cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζαντίντ
Οι Τζαντίντ ήταν μουσουλμάνοι μοντερνιστές μεταρρυθμιστές εντός της Ρωσικής Αυτοκρατορίας στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα. Συνήθως αναφέρονται με τους τουρκικούς όρους Taraqqiparvarlar («προοδευτικοί»), Ziyalilar («διανοούμενοι») ή απλά Yäşlär / Yoshlar («νεολαία»).
Οι Τζαντίντ υποστήριζαν ότι οι Μουσουλμάνοι στη Ρωσική Αυτοκρατορία είχαν εισέλθει σε μια περίοδο αποσύνθεσης, που θα μπορούσε να διορθωθεί μόνο με την απόκτηση ενός νέου είδους γνώσης και μιας νεωτεριστικής, ευρωπαϊκής διαμόρφωσης πολιτιστικής μεταρρύθμισης. Παρόλο που υπήρχαν ουσιαστικές ιδεολογικές διαφορές στο κίνημα, χαρακτηρίστηκε από την ευρεία χρήση των έντυπων μέσων για την προώθηση των μηνυμάτων τους και την υπεράσπιση του usul ul-jadid ή της «νέας μεθόδου» διδασκαλίας στα μακτάμπ της αυτοκρατορίας, από όπου προέρχεται και ο όρος Τζαντιντισμός.
Ηγετική θέση στις προσπάθειες μεταρρύθμισης της εκπαίδευσης ήταν ο Κριμαίος Τάταρος Ισμαήλ Γκασπρίνσκι, που έζησε από το 1851 έως το 1914. Διανοούμενοι όπως ο Μαχμούντ Χότζα Μεχμπουντί, θεατρικός συγγραφέας και ιδρυτής ενός από τα πρώτα σχολεία Τζαντίντ του Τουρκεστάν) μετέφεραν τις ιδέες του Γκασπρίνσκι στην Κεντρική Ασία. Οι Τζαντίντ αναγνωρίστηκαν και τιμήθηκαν στο Ουζμπεκιστάν μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης.
Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση
Ένας από τους κύριους στόχους των Τζαντίντ ήταν η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Ήθελαν να δημιουργήσουν νέα σχολεία, που θα δίδασκαν πολύ διαφορετικά από τα μακτάμπ (δημοτικά σχολεία), που υπήρχαν σε όλες τις μουσουλμανικές περιοχές της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Οι Τζαντίντ θεωρούσαν το παραδοσιακό εκπαιδευτικό σύστημα ως "το πιο σαφές σημάδι στασιμότητας, αν όχι εκφυλισμού, της Κεντρικής Ασίας".
Πίστευαν ότι η μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος ήταν ο καλύτερος τρόπος για να αναζωογονήσει μια μουσουλμανική κοινωνία, που κυριαρχείται από εξωτερικούς. Επέκριναν την έμφαση των μακτάμπ στην απομνημόνευση θρησκευτικών κειμένων και όχι στην εξήγηση αυτών των κειμένων.
Το παραδοσιακό εκπαιδευτικό σύστημα δεν ήταν η μόνη επιλογή για μαθητές της Κεντρικής Ασίας, αλλά ήταν πολύ πιο δημοφιλές από την εναλλακτική. Ξεκινώντας το 1884, η τσαρική κυβέρνηση στο Τουρκεστάν δημιούργησε "ρωσικά" σχολεία. Συνδύαζαν μαθήματα ρωσικής γλώσσας και ιστορίας από ντόπιους δασκάλους, πολλοί εκ των οποίων ήταν Τζαντίντ, αλλά τα ρωσικά σχολεία δεν έφτασαν σε αρκετά μεγάλο τμήμα του πληθυσμού για να δημιουργήσουν την πολιτιστική αναζωογόνηση, που ήθελαν. Παρά τις διαβεβαιώσεις του Ρώσου κυβερνήτη ότι οι μαθητές θα μάθαιναν τα ίδια μαθήματα με το μακτάμπ, πολύ λίγα παιδιά παρακολούθησαν ρωσικά σχολεία. Το 1916, για παράδειγμα, λιγότεροι από 300 μουσουλμάνοι παρακολούθησαν ρωσικά δημοτικά σχολεία στην Κεντρική Ασία.
Οι Τζαντίντ υποστήριξαν ότι το παραδοσιακό σύστημα της ισλαμικής εκπαίδευσης δεν παρήγαγε πτυχιούχους, που θα είχαν τις απαραίτητες δεξιότητες για να πλοηγηθούν επιτυχώς στον σύγχρονο κόσμο, ούτε ήταν ικανό να ανυψώσει το πολιτιστικό επίπεδο των μουσουλμανικών κοινοτήτων στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Ο πιο σίγουρος τρόπος για να προωθηθεί η ανάπτυξη των μουσουλμάνων, σύμφωνα με τους Τζαντίντ, ήταν μια ριζική αλλαγή στο σύστημα εκπαίδευσης. Τα σχολεία νέας μεθόδου ήταν μια προσπάθεια να έρθει μια τέτοια αλλαγή.
Εκτός από τη διδασκαλία παραδοσιακών μαθημάτων, τα σχολεία αυτά έδωσαν ιδιαίτερη έμφαση σε θέματα όπως η γεωγραφία, η ιστορία, τα μαθηματικά και η φυσική. Πιθανώς η πιο σημαντική και διαδεδομένη αλλαγή στο παραδοσιακό πρόγραμμα σπουδών ήταν η επιμονή των Τζαντίντ ότι τα παιδιά μαθαίνουν να διαβάζουν φωνητικές μεθόδους, που είχαν μεγαλύτερη επιτυχία στην ενθάρρυνση της λειτουργικής παιδείας. Για το σκοπό αυτό, οι Τζαντίντ έγραψαν δικά τους βιβλία και εισήγαγαν εκπαιδευτικά βιβλία, που εκτυπώθηκαν εκτός του ρωσικού μουσουλμανικού κόσμου, σε μέρη όπως το Κάιρο, η Τεχεράνη, η Βομβάη και η Κωνσταντινούπολη. Αν και πολλά εγχειρίδια (και εκπαιδευτικοί) προέρχονταν από την Ευρωπαϊκή Ρωσία, οι Τζαντίντ της Κεντρικής Ασίας δημοσίευαν επίσης κείμενα, ειδικά μετά την Επανάσταση του 1905. Η φυσική σύνθεση των σχολείων νέας μεθόδου ήταν επίσης διαφορετική: σε ορισμένες περιπτώσεις συμπεριλάμβαναν πάγκους, γραφεία, πίνακες και χάρτες στις αίθουσες διδασκαλίας.
Τύπος
Πολλοί Τζαντίντ ασχολούνταν πολύ με την εκτύπωση και τη δημοσίευση, μια σχετικά νέα επιχείρηση για μουσουλμάνους Ρώσους. Τα πρώιμα έντυπα που δημιουργήθηκαν και διανεμήθηκαν από τους Μουσουλμάνους στο Τουρκεστάν ήταν γενικά λιθογραφικά αντίγραφα κανονικών χειρογράφων από παραδοσιακά είδη. Από το 1905 έως το 1917, εκδόθηκαν 166 νέες εφημερίδες και περιοδικά στα ταταρικά.
Οι Τζαντίντ του Τουρκεστάν, ωστόσο, χρησιμοποίησαν τα έντυπα μέσα για να παράγουν εγχειρίδια, εφημερίδες και περιοδικά, εκτός από νέα έργα και λογοτεχνία σε ένα ξεχωριστά καινοτόμο ιδίωμα. Ιδιωτικές εφημερίδες σε τοπικές γλώσσες ήταν διαθέσιμες στους Τάταρους Μουσουλμάνους.
Τατάροι, που ζούσαν στην Κεντρική Ασία, δημοσίευσαν μερικές από αυτές τις εφημερίδες. Οι Κεντροασιάτες, ωστόσο, δημοσίευσαν πολλά δικά τους έγγραφα από το 1905, έως ότου οι ρωσικές Αρχές απαγόρευαν τη δημοσίευσή τους το 1908.
Οι Κεντροασιάτες Τζαντίντ χρησιμοποίησαν τέτοια μέσα μαζικής ενημέρωσης ως ευκαιρία να κινητοποιήσουν την υποστήριξη για τα σχέδιά τους, να παρουσιάσουν κριτικές τοπικών πολιτιστικών πρακτικών και γενικά να υποστηρίξουν και να προωθήσουν την πλατφόρμα της μοντερνιστικής μεταρρύθμισης ως θεραπεία για τα κοινωνικά δεινά, που έπλητταν τους μουσουλμάνους του Τουρκεστάν. Παρά την αφοσίωση των παραγωγών τους, τα έντυπα των Τζαντίντ στην Κεντρική Ασία είχαν συνήθως πολύ μικρές κυκλοφορίες. Οι Ρώσοι λογοκριτές τους συχνά τους θεωρούσαν δυνητικά ανατρεπτικά στοιχεία.
Μπασκορτοστάν
Ο Ζαϊνούλλα Ρασούλεφ, ένας εξέχων Μπασκίρ θρησκευτικός ηγέτης τον 19ο αιώνα, ήταν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Τζαντιντισμού και διοργανωτής ενός από τους πρώτους τζαντίντ μεντρεσέδες.
Ταταρστάν
Μερικοί από αυτούς ήταν υποστηρικτές θρησκευτικών μεταρρυθμίσεων, ενώ άλλοι ήθελαν μόνο εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις.
Καύκασος
Οι τουρκικές και καυκάσιες γλώσσες χρησιμοποιήθηκαν σε γραπτά, που κυκλοφόρησαν οι Τζαντίντ στον Βόρειο Καύκασο. Η περσική ήταν η γλώσσα των Τζαντιντιστών στην αρχή της δεκαετίας του 1900 στην Κεντρική Ασία και δεν υπήρχε ευρύ σχέδιο ή ιδεολογία του Παντουρκισμού μεταξύ τους.
Κεντρική Ασία
Ως επί το πλείστον, ο ρωσικός πληθυσμός του Τουρκεστάν θεωρούσε τη θρησκευτική πρακτική αντίθετη με τον πολιτισμό. Ως εκ τούτου, οι Ρώσοι είχαν ιδιαίτερη βδελυγμία για τις παραδοσιακές μουσουλμανικές προσωπικότητες, όπως οι Ουλεμάδες και οι Ισλαμικοί κληρικοί, που θεωρούνταν επικίνδυνοι εξτρεμιστές. Από την άλλη πλευρά, οι Ρώσοι θεωρούσαν ανώτερους τους Τζαντίντ λόγω του προοδευτικού και κοσμικού χαρακτήρα των μεταρρυθμίσεών τους. Ωστόσο, διατήρησαν την ιδέα ότι ο πληθυσμός του Τουρκεστάν στην Κεντρική Ασία πρέπει να έχει ξεχωριστούς χώρους διαβίωσης και περιορισμένα δικαιώματα ψήφου.
Όσον αφορά τον διαχωρισμό του πληθυσμού της Ρωσίας και της Κεντρικής Ασίας, η κατοικία στην Τασκένδη, την πρωτεύουσα του Τουρκεστάν, περιορίστηκε στις ρωσικές ελίτ. Επιπλέον, οι περισσότερες πόλεις στο Τουρκεστάν είχαν ξεχωριστές συνοικίες για τους Ρώσους και τους «ντόπιους» (ένας υποτιμητικός όρος για τους Κεντροασιάτες). Για να περιορίσουν την πολιτική εξουσία των Τζαντίντ, οι Ρώσοι διαίρεσαν τον πληθυσμό του Τουρκεστάν σε "γηγενείς" και "μη γηγενείς" εκλογικές περιφέρειες, καθεμία με τη δυνατότητα να στείλει έναν εκπρόσωπο στη Δούμα. Αυτό το σύστημα έδωσε στους "μη γηγενείς" πλειοψηφία των δύο τρίτων στη Δούμα, παρά το ότι αποτελούνταν από λιγότερο από το 10% του πληθυσμού του Τουρκεστάν. Λόγω της ρωσικής εξουσίας και των πολιτικών ελιγμών, οι Τζαντίντ απέτυχαν να επιτύχουν τους στόχους τους για ισότητα υπό την αυτοκρατορική κυριαρχία του Τουρκεστάν.
Μετά το 1917
Με την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917, οι Μπολσεβίκοι σκόπευαν να δημιουργήσουν εθνικά κράτη για ξεχωριστές εθνοτικές ομάδες υπό μια κεντρική αρχή. Οι Τζαντίντ προσελκύθηκαν πολύ από την προώθηση του εθνικισμού της Κεντρικής Ασίας και ξεκίνησαν τη γλωσσική μεταρρύθμιση, τη διδασκαλία «νέας μεθόδου» και εκτεταμένα πολιτιστικά προγράμματα με ανανεωμένη ένταση μετά το 1917. Στις αρχές της δεκαετίας του '20, αισθάνθηκαν τελικά άνετα να περιηγούνται στα κανάλια της κεντρικής γραφειοκρατίας των Μπολσεβίκων, που τους επέτρεπαν να συμμετάσχουν στην κυβέρνηση σε μια πιο ισότιμη θέση με τους Ρώσους. Επίσης, για να αποκομίσουν περαιτέρω τα οφέλη του σοβιετικού συστήματος, μεγάλος αριθμός Τζαντίντ εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα.
Από την πλευρά τους, οι Μπολσεβίκοι ήταν πρόθυμοι να τους βοηθήσουν στην επίτευξη των εθνικιστικών τους στόχων, αλλά μόνο με όρους μπολσεβίκικους. Ενώ οι Μπολσεβίκοι δημιούργησαν τις δομές, που απαιτούνται, για να πραγματοποιήσουν πλήρως τα όνειρα των Τζαντίντ (σχολεία που χρηματοδοτούνται από το κράτος, μια σφαίρα εκτύπωσης απρόσβλητη από τις δυνάμεις της αγοράς, νέα όργανα πολιτικής εξουσίας ), οι Μπολσεβίκοι διατήρησαν τη δική τους ατζέντα για να εκμεταλλευτούν τις ενέργειες των Τζαντίντ. Αυτή η ατζέντα επικεντρώθηκε στην πολιτική εκπαίδευση μέσω αφισών, άρθρων εφημερίδων, ταινιών και θεάτρου. Ουσιαστικά, οι Μπολσεβίκοι ήθελαν να χρησιμοποιήσουν τις εγκαταστάσεις, που είχαν καθιερώσει εκ μέρους των Τζαντίντ, για να διαδώσουν πολιτική προπαγάνδα και να εκπαιδεύσουν τις μάζες της Κεντρικής Ασίας για τη σοσιαλιστική επανάσταση. δεξιά|μικρογραφία|150x150εσ| Σημαία της Αυτόνομης Κοκάνδης 1917–1918
Μετά το 1926
Με το θάνατο του Βλαντιμίρ Λένιν το 1924, ο Στάλιν ξεκίνησε την αναρρίχησή του στην εξουσία, οδηγώντας τελικά στην εξάλειψη των πολιτικών αντιπάλων του και στην εδραίωση της εξουσίας του. Ως αποτέλεσμα αυτής της ενοποίησης, το 1926 το Κομμουνιστικό Κόμμα αισθάνθηκε ασφαλές στην περιφερειακή του δύναμη στην Κεντρική Ασία να ηγηθεί εναντίον των παραδοσιακών μουσουλμανικών αρχών χωρίς τη βοήθεια των Τζαντίντ. Ακόμη χειρότερα, οι Τζαντίντ έγιναν θύματα των ίδιων εκκαθαρίσεων, που επιβλήθηκαν στους πρωταρχικούς αντιπάλους τους, τους Ουλάμα και τον Ισλαμικό κλήρο. Οι Τζαντίντ καταγγέλθηκαν ως το φερέφωνο της τοπικής αστικής τάξης και θεωρήθηκαν αντεπαναστατικοί πράκτορες, που θα έπρεπε να στερηθούν τη δουλειά τους, να συλληφθούν και να εκτελεστούν, αν ήταν απαραίτητο.
Καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του '20 και του '30, σχεδόν ολόκληρη η διανόηση της Κεντρικής Ασίας, συμπεριλαμβανομένων κορυφαίων συγγραφέων και ποιητών Τζαντίντ, εκκαθαρίστηκαν. Ωστόσο, έχουν πλέον αποκατασταθεί ως "Εθνικοί Ήρωες του Ουζμπεκιστάν" στο μετα-σοβιετικό Ουζμπεκιστάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισλάμ στη Σοβιετική Ένωση Κατηγορία:Ισλάμ στη Ρωσία Κατηγορία:Λογοτεχνικά ρεύματα
Γαβριέλα του Μονακό
Γέννηση
Η Γαβριέλα γεννήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2014 στο Νοσοκομειακό Κέντρο Πριγκίπισσα Γκρέις του Μονακό, ενώ δυο λεπτά αργότερα γεννήθηκε ο αδελφός της, ο Διάδοχος Πρίγκιπας Ιάκωβος. Την ίδια μέρα ο πατέρα της, της έδωσε τον τίτλο της Κόμισσας του Καρλαντέ.
Η Γαβριέλα έχει μια μεγαλύτερη ετεροθαλή αδελφή, την Τζασμίν Γκρέις Γκριμάλντι, και ένα μεγαλύτερο ετεροθαλή αδελφό, τον Αλέξανδρο Κόστ, από προηγούμενες σχέσεις του πατέρα της. Οναμάσθηκε Γαβριέλα από την Γκαμπριέλ ντε Πολινιάκ (Κυρία επί των Τιμών της Μαρίας Αντουανέτας) και Θηρεσία από την Θηρεσία-Ερριέτα ντε Πολινιάκ, εξαδέφλη του Πρίγκιπα Ρενιέ.
Στις 10 Μαΐου 2015 η Γαβριέλα και ο Ιάκωβος βαφτίστηκαν στον Καθεδρικό Ναό του Μονακό. Νονοί της ήταν ο θείος της, Γκάρεθ Γουίτστοκ και η Νερίν Πιενάαρ (φίλη της μητέρας της).
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος Γκριμάλντι Κατηγορία:Γαλλική τάξη ευγενών Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες
Νικόλαος Καναβός
Ο Νικόλαος Καναβός εξελέγη Αυτοκράτορας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά την διάρκεια της Δ΄ Σταυροφορίας, στις 25 ή 27 Ιανουαρίου 1204 από συνέλευση της Βυζαντινής Γερουσίας, ιερέων, καθώς και των κατοίκων της Κωνσταντινούπολης, οι οποίοι ήσαν σε ευθεία αντίθεση με τους συναυτοκράτορες Ισαάκιο Β΄ και Αλέξιο Δ΄. Ο Νικόλαος ήταν νεαρός ευγενής (πιθανώς συγγενής των Αγγέλων Αυτοκρατόρων ) ο οποίος επελέγη έπειτα από τρεις ημέρες έρευνας μεταξύ αριθμού απρόθυμων υποψηφίων και αρνήθηκε να αποδεχθεί το ύψιστο αυτό αξίωμα. Παρά την επιλογή του από τον λαό, ουδέποτε αποδέχθηκε την ανάληψη αυτοκρατορικής εξουσίας, και αναζήτησε άσυλο εντός της Αγίας Σοφίας. Ο Αλέξιος Ε΄ "Μούρτζουφλος", ο οποίος είχε εκθρονίσει τους Αυτοκράτορες Ισαάκιο Β΄ και Αλέξιο Δ΄, του προσέφερε υψηλόβαθμη θέση εντός της δικής του διοίκησης, ωστόσο ο Νικόλαος απέρριψε με σθεναρότητα τους όρους αυτούς. Στις 8 Φεβρουαρίου, αφότου απέρριψε αυτοκρατορικό κάλεσμα, ο Αυτοκράτορας Νικόλαος Καναβός σύρθηκε εκτός της εκκλησίας, εντός της οποίας είχε βρει άσυλο, και στραγγαλίστηκε στα περίτεχνα μαρμάρινα σκαλοπάτια της Αγίας Σοφίας.
Παραπομπές
Καναβος Καναβος Καναβος Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Λαμπίμπ Μαϊνταλάνι
Ο Λαμπίμπ Μαϊνταλάνι (λατινικό αλφάβητο: Labib Majdalani, αραβικά: لبيب مجدلاني), ήταν Λιβανέζος ποδοσφαιριστής και αντισφαιριστής, πρωτοπόρος στα αθλήματα αυτά στον Λίβανο.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μάντσεστερ το 1912 και το 1915 μετανάστευσε με την οικογένεια του στην Αργεντινή όπου ασχολήθηκε με την αντισφαίριση και το ποδόσφαιρο, το 1927 ήρθε στον Λίβανο για να σπουδάσει στο Αμερικανικό πανεπιστήμιο της Βηρυτού.
Στο πανεπιστήμιο συνέχισε να παίζει αντισφαίριση και ποδόσφαιρο, ποδόσφαιρο συνέχισε στον σύλλογο "Αλ Νάχντα της Βηρυτού" το 1934 και έπειτα στην "Hilmi Sport" μέχρι το 1941. Αγωνίστηκε στην Εθνική ομάδα του Λιβάνου, σαν μέσος, στο πρώτο της αγώνα το 1934 με τη Ρουμανική Αλτάκ, αναφέρεται σε άλλους δύο αγώνες το 1939 με τη Συρία όπου σημείωσε τέρμα και στον επαναληπτικό στη Δαμασκό την ίδια χρονιά όπου σημείωσε τρία τέρματα.
Στην αντισφαίριση, το 1934 αντιμετώπισε τον Ανρί Κοσέ σε περιοδεία του Γάλλου για σειρά αγώνων στη Βυρητό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λιβανέζοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Λιβανέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λιβάνου
Άγγελος Αγγελή
Ο Άγγελος Αγγελή, γεννημένος το 1952 στην Κύπρο, είναι θεατρικός σκηνογράφος και ενδυματολόγος.
Hot Stuff (τραγούδι, Ντόνα Σάμερ)
To Hot Stuff είναι ένα τραγούδι της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Ντόνα Σάμερ, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον έβδομο δίσκο της, ονόματι Bad Girls, του 1979. Τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου κυκλοφόρησε και ως single για τον δίσκο. Η Σάμερ, που πάντα συνδεόταν με την Disco, μετά από αυτό το κομμάτι έδειξε τις Rock κατευθύνσεις της. Το κομμάτι είναι το πιο γνωστό της, το οποίο, μάλιστα, είχε πιάσει και την 1η θέση στα αμερικανικά Billboard Hot 100.
Άγγελος Αγγελή
Είναι απόφοιτος της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας (Academia di Belle Arti di Firenze), καθώς και της σχολής σκηνογραφίας της Σκάλας του Μιλάνου (Teatro Alla Scala di Milano - Centro di Formazione Professionale per Giovani Scenografi) με υποτροφία από το ιταλικό κράτος.
Hot Stuff (τραγούδι, Ντόνα Σάμερ)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1979 Κατηγορία:Τραγούδια της Ντόνα Σάμερ Κατηγορία:Singles του 1979 Κατηγορία:Singles της Casablanca Records Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100
Άγγελος Αγγελή
Έχει συνεργαστεί σε παραγωγές όπερας και μπαλέτου με σημαντικούς σκηνοθέτες και σκηνογράφους όπως οι Ρονκόνι, Τζεφιρέλλι και Νταμιάνι.
Σχεδίασε για τον Τζιάνι Βερσάτσε τα κοστούμια του μπαλέτου «Διόνυσος» του Μωρίς Μπεζάρτ στη Σκάλα του Μιλάνου. Έχει σκηνογραφήσει παραστάσεις για το θέατρο, την όπερα και τον κινηματογράφο με εξειδίκευση στο αρχαίο δράμα, κυρίως στο Φεστιβάλ Επιδαύρου. Έχει σκηνογραφήσει για το Εθνικό Θέατρο, το ΚΘΒΕ, την Εθνική Λυρική Σκηνή, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Θέατρο Badminton, τον ΘΟΚ, καθώς και διάφορα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Συνεργάστηκε με σημαντικούς σκηνοθέτες όπως τους: Κακογιάννη, Γαβριηλίδη, Χρονόπουλο, Χαραλάμπους, Λιβαθινό, Καρακατσάνη κ.ά.
Σχεδίασε σημαντικές θεματικές εκθέσεις με ιστορικό, πολιτικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα, όπως το εσωτερικό του περιπτέρου της Κύπρου στην EXPO 92' στη Σεβίλλη. Έχει συμμετάσχει στην Quatrienale Σκηνογραφίας στην Πράγα το 1991 και το 2011. Συνεργάστηκε σε μουσικές παραγωγές όπως ο «Καραγκιόζης» με τον Σταμάτη Κραουνάκη και σκηνοθέτησε το έργο «Θάλασσα» με τους Tiger Lillies. Επίσης το «1000 + 1 πόλεις» με την Νένα Βενετσάνου. Το 2012 ανέλαβε τη σκηνοθεσία και την καλλιτεχνική διεύθυνση της τελετής ανάληψης της Προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου από την Κύπρο με το έργο «Αφροδίτη».
Κατηγορία:Κύπριοι Κατηγορία:Σκηνογράφοι Κατηγορία:Ενδυματολόγοι
Όλε Χάλμπεργκ
Ο Όλε Χάλμπεργκ (Μπρούνφλο, 13 Ιουλίου 1903 – Έστερσουντ, 31 Ιανουαρίου 1996) ήταν Σουηδός αθλητής του άλματος εις μήκος.
Γεννήθηκε το 1903 στο Μπρούνφλο και ήταν αθλητής της ΙΦ Κάστορ Έστερσουντ. Στο Σουηδικό πρωτάθλημα στίβου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο οκτώ φορές (1925, 1926, 1927, 1928, 1929, 1930, 1932, 1934). Το 1930 αναδείχθηκε πρωταθλητής στο Αγγλικό πρωτάθλημα στίβου.
Στις 21 Αυγούστου του 1927 (στο Σουηδικό πρωτάθλημα στίβου στη Στοκχόλμη), πέτυχε νέο σουηδικό ρεκόρ με άλμα 7,47 μ., το οποίο διατηρούσε από το 1924 (7,39 μ.) ο Βίλιαμ Μπγιέρνεμαν. Ο Χάλμπεργκ βελτίωσε ξανά το σουηδικό ρεκόρ το 1928 (7,50 μ.) και το 1929 (7,51 μ.). Το 1934 έχασε το ρεκόρ του από τον Έρικ Σβένσον (7,53 μ.), αλλά αργότερα το ίδιο έτος κατάφερε να σπάσει το ρεκόρ.
Στους πρώτους Διεθνείς αγώνες στίβου Φινλανδίας-Σουηδίας του Ελσίνκι το 1925 κέρδισε τη 2η θέση (6,94 μ.). Το 1927 (7,22 μ.) στη Στοκχόλμη και το 1929 (7,46 μ.) στo Ελσίνκι κατέκτησε την 1η θέση.
Με την εθνική ομάδα στίβου της Σουηδίας συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Άμστερνταμ το 1928 όπου κατέλαβε την 10η θέση (7,18 μ.) στο άλμα εις μήκος.
Για ένα διάστημα ήταν μέλος της Σουηδικής Ομοσπονδίας Στίβου. Το 1928 τιμήθηκε με το βραβείο Stora Grabbars och Tjejers Märke για τον κλασικό αθλητισμό (ο 59ος αποδέκτης του βραβείου). Πέθανε στις 31 Ιανουαρίου 1996 στο Έστερσουντ σε ηλικία 92 ετών.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σουηδοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Σουηδοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Σουηδικού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Αγγλικού Πρωταθλήματος Στίβου
Αρτέμης
Ο Αρτέμης είναι θαλάσσιο πελαγικό πτηνό της οικογενείας των Ρινοτρυπιδών, που απαντά στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Calonectris diomedea και δεν περιλαμβάνει υποείδη (μονοτυπικό).
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους Calonectris, έχει ελληνική ρίζα, εκ του Καλονηκτρίς (καλή + νηκτρίς = κολυμβήτρια) [[ΕΤΥΜ. μτγν. < νήκτης ≪κολυμβητής≫ < αρχ. νήχω ≪κολυμπώ≫ < νέω≪κολυμπώ≫ (άσχετο προς το ρ. νέω ≪γνέθω, κλώθω≫, βλ. λ. νήμα) + εμφατ.επίθημα -χω. Το αρχ. νέω ≪κολυμπώ≫ αποτελεί την ασθενή βαθμ. τού I.E.*sna- ≪πλέω, κολυμπώ≫, πβ. σανσκρ. snati ≪πλένομαι≫, λατ. nare | natare≪κολυμπώ≫ (> γαλλ. natation ≪κολύμβηση≫, ισπ. natacion) κ.ά.], με σαφή αναφορά στις ιδιαίτερες ικανότητες του πτηνού να προσαρμόζεται στα θαλάσσια οικοσυστήματα.
Ο όρος diomedea στην επιστημονική ονομασία του είδους οφείλεται στο μυθικό ήρωα Διομήδη, βασιλιά του Άργους και σύντροφο του Οδυσσέα στον Τρωικό Πόλεμο, ο οποίος σύμφωνα με μία πολλές εκδοχές εξαφανίστηκε σε ένα από τα Διομήδεια Νησιά της Αδριατικής (σημερινή ονομασία Νησιά Τρέμιτι) και οι σύντροφοί του μεταμορφώθηκαν σε πουλιά.
Η αγγλική ονομασία του πτηνού Scopoli’s Shearwater, δόθηκε προς τιμήν του Αυστριακού ορνιθολόγου Τ. Σκόπολι (Giovanni Antonio Scopoli, 1723-1788). Άγνωστη παραμένει η προέλευση της ελληνικής λαϊκής ονομασίας αρτέμης πιθανός, όμως, να σχετίζεται με το ιστίο (πανί) αρτέμων «φλόκος» των ιστιοφόρων, που σχετίζεται άμεσα με την ικανότητα του πτηνού να θυελλοπορεί.
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε από τον Σκόπολι ως Procellaria diomedea, το 1769. Η ταξινομική του δεν έχει ακόμη ξεκαθαριστεί και υπάρχουν αρκετές διαφωνίες μεταξύ των ερευνητών. Επιπροσθέτως, υπάρχουν προβλήματα ακόμη και στην οικογένεια Procellariidae, όπου κάποιοι μελετητές επιμένουν στη διαίρεσή της σε 3 υποοικογένειες ενώ κάποιοι άλλοι δεν το αποδέχονται. Τα προβλήματα δημιουργήθηκαν από την «εμπλοκή» των χρωμοσωμικών αναλύσεων (mitochondrial cytochrome b gene analysis) στην έρευνα, κατά τις τελευταίες δεκαετίες, γεγονός που έλυσε αρκετά ταξινομικά ζητήματα σε πολλές περιπτώσεις, ενώ περιέπλεξε την κατάσταση σε κάποιες άλλες.
Σύμφωνα με την προηγούμενη ταξινόμηση το taxon κατατασσόταν ως υποείδος (C. d. diomedea) του είδους Calonectris diomedea, με την συγκεκριμένη ταξινομική να εμφανίζει πολλά προβλήματα. Αρχικά, είχε προταθεί η διάσπαση σε δύο διακριτά είδη, τα C. diomedea και C. edwardsii και λίγο αργότερα προτάθηκε η διάσπαση στα C. diomedea και C. borealis. Τελικά, το αρχικό taxon διασπάστηκε σε τρία είδη (τα προηγούμενα υποείδη), αλλά οι διαφωνίες μεταξύ των ταξινομικών φορέων, εξακολουθούν να υφίστανται.
Γεωγραφική εξάπλωση και βιότοπος
Ο αρτέμης είναι είδος με εξάπλωση στη Μεσόγειο και στον Κ. και Ν. Ατλαντικό. Αναπαράγεται στα νησιά και βράχια στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου (Αλγερία, Κροατία, Γαλλία, Ελλάδα, Ιταλία, Μάλτα, Ισπανία (εκτός των Καναρίων Νήσων), Τυνησία και Τουρκία. Μετά την αναπαραγωγή, τα πουλιά διασπείρονται ευρέως σε διάφορα σημεία του Ατλαντικού, κυρίως στις ανατολικές επικράτειες, προς τις αφρικανικές ακτές, με ορισμένα άτομα από τη Μεσόγειο να ξεχειμωνιάζουν πλησιέστερα, στην Ν. Σικελία και στα Κανάρια.
Κύριες περιοχές αναπαραγωγής
Μινόρκα, Ίμπιζα, Φορμεντέρα, Καμπρέρα, Conillera και Dragonera των Βαλεαρίδων. Νήσοι Îles d'Hyères στη Γαλλία. Νήσος Έλβα, μικρά νησιά στα ανοικτά της Σικελίας και της Σαρδηνίας, Παντελλερία και Λαμπεντούζα στην Ιταλία. Επίσης, στη Μάλτα, στα παράκτια νησιά της Κροατίας. Κύθηρα και Κυκλάδες στην Ελλάδα.
Μεταναστευτική συμπεριφορά
thumb|left|350px|Αρτέμης εν πτήσει (κοιλιακή όψη) Ο αρτέμης, όπως και τα άλλα μέλη της οικογένειας όπου ανήκει, είναι ένα πλήρως μεταναστευτικό πτηνό μεγάλων, υπερπόντιων αποστάσεων. Οι πελαγικές μετακινήσεις του είδους εύκολα μπορούν να διαιρεθούν, σε εκείνες προς συχνή αναζήτηση τροφής γύρω από τις περιοχές αναπαραγωγής, στις μεγάλες και γρήγορες, υπερπόντιες μεταναστεύσεις προς τις κύριες περιοχές διαχείμασης και, στις μικρότερης κλίμακας μετακινήσεις πάλι σε ένα σαφώς προκαθορισμένο έδαφος διαχείμασης.
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων από τη Αυστρία, τη Βουλγαρία, τη Σερβία, το Μαυροβούνιο, το [Ιράν]] και το Ομάν. Στην Ελλάδα, ο αρτέμης έρχεται τα καλοκαίρια από τις περιοχές διαχείμασης του Ατλαντικού, για να αναπαραχθεί σε όλες τις θάλασσες της επικρατείας. Από την Κρήτη αναφέρεται ως σπάνιος, διαβατικός μετανάστης και από την Κύπρο ως καλοκαιρινό αναπαραγόμενο πτηνό σε απόκρημνες ακτές και ερημονήσια.
Μορφολογία
Ο αρτέμης είναι ένα αρκετά μεγάλο θαλασσοπούλι, το μεγαλύτερο από τα μέλη της οικογένειας που αναπαράγονται στον Ατλαντικό,, με χαρακτηριστικά που δεν φέρουν κάποιο ιδιαίτερο διαφοροποιητικό στοιχείο. Μοιάζει εξαιρετικά με τον αρτέμη του Κόρι (Calonectris borealis) και, πρακτικά, είναι αδύνατον να ξεχωρίσει από αυτόν στην παρατήρηση πεδίου.
Το μέτωπο και η κορυφή του κεφαλιού έχουν σκουρόγκριζο χρώμα που εκτείνεται από τα ωτικά καλυπτήρια μέχρι το ράμφος, με κάποιες υπόλευκες κηλίδες. Η περιοχή προς τα πλάγια του στήθους και του λαιμού, σταδιακά γίνεται πιο ανοικτόχρωμη γκρίζα. Η ράχη, η ωμοπλάτη και και τα άνω καλυπτήρια φτερά της ουράς είναι είναι επίσης σκουρόγκριζα αλλά με πιο αχνές άκρες, λίγο πιο σκούρα στο κάτω μέρος της ράχης.
Η ουρά είναι σκούρα καφέ, ενώ το πηγούνι και το εμπρόσθιο τμήμα του λαιμού είναι συνήθως λευκά ή, κάποιες φορές, με υπόλευκα σημεία. Το υπόλοιπο κάτω μέρος είναι είναι λευκό με σκούρα την κάτω επιφάνεια της ουράς. Η άνω επιφάνεια των πτερύγων έχει τα πρωτεύοντα και δευτερεύοντα ερετικά μαυριδερά καφέ, με γκρι-καφέ καλυπτήρια, ενώ η κάτω επιφάνεια είναι λευκή με σκούρο γκρι περιθώριο σε όλη την περιφέρεια. Το ράμφος είναι ωχροκίτρινο με σκούρο άκρο, η ίριδα σκούρα καφέ, οι ταρσοί και τα πόδια σκούρα σαρκόχρωμα. Τα φύλα είναι όμοια, αλλά το θηλυκό είναι ελαφρύτερο και με λεπτότερο ράμφος.
Βιομετρικά στοιχεία
(Πηγές:     )
Τροφή
Ο αρτέμης τρέφεται κυρίως με καλαμάρια, μαλάκια, κεφαλόποδα και ψάρια, που συλλαμβάνει από τα επιφανειακά στρώματα της θάλασσας, μπορεί όμως και να καταδύεται για τη σύλληψη της λείας του (μέχρι και σε βάθος 15 μέτρων). Συχνά ακολουθεί τις τράτες για τα απομεινάρια (offal) που πετιούνται στη θάλασσα από τα δίχτυα και, αρκετές φορές ακολουθεί τα απόνερα που αφήνουν οι φάλαινες και τα δελφίνια.
Από τα ψάρια, ιδιαίτερη προτίμηση δείχνει στα είδη, Belone belone, Scombresox saurus, Hirundichthys rondeletii, Cheilopogon heterurus κ.α.
Πτήση
Όπως και στα άλλα μέλη της ομάδας του, οι ταρσοί του πτηνού είναι τοποθετημένοι προς το πίσω μέρος του σώματος, γεγονός που το καθιστά εντελώς αδέξιο στη στεριά, όπου «προχωράει» με την κοιλιά και με υποβοήθηση από τις πτέρυγές του. Επίσης, για να απογειωθεί χρειάζεται αρκετό «διάδρομο» απογείωσης, είτε στην ξηρά είτε στη θάλασσα και, πάντοτε κόντρα στον άνεμο. Ο τρόπος με τον οποίο πετάει εξαρτάται από την ταχύτητα των ανέμων. thumb|right|350px|Ο αρτέμης αναζητά την τροφή του πετώντας παράλληλα προς το επίπεδο της θάλασσας Η πτήση του, είναι εύκολη αλλά δυνατή στους ήπιους  και μέτριους ανέμους, με συνεχή φτεροκοπήματα, (συνήθως 5-8) ακολουθούμενα από αερολίσθηση (gliding) και με τις πτέρυγες ελαφρά λυγισμένες και υπό γωνία προς τα πίσω, συχνά παράλληλα με την επιφάνεια της θάλασσας. Όταν οι άνεμοι είναι ισχυροί, πετάει άκοπα, περισσότερο σαν τα άλμπατρος, δηλαδή πιο ψηλά και αιωροπορώντας (soaring), θεωρείται μάλιστα το μοναδικό μέλος της ομάδας του, που αιωροπορεί.
Ηθολογία
Ο αρτέμης, όπως και όλα τα γνήσια θαλασσοπούλια, ζεί και τρέφεται στην ανοικτή θάλασσα καθ’όλη τη διάρκεια του έτους, ερχόμενος στην ξηρά μόνο για να αναπαραχθεί. Για την καθημερινή αναζήτηση της τροφής του καλύπτει μεγάλες αποστάσεις δεκάδων ή και εκατοντάδων χιλιομέτρων, αναπαυόμενος στην επιφάνεια του νερού, ενώ συνηθίζει -αντίθετα από άλλα Ρινοτρυπόμορφα- να καταδύεται, επί πλέον, για τη σύλληψη της λείας του εκτός από το να την αναζητά στην επιφάνεια.
Εκτός αναπαραγωγικής περιόδου, είναι ημερόβιο και γενικότερα «σιωπηλό» είδος, αλλά κατά την παραμονή του στην ξηρά και στα αναπαραγωγικά εδάφη, είναι νυκτόβιο και εξαιρετικά θορυβώδες. Όλη η αποικία φωλιάσματος κατακλύζεται από εκατοντάδες ή και χιλιάδες πουλιά που βγάζουν δυνατές, θρηνητικές κραυγές, που έχουν παρομοιωθεί με το δυνατό κλάμα των βρεφών, γεγονός που τα συνέδεσε με διάφορες δοξασίες στην κουλτούρα των λαών οι οποίοι ζουν στις περιοχές αναπαραγωγής.
Αναπαραγωγή
Η περίοδος αναπαραγωγής των αρτέμηδων ξεκινά τον Απρίλιο, συνήθως όμως από τα τέλη Μαΐου και, μπορεί να παραταθεί μέχρι τον Οκτώβριο. Η ωοτοκία γίνεται εφάπαξ σε κάθε αναπαραγωγική περίοδο και, εάν καταστραφεί, δεν αναπληρώνεται. Είναι σεξουαλικά ώριμοι από το 5ο έτος της ηλικίας τους.
Το είδος εμφανίζει, όπως και άλλα μέλη της οικογένειας, υψηλά επίπεδα φιλοπατρίας (philopatry), ενός φαινομένου κατά το οποίο τα πτηνά επιστρέφουν στον τόπο όπου γεννήθηκαν με εξαιρετική ακρίβεια, κάτι που δεν έχει γίνει πλήρως κατανοητό από την επιστημονική κοινότητα. Μάλιστα, αυτή η τάση φαίνεται να είναι η ισχυρότερη μέσα στην τάξη (Ρινοτρυπόμορφα. Από μελέτη σε αρτέμηδες που φωλιάζουν κοντά στην Κορσική, διαπιστώθηκε ότι 9 από τα 61 αρσενικά που γεννήθηκαν εκεί, όχι μόνον επέστρεψαν στη συγκεκριμένη περιοχή, αλλά και στο ίδιο σημείο (βράχο, λαγούμι) όπου γεννήθηκαν και ανατράφηκαν (!) Αντίστοιχη σε ποσοστά είναι και η τάση επιστροφής του ίδιου ζευγαριού στα ίδια εδάφη φωλιάσματος, με τα αρσενικά να είναι «ακριβέστερα» στο ραντεβού τους (σχεδόν το 85% των αρσενικών επιστρέφουν στα ίδια αναπαραγωγικά λημέρια μετά από μια επιτυχημένη προσπάθεια αναπαραγωγής, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τα θηλυκά κυμαίνεται περίπου στο 76%).
Το είδος φωλιάζει σε μεγάλες αποικίες, που μπορεί να φθάσουν και τις 25.000 πουλιά σε κάποια απομονωμένα νησιά της Μεσογείου. Τότε δραστηριοποιούνται κατά τη διάρκεια της νύχτας και, όλη η αποικία μετατρέπεται σε ένα τεράστιο θορυβώδες σύνολο, που ακούγεται από πολύ μακριά. Φωλιά δεν κατασκευάζεται, αλλά χρησιμοποιούνται βράχια, σπηλιές και πεδία με διάσπαρτους ογκόλιθους, αποκλειστικά σε άγονα παράκτια νησιά που, καταλαμβάνονται εξ ολοκλήρου. Αρκετά ζευγάρια μπορεί να μοιράζονται μεγάλα κοιλώματα σε σπηλιές, ή χάσματα σε ορθοπλαγιές ή κάτω από μεγάλους ογκόλιθους. Τέλος, μπορεί να χρησιμοποιούνται και θαλάσσιες σπηλιές, μέχρι και 20 μέτρα στο εσωτερικό τους. .
Η γέννα περιλαμβάνει 1 μόνον υποελλειπτικό αβγό, διαστάσεων 73,3 Χ 50 χιλιοστών και η επώαση που πραγματοποιείται και από τα δύο φύλα, με βάρδιες που μπορεί να διαρκούν μέχρι και 6 ημέρες για τον κάθε γονέα, διαρκεί 52-55 ημέρες. Οι νεοσσοί είναι φωλεόφιλοι, αλλά αποκτούν πολύ γρήγορα βάρος και, μπορεί να ξεπεράσουν σε όγκο τους γονείς τους. Τρέφονται με πολλή εξεμεσμένη τροφή, αλλά κατά αραιά διαστήματα και κατά τη διάρκεια της νύχτας, ανάλογα με το πόσο καιρό λείπει ο γονέας που θα φέρει την τροφή. Γρήγορα εγκαταλείπονται εντελώς από τους γονείς τους, περίπου στις 4 ημέρες, αλλά δραστηριοποιούνται μόνοι τους τις νύχτες και ασκούνται στο πέταγμα, ενώ ταυτόχρονα αρχίζουν να χάνουν το μεγάλο βάρος που είχαν κερδίσει. Συνήθως φεύγουν μόνοι τους για τη θάλασσα μετά από 85-97 ημέρες. .
Απειλές
Οι κύριες απειλές για το είδος είναι δυό: τα χωροκατακτητικά, μη αυτόχθονα θηλαστικά στις περιοχές φωλιάσματος και η αυξημένη θνησιμότητα από την αλιεία «παράπλευρων» αλιευμάτων. Πρόσφατες μελέτες έχουν αναδείξει τις πιέσεις που ασκούν τα εισηγμένα είδη θηλαστικών, με τις αποικίες φωλιάσματος να παρουσιάζουν σημαντικές αυξήσεις στην αναπαραγωγική επιτυχία κατά τη διάρκεια επιβολής μέτρων ελέγχου των θηλαστικών.
Ο αρτέμης είναι ένα από τα συνηθέστερα είδη θαλασσοπουλιών που πέφτουν «παράπλευρα» θύματα των αλιευμάτων στη Μεσόγειο, με τις εκτιμήσεις του αριθμού των ατόμων που σκοτώνονται κάθε χρόνο από τα ισπανικά αλιευτικά σκάφη να κυμαίνονται από 200 μέχρι 467-1,867 άτομα, δηλαδή εκτιμώμενο ποσοστό 4-6% του τοπικού πληθυσμού αναπαραγωγής. Ανάλογα είναι και τα ποσοστά θανάτων στους αλιευτικούς στόλους της Μάλτας (1.220 άτομα ετησίως ή 8,5-10% του τοπικού πληθυσμού αναπαραγωγής), αν και αυτό είναι πιθανό να αποτελεί υπερεκτίμηση λόγω ασύμμετρης αναλογίας αλιευμάτων/αλιευτικών σκαφών. Πάντως, οι ίδιες επιπτώσεις μπορεί να υπάρχουν και στους διαχειμάζοντες πληθυσμούς.
Κατάσταση πληθυσμού
Η IUCN έχει χαρακτηρίσει το είδος ως Ελαχίστης Ανησυχίας (LC), παγκοσμίως. Ωστόσο, οι πληθυσμοί του εκτιμάται και προβλέπεται να εμφανίζουν μείωση της τάξηε του2%, χρονική περίοδο πάνω από τρεις γενιές (1980-2038), αν και αυτό βασίζεται σε στοιχεία από μόνο 6% του πληθυσμού. Πάντως, μέχρι να επιβεβαιωθούν οι μετρήσεις επιβίωσης των ενηλίκων και οι πιθανότητες αναπαραγωγής στην Τυνησία, καθώς και σε άλλες σημαντικές θέσεις (π.χ. Ιταλία), κάθε εκτίμηση των συνολικών τάσεων του πληθυσμού για το είδος, πρέπει να αντιμετωπίζεται ως καθαρά θεωρητική.
Κατάσταση στην Ελλάδα
Παρόλο που ο αρτέμης είναι αρκετά κοινός στην ανοικτή θάλασσα, (Αιγαίο, Κρητικό και Ιόνιο), παραμένει ελάχιστα μελετημένο πτηνό. Οι αποικίες αναπαραγωγής στις Διονυσιάδες νήσους (Κρήτη), ωστόσο, παρακολουθούνται μετά το 1970. Χάρη σε αυτές είναι γνωστό ότι, η πτέρωση των νεοσσών πραγματοποιείται στα μέσα Οκτωβρίου, με τα περισσότερα πουλιά να έχουν φύγει μέχρι τα τέλη του ίδιου μήνα. Οι δακτυλιώσεις επιβεβαιώνουν την ισχυρή φιλοπατρία (philopatry) των νεαρών ατόμων, που επιστρέφουν στις θέσεις όπου γεννήθηκαν 3-4 χρόνια αργότερα, ενώ ζευγαρώνουν στα 5-7 χρόνια. Στην Ελλάδα, ο αρτέμης έρχεται από τα μέσα Μαρτίου και μετά, για να φωλιάσει κατά αποικίες σε πολλά νησιά, ενώ έχουν παρατηρηθεί και λιγοστά άτομα κατά την διάρκεια του χειμώνα.
Είναι αρκετά κοινό είδος το καλοκαίρι και στον Σαρωνικό και τον Ευβοϊκό (Απρίλιο-Οκτώβριο), συχνά σε ομάδες των 60-100 ατόμων.
Άλλες ονομασίες
Στον ελλαδικό χώρο ο Αρτέμης απαντά και με τις ονομασίες Μουντέκι, Θυελλοδύτης, Θυελλοπόρος,, Αρτίνα (Ιόνιο), Αρτένα, Καλικανάς (Κάσος) και Πελαγόμυχος (Κύπρος) ή επίσης Κριστιάν.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρινοτρυπίδες
Τσετσερλέγκ (Αρχανγκάι)
Η επαρχία Τσετσερλέγκ (Цэцэрлэг, σημαίνει κήπος) είναι σουμ (επαρχία) στην περιφέρεια Αρχανγκάι στην κεντρική Μογγολία.
Το σουμ βρίσκεται στα βόρεια του αϊμάγκ, γεωγραφικά και διοικητικά χωριστό από την πρωτεύουσα Τσετσερλέγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Μογγολίας
Χοστσίσκο
Ο Χοστσίσκο, πολων. Chościsko (8ος αι.) είναι η μυθική μορφή της Πολωνικής προϊστορίας, πατέρας τού Πιαστ τού τροχοποιού, ιδρυτή του Οίκου των Πιαστ.
Βιογραφία
Την πληροφορία αυτή την έχουμε από το Χρονικό και πράξεις τού δουκάτου ή πριγκιπάτου της Πολωνίας (Cronicae et gesta ducum sive principum Polonorum) τού Γάλλου τού Ανωνύμου, όπου ο συγγραφέας αναφέρεται τρεις φορές στον Πιαστ ως γιο τού Χοτσίσκο.
Το όνομα προέρχεται από την απλοποιημένη προφορά της λέξης Hastingsko (Hasting = με μακριά κόμη), η οποία ήταν δύσκολο να προφερθεί στα Παλαιά Σλαβονικά. Άλλη εξήγησε προτείνει, πως το όνομα ετυμολογείται από το ch(w)ost, που σημαίνει ουρά στα Παλαιά Σλαβονικά.
Γιος του ήταν ο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Κίνγκσλεϊ Μπεν-Αντίρ
Ο Κίνγκσλεϊ Μπεν-Αντίρ (Kingsley Ben-Adir, γεννημένος στις 28 Φεβρουαρίου του 1986) είναι Βρετανός ηθοποιός. Είναι γνωστός για τους ρόλους του στον πέμπτο και τον έκτο κύκλο της τηλεοπτικής σειράς του BBC One Peaky Blinders και στην τηλεοπτική σειρά του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel Μυστική Εισβολή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί άνδρες ηθοποιοί Κατηγορία:Βρετανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βρετανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βρετανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Οικογένεια Τριάντη
Η οικογένεια Τριάντη είναι παλιά πατρινή οικογένεια βιομηχάνων και πολιτικών.
Ιστορικά στοιχεία
Η καταγωγή της οικογένειας είναι από την Άμφισσα Φωκίδας, τα δε μέλη της εγκαταστάθηκαν στην Πάτρα μετεπαναστατικώς. Ασχολήθηκαν με το εμπόριο της σταφίδας και το 1873 ίδρυσαν ατμοκίνητο νηματουργείο συμβάλλοντας στην ανάπτυξη της βιομηχανίας στην Πάτρα. Από τη δεκαετία του 1920 οι οικογενειακές επιχειρήσεις περιήλθαν σε παρακμή με αποτέλεσμα μεγάλο μέρος της περιουσίας των να κατασχεθεί από την Τράπεζα της Ελλάδος.
Παράλληλα με τις επιχειρηματικές δραστηριότητες, αρκετά μέλη της οικογένειας Τριάντη διακρίθηκαν στην πολιτική και την φιλανθρωπία. Συγκεκριμένα ο Γεώργιος Τριάντης διετέλεσε δήμαρχος Πατρέων και πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Πατρών ενώ ο Θεόδωρος Τριάντης πραγματοποίησε πλήθος δωρεών μεταξύ των οποίων και το Ίδρυμα Τριάντη, στο οποίο περιλαμβάνεται η επαγγελματική σχολή Πατρών και μεγάλη κτηματική περιουσία.
Το οικογενειακό μνήμα βρίσκεται στο Α΄ Νεκροταφείο Πατρών. Σήμερα τα μέλη της οικογένειας Τριάντη κατοικούν στην Αθήνα.
Παραπομπές
Τριαντη Τ
Δημήτριος Δημόπουλος
Ο Δημήτριος Δημόπουλος του Μηνά (Μυτιλήνη 20 Ιουνίου 1938 – Αθήνα, 7 Απριλίου 2015) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Λέσβου με τη Νέα Δημοκρατία.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και έκανε σπουδές στο Μόναχο. Ειδικεύτηκε στην καρδιολογία και ήταν διδάκτορας.
Εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία και ήταν πρόεδρος της τοπικής οργάνωσης του κόμματος το 1985. Στις δημοτικές εκλογές του 1986 ήταν υποψήφιος Δήμαρχος Μυτιλήνης με το συνδυασμό "Μυτιλήνη - Ανθρώπινη Πόλη" και ήρθε 2ος στον δεύτερο γύρο με ποσοστό 45,2% (αν και προηγήθηκε στον πρώτο γύρο των εκλογών). Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές που διεξήχθησαν τον Ιούνιο του 1989 με 12.207 σταυρούς προτίμησης. Ήταν εκ νέου υποψήφιος με το κόμμα του στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989 χωρίς επιτυχία. Ωστόσο, στις επόμενες εκλογές το 1990 εξελέγη βουλευτής Λέσβου με 13.698 σταυρούς. Διεκδίκησε την επανεκλογή του και στις εκλογές του 1993, χωρίς επιτυχία. Αποσύρθηκε από τα κοινά και εργάστηκε ξανά ως γιατρός στο Σισμανόγλειο νοσοκομείο.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έζησε στην Αθήνα, όπου και πέθανε το 2015. Ήταν παντρεμένος με έναν γιο και μία κόρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καρδιολόγοι Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 21ου αιώνα
338 Μπουντρόζα
Η Μπουντρόζα (Budrosa) είναι αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,5. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Μπουντρόζας υπολογίσθηκε σε 63,1 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 263 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι M (μεταλλικός), ενώ το άλβεδό της είναι 0,177 (από δεδομένα του IRAS). Η Μπουντρόζα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 36 λεπτά, μία μάλλον γρήγορη περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 ως 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπουντροζα
Παντελής Λάσκας
Ο Παντελής Λάσκας (Καπετάν Πελοπίδας) (1915-1948) ήταν κομμουνιστής, αντιστασιακός, καπετάνιος του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ.
Νεανικά χρόνια
Ο Παντελής Λάσκας γεννήθηκε στο Λουτράκι το 1915. Ήταν γιγαντόσωμος και λιγομίλητος. Εντάχθηκε από μικρή ηλικία στο ΚΚΕ, ανέπτυξε κομματική δράση και διώχθηκε την περίοδο της Δικτατορίας του Μεταξά. Στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο πολέμησε στο Αλβανικό μέτωπο και μετά την κατάρρευση του μετώπου επέστρεψε στην Αθήνα.
Στην Εθνική Αντίσταση
Στην αρχή της κατοχής προσπάθησε να συγκροτήσει αντιστασιακή ομάδα στην Περαχώρα Κορινθίας, αλλά η προσπάθεια τελικά απέτυχε. Αμέσως μετά, με οδηγία του ΚΚΕ, θα μεταβεί στη Ρούμελη για να ενταχθεί στις εκεί αντιστασιακές ομάδες. Ήταν από τους πρώτους που εντάχθηκε στην αντάρτικη ομάδα του Άρη Βελουχιώτη τον Ιούνιο του 1942 με το όνομα Πελοπίδας. Έλαβε μέρος σε όλες τις μάχες στο ξεκίνημα του ΕΛΑΣ στη Ρούμελη (Ρεκά, Κρίκελλο, Γοργοπόταμο, Μικρό Χωριό). Αργότερα έγινε καπετάνιος του ΕΛΑΣ στη Στερεά Ελλάδα και ήταν από τα κορυφαία στελέχη της Αντίστασης.
Τον Ιούνιο του 1943 πέρασε στην Πελοπόννησο μαζί με τους καπετάνιους Παπούα και Ωρίωνα για να οργανώσουν τον ΕΛΑΣ που δρούσε εκεί. Ο Πελοπίδας έγινε καπετάνιος και αρχηγός του πρώτου Στρατηγείου Πελοποννήσου του ΕΛΑΣ. Όμως, μια σειρά από λόγους δεν επέτρεψαν να οργανωθεί εκεί ο ΕΛΑΣ, όπως στη Ρούμελη. Ανακλήθηκε μετά από τρεις μήνες και τοποθετήθηκε καπετάνιος του τάγματος ασφαλείας του ΓΣ του ΕΛΑΣ. Ξαναπέρασε με τον Βελουχιώτη στη Πελοπόννησο τον Απρίλιο του 1944, όπου ως καπετάνιος των αντάρτικων δυνάμεων στη Βόρεια Πελοπόννησο (8η Ταξιαρχία), προσπάθησε να κερδίσει το χρόνο της απουσίας του, καθιστώντας εκεί τον ΕΛΑΣ αξιόμαχο.
Δεκεμβριανά - Βάρκιζα - Βελουχιώτης
Περέμεινε στην Πελοπόννησο μετά την απελευθέρωση και έλαβε μέρος στα Δεκεμβριανά. Ως καπετάνιος του 6ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ Αργολιδοκορινθίας πολέμησε στην Αθήνα στις μάχες στου Μακρυγιάννη, στο Μεταξουργείο και στον Κολωνό. Μετά την ήττα του ΕΛΑΣ στα Δεκεμβριανά αποχώρησε από την Αθήνα με το σύνταγμά του για την Πελοπόννησο. Βλέποντας, εκ των υστέρων ότι η συμφωνία της Βάρκιζας αφόπλιζε το λαϊκό κίνημα, συμπαρατάχτηκε με την κίνηση του Άρη Βελουχιώτη και τον ακολούθησε μέχρι το θάνατό του στη Μεσούντα στις 15 Ιούνη του 1945.
Ένοπλος Καταδιωκόμενος και Εμφύλιος Πόλεμος
Αργότερα οι οργανωτικές, πολιτικές και στρατιωτικές του αρετές, συντέλεσαν ώστε το τμήμα Πελοπίδα - Μπελή - Παλαιολόγου, να χαρακτηρίζεται από το ΓΕΣ, σαν το τμήμα που άλλαξε την κατάσταση στη Ρούμελη, καθιστώντας το ΔΣΕ Ρούμελης την πιο αξιόμαχη και υπολογίσιμη αντάρτικη δύναμη.
Έλαβε μέρος σε πολλές μάχες σε Ευρυτανία, Φωκίδα, Φθιώτιδα, Βοιωτία και αναδείχτηκε πάλι καπετάνιος του ΔΣΕ. Τα χαράματα της 21 Οκτώβρη του 1948, έπεφτε νεκρός σε ενέδρα αποσπάσματος εθνοφυλακής και χωροφυλάκων στο χωριό Δαύλεια Βοιωτίας. Όταν σκοτώθηκε, ήταν διοικητής του 1ου Τάγματος Παρνασσίδας.
Οικογενειακή κατάσταση
Τα μεγαλύτερα αδέλφια του Βασίλης και Πέτρος προσχώρησαν στο κομμουνιστικό κίνημα, όπου αναδείχτηκαν σε ηγετικές μορφές στην Αργολιδοκορινθία. Ο Βασίλης σκοτώθηκε στα Γεράνεια την 1/5/42 σε σύγκρουση με όργανα των κατακτητών. Ο Πέτρος, υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ το 1932 στην Αργολιδοκορινθία, εκτελέστηκε στο Κούρνοβο στις 4/6/43 με την Ακροναυπλιώτικη ομάδα μαζί με τους 106 αγωνιστές. Η αδελφή του Μαρίνα, δολοφονήθηκε μετά από βασανιστήρια από Γερμανούς και ταγματασφαλίτες στο Λιγουριό της Αργολίδας αρχές Ιούνη του '44, ως στέλεχος του ΕΑΜ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ Κατηγορία:Μαχητές του Δ.Σ.Ε Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Ελληνικός Εμφύλιος 1946 - 1949
Επαρχία Μάι (Καζακστάν)
Η επαρχία Μάι (Май ауданы) είναι επαρχία της περιφέρειας Παβλοντάρ στο βόρειο Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο είναι το Κοκτομπέ. Πληθυσμός: 11,787 (εκτίμηση 2013) 12,601 (απογραφή 2009) 16,859 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Μαι
Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου
Η Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου (Αθήνα, 29 Νοεμβρίου 1917 - 14 Οκτωβρίου 2012), το γένος Σταύρου Παπαδάκη, ήταν Ελληνίδα βυζαντινολόγος, ομότιμος καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Χριστοφιλοπούλου ήταν το πρώτο παιδί από τα επτά που απέκτησαν ο Σταύρος και η Μαρία Παπαδάκη. Το 1934 ξεκίνησε τη φοίτησή της στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας και το καλοκαίρι του 1940 με υποτροφία του ιδρύματος Humbolt συνεχίζει σπουδές  στο πανεπιστήμιο της Βιέννης και του Μονάχου. Το 1948 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Θέμα της διατριβής της ήταν Η Σύγκλητος εις το Βυζαντινόν κράτος, Επετηρίς του Αρχείου της Ιστορίας του Ελληνικού Δικαίου (2 τόμοι, 1949) Τα έτη 1947-1950 δίδαξε στο Γυμνάσιο της Γαλλικής Σχολής Άγιος Ιωσήφ. Στη Φιλοσοφική Σχολή  έγινε υφηγήτρια το 1960, με θέμα της επί υφηγεσία διατριβής της:  Εκλογή,αναγόρευσις και στέψις του Βυζαντινού αυτοκράτορος. Πραγματείαι της Ακαδημίας Αθηνών 22,2 1956) και από το 1966 εντεταλμένη υφηγήτρια και το 1972 καθηγήτρια Βυζαντινής Ιστορίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. (Υπήρξε η πρώτη γυναίκα που κατέλαβε καθηγητική έδρα στη Σχολή αυτήν). Κατά τη διάρκεια της καθηγητικής της θητείας ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τους θεσμούς της "Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Ελληνικού Έθνους", όπως συχνά χαρακτήριζε το Βυζάντιο - επηρεασμένη από τον Κωνσταντίνο Άμαντο, προκάτοχό της στη συγκεκριμένη έδρα. Το 1985, μετά τη συνταξιοδότησή της απονεμήθηκε ο τίτλος της ομότιμης καθηγήτριας της ίδια σχολής. Ήταν σύζυγος του καθηγητή της Νομικής Αναστασίου Χριστοφιλόπουλου. Απεβίωσε στις 14 Οκτωβρίου 2012.
Εργογραφία
Το πλούσιο συγγραφικό της έργο αφορά κυρίως τη μελέτη του βυζαντινού πολιτεύματος, τα κυριότερα έργα της είναι τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες βυζαντινολόγοι Κατηγορία:Διευθυντές Γενικών Αρχείων του Κράτους
Ιτάλια Βίβα
Το Ιτάλια Βίβα (Ιταλικά: Italia Viva, σημαίνει «Ζήτω η Ιταλία») είναι ένα φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα στην Ιταλία που ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2019. Πρόεδρος του κόμματος είναι ο Ματέο Ρέντσι, ο πρώην Πρωθυπουργός της Ιταλίας και πρώην γραμματέας του Δημοκρατικού Κόμματος (PD).
Ιστορικό
Ο Ματέο Ρέντσι, ένας ευσεβής Καθολικός, πρώην αρχηγός της Ομάδας Ιταλών Καθολικών Προσκόπων και Οδηγητριών AGESCI, και πολιτικά κεντρώος, ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία στο Ιταλικό Λαϊκό Κόμμα, ένα Χριστιανοδημοκρατικό, κεντρώο ως κεντροαριστερό κόμμα. Το 2002 το ΙΛΚ συγχωνεύτηκε με άλλα, για να ιδρυθεί το κόμμα "Η Δημοκρατία είναι Ελευθερία – Η Μαργαρίτα". Το 2004 ο Ματέο εξελέγη Πρόεδρος στην Επαρχία της Φλωρεντίας. Το 2007 η Μαργαρίτα συγχωνεύτηκε με άλλα κόμματα για να ιδρυθεί το Δημοκρατικό Κόμμα. Το 2009 ο Ματέο εξελέγη Δήμαρχος της Φλωρεντίας. Ο Ρέντσι ήταν συχνός και δριμύς κριτικός της ηγεσίας του ΔΚ, ιδιαίτερα του Πιερ Λουίτζι Μπερσάνι. Χαρακτηρίστηκε ως il Rottamatore, που σημαίνει Καταστροφέας (παλαιών ηγετών και ιδεών), επειδή υποστήριξε την ολοκληρωτική αλλαγή του κόμματος, καθώς και μεταρρυθμιστής και εκσυγχρονιστής. Έγινε, επίσης, γνωστός για τους "Ρεντσιάνους", την παράταξη των οπαδών του.
Το 2012 ο Ρέντσι ήταν υποψήφιος για την ηγεσία της κεντροαριστερής πολιτικής Συμμαχίας "Ιταλία. Κοινό Καλό." Το σύνθημά της προεκλογικής του εκστρατείας ήταν "Τώρα!". Ήρθε δεύτερος, συγκεντρώνοντας το 39,1% των ψήφων, ενώ αρχηγός εγινε ο Μπερσάνι (60,9%). Τότε κυκλοφόρησαν φήμες για την ίδρυση ενός νέου κόμματος από τον Ρέντσι, που σταμάτησαν όταν εξελέγη γραμματέας του Δημοκρατικού Κόμματος, τον Δεκέμβριο του 2013. Την 22η Φεβρουαρίου 2014 ο Ματέο Ρέντσι έγινε ο 56ος Πρωθυπουργός της Ιταλίας, και σε ηλικία 39 ετών ήταν ο νεαρότερος Πρωθυπουργός στην πολιτική Ιστορία της χώρας. Τον Μάιο του 2014 ηγήθηκε του κόμματος στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβουλίο, και κατάφερε μεγάλη επιτυχία συγκεντρώνοντας το 40,8% των ψήφων (31 από τις 73 έδρες). Η Κυβέρνηση του Ρέντσι πρότεινε κάποιες συνταγματικές τροποποιήσεις, που όμως καταψηφίστικαν στο Ιταλικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 2016, με ποσοστό 59,1% που ψήφισε "Όχι" έναντι του 40,9% που ψήφισε "Ναι". Κατόπιν αυτού, ο Ρέντσι υπέβαλλε την παραίτησή του από τη θέση του Πρωθυπουργού, στον Πρόεδρο Σέρτζιο Ματαρέλα. Αντικαταστάθηκε από τον Πάολο Τζεντιλόνι, που έγινε ο 57ος Πρωθυπουργός της Ιταλίας.
Στις γενικές εκλογές του 2018, το Δημοκρατικό Κόμμα συμμετείχε με το σύνθημα "Εμπρός, Μαζί", και έχασε συγκεντρώνοντας το 18,7% των ψήφων μόνο. Κατόπιν αυτού, ο Ρέντσι παραιτήθηκε από τη θέση του Γραμματέα του ΔΚ. Τον Μάρτιο του 2019, διεξήχθησαν οι εκλογές για την ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος. Κέρδισε ο Νικόλα Τζινγκαρέτι συγκεντρώνοντας το 66% των ψήφων, του οποίου, όμως, η εκστρατεία με σύνθημα "Ο Άνθρωπος Πρώτα" ήταν εντελώς αντίθετη με τις πολιτικές των "Ρεντσιανών".
Τον Αύγουστο του 2019, η πρώτη κυβέρνηση του Τζουζέπε Κόντε κατέρρευσε. Στις διαβουλεύσεις που ακολούθησαν, ο Ρέντσι εκδήλωσε ενδιαφέρον για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας με το Κίνημα Πέντε Αστέρων, και την 28η Αυγούστου ο Τζινγκαρέτι ανακοίνωσε ότι θα την υποστηρίξει. Την 5η Σεπτεμβρίου ορκίστηκε η 2η Κυβέρνηση του Κόντε, στην οποία συμμετείχαν τα κόμματα Κ5Α, ΔΚ και ΕκΙ.
Ίδρυση
Την 16η Σεπτεμβρίου, σε μια συνέντευξή του στην Ιταλική ημερήσια εφημερίδα la Repubblica, ο Ρέντσι ανακοίνωσε την πρόθεσή του να εγκαταλείψει το Δημοκρατικό Κόμμα. Το απόγευμα, από την εκπομπή "Από πόρτα σε πόρτα", ανακοίνωσε επίσημα την ίδρυση του κόμματος "Ιτάλια Βίβα", και την υποστήριξή του στην κυβέρνηση του Κόντε. Μία ομάδα από 24 βουλευτές και 12 γερουσιαστές του ΔΚ ακολούθησε τον Ρέντσι στο νέο κόμμα του, μεταξύ των οποίων: η Μαρία Έλενα Μπόσκι, ο Ρομπέρτο Τζιακέτι, η Υπουργός Γεωργίας Τερέζα Μπελανόβα και η Υπουργός Οικογένειας και Ίσων Ευκαιριών Έλενα Μπονέτι. Στο Ιτάλια Βίβα προσχώρησαν ακόμα 3 γερουσιαστές και ένας βουλευτής από άλλα κόμματα
H ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος εξέφρασε δυσαρέσκεια για τη διάσπαση: ο Τζινγκαρέτι την χαρακτήρισε ως "λάθος" και ο Ντάριο Φραντσεσκίνι ως ένα "μεγάλο πρόβλημα". Ο Μπέπε Γκρίλο, ο ιδρυτής του Κ5Α, χαρακτήρισε τις ενέργειες του Ρέντσι ως «μία πράξη ναρκισσισμού». Ο Πρωθυπουργός Κόντε εξέφρασε αμηχανία, λέγοντας ότι ο Ρέντζι "έπρεπε να [τον] ενημερώσει προτού σχηματιστεί η κυβέρνηση".
Η δόμηση του Ιτάλια Βίβα βασίστηκε κατά πολύ στις "Επιτροπές Πολιτικής Δράσης" του φιλελεύθερου κινήματος "Επιστροφή στο Μέλλον", που ξεκίνησε ο Ρέντσι το 2018 στο πλαίσιο του "9ου Συνεδρίου Λεοπόλντα" στη Φλωρεντία, και ήταν ένα πρώτο βήμα στην ίδρυση του νέου κόμματος. Ο συντονιστής των επιτροπών, ο Έτορε Ροζάτο, ανέλαβε τη θέση του συντονιστή και στο νέο κόμμα. Τον Οκτώβριο του 2019, στο "10ο Συνέδριο Λεοπόλντα", παρουσιάστηκε το λογότυπο του Ιτάλια Βίβα, που απεικονίζει έναν στυλιζαρισμένο γλάρο.