cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρχαίο θέατρο της Μεσσήνης
Ιστορία του μνημείου
Στον τομέα της κεραμικής εντοπίστηκαν θραύσματα αγγείων εφυαλωμένα με γραπτή και εγχάρακτη διακόσμηση. Η χρήση του κοίλου ως «λατομείο» συνεχίστηκε μέχρι τα χρόνια της Ενετοκρατίας.
Σημαντική πληροφορία ήταν ο εντοπισμός πολλών Χριστιανικών τάφων, στα σημεία κοντά στην δυτική και ανατολική πάροδο καθώς και στην επίχωση του προσκηνίου και της ορχήστρας. Μάλιστα στο τμήμα της επίχωσης του κοίλου βρέθηκαν αρκετές επιτύμβιες Χριστιανικές επιγραφές πάνω σε μαρμάρινες πλάκες. μικρογραφία|773x773εσ|Θέατρο Αρχαίας Μεσσήνης|εναλλ.=|κέντρο
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαία Μεσσηνία Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Μεσσηνία Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά θέατρα
Πρωτάθλημα ΚΕΠΟ 1952-53
Το Πρωτάθλημα ΚΕΠΟ 1952-53 ήταν η 5η έκδοση του Πρωταθλήματος ΚΕΠΟ. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Ανταίος Λεμεσού για 1η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα ΚΕΠΟ 1952-53 συμμετείχαν 6 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κυπριακή Ερασιτεχνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1952-1953
Εμμανουήλ Ματζαπετάκης
Ο Εμμανουήλ Ματζαπετάκης (30 Νοεμβρίου 1905 - 7 Απριλίου 1971), υιός του Στυλιανού, ιατρού και βουλευτή επί Κρητικής πολιτείας, και της Φωτεινής, ήταν Έλληνας φαρμακοποιός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Ηρακλείου με την Ένωση Κέντρου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Αμπελούζο Ηρακλείου το 1905 και σπούδασε στη Φαρμακευτική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε ως φαρμακοποιός. Υπήρξε πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου και του Συνεταιρισμού Φαρμακοποιών. Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Ηρακλείου και αργότερα βουλευτής Ηρακλείου με την Ένωση Κέντρου το 1961, το 1963 και το 1964. Αντιδρώντας στην οξύτητα και την επικρατούσα πολιτική κατάσταση δήλωσε το 1967  ότι δεν θα συμμετείχε στις εκλογές που τελικά δεν πραγματοποιήθηκαν λόγω δικτατορίας.
Σημαντικές ήταν οι παρεμβάσεις του σε θέματα σχετικά με το φαρμακευτικό επάγγελμα, την βιομηχανική ανάπτυξη του Νομού, αλλά και την κοινωνία όπως με την (γνωστή) πιεστική και αποτελεσματική παρέμβαση του στον τότε προκαθήμενο της εκκλησίας της Κρήτης για την πραγματοποίηση θρησκευτικής τελετής στην κηδεία του Ν Καζαντζάκη. Συνέβαλε ιδιαίτερα στην επίλυση θεμάτων του φαρμακευτικού κλάδου, ενθάρρυνε και στήριξε την βιομηχανική ανάπτυξη του νομού.
Ήταν παντρεμένος με την Μερόπη Λυδάκη ιατρό Μικροβιολόγο (1905-1989) και απέκτησαν μία κόρη και δύο γιους. Από τα παιδιά του, ο γιος του, Στυλιανός Εμμ. Ματζαπετάκης, υπηρέτησε επίσης ως βουλευτής μεταπολιτευτικά, με τη Νέα Δημοκρατία και με το ΠΑΣΟΚ. και ο Νίκος επί σειρά ετών ως Δημοτικός Σύμβουλος και Αντιδήμαρχος Ηρακλείου.
Πέθανε στο Ηράκλειο στις 7 Απριλίου 1971.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Ηρακλείου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Όρος Ημεροβίγλι
Το Ημεροβίγλι (Μεροβίγγλι) είναι το υψηλότερο βουνό του νησιού των Οθωνών που βρίσκεται στα Διαπόντια νησιά, βορειοδυτικά της Κέρκυρας. Απέχει περίπου 2 χιλιόμετρα από τον οικισμό Χωρίο. Έχει ύψος που ξεπερνά τα 390 μέτρα και είναι προσβάσιμο χάρις στο παραδοσιακό μονοπάτι (~1300 μέτρα μήκος) που οδηγεί στην κορυφή του όρους όπου μπορεί ο κάθε επισκέπτης να παρατηρήσει τη θέα του Ιονίου και της Αδριατικής.
Παραπομπές
Ημεροβιγλι Κατηγορία:Οθωνοί
Σχέσεις Ελλάδας-Φιλιππίνων
Οι σχέσεις Ελλάδας-Φιλιππίνων αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και τις Φιλιππίνες. Οι δύο χώρες εγκαθίδρυσαν τις διμερείς, διπλωματικές και εμπορικές σχέσεις το 1947. Η Ελλάδα έχει πρεσβεία στην Μανίλα και οι Φιλιππίνες έχουν πρεσβεία στην Αθήνα.
Οικονομικές σχέσεις
Η Θεσσαλονίκη είναι ανοιχτή στην ενίσχυση των επιχειρηματικών δεσμών με τις Φιλιππίνες. Η Θεσσαλονίκη βρίσκεται στην Βόρεια Ελλάδα και είναι το δεύτερο μεγαλύτερο οικονομικό, βιομηχανικό, εμπορικό και πολιτικό κέντρο της χώρας, καθώς και μεγάλος μεταφορικός κόμβος για την νοτιοανατολική Ευρώπη.
Μετανάστευση
Σύμφωνα με την απογραφή του 1991, υπήρχαν 5.000 Φιλιππινέζοι στην Ελλάδα, οι οποίοι μειώθηκαν σε 2.000 το 1996. Στην πραγματικότητα, υπήρχαν πολύ περισσότεροι οι οποίοι εργάζονταν παράνομα στην χώρα. Η Φιλιππινέζικη κοινότητα διατηρεί ένα σχολείο για τα παιδιά της στο κέντρο της Αθήνας.
Ένα μεγάλο ποσοστό είναι γυναίκες (81% το 1999), οι οποίες γενικά βρίσκουν εργασία ως οικιακοί βοηθοί.
Το 2009, 30.000 Φιλιππινέζοι ζούσαν στην Ελλάδα.
Οι δύο χώρες, απολαμβάνουν πολύ καλές σχέσεις, σε όλα τα επίπεδα.
Παραπομπές
Φιλιππινες Ελλαδα
Φιλίππο Μαρία Βισκόντι
Ο Φιλίππο-Μαρία (ιταλ.: Filippo Maria Visconti, 3 Σεπτεμβρίου 1392 – 13 Αυγούστου 1447) από τον Οίκο των Βισκόντι ήταν δούκας του Μιλάνου (1412-47).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Τζαν-Γκαλεάτσο δούκα του Μιλάνου και της Αικατερίνης Βισκόντι, κόρης του Μπερναμπό κυβερνήτη του Μιλάνου. Πρωτότοκος αδελφός του ήταν ο Τζαν-Μαρία.
To 1402 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο Τζαν-Μαρία, που το 1412 δολοφονήθηκε από Γιβελίνους (οπαδούς του βασιλιά της Γερμανίας). Λίγο πριν αποβιώσει, όρκισε τους αξιωματούχους του να υποστηρίξουν τον αδελφό του Φιλίππο-Μαρία, που τον διαδέχθηκε. O Φιλίππο-Μαρία νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη Λάσκαρις του Τέντε, κόρη του Πιέτρο Μπάλμπο Β΄, με προίκα σχεδόν 500.000 φλωρίνια. Αυτή έδειξε υπερβολικό ενδιαφέρον για τα πράγματα του κράτους και ο Φιλίππο-Μαρία την κατηγόρησε για μοιχεία και την αποκεφάλισε το 1418 στο κάστρο Μπινάσκο.
Ήταν σκληρός, παρανοϊκός και εξαιρετικά ευαίσθητος για την προσωπική του ασχήμια. Παρ' όλα αυτά ήταν ικανός πολιτικός και με το να έχει μισθοφόρους τους Καρμανιόλα, Πιτσινίνο και Φραντσέσκο Σφόρτσα κατάφερε να ανακαταλάβει το μέρος του πατρικού δουκάτου στη Λομβαρδία.
Το επόμενο έτος νυμφεύτηκε την κόρη του Αμεδαίου Η΄ δούκα της Σαβοΐας και υποστήριξε τον πεθερό του να γίνει το 1449 αντίπαπας με το όνομα Φήλιξ Ε΄. Ο γάμος έγινε για να αποκτήσει ο Φιλίππο-Μαρία σύμμαχο. Το 1440 η Φλωρεντία τον νίκησε στη μάχη του Ανγκιάρι. Κάλεσε τον διάσημο λόγιο Γκασπαρίνο Μπαρτσίτσα να ιδρύσει Σχολή στο μιλάνο και τον είχε ως δημόσιο ομιλητή. Μάλλον ο Φιλίππο-Μαρία παρήγγειλε τη σχεδίαση ενός συνόλου καρτών Ταρώ, που τώρα είναι το παλαιότερο σωζόμενο του είδους του.
Απεβίωσε το 1447 και ήταν ο τελευταίος άρρην απόγονος των Βισκόντι. Τότε Πανεπιστημιακοί της Παβίας εγκαθίδρυσαν Δημοκρατία, τη λεγόμενη Αμβροσιανή. Για τις επιθέσεις της Βενετίας μίσθωσαν τον Φραντσέσκο Σφόρτσα, που όμως τελικά τους πρόδωσε και κατέλαβε το Μιλάνο ως δούκας το 1450. Ήταν σύζυγος της Μπιάνκας-Μαρίας Βισκόντι, νόθης κόρης του Φιλίππο-Μαρία.
Οικογένεια
Νυμφεύθηκε πρώτα την πάμπλουτη χήρα Βεατρίκη των Βεντιμίλια, απόγονο του Θεοδώρου Β΄ Λάσκαρη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων στη Νίκαια. Αργότερα την κατηγόρησε για μοιχεία και την αποκεφάλισε.
Έπειτα σε δεύτερο γάμο νυμφεύτηκε τη Μαρία, κόρη του Αμεδαίου Η΄ δούκα της Σαβοΐας· και με αυτήν δεν απέκτησε απογόνους.
Αναφορές
Κατηγορία:Δούκες του Μιλάνου Φιλιππο Μαρια
Ελληνο-Μπανγκλαντεσιανές σχέσεις
Οι Ελληνο-Μπανγκλαντεσιανές σχέσεις αναφέρονται στις διπλωματικές σχέσεις της Ελλάδας και του Μπανγκλαντές. Οι διπλωματικοί δεσμοί μεταξύ των δύο χωρών ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 1972, όταν η Ελλάδα έγινε μια από τις πρώτες χώρες που αναγνώρισαν το Μπανγκλαντές.
Διπλωματική αντιπροσώπευση
Το 1980, ο Μπανγκλαντεσιανός πρέσβης στο Βελιγράδι διαπιστεύτηκε στην Ελλάδα.
Επισκέψεις υψηλού επιπέδου
Το 2013, ο πρώην Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη Νίκος Δένδιας πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Ντάκα.
Οικονομικές σχέσεις
Το Μπανγκλαντές και η Ελλάδα έχουν δείξει αμοιβαίο ενδιαφέρον για την επέκταση του διμερούς εμπορίου και των επενδύσεων. Το Μπανγκλαντές εξάγει έτοιμα ενδύματα, φαρμακευτικά προϊόντα, κεραμικά προϊόντα, γιούτα, κατεψυγμένα τρόφιμα και δερμάτινα είδη τα οποία έχουν αναγνωριστεί ως προϊόντα με τεράστιες δυνατότητες στην ελληνική αγορά. Η Ελλάδα έχει επίσης δείξει ενδιαφέρον για την εισαγωγή πλοίων από το Μπαγκλαντές. Το Μπαγκλαντές έχει ζητήσει την συνεργασία της Ελλάδας για την ανάπτυξη της γεωργίας, της ναυτιλίας, του τουρισμού, των ΤΠΕ και των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Μπανγκλαντεσιανοί ομογενείς στην Ελλάδα
Ως το 2009, περίπου 20,000 Μπανγκλαντεσιανοί ομογενείς ζούσαν στην Ελλάδα. Το κέντρο της κοινότητας είναι η Αθήνα.
Παραπομπές
Μπανγκλαντες Ελλαδα
Αλλοπουρινόλη
right|thumb|155px|Το μόριο της αλλοπουρινόλης Η αλλοπουρινόλη (allopurinol) είναι φαρμακευτική χημική ένωση που μειώνει τα υψηλά επίπεδα ουρικού οξέος στο αίμα (υπερουρικαιμία), καταπολεμώντας έτσι την ουρική αρθρίτιδα (π.χ. ποδάγρα) και προλαμβάνοντας συγκεκριμένα είδη νεφρολιθιάσεων. Λαμβάνεται επίσης μερικές φορές κατά τη διάρκεια χημειοθεραπείας, η οποία μπορεί να αυξήσει το ουρικό οξύ στο αίμα του ασθενή. Χορηγείται από το στόμα ή με ενδοφλέβια ένεση.
Συνηθισμένη παρενέργεια από τη λήψη χαπιών αλλοπουρινόλης είναι η φαγούρα, ενώ η ενδοφλέβια χορήγηση περιλαμβάνει την τάση προς έμετο και προβλήματα με τα νεφρά. Δεν ενδείκνυεται η έναρξη της λήψεως σε μία κρίση ποδάγρας, αφού χρειάζονται δύο ημέρες μέχρι να δράσει το φάρμακο. Αν και δεν φαίνεται ότι είναι επιβλαβής η χορήγηση του φαρμάκου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το θέμα δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Με βάση τον μηχανισμό της δράσεώς της, η αλλοπουρινόλη ταξινομείται στους αναστολείς του ενζύμου οξειδάση της ξανθίνης.
Η αλλοπουρινόλη εγκρίθηκε για χρήση στις ΗΠΑ τον Αύγουστο του 1966. Περιλαμβάνεται στον «Κατάλογο ουσιωδών φαρμάκων» του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, που περιέχει τις σημαντικότερες (και ασφαλείς σχετικώς) ουσίες που χρειάζονται σε ένα βασικό σύστημα υγείας. Διατίθεται με τις εμπορικές ονομασίες Zyloric, Zyloprim, Caplenal κ.ά., ενώ είναι διαθέσιμη και ως γενόσημο φάρμακο. Το κόστος του στον αναπτυσσόμενο κόσμο είναι περί το 0,70 ως 2,90 ευρώ τον μήνα. Στις ΗΠΑ ένας μήνας θεραπείας με το φάρμακο κοστίζει λιγότερο από 25 δολάρια.
Ιστορία
Η αλλοπουρινόλη συντέθηκε και αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1956 από τον Ρόλαντ Κ. Ρόμπινς (Roland K. Robins, 1926-1992), που αναζητούσε αντικαρκινικούς παράγοντες. Επειδή η αλλοπουρινόλη αναστέλλει τη διάσπαση (καταβολισμό) της μερκαπτοπουρίνης, δοκιμάστηκε αργότερα από τον Wayne Rundles σε συνεργασία με το εργαστήριο της Γκέρτρουντ Έλιον για να διαπιστωθεί εάν μπορούσε να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της οξείας λεμφοβλαστικής λευχαιμίας ενισχύοντας τη δράση της μερκαπτοπουρίνης. Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκε βελτίωση στην ασθένεια με τη συνδυασμένη χορήγηση μερκαπτοπουρίνης-αλλοπουρινόλης, οπότε η έρευνά τους στράφηκε προς άλλες ουσίες και στη συνέχεια η ομάδα άρχισε να δοκιμάζει την αλλοπουρινόλη ως δυνητική θεραπεία για την ποδάγρα. Η αλλοπουρινόλη διατέθηκε στο εμπόριο ως φάρμακο για την ουρική αρθρίτιδα το 1966, ευθύς μετά την έγκρισή της στις ΗΠΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές ενώσεις Κατηγορία:Φάρμακα Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Ηπατοτοξίνες
Παραλία Σεργούλας Φωκίδας
Η Παραλία Σεργούλας είναι παραθαλάσσιο χωριό της Δωρίδας στο Νομό Φωκίδας, σε υψόμετρο 10μ.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Παραλία Σεργούλας βρίσκεται στην εθνική οδό Αντιρρίου - Ιτέας, απέχοντας 29 χλμ. από τη Ναύπακτο, 45 χλμ. από το Γαλαξείδι και 76 χλμ από τους Δελφούς. Αν και αρχικά ήταν οικισμός της Σεργούλας έχει γίνει παραθεριστικό κέντρο με αποτέλεσμα οι περισσότεροι κάτοικοί της να μετοικήσουν στην Παραλία Σεργούλας. Το χωριό επί Τουρκοκρατίας είχε την ονομασία «Μύλοι» λόγω των πολλών νερόμυλων που υπήρχαν στην περιοχή. Μετά την έξοδο του Μεσολογγίου στον μύλο - σπίτι του προεστού Παπαπολίτη - φιλοξενήθηκε ο Νικόλαος Κασομούλης, ιστοριογράφος και αγωνιστής, μαζί με άλλους πολεμιστές που είχαν διαφύγει με καΐκι προς τον Κορινθιακό κόλπο.
Αξιοθέατα
Το πιο σημαντικό αξιοθέατο της Παραλίας Σεργούλας είναι ο «υδρόμυλος του Βενέτη» που κτίστηκε τον 18ο αιώνα και έχει χαρακτηριστεί από την Εφορία Αρχαιοτήτων Πατρών διατηρητέο κτίσμα και μνημείο νεώτερης τέχνης. Επίσης σημαντικά αξιοθέατα είναι ο ναός Αγίας Σοφίας (17 Σεπτεμβρίου), το κοντινό φαράγγι της Σεργούλας κατά μήκος του χειμάρρου Πολυσταύρι που αποτελεί σημαντικό φυσικό μνημείο καθώς και ο υπερυψωμένος τοξωτός υδραύλακας, έργο μεγάλης αρχιτεκτονικής αξίας που κατασκευάστηκε μαζί με τον νερόμυλο του Βενέτη και χρησιμοποιήθηκε τόσο για τις ανάγκες του νερόμυλου, όσο και για την άρδευση των κτημάτων.
Τους καλοκαιρινούς μήνες η παραλία «Αμπελάκι», μήκους περίπου 700 μέτρων και η προέκτασή της «Πλατάνια» προσελκύουν λουόμενους από την ευρύτερη περιοχή της Νοτιοδυτικής Φωκίδας και νοτιοανατολικής Αιτωλοακαρνανίας.
Διοικητικά - Δημογραφικά
Το χωριό αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σεργούλας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί την Σεργούλα και το Παλαιοχώρι αποτελούν την κοινότητα Σεργούλας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ευπαλίου του Δήμου Δωρίδας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 315 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος Κατηγορία:Παραλίες της Φωκίδας
Σχέσεις Ελλάδας-Νότιας Κορέας
Οι σχέσεις Ελλάδας-Νότιας Κορέας είναι οι διμερείς σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Νότια Κορέα.
Ιστορία
Η εφημερίδα "Βραδυνή" αποφάσισε να δωρήσει μία αρχαία περικεφαλαία κορινθιακού τύπου του 6ου αιώνα π.Χ. στον νικητή του μαραθωνίου των Ολυμπιακών Αγώνων του Βερολίνου (1936). Ο νικητής ήταν ο Κορεάτης Σον Κη-Τσονκ. Η περικεφαλαία βρίσκεται στο Εθνικό Μουσείο Κορέας στη Σεούλ και είναι το μόνο αντικείμενο δυτικής προέλευσης που έχει ανακηρυχθεί ως "θησαυρός" (#904) από τη Κορεατική κυβέρνηση.
Το 1950, η Ελλάδα έστειλε εκστρατευτικό σώμα για να βοηθήσει τους Νοτιοκορεάτες ενάντια στην εισβολή από τη Βόρεια Κορέα κατά τη διάρκεια του Πόλεμου της Κορέας μετά από κάλεσμα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Στη Νότια Κορέα υπάρχουν διάφορα μνημεία (Σεούλ, Πούσαν, Γεότζου) για τη συμμετοχή της Ελλάδας στο Πόλεμο της Κορέας.
Στην Κορέα υπάρχει η Μητρόπολη Κορέας, η οποία ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.
Οι δύο χώρες εγκαθίδρυσαν διπλωματικές σχέσεις στις 15 Απριλίου 1991. Η Νότια Κορέα άνοιξε την πρεσβεία της στην Αθήνα στις 6 Ιουλίου 1973, και η Ελλάδα άνοιξε την πρεσβεία της στη Σεούλ τον Οκτώβριο του 1991. Επίσης Ελλάδα έχει επίτιμο προξενείο στο Ντέτζον.
Κατάλογος διμερών επισκέψεων
Από τη Νότια Κορέα προς την Ελλάδα: Από την Ελλάδα προς τη Νότια Κορέα:
Συμβουλευτική διαβίωσης
Η συμβουλευτική διαβίωσης (αγγλικά: life coaching ), αποτελεί μορφή προσωπικής ή επαγγελματικής ανάπτυξης στην οποία ένα άτομο που ονομάζεται coach παρέχει υποστήριξη, εμψύχωση και τεχνογνωσία προς άτομα με σκοπό την επίτευξη ενός συγκεκριμένου προσωπικού ή επαγγελματικού στόχου.
Προέλευση
Η πρώτη χρήση του όρου σε σχέση με ένα εκπαιδευτή προέκυψε γύρω στο 1830 στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ως life coach αργκό για ένα δάσκαλο που βοηθούσε φοιτητές περάσουν τις εξετάσεις τους. Η λέξη προσδιορίζονταν έτσι ως μια διαδικασία που χρησιμοποιείται για τη μεταφορά ανθρώπων από εκεί που βρίσκονται, στον τόπο όπου θέλουν να βρεθούν. Η πρώτη χρήση του όρου σε σχέση με τον αθλητισμό ήρθε το 1861. Ιστορικά η ανάπτυξη του coaching έχει επηρεαστεί από πολλούς τομείς δραστηριότητας, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης ενηλίκων, το Κίνημα Ανθρώπινων Δυνατοτήτων, μεγάλης ομάδας ευαισθητοποίηση (LGAT) ομάδες όπως το "est", η ηγεσία μελέτες, την προσωπική ανάπτυξη, την διοικητική τέχνη και την ψυχολογία.
Εφαρμογές
Η συμβουλευτική διαβίωσης χρησιμοποιεί μια σειρά από επικοινωνιακές δεξιότητες (όπως οι στοχευμένες αναθεωρήσεις, η ενεργητική ακρόαση, οι δυναμικές ερωτήσεις, διευκρινίσεις κ.λ.π.) για να βοηθήσει τους δέκτες του να αλλάξουν τις προοπτικές και να ανακαλύψουν  διαφορετικές δυναμικές με σκοπό να πετύχουν τους στόχους τους. Αυτές οι δεξιότητες μπορεί να χρησιμοποιηθεί σχεδόν σε όλους τους τύπους συμβουλευτικής. Με αυτή την έννοια, η συμβουλευτική είναι μια μορφή "μετα-επαγγέλματος" που μπορεί να ισχύσει για τους υποστηρίζοντας τους πελάτες της σε κάθε ανθρώπινη προσπάθεια, που κυμαίνονται από τις ανησυχίες τους στην υγεία, την προσωπική, επαγγελματική, αθλητική, κοινωνική, οικογενειακή, πολιτική, πνευματική διαστάσεις, κ.λ.π. Μπορεί να υπάρχει κάποια επικάλυψη μεταξύ ορισμένων τύπων των δραστηριοτήτων της συμβουλευτικής διαβίωσης.
Επιχειρησιακή
Η επιχειρησιακό συμβουλευτική διαβίωση είναι ένας τύπος ανάπτυξης ανθρώπινου δυναμικού για τους ηγέτες των επιχειρήσεων. Παρέχει θετική υποστήριξη, ανατροφοδότηση και συμβουλές σε ατομική ή ομαδική βάση για να βελτιώσει την προσωπική αποτελεσματικότητα στο επιχειρηματικό περιβάλλον. Οι αντίστοιχοι αγγλικοί όροι είναι Business coaching, executive coaching, corporate coaching ή leadership coaching. Οι σύμβουλοι σε αυτές τις περιπτώσεις βοηθούν τους πελάτες τους να προχωρήσουν προς συγκεκριμένους επαγγελματικούς στόχους. Αυτοί οι στόχοι περιλαμβάνουν την αλλαγή/αναβάθμιση καριέρας, την διαπροσωπική και επαγγελματική επικοινωνία, τη διαχείριση των επιδόσεων, την οργανωτική τους αποτελεσματικότητα, την ανάπτυξη εκτελεστικής παρουσία, ενισχύοντας τη στρατηγική σκέψη, την αποτελεσματική αντιμετώπιση των συγκρούσεων και την οικοδόμηση μιας αποτελεσματικής ομάδας μέσα σε ένα οργανισμό. Πολλές εταιρίες αναμένουν από τα ανώτερα και μεσαία στελέχη με τον σύμβουλο τους να επιτύχουν υψηλότερα επίπεδα απόδοσης, αυξημένη ικανοποίηση από την εργασία, προσωπική ανάπτυξη, και ανάπτυξη. Ερευνητικές μελέτες δείχνουν ότι αυτού του είδους η συμβουλευτική έχει θετικό αντίκτυπο στις επιδόσεις στο χώρο εργασίας.
Σταδιοδρομίας
Η συμβουλευτική σταδιοδρομίας εστιάζει στην εργασία και την καριέρα και είναι παρόμοιο με τη συμβουλευτική σταδιοδρομίας. Το Coaching καριέρας δεν πρέπει να συγχέεται με την συμβουλευτική διαβίωσης, το οποίo επικεντρώνεται στην προσωπική ανάπτυξη.
Συνεργατική
Η συνεργατική συμβουλευτική είναι δομημένη πρακτική της συμβουλευτικής διαβίωσης μεταξύ ομολόγων συμβούλων, με στόχο την ανάπτυξη στόχων και τη δημιουργία βελτιωμένων τεχνικών.
Υγείας και ευεξίας
Η συμβουλευτική στον τομέα αυτό είναι ένας νέος τρόπος για να  να "διαχειριστεί" κάποιος ασθένειες κυρίως χρόνιας φύσης. Ο σύμβουλος θα χρησιμοποιήσει ειδικές τεχνικές, προσωπική εμπειρία και ενθάρρυνση για να βοηθήσει τον πελάτη στην επίτευξη αλλαγών στη συμπεριφορά και να μειωθούν κίνδυνοι για την υγεία και μείωση του κόστους της υγειονομικής περίθαλψης.
Διαβίωσης
Χρησιμοποιείται και συγκεκριμένα για την επίτευξη στόχων ζωής και είναι η διαδικασία όπου:
Αναφορές
Κατηγορία:Εκπαιδευτική ψυχολογία
Παλαιόμυλος (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Παλαιόμυλος μπορεί να αναφέρονται τα παρακάτω χωριά και οικισμοί:
Γρηγορίτικα Φωκίδας
Τα Γρηγορίτικα είναι πεδινό χωριό της Δωρίδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φωκίδας.
Γενικά στοιχεία
Τα Γρηγορίτικα είναι κτισμένα σε υψόμετρο 70 μέτρα, στις πλαγιές του όρους Ασβόγερα, πολύ κοντά στον ποταμό Μόρνο και πάνω στην επαρχιακή οδό Τερψιθέας- Σπαρτιάς. Το χωριό βρίσκεται ανάμεσα στο Καστράκι και το Ευπάλιο. Οι πρώτοι κάτοικοί του μετοίκησαν από το ορεινό χωριό Γρηγόρι Ναυπακτίας λόγω του υψομέτρου και των κακών καιρικών συνθηκών. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γρηγόριο. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ευπαλίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Ευπάλιο αποτελούν την τοπική κοινότητα Ευπαλίου, που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ευπαλίου του Δήμου Δωρίδος και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 66 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στερεά Ελλάδα Κατηγορία:Νομός Φωκίδας Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Κεραυνός Στροβόλου (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ο Κεραυνός Στροβόλου είναι κυπριακός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης που εδρεύει στο Στρόβολο της επαρχίας Λευκωσίας. Αποτελεί τμήμα του Γυμναστικού Συλλόγου Στροβόλου «Ο Κεραυνός». Έδρα της ομάδας είναι το κλειστό γήπεδο «Κώστας Παπαέλληνας» με χωρητικότητα 2.000 θεατών. Ο Κεραυνός αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου.
Ο Κεραυνός έχει κατακτήσει 8 πρωταθλήματα Κύπρου, 11 κύπελλα Κύπρου και 6 σούπερ καπ. Το 1989, το 1997, το 2019 και το 2022 πέτυχε το νταμπλ. Η ομάδα έχει πολλές ευρωπαϊκές συμμετοχές. Σημαντικότερη διάκριση της είναι η συμμετοχή της στον τελικό του EuroCup Challenge της FIBA, το 2007, όπου έχασε το τρόπαιο από την ΚΣΚ ΒΒΣ Σαμάρα.
Ιστορία
Η καλαθοσφαιρική ομάδα ανδρών του Κεραυνού Στροβόλου δημιουργήθηκε το 1964. Το σωματείο ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Κυπριακής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης το 1966. Ο Κεραυνός συναγωνίστηκε για 18 συνεχόμενα χρόνια σε ευρωπαϊκούς αγώνες από το 1995 έως το 2013. Η πρώτη φορά που ο Κεραυνός συμμετείχε σε ευρωπαϊκούς αγώνες ήταν το 1982, όταν η ομάδα έπαιξε εναντίον της Ζαντάρ. Την περίοδο 1997-98 η ομάδα έφτασε για πρώτη φορά στο δεύτερο γύρο ενός ευρωπαϊκού κυπέλλου. Στον δεύτερο γύρο, ο Κεραυνός πέτυχε μία από τις μεγαλύτερες νίκες στην ιστορία της κυπριακής καλαθοσφαίρισης, αφού κατάφερε να νικήσει την Ζάλγκιρις Κάουνας με 61-57 στη Λευκωσία. Στον επαναληπτικό, ηττήθηκε στο Κάουνας και τελικά αποκλείστηκε. Η Ζάλγκιρις κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Κύπελλο εκείνο το έτος (1998) καθώς και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το επόμενο έτος (1999), γνωστό ως Ευρωλίγκα.
Το 2001 ήταν εξαιρετικό για τον Κεραυνό. Η ομάδα κέρδισε το πρωτάθλημα για δεύτερη συνεχή χρονιά και κατέγραψε επίσης τη μεγαλύτερη επιτυχία που είχε ποτέ επιτευχθεί από οποιαδήποτε κυπριακή αθλητική ομάδα σε πανευρωπαϊκούς αγώνες, φτάνοντας στα προημιτελικά του Κυπέλλου Σαπόρτα. Νίκησε την ομάδα της Βοσνίας, Μπόρατς Μπάνια Λούκα, πριν αποκελιστεί από την Παμέσα Βαλένθια. Κατά τη διάρκεια αυτής της πορείας, η ομάδα είχε απίστευτη επιτυχία, επικρατώντας μεταξύ άλλων του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου και της Παρί. Το 2004, η ομάδα προκρίθηκε στο Final Four της Νότιας Διάσκεψης του FIBA ​​Europe Cup Challenge, όπου η ομάδα τερμάτισε τέταρτη. Προκρίθηκε και πάλι στο final four το επόμενο έτος (2005) και αυτή τη φορά τερμάτησε στην τρίτη θέση.
Λογότυπα
Ακολουθούν τα λογότυπα του συλλόγου με χρονολογική σειρά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γ.Σ. Κεραυνός Στροβόλου Κατηγορία:Κυπριακοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1964
Γκαλεάτσο Β΄ Βισκόντι
Βιογραφία
Διαδέχθηκε τους θείους του στη διακυβέρνηση του Μιλάνου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1350 τη Μπιάνκα, κόρη του Αίμονα κόμη της Σαβοΐας και είχε τέκνα:
Πηγές
Γκαλεατσο 02
Κυπριακή Βιβλιοθήκη
Η Κυπριακή Βιβλιοθήκη (τουρκικά: Kıbrıs Kütüphanesi) αποτελεί την εθνική βιβλιοθήκη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η αποστολή της βιβλιοθήκης είναι η διαφύλαξη και προβολή του υλικού που αφορά το σύνολο της Κύπρου και η προβολή του στο κοινό, καθώς και η γενικότερη σύνταξη βιβλιογραφίας και επιστημονικές μελέτες και εργασίες ως προς την καταλογογράφηση και ταξινόμηση βιβλιογραφικού υλικού.
Ιδρύθηκε το 1927 ως δημοτική βιβλιοθήκης στην Λευκωσία, μετά από πρωτοβουλία του Βρετανού αποικιακού κυβερνήτη Ρόναλντ Στορρς.
Το 1968 η δημόσια νομική βιβλιοθήκη της Κύπρου τέθηκε υπό την διεύθυνση του Υπουργείου Παιδείας, και τα περιεχόμενα της συγχωνεύτηκαν στην κεντρική βιβλιοθήκη. Το 1974 μετακινήθηκε σε κτίριο στην περιοχή του προμαχώνα Ντ'Αβίλα στο τείχος της Λευκωσίας ενώ το 1987 με νέο νόμο ιδρύθηκε ο κρατικός οργανισμός της Κυπριακής Βιβλιοθήκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Κύπρο Κ
Στέφανο Βισκόντι
Ο Στέφανο, ιταλ. Stefano (π. 1287 - 4 Ιουλίου 1327) από τον Οίκο των Βισκόντι ήταν κόμης της Αρόνα.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ματτέο Α΄ κυβερνήτη του Μιλάνου και της Μπονακόσα Μπόρι, κόρης του Σκουαρτσίνο Μπόρι.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1318 τη Βαλεντίνα Ντόρια, κόρη του Μπερναμπό (γιου του Μπρανκαλεόνε Ντόρια) και είχε τέκνα:
MacOS High Sierra
Το MacOS High Sierra (έκδοση 10.13) είναι η δέκατη τέταρτη μεγάλη έκδοση του macOS της Apple Inc. Το macOS High Sierra ανακοινώθηκε στο WWDC 2017 στις 5 Ιουνίου του 2017 κυκλοφόρησε στις 25 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Το όνομα "High Sierra" αναφέρεται στην περιοχή High Sierra στην Καλιφόρνια.
Υποστηριζόμενες συσκευές
Το MacOS High Sierra υποστηρίζεται στις ακόλουθες συσκευές:
Το MacOS High Sierra ενδεχομένως να εγκαθιστάται και παλαιότερες συσκευές που απλώς η Apple δεν ανακοίνωσε επίσημα.
Κατηγορία:MacOS
Παραγκούπολη Νταράβι
Μια πολύ γνωστή και πυκνοκατοικημένη παραγκούπολη είναι η Νταράβι που βρίσκεται στη πόλη Μουμπάι της Ινδίας η οποία είναι  η μεγαλύτερη παραγκούπολη στην Ασία. Οι οικιστές της παραγκούπολης αποτελούν σχεδόν το 60% του πληθυσμού της πόλης Μουμπάι ενώ η έκταση γης που καταλαμβάνει είναι μόνο το 6% της πόλης της Μουμπάι.
Ο οικισμός-καταυλισμός είναι τοποθετημένος στη καρδιά της πόλης. Η παραγκούπολη απλώνεται σε έκταση περίπου 1175 στρεμμάτων, και ο πληθυσμός της ανέρχεται σχεδόν στο ένα εκατομμύριο άτομα. Η Νταράβι αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα πόσιμου νερού και αποχέτευσης. Ταυτόχρονα η έλλειψη νερού δημιουργεί εντονότερα προβλήματα όταν υπάρχει μόνο μια τουαλέτα για κάθε 150 άτομα. Η βασική έλλειψη υγειονομικής περίθαλψης, οι ανθυγιεινές καταστάσεις διαβίωσης και ο έντονος υποσιτισμός των κατοίκων της έχουν επιφέρει υψηλά ποσοστά διάφορων ασθενειών στη παραγκούπολη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Τεομπάλντο Βισκόντι
Ο Τεομπάλντο, ιταλ. Teobaldo και εξελληνισμένα Θεοβάλδος (1230 - 1276) από τον Οίκο των Βισκόντι ήταν από το Μιλάνο.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ινβόριο και ήταν γιος του Αντρεότο και ανιψιός του Οτόνε Βισκόντι αρχιεπισκόπου του Μιλάνου. Ο συγγενής του Τεομπάλντο Βισκόντι έγινε πάπας ως Γρηγόριος Ι΄.
Το Μιλάνο διεκδικούσαν οι αντίπαλες οικογένειες των Βισκόντι και Τορριάνι. Ο Τεομπάλντο αποκεφαλίστηκε το 1276 στο Γκαλαράτε από τον Νάπο Τορριάνι.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αναστασία Πιροβάνο και είχε τέκνο:
Αναφορές
Τεομπαλντο
Μπερναμπό Βισκόντι
Ο Μπερναμπό, ιταλ. Bernabò (1323 - 19 Δεκεμβρίου 1385) από τον Οίκο των Βισκόντι ήταν κυβερνήτης του Μιλάνου (1349-85).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Στέφανο Βισκόντι κόμη της Αρόνα και της Βαλεντίνας Ντόρια, κόρης του Μπερναμπό Ντόρια. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Ματτέο Β΄ και Γκαλεάτσο Β΄.
Όταν απεβίωσαν οι θείοι τους, ο Μπερναμπό και οι αδελφοί του τους διαδέχθηκαν στη διακυβέρνηση του Μιλάνου.
Οικογένεια
Εκτός από αυτά τα 17 τέκνα, είχε άλλα 13 ακόμη, νόθα.
Βιβλιογραφία
Μπερναμπο
Ματτέο Α΄ Βισκόντι
Βιογραφία
Ήταν γιος του Τεομπάλντο Βισκόντι και της Αναστασίας Πιροβάνο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1269 τη Μπονακόσα Μπόρι, κόρη του Σκουαρκίνα Μπόρρι υποστηρικτή των Βισκόντι. Είχε τέκνα:
Παραπομπές
Ματτεο 01
3000 (αριθμός)
Το 3000 (τρεις χιλιάδες) είναι ο φυσικός αριθμός μετά το 2999 και πριν το 3001. Είναι ο μικρότερος αριθμός που απαιτεί δεκατρία γράμματα στα αγγλικά (όταν η λέξη "και" απαιτείται μπροστά από το 101.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυσικοί αριθμοί
Παλαιόμυλος Φωκίδας
Γεωγραφία
Ο Παλαιόμυλος απέχει 3 χλμ. από τον Κάμπο και έχει θέα προς τον Κορινθιακό κόλπο και τις εκβολές του ρέματος Καρουτίων εκεί που βρίσκεται ο Μαραθιάς. Το χωριό βρίσκεται πάνω στον επαρχιακό δρόμο «Χάνι Φασουλά» - Παλαιοξάρι σε απόσταση περίπου 12 χλμ. ΒΔ. του Ευπαλίου και 25 χλμ. Β.-ΒΑ. της Ναυπάκτου.
Ιστορία
Στο πλάτωμα ενός λόφου, ανάμεσα στον Παλαιόμυλο και στον Κάμπο, είναι κτισμένο το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου όπου γύρω του βρέθηκαν υπολείμματα αρχαίου οικοδομήματος, από τον οποίο έχει χρησιμοποιηθεί υλικό για την ανοικοδόμηση του ίδιου του ναού. Σύμφωνα με μια άποψη θεωρείται ότι εκεί ήταν η αρχαία Ποτιδάνεια των Αποδοτών. Νότια εκτείνεται η τοποθεσία «Μνήματα», που οφείλει την ονομασία της στην ύπαρξη πολλών τάφων. Η Ι΄ Εφορεία Κλασικών Αρχαιοτήτων Δελφών, μετά από ανασκαφές που έκανε, αποκάλυψε μακεδονικούς τάφους του 4ου και 3ου αιώνα π.Χ. των οποίων τα ευρήματα (κεραμικά, αγωγοί μεταφοράς νερού κλπ) εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών. Σύμφωνα με άλλη άποψη πιθανότερη θεωρείται η εκδοχή πως στην ευρύτερη αυτή περιοχή βρισκόταν η αρχαία πόλη Απολλωνία.
Διοικητικά
Μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ποτιδανείας. Από το 2010 και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Κάμπο αποτελούν την τοπική κοινότητα Κάμπου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ευπαλίου του Δήμου Δωρίδας και σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 54 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Ματθίλδη του Χέλρε
Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη του Όθωνα Α΄ κόμη του Χέλρε και Ζούτφεν και της Ριχάρδις των Βίττελσμπαχ, κόρης του Όθωνα Α΄ δούκα της Βαυαρίας.
Η Mατθίλδη αναφέρεται -μεταξύ άλλων- και στα ακόλουθα καταστατικά:
Ο κατάλογος τεθνεώτων του αβαείου του Άρνσταϊν καταγράφει το τέλος της «Mecktildis comitisse de Nassauw sororis nostre (αδελφής μας)» στις 28 Οκτωβρίου. Για τελευταία φορά αναφέρεται σε καταστατικό του 1247, επομένως απεβίωσε στις 28 Οκτωβρίου το 1247 ή αργότερα.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πριν από τις 11 Δεκεμβρίου 1215 με τον Ερρίκο Β΄ κόμη του Nάσσαου ( c. 1180 - 26 Απριλίου 1247/48/49/50). Από αυτό το γάμο γεννήθηκαν:
Η άγρια αχλαδιά
Η άγρια αχλαδιά (Ahlat Ağacı) είναι μια τουρκική δραματική ταινία του 2018 σε σκηνοθεσία του Νουρί Μπιλγκέ Τζεϊλάν. Η ταινία επιλέχθηκε ως υποψήφια για Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών το 2018 καθώς και ως η υποψηφιότητα της Τουρκίας για το βραβείο καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας στα 91α Όσκαρ, αλλά δεν τελικά προτάθηκε από την επιτροπή.
Πλοκή
Ο Σινάν είναι ένας επίδοξος νεαρός συγγραφέας που μόλις αποφοίτησε από το κολέγιο. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, το Τσαν, προσπαθεί να βρει τοπική χρηματοδότηση για να δημοσιεύσει το πρώτο του χειρόγραφο, το οποίο αποκαλεί "ιδιόμορφο μεταμυθιστόρημα αυτομυθοπλασίας", αλλά διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον. Ανακαλύπτει επίσης ότι ο εκκεντρικός πατέρας του, ο Ιντρίς, έχει ξανακυλύσει στον εθισμό του στα τυχερά παιχνίδια, μειώνοντας καταστροφικά την περιουσία και το όνομα της οικογένειας. Ανησυχώντας για τις προοπτικές της καριέρας του και όντας κοινωνικά απομονωμένος στην ιδιαίτερη πατρίδα του, ο Σινάν περιπλανιέται στην επαρχία συμμετέχοντας σε μια σειρά από δοκιμαστικές συνομιλίες με διάφορους συγγενείς και ντόπιους, μεταξύ των οποίων ένας φτασμένος συγγραφέας και δύο ιμάμηδες που έχουν διαφορετικές απόψεις για τη θέση της θρησκείας στον σύγχρονο κόσμο.
Τελικά, αηδιασμένος από τον εθισμό του Ιντρίς στον τζόγο και, καθώς υποψιάζεται ότι κλέβει χρήματα, ο Σινάν πουλάει το αγαπημένο σκυλί του πατέρα του για να βρει χρήματα να δημοσιεύσει το βιβλίο του. Στη συνέχεια, φεύγει από την πόλη για να εκτίσει την υποχρεωτική στρατιωτική του θητεία. Όταν επιστρέφει, διαπιστώνει ότι ο πατέρας του έχει εγκαταλείψει την οικογένειά του και τώρα ζει στην ύπαιθρο ως βοσκός. Οι δύο άνδρες επανασυνδέονται σε μια φιλική συνομιλία, κατά την οποία ο Ιντρίς αποκαλύπτει ότι έχει εγκαταλείψει τη μακροχρόνια δονκιχοτική του προσπάθεια να ανοίξει πηγάδι στην άνυδρη ιδιοκτησία του και ότι έχει διαβάσει και απολαύσει το βιβλίο του Σινάν, πράγμα που σημαίνει ότι είναι το μόνο άτομο που έχει κάνει κάτι τέτοιο. Σε μια σουρεαλιστική στιγμή, φαίνεται ότι ο Σινάν έχει κρεμαστεί στο εγκαταλελειμμένο πηγάδι, αλλά η ταινία έπειτα ξαφνικά δείχνει τον Ιντρίς να ξυπνάει. Ψάχνοντας τον γιο του που λείπει, πηγαίνει στο πηγάδι και βρίσκει τον Σινάν στον πάτο να συνεχίζει να σκάβει.
Παραγωγή
Ο σκηνοθέτης Νουρί Μπιλγκέ Τζείλάν αναφέρει ότι εμπνεύστηκε την ταινία από έναν πατέρα και έναν γιο που ήταν γείτονές του στο Τσανάκαλε της Τουρκίας, όπου μεγάλωσε. Ο γιος, Akın Aksu, συμφώνησε να συνεισφέρει στο σενάριο και να παίξει και έναν ρόλο στην ταινία. Το τελικό σενάριο προέρχεται κυρίως από τη ζωή του Aksu και τα δύο αυτοβιογραφικά του μυθιστορήματα, αν και ο Τζείλάν περιγράφει την ταινία ως εν μέρει βασισμένη στη σχέση του με τον δικό του πατέρα. Ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από το διήγημα του Aksu με τίτλο Η μοναξιά της άγριας αχλαδιάς.
Ο πρωταγωνιστής Aydın Doğu Demirkol δεν είχε ξαναπαίξει ποτέ σε ταινία και ο Τζείλάν τον βρήκε στο Facebook. Ο Τζείλάν τον περιέγραψε ως «τον πιο έξυπνο ηθοποιό που έχω γνωρίσει μέχρι σήμερα».
Η ταινία γυρίστηκε κυρίως στην πόλη Τσανάκαλε και στην πόλη και στη γύρω περιοχή. Ο Δούρειος Ίππος στην προκυμαία του Τσανάκαλε, όπου κρύβεται ο Σινάν κατά τη διάρκεια ενός ονείρου, είναι μέρος των σκηνικών από την ταινία Τροία του 2004, που είχε ως βάση της την Ιλιάδα.
Κριτικές
Στον ιστότοπο Rotten Tomatoes, το 94% από 80 κριτικές είναι θετικές και η μέση βαθμολογία είναι 8,4 / 10. Η κριτική της ιστοσελίδας αναφέρει: "Η άγρια αχλαδιά χρησιμοποιεί μια εμπειρία ενός νεαρού μετά την αποφοίτησή του, για να θέσει στοχαστικές και ενδιαφέρουσες ερωτήσεις σχετικά με τη ζωή στη σύγχρονη Τουρκία - και στον υπόλοιπο κόσμο". Σύμφωνα με το Metacritic, που δίνει στην ταινία μέση βαθμολογία 86 στα 100 με βάση 21 κριτικές, η ταινία έτυχε «παγκόσμιας αναγνώρισης». Ήταν μία από τις ταινίες με τις καλύτερες κριτικές που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ των Καννών το 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκόφωνες ταινίες Κατηγορία:Τουρκικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2018
Παλάτι Ισάκ Πασά
δεξιά|μικρογραφία|350x350εσ| Το παλάτι Ισάκ Πασά το 2010 μικρογραφία|350x350εσ| Παλάτι Ισάκ Πασά, μακρινή άποψη 2006 Το Παλάτι Ισάκ Πασά (İshak Paşa Sarayı) είναι ένα ημι-κατεστραμμένο παλάτι και διοικητικό συγκρότημα, που βρίσκεται στην περιοχή Ντοουμπεγιαζίτ της επαρχίας Άγκρι της ανατολικής Τουρκίας.
Το παλάτι Ισάκ Πασά είναι ένα από τα λίγα παραδείγματα ιστορικών τουρκικών παλατιών, που διασώζονται.
Το παλάτι απεικονίστηκε στην πίσω όψη του τουρκικού τραπεζογραμματίου 100 νέων λιρών 2005-2009.
Ιστορία
Η ανέγερση του παλατιού άρχισε το 1685 και συνεχίστηκε για δεκαετίες. Η εργασία ολοκληρώθηκε το 1784 ή το 1785 μ.Χ. Το παλάτι καταστράφηκε από σεισμό το 1840 και εγκαταλείφθηκε για κάποιο χρονικό διάστημα, αλλά μερικώς ανακαινίστηκε τα επόμενα 20 χρόνια. Καταστράφηκε και πάλι κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου (1877-1878). Η δομή χρησιμοποιήθηκε αργότερα από τους Ρώσους και κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου όταν καταστράφηκε από πυρά.
Αργότερα, το παλάτι χρησιμοποιήθηκε ως διοικητικό κέντρο για την περιοχή και αργότερα ως στρατιωτικό φρούριο μέχρι το 1937. Πρόσθετες ζημιές προκλήθηκαν αργότερα, όταν χρησιμοποιήθηκαν πέτρες από το κτήριο για την κατασκευή νέων σπιτιών.
Το 2000, το παλάτι προστέθηκε στον προσωρινό κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Η περίληψη της UNESCO αναφέρει: "Παλάτι στο Δρόμο του μεταξιού κοντά στα ιρανικά σύνορα. . . Δεν είναι καθόλου στην οθωμανική παράδοση αλλά είναι μάλλον ένα μείγμα αρχιτεκτονικής παράδοσης από την Ανατολία, το Ιράν και τη Βόρεια Μεσοποταμία. Το παραδοσιακό μοντέλο, που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή των Βασιλικών Παλατιών στις πρωτεύουσες, όπως η Προύσα, η Αδριανούπολη και η Κωνσταντινούπολη, χρησιμοποιήθηκε ως παράδειγμα στο σχεδιασμό του Παλάτι Ισάκ Πασά. Μπορεί να παρατηρηθεί η δυτική επιρροή στην οθωμανική αρχιτεκτονική κατά τη μετα-κλασική περίοδο . .."Σημαντικά δομικά προβλήματα εντοπίστηκαν κατά την αποκατάσταση του 2004 και δεν επιδιορθώθηκαν πλήρως. Κατά τη διάρκεια μιας μεταγενέστερης αποκατάστασης, προστέθηκε μια νέα στέγη, καθώς και ένα καταφύγιο σε ορισμένα μέρη του ανακτόρου, κατασκευασμένα από ξύλο και γυαλί. Φυσικά, αυτό άλλαξε τον ιστορικό χαρακτήρα του παλατιού. Μια άλλη αποκατάσταση ξεκίνησε το 2011.
Οι επισκέψεις είναι δυνατές έναντι αμοιβής. Οι επισκέπτες μπορούν να δουν τους βραχώδεις τάφους των Ουράρτιων, που ανακαλύφθηκαν το 1830 και λέγονται ότι ήταν από αιώνες πριν, ίσως μεταξύ του 13ου και του 9ου αιώνα π.Χ.
Τμήματα του παλατιού
Το συγκρότημα αποτελείται από τις ακόλουθες ενότητες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλάτια στην Τουρκία Κατηγορία:Οθωμανικά παλάτια Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Τουρκία Κατηγορία:Ενδεικτικός κατάλογος Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Τρεις πίθηκοι
Πλοκή
Μια οικογένεια αναγκάζεται να μετακομίσει, όταν οι μικρές αποτυχίες γίνονται τεράστια ψέματα. Η ταινία αρχίζει με έναν πλούσιο επιχειρηματία, τον Σερβέτ, που είναι υποψήφιος στις επερχόμενες εκλογές, να οδηγεί το αυτοκίνητό του μόνος του, ενώ νυχτάζει και αγωνίζεται να κρατήσει τα μάτια του ανοιχτά. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, χτυπάει και σκοτώνει έναν πεζό στη μέση του δρόμου. Ο Σερβέτ πανικοβάλλεται όταν πλησιάζει ένα άλλο αυτοκίνητο με ένα ζευγάρι και εγκαταλείπει τον τόπο του ατυχήματος.
Ο Εγίπ, ένας άντρας που ζει σε μια παραγκούπολη στη γειτονιά Γεντίκουλε της Κωνσταντινούπολης με τη σύζυγο και τον μοναδικό γιο του, είναι ο οδηγός του Σερβέτ. Ο Εγίπ ξυπνά στη μέση της νύχτας επειδή χτυπάει το κινητό του. Είναι το αφεντικό του, που ζητά από τον Εγίπ να πάει εκεί αμέσως. Ανατριχιάζοντας, ο Σερβέτ εξηγεί τα γεγονότα στον οδηγό του. Το λέει ακόμα ότι, εάν το θανατηφόρο τροχαίο βγει στα ΜΜΕ, θα καταστρέψει την πολιτική του καριέρα, οπότε προτείνει στον Εγίπ να αναλάβει την ευθύνη και να μπει στη φυλακή για σύντομο χρονικό διάστημα σε αντάλλαγμα για μια εφάπαξ πληρωμή κατά την αποφυλάκισή του, ενώ εκείνος θα εξακολουθεί να δίνει τον μισθό του στην οικογένειά του, ώστε να μπορεί να ζει. Ο Εγίπ δέχεται τη συμφωνία.
Αφού περάσει ένα απροσδιόριστο χρονικό διάστημα, φτάνει το καλοκαίρι και ο γιος του Εγίπ, Ισμαήλ, δεν έχει καταφέρει και πάλι να μπει στο κολέγιο. Η μητέρα του, Χατσέρ, που εργάζεται στο τμήμα τροφοδοσίας ενός εργοστασίου, αρχίζει να ανησυχεί για τον γιο της μετά από τα δυσάρεστα γεγονότα και προσπαθεί να τον πείσει να βρει δουλειά. Ο Ισμαήλ προτείνει να οδηγεί το αυτοκίνητο που πηγαινοφέρνει τα παιδιά στο σχολείο, αλλά φυσικά η οικογένεια δεν έχει καθόλου χρήματα για μια τέτοια επιχείρηση. Ο Ισμαήλ ζητά από τη μητέρα του να ζητήσει προκαταβολή από το Σερβέτ χωρίς να συμβουλευτεί τον Εγίπ. Η Χατσέρ συναντά τον Σερβέτ στο γραφείο του μετά τις εκλογές που έχει χάσει και του ζητά τα χρήματα. Αφού φύγει η Χατσέρ από το γραφείο και, ενώ περιμένει ένα λεωφορείο στη στάση, ο Σερβέτ την πείθει να δεχτεί να την πάει εκείνος σπίτι της.
Μετά από κάποιο διάστημα, ο Ισμαήλ σκοπεύει να επισκεφθεί τον πατέρα του. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν ανακαλύπτει ότι η μητέρα του έχει σχέση με τον Σερβέτ. Ο Ισμαήλ δεν αντιδρά καθόλου. Μετά από φυλάκιση εννέα μηνών, ο Εγίπ αποφυλακίζεται. Αντιλαμβάνεται ότι τα πράγματα είναι "λίγο περίεργα" στο σπίτι του. Η Χατσέρ είναι ερωτευμένη με τον Σερβέτ και επιμένει να διατηρεί τη σχέση τους. Ο Σερβέτ διαφωνεί. Το ίδιο βράδυ, καλούν τη Χατσέρ και τον Εγίπ στο αστυνομικό τμήμα, όπου ενημερώνονται ότι ο Σερβέτ έχει δολοφονηθεί. Οι αστυνομικοί τους ανακρίνουν τους δύο και ο Εγίπ ανακαλύπτει ότι η Χατσέρ τον εξαπατούσε. Αρνείται ότι γνώριζε κάτι γι' αυτό. Ο Ισμαήλ ομολογεί στη μητέρα του ότι εκείνος δολοφόνησε τον Σερβέτ. Ο Εγίπ ηρεμεί όταν επισκέπτεται ένα τζαμί. Στη συνέχεια, ο Εγίπ μιλά με έναν πολύ φτωχό άνθρωπο που δουλεύει και κοιμάται σε μια τσαγερία της γειτονιάς. Ο Εγίπ κάνει την ίδια πρόταση στον φτωχό, τον Μπαϊράμ, που είχε κάνει στον ίδιο ο Σερβέτ: να πάρει την ευθύνυ για το έγκλημα που διέπραξε ο γιος του.
Κριτικές
Η ταινία Τρεις πίθηκοι έχει λάβει θετικές κριτικές από κριτικούς. Στον ιστότοπο Rotten Tomatoes, η ταινία έχει βαθμολογία 78%, με βάση 58 κριτικές και με μέση βαθμολογία 6,8 / 10. Η κριτική του ιστότοπου αναφέρει: "Εξερευνώντας τα αποτελέσματα των σχέσεων μιας οικογένειας με έναν ύποπτο πολιτικό, αυτό το αστυνομικό δράμα αποφεύγει τα βίαια ξεσπάσματα, με αποτέλεσμα μια ισχυρή ταινία". Στο Metacritic η ταινία έχει βαθμολογία 73 στα 100, με βάση 14 κριτικές, οι οποίες είναι "γενικά ευνοϊκές κριτικές".
Διακρίσεις
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στον Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών στις 16 Μαΐου 2008, όπου ο Τζεϊλάν κέρδισε, δέκα ημέρες αργότερα, το βραβείο καλύτερου σκηνοθέτη. Η ταινία απέσπασε επίσης το βραβείο Golden Anchor Competition στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Χάιφας, το βραβείο καλύτερων ειδικών εφέ στο φεστιβάλ Golden Orange καθώς και το βραβείο Siyad στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ευρασίας. Στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Cinefan Osian, η ταινία κέρδισε το βραβείο καλύτερου σκηνοθέτη, ενώ στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου "Αδεφλοί Μανάκη" κέρδισε το βραβείο Mosfilm and ειδική μνεία. Ο Τζεϊλάν έλαβε βραβείο για τη σκηνοθεσία του στα βραβεία Asia Pacific, όπου η ταινία ήταν επίσης υποψήφια για βραβείο καλύτερης ταινίας και επιτεύγματος στην κινηματογραφία.
Τέλος, η ταινία προβληθηκε και στο 49ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το πλαίσιο της ενότητας ''Ματιές στα Βαλκάνια. ''
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκόφωνες ταινίες Κατηγορία:Τουρκικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2008
Αδριανή Δράμας
Η Αδριανή είναι μεγάλο ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Αδριανή βρίσκεται στη βορειοανατολική άκρη της πεδιάδας της Δράμας σε υψόμετρο 160 μέτρα ενώ απέχει περίπου 11 χλμ. Α.-ΝΑ. από το κέντρο της πόλης και 28 χλμ. ΝΔ. από το Παρανέστι (έδρα του δήμου). Μέσα από τη βόρεια πλευρά του περνάει η ΕΟ Δράμας - Ξάνθης και βορειότερα (έξω από το χωριό) η σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης ενώ από ανατολικά προς νότια ο χείμαρρος Ξηροπόταμος. Παλιό κεφαλοχώρι, είναι γνωστή για τους αμπελώνες της και την παραγωγή κρασιού. Στα βόρεια και τον λόφο του Αϊ-Γιάννη ή Αγιάννη υπάρχουν λείψανα κάστρου που πιθανολογείται ότι είναι μακεδονικής περιόδου και επέβλεπε τον έλεγχο του περάσματος από την πεδιάδα προς το όρος Φαλακρό.
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Την περίοδο της τουρκοκρατίας ονομαζόταν Εδερνετζίκ και χαρακτηριζόταν ως μικτό χωριό με κατοίκους γηγενείς Έλληνες, Βουλγαρόφωνους και Ρομά. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 178 οικογένειες προσφύγων (788 άτομα). Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα με την ονομασία Εδερνετζίκ το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Τσατάλτζης (σημερινή Χωριστή). Το 1920 με το ΦΕΚ 210Α - 13/09/1920 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1927 με το ΦΕΚ 76Α - 02/05/1927 μετονομάστηκε σε Αδριανή. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Αδριανής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου του Δήμου Παρανεστίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 1.080 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Αδριανής είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 23,080 χμ² (2011).
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Τζιρόλαμο Φρεσκομπάλντι
Παιδί-θαύμα, ο Φρεσκομπάλντι σπούδασε με τον Λ. Λουτσάσκι (Luzzasco Luzzaschi) στη Φερράρα, αλλά επηρεάστηκε από διάφορους συνθέτες, όπως τους Α. Μαγιόνε (Ascanio Mayone), Τ. Τραμπάτσι (Giovanni Maria Trabaci) και Κ. Μέρουλο (Claudio Merulo). Διορίστηκε οργανίστας στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου, διακεκριμένη θέση που διατήρησε από το 1608 μέχρι το 1628 και, πάλι, από το 1634 μέχρι τον θάνατό του. Οι τυπωμένες συλλογές του Φρεσκομπάλντι περιέχουν μερικές από τις σημαντικότερες μουσικές του 17ου αιώνα. Το έργο του επηρέασε μεγάλα ονόματα της έντεχνης δυτικής μουσικής, όπως τους Φρόμπεργκερ, Πέρσελ και Μπαχ. Κομμάτια από τη διασημότερη συλλογή του για το εκκλησιαστικό όργανο, Fiori musicali (1635), χρησιμοποιήθηκαν ως πρότυπα αυστηρής αντίστιξης, ακόμη και μέχρι τον 19ο αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Φρεσκομπάλντι γεννήθηκε στη Φερράρα το 1583. Ο πατέρας του, Φιλίπο, ανήκε στην ανώτερη τάξη και ήταν, ενδεχομένως, οργανίστας αφού τόσο ο Τζιρόλαμο όσο και ο ετεροθαλής αδελφός του, Τσέζαρε, έγιναν οργανιστές. Πάντως, δεν υπάρχει κάποια ένδειξη ότι το επώνυμο Φρεσκομπάλντι της Φερράρα σχετίζεται με την ομώνυμη οικογένεια της Φλωρεντίας. Ο Τζιρόλαμο σπούδασε με τον Λουτσάσκι, συνθέτη μαδριγαλίων και οργανίστα στην Αυλή του δούκα Αλφόνσου Β’. Αν και η μουσική τού Λουτσάσκι για πληκτροφόρα είναι σχετικά άγνωστη σήμερα (μεγάλο μέρος της έχει χαθεί), σύγχρονες απόψεις υποδηλώνουν ότι, ήταν χαρισματικός συνθέτης και ερμηνευτής, ένας από τους λίγους που μπορούσαν να εκτελέσουν και να συνθέσουν για το περίφημο αρχιτσέμπαλο του Βιτσεντίνο (Nicola Vicentino). Ο Φρεσκομπάλντι περιγράφεται ως παιδί-θαύμα που έπαιζε διάφορα όργανα σε διάφορες, μεγάλες πόλεις της Ιταλίας. Γρήγορα κέρδισε την προβολή, ως εκτελεστής, και την υποστήριξη σημαντικών ευγενών, πατρόνων της μουσικής. Οι συνθέτες που επισκέφθηκαν τη Φερράρα, κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου περιλαμβάνουν εξαιρετικούς συνθέτες και δασκάλους, όπως τους Μοντεβέρντι, Ντόουλαντ, ντι Λάσο, Μέρουλο και Τζεζουάλντο.
Ελισάβετ του Τσέλιε
Η Ελισάβετ, γερμ. Elisabet von Celje (1441 - 1455) από τον Οίκο του Τσέλιε, ήταν κόρη του κόμη του Τσέλιε (στη Σλοβενία) και με τον γάμο της έγινε η πρώτη σύζυγος του Ματθία Κορβίνου Oυνιάδη, του μετέπειτα βασιλιά της Ουγγαρίας.
Τζιρόλαμο Φρεσκομπάλντι
Βιογραφικά στοιχεία
Στα 20 χρόνια του, περίπου, ο Φρεσκομπάλντι εγκατέλειψε τη γενέτειρα πόλη του και πήγε στη Ρώμη. Αναφορές τοποθετούν τον συνθέτη εκεί, ήδη από το 1604, αλλά η παρουσία του μπορεί να επιβεβαιωθεί μόνο από το 1607 και έπειτα. Ήταν ο οργανίστας της Εκκλησίας Σάντα Μαρία στο Τραστέβερε, καταγεγραμμένος ως «Girolamo Organista», από τον Ιανουάριο μέχρι τον Μάιο αυτού του έτους. Εργάστηκε επίσης για τον καρδινάλιο Γ. Μπεντιβόλιο (Guido Bentivoglio), και τον συνόδευσε σε ταξίδι στη Φλάνδρα, όπου ο Μπεντιβόλιο είχε γίνει παπικός αντιπρόσωπος (nuncio) της Αυλής. Το ίδιο έτος, ανέλαβε ρόλο οργανίστα στον καθεδρικό ναό του Σεν Ρομπό στην πόλη Μαλίν. Ήταν το μοναδικό ταξίδι τού Φρεσκομπάλντι εκτός Ιταλίας. Αν και η Αυλή των Βρυξελλών ήταν από τα σημαντικότερα μουσικά κέντρα στην Ευρώπη, τότε, δεν υπάρχουν στοιχεία για την επιρροή του Π. Κορνέτ (Peeter Cornet) ή του Π. Φίλιπς (Peter Philips) στον Φρεσκομπάλντι. Με βάση τον πρόλογο του Φρεσκομπάλντι στην πρώτη έκδοση του τόμου των μαδριγαλίων (1608), ο συνθέτης επισκέφθηκε και την Αμβέρσα, όπου ντόπιοι μουσικοί εντυπωσιασμένοι από τη μουσική του, τον έπεισαν να δημοσιεύσει τουλάχιστον κάποιο μέρος της.
Ελισάβετ του Τσέλιε
Βιογραφία
Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Ούλριχ Β΄ κόμη του Τσέλιε και της Αικατερίνης Μπράνκοβιτς, κόρης του Γεωργίου δεσπότη της Σερβίας. Ο πατέρας της ήταν πρίγκιπας υποτελής της Γερμανίας, με εκτεταμένους τομείς τόσο στη Γερμανική επικράτεια όσο και στο βασίλειο της Ουγγαρίας, με επίκεντρο την Κάτω Στυρία, την Καρνιόλη και τη Σλαβονία. Η μητέρα της ήταν η αδελφή της Mάρας Μπράνκοβιτς (αγαπημένης συζύγου του Μουράτ Β΄ σουλτάνου των Οθωμανών), του Λάζαρ Μπράνκοβιτς (συζύγου της Ελένης Παλαιολογίνας) και κόρη της Ειρήνης Καντακουζηνής.