cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολύμηλος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πολύμηλος (που σημαίνει «αυτός που έχει πολλά πρόβατα») είναι γνωστός ο γιος του Αργέου (για τον λόγο αυτό αποκαλείται και «Αργεάδης»), ένας από τους Λυκίους συμμάχους των Τρώων κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Ο Πολύμηλος αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Π, στίχος 417).
Επαρχίες της Λιβύης
Η Λιβύη διαιρείται σε 3 επαρχίες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Λιβύης
Κοινωνική δικαιοσύνη
Η κοινωνική δικαιοσύνη είναι ένας στόχος δημόσιας πολιτικής που σχετίζεται με τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να κατανέμονται οι πόροι. Η ισότητα μπορεί να θεωρηθεί ότι ταυτίζεται με την κοινωνική δικαιοσύνη. Ο ορισμός της ισότητας διαφέρει ανάμεσα σε διαφορετικές φιλοσοφίες.
Κατηγορία:Πολιτική οικονομία
Οικογένεια Παλαιολόγων του Οριούντι
Η Οικογένεια των Παλαιολόγων του Οριούντι ιδρύθηκε το 1518 με γενάρχη τον Φλαμίνιο Παλαιολόγο (1518-1571) παράνομο γιο του Ιωάννη-Γεωργίου Παλαιολόγου Μαρκήσιου του Μομφερράτου. Επικεφαλής της οικογένειας είναι ο Ανδρέας Παλαιολόγος Οριούντι (1952-). Είναι η μόνη επιβεβαιωμένη συνέχεια της Οικογένειας των Παλαιολόγων του Μομφερράτου (1306-1536) αλλά και της Δυναστείας των Παλαιολόγων της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας η οποία θεωρείται ότι σταμάτησε και αυτή πλαγίως μετά το θάνατο του Ιωάννη-Γεωργίου Παλαιολόγου καθώς η οικογένεια του Μομφερράτου μέσω του ιδρυτή της Θεοδώρου Α' του Μομφερράτου ο οποίος ήταν γιος του Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β' (ο οποίος ήταν γιος του Μιχαήλ Η' ο οποίος είχε ξαναπάρει την Κωνσταντινούπολη από τους Σταυροφόρους και επανασυστάθηκε η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία) και της Ειρήνης (Γιολάντας) του Μομφερράτου και ευθύς μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου τιτουλάριου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων ο οποίος πέθανε άτεκνος το 1543.
Ο Φλαμίνιο επειδή ήταν παράνομος γιος του Ιωάννη-Γεωργίου δεν μπορούσε να είχε βλέψεις στη Μαρκιωνία του Μομφερράτου. Του είχε παραχωρηθεί όμως το 1532 το Σαν Τζιόρτζιο Μονπαράτο και το Καλούσο από τον πατέρα του. Υπό την εξουσία του Γουλιέλμου Γκοντζάγκα Δούκα της Μαντουας και Μαρκήσιου του Μομφερράτου ο Φλαμίνιο διορίστηκε διοικητής του Μομφερράτου. Το 1567 με αφορμή μια Λαϊκή Εξέγερση εναντίον του Γκοντζάγκα συνομότησε εναντίον του. Όμως η συνωμοσία αποκαλύφθηκε και ο Φλαμίνιο φυλακίστηκε στο Φρούριο Γκόιτο στο οποίο δηλητηριάστηκε στις 24 Μαϊου 1571. Όμως η οικογένεια δεν σταμάτησε εκεί καθώς είχε παντρευτεί την Λουσίντα ντελλα Τόρε με την οποία απέκτησε 7 παιδιά.
Η Οικογένεια συνεχίστηκε από τον πρωτότοκο γιο του Φλαμίνιο τον Θεόδωρο Παλαιολόγο Οριούντι (που συμμετείχε στην συνωμοσία εναντίον του Γκοντζάγκα) ο οποίος είχε κάνει ένα γιο τον Φλαμίνιο Παλαιολόγο Β΄ και μετά από αυτόν η οικογένεια συνεχίστηκε εξ αρρενογονίας. Το Οριούντι είχε προστεθεί από λάθος και μόνο μετά από πολλούς δικαστικούς αγώνες της οικογένειας προστέθηκε το 1930 ως επώνυμο της οικογένειας το Παλαιολόγος Οριούντι. Σημερινός επικεφαλής της οικογένειας είναι ο Ανδρέας Παλαιολόγος Οριούντι (1952-) ο οποίος είναι απόστρατος αξιωματικός του Ιταλικού Ναυτικού και έχει γράψει πολλά βιβλία εξ αυτών το (Μιχαήλ Η' Παλαιολόγος: ο ανορθωτής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας) και έχει κάνει δύο γιους τον Μάρκο Παλαιολόγο Οριούντι (1981-) και τον Κάρολο Παλαιολόγο Οριούντι (1984-) οι οποίοι είναι οι συνεχιστές της οικογένειας.
Αθανάσιος Κυδώνιος
Ο Αθανάσιος Κυδώνιος ήταν λόγιος κληρικός του 15ου αιώνα. Η καταγωγή του ίσως να είναι από την οικογένεια του Δημήτριου Κυδώνη που άκμασε τον 14ο αιώνα. Ο Αθανάσιος Κυδώνιος έγραψε πόνημα περί του χωρισμού της Ρωμαϊκής εκκλησίας και των λοιπών τεσσάρων Πατριαρχών, όπως μνημονεύει ο Αλλάτιος.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
On a Sunday
Το "On a Sunday" είναι ένα τραγούδι που ηχογραφήθηκε από την ρουμανο-καναδή τραγουδίστρια Έστερ Πέονι. Κυκλοφόρησε ανεξάρτητα για ψηφιακή λήψη ως single στις 17 Ιανουαρίου 2019. Η Ioana Victoria Badea έγραψε τους στίχους, ενώ η Peony συνέθεσε τη μουσική μαζί με τον Alexandru Şerbu. Το τραγούδι εκπροσώπησε τη στον  στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ, αφού κέρδισε την προεπιλογή Selection Naţională τον Φεβρουάριο του 2019. Ωστόσο, δεν προκρίθηκε στον μεγάλο τελικό του διαγωνισμού.
Ιστορικό και σύνθεση
Η Ester Peony κέρδισε online αναγνώριση το 2014 για την κάλυψη τραγουδιών στο YouTube, οδηγώντας σε συμφωνία ρεκόρ με ρουμανική εταιρία. Στη συνέχεια είχε εμπορική επιτυχία στη Ρουμανία το 2015 με το single "Sub aripa ta", το οποίο καταγράφηκε από τοπικούς ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Το "On a Sunday" κυκλοφόρησε ανεξάρτητα για ψηφιακή λήψη ως ενιαίο στις 17 Ιανουαρίου 2019. Γράφτηκε από τη Ioana Victoria Badea, ενώ η μουσική απαρτίζεται από την Peony μαζί με τον Alexandru Şerbu.
Το "On a Sunday" ξεκινάει με μία κιθάρα που ενέπνευσε τη Peony για να δημιουργήσει μια συνοδευτική φωνητική μελωδία. Πρόκειται για μπλουζ-επηρεασμένη "σκοτεινή" ποπ μπαλάντα που υποστηρίζεται από κρουστά και κιθάρα. Οι στίχοι του επικεντρώνονται σε μια αποτυχημένη σχέση. Όσον αφορά το μήνυμα του τραγουδιού, η Peony είπε ότι "η αγάπη γίνεται επικίνδυνη όταν δίνεται σε λάθος άνθρωπο". Σε δημοσίευση της στο Twitter, η Peony περιέγραψε το τραγούδι ως προσωπικό λόγω των συνεννοήσεών με το θάνατο του πατέρα της "την Κυριακή, δέκα ημέρες πριν από τα γενέθλιά του", όταν αυτή "μόλις πήρε να τον συναντήσει".
Κριτικές
Το "On a Sunday" έλαβε μικτές κριτικές από τους κριτικούς της μουσικής. Ο Julian Geiser των Wiwibloggs δήλωσε ότι το τραγούδι έχει «μια σφοδρή, ξεχωριστή ποιότητα». Ο Jonathan Currinn, που γράφει για το CelebMix, επαίνεσε τη συναισθηματική και "αριστοκρατική" φωνητική παράδοση της Peony, αλλά βρήκε το κομμάτι "κάπως απογοητευτικό λυρικά και ρυθμικά".
Εθνική επιλογή
Η Ρουμανική Τηλεόραση (TVR) επέτρεψε στους καλλιτέχνες και τους συνθέτες να υποβάλουν τις συμμετοχές τους στην Selection Naţională μεταξύ 9 Νοεμβρίου και 10 Δεκεμβρίου 2018 για να επιλέξουν την είσοδό τους στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019. Μια κριτική επιτροπή αποτελούμενη από μουσικούς επαγγελματίες βαθμολόγησε όλα τα τραγούδια, αποκαλύπτοντας τους 24 φιναλίστ τους στις 20 Δεκεμβρίου. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου ημιτελικού του διαγωνισμού, που πραγματοποιήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2019, η Peony προσδιόρισε τον τελικό στην τέταρτη θέση από την κριτική επιτροπή. Την τελευταία φορά, μία εβδομάδα αργότερα, επελέγη να εκπροσωπήσει τη Ρουμανία στην Eurovision με 65 συνολικά σημεία, αποτελούμενη από 62 σημεία κριτικής κριτικής (πρώτη συνολικά) και τρία τηλεοπτικά σημεία (όγδοη συνολικά).
Κατά τη διάρκεια της έκθεσής της, η Peony καθόταν σε μια καρέκλα vintage ενώ φορούσε ένα κόκκινο φόρεμα και ζωγραφισμένα κλαδιά πάνω στα χέρια της. Ήταν στο σκηνικό με δύο υποστηρικτές τραγουδιστές, έναν κιθαρίστα και έναν τυμπανιστή, και η βροχή και ένα στοιχειωμένο σπίτι εμφανίστηκαν στην οθόνη LED πίσω της. Η Alexandra Chivu της Fanatik επαίνεσε την απόδοση του τραγουδιστή, αποκαλώντας την "αποθετική" και την φωνητική της παράδοση "άψογη", ενώ ο Geister του Wiwibloggs χαρακτήρισε την γραφική απεικόνιση "εκπληκτική". Ωστόσο, ο Currinn της CelebMix έγραψε ότι "η παραγωγή σκηνής [...] σίγουρα χρειάζεται κάποια εργασία". Η νίκη της Peony συναντήθηκε με μικτές αντιδράσεις από το κοινό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019 Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision
Φωτοβολταϊκό φαινόμενο
Το Φωτοβολταϊκό φαινόμενο περιγράφεται ως η πόλωση των ηλεκτρικών φορτίων που συμβαίνει σε συγκεκριμένα υλικά όταν αυτά εκτεθούν σε φωτεινή ακτινοβολία. Κάτι τέτοιο παρατηρείται στα φυσικά στοιχεία που ανήκουν στην ομάδα των ημιαγωγών καθώς και στις τεχνητές ημιαγωγικές διατάξεις. Η πόλωση των ηλεκτρικών φορτίων μεταφράζεται ως δημιουργία διαφοράς δυναμικού μεταξύ των δημιουργούμενων πόλων, δηλαδή έχουμε μια υποτυπώδη ηλεκτρική γεννήτρια.
Παραστατική περιγραφή του φαινομένου
Θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε την φωτοβολταϊκή ηλεκτρική γεννήτρια σαν μια ανεπίστροφη βαλβίδα ηλεκτρονίων, δια της οποίας τα ηλεκτρόνια μπορούν να διέρχονται μόνο προς την μια κατεύθυνση. Όταν λοιπόν συμβεί κάποιο φωτόνιο να προσκρούσει πάνω σε ηλεκτρόνιο του υλικού, τότε θα του μεταδώσει μέρος της ενέργειάς του, αναγκάζοντάς το να «εκσφενδονιστεί» από την θέση ηρεμίας του. Εάν τώρα, η κατεύθυνση που θα λάβει το «εκσφενδονισμένο» ηλεκτρόνιο συμπέσει με την φορά της βαλβίδας ηλεκτρονίων τότε αυτό θα μετατοπισθεί σε σχέση με την αρχική του θέση και θα παγιδευτεί εκεί αφού η βαλβίδα αποτρέπει την επαναφορά του στην αρχική θέση. Κατόπιν τούτου, διαπιστώνουμε ότι, σε μία «πλευρά» του υλικού (πλευρά παγίδευσης) θα έχουμε περίσσεια ενός ηλεκτρονίου ενώ στην άλλη πλευρά (πλευρά εκσφενδονισμού) θα έχουμε έλλειμμα ενός ηλεκτρονίου, που συνεπάγεται διαφορά ηλεκτρικού δυναμικού.
Ποιοτικές παράμετροι για την εκδήλωση του φαινομένου
Η ένταση του Φαινομένου (δεδομένου ότι εξετάζουμε υλικό το οποίο διαθέτει την ιδιότητα της ανεπίστροφης βαλβίδας), εξαρτάται από τρεις βασικούς παράγοντες: Από αυτές τις εξαρτήσεις, γίνεται αντιληπτό ότι ένα μικρό ποσοστό της φωτεινής ακτινοβολίας λαμβάνει μέρος επί του φωτοβολταϊκού φαινομένου. Κατηγορία:Ηλεκτρισμός Κατηγορία:Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας Κατηγορία:Μετατροπή ενέργειας
Νεοχώρι Αυλώνα Εύβοιας
Το Νεοχώρι είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 574 κατοίκους. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 100 μ. κατά μήκος τον οχθών του ποταμού Νηλέα, ο οποίος περνά ανατολικά του χωριού.
Ιστορικά στοιχεία
Το Νεοχώρι έχει δημιουργηθεί από δύο παλαιότερους οικισμούς, τον Λάλα και τη Νικολέτα. Η Νικολέτα φαίνεται πως συστάθηκε στα τελευταία χρόνια της Φραγκοκρατίας από Αρβανίτες της Αττικής οι οποίοι μετοίκησαν στην περιοχή. Και οι δύο οικισμοί αναφέρονται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474. Σύμφωνα με το κατάστιχο, η Nikolit είχε 5 σπίτια και το Ginlala (Λάλα) είχε 16 σπίτια. Ανήκαν στον ναχιγιέ Κλαδιών, ο οποίος είχε έδρα το Αυλωνάρι.
Το 1836 το Νεοχώρι (τότε Λάλας) προσαρτήθηκε στον δήμο Δυστίων και το 1848 στο δήμο Αυλώνος. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αχλαδερής, μέχρι το 1946, οπότε και ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Η κοινότητα περιλάμβανε επίσης τον οικισμό Νικολέτα, ο οποίος καταργήθηκε το 1951. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Αυλώνος και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου.
Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημεία ενδιαφέροντος
Στο χωριό λειτουργούν αρκετά καταστήματα. Στη θέση Νικολέτα σώζεται η βρύση του παλιού οικισμού. Εκεί διοργανώνεται πανηγύρι κάθε πρωτομαγιά. Σε λόφο δίπλα στο χωριό σώζονται σε καλή κατάσταση δύο ανεμόμυλοι. Ο ανεμόμυλος ιδιοκτησίας κληρονόμων Γεωργίου Καρόζη έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο.
Σημείωση
Στον ίδιο δήμο της Εύβοιας αλλά στη δημοτική ενότητα Κονιστρών υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Νεοχώρι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Άρνηση κουρδικής μειονότητας από την Τουρκία
Η άρνηση της ύπαρξης Κουρδικής μειονότητας στα τουρκικά εδάφη ήταν, για αρκετές δεκαετίες, η επίσημη κρατική πολιτική της Τουρκίας.
Οι Κούρδοι που ζούσαν στην Τουρκία, αρχικά περιγράφονταν ως «Ορεινοί Τούρκοι», όρος που εφευρέθηκε από τον στρατηγό Αμπντουλλάχ Αλπντογάν (Abdullah Alpdoğan) και χρησιμοποιούνταν για να περιγράψει έναν λαό που ζούσε στα βουνά ο οποίος δεν μιλούσε τη δική τους γλώσσα αλλά μια τουρκική διάλεκτο. Ο Τεβφίκ Ρουστού Αράς (Tevfik Rüştü Aras), ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών μεταξύ του 1925 και του 1938, υπερασπίστηκε την ιδέα ότι οι Κούρδοι πρέπει να εξαφανιστούν όπως οι Ινδιάνοι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Καζίμ Καραμπεκίρ (Kâzim Karabekir), πρώην διοικητής του τουρκικού στρατού κατά τη διάρκεια του τουρκικού πολέμου της ανεξαρτησίας, δήλωσε ότι οι Κούρδοι στο Ντερσίμ εξομοιώθηκαν στην πραγματικότητα με τους Τούρκους και θα πρέπει να θυμούνται την τουρκικότητά τους. Ο Μαχμούτ Εσάτ Μποζκούρτ, δήλωσε ότι δεν υπάρχει άλλο έθνος που θα μπορούσε να διεκδικήσει δικαιώματα στην Τουρκία από την τουρκική φυλή, και ότι το μόνο δικαίωμα που θα έχουν όλοι οι μη Τούρκοι είναι να είναι υπηρέτες ή σκλάβοι.
Ο όρος «Ορεινός Τούρκος» χρησιμοποιούνταν συχνότερα το 1961 όταν ο Τούρκος πρόεδρος Τζεμάλ Γκιουρσέλ υποστήριξε μελέτες για να αποδείξει την τουρκικότητα των Κούρδων. Σε ένα βιβλίο του Μεχμέτ Σερίφ Φιράτ (Mehmet Şerif Fırat) στο οποίο ο Γκιουρσέλ έγραψε έναν πρόλογο, απαίτησε μελέτες που θα παρείχαν απόδειξη ενός γεγονότος που θα επιβεβαίωνε ότι οι Κούρδοι ήταν στην πραγματικότητα Ορεινοί Τούρκοι. Ο Γκιουρσέλ ήταν επίσης ο επικεφαλής του νεοσύστατου Τουρκικού Ινστιτούτου Πολιτιστικής Έρευνας (TKAE) που δημοσίευσε αρκετά βιβλία για το θέμα. Κατά τη διάρκεια των δικών έναντι των Επαναστατικών Πολιτιστικών Ανατολικών Εστιών (DDKO) μετά το πραξικόπημα το 1971, η εισαγγελία υποστήριξε ότι οι Κούρδοι στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν και η γλώσσα τους ήταν στην πραγματικότητα διάλεκτος των Τουρκικών. Επίσης, ο Κενάν Εβρέν, ο αρχηγός της στρατιωτικής χούντας μετά το πραξικόπημα το 1980, αρνήθηκε την ύπαρξη κουρδικής εθνικότητας και ισχυρίστηκε ότι η λέξη Κούρδος προέκυψε από τον ήχο που έκανε το χιόνι αν κάποιος περπατούσε σε αυτό και περιόρισε τη χρήση της κουρδικής γλώσσα. Ο όρος «Ορεινός Τούρκος» αντικαταστάθηκε επίσημα με τον νέο ευφημισμό «Ανατολικός Τούρκος» το 1980.
21ος αιώνας
Τον Μάρτιο του 2021 το τουρκικό Υπουργείο Εθνικής Παιδείας κυκλοφόρησε ένα σχολικό βιβλίο για την Επαρχία Ντιγιαρμπακίρ η οποία έχει κουρδική πλειοψηφία, στο οποίο δεν γίνεται καμία αναφορά στους Κούρδους ή στην κουρδική γλώσσα. Ισχυρίζεται επίσης ότι η γλώσσα που ομιλείται στην πόλη Ντιγιαρμπακίρ είναι παρόμοια με την «αζερική τουρκική διάλεκτο» που ομιλείται στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν. Τον Αύγουστο του 2021, οι αρχές άλλαξαν το όνομα ενός τζαμιού του 17ου αιώνα στο Κιλίς από «Τζαμί των Κούρδων» σε «Τζαμί των Τούρκων» προκαλώντας κριτική από την κουρδική κοινότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τουρκικός εθνικισμός Κατηγορία:Ρατσισμός στην Τουρκία Κατηγορία:Κούρδοι στην Τουρκία Κατηγορία:Πολιτιστική γενοκτονία
Φοίνικας (σκάκι)
Ο φοίνικας εμφανίζεται σε πολλές παραλλαγές του παιχνιδιού, καθώς και στο ιαπωνικό παιχνίδι του 14ου αιώνα Τσου σκάκι (ιαπωνικά: 中将棋, Chu shogi) με το ιαπωνικό όνομα 鳳凰 (hōō, φοίνικας). Στη σκακιστική παραλλαγή Σκάκι με διαφορετικούς στρατούς εμφανίζεται ως waffle και η αξία του στο παιχνίδι είναι σχεδόν ίση με αυτή του ίππου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανορθόδοξοι πεσσοί
Χαμίντ Αλγκαμπίντ
Ο Χαμίντ Αλγκαμπίντ (Hamid Algabid) είναι πολιτικός, δικηγόρος και τραπεζίτης από το Νίγηρα. Διετέλεσε πρωθυπουργός του αφρικανικού κράτους την περίοδο από το 1983 ως το 1988. Είναι πρόεδρος του κόμματος Συναγερμός για Δημοκρατία και Πρόοδο (RDP-Jama'a). Από το 1989 ως το 1996 υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Μπελμπετζί κοντά στο Τανούτ, το 1941 από οικογένεια ευγενών Τουαρέγκ.
Σπούδασε Νομικά στο πανεπιστήμιο του Αμπιτζάν και στη συνέχεια στο Παρίσι, από όπου έλαβε και το πτυχίο του. Απότο 1971 άρχισε να εργάζεται σε ηγετικές θέσεις στο υπουργείο Οικονομικών και το 1973 έγινε γενικός γραμματέας του.
Υπό τη στρατιωτική κυβέρνηση
Έπειτα από το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1974 που έφερε στην εξουσία τον στρατηγό Σεϊνί Κουντσέ, ο Αλγκαμπίντ παρέμεινε γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών ως το 1979. Στη διάρκεια της ίδιας περιόδου διορίστηκε επίσης διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της ECOWAS (1975-76) και στη συνέχεια της Ισλαμικής Αναπτυξιακής Τράπεζας  (1976-79). Στις 10 Σεπτεμβρίου του 1979 διορίστηκε γραμματέας επί εξωτερικών θεμάτων και συνεργασίας, αξίωμα που ισοδυναμούσε με κάποιο υπουργείο στην κυβέρνηση του Ανωτάτου Στρατιωτικού Συμβουλίου. Υπηρέτησε στη θέση αυτή ως τις 9 Φεβρουαρίου του 1981, οπότε έγινε υπουργός εμπορίου. Το χαρτοφυλάκιό του επεκτάθηκε σε Εμπορίου και Μεταφορών στις 14 Ιουνίου του 1982. Εν συνεχεία διορίστηκε υφυπουργός Οικονομικών στις 24 Ιανουαρίου του 1983 και στις 14 Νοεμβρίου του 1983 διορίστηκε στην πρωθυπουργία. Υπηρέτησε στην πρωθυπουργία ως τις 15 Ιουλίου του 1988. Τον διαδέχθηκε στο πρωθυπουργικό αξίωμα ο Μαμάνε Ουμαρού.
Υπό το καθεστώς του Μαϊνασαρά
Κατά την περίοδο του καθεστώτος του Ιμπραχίμ Μπαρέ Μαϊνασαρά ο Αλγκαμπίντ ορίστηκε πρόεδρος του κόμματος RDP-Jama'a, το οποίο ιδρύθηκε ως κυβερνών κόμμα το 1997 σε εθνικό συνέδριο. Ο Αλγκαμπίντ έγινε επίσης αρχηγός της Συσπείρωσης για τη Δημοκρατία (CPR), ενός συνασπισμού υπέρ του Μαϊνασαρά, που αποτελούνταν από 15 κόμματα και ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 1998.
Πέμπτη δημοκρατία
Ο Μαϊνασαρά δολοφονήθηκε τον Απρίλιο του 1999 και η νέα προσωρινή στρατιωτική κυβέρνηση όρισε νέες εκλογές για αργότερα την ίδια χρονιά, στις οποίες ο Αλγκαμπίντ κατήλθε ως υποψήφιος με το κόμμα RDP-Jama'a, παρά το γεγονός ότι ο αντιπρόεδρος του κόμματος, Αμαντού Σισέ, επεχείρησε επίσης να κατέλθει υποψήφιος με το RDP. Το Κρατικό Δικαστήριο ενέκρινε την υποψηφιότητα του Αλγκαμπίντ και απέρριψε εκείνη του Σισέ, στις 3 Σεπτεμβρίου. Στις 17 Οκτωβρίου διεξήχθη ο πρώτος γύρος των εκλογών στον οποίο ο Αλγκαμπίντ ήρθε 4ος με 10,83% των ψήφων. Στις 6 Νοεμβρίου ανακοίνωσε την υποστήριξή του στον Μαχαμαντού Ισουφού, ο οποίος αναμετρήθηκε στον δεύτερο γύρο με τον τελικό νικητή, Μαμαντού Ταντζά. Ο Αλγκαμπίντ εξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1999 μέλος της εθνοσυνέλευσης και υπηρέτησε ως ο τέταρτος αντιπρόεδρός της καθώς επίσης και αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του RDP. Επανεξελέγη πρόεδρος του RDP για άλλη μία τριετή θητεία στο συνέδριο του κόμματος στις 23 Ιανουαρίου του 2001. Στη διάρκεια του συνεδρίου υποσχέθηκε τη διεξαγωγή έρευνας για την εξακρίβωση της δολοφονίας του Μαϊνασαρά. Το 2004 ο Αλγκαμπίντ υπηρέτησε ως ειδικός απεσταλμένος της Αφρικανικής Ένωσης στο Νταρφούρ του Σουδάν. Στις 11 Σεπτεμβρίου του 2004 ορίστηκε υποψήφιος από το RDP για τις προεδρικές εκλογές. Ωστόσο, την περίοδο εκείνη έλειψε για πολύ καιρό από τη χώρα, εξαιτίας της θέσης του στο Σουδάν. Στις εκλογές, που διεξήχθησαν στις 16 Νοεμβρίου, ο Αλγκαμίντ ήρθε τελευταίος μεταξύ έξι υποψηφίων με 4,89% των ψήφων. Στον δεύτερο γύρο, το RDP υποστήριξε τον πρόεδρο Ταντζά, ο οποίος και επανεξελέγη.
Στις εκλογές του 2004 επανεξελέγη βουλευτής.
Παραπομπές
Αλγκ
Εξωτερικότητα
Εξωτερικότητες ή Εξωτερική Οικονομία υπάρχει όταν οι πράξεις ενός συμμετέχοντος στην αγορά επηρεάζουν έναν άλλον συμμετέχοντα κατά τρόπο είτε δυσμενή είτε επωφελή και δεν λαμβάνει χώρα καμία οικονομική αποζημίωση. Μια εξωτερικότητα μπορεί να απορρέει από την πλευρά είτε της ζήτησης είτε της προσφοράς.
Κατηγορία:Οικονομικά Κατηγορία:Οικονομικά-επέκταση
Σίμων Καράς
Ο Σίμων Καράς (21  Μαΐου 1903 Ηλεία - 26 Ιανουαρίου 1999, Αθήνα) ήταν Έλληνας νομικός, ιεροψάλτης και καθηγητής μουσικής.
Βιογραφία
Ο Σίμων Καράς γεννήθηκε το στο χωριό Λέπρεον (Στροβίτσι η παλαιότερη ονομασία) του νομού Ηλείας.Υπήρξε μουσικολόγος και ερευνητής της ελληνικής μουσικής παράδοσης και κληρονομιάς. Πολλοί θεωρούν ότι χάρη στην πολύχρονη και επίπονη ερευνητική του προσπάθεια διασώθηκε ένα μεγάλο κομμάτι της παραδοσιακής μουσικής, την οποία κατέγραψε σε όλο το φάσμα της ελληνικής επικράτειας.
Μεγάλωσε στον Μουντρά και πήγε δημοτικό σχολείο στη Ζούρτσα. Από πολύ νεαρή ηλικία ξεκίνησε η μύησή του στη μουσική, από τον πατέρα του που έπαιζε ταμπουρά και τον ιερέα του χωριού παπα-Στάθη Λαμπρινόπουλο που του έμαθε και τα πρώτα γράμματα και τον ενθάρρυνε να συνεχίσει τις μουσικές σπουδές του.
Ο Σίμων Καράς μετέβη στην Αθήνα το 1921 έχοντας εισαχθεί στη Νομική Σχολή, την οποία. Ο ίδιος ξεκίνησε τις προσωπικές του μουσικές σπουδές και έρευνες εκτός του χώρου των οργανωμένων ωδείων, να μελετά τα θεωρητικά έργα των Αρχαίων Ελλήνων, των Βυζαντινών και μεταβυζαντινών συγγραφέων, αναζητά, αποκρυπτογραφεί και ερμηνεύει παλιά μουσικά χειρόγραφα βιβλιοθηκών, όπως του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, του Αγίου Όρους, της Εθνικής Βιβλιοθήκης κ.ά.. Έτσι καταφέρνει και γίνεται βαθμιαία ένας μοναδικός αυτοδίδακτος μουσικοδιδάσκαλος.
Από το 1931 μέχρι το 1934, ο Καράς ήταν ψάλτης στο εκκλησάκι του Προφήτη Ελισσαίου, στο Μοναστηράκι της Αθήνας. Το 1929 είχε ιδρύσει το Σύλλογο προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής, στον οποίο ανέπτυξε μέχρι το τέλος της ζωής του μία πολύπλευρη και σημαντική δραστηριότητα στην ψαλτική τέχνη και στο δημοτικό τραγούδι, με Σχολή με εξαετή και εντελώς δωρεάν φοίτηση, την Εκκλησιαστική Χορωδία και τη Μεικτή Χορωδία Εθνικών Τραγουδιών, και τέλος χορευτική ομάδα.
Οι χορωδίες του συλλόγου είχαν πολλές εμφανίσεις στην εκπομπή Ελληνικοί Αντίλαλοι, την οποία παρουσίαζε ο ίδιος ο Σίμων Καράς με θέμα την παραδοσιακή μουσική από όλη την Ελλάδα, από τη χρονιά ίδρυσης του Ε.Ι.Ρ. (Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας) το 1937 μέχρι το 1972. Έχει εκδώσει μεγάλο αριθμό βιβλίων και δίσκων, κυρίως από το 1972 και εξής.
Μουσικό, Λαογραφικό και Φιλολογικό Αρχείο Σίμωνος και Αγγελικής Καρά
Το έργο και το αρχείο του Σίμωνα Καρά διαχειρίζεται σήμερα το ΚΕΝΤΡΟΝ ΕΡΕΥΝΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ - Μουσικό, Λαογραφικό και Φιλολογικό Αρχείο Σίμωνος και Αγγελικής Καρά (ΚΕΠΕΜ), το οποίο ιδρύθηκε από τη σύζυγο του Σίμωνα Καρά Αγγελική το 2009 με σκοπό τη διάσωση και διάδοση της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής (εκκλησιαστικής και κοσμικής), του ελληνικού χορού, των οργάνων, των ηθών και εθίμων του ελληνικού παραδοσιακού πολιτισμού,την διαφύλαξη, συντήρηση και προβολή στο ευρύ κοινό με επιστημονική αξιοπιστία του συγκεκριμένου έργου και αρχείου, και τη συντήρηση και ανάδειξη του κτηριακού χώρου όπου στεγάζεται η σχολή αλλά και η οικία του Σίμωνα Καρά, προκειμένου αυτός να ανταποκρίνεται στα σύγχρονα δεδομένα διδασκαλίας και έρευνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ψάλτες Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες μουσικολόγοι Κατηγορία:Μουσικοί της βυζαντινής μουσικής Κατηγορία:Λαϊκή και Παραδοσιακή Μουσική
Διαμερίσματα της Δημοκρατίας του Κονγκό
thumb|right|250px Η Δημοκρατία του Κονγκό διαιρείται σε 12 διαμερίσματα, πρώην περιφέρειες:
Κατηγορία:Γεωγραφία της Δημοκρατίας του Κονγκό
Renault Wind
To Renault Wind ήταν ένα σπορ 2-θέσιο roadster αυτοκίνητο, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault, από τον Σεπτέμβριο του 2010 έως τον Ιούνιο του 2013.
Αρχικό πρωτότυπο
thumb|left|Το πρωτότυπο Renault Wind του 2004, σε φωτογραφία του 2006.
Βασικά στοιχεία
Από κινητήρες, το Wind διατέθηκε με έναν 1.2 λίτρων τούρμπο, απόδοσης 100 ίππων, και έναν 1.6 λίτρων ατμοσφαιρικό, απόδοσης 133 ίππων, ο οποίος είχε προέλθει από το Renault Twingo RS. Και τα δύο μηχανικά σύνολα ήταν 4-κύλινδρα σε σειρά, βενζίνης, και συνδυάζονταν με 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, ενώ πληρούσαν εξ αρχής τις τότε ιδιαίτερα αυστηρές προδιαγραφές καυσαερίων Euro 5.
Εμπορική καταστροφή
thumb|right|Το σαλόνι του Renault Wind. thumb|right|Ο χώρος αποσκευών του Renault Wind.
Ακόμα και έτσι όμως, το Wind δεν μπόρεσε να προσελκύσει αρκετούς υποψήφιους αγοραστές και οι πωλήσεις του δεν πλησίασαν καν τα αναμενόμενα επίπεδα. Ενδεικτικώς, ενώ η Renault υπολόγιζε να πουλήσει συνολικά 75.000 έως 150.000 αντίτυπα, οι ετήσιες πωλήσεις του ανήλθαν στα 6.900 αντίτυπα το 2010, που το μοντέλο είχε κυκλοφορήσει στους τελευταίους μήνες του έτους, και κατέρρευσαν στα μόλις 4.100 αντίτυπα (τα 1.584 από αυτά στη Γαλλία) το 2011, το πρώτο πλήρες έτος που διατέθηκε στην αγορά. Μάλιστα τον Φεβρουάριο του 2012 σταμάτησε να εξάγεται στο Ηνωμένο Βασίλειο, λόγω ανυπαρξίας ζήτησης. Στις αρχές του 2013, αποσύρθηκε από ορισμένες ακόμα αγορές, μεταξύ των οποίων την Ιταλία και την Ισπανία, και τελικώς η παραγωγή του διακόπηκε εντελώς «αθόρυβα» τον Ιούνιο του 2013, αφού είχαν κατασκευαστεί συνολικά μόλις 13.000 αντίτυπα.
Σημειωτέον ότι το Renault Wind δεν διατέθηκε ποτέ επίσημα στην Ελλάδα, καθώς η εισαγωγή του αρχικά αναβλήθηκε (με πιθανή τότε προοπτική έναρξης της εισαγωγής 1 χρόνο μετά) λόγω της ταραγμένης κατάστασης που δημιουργήθηκε από την τότε αλλαγή αντιπροσώπευσης της Renault στη χώρα, και σύντομα ματαιώθηκε οριστικά, ως αποτέλεσμα της καταστροφικής εμπορικής πορείας του στην Ευρώπη. Ακόμα και στις παράλληλες εισαγωγές, ως μεταχειρισμένο, δεν γνώρισε καμία απολύτως απήχηση στο αγοραστικό κοινό της χώρας και είναι εξαιρετικά απίθανο να το δει κανείς να κυκλοφορεί στους ελληνικούς δρόμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Wind Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
PzH 2000
Ιδιότητες
Το PzH ακόμη και σήμερα διαθέτει ένα εξελιγμένο σύστημα εκτόξευσης πυρομαχικών, ενώ διευκολύνει το Στοιχείο να εφοδιαστεί μέσω του συστήματος επανεφοδιασμού πυρομαχικών έως και 60 βλήματα με τη βοήθεια των Γεμιστών, σε 12 λεπτά. Το μέγιστο βεληνεκές που μπορεί να εκτοξεύσει με απλό πυροσωλήνα είναι 30.000 μ. (30 χλμ), ενώ με πυρομαχικά HERA, μπορεί να φτάσει έως και τα 40.000 μ (40 χλμ).
Τα PzH 2000 στον Ελληνικό Στρατό
Το 2001, είχαν παραλάβει 24 αυτοκινούμενα τέτοια πυροβόλα σε δύο Μοίρες Βαρέως Πυροβολικού. Με τη βοήθεια εφτά Γερμανών μηχανικών, συνέβαλλαν στην ελαφρά αναβάθμιση τους. Το 2003, η αναβάθμιση αυτή ολοκληρώνεται με την τοποθέτηση νέων συσκευών επικοινωνίας TRC-9000 και κάποιες άλλες λεπτομέρειες.
Η αποστολή του PzH 2000
Το PzH κατασκευάστηκε με τέτοιον τρόπο, ώστε να εξασφαλίζει όλα τα απαραίτητα για τη μέγιστη προσοχή του Στοιχείου από τις εχθρικές δυνάμεις Η αποστολή του, είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκινούμενα πυροβόλα Κατηγορία:Πυροβολικό
Φροντίδα υγείας
Κατηγορία:Οικονομικά της υγείας Κατηγορία:Ποιότητα υγειονομικής περίθαλψης
Βασίλειος Κερκύρας
Ο Μητροπολίτης Κέρκυρας Βασίλειος ήταν λόγιος κληρικός του 15ου αιώνα. Έζησε προφανώς μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Λατίνους Σταυροφόρους. Στα χειρόγραφα που φυλάγονται στη βιβλιοθήκη της Ιεράς Συνόδου στη Μόσχα βρίσκεται υπό τον αριθμό 208 επιστολή του μητροπολίτη αυτού προς τον Πάπα, περί των προνομίων του θρόνου της Κωνσταντινούπολης, περί της εκπορεύσεως του αγίου Πνεύματος, και περί του ουκ συναχθήναι σύνοδον οικουμενικήν άνευ του Πατριάρχου της Κωνσταντινουπόλεως. Επίσης έλεγξε τον Πάπα διότι εδίωξε τους νόμιμους επισκόπους Αθηνών, Θεσσαλονίκης, Ζαράτας, Βουλγαρίας, Πατρών και άλλων επαρχιών και χειροτόνησε παράνομους.
Πηγές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Κερκύρας Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Σαχ Σουλτάνα (κόρη του Μουσταφά Γ΄)
Η Σαχ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:شاہ سلطان‎) (Τούρκικα: Şah Sultan, 20 Απριλίου 1761 - 11 Μαρτίου 1803) ήταν κόρη του σουλτάνου Μουσταφά Γ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1761 στο Παλάτι Τοπ Καπί, και ήταν κόρη του σουλτάνου Μουσταφά Γ΄ και της δεύτερης συζύγου του Εμινέ Μιχρισάχ Σουλτάν.
Στις 24 Απριλίου 1764, όταν η Σαχ ήταν τριών ετών, ο πατέρας της την αρραβώνιασε με τον Μεγάλο Βεζίρη Τσορλουλού Κιοσέ Μπαχίρ Μουσταφά Πασά. Απολύθηκε από τη θέση του και σκοτώθηκε το 1765. Στις 2 Ιανουαρίου 1768, όταν η Σαχ ήταν επτά χρονών, αρραβωνιάστηκε με τον Γιαγληκτσήζαντε Νισαντζή Χατζή Μεχμέτ Εμίν Πασά. Έγινε ο Μεγάλος Βεζίρης την ίδια χρονιά, και σκοτώθηκε το 1769.
Στις 6 Νοεμβρίου 1778, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του θείου της Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Α΄, όταν η Σαχ ήταν δεκαεπτά χρονών, παντρεύτηκε τον βεζίρη Νισάντζι Σαγίντ Μουσταφά Πασά. Το ζευγάρι απέκτησε μια κόρη, την Σεριφέ Χαβά Χανίμσουλταν, που γεννήθηκε το 1780 και πέθανε σε βρεφική ηλικία.
Το 1792, έχτισε ένα σιντριβάνι κοντά στο Κασίμ Γκονανί Τζαμί στο Γιλσιλντίρεκ. Το 1800, έχτισε το δικό της μαυσωλείο, ένα σχολείο και ένα άλλο σιντριβάνι κοντά στο μαυσωλείο του Ζαλ Μαχμούτ Πασά στο Εγιούπ.
Πέθανε στις 11 Μαρτίου 1803 στο Παλάτι Τσαγάλογλου και είναι θαμμένη στο μαυσωλείο της που βρίσκεται στο Εγιούπ.
Αντρέ Λοτ
Ο Αντρέ Λοτ (André Lhote) (5 Ιουλίου 1885-21 Ιανουαρίου 1962) ήταν Γάλλος γλύπτης και ζωγράφος πορτρέτων, μορφών και τοπίων. Επίσης, δίδασκε και έγραφε για την τέχνη.
Βιογραφία
Ο Λοτ γεννήθηκε στο Μπορντό της Γαλλίας και έμαθε ξυλογλυπτική και γλυπτική από τα 12 του χρόνια όταν ο πατέρας του τον πήγε ως μαθητευόμενο σε ένα τοπικό επιπλοποιό. Το 1898 γράφτηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Μπορντό (École des Beaux-Arts) όπου και σπούδασε διακοσμητική γλυπτική μέχρι το 1904. Τον ελεύθερο του χρόνο ως φοιτητής ζωγράφιζε ενώ το 1905 έφυγε από το σπίτι του με σκοπό να αποκτήσει τον δικό του χώρο και να αφιερωθεί στις δημιουργίες του. Δέχθηκε επιρροές από τον Γκογκέν και τον Σεζάν. Το 1910, 4 χρόνια μετά τη μετακόμιση του στο Παρίσι, έκανε την πρώτη του ατομική έκθεση στην Γκαλερί Ντρουέ (Galerie Druet).
Αρχικά τα έργα του Λοτ είναι επηρεασμένα από το ρεύμα του Φωβισμού ενώ λίγο αργότερα ο καλλιτέχνης μετακινήθηκε προς τον Κυβισμό και το 1912 συμμετείχε στην καλλιτεχνική ομάδα Section d'Or κάνοντας εκθέσεις στο Salon de la Section d'Or. Μαζί με τους Gleizes, Villon, Ντυσάν, Metzinger, Πικαμπιά και La Fresnaye θεωρείται ένας από τους ιδρυτές της Μοντέρνας τέχνης.
Ο Λοτ έδωσε διαλέξεις σε όλη τη Γαλλία και σε άλλες χώρες, όπως το Βέλγιο, η Αγγλία, η Ιταλία, και από την δεκαετία του 1950 στην Αίγυπτο και τη Βραζιλία. Το έργο του τιμήθηκε το 1955 με το εθνικό βραβείο Grand Prix National de Peinture. Επίσης η επιτροπή της UNESCO έθεσε τον Λοτ πρόεδρο του Εθνικού Συνεταιρισμού Ζωγράφων, Χαρακτών και Γλυπτών (International Association of Painters, Engravers and Sculptors).
Ο Λοτ έφυγε από τη ζωή στο Παρίσι το 1962.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες Κατηγορία:Καλλιτέχνες του Κυβισμού
Σχέδιο «Καποδίστριας»
Πρόγραμμα «Καποδίστριας» ή Σχέδιο «Καποδίστριας» ή Νόμος Καποδίστρια είναι η συνηθισμένη ονομασία του νόμου 2539/97 του ελληνικού κράτους. Πήρε το όνομά του από τον Ιωάννη Καποδίστρια, πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδος μετά την απελευθέρωσή της από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Σύμφωνα με τον νόμο έγινε συνένωση των κοινοτήτων σε μεγαλύτερους δήμους με σκοπό τη βελτιστοποίηση της δημόσιας διοίκησης στο επίπεδο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Η διοικητική διαίρεση που προέκυψε με το νόμο αυτό ίσχυσε μέχρι το τέλος του 2010, οπότε και αντικαταστάθηκε από τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το σχέδιο «Καλλικράτης». Το 2006 με τροπολογία που ψηφίστηκε στη Βουλή αναγνωρίστηκαν επίσημα ως ξεχωριστές κοινότητες τα Ζωνιανά Ρεθύμνου, το Βραχάσι Λασιθίου και η Τσαριτσάνη Λάρισας.
Ο Νόμος «Καποδίστρια» εισήγαγε το νέο όρο των «δημοτικών διαμερισμάτων» (οι πρώην κοινότητες). Λόγω της κατάργησης των κοινοτήτων και την μετατροπή τους σε δημοτικά διαμερίσματα εντός των δήμων έτυχε σημαντικής αντίδρασης σε ορισμένες περιοχές.
Κατάλογος δήμων ανά έκταση σύμφωνα με το σχέδιο
. Αναφέρονται οι δήμοι με έκταση άνω των 300 τ.χλμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα
Λεόπολντ Οκουλίτσκι
Ο Στρατηγός Λεόπολντ Οκουλίτσκι (πολωνικά: Leopold Okulicki, ψευδώνυμο: Kobra, Niedźwiadek) (12 Νοεμβρίου 1898 - 24 Δεκεμβρίου 1946) ήταν στρατηγός του Πολωνικού Στρατού και ο τελευταίος διοικητής του αντιναζιστικού υπόγειου Εσωτερικού Στρατού κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Συνελήφθη μετά τον πόλεμο από το σοβιετικό Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων και δολοφονήθηκε ενώ ήταν φυλακισμένος στη φυλακή Μπουτίρκα στη Μόσχα.
Ζωή
Ο Οκουλίτσκι γεννήθηκε στο χωριό Μπρατουτσίτσε του Πόβιατ Μπόχνια στο αυστριακό τμήμα της διαμελισμένης Πολωνίας («Γαλικία»). Η ακριβής ημερομηνία γέννησής του είναι άγνωστη, καθώς το αρχείο γέννησης δεν διατηρήθηκε στα πολωνικά αρχεία και ο ίδιος ο Οκουλίτσκι χρησιμοποίησε δύο ημερομηνίες: 11 Νοεμβρίου και 13 Νοεμβρίου. Το 1910 προσχώρησε σε ένα τοπικό αθλητικό γυμνάσιο και μετά το 1913 ήταν επίσης ενεργό μέλος του Związek Strzelecki (Ένωση Οπλοφόρων). Το επόμενο έτος, σε ηλικία 16 ετών, μετά την ολοκλήρωση της βασικής στρατιωτικής εκπαίδευσης, ο Οκουλίτσκι πέρασε τις εξετάσεις για υπαξιωματικός. Μετά το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τον Οκτώβριο του 1915, εγκατέλειψε το σχολείο και εντάχθηκε εθελοντικά στις Πολωνικές Λεγεώνες, όπου υπηρέτησε με διάκριση στο 3ο Σύνταγμα Λεγεώνων Πεζικού.
Σαντζάκι της Σόφιας
Το σαντζάκι της Σόφιας (βουλγαρικά : Софийски санджак, τουρκικά : Sofia Sancağı) ήταν διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με διοικητικό κέντρο την πόλη Σόφια. Δημιουργήθηκε το 1393 και το 1878 με την ίδρυση του Πριγκιπάτου της Βουλγαρίας προσαρτήθηκε σε αυτό.
Λεόπολντ Οκουλίτσκι
Ζωή
Παρέμεινε στον Πολωνικό Στρατό και πολέμησε σε διάφορες μονάδες τόσο κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου όσο και του επακόλουθου Πολωνο-Σοβιετικού Πολέμου (1919–1921), όπου παρασημοφορήθηκε με το υψηλότερο πολωνικό στρατιωτικό τάγμα, το Τάγμα Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας. Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου παρέμεινε στο στρατό και το 1925 αποφοίτησε από την περίφημη Στρατιωτική Ακαδημία της Βαρσοβίας. Στη συνέχεια, ο Οκουλίτσκι ανέλαβε μια θέση στην έδρα του τοπικού σώματος του Γκρόντνο. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1930 δίδαξε στο Κέντρο Εκπαίδευσης Πεζικού στο Ρεμπέρτουφ και έγινε διοικητής του 13ου Πολωνικού Τμήματος Πεζικού.
Σαντζάκι της Σόφιας
Ιστορία
Το Σαντζάκι της Σόφιας ιδρύθηκε περίπου το 1393, αρχικά είχε δύο ναχαγιέ : της Ζνεπόλιε, και της Βισόκ Znepolje και Visok. Πρώτος σαντζάκμπεης ήταν ο "Ίνσε Μπαλαμπάν" που αναφέρεται επίσης ως «κατακτητής της Σόφιας». Ένας από τους σαντζάκεμπεης ήταν και ο Μακόγκογκλου Αλί Μπέης μέλος γνωστής Οθωμανικής ο οποίος πέθανε το 1514.
Λεόπολντ Οκουλίτσκι
Ναζιστική κατοχή
Το 1939, έγινε διοικητής σε ένα από τα τμήματα του Αρχηγείου του Αρχιστράτηγου της Πολωνίας. Αφού ο Έντβαρντ Ριντζ-Σμίγκουι εκκένωσε το προσωπικό του από τη Βαρσοβία, ο Οκουλίτσκι παρέμεινε στην πολωνική πρωτεύουσα και υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις κατά τη διάρκεια της Πολιορκίας της Βαρσοβίας. Μετά τη συνθηκολόγηση των πολωνικών στρατευμάτων που υπερασπίζονταν την πρωτεύουσα, ο Οκουλίτσκι απέφυγε τη σύλληψη από τους Γερμανούς και προσχώρησε στον Służba Zwycięstwu Polski (Υπηρεσία Νίκης της Πολωνίας), έναν από τους πρώτους υπόγειους οργανισμούς αντίστασης που δημιουργήθηκαν στη ναζιστική και τη σοβιετική κατεχόμενη Πολωνία. Τον Ιανουάριο του 1940 μετακόμισε στο Λοτζ, όπου ανέλαβε τη θέση του διοικητή της οργάνωσης στην περιοχή. Μετά από μια σύντομη θητεία στα κεντρικά γραφεία, μεταφέρθηκε στο κατεχόμενο από τους σοβιετικούς Λβουφ και έγινε επικεφαλής αυτής της περιοχής.
Σαντζάκι της Σόφιας
Ιστορία
Λίγο μετά την ίδρυση του σαντζάκιου η Σόφια έγινε η έδρα του Βιαλετίου της Ρωμυλίας. Αν και ο διοικητής του βιλαετίου της Ρωμυλίας σε πρώιμες περιόδους μερικές φορές έμεινε στη Μπίτολα η Σόφια επίσημα παρέμεινε η έδρα και το κέντρο του εγιαλετιού. Δεδομένου ότι ήταν έδρα του εγιαλετίου το Σαντζάκι της Σόφιας είχε το καθεστώς του Πασά Σαντζάκ (τουρκικά : Paşa Sancağı ), δηλαδή το κύριο σαντζάκι του εγιαλετίου.
Λεόπολντ Οκουλίτσκι
Σοβιετική περίοδο
μικρογραφία| Ο Οκουλίτσκι μετά τη σύλληψή του από το [[Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων|ΛΚΕΥ, 1945]] Συνελήφθη από το ΛΚΕΥ τον Ιανουάριο του 1941, φυλακίστηκε και βασανίστηκε σε διάφορες σοβιετικές φυλακές. Απελευθερώθηκε μετά τη Συμφωνία Σικόρσκι-Μάισκι του 1941, εντάχθηκε στον Πολωνικό Στρατό που δημιουργήθηκε ξανά στην ΕΣΣΔ, όπου ανέλαβε τη θέση του αρχηγού προσωπικού. Μετά από μια σύντομη περίοδο ως διοικητής του 7ου Πολωνικού Τμήματος Πεζικού μεταφέρθηκε στο Λονδίνο για εκπαίδευση στο στρατόπεδο εκπαίδευσης Τσιχοτσέμνι και μετά μεταφέρθηκε στην κατεχόμενη Πολωνία. Τον Ιούλιο του 1944, κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Καταιγίδα, έγινε διοικητής του 2ου Κλιμακίου του Εσωτερικού Στρατού. Ο Στρατηγός Ταντέους Μπουρ-Κομορόφσκι, προβλέποντας τη σύλληψή του από τους Σοβιετικούς μετά την Εξέγερση της Βαρσοβίας τον ονόμασε αναπληρωτή και διάδοχό του. Ο Οκουλίτσκι πολέμησε στην Εξέγερση, μεταξύ άλλων θέσεων ως επικεφαλής του προσωπικού του Εσωτερικού Στρατού. Μετά τη συνθηκολόγηση της εξέγερσης, κατάφερε να αποφύγει τη σύλληψή τους από τους Γερμανούς και μετακόμισε στην Κρακοβία, από όπου άρχισε να αναδιοργανώνει τον Εσωτερικό Στρατό. Στις 3 Οκτωβρίου 1944 έγινε διοικητής ολόκληρου του οργανισμού. Στις 19 Ιανουαρίου 1945, μετά τη σοβιετική ανάληψη της Πολωνίας, διέταξε τη διάλυση του Εσωτερικού Στρατού, φοβούμενος ότι η μελλοντική ύπαρξη Συμμαχικής δύναμης στην Πολωνία θα οδηγούσε σε περισσότερους ανθρώπους να δολοφονηθούν ή να συλληφθούν από τους Σοβιετικούς. Μετά από πρόκληση του ΛΚΕΥ, συνελήφθη και φυλακίστηκε στη Μόσχα. Σύμφωνα με τον ίδιο, «Σε σύγκριση με το ΛΚΕΥ, οι μέθοδοι της Γκεστάπο είναι παιδικό παιχνίδι». Καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια φυλάκιση στην στημένη Δίκη των Δεκαέξι, δολοφονήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1946 στη φυλακή Μπουτίρκα. Στο στρατιωτικό κοιμητήριο Ποβόνσκι στη Βαρσοβία χτίστηκε ένα κενοτάφιο που τιμά τη βάναυση δολοφονία του από τη Σοβιετική Ένωση.
Σαντζάκι της Σόφιας
Ιστορία
Στο Σαντζάκι της Σόφιας καταγράφηκαν 50 τιμαριώτες για φορολογικούς σκοπούς το 1446 και το 1455, καθώς επίσης και το 1488/1489 και το 1491. Το 1520 το 6,1% περίπου του συνολικού αριθμού του πληθυσμού (25.910) του ήταν μουσουλμάνοι. Στο τέλος του 16ου και αρχές του 17ου αιώνα η Νις ανήκε στο Σαντζάκι της Σόφιας.
Λεόπολντ Οκουλίτσκι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί στρατηγοί Κατηγορία:Μέλη του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού του Τάγματος Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Ανεξαρτησίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Ανδρείας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Αξίας με Ξίφη (Πολωνία) Κατηγορία:Ξένοι αποδέκτες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Πολωνοί λεγεωνάριοι (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) Κατηγορία:Πολωνοί του Πολωνο-Σοβιετικού Πολέμου Κατηγορία:Συμμετέχοντες στην Εξέγερση της Βαρσοβίας
Σαντζάκι της Σόφιας
Ιστορία
Στα τέλη του 18ου αιώνα ο αποστάτης Οσμάν Παζβάντογλου έκανε συχνές στο Σαντζάκι. Την περίοδο 1846-1864 στο Σαντζάκι της Σόφιας ανήκε στο Βιλαέτι της Νις, ενώ κατά την περίοδο 1864-1878 ανήκε στο Βιλαέτι του Δούναβη. Εκείνη φορά είχε τους εξής καζάδες: Σόφιας, Κουστεντίλ, Σαμάκοβ, Ντούνιτσα, Ράντομιρ, Ζλάτιτσα, Ορχανίε και Ντζουμάια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σαντζάκια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ευρώπη Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Βουλγαρίας Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Σερβίας Κατηγορία:Σόφια
Στάθης Κατσαρός
Ο Στάθης Κατσαρός είναι σκηνοθέτης του ελληνικού κινηματογράφου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα, στον δήμο Ζωγράφου, το 1956. Πατέρας του είναι ο ποιητής Μιχάλης Κατσαρός και μητέρα του η ζωγράφος Κούλα Μαραγκοπούλου. Έβγαλε το δημοτικό στη Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδημία και το εξατάξιο γυμνάσιο του πρότυπου Πειραματικού Σχολείου Πανεπιστήμιου Αθηνών. Το 1974 μπήκε στην Πάντειο Α.Σ.Π.Ε, από όπου πήρε το πτυχίο πολιτικών επιστημών. Το 1978 αποφοίτησε από το τμήμα σκηνοθεσίας του London Film School.
Τα χρόνια 1979-1995 εργάζεται σαν εξωτερικός σκηνοθέτης στην ελληνική τηλεόραση στις εκπομπές Παρασκήνιο, Περισκόπιο, Νέα πρόσωπα, Τέταρτη εποχή κ.ά. και παράλληλα σκηνοθετεί δικές του ανεξάρτητες παραγωγές. Το 1988-89 σαν συμπαραγωγός της εταιρείας Orama Media Group κάνει την παραγωγή και σκηνοθετεί 78 ωριαίες εκπομπές του πολιτιστικού μαγκαζίνου της ΕΤ1 ''Χρώματα. ''
Ακόμα, εργάζεται σαν ραδιοσκηνοθέτης στην Ελληνική Ραδιοφωνία, στις παιδικές εκπομπές του Πρώτου Προγράμματος (Τούρτα στον ουρανό του Τζιάνι Ροντάρι κ.ά.) στο Δεύτερο Πρόγραμμα (Ραδιοστούντιο Μπολέρο, με τη Μαριανίνα Κριεζή) καθώς και σαν ραδιοφωνικός παραγωγός εκπομπών μουσικής και λόγου στο Τρίτο Πρόγραμμα (Ένα πέρασμα στην Ασία) κ.ά.
Είναι συνιδρυτής της εταιρείας παραγωγής κινουμένων σχεδίων Big Bang Toons Animation (1996).
Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Γουόλτερ Μπρέναν
Ο Γουόλτερ Μπρέναν (αγγλικά: Walter Andrew Brennan, 25 Ιουλίου 1894 - 21 Σεπτεμβρίου 1974) ήταν Αμερικανός ηθοποιός. Ο Μπρέναν είναι ο ένας από τρεις άρρενες ηθοποιούς που βραβεύτηκαν με τρία Όσκαρ υποκριτικής (οι άλλοι δύο είναι ο Τζακ Νίκολσον και Ντάνιελ Ντέι Λούις), έχοντας κερδίσει το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου τις χρονιές 1936, 1938 και 1940 (για τις ταινίες Come and Get it, Κεντάκι (Kentucky) και Ο λέων της δύσεως (The Westerner)'' αντίστοιχα).
Νεανικά χρόνια
Ο Γουόλτερ Μπρέναν γεννήθηκε στο Λυν της Μασαχουσέτης, λιγότερο από 2 μίλια από το πατρικό του, που βρισκόταν στο Σουάμπσκοτ. Ήταν το δεύτερο παιδί, εκ των τριών, του Ουίλλιαμ Τζων Μπρέναν και της Μάργκαρετ Ελίζαμπεθ Φλάναγκαν, που ήταν Ιρλανδοί μετανάστες. Ο μεγαλύτερος αδελφός του ήταν μηχανικός και εφευρέτης, ενώ ο μικρότερος σπούδασε μηχανική επιστημών, εκεί στη Μασαχουσέτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Λετονικές βουλευτικές εκλογές 2022
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0f/Voting_line_in_Latvia_2022_%28station_nr_61%29.jpg/220px-Voting_line_in_Latvia_2022_%28station_nr_61%29.jpg|δεξιά|μικρογραφία| Ουρά ψηφοφόρων στη Ρίγα την ημέρα των εκλογών Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Λετονία την 1η Οκτωβρίου 2022, μετά το τέλος της θητείας της 13ης Saeima που εξελέγη το 2018.
Εκλογικό σύστημα
Τα 100 μέλη της Saeima εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση με ανοικτή λίστα από πέντε πολυμελείς εκλογικές περιφέρειες που κυμαίνονται σε μέγεθος από 12 έως 36 έδρες και με βάση τις περιφέρειες της Λετονίας, με ψήφους στο εξωτερικό να περιλαμβάνονται στην εκλογική περιφέρεια της Ρίγας. Οι έδρες κατανέμονται με τη μέθοδο Σαιντ-Λαγκού με εθνικό εκλογικό όριο 5%. Οι ψηφοφόροι μπορούν να ψηφίσουν «συγκεκριμένες ψήφους» για τους υποψηφίους στη λίστα που έχουν ψηφίσει. Αυτό περιλαμβάνει τη σχεδίαση ενός συμβόλου συν (+) δίπλα στα ονόματα του υποψηφίου για να υποδείξει την προτίμηση (θετικές ψήφοι) ή διαγράφοντας τα ονόματα για να υποδείξει την αποδοκιμασία (αρνητικές ψήφοι). Ο αριθμός των ψήφων για κάθε υποψήφιο είναι ο αριθμός των ψήφων που δίνονται για τη λίστα, συν τον αριθμό των θετικών ψήφων τους, μείον τον αριθμό των αρνητικών ψήφων τους. Οι υποψήφιοι με τα υψηλότερα σύνολα ψήφων καλύπτουν τις έδρες του κόμματός τους.
Κόμματα
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Ballot_paper_Latvia-Riga_2022.jpg/220px-Ballot_paper_Latvia-Riga_2022.jpg|μικρογραφία| Ψηφοδέλτια εκλογικής περιφέρειας Ρήγα
Επικεφαλής υποψήφιοι
Το κόμμα Πρώτα η Λετονία έγινε το πρώτο μεγάλο κόμμα που ανακοίνωσε τον Άιναρς Σίσερς ως υποψήφιο για τη θέση του πρωθυπουργού στις 14 Αυγούστου, κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου του κόμματος.
Κάθε ένα από τα κόμματα μέλη της Ένωσης Πρασίνων και Αγροτών θα προτείνει τον δικό του υποψήφιο πρωθυπουργό στο συμβούλιο συμμαχίας του κόμματος, το οποίο στη συνέχεια θα αποφασίσει για τον έναν υποψήφιο για ολόκληρη τη συμμαχία του κόμματος. Η Ένωση Αγροτών της Λετονίας έχει προτείνει ως υποψήφιο τον βουλευτή Viktors Valainis, ενώ το Κόμμα των Πρασίνων έχει κρατήσει μυστικό τον υποψήφιό του. Στο τέλος, οι Πράσινοι αποχώρησαν από την Ένωση και εντάχθηκαν στη συμμαχία Ενωμένη Λίστα.
Αποτελέσματα
Το κόμμα της Νέας Ενότητας του νυν πρωθυπουργού Κρισιάνις Καρίνς έλαβε το υψηλότερο ποσοστό ψήφων (19%) και κέρδισε τις περισσότερες έδρες (26). Σε ομιλία του μετά τις εκλογές, ο Καρίνς δήλωσε ότι η Λετονία θα συνεχίσει να υποστηρίζει την Ουκρανία ενάντια στη Ρωσία και δήλωσε ότι προτίμησε να διατηρήσει την τρέχουσα κυβέρνηση συνασπισμού. Η Ένωση Πρασίνων και Αγροτών κατέλαβε τη δεύτερη θέση, λαμβάνοντας 13% των ψήφων, παρά το γεγονός ότι ο ηγέτης Άιβαρς Λέμπεργκς καταδικάστηκε σε φυλάκιση πέντε ετών το 2021 και υπό την επιβολή κυρώσεων από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα άλλα κόμματα που ξεπέρασαν το όριο του 5% για να λάβουν έδρα στο κοινοβούλιο ήταν η Ενωμένη Λίστα με 11%, η Εθνική Συμμαχία με 9,3%, για τη Σταθερότητα! με 7%, η Λετονία Πρώτη με 6% και οι Προοδευτικοί, που μπήκαν για πρώτη φορά στο κοινοβούλιο με 6% των ψήφων.
Η Αρμονία, η οποία κατείχε την πρώτη θέση στις τρεις προηγούμενες γενικές εκλογές, δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει καμία κοινοβουλευτική έδρα, όντας ελαφρώς κάτω από το όριο του 5% (όλων των ψήφων, συμπεριλαμβανομένων των άκυρων) με 4,9% των ψήφων. Αυτό έχει αποδοθεί σε πολλές αιτίες, συμπεριλαμβανομένων των εσωτερικών διαφωνιών σχετικά με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022, απωθώντας τόσο τους Λετονούς όσο και τους Ρώσους. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μεγάλο μέρος του ρωσικού πληθυσμού να ψηφίσει υπέρ της Σταθερότητας!, της Κυρίαρχης Εξουσίας και της Λετονικής Ρωσικής Ένωσης. Η συμμαχία Ανάπτυξη/Υπέρ!, ένα από τα μέλη του συνασπισμού, έχασε επίσης ελάχιστα το όριο του 5% κατά μόλις 0,03% (με 4,97% του συνόλου των ψήφων). Ένα άλλο μέλος του συνασπισμού, οι Συντηρητικοί, δεν κατάφερε επίσης να περάσει το όριο του 5%, λαμβάνοντας το 3% των ψήφων. Η μη εκπροσωπούμενη ψήφος σε αυτές τις εκλογές ήταν 29,09%.
Φτελιά
thumb|right|230px|Ulmus americana, η αμερικανική λευκή φτελιά, [[Τορόντο, Καναδάς, 1914]] thumb|right|230px|Ulmus minor, η ευρωπαϊκή πεδινή φτελιά, [[Γαλλία, 2007]] thumb|right|230px|Ulmus glabra, η ευρωπαϊκή οροφτελιά, [[Μάλμε, Σουηδία]] thumb|right|230px|U. laevis, η ευρωπαϊκή λευκή φτελιά, Česká Lípa, [[Τσεχία]]
Η φτελιά (αρχαία ελληνικά: πτελέα ή πτελέη) είναι αυτοφυές φυλλοβόλο δέντρο που ανήκει στο γένος Ulmus. Η φτελιά χαρακτηρίζεται από φύλλωμα πυκνό βαθυπράσινο με παρυφή διπλή οδοντωτή και με βάση έντονα ασύμμετρη.
Στα περισσότερα είδη τα μικρά άνθη εμφανίζονται πριν από την έκπτυξη των φύλλων, νωρίς την άνοιξη. Τα άνθη δεν έχουν ούτε κάλυκα (σέπαλα) ούτε στεφάνη (πέταλα), και δεν παράγουν νέκταρ: επικoνιάζoνται από τον άνεμο. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα, αλλά αν δεν είναι παρούσα η γύρη από άλλη φτελιά, οι σπόροι δεν γίνονται βιώσιμοι. Ο καρπός της φτελιάς είναι ένας επίπεδος μεμβρανώδης ημιδιάφανoς δίσκος, μεγέθους μικρού κέρματος, που ονομάζεται σαμάρα, περικλείοντας στη μέση του τον μονό σπόρο.
Eίδη, υποείδη, και ποικιλίες των ειδών
Το γένος Ulmus περιλαμβάνει 34 είδη, όλα τους ιθαγενή στο βόρειο ημισφαίριο. Τα περισσότερα είδη βρίσκονται στην Κίνα και τη Βόρεια Αμερική. Τρία είδη ανθίζουν τo φθινόπωρο: η Κινέζικη φτελιά Ulmus parvifolia, η Κεδροφτελιά Ulmus crassifolia, και η Μετoπωρινή φτελιά Ulmus serotina.
. thumb|centre|Το φύλλο της φτελιάς έχει διπλή οδοντωτή παρυφή και ασύμμετρη βάση
[ * = κλώνoι, δηλ. γενετικά πανομoιότυπες ποικιλίες πολλαπλασιασμένες από μοσχέυματα ή παραφυάδες. ]
Η Ευρώπη
Η Ευρώπη έχει τρία αυτόχθoνα είδη:
Υβρίδια
Η πεδινή φτελιά Ulmus minor και η βουνoφτελιά Ulmus glabra είναι γενετικά στενά συνδεδεμένες, και κάποτε διασταυρώνονται στη φύση. Τα υβρίδια ονομάζονται Ulmus x hollandica. Αφού oι πεδινές φτελιές, και σε μικρότερo βαθμό oι βουνoφτελιές, ποικίλλουν στo σχήμα του δένδρου και του φύλλου, τα υβρίδια ποικίλλουν και σε αυτά τά χαρακτηριστικά. Τα υβρίδια συχνά ξαναδιασταυρώνονται. Οι ρίζες των υβριδίων συνήθως αναδίνουν ριζoβλάσταρα.
Υπάρχουν πολλές άλλες υβριδικές φτελιές, τόσο oι φυσικές όσο και oι παραδoσιακά καλλιεργημένες:–
Παραδoσιακά καλλιεργημένα υβρίδια
[ * = Κλώνoι, δηλ. γενετικά πανομoιότυπα υβρίδια πολλαπλασιασμένα από μοσχεύματα ή παραφυάδες. ]
Οι δύo «λευκές» φτελιές, η ευρωπαϊκή λευκή φτελιά Ulmus laevis και η αμερικανική λευκή φτελιά Ulmus americana, δεν διασταυρώνoνται φυσικά με τα άλλα είδη φτελιάς, στην περίπτωση της αμερικανικής λευκής φτελιάς λόγω των διπλάσιων της χρωμοσωμάτων («τετραπλοειδία») – ένα μοναδικό χαρακτηριστικό ανάμεσα στις φτελιές, τo οποίo έχει εξελιχθεί τo είδoς αυτό: 56 χρωμοσώματα αντί για τα 28 των άλλων ειδών φτελιάς.