cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άιντα Τάρμπελ
Αβραάμ Λίνκολν
Η έρευνα της Τάρμπελ στο Κεντάκι και το Ιλινόι αποκάλυψε την αληθινή ιστορία της παιδικής ηλικίας και της νεότητας του Λίνκολν. Έγραψε και πήρε συνεντεύξεις από εκατοντάδες ανθρώπους που γνώριζαν ή είχαν επαφή με τον Λίνκολν. Εντόπισε πιθανούς μάρτυρες και στη συνέχεια επιβεβαίωσε τις πηγές τους. Έστειλε εκατοντάδες επιστολές αναζητώντας φωτογραφίες του Λίνκολν και βρήκε στοιχεία για περισσότερες από τριακόσιες αδημοσίευτες επιστολές και ομιλίες του. Κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στο Knox College, όπου λέγεται ότι ο Λίνκολν ήρθε σε αντιπαράθεση με τον Στίβεν Ντάγκλας το 1858, η Τάρμπελ συναντήθηκε με τον Τζον Φίνλεϊ, τον νεαρό πρόεδρο, που αργότερα συνεισέφερε στο έργο της Τάρμπελ για την Standard Oil και κατόπιν έγινε εκδότης των New York Times. Η Τάρμπελ ταξίδεψε στο εξωτερικό στην Ευρώπη, ανακαλύπτοντας ότι η φήμη ότι ο Λίνκολν είχε απευθύνει έκκληση στη βασίλισσα Βικτώρια να μην αναγνωρίσει τη Συνομοσπονδία ήταν, στην πραγματικότητα, ψευδής.
Μέχρι τον Δεκέμβριο του 1895, η δημοφιλής σειρά των άρθρων της Τάρμπελ βοήθησε για άλλη μια φορά στην αύξηση της κυκλοφορίας του McClure's σε πάνω από 250.000 αντίτυπα, η οποία αυξήθηκε ξανά σε περισσότερα από 300.000 αντίτυπα, μέχρι το 1900.. Κι αυτό συνέβη ενώ οι συντάκτες στο περιοδικό Century's τους χλεύαζαν: «Έβαλαν ένα κορίτσι να γράψει για τη ζωή του Λίνκολν».
Τότε ήταν που η Τάρμπελ αποφάσισε να γίνει συγγραφέας και όχι συντάκτρια. Τα άρθρα της συγκεντρώθηκαν σε ένα βιβλίο, και η Τάρμπελ απέκτησε φήμη σε εθνικό επίπεδο ως σημαντική συγγραφέας και ως ειδικός για τον Λίνκολν. Η Τάρμπελ δημοσίευσε πέντε βιβλία για τον Λίνκολν και ταξίδεψε δίνοντας διαλέξεις, αφηγούμενη τις ανακαλύψεις της σε μεγάλα ακροατήρια.
Το έργο της ως συντάκτριας
Το 1899 η Τάρμπελ μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και δέχτηκε μια θέση ως συντάκτρια στο περιοδικό McClure's. Αμειβόταν με 5.000 δολάρια τον χρόνο και της δόθηκαν μετοχές στην εταιρεία, κάνοντάς την έτσι συνιδιοκτήτρια. Νοίκιασε ένα διαμέρισμα στο Γκρίνουιτς Βίλατζ που της θύμιζε τη Γαλλία.
Standard Oil
Στις αρχές του εικοστού αιώνα, το περιοδικό McClure's ξεκίνησε μια προσπάθεια «να αποκαλύψει τα δεινά της αμερικανικής κοινωνίας». Έχοντας δημοσιεύσει πρόσφατα μια σειρά άρθρων για τα εγκλήματα στην Αμερική και ενώ ήταν σε αναζήτηση ενός νέου μεγάλου θέματος, η Τάρμπελ και οι άλλοι συντάκτες στο McClure's αποφάσισαν να εξετάσουν την ανάπτυξη των τραστ: εξέτασαν τις περιπτώσεις του χάλυβα και της ζάχαρης πριν καταλήξουν στο πετρέλαιο. Υπήρχαν διάφοροι λόγοι για τους οποίους το περιοδικό αποφάσισε να δημοσιεύσει μια ιστορία για τη Standard Oil: συγκεκριμένα, η εμπειρία της ίδιας της Τάρμπελ από πρώτο χέρι, με τη ζωή της στα κοιτάσματα πετρελαίου της Πενσυλβάνια και το γεγονός ότι η Standard Oil ήταν ένα τραστ που εκπροσωπούνταν από ένα και μόνο πρόσωπο, τον Ροκφέλερ, και ως εκ τούτου η υπόθεση μπορούσε να γίνει πιο εύκολα αντιληπτή. Η Τάρμπελ ταξίδεψε στην Ευρώπη και συναντήθηκε με τον ΜακΚλούρ για να συζητήσουν την ιδέα της. Ο McClure θεώρησε ότι η Τάρμπελ θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει τον ίδιο τύπο βιογραφίας που χρησιμοποίησε για τον Ναπολέοντα.
Το 1901, κατά την επιστροφή της στις ΗΠΑ, η Τάρμπελ ξεκίνησε μια σχολαστική έρευνα με τη βοήθεια ενός βοηθού (του Τζον Σίνταλ) για το πώς ξεκίνησε η βιομηχανία, το ενδιαφέρον του Ροκφέλερ για το πετρέλαιο, και το τραστ της Standard Oil. Ο πατέρας της Τάρμπελ εξέφρασε την ανησυχία του για το ότι έγραφε για τη Standard Oil, προειδοποιώντας την ότι ο Ροκφέλερ δεν θα σταματούσε σε τίποτα και θα κατέστρεφε το περιοδικό. Μία από τις τράπεζες του Ροκφέλερ πράγματι απείλησε ασκώντας οικονομική πίεση στο περιοδικό, αλλά η Τάρμπελ απάντησε στο στέλεχος της τράπεζας: «Αυτό φυσικά δεν κάνει για μένα καμία διαφορά». Η Τάρμπελ ανέπτυξε τεχνικές ερευνητικές δημοσιογραφίας, ερευνώντας σε βάθος ιδιωτικά αρχεία και δημόσια έγγραφα σε ολόκληρη τη χώρα. Η τεκμηρίωση και οι προφορικές συνεντεύξεις που συγκέντρωσε απέδειξαν ότι η Standard Oil είχε χρησιμοποιήσει αθέμιτες πρακτικές και χειραγωγούσε ανταγωνιστές, εταιρείες σιδηροδρόμων και άλλους προκειμένου να επιτύχει τους εταιρικούς της στόχους. Η Τάρμπελ οργάνωσε την έρευνά της σε ένα έργο που εξελίχθηκε σε μια «απεικόνιση που καταδίκαζε τις μεγάλες επιχειρήσεις». Ένας υπότιτλος στο εξώφυλλο του βιβλίου του Γουάινμπεργκ αποτυπώνει το γεγονός ως εξής: «Πώς μια γυναίκα ερευνήτρια δημοσιογράφος κατέστρεψε τον μεγαλύτερο μεγιστάνα του κόσμου και διέλυσε το μονοπώλιο της Standard Oil».
Η σειρά των άρθρων και το βιβλίο για την εταιρεία Standard Oil έκαναν διάσημη την Τάρμπελ. Το βιβλίο διασκευάστηκε σε θεατρικό έργο το 1905 με τίτλο The Lion and the Mouse («Το λιοντάρι και το ποντίκι»). Το έργο έκανε μεγάλη επιτυχία, παρόλο που η Άιντα απέρριψε είχε απορρίψει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. "Το μεγαλύτερο εμπόδιο της Τάρμπελ δεν ήταν ούτε το φύλο της ούτε η αντιπαράθεσή της με τον Ροκφέλερ. Το μεγαλύτερο εμπόδιο της ήταν οι πρακτικές της δημοσιογραφίας όπως ασκούνταν στις αρχές του εικοστού αιώνα. Έκανε έρευνα για τη Standard Oil και τον Ροκφέλερ χρησιμοποιώντας έγγραφα, εκατοντάδες χιλιάδες σελίδες διάσπαρτες σε όλη τη χώρα, και στη συνέχεια τεκμηρίωσε τα ευρήματά της μέσω συνεντεύξεων με στελέχη και ανταγωνιστές της εταιρείας, κυβερνητικές ρυθμιστικές αρχές και ακαδημαϊκούς εμπειρογνώμονες για το παρελθόν και το παρόν. Με άλλα λόγια, άσκησε αυτό που σήμερα θεωρείται ερευνητικό ρεπορτάζ, το οποίο δεν υπήρχε το 1900. Πράγματι, επινόησε μια νέα μορφή δημοσιογραφίας."Ο ιστορικός περιοδικών Φρανκ Λούθερ Μοτ χαρακτήρισε το έργο της ως «μία από τις καλύτερες σειρές άρθρων που δημοσιεύτηκαν ποτέ σε αμερικανικό περιοδικό». Συνέβαλαν στη διάλυση της Standard Oil ως μονοπωλίου και οδήγησε στον αντιμονοπωλιακό νόμο Clayton. Ο Ροκφέλερ αποκαλούσε την Τάρμπελ «Δεσποινίς Ταρβαρέλ». αριστερά|μικρογραφία| Το History of the Standard Oil Company (1904) της Τάρμπελ έγινε μπεστ σέλερ δεξιά|μικρογραφία| Η Τάρμπελ το 1904 μικρογραφία| Ο κήπος της οικίας της Άιντα Τάρμπελ
Το περιοδικό The American
Ο Tarbell έγραφε άρθρα για το περιοδικό McClure's από το 1894 έως το 1906. Μέχρι τότε, ο ΜακΚλούρ είχε γίνει ένας ολοένα και πιο απών εκδότης, που περιστασιακά ερχόταν μόνο και μόνο για να παρακάμψει τις ιδέες και τις εντολές της Τάρμπελ. Η Τάρμπελ είχε εντωμεταξύ χάσει τον πατέρα της τον προηγούμενο χρόνο από καρκίνο του στομάχου και η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του ΜακΚλούρ στο περιοδικό της προκαλούσε άγχος, καθώς απειλούσε τη σταθερότητα του περιοδικού και το μερίδιο της Τάρμπελ. Αυτό οδήγησε την Τάρμπελ και τον Τζον Φίλιπς να παραιτηθούν και οι δύο από το McClure's τον Ιούνιο του 1906, ακολουθούμενοι από τους Μπέικερ, Στίβενς και Σίνταλ. Η Τάρμπελ και ο Φίλιπς η Philips συγκέντρωσαν χρήματα για να ιδρύσουν την εταιρεία Phillips Publishing και να αγοράσουν το περιοδικό The American Illustrated, (πρώην Leslie's Monthly Magazine ), το οποίο μετονόμασαν σε The American Magazine. Ο Φίλιπς έγινε πρόεδρος. Η Τάρμπελ έγινε συν-εκδότρια και παρέμεινε σε αυτή τη θέση ως το 1915. Εκτός από την ίδρυση του νέου περιοδικού το 1906, η Τάρμπελ μετακόμισε στο Κονέκτικατ και αγόρασε ένα αγρόκτημα 40 στρεμμάτων στο Ρέντινγκ Ριτζ του Κονέκτικατ.
Ο Μαρκ Τουέιν και άλλα άτομα από τον εκδοτικό χώρο της Νέας Υόρκης ζούσαν εκεί κοντά και η Τάρμπελ συχνά υποδεχόταν τους φίλους της εκεί. ""Η Tarbell έγραψε μια σειρά άρθρων στο The American Magazine, στα οποία διερεύνησε τους δασμούς και τον αντίκτυπό τους στις αμερικανικές επιχειρήσεις και τους καταναλωτές. Η Τάρμπελ ταξίδεψε επίσης στο Σικάγο για να ερευνήσει την τοπική δημόσια συγκοινωνία. Το 1908 γνώρισε την Τζέιν Άνταμς.
Η Τάρμπελ εξέτασε τη θετική πλευρά των αμερικανικών επιχειρήσεων σε μια σειρά άρθρων που γράφτηκαν μεταξύ 1912 και 1916. Έκανε περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες και συναντήθηκε με ιδιοκτήτες εργοστασίων, με εργάτες και τις οικογένειές τους. Γοητεύτηκε από τον Τόμας Λιντς της εταιρείας Frick Coke, ο οποίος δεσμεύτηκε να παρέχει αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για τους εργάτες του. Η Τάρμπελ θαύμαζε επίσης τον ιδρυτή της εταιρείας Ford Motor Company, τον Χένρι Φορντ, και την πεποίθησή του ότι η προσφορά υψηλών αμοιβών θα οδηγούσε σε εξαιρετική εργασία, καθώς και τις ιδέες του γύρω από τη μαζική παραγωγή.
Δικαίωμα ψήφου των γυναικών
αριστερά|μικρογραφία| Η Άιντα Τάρμπελ το 1905 Ο Στιβ Γουάινμπεργκ έγραψε ότι η Άιντα Τάρμπελ ήταν «μια φεμινίστρια ως παράδειγμα, αλλά όχι ως προς την ιδεολογία». Οι φεμινίστριες μελετήτριες θεωρούσαν την Τάρμπελ ως ένα αίνιγμα, καθώς φαινόταν τόσο να αγκαλιάζει το κίνημα όσο και να του ασκεί κριτική. Ενώ τα επιτεύγματά της ήταν πολλά, η Τάρμπελ επίσης αμφισβητούσε τη λογική του δικαιώματος ψήφου των γυναικών. Από νωρίς η Τάρμπελ ήρθε σε επαφή με το κίνημα των σουφραζετών όταν η μητέρα της διοργάνωνε συναντήσεις στο σπίτι τους. Η Τάρμπελ αποθαρρύνθηκε από γυναίκες όπως η Μαίρη Λίβερμορ και η Φράνσις Γουίλαρντ που, όπως είπε, δεν της έδιναν ποτέ σημασία. Αντίθετα, σύμφωνα με την Τάρμπελ, οι άντρες που φιλοξενούσε ο πατέρας της έδειχναν ενδιαφέρον για εκείνη. Η Τάρμπελ είπε ότι πράγματι το κίνημα της έδωσε το έναυσμα να πάει στο κολέγιο και να λάβει εκπαίδευση.
Ξεκινώντας το 1909, η Τάρμπελ έγραψε περισσότερα για τις γυναίκες και τους παραδοσιακούς τους ρόλους. Η Τάρμπελ αποστασιοποιήθηκε από τις πιο μαχητικές πτυχές του κινήματος και το περιέγραψε ως αντι-αρσενικό. Συνέστησε στις γυναίκες να αγκαλιάσουν τη ζωή στο σπίτι και την οικογένεια, λέγοντας ότι είχαν έναν «αληθινό ρόλο ως σύζυγοι, μητέρες και νοικοκυρές». Η βιογράφος της, η Έμιλι Άρνολντ ΜακΚάλι πίστευε ότι ήταν περισσότερο το συναίσθημα παρά η λογική της απέναντι στα γυναικεία ζητήματα που μπορεί να αμαύρωσε τη μακροπρόθεσμη κληρονομιά της. Η Τάρμπελ θεώρησε ότι «η προσπάθεια για ψηφοφορία» ήταν «ένας άστοχος πόλεμος εναντίον των ανδρών». Οι πρώην σύμμαχοι μεταξύ των σουφραζετών ήταν απογοητευμένοι από την αλλαγή της και την ομιλία της σε οργανώσεις κατά των σουφραζετών. Η Τάρμπελ δημοσίευσε το άρθρο «Making a Man of Herself» στο The American Magazine το 1912, το οποίο εξόργισε αναγνώστες και ακτιβιστές. Ο ιστορικός Ρόμπερτ Στίνσον πίστευε ότι έκανε νέες δημόσιες δηλώσεις βασισμένη στα δικά της βιώματα, σε μια ζωή που καθόριζε τους ρόλους των γυναικών με βάση τη φύση τους και έβλεπε τις προσπάθειες να ωθηθούν τα όρια στα ανδρικά βασίλεια ως αφύσικες. Η ΜακΚάλι έγραψε: «το ότι η ψηφοφορία ήταν ένα ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν φαινόταν να της πέρασε από το μυαλό, ίσως επειδή, ως ιστορικός, ήταν πιο εύκολο γι' αυτήν να κοιτάζει προς το παρελθόν παρά προς το μέλλον».
Η Τάρμπελ συνέλεξε τα δοκίμιά της για τις γυναίκες και τα δημοσίευσε σε ένα βιβλίο με τίτλο The Business of Being a Woman. Το βιβλίο, το οποίο έτυχε κακής υποδοχής, περιείχε αφιερώματα στις πρώτες υποστηρίκτριες των γυναικών, όπως η Σούζαν Μπ. Άντονι και ηΕλίζαμπεθ Κάντι Στάντον. Ακόμη και η ίδια η μητέρα της Τάρμπελ, η Έστερ, η οποία ήταν σουφραζέτα για όλη της τη ζωή, άσκησε κριτική στη θέση της Άιντα.
Η Τάρμπελ έκανε στροφή και εναγκαλίστηκε το δικαίωμα ψήφου αφότου οι Αμερικανίδες κέρδισαν το δικαίωμα ψήφου το 1920. Έγραψε ένα άρθρο για το περιοδικό Good Housekeeping το 1924 για να διαλύσει τον μύθο ότι το δικαίωμα ψήφου είχε αποτύχει. Έγραψε: «είκοσι εκατομμύρια γυναίκες ψήφισαν και πρέπει να ψηφίσουν». Όταν ρωτήθηκε αν πίστευε ότι μια γυναίκα θα γινόταν μια μέρα Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, η Τάρμπελ επεσήμανε ότι οι γυναίκες είχαν κυβερνήσει έθνη σε ορισμένες περιπτώσεις καλύτερα από τους βασιλείς και ανέφερε τα παραδείγματα της Μεγάλης Αικατερίνης της Ρωσίας, της Λουίζας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς της Πρωσίας, της Ελισάβετ Α' της Αγγλίας και της Αικατερίνης των Μεδίκων της Γαλλίας.
Η Τάρμπελ εργάστηκε για να βοηθήσει γυναίκες που «δεν είχαν άλλη επιλογή από το να εργαστούν, συχνά κάτω από φρικτές συνθήκες». Έγραψε για την ασφάλεια στον χώρο εργασίας και μίλησε για τις πραγματικές συνθήκες των εργοστασίων όπου εργάζονταν γυναίκες. Έγινε υπέρμαχος του Τεηλορισμού, ενός συστήματος επιστημονικής διαχείρισης της παραγωγής, ενθαρρύνοντας τη χρήση του στην οικιακή οικονομία. Έγινε μέλος της Taylor Society. Επισκέφτηκε περισσότερες από πενήντα πέντε επιχειρήσεις για το άρθρο "The Golden Rule of Business" («Ο Χρυσός Κανόνας των επιχειρήσεων»), για να δει πώς συνδυάστηκαν «η επιστημονική διαχείριση και οι χριστιανικές αξίες». Αποφάσισε ότι ήταν ο καλύτερος τρόπος για να προστατεύσει τους εργαζόμενους και ταυτόχρονα να μεγιστοποιήσει τα κέρδη.
Η Τάρμπελ ήταν ιδρυτικό μέλος της Authors'League (Ένωσης Συντακτών) το 1914: μια συλλογικότητα για την υποστήριξη των εργαζόμενων συγγραφέων που αργότερα έγινε η Author's Guild.
Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος
εναλλ.=|μικρογραφία| Η Ida Tarbell το 1917 Όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες εντάχθηκαν στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο τον Απρίλιο του 1917, ο Πρόεδρος Γούντροου Ουίλσον κάλεσε την Τάρμπελ να συμμετάσχει σε μια νέα επιτροπή: την Επιτροπή Γυναικών του Συμβουλίου Εθνικής Άμυνας. Οι σουφραζέτες στην επιτροπή ήταν αρχικά δυσαρεστημένες με τον διορισμό της Τάρμπελ, αλλά η «ζεστασιά και το ομαδικό της πνεύμα» τις κέρδισε. Ο στόχος της γυναικείας επιτροπής ήταν να κινητοποιήσει τις πολεμικές προσπάθειες των Αμερικανίδων γυναικών και το πρώτο θέμα που εξετάστηκε ήταν μια εν εξελίξει επισιτιστική κρίση. Η ομάδα ενθάρρυνε τις γυναίκες να καλλιεργήσουν λαχανόκηπους και προώθησε τόσο την αποξήρανση όσο και την κονσερβοποίηση των τροφίμων. Άλλες προσπάθειες περιελάμβαναν το πλέξιμο, το ράψιμο, την κατασκευή επιδέσμων και τη λειτουργία κέντρων ημερήσιας απασχόλησης των παιδιών, καθώς οι γυναίκες ξεκίνησαν να εργάζονται σε εργοστάσια. Η Τάρμπελ συχνά λειτουργούσε ως μεσάζων του Συμβουλίου των Ανδρών και της Επιτροπή των Γυναικών.
Η Τάρμπελ είχε μια σειρά ατυχιών το 1917. Η μητέρα της πέθανε τον Σεπτέμβριο και μετά την επιστροφή της Τάρμπελ στην Ουάσιγκτον τον επόμενο χρόνο, η Τάρμπελ κατέρρευσε. Νοσηλεύτηκε στο Τζονς Χόπκινς όπου διαγνώστηκε με φυματίωση και πέρασε τρεις μήνες στο νοσοκομείο αναρρώνοντας. Η Τάρμπελ άρχισε επίσης να εμφανίζει τα πρώτα σημάδια της νόσου του Πάρκινσον. Ο γιατρός της δεν της αποκάλυψε τη διάγνωσή του. Μόνο μετά από χρόνια, καθώς το τρέμουλό της επιδεινώθηκε και επηρέασε τη γραφή της, έμαθε τελικά τη διάγνωση.
Η Επιτροπή Γυναικών διαλύθηκε με το τέλος του πολέμου το 1918 και η Τάρμπελ ταξίδεψε για άλλη μια φορά στο Παρίσι. Μερικοί από τους πρώην συναδέλφους της στο McClure ήταν επίσης εκεί για τη Διάσκεψη Ειρήνης στο Παρίσι: ο Τζον Φίλιπς ως συντάκτης του περιοδικού του Ερυθρού Σταυρού και ο Ρέι Στάναρντ Μπέικερ ως βοηθός του Προέδρου Γούντροου Ουίλσον. Ο Πρόεδρος Ουίλσον ήθελε την Τάρμπελ ως μέλος της της επίσημης αποστολής των ΗΠΑ, αλλά, εν αγνοία της Τάρμπελ, ο υπουργός Εξωτερικών Ρόμπερτ Λάνσινγκ είχε αρνηθεί να έχει μια γυναίκα στην ομάδα του.
Η Τάρμπελ έγραψε για το περιοδικό του Ερυθρού Σταυρού και πήρε συνεντεύξεις από τους κατοίκους του Παρισιού για το πώς τους είχε επηρεάσει ο πόλεμος. Ταξίδεψε επίσης στην ύπαιθρο για να πάρει συνέντευξη από αγρότες που ζούσαν στα συντρίμμια των σπιτιών τους. Η Τάρμπελ εστίασε στην εμπειρία της μέσης Γαλλίδας με άρθρα όπως "The French Woman and Her New World" («Η Γαλλίδα και ο νέος της κόσμος»), "The Homing Instinct of Woman" («Το ένστικτο της γυναίκας στο σπίτι») και "That Brave Northwest".
Ύστερη σταδιοδρομία
Η ύστερη σταδιοδρομία της Τάρμπελ περιελάμβανε συγγραφή, διαλέξεις και κοινωνική εργασία. Η Τάρμπελ συνέχισε να εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας δημοσιογράφος και να ταξιδεύει δίνοντας διαλέξεις. Υπηρέτησε σε δύο Προεδρικές Διασκέψεις. Η Τάρμπελ ήταν μέλος της Βιομηχανικής Διάσκεψης του Προέδρου Γουίλσον το 1919, εκπροσωπώντας τη Λέσχη Pen and Brush του Γκράμερσι Παρκ της Νέας Υόρκης και υπήρξε μέλος μιας επιτροπής που διερευνούσε το ωράριο εργασίας μαζί με τον Ρόμπερτ Μπρούκινγκς. Μεταξύ των συστάσεων που έκανε η επιτροπή της Τάρμπελ περιλαμβάνονταν προστατευτικά μέτρα για την υγεία των εργαζομένων γυναικών, συμπεριλαμβανομένης της οκτάωρης εργασίας, της εβδομάδας έξι ημερών και της διακοπής της εργασίας μεταξύ 10 μ.μ. και 6 π.μ. Ο Τζον Ροκφέλερ ήταν επίσης εκπρόσωπος στη Διάσκεψη. Η Τάρμπελ συμμετείχε επίσης στη Διάσκεψη Ανεργίας του Προέδρου Γουόρεν Χάρντινγκ το 1921, τη διάσκεψη που πρότεινε ο Χέρμπερτ Χούβερ για την αντιμετώπιση μιας ύφεσης.
Η Τάρμπελ δημοσίευσε το μοναδικό της μυθιστόρημα, Η άνοδος της παλίρροιας, το 1919. Έγραψε άρθρα σχετικά με τη Διάσκεψη για τον Αφοπλισμό για την ομάδα του McClure's και τα δημοσίευσε αργότερα στο βιβλίο Peacemakers—Blessed and Otherwise (Ειρηνοποιοί—Ευλογημένοι και αλλιώς).
Θάνατος και κληρονομιά
Η Τάρμπελ έλαβε πολλούς επαίνους για τη συμβολή της στη δημοσιογραφία και την αμερικανική ιστορία.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Αμερικανοί βιογράφοι Κατηγορία:Δημοσιογραφία Κατηγορία:Δημοσιογραφία στη Βόρεια Αμερική Κατηγορία:Συγγραφείς
Μάρτσιν Λεβαντόφσκι
Ο Μάρσιν Λεβαντόφσκι (Marcin Przemysław Lewandowski) είναι Πολωνός αθλητής του στίβου. Συμμετέχει σε δρόμους μεσαίων αποστάσεων, συγκεκριμένα στα 800 και 1500 μέτρα.
Γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου 1987 στο Στσέτσιν της Πολωνίας. Προπονείται από τον αδελφό του, τον Τόμας.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 της Ντόχα, κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στα 1500 μέτρα ανδρών, με επίδοση 3:31.46 και νέο ρεκόρ Πολωνίας.
Ρομπέρ Φρανσουά Νταμιά
Ο Ρομπέρ Φρανσουά Νταμιά (γαλ. Robert-François Damiens, 1715 - 1757) ήταν Γάλλος αντικαθεστωτικός. Όταν η απόπειρά του το 1757 να δολοφονήσει τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο ΙΕ´ απέτυχε, καταδικάστηκε και εκτελέστηκε με φοβερά βασανιστήρια σύμφωνα με την πρακτική της εποχής του, τον διαμελισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι
Λομέκβι
Λομέκβι 3 είναι η ονομασία μιας αρχαιολογικής θέσης στην Κένυα, στην οποία ανακαλύφθηκαν λίθινα εργαλεία, ηλικίας 3,3 εκατομμυρίων ετών, καθιστώντας τα τα παλαιότερα που έχουν βρεθεί ποτέ.
Ανακάλυψη
Τον Ιούλιο του 2011, μια ομάδα αρχαιολόγων με επικεφαλής τη Σόνια Αρμάντ και τον Τζέισον Λιούις του Πανεπιστημίου Στόουνι Μπρουκ των Ηνωμένων Πολιτειών, κατευθυνόταν προς μια τοποθεσία κοντά στη λίμνη Τουρκάνα της Κένυας, κοντά στην οποία είχαν βρεθεί παλαιότερα απολιθώματα του ανθρωπίνου Kenyanthropus platyops. Η ομάδα έκανε μια λάθος στροφή στη διαδρομή, καταλήγοντας σε μια προηγουμένως ανεξερεύνητη περιοχή, οπότε και αποφασίστηκε να γίνει μια μικρή επιτόπια έρευνα. Γρήγορα βρέθηκαν λίθινα ευρήματα στην τοποθεσία, την οποία ονόμασαν Λομέκβι 3 (Lomekwi 3). Η ομάδα επέστρεψε ένα χρόνο αργότερα για συστηματική ανασκαφή. Η Αρμάν παρουσίασε τα ευρήματά της στην ετήσια συνάντηση της Παλαιοανθρωπολογικής Εταιρείας στις 14 Απριλίου 2015 και ακολούθησε η πλήρης δημοσίευση μαζί με τα αποτελέσματα στο εξώφυλλο του επιστημονικού περιοδικού Nature, στις 21 Μαΐου 2015.
Αντικείμενα
Περίπου 20 καλά διατηρημένα αντικείμενα ανεσκάφησαν στη θέση Λομέκβι 3. Στην επιφάνεια βρέθηκαν επιπλέον 130 αντικείμενα. Η ομάδα της Αρμάν κατάφερε να ταιριάξει ένα αποσπασμένο τμήμα πέτρας («απότμημα»/ flake) στην πέτρα από την οποία σκόπιμα αποσπάστηκε («πυρήνας»/ core), υποδηλώνοντας ότι ένας ανθρωπίνος είχε δημιουργήσει και απορρίψει το εν λόγω εργαλείο σε αυτήν τη θέση. Γενικά τα εργαλεία ήταν αρκετά μεγάλα - μεγαλύτερα από τα παλαιότερα γνωστά λίθινα εργαλεία, που είχαν βρεθεί στην περιοχή Γκόνα της περιφέρειας Αφάρ της Αιθιοπίας, το 1992. Το μεγαλύτερο ζυγίζει 15 κιλά και μπορεί να είχε χρησιμοποιηθεί ως αμόνι. Σύμφωνα με την Αρμάν, φαίνεται ότι οι κατασκευαστές εργαλείων είχαν επιλέξει σκόπιμα μεγάλες, βαριές και ισχυρές πέτρες, αγνοώντας μικρότερες του ίδιου υλικού, που βρέθηκαν στην περιοχή. Η ίδια απέρριψε την ενδεχομένο τα εργαλεία να ήταν φυσικοί σχηματισμοί πετρωμάτων, λέγοντας «Τα αντικείμενα ήταν ξεκάθαρα αποσπασμένα και όχι το αποτέλεσμα τυχαίας θραύσης πετρωμάτων». Η ανάλυση υπέδειξε ότι οι πυρήνες περιστρέφονταν κατά την απόσπαση των αποτμημάτων. Ο σκοπός των εργαλείων που βρέθηκαν στη θέση Λομέκβι 3 δεν έχει αποσαφηνιστεί, καθώς τα οστά ζώων που βρέθηκαν στην τοποθεσία δεν φέρουν κανένα σημάδι δραστηριότητας ανθρωπίνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Κένυας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αφρική
Αλατωρυχείο
thumb|upright|Το εσωτερικό του ορυχείου Salina Veche, στην κωμόπολη [[Σλανίκ της Ρουμανίας]] Αλατωρυχείο ονομάζεται το ορυχείο από το οποίο εξάγονται από το υπέδαφος αποθέματα φυσικού αλατιού (χλωριούχου νατρίου). Το αλάτι αυτό είναι ορυκτό, αποκαλούμενο στην ορυκτολογία αλίτης, και βρίσκεται σε σχηματισμούς εβαποριτών. Οι αλυκές, όπου παράγεται αλάτι κατευθείαν από την εξάτμιση θαλασσινού νερού, δεν θεωρούνται αλατωρυχεία.
Ιστορία
Η Σολνιτσάτα κοντά στη σημερινή Προβάντιγια της ανατολικής Βουλγαρίας είναι θέση προϊστορικού οικισμού, στην οποία Βούλγαροι αρχαιολόγοι θεωρούν ότι λειτούργησε το αρχαιότερο αλατωρυχείο της Ευρώπης και ίσως του κόσμου, περί το 4000 π.Χ.. Αρχαιότατη είναι και η εξόρυξη αλατιού από τον Πολιτισμό Χάλστατ της Εποχής του Χαλκού, από το 1100 π.Χ. περίπου.
Οι αρχαίοι Κινέζοι ήταν από τους πρώτους λαούς στην ιστορία που εξόρυσσαν και εμπορεύονταν αλάτι. Η πρώτη φορά μάλιστα που ανακαλύφθηκε φυσικό αέριο ήταν κατά την εξόρυξη ορυκτού άλατος στην Κίνα: Ο Κινέζος συγγραφέας και πολιτικός Τζανγκ Χούα της Δυναστείας των Τζιν αναφέρει στο έργο του Bowuzhi ότι κάτοικοι του Τσιγκόνγκ στην επαρχία Σιτσουάν εξήγαγαν φυσικό αέριο και το χρησιμοποίησαν προκειμένου να βράσουν ένα πυκνό διάλυμα ορυκτού άλατος. Ο κινεζικός πολιτισμός ανέπτυξε σταδιακά και βελτίωσε τις τεχνικές παραγωγής αλατιού. Η εξόρυξή του ήταν δύσκολη, καθώς οι Κινέζοι αντιμετώπιζαν γεωγραφικούς και τεχνικούς περιορισμούς. Σε όλη την ανατολική Κίνα το αλάτι εξαγόταν κυρίως από τη θάλασσα, με τις αλυκές στα τέλη της αυτοκρατορικής εποχής της Κίνας να δίνουν περισσότερο από το 80% της εθνικής παραγωγής. Το έτος 1041, κατά τη Δυναστεία Σονγκ, ένα φρέαρ-γεώτρηση με βάθος πάνω από είκοσι μέτρα διανοίχθηκε για την εξόρυξη αλατιού. Στη νοτιοδυτική Κίνα τα αποθέματα αλατιού εξορύσσονταν με γεωτρήσεις, που μπορούσαν να φθάσουν σε βάθη άνω των χιλίων μέτρων, αλλά οι αποδόσεις σε αλάτι ήταν σχετικώς μικρές. Καθώς συνέβη και σε χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, η εξόρυξη αλατιού διεδραμάτισε ρόλο-κλειδί ως μία από τις σημαντικότερες πηγές κρατικών εσόδων της Αυτοκρατορικής Κίνας και ως παράγοντας αναπτύξεως του κράτους.
Γνωστά αλατωρυχεία του κόσμου
thumb|Η «Κρυστάλλινη κοιλάδα» των [[Αλατωρυχείο Χέουρα|Αλατωρυχείων Χέουρα στο Πακιστάν. Με περίπου 250.000 επισκέπτες ανά έτος, αποτελεί μείζον τουριστικό αξιοθέατο.]] thumb|Μικρό [[τζαμί κατασκευασμένο από τούβλα αλατιού μέσα στα Αλατωρυχεία Χέουρα]] Με αλφαβητική σειρά της χώρας όπου βρίσκονται:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλατωρυχειο
Τσαφαρίνας
Οι Νήσοι Τσαφαρίνας (ισπανικά: Islas Chafarinas) είναι τρεις μικρές ισπανικές νησίδες οι οποίες βρίσκονται στη Θάλασσα του Αλμποράν στα ανοικτά των ακτών του Μαρόκου με συνολική έκταση 0,525 τετραγωνικά χιλιόμετρα, 45 χιλιόμετρα ανατολικά του Ναδόρ και 3,3 χιλιόμετρα από τη μαροκινή πόλη Ρας Κεμπντάνα.
Γεωγραφία
Τα νησιά Τσαφαρίνας αποτελούνται από τρία νησιά (από τα δυτικά προς τα ανατολικά, με τις εκτάσεις τους σε τετραγωνικά μέτρα):
Βρίσκονται υπό ισπανικό έλεγχο από το 1847 και υπάρχει μια στρατιωτική φρουρά 30 ανδρών στο Νησί Ισαβέλ Β’, ο μόνος σταθερός πληθυσμός στο μικρό αρχιπέλαγος, από 426 άτομα το 1900 και 736 άτομα το 1910. Μικρός αριθμός επιστημόνων, αστυνομικών για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, και άλλο εξουσιοδοτημένο προσωπικό μερικές φορές αυξάνουν τον πληθυσμό περίπου στα 50 άτομα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Ισπανίας Κατηγορία:Νησιά της Αφρικής Κατηγορία:Αρχιπελάγη της Αφρικής Κατηγορία:Νησιά της Μεσογείου Κατηγορία:Εδαφικές διαμάχες της Ισπανίας
Πυχάντα
Η Πυχάντα (Pyhäntä) είναι δήμος της Φινλανδίας.
Βρίσκεται στην επαρχία Ούλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια. Έχει πληθυσμό 1.845 κατοίκων (απογραφή 2003) και καλύπτει έκταση 847,29 τετραγωνικών χιλιομέτρων από τα οποία 36,67 καλύπτονται από νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 2,3 κάτοικοι ανα τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα είναι η Φινλανδική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1964-65
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1964-65 διεξήχθη πάλι σε τέσσερις ομίλους και μετείχαν 65 ομάδες. Οι νικητές των ομίλων προκρίθηκαν στην τελική φάση, από την οποία οι δύο ανέβηκαν στην Α΄ εθνική κατηγορία.
Διοργάνωση
Οι 65 ομάδες της Β΄ Εθνικής, που προέρχονταν από όλες τις ενώσεις της Ελλάδας, χωρίστηκαν σε τέσσερις ομίλους, δύο του νότου (16 και 17 ομάδων) και δύο του βορρά (των 16 ομάδων). Οι τέσσερις νικητές των ομίλων πέρασαν στην τελική φάση, όπου διεκδίκησαν την άνοδο στην Α΄ εθνική κατηγορία, στην οποία ανέβηκαν οι δύο πρώτοι του τελικού ομίλου.
Το μειονέκτημα και αυτού του πρωταθλήματος Β΄ εθνικής ήταν ο υποβιβασμός πολλών ομάδων, ώστε να ανεβούν αντικαταστάτες τους από όλες τις τοπικές ενώσεις. Υποβιβάστηκαν 28 ομάδες: 7-9-8-4 αντίστοιχα από κάθε όμιλο. Ορισμένες από αυτές (15) τελικά δεν κατέληξαν στα τοπικά πρωταθλήματα αλλά σε μια νέα εθνική κατηγορία, που ονομάστηκε Ερασιτεχνική Β΄ Εθνική αλλά ουσιαστικά ήταν η Γ΄ Εθνική, η οποία ξεκίνησε κάπως αργά την επόμενη σεζόν, στις 5 Δεκεμβρίου 1965. Κριτήριο της επιλογής τους ήταν η θέση στη βαθμολογία αλλά όχι απόλυτα, διότι κάποιες ομάδες αρνήθηκαν τη συμμετοχή τους επειδή η σεζόν στα τοπικά πρωταθλήματα είχε ξεκινήσει, άλλες αρνήθηκαν για οικονομικούς λόγους ενώ κάποιες βρίσκονταν σε διαδικασία συγχώνευσης. Έτσι τη θέση τους πήραν ομάδες από χαμηλότερες θέσεις που θα έπρεπε να έχουν υποβιβαστεί.
Πρώτοι σκόρερ
Οι πρώτοι σκόρερ κάθε ομίλου ήταν:
Βαθμολογίες
Σε κίτρινο φόντο οι ομάδες που εντάχθηκαν στη νεοσύστατη Ερασιτεχνική Β΄ Εθνική (Γ΄ Εθνική) την επόμενη σεζόν.
Α΄ όμιλος
* Από συγχώνευση ομάδων της Τρίπολης.
** Απορρόφησε τον Όμιλο Καλαμάτας και
μετείχε στη Γ΄ Εθνική ως "Παμμεσσηνιακός".
Β΄ όμιλος
* Από συγχώνευση Άρη Κορίνθου και τμήματος του Παγκορινθιακού.
** Συγχωνεύτηκαν στον Ιωνικό Νικαίας.
*** Προέκυψε από συγχώνευση Αχιλλέα με Ολυμπιακό Μυτιλήνης και αποτελεί έναν από τους προγόνους του σημερινού Αιολικού (ίδρ. 1975).
Γ΄ όμιλος
* Από συγχώνευση Απόλλωνα και Ηρακλή Σερρών.
** Φοίνικας και Θερμαϊκός την επόμενη περίοδο μετείχαν στη Γ΄ Εθνική.
Δ΄ όμιλος
* Από συγχώνευση Λαμιακού με Παλλαμιακή.
** Από συγχώνευση Λαρισαϊκού, Ηρακλή, Άρη και Τοξότη.
Τελική φάση
Οι αγώνες διεξήχθησαν από 16 Μαΐου 1965 έως 20 Ιουνίου 1965.
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1964-1965
Αλ Κούα Αλ Τζαουίγια
Η Αλ Κούα Αλ Τζαουίγια (αραβικά: القوة الجوية) είναι αθλητικό σωματείο στη Βαγδάτη του Ιράκ. Χρώματα του συλλόγου είναι το κυανό και το λευκό. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Αλ Κούα Αλ Τζαουίγια, χωρητικότητας 10.000 θεατών.
Ιστορία
Ο αθλητικός σύλλογος «Αλ Κούα Αλ Τζαουίγια» ιδρύθηκε στη Βαγδάτη το 1931.
Επιτυχίες
.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1931 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Ιράκ Κατηγορία:Νικήτριες ομάδες ΑΦΚ Καπ
Αμαρύσια
Η γιορτή αργότερα μεταφέρθηκε στον αττικό Δήμο του Άθμονος, προς τιμή της Αμαρυσίας Άρτεμης με το όνομα Αμαρύσια, απ' όπου προέρχεται και το σύγχρονο όνομα Αμαρούσιον (Μαρούσι).
Στα Αμαρύσια έπαιρναν μέρος αθλητές από όλη την Ελλάδα και στους νικητές δίνονταν χρυσά βραβεία. Την ίδια μέρα βράβευαν και τους άρχοντες που είχαν διοικήσει σωστά το δήμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ευβοίας
Κουμαμότο
Το Κουμαμότο (Kumamoto) (熊本市, Kumamoto-shi) είναι πρωτεύουσα πόλη του νομού Κουμαμότο στο νησί Κιούσου στην Ιαπωνία.
Λουμιγιόκι
Το Λουμιγιόκι (Lumijoki) είναι δήμος της Φινλανδίας.
Κουμαμότο
, η πόλη υπολογίζεται ότι έχει πληθυσμό 738.907 κατοίκους και η πυκνότητα του πληθυσμού ανέρχεται σε 1893 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η συνολική περιοχή είναι 390,32 km².
Λουμιγιόκι
Υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια. Έχει πληθυσμό 1.856 κατοίκων (απογραφή 2005) και καλύπτει έκταση 208,55 τετραγωνικών χιλιομέτρων από τα οποία 0,21 καλύπτονται από νερό.Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 8,5 κάτοικοι ανα τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα είναι η Φινλανδική
Κουμαμότο
Ο ευρύτερος Δήμος Κουμαμότο (熊本都市圏) είχε 1.461.000 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2000. , η μητροπολιτική περιοχή αστικής απασχόλησης Κουμαμότο έχει ένα ΑΕΠ της τάξης των 39,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων Η.Π.Α.  Δεν θεωρείται μέρος της μητροπολιτικής περιοχής Φουκουόκα-Κιτακιούσου παρά τα κοινά τους σύνορα. Η πόλη καθορίστηκε στις 1 Απριλίου 2012 με κυβερνητικό διάταγμα.
Ιστορία
Ο Κάτο Κιγιομάσα (Katō Kiyomasa), σύγχρονος του Toyotomi Hideyoshi, έγινε νταίμιο (daimyō) της μισής (παλιάς) διοικητικής περιοχής του Higo το 1588. Στη συνέχεια, ο  Κάτο Κιγιομάσα έχτισε το κάστρο Κουμαμότο. Λόγω των πολλών καινοτόμων αμυντικών σχεδίων του, το Κάστρο Κουμαμότο θεωρήθηκε απόρθητο και ο  Κάτο Κιγιομάσα απολάμβανε τη φήμη ως ένας από τους καλύτερους κατασκευαστές κάστρων στην ιαπωνική ιστορία. Αφού ο Κιγιομάσα πέθανε το 1611, τον διαδέχθηκε ο γιος του, Τανταχίρο (Tadahiro). Το 1632, ο Τανταχίρο απομακρύνθηκε από τον Tokugawa Iemitsu και αντικαταστάθηκε από την οικογένεια Χοσοκάουα (Hosokawa). Ο Hosokawa Tadatoshi, ο τρίτος άρχοντας του Κουμαμότο, ήταν ο προστάτης του καλλιτέχνη και ο ξιφομάχος Μιγιαμότο Μουσάσι (Miyamoto Musashi).
Το σημερινό διοικητικό όργανο της πόλης του Κουμαμότο ιδρύθηκε την 1η Απριλίου 1889.
Την 1η Φεβρουαρίου 1991, οι πόλεις Άκιτα, Καβάτσι, Τενμέι και Χοκούμπου (όλες από την περιοχή Χοτάκου) συγχωνεύτηκαν με το Κουμαμότο. Στις 6 Οκτωβρίου 2008, η πόλη Τομιάι (από την περιοχή Σιμομασίκι, Shimomashiki) συγχωνεύτηκε με το Κουμαμότο. Στις 23 Μαρτίου 2010, η πόλη Jōnan (επίσης από την περιοχή Σιμομασίκι) και η πόλη Ουέκι (από την περιοχή Καμότο) συγχωνεύθηκαν με το Κουμαμότο.
Μια σειρά σεισμών έπληξε την περιοχή από τις 14 Απριλίου 2016, συμπεριλαμβανομένου ενός σεισμού με στιγμιαίο μέγεθος 7,1 νωρίς το πρωί της 16ης Απριλίου 2016.
Κλίμα
Το Κουμαμότο έχει ένα υγρό υποτροπικό κλίμα ( Köppen κλιματική ταξινόμηση Cfa ) με ζεστά, υγρά καλοκαίρια και κρύους χειμώνες. Υπάρχει σημαντική βροχόπτωση όλο το χρόνο, ειδικά κατά τη διάρκεια του Ιουνίου και του Ιουλίου.
Πληθυσμιακή μεταβολή
Ο συνολικός αριθμός των κατοίκων της πόλης Κουμαμότο κατά τις τελευταίες δεκαετίες σύμφωνα με την στατιστική υπηρεσία της Ιαπωνίας απεικονίζεται στον παρακάτω πίνακα:
Κάστρο Κουμαμότο
μικρογραφία| Κάστρο Κουμαμότο Το πιο διάσημο αξιοθέατο της πόλης είναι το κάστρο Κουμαμότο, ένα μεγάλο και κάποτε εξαιρετικά καλά οχυρωμένο ιαπωνικό κάστρο. Το donjon (κεντρικό σημείο του κάστρου) είναι μια συγκεκριμένη ανακατασκευή, που χτίστηκε τη δεκαετία του 1970, αλλά παραμένουν αρκετά βοηθητικά ξύλινα κτήρια από το αρχικό κάστρο. Το κάστρο δέχτηκε επίθεση κατά τη διάρκεια της εξέγερσης Σατσούμα και λεηλατήθηκε και κάηκε μετά από πολιορκία 53 ημερών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ξεκίνησε η παράδοση της κατανάλωσης basashi (ωμό κρέας αλόγου). Το Basashi παραμένει δημοφιλές στο Κουμαμότο και, σε μικρότερο βαθμό, αλλού στην Ιαπωνία, αν και σήμερα θεωρείται συνήθως λιχουδιά.
Μέσα στα εξωτερικά τείχη του κάστρου Κουμαμότο βρίσκεται το Χοσοκάουα Γιόμπου-τέι (Hosokawa Gyobu-tei), δηλαδή η πρώην κατοικία του Χίγκο νταίμιο ( daimyō). Αυτό το παραδοσιακό ξύλινο αρχοντικό διαθέτει έναν υπέροχο ιαπωνικό κήπο, που βρίσκεται στους χώρους του.
Θρησκευτικές τοποθεσίες
Η πρώτη από τις πολλές παγόδες ειρήνης σε όλο τον κόσμο ανεγέρθηκε από τον Ιάπωνα βουδιστή μοναχό Nichidatsu Fujii στην κορυφή του όρους Χαναόκα (Hanaoka) με έναρξη από το 1947. Εγκαινιάστηκε το 1954, και ήταν το πρώτο από τα 80, που χτίστηκαν από τον Fujii και τους οπαδούς του σε όλο τον κόσμο. μικρογραφία|ιερό Τακαχάσι Ινάρι στο Κουμαμότο Στο Κουμαμότο βρίσκεται επίσης το ιερό Τακαχάσι Ινάρι και το Φουτζισάκι Χατσιμάνγκου (Fujisaki Hachimangū).
Περιοχή Σουιζέντζι (Suizenji)
Στο Κουμαμότο βρίσκεται το Suizen-ji Jōju-en, ένας επίσημος κήπος, που βρίσκεται δίπλα στον Ναό Σουιζέντζι, περίπου 3 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Κάστρου Κουμαμότο. Το πάρκο Σουιζέντζι φιλοξενεί επίσης το Δημοτικό Στάδιο Σουιζέντζι, όπου η ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης, Roasso Kumamoto, έπαιζε τακτικά. Η ομάδα χρησιμοποιεί τώρα το μεγαλύτερο Στάδιο KKWing στο δημοτικό διαμέρισμα Χιγκάσι.
Άλλα αξιοσημείωτα αξιοθέατα
Ο Μιγιαμότο Μουσάσι (Miyamoto Musashi) έζησε το τελευταίο μέρος της ζωής του στο Κουμαμότο. Ο τάφος του και το σπήλαιο, όπου διέμενε τα τελευταία του χρόνια (γνωστό ως Reigandō, ή "σπηλιά πνευματικών βράχων") βρίσκονται κοντά. Έγραψε το περίφημο Go Rin no Sho ( The Book of Five Rings ) ενώ ζούσε εδώ.
Η περιοχή του κέντρου έχει μια εμπορική περιοχή με επίκεντρο δύο εμπορικές στοές, το Shimotori και το Kamitori, τα οποία εκτείνονται για αρκετά οικοδομικά τετράγωνα. Τα κύρια πολυκαταστήματα βρίσκονται εδώ μαζί με έναν μεγάλο αριθμό μικρότερων λιανοπωλητών, εστιατορίων και μπαρ. Πολλά τοπικά φεστιβάλ γίνονται μέσα ή κοντά στις στοές.
Οι πολιτιστικοί χώροι περιλαμβάνουν το Νομαρχιακό Μουσείο Τέχνης Κουμαμότο και το Νομαρχιακό Θέατρο Κουμαμότο.
Δημοτικά διαμερίσματα
Από την 1η Απριλίου 2012, το Κουμαμότο έχει πέντε δημοτικά διαμερίσματα (ku) :
Περιστατικό με εργαζόμενη μητέρα
Τον Νοέμβριο του 2017, η πολιτικός του Κουμαμότο Yuka Ogata αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη δημοτική συνέλευση του Κουμαμότο, επειδή είχε φέρει το μωρό της. Το περιστατικό αναφέρθηκε από διεθνή μέσα ως παράδειγμα των προκλήσεων, που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στην Ιαπωνία.
Μέσα Μεταφοράς
μικρογραφία| Τραμ της πόλης Κουμαμότο Τοπικές δημόσιες συγκοινωνίες παρέχονται από το Γραφείο Μεταφορών της Πόλης Κουμαμότο. Τα τραμ τρέχουν σε μερικά προάστια κοντά στο κέντρο της πόλης. Ένας μεγάλος τερματικός σταθμός λεωφορείων, που ονομάζεται Kotsu Center, παρέχει πρόσβαση σε τοπικούς και υπεραστικούς προορισμούς. Αρκετές τοπικές εταιρείες ταξί εξυπηρετούν τη μητροπολιτική περιοχή Κουμαμότο και είναι οι μόνες 24ωρες δημόσιες συγκοινωνίες στην πόλη.
Ο σταθμός JR Kumamoto παρέχει σιδηροδρομικές συνδέσεις με το εκτεταμένο σιδηροδρομικό δίκτυο της Ιαπωνίας. Στις 12 Μαρτίου 2011, ολοκληρώθηκαν οι εργασίες στο δίκτυο shinkansen (τρένο υψηλής ταχύτητας), δημιουργώντας μια απευθείας σιδηροδρομική σύνδεση υψηλής ταχύτητας προς το Τόκιο μέσω του σταθμού Χακάτα (Hakata) της Φουκουόκα.
Το αεροδρόμιο Κουμαμότο βρίσκεται στο κοντινό Μασίκι (Mashiki).
Αθλητισμός
Ο Roasso Kumamoto στο J.League είναι ο τοπικός ποδοσφαιρικός σύλλογος. Το Kumamoto Volters του μπάσκετ B.League εδρεύει στο Κουμαμότο.
Αθλητικές εκδηλώσεις
Το Kumamoto Castle Marathon είναι μια ετήσια εκδήλωση στην πόλη Κουμαμότο. Ιδρύθηκε για τον εορτασμό του Κουμαμότο, που έγινε καθορισμένη πόλη το 2012. Η πόλη φιλοξένησε επίσης το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χάντμπολ Ανδρών του 1997. μικρογραφία|πανεπιστήμιο Κουμαμότο Gakuen
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Κουμαμότο είναι αδελφοποιημένο με τις ακόλουθες πόλεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιαπωνικά (ja) Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Δέκατη ένατη δυναστεία Φαραώ
μικρογραφία|169x169εσ|Ο Ραμσής Β΄ στο ναό του στο [[Αμπού Σίμπελ|Άμπου Σίμπελ]] Η Δέκατη Ένατη Δυναστεία Φαραώ (19η, αγγλικά: Dynasty XIX), είναι η δεύτερη του Νέου Βασιλείου, που ακολούθησε την Δέκατη Όγδοη Δυναστεία. Καλύπτει το χρονικό διάστημα μεταξύ 1295 -1186 π.Χ. Μαζί με την 20η Δυναστεία (1186-1069 π.Χ.) η οποία έπεται, διαμόρφωσαν την ιστορική περίοδο των "Ραμσίδων", που έλαβε την ονομασία της από το όνομα "Ραμσής", το οποίο έφεραν οι περισσότεροι φαραώ που βασίλεψαν στη διάρκεια τους. Ανάμεσά τους αναμφίβολα ξεχώρισε ο Ραμσής Β΄, ο τρίτος φαραώ της δέκατης ένατης δυναστείας, που υπήρξε ένας εμβληματικός ηγεμόνας και πρότυπο για πολλές γενιές διαδόχων του, οι οποίοι θέλησαν να τον τιμήσουν και να τον μιμηθούν υιοθετώντας το όνομά του.
Η εποχή της 19ης Δυναστείας θεωρείται ως μία περίοδος ακμής για την Αίγυπτο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυναστείες της αρχαίας Αιγύπτου Κατηγορία:19η Αιγυπτιακή Δυναστεία
O’G3NE
Οι O’G3NE ( παλιότερα γνωστές ως Greek Cockneys) είναι Ολλανδικό γυναικείο συγκρότημα με τρία μέλη. Το συγκρότημα αποτελείται από τις αδερφές Λίζα, Έιμι και Σέλυ, από τις οποίες οι δύο τελευταίες είναι δίδυμες.
Το 2007 εκπροσώπησαν την Ολλανδία στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision με το τραγούδι "Adem in, Adem uit" ("Εισέπνευσε, εξέπνευσε"). Στις 19 Δεκεμβρίου 2014, ήταν οι νικήτριες της 5ης σεζόν του The Voice of Holland, κερδίζοντας ένα δισκογραφικό συμβόλαιο με την εταιρεία EMI. Έγιναν το πρώτο τρίο που κέρδισε σε κάποιο The Voice παγκοσμίως.
Στις 29 Οκτωβρίου 2016 ανακοινώθηκε ότι θα εκπροσωπούσαν την Ολλανδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2017. Στις 2 Μαρτίου 2017 ανακοινώθηκε το τραγούδι τους "Lights and Shadows". Προκρίθηκαν στον τελικό του διαγωνισμού και έλαβαν την ενδέκατη θέση στον τελικό, με 150 βαθμούς.
Βιογραφία
Η Lisa Vol γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου 1994 (23 ετών). Οι δίδυμες Amy και Shelley Vol γεννήθηκαν στις 18 Οκτωβρίου 1995 (22 ετών). Οι αδερφές γεννήθηκαν στην Dordrecht και μεγάλωσαν στην Fijnaart.
2007–2011: 300% & Sweet 16
Το 2007 κέρδισαν το Junior Songfestival 2007 με το τραγούδι που έγραψαν οι ίδιες "Adem in, adem uit", λαμβάνοντας 36 βαθμούς στον ημιτελικό και τον τελικό. Εκπροσώπησαν την Ολλανδία στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision στο Ρότερνταμ, όπου κατέκτησαν την ενδέκατη θέση σε ένα σύνολο δεκαεπτά χωρών. Τον επόμενο χρόνο κυκλοφόρησαν έναν δίσκο με το τίτλο 300% και αργότερα, το 2011, κυκλοφόρησαν έναν δεύτερο δίσκο με τον τίτλο Sweet 16.
2014–2016: The Voice of Holland, αναγνώριση και We Got This
Μετά από μια σύντομη αποχή από το τραγούδι μετά την κυκλοφορία του δεύτερου δίσκου τους το 2011, το συγκρότημα συμμετείχε στο τρίτο επεισόδιο των blind auditions της πέμπτης σεζόν του The Voice of Holland με το νέο τους όνομα "O'G3NE". Ερμήνευσαν το τραγούδι "Emotion" του Bee Gees και όλοι οι κριτές γύρισαν τις καρέκλες τους, ενώ οι ίδιες πήγαν στην ομάδα του Marco Borsato. Υπήρξαν αρκετά δημοφιλείς καθ'όλη την διάρκεια του σόου και ήταν οι επικρατέστερες να κερδίσουν. Τελικά έγιναν το πρώτο συγκρότημα που το κατάφερε αυτό. Το 2016 διαγωνίστηκαν στο ολλανδικό μουσικό τηλεοπτικό σόου De beste zangers van Nederland. Κυκλοφόρησαν τον τρίτο τους δίσκο, We Got This, στις 30 Σεπτεμβρίου 2016. Ο δίσκος αυτός κατέκτησε την πρώτη θέση στα ολλανδικά charts.
2016-σήμερα : Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision
Στις 29 Οκτωβρίου 2016 αποκαλύφθηκε ότι οι O'G3NE θα εκπροσωπούσαν την Ολλανδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017, στο Κίεβο της Ουκρανίας. Το τραγούδι τους, "Lights and Shadows", κυκλοφόρησε στις 3 Μαρτίου 2017. Προκρίθηκαν στον τελικό του διαγωνισμού και κατέλαβαν την ενδέκατη θέση στον τελικό, με 150 βαθμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017 Κατηγορία:Μουσικά τρίο αδελφών
Όθων του Μπράουνσβαϊγκ
Ο Όθων ο ήπιος (24 Ιουνίου 1292 - 30 Αυγούστου 1344) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ και Γκέτινγκεν (1318-44), περιοχών του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Αλβέρτου Β' και της Ρίξα του Μεκλεμβούργου, κόρης του Ερρίκου Α΄ πρίγκιπα του Μεκλεμβούργου-Βέρλε. Όταν ο πατέρας του απεβίωσε το 1318 τον διαδέχθηκε και ήταν κηδεμόνας των τεσσάρων ανήλικων αδελφών του.
Το 1323 η δεύτερη σύζυγός του κληρονόμησε το Άλτμαρκ από το Βρανδεμβούργο, αλλά ο Όθων δεν μπόρεσε να εδραιώσει την εξουσία του εκεί και το πούλησε 20 έτη αργότερα. Δύο αδελφοί του έγιναν επίσκοποι, έτσι όταν απεβίωσε το 1344 τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Μάγκνους Α' και ο Ερνέστος Α'.
Οικογένεια
Πρώτα νυμφεύτηκε την Γιούτα, κόρη του Ερρίκου Α' λαντγράβου της Έσσης και είχε τέκνο:
Η Γιούτα απεβίωσε το 1317 και ο Όθων νυμφεύτηκε το 1319 την Αγνή του Άνχαλτ, κόρη του Χέρμαν, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ, αλλά δεν έκανε απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Άγιος Στέφανος της Νάπολης
Ο Στέφανος, (ιταλικά : Stefano, λατινικά : Stephanus) ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως στα τέλη του 5ου αρχές 6ου αιώνα. Τιμάτε ως άγιος από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία στις 11 Απριλίου.
Βιογραφία
Ο Στέφανος ενθρονίστηκε επίσκοπος Νεαπόλεως τον Φεβρουάριο του 498 επί παπών Αναστασίου Β΄ και Σύμμαχου και επί αυτοκράτορα Αναστασίου Α΄. Ήταν επίσκοπος Νεαπόλεως για 15 έτη και δύο μήνες.
Ο Στέφανος ανακατασκεύασε τον ναό του Σωτήρος όπου έπειτα από χρόνια πήρε το όνομα του. Μετά τον θάνατο του τάφηκε στον ναό του Αγίου Σακραμέντο, το σκήνωμα του βρίσκεται και σήμερα εκεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Νάπολης Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Ντόντα Χολ
Ο Ντόντα Xol (Λάβερν, 7 Αυγούστου 1997) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2.08 μ αγωνίζεται ως σέντερ για την Μονακό Μπασκέτ του Πρωταθλήματος Γαλλίας και της Ευρωλίγκα. Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για τους Αλαμπάμα Κρίμσον Τάιντ.
Πρόωρη ζωή και σταδιοδρομία στο λύκειο
Ο Χολ μεγάλωσε στο Λάβερν της Αλαμπάμα και φοίτησε στο Λύκειο του Λάβερν, παίζοντας στην ομάδα προοριζόμενων για το πανεπιστήμιο Τάιγκερς στην όγδοη τάξη. Ο πατέρας του Χολ, Ντόναλντ, υπέστη θανατηφόρο καρδιακό επεισόδιο σε έναν από τους σχολικούς του αγώνες προοριζόμενων για το πανεπιστήμιο. Επιλέχτηκε στην πρώτη ομάδα της Κατηγορίας 2Α της πολιτείας αφού είχε μέσο όρο 11,7 πόντους, 10,1 ριμπάουντ και 6,7 τάπες ανά παιχνίδι κατά τη διάρκεια της νεανικής του χρονιάς καθώς οδήγησε το Λάβερν με επίδοση 24–2 και στον τελικό της πολιτείας. Ο Χολ βαθμολογήθηκε ως ο 81ος καλύτερος παίκτης στην κατηγορία του από το ESPN και δεσμεύτηκε να παίξει κολεγιακό μπάσκετ στην Αλαμπάμα στο τέλος της νεανικής του χρονιάς λόγω προσφορών από το UAB, την Πολιτεία του Μισισιπή και το Τρόι. Ως ανώτερος, ο Χολ είχε μέσο όρο τριπλ νταμπλ με 22,6 πόντους, 18,1 ριμπάουντ και σχεδόν 12 τάπες ανά παιχνίδι και ονομάστηκε Καλύτερος Παίκτης Κατηγορίας 2Α της Χρονιάς, εκτός από το ότι ονομάστηκε ως παίχτης της πρώτης ομάδας της πολιτείας.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
αριστερά|μικρογραφία| Ο Χολ με την Αλαμπάμα τον Φεβρουάριο του 2019 Ως γνήσιος πρωτοετής, ο Χολ είχε μέσο όρο 2,8 πόντους, 4,3 ριμπάουντ και 1,7 τάπες ανά παιχνίδι (6ος στη Νοτιοανατολική Διάσκεψη). Μπήκε στην αρχική ενδεκάδα για τους Κρίμσον Τάιντ τον Δεκέμβριο της δευτεροετούς χρονιάς του, έχοντας κατά μέσο όρο έξι πόντους, 5,5 ριμπάουντ και 1,4 τάπες σε 34 παιχνίδια (20 εκκινήσεις ως βασικός). Ως τριτοετής, ο Χολ σημείωσε επίδοση χρονιάς στην Αλαμπάμα, ηγήθηκε του SEC και τερμάτισε δεύτερος στη χώρα με 72,6% στα σουτ εντός πεδιάς, ενώ είχε μέσο όρο 10,6 πόντους ανά παιχνίδι και προηγήθηκε της ομάδας με 2,0 τάπες (5ος στο SEC) και 6,6 ριμπάουντ ανά παιχνίδι και επιλέχτηκε στην αμυντική ομάδα του SEC. Ο Χολ ηγήθηκε του SEC με 8,8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι ως ανώτερος, ενώ είχε επίσης μέσο όρο 10,5 πόντους και 1,6 τάπες ανά παιχνίδι. Ο Χολ ολοκλήρωσε την κολεγιακή του σταδιοδρομία με 1.014 πόντους, 850 ριμπάουντ και 228 τάπες (ο έβδομος καλύτερος σε αυτόν τον τομέα στην ιστορία της Αλαμπάμα) σε 135 παιχνίδια που έπαιξε με 85 εκκινήσεις ως βασικός.
Γκραντ Ράπιντς Ντράιβ (2019–2020)
Ο Χολ έπαιξε στο Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ του 2019 ως μέλος της σύνθεσης των Ντιτρόιτ Πίστονς και είχε μέσο όρο 16,8 λεπτά, 6,0 πόντους, 5,4 ριμπάουντ, 1,6 ασίστ, 1,0 κλέψιμο και 2,2 τάπες ανά παιχνίδι. Ο Χολ υπέγραψε συμβόλαιο Έκθεσης 10 με τους Ντιτρόιτ Πίστονς στις 23 Ιουλίου 2019. Ο Χολ παραιτήθηκε από τους Πίστονς στις 20 Οκτωβρίου 2019 και στη συνέχεια εντάχθηκε στη θυγατρική της ομάδας στο NBA G League, Γκραντ Ράπιντς Ντράιβ, ως θυγατρικός παίκτης. Στις 31 Δεκεμβρίου, έχασε ένα παιχνίδι με έναν αδιευκρίνιστο τραυματισμό. Ο Χολ σημείωσε 24 πόντους για την ομάδα και είχε 12 ριμπάουντ, δύο κλεψίματα, δύο τάπες και μία ασίστ στις 4 Ιανουαρίου 2020 σε μία ήττα με 117–113 από τους Ράπτορς 905. Ο Χολ θεωρήθηκε Παίχτης του Μεσοδιαστήματος της NBA G League για την Ανατολική Περιφέρεια. Είχε μέσο όρο 15,4 πόντους και 10,5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, ενώ ευστοχούσε με 66 τοις εκατό στα σουτ εντός πεδιάς σε 36 παιχνίδια με τους Ντράιβ και επιλέχτηκε στην Δεύτερη Ομάδα, στην Αμυντική Ομάδα και στην Ομάδα Πρωτάρηδων της NBA G League.
Ντιτρόιτ Πίστονς (2020)
Στις 22 Φεβρουαρίου 2020, οι Ντιτρόιτ Πίστονς υπέγραψαν με τον Χολ συμβόλαιο 10 ημερών. Προήχθη μετά την συμφωνία εξαγοράς Μάρκιφ Μόρις με τους Πίστονς. Ο Χολ έκανε την πρώτη εμφάνισή του στις 25 Φεβρουαρίου, καταγράφοντας τέσσερις πόντους, τέσσερα ριμπάουντ και μία ασίστ απέναντι στους Ντένβερ Νάγκετς. Ο Χολ υπέγραψε ένα δεύτερο συμβόλαιο 10 ημερών στις 3 Μαρτίου 2020. Ο Χολ έπαιξε σε τέσσερα παιχνίδια με τους Πίστονς και είχε μέσο όρο 1,5 πόντους και 3,8 ριμπάουντ σε 12,0 λεπτά ανά αγώνα.
Μπρούκλιν Νετς (2020)
Στις 10 Ιουλίου 2020, ο Χολ υπέγραψε με τους Μπρούκλιν Νετς ως αναπληρωματικός παίκτης για το υπόλοιπο της χρονιάς. Ο Χολ είχε μέσο όρο 6,6 πόντους, 4,6 ριμπάουντ και 1,0 τάπες σε 17,0 λεπτά που έπαιξε σε πέντε παιχνίδια με τους Νετς στο NBA Bubble του 2020.
NBA G League Ιγκνάιτ / Ράπτορς 905 (2021)
Στις 14 Ιανουαρίου 2021, οι NBA G League Ιγκνάιτ ανακοίνωσε ότι ο Χολ θα προστεθεί στην σύνθεσή τους. Στις 26 Φεβρουαρίου, υπέγραψε συμβόλαιο 10 ημερών με τους Τορόντο Ράπτορς και ανατέθηκε αμέσως στη θυγατρική τους, Ράπτορς 905. Στις 3 Μαρτίου 2021, ο Χολ ανακλήθηκε στους Τορόντο Ράπτορς. Μέχρι το τέλος του συμβολαίου, είχε παίξει μόνο για τους 905. Σε 12 αγώνες με τους Ιγκνάιτ και Ράπτορς 905, είχε μέσο όρο 10,2 πόντους, 8,3 ριμπάουντ, 1,5 ασίστ και 2,08 τάπες σε 24,8 λεπτά, ενώ ευστοχούσε με 62,5 % (50-80) στα σουτ εντός πεδιάς.
Ορλάντο Μάτζικ (2021)
Στις 13 Απριλίου 2021, ο Χολ υπέγραψε συμβόλαιο 10 ημερών με τους Ορλάντο Μάτζικ. Στις 23 Απριλίου, υπέγραψε ένα δεύτερο συμβόλαιο 10 ημερών και παραιτήθηκε στις 2 Μαΐου Στις 9 Μαΐου, υπέγραψε για το υπόλοιπο της περιόδου αφού στους Μάτζικ αφού έλαβε την εξαίρεση για τις δυσκολίες. Ο Χολ είχε μέσο όρο 5,6 πόντους και 4,8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι σε 13 αγώνες για τους Μάτζικ.
ΑΣ Μονακό (2021–σήμερα)
Στις 5 Αυγούστου 2021, ο Χολ υπέγραψε με την ΑΣ Μονακό Μπασκέτ. Τη σεζόν 2021-22, μέτρησε σε 35 αγώνες στην Ευρωλίγκα 8.3 πόντους, 5.1 ριμπάουντ, 1.1 τάπες και 12,6 PIR. Στις 18 Ιουλίου 2022, ανακοινώθηκε η την επέκταση της συνεργασίας του με την ομάδα της Μονακό. Στις 15 Ιουνίου 2023, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γαλλίας αφού η Μονακό κέρδισε στη σειρά των τελικών την Μετροπολιτάν 3-0.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ράπτορς 905 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ορλάντο Μάτζικ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραντ Ράπιντς Ντράιβ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιτρόιτ Πίστονς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπρούκλιν Νετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μεριγιάρβι
Το Μεριγιάρβι (Merijärvi) είναι δήμος της Φινλανδίας.