cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βιολογική καλλιέργεια
Γενετικά Τροποποιημένοι Οργανισμοί
Η βιολογική καλλιέργεια απορρίπτει τους Γ.Τ.Ο. και στέκεται εχθρικά απέναντί τους καθώς και στις εταιρίες που τους κατασκευάζουν. Υποστηρίζει ότι το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας δεν έχει ενημερωθεί για τους κινδύνους που κρύβουν η Γενετική μηχανική και τα μεταλλαγμένα προϊόντα στην υγεία του ανθρώπου, των φυτών και των υπόλοιπων ζώων. Οι μεγάλες εταιρίες της Αγροβιομηχανίας πραγματοποιούν συνεχώς παρόμοιες μελέτες που, όμως, δείχνουν το αντίθετο. Οι υποστηρικτές της βιολογικής καλλιέργειας αμφισβητούν τις διαβεβαιώσεις των εταιριών, όπως με το ζήτημα της διασταύρωσης γενετικού υλικού, την οποία αρχικά δεν την αποδέχονταν οι εταιρίες.
Νέρι Νιανγκουάρα
Βιογραφία
Κατόπιν παροτρύνσεων του προπονητή της Βόικο Ράτσε, η Νέρι Νιανγκουάρα επέστρεψε στα 29 της στην ενεργό δράση με τη συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου και με χάλκινο στο Ευρωπαϊκό του Ντέμπρετσεν με πανελλήνιο ρεκόρ.
Βιολογική καλλιέργεια
Γενετική Διασταύρωση
Γενετική διασταύρωση (ή μόλυνση) είναι η διαφαινόμενη διαδικασία όπου μη-Γ.Τ. φυτά διασταυρώνονται με Γ.Τ. φυτά που καλλιεργούνται σε κοντινά χωράφια ή την ευρύτερη βιοπεριοχή, επιμολύνοντας το γενετικό υλικό τους. Αυτή τη στιγμή πραγματοποιούνται μελέτες πάνω στο τρόπο και στη διαδικασία που συμβαίνει αυτό, αφού ολόκληρη η διαδικασία είναι ακόμη άγνωστη. Το ζήτημα προέκυψε αρχικά στον Καναδά, έπειτα από αγωγή αποζημίωσης για χρήση Γ.Τ. προϊόντων κατοχυρωμένων με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας της εταιρίας Μονσάντο κατά του Καναδού αγρότη Percy Schmeiser, το 1997. Η εταιρία υποστήριξε ότι βρέθηκαν ίχνη Γ.Τ.Ο. στη σοδειά του και ότι είχε χρησιμοποιήσει τους Γ.Τ. σπόρους της χωρίς να έχει λάβει άδεια εκμετάλλευσης από την εταιρεία, που ήταν κάτοχος του διπλώματος ευρεσιτεχνίας στους συγκεκριμένους σπόρους. Ο αγρότης αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι κάτι τέτοιο συνέβη εν γνώσει του και υπέδειξε τα διπλανά χωράφια καλλιεργημένα με Γ.Τ. φυτά ή το δρόμο δίπλα στο χωράφι του όπου περνούσαν φορτηγά μεταφέροντας Γ.Τ. σοδειές ως τις δύο πιο πιθανές αιτίες της γενετικής διασταύρωσης. Η περίπτωση έφθασε μέχρι το ανώτατο δικαστήριο, το οποίο τελικά δέχθηκε ευθύνη του αγρότη. Η μαχητικότητα του Schmeiser ενάντια στην πολυεθνική εταιρία τον έκανε είδωλο του κινήματος της Βιολογικής Καλλιέργειας.
Νέρι Νιανγκουάρα
Βιογραφία
"Δεν είχα βάλει στόχο να πάω στους Ολυμπιακούς", είχε δηλώσει πρόσφατα, "όμως τώρα το βλέπω διαφορετικά και το απολαμβάνω, όσο μου το επιτρέπουν οι συνθήκες. Είμαι πολύ πιο ήρεμη, χαλαρή και κατασταλαγμένη τώρα γι’ αυτό που κάνω".
Βιολογική καλλιέργεια
Γενετική Διασταύρωση
Πρόσφατες έρευνες απέδειξαν ότι η γενετική διασταύρωση είναι αναπόφευκτη αν Γ.Τ. φυτά και μη-Γ.Τ. καλλιεργούνται στην ίδια βιοπεριοχή και ότι η απόσταση που μπορεί να ταξιδέψει το γενετικό υλικό μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 21 χλμ. μέσω της γύρης και του αέρα.
Νέρι Νιανγκουάρα
Βιογραφία
Από τον Σεπτέμβριο του 2013 επανεντάχθηκε στην κολυμβητική ομάδα του Παναθηναϊκού, έχοντας παράλληλα χρέη προπονήτριας στις κολυμβητικές ακαδημίες του Συλλόγου.
Βιολογική καλλιέργεια
Τεχνολογία: Εξολοθρευτής
Η εταιρία Μονσάντο πρώτη δημιούργησε ένα στείρο σπόρο, που δεν παράγει γύρη και άρα δεν μπορεί να παράγει νέους σπόρους. Η εταιρία υποστήριξε ότι κατά αυτό τον τρόπο θα μειώσει τη γενετική διασταύρωση και την γενετική μόλυνση. Ο σπόρος εξολοθρευτής, όμως, έδωσε την αφορμή στους υποστηρικτές της βιολογικής καλλιέργειας, οικοακτιβιστές, κ.α. να οργανώσουν μία κατά μέτωπο επίθεση ενάντια στην εταιρία. Αιτία το ότι κατά αυτό τον τρόπο ο αγρότης θα αναγκάζεται αντί να χρησιμοποιεί σπόρο που παράγει η σοδειά του για να φυτέψει νέα φυτά, όπως γινόταν από την ανακάλυψη της γεωργίας έως σήμερα, να αγοράζει νέο σπόρο από την εταιρία που έχει την πατέντα. Έτσι, φτωχοί αγρότες από χώρες σαν την Ινδία θα καταστρεφόντουσαν οικονομικά, αν έπρεπε να αγοράζουν κάθε χρόνο σπόρο από την εταιρία. Η πολυεθνική Μονσάντο, προσφάτως, ανακοίνωσε ότι εγκαταλείπει την τεχνολογία Εξολοθρευτής.
Νέρι Νιανγκουάρα
Προσωπική ζωή
Ο πατέρας της Νιανγκουάρα είναι Κενυάτης που μετοίκησε στην Ελλάδα για σπουδές στην ιατρική, ενώ η μητέρα της είναι Ελληνίδα. Στις δημοτικές εκλογές του 2014 ήταν υποψήφια δημοτική σύμβουλος με τον συνδυασμό του Άρη Σπηλιωτόπουλου.
Βιολογική καλλιέργεια
Πιστοποίηση
Η πιστοποίηση βιολογικών προιόντων είναι απαραίτητη, μέσα από το νόμο, για τη χρήση του όρου «βιολογικό». Την πιστοποίηση την εφαρμόζουν νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου τα οποία ονομάζονται «Πιστοποιητικοί Οργανισμοί» και υπόκεινται στο Υπουργείο Γεωργίας, έναντι αμοιβής. Το ζήτημα της πιστοποίησης έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις στους κόλπους των βιολογικών καλλιεργητών. Πολλοί πιστεύουν ότι, με τη δημιουργία αυτού του προτύπου, προστατεύεται και ελέγχεται το τελικό προϊόν. Όμως, εκφράζονται φόβοι και ασκείται κριτική από κάποιους άλλους. Επειδή την πιστοποίηση την κάνουν ιδιωτικοί οργανισμοί θέτουν το εξής ερώτημα: «Πώς είναι δυνατόν να διασφαλιστεί η ποιότητα στο πρότυπο όταν δίνει τις πιστοποιήσεις μια ιδιωτική εταιρία, δηλαδή ένας οργανισμός που οφείλει να έχει κέρδος; Μήπως το κερδοσκοπικό κίνητρο που έχει κάθε εταιρία οδηγήσει στον εκφυλισμό της ποιότητας αντί στην εξασφάλισή του;» Μια άλλη κριτική που ασκείται είναι ότι μέσα από το χρηματικό αντίτιμο, που απαιτείται για την απόκτηση της πιστοποίησης, αυξάνει περισσότερο η τιμή των βιολογικών προϊόντων.
Νέρι Νιανγκουάρα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της κολύμβησης Κατηγορία:Κολυμβητές ΠΑΟ Κατηγορία:Κολυμβητές ΑΝΟΓ Κατηγορία:Έλληνες κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Έλληνες αφρικανικής καταγωγής
Βιολογική καλλιέργεια
Μέλλον
Η παραγωγή και η κατανάλωση βιολογικών προϊόντων αυξάνει συνεχώς σε όλες τις χώρες του δυτικού κόσμου. Ειδικά στην Ευρώπη έχει παρατηρηθεί μια πολύ απότομη αύξηση στην κατανάλωση προϊόντων βιολογικής καλλιέργειας. Αλλά και στις ΗΠΑ τα έσοδα των πωλήσεων από προϊόντα βιολογικής καλλιέργειας αυξήθηκαν από 1 δις δολάρια το 1994, σε 13 δισ. δολάρια το 2002. Έχουν, επίσης, αναπτυχθεί κινήματα και σε «αναπτυσσόμενες» χώρες όπως η Ινδία. Στην Ελλάδα έχει καθιερωθεί σε μερικές πόλεις ο θεσμός της «λαϊκής αγοράς βιολογικών προϊόντων» παράλληλα με τις παραδοσιακές λαϊκές αγορές.
Όμως πολλοί άνθρωποι αναγνωρίζουν ότι η βιολογική καλλιέργεια, έπειτα από 30 χρόνια ύπαρξης, βρίσκεται αυτό το καιρό σε ένα κρίσιμο κομβικό σημείο: Παρόλη την ανάπτυξη της αγοράς βιολογικών προϊόντων την τελευταία δεκαετία, το μέλλον των μικρών και αυτόνομων αγροτών (βιολογικών ή μη) βρίσκεται σε κίνδυνο. Οι δομές υποστήριξης των μικρών αγροτών έχουν αρχίσει να αποδυναμώνονται σχεδόν σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες. Αντίθετα υποστηρίζονται συστήματα παραγωγής μεγάλου αριθμού προϊόντων, μέσα από μεγάλες εκτάσεις ή/και εργοστασιακή γεωργική ή κτηνοτροφική παραγωγή. Αυτό που ξέρουμε σήμερα ως «βιολογική καλλιέργεια» μπορεί να αλλάξει δραματικά μέσα στα επόμενα χρόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέθοδοι Καλλιέργειας Κατηγορία:Οικολογία Κατηγορία:Βιώσιμο σύστημα τροφίμων Κατηγορία:Αγροοικολογία
Τάσιλος Γ΄ της Βαυαρίας
Ο Τάσιλος Γ΄ (γερμ. Tassilo III, π. 741 - π. 796) ήταν δούκας της Βαυαρίας το διάστημα 748-788.
Βιογραφία
Έτσι το 757, σύμφωνα με τα Βασιλικά Φραγκικά Χρονικά, ο Τάσιλος Γ΄ έγινε υποτελής τού Πεπίνου και κύριος των εδαφών του σε μία συνέλευση, που έγινε στην Κομπιέν. Εκεί αναφέρεται ότι ορκίστηκε πολυάριθμους όρκους στον Πεπίνο και -σύμφωνα με αναφορές που μπορεί να έχουν γραφτεί πολύ αργότερα- υποσχέθηκε υποτέλεια σε αυτόν και τους γιους του Κάρολο και Καρλομάν. Ωστόσο η αρκετά νομική διατύπωση είναι κάπως εκτός της νοοτροπίας της εποχής εκείνης. Ο Κ. Λ. Πήρσον προτείνει ότι μάλλον αντιπροσωπεύει μία αναθεώρηση του αρχικού εγγράφου από τον χρονογράφο για να δώσει έμφαση στην επικυριαρχία του Καρλομάγνου επί του Τάσιλου Γ΄ κατά την περίοδο εχθροπραξιών μεταξύ των δύο ηγεμόνων.
Περί το 760 ο Τάσιλος Γ΄ νυμφεύτηκε τη Λιουτπέργα, κόρη του Δεσιδέριου ηγεμόνα των Λομβαρδών, συνεχίζοντας την παράδοση των Λομβαρδο-Βαυαρικών διασυνδέσεων. Έκανε αρκετά ταξίδια στην Ιταλία για να επισκεφθεί τον πεθερό του και για να δημιουργήσει πολιτικές σχέσεις με τον πάπα. Αναφέρεται ότι ο Τάσιλος Γ΄, όταν οι ανιψιοί του Κάρολος και Καρλομάν ανέλαβαν την εξουσία στο Φραγκικό βασίλειο το 768, απέκτησε ηγεμονική συμπεριφορά: το έτος αυτό ίδρυσε το αββαείο του Γκαρς στον ποταμό Ινν, στη νότιο Βαυαρία και το επόμενο έτος ο Τάσιλο Γ΄ εξέδωσε στο Μπολτσάνο τον καταστατικό χάρτη του αββαείου του Ίνιχεν. Όμως δεν μπόρεσε να προστατεύσει τον πάπα εναντίον των Λομβαρδικών επεκτάσεων, που θεωρήθηκε ως η αιτία για την έλλειψη υποστήριξης της Ρώμης σε αυτόν, στη μετέπειτα σύγκρουσή του με τον Καρλομάγνο. Οι ιστορικοί συμφωνούν στο ότι ο Τάσσιλος Γ΄, αν και ενεργούσε ηγεμονικά, δεν είχε σκοπό να γίνει ο ίδιος βασιλιάς.
Παρόλα αυτά ο Τάσιλος Γ΄ συνέχισε την ηγεμονική συμπεριφορά, όπως την ίδρυση του αββαείου Κρέμσμυνστερ. Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Τάσιλο Γ΄ ανακάλυψε το σώμα τού γιου του Γκύντερ, που είχε χτυπηθεί από έναν αγριόχοιρο σε κυνήγι και από λύπη ίδρυσε το μοναστήρι στην τοποθεσία το 777.
Το 763 ο Τάσιλος Γ΄ κατηγορήθηκε από τους Φράγκους για αθέτηση των στρατιωτικών υποχρεώσεων ως υποτελής του Πεπίνου, όταν εγκατέλειψε τη Φραγκική εκστρατεία στην Ακουιτανία ένεκα κακής υγείας. Ο Πήρσον προτείνει ότι έφυγε, διότι παλαιότερα ο πατέρας τού Τάσιλο Γ΄ είχε κάνει συμφωνία με τον δούκα της Ακουιτανίας κατά τη διάρκεια της σύγκρουσής του με τον Πεπίνο το 743. Ανεξάρτητα από τα κίνητρα πίσω από την εγκατάλειψη της εκστρατείας από τον Τάσιλο Γ΄, τα Βασιλικά Φραγκικά Χρονικά εκφράζονται με ενόχληση γι'αυτό, λέγοντας ότι "απέρριψε τους όρκους και όλες τις υποσχέσεις του, και καλύφθηκε πίσω από μία ψεύτικη δικαιολογία". Επειδή τα Χρονικά μπορεί να επεξεργάστηκαν ξανά, ώστε να τονίσουν την υποτέλεια του Τάσιλο Γ΄, ο Πήρσον προτείνει ότι ο Τάσιλος Γ΄ παρουσιάστηκε ότι έσπασε τον όρκο του και δεν μπόρεσε να εκπληρώσει την υποχρέωσή του για να πολεμήσει, με σκοπό να χαρακτηριστεί ανεπαρκής ως ηγέτης.
Το συμβάν έγινε η αφορμή για τον Καρλομάγνο και τον πάπα Αδριανό Α΄ να ισχυριστούν ότι ο Τάσιλος Γ΄ ήθελε να εξεγερθεί και να γίνει ανεξάρτητος, κάτι που άξιζε ποινή. Η τιμωρία εκτελέστηκε μετά από πολλούς πολιτικούς ελιγμούς κατά τη διάρκεια μίας συνέλευσης (dieta) στο βασιλικό παλάτι του Ίνγκελχαϊμ το 788. Εκεί ο Τάσιλος Γ΄ τελικά εκτοπίστηκε και εισήλθε σε μοναστήρι. Το 794 ο Τάσιλος Γ΄ στη σύνοδο της Φραγκφούρτης αναγκάστηκε πάλι να αποκηρύξει το δικαίωμά του στη Βαυαρία και έδωσε επίσημα στον βασιλιά όλα τα δικαιώματα που κατείχε.
Αναφορές
Κατηγορία:Δούκες της Βαυαρίας Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Οβολός
Ο Οβολός (αρχ. Ελλ. ὀβολός, πληθ. ὀβολοί) ήταν αρχαίο ελληνικό νόμισμα μικρής αξίας που ισοδυναμούσε με 8 χαλκούς.
Ετυμολογία της λέξης
Η λέξη οβολός που σήμαινε «μικρό σουβλί» προέρχεται από το σχήμα των πρώτων νομισμάτων, τα οποία ήταν μακρόστενες μεταλλικές μυτερές βέργες. Η λέξη αυτή παρέμεινε όταν τα νομίσματα πήραν μικρή στρογγυλή μορφή και από κει και πέρα χρησιμοποιήθηκε για τα νομίσματα αυτά μικρής ονομαστικής αξίας. Χαρακτηριστικό είναι επίσης, ότι ο οβολός έμμεσα έδωσε την αφορμή για την ονομασία της δραχμής, αφού μια δραχμή αντιστοιχούσε σε 6 οβολούς, δηλαδή τόσους όσους μπορεί να κρατήσει (να «δράξει») το χέρι. Η λέξη obulus χρησιμοποιήθηκε αργότερα και από τους Ρωμαίους για να χαρακτηρίσουν τα χρήματα, ενώ ακόμα και ο οβελίσκος (π.χ. ο Οβελίσκος του Θεοδόσιου Α') προέρχεται από αυτήν την ελληνική λέξη, λόγω του μακρόστενου σουβλερού σχήματος που είχε.
Εκτός από το συγκεκριμένο νόμισμα, οβολό ονομάζουμε ένα μικρό ή συμβολικό ποσό το οποίο παραθέτουμε, δωρίζουμε, ή προσφέρουμε οικειοθελώς.
Στην Ελληνική μυθολογία ο οβολός είναι το συμβολικό ποσό που κόστιζε η μεταφορά στον Άδη από τον Χάροντα και γι' αυτό βρίσκουμε στους τάφους το νόμισμα αυτό.
Επίσης οβολός ονομάζεται το νόμισμα που κόπηκε το 1819 στα νησιά του Ιονίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Ελληνικά νομίσματα Κατηγορία:Οικονομία της αρχαίας Αθήνας
Ντενί Σασού Νγκουέσσο
Ο Ντενί Σασού- Νγκουέσο (Denis Sassou-Nguesso, 1943-) είναι στρατιωτικός και πολιτικός από τη Δημοκρατία του Κονγκό. Ήταν πρόεδρος από τις 18 Μαρτίου 1977 ως τις 3 Απριλίου 1977 ως στρατιωτικός, μέλος της Στρατιωτικής Επιτροπής του Εργατικού Κόμματος του Κονγκό και ξανά από τις 8 Φεβρουαρίου 1979 ως τις 3 Αυγούστου 1992. Έγινε ξανά ηγέτης της χώρας, στις 25 Οκτωβρίου 1997 και επανεξελέγη πρόεδρος σε απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις, το 2002, το 2009, το 2016 και το 2021.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Εντού στις 23 Νοεμβρίου του 1943. Μέλος της φυλής Μπότσι, έλαβε στρατιωτική εκπαίδευση στην Αλγερία.
Εκλογές 1992
Στις εκλογές του Ιουνίου- Ιουλίου του 1992 το κόμμα του, PCT κέρδισε μόλις 19 από 125 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Το UPADS (Union panafricaine pour la démocratie sociale) έγινε το μεγαλύτερο κόμμα. Στις προεδρικές εκλογές του Αυγούστου 1992 εξελέγη Πρόεδρος στο δεύτερο γύρο ο Πασκάλ Λισούμπα, νικώντας με 61% τον Bernard Kolelas, ενώ ο Σασού Νγκουέσσο περιορίστηκε στο 17% στον πρώτο γύρο και αποκλείστηκε από τον τελικό γύρο των εκλογών.
Αυτοεξορία, εμφύλιος και επάνοδος στην εξουσία
Το 1994 ο Σασού Νγκουέσσο εγκατέλειψε τη χώρα του και παρέμεινε στο Παρίσι μέχρι το 1997. Επέστρεψε στο Κονγκό για να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 1997. Στις 5 Ιουνίου 1997 ο Λισουμπά διέταξε το στρατό να περικυκλώσει την κατοικία του Σασού Νγκουέσσο στην Μπραζαβίλ, ενώ η πολιτοφυλακή του Σασού Νγκουέσσο έκανε αντίσταση κατά του στρατού. Έτσι ξεκίνησε ένας πιο μεγάλος πόλεμος, με τον Νγκουέσσο να έχει τη βοήθεια της Αγκόλας. Έτσι, στις 11- 14 Οκτωβρίου 1997 οι δυνάμεις του Νγκουέσσο κατέλαβαν την Μπραζαβίλ και εγκατέλειψε την εξουσία ο Λισούμπα. Ο Σασού Νγκουέσσο ανακηρύχθηκε πρόεδρος στις 25 Οκτωβρίου του 1997.
Εκλογές 2002 και μεταρρυθμίσεις
Έπειτα από ειρηνευτικές συμφωνίες το 1999, ο Σασού Νγκουέσσο κέρδισε τις εκλογές του 2002 με 90% των ψήφων, ενώ στους αντιπάλους του, Λισούμπα και Κολέλας, δεν τους επετράπη να συμμετάσχουν στις εκλογές. Ο μοναδικός του αντίπαλος, Αντρέ Μιλόνγκο, συμβούλευσε τους υποστηρικτές του να μη συμμετάσχουν στις εκλογές και έτσι, ο Νγκουέσσο έμεινε νικητής. Τον Ιανουάριο του 2002 συμφωνήθηκε ένα νέο Σύνταγμα, βάσει του οποίου η θητεία του Προέδρου αυξήθηκε σε επτά χρόνια. Παράλληλα υιοθετήθηκε και νέα Εθνοσυνέλευση με δύο Σώματα. Στις 14 Αυγούστου του 2002 ο Νγκουέσο ορκίστηκε για μια 7ετία.
Τον Ιανουάριο του 2006 εξελέγη πρόεδρος της Αφρικανικής Ένωσης. Παρ' όλο που η χώρα του είναι φτωχή, ο Νγκουέσσο ζει μέσα στα πλούτη και στη χλιδή. Τον Δεκέμβριο του 2006 στο πέμπτο συνέδριο του κόμματός του, επανεξελέγη πρόεδρος του PCT.
Τον Μάιο του 2009 οι εισαγγελικές αρχές στη Γαλλία διέταξαν το πάγωμα των περιουσιακών στοιχείων του πολιτικού, στα πλαίσια των ερευνών για υποθέσεις διαφθοράς.
Προεδρικές εκλογές 2009
Ο πρόεδρος Νγκουέσσο κέρδισε άνετα την επανεκλογή του στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 12 Ιουλίου του 2009. Έξι από τους υποψηφίους της Αντιπολίτευσης δεν έλαβαν μέρος στις εκλογές, ισχυριζόμενοι ότι υπήρξε νοθεία υπέρ του Νγκουέσσο.
Οι έξι υποψήφιοι που δεν έλαβαν μέρος στις εκλογές σε κοινή τους δήλωση ανέφεραν ότι περισσότερο από το 90% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων δεν είχε λάβει μέρος στις εκλογές. Το γεγονός αυτό ερμηνεύτηκε ως καταδίκη στο αυταρχικό και ολοκληρωτικό καθεστώς του Νγκουέσσο.
Σύμφωνα με τα προσωρινά αλλά επίσημα αποτελέσματα που ανακοινώθηκαν στις 15 Ιουλίου ο Νγκουέσσο επανεξελέγη πρόεδρος με 78,61% των ψήφων, ενώ ο ανεξάρτητος Ζοζέφ Κινουμπί Κία Μπούνγκου (Joseph Kignoumbi Kia Mboungou) ήρθε 2ος με 7,46% των ψήφων και ο Νισεφόρ Φιλά ντε Σεν-Ιντς (Nicephore Fylla de Saint-Eudes) από το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα ήταν τρίτος με 6,98%. Ένας ακόμα υποψήφιος του συνασπισμού της αντιπολίτευσης, ο Ματίας Νζον (Dzon), έλαβε 2,30% των ψήφων (είχε ζητήσει από τους ψηφοφόρους να μην προσέλθουν στις κάλπες). . Στις 14 Αυγούστου 2009 ορκίστηκε για εκ νέου θητεία.
Επανεκλογή 2021
Ο Σασού Νγκουέσο επανεξελέγη πρόεδρος, επικρατώντας με ποσοστό 88,4% στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 21 Μαρτίου 2021.
Τον Οκτώβριο του 2021, ο Denis Sassou N'Guesso αναφέρθηκε στο σκάνδαλο των "Pandora Papers". Σύμφωνα με τη διεθνή κοινοπραξία δημοσιογράφων, το 1998, αμέσως μετά την επιστροφή στην εξουσία του Denis Sassou N'Guesso, η εταιρεία Σύμφωνα με πληροφορίες, η Inter African Investment καταχωρήθηκε στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, φορολογικό παράδεισο της Καραϊβικής. Ο Denis Sassou N'Guesso αρνείται ότι είναι έγγραφα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Δημοκρατίας του Κονγκό Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Επαρχία Άλγκα
Η επαρχία Άλγκα (Алға ауданы) ανήκει στην περιφέρεια Ακτόμπε του Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της είναι η Άλγκα. Πληθυσμός: 38,961 (εκτίμηση 2013) 38,578 (απογραφή 2009) 37,004 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Αλγκα Κατηγορία:Περιφέρεια Ακτόμπε
310
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 310 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 310 (CCCX ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Κυριακή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Ανδρονίκου και Πρόβου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1063 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 310 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Σε απροσδιόριστη ημερομηνία
Κατηγορία:Έτη
Κατάλογος Παπών (γραφικά)
thumb|Κατάλογος παπών στον [[Βασιλική του Αγίου Πέτρου|Άγιο Πέτρο]] Εδώ παρουσιάζεται ένας γραφικός κατάλογος των Παπών της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
Ο τίτλος «Πάπας» (λατινικά: papa, πατέρας) χρησιμοποιείται από τον Προκαθήμενο της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας (αλλά και από τον Ορθόδοξο Πατριάρχη Αλεξανδρείας). Χρησιμοποιήθηκε επίσημα για πρώτη φορά από τον Πάπα Σιρίκιου, και έχουν υπάρξει 264 ή 265 πάπες, αναλόγως με το αν καταμετράται και ο Πάπας Στέφανος ο οποίος πέθανε τρεις μέρες μετά την εκλογή αλλά δεν χειροτονήθηκε στο αξίωμα του Πάπα. Από το 1961 η Καθολική Εκκλησία δεν τον περιλαμβάνει στον κατάλογο των Παπών. Πρώτος Επίσκοπος Ρώμης υπήρξε ο άγιος Λίνος, ο οποίος χειροτονήθηκε από τον απόστολο Πέτρο. Συνήθως παρουσιάζεται, λανθασμένα, ακόμη και σε ελληνικούς καταλόγους ως πρώτος Πάπας ο άγιος Πέτρος ο απόστολος και όχι ο άγιος Λίνος, γεγονός που οφείλεται στο ότι συχνά οι κατάλογοι αυτοί μεταφράζονται άκριτα από λατινικούς καταλόγους, οι οποίοι παραδέχονται διαφορετικούς Πάπες.
Γραφική απεικόνιση παπικών θητειών
Οι Αντιπάπες φαίνονται με κόκκινο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάπες
Ιωάννης Μανωλεδάκης
Ο Ιωάννης Μανωλεδάκης (Θεσσαλονίκη, 1937 – 26 Ιουνίου 2011) ήταν Έλληνας νομικός, ομότιμος καθηγητής Ποινικού δικαίου και αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και είχε καταγωγή από τους Λάκκους Χανίων. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολλέγιο «Ανατόλια» το 1955 με τιμητική διάκριση. Αριστούχος πτυχιούχος (1960) και αριστούχος διδάκτορας του Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1967). Υφηγητής του Ποινικού Δικαίου ΑΠΘ (1972) και ομόφωνα εκλεγμένος επίκουρος καθηγητής του Ποινικού Δικαίου στην Πάντειο Ανώτατη Σχολή Πολιτικών Επιστημών (1972). Επίκουρος καθηγητής (1973) και τακτικός καθηγητής (1978) του Ποινικού Δικαίου στο ΑΠΘ. Επισκέπτης καθηγητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θράκης (1974-1977). Έχει διδάξει Ποινικό Δίκαιο, Φιλοσοφία του δικαίου και Εισαγωγή στην Επιστήμη σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, καθώς επίσης και σε σχολές επιμόρφωσης στελεχών και λαϊκά πανεπιστήμια. Το 2003 εκλέχθηκε Αντεπιστέλλον Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Το 2004 η Σύγκλητος του Α.Π.Θ. του απένειμε ομόφωνα τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή.
Ο Μανωλεδάκης υπήρξε ένας εκ των κορυφαίων Ελλήνων ποινικολόγων. Για τον θάνατό του, μίλησε σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος της χώρας. Σε δήλωσή του ο Γ. Παπανδρέου υπογραμμίζει ότι ο Ι. Μανωλεδάκης, υπήρξε πρότυπο επιστήμονα και δασκάλου για πολλές γενιές Ελλήνων Νομικών καθώς διεύρυνε τους ορίζοντες της ποινικής σκέψης και ανήγαγε τη νομική επιστήμη σε εγγυητή της ανθρώπινης ελευθερίας και αξιοπρέπειας ενώ το παραδειγματικό του ήθος, τιμάται από όλη την επιστημονική κοινότητα και την ελληνική κοινωνία.
Για πάρα πολύ μεγάλη απώλεια για τη νομική επιστήμη, την ακαδημαϊκή κοινότητα και τον τόπο μίλησε σε δήλωσή του Ε. Βενιζέλος: ''«Ο Γιάννης Μανωλεδάκης ήταν ο υποδειγματικός και εμπνευσμένος δάσκαλος. Ο επίμονος και ευρηματικός ερευνητής. Ο ιδρυτής μιας ολόκληρης σχολής στο ποινικό δίκαιο και για μας, τους μαθητές, συναδέλφους και φίλους του, ο άνθρωπος που αποτελούσε το σημείο αναφοράς της ακαδημαϊκής κοινότητας. Ο συνεκτικός ιστός, ο εκφραστής του ηθικού κανόνα μέσα στο ελληνικό πανεπιστήμιο»''
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Καθηγητές Νομικής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Καθηγητές Παντείου Πανεπιστημίου
Επαρχία Αμπάι (περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν)
Παραπομπές
Αμπαι
Μανουήλ Χρυσολωράς
Ο Μανουήλ Χρυσολωράς (Κωνσταντινούπολη, 1355 – Κωνσταντία, 15 Σεπτεμβρίου 1415) ήταν από τους κυριότερους συγγραφείς και πρωτεργάτες της εισαγωγής της ελληνικής παιδείας και γραμματείας στην Ιταλία κατά τα τελευταία έτη ζωής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας πριν την Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453). Το συγγραφικό του έργο δεν ήταν εκτεταμένο, ο διδακτικός του όμως ρόλος στην πρώιμη Αναγέννηση υπήρξε αποφασιστικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1355 σε επιφανή βυζαντινή οικογένεια.
Απέκτησε μεγάλη μόρφωση και κλασσική παιδεία, παρακολουθώντας διαλέξεις και του Γεώργιου Γεμιστού και συνδέθηκε με τον περίπου συνομήλικό του Αυτοκράτορα Μανουήλ Β' Παλαιολόγο.
Στην Φλωρεντία
Το 1394 ή 1395, επειδή ήταν γνώστης της λατινικής γλώσσας, εστάλη από τον Αυτοκράτορα Μανουήλ Β' Παλαιολόγο στη Βενετία για να διαπραγματευτεί την αποστολή βοήθειας κατά των τουρκικών επιθέσεων που πολιορκούσαν την Πόλη υπό το σουλτάνο Βαγιαζήτ Β'.
Το 1396 ή 1397 προσκλήθηκε στη Φλωρεντία να διδάξει αρχαία ελληνικά από τον μαικήνα Πάλα Στρότσι και τον προστάτη των γραμμάτων Κολούτσιο Σαλουτάτι. Την εποχή εκείνη στη Φλωρεντία άνθιζε το ενδιαφέρον για τις κλασικές σπουδές και τα ελληνικά ως γλώσσας φορέος τους. Ο Χρυσολωράς άρχισε με ελάχιστα μέσα, μερικά χειρόγραφα από τα έπη του Ομήρου, αλλά με τη μεταδοτικότητά του ενέπνευσε ενθουσιασμό στους μαθητές του. Βασίστηκε εν μέρει στην εργασία που είχε αρχίσει 35 χρόνια πριν στην ίδια πόλη ο Λεόντιος Πιλάτος.
Στον Χρυσολωρά ανήκει η τιμή ότι προετοίμασε για τους άλλους Βυζαντινούς λόγιους τον δύσκολο δρόμο, που οδηγούσε στις ελληνικές σπουδές, γιατί έπρεπε να διδάξει σε ξένους που δεν είχαν καμία σχετική προπαιδεία. Και αυτή ακριβώς η ανάγκη τον έκανε να συντάξει τη πρώτη στοιχειώδη γραμματική με τον τίτλο Ερωτήματα γιατί είχε γραφτεί με τη μορφή απλών ερωτήσεων και απαντήσεων. Ο Χρυσολωράς, σκυμμένος με τους μαθητές του επάνω στα αρχαία ελληνικά κείμενα, αντιμετωπίζει το μεγαλύτερο πρόβλημα της μεταφράσεως και το λύνει με την πιο αποτελεσματική μέθοδο την οποία συνοψίζει στις τρεις λατινικές λέξεις "transferre et sententiam" που σημαίνουν: να προσπαθείς να μεταφράζεις το κείμενο κατά λέξιν όπου είναι δυνατόν, αλλιώς όμως πιο ελεύθερα για να αποδίδει πιστά το νόημά του με τις κατάλληλες λέξεις ή εκφράσεις στη δική σου γλώσσα. Ήταν μια νέα αντίληψη για την εποχή εκείνη, εντελώς διαφορετική από τη σχολαστική και κατά λέξιν μετάφραση που ακολουθούσαν ως τότε, όπως είχε κάνει ο Λεόντιος Πιλάτος.
Δίδαξε έπειτα τα ελληνικά γράμματα στη Βενετία, το Μιλάνο, την Πάντοβα, τη Παβία, τη Μπολόνια και τελικά στη Ρώμη. Τόνωσε το ενδιαφέρον για απόκτηση νέων ελληνικών χειρογράφων από τον Ελλαδικό χώρο, κάτι που πραγματοποίησαν σύντομα λόγιοι όπως ο Τζιοβάνι Αουρίσπα, ο Φραγκίσκος Φίλελφος αλλά κι άρχοντες όπως ο Κολούτσιο Σαλουτάτι κι ο Κόζιμο των Μεδίκων.
Το 1400 συνάντησε στην Παβία τον Μανουήλ Παλαιολόγο που είχε ξεκινήσει ο ίδιος αναζήτηση οικονομικής ή και στρατιωτικής στήριξης για να ανακουφίσει την Κωνσταντινούπολη από την πολυετή πολιορκία.
Το 1403, αφού η πολιορκία είχε επιτέλους λυθεί χάρη στην ήττα των Οθωμανών στη μάχη της Άγκυρας(1402), ο Χρυσολωράς ταξίδεψε και πάλι στην Κωνσταντινούπολη συνοδευόμενος από τον μαθητή του Γκουαρίνο ντα Βερόνα.
Από το 1406 ταξίδεψε από την Κωνσταντινούπολη πέρα από την Ιταλία, σε διπλωματική αποστολή για συμμαχίες για το Βυζάντιο κι έφτασε στο Παρίσι, τη Βαρκελώνη και την Αγγλία (Λονδίνο και Salisbury), χωρίς όμως απτά αποτελέσματα εκτός από κατανόηση.
Το 1409 ο Αντίπαπας Αλέξανδρος Ε΄ τον ονόμασε Καρδινάλιο και του ανέθεσε το έργο της Ένωσης των Εκκλησιών, γεγονός που αποδεικνύει την εκ μέρους του αποδοχή του καθολικού δόγματος.
Έγκαταστάθηκε στη Μπολόνια το 1410 και τελικά στη Ρώμη από το 1411 ως το 1413, μετά από πρόσκληση του παλιού του μαθητή Λεονάρντο Μπρούνι, συμμετέχοντας στις προσπάθειες σύγκλησης ενωτικής Συνόδου για να ξεπεραστεί το Σχίσμα της καθολικής Εκκλησίας. Το 1413 εστάλη σε νέα διπλωματική αποστολή στο Λουγκάνο, στον γερμανό βασιλιά Σιγισμόνδο, όπου δέχτηκε να γίνει η Σύνοδος τον επόμενο χρόνο(1414) στην Κωνσταντία της Γερμανίας, δηλ. σε έδαφος μακριά από την επιρροή του Πάπα.
Ο Μανουήλ έλαβε μέρος στη σημαντική για την καθολική Εκκλησία Σύνοδο της Κωνσταντίας, όπου επιχειρηματολόγησε υπέρ της Ένωσης των χριστιανικών κρατών κατά των Τούρκων οι οποίοι θα τους απειλούσαν σύντομα κι άμεσα, αλλά και πάλι δεν εισακούστηκε. Άφησε την τελευταία πνοή κατα τη διάρκεια της Συνόδου, στις 15 Σεπτεμβρίου του 1415 σε ηλικία 60 χρονών κι ετάφη εκεί.
Η επιτύμβια πλάκα του στο Μοναστήρι των Δομινικανών στην Κωνσταντία της Γερμανίας με εγκωμιαστικό επίγραμμα του μαθητή του Πιερ Πάολο Βερτζέριο σώζεται εως σήμερα.
Ανιψιός του ήταν ο λόγιος Ιωάννης Χρυσολωράς που επίσης άφησε την Κωνσταντινούπολη κι έζησε στην Ιταλία για να διδάξει ελληνικά. Η κόρη του Ιωάννη παντρεύτηκε τον μαθητή του Μανουήλ Φραγκίσκο Φίλελφο.
Διδακτικό έργο
Ανάμεσα στα έργα του συναντούμε:
Τα Ερωτήματά του βρήκαν μεγάλη ανταπόκριση για πολλά χρόνια μετά τον θάνατό του. Ήταν η πρώτη ελληνική γραμματική που εκτυπώθηκε περί το 1471 και χρησιμοποιήθηκε από τον Δημήτριο Χαλκοκονδύλη, τον Έρασμο και τον Γιόχαν Ρόιχλιν. Ο Γκουαρίνο τη μετέφρασε στα λατινικά.
Μαθητές του στη Σχολή της Φλωρεντίας υπήρξαν σπουδαίου ουμανιστές όπως ο Πότζιο Μπρατσολίνι, ο Νικολό ντε Νικολί, ο Λεονάρντο Μπρούνι, Ρομπέρτο Ρόσσι, ο Λεονάρδος Τζουστιάνι, ο Πάλλα Στρότσι, ο Γιάκομπο Άντζελι ντα Σκαρπερία, Κάρλο Μαρσουρπίνι (Αρετίνος), Πιερ Πάολο Βερτζέριο (ο γηραιότερος) και στο Μιλάνο ο Φραγκίσκος Φίλελφος καθώς και ο Γκουαρίνο ντα Βερόνα, ο Ουμπέρτο Ντετσέμπριο, Αμπρόζιο Τραβερσάρι κ.α.
Ιδιαίτερη αναφορά
''" «Ως πρεσβευτής του Μανουήλ Β΄, κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Παρίσι (1408), δώρισε εκ μέρους του αυτοκράτορα στο μοναστήρι του Αγίου Διονυσίου πολύτιμο ιστορημένο χειρόγραφο ( σώζεται ως σήμερα ) που περιείχε έργα του Διονυσίου Αρεοπαγίτη.»
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βυζαντινοί συγγραφείς Κατηγορία:Βυζαντινοί ουμανιστές Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 14ου αιώνα
Ιζιντόρ Μβουμπά
Ο Ιζιντόρ Μβουμπά (Isidore Mvouba, 1954) είναι πολιτικός της Δημοκρατίας του Κονγκό και τελευταίος πρωθυπουργός, από το 2005 ως το 2009.
Καριέρα
Γεννήθηκε το 1954 στην Κιντάμπα, κοντά στην πρωτεύουσα Μπραζαβίλ. Μέλος του Κογκολέζικου Εργατικού Κόμματος (PCT, ή Parti Congolais du Travail), στενός συνεργάτης του επί πολλά έτη Προέδρου, Ντενί Σασού Νγκουέσσο, ο Μβουμπά αρνήθηκε το διορισμό του στο Υπουργείο Εργασίας το 1992 επί προεδρίας του Πασκάλ Λιζούμπα. Στις 25 Δεκεμβρίου του 1992 διορίστηκε υπουργός Νεολαίας και Αθλητισμού στην κυβέρνηση συνεργασίας του πρωθυπουργού Κλοντ Αντουάν Ντακόστα. Η κυβέρνηση εκείνη παρέμεινε μέχρι τη διεξαγωγή εκλογών το 1993.
Πρωθυπουργός
Είναι μέλος του Πολιτικού Γραφείου του PCT και πρώτος γραμματέας της οργάνωσης νεολαίας του κόμματος (UJSC, Union de la jeunesse socialiste congolaise).
Ο Μβουμπά εξελέγη βουλευτής με το PCT  στην εκλογική περιφέρεια Κιμπάμπα,κατά τις βουλευτικές εκλογές του 2007,  λαμβάνοντας 75,5% των ψήφων.
Έπειτα από το θάνατο του προέδρου της Γερουσίας και γενικού γραμματέα του PCT Αμπρουάζ Νουζαμαλαγιέ στις 17 Νοεμβρίου του 2007, ο Μβουμπά έγινε προσωρινός γενικός γραμματέας του PCT.
Στις 15 Σεπτεμβρίου του 2009 το αξίωμα του πρωθυπουργού καταργήθηκε.
Παραπομπές
Μβουμπα
Αικατερίνη Ούρσουλα του Χόεντσολερν-Χέχινγκεν
Η Αικατερίνη-Ούρσουλα, γερμ.: Katharina Ursula von Hohenzollern-Hechingen (1610 - 2 Ιουνίου 1640 στο Μπάντεν-Μπάντεν) από τον Οίκο του Χόεντσολερν ήταν κόρη του πρίγκιπα του Χόεντσολερν-Χέχινγκεν και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Μπάντεν-Μπάντεν.
Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη του Ιωάννη-Γεωργίου πρίγκιπα του Χόεντσολερν-Χέχινγκεν και της Φραντσίσκας, κόρης του κόμη του Ζαλμ-Ντάουν.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Μαργραβίνες του Μπάντεν-Μπάντεν
Μπράιτσινο
Το Μπράιτσινο (σλαβομακεδονικά: Брајчино, ) είναι χωριό του δήμου Ρέσεν της Βόρειας Μακεδονίας, το οποίο βρίσκεται 6 χιλιόμετρα από τις λίμνες Πρέσπες, στο Όρος Βαρνούντας στον Εθνικό Δρυμό Περιστερίου. Το χωριό βρίσκεται επίσης κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα. Η φύση και η παλιά αρχιτεκτονική του Μπράιτσινο προσελκύει τουρίστες τόσο από τη χώρα όσο και από το εξωτερικό.
Ιστορία
Το Μπράιτσινο έχει δύο γνωστούς αρχαιολογικούς χώρους, όπου και οι δύο χρονολογούνται από τον Μεσαίωνα. Ένας από τους χώρους, που ονομάζεται Άγιος Αθανάσιος, ήταν εκκλησία και περιείχε νεκροταφείο. Το άλλο, γνωστό ως Κούλα, αποτελείται από ερείπια ενός φρουρίου.
Βαλκανικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου 2000
Το Ζ΄ Βαλκανικό πρωτάθλημα κλειστού στίβου 2000 έγινε στις 12 Φεβρουαρίου στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, με διοργανώτρια πόλη την Αθήνα. Βαθμολογία δεν υπήρξε. Πολυνίκεις αναδείχθηκαν η Βουλγαρία στους άνδρες και η Ρουμανία στις γυναίκες.
Μπράιτσινο
Ιστορία
Το 1873, το χωριό, που ονομαζόταν Ράιτσινο εκείνη την εποχή, καταγράφηκε ως είχε 34 νοικοκυριά και 92 άνδρες Βούλγαρους κατοίκους. Στις αρχές του 20ού αιώνα, το χωριό είχε 480 Βούλγαρους.
Βαλκανικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου 2000
Πηγές
2000 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ελλάδα Κατηγορία:Στίβος το 2000
Μπράιτσινο
Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό έχει 134 κατοίκους, από τους οποίους οι 133 είναι Σλαβομακεδόνες και ένα είναι Σέρβος. Ομοίως, 133 κάτοικοι δήλωσαν ότι τη σλαβομακεδονική γλώσσα ως τη μητρική τους γλώσσα, ενώ ένας δήλωσε τη σερβική.
Το Μπράιτσινο υπέστη απότομη μείωση του πληθυσμού του 1991. αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ| Η Μονή της Αγίας Παρασκευής
Θρησκεία
Στην τελευταία απογραφή, 67 κάτοικοι, ακριβώς το ήμισυ του συνολικού πληθυσμού, δήλωσαν ότι η θρησκεία τους ήταν Ορθόδοξος Χριστιανισμος, ενώ οι άλλοι μισοί δήλωσαν ότι η θρησκεία τους ήταν «άλλη».
Το Μπράιτσινο έχει πέντε εκκλησίες και ένα μοναστήρι. Στις εκκλησίες περιλαμβάνονται η Εκκλησία του Αγίου Νικολάου, που χτίστηκε το 1872, η Εκκλησία του Αγίου Ηλία, που χτίστηκε το 1919, η Εκκλησία της Παναγίας Θεοτόκου, η Εκκλησία του Αγίου Αρχαγγέλου και η Εκκλησία του Αγίου Αθανασίου που κτίστηκε κοντά στα αρχαιολογικά ερείπια της μεσαιωνικής εκκλησίας με το ίδιο όνομα.
Τουρισμός
μικρογραφία|267x267εσ| Χαρακτηριστική αρχιτεκτονική του Μπράιτσινο Το χωριό έχει ένα ορεινό μονοπάτι που οδηγεί από το χωριό στο Γκόλεμο Έζερο στην κορυφή του Βαρνούντα. Το μονοπάτι συνδέει τις λίμνες Πρέσπες με τον Εθνικό Δρυμό Περιστερίου και προσφέρει υπέροχη θέα στα βουνά.
Το Μπράιτσινο φιλοξενεί επίσης ένα αιώνων παλιό μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής, το οποίο διοργανώνει τον ετήσιο εορτασμό του κάθε 7 και 8 Αυγούστου. Υπάρχουν επίσης πέντε άλλες εκκλησίες μέσα στο χωριό: η Αγία Μπογκορόντιτσα, η οποία βρίσκεται σε μια σπηλιά ψηλά σε ένα βουνό, ο Άγιος Ηλίας, το πρώτο σχολείο του χωριού, ο Άγιος Αθανάσιος, που λέγεται ότι χτίστηκε στο σημείο παλαιότερου μοναστηριού που καταστράφηκε από τους Τούρκους, ο Άγιος Αρχάγγελος, που βρίσκεται ψηλά στα βουνά και ο Άγιος Νικόλαος.
Το χωριό είναι επίσης γνωστό για την αρχιτεκτονική του. Μερικά παραδείγματα αρχιτεκτονικής του Μπράιτσινο περιλαμβάνουν τον Οίκο του Μπέι και τον Οίκο του Πέτρε Κόστοφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Δήμος Ρέσεν
NGC 1156
Ο NGC 1156 είναι νάνος ακανόνιστος γαλαξίας τύπου ibm στον αστερισμό Κριό. Έχει πυρήνα Η II και η κεντρική του περιοχή είναι μεγαλύτερη από τον μέσο όρο. Περιέχει ζώνες αερίων που στρέφονται με αντίθετη φορά. Το φαινόμενο ενδέχεται να οφείλεται στην βαρυτική αλληλεπίδραση του NGC 1156 με άλλο, πλούσιο σε αέρια γαλαξία κάποια στιγμή στο παρελθόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1156 02455 11329 Κατηγορία:Ακανόνιστοι γαλαξίες Κατηγορία:Κριός (αστερισμός)
Άγιος Ιωάννης Ιθάκης
Ο Άγιος Ιωάννης είναι οικισμός της Ιθάκης. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Λεύκης, του δήμου Ιθάκης, της περιφερειακής ενότητας Ιθάκης, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. . Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ιθάκης του νομού Κεφαλληνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης είναι πεδινός οικισμός της κεντρικής Ιθάκης. Βρίσκεται λίγο βορειότερα από το στενότερο τμήμα του νησιού, προς την πλευρά της Κεφαλονιάς, στους νότιους πρόποδες του Νηρίτου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 53. Απέχει 12 χλμ. περίπου ΒΔ. από το Βαθύ.
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866 και προσαρτήθηκε στον δήμο Πολυκτορίων του νομού Κεφαλληνίας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λευκάδος, το 1909 στον νομό Κεφαλληνίας και το 1946 πάλι στον νομό Λευκάδος. Το 1952 υπήχθη οριστικά στον νομό Κεφαλληνίας. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λεύκης και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιθάκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιθάκη Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Δήμος Κεντρικού Ζαγορίου
Ο Δήμος Κεντρικού Ζαγορίου ήταν δήμος του νομού Ιωαννίνων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ζαγορίου. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού, βόρεια της πρωτεύουσας του νομού, των Ιωαννίνων, και απλωνόταν στις νοτιοδυτικές πλαγιές της Τύμφης και τις βορειοανατολικές πλαγιές του όρους Μιτσικέλι. Ο δήμος Κεντρικού Ζαγορίου περιλάμβανε δεκαπέντε δημοτικά διαμερίσματα. Καταλάμβανε έκταση 206,7 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 1.601 κατοίκους. Ο δήμος ήταν αρκετά αραιοκατοικημένος με πυκνότητα πληθυσμού μόλις επτά κάτοικοι ανά τ.χλμ.. Έδρα του δήμου ήταν το χωριό Ασπράγγελοι.
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Άρης Γρηγοριάδης
Ο Άρης Γρηγοριάδης (γενν. στις 6 Δεκεμβρίου 1985) είναι Έλληνας κολυμβητής. Είναι πρωταθλητής της κολύμβησης, πρωταθλητής κόσμου (2005) και κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη. Διαθέτει το μεγαλύτερο μήκος χεριάς στον κόσμο με δύο μέτρα και 30 εκατοστά. Είναι αθλητής του Άρη Θεσσαλονίκης.
Πρώτα χρόνια
Άρχισε το κολύμπι στα έξι του χρόνια, και η πρώτη του επιτυχία ήταν σε ηλικία οκτώ ετών στην Κατερίνη, στα "Λιλιπούτεια". Στα 100μ. ελεύθερο στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα αποκλείστηκε, στα 100μ. ύπτιο πάλι αποκλείστηκε καθώς ήταν 17ος και στα 4x100 ελεύθερο ήταν 14ος και αποκλείστηκε. Στο διεθνές μίτινγκ «Αλεξάνδρεια» (2004) πέτυχε πανελλήνιο ρεκόρ στα 100μ. ελεύθερο, με χρόνο 49.38.
Πορεία προς τις επιδόσεις
Στο χειμερινό πρωτάθλημα του 2005, σημείωσε και νέες επιτυχίες, επιτυγχάνοντας ένα ακόμα πανελλήνιο ρεκόρ. Ο αθλητής του Άρη Θεσσαλονίκης, στον τελικό των 100μ ελεύθερο, κατέρριψε το προηγούμενο ρεκόρ που ανήκε στον ίδιο από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας (50.15, 2004) και κατέβασε το χρόνο κάτω από τα πενήντα δευτερόλεπτα (49.51).
Μεσογειονίκης
Το 2005, διακρίθηκε και στους Μεσογειακούς Αγώνες στην Αλμερία της Ισπανίας, κατακτώντας ένα χρυσό μετάλλιο (24 Ιουνίου 2005) με επίδοση 25 δεύτερα 62 εκατοστά στα 50 μ. ύπτιο, χάλκινο στη σκυταλοδρομία 4Χ100μ. ελεύθερο στο ομαδικό των ανδρών (25 Ιουνίου 2005).
Ο Γρηγοριάδης κατέκτησε το τρίτο χρυσό μετάλλιο για τα ελληνικά χρώματα και δεύτερο προσωπικό, αφού μετά τα 50 μέτρα ύπτιο, πρώτευσε και στα 100μ. του ίδιου στιλ, με επίδοση 55 δεύτερα 75 εκατοστά, στις 27 Ιουνίου 2005.
Παγκόσμιος πρωταθλητής
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα υγρού στίβου, στο Μόντρεαλ, ο Γρηγοριάδης κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στα 50μ. ύπτιο, στις 31 Ιουλίου 2005 με νέο πανελλήνιο ρεκόρ (24.95).
Ο παγκόσμιος πρωταθλητής των 50 μ. υπτίως σε 50άρα πισίνα πέτυχε ρεκόρ και όριο στα 50 μ. υπτίως με 24.78 και στα 100 μ. υπτίως με 53.36, στο μίτινγκ «Αλεξάνδρεια», το Νοέμβριο του 2005. Ο Γρηγοριάδης αναδείχθηκε κορυφαίος αθλητής του 2005, στην ψηφοφορία του ΠΣΑΤ.
Επίσης, πρώτευσε στον τελικό των 100μ. ύπτιο, στην πρεμιέρα του πρώτου από τα τρία μίτινγκ κολύμβησης «Mare Nostrum», στο Μονακό, τον Ιούνιο του 2006, με επίδοση 55.63.
Συνέχιση επιτυχιών
Την 1η Αυγούστου του 2006 κατέκτησε χάλκινο μετάλλιο, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου της Βουδαπέστης τερματίζοντας τρίτος στον τελικό των 100μ. ύπτιο, πετυχαίνοντας ταυτόχρονα νέο πανελλήνιο ρεκόρ με χρόνο 54.34. Ένα ακόμα μετάλλιο (αυτή τη φορά ασημένιο) κατέκτησε στην ίδια διοργάνωση στις 3 Αυγούστου 2006. Ήταν δεύτερος στον τελικό των 50μ ύπτιο με χρόνο 25.14.
Το 2008 ξεκίνησε με νέα πανελλήνια επίδοση για το Γρηγοριάδη. Στις 24 Ιανουαρίου 2008 πέτυχε χρόνο 24.94 στα ημιτελικά των 50μ. ύπτιο, στην πρεμιέρα του χειμερινού πρωταθλήματος στο ΟΑΚΑ.
Το Μάρτιο του 2008 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Αϊντχόβεν ο Γρηγοριάδης κέρδισε δυο μετάλλια, ένα ασημένιο με τη 2η θέση στα 100 μ. ύπτιο στις 20 Μαρτίου και ένα χρυσό την επομένη, στα 50 μ. ύπτιο με 25.13.
Στις 19 Φεβρουαρίου του 2009 πέτυχε το όριο πρόκρισης για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κολύμβησης, με χρόνο 25.26 στον ημιτελικό των 50μ. ύπτιο, την πρώτη ημέρα του χειμερινού πρωταθλήματος, που διεξήχθη στη Νέα Ιωνία Βόλου. Κατά τους Μεσογειακούς Αγώνες του 2009 στην Πεσκάρα, ο κολυμβητής πέτυχε νέο ρεκόρ αγώνων στο 100 μ. ύπτιο με 54.52. Το 2010 κατέλαβε την 5η θέση στα 100 μ. ύπτιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Τον Μάρτιο του 2011 στο μίτινγκ του Βερολίνου πέτυχε επίδοση 54.04 στα 100µ., πιάνοντας το όριο που έχει θεσπίσει η παγκόσµια οµοσπονδία (54.40) για την πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο. Στις 18 Ιουνίου 2011, στο μίτινγκ Σέτε Κόλι στη Ρώμη, ο Γρηγοριάδης ήταν 2ος στα 100μ. ύπτιο με χρόνο 54.91.
Παραπομπές
Γρηγοριαδης Αρης Κατηγορία:Κολυμβητές Άρη Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2005
Επαρχία Μποροντουλίχα
Η επαρχία Μποροντουλίχα (Бородулиха ауданы) είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν στο ανατολικό Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι η Μποροντουλίχα. Πληθυσμός: 37,864 (εκτίμηση 2013) 40,167 (απογραφή 2009) 49,122 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Μποροντουλιχα
Γλώσσα της Γαλλίας (Οσπιτάλιοι)
Η Γλώσσα της Γαλλίας ήταν, με αυτές της Προβηγκίας, της Ιταλίας, της Αγγλίας, της Ισπανίας, της Γερμανίας, της Ωβέρνης, μία από τις επτά πρώτες γλώσσες (ή επαρχίες) του Τάγματος των Οσπιταλιέρων του Αγίου-Ιωάννη της Ιερουσαλήμ.
Τρολ
thumb|256px|Close Up of Trolls ([[Τζον Μπάουερ, 1915).]] Τρολ ονομάζονται τρομακτικά όντα της Σκανδιναβικής μυθολογίας που πολλές φορές χαρακτηρίζονται και ως ανθρωποφάγα. Λένε πως ο ήλιος έχει την ιδιότητα να τα πετρώνει και για αυτό λένε πως είναι νυχτόβια.
Τα τρολ είναι άσχημα, γιγάντια όντα είτε αρσενικά ή θηλυκά.
Σε ένα ποίημα, ο ποιητής σκάλντ του 9ου αιώνα Μπράγκι Μπόντασον συναντά μια γυναίκα-τρολ που τον χαιρετά και λέει στη παλαιά νορβηγική γλώσσα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθολογικά όντα Κατηγορία:Νορβηγική μυθολογία Κατηγορία:δαίμονες
Επισείων
350px|μικρογραφία|δεξιά|Το κατ' εξοχήν σχήμα των επισειόντων (Πορτογαλικός, 1750) 350px|μικρογραφία|Το γαλλικό πολεμικό πλοίο Ζαν ντ' Αρκ με αναρτημένο τον ειδικό επισείοντα ένδειξης «εκτός υπηρεσίας» ενόσω ελλιμενίζεται Ο Επισείων είναι ένα διεθνές διακριτικό σήμα των πολεμικών πλοίων. Η ανάρτησή του σε ένα πλοίο σηματοδοτεί την είσοδο του πλοίου στην ενεργό υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού.
Επισείοντες σε πλοία
Ο επισείων είναι συνήθως ένα αρκετά επίμηκες τρίγωνο ή ορθογώνιο από σακελίδα, αναρτημένο επί του επιμήλου του υψηλότερου ιστού των πολεμικών πλοίων. Αποτελεί το διεθνές διακριτικό σήμα το οποίο επιβεβαιώνει ότι το πλοίο που τον φέρει κυβερνάται από αξιωματικό. Ο επισείων μένει συνεχώς αναρτημένος, εφ' όσον δεν είναι αναρτημένο κανένα άλλο σήμα ναυτικής διοικήσεως, όπως για παράδειγμα η σημαία του ανωτάτου άρχοντος ή το σήμα του υπουργού ναυτιλίας. Επισείοντα φέρει ομοίως και κάθε εμπορικό πλοίο που είναι ναυλωμένο από την εκάστοτε κυβέρνηση για υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού και κυβερνάται από αξιωματικό.
Επισείοντες σε λέμβους
200px|μικρογραφία|Λέμβος που επιβαίνει κυβερνήτης, με σημαία και επισείοντα στην πλώρη Ο επισείων αναρτάται επίσης στην πλώρη λέμβου, επί της οποίας επιβαίνει ο κυβερνήτης πολεμικού πλοίου μεταβαίνωντας προς κάποια επίσημη επίσκεψη, ή τελετή, είτε όταν έχει προσκληθεί να φέρει ξίφος. Επίσης, στην περίπτωση που επιβαίνει της λέμβου ο αξιωματικός υπηρεσίας απεσταλμένος προς ξένο πολεμικό πλοίο για εκτέλεση υπηρεσίας με εντολή του ανωτάτου ναυτικού διοικητή ή του κυβερνήτη.
Ιστορία
200px|μικρογραφία|Η [[Ζαν ντ' Αρκ παρελαύνει ενώ φέρει λόγχη με επισείοντα]] Η σημασία του ήταν διαφορετική στα παλαιότερα χρόνια, διότι τότε όλα τα πλοία ήταν ιστιοφόρα και συχνά ήταν πολύ δύσκολο να ξεχωρίσεις ένα πολεμικό έμβλημα μέσα σε τόσα πανιά, έτσι τα πολεμικά πλοία αναρτούσαν επιμήκη επισείοντα επί του υψηλότερου καταρτιού τους για να γίνουν εύκολα ορατά. Παρόλο που η χρήση επισειόντων αρχίζει από τα αρχαία χρόνια, έγινε ευρύτερα γνωστή από τα μεσαιωνικά χρόνια, όταν οι ιππότες και οι ευγενείς αναρτούσαν επισείοντες στις λόγχες και τα πλοία τους για να ειδοποιήσουν τους αντιπάλους τους ότι έχουν να αντιμετωπίσουν έναν ικανό κυβερνήτη. Εμπορικά πλοία με επισείοντες εμφανίζονται και κατά τον 13ο αιώνα, όταν οι αξιωματικοί έθεταν τις λόγχες τους στα επιταγμένα εμπορικά πλοία που βρίσκονταν υπό τις διαταγές τους κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Χαρακτηριστικά
Μερικές χώρες έχουν σχεδιάσει διαφορετικούς επισείοντες για τα μαχητικά, τα αμυντικά ή τα βοηθητικά πλοία τους (π.χ. Η.Π.Α.), ενώ σε άλλες περιπτώσεις ακόμα και για να επισημάνουν σε ποιο στόλο ανήκουν τα πλοία (π.χ. Ρωσία). Κάποιες ακόμα χώρες έχουν σχεδιάσει ειδικούς επισείοντες για τα πλοία εκτός υπηρεσίας ή για τα παροπλισμένα πλοία (π.χ. Γαλλία). Το μήκος ενός επισείοντα δέον να είναι ανάλογο με τα χρόνια της υπηρεσίας του πλοίου ως πολεμικό. Επί των επισειόντων συχνά σχεδιάζονται σύμβολα ή εμβλήματα του πολεμικού ναυτικού της χώρας. Συχνά επίσης, οι επισείοντες φέρουν τα χρώματα της σημαίας της χώρας και είναι κατ' εξοχήν σχήματος τριγωνικού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολεμικό ναυτικό Κατηγορία:Σημαίες Κατηγορία:Σήματα ενόπλων δυνάμεων
Χάρων (δορυφόρος)
Χάρων (αγγλικά: Charon) ονομάζεται ο μεγαλύτερος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη νάνου Πλούτωνα. Το όνομά του προέρχεται από τον Χάροντα, τον πορθμέα του Άδη ο οποίος μετέφερε με τη βάρκα του τους πρόσφατα αποθανόντες από τη μια όχθη του ποταμού Αχέροντα στην άλλη, όπου σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία βρισκόταν η είσοδος του Άδη και του δόθηκε στις 3 Ιανουαρίου του 1986. Η άλλη του σημερινή ονομασία είναι Πλούτωνας I (Pluto I).
Ανακάλυψη
260px|thumb|left|Η εικόνα ανακάλυψης του Χάροντα. ΟΧάροντας φαίνεται στην αριστερή εικόνα (πάνω δεξιά) αλλά όχι στη δεξιά. Ο Χάροντας ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζέιμς Κρίστι του Ναυτικού Παρατηρητηρίου των ΗΠΑ, χρησιμοποιώντας ένα τηλεσκόπιο 1,55 μέτρων και ανακοινώθηκε επίσημα από τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση στις 7 Ιουλίου του 1978 με την αρχική προσωρινή ονομασία S/1978 P 1. Στις 22 Ιουνίου του 1978, ο Κρίστι εξετάζοντας μεγενθυμένες εικόνες του Πλούτωνα σε φωτογραφικές πλάκες παρατήρησε μια μικρή επιμήκυνση να εμφανίζεται περιοδικά. Αργότερα, η διόγκωση επιβεβαιώθηκε σε πλάκες που χρονολογούνταν από τις 29 Απριλίου του 1965. Οι επόμενες παρατηρήσεις του Πλούτωνα οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι η διόγκωση οφείλεται σε ένα μικρότερο συνοδευτικό αντικείμενο.
Δορυφόρος ή Πλανήτης-νάνος
Ο Χάρων είναι μεγάλος για δορυφόρος σε σχέση με τον Πλούτωνα, καθώς έχει σχεδόν το 1/2 μέγεθος του και το 11,6% της μάζας του. Επιπλέον, στην ουσία, δεν περιφέρεται γύρω από τον Πλούτωνα, αλλά και αυτός και ο Πλούτωνας περιφέρονται γύρω από το κοινό κέντρο μάζας τους. Για αυτούς τους λόγους, πολλοί αστρονόμοι θεωρούν ότι ο Πλούτωνας και ο Χάροντας αποτελούν έναν διπλό πλανήτη ή ακόμα και ότι ο Χάρων θα έπρεπε να θεωρείται από μόνος του ένας πλανήτης-νάνος.
Τροχιά
thumb|left|265px|Αναπαράσταση της περιφοράς του Χάροντα γύρω από τον Πλούτωνα, αλλά και των δύο σωμάτων από το βαρύκεντρο τους. Ορατό είναι επίσης το παλλιροϊκό κλείδωμα που υπάρχει μεταξύ των δύο σωμάτων. Ο Χάρων και ο Πλούτωνας περιφέρονται ο ένας γύρω από τον άλλο κάθε 6,387 ημέρες. Οι δύο τους είναι βαρυτικά κλειδωμένοι, οπότε έχουν μόνιμα στραμμένο το ίδιο ημισφαίριο ο ένας προς τον άλλο. Αυτή είναι μία περίπτωση αμοιβαίου παλλιροϊκού κλειδώματος, σε αντίθεση με την περίπτωση της Γης και της Σελήνης, όπου η Σελήνη είναι παλλιροϊκά κλειδωμένη με τη Γη και έχει στραμμένη προς αυτή την ίδια όψη πάντα, αλλά όχι και αντίστροφα. Η μέση απόσταση μεταξύ του Πλούτωνα και του Χάροντα είναι 19.570 χιλιόμετρα. Η ανακάλυψη του Χάροντα καθώς και μεταξύ τους επιπροσθήσεις, επέτρεψαν τον ακριβέστερο υπολογισμό της μάζας και των διαστάσεων των δύο σωμάτων ως σύστημα. Ωστόσο, τίποτα από αυτά δεν επέτρεψε τον προσδιορισμό των ξεχωριστών του διαστάσεων. Αυτό έγινε το 2005 με την ανακάλυψη άλλων δύο δορυφόρων του Πλούτωνα. Οι τροχιακές λεπτομέρειες των εξωτερικών δορυφόρων του Πλούτωνα αποκάλυψαν πως ο Χάρων έχει περίπου το 12% της μάζας του Πλούτωνα
Παρατήρηση και εξερεύνηση
Οι πρώτες φωτογραφίες που έδειχναν τον Πλούτωνα και τον Χάροντα ως δύο ξεχωριστούς δίσκους πάρθηκαν από το ΔΤΧ, κατά τη δεκαετία του 1990. Αργότερα, με τη βελτίωση των προσαρμόσιμων οπτικών, έγινε δυνατή η παρατήρηση του Πλούτωνα και του Χάροντα ως δύο ξεχωριστών δίσκων και από επίγεια τηλεσκόπεια. Στη συνέχεια, τον Αύγουστο του 2014, το διαστημικό σκάφος Νέοι Ορίζοντες έλαβε διαδοχικές φωτογραφίες του συστήματος Πλούτωνα - Χάροντα. Οι εικόνες στη συνέχεια συνδυάστηκαν για να δημιουργηθεί μια εικόνα με κίνηση. Ήταν οι καλύτερες σε ανάλυση φωτογραφίες του Χάροντα έως τότε. Αργότερα, τον Ιανουάριο του 2015, το ίδιο σκάφος έλαβε φωτογραφίες και βίντεο τα οποία έδειχναν ξεκάθαρα πως ο Πλούτωνας και ο Χάροντας περιφέρονται γύρω από το κοινό κέντρο μάζας τους και τον Ιούλιο του ίδιου έτους έλαβε τις κοντινότερες και λεπτομερέστερες φωτογραφίες του Χάροντα που έχουν ληφθεί ως τώρα, καθώς πραγματοποιούσε το σχεδιασμένο κοντινό του πέρασμα από το σύστημα του Πλούτωνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Πλούτωνα Κατηγορία:Δορυφόροι μεταποσειδώνιων αντικειμένων
306
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 306 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο