cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ΟΕ Σάντα Κολόμα
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1986 και από το 1999 μέχρι την περίοδο 2007-2008 έπαιζε στη δεύτερη κατηγορία ποδοσφαίρου τής Ανδόρρας, τη Σεγκόνα Ντιβιζιό.
Αμέσως την επόμενη χρονιά 2008 προβιβάζεται ως πρωταθλήτρια στην πρώτη κατηγορία, την Πριμέρα Ντιβιζιό και ήδη την περίοδο 2009/10 θα τερματίσει δεύτερη, την καλύτερή της θέση ως τώρα. Αυτή η θέση θα της επιτρέψει να πάρει μέρος για πρώτη φορά την περίοδο 2010/11 σε ευρωπαϊκή διοργάνωση στον πρώτο προκριματικό γύρο της ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ, όπου θα ηττηθεί δύο φορές (0:3 και 0:2) από την ΦΚ Μόγκρεν Μπούντβα του Μαυροβουνίου.
Το 2010 έφτασε κοντά στην κατάκτηση του κυπέλλου Ανδόρρας, το (Κόπα Κονστιτουθιό), αλλά έχασε στον τελικό από την Ουνιό Εσπορτίβα Σαν Τζουλιά με 1:0. Από την ίδια ομάδα θα αποκλειστεί και στον τελικό του 2011 με σκορ 3:1
Αντιπαλότητες
Η τοπική αντίπαλος της ομάδας ΟΕ Σάντα Κολόμα είναι η ΦΚ Σάντα Κολόμα. Η αντιπαλότητα μεταξύ των δύο ομάδων έχει αυξηθεί από την περίοδο 2009/10, όταν και οι εν λόγω ομάδες άρχισαν να συναγωνίζονταν πλέον, με σκοπό την κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Ναυμαχία της Τενέδου (1822)
Η Ναυμαχία της Τενέδου ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του 21.
Η εξέλιξη των γεγονότων
Μετά την Ναυμαχία των Σπετσών στις 8 του Σεπτέμβρη του 1822 η τουρκική αρμάδα βρήκε καταφύγιο στη Σούδα της Κρήτης. Στις 8 του Οκτώβρη η αρμάδα έβαλε πλώρη για τα Στενά και στις 16 του Οκτώβρη αγκυροβόλησε ανοιχτά της Τενέδου. Οι Ψαριανοί αποφάσισαν να επαναλάβουν το κατόρθωμα της Χίου. Στείλανε 2 πυρπολικά: το ένα το κυβερνούσε ο Γεώργιος Βρατσάνος και το δεύτερο ο Κωνσταντίνος Κανάρης. Τα πυρπολικά φέραν τουρκική σημαία, τα πληρώματα φορούσαν τουρκικές φορεσιές. Δυο άλλα ψαριανά πλοία παρίσταναν ότι τα κυνηγούσαν. Με αυτό το τέχνασμα τα πυρπολικά βρέθηκαν στο αγκυροβόλιο του τουρκικού στόλου έξω από το λιμάνι της Τενέδου. Την νύχτα, 28 του Οκτώβρη του 1822 ο Κανάρης επιτέθηκε στην υποναυαρχίδα του τουρκικού στόλου, καθώς η ναυαρχίδα κατόρθωσε να μπει στα Στενά. Ο Κανάρης κατάφερε να κάψει την υποναυαρχίδα. Ήταν το δεύτερο κατόρθωμα του. Από τα 800 άτομα του πληρώματος της τουρκικής υποναυαρχίδας ελάχιστοι σώθηκαν. Ο Βρατσάνος απέτυχε. Αλλά ο πανικός πού ξέσπασε στην αρμάδα είχε ως αποτέλεσμα πολλά τουρκικά πλοία, στην προσπάθεια τους να κρυφτούν στα Στενά, να πέσουν σε ξέρες.
Πηγές
Τενεδου Κατηγορία:Τένεδος
Επαρχία Κερασούντας
Η επαρχία Κερασούντας (επαρχία Γκιρεσούν) είναι επαρχία της βόρειας Τουρκίας στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Βρίσκεται ανάμεσα στις επαρχίες Ορντού και Τραπεζούντας. Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 6.934 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 523.819  σύμφωνα με εκτίμηση το 2007. Πρωτεύουσα της είναι η Κερασούντα, με πληθυσμό 90.000 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κερασούντας
Εκλογική περιφέρεια Λάρισας
Η εκλογική περιφέρεια Λάρισας είναι η μεγαλύτερη από τις τέσσερις της μείζονος εκλογικής περιφέρειας Θεσσαλίας. Διαιρείται σε επτά δήμους σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης (Λαρισαίων, Τυρνάβου, Φαρσάλων, Ελασσόνας, Αγιάς, Τεμπών και Κιλελέρ). Από το 1974 έως σήμερα εκλέγει σταθερά 8 βουλευτές.
Βουλευτικές εκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από τη μεταπολίτευση και μετά στην εκλογική περιφέρεια Λάρισας. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση.
Ευρωεκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1981 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Λάρισας. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια.
Παραπομπές
Λαρισας
Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ορμήδειας
Ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ορμήδειας (ή η Ορμήδεια FC) είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την Ορμήδεια της επαρχίας Λάρνακας. Ιδρύθηκε το 2006. Τα χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το πράσινο. Ως έδρα χρησιμοποιεί το Κοινοτικό Στάδιο Ορμήδειας.Η Ορμηδεια FC είναι μια από τις πολύ λίγες ομάδες που δεν έχουν διαβαθμιστει πότε στην ιστορία τους σε πιο χαμηλη κατηγορία από την Γ' κατηγορία  ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου  (από την σεζον που πρωβιβαστικαν απο την Δ κατηγορια της κυπρου ή την Επιλεκτη Κατηγορια ΣΤΟΚ και έπειτα ).
Ιστορία
Μετά την ίδρυση της η ομάδα εντάχθηκε στην Επαρχιακή Ποδοσφαιρική Ένωση Λάρνακας (ΕΠΕΛ). Το 2009 συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Ένταξης 2009 μέσα από το οποίο καθορίζονταν οι τρεις ομάδες που θα εντάσσονταν στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου και θα συμμετείχαν στη Δ΄ κατηγορία. Η Ορμήδεια FC ήταν μια από τρεις ομάδες που προβιβάστηκαν.
Πορεία στις διοργανώσεις της ΚΟΠ
Την πρώτη περίοδο στη Δ΄ κατηγορία η Ορμήδεια FC τερμάτισε στην έκτη θέση. Την επόμενη περίοδο κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα και να προβιβαστεί στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2011-12 τερμάτισε στη 11η θέση του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας, την περίοδο 2012-13 στην ένατη θέση και την περίοδο 2013-14 στην έκτη θέση.
Την περίοδο 2014-15 τερμάτισε στη 13η θέση. Παρόλο που σύμφωνα με την προκήρυξη η θέση αυτή οδηγούσε σε υποβιβασμό, ωστόσο μετά το τέλος της περιόδου αποφασίστηκε η αύξηση των ομάδων της Α΄ κατηγορίας από 12 σε 14 με ταυτόχρονη αναδιοργάνωση της Β΄ και Γ΄ κατηγορίας και έτσι ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ορμήδειας παρέμεινε στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2015-16 τερμάτισε στη δωδέκατη θέση του πρωταθλήματος. Στην ίδια θέση τερμάτισε και την περίοδο 2016-17.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λάρνακας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών)
Λαγούτα Ηρακλείου
Η Λαγούτα είναι χωριό της Κοινότητας Σκινιά του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 50 κατοίκους. Απέχει 48 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο και 18 χιλιόμετρα από το Αρκαλοχώρι. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 250 μέτρα στις πλαγιές του λόφου Παπούρα, ανάμεσα στους ποταμούς Αναποδιάρη και Ινιώτη. Η οικονομία του χωριού είναι αγροτική, με κύρια προϊόντα το ελαιόλαδο, τα αμπελουργικά και τα κηπευτικά. Στο παρελθόν καλλιεργούνταν κίτρα. Το όνομα μάλλον πιθανόν προέρχεται από το μουσικό όργανο λαούτο.
Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη γραπτή μνεία στη Λαγούτα γίνεται σε συμβόλαιο του 1271, όπου αναφέρεται ως Lauta. Αναφέρεται επίσης σε συμβόλαιο γραμμένο στα ελληνικά το 1373 ως Λαβούτα και σε έγγραφο του 1374 του δουκικού αρχείου ως Lauta. Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 το αναφέρει ως Laguta στην επαρχία Μπελβεντέρε ή Ρίζου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Lagura με 107 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Βασιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως Laguta, ενώ στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται με το ίδιο όνομα και είχε 12 χαράτσια.
Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, είχε μουσουλμανικό πληθυσμό, με 14 οικογένειες. Στην απογραφή του 1881, η Λαγούτα είχε αμιγώς μουσουλμανικό πληθυσμό, με 150 κατοίκους, και υπαγόταν στον δήμο Σκινιά. Στην απογραφή του 1900 ανήκε στον ίδιο δήμο και είχε 18 κατοίκους. Το 1920 υπαγόταν στον αγροτικό δήμο Σκινιά. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σκινιά.
Σημεία ενδιαφέροντος
Στην είσοδο του οικισμού βρίσκεται το άλσος Λαγούτας (από το 1968). Είναι το μεγαλύτερο άλσος του δήμου Μινώας Πεδιάδας, με έκταση περίπου 80 στρεμμάτων. Στο χώρο του άλσους, το οποίο περιλαμβάνει πεύκα υπάρχουν τραπέζια και παιδική χαρά. Στην κορυφή του άλσους βρίσκεται το κτίριο του πρώην δημοτικού σχολείου Λαγούτας, το οποίο πλέον στεγάζει τον πολιτιστικό σύλλογο. Επίσης, κοντά στο βορειοανατολικό άκρο του οικισμού λειτουργεί το μικρό λαογραφικό μουσείο Λαγούτας. Στον οικισμό βρίσκεται η εκκλησία του Τιμίου Σταυρού.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Αρκαλοχωρίου Κατηγορία:Δήμος Μινώα Πεδιάδας
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γκάνας
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γκάνας (αγγλικά: Ghana Football Association, GFA) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στην Γκάνα. Εδρεύει στο Κουμάσι. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά και επαγγελματικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Γκάνας.
Ιστορία
Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1920 ως Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Χρυσής Ακτής (Gold Coast Football Association). Το 1957 συστάθηκε η Ερασιτεχνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γκάνας (Ghana Amateur Football Association) η οποία προσχώρησε στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) το 1958 και στην Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF) το 1960. Μετέπειτα ο οργανισμός μετονομάστηκε σε Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γκάνας (Ghana Football Association). Το 2018 ο οργανισμός ανέστειλε τη λειτουργία του εν μέσω σκανδάλου διαφθοράς.
Χάλκινος Ταύρος (Βρετανικό Μουσείο, αρ. ME 116740)
Ο χάλκινος ταύρος που φιλοξενείται στο Βρετανικό Μουσείο είναι αρχαιολογικό εύρημα του πολιτισμού των Σουμερίων.
Ιστορικό του ευρήματος
Βρέθηκε μαζί με άλλα στην βάση θεμελίων στο Τελ-αλ-Ουμπαϊντ, κοντά στην αρχαία πόλη του Ουρ στο σημερινό νότιο Ιράκ. Την διεύθυνση των ανασκαφών που έγιναν από κοινού μεταξύ του Βρετανικού Μουσείου και του Πανεπιστημίου της Πενσιλβανίας είχε ο Λέοναρντ Γούλι. Τα θεμέλια που σκέπαζαν το γλυπτό και ήταν κατασκευασμένα από πήλινα τούβλα, ανήκαν σε ιερό ναό της θεάς των λιβαδιών Νινχουρσάγκ. Είχαν καταρρεύσει στην αρχαιότητα και καταπλάκωσαν τον χάλκινο ταύρο, που έμεινε εκεί μέχρι την ανακάλυψή του. Ο Γούλι ανακάλυψε και άλλα παρόμοια τέχνεργα, ο ταύρος ετούτος όμως είναι το μοναδικό που αποκαταστάθηκε πλήρως.
Πηγές
Κατηγορία:Έργα γλυπτικής Κατηγορία:Εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο Κατηγορία:Τέχνη των Σουμερίων
Τζέι Ράιτ Φόρεστερ
Ο Τζέι Ράιτ Φόρεστερ (Jay Wright Forrester, 14 Ιουλίου 1918 – 16 Νοεμβρίου 2016) ήταν πρωτοπόρος Αμερικανός μηχανικός υπολογιστών, εφευρέτης και επιστήμονας συστημάτων. Είναι γνωστός ως εφευρέτης της μνήμης RAM των υπολογιστών. Για την ακρίβεια, υπήρξε ένας από τους εφευρέτες της μαγνητικής μνήμης πυρήνα, που ήταν η κυρίαρχη μορφή της μνήμης RAM κατά την πρώτη και διαμορφωτική περίοδο της αναπτύξεως των ψηφιακών υπολογιστών (από το 1955 έως το 1975). Η επινόηση αυτή απετέλεσε μέρος μιας οικογένειας συσχετιζόμενων τεχνολογιών, που γεφύρωσε τότε το χάσμα ανάμεσα στις λυχνίες κενού και στους ημιαγωγούς, εκμεταλλευόμενη τις μαγνητικές ιδιότητες διάφορων υλικών για τη δημιουργία διακοπτών και ενισχυτών ηλεκτρικών σημάτων.
Ο Φόρεστερ γεννήθηκε σε ένα αγρόκτημα (ράντσο) κοντά στο χωριό Ανσέλμο της κεντρικής Νεμπράσκα. Εκεί ''«το πρώιμο ενδιαφέρον του για τον ηλεκτρισμό προέκυψε ίσως από το γεγονός ότι το ράντσο δεν είχε ηλεκτροδότηση. Ως μαθητής γυμνασίου, κατασκεύασε ένα αιολικό ηλεκτρικό σύστημα των 12 βολτ με παλιά ανταλλακτικά αυτοκινήτων, που έδωσε στο ράντσο την πρώτη του ηλεκτρική ενέργεια.»'' Ο νεαρός πήρε πτυχίο ηλεκτρολόγου μηχανικού το 1939 από το Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης (παίρνοντας «μάστερ» το 1945, ενώ δεν πήρε ποτέ διδακτορικό), όπου πέρασε ολόκληρη τη σταδιοδρομία του. Πέθανε στο Κόνκορντ (Μασαχουσέτη) σε ηλικία 98 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες Κατηγορία:Ηλεκτρολόγοι μηχανικοί
Σιδηροδρομικό κανόνι
thumb|300px|right|Γαλλικό κανόνι 320 mm σε σιδηροτροχιά Τα σιδηροδρομικά κανόνια ήταν βαρέα οπλικά συστήματα του πυροβολικού που φέρονταν αρχικά πάνω σε ειδικά διασκευασμένα σιδηροδρομικά οχήματα (βαγόνια), ενώ αργότερα αποτελούσαν ιδία κατασκευή, προκειμένου να κινούνται πάνω σε σιδηροτροχιές. Πολλές χώρες κατασκεύασαν πυροβόλα τέτοιου τύπου, αλλά τα πιο γνωστά είναι τα γερμανικά της κατασκευαστικής εταιρείας Κρουπ, που χρησιμοποιήθηκαν στον Πρώτο και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Μερικά από αυτά ήταν τόσο μεγάλα, που απαιτούσαν δύο παράλληλα συστήματα σιδηροτροχιών, προκειμένου να αντέχουν το βάρος του πυροβόλου όπλου. Τα πυροβόλα μικρότερου μεγέθους ήταν συχνά τμήμα ενός θωρακισμένου τρένου.
19ος αιώνας
Στη Γαλλία χρησιμοποιήθηκαν, επίσης αυτοσχέδια, σιδηροδρομικά πυροβόλα όπλα κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Παρισιού το 1870. Στη Μεγάλη Βρετανία χρησιμοποιήθηκαν πυροβόλα όπλα διαμετρήματος έξι ιντσών σε βαγόνια σιδηροδρόμου κατά τη διάρκεια του πρώτου πολέμου των Μπόερ στην Πρετόρια της Νότιας Αφρικής. Άλλοι προκάτοχοι της ιδέας θεωρούνται ο Γάλλος αντισυνταγματάρχης Πενιέ (Peigné), που λέγεται ότι σχεδίασε ένα σιδηροδρομικό πυροβόλο όπλο το 1883, και ο διοικητής Μουζέν (Mougin), που λέγεται ότι τοποθέτησε πυροβόλο όπλο σε βαγόνι τρένου το 1870.
Η γαλλική κατασκευαστική εταιρεία πολεμικού υλικού Σνάιντερ (σήμερα Schneider Electric) κατασκεύασε διάφορα πρότυπα προς το τέλος της δεκαετίας του 1880 και παρήγαγε ένα πυροβόλο όπλο 120 χιλιοστών, προοριζόμενο για την υπεράσπιση των ακτών, ενώ έκανε εξαγωγή μερικών τεμαχίων του στη Δανία, τη δεκαετία του 1890. Έκανε επίσης εξαγωγή ενός τεμαχίου 200 χιλ. στο Περού το 1910.
Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος
Με την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου οι Γάλλοι βρέθηκαν χωρίς βαρύ πυροβολικό. Αρχικά έκαναν μεταφορά μεγάλου αριθμού των υπαρχόντων κανονιών, που ήταν κατασκευασμένα για την υπεράσπιση των ακτών και του ναυτικού προς το μέτωπο, αλλά αυτά δεν εξυπηρετούσαν τις ιδιαίτερες εδαφικές ανάγκες του πόλεμου των χαρακωμάτων. Σύντομα εμφανίστηκαν τα πρώτα σιδηροδρομικά κανόνια, που αμέσως έγιναν αναπόσπαστο μέρος των πολεμικών πράξεων. Μέχρι το 1916 και οι δύο πλευρές είχαν εξοπλιστεί με βαρέα σιδηροδρομικά κανόνια.
Η αμερικάνικη κατασκευαστική εταιρεία ατμομηχανών (η μεγαλύτερη στον κόσμο) Μπάλντουϊν Λοκομότιβ Γουέρκς Baldwin Locomotive Works κατασκεύασε πέντε τρένα για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ τον Απρίλιο/Μάιο του 1918. Τα τρένα αυτά είχαν το καθένα από ένα ναυτικό κανόνι 356 χιλ. προσαρμοσμένο σε τέσσερα βαγόνια με έξι τροχούς ανά βαγόνι. Τα τρένα αυτά έφτασαν τον Αύγουστο στο Σαιν-Ναζαίρ και πυροδοτήθηκαν συνολικά 782 φορές μέσα σε 25 μέρες στο δυτικό μέτωπο, με βεληνεκές που κυμαινόταν από 27 μέχρι 36 χιλιόμετρα. Ένα από αυτά εκτίθεται σήμερα μπροστά στο πολεμικό μουσείο του Ναυπηγείου της Ουάσιγκτον.
Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
Στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο χρησιμοποιήθηκαν για τελευταία φορά κανόνια αυτού του τύπου, όπως το γερμανικής κατασκευής Schwerer Gustav (γερμ. Σβέρερ Γκούσταβ, ο χοντρός Γουστάβος), ένα πυροβόλο όπλο 800 χιλστ., το βαρύτερο πυροβόλο που έλαβε ποτέ μέρος σε πόλεμο.
Μειονεκτήματα όπλου
Αν και ο σκοπός της δημιουργίας τέτοιου οπλικού συστήματος είχε πετύχει μερικώς, δηλαδή η ευκολότερη μεταφορά βαρέων πυροβόλων, παρά ταύτα παρουσιάστηκαν πολλές αδυναμίες και μειονεκτήματα σημαντικότερα των οποίων ήταν: Παράλληλα με τα παραπάνω, η γρήγορη εξέλιξη της αεροπορίας τερμάτισε τελικά τη χρήση αυτών των σιδηροδρομικών κανονιών, αφού γίνονταν εύκολος και ανυπεράσπιστος στόχος στην από αέρος προσβολή τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πυροβόλα
Πισσί
μικρογραφία|Αρσενικό πισσί (Bothus podas) με τα χαρακτηριστικά σχεδόν τηλεσκοπικά μάτια που βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση μεταξύ τους, Νήσος Φούρνοι Το πισσί ή αλλιώς χωματίδα με επιστημονική ονομασία Bothus podas Delaroche, 1809 είναι είδος ψαριού που ανήκει στην οικογένεια των Βοθιδών (Bothidae) της τάξης των Pleuronectiformes.
Κατανομή-Ενδιαίτημα
Είναι είδος ευρέως διαδεδομένο σε όλη τη Μεσόγειο, καθώς και στον ανατολικό Ατλαντικό Ωκεανό μεταξύ του στενού του Γιβραλτάρ και της Αγκόλας. Απαντά σε αμμώδεις και λασπώδεις βυθούς μεταξύ 2 έως 400 μ. βάθος και συναντάται συχνά σε ρηχά νερά.
Περιγραφή
Έχει την τυπική πεπλατυσμένη εμφάνιση του πλατύψαρου με τους δύο οφθαλμούς στην αριστερή πλευρά του σώματος, η οποία είναι πολύ πλατιά. Η πλευρική γραμμή φέρει 75-91 λέπια και στο πρόσθιο τμήμα της, πάνω από τα πλευρικά πτερύγια, εμφανίζει διπλή καμπύλη. Χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι η απόσταση μεταξύ των οφθαλμών, όπου στα θηλυκά και στα ανώριμα άτομα είναι σχεδόν ίση με τη διάμετρο του οφθαλμού, ενώ στα αρσενικά αρκετά μεγαλύτερη από τη διάμετρο του οφθαλμού. Το στόμα είναι μικρό με μικρά δόντια τοποθετημένα σε περισσότερες σειρές και φέρεται από ένα κοντό προεξέχον ρύγχος, όπου η κάτω γνάθος είναι μακρύτερη από την άνω γνάθο. Επίσης, εκτός από τον φυλετικό διμορφισμό στην μεγαλύτερη απόσταση των οφθαλμών, τα αρσενικά φέρουν αγκαθωτό φυμάτιο στην άκρη του ρύγχους και μία ή δύο μικρότερες άκανθες μπροστά από τους οφθαλμούς. Ο χρωματισμός είναι μιμητικός, εξαρτάται από τον βυθό στον οποίο βρίσκεται το ψάρι. Ειδικότερα, πολυάριθμες ανοιχτόχρωμες (λευκές, κίτρινες, πορτοκαλί, κυανές) και σκούρες (μαύρες, καφέ), συχνά στρογγυλεμένες και καλά καθορισμένες κηλίδες είναι διάσπαρτες σε καφέ φόντο. Το μέγιστο μέγεθος είναι 45 εκ., αλλά συνήθως το μήκος δεν ξεπερνά τα 20 εκ. Η ηλικία μπορεί να φτάσει μέχρι έξι έτη.
Βιολογία
Τρέφεται με βενθικά μικρά ψάρια και ασπόνδυλα. Η αναπαραγωγή γίνεται μεταξύ Μαΐου και Αυγούστου. Τα αυγά και οι προνύμφες είναι πελαγικά. Ο δεξιός οφθαλμός μεταναστεύει σε μέγεθος περίπου 3 εκ., όταν η προνύμφη έχει κόκκινες κηλίδες στη βάση των ραχιαίων και εδρικών πτερυγίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Αλάτι και Πιπέρι
Το «Αλάτι και Πιπέρι» ήταν εκπομπή του Φρέντυ Γερμανού τη δεκαετία του 1970 και φέρεται πως αποτέλεσε σταθμό για τα ελληνικά τηλεοπτικά δρώμενα. Ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1969 και κόπηκε τον Οκτώβριο του 1975 όταν οι στρατιωτικοι διοικητές της ΥΕΝΕΔ αρνήθηκαν να μεταδώσουν συνέντευξη με την ηθοποιό και πολιτικό Μελίνα Μερκούρη. Προηγήθηκε μία άλλη εκπομπή του δημοσιογράφου, ένα τηλεοπτικό μαγκαζίνο με τίτλο Καλειδοσκόπιο. Το «Αλάτι και πιπέρι» μεταδιδόταν από τον τηλεοπτικό σταθμό της ΥΕΝΕΔ κατά τις απογευματινές ώρες πριν το δελτίο ειδήσεων των 21:00. Η εκπομπή ήταν ποικίλου περιεχομένου. Προσκεκλημένοι της ήταν συνήθως γνωστοί ηθοποιοί, τραγουδιστές, ζογκλέρ, φιναλίστ καλλιστείων κ.α. από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Αναφέρεται πως ήταν η μεγάλη επιτυχία του Φρέντυ Γερμανού και ότι επί έξι χρόνια σχεδόν η εκπομπή αποτελούσε πόλο έλξης για το ελληνικό τηλεοπτικό κοινό. Η εκπομπή κόπηκε με κυβερνητική απόφαση, όταν άρχισε να δίνει χώρο έκφρασης σε προσωπικότητες όπως ο Μίκης Θεοδωράκης και η Μελίνα Μερκούρη.
Στο σχετικό άρθρο της εφ. Το Βήμα αναφέρεται πως στο δυναμικό της δημιουργικής ομάδας της εκπομπής συμμετείχε ο σκιτσογράφος ΚΥΡ, ενώ αναφέρεται, επίσης, πως στα στούντιο της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού φιλοξενήθηκε ο Τζον Λένον και η Γιόκο Όνο, κάτω από κωμικοτραγικές περιστάσεις προχειρότητας. Ανάμεσα στις σημαντικές προσωπικότητες της τέχνης που φιλοξενήθηκαν στην εκπομπή περιλαβάνεται και η Τζίντζερ Ρότζερς Οι ταινίες των εκπομπών του επαναγράφηκαν. Ό,τι περισώθηκε, βρίσκεται στο προσωπικό αρχείο του δημοσιογράφου, στην κατοχή σήμερα της συζύγου και της κόρης του. Πλάνα από τις εκπομπές του και αρχειακό υλικό από την εκπομπή στην οποία φιλοξένησε τον Ζυλ Ντασέν και τη Μελίνα Μερκούρη υπάρχουν στο οπτικοακουστικό αρχείο της ΕΡΤ, για την εκπομπή Νυκτερινός Επισκέπτης του Άρη Σκιαδόπουλου.
Σημειώσεις - παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές εκπομπές Κατηγορία:Ελληνικές ψυχαγωγικές τηλεοπτικές εκπομπές
Ντοσιτέι Ομπράντοβιτς
Βιογραφία
Από το μοναστήρι στάλθηκε για λίγο διάστημα στο Κάρλοβατς σαν ιερέας. Έπειτα από τρία χρόνια μοναστικής ζωής εγκαταλείπει το μοναστήρι και φεύγει στην Ευρώπη για να συνεχίσει τις σπουδές του. Πηγαίνει αρχικά στην Σμύρνη όπου σπούδασε για τρία χρόνια στην θεολογική σχολή του Ιερόθεου Δενδρινού, έπειτα πηγαίνει στην Κέρκυρα όπου έμαθε ελληνικά. Μετά πηγαινει στην Δαλματία στο Κνιν ως δάσκαλος σε σχολείο και στη συνέχεια στο Ζαντάρ και την Τεργέστη. Από την Τεργέστη πήγε στη Βιέννη όπου και πέρασε έξι χρόνια στην εκμάθηση της γερμανικής γλώσσας και του πολιτισμού. Ως καθηγητής ξένων γλωσσών πηγαίνει από τη Βιέννη στο Κάρλοβατς και τη Μολδαβία. Γράφτηκε στην φιλοσοφική σχολή του Χάλε όπου άφησε το ράσο και τη μοναστική ζωή, μετά το Χάλε συνέχισε τις φιλοσοφικές σπουδές στο Λέιπζιγκ. Το 1783 έκδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα το "Живот и прикљученија" (Η ζωή και οι περιπέτειες). Έπειτα ταξίδεψε πάλι στο Παρίσι,το Λονδίνο και τη Ρωσία.
Η πρώτη σερβική εξέγερση τον βρήκε στην Τεργέστη. Ήταν από την αρχή στην υπηρεσία των Σέρβων ανταρτών και ξεκίνησε να μαζεύει δωρεές υπέρ της επανάστασης. Όπως και οι περισσότεροι φωτισμένοι και πιο μορφωμένοι Σέρβοι της εποχής του, έγινε ο πρώτος Σέρβος υπουργός Παιδείας, και ήταν προσωπικός γραμματέας και σύμβουλος του Καραγιώργη.
Πέθανε το 1811 στο Βελιγράδι και θάφτηκε μπροστά από τον καθεδρικό ναό του Βελιγραδίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι ιεράρχες Κατηγορία:Σέρβοι λογοτέχνες Κατηγορία:Σέρβοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Υπουργοί παιδείας της Σερβίας Κατηγορία:Μέλη του διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων Κατηγορία:Σέρβοι δοκιμιογράφοι
Μαργαρίτα του Μπεάρν
Η Μαργαρίτα του Μπεάρν ή της Μονκάδα, γαλλ.: Margaret de Béarn ή Marguerite of Montcada (π. 1245–1250 - π. 1319) ήταν υποτελής στα βουνά των Πυρηναίων και στο νοτιοδυτικό τμήμα της σημερινής Γαλλίας. Κυβέρνησε ως υποκόμισσα του Μπεάρν, μετά τον πατέρα της, από το 1290, και ως κόμισσα του Μπιγκόρ, μετά την αδελφή της, από το 1310, σε συγκυβέρνηση με τον σύζυγό της και τους γιους της.
Καταγωγή
Η Μαργαρίτα καταγόταν από ευγενή οικογένεια. Ήταν η δευτερότοκη κόρη του Γκαστόν Ζ΄ υποκόμη του Μπεάρν (1225 - 1290) και της κόμισσας του Μπιγκόρ, Mάρτας υποκόμισσας του Μαρσάν, η οποία με τη σειρά της ήταν κόρη του Μπόζον του Mαρσάν, κόμη του Μπιγκόρ και της συζύγου του Πετρονίλας κόμισσας του Μπιγκόρ. Ο πατέρας της, Γκαστόν Ζ' του Μπεάρν, ήταν γιος του Γουλιέλμου Β', υποκόμη του Μπεάρν, και της συζύγου του, Γκαρσέντας, κόρης του Αλφόνσου Β' της Προβηγκίας και της Γκαρσέντας του Φορκαλκιέ.
Ο γάμος της
Το συμβόλαιο γάμου της Mαργαρίτας κανονίστηκε, όταν ήταν μόλις επτά ετών. Υπεγράφη στο Λαιράκ της Γαλλίας τον Οκτώβριο του 1252, και έγραφε ότι η Μαργαρίτα είχε σκοπό να παντρευτεί τον Ρογήρο-Βερνάρδο Γ΄ κόμη του Φουά, αλλά ο γάμος πραγματοποιήθηκε μόλις δεκαπέντε χρόνια αργότερα, το 1267.
μικρογραφία|200εσ|Το νέο οικόσημο Φουά-Μπεάρν του Ρογήρου-Βερνάρδου που έδειχνε τους Οίκους που ενώθηκαν με τον γάμο του με τη Mαργαρίτα. Τα λωρίδες αντιπροσωπεύουν τον Οίκο του Φουά, οι αγελάδες είναι του Οίκου του Μπεάρν.
Η ένωση ήταν πολιτικά επωφελής, καθώς δημιούργησε μία ισχυρή συμμαχία μεταξύ του Οίκου του Μπεάρν και των κομήτων του Φουά. Από αυτόν τον γάμο, η Μαργαρίτα απέκτησε πέντε παιδιά.
Επαρχία Τραπεζούντας
Η επαρχία Τραπεζούντας (τουρκικά: Trabzon ili) είναι επαρχία της βόρειας Τουρκίας στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας. Βρίσκεται ανάμεσα στις επαρχίες Κερασούντας και Ριζούντας. Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 6.685 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 1.061.055 σύμφωνα με εκτίμηση το 2007. Πρωτεύουσα της είναι η Τραπεζούντα, με πληθυσμό 230.399 κατοίκους.
Μαργαρίτα του Μπεάρν
Ο γάμος της
Το 1290, όταν απεβίωσε ο πατέρας της, η Mαργαρίτα κληρονόμησε σημαντικά περιουσιακά στοιχεία, και ονομάστηκε ηγεμόνας και υποκόμισσα του Μπεάρν (μία ευθύνη που μοιραζόταν με τον σύζυγό της) και κράτησε αυτή τη θέση μέχρι το 1310, όταν διαδέχθηκε την αδελφή της Κωνστάνς (η οποία, με τη σειρά της, διαδέχτηκε τη μητέρα τους) ως κόμισσα του Μπγκόρ. Κράτησε αυτόν τον τίτλο μέχρι το τέλος της.
Επαρχία Τραπεζούντας
Ιστορία
Η Τραπεζούντα ιδρύθηκε από αποίκους από τη Σινώπη. Αναφέρεται για πρώτη φορά στο έργο «Κύρου Ανάβασις» του Ξενοφώντα. Ήταν σημαντικό κέντρο κατά τη Ρωμαϊκή και Βυζαντινή περίοδο. Τα τελευταία χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, στο διάστημα από το 1204 έως το 1261, υπήρξε πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας. Στη συνέχεια η περιοχή κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς. Κατά τη διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου διεξήχθησαν σκληρές μάχες στην περιοχή της σημερινής επαρχίας, μεταξύ των Τούρκων και των Ρώσων. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών Ελλάδας-Τουρκίας το 1923, ο ελληνικός πληθυσμός αναγκάστηκε να εγκαταλείψει οριστικά την πόλη.
Μαργαρίτα του Μπεάρν
Ο γάμος της
Το Μπεάρν δεν είχε μία απλή διαδοχή. Στη διαθήκη του, ο πατέρας της Mαργαρίτας, Γκαστόν Ζ΄, δήλωνε για πρώτη φορά ότι η Mαργαρίτα επρόκειτο να γίνει κληρονόμος του, κάτι που έγινε γενικά αποδεκτό, αν και όχι από την αδελφή της Mάτε και τον σύζυγό της Ζεράρ ΣΤ΄ του Αρμανιάκ. Αργότερα, πριν αποβιώσει, ο πατέρας της δήλωσε ότι κληρονόμος θα έπρεπε να είναι μία διαφορετική κόρη, η Γκυγιεμέτ, αλλά όταν ο πατέρας της Mαργαρίτας απεβίωσε το 1290, ο σύζυγός της Ρογήρος-Βερνάρδος κατέλαβε αμέσως τα εδάφη στο όνομά της. Στη συνέχεια, σε μία επίδειξη κυριαρχίας, ο Ρογήρος-Βερνάρδος άλλαξε το οικόσημο της οικογένειας, για να είναι ένας συνδυασμός σχεδίων τόσο από το Φουά όσο και από το Μπεάρν. Ο Ρογήρος-Βερνάρδος συνέχισε να είναι επιθετικός υποστηρικτής των αξιώσεων ιδιοκτησίας της συζύγου του, για όσο ζούσε.
Επαρχία Τραπεζούντας
Αξιοθέατα
Στην επαρχία Τραπεζούντας βρίσκεται η Μονή Σουμελά, το σημαντικότερο θρησκευτικό κέντρο των Ποντίων
Μαργαρίτα του Μπεάρν
Ο γάμος της
Το 1293, μετά από τρία χρόνια ειρήνης, ο κουνιάδος της Mαργαρίτας (ο σύζυγος της Mάτε) Ζεράρ ΣΤ΄ αμφισβήτησε τελικά την ιδιοκτησία του Μπεάρν και ξεκίνησε έναν μακρύ πόλεμο με τον Ρογήρο-Βερνάρδο, για τα δικαιώματα των δύο αδελφών που ήταν γυναίκες τους. Με το τέλος του ρογήρου-Βερνάρδου το 1303, η Mαργαρίτα έγινε επίτροπος του Φουά για τον διάδοχό του, τον 13χρονο γιο της Γκαστόν Α΄ κόμη του Φουά, μέχρι που αυτός έφτασε στην ηλικία της ενηλικίωσης.
Επαρχία Τραπεζούντας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τραπεζούντας
Μαργαρίτα του Μπεάρν
Το Μπεάρν μετά τη Mαργαρίτα
Κατά τη διάρκεια της εποχής της Μαργαρίτας, το Μπεάρν ήταν ένα κυρίαρχο πριγκιπάτο, που χρησιμοποιούσε τα δικά του νομίσματα και τη δική του γλώσσα, η οποία ήταν μία τοπική παραδοσιακή διάλεκτος Μπεαρνέζικη της παλαιάς οξιτανικής γλώσσας. Το πριγκιπάτο κατά καιρούς επεκτάθηκε, για να συμπεριλάβει την Ανδόρα και τμήματα της Χώρας των Βάσκων, που τώρα βρίσκεται στη βόρεια Ισπανία και τη νότια Γαλλία.
Επειδή το Μπεάρν ήταν ένα ανεξάρτητο κράτος, αποτέλεσε αντικείμενο απόπειρας κατάληψης στο πέρασμα των αιώνων, έως ότου προσαρτήθηκε από τη Γαλλία το 1620, όταν ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΓ΄ βάδισε στην περιοχή με μεγάλο στρατό, κατέλαβε τα κτήματα των ευγενών και, καθισμένος στο νέο του Μπεαρνέζικο θρόνο, δήλωσε ότι τα εδάφη ήταν πλέον μέρος της Γαλλίας, τερματίζοντας έτσι την ανεξαρτησία του πριγκιπάτου.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μπεάρν
Φάρος Thridrangaviti
δεξιά|μικρογραφία|280x280εσ|Ο φάρος Thridrangaviti στη θάλασσα της νότιας Ισλανδίας Ο φάρος Thridrangaviti είναι ένας φάρος - που έχει ιδιαίτερα γνωρίσματα - και ανευρίσκεται σε θέση 7,2 χλμ από τη νοτιοδυτική ακτή της Ισλανδίας, στο αρχιπέλαγος Βέστμανεγιαρ. Συχνά ο εν λόγω φάρος περιγράφεται ως ο πιο απομονωμένος φάρος στον πλανήτη μας.
Η ονομασία του αυτή, στα ισλανδικά, σημαίνει «τρεις πυλώνες βράχου», και αφορά στις τρεις προεξοχές ξηράς καταμεσής στον Ατλαντικό ωκεανό, όπως οι αντίστοιχες τοποθεσίες των, ήτοι: Stóridrangur (πάνω σε αυτόν τον βράχο βρίσκεται ο εν λόγω φάρος), Þúfudrangur και Klofadrangur. Κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1938 και 1939 και τέθηκε σε λειτουργία το 1942. Αρχικά κατασκευάστηκε εντελώς χειρωνεκτικά, χωρίς μηχανήματα, και ήταν προσβάσιμος μόνον διαμέσου λαξεμένης σκάλας στον βράχο, σε ένα ύψος περίπου στα 34 μ. Σήμερα ο φάρος είναι άμεσα προσβάσιμος με ελικόπτερο.
Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του φάρου είναι τα εξής:
Ο φάρος κατασκευάστηκε υπό τη διεύθυνση του Ισλανδού μηχανικού Árni G. Þórarinsson, ο οποίος στρατολόγησε έμπειρους ορειβάτες για να μπορούν να σκαρφαλώνουν στις βραχώδεις νησίδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φάροι
Κανάρης ΙΙΙ (αντιτορπιλικό)
Η έναρξη ναυπήγησης του έγινε στα ναυπηγεία ‘Vickers Armstrong (Barrow-in-Furness, U.K.) ‘ στις 12 Δεκεμβρίου 1940. Η καθέλκυση του έγινε 18 Δεκεμβρίου 1941. Όμοιου τύπου πλοία : ‘Μιαούλης ΙΙΙ', ‘Πίνδος', ‘Άστιγξ ΙΙ’ και ‘Αδρίας ΙΙ’. Παραχωρήθηκε από το Βρετανικό Ναυτικό κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, Εμφύλιο. Ύψωση Ελληνικής Σημαίας στις 27/07/1942 στο NewCastle –on-Tyne της Αγγλίας. Επεστράφη το 1959. Παροπλίστηκε το 1960.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Έμιλι Μπλαντ
Η Έμιλι Μπλαντ (αγγλικά: Emily Olivia Laura Blunt, 23 Φεβρουαρίου 1983) είναι Άγγλίδα ηθοποιός. Συμμετείχε στις ταινίες Ο διάβολος φοράει Prada (The Devil Wears Prada, 2006), Βασίλισσα Βικτωρία: Τα χρόνια της νιότης (The Young Victoria, 2009), Οι ρυθμιστές (The Adjustment Bureau, 2011), Looper: Αντιμέτωποι με τον χρόνο (Looper, 2012), Στα όρια του αύριο (Edge of Tomorrow, 2014) και Τα μυστικά του δάσους (Into the Woods, 2014).
Η Μπλαντ έχει λάβει πέντε υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα κερδίζοντας μία για την ερμηνεία της στην τηλεταινία Gideon's Daughter (2007) και μία υποψηφιότητα για BAFTA. Το 2009 έλαβε το BAFTA ως Καλλιτέχνης της Χρονιάς. Έχει χαρακτηριστεί λόγω του μεγάλου ταλέντου της σαν ηθοποιός ως η Μέριλ Στριπ της νέας γενιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1999-00
Η Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1999-00 ήταν η 15η έκδοση της Δ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η ΜΕΑΠ Πέρα Χωρίου-Νήσου για 1η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Δ΄ κατηγορίας 1999-00 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2000-01. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα.
Λόγω της ενοποίησης του Ευαγόρα Πάφου (συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία) με τον ΑΠΟΠ Πάφου (συμμετείχε στην Α΄ κατηγορία) τον Ιούνιο του 2000 (αφότου είχε ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα), δημιουργώντας την ΑΕΠ Πάφου (που πήρε τη θέση του ΑΠΟΠ στην Α΄ κατηγορία), δημιουργήθηκε μια κενή θέση για το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2000-01, η οποία καλύφθηκε μέσω αγώνων μπαράζ με ομάδα που θα συμμετείχε στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2000-01, στο οποίο δημιουργήθηκε κενή θέση. Για το λόγο αυτό έγιναν αγώνες μπαράζ στους οποίους συμμετείχαν οι τρεις τελευταίες στη βαθμολογία ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1999-00 και η τέταρτη στη βαθμολογία ομάδα του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας 1999-00. Πρώτη στην τελική κατάταξη των μπαράζ αναδείχθηκε η ΑΜΕΠ Παρεκκλησιάς, η οποία είχε τερματίσει στη 4η θέση του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας 1999-00. Ως εκ τούτου προβιβάστηκαν 4 ομάδες από τη Δ΄ κατηγορία 1999-00.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1998-99
Ομάδες που προήχθησαν στην Γ΄ κατηγορία 1999-00
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα:
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Γ΄ κατηγορία 1998-99
Ομάδες που προήχθησαν από τα αγροτικά πρωταθλήματα:
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1999-2000
Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα
Το Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα (University of Nebraska, UNL ή NU) είναι δημόσιο πανεπιστήμιο στις ΗΠΑ, με έμφαση στην έρευνα, το οποίο έχει έδρα το Λίνκολν και θυγατρικά ιδρύματα στην Όμαχα και στο Κάρνυ. Είναι το παλαιότερο πανεπιστήμιο σε όλη τη Νεμπράσκα, με έτος ιδρύσεως το 1869, δύο μόλις έτη αφότου η Νεμπράσκα έγινε πολιτεία των ΗΠΑ.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, το Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα αναπτύχθηκε σημαντικά, μετακαλώντας καθηγητές από τα ανατολικά για να διδάξουν στις νέες σχολές του και για να διεξαγάγουν πρωτοποριακή έρευνα στις γεωπονικές επιστήμες. Η «μέθοδος της Νεμπράσκα» στην οικολογία αναπτύχθηκε στο πανεπιστήμιο αυτή ακριβώς τη χρονική περίοδο και έθεσε τα θεμέλια της έρευνας στη θεωρητική οικολογία για τον υπόλοιπο αιώνα.
Το Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα είναι οργανωμένο σε εννέα κολέγια, μοιρασμένα σε δύο πανεπιστημιοπόλεις στο Λίνκολν. Συνολικά διαθέτει περισσότερα από εκατό κτήρια, τόσο για τη διδασκαλία, όσο και για την έρευνα. Ταξινομείται στην κατηγορία «R1: Πανεπιστήμια διδακτορικών – Πολύ υψηλή ερευνητική δραστηριότητα».
Αξιοσημείωτοι απόφοιτοι
Τρεις απόφοιτοι του πανεπιστημίου έχουν πάρει Βραβείο Νόμπελ, ένας έχει πάρει Βραβείο Τούρινγκ και οκτώ έχουν τιμηθεί με Βραβείο Πούλιτζερ. Κάποιοι άλλοι εξελίχθηκαν σε μεγάλους αθλητές, κλπ. ακολουθεί ένας σύντομος κατάλογος με ελληνική αλφαβητική σειρά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νεμπρασκα Πανεπιστημιο
Παπαφώτης
Ο Παπαφώτης (κοσμικό όνομα Φώτιος Αγριανίτης) ήταν κληρικός και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Η καταγωγή του ήταν από την Κορώνη και για κάποια περίοδο ήταν μοναχός σε μοναστήρι στην Σκαφιδιά του Πύργου Ηλείας. Αναφέρεται πως υπήρξε περίφημος οπλαρχηγός της περιοχής και γνωστός για τα στρατιωτικά του κατορθώματα την εποχή που έζησε, ενώ σκοτώθηκε κατά το ίδιο έτος κατά το οποίο ξεκίνησε η επανάσταση σε συμπλοκή που σημειώθηκε στον Λάλα Ηλείας με Τουρκαλβανούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κληρικοί αγωνιστές του 1821
Όμπλαστ του Ομσκ
Το Όμπλαστ του Ομσκ (ρωσικά: О́мская о́бласть) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Σιβηρικό διαμέρισμα. Βρίσκεται στο νότιο κομμάτι του διαμερίσματος και συνορεύει με το Καζακστάν.
Ο μισός πληθυσμός ζει στην πρωτεύουσα Ομσκ (1.154.116 κάτοικοι - απογρ. 2010), τη μοναδική μεγάλη πόλη της περιφέρειας - από τις υπόλοιπες, καμία δεν ξεπερνά σε πληθυσμό τις 30.000.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σιβηρία *
Δημήτρης Σπύρου
Ο Δημήτρης Σπύρου (γένν. 1954, Διάσελλα Ηλείας) είναι Έλληνας σκηνοθέτης και συγγραφέας.
Βιογραφικό
Έχει τελειώσει τη Δραματική Σχολή και έχει σπουδάσει κινηματογράφο. Από το 1982 ασχολήθηκε με τον κινηματογράφο όπου στα χρόνια της «μαθητείας» εργάστηκε ως ηθοποιός, βοηθός σκηνοθέτη, διευθυντής παραγωγής και σεναριογράφος. Το 1985 άρχισε να σκηνοθετεί, δημιουργώντας ταυτόχρονα και την ανεξάρτητη εταιρία παραγωγής ΦΑΟΣ ΦΙΛΜ η οποία λειτουργεί ως σήμερα παράγοντας ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους, καθώς και τηλεοπτικά προγράμματα και ντοκιμαντέρ. Έκανε αρχικά την ταινία «Ο ψύλλος» και κατόπιν εκπαιδευτικά προγράμματα και τηλεοπτικές παραγωγές.
Από το 1995 διευθύνει την αστική μη κερδοσκοπική εταιρία Νεανικό Πλάνο, η οποία ασχολείται με διανομή και παραγωγή ταινιών, εκδόσεις βιβλίων. Διαχειρίζεται το cine ΦΙΛΙΠ στην Αθήνα, διοργανώνει φεστιβάλ και άλλες πολιτιστικές δραστηριότητες ενώ παράγει και διανέμει εκπαιδευτικά προγράμματα.
Το 1997 σε συνεργασία με φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης του νομού Ηλείας δημιούργησε το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, του οποίου είναι και καλλιτεχνικός διευθυντής.
Μπαδιά Ηρακλείου
Η Μπαδιά είναι χωριό της Κοινότητας Παρτίρων του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 57 κατοίκους. Απέχει 43 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο και 9 χιλιόμετρα από το Αρκαλοχώρι. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 300 μ.
Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη γραπτή μνεία στη Μπαδιά γίνεται σε έγγραφο του δουκικού αρχείου του Χάνδακα το 1379, με την ονομασία Pandia και Pandea. Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 το αναφέρει ως Pandea στην επαρχία Μπελβεντέρε ή Ρίζου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως Pandea με 71 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Βασιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως Badia, ενώ στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Badye και είχε 27 χαράτσια. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, είχε μία χριστιανική και 13 μουσουλμανικές οικογένειες.
Στην απογραφή του 1881, η Μπαδιά είχε 11 Χριστιανούς και 95 Τούρκους κατοίκους και υπαγόταν στον δήμο Αρκαλοχωρίου. Στην απογραφή του 1900 ανήκε στον ίδιο δήμο και είχε 19 κατοίκους μαζί με την Αγία Σεμνή. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παρτήρων, στην οποία παρέμεινε μέχρι το πρόγραμμα Καποδίστριας, όταν προσαρτήθηκε στον δήμο Αρκαλοχωρίου. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης εντάχθηκε στο δήμο Μινώα Πεδιάδα.
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Πατροπασχίτες
Με την ονομασία Πατροπασχίτες ή Πατροπασχιτές ονομάσθηκαν χριστιανοί αιρετικοί που εμφανίσθηκαν τον 3ο αιώνα (μ.Χ.) οι οποίοι αδυνατώντας να κατανοήσουν το τρισυπόστατο και αδιαίρετο της Αγίας Τριάδος, και ειδικότερα τον Πατέρα από το Υιόν, υποστήριζαν ότι κατά την ενανθρώπιση και στα Άγια Πάθη του Ιησού Χριστού έπαθε ο ίδιος ο Πατήρ.
Κύριοι υποστηρικτές της άποψης αυτής μεταξύ των αιρετικών αυτών ήταν οι Πρατέας, Νoητός, ο επίσκοπος Βόστρων της Αραβίας Βήριλλος, και ο Σαβέλλιος. Οι Πατροπασχίτες δεν διέφεραν από τους Μοναρχιανιστές που ονομάσθηκαν έτσι περισσότερο στη Δύση.
Υπόψη ότι μέχρι τότε δεν είχε ακόμη αναπτυχθεί η Θεολογία και η Χριστιανική Δογματική με συνέπεια τέτοιες αντιλήψεις, βασιζόμενες στην Παλαιά Διαθήκη, να θεωρούνται επακόλουθες.
Κατηγορία:Αρχαίες χριστιανικές ομολογίες
Blow Up Your Video
Blow Up Your Video είναι ο τίτλος του στούντιο δίσκου του Αυστραλιανού Hard Rock συγκροτήματος AC/DC, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 18 Ιανουαρίου του 1988 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Albert Productions".
Η παραγωγή του δίσκου πραγματοποιήθηκε από τον Χάρι Βάντα και τον Τζορτζ Γιανγκ, το δίδυμο παραγωγών των πρώτων δίσκων του συγκροτήματος. Επίσης, αυτός ήταν ο τελευταίος δίσκος των AC/DC με τον Σάιμον Ράιτ στα τύμπανα, αφού αντικαταστάθηκε από τον Κρις Σλέιντ.
Το "Blow Up Your Video" ήταν το άλμπουμ των AC/DC με τις καλύτερες πωλήσεις από το "For Those About To Rock" του 1981, σκαρφαλώνοντας στη δεύτερη θέση των βρετανικών τσαρτ και τη δωδέκατη θέση των αντίστοιχων αμερικάνικων. Το άλμπουμ συνοδευόταν από το σινγκλ "Heatseeker" το οποίο κατάφερε να φθάσει στο # 12 στη Μεγάλη Βρετανία και το Top-10 στη Νορβηγία, την Αυστραλία και τη Σουηδία.
Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, διήρκεσε από τις 29 Ιανουαρίου μέχρι τις 13 Νοεμβρίου 1988, με το συγκρότημα να δίνει 167 συναυλίες, ξεκινώντας από την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, για να συνεχίσουν στην Ευρώπη τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 1988. Ακολούθησε μία τεράστια βορειοαμερικανική περιοδεία, χωρισμένη σε τρία μέρη, όπου το συγκρότημα εμφανίστηκε ζωντανά 118 φορές. Στο set list των ζωντανών τους εμφανίσεων, οι AC/DC συμπεριέλαβαν από το "Blow Up Your Video" τα κομμάτια "Heatseeker", "Nick of Time", "Go Zone" και "That's the Way I Wanna Rock N Roll".
Τραγούδια
3. Meanstreak (A. Young, M. Young, Johnson) - 4:08
4. Go Zone (A. Young, M. Young, Johnson) - 4:26
5. Kissin' Dynamite (A. Young, M. Young, Johnson) - 3:58
6. Nick of Time (A. Young, M. Young, Johnson) - 4:16
7. Some Sin for Nuthin'  (A. Young, M. Young, Johnson) - 4:11
8. Ruff Stuff (A. Young, M. Young, Johnson) - 4:28
9. Two's Up (A. Young, M. Young, Johnson) - 5:19
10. This Means War (A. Young, M. Young, Johnson) - 4:21
Μίλζσκο Ράντονιτς
Ο Μίλζσκο Ράντονιτς (σερβικά : Миљко Радонић) (1779-1836) ήταν Σέρβος επαναστάτης, εκπαιδευτικός και πολιτικός, ήταν ο πρώτος υπουργός εξωτερικών της Σερβίας.
Blow Up Your Video
Βραβεία
Blow Up Your Video (άλμπουμ)
Μίλζσκο Ράντονιτς
Σπούδασε νομικά στην Πέστη, το 1802-1803 άσκησε την δικηγορία στην Ουγγαρία, δίδαξε σε σχολεία ιστορία και γερμανικά. Το 1811 στην κυβέρνηση του Καραγιώργη, το Διοικητικό συμβούλιο των Σέρβων, διορίσθηκε υπουργός εξωτερικόν ο Μιλένκο Στοΐκοβιτς αλλά αρνήθηκε την θέση και τον αντικατέστησαν με τον Ράτονιτς, παρέμεινε στην θέση έως το 1812.
Blow Up Your Video
Βραβεία
Αυστραλία (ARIA Certification) : 3 x πλατινένιος
Μίλζσκο Ράντονιτς
Πηγές
Κατηγορία:Μέλη του διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Σερβίας Κατηγορία:Σέρβοι νομικοί
Blow Up Your Video
Βραβεία
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification) : Πλατινένιος
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification) : Χρυσός
Ελβετία (IFPI Certification) : Πλατινένιος
Γερμανία (BVMI Certification) : Χρυσός
Φινλανδία (Musiikkituottajat Certification) : Χρυσός
Ουρία-φορμαλδεΰδη
Η ρητίνη ουρίας-φορμαλδεΰδης (ρητίνη UF ή κόλλα UF), επίσης γνωστή και ως καουρίτης, είναι χημικώς η ουρία-μεθανάλη (urea-methanal) από τη φερώνυμη χημική διεργασία σύνθεσής της. Πρόκειται για μια διαφανή, θερμοσκληρυνόμενη κόλλα που προετοιμάζεται κάτω από ειδικές συνθήκες ως ένα προσυμπύκνωμα πολυμερούς. Παράγεται βιομηχανικά με τη γνωστή μέθοδο Formox (Formox process), από ουρία και φορμαλδεΰδη.
Οι ρητίνες UF είναι οι πιο συνηθισμένες συγκολλητικές ουσίες στον κόσμο και χρησιμοποιούνται ευρέως στην παραγωγή μοριοσανίδων (κν. νοβοπάν) και ινοσανίδων (κν. MDF), υλικών φινιρίσματος, πολυμερών και άλλων προϊόντων. Παρουσιάζουν εξαιρετικά πλεονεκτήματα, λ.χ. έχουν πολύ χαμηλό κόστος, είναι μη αναφλέξιμες, έχουν διαφανές χρώμα και είναι ταχύτατες κατά τον πολυμερισμό τους.
Οι ρητίνες UF, ως αμινοπλάστες, ανήκουν στα θερμοσκληρυνόμενα πολυμερή, χρησιμοποιούνται ευρέως και στη βιομηχανία πλαστικών, και οι παράμετροι που καθορίζουν τη σύνθεσή τους είναι: η θερμοκρασία, η οξύτητα και ο μοριακός λόγος της φορμαλδεΰδης προς την ουρία. . Βασικό μειονέκτημα των ρητινών αυτών είναι η υδρόλυση του αμινοαιθυλενικού δεσμού, η οποία οδηγεί σε έκλυση φορμαλδεΰδης.
Έκλυση φορμαλδεΰδης
Η έκλυση φορμαλδεΰδης σε εσωτερικό περιβάλλον (κατοικίες, εργασιακοί χώροι κ.α.) έχει συσχετισθεί σε αρκετές περιπτώσεις με κινδύνους για την υγεία του ανθρώπου, η ίδια η ένωση έχει κριθεί ως καρκινογόνος ουσία. Σήμερα σ’ όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει επιβληθεί η κλάση Ε1 που αφορά σε προϊόντα ξύλου που παρουσιάζουν χαμηλή έκλυση ή σχεδόν ελάχιστη περιεκτικότητα ελεύθερης φορμαλδεΰδης στη μάζα τους
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμίδια Κατηγορία:Ρητίνες Κατηγορία:Πλαστικά
Π. Πρασάς
Ο '''Π. Πρασάς''' (αγνώστου μικρού ονόματος) ήταν πολιτικός της εποχής της επανάστασης του 1821. Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Ανδρούσης. Έγινε πληρεξούσιος των Εθνοσυνελεύσεων. Επειδή δεν ήξερε γράμματα και εμπιστευόταν μόνο τον Κολοκοτρώνη, στις ψηφοφορίες που γινόντουσαν έδινε το ψηφοδέλτιό του πάντα στον Κολοκοτρώνη να υπογράψει όπου ήθελε αυτός, και όταν ο Κολοκοτρώνης δεν ήταν παρών, ο Πρασάς απείχε της ψηφοφορίας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Όμπλαστ του Τομσκ
Το Όμπλαστ του Τομσκ (ρωσικά: Τόмская о́бласть) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Σιβηρικό διαμέρισμα. Το μεγαλύτερο μέρος του καλύπτεται από πυκνή τάιγκα και έλη.
Μεγαλύτερα αστικά κέντρα του όμπλαστ είναι η πρωτεύουσα Τομσκ (524.669 κάτοικοι - απογρ. 2010) και το γειτονικό της Σέβερσκ (108.590). Οι δύο αυτές πόλεις, οι οποίες απέχουν μεταξύ τους μόλις 15 χλμ, συγκροτούν ένα από τα σημαντικότερα κέντρα παραγωγής ατομικής ενέργειας και επεξεργασίας ραδιενεργών υλικών σε ολόκληρη την Ομοσπονδία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τομσκ
Wait (Unix)
Η εντολή   περιμένει μέχρι να τελειώσει μια διεργασία που εκτελείται στο παρασκήνιο.
Χρήση
wait [n]
όπου n είναι το αναγνωριστικό της διεργασίας (pid) που εκτελείται ή ο κωδικός της (job ID). Αν δε δίνεται το n, η εντολή περιμένει μέχρι να τελειώσουν όλες οι διεργασίες που είναι γνωστές στο κέλυφος.
Η wait συνήθως επιστρέφει την κατάσταση εξόδου της τελευταίας διεργασίας που τερματίστηκε. Μπορεί επίσης να επιστρέψει 127 αν το n ορίζει μια διεργασία που δεν υπάρχει, ή 0 αν δεν υπάρχουν διεργασίες.
Επειδή η  πρέπει να γνωρίζει τις διεργασίες του τρέχοντος περιβάλλοντος του κελύφους, συνήθως υλοποιείται σαν ενσωματωμένη εντολή του κελύφους.
Παράδειγμα
Η παρακάτω εντολή είναι χρήσιμη όταν τμήμα ενός σεναρίου μπορεί να εκτελεστεί παράλληλα αλλά πρέπει να οριστεί ένα σύνορο, η εκτέλεση μετά το οποίο να εξαρτάται από την επιτυχή εκτέλεση του κώδικα πριν από αυτό. Πρώτα γίνεται λήψη του φακέλου src/ από έναν υπολογιστή με το όνομα iona μέσω της εντολής rsync και ταυτόχρονα ανανεώνονται οι βιβλιοθήκες από τις οποίες εξαρτάται το πρόγραμμα, πριν κατασκευαστεί ο συνδυασμός τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Unix
Ζεϊμπέκικο (τραγούδι)
Με την ονομασία Ζεϊμπέκικο φέρεται ένα ελληνικό λαϊκό τραγούδι το οποίο ανήκει στο είδος του λαϊκού - ζεϊμπέκικου χορού, εξ ου και η ονομασία του. Το συγκεκριμένο τραγούδι κυκλοφόρησε το 1972 και περιλαμβάνεται στο μουσικό άλμπουμ, (δίσκο μακράς διάρκειας - LP), Βρώμικο ψωμί (τίτλος παρμένος από φράση εντός του «Ζεϊμπέκικου») σε στίχους, μουσική και ερμηνεία Διονύση Σαββόπουλου. Αργότερα επανακυκλοφόρησε στο μουσικό άλμπουμ, (δίσκο μακράς διάρκειας - LP), "10 Χρόνια Κομμάτια" του 1975 με ερμηνεύτρια τη Σωτηρία Μπέλλου και τον Διονύση Σαββόπουλο να ακολουθεί σε δεύτερη φωνή.
Σε πολλούς το τραγούδι αυτό είναι γνωστότερο από την πρώτη φράση του κουπλέ «Μ' αεροπλάνα και βαπόρια» που αναφέρονται ως μέσα αναζήτησης και ανάστασης του αληθινού λαϊκού τραγουδιού που δίδαξαν παλαιότεροι ερμηνευτές, σε πολύ δύσκολους καιρούς, της απομόνωσης και των εκτοπισμών.
Μόλις ολοκληρώθηκε η ηχογράφηση του τραγουδιού, η Σωτηρία Μπέλλου απευθυνόμενη στο Διονύση Σαββόπουλο, του είπε: Αχ Διονύση, με έκανες και τραγουδάω ποπ!
Παραπομπές
Ζεϊμπεκικο Κατηγορία:Τραγούδια του 1972
Ιβάν Τζούγκοβιτς
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σομπόρ της Αυστροουγγαρίας όπου τελείωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο στο Σζέγκετ, μετά σπούδασε νομικά στη Βουδαπέστη. Το 1797 ολοκλήρωσε τις νομικές σπουδές του και το 1798, με την καλή σύσταση του κοσμήτορα της νομικής σχολής Έμερικ Πεστ Κελέμαν ,διορίσθηκε καθηγητής στο γυμνάσιο του Κάρλοβατς. Τον Μάρτιο του 1802 μετακόμισε στο Vrsac σαν γραμματέας του επισκόπου Ιωσήφ Γιοβάνοβιτς. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ήταν σε σύγκρουση με τον Μητροπολίτη Στρατιμίροβιτς.
Το φθινόπωρο του ίδιου έτους και κατά την πρώτη Σερβική εξέγερση με το ψευδώνυμο "Ιβαν Τζούγκοβιτς" έγινε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της πρώτης Σερβικής κυβέρνησης, αρχής γενομένης από το 1807. Μετά το θάνατο του Μπόζινταρ Γκρούτζοβιτς έγινε γραμματέας του διοικητικού συμβουλίου. Στις αρχές Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους ήταν σε διπλωματική αποστολή στην έδρα του ρωσικού στρατού στο Βουκουρέστι, με σκοπό να επιτευχθεί η ανακωχή μεταξύ των Ρώσων και των Τούρκων και να γίνει επέκταση και στη Σερβία.