cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ευγένιος Τριβιζάς
Διακρίσεις και βραβεία
Ευγένιος Τριβιζάς έχει βραβευθεί από τους οργανισμούς:
Έχει πάρει τα εξής βραβεία:
Επίσης, το 2012 προτάθηκε για το διεθνές βραβείο παιδικής λογοτεχνίας Άστριντ Λίντγκρεν του 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Εγκληματολόγοι Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου Κατηγορία:Βραβευθέντες Ακαδημίας Αθηνών
Γρύπαινα που θηλάζει (Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας)
Η γρύπαινα που θηλάζει φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας.
Περιγραφή
Είναι χάλκινο έλασμα, περίτμητο σφυρήλατο μνημειακών διαστάσεων. Εικονίζει θηλυκό φανταστικό όν, τη Γρύπαινα που θηλάζει στοργικά το μικρό της. Ήταν ίσως προσαρμοσμένο σε ξύλινο πυρήνα. Ο οφθαλμός ήταν ένθετος από ελεφαντοστό.
Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο κορινθιακού καλλιτέχνη και χρονολογείται στο 630-620 π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ελλάδα
Τροία
Η Τροία ή Ίλιον είναι η πόλη θέατρο του μυθικού Τρωικού πολέμου, μέρος του οποίου περιγράφεται στην Ομήρου Ιλιάδα, ένα αρχαιοελληνικό έπος, του 9ου ή 8ου π.Χ. αιώνα, που περιέχει παλαιότερο υλικό (Ιλιάς σημαίνει «έπος του Ιλίου»).
Η Τροία (Τουρκ.: Truva) είναι επίσης το όνομα του αρχαιολογικού χώρου, της παραδοσιακής τοποθεσίας της Ομηρικής Τροίας, στη Μικρά Ασία, κοντά στην ακτή της σημερινής βορειοδυτικής Τουρκίας, νοτιοδυτικά των Δαρδανελίων κάτω από το Όρος Ίδα της Φρυγίας.
Στα 1870 ο Γερμανός αρχαιολόγος Ερρίκος Σλήμαν ανέσκαψε την περιοχή. Μεταγενέστερες ανασκαφές απεκάλυψαν αρκετές πόλεις κτισμένες διαδοχικά η μία πάνω στην άλλη. Μία από τις πλέον πρόσφατες (Τροία VIIa) συχνά ταυτίζεται με την ομηρική Τροία.
Μυθική Τροία
Η απαρχή της ιστορίας των Τρώων εμπλέκεται με μύθους και θρύλους. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, οι Τρώες ήταν αρχαίοι πολίτες της πόλεως της Τροίας στην περιοχή της Τρωάδος, στη χώρα της Φρυγίας, στη γη της Μικράς Ασίας. Η Τροία ήταν γνωστή για τα πλούτη της, που κέρδιζε από το λιμενικό εμπόριο με ανατολή και δύση, τα ωραία ρούχα, την παραγωγή σιδήρου, και τα τεράστια αμυντικά της τείχη. Η βασιλική οικογένεια της Τροίας ανάγεται στην Ηλέκτρα και το Δία, τους γονείς του Δαρδάνου. Η Ηλέκτρα ανέθρεψε τον Δάρδανο στο παλάτι της στη νήσο Σαμοθράκη. Ο βασιλεύς Τρως ονόμασε το λαό Τρώες και τη χώρα Τρωάδα, από το όνομά του. Ο Ίλος ίδρυσε την πόλη του Ιλίου, δίδοντάς της το όνομά του. Ο Ζευς έδωσε στον Ίλο το Παλλάδιον. Ο Ποσειδών και ο Απόλλων έκτισαν τα τείχη και τις οχυρώσεις γύρω από την Τροία για τον Λαομέδοντα, γιο του Ίλου του νεώτερου. Όταν ο Λαομέδων αρνήθηκε να πληρώσει, ο Ποσειδών πλημμύρισε τη χώρα και απαίτησε τη θυσία της Ησιόνης σε ένα θαλάσσιο τέρας. Ενέσκηψε πανώλη και το θαλάσσιο τέρας άρπαζε τους ανθρώπους της πεδιάδας.
Ομηρική Τροία
μικρογραφία|δεξιά|350px|Ομηρική Τρωάδα Στην Ιλιάδα οι Αχαιοί έστησαν το στρατόπεδό τους κοντά στις εκβολές του ποταμού Σκαμάνδρου (σήμερα Karamenderes), όπου προσάραξαν τα πλοία τους. Η ίδια η πόλη της Τροίας βρισκόταν σε ένα λόφο της πεδιάδας του Σκαμάνδρου, όπου έλαβαν χώρα οι μάχες του Τρωικού πολέμου. Η θέση της αρχαίας πόλης σήμερα απέχει περίπου 15 χιλιόμετρα από την ακτή, αλλά η αρχαία εκβολή του Σκαμάνδρου 3.000 χρόνια πριν ήταν περίπου 5 χιλιόμετρα πιο εσωτερικά, εκβάλλοντας σε ένα κόλπο που έκτοτε έχει προσχωθεί.
Εκτός από την Ιλιάδα, υπάρχουν αναφορές στη Τροία στο άλλο μείζον έργο του Ομήρου, την Οδύσσεια, καθώς και σε άλλα αρχαιοελληνικά κείμενα. Ο Ομηρικός μύθος της Τροίας χρησιμοποιήθηκε από τον Ρωμαίο ποιητή Βιργίλιο στο έργο του Αινειάδα. Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι θεωρούσαν γεγονός την ιστορικότητα του Τρωικού πολέμου, και την ταύτιση της Ομηρικής Τροίας με τη θέση στη Μικρά Ασία. Ο Μέγας Αλέξανδρος, για παράδειγμα, επισκέφθηκε την περιοχή το 334 π.Χ. και προσέφερε θυσία στους θρυλούμενους τύμβους των Ομηρικών ηρώων Αχιλλέως και Πατρόκλου.
Οι αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί τοποθετούσαν τον Τρωικό πόλεμο στον 12ο, 13ο ή 14ο αιώνα π.Χ.: ο Ερατοσθένης στα 1184 π.Χ., ο Ηρόδοτος το 1250 π.Χ., ο Δουρις το 1334 π.Χ..
Το Νοέμβριο του 2001, οι γεωλόγοι Τζον Κραφτ από το Πανεπιστήμιο του Ντελαγουέαρ και Τζον Λιους από το Κολλέγιο Τρίνιτυ του Δουβλίνου παρουσίασαν τα αποτελέσματα (όρα, , & ) των διερευνήσεων της γεωλογίας της περιοχής που είχαν αρχίσει το 1977. Οι γεωλόγοι συνέκριναν την τωρινή γεωλογία με τη μορφολογία του εδάφους και των ακτών που περιγράφεται στην Ιλιάδα και άλλες κλασικές πηγές, κυριότερα στη Γεωγραφία του Στράβωνος. Το συμπέρασμά τους ήταν ότι υπάρχει συνάφεια μεταξύ της τοποθεσίας της Τροίας που απεκάλυψε ο Σλήμαν (και άλλων τοποθεσιών όπως το Ελληνικό στρατόπεδο), των γεωλογικών αποδείξεων, και των περιγραφών της τοπολογίας και των μαχών στην Ιλιάδα.
Ο καθηγητής Φίλιππος Βίνσι έχει προβάλει μια ακόμη θεωρία,, τοποθετώντας την Τροία στη νότια Φινλανδία και ταυτοποιώντας τους πολιορκούντες και πολιορκούμενους γύρω από τη Βαλτική θάλασσα. Η θεωρία του υποθέτει ότι ο Τρωικός πόλεμος συνέβη πολλούς αιώνες νωρίτερα από ότι γενικά πιστεύεται, πριν οι Έλληνες εξαναγκαστούν από μία αλλαγή κλίματος να μεταναστεύσουν νότια στη Μεσόγειο.
Ο δρ. Ιμμάνουελ Βελικόφσκι, αν και δέχεται την παραδοσιακή γεωγραφία του Τρωικού πολέμου, θεωρεί ότι ο Ελληνικός Μεσαίωνας δε συνέβη ποτέ, και ότι ο Τρωικός πόλεμος συνέβη πολλούς αιώνες νωρίτερα από ότι γενικά πιστεύεται.
Αρχαιολογική Τροία
μικρογραφία|300px|Αρχαιολογικά επίπεδα και κτιριακά ευρήματα στην Τροία Τα επίπεδα των ερειπίων στην περιοχή αριθμούνται ως Τροία I – Τροία IX, με πολλές υποκατηγορίες:
Τροία I–V
Η πρώτη πόλη ιδρύθηκε την 3η χιλιετία π.Χ.. Κατά τη διάρκεια της Εποχής του Χαλκού, στη θέση φαίνεται να έχει υπάρξει μια ευημερούσα εμπορική πόλη, καθώς η θέση της επέτρεπε τον πλήρη έλεγχο των Δαρδανελλίων, από τα οποία έπρεπε να περάσει κάθε εμπορικό πλοίο κατευθυνόμενο από το Αιγαίο Πέλαγος προς τον Εύξεινο Πόντο.
Τροία VI
Η Τροία VI καταστράφηκε το 1300 π.Χ., πιθανώς από σεισμό. Μόνο ένα κεφάλι βέλους βρέθηκε σε αυτό το επίπεδο, χωρίς σωματικά υπολείμματα.
Τροία VII
Το αρχαιολογικό στρώμα που είναι γνωστό ως Τροία VIIa, το οποίο έχει χρονολογηθεί με βάση τη μορφή των αγγείων στα μέσα και τέλος του 13ου αιώνα π.Χ., είναι το συχνότερα αναφερόμενο ως υποψήφιο για την Ομηρική Τροία. Φαίνεται να έχει καταστραφεί από πόλεμο, και υπάρχουν ίχνη πυρκαγιάς. Έως τις εκσκαφές του 1988, το πρόβλημα ήταν ότι η Τροία VII φαινόταν να είναι ένα φρούριο πάνω σε λόφο, και όχι μια πόλη του μεγέθους που περιγράφεται από τον Όμηρο, αλλά μετέπειτα πιστοποιήσεις τμημάτων των ερειπίων της πόλης δίδουν την εικόνα πόλεως σημαντικού μεγέθους.
Μερικά ανθρώπινα υπολείμματα βρέθηκαν σε οικίες και δρόμους, και κοντά στα βορειοδυτικά ερείπια ένας ανθρώπινος σκελετός με κρανιακές κακώσεις και σπασμένη γνάθο. Τρεις χάλκινες κεφαλές βελών βρέθηκαν, δύο στο φρούριο και μία στην πόλη. Ωστόσο, μόνο μικρά τμήματα της πόλης έχουν ανασκαφεί, και τα ευρήματα είναι λίγα για να συνηγορήσουν καθαρά υπέρ της καταστροφής από πόλεμο έναντι της φυσικής καταστροφής.
Η Τροία VIIb1 (~1120 π.Χ.) και η Τροία VIIb2 (~1020 π.Χ.) φαίνεται να έχουν καταστραφεί από πυρκαγιά.
Τροία IX
μικρογραφία|270px|[[Τετράδραχμο από την Τροία της Ελληνιστικής περιόδου, 188–160 Π.Χ. κεφαλή της Αθηνάς. Πίσω πλευρά: γυναικεία φιγούρα και κουκουβάγια με επιγραφή ΑΘΗΝΑΣ ΙΛΙΑΔΟΣ, ΚΛΕΩΝΟΣ ΙΛΙΟΥ".]]
Η τελευταία πόλη στη θέση, το Ελληνιστικό Ίλιον, ιδρύθηκε από τους Ρωμαίους κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Αυγούστου και ήταν σπουδαία εμπορική πόλη έως την ίδρυση της Κωνσταντινούπολης τον 4ος αιώνας ως της ανατολικής πρωτεύουσας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Κατά τους Βυζαντινούς χρόνους η πόλη παρήκμασε σταδιακά, και τελικά εξαφανίστηκε.
Σλήμαν
Η σύγχρονη κριτική ιστορία αρχικά έθετε την Τροία και τον Τρωικό πόλεμο στη σφαίρα του μύθου. Στα 1870 (σε δύο εκστρατείες, 1871 - 1873 και 1878 / 1879), ωστόσο, ο Γερμανός αρχαιολόγος Ερρίκος Σλήμαν ανέσκαψε ένα λόφο, που ονομαζόταν Hisarlik από τους Τούρκους, κοντά στην πόλη Τσανάκ (Τσανάκκαλε) στη βόρειο-δυτική Μικρά Ασία. Εκεί ανακάλυψε τα ερείπια μιας σειράς αρχαίων πόλεων, χρονολογούμενων από την Εποχή του Χαλκού ως τη Ρωμαϊκή περίοδο. Ο Σλήμαν ονόμασε μία από αυτές τις πόλεις— Τροία I, και αργότερα Τροία II— ως την πόλη της Ομηρικής Τροίας, και αυτή η ταυτοποίηση έγινε ευρέως αποδεκτή κατά την εποχή του.
Ντέρπφελντ, Μπλέγκεν
Μετά τον Σλήμαν, η τοποθεσία ανεσκάφη περαιτέρω υπό τη διεύθυνση Γουλιέλμου Ντέρπφελντ (1893 / 1894) και αργότερα του Καρόλου Μπλέγκεν (1932 - 1938). Αυτές οι ανασκαφές έχουν δείξει ότι υπήρξαν τουλάχιστον εννέα πόλεις κτισμένες η μία πάνω στην άλλη σε αυτή την τοποθεσία.
ΚΟΡΦΜΑΝ
Τον Αύγουστο του 2003, ύστερα από μια μαγνητική επισκόπηση της πεδιάδας μπροστά από το οχυρό, εντοπίστηκε και ανεσκάφη μία βαθειά τάφρος ανάμεσα στα ερείπια της πόλης. Υπολείμματα που βρέθηκαν στην τάφρο, χρονολογήθηκαν στην ύστερη Εποχή του Χαλκού, στα χρόνια της Ομηρικής Τροίας. Υπάρχει ο ισχυρισμός από τον Κόρφμαν ότι η τάφρος μπορεί κάποτε να σημείωνε τα εξωτερικά αμυντικά σημεία μιας πολύ μεγαλύτερης πόλεως για την ύπαρξη της οποίας παλαιότερα μόνο υποψίες υπήρχαν.
Πιθανή απόδειξη μάχης βρέθηκε επίσης με τη μορφή κεφαλών βελών που βρέθηκαν στα στρώματα που χρονολογούνται στον πρώιμο 12ο αιώνα π.Χ..
Ο Κόρφμαν πέθανε στις 11 Αυγούστου 2005, και καθώς η άδεια εκσκαφής είχε εκδοθεί στο πρόσωπό του, είναι αβέβαιο το πως και το πότε οι ανασκαφές θα συνεχιστούν.
Βιβλιογραφία
Ελένη Μ.Κωνσταντινίδη: «Τροία: Ξενάγηση ανάμεσα στο μύθο και την Ιστορία», Περισκόπιο της Επιστήμης, τεύχος 212 (Δεκέμβριος 1997), σσ. 22-31
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία Κατηγορία:Προϊστορία Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Τρωάδας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Τουρκία
Οι Αγνοούμενοι
Οι Αγνοούμενοι (αγγλικά: Lost) είναι αμερικανική τηλεοπτική δραματική σειρά που προβλήθηκε για πρώτη φορά από το κανάλι ABC στις 22 Σεπτεμβρίου του 2004 και ολοκληρώθηκε στις 23 Μαΐου του 2010, αποτελούμενη συνολικά από έξι κύκλους και 121 επεισόδια. Η σειρά περιέχει στοιχεία του υπερφυσικού και επιστημονικής φαντασίας, και ακολουθεί τη ζωή των επιζώντων ενός αεροπορικού δυστυχήματος ένα μυστηριώδες τροπικό νησί κάπου στον νότιο Ειρηνικό Ωκεανό. Τυπικά, τα επεισόδια, περιλαμβάνουν μία βασική πλοκή που εξελίσσεται στο νησί, η οποία εμπλουτίζεται από σκηνές με αναδρομές και επαναφορές στο τώρα, οι οποίες προσφέρουν επιπλέον γνώσεις στους εμπλεκόμενους χαρακτήρες.
Το Lost δημιουργήθηκε από τους Τζέφρεϊ Λίμπερ, Τζέφρεϊ Τζ. Άμπραμς και Ντέιμον Λίντλοφ, οι οποίοι μοιράστηκαν τις μνείες για τη σεναριογραφία στους τίτλους τέλους του πιλοτικού επεισοδίου, το οποίο σκηνοθετήθηκε από τον Άμπραμς. Κατά τη διάρκεια της προβολής της σειράς, οι Λίντλοφ και Κάρλτον Κιους εργάστηκαν ως showrunners και επικεφαλής σεναριογράφοι, σε συνεργασία με ένα μεγάλο αριθμό άλλων παραγωγών και συγγραφέων. Λόγω του τεράστιου καστ και του κόστους κινηματογράφησης, κατά κύριο λόγο στο Οάχου της Χαβάης, το Lost ήταν μία από τις ακριβότερες τηλεοπτικές παραγωγές, με τον πιλότο να κοστίζει περισσότερα από 14 εκατομμύρια δολάρια. Το σύμπαν και η μυθολογία της σειρά έχουν επεκταθεί σε έναν αριθμό μέσων, κυρίως μέσω μίας σειράς επιτελούμενης από μίνι επεισόδια, ονόματι Missing Pieces, και ένα δωδεκάλεπτο επίλογο με τον τίτλο The New Man in Charge.
Το Lost σημείωσε μεγάλη αποδοχή και έγινε εμπορική επιτυχία με την πρώτη προβολή του, ενώ θεωρείται από τους κριτικούς ως μία από τις καλύτερες τηλεοπτικές δραματικές σειρές όλων των εποχών. Ο πρώτος κύκλος συγκέντρωσε ένα μέσο ποσοστό 16 εκατομμυρίων τηλεθεατών ανά επεισόδιο, ενώ ο έκτος και τελευταίος κύκλους περισσότερους από 11 εκατομμύρια τηλεθεατές ανά επεισόδιο. Το Lost απέσπασε εκατοντάδες υποψηφιότητες για βραβεία κατά την περίοδο προβολή του και κέρδισε πολλά από αυτά, συμπεριλαμβανομένου του Έμμυ για την Καλύτερη Δραματική Σειρά το 2005, του BAFTA για την Καλύτερη Αμερικανική Είσοδο, της Χρυσής Σφαίρας για την Καλύτερη Δραματική Σειρά το 2006 και ένα Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών για το Εξαιρετικό Σύνολο σε Δραματική Σειρά.
Υπόθεση
Μετά από την τραγική, ανεξήγητη συντριβή ενός αεροσκάφους που εκτελούσε την πτήση Σίδνεϊ προς Λος Άντζελες περνώντας από ένα άγνωστο, έρημο νησί του Ειρηνικού Ωκεανού, στη μέση του πουθενά. Οι 48 επιζώντες -ανάμεσά τους ο γιατρός Τζακ, η κατάδικος Κέιτ, που χάρη στο δυστύχημα ξανακέρδισε προσωρινά την ελευθερία της, ο νεαρός πάμπλουτος αλλά παχύσαρκος Χέρλυ, ο τυχοδιώκτης Σόγιερ, ο βετεράνος του Πολέμου του Κόλπου Σάιντ, ο μυστηριώδης μεσήλικας Λοκ και ένα ζευγάρι Κορεατών- διαπιστώνουν σύντομα ότι δεν θα έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο τα στοιχεία της φύσης, αλλά και τα επικίνδυνα μυστικά του τόπου στον οποίο έχουν παγιδευτεί. Τίποτε δεν είναι αυτό που φαίνεται και το μόνο προφανές είναι ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι συνδέονται κατά κάποιον τρόπο, κι ότι ο καθένας τους βρίσκεται εκεί για κάποιο συγκεκριμένο λόγο. Όσο για τις ελπίδες διάσωσής τους, κι αυτές φθίνουν με την κάθε μέρα που περνά, ώσπου μετά από πολλά, 6 από τους επιζώντες καταφέρνουν να γυρίσουν πίσω στην πραγματική ζωή. Ωστόσο, για λίγο όλα μοιάζουν τέλεια στη ζωή τους, αλλά μετά οι τύψεις και η ιδέα της παραμονής των φίλων τους στο νησί τους δημιουργεί πολλά προβλήματα, ώστε να θέλουν να γυρίσουν πίσω στο νησί, κάτι το οποίο τελικά καταφέρνουν.
Μουσική
Την πρωτότυπη μουσική της σειράς έχει συνθέσει ο μουσικός Michael Giacchino. Για τη μουσική του πρώτου κύκλου της σειράς κέρδισε βραβείο Έμμυ καλύτερης μουσικής επένδυσης σε τηλεοπτική σειρά. Ο Giacchino δημιούργησε τη μουσική της σειράς χρησιμοποιώντας πολλά ασυνήθιστα όργανα. Έχουν κυκλοφορήσει δύο άλμπουμ με τις μουσικές συνθέσεις του Giacchino για τη σειρά, ένα για τον πρώτο (κυκλοφόρησε στις 26 Μαρτίου 2006) και ένα για τον δεύτερο κύκλο της (κυκλοφόρησε στις 3 Οκτωβρίου 2006).
Στη σειρά ακούγονται και πολλά ξένα κομμάτια. Αυτά είναι ορισμένα από τα τραγούδια που ακούστηκαν στην τηλεοπτική σειρά:
Ένα άλλο τραγούδι που ακούγεται συχνά στη σειρά, είναι το "You All Everybody" που είναι η μεγάλη επιτυχία του (φανταστικού) συγκροτήματος DriveSHAFT, στο οποίο συμμετέχει ο Τσάρλι.
Βραβεία
Η σειρά βραβεύτηκε με το Έμμυ Καλύτερης Δραματικής Σειράς (Emmy Award for Outstanding Drama Series) το 2005 για την πρώτη season, και ο J.J Abrams βραβεύτηκε με το Έμμυ για την σκηνοθεσία του πιλοτικού επεισοδίου, την ίδια χρονιά. Το καστ της σειράς βραβεύτηκε με το Screen Actors Guild Award (best ensemble cast). Τον Ιανουάριο του 2006, η σειρά βραβεύτηκε με την Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Τηλεοπτικής Δραματικής Σειράς (Golden Globe Award for Best Television Drama), ενώ το 2007 ο Τέρι Ο' Κουίν κέρδισε το Έμμυ Καλύτερης Β' Αντρικής Ερμηνείας σε Δραματική Σειρά.
Η σειρά ήταν υποψήφια για 54 Βραβεία Έμμυ και τελικά κέρδισε τα 11 και 7 Χρυσές Σφαίρες κερδίζοντας 1.
Συνολικά η σειρά έχει αποσπάσει 57 βραβεία και πάνω από 200 υποψηφιότητες, σε διάφορες ενώσεις και σωματεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές των ABC Studios Κατηγορία:Νησιά στην μυθοπλασία Κατηγορία:Δραματικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της American Broadcasting Company Αγνοούμενοι, Οι
Αφρικανική ορτυκομάνα
Η αφρικανική ορτυκομάνα (Crex egregia - Κρεξ η εξαίρετος) είναι πτηνό της οικογένειας των ραλλιδών. Εποχιακά απαντάται στο μεγαλύτερο μέρος της ζώνης εξάπλωσής της εκτός των βροχερών δασών και των εκτάσεων που έχουν χαμηλό δείκτη ετήσιας βροχοπτώσεως. Είναι μερικώς αποδημητικό πουλί, που κινείται μακριά από τον ισημερινό μόλις οι βροχές παράσχουν επαρκή κάλυψη χλόης ωστε να μπορεί να αναπαραχθεί αλλού. Έχουν καταγραφεί λίγες περιπτώσεις περιπλανώμενων πτηνών που έφτασαν σε νησιά του Ατλαντικού. Το είδος φωλιάζει σε μεγάλη ποικιλία τύπων ποωδών διαπλάσεων καθώς και σε γεωργικές εκτάσεις με ψηλές καλλιέργειες.
Η αφρικανική ορτυκομάνα έχει μαυριδερό το άνω μέρος του σώματος με καστανές ραβδώσεις, γαλαζωπό-γκρίζο το κάτω τμήμα του σώματος και ασπρόμαυρες ραβδώσεις στα πλευρά και την κοιλιά. Έχει ένα κοντόχοντρο κόκκινο ράμφος, κόκκινα μάτια και μία λευκή ταινία από το ράμφος ως πάνω από τα μάτια. Είναι μικρότερη από την στενότερη συγγενή της, την ορτυκομάνα· αυτό το είδος έχει επίσης πιο ανοιχτόχρωμο φτέρωμα και μία ταινία στο μάτι. Η Κρεξ η εξαίρετος έχει μια σειρά καλεσμάτων, με πιο χαρακτηριστική μία σειρά από γρήγορους τριβόμενους φθόγγους «κρρρ». Δραστηριοποιείται κατά την διάρκεια της ημέρας
ΚΝ Γουαδαλαχάρα (Ισπανία)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1947 Κατηγορία:ΚΝ Γουαδαλαχάρα (Ισπανία)
Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις
Οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (αραβικά: قوات سوريا الديمقراطية , translit.  Quwwāt Sūriyā al-Dīmuqrāṭīya, Κουρδικά:  Hêzên Sûriya Demokratîk , Συριακά:  ܚܝ̈ܠܘܬܐ ܕܣܘܪܝܐ ܕܝܡܩܪܛܝܬܐ  , translit.  Ḥaylawotho d'Suriya Demoqraṭoyto), συντ. ως SDF ή QSD, είναι μια πολυεθνική και πολυθρησκευτική συμμαχία μεταξύ Κούρδων, Αράβων, Ασσυρίων, Αρμενίων, Τουρκμένων και Καυκάσιων πολιτοφυλάκων κατά τη διάρκεια του Συριακού Εμφυλίου Πολέμου.
Το SDF ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2015, με αποστολή να αγωνιστεί για τη δημιουργία μιας κοσμικής, δημοκρατικής και ομοσπονδιακής Συρίας, κατά μήκος των εδαφών της Επανάστασης της Rojava/Ροζάβα στη βόρεια Συρία. Το σχέδιο για το Σύνταγμα του 2016 στην αυτονομημένη περιοχή της Ομοσπονδίας από τη Βόρεια Συρία – Ροζάβα υποδεικνύει το SDF ως την επίσημη αμυντική του δύναμη.
Ο πρωταρχικός αντίπαλος του SDF είναι οι Σαλαφιστ ες και οι ισλαμικοί φονταμενταλιστές των ομάδων που συμμετέχουν στον εμφύλιο πόλεμο (the Army of Conquest, Hawar Kilis Operations Room, Αλ Κάιντα, Fatah Halab), και ιδίως το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε (ISIL).
Το SDF έχει επικεντρωθεί κυρίως στο ISIL, κατακτώντας εδάφη σε σημαντικές περιοχές, όπως η Al-Hawl, το Shaddadi,  το φράγμα του Tishrin και την πόλη Μανμπίτζ.
Δημιουργία και υπογράφουσες ομάδες
Η ίδρυση του SDF ανακοινώθηκε στις 11 Οκτωβρίου του 2015, κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στο al-Hasakah. Η συμμαχία βασίστηκε πάνω στη μακροχρόνια προηγούμενη συνεργασία μεταξύ των ιδρυτικών αντάρτικων ομάδων. Οι Μονάδες Προστασίας του Λαού (Yekîneyên Parastina Gel, YPG) και οι Μονάδες Προστασίας των Γυναικών (Yekîneyên Parastina Jin, YPJ) λειτουργούν σε όλη την έκταση της Rojava, ενώ οι άλλοι εταίροι της συμμαχίας είναι τοπικές ομάδες γεωγραφικά συγκεντρωμένες στα όρια των πόλεων τους.
Μέγεθος, ανάπτυξη και σύνθεση
Κατά τη στιγμή της ίδρυσης του στα τέλη του 2015, το περιοδικό Economist περίγραφε το SDF ως θυγατρική του Κουρδικού YPG. Όμως η συνεχής ανάπτυξη του, ιδίως λόγω Αραβικών ομάδων και διεθνών εθελοντών, είχε περιορίσει τον Μάρτιο του 2016 σε περίπου 60% τον αριθμό των Κούρδων ανδρών και γυναικών στο SDF. Από τότε η εισροή Αράβων, Τουρκμάνων και Ασσυρίων συνεχίζεται στις τάξεις του κινήματος. Σε μια συνέντευξη για την πρώτη επέτειο από την ίδρυση του SDF ο εκπρόσωπος Ταλάλ Σιλό, με καταγωγή από το Τουρκμενιστάν και πρώην διοικητής της ταξιαρχίας Seljuq, δήλωσε ότι ξεκινήσαμε με 13 ομάδες και τώρα υπάρχουν 32. Τον Νοέμβριο του 2016 το SDF ξεκίνησε την επιχείρηση κατάληψης του Ισλαμικού Κράτους (ISIL ) από τον βορρά (Northern Raqqa offensive), με δύναμη που υπολογίζεται σε περίπου 20.000 μαχητές του YPG και περίπου 10.000 Σουνίτες Άραβες.
Υποστήριξη από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία και άλλες Δυτικές χώρες
Στις 12 Οκτωβρίου 2015, το Πεντάγωνο επιβεβαίωσε ότι αμερικανικό μεταγωγικό αεροσκάφος C-17 έχει ρίξει 100 παλέτες με 45 τόνους όπλων και πυρομαχικών πάνω από SDF-ελεγχόμενη περιοχή στην Rojava. Η Polat Can, εκπρόσωπος του SDF, είπε πως το φορτίο περιείχε τουφέκια, όλμους και πυρομαχικά, αλλά όχι  αντιαρματικούς πυραύλους, ούτε αντιαεροπορικά όπλα. Η προμήθεια με αλεξίπτωτα ήρθε λίγες ημέρες μετά την εγκατάλειψη του αποτυχημένου προγράμματος εκπαίδευσης και εξοπλισμού μετριοπαθών ανταρτών αξίας $500 εκατομμυρίων για την καταπολέμηση του ISIL.
Κατά τη διάρκεια του Φεβρουαρίου 2016 στην επιχείρηση για την κατάληψη της al-Shaddadi, οι ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ ενσωματώθηκαν στο SDF για τον συντονισμό των αεροπορικών επιδρομών κατά του ISIL.
Στις 17 Μαρτίου του 2016, μια μέρα μετά την ανακήρυξη της Ομοσπονδίας από τη Βόρεια Συρία – Ροζάβα, ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Άστον Κάρτερ εξήρε το SDF λέγοντας πως έχει ''αναδειχθεί σε άριστο συνεργάτη των ΗΠΑ στο έδαφος στην επιχείρηση καταπολέμησης του ISIL. Είμαστε ευγνώμονες για αυτό, και σκοπεύουμε να συνεχίσουμε την συνεργασία, αναγνωρίζοντας την πολυπλοκότητα του περιφερειακού τους ρόλου.''
Το καλοκαίρι του 2016 κατά τη διάρκεια της επιχείρησης για την απελευθέρωση της Μανμπιτζ εναντίον του ISIL, πήραν μέρος η πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ, καθώς και ειδικές δυνάμεις από πολλές Δυτικές χώρες που υποστήριζαν το SDF. Το «Συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα», υποστήριξε ότι δίπλα σε ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ, πήραν μέρος, γερμανικές και γαλλικές δυνάμεις, με τη Γερμανία επισήμως να αρνείται την συμμετοχή και τη Γαλλία να την επιβεβαιώνει.
Στα τέλη του καλοκαιριού του 2016, όταν ξεκίνησε η τουρκική στρατιωτική επέμβαση στο Συριακό Εμφύλιο Πόλεμο στην περιοχή Shahba, Αμερικανικές Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων ενσωματώθηκαν στο SDF για να αποτρέψουν την Τουρκία και τους τζιχάντιστες αντάρτες να επιτεθούν σε δυνάμεις του SDF νότια τoυ ποταμιού Sajur. Περαιτέρω, το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ επιβεβαίωσε ότι οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις ανάρτησαν αμερικανικές σημαίες στην πόλη του Tel Abyad στο Kobanî για να αποτρέψουν τουρκική παρενόχληση και επιθέσεις εναντίον του SDF.
Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης του SDF αργά το καλοκαίρι του 2016 στην Δυτική al-Bab εναντίον του ISIL, η πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ παρείχε υποστήριξης μάχης για τις δυνάμεις του SDF.
Τον Ιανουάριο του 2017, οι ΗΠΑ παρέδωσαν πλήθος ολοκαίνουργιων θωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού στο SDF.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συριακός Εμφύλιος Πόλεμος Κατηγορία:Ροζάβα
Potez
Η Potez ήταν Γαλλική εταιρεία κατασκευής αεροσκαφών, η οποία ιδρύθηκε από τον Ανρύ Ποτέ (Henry Potez) στο Ομπερβιλιέ το 1919, με την επωνυμία Aéroplanes Henry Potez. Η εταιρεία ξεκίνησε ανακατασκευάζοντας αεροσκάφη SEA IV από τα πλεονάσματα του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, σύντομα όμως ξεκίνησε να κατασκευάζει μία νέα βελτιωμένη έκδοση του, το Potez VII. Στη διάρκεια του Μεσοπολέμου η Potez κατασκεύασε μία σειρά από μικρά επιβατικά αεροσκάφη και μία σειρά από στρατιωτικά, αναγνωριστικά, διπλάνα τα οποία κατασκευάστηκαν, κατόπιν αδείας, και στην Πολωνία. Το 1933 εξαγόρασε την εταιρεία κατασκευής αερακάτων CAMS.
Το 1936 η Γαλλική αεροπορική βιομηχανία κρατικοποιήθηκε. Τα εργοστάσια της Potez στη Σαρτρουβίλ και τη Μολτ άρχισε να τα χρησιμοποιεί η SNCAN, ενώ το εργοστάσιο στην Μπερ η SNCASE.
Μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο η Potez επανιδρύθηκε ως Société des Avions et Moteurs Henry Potez στο Αρζεντέιγ (Argenteuil), χωρίς όμως να έχει την ίδια επιτυχία που είχε πριν από την κρατικοποίηση. Το 1958 η εταιρεία αγόρασε τη Fouga, για να δημιουργηθεί η Potez Air-Fouga, όμως όταν το τελευταίο σχέδιο της Potez, το Potez 840, ένα μικρό τουρμοπρόπ επιβατικό αεροσκάφος, απέτυχε να προσελκύσει πελάτες, η εταιρεία αναγκάστηκε να κλείσει, ενώ τα υπόλοιπα υλικά στοιχεία της Potez αγοράστηκαν από την Sud-Aviation το 1967.
Αεροσκάφη
right|thumb|300px|Αεροσκάφος Potez 25
Στρατιωτικά Συμβούλια των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων
Κατά την διάρκεια του 2016, οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις έχουν δημιουργήσει 3 ξεχωριστά στρατιωτικά συμβούλια στην περιοχή Shahba, προκειμένου να διευκολύνουν την οργάνωση και την διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων στην περιοχή. Από τα τέλη του 2016, τα τρία στρατιωτικά συμβούλια είναι το στρατιωτικό συμβούλιο της Μανμπίτζ, το στρατιωτικό συμβούλιο της Αλ Μπαμπ, και το στρατιωτικό συμβούλιο της Τζαραμπλούς.
Μανμπίτζ
Το στρατιωτικό συμβούλιο της Μανμπίτζ είναι ένας συνασπισμός που δημιουργήθηκε από επτά μονάδες του SDF που ανήκουν στη μονάδα "Στρατος των Επαναστατών" στις 2 Απριλίου 2016 κοντά στο φράγμα Tishrin του Ευφράτη. Το στρατιωτικό συμβούλιο είχε ως στόχο να ανακαταλάβει την πόλη Manbij δυτικά του ποτάμιου από το ISIL και πολλά από τα μέλη του συμβουλίου είναι μαχητές από τις γύρω περιοχές.
Αλ Μπαμπ
Το Στρατιωτικό Συμβούλιο της Αλ Μπαμπ ιδρύθηκε στις 14 Αυγούστου του 2016 από επτά μικρές παρατάξεις συνδεδεμένες με το SD με στόχο την ανακατάληψη της πόλης al-Bab, δυτικά της Manbij.
Σεγιάντ Σαλίχοβιτς
Ο Σεγιάντ Σαλίχοβιτς (γεννημένος στις 8 Οκτωβρίου 1984 στο Ζβόρνικ) είναι ένας Βόσνιος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται με την 1899 Χόφενχαϊμ κυρίως ως αριστρερός μέσος αλλά μπορεί επίσης να αγωνιστεί ως αριστερό χαφ, κεντρικός μέσος και σε ειδικές περιπτώσεις ως αριστερό μπακ. Είναι επίσης μέλος της Εθνικής Βοσνίας. Διαθέτει δυνατό σουτ με το αριστερό του πόδι και είναι ένας ειδικός στις εκτελέσεις φάουλ.
Στρατιωτικά Συμβούλια των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων
Αλ Μπαμπ
Στις 31 Οκτωβρίου του 2016, ένα τάγμα αποτελούμενο αποκλειστικά από γυναίκες μαχητές ιδρύθηκε εντός του Στρατιωτικού Συμβουλίου της al-Bab.
Σεγιάντ Σαλίχοβιτς
Προσωπική ζωή
Ο Σαλίχοβιτς μετανάστευσε με την οικογένειά του στο Βερολίνο το 1992 πριν από την έναρξη του Βοσνιακού Πολέμου. Τον Ιούνιο του 2009 μετά από 17 χρόνια, ο Σεγιάντ επέστρεψε στη γενέτειρά του το Ζβόρνικ, όπου οι γονείς του Ιζμέτ και Φαντίλα ανακαινίζουν το σπίτι τους. Στις ασχολίες του περιλμβάνονται το διάβασμα, το να παίζει ποδόσφαιρο, και να περνά χρόνο με την οικογένειά του.
Στρατιωτικά Συμβούλια των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων
Τζαραμπλούς
Το Στρατιωτικό Συμβούλιο της Τζαραμπλούς είναι ένας συνασπισμός του SDF στην περιοχή Shaba που απαρτίζεται μαχητές καταγόμενους από την πόλη Jarabulus και τις γύρω περιοχές που έφυγαν όταν το ISIL τις κατέλαβε.
Σεγιάντ Σαλίχοβιτς
Πρώιμη καριέρα
Ο Σαλίχοβιτς ξεκίνησε την καριέρα του στις ομάδες νέων της άσημων Μινέρβα 93 Βερολίνο και Χέρτα 03 Ζέχλεντορφ. Τη σεζόν 2000–01, μεταγράφηκε στη Χέρτα Βερολίνου, όπου αγωνίστηκε με τις ηλικιακές κατηγορίες U-17 και U-19 του συλλόγου πριν φτάσει στις ρεζέρβες το 2003.
Στρατιωτικά Συμβούλια των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων
Τζαραμπλούς
Ο Abdel Sattar al-Jader, αρχικός ηγέτης του Στρατιωτικού Συμβουλίου και διοικητής των ταξιαρχιών του Ευφράτη-Jarabulus, δολοφονήθηκε λίγο πριν την τουρκική στρατιωτική επέμβαση στο Συριακό Εμφύλιο Πόλεμο, και το SDF, κατηγορεί την τουρκική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών για την οργάνωση της δολοφονίας.
Σεγιάντ Σαλίχοβιτς
Χέρτα Βερολίνου
Ο Σαλίχοβιτς προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα το 2004. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο σε έναν αγώνα της Μπουντεσλίγκα απέναντι στην Αμβούργο ΣΦ στις 26 Σεπτεμβρίου 2004, ο οποίος τελείωσε με την ήττα της ομάδας του με 2–1. Το 2006, μεταγράφηκε στην 1899 Χόφενχαϊμ.
Στρατιωτικά Συμβούλια των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων
Αναφορές
Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Συρίας Κατηγορία:Συριακός Εμφύλιος Πόλεμος Κατηγορία:Ροζάβα
Σεγιάντ Σαλίχοβιτς
1899 Χόφενχαϊμ
Αξιολογήθηκε από το γερμανικό αθλητικό περιοδικό kicker ως ο παίκτης της σεζόν 2007-08 της Τσβάιτε Λίγκα με την καλύτερη απόδοση σε όλες τις κατηγορίες στατιστικών, ενώ τελείωσε τη σεζόν έχοντας πετύχε έξι τέρματα σε 27 αγώνες. Πλέον αποτελεί παίκτη-κλειδί και αρχηγό της 1899 Χόφενχαϊμ. Ο αξιόλογος μέσος έμεινε εκτός αγωνιστικών χώρων λόγω τραυματισμού στη βουβωνική χώρα, ο οποίος τον ταλαιπώρησε για αρκετό καιρό, παρ'όλα αυτά όμως κατάφερε να επανέλθει δριμμύτερος. Ο Σαλίοχβιτς έκανε μια καλή αρχή στη σεζόν 2010–11 της Μπουντεσλίγκα, αλλά δυστυχώς η χρονιά τελείωσε με τον χειρότερο τρόπο για τον παίκτη καθώς υπέστη τραυματισμό.
Διεθνής Καριέρα
Στη διάρκεια του Οκτώβριου του 2006 κι ενώ αγωνιζόταν με την Εθνική Βοσνίας U-21, ο Σαλίχοβιτς πέτυχε δύο τέρματα στην ήττα της ομάδας του με συνολικό σκορ 2–3 από την Τσεχία στα πλαίσια των προκριματικών πλέι-οφ ενόψει του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U-21 του 2007. Και τα δύο του τέρματα ήταν εντυπωσιακά καθώς προέρχονταν από σουτ από απόσταση 25 και 30 μέτρων αντίστοιχα από την αντίπαλη εστία.
Από τότε, ο Σαλίοχβιτς έχει προωθηθεί στην ανδρική εθνική ομάδα της Βοσνίας και έχει γίνει πλέον σην=μαντικό μέλος της Εθνικής Βοσνίας. Αν και η αγαπημένη του θέση στο γήπεδο είναι ο χώρος της μεσαίας γραμμής, έχει συχνά χρησιμοποιηθεί ως αριστερός μπακ ελλείψει άλλων λύσεων. Έχει πετύχε τέσσερα γκολ με την ανδρική εθνική ομάδα της χώρας του, εκ των οποίων τα τρία με απευθείας εκτελέσεις φάουλ. Εξαιτίας αντιαθλητικής συμπεριφοράς, ο Βόσνιος μέσος τιμωρήθηκε για τέσσερεις αγώνες, χάνοντας του προκριματικούς αγώνες του Euro 2012 με το Λουξεμβούργο, τη Γαλλία, την Αλβανία και τη Ρουμανία. Επέστρεψε σε έναν φιλικό αγώνα με αντίπαλο τη Σλοβακία όπου η Βοσνία κέρδισε με 3–2 μέσα στην Μπρατισλάβα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βόσνιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χέρτα Βερολίνου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χόφενχαϊμ 1899 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014
Κωνσταντίνος Περραιβός
Ο Κωνσταντίνος Περραιβός (1907 - 1983) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής. Ασχολήθηκε με όλα τα είδη της δημοσιογραφίας.
Σταδιοδρομία
Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση. Υπήρξε διευθυντής της εφημερίδας "Ελευθερία" μετά τον εμφύλιο. Πολιτικά ανήκε στο Κόμμα Φιλελευθέρων. Εξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου στην εκλογική περιφέρεια Λάρισας στις εκλογές του 1963 και επανεξελέγη το 1964.
Πέθανε στις 9 Σεπτεμβρίου 1983 και κηδεύτηκε την επομένη στη Λάρισα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Φιλίπ Πεταίν
Ο Ανρί Φιλίπ Πεταίν (γαλλικά: Henri-Philippe Pétain, 24 Απριλίου 1856 - 23 Ιουλίου 1951), γνωστός στην περίοδο του Μεσοπολέμου ως Ο Λέων του Βερντέν (γαλλικά: Le lion de Verdun), ήταν Γάλλος στρατάρχης και πολιτικός, ήρωας του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πρωθυπουργός και πρόεδρος της Γαλλίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αμφιλεγόμενος κυρίως για την συνθηκολόγησή του με τη Ναζιστική Γερμανία, μετά την οποία έγινε αρχηγός του Κράτους του Βισύ.
Ο Πεταίν ήταν γιoς αγροτών και από μικρός έχασε τη μητέρα του. Το 1876 ξεκίνησε τις σπουδές του στο Κολλέγιο Σεν Μπερτέν (Collège Saint-Bertin), όπου δίδασκε ένας θείος του. Εκεί εντυπωσιάστηκε από ένα τοπικό τάγμα πεζικού και αποφάσισε να γίνει στρατιωτικός. Συνέχισε τις σπουδές του σε ανώτερο κολλέγιο και το 1878 αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός από τη Στρατιωτική Ακαδημία του Σαιν Συρ. Υπηρέτησε ενεργά για δέκα χρόνια και μετά φοίτησε στη Σχολή Πολέμου, όπου επέστρεψε αρκετές φορές για να διδάξει. Η διδασκαλία του στη Σχολή Πολέμου του απέφερε επαίνους και προαγωγές.
Vespa
Η Βέσπα (ιταλικά: Vespa) είναι μία πολύ δημοφιλής μοτοσικλέτα τύπου σκούτερ που κατασκευάζεται από την εταιρεία Piaggio που έχει έδρα την Ποντετέρα της Ιταλίας από το 1946. Έχει γίνει σύμβολο και επίκεντρο της λαϊκής κουλτούρας ως ένα συγκεκριμένο στυλ προσωπικού μεταφορικού μέσου.
Ιστορία της Βέσπα - Τα πρώτα χρόνια μετά τον πόλεμο
Το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου βρίσκει την Ιταλία κατεστραμμένη, τόσο σε υποδομές, όσο και στη βιομηχανία και στο οδικό δίκτυο. Η Piaggio κατάφερε να ξαναλειτουργήσει τις κατεστραμμένες μονάδες παραγωγής της που είχαν πληγεί από τους βομβαρδισμούς στην Ποντετέρα, όπου αρχικά κατασκεύαζε μαχητικά αεροσκάφη. Η αγορά αυτοκινήτου δεν είχε κίνητρο να αναπτυχθεί στα πρώτα χρόνια μετά τον πόλεμο, καθώς τόσο η οικονομία, όσο και το οδικό δίκτυο της Ιταλίας είχαν πληγεί καταστροφικά από τον πόλεμο. Ο Ενρίκο Πιάτζιο, γιος του ιδρυτή της Piaggio Ρινάλντο Πιάτζιο, αποφασίζει να εγκαταλείψει την αεροναυπηγική και προσπαθεί να ξεκινήσει την παραγωγή ενός νέου, σύγχρονου και οικονομικού μεταφορικού μέσου για τις μάζες που εκείνη τη χρονική στιγμή είχε ανάγκη η Ιταλία.
Ο Φερντινάντο Ινοτσέντι, που ήταν πριν τον πόλεμο ήταν ιδιοκτήτης της βιομηχανίας κατασκευής σωλήνων που έφερε το όνομά του, ανέθεσε στον Κοραντίνο Ντ'Ασκάνιο, πρώην μηχανικό αεροναυπηγικής και πλέον υπάλληλο της Piaggio, τη σχεδίαση ενός οχήματος για άνδρες και γυναίκες, που να είχε τη δυνατότητα να μεταφέρει και δεύτερο επιβάτη και να μην λερώνει τα ρούχα του οδηγού του. Ο Ντ'Ασκάνιο, που μισούσε τις μοτοσικλέτες, σχεδίασε ένα εντελώς ξεχωριστό όχημα. Το νέο αυτό όχημα είχε προστατευτικό κάλυμμα και οι αλλαγές των ταχυτήτων ήταν στο χέρι, ενώ ο κινητήρας ήταν τοποθετημένος στον πίσω τροχό. Η μπροστινή «ασπίδα» κρατούσε τον αναβάτη καθαρό και στεγνό, σε σύγκριση με τους αναβάτες των μέχρι τότε κλασικών μοτοσικλετών.
Το μπροστινό ψαλίδι μιμούνταν το σύστημα προσγείωσης των αεροσκαφών, επιτρέποντας την εύκολη αλλαγή της διεύθυνσης του οχήματος. Η εσωτερική μετάδοση κίνησης κατευθείαν στον τροχό, καταργούσε αυτόματα την αλυσίδα στον πίσω τροχό που συνδυαζόταν με ακαθαρσίες, μυρωδιά λαδιού και αισθητική μιζέρια. Αυτή ήταν η βασική σχεδίαση του νέου μοντέλου και έτσι ο Ντ'Ασκάνιο πήγε τα σχέδια του στον Ενρίκο Πιάτζιο, ο οποίος στη συνέχεια κατασκεύασε τη Βέσπα το 1946. Η γέννηση της πρώτης Βέσπα ήταν πλέον γεγονός.
Η γέννηση της Βέσπα
Το μεσημέρι της 23ης Απριλίου 1946 στο κεντρικό γραφείο εφευρέσεων και κατασκευών του Ιταλικού Υπουργείου Βιομηχανίας και Εμπορίου στη Φλωρεντία, η Piaggio έλαβε την πατέντα για μια μοτοσικλέτα σύμπλεγμα οργάνων και υλικών, συνδυασμένα με ένα πλαίσιο που κάλυπτε όλα τα μηχανικά μέρη. Περιλαμβάνονταν το σχέδιο του προστατευτικού καλύμματος και που θα επέτρεπε να αναπτυχθούν καινούργια στοιχεία, έτσι ώστε να κυκλοφορήσουν πολύ γρήγορα στο άμεσο μέλλον νέα μοντέλα του οχήματος. Η μοτοσικλέτα αυτή είχε στο πίσω μέρος ένα μαξιλαράκι για τον συνεπιβάτη, το οποίο μπορούσε να αντικατασταθεί προαιρετικά με ένα κουτί αποσκευών. Περιλάμβανε εμπρός «αλυσίδα» προστασίας (ποδιά) που αρχικά ήταν επίπεδη, στη συνέχεια όμως άλλαξε σε μια διπλή καμπυλωτή ποδιά, έτσι ώστε στην εσωτερική μεριά της να δημιουργηθεί ντουλαπάκι όπως εκείνα των αυτοκινήτων. Το καπάκι για το ντεπόζιτο της βενζίνης ήταν κάτω από το κάθισμα, κάτι που σήμαινε για τον οδηγό λιγότερα έξοδα για μια τάπα ασφαλείας με κλειδαριά και την επιπλέον επεξεργασία που χρειάζονταν τα ντεπόζιτα των κοινών μοτοσυκλετών.
Φιλίπ Πεταίν
Οι ανταρσίες και η άρνηση εκτέλεσης διαταγών στον γαλλικό στρατό ήταν διαδεδομένες, εκτός από τους στρατιώτες που υπηρετούσαν υπό τον Πεταίν, οι οποίοι, αντίθετα, τον σέβονταν, καθώς ασχολούνταν με την καλή διαβίωση των ανδρών του και μεριμνούσε για την αποφυγή απωλειών. Για να αντιμετωπιστούν αυτά τα ζητήματα, ο Πεταίν διορίσθηκε Αρχηγός του Στρατού το 1918 και οι ενέργειες που έκανε έφεραν αποτέλεσμα. Κέρδισε, έτσι, την υποστήριξη όσων υπηρέτησαν υπό τις διαταγές του και τον τίτλο του Στρατάρχη της Γαλλίας.
Το 1925 πήγε στο Μαρόκο για την καταστολή μιας επανάστασης και στη συνέχεια αποστρατεύθηκε. Συνέχισε να υπηρετεί ως Στρατάρχης της Γαλλίας και Επιθεωρητής Αεράμυνας και το 1939 διορίστηκε πρέσβης στην Ισπανία.
Το 1940 ανακλήθηκε στη Γαλλία, όπου οι ισχυρές οχυρώσεις (γραμμή Μαζινό) αυτή τη φορά αποδείχθηκαν ανεπαρκείς και ο γερμανικός στρατός προέλασε σχεδόν αμαχητί, και διορίστηκε αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης. Στις 16 Ιουνίου 1940 έγινε πρωθυπουργός και υπέγραψε ανακωχή με τους Γερμανούς. Εκ νέου επικεφαλής της κατοχικής κυβέρνησης με έδρα την πόλη Βισύ, συνεργάστηκε με τους Γερμανούς σε όλη τη διάρκεια της κατοχής.
αριστερά|μικρογραφία|240px|Ο Πεταίν συναντά τον Χίτλερ στο Μοντουάρ (24-10-1940). Φωτ. Deutsches Bundesarchiv
Μετά τη συμμαχική απόβαση στη Νορμανδία, τον Ιούνιο του 1944 και την επιτυχή της έκβαση, οι Γερμανοί τον μετέφεραν, στις 7 Σεπτεμβρίου, στο Ζινγκμαρίνγκεν (όπου είχαν μεταφερθεί και όλα τα μέλη της Κυβέρνησής του). Ύστερα από λίγες ημέρες παραιτήθηκε από τις πολιτικές του εξουσίες.
Μετά το τέλος του Πολέμου παραπέμφθηκε σε Στρατοδικείο, όπου και δικάστηκε για προδοσία και συνεργασία με τον εχθρό. Ο ίδιος ισχυριζόταν ότι η ανακωχή ήταν ο μόνος τρόπος να σωθεί η Γαλλία. Το 1945, σε ηλικία 89 ετών, καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια φυλάκιση από τον Πρόεδρο Σαρλ ντε Γκωλ, σε αναγνώριση των υπηρεσιών που είχε προσφέρει στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μεταφέρθηκε στη φυλακή του Ιλ ντ' Ιέ (Île d'Yeu), όπου, ύστερα από λίγο διάστημα, έπαθε άνοια και χρειαζόταν συνεχή παρακολούθηση και φροντίδα. Πέθανε στη φυλακή στις 23 Ιουλίου του 1951 και τάφηκε εκεί. Έχει προταθεί η ανακομιδή του λειψάνου του στο Βερντέν, ωστόσο μέχρι τώρα κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει. Μέχρι σήμερα, στη Γαλλία, ο όρος «πεταινισμός» (Pétainisme) αναφέρεται σε απολυταρχική και αντιδραστική, παραδοσιοκρατική και θρησκευόμενη ιδεολογία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατάρχες της Γαλλίας Κατηγορία:Γάλλοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πολιτικοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γαλλίας Κατηγορία:Γάλλοι πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Vespa
Η γέννηση της Βέσπα
Η πρώτη αυτή μοτοσυκλέτα είχε τον αριθμό MP5 και ονομάστηκε Paperino, που ήταν το όνομα του ήρωα της Ντίσνεϊ Ντόναλντ Ντακ στην Ιταλία και που δόθηκε από τους εργάτες της Piaggio, λόγω του παράξενου σχήματός του. Ο σχεδιασμός του δεν άρεσε στον Ενρίκο Πιάτζιο και ζήτησε από τον Ντ'Ασκάνιο να το ξανασχεδιάσει και το έκανε με πιο αεροδυναμική προσέγγιση.
Η δεύτερη μοτοσυκλέτα είχε τον αριθμό MP6 και όταν την παρουσίασαν στον Πιάτζιο και άκουσε τον ήχο του κινητήρα φώναξε «Sempra una vespa» («Ακούγεται σαν σφήκα») και έτσι αυτό το όνομα έμεινε για πάντα.
Vespa (Βέσπα) στα ιταλικά σημαίνει σφήκα και υιοθετήθηκε ως το νέο όνομα της αυτής της μοτοσικλέτας, εξαιτίας του οξύ ήχου του κινητήρα και του σχήματός της. Το πίσω κομμάτι που ήταν σφαιρικό, ενωνόταν με το μπροστινό με έναν στενό λαιμό και το τιμόνι φαινόταν σαν δύο κεραίες.
Αύξηση της παραγωγής και εξέλιξη μέχρι σήμερα
Οι παραγγελίες άρχισαν να πληθαίνουν μόνο μετά την πώληση με δόσεις. Μέσα στα επόμενα χρόνια μέχρι το 1952, η Βέσπα έγινε τόσο διάσημη που ιδρύθηκαν και Λέσχες Vespa σχεδόν σε όλη την Ευρώπη ενώ τα μέλη τους ξεπέρασαν τα 50.000. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1950, η Βέσπα κατασκευάζονταν επίσημα στη Γερμανία, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία, το Βέλγιο και την Ισπανία. Τη δεκαετία του 1960 ξεκίνησε η παραγωγή της στην Ινδία, τη Βραζιλία και την Ινδονησία. Μέχρι το 1956 πουλήθηκαν ένα εκατομμύριο αντίτυπα και στη συνέχεια δύο εκατομμύρια μέχρι το 1960. Σε όλη αυτή τη δεκαετία η Βέσπα συμβόλιζε την ελευθερία και τη φαντασία, κάτι που οδήγησε σε τεράστια αύξηση των πωλήσεων. Μέχρι το 1970 είχαν πωληθεί τέσσερα εκατομμύρια, αριθμός που έφτασε τα δέκα εκατομμύρια μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980. Από το 1957 μέχρι το 1961 στη Σοβιετική Ένωση κατασκευάζονταν μία μοτοσικλέτα που είχε το όνομα Vjatka-VP150 και βασιζόταν στο σχέδιο της Βέσπα.
Μέχρι σήμερα πολλοί είναι αυτοί που είναι ιδιοκτήτες μιας καινούριας ή μεταχειρισμένης Βέσπα. Η δυσκολία ανεύρεσης χώρου στάθμευσης και το χαμηλό κόστος συντήρησης, αύξησαν τη ζήτηση της Βέσπα, αλλά και άλλων σκούτερ. Ως σήμερα έχουν παραχθεί 138 διαφορετικές εκδοχές της Βέσπα και υπάρχουν σε παραγωγή πέντε: η κλασική PX και οι μοντέρνες S, LX, GT και GTS.
Η Βέσπα στον κινηματογράφο
Η πιο μεγάλη διαφήμιση της Βέσπα ήταν στο Χόλυγουντ. Ήταν το 1952 όταν ο Γκρέγκορι Πεκ και η Όντρεϊ Χέμπορν πρωταγωνιστούσαν στην ταινία Διακοπές στη Ρώμη. Ο Γκρέγκορι Πεκ υποδυόταν τον Τζόε Μπράντλεϋ δημοσιογράφο εφημερίδας και η Όντρεϊ Χέμπορν ήταν συνεπιβάτης του στη σκηνή της οδήγησης της Βέσπα στους δρόμους της Ρώμης που καθόταν στα πλάγια. Η Βέσπα πρωταγωνίστησε στην ταινία και υπήρχε και στην αφίσα της ταινίας, κάτι που βοήθησε στην εξάπλωση των πωλήσεών της παγκοσμίως.
Επίσης στον ελληνικό κινηματογράφο στην ταινία Τρελλός παλαβός και Βέγγος του 1967, ο ηθοποιός Θανάσης Βέγγος έδωσε μία από τις πιο διάσημες ατάκες σχετικά με τη Βέσπα. Η ατάκα ήταν «Ξέρεις από Βέσπα;» και έμεινε ως διαχρονική.
Κατηγορία:Μοντέλα μοτοσικλετών Κατηγορία:Ιταλικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Piaggio Vespa
Ποδόσφαιρο το 1894
Ελληνικό ποδόσφαιρο
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1894
Άντριου Γκούντμαν
Ο Άντριου Γκούντμαν (Andrew Goodman, 23 Νοεμβρίου 1943 - 21 Ιουνίου 1964) ήταν Αμερικανός ακτιβιστής για τις πολιτικές ελευθερίες στη χώρα του, όπου και δολοφονήθηκε το 1964.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη. Γράφτηκε στο Κουίνς Κόλετζ Νέας Υόρκης γύρω στο 1958 και υπήρξε συμμαθητής του Πωλ Σάιμον (Paul Simon). To 1964 μαζί με τον συνάδελφό του ακτιβιστή Μίκι Σβέρνερ (Mickey Schwerner), δήλωσε εθελοντής στο σχέδιο «Καλοκαίρι Ελευθερίας» (Freedom Summer) για την εγγραφή μαύρων στους εκλογικούς καταλόγους του Μισσισσιπί. Εκπαιδεύτηκε μαζί με τον Σβέρνερ σε περιοχή των βορείων ΗΠΑ. Μέσα Ιουνίου του 1964 οι Γκούντμαν και Σβέρνερ εστάλησαν στο Μισσισσιπί και άρχισαν την εκλογική εγγραφή μαύρων.
Τη νύχτα της 20 Ιουνίου 1964 έφτασαν στο Μερίντιαν. Εκεί ενώθηκαν με έναν μαύρο ακτιβιστή πολιτικών ελευθεριών, τον Τζέιμς Τσάνει (James Chaney). Το πρωί της 21 Ιουνίου 1964 οι τρεις τους ξεκίνησαν για τη Φιλαδέλφεια, στην επαρχία Νεσόμπα, όπου επρόκειτο να ερευνήσουν τον πρόσφατο εμπρησμό μίας εκκλησίας μαύρων, την Εκκλησία Μεθοδιστών Μάουντ Ζιόν. Κάποια στιγμή τους σταμάτησαν μέλη της Κου Κλουξ Κλαν, συμπεριλαμβανομένου του βοηθού σερίφη της επαρχίας Νεσόμπα, οι οποίοι πρώτα τους ξυλοκόπησαν και στη συνέχεια τους πυροβόλησαν. Το σώμα του Άντριου Γκούντμαν βρέθηκε στις 4 Αυγούστου. Το τραγούδι των Σάιμον και Γκάρφανκελ He Was My Brother είναι αφιερωμένο σ' αυτόν.
Τελικά ο βοηθός σερίφη της επαρχίας Νεσόμπα και οι συνεργοί του καταδικάστηκαν από ομοσπονδιακούς εισαγγελείς για καταπάτηση πολιτικών ελευθεριών, αλλά δεν καταδικάστηκαν ποτέ για φόνο. Η υπόθεση αποτέλεσε τη βάση για την τηλεοπτική ταινία Murder in Mississippi και για την ταινία Mississippi Burning.
Ωστόσο, στις 14 Σεπτεμβρίου 2004 ο υπουργός δικαιοσύνης της πολιτείας του Μισσισσίπι Τζιμ Χουντ (Jim Hood) ανακοίνωσε πως συλλέγει στοιχεία για την κατηγορία φόνου ελπίζοντας τη μεταφορά της υπόθεσης σε ορκωτό δικαστήριο. Στις 7 Ιανουαρίου 2005, ο Έντγκαρ Ρέι Κίλλεν (Edgar Ray Killen) συνελήφθη για τους φόνους και κρίθηκε ένοχος για ανθρωποκτονία στις 21 Ιουνίου 2005, ακριβώς 41 χρόνια μετά τη μέρα των δολοφονιών. Οι υπόλοιποι ένοχοι παραμένουν ασύλληπτοι.
Ουγκάντα
Η Ουγκάντα είναι χώρα της Αφρικανικής ηπείρου με πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη την Καμπάλα. Βρίσκεται δίπλα στη λίμνη Βικτόρια και συνορεύει με το Κονγκό, το Νότιο Σουδάν και την Κένυα. Έχει έκταση 241.038 τ.χλμ. και πληθυσμό 45.562.000 κατοίκους σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2023 (κατατάσσεται 33η στον κόσμο). Επίσημες γλώσσες της είναι η αγγλική και η σουαχίλι.
Παλιότερα υπήρξε αποικία των Άγγλων αλλά στις 9 Οκτωβρίου 1962 απέκτησε την ανεξαρτησία της.
Γεωγραφία
Το ψηλότερο σημείο της χώρας είναι η κορυφή Μαργαρίτα (5.109 μ) στα όρη Ρουβενζόρι, στα σύνορα με τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, ενώ το χαμηλότερο είναι η λίμνη Αλβέρτου (620 μ). Το ψηλότερο ηφαίστειο της Ουγκάντας είναι το όρος Έλγον. Η δυτική μεγάλη ρηξιγενής κοιλάδα διέρχεται από τη χώρα και αποτελεί το χαμηλότερο υψομετρικό σημείο της Ουγκάντας. Οι τεκτονικές κινήσεις οι οποίες δημιούργησαν την κοιλάδα ανύψωσαν επίσης τα όρη Ρουβενζόρι. Το 90 % της χώρας βρίσκεται σε υψόμετρο 900 με 1.500 μέτρα και το υψόμετρο γενικά αυξάνει προς τα νότια. Στο νότιο τμήμα της χώρας βρίσκεται η λίμνη Βικτόρια, μια από τη μεγαλύτερες λίμνες της Γης, στις όχθες της οποίας είναι κτισμένη η πρωτεύουσα της χώρας, η Καμπάλα. Στο κέντρο της χώρας βρίσκεται η λίμνη Κιόγκα, η οποία περιβάλλεται από βάλτους.
Κλίμα
Επειδή η Ουγκάντα βρίσκεται στον ισημερινό, το κλίμα της είναι τροπικό, αλλά λόγω του μεγάλου υψόμετρου οι θερμοκρασίες είναι χαμηλότερες, με τις βορειότερες περιοχές να είναι θερμότερες (περίπου 25°C σε καθ'όλη τη διάρκεια του έτους) από τις νότιες (κάτω από τους 20°C) επειδή βρίσκονται σε μικρότερο υψόμετρο. Οι βροχοπτώσεις επηρεάζονται από τις κινήσεις της τροπικής ζώνης σύγκλισης και γενικά κάθε χρόνο υπάρχουν δύο εποχές των βροχών, μια από τον Οκτώβριο μέχρι τον Δεκέμβριο και άλλη μια από τον Μάρτιο μέχρι τον Μάιο. Όμως, εξαιτίας της εξάτμισης από τη λίμνη Βικτόρια, σε περιοχές που βρίσκονται κοντά σε αυτή μπορεί να εκδηλωθούν βροχοπτώσεις όλο τον χρόνο. Με την εξαίρεση των βορειοανατολικών περιοχών που είναι ημιερημικές, με ύψος βροχής που μπορεί να μην ξεπεράσει τα 100 χιλιοστά τον χρόνο, η μέση βροχόπτωση στην Ουγκάντα είναι περίπου 1.000 με 2.000 χιλιοστά βροχής τον χρόνο, ενώ στις περιοχές κοντά στη λίμνη Βικτόρια, όπως το αρχιπέλαγος Σσέσε, βρέχει ακόμη περισσότερο.
Ιστορία
Οι κάτοικοι της περιοχής της Ουγκάντας ήταν κυνηγοί και τροφοσυλλέκτες μέχρι περίπου 1.700 με 2.300 χρόνια πριν, όταν πληθυσμοί Μπαντού, πιθανόν από την κεντρική Αφρική, μετανάστευσαν στα νότια τμήματα της χώρας. Μαζί τους έφεραν την τεχνογνωσία της μεταλλουργίας και νέες ιδέες σχετικά με την κοινωνική και πολιτική οργάνωση. Η αυτοκρατορία των Κιτάρα, η οποία είναι γνωστή μέσα από την προφορική παράδοση των λαών της περιοχής, εκτεινόταν σε μεγάλο τμήμα της περιοχής των μεγάλων λιμνών, από τη λίμνη Αλβέρτου, τη λίμνη Ταγκανίγκα και τη λίμνη Βικτόρια, μέχρι τη λίμνη Κιόγκα. Το αρχηγείο τους βρισκόταν στο Ανκόλε. Το βασίλειο Μπουνιόρο-Κιτάρα θεωρείται ότι είναι πρόδρομος των τεσσάρων παραδοσιακών βασιλείων της Ουγκαντάς, των Μπουγκάντα, Τόρο, Ανκόλε και Μπουσόγκα. Στην περιοχή επίσης μετανάστευσαν από τα βόρεια οι Λούο και οι Άτεκερ. Τον 18ο αιώνα οι Μπουγκάντα άρχισαν να επεκτείνονται εις βάρος των Μπουνιόρο.
Οι Άραβες έμποροι κινήθηκαν προς την ενδοχώρα από τις ακτές της ανατολικής Αφρικής τη δεκαετία του 1840 και να ανταλλάσσουν όπλα, ρούχα και χάντρες με ελεφαντόδοντο και σκλάβους. Τους ακολούθησαν οι Βρετανοί εξερευνητές που αναζητούσαν τις πηγές του Νείλου και οι προτεστάντες ιεραπόστολοι, οι οποίοι έφτασαν στην Ουγκάντα το 1877, ενώ οι καθολικοί ιεραπόστολοι έφτασαν το 1879, μια κατάσταση που οδήγησε στον θάνατο των μαρτύρων της Ουγκάντας. Το Ηνωμένο Βασίλειο έθεσε την περιοχή υπό την εποπτεία της Βρετανικής Εταιρείας της Ανατολικής Αφρικής το 1888 και το 1894 η Ουγκάντα έγινε προτεκτοράτο του Ηνωμένου Βασιλείου. Τη δεκαετία του 1890, οι Βρετανοί, για την κατασκευή του σιδηροδρόμου της Ουγκάντας, ο οποίος συνέδεε την ενδοχώρα της Κένυας και της Ουγκάντας με το λιμάνι Μομπάσα, έφεραν 32.000 εργάτες από τη Βρετανική Ινδία. Αν και οι περισσότεροι επέστρεψαν στην Ινδία, 6.724 αποφάσισαν να παραμείνουν. Το 1900 οι Βρετανοί και οι Μπουγκάντα υπογράφουν συμφωνία ώστε η Ουγκάντα να γίνει συνταγματική μοναρχία υπό τον έλεγχο προτεσταντών αρχηγών. Την τελική μορφή του προτεκτοράτο της Ουγκάντας την πήρε το 1914, όταν οι ανατολικές επαρχίες έγιναν τμήμα της Κένυας.
Αρουραίοι με βουβωνική πανώλη έφτασαν στην Ουγκάντα, αφότου είχαν ανέβει σε βρετανικά πλοία, και διέδωσαν την ασθένεια, με αποτέλεσμα πάνω από ένα εκατομμύριο άτομα να πεθάνουν στις αρχές του 20ού αιώνα σε μια επιδημία η οποία έγινε γνωστή ως Μαύρη Πανώλη. Από το 1900 μέχρι το 1920, μια επιδημία ασθένειας του ύπνου σκότωσε πάνω 250.000 ανθρώπους.