cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nikon D300
μικρογραφία|250px Η Nikon D300 είναι μια ημι-επαγγελματική ψηφιακή φωτογραφική μηχανή με μονοοπτικό ανακλαστήρα τύπου DX 12,3 megapixel που ανακοίνωσε η Nikon Corporation στις 23 Αυγούστου 2007 μαζί με τη φωτογραφική μηχανή Nikon D3 FX. Με αυτή την μηχανή αντικατέστησε τη D200 ως ναυαρχίδα DX της Nikon DSLR. Η D300 είχε διακοπεί από τη Nikon στις 11 Σεπτεμβρίου 2009, και αντικαταστάθηκε από την τροποποιημένη Nikon D300S, η οποία κυκλοφόρησε στις 30 Ιουλίου 2009. Η D300S παρέμεινε η κορυφαία φωτογραφική μηχανή Nikon DX μέχρι να κυκλοφορήσει η D7100 στις αρχές του 2013.
Χαρακτηριστικά
Η D300 χαρακτηρίστηκε από τη Nikon ως η μηχανή με την απόλυτη απόδοση σε μορφή DX. Είναι αρκετά παρόμοια με την D700, με κύρια διαφορά ότι η D300 χρησιμοποιεί αισθητήρα DX αντί αισθητήρα FX. Προσφέρει υψηλή ανάλυση και υψηλή ταχύτητα (δυνατότητα λήψης 6 καρέ ανά δευτερόλεπτο και 8 καρέ ανά δευτερόλεπτο με την προσθήκη μίας προαιρετικής μπαταρίας MB-D10).
Η D300 διαθέτει όχι μόνο ενσωματωμένο κινητήρα αυτόματης εστίασης για όλους τους φακούς αυτόματης εστίασης Nikon, αλλά περιλαμβάνει CPU και μετρητές για τους φακούς AI / AI-S της Nikon F-mount και τους φακούς ελέγχου προοπτικής νέας γενιάς ( PC-E ).
Το ενσωματωμένο χρονόμετρο (intervalometer) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για time-lapse ταινίες χαμηλού φωτισμού.
Αποδοχή της D300
Η Nikon D300 ανακοινώθηκε στις 23 Αυγούστου 2007. Το περιοδικό Shutterbug, και το περιοδικό του Ηνωμένου Βασιλείου, ποιά ψηφιακή φωτογραφική μηχανή" παρουσίασε τις πρώτες αναθεωρήσεις "First Look". Η Imaging Resource και η Photocrati έκαναν επίσης τις δικές τους αρχικές κριτικές. Τα DCR και τα Camera Labs έχουν πλήρη ανασκόπηση του D300. Το Digital Review Canada συγκρίνει με την παλαιότερη Nikon D200. Δημοφιλής Φωτογραφία με το όνομα Nikon D300 για το επίσημο βραβείο "Κάμερα της Χρονιάς 2007". Το περιοδικό εξέτασε επίσης την κάμερα και σημείωσε εκείνη τη στιγμή ότι το λογισμικό Nikon Capture NX ήταν συσκευασμένο με την κάμερα. πιο πρόσφατα πακέτα περιλαμβάνουν δοκιμαστική έκδοση 30 ημερών.
Πακέτο μπαταριών πολλαπλών μπαταριών MB-D10
αριστερά|μικρογραφία|170x170εσ| Μπαταρία MB-D10 Το MB-D10 είναι μια προαιρετική παρελκόμενη μπαταρία που παρέχει μια κατακόρυφη λαβή καθώς και πρόσθετα κουμπιά απελευθέρωσης κλείστρου και αυτόματης εστίασης, πλήκτρα εντολών και επιλογή επιλογής σημείου εστίασης.
Το MB-D10 επιτρέπει στο D300 να τροφοδοτείται με πρόσθετη μπαταρία EN-EL3e ή μπαταρίες AA. Ένας προαιρετικός φορέας είναι διαθέσιμος που επιτρέπει την αντικατάσταση μιας μπαταρίας EN-EL4 ή EN-EL4a. Η κάμερα μπορεί να ρυθμιστεί ώστε να δίνει προτεραιότητα είτε στην εσωτερική μπαταρία EN-EL3e είτε στη λαβή MB-D10, έτσι ώστε η άλλη μπαταρία να χρησιμοποιείται μόνο όταν η κύρια μπαταρία είναι νεκρή.
Το D300 μπορεί να τραβήξει 8 καρέ ανά δευτερόλεπτο με την μπαταρία MB-D10 & AA / EN-EL4 / EN-EL4a, διαφορετικά η φωτογραφική μηχανή περιορίζεται σε λειτουργία λήψης 6 καρέ ανά δευτερόλεπτο. Το MB-D10 είναι επίσης συμβατό με το D700 αλλά όχι με το D200.
«Λειτουργία D2X» και αναβάθμιση υλικολογισμικού
Στις 14 Φεβρουαρίου 2008, η Nikon κυκλοφόρησε μια αναβάθμιση λογισμικού, η οποία επιλύει ένα ζήτημα όταν ενεργοποιείται η μείωση του θορύβου μεγάλης έκθεσης για ταχύτητες κλείστρου 8 δευτερολέπτων και πιο αργές.
Για αρκετά χρόνια υπάρχουν διαθέσιμα πρόσθετα λογισμικού τρίτων για αυτήν και άλλες φωτογραφικές μηχανές Nikon. Ορισμένοι έχουν προσθέσει λειτουργίες ενώ άλλοι έχουν επιχειρήσει να διορθώσουν ελαττώματα στο αρχικό λογισμικό.
εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φωτογραφική μηχανή Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Τοξοβολία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 – Με αλυσίδα, στόχου 33 μέτρων
Η τοξοβολία με αλυσίδα, στόχου 33 μέτρων, ήταν ένα από τα έξι αγωνίσματα τοξοβολίας στο πρόγραμμα της τοξοβολίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1900. Στον αγώνα που διεξήχθη στις 14 Αυγούστου, έλαβαν μέρος συνολικά 6 τοξοβόλοι από δύο χώρες.
Σύνοψη αγωνίσματος
Ο Βέλγος Χούμπερτ Φαν Ίνις βγήκε πρώτος, ενώ στη δεύτερη και τρίτη θέση ακολούθησαν οι Γάλλοι Βίκτωρ Τιμπώ και Σαρλ Φρεντερίκ Πετί αντίστοιχα. Παραμένει άγνωστη η τελική κατάταξη των αθλητών που κατέλαβαν τις άλλες θέσεις καθώς και όλες οι επιδόσεις στο αγώνισμα.
Βράχος Καστοριάς
Ο Βράχος είναι ορεινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς της Μακεδονίας. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Άργους Ορεστικού της Δυτικής Μακεδονίας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.080 μέτρων στις πλαγιές του όρους Βόιο και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Π.Ε. Καστοριάς. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 33 κάτοικοι. Πρόσφατα δημιουργήθηκε μια τεχνητή λίμνη σε κοντινή απόσταση από το χωριό.
Paradise Papers
μικρογραφία|Εμπλεκόμενες χώρες στα Paradise papers Τα Paradise papers είναι όρος που περιγράφει την αποκάλυψη 13.4 εκατομμυρίων εμπιστευτικών ηλεκτρονικών εγγράφων που συνδέονται με υπεράκτιες εταιρείες και άτομα που εδρεύουν σε φορολογικούς παραδείσους. Οι πληροφορίες είδαν το φως της δημοσιότητας στις 5 Νοεμβρίου 2017 σε πολλά μέσα ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο μετά από επεξεργασίας διεθνούς ομάδας δημοσιογράφων. Στις χώρες αυτές, εταιρείες, υπερπλούσιοι, αθλητές και πολιτικοί εκμεταλλεύονται τις δυνατότητες που προσφέρουν οι φορολογικοί παράδεισοι απολαμβάνοντας ειδική φορολογική μεταχείριση. Τα έγγραφα προέρχεται από την δικηγορική εταιρία Appleby, τους προμηθευτές εταιρικών υπηρεσιών Estera και Asiaciti Trust, και τα μητρώα επιχειρήσεων 19 φορολογικών δικαιοδοσιών μυστικότητας. Συνολικά περιλαμβάνουν περισσότερα από 120.000 ονόματα ατόμων και εταιριών. Στα 8 τρις ευρώ υπολογίζονται σε φορολογικούς παραδείσους.
Βράχος Καστοριάς
Μέχρι το 1926, το χωριό ονομαζόταν Σκούμτσικο εκ του τούρκικου σκεμπ (βράχος). Στον οικισμό λειτουργεί Λαογραφικό-Ενδυματολογικό Μουσείο.
Paradise Papers
Γενικές πληροφορίες
Όπως έχει γίνει γνωστό, ο όρος «Ελλάδα» στα έγγραφα των Paradise Papers έχει εμφανιστεί σε περισσότερες από 19.000 έγγραφα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, συμβολαίων και συμβάσεων. Παράλληλα, καταγράφονται συνολικά 252 καταχωρίσεις διευθύνσεων επικοινωνίας στην Ελλάδα. Ως και τούτου, έχει δοθεί εντολή στους οικονομικούς εισαγγελείς της χώρας να ελέγξουν κάθε στοιχείο που αφορά την Ελλάδα τόσο σε φυσικά όσο και σε νομικά πρόσωπα.
Τα ονόματα των Ελλήνων που εμπλέκονται στα έγγραφα έχουν δημοσιευθεί και βρίσκονται εδώ και εδώ
Βράχος Καστοριάς
Από το 2022, η 11η Σεπτεμβρίου καθιερώθηκε ως Ημέρα Μνήμης Μακεδονομάχων Βράχου ως εκδήλωση στον οικισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καστοριάς Κατηγορία:Δήμος Ορεστίδος
Paradise Papers
Διεθνής εταιρείες που εντοπίζονται στα έγγραφα
Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα έγγραφα μεταξύ άλλων βρίσκονται: Facebook, Apple, Uber, Nike, Walmart, Allianz, Siemens, McDonald's, και Yahoo! Στο άρθρο αναφέρεται πως οι μεγάλοι κολοσσοί Facebook, Apple και Nike απέφυγαν δισεκατομμύρια δολάρια σε φορολογικά έσοδα από υπεράκτιες εταιρείες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραπεζική Κατηγορία:Διαφθορά Κατηγορία:Κυβερνοεπιθέσεις
Ιωάννης Δαμβέργης
Ο Ιωάννης Δαμβέργης (1862-1938) ήταν Έλληνας λογοτέχνης και δημοσιογράφος. Διετέλεσε πρόεδρος του Εθνικού Θεάτρου (1932) επί κυβερνήσεως Ελευθερίου Βενιζέλου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1862 αλλά εξαιτίας της Κρητικής Επανάστασης αναγκάστηκε να μετακομίσει σε παιδική ηλικία στη Σμύρνη. Εκεί μαθήτευσε στην Ευαγγελική Σχολή και στη συνέχεια σπούδασε νομική στο πανεπιστήμιο Αθηνών όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα. Διετέλεσε διευθυντής του περιοδικού Εβδομάς την περίοδο 1887-1892 και της Εφημερίδας των συζητήσεων, ενώ από το 1902 ως το 1916 ανέλαβε την έκδοση και διανομή του εθνικιστικού φυλλαδίου Πάτρια. Ο Ιωάννης Δαμβέργης υποστήριξε τον αγώνα των κρητικών για ανεξαρτησία. Ήταν υποστηρικτής της βενιζελικής παράταξης, έχοντας δουλέψει ως διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Ελευθέριου Βενιζέλου, γι' αυτό και συνελήφθη το Νοέμβρη του 1916 και φυλακίστηκε ως το Γενάρη του επόμενου χρόνου με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Πέθανε στις 17 Απριλίου 1938 στην Αθήνα.
Έργο
Ο Ιωάννης Δαμβέργης έγραψε κυρίως πεζογραφικό έργο το οποίο τοποθετείται χρονικά στη λογοτεχνική γενιά του 1880 και ανήκει στη γλωσσική παράταξη της καθαρεύουσας. Σημαντικότερο έργο του είναι η συλλογή διηγημάτων Οι Κρήτες μου που απεικονίζει χαρακτηριστικες εικόνες της κρητικής ζωής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Τάκης Νικολούδης
Ο Δημήτριος (Τάκης) Νικολούδης (28 Αυγούστου 1951) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος και ήταν ένας από τους σπουδαίους τεχνίτες που ανέδειξε το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο και έγινε ευρύτερα γνωστός αγωνιζόμενος με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Κατά τη θητεία του στον Ηρακλή κατηγορήθηκε για το σκάνδαλο της υπόθεσης των «λουλουδιών» την περίοδο 1974-75, όμως αθωώθηκε.
Συνέχισε την καριέρα του το 1976 στην ΑΕΚ όπου κατέκτησε 2 πρωταθλήματα και έφτασε στα ημιτελικά του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την περίοδο 1976-77. Το 1979 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό, με τη φανέλα του οποίου σκόραρε 11 φορές και το 1982 επέστρεψε στην ΑΕΚ, όπου και έκλεισε την καριέρα του στην "Ενωση" το Δεκέμβριο του 1983. Ακολούθως, από το Δεκέμβριο του 1983 έως το Δεκέμβριο του 1984 έπαιξε στον Απόλλωνα Καλαμαριάς (Α΄Εθνική) και εν-συνεχεία, έως το καλοκαίρι του 1986, οπότε ολοκλήρωσε τη σταδιοδρομία του, στον Λεβαδειακό, ομάδα τότε της Β΄ Εθνικής.
Στις εθνικές ομάδες
Με την εθνική Ελλάδας έκανε το ντεμπούτο του στις 7 Απριλίου 1971, αγωνιζόμενος συνολικά 22 φορές και σκοράροντας 4 γκολ.
Κορυφαία του στιγμή με τη γαλανόλευκη φανέλα υπήρξε στις 12 Σεπτεμβρίου 1979 όταν μετά από άψογη συνεργασία με τον Γιώργο Δεληκάρη και το Χρήστο Αρδίζογλου σκόραρε στο 26ο λεπτό απέναντι στην Σοβιετική Ένωση και με σκορ 1-0 η ελληνική εθνική ομάδα προκρίθηκε στα τελικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 1980 στην Ιταλία, διοργάνωση στην οποία συμμετείχε και ο ίδιος.
Υπήρξε επίσης μέλος της εθνικής Ελπίδων, η οποία το 1971 κατέκτησε το 4ο Βαλκανικό Κύπελλο, ενώ με την εθνική ενόπλων πήρε την 3η θέση στο παγκόσμιο κύπελλο το 1972.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1980 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλωνα Καλαμαριάς
Μπάρα (νησί)
Η Μπάρα, (αγγλικά: Barra) είναι νησί του Ηνωμένου Βασιλείου και συγκεκριμένα το δέκατο τρίτο μεγαλύτερο νησί του νησιωτικού συμπλέγματος των Εβρίδων. Έχει έκταση 58,8 τ.χλμ. και 1.174 κατοίκους (2011). Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Κασλμπέι (Castlebay) και διοικητικά ανήκει στην περιφέρεια των Εξωτερικών Εβρίδων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπαρα
Αμφικράτης ο Σάμιος
Ο Αμφικράτης ο Σάμιος (αρχ. ελλην. Ἀμφικράτης) ήταν αρχαίος βασιλιάς της Σάμου, που βασίλευσε περί το 700 π.Χ. ή το 600 π.Χ. ή το 550 π.Χ.. Είναι γνωστός μόνο από μία σύντομη αναφορά του Ηροδότου και η χρονολόγησή του αποτελεί αντικείμενο διαμάχης.
Ο Ηρόδοτος αναφέρει τον Αμφικράτη μόνο για να εξηγήσει γιατί οι κάτοικοι της Αίγινας μετέτρεψαν σε σκλάβους μία ομάδα Σαμίων εξορίστων περί το 525 π.Χ.. Ο ιστορικός γράφει ότι το έκαναν αυτό επειδή θυμούνταν ότι ο βασιλιάς Αμφικράτης είχε οδηγήσει τους Σαμίους «να επιτεθούν εναντίον της Αιγίνης και τότε είχαν προξενήσει μεγάλες καταστροφές στη νήσο και τους κατοίκους της, ενώ και οι ίδιοι οι Σάμιοι υπέστησαν επίσης μεγάλο κακό». Υπάρχουν τρεις ερμηνείες από τους νεοτερους ιστορικούς για την πράξη αυτή του Αμφικράτη.
Σε κάποιο χρονικό σημείο η σαμιακή βασιλεία καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε με μια ολιγαρχία με επικεφαλής μια ομάδα αποκαλούμενη «Γεώμοροι». Η χρονολόγηση του Αμφικράτους είναι σημαντική, επειδή πρέπει να προηγείται του γεγονότος αυτού. Οι J.P. Barron και G. Shipley υποστηρίζουν ότι οι Γεώμοροι ανέτρεψαν τη σαμιακή βασιλεία εξαιτίας της αποτυχίας του Αμφικράτους στην Αίγινα. Ωστόσο, μία άλλη σημαντική αρχαία πηγή, ο Πλούταρχος, γράφει ότι ο βασιλιάς που ανέτρεψαν ονομαζόταν Δημοτέλης (ίσως ο διάδοχος του Αμφικράτους).
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες βασιλείς Κατηγορία:Αρχαίοι Σάμιοι
Κοινότητα Γωνιών Μαλεβιζίου
Η Κοινότητα Γωνιών Μαλεβιζίου είναι κοινότητα του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και έδρα ορίστηκε ο οικισμός Γωνιές. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 323 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Βασίλειο Νάθενα. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Ανάλυση 4K
μικρογραφία|341x341εσ|Σύγκριση με άλλες αναλύσεις Το 2160p είναι ένα εναλλακτικό όνομα για το 4K UHD, μια ανάλυση που υποστηρίζεται από τα προϊόντα UHDTV και το οποίο προσφέρει τέσσερις φορές μεγαλύτερη ανάλυση σε σχέση με το 1080p. Ο αριθμός 2160 αντιπροσωπεύει μια ανάλυση οθόνης που έχει 2160 εικονοστοιχεία κατά μήκος της μικρότερης πλευράς. Η μόνη υψηλότερη ανάλυση σε τηλεόραση προς το παρόν είναι το 8K UHD.
Επισκόπηση
Το 2160p ή 4K UHD έχει 3840×2160 pixels (8.3 megapixels σε αναλογία 16:9) και είναι μια από της δύο αναλύσεις της τηλεόρασης Ultra-high-definition μαζί με την ανάλυση 4096x2160p.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεόραση υψηλής ευκρίνειας Κατηγορία:Τεχνολογία ταινίας και βίντεο
Στάδιο Πλάσιντο Αντεράλντο Καστέλο
Το Στάδιο Κυβερνήτη Πλάσιντο Αντεράλντο Καστέλο (πορτογαλικά: Estádio Governador Plácido Aderaldo Castelo), περισσότερο γνωστό ως Εστάντιο Καστέλαο (πορτογαλικά: Estádio Castelão) ή Ζιγκάντε ντα Μπόα Βίστα (πορτογαλικά: Gigante da Boa Vista), είναι ένα στάδιο που ιδρύθηκε το 1973 στην πόλη Φορταλέζα της Βραζιλίας.
Ιστορία
Το στάδιο ανήκει στην κυβέρνηση της πολιτείας της Σεαρά, και αποτελεί έδρα των ομάδων Σεαρά Σπόρτιγνκ Κλαμπ και Φορταλέζα Εσπόρτε Κλούμπε. Η επίσημη ονομασία του τιμά τον Πλάσιντο Αντεράλντο Καστέλο, ο οποίος υπηρέτησε ως κυβερνήτης της Σεαρά από τις 12 Σεπτεμβρίου 1966 έως και τις 15 Μαρτίου 1971 και υπήρξε ο ηγέτης που πρωτοστάτησε για να ξεκινήσει η κατασκευή του σταδίου.
Διοργανώσεις
Χρησίμευε ως τόπος συναντήσεως των ομάδων για τους αγώνες στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA 2013, καθώς και ως ένα από τα στάδια του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014. Το στάδιο έκλεισε στις 31 Μαρτίου 2011 στο πλαίσιο των έργων για την ανασυγκρότησή του, η οποία ολοκληρώθηκε το Δεκέμβριο του 2012. Το Καστέλαο ήταν το πρώτο από τα δώδεκα στάδια υπό κατασκευή ή ανακατασκευή για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 που ολοκληρώθηκε μέχρι την έναρξη της διοργάνωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Βραζιλία Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014 Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Βραζιλία
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2014-2015
Το κύπελλο Ελλάδας βόλεϊ γυναικών για την περίοδο 2014−15 είναι η 17η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διοργανώθηκε από την ΕΟΠΕ. Συνολικά δήλωσαν συμμετοχή 155 ομάδες από όλη την Ελλάδα. Κυπελλούχος αναδείχθηκε για 5η στην σειρά χρονιά, ο Ολυμπιακός.
Α' φάση
Την Α΄ φάση του κυπέλλου Ελλάδας αποτέλεσαν τα κύπελλα των δέκα τοπικών ενώσεων. Από κάθε ένωση με διαβάθμιση κατηγοριών (ΕΣΠΑΑΑ, ΕΣΠΕΔ, ΕΠΕΣΘ, ΕΣΠΕΠ) δικαίωμα πρόκρισης στην Β' φάση είχαν τέσσερις ομάδες, και από τις ενώσεις χωρίς διαβάθμιση δύο ομάδες. Οι ομάδες που προκρίθηκαν από κάθε ένωση:
Β' φάση
Στη Β' φάση εισήλθαν στη διοργάνωση οι 18 ομάδες της Α2 που δήλωσαν συμμετοχή, και οι 30 ομάδες που προκρίθηκαν από την Α' φάση. Οι κληρώσεις έγιναν με γεωγραφικά κριτήρια, ώστε να αποφευχθούν οι μεγάλες μετακινήσεις για τις ομάδες.
1η αγωνιστική
Πρόκριση άνευ αγώνα: Παγγεραγωτικός, Ερμής Δράμας. {|
2η αγωνιστική
Πρόκριση άνευ αγώνα: Ηρακλής Κηφισιάς, Φιλ. Λαρισαϊκός, Παναχαϊκή.
Γ' φάση
Στη Γ' φάση βρέθηκαν επτά ομάδες από τη Β' φάση, καθώς και εννιά ομάδες της Α1 γυναικών 2014–15 (δεν δήλωσαν συμμετοχή στο κύπελλο ΓΣ Ηλιούπολης, Μακεδόνες Αξιού).
Τελική φάση
Η τελική φάση (final-4) διεξήχθη το διήμερο 28 και 29 Μαρτίου στο Αγρίνιο και μεταδόθηκε τηλεοπτικά από τη δημόσια τηλεόραση Nέριτ Plus.
Ημιτελικοί
Οι ημιτελικοί διεξήχθησαν στις 28 Μαρτίου. Ο πρώτος ημιτελικός ανάμεσα σε Πανναξιακό και Παναθηναϊκό ξεκίνησε στις 17:30 ώρα Ελλάδος, και ο δεύτερος ανάμεσα στον Ηρακλή Κηφισιάς και τον Ολυμπιακό στις 20:00.
Τελικός
Ο τελικός ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό διεξήχθη στις 29 Μαρτίου με ώρα έναρξης 18:00. Ο Ολυμπιακός επικράτησε και κατέκτησε για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά το τρόπαιο.
Παραπομπές
2014 2015 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2014 2015 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2014 2015
Διεθνής Ομοσπονδία Πλοιοκτητών Δεξαμενοπλοίων για Θέματα Ρύπανσης
Η Διεθνής Ομοσπονδία Πλοιοκτητών Δεξαμενοπλοίων για θέματα Ρύπανσης, γνωστή με το διεθνές αρκτικόλεξο ITOPF (προφ. Αϊτόπφ), εκ του International Tanker Owners Pollution Federation, είναι ένας διεθνής μη κυβερνητικός οργανισμός πλοιοκτητών δεξαμενοπλοίων του κόσμου, με συμβουλευτικό χαρακτήρα για την πρόληψη κινδύνων θαλάσσιας ρύπανσης αλλά και την αντιμετώπιση αυτών, που εδρεύει στο Λονδίνο.
Γενικά
Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό διεθνή οργανισμό οι τεχνικές συμβουλές του οποίου σε θέματα πρόληψης θαλάσσιας ρύπανσης από πετρελαιοειδή, αλλά και περιορισμού και σχεδιασμού αντιμετώπισης και καταστολής πετρελαιοκηλίδων εκ διαρροών, από οποιαδήποτε αιτία, (εκτός πολέμου), μετά και από μια συσσωρευμένη τεχνογνωσία δεκαετιών, εκτιμώνται ιδιαίτερα αξιόλογες και ασφαλείς ακόμα και από τους κρατικούς φορείς και τις λιμενικές αρχές των ναυτικών χωρών.
Η İTOPF διατηρεί παράλληλα μία πλούσια βάση δεδομένων για όλες τις ατυχείς προκλήσεις θαλάσσιας ρύπανσης από δεξαμενόπλοια που έχουν σημειωθεί στον κόσμο από το 1970 μέχρι σήμερα. Στα δεδομένα αυτά περιλαμβάνονται κατά περίπτωση το είδος και η ποσότητα πετρελαιοειδών, η έκταση της πετρελαιοκηλίδας, το υπαίτιο πλοίο, η αιτία της δημιουργίας, τα ληφθέντα μέτρα καθώς και το μέγεθος της καταστροφής που μπορεί να επήλθε. Όλα αυτά τα στοιχεία συγκεντρώνονται και εξετάζονται αναλυτικά όπου και στη συνέχεια με στατιστικούς πίνακες, είτε κατά γεωγραφική περιοχή, είτε κατά χρονική διάρκεια, εξάγονται πλείστα αποκαλυπτικά συμπεράσματα επί του αντικειμένου, ικανά ώστε ν΄ αποτελέσουν ασφαλείς οδηγούς όχι μόνο επί της ακολουθητέας περιβαλλοντικής πολιτικής διεθνώς ή κατά κράτος αλλά και στην εξέλιξη ναυπήγησης ασφαλέστερων δεξαμενοπλοίων, ή της επαύξησης της τεχνικής υποδομής εγκαταστάσεων πετρελαιοειδών, συνομολόγησης νέων συνθηκών κ.λπ.
Ίδρυση - Μέλη
Η İTOPF ιδρύθηκε ως εθελοντική συμφωνία των πλοιοκτητών δεξαμενοπλοίων το 1969, ένα χρόνο μετά τη μεγάλη καταστροφή "Τόρρεϋ Κάνυον" που σημειώθηκε στις 18 Μαρτίου του 1967 στις ΝΔ. ακτές της Αγγλίας που ήταν και η πρώτη μεγάλη οικολογική καταστροφή που προκλήθηκε από δεξαμενόπλοιο, στον κόσμο. Ακριβώς ως ανάγκη για τη διαχείριση παρόμοιων περιστατικών και λήψης μέτρων περιορισμού των όποιων επιπτώσεων αλλά και τη διασφάλιση αποζημιώσεων των πληγέντων. Στο πλαίσιο αυτό δημιουργήθηκε τότε το γνωστό σύστημα αποζημίωσης TOVALOP (συμφωνία αντιστάθμισης, που έληξε η ισχύς της το 1997) που περιελάμβανε ευθύνες εκτός των άλλων και του ιδιοκτήτη του φορτίου, υψηλότερα «στάνταρς» των δεξαμενοπλοίων και των εγκαταστάσεων υποδοχής των κ.λπ. με βάση του οποίου και συνομολογήθηκαν οι δύο γνωστές διεθνείς συνθήκες για την προστασία θαλασσίου περιβάλλοντος επί αστικής ευθύνης και του κοινού Ταμείου υπό τον Διεθνή Οργανισμό Ναυσιπλοΐας  (IMO), (πρώην IMCO), του ΟΗΕ.
Πρώτος διευθύνων σύμβουλος της ITOPF ανέλαβε ο Alex Hetherington. Τα συνεχιζόμενα όμως σχετικά ατυχήματα στη δεκαετία του 1970 δημιούργησαν την ανάγκη δημιουργίας ειδικής τεχνικής υπηρεσίας της οποίας πρώτος διευθυντής της ήταν ο J. S. Wardley
Τα μέλη της ITOPF που καταβάλουν ετησίως σε κοινό ταμείο μια πολύ μικρή εισφορά ανά κοχ των υπό τη πλοιοκτησία τους πλοίων, πλησιάζουν σήμερα τα 6.000  ενώ περισσότερες από 10.000 ναυτιλιακές εταιρείες βρίσκονται υπό συνεχή συνεργασία αντιπροσωπεύοντας έτσι σχεδόν το σύνολο σε χωρητικότητα δεξαμενοπλοίων πετρελαιοειδών και χημικών που εκτελούν διεθνείς μεταφορές και που υπολογίζεται σε 287 εκατομμύρια τόνους (μικτό).
Το Δ.Σ. της Ομοσπονδίας αυτής που συμμετέχουν και εκπρόσωποι ασφαλιστικών φορέων είναι το ανώτατο όργανο που επιβλέπει και τις όλες δραστηριότητες αυτής. To 2008 η Διεθνής αυτή Ομοσπονδία συμπλήρωσε 40 χρόνια από την ίδρυσή της.
Σημειώσεις
Η ITOPF κατατάσσει τις διάφορες διαρροές με βάση τον αριθμό επτά. Έτσι διακρίνονται τρεις κατηγορίες θαλασσίων ρυπάνσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς Ναυτιλιακοί Οργανισμοί Κατηγορία:Ρύπανση
Κοινότητα Καμαρίου Ηρακλείου
Η Κοινότητα Καμαρίου είναι κοινότητα του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1928 με το ΦΕΚ 36Α - 14/03/1928 με την απόσπαση του οικισμού Καμάρι από την κοινότητα Κορφών και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 58 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Γεώργιο Χατζάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Ψευδογονίδια
Ως ψευδογονίδια χαρακτηρίζονται οι μη λειτουργικές αλληλουχίες DNA που μοιάζουν με αλληλουχίες γνωστών γονιδίων. Διακρίνονται σε δύο κατηγορίες τα μη επεξεργασμένα ψευδογονίδια και τα επεξεργασμένα ψευδογονίδια. Τα μη επεξεργασμένα ψευδογονίδια θεωρούνται παραπροϊόντα της εξέλιξης και είναι τα γονίδια που έχουν απενεργοποιηθεί από μεταλλάξεις σε κωδικές αλληλουχίες. Τα επεξεργασμένα ψευδογονίδια αντίθετα, έχουν δημιουργηθεί με ρετρομετάθεση, μια διαδικασία που περιλαμβάνει μεταγραφή, σχηματισμό αντιγράφου DNA με αντίστροφη μεταγραφή και τελικά ενσωμάτωση του αντιγράφου DNA στο γονιδίωμα. Τα επεξεργασμένα ψευδογονίδια δεν έχουν εσώνια και δεν εντοπίζονται αναγκαστικά στο ίδιο χρωμόσωμα με το γονίδιο από το οποίο προέκυψαν.
Κατηγορία:Γενετική Κατηγορία:Γονίδια
Φρειδερίκος της Σουηδίας
Ο Φρειδερίκος (Fredrik I, 28 Απριλίου 1676 - 5 Απριλίου 1751) ήταν βασιλιάς της Σουηδίας (1720-1751) και λανδγράβος της Έσσης-Κάσσελ (1730-1751) από τον Οίκο της Έσσης. Ήταν γιος του Καρόλου λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ και της Μαρίας-Αμαλίας των Κέττλερ, κόρης του Ιακώβου, Δούκα της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλλίας.
Η εποχή του
Κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου (1700-1721) ο Κάρολος ΙΒ΄ απεβίωσε από εχθρική σφαίρα στο κεφάλι. Τον διαδέχθηκε η αδελφή του, Ουλρίκα-Ελεονώρα (1718-20). Το τέλος του πολέμου ήταν δυσμενές για τη Σουηδία, που έχασε εδάφη της στη Ρωσία. Αυτό δημιούργησε την εντύπωση ότι έφταιγε η απολυταρχία του Καρόλου ΙΒ΄, με αποτέλεσμα η Ουλρίκα-Ελεονώρα να παραχωρήσει πολλές εξουσίες στο Κοινοβούλιο και να παραιτηθεί υπέρ του συζύγου της Φρειδερίκου. Ο Φρειδερίκος έτσι ήταν ανίσχυρος απέναντι στην Κυβέρνηση, όταν η παράταξη των Τρίκογχων Καπέλων απεφάσισε να εκδικηθεί τη Ρωσία με πόλεμο. Νίκησε η Ρωσία και η Αυτοκράτειρα Ελισάβετ απαίτησε μετά τον θάνατό του να τον διαδεχθεί ο συγγενής τής αδελφής της Άννας, ο Αδόλφος-Φρειδερίκος του Χόλσταϊν-Γκόττορπ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Λουίζα-Δωροθέα, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ της Πρωσίας, που απεβίωσε κατά τον τοκετό.
Δεύτερη σύζυγός ήταν η Ουλρίκα- Ελεονόρα των Βίττελσμπαχ, διάδοχος του πατέρα της Καρόλου Θ΄ της Σουηδίας. Η Ουλρίκα-Ελεονώρα απέβαλε και τις δύο φορές που έμεινε έγκυος.
Είχε μία εκτός γάμου σχέση με τη Χέντβιχ Τάουμπε, από την οποία απέκτησε τρία φυσικά τέκνα:
Μετά το τέλος της είχε σχέση με την Καταρίνα Έμπα Χορν.
Επειδή δεν είχε νόμιμα τέκνα, δεν είχε διάδοχο στο θρόνο της Σουηδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία: Βασιλείς της Σουηδίας Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Προεδρικές εκλογές στη Γουινέα (2010)
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στη Γουινέα σε δύο γύρους, στις 27 Ιουνίου και στις 7 Νοεμβρίου 2010. Τελικός νικητής των εκλογών αναδείχθηκε ο Αλφά Κοντέ.
Διεξαγωγή
Έπειτα από περίοδο πολιτικής έντασης, ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών διεξήχθη στις 27 Ιουνίου 2010. Ήταν οι πρώτες πολυκομματικές προεδρικές εκλογές στην ιστορία της χώρας από την εποχή της ανεξαρτησίας της από τη Γαλλία. Έλαβαν μέρος συνολικά 24 υποψήφιοι. Στον πρώτο γύρο προηγήθηκε με 39,72% των ψήφων ο πρώην πρωθυπουργός Σελού Ντιαλό, ο οποίος ορίστηκε να αναμετρηθεί σε δεύτερο γύρο, στις 18 Ιουλίου, με τον Αλφά Κοντέ, βετεράνο ηγέτη της αντιπολίτευσης, που ήρθε 2ος με 20,67% των ψήφων. Ωστόσο, ο δεύτερος γύρος αναβλήθηκε, για να δοθεί χρόνος στο Συνταγματικό Δικαστήριο να εξετάσει τις καταγγελίες περί νοθείας. Στις 7 Νοεμβρίου 2010 διεξήχθη τελικά και ο δεύτερος γύρος και νικητής ανακηρύχθηκε ο Αλφά Κοντέ, με ποσοστό 52,5% των ψήφων έναντι 47,5% για τον Ντιαλό. Η ανακοίνωση του νικητή πυροδότησε ταραχές, με απολογισμό 10 νεκρούς και 200 τραυματίες, κατά το τριήμερο 15-17 Νοεμβρίου 2010. Οι αρχές κήρυξαν κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και επέβαλαν απαγόρευση κυκλοφορίας στις 17 Νοεμβρίου 2010. Ο Κοντέ ορκίστηκε πρόεδρος στις 21 Δεκεμβρίου 2010.
Αποτελέσματα
Πρόεδρος, 27 Ιουνίου και 7 Νοεμβρίου 2010 ! style="text-align:center; background:#e9e9e9; vertical-align:top;" rowspan="2"|Υποψήφιοι ! style="text-align:center; background:#e9e9e9; vertical-align:top;" rowspan="2"|Κόμματα ! style="text-align:center; background:#e9e9e9; vertical-align:top;" |Πρώτος γύρος ! style="text-align:center; background:#e9e9e9; vertical-align:top;" colspan="2"|Δεύτερος γύρος ! style="background:#e9e9e9; text-align:center;"|% ! style="background:#e9e9e9; text-align:center;"|Ψήφοι ! style="background:#e9e9e9; text-align:center;"|%
Τερέζα Ράιτ
Η Τερέζα Ράιτ (Teresa Wright, 27 Οκτωβρίου 1918 - 6 Μαρτίου 2005) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός, βραβευμένη με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για τη συμμετοχή της στην ταινία του 1942 Κυρία Μίνιβερ (Mrs Miniver), ενώ την ίδια χρονιά ήταν επίσης υποψήφια για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία Αποθέωση (The Pride of the Yankees) στο πλευρό του Γκάρι Κούπερ. Είναι επίσης γνωστή για τις ερμηνείες της στις ταινίες του Γουίλιαμ Γουάιλερ Οι μικρές αλεπούδες (The Little Foxes, 1941) και Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας (The Best Years of our Lives, 1946), καθώς και στην ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ Το Χέρι που Σκοτώνει (Shadow of a Doubt, 1943). Η Ράιτ έλαβε επίσης 3 υποψηφιότητες για Βραβείο Έμμυ για τη συμμετοχή της στην τηλεταινία The Miracle Worker το 1957 καθώς και στις σειρές The Margaret Bourke-White Story και Dolphin Cove, 1989. Το ταλέντο της κατέκτησε τους μεγάλους σκηνοθέτες με τους οποίους συνεργάστηκε. Ο Γουίλιαμ Γουάιλερ την αποκάλεσε την πιο υποσχόμενη νέα ηθοποιό με την οποία συνεργάστηκε ποτέ, ενώ ο Άλφρεντ Χίτσκοκ θαύμαζε την προετοιμασία και τον επαγγελματισμό της.
Βραβεύσεις
Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Θερμοηλεκτρισμός
Θερμοηλεκτρισμός ονομάζεται η μετατροπή θερμότητας σε ηλεκτρισμό. Η μετατροπή αυτή γίνεται από το θερμοστοιχείο.
Το θερμοστοιχείο καθώς θερμαίνεται παράγει ηλεκτρικό ρεύμα. Φέρει δύο σύρματα από διαφορετικά μέταλλα που συνδέονται στα δύο άκρα τους. Έτσι όταν η μία σύνδεση διατηρείται ζεστή και η άλλη ψυχρή, λόγω της διαφοράς θερμοκρασίας παρατηρείται κίνηση ηλεκτρονίων προς τα σύρματα δημιουργώντας έτσι ηλεκτρικό ρεύμα.
Η ένταση του ρεύματος του θερμοστοιχείου εξαρτάται ακριβώς από τη διαφορά θερμοκρασίας που παρουσιάζουν οι ακροδέκτες του. Αυτό επιτρέπει τη χρήση του θερμοστοιχείου και ως θερμόμετρο.
Κόλπος των καρχαριών
right|thumb|240px|Η θέση του Κόλπου των καρχαριών right|thumb|240px|Ο Κόλπος των καρχαριών right|thumb|240px|Οι στρωματόλιθοι του Κόλπου thumb|240px|Η παραλία του Κόλπου Ο Kόλπος των καρχαριών είναι το δυτικότερο σημείο της Αυστραλίας και Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1991. Βρίσκεται 800 χιλιόμετρα βόρεια του Περθ.
Μορφολογία
Η περιοχή καλύπτει έκταση 23.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων (εκ των οποίων τα 4.000 αποτελούνται από θαλάσσια χλόη) και είναι κατά το ήμισυ χερσαία και κατά το έτερο ήμισυ θαλάσσια, καθώς περιλαμβάνει -μεταξύ άλλων- πολλά νησιά, χερσονήσους και ορμίσκους. Επίσης, υπάρχουν 300 χιλιόμετρα ασβεστολιθικών βράχων, οι οποίοι έχουν θέα στον Κόλπο.
Πανίδα
Στο θαλάσσιο κομμάτι του πάρκου, ζουν δελφίνια του είδους bottlenose, θαλάσσιες χελώνες, πάνω από 320 είδη ψαριών (φαλαινοκαρχαρίες, γιγαντιαία σαλάχια και σαλάχια μάντα), πάνω από 10.000 ντυγκόνγκ (περίπου το 12,5% του παγκόσμιου πληθυσμού και εκατομμύρια μικρότερων θαλάσσιων οργανισμών. Στο χερσαίο κομμάτι ζουν πολλά είδη μαρσιποφόρων (ερυθροκίτρινο καγκουρώ, μπαντικότ, μπετόνγκ), περισσότερα από 230 είδη πτηνών (παπαγάλοι, κοκκινολαίμηδες, γλαρόνια, αετοί, ετερόσκελοι) και σχεδόν 100 είδη ερπετών (δράκοι) και αμφιβίων (βάτραχοι). Στην περιοχή βρίσκεται και το Εθνικό Πάρκο Φρανσουά Περόν.
Χλωρίδα
Στην περιοχή υπάρχουν πάνω από 1.200 είδη φυτών, εκ των οποίων τα 51 είναι ενδημικά και τα 25 σπάνια.
Κλίμα
Το κλίμα είναι ήπιο καθ'όλη τη διάρκεια του έτους. Περισσότερο «γλυκό» θεωρείται κατά την περίοδο Μαΐου-Οκτωβρίου. Οι βροχές δεν είναι συχνές.
Κίνδυνοι
Η περιοχή κινδυνεύει από την εξόρυξη μεταλλευμάτων, την υπερβόσκηση, η οποία έχει οδηγήσει στη διάβρωση ορισμένων εκτάσεων, την υπεραλίευση και τη λαθραία αλιεία, που καταστρέφουν τα θαλάσσια οικοσυστήματα και από τους απερίσκεπτους τουρίστες, οι οποίοι θέτουν σε κίνδυνο τους πληθυσμούς των ντιγκόνγκ, των χελωνών και των δελφινιών.
1286 Μπαναχιέβιτσα
Η Μπαναχιέβιτσα (Banachiewicza) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,783. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Βέλγο αστρονόμο Συλβαίν Αρέντ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Πολωνού αστρονόμου Ταντέους Μπανάχιεβιτς.
Γκρέιτ Μπέρνερα
Το Γκρέιτ Μπέρνερα, (αγγλικά: Great Bernera) είναι νησί του Ηνωμένου Βασιλείου και συγκεκριμένα νησί του νησιωτικού συμπλέγματος των Εβρίδων. Έχει έκταση 21,22 τ.χλμ. και 252 κατοίκους (2011). Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Breaclete και διοικητικά ανήκει στην περιφέρεια των Εξωτερικών Εβρίδων. Το Γκρέιτ Bernera βρίσκεται στο Loch Roag στη βορειοδυτική ακτή του Λιούις και Χάρις και συνδέεται με αυτό με μια οδική γέφυρα. Χτισμένη το 1953, η γέφυρα αυτή ήταν η πρώτη με προεντεταμένο σκυρόδεμα γέφυρα στην Ευρώπη. Από το 1962, το νησί είναι ιδιοκτησία του Robin de la Lanne-Mirrlees, ο οποίος αναγνωρίζεται ως Laird της Bernera. Έχει ένα σπίτι και ένα ιχθυοτροφείο στο Kirkibost.
1286 Μπαναχιέβιτσα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπαναχιεβιτσα
Γκρέιτ Μπέρνερα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκρειτ Μπερνερα
1287 Λόρκια
Η Λόρκια (Lorcia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,987. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Βέλγο αστρονόμο Συλβαίν Αρέντ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά της από το όνομα της συζύγου του Πολωνού αστρονόμου Ταντέους Μπανάχιεβιτς.
Αρεταίος ο Καππαδόκης
Ο Αρεταίος ο Καππαδόκης (στο πολυτονικό: Ἀρεταῖος), υπήρξε ένας από τους διασημότερους Έλληνες ιατρούς για τη ζωή του οποίου πολύ λίγα είναι γνωστά. Είναι αβέβαιη η ηλικία του και ο τόπος γέννησης του, είναι πιθανό πώς άσκησε την ιατρική κατά τον 1ο αι. ΚΕ, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Νέρωνα ή του Βεσπασιανού, στην αρχαία Ρώμη και την Αλεξάνδρεια. Αποκαλείτο γενικά "Καππαδόκης" (Καππάδοξ) καθώς ήταν Μικρασιάτης από την Καππαδοκία.
Διαγνωστική μέθοδος
Εις τα βιβλία του ο Αρεταίος επιδεικνύει σημαντική ακρίβεια στη λεπτομερή παράθεση των συμπτωμάτων και παρότι Ιπποκρατικός δεν δίστασε να αντιπαρατεθεί στον Ιπποκράτη σε ζητήματα διάγνωσης ή θεραπείας, όταν τα θεωρούσε επιβλαβή. Έδινε ιδιαίτερη σημασία στη ζωτικότητα του οργανισμού στη φύση. Για τη κλινική του πείρα και την εκτεταμένη περιγραφή των νόσων που πραγματεύτηκε κατατάσσεται αμέσως μετά τον Ιπποκράτη στην ιστορία της Ιατρικής.
Γενικά θεωρείται ότι συγκεταλέγεται ανάμεσα στους λίγους ιατρούς από την εποχή του Ιπποκράτη, που δεν προσκολλήθηκαν σε προκαταλήψεις αλλά χρησιμοποίησαν την άμεση εμπειρία στην διαγνωστική τους μέθοδο. Ο Αρεταίος κατατάσσεται από ορισμένους συγγραφείς στους Πνευματικούς ή Πνευματιστές καθώς διατήρησε τις δοξασίες της συγκεκριμένης σχολής. Ωστόσο, άλλοι συστηματικοί συγγραφείς θεωρούν ότι η θέση του βρίσκεται στην Εκλεκτική σχολή. Ορισμένες από τις νόσους τις οποίες πραγματεύεται στα συγγράμματά του είναι η επιληψία, ο τέτανος, η πλευρίτις, διάφορα έλκη, η πνευμονία, η συγκοπή, η χολέρα, το άσθμα, ο ίκτερος, και η αρθρίτιδα, ενώ θεωρείται από τους πρώτους που περιέγραψαν τον διαβήτη και την κοιλιοκάκη.
Έργο
Το έργο του Αρεταίου συνοψίζεται σε οκτώ βιβλία στην ιωνική διάλεκτο :
Το έργο του δημοσιεύθηκε αρχικά σε λατινική μετάφραση από τον Ιούνιος Πάουλους Κράσους (Giunio Paolo Grassi), στη Βενετία το 1552 και τον Ρούφους Εφέσιους. Η πρώτη ελληνική έκδοση έγινε από τον Γιακόμπους Γκούμπιλους (Jacobus Goupylus), Paris, 1554 και είναι πληρέστερη απότη λατινική εκδοχή του Κράσους. Το 1723 εκδόθηκε από το Clarendon Press στην Οξφόρδη το βελτιωμένο κείμενο του Τζον Γουίγκαν, νέα λατινική έκδοση, με σχολιασμό και σημειώσεις και κατάλογο του Μισέλ Μετέρ. Το 1731, ο Μπερχάβε έκανε νέα έκδοση, με σχολιασμό του Πετί και του Ντάνιελ Βίλχελμ Τρίλερ. Η έκδοση του C. G. Kühn, στη Λειψία το 1828, περιείχε το κείμενο του Γουίγκαν, λατινικό στίχο και τον σχολιασμό, του Πετί και τον κατάλογο του Μετέρ. Ακόμα μία έκδοση από τον Φ. Ζ. Έρμερινς δημοσιεύτηκε στην Ουτρέχτη το 1847.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Τοξοβολία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 – Με χρυσή χορδή, στόχου 33 μέτρων
Η τοξοβολία με χρυσή χορδή, στόχου 33 μέτρων, ήταν ένα από τα έξι αγωνίσματα τοξοβολίας στο πρόγραμμα της τοξοβολίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1900. Στον αγώνα που διεξήχθη στις 14 Αυγούστου, έλαβαν μέρος συνολικά οκτώ τοξοβόλοι από δύο χώρες.
Σύνοψη αγωνίσματος
Στον τελικό αγωνίστηκαν οι οκτώ κορυφαίοι τοξοβόλοι από τον προκριματικό αγώνα. Είναι γνωστά μόνο τα ονόματα των τριών κορυφαίων τοξοβόλων στην τελική κατάταξη του αγωνίσματος.
Ο Βέλγος Χούμπερτ Φαν Ίνις βγήκε πρώτος, ενώ στη δεύτερη και τρίτη θέση ακολούθησαν οι Γάλλοι Βίκτωρ Τιμπώ και Σαρλ Φρεντερίκ Πετίτ αντίστοιχα. Παραμένει άγνωστη η τελική κατάταξη των αθλητών που κατέλαβαν τις άλλες θέσεις καθώς και όλες οι επιδόσεις στο αγώνισμα.
Πηγές
Τοξοβολία Κατηγορία:Τοξοβολία
Νικόλαος Ματσανιώτης
Ο Νικόλαος Ματσανιώτης (1925 - 2010) ήταν Έλληνας γιατρός και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Κιάτο Κορινθίας και σπούδασε ιατρική στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Έγινε διδάκτωρ παιδιατρικής στο ίδιο πανεπιστήμιο και την περίοδο 1955 - 1958 συμπλήρωσε τις σπουδές του στις ΗΠΑ. Ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα και το 1968 εξελέγη τακτικός καθηγητής παιδιατρικής στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Από το 1966 έως και την συνταξιοδότησή του, το 1993 διετέλεσε διευθυντής της παιδιατρικής κλινικής του πανεπιστημίου Αθηνών. Επίσης είχε διατελέσει πρόεδρος του Ανωτάτου Υγειονομικού Συμβουλίου του Κράτους (1973 - 1979), πρύτανης του καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών (1976 - 1977) κ.α. Είχε πλούσιο ερευνητικό και συγγραφικό έργο ενώ σημαντική ήταν η συμβολή του για την πρόληψη του Aids.
Πάπας Κάλλιστος Β΄
Πρώτα χρόνια
Ο Γκυ ήταν μέλος της ανώτατης αριστοκρατίας. Ο τέταρτος γιος μιας από τις πλουσιότερες οικογένειες στην Ευρώπη, ήταν μέρος ενός δικτύου αριστοκρατικών συμμαχιών. Μια αδελφή του, η Γκιζέλα, παντρεύτηκε τον Ουμβέρτο Β΄, Κόμητα της Σαβοΐας (1080–1103) και μετά τον Ρενιέ, μαρκήσιος του Μομφερράτου· μια άλλη αδελφή του, η Μοντ, ήταν η σύζυγος του Εύδη Α' της Βουργουνδίας (1079–1103). Ο αδελφός του Ραϋμόνδος νυμφεύθηκε την Ουρράκα, τη διάδοχο της Λεον· έγιναν οι γονείς του Αλφόνσου Ζ' του Λεόν. Ο αδελφός του Ούγος είχε διορισθεί Αρχιεπίσκοπος της Μπεζανσόν. Ο μακρινός εξάδελφός του Ερρίκος νυμφεύθηκε τη Θηρεσία, την διάδοχο της Πορτογαλίας, γενόμενοι γονείς του Αλφόνσου Α' της Πορτογαλίας.
Νικόλαος Ματσανιώτης
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1984 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα των Ιατρικών Επιστημών, της οποίας έχει διατελέσει και πρόεδρος (1997). Από το 1998 μέχρι και το 2010 εκλεγόταν συνεχώς γενικός γραμματέας αυτής. Το 1998 ύστερα από πρότασή του συνήλθε η ολομέλεια της Ακαδημίας Αθηνών, η οποία παρά την απόφαση της επιτροπής των βραβείων Ουράνη, της οποίας ήταν μέλος, να βραβεύσει το έργο του Σωκράτη Καψάσκη για τον Διονύσιο Σολωμό, αποφάσισε να επανεξετάσει τα βραβεία απορρίπτοντας την βράβευση και μη δεχόμενη για πρώτη φορά να δώσει βραβεία από το 1972, έτος που θεσπίστηκαν. Είχε τιμηθεί με τον Σταυρό του Ανώτερου Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος ενώ ήταν επίτιμο μέλος της Αμερικανικής Παιδιατρικής Εταιρείας, της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής και της Γαλλικής Παιδιατρικής Εταιρείας.
Πάπας Κάλλιστος Β΄
Αρχιεπίσκοπος της Βιέννης
Ο Γκυ πρώτα εμφανίσθηκε σε σύγχρονες καταγραφές όταν, το 1088, έγινε ο Αρχιεπίσκοπος της Βιέννης. Κράτησε ισχυρές φιλοπαπικές θέσεις σχετικά με την Έριδα της Περιβολής. Ως αρχιεπίσκοπος, διορίσθηκε παπικός λεγάτος στη Γαλλία από τον Πάπα Πασχάλη Β΄ (1099–1118)· αυτό ήταν κατά την εποχή που ο Πασχάλης Β΄, ενδίδοντας σε πίεση από τον Αυτοκράτορα Ερρίκο Ε' (1105–25), πείσθηκε να εκδώσει το Privilegium του 1111, με το οποίο παραχώρησε πολλά παπικά προνόμια που τόσο σφόδρα είχαν διεκδικηθεί από τον Γρηγόριο Ζ΄ (1073–85) στις Γρηγοριανές Μεταρρυθμίσεις. Ο Γκυ, με συγγενείς στη Βουγουνδία και την Φρανς Κομτέ (η οποία είναι, μέσα στην δικαιοδοσία του Αυτοκράτορα και συνορεύει με την προηγούμενη) οδήγησε την φιλοπαπική αντιπολίτευση στη σύνοδο που συγκλήθηκε στο Λατερανό το 1112· με την επιστροφή του στη Γαλλία αμέσως συγκάλεσε μια συνέλευση Γάλλων και Βουργούνδιων επισκόπων στη Βιέννη, όπου η αυτοκρατορική διεκδίκηση σε μια παραδοσιακή περιβολή του κλήρου καταγγέλθηκε ως αιρετική, και μια ποινή αφορισμού κηρύχθηκε τώρα εναντίον του Ερρίκου Ε', με το αιτιολογικό ότι είχε βιαίως αποσπάσει το Privilegium από τον Πασχάλη Β΄. Αυτές οι αποφάσεις στάλθηκαν στον Πασχάλη Β΄ με την παράκληση για μια επιβεβαίωση, την οποία έλαβαν, σε γενικούς όρους, ότι ο Πασχάλης Β΄ είχε αποδειχθεί απρόθυμος να κάνει αυτό το βήμα, στις 20 Οκτωβρίου 1112.
Καρδινάλιος
Ο Γκυ (ή Γκουίντο) ονομάστηκε καρδινάλιος από τον Πασχάλη Β΄, ο οποίος πέθανε στις 21 Ιανουαρίου 1118.
Νικόλαος Ματσανιώτης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Πάπας Κάλλιστος Β΄
Πάπας
Κατά τις βίαιες αναμετρήσεις μεταξύ του Ερρίκου Ε' και τον διάδοχο του Πασχάλη Β΄, τον Πάπα Γελάσιο Β΄, ο Πάπας αναγκάσθηκε να φύγει από την Ρώμη, πρώτα στη Γαέτα, όπου στέφθηκε, μετά στο Αββαείο του Κλυνύ, όπου πέθανε στις 29 Ιανουαρίου 1119. Μέσα σε τέσσερις ημέρες ο Γκυ εκλέχθηκε Πάπας και στέφθηκε Πάπας στη Βιέννη ως Κάλλιστος Β΄. Στην αρχή, φάνηκε ότι ο νέος Πάπας ήταν πρόθυμος να διαπραγματευθεί με τον Ερρίκο Ε', ο οποίος έλαβε την παπική πρεσβεία στο Στρασβούργο, και απέσυρε την υποστήριξη του από τον αντιπάπα που είχε κηρύξει στη Ρώμη. Συμφωνήθηκε ότι πάπας και αυτοκράτορας θα έπρεπε να συναντηθούν στο château de Mousson, κοντά στη Ρενς, και τον Οκτώβριο νέος Πάπας άνοιξε την σύνοδο στη Ρενς εποπτευόμενη από τον Λουδοβίκο ΣΤ' της Γαλλίας (1108–37), με τους περισσότερους από τους βαρόνους της Γαλλία και περισσότερους από τετρακόσιους επισκόπους και ηγούμενους. Ο Ερρίκος Ε' έφθασε για την προσωπική του σύσκεψη στο Mousson — όχι μόνος, καθώς προεξοφλούσε, αλλά με έναν στρατό πάνω από τριάντα χιλιάδες άνδρες. Ο Κάλλιστος Β΄, φοβούμενος ότι η δύναμη πιθανόν να χρησιμοποιείτο σε συγκεκριμένες επιβλαβείς παραχωρήσεις, παρέμεινε στη Ρενς. Εκεί, ο Κάλλιστος Β΄ απασχολήθηκε αναποτελεσματικά με το να προσπαθεί  για μια επανασυμφιλίωση μεταξύ των αδελφών Ερρίκου Α' της Αγγλίας (1100–35) και του Ροβέρτου Β΄ δούκα της Νορμανδίας (1087–1106), και η σύνοδος αντιμετώπισε πειθαρχικές ρυθμίσεις και αποφάσεις εναντίον της λαϊκής περιβολής, τη σιμωνία, και τις παλλακίδες των κληρικών·  μη υπάρχοντας συμβιβασμός που να έρχεται από τον Ερρίκο Ε', καθορίσθηκε ότι ο Αυτοκράτορας και ο αντιπάπας του θα έπρεπε επίσημα να αφοριστούν, στις 30 Οκτωβρίου 1119.
Επιστρέφοντας στην Ιταλία, όπου ο αντιπάπας Γρηγόριος Η΄ (1118–21) υποστηρίχθηκε από αυτοκρατορικές δυνάμεις και Ιταλούς συμμάχους του αυτοκράτορα, ο Κάλλιστος Β΄ κατάφερε να κερδίσει το πάνω χέρι μέσω καθαρών επιδείξεων λαϊκής υποστήριξης. Ο Αυτοκρατορικός υποψήφιος υποχρεώθηκε να καταφύγει στο φρούριο του Σούτρι, όπου έγινε φυλακισμένος μέσω της παρέμβασης της Νορμανδικής υποστήριξης από το Βασίλειο της Νεάπολης· μεταφέρθηκε από φυλακή σε φυλακή και πέθανε σε ένα φρούριο κοντά στο Σαλέρνο. Οι αυτοκρατορικοί σύμμαχοι στη Ρώμη σύντομα διαλύθηκαν.
Κονκορδάτο της Βορμς
Έχοντας σταθεροποιήσει την εξουσία του στην Ιταλία, ο Πάπας αποφάσισε να ξανανοίξει διαπραγματεύσεις με τον Ερρίκο Ε΄ για το θέμα της περιβολής. Ο Ερρίκος Ε' ήταν ανυπόμονος να τελειώσει την διαμάχη η οποία είχε μειώσει την αυτοκρατορική εξουσία στη Γερμανία — τελικά έτσι, όπως φάνηκε στη μακριά σειρά. Μια πρεσβεία τριών καρδιναλίων στάλθηκε από τον Κάλλιστο Β΄ στη Γερμανία, και οι διαπραγματεύσεις για μια μόνιμη διευθέτηση του αγώνα της περιβολής άρχισαν τον Οκτώβριο του 1121 στο Βύρτσμπουργκ όπου συμφωνήθηκε ότι μια ανακωχή θα διακηρυσσόταν στη Γερμανία, ότι η Εκκλησία θα είχε ελεύθερη χρήση των κτήσεων της, και ότι οι γαίες αυτών της εξέγερσης θα έπρεπε να επιστραφούν. Αυτές οι αποφάσεις μεταφέρθηκαν στον Κάλλιστο Β΄, ο οποίος απέστειλε έναν λεγάτο, τον Λαμβέρτο, προκειμένου να βοηθήσει στη σύνοδο που είχε συγκληθεί στη Βορμς, όπου συνήφθη, στις 23 Σεπτεμβρίου 1122, η συμφωνία γνωστή ως το Κονκορδάτο της Βορμς. Από την πλευρά του ο αυτοκράτορας εγκατέλειψε την διεκδίκηση του στην περιβολή με δαχτυλίδι και σκήπτρο, και εγγυήθηκε την ελευθερία εκλογής στις επισκοπικές έδρες· από την άλλη πλευρά, αναγνωρίσθηκε ότι οι επίσκοποι θα ελάμβαναν την περιβολή με το σκήπτρο, ότι οι επισκοπικές εκλογές θα διεξάγονταν με την παρουσία του Αυτοκράτορα ή ταν αντιπροσώπων του, ότι σε περίπτωση αμφισβητούμενων εκλογών ο αυτοκράτορας έπρεπε, μετά την απόφαση των μητροπολιτικών και των αγγλικανών επισκόπων, να επιβεβαιώσει τον δίκαια εκλεγμένο υποψήφιο, και τελευταίο, ότι η αυτοκρατορική περιβολή των κοσμικών κτήσεων σχετικών με τις έδρες θα έπρεπε να λάβουν χώραν στη Γερμανία πριν την χειροτόνηση, στην Βουργουνδία και την Ιταλία μετά από αυτήν την τελετή, ενώ στα Παπικά Κράτη ο πάπας μόνο είχε το δικαίωμα της περιβολής,χωρίς καμία ανάμειξη από το μέρος του Αυτοκράτορα. Ως αποτέλεσμα αυτού του Κονκορδάτου, ο Αυτοκράτορας ακόμη διατήρησε στα χέρια του την ελεγκτική εισροή στην εκλογή των επισκόπων στη Γερμανία, αν και είχε εγκαταλείψει πολλά από την άποψη των επισκοπικών εκλογών στην Ιταλία και στη Βουργουνδία.
Τελευταία χρόνια και θάνατος
Ο Κάλλιστος Β΄ αφιέρωσε τα τελευταία του έτη στο να επανακτήσει τον Παπικό έλεγχο στην Καμπανία και να εγκαθιδρύσει – με τη βοήθεια μερικών πλαστογραφιών (CE) – την αρχιερατεία της έδρας του της Βιέννης εις βάρος της έδρας της Αρλ, μια πολύ παλαιά σύγκρουση. Ξανάκτισε την εκκλησία της Σάντα Μαρία του Κοσμεντίν, στη Ρώμη.
Ο Κάλλιστος Β΄ απεβίωσε στις 13 Δεκεμβρίου 1124.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Οίκος της Ιβρέας Κατηγορία:Πάπες 12ου αιώνα
Ταράνσι
Το Ταράνσι (αγγλικά: Taransay) είναι νησί του Ηνωμένου Βασιλείου και συγκεκριμένα νησί του νησιωτικού συμπλέγματος των Εβρίδων. Έχει έκταση 14,8 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητο από το 1974 και μάλιστα το μεγαλύτερο ακατοίκητο νησί της Σκωτίας. Κύριος οικισμός του εγκαταλελειμμένου νησιού είναι το Paibeil και το νησί ανήκει διοικητικά στην περιφέρεια των Εξωτερικών Εβρίδων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ταρανσι
Φιναστερίδη
Η φιναστερίδη είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υπερπλασίας του προστάτη και τις τριχόπτωσης στους άνδρες. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της υπερβολικής τριχοφυΐας στις γυναίκες και ως μέρος της ορμονικής θεραπείας για διαφυλετικές γυναίκες. Λαμβάνεται από το στόμα.
Η φιναστερίδη είναι αναστολέας της 5α-αναγωγάσης και ως εκ τούτου ένα αντιανδρογόνο. Λειτουργεί μειώνοντας την παραγωγή διυδροτεστοστερόνης (DHT) κατά περίπου 70%, συμπεριλαμβανομένου του προστάτη και του τριχωτού της κεφαλής.
Οι παρενέργειες της φιναστερίδης είναι σπάνιες, ωστόσο ορισμένοι άνδρες παρουσιάζουν σεξουαλική δυσλειτουργία, κατάθλιψη και διόγκωση του μαστού. Σε ορισμένους άνδρες, η σεξουαλική δυσλειτουργία μπορεί να συνεχιστεί μετά τη διακοπή του φαρμάκου Μπορεί επίσης να κρύψει τα πρώτα συμπτώματα ορισμένων μορφών καρκίνου του προστάτη.
Η φιναστερίδη κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1984 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 1992. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Το 2017, ήταν η 86η πιο συχνά συνταγογραφούμενη φαρμακευτική αγωγή στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από εννέα εκατομμύρια συνταγές.
Ιατρικές χρήσεις
Η φιναστερίδη ενδείκνυται για τη θεραπεία της συμπτωματικής καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη (BPH) σε άνδρες με διογκωμένο προστάτη και για τη θεραπεία της τριχόπτωσης ανδρικού μοτίβου (ανδρογενετική αλωπεκία) στους άνδρες.
Τριχόπτωση τριχωτού
Η φιναστερίδη χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία της ανδρικής φαλάκρας (ανδρογόνος αλωπεκία) στους άνδρες, μια κατάσταση που αναπτύσσεται σε έως και το 80% των καυκάσιων ανδρών. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η φιναστερίδη και τη μινοξιδίλη ήταν τα μόνα δύο εγκεκριμένα από την FDA φάρμακα για τη θεραπεία της τριχόπτωσης ανδρικού μοτίβου από το 2017. Η θεραπεία με φιναστερίδη επιβραδύνει την περαιτέρω απώλεια μαλλιών και παρέχει περίπου 30% βελτίωση στην τριχόπτωση μετά από έξι μήνες θεραπείας, με την αποτελεσματικότητα να διατηρείται όσο λαμβάνεται το φάρμακο. Η λήψη φιναστερίδης οδηγεί σε μείωση των επιπέδων DHT του τριχωτού της κεφαλής και του ορού. Μειώνοντας τα επίπεδα DHT στο τριχωτό της κεφαλής, η φιναστερίδη μπορεί να διατηρήσει ή να αυξήσει την ποσότητα των τριχών σε φάση αναγέννησης αναστέλλοντας και μερικές φορές αντιστρέφοντας τη σμίκρυνση του τριχοθύλακιου. Η φιναστερίδη είναι πιο αποτελεσματικό στο στέμμα αλλά μπορεί να μειώσει την τριχόπτωση σε όλες τις περιοχές του τριχωτού της κεφαλής. Η φιναστερίδη έχει επίσης δοκιμαστεί για μοτίβα τριχόπτωσης σε γυναίκες. Ωστόσο, τα αποτελέσματα δεν ήταν καλύτερα από το εικονικό φάρμακο.