύρια σελίδες). Το έργο της ταξινόμησης και της επεξεργασίας αυτών των φακέλων ανατέθηκε από την κυβέρνηση της Βόννης στον υπερκομματικό πρώην ιερωμένο του Ροστόκ αγωνιστή των ανθρώπινων δικαιωμάτων και μετέπειτα πρόεδρο της Γερμανίας, Γιοάχιμ Γκάουκ. Η γνωστή ως «Υπηρεσία Γκάουκ» στελεχώθηκε με 300 άτομα, μεταξύ των οποίων και πρώην υπάλληλοι της Στάζι. Κάποια αρχεία είχαν αποκτηθεί από τη CIA, και επιστράφηκαν στη Γερμανία το 2000. Μετά από 6 χρόνια, ανακοινώθηκε ότι είχαν ολοκληρωθεί 300 σακούλες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας Κατηγορία:Ανενεργές γερμανικές υπηρεσίες πληροφοριών Κατηγορία:Μυστική Αστυνομία
Μαρία της Σικελίας
Η Μαρία της Σικελίας (Ισπανικά: Maria di Sicilia, 2 Ιουλίου 1363 - 25 Μαΐου 1401) ήταν Βασίλισσα της Σικελίας (1377 - 1401), Δούκισσα των Αθηνών (1377 - 1388) και Δούκισσα των Νέων Πατρών (1377 - 1388) από τον Οίκο της Βαρκελώνης. Ήταν κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ της Σικελίας και της πρώτης συζύγου του Κωνσταντίας της Αραγωνίας κόρης του Πέτρου Δ΄ της Αραγωνίας.
Άνοδος στον θρόνο
Γεννήθηκε στην Κατάνια και διαδέχθηκε το 1377 τον πατέρα της 15ετής. Στην διαδοχή υπήρχε το πρόβλημα ότι ο Φρειδερίκος Β΄ της Σικελίας που είχε πεθάνει 14 χρόνια νωρίτερα, είχε αποκλείσει ρητά τις γυναίκες από την διαδοχή. Επιπλέον ο πατέρας της, πριν την γέννησή της, στις 15 Ιουλίου του 1357, είχε ορίσει σαν διαδόχους του την αδελφή του Ελεονόρα και τον σύζυγό της Πέτρο Δ´ της Αραγωνίας. Ο πατέρας της προκειμένου να αντιμετωπίσει τα προβλήματα διαδοχής του από την ανήλικη κόρη του, είχε ορίσει να κυβερνούν τέσσερις βαρώνοι, δύο από τη μερίδα των Σικελών και δύο από τη μερίδα των Αραγωνέζων. Οι αντιπρόσωποι (vicars) αυτοί ήταν ο Αρτάλε Αλαγκόνα, ο Φραγκίσκος Α' της Βεντιμίλια, ο Μαφρέδος Κιαραμόντε και ο Γουλιέλμος Περάλτα.
Απώλεια του Δουκάτου των Αθηνών
Ο Πέτρος Δ΄ διεκδίκησε τη διαδοχή βασιζόμενος στα κληρονομικά δικαιώματα που είχαν οριστεί πριν την γέννησή της και στον Σαλικό νόμο που είχε καθιερώσει ο Φρειδερίκος Β΄. Επειδή η Μαρία ήταν πολύ νεαρή σε ηλικία η διαδοχή δεν άρεσε στους Καταλανούς της Αθήνας κυρίως λόγω της Τουρκικής απειλής. Γιαυτό όσο αφορά την Ελλάδα οι αρχιεπίσκοποι Βαλλεστέρ των Αθηνών, Σίμων των Θηβών, Ματθαίος των Νέων Πατρών και οι κυριότεροι βαρόνοι και ιππότες τάχθηκαν με το μέρος του Πέτρου Δ΄. Μεταξύ αυτών ήταν ο κόμης των Σαλώνων και ηγέτης της Λαμίας Λουδοβίκος Φαδρίκ, ο εξάδελφός του δον Ζουάν του Αραγωνικού (Don John of Aragon), ο κόμης της Δημητριάδος (Mitre) στον κόλπο του Βόλου, οι διοικητές των πόλεων της Αθήνας, Λεβαδείας, Σαλώνων και Νέων Πατρών και πολλοί άλλοι, όπως και οι πολίτες για λόγους ασφάλειας.
Υπήρχε και μειοψηφία υποστηρικτών της Μαρίας. Αρχηγός αυτών ήταν ο Φραγκίσκος Ζόρζι, μαρκήσιος της Βοδονίτσας, ο οποίος επειδή ήταν Βενετός δεν συμπαθούσε τους Καταλανούς και την υποτέλεια του σε αυτούς. Μαζί με αυτόν είχαν συνταχθεί και ο φεουδάρχης της Αίγινας, Πέτρος Φαδρίγος (Don Pedro Fadrique), ξάδελφος του Λουδοβίκου Φαδρίγου των Σαλώνων και ο Θωμάς ντε Πο (Thomas de Pou) γαμπρός του Ρογήρου ντε Λούρια (Roger de Lluria). Κάτω από αυτές τις πιέσεις η Μαρία γίνεται υποχείριο του Πέτρου του Δ΄, ο οποίος το 1379, διόρισε στο δουκάτο των Αθηνών και Νέων Πατρών ως γενικό επίτροπο, τον Φίλιππο Ντελμάου υποκόμη Ροκαβέρτη.
Οικογένεια
Η Μαρία παντρεύτηκε τον Νοέμβριο του 1391 τον Μαρτίνο Α΄ της Σικελίας τον επονομαζόμενο και «Νέο», υιό του Μαρτίνου του Πρεσβύτερου. Έτσι ο Πέτρος ο Δ΄ αποσύρθηκε από τις διεκδικήσεις του γιατί ο Μαρτίνος ο Α΄ ήταν εγγονός του και γιος του Μαρτίνου της Αραγωνίας. Όλες αυτές οι διαμάχες είχαν σαν αποτέλεσμα να αποδυναμωθούν οι Καταλανοί και να καταληφθεί το δουκάτο των Αθηνών από τον Νέριο τον Α΄ το 1388. Με τον σύζυγο της Μαρτίνο τον Νέο απέκτησε ː
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης-Σικελίας Κατηγορία:Βασιλείς της Σικελίας
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1964-65
Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς περιόδου 1964-65 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Στην δεύτερη και την τρίτη κατηγορίες υπήρχαν προκριματική και τελική φάσεις. Η τέταρτη κατηγορία καταργήθηκε. Τον τίτλο της Α΄ κατηγορίας κατέκτησε ο Αίας Σαλαμίνας, ο οποίος έτσι επέστρεψε άμεσα στη Β΄ Εθνική κατηγορία. Ακόμη, ο δευτεραθλητής Πειραϊκός Νέου Φαλήρου κέρδισε την προαγωγή του στη νεοσύστατη Γ΄ Εθνική κατηγορία της επόμενης χρονιάς.
Βαθμολογία
* Διαβάθμιση: Νέοι Ευγενίας - Άσπρα Χώματα: επικράτησαν οι Ν. Ευγενίας και παρέμειναν στην κατηγορία.
Εφηβικό Α΄ κατηγορίας
Διεξήχθη και εφηβικό πρωτάθλημα των συλλόγων Α΄ κατηγορίας σε ένα γύρο (10 αγώνες). Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ΑΕ Μοσχάτου. Η σειρά κατάταξης των 4 πρώτων ήταν:
Β΄ Κατηγορία
Από τους δύο ομίλους στην τελική φάση πέρασαν: Άσπρα Χώματα, ΑΟ Παλαιάς Κοκκινιάς, Ερμής και Πανασπροπυργιακός. Τα Άσπρα Χώματα τερμάτισαν στην πρώτη θέση και απέκτησαν το δικαίωμα να διαβαθμιστούν με τους ουραγούς της Α΄ κατηγορίας "Νέους Ευγενίας", από τους οποίους ηττήθηκαν. Ωστόσο το αποτέλεσμα της διαβάθμισης ακυρώθηκε, λόγω αναδιάρθρωσης, με συνέπεια και οι δυο ομάδες να συμμετάσχουν στην Α΄ ΕΠΣΠ της επόμενης περιόδου.
Βαθμολογίες
1Αγώνας κατάταξης: Προφήτης Ηλίας - Περαμαϊκός: επικράτησε ο Πρ. Ηλίας και παρέμεινε στην κατηγορία.
2Διαβάθμιση: Προφήτης Ηλίας - Ορφεύς: επικράτησε ο Ορφέας και ανέβηκε κατηγορία. Τελικά, δεν υποβιβάστηκε ούτε ο Περαμαϊκός, λόγω αύξησης των ομάδων της Β΄.
Γ΄ Κατηγορία
Από τους τρεις ομίλους στην τελική φάση μετείχαν έξι ομάδες. Την πρώτη θέση κέρδισε ο Ορφέας, ο οποίος κέρδισε την άνοδο έπειτα από αγώνες διαβάθμισης με τον ουραγό της Β΄ ΕΠΣΠ.
Άλλα πρωταθλήματα
Η ΕΠΣΠ διοργάνωσε δύο ακόμα πρωταθλήματα με τους εξής νικητές:
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Πειραιώς Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1964-1965
Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα
thumb|Ο ιεροδιάκονος [[Στέφανος Νούκας (1838-1931). Πρωτεργάτης της Μακεδονικής Φιλεκπαιδευτικής Αδελφότητας και της Σχολής του Τσοτυλίου.]] thumb|Η σφραγίδα της Μακεδονικής Φιλεκπαιδευτικής Αδελφότητας: έτος ίδρυσης 1871. thumb|Το Οικοτροφείο στο [[Τσοτύλι Κοζάνης|Τσοτύλι της Κοζάνης. Ιδρύθηκε το 1873 από τη Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα .]] Η Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα (ΜΦΑ) είναι ένα από τα παλαιότερα και σπουδαιότερα σωματεία της Βόρειας Ελλάδας με δράση εκπαιδευτική και λαογραφική.
Πρώτα χρόνια
Ιδρύθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1871 από δραστήριους Έλληνες της Διασποράς με καταγωγή από τη Δυτική Μακεδονία (από τον ιεροδιάκονο Στέφανο Νούκα, τον καπνέμπορο Κωνσταντίνο Θωμαϊδη κ.α.), με στόχο την καλλιέργεια των ελληνικών γραμμάτων. Η Αδελφότητα ίδρυσε το Γυμνάσιο και Οικοτροφείο Τσοτυλίου στο νομό Κοζάνης και το Κυριακάτικο Σχολείο του Λαού (Κυριακόν Σχολείον) στην Κωνσταντινούπολη.
Μεταφορά στη Θεσσαλονίκη
Η Μικρασιατική Καταστροφή ανακόπτει προσωρινά το έργο της. Τα μέλη της επαναπατρίζονται στην απελευθερωμένη πια Ελλάδα και τα περισσότερα εγκαθίστανται στη Θεσσαλονίκη. Το 1924 η ΜΦΑ μεταφέρει την έδρα της στη Θεσσαλονίκη. Κτίζει το νέο διδακτήριο του Γυμνασίου Τσοτυλίου (1928), συνεχίζει τη χορήγηση υποτροφιών σε μαθητές και φοιτητές, συμβάλλει στην επάνδρωση των σχολικών βιβλιοθηκών με παιδαγωγικό υλικό, εφοδιάζει τα σχολεία με γραφική ύλη και εποπτικά μέσα, προγραμματίζει την ίδρυση Αγροτικής Σχολής στη Νεάπολη Βοΐου ή στο Τσοτύλι.
Από το 1931, επί προεδρίας Ιωάννη Τάρη, δραστηριοποιείται και στον τομέα της διάσωσης του υλικού πλούτου του νεότερου ελληνικού πολιτισμού και ειδικά αυτού της υπαίθρου και επιδίδεται με ζήλο στη συγκέντρωση λαογραφικού υλικού, αντικειμένων αλλά και μνημείων του λόγου, τραγουδιών, προφορικών παραδόσεων κ.α.. Αρχικά τα αντικείμενα φυλάσσονται στα γραφεία της Αδελφότητας, στο κτήριο της οδού Συγγρού 11, στη Θεσσαλονίκη. Ακολουθούν μεταστεγάσεις σε διάφορους χώρους, ώσπου το 1957 σε διαμέρισμα της Λεωφόρου Νίκης 55 πραγματοποιείται, ενώπιον εκκλησιαστικών, πολιτικών και στρατιωτικών αρχών, η πρώτη δημόσια παρουσίαση του υλικού και εγκαινιάζεται από την Αδελφότητα το Λαογραφικό Μουσείο Βορείου Ελλάδος.
Τα επόμενα χρόνια -πρόεδρος της Αδελφότητας είναι πλέον ο Κωνσταντίνος Κεφαλάς- και με την αύξηση του αριθμού των αντικειμένων, ο χώρος του διαμερίσματος κρίνεται ανεπαρκής για τη στέγαση της συλλογής και οι προσπάθειες στρέφονται στην αναζήτηση καινούργιας καταλληλότερης στέγης. Τελικά, το 1971, η συλλογή παραχωρείται για φύλαξη, μελέτη και έκθεση στο νεοϊδρυθέν κρατικό Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας (βλ. σήμερα Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας – Θράκης, ΛΕΜΜ-Θ). Τα αντικείμενα αυτά αποτέλεσαν τον πυρήνα των συλλογών του Μουσείου.
Σύγχρονη εποχή
Στις δεκαετίες του 1970 και του 1980 η ΜΦΑ συνεχίζει το εκπαιδευτικό και λαογραφικό της έργο. Προσανατολίζεται στη δημιουργία Λαογραφικού Μουσείου Δυτικής Μακεδονίας στο Τσοτύλι, ενισχύει οικονομικά οικεία ιδρύματα, πραγματοποιεί διαλέξεις με θέματα εκπαίδευσης, ιστορίας και λαογραφίας, εκδίδει μελέτες Μακεδόνων συγγραφέων και το ετήσιο περιοδικό «Χρονικά της Μ.Φ.Α.», βραβεύει αριστεύσαντες μαθητές και φοιτητές, επιχορηγεί τις σπουδές απόρων.
Τα τελευταία χρόνια η δράση της ΜΦΑ συνεχίζεται από τον Σύνδεσμο Φοιτησάντων εν τη Τσοτυλίω Σχολή που συστάθηκε το 1990 στη Θεσσαλονίκη.
Πρόεδροι
Διατελέσαντες πρόεδροι της ΜΦΑ από το 1871 έως και τα τέλη της δεκαετίας του 1970:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πολιτιστικοί σύλλογοι της Ελλάδας
Χρονόγραμμα (αποσαφήνιση)
Ο όρος χρονόγραμμα μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω θέματα:
Γιώργος Σεβαστίκογλου
Ο Γιώργος Σεβαστίκογλου (Κωνσταντινούπολη 1913 - Αθήνα 1991) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, μεταφραστής και σκηνοθέτης. Συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση.
Βιογραφία
Ο Γιώργος Σεβαστίκογλου γεννήθηκε στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης το 1913. Το επόμενο έτος η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του Θεάτρου Τέχνης και για πρώτη φορά εμφανίστηκε στα γράμματα με τη μετάφραση του έργου Σουάνεβιτ του Αύγουστου Στρίντμπεργκ, σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν το 1942. Την χρονιά που ακολούθησε το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» ανέβασε το έργο του Κωνσταντίνου και Ελένης με το οποίο ξεκίνησε τη διπλή καλλιτεχνική του δραστηριότητα, ως σκηνοθέτη και μεταφραστή. Ήταν υπεύθυνος του Β τμήματος του Θιάσου Ενωμένων Καλλιτεχνών, το οποίο αποτέλεσε από το 1945 πόλο έλξης για τους αριστερούς θεατρικούς συγγραφείς και ηθοποιούς. Διετέλεσε υπεύθυνος του κινηματογραφικού συνεργείου του Δημοκρατικού Στρατού στον Γράμμο. Μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, αυτοεξορίστηκε στη Σοβιετική Ένωση, αρχικά στην Τασκένδη και ακολούθως στη Μόσχα. Σπούδασε στην Ακαδημία Θεάτρου της Μόσχας και έγινε γνωστός ως σκηνοθέτης και μεταφραστής. Το έργο του Αγγέλα, μεταφρασμένο στη ρωσική γλώσσα, παραστάθηκε από δεκαοκτώ σοβιετικές σκηνές μεταξύ των οποίων και το θέατρο Βαχτάγκωφ.
Το 1965 επέστρεψε στην Ελλάδα. Συνεργάστηκε ως σκηνοθέτης με τον θίασο Αλεξανδράκη Γεωργούλη ενώ ο Κάρολος Κουν ανέβασε το έργο του Αγγέλα. Μετά την επιβολή της δικτατορίας των συνταγματαρχών στην Ελλάδα, ξαναέφυγε, αυτή τη φορά μαζί με τη σύζυγό του Άλκη Ζέη στο Παρίσι. Εκεί δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Σορβόννης και στο Κονσερβατουάρ καθώς επίσης ίδρυσε τον θίασο Πράξις.
Στην Ελλάδα γύρισε το 1974 εκ νέου όπου δραστηριοποιήθηκε στα πεδία της σκηνοθεσίας και της μετάφρασης. Το 1981 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Το 1985 σκηνοθέτησε στο Εθνικό Θέατρο το έργο του Θάνατος βασιλικού επιτρόπου που είχε γράψει τριάντα χρόνια νωρίτερα. Μετέφρασε έργα των Σω, Κάλντγουελ, Πυζέ και σκηνοθέτησε αρχαίους κλασικούς, Ντοστογιέφσκι, Σαίξπηρ, Αρμπούζωφ κ.ά. Έφυγε από τη ζωή το 1991.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
NGC 35
Ο NGC 35 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Απέχει περίπου 275 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και έχει διάμετρο της τάξεως των 50.000 ετών φωτός. Ο γαλαξίας αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον γειτονικό NGC 17/(34) και η παραμόρφωση τους μπορεί να οφείλεται σε αυτή την αλληλεπίδραση αλληλεπιδράσεις.
Ο Αμερικανός αστρονόμος Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) ανακάλυψε τον NGC 35 την 21η Νοεμβρίου 1886.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
0035 00784 Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός) Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Ευάγγελος Δαμάσκος (ηθοποιός)
Ο Ευάγγελος Δαμάσκος (Πειραιάς, 1874 - 1942) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών στην οποία και αρίστευσε. Πρωτοεμφανίστηκε στη θεατρική σκηνή συνεργαζόμενος με τον θερινό θίασο του Λεκατσά στο θερινό θέατρο «Αθήναιον» το 1895. Από τότε και επί μια περίπου συνεχή 35ετία ο Δαμάσκος συνεργάσθηκε με όλους σχεδόν τους τότε θιάσους μέχρι τον Μάρτιο του 1929 οπότε και αποχώρησε. Είχε συνεργαστεί ιδαίτερα με τον Χριστομάνο στη «Νέα Σκηνή» και στο τότε «Βασιλικό Θέατρο».
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Έκτορ Γκονσάλες
Ο Έκτορ Γκονσάλες (Héctor Augusto González Guzmán, 4 Νοεμβρίου 1977) είναι ποδοσφαιριστής, γεννημένος στη Βενεζουέλα. Αγωνίστηκε στην Deportivo Cuenca και είναι γνωστός για το δυνατό του σουτ. Το 2006, έπαιξε στην LDU Quito, που είναι αθλητικός ομάδα του Ισημερινού. Η Liga Deportiva Universitaria αποφάσισε να μην ανανεώσει το συμβόλαιό του. Ο Έκτορ Γκονσάλες αγωνίζεται σήμερα στην ΑΕΚ στην Κύπρο. Το παρατσούκλι του είναι "el turbo".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Βενεζουέλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΚ Λάρνακας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2007 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2001 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καράκας ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κίλμες ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Κολόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίγκα Ντεπορτίβα Ουνιβερσιτάρια ντε Κίτο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ολίμπο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βενεζουέλας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μινέιρο Γκουαγιάνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουνιόν Ατλέτικο Μαρακάιμπο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλκής Λάρνακας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερμή Αραδίππου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιανέρος ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ντεπορτίβο Κουένκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσερνομόρετς Μπουργκάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καραμπόμπο ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣΙΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Ο. Ξυλοτύμβου
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2008-2009
Το τελευταίο πρωτάθλημα της δεκαετίας του 2000 κατέκτησε ο Παναθηναϊκός, κάνοντας ρεκόρ με πέμπτο διαδοχικό νταμπλ ανατρέποντας στα πλέι οφ, το πλεονέκτημα έδρας που είχε αποκτήσει ο Ολυμπιακός, ο οποίος είχε τερματίσει πρώτος στην διάρκεια της κανονικής περιόδου.
Βαθμολογία
1 Αγων=Αγώνες, Ν=Νίκες, Η=Ήττες, ΠΥ=Πόντοι Υπέρ, ΠΚ=Πόντοι Κατά, Δ=Διαφορά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Ανδρων 2008 2009 Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Ανδρων 2008 2009
Κεντρική Βιβλιοθήκη Δήμου Αθηναίων
Η Δημοτική Βιβλιοθήκη της Αθήνας ιδρύθηκε το 1835, από τον πρώτο δήμαρχο της πόλης, Ανάργυρο Πετράκη. Το 1936, αγοράσθηκε από τη βιβλιοθήκη η μεγάλη προσωπική συλλογή του Γεωργίου Βλάχου και η βιβλιοθήκη άνοιξε τις πόρτες της στο κοινό στο Παλαιό Δημαρχείο, επί της οδού Αθηνάς, στην τότε πλατεία Λουδοβίκου. Από τον Δεκέμβριο του 2002 στεγάζεται στο παραδοσιακό κτίριο επί της οδού Δομοκού αρ. 2, στη περιοχή του σιδηροδρομικού σταθμού Λαρίσης.
Σκοπός
Κύριος σκοπός της λειτουργίας της είναι να εξυπηρετεί τις πληροφοριακές ανάγκες των χρηστών της, να αποτελεί πολιτιστικό και πνευματικό κέντρο για τα μέλη της μέσα από υπηρεσίες, συλλογές και πηγές πληροφόρησης που παρέχει, να οργανώνει και να διατηρεί τεκμήρια που αφορούν την Αθήνα και την περιφέρεια και να προωθεί τη γνώση και τη μόρφωση.
Συλλογή
Η συλλογή της, που διαθέτει 55.000 τίτλους, καλύπτει όλες τις επιστήμες καθώς και θέματα που αφορούν την Αθήνα (φωτογραφικό υλικό, βιβλία, καρτ ποστάλ), σπάνιες εκδόσεις του 18ου και 19ου αιώνα (οι οποίες δεν είναι δανειστικές), Φύλλα Εφημερίδας της Κυβέρνησης (Φ.Ε.Κ.) που χρονολογούνται από το 1833, αρχείο εφημερίδων Αθηναϊκού τύπου που χρονολογείται από το 1862 έως σήμερα και 900 τίτλους περιοδικών από το 1834. Για την επεξεργασία του υλικού, το εκπαιδευμένο προσωπικό που απασχολεί χρησιμοποιεί διεθνή βιβλιοθηκονομικά πρότυπα και συγκεκριμένα για την ταξινόμηση του υλικού χρησιμοποιεί το Διεθνές Δεκαδικό Σύστημα Ταξινόμησης Dewey (DDC) και για την καταλογογράφηση του τους Αγγλοαμερικάνικους Κανόνες Καταλογογράφησης (AACR2). Επιπρόσθετα, τα τελευταία χρόνια έχει ξεκινήσει η αυτοματοποίηση του υλικού της με το πρόγραμμα ΑΒΕΚΤ 5.5 του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης.
Πηγές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Αθήνα
Αλέξης Γιαννόπουλος
Ο Αλέξης Γιαννόπουλος (γεννημένος στις 2 Σεπτεμβρίου του 1966) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής.
Καριέρα
Ο Αλέξης Γιαννόπουλος έχει αγωνιστεί τόσο στην Α1 Μπάσκετ, όσο και σε μικρότερες κατηγορίες.
Συγκεκριμένα, έχει αγωνιστεί με την Ολυμπιάδα Αιγάλεω, την ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Ο Αλέξης Γιαννόπουλος μετεγγράφη το 1986 στην ΑΕΚ, σε ηλικία μόλις 20 ετών. Στην ΑΕΚ παρέμεινε για αρκετά χρόνια και συμμετείχε μάλιστα στο Κύπελλο Κυπελλούχων.
Τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Τις χρονιές που έμεινε στην ομάδα του Πειραιά, ο Αλέξης Γιαννόπουλος δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον Ολυμπιακό, ο Γιαννόπουλος αγωνίστηκε υπό τις οδηγίες του Μιχάλη Κυρίτση και του Γιάννη Ιωαννίδη.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Αλέξης Γιαννόπουλος έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με όλες τις βαθμίδες της Εθνικής ομάδας μπάσκετ της Ελλάδας.
Συγκεκριμένα, έχει πραγματοποιήσει 10 συμμετοχές στην Εθνική Παίδων, 1 συμμετοχή στην Εθνική νέων ανδρών, 21 συμμετοχές στην Εθνική Εφήβων και 5 συμμετοχές στην Εθνική Ανδρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Expedition 18
Η Expedition 18 είναι η κατά σειρά 18η αποστολή στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS). Τα δύο πρώτα μέλη του πληρώματος, ο Michael Fincke και ο Salizhan Sharipov πρόκειται να ξεκινήσουν το ταξίδι τους για το διάστημα τον Οκτώβριο του 2008 με την πτήση Soyuz TMA-13. Θα τους ακολουθήσει η Sandra Magnus με την πτήση STS-126 του διαστημικού λεωφορείου στις 18 Σεπτεμβρίου 2008, η οποία αρχικά θα ασκήσει καθήκοντα στην τελευταία φάση της 17ης Αποστολής και θα παραμείνει για να πάρει μέρος και στην παρούσα 18η Αποστολή.
Ενώ μέχρι τώρα τα πληρώματα των αποστολών ήτανε τριμελή, μετά από την 18η αποστολή, ο αριθμός των μελών πληρώματος που θα παραμένουν μόνιμα στο διάστημα θα ανέλθει στα έξι άτομα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
Μήτρος Μαντάς
Ο Μαντάς καταγόταν από την Προστοβίτσα (σύγχρονη ονομασία: Δροσιά), ένα ορεινό χωριό στους δυτικούς πρόποδες του Ερυμάνθου στην περιοχή της Τριταίας στην Αχαΐα. Διακρίθηκε για τον ηρωισμό του και το απαράμιλλο θάρρος του και συγχρόνως αποτελεί ιστορική μορφή του αγώνα για την ιδιαίτερη πατρίδα του και συνάμα την ευρύτερη περιοχή.
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Κλέφτες
3027 Σαβάρς
Ο Σαβάρς (Shavarsh) είναι ένας αστεροειδής που κινείται στην εξωτερική (δηλαδή προς την πλευρά της τροχιάς του πλανήτη Δία) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,2. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σοβιετικού-Αρμένιου πρωταθλητή της τεχνικής κολυμβήσεως και ήρωα Σαβάρς Καραπετιάν, ο οποίος το 1976 έσωσε πάνω από 20 ανθρώπους από ένα τρόλεϊ που είχε πέσει στον βυθό μιας λίμνης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σαβάρς εκτιμάται σε 12 χιλιόμετρα περίπου, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0585 ± 0,018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Σαβαρς
Ντάγιος Μπέλα
thumb|right|250px|Δίσκος του Ντάγιος Μπέλα στη δισκογραφική εταιρεία [[Odeon.]] Ο Ντάγιος Μπέλα (Dajos Béla), ή Λέο Γκόλτσμανν (ρωσ. Лев Гольцман), γνωστός επίσης ως Σάντορ Γιόσι (Sándor Józsi) (1897–1978) υπήρξε Ρώσος βιολιστής και διευθυντής μουσικής ορχήστρας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου στο Κίεβο της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας, σήμερα Ουκρανίας. Ο πατέρας του ήταν Ρώσσος, και η μητέρα του Ουγγαρέζα. Από μικρός ήθελε να γίνει δικηγόρος, αλλά έμαθε και βιολί, και στα εννιά του άρχισε να εμφανίζεται σε συναυλίες στο Κίεβο. Αφού υπηρέτησε ως φαντάρος στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, άρχισε να σπουδάζει βιολί στη Μόσχα, και μετά στο Βερολίνο, όπου για να επιζήσει έδινε παραστάσεις σε μικρά κέντρα διασκέδασης. Τα καλλιτεχνικά ψευδώνυμα Ντάγιος Μπέλα και Σάντορ Γιόσι τα απόκτησε επειδή η δισκογραφική εταιρεία Όντεον, ήθελε να τον παρουσιάζει ως Ουγγαρέζο, για να ταιριάζει καλύτερα στο γενικό καλλιτεχνικό ρεύμα της εποχής. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 ιδρύει την κλασσική ορχήστρα ελαφράς μουσικής, με την οποία κλείνει συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία και γνωρίζει μεγάλη επιτυχία. Εκτός από χορευτική μουσική, η ορχήστρα του παίζει κομμάτια κλασσικής μουσικής, ενώ ο ίδιος ερμηνεύει στο βιολί δύσκολα μα και μαγευτικά κομμάτια. Οι δίσκοι του κυκλοφορούν σε εκατομμύρια κομμάτια και γίνονται ανάρπαστοι στο εξωτερικό. Η ορχήστρα του ηχογράφησε δίσκους και με τα ονόματα The Odeon Five, Mac’s Jazz Orchestra και Clive Williams Jazzband.
Μετά την άνοδο των Ναζί, ο Ντάγιος λόγω της εβαϊκής του καταγωγής κατέφυγε στην Ολλανδία, Παρίσι, Λονδίνο, Βιέννη, και τελικά στο Μπουένος Άιρες της Βραζιλίας. Στη Γερμανία επέστρεψε τη δεκαετία του 1970. Απεβίωσε στις 5 Δεκεμβρίου 1978 στο Λα Φάλντα της Αργεντινής, όπου και κηδεύτηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι μουσικοί Κατηγορία:Διευθυντές ορχήστρας
Πατριάρχης Βασίλειος Γ΄
Ο Βασίλειος Γ΄ (κατά κόσμον Βασίλειος Γεωργιάδης, 1846 - 29 Σεπτεμβρίου 1929) ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1925 ως το 1929. Περιγράφεται ως σοφός ιεράρχης, «λιτός στον βίο, αφιλάργυρος, ακτήμονας, φιλάν­θρωπος και γλωσσομαθέστατος συγ­γρα­φέας».
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1846 στη Χρυσούπολη (Σκούταρι) της Χαλκηδόνας. Γονείς του ήταν ο Γεώργιος ιεροψάλτης, και η Αικατερίνη. Σπούδασε Θεολογία και Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε το 1871. Την επόμενη χρονιά διορίστηκε καθηγητής στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης, όπου δίδαξε για μια οκταετία εβραϊκή γλώσσα, ερμηνευτική, Παλαιά και Καινή Διαθήκη, γεωγραφία. Παράλληλα ασχολούνταν με την ιστορική έρευνα χειρογράφων και έκανε σχετικές δημοσιεύσεις. Ενώ ήταν καθηγητής, εστάλη το 1880 από τη Σχολή για περαιτέρω σπουδές στην Ευρώπη. Εργάστηκε στις βιβλιοθήκες της Ρώμης, του Βερολίνου, της Λειψίας, του Λονδίνου και της Βιέννης. Το 1884 ανακηρύχθηκε διδάκτορας φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου.
Το 1884 επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και διορίστηκε διευθυντής της ιερατικής σχολής του Πατριαρχείου. Το Δεκέμβριο του ίδιου έτους χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος και προχειρίστηκε αρχιμανδρίτης από τον Πατριάρχη Ιωακείμ το Μεγαλοπρεπή.
Στις 8 Αυγούστου 1889 εξελέγη Μητροπολίτης Αγχιάλου και χειροτονήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου. Ως Μητροπολίτης ασχολήθηκε με ζήλο για την υποστήριξη της παιδείας. Επί των ημερών του η Αγχίαλος απέκτησε το θαυμάσιο κτήριο του Ελληνικού Παρθεναγωγείου, που ανεγέρθηκε με το μεγάλο κληροδότημα της Φωτεινής Καρυάνδη, ενώ αποπερατώθηκε και ο μεγαλοπρεπής ναός της Παναγίας. Ο Βασίλειος Β΄ πρωτοστάτησε σε αυτά τα έργα, ακόμη και με προσωπική εργασία, αλλά δεν κατόρθωσε να διατηρήσει την ενότητα του ποιμνίου του, το συντηρητικότερο τμήμα του οποίου στράφηκε εναντίον του με αναφορές προς το Πατριαρχείο και δημοσιεύματα στον τύπο. Για κάποιο διάστημα παρέμεινε στην Κωνσταντινούπολη ως συνοδικός, όπου συντάχθηκε με την παράταξη που αντιπολιτευόταν τον Πατριάρχη. Το 1904 έστειλε στην Εθνική Βιβλιοθήκη στην Αθήνα ένα εκκλησιαστικό μουσικό χειρόγραφο, το οποίο χρονολογείται από το 1450 και περιλαμβάνει πολυχρονισμό του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Tον Ιούλιο του 1906, ο Βασίλειος έγινε αυτόπτης μάρτυρας της πυρκαγιάς που κατέστρεψε την Αγχίαλο, ενώ οι λεγόμενοι «Εξαρχικοί» πυρπόλησαν και την κατοικία του, καταστρέφοντας τη σπουδαία βιβλιοθήκη του. Ο ίδιος συνελήφθη από τους Βουλγάρους και φυλακίστηκε στη Σήλυμνο (Σούμλα) μέχρι τον Οκτώβριο. Μετά την αποφυλάκισή του αναγκάστηκε να καταφύγει στην Κωνσταντινούπολη. Κατόπιν εστάλη στην Κύπρο για να βοηθήσει στην επίλυση του χρονίζοντος εκεί «αρχιεπισκοπικού ζητήματος». Στις 7 Φεβρουαρίου 1909 εξελέγη Μητροπολίτης Πελαγονίας και 13 Μαΐου 1910 μετατέθηκε στη Μητρόπολη Νικαίας.
Πατριαρχία
Στη Νίκαια παρέμεινε μέχρι την ανταλλαγή των πληθυσμών, κατά την οποία κρίθηκε ανταλλάξιμος και ο τότε Πατριάρχης Κωνσταντίνος ΣΤ΄. Μετά την παραίτηση του Πατριάρχη, η ενδημούσα Σύνοδος εξέλεξε τον Βασίλειο διάδοχό του, στις 13 Ιουλίου 1925, σε ηλικία 79 ετών.
Επί της Πατριαρχίας του υπογράφτηκε μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας η ανταλλαγή των πληθυσμών, από την οποία εξαιρέθηκε η Σύνοδος, οι επίσκοποι του Πατριαρχείου και ο Πατριάρχης. Το 1925 αποδόθηκε η πατριαρχική αξία στην Αυτόνομη Εκκλησία της Ρουμανίας, αλλά η τουρκική κυβέρνηση απαγόρευσε την σύγκληση Πανορθόδοξης Συνόδου, η οποία προγραμματιζόταν τον Δεκέμβριο του 1925 για το ημερολογιακό και άλλα ζητήματα. Επίσης, ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις με την ιταλική Κυβέρνηση για το θέμα της εκκλησιαστικής δικαιοδοσίας των κατεχομένων από τους Ιταλούς Δωδεκανήσων και αναθεωρήθηκε ο Καταστατικός Χάρτης του Αγίου Όρους. Στις 4 Σεπτεμβρίου 1928 ανατέθηκε στην Εκκλησία της Ελλάδος επιτροπικώς η διοίκηση των επαρχιών του Οικουμενικού Θρόνου που βρίσκονταν πλέον εντός της ελληνικής επικράτειας (των λεγομένων Νέων Χωρών) με Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη, η οποία περιέγραφε αναλυτικά και δέκα όρους, υπό τους οποίους έγινε η παραχώρηση. Επίσης, το 1928 παρασκευάστηκε Άγιο Μύρο και επικυρώθηκε ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Αμερικής. Τέλος, επί των ημερών του ξεκίνησε η έκδοση του περιοδικού του Πατριαρχείου «Ορθοδοξία».
Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος, υπήρξε μέλος μασονικής στοάς. Η Πατριαρχία του θεωρείται ότι εξομάλυνε και εξισορρόπησε τις σχέσεις του Πατριαρχείου με το νεοπαγές τουρκικό κράτος, μετά τις δυσκολίες που πέρασε η μεταξύ τους σχέση τα προηγούμενα χρόνια.
Πηγές
Βασίλειος Γ' Βασιλειος Βασιλειος Βασιλειος Κατηγορία:Επίσκοποι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Πειρατεία των Ευζώνων της Λαμίας
Η λεγόμενη πειρατεία των ευζώνων της Λαμίας ήταν ένα στασιαστικό επεισόδιο που συνέβη την Άνοιξη του 1914 με κατάληψη εμπορικού πλοίου στη Στυλίδα, από λόχο πατριωτών ευζώνων, που είχε έδρα στη Λαμία.
Ιστορικό
Γενόμενο όμως το συμβάν γνωστό στην Αθήνα, αμέσως το Υπουργείο των Ναυτικών διέταξε το Αντιτορπιλικό Β.Π. Α/Τ ΘΥΕΛΛΑ, κυβερνήτης του οποίου ήταν ο πλωτάρχης Όθων Παπαβασιλείου, να σπεύσει και να οδηγήσει το πειρατικό πλοίο στον λιμένα του Πειραιά. Πράγματι το ΘΥΕΛΛΑ συνάντησε το εν λόγω πλοίο ανοικτά του Σαρωνικού Κόλπου όπου και ακολουθώντας παράπλευρη με αυτό πορεία έδωσε με φωτεινά σήματα εντολή για αλλαγή πορείας προς τον Πειραιά. Κατά την στιγμή όμως που ο καπετάνιος του εμπορικού εκτελούσε την αλλαγή πορείας ένας από τους εύζωνες πατριώτες που αντελήφθη την αλλαγή όρμισε στη γέφυρα του πλοίου και αρπάζοντας τον οιακοστρόφειο (τιμόνι) και εν αγνοία του ορθού χειρισμού του έστρεψε όλο κατ΄ αντίθετη φορά με συνέπεια όχι μόνο να επανέλθει το πλοίο στην προηγούμενη πορεία αλλά και να στραφεί κατά του αντιτορπιλικού που συνέπλεε με συνέπεια τη σύγκρουση των πλοίων με εκατέρωθεν ζημιές, ιδιαίτερα όμως εκτεταμένες του αντιτορπιλικού.
Η κατάληξη ήταν να καταπλεύσει τελικά το "πειρατικό" πλοίο στον Πειραιά, και να μη ασκηθεί δίωξη κατά των ευζώνων λόγω των έκρυθμων γεγονότων της εποχής, το δε αντιτορπιλικό να καταπλεύσει στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας όπου και παρέμεινε επί δίμηνο σε περιορισμένη ακινησία για αποκατάσταση ζημιών.
Λαογραφία
Όταν στο πειρατικό πλοίο ανέβηκαν δημοσιογράφοι της Αθήνας και ρώτησαν τους στασιαστές γιατί προέβησαν σ΄ αυτήν την πράξη εκείνοι απάντησαν:
- « για τον Κουμπάρο !» (εννοώντας τον Βασιλέα Κωνσταντίνο Α΄).
Στην επισήμανση όμως των δημοσιογράφων ότι η πράξη τους είχε στεναχωρήσει τον Κουμπάρο, εκείνοι απάντησαν με το χαρακτηριστικό τοπικό ιδίωμα, μη πιστεύοντας στα λεγόμενά τους:
- «Τι λιες στο Θεό σ(ου), ο κουμπάρ(ο)ς θυμωμέν(ο)ς; Αυτά μωρέ αρέσ(ου)ν του κουμπάρ(ου)».
Πηγές
Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ελλάδας Κατηγορία:Ναυτική λαογραφία Κατηγορία:1914 Ευζωνων της Λαμιας
Παρεκκλήσι του Τζορτζόρ
Το Παρεκκλήσι του Τζορτζόρ (στα αρμενικά:Ծոր Ծորի Սուրբ Աստվածածնի մատուռ) βρίσκεται στην επαρχία Μακού, στην περιφέρεια του Δυτικού Αζερμπαϊτζάν, στο βορειοδυτικό Ιράν.
Το παρεκκλήσιο ήταν τμήμα ενός μοναστηριού που υπήρχε στην περιοχή και το οποίο άκμασε κατά το 14ο αιώνα. Στις αρχές του 17ου αιώνα το μοναστήρι εγκαταλείφθηκε, όταν ο Shah Abbas I αποφάσισε να εκδιώξει τους Αρμένιους που έμεναν στην περιοχή, και στη συνέχεια καταστράφηκε. Από αυτό το μοναστήρι διασώθηκε μόνο το Παρεκκλήσι του Τζορτζόρ.
Το 1987 -1988, ύστερα από συμφωνία των ιρανικών αρχών με την Αρμενική Αποστολική Εκκλησία, το παρεκκλήσιο μετακινήθηκε 600 μέτρα για να να κατασκευαστεί το φράγμα στον ποταμό Ζανγκμάρ (Zangmar).
Το 2008 το παρεκκλήσιο του Τζορτζόρ συμπεριλήφθηκε στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουνέσκο, μαζί με το Μοναστήρι του Αγίου Θαδδαίου και το Μοναστήρι του Αγίου Στεφάνου, που βρίσκονται στην ίδια περιοχή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Ιράν Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Ιράν
NML Κύκνου
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστέρες τύπου M Κατηγορία:Αντικείμενα 2MASS Κατηγορία:Κύκνος (αστερισμός)
Ο Αρχοντοχωριάτης
Ο Αρχοντοχωριάτης (πρωτότυπος τίτλος στα Le Bourgeois gentilhomme), είναι πεντάπρακτη κωμωδία-μπαλέτο σε πρόζα του Μολιέρου, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο 1670 στην αυλή του Λουδοβίκου ΙΔ΄ στο κάστρο του Σαμπόρ από τον θίασο του Μολιέρου. Οι επόμενες δημόσιες παραστάσεις δόθηκαν στο θέατρο του Παλαί Ρουαγιάλ από τον Νοέμβριο 1670. Τη μουσική συνέθεσε ο Ζαν-Μπατίστ Λυλί.
Το έργο σατιρίζει τις απόπειρες κοινωνικής αναρρίχησης, διακωμωδώντας τόσο την επιτηδευμένη αστική τάξη που θέλει να μιμηθεί τη συμπεριφορά και τον τρόπο ζωής των ευγενών όσο και τη ματαιόδοξη και υπεροπτική αριστοκρατία.
Ο τίτλος - κυριολεκτικά: Ο αστός ευγενής- εννοείται ως οξύμωρο σχήμα: στη Γαλλία του Μολιέρου, ένας «ευγενής» ήταν εξ ορισμού γεννημένος αριστοκράτης και έτσι δεν θα μπορούσε να υπάρχει «αστός (μπουρζουά) ευγενής».
Υπόθεση
μικρογραφία|250x250εσ|Σκηνή από το έργο, William Powell Frith Η παράσταση διαδραματίζεται στο Παρίσι, στο σπίτι του κυρίου Ζουρντέν, πλούσιου μεσήλικα αστού, του οποίου ο πατέρας πλούτισε ως έμπορος υφασμάτων. Ο μεγαλομανής Ζουρντέν έχει βάλει έναν στόχο στη ζωή του: να υψωθεί πάνω από το επίπεδο της αστικής τάξης και να γίνει αποδεκτός ως αριστοκράτης. Για το σκοπό αυτό, παραγγέλνει υπέροχα καινούργια ρούχα και χαίρεται πολύ όταν ο βοηθός του ράφτη τον αποκαλεί κοροϊδευτικά «άρχοντα». Ασχολείται με την εκμάθηση της ξιφασκίας, του χορού, της μουσικής και της φιλοσοφίας, παρά την ηλικία του. Μ' αυτό τον τρόπο καταφέρνει συνεχώς να γελοιοποιείται, ακόμη και στους δασκάλους του. Στο μάθημα για τη βελτίωση της έκφρασής του εκπλήσσεται ευχάριστα όταν διαπιστώνει ότι μιλούσε πεζογραφία όλη του τη ζωή χωρίς να το ξέρει:
"«Μα την πίστη μου! Για περισσότερα από σαράντα χρόνια μιλώ πεζογραφία χωρίς να γνωρίζω τίποτα γι' αυτό, και είμαι ο πιο υπόχρεος άνθρωπος στον κόσμο απέναντί ​​σου που μου το είπες.»"
Η λογική και έξυπνη σύζυγός του, βλέπει ότι γελοιοποιείται και τον προτρέπει να επιστρέψει στην προηγούμενη μεσοαστική ζωή του και να ξεχάσει όλα όσα έμαθε. Ο Ντοράντ, ένας ξεπεσμένος αριστοκράτης έχει προσκολληθεί στον κ. Ζουρνταίν, τον περιφρονεί κρυφά αλλά κολακεύει τις αριστοκρατικές του βλέψεις. Για παράδειγμα, λέγοντας στον αφελή Ζουρντέν ότι ανέφερε το όνομά του στον βασιλιά στις Βερσαλλίες, τον πείθει να πληρώσει τα χρέη του. Τα όνειρα του Ζουρνταίν για κοινωνική άνοδο γίνονται όλο και πιο ψηλά. Ονειρεύεται να παντρευτεί μια μαρκησία και να παντρέψει την κόρη του Λουσίλ με έναν ευγενή. Όμως η Λουσίλ είναι ερωτευμένη με τον Κλεόντ, νεαρό άνδρα της μεσαίας τάξης. Φυσικά, ο κ. Ζουρντέν δεν συμφωνεί μ' αυτόν τον γάμο.
Παρά τις προσπάθειες όλης της οικογένειας να τον επαναφέρουν στην πραγματικότητα, ο Ζουρντέν συνεχίζει να ονειροβατεί στα μεγαλεία. Έτσι,  ο Κλεόντ, με τη βοήθεια του υπηρέτη του και της κυρίας Ζουρντέν, μεταμφιέζεται και παρουσιάζεται στον κ. Ζουρντέν ως γιος του σουλτάνου της Τουρκίας. Ο Ζουρντέν τον καλοϋποδέχεται και είναι πανευτυχής που η κόρη του θα παντρευτεί μέλος βασιλικής οικογένειας. Χαίρεται ακόμη περισσότερο όταν ο «Τούρκος πρίγκιπας» του ανακοινώνει ότι, ως πατέρας της νύφης, θα λάβει τίτλο ευγενείας και επίσημα σε ειδική τελετή, μια ιδιαίτερα κωμική σκηνή. Οι νέοι παντρεύονται και όταν ο γάμος ολοκληρώνεται, ο Ζουρντέν συνειδητοποιεί ότι τιμωρείται, αλλά πολύ αργά, για τη μεγαλομανία του.
Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Ο Αρχοντοχωριάτης"
Παραπομπές
Κατηγορία:θεατρικά έργα του Μολιέρου Κατηγορία:Μπουρζουαζία
Χερουβείμ Άννινος
Ο Χερουβείμ Άννινος ήταν Μητροπολίτης Παροναξίας κατά τη δεκαετία 1935-1945.
Καταγόταν από το Ληξούρι της Κεφαλλονιάς και γεννήθηκε το 1890. Μεγάλωσε στην Πάτρα και υπήρξε συμμαθητής του Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Υπήρξε διάκος του μητροπολιτικού ναού της Ευαγγελιστρίας στην Πάτρα, ενώ όταν σπούδαζε θεολογία στην Αθήνα υπήρξε διάκος στον ναό του Αγίου Κωνσταντίνου. Όσο ήταν μητροπολίτης, η Ιερά Μητρόπολις Παροναξίας ενώθηκε με τη Θήρα υπό την ονομασία «Παροναξίας καί Θήρας». Το 1945 μετατέθηκε στη Μητρόπολη Τρίκκης και Σταγών. Πέθανε το 1952.
Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος, υπήρξε μέλος της μασονικής στοάς «Δελφοί».
Πηγές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Παροναξίας Κατηγορία:Μητροπολίτες Τρίκκης και Σταγών
Κεντρική βιβλιοθήκη Τ.Ε.Ι. Χαλκίδας
Το Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα της Χαλκίδας ίδρυσε την κεντρική του βιβλιοθήκη το1986. Η κοινότητα που καλύπτει και εξυπηρετεί είναι το εκπαιδευτικό/διοικητικό προσωπικό και οι σπουδαστές του Ιδρύματος αλλά και οποιοσδήποτε την επισκέπτεται. Κύριος σκοπός της βιβλιοθήκης είναι η προώθηση της εκπαίδευσης και της έρευνας καθώς και της αναζήτησης πληροφοριών, η εξυπηρέτηση των πληροφοριακών αναγκών των χρηστών της βιβλιοθήκης μέσα από έντυπο και μη υλικό, υπηρεσίες και πηγές πληροφόρησης που παρέχει. Η συλλογή της καλύπτει τα γνωστικά αντικείμενα που θεραπεύουν οι σχολές του Ιδρύματος σύμφωνα με το πρόγραμμα σπουδών, ώστε να εξυπηρετείται ο κάθε χρήστης σε όποια ειδικότητα και να ανήκει. Η συλλογή αποτελείται από 6.000 τίτλους βιβλίων, οπτικοακουστικό υλικό (CD-ROMs, κ.ά.), εφημερίδες, περιοδικά και πτυχιακές εργασίες σπουδαστών.
Για την ταξινόμηση του υλικού της, η βιβλιοθήκη χρησιμοποιεί το Δεκαδικό Σύστημα Ταξινόμησης Dewey (DDC), για την καταλογογράφηση του χρησιμοποιεί τους Αγγλοαμερικάνικους Κανόνες Καταλογογράφησης (AACR2) και για την θεματική ευρετηρίαση του χρησιμοποιεί τον Θεματικό Κατάλογο της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου (LCSH) και τον κατάλογο καθιερωμένων όρων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος. Παράλληλα, διαθέτει διδακτικά βιβλία και σημειώσεις ανάλογα με την προβλεπόμενη ύλη του κάθε μαθήματος των Σχολών του Ιδρύματος και τα παρέχει στους σπουδαστές του δωρεάν.
Υπηρεσίες της βιβλιοθήκης
Η βιβλιοθήκη διαθέτει τις εξής υπηρεσίες και πληροφοριακές πηγές:
Ωράριο λειτουργίας
Η βιβλιοθήκη λειτουργεί καθημερινά εκτός Σαββατοκύριακου τις ώρες 08:30-17:00. Κατά την περίοδο των διακοπών και την θερινή περίοδο λειτουργεί τις ώρες 08:00-14:30. Το δεύτερο δεκαήμερο του Αυγούστου είναι κλειστή.
Πηγές
Τει Χαλκιδας Κατηγορία:Χαλκίδα
Ηλίας Καρκαμπάσης
Ο Ηλίας Καρκαμπάσης είναι Έλληνας παλαίμαχος καλαθοσφαιριστής.
Κολλεγιακή καριέρα
Ο Ηλίας Καρκαμπάσης έχει φοιτήσει για κάποια χρόνια στο Πανεπιστήμιο "Γιοργκ" του Καναδά.
Με την ομάδα μπάσκετ του Πανεπιστημίου αγωνίστηκε στο NCAA.
Επαγγελματική καριέρα
Ο Ηλίας Καρκαμπάσης έχει αγωνιστεί για χρόνια στον Ολυμπιακό Πειραιώς, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο με την ελληνική ομάδα.
Σε ευρωπαικό επίπεδο, ο Ηλίας Καρκαμπάσης έχει αγωνιστεί στο Κύπελλο Κόρατς. Μάλιστα, το 1989 κατάφερε να φτάσει με τον Ολυμπιακό μέχρι την προημιτελική φάση της διοργάνωσης.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον Ολυμπιακό, ο Ηλίας Καρκαμπάσης αγνίστηκε υπό τις οδηγίες των Στηβ Γιατζόγλου, Μάκη Δενδρινού, Μιχάλη Κυρίτση και Γιάννη Ιωαννίδη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Ολυμπία Δαμάσκου
Η Ολυμπία Δαμάσκου (Ταταύλα Κωνσταντινούπολης 1878-Αθήνα 1951) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, το γένος Αλέξη Φωκαέα, σύζυγος του επίσης ηθοποιού Ευάγγελου Δαμάσκου.
Βιογραφία
Πρωτοεμφανίστηκε στη θεατρική σκηνή στη Καβάλα το 1894 με τον θίασο Λαλαούνη. Στην αρχή εμφανίσθηκε ως κωμωδός της πρόζας και αργότερα μεταπήδησε στην οπερέτα όπου και διακρίθηκε ιδιαίτερα από την ωραία της φωνή. Είχε συνεργαστεί με τον Κωνσταντίνο Χρηστομάνο στη Νέα Σκηνή καθώς και στο τότε Βασιλικό Θέατρο.
Η Δαμάσκου πρωταγωνιστούσε στην Γκόλφω, την πρώτη γνωστή μεγάλου μήκους βωβή ταινία του ελληνικού κινηματογράφου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί βωβών ταινιών (γυναίκες) Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Ιωάννης Τάρης
Ο Ιωάννης Τάρης (1885 - 1968) ήταν Έλληνας λόγιος από τον Αυγερινό Βοΐου νομού Κοζάνης (παλαιό Κωνστάντσικο).
Νεαρή ηλικία
Ήταν το δεύτερο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας Δημητρίου και Σουλτάνας Τάρη. Φιλομαθής, εργατικός και λάτρης της παράδοσης από την παιδική ακόμα ηλικία διακρίθηκε στις τέχνες και τα γράμματα ως ερασιτέχνης λιθοξόος, πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διπλωματούχος λογιστής της Εμπορικής Ακαδημίας Αθηνών. Σε νεαρή ηλικία και για μικρό χρονικό διάστημα εργάστηκε ως δάσκαλος στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Αργότερα διορίστηκε στην Εμπορική Τράπεζα Τρικάλων. Από εκεί μετατέθηκε στην Εμπορική Τράπεζα Θεσσαλονίκης, τόπος που στάθηκε σταθμός στην πορεία του και σημάδεψε τη ζωή του. Παντρεύτηκε την Ελένη Π. Κεφαλά και απέκτησε δύο κόρες, τη Δήμητρα-Σουλτάνα και την Άννα.
Τελευταία χρόνια
Το 1958, σε ηλικία 73 ετών, ο Ιωάννης Τάρης απεσύρθη από την ενεργό δράση, παραιτούμενος από το αξίωμα του προέδρου και εγκαταστάθηκε για οικογενειακούς λόγους στην Αθήνα. Έφυγε ήρεμα από τη ζωή, μετά από καρδιακό επεισόδιο, το καλοκαίρι του 1968 στον Αυγερινό, το χωριό του, που τόσο αγάπησε και τον αγάπησε.
Αναγνώριση
Ο Δήμος Θεσσαλονίκης τιμώντας το έργο του -υπήρξε ουσιαστικά ο ιδρυτής του πρώτου λαογραφικού μουσείου στη Βόρεια Ελλάδα- έδωσε το όνομά του σε έναν δρόμο της Θεσσαλονίκης, στην περιοχή της Άνω Τούμπας.
Ταρης Ιωαννης
Horrorcore
To Horrorcore είναι ένα είδος χιπ χοπ και ραπ μουσικής που είναι εμπνευσμένη από τους στίχους που έχουν θέμα φρίκη και τρομακτικό σχέδιο μόδας,οι Ράπερς που τραγουδάνε horrorcore μπορούν να φοράνε τρομακτικά ρούχα ή να δείχνουν επιθετικοί, τρελοί και θυμωμένοι.
Χαρακτηριστικά
Το Horrorcore ορίζει ένα ύφος της μουσικής χιπ χοπ, που επικεντρώνεται κυρίως γύρω από θέματα που επηρεάζονται από φρίκη τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν κανιβαλισμό, αυτοκτονία, δολοφονία, ναρκωτικά, ξυλοδαρμό και σατανισμό. Οι στίχοι συχνά είναι εμπνευσμένοι από ταινίες τρόμου πάνω από ιδιότροπους hardcore ρυθμούς.
Τελεολογικό επιχείρημα
Το μεγαλύτερο πλήγμα στο Τελεολογικό Επιχείρημα το έφερε η Δαρβινική Θεωρία Εξέλιξης των Ειδών. Εξήγησε πως η πολυμορφία και πολυπλοκότητα στη φύση εξηγείται με την επιβίωση του καταλληλότερου. Εξελίξεις στη μοριακή βιολογία ανέδειξαν πως η γένεση ζωής από ανόργανη ύλη είναι πιθανή σε κατάλληλες συνθήκες. Η αποτυχία του Σχεδιασμού να επιβιώσει από το επιχείρημα που έθεσε στο τραπέζι ο Δαρβίνος και οι εξελίξεις στην επιστήμη, έδωσαν γένεση στο επιχείρημα του Ευφυούς Σχεδιασμού, το οποίο και αυτό αντιμετώπισε εξοντωτική κριτική.
Αρχαία Ελλάδα και Ρώμη
To επιχείρημα του ευφυούς σχεδιασμού έχει τις ρίζες του στη φυσική φιλοσοφία των προσωκρατικών φιλοσόφων.
Ο Αναξαγόρας ο Κλαζομένιος φέρεται να διατύπωσε πρώτος το ερώτημα, όμως η πρώτη καταγεγραμμένη διατύπωση αποδίδεται στον Σωκράτη, ο οποίος ζήτησε από τους μαθητές του να πάνε στην Αγορά και να παρατηρήσουν αν  τα προϊόντα έδειχναν ότι κατασκευάστηκαν από τύχη ή επί σκοπού από έναν σχεδιαστή. Μετά, τους ζήτησε να συγκρίνουν τα ευρήματα τους με τη φύση, και να σκεφτούν αν η φύση ως δημιούργημα απλώς έτυχε. Στον Τιμαίο του Πλάτωνα εμφανίζεται ένας διάλογος, στον οποίο ο Τιμαίος εξηγεί την έννοια του Δημιουργού από κάποιον με υπέρτατη σοφία και ευφυΐα ο οποίος, δημιούργησε τον κόσμο. O Αριστοτέλης αργότερα, γράφοντας για το πρώτο κινούν (ότι για το υπαρκτό σύμπαν προήλθε από μια αρχική ώθηση από κάποιον ευφυή, την ευφυΐα του οποίου μοιράζονται οι άνθρωποι) επηρέασε την ιστορία της φιλοσοφίας, αφού, μέχρι και τον μεσαίωνα τουλάχιστον, η αντίληψη αυτή ήταν συμβατή με τον μονοθεϊσμό. Ο Αριστοτέλης έβλεπε με κριτικό μάτι τις εξηγήσεις που έδιναν οι υλιστές φιλόσοφοι της εποχής του, όπως ο Δημόκριτος, ο οποίος προσπαθούσε να εξηγήσει τα πάντα μέσα από την ύλη και τις μεταβολές της (όπως η σύγχρονη επιστήμη).
Ήταν όμως οι στωϊκοί που διέδωσαν το επιχείρημα του σχεδιασμού. Ο Κικέρωνας, στο έργο του  De natura deorum (Περί φύσεως θεών) περιγράφει το επιχείρημα τους ως εξής: ''Όταν βλέπεις ένα ηλιακό ρολόι ή μια κλεψύδρα, βλέπεις ότι σου λέει τον χρόνο επειδή σχεδιάστηκε έτσι, όχι κατά τύχη. Πώς λοιπόν μπορεί κανείς να φανταστεί ότι το σύμπαν στο σύνολό του είναι χωρίς σκοπό και νοημοσύνη, όταν αγκαλιάζει τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων των ίδιων αυτών των τεχνουργημάτων και των τεχνιτών που τα έφτιαξαν; Παρομοίως, ο Γαληνός, παρόλο που δεν ήταν στωικός ή νεοπλατωνιστής, ήταν υποστηρικτής του επιχειρήματος και στην πολυπλοκότητα της ανατομίας των ζώων, έβλεπε τις αποδείξεις πως υπήρχε Δημιουργός''.
Αναγέννηση και Διαφωτισμός
Ο Ισαάκ Νεύτωνας έγραφε το 1713, πως το ηλιακό σύστημα δεν θα μπορούσε να προκύψει χωρίς τον σχεδιασμό και την κυριαρχία ενός ευφυούς σχεδιαστή. Ο Γερμανός φιλόσοφος Λαϊμπνιτς διαφωνούσε με τον Νεύτωνα στο οτι το επιχείρημα του τελευταίου, θα χρειαζόταν ένα Θεό, ο οποίος θα έπρεπε να έφτιαχνε το ρολόι του από καιρό εις καιρό, αλλιώς αυτό θα σταματούσε, άρα δεν είχε αρκετή προνοητικότητα να το φτιάξει ώστε να είναι σε συνεχή κίνηση χωρίς την παρέμβαση του.
Ο Ντεϊβιντ Χιουμ, στα μέσα του 18ου αιώνα, αναφέρθηκε στο Τελεολογικό επιχείρημα στο έργο του Πραγματεία για την ανθρώπινη φύση, όπου φαίνεται να το υποστηρίζει, αφού σύμφωνα με τον Χιουμ υπάρχει ένας «άπειρα τέλειος Αρχιτέκτονας» Ωστόσο, αργότερα, ο Χιουμ ήταν πιο κριτικός στα βιβλία του «έρευνες για την Ανθρώπινη Νόηση» και στο «Διάλογοι για τη φυσική θρησκεία».
Το επιχείρημα «του θεϊκού ωρολογοποιού»
Ο Γουϊλιαμ Πέιλι το 1802 δημοσίευσε το επιχείρημα «του θεϊκού ωρολογοποιού» (ή αναλογία του ωρολογοποιού) στο Φυσική Θεολογία, ένα επιχείρημα που θα γινόταν αρκετά δημοφιλές. Σύμφωνα με αυτό, αν βρει κάποιος ένα ρολόι στη γη, δεν θα σκεφτεί πως φτιάχτηκε μόνο του, αλλά ότι το έφτιαξε ένας ωρολογοποιός. Την ίδια σκέψη μπορεί κάποιος να την κάνει και για το σύμπαν και να καταλήξει πως υπάρχει ο Θεός-Δημιουργός. Η πολυπλοκότητα και χρηστικότητα που είναι παρούσα στο ρολόι είναι παρών και στον φυσικό κόσμο. Κάθε χαρακτηριστικό ενός βιολογικού οργανισμού, όπως στο ρολόι, παρουσιάζει αποδείξεις ότι έχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να προσαρμοστεί στον οργανισμό για να επιβιώσει στο περιβάλλον του. Καθώς η πολυπλοκότητα και η χρηστικότητα είναι παρατηρήσιμη, το συμπέρασμα είναι ότι σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε ο φυσικός κόσμος από τον Θεό, σύμφωνα με τον Πέιλι.