cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Mamas
Οι The Mamas είναι σουηδικό σόουλ και γκόσπελ γκρουπ. Θα εκπροσωπούσε τη Σουηδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2020 με το τραγούδι "Move".
Καριέρα
Η ομάδα αποτελείται από την Ashley Haynes (γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1987 στην Ουάσινγκτον), τη Loulou Lamotte (γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1981 στο Μάλμε) και τη Dinah Yonas Manna (γεννήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1981 στη Στοκχόλμη). Το ιδρυτικό μέλος, η Paris Renita, έφυγε από την ομάδα το 2019.
Με 4 μέλη, η ομάδα παρείχε υποστηρικτικά φωνητικά για την συμμετοχή του John Lundvik, "Too Late For Love" στο Melodifestivalen 2019. Οι Lundvik και The Mamas κέρδισαν τον διαγωνισμό και εκπροσώπησαν τη Σουηδία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2019 που πραγματοποιήθηκε στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ. Η συμμετοχή τερμάτισε 5η στο μεγάλο τελικό στις 18 Μαΐου 2019.
Στα τέλη του 2019, ανακοινώθηκε ότι οι Mamas (χωρίς την Paris Renita) θα επέστρεφαν στο Melodifestivalen, αυτή τη φορά με τη δική τους καταχώρηση, το "Move". Συμμετείχαν την 1η Φεβρουαρίου 2020 στο Linköping και προκρίθηκαν απευθείας στον τελικό που έλαβε χώρα στις 7 Μαρτίου 2020 στο Friends Arena της Στοκχόλμης.
Οι Mamas κέρδισαν το Melodifestivalen 2020 με συνολικά 137 πόντους, που σημαίνει ότι θα εκπροσωπούσαν τη Σουηδία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2020 που θα γινόταν στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. . Ωστόσο ο Διαγωνισμός ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας Covid-19.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020
Ζρίνσκι Μόσταρ
Η Ζρίνσκι Μόσταρ είναι ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μόσταρ στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Η ομάδα αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και είναι μία από τις κορυφαίες ομάδες της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1905 Κατηγορία:Ζρίνσκι Μόσταρ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Σχέσεις Λευκορωσίας-Δανίας
Οι σχέσεις Λευκορωσίας–Δανίας αναφέρεται στις τρέχουσες και ιστορικές σχέσεις μεταξύ της Λευκορωσίας και της Δανίας. Η Λευκορωσία εκπροσωπείται στη Δανία, μέσω της πρεσβείας στη Στοκχόλμη της Σουηδίας. η Δανία εκπροσωπείται μέσω της πρεσβείας στη Μόσχα της Ρωσίας. Η Δανία, μαζί με τη Νορβηγία αναγνώρισαν και καθιέρωσαν σχέσεις με τη Λευκορωσία στις 14 Ιανουαρίου 1992. Και οι δύο χώρες είναι μέλη του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη και η Δανία είναι πλήρες μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, ενώ η Λευκορωσία είναι  επίσημη υποψήφια.
Βοήθεια
Από το 1990 έως το 2003, η Δανία βοήθησε τη Λευκορωσία με 108 εκατομμύρια δανικές κορώνες. η Δανία βοηθά τη Λευκορωσία με τη δημοκρατική ανάπτυξη, τη κοινωνία των πολιτών και τα ελεύθερα μέσα ενημέρωσης, και την πρόληψη της εμπορίας ανθρώπων. Στις 28 Ιανουαρίου 2009, πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ των λευκορωσικών και δανικών ΜΚΟ ενδιαφερόμενες για την επέκταση της συνεργασίας μεταξύ της Λευκορωσία και της Δανίας.
Εμπόριο
Το 2008, το εμπόριο μεταξύ της Λευκορωσίας και της Δανίας ήταν 116 εκατομμύρια δολάρια. Οι λευκορωσικές εξαγωγές ανήλθαν σε 19 εκατομμύρια δολάρια, ενώ οι δανικές ανήλθαν σε 96 δισεκατομμύρια δολάρια. Το 2009, το εμπόριο ανήλθε σε 118 εκατομμύρια δολάρια. Η Δανία έχει επενδύσει σε 21 Λευκορωσικές επιχειρήσεις. Στις 29 Ιανουαρίου 2009, αντιπροσωπείες από τις δύο χώρες συζήτησαν για τις εμπορικές και οικονομικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Λευκορωσίας Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Δανίας
Ετσεχούρομπα
Η Ετσεχούρομπα (επίσης, Αντζαχούρομπα) είναι χωριό της επαρχίας Κουσάρ του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ετσεχούρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κουσάρ
Αντώνιος Βιτσάρης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Ψαρά το 1820 από τους Κωνσταντίνο και Μαρία, το γένος Φρατζεσκάκη. Ήταν χριστιανός καθολικός.
Διασώθηκε από την καταστροφή της πατρίδας του. Πήγε σχολείο και έμαθε γράμματα με μεγάλο ζήλο. Σπούδασε ιατρική στη Γερμανία με κρατική υποτροφία.
Τo θέμα της Διδακτoρικής τoυ διατριβής ήταν "O καρκίνoς τoυ πνεύμoνoς". Τη διατριβή τoυ αυτή, την είχε αφιερώσει στo θείo τoυ, τoν αδελφό της μητέρας τoυ, τoν μπoυρλoτιέρη Κωνσταντίνo Κανάρη.
Επέστρεψε στην Ελλάδα και πρόσφερε μεγάλες υπηρεσίες στην καταπολέμηση της χολέρας και διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Εκλέχτηκε πληρεξούσιος της Β΄ Εθνοσυνέλευσης στην Αθήνα.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 14 Απριλίου 1882.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Ρεγκάλ
μικρογραφία|300px|Ρεγκάλ βιβλιόσχημου τύπου μικρογραφία|300px|Ρεγκάλ με γλωττιδόφωνους αυλούς Το ρεγκάλ είναι πληκτροφόρο μουσικό όργανο, που εντάσσεται στην κατηγορία των αερόφωνων, η χρήση του οποίου άνθισε την εποχή της Αναγέννησης και του πρώιμου Μπαρόκ. Πρόκειται κατ' ουσίαν για ένα μικρού μεγέθους εκκλησιαστικό όργανο, με τη διαφορά ότι το ηχοπαραγωγικό του μέσο δεν είναι αυλοί, αλλά μεταλλικά ελάσματα· στο πάτημα των πλήκτρων, πεπιεσμένος αέρας διοχετεύεται από μια δεξαμενή σε μικρά φρεάτια τα οποία είναι συνδεδεμένα με τα μεταλλικά ελάσματα, τα οποία κατά συνέπεια δονούνται. Το όνομα ρεγκάλ απαντάται επίσης και ως τύπος ρεγκίστρων του κυρίως ειπείν εκκλησιαστικού οργάνου, αναφερόμενο τόσο στο παρόμοιο ηχόχρωμά τους, όσο και στον ηχοπαραγωγικό τους τρόπο.
Τα περισσότερα ρεγκάλ έχουν έκταση τεσσάρων περίπου οκτάβων και διαθέτουν έναν ή δύο φυσητήρες. Η δε λειτουργία τους απαιτεί τουλάχιστον δύο άτομα, το ένα στα πλήκτρα και το άλλο (ή δύο άτομα) στον χειρισμό των φυσητήρων. Η φύση του οργάνου, με τα μεταλλικά ελάσματα και τους φυσητήρες, το τοποθετεί εν πολλοίς ως πρόγονο του κατοπινού αρμόνιου, ενώ μοιράζεται μια κάποια συγγένεια με την οικογένεια του ακορντεόν, αλλά και την -κατά πολύ μικρότερη σε μέγεθος- φυσαρμόνικα.
Το ρεγκάλ απαντάται στη βιβλιογραφία από αρκετά παλιά, πρωτοαναφερόμενο στο "Μουσικό Σύνταγμα" του Μίχαελ Πρετόριους (1618). Πλήθος άλλες αναφορές από οργανοστάσια βασιλικών αυλών και εκκλησιών της δυτικής Ευρώπης, αλλά και πονήματα θεωρητικών της μουσικής, το τοποθετούν σε ευρεία χρήση την εποχή του 17ου αιώνα. Άξιος αναφοράς είναι ένας υπότυπος του ρεγκάλ, πολύ μικρότερου μεγέθους και με δυνατότητα αναδίπλωσης στο μέσον του, ώστε να διευκολύνεται η μεταφορά του. Η ομοιότητά του με μεγάλο βιβλίο, τού απέφερε το υποκοριστικό βιβλιόσχημο (γερμ. Bibelregal), με άμεση αναφορά στη Βίβλο.
Στις μέρες μας δεν έχουν επιζήσει λειτουργικά τέτοια όργανα· το εύθραυστο της κατασκευής τους και η εκτόπισή τους από άλλα όργανα τα κατέστησαν αφανή ήδη από τα τέλη του 17ου αιώνα. Σπάνια υπήρξε και η συγκεκριμένη τους τοποθέτηση σε μουσικά σχήματα της εποχής, με φωτεινή εξαίρεση την όπερα «Ορφέας» του Κλάουντιο Μοντεβέρντι, η παρτιτούρα της οποίας απαιτεί τουλάχιστον δύο ρεγκάλ. Τα σημερινά αντίγραφα είναι συχνά διαφοροποιημένα ως προς την παραγωγή του αέρα, με την αντικατάσταση των φυσητήρων από την αθόρυβη και ανέξοδη λειτουργία του ηλεκτρικού ανεμιστήρα· οι πρωτότυποι φυσητήρες διατηρούνται μερικές φορές ως διακοσμητικό στοιχείο.
Αλαί αι Αιξωνίδες
Οι Αλαί αι Αιξωνίδες ή Αλαί Αιξωνικαί ή Αλές Αιξωνίδες (Ἁλαὶ Αἰξωνίδες), (ο δήμος: Αλῶν Αιξωνίδων) ήταν αρχαίος οικισμός - πόλη και δήμος της Κεκροπίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Ονομασία
Στην αρχαία Ελλάδα με την ονομασία Αλαί φέρονταν διάφορες παραθαλάσσιες περιοχές όπου υπήρχαν φυσικές «αλυκίδες» (= αλυκές), σε αντιδιαστολή με τις τεχνικές δεξαμενές (λάκκους) συλλογής άλατος, που λέγονταν αλοπήγια. Την ονομασία αυτή έπαιρναν και άλλες πόλεις ή δήμοι της αρχαίας Αττικής όπως, λόγου χάριν, οι Αλαί αι Αραφηνίδες (στην ευρύτερη περιοχή της σύγχρονης αλυκής της Ραφήνας και τη συνεχόμενη περιοχή της Αρτέμιδας), οι Αλαί του Πειραιώς (κοντά στον σημερινό ναό του Αγίου Διονυσίου) και οι Αλαί Βοιωτίας (ο σημερινός Θεολόγος). Η ονομασία του αρχαίου δήμου Αλαί Αιξωνίδες δείχνει ότι υπήρχαν αλυκές στο δήμο, ενώ τον χαρακτηρισμό Αιξωνίδων τον παίρνει από τη γειτονική Αιξωνή (σημερινή Γλυφάδα), για να ξεχωρίζει από το δήμο Αλαί Αραφηνίδες (κοντά στη σημερινή Ραφήνα).
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος των Αλών Αιξωνίδων, ήταν δήμος της Παραλίας. Βρισκόταν στα νοτιοανατολικά της αρχαίας Αθήνας, μεταξύ των δήμων της Αιξωνής και του Αναγυρούντος, πριν το ακρωτήριο του Ζωστήρος και πάνω στο ακρωτήριο των Αλών ή ακρωτήριο της Αγιάς ή ακρωτήριο του Παύλου, Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής, "Τα Ελληνικά, ήτοι περιγραφή γεωγραφική, ιστορική, αρχαιολογική και στατιστική της αρχαίας και νέας Ελλάδος. Συνταχθείσα υπό Ιακώβου Ρ. Ραγκαβή, εις τρεις τόμους. Ων ο Α' διαλαμβάνει την Στερεάν, Ανατολικήν και Δυτικήν Ελλάδα, ο Β' την Πελοπόννησον και ο Γ' τας νήσους τας τε ελευθέρας και μη, και τον πίνακα, και εκδοθείσα υπό Κωνσταντίνου Αντωνιάδου."... τόμοι 1-3, Εκ του τυπογραφείου Κ. Αντωνιάδου. Εν Αθήναις 1853-1854, Ta Hellenkika: etoi perigraphe, geographike, historike, archaiologike, kai statistike tes archaias kai neas Hellados, Iakobos R. Rankabes, Ek tou typ. K. Antoniadou, 1853, Τόμος 1, σελ. 272-273: [...] "Αλαί Αιξωνίδες, δήμος φυλίς Κεκροπίδος επί της θαλάσσης, κατά μιαν ώραν ως εγγιστά μεσημβρινώτερον της Αιξωνής, πλησίον ακρωτηρίου• οι δημόται ελέγοντο Αλαιείς ή Αλαείς ή Αλείς, και ήσαν και ούτοι ως και οι Αιξωνείς γνωστοί δια το αγροίκον του ήθους, ως και εκ τίνος χωρίου του Στατίου φαίνεται: "Venit Atrox Alaeus et olentis arator Hymetti" (5= Στάτ. Θηβ. 12, ς. 832.). Εκ του ειρημένου χωρίου αποδεικνύεται ωσαύτως ότι αι Αλαί έκειντο παρά τους πρόποδας του Υμηττού, ήτοι παρά τον Άνυδρον — Μέγα μέρος της ακτής της μεταξύ των Αιξωνίδων Αλών και της Κωλιάδος κατέχει θαλάσσιος λίμνη ην αναφέρουσιν ο Ξενοφών και ο Στέφανος (1 = Στεφ. Βυζ. εις Αλαί Αραφηνίδες και Αλαί Αιξωνίδες.). Το ακρωτήριον των Αλών έχει δύο αγκυροβόλια εκατέρωθεν δια μικρά πλοιάρια• μεταξύ δε Αλών και Ζωστήρος εισί νησία τινά πετρώδη, α ιδών μακρόθεν ο Περσικός στόλος μετά την ναυμαχίαν της Σαλαμίνος, ετράπη εις φυγήν, νομίσας ότι ήσαν εχθρικά πλοία (2 = Ηρόδοτ. β. 8. κ. 107.). — Μεταξύ Αλών και Αλιμούντος εισί παρά τον αιγιαλόν τέσσαρες έτεραι μείζονες νήσοι, ων η μεγίστη είναι, ως φαίνεται, η Υδρούσα του Στράβωνος (3 = Στραβ. β. 9, σ. 398.). Το ακρωτήριον παρ' ο ην ο δήμος των Αιξωνίδων Αλών ονομάζεται ήδη Αγιά η ακρωτήριον του Παύλου. — Τα μεταξύ Αλών και Ζωστήρος νησία λέγονται Κομπονήσια, τα δε μεταξύ Αλών και Αλιμούντος τέσσαρα λέγονται Ψαθονήσια, και το μέγιστον αυτών (η Υδρούσα του Στράβωνος) Πρασονήσι. — Εν τω παρά τας Αλάς πεδίω ευρέθησαν πάμπολλα τεμάχια αρχαίων οικοδομών, εν οις και λέων εκ λευκού λίθου (4 = Ληκ. Δημ.)". [...] με οχυρωμένη ακρόπολη στο λόφο Καστράκι και σύμφωνα με τον John S. Traill το κέντρο του αρχαίου δήμου ήταν πιθανώς στην θέση Παλαιοχώρι, στις περιοχές της σύγχρονης Βούλας και Βουλιαγμένης, οι οποίες υπάγονται διοικητικά στον Δήμο Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης.
Ανασκαφές – ευρήματα
Η περιοχή του αρχαίου δήμου εκτεινόταν μεταξύ των περιοχών που σήμερα βρίσκονται οι περιοχές των παλαιότερων δήμων Βούλας και Βουλιαγμένης. Έχουν βρεθεί δύο κύρια οικιστικά σύνολα, ένα βορειοδυτικό και ένα νοτιοανατολικό. Το νεκροταφείο του δήμου ήταν στα σημερινά Πηγαδάκια. Ο κύριος ναός του δήμου ήταν ο ναός του Απόλλωνα Ζωστήρα, στη σημερινή Βουλιαγμένη. Το κύριο σημείο αμυντικής θωράκισης ήταν η ακρόπολη του δήμου, στο λόφο Καστράκι, στα όρια των παλαιοτέρων δήμων Βάρης, Βούλας και Βουλιαγμένης.
Σε ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν την δεκαετία του 2000 στην Βούλα κοντά στη λεωφόρο Βάρης βρέθηκε κτιριακό συγκρότημα των κλασσικών χρόνων (τέλη 5ου-4ου αιώνα π.Χ.) που ταυτοποιήθηκε ως η αρχαία αγορά του δήμου Αιξωνίδων Άλων. Το κτιριακό συγκρότημα έχει έκταση 1.500 τετραγωνικά μέτρα και αποτελείται από 12 δωμάτια, ένα ιερό και ένα πηγάδι. Επίσης βρέθηκαν χάλκινα νομίσματα, χάλκινα στάθμια, μολύβδινες αγνύθες και δικαστικά πινάκια.
Το 2015 στην παραλία του Μεγάλου Καβουριού ανασκάφηκε τμήμα αρχαίας λεωφόρου που πιθανότατα συνέδεε τον αρχαίο δήμο με το λιμάνι του, αλλά και με την Αστική Οδό που εξυπηρετούσε την επικοινωνία μεταξύ Αθήνας και Σουνίου.
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Κεκροπίδας φυλής, συμμετείχε με 6 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη (307/306 – 224/223 π.Χ.) και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν με 10 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.
Οι κάτοικοι των Αλών Αιξωνίδων
Ο δημότης των αρχαίων Αλών Αιξωνίδων ονομαζόταν Αλαιεύς ή Αλεύς. Υπολογίζεται ότι ο δήμος είχε περίπου 800 πολίτες που άνηκαν στην Κεκροπίδα φυλή. Τα ερείπια αυτού του δήμου εντοπίστηκαν από τον Βρετανό στρατιωτικό, τοπογράφο, αρχαιολόγο και περιηγητή Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ, ο οποίος τα ταύτισε με εκείνα ενός αρχαίου αστικού κέντρου κοντά στο ακρωτήριο της Αγιάς. Μεταξύ των ευρημάτων του Ληκ ήταν και ένα λευκό μαρμάρινο άγαλμα λιονταριού.
Λατρευτικές παραδόσεις
Ο πλέον γνωστός ναός στον δήμο των Αιξωνίδων Αλών ήταν ο αρχαϊκός Ναός του Απόλλωνα Ζωστήρα, ο οποίος σήμερα έχει ανασκαφεί στην περιοχή Λαιμός της Βουλιαγμένης. Ο ναός, στον οποίο διεξάγονταν και τα Ζωστήρια, η ετήσια εορτή των Αλαιέων, είχε εμβέλεια σε όλη την αρχαία Αττική, αλλά και απευθείας επικοινωνία με το μεγάλο ιερό της Δήλου.
Προσωπικότητες από τις Αλές Αιξωνίδες
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από το δήμο των Αλών Αιξωνίδων, όπως ο βουλευτής Βρέτων ο Αλαιεύς γιος του Διοδώρου, ο Βρύων ο Αλαιεύς γιος του Δρύωνος, ο βουλευτής Γλαύκιππος ο Αλαιεύς γιος του Σαννιάδου, ο Γναίος ο Αλαιεύς γιος του Γναίου, ο βουλευτής Δημάρατος ο Αλαιεύς γιος του Ηφαιστοκλέους, ο βουλευτής Δημέας ο Αλαιεύς, ο βουλευτής Δημήτριος ο Αλαιεύς, ο βουλευτής Διονύσιος ο Αλαιεύς, ο Διοπείθης ο Αλαιεύς γιος του Διοδώρου, ο Διοπείθης ο Αλαιεύς γιος του Φιλάνθου, ο χορηγός Διόφαντος ο Αλαιεύς, ο βουλευτής Δωρόθεος (Ιούλιος) ο Αλαιεύς κ.α.
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Ματτ Χούμπαρντ
Ο Ματτ Χούμπαρντ (αγγ. Matt Hubbard) είναι Αμερικάνος σεναριογράφος. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, ενώ πριν ήταν μαθητής στο Γυμνάσιο του Μπέβερλι, στη Μασαχουσέτη. Ήταν υποψήφιος για το Writers Guild of America Award στη κατηγορία Best Comedic Series, κατά τη διάρκεια της τελετή που διεξήχθη το Φεβρουάριο του 2009.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι
Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι μια ομάδα νέων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και εκπροσωπεί τη χώρα στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U21 και σε φιλικούς αγώνες. Θωρείται ο τροφοδότης της Εθνικής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (ποδόσφαιρο ανδρών).
Η εθνική κάτω των 21 δεν έχει προκριθεί ποτέ σε ένα σημαντικό τουρνουά αλλά έφτασε πολύ κοντά. Το 2006 αγωνίστηκε σε αγώνες πλέι-οφ με τη Τσεχία αλλά έχασαν στο συνολικό σκορ. Η Τσεχία είχε κερδίσει 2-1 στην έδρα της ενώ το αποτέλεσμα στο Σαράγεβο ήταν 1-1.
External links
Κατηγορία:Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-21 Ευρώπης
Εθνική Οδός 4α (Ελλάδα)
Η Εθνική Οδός 4α (ΕΟ4Α) είναι οδός ταχείας κυκλοφορίας υπό κατασκευή με δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Συνδέει τη Σκύδρα και κατ' επέκταση την Έδεσσα με τη Νάουσα και τη Βέροια. Υπό κατασκευή με διάφορες εργολαβίες είναι το τμήμα από Σκύδρα μέχρι τη Βέροια, ενώ μελετάται σύνδεσή του με τον αυτοκινητόδρομο της Εγνατίας Οδού.
Ο υπάρχων δρόμος
Το υπάρχον τμήμα ξεκινάει από τη διασταύρωση με την ΕΟ2 στο Μαυροβούνι και καταλήγει στη Βέροια περνώντας από τη Σκύδρα, τον Κοπανό (7 χιλιόμετρα ανατολικά της Νάουσας) και από την Πατρίδα. Έχει προδιαγραφές εθνικής οδού του προηγούμενου αιώνα, με 1 λωρίδα ανά κατεύθυνση χωρίς λωρίδα έκτακτης ανάγκης και με κατάσταση οδοστρώματος μέτρια προς κακή.
Το υπό κατασκευή τμήμα οδού ταχείας κυκλοφορίας
Το υπό μελέτη τμήμα της οδού ταχείας κυκλοφορίας αφορά τη μελέτη ενός άξονα μήκους 34,5 χιλιομέτρων που θα συνδέει βασικά την Εγνατία Οδό µε την ΕΟ2, παρακάπτοντας την πόλη της Βέροιας και θα αποτελεί ουσιαστικά την κύρια σύνδεση του Νομού Πέλλας με την Εγνατία Οδό. Ο άξονας θα αποτελείται από 2 τμήματα, μία αρτηρία αστικής διατοµής μήκους 1,6 χιλιομέτρων και μία αρτηρία υπεραστικής διατοµής μήκους 32,9 χιλιομέτρων. Συγκεκριμένα η αρτηρία αστικής διατοµής θα έχει τα εξής χαρακτηριστηκά: Από την άλλη η αρτηρία υπεραστικής διατοµής θα έχει: Επίσης ο άξονας θα περιλαμβάνει 14 κόμβους, εκ των οποίων οι 10 θα είναι ισόπεδοι και οι 4 θα είναι ανισόπεδοι. Συγκεκριμένα για τον κόμβο του Μακροχωρίου η μελέτη προβλέπει την κατασκευή ισόπεδου κόμβου σε πρώτο στάδιο και τη μετατροπή σε ανισόπεδο τετρασκελή κόμβο, μορφής μισού τριφυλιού σε δεύτερο στάδιο. Προβλέπεται ακόμη η κατασκευή παράπλευρου οδικού δικτύου συνολικού πλάτους διατομής 6 μέτρων.
Από τον άξονα των 34,5 χιλιομέτρων, ένα τμήμα 7,7 χιλιομέτρων ανάμεσα σε Πατρίδα και Νάουσα κατασκευάστηκε. Το έργο είχε ξεκινήσει με μία κατασκευαστική εταιρεία τη δεκαετία του 2000 αλλά το έργο σταμάτησε καθώς παρατηρήθηκε το φαινόμενο πολύ μεγάλων αποζημιώσεων για τις απαραίτητες απαλλοτριώσεις. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα το 2010 να διαλυθεί η εργολαβία και να γίνει νέος διαγωνισμός. Μετά από ατυχής διαγωνισμούς οι οποίοι κράτησαν σχεδόν 3 χρόνια. Τελικά το έργο επαναδημοπρατήθηκε στις 14 Μαΐου του 2013 με την Αθωνική Τεχνική Α.Ε. να κερδίζει την εργολαβία του έργου το οποίο έχει προϋπολογισμό 31,5 εκατομμύρια ευρώ. Τελικά μετά από πολλές καθυστερήσεις το έργο δόθηκε στην κυκλοφορία τον Φεβρουάριο του 2017.
Πηγές
4α
Ταινία επιστημονικής φαντασίας
Η ταινία επιστημονικής φαντασίας (συντομογραφικά ε.φ., αγγλ. Science fiction film ή sci-fi film) είναι είδος κινηματογραφικού έργου που χρησιμοποιεί φανταστικές αλλά βασισμένες στην επιστήμη περιγραφές φαινομένων, τα οποία δεν είναι πλήρως αποδεκτά από την καθιερωμένη επιστήμη. Τέτοια φαινόμενα και θέματα είναι συνήθως η εξωγήινη ζωή, τα ταξίδια σε μακρινούς πλανήτες, η εξωαισθητηριακή αντίληψη και το ταξίδι στον χρόνο, καθώς και άλλα μελλοντολογικά στοιχεία, όπως διαστημόπλοια, ρομπότ, σάιμποργκ, γενετικώς τροποποιημένοι οργανισμοί κ.ά. τεχνολογίες. Συχνά ταινίες επιστημονικής φαντασίας επικεντρώνονται σε πολιτικά ή κοινωνικά θέματα, ή εξερευνούν φιλοσοφικά θέματα.
Γνωρίσματα του είδους
Σύμφωνα με τον ορισμό της θεωρητικού του κινηματογράφου και των media και κριτικού Vivian Sobchack, η ταινία επιστημονικής φαντασίας είναι: «είδος ταινιών που τονίζει στοιχεία πραγματικής ή εκτιμώμενης ως μελλοντικής ή και φανταστικής επιστήμης και της εμπειρικής έρευνας, που αλληλεπιδρά σε ένα κοινωνικό πεδίο με τον λιγότερο τονισμένο, αλλά παρόντα, υπερβατισμό της μαγείας ή της θρησκείας, σε μία προσπάθεια να συμφιλιωθεί ο άνθρωπος με το άγνωστο.» (Sobchack 63). Αυτός ο ορισμός υπονοεί ένα συνεχές μεταξύ του εμπειρισμού και του υπερβατισμού, με την ταινία ε.φ. προς την πλευρά του εμπειρισμού και την ταινία φρίκης ή φαντασίας στην πλευρά του υπερβατισμού. Ωστόσο, υπάρχουν πλέον πολλά παραδείγματα ταινιών φρίκης επιστημονικής φαντασίας, με γνωστότερο τον Φρανκενστάιν και από τις νεότερες ταινίες το Άλιεν.
ΣΜΦ Εξέλσιορ
Η ΣΜΦ Εξέλσιορ (ολλανδικά: Stichting Betaald Voetbal Excelsior, προφέρεται ως Στίχτινγκ Μπετάαλντ Φούτμπολ Εξέλσιορ) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος από το Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Η Εξέλσιορ ιδρύθηκε το 1902 και έχει ως έδρα το Στάδιο Βάουντεσταϊν στην περιοχή Χόνινχερντικ του Ρότερνταμ.
Ταινία επιστημονικής φαντασίας
Γνωρίσματα του είδους
Το οπτικό ύφος των ταινιών ε.φ. μπορεί να χαρακτηρίζεται από μία σύγκρουση μεταξύ εξωτικών και οικείων εικόνων. Αυτή η σύγκρουση είναι ενδιαφέρουσα όταν οι εξωτικές εικόνες γίνονται οικείες, ενώ μπορεί να γίνει και το αντίθετο, όπως στην ταινία Η λάμψη που σκοτώνει (Repo Man, 1984).
ΣΜΦ Εξέλσιορ
Η Εξέλσιορ δεν έχει κατακτήσει κανένα πρωτάθλημα ή κύπελλο Ολλανδίας, αν και έφτασε στον τελικό του κυπέλλου το 1930, όπου ηττήθηκε από τη Φέγενορντ. Το μόνο τρόπαιο που έχει κατακτήσει είναι το Σίλβερ Μπολ, μία παλιά διοργάνωση της Ολλανδικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, ενώ έχει κατακτήσει τρεις φορές τον τίτλο της Ίιρστε Ντιβίζι, το 1974, το 1979 και το 2006.
Ταινία επιστημονικής φαντασίας
Γνωρίσματα του είδους
Ο θεωρητικός του πολιτισμού Scott Bukatman του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ έχει υποστηρίξει ότι η ταινία επιστημονικής φαντασίας επιτρέπει στον σύγχρονο πολιτισμό να γευθεί εκφράσεις του μεγαλείου, είτε μέσω της τεράστιας κλίμακας των πραγμάτων, είτε μέσω ενός κλίματος «τέλους του κόσμου», είτε δια της υπερβατικότητας.
ΣΜΦ Εξέλσιορ
Τα πρώτα χρόνια
Η Εξέλσιορ ιδρύθηκε στις 23 Ιουλίου 1902 ως Ρότερνταμ Φούτμπολ Ατλέτικ Φερέριγκιν Εξέλσιορ (ολλανδικά: Rotterdam Voetbal en Atletiek Vereniging Excelsior) από μία ομάδα φίλων. Πριν από λίγες μέρες ο δήμος του Ρότερνταμ είχε δώσει επίσημα την άδεια να κατασκευάσει το στάδιο της ομάδας.
Ταινία επιστημονικής φαντασίας
Ιστορικό
thumb|Η [[Μετρόπολις (1927) του Fritz Lang ήταν από τις πρώτες μεγάλου μήκους ταινίες ε.φ. και γυρίστηκε στο Στούντιο Μπάμπελσμπεργκ της Γερμανίας. Εδώ το άγαλμα της Μαρίας από την ταινία στο «Filmpark» του Μπάμπελσμπεργκ.]]
1900-1930
thumb|thumbtime=66|upright=1.5|L'uomo meccanico, ιταλική ταινία του 1921 Οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας εμφανίσθηκαν νωρίς, ως βωβές ταινίες μικρού μήκους, ασπρόμαυρες ή και με εγχρωματισμό καρέ. Συνήθως είχαν κάποιο τεχνολογικό θέμα και συχνά πρόθεση να είναι χιουμοριστικές. Το 1902 ο Ζωρζ Μελιές κυκλοφόρησε το Ταξίδι στη Σελήνη, που γενικώς θεωρείται η πρώτη ταινία επιστημονικής φαντασίας στην ιστορία. Σε αυτή χρησιμοποίησε πρώιμα φωτογραφικά τρικ για να παραστήσει το ταξίδι ενός διαστημοπλοίου στη Σελήνη. Αρκετά πρώιμα φιλμ ε.φ. είχαν στοιχεία ή ανήκαν και στο είδος της ταινίας τρόμου, όπως οι Frankenstein (1910) και Δόκτωρ Τζέκυλ και μίστερ Χάυντ (1920). Με μια πιο περιπετειώδη διάθεση ήταν οι 20.000 λεύγες υπό την θάλασσα του 1916. Μετά το 1920 οι Ευρωπαίοι κινηματογραφιστές άρχισαν να μεταχειρίζονται την ε.φ. για πρόβλεψη και κοινωνικό σχόλιο, όπως μπορεί να παρατηρηθεί στις γερμανικές ταινίες Μετρόπολις (1927) και Η Γυναίκα στο Φεγγάρι (Frau im Mond, 1929). Αξιοσημείωτες ταινίες ε.φ. του βωβού κινηματογράφου ήταν επίσης οι Voyage à travers l'impossible («Το απίθανο ταξίδι», 1904), À la conquête du pôle («Η κατάκτηση του Πόλου», 1912), Himmelskibet (1918 - με τη διάρκειά της των 97 λεπτών αυτή η δανική ταινία θεωρείται γενικώς η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία επιστημονικής φαντασίας στην ιστορία) Το Εργαστήριο του Δρ. Καλιγκάρι (1920), L'uomo meccanico («Ο μηχανικός άνθρωπος», 1921), Paris Qui Dort (= «Το Παρίσι που κοιμάται», 1923), Αελίτα (1924, σοβιετική), Η αχτίνα του θανάτου (1925, σοβιετική) και The Lost World (1925, ΗΠΑ).
ΣΜΦ Εξέλσιορ
Τα πρώτα χρόνια
Τη σεζόν 1923-24 η Εξέλσιορ αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Ίιρστε Κλάσε, την υψηλότερη κατηγορία του τότε ολλανδικού ποδοσφαίρου κατακτώντας την 5η θέση. Το 1926 έφτασε στη δεύτερη θέση στον όμιλο "Δύση ΙΙ".
Το 1927 η Εξέλσιορ κατέκτησε το Σίλβερ Μπολ, νικώντας την Φέγενορντ με 5-0. Οι δύο αυτές ομάδες συγκρούστηκαν 3 χρόνια αργότερα, στον τελικό του Κυπέλλου Ολλανδίας. Αυτή τη φορά η Φέγενορντ νίκησε με 1-0.
Ταινία επιστημονικής φαντασίας
1930–1960
Την επόμενη δεκαετία ξεχωρίζουν πολύ λιγότερες ταινίες, όπως οι Before I Hang (1940), Dr. Cyclops (1940), Δρ. Τζέκυλ και Μίστερ Χάυντ (1941, η τρίτη ταινία με τον ίδιο τίτλο), Man Made Monster (1941), ενώ στο όριο της δεκαετίας η κυκλοφορία των Από τη Γη στη Σελήνη (1950) και Rocketship X-M (1950) «προανήγγειλε» αυτό που πολλοί θεωρούν «χρυσή εποχή των ταινιών επιστημονικής φαντασίας».
Τη δεκαετία του 1950 το ενδιαφέρον του κοινού για τα διαστημικά ταξίδια και τις νέες τεχνολογίες αυξήθηκε. Αν και πολλές ταινίες ε.φ. της δεκαετίας αυτής ήταν φθηνές «B movies», γυρίστηκαν και αρκετές επιτυχημένες ταινίες με μεγαλύτερους προϋπολογισμούς και εντυπωσιακά ειδικά εφέ. Από τις σημαντικότερες ήταν οι Όταν η Γη σταματήσει... (1951), Το πράγμα από τον άλλο κόσμο (1951), Οι τελευταίες στιγμές της Γης (1951), Ο Πόλεμος των δύο Κόσμων (1953), 20 χιλιάδες λεύγες υπό την θάλασσα (1954), Ο Πόλεμος δύο Κόσμων (This Island Earth, 1955), Μονομαχία δύο Κόσμων (Forbidden Planet, 1956), Οι άνθρωποι του τρόμου (Invasion of the Body Snatchers, 1956), Ταξίδι στο Κέντρο της Γης (1959) και Όσο θα υπάρχει ο κόσμος (On the Beach, 1959). Συχνά υπάρχει στενή σχέση μεταξύ των ταινιών ε.φ. και των λεγόμενων «ταινιών με τέρατα». Παραδείγματα αποτελούν οι ταινίες FBI σε συναγερμό (Them!, 1954), The Beast from 20,000 Fathoms (1953) και Ηφαίστειο αίματος (The Blob, 1958). Την ίδια δεκαετία ο Ρέυ Χαρυχάουζεν εφάρμοσε την τεχνική στοπ καρέ για να δημιουργήσει ειδικά εφέ των αξιόλογων ταινιών ε.φ. Το υποβρύχιο τέρας (1955), Επιδρομή ιπταμένων δίσκων (1956) και Το τέρας του υπερπέραν (20 Million Miles to Earth, 1957).
ΣΜΦ Εξέλσιορ
1954-1970
Το 1954 η Ολλανδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία έκανε δεκτή την αίτηση της Εξέλσιορ να γίνει επαγγελματικός σύλλογος και έτσι άρχισε να αγωνίζεται στις επαγγελματικές κατηγορίες της Ολλανδίας. ένα χρόνο μετά, το 1955, προβιβάστηκε στην Χούφτκλασε.
Τη σεζόν 1956-57 η Εξέλσιορ αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Ίιρστε Ντιβίζι, ενώ μάλιστα τερμάτισε στην 9η θέση. Παράλληλα η ομάδα άλλαξε προπονητή και προσλήφθηκε ο Μπομπ Γιάνσε. Την επόμενη περίοδο αγωνίστηκε στην ίδια κατηγορία και κατέλαβε την 7η θέση. Μέχρι το 1965 αγωνιζόταν στην Ίιρστε Ντιβίζι, ενώ εκείνη την χρονιά υποβιβάστηκε στην Τβέντε Ντιβίζι, καθώς κατέκτησε τη 16η και τελευταία θέση. Παρέμεινε στην Τβέντε Ντιβίζι για 4 χρόνια, μέχρι το 1969, όταν προβιβάστηκε ξανά στην Ίιρστε Ντιβίζι, ενώ μάλιστα την επόμενη σεζόν προβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της στην Έρεντιβιζι, κατακτώντας τη 2η θέση.
Ταινία επιστημονικής φαντασίας
1930–1960
Την ίδια περίπου εποχή στο στούντιο Toho δημιουργήθηκε η μεγάλη ιαπωνική παράδοση των ταινιών με τέρατα, των καΐτζου : Η ταινία του 1954 Γκοτζίλα, το τέρας του αιώνος, με το ομώνυμο τέρας να επιτίθεται στο Τόκιο, έγινε εξαιρετικά δημοφιλής, γέννησε πολλές συνέχειες και παρόμοιες ταινίες, και εισήγαγε ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα τέρατα στην κινηματογραφική ιστορία. Οι ιαπωνικές ταινίες ε.φ. του είδους των τοκουσάτσου (στις οποίες υπάγονται και οι καΐτζου) χαρακτηρίζονταν από την εκτεταμένη χρήση ειδικών εφέ και έγιναν παγκοσμίως γνωστές κατά τη δεκαετία του 1950. Τέτοιες ταινίες, ιδίως το Warning from Space (1956), κίνησαν το ενδιαφέρον του Στάνλεϊ Κούμπρικ για την επιστημονική φαντασία και επηρέασαν το 2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος (1968): Σύμφωνα με τον βιογράφο του Κούμπρικ Τζων Μπάξτερ, παρά τις ''«αδέξιες σκηνές τους με μοντέλα τεράτων, οι ταινίες ήταν συχνά καλά φωτογραφημένες σε χρώμα ... σε καλοσχεδιασμένα και καλοφωτισμένα σκηνικά.»''
Θεματική και οπτικά στοιχεία
Οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας περιέχουν συχνά σε σημαντικούς «ρόλους» στοιχεία πραγματικής επιστήμης και τεχνολογίας. Ωστόσο, εξίσου συχνά η «επιστήμη» μιας χολυγουντιανής ταινίας ε.φ. μπορεί να θεωρηθεί ψευδοεπιστήμη. Πολλές τέτοιες ταινίες περιλαμβάνουν στοιχεία μυστικισμού, αποκρυφισμού, μαγείας και υπερφυσικού. Από την άλλη, ενυπάρχουν κάποτε και φιλοσοφικές απόψεις. Η ταινία Μονομαχία δύο Κόσμων (Forbidden Planet, 1956) διαθέτει πολλά συνηθισμένα στοιχεία ε.φ., αλλά το έργο μεταδίδει ένα ισχυρό βαθύ μήνυμα: ότι η εξέλιξη ενός είδους προς την τεχνολογική τελειότητα (εδώ του εξαφανισμένου εξωγήινου πολιτισμού «Κρελ») δεν εξασφαλίζει την απάλειψη πρωτόγονων και επικίνδυνων ορμών του υποσυνείδητου.
ΣΜΦ Εξέλσιορ
1971-1980
Μετά την άνοδο στην Έρεντιβιζι, στον πάγκο της Εξέλσιορ ήρθε ο Γιοπ Κάστενμιλλερ, ο οποίος παρέμεινε μέχρι το 1973. Στην πρώτη της σεζόν στην πρώτη κατηγορία της Ολλανδίας, η Εξέλσιορ κατέκτησε τη 16η θέση. Παράλληλα, στο κύπελλο έφτασε μέχρι το δεύτερο γύρο, όπου αποκλείστηκε από τη Χρόνινγκεν. Έμεινε στην Έρεντιβιζι μέχρι το 1973, όπου υποβιβάστηκε, κατακτώντας τη 17η θέση, κερδίζοντας μάλιστα και τους λιγότερους βαθμούς στην ιστορία της (18).
Ταινία επιστημονικής φαντασίας
Οπτικά στοιχεία
Οι ταινίες που ανήκουν στα είδη του γουέστερν και της πολεμικής ταινίας είναι στενά συνδεδεμένες με μία συγκεκριμένη ιστορική περίοδο, αντίθετα με τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Ωστόσο, υπάρχουν αρκετά κοινά οπτικά στοιχεία ανάμεσά τους. Παραδείγματα αποτελούν οι ταινίες ε.φ. Χαμένοι στο Διάστημα, Serenity, Avatar, Προμηθέας, Η Χώρα του Αύριο, Passengers και Ο Βαλέριαν και η πόλη με τους χίλιους πλανήτες. Λιγότερο εμφανείς οπτικές ομοιότητες μπορούν να ανακαλυφθούν στις μεταβολές της ανθρώπινης μορφής σε χαρακτηριστικά, μέγεθος ή συμπεριφορά, ή όταν ένα οικείο περιβάλλον γίνεται αλλόκοτα απόκοσμο, όπως μία πόλη άδεια από ανθρώπους (κινηματογραφικές μεταφορές του μυθιστορήματος Ζωντανός Θρύλος).
Επιστημονικά στοιχεία
Αν και η επιστήμη συνιστά πρωτεύον στοιχείο του είδους, πολλοί σκηνοθέτες παίρνουν πολλές ελευθερίες σχετικώς με την επιστημονική γνώση. Η εμφανέστερη ίσως τέτοια περίπτωση είναι των ταινιών που δείχνουν διαστημόπλοια να επιταχύνονται ή να εκτελούν ελιγμούς στο διάστημα. Το κενό αποκλείει τη μετάδοση του ήχου, και όμως στις ταινίες ηχούν έντονα οι πυραυλοκινητήρες των σκαφών, ενώ οι ελιγμοί θυμίζουν πτήση αεροπλάνου.
Παρόμοιες περιπτώσεις αγνοήσεως της επιστήμης, εδώ ίσως χάρη του καλύτερου καλλιτεχνικού αποτελέσματος, υπάρχουν σε ταινίες όπως αυτές των σειρών Star Wars και Σταρ Τρεκ. Σε αυτές ολόκληροι πλανήτες καταστρέφονται σε τιτάνιες εκρήξεις μέσα σε δευτερόλεπτα, ενώ μια πραγματική τέτοια καταστροφή θα απαιτούσε τουλάχιστον λίγες ώρες.
ΣΜΦ Εξέλσιορ
1971-1980
Την σεζόν 1979-80 κατέκτησε την υψηλότερη θέση στην Έρεντιβιζι (9η ), ενώ στο κύπελλο έφτασε στο δεύτερο γύρο.
Ταινία επιστημονικής φαντασίας
Επιστημονικά στοιχεία
Ο ρόλος του ίδιου του επιστήμονα έχει γνωρίσει σημαντικές διαφορές μέσα στο είδος της επιστημονικής φαντασίας από εποχή σε εποχή. Αρχίζοντας με τον δρα. Χ. Φρανκενστάιν, ο «τρελός επιστήμονας» έγινε ένας στερεότυπος χαρακτήρας που αντιπροσωπεύει φοβερό κίνδυνο για την κοινωνία, ή ακόμα και για όλη την ανθρωπότητα. Μερικές απεικονίσεις τρελού επιστήμονα, όπως ο ρόλος του Πίτερ Σέλλερς στο S.O.S Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα, έχουν μείνει εμβληματικές. Σε παλαιότερη εποχή, αλλά και στις ταινίες με τέρατα της δεκαετίας του 1950, ο επιστήμονας συχνά απεικονίζεται ως ηρωική μορφή, ως ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να δώσει μία λύση για να αντιμετωπισθεί μία επικείμενη καταστροφή. Μετά το 1965 περίπου, οπότε οι ταινίες αντιμετωπίζουν με δυσπιστία τις κυβερνήσεις, ο ιδιοφυής αλλά επαναστάτης επιστήμονας αποτελεί ένα συνηθισμένο πρόσωπο, συχνά προειδοποιώντας σαν σύγχρονη Κασσάνδρα για μια επικείμενη συμφορά.
ΣΜΦ Εξέλσιορ
1981-1990
Το 1981 υποβιβάστηκε από την Έρεντιβιζι, κατακτώντας τη 17η θέση. Την επόμενη χρονιά όμως προβιβάστηκε μέσω των Play Offs ανόδου και παρέμεινε στην πρώτη κατηγορία για 5 σεζόν, μέχρι το 1987 όπου ξαναϋποβιβάστηκε, κατακτώντας τη 18η και τελευταία θέση. Αυτό ήταν το μεγαλύτερο σερί παρουσιών στην Έρεντιβιζι στην ιστορία της Εξέλσιορ. Επίσης τη σεζόν που η Εξέλσιορ υποβιβάστηκε, στο κύπελλο έφτασε μέχρι τα προημιτελικά. Ως το τέλος της δεκαετίας του '80 αγωνιζόταν στην Ίιρστε Ντιβίζι.
Τη σεζόν 1988-89 η Εξέλσιορ κατέκτησε την 3η θέση και αγωνίστηκε στα Play Offs ανόδου, αλλά δεν κατάφερε να προβιβαστεί (την προηγούμενη σεζόν κατέλαβε την 8η θέση). Την επόμενη σεζόν η απόδοση της ομάδας έπεσε, αφού κατέκτησε τη 14η θέση.
Ταινία επιστημονικής φαντασίας
Επιστημονικά στοιχεία
Η βιοτεχνολογία (π.χ. η κλωνοποίηση) αποτελεί δημοφιλές επιστημονικό θέμα, πρωταγωνιστώντας σε ταινίες όπως οι Τζουράσικ Παρκ, Το Νησί και σε μερικές ταινίες με υπερήρωες. Η κυβερνητική και οι ολογραφικές προβολές όπως παρουσιάζονται στα έργα Ρόμποκοπ και Εγώ, το Ρομπότ γίνονται επίσης δημοφιλείς. Το διαστρικό ταξίδι και η τηλεμεταφορά είναι «στάνταρ» θέματα στο Σταρ Τρεκ και επιτυγχάνονται με warp drive και διακτινίσεις, ενώ το διαγαλαξιακό ταξίδι επιτυγχάνεται στο Stargate και στο Star Wars με ταξίδι δια του υπερχώρου ή σκουληκότρυπας. Η νανοτεχνολογία ενυπάρχει στο Σταρ Τρεκ, στο Όταν η Γη σταματήσει... και στο Iron Man 3. Η τεχνολογία αντιδραστήρα στον Iron Man (2008), είναι παρόμοια με την ψυχρή σύντηξη. Η τεχνολογία της σμικρύνσεως, με την οποία άνθρωποι συρρικνώνονται σε πολύ μικρό μέγεθος, υπάρχει σε ταινίες όπως οι Φανταστικό ταξίδι (1966), Αγάπη μου, συρρίκνωσα τα παιδιά (1989) και Ant-Man (2015).
ΣΜΦ Εξέλσιορ
1991-2000
Όλη τη δεκαετία του '90 η Εξέλσιορ αγωνίστηκε στην Ίιρστε Ντιβίζι, με πολλά σκαμπανεβάσματα στις θέσεις που κατακτούσε. Συγκεκριμένα, μέχρι τη σεζόν 1993-94, η Εξέλσιορ τελείωνε το πρωτάθλημα κάτω από τη μέση του βαθμολογικού πίνακα. Όμως το 1994-95 κατέλαβε την 3η θέση και αγωνίστηκε στα Play Offs ανόδου, αλλά δεν κατάφερε να προβιβαστεί.
Ταινία επιστημονικής φαντασίας
Επιστημονικά στοιχεία
Ο ο τρίτος «νόμος του Κλαρκ» δηλώνει ότι «οποιαδήποτε επαρκώς ανεπτυγμένη τεχνολογία είναι αδύνατο να τη διακρίνουμε από τη μαγεία». Παλαιές ταινίες ε.φ. έχουν δείξει «μαγικές» τεχνολογίες που σήμερα είναι πραγματικότητα ή είναι σχεδόν βέβαιη η επίτευξή τους στο κοντινό μέλλον: η «Personal Access Display Device» του Σταρ Τρεκ ήταν ένας πρόδρομος των smartphone και των τάμπλετ. Η ανθρώπινου επιπέδου τεχνητή νοημοσύνη πλησιάζει επίσης γρήγορα με τη βελτίωση του intelligent personal assistant. Ακόμα και η έννοια του αόρατου προσεγγίζεται με την τεχνολογία στελθ. κβαντικοί υπολογιστές εμφανίζονται στην ταινία Κυριαρχία. Εξάλλου, οι περισσότεροι πολιτισμοί που παρουσιάζονται σε ταινίες ε.φ. συνήθως δεν ξεπερνούν τον Τύπο Ι (Α) στην Κλίμακα Καρντάσεφ.
ΣΜΦ Εξέλσιορ
1991-2000
Τη σεζόν 1995-96 η ομάδα κατέκτησε τη 16η θέση, ενώ τις δύο επόμενες σεζόν κατέκτησε τη 17η και 16η θέση αντίστοιχα. Όμως τις σεζόν 1998-99 και 1999-00 αγωνιζόταν στα Play-Offs, χωρίς να καταφέρει να προβιβαστεί, κατακτώντας την 6η και την 4η θέση αντίστοιχα.
2001-2010
Τη σεζόν 2000-01 η Εξέλσιορ κατέκτησε τη 2η θέση και αγωνίστηκε στα Play Offs, αλλά δεν κατάφερε να προβιβαστεί. Όμως τα κατάφερε την επόμενη σεζόν, κατακτώντας πάλι τη 2η θέση. Μετά από 15 συνεχόμενες παρουσίες στην Ίιρστε Ντιβίζι, προβιβάστηκε στην πρώτη κατηγορία, όμως τη σεζόν 2002-03 κατέκτησε τη 17η θέση  και υποβιβάστηκε μέσω των Play Offs υποβιβασμού. Παρ' όλα αυτά τη συγκεκριμένη σεζόν στο κύπελλο έφτασε μέχρι τα προημιτελικά.
Ταινία επιστημονικής φαντασίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επιστημονικη φαντασια
ΣΜΦ Εξέλσιορ
2001-2010
Την περίοδο 2003-04 τερμάτισε στην 2η θέση και αγωνίστηκε στα Play Offs ανόδου, χωρίς να προβιβαστεί. Την επόμενη σεζόν τερμάτισε στη 12η θέση.
Το 2006 κατέκτησε τον τρίτο τίτλο της Ίιρστε Ντιβίζι και προβιβάστηκε αυτόματα στην Έρεντιβιζι, κερδίζοντας μάλιστα τους περισσότερους βαθμούς στην ιστορία της (75 ). Την περίοδο 2006-07 κατάφερε να εξασφαλίσει την παραμονή της στην Έρεντιβιζι, κατακτώντας τη 16η θέση , και νίκησε στα Play Offs ανόδου/υποβιβασμού , νικώντας στον δεύτερο γύρο την Φίενταμ (1-0 εκτός , 3-0 εντός ) και στον τρίτο γύρο τη Ρούζενταλ (1-1 εκτός , 1-0 εντός ). Το 2008 υποβιβάστηκε, κατακτώντας τη 18η και τελευταία θέση  , ενώ την επόμενη σεζόν τερμάτισε στην Ίιρστε Ντιβίζι στην 5η θέση.
Το 2010 η Εξέλσιορ επέστρεψε στην Έρεντιβιζι, μέσω των Play Offs ανόδου (κατέκτησε την 3η θέση στην κανονική περίοδο   ). Νίκησε στους αγώνες με τη Τσβόλε (0-1 εκτός, 4-3 εντός ) και με τη Σπάρτα Ρότερνταμ (1-1 εκτός , 0-0 εντός ), οπότε προβιβάστηκε.
2011-
Τη σεζόν 2010-11 έκανε μια καλή αρχή στην Έρεντιβιζι, κερδίζοντας δέκα βαθμούς στα πρώτα πέντε παιχνίδια της, ενώ κέρδισε και στο Ντέρμπι του Ρότερνταμ επί της Φέγενορντ με σκορ 3-2. Στο υπόλοιπο της σεζόν, Η Εξέλσιορ έπαιρνε καλά αποτελέσματα από ομάδες-μεγαθήρια. Κέρδισε την Άλκμααρ με 2-1 και πήρε ισοπαλίες με την Χρόνινγκεν και με τον Άγιαξ. Στο τελευταίο ματς της κανονικής περιόδου, κέρδισε τη Φίτεσε με 4-1. Τελειώνοντας το πρωτάθλημα στη 16η θέση , η Εξέλσιορ είχε να αντιμετωπίσει την Ντεν Μπος και την Χέλμοντ Σπορτ στα Play Offs ανόδου/υποβιβασμού. Μετά τη νίκη εντός έδρας κόντρα στη Χέλμοντ Σπορ με 4-2, εξασφάλισε την παραμονή της στην Έρεντιβιζι.
Η σεζόν 2011-12 ήταν απογοητευτική για την Εξέλσιορ καθώς τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος με μόνο 4 νίκες σε 34 αγώνες. Ο σύλλογος υποβιβάστηκε στην Ίιρστε Ντιβίζι. Προπονητής σε αυτή τη κακή σεζόν ήταν ο Γιον Λάμερς, ο οποίος απολύθηκε στο τέλος της περιόδου. Στο κύπελλο κατάφερε να φτάσει στον τρίτο γύρο.
Την περίοδο 2012-13 τερμάτισε στη 15η θέση, με μόνο 4 νίκες, κατακτώντας μόνο 21 βαθμούς. Στο κύπελλο έφτασε μέχρι τον δεύτερο γύρο, όπου αποκλείστηκε από την Μόσο Σνικ, η οποία αγωνίζεται στην Τοπκλασε, στα πέναλτι με 5-4 (1-1 ο αγώνας ). Προπονητής σε αυτή τη σεζόν ήταν ο Ολλανδός Λεόν Φλέμινγκς  , ο οποίος αποχώρησε στο τέλος της σεζόν.
Τη σεζόν 2013-14 η Εξέλσιορ κατέκτησε την 3η θέση  , κερδίζοντας έτσι την είσοδο στο δεύτερο γύρο των Play Offs ανόδου. Στο δεύτερο γύρο κέρδισε την Ντεν Μπος (2-1 εντός, 1-3 εκτός ) και προκρίθηκε στον τρίτο γύρο με συνολικό σκορ 2-5. Εκεί αντιμετώπισε την Βάαλβαϊκ, όπου με συνολικό σκορ 4-2 (εντός 2-0, εκτός 2-2  ), προβιβάστηκε στην Έρεντιβιζι. Στο κύπελλο έφτασε στον τέταρτο γύρο, όπου αποκλείστηκε από την Τσβόλε με 1-4.
Την περίοδο 2014-15 τερμάτισε στην 15η θέση, την καλύτερη θέση στην Έρεντιβιζι μετά από το 1986.
Η συνεργασία με τη Φέγενορντ
Το 1979, ο πρόεδρος της Εξέλσιορ Γιαπ Μπόντενμπαλ και της Φέγενορντ Πίτερ Στέπχαν συμφώνησαν την αρχή μιας συνεργασίας μεταξύ των δύο ομάδων του Ρότερνταμ. Το 1996 αυτή η συνεργασία έγινε επίσημη.
Στις 20 Δεκεμβρίου 2008, η Φέγενορντ ανακοίνωσε να μην ανανεώσει τη σύμβαση της συνεργασίας με την Εξέλσιορ λόγω οικονομικών προβλημάτων
. Ωστόσο, 5 μήνες αργότερα, στις 21 Μαΐου 2009, η Φέγενορντ και η Εξέλσιορ συμφώνησαν σε μια ακόμη πιο εκτεταμένη συνεργασία.
Ως μέρος της νέας συμφωνίας, οι σύλλογοι συγχώνευσαν τις 2 ακαδημίες τους και δημιούργησαν την Ακαδημία Φέγενορντ, η οποία εγκρίθηκε από την Ολλανδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία στις 23 Ιουνίου 2010. Ο διευθύνων σύμβουλος της Εξέλσιορ, Σάιμον Κέλντερ, δήλωσε: «Λυπήθηκα με την διακοπή της συνεργασίας με την Φέγενορντ, αλλά τώρα έχουμε κάτι καλύτερο, δεν μειώνει μόνο το κόστος, αλλά είμαι πεπεισμένος ότι θα ωφεληθούν τα δύο σωματεία» .
Το 2015 οι δύο σύλλογοι θα διακόψουν την συνεργασία μεταξύ τους, λόγω ότι η Φέγενορντ θέλει να κάνει αίτηση στην Ολλανδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία να αγωνιστεί η Γιονγκ Φέγενορντ, η ομάδα νέων των δύο συλλόγων, και η κοινή ακαδημία τους πρέπει να διαχωριστεί σε δύο ξεχωριστές. Την 1η Ιουλίου 2015 η συνεργασία έληξε επίσημα
Η Εξέλσιορ σήμερα
Σήμερα η Εξέλσιορ αγωνίζεται στην Έρεντιβιζι, την πρώτη κατηγορία του ολλανδικού ποδοσφαίρου. Τα χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το κόκκινο. Εκτός από την ανδρική ομάδα, η Εξέλσιορ παρέχει ακαδημίες νέων και παίδων.
Στάδιο
Η Εξέλσιορ χρησιμοποιεί το Στάδιο Βάουντεσταϊν για τα εντός έδρας παιχνίδια. Είναι ένα από τα πιο παλιά και πιο μικρά γήπεδα στην Ολλανδία, καθώς είναι χτισμένο στις αρχές του 20ού αιώνα. Στις αρχές της νέας χιλιετίας, η Εξέλσιορ είχε ένα πλάνο για να κατασκευαστεί ένα νέο γήπεδο, το οποίο θα το μοιραζόταν με τη Σπάρτα Ρότερνταμ, αλλά τελικά το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε.
Το Στάδιο Βάουντεσταϊν εγκαινιάστηκε στις 23 Ιουλίου 1902, την ημέρα που η Εξέλσιορ ιδρύθηκε. Κατασκευάστηκε από την εταιρία Van Wijnen. Ανακαινίστηκε το 1939, καθώς και τη τετραετία 1997-2000, όπου έγιναν σημαντικές ανακαινίσεις. Λίγα χρόνια μετά από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η χωρητικότητα άγγιζε τις 11.000 θέσεις, ενώ σήμερα αγγίζει τις 3.531 θέσεις.
Αν και το Στάδιο Βάουντεσταϊν ήταν η έδρα της Εξέλσιορ από την ίδρυσή της, ο σύλλογος χρησιμοποίησε ως έδρα και άλλα γήπεδα. Τη σεζόν 1907-1908 η Εξέλσιορ χρησιμοποίησε το Στάδιο Άφρικααντερπλαουν, όμως επέστρεψε την επόμενη σεζόν στο Στάδιο Βάουντεσταϊν. Επίσης το 1922 μετακόμισε στο καινούργιο τότε Σπόρτερεϊν Κράλινγκεν Ααν Χετ Τόπαντ, όπου παρέμεινε μέχρι το 1939, καθώς η ολλανδική κυβέρνηση αποφάσισε να χτίσει στρατώνες στην περιοχή του Τόπαντ λίγο πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Έτσι η Εξέλσιορ επέστρεψε στο Βάουντεσταϊν, όπου είναι η έδρα της μέχρι και σήμερα.
Το 2010 τοποθετήθηκε τεχνητός χλοοτάπητας στον αγωνιστικό χώρο, καθώς δεν είχε τους οικονομικούς πόρους για να τοποθετηθεί χορτάρι με θερμοφόρα από κάτω, η οποία λιώνει τον πάγο ή το χιόνι.
Αντιπαλότητα
Η Εξέλσιορ έχει αντιπαλότητα με τη Φέγενορντ και τη Σπάρτα Ρότερνταμ, τις άλλες δύο ομάδες του Ρότερνταμ. Η πιο έντονη αντιπαλότητα είναι αυτή με τη Σπάρτα, αλλά έχει χάσει την αξία του. Στον τελευταίο αγώνα εντός έδρας μεταξύ των δύο αυτών ομάδων, που έγινε στις 2 Σεπτεμβρίου 2013, η Εξέλσιορ νίκησε τη Σπάρτα Ρότερνταμ με 1-0.
Το ντέρμπι με τη Φέγενορντ δεν είναι τόσο ενδιαφέρον, καθώς οι διαφορές των ομάδων είναι μεγάλες. Εξ' άλλου οι δύο ομάδες έχουν συνάψει συμφωνία συνεργασίας. Επίσης ο αγώνας αυτός πραγματοποιείται όταν η Εξέλσιορ αγωνίζεται στην Έρεντιβιζι, καθώς η Φέγενορντ δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ από την πρώτη κατηγορία. Ο τελευταίος αγώνας μεταξύ των δύο αυτών ομάδων έγινε στις 14 Απριλίου 2012, με την Φέγενορντ να νικάει με 3-0 στο Ντε Κάιπ.
Ρόστερ
Το ρόστερ της Εξέλσιορ αποτελείται από :
Προπονητικό τιμ
Το προπονητικό τιμ της Εξέλσιορ είναι:
Η πορεία της Εξέλσιορ από το 1956
1 Αγωνίστηκε στα Play Offs ανόδου, αλλά δεν προβιβάστηκε. 2 Αγωνίστηκε στα Play Offs ανόδου και προβιβάστηκε. 3 Αγωνίστηκε στα Play Offs υποβιβασμού και υποβιβάστηκε. 4 Αγωνίστηκε στα Play Offs υποβιβασμού και δεν υποβιβάστηκε.
Προπονητές
Ο παρακάτω πίνακας αναγράφει τους προπονητές της Εξέλσιορ από το 1954 ως σήμερα:
Διακεκριμένοι ποδοσφαιριστές
Η παρακάτω λίστα αναφέρει ποδοσφαιριστές, οι οποίοι είχαν επιτυχημένο πέρασμα από της Εξέλσιορ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρότερνταμ Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1902 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1902
Θεοκτίστη
Η Θεοκτίστη, επίσης γνωστή ως Φλωρίνα, ήταν μητέρα της Βυζαντινής Αυτοκράτειρας του 9ου αιώνα, Θεοδώρας, συζύγου του Αυτοκράτορα Θεόφιλου.
Βιογραφία
Με τον Μαρίνο, η Θεοκτίστη απέκτησε δύο υιούς, τους Βάρδα και Πετρωνά, και τέσσερις κόρες, τις Θεοδώρα, Σοφία, Μαρία και Ειρήνη. Το 821 ή το 830 (η ακριβής ημερομηνία αμφισβητείται), η Θεοδώρα νυμφεύθηκε τον Θεόφιλο, ο οποίος το 829 διαδέχθηκε τον πατέρα του, Μιχαήλ Β΄ τον Αμοριανό (βασίλευσε μεταξύ 820-829), ως αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Με την στέψη της κόρης της ως Αυτοκράτειρας, η Θεοκτίστη επίσης τιμήθηκε με τον υψηλόβαθμο τίτλο της ζωστής πατρικίας. Περίπου την ίδια περίοδο αγόρασε οικία εντός της Κωνσταντινούπολης, στη συνοικία Ψαμάθεια, από τον πατρίκιο Νικήτα, η οποία και αποτέλεσε κατοικία της.
Σε αντίθεση με τον γαμπρό της, Θεόφιλο, ο οποίος ήταν ένθερμος εικονομάχος, η Θεοκτίστη φέρεται να ήταν εικονολάτρης. Όχι μόνον προσέφερε βοήθεια προς τους διωκόμενους εικονολάτρες, αλλά όταν οι πέντε κόρες της Θεοδώρας την επισκέπτονταν στην οικία της, τις μυούσε στη λατρεία των εικόνων, προς αγανάκτηση του Θεόφιλου, ο οποίος απαγόρευσε τις κόρες του να επισκέπτονται την γιαγιά τους ανά συχνά διαστήματα. Η οικία της αργότερα-πιθανώς στην διάρκεια της βασιλείας του Θεόφιλου (829-842)-μετατράπηκε στη Μονή των Γαστρίων. Η Θεοκτίστη και η Θεοδώρα, καθώς και άλλα μέλη της οικογένειας, ετάφησαν εκεί.
Από τα υπόλοιπα τέκνα της, οι Βάρδας και Πετρωνάς ανήλθαν στα υψηλότερα αξιώματα στην διάρκεια της βασιλείας της Θεοδώρας και του υιού του Θεόφιλου, Μιχαήλ Γ΄ (βασίλευσε μεταξύ 842-867), η Σοφία νυμφεύθηκε τον μάγιστρο Κωνσταντίνο Βαβουτζίκο, η Μαρία, επίσης γνωστή ως Καλομαρία ("Μαρία η Όμορφη") νυμφεύθηκε τον πατρίκιο και μετέπειτα μάγιστρο Αρσαβήρ, ενώ η Ειρήνη νυμφεύθηκε τον πατρίκιο Σέργιο, ο οποίος ήταν είτε αδερφός είτε μητρικός θείος του μελλοντικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Φώτιου.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί Παφλαγόνες Κατηγορία:Γυναίκες στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία Κατηγορία:Τάφοι στη Μονή των Γαστρίων (Κωνσταντινούπολη) Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Μπετίνο Ρικάζολι
Ο Μπετίνο Ρικάζολι (ιταλικά: Bettino Ricasoli, 9 Μαρτίου 1809 - 23 Οκτωβρίου 1880) ήταν ένας Ιταλός πολιτικός, που διατέλεσε δήμαρχος της Φλωρεντίας και πρωθυπουργός του Βασιλείου της Ιταλίας.
Βιογραφία
Ο Ρικάζολι γεννήθηκε στις 9 Μαρτίου 1809 στη Φλωρεντία. Σε ηλικία 18 ετών, μετά το θάνατο των γονιών του, ανέλαβε την κηδεμονία των νεότερων αδελφών του. Διακόπτοντας τις σπουδές του, εγκαταστάθηκε στο Μπρόλιο και ανέλαβε τη διαχείριση της οικογενειακής περιουσίας. Το 1847 εξέδωσε την εφημερίδα Λα Πατρία (La Patria), της οποίας η ιδεολογία βοήθησε στον καθορισμό της ιταλικής εθνικότητας. Με αυτό το όργανο απευθύνθηκε στο Μέγα Δούκα της Τοσκάνης, προτείνοντάς του λύσεις για τα προβλήματα που ταλάνιζαν το κράτος. Το 1848 εξελέγη ως Γκονφαλονιέρος της Φλωρεντίας, αλλά παραιτήθηκε λόγω των αντιφιλελεύθερων τάσεων του Μέγα Δούκα.
Από τη θέση του υπουργού εσωτερικών της Τοσκάνης, προώθησε το 1859 την πολιτική ένωση της Τοσκάνης με το Βασίλειο της Σαρδηνίας, που πραγματοποιήθηκε στις 22 Μαρτίου 1860, έπειτα από δημοψήφισμα. Το 1861 εξελέγη στο Ιταλικό Κοινοβούλιο και διαδέχθηκε τον Καμίλο Μπένσο, Κόμη του Καβούρ, στην πρωθυπουργία της Ιταλίας. Ως πρωθυπουργός, ενέταξε τους ατάκτους στρατιώτες του Γκαριμπάλντι στον τακτικό στρατό, ανακάλεσε το διάταγμα εξορίας εναντίον του Τζουζέπε Ματσίνι και προσπάθησε να συμφιλιωθεί με το Βατικανό. Οι προσπάθειές του ωστόσο δεν έφεραν καρπούς, λόγω της αδιαλλαξίας του Πάπα Πίου Θ΄.
Επηρεασμένος για τις δολοπλοκίες του αντιπάλου του Ουρμπάνο Ρατάτσι, βρέθηκε υποχρεωμένος το 1862 να παραιτηθεί από το αξίωμά του, αλλά επέστρεψε στην εξουσία το 1866. Εκείνη την περίοδο αρνήθηκε την προσφορά του Ναπολέων Γ΄ ́να παραχωρήσει τη Βενετία στην Ιταλία, υπό την προϋπόθεση ότι η Ιταλία θα εγκατέλειπε την συμμαχία με την Πρωσία. Αρνήθηκε επίσης την πρωσική παρασημοφορία του Τάγματος του Μαύρου Αετού, επειδή ο Αλφόνσο Λα Μάρμορα, που συνέβαλε στην δημιουργία της συμμαχίας, δεν επρόκειτο να λάβει το παράσημο αυτό.
Με την αποχώρηση των γαλλικών στρατευμάτων από τη Ρώμη, στα τέλη του 1866, επιχείρησε και πάλι να συμφιλιωθεί με το Βατικανό με μια συμφωνία, βάση της οποίας η Ιταλία θα αποκαθιστούσε στην Εκκλησία την ακίνητη περιουσία της, με αντάλλαγμα την σταδιακή πληρωμή 24 εκατομμυρίων λιρών. Για να κατευνάσει την αδιαλλαξία του Βατικανού, αναγνώρισε 45 επισκόπους εχθρικούς προς το ιταλικό καθεστώς. Παρότι το Βατικανό αποδέχθηκε την πρότασή του, το Ιταλικό Κοινοβούλιο αποδείχθηκε διχασμένο και δεν αναμενόταν να εγκρίνει τη συμφωνία. Χωρίς να περιμένει το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, ο Ρικάζολι παραιτήθηκε από το αξίωμά του και μετά ουσιαστικά αποσύρθηκε από την πολιτική ζωή, μιλώντας στο Κοινοβούλιο μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις. Πέθανε στο Κάστρο του Μπρόλιο στις 23 Οκτωβρίου 1880.
Ο βαρόνος Μπετίνο Ρικάζολι δημιούργησε τη σύγχρονη συνταγή του κρασιού κιάντι. Αν και η φόρμουλα των ποσοστών των σταφυλιών που σχηματίζουν το κρασί, αποδίδεται συχνά λανθασμένα σε αυτόν, η εστίασή του στο σταφύλι σαντζιοβέζε, ως κύριο σταφύλι του μείγματος, θα είχε μόνιμες επιπτώσεις τόσο για την Τοσκάνη όσο και για το ιταλικό κρασί γενικότερα. Η οικογενειακή επιχείρησή του εξακολουθεί και σήμερα να παράγει το «Ricasoli 1141» στο Μπρόλιο.