cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπέντζαμιν Ντισραέλι
Αγώνας ανάδειξης
Τελικά το 1837 βάζοντας υποψηφιότητα αυτή τη φορά στη περιοχή Μέινστοουν του Κεντ κατάφερε να εκλεγεί με τους συντηρητικούς χωρίς όμως τότε να έρθουν στην εξουσία. Δύο χρόνια αργότερα τέλεσε το γάμο του με την κατά δέκα χρόνια μεγαλύτερή του Μαριάνα Λιούις, χήρα του Γουΐντομ Λιούις που είχε τότε ετήσιο εισόδημα 4.000 λίρες από ακίνητα στο Λονδίνο. Με τον γάμο του αυτό σταθεροποίησε και την κοινωνική του θέση γενικότερα.
Ευάγγελος (όνομα)
Η γιορτή του Ευαγγελισμού
Η γιορτή του Ευαγγελισμού εμφανίζεται στη Ρώμη περί τον 7ο αι. και ονομάζεται «Annunciatio Domini» («αναγγελία του Κυρίου»). Από την ονομασία της προέκυψαν τα υστερολατινικής/ιταλικής αρχής βαφτιστικά ονόματα Ανουτσιάτα και Νούτσιο.
Μπέντζαμιν Ντισραέλι
Αγώνας ανάδειξης
Όταν το 1841 οι συντηρητικοί ήλθαν στην εξουσία ο πρωθυπουργός σερ Ρόμπερτ Πηλ δεν περιέλαβε τον Ντισραέλι στη κυβέρνησή του. Η απόρριψη αυτή είχε ως συνέπεια ο Ντισραέλι να αρχίσει ν' ασκεί ιδιαίτερη κριτική στις πολιτικές αποφάσεις του αρχηγού του, γενόμενος έτσι δεινός ομιλητής. Μάλιστα την ίδια εποχή ανέλαβε πολιτικός καθοδηγητής μιας ομάδας νεαρών που συγκροτούσαν την λεγόμενη «Νέα Αγγλία» που αναζητούσε μια περισσότερο ριζοσπαστική κίνηση σε αντίθεση με την ρομαντική που ακολουθούσε ο Πηλ.
Ευάγγελος (όνομα)
Γυναικείος τύπος
Ευαγγελία.
Μπέντζαμιν Ντισραέλι
Αγώνας ανάδειξης
Το 1845 με τη σιτοδεία που παρατηρήθηκε τότε στην Ιρλανδία και την ανάκληση των προστατευτικών δασμών για τα εισαγόμενα σιτηρά εκ μέρους του Πηλ, ο Ντισραέλι άδραξε την ευκαιρία να συσπειρώσει γύρω του την «Νέα Αγγλία» και τους γαιοκτήμονες κατορθώνοντας με μια σειρά λαμπρών ομιλιών να συγκροτήσει σε ενιαίο σώμα την αντιπολίτευση κατά του Πηλ, με συνέπεια ο τελευταίος να παραιτηθεί και να ανοίξει ο δρόμος της αρχηγίας των συντηρητικών από τον Ντισραέλι. Το 1845 δημοσίευσε το κοινωνικό μυθιστόρημα Σύβιλλα ή Τα δύο έθνη που αναφέρεται στην κοινωνική και οικονομική ανισότητα των κοινωνικών τάξεων στην Αγγλία.
Ευάγγελος (όνομα)
Ονομαστική εορτή
Στις 25 Μαρτίου, ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη και η Καθολική Εκκλησία τιμούν τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.
Μπέντζαμιν Ντισραέλι
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί Κατηγορία:Ανατολικό Ζήτημα Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Βρετανοί Εβραίοι Κατηγορία:Άγγλοι βιογράφοι Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Ηνωμένο Βασίλειο)
Ευάγγελος (όνομα)
Ονομαστική εορτή
Σύμφωνα με τον Νικόδημο Αγιορείτη, η θεομητορική γιορτή του Ευαγγελισμού δεν μετατίθεται ποτέ:
Διάδοση του ονόματος
Το όνομα Ευάγγελος ανεξάρτητα του ομοίου αρχαιοελληνικού μεταδόθηκε περαιτέρω λόγω της σύνδεσής του με τα ομόρριζα ευαγγέλιο, ευαγγελιστές, και τελικά με τον ευαγγελισμό της Θεοτόκου Μαρίας. Ενδεικτικά, σήμερα στον ελλαδικό χώρο, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων από τον Απρίλιο του 2009, το βαφτιστικό Ευάγγελος παρουσιάζεται ως ένα από τα πιο συχνά ονόματα, βρίσκεται στην 30η θέση (10ο ανάμεσα στα αντρικά), και το φέρουν γύρω στους 110.000 Έλληνες ή ποσοστό 0,72%. Στην Κύπρο, κατά την απογραφή του πληθυσμού το 2011, το Ευάγγελος παρουσιάζεται 92ο σε συχνότητα, με 1.256 εμφανίσεις σε σύνολο 145.612 ή ποσοστό 0,86%.
Σύμφωνα με τη Θετίμα, το όνομα Ευάγγελος εμφανίζεται στο Lexicon of Greek Personal Names (LGPN) να το φέρουν 123 διαφορετικά πρόσωπα από τον 3ο αι. μ.Χ. έως τον 5ο αι. μ.Χ. Γεωγραφικά το όνομα απλώνεται στη Σπάρτη, την Κορινθία, τη Μεγαρίδα, την Εύβοια, τη Βοιωτία, τους Δελφούς, τη Θεσσαλία και την Πελασγιώτιδα, την Περραιβία, τη Βέροια, τη Θεσσαλονίκη, τη Σιντική, τη Θράκη, την Κάλυμνος, την Κύπρο, την Κρήτη, τη Λυδία, την Ιωνία, τη Μυσία, τη Βιθυνία, τη Σικελία, τις Συρακούσες, την Απουλία, την Καλαβρία, την Καμπανία και την Κυρηναϊκή. Παράλληλοι τύποι: Ἐυἄνγελος (5ος αι. π.Χ., Αθήνα, Σικελία· 4ος αι. π.Χ., Αθήνα, Δελφοί· 2ος αι. π.Χ., Δελφοί· 1ος αι. π.Χ., Δελφοί, Κυρηναϊκή· αυτοκρατορική περίοδος, Βιθυνία, Ιωνία· 1ος–2ος αι. μ.Χ., Λυδία· 2ος αι. μ.Χ., Θεσσαλία και πολύ συχνά στο εξής), Euangelus (αυτοκρατορική περίοδος, Σικελία, Κάτω Ιταλία· 1ος–2ος αι. μ.Χ., 2ος–3ος αι. μ.Χ., Κάτω Ιταλία). Ενώ στο Athenian Onomasticon καταγράφεται και το πατρωνύμιο Εὐαγγελίδης ([Ε]ὐ̣αγγελ̣ί̣δ̣η̣[ς]), στη Φλύα (σημερινό Χαλάνδρι), περίπου το 330 π.Χ.
Τύποι και υποκοριστικά του ονόματος
Ευάγγελος, Ευαγγέλης· καθημερινή χρήση: Βαγγέλης.
Υποκοριστικοί τύποι
Ευαγγελάκης, Βαγγελάκης· σύντομος τύπος: Λάκης.
Μεγεθυντικοί τύποι
Βαγγέλας, Βαγγέλαρας, Βαγγέλα, συχνά με υποκοριστική διάθεση.
Παράλληλος τύπος
Ευαγγελινός, στην Καππαδοκία· Βαγγελινός, στην Κύμη, στη Σκιάθο. Επίσης, στο διήγημα «Παιδική Πασχαλιά» του Παπαδιαμάντη, Ευαγγελινός, Βαγγελινός.
Σύντομος τύπος
Βάγγος (και ως επώνυμο:) Βάγκος [váŋgos].
Αλβέρτος της Σαξονίας (1875-1900)
Ο Αλβέρτος (γερμ. Albert von Sachsen, 25 Φεβρουαρίου 1875 - 16 Σεπτεμβρίου 1900) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας.
Ευάγγελος (όνομα)
Το όνομα σε άλλες γλώσσες
Το Ευάγγελος, μέσω του λατινικού Euangelus/Evangelus, και το Ευαγγελιστής, μέσω του λατινικού Evangelista, διαδόθηκαν σε άλλες γλώσσες.
Αλβέρτος της Σαξονίας (1875-1900)
Βιογραφία
Ο Αλβέρτος Κάρολος Αντώνιος Λουδοβίκος Γουλιέλμος Βίκτωρ ήταν ο τέταρτος γιος του Γεωργίου της Σαξονίας και της Μαρίας Άννας των Βέττιν-Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, κόρης του Φερδινάνδου Β΄ της Πορτογαλίας.
Ευάγγελος (όνομα)
Άγιοι με το όνομα Ευάγγελος
Ευάγγελος μάρτυς, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 7 Ιουλίου.
Αλβέρτος της Σαξονίας (1875-1900)
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Δρέσδη. Το 1900 μία άμαξα τύπου Φαέθων, που οδηγούσε ο Μιχαήλ, Δούκας του Βιζέου, χτύπησε την άμαξα του Αλβέρτου τόσο βίαια, που αυτή ανατράπηκε και έπεσε μέσα σε ένα χαντάκι. Ο Αλβέρτος απεβίωσε από τα τραύματά του λίγες ώρες αργότερα. Η φήμη ότι ο Μιχαήλ το έκανε επίτηδες δεν αποδείχθηκε. Επειδή δεν μπορούσε να προσδιοριστεί αν ήταν ατύχημα ή έγινε σκόπιμα, ο Μιχαήλ διέφυγε από δίκη στρατοδικείου, αλλά έπρεπε να παραιτηθεί από το στρατό της Σαξονίας, που υπηρετούσε και να εγκαταλείψει τη χώρα.
Πέτρος Στεργιώτης
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο στις 13 Μαρτίου του 1914. Διδάκτορας της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, δίδαξε Οικονομικά Μαθηματικά στην ΑΣΟΕΕ ως καθηγητής. Ήταν Πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1975 ως το 1976. Από την 1η Οκτωβρίου 1963 ως τις 8 Νοεμβρίου 1963 ήταν υφυπουργός Γεωργίας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Στυλιανού Μαυρομιχάλη. Από την 7η Ιουλίου 1964 έως την 10η Σεπτεμβρίου διετέλεσε υπουργός Εμπορίου στην Υπηρεσιακή κυβέρνηση που διεξήγαγε τις εκλογές. Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Παρασκευόπουλου ανέλαβε υπουργός Οικονομικών από τις 20 Δεκεμβρίου 1966 ως τις 20 Μαρτίου 1967. Μετά την Μεταπολίτευση τοποθετήθηκε από την κυβέρνηση Καραμανλή ως Διοικητής της Τράπεζας ΕΤΒΑ από 28 Ιουλίου 1974 ως τις 30 Σεπτεμβρίου 1976.
Απέκτησε 2 γιους, τον καθηγητή Ίωνα Στεριώτη, Πρόεδρο του Συνδέσμου Εισηγμένων Εταιρειών ΧΑ, και τον Κίμωνα Στεριώτη, Δημοσιογράφο, διευθυντή της εφημερίδας Ναυτεμπορική και διευθυντή επικοινωνίας της ΔΕΗ, και ήταν παντρεμένος με την Τούλα Ντούνη. Συνέγραψε επιστημονικά έργα αλλά και ποιήματα.
Απεβίωσε την 1η Ιουνίου 1999.
Αλβέρτος της Σαξονίας (1875-1900)
Βιογραφία
Ο Αλβέρτος απεβίωσε 25 ετών στο Σένβελκαου της Άνω Σαξονίας.
Αναφορές σε Πηγές & Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Ευάγγελος (όνομα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανδρικά ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Ονόματα από γιορτές Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά ονόματα
Αθαμανικά Όρη
Τα Αθαμανικά όρη, ευρύτερα γνωστά ως Τζουμέρκα (τα) ή Τσουμέρκα (η), Τσουμέρνικον (το) κατά τους Βυζαντινούς, ή ακόμα και Κιμμέρια όρη, κατά τον Μάξιμο τον Γεωγράφο, είναι μεγάλη οροσειρά της δυτικής Ελλάδος, που ουσιαστικά αποτελεί νότιο τμήμα της ευρύτερης οροσειράς της Πίνδου που υψώνεται μεταξύ των ποταμών Αράχθου και Αχελώου, όπου και η αρχαία Αθαμανία εξ ου και η ονομασία τους. Οι δε κάτοικοι της ορεινής αυτής περιοχής καλούνται Τζουμερκιώτες / Τζουμερκιώτισσες.
Κύριες κορυφές
Η υψηλότερη κορυφή τους είναι η Κακαρδίτσα με υψόμετρο 2.429 μέτρα και η επόμενη ψηλότερη είναι το Καταφίδι (ή Καταφύδι) με υψόμετρο 2.393 μέτρα. Καταλαμβάνουν τμήμα των νομών Ιωαννίνων, Άρτας και Τρικάλων. Το όριο τους στα ανατολικά είναι ο ποταμός Αχελώος που διαχωρίζει τα Αθαμανικά Όρη από την υπόλοιπη Πίνδο, ενώ βόρεια γειτονεύουν με τον Λάκμο. Η οροσειρά χωρίζεται σε δύο επιμέρους τμήματα. Το βορειότερο τμήμα που βρίσκεται στα όρια των νομών Ιωαννίνων και Τρικάλων ονομάζεται Κακαρδίτσα και σε αυτό ανήκει η υψηλότερη κορυφή της οροσειράς. Το νοτιότερο τμήμα είναι τα κυρίως Τζουμέρκα και ανήκει στο μεγαλύτερο τμήμα του στον νομό Άρτας.
Τα Αθαμανικά όρη έχουν χαρακτηριστεί μία από τις σημαντικές περιοχές για πουλιά της Ελλάδας (ΣΠΠΕ) και έχουν ανακηρυχθεί σε Εθνικό Πάρκο (Εθνικό Πάρκο Τζουμέρκων, Περιστερίου και χαράδρας Αράχθου).
Βορειότερο τμήμα
Το βορειότερο τμήμα της οροσειράς ονομάζεται Κακαρδίτσα και περιλαμβάνει την υψηλότερη κορυφή της οροσειράς με υψόμετρο 2.429 μέτρα. Η κορυφή αυτή βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Ματσούκι, Μελισσουργοί και Αθαμανία. Άλλες υψηλές κορυφές της Κακαρδίτσας είναι οι: Καταραχιάς (2.299μ), Χίλια εξήντα (2.253μ), Τσούμα Πλαστάρι (2.188μ), Κρυάκουρας (2.100μ), Φούρκα (2.100μ), Καταφύγι (2098μ) και Βαρικό (2.007μ). Χωρίζεται από τον Λάκμο από τα ρέματα Νέγκρη και Μονοδέντρι ενώ ενώνεται με αυτόν με τον αυχένα Μπάρο. Από το νοτιότερο τμήμα των Τζουμέρκων χωρίζεται από το Μελισσουργιώτικο ποτάμι.
Νοτιότερο τμήμα
Το νοτιότερο τμήμα ανήκει κυρίως στον νομό Άρτας. Ορίζεται δυτικά από την κοιλάδα του Αράχθου, ανατολικά από τον Αχελώο, στα βορειοανατολικά χωρίζεται από την Κακαρδίτσα και από το Μελισσουργιώτικο ποτάμι, και νότια συνδέεται με τα Όρη Βάλτου. Η υψηλότερη κορυφή του είναι το Καταφύδι με υψόμετρο 2.393 μ. Άλλες ψηλές κορυφές είναι οι: Στρογγούλα (2.107μ), Γερακοβούνι (2.211μ), Αγκάθι (2.392μ) και Σκλάβα (2.067 μ)
Οικισμοί χτισμένοι περιμετρικά του νότιου τμήματος είναι οι Κτιστάδες, οι Μελισσουργοί, η Πράμαντα, η Άγναντα, το Βουργαρέλι, η Κυψέλη (Χώσεψη), τα Θεοδώριανα, το Καταφύγιο, τα Κονάκια, ο Καταρράκτης, η Κρυοπηγή, η Ράμια, τα Λεπιανά, το Αθαμάνιο, η Μικροσπηλιά κλπ.
Για κάποια γεωγραφικά έντυπα τα Αθαμανικά όρη ή Τζουμέρκα περιορίζονται μόνο σ’ αυτό το τμήμα, ενώ η Κακαρδίτσα θεωρείται ξεχωριστή οροσειρά.
Ονομασία
thumb|right|250px|Πανοραμική εικόνα του δυτικού τμήματος. thumb|right|250px|Τα Τζουμέρκα με χιόνια. Τα Αθαμανικά όρη οφείλουν την ονομασία τους στο αρχαιοελληνικό φύλο των Αθαμανών που ήταν εγκατεστημένο στην περιοχή αυτή. Οι Αθαμάνες άκμασαν κυρίως τον 3ο και 2ο αιώνα π.Χ. όπου διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στις συγκρούσεις μεταξύ Μακεδόνων και Αιτωλών. .
Το όνομα Τζουμέρκα είναι σλαβικής προέλευσης και σημαίνει ελλέβορος : Τζουμέρκα < σλαβική чемерика < πρωτοσλαβική *čemerъ.
Νεότερη ιστορία
Κατά την περίοδο της Οθωμανοκρατίας τα χωριά των Τζουμέρκων χαρακτηρίζονταν "ελεύθερα" και καλούνταν με τη προσωνυμία "Κεφαλοχώρια". Στην εποχή του Αλή πασά τα Τζουμέρκα αποτελούσαν σπουδαίο αρματολίκι από το οποίο και αναδείχθηκε πλειάδα από ονομαστούς καπεταναίους με κυριότερο τον γενναίο Κατσαντώνη. Μετά το θάνατο του Αλή πασά, από τα 30 περίπου χωριά των Τζουμέρκων μόνο τέσσερα κατόρθωσαν να περισώσουν κάποια από τα παλιά τους προνόμια και αυτά ήταν οι Καλαρρύτες, το Συρράκο, το Ματσούκι και οι Μελισσουργοί που αποτελούσαν κέντρο οικονομικής και πνευματικής ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής της Ηπείρου.
Όταν οι Μεγάλες Δυνάμεις (Αγγλία Γαλλία και Ρωσία) οριοθέτησαν το νέο κατ΄ εντολή κράτος της Ελλάδος, τα ηρωικά Τζουμέρκα, όπως και τα Ψαρά, η Χίος, η Σάμος και η Κρήτη δεν συμπεριελήφθησαν σ΄ αυτό. Η πλειάδα των οπλαρχηγών και των ηρώων της Επανάστασης του 1821, ειδικότερα εκ των περιοχών αυτών, και το αίμα που έχυσαν για την ελευθερία δεν ήταν αρκετά. Έπρεπε να ακολουθήσουν άλλες τρεις επαναστάσεις, να θυσιαστούν κι άλλοι ήρωες, να χυθεί κι άλλο αίμα για να γίνει τελικά το ποθούμενο πραγματικότητα, σχεδόν ένα αιώνα μετά, από τον ελληνικό στρατό, στον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο, το 1912. Ωστόσο μετά την πολυπόθητη προσάρτηση των Τζουμέρκων στο Βασίλειο της Ελλάδος έκπληκτοι οι Τζουερκιώτες είδαν την περιφέρεια των χωριών τους να κατανέμεται σε τρεις νομούς, των Ιωαννίνων, της Άρτας και των Τρικάλων, όπως δηλαδή στην προ του Αλή πασά εποχή, κατά τα υφιστάμενα τότε σαντζάκια και να χάνουν την διοικητική τους συνοχή.
Τα χωριά των Τζουμέρκων, καλούμενα Τζουμερκοχώρια, που μαζί με τους οικισμούς τους φθάνουν τα 65 κατανεμήθηκαν σε τρεις νομούς. Εξ αυτών, σύμφωνα και με την τελευταία διοικητική διαίρεση 33 περιλαμβάνονται στον Δήμο Βορείων Τζουμέρκων (Ιωαννίνων), συνολικής έκτασης 300.000 στρεμμάτων, 26 στον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων (Άρτας), συνολικής έκτασης 950.000 στρεμμάτων και 6 στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων, συνολικής έκτασης 200.000 στρεμμάτων. κέντρο|μικρογραφία|600x600εσ|Πανόραμα υπό το φως του φεγγαριού. Στο κέντρο το χωριό Θεοδώριανα. Στα Τζουμερκοχώρια, περιλαμβάνονται, κατ΄ αλφαβητική σειρά, τα ακόλουθα χωριά: Αγία Παρασκευή, Άγιος Γεώργιος, Άγναντα, Αετορράχη, Αετός, Άνω Αθαμάνιο,Κάτω Αθαμάνιο, Αμπελοχώρι, Ανατολική, Ανεμορράχη, Αρματολικό, Βαθύπεδο, Βαπτιστής, Βουργαρέλι, Γαρδίκι, Γραικικό, Δαφνωτή, Δίστρατο, Ελληνικό, Θεοδώριανα, Καλαρρύτες, Κάτω Καλεντίνη, Καλέτζι, Καρίτιανη, Καταρράκτης, Κάψαλα, Κέδρος, Κεντρικό, Κουκούλια, Κράψη, Κτιστάδες, Κυψέλη, Λάζαινα, Λαφίνα, Λεπιανά, Ματσούκι, Μεγάλη Γότιστα, Μεγάλη Ράχη, Μεγαλόχαρη, Μελισσουργοί, Μεσούντα, Μικρή Γότιστα, Μικροσπηλιά, Μιχαλίτσι, Μονολίθι, Μυλοκόπειο, Μυστράς, Νεράιδα, Παλαιομοχούστι, Παλαιοχώρι, Παχτούρι, Πετροβούνι, Πηγάδια, Πιστιανά, Πλαίσια, Πλάκα, Πλατανούσσα,Πράμαντα, Προσήλιο, Ποτιστικά, Ράμια, Ραφταναίοι, Ροδαυγή, Σγάρα, Συρράκο, Σκούπα, Τετράκωμο, Τσόπελα, Φράξος, Χουλιαράδες και Χριστοί. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και ειδικότερα από τα μέσα μέχρι το τέλος Οκτωβρίου του 1943, τα Τζουμερκοχώρια υπέστησαν μεγάλες καταστροφές από τις εκκαθαρίσεις των Γερμανών κατακτητών καταβάλλοντας τις εκεί ελληνικές αντιστασιακές δυνάμεις. Από το σύνολο των οικιών, περίπου 6.000, πυρπολήθηκε το 1/3 αυτών, συγκεκριμένα 1905 οικίες, ενώ φονεύτηκαν 117 άτομα εκ του αμάχου πληθυσμού, κυρίως υπερήλικες.
Βιβλιογραφία περί Τζουμέρκων
(Κατ΄ αλφαβητική σειρά επιθέτων συγγραφέων)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Άρτας Κατηγορία:Βουνά των Ιωαννίνων Κατηγορία:Βουνά των Τρικάλων Κατηγορία:Πίνδος
Μπαρτσελόνα (καλαθοσφαίριση)
Η ΦΚ Μπαρτσελόνα Μπάσκετ (ισπανικά: FC Barcelona Bàsquet) είναι ισπανική επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης και αποτελεί τμήμα της Μπαρτσελόνα. Το τμήμα καλαθοσφαίρισης της Μπαρτσελόνα ιδρύθηκε στις 24 Αυγούστου του 1926. Η ομάδα αγωνίζεται στο Παλάου Μπλαουγκράνα, 7.585 θέσεων, το οποίο άνοιξε για το κοινό το 1971.
Ξεκίνησε να αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα Καταλονίας, ενώ το 1956 ήταν από τους ιδρυτές του ισπανικού πρωταθλήματος, το οποίο κατέκτησε για πρώτη φορά το 1959. Το 1961 ο τότε πρόεδρός της αποφάσισε να σταματήσει το τμήμα. Οι οπαδοί της ομάδας αντέδρασαν και την επόμενη χρονιά η ομάδα επανασχηματίστηκε. Αν και τη δεκαετία του 1990 έφτασαν 6 φορές στο Final Four του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, φτάνοντας τις 4 από αυτές στον τελικό, κατάφεραν να κερδίσουν το πρώτο τους Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 2003. Μεταξύ των παικτών εκείνης της χρονιάς ήταν ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα, ο Σαρούνας Γιασικέβιτσιους και ο Χουάν Κάρλος Ναβάρο. Η Μπαρτσελόνα κατέκτησε για δεύτερη φορά την Ευρωλίγκα το 2010 με προπονητή τον Τσάβι Πασκουάλ.
Λογότυπο
Το λογότυπο του τμήματος καλαθοσφαίρισης της Μπαρτσελόνα, κατά καιρούς εμπεριέχει στο κάτω μέρος την ονομασία του συλλόγου, όπως και την επωνυμία της εκάστοτε εταιρείας που αποτελεί τον κύριο χορηγό του τμήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης * Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1926
Λουδοβίκος Φίλιππος της Πορτογαλίας
Ο Λουδοβίκος Φίλιππος (Luís Filipe de Orleãns-Bragança e Saxe-Coburgo-Gotha, 21 Μαρτίου 1887 - 1 Φεβρουαρίου 1908) από τον Οίκο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα ήταν ο διάδοχος της Πορτογαλίας ως μεγαλύτερος γιος του Καρόλου Α΄ και της συζύγου του Αμαλίας της Ορλεάνης. Έλαβε, επίσης, τους τίτλους "Πρίγκιπας του Μπέιρα, Δούκας του Μπαρσέλος, Κόμης του Μπαρσέλος, Μαρκήσιος της Βίλα Βικόσα, Κόμης του Ουρέμ, Κόμης του Αραϊόλος, Κόμης του Νέιβα, Ιππότης του Τάγματος του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου του Βίλα Βικόσα, Ιππότης του Τάγματος της Καλτσοδέτας και Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος".
Γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 1887, όταν ο πατέρας του ήταν ακόμα πρίγκιπας της Πορτογαλίας, και το πλήρες όνομά του ήταν Λουδοβίκος Φίλιππος Μαρία Κάρολος Αμέλιος Φραγκίσκος Βίκτωρ Εμμανουήλ Αντώνιος Λορέντζος Μιχαήλ Ραφαήλ Γαβριήλ Γκονζάγκα Ξαβιέρ. Δύο χρόνια αργότερα με το θάνατο του παππού του, Βασιλιά Λουδοβίκου Α΄, ο πατέρας του ανήλθε στο θρόνο και εκείνος έγινε διάδοχος, κληρονομώντας το Δουκάτο του Μπραγκάνσα, που ήταν το μεγαλύτερο ακίνητο εκείνη την εποχή στη χώρα.
Το 1907 ο Λουδοβίκος Φίλιππος ενήργησε ως αντιβασιλέας της Πορτογαλίας, κατά τη διάρκεια της απουσίας του πατέρα του στο εξωτερικό. Την ίδια χρονιά πραγματοποίησε μια επιτυχημένη επίσημη επίσκεψη στις πορτογαλικές αποικίες στην Αφρική.
Υπήρξε μαθητής του Πορτογάλου αξιωματικού Ζοακίμ Αουγκούστο Μοουζίνιο ντε Αλμπουκέρκι και επέδειξε πολλές ικανότητες στις τέχνες, εκτός από τη στρατιωτική του εκπαίδευση. Την περίοδο της δολοφονίας του διεξάγονταν διαπραγματεύσεις για το γάμο του με την Πατρικία του Κόννωτ, κόρη του Αρθούρου, Δούκα του Κόννωτ, και της Λουίζας Μαργαρίτας της Πρωσίας, καθώς και εγγονή της Βασίλισσας Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
PEFC
Τα αρχικά PEFC χρησιμοποιούνται για τα:
Πανεπιστήμιο (τρένο) "Varsity"
μικρογραφία|391x391εσ|Το τρένο Varsity (Πανεπιστήμιο) διερχόμενο στη λίμνη Μονόνα το 1967. To τρένο Varsity (Πανεπιστήμιο) ήταν ένα τρένο που λειτουργούσε από την Chicago, Milwaukee, St. Paul &amp; Pacific Railroad (Οδός Μιλγουόκι) σε μια διαδρομή απόστασης πάνω από 14 μιλίων μεταξύ του Σικάγο και του Μάντισον στο Γουισκόνσιν.
Ιστορία και Λειτουργία
Η "Οδός Μιλγουόκι" ξεκίνησε να λειτουργεί τρένα που συνέδεαν το Σικάγο με το Μάντισον το 1927, σε μια υπηρεσία η οποία πήρε το όνομα του πανεπιστημίου Marquette μια δεκαετία αργότερα, και αρχικά λειτουργούσε μεταξύ των Chicago Union Station και Mason City, Iowa, μία διαδρομή, οκτώ ωρών και 384 μιλίων, ώς το 1951 όταν η υπηρεσία σταμάτησε και το τρένο μετονομάστηκε Πανεπιστήμιο (Varsity).
Στις πρώτες μέρες η κινητήριος της Milwaukee Road's ήταν ατμομηχανή τύπου 4-6-2 "Pacific". Στα τέλη του 1940 οι ντηζελοκίνητες εμφανίστηκαν και κατά το 1950, ηλεκτράμαξες EMD F-unit ξεκίνησαν την λειτουργία. H σύνθεση του συρμού αποτελούνταν από ένα ταχυδρομικό βαγόνι και δύο επιβατικά μαζί με το βαγόνι καφετέρια. Στη διάρκεια των διακοπών και των αγώνων των Wisconsin Badgers football στο Camp Randall Stadium, το Varsity λειτουργούσε με περισσότερα βαγόνια.
Στα τέλη του 1950 το Varsity άρχισε να αντιμετωπίζει μείωση επιβατών λόγω της αυξημένης ταξιδιωτικής δημοφιλίας του αεροπλάνου και του αυτοκινήτου.
Το 1963, το Milwaukee Road σταμάτησε, τις υπηρεσίες του παρόλο που για ένα σύντομο διάστημα οι υπηρεσία καφέ εστίασης ξαναλειτούργησε εκτάκτως μέσω της εκτοπισμένης Skytop Lounges και της κατακερματισμένης Olympian Hiawatha, όπου μέχρι το 1965, αντικαταστήθηκαν όλα τα βαγόνια. Μετά τον τερματισμό του συμβολαίου μεταξύ της Milwaukee Road’s και των Ταχυδρομικών Υπηρεσιών των Ηνωμένων Πολιτειών (United States Postal Service) το 1967, η Milwaukee Road αιτήθηκε στο Διαπολιτειακό Επαγγελματικό Επιμελητήριο (Interstate Commerce Commission) να σταματήσει τα δρομολόγια του, αλλά το Συμβούλιο αποφάσισε οτι πρέπει να διατηρηθεί η λειτουργία τα Σαββατοκύριακα και στις Διακοπές. Η λειτουργία επισήμως σταμάτησε τον Απρίλιο του 1971 με την δημιουργία της ΑΜΤΡΑΚ (Amtrak).
Έκδοση 2014
μικρογραφία|Κινητήριος για το 2014 Varsity με την ντηζελομηχανή E-8 Το φθινόπωρο του 2014, ανακοινώθηκε οτι η Πούλμαν Ρέιλ Τζέρνυς (Pullman Rail Journeys), που ανήκε στην Άιοβα Πασίφικ Χόλντινγς (Iowa Pacific Holdings), θα θέσουν σε λειτουργία το 2014 ένα περιορισμένο αριθμό τρένων, μεταξύ του Σικάγο και του Μάντισον στο Γουισκόνσιν, συμπεριλαμβανομένων δύο αλέ ρετούρ, μεταξύ των πόλεων.
Έκδοση 2016
Στις 12 Ιουνίου του 2016, η Ιστορική Σιδηροδρομική Εταιρία Φόρτ Γουέιν τοποθέτησε μεταλική πλακέτα (Nickel Plate 765), στην τύπου 2-8-4 Μπερκσάιρ "Berkshire" ατμομηχανή, και έγινε εκδρομικό τρένο που του δώθηκε το όνομα Varsity, τιμώντας το αρχικό τρένο Οδός Μιλγουόκι (Milwaukee Road), σε ένα τμήμα της διαδρομής μεταξύ του σταθμού North Glenview Metra, και του Τζέινσβιλ, με μία στάση στο Φόξ Λέικ.
Αναφορές
Κατηγορία:Τρένα, Κατηγορία:Σιδηρόδρομος, Κατηγορία:Τρένα στο Μιλγουόκι, Κατηγορία:Ιστορία τρένων, Κατηγορία:Τρένα Βορείου Αμερικής,
Messerschmitt Me 262
thumb|250px|Ένα Messerschmitt Me 262 στο εθνικό μουσείο της αμερικανικής αεροπορίας. To Messerschmitt Me 262, με παρατσούκλι Schwalbe (γερμανικά: χελιδόνι) στην έκδοση μαχητικού ή Sturmvogel (γερμανικά: πουλί της καταιγίδας) στις εκδόσεις μαχητικού-βομβαρδιστικού, ήταν το πρώτο λειτουργικό αεριωθούμενο μαχητικό αεροσκάφος. Ο σχεδιασμός του είχε αρχίσει πριν την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά προβλήματα με τις μηχανές, την μεταλλουργία και καθυστερήσεις λόγω των βομβαρδισμών σήμαιναν ότι το σκάφος εντάχθηκε στο δυναμικό της Λουφτβάφε στα μέσα του 1944. Το Me 262 ήταν ταχύτερο και πιο βαριά θωρακισμένο από όλα τα μαχητικά των Συμμάχων, συμπεριλαμβανομένου του βρετανικού αεριωθούμενου Gloster Meteor. Το Me 262 ήταν ένα από τα προηγμένα σχέδια σε υπηρεσιακή χρήση κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ο ρόλος του περιελάμβανε επίσης το ελαφρύ βομβαρδιστικό, αναγνωριστικό και πειραματικές νυχτερινές εκδόσεις.
Οι πιλότοι του Me 262 κατέρριψαν συνολικά 542 συμμαχικά αεροσκάφη, αν και αναφέρονται και μεγαλύτεροι αριθμοί. Οι Σύμμαχοι αντιστάθμισαν την αποτελεσματικότητά του στον αέρα επιτιθέμενοι στο αεροσκάφος στο έδαφος ή κατά τη διάρκεια της απογείωσης ή της προσγείωσης. Λόγω ελλείψεων σε στρατηγικά υλικά και σχεδιαστικούς συμβιβασμούς στον αξονικό τουρμποτζέτ κινητήρα Junkers Jumo 004 οδήγησαν σε προβλήματα αξιοπιστίας. Συμμαχικές επιθέσεις στις γραμμές τροφοδοσίας καυσίμου προς το τέλος του πολέμου μείωσαν ακόμη περισσότερο την αποτελεσματικότητά του ως μαχητικό. Η παραγωγή εντός Γερμανίας στράφηκε σε αεροσκάφη που κατασκευάζονταν ευκολότερα. Εν τέλει, η επιρροή του Με 262 στον πόλεμο ήταν αμελητέα, αποτέλεσμα της καθυστερημένης εισαγωγής του και του μικρού αριθμού που τέθηκαν σε υπηρεσία.
Ενώ η χρήση του αεροσκάφους από τους Γερμανούς τέλειωσε με τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου, ένας μικρός αριθμός συνέχισε να υπηρετεί με την αεροπορία της Τσεχοσλοβακίας μέχρι το 1951. Επηρέασε επίσης σημαντικά πολλά αεροσκάφη, όπως τα Sukhoi Su-9 (1946) και Nakajima Kikka. Τα Me 262 που κατέλαβαν οι μεγάλες δυνάμεις μελετήθηκαν και ελέγχθηκαν εν πτήση και τελικά επηρέασαν τον σχεδιασμό των μεταπολεμικών αεροσκαφών, όπως τα North American F-86 Sabre, MiG-15 και Boeing B-47 Stratojet. Πολλά αεροσκάφη σώζονται ως στατικά εκθέματα σε μουσεία και υπάρχουν πολλές αναπαραγωγές φτιαγμένες από ιδιώτες που χρησιμοποιούν σύγχρονους κινητήρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Me 262 Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη
Χιονάδες Έβρου
Πρόκειται για οικισμό γηγενών κατοίκων. Ο οικισμός υπήρχε στην περιοχή πιθανόν από το 800 μ.Χ. Συγκεκριμένα στην περιοχή Αξιφάκι σε απόσταση περίπου 2,5 χλμ ανατολικά του χωριού υπάρχουν ευρήματα παλαιότερου οικισμού. Οι κάτοικοι αυτού του οικισμού αναγκάστηκαν σύμφωνα με μαρτυρίες παλαιότερων χωρικών να μετακινηθούν στη σημερινή τοποθεσία έπειτα από δύο επιδημίες πανώλης που θανάτωσαν μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Η πρώτη επιδημία ξέσπασε σε άγνωστο σήμερα χρόνο και η δεύτερη γύρω στα 1790. Λόγω της θέσης του, αλλά και λόγω του μικροκλίματος που επικρατεί, συχνά τους χειμερινούς μήνες σκεπάζεται με χιόνια.
Ιστορία
Μέχρι την απελευθέρωση της Θράκης το 1920 ονομαζόταν «Καρλίκιοϊ». Από το 1924 ήταν οικισμός της Κοινότητας Τράβας, η οποία το 1926 μετονομάστηκε σε Κοινότητα Ελαφοχωρίου, όπου και παρέμεινε έως το 1999. Από τότε και μέχρι το 2010 αποτελούσε οικισμό του Δημοτικού Διαμερίσματος Ελαφοχωρίου του Δήμου Μεταξάδων. Σήμερα υπάγεται στο Δήμο Διδυμοτείχου.
Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται ο Ιερός Ναός του Αγίου Αθανασίου, που χτίστηκε το 1973 στη θέση παλαιότερου Ναού του 19ου αιώνα. Ο ναός εορτάζει στις 2 Μαΐου, αποκομιδή λειψάνων του Αγίου, και γίνεται πανήγυρις στο χωριό. Στο νότιοανατολικό άκρο του χωριού υπάρχει εκκλησάκι προς τιμή και πάλι του Αγίου Αθανασίου. Στη θέση αυτή υπήρχε το παλιό νεκροταφείο του χωριού με παλαιότερο εκκλησάκι. Ένα ακόμη εκκλησάκι (της Κοιμήσεως της Θεοτόκου) βρίσκεται κοντά στο χώρο αναψυχής στο ύψωμα «Τσιγλές».
Στο βορειοδυτικό άκρο του χωριού βρίσκεται η «Τούμπα», μια από τις πολλές θρακικές τούμπες τις περιοχής (πιθανολογείται ότι πρόκειται για ταφικό μνημείο). Σήμερα στην Τούμπα βρίσκεται το υδραγωγείο. Στον κεντρικό δρόμο του χωριού υπάρχει και το μαρμάρινο "Κρί Πηγάδι" από τις αρχές του 19ου αιώνα.
Στο ψηλότερο σημείο του χωριού βρίσκεται το παλιό λιθόκτιστο Δημοτικό Σχολείο πού χτίστηκε το 1924. Το κτήριο υπέστη μεγάλες ζημιές στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου και ξαναλειτούργησε ξανά το 1952.
Σχολείο-Διδακτήριο λειτουργεί στους Χιονάδες από το 1880. Συγκεκριμένα στη σελίδα 411 του Κώδικα της Μητροπόλεως Διδυμοτείχου 1880-1892 είναι καταχωρημένο ότι ο εκ Σμύρνης Μητροπολίτης Διδυμοτείχου Μεθόδιος Αρώνης:
Λαογραφία
Στους Χιονάδες δραστηριοποιείται και Πολιτιστικός Σύλλογος, ο οποίος ιδρύθηκε το Μάρτιο του 2000 από 79 Χιοναδιώτες, ενώ σήμερα αριθμεί περίπου 85 μέλη. Διοργανώνει πολιτιστικές εκδηλώσεις, όπως το πανηγύρι του χωριού στις 2 Μαΐου και τη συνάντηση των απανταχού Χιοναδιωτών κάθε τελευταία Κυριακή του Ιουλίου. Επίσης αναβιώνει έθιμα όπως του Μπέη, τα Κάλαντα των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς και του Λαζάρου, συμμετέχει σε διάφορες εκδηλώσεις άλλων συλλόγων της περιοχής, διοργανώνει ενημερωτικές ομιλίες και εκδρομές σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Στις δραστηριότητες του Συλλόγου εντάσσεται και η συλλογή και διατήρηση των παραδοσιακών στολών και η κατασκευή νέων με την ίδια τεχνοτροπία, καθώς και η δημιουργία συλλογής λαογραφικών αντικειμένων και φωτογραφικού υλικού από διάφορες στιγμές του παρελθόντος των κατοίκων των Χιονάδων.
Άλμπερτ Μολ
Ο Άλμπερτ Μολ (Albert Mol, 3 Ιανουαρίου 1917 – 9 Μαρτίου 2004) ήταν δημοφιλής Ολλανδός συγγραφέας, ηθοποιός και προσωπικότητα της τηλεόρασης, που συμμετείχε σε ταινίες και σειρές κατά τη διάρκεια της εξηντάχρονης καριέρας του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί συγγραφείς Κατηγορία:Γκέι ηθοποιοί Κατηγορία:Ολλανδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ολλανδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Πάρχαμ
Το Πάρχαμ (Parham) είναι κωμόπολη της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα. Ανήκει στο νησί Αντίγκουα και στην ενορία του Αγίου Πέτρου. Βρίσκεται νότια της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, ανατολικά της Αντίγκουα και κεντρικά του Αγίου Πέτρου. Έχει πληθυσμό 1.276 κατοίκων (2008).
Γεωγραφία
Το Πάρχαμ βρίσκεται νότια της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, ανατολικά της Αντίγκουα και κεντρικά του Αγίου Πέτρου. Έχει πληθυσμό 1.276 κατοίκων (2008). Βρίσκεται νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας, Σεντ Τζονς.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πόλεις της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα Κατηγορία:Άγιος Πέτρος (Αντίγκουα και Μπαρμπούντα)
Τζορτζ ΜακΝτόναλντ
Ο Τζορτζ ΜακΝτόναλντ (1824-1905) (George MacDonald) ήταν Σκώτος συγγραφέας, ποιητής και ιερέας. Ήταν μια πρωτοποριακή φιγούρα στη λογοτεχνία, στο πεδίο του φανταστικού και μέντορας του φίλου του Λιούις Κάρολ. Το έργο του λειτούργησε ως καταλύτης σε έργα συναδέλφων του, καθώς μεγάλοι συγγραφείς έχουν επηρεαστεί από αυτόν, όπως ο Ουίσταν Ώντεν, ο Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν, ο Κλάιβ Στέιπλς Λιούις, ο Γκ. Κ. Τσέστερτον, κ.ά.
Ο Κ.Σ. Λιούις έγραψε ότι τον θεωρούσε «πνευματικό του διδάσκαλο»: «Μια μέρα, βρήκα στο βιβλιοπωλείο ενός σιδηροδρομικού σταθμού ένα αντίτυπο από το βιβλίο του Phantastes κι άρχισα να το διαβάζω. Μια ώρα αργότερα, ήξερα ότι είχα διαβεί ένα μεγάλο σύνορο». Χαρακτηριστικός είναι άλλωστε, ο τρόπος με τον οποίον ο Λιούις αναφέρθηκε στον ΜακΝτόναλντ στο βιβλίο του Το μεγάλο διαζύγιο. Ο Γκ. Κ. Τσέστερτον ανέφερε το The Princes and the Goblin σαν ένα βιβλίο, που «άλλαξε ολόκληρη την ύπαρξή μου». Η Ελίζαμπεθ Γιέϊτς έγραψε για το Sir Gibbie: «Με συγκίνησε όπως με είχαν συγκινήσει στην παιδική μου ηλικία τα βιβλία, που μου άνοιξαν τις πύλες της λογοτεχνίας κι οι πρώτες επαφές μου με ευγενείς σκέψεις και λόγια ήταν απερίγραπτα συναρπαστικές». Ακόμη και ο Μαρκ Τουέην, που αρχικά δεν συμπαθούσε τον ΜακΝτόναλντ, στη συνέχεια έγινε φίλος του και υπάρχουν ορισμένες ενδείξεις ότι επηρεάστηκε από αυτόν.
Εκτός από παραμύθια, ο ΜακΝτόναλντ έγραψε πολλά βιβλία χριστιανικής απολογητικής, σε πολλά από τα οποία υποστήριζε τον χριστιανικό ουνιβερσαλισμό.
Βιογραφία
Ο Τζορτζ ΜακΝτόναλντ γεννήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου το 1824, στο Αμπερντινσάιρ, στη Σκωτία. Ο πατέρας του ήταν αγρότης. Μεγάλωσε στο περιβάλλον της Κογκρεγκασιοναλιστικής προτεσταντικής εκκλησίας με μια ατμόσφαιρα καλβινισμού. Όμως ο Μακ Ντόναλντ δεν συμπαθούσε ορισμένες όψεις του καλβινισμού. Λέγεται ότι, όταν του εξήγησαν για πρώτη φορά το δόγμα του «απόλυτου προκαθορισμού», ξέσπασε σε κλάματα (παρ’ όλο που, για να τον ησυχάσουν, τον διαβεβαίωσαν ότι ήταν ένας από τους «εκλεκτούς»). Σε μυθιστορήματά του όπως ο Robert Falconer (1870) και η Λίλιθ, είναι φανερή η απόστασή του από την ιδέα ενός Θεού που η αγάπη του περιορίζεται σε ορισμένους εκλεκτούς και αρνείται τους άλλους ανθρώπους. Ιδιαίτερα στο τρίτομο βιβλίο του Unspoken Sermons (Άρρητα κηρύγματα), δείχνει δείγματα βαθιάς θεολογικής γνώσης.
Ο ΜακΝτόναλντ φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Αμπερντίν και στο Ανεξάρτητο Κολλέγιο Χάιμπερι. Ήταν εξαιρετικά μελετηρός και διάβαζε όχι μόνο στ’ αγγλικά αλλά και στα ολλανδικά, τα γαλλικά, τα γερμανικά, τα ιταλικά, τα ισπανικά, τα λατινικά και τα ελληνικά.
Το 1850 διορίστηκε ιερέας στο Άρουντελ. Το 1851 ολοκληρώνει τη μετάφραση των Δώδεκα πνευματικών ασμάτων του Νοβάλις και την ίδια χρονιά παντρεύεται τη Λουίζα Πάουελ (1822-1902), με την οποία θα κάνει έντεκα παιδιά: τη Λίλια (1852-1891), τη Μαίρη Ζόζεφιν (1853-1878)), την Κάρολιν Γκρέις (1854-1884), τον Γκρέβιλ Μάθεσον (1856-1944), που έγινε περίφημος γιατρός και συγγραφέας, την Ειρήνη (1857-1939), τη Γουίνιφριντ Λουίζα (1858-1946), τον Ρόναλντ (1860-1933), που έγινε και αυτός συγγραφέας, τον Ρόμπερτ Φάλκονερ (1862-1913), τον Μόρις (1864-1879), τον Μπέρναρντ Πάουελ (1865-1928) και τον Τζορτζ ΜακΚέϊ (1876-1909).
Αργότερα όμως ήρθε σε ρήξη με μέλη του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου, διότι τα κηρύγματά του, στα οποία μιλούσε για την αγάπη του Θεού προς όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους, δεν έβρισκαν σύμφωνη την Κογκρεγκασιοναλιστική εκκλησία. Έτσι ο μισθός του περικόπηκε στο μισό και τελικά παραιτήθηκε το 1853. Ωστόσο, δεν σταμάτησε να κηρύττει και να δίνει ομιλίες. Μάλιστα ο Άρτσιμπαλντ Τέιτ (1811-1882), αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι, που τον άκουσε στην Bordighera, είπε ότι δεν είχε συναντήσει ποτέ του καλύτερο κήρυκα από τον ΜακΝτόναλντ.
Μετά την παραίτησή του, για να ζήσει την οικογένειά του ο ΜακΝτόναλντ εργάστηκε σε διοικητικό πόστο στο Μάνστεστερ, αλλά αναγκάστηκε να φύγει εξαιτίας της εύθραυστης υγείας του. Έπειτα από σύντομη παραμονή στο Αλγέρι, εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο και καταπιάστηκε με διάφορες δουλειές, μεταξύ αυτών, και του δασκάλου. Το 1868 ο ΜακΝτόναλντ πήρε το δίπλωμα του καθηγητή Φιλολογίας. Επίσης, περιόδευσε τις ΗΠΑ, το 1872, δίνοντας αρκετές διαλέξεις.
Το 1877 συνταξιοδοτείται και το 1879 μετακομίζει με την οικογένειά του στην ιταλική κωμόπολη Bordighera, κοντά στα γαλλικά σύνορα, όπου έγραψε τα μισά σχεδόν από τα έργα του κι έζησε μέχρι το 1900. Στην πόλη υπήρχε Αγγλικανική εκκλησία, στην οποία πήγαινε να λειτουργηθεί. Εκεί ίδρυσε μάλιστα μια λογοτεχνική λέσχη, ονόματι Casa Coraggio (Ο οίκος του θάρρους), που σύντομα έγινε ένα από τα γνωστότερα πνευματικά κέντρα.
Το 1902 μετακομίζει στο St George's Wood, στο Haslemere, ένα σπίτι που σχεδίασε γι’ αυτόν ο γυιός του Ρόμπερτ Φάλκονερ και την κατασκευή του επέβλεψε ο μεγαλύτερος γυιός του, ο Γκρέβιλ Μακ Ντόναλντ.
Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1890 η υγεία του άρχισε να κλονίζεται. Το 1902 πεθαίνει η σύζυγός του, με την οποία έζησαν μαζί πάνω από πενήντα χρόνια. Τρία χρόνια μετά, το 1905, ο Τζορτζ ΜακΝτόναλντ πεθαίνει στο Άστεντ της Αγγλίας.
Στη λογοτεχνία εμφανίστηκε περί το 1855 και μέχρι τον θάνατό του προκαλούσε πάντα την προσοχή αλλά και το ενδιαφέρον των κριτικών και του κοινού.
Δημοσίευσε περισσότερα από πενήντα βιβλία, τα οποία ήταν σχετικά με την ποίηση, τα μυθιστορήματα, τα διηγήματα, τις παιδικές φανταστικές ιστορίες κ.ά.
Έργο
Τα δυο πρώτα βιβλία που έγραψε ο Τζορτζ ΜακΝτόναλντ, ήταν ποιήματα – Within and Without: A Dramatic Poem (1855) και Poems (1857) – και ποτέ του δεν σταμάτησε να γράφει ποίηση, βασικά σε μορφή σονέτων. Τα πιο γνωστό βιβλία του όμως, είναι τα Phantastes (1858), At the Back of the North Wind (1871) και Λίλιθ (1895), όλα τους βιβλία φαντασίας, καθώς και παραμύθια όπως τα «The Light Princess» (1864), «The Golden Key» (1867), και «The Wise Woman» (1875). «Δεν γράφω για τα παιδιά», έλεγε, «αλλά για όποιον έχει παιδική καρδιά, είτε είναι πέντε, πενήντα ή εβδομήντα πέντε χρονών».
Οι βασικές επιρροές που δέχτηκε ήταν από τα έργα των Γερμανών ρομαντικών (Γκαίτε, Σίλερ, Χάινε), με τα οποία ήρθε σε επαφή από τα 18 του χρόνια, ιδιαίτερα από την πλούσια φαντασία του Νοβάλις, του Ε.Τ.Α. Χόφμαν και του ντε λα Μοτ Φουκέ, από το μυστικισμό του Γιάκομπ Μπέμε, του Σβέντενμποργκ, και από τους Άγγλους ρομαντικούς Κόλεριτζ και Γουόρντσουορθ.
Δημοσίευσε επίσης βιβλία με τα θεολογικά κηρύγματά του (Unspoken Sermons, The Miracles of our Lord, κ.α.).
Κατά την παραμονή του στην Ιταλία, οργάνωνε στην Casa Corragio συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις, ενώ κάθε Τετάρτη απήγγειλε στίχους από την καλύτερη βρετανική ποίηση.
Είχε γνωριστεί με πολλούς σπουδαίους λογοτέχνες του καιρού του. Όπως φαίνεται από μια παλιά ομαδική φωτογραφία, γνωριζόταν με τον Ντίκενς, τον Θάκερυ, τον Τένυσον, τον Γουίλκι Κόλινς, τον Τρόλοπ και τον Τζόρτζ Λιούις. Μάλιστα κατά την παραμονή του στις ΗΠΑ έκανε παρέα με τον Λονγκφέλοου και τον Ουώλτ Ουίτμαν. Ήταν επίσης φίλος με τον περίφημο συγγραφέα, ποιητή, καλλιτέχνη, δοκιμιογράφο και τεχνοκριτική Τζον Ράσκιν, ο οποίος έλεγε ότι τα Unspoken sermons ήταν το καλύτερο βιβλίο κηρυγμάτων που είχε διαβάσει ποτέ. Μάλιστα ο ΜακΝτόναλντ τού αφιέρωσε το θεολογικό βιβλίο του The miracles of our Lord (1870).
Τέλος, υπήρξε μέντορας του Λιούις Κάρολ. Η ενθουσιώδης υποδοχή της Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων από τον Μακ Ντόναλντ και τις κόρες του, έπεισε τον Κάρολ να προχωρήσει στην έκδοση αυτού του περίφημου πλέον βιβλίου του.
Θεολογία
Ο ΜακΝτόναλντ απέρριπτε το καλβινιστικό δόγμα, σύμφωνα με το οποίο ο Χριστός πήρε τη θέση των αμαρτωλών και τιμωρήθηκε αντί αυτών για να τους εξιλεώσει από την οργή του Θεού. Πίστευε απεναντίας, ότι ο Χριστός ήρθε να ελευθερώσει τους ανθρώπους από την αιχμαλωσία τους στις δυνάμεις του Κακού και να τους σώσει από την αμαρτία, και όχι από την οργή του Θεού. Γράφει συγκεκριμένα: «''Ο Χριστός δεν μας έσωσε από την τιμωρία. Λέγεται Ιησούς διότι μας έσωσε από την αμαρτία''».
Ο ΜακΝτόναλντ πίστευε πως Θεός τιμωρεί μόνο για παιδαγωγικό σκοπό, και η οργή του έχει μοναδικό στόχο τη βελτίωση του αμαρτωλού. Όπως δηλαδή ο γιατρός χρησιμοποιεί, αν χρειαστεί, τον καυτηριασμό, έτσι και ο Θεός μπορεί να χρησιμοποιήσει την πυρά της Κολάσεως αν αυτό είναι απαραίτητο για να θεραπεύσει τον σκληρόκαρδο αμαρτωλό.
Στο κήρυγμά του με τίτλο «Δικαιοσύνη», όπου εξετάζει διεξοδικά το ζήτημα της δικαιοσύνης, της τιμωρίας και του ελέους, γράφει: «Ο Θεός δεν νοιάζεται να τιμωρήσει την αμαρτία αλλά να την καταλύσει. (…) Ο Θεός πάντοτε καταλύει την αμαρτία και Τον εμπιστεύομαι σε αυτό: ότι θα καταλύσει την αμαρτία μου. Ο Θεός πάντοτε σώζει τον αμαρτωλό από τις αμαρτίες του, και τον σώζει καταστρέφοντας την αμαρτία. Η εκδίκηση και το οδόντα αντί οδόντος εναντίον του αμαρτωλού δεν υπάρχουν ούτε στην καρδιά, ούτε στο χέρι του Θεού. Αν στόχος της θείας οργής ήταν ο αμαρτωλός, τότε ο Θεός δεν θα ήταν ελεήμων. (…) Πιστεύω ότι κανείς άνθρωπος δεν τιμωρείται [από τον Θεό] για κανένα αμάρτημά του, εκτός από ένα: για το ότι δεν έκανε πέρα τις αμαρτίες του και δεν αφέθηκε να γίνει το παιδί εκείνου που είναι ο Πατέρας του».
Πολλοί μελετητές του επισημαίνουν τη συνάφεια της θεολογίας του με αυτή της ανατολικής ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο Τόμας Τάλμποτ τονίζει ότι «ο ΜακΝτόναλντ ασκούσε επίμονα κριτική στη Δυτική θεολογία και οι θρησκευτικές του απόψεις έτειναν να συγκλίνουν πολύ περισσότερο προς την Ανατολική Ορθόδοξη παράδοση. (…) Αυτό φαίνεται εντελώς ξεκάθαρα στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόταν την εξιλέωση (...) καθώς απέρριπτε τη λανθασμένη ιδέα ότι σκοπός της Σταύρωσης ήταν να ικανοποιηθεί η θεία οργή».
Εγκωμιαστική αναφορά στη θεολογία του ΜακΝτόναλντ έκανε και ο Κ.Σ. Λιούις στο βιβλίο του George MacDonald: An Anthology (1947), γράφοντας ότι «δεν γνωρίζω σχεδόν κανένα άλλο συγγραφέα που να βρίσκεται τόσο κοντά, ή τόσο σταθερά κοντά, στο πνεύμα του ίδιου του Χριστού».
Επίδραση σε σύγχρονους μουσικούς
Το συγκρότημα συμφωνικού μέταλ Nightwish παραθέτει ένα στίχο από το ποίημα του ΜακΝτόναλντ The Light Princess (1867) στο τραγούδι τους «Beauty and the Beast» (2002)
Το πανκ συγκρότημα Ballydowse έγραψε ένα τραγούδι με τίτλο «George MacDonald» Out of the fertile Crescent (2000), το οποίο βασίζεται στο ποίημα «My two geniuses» του ΜακΝτόναλντ και περιέχει επίσης αποσπάσματα από τους Phantastes.
Ο Αμερικανός συνθέτης κλασικής μουσικής John Craton έχει χρησιμοποιήσει πολλές από τις ιστορίες του ΜακΝτόναλντ σε έργα του όπως το «The Gray Wolf» (2006) και «Three Tableaux from George MacDonald» (2006).
Ο μουσικός Jeff Johnson έγραψε ένα τραγούδι με τίτλο «The Golden Key», εμπνευσμένο από την ομώνυμη ιστορία του ΜακΝτόναλντ. Έχει επίσης γράψει πολλά τραγούδια εμπνευσμένα από άλλα έργα του ΜακΝτόναλντ και τη λέσχη Inklings.
Ο πιανίστας της τζαζ Ray Lyon, στο cd του Beginning to See (2007) έχει ένα τραγούδι με τίτλο «Up The Spiral Stairs», που περιέχει στίχους από το ποιητικό βιβλίο του ΜακΝτόναλντ A Book of Strife, in the Form of the Diary of an Old Soul (1880).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκωτσέζοι ποιητές Κατηγορία:Σκωτσέζοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας Κατηγορία:Σκωτσέζοι δοκιμιογράφοι
Κουστούζ
Το Κουστούζ (γαλλικά: Coustouges, καταλανικά: Costoja) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κουστουζιέν (γαλλικά: Coustougiens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Χρυσή Μπάλα του 1971
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο νικητής της [[Χρυσή Μπάλα ΦΙΦΑ|Χρυσής Μπάλας του 1971 Γιόχαν Κρόιφ δέχεται την Χρυσή Μπάλα]] Η Χρυσή Μπάλα του 1971, δόθηκε στον καλύτερο ποδοσφαιριστή της Ευρώπης ο οποίος ψηφίσθηκε από μια ομάδα αθλητικών δημοσιογράφων από χώρες μέλη της UEFA, Γιόχαν Κρόιφ στις 28 Δεκεμβρίου 1971.
Ο Κρόιφ ήταν ο πρώτος Ολλανδός και επίσης ο πρώτος παίκτης του Άγιαξ που κέρδισε το βραβείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1971 Κατηγορία:1971-72 στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο
Τύφος
thumb|Ασθενής με τύφο Με τον ιατρικό όρο τύφος μπορεί να αναφέρονται σειρά ασθενειών οι οποίες προκαλούνται από την παρουσία ενός από τους εξής τύπους βακτηρίων στον οργανισμό: Rickettsia typhi ή Rickettsia prowazekii. Οι ρικέτσιες είναι μια διαφορετική ομάδα βακτηριδίων που μεταδίδονται στον άνθρωπο μέσω ενδιαμέσων μολυσμένων ξενιστών που είναι διάφορα είδη αρθροπόδων (ψύλλοι, ψείρες, τσιμπούρια κ.α.) και η μόλυνση γίνεται είτε μέσω κάποιου τσιμπήματος είτε μέσω περιττωμάτων. Οι δύο βασικοί τύποι του τύφου είναι ο ενδημικός (ή τύφος του ποντικού) που μεταδίδεται από ψύλλους που συμβιώνουν με αρουραίους και ποντίκια, και ο επιδημικός μεταδίδεται μέσω των τσιμπήματων από διάφορα αρθρόποδα.
Δεν πρέπει να συγχέεται με τον όρο τυφοειδής πυρετός ο οποίος παρουσιάζει παρόμοια συμπτωματολογία με τον τύφο, όμως οι μικροοργανισμοί που τον προκαλούν είναι διαφορετικοί. Στο παρελθόν τόσο η έλλειψη μέσων διάγνωσης τις οποίες πολύ αργότερα απέκτησε η ιατρική επιστήμη, όσο και η παραπλήσια συμπτωματολογία είχε ως αποτέλεσμα να συγχέονται ο τύφος με τον τυφοειδή πυρετό σύγχυση η οποία πολύ συχνά εξακολουθεί να υφίσταται και σήμερα.
Ο τύφος είναι οξεία λοιμώδης νόσος και μερικές φορές χαρακτηρίζεται παθολογοανατομικά από την εξέλκωση στο λεπτό έντερο. Ο κοιλιακός τύφος είναι γνωστός από την αρχαιότητα και συγχεόταν με άλλες λοιμώδεις ασθένειες που επίσης έχουν ως σύμπτωμα τον πυρετό. Ο όρος τύφος καθιερώθηκε από τον Ιπποκράτη και στην αρχαία ελληνική σημαίνει αλαζονεία.
Ο ενδημικός τύφος, που συνήθως μεταδίδεται από τους ψύλλους του ποντικού, είναι η ηπιότερη μορφή της νόσου. Η άμεση έναρξη χορήγησης αντιβίωσης προσφέρει ίαση σε σχεδόν όλους τους ασθενείς. Από τους ασθενείς που δεν λαμβάνουν θεραπεία, μόνο λιγότερο από 2% αποβιώνουν.
Ο επιδημικός τύφος είναι η σοβαρότερη μορφή της νόσου. Από τους ασθενείς που παραμένουν χωρίς θεραπεία για επιδημικό τύφο, 10% έως 60% μπορεί να πεθάνουν. Οι ηλικιωμένοι άνω των 60 ετών κινδυνεύουν περισσότερο να πεθάνουν εξαιτίας της νόσου. Οι ασθενείς που λαμβάνουν την ενδεδειγμένη θεραπεία αναρρώνουν γρήγορα.
Συμπτώματα
Τα σημεία και συμπτώματα που προκαλεί ο επιδημικός τύφος (προκαλεί σοβαρή γενικευμένη αγγειίτιδα) περιλαμβάνουν τα ακόλουθα: Οι συμπληρωματικές εργαστηριακές εξετάσεις στους ασθενείς με τύφο μπορεί να δείχνουν τα ακόλουθα:
Θεραπεία
Η διάγνωση μιας ρικετσιακής λοίμωξης μπορεί να είναι δύσκολη, αλλά η έγκαιρη θεραπεία με τα κατάλληλα αντιβιοτικά είναι κρίσιμη για την ταχεία ανάρρωση. Η θεραπεία θα πρέπει να βασίζεται στην κλινική εξέταση και δεν θα πρέπει να καθυστερεί εν αναμονή των αποτελεσμάτων των εργαστηριακών εξετάσεων. Αν ένας ασθενής πάρει έγκαιρα την αγωγή του, μπορεί να βελτιώσει την υγεία του μέσα σε 48 ώρες. Βέβαια ο ασθενής με επιδημικό τύφο είναι δυνατόν να χρειαστεί δραστικότερη μορφή θεραπείας με χορήγηση ενδοφλεβίων υγρών και οξυγόνου. Η θεραπεία του τύφου βασίζεται στη χορήγηση αντιβιοτικών όπως: Η χορήγηση των αντιβιοτικών πρέπει να αρχίζει αμέσως όταν υπάρχει υποψία για τύφο, ακόμη πριν διεκπεραιωθούν οι εξειδικευμένες εξετάσεις που τεκμηριώνουν την προσβολή του ασθενούς από τη νόσο.
Ο ασθενής μπορεί να βελτιωθεί ουσιαστικά σε 48 ώρες από την έναρξη της αντιβίωσης.
Στους ασθενείς με επιδημικό τύφο δυνατόν να χρειαστεί δραστικότερη θεραπεία με χορήγηση ενδοφλέβιων υγρών και οξυγόνου.
Πρόληψη
Δεν υπάρχει μέχρι τώρα διαθέσιμο εμβόλιο για τον τύφο και έτσι δεν μπορεί να αποφευχθεί η λοίμωξη. Ο καλύτερος τρόπος για την πρόληψη λοιμώξεων για τον τύφο είναι να ελαχιστοποιηθεί η έκθεση στα εξωπαράσιτα (ψείρες, ψύλλοι, τσιμπούρια). Αυτά μπορούν να προληφθούν με τη χρήση εντομοαπωθητικών και εξέταση του δέρματος μετά από επισκέψεις σε επικίνδυνες και μολυσμένες περιοχές. Φορώντας προστατευτικά ρούχα εμποτισμένα με κάποιου είδους εντομοαπωθητικού μειώνεται περαιτέρω ο κίνδυνος τσιμπήματος.
Πηγές
Κατηγορία:Λοιμώδεις ασθένειες
Ανδρέας Β΄ της Νάπολης
Ο Ανδρέας ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, δουξ της Νεάπολης από το 834 έως το 840.
Ο Ανδρέας Β΄ ήταν δούκας της Νάπολης από το 834 έως το 840. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ήταν συνεχώς σε πόλεμο με τους Λομβαρδούς και επέτρεψε στον δούκα της Γκαέτα, τον υποτελή του, να ανεξαρτητοποιηθεί.
Υποτίθεται ότι ήταν μια πενταετής ανακωχή κατά την οποία οι έμποροι των διαφόρων παράκτιων ελληνικών πόλεων ήταν ελεύθεροι να ταξιδέψουν αδιάφοροι μέσω του Πριγκιπάτου του Μπενεβέντο. Ωστόσο, ο πόλεμος συνεχίστηκε, ειδικά μεταξύ του Ανδρέα και του Σίκαρντ. Σε έναν πόλεμο του 837, ο Ανδρέας κάλεσε ξανά τους Σαρακηνούς. Μεταξύ Ιουλίου και Αυγούστου 839, ο Σικάρντ πέθανε και ο Ανδρέας, που φοβόταν πάντα τους Λομβάρδους, ζήτησε τη βοήθεια του Λοθάριου Α΄, Βασιλιά της Ιταλίας, ο οποίος έστειλε τον Κοντάρδο. Φοβούμενος τον Κοντάρδο, ο Ανδρέας του υποσχέθηκε την κόρη του Ευπραξία ως γυναίκα του, τη χήρα του Λέοντα. Ωστόσο, ανέβαλε το γάμο μέχρι, τον Μάρτιο του 840, ο Κοντάρδος ενοχλημένος τον σκότωσε, σφετερίζοντας τη θέση του, κι έγινε ο νέος δουξ.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Νάπολης Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα Κατηγορία:Δούκες της Νάπολης
Λένας Λεμεσού
Ο Λένας Λεμεσού είναι κυπριακός αθλητικός σύλλογος με έδρα την ενορία Αγίου Ιωάννη στη Λεμεσό. Ιδρύθηκε το 1961. Διατηρεί τμήματα ποδοσφαίρου και επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το άσπρο.
Ίδρυση, όνομα και έμβλημα
Ο Λένας Λεμεσού ιδρύθηκε του 1961. Το σωματείο ιδρύθηκε προς τιμή του Στυλιανού Λένα, ήρωα του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ. Έμβλημα της ομάδας είναι ο δικέφαλος αετός.
Ποδόσφαιρο
Κυριότερο τμήμα του σωματείου είναι το ποδοσφαιρικό. Η ποδοσφαιρική ομάδα συμμετείχε στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Αθλητικής Αγροτικής Ομοσπονδίας Κύπρου (ΠΑΑΟΚ) έχοντας κατακτήσει 4 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα. Το 2013 συμμετείχε στο πρωτάθλημα ένταξης 2013. Η ομάδα κέρδισε την ένταξη της στις τάξεις της Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Δ΄ κατηγορίας. Στην πρώτη συμμετοχή της, την περίοδο 2013-14, τερμάτισε στην 11η θέση και παρέμεινε στην κατηγορία.
Την περίοδο 2014-15 τερμάτισε στην ενδέκατη θέση. Όπως είχε προαποφασιστεί, η περίοδος αυτή ήταν η τελευταία για τη Δ΄ κατηγορία. Οι ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 6 έως 14 εντάχθηκαν στη νεοϊδρυθείσα Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2015-16. Την περίοδο 2016-17 τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε. Συνεχίζει στις διοργανώσεις της ΠΑΑΟΚ.
Επιτραπέζια αντισφαίριση
Το τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης συμμετέχει στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας Κύπρου.
Μαξιμιλιανός της Σαξονίας (1870-1951)
Ο Μαξιμιλιανός (γερμ. Maximilian, 17 Νοεμβρίου 1870 - 12 Ιανουαρίου 1951) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας και Καθολικός ιερέας.
Λένας Λεμεσού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ομάδες επιτραπέζιας αντισφαίρισης Κύπρου
Μαξιμιλιανός της Σαξονίας (1870-1951)
Βιογραφία
Ο Μαξιμιλιανός Γουλιέλμος Αύγουστος Αλβέρτος Κάρολος Γρηγόριος Όδδος ήταν ο τρίτος γιος του Γεωργίου της Σαξονίας και της Μαρίας Άννας των Βέττιν-Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, κόρης του Φερδινάνδου Β΄ της Πορτογαλίας.
Γεννήθηκε στη Δρέσδη και απεβίωσε το 1951 στο Φριμπούρ της Ελβετίας σε ηλικία 81 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Δάκρυ
[[Αρχείο:Tear system.svg|250px|thumb|Ανατομία της παραγωγής δακρύων
a) Δακρυϊκός αδένας
Ντορ (Ανατολικά Πυρηναία)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ντορεέν (γαλλικά: Dorréens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Δάκρυ
c) Άνω δακρυϊκό σωληνάριο
e) Κάτω δακρυϊκό σημείο
f) Κάτω δακρυϊκό σωληνάριο