cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ναζιστικά τραγούδια
«Es zittern die morschen Knochen»
Το αρχικό ρεφραίν του τραγουδιού (1932) ήταν «Denn heute, da gehört uns Deutschland / und morgen die ganze Welt» («Σήμερα, η Γερμανία είναι δική μας / και αύριο ο κόσμος όλος»). Σε ύστερη εκδοχή (1937) για λογαριασμό της Χιτλερικής Νεολαίας ο συγκεκριμένος στίχος περιορίστηκε σε «Denn heute da hört uns Deutschland...» («Σήμερα, η Γερμανία μας ακούει...»).
Vorwärts! Vorwärts!
Το «Vorwärts! Vorwärts! schmettern die hellen Fanfaren» («Εμπρός! Εμπρός! Σαλπίστε τις φωτεινές φανφάρες») είναι εμβατήριο της Χιτλερικής Νεολαίας. Οι στίχοι του τραγουδιού, δημοσιευμένοι το 1933, συνεγράφησαν από τον Μπάλντουρ φον Σίραχ, ενώ η μελωδία του αποτελεί έργο του συνθέτη της UFA, Χανς-Όττο Μπόργκμαν, και η αρχική χρήσης της ήταν εντός ντοκιμαντέρ σχετικά με τη νήσο Σφάλμπαρντ.
Το «Vorwärts! Vorwärts!» ερμηνεύτηκε για πρώτη φορά εντός της προπαγανδιστικής ταινίας του 1933, Hitlerjunge Quex. Μοτίβα του κομματιού χρησιμοποιούνται σε όλη την διάρκεια της ταινίας, αποτελώντας την μουσική υπόκρουση αναπαραστάσεων της Χιτλερικής Νεολαίας, σε αντίθεση με την Διεθνή και τζαζ μοτίβα τα οποία αποτελούν την μουσική υπόκρουση σε σκηνές από μια σοσιαλιστική «κομμούνα».
Τραγούδια της Sturmabteilung (SA)
Αριθμός προ του 1933 τραγουδιών της SA ήσαν βασισμένα σε παλαιότερες γερμανικές παραδοσιακές μελωδίες, ενώ υπήρχαν περιπτώσεις κατά τις οποίες τραγούδια μάχης της SA αντέγραφαν τις μελωδίες των τραγουδιών των αντιπάλων Ερυθρών Μαχητών Μετώπου, τα οποία, με την σειρά τους, ήσαν βασισμένα σε ρωσικά εμβατήρια. Παράδειγμα των παραπάνω αποτελεί το φασιστικό τραγούδι «Brüder in Zechen und Gruben» («Αδέλφια στα ορυχεία και τους λάκκους»), το οποίο αντέγραφε την μελωδία του κομμουνιστικού «Brüder, zur Sonne, zur Freiheit» («Αδέλφια, στον ήλιο, στην ελευθερία»), του οποίου η μελωδία, με την σειρά της, προερχόταν από το εμβατήριο «Smelo, tovarishchi, v nogu» («Смело, товарищи, в ногу», «Σύντροφοι, ας βαδίσουμε γενναία»), το οποίο συνεγράφη το 1895/6 από τον Λεονίντ Ραντίν εντός της Φυλακής Ταγκάνκα της Μόσχας.
Panzerlied
Ένα γερμανικό στρατιωτικό εμβατήριο των θωρακισμένων στρατευμάτων της Wehrmacht (Panzerwaffe), το «Panzerlied», συντέθηκε το 1933. Το 2017, η Bundeswehr έλαβε απαγόρευση δημοσίευσης βιβλίων τραγουδιών τα οποία περιελάμβαναν, καθώς και άλλα εμβατήρια από την Υπουργό Άμυνας, Ούρσουλα φον ντερ Λέγιεν, ως μέρος νέων προσπαθειών αποναζιστικοποίησης.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Μουσική στη Γερμανία Κατηγορία:Πολιτισμός της Ναζιστικής Γερμανίας  Τραγουδια
Α2 Εθνική Πετοσφαίρισης Ελλάδας Γυναικών 2009–10
Α2 Γυναικών 2009-2010
Κανονική περίοδος
Η πρώτη φάση της διοργάνωσης διήρκεσε από τις 17 Οκτωβρίου 2009 έως τις 9 Ιανουαρίου 2010. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 16 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 10 Απριλίου 2010 σε 22 αγωνιστικές. Ακολουθεί η βαθμολογία των ομάδων που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα:
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#C6DEFF; padding:5px; border:1px solid #56A5EC;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px; text-align:center; width:35%"> 20px|Α1 Βαθμολογία Α' Ομίλου 20px|Α1
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#C6DEFF; padding:5px; border:1px solid #56A5EC;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px; text-align:center; width:35%"> 20px|Α1 Βαθμολογία Β' Ομίλου 20px|Α1
Πρόκριση στην επόμενη φάση
Βάσει της προκήρυξης του πρωταθλήματος:
Πλέι άουτ
Τρεις ομάδες του Α' Όμιλου διαγωνίστηκαν μεταξύ τους διεκδικώντας την παραμονή στην κατηγορία.
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#C6DEFF; padding:5px; border:1px solid #56A5EC;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px; text-align:center; width:50%"> 20px|Α1 Α' Φάση - Α' Όμιλος 20px|Α1
Πλέι Οφ
Κατά τη φάση των πλέι οφ οι τέσσερις πρώτοι σύλλογοι στη βαθμολογική κατάταξη κάθε ομίλου διαγωνίστηκαν μεταξύ τους για την άνοδο στην Α1 Εθνική Κατηγορία. Η Α' Φάση ολοκληρώθηκε όταν μία ομάδα πέτυχε δύο νικηφόρα αποτελέσματα, ενώ στη Β' Φάση απαιτήθηκαν τρία.
Πρωταθλήτρια ομάδα του Α' Ομίλου αναδείχθηκε η ΑΕΚ και του Β' Ομίλου ο Σ.Α. Πειραματικού. Αμφότερες την επόμενη χρονιά συμμετέχουν στο πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Γυναικών.
Α' Όμιλος
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#C6DEFF; padding:5px; border:1px solid #56A5EC;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px; text-align:center; width:50%"> 20px|Α1 Α' Φάση - Α' Όμιλος 20px|Α1
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#C6DEFF; padding:5px; border:1px solid #56A5EC;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px; text-align:center; width:50%"> 20px|Α1 Β' Φάση - Α' Όμιλος 20px|Α1
Β' Όμιλος
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#C6DEFF; padding:5px; border:1px solid #56A5EC;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px; text-align:center; width:50%"> 20px|Α1 Α' Φάση - Β' Όμιλος 20px|Α1
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#C6DEFF; padding:5px; border:1px solid #56A5EC;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px; text-align:center; width:50%"> 20px|Α1 Β' Φάση - Β' Όμιλος 20px|Α1
1225
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1225 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κομμουνιστική Οργάνωση Μπολσεβίκων Λενινιστών Ελλάδας - Αρχειομαρξιστών
μικρογραφία|Το έμβλημα της ΚΟΜΛΕΑ Η Κομμουνιστική Οργάνωση Μπολσεβίκων Λενινιστών Ελλάδας - Αρχειομαρξιστών ήταν τροτσκιστική αρχειομαρξιστική οργάνωση που δραστηριοποιήθηκε κατά την περίοδο 1929-1934.
Οι ρίζες της ΚΟΜΛΕΑ
Το φθινόπωρο 1921, στο εσωτερικό του ΣΕΚΕ δημιουργήθηκε πολιτική κίνηση υπό τον Φραγκίσκο Τζουλάτι, προερχόμενη από την φράξια της Κομμουνιστικής Ένωσης. Η κίνηση αυτή, που ονομαζόταν Πρώτος Πυρήνας, πήρε συγκεκριμένη δομή και στόχους κατά την περίοδο 1922-1923. Αυτή η διαδικασία ολοκληρώθηκε την Πρωτομαγιά του 1923 με την έκδοση του περιοδικού Αρχείο Μαρξισμού, από το οποίο δανείστηκαν και το όνομα τους. Στόχος της κίνησης, που αργότερα μετονομάστηκε σε Εργασία, ήταν η μορφωτική παρέμβαση στο, ανώριμο ταξικά εκείνη την εποχή, Προλεταριάτο. Η ουσία της δράσης της εμπεριέχονταν στο σύνθημα Πρώτα μόρφωση, μετά δράση. Το Φλεβάρη του 1923 η κίνηση αυτή θα διαγραφεί από το ΣΕΚΕ. Το 1925 ο Τζουλάτι θα παραιτηθεί από την καθοδήγηση της κίνησης για να παραχωρήσει τη θέση του στο Δημήτρη Γιωτόπουλο, παρά το γεγονός ότι ο τελευταίος δεν συμμετείχε στο σχηματισμό του Πρώτου Πυρήνα. Ο Γιωτόπουλος το 1929 πρωταγωνιστεί στη δημιουργία της Ένωσης Κομμουνιστών Διεθνιστών, αρχειομαρξιστικής οργάνωσης που έρχεται σε επαφή και συνεργάζεται με τον Τρότσκι και που για πρώτη φορά παρεμβαίνει στο Εργατικό Κίνημα.
Ίδρυση Μπολσεβίκικης Οργάνωσης
Το 1930 η ΕΚΔ στα νέα της πλαίσια μετασχηματίζεται σε ΚΟΜΛΕΑ. Την ίδια χρονιά θα υπάρξει η πρώτη διάσπαση, όταν μια ομάδα υπό τον Μιχάλη Ράπτη θα αποχωρήσει για να σχηματίσει την, επίσης τροτσκιστική αλλά όχι αρχειομαρξιστική, Κομμουνιστική Ενωτική Ομάδα, χωρίς ωστόσο να δημιουργήσει πρόβλημα στη νεοσύστατη ΚΟΜΛΕΑ. Η ΚΟΜΛΕΑ παρεμβαίνει μαζικά στην εργατική τάξη κερδίζοντας μια σειρά από εργατικά σωματεία συγκεκριμένων κλάδων. Στον έλεγχο της περνούν σύνολο 27 σωματεία. Παράλληλα, ο ηγέτης της ΚΟΜΛΕΑ Γιωτόπουλος εκλέγεται μέλος, και αργότερα γραμματέας, της γραμματείας της τροτσκιστικής Αριστερής Αντιπολίτευσης, έχοντας το ψευδώνυμο Witte. Επίσημη εφημερίδα της Οργάνωσης θα γίνει η Πάλη των Τάξεων. Ταυτόχρονα θα κυκλοφορήσουν μια σειρά από αρχειομαρξιστικές εφημερίδες σε συγκεκριμένα σωματεία. Η ΚΟΜΛΕΑ θα διατηρήσει αρκετές διαφοροποιήσεις στην πολιτική της σε σχέση με το ΚΚΕ, ειδικά στο θέμα του Μακεδονικού, όπου η Αρχειομαρξιστική Οργάνωση θα υπερασπιστεί τον ελληνικό χαρακτήρα της Μακεδονίας, ήδη από την εποχή της Εργασίας, πριν υιοθετήσει αυτή τη στάση και το ΚΚΕ. Εντούτοις, θα αποτελέσει την κύρια οργάνωση αντιπολίτευσης στο ΚΚΕ, κατά τα τροτσκιστικά πρότυπα της εποχής.
Τελική Διάσπαση και διάλυση της ΚΟΜΛΕΑ
Το 1934 οι ριζικές διαφωνίες του Γιωτόπουλου με τον Τρότσκι, σε συνδυασμό με τις αυταρχικές παρεκκλίσεις του Witte στην Αριστερή Αντιπολίτευση, θα συντελέσουν στη διάσπαση της ΚΟΜΛΕΑ σε δύο αντιμαχόμενες ομάδες: την τροτσκιστική του Γιώργη Βιτσώρη και την παραδοσιακή αρχειομαρξιστική και μη αμιγώς τροτσκιστική πλέον ομάδα του Witte, που θα μετασχηματιστεί σε Κομμουνιστικό Αρχειομαρξιστικό Κόμμα Ελλάδας. Ο νέος αρχειομαρξιστικός σχηματισμός δεν θα αποκτήσει τη μαζικότητα της ΚΟΜΛΕΑ, της πιο μαζικής οργάνωσης στην ιστορία του ελληνικού Τροτσκισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχειομαρξισμός Κατηγορία:Πρώην κομμουνιστικά κόμματα της Ελλάδας
Απολλώνιος ο Αλεξανδρινός (ολυμπιονίκης)
Ο Απολλώνιος ο Αλεξανδρεύς (4ος/3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Αλεξάνδρεια ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του δίαυλου κατά τους 121ους (296 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Ηχώ
Η ηχώ, (γεν. της ηχούς), κοινώς "αντίλαλος", αποτελεί ακουστικό φαινόμενο που οφείλεται στην ανάκλαση ηχητικών κυμάτων.
Απολλώνιος ο Αλεξανδρινός (ολυμπιονίκης)
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αλεξανδρινοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του δίαυλου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Ηχώ
Όταν προ ενός πετάσματος, ή στερεού εμποδίου, παραχθούν ήχοι κάποιας έντασης και άνω, τότε τα διαδιδόμενα ηχητικά κύματα αυτών προσπίπτοντας στο εμπόδιο ανακλώνται γινόμενα έτσι αισθητά στο ανθρώπινο αυτί.
Εσάιας φαν ντε Φέλντε
Ο Εσάιας φαν ντε Φέλντε (ολλανδικά: Esaias van de Velde, 17 Μαΐου 1587 (βάπτιση) – 18 Νοεμβρίου 1630 (ταφή)) ήταν Ολλανδός ζωγράφος τοπίων.
Ηχώ
Σημειώνεται ότι το αισθητήριο όργανο ακοής του ανθρώπου μπορεί να διακρίνει σε χρόνο ενός δευτερολέπτου 10 διαδοχικούς επάλληλους ήχους. Έχοντας υπόψη ότι η ταχύτητα του ήχου στο 1/10 του δευτερολέπτου είναι 34 μέτρα, συνάγεται ότι, όταν το εμπόδιο βρίσκεται σε απόσταση τουλάχιστον 17 μ. τότε το αυτί αντιλαμβάνεται τόσο τον απευθείας ήχο όσο και τον εξ ανακλάσεως ο οποίος και λέγεται ηχώ. Όταν αυτή η απόσταση (των 17 μ.) είναι διπλάσια (34 μ), ή τριπλάσια (51 μ) τότε συλλαμβάνεται δισύλλαβος ή τρισύλλαβος ηχώ αντίστοιχα.
Εσάιας φαν ντε Φέλντε
Βιογραφία
Ο φαν ντε Φέλντε γεννήθηκε στο Άμστερνταμ, όπου ο Φλαμανδός πατέρας του Χανς φαν ντε Φέλντε είχε καταφύγει ως προτεστάντης το 1585. Ο Εσάιας μάλλον εκπαιδεύτηκε από τον πατέρα του και τον Χίλλις φαν Κόνινξλοο (Gillis van Coninxloo), τοπιογράφο από την Αμβέρσα και μαθητή του Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβύτερου. Εργάστηκε στο Χάαρλεμ την περίοδο 1610 - 1618, όπου έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης το 1612 μαζί με τον Χέρκουλες Σέγκερς. Το γεγονός αυτό κατά πολλούς τρόπους εγκαθίδρυσε την τοπιογραφία ως ξεχωριστή μορφή ζωγραφικής σε αυτό το τμήμα της Ολλανδίας. Ο φαν ντε Φέλντε επηρεάστηκε από τον Γερμανό ζωγράφο Άνταμ Ελζχάιμερ (Adam Elsheimer) για να εξελίξει τους πίνακές του προς μια πιο ρεαλιστική κατεύθυνση σε σχέση με αυτούς του δασκάλου του και να υιοθετήσει τριγωνικού σχήματος σύνθεση με χαμηλότερα το σημείο θέασης.
Ηχώ
Αντίθετα όταν η απόσταση είναι μικρότερη των 17 μ. τότε ο απευθείας ήχος συγχέεται με τον εξ ανακλάσεως με συνέπεια να λαμβάνεται αυτός ενισχυμένος οπότε και γίνεται λόγος για αντήχηση.
Εσάιας φαν ντε Φέλντε
Βιογραφία
Εκτός από τοπία ο φαν ντε Φέλντε ζωγράφισε σκηνές της καθημερινότητας και στρατιωτικές απεικονίσεις. Απεβίωσε το 1630 στη Χάγη, όπου ήταν ζωγράφος της Αυλής των πριγκήπων Φρέντερικ Χέντρικ της Οράγγης και Μάουριτς του Νασσάου και τάφηκε σε αυτή την πόλη. Σύμφωνα με το RKD επηρεάστηκε από τον Ρούλαντ Σάβεραϊ και τον Γιαν φαν ντε Φέλντε. Μαθητές του ήταν οι Πίτερ φαν Λερ (Pieter van Laer), Γιαν Μάρτσεν ντε Γιόνγκε (Jan Martszen de Jonge), Πίτερ ντε Μολάιν (Pieter de Molyn), Πίτερ ντε Νέυν (Pieter de Neyn), Άντονι φαν ντε Φέλντε ΙΙ (Anthony van de Velde II), και Γιαν φαν Χόγιεν (Jan van Goyen). Με τη σειρά του, επηρέασε τους Παλαμέντες Παλαμέντες, Νικολάες ντε Κουάντε δαν Ράφενστέυν, Άντριεν Άντριενς Γκίμπονς, Γιάκομπ Βάιναντς, Ζακάριας Μπλάιχοοφτ, Άμπραχαμ Φινκ, Βίλλεμ Φιρουλάι και Γιαν Ασσελάιν (Jan Asselyn).
Ηχώ
Τέλος η ηχώ χαρακτηρίζεται πολλαπλή όταν ο ήχος επαναλαμβάνεται πολλές φορές φθίνουσας έντασης, γεγονός που οφείλεται σε πολλαπλές ανακλάσεις από εμπόδια που βρίσκονται σε διάφορες αποστάσεις, από τον ακροατή του φαινομένου.
Εσάιας φαν ντε Φέλντε
Βιογραφία
Ο Εσάιας δεν είχε συγγενική σχέση με τον Βίλλεμ φαν ντε Φέλντε, ήταν όμως εξάδελφος του Γιαν φαν ντε Φέλντε.
Ηχώ
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ακουστική Κατηγορία:Φαινόμενα
Εσάιας φαν ντε Φέλντε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι τοπίων Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Ούλριχ Ζβίγγλιος
thumb|right|Ο Ζβίγγλιος όπως απεικονίσθηκε σε ελαιογραφία του Hans Asper το έτος του θανάτου του (Μουσείο Τέχνης του [[Βίντερτουρ).]] Ο Χούλντριχ ή Ούλριχ Τσβίνγκλι, γνωστός με την εξελληνισμένη μορφή του ονόματός του ως Ζβίγγλιος (Huldrych/Ulrich(t) Zwingli, 1 Ιανουαρίου 1484 – 11 Οκτωβρίου 1531) ήταν πρωτοπόρος και ηγέτης του κινήματος που είναι γνωστό ως θρησκευτική Μεταρρύθμιση στην Ελβετία. Γεννημένος σε μία εποχή ανόδου του ελβετικού εθνικισμού, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και ιδίως στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας, κέντρο του αναγεννησιακού ουμανισμού. Συνέχισε τις ουμανιστικές μελέτες του όσο υπηρετούσε ως βικάριος στο Γκλάρους και αργότερα στο Αϊνζήντελν, όπου επηρεάσθηκε από τα έργα του Εράσμου, τον οποίο επισκέφθηκε.
Το 1518 ο Ζβίγγλιος έγινε εφημέριος στην ενορία Γκροσμύνστερ στη Ζυρίχη, όπου άρχισε να κηρύσσει τις ιδέες του για τη μεταρρύθμιση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Στην πρώτη δημόσια ομιλία του, το 1522, επιτέθηκε κατά της νηστείας της Τεσσαρακοστής. Στις δημοσιεύσεις του σημείωνε τη διαφθορά στην εκκλησιαστική ιεραρχία, υποστήριζε ότι οι κληρικοί έπρεπε να νυμφεύονται και καταδίκαζε την προσκύνηση των εικόνων στους χώρους λατρείας. Το 1524 μετέβαλε την πίστη του για τον Μυστικό Δείπνο, μετά από ένα όνειρό του, όπως ισχυρίσθηκε, και το επόμενο έτος εισήγαγε μία νέα ακολουθία κοινωνίας προς αντικατάσταση της Θείας Λειτουργίας. Από την άλλη πλευρά, ο Ζβίγγλιος συγκρούσθηκε και με τους Αναβαπτιστές, κάτι που οδήγησε στη δίωξή τους.
Η Μεταρρύθμιση εξαπλώθηκε σε άλλα μέρη της Ελβετίας, αλλά αρκετά καντόνια αντιστάθηκαν σε αυτή, προτιμώντας να παραμείνουν ρωμαιοκαθολικά. Ο Ζβίγγλιος συγκρότησε μία συμμαχία των «μεταρρυθμισμένων» καντονίων, η οποία επέφερε τη διαίρεση της Συνομοσπονδίας σε θρησκευτική βάση. Το 1529 ένας πόλεμος ανάμεσα στις δύο πλευρές αποφεύχθηκε την τελευταία στιγμή. Στο μεταξύ, οι ιδέες του Ζβίγγλιου έγιναν γνωστές στον Λούθηρο και άλλους μεταρρυθμιστές. Συναντήθηκαν στη λεγόμενη «Συνάντηση του Μαρβούργου» τον Οκτώβριο του 1529 και, παρότι συμφώνησαν σε πολλά δογματικά σημεία, δεν μπόρεσαν να φθάσουν σε ομοφωνία πάνω στο θέμα της πραγματικής ή όχι παρουσίας του Χριστού στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Το 1531 η συμμαχία του Ζβίγγλιου εφάρμοσε έναν αποτυχημένο αποκλεισμό τροφοδοσίας στα ρωμαιοκαθολικά καντόνια, τα οποία απάντησαν με μία αντεπίθεση σε ώρα που η Ζυρίχη ήταν απροετοίμαστη. Ο Ζβίγγλιος σκοτώθηκε στη μάχη σε ηλικία 47 ετών. Οι απόψεις του συνεχίζουν να επιβιώνουν σήμερα στις καλβινιστικές ομολογίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προτεστάντες θεολόγοι Κατηγορία:Ελβετοί θεολόγοι Κατηγορία:Ελβετοί συγγραφείς
Δικαιώματα του παιδιού
Το επίσημο κείμενο της Σύμβασης αυτής έγινε στις πέντε επίσημες γλώσσες του ΟΗΕ (Αγγλική, Γαλλική, Ισπανική, Κινεζική και Ρωσική).
Μέχρι τώρα όλες οι χώρες του ΟΗΕ έχουν υπογράψει και έχουν επικυρώσει τη συνθήκη εκτός από τη Σομαλία και τις Η.Π.Α.. Για την ακρίβεια οι ΗΠΑ έχουν υπογράψει την συνθήκη αλλά δεν την έχουν επικυρώσει. Η μη επικύρωση της συνθήκης σημαίνει ότι είναι νομικά ανενεργή για τις ΗΠΑ.
Η Σύμβαση ενσωματώθηκε στο εθνικό δίκαιο της Ελλάδας με το νόμο 2101/1992, βάσει του οποίου έχει αυξημένη τυπική ισχύ και υπερτερεί των λοιπών διατάξεων της εθνικής νομοθεσίας της χώρας μας και της Ευρώπης.
Ζωγράφος του Μαρσύα
Ο Ζωγράφος του Μαρσύα είναι το συμβατικό όνομα αρχαίου έλληνα αγγειογράφου του 4ου αιώνα π.Χ.
Βιογραφία
Άκμασε τον 4ο αιώνα π.Χ. Τα έργα του χρονολογούνται μεταξύ 370 - 330 π.Χ. Θεωρείται ως ικανότερος των αγγειογράφων του ερυθρόμορφου ρυθμού. Το όνομά του αποδόθηκε χάριν της απεικόνισης του Μαρσύα σε πελίκη που φιλοξενείται στο Μουσείο Ερμιτάζ. Συνολικά αποδίδονται 23 έργα στον καλλιτέχνη αυτόν.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αγγειογράφοι
Ιάσων Μπούμπουλης
Ο Ιάσων Μπούμπουλης ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από τις Σπέτσες και ήταν μέλος της οικογένειας Μπούμπουλη. Ήταν αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού. Εξελέγη για πρώτη φορα βουλευτής Σπετσών στις εκλογές του 1905 και επανεξελέγη σε αυτές του 1906 και του 1910. Υπήρξε επίσης μέλος του πρώτου διοικητικού συμβουλίου του Ναυτικού Ομίλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Σπετσών Κατηγορία:Οικογένεια Μπούμπουλη
Αχιλλέας Ι. Παπαλουκάς
Ο Αχιλλέας Παπαλουκάς (1915 - 4 Φεβρουαρίου 2000 ) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λαμία το 1915 και ήταν γιος του Ιωάννη (Γιάγκου) Παπαλουκά, δικηγόρου και πολιτικού, και της Αγλαΐας Περιβολιώτου. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την Οικογένεια Παπαλουκά και ήταν εγγονός του Αχιλλέα Παπαλουκά και δισέγγονος του Ιωάννη Παπαλουκόπουλου ενώ από την πλευρά της μητέρας του ήταν ανηψιός του Κωνσταντίνου Περιβολιώτη και εγγονός του Νικολάου Περιβολιώτη, δημάρχου Μώλου. Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος ειδικευόμενος στο Αστικό Δίκαιο.
Υπήρξε υποψήφιος στις εκλογές του 1956 και του 1958 με το Κόμμα Προοδευτικών και με την ΕΡΕ χωρίς, όμως, επιτυχία. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Φθιώτιδας με την υποστήριξη της ΕΡΕ στις εκλογές του 1961, η εκλογή του, όμως, ακυρώθηκε στις 18 Μαΐου 1962, επανερχόμενος στις 27 Μαΐου 1963 όταν και κατέλαβε την έδρα του αποβιώσαντος Στέφανου Μακρόπουλου. Επανεξελέγη βουλευτής Φθιώτιδας στις εκλογές του 1963 και του 1964. Μετά την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών συντάχθηκε με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και την Νέα Δημοκρατία εκλεγόμενος βουλευτής αυτής στις εκλογές του 1974. Στις εκλογές του 1977 απέτυχε να επανεκλεγεί αποχωρώντας οριστικά από την ενεργό πολιτική. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της Βουλής και επίτιμος πρόξενος της Γαλλίας.
Απεβίωσε το 2000 στην Αθήνα.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Αχιλλεας Ι
Παιδικές ηλικίες (ταινία)
Παιδικές ηλικίες (πρωτότυπος τίτλος: Enfances) είναι γαλλική σπονδυλωτή ταινία του 2007 σε σκηνοθεσία των Γιαν Λε Γκαλ, Ισίλντ Λε Μπεσκό, Ιωάννας Χατζηθωμά, Χαλίλ Ζορέζ, Ισμαέλ Φερουκί, Κορίν Γκαρφάν και Σαφί Νεμπού. Αν και μια γαλλική αναφορά αναφέρει διάρκεια προβολής 84 λεπτά, άλλες πηγές αναφέρουν 80 λεπτά, με το έργο, στο σύνολό του, να αποτελείται από έξι τμήματα, διάρκειας μεταξύ 10 και 15 λεπτών, καθεμιά τους γυρισμένη από διαφορετικό σκηνοθέτη, που απεικονίζουν χαρακτηριστικά περιστατικά από την προεφηβική ζωή των εμβληματικών κινηματογραφιστών Φριτς Λανγκ, Όρσον Γουέλς, Ζακ Τατί, Ζαν Ρενουάρ, Άλφρεντ Χίτσκοκ και Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Κάθε τμήμα να είναι δομημένο ώστε να μοιάζει με το γνώριμο ύφος του αντίστοιχου σκηνοθέτη που παρουσιάζει.
Γραμμένγ από τον Γιαν Λε Γκαλ, τον σκηνοθέτη του τμήματος για τον Φριτζ Λανγκ, η ταινία γυρίστηκε την περίοδο 2006–07 και έκανε πρεμιέρα στη Γερμανία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Αμβούργου.
Τμήματα
Το εναρκτήριο τμήμα της ταινίας έχει τον ίδιο τίτλο με τη μελλοντική (1948) ταινία του σκηνοθέτη που παρουσιάζει, Το μυστικό του 7ου δωματίου (Secret Beyond the Door), διαδραματίζεται στη Βιέννη του 1900, καθώς ο Φριτς Λανγκ (1890–1976) ανακαλύπτει κατά λάθος, σε ηλικία 10 ετών, ότι η μητέρα του, για να τη γλιτώσει τα παιδιά της από τοαντισημιτικό κύμα, είχε προσηλυτιστεί τον καθολικισμό, και ότι ο ίδιος είναι Εβραίος.
Το δεύτερο τμήμα, «The Gaze of a Child» (Το βλέμμα ενός παιδιού), σε σκηνοθεσία Ισίλντ Λε Μπεσκό, μεταφέρεται στο Σικάγο του 1924, απεικονίζοντας μια βαθιά τραυματική στιγμή στη νεαρή ζωή του Όρσον Γουέλς (1915–1985), του οποίου η αγαπημένη μητέρα πεθαίνει τέσσερις μέρες πριν αυτός κλείσει τα εννιά.
Η τρίτη ιστορία, «Open the Door, Please» (Ανοίξτε την πόρτα, παρακαλώ), σε σκηνοθεσία Ιωάννας Χατζηθωμά και Χαλίλ Ζορέζ, διαδραματίζεται το 1919 στη Γαλλία, αφηγούμενη ένα περιστατικό κατά από τα σχολικά χρόνια του Ζακ Τατί (1907–1982), ο οποίος, στα 12, είχε ύψος 1,80, παραμορφώνοντας έτσι τη σύνθεση της σχολικής φωτογραφίας που απεικονίζει τον ίδιο και τους πολύ πιο κοντούς συμμαθητές του.
Το τέταρτο μέρος, «The Pair of Shoes» (Τα παπούτσια), σε σκηνοθεσία Ισμαέλ Φερουκί, που επίσης διαδραματίζεται στη Γαλλία, αλλά δεκατέσσερα χρόνια νωρίτερα, το 1905, δείχνει τον Ζαν Ρενουάρ (1894–1979), ηλικίας 11 ετών, να κάνει διακοπές, ως συνήθως, στο εξοχικό κτήμα του πατέρας του, του διάσημου ζωγράφου Πιερ Ογκίστ Ρενουάρ. Μια συνάντηση με ένα ελαφρώς μεγαλύτερο αγροτόπαιδο του ανοίγει τα μάτια στα κρυμμένα νοήματα της ζωής στην εξοχή και του διδάσκει επίσης την αδικία των κοινωνικών διακρίσεων.
Το τελευταίο τμήμα, "A Birth" (Γέννηση), σε σκηνοθεσία Σαφί Ναμπού, διαδραματίζεται στη σουηδική πόλη της Ουψάλας, παρουσιάζοντας ένα πορτρέτο του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν (1918–2007), ηλικίας 4 ετών, που φαίνεται τραυματισμένος και αναστατωμένος ενώ περιμένει τη γέννηση της αδελφής του το 1922.
Προβολές
Η ταινία Παιδικές ηλικίες προβλήθηκε, μεταξύ άλλων, στο πλαίσιο του 14ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας το 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με παιδιά Κατηγορία:Ταινίες του 2007 Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Σπονδυλωτές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές βιογραφικές ταινίες
Έρημος Γκόμπι
μικρογραφία|250px|Η έρημος στην περιοχή της Μογγολίας μικρογραφία|250px|Δορυφορική εικόνα της ερήμου Η έρημος Γκόμπι (μογγολικά: Говь, κινεζικά: 戈壁, πινγίν: Gēbì) είναι μεγάλη έρημος της Ασίας. Καλύπτει τμήματα της βόρειας και βορειοδυτικής Κίνας και της νότιας Μογγολίας. Η έρημος οριοθετείται από τα όρη Αλτάι και τα λιβάδια και τις στέππες της Μογγολίας στα βόρεια, τον διάδρομο Χεχσί και το οροπέδιο του Θιβέτ στα νοτιοδυτικά, και τη βόρεια πεδιάδα της Κίνας στα νοτιοανατολικά. Η Γκόμπι είναι πιο αξιοσημείωτη ως τμήμα της μεγάλης Μογγολικής Αυτοκρατορίας και ως τόπος αρκετών σημαντικών πόλεων κατά μήκος του δρόμου του μεταξιού. Η έρημος έχει μέγιστο μήκος 1.600 χιλιόμετρα και πλάτος 800 χιλιόμετρα και καλύπτει 1.300.000 χλμ², κάτι που την κατατάσσει ως την πέμπτη μεγαλύτερη έρημο στη Γη και τη μεγαλύτερη στην Ασία.
Η έρημος αποτελείται από αρκετά διακριτές οικολογικές και γεωγραφικές περιοχές με βάση τις μεταβολές στο κλίμα και τη τοπογραφία. Μια είναι η οικοπεριοχή της στέπας της Ανατολικής ερήμου Γκόμπι, μια παλαιοαρκτική οικοπεριοχή στην έρημο και βιότοπος ξερικών θάμνων, στην οποία απαντάται η βακτριανή καμήλα και διάφορα άλλα ζώα. Η έρημος είναι αποτέλεσμα της σκιάς βροχής που δημιουργούν τα Ιμαλάια στις υγρές αέριες μάζες που έρχονται από τον Ινδικό Ωκεανό στην περιοχή της ερήμου. Καλύπτεται κυρίως από εκτεθειμένο βράχο και λιγότερο από άμμο, και μορφολογικά είναι ένα αχανές υψίπεδο σε υψόμετρο 800 ως 1000 μέτρων, με λίγα υψώματα.
Ζόλινγκεν
Το Ζόλινγκεν (γερμ. Solingen) είναι πόλη της Γερμανίας στο ομόσπονδο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας με πληθυσμό περίπου 120.000 κατοίκους. Το Ζόλινγκεν είναι γνωστό για τη βιομηχανία λεπίδων της. Το Ζόλινγκεν χωρίζεται σε 5 δημοτικά διαμερίσματα (Ohligs, Burg, Mitte, Gräfrath, Wald). Στο Burg υπάρχει ένα μεσαιωνικό ανάκτορο με το όνομα "Schloss Burg", το οποίο κατασκευάστηκε κατ' εντολήν του Αδόλφου Δ΄, κόμη του Μπεργκ περί το 1140. Το κάστρο περιέχει πολλά σπουδαία εκθέματα, τοιχογραφίες και ενδυμασίες ιπποτών. Το άλλο αξιοθέατο της πόλης είναι η γέφυρα "Müngstener Brücke", που ενώνει σιδηροδρομικά την πόλη με το γειτονικό Ρέμσαϊντ και αποτελεί την υψηλότερη σιδηροδρομική γέφυρα της Γερμανίας με ύψος 107 μέτρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
NGC 445
Ο NGC 445 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Κήτος και απέχει περίπου 500 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) στις 23 Οκτωβρίου 1864.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
0445 04493 Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός) Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
Εμπορικός στόλος
Με τον όρο εμπορικός στόλος (merchant fleet) χαρακτηρίζεται τόσο το σύνολο των εμπορικών πλοίων μιας Χώρας (εθνικός εμπορικός στόλος) όσο και το σύνολο των εμπορικών πλοίων ενός συνασπισμού Χωρών (π.χ. ΕΕ) ή και ακόμη το σύνολο των εμπορικών πλοίων του κόσμου όπου τότε γίνεται αναφορά για τον Παγκόσμιο εμπορικό στόλο.
Παραβάλλων ο Ηλείος
Ο Παραβάλλων ο Ηλείος (4ος/3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Αλεξάνδρεια ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του δίαυλου κατά τους 125ους (280 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ιστορικός του 2ου αιώνα μ.Χ. Παυσανίας αναφέρει πως ο Παραβάλλων δημιούργησε στην Ολυμπία ένα κατάλογο όλων των ολυμπιονικών που είχαν προηγηθεί πριν από αυτόν. Ο γιος του ο Λαστρατίδας έγινε ολυμπιονίκης στην πάλη παίδων στους 133ους αγώνες το 248 π.Χ. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του δίαυλου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Εμπορικός στόλος
Ο Παγκόσμιος εμπορικός στόλος το 1974 (1η Ιουνίου) αριθμούσε 30.279 πλοία συνολικής χωρητικότητας 286.844.774 κόρων ο.χ. ή συνολικού εκτοπίσματος 467.694.580 τόνοι d.w. από τα οποία τα 6.712 πλοία (126.871.657 κ.ο.χ.) ήταν δεξαμενόπλοια και τα υπόλοιπα 23.567 πλοία (159.973.117 κ.ο.χ.) ήταν φορτηγά, επιβατηγά κ.ά.
Ελληνική εμπορική ναυτιλία
Ο ελληνικός εμπορικός στόλος ασχολείται σήμερα με το εμπόριο και τη μεταφορά αγαθών και υπηρεσιών παγκοσμίως. Αποτελείται από τα εμπορικά πλοία που ανήκουν σε Έλληνες εφοπλιστές, που φέρουν είτε την ελληνική σημαία είτε κάποια σημαία ευκαιρίας.
Η Ελλάδα είναι ένα ναυτικό έθνος κατά παράδοση, καθώς η ναυτιλία είναι αναμφισβήτητα η αρχαιότερη μορφή ενασχόλησης των Ελλήνων και βασικό στοιχείο της ελληνικής οικονομικής δραστηριότητας από την αρχαιότητα. Το 2015, η Ελληνική Εμπορική Ναυτιλία ήλεγχε τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο στον κόσμο από άποψη χωρητικότητας με συνολικό DWT 334.649.089 τόνους και στόλο 5.226 ελληνικών πλοίων, σύμφωνα με τον Βρετανικό οργανισμό Lloyd's List. Η Ελλάδα κατατάσσεται επίσης σε υψηλή θέση όσον αφορά όλους τους τύπους πλοίων, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης για δεξαμενόπλοια και φορτηγά χύδην φορτίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ναυτιλιακή οικονομία
Αθηναϊκή Λέσχη
Ιδρύθηκε το 1875 ύστερα από πρωτοβουλία του Μιχαήλ Μελά και είναι το μακροβιότερο και αυστηρότερο κλειστό ανδρικό κλαμπ της Αθήνας. Πρώτος πρόεδρος ήταν ο Παύλος Καλλιγάς (1875-1881). Σύμφωνα με το καταστατικό, ο επιτρεπόμενος αριθμός μελών είναι τα χίλια άτομα ενώ οι γυναίκες δεν έχουν δικαίωμα συμμετοχής.
Για να γίνει κάποιος μέλος στην Αθηναϊκή Λέσχη θα πρέπει πρώτα να προταθεί από 2 μέλη με πενταετή θητεία και ύστερα να εγκριθεί διαδοχικά από το διοικητικό συμβούλιο και την γενική συνέλευση. Η ετήσια συνδρομή είναι 760 ευρώ ενώ η εγγραφή 1.500 ευρώ. Οι υπουργοί θεωρούνται αυτομάτως μέλη και δεν χρειάζεται να περάσουν τη διαδικασία έγκρισης. Μία από τις δραστηριότητες της Λέσχης είναι η ξιφασκία.
Το παλιό κτίριο της Αθηναϊκής Λέσχης επί των οδών Πανεπιστημίου και Αμερικής ανήκε στον Μιχαήλ Μελά. Πρόεδροι κατά καιρούς έχουν διατελέσει οι: Παύλος Καλλιγάς, Μιχαήλ Μελάς, Ανδρέας Αυγερινός, Βασίλειος Μ. Μελάς, Δημήτριος Κιουσόπουλος, Περικλής Πιερράκος Μαυρομιχάλης, Αλέξανδρος Σούτσος κ.ά.
Το 1917, στο απόγειο του Εθνικού Διχασμού, οι βασιλόφρονες, που είχαν την πλειοψηφία στην Αθηναϊκή Λέσχη, διέγραψαν όλους τους βενιζελικούς από αυτή, με αποτέλεσμα οι βενιζελικοί να αποχωρήσουν και να δημιουργήσουν την Λέσχη Φιλελευθέρων. Λίγα χρόνια αργότερα οι βενιζελικοί επανήλθαν στην Αθηναϊκή Λέσχη, αλλά η Λέσχη Φιλελευθέρων συνέχισε κανονικά την λειτουργία της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.athensclub.gr/
Κατηγορία:Πολιτικές οργανώσεις της Αθήνας
1226
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1226 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ήλιο
Το ήλιο (helium) είναι το χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό 2 και ατομική μάζα 4,002602 amu. Αντιπροσωπεύεται από το σύμβολο He. Στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, είναι άχρωμο, άοσμο, άγευστο, μη τοξικό, ιδανικό, μονοατομικό αέριο, που είναι επικεφαλής (πρώτο) των ευγενών αερίων του Περιοδικού Συστήματος των Χημικών στοιχείων. Το σημείο ζέσεως και το σημείο τήξης του είναι τα χαμηλότερα που υπάρχουν ανάμεσα σε όλες τις χημικές ουσίες. Ουσιαστικά παραμένει αέριο, εκτός αν είναι κάτω από εξαιρετικές συνθήκες.
Το ήλιο είναι το δεύτερο (2ο), μετά το υδρογόνο, πιο άφθονο χημικό στοιχείο στο Σύμπαν και υπολογίστηκε ότι αποτελεί το 24% της στοιχειακής μάζας του Γαλαξία μας. Η μάζα του αντιστοιχεί στο 12πλάσιο της συνολικής μάζας όλων των βαρύτερων από το ήλιο στοιχείων (μαζί). Είναι άφθονο στον Ήλιο και στο Δία. Το γεγονός αυτό (της μεγάλης αφθονίας του στο Σύμπαν) εξηγείται από τη μεγάλη ενέργεια πυρηνικής σύζευξης ανά νουκλεόνιο του 4He σε σχέση με τα επόμενα τρία (3) χημικά στοιχεία (δηλαδή σε σχέση με το λίθιο, το βηρύλλιο και το βόριο). Η ενέργεια αυτή εξηγεί την αυξημένη πιθανότητα σχηματισμού του, τόσο κατά την πυρηνική σύντηξη, όσο και κατά τη ραδιενεργή διάσπαση. Το περισσότερο ήλιο στο Σύμπαν πιστεύεται ότι σχηματίστηκε κατά τη Μεγάλη Έκρηξη. Κάποια νέα ποσότητα ηλίου παράγεται κατά την πυρηνική σύντηξη υδρογόνου στους αστέρες με μάζα από 0,5 ηλιακή μάζα και πάνω.
Το ήλιο ονομάστηκε έτσι από τον Ήλιο, επειδή ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά ως μια άγνωστη κίτρινη φασματική χαρακτηριστική γραμμή στο ηλιακό φάσμα, κατά τη διάρκεια της ηλιακής έκλειψης του 1868 στην Ινδία, από τον Γάλλο αστρονόμο Πιερ Ζυλ Ζανσέν. Ο Ζανσέν πιστώθηκε την ανακάλυψη του ηλίου μαζί με τον Τζόζεφ Λόκυερ (Joseph Norman Lockyer), που επίσης παρατήρησε την ίδια έκλειψη και πρότεινε πρώτος ότι η φασματική αυτή γραμμή ήταν εξαιτίας ενός νέου (για την εποχή) στοιχείου, που ονόμασε «ήλιο». Η τυπική ανακάλυψη του ήλιου (στη Γη) έγινε το 1895, από τους Σουηδούς χημικούς Περ Τεοντόρ Κλέβε (Per Teodor Cleve) και Νηλς Αβραάμ Λάνγκλετ (Nils Abraham Langlet, που βρήκαν ήλιο που προέρχονταν από το ορυκτό κλεβεΐτη του ουρανίου. Το 1903, μεγάλα αποθέματα ηλίου βρέθηκαν σε πεδία φυσικού αερίου σε διάφορα μέρη των ΗΠΑ, που είναι ακόμη ο κύριος (παγκόσμιος) προμηθευτής του αερίου.
Στη Γη, η ελαφρύτητα του ηλίου προκάλεσε τη διαφυγή του από το νέφος αερίων και σκόνης που συμπυκνώθηκαν κατά τον σχηματισμό του πλανήτη, με αποτέλεσμα να είναι έτσι σχετικά σπάνιο, δηλαδή μόνο το 0,00052% κατ' όγκο της ατμόσφαιράς μας. Μάλιστα, το μεγαλύτερο μέρος του ηλίου που υπάρχει σήμερα σ' αυτήν, δημιουργήθηκε από τη φυσική ραδιενεργή διάσπαση βαρέων ραδιενεργών στοιχείων (κυρίως θορίου και ουρανίου, καθώς τα σωματίδια α που εκπέμπουν αποτελούνται από πυρήνες 4He. Το ραδιογενές ήλιο παγιδεύθηκε στο φυσικό αέριο σε συγκεντρώσεις ως και 7% κατ' όγκο, από το οποίο και εξάγεται σήμερα για εμπορική χρήση, με χαμηλής θερμοκρασίας διαχωρισμό από τα άλλα αέρια συστατικά, με τη χρήση κλασματικής απόσταξης.
Ιστορία
left|200px|thumb|Φασματικές γραμμές ηλίου στο ορατό τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος Το ήλιο είναι το μοναδικό χημικό στοιχείο που ανακαλύφθηκε πρώτα έξω από τη Γη, πριν αποδειχθεί ότι υπάρχει και σε αυτήν. Η πρώτη ένδειξη για την ύπαρξη του ηλίου παρατηρήθηκε στις 18 Αυγούστου του 1868 με τη μορφή μιας έντονη κίτρινης φασματικής γραμμής με μήκος κύματος 587,49 νανομέτρων στο φάσμα απορρόφησης της χρωμόσφαιρας του Ήλιου από τον Γάλλο αστρονόμο Ζυλ Ζανσέν κατά τη διάρκεια της ολικής ηλιακής έκλειψης στο Γκουντούρ της Ινδίας. Η γραμμή αυτή βρίσκεται κοντά στις χαρακτηριστικές φασματικές γραμμές για το νάτριο και γι' αυτό αρχικά αποδόθηκε σ' αυτό το χημικό στοιχείο. Στις 20 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς, ο Άγγλος αστρονόμος Τζόζεφ Λόκυερ (Joseph Norman Lockyer) παρατήρησε επίσης την κίτρινη γραμμή στο ηλιακό φάσμα. Την ονόμασε D3 γραμμή Φράουνοφερ (Fraunhofer), επειδή βρισκόταν κοντά στις αντίστοιχες D1 και D2 του νατρίου. Τελικά, όμως, κατέληξε ότι προέρχονταν από ένα άλλο (από το νάτριο) χημικό στοιχείο, που υπάρχει στον Ήλιο, αλλά ήταν άγνωστο (τότε) στη Γη. Ο Λόκυερ και ο Άγγλος χημικός Έντουαρντ Φράνκλαντ (Edward Frankland) ονόμασαν το νέο (για την εποχή) χημικό στοιχείο «ήλιο», από την ελληνική λέξη για τον Ήλιο.
Στη συνέχεια η ίδια κίτρινη γραμμή παρατηρήθηκε από τον Παλμιέρι (L. Palmieri) το 1881 στο φάσμα αερίων ηφαιστειακής προέλευσης από τον Βεζούβιο. Στις 26 Μαρτίου 1895 ο Βρετανός χημικός Σερ Ουίλιαμ Ράμσεϊ (Sir William Ramsay) απομόνωσε ήλιο στη Γη, επεξεργαζόμενος δείγμα του ορυκτού κλεβεΐτη (μια ποικιλία του ουρανινίτη, που περιέχει τουλάχιστον 10% σπάνιες γαίες). Ο Ράμσεϊ αναζητούσε αργό, αλλά διαχωρίζοντας το οξυγόνο και το άζωτο από τα αέρια που απελευθέρωσε με θειικό οξύ, παρατήρησε κίτρινη φασματική γραμμή που ταίριαζε με την D3 που είχε παρατηρηθεί στο ηλιακό φάσμα και είχε αποδοθεί στο χημικό στοιχείο ήλιο. Τα δείγματα αυτά πιστοποιήθηκαν ότι ήταν ήλιο από τους Λόκυερ και Ουίλιαμ Κρουκς (Βρετανός φυσικός). Η ανεξάρτητη αυτή απομόνωση του χημικού στοιχείου έδωσε την ευκαιρία να προσδιορισθεί η ατομική μάζα του χημικού στοιχείου. Το ήλιο επίσης απομονώθηκε από τον Αμερικανό γεωχημικό Ουίλλιαμ Φράνσις Χίλλεμπραντ (William Francis Hillebrand) πριν από τον Ράμσεϊ, ο οποίος ανακάλυψε παράξενες φασματικές γραμμές σε δείγμα ορυκτού ουρανινίτη. Ο Χίλλεμπραντ όμως απέδωσε αυτές τις φασματικές γραμμές στο άζωτο. Η συγχαρητήρια επιστολή του στον Ράμσεϊ προσφέρει μια ενδιαφέρουσα περίπτωση μιας σχεδόν ανακάλυψης που προηγήθηκε και μιας ανακάλυψης που ακολούθησε στην επιστήμη. Η ουσιαστική διαφορά ήταν η επιπλέον διαδικασία διαχωρισμού από το άζωτο του Ράμσεϊ, που εμπόδισε τη λάθος ταύτιση της φασματικής γραμμής D3.
Το 1907 οι Έρνεστ Ράδερφορντ και Τόμας Ρόιντς (Thomas Royds) απέδειξαν πως τα σωματίδια α είναι πυρήνες 4He, επιτρέποντας σε σωματίδια α να διέλθουν μέσα από λεπτά τοιχώματα γυαλιού κενού σωλήνα, να αποφορτισθούν στο εσωτερικό του και μελετώντας το φάσμα του εγκλωβισμένου, ηλίου πλέον. Το 1908 το ήλιο υγροποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Ολλανδό φυσικό Χάικε Κάμερλιν (Heike Kamerlingh Onnes) ψύχοντας το αέριο σε θερμοκρασία μικρότερη από 1 Κ. Προσπάθησε να το στερεοποιήσει κιόλας, αλλά απέτυχε επειδή το ήλιο δεν έχει τριπλό σημείο, στο οποίο και οι τρεις φάσεις της ύλης συνυπάρχουν σε ισορροπία. Ο φοιτητής του Willem Hendrik Keesom κατόρθωσε τελικά να πάρει 1 cm3 στερεού ήλιου το 1926.
Το 1938, ο Ρώσος φυσικός Πιοτρ Λεονίντοβιτς Καπίτσα ανακάλυψε ότι το 4He έχει σχεδόν μηδενικό ιξώδες σε θερμοκρασίες κοντά στους 0 Κ. Το φαινόμενο αυτό σήμερα ονομάζεται υπερρευστότητα. Το 1972, το ίδιο φαινόμενο παρατηρήθηκε για το 3He, αλλά σε θερμοκρασίες ακόμη πιο κοντά στους 0 Κ, από τους Αμερικανούς φυσικούς Ντούγκλας Όσεροφφ (Douglas D. Osheroff), Ντάιβιντ Λη (David M. Lee) και Ρόμπερτ Ρίτσαρντσον (Robert C. Richardson). Το φαινόμενο αποδόθηκε στο συνδυασμό ζευγών φερμιόνιων ηλίου σε μποζόνια, σε αναλογία με τα ζεύγη ηλεκτρονίων του Κούπερ που παράγουν το φαινόμενο της υπεραγωγιμότητας.
Παραγωγή και χρήση
Μετά από μια επιχείρηση εξόρυξης πετρελαίου το 1903 στο Ντέξτερ, στο Κάνσας των ΗΠΑ εκλύθηκε ένας πίδακας από ένα αέριο που δεν καίγονταν. Ο γεωλόγος της Πολιτείας Έρασμους Χάβορθ (Erasmus Haworth) συνέλεξε δείγματα αυτού του εκλυόμενου αερίου και τα πήρε μαζί του στο Πανεπιστήμιο του Κάνσας στο Λαβρένς, όπου με τη βοήθεια των χημικών Χάμιλτον Κάντυ (Hamilton Cady) και Ντέιβιντ ΜακΦάρλαντ (David McFarland), ανακάλυψαν ότι η σύνθεσή του κατ' όγκο ήταν 72% άζωτο, 15% μεθάνιο (που καιγόταν μόνο με αρκετό καθαρό οξυγόνο), 1% υδρογόνο και 12% ένα άγνωστης ταυτότητας αέριο. . Μετά από πιο λεπτομερή χημική ανάλυση διαπίστωσαν ότι αυτό το αέριο αποτελούνταν από ήλιο, σε ποσοστό 1,84%, κατ' όγκο, ως προς το αρχικό δείγμα. . Αυτό το περιστατικό έδειξε ότι παρ' όλο που συνολικά το ήλιο είναι σπάνιο στη Γη, υπήρχε σε μεγάλα αποθέματα κάτω από τις Αμερικανικές Μεγάλες Πεδιάδες, διαθέσιμο για εξόρυξη, ως παραπροϊόν του φυσικού αερίου. Τα μεγαλύτερα αποθέματα ηλίου βρίσκονταν στο Χιούστον και στα γύρω ρου πεδία φυσικού αερίου, στο Νοτιοδυτικό Κάνσας και σε παραφυάδες τους στο Τέξας και την Οκλαχόμα.
Με αυτόν τον τρόπο οι ΗΠΑ έγιναν η μεγαλύτερη προμηθεύτρια χώρα ηλίου παγκοσμίως. Ακολουθώντας μια πρόταση του Σαρ Ρίτσαρντ Θρέιφαλλ (Richard Threlfall), το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ ανέλαβε τη χορηγία των μικρών πειραματικών εργοστασίων ηλίου, κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο στόχος ήταν να εφοδιάζει τα προπετάσματα αεροστάτων με το μη αναφλέξιμο ήλιο, που όμως ήταν κι αυτό ελαφρύτερο από τον ατμοσφαιρικό αέρα. Συνολικά παρήχθησαν 5.700 m3 ηλίου καθαρότητας 92% από αυτό το πρόγραμμα, αν και προηγουμένως λαμβάνονταν λιγότερο από 1 m3. Κάποιες ποσότητες από αυτό το ήλιο χρησιμοποιήθηκαν για να γεμιστεί το πρώτο παγκοσμίως αερόπλοιο, το C-7 του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ., που πραγματοποίησε το παρθενικό του ταξίδι από το Χάμπτον Ρόαντς της Βιρτζίνια στο Μπόλλινγκ Φιλντ της Ουάσινγκτον, την 1η Δεκεμβρίου του 1921.
Παρόλο που η διαδικασία εξόρυξης και απομόνωσης, χρησιμοποιώντας τεχνικές χαμηλής θερμοκρασίας υγροποίηση αερίων, δεν είχε αναπτυχθεί σημαντικά κατά τη διάρκεια του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου, η παραγωγή του αερίου συνεχίστηκε. Το ήλιο χρησιμοποιήθηκε τότε ως ανυψωτικό αέριο για τα ελαφρύτερα από τον αέρα αεροσκάφη, δηλαδή τα διαφόρων τύπων και χρήσεων αεροστάτων και αερόπλοιων. Η ζήτηση του αερίου γι' αυτήν τη χρήση αυξήθηκε επίσης και κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά άρχισε να αυξάνεται η ζήτησή του και για προστασία από ηλεκτροσυγκόλληση με τόξο. Το φασματόμετρο μάζας ηλίου ήταν ακόμη ζωτικό για το Πρόγραμμα Μανχάταν, για την ανάπτυξη της πυρηνικής βόμβας από τις ΗΠΑ.
Η Κυβέρνηση των ΗΠΑ δημιούργησε το «Εθνικό Απόθεμα Ηλίου των ΗΠΑ» (National Helium Reserve) το 1925 στο Αμαρίλο του Τέξας με στόχο να εξασφαλίζει την προμήθεια ηλίου για τα πολεμικά αερόπλοια της χώρας σε περίπτωση πολέμου και για τα πολιτικά αερόπλοια, σε κατάσταση ειρήνης. Εξαιτίας του στρατιωτικού εμπάργκο των ΗΠΑ κατά της Γερμανίας, η τελευταία είχε έλλειψη σε προμήθειες ηλίου κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με αποτέλεσμα το αερόπλοιο LZ 129 Χίντενμπουργκ να αναγκαστεί να χρησιμοποιήσει υδρογόνο ως ανυψωτικό αέριο. Η ζήτηση του ηλίου μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αποκλιμακώθηκε προσωρινά, αλλά η ύπαρξη του Εθνικού Αποθέματος Ηλίου των ΗΠΑ επεκτάθηκε μέχρι τη δεκαετία του 1950, για να εξασφαλίσει, αυτήν τη φορά, την προμήθεια ηλίου για την ψύξη πυραύλων που χρησιμοποιούσαν ζεύγος υδρογόνου και οξυγόνου (ως καύσιμο και οξειδωτικό), κατά τον Αγώνα Κατάκτησης του Διαστήματος και τον Ψυχρό Πόλεμο, γενικότερα. Η ζήτηση του ηλίου στις ΗΠΑ το 1965 έφτασε το οκταπλάσιο της κορύφωσης της ζήτησής του, κατά την πολεμική περίοδο.
Μέχρι το 1995, συνολικά 1.000.000.000 m3 του αερίου είχαν συλλεχθεί και αποθεματοποιηθεί, με κόστος 1.400.000.000 $ (ΗΠΑ), οδηγώντας το Κογκρέσο των ΗΠΑ το 1966 σε ψήφισμα τερματισμού του προγράμματος αποθεματοποίησης. Το σχετικό ψήφισμα ονομάστηκε «Πράξη για την Αποθεματοποίηση του Ηλίου του 1996» (Helium Privatization Act of 1996, Public Law 104–273) δίνοντας εντολή στο Υπουργείο Εσωτερικών ΗΠΑ (Department of the Interior) να αδειάσει το απόθεμα μέχρι το 2005.
Το ήλιο που παραγόταν μεταξύ του 1930 και του 1945 ήταν περίπου 98,3% καθαρό ήλιο και το υπόλοιπο άζωτο και ήταν ικανοποιητικό ανυψωτικό για τα αερόπλοια. Από το 1945, άρχισε να παράγεται μια (σχετικά) μικρή ποσότητα ηλίου με καθαρότητα 99,9%, για τη χρήση προστασίας κατά την ηλεκτροσυγκόλληση με τόξο. Μέχρι το 1949 έγιναν διαθέσιμες για εμπορική χρήση ποσότητες ηλίου «βαθμού καθαρότητας Α», δηλαδή 99,95%.
Για πολλά χρόνια οι ΗΠΑ παρήγαγαν πάνω από το 90% του ηλίου που χρησιμοποιούνταν εμπορικά σ' όλον τον κόσμο, ενώ άλλες μονάδες παραγωγής, στον Καναδά, στην Πολωνία, στη Ρωσία και σε άλλα κράτη παρήγαγαν το υπόλοιπο. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, άρχισε να λειτουργεί μια νέα μονάδα στο Άρζεγ, στην Αλγερία, παρήγαγε 17.000.000 m3, παραγωγή αρκετή να καλύψει τη ζήτηση όλης της Ευρώπης σε ήλιο. Στο μεταξύ, μέχρι το έτος 2000, η κατανάλωση ηλίου μέσα στις ΗΠΑ άρχισε να αυξάνεται με ρυθμό πάνω από 15.000 τόννους το χρόνο. Στην περίοδο 2004-2006, δημιουργήθηκαν δύο πρόσθετες μονάδες παραγωγής, ένα στο Ρας Λάφφεν, του Κατάρ και το άλλο στη Σκικντά της Αλγερίας. ΄Έτσι, η Αλγερία έγινε η δεύτερη ηλιοπαραγωγός χώρα. Εν τω μεταξύ και η κατανάλωση ηλίου και το κόστος παραγωγής του αυξήθηκαν. . Μεταξύ του 2002 και του 2007, η οικονομική αξία του ηλίου διπλασιάστηκε και το 2008 αυξήθηκε κατά ένα άλλο 50%.
Χαρακτηριστικά
thumb|left|Το άτομο του ηλίου: Αποτελείται από έναν πυρήνα (ροζ) και ένα «ηλεκτρονιακό νέφος» διασποράς (μαύρο). Ο πυρήνας (πάνω δεξιά) είναι στο 4He είναι στην πραγματικότητα σφαιρικά συμμετρικός και μοιάζει πολύ με το ηλεκτρονικό νέφος, αν και αυτό δεν συμβαίνει πάντα σε περιπτώσεις πιο πολύπλοκων πυρήνων.
Το ήλιο και η κβαντομηχανική
Από τη σκοπιά της κβαντομηχανικής, το ήλιο έχει το δεύτερο απλούστερο άτομο που υπάρχει, μετά το άτομο του υδρογόνου. Το άτομο του ηλίου αποτελείται από δύο (2) ηλεκτρόνια σε ατομικά τροχιακά που περικυκλώνουν έναν πυρήνα που αποτελείται από επίσης δύο (2) πρωτόνια και δύο (2) νετρόνια. Όπως στη Νευτώνεια Μηχανική, κανένα σύστημα που περιέχει περισσότερα από δύο (2) σωματίδια δεν μπορεί να επιλυθεί με ακριβή αναλυτική μαθηματική προσέγγιση (δείτε σύστημα τριών σωμάτων). Το άτομο του ηλίου δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα. Έτσι, απαιτούνται αριθμητικές μαθηματικές μέθοδοι, ακόμη και αν το σύστημα του ατόμου του ηλίου περιέχει μόνο έναν πυρήνα και δύο (2) ηλεκτρόνια. Τέτοιες μέθοδοι υπολογιστικής χημείας χρειάζεται να χρησιμοποιηθούν γι να σχηματίσουν την κβαντομηχανική εικόνα της περιφοράς των ηλεκτρονίων με μια ακρίβεια εντός του 2% από την ορθή τιμή της, με λίγα υπολογιστικά βήματα. Σε μια τέτοια μοντέλα έχει διαπιστωθεί ότι κάθε ηλεκτρόνιο του ηλίου «εμποδίζει» μερικά την έλξη του πυρήνα να δράσει πάνω στο άλλο, ώστε η «αποτελεσματική πυρηνική έλξη» Z, σε κάθε ηλεκτρόνιο να είναι περίπου 1,69 πυρηνικές μονάδες και όχι 2,00, όπως θα ήταν στο μοντέλο του κατιόντος ηλίου (He+).
Ιδιότητες
150px|thumb|right|Το υπέρρευστο ήλιο σκαρφαλώνει τα τοιχώματα του δοχείου υπερνικώντας τη βαρύτητα. Το ήλιο είναι αέριο άχρωμο, άοσμο, άγευστο και μη-τοξικό. Έχει το χαμηλότερο σημείο βρασμού από κάθε άλλο χημικό στοιχείο ενώ είναι το μοναδικό υγρό το οποίο είναι αδύνατο να παγώσει μόνο με την ελάττωση της θερμοκρασίας. Είναι απαραίτητη και η αύξηση της πίεσης. Επίσης είναι το μοναδικό υλικό που δεν διαθέτει τριπλό σημείο, δηλαδή ένα συνδυασμό θερμοκρασίας και πίεσης στον οποίο συνυπάρχουν σε ισορροπία και οι τρεις καταστάσεις της ύλης – στερεό, υγρό και αέριο. right|thumb|155px|Λάμπα που περιέχει ήλιο Στη φύση απαντάται σε δύο σταθερά ισότοπα, 3He και 4He, από τα οποία το πρώτο απαντάται σπάνια. Όπως όλα τα ευγενή αέρια έχει σταθερή ηλεκτρονική διαμόρφωση και το άτομό του είναι άπολο και σφαιρικό. Είναι το πιο αδρανές χημικό στοιχείο και οι μόνες αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ατόμων είναι ασθενείς δυνάμεις van der Waals.
Έχει τη μικρότερη διαλυτότητα στο νερό από κάθε άλλο γνωστό αέριο, ενώ ο δείκτης διάθλασης είναι πιο κοντά στη μονάδα από κάθε άλλο γνωστό αέριο.
Ίσως η πιο εντυπωσιακή από τις ιδιότητές του είναι η ικανότητά να μετατρέπεται σε υπέρρευστο. Όταν το υγρό φυσικό ήλιο (το συνηθισμένο ισότοπο 4He) ψυχθεί ακόμα περισσότερο στους 2,2° Κ (γνωστό ως θερμοκρασιακό σημείο λ) μετασχηματίζεται σε μια νέα κατάσταση που έχει αρκετά παράξενες ιδιότητες. Η αρχική «φυσιολογική» κατάσταση ονομάζεται ήλιο-Ι η οποία μετασχηματίζεται στην κατάσταση ήλιο-ΙΙ. Στο σημείο που λαμβάνει χώρα ο μετασχηματισμός από την κατάσταση Ι στην κατάσταση ΙΙ, η ειδική θερμότητα αυξάνεται απότομα ενώ παρατηρείται και ακόμα πιο απότομη αύξηση της θερμικής αγωγιμότητας της τάξης του 106. Αντίθετα το ιξώδες του υλικού γίνεται ουσιαστικά μηδέν.
Το υπέρρευστο ήλιο έχει την ιδιότητα να περνάει εύκολα πολύ λεπτά τριχοειδή αγγεία και σχισμές, που σχεδόν αποτρέπουν εντελώς τη ροή όλων των άλλων υγρών. Επίσης, η τεράστια θερμική αγωγιμότητα έχει ως αποτέλεσμα το ήλιο-ΙΙ να μην βράζει με την θέρμανσή του αλλά κατευθείαν να εξατμίζεται από υγρό σε αέριο.
Τέλος, η πιο παράξενη ιδιότητά του είναι η ικανότητά του να καλύπτει με ένα φιλμ πάχους μερικών εκατοντάδων ατόμων όλες τις στερεές επιφάνειες με τις οποίες έρχεται σε επαφή και βρίσκονται κάτω από το θερμοκρασιακό σημείο λ. Η παραπάνω ιδιότητα μπορεί να παρατηρηθεί κάνοντας το εξής πείραμα: βυθίζουμε τον πυθμένα ενός κατάλληλου δοχείου μέσα σε ένα λουτρό ηλίου-ΙΙ και περιμένουμε η θερμοκρασία των τοιχωμάτων να πέσει κάτω από το σημείο λ. Τότε θα παρατηρήσουμε το υπερρευστό ήλιο να σκαρφαλώνει, ουσιαστικά χωρίς τριβές και υπερνικώντας την βαρύτητα, τις πλευρές του δοχείου και να το γεμίζει μέχρι να εξισωθούν οι επιφάνειες μέσα και έξω από αυτό.
Χρήσεις
200px|thumb|right|Το ήλιο χρησιμοποιείται για την πλήρωση αερόπλοιων, γιατί είναι ελαφρύτερο από τον αέρα και δεν είναι εύφλεκτο όπως το υδρογόνο Η πιο γνωστή χρήση του είναι ως ανυψωτικό, στην πλήρωση αερόπλοιων και μπαλονιών καθώς είναι ελαφρύτερο από τον αέρα. Προτιμάται από το υδρογόνο γιατί δεν είναι εύφλεκτο ενώ έχει το 92,64% της ανυψωτικής ικανότητας αυτού (περίπου 1 kg/m3). Παρόλα αυτά η χρήση αυτή δεν είναι πια τόσο σημαντική και χρησιμοποιείται κυρίως σε μετεωρολογικά μπαλόνια.
Η κύρια χρήση είναι ως κρυογενικό ρευστό για την ψύξη σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες διάφορων μετάλλων ή άλλων υλικών, όπως στην περίπτωση της απεικόνισης με μαγνητικό συντονισμό (magnetic resonance imaging). Ήλιο χρησιμοποιεί, επίσης, ως μέσο ψύξης των μαγνητών του, ο επιταχυντής του CERN.
Επίσης, λόγω της πολύ μικρής διαλυτότητάς του στο νερό, χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο του αζώτου σε συνθετικό αέρα αναπνευστικών συσκευών για μεγάλα βάθη, για την αντιμετώπιση της λεγόμενης νόσου των δυτών. Χρησιμοποιείται ως ψυκτικό σε ορισμένους πυρηνικούς αντιδραστήρες, στην αέρια χρωματογραφία, για τον εντοπισμό σημείων πιθανής διαρροής σε βιομηχανικό εξοπλισμό και για τη δημιουργία αδρανούς ατμόσφαιρας για την προστασία σημαντικών ιστορικών αντικειμένων. Τέλος, χρησιμοποιείται για την χρονολόγηση ορυκτών που περιέχουν ουράνιο και θόριο, καθώς είναι γνωστό ότι αυτά τα ραδιενεργά υλικά διασπώνται εκπέμποντας σωματίδια α, δηλαδή πυρήνες ηλίου.
Ασφάλεια-υγεία
Το ήλιο δεν είναι τοξικό και ανευρίσκεται σε πολύ μικρές ποσότητες στο αίμα των ανθρώπων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευγενή αέρια Κατηγορία:Ψυκτικά
Tindersticks
Οι Τίντερστικς (αγγλ.: Tindersticks) είναι μουσικό συγκρότημα από το Νότιγχαμ της Μεγάλης Βρετανίας. Σχηματίσθηκαν το 1992 και είναι ενεργοί μέχρι σήμερα. Τυπολογικά η μουσική τους κατατάσσεται στο ροκ, όμως περιέχει πλούσια σόουλ, τζαζ και κλασικά στοιχεία. Κάποιοι τους χαρακτηρίζουν επίσης με τον όρο «μπαρόκ ποπ».