cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κάρελ Ρομπετίν
Προσωπική ζωή
Μετά τον θάνατο του πατέρα του με τους αδελφούς του ανέλαβαν την οικογενειακή επιχείρηση. Ο Κάρελ διορίστηκε πρόεδρος του Οικονομικού συνδέσμου της βιομηχανίας χαρτιού της Πράγας. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος του Τεχνικού μουσείου στην Πράγα.
Έγραψε ένα βιβλίο για την αντισφαίριση και ήταν συντάκτης του μηνιαίου περιοδικού "Stolní tenis a tennis". Δημοσίευσε επίσης δύο οικονομικά βιβλία σχετικά με την παραγωγή ξυλείας και χαρτιού το 1921 και το 1933.
Έλαβε το βραβείο της Τσεχοσλοβακικής ομοσπονδίας φυσικής αγωγής και αθλητισμού το 1964. Παντρεύτηκε την Άντα Χαβλίτσεκ και απέκτησαν δύο γιους, τον Ρόμπα και τον Καρλίτσεκ.
Καριέρα στο χόκεϊ επί πάγου
Σε αντίθεση με τους αδελφούς του, ο Karel παρέμεινε στην πατρίδα του μετά τη γερμανική κατοχή της Τσεχοσλοβακίας το 1938 . Συνέχισε να εξασκείτε στο "Τσεχικό Λόουν τένις Πράγας", το οποίο είχε επίσης τμήμα χόκεϊ επί πάγου. Μετά την κατοχή της Τσεχοσλοβακίας, η ζωή του συλλόγου άλλαξε παραδόξως, σε πολλές πτυχές προς το καλύτερο. Καθώς έπαψαν οι διεθνείς αθλητικές συναντήσεις, συμπεριλαμβανομένου του τένις και του χόκεϊ, μία ομάδα αθλητών συγκεντρώνονταν καθημερινά στο σύλλογο και έμεναν επιμελώς σε φόρμα, καθώς ο εγχώριος αγώνας συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου. Όλα αυτά οδήγησαν στην εποχή 1940 - 1941 τη νίκη του συλλόγου με έναν παλαιό αντίπαλο την "Λόουν τένις κλαμπ Πράγας" με 2-1 και ως εκ τούτου νίκησαν στο "League of Hockey Protectorate". Ο Κάρελ ήταν συμπαίκτης εκεί με τον γιο του Ρομπάς. Πολλοί από τους συμπαίκτες του και τους αντιπάλους του γίνονταν αργότερα Παγκόσμιοι πρωταθλητές Χόκεϋ το 1947 ως μέλη της εθνικής ομάδας χόκεϊ επί πάγου της Τσεχοσλοβακίας.
Πηγές
Κατηγορία:Βοημοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές του Χόκεϊ επί πάγου Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι Βιομήχανοι Κατηγορία:Πρόεδροι Τσεχοσλοβακικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης
Street Fighter Alpha 2
Το Street Fighter Alpha 2 (ιαπωνικά: ストリートファイターZERO 2) (γνωστό και ως Street Fighter Zero 2, Ιαπωνία/Ασία και Νότια Αμερική) είναι ένα βιντεοπαιχνίδι πάλης του 1996, το οποίο κυκλοφόρησε, αρχικά, για arcade, από την Capcom, η οποία το ανέπτυξε κιόλας. Ουσιαστικά, πρόκειται για σίκουελ και remake του παιχνιδιού, Street Fighter Alpha, το οποίο αποτελεί και πρίκουελ του Street Fighter II, λαμβανομένου υπόψιν την πλοκή και το υπόβαθρο. Το παιχνίδι διαθέτει πληθώρα νέων χαρακτηριστικών, σε σχέση με το αρχικό παιχνίδι, όπως νέες επιθέσεις, νέα στάδια και τελειώματα.
Αργότερα, το παιχνίδι κυκλοφόρησε και σε οικιακές κονσόλες, οι οποίες έλαβαν κι αυτές θετικές κριτικές. Η αυθεντική κυκλοφορία του παιχνιδιού, έλαχε και κάποιες βραβεύσεις, στα βραβεία Gamest ονομάστηκε ως το καλύτερο βιντεοπαιχνίδι του 1996, ενώ το ίδιο ονομάστηκε και από το περιοδικό Electronic Gaming Monthly.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Arcade παιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1996 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Color Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Sega Saturn Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του SNES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Virtual Console Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο Χονγκ Κονγκ
Θιξοτροπία
Θιξοτροπία (αγγλ. Thixotropy) ονομάζεται η ιδιότητα ενός υλικού να ελαττώνεται σημαντικά το ιξώδες του ως ρευστού, όταν διαταράσσεται η ηρεμία του. Η ταχύτητα και η ένταση της μεταβολής εξαρτώνται, μεταξύ άλλων, από το ιξώδες του μέσου διασποράς, το μέγεθος των διαλυμένων σ' αυτό μεριδίων και από τη θερμοκρασία. Το αντίστροφο φαινόμενο ονομάζεται ρεοπηξία.
Το φαινόμενο της θιξοτροπίας παρουσιάζεται συχνά στη φύση. Για παράδειγμα στο πρωτόπλασμα των κυττάρων, στο μέλι (παρατηρείται μεγαλύτερη ρευστότητα όταν θερμανθεί) και σε ορισμένα εδάφη ή έλη, που περιέχουν άμμο ή γενικά λεπτόκοκκα μερίδια. Αυτά γίνονται ασταθή όταν αναδεύονται, παρά τη φαινομενικά σταθερή τους μορφή. Αν επιχειρήσει κάποιος να βαδίσει σ' αυτή την κινούμενη άμμο βυθίζεται, και κάθε προσπάθειά του να απομακρυνθεί τον βυθίζει περισσότερο, μέχρι η άνωση να εξισορροπήσει τον όγκο του σώματος που τελικά θα βυθιστεί.
Θιξοτροπία εμφανίζεται και έχει εφαρμογές σε ποικίλα υλικά που χρησιμοποιούνται, όπως βαφές, γαλακτώματα, κονιάματα, τρόφιμα και άλλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδιότητες της ύλης Κατηγορία:Δυναμική ρευστών
Μπάκαρι Αχαΐας
Το Μπάκαρι είναι πεδινός οικισμός της Αχαΐας, ο οποίος υπάγεται στην Δημοτική Κοινότητα Σαραβαλίου της Δημοτικής Ενότητας Μασσάτιδος του Δήμου Πατρέων.
Τοποθεσία
Το Μπάκαρι βρίσκεται δίπλα και νοτίως από την Περιμετρική Οδό Πατρών και περιβάλλεται γεωγραφικά από την Οβρυά, την Κρήνη, το Σαραβάλι, τον Άγιο Στέφανο και τα Δεμένικα, ενώ επίσης απέχει 9 χιλιόμετρα νότια από το κέντρο της Πάτρας.
Ο οικισμός βρίσκεται σε μια πεδινή τοποθεσία καθώς και πάνω σε μια ομαλή κατωφέρεια με βόρεια κλίση, ενώ έχει μέσο υψόμετρο περίπου 50 μέτρα.
Γενικά στοιχεία
Η ονομασία του είναι πιθανόν ανθρωπωνυμικό. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1971 και εντάχτηκε στην τότε Κοινότητα Σαραβαλίου.
Έχει μόνιμο πληθυσμό 116 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, και μαζί με τον Άγιο Στέφανο, τα Δεμένικα, το Κεφαλόβρυσο και το Σαραβάλι συναποτελούν την Δημοτική Κοινότητα Σαραβαλίου της Δημοτικής Ενότητας Μεσσάτιδος του Δήμου Πατρέων.
Κεντρική οδική αρτηρία του της περιοχής είναι η οδός Γεωργίου Γεννηματά, η οποία και εκτείνεται από την Οβρυά (δυτικά) μέχρι το Σαραβάλι (ανατολικά) και συνάμα συνδέει τους δύο αυτούς οικισμούς μεταξύ τους.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές, είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Μεσσάτιδος Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Ντεφτέρ
Το ντεφτέρ (τουρκικά: defter στον ενικό και defterler στον πληθυντικό) ήταν είδος φορολογικού μητρώου και κτηματολογίου εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Οι πληροφορίες που συγκεντρώνονταν ήταν δυνατό να ποικίλουν, ωστόσο το ταχρίρ ντεφτερλερί (τουρκικά: tahrir defterleri) συνήθως περιελάμβανε λεπτομέρειες αναφορικά με χωριά, κατοικίες, επικεφαλής νοικοκυριών (ενήλικες άνδρες και χήρες), εθνότητες/θρησκείες (καθώς αυτές ήταν δυνατό να επηρεάσουν την φορολόγηση ή απαλλαγή καταβολής φόρων), καθώς και χρήσεις γης. Το ντεφτέρ-ι χακανί ήταν κτηματολόγιο, το οποίο χρησιμοποιείτο, επίσης, για φορολογικούς σκοπούς.
Ορισμένοι Οθωμανοί αξιωματούχοι οι οποίοι ήσαν υπεύθυνοι για τα συγκεκριμένα φορολογικά μητρώα ήσαν γνωστοί ως ντεφτερντάρ (τουρκικά: defterdar).
Ετυμολογία
Ο όρος προέρχεται από την ελληνική λέξη διφθέρα η οποία είχε την έννοια του βιβλίου (οι σελίδες της οι οποίες αποτελούνταν από περγαμηνές από δέρμα κατσίκας, χρησιμοποιούνταν παράλληλα με τον πάπυρο ως μέσο γραφής στην Αρχαία Ελλάδα), ενώ υιοθετήθηκε από την αραβική γλώσσα υπό την μορφή دفتر: νταφτάρ, το οποίο σημαίνει βιβλίο, ενώ σαν αντιδάνειο πέρασε και στα νέα ελληνικά σαν τεφτέρι, που είναι το κατάστιχο, το λογιστικό βιβλίο.
Ο όρος διφθερίτιδα, η οποία είναι οξεία μεταδοτική ασθένεια η οποία προκαλείται από το Corynebacterium diphtheriae (βακίλλος Κλεμπς-Λόφφλερ), έχει κοινή προέλευση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Λεοπόλδος, αρχιδούκας της Αυστρίας
Ο Λεοπόλδος, γερμ. Luitpold (30 Ιανουαρίου 1897 - 14 Μαρτίου 1958) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας και πρίγκιπας της Τοσκάνης.
Φλόιντ Μεϊγουέδερ Τζ.
Ο Φλόιντ Μεϊγουέδερ Τζ. (αγγλικά: Floyd Mayweather Jr.) (γεννήθηκε ως Φλόιντ Τζόι Σίνκλερ (Floyd Joy Sinclair), 24 Φεβρουαρίου 1977) είναι Αμερικανός επαγγελματίας promoter του μποξ και πρώην επαγγελματίας μποξέρ. Αγωνιζόταν από το 1996 έως και το 2007 και από το 2009 έως και το 2015. Ενώ, το 2017, επέστρεψε, μόνο για έναν αγώνα. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του κράτησε 15 φορές τη ζώνη του παγκόσμιου πρωταθλητή, σε διάφορες κατηγορίες κιλών, ενώ διατήρησε κι ένα αήττητο σκορ 50-0, ξεπερνώντας το ρεκόρ του Ρόκι Μαρτσιάνο, που είχε 49-0. Ως ερασιτέχνης μποξέρ, ο Μεϊγουέδερ, κέρδισε ένα χάλκινο μετάλλιο, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996, τρία Golden Gloves πρωταθλήματα ΗΠΑ και ένα United States Amateur Champion.
Ο Μεϊγουέδερ έχει κερδίσει δύο φορές τον τίτλο του Καλύτερου Μποξέρ της Χρονιάς, από το περιοδικό The Ring (1998 και 2007), τρεις φορές τον ίδιο τίτλο από το Boxing Writers Association of America (2007, 2013 και 2015), έξι φορές τον τίτλο του Καλύτερου Μποξέρ, από τα ESPY Award (2007–2010, 2012–2014). Το 2016, ονομάστηκε ο Σπουδαιότερος Μποξέρ, στο pound for pound, των τελευταίων 25 ετών, από το ESPN. Την ίδια χρονιά, τοποθετήθηκε πρώτος από το BoxRec, για τον σπουδαιότερο μποξέρ όλων των εποχών pound for pound, καθώς και ο σπουδαιότερος μποξέρ όλων των εποχών στην κατηγορία welterweight. Πολλά περιοδικό και άλλα Μέσα, έχουν τοποθετήσει τον Μεΐουέδερ, ως τον σπουδαιότερο μποξέρ pound for pound, παγκοσμίως, δύο φορές, σε διάρκεια δέκα ετών.
Λεοπόλδος, αρχιδούκας της Αυστρίας
Βιογραφία
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε ως υπολοχαγός του πυροβολικού μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ράινερ. Οι ενέργειές του ως αξιωματικού στη μάχη της Μεντεάτσα (κοντά στο Τριέστι) το 1917 επαινέθηκαν. Ο 2ος εξάδελφος του πάππου του Φραγκίσκος Ιωσήφ αυτοκράτορας της Αυστρο-Ουγγαρίας του απένειμε το διάσημο το Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος· ήταν η τελευταία απονομή που έκανε. Στη μάχη του ποταμού Πιάβε, ο Λεοπόλδος πολέμησε στην πρώτη γραμμή.
Φλόιντ Μεϊγουέδερ Τζ.
Συχνά, θεωρείται ως ο καλύτερος αμυντικός μποξέρ στην ιστορία του αθλήματος, ενώ από τότε που βγήκε και το σύστημα CompuBox, ως τον ακριβέστερο στα χτυπήματα, έχοντας τις μικρότερες απώλειες στην ιστορία του αθλήματος. Επίσης, είναι ο ακριβότερος πληρωμή ανά προβολή αθλητής, από οποιοδήποτε άθλημα. Το 2012 και το 2013, σε λίστες του Forbes και του Sports Illustrated, βγήκε πρώτος ανάμεσα στους πιο ακριβοπληρωμένους αθλητές της χρονιάς, την πρωτιά τη διατήρησε στο Forbes και το 2014 και το 2015. Το γεγονός αυτό τον καθιστά ως έναν από τους πιο ακριβοπληρωμένους αθλητές όλων των εποχών, παγκοσμίως. Το 2007, άνοιξε δική του εταιρεία προώθησης μποξ, ονόματι Mayweather Promotions.
Λεοπόλδος, αρχιδούκας της Αυστρίας
Βιογραφία
Με την πτώση της μοναρχίας το 1918, η Α΄ Δημοκρατία θέσπισε τα μέλη του Οίκο του να αποκηρύξουν το δικαίωμα διαδοχής και να ζήσουν ως απλοί πολίτες ή να φύγουν από τη χώρα. Ο Κάρολος και οι συγγενείς του προτίμησαν να φύγουν, αλλά ο Λεοπόλδος-Σαλβαδόρ επέλεξε να μείνει. Ήταν ερωτευμένος με την Ντάγκμαρ βαρόνη Νικόλικς-Ποντρίνσκα, μικροευγενή της Κροατίας. Οι γονείς της δεν ενέδιδαν στο γάμο, διότι δεν είχαν βασιλική καταγωγή, αλλά τελικά ο (μοργανατικός) γάμος έγινε το 1919.
Φλόιντ Μεϊγουέδερ Τζ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί πυγμάχοι
Λεοπόλδος, αρχιδούκας της Αυστρίας
Βιογραφία
Το 1931 απεβίωσε ο θείος του Ιάκωβος δούκας της Μαδρίτης και οι Καρλιστές τον έβλεπαν ως διάδοχο στην αξίωση για βασιλιά της Ισπανίας (ο Λεοπόλδος-Σαλβαδόρ ήταν 4ος απόγονος του Κάρλο-Μαρία κόμη της Μολίνα), αλλά ο μοργανατικός του γάμος τον έκανε να παραιτηθεί υπέρ του νεότερου αδελφού του Καρόλου-Πίου.
Το 1930 αθωώθηκε από μία υπόθεση πώλησης ενός περιδέραιου, που ανήκε στη σύζυγο του Καρόλου-Λουδοβίκου αρχιδούκα τη Αυστρίας (αδελφού του Φραγκίσκου-Ιωσήφ), ο οποίος το είχε αποκτήσει από τη θεία του Μαρία-Λουίζα σύζυγο του Ναπολέοντα Α΄ αυτοκράτορα της Γαλλίας.
Έπαιξε μερικούς μικρούς ρόλους στο Χόλυγουντ. Εγκαταστάθηκε στο Γουίλιμαντικ του Κοννέκτικατ, σε ένα μικρό σπίτι με την Αλίσια και εργάστηκε ως εργαζόμενος σε εργοστάσιο. Το 1953 έλαβε την υπηκοότητα των ΗΠΑ. Η τέφρα του αποτέθηκε στην Αυτοκρατορική κρύπτη της Βιέννης, στη θέση 91.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1919 μοργανατικά τη βαρόνη Ντάγκμαρ Νικόλικς-Ποντρίνσκα, μικροευγενή της Κροατίας. Της δόθηκε ο τίτλος της βαρόνης του Βόλφεναου. Είχε τέκνο:
Το 1931 ο Λεοπόλδος διαζεύχθηκε και το 1932 έκανε δεύτερο, επίσης μοργανατικό, γάμο με την Αλίσια Γκίμπσον Κόμπουρν. Δεν απέκτησαν τέκνα. Αργότερα διαζεύχθηκαν.
Μαυρομανδήλα Αχαΐας
Η Μαυρομανδήλα είναι οικισμός της Αχαΐας, στα νοτιοανατολικά της Πάτρας, απέχουσα 8 χλμ. περίπου από το κέντρο της.
Λεοπόλδος, αρχιδούκας της Αυστρίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης Κατηγορία:Μοργανατικοί γάμοι
Μαυρομανδήλα Αχαΐας
Γενικά στοιχεία
Ο οικισμός βρίσκεται πλησίον της Περιμετρικής Οδού Πατρών, ανάμεσα στα χωριά Νέο Σούλι, Άγιος Στέφανος, Κεφαλόβρυσο, Σαραβάλι, καθώς και στη συνοικία Περιβόλα, δίπλα στον ποταμό Γλαύκο και σε υψόμετρο 130 μέτρων περίπου. Πλησίον του οικισμού βρίσκεται επίσης η ιστορική οινοποιία Αχάια Κλάους.
Διοικητική εξέλιξη
Η Μαυρομανδήλα αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός το 1928 και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Βαλατούνας (μετέπειτα Πετρωτού) (ΦΕΚ - 16/05/1928).
Το 1955 (ΦΕΚ 191Α - 19/07/1955) η Μαυρομανδήλα ορίστηκε έδρα της Κοινότητας.
Από το 1997 (ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997) σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στον νέο Δήμο Μεσσάτιδος, ενώ από το 2011 εντάχθηκε στον ευρύτερο Δήμο Πατρέων (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010), βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης", όπου ανήκει διοικητικά και σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Μεσσάτιδος Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Ultimate Mortal Kombat 3
To Ultimate Mortal Kombat 3 (UMK3) είναι ένα βιντεοπαιχνίδι πάλης, το οποίο αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από τη Midway Games για arcade, τον Νοέμβριο του 1995, και ανήκει κι αυτό στη σειρά Mortal Kombat. Ουσιαστικά, πρόκειται για μία αναβαθμισμένη έκδοση του παιχνιδιού Mortal Kombat 3, το οποίο είχε κυκλοφορήσει, λίγο πριν, την ίδια χρονιά. Το εν λόγω παιχνίδι είχε διαφορές τόσο στο gameplay, όσο και στους χαρακτήρες, όπου προστέθηκαν οι Kitana και Scorpion, οι οποίοι έλειπαν από το Mortal Kombat 3, καθώς και μερικά άλλα χαρακτηριστικά.
Μετά την αυθεντική έκδοση του, κυκλοφόρησαν αρκετά ports, όμως κανένα από αυτά, δεν ήταν ίδιο με την αυθεντική, εκτός από το port του Sega Saturn. Αργότερα, το παιχνίδι, κυκλοφόρησε και σε πολλές οικιακές κονσόλες, όπου, μερικές εξ αυτών, προσπάθησαν να διατηρήσουν την αυθεντική έκδοση, όσο γίνεται ακριβέστερα. Μερικές από αυτές τις κυκλοφορίες τιτλοφορήθηκαν διαφορετικά, για παράδειγμα για το Game Boy Advance: Mortal Kombat Advance (2001) και για το Nintendo DS: Ultimate Mortal Kombat (2007). Ενώ η έκδοση του σε iOS, επαναδημιουργήθηκε με γραφικά 3D, και κυκλοφόρησε από την Electronic Arts, το 2010.
Σε γενικά γραμμές, το παιχνίδι έλαβε πολύ καλές κριτικές και θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα της σειράς, ωστόσο, μερικές από τις κατοπινές εκδόσεις, δεν έλαβαν τις ίδιες καλές κριτικές, σε σύγκριση με την arcade. Το 2011, κυκλοφόρησε ένα compilation, ονόματι, Mortal Kombat Arcade Kollection, το οποίο περιείχε κι αυτό το παιχνίδι, καθώς και το Mortal Kombat και το Mortal Kombat II.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1995 Κατηγορία:Arcade παιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Advance Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του iOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Nintendo DS Κατηγορία:Μετα-αποκαλυπτικά βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Mega Drive Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του SNES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Midway
Κάρλα Σόουζα
Η Κάρλα Ολιβάρες Σούζα (γεννημένη στις 11 Δεκεμβρίου, 1985) είναι μία Μεξικανή - Αμερικανίδα ηθοποιός. Είναι περισσότερο γνωστή για το ρόλο της ως Laurel Castillo στη νομική δραματική σειρά του ABC, Πώς να Γλιτώσεις με τη Δολοφονία.
Καριέρα
Το 2009, έκανε το ντεμπούτο της στη Μεξικανική τηλενουβέλα Verano de amor, που πρωταγωνιστεί η τραγουδίστρια Dulce Maria. Αργότερα πρωταγωνίστησε στα Μεξικάνικα σήριαλ Los Héroes del Norte και La Clinica. Στον κινηματογράφο συμμετείχε στο Από Prada σε Nada. το 2013, καθώς επίσης σε άλλες δύο επιτυχίες του box office, Nosotros los Nobles και Οδηγίες Δεν Περιλαμβάνονται. το 2014, η Souza μετακόμισε στο Λος Άντζελες για να ερμηνεύσει ρόλους στην αγγλική γλώσσα. Επιλέχθηκε να παίξει ως βασικός χαρακτήρας στη σειρά της Shonda Rhimes Πώς να Γλιτώσεις με τη Δολοφονία στο ρόλο της Laurel Castillo, μιας φοιτήτριας της νομικής, απέναντι από τη Βαϊόλα Ντέιβις. το Φεβρουάριο του 2015, η Σόουζα εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του Women's Health.
Προσωπική ζωή
Η Σούζα είναι πολύγλωσση: μιλάει άπταιστα ισπανικά, αγγλικά και γαλλικά. Τον Δεκέμβριο του 2013, αρραβωνιάστηκε με τον Μάρσαλ Trenkmann. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στην Καλιφόρνια τον Μάιο του 2014. Η Κάρλα έχει διπλή υπηκοότητα στο Μεξικό και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Έδωσε μία ομιλία στο TEDx στη Leon, Guanajuato, στις 21 Μαρτίου του 2015. Αυτό είχε τίτλο "Γλυκά είναι τα Φρούτα που έρχονται από τις Αντιξοότητες". Έγινε η ομιλία με τις περισσότερες προβολές σε ισπανόφωνο TEDx με περισσότερες από ένα εκατομμύριο προβολές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Capcom
H Capcom Co., Ltd. (ιαπωνικά: 株式会社カプコン, χέπμπορν: Kabushiki-gaisha Kapukon), ή απλά Capcom, είναι μία ιαπωνική εταιρεία ανάπτυξης και διανομής βιντεοπαιχνιδιών. Είναι γνωστή για μερικά άκρως επιτυχημένα franchise, τα οποία έχουν πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα, όπως το Mega Man, το Street Fighter, το Resident Evil, το Devil May Cry, το Ace Attorney και το Monster Hunter. Είναι, επίσης, γνωστή για την κυκλοφορία πολλών βιντεοπαιχνιδιών βασισμένων σε ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1979, κι έκτοτε έχει δημιουργήσει θυγατρικές σε Ευρώπη, Βόρεια Αμερική και Ανατολική Ασία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εταιρείες βιντεοπαιχνιδιών της Ιαπωνίας Κατηγορία:Εταιρείες ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Εκδότες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Ιαπωνικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Νικητές Golden Joystick Award
Γιαρομίρ Ζεμάν
Ο Γιαρομίρ Ζεμάν (λατινικό αλφάβητο: Jaromír Zeman), (12 Αυγούστου 1886, Πράγα Αυστροουγγαρία - ? ), είναι πρώην Βοημός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Ο Ζεμάν συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1912 που έγιναν στη Στοκχόλμη εκπροσωπώντας τη Βοημία. Στο απλό αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από τον Σουηδό Βενεργκρέν και στο διπλό με συμπαίκτη τον Κάρελ Ρομπετίν αποκλείστηκαν επίσης από τον πρώτο γύρο από το Ουγγρικό δίδυμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βοημοί αθλητές της αντισφαίρισης
Τζένα Κόουλμαν
Η Τζένα-Λουίζ Κόουλμαν (Jenna-Louise Coleman, 27 Απριλίου του 1986) είναι Αγγλίδα ηθοποιός. Είναι γνωστή από τους ρόλους της ως Clara Oswald στη βρετανική τηλεοπτική σειρά Doctor who, Τζασμίν Τόμας στη Βρετανική σαπουνόπερα Εμερντέιλ, και ως Βασίλισσα Βικτώρια στη δραματική σειρά Victoria.
Η Κόουλμαν γεννήθηκε στην πόλη Μπλάκπουλ του Λάνκασαϊρ, και ξεκίνησε την καριέρα της σε νεαρή ηλικία, ως μέλος της θεατρικής ομάδας που ονομάζεται In Yer Space. Ενώ έκανε οντισιόν για σχολές υποκριτικής το 2005, είχε επιλεχθεί να παίξει την Τζασμίν Τόμας στο Εμερντέιλ. Έλαβε διθυραμβικές κριτικές για την ερμηνεία της και ήταν υποψήφια για το βραβείο της Πιο Δημοφιλούς Νεοφερμένης για το 2006, στα Βραβεία της Εθνικής Τηλεόρασης.
Η Κόουλμαν επιλέχθηκε να παίξει το "σκληρό κορίτσι" Lindsay James στη δραματική σχολική σειρά του BBC με τίτλο Waterloo Road, τη Σούζαν Μπράουν στην τηλεοπτική μεταφορά του BBC Four του μυθιστορήματος του Τζον Braine με τίτλο Δωμάτιο στην Κορυφή, την Annie Ντέσμοντ στη μίνι-σειρά Τιτανικός, και τη Ρόζι στην πρωτότυπη σειρά δράματος Χορός στην Άκρη.
Από το 2012 έως το 2015, η Κόουλμαν ερμήνευσε τον ρόλο της Clara Oswald, τη σύντροφο για τον ενδέκατο και τον δωδέκατο Δόκτορα της σειράς επιστημονικής φαντασίας Doctor who. Επίσης, εμφανίστηκε ως Λυδία Γουίκαμ στο BBC δράμα Ο Θάνατος Έρχεται στο Πέμπερλι.
Πύργος του Ρολογιού (Σαράγιεβο)
Ο Πύργος του Ρολογιού του Σαράγιεβο ευρίσκεται στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, εντός του εδάφους της Πόλεως του Σαράγιεβο. Ανεγερθείς στην διάρκεια του 17ου αιώνα, είναι κατηγοριοποιημένος εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Τοποθεσία
μικρογραφία|κέντρο|upright=0.8|Άποψη του πύργου εντός της πόλεως.
Αρχιτεκτονική
μικρογραφία|κέντρο|upright=0.8|Λεπτομέρεια του πύργου.
Παραπομπές
Σαραγιεβο Κατηγορία:Οθωμανική Βοσνία και Ερζεγοβίνη Κατηγορία:Εθνικά μνημεία στο Σαράγιεβο
Φραγκίσκος Ιωσήφ, αρχιδούκας της Αυστρίας
Ο Φραγκίσκος-Ιωσήφ, γερμ. Franz-Josef (4 Φεβρουαρίου 1905 - 9 Μαΐου 1975) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας και πρίγκιπας της Τοσκάνης.
Βιογραφία
Ο Φραγκίσκος-Ιωσήφ-Κάρολος-Λεοπόλδος-Μπλάνκα-Αντελγκούντε-Ιγνάτιος-Ραφαήλ-Μιχαήλ γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν ο τέταρτος γιος του Λεοπόλδου-Σαλβαδόρ αρχιδούκα της Αυστρίας και της Μπλάνκας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Κάρλο δούκα της Μαδρίτης.
Ο πατέρας του ήταν γενικός Επιθεωρητής του Πυροβολικού και διοικητής του 18ου πεζικού Συντάγματος. Ο πάππος του Κάρολος δούκας της Μαδρίτης ήταν διεκδικητής του Ισπανικού θρόνου (κατά τους Καρλιστές). Πέρασε τα παιδικά του έτη στις διάφορες ιδιοκτησίες των γονιών του, απολαμβάνοντας άνετη και προνομιούχο ζωή. Οι κύριες κατοικίες τους ήταν το ανάκτορο Τοσκάνα στο Βηντε της Βιέννης και το ανάκτορο Βιλελμίνενμπερκ στις ανατολικές πλαγιές του Γκαλίτσινμπερκ. Λόγω του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου δεν είχε ιδιωτικούς διδασκάλους, όπως οι τρεις μεγαλύτεροι αδελφοί του, αλλά εστάλη στη Στέλλα Ματουτίνα, μία Καθολική Σχολή από Ιησουίτες ιερείς στο Φέλντκιρχ. Στην ίδια τάξη ήταν και ο Γκαετάν, αδελφός της Ζίτα (συζύγου του Καρόλου Α΄).
Εξορία
Το 1918 η μοναρχία εκτοπίστηκε από την Α΄ Δημοκρατία, που κατάσχεσε τις ιδιοκτησίες των Αψβούργων-Λωρραίνης και θέσπισε τα μέλη του Οίκου να αποκηρύξουν το δικαίωμα διαδοχής και να γίνουν απλοί πολίτες ή να εγκαταλείψουν τη χώρα. Οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του Ράινερ και Λεοπόλδος προτίμησαν να μείνουν, ενώ η υπόλοιπη οικογένεια μετανάστευσε στην Ισπανία. Το 1919 εγκαταστάθηκαν στη Βαρκελώνη, όπου έμειναν μία δεκαετία. Ο Φραγκίσκος-Ιωσήφ εστάλη στο οικοτροφείο Μπονανόβα, που το διηύθυναν καθολικοί ιερείς. Το 1926 έγινε Ισπανός πολίτης. Καθώς συμπλήρωνε τις σπουδές του, εργαζόταν σε συνεργείο αυτοκινήτων ως μηχανικός. Τελείωσε Τεχνικός Βιομηχανιών, τη Γεωργική Σχολή και πήρε το δίπλωμα πιλότου της Σχολής Ιπτάμενων. Αγόρασε, μαζί με τον τρίτο αδελφό του Αντώνιο, ένα μικρό αεροπλάνο και οι δύο αδελφοί εργάστηκαν κάνοντας τουριστικές πτήσεις επάνω από τη Βαρκελώνη.
Στην αναταραχή του Ισπανικού εμφυλίου επέστρεψε στην Αυστρία και έζησε με τη χήρα μητέρα του και τα αδέλφια του Ντολόρες και Κάρολο-Πίο, που ήταν άγαμοι. Εργαζόταν ως διαφημιστής και μετακινήθηκε στο Παρίσι, όπου εργάστηκε σε δύο αεροπορικές εταιρείες για την προώθηση τουριστών.
Γάμος και μετέπειτα ζωή
Πήγε για επίσκεψη στο Βερολίνο και ερωτεύθηκε την εμιγκρέ από την Αυστρία Μάρτα Μπάουμερ, διαζευγμένη από τον Τσέχο βαρόνο φον Κάλερα, έναν πλούσιο εξαγωγέα ζάχαρης. Ο πατέρας της Ανδρέας-Ροδόλφος ήταν αξιωματικός. Με τη συγκατάθεση της μητέρας του τη νυμφεύτηκε το 1937 · ήταν ένας μοργανατικός γάμος. Το ζεύγος εγκαταστάθηκε στη Γαλλία και κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μετανάστευσαν στις ΗΠΑ. Έμειναν στη Φρανκόνια του Ν. Χάμσαϊρ, όπου ο Φραγκίσκος-Ιωσήφ εργάστηκε στη γεωργική και δασική βιομηχανία. Συνεργάστηκε με την Μπερτίτα Χάρντινγκ στη συγγραφή του βιβλίου της Το χαμένο βαλτς: μία Ιστορία της Εξορίας, όπου αφηγείται την ιστορία της οικογένειάς του από τα τελευταία έτη της δυναστείας του ως το 1943. Μετά τον Πόλεμο επέστρεψαν στη Μαδρίτη και μετά στο χωριό Μπέρνε της Κάτω Αυστρίας. Διαζεύχθηκε το 1954.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1937 την Μάρτα, κόρη του Ανδρέα-Ροδόλφου Μπάουμερ, αξιωματικού του στρατού. Δεν απέκτησαν απογόνους· διαζεύχθηκαν το 1954.
Το 1962 ο Φραγκίσκος-Ιωσήφ έκανε δεύτερο γάμο με την Μαρία-Ελένη κοντέσα ντε Μπάζους, κόρη του Έγκον Ζόινικ και είχε τέκνο:
Σόντα Ράιμς
Η Σόντα Λιν Ράιμς (αγγλικά: Shonda Lynn Rhimes, 13 Ιανουαρίου, 1970) είναι Αμερικανή τηλεοπτική παραγωγός, σεναριογράφος και συγγραφέας. Είναι γνωστή ως η δημιουργός, σεναριογράφος, παραγωγός και showrunner της τηλεοπτική ιατρικής δραματικής σειράς Grey's Anatomy, το spin-off Private Practice, και το πολιτικό θρίλερ Scandal, τα οποία έχουν προβληθεί στο ABC. Η Ράιμς έχει επίσης ασχοληθεί ως παραγωγός των τηλεοπτικών σειρών: Off the Map, How to Get Away with Murder, και The Catch.
Το 2007, η Ράιμς συμπεριλήφθηκε στη λίστα 100 Ανθρώποι Βοηθούν στη Διαμόρφωση του Κόσμου του περιοδικού Time. Το 2015 δημοσίευσε τα απομνημονεύματα, Χρονιά του Ναι: Πώς να Χορέψεις, να Σταθείς στον Ήλιο, και Να είσαι ο εαυτός σου.
Πρώιμη ζωή
Η Ράιμς γεννήθηκε στο Σικάγο, Ιλλινόις, ως η κόρη της P. Vera (Κάιν), μιας διευθύντριας πανεπιστημίου, και του Ilee Rhimes, Jr., ενός καθηγητή πανεπιστημίου. η μητέρα της παρακολουθούσε το Κολλέγιο Ντάρτμουθ, ενώ μεγάλωνε τα έξι παιδιά της και κέρδισε ένα Διδακτορικό στην εκπαιδευτική διοίκηση, το 1991, ο πατέρας της, ο οποίος είναι κάτοχος MBA, ήταν ο διευθυντής πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια μέχρι το 2013.
Η Ράιμς ζούσε στο Πάρκο Νότιου Δάσους (τώρα University Park, Illinois), με τους δύο μεγαλύτερους αδερφούς και τρεις αδερφές. Έχει πει ότι της άρεσε από μικρή ηλικία να αφηγείται ιστορίες και ότι ο χρόνος που δαπάνησε ως εθελόντρια σε νοσοκομείο, ενώ βρισκόταν ακόμη στο λύκειο της προκάλεσε το ενδιαφέρον περί ιατρικής.
Βραβεία και υποψηφιότητες
Η Σόντα Ράιμς έχει κερδίσει μια Χρυσή Σφαίρα και ήταν υποψήφια για τρία Βραβεία Emmy. Έχει επίσης κερδίσει βραβεία από το writer's Guild of America, Παραγωγών Guild of America, και του Σκηνοθέτη Συντεχνία της Αμερικής. Παρακάτω είναι μια πλήρης λίστα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ
Top Gear 2
Το παιχνίδι διέθετε καλύτερα γραφικά από τον προκάτοχό του, αλλά διατήρησε το arcade-στυλ, για το οποίο ήταν γνωστή η εν λόγω σειρά. Το παιχνίδι, ως επί το πλείστον έλαβε θετικές κριτικές τόσο από τους παίχτες όσο κι από τους κριτικούς. Το περιοδικό GamePro, το επαίνεσε για τον αριθμό οχημάτων, το έδαφος και τον έλεγχο, αλλά το βρήκε λίγο περιορισμένων επιλογών. Ενώ, το περιοδικό Nintendo Power, έδωσε μία βαθμολογία 3.55 στα 5, για την έκδοση του SNES.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1993 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Amiga Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Mega Drive Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του SNES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ελβετία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Χιλή Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Αίγυπτο Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στον Καναδά Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια αγώνων
Μάριαν Βάιντα
Ο Μάριαν Βάιντα (λατινικό αλφάβητο: Marián Vajda), γεννημένος στην Ποβάζσκα Μπίστριτσα Τσεχοσλοβακία στις 24 Μαρτίου 1965, είναι πρώην Τσεχοσλοβάκος, σήμερα Σλοβάκος, πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Ήταν μέλος της Ολυμπιακής ομάδας της Τσεχοσλοβακίας και το 1992 αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης, χάνοντας στον πρώτο γύρο από τον Ισραηλινό Ζίλαντ Μπλούμ με 7-6, 6-1, 6-0. Έφτασε στον τρίτο γύρο του Γαλλικού ολυμπιακού γύρου του 1991, κέρδισε 2 ξεχωριστούς τίτλους και ήταν No 34 στον κόσμο το Σεπτέμβριο του 1987.
Με τη Σλοβακία αγωνίστηκε στο κύπελλο Ντέιβις του 1994 με ρεκόρ 4 νίκες.
Ο Βάιντα ήταν προπονητής τών εθνικών ομάδων της Σλοβακίας στο κύπελλο Ντέιβις και το Φεντ καπ. Ήταν προπονητής του Νόβακ Τζόκοβιτς από τον Ιούνιο του 2006 έως τον Μάιο του 2017. Για τη μεγάλη του επιτυχία με τον Σέρβο, ο Βάιντα κέρδισε το βραβείο του καλύτερου προπονητή από την Ολυμπιακή επιτροπή της Σερβίας τόσο το 2010 όσο και το 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Σλοβάκοι προπονητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Σλοβάκοι αθλητές της αντισφαίρισης
Τσίρο Ιμόμπιλε
O Τσίρο Ιμόμπιλε (Ciro Immobile, γεννήθηκε 20 Φεβρουαρίου 1990) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Λάτσιο και στην Εθνική Ιταλίας στη θέση του επιθετικού. Ήταν νικητής του Χρυσού Παπουτσιού την αγωνιστική περίοδο 2020-21.
Γιάροσλαβ Γιστ
Ο Γιάροσλαβ Γιστ (λατινικό αλφάβητο: Jaroslav Just), (6 Φεβρουαρίου 1883, Πράγα Αυστροουγγαρία - 5 Αυγούστου 1928, Πράγα Τσεχοσλοβακία ), είναι πρώην Τσεχοσλοβάκος πρωταθλητής και Ολυμπιονίκης της αντισφαίρισης.
Τσίρο Ιμόμπιλε
Καριέρα
Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2009 από τη Γιουβέντους. Στη συνέχεια, δόθηκε δανεικός σε διάφορες ιταλικές ομάδες. Τη σεζόν 2013-2014 έπαιξε στην Τορίνο, με την οποία αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της Σέριε Α και συμπεριελήφθη στην καλύτερη ενδεκάδα της περιόδου. Στην πορεία, αγωνίστηκε στην Μπορούσια Ντόρτμουντ, με την οποία κατέκτησε το Σούπερ Καπ Γερμανίας το 2014. Στις επόμενες σεζόν έπαιξε στη Σεβίλλη και μετά ξανά στην Τορίνο. Από το 2016 είναι παίκτης της Λάτσιο.
Γιάροσλαβ Γιστ
Ο Γιστ συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1912 που έγιναν στη Στοκχόλμη εκπροσωπώντας τη Βοημία. Στο απλό αποκλείστηκε στον τρίτο γύρο από τον Γερμανό Spiess με 3-2 σετς. Στο διπλό αντρών συμμετείχε σε δύο ζευγάρι, στο ένα με συμπαίκτη τον Κάρελ Ρομπετίν αποκλείστηκαν από τον πρώτο γύρο, και στο άλλο ζευγάρι με συμπαίκτη τον Λάντισλαβ Ζέμλα κατέλαβαν την τέταρτη θέση.
Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1920 που τα παιχνίδια αντισφαίρισης έγιναν στην Αμβέρσα συμμετείχε εκπροσωπώντας αυτή τη φορά την Τσεχοσλοβακία. Στο απλό αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο όπως και στο διπλό με συμπαίκτη τον Μπόχουσλαβ Χυκς.
Τσίρο Ιμόμπιλε
Καριέρα
Με την Εθνική Ιταλίας έχει αγωνιστεί στο Μουντιάλ του 2014, στο Euro του 2016, καθώς και στα προκριματικά του Μουντιάλ του 2018.
Γιάροσλαβ Γιστ
Διετέλεσε πρόεδρος της Τσεχοσλοβακικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης μεταξύ 1919 και 1928.
Τσίρο Ιμόμπιλε
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Παπουτσιού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας
Γιάροσλαβ Γιστ
Με την Τσεχοσλοβακία έχει αγωνιστεί στο κύπελλο Ντέιβις του 1921 όπου σε έναν αγώνα στο διπλό με συμπαίκτη τον Λάντισλαβ Ζέμλα έχασαν από το Βελγικό δίδυμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Βοημοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Πρόεδροι Τσεχοσλοβακικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης
Ντάνιελ Βάτσεκ
Ο Ντάνιελ Βάτσεκ (λατινικό αλφάβητο : Daniel Vacek), γεννημένος την 1 Ιανουαρίου 1971 στην Πράγα της Τσεχοσλοβακίας ), είναι πρώην Τσεχοσλοβάκος κι έπειτα Τσέχος πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Είναι παντρεμένος με την Ρενέ κι έχει έναν γιο.
Ο Βάτσεκ έγινε επαγγελματίας το 1990. Έφτασε στους προημιτελικούς του Μάστρερς του Παρισιού το 1995, και του 1998 στον Καναδά και το Σινσινάτι, η ηψηλότερη κατάταξη του ήταν το Νο 26 στον κόσμο τον Ιανουάριο του 1996.
Ο Βάτσεκ εκπροσώπησε την Τσεχία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1996 που έγιναν στην Ατλάντα, όπου νικήθηκε στον δεύτερο γύρο του απλού και στα προημιτελικά του διπλού με συμπαίκτη τον Γίρζι Νόβακ. Κέρδισε 25 τίτλους καριέρας στα διπλά με διάφορους συνεργάτες, μεταξύ των οποίων το Γαλλικό Όπεν το 1996 και το 1997 και το Αμερικανικό όπεν το 1997, όλα με συμπαίκτη τον Γεβγένι Καφέλνικοφ.
Στο κύπελλο Ντειβις έχει συμμετάσχει σε επτά διοργανώσεις με ρεκόρ 8 νίκες και 7 ήττες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Τσέχοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν
Ώρα στην Κύπρο
Η ώρα στην Κύπρο δίνεται από την Ώρα Ανατολικής Ευρώπης (EET) (UTC+02:00) και την Θερινή Ώρα Ανατολικής Ευρώπης (EEST) (UTC+03:00) κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.
Από το 2016, η Βόρεια Κύπρος έχει διαφορετική ώρα στη Νότια Κύπρο κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Ακολουθεί την Τουρκία, η οποία ξεκινώντας το καλοκαίρι του 2016 χρησιμοποιεί την ζώνη ώρας UTC+3 όλο το χρόνο.
Παραπομπές
Ωρα Κυπρος Ωρα
Γίρζι Λεντλ
Ο Γίρζι Λεντλ (λατινικό αλφάβητο : Jiří Lendl), (16 Ιουνίου 1924 - 25 Δεκεμβρίου 2013), είναι πρώην Τσεχοσλοβάκος πρωταθλητής της αντισφαίρισης και σκακιστής. Είναι ο πατέρας του Ιβάν Λεντλ που τον απέκτησε με την σύζυγο του Όλγα Γενίστοβα, παντρεύτηκαν το 1959, επίσης πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.
Σαν σκακιστής, είχε τον τίτλο του Μάστερ, ήταν ενεργός από το 1945 έως το 1964, ήταν πρωταθλητής Τσεχίας στα νεανικά πρωταθλήματα, πρωταθλητής Βοημίας και Μοραβίας, έχοντας παίξει έπειτα σε πολλά πρωταθλήματα Τσεχοσλοβακίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Πρόεδροι Τσεχοσλοβακικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι σκακιστές
Λογχοφόρος
μικρογραφία|230x230εσ|Πολωνός λογχοφόρος Βιστούλα και Αυστριακός θωρακοφόρος σε αγχέμαχη αναμέτρηση. Οι λογχοφόροι ήταν ένας τύπος ιππέων, που μάχονταν (με κύριο όπλο) τη λόγχη. Αυτή η πολεμική μέθοδος χρησιμοποιήθηκε από τους Ασσυρίους, (γύρω στο) 700 π.Χ., αλλά ακολούθως επίσης από τους Έλληνες, από τους Πέρσες, από τους Γαλάτες, από τους Κινέζους, από διαφόρους νομάδες και από Ρωμαίους ιππείς. Η λόγχη, ως όπλο του ιππικού, χρησιμοποιήθηκε (επίσης) ευρύτατα στην Ασία και στην Ευρώπη, κατά τη διάρκεια του Μεσσαίωνα και της Αναγέννησης από το θωρακισμένο ιππικό, πριν υιοθετηθεί από το ελαφρύ ιππικό, ιδιαίτερα στην Ανατολική Ευρώπη. Στη σύγχρονη κειμενογραφία, ένα σύνταγμα λογχοφόρων συνήθως υποδηλώνει μια θωρακισμένη μονάδα.
17ος–19ος αιώνας
μικρογραφία|Επέλαση Πολωνών ουλανών στην πόλη του [[Πόζναν|Πόζναν, κατά τη διάρκεια της Νοεμβριανής Εξέγερσης, το 1831.]] Ο λογχοφόρος, που ονομάζεται ουλανός στα Πολωνικά (ulan) και στα Γερμανικά (uhlan), είχε γίνει κοινό θέαμα σχεδόν σε κάθε Ευρωπαϊκό, Οθωμανικό και Ινδικό στρατό κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου (17ος - 19ος) αιώνας, αλλά, με εξαίρεση τα Οθωμανικά στρατεύματα, τα υπόλοιπα εγκατέλειψαν τη βαριά θωράκιση, για να αυξήσουν την ελευθερία κίνησης κατά τη μάχη. Οι Πολωνοί «φτερωτοί» λογχοφόροι ήταν ανάμεσα στους τελευταίους που εγκατέλειψαν τη θωράκιση ανάμεσα στους Ευρωπαίους λογχοφόρους. Ήταν ευρύτατη η διαφωνία για την αξία της λόγχης στην έφιππη μάχη κατά τη διάρκεια του 18ου και του 19ου αιώνα, και οι περισσότεροι στρατοί είχαν λίγες μονάδες λογχοφόρων κατά τις αρχές του 19ου αιώνα. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων, οι λογχοφόροι χρησιμοποιήθηκαν σε πολλά από τα εμπλεκόμενα έθνη, και οι ποιότητές τους έγιναν ξεκάθαρες. Κατά τη διάρκεια των πολέμων της εποχής οι Πολωνοί έγιναν μια έτοιμη περιοχή για στρατολόγηση λογχοφόρων από αρκετούς στρατούς, τόσο εθελοντικά όσο και αναγκαστικά, και υπηρέτησαν με διάκριση στους περισσότερους από αυτούς τους στρατούς, με πιο φημισμένo τμήμα το 1ο Σύνταγμα Λογχοφόρων της (Ναπολεόντειας) Αυτοκρατορικής Φρουράς (1er Regiment de Chevau-Legers-Lanciers de la Garde Impériale).
αριστερά|μικρογραφία|Η επέλαση του 16ου συντάγματος λογχοφόρων στο Άλιγουαλ, στις 28 January 1846, κατά τη διάρκεια του [[Α΄ Πόλεμος Άγγλων και Σιχ|Αγγλο-Σιχ πολέμου.]] Στη Μάχη του Βατερλό, οι γαλλικές λόγχες ήταν «...σχεδόν τρία μέτρα μακριές, ζύγιζαν τρία κιλά, και είχαν μια χαλύβδινη αιχμή σε ένα ξύλινο ραβδί...», σύμφωνα με τον ιστορικό Αλεσσάντρο Μπαρμπερό (Alessandro Barbero). Προσθέτει ότι ήταν «...τρομακτικά αποτελεσματικό...». Ο διοικητής της γαλλικής 4ης Μεραρχίας του 1ου Σώματος Στρατηγός Ντουρεττέ (Durutte), που είδε τη μάχη από το έδαφος μπροστά από τους Papelotte, έγραψε αργότερα: «...ποτέ πριν δεν είχα συνειδητοποιήσει τη μεγάλη υπεροχή της λόγχης έναντι του ξίφους...».
Στην Πολιορκία του Λος Άντζελες (1846), κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ του Μεξικού και Ηνωμένων Πολιτειών, μια ίλη Καλιφόρνιων λογχοφόρων ανακατέλαβαν προσωρινά την πόλη του Λος Άνζελες, απωθώντας ένα λόχο Αμερικανών Πεζοναυτών.
Παρόλο που η λόγχη είχε τη μεγαλύτερη επίδραση στη μάχη κατά τη διάρκεια της επέλασης, οι λογχοφόροι ήταν (σχετικά) ευάλωτοι ενάντια σε άλλα είδη ιππικού, καθώς η λόγχη αποδείχθηκε ότι ήταν ένα δύσχρηστο και αναποτελεσματικό όπλο, σε σύγκριση με τη σπάθη, σε κλειστούς χώρους. Από τα τέλη του 19ου αιώνα, πολλά από τα συντάγματα ιππικού στα Βρετανικά και στα άλλα Ευρωπαϊκά στρατεύματα αποτελούνταν από στρατιώτες με λόγχες, καθώς και με σπάθες ή και άλλα δευτερεύοντα όπλα στην πρώτη γραμμή, και άντρες με σπάθες από τη δεύτερη (και πίσω), σύμφωνα με το δόγμα «...οι λόγχες για το αρχικό σοκ και οι σπάθες για την αγχέμαχη αναμέτρηση...».
Η εξάρτυση του λογχοφόρου
μικρογραφία|Γάλλος αυτοκρατορικός λογχοφόρος. Οι λογχοφόροι συνήθως φορούσαν μια σταυρωτή χλαίνη (kurtka), με έναν χρωματιστό καρδιοφύλακα (plastron) στο μπροστινό μέρος, μια χρωματιστή ζώνη, και ένα τετράγωνο στην οροφή Πολωνική περικεφαλαία (czapka). Οι λόγχες μικρές στενές σημαίες (γνωστές ως lance pennon), ακριβώς κάτω από την αιχμή του δόρατος. Οι σημαίες συνήθως αφαιρούνταν ή τυλίγονταν σε μια θήκη προστασίας για την ενεργό υπηρεσία. Με το βελτιωμένο βεληνεκές και την (αυξημένη) ακρίβεια βολής των όπλων πεζικού, το υψηλό προφίλ που παρουσίαζαν οι λογχοφόροι με τα εμφανή όπλα τους έγιναν πρόβλημα. Οι ουλανοί, ως λογχοφόροι, όπως ήταν γνωστοί στην Πολωνική και στη Γερμανική Γλώσσα, εκπαιδεύονταν να χαμηλώνουν τις λόγχες τους όταν ανίχνευαν πάνω από λοφοκορυφές.
Οι λογχοφόροι του 20ού αιώνα
Το 1914, οι λόγχες εξακολουθούσαν να μεταφέρονται από συντάγματα Βρεττανικών, Ινδικών, Γαλλικών, Γερμανικών, Ιταλικών, Πορτογαλικών, Ισπανικών, Ιαπωνικών, Τουρκικών, Βελγικών, Ρωσικών και άλλων στρατευμάτων. Σχεδόν όλο το Γερμανικό ιππικό (ουσάροι, δραγώνοι και θωρακοφόροι, όπως και οι ουλανοί) μετέφεραν μια χαλύβδινη λόγχη ως κύριο όπλο τους. Μέχρι τα τέλη του 1914, τα μισά από τα στρατεύματα σε κάθε ρωσικό τακτικό σύνταγμα ιππικού (ουσάροι, ουλανοί και δραγώνοι), μετέφεραν λόγχες σε ενεργό υπηρεσία, όπως έκαναν επίσης και όλοι  οι κοζάκοι.
Τα Βρετανικά συντάγματα λογχοφόρων έχασαν αυτό το όπλο (λόγχη), για όλες τις χρήσεις, πλην των τελετουργιών, μετά από τον Πόλεμο των Μπόερς, αλλά σε μια συντηρητική ανάδραση επανέφεραν σε υπηρεσία τις λόγχες κατά τη χρονική περίοδο 1908 - 1928. Ο γαλλικός στρατός δεν είχε συντάγματα λογχοφόρων κατ' όνομα, αλλά λόγχες μήκους 2,97 μέτρων φέρονταν από τα 26 συντάγματα δραγώνων και από κάποια τμήματα ελαφρού ιππικού το 1914. Οι Γάλλοι είχαν προηγουμένως ελέγξει τις ινδικές λόγχες από μπαμπού, που χρησιμοποιούνταν από τμήματα του Βρετανικού ιππικού, αλλά τις θεώρησαν πολύ εύθραυστες για το σοκ της αναμέτρησης. δεξιά|μικρογραφία|Εθελοντές Εκπρόσωποι Επιλαρχίας της Πόλης του [[Πόζναν με τη στολή του 15ου Πεζικού Συντάγματος του Poznań από το 1939]] Πριν από το ξέσπασμα του Α ' Παγκοσμίου Πολέμου, υπήρξε διαμάχη για το κατά πόσον οι λόγχες ή οι σπάθες ήταν η πιο αποτελεσματικά armes blanches (δηλαδή αιχμηρά όπλα) για το ιππικό, αλλά κανένα από τα δύο αποδείχθηκε ότι είναι κατάλληλο όπλο για μάχη εναντίον σύγχρονων πυροβόλων όπλων. Κάποιοι στρατοί πάντως συνέχισαν να χρησιμοποιούν λόγχες σε όλο αυτό τον πόλεμο, αλλά χρησιμοποιήθηκαν σπάνια στο Δυτικό Μέτωπο, μετά τις αρχικές συγκρούσεις στη Γαλλία και το Βέλγιο το 1914. Στο Ανατολικό Μέτωπο, το ιππικό είχε ακόμη ρόλο και οι λόγχες είδαν περιορισμένη χρήση από τα ρωσικά, γερμανικά και αυστριακά στρατεύματα.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920, έπαυσε η χρήση λογχών για την ενεργό υπηρεσία στους περισσότερες στρατούς. Τα Βρετανικά και τα Ινδικά συντάγματα λογχοφόρων συνέχισαν να χρησιμοποιούν λόγχες σε έφιππες παρελάσεις, μέχρι να ολοκληρωθεί η μηχανοποίηση του στρατού τους, στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Κάποιοι άλλοι στρατοί διατήρησαν λογχοφόρους σε τελετουργικές μονάδες. Το Πολωνικό ιππικό δεν απέρριψε τη λόγχη ως όπλο, μέχρι το 1934 και συνέχισε να το εκπαιδεύει στη χρήση λογχών, μέχρι και το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ενεργές μονάδες λογχοφόρων
μικρογραφία|Βρετανοί λογχοφόροι που έλαβαν μέρος σε παρέλαση το 2008. Μερικές σύγχρονες μονάδες θωρακισμένου ιππικού εξακολουθούν να αναφέρονται ως συντάγματα λογχοφόρων, για ιστορικούς λόγους. Υπάρχουν τέτοια παραδείγματα στους στρατούς της Ισπανίας (Λογχοφόροι του Βασιλιά), στο Ηνωμένο Βασίλειο (Βασιλικοί Λογχοφόροι), στην Ινδία (Ιππικό του Κηπουρού και 20ό Λογχοφόρων), στο Βέλγιο, στην Πορτογαλία (2ο Σύνταγμα Λογχοφόρων), στο Πακιστάν, στην Ιταλία (5ο Λογχοφόρων της Νοβάρας, 6ο Λογχοφόρων της Αόστα, 8ο Λογχοφόρων της Μοντεμπέλλο), στην Αυστραλία (12ο και 16ο Λογχοφόρων Ποτάμιων Κυνηγών και 1ο και 15ο Λογχοφόρων Νέας Νότιας Ουαλίας), στην Αργεντινή (2ο Σύνταγμα Τεθωρακισμένου Ιππικού Λογχοφόρων του Στρατηγού Παζ) και στη Χιλή (5ο Σύνταγμα Ιππικού Λογχοφόρων). Επίσης, τα επίλεκτα στρατεύματα του Κολομβιανού Εθνικού Στρατού ονομάζονται Λογχοφόροι. Οι Ιταλοί Λογχοφόροι του Μοντεμπέλλο (8ο Σύνταγμα Ιππικού) κατά διαστήματα μετέχουν σε παρελάσεις τιμητικών φρουρών και άλλες αφιππευμένες τελετουργίες, με τις μπλε στολές που είχε το σύνταγμα κατά το 19ο αιώνα, οπλισμένοι με τις λόγχες που μετέφεραν μέχρι και το 1920. Παρόλο που δεν ταξινομούνται ως λογχοφόροι, οι έφιππες επιλαρχίες Dragões da Independência (1ο Σύνταγμα Φρουράς) του Βραζιλιανικού στρατού και της Εθνικής Πορτογαλικής Δημοκρατικής Φρουράς, μεταφέρουν λόγχες σε έφιππες παρελάσεις, όπως επίσης κάνουν το ίδιο τελετουργικά συντάγματα ιππικού στη Χιλή, στην Αργεντινή, στη Βολιβία και στο Περού.
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Ιππικό
Όλαφ Β΄ της Νορβηγίας
Ο Όλαφ Β΄ της Νορβηγίας ή Όλαφ Χάραλντσον (περίπου 995 - 29 Ιουλίου 1030), αργότερα γνωστός ως Άγιος Όλαφ, ήταν Βασιλιάς της Νορβηγίας από το 1015 ως το 1028. Ηταν γιος του Χάραλντ Γκρενσκ, ελλάσσονος βασιλιά του Βέστφολντ της Νορβηγίας, και τρισέγγονου του Χάραλντ Χορφάγκρε, πρώτου βασιλιά της Νορβηγίας, και της Όστα Γκούντμπραντσντατερ. Ο πατέρας του πέθανε όταν η μητέρα του ήταν ακόμα έγκυος στον ίδιον, η μητέρα του Άστα ξαναπαντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο της τον Σίγκουρντ Σιρ με τον οποίο απέκτησε τον μελλοντικό Χάραλντ Γ΄ της Νορβηγίας. Ο Όλαφ αναφέρεται και ως «αιώνιος βασιλιάς των Νορβηγών», αγιοποιήθηκε από τον επίσκοπο του Νιδάρος έναν χρόνο μετά την πτώση του στη Μάχη του Στίκλεσταντ στις 29 Ιουλίου 1030, ο καθεδρικός ναός του Νιδάρος ανεγέρθη στον τόπο ταφής του και η αγιοποίηση του βοήθησε σημαντικά στην εξάπλωση του χριστιανισμού στη Νορβηγία. Η αγιοποίηση του επικυρώθηκε (1164) από τον πάπα Αλέξανδρο Γ΄, αναφέρεται από τότε ως ένας από τους αγίους της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας και εξέχουσα φυσιογνωμία στη Λουθηρανική και στην Αγγλικανική εκκλησία. Η αγιοποίηση του επικυρώθηκε και από την Ορθόδοξη Εκκλησία και εορτάζεται στις 29 Ιουλίου, είναι από τους τελευταίους μεγάλους δυτικούς αγίους πριν από το μεγάλο σχίσμα.
Σύμβολο της Νορβηγικής εθνότητας
thumb|right|250px|Ο Άγιος Όλαφ όπως απεικονίζεται σε ένα γυάλινο παράθυρο στην εκκλησία της Ααλεσούντ. Τα Σάγκα του Όλαφ Χάραλντσον και ο θρύλος του Αγίου Όλαφ έγιναν το κέντρο της εθνικής ταυτότητας των Νορβηγών, το σύμβολο της Νορβηγικής της Νορβηγικής ανεξαρτησίας και υπερηφάνειας. Ο Άγιος Όλαφ συμβολίζεται με το τσεκούρι στον Νορβηγικό θυρεό, η μέρα που εορτάζεται 29 Ιουλίου είναι εθνική εορτή των Νορβηγών ενώ τα περισσότερα Σκανδιναβικά χριστιανικά τάγματα όπως το Τάγμα του Αγίου Όλαφ φέρουν το όνομα του. Στη διάρκεια που ζούσε ονομαζόταν με διάφορα επίθετα όπως «Όλαφ ο παχύς», «Όλαφ ο Υπερήφανος» ή «Όλαφ ο Υψηλός», μετά τον θάνατο και την αγιοποίηση του αναφέρεται ως Άγιος Όλαφ προς τιμή της αγιότητας του. Η παλιότερη πηγή που αναφέρεται στον Άγιο Όλαφ είναι το «ποίημα της ήρεμης θάλασσας» το οποίο συντέθηκε από κάποιον Ισλανδό ο οποίος του αποδίδει πολλά θαύματα, αναφέρεται επιπλέον σε αμέτρητες Νορβηγικές ιστορίες όπως η «Ιστορία της Αρχαίας Νορβηγικής Βασιλείας» του Θεόδωρου του Μοναχού (1177 - 1188). Υπάρχουν γενικά αμέτρητες πηγές για τον Άγιο Όλο τόσο με Νορβηγική όσο και με Ισλανδική προέλευση με κυριότερο εκπρόσωπο τον Σνόρρι Στούρλουσον αλλά οι περισσότερες επικεντρώνονται γύρω από τα θαύματα του, δεν θεωρούνται αξιόπιστες πηγές σχετικά με τη ζωή του.
Άνοδος στον Νορβηγικό θρόνο
thumb|right|250px|Η Νορβηγία το 1020 Το 1008 ο Όλαφ στρατοπέδευσε στο Εσθονικό νησί της Οζιλίας, οι Οζιλιανοί αν και συμφώνησαν να ικανοποιήσουν τα αιτήματα του συγκέντρωσαν στρατό να συγκρουστούν με τους Νορβηγούς, ο Όλαφ τελικά κέρδισε τη μάχη. Την ίδια χρονιά εξεστράτευσε στη νότια Φινλανδία αλλά στη μάχη του Χέρνταλερ έπεσε σε παγίδες στα δάση με αποτέλεσμα να χάσει πολλούς άντρες. Ο Όλαφ έδωσε στη συνέχεια εντολή στους άντρες του να επιβιβαστούν στα πλοία ακόμα και σε περίπτωση καταιγίδας, οι Φινλανδοί τον ακολούθησαν, η ακριβής τοποθεσία που έγινε η Μάχη του Χέρνταλερ δεν είναι γνωστή, πιθανότατα βρίσκεται στη Φινλανδική επαρχία Ουουσίμαα. Σαν έφηβος ταξίδευσε στη Βαλτική Θάλασσα, στη συνέχεια πήγε στη Δανία και στην Αγγλία. Η Ισλανδική ποίηση τον υμνεί για το κατόρθωμα του να αλώσει τη γέφυρα του Λονδίνου αλλά αυτό δεν επιβεβαιώνεται από τις Αγγλοσαξονικές πηγές, η πιθανότερη ημερομηνία ήταν το 1016 όταν ανατράπηκε από τον Αγγλικό θρόνο ο Έθελρεντ του Ουέσσεξ και επανήλθε ο Κνούτος. Ο Όλαφ είχε σκοπό να ενώσει τη Νορβηγία σε ένα βασίλειο όπως ο πρόγονος του Χάραλντ Χορφάγκρε κάτι που κατόρθωσε να κάνει. Στον δρόμο του για την επιστροφή πέρασε τον χειμώνα με τον δούκα Ριχάρδο Β΄ της Νορμανδίας, η περιοχή είχε κατακτηθεί από τους Νορμανδούς από το 881, οι Νορμανδοί είχαν ασπαστεί τον χριστιανισμό και ο δούκας Ριχάρδος ήταν φανατικός χριστιανός. Ο Όλαφ πριν φύγει από τη Νορμανδία βαπτίστηκε χριστιανός στη Ρουέν στον καθεδρικό ναό των Νορμανδών από τον αρχιεπίσκοπο των Νορμανδών Ροβέρτο τον Δανό ο οποίος ήταν αδελφός του δούκα Ριχάρδου. Στη συνέχεια επέστρεψε στη Νορβηγία (1015) και ανακηρύχτηκε βασιλιάς κερδίζοντας την υποστήριξη των πέντε τοπικών βασιλέων, στη μάχη του Νέσζαρ (1016) νίκησε τον άλλο διεκδικητή του Νορβηγικού θρόνου κόμη Σβεν και απέκτησε την περισσότερη δύναμη απ'όλους, ίδρυσε στη συνέχεια την πόλη του Μποργκ που είναι γνωστή σήμερα ως Σάρπσμποργκ στην περιοχή του Όστφολντ.