Τσίρκο_Medrano
Cirque Medrano
Ο Χερόνιμο Μεντράνο αναβίωσε με επιτυχία το τσίρκο της Boulevard de Rochechouart. Παρέμεινε σημείο συνάντησης καλλιτεχνών: ο Πάμπλο Πικάσο, ο Ζορζ Μπρακ, ο Κες βαν Ντόνγκεν ήταν τακτικοί. Ο Medrano διαχειρίστηκε το τσίρκο μέχρι το θάνατό του το 1912. Στη συνέχεια, η σύζυγός του, Berthe (γέννημα Perrin, 1876-1920), ανέλαβε το τσίρκο και έδωσε την καλλιτεχνική διεύθυνση στον Rodolphe Bonten, έναν πρώην ακροβάτη. Ο Gerónimo και ο Berthe είχαν έναν γιο, τον Jérôme Medrano (1907-1998), ο οποίος ήταν πέντε ετών όταν πέθανε ο πατέρας του. Για να εξασφαλίσει το μέλλον του γιου της, η Berthe, η υγεία της οποίας επιδεινωνόταν, ξαναπαντρεύτηκε με τον Rodolphe Bonten. Ο Τζερόμ έλαβε επίσημη εκπαίδευση σε ελίτ σχολεία που δεν είχαν μεγάλη σχέση με το τσίρκο. Κατά τη διάρκεια του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου, ο Bonten προσέλαβε μια τριάδα κλόουν, τους Fratellinis, οι οποίοι σύντομα έγιναν τα είδωλα του Παρισιού και εξασφάλισαν την οικονομική επιτυχία του Medrano. Όταν ο Berthe Medrano πέθανε από καρκίνο το 1920, ο Rodolphe Bonten ανέλαβε την πλήρη διαχείριση του τσίρκου, αλλά η μίσθωση επέστρεψε στην πραγματικότητα στον Jérôme Medrano, ο οποίος ήταν μόλις δεκατριών ετών. Η διαχείριση του Bonten ήταν υγιής, αν όχι υπερβολικά ευφάνταστη (άφησε τους Fratellinis να πάνε στον κύριο διαγωνισμό του, το Cirque d'Hiver του Παρισιού, το 1924) και ο Cirque Medrano συνέχισε να ευδοκιμεί. Stillταν ακόμα ένα αγαπημένο ραντεβού για την καλλιτεχνική ελίτ του Παρισιού-και εξακολουθούσε να προσελκύει πολλούς καλλιτέχνες, οι οποίοι ήταν πάντα ευπρόσδεκτοι στο ρινγκ. Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου και της Γερμανικής Κατοχής της Γαλλίας, η μίσθωση του Cirque Medrano, το οποίο, από την πτώχευση του Fernando, περιελάμβανε τη γη καθώς και τα τείχη, τέθηκε προς πώληση. Ο Jérôme Medrano είχε ενταχθεί στη Γαλλική Αντίσταση και δεν ήταν σε θέση να αγοράσει πίσω το τσίρκο του. η πλούσια οικογένεια Bouglione, ιδιοκτήτες του Cirque d'Hiver του Παρισιού, αγόρασαν τη γη και τους τοίχους από τους νόμιμους ιδιοκτήτες τους, την οικογένεια Saint, πληρώνοντάς τα σε χρυσό! Στο τέλος του πολέμου, ο Jérôme Medrano βρέθηκε να είναι ο ενοικιαστής των κύριων ανταγωνιστών του. Από τη μια αγωγή στην άλλη, ο Jérôme Medrano κατάφερε να παραμείνει στο τιμόνι του τσίρκου του μέχρι το τέλος του 1962, όταν οι Bougliones κατέλαβαν τελικά το κτίριο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συνέχισε να δίνει αξιόλογες εκπομπές, με καλεσμένους σταρ όπως οι Buster Keaton, Grock, Achille Zavatta, Charlie Rivel, ο διάσημος Γάλλος κωμικός Fernand Raynaud, ακόμη και ο tap-dancer, Harold Nicholas. Το Cirque Medrano έδωσε την τελευταία του παράσταση στις 7 Ιανουαρίου 1963 μπροστά σε ένα σπίτι γεμάτο με το Tout-Paris και ένα πλήθος απαρηγόρητων Παριζιάνων, συνηθισμένων, οπαδών του τσίρκου και φίλων από τη γειτονιά. Οι Bougliones αναβίωσαν το τσίρκο για μερικές σεζόν με το όνομα Cirque de Montmartre, αλλά η μαγεία είχε φύγει. Παρόλο που οι παραστάσεις τους ήταν αξιέπαινες, ήταν ως επί το πλείστον ένα αντίγραφο αυτού που μπορούσε να δει κανείς στο Cirque d'Hiver. Νοίκιασαν το κτίριο για λίγο στο Théâtre du Soleil της Ariane Mnouchkine και στη συνέχεια σε μια Fête de la Bière-ένα είδος βαυαρικής μπυραρίας. Το κτίριο σιγά σιγά κατέρρευσε. Οι Μπουγκλιόνες το γκρέμισαν τον Δεκέμβριο του 1974: το 1975, θα ήταν εκατό ετών και θα γινόταν προστατευόμενο ορόσημο ... Μια απροσδιόριστη πολυκατοικία που ονομάζεται The Bouglione καταλαμβάνει τώρα την τοποθεσία. Cirque Medrano στις τέχνες