cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άννα της Κλέβης
Ένας καταδικασμένος γάμος
Παρά τους προφορικούς δισταγμούς του βασιλιά, ο γάμος τελέσθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1540 στο Παλάτι της Πλακεντίας στο Γκρήνουιτς από τον Αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπερυ Τόμας Κράνμερ. Η φράση "ο Θεός ας με στείλει για να μείνω" χαράχτηκε γύρω από το γαμήλιο δαχτυλίδι της Άννας. Αμέσως μετά την άφιξή της στην Αγγλία, η Άννα μεταστράφηκε στον Ρωμαιοκαθολικισμό, κάτι που ο Ερρίκος Η΄ περίμενε. Η πρώτη νύχτα του ζεύγους δεν ήταν χαρούμενη. Ο Ερρίκος Η΄ εμπιστεύτηκε στον Κρόμγουελ, ότι δεν είχε ολοκληρώσει το γάμο, λέγοντας "δεν μου άρεσε πολύ πριν, αλλά τώρα δεν μου αρέσει ακόμη περισσότερο". Η Άννα διατάχθηκε να εγκαταλείψει την Αυλή στις 24 Ιουνίου και στις 6 Ιουλίου πληροφορήθηκε την απόφαση του συζύγου της να αναθεωρήσει το γάμο. Λίγο μετά, ζητήθηκε από την Άννα να συναινέσει σε μια ακύρωση του γάμου και εκείνη συμφώνησε. Ο γάμος ακυρώθηκε στις 9 Ιουλίου 1540, με τη δικαιολογία της μη ολοκλήρωσης και του προσυμβολαίου της με τον Φραγκίσκο της Λωρραίνης.
Μετά την ακύρωση
Η πρώην βασίλισσα έλαβε μια γενναιόδωρη περιουσία, περιλαμβανομένου του Παλατιού του Ρίτσμοντ και του Κάστρου Χέβερ, έδρας των πρώην συγγενών του Ερρίκου Η΄, των Μπολέυν. Το Σπίτι της Άννας της Κλέβης, στο Λιούις του Σάσσεξ, είναι μόνο μια από τις πολλές ιδιοκτησίες, που της ανήκαν, αλλά ποτέ δεν έζησε εκεί. Ο Ερρίκος Η΄ και η Άννα έγιναν καλοί φίλοι· εκείνη ήταν επίτιμο μέλος της οικογένειας του βασιλιά και αναφερόταν ως "η Αγαπημένη αδελφή του Βασιλιά". Ήταν προσκεκλημένη στην Αυλή συχνά και από ευγνωμοσύνη -επειδή εκείνη δεν αμφισβήτησε την ακύρωση του γάμου- ο Ερρίκος Η΄ την όρισε ανώτατη γυναίκα στην Αγγλία μετά τη δική του σύζυγο και τις κόρες του.
Αφότου η Κάθριν Χάουαρντ, η επόμενη βασίλισσα της Αγγλίας, αποκεφαλίσθηκε, η Άννα και ο αδελφός της, Δούκας της Κλέβης, πίεσαν τον Βασιλιά να την νυμφευθεί ξανά. Ο Βασιλιάς γρήγορα απάντησε σε αυτές τις προτάσεις με ένα όχι.
Το 1553, όταν οι κόρες του Ερρίκου Μαρία και Ελισάβετ ίππευσαν στο Λονδίνο με τη Μαρία ως νέα μονάρχη, η Άννα ήταν εκεί για να τις χαιρετήσει. Ήταν επίσης παρούσα στη στέψη της Μαρίας Α΄ στο Αββαείο του Ουέστμινστερ. Αυτή ήταν η τελευταία της δημόσια εμφάνιση.
Μερικούς μήνες μετά, η Άννα έγραψε στην Μαρία για να τη συγχαρεί για τον γάμο της με τον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας. Παρ' όλα αυτά η Άννα σπάνια επισκεπτόταν την Αυλή κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Μαρίας Α΄ και διασκέδαζε να διαχειρίζεται τα δικά της κτήματα. Από την άφιξή της ως νύφη του βασιλιά, η Άννα ποτέ δεν έφυγε από την Αγγλία: και οι δύο γονείς της είχαν αποβιώσει την εποχή που ακυρώθηκε ο γάμος και ο αυστηρά Προτεστάντης αδελφός της δεν ενέκρινε τη μεταστροφή της στον Ρωμαιοκαθολικισμό.
Το τέλος
Ή Άννα απεβίωσε στην Παλαιά Κατοικία του Τσέλσι στις 16 Ιουλίου 1557, μερικές εβδομάδες πριν τα τεσσαρακοστά δεύτερα γενέθλια της. Τάφηκε στο Αββαείο του Ουέστμινστερ στις 3 Αυγούστου. Ο τάφος της θεωρήθηκε "κάπως δύσκολος να βρεθεί" και είναι στην αντίθετη πλευρά από τη λειψανοθήκη του Εδουάρδου του Εξομολογητή και ελάχιστα υψηλότερα από το επίπεδο των ματιών για ένα πρόσωπο μέτριου αναστήματος.
Κατέχει επίσης την διάκριση ότι απεβίωσε τελευταία από τις συζύγους του Ερρίκου Η΄ (έζησε 9 έτη περισσότερο από την τελευταία σύζυγο του Ερρίκου, Κάθριν Παρ). Όμως, δεν είναι η μακροβιότερη, διότι η Αικατερίνη της Αραγονίας ήταν 50 ετών την εποχή του θανάτου της, ενώ η Άννα ήταν 42.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Αγγλίας Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Σύζυγοι του Ερρίκου Η΄ Κατηγορία:Αποκηρυγμένες βασίλισσες
Μη-δυαδικό φύλο
Ορισμοί και ταυτότητα
Το demigender/ημίφυλο είναι μια ταυτότητα φύλου ενός ατόμου που αυτοπροσδιορίζεται εν μέρει με ένα φύλο και ταυτόχρονα με κάποιο άλλο. Υπάρχουν πολλές υποκατηγορίες αυτής της ταυτότητας. Ένα demi-boy ή demi-man, για παράδειγμα, ταυτίζεται τουλάχιστον εν μέρει με το να είναι αγόρι ή άντρας, ανεξάρτητα από το βιολογικό και κοινωνικό φύλο που του έχει ανατεθεί κατά τη γέννηση, ενώ άλλα μέρη της ταυτότητάς του, μπορεί να ανατεθούν σε άλλα φύλα, το ρευστό φύλο ή κανένα άλλο φύλο (άφυλο). Ένα demiflux άτομο αισθάνεται πως το σταθερό μέρος της ταυτότητάς του είναι μη-δυαδικό.
Τα genderfluid/ρευστόφυλα άτομα, εκφράζουν συχνά την επιθυμία να παραμείνουν ευέλικτα σχετικά με την ταυτότητα του φύλου τους, αντί να δεσμεύονται σε έναν μόνο ορισμό. Μπορεί να «μετακινούνται» μεταξύ διαφορετικών εκφράσεων φύλου κατά τη διάρκεια της ζωής τους ή να εκφράζουν ταυτόχρονα πολλαπλές πτυχές διαφόρων δεικτών φύλου. Ένα άτομο με ρευστό φύλο μπορεί επίσης να αυτοπροσδιορίζεται ως bigender –    εναλλάσσοντας μεταξύ αρρενωπότητας και θυληκότητας, ή ως trigender –   εναλλάσσοντας μεταξύ αυτών και ενός τρίτου φύλου.
Οι όροι transfeminine/τρανσθηλυκό και transmasculine/ τρανσαρρενωπό μπορεί να χρησιμοποιηθούν από άτομα, για να περιγράψουν μια πτυχή της θηλυκότητας ή της αρρενωπότητας στην ταυτότητά τους. Ο όρος transfeminine, μπορεί να χρησιμοποιηθεί από άτομα τα οποία έχoυν ανατεθεί ως αρσενικό κατά τη γέννηση, αλλά ευθυγραμμίζονται πιο στενά με τη θηλυκότητα, χωρίς να είναι απαραίτητο να αυτοπροσδιορίζονται πλήρως ως γυναίκα. Ο όρος transmasculine, μπορεί να χρησιμοποιηθεί από άτομα τα οποία έχoυν ανατεθεί ως θηλυκό κατά τη γέννηση, αλλά ευθυγραμμίζονται πιο στενά με την αρρενωπότητα, χωρίς να είναι απαραίτητο να αυτοπροσδιορίζονται πλήρως ως άνδρας.
Ιστορία
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Gay_Pride_in_Valencia_218.jpg|μικρογραφία|Μία genderqueer σημαία υπερηφάνειας στη Βαλένθια, που γράφει "Το μέλλον δεν είναι δυαδικό". Το 1992, μετά την έκδοση του βιβλίου “Διεμφυλική Απελευθέρωση” (Transgender Liberation): Ένα Κίνημα Του Οποίου ο Χρόνος Έφτασε από τη Leslie Feinberg, ο όρος transgender διευρύνθηκε για να γίνει ένας όρος για την παραλλαγή του φύλου γενικότερα. Αυτό τονίζεται το 1994, όταν η ακτιβίστρια Kate Bornstein έγραψε "Όλες οι κατηγορίες των transgender βρίσκουν κοινό έδαφος στο ότι κάθε μία παραβιάζει έναν ή περισσότερους από τους κανόνες του φύλου: Αυτό που έχουμε κοινό είναι ότι είμαστε παράνομα του φύλου, κάθε ένα από εμάς."
Ο όρος genderqueer χρησιμοποιήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1990 μεταξύ πολιτικών ακτιβιστών. Το Riki Anne Wilchins συνδέεται συχνά με τη λέξη και ισχυρίζεται ότι την έχει επινοήσει. Το Wilchins χρησιμοποίησε τον όρο σε ένα δοκίμιο του 1995 που δημοσιεύθηκε στο πρώτο τεύχος του In Your Face για να περιγράψει όποιον δεν «συμμορφώνεται» με το φύλο. Ήταν επίσης ένας από τους κύριους συνεισφέροντες στην ανθολογία Genderqueer: Voices Beyond the Sexual Binary που δημοσιεύθηκε το 2002. Το Wilchins δήλωσε ότι αυτοπροσδιορίζεται ως genderqueer στην αυτοβιογραφία του, το 1997.
Το διαδίκτυο δημοφιλοποίησε τον όρο genderqueer, καθώς το ευρύ κοινό μπόρεσε να προσεγγιστεί πολύ γρήγορα. Το 2008, χρησιμοποίησαν τη λέξη genderqueer στην εφημερίδα New York Times  Στη δεκαετία του 2010, αυτός ο όρος έγινε πιο δημοφιλής καθώς πολλές διασημότητες αυτοπροσδιορίστηκαν δημοσίως ως μη συμμορφωμένοι με το φύλο (αγγλ.: Gender nonconforming). Το 2012, το Σχέδιο για την Μεσοφυλική & Genderqueer Αναγνώριση ξεκίνησε να υποστηρίζει την επέκταση των επιλογών φύλου σε επίσημη τεκμηρίωση. Το 2016, το Jamie Shupe ήταν το πρώτο άτομο που είχε μη-δυαδικό φύλο σε επίσημα έγγραφα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ουδετερότητα φύλου
Η ουδετερότητα του φύλου είναι το κίνημα για τον τερματισμό της διάκρισης του φύλου στην κοινωνία και του έμφυλου διαχωρισμού, μέσω μιας ουδέτερης γλώσσας ως προς το φύλο και μέσω άλλων μεθόδων.
Αντωνυμίες και τίτλοι
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Gender_recognition_pins_cropped.jpg|μικρογραφία|Kονκάρδες αντωνυμιών από ένα φεστιβάλ τέχνης και τεχνολογίας, 2016. Ορισμένα μη-δυαδικά/genderqueer άτομα προτιμούν να χρησιμοποιούν αντωνυμίες που είναι ουδέτερες ως προς το φύλο. Στις αγγλόφωνες περιοχές, η χρήση των αντωνυμιών "they" (αυτοί), "their" (αυτών) και "them" (αυτούς) είναι η πιο κοινή. Ωστόσο, τα ελληνικά είναι μια γλώσσα έντονα έμφυλη, γεγονός που καθιστά δύσκολη τη χρήση ουδέτερων λέξεων για τα άτομα.
Νομική αναγνώριση
Στη σημερινή κοινωνία, πολλά μη-δυαδικά/genderqueer άτομα εξακολουθούν να χρησιμοποιούν το φύλο που τους δόθηκε κατά τη γέννηση ώστε να διαχειρίζονται καθημερινές επιχειρήσεις, καθώς πολλά ιδρύματα και μορφές κρατικών εγγράφων - όπως διαβατήρια και άδειες οδήγησης - δέχονται μόνο δυαδικές ταυτότητες φύλου (με την έννοια της καταγεγραμμένης αναγνώρισης). Ωστόσο, με την αυξανόμενη αποδοχή των μη-δυαδικών ταυτοτήτων φύλου και την αύξηση της ευρύτερης κοινωνικής αναγνώρισης, αυτό αλλάζει αργά, καθώς ένας μεγαλύτερος αριθμός κυβερνήσεων και θεσμών αναγνωρίζουν και επιτρέπουν μη- δυαδικές ταυτότητες.
Στις 10 Οκτωβρίου 2017, το ελληνικό κοινοβούλιο ψήφισε το νόμο περί αναγνώρισης της ταυτότητας φύλου (Νόμος 4491/2017), ο οποίος παρέχει στους τρανς ανθρώπους στην Ελλάδα το δικαίωμα να αλλάζουν ελεύθερα το καταχωρισμένο φύλο τους, χωρίς να απαιτείται η υποβολή σε χειρουργική επέμβαση αλλαγής φύλου, αλλά και χωρίς να απαιτείται κάποια άλλη ιατρική εξέταση ή λήψη φαρμακευτικής αγωγής. Στη περίπτωση αυτή, το άτομο δύναται να αιτηθεί τη διόρθωση του καταχωρισμένου στα επίσημα εξατομικευτικά του έγγραφα φύλου, ώστε αυτό να συνάδει με την προσωπική βούληση και την εξωτερική εικόνα. Για να λάβει χώρα η επιθυμητή μεταβολή, ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει: Να έχει πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα, ήτοι να βρίσκεται σε ηλικία από 18 ετών και άνω, χωρίς να έχει τεθεί σε συμπαράσταση ή να έχει συμπληρώσει το 17ο έτος της ηλικίας του, εφόσον συναινούν ρητά οι ασκούντες τη γονική μέριμνα ή να έχει συμπληρώσει το 15ο έτος της ηλικίας του, εφόσον υπάρχει τόσο ρητή συναίνεση των ασκούντων την γονική μέριμνα όσο και η θετική γνωμάτευση από Διεπιστημονική Επιτροπή στην οποία μετέχουν επτά εξειδικευμένοι γιατροί στο εκάστοτε αντικείμενο και να μην έχει τελέσει γάμο, πολιτικό ή θρησκευτικό.
Διάκριση
Οι διακρίσεις που αντιμετωπίζουν τα μη-δυαδικά άτομα περιλαμβάνουν κυρίως την περιφρόνηση, την δυσπιστία, τις σύντομες αλληλεπιδράσεις και την ασέβεια. Τα άτομα που δεν είναι δυαδικά θεωρούνται επίσης συχνά ως μέρος μιας τάσης, και ως εκ τούτου θεωρούνται ανειλικρινή ή αναζητητές προσοχής.
Η προσφώνηση σε λάθος γένος (αγγλ: Misgendering) είναι επίσης ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν πολλά άτομα, είτε εκ προθέσεως είτε ακούσια. Στην περίπτωση της εκ προθέσεως λανθασμένης προσφώνησης, η τρανσφοβία είναι η κινητήρια δύναμη. Σε περίπτωση ακούσιας λανθασμένης προσφώνησης, συχνά αναμένεται από το άτομο που έχει προσφωνηθεί λανθασμένα, να παρηγορήσει και να συγχωρήσει το άτομο που έκανε το λάθος.
Σύμβολα και εθιμοτυπίες
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Anjali_gopalan.jpg|μικρογραφία|285x285εσ|[[Αντζαλί Γκοπαλάν|H Anjali Gopalan και το Gopi Shankar Madurai ξεκινούν την πρώτη παρέλαση της Genderqueer Υπερηφάνειας στην Ασία, με μία genderqueer σημαία και με μία σημαία στα χρώματα του ουράνιου τόξου. ]] Πολλές σημαίες έχουν χρησιμοποιηθεί σε μη-δυαδικές και genderqueer κοινότητες για να αντιπροσωπεύσουν διάφορες ταυτότητες. Υπάρχουν ξεχωριστές μη-δυαδικές και genderqueer σημαίες υπερηφάνειας. Η genderqueer σημαία υπερηφάνειας σχεδιάστηκε το 2011 από τo Marilyn Roxie. To λιλά αντιπροσωπεύει τη ανδρογυνία ή την «φυλο-παραξενιά», το λευκό αντιπροσωπεύει την άφυλη ταυτότητα και το πράσινο αντιπροσωπεύει τα άτομα των οποίων οι ταυτότητες καθορίζονται εκτός του δυαδικού συστήματος. Η μη-δυαδική σημαία υπερηφάνειας δημιουργήθηκε το 2014. Το κίτρινο αντιπροσωπεύει άτομα των οποίων το φύλο υπάρχει έξω από το δυαδικό σύστημα, το μωβ αντιπροσωπεύει εκείνα που πιστεύουν ότι το φύλο τους είναι ένα μείγμα - ή μεταξύ - άνδρα και γυναίκας, το μαύρο αντιπροσωπεύει τα άτομα που αισθάνονται ότι δεν έχουν φύλο, και το λευκό αντιπροσωπεύει εκείνα που ασπάζονται πολλά ή όλα τα φύλα.
Τα άτομα με ρευστό φύλο, που επίσης εμπίπτουν στην genderqueer ομπρέλα, έχουν τη δική τους σημαία. Το ροζ αντιπροσωπεύει τη θηλυκότητα, το λευκό αντιπροσωπεύει την έλλειψη φύλου, το μωβ αντιπροσωπεύει το μικτό φύλο ή την ανδρογυνία, το μαύρο αντιπροσωπεύει όλα τα άλλα φύλα και το μπλε αντιπροσωπεύει την αρρενωπότητα.
Τα άφυλα άτομα, που επίσης μερικές φορές αυτοπροσδιορίζονται ως genderqueer, έχουν τη δική τους σημαία. Αυτή η σημαία χρησιμοποιεί ασπρόμαυρες ρίγες για την απουσία φύλου και μια πράσινη λωρίδα για την αντιπροσώπευση των μη-δυαδικών φύλων.
Η Διεθνής Ημέρα των Μη-Δυαδικών Ατόμων γιορτάζεται στις 14 Ιουλίου.
Ποσοστά πληθυσμού
Μια έρευνα του 2019 για τον πληθυσμό των Two-Spirit και των LGBTQ+ ατόμων στην πόλη Χάμιλτον του Καναδά, στο Οντάριο, με την ονομασία Mapping the Void: Two-Spirit και LGBTQ+ Experience in Hamilton, έδειξε ότι το 19% των 906 ερωτηθέντων αυτοπροσδιορίζονταν ως μη-δυαδικοί.
Μια έρευνα του 2017 για τους Καναδούς LGBT+ ανθρώπους που ονομάστηκε LGBT+ Realities Survey, διαπίστωσε ότι το 4% των 1.897 ερωτηθέντων αυτοπροσδιορίστηκαν ως “non-binary transgender” και το 1% αυτοπροσδιορίστηκε ως “non-binary” έξω από την transgender ομπρέλα.
Σύμφωνα με την Αναφορά του 2015 στις ΗΠΑ της Διεμφυλικής Έρευνας, το 35% των 28.000 (περίπου) transgender ερωτηθέντων, στην ανώνυμη διαδικτυακή έρευνα αυτοπροσδιορίστηκαν ως μη-δυαδικοί.
Μια έρευνα του 2011 που διενεργήθηκε από την Επιτροπή Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Ηνωμένο Βασίλειο, διαπίστωσε ότι το 0,4% των 10.039 ερωτηθέντων αυτοπροσδιορίζονταν ως μη-δυαδικοί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεταμοντέρνα θεωρία Κατηγορία:Νεολογισμοί
Σερβική Πατριωτική Συμμαχία
Τον Μάιο του 2021 η ΣΠαΣ συγχωνεύθηκε στο Σερβικό Προοδευτικό Κόμμα.
Αλεξάνταρ Σάπιτς – Δήμαρχος
Το 2018, ο Αλεξάνταρ Σάπιτς, ένας χρυσός πρωταθλητής υδατοσφαίρισης που έχει κερδίσει πολλά μετάλλια, και πρόεδρος της Δημοτικής Συνέλευσης του Νέου Βελιγραδίου από το 2012, συμμετείχε στις τοπικές εκλογές του Βελιγραδίου με μία λίστα ανεξάρτητων υποψηφίων. Η ομάδα του ήρθε τρίτη, συγκεντρώνοντας το 9% των ψήφων (73.425), κέρδισε τις 12 από τις 110 έδρες της Συνέλευσης και έμεινε στην αντιπολίτευση.
Ίδρυση της Σερβικής Πατριωτικής Συμμαχίας
Στις 21 Ιουλίου του 2018 το Κίνημα Ενωμένων Τοπικών Αυτοδιοικήσεων και η πολιτική ομάδα του Δήμαρχου Σάπιτς συνδύασαν τις δυνάμεις τους και ίδρυσαν το πολιτικό κόμμα Σερβική Πατριωτική Συμμαχία. Ο Σάπιτς δήλωσε ότι το κόμμα του δεν θα είναι «Αμερικανιστικό, Ρωσοφιλικό ή Γαλλοφιλικό, αλλά θα έχει εθνικό προσανατολισμό». Η ΣΠαΣ έμεινε ανοιχτή για συνεργασίες σε τοπικό επίπεδο και δεν προσχώρησε σε καμία συμμαχία για τις εθνικές εκλογές του 2020, στις οποίες ήρθε τρίτη και κέρδισε 11 έδρες.
Διάλυση
Στις τέλη Μαΐου του 2021 η ΣΠαΣ συγχωνεύθηκε στο Σερβικό Προοδευτικό Κόμμα.
Antonov An-32
Το Antonov An-32 (ονομασία NATO: Cline) είναι σοβιετικό δικινητήριο τουρμποπρόπ μεταφορικό αεροσκάφος.
Γενικά χαρακτηριστικά
Το An-32 ουσιαστικά είναι ένα An-26 με νέους τουρμποπρόπ κινητήρες. Πέταξε πρώτη φορά στις 9 Ιουλίου 1957 και συνολικά κατασκευάστηκαν 357 αεροσκάφη. Πρώτος εξαγωγικός πελάτης υπήρξε η Ινδική πολεμική αεροπορία, εν μέρει λόγω των καλών σχέσεων μεταξύ του τότε γενικού γραμματέα της Σοβιετικής Ένωσης Λεονίντ Μπρέζνιεφ και της πρωθυπουργού της Ινδίας Ιντίρα Γκάντι. Το An-32 σχεδιάστηκε να αντεπεξέλθει σε καλύτερα σε δυσμενής καιρικές συνθήκες από το κανονικό An-26. Τη τοποθέτηση των κινητήρων πάνω από την πτέρυγα επέτρεψε την χρήση μεγαλύτερης διαμέτρου ελίκων, συνδυαζόμενων με κινητήρες τουρμποπρόπ AI-20, ισχύος 5100 ίππων ο καθένας, δύο φορές ισχυρότερων από τους κινητήρες AI-24 του An-26, προσδίδοντας του εξαιρετικά χαρακτηριστικά απογείωσης σε τροπικές συνθήκες και μεγάλα υψόμετρα, όπου ο ζεστός ή αραιός αέρας επηρεάζει την απόδοση των αδύναμων κινητήρων.
Χρήστες
thumb|left|350px|Οι χώρες χρήστες του An-32 (Με κόκκινο χρώμα απεικονίζονται οι στρατιωτικοί χρήστες ενώ με πράσινο χρώμα οι πολιτικοί χρήστες)
Πολιτικοί χρήστες
thumb|250px|right|Antonov An-32 της πολεμικής αεροπορίας του Αφγανιστάν 250px|thumb|Σχέδιο τριών όψεων του An-32 Μέχρι τον Αύγουστο του 2006 χρησιμοποιούνταν 56 Antonov An-32 από αεροπορικές εταιρίες. Κύριοι χρήστες είναι οι: Air Pass (4), Alada (3), Libyan Arab Air Cargo (4), Million Air Charter (3), AERCARIBE LTDA (2), Trans-Charter (3) and Selva (4). Περίπου 29 ακόμα αεροπορικές εταιρίες χρησιμοποιούν μικρότερους αριθμούς του τύπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
An-32 An-32 Κατηγορία:Αεροσκάφη Antonov Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Θυμιατήριο με τη μορφή πεπλοφόρου (Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών)
Μεταξύ των πολυάριθμων χάλκινων αντικειμένων και ειδωλίων που εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών συγκαταλέγεται ένα χάλκινο θυμιατήριο με τη μορφή πεπλοφόρου γυναίκας.
Περιγραφή
Στην αίθουσα 9 του Αρχαιολογικού Μουσείο Δελφών, εκτίθενται σε κεντρική περίοπτη θέση χάλκινα αναθήματα που βρέθηκαν στον αποθέτη της Ιεράς Οδού, μπροστά στην Άλω. Περιλαμβάνουν ένα ζεύγος αθλητών, ένα ειδώλιο αθλητή και ένα αριστουργηματικό χάλκινο θυμιατήριο. Τα αντικείμενα αυτά, μαζί με πολλά άλλα, βρέθηκαν στον αποθέτη της Ιεράς Οδού, μπροστά στην Άλω. Το σώμα του αγγείου, που προσομοίαζε με λέβητα,είναι ημισφαιρικό και στηρίζεται σε ένα αγαλμάτιο πεπλοφόρου κόρης. Η γυναικεία μορφή φορά δωρικό πέπλο και έχει τα μαλλιά της μαζεμένα σε κεκρύφαλο, χαρακτηριστικό κάλυμμα κεφαλής της κλασικής περιόδου, που μοιάζει με δίχτυ. Η μορφή στηρίζεται στο δεξί της πόδι, ενώ το αριστερό φαίνεται έτοιμο να βηματίσει, με μιαν αέρινη κίνηση. Η γυναίκα στρέφει το πρόσωπό της προς το δεξί της χέρι. Στον ημισφαιρικό λέβητα τοποθετούσαν το θυμίαμα και το σκέπαζαν με διάτρητο κάλυμμα που άφηνε τον καπνό να διαχέεται στο χώρο, το οποίο όμως δυστυχώς δεν σώζεται. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας εκτίθενται πεπλοφόρες γυναικείες μορφές που προσομοιάζουν στο θυμιατήριο αυτό. Το πιθανότερο είναι ότι αποτελεί έργο παριανού εργαστηρίου και χρονολογείται περί το 460-450 π.Χ., αν και έχουν διατυπωθεί απόψεις ότι προέρχεται από τοπικό εργαστήριο των Δελφών ή κάποιας πόλης του Κορινθιακού κόλπου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έργα γλυπτικής Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Φωκίδα
Ιάκωβος Ερρίκος βαν'τ Χοφ
Ο Ιάκωβος Ερρίκος βαν'τ Χοφ (Ολλανδικά:Jacobus Henricus van 't Hoff, Jr., 30 Αυγούστου 1852 – 1 Μαρτίου 1911) ήταν Ολλανδός χημικός, που τιμήθηκε με το πρώτο χρονικά Βραβείο Νόμπελ Χημείας. Ασχολήθηκε κυρίως με την οργανική χημεία και τη φυσικοχημεία, ενώ είναι γνωστός για τις ανακαλύψεις του στην κινητική των αντιδράσεων, τη χημική ισορροπία, την ωσμωτική πίεση και τη στερεοχημεία. Οι έρευνές του σε αυτά τα αντικείμενα βοήθησαν καθοριστικά, και δικαίως θεωρείται, ως ένας εκ των θεμελιωτών της Φυσικοχημείας.
Βιογραφία
Ο Ιάκωβος Ερρίκος βαν'τ Χοφ γεννήθηκε στο Ρότερνταμ ως το τρίτο από τα επτά παιδιά του ιατρού Ιακώβου Ερρίκου βαν'τ Χοφ και της Αλίντα Κολφ-βαν'τ Χοφ. Από παιδί ενδιαφερόταν για τη φύση και την επιστήμη, και συμμετείχε συχνά σε βοτανικές εκδρομές. Στα πρώτα του χρόνια στο σχολείο έδειξε και ισχυρό ενδιαφέρον για την ποίηση και τη φιλοσοφία, με τον Λόρδο Βύρωνα να αποτελεί το ίνδαλμά του.
Παρά τις επιθυμίες του πατέρα του, ο νεαρός βαν'τ Χοφ επέλεξε να σπουδάσει χημεία. Αρχικώς εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας του Ντελφτ και έμεινε εκεί μέχρι το 1871, οπότε και πήρε πτυχίο «χημικού τεχνολόγου», έχοντας τελειώσει ένα έτος πριν την κανονική διάρκεια σπουδών. Στη συνέχεια εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν για να σπουδάσει χημεία και ακολούθως μελέτησε στη Βόννη της Γερμανίας με τον Άουγκουστ Κεκούλε και στο Παρίσι με τον Σαρλ-Αντόλφ Βυρτς. Τελικώς πήρε το διδακτορικό του με τον Έντουαρντ Μούλντερ στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης το 1874.
Το έργο του
thumb|right|upright|Φωτογραφία του επιστήμονα το 1904 με υπογραφή Ο βαν'τ Χοφ είχε ήδη δημοσιεύσει την πρώτη από τις σημαντικές συνεισφορές του στην οργανική χημεία πριν ακόμα πάρει το διδακτορικό του: Το 1874 ερμήνευσε το φαινόμενο της οπτικής ενεργότητας συμπεραίνοντας ότι οι χημικοί δεσμοί μεταξύ των ατόμων άνθρακα και των γειτονικών τους ήταν προσανατολισμένοι προς τις γωνίες ενός κανονικού τετραέδρου. Αυτή η τριδιάστατη δομή ήταν υπεύθυνη για τα ισομερή που βρίσκονται στη φύση. Μοιράζεται την ανακάλυψη αυτή με τον Γάλλο χημικό Ζοζέφ λε Μπελ, που ανέπτυξε ανεξάρτητα την ίδια θεωρία.
Ο βαν'τ Χοφ δημοσίευσε τις έρευνές του στη στερεοχημεία στο βιβλίο του La chimie dans l'espace (1874). Εκείνη την εποχή η θεωρία του κρίθηκε ως επαναστατική και δέχθηκε ισχυρή κριτική από το επιστημονικό κατεστημένο. Για παράδειγμα, ο συντάκτης του γερμανικού περιοδικού Journal für praktische Chemie Χέρμαν Κόλμπε, δήλωσε: "«Κάποιος δρ. Χ. βαν'τ Χοφ της Κτηνιατρικής Σχολής στην Ουτρέχτη δεν αρέσκεται, προφανώς, στην ακριβή χημική διερεύνηση. Το θεώρησε πιο άνετο να καβαλήσει τον Πήγασο (προφανώς δανεισμένο από την Κτηνιατρική Σχολή) και να διακηρύξει στη ‘La chimie dans l’espace’ του το πώς τα άτομα τού φαίνονται να είναι διατεταγμένα στον χώρο, όταν τα βλέπει από τον χημικό Παρνασσό, όπου έχει φθάσει με τολμηρή πτήση.»"
Ο βαν'τ Χοφ ήταν πράγματι τότε λέκτορας χημείας και φυσικής στο Κτηνιατρικό Κολέγιο της Ουτρέχτης. Στη συνέχεια διορίσθηκε καθηγητής της χημείας, της ορυκτολογίας και της γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ επί σχεδόν 18 χρόνια, προτού γίνει τελικώς ο πρόεδρος του Τμήματος Χημείας εκεί.
Το 1884 ο βαν'τ Χοφ δημοσίευσε την έρευνά του στην κινητική των χημικών αντιδράσεων, υπό τον τίτλο Études de Dynamique chimique (= «Μελέτες στη Χημική Δυναμική»). Σε αυτό το βιβλίο περιγράφει μία νέα μέθοδο για τον προσδιορισμό της τάξεως μιας αντιδράσεως με τη χρήση διαγραμμάτων και εφαρμόζει τους νόμους της θερμοδυναμικής στις χημικές ισορροπίες. Εισάγει επίσης τη σύγχρονη έννοια της χημικής συγγένειας. Το 1886 έδειξε ότι υπάρχει μία ομοιότητα ανάμεσα στη συμπεριφορά των αραιών διαλυμάτων και των αερίων. Το 1887 ίδρυσε μαζί με τον Γερμανό χημικό Βίλχελμ Όστβαλντ το επιστημονικό περιοδικό Zeitschrift für physikalische Chemie (Περιοδικό της φυσικής Χημείας). Εργάσθηκε πάνω στη θεωρία του Σβάντε Αρρένιους για τη διάσπαση των ηλεκτρολυτών και το 1889 παρέσχε φυσική δικαιολόγηση για την Εξίσωση του Αρρένιους. Το 1896 ο βαν'τ Χοφ έγινε καθηγητής στην Πρωσική Ακαδημία Επιστημών στο Βερολίνο. Οι μελέτες του για τα αποθέματα άλατος στο Στάσφουρτ ήταν μία σημαντική συνεισφορά στη χημική βιομηχανία της Πρωσίας.
Ο βαν'τ Χοφ ολοκλήρωσε την επιστημονική του σταδιοδρομία στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Το 1901 του απονεμήθηκε το πρώτο στην Ιστορία Βραβείο Νόμπελ Χημείας για την εργασία του επί των διαλυμάτων, που όπως προαναφέρθηκε απέδειξε ότι πολύ αραιά διαλύματα ακολουθούν ποσοτικούς νόμους που μοιάζουν πολύ με τους νόμους που περιγράφουν τη συμπεριφορά των αερίων.
Ανάμεσα στους αξιόλογους φοιτητές του βαν'τ Χοφ υπήρξε ο Ιρλανδός φυσικοχημικός Φρέντερικ Ντόναν (1870-1956).
Τιμητικές διακρίσεις
thumb|upright|Φωτογραφία του βαν'τ Χοφ κατά την τελευταία δεκαετία της ζωής του, στο αποκορύφωμα της σταδιοδρομίας του Εκτός του Βραβείου Νόμπελ, ο Ιάκωβος Ερρίκος βαν'τ Χοφ τιμήθηκε και με τα εξής βραβεία:
Επίσης, τιμήθηκε με τις παρακάτω διακρίσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας Κατηγορία:Χημικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Ολλανδοί χημικοί
Μπόρις Γκόρενς
Ο Μπόρις Γκόρενς (Λιουμπλιάνα, 9 Δεκεμβρίου1973) είναι Σλοβένος παλαίμαχος διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1.93 μέτρα και αγωνιζόταν τόσο ως σμολ φόργουορντ όσο και ως σούτινγκ γκαρντ.
Σταδιοδρομία
Ο Μπόρις Γκόρενς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1990 με την Ούνιον Ολύμπια. Στην ομάδα της Σλοβενίας παρέμεινε μέχρι το 1996, έχοντας καταφέρει να κατακτήσει αρκετούς εγχώριους τίτλους. Συγκεκριμένα, κατάφερε να κατακτήσει 5 πρωταθλήματα Σλοβενίας (1992, 1993, 1994, 1995, 1996), 5 κύπελλα Σλοβενίας (1992, 1993, 1994, 1995, 1996) αλλά και ένα Κύπελλο Σαπόρτα (1994).
Το 1996 ο Γκόρενς αποφάσισε να αφήσει για πρώτη φορά στην καριέρα του τη Σλοβενία και να ταξιδέψει στη Γαλλία για λογαριασμό της Στράσμπουρκ Ίλκιρχ. Στην ομάδα του Στρασβούργου παρέμεινε για ένα μόλις χρόνο και το 1997 μετεγγράφει στην επίσης γαλλική Πο Ορτέθ.
Το 1998 άφησε τη Γαλλία ταξίδεψε στην Ιταλία, στην οποία παρέμεινε για αρκετά συνεχόμενα χρόνια αγωνιζόμενος με αρκετές ομάδες. Συγκεκριμένα, ο Γκόρενς αγωνίστηκε με τις Μπασκέτ Ριμινί (1998), τη Βίρτους Μπολόνια (1999-2000), τη Παλακανέστρο Ρετζιάνα (2000), την Αντρέα Κόστα Ιμόλα (2000), τη Μενς Σανά Σιένα (2000-2002) και την Παλακανέστρο Βαρέζε (2002-2003).
Μάλιστα, το 2002 κατάφερε να κατακτήσει με τη Μενς Σανά Σιένα και ένα Κύπελλο Σαπόρτα (2002).
Το καλοκαίρι του 2003, ο Γκόρενς άφησε την Ιταλία και μεταπήδησε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο πραγματοποίησε συνολικά στις δύο θητείες του (2003-2004 και 2005) 40 συμμετοχές, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Την περίοδο 2004-05 αγωνίστηκε στην ιταλική Παλακανέστρο Ούντινε και μετά τη δεύτερη θητεία του στον Ολυμπιακό Πειραιώς μετεγγράφει αρχικά στην Κίμκι Μόσχας(2005-07) κι έπειτα στην Ούνιον Ολύμπια (2007-08), την ομάδα από την οποία ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα του.
Μετά το πέρας της σεζόν 2007-2008, ο Μπόρις Γκόρενς ανακηρύχθηκε για ακόμη μια φορά πρωταθλητής Σλοβενίας με τη φανέλα της Ολύμπια όμως στη συνέχεια αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην πολυετή του καριέρα σε ηλικία 35 ετών.
Εθνική ομάδα
Ο Μπόρις Γκόρενς ήταν για πολλά χρόνια διεθνής με την Εθνική ομάδα μπάσκετ της Σλοβενίας.
Είχε συνεχή παρουσία στην εθνική ομάδα μπάσκετ της χώρας του επί δέκα συναπτά έτη (1993-2003), ενώ έχει συμμετάσχει στα Ευρωμπάσκετ του 1993, του 1995, του 1997, του 2001 και του 2003.
Αισιοδοξία
Αισιοδοξία είναι να προσδοκεί κανείς έντονα ότι όλα θα πάνε καλά στη ζωή, ασχέτως των εμφανιζόμενων εμποδίων και των απογοητεύσεων αλλά και των ασθενειών που υπάρχουν και εμφανίζονται πολύ συχνά
Η αισιοδοξία ως μέρος ανεπτυγμένης συναισθηματικής νοημοσύνης
Η αισιοδοξία είναι η στάση που έχουν οι άνθρωποι που τους εμποδίζει να πέσουν σε απάθεια, απελπισία ή κατάθλιψη όταν αντιμετωπίζουν μια δυσκολία. Τεχνικά ορίζεται ως ο τρόπος που έχουν να ερμηνεύουν στον εαυτό τους τις αποτυχίες τους και τις επιτυχίες τους. Οι αισιόδοξοι άνθρωποι πιστεύουν πως μια αποτυχία οφείλεται σε παράγοντες που μπορούν να αλλάξουν με διαφορετική προσέγγιση, ώστε την επόμενη φορά να έρθει η επιτυχία. Βλέπουν δηλαδή την αναποδιά ως κάτι που μπορεί να διορθωθεί και θεωρούν πως το εμπόδιο δεν οφείλεται σε κάποιο προσωπικό τους μειονέκτημα από το οποίο δε μπορούν να ξεφύγουν. Η φωνή μέσα τους λέει: «Η τακτική που χρησιμοποιώ είναι λάθος» ή «Σήμερα οι κακές ειδήσεις στην τηλεόραση έκαναν τους υποψήφιους πελάτες μου πραγματικά μαγκωμένους». Αντίθετα με τον απαισιόδοξο, που η διανοητική στάση του τον οδηγεί στην απελπισία, στον αισιόδοξο ξυπνά την ελπίδα.
Ο ρόλος της αισιοδοξίας
Η ικανότητα αυτή να συνεχίζει κάποιος παρά τις ήττες, συνδυασμένη με κάποιο ταλέντο, οδηγεί στην επιτυχία περισσότερο από τους ανθρώπους που διαθέτουν μόνο το ταλέντο αλλά καταθέτουν πιο γρήγορα τα όπλα όταν κάτι πάει στραβά. Η προϋπόθεση είναι να είναι η αισιοδοξία ρεαλιστική, καθώς η υπερβολικά αφελής αισιοδοξία συχνά αποβαίνει καταστροφική. Υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα από έναν αισιόδοξο τρόπο σκέψης. Οι αισιόδοξοι είναι πιο υγιείς, πιο αποτελεσματικοί, αναρρώνουν γρηγορότερα, έχουν χαμηλά επίπεδα κατάθλιψης και πετυχαίνουν υψηλότερες ακαδημαϊκές επιδόσεις.
Η αισιοδοξία διδάσκεται
Σύμφωνα με το Ντάνιελ Γκόλμαν η αισιοδοξία διδάσκεται. Άλλοι ειδικοί προτείνουν πως η αισιοδοξία μπορεί να βελτιωθεί στο άτομο και δεν είναι αποκλειστικά κληρονομούμενη. Ιδίως οι γονείς έχουν κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη της αισιοδοξίας των παιδιών τους και η δική τους ψυχική υγεία είναι καθοριστική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προσωπικότητα Κατηγορία:Φιλοσοφικές θεωρίες Κατηγορία:Οικονομικά Κατηγορία:Φιλοσοφία της ζωής Κατηγορία:Κίνητρο
Άδμητος (Χαίντελ)
Η όπερα Άδμητος, βασιλιάς της Θεσσαλίας (HWV 22) είναι ιταλική όπερα τριών πράξεων που είχε συνθέσει ο Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ για την Βασιλική Ακαδημία Μουσικής, σε λιμπρέτο του Νικόλα Φραντσέσκο Χάιμ. Η όπερα βασίζεται στην Άλκηστη του Ευριπίδη και ανέβηκε για πρώτη φορά στο Θέατρο Χέιμαρκετ του Λονδίνου, 31 Ιανουαρίου 1727.
Ρόλοι
Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα Κατηγορία:Όπερες του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ
Άγιος Αντώνιος Καστοριάς
Ο Άγιος Αντώνιος είναι χωριό στη Δ.Ε. Κορεστίων του Δήμου Καστοριάς, της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς στη Μακεδονία, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Αντώνιος είναι ορεινός οικισμός στο βόρειο τμήμα της Π.Ε. Καστοριάς, στις νοτιοδυτικές κλιτύς του Βέρνου, στις όχθες του ρέματος Βοψωρίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 890. Απέχει 25 χλμ. περίπου βόρεια της Καστοριάς. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 16,072 χμ² (2011).
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Ζερβενίου Φλωρίνης. Το 1920 υπήχθη στην επαρχία Καστοριάς του νομού Φλωρίνης. Το 1928 μετονομάστηκε σε Άγιος Αντώνιος
Ως Άγιος Αντώνιος
Το 1941 αποσπάστηκε από τον νομό Φλωρίνης και υπήχθη στον νομό Καστοριάς
(Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=16420)
Αξιοθέατα
Ο Άγιος Αντώνιος ανήκει στα επονομαζόμενα «Κορέστια» χωριά, δηλαδή οικισμούς με ενδιαφέροντα δείγματα (εκκλησίες, κατοικίες) τοπικής αρχιτεκτονικής. Πέραν τούτου περιλαμβάνονται στις τοποθεσίες που έχουν εμφανίσει τουριστική ανάπτυξη κατά τους χειμερινούς, κυρίως, μήνες λόγω της γειτνίασης με το χιονοδρομικό κέντρο Βιτσίου στο όρος Βέρνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καστοριάς Κατηγορία:Δήμος Καστοριάς
Τατιάνα του Λίχτενσταϊν
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 1973 στο Σανκτ Γκάλεν, και είναι το νεότερο παιδί και η μοναχοκόρη του Ιωάννη Αδάμ Β΄ του Λίχτενσταϊν και της Κόμισσας Μαρίας Κίνσκυ του Βχίνιτζ & Τεττάου.
Μέχρι το 1984 η πριγκίπισσα Τατιάνα φοιτούσε στο δημοτικό σχολείο στο Βαντούζ-Έμπενχολς, και μετά μπήκε στο Γυμνάσιο Liechtensteinische, από το οποίο αποφοίτησε το 1992. Στη συνέχεια σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων στη Μαδρίτη (European Business School), στο Λονδίνο και στο Παρίσι. Μιλάει Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά και Ισπανικά.
Στις 5 Ιουνίου 1999 παντρεύτηκε τον Βαρώνο Φιλίππο φον Λάτορφ στον Kαθεδρικό Nαό της Βαντούζ. Μαζί απέκτησαν επτά παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Λίχτενσταϊν Κατηγορία: ευγενείς
Δήμος Μποσίλοβο
Ο Δήμος Μποσίλοβο (Општина Босилово) είναι δήμος στο νοτιοανατολικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Νοτιοανατολικής περιφέρειας. Μποσίλοβο ονομάζεται επίσης το χωριό στο οποίο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Μποσίλοβο.
Γεωγραφία
Ο Δήμος Μποσίλοβο συνορεύει με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας  Κατηγορία:Νοτιοανατολική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία)
Κινέζικο δωμάτιο
Το "Επιχείρημα του Κινέζικου Δωματίου" ή απλώς το "Κινέζικο Δωμάτιο" είναι ένα νοητικό πείραμα που κρύβει ένα φιλοσοφικό ερώτημα. Διατυπώθηκε από τον φιλόσοφο Τζον Ρ. Σιρλ πρώτη φορά το 1980 στο βιβλίο του Minds, Brains and Programs, που δημοσιεύθηκε στο Behavioral and Brain Sciences. Το αλληγορικό πείραμα συνδέεται με την τεχνητή νοημοσύνη και αποτελεί ένα επιχείρημα σχεδόν κατά της.
Το Πείραμα
Έστω ότι ένας άνθρωπος είναι κλεισμένος μέσα σε ένα δωμάτιο, το οποίο είναι από παντού σφραγισμένο και δεν περνάει ούτε φως ούτε ήχος από έξω. Η μοναδική επικοινωνία με τον έξω κόσμο επιτυγχάνεται μέσω δύο λεπτών σχισμών, από τις οποίες όμως μπορεί να περάσει μονάχα ένα λεπτό κομμάτι χαρτί. Ο άνθρωπος που βρίσκεται στο δωμάτιο δεν γνωρίζει κινεζικά, παρά μόνο την μητρική του γλώσσα, αλλά έχει στην κατοχή του ένα βιβλίο στο οποίο αναγράφονται κανόνες αντιστοιχίας συμβόλων. Φυσικά, ας αναφερθεί πως κάποια εξωτερική δύναμη μπορεί να αλλάξει τους κανόνες του βιβλίου, χωρίς, όμως, αυτό να σημαίνει πως θα επηρεαστούν και τα αποτελέσματα του πειράματος.
Ο άνθρωπος λαμβάνει από την μία σχισμή ένα χαρτί στο οποίο αναγράφονται διάφορα σύμβολα, άγνωστα στον ίδιο. Δουλειά του είναι να ερμηνεύσει τα σύμβολα χρησιμοποιώντας τους κανόνες που αναγράφονται στο βιβλίο, να τα γράψει σε ένα άλλο χαρτί και στη συνέχεια να το μεταφέρει μέσω της δεύτερης σχισμής στο εξωτερικό περιβάλλον. Αυτά τα σύμβολα είναι ερωτήσεις στα κινέζικα τις οποίες δεν καταλαβαίνει ο άνθρωπος, αλλά μέσω των κανόνων που χρησιμοποιεί, είναι σε θέση να διαμορφώσει μία λογική απάντηση σε αυτές, γραμμένη εξίσου στα κινέζικα.
Κορρέτζο
Ο Κορρέτζο (Antonio Allegri da Correggio, Αύγουστος 1489 - 5 Μαρτίου 1534) ήταν Ιταλός ζωγράφος, ο αντιπροσωπευτικός της σχολής της Πάρμας.
Κινέζικο δωμάτιο
Ερμηνεία
Ο Σιρλ μέσω αυτού του πειράματος θέλει να υποστηρίξει πως δεν είναι εφικτό να κατασκευαστεί μία συνειδητή τεχνητή νοημοσύνη. Ακόμα και αν όμως αυτό γίνει κάποτε εφικτό, εμείς οι άνθρωποι - ως εξωτερικοί παρατηρητές - δεν θα είμαστε σε θέση να το αντιληφθούμε. Πιο συγκεκριμένα, θέλει να αποδείξει πως οι υπολογιστές δεν είναι δυνατό να αποκτήσουν συνείδηση, αφού υπάρχει πάντα κάποιος που τους τροφοδοτεί με εντολές, τις οποίες απλά ακολουθούν. Με άλλα λόγια, το πρόγραμμα είναι αυτό που κάνει τον υπολογιστή να συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο και, φυσικά, ο ίδιος δεν διαθέτει ούτε μυαλό ούτε δυνατότητα κατανόησης των όσων κάνει.
Κορρέτζο
Λίγα είναι γνωστά για την ζωή του, για τους καλλιτέχνες δίπλα στους οποίους μαθήτευσε και για τις επιρροές που δέχτηκε. Επικρατέστερη πάντως θεωρείται αυτή του Αντρέα Μαντένια.
Κινέζικο δωμάτιο
Άλλα παραδείγματα
Το παραπάνω επιχείρημα μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε και σε άλλους τομείς. Ειδικά στην ανθρώπινη καθημερινότητα μπορούμε να βρούμε πολλά παραδείγματα στα οποία τα άτομα απλά πράττουν χωρίς συνείδηση.
Ενδεικτικά:
Κορρέτζο
Τα χαρακτηριστικά του έργου του
Θεωρήθηκε ότι η πορεία του έργου του αντικατόπτριζε τρόπον τινά την παρακμή του θρησκευτικού αισθήματος των μορφωμένων τάξεων της Ιταλίας. Μια παραγγελία της ηγουμένης της μονής του Αγίου Παύλου της Πάρμας στάθηκε η απροσδόκητη αιτία της στροφής αυτής του Κορρέτζο. Φαίνεται ότι η οικογένεια της ηγουμένης ανήγε την καταγωγή της στην Άρτεμη, κι αυτό το παγανιστικό θέμα ήταν που ζήτησε να ζωγραφιστεί στο διαμέρισμά της. Αλλά και στους θόλους της Πάρμας που προαναφέρθηκαν, η γυμνότητα των αποστόλων, η κλασσική απόδοση της σωματικής ρώμης και η αβρότητα και γυμνότητα των αγγέλων, επιβεβαίωναν αυτήν την αλλαγή. Και ακολούθησαν βέβαια τα αμιγώς ειδωλολατρικά του θέματα, Λήδα, Δανάη κτλ. που επηρέασαν καταφανέστατα την ιταλική και γαλλική τέχνη.
Κινέζικο δωμάτιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλοσοφία της τεχνητής νοημοσύνης Κατηγορία:Νοητικά πειράματα
Κορρέτζο
Τα χαρακτηριστικά του έργου του
Αναφέρεται ότι όταν ο Τιτσιάνο είδε τον θόλο της μητρόπολης της Πάρμας και έμαθε για μιαν αντιδικία σχετικά με την αμοιβή του Κορρέτζο, είπε πως ακόμη κι αν αναποδογύριζαν τον θόλο και τον γέμιζαν με δουκάτα, το ποσό πάλι δεν θα έφτανε για να πληρωθεί η αξία της ζωγραφικής αυτής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Άγιος Αναστάσιος (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Άγιος Αναστάσιος μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω θέματα:
Σιρντάν
thumb|right|280px|Ένα μπώλ με σιρντάν thumb|280px|Σερβιρισμένο σιρντάν Το Σιρντάν ή Ντολμάς Σιρντάν είναι παραδοσιακή και δημοφιλής τοπική συνταγή από τα Άδανα της Τουρκίας. Παρασκευάζεται από τη χοληδόχο κύστη ενός προβάτου στην οποία αφού καθαριστεί καλά και βραστεί λίγο για να μαλακώσει, προστίθεται γέμιση από καυτερό ρύζι, ντοματοπελτέ, λάδι και μπαχαρικά και στη συνέχεια ψήνεται. Θεωρείται ξεχωριστό έδεσμα, αφού κάθε πρόβατο έχει μόνο μία χοληδόχο κύστη, η οποία δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλη.
Δείτε Επίσης
Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα
Σκορπίδι Λευκάδας
Το Σκορπίδι είναι μικρή νησίδα του Ιονίου με έκταση 0,118 τ.τμχ.  που βρίσκεται λίγο βορειότερα του Σκορπιού. Ανήκει στο σύμπλεγμα των Τηλεβοϊδών νήσων και στο σύμπλεγμα των Πριγκηπονήσων. Το νησί σήμερα είναι ιδιόκτητο και το 50%, ανήκει στον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Σπήλιο Λιβανό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Λευκάδας Κατηγορία:Επτάνησα Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες Κατηγορία:Ιδιωτικά νησιά Ελλάδας
Βασίλειο των Κάτω Χωρών
Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών (ολλανδικά: Koninkrijk der Nederlanden, παπιαμέντο: Reino Hulandes), κοινώς γνωστό ως Κάτω Χώρες ή Ολλανδία, ενίοτε αναφερόμενο και ως Βασίλειο της Ολλανδίας. είναι κυρίαρχο κράτος και συνταγματική κοινοβουλευτική μοναρχία, με εδάφη στη δυτική Ευρώπη και την Καραϊβική. Τα τέσσερα μέρη του βασιλείου—ο Άγιος Μαρτίνος, η Αρούμπα, το Κουρασάο και η Ολλανδία—αποτελούν συστατικές χώρες (landen στα ολλανδικά) και συμμετέχουν σε ισότιμη βάση ως τμήματα του Βασιλείου. Στην πράξη όμως οι περισσότερες αποφάσεις λαμβάνονται, εξ ονόματος ολόκληρου του Βασιλείου, στις ευρωπαϊκές επαρχίες της Ολλανδίας (οι οποίες αποτελούν πάνω από το 99% της έκτασης και του πληθυσμού της χώρας της Ολλανδίας και περίπου 98% της έκτασης και του πληθυσμού του Βασιλείου). Αυτό σημαίνει ότι ο Άγιος Μαρτίνος, η Αρούμπα και το Κουρασάο εξαρτώνται από την ευρωπαϊκή Ολλανδία για θέματα όπως η εξωτερική πολιτική και η άμυνα, αν και είναι αυτόνομες σε κάποιο βαθμό με τα δικά τους κοινοβούλια.
Η συντριπτική πλειοψηφία της συστατικής χώρας της Ολλανδίας (καθώς και του Βασιλείου) βρίσκεται στην Ευρώπη, με εξαίρεση τους τρεις ειδικούς δήμους της Ολλανδίας—τον Άγιο Ευστάθιο, τη Μποναίρ και τη Σάμπα—οι οποίοι, όπως και οι συστατικές χώρες Άγιος Μαρτίνος, Αρούμπα και Κουρασάο, βρίσκονται στην Καραϊβική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κ Κατηγορία:Μοναρχίες της Ευρώπης Κατηγορία:Τρέχουσες μοναρχίες
Ζεύγος αθλητών (Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών)
Στήν Ιερά Οδό των Δελφών, μπροστά στην Άλω ανακαλύφθηκε το 1939 αποθέτης με πλήθος αναθημάτων. Μεταξύ αυτών βρισκόταν και ένα ζεύγος αθλητών από χαλκό.
Περιγραφή
Σε χωριστές προθήκες στο μέσον της αίθουσας 9 του Αρχαιολογικού Μουσείου Δελφών εκτίθενται τρία χάλκινα αγαλματίδια. Πρόκειται για ένα κορινθιακό ειδώλιο άνδρα, ο οποίος φορά ιμάτιο και παίζει δίαυλο συγκρατημένο στο στόμα με φορβάδα και δυο αττικά αγαλματίδια γυμνών αθλητών. Ο ένας αθλητής κρατά αλτήρα και στλεγγίδα ή στεφάνι. Και τα τρία αγαλματίδια χρονολογούνται στο διάστημα 460-450 π.Χ. και αποτελούν σαφή ένδειξη για την τέλεση των Πυθίων, που ήταν τόσο αθλητικοί όσο και μουσικοί αγώνες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γλυπτική Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών
Τροπικός κύκλος
thumb|200px|Οι τροπικοί κύκλοι και ο ισημερινός Τροπικοί κύκλοι ονομάζονται οι παράλληλοι κύκλοι του ουράνιου ισημερινού που διέρχονται από τα σημεία των τροπών (θερινού ή χειμερινού) εξ ού και η ονομασία τους. Επειδή δε τα σημεία των τροπών είναι δύο, δύο είναι και οι τροπικοί κύκλοι.
Συγκεκριμένα κατά τη φαινομενική περιφορά του Ήλιου στο επίπεδο της εκλειπτικής, όταν αυτός φθάνει στα σημεία των τροπών, όπου και παρουσιάζει την μεγαλύτερη απόκλιση αστέρος, ταυτόχρονα, κατά τη φαινομενική περιστροφή της ουράνιας σφαίρας διαγράφονται επ΄ αυτής, ίχνοι κύκλων παράλληλων προς τον ουράνιο ισημερινό, που απέχουν απ΄ τον τελευταίο όσο και αντίστοιχα η κλίση του Ήλιου, που είναι και η γωνία λόξωσης, δηλαδή 23° 26' 22", βόρεια  ή νότια του ισημερινού.
Λαμβάνοντας δε υπόψη ότι ο ουράνιος ισημερινός είναι η επέκταση του γήινου ισημερινού στην ουράνια σφαίρα συνάγεται ότι και οι τροπικοί αυτοί κύκλοι αποτελούν επί της Γης παράλληλους κύκλους προς τον γήινο ισημερινό σε ίδια απόσταση απ΄ αυτόν δηλαδή στο γεωγραφικό πλάτος των 23° 26' 22". Ο ένας τροπικός κύκλος βρίσκεται σε βόρειο πλάτος, δηλαδή στο βόρειο ημισφαίριο, και ονομάζεται αντίστοιχα Βόρειος τροπικός (ή "Τροπικός του Καρκίνου"). Ο άλλος τροπικός, βρίσκεται σε νότιο πλάτος, δηλαδή στο νότιο ημισφαίριο και ονομάζεται αντίστοιχα Νότιος τροπικός (ή "Τροπικός του Αιγόκερω").
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ουράνιο σύστημα συντεταγμένων
Σαπατέρα
Το Σαπατέρα (ισπανικά: Zapatera) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Νικαράγουας μετά το Ομετέπε και βρίσκεται στη λίμνη Νικαράγουα. Αποτελεί προστατευόμενη περιοχή της Νικαράγουας. Είναι το μεγαλύτερο του διαμερίσματος της Γρανάδας.
400px|thumb|Το νησί Σαπατέρα είναι το δεύτερο μεγαλύτερο
Γεωγραφία
Στο νησί σχηματίζονται πολλοί μικροί κόλποι.
Σαπατερα
Γκαμπριέλα Σαμπατίνι
Κέρδισε τον τίτλο στο Αμερικανικό όπεν το 1990, στο Γουίμπλετον το 1988, δύο WTA Tour Championship το 1988 και το 1994 και ένα ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στη Σεούλ. Η Σαμπατίνι κέρδισε επίσης τα περισσότερα μεγάλα τουρνουά τουρνουά στην περιοδεία, συμπεριλαμβανομένου του Μαϊάμι και της Ρώμης (τέσσερις φορές). Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η Σαμπατίνι ξεκίνησε μια σειρά αρωμάτων σε συνεργασία με τη γερμανική εταιρία αρωμάτων Muelhens.
Οικογένεια
Η Σαμπατίνι δήλωσε ότι έχανε σκόπιμα αγώνες της για να αποφύγει τους δημοσιογράφους και το φως της δημοσιότητας, λέγοντας ότι η συστολή της ήταν ένα μεγάλο πρόβλημα, όταν σκεφτόταν ότι έπρεπε να μιλήσει αφού κέρδισε ένα τουρνουά, έτσι έχανε συχνά στα ημιτελικά.
Έφθασε στην υψηλότερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης το 1989. Το 2001 κέρδισε το βραβείο Diamond Konex ως τον «αθλητή της δεκαετίας» στην Αργεντινή. Η Σαμπατίνι εισήχθη στη Διεθνή αίθουσα της φήμης για την αντισφαίριση στις 15 Ιουλίου 2006. Στις 22 Μαΐου 2003 η Σαμπατίνι κατάφερε να αποκτήσει την ιταλική ιθαγένεια επειδή ο παππούς της Ντέιβιντ Σαμπατίνι γεννήθηκε στην Potenza Picena στην περιφέρεια Μάρκε και μετανάστευσε στην Αργεντινή στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα με τη σύζυγό του Ρόζα Βιβάνι την οποία παντρεύτηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1899 στην Ποτένζα Πιτσένα. Από τη απόσυρσή της από την αντισφαίριση στην ηλικία των 26 ετών, η Σαμπατίνι έχει προωθήσει τις γραμμές αρωμάτων της και έχει συνεργαστεί με οργανώσεις για να βοηθήσει τα παιδιά και τους φτωχούς. Εργάζεται σε εκστρατείες για τη Γιούνισεφ, την Ουνέσκο και τους Σπέσιαλ Ολύμπικς και εισήχθη στη Διεθνή αίθουσα της φήμης για την αντισφαίριση το 2006.
Καριέρα
Η Σαμπατινι ξεκίνησε να παίζει τένις σε ηλικία 6 ετών και κέρδισε το πρώτο του τουρνουά στην ηλικία των 8 ετών. Το 1983, ηλικίας 13 ετών, έγινε ο νεότερος παίκτης που θα κερδίσει το τουρνουά Όραντζ μπολ στο Μαϊάμι της Φλόριντα. Έχει κερδίσει έξι μεγάλους τίτλους στους Τζούνιορς συμπεριλαμβανομένων του απλού του Γαλλικού όπεν, και κατέλαβε την πρώτη θέση στην παγκόσμια κατάταξη το 1984.
Το 1985, ηλικίας 15 ετών έγινε από τους νεότερους παίκτες που έφτασαν στα ημιτελικά του Γαλλικού Όπεν, όπου έχασε από την Κρις Έβερτ. Το ίδιο έτος κέρδισε στο απλό τον πρώτο της τίτλο σε τουρνουά κορυφαίου στο Τόκιο.
Το 1988 έφτασε στον πρώτο της τελικό τουρνουά Γκραντ σλαμ στο απλό στο Αμερικανικό όπεν. Στον τελικό αντιμετώπισε την Στέφι Γκραφ η οποία κέρδισε και τα τρία προηγούμενα τουρνουά Γκραντ σλαμ εκείνο το έτος και έψαχνε να κερδίσει το τέταρτο, Γκραφ κέρδισε τον αγώνα σε τρία σετ. Η Σαμπατίνι επελέγη για να εκπροσωπήσει την Αργεντινή στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1988 στη Σεούλ όπου κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο απλό των γυναικών και ήταν η σημαιοφόρος της αποστολής. Στον τελικό αντιμετώπισε και πάλι την Γκραφ όπου έχασε με 6-3, 6-3[7]. Σαμπατίνι και Γκραφ συνεργάστηκαν έπειτα το ίδιο έτος για να κερδίσουν το διπλό στο Γουίμπλετον. Επίσης κέρδισε το WTA Tour του 1988, και το όπεν του Μαιάμι το 1989.
Ο επόμενος τελικός τουρνουά Γκραντ σλαμ της Σαμπατίνι ήρθε το 1990 στον τελικό του Αμερικανικού όπεν στη Νέα Υόρκη όπου η Σμπατίνι νίκησε την Γκραφ κερδίζοντας τον τίτλο. Η Σαμπατίνι κέρδισε επίσης την Γκραφ στον ημιτελικό του πρωταθλήματος WTA Tour στο Madison Square Garden, αλλά έχασε τον τελικό στην Μόνικα Σέλερς με 6-4, 5-7, 3-6, 6-4, 6-2.Το 1991 ξεκίνησε κερδίζοντας πέντε τουρνουά το πρώτο εξάμηνο του έτους. Έφτασε στον τελικό στο Γουίμπλετον και ξανά αντιμέτωπος με την Γκραφ που επικράτησε σε τρία σετ.
Παρόλο που κέρδισε πέντε πρωταθλήματα το 1992 απέτυχε να φτάσει σε τελικό τουρνουά Γκραντ σλαμ. Στο Αυστραλιανό όπεν το 1992 έχασε από τη Μέρι Τζο Φερνάντεζ στους ημιτελικούς με 6-1, 6-4. Στο γαλλικό όπεν έχασε από την Σέλερς στα ημιτελικά και στο Γουίμπλεντον της ίδιας χρονιάς αποκλείστηκε επίσης.στα ημιτελικά από την Γκραφ. Στο Αμερικανικό όπεν έχασε στους προημιτελικούς από την Φερνάντεζ με σκορ 2-6, 6-1, 4-6.
Το 1993 στο Αυστραλιανό όπεν έφτασε στα ημιτελικά αλλά έχασε από την έπειτα νικήτρια του τίτλου Σέλερς με 2-6, 1-6. Στο Γαλλικό όπεν νικήθηκε από την Φερνάντεζ στα ημιτελικά με 1-6, 7-6 (7-4), 10-8. Παρά την αποτυχία στο Γαλλικό Όπεν, η Σαμπατίνι έφτασε στους προημιτελικούς στο Γουίμπλεντον χάνοντας τη Γιάνα Νοβότνα την οποία είχε κερδίσει έξι συνεχόμενες φορές. Στο Αμερικανικό όπεν το 1993, αντιμετώπισε την Γκραφ στους προημιτελικούς όπου η Γκραφ κέρδισε τον αγώνα.
Η Σαμπατίνι τελικά νίκησε στο τέλος του Νοεμβρίου νικώντας την Λίντσεϊ Ντάβενπορτ στον τελικό του WTA Tour του 1994 στο Madison Square Garden. Επίσης, το 1994, η εταιρία Great American Doll Company δημιούργησε μια κούκλα με την μορφή της Σαμπατίνι ντυμένη με ενδυμασία τένις. . Την ίδια χρονιά η Σαμπατίνι κυκλοφόρησε βιβλίο με τίτλο My Story (ISBN 1-886612-00-5).
Ξεκίνησε το 1995 φτάνοντας στα ημιτελικά στο Σίδνεϊ όπου αντιμετώπισε τη Φερνάντεζ σε μία ρεβάνς του προηγούμενου έτους. Στο τουρνουά του Σίδνεϊ το 1995 η Σαμπατίνι βγήκε νικήτρια σε τρία σετ και κέρδισε μετά από τρείς συνεχόμενες ήττες από την Φερνάντεζ. Στη συνέχεια νίκησε την Ντάβενπορτ στον τελικό όπου ήταν και ο τελευταίος τίτλος στο απλό της καριέρας της. Στο αυστραλιανό όπεν του 1995 αποκλείστηκε από την Μαριάνε Βέρντελ στον πρώτο γύρο. Στον τελικό του πρωταθλήματος Lipton στο Key Biscayne έχασε από την Φερνάντεζ με 6-1, 5-1. Στο Γαλλικό Όπεν του 1995 αποκλείστηκε από την Γκραφ. Στο αυστραλιανό όπεν αποκλείστηκε από την Βιτμάγιερ. Αργότερα το καλοκαίρι στο Γουίμπλετον η Σαμπατίνι έχασε από την Φερνάντεζ στους προημιτελικούς. Στο τελικό Αμερικανικό όπεν στη Νέα Υόρκη, η Σαμπατίνι νίκησε τη Μαρτίνα Χίνγκις στο γύρο των 16. Έπιετα νίκησε τη Φερνάντεζ στους προημιτελικούς πριν χάσει στον τελικό από την Γκραφ.
Ο τελευταίος επαγγελματικός αγώνας της Σαμπατίνι ήταν στις 14 Οκτωβρίου 1996, όταν έχασε από την Τζέννιφερ Καπριάτι με 6-3, 6-4.
Στο Φεντ καπ έχει αγωνιστεί για την Αργεντινή το 1984, 1985, 1986, 1987 και το 1995 με ρεκόρ 24 νίκες και 6 ήττες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινές αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αργεντινοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Νικητές του Αμερικανικού Όπεν