cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κάστρο του Τσάκοβετς
Ιστορία
Η πρώτη οχύρωση χτίστηκε τον 13ο αιώνα από τον κόμη Τσακ Α' Χαχότ, από τον οποίο πήρε το όνομά της η πόλη Τσάκοβετς. Αργότερα ανήκε σε πολλές άλλες αξιόλογες οικογένειες, συμπεριλαμβανομένων των Κόμηδων του Αλτάν, του Οίκου Λάτσκοβιτς, των Κόμηδων του Τσέλιε καθώς και του Οίκου Ερνούστ, του Οίκου του Ζρίνσκι, του Οίκου Φέστετιτς και άλλων.
Ο Νίκολα Δ' Ζρίνσκι, Μπάνος (αντιβασιλέας) της Κροατίας και ήρωας του Σίγκετ, έλαβε το κάστρο μαζί με ολόκληρη την περιοχή Μετζίμουριε στις 12 Μαρτίου 1546 από τον βασιλιά Φερδινάνδο ως αποζημίωση για τις μάχες του εναντίον των Οθωμανών.
Ο δισέγγονος του Νίκολα Δ', Νίκολα Ζ' Ζρίνσκι, μακροχρόνιος Μπάνος της Κροατίας και διάσημος πολεμιστής κατά των Τούρκων, γεννήθηκε στο Κάστρο Τσάκοβετς το 1620 από τον Γιουράι Ε' Ζρίνσκι και τη Μαγκνταλένα Ζρίνσκι, το γένος Ζέτσι. Στο κάστρο του ίδρυσε και κατείχε μια μοναδική συλλογή βιβλίων με το όνομα «Bibliotheca Zriniana».
Το 1691 ο τελευταίος απόγονος της οικογένειας Ζρίνσκι πέθανε και η περιοχή καταλήφθηκε από τον αυτοκρατορικό στρατό της Αυστρίας.
Στις 30 Απριλίου 1738 το κάστρο υπέστη σοβαρές ζημιές από σεισμό. Αμέσως ξαναχτίστηκε και επανασχεδιάστηκε σε στυλ μπαρόκ και του δόθηκε η σημερινή του εμφάνιση. Τάφροι γεμάτες νερό, που περιέβαλαν εξ ολοκλήρου το κάστρο, αργότερα στραγγίστηκαν και γέμισαν με χώμα.
Σήμερα στο κάστρο στεγάζεται το τοπικό Μουσείο Μετζίμουριε με σχεδόν 19.000 αντικείμενα, που ταξινομούνται σε 51 συλλογές. Υπάρχει μια μόνιμη έκθεση ανοικτή στο κοινό. Ανάμεσα στα εκθέματα του μουσείου ξεχωρίζουν ένα παλιό τηλεσκόπιο, έπιπλα-αντίκες και μία συλλογή παραδοσιακών αντικειμένων και ρούχων. Στην αυλή του κάστρου υπάρχει ένα εστιατόριο.
Τσουγκ
Το Τσουγκ (γαλλικά Zoug, γερμανικά Zug, ιταλικά Zugo, ρομανσικά Zug) είναι πόλη στην Ελβετία, πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του καντονιού Τσουγκ.
Ο δήμος είχε συνολικό πληθυσμό 30,205 κατοίκων στις 31 Δεκεμβρίου του 2017. Η επίσημη γλώσσα του Τσουγκ είναι τα γερμανικά αλλά η κύρια ομιλούμενη γλώσσα είναι η τοπική παραλλαγή της Αλεμανικής Ελβετικής Γερμανικής διαλέκτου.
Ιστορία
Προϊστορία
Τα παλαιότερα ίχνη ανθρώπου στην πόλη χρονολογούνται γύρω στο 14,000 π.Χ. Αρχαιολογικά ευρήματα βρέθηκαν στην βόρεια όχθη της Λίμνης του Τσουγκ και προέρχονται από κυνηγούς και τροφοσυλλέκτες που ζούσαν νομαδικά.
thumb|left|250px|Το δημαρχείο στο Κόλινπλατζ thumb|left|250px|Το θέατρο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ελβετίας
HRT1
Το κανάλι HRT 1 (HTV 1, "Prvi program") είναι ένα κροατικό δημόσιο τηλεοπτικό κανάλι λειτουργεί με την επίβλεψη της HRT. Περιλαμβάνει πλούσιο line-up,όλα τα είδη διασκέδασης και ψυχαγωγίας (ντοκιμαντέρ, η ιστορία, το σχολείο, ειδήσεις, τηλεοπτικές σειρές, ταινίες, talk-shows).
Επίσημη ιστοσελίδα
Κατηγορία:Τηλεόραση στην Κροατία
Fiat Tipo
Το Fiat Tipo (επίσημος κωδικός εργοστασίου : Type 160) ήταν ένα μικρομεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που κατασκευάστηκε από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Fiat μεταξύ του 1988 και του 1995. Σχεδιάστηκε από τον Ercole Spada του σχεδιαστικού οίκου ινστιτούτο Ι.DE.A. Το όνομα Tipo επανήλθε στην παλέτα της Φίατ το 2015, με το εντελώς νέο Fiat Tipo (επίσημος κωδικός : Type 356).
Βασικά στοιχεία
Επίσημα παρουσιάστηκε στις 26 Ιανουαρίου 1988 και μπήκε στη μαζική παραγωγή σχεδόν ταυτόχρονα. Αρχικά, από την εισαγωγή του στις αγορές της Ευρώπης τον Ιούνιο του 1988 (ειδικότερα στο Ηνωμένο Βασίλειο η δεξιοτίμονη εκδοχή κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 16 Ιουλίου 1988) έως τον Μάρτιο του 1993, το Tipo ήταν διαθέσιμο μόνο ως 5-πορτο χάτσμπακ. Το αμάξωμα του αυτοκινήτου κατασκευάζονταν εξ ολοκλήρου από γαλβανισμένα φύλλα χάλυβα, για να αποφεύγεται η εμφάνιση σκουριάς (ζήτημα που είχε αμαυρώσει κάποια ακόμα παλαιότερα ιταλικά αυτοκίνητα), και με βάση μια εντελώς νέα πλατφόρμα της Fiat, τη γνωστή ως Fiat Tipo 2 (Type 2), η οποία χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια και σε άλλα μοντέλα του Ομίλου της Fiat (Fiat Coupé και Fiat Tempra), της Alfa Romeo (Alfa Romeo 145/146, Alfa Romeo 155) και της Lancia (Lancia Delta δεύτερης γενιάς και Lancia Dedra).
Το αυτοκίνητο ξεχώρισε για τον καινοτόμο και πρακτικό σχεδιασμό του, την αεροδυναμική του, με συντελεστή Cd μόλις 0,31 (νούμερο πολύ καλό τότε, αλλά ακόμα και σήμερα, για μικρομεσαίο μοντέλο), καθώς και την καλή οδηγική του συμπεριφορά. Μάλιστα το Tipo κέρδισε το βραβείο Ευρωπαϊκό Αυτοκίνητο της Χρονιάς για το 1989.
Εκδόσεις
Ξεκίνησε να παράγεται στις αρχές του 1988, με βασικό μοντέλο το (i.e.) DGT (τα αρχικά DGT χαρακτηρίστηκαν ως «ψηφία» διότι ήταν τα σύμφωνα της λέξης digit / ψηφίο, αλλά γρήγορα άλλαξαν σε GDT μετά τη σύγχυση που δημιούργησαν στο κοινό, που νόμιζε ότι το μοντέλο ήταν ντίζελ), ενώ τα άλλα μοντέλα ήταν τα S, SX και 16V με διάφορα επίπεδα εξοπλισμού.
Η ισχύς των κινητήρων κυμαινόταν από 58 έως 148 (PS) ίππους (43 έως 109 kW) και όλοι προέρχονταν από τους βενζινοκινητήρες των 1.1 / 1.4 / 1.6 / 1.7 / 1.8 / 1.8 16V / 2.0 και 2.0 λίτρων 16V, καθώς και τους ντίζελ των 1.7 ντίζελ, 1.9 ντίζελ και 1.9 λίτρων τουρμποντίζελ.
Ειδικότερα ο βασικός κινητήρας των 1.1 λίτρων, με τον οποίο η τελική ταχύτητα ήταν μόλις 150 χιλιόμετρα την ώρα, θεωρήθηκε ως εντελώς ανεπαρκής και ότι αδικούσε το αυτοκίνητο, το οποίο κατά τα άλλα ήταν ευρύχωρο για πέντε ενήλικες και με εξοπλισμό άνω του μέσου όρου της μικρομεσαίας κατηγορίας C. Το κορυφαίο μοντέλο της σειράς ήταν το 2.0 λίτρων 16-βάλβιδο Sedicivalvole. Η έκδοση Sedicivalvole απέκτησε τον κινητήρα του από το Lancia Thema, και με το πολύ μικρότερο και ελαφρύτερο αμάξωμά του, κατάφερνε εξαιρετικές επιδόσεις και οδηγική συμπεριφορά και τελική ταχύτητα 210 χιλιόμετρα την ώρα, ξεπερνώντας το Volkswagen Golf GTI εκείνης της εποχής. thumb|left|3-πορτο Fiat Tipo μετά την ανανέωση του 1993.
Βαρόνος του Μόρτιμερ
thumb|right|250px|Τα σύμβολα των Μόρτιμερ του Γουίγκμορ Ο Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας κάλεσε στην αυλή του μέλη της οικογένειας Μόρτιμερ και τους παραχώρησε κληρονομικές βαρονίες της Αγγλία. Η σημαντικότερη ήταν οι λόρδοι του Γουίγκμορ μια ηγεμονία στα σύνορα του Χερεφορντσάιρ και του Σροπσάιρ με την Ουαλία και με έδρα το κάστρο του Γουίγκμορ, ο δεύτερος βαρόνος του Γουίγκμορ δημιούργησε την κομητεία του Μαρς. Οι υπόλοιποι τίτλοι ανήκαν σε μικρότερους κλάδους της οικογένειας. Οι κόμητες των Μόρτιμερ του Τσίρκ ήταν δευτερεύον κλάδος που δόθηκε σε κάποιον μικρότερο αδελφό του πρώτου βαρόνου των Μόρτιμερ του Γουίγκμορ. Οι Μόρτιμερ του κάστρου του Ρίτσαρντ κατάγονταν από τους Μόρτιμερ του Άττλεμπορουγκ που είχαν διαχωριστεί πολλά χρόνια από τους Γουίγκμορ. Ο Σίμων Ντε Μόρτιμερ κλήθηκε στο Κοινοβούλιο (26 Αυγούστου 1296) αλλά δεν είναι γνωστό τίποτε άλλο σχετικά με το θέμα.
Fiat Tipo
Εκδόσεις
Η αισθητική του Tipo ανανεώθηκε ελαφρά τον Απρίλιο του 1993 και τότε προστέθηκε επίσης και μια εκδοχή αμαξώματος με τρεις πόρτες, καθώς και μικρές εξωτερικές αλλαγές και βελτιωμένες προδιαγραφές. Ταυτόχρονα, προστέθηκαν νέα στοιχεία παθητικής ασφάλειας, όπως στιβαρότερο αμάξωμα, αερόσακος οδηγού και πλευρικές ενισχύσεις στις πόρτες. Η βελτιωμένη εκδοχή περιελάμβανε εκδόσεις με νέα επίπεδα εξοπλισμού, γνωστά ως S, SX και SLX, καθώς και ένα νέο ισχυρό μοντέλο οκτώ βαλβίδων, το 2.0 λίτρων Tipo GT.
Βαρόνος του Μόρτιμερ
Βαρόνοι των Μόρτιμερ του κάστρου του Ρίτσαρντ (1299)
Ο τίτλος του βαρόνου του κάστρου του Ρίτσαρντ δημιουργήθηκε όταν ο Ούγος Μόρτιμερ κλήθηκε από το Κοινοβούλιο (6 Φεβρουαρίου 1299), με τον θάνατο του (1304) η βαρονία έπεσε σε αφάνεια.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Μόρτιμερ
Fiat Tipo
Εκδόσεις
Κατά το λανσάρισμα του αρχικού Tipo, οι πωλήσεις του ξεκίνησαν με καλά νούμερα, αλλά στη συνέχεια ο αυξημένος ανταγωνισμός που παρουσίασε επίσης νέα μοντέλα σε αυτή την κατηγορία (Renault 19 προς τα τέλη του 1988, Ford Escort 5ης γενιάς το 1990 και ιδίως με την έντονη ανανέωση του 1992, Volkswagen Golf 3ης γενιάς το 1991, Opel Astra 1ης γενιάς το 1991 και Citroën ZX επίσης το 1991), προκάλεσε σταδιακή πτώση στις πωλήσεις του Tipo. Τα τελευταία δύο χρόνια της παραγωγής του, 1994 και 1995, η βελτιωμένη εκδοχή σημείωσε σημαντική αύξηση των πωλήσεων, αλλά κυρίως στα μοντέλα μικρού κυβισμού, αυτά των 1.4 λίτρων.
Το Tipo σταμάτησε να παράγεται και να διατίθεται στην Ευρώπη το καλοκαίρι του 1995 και αντικαταστάθηκε από το 3-πορτο Fiat Bravo και το 5-πορτο Fiat Brava, που και αυτά κέρδισαν τον τίτλο του Αυτοκινήτου της Χρονιάς. Το 4-πορτο Fiat Tempra και το στέισον βάγκον αντικαταστάθηκαν από το Fiat Marea. Τα Bravo και Brava σημείωσαν εξαιρετικές πωλήσεις σε όλη την Ευρώπη και μάλιστα το 1996 κέρδισαν επίσης το βραβείο Ευρωπαϊκό Αυτοκίνητο της Χρονιάς, όπως είχε συμβεί και με τον προκάτοχό τους.
Διεθνής παραγωγή
thumb|right|Fiat Tipo S 1.6 iE του 1996 στη [[Χιλή.]]
Στη Βραζιλία, το Tipo άρχισε να παράγεται μόλις από το 1995 και μετά, με ένα μόνο επίπεδο εξοπλισμού. Είχε έναν 4-κύλινδρο κινητήρα βενζίνης, κυβισμού 1.6 λίτρων, οκτώ βαλβίδων, με έγχυση καυσίμου πολλαπλών σημείων, ο οποίος προσέφερε αύξηση ισχύος της τάξης των 10 PS (7,4 kW) σε σύγκριση με το παλαιό 1.6 λίτρων (92 PS, 68 kW). Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο ήταν εξαιρετικά δημοφιλές στη Βραζιλία, όπου μάλιστα αποκαθήλωσε το πρώτο σε πωλήσεις Volkswagen Gol, το οποίο ήταν το βραζιλιάνικο αυτοκίνητο με τις καλύτερες πωλήσεις για πάνω από 20 χρόνια. Μόνο το Tipo, το Fiat Uno Mille και το Fiat Palio έχουν ξεπεράσει το Gol σε πωλήσεις στη χώρα αυτή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Μοντέλα Fiat
Νικόλαος Επιγίγγλης
Ο  Νικόλαος Επιγίγγλης, γνωστός με το εκλατινισμένο επώνυμο Πισίγκλης (Picingli), ήταν βυζαντινός στρατηγός που είχε δράση στη νότια Ιταλία και στα Βαλκάνια. Ως στρατηγός του θέματος της Λογγοβαρδίας, οδήγησε τον βυζαντινό στρατό στη μάχη του Γκαριλιάνο το 915. Σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον των Βουλγάρων, πιθανώς στη μάχη του Αχελώου στις 20 Αυγούστου 917.
Ο Νικόλαος διορίστηκε στρατηγός της Λογγοβαρδίας μετά το καλοκαίρι του 911 (ο προκάτοχός του Ιωαννίκιος αναφέρεται τελευταία φορά τον Μάιο), πιθανότατα όμως μετά από τον Ιούνιο του 913. Είναι γνωστό ότι αλληλογραφούσε με τον Νικήτα Παφλαγόνα, καθώς και με τον Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης Νικόλαο Α΄, ιδιαίτερα κατά την αντιβασιλεία του τελευταίου το 913-914. Στις επιστολές του, ο Νικόλαος αναφέρει την άθλια κατάσταση των φρουρίων στη νότια Ιταλία, την οποία αποδίδει στην αμέλεια του προκατόχου του, ενώ ο Πατριάρχης τον ενθαρρύνει να επιμείνει και να αντιμετωπίσει τους Άραβες που έκαναν επιδρομές στην επαρχία από τη βάση τους στον ποταμό Γκαριλιάνο κοντά στη Γκαέτα.
HRT
thumb|Τα Γραφεία της Κροατικής Ραδιοτηλεόρασης στο [[Ζάγκρεμπ]] Η δημόσια κρατική τηλεοπτική και ραδιοφωνική εταιρεία της Κροατίας HRT ,(κροατικά: Hrvatska radiotelevizija, HRT) είναι μια κροατική εταιρεία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Λειτουργεί αρκετά ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά κανάλια.Το 2011, περισσότερο από το 80% των εσόδων της HRT ήρθε από τα τέλη που έπρεπε να πληρώσουν οι Κροάτες, με κάθε νοικοκυριό στην Κροατία να υποχρεούται να πληρώσει 79 HRK (10 €) ανά μήνα για την δημόσια τηλεόραση, ενώ το υπόλοιπο καλύβεται από τη διαφήμιση (η οποία περιορίζεται από το νόμο).
Νικόλαος Επιγίγγλης
Από σχόλια σε μια σειρά χειρογράφων των έργων του Πλούταρχου, είναι γνωστό ότι ο Νικόλαος πέθανε σε μια μάχη εναντίον των Βουλγάρων. Τα σχόλια συγκρίνουν τον θάνατό του με αυτόν του Λεύκιου Αιμιλίου Παύλου κατά τη Μάχη των Καννών. Ο Μ. Μανφρεντίνι, που επιμελήθηκε την σύγχρονη έκδοση αυτών των χειρογράφων, ταυτοποίησε τη μάχη με την καταστροφική βυζαντινή ήττα στη μάχη του Αχελώου στις 20 Αυγούστου 917.
HRT
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεόραση στην Κροατία Κατηγορία:Μέλη της Euranet Κατηγορία:Επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
Νικόλαος Επιγίγγλης
Πηγές
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Λογγοβαρδίας Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
HRT2
Το HRT2 (HTV 2, "Drugi program") είναι το δεύτερο τηλεοπτικό κανάλι της HRT. Το κανάλι εστιάζει σε ψυχαγωγικές εκπομπές αλλά μεταδίδει και άλλα προγράμματα όπως ειδήσεις και ντοκιμαντέρ. Επίσης είναι διαθέσιμο δορυφορικά απο τον δορυφόρο Eutelsat 16A (10.721 GHz).
Επίσημη ιστοσελίδα
Κατηγορία:Τηλεόραση στην Κροατία
Ρόι Χάρπερ (χαρακτήρας κόμικ)
Ο Ρόι Χάρπερ είναι χαρακτήρας της Αμερικάνικης Εταιρίας Κόμιξ Dc Comics. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο 73ο τεύχος της σειράς More Fun Comics ως βοηθός του ήρωα Green Arrow. Ο Ρόι όμως δεν συσχετίζεται μόνο με τον Green Arrow,  διότι είναι ένα από τα πέντε ιδρυτικά μέλη της ομάδας Teen Titans (όπου είχε υπάρξει αρχηγός), ήταν ένα από τα βασικά μέλη της ομάδας Titans και το 2007 έγινε μέλος της Λεγεώνας της Δικαιοσύνης. Ο Ρόι άρχισε να αποκτάει αρκετή δημοσιότητα εξαιτίας της εμφάνισης του στην τηλεοπτική σειρά Arrow και της σειράς κινουμένων σχεδίων Young Justice.
Κατηγορία:Υπερήρωες της DC Comics
Κράτος του Βιετνάμ
Το Κράτος του Βιετνάμ (βιετναμικά: Quốc gia Việt Nam, γαλλικά: État du Viêt-Nam) ήταν ένα κράτος που διεκδίκησε την εξουσία σε όλο το Βιετνάμ κατά τον πρώτο πόλεμο της Ινδοκίνας, αν και μέρος της επικράτειάς του ήταν στην πραγματικότητα υπό τον έλεγχο των κομμουνιστών Βιετμίν. Το κράτος δημιουργήθηκε το 1949 και αναγνωρίστηκε διεθνώς το 1950. Ο πρώην αυτοκράτορας Μπάο Ντάι ήταν αρχηγός κράτους (Quốc Trưởng). Μετά τις Συμφωνίες της Γενεύης του 1954, το Βιετνάμ έπρεπε να παραδώσει το βόρειο τμήμα της χώρας στη Λαϊκή Δημοκρατία του Βιετνάμ. Ο Νγκο Ντιν Ντιέμ διορίστηκε πρωθυπουργός την ίδια χρονιά και μετά την απομάκρυνσή του Μπάο Ντάι το 1955, έγινε πρόεδρος της Δημοκρατίας του Βιετνάμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Βιετνάμ
Αγροτική Περιοχή Μπέυα
Η Αγροτική Περιοχή Μπέυα (αγγλικά: Mbeya Rural District, σουαχίλι:Wilaya ya Mbeya Vijijini) είναι μια από τις έξι Περιοχές στη Περιφέρεια Μπέυα (Mbeya Region) της Τανζανίας. Συνορεύει στα βόρεια με τις περιοχές Μπαράλι (Mbarali District) και Τσούνυα (Chunya District), στα νότια με τις περιοχές Αστική Περιοχή Μπέυα (Mbeya Urban District) και Ρούνγκουε (Rungwe District), στα ανατολικά με την Περιφέρεια Ιρίνγκα (Iringa Region) και στα δυτικά με την Περιοχή Μπόζι (Mbozi District).
Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας, το 2002 ο πληθυσμός στην Αγροτική Επαρχία Μπέυα (Mbeya Rural District) ήταν 254.897 κάτοικοι, ενω, το 2012 ο πληθυσμός του αυξήθηκε σε 305.319 κατοίκους.
Εκλογικές περιφέρειες
Για τις κοινοβουλευτικές εκλογές, η Τανζανία χωρίζεται σε εκλογικές περιφέρειες. Από τις εκλογές του 2010 η Αγροτική Περιοχή Μπέυα (Mbeya Rural District) είχε μια εκλογική περιφέρεια:
Τμήματα
Το 2012, η Αγροτική Περιοχή Μπέυα (Mbeya Rural District) χωρίστηκε διοικητικά σε είκοσι έξι τμήματα (σε παρένθεση αναγράφονται οι κάτοικοι κατά το 2012):
Μεικτά Τμήματα
• 3
Αγροτικά Τμήματα
• 3
Δείτε επίσης
• 3
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Μπέυα
Ζακ Ταρντί
Ο Ζακ Ταρντί (Γαλλικά: Jacques Tardi, 30 Αυγούστου 1946) είναι Γάλλος δημιουργός κόμικς και εικονογράφος, με μια βιβλιογραφία άνω των πενήντα τίτλων. Είναι γνωστός κυρίως για κόμικς που εκτυλίσσονται στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και για μεταφορές αστυνομικών μυθιστορημάτων. Έχοντας λάβει πληθώρα βραβείων σε διάφορες χώρες, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εν ζωή Ευρωπαίους δημιουργούς και μια από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες της ένατης τέχνης. Εκτός από τα κόμικς, έχει σχεδιάσει εξώφυλλα βιβλίων και αφίσες ταινιών.
Πρώτα χρόνια
Ο Ταρντί γεννήθηκε το 1946 στην πόλη Βαλάνς του νομού Ντρομ. Πέρασε ένα μέρος της παιδικής του ηλικίας στην κατεχόμενη τότε Γερμανία, καθώς ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός. Φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Λυών και στη Σχολή Διακοσμητικών Τεχνών του Παρισιού.
Και οι δύο παππούδες του Ταρντί πολέμησαν στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μάλιστα ο ένας σκοτώθηκε σε αυτόν. Ο παππούς από τη μεριά του πατέρα του δε μιλούσε για αυτό το θέμα, αλλά η γιαγιά του εξιστορούσε όσα έζησε ο άντρας της. Αυτές οι ιστορίες προκαλούσαν εφιάλτες στον μικρό Ταρντί, αλλά μεγαλώνοντας έγιναν πηγή έμπνευσης. Ο πατέρας του Ταρντί βίωσε τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και είχε αιχμαλωτιστεί στην αρχή του.
Αρχή
Ο Ταρντί ξεκίνησε την καριέρα του στο περιοδικό Pilote. Η πρώτη μεγάλη ιστορία την οποία σχεδίασε ήταν το Rumeurs sur le Rouergue (1972), σε σενάριο του Πιέρ Κριστίν. Ακολούθησαν το Adieu Brindavoine (1974) και το Le Démon des glaces (1974), που θυμίζει την αισθητική των βιβλίων του Ιουλίου Βερν.
Όταν το 1975 η εκδοτική Casterman του ζήτησε μια νέα σειρά, ο Ταρντί οραματίστηκε μια σειρά που διαδραματίζεται σε μια εναλλακτική Μπελ Επόκ, με τρελούς επιστήμονες και ανεξέλεγκτα τέρατα, η οποία παράλληλα αποτελεί παρωδία αναγνωσμάτων του 19ου αιώνα. Ως πρωταγωνίστρια έθεσε μια δυναμική φεμινίστρια και το Les Aventures extraordinaires d'Adèle Blanc-Sec ξεκίνησε να κυκλοφορεί το 1976. Μέχρι το 2007 είχαν βγει εννιά άλμπουμ και έχει αναδειχθεί σε ένα από τα πιο δημοφιλή κόμικς του Ταρντί.
Μεταξύ 1978 και 1979 κυκλοφόρησε σε συνέχειες στο περιοδικό (À suivre) το Ici Même, σε σενάριο του Ζαν-Κλωντ Φορέστ. Το κόμικ, που το 1979 συγκεντρώθηκε σε ένα άλμπουμ, αποτελεί έναν συνδυασμό μαύρου χιούμορ και του φανταστικού. Βραβευμένο στο Διεθνές Φεστιβάλ του Ανγκουλέμ, θεωρείται επίσης ένα από τα κορυφαία έργα του.
Πρώτα νουάρ και πολεμικά κόμικς
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 άρχισε η ενασχόληση του Ταρντί με το νουάρ. Αρχικά συνεργάστηκε με τον Ζαν-Πατρίκ Μανσέτ για το Griffu (1978). Λίγο αργότερα, καταπιάστηκε με τη μεταφορά των περιπετειών του Νέστορ Μπούρμα, χαρακτήρα του συγγραφέα Λεό Μαλέ και πρώτο ιδιωτικό ντετέκτιβ της γαλλικής λογοτεχνίας. Το πρώτο άλμπουμ, ονόματι Brouillard au pont de Tolbiac, κυκλοφόρησε το 1982 και ακολούθησαν άλλα τέσσερα (120, rue de la Gare - 1988, Une gueule de bois en plomb - 1990, Casse-pipe à la Nation - 1996, M'as-tu vu en cadavre? - 2000).
Το 1984 εκδόθηκε το πρώτο κόμικ του πάνω στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Le Trou d'obus. Όπως και στα μεταγενέστερα πολεμικά του έργα, δεν προβάλλει τον ηρωισμό των στρατιωτών, αλλά αναδεικνύει τη βαρβαρότητα του πολέμου. Το 1993 εκδόθηκε το σημαντικότερο ίσως κόμικ του Ταρντί πάνω σε αυτό το θέμα, το C'était la guerre des tranchées. Θεωρείται ένα από τα κορυφαία του δημιουργήματα και η αγγλική έκδοση (It was the War of the Trenches - 2010) κέρδισε δύο βραβεία Άισνερ.
Άλλα σημαντικά κόμικς του Ταρντί την δεκαετία του 1990 είναι τα αστυνομικά Jeux pour mourir (1992), μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Ζεό-Σαρλ Βεράν που απέσπασε το Βραβείο Κοινού στο Διεθνές Φεστιβάλ του Ανγκουλέμ, και Le der des ders (1997), σε σενάριο του Ντιντιέ Ντενένξ.
21ος αιώνας
Το 2001 ο Ταρντί άρχισε ακόμη μία μεταφορά βιβλίο υπό τη μορφή κόμικς. Ήταν η σειρά Le Cri du peuple (2001-2004), που βασίστηκε στο ομότιτλο βιβλίο του Ζαν Βωτρέν και διαδραμαρίζεται τον καιρό της Παρισινής Κομμούνας. Το 2005 προτάθηκε για το Βραβείο Καλύτερης Σειράς, ενώ το πρώτο άλμπουμ είχε ήδη κερδίσει τα Βραβεία Καλύτερου Σχεδίου και Κοινού στο Φεστιβάλ του Ανγκουλέμ το 2002.
Ακολούθησαν διάφοροι νουάρ τίτλοι, μεταξύ των οποίων το Le Petit Bleu de la côte ouest (2005). Ο Ταρντί επέστρεψε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με τη σειρά Putain de guerre! (2008-2009), στην οποία συμμετείχε ο ιστορικός Ζαν-Πιερ Βερνέ με συνοδευτικά κείμενα και φωτογραφίες. Το 2012 κυκλοφόρησε ο πρώτος τόμος του Acheter Moi René Tardi, prisonnier de guerre au Stalag IIB, για το οποίο Ταρντί ζήτησε από τον πατέρα του να καταγράψει τις αναμνήσεις του ως στρατιώτης στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Σχεδιαστικό και αφηγηματικό στυλ
Το σχέδιο του Ταρντί είναι άμεσα αναγνωρίσιμο. Έχει μεν υιοθετήσει τη λεγόμενη ligne claire, αλλά με μια προσωπική, πιο χαλαρή τεχνική. Οι επιρροές του περιλαμβάνουν τον Χοσέ Μουνιόθ και τον Ζαν Ζιρώ, με τον οποίο συνεργάστηκε στα πρώτα του βήματα στο Pilote.
Είναι γνωστός για την εκτεταμένη έρευνα που πραγματοποιεί, ώστε να είναι σε θέση να κάνει πιστή αναπαράσταση χώρων και αντικειμένων. Σύμφωνα με τον ίδιο, επιζητεί την πιστότητα σε ό,τι σχεδιάζει και όσο πιο αληθινά είναι αυτά που απεικονίζει στις ιστορίες του, τόσο πιο ελεύθερος αισθάνεται. Όσον αφορά το σενάριο, ο Ταρντί ήταν από τους πρώτους κομίστες που πειραματίστηκαν με νέες αφηγηματικές τεχνικές και σε γενικές γραμμές, διακατέχεται από μια μινιμαλιστική τάση.
Κληρονομιά και διακρίσεις
Τα έργα του έπαιξαν καθοριστικό στην απόδοση ρεαλισμού στα γαλλοβελγικά κόμικς. Το ψυχολογικό βάθος που δίνει ο Ταρντί στους χαρακτήρες των πολεμικών του κόμικς, έχει συγκριθεί με αυτό μεγάλων λογοτεχνών όπως ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ και ο Ζωρζ Ντυαμέλ. Όπως έκανε το χιουμοριστικό Αστερίξ, έτσι και τα πολεμικά κόμικς του Ταρντί βοήθησαν τους Γάλλους να συνδεθούν με το συλλογικό τους παρελθόν. Γάλλοι θεωρητικοί των κόμικς τον συνδέουν με το Νέο Ρεαλισμό. Το έργο του έχει επηρεάσει την Σαντάλ Μοντελιέ, τον Γκάι Ντέιβις, τον Τεντ Μπενουά και άλλους.
Ο Ταρντί έχει λάβει έναν εντυπωσιακό αριθμό διακρίσεων. Έργα του έχουν επανειλημμένως βραβευθεί ή προταθεί για βραβεία στο Φεστιβάλ Κόμικς του Ανγκουλέμ, ενώ το 1985 τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο. Για το σύνολο της καριέρας του έχει επίσης τιμηθεί με Βραβείο Άνταμσον (1986) και Μαξ ουντ Μόριτς (2006). Το 2006 και το 2007 ήταν υποψήφιος για το Μεγάλο Βραβείο Σαιν-Μισέλ, ενώ το 2016 εισήχθη στο Αίθουσα της Δόξας Γουίλ Άισνερ.
Την 1 Ιανουαρίου του 2013, ο Ταρντί ανακηρύχθηκε Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής. Την επόμενη ημέρα, αρνήθηκε την τιμή, δηλώνοντας μεταξύ άλλων: «Όντας έντονα συνδεδεμένος με την ελευθερία της σκέψης μου και της δημιουργικότητας, δεν θέλω να λάβω τίποτα, ούτε από αυτή την κυβέρνηση ή από οποιαδήποτε άλλη πολιτική δύναμη. Ως εκ τούτου, αρνούμαι το μετάλλιο με το μεγαλύτερη αποφασιστικότητα. [...] Δεν είμαστε κατ' ανάγκη χαρούμενοι όταν αναγνωριζόμαστε από άτομα που δεν εκτιμούμε».
Προσωπική ζωή
Ο Ταρντί γνωρίστηκε με τη σημερινή του σύζυγο, τη μουσικό Ντομινίκ Γκρανζ, στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Παρότι ήταν ενάντια στις πεποιθήσεις τους, παντρεύτηκαν το 1983 ώστε να μπορέσουν να υιοθετήσουν τέσσερα παιδιά από τη Χιλή, τότε υπό τη δικτατορία του Πινοσέτ. Η Γκρανζ έχει συνεργαστεί μερικές φορές με τον Ταρντί ως σεναριογράφος, όπως στη σύντομη ιστορία It's so hard (1981) και στο graphic novel Le dernier assaut (2016).
Σημειώσεις
β.Εικαστικό κίνημα που περιελάμβανε τους Υβ Κλάιν, Αρμάν Φερναντέζ και άλλους καλλιτέχνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι δημιουργοί κόμικς
Άουγκουστ Άντολφ Σωβίν
Ο Άουγκουστ Άντολφ Σωβίν (γερμ. August Adolf Chauvin) υπήρξε Βέλγος ζωγράφος του ρομαντισμού.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1818 στη Λιέγη. Ο πατέρας του ήταν δημόσιος υπάλληλος στο Άαχεν της Γερμανίας. Μετά το απολυτήριο του γυμνασίου συνέχισε στην εμπορική σχολή και διορίστηκε ως αναπληρωματικός δάσκαλος. Ζωγραφική σπούδασε κοντά στον Γιόχαν Μπαπτίστ Γιόζεφ Μπαστινέ. Άρχισε να σπουδάζει αρχιτεκτονική και δούλευε σε οικοδομές για να βγάζει το απαραίτητο μεροκάματο. Το 1831 εγγράφηκε στην Ακαδημία Τέχνης του Ντύσελντορφ, ενώ εργαζόταν ως ιδιωτικός σκιτσογράφος του φυσιοδίφη Μαξιμίλιαν τσου Βιντ-Νοϊβίντ. Περιηγήθηκε το Βέλγιο και μελέτησε τις ζωγραφιές των Βέλγων των Φλάνδρων ζωγράφων, από τους οποίους επηρεάστηκε βαθιά και δημιούργησε πολλά αξιόλογα έργα της σχολής των Ναζαρηνών. Επέστρεψε στη Λιέγη το 1841 και διορίστηκε διδάσκαλος στην Ακαδημία Τέχνης, όπου το 1856 διορίστηκε αναπληρωματικός διευθυντής και δύο χρόνια αργότερα διευθυντής. Απεβίωσε στις 29 Μαΐου 1884 στη γενέτειρά του.
Έργα του
Μερικά από τα έργα του είναι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βέλγοι ζωγράφοι
Προεδρικές εκλογές της Δημοκρατίας του Κονγκό 2021
Ο Πρόεδρος Ντενί Σασού Νγκουέσσο, ο οποίος έχει κυβερνήσει τη χώρα για 36 χρόνια, επανεξελέγη για άλλη μία πενταετή θητεία συγκεντρώνοντας το 88,57% των ψήφων. Ο άλλος σημαντικός υποψήφιος, ο Γκι Μπρι Παρφέ Κολελάς, ο φιλελεύθερος αρχηγός της Ένωσης Ανθρωπιστών Δημοκρατών – Γιούκι, έχασε τη ζωή του από κορονοϊό την ημέρα των εκλογών.
Ιστορικό
Ο 77χρονος Ντενί Σασού Νγκουέσσο έχει κυβερνήσει τη χώρα για 36 χρόνια και είναι ένας από τους μακροβιότερους Προέδρους παγκοσμίως. Ο πρώην αλεξιπτωτιστής Νγκουέσσο εξελέγη Πρόεδρος για πρώτη φορά το 1979 και παρέμεινε στην εξουσία για τρεις συνεχόμενες θητείες. Έχασε στις πρώτες πολυκομματικές προεδρικές εκλογές της Δημοκρατίας του Κονγκό το 1992, και επανήλθε στην εξουσία το 1997, μετά τον εμφύλιο πόλεμο. Το 2015 εισήχθη μία τροποποίηση στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας του Κονγκό, με την οποία παρατάθηκε η προεδρική θητεία και επιτράπηκε στον Νγκουέσσο να συμμετάσχει στις προεδρικές εκλογές του 2016 παρόλο που είχε ξεπεράσει το ανώτατο όριο των 70 ετών και είχε διατελέσει πάνω από τρεις θητείες.
Διεξαγωγή
Την Παρασκευή πριν την ημέρα των εκλογών, ο Κολελάς δεν κατάφερε να ολοκληρώσει την προεδρική εκστρατεία του επειδή αισθάνθηκε άρρωστος και φοβήθηκε ότι έπαθε ελονοσία. Το Σάββατο ο Κολελάς νοσηλευόταν στο νοσοκομείο και την Κυριακή, την ημέρα των εκλογών, είχε διαγνωστεί με κορονοϊό και επέβαινε σε αεροπλάνο που θα τον πήγαινε στο Παρίσι για θεραπεία. Δυστυχώς, πέθανε κατά τη διάρκεια της πτήσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στη Δημοκρατία του Κονγκό Κονγκό Δ
HRT3
Το κανάλι HRT3 (HTV 3, Treći program) είναι το τρίτο τηλεοπτικό δημόσιο κανάλι της κροατικής εταιρίας HRT, που είναι ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας της χώρας. Το κανάλι έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα και στοχεύει στα παιδιά και στους εφήβους, με τα διαδραστικά προγράμματα που διαθέτει. Το κανάλι μεταδίδεται μόνο δορυφορικά από τον Eutelsat 16A στην συχνότητα 10,721 GHz Η 27,500.
Επίσημη ιστοσελίδα
Κατηγορία:Τηλεόραση στην Κροατία
Ηλίας Ηλίας
Ο Ηλίας Ηλίας (1900 - 28 Φεβρουαρίου 1989) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός.
Σταδιοδρομία
Ήταν γιος του Αθανασίου Ηλία. Γεννήθηκε το 1900 και σπούδασε την Ιατρική Σχολή. Εξελέγη βουλευτής Γρεβενών στις εκλογές του 1974 λαμβάνοντας 5.119 ψήφους. Πέθανε σε ηλικία 89 ετών τον Φεβρουάριο του 1989.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Γρεβενών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Δήμαρχοι Γρεβενών
Κατάλογος εκθεμάτων του Μουσείου Βικτωρίας και Αλβέρτου
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων ευρωπαϊκής τέχνης του Μουσείου Βικτωρίας και Αλβέρτου (Victoria and Albert Museum) του Λονδίνου.
Συμβατίκιος ο Πρωτοσπαθάριος
Ο  Συμβατίκιος ο πρωτοσπαθάριος ήταν αρμενικής καταγωγής Βυζαντινός στρατηγός του 9ου αιώνα.
Την περίοδο 891-892 ήταν στρατηγός, διοικητής του Θέματος Λογγοβαρδίας, επίσης το 892 αναφέρεται με τους τίτλους του πρωτοσπαθάριου, του στρατηγού Μακεδονίας, Θράκης, Κεφαλληνίας και Λογγιβαρδίας. Κατά την διοίκηση του στην Ιταλία κατέλαβε το Σιπόντο και το Μπενεβέντο και εγκαταστάθηκε στο παλάτι της πόλης κάνοντας το Μπενεβέτο πρωτεύουσα του, στην Λογγοβαρδία αντικαταστάθηκε από τον Γεώργιο.
Ο Συμβατίκιος πιστεύεται ότι έφερε μαζί του και πολλούς Αρμένιους αξιωματικούς, στους οποίους οφείλεται η Αρμενική κοινότητα του Μπάρι που δημιουργήθηκε την ίδια εποχή, τον 10ο αιώνα. Αρμένιοι στην ευρύτερη περιοχή είχαν ήδη εγκατασταθεί παλαιότερα όταν ο Νικηφόρος Φωκάς είχε μαζί του πολλούς αρμένιους στρατιώτες. Από σφραγίδες που έχουν βρεθεί αναφέρεται ένας Συμβατίκιος στρατηγός Στρυμώνος, που πιστεύται ότι είναι το ίδιο πρόσωπο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Λογγοβαρδίας Κατηγορία:Πρωτοσπαθάριοι Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Μακεδονίας Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Θρακησίων Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Κεφαλληνίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Στρυμώνος
Πέτερ φον Κορνέλιους
Ο Πέτερ φον Κορνέλιους ήταν Γερμανός ζωγράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1783 στο Ντίσελντορφ. Πατέρας του ήταν ο επίσης ζωγράφος Άλοϊς Κορνέλιους, και μητέρα του η Άννα, το γένος Κόσσε. Έμαθε τα πρώτα βήματα της τέχνης κοντά στον πατέρα του, ο οποίος δίδασκε στην Καλλιτεχνική Ακαδημία του Ντίσελντορφ. Απεβίωσε στις 6 Μαρτίου 1867 στο Βερολίνο. Τιμήθηκε το 1842 με το μετάλλιο Pour le Mérite.
Το έργο του
Ο φον Κορνέλιους δημιούργησε πολλά μεγαλοπρεπή έργα ζωγραφικής. Διακρίθηκε κυρίως για την απόδοση των μορφών στο καλλιτεχνικό ύφος της γερμανικής νωπογραφίας. Μερικά από τα έργα του είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Εικονογράφοι
Μεϊλισερβέτ Καντινεφέντι
Η Μεϊλισερβέτ Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:میل ثروت قادین‎) (Τούρκικα: Meyliservet Kadınefendi, 21 Οκτωβρίου 1854 - 3 Δεκεμβρίου 1903) ήταν η τέταρτη σύζυγος του σουλτάνου Μουράτ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Dördüncü Meyli-Servet Kadın Efendi Hazretleri
Βιογραφία
Η αδελφή της Μεϊλισερβέτ γνώρισε την Ρεφιά Σουλτάν. Στην Μεϊλισερβέτ άρεσε τόσο πολύ τη ζωή του παλατιού, αποφάσισε ότι δεν θα φύγει. Η Ρεφιά Σουλτάν πήρε την Μεϊλισερβέτ στο παλάτι και της έδωσε ειδική εκπαίδευση. Στις 8 Ιουνίου 1874 η Μεϊλισερβέτ παντρεύτηκε τον Μουράτ στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ. Ένα χρόνο αργότερα γέννησε τον μοναδικό της παιδί, μια κόρη την Φεχιμέ Σουλτάν.
Η Μεϊλισερβέτ Καντινεφέντι πέθανε μετά από μια σύντομη ασθένεια στις 3 Δεκεμβρίου 1903 στο Παλάτι Τσιραγάν στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 49 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
HRT4
Το HRT4 (HTV 4, "Četvrti program") είναι το τέταρτο κανάλι της HRT, της δημόσιας τηλεόρασης της Κροατίας. Το κανάλι μεταδίδει προγράμματα με ειδήσεις και διάφορα καθημερινά θέματα. Το κανάλι είναι διαθέσιμο δορυφορικά απο τον δορυφόρο Eutelsat16A στην συχνότητα 10,721 GHz Η 27,500.
Επίσημη ιστοσελίδα
Κατηγορία:Τηλεόραση στην Κροατία
Τριπλή δολοφονία Κούρδων αγωνιστριών στο Παρίσι
Η τριπλή δολοφονία Κούρδων αγωνιστριών στο Παρίσι ήταν η εκτέλεση των Φιντάν Ντογάν, Σακίν Τσανσίζ και Λεϊλά Σοϊλεμέζ στη διάρκεια της νύχτας μεταξύ της 9ης και της 10ης Ιανουαρίου του 2013 στο 10ο Δημοτικό Διαμέρισμα του Παρισιού.
Τα γεγονότα
Στη διάρκεια της νύχτας μεταξύ της Τετάρτης 9 Ιανουαρίου και της Πέμπτης 10 Ιανουαρίου, οι σοροί των Φιντάν Ντογάν, Σακίν Τσανσίζ, συνιδρύτριας του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), και Λεϊλά Σοϊλεμέζ, και οι τρεις τους Κούρδες αγωνίστριες, ανακαλύφθηκαν στο Παρίσι, εντός των γραφείων του Κέντρου Πληροφόρησης για το Κουρδιστάν, στον αριθμό 147 της Οδού Λα Φαγιέτ, κατά τα φαινόμενα και οι τρεις τους εκτελεσθείσες έχοντας δεχτεί η καθεμία τους αρκετούς πυροβολισμούς στο κεφάλι.
Η έρευνα
Σύμφωνα με τη Γαλλική Δικαιοσύνη, θεωρείται πιθανό πως οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, η MİT, ήσαν εμπλεγμένες στη συγκεκριμένη τριπλή δολοφονία. Ο φερόμενος ως δολοφόνος, Ομέρ Γκιουνέι, ήταν Τούρκος πολίτης, ηλικίας 34 ετών, ο οποίος είχε διατελέσει μέλος του συνεργείου καθαρισμού του Αεροδρομίου Παρί-Σαρλ-ντε-Γκωλ. Οι κάμερες ασφαλείας επέτρεψαν την επιβεβαίωση της παρουσίας του εντός του συγκεκριμένου κτιρίου, κατά την εκτιμώμενη ως ώρα του θανάτου τους, μεταξύ 12:11 και 12:56. Ίχνη μπαρουτιού, επίσης, ανευρέθηκαν επάνω στο σακίδιό του.
Λίγους μήνες μετά τις συγκεκριμένες δολοφονίες, μια ηχητική ηχογράφηση συνομιλίας μεταξύ του Ομέρ Γκιουνέι και πρακτόρων των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών (MIT), καθώς και σημειώσεις, επιφορτώθηκαν διαδικτυακά υπό ανώνυμη μορφή. Ο Ομέρ Γκιουνέι διέθετε, επίσης, φωτογραφίες εκατοντάδων Κούρδων αγωνιστών εντός του τηλεφώνου του.
Η αντιτρομοκρατική ανακρίτρια Ζαν Ντουϊέ ανέλαβε την υπόθεση. Τον Σεπτέμβριο του 2013, ο υπολογιστής της δικαστικού εκλάπη στην κατοικία της κατά τη διάρκεια περίεργης ληστείας, ενώ σχέδιο απόδρασης του Ομέρ Γκιουνέι απετράπη, με τον κατηγορούμενο, κρατούμενο από τις 21 Ιανουαρίου 2013 σε φυλακή ευρισκόμενη πλησίον του Παρισιού, να σκοπεύει να δραπετεύσει «με τη βοήθεια ενός μέλους της MIT».
Στις 13 Δεκεμβρίου 2016, ο Ομέρ Γκιουνέι μεταφέρθηκε εσπευσμένα από τη φυλακή του Φρεν στη Λα Σαλπετριέρ. Από καιρό πάσχοντας από καρκίνο στον εγκέφαλο, μολύνθηκε από τη νόσο των λεγεωνάριων και απεβίωσε από πνευμονία στις 17 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους, συγκεκριμένα πέντε εβδομάδες πριν από την έναρξη της δίκης του. Ο Εγιούπ Ντορού, εκπρόσωπος του κουρδικού κόμματος HDP στην Ευρώπη, εκτίμησε πως η Φιντάν Ντογάν ήταν αυτή η οποία αποτελούσε τον στόχο της συγκεκριμένης δολοφονικής ενέργειας και μέσω αυτής η Γαλλία. Η συγκεκριμένη νεαρή γυναίκα «ιδιαίτερα έξυπνη», σύμφωνα με τη δικηγόρο Σιλβί Μπουατέλ, «και η οποία διέθετε, γεγονός αξιοσημείωτο, τα χαρακτηριστικά τριών πολιτισμών: του τουρκικού, του κουρδικού και του γαλλικού» είχε, σύμφωνα με μία από τις φίλες της, «συναντήσει τον Πρόεδρο Φρανσουά Ολλάντ τουλάχιστον τρεις φορές, ενώ ο τελευταίος ήταν γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος», ενώ διατηρούσε αριθμό επαφών με τις γαλλικές πολιτικές αρχές. Η Φιντάν Ντογάν εκτελέστηκε με μια σφαίρα στο στόμα, ως έναν έμμεσο τρόπο να δηλωθεί πως, πλέον, δεν θα μιλούσε ξανά.
Ο Μετίν, αδερφός της Σακίν Τσανσίζ θεωρεί τη Γαλλία ως υπεύθυνη: «η αδερφή μου σκοτώθηκε επί γαλλικού εδάφους, ενώ αυτός ο οποίος σκότωσε την αδερφή μου πέθανε στη φυλακή, μην επιτρέποντας στη δίκη να λάβει χώρα».
Παραπομπές
Κατηγορία:Δολοφονίες στη Γαλλία
Δυναστεία Νγκουιέν
Η δυναστεία Νγκουιέν (βιετναμικά: Nguyễn triều) ήταν η τελευταία οικογενειακή οικογένεια του Ανναμ.
Ιστορικό
Ο κανόνας τους διήρκεσε συνολικά 143 χρόνια. Ξεκίνησε το 1802, όταν ο αυτοκράτορας Γκια Λονγκ ανέβηκε στο θρόνο αφού νίκησε τη δυναστεία Τάι Σον και έληξε το 1945, όταν ο αυτοκράτορας Μπάο Ντάι παραιτήθηκε από το θρόνο και μεταβίβασε τη δύναμη στη Λαϊκή Δημοκρατία του Βιετνάμ.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Γκια Λονγκ, το έθνος έγινε επίσημα γνωστό ως Βιετνάμ (越南), αλλά από τη βασιλεία του αυτοκράτορα Μιν Μανγκ, το έθνος μετονομάστηκε σε Νταϊνάμ (大南, κυριολεκτικά «Μεγάλος Νότος»). Η διακυβέρνηση σημαδεύτηκε από την αυξανόμενη επιρροή της γαλλικής αποικιοκρατίας.
Το έθνος τελικά χωρίστηκε σε τρία μέρη: την Κοχινκίνα που έγινε γαλλική αποικία, το Ανάμ και το Τονκίνο που έγιναν ονομαστικά ανεξάρτητα προτεκτοράτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Βιετνάμ
Νότιο Βιετνάμ
Ανακήρυξη
Η Δημοκρατία του Βιετνάμ ανακηρύχθηκε στις 26 Οκτωβρίου 1955, με τον Νγκο Ντιν Ντιέμ ως πρώτο πρόεδρό της, αφού πρώτα υπηρέτησε ως πρωθυπουργός υπό τον εξόριστο αυτοκράτορα Μπάο Ντάι. Η κυριαρχία της αναγνωρίστηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και από ογδόντα εφτά άλλα έθνη. Είχε την ιδιότητα μέλους σε διάφορες ειδικές επιτροπές των Ηνωμένων Εθνών και θα ήταν μέλος των ίδιων των Ηνωμένων Εθνών αν δεν υπήρχε σοβιετικό βέτο το 1957. Η προέλευση του νότιου Βιετνάμ ανάγεται στη γαλλική αποικία Κοχινκίνα, η οποία αποτελούνταν από το νότιο τρίτο του Βιετνάμ που ήταν η Κοχινκίνα (Nam Kỳ), μια υποδιαίρεση της γαλλικής Ινδοκίνας, και το νότιο μισό του Κεντρικού Βιετνάμ ή Ανάμ (Trung Kỳ) ένα γαλλικό προτεκτοράτο. Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι αντιιαπωνικές αντάρτικες δυνάμεις Βιετμίν, με επικεφαλής τον Χο Τσι Μιν, κήρυξαν την ίδρυση Λαϊκής Δημοκρατίας του Βιετνάμ στο Ανόι το Σεπτέμβριο του 1945, εκδίδοντας Δήλωση Ανεξαρτησίας σύμφωνα με το αμερικανικό σχέδιο από το 1776.
Αντίπαλη κυβέρνηση
Το 1949, οι αντικομμουνιστές βιετναμέζοι πολιτικοί σχημάτισαν μια αντίπαλη κυβέρνηση στη Σαϊγκόν υπό την ηγεσία του πρώην αυτοκράτορα Μπάο Ντάι. Ο Μπάο Ντάι καταδικάστηκε από τον πρωθυπουργό Νγκο Ντιν Ντιέμ το 1955, ο οποίος ανακήρυξε τον εαυτό του πρόεδρο μετά από δημοψήφισμα. Μετά το θάνατο του Ντιέμ σε στρατιωτικό πραξικόπημα υπό την ηγεσία του στρατηγού Ντουόνγκ Βαν Μιν το 1963, υπήρξε μια σειρά βραχύβιων στρατιωτικών κυβερνήσεων. Ο στρατηγός Νγκουιέν Βαν Τιέμ οδήγησε στη συνέχεια τη χώρα μετά από πολιτικές προεδρικές εκλογές από το 1967 μέχρι το 1975. Οι απαρχές του πολέμου του Βιετνάμ συνέβησαν το 1959 με εξέγερση του πρόσφατα οργανωμένου Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (Βιετκόνγκ) υποστηριζόμενου από τη βόρεια Λαϊκή Δημοκρατία του Βιετνάμ, με άλλη βοήθεια που παρείχε η Σοβιετική Ένωση και οι κομμουνιστικοί δορυφόροι του Συμφώνου της Βαρσοβίας μαζί με τη γειτονική Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και τη Βόρεια Κορέα. Μεγαλύτερη κλιμάκωση της εξέγερσης συνέβη με την προσγείωση τακτικών τμημάτων πεζοναυτών και στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών το 1965, ακολουθούμενων από στρατιωτικές μονάδες για να συμπληρώσουν το στρατό των στρατιωτικών συμβούλων που καθοδηγούσαν τις δυνάμεις του ARVN (Στρατός Ξηράς της Δημοκρατίας του Βιετνάμ). Μια τακτική εκστρατεία βομβιστικής επίθεσης στο Βόρειο Βιετνάμ, η οποία διεξήχθη από αεροπλάνα του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού, πολεμικά πλοία και αεροπλανοφόρα επικουρούμενα από μοίρες της Πολεμικής Αεροπορίας μέχρι το 1966 και το 1967. Οι μάχες έφτασαν στο αποκορύφωμα κατά τη διάρκεια της επίθεσης Τετ του Φεβρουαρίου 1968, των στρατιωτών και της στρατιωτικής ανάπτυξης των ΗΠΑ σε 500.000 αμερικανούς στρατιώτες στο Νότιο Βιετνάμ.
Κατάλυση
Παρά τη συμφωνία ειρήνης βάσει των ειρηνευτικών συμφωνιών του Παρισιού που ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο του 1973, μετά από πέντε δύσκολα χρόνια διαπραγματεύσεων, οι μάχες συνεχίστηκαν έως ότου ο τακτικός στρατός του Βόρειου Βιετνάμ και οι ανταρτικές δυνάμεις των Βιετκόνγκ υπερέβησαν τη Σαϊγκόν στις 30 Απριλίου 1975, στο νότιο Βιετνάμ, αν και η de jure κατάλυση του Νότιου Βιετνάμ συνέβη στις 2 Ιουλίου 1976 με την επανένωση του Βιετνάμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Βιετνάμ Κατηγορία:Πόλεμος του Βιετνάμ
Ανδρέας Κορνάρος
Ο Ανδρέας Κορνάρος (Andrea Cornaro, 1547 - 1616) ήταν εξελληνισμένος Βενετός ευγενής και σημαντικότατος ιστορικός και συγγραφέας. Γεννήθηκε στον οικισμό Τραπεζόντα της Σητείας και ήταν γιός του Τζιάκομο Κορνάρο και της Ισαβέτας (Ζαμπίας) Ντεμέζο καθώς και αδελφός του Βιτσέντζου Κορνάρου. Παντρεύτηκε δύο φόρες, αρχικά την Καρναρόλα Τζεν (ή Ζένο) και μετά τον θάνατο της την Ανεζίνα Τζεν, χωρίς όμως να αποκτήσει παιδιά.
Υπηρέτησε σαν σοπρακόμιτος σε γαλέρα και σε ηλικία 24 ετών πήρε μέρος στην ναυμαχία της Ναυπάκτου με την γαλέρα Χριστός.
Το φέουδο του περιελάμβανε τα χωριά Βόνη, Ζωφόροι και Θραψανό στον σημερινό νoμό Ηρακλείου.
Το 1591 ίδρυσε στο Ηράκλειο (Κάντια) την φιλολογική ακαδημία των παράξενων (L'Accademia degli Stravaganti, κυριολεκτική μετάφραση: φιλολογική ακαδημία των υπερβολών). Έγραψε εκατοντάδες ποιήματα στην ιταλική καθώς και την ιστορία της Κρήτης (Historia Candiana). Τα έργα αυτά, αν και έχουν διασωθεί, δυστυχώς δεν εκτυπώθηκαν ποτέ.
Πέθανε στο Ηράκλειο και η ταφή του έγινε στο μοναστήρι του Αγίου Φραγκίσκου.
Γιάννης Μπρατάκος
Ο Γιάννης Μπρατάκος (Αθήνα, 1968), είναι Έλληνας κυβερνητικός αξιωματούχος και στέλεχος επιχειρήσεων, που υπηρετεί ως Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και Διευθυντής της Γενικής Γραμματείας του Πρωθυπουργού από τις 2 Σεπτεμβρίου 2022. Παράλληλα, διατελεί και ως Γενικός Διευθυντής της Νέας Δημοκρατίας, από τον Ιούλιο του 2019.
Διατέλεσε Πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών (ΕΒΕΑ) από τον Σεπτέμβριο του 2021 έως την ανάληψη των καθηκόντων του, ως Γενικός Γραμματέας στον Πρωθυπουργό, και ως Αντιπρόεδρος από το 2017 έως το 2021. Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΒΕΑ, από το 2006.
Βιογραφικό
Ο Γιάννης Μπράτακος, γεννήθηκε το 1968 στην Αθήνα. Είναι γιος του πολιτικού της Νέας Δημοκρατίας και στενού συνεργάτη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, Άγγελου Μπρατάκου.
Σπούδασε Μηχανική Παραγωγή και Διοίκηση στο Πανεπιστήμιο του Κόβεντρι στη Μεγάλη Βρετανία. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στη Πολιτική Οικονομία στην Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων και Οικονομικών του Λονδίνου (London School of Economics), λαμβάνοντας μεταπτυχιακό δίπλωμα (MS) το 1995.
Καριέρα
Εργάστηκε στην εταιρεία λογισμικού SAP από το 1995 έως το 1999. Είναι ιδρυτικό μέλος της εταιρείας Πληροφορικής "DD SYNERGY" από το 1999, στην οποία διετέλεσε ως διευθύνων σύμβουλος, από το 1999 έως το 2021. Επιπρόσθετα, διατέλεσε ως μη-εκτελεστικό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας ΓΡΗΓΟΡΗΣ Α.Β.Ε.Ε. και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της συμβουλευτικής εταιρείας "CAPE CONSULTING".
Διετέλεσε μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της Εταιρείας Ανάπτυξης & Προόδου του ΕΒΕΑ, μέλος της Επιτροπής παρακολούθησης του Εθνικού Προγράμματος Μεταρρυθμίσεων για την επίτευξη των στόχων της αναθεωρημένης Στρατηγικής της Λισσαβόνας και εκπρόσωπος του ΕΒΕΑ στην Επιτροπή Πληροφορικής & Επικοινωνίας Νέων Τεχνολογιών της EUROCOMMERCE.
Τον Ιανουάριο του 2019, ύστερα από απόφαση του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη, ανέλαβε ως Γραμματέας Παραγωγικών Τομέων της Νέας Δημοκρατίας. Τον Ιούλιο του 2019, ανέλαβε Γενικός Διευθυντής των Υπηρεσιών της Νέας Δημοκρατίας.
Ανέλαβε ύστερα από ανακοίνωση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, Γενικός Γραμματέας του Γραφείου του Πρωθυπουργού, στις 5 Αυγούστου 2022, ύστερα από την παραίτηση του Γρηγόρη Δημητριάδη, από το αξίωμα. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2022, ορκίστηκε ως Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ Κατηγορία:Έλληνες Γενικοί Γραμματείς Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Απόφοιτοι της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου Κατηγορία:Πολιτικοί της Νέας Δημοκρατίας
Αστική Περιοχή Μπέυα
Η Αστική Περιοχή Μπέυα (αγγλικά: Mbeya Urban District, σουαχίλι:Jiji la Mbeya ή Mbeya Mjini) είναι μια από τις έξι Περιοχές στη Περιφέρεια Μπέυα (Mbeya Region) της Τανζανίας και αποτελείται από την έκταση της πόλης Μπέυα (Mbeya). Συνορεύει στα βόρεια με την Αγροτική Περιοχή Μπέυα (Mbeya Rural District), στα ανατολικά με την Περιοχή Ρούνγκουε (Rungwe District), στα νότια με την Περιοχή Ιλέτζε (Ileje District) και στα δυτικά με την Περιοχή Μπόζι (Mbozi District).
Σύμφωνα με την απογραφή της Τανζανίας, κατά το 2002 ο πληθυσμός στην Αστική Επαρχία Μπέυα (Mbeya Urban District) ήταν 265.586 κάτοικοι, ενώ το 2012, ο πληθυσμός της αυξήθηκε σε 385.279 κατοίκους.
Τμήματα
Το 2012, η Αστική Περιοχή Μπέυα (Mbeya Urban District) χωρίζεται διοικητικά σε τριάντα έξι τμήματα (σε παρένθεση αναγράφονται οι κάτοικοι κατά το 2012):
Δείτε επίσης
• 3
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Μπέυα Κατηγορία:Αστική Επαρχία Μπέυα
Σχέσεις Κύπρου και Τσεχίας
Ιστορία
Ο Κύπριος πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Δημήτρης Χριστόφιας επισκεύθηκε την Τσεχία το 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Κύπρου Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Τσεχίας
Χαρίλαος Θυμιογιάννης
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1916, γιος του Ηπειρώτη δασκάλου Ανδρέα Θυμιογιάννη. Σπούδασε νομικά στη Θεσσαλονίκη και ήταν ενεργός στην Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας, κάτι για το οποίο κατά την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά υπέστη διώξεις και εκτοπίσεις. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση με το ΕΑΜ (όπως και όλη η οικογένειά του) και εργάστηκε ως δικηγόρος, υπερασπιζόμενος πολλές φορές αριστερούς αγωνιστές στα δικαστήρια. Ο αδερφός του, Μενέλαος, είχε φυλακιστεί στη Μακρόνησο.
Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης το 1950 με την Ένωση Δημοκρατικών Αριστερών, που αποτέλεσε μέρος της Δημοκρατικής Παράταξης. Ήταν ο πρώτος βουλευτής της Αριστεράς στη συμπρωτεύουσα μεταπολεμικά και ιδρυτικό στέλεχος της ΕΔΑ μαζί με τον Γιάννη Πασαλίδη. Ωστόσο, στις 10 Μαΐου 1950 έκανε δήλωση σύμπραξης με τους Αριστερούς Φιλελευθέρους και τον Ιούλιο του 1951 προσχώρησε στην κοινωνική ομάδα του Δημοκρατικού Συναγερμού.
Την περίοδο 1952-58 (δύο θητείες) υπηρέτησε και ως δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης.
Μετά τη χούντα ο Χαρίλαος Θυμογιάννης αγωνίστηκε προκειμένου να συσπειρωθούν οι δυνάμεις των Αριστερών μέσω της ΚΕΑ και του ΚΚΕ.
Απεβίωσε σε ηλικία 73 ετών στη Θεσσαλονίκη και η κηδεία του έγινε στις 12 Ιανουαρίου 1989 από τον ιερό ναό του Αγίου Ελευθερίου Ντεπώ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Δημοκρατική Παράταξη Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Άλις Χερμπστ
Η Άλις Μίνα Ίρμελι Χερμπστ (σουηδικά: Alice Minna Irmeli Herbst) (γενν. 13 Απριλίου 1993) είναι Σουηδή πρώην μοντέλο μόδας, περισσότερο γνωστή για τη νίκη στον πέμπτο κύκλο του Sweden's Next Top Model το 2012. Είναι ξαδέρφη του μοντέλου της Victoria's Secret, Έλσα Χοσκ.
Η Χερμπστ εγκατέλειψε το μόντελινγκ τον Αύγουστο του 2012, αφού ανακάλυψε την κακή εργασιακή ηθική του κλάδου.
Έργο τέχνης
Η Χερμπστ ξεκίνησε να σπουδάζει τέχνη σε ηλικία 21 ετών και τώρα είναι καλλιτέχνης πλήρους απασχόλησης. Το έργο της είναι κυρίως εικονιστικό και έχει περιγραφεί από το περιοδικό The Art Gorgeous πως «απεικονίζει όμορφα γυναίκες που σκηνοθετούνται με vintage τρόπο – φανταστείτε ότι ένα είδος ταινίας του Χίτσκοκ συναντά τον Λούσιαν Φρόιντ». Μετά την αποφοίτησή της από τη Σχολή Καλών Τεχνών του Γκέρλεσμποργκ ανέπτυξε το αφηρημένο παραστατικό της στυλ με επιρροές τόσο από τον ιμπρεσιονισμό όσο και από τη μεταμοντέρνα εποχή. Περιγράφει τους πίνακές της ως «Μέρη ιστοριών που θα μπορούσαν να βιωθούν από τον εαυτό τους ή να εμπνευστούν από καθημερινές παρατηρήσεις».
Προσωπική ζωή
Σύμφωνα με την εφημερίδα Aftonbladet, η Χερμπστ είχε σωματική δυσμορφική διαταραχή ως έφηβη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδές μοντέλα Κατηγορία:Σουηδοί ζωγράφοι
Τομόρ
Το Όρος Τομόρ (Tomorr) είναι βουνό στη νότια Αλβανία με υψόμετρο 2.417 μ. από την στάθμη της θάλασσας. Το Τομόρ βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Τομόρ, το οποίο είναι γνωστό για τα ποικίλα είδη φυλλοβόλων και κωνοφόρων δέντρων και τη μεγάλη ποικιλία χλωρίδας. Πολλά απειλούμενα είδη ζουν ελεύθερα σε αυτήν την περιοχή. Μεταξύ αυτών καφέ αρκούδες (Ursus arctos), γκρίζοι λύκοι (Canis lupus) και αρπακτικά πτηνά. Στο όρος Τομόρ πραγματοποιούνται διάφορες δραστηριότητες όπως πεζοπορία, ιππασία, κανό και σκι.
Ιστορία και θρύλος
Κατά την κλασική αρχαιότητα, το Όρος Τομόρ ήταν γνωστό ως Όρος Άμυρον. Το Άμυρόν ήταν ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της περιοχής της Δεσσαρέτιδος, η οποία έλαβε το όνομά της από τους κατοίκους της, Δασσαρήτες, μια ηπειρωτική φυλή η οποία ανήκε στους Χάονες.
Το Τομόρ είναι ιερός τόπος τόσο για τους Χριστιανούς, οι οποίοι ανεβαίνουν σε αυτό κατά την ημέρα της Κοίμησης της Θεοτόκου (15 Αυγούστου) για να τιμήσουν την Παναγία όσο και για τους Μπεκτασήδες, οι οποίοι τιμούν τον Αμπάς ιμπν Αλί κατά τη διάρκεια του ετήσιου προσκυνήματος μεταξύ 20–25 Αυγούστου.
Στην αλβανική λαϊκή παράδοση, το όρος Τομόρ έχει ανθρώπινη μορφή και συνδέεται με τη θρυλική φιγούρα του Μπάμπα Τομόρ, ο οποίος παρουσιάζεται ως ηλικιωμένος γίγαντας με μακρά λευκή γενειάδα και τέσσερις θηλυκούς αετούς, που αιωρούνται πάνω του και σκαρφαλώνουν στις χιονισμένες πλαγιές του. Σύμφωνα με τον Γερμανό λαογράφο Μαξιμίλιαν Λάμπερτζ, ο Μπάμπα Τομόρ έλκει την καταγωγή του από μία ιλλυρική θεότητα.
Η λατρεία του Όρους Τομόρ ξεκινά από την περίοδο της Αλβανικής Εθνικής Αφύπνισης της αλβανικής λογοτεχνίας, όπου συγγραφείς όπως οι Κωνσταντίνος Χριστοφορίδης, Ναΐμ Φρασέρι, Άντον Ζάκο Τσαγιούπι, Ασντρένι, Χίλα Μόσι, και Ντρε Μιέντα αφιέρωσαν έργα πεζογραφίας και ποίησης στον Πατέρα Τομόρ.
Πηγές
Κατηγορία:Γεωγραφία του Νομού του Μπεράτ Κατηγορία:Βουνά της Αλβανίας