cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Laidback Luke
Ο Laidback Luke (γεννημένος ως Λούκας Κορνελίς φαν Σχέπινγκεν, στις 22 Οκτωβρίου 1976 στην Μανίλα των Φιλιππίνων) είναι Ολλανδός DJ και μουσικός παραγωγός. Ψηφίστηκε στην θέση #46 της κατάταξης DJ Mag's Top 100 DJ για το 2008, προτού φτάσει στο #27 το 2009 και κερδίσει 10 θέσεις το 2010.
Μετά από έναν πρώτο γάμο, ανακοίνωσε, στα πλαίσια ταξιδιού του για το μουσικό φεστιβάλ Holy Ship!, πως ήταν αρραβωνιασμένος με την Gina Turner, με την οποία και παντρεύτηκε την 1η Οκτωβρίου 2012 στο The View του Πιέντμοντ της Νέας Υόρκης.
Επί χρόνια, κυκλοφορούσε η φήμη ότι ο Laidback Luke διέθετε εταιρεία πώλησης πρωτεϊνών και προϊόντων ενίσχυσης της μυικής μάζας του ανθρώπινου σώματος, με την επωνυμία 'iBeefer', προς τιμή του αγαπημένου του ηνησιού των Βαλεαρίδων Νήσων. Παρόλα αυτά, ο Laidback Luke απέρριψε την συγκεκριμένη φήμη σε συνέντευξή του στο περιοδικό SOL REPUBLIC, δηλώνοντας, "Έχω δει πολύ κόσμο να tweetάρει γι'αυτό. Δεν έχω την παραμικρή ιδέα για την προέλευσή του. Είναι πραγματικά μεγάλο αστείο."
Δισκογραφία
Singles
Remixes, Bootlegs, Edits and Unofficial Reworks
405 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Το χρονικό του Τσάχτλανγκ
Το χρονικό του Τσάχτλανγκ είναι το αρχαιότερο σωζόμενο εικονογραφημένο Ελβετικό χρονικό. Περιέχει 230 χειροποίητες έγχρωμες εικόνες. Συντάχθηκε το 1470 από τους δύο Ελβετούς Μπέντιχτ Τσάχτλαν και Χάινριχ Ντίττλινγκερ.
Περιγραφή και ιστορικό
Οι εικόνες περιγράφουν σκηνές πολέμου, στρατιωτικής, αλλά και καθημερινής ζωής, όπως δικαστικές σκηνές και σκηνές από την ύπαιθρο και την πόλη. Ο Χάινριχ Ντίττλινγκερ άρχισε να γράφει το χρονικό από δική του πρωτοβουλία που ανέλαβε. Το πρώτο μέρος περιγράφει τη ζωή μέχρι το 1431, και βασίζεται στα επίσημα χρονικά του Κόνραντ Γιούστινγκερ. Από το 1423 και μετά βασίζεται στα χρονικά του Χανς Φριντ, που ίσως να βασίζονται στα χρονικά του Ντίμπολντ Σίλλινγκ που έζησε στη Βέρνη από το 1460.
Μαρία Καρδάτου
Η Μαρία Καρδάτου είναι ελληνίδα ποιήτρια. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου και ζει μέχρι σήμερα. Σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης Αγγλική λογοτεχνία και παράλληλα έκανε σπουδές στην Ιταλική και Ρωσική γλώσσα. Για ένα διάστημα εργάστηκε ως καθηγήτρια στη Μέση Εκπαίδευση.
Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα ελληνικά και αμερικανικά περιοδικά. Μια επιτομή από τη συλλογή Το αγκίστρι κυκλοφόρησε σε δίγλωσση έκδοση από την Darlene Fife (West Virginia, 1997) ενώ ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα Γαλλικά και Γερμανικά. Επίσης η Darlene Fife μετέφρασε από την Αερολέσχη τα Ποιήματα της Θεσσαλονίκης που επίσης κυκλοφόρησαν σε δίγλωσση έκδοση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Ρομπέρτο Πιάτσα
Ο Ρομπέρτο Πιάτσα (γεννημένος στις 29 Ιανουαρίου 1968) είναι Ιταλός προπονητής πετοσφαίρισης και παλαίμαχος επαγγελματίας πετοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού.
Καριέρα
Ο Ρομπέρτο Πιάτσα έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίας της Παγιάβολο Πάρμα, με την οποία μάλιστα υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας το 1987.
Στην ομάδα της Πάρμα παρέμεινε μέχρι το 1989, έχοντας καταφέρει ενδιάμεσα να κατακτήσει δύο κύπελλα κυπελλούχων Ευρώπης τα έτη 1988 και 1989.
Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Πιάτσα ήταν η Παγιάβολο Πασιέντσα, στην οποία ωστόσο παρέμεινε για ένα μόλις χρόνο.
Προπονητική καριέρα
Το 1990, ο Πιάτσα επέστρεψε στην Παγιάβολο Πάρμα στην οποία ανέλαβε χρέη βοηθού προπονητή. Στο πόστο αυτό παρέμεινε για έξι χρόνια, καθώς το 1996 μεταπήδησε στην επίσης ιταλική Βόλεϊ Τρεβίζο, όπου του ανατέθηκαν και πάλι χρέη βοηθού προπονητή.
Το 2007, ο Ρομπέρτο Πιάτσα αποφάσισε να αφήσει για πρώτη φορά στην καριέρα του την Ιταλία και να ταξιδέψει στη Ρωσία για λογαριασμό της Ντιναμό Μόσχας, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια έχοντας καταφέρει να κατακτήσει και πάλι ως βοηθός προπονητή ένα πρωτάθλημα αλλά και ένα κύπελλο Ρωσίας (2008 και 2009 αντίστοιχα).
Μετά το διετούς διαρκείας πέρασμά του από τη Ρωσία, ο Πιάτσα επέστρεψε στη χώρα του προκειμένου να αναλάβει για πρώτη φορά στην καριέρα του χρέη πρώτου προπονητή στην ομάδα της Βόλει Τρεβίζο. Στην Τρεβίζο παρέμεινε για τρία χρόνια και στη συνέχεια μεταπήδησε στην επίσης ιταλική Κούνεο.
Την περίοδο 2014-15, ο Πιάτσα ανέλαβε χρέη προπονητή στην Πολωνική Γιαστρέμπσκ, ενώ την περίοδο 2015-16 διετέλεσε προπονητής του Ολυμπιακού Πειραιώς, με τον οποίο κατέκτησε το Λίγκ Κάπ και το Κύπελλο Ελλάδας.
Τίτλοι
Διεθνείς
Εγχώριοι
Νέος Έλικας
Ένας έλικα, που αποτελεί έναν πιθανό νέο δορυφόρο, ανακαλύφθηκε από μια και μοναδική φωτογραφία του Κασσίνι-Χόιχενς, που πάρθηκε στις 3 Ιουνίου του 2010. Βρίσκεται στο εσωτερικό μέρος του δακτυλίου B, κοντά στο Χάσμα Keeler, δηλαδή λιγα χιλιόμετρα πιο μπροστά από τον Δάφνις.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1951-52
Το Κύπελλο Κύπρου 1951-52 ήταν η 15η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Συμμετείχαν οι ομάδες της Α΄ κατηγορίας 1951-52. Νικήτρια ήταν η Τσετίν Καγιά για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 1951-52 συμμετείχαν οι 8 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1951-52. Διεξήχθη σε 3 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Τσετίν Καγιά και ο Πεζοπορικός. Ο τελικός διεξήχθη στις 6 Απριλίου 1952 στο Παλιό Γ.Σ.Π. (το οποίο ήταν και έδρα της Τσετίν Καγιά) στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Τσετίν Καγιά με σκορ 4-1.
Κατάλογος χωρών με περιορισμένη αναγνώριση
Ένας αριθμός γεωπολιτικών οντοτήτων έχουν ανακηρυχτεί σε κράτη και έχουν επιχειρήσει de jure αναγνώριση ως κυρίαρχα κράτη, με διαφορετικούς βαθμούς επιτυχίας. Στο παρελθόν, έχουν υπάρξει παρόμοιες οντότητες, και σήμερα υπάρχουν οντότητες που διεκδικούν ανεξαρτησία, συχνά ελέγχοντας de facto τα εδάφη που διεκδικούν, με αναγνώριση από εντελώς μηδέν, μέχρι πλήρη αναγνώριση από όλα τα κράτη.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1951-52
Τελικός
Διαιτητής: Μισέλ Ιωσηφίδης
Κατάλογος χωρών με περιορισμένη αναγνώριση
Υπάρχουν δύο παραδοσιακά δόγματα που παρέχουν κριτήρια για το πότε ένα de jure κυρίαρχο κράτος θα πρέπει να αναγνωρίζεται ως μέλος της διεθνούς κοινότητας. Η θεωρία της ανακήρυξης (declarative theory) ορίζει ένα κράτος ως πρόσωπο του διεθνούς δικαίου αν πληροί τα παρακάτω κριτήρια: 1. προσδιορισμένη επικράτεια 2. μόνιμο πληθυσμό 3. κυβέρνηση 4. δυνατότητα να συνάψει σχέσεις με άλλα κράτη. Σύμφωνα με αυτήν τη θεωρία, η κρατική οντότητα είναι ανεξάρτητη από την αναγνώριση από τα άλλα κράτη. Σε αντίθεση, η θεωρία της σύστασης (constitutive theory) ορίζει ένα κράτος ως μέλος της διεθνούς κοινότητας αν αναγνωρίζεται ως τέτοιο από ένα άλλο κράτος που είναι ήδη μέλος της διεθνούς κοινότητας.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1951-52
Τελικός
Τσετίν Καγιά: Μουσταφά Εττέμ, Μουσταφά Δευτέραλη, Ντερβίς Πατούνας «Άραπ», Φικρέτ Αχμέτ, Αλή Ντενιζέρ, Σουάτ Αχμέτ, Ερόλ Καζίμ, Σελτσούκ Ασλάμπεϊ, Βετάτ Σαλήχ «Τζίπσης», Αλή Αχμέτ, Μεχμέτ Παρτάκ
Κατάλογος χωρών με περιορισμένη αναγνώριση
Αρκετές οντότητες επικαλούνται κάποια από ή και τις δύο θεωρίες για να νομιμοποιήσουν τη διεκδίκησή τους ως κράτη. Υπάρχουν για παράδειγμα οντότητες που έχουν τα κριτήρια της θεωρίας της ανακήρυξης (με de facto πλήρη ή μερικό έλεγχο της περιοχής που διεκδικούν, κυβέρνηση και μόνιμο πληθυσμό), αλλά δεν έχουν αναγνωριστεί από κάποιο ή περισσότερα κράτη. Η μη αναγνώριση είναι συχνά αποτέλεσμα διαμάχης με άλλες χώρες, οι οποίες διεκδικούν τις οντότητες που θέλουν να γίνουν κράτος ως αναπόσπαστο μέρος της δικής τους επικράτειας. Σε άλλες περιπτώσεις, δύο ή περισσότερες μερικώς αναγνωρισμένες οντότητες μπορεί να διεκδικούν την ίδια εδαφική περιοχή, με την κάθε μία από αυτές να έχει τον de facto έλεγχο ενός μέρους από αυτήν την περιοχή (όπως οι περιπτώσεις της Ταϊβάν και της Κίνας, και της Βόρειας και Νότιας Κορέας). Οντότητες που αναγνωρίζονται ως κράτη από μόνο κάποια κράτη, συνήθως επικαλούνται τη θεωρία της ανακήρυξης για να νομιμοποιήσουν τη διεκδίκησή τους.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1951-52
Τελικός
Πεζοπορικός: Χριστάκης Πηλαβάκης, Λάζαρος Αναστασίου, Ξάνθος Ιακωβίδης, Γιώργος Πατούνας, Κόκος Λουκαΐδης, Ανδρέας Παπαδόπουλος, Τάκης Χαραλάμπους, Άριστος Καϊσίδης, Μιχαλάκης Κυριακίδης, Δημήτρης Χειμωνίδης «Ππερεντές», Ανδρέας Πύργος
Κατάλογος χωρών με περιορισμένη αναγνώριση
Σε πολλές περιπτώσεις, η μη διεθνής αναγνώριση επηρεάζεται από την παρουσία ξένων στρατευμάτων στην περιοχή του επίδοξου κράτους, έτσι ώστε να κάνει προβληματική την de facto περιγραφή του στάτους. Η διεθνής κοινότητα μπορεί να κρίνει ότι αυτή η στρατιωτική παρουσία περιορίζει την οντότητα σε κράτος-«μαριονέτα», με τον πραγματικό έλεγχο της κυριαρχίας να είναι στα χέρια της ξένης δύναμης. Ιστορικά παραδείγματα αυτής της περίπτωσης είναι το «Κράτος της Μαντζουρίας», κράτος-«μαριονέτα» της Ιαπωνίας, ή τα δημιουργημένα από τη Γερμανία κράτη της Σλοβακικής Δημοκρατίας (1939-1945), και του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας. Επίσης, το 1996, στην υπόθεση Λοϊζίδου εναντίον Τουρκίας, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι η Τουρκία έχει ασκήσει εξουσία στην περιοχή της Βόρειας Κύπρου.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1951-52
Τελικός
Σκόρερ: 40΄ 1-0 Μεχμέτ Παρτάκ, 55΄ 1-1 Ανδρέας Πύργος, 56΄ 2-1 Βετάτ Σαλήχ «Τζίπσης», 60΄ 3-1 Ανδρέας Πύργος, 74΄ 4-1 Βετάτ Σαλήχ «Τζίπσης»
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1951-1952
Κατάλογος χωρών με περιορισμένη αναγνώριση
Υπάρχουν επίσης οντότητες οι οποίες δεν ελέγχουν καμία επικράτεια ούτε πληρούν αναμφισβήτητα τα κριτήρια της θεωρίας της ανακήρυξης, αλλά έχουν αναγνωριστεί de jure σαν κυρίαρχες οντότητες από τουλάχιστον ένα κράτος. Ιστορικά παραδείγματα αυτού είναι η περίπτωση της Αγίας Έδρας για την περίοδο 1870–1929, και της Εσθονίας, Λετονίας και Λιθουανίας κατά την περίοδο της Σοβιετικής προσάρτησης.
Κριτήρια για τον κατάλογο
Τα κριτήρια για να περιληφθεί ένα κράτος στον κατάλογο είναι ότι μια οντότητα θα πρέπει να διεκδικεί κρατική οντότητα, έλλειψη αναγνώρισης από τουλάχιστον ένα μέλος των Ηνωμένων Εθνών, και είτε:
Περιγραφή
Κάποια κράτη δεν εγκαθιδρύουν γρήγορα σχέσεις με νεοσυσταθέντα κράτη και κατά συνέπεια δεν τα έχουν αναγνωρίσει, ενώ δεν έχουν καμία διαφορά και μάλιστα κάποιες φορές έχουν και καλές σχέσεις. Αυτά δεν έχουν περιληφθεί στον κατάλογο. Κάποια κράτη πληρούν τα κριτήρια της θεωρίας της ανακήρυξης, έχουν αναγνωριστεί από τη συντριπτική πλειοψηφία των άλλων κρατών, είναι μέλη του Ο.Η.Ε., αλλά έχουν περιληφθεί στον κατάλογο γιατί ένα ή παραπάνω κράτη δεν τα έχουν αναγνωρίσει λόγω εδαφικών ή άλλων διαφορών. Υπάρχουν 193 μέλη του Ο.Η.Ε.. Η Αγία Έδρα και το Κράτος της Παλαιστίνης έχουν θέση παρατηρητή στον Ο.Η.Ε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατάλογοι χωρών Κατηγορία:Κράτη με περιορισμένη αναγνώριση
Δραγασιά Κοζάνης
Η Δραγασιά είναι χωριό του νομού Κοζάνης. Αποτελεί τοπική κοινότητα, της δημοτικής ενότητας Τσοτυλίου, του δήμου Βοϊου, στην Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης.
Είναι χτισμένη στους πρόποδες των Οντρίων. Οι κάτοικοι του χωριού σήμερα είναι περίπου 50 ενώ το 1940 είχαν φθάσει τους 430. Το καλοκαίρι οι κάτοικοι είναι περίπου 100. Οι περισσότεροι είναι ντόπιοι ενώ υπάρχουν και πολλοί πρόσφυγες οι οποίοι ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία.
Στις 16 Μαρτίου 2020 και εν μέσω της πανδημίας του κορωνοϊού του 2020 αποφασίστηκε να τεθεί ολόκληρο το χωριό σε καραντίνα, λόγω των πολλών κρουσμάτων μεταξύ των κατοίκων του.
Γεωγραφία
Βρίσκεται σε υψόμετρο 957 μέτρων. Βρίσκεται κάτω από την κορυφή της Όρλιας.
Ιστορικά στοιχεία
Στην ανατολική πλαγιά («Ταγάρα») του τραπεζοειδούς λόφου («Δραγασιά»), που υψώνεται 500 μ. ανατολικά του σημερινού χωριού, μαρτυρείται η ύπαρξη ελληνιστικού οικισμού, ο οποίος, όπως δείχνουν τα υπολείμματα βυζαντινής οχύρωσης στην κορυφή του λόφου, είχε ακμάσει και στα βυζαντινά χρόνια. Με βάση τις έρευνες πιθανολογείται η ύπαρξη πόλης η οποία καταστράφηκε τον 10ο αιώνα λόγω των βουλγαρικών επιδρομών. Στο χωριό βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, στην οποία φέρεται ότι λειτουργούσε κρυφό σχολείο και σήραγγα διαφυγής για τους κατοίκους, σε περίπτωση επιδρομών από Τουρκαλβανούς. Είναι η μόνη βυζαντινή εκκλησία του χωριού που σώζεται μέχρι σήμερα. Στην εκκλησία σώζεται μια εικόνα του Αγίου Αθανασίου, η οποία χρονολογείται από το 1136. Στην περιοχή λειτούργησε και τζαμί, λόγω της έντονης παρουσίας του τουρκικού στοιχείου την εποχή τους τουρκοκρατίας.
Το χωριό κάηκε από Γερμανικές δυνάμεις το 1944, αλλά το μεγαλύτερο μέρος των σπιτιών στο χωριό αναστηλώθηκαν.
Στόγια Νοβάκοβιτς
Η Στόγια Νοβάκοβιτς  (Стоја Новаковић    ; γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου 1972), γνωστή με το όνομα της Στόγια (Стоја), είναι Σέρβα τραγουδίστρια. Αναγνωρισμένη ως μια από τις πιο δημοφιλείς turbo-folk ερμηνευτές, η Στόγια φημίζεται για την ισχυρή φωνή της και τις συχνά εκκεντρικές εμφανίσεις της. Η Στόγια άλλαξε το όνομά της Στογιάνκα (Stojanka) με το καλλιτεχνικό όνομα Στόγια (Stoja) το 2008.
Κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ, Kako je meni sada, στην εταιρεία Lazarević Production το 1998. Αργότερα, κυκλοφόρησε τα άλμπουμ της στην δισκογραφική εταιρεία Grand Production. Σε σύντομο χρονικό διάστημα, η Στόγια έγινε ένας από τους πιο δημοφιλείς τραγουδιστές στα Βαλκάνια. Αυτή τη στιγμή έχει υπογράψει με την BN Music, και κυκλοφόρησε πρόσφατα τραγούδια με την IDJ.
Νεανικά χρόνια
Η Νοβάκοβιτς γεννήθηκε στο χωριό Πέρλεζ, στο δήμο Ζρένιανιν στη βόρεια Σερβία. Ο πατέρας της γεννήθηκε στο Πούκις, ένα χωριό του δήμου Λόπαρε στη βορειοανατολική Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Μεγάλωσε στο Πέρλεζ, όπου έζησε μέχρι την ηλικία των 25 ετών.
Λέγεται ότι έλαβε την ασυνήθιστη και δυνατή φωνή από τον πατέρα της, Μίλαν. Ο πατέρας της δεν υποστήριζε την καριέρα της στο τραγούδι και δεν μιλούσαν για χρόνια, γιατί αποφάσισε να ακολουθήσει αυτή την καριέρα. Μόνο μετά την παρέμβαση της μητέρας της συμφιλιώθηκαν.
Καριέρα
Μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της Στόγια, το τραγούδι Ευρώπη (Evropa), ακούγεται στο 19ο επεισόδιο της βοσνιακής τηλεοπτικής σειράς Viza za budućnost. Έτσι, μέσω αυτής της τηλεοπτικής σειράς έγινε γνωστή στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και πολλοί άνθρωποι στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη άρχισαν να ακούν τη Στόγια και έκτοτε ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής σε αυτήν τη χώρα της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Η ίδια η Στόγια ανέβασε το εν λόγω ένθετο από τη σειρά στο επίσημο κανάλι της στο YouTube.
Το τραγούδι "Ρεβολουτσίγια" (Επανάσταση) και το μουσικό βίντεο κυκλοφόρησαν και τα δύο τον Οκτώβριο του 2010. Το βίντεο προκάλεσε αναταραχή στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, επειδή παρουσίαζε την Στόγια να κολυμπά σε μπανιέρα γεμάτη πιπεριές.
Μετά την κυκλοφορία του Nije da nije, η Στόγια άρχισε να κυκλοφορεί single χωρίς άλμπουμ, συμπεριλαμβανομένων των " Bela ciganka ", " Ola ola ", "Takvog dečka hoću ja", "Lila lila" και "Ti brate imašve ".
Το άλμπουμ Bela ciganka κυκλοφόρησε το 2015. Περιλαμβάνει παλιές επιτυχίες, καθώς και νέες όπως "Kao ovde nigde nije" (πρώτο τραγούδι, εμφανίζεται στο εξώφυλλο). Δύο singles κυκλοφόρησαν τον επόμενο χρόνο: "Ponovo" και "Ko preživi neka priča".
Την επόμενη περίοδο, τα single με μουσικά βίντεο κυκλοφόρησαν από την Στόγια: "Μπόμπα" (2017), "Samo jako" (ft Ρελία και Κόμπι, 2017), "Ne treba mi život" (2017), "Čista hemija" (μουσικό βίντεο στο οποίο είναι ντυμένη σαν τον Καντάφι ; ft Κόμπι, 2018), "Ko bi rekao" (ft Κίγια, 2018), "Idi mami pa se žali" ( 2019), "Žena sa Balkana" (ft Μιμί Μερτσέντεζ, 2019), "Svet se vrti oko nas" (ft Μιμί Μερτσέντεζ, 2019), "Taki taki" (2019), "Neka Pati" (ft Μίλαν, 2019) και "Aj, chiki, chiki" (ft Λούντι Σρμπι, 2019). Ο Γκέτο Γκερίλα έκανε ένα remix του τραγουδιού της "Džek" ( Naj, άλμπουμ naj, 2009) με τίτλο "Ostani tu" και δημοσιεύθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2019. Η τελευταία κυκλοφορία το 2019 ήταν το remix του Γκέτο Γκερίλα του επιτυχημένου τραγουδιού της Στόγια "Ćiki, ćiki" (ίδιο όνομα άλμπουμ, 1999) με τίτλο "Aj, chiki, chiki" και δημοσιεύθηκε στις 20 Δεκεμβρίου. Η Στόγια ανακοίνωσε την κυκλοφορία του τραγουδιού "Lice", το οποίο δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί λόγω πανδημίας κοραναϊού 2019-20.
Προσωπική ζωή
Η Νοβάκοβιτς παντρεύτηκε για πρώτη φορά σε ηλικία 16 ετών, έγινε μητέρα στα 17 και έμεινε χήρα στα 19 όταν ο πρώτος σύζυγός της έχασε τη ζωή του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα το 1991, τερματίζοντας τον τριετή γάμο τους. Η περίοδος μετά το θάνατό του ήταν οικονομικά δύσκολη γι 'αυτήν. Είπε ότι «ήμουν πολύ φτωχή. Δεν είχα τίποτα να φάω.» Έγινε γιαγιά σε ηλικία 33 ετών, όταν γεννήθηκε το πρώτο παιδί του γιου της Μίλαν.
Από το 2007, ζει στο Βελιγράδι, πιο συγκεκριμένα στη γειτονιά Μπεζανίσκα κόσα στο Νέο Βελιγράδι. Η Νοβάκοβιτς παντρεύτηκε τον αρχιτέκτονα Ιγκόρ Γιοβάνοβιτς την 1η Νοεμβρίου 2009, αφού είχε σχέση για πέντε χρόνια. Η σχέση τους περνούσε δυσκολίες, με αποτέλεσμα με το ζευγάρι να χωρίζει συνεχώς και να επανενώνεται πάλι. Σε μια συνέντευξη τον Μάρτιο του 2014, η Νοβάκοβιτς αποκάλυψε ότι κάποτε προσπάθησε να αυτοκτονήσει οδηγώντας το αυτοκίνητό της σε τοίχο, για να αποτρέψει το γάμο τους να διαλυθεί.
Στις 4 Οκτωβρίου 2011, η Στόγια βρήκε τη μητέρα της Κάτιτσα, η οποία είχε καρδιακά προβλήματα και διαβήτη, νεκρή στο κρεβάτι, αφού ήταν ύποπτο, όταν η Κάτιτσα δεν βγήκε από την κρεβατοκάμαρά της εκείνο το πρωί.
Η Στόγια είπε ότι η αγαπημένη της τραγουδίστρια είναι η Σέμσα Σουλιάκοβιτς και έχει συχνά καλύψει τα τραγούδια της Σουλιάκοβιτς σε συναυλίες και τηλεοπτικές εμφανίσεις, και μάλιστα πήρε συνέντευξη μαζί της τον Ιούνιο του 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι με καταγωγή από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Σερβικά (sr) Κατηγορία:Σέρβοι τραγουδιστές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ροτβάιλερ
Το Ροτβάιλερ (Rottweiler) είναι μια μεγάλου μεγέθους ράτσα σκύλου που προέρχεται από το Ρόττβαϊλ της Γερμανίας. Πρόκειται για μια ανθεκτική και πολύ ευφυή ράτσα. Η ράτσα αυτή κατατάσσεται στα σκυλιά εργασίας (working dog breeds) κατέχοντας μια θέση στους πρώτους 10 "λαμπρότερους" σκύλους εργασίας με 95% του χρόνου καλύτερη απόδοση συγκριτικά με τις άλλες φυλές που εντάσσονται στην παραπάνω κατηγορία, όσον αφορά την κατανόηση,την ταχύτητα και αποτελεσματικότητα εκτέλεσης εντολών και καθηκόντων.
Ιστορία
μικρογραφία|Ροτβάιλερ της αστυνομίας Η ράτσα είναι αρχαία, της οποίας η ιστορία ξεκινάει από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Σε εκείνα τα χρόνια συνόδευαν και προστάτευαν τα κοπάδια με πρόβατα και βοοειδή. Το χωριό Ρότβαϊλ της Ν. Γερμανίας, τον Μεσαίωνα, είχε εξελιχθεί σε κέντρο κτηνοτροφικού εμπορίου και τα σκυλιά αυτά ήταν απαραίτητα για να οδηγούν τα κοπάδια στα σφαγεία και στα σημεία πώλησης και να προστατεύουν τους αγοραστές και τους πωλητές από τους ληστές που είχαν βάλει στόχο τα μετρητά των αγοραπωλησιών. Μετά από χρόνια,όταν απαγορεύτηκε η μεταφορά ζώων από τους δρόμους τα σκυλιά αυτά άρχισαν να εξαφανίζονται μέχρι που αναγνωρίστηκε ξανά η αξία τους σαν σκυλί εργασίας. Σήμερα είναι ένα πολύ διαδεδομένο σκυλί σε όλο τον κόσμο.Το 1935 το ροτβάιλερ αναγνωρίστηκε επίσημα από το Αμερικανική Ένωση Κατοικιδίων (American Kennel Club). Το 1936, τα Ροτβάιλερ εκτέθηκαν στη Βρετανία σε διεθνείς διαγωνισμούς. Το 1966, ένα ξεχωριστό μητρώο άνοιξε για τη ράτσα. Στην πραγματικότητα, στα μέσα της δεκαετίας του 1990, η δημοτικότητα του ροτβάιλερ εκτινάχθηκε στην υψηλότερη όλων των εποχών.
thumb|right|Ροτβάιλερ με ολόκληρη ουρά
Περιγραφή
Είναι ένα μεγαλόσωμο και γεροδεμένο σκυλί με δυναμική που το ύψος του κυμαίνεται από 56 μέχρι 68 εκ. και το βάρος του από 38 μέχρι 55 κιλά, το θηλυκό είναι μικρότερο από το αρσενικό. Διαθέτει φαρδύ και στρογγυλό κρανίο, το ρύγχος δεν πρέπει να είναι ούτε πολύ κοντό ούτε πολύ μακρύ,η ιδανική αναλογία σύμφωνα με το πρότυπο πρέπει να είναι 60% κρανίο και 40% ρύγχος, τα μάτια είναι σκούρα και τα αυτιά ψηλά στο κεφάλι σε απόσταση μεταξύ τους. Έχει κοντή και δυνατή ουρά που τις περισσότερες φορές την συναντάμε κομμένη. Το τρίχωμα είναι πυκνό, τραχύ με πυκνό υπόστρωμα. Το χρώμα είναι μαύρο με συγκεκριμένα καφέ-κόκκινα σημάδια στα μάγουλα, τη μουσούδα, πάνω από τα μάτια, το στέρνο, τα πόδια και κάτω από την ουρά.
Χαρακτήρας
Έχει έμφυτη επιθυμία της προστασίας χώρου και της οικογένειας. Ήρεμο, με αυτοπεποίθηση, γενναίο και αξιόπιστο, όχι ιδιαίτερα παιχνιδιάρικο ή στοργικό. Επιφυλακτικό με εκείνους που δεν γνωρίζει, έξυπνο, σκληρό και προσαρμόζεται εύκολα σε σχεδόν όλα τα περιβάλλοντα. Τείνει να είναι πεισματάρικο και κυριαρχικό (κυρίως το αρσενικό). Το Ροτβάιλερ είναι παιχνιδιάρικο με όλους, τουλάχιστον μέχρι την ηλικία των τριών ετών. μικρογραφία
Υγεία
Όταν αποφεύγεται η μετάδοση και εκδήλωση γενετικών νοσημάτων μέσω επιλεκτικής και υπεύθυνης εκτροφής, το Ροτβάιλερ τείνει να είναι μια υγιής και χαρούμενη φυλή, με προϋπόθεση την εξασφάλιση αρκετής σωματικής και πνευματικής εκτόνωσης καθώς και κατάλληλης διατροφής. Μερικά προβλήματα που βασανίζουν τη φυλή τα τελευταία χρόνια αποτελούν οι διαφόρου τύπου δυσπλασίες. Το προσδόκιμο ζωής κυμαίνεται από 8-11 χρόνια, με την επιλεκτική εκτροφή το προσδόκιμο ζωής σίγουρα παρατείνεται, με κάποια ροτβάιλερ να έχουν φτάσει μέχρι και τα 14 χρόνια ζωής.
Βιβλιογραφία
http://www.fci.be/en/nomenclature/ROTTWEILER-147.html
American Kennel Club Herding Regulations. The full document is available at AKC.org
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυλές σκύλων Κατηγορία:Φυλές σκύλων της Διεθνούς Κυνολογικής Ομοσπονδίας
Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών
Η φράση Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών ήταν ένα από τα πολιτικά συνθήματα που ειπώθηκαν από τον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο κατά τη διάρκεια της 7ετούς δικτατορίας που επικράτησε στην Ελλάδα, από τη Χούντα των Συνταγματαρχών, αλλά και τη Χούντα του Ιωαννίδη.
Η φράση αυτή δίδονταν με τη σημασία μίας χώρας, της Ελλάδας, που να ανήκει σε Έλληνες Χριστιανούς. Ως σύνθημα αυτό καθ΄ αυτό, προπαγανδιστικά, είχε μεγάλη επιτυχία αφενός εκ του γεγονότος ότι συνέδεε σε τρίπτυχο χώρα, λαό και θρησκεία, αφετέρου ακουγόταν εύηχα με την επανάληψη του Ελ (Ελλάς - Ελλήνων). Ειδικότερα όμως στα στρατόπεδα, στα κέντρα εκπαίδευσης νεοσυλλέκτων, σ΄ όλες τις στρατιωτικές παραγωγικές σχολές, ακόμα και στις σχολές εμπορικού ναυτικού, αλλά και στις επίσημες παρελάσεις, με το σύνθημα αυτό επαναλαμβανόμενο ρυθμικά με δυνατή φωνή διατηρείτο ο καθόλου βηματισμός των πεζοπόρων τμημάτων, κτυπώντας μάλιστα το πόδι στο οδόστρωμα σε πέντε χρόνους: "Ελλάς (αριστ. πόδι) - Ελλάς (αριστ. πόδι) - Ελλήνων (αριστ. πόδι) - Χριστ (δεξί πόδι) - ιανών (αριστ. πόδι)".
Έφθασε βέβαια το σύνθημα αυτό να επαναλαμβάνεται ομοίως και σε σχολικές παρελάσεις γυμνασίων (τα λύκεια είχαν καταργηθεί την περίοδο εκείνη), ή ν΄ αναγράφεται σε αψίδες εισόδου πόλεων, ή σε πλαγιές βουνών εκατέρωθεν των εθνικών οδών, σιδηροδρομικών δικτύων, καθώς και επί ακρωτηρίων.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στον πίνακα απαγορευμένων βιβλίων (ο οποίος περιείχε 1.046 έργα Ελλήνων και ξένων λογοτεχνών και σοφών), κατά τα 3 πρώτα χρόνια της χούντας ήταν απαγορευμένοι και οι Αριστοτέλης, Αριστοφάνης, Αισχύλος, Σοφοκλής και Ευριπίδης. Η Ελλάδα της χούντας θα έπρεπε να είναι χώρα Ελλήνων χριστιανών και όχι «ειδωλολατρών» σαν τους αρχαίους Έλληνες ή «άθεων» σαν τους κομμουνιστές.
Λίγο πριν πεθάνει ο Γεώργιος Παπανδρέου το παρέφρασε, διακωμωδώντας το ως «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών Καθολικώς Διαμαρτυρομένων». Με τη μεταπολίτευση έγινε και τραγούδι που παίχθηκε σε επιθεωρήσεις: «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών, άνευ βουλής και εκλογών, έτσι τα έθνη μόνο ζουν, ταρατατζούμ, ταρατατζούμ».
Παραπομπές
Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών
Σέρρη Συρίας
Η Σέρρη ήταν αρχαία πόλη της βορείου Συρίας.
Την αναφέρουν ο Κλαύδιος Πτολεμαίος (5.14.10) ως Γέρρη, τοποθετώντας την στην Κυρρηστική, ο Ιεροκλής ως Πέρρη και ο Πευτιγγεριανός πίνακας ως Σέρρη.
Ο ιστορικός Victor Tcherikover υποστήριξε τη μακεδονική προέλευση της πόλης. Διόρθωσε τον τύπο Σέρρη σε Σέρραι και την απαρίθμησε, ταυτίζοντάς την και με τη Πέρρη του Ιεροκλή, ως ελληνιστική αποικία η οποία ονομάστηκε έτσι από τις Σέρρες της Μακεδονίας. Η άποψη αυτή, αν και δεν μπορεί να αποκλειστεί, στηρίζεται σε μια μακρά σειρά υποθέσεων και γι'αυτό χρειάζονται ισχυρότερα στοιχεία για να επιβεβαιωθεί. Η τοποθεσία της πόλης είναι άγνωστη. Έχει προταθεί, χωρίς αυτό να γίνει ευρέως αποδεκτό, η πόλη Kara Manbij της Συρίας, στη δυτική όχθη του Ευφράτη.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας
404 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Βέλικο Πέτκοβιτς
Ο Βέλικο Πέτκοβιτς (γεννημένος στις 23 Ιανουαρίου 1977) είναι Σέρβος παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 199εκ και αγωνιζόταν στη θέση του πασαδόρου.
Καριέρα
Ο Βέλικο Πέτκοβιτς έκανε τα πρώτα του βήματα στις ακαδημίες της Βοϊβοντίνα, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2001.
Την αγωνιστική περίοδο 2005-06 αγωνίστηκε στην Ίσκρα Οντιντσόβο της Ρωσίας, ενώ το 2006 επέστρεψε για ακόμη μια φορά στην Ελλάδα προκειμένου να μεταγραφεί στον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Την περίοδο 2009-10 αγωνίστηκε με τα χρώματα της Βόλει Μπλεντ, ομάδα της Σλοβενίας, ενώ το 2010 ταξίδεψε στο Μαυροβούνιο για λογαριασμό της Μπουντβάνσκα Ριβιέρα, η οποία έμελλε να αποτελέσει και τον τελευταίο σταθμό της πολυετούς καριέρας του.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Βέλικο Πέτκοβιτς ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Σερβίας, με την οποία πραγματοποίησε συνολικά 70 συμμετοχές.
Πηγές
Κατηγορία:Σέρβοι πετοσφαιριστές Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σέρβοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ε.Α. Πατρών‎
Ταχυδρόμος (εφημερίδα του Βόλου)
200px|right|thumb|Το πρώτο φύλλο της βολιώτικης εφημερίδας Ταχυδρόμος. 200px|μικρογραφία|δεξιά|Ο ιδρυτής του Ταχυδρόμου Αλέξανδρος Μέρος (1890-1964) Ο Ταχυδρόμος είναι ιστορική καθημερινή εφημερίδα του Βόλου. Πρωτοκυκλοφόρησε το 1916 και διέκοψε την κυκλοφορία της το 1996. Επανεκδόθηκε το 2005 και έκτοτε συνεχίζει να κυκλοφορεί.
Ίδρυση
Ο Ταχυδρόμος του Βόλου κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 8 Δεκεμβρίου του 1916, με ιδιοκτήτη και αρχισυντάκτη τον Ευρυτάνα (γεννημένο στο χωριό Χρύσου της Ευρυτανίας) δημοσιογράφο Αλέξανδρο Μέρο, ο οποίος μέχρι τότε εργαζόταν στην επίσης βολιώτικη εφημερίδα Η Θεσσαλία.
Η εφημερίδα από την αρχή της κυκλοφορίας της τάχθηκε υπέρ των ακτημόνων του Θεσσαλικού κάμπου. Ο ιδρυτής της διορίστηκε το 1923 νομάρχης Άρτας και Πρέβεζας από την επαναστατική κυβέρνηση Γονατά-Πλαστήρα, με υπουργό Εσωτερικών τον Γεώργιο Παπανδρέου. Το 1926 εκλέχθηκε βουλευτής. Στα μεταπολεμικά χρόνια, ο Μέρος συνέπραξε με τον Αλέξανδρο Μπαλτατζή στην επανίδρυση του Κόμματος Αγροτών και Εργαζομένων και στην συνέχεια η εφημερίδα συντάχθηκε με τον Γεώργιο Παπανδρέου και ο ιδρυτής της επανεκλέχθηκε το 1958 και το 1963 βουλευτής με το Κόμμα Φιλελευθέρων και την Ένωση Κέντρου αντίστοιχα.
Μετά τον θάνατο του Μέρου το 1964, η εφημερίδα περιήλθε στην ιδιοκτησία των ανιψιών του και συνέχισε την έκδοσή της, με διευθυντή έναν εξ αυτών, τον Θανάση Πώποτα.
Κλείσιμο και επανέκδοση
Το 1983 και το 1984, ο διευθυντής του Ταχυδρόμου κυκλοφόρησε δύο καθημερινές εφημερίδες στην Αθήνα: την πρωινή Ελεύθερη Γνώμη (1983) και τις απογευματινές Ειδήσεις (1984). Η προσπάθεια απέτυχε λόγω χαμηλής ανταπόκρισης του κοινού. Ο Ταχυδρόμος έκλεισε στις 17 Ιανουαρίου 1996, μετά από δικαστικές περιπέτειες λόγω χρεών.
Η εφημερίδα επανακυκλοφόρησε στις 19 Σεπτεμβρίου του 2005, με εκδότη τον Γεώργιο Αλεξ. Πώποτα και διευθυντή σύνταξης τον δημοσιογράφο και μετέπειτα βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Χρήστο Μπουκώρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τον Βόλο
403 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Στρατονίκεια (η προς τω Ταύρω)
Η Στρατονίκεια ήταν αρχαία ελληνική πόλη στους πρόποδες του όρους Ταύρος στην ανατολική Μικρά Ασία.
Το όνομα προδίδει σελευκιδική αποικία. Την πόλη αναφέρει ο Στράβων και ο Στέφανος ο Βυζάντιος. Αναφέρεται ως μικρή πόλη (πολίχνιον) και μάλιστα στην επαρχία της Κομμαγηνής. Είναι εντελώς άγνωστη η τοποθεσία της ελληνιστικής πόλεως, όπως και ο ιδρυτής της.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μικράς Ασίας
Ευλογημένη ανησυχία
Το «Ευλογημένη ανησυχία: Πώς ήλθε σε ύπαρξη το μεγαλύτερο κίνημα στον κόσμο και γιατί κανείς δεν το είδε να έρχεται» (αγγλ. Blessed Unrest: How the Largest Movement in the World Came into Being and Why No One Saw It Coming) είναι ευπώλητο των New York Times για το 2007 από τον Πολ Χόουκεν (Paul Hawken).
Περιεχόμενο
Το βιβλίο πραγματεύεται τους πολλούς μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς και κοινοτικές οργανώσεις, αφιερωμένες σε πολλούς διαφορετικούς σκοπούς, τους οποίους ο Χόουκεν αποκαλεί. Ο Χόουκεν εξηγεί ότι είναι ποικιλόμορφο κίνημα χωρίς χαρισματικό ηγέτη, χωρίς βασική, ενοποιητική ιδεολογία, το οποίο δεν αναγνωρίζεται από τους πολιτικούς και τα Μ.Μ.Ε. Ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι το συγκεκριμένο κίνημα έχει τη δυνατότητα να ωφελήσει τον πλανήτη. Σύμφωνα με το Metropolis Magazine, το βιβλίο αντιπροσωπεύει αναζητήσεις στην ιστορία του περιβαλλοντικού κινήματος και προβλέψεις για το μέλλον του Κριτικός των New York Times αναφέρει ότι το Ευλογημένη Ανησυχία. Για τον ίδιο, το, την περίοδο κατά την οποία πάλευε με τον καρκίνο. Ο Χόουκεν, επίσης, καταγράφει τις ιστορίες άλλων ανθρώπων, που συνάντησαν δυσκολίες γιατί αντιστάθηκαν σε μεγάλες εταιρείες.
Σημειώσεις παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνικά κινήματα Κατηγορία:Βιβλία κοινωνικοπολιτικής ιδεολογίας
Στάφυλος
Με το όνομα Στάφυλος αναφέρονται τρία διαφορετικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας, τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Άρθρο στην Encyclopedia Mythica
Σταφυλος Κατηγορία:Αργοναύτες Κατηγορία:Βοσκοί στη μυθοπλασία
Κύπελλο Γ΄ Εθνικής 2014-15
Το Κύπελλο Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ήταν μία διοργάνωση που ξεκίνησε τη σεζόν 2013-14, παρόμοια με την αντίστοιχη του Κυπέλλου Ελλάδος, στην οποία συμμετέχουν μόνο οι ομάδες της Γ΄ Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας. Ο νικητής της διοργάνωσης θα αντιμετωπίσει το νικητή του Κυπέλλου Ερασιτεχνών Ελλάδος για το Σούπερ Καπ Ερασιτεχνών Ελλάδος.
Α' φάση
Συμμετέχουν οι 61 ομάδες της Γ΄ Εθνικής σε 4 όμιλους. Οι αγώνες είναι μονοί. Τα παιχνίδια που λήγουν ισόπαλα οδηγούνται στην παράταση. Αν η παράταση λήξει με ισοπαλία, τότε ο νικητής κρίνεται στα πέναλτι.
Προημιτελικοί
Στο δεύτερο γύρο (προημιτελικά) συμμετείχαν οκτώ ομάδες, δύο από κάθε όμιλο. Οι οκτώ ομάδες μετά την κλήρωση αγωνίστηκαν σε αγώνες νοκ-άουτ στην έδρα της ομάδας που ευνοήθηκαν από την κλήρωση.
Ημιτελικοί
Στο τρίτο γύρο (ημιτελικά) οι τέσσερις ομάδες ομάδες της κλήρωσης αγωνίστηκαν σε νοκ-άουτ αγώνες στην έδρα της ομάδας θα ευνοήθηκε από την κλήρωση.
Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στο Δημοτικό Στάδιο Άμφισσας στις 21 Μαρτίου του 2015.
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2014-2015
402 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Γ.Π.Σ. Χαλκίδας
Ο Γυμναστικός Πολιτιστικός Σύλλογος Χαλκίδας ήταν ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιούταν στην πόλη της Χαλκίδας, στο νησί της Εύβοιας, όπου και βρισκόταν η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Χαλκίδας «Μελίνα Μερκούρη». Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1985. Αρχικά οι αθλητές του αγωνιζόταν με χρώματα το σκούρο μπλε και το κόκκινο, ενώ αργότερα με το μπλε και το μαύρο. Διατηρούσε τμήματα ανδρικής καλαθοσφαίρισης όλων των ηλικιακών ομάδων, καθώς και στίβου.
Τμήμα στίβου
Ο σύλλογος ιδρύθηκε αρχικά ως σωματείο αποκλειστικά στίβου κατά το έτος 1985.
Ίδρυση και πρώτη δεκαετία (1991-2001)
Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου ξεκίνησε την πορεία του την αγωνιστική περίοδο 1991-92 από το Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Σ.Κ. Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας. Μετά από τέσσερα χρόνια προσπάθειας κέρδισε την άνοδό του στην Α' Κατηγορία την άνοιξη του 1995 με προπονητή το Βασίλη Μπρατσιάκο.
Στην κατηγορία αυτή αγωνίστηκε συνολικά για έξι αγωνιστικές περιόδους μέχρι και τη χρονιά 2000-01 οπότε και κατέκτησε την κορυφή της τελικής βαθμολογικής κατάταξης. Με τον τρόπο αυτό απέκτησε για πρώτη φορά το δικαίωμα ανόδου σε εθνική κατηγορία. Την τεχνική ηγεσία της ομάδες είχε και πάλι ο Μπρατσιάκος.
Πρώτη διετία στη Γ' Εθνική (2001-2003)
Η πρώτη συμμετοχή του Γυμναστικού στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας έλαβε χώρα την περίοδο 2001-02, οπότε και ήταν μία από τις 14 ομάδες που συγκρότησαν το 2ο Όμιλο Νότου. Στη διάρκεια της χρονιάς συγκέντρωσε 13 νίκες και 11 ήττες, ισοβαθμώντας τόσο με τον Κρόνο Αγίου Δημητρίου όσο και με τον Ιάλυσο Ρόδου. Στην τελική κατάταξη βρέθηκε ανάμεσά τους και ειδικότερα στην 6η θέση.
Η ομάδα παρέμεινε στη Γ' Εθνική και την περίοδο 2002-03, πάντα στον ίδιο Όμιλο. Η απόδοσή της ήταν κάπως χειρότερη σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, 11 νίκες και 15 ήττες, αλλά ήταν τέτοια η κατανομή των ομάδων που στην τελική κατάταξη βρέθηκε αρχικά χαμηλότερα, στην 11η θέση. Κατά συνέπεια δεν απέφυγε τον υποβιβασμό στο τοπικό Πρωτάθλημα.
Η πορεία επιστροφής στη Γ' Εθνική (2003-2007)
Από το φθινόπωρο του 2003 μέχρι την άνοιξη του 2006 ο σύλλογος της Χαλκίδας αγωνιζόταν στο τοπικό Πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας, μέχρι τη δεύτερη κατάκτηση της πρωτιάς την περίοδο 2005-06. Στον τελικό επικράτησε της Λιβαδειάς.
Την αγωνιστική περίοδο 2006-07 ο Γυμναστικός αγωνίστηκε εκ νέου στο Πρωτάθλημα του 2ου Ομίλου Νότου της Γ' Εθνικής, τον οποίο εξακολουθούσαν να συνθέτουν 14 ομάδες. Στην τελική βαθμολογική κατάταξη τοποθετήθηκε στην 9η θέση, έχοντας συλλέξει 12 νίκες και 14 ήττες. Παρόλο που η θέση αυτή δεν ήταν ιδιαίτερα χαμηλή, ο σύλλογος βρέθηκε εντός της ζώνης του υποβιβασμού.
Τα τελευταία χρόνια (2007-2012)
Μια νέα τριετία στην Α' Κατηγορία της Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. είχε ως κατάληξη ένα ακόμη τρόπαιο το 2009-10, στη διάρκεια της προεδρίας του Τάσου Κολτσιδόπουλου. Η περίοδος αυτή ολοκληρώθηκε άνευ ήττας, με την ομάδα να επικρατεί στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς επί του Ερμή Σχηματαρίου με σκορ 77-64.
Η επιστροφή του Γυμναστικού στη Γ' Εθνική την περίοδο 2010-11 συνοδεύτηκε από καλά αποτελέσματα. Με την οργανωτική δομή του Πρωταθλήματος να μην έχει αλλάξει, ο σύλλογος είχε απολογισμό 14 νίκες και 12 ήττες. Ισοβάθμισε με τον Εργοτέλη Ηρακλείου, ωστόσο χάρις στα μεταξύ τους αποτελέσματα τοποθετήθηκε υψηλότερα από εκείνον στην τελική κατάταξη και ειδικότερα στην 5η θέση.
Την επόμενη χρονιά, 2011-12, οι ομάδες του Ομίλου μειώθηκαν στις 12 στον αριθμό. Στο νέο αυτό πλαίσιο ο σύλλογος της Χαλκίδας βελτίωσε την απόδοσή του, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις με 17 νίκες και 5 ήττες. Ισοβάθμισε στην κορυφή με την Ένωση Ιλίου, ωστόσο απώλεσε τον τίτλο, κλείνοντας τη χρονιά στη 2η θέση. Παρ' όλα αυτά προβιβάστηκε στη Β' Εθνική Κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία του. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατήρησε τη χρονιά αυτή ο Λευτέρης Καλογήρου.
Η συγχώνευση με την Α.Γ.Ε.Χ. (2012)
Τον Αύγουστο του 2012 οι υπεύθυνοι των συλλόγων Γ.Π.Σ. Χαλκίδας και Α.Γ.Ε. Χαλκίδα δημοσιοποίησαν τη συγχώνευση των ανδρικών ομάδων τους με στόχο τη δημιουργία ενός ανταγωνιστικότερου και ισχυρότερου οικονομικά συνόλου. Η νέα ομάδα, που συγκροτήθηκε από τους παίκτες του Γ.Π.Σ. μαζί με εφήβους της Α.Γ.Ε., ονομάστηκε Χαλκίδα BC και ξεκίνησε την πορεία της από τη Β' Εθνική Κατηγορία με προπονητή το Γιώργο Βελισσαράκο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Εύβοιας Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι στίβου Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1985 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1992
Αγγελής Γάτσος
right|thumb|200px|Ανδριάντας του Αγγελή Γάτσου στην [[Αριδαία Πέλλας]] Ο Άγγελος ή Αγγελής Γάτσος (Σαρακηνοί Πέλλας, 1771 - Χαλκίδα, 1839) ήταν σλαβόφωνος Έλληνας οπλαρχηγός της Ελληνικής επανάστασης του 1821 από το χωριό Σαρακηνοί Αλμωπίας του νομού Πέλλας. Περιγράφεται ως ψηλός, ξανθός, δασύτριχος, ατρόμητος στις μάχες και ιδιαίτερα ρωμαλέος.
Πριν το 1821
Σύμφωνα με την παράδοση κατάγονταν από φτωχή οικογένεια του χωριού Σαρακηνοί Πέλλας. Ο πατέρας του λέγονταν Δημήτριος (Μήτρος) και είχε τρεις γιους (τον Αγγελή, τον Πέτρο και έναν μικρότερο αγνώστων στοιχείων) και μία κόρη. Ο Αγγελής για βιοποριστικούς λόγους εγκατέλειψε τη γενέτειρά του σε ηλικία 16 ετών και μετέβη στο Πόζαρ (Λουτράκι) της κοιλάδας της Αλμωπίας. Εκεί, διετέλεσε φύλακας σε κοπάδια βουβαλιών ενός ντόπιου προύχοντα. Όταν έμαθε ότι ο μπέης της περιοχής επρόκειτο να επισκεφτεί τον προύχοντα-αφεντικό του με εχθρικούς σκοπούς, εξόντωσε τον Οθωμανό αξιωματούχο και ακολούθησε κλέφτικη δράση. Ήδη από τα τέλη του 18ου αιώνα αναφέρεται ως αρματολός στην περιοχή του Ολύμπου.
Τελικά εγκατέστησε την έδρα του στο Περισώρι. Η οικογένειά του αποτελούνταν από τη σύζυγό του Πρώια (ήταν χήρα από τους Σαρακηνούς, την οποία νυμφεύθηκε ο Γάτσος), τις πέντε κόρες του, τον γιο του Νικόλαο και τον υιοθετημένο γιο του Δημήτριο.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821
Οσβάλντο Ερνάντες
Ο Οσβάλντο Ερνάντες Σάμπερτ (γεννημένος στις 11 Ιουλίου 1970 είναι Κουβανός παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 198εκ και αγωνιζόταν στη θέση του ακραίου αλλά και του διαγώνιου.
Καριέρα
Ο Οσβάλντο Ερνάντες αγωνιζόταν από τα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του καριέρας και μέχρι το 1998 σε ομάδες της Κούβας, με εξαίρεση ένα σύντομο πέρασμά του από την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Το 1998 ταξίδεψε στην Ιταλία όπου αγωνίστηκε αρχικά με την Παλέρμο (1998-99) κι έπειτα με τη Ρόμα (1999-00). Το 2000 επέστρεψε στην Κούβα, ωστόσο ένα χρόνο αργότερα επέστρεψε στην Ιταλία στην οποία παρέμεινε για έξι χρόνια και αγωνίστηκε κατά σειρά στις: Ρόμα (2002), Μοντισιάρι (2002-03), Πιασέντζα (2003-04), Περούτζια (2004-06) και Μ.Ρόμα Βόλει (2006-08). Μοναδικό διάλειμμα της πολυετούς παρουσίας του στην Ιταλία αποτέλεσε ένα σύντομο πέρασμά του το 2004 από τους Σάνγκος Ναρανχίτο, ομάδα του Πουέρτο Ρίκο.
Το 2008 επέστρεψε στην Ελλάδα προκειμένου να αγωνιστεί στην τοπική ομάδα της Λαμίας, ωστόσο το 2009 επέστρεψε για ακόμα μια φορά στην Ιταλία και αγωνίστηκε στις Μ. Ρόμα Βόλει και Παγιάβολο Πινέλο.
Μετά το τέταρτο πέρασμά του από την Ιταλία και παρά το γεγονός ότι ο Ερνάντες ήταν πλέον 40 ετών, κατάφερε να εξασφαλίσει επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας από τους Χιουντάι Σκάιουόκερς, ομάδα της Νοτίου Κορέας, η οποία έμελλε να αποτελέσει και την τελευταία ομάδα της επαγγελματικής του καριέρας.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Ερνάντες ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Κούβας για περισσότερο από δέκα χρόνια, έχοντας πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Παράλληλα, έχει κατακτήσει και πολλά μετάλλια σε διάφορες διεθνείς διοργανώσεις στις οποίες συμμετέίχε με την εθνική ομάδα της Κουβας.
Μπαμπακότια
Το Μπαμπακότια (Babakotia) ήταν μεσαίου μεγέθους γένος λεμούριου, ή στρεψίρρινο πρωτεύον, από τη Μαδαγασκάρη το οποίο έχει εκλείψει. Περιέχει μόνο ένα είδος, το Babakotia radofilai. Μαζί με τον Παλαιοπροπίθηκο, τον Αρχαιοίντρις και τον Μεσοπροπίθηκο, σχηματίζουν την οικογένεια των Παλαιοπροπιθηκίδων (Palaeopropithecidae), κοινώς γνωστή ως βραδύποδες λεμούριοι. Το όνομα, Μπαμπακότια, προέρχεται από το μαλαγασικό όνομα για τον Ίντρι, babakoto, με τον οποίο όλοι οι βραδύποδες λεμούριοι έχουν στενή συγγένεια. Λόγω των μικτών μορφολογικών χαρακτηριστικών, που δηλώνουν τα ενδιάμεσα στάδια ανάμεσα στους επιζώντες ιντριίδες και τους μεγάλους βραδύποδες λεμούριους, ήταν ευκολότερο να προσδιοριστεί η σχέση μεταξύ των δύο ομάδων και της στενής συγγενικής ομάδας των εξαφανισμένων λεμούριων μαϊμούδων.
Το είδος Babakotia radofilai και όλοι οι άλλοι βραδύποδες λεμούριοι μοιράζονται πολλά χαρακτηριστικά με τους επιζώντες βραδύποδες, εξαιτίας εξελικτικής σύγκλισης. Είχε μακρά μπροστινά άκρα, καμπυλωμένα δάκτυλα και πολύ ευκίνητες αρθρώσεις στον γοφό και τους αστράγαλους. Το κρανίο του είχε πιο ισχυρή δομή από αυτό των ιντριίδων, αλλά όχι τόσο όσο στους μεγαλύτερους βραδύποδες λεμούριους. Ο οδοντικός τύπος του είναι παρόμοιος με αυτόν όλων των άλλων ιντριίδων και των βραδύποδων λεμούριων. Έζησε στο βόρειο μέρος της Μαδαγασκάρης και μοιραζόταν την περιοχή του με τουλάχιστον άλλα δύο είδη βραδύποδων λεμούριων, τον Palaeopropithecus ingens και τον Mesopropithecus dolichobrachion. Το Babakotia radofilai ήταν κατά κύριο λόγο φυλλοβόρο ζώο, αν και έτρωγε και φρούτα αλλά και σκληρούς καρπούς. Είναι γνωστό μόνο από υποαπολιθωμένα κατάλοιπα και ενδέχεται να εξαφανίστηκε λίγο μετά από την άφιξη των ανθρώπων στο νησί, αλλά δεν υπάρχουν ακόμη αρκετά δεδομένα από ραδιοχρονολόγηση με άνθρακα ώστε αυτό να είναι γνωστό με βεβαιότητα.
Ετυμολογία
Το όνομα γένους, Babakotia, προέρχεται από το κοινό όνομα, babakoto της μαλαγασικής γλώσσας για τον ίντρι, ο οποίος είναι στενός συγγενής με το Μπαμπακότια. Το όνομα είδους, radofilai, επιλέχθηκε για να τιμήσει τον απόδημο Γάλλο μαθηματικό και εξερευνητή σπηλαίων, Jean Radofilao, ο οποίος αποτύπωσε τα σπήλαια στα οποία βρέθηκαν κατάλοιπα του Babakotia radofilai για πρώτη φορά.
Ταξινόμηση και φυλογενετική
Τα πρώτα υποαπολιθωμένα κατάλοιπα του Babakotia radofilai ανακαλύφθηκαν στις αρχές του 1980 σε μία σειρά αποστολών που οργάνωσε ο βιοανθρωπολόγος Elwyn Simons. Ανασκάφηκαν το 1988 σε ένα σπήλαιο γνωστό ως Antsiroandoha στο Ankarana Massif στη βόρεια Μαδαγασκάρη. Βρέθηκε ένας σχεδόν πλήρης σκελετός και κρανίο, μαζί με τα κατάλοιπα περίπου δώδεκα ακόμη ατόμων. Το Babakotia αναγνωρίστηκε αμέσως μόλις ανακαλύφθηκε ως βραδύποδας λεμούριος (παλαιοπροπιθηκίδης) και μαζί με τον Μεσοπροπίθηκο βοήθησαν στην κατάληξη της διαφωνίας σχετικά με την σχέση μεταξύ των βραδύποδων λεμούριων, των λεμούριων μαϊμούδων (οικογένεια Αρχαιολεμουρίδων) και των ζώντων ιντριίδων. Οι λεμούριοι μαϊμούδες είχαν κρανία που έμοιαζαν περισσότερο με αυτά των ιντριίδων, αλλά τα δόντια του ήταν πολύ εξειδικευμένα και δεν έμοιαζαν με αυτά των ιντριίδων. Οι μεγαλύτεροι βραδύποδες λεμούριοι από την άλλη διατήρησαν οδοντικό τύπο παρόμοιο με αυτό των ζώντων ιντριίδων, διέφεραν όμως στα πιο στιβαρά και εξειδικευμένα κρανία τους. Ο μπαμπακότια και ο μεσοπροπίθηκος όχι μόνο είχαν κοινό οδοντικό τύπο με τους ιντριίδες αλλά είχαν και παρόμοια κρανία, παρέχοντας έτσι στοιχεία ότι οι βραδύποδες λεμούριοι ήταν πιο στενοί συγγενείς με τους επιζώντες ιντριίδες, με τους λεμούριους μαϊμούδες να είναι αδελφική ομάδα και με τους δύο. Επιπλέον, η ανακάλυψη του Μπαμπακότια βοήθησε να επιδειχθεί ότι οι προγονικοί ιντριίδες δεν πηδούσαν αστραπιαία από δέντρο σε δέντρο όπως οι επιζώντες ιντριίδεα αλλά σκαρφάλωναν κάθετα και τρέφονταν κρεμάμενοι από δέντρα, και πιθανώς πηδούσαν σποραδικά.
Ανατομία και φυσιολογία
Έχοντας βάρος μεταξύ 16 και 20 kg, ο Babakotia radofilai ήταν μετρίου μεγέθους λεμούριος και εμφανώς μικρότερος από τους μεγάλους βραδύποδες λεμούριους (Αρχαιοίντρις και Παλαιοπροπίθηκος), αλλά μεγαλύτερος από τους μικρούς βραδύποδες λεμούριου (Μεσοπροπίθηκος). Κατά πολλούς τρόπους είχε ενδιάμεσο επίπεδο προσαρμογών για κρέμασμα σε σχέση με τους μεγάλους και τους μικρούς βραδύποδες λεμούριους. Για παράδειγμα είχε πολύ ευκίνητες αρθρώσεις στους γοφούς και στους αστράγαλους, καθώς και εξειδικεύσεις στη σπονδυλική στήλη, την λεκάνη και τα άκρα. Το μπροστινά άκρα ήταν 20% μακρύτερα από τα πίσω άκρα του, δίνοντας μεγαλύτερο δείκτη άκρων (~119) από ότι ο Μεσοπροπίθηκος (~97 με 113), υποδεικνύοντας σύγκλιση με τους δεντρόβιους βραδύποδες. Είχε μειωμένο ταρσό και καμπυλωμένα, επιμήκη δάκτυλα, προσαρμοσμένα στο άρπαγμα υποδεικνύοντας δυνατότητα να κρεμιέται από κλαδιά. Τα πίσω άκρα του ήταν μειωμένα, κάνοντάς το καλώς προσαρμοσμένο για σκαρφάλωμα και κρέμασμα (όπως οι άλλοι παλαιοπροπιθηκίδες), αλλά όχι για να πηδάει από δέντρο σε δέντρο (όπως οι ιντριίδες). Οστά καρπού που βρέθηκαν το 1999 απέδειξαν περαιτέρω την ικανότητα του είδους στην κατακόρυφη αναρρίχηση. Επιπροσθέτως, ανάλυση των ημικύκλιων σωλήνων του, των οσφυϊκών σπονδύλων και των ακανθωδών αποφύσεων του υποδεικνύουν αργή κίνηση και προσαρμογές για σκαρφάλωμα, αλλά όχι κατ' ανάγκη για κρέμασμα όπως των βραδύποδων, ή πήδημα από δέντρο σε δέντρο. Συνεπώς κατά πάσα πιθανότητα σκαρφάλωνε αργά όπως οι λόρις και επιδείκνυε κάποια ικανότητα κρεμάσματος όπως οι βραδύποδες.
Όλοι οι βραδύποδες λεμούριοι έχουν σχετικά στιβαρά κρανία σε σχέση με τους ιντριίδες, ωστόσο το κρανίου του Μπαμπακότια αν και μοιράζεται κρανιακά χαρακτηριστικά με τους μεγαλύτερους βραδύποδες λεμούριους, μοιάζει περισσότερο με αυτό ενός ίντρι. Τα κρανιακά χαρακτηριστικά που έχει κοινά με τους άλλους βραδύποδες λεμούριους περιλαμβάνουν σχετικά μικρές κόγχες, στιβαρά ζυγωματικά τόξα, και κατά κύριο λόγο ορθογωνική σκληρή υπερώα. Από τις μικρές οφθαλμικές κόγχες σε συνδυασμό με το σχετικό μέγεθος του οπτικού τρήματος συμπεραίνεται ότι ο Μπαμπακότια είχε χαμηλή οξύτητα όρασης, πράγμα που είναι τυπικό για τους λεμούριους. Το μήκος του κρανίου είχε μέση τιμή 144 mm.
Ο οδοντικός τύπος του Babakotia radofilai είναι ο ίδιος με αυτόν των άλλων βραδύποδων λεμούριων και των ιντριίδων: είτε είτε  Δεν είναι ξεκάθαρο αν ένα από τα δόντια του μόνιμου οδοντικού τύπο είναι κοπτήρας ή κυνόδοντας, με αποτέλεσμα την ύπαρξη αυτών των δύο αντικρουόμενων οδοντικών τύπων. Ανεξαρτήτως της έλλειψης είτε ενός κάτω κυνόδοντα είτε κοπτήρα το αποτέλεσμα ήταν τα κτενωτά δόντια (toothcomb) να αποτελούνται από τέσσερα δόντια αντί για έξι που είναι το τυπικό των στρεψίρρινων. Ο Babakotia radofilai διέφερε ελαφρώς από τους ιντριίδες στο ότι είχε κάπως επιμήκεις προγόμφιους.
Κατανομή και οικολογία
Όπως όλοι οι άλλοι λεμούριοι, ο Babakotia radofilai ήταν ενδημικός στη Μαδαγασκάρη. Τα κατάλοιπά του βρέθηκαν μόνο σε ασβεστολιθικά σπήλαια στο Ankarana Massif και στο Anjohibe, υποδεικνύοντας ότι κατανέμονταν στα βόρεια και βορειοδυτικά του νησιού. Η περιορισμένη κατανομή αυτού του δενδρόβιου πρωτεύοντος, ειδικά σε μία εποχή όπου το μεγαλύτερο μέρος του νησιού καλύπτονταν από δάση, ενδεχομένως οφείλεται σε εξειδίκευση ως προς την φυσική κατοικία, σε ανταγωνιστική αποκλειστικότητα, η σε κάποιο άλλο άγνωστο παράγοντα. Ήταν συμπατρικό (εμφανίζονταν στην ίδια περιοχή) με τους Palaeopropithecus ingens και Mesopropithecus dolichobrachion.
Με βάση το μέγεθός του, την μορφολογία των γομφίων του, και αναλύσεις μικροφθοράς στα δόντια του, ο Babakotia radofilai ήταν κατά πάσα πιθανότητα φυλλοβόρο ζώο, ενώ συμπλήρωνε την διατροφή του με φρούτα και σκληρούς σπόρους. Όπως σε όλους τους βραδύποδες λεμούριους, τα μόνιμα δόντια του Babakotia radofilai εκφύονταν νωρίς, χαρακτηριστικό που έχουν και οι ιντριίδες και βελτιώνει τις πιθανότητες επιβίωσης των ωεαρών ατόμων κατά την πρώτη ξηρή περίοδο μετά τον απογαλακτισμό τους.
Εξαφάνιση
Επειδή εξαφανίστηκε σχετικά πρόσφατα και είναι γνωστό μόνο από υποαπολιθωμένα κατάλοιπα, θεωρείται σύγχρονο είδος λεμούριου. Ο Babakotia radofilai έζησε κατά το Ολόκαινο και πιστεύεται ότι εξαφανίστηκε λίγο μετά την άφιξη των ανθρώπων στο νησί, πιθανώς τα τελευταία 1000 χρόνια. Ωστόσο, τα μόνα δεδομένα από ραδιοχρονολόγηση άνθρακα που υπάρχουν αναφέρονται στο 3100 με 2800 ΠΚΕ.
Ευκλής
Ο Ευκλής θεωρείται από κάποιους ότι ήταν ο πρώτος που έφερε τα νέα της μεγάλης νίκης των Αθηναίων και των συμμάχων τους κατά των Περσών στο Μαραθώνα. Καταγόταν από την Αθήνα, πολέμησε στη μάχη του Μαραθώνα και πέθανε λέγοντας την ιστορική λέξη "Νενικήκαμεν", συμβολίζοντας τη παθιασμένη νίκη των Ελλήνων κατά των υπεράριθμων "βαρβάρων".