cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανδριόσαρχος
Περιγραφή
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ|Σύγχρονη αναπαράσταση του θηλαστικού Το κρανίο και τα δόντια του Ανδριόσαρχου ήταν σχεδιασμένα για να συνθλίβουν κόκαλα και όστρακα. Λόγω της έλλειψης ευρημάτων δεν μπορούμε να υπολογίσουμε με ακρίβεια το ολικό μήκος και βάρος του ζώου. Οι υπολογισμοί κυμαίνονται από 5 έως και 8 μέτρα σε μήκος και ύψος 1.80 στους ώμους, και βάρος 700-1.000 κιλά. Για να υποστηρίξει τις τεράστιες σιαγόνες του πιθανότατα είχε ένα είδος καμπούρας πάνω στην πλάτη του. Η διατροφή του είναι άγνωστη. Πιθανότητα τρεφόταν με πτώματα γιγάντιων χορτοφάγων ή με οστρακοειδή που έβρισκε κοντά στις ακτές. Οι πιο σύγχρονοι υπολογισμοί τοποθετούν τον Ανδριόσαρχο στα 3,5 μέτρα μήκος. Μέχρι πρόσφατα ο Ανδριόσαρχος θεωρούνταν το μεγαλύτερο χερσαίο σαρκοβόρο θηλαστικό με μοναδικούς ανταγωνιστές του την γιγάντια αρκούδα Αρκτοθήριο με μήκος 4 μέτρα και βάρος 700-1750 κιλά και τη Βραχυπρόσωπη αρκούδα με μήκος 3 μέτρα και βάρος 500-1000 κιλά.
Ταξινόμηση
Κατηγορία:Θηλαστικά της Ασίας Κατηγορία:Προϊστορικά θηλαστικά Κατηγορία:Εξαφανισμένα ζώα
Νικόλαος Νομικός
Ο Νικόλαος Νομικός ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Θήρας στις εκλογές του 1875 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1879, του 1881, του 1887, του 1892 και του 1895 (ως βουλευτής Κυκλάδων).
Ήταν παντρεμένος με την αδελφή του Σιγουρά Αλαφούζου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Θήρας Κατηγορία:Βουλευτές Κυκλάδων
Μάργκο Κίντερ
Η Μάργκαρετ Ρουθ Κίντερ (17 Οκτωβρίου 1948-13 Μαΐου 2018), γνωστή επαγγελματικά ως Μάργκο Κίντερ (Margot Kidder), ήταν Καναδή-Αμερικανίδα ηθοποιός και ακτιβίστρια, με καριέρα που εκτείνεται σε πέντε δεκαετίες. Έλαβε τρία βραβεία από την Καναδική Ακαδημία Κινηματογράφου και ένα βραβείο Έμμυ. Παρόλο που εμφανίστηκε σε αρκετούς τηλεοπτικούς και κινηματογραφικούς ρόλους, η Κιντερ έγινε ευρύτερα γνωστή για την ερμηνεία της ως Λόις Λέιν στις πρώτες τέσσερις ταινίες Σούπερμαν.
Γεννημένη στο Yellowknife από μητέρα Καναδή και πατέρα Αμερικανό, η Κίντερ έζησε σε διάφορες επαρχίες του Καναδά. Ξεκίνησε την υποκριτική καριέρα της την δεκαετία του 1960, όταν εμφανίστηκε σε καναδικές παραγωγές ταινιών και σε τηλεοπτικές σειρές χαμηλού προϋπολογισμού πριν λάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Quackser Fortune Has a Cousin in the Bronx (1970). Στην συνέχεια συμμετείχε στο θρίλερ Sisters (1973) του Brian de Palma, στην ταινία Black Christmas (1974) και στο δράμα The Great Waldo Pepper (1975), μαζί με τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ. Το 1977 έλαβε τον ρόλο της Λόις Λέιν στην ταινία Σούπερμαν (1978), ένας ρόλος που την καθιέρωσε ως mainstream ηθοποιό. Η ερμηνεία της ως Κάθυ Λουτζ στην ταινία τρόμου The Amityville Horror (1979) της χάρισε περαιτέρω αναγνωρισιμότητα καθώς επανέλαβε τον ρόλο της ως Λόις Λέιν στις ταινίες Σούπερμαν 2, 3 και 4 (1980-1987).
Η δεκαετία του 1990 σημαδεύτηκε από σημαντικά προβλήματα υγείας για την Κίντερ : το 1990 υπέστη σοβαρούς τραυματισμούς σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα που την άφησε προσωρινά παράλυτη και το 1996 είχε έναν νευρικό κλονισμό, που προερχόταν από διπολική διαταραχή. Μέχρι την δεκαετία του 2000 διατηρούσε μια σταθερή δουλειά σε ανεξάρτητες ταινίες στον κινηματογράφο αλλά και στην τηλεόραση με γκεστ ρόλους στις ταινίες Smallville, Brothers & Sisters, Law & Order: Special Victims Unit και The L Word ενώ το 2002 εμφανίστηκε στην εκτός Μπρόντγουεϊ παραγωγή The Vagina Monologues. Το 2015, κέρδισε το βραβείο Έμμυ για την ερμηνεία της στην παιδική τηλεοπτική σειρά The Haunting Hour του R.L. Stine.
Το 2005 η Κίντερ πολιτογραφήθηκε πολίτης των ΗΠΑ. Υπήρξε μια πολιτική, περιβαλλοντική και αντιπολεμική ακτιβίστρια και συνέχισε μέχρι τον θάνατό της να συμμετέχει σε ακτιβιστικές εκστρατείες. Η Κίντερ πέθανε στις 13 Μαΐου 2018, στο σπίτι της στο Λίβινγκστον της Μοντάνα, σε ηλικία 69 ετών. Ως αιτία θανάτου ήταν η αυτοκτονία από υπερβολική δόση αλκοόλ και ναρκωτικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί αμερικανικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί καναδικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άθεοι
Εθνική Βιβλιοθήκη της Λετονίας
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Λετονίας (Λετονικά: Latvijas Nacionālā bibliotēka), επίσης γνωστή ως Κάστρο του Φωτός (Gaismas pils), είναι ένα εθνικό πολιτιστικό ίδρυμα υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού της Λετονίας. Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Λετονίας ιδρύθηκε το 1919 μετά την ανακήρυξη της ανεξάρτητης Δημοκρατίας της Λετονίας το 1918. Ο πρώτος επόπτης της Βιβλιοθήκης ήταν ο Jānis Misiņš, βιβλιοθηκάριος και ιδρυτής της λετονικής επιστημονικής βιβλιογραφίας (1862–1945). Το σημερινό κτίριο σχεδιάστηκε το 1989 από τον διάσημο Λετονο-Αμερικανό αρχιτέκτονα Γκάνναρ Μπίρκερτς (1925–2017), ο οποίος μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες και έκανε την καριέρα του εκεί. Κατασκευάστηκε στις αρχές του 21ου αιώνα και άνοιξε το 2014. Σήμερα η Βιβλιοθήκη διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της κοινωνίας της πληροφορίας της Λετονίας, παρέχοντας πρόσβαση στο Διαδίκτυο στους κατοίκους και υποστηρίζοντας την έρευνα και τη δια βίου εκπαίδευση.
Ιστορία
Η Εθνική Βιβλιοθήκη ιδρύθηκε στις 29 Αυγούστου 1919, ένα χρόνο μετά την ανεξαρτησία, ως Κρατική Βιβλιοθήκη (Valsts Bibliotēka). Ο πρώτος επικεφαλής βιβλιοθηκάριος και βιβλιογράφος της ήταν ο Jānis Misiņš (1862-1944), ο οποίος έκανε την τεράστια ιδιωτική του συλλογή βάση της νέας βιβλιοθήκης. Μέσα σε ένα χρόνο, μέχρι το 1920, τα αποθέματα είχαν αυξηθεί σημαντικά  Ἐκτοτε, όλοι οι εκδότες είναι υποχρεωμένοι να υποβάλλουν αντίγραφο κατάθεσης των έργων τους. Από το 1927 η Βιβλιοθήκη εκδίδει την Εθνική Βιβλιογραφία της Λετονίας.
Σημαντικές προσθήκες έγιναν το 1939 και το 1940, όταν η Κρατική Βιβλιοθήκη ανέλαβε πολλές από τις βιβλιοθήκες και τις συλλογές των Γερμανών της Βαλτικής. Οι περισσότερες από αυτές επανεγκαταστάθηκαν στο Γερμανικό Ναζιστικό Ράιχ. Μεταξύ αυτών των συλλογών, ένα μεγάλο μέρος της συλλογής της Εταιρείας Ιστορίας και Αρχαιολογίας των Βαλτικών Επαρχιών της Ρωσίας, που ιδρύθηκε το 1834, που ήταν η σημαντικότερη Εταιρεία  Iστορίας των Γερμανών της Βαλτικής. Το 1940, η συλλογή περίεχε 1,7 εκατομμύρια τόμους βιβλίων, συνεπώς έπρεπε να αποθηκευτούν σε δύο διαφορετικές τοποθεσίες στην Παλιά Πόλη (Jēkaba iela 6/8 και Anglikāņu iela 5).
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γερμανία εισέβαλε στη Λετονία και κατέλαβε τη Ρίγα (1941-1944). Εκείνη την εποχή, οι γερμανικές αρχές μετονόμασαν την Κρατική Βιβλιοθήκη σε Επαρχιακή Βιβλιοθήκη (Zemes bibliotēka), εξαλείφοντας την αναφορά σε ένα κυρίαρχο λετονικό κράτος. Μετά τον πόλεμο το ίδρυμα μετονομάστηκε σε «Κρατική Βιβλιοθήκη της Λετονικής ΣΣΔ» (Latvijas PSR Valsts bibliotēka). Το 1966 δόθηκε στη βιβλιοθήκη και ένα τιμητικό όνομα, προς τιμήν του Vilis Lācis, συγγραφέα και πρώην πρωθυπουργού της Σοβιετικής Λετονίας. Από το 1946 δημιουργήθηκε τμήμα «περιορισμένης πρόσβασης», το οποίο δεν ήταν ανοιχτό στο ευρύ κοινό. Από το 1988 και μετά, το τμήμα αυτό καταργήθηκε. . Το 1956, η Κρατική Βιβλιοθήκη μετακόμισε σε ένα νέο κτίριο στην Krišjāņa Barona iela.
Με την αποκατάσταση της εθνικής ανεξαρτησίας της Λετονίας το 1991, το ίδρυμα ονομάστηκε Εθνική Βιβλιοθήκη της Λετονίας. Το 1995, έλαβε δωρεά της Κεντρικής Βιβλιοθήκης της Βαλτικής από τον Otto Bong (1918-2006), μια συλλογή που σχετίζεται με την ιστορία, τις περιφερειακές μελέτες και τις γλώσσες των χωρών της Βαλτικής. Το 2006, η Εθνική Βιβλιοθήκη εντάχθηκε στην ηλεκτρονική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Βιβλιοθήκης.
Συλλογές
Τα αποθέματα της βιβλιοθήκης περιλαμβάνουν πλέον πάνω από 5 εκατομμύρια τεκμήρια, και περίπου 18.000 χειρόγραφα από τον 14ο αιώνα έως τη σύγχρονη εποχή και ίσως το σημαντικότερο επίτευγμα για την NLL ήταν η διαμόρφωση της συλλογής της εθνικής λογοτεχνίας.
Η NLL είναι ένα κέντρο θεωρητικής έρευνας και πρακτικής ανάλυσης των δραστηριοτήτων των λετονικών βιβλιοθηκών. Η βιβλιοθήκη εκτελεί τις λειτουργίες του κέντρου διαβιβλιοθηκών δανεισμού της Λετονίας, παρέχει υπηρεσίες βιβλιοθήκης και πληροφόρησης στο Κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Λετονίας, το Σαϊμά. Από την πρώτη στιγμή κύριο μέλημά της ήταν η εθνική βιβλιογραφία. Ο τεράστιος συλλογικός κατάλογος Seniespiedumi latviešu valodā (Παλαιά λετονικά έντυπα για την περίοδο 1525-1855, εκδ. Ρίγα, 1999) έλαβε το βραβείο Spīdola το 2000 και το βραβείο για το ομορφότερο βιβλίο της χρονιάς 99. Το 2005 δημοσιεύτηκε το Letonikas grāmatu autoru rādītājs (1523-1919) (Ευρετήριο συγγραφέων βιβλίων της λετονικής (1523-1919)), παρέχοντας πληροφορίες για πολλούς κλάδους της επιστήμης και τους εκπροσώπους διαφόρων εθνών, η Λετονία ήταν το επίκεντρο των δημοσιεύσεών τους.
H NLL διαθέτει πολλές συλλογές αφισών από τους καλλιτέχνες (Oskars Šteinbergs (1882–1937), Sigismunds Vidbergs (1890–1970), Raoul Dufy (1877–1953), Bernhard Borchert (1863–1945), Niklāvs Strunke (1890–1937) και άλλοι ).
ψηφιοποίηση
Η ψηφιοποίηση των συλλογών της NLL ξεκίνησε το 1999. Επί του παρόντος, η Εθνική Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Λετονίας Letonica, που ιδρύθηκε το 2006, διαθέτει ψηφιακές συλλογές εφημερίδων, εικόνων, χαρτών, βιβλίων, μουσικών παρτιτούρων και ηχογραφήσεων. Το 2008, η NLL ξεκίνησε δύο μεγάλα ψηφιακά έργα. Το Periodika.lv είναι μία συλλογή ψηφιοποιημένων ιστορικών περιοδικών της NLL στα λετονικά με δυνατότητα ανάγνωσης κειμένων και αναζήτησης. Η Λετονία έχει παράδοση στα φεστιβάλ τραγουδιού και χορού που διοργανώνονται κάθε τέσσερα χρόνια. Ιστορικά αρχεία από το πρώτο φεστιβάλ τραγουδιού το 1864 μέχρι το φεστιβάλ τραγουδιού Latgale το 1940 μπορούν να εξερευνηθούν σε μια άλλη ψηφιακή συλλογή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Λετονίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικές βιβλιοθήκες Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Λετονία
Συμμαχική κατοχή της Αυστρίας
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Η [[Βιέννη, όπως και το Βερολίνο, διαιρέθηκε σε τέσσερις τομής κατοχής. ]] Η συμμαχική κατοχή της Αυστρίας ξεκίνησε μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Σοβιετική Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες ανέλαβαν την διοίκηση τμημάτων της Αυστρίας.
Ξεκινώντας από την προσάρτηση της Αυστρίας το 1938, η Αυστρία έγινε μέρος του Τρίτου Ράιχ έπειτα από ένα δημοψήφισμα με μεγάλη πλειοψηφία υπέρ της ένωσης με τη Γερμανία. Αν και η κατοχή της Αυστρίας από τους Συμμάχους επρόκειτο να συνεχίσει για αόριστο χρονικό διάστημα, σύντομα οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο συγχώνευσαν τις ζώνες κατοχής τους για να αντιμετωπίσουν την στρατιωτική, πολιτική και οικονομική επιρροή από την ζώνη κατοχής της Σοβιετικής Ένωσης. Τα αποτελέσματα της συγχώνευσης ήταν η επιστροφή της διακυβέρνησης στους Αυστριακούς και η δημιουργία της Δεύτερης Δημοκρατίας της Αυστρίας.
Συμμαχική κατοχή
Στις 13 Απριλίου 1945 τα Σοβιετικά στρατεύματα κατέλαβαν τη Βιέννη. Ο σοσιαλιστής Καρλ Ρέννερ σχημάτισε μια κυβέρνηση συνασπισμού (αποτελούμενη από σοσιαλιστές, χριστιανοδημοκράτες και κομμουνιστές) με σοβιετική υποστήριξη. Σύμφωνα με την Τριμερή Διακήρυξη της Μόσχας (1943) η Αυστρία κήρυξε την ανεξαρτησία της (27 Απριλίου 1945), κηρύσσοντας την προσάρτηση της χώρας από την Ναζιστική Γερμανία ως άκυρη.
Κατά τις εκλογές του 1953 - 1956 - 1959 διατηρήθηκε η σχέση δυνάμεων μεταξύ των συνεργαζόμενων μερών. Ο καγκελάριος Φιγκλ θήτευσε μέχρι το 1953 όταν τον διαδέχθηκε ο συντηρητικός Γιούλιους Ράαμπ, επίσης του Λαϊκού Κόμματος. Μετά τον θάνατο του Καρλ Ρέννερ στις 31 Δεκεμβρίου 1950, τον διαδέχθηκε ο Τέοντορ Κέρνερ, ο σοσιαλιστής δήμαρχος της Βιέννης. Κατά τη διάρκεια της διάσκεψης των υπουργών εξωτερικών των μεγάλων δυνάμεων τον Ιανουάριο του 1954 αποφασίστηκε ο τερματισμός της κατοχής της Αυστρίας. Ο καγκελάριος Γιούλιους Ράαμπ επισκέφθηκε τη Μόσχα τον Απρίλιο του 1955 για να συζητήσει τους όρους της συνθήκης ειρήνης. Στις 15 Μαΐου 1955 οι δυνάμεις κατοχής και οι Αυστριακοί υπογράφουν στη Βιέννη την «κρατική συνθήκη» ( Staatsvertrag), κατά την οποία η Αυστρία θεωρείται θύμα του ναζισμού και η Άνσλους με τη Γερμανία κηρύχθηκε άκυρη. Αργότερα στην συνθήκη προσχώρησε και η Γιουγκοσλαβία. Σύμφωνα με την συνθήκη η Αυστρία είναι κυρίαρχο, ανεξάρτητο και δημοκρατικό κράτος, γίνεται ουδέτερη χώρα. Απαγορεύθηκε η υπογραφή στρατιωτικών συμφωνιών, η ένωση με τη Γερμανία και η αποκατάσταση των Αψβούργων. Η συνθήκη εγγυόταν τα δικαιώματα των σλαβικών μειονοτήτων. Η συνθήκη τέθηκε σε ισχύ στις 27 Ιουλίου και στις 25 Οκτωβρίου αποχώρησαν τα τελευταία στρατεύματα των δυνάμεων κατοχής. Στις 5 Νοεμβρίου 1955 το Κοινοβούλιο ενέκρινε με νόμο την ουδετερότητα της χώρας. Κατηγορία:Ιστορία της Αυστρίας Κατηγορία:Κατεχόμενες περιοχές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Λιούμπισα Ραντοβάνοβιτς
Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1939 ήταν δεύτερος στο διπλό μεικτό με συμπαίκτρια την Άλιτσε Φλόριαν, στο απλό αποκλείστηκε στα προημιτελικά από τον Γκότφριντ φον Κραμ. Αναφέρεται να αγωνίζεται μέχρι το 1953 και συμμετείχε σε πολλά τουρνουά όπως του Αλάσιο του Γουέμπλεϊ και το Γιουγκοσλαβικό πρωτάθλημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι αθλητές της αντισφαίρισης
Καρύανδα
Τα Καρύανδα ήταν αρχαία πόλη στην ακτή της Καρίας στη Μικρά Ασία. Βρίσκονται σε όρμο στη βόρεια ακτή της χερσονήσου της Αλικαρνασσού, εκεί που βρίσκεται σήμερα το τουρκικό τουριστικό θέρετρο Τουρκμπουκού (Turkbuku). Ο γεωγράφος Στράβων αναφέρει τα Καρύανδα ως λιμάνι και νησί («λιμήν και νησί ομώνυμος ταύτη») μεταξύ των παράκτιων πόλεων της Βαργυλίας και της Μύνδου. Τα Καρύανδα ήταν περίπου 19-20χλμ. βόρεια της Δωρικής πόλης της Αλικαρνασσού, της κυρίαρχης πόλης της χερσονήσου.
Ο Σκύλαξ ο Καρυανδεύς, καταγόμενος από την πόλη, ήταν ένας από τους πιο γνωστούς ναυτικούς και εξερευνητές της αρχαιότητας. Έζησε στα τέλη του 6ου και αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. και υπηρέτησε τον βασιλιά Δαρείο Α΄ της Περσίας.
Τα Καρύανδα ήταν μέλος της Συμμαχίας της Δήλου κατά τη διάρκεια του 5ου αιώνα π.Χ.
Αναφορές
Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία Κατηγορία:Καρία Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Βέρα Ομπολένσκι
Η Βέρα Απολλονέβνα Ομπολένσκι (ρωσικά: Вера Аполлоновна Оболенская, 11 Ιουνίου 1911 - 4 Αυγούστου 1944) ήταν Ρωσίδα-Γαλλίδα ηρωίδα της Γαλλικής Αντίστασης κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Υπήρξε γραμματέας του OCM, μιας σημαντικής οργάνωσης της γαλλικής αντίστασης και παρέμεινε εκεί έως και τον Δεκέμβριο του 1943, όπου στάλθηκε στη Γερμανία και εκτελέστηκε μετά την απελευθέρωση της Γαλλίας. Γεννήθηκε στη Ρωσία και ήταν κόρη του Απόλλων Μακάροφ, Ρώσος που άνηκε στην υψηλή κοινωνία και είχε και πόστο στην κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν. Κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου, αυτή και η οικογένεια της, μετακόμισαν στο Παρίσι.
Αφού τελείωσε το σχολείο ασχολήθηκε με τη μόδα και αργότερα γραμματέας του Jacques Arthuys. Το 1937 παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Νίκολας Ομπολένσκι. Η οικογένεια ζούσε άνετα και πλούσια εκείνη την περίοδο, έως ότου ξεσπά ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Μετά την Πτώση της Γαλλίας, το 1940, ο εργοδότης της άρχισε να βοηθά την Αντίσταση, με την Ομπλένσκι να συμμετέχει κι αυτή. Το 1941 δημιουργήθηκε και η Organisation civile et militaire. Στις 21 Δεκεμβρίου 1941, συλλαμβάνεται ο Jacques Arthuys και αναλαμβάνει τη θέση του ο Alfred Touny, χωρίς η Ομπολένσκι να χάσει τη θέση της. Τη μνημόνευαν για την εξαιρετική της μνήμη, αφού ποτέ δεν κράταγε σημειώσεις. Βάσει του Arthur Calmette, η Ομπλένσκι πάλευε για τους Ρώσους, για τη νέα της πατρίδα και ήταν πολύ έξυπνη και αφοσιωμένη στον σκοπό.
Στις 16 Δεκεμβρίου του 1943, κι ενώ βρισκόταν σε σπίτι μέλους της οργάνωσης, συλλαμβάνεται από τους Rudy de Mérode, ομάδα που δούλευε για την Gestapo. Η Ομπλένσκι, πιστή στον σκοπό και στους συντρόφους της, δεν αποκάλυψε τίποτα, παίρνοντας και το όνομα της "Πριγκίπισσας-που-δεν-ξέρει-τίποτα". Αν και δεν βασανίστηκε, καταδικάστηκε από στρατιωτικό δικαστήριο για προδοσία. Στις 4 Αυγούστου του 1944 εκτελείται μέσω γκιλοτίνας. Το σώμα της στέλνεται στον Δρ. Χέρμαν Στίβ, για να το εξετάσει, το οποίο κιόλας δεν βρέθηκε ποτέ. Ο άνδρας της, μέλος κι αυτός της Αντίστασης, συνέχισε να παλεύει κι αφού τελείωσαν όλα έγραψε κι ένα βιβλίο για αυτήν. Ο ίδιος δεν παντρεύτηκε ποτέ ξανά, ενώ έγινε και παπάς. Το 1958, μετά θάνατον, η Ομπολένσκι έλαβε το μετάλλιο της Λεγεώνας της Τιμής, το μετάλλιο Croix de Guerre, και αργότερα το μετάλλιο Médaille de la Résistance.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γυναίκες στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Λουδοβίκος του Πεδεμοντίου
Ο Λουδοβίκος (1364 - 11 Δεκεμβρίου 1418) ήταν κόμης του Πεδεμοντίου (1402-1418). Ήταν ο τριτότοκος γιος του Ιάκωβος κόμη του Πεδεμοντίου και της 3ης συζύγου του Μαργαρίτας του Μπωζέ.
Βιογραφία
Το 1367 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Φίλιππος Β' ως κόμης του Πεδεμοντίου (1367-1368), έπειτα ο Αμεδαίος (1368-1402) και τέλος ο Λουδοβίκος (1402-1418). Το 1405 ίδρυσε το Πανεπιστήμιο του Τορίνο.
Ήταν ο τελευταίος του κλάδου Σαβοΐας - Πεδεμοντίου και όταν απεβίωσε η κομητεία του κληροδοτήθηκε στον πλησιέστερο συγγενή του Αμεδαίο Η΄ κόμη της Σαβοΐας, γιο του Αμεδαίου Ζ΄ και έτσι το Πεδεμόντιο επανενώθηκε με τη Σαβοΐα.
Οικογένεια
Το 1403 νυμφεύτηκε την Μπόνα, κόρη του 3ου εξαδέλφου του Αμεδαίου Ζ΄ του Κόκκινου κόμη της Σαβοΐας, χωρίς να αποκτήσουν τέκνα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Συναγωγή του Ράντομ
Η Συναγωγή του Ράντομ (πολωνικά: Synagoga w Radomiu) ήταν Ορθόδοξη συναγωγή στο Ράντομ της Πολωνίας, η οποία κατεστράφη από την Ναζιστική Γερμανία μετά την εισβολή στην Πολωνία κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η συναγωγή ευρισκόταν επί της Οδού Ποντβάλνα, η οποία ήταν παλαιότερα γνωστή ως Οδός Μποζνίτσα. Ανεγέρθηκε το 1846, ενώ πυρπολήθηκε ολοκληρωτικά το 1939 όταν δημιουργήθηκε το Γκέτο του Ράντομ. Σχεδόν το σύνολο των Εβραίων του Ράντομ αφανίστηκε κατά την διάρκεια του Ολοκαυτώματος στην κατεχόμενη Πολωνία, με αποτέλεσμα την σχεδόν πλήρη εγκατάλειψη του χώρου. Μετά το τέλος του πολέμου, τα ερείπια της συναγωγής κατεδαφίστηκαν κατόπιν σχετικών διαταγών της τοπικής φιλοσοβιετικής κομμουνιστικής κυβέρνησης.
Επακόλουθα
Το 1950, κατά την διάρκεια της επακόλουθης περιόδου του Σταλινισμού στην Πολωνία, εντός του άδειου οικοπέδου όπου η συναγωγή ήταν παλαιότερα χτισμένη, οι τοπικοί κρατικοί αξιωματούχοι προχώρησαν στην ανέγερση μνημείου υπέρ της αφανισθείσας εβραϊκής κοινότητας του Ράντομ, με βάση σχέδια του Γιάκουμπ Ζάιντενσνιρ, και φέρων την αφιερωματική επιγραφή υπέρ των θυμάτων του Ναζισμού.
Μπόρο Γιοβάνοβιτς
Ο Μπόρο Γιοβάνοβιτς (λατινικό αλφάβητο : Boro Jovanović) γεννημένος στις 21 Οκτωβρίου 1939, είναι πρώην Γιουγκοσλάβος αθλητής της αντισφαίρισης.
Ο Γιοβάνοβιτς ήταν επιλαχόντας στο τουρνουά του διπλού αντρών του Γουίμπλεντον το 1962 με συμπαίκτη τον Νίκολα Πίλιτς και στους προημιτελικός του ιδίου τουρνουά το 1968. Στο απλό έφτασε στον τελικό του Ιταλικού ανοιχτού πρωταθλήματος το 1963 και στους προημιτελικούς του γαλλικού ανοιχτού πρωταθλήματος το 1968. Το 1972 πήρε μέρος στην περιοδεία των τουρνουά του παγκοσμίου πρωταθλήματος. Ήταν νούμερο 8 στον κόσμο για το 1963 από τον Lance Tingay της The Daily Telegraph.
Με την Γιουγκοσλαβική εθνική ομάδα συμμετείχε σε 15 κύπελλα Ντέιβις, στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Νίκολα Πίλιτς είναι το καλύτερο δίδυμο στην ιστορία της ομάδας στην διοργάνωση.
Στους Μεσογειακούς του 1963 στην Νάπολη ήταν πρώτοςστο διπλό αντρών και τρίτος στο διπλό μεικτό. Στην Πανεπιστημιάδα του 1961 στην Σόφια ήταν πρώτος στο απλό και στο διπλό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Κροάτες αθλητές της αντισφαίρισης
720°
Το 720°, ή 720 Degrees, είναι βιντεοπαιχνίδι skateboarding που κυκλοφόρησε το 1986 από την Atari Games. Κυκλοφόρησε αρχικά για τα arcades και αργότερα δέχτηκε μεταφορές και για άλλα συστήματα.
Gameplay
Στο παιχνίδι, ο παίκτης ελέγχει έναν skateboarder γύρω από μια γειτονιά της μεσαίας τάξης, χρησιμοποιώντας κοινά αντικείμενα όπως ράμπες για άλματα.
Ο παίκτης ξεκινά με μια σειρά από "εισιτήρια", καθένα από τα οποία χορηγούν εισαγωγή σε ένα από τα τέσσερα πάρκα skate, ή "γεγονότα", στο Skate City, το "κομβικό σημείο" μεταξύ των πάρκων. Όταν εισάγεται ένα πάρκο, ένα εισιτήριο δαπανώνται. Ο παίκτης κερδίζει επιπλέον εισιτήρια κερδίζοντας πόντους. Κάθε φορά που ο παίκτης δεν είναι σε μια εκδήλωση, ένα μπαρ μετράει αντίστροφα το χρόνο που απομένει μέχρι την άφιξη των θανατηφόρων μελισσών. Μόλις οι μέλισσες φτάσουν ο παίκτης εξακολουθεί να έχει ένα μικρό χρονικό διάστημα μέχρι να φτάσει σε ένα πάρκο, αλλά αν το αγνοεί τόσο πιο γρήγορες γίνουν οι μέλισσες μέχρι να γίνουν αναπόφευκτες. Αν οι μέλισσες πιάσουν τον παίκτη, το παιχνίδι τελειώνει, αν και στις προεπιλεγμένες ρυθμίσεις ο παίκτης μπορεί να επιλέξει να συνεχίσει το παιχνίδι με την προσθήκη περισσότερων χρημάτων. Φτάνοντας σε ένα πάρκο με ένα εισιτήριο δίνει στον παίκτη την ευκαιρία να κερδίσει πόντους, τα μετάλλια και τα χρήματα με τα οποία αναβαθμίζει τον εξοπλισμό του, και επαναφέρει το χρονόμετρο.
Ο παίκτης συνεχώς αγωνίζεται να εκτελέσει κόλπα, τόσο στα γεγονότα και στο ίδιο το πάρκο, προκειμένου να κερδίσει τα σημεία που απαιτούνται για να αποκτήσει τα εισιτήρια. Έτσι, το σκορ του παίκτη είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ποσότητα του χρόνου που έχει να παίξει το παιχνίδι. Για να κερδίσει, ο παίκτης πρέπει να συμπληρώσει συνολικά δεκαέξι γεγονότα μέσα από τέσσερις κόμβους, κάτι το οποίο είναι δύσκολο.
Κληρονομιά
Το σλόγκαν του παιχνιδιού, το Skate or Die! είχε εμπνεύσει ένα άλλο βιντεοπαιχνίδι skating από την Electronic Arts, το Skate or Die!, που αργότερα δημιούργησε και μια συνέχεια, το Ski or Die.
Επανεκδόσεις
Το παιχνίδι μεταφέρθηκε στο Commodore 64 το 1987, στο Amstrad CPC και ZX Spectrum το 1988, στο NES το 1989 και το Game Boy Color το 1999. Υπάρχει επίσης μια ακυκλοφόρητη έκδοση για το Atari Lynx. Εξομοιωμένες εκδόσεις του παιχνιδιού υπάρχουν στο Midway Arcade Treasures και στο Midway Arcade Origins.
The Mummy (βιντεοπαιχνίδι)
Το The Mummy, γνωστή στην Ιαπωνία ως Hamunaptra: Ushinawareta Sabaku No Miyako, (ハムナプトラ 〜失われた砂漠の都〜, Hamunaputora 〜Ushinawareta Sabaku no Miyako〜, lit. "Hamunaptra: Η πρωτεύουσα της Χαμένης Ερήμους") είναι βιντεοπαιχνίδι τρίτου προσώπου που κυκλοφόρησε για τις πλατφόρμες Game Boy Color, PlayStation και Microsoft Windows και είναι βασισμένο στην ταινία Η Μούμια του 1999. Δημοσιεύθηκε από τον Konami.
Κριτικές βιντεοπαιχνιδιού
Η έκδοση του PlayStation έλαβε "μικτές" κριτικές, ενώ η έκδοση του υπολογιστή έλαβε "γενικά δυσμενείς κριτικές", σύμφωνα με τον ιστότοπο συγκεντρωτικών κριτικών Metacritic. Ο Ντέιβιντ Τσεν του NextGen είπε ότι η προηγούμενη έκδοση ήταν "πολύ καλύτερη από ό, τι θα μπορούσαμε να περιμένουμε - ακόμα δεν είναι υπέροχη, αλλά καθόλου κακή". Στην Ιαπωνία, η Famitsu έδωσε στην ίδια έκδοση κονσόλας ένα σκορ 27 στα 40. Η Nintendo Power έδωσε μια μικτή κριτική στην έκδοση Game Boy Color, πάνω από ένα μήνα πριν κυκλοφορήσει το Stateside.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2000 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας Κατηγορία:Ακυρωμένα παιχνίδια Dreamcast Κατηγορία:Ακυρωμένα παιχνίδια Xbox Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Color Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Konami Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βασισμένα σε ταινίες
Αγαλλιανός
Ο Αγαλλιανός ήταν Έλληνας στρατηγός Τουρμάρχης στο Θέμα Ελλάδος επί Λέοντος Γ' του Ισαύρου.
Ήταν γνωστός με το προσωνύμιο Κοντοσκέλης (κοντά πόδια).
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Μέναιχμος (μαθηματικός)
Ο Μέναιχμος (~375-300 π.Χ) ήταν Έλληνας μαθηματικός της κλασικής αρχαιότητας, συνεργάτης του Πλάτωνα και επιφανές μέλος της Ακαδημίας. Γεννήθηκε στην Προκόννησο της Προποντίδας και ήταν αδελφός του Δεινόστρατου.
Βιογραφία
Αρχικά μαθήτευσε κοντά στον Εύδοξο και αργότερα στην Ακαδημία του Πλάτωνα, με τον οποίο μάλιστα συνδεόταν φιλικά. Σύμφωνα με κάποιες πηγές υπήρξε δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου στα μαθηματικά. Θεωρείται ο πρώτος που ανακάλυψε τις κωνικές τομές (έλλειψη, παραβολή, υπερβολή) και εξαιτίας αυτού οι τρεις αυτές καμπύλες ονομάζονταν αρχικά "Μεναίχμιος τριάς".
Επίσης ασχολήθηκε και με το Δήλιον πρόβλημα, το οποίο και επέλυσε με δύο παραβολές.
Εκτός από τα μαθηματικά ασχολήθηκε με την αστρονομία και θεωρείται πρόδρομος του Ερατοσθένη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι Κατηγορία:Αρχαίοι Προκοννήσιοι Κατηγορία:Ακαδημεικοί φιλόσοφοι
Κουρτ Βάλε
Ο Κουρτ Βάλε και στα γερμανικά: Kurt Wahle (26 Δεκεμβρίου 1855 – 19 Ιουνίου 1928), ήταν Σάξωνας – από τη γέννηση, Γερμανός υποστράτηγος εν αποστρατεία.
Στις 2 Αυγούστου 1914 ταξίδευσε στη Γερμανική Ανατολική Αφρική, προκειμένου να επισκεφθεί τον υιό του. Ευρισκόμενος στην αποικία κατά το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, προσφέρθηκε να υπηρετήσει εθελοντικά υπό τον Πάουλ φον Λέτοβ-Φόρμπεκ. Παρόλο που βαθμολογικά ήταν ανώτερός του, έγινε ένας από τους διοικητές του μετώπου του. Συμμετείχε στις μάχες κατά τη διάρκεια της Εκστρατείας της Ανατολικής Αφρικής έως τον Οκτώβριο του 1918.
Το 1920, ο Στρατηγός Βάλε αποτύπωσε τις εμπειρίες του στην Ανατολική Αφρική, στο βιβλίο με τίτλο «Erinnerungen an meine Kriegsjahre in Deutsch-Ostafrika 1914 — 1918».
Σύντομα στοιχεία σταδιοδρομίας
Ο Στρατηγός Βάλε:
Ημερολόγιο αποστολών του Κουρτ Βάλε στη ΓΑΑ
αριστερά|μικρογραφία|Το μετάλλιο Pour le Mérite (στρατιωτικής τάξης).
Παρασημοφορήσεις
Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας, του απονεμήθηκαν τα παράσημα του Σιδηρού Σταυρού (Πρώτου Βαθμού) και του Pour le Mérite και διοικούσε τις Γερμανικές δυνάμεις στη Μάχη της Ταμπόρα.
Σημειώσεις
<references group="Σημ."/>
<references group="Παρ. Σημ."/>
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανοί πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πρώσοι στρατιωτικοί
Ιγνάθιο Σολοθάμπαλ
Ο Ιγνάθιο Σολοθάμπαλ (, γεννήθηκε 8 Ιανουαρίου 1959) είναι Ισπανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Γεννημένος στη Βαρκελώνη της Ισπανίας και με ύψος 1,85 μέτρων, έπαιζε στη θέση του πόιντ γκαρντ. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους Ισπανούς παίκτες και ήταν μεταξύ των 105 υποψηφίων παικτών για τον κατάλογο με τους 50 καλύτερους συνεισφέροντες της Ευρωλίγκας(2008).
Καριέρα
Ο Σολοθάμπαλ πέρασε ολόκληρη την πορεία του στην Μπαρτσελόνα, από το 1979 έως το 1992. Μαζί τους κέρδισε δύο Κύπελλα Σαπόρτα, το 1985 και το 1986, ένα Κύπελλο Κόρατς το 1987, έξι Ισπανικά Πρωταθλήματα, καθώς και εννέα Κύπελλα Ισπανίας. Στις 8 Οκτωβρίου 2006, η Μπαρτσελόνα απέσυρε την εμφάνισή του με τον αριθμό 7.
Ο Σολοθάμπαλ έπαιξε διεθνώς με την ισπανική εθνική ομάδα ανδρών και κέρδισε ασημένια μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1983 και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1982 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1986 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1981 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1983 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1987 Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης
Κεχρί
250px|thumb|Ιαπωνική σεταρία (είδος κεχριού) Το κεχρί είναι η γενική ονομασία διαφόρων ειδών ποωδών φυτών της οικογένειας των Αγρωστωδών (Graminae), τα οποία παράγουν μικρά εδώδιμα σπέρματα και χρησιμοποιούνται ως τροφή του ανθρώπου ή ως ζωοτροφή. Το κεχρί ανακαλύφθηκε και καλλιεργήθηκε συστηματικά για πρώτη φορά στην Κίνα το 7500 π.Χ.
Βοτανικά χαρακτηριστικά
Τα διάφορα είδη κεχριού είναι όλα ετήσια φυτά. Το ύψος του κυμαίνεται από 30 ώς 130 εκατοστόμετρα εκτός του Πεννίζετο το γλαυκό που το ύψος του κυμαίνεται από 1,5 ώς 3 μέτρα. Η ταξιανθία μπορεί να είναι στάχυς, βότρυς ή φόβη. Τα σπέρματα με την εξαίρεση του Penisetum glaucum, παραμένουν μέσα στο φλοιό, μετά το αλώνισμα. Τα αποφλοιωμένα σπέρματα έχουν συνήθως λευκό-κρεμ χρώμα.
Περιγραφή ειδών
μικρογραφία|δεξιά|Κεχρί Τα κυριότερα είδη είναι: Άλλα είδη μικρότερου ενδιαφέροντος είναι: Εχινοχλόα η σιτοειδής (Echinochloa frumentacea), Πανικό το σουματρικό (Panicum sumatrense), Διγιτάρια η λεπτή (Digitaria exilis), Paspalum scrobiculatum (Πάσπαλος-), Εραγρώστις η τεφ (Eragrostis tef), Κόιξ το δάκρυ του Ιώβ (Coix lacryma-jobi).
Καλλιέργεια
Όλα τα είδη κεχριού αναπτύσσονται αντίστοιχα με το σόργο με μόνη διαφοροποίηση ότι ενίοτε η παραγωγή στελεχών (αδέλφωμα) είναι πιο άφθονη. Ο χρόνος τού βλαστικού τους κύκλου είναι σύντομος από 2 έως 3 μήνες για τα πρώιμα και 5 μήνες για τα όψιμα. Το κεχρί μπορεί να αναπτυχθεί και να ωριμάσει αμέσως μετά από μια μικρή περίοδο βροχών, για αυτόν τον λόγο εξαπλώνεται εύκολα στην τροπική ξηρή ζώνη. Όλα τα είδη κεχριού ανέχονται καλά τις υψηλές θερμοκρασίες και την ξηρασία. Η καλλιέργεια του ελάχιστα διαφέρει από την καλλιέργεια άλλων σιτηρών. Γενικά είναι φυτό χωρίς πολλές απαιτήσεις, είναι ανθεκτικό έναντι των ζιζανίων και προσβάλλεται σπάνια από ασθένειες. Καλλιεργείται συνήθως στην Ινδία.
Συγκομιδή και χρήση
Ο σπόρος αποσπάται εύκολα από το φυτό, για αυτό και η συγκομιδή γίνεται πριν ωριμάσει πλήρως. Η καταλληλότερη εποχή για την συγκομιδή του είναι όταν η φόβη είναι ώριμη από το μέσο του βλαστού και πάνω. Τα σπέρματα είναι δυσμάσητα και η αποφλοίωση τους είναι δύσκολη. Η θρεπτική τους αξία μπορεί να ταυτιστεί με το σιτάρι και το ρύζι. Το κεχρί περιέχει υψηλά ποσοστά υδατανθράκων το περιεχόμενο του σε πρωτείνες κυμαίνεται από 6% ώς 11% και σε λίπη από 1,5% ώς 5%. Το κεχρί έχει ιδιαίτερα έντονη γεύση για αυτό δεν μπορεί να παρασκευαστεί από αυτό ανεβατισμένο ψωμί. Αρτοποιήσιμο γίνεται με την ανάμειξη του με αλεύρι από σιτάρι. Το κεχρί τρώγεται κυρίως ως χυλός ή όπως το ρύζι. Σιμιγδάλι από κεχρί χρησιμοποιείται στην Αφρική στην παρασκευή του κουσκούς. Το κεχρί κυκλοφορεί στην αγορά σε ποικιλίες κίτρινου, λευκού και μαύρου χρώματος. Το έτος 2000 σε παγκόσμια κλίμακα καλλιεργούντο 42.000.000 περίπου στρέμματα. Κύριες χώρες παραγωγής είναι η Ινδία, η Κίνα, η Νιγηρία, ο Νίγηρας, το Μάλι, η Αιθιοπία, η Δυτική Αφρική και το Σουδάν, ως εκ τούτου η παραγωγή του καλύπτεται κατά 97% από αναπτυσσόμενες χώρες. Στην Ελλάδα καλλιεργούνται με κεχρί 15.000 στρέμματα (1999).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγρωστώδη Κατηγορία:Δημητριακά Κατηγορία:Ποοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Ασίας Κατηγορία:Αμυλούχοι καρποί
Γεώργιος Αγγελινάκος
Ο Γεώργιος Αγγελινάκος ήταν Έλληνας αγωνιστής της επανάστασης του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Καστρί της Κυνουρίας. Πήρε μέρος στις περισσότερες μάχες της Πελοποννήσου και στις εκστρατείες της Ύδρας, Μεγάρων και των Αθηνών. Διατηρούσε με δικές του οικονομικές δαπάνες εξοπλίζονας σώμα λιγων συμπολεμιστών του οποίου ήταν επικεφαλής.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Αντικείμενο
Το αντικείμενο είναι υλικό πράγμα, έκθεμα, σκοπός ή στόχος.
Ανδρές Χιμένεθ (καλαθοσφαιριστής)
Ο Ανδρές Χιμένεθ Φερνάνδεθ (ισπανικά: Andrés Jiménez Fernández, γεννήθηκε 6 Ιουνίου 1962) είναι Ισπανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,05 μέτρων, έπαιζε στη θέση του πάουερ φόργουορντ και ήταν ένας από τους καλύτερους στη θέση του στη δεκαετία του 1980 στην Ευρώπη.
Καριέρα
Έπαιξε επίσης για την εθνική ανδρών της Ισπανίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984, όπου κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο, στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992.
Αγωνίστηκε επίσης με την Ισπανία σε 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα της FIBA: (1982, 1986, 1990 και 1994). Συνολικά σε 33 παιχνίδια σημείωσε 345 πόντους (10,5 μέσο όρο) σε αυτούς τους αγώνες.
Ο Χιμένεθ συμμετείχε επίσης σε 4 Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα: 1983, όπου κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο, 1985 και 1987 όπου πήρε την 4η θέση και συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης (έχοντας μέσο όρο 18,2 πόντους ανά αγώνα ) και 1989 όπου πήρε την 5η. Συνολικά έπαιξε σε 27 παιχνίδια και σημείωσε 377 πόντους (14,0 μέσο όρο) σε αυτές τις συναντήσεις.
Νεροχώρι Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμό με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Νεροχώρι Θεσπρωτίας
Το Νεροχώρι, επίσημα Νεροχώριον, είναι ορεινό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας στην περιοχή του Θέρμου σε υψόμετρο 900 μέτρων.
Γεωγραφία
Το Νεροχώρι βρίσκεται βορειοανατολικά της λίμνης Τριχωνίδας και απέχει 42 χλμ. ανατολικά από το Αγρίνιο και 19 χλμ. βόρεια από το Θέρμο. Στα ανατολικά του χωριού ξεκινά ο χείμαρρος Ξερόρεμα που καταλήγει στον Εύηνο ποταμό. Το όνομα του χωριού οφείλεται στα πολλά νερά της γύρω περιοχής. Στα νότια του χωριού βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Το παλιό όνομά του ήταν Τσεβελιάσα οπότε μετονομάστηκε σε Νεροχώρι το 1928. Ως κοινότητα συστάθηκε το 1928 με το ΦΕΚ 176Α-29/08/1928 με την απόσπαση του οικισμού από την τότε κοινότητα Δρυμώνος. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Μελίγκοβα και τα Μισάμπελλα αποτελούν τη τοπική Κοινότητα Νεροχωρίου που υπάγεται στο δήμο Θέρμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 134 μόνιμους κατοίκους ενώ ως οικισμός 47.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Θέρμου
Άλιτσε Φλόριαν
Η κόρη του Μπέλα και της Αντωνίας Φλόριαν, το 1945 παντρεύτηκε τον Ντένις βον Ταρνό. Η μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας της ήταν η συμμετοχή στον τελικό του διπλού γυναικών το 1939 στο γαλλικό πρωτάθλημα με την Έλα Κόβατς. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν δεύτερη το 1939 στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Λιούμπισα Ραντοβάνοβιτς. Επίσης ήταν πρώτη στα τουρνουά στο Βελιγράδι το 1934, στο Βάρζεμπεργκ το 1949 και στη Στουτγάρδη το 1950.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Τσέις Μπάντιγκερ
Ο Τσέις Άντριου Μπάντιγκερ (γεννήθηκε στις 22 Μαΐου 1988) είναι Αμερικανός επαγγελματίας πετοσφαιριστής και πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Επιλέχθηκε από τους Ντιτρόιτ Πίστονς με την 44η συνολική επιλογή στο ντραφτ του NBA το 2009, αφού έπαιξε τρία χρόνια κολεγιακού μπάσκετ για το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα.
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Ο Μπάντιγκερ ήταν ένας ξεχωριστός καλαθοσφαιριστής και πετοσφαιριστής στο Λύκειο Λα Κόστα Κάνιον ενώ ζούσε στο Ενσίνιτας της Καλιφόρνιας. Οι συμπαίκτες του στην ομάδα μπάσκετ περιελάμβαναν τον μελλοντικό κουόρτερμπακ του NFL Κέβιν Ο' Κόνελ. Στο μπάσκετ, οδήγησε το Λα Κόστα Κάνιον στον τίτλο CIF Τομέα Σαν Ντιέγκο 2006. Στο βόλεϊ, οδήγησε το σχολείο του σε τρία πολιτειακά πρωταθλήματα και ονομάστηκε από το Volleyball Magazine ως ο εθνικός παίκτης της χρονιάς ως ανώτερος.
Ο Μπάντιγκερ ήταν Παναμερικανός Μακντόναλντς και ήταν ο δεύτερος στο διαγωνισμό καρφωμάτων Παναμερικανών Μακντόναλντς το 2006.
Θεωρούμενος υποσχόμενος πέντε αστέρων από το Rivals.com, ο Μπάντιγκερ κατατάχθηκε ως ο υπ' αριθμόν 2 σμολ φόργουορντ και ο υπ' αριθμόν 4 παίκτης στη χώρα το 2006.
Κολεγιακή πορεία
Ο Budinger επέλεξε να επικεντρωθεί στο μπάσκετ, υπογράφοντας με την Αριζόνα -μία σχολή σχολείο που δεν είχε (και δεν έχει ακόμη) ομάδα βόλεϊ αρρένων- αν και έλαβε προσφορές από πολλά άλλα σχολεία, κυρίως από το USC και UCLA για να παίξει μπάσκετ και βόλεϊ. Είχε μέσο όρο 15,6 πόντους στην πρωτοετή χρονιά του, ξεκινώντας ως βασικός και στα 30 παιχνίδια με τους Ουάιλντκατς. Στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου ανακοίνωσε ότι σχεδίαζε να μείνει στην Αριζόνα για τη δεύτερη χρονιά του, παρά τις εικασίες ότι θα μπορούσε να επιλεγεί νωρίς στο ντραφτ του ΝΒΑ. Ωστόσο αργότερα ανακοίνωσε ότι θα δηλώσει για το ντραφτ και δεν θα προσλάβει ατζέντη. Προβλήθηκε ως επιλογή στα μέσα του πρώτου γύρου από τους περισσότερους αναλυτές του ντραφτ. Ωστόσο, την τελευταία ημέρα της προθεσμίας για την απόσυρση από τον κατάλογο πρόωρης συμμετοχής, ο Μπάντιγκερ επέλεξε να μην παραμείνει στο ντραφτ και επέστρεψε στο σχολείο.
Μετά την περίοδο 2008–09, δήλωσε για δεύτερη φορά στο ντραφτ του ΝΒΑ. Σύμφωνα με έναν κανόνα του NCAA τότε, η δήλωση για το ντραφτ για δεύτερη φορά τερμάτιζε την καταλληλότητα ενός παίκτη στο κολέγιο. Το 2016, αυτός ο κανόνας αναθεωρήθηκε για να επιτρέψει σε έναν παίκτη να εισέλθει και να αποσυρθεί από το ντραφτ πολλές φορές χωρίς να χάσει την επιλεξιμότητα.
Χιούστον Ρόκετς (2009–2012)
Το 2009, επιλέχτηκε από τους Ντιτρόιτ Πίστονς και στη συνέχεια ανταλλάχθηκε στους Χιούστον Ρόκετς τη νύχτα του ντραφτ. Εντάχθηκε στην ομάδα του Σάμερ Λιγκ των Ρόκετς και είχε μέσο όρο 17,8 πόντους. Στο πρώτο παιχνίδι της χρονιάς του 2009 για τους Ρόκετς, ο Μπάντιγκερ ήλθε από τον πάγκο και είχε 15 λεπτά παιχνιδιού 6 πόντους και μάζεψε 1 ριμπάουντ. Στις 30 Μαρτίου 2010, ο Μπάντιγκερ σημείωσε 24 πόντους σε μία εντός έδρας νίκη με 98–94 επί των Ουάσινγκτον Ουίζαρντς. Τρεις ημέρες αργότερα έφθασε σε αυτό το σύνολο σε μία νίκη με 119–114 επί των Μπόστον Σέλτικς. Στις 23 Φεβρουαρίου 2011, ο Μπάντιγκερ σημείωσε ένα νέο υψηλό σταδιοδρομίας με 30 πόντους σε μ'ια νίκη με 124–119 επί των Κλίβελαντ Καβαλίερς. Κατά τη διάρκεια του τέλους της χρονιάς των Ρόκετς με τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς, ο Μπάντινγκερ σημείωσε 35 πόντους σε 12 στα 21 σουτ εντός πεδιάς, συμπεριλαμβανομένων 4 στα 8 τρίποντα.
Μινεσότα Τίμπεργουλβς (2012–2015)
Στις 25 Ιουνίου 2012, ο Μπάντιγκερ, μαζί με τα δικαιώματα του Λιόρ Ελιγιάχου, ανταλλάχθηκε στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς για τη δέκατη όγδοη επιλογή στο ντραφτ του NBA του 2012. Στις 2 Νοεμβρίου, έκανε την πρώτη εμφάνισή του για τους Τίμπεργουλβς σε μία νίκη με 92–80 επί των Σακραμέντο Κινγκς, καταγράφοντας 9 πόντους, 5 ριμπάουντ και 1 τάπα σε 21 λεπτά ερχόμενος από τον πάγκο.
Ιντιάνα Πέισερς (2015–2016)
Στις 12 Ιουλίου 2015, ο Μπάντιγκερ ανταλλάχθηκε στους Ιντιάνα Πέισερς με αντάλλαγμα τον Ντάμιαν Ρούντεζ. Στις 28 Οκτωβρίου, έκανε την πρώτη εμφάνισή του με την Ιντιάνα σε μία ήττα με 106–99 από τους Τορόντο Ράπτορς, καταγράφοντας 2 ριμπάουντ και 1 ασίστ σε 15 λεπτά ερχόμενος από τον πάγκο. Στις 5 Μαρτίου 2016 αποδεσμεύτηκε από τους Πέισερς.
Φοίνιξ Σανς (2016)
Στις 8 Μαρτίου 2016, ο Μπάντιγκερ υπέγραψε με τους Φοίνιξ Σανς. Έκανε την πρώτη εμφάνισή του με τους Σανς το επόμενο βράδυ, καταγράφοντας 2 πόντους, 2 ριμπάουντ και 1 ασίστ σε μία ήττα από τους Νιου Γιορκ Νικς.
Στις 26 Σεπτεμβρίου 2016, ο Μπάντιγκερ υπέγραψε με τους Μπρούκλιν Νετς, αλλά ακυρώθηκε στις 18 Οκτωβρίου αφού εμφανίστηκε σε τέσσερα παιχνίδια προετοιμασίας.
Σταδιοδρομία στην πετοσφαίριση
Το 2017, ο Μπάντιγκερ αποφάσισε να αποσυρθεί από το μπάσκετ για να επικεντρωθεί στο επαγγελματικό μπιτς βόλεϊ. Έκανε την πρώτη εμφάνισή του στην περιοδεία AVP με τον Σον Ρόζενταλ το 2018, και το 2019 συνεργάζεται με τον Κέισι Πάτερσον.
Προσωπική ζωή
Οι γονείς του Μπάντιγκερ είναι ο Ντάνκαν και η Μάρα Μπάντιγκερ. Ο παππούς του από τη μητέρα του, Αντρέις Εγκλίτις, ήταν Λετονός και πήηε στις Ηνωμένες Πολιτείες λίγο μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Αντρέις ήταν περήφανος για την καταγωγή του και έγραψε ένα βιβλίο για αυτό με τίτλο Ένας άνθρωπος από τη Λετονιά. Η μεγαλύτερη αδερφή του Μπάντιγκερ, Μπρίτανι, έπαιζε βόλεϊ στο Πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο και ως επαγγελματίας στην Ευρώπη. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Ντάνκαν, παίζει επίσης βόλεϊ και κάνει περιοδείες επαγγελματικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φοίνιξ Σανς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινεσότα Τίμπεργουλβς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιντιάνα Πέισερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Πάσα (ποδόσφαιρο)
Η πάσα είναι ένα σημαντικό κομμάτι του σύγχρονου ποδοσφαίρου. Σκοπός είναι η διατήρηση της κατοχής της μπάλας με το πέρασμα της απ' τον ένα παίκτη στον άλλο (της ίδιας ομάδας) έτσι ώστε η μπάλα να πλησιάζει όλο και πιο πολύ στο αντίπαλο τέρμα.
Το πλεονέκτημα του παιχνιδιού με πάσες είναι ότι η ομάδα διασφαλίζει την κατοχή της μπάλας, χωρίς να δίνει στον αντίπαλο την ευκαιρία για επίθεση. Η τέχνη του ντριμπλαρίσματος χρησιμοποιείται πολύ πιο σπάνια στα σύγχρονα ματς ποδοσφαίρου σε σχέση με το πρώτο μισό του 20ου αιώνα. Αυτή η παρατήρηση γίνεται συχνά με πικρία από οπαδούς του παιχνιδιού που γνώρισαν το παλιότερο στυλ παιχνιδιού. μικρογραφία|266x266εσ|Ο κορυφαίος πασέρ της σύγχρονης εποχής, [[Λιονέλ Μέσι, σε δράση, ενώ πασάρει σε αγώνα εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης. ]]
==Ιστορία της πάσας στο ποδόσφαιρο                                                                                                                                                                             ==
Πρώιμη ιστορία
Κύριο άρθρο: Μεσαιωνικό ποδόσφαιρο
Το 1851 ο Richard Mulcaster είναι ο πρώτος που αναφέρεται σε ομάδες ποδοσφαίρου ("foteball") οι οποίες χρησιμοποιούν παίκτες σε διαφορετικές θέσεις ("standings"), αν και το πασάρισμα της μπάλας δεν αναφέρεται ρητά. Η πρώτη συγκεκριμένη αναφορά σε πάσα από παίκτη σε παίκτη ("dealing") σε παιχνίδια τύπου ποδοσφαίρου γίνεται απ'τον Carew το 1602 στην περιγραφή του Κορνουαλικού αθλήματος Cornish hurling. Υπάρχουν δύο άλλες πρώιμες αναφορές, αλλά αυτές μάλλον αναφέρονται στο κλώτσημα της μπάλας από μέλη της μιας ομάδας στην αντίπαλη ομάδα. Ο David Wedderburn το 1633 προτείνει στους μαθητές τους να χρησιμοποιούν τις Λατινικές λέξεις που σημαίνουν κυριολεκτικά "την χτυπάω (percute) εδώ" και "την χτυπάω ξανά (ή πίσω)". Παρομοίως, το 1650 ο Άγγλος πουριτανός Richard Baxter στο βιβλίο του Αιώνια Ανάπαυση γράφει: "σαν μια Μπάλα στο μέσο μιας ομάδας Αγοριών, πετούμενη σε διαμάχη από το ένα στο άλλο". Μια άλλην αναφορά γίνεται επίσης σε ένα ποιήμα του 1624 από τον Edmund Waller ο οποίος μιλάει για μια ομάδα ποδοσφαίρου η οποία δουλέυει μαζί προς τη νίκη: "a sort [i.e. company] of lusty shepherds try their force at football, care of victory... They ply their feet, and still the restless ball, Toss'd to and fro, is urged by them all." Η τελευταία σειρά του ποιήματος δείχνει ίσως ότι το ομαδικό στυλ παιχνιδιού αναδύθηκε πολύ νωρίτερα στην ιστορία του Αγγλικού ποδοσφαίρου απ'ότι πιστεύεται γενικώς.
Η επόμενη σίγουρη περιγραφή παιχτών ομάδας που πασάρουν την μπάλα ο ένας στον άλλο έρχεται το 1823 απ'το Suffolk. Σε αυτήν ο Moor μιλάει για ένα ομαδικό παιχνίδι μπάλας με τέρματα στο οποίο ένας παίκτης που δεν μπορεί να προχωρήσει περαιτέρω "πετάει την μπάλα (δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να την δώσει σε αντίπαλο) σε κάποιον συμπαίκτη που είναι λιγότερο περικυκλωμένος και πιο ξεκούραστος από τον ίδιο". Αν και αυτή η περιγραφή μιλάει για πέταγμα, ο Moor μας λέει ότι το παιχνίδι ήταν άλλες φορές παιχνίδι ποδοσφαίρου: "Κάποιες φορές μια μεγάλη μπάλα χρησιμοποιείτο, τότε το παιχνίδι λεγόταν 'κλωτσο-κατασκήνωση' ('kicking camp')."
Τα δημόσια σχολεία της Αγγλίας (πρώιμος 19ος αιώνας) και οι Κανόνες του Καίμπριτζ
Κύρια άρθρα: Παιχνίδια ποδοσφαίρου στα Αγγλικά δημόσια σχολεία και οι Κανόνες του Καίμπριτζ
Τα δημόσια σχολεία της Αγγλίας είχαν αναπτύξει τις δικές τους μορφές ποδοσφαίρου από τουλάχιστον τον 15ον αιώνα και αυτές άσκησαν αργότερα μεγάλη επιρροή στην διαμόρφωση των πρώτων κανόνων του μοντέρνου ποδοσφαίρου που έγινε το 1863 από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγγλίας. Πολλοί αγώνες σε αυτά τα σχολεία περιελάμβαναν ντριμπλαρίσματα και οι παίκτες ήταν συχνά ταλαντούχοι στην τέχνη αυτή. Η πάσα ήταν σίγουρα μέρος κάποιων παιχνιδιών, όπως μπορεί να δει κανείς σήμερα στο ράγκμπι. Η σημασία της πάσας σε αυτά τα πολύ διαφορετικά παιχνίδια εξαρτιόταν από τον κανόνα του οφσάιντ που χρησιμοποιείτο στην συγκεκριμένη μορφή παιχνιδιού. Κάποια δημόσια σχολεία ακολουθούσαν έναν πολύ "σφιχτό" κανόνα οφσάιντ ο οποίος καθιστούσε την πάσα προς τα μπρος άχρηστη. Κάποιοι άλλοι κανόνες όμως επέτρεπαν την πάσα προς τα μπρος, αρκεί να υπήρχαν πάνω από 3 παίκτες του αντιπάλου πίσω απ' την μπάλα. Αυτός ο κανόνας επέτρεπε την τοποθέτηση επιτιθέμενων παικτών μπροστά από την μπάλα. Αυτού του είδους η πάσα λεγόταν "πέρασμα προς τα μπρος" ("passing on") και κάποιοι παίκτες γίνανε πολύ επιδέξιοι στο να βρίσκουν κενά ώστε να περνάνε την μπάλα μπροστά σε συμπαίκτες τους.
Τα παλαιότερα στοιχεία που υπάρχουν για ένα κανόνα οφσάιντ που μοιάζει στον σημερινό (και άρα επιτρέπει την πάσα προς τα μπρος) έρχονται από το κολέγιο Ήτον το 1847. Ο κανόνας αυτός ανέφερε: "Ένας παίκτης θεωρείται σε 'ύπουλη θέση' ('sneaking') όταν μόνο τρεις ή λιγότεροι παίκτες απ'την αντίπαλη ομάδα βρίσκονται μπροστά του και η μπάλα βρίσκεται πίσω του, και σε αυτή την περίπτωση δεν επιτρέπεται να κλωτσήσει την μπάλα." Παρόμοια, οι Κανόνες του Καίμπριτζ του 1856 (και πιθανώς προηγούμενες εκδόσεις) επέτρεπαν πάσες προς τα μπρος υπό προϋποθέσεις.
Η υιοθέτηση στο Καίμπριτζ ενός χαλαρού κανόνα οφσάιντ σημαδεύει την αρχή ενός σχίσματος σε δύο διαφορετικά παιχνίδια "ποδοσφαίρου": το ένα περισσότερο σωματικό, με πιο πολύ χειρισμό της μπάλας με τα χέρια και ένα σφιχτό κανόνα οφσάιντ (ράγκμπι), το άλλο με λίγοτερο χειρισμό της μπάλας με τα χέρια και λιγότερη σωματική επαφή και με ένα χαλαρό κανόνα οφσάιντ (ποδόσφαιρο του 1863). Τέτοιοι κανόνες που επέτρεπαν την πάσα προς τα μπρος άνοιξαν την πόρτα για ένα πιο περίπλοκο συνδυασμό πασών.
Το 1856, το κολέγιο Λάνσινγκ δημιούργησε τον δικό του κώδικα ποδοσφαίρου, ο οποίος θεωρείται ότι προωθούσε το ομαδικό παιχνίδι.
Κατά τις συναντήσεις της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FA) για την ανάπτυξη των κανόνων του ποδοσφαίρου πριν το 1867 υπάρχουν στοιχεία ότι οι εκπρόσωποι των σχολών Charterhouse και Westminster (των οποίων τα παιχνίδια δεν περιελάμβαναν χειρισμό με το χέρι) ήταν υπέρ της πάσας προς τα μπρος. Ως αποτέλεσμα του ενθουσιασμού των σχολών αυτών για τον "χαλαρό" κανόνα οφσάιντ, η εμπρόσθια πάσα δεν απαγορεύτηκε στις επόμενες εκδόσεις των κανόνων της Ομοσπονδίας και ο αρχικός χαλαρός κανόνας του οφσάιντ απ'τους Κανόνες του Καίμπριτζ συμπεριλήφθηκε στους κανόνες της Ομοσπονδίας το 1867. Τέτοιος κανόνας περί οφσάιντ δεν υπήρχε στους κανόνες του 1863, οπότε κατά πάσα πιθανότητα οι ομάδες αποφάσιζαν τι κανόνα θα ακολουθήσουν πριν την έναρξη του ματς.
Σύγχρονη Ιστορία
Κύριο άρθρο: Παιχνίδι συνδυασμών
Η πιο παλιά αναφορά στα Αγγλικά στο "πασάρισμα" της μπάλας γίνεται στις αρχές της δεκαετίας του 1860. Οι αρχικοί κανόνες της Αγγλικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου του 1863 λένε: "Ένας παίκτης δεν επιτρέπεται να πετάξει την μπάλα ή να την πασάρει σε κάποιον άλλο με τα χέρια". Είναι ξεκάθαρο ότι εκείνη την περίοδο οι παίκτες ήταν εξοικοιωμένοι με την ιδέα της πάσας με το πόδι. Η κατεύθυνση της πάσας δεν ελεγχόταν με κάποιο κανόνα σ'αυτούς τους αρχικούς κανόνες της Ομοσπονδίας.
Το παιχνίδι με πάσες αναφέρεται για την Sheffield FC από τουλάχιστον το Γενάρη του 1872. Για παράδειγμα, η εξής αναφορά δόθηκε για το ματς ενάντια στην Derby: "Ο W. Orton, με ένα δείγμα προσεκτικού παιχνιδιού, έτρεξε με την μπάλα ωσότου βρισκόταν σε κοντινή απόσταση από το τέρμα, απ' όπου την επέστρεψε στον J. Marsh, ο οποίος με ένα υπέροχο ευθύβολο σουτ, την κλώτσησε μέσα στο τέρμα". Αυτή η φάση η οποία έλαβε χώρα σε "κοντινή απόσταση από το τέρμα" υποδηλώνει μία κοντινή πάσα και η "επιστροφή" της μπάλας στον Marsh δηλώνει ότι αυτή ήταν η δεύτερη από δύο πάσες.