cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρζάβα
Η Αρζάβα ήταν αρχαίο βασίλειο ή συνομοσπονδία κρατών στην δυτική Ανατολία κατά το δεύτερο μισό της 2ης χιλιετίας π.Χ., περ. από το 1400 έως 1200 π.Χ. Το κέντρο της Αρζάβας πιστεύεται πως ήταν ο Κάυστρος ποταμός και πρωτεύουσά της η Απάσα, η οποία συχνά ταυτίζεται με την ελληνική αποικία Έφεσο. Όταν οι Χετταίοι υπό τον Μουρσίλι Β' κατέκτησαν την Αρζάβα, αυτή διαιρέθηκε σε τρία υποτελή χεττιτικά κρατίδια. Το νοτιότερο κρατίδιο κατά μήκος του ποταμού Μαιάνδρου ονομάστηκε Μίρα, ενώ αργότερα θα μετονομαστεί σε Καρία, το βορειότερο κρατίδιο, η Χώρα του Ποταμού Σεχά, κατά μήκος του ποταμού Σεχά μετέπειτα θα γίνει γνωστό ως Λυδία και η ανατολική περιοχή θα λάβει το όνομα Απάλλα.
Η Αρζάβα διαδέχθηκε την Ασσούβα, μια συνομοσπονδία κρατών της δυτικής Ανατολίας που κατακτήθηκε από τους Χετταίους περ. το 1400 π.Χ. Στα ανατολικά γειτνίαζε με τα δυτικά σύνορα του Μεγάλου και Νέου Βασιλείου των Χετταίων. Από τα ανατολικά είχε στενή επαφή με το φύλο των Αχιγιάβα που αναφέρεται στις Χεττιτικές επιγραφές και ταυτίζεται με τους Αχαιούς της Μυκηναϊκής εποχής. Σε διάφορες περιόδους οι Αχαιοί και η Αρζάβα σχημάτιζαν συνασπισμό εναντίον των Χετταίων. Μετά την κατάκτηση και διαίρεση της Αρζάβας από τους Χετταίους, αυτή θα παραμείνει τμήμα του Χεττιτικού κράτους μέχρι την πτώση του κατά την Ύστερη Εποχή του Χαλκού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κράτη στην Αρχαία Μικρά Ασία Κατηγορία:Πρώην συνομοσπονδίες
Ντρίνοβτσι (Γκρούντε)
Το Ντρίνοβτσι (κυριλλικά: Дриновци) είναι οικισμός της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου του Γκρούντε, εντός του Καντονιού της Δυτικής Ερζεγοβίνης και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 2,703 κατοίκους.
Ιστορία
μικρογραφία|κέντρο|Άποψη της [[Εκκλησία Αγίου Μιχαήλ (Ντρίνοβτσι)|Εκκλησίας Αγίου Μιχαήλ του Ντρίνοβτσι.]]
Τοπική κοινότητα
Το 1991, η τοπική κοινότητα του Ντρίνοβτσι αριθμούσε 3,011 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι :
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Γκρούντε Κατηγορία:Οικισμοί του Γκρούντε με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Σαν Πιέτρο ιν Καζάλε
Το Σαν Πιέτρο ιν Καζάλε (ιταλικά: San Pietro in Casale) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Μπολόνια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Μπολόνια
Σαιντ-Ωμπέν-ντε-Κουρτεραί
Το Σαιντ-Ωμπέν-ντε-Κουρτεραί (γαλλικά: Saint-Aubin-de-Courteraie) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιντ-Ωμπινουά (γαλλικά: Saint-Aubinois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1979
Τα 45α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 19 Δεκεμβρίου 1979, απονεμήθηκαν στις 1 Φεβρουαρίου 1980, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1979.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1979
Άγιος Ιωάννης Χερσονήσου Ηρακλείου
Ο Άγιος Ιωάννης είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας, δημοτικής ενότητας και δήμου Χερσονήσου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Πεδιάδας του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ιωάννης είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Ηρακλείου, προς τις δυτικές ακτές του κόλπου των Μαλίων. Βρίσκεται πάνω στην οδό Ηρακλείου-Αγίου Νικολάου (ΕΟ 90), μεταξύ Ανάληψης και Λιμένα Χερσονήσου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50. Απέχει 24 χλμ. περίπου Α. του Ηρακλείου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χερσονήσου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Χερσονήσου και προσαρτήθηκε στον δήμο Χερσονήσου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Χερσονήσου
Λουτρό Λάρισας
Γενικά στοιχεία
Το Λουτρό (παλαιότερες ονομασίες Αουντουκλάρ και Λουτρός ) βρίσκεται στα δυτικά του πρώην νομού, περίπου 25 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης της Λάρισας, κοντά στα όρια με τους πρώην νομούς Τρικάλων και Καρδίτσας και στην ανατολική πλευρά του όρους Τίταρος (Δοβρούτσι) με το Πάρκο Κεραιών για την ψηφιακή τηλεόραση.
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας με την Ελλάδα, με την παλιά ονομασία της ως Λουτρός (Αουντουκλάρ) το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο δήμο Κραννώνος και το 1912 να μετονομάζεται σε Λουτρόν. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Αργυρόμυλο αποτελούν την κοινότητα Λουτρού Λαρίσης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Κοιλάδας του Δήμου Λαρισαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 256 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Λαρισαίων
Γεράνι
Το φυτό γεράνι πήρε το όνομά του από το ομώνυμο πτηνό, διότι ο καρπός του εχει εντυπωσιακή ομοιότητα με το ράμφος, την κεφαλή και τον λαιμό του πτηνού.
Αναφέρεται ακόμα στα χωριά:
Τέλος αναφέρεται και το Γεράνι (συνοικία) που είναι ονομασία περιοχής στο ιστορικό κέντρο των Αθηνών.
Το σφαγείο
«Το σφαγείο» είναι τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη. Είναι επίσης γνωστό ως το «μεσημέρι».
Η ιστορία
Είναι μέρος του έργου του Τα τραγούδια του Ανδρέα, έργο αφιερωμένο στον αγωνιστή του αντιδικτατορικού αγώνα Ανδρέα Λεντάκη. Αναφέρεται σε πραγματικά γεγονότα και κυρίως στα βασανιστήρια που υποβάλλονταν τόσο ο μουσικοσυνθέτης, τον είχαν τοποθετήσει σε κελί κοντά σε χώρους βασανισμού, όσο και τα βασανιστήρια που είχε υποστεί ο ίδιος ο Ανδρέας Λεντάκης, στο κτήριο της Ασφάλειας της Μπουμπουλίνας. Είναι ένα από τα πιο σημαντικά έργα του αγώνα ενάντια στην Χούντα των Συνταγματαρχών το οποίο συμπεριλαμβάνει με τη σειρά τα τραγούδια
Δισκογραφία
Στη δισκογραφία ο κύκλος τραγουδιών "Τα τραγούδια του Ανδρέα" συμπεριλαμβάνεται στο "Θεοδωράκης Διευθύνει Θεοδωράκη Νο 2" σε ερμηνεία Μαρίας Φαραντούρη-Αντώνης Καλογιάννης. Το τραγούδι, επίσης, έχει ερμηνευτεί και από τον ίδιο, από την Μαρία Φαραντούρη και τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, ενώ σε πρώτη ερμηνεία εμφανίζεται το 1971 από τον Ζωρζ Μουστακί. Επίσης το τραγούδι παρουσιάζεται και στην ταινία του Νίκου Κούνδουρου «Τα τραγούδια της φωτιάς».
Στίχοι (ενδεικτικά)
Το μεσημέρι χτυπάνε στο γραφείο
μετρώ τους χτύπους τον πόνο μετρώ
είμαι θρεφτάρι μ’ έχουν κλείσει στο σφαγείο
σήμερα εσύ αύριο εγώ
Χτυπούν το βράδυ στην ταράτσα τον Ανδρέα
μετρώ τους χτύπους το αίμα μετρώ
πίσω απ’ τον τοίχο πάλι θα `μαστε παρέα
τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ
Που πάει να πει
σ’ αυτή τη γλώσσα τη βουβή
βαστάω γερά, κρατάω καλά
Μες στις καρδιές μας αρχιναέι το πανηγύρι
Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι
και το κελί μας κόκκινο ουρανό
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας Κατηγορία:Επαναστατικά τραγούδια Κατηγορία:Τραγούδια του 1968 Κατηγορία:Τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη
Σαιν-Μπομέρ-λε-Φορζ
Το Σαιν-Μπομέρ-λε-Φορζ (γαλλικά: Saint-Bômer-les-Forges) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μποαμαντιέν (γαλλικά: Bohamadiens).
Σαντ'Άγκατα Μπολονιέζε
Η Σαντ'Άγκατα Μπολονιέζε (ιταλικά: Sant'Agata Bolognese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Μπολόνια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Άντζελο Μπραντουάρντι
Βιογραφία
Ο Μπραντουάρντι γεννήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1950 στο Κουτζιόνο, μια κωμόπολη στην επαρχία του Μιλάνου, αλλά σύντομα μετακόμισε με την οικογένεια στη Γένοβα. Εκπαιδεύτηκε ως κλασικός βιολιστής στο ωδείο Νικολό Παγκανίνι της Γένοβας. Σε ηλικία 18 ετών, συνέθεσε τη μουσική για το έργο Confessioni di un malandrino του Σεργκέι Γιεσένιν.
Είναι παντρεμένος με τη Λουίζα Ζάπα, η οποία έγραψε τους στίχους για πολλά τραγούδια του. Έχουν δύο κόρες, τη Σάρα και τη Μανταλένα, και οι δύο είναι μουσικοί.
Τα πρώτα βήματα
Το πρώτο άλμπουμ του Μπραντουάρντι δεν κυκλοφόρησε ποτέ και προέκυψε από μια συνεργασία με τον Μαουρίτσιο Φαμπρίτσιο, συνθέτη και προικισμένο ερμηνευτή. Το πρώτο άλμπουμ που κυκλοφόρησε είχε τίτλο Angelo Branduardi '74 και έγινε σε συνεργασί με Πολ Μπακμάστερ.
Η συνέχεια
Το La Luna ("Το φεγγάρι"), που περιείχε και το "Confessioni di un malandrino" (μετάφραση ενός ποιήματος του Σεργκέι Γεσένιν) και το τραγούδι που έδωσε το όνομά του στο άλμπουμ, ήταν ένα προοίμιο για την επιτυχία των επόμενων έργων του Μπραντουάρντι. Το Alla fiera dell'Est (1976) ήταν το πρώτο εξαιρετικά δημοφιλές άλμπουμ του Μπραντουάρντι, ακολουθούμενο από το La Pulce d'Acqua (1978) και το Cogli la prima mela (1979). Οι στίχοι για τις αγγλικές εκδόσεις των άλμπουμ του Μπραντουάρντι γράφτηκαν από τον Πίτερ Σίλφιλντ, στιχουργό των King Crimson και των Emerson, Lake and Palmer.
Οι στίχοι έχουν ευρύ φάσμα έμπνευσης. Ο συνθέτης εκμεταλλεύεται ασυνήθιστα για την ποπ μουσική όργανα: νταουλάκι, σύριγγα, λαούτο, κλαρινέτο, μεταξύ άλλων – σε συνδυασμό με την κιθάρα, το μπάσο και τα τύμπανα.
Πειραματισμός και κρίση
Τα επόμενα άλμπουμ έδειξαν μια αυξανόμενη επιθυμία για πειραματισμό και διαφοροποίηση. Το άλμπουμ Branduardi (1981) έχει έναν πιο οικείο τόνο, το Cercando l'oro (1983) έχει  πολύ εκλεπτυσμένες και λεπτές διασκευές (αρχίζει με ένα κουαρτέτο εγχόρδων), ενώ το Branduardi canta Yeats (1985) είναι ένας φόρος τιμής στον Ιρλανδό ποιητή Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς. Το Pane e rose (1988) είναι μια ακόμη εμπνευσμένη, αλλά όλο και πιο ζοφερή εικόνα της ζωής και του θανάτου. Το Il Ladro (1991) σηματοδότησε μια οριακή στιγμή της ζωής του Μπραντουάρντι, που πλησίαζε την κατάθλιψη και που απηχούσε ένα σκοτεινό, σχεδόν νεκρικό, ύφος.
Το άλμπουμ Si può fare (1993) επανέφερε τον Μπραντουάρντι στην κανονικότητα. Το 1994 δημοσίευσε το Domenica e lunedì, αφιερωμένο στον Ιταλό ποιητή Φράνκο Φορτίνι, ο οποίος ήταν ένας από τους καθηγητές του Μπραντουάρντι στα σχολικά του χρόνια.
Νέες κατευθύνσεις
Το 1998, ο Μπραντουάρντι συνεργάστηκε με τον Ιταλό κωμικό και συγγραφέα Τζόρτζιο Φαλέτι για το Il dito e la luna («Το δάχτυλο και το φεγγάρι»).
Στη συνέχεια ξαναδούλεψε προηγούμενα μουσικά θέματα πάνω σε κείμενα του Φραγκίσκου της Ασίζης και για την παραγωγή του L'infinitamente piccolo και έγραψε ένα μιούζικαλ (Francesco) με το ίδιο θέμα. Σε αυτό το άλμπουμ, ο Μπραντουάρντι συνεργάστηκε με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα σε μια ηχογράφηση που έγινε στο στούντιο «Σιέρρα». Το τραγούδι του Μπραντουάρντι «Ο σουλτάνος της Βαβυλώνας και η γυναίκα» που ερμηνεύει ο Μαχαιρίτσας σε στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου περιλαμβάνεται στην ελληνική έκδοση του δίσκου. Ο Μαχαιρίτσας έχει ερμηνεύσει στα ελληνικά ένα ακόμη τραγούδι του Μπραντουάρντι με τίτλο «Στη γιορτή της αυγής» σε στίχους του Ξενοφώντα Μπρουντζάκη.
Το 2003, ένα νέο άλμπουμ, το Altro ed altrove, σε μια χρονική περίοδο που χαρακτηρίστηκε από την άνοδο του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας, συγκέντρωνε (κυρίως) ιστορίες αγάπης από διάφορους πολιτισμούς.
Rick and Morty
Το Rick and Morty είναι αμερικανική σειρά κινουμένων σχεδίων επιστημονικής φαντασίας για ενήλικους που δημιουργήθηκε από τον Τζάστιν Ρόιλαντ και τον Νταν Χάρμον για το βραδινό πρόγραμμα του δικτύου τηλεόρασης, Adult Swim του Cartoon Network. Η σειρά ακολουθεί τις περιπέτειες του υπερευφυή αλλά παρορμητικού και συχνά κυνικού τρελού επιστήμονα Rick Sanchez και του διστακτικού και σπασίκλα εγγονού του Morty Smith, ο οποίος προσπαθεί συνεχώς και αποτυχαίνει να ισορροπήσει τη ζωή του ανάμεσα στο σχολείο και τις άλλες φυσιολογικές υποχρεώσεις ενός εφήβου, και στις σουρεαλιστικές και εξαιρετικά επικίνδυνες και βίαιες περιπέτειες στις οποίες τον παρασύρει ο Ρικ.
Ο Ρόιλαντ δανείζει τη φωνή του στους επώνυμους χαρακτήρες, με τον Κρις Πάρνελ, την Σπένσερ Γκράμμερ και τη Σάρα Τσοκ να δανείζουν τη φωνή τους στην υπόλοιπη οικογένεια. Η σειρά προέκυψε από μια κινούμενη ταινία μικρού μήκους, παρωδία του Επιστροφή στο Μέλλον, με όνομα The Real Animated Adventures of Doc και του Mharti, η οποία δημιουργήθηκε από τον Ρόιλαντ για το Channel 101, ένα φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους που ίδρυσε ο Χάρμον. Όταν το Adult Swim προσέγγισε τον Χάρμον για ιδέες τηλεοπτικών εκπομπών, αυτός και ο Ρόιλαντ αποφάσισαν να αναπτύξουν ένα πρόγραμμα με βάση το να είναι σύντομο. Η σειρά έχει λάβει παγκόσμια αναγνώριση για την πρωτοτυπία, τη δημιουργικότητα και το χιούμορ της και, παράλληλα, για το γεγονός ότι πίσω από ένα σχετικά απλοϊκό σενάριο συχνά κρύβονται βαθιά φιλοσοφικά νοήματα και ιδέες.
Κασσιόδωρος
Ο Φλάβιος Μάγνος Αυρήλιος Κασσιόδωρος (περ. 485 - 580) ή απλώς Κασσιόδωρος ήταν Ρωμαίος πολιτευτής και συγγραφέας που υπηρέτησε υπό τον Θευδέριχο, βασιλιά των Οστρογότθων της Ιταλίας.
Rick and Morty
Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 2 Δεκεμβρίου 2013 και η πέμπτη σεζόν ολοκληρώθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου του 2021. Μια έκτη σεζόν έχει επιβεβαιωθεί, ως μέρος μιας μακροπρόθεσμης συμφωνίας που έγινε το Μάιο του 2018, η οποία παρήγγειλε 70 νέα επεισόδια, μέσα σε ένα μη-προσδιορισμένο αριθμό κύκλων.
Κασσιόδωρος
Βιογραφία
Ο Κασσιόδωρος γεννήθηκε στο Σκυλλέτιο, κοντά στην αρχαιοελληνική πόλη του Κατανθερού (Κατασταρίοι Λοκροί), στην Νότια Ιταλία. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως σύμβουλος του πατέρα του που ήταν κυβερνήτης της Σικελίας και έχτισε φήμη ως νομικός. Υπήρξε κυαίστωρ τοῦ ἱεροῦ παλατίου(quaestor sacri palatii) μεταξύ 507-511, ύπατος (514) και μάγιστρος (αντικαθιστώντας τον Βοήθιο που είχε μόλις καθαιρεθεί) υπό τον Θευδέριχο και κατόπιν υπό τον αντιβασιλέα του Θευδέριχου, τον Αταλάριχο. Ο Κασσιόδωρος διατήρησε επιμελώς αντίγραφα των επισήμων πολιτικών εγγράφων όσο βρισκόταν σε θέσεις ευθύνης, ιδιαίτερα στη Ραβέννα. Τελικά, διορίστηκε έπαρχος της Ιταλίας και ουσιαστικά Πρωθυπουργός του Βασιλείου των Οστρογότθων και συνεργάστηκε με τον Πάπα Αγαπητό Α΄ για τη δημιουργία μιας βιβλιοθήκης Ελληνικών και Λατινικών αρχείων με σκοπό την ίδρυση Ρωμαϊκής χριστιανικής σχολής. Όταν ο Αταλάριχος πέθανε το 534, η καριέρα του Κασσιόδωρου περιορίστηκε από τις Βυζαντινές επεμβάσεις και τις ίντριγκες της καταρρέουσας δυναστείας των Οστογότθων. Έγραψε τα τελευταία του γράμματα στο όνομα του Ουίτιγι ενώ ο πολιτικός του διάδοχος επελέγη και διορίστηκε από την Κωνσταντινούπολη. Στην πόλη αυτή μεταγκαταστάθηκε για δυο δεκαετίες ξεκινώντας από τα 537-538 και αφιερώθηκε στη μελέτη θρησκευτικών ζητημάτων. Ο Κασσιόδωρος προσπάθησε να γεφυρώσει το πολιτισμικό χάσμα μεταξύ Ανατολής και Δύσης (Ελλήνων-Λατίνων ή Αρειανιστών-Καθολικών) του 6ου αιώνα και όταν συνταξιοδοτήθηκε ίδρυσε το μοναστήρι του Βιβάριου (Vivarium), στο Σκυλλέτιο, απέναντι από τις δυτικές ακτές του Ιονίου Πελάγους.
Φιλοσοφικές προσεγγίσεις
Ο Κασσιόδωρος ήταν θερμός υποστηρικτής της εκπαίδευσης των απανταχού χριστιανών. Όταν του αρνήθηκαν την ίδρυση της θεολογικής σχολής στη Ρώμη, ο ίδιος επανεξέτασε τη φιλοσοφική του θεώρηση για τη σχέση μεταξύ ανάγνωσης και μάθησης. Όπως ο Αυγουστίνος Ιππώνος, ο Κασσιόδωρος πίστευε πως το διάβασμα μεταμόρφωνε τον αναγνώστη και, με το σκεπτικό αυτό, ίδρυσε τη μονή του Βιβάριου που απαιτούσε υψηλού επιπέδου μελέτη, σκέψη και αυτοσυγκέντρωση. Πίστευε πως με τη θεσμοθέτηση ενός ολόκληρου τελετουργικού για την ανάγνωση των κειμένων, θα έθετε τις βάσεις για τη διαμόρφωση σωστών κληρικών. Τα πρώτα έργα του ήταν ψαλμοί καθώς πίστευε πως οι ψαλμοί έκαναν επίκληση των συναισθημάτων των σπουδαστών οδηγώντας τους στην καλοσύνη. Κρίνοντας από τον αριθμό των εκδόσεων της σειράς των ψαλμών του, φαίνεται πως η διδασκαλική φιλοσοφία του Κασσιόδωρου πέτυχε τους αρχικούς της στόχους. Ο Κασσιόδωρος ήταν επίσης λάτρης των ελευθέρων τεχνών. Πίστευε πως όλες οι τέχνες αντλούσαν την έμπνευσή τους από τη Βίβλο και συνεπώς ήταν υποχρεωτικό να μελετήσει κανείς τα αυθεντικά ιερά κείμενα. Τις ελεύθερες τέχνες διαχώριζε στο Trivium με αντικείμενο μελέτης τη γραμματική, τη ρητορική και τη λογική και στο Quadrivium που περιελάμβανε αριθμητική, γεωμετρία, μουσική και αστρονομία. Ο Κασσιόδωρος ήταν δεύτερος μόνο του Βοήθιου στη δίψα του για τη διατήρηση και τη διερεύνηση της κλασσικής λογοτεχνίας. Διέβλεπε στα αρχαία ελληνικά και ρωμαϊκά κείμενα ιδιαίτερη αξία όσον αφορά τη μετάδοση της αλήθειας και για το λόγο αυτό δεν δίσταζε να παραθέτει πηγές όπως του Κικέρωνα παράλληλα με τα ιερά έγγραφα της εποχής του.
Rick and Morty
Υπόθεση και κύριοι χαρακτήρες
Ο Ρικ είναι ένας εκκεντρικός και αλκοολικός τρελός επιστήμονας, ο οποίος αποφεύγει πολλές φυσιολογικές συμβάσεις όπως το σχολείο, τους γάμους, την αγάπη και την οικογένεια. Πηγαίνει συχνά σε περιπέτειες με τον 14χρονό εγγονό του, το Μόρτι, ένα καλόκαρδο αλλά εύκολα αγχωμένο αγόρι, η αφελής αλλά γειωμένη ηθική πυξίδα του οποίου λειτουργεί ως μια αντίστιξη στο Μακιαβελικό εγώ του Ρικ. Η 17χρονή αδερφή του Μόρτι, η Σάμερ, είναι μια πιο συμβατική έφηβη που θέλει να βελτιώσει τη θέση της ανάμεσα στους συνομήλικούς της, και μερικές φορές ακολουθεί το Ρικ και το Μόρτι στις περιπέτειές τους. Η μητέρα των παιδιών, η Μπεθ είναι ένα γενικά ισορροπημένο άτομο και μια κατηγορηματική δύναμη στο νοικοκυριό, αν και αυτοσυνείδητη για τον επαγγελματικό ρόλο της ως χειρουργός αλόγων. Είναι δυσαρεστημένη με τον γάμο της με το Τζέρι, ένα απλοϊκό και ανασφαλές άτομο, που αποδοκιμάζει την επιρροή που έχει ο Ρικ προς την οικογένειά του.
Κασσιόδωρος
Η κληρονομιά του
Η κληρονομιά του Κασσιόδωρου στους αιώνες είναι ανεκτίμητη, αν μη τι άλλο για τη συστηματική αντιγραφή και διάσωση παλαιών χειρογράφων μέσω της μονής του. Στο παρελθόν, η αντιγραφή ήταν δουλειά άπειρων ή σωματικά ανίκανων εργατών που δούλευαν για να πειθαρχηθούν υπό τις υποδείξεις μορφωμένων καλογέρων. Το σύστημα του Κασσιόδωρου στη μονή Βιβάριου άλλαξε το χαρακτήρα της εργασίας αυτής από σωφρονιστικό σε εκπαιδευτικό με σκοπό τη συνειδητή διαφύλαξη των ιστορικών πηγών. Εξάλλου, η ιστορική σύμπτωση της ύπαρξης του Κασσιόδωρου ήταν μοναδική καθώς την εποχή εκείνη οι επιδρομές των Οστρογότθων στην Ιταλία συνέχιζαν να καταστρέφουν κλασσικά μνημεία και η θεολογική μελέτη αντικαθιστούσε ταχύτατα την αρχαία λογοτεχνία. Παρ’ολα αυτά, η υστεροφημία του Κασσιόδωρου στην πάροδο του χρόνου δεν ήταν δεδομένη. Η εκκλησία του παρείχε αναιμική υποστήριξη, ενώ ένας από τους λίγους που τον αναγνώρισαν μετά το θάνατό του ήταν ο Βέδας. Πολλές φορές, οι μεσαιωνικοί συγγραφείς άλλαζαν το όνομα, το επάγγελμα και άλλα βιογραφικά στοιχεία του Κασσιόδωρου, ενώ αποσπάσματά του έχουν τοποθετηθεί εμβόλιμα σε άλλα γραπτά, πράγμα που δείχνει ότι ενώ σίγουρα κάποιοι τον διάβασαν, λίγοι σύγχρονοί του τον αναγνώρισαν όπως εμείς σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί συγγραφείς Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί Κατηγορία:Ρωμαίοι ιστορικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Κυαίστωρες του ιερού παλατίου
Rick and Morty
Υπόθεση και κύριοι χαρακτήρες
Διαφορετικές εκδόσεις των χαρακτήρων αυτών ζουν σε άλλες διαστάσεις μέσα στο πολυσύμπαν της σειράς και τα προσωπικά χαρακτηριστικά τους ποικίλλουν από τη μια διάσταση στην άλλη. Ο πρωτότυπος Ρικ της σειράς προσδιορίζει τον εαυτό του ως "Ρικ Σάντσεζ της Γης, Διάσταση C-137", αναφερόμενος στο πρωτότυπό του σύμπαν, αλλά αυτό δεν ισχύει αναγκαία και στα άλλα μέλη της οικογένειας. Για παράδειγμα, στο επεισόδιο της πρώτης σεζόν "Rick Potion #9", αφού μετατρέπουν όλο το πληθυσμό του κόσμου σε τέρατα, ο Ρικ και ο Μόρτι μετακινούνται σε μια άλλη διάσταση, αφήνοντας πίσω τη Μπεθ, τη Σάμερ και το Τζέρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Κωμικές σειρές κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Παράλληλα σύμπαντα στη μυθοπλασία Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Adult Swim
Εκκλησία Αγίου Μιχαήλ (Ντρίνοβτσι)
Η Εκκλησία Αγίου Μιχαήλ ευρίσκεται στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, εντός του εδάφους του χωριού του Ντρίνοβτσι και εντός του Δήμου του Γκρούντε.
Αρχιτεκτονική
μικρογραφία|κέντρο|Άποψη του κωδωνοστασίου της εκκλησίας.
Βαλσαμότζα
Η Βαλσαμότζα (ιταλικά: Valsamoggia) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Μπολόνια, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Μπολόνια
Κάνο Τζίγκορο
Ο Τζίγκoρο Κάνο (嘉纳 治 五郎) (28 Οκτωβρίου 1860 - 4 Μαΐου του 1938) ήταν Ιάπωνας εκπαιδευτικός που έμεινε γνωστός ως ιδρυτής του Τζούντο.
Στην επαγγελματική ζωή του ήταν ένας εκπαιδευτικός. Υπηρέτησε διευθυντής της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για το Υπουργείο Παιδείας από το 1898 έως το 1901. Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη καθιέρωση του Τζούντο και του Κέντο ως μέρος του ιαπωνικού δημοσίου σχολικού προγράμματος το 1910.
Το Τζούντο ήταν η πρώτη ιαπωνική πολεμική τέχνη που κέρδισε ευρεία διεθνή αναγνώριση, και η πρώτη που έγινε επίσημο ολυμπιακό άθλημα. Παιδαγωγικές καινοτομίες που αποδόθηκαν στον Κάνο περιλαμβάνουν τη χρήση της μαύρης και λευκής ζώνης, καθώς και η εισαγωγή του συστήματος Νταν για να δείξει τη σχετική κατάταξη μεταξύ των μελών μιας πολεμικής τέχνης.
Ο Κάνο ήταν επίσης ένας πρωτοπόρος του διεθνούς αθλητισμού. Ήταν το πρώτο ασιατικό μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ) (υπηρέτησε από το 1909 μέχρι το 1938) εκπροσωπώντας επίσημα την Ιαπωνία, στην πλειοψηφία των Ολυμπιακών Αγώνων που διεξήχθησαν μεταξύ 1912 και 1936 και λειτουργώντας ως ο κορυφαίος εκπρόσωπος για την Ιαπωνία για τους Ολυμπιακούς του 1940.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες Κατηγορία:Ιάπωνες συγγραφείς Κατηγορία:Τζούντο Κατηγορία:Μέλη Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής
Μνημείο του Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι (Γκντανσκ)
Το Μνημείο του Βασιλιά Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι στο Γκντανσκ (πολωνικά: Pomnik króla Jana III Sobieskiego w Gdańsku) είναι έφιππος ανδριάντας του βασιλιά της Πολωνίας Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι (1629-1696). Αρχικά φτιάχτηκε στο Λβιβ το 1898 και στη συνέχεια το μνημείο μεταφέρθηκε στο Γκντανσκ το 1965.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Μνημείο του Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι στο Λβιβ, περ. 1900 Το μνημείο χρηματοδοτήθηκε από την πόλη του Λβιβ, του Βασιλείου της Γαλικίας και Λοδομερίας (τμήμα της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας). Αποκαλύφθηκε επίσημα στις 20 Νοεμβρίου 1898. Το έφιππο άγαλμα του Πολωνού βασιλιά σχεδιάστηκε από τον γλύπτη Ταντέους Μπάροντς και χυτεύτηκε σε μπρούτζο από τη βιεννέζικη εταιρεία που ανήκει στον Άρτουρ Κρουπ. Το μεγάλο νεο-μπαρόκ βάθρο του μνημείου από γκρίζο ψαμμίτη από το Τερνόπιλ δημιουργήθηκε στο στούντιο γλυπτικής του Γιούλιαν Μαρκόφσκι στο Λβιβ. Το σχέδιο του βασιλιά βασίστηκε στο πρότυπο ενός επιχειρηματία από το Λβιβ, του Μάριαν Στίπαλ. Ανεγέρθηκε σε μια πλατεία κατά μήκος της Λεωφόρου Βάουι Χετμάνσκιε (Wały Hetmańskie, σήμερα Λεωφόρος Ελευθερίας), έναν από τους πιο αντιπροσωπευτικούές πεζόδρομους της πόλης. Προς το παρόν, ένα μνημείο αφιερωμένο στον Ταράς Σεβτσένκο βρίσκεται σε αυτό το μέρος.
Ο Σομπιέσκι, ο μόνος βασιλιάς της Πολωνίας με καταγωγή από την περιοχή του Λβιβ (γεννήθηκε στο Ολέσκο, επισκεπτόταν συχνά την πόλη Ζούουκιεφ και είχε ένα βασιλικό αρχοντικό στο Λβιβ), απεικονίστηκε με μια εορταστική εθνική ενδυμασία (φορώντας ζούπαν και κόντους) να πηδά έφιππος πάνω από ένα πεσμένο εχθρικό πυροβόλο και θρυμματισμένα υπολείμματα στο πεδίο της μάχης, συμπεριλαμβανομένης μιας σπασμένης άμαξης όπλου. Η μορφή του βασιλιά κοιτούσε τη νοτιοανατολική κατεύθυνση από όπου το Λβιβ δεχόταν συχνά επιθέσεις από δυνάμεις εισβολής.
Όταν το Λβιβ καταλήφθηκε ξανά από την ΕΣΣΔ το 1944, υποβλήθηκε μια πρόταση για να αναδιαμορφωθεί το άγαλμα ώστε να μοιάζει με τον Μπογκντάν Χμελνίτσκι, τον εθνικό ήρωα της Ουκρανίας. Ωστόσο, το 1950 το άγαλμα παραδόθηκε στις πολωνικές αρχές. Για 16 χρόνια, εκτέθηκε σε ένα πάρκο κοντά στο Παλάτι του Βιλάνουφ, μια από τις κατοικίες του μονάρχη, προτού μεταφερθεί στο Γκντανσκ. Οι αξιωματούχοι της πόλης από την Κρακοβία και το Βρότσουαφ ενδιαφέρθηκαν επίσης να αποκτήσουν το μνημείο, αλλά οι προσπάθειές τους να το φιλοξενήσουν αποδείχθηκαν ανεπιτυχείς. Το μνημείο βρίσκεται σε ένα από τα μεγάλα πάρκα της Παλιάς Πόλης του Γκντανσκ, το Drzewny Targ (Αγορά Ξύλου), και αποκαλύφθηκε τελετουργικά στις 26 Ιουνίου 1965. Ο βασιλιάς βλέπει προς τη δυτική κατεύθυνση. Η αρχική πλάκα με την επιγραφή Królowi Janowi III, miasto Lwów, MDCCCXCVIII («Στον Βασιλιά Γιαν Γ΄, η πόλη του Λβιβ, 1898») τοποθετήθηκε μετά το 1989. Το 2000, το μνημείο φωταγωγήθηκε.
Το μνημείο ζυγίζει περίπου 7 τόνους και έχει ύψος πάνω από 8 μέτρα. Το 2019, οι αρχές της πόλης ανακοίνωσαν σχέδια για την κατασκευή ενός φωτισμένου σιντριβανιού μπροστά από το μνημείο.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1980
Τα 46α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 30 Δεκεμβρίου 1980, απονεμήθηκαν στις 25 Ιανουαρίου 1981, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1980.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1980
Ντρομ (ποταμός)
Ο ποταμός Ντρομ (γαλλικά: Drôme) είναι ποταμός της νοτιοανατολικής Γαλλίας, στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ, αριστερός παραπόταμος του Ροδανού. Έδωσε το όνομά του στο νομό Ντρομ.
Τοπωνυμία
Το όνομα του ποταμού κατά τη ρωμαϊκή εποχή ήταν Druna, το 928 αναφέρεται ως Droma flumen, το 1579 ως Dromme και από το 1891 με το σημερινό όνομα La Drôme.
Άνω κοιλάδα του ποταμού Ντρομ
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο ποταμός Ντρομ κοντά στην Κρεστ μικρογραφία|Θέση του ποταμού Ντρομ στην [[Κοιλάδα του Ροδανού (Γαλλία)|κοιλάδα του Ροδανού|εναλλ.=|449x449εσ]] Ο ποταμός Ντρομ έχει μήκος 110,7 χιλιόμετρα. Έχει τις πηγές του στο Ντιουά, σε υψόμετρο 1.262 μέτρα, στα νότια της οροσειράς του Βερκόρ. Κατά τη διέλευση των βουνών του Άνω-Ντιουά, είναι χειμαρρώδης. Κοντά στο Λυκ-αν-Ντιουά ο ποταμός σχηματίζει μια αναπήδηση, που είναι ένα από τα τοπικά αξιοθέατα. Στο σημείο αυτό, στις αρχές του 20ού αιώνα, για τη διέλευση της σιδηροδρομικής γραμμής κατασκευάστηκε μια θεαματική οδογέφυρα, μήκους 244 μέτρων και ύψους 44 μέτρων. Από την Κρεστ και μετά η κοιλάδα του ποταμού διευρύνεται και η κλίση μειώνεται.
Ο ποταμός Ντρομ είναι ένα υδάτινο ρεύμα των Προάλπεων, με χαρακτηριστικά μεσογειακά (ήρεμο και μικρό ποτάμι το καλοκαίρι, βίαιο και ορμητικό το φθινόπωρο και την άνοιξη). Η ροή του συνδέεται στενά με τις χιονοπτώσεις και τις φθινοπωρινές βροχοπτώσεις. Έχει συνολικά 59 παραποτάμους.
Οι πλημμύρες είναι συχνές. Είναι επίσης ένας από τους τελευταίους ποταμούς χωρίς φράγμα όλης της Ευρώπης.
Στο τμήμα του ποταμού ανάμεσα στις κοινότητες Ντι και Ουστ-συρ-Σι μέσω Σαγιάν, βρίσκεται ένας σημαντικός χώρος αναψυχής με πολλές δυνατότητες που προσφέρονται στους τουρίστες (κολύμβηση, κανό, καγιάκ, ράφτινγκ, ψάρεμα, πεζοπορία ) κατά τη θερινή περίοδο. Το ανώτερο τμήμα του ποταμού συνιστάται μόνο για έμπειρους κωπηλάτες.
Κάτω κοιλάδα του ποταμού Ντρομ
Η κάτω κοιλάδα του ποταμού βρίσκεται στην πεδιάδα της Βαλάνς. Προκειμένου να προστατευθεί η γεωργική γη από τις πλημμύρες, κατασκευάστηκαν αναχώματα, από το τέλος του 18ου αιώνα μέχρι το 1960. Από την πόλη Κρεστ έως τη συμβολή του ποταμού με τον Ροδανό αναπτύχθηκαν 35 χιλιόμετρα αναχώματα.
Στα χαμηλότερα σημεία της ροής του, ανάμεσα στο Κρεστ και το Λοριόλ-συρ-Ντρομ, διασχίζει το Φυσικό καταφύγιο των Ραμιέρ, ένα φυσικό καταφύγιο με πολλά είδη ζώων και φυτών.
Από το 2001, στο Κρεστ έχει κατασκευασθεί μια ξύλινη γέφυρα μήκους 93 μέτρων πάνω από τον ποταμό Ντρομ. Είναι η μακρύτερη ξύλινη γέφυρα στη Γαλλία.
Η συμβολή του με τον Ροδανό βρίσκεται ανάμεσα στις κοινότητες του Λιβρόν-συρ-Ντρομ στη δεξιά του όχθη και Λα Πουζέν στην αριστερή του όχθη.
Ροή του ποταμού
Οι κυριότερες κοινότητες από τις οποίες διέρχεται:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Γαλλίας
Μπομπόρτο
Το Μπομπόρτο (ιταλικά: Bomporto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μόντενα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μόντενα
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Πειραιά 2014–15
Για την περίοδο 2014–15, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιά είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στην πρώην Νομαρχία Πειραιά.
Οι πρωταθλήτριες ομάδες των δυο ομίλων της Α΄ κατηγορίας της ΕΠΣ Πειραιώς λαμβάνουν μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Πειραιώς, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Για την περίοδο 2014–15, δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πειραιά είναι η εξής:
Σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο, ο Αχιλλέας Κορυδαλλού δε δήλωσε συμμετοχή στη Β΄ Κατηγορία που δικαιούταν και πριν την έναρξη της σεζόν συγχωνεύτηκε με τη Θύελλα Κορυδαλλού. Επίσης, η Α.Ε. Νέου Φαλήρου δε δήλωσε συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας που δικαιούταν και την κενή της θέση διεκδίκησαν σε αγώνα κατάταξης οι Φαληρικός και Νέοι Ευγενείας, που κατέλαβαν την 4η θέση αντίστοιχα στους ομίλους του προηγούμενου πρωταθλήματος Β΄ Κατηγορίας. Ο αγώνας κατάταξης ορίστηκε να γίνει στο Δημοτικό Στάδιο Κορυδαλλού στις 17 Σεπτεμβρίου 2014 και νικητής ήταν ο Φαληρικός με 0-1, όπου ανήλθε στην Α΄ Κατηγορία και αντικατέστησε την Α.Ε. Νέου Φαλήρου.
Επίσης, ο Ολυμπιακός Κερατσινίου και ο Α.Ο. Νέο Ικόνιο που τερμάτισαν στην 6η και 7η θέση αντίστοιχα του προηγούμενου πρωταθλήματος Γ΄ Κατηγορίας, αναπλήρωσαν τις 2 κενές θέσεις στη Β΄ Κατηγορία των Αχιλλέα Κορυδαλλού που δε δήλωσε συμμετοχή και του ενός νικητή του αγώνα κατάταξης ανάμεσα στους Φαληρικό και Νέους Ευγενείας που ανήλθε στην Α΄ Κατηγορία.
Α΄ Κατηγορία
Η κορυφαία κατηγορία της ΕΠΣΠ απαρτίζεται από δυο ομίλους των 16 συλλόγων. Οι πρωταθλητές των δυο ομίλων συμμετέχουν στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ όπου θα διεκδικήσουν την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Οι δυο τελευταίες ομάδες κάθε ομίλου υποβιβάζονται και οι ομάδες στις θέσεις 11η-14η συμμετέχουν στα Play Out Υποβιβασμού.
Βαθμολογία 2ου ομίλου
Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
Play Out 1ου ομίλου
Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
Play Out 2ου ομίλου
Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
Β΄ Κατηγορία
Η Β΄ κατηγορία διεξάγεται σε 2 ομίλους των 14 ομάδων. Οι 2 πρώτοι κάθε ομίλου κερδίζουν την άνοδο στην Α΄, ενώ οι ομάδες στις θέσεις 3η-6η συμμετέχουν στα Play Off Ανόδου. Η πρώτη ομάδα κάθε ομίλου των Play Off κερδίζει την άνοδο στην Α΄.
Η τελευταία ομάδα κάθε ομίλου υποβιβάζεται, ενώ οι ομάδες στις θέσεις 10η-13η συμμετέχουν στα Play Out Υποβιβασμού. Η τελευταία ομάδα κάθε ομίλου των Play Out υποβιβάζεται στην Γ΄.
Βαθμολογία 1ου ομίλου
Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
Play Off 2ου ομίλου
Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
Γ΄ Κατηγορία
Το πρωτάθλημα της Γ΄ Κατηγορίας διεξάγεται σε έναν όμιλο με τη συμμετοχή 13 συλλόγων.
Οι 3 πρώτες ομάδες κερδίζουν την άνοδο, ενώ οι ομάδες στις θέσεις 4η-7η της τελικής κατάταξης συμμετέχουν στα Play Off. Η ομάδα στην 1η θέση της βαθμολογίας των Play Off κερδίζει την άνοδο στη Β΄.
Βαθμολογία
Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
Play Off
Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Το κύπελλο της περιόδου 2014–15 κατέκτησε η Προοδευτική με προπονητή τον Κώστα Λαμπαδάριο και γυμναστή τον Χρήστο Λαζαρίδη.
Οι αγώνες
Πηγή ΕΠΣ Πειραιά
Παραπομπές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Πειραιώς Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2014–2015 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2014-2015
Σαιν-Μπρις (Ορν)
Το Σαιν-Μπρις (γαλλικά: Saint-Brice) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Έντρε Μίστετ
Ο Έντρε Μίστετ (10 Σεπτεμβρίου 1912 στο Μπουζιάσφιρντου – 12 Ιουλίου 2006) ήταν Ούγγρος μηχανικός, υπουργός, πολιτικός και οικοδόμος. Κέρδισε το βραβείο Σέτσενι και συνέβαλε στην ανοικοδόμηση πολλών γεφυρών της Βουδαπέστης μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. δεξιά|μικρογραφία|Εναέρια άποψη της γέφυρας Ερσέμπετ της Βουδαπέστης. Ο Μίστετ συνέβαλε στον σχεδιασμό της.
Πρώιμη καριέρα
Ο Μίστετ γεννήθηκε στο χωριό Μπουζιάσφιρντου της επαρχίας Τέμες. Ο πατέρας του καταγόταν από οικογένεια Γάλλων Ουγενότων και η μητέρα καταγόταν από οικογένεια ελληνοσερβικής καταγωγής. Μετά τη Συνθήκη του Τριανόν, η οικογένεια μετακόμισε στην Ουγγαρία (υπενθυμίζεται ότι μετά τη συνθήκη η κομητεία Τέμες - με πρωτεύουσα τη σημερινή Τιμισοάρα - πέρασε στη Ρουμανία). Άρχισε τις σπουδές του στη στρατιωτική ακαδημία Ματιάς Χούνιαντι, έχοντας στόχο να υπηρετήσει στο στρατό, αλλά άλλαξε γνώμη και αποφοίτησε από το πολυτεχνείο της Βουδαπέστης το 1935. Ξεκίνησε να εργάζεται στο σιδηροδρομικό εργοστάσιο Γκανζ και αργότερα συμμετείχε στην κατασκευή δρόμων μεταξύ του Σέκεσφεχερβαρ και Γκρατς. Άνοιξε το δικό του αρχιτεκτονικό γραφείο το 1940. Ανάμεσα στις πρώτες του δουλειές ήταν μια καλωδιωτή γέφυρα στο Σόλνοκ, η μεγαλύτερη του είδους της εκείνη την εποχή. Συμμετείχε στην αντιναζιστική αντίσταση κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι μηχανικοί
Σπύρος Περεσιάδης
Ο Σπύρος Περεσιάδης (ή Σπυρίδων Περεσιάδης, Μεσορρούγι Αχαΐας, 1854 – Αθήνα, 1918) ήταν Έλληνας συγγραφέας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
ΚΜ Γκραν Κανάρια
Η Γκραν Κανάρια (ισπανικά: Gran Canaria) γνωστή ως Herbalife Gran Canaria για εμπορικούς λόγους, είναι ισπανική επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης. Εδρεύει στη Λας Πάλμας των Κανάριων Νήσων στην Ισπανία. Στην ιστορία της έχει κατακτήσει δύο τίτλους: Το Γιούροκαπ του 2023 και αυτόν του Σούπερ Καπ Ισπανίας το 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1963 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1963
Εθνική Βιβλιοθήκη Κούβας Χοσέ Μαρτί
Η Εθνική Βιβλιοθήκη Κούβας Χοσέ Μαρτί (ισπανικά: Biblioteca Nacional de Cuba José Martí ή BNCJM) είναι η εθνική βιβλιοθήκη της Κούβας, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Αβάνα και ιδρύθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1901. Η βιβλιοθήκη είναι αφιερωμένη στον συγγραφέα και εθνικό ήρωα Χοσέ Μαρτί.
Ιστορία
Λόγω της πολυετούς εγκατάλειψης, το 1936 η Εταιρεία Φίλων της Εθνικής Βιβλιοθήκης, με επικεφαλής τον ιστορικό Emilio Roig de Leuchsenring, κατήγγειλε το εκπαιδευτικό και πολιτιστικό χάος στην Κούβα, ιδίως για την κατάσταση που επικρατούσε στα πολιτιστικά ιδρύματα της χώρας. Το 1938, η Εθνική Βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε και πάλι από τη Maestranza de Artillería στο Castillo de la Fuerza.
Στη συνέχεια, ο συγγραφέας Χοσέ Αντόνιο Ράμος άρχισε να καταγράφει και να ταξινομεί την υπάρχουσα συλλογή. Στις 21 Μαρτίου 1941, δημιουργήθηκε ένας ειδικός φόρος με σκοπό να βοηθήσει στην αγορά οικοπέδου και στην κατασκευή ενός κτιρίου για τη στέγαση της νέας βιβλιοθήκης.
Εθνική Βιβλιοθήκη Χοσέ Μαρτί
Το 1949, με πρόταση του Δον Φερνάντο Ορτίζ, αποφασίστηκε να δοθεί το όνομα του Χοσέ Μαρτί στο κτίριο που θα κατασκευαζόταν χρόνια αργότερα. Ο θεμέλιος λίθος τέθηκε στις 28 Ιανουαρίου 1952. Στις 12 Ιουνίου 1957, η Εθνική Βιβλιοθήκη μετακόμισε στις νέες εγκαταστάσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Κούβα Κ
Nintendo 3DS
right|170px|thumb|Το Νintendo 3DS σε μπλε χρώμα. Το Nintendo 3DS (ιαπωνικά: ニンテンドー 3DS, Χέπμπορν: Nintendō Surī Dī Esu, συντομογραφία: 3DS) είναι φορητή κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών της Nintendo. Η συσκευή κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στις 26 Φεβρουαρίου 2011, στην Ευρώπη στις 25 Μαρτίου 2011, στην Βόρεια Αμερική στις 27 Μαρτίου 2011, και στην Αυστραλία στις 31 Μαρτίου 2011. Είναι συμβατή με λογισμικό Nintendo DS, συμπεριλαμβανομένου και του λογισμικού του Nintendo DSi.
Χαρακτηριστικά
Το κεντρικό χαρακτηριστικό της συσκευής είναι η ικανότητα της να παράγει 3D εφέ χωρίς ανάγκη ειδικών γυαλιών, μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται αυτοστερεοσκοπία. Έχει νέες ικανότητες, όπως πρόσβαση στο Νintendo e-shop, το οποίο επιτρέπει αποθήκευση λογισμικού, 3D trailers μελλοντικών παιχνιδιών για το 3DS και παιχνίδια του Game Boy, φτιαγμένα σε 3D. Επίσης, επιτρέπει τη σύνδεση στο Web Browser, που υπάρχει για το Nintendo DSi. Τον Ιούλιο 2012 κυκλοφόρησε και η XL έκδοση με 90% μεγαλύτερες οθόνες. Επίσης στις 13 Φεβρουαρίου 2015 κυκλοφόρησαν τα New Nintendo 3DS και New Nintendo 3DS XL με δυνατότερο επεξεργαστή, βελτιωμένες λειτουργίες 3D, δυνατότητα χρήσης Amiibo, έναν νέο μοχλό με το όνομα C-stick και τα δύο νέα κουμπιά ZL και ZR.
Κατηγορία:Nintendo 3DS Κατηγορία:Κονσόλες της Nintendo Κατηγορία:Κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών όγδοης γενιάς Κατηγορία:Φορητές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών
Γέζι Άντσακ
Ο Γέζι Άντσακ (πολωνικά: Jerzy Antczak) (γενν. 25 Δεκεμβρίου 1929) είναι Πολωνός σκηνοθέτης ταινιών. Η ταινία του, Νύχτες και μέρες, ήταν υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και συμμετείχε στο 26ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου. Ο Άντσακ ήταν συνιδρυτής, καλλιτεχνικός διευθυντής και αρχιπαραγωγός του «Masterpiece Theatre» που παρήχθη στην πολωνική τηλεόραση. Είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες.
Το 2009, ο Άντσακ έλαβε ένα αστέρι στο διάσημο Δρόμο των Αστέρων, στην Οδό Πιοτρκόφσκα του Λοτζ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Πολωνοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Απόφοιτοι της Εθνικής Σχολής Κινηματογράφου του Λοτζ Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis
Μπαστίλια (Ιταλία)
Η Μπαστίλια (ιταλικά: Bastiglia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μόντενα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια.
Γκόριτσα (Γκρούντε)
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Γκρούντε Κατηγορία:Οικισμοί του Γκρούντε με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1981
Τα 47α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 21 Δεκεμβρίου 1981, απονεμήθηκαν στις 31 Ιανουαρίου 1982, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1981.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1981
Super Cup ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2012
Το Super Cup ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2012 ήταν η 43η έκδοση του Super Cup Κύπρου. Στον αγώνα συμμετείχαν η πρωταθλήτρια Κύπρου, ΑΕΛ, και η κυπελλούχος Κύπρου, Ομόνοια. Το παιχνίδι έγινε στο Στάδιο Αντώνης Παπαδόπουλος στη Λάρνακα.
Ο αγώνας μεταδόθηκε τηλεοπτικά από την LTV.
Α.Π.Σ. Ηλειακός Λεχαινών
Ο '''Α.Π.Σ. Ηλειακός Λεχαινών''' είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στα Λεχαινά Ηλείας και δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου, αποτελώντας ένα από τα παλαιότερα εν ενεργεία ποδοσφαιρικά σωματεία του νομού Ηλείας. Επίσημο έτος ίδρυσης του είναι το 1931 και χρώματά το κυανό και το λευκό.
Ιστορία
Ξεκίνησε την επίσημη αγωνιστική του δράση από τα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πατρών, όπου και αγωνίστηκε έως και την αγωνιστική περίοδο 1968–69. Το 1969 αποτέλεσε ένα από τα δέκα αρχικά ιδρυτικά μέλη της Ε.Π.Σ. Ηλείας και την αγωνιστική περίοδο 1969–70 συμμετείχε στην Β΄ Κατηγορία της νεοσύστατης ένωσης, ενώ από την επόμενη αγωνίστηκε στην Α΄ Κατηγορία.
Έκτοτε ο Ηλειακός Λεχαινών έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στο τοπικό ποδόσφαιρο του νομού Ηλείας έχοντας κατακτήσει 3 φορές το πρωτάθλημα (1992–93, 1998–99, 2003–04), καθώς και 5 κύπελλα (1971–72, 1975–76, 1991–92, 2004–05, 2005–06) Ε.Π.Σ. Ηλείας, ενώ έχει συμμετάσχει 9 φορές στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας τις περιόδους 1990–91, 1991–92, 1993–94, 1999–00, 2000–01, 2002–03, 2004–05, 2005–06 και 2006–07.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ηλείας
Το αριστερό χέρι του Θεού
Το αριστερό χέρι του Θεού (The Left Hand of God) είναι δραματική ταινία Αμερικανικής παραγωγής του 1955 σε σκηνοθεσία Έντουαρντ Ντμίτρικ και σε σενάριο του Άλφρεντ Χέις, βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Γουίλιαμ Έντμουντ Μπάρετ. Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια μικρή αμερικανική ιεραποστολή στην Κίνα το 1947, σε μια περίοδο ενός εμφυλίου πολέμου, με πρωταγωνιστές τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ ως κυνηγημένο άνδρα που μεταμφιέζεται σε καθολικό ιερέα και την Τζιν Τίρνεϊ στο ρόλο μιας νοσοκόμας και σε υποστηρικτικούς ρόλους οι Λι Τζ. Κομπ, Άγκνες Μόρχεντ, Ε. ΤΖ. Μάρσαλ και Καρλ Μπέντον Ρέιντ.
Πλοκή
Το 1947 ο καθολικός ιερέας πατέρας Τζον Ο'Σι πηγαίνει σε μια απομακρυσμένη ιεραποστολή στην Κίνα για να αντικαταστήσει έναν ιερέα που είχε σκοτωθεί. Εκεί γνωρίζει τον Δρ. Ντέιβιντ Σίγκμαν, τη σύζυγο του Μπέριλ, και τη νοσοκόμα Ανν Σκοτ, οι οποίοι διαχειρίζονται ένα νοσοκομείο για τους γύρω χωρικούς, σε μια εποχή που ανταγωνιστές πολέμαρχοι και κομμουνιστές εμπλέκονται σε εμφύλιο πόλεμο.
Ο Ο'Σι κάνει το ντεμπούτο του στο Κυριακάτικο κήρυγμα, τόσο στα αγγλικά όσο και στα κινέζικα για τους ευγνώμονες ενορίτες. Η δουλειά του ανάμεσά τους και η τήρηση των τοπικών εθίμων κερδίζει σύντομα τον σεβασμό τους. Η Άνν νιώθει άβολα καθώς τον ελκύει ρομαντικά. Η Μπέριλ, προτείνει στον σύζυγό της να σταλεί η Άνν πίσω στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά εκείνος αρνείται να το σκεφτεί, καθώς τη χρειάζεται στο νοσοκομείο. Η Μπέριλ προτείνει στον Ο'Σι να συμβουλευτεί τον αιδεσιμότατο Μάρτιν, έναν προτεστάντη λειτουργό σε άλλη αμερικανική αποστολή, για να του δώσει κάποιες συμβουλές.
Εν τω μεταξύ ο στρατηγός Γιανγκ μαθαίνει που βρίσκεται ο Κάρνομπι και φέρνοντας αρκετό στρατό στην ιεραποστολή, συναντά τον Κάρνομπι, επιμένοντας να συνεχίσει να τον υπηρετεί. Ο Κάρνομπι του προτείνει να λύσουν το θέμα με το συνηθισμένο τους παιχνίδι με ζάρια, στοιχηματίζοντας πενταετή πίστη στον Γιανγκ ενάντια στην ελευθερία του και την ασφάλεια των ντόπιων χωρικών. Ο Κάρνομπι κερδίζει στα ζάρια, ωστόσο ο Γιανγκ, τον εξαναγκάζει να παίξει ξανά, αυτή τη φορά για το μέλλον της προτεσταντικής αποστολής. Όταν χάνει ξανά, ο Γιανγκ παραιτείται από την απαίτηση του, συμφωνόντας με τον Κάρνομπι να διατηρήσει τον μύθο του πατέρα Ο'Σι, ο οποίος είναι αρκετά άγιος για να παραμερίσει έναν ισχυρό πολέμαρχο.
Με την άφιξη των νέων ιερέων στην ιεραποστολή, ο Κάρνομπι συναντάται μαζί τους και αποφασίζει να φύγει με το πρώτο καραβάνι, προς λύπη όλων των χωρικών. Ωστόσο προτού φύγει λέει στην Ανν την αλήθεια.
Παραγωγή
Το μυθιστόρημα του Γουίλιαμ Έ. Μπάρετ εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως σειρά στο περιοδικό Redbook (Ιούλιος 1950–Οκτώβριος 1950). Σύμφωνα με μια είδηση ​​του Holywood Reporter στις 21 Ιανουαρίου 1951, τα δικαιώματα για την κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Μπάρετ αποκτήθηκαν αρχικά από τους Χάουαρντ Χοκς και Έντουαρντ Λάσκερ για την ανεξάρτητη εταιρεία τους Winchester Productions. Ένα άρθρο των New York Times την 1η Απριλίου 1951 ανέφερε ότι οι Χοκς και Λάσκερ ήταν παραγωγοί για λογαριασμό της RKO Pictures με σενάριο γραμμένο από τον Γουίλιαμ Φώκνερ.
Η 20th Century-Fox αγόρασε τα δικαιώματα στις αρχές του 1954 και μια σύγχρονη πηγή προσθέτει ότι το στούντιο πλήρωσε 110.000 δολάρια για το σενάριο του Φόκνερ. Ωστόσο, η έκταση της συμβολής του Φόκνερ στην ολοκληρωμένη ταινία δεν έχει καθοριστεί. Αρκετές σύγχρονες πηγές σημείωσαν ότι ήταν δύσκολο να προσαρμοστεί το βιβλίο για την οθόνη λόγω ανησυχιών λογοκρισίας σχετικά με τις συνέπειες ενός λαϊκού που υποδύεται έναν ιερέα. Προκειμένου να κερδίσει την έγκριση από την PCA, το στούντιο αποφάσισε ότι ο «Τζέιμς Κάρμοντι» δεν θα εμφανιζόταν να ακούει εξομολογήσεις, να κάνει λειτουργία ή να εκτελεί καθήκοντα που θεωρούνταν ιερά αν εκτελούνταν από οποιονδήποτε άλλον εκτός από ιερέα.
Επιλογή ηθοποιών
Τον Ιούνιο του 1951, οι Los Angeles Times ανέφεραν ότι ο Κερκ Ντάγκλας επρόκειτο να έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 1954, το Holywood Reporter ανέφερε ότι ο Γκρέγκορι Πεκ επρόκειτο να πρωταγωνιστήσει στην ταινία. Όταν ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ υπέγραψε για το ρόλο του Κάρμοντι, το συμβόλαιό του απαιτούσε «μια συμφωνία συμμετοχής βάσει της οποίας [αυτός] θα έπαιρνε το 10% των ακαθάριστων εσόδων διανομής», σύμφωνα με μια είδηση του Holywood Reporter στις 30 Δεκεμβρίου 1954. Η Ντόνα Ντρέικ δοκιμάστηκε για την ταινία, σύμφωνα με το Holywood Reporter στις 15 Μαρτίου 1955, αλλά αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Η ταινία σηματοδότησε την τελευταία πρωταγωνιστική εμφάνιση της ηθοποιού Τζιν Τίρνεϊ (1920 –1991). Η Τίρνεϊ, η οποία είχε συμβόλαιο με την 20th Century-Fox από το 1940, έπασχε από ψυχικές ασθένειες για αρκετά χρόνια και μπήκε σε μια σειρά από κλινικές για θεραπεία. Στην αυτοβιογραφία της, η Τίρνεϊ σημείωσε ότι ο Μπόγκαρτ, η αδερφή του οποίου ήταν επίσης ψυχικά άρρωστη, την υποστήριξε εξαιρετικά κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Αφού παντρεύτηκε τον πετρελαιοπηγό του Χιούστον Χάουαρντ Λι το 1960, η Τίρνεϊ αποσύρθηκε στο Τέξας, αλλά περιστασιακά επέστρεφε στο Χόλυγουντ συμμετέχοντας σε τηλεοπτικές σειρές και ταινίες.
Κριτικές
Ο Μπόσλεϊ Κράουδερ των The New York Times έδωσε μια αρνητική κριτική στην ταινία, γράφοντας: «Δυστυχώς, ο κύριος Χέις και ο κύριος Ντμίτρικ δεν έχουν δημιουργήσει ένα δράμα που να μεταδίδει είτε την αξιοπιστία της δράσης είτε την ειλικρίνεια της διάθεσης», χαρακτηρίζοντας τις σκηνές αναδρομής «παράλογες, παιγμένες σε στυλ ηρωισμού που έχεις στις πιο ανόητες ταινίες ληστών». Το Harrison's Reports συμφώνησε ότι το παιχνίδι με ζάρια ήταν «μάλλον φανταστικό», αλλά αποκάλεσε τις αξίες παραγωγής της ταινίας πρώτης τάξεως και σκέφτηκε ότι ο Μπόγκαρτ έκανε «εξαιρετική δουλειά» στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Τζον Μακάρτεν του περιοδικού New Yorker θεώρησε την ταινία «ένα αρκετά σημαντικό στοιχείο» σε μια θετική κριτική, με τον Μπόγκαρτ να κάνει καλή δουλειά κατά την εκτίμησή του, αν και βρήκε ότι η πλοκή ήταν «λίγο ασταθής, ακόμη και παράξενη». Ο Ρίτσαρντ Λ. Κόε της The Washington Post έγραψε ότι ο Μπόγκαρτ ήταν «πολύ πιο σίγουρος για το μέρος από ό,τι οι σεναριογράφοι, ο σκηνοθέτης και ο παραγωγός φαίνεται να είναι για την υπόλοιπη ταινία». Το Μηνιαίο Κινηματογραφικό Δελτίο έγραψε: «Τα σκοτεινά κίνητρα χαρακτήρων και μια δυσάρεστη εικονική θρησκευτικότητα στη χειρότερη παράδοση του Χόλυγουντ είναι τα κύρια μειονεκτήματα σε αυτήν την περίεργη ταινία. Κάποιος υποψιάζεται ότι το αρχικό μυθιστόρημα μπορεί να παρείχε πιο λεπτομερή και λογικό χαρακτηρισμό από ό,τι φαίνεται στο σενάριο της ταινίας - η πίστη του Κάρνομπι στον Κινέζο πολέμαρχο δεν εξηγείται ποτέ ικανοποιητικά – και το κουρασμένο και ανήσυχο παιχνίδι του Μπόγκαρτ δεν μπορεί να υποδηλώσει το δίλημμα του χαρακτήρα».