cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπέιμπ Ρουθ
Γιάνκις Νέας Υόρκης
Στις 26 Δεκεμβρίου 1919 οι Σοξ πούλησαν τον Ρουθ στην ομάδα θρύλος Γιάνκις της Νέας Υόρκης (New York Yankees). Ο Ρουθ διπλασίασε το μισθό του, φθάνοντας τα 20.000 δολάρια. Με τους Γιάνκις αρχικά είχε προβλήματα προσαρμογής, που προέρχονταν κι από την προσωπική του ζωή. Όμως, σταδιακά συνήλθε και κατέκτησε μαζί τους τέσσερις τίτλους (1923, 1927, 1928, 1932), πετυχαίνοντας ορισμένα απίστευτα ρεκόρ. Το 1930 έφτασε να αμείβεται με 80.000 δολάρια, μισθό μεγαλύτερο από του Προέδρου των ΗΠΑ που ήταν 75.000, γεγονός πρωτοφανές για αθλητή εκείνα τα χρόνια.
Μπρέιβς Βοστόνης
Καθώς τα χρόνια περνούσαν ο Ρουθ είχε βαρύνει, ενώ η κακή εξωγηπεδική ζωή του χειροτέρευε τις επιδόσεις του. Ο Ρουθ επιθυμούσε να γίνει προπονητής των Γιάνκις αλλά ο πρόεδρος του πρότεινε να αναλάβει την μικρότερης κατηγορίας θυγατρική ομάδα των Γιάνκις, την Νιούαρκ Μπέαρς (Newark Bears). Ο Ρουθ αρνήθηκε και ζήτησε να τον αποδεσμεύσουν. Αν και η δεύτερη σύζυγός του, η Κλερ Μέριτ Χόντσον (Claire Merritt Hodgson), επέμενε να σταματήσει, εκείνος αναζήτησε σύλλογο και τελικά το 1935 υπέγραψε στους Μπόστον Μπρέιβς (Boston Braves), τη δεύτερη επαγγελματική ομάδα της Βοστόνης, με σκοπό έπειτα από τη σεζόν να αναλάβει ως μάνατζερ της ομάδας.
Μετά την αγωνιστική δράση
Το 1936 ο Ρουθ ήταν ένας από τους πέντε παίκτες που επιλέχθηκαν για το Εθνικό Μουσείο του Μπέιζμπολ (National Baseball Hall of Fame and Museum). Τον Ιούνιο του 1938 ανέλαβε προπονητής στους Ντότζερς του Μπρούκλιν (Brooklyn Dodgers) αλλά παραιτήθηκε πριν από το τέλος της σεζόν. Αυτή ήταν η μοναδική του απόπειρα να εργαστεί ως προπονητής και η τελευταία του επαγγελματική επαφή με το χώρο του μπέιζμπολ. Το 1943 αγωνίστηκε για τελευταία φορά σε έναν φιλανθρωπικό αγώνα στο Στάδιο των Γιάνκις και πέτυχε ένα δυνατό χτύπημα και γύρο. Το 1947 ανέλαβε υπεύθυνος σε πρόγραμμα για νέους αθλητές. Το ίδιο έτος ίδρυσε το «Ίδρυμα Μπέιμπ Ρουθ» για παιδιά με προβλήματα.
Από το 1946 άρχισε να έχει προβλήματα υγείας και τελικά πέθανε στις 16 Αυγούστου 1948 από καρκίνο.
Προσωπική ζωή
Στις 17 Οκτωβρίου 1914 ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε μια σερβιτόρα από τη Βοστόνη, την Έλεν Γούντφορντ (Helen Woodford). Γύρω στο 1926 χώρισαν χωρίς διαζύγιο, ένεκα της άστατης ζωής του Ρουθ. Ο Ρουθ ήδη είχε δεσμό με την ηθοποιό Κλερ Μέριτ Χόντσον. Στη συνέχεια η Έλεν δημιούργησε δεσμό με έναν επιστήμονα φυσικό. Τον Ιανουάριο του 1929 η Έλεν πέθανε κατά τη διάρκεια μιας πυρκαγιάς. Ακολούθως, ο Ρουθ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Κλερ Μέριτ, η οποία ήταν ήδη χήρα με μία κόρη την Τζούλια (1917).
Ο Μπέιμπ Ρουθ είχε μια κόρη την Ντόροθι (1921-1989), την οποία απέκτησε με την Χουανίτα Τζένινγκς (Juanita Jennings) το 1921. Ο Ρουθ την υιοθέτησε και τη μεγάλωσε η πρώτη του σύζυγος, η Έλεν, ως το 1929 που πέθανε από πυρκαγιά, μάλλον χωρίς να μάθει ποτέ ότι ήταν πραγματική κόρη του συζύγου της. Στη συνέχεια η Ντόροθι μεγάλωσε με τον Μπέιμπ Ρουθ και τη δεύτερη σύζυγό του, την Κλερ. Η Ντόροθι έμαθε σε μεγάλη ηλικία ότι ήταν υιοθετημένη και θεωρούσε τη φυσική της μητέρα, τη Χουανίτα Τζένινγκς, ως μια οικογενειακή φίλη. Παντρεύτηκε δύο φορές: α) με τον Daniel J. Sullivan το 1940, με τον οποίο απέκτησε έξι παιδιά πριν χωρίσει το 1945 και β) με τον Dominick Pirone το 1948, με τον οποίο απέκτησε άλλα τρία παιδιά. Το 1988 εξέδωσε το βιβλίο: «My Dad, The Babe: Growing up with an American Hero».
Η Κλερ Μέριτ Χόντσον (1897-1976), η οποία το 1929 έγινε η δεύτερη σύζυγός του Ρουθ, είχε μια κόρη από τον πρώτο της γάμο με τον Frank Hodgson, την Τζούλια (1917), η οποία μεγάλωσε ως κόρη του Ρουθ και μέχρι σήμερα συμμετέχει τιμητικά σε εναρκτήρια παιχνίδια των Γιάνκις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του μπέιζμπολ
Κρινολίνο
Το κρινολίνο είναι γυναικείο εσώρουχο που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον τον 19ο αιώνα. Η ονομασία "κρινολίνο" δόθηκε από έναν από τους κατασκευαστές του υφάσματος από το οποίο ραβόταν το εσώρουχο και προέρχεται από τις λατινικές λέξεις crinis ("τρίχες") και lin ("λινάρι"). Μια εναλλακτική θεωρία θέλει την ονομασία να προέρχεται από τις γαλλικές λέξεις crin ("τρίχες αλόγου") και lin (μεταφράζεται επίσης ως "λινάρι").
Περιγραφή
Η ονομασία κρινολίνο αρχικά αναφερόταν σε ένα σκληρό ύφασμα από λινάρι, τρίχες αλόγου, βαμβάκι κλπ, αλλά από τα μέσα του 19ου αιώνα και έπειτα χαρακτήριζε το ογκώδες, άκαμπτο εσώρουχο που τοποθετούσαν οι γυναίκες κάτω από τις φούστες και τα φορέματά τους, ώστε αυτά να φαίνονται φουσκωμένα. Αρχικά υιοθετήθηκε στην ενδυμασία των εύπορων γυναικών της Γαλλίας και έπειτα διαδόθηκε και σε άλλες χώρες. Το κρινολίνο δέχτηκε αρνητικές κριτικές και έγινε αντικείμενο σάτιρας,  καθώς λόγω του μεγέθους του ήταν δύσχρηστο και άκαμπτο και προκαλούσε δυσκολίες σε διάφορες καθημερινές συνήθειες όπως το κάθισμα, το περπάτημα, το πέρασμα από πόρτες κλπ, ενώ ήταν και εξαιρετικά εύφλεκτο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τύποι ενδυμάτων Κατηγορία:Επίσημη ενδυμασία Κατηγορία:Εσώρουχα
359
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 359 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 359 (CCCLIX ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Παρασκευή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Ευσεβίου και Υπατίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1112 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 359 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σημαία του Μακάου
thumb|right| [[Αρχείο:FIAV 110110.svg|23pxΣημαία του Μακάου. Λόγος: 2:3]]
Η τοπική σημαία της ειδικής διοικητικής επαρχίας Μακάου της Κίνας (παραδοσιακά κινέζικα: 中華人民共和國澳門特別行政區區旗, απλοποιημένα κινέζικα: 中华人民共和国澳门特别行政区区旗), είναι πράσινου ανοικτού χρώματος και έχει ένα ιερό λουλούδι (λωτός) και κάτω από αυτό υπάρχει καλλιτεχνικά σχεδιασμένη η γέφυρα του Κυβερνήτη Νόμπρε ντε Καρβάλιο και νερό, σε άσπρο χρώμα. Υπάρχει επίσης μια κιβωτός με πέντε χρυσά πεντάκτινα αστέρια: ένα μεγάλο στο κέντρο και τέσσερα άλλα μικρότερα.
Ο λωτός επιλέχθηκε ως το έμβλημα του Μακάου, ενώ η γέφυρα συνδέει τη χερσόνησο του Μακάου με το νησί Τάιπα και αποτελεί σήμα κατατεθέν του εδάφους. Το νερό κάτω από το άνθος και τη γέφυρα συμβολίζει τη θέση του Μακάου ως λιμένα, καθώς επίσης και το ρόλο που διαδραματίζει για την περιοχή. Τα πέντε αστέρια ακολουθούν το μοτίβο της κινεζικής σημαίας, υπογραμμίζοντας τη σχέση του Μακάου με τη μητέρα-χώρα.
Ιστορία
Υπήρξε κάποια σημαία της κυβέρνησης του Μακάου, η οποία όμως δε χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο της αποικίας αλλά του Δήμου.
Υπήρχε επίσης μια προηγούμενη σημαία για το Δήμο (Leal Senado) του Μακάο, με πορτογαλικό στιλ και δύο αγγέλους να το βαστούν. Η σημαία αυτή χρησιμοποιήθηκε κατά την τελετή παράδοσης του 1999.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μακάου Κατηγορία:Μακάου
Δημοκρατία των Σαχά
Η Δημοκρατία των Σαχά ή Γιακουτία (ρωσικά: Респу́блика Саха́ - Яку́тия, μεταγραφή Respublika Sakha (Yakutiya), Σαχά: Саха Өрөспүүбүлүкэтэ, μεταγραφή Sakha Öröspüübülükete), ή απλά Σαχά (Γιακουτία) (Ρωσικά: Саха (Якутия), Σαχά: Саха Сирэ, μεταγραφή Sakha Sire) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, στο Διαμέρισμα της Άπω Ανατολής. Πρωτεύουσά της είναι το Γιακούτσκ (269.601 κάτοικοι απογραφή 2010), το σημαντικότερο λιμάνι του ποταμού Λένα. Από τους Σαχά πήρε το όνομά της και η περιοχή Σαχαλίνη.
Με τα εδάφη της να απλώνονται σε έκταση 3.103.200 χλμ² (εκ των οποίων το 40% εντός του Αρκτικού Κύκλου) στην ανατολική Σιβηρία, η Γιακουτία είναι σχεδόν ίση με την Ινδία. Χαρακτηριστικό του μεγέθους της είναι ότι το ανατολικό της σημείο έχει 2 ώρες διαφορά από το δυτικό! Ακόμη είναι το μόνο ομοσπονδιακό υποκείμενο με 2 ή πάνω ζώνες ώρας. Είναι όμως και μία από τις πιο αραιοκατοικημένες περιοχές του κόσμου, με την πυκνότητα πληθυσμού να φθάνει μετά βίας τους 0,3 κατ. ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.
Το νομικό καθεστώς της Γιακουτίας (Δημοκρατία) οφείλεται στο ότι είναι η πατρίδα ενός αυτόχθονος τουρκογενούς λαού, των Σαχά (ή Γιακουτίων). Κατά την απογραφή του 2002, Σαχά δήλωσε το 45,5% των κατοίκων. Ακολούθησαν οι Ρώσοι (41,2%), οι Ουκρανοί (3,6%) και άλλοι αυτόχθονες πληθυσμοί (αθροιστικά ~4%).
Η Δημοκρατία των Σαχά είναι παγκοσμίως γνωστή για τα άλογα και τους πολύτιμους λίθους της - το 1/4 της παγκόσμιας παραγωγής διαμαντιών εξορύσσεται από το υπέδαφός της. Επίσης, στα αρκτικά εδάφη της έχει καταγραφεί η χαμηλότερη θερμοκρασία σε όλο το βόρειο ημισφαίριο: −72.2 °C τον Ιανουάριο του 1926, στο χωριό Οϊμιακόν. Ο πληθυσμός έφτασε τα 1.115.000 κατοίκους το 1990, που έπεσε με την πτώση της ΕΣΣΔ στα 960.000 περίπου σήμερα, όπου έχει σταθεροποιηθεί τα τελευταία χρόνια και υπάρχει μια ελαφριά αυξητική τάση κατά την δεκαετία του 2010.
Κλίμα
Γενικά το κλίμα της Γιακουτίας είναι γνωστό λόγω των πολύ χαμηλών θερμοκρασιών που έχει δώσει κατά καιρούς. Για παράδειγμα, το Βερκογιάνσκ είχε θερμοκρασία -67.8 Κελσίου το 1892. Το καλοκαίρι στην ακτή η θερμοκρασία είναι +2 Κελσίου ενώ στα κεντρικά είναι πιο ζεστά, +19 Κελσίου μέση θερμοκρασία. Ωστόσο κατά περιπτώσεις το Γιακούτσκ έχει καταγράψει τον Ιούλιο θερμοκρασία, +38.4 °C (101.1 Φαρενάιτ), το ρεκόρ στην περιοχή. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 200 χιλιοστά στα κεντρικά και έως 700 χιλιοστά στα ανατολικά βουνά της δημοκρατίας.
Γεωγραφία
Η περιοχή έχει πολλούς ποταμούς. Πάρα πολλοί διασχίζουν μεγάλη απόσταση. Αξιοσημείωτος είναι ο Λένας, με 4.400 χιλιόμετρα. Οι λίμνες είναι παραπάνω από 800.000. Μερικές είναι η λίμνη Μογκοτόγιεβο, η Νεντζέλι, η Νερπίτσγιε και η Βιλγιουϊσκόγιε. Υπάρχει, από βουνά, η οροσειρά Βερκογιάνσκ που είναι ανατολικά του Λένα, και σχηματίζουν μια γραμμή από την Οχοτσκική θάλασσα μέχρι την Θάλασσα του Λάπτεφ. Υπάρχει η οροσειρά Τσέρσκι επίσης, που έχει την κορυφή Πομπέντα, τη μεγαλύτερη στην περιοχή, με υψόμετρο 3.147 μέτρα. Η δεύτερη μεγαλύτερη είναι η κορυφή Μους-Χάγια με υψόμετρο 3.011 μέτρα. Η οροσειρά Στανοβόι συνορεύει με την Δημοκρατία των Σαχά στα ανατολικά.
Αργκενός
Το Αργκενός (γαλλικά: Arguenos, οξιτανικά: Arguenòs) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αργκενοζιέν (γαλλικά: Arguenosiens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Χανς Άσπεργκερ
Ο Χανς Άσπεργκερ (Hans Asperger, 18 Φεβρουαρίου 1906 – 21 Οκτωβρίου 1980) ήταν Αυστριακός παιδίατρος, το όνομα του οποίου δόθηκε στο σύνδρομο Άσπεργκερ. Εξέδωσε περισσότερα από 300 βιβλία, τα περισσότερα από τα οποία αφορούν τον αυτισμό στα παιδιά.
Βιογραφία
Γεννήθηκε σε ένα αγρόκτημα στο Χάουσμπρουν, λίγο έξω από τη Βιέννη. Είχε άλλα δύο μικρότερα αδέρφια. Κατά τα νεανικά του χρόνια ανέπτυξε ιδιαίτερες δεξιότητες στη γλώσσα, επικαλούμενος συχνά τον Φραντς Γκριλπάρτσερ Είχε δυσκολία στο να κάνει φίλους και θεωρείτο μοναχικό παιδί. Σπούδασε ιατρική στην Βιέννη και στην πόλη αυτή έκανε πρακτική εκπαίδευση, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Παίδων της αυστριακής πρωτεύουσας. Το 1932 ανέλαβε την διεύθυνση του τμήματος παιδαγωγικού παιχνιδιού της πανεπιστημιακής κλινικής παίδων, στην Βιέννη. Παντρεύτηκε το 1935 και απέκτησε 5 παιδιά.
Ο Άσπεργκερ πέθανε προτού το μοντέλο συμπεριφοράς που περιέγραψε αποκτήσει διεθνή αναγνωρισιμότητα, εξαιτίας του ότι τα έργα του ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου στα γερμανικά και ελάχιστα ήταν μεταφρασμένα σε άλλες γλώσσες. Η Βρετανίδα ερευνήτρια Λόρνα Γουίνγκ υπήρξε το πρώτο πρόσωπο που χρησιμοποίησε τον όρο "Σύνδρομο του Άσπεργκερ" σε επιστημονικό έγγραφο (Asperger's syndrome: a clinical account), το οποίο δημοσιεύτηκε το 1981 και αμφισβήτησε το προηγούμενο μοντέλο αυτισμού, το οποίο ήταν ευρύτερα αποδεκτό και είχε παρουσιαστεί από τον Λέο Κόνερ το 1943. Οι αναφορές του μεταφράστηκαν στα αγγλικά το 1989. Σε αντίθεση με εκείνες του Κόνερ, οι ανακαλύψεις του Άσπεργκερ αγνοήθηκαν και υποβαθμίστηκαν στον αγγλόφωνο κόσμο της εποχής εκείνης. Τελικά, από την δεκαετία του 1990, τα ευρήματά του Αυστριακού επιστήμονα άρχισαν να προσελκύουν το ενδιαφέρον των επιστημόνων, με αποτέλεσμα σήμερα το Σύνδρομο Άσπεργκερ να αναγνωρίζεται ως διάγνωση σε πολλές χώρες του κόσμου.
Σύνδρομο Άσπεργκερ
Ο Άσπεργκερ αναφέρει τον πρώτο του ορισμό για το ομώνυμο σύνδρομο το 1944. Ειδικότερα, αναγνώρισε σε 4 αγόρια ένα μοντέλο συμπεριφοράς και ικανοτήτων, τα οποία ονόμασε "αυτιστική ψυχοπάθεια, " ( Die "Autistischen Psychopathen" im Kindesalter ) που σημαίνει αυτισμός και από την ψυχική πάθηση. Το σχέδιο συμπεριελάμβανε την έλλειψη ενσυναίσθησης, μικρή ικανότητα για σύναψη φιλικών δεσμών και μονόπλευρων συζητήσεων, καθώς επίσης αδεξιότητα στις κινήσεις και εστίαση του ενδιαφέροντος σε ένα ορισμένο ζήτημα". Ο Αυστριακός γιατρός αποκαλούσε τα παιδιά με το σύνδρομο αυτό "μικρούς καθηγητές" εξαιτίας της ικανότητάς τους να μιλούν για το αγαπημένο τους υποκείμενο με μεγάλη λεπτομέρεια.
Ο Άσπεργκερ ήταν πεπεισμένος ότι πολλά παιδιά με αυτιστική συμπτωματολογία θα χρησιμοποιούσαν τις ειδικές δεξιότητές τους όταν θα γίνονταν ενήλικες. Ακολούθησε ένα από αυτά, τον Φριτς Β., ως την ενήλικη ζωή του. Ο Φριτς έγινε καθηγητής αστρονομίας και έλυσε κι ένα λάθος στο έργο του Νεύτωνα, το οποίο είχε παρατηρήσει όταν ακόμα ήταν παιδί. Η θετική ματιά του Άσπεργκερ παρουσιάζει έντονη αντίθεση με την περιγραφή του αυτισμού που είχε κάνει ο Λέο Κόνερ. Το 1944 ο Άσπεργκερ έγραψε:
"Λοιπόν, είμαστε πεπεισμένοι ότι τα αυτιστικά άτομα έχουν την θέση τους στον οργανισμό της κοινωνίας. Ανταποκρίνονται ικανοποιητικά στον ρόλο τους και ίσως καλύτερα από όσο θα μπορούσε οποιοσδήποτε άλλος. Αναφερόμαστε σε άτομα τα οποία είχαν τις μεγαλύτερες δυσκολίες και προκαλούσαν ανείπωτο πόνο στους ανθρώπους που τα φρόντιζαν."
Λίγο πριν το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χανς άνοιξε σχολείο για αυτιστικά παιδιά, από κοινού με την αδερφή Βικτωρίνη. Η τελευταία σκοτώθηκε μετά τον βομβαρδισμό του σχολείου και τα πρώτα έργα του Άσπεργκερ, κατά μεγάλο μέρος, καταστράφηκαν ή χάθηκαν.
Ο ίδιος ο Άσπεργκερ, κατά την παιδική του ηλικία, είχε παρουσιάσει συμπτώματα του συνδρόμου που πήρε το όνομά του. Ήταν μοναχικό παιδί. Του άρεσε να επικαλείται εαυτόν και να αναφέρεται στον εαυτό του από την σκοπιά ενός τρίτου προσώπου.
Η βραβευμένη με Νόμπελ Λογοτεχνίας Ελφρίντε Γέλινεκ ήταν ασθενής του Αυστριακού γιατρού.
Η ημέρα που γεννήθηκε ο Άσπεργκερ (18η Φεβρουαρίου) έχει ανακηρυχθεί "Παγκόσμια Ημέρα του Άσπεργκερ" στην Αυστρία και κατά την διάρκειά της λαμβάνουν χώρα εκδηλώσεις από οργανισμούς για τον αυτισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ιατροί
Πατροπασχιτισμός
Ο Λόγος είναι τρόπος αποκάλυψης του Θ. Πατρός. Ταύτιζαν (εξ ού και «συναλείφοντες») τον Υιό με τον Πατέρα (πιστεύοντας ότι ενανθρώπησε ο Πατήρ), θεωρώντας τα τρία Πρόσωπα ως τρόπους εμφάνισης του ενός Θεού. Ο ένας Θεός (Υιοπάτωρ) εμφανίζεται ως Πατήρ στη Δημιουργία, ως Υιός στην Απολύτρωση και ως Άγιο Πνεύμα στη Χάρη (Αγιασμό). Έτσι, όμως, αποδέχονταν όχι πραγματική, αλλά φαινομενική Αγία Τριάδα. Οπαδοί: Πραξέας [(> Πραξιανοί) Πατήρ + σαρξ = Υιός], πάπας Βίκτωρ, Νοητός (> Νοητιανοί), Επίγονος, Κλεομένης, πάπας Ζεφυρίνος, πάπας Κάλλιστος, ο Βήρυλλος Βόστρων (Αραβία 244) και ο Σαβέλλιος [Ρώμη 198-217, στωική επιρροή εκτάσεως και συστολής της Μονάδος εις Τριάδα, τα τρία Πρόσωπα της Αγ. Τριάδος ως τρία προσωπεία (μάσκες)]. Την αίρεση καταπολέμησαν οι Τερτυλλιανός, Ιππόλυτος και Ωριγένης, οι οποίοι όμως έπεσαν στη θεωρία τής υποταγής. Τον Σαβέλλιο αναθεμάτισε η εν Αλεξανδρεία Σύνοδος (261) υπό τον Διονύσιο Αλεξανδρείας. Αλλ’ ο Διονύσιος Αλεξανδρείας ο Μέγας (264-265), σύμφωνα με τον Ρώμης Διονύσιο ο οποίος και τού αντιτάχθηκε (έρις των δυο Διονυσίων, 262), οδηγήθηκε (περισσότερο από παρεξήγηση κάποιων λόγων τού Αλεξανδρείας) στο άλλο άκρο, να θεωρήσει δηλ. τον Υιό ως κτίσμα.
Το Έπος της Αρκάντια
Το Έπος της Αρκάντια (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Tales of Arcadia) είναι μια τριλογία τηλεοπτικών σειρών επιστημονικής φαντασίας κινουμένων σχεδίων σε υπολογιστή που δημιουργήθηκε για το Netflix από τον Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο και παρήχθη από την DreamWorks Animation και τη Double Dare You. Η σειρά που περιλαμβάνει την τριλογία ακολουθεί τους κατοίκους της μικρής προαστιακής πόλης Αρκάντια Όουκς, η οποία φιλοξενεί κρυφά διάφορα υπερφυσικά πλάσματα και τους νεαρούς ήρωες που πολεμούν ενάντια στις δυνάμεις του κακού που παραμονεύουν στις σκιές.
Οι τρεις δόσεις της τριλογίας, Κυνηγοί Τρολ, Τρεις από το Πουθενά και Οι Μάγοι, έχουν κυκλοφορήσει παγκοσμίως.
Από την κυκλοφορία του, το franchise έχει επαινεθεί ευρέως ως μια φιλόδοξη σειρά κινουμένων σχεδίων που ωθεί τα όρια, με τον Τράβις Τζόνσον του Filmink να το αποκαλεί  το καλύτερο παιδικό κινούμενο σχέδιο μετά το Άβαταρ: Ο Τελευταίος Ανεμοδαμαστής . Το Κυνηγοί Τρολ προτάθηκε για εννέα Βραβεία Έμμυ Πρωινής Ζώνης το 2017, κερδίζοντας περισσότερα από οποιοδήποτε άλλο τηλεοπτικό πρόγραμμα κινουμένων σχεδίων ή ζωντανής δράσης εκείνη τη χρονιά, και η τριλογία έχει προταθεί δύο φορές για Βραβείο Έμμυ Πρωινής Ζώνης Καλύτερου παιδικού προγράμματος κινουμένων σχεδίων. Έχει επίσης λάβει ή έχει προταθεί για ένα Βραβείο Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, πολλά Βραβεία Άννι, Golden Reel Awards, ένα βραβείο Saturn και δύο φορές κέρδισε το βραβείο Kidscreen της "Καλύτερης νέας σειράς" για το πρώτο και τελευταίο κεφάλαιο, Κυνηγοί Τρολ and Οι Μάγοι. Το franchise έχει αναγνωριστεί από τους κριτικούς για τα υψηλής ποιότητας κινούμενα σχέδια CGI, τον σκοτεινό συναισθηματικό και ώριμο τόνο και τη σύνθετη γραφή του, τη φωνητική του δράση, την αναπαράσταση Λατινοαμερικανών και μεταναστών, θέματα προκατάληψης, μουσική, χιούμορ και χαρακτήρες.
Η σειρά έχει επίσης δημιουργήσει πολλά πρωτότυπα παιδικά βιβλία και έχει προσαρμοστεί σε μια σειρά graphic novels των Μαρκ Γκούγκενχαϊμ και Ρίτσαρντ Χάμιλτον που κυκλοφόρησε από την Dark Horse και σε ένα βιντεοπαιχνίδι με τίτλο Trollhunters: Defenders of Arcadia, που κυκλοφόρησε σε PlayStation 4, Xbox One, Nintendo Switch και Microsoft Windows.
Παραπομπές
Κατηγορία:Το Έπος της Αρκάντια Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της DreamWorks Animation Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Netflix Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές με τέρατα Κατηγορία:Universal Pictures franchises Κατηγορία:Franchises της DreamWorks Animation
Τάσος Παπάζογλου
μικρογραφία|Τάσος Παπάζογλου Ο Τάσος Παπάζογλου (Σέρρες, 24 Σεπτεμβρίου 1988) είναι πρώην Έλληνας ποδοσφαριστής. Διατελεί αθλητικός διευθυντής του Πανσερραϊκού από τον Ιούλιο του 2023.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε τα ποδοσφαιρικά του βήματα από τον Πανσερραϊκό, στον οποίο αγωνίστηκε αρχικά στο διάστημα 2006-2010. Στη θερινή μεταγραφική περίοδο του 2010, ο Ολυμπιακός εντυπωσιασμένος από τον νεαρό αμυντικό αποφάσισε να τον εντάξει στο δυναμικό του, όμως λόγω πληρότητας στη θέση αυτή παρέμεινε ως δανεικός στη σερραϊκή ομάδα την περίοδο 2010-11, έχοντας 24 εμφανίσεις και 2 γκολ. Με την αξιόλογη παρουσία του τη χρονιά αυτή, εκτός από τα θετικά σχόλια που απέσπασε από τον τύπο εξασφάλισε την επιστροφή του στον Ολυμπιακό το καλοκαίρι του 2011. Την περίοδο 2011-12 είχε μικρή παρουσία αγωνιζόμενος σε έξι αγώνες με τον Ολυμπιακό (4 πρωταθλήματος και 2 κυπέλλου), έχοντας και έναν τραυματισμό κατά τη διάρκεια της χρονιάς, στέφθηκε ωστόσο με την ομάδα του Ολυμπιακού πρωταθλητής και κυπελλούχος Ελλάδας.
Τον Ιούλιο του 2014 ανακοινώθηκε η απόκτησή του από τον ΑΠΟΕΛ, υπογράφοντας με τον κυπριακό σύλλογο διετές συμβόλαιο συνεργασίας, όμως τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου 2015 αποχώρησε και στις 2 Φεβρουαρίου ανακοινώθηκε η συμφωνία του με την Ξάνθη.
Το καλοκαίρι του 2015 αποχώρησε ως ελεύθερος από την ακριτική ομάδα, ερχόμενος σε συμφωνία για τα επόμενα δύο χρόνια με τον Παναιτωλικό.
Τον Ιούλιο του 2017 υπέγραψε ως ελεύθερος στον Απόλλωνα Σμύρνης.
Στις εθνικές ομάδες
Έχει αγωνιστεί στις μικρότερες εθνικές ομάδες Νέων και Ελπίδων. Το 2007 συμμετείχε στην εθνική Νέων που συμμετείχε στα τελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Νέων και κατάφερε να κατακτήσει τη 2η θέση. Στη συνέχεια αγωνίστηκε με την εθνική Ελπίδων, συμβάλλοντας σημαντικά στην πρόκριση της ομάδας στους αγώνες μπαράζ για το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Ελπίδων του 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Αζερμπαϊτζάν
Μαμφρέδος Γ΄ του Σαλούτσο
Ο Μαμφρέδος Γ΄ του Σαλούτσο, εξελληνισμένα Μαμφρέδος Γ΄ (1204 - 1244) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο ήταν ο 3ος μαρκήσιος του Σαλούτσο (1215 - 1244).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Βονιφατίου μαρκησίου του Σαλούτσο και της Μαρίας ντι Τόρρες τού Σασσάρι Σαρδηνίας.
Το 1212 απεβίωσε ο πατέρας του. Το 1215 διαδέχθηκε τον πάππο του Μάνφρεντ Β΄ μαρκήσιο τού Σαλούτσο. Επειδή ήταν ανήλικος, ανέλαβε επίτροπος η εκ πατρός μάμμη του Αζαλαΐς, κόρη τού Γουλιέλμου Ε΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου. Αυτό διήρκεσε ως το 1218. Κατά την περίοδο αυτή η Αζαλαΐς έδινε την εισφορά υποτέλειας στον Θωμά Α΄ κόμη της Σαβοΐας.
Ο Μάνφρεντ Γ΄ πολέμησε τις επεκτατικές πολιτικές τού Θωμά Α΄, όπως και ο πατέρας του και αμύνθηκε υπέρ των συνόρων της μαρκιωνίας του με φροντίδα. Το 1244 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο γιος του Θωμάς Α΄. Λίγους μήνες μετά γεννήθηκαν τα δίδυμα Αγνή και Μαργαρίτα (υστερότοκα).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1233 τη Βεατρίκη, κόρη τού Αμεδαίου Δ΄ κόμη της Σαβοΐας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αλεράμιτσι
Κύπελλο Ελλάδος χειροσφαίρισης γυναικών
Το Κύπελλο Ελλάδας αποτελεί διοργάνωση της ελληνικής γυναικείας χειροσφαίρισης. Τον πρώτο τίτλο κατέκτησε η ΓΕ Βέροιας το 1987, ενώ η Αναγέννηση Άρτας παραμένει με τους περισσότερους, συγκεκριμένα 10 το διάστημα 1998-2008 και διακοπή το 2007, όταν ηττήθηκε από την Ορμή Πάτρας.
Δημήτρης Σγούρος
Ο Δημήτρης Σγούρος (γενν. 30 Αυγούστου 1969, Αθήνα) είναι Έλληνας πιανίστας του κλασικού ρεπερτορίου. Ευρέως αναγνωρισμένος για το θαυμάσιο μουσικό του ταλέντο ως παιδί, ο Σγουρός είναι ένας από τους κορυφαίους πιανίστες στον κόσμο. Ο Άρτουρ Ρούμπινσταϊν χαρακτήρισε το παίξιμό του ως ένα από τα καλύτερα που έχει ακούσει, συμπεριλαμβανομένου του εαυτού του. Ωστόσο, η εγκυρότητα αυτής της δήλωσης αμφισβητείται.
Βιογραφία
Γιος του Σωτήρη και της Μαριάνθης, ο Σγούρος γεννήθηκε στην Αθήνα και άρχισε να λαμβάνει μαθήματα μουσικής από την ηλικία των τεσσάρων ετών. Ήδη από τα πρώτα του χρόνια χαρακτηρίστηκε ως «παιδί-θαύμα», δίνοντας το πρώτο του ρεσιτάλ όντας επτά χρονών. Στα οκτώ του εγγράφεται στο Ωδείο Αθηνών, όπου και παρακολουθεί μαθήματα πιάνου με καθηγήτρια την Μαρία Χαιρογιώργου-Σιγάρα. Μέχρι τα δώδεκά του κέρδισε αρκετούς διαγωνισμούς πιάνου, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.
Έκτοτε έχει εμφανιστεί πολλάκις σε συναυλίες και ρεσιτάλ σε ολόκληρο τον κόσμο, συμπράττοντας με καταξιωμένους μουσικούς και μαέστρους, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονται και τα ηχηρά ονόματα των Χέρμπερτ φον Κάραγιαν, Λέοναρντ Μπερνστάιν και Γιεβγκένι Σβετλάνοφ. Εξίσου αξιοσημείωτη είναι και η δισκογραφία του, έχοντας ηχογραφήσει για πολλές εταιρείες, μεταξύ αυτών και η ΕΜΙ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πιανίστες Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
362
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 362 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 362 (CCCLXII) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Τρίτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Μαμμερτίνου και Νεβίττα (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1115 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 362 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Σε άγνωστη ημερομηνία
Κατηγορία:Έτη
Έμβλημα του Μακάου
250px|right|Το εθνόσημο του Μακάο
Το σύγχρονο έμβλημα του Μακάου χρησιμοποιείται από τις 20 Δεκεμβρίου του 1999, όταν το έδαφος αυτό παραδόθηκε στον έλεγχο της Κίνας από την Πορτογαλία.
Το έμβλημα σήμερα αναφέρεται επίσημα ως «Τοπικό έμβλημα».
Στο έμβλημα ύπάρχουν τα ίδια στοιχεία που υπάρχουν στη σημαία του Μακάο αλλά σε κύκλο. Ο εξωτερικός δακτύλιος έχει χρώμα λευκό και στη λεζάντα αναγράφεται το επίσημο όνομα του Μακάο στην παραδοσιακή κινεζική γραφή : «中華人民共和國澳門特別行政區» και στα πορτογαλικά «Macau».
Εθνόσημα της αποικιοκρατίας
250px|right 250px|right Το εθνόσημο που χρησιμοποιούσε η Πορτογαλία ακολουθούσε τους παραδοσιακούς τύπους της Ευρώπης. Είχε ένα χρυσό στέμμα και στο θυρεό είχε εσωτερικά το εθνόσημο της Πορτογαλίας, αλλά και κάστρα με την επιγραφή Cidade do Nome de Deus, de Macau, Não há outra mais Leal (στα πορτογαλικά: «Πόλη στο Όνομα του Θεού, του Μακάο, Δεν υπάρχει καμία άλλη πιο πιστή»). Το εθνόσημο το βαστούσαν δύο άγγελοι που φορούσαν άσπρο μανδύα με μαύρους σταυρούς. Ο ένας άγγελος έχει έναν χρυσό σταυρό πάνω από το κεφάλι τους και ο άλλος μια χρυσή υδρόγειο σφαίρα. Το εθνόσημο αυτό χρησιμοποιούνταν σπάνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μακάου Κατηγορία:Μακάου
Θωμάς Α΄ του Σαλούτσο
Ο Θωμάς Α΄ του Σαλούτσο, (Ιταλική γλώσσα : Tomasso I, 1239 - 1296) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο ήταν μαρκήσιος τού Σαλούτσο (1244 - 1298).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Μαμφρέδου Γ΄ μαρκησίου τού Σαλούτσο και της Βεατρίκης, κόρης τού Αμεδαίου Δ΄ κόμη της Σαβοΐας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Λουίζα του Τσέβα και είχε τέκνα:
Όμπλαστ της Σαχαλίνης
Το Όμπλαστ της Σαχαλίνης (ρωσικά: Сахали́нская о́бласть) είναι το μοναδικό νησιωτικό ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας. Αποτελείται από τη νήσο Σαχαλίνη και τις Κουρίλες Νήσους, και πρωτεύουσά του είναι το Γιούζνο Σαχαλίνσκ (181.728 κάτοικοι - απογραφή 2010).
Η νήσος Σαχαλίνη κατοικήθηκε αρχικά από Ιάπωνες αλιείς. Το 1853 έφθασαν οι πρώτοι Ρώσοι που κατοίκησαν το βόρειο τμήμα της με συνέπεια το 1855 η νήσος να μοιραστεί μεταξύ Ρωσίας και Ιαπωνίας. Το 1875 η Ρωσία κατέλαβε ολόκληρη τη νήσο ανταλλάσσοντάς την με τις Κουρίλες νήσους. Μετά το Ρωσοϊαπωνικό πόλεμο και τη συνθήκη Πόρτσμουθ (1905) η Ιαπωνία έλαβε το νότιο τμήμα της το οποίο και ονόμασε Καραφούτο. Το 1918 μετά τη Ρωσική Επανάσταση οι Ιάπωνες ανακατέλαβαν ολόκληρη τη νήσο από την οποία όμως αποχώρησαν το 1924, ενώ τον επόμενο χρόνο εκδιώχθηκαν οι Λευκορώσοι από το βόρειο τμήμα της. Το 1945 η Σοβιετική Ένωση με τη λήξη του Β' Παγκόσμιου Πολέμου επανέκτησε το νότιο τμήμα της μαζί με τις Κουρίλες νήσους και οι Ιάπωνες εκδιώχθηκαν οριστικά από την περιοχή, αν και η Ιαπωνία εξακολουθεί μέχρι σήμερα να διεκδικεί τέσσερα νησιά από τις Κουρίλες.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι ρωσικής καταγωγής (84,3%). Ακολουθούν οι Κορεάτες (5,4%) και οι Ουκρανοί (4%).
Η περιοχή επανήλθε στο προσκήνιο και έγινε παγκοσμίως γνωστή την 1η Σεπτεμβρίου 1983, όταν η πτήση KAL007 της Korean Airlines (Νότια Κορέα) παραβίασε το σοβιετικό εναέριο χώρο πάνω από τη Σαχαλίνη και καταρρίφθηκε. Το περιστατικό αυτό, που θεωρείται ως η μεγαλύτερη στιγμιαία τραγωδία του Ψυχρού Πολέμου, άφησε πίσω του 269 νεκρούς.
Δημογραφία
Πληθυσμός:
Συνολικό ποσοστό γονιμότητας: Εθνότητες: Οι Ρώσοι με 409.786 άτομα είναι η μεγαλύτερη εθνότητα, ακολουθούμενοι από 24.993 Κορεάτες (βλέπε Κορεάτες της Σαχαλίνης), και 12.136 Ουκρανούς, καθώς και από αρκετές μικρότερες εθνότητες, όπως οι 219 Ιάπωνες και Αϊνού (0.05%), οι οποίοι ήταν γηγενείς και αντιτίθονταν στην σοβιετική προσάρτηση της περιοχής μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 2010 η εθνοτική σύσταση ήταν η παρακάτω:
Θρησκεία
Σύμφωνα με έρευνα του 2012 το 21.6% του πληθυσμού της περιφέρειας ανήκει στην Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, το 4% είναι Χριστιανοί που δεν ταυτίζονται με κάποιο δόγμα, το 2% είναι Ορθόδοξοι που δεν ανήκουν σε κάποια εκκλησία ή ανήκουν σε άλλη, μη ρωσικής προέλευσης ορθόδοξη εκκλησία, το 1% είναι Προτεστάντες. Το 37% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι είναι πνευματικοί αλλά μη θρησκευόμενοι, ένα 15% είναι άθεοι και ένα 18.4% ανήκει σε άλλες θρησκείες ή δεν απάντησε στην έρευνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαχαλινη *
Σκέψη
Ο όρος σκέψη μπορεί να αναφέρεται στις ιδέες ή τη διάταξη των ιδεών (αλληλουχία) που προκαλείται από τη νόηση, στην τέχνη της παραγωγής σκέψεων, ή στη διαδικασία της παραγωγής σκέψεων. Παρά το γεγονός ότι η σκέψη αποτελεί μία θεμελιώδη δραστηριότητα του ανθρώπου κοινή σε όλους, δεν υπάρχει μία γενικά αποδεκτή συμφωνία για το τι είναι ή το πώς δημιουργείται.
Επειδή η σκέψη κρύβεται πίσω από πολλές ανθρώπινες ενέργειες και αλληλεπιδράσεις, η κατανόηση της φυσικής και μεταφυσικής της προέλευσής, της διαδικασίας και των αποτελεσμάτων της υπήρξε μακροχρόνιος στόχος πολλών επιστημονικών κλάδων εμπεριεχομένων της τεχνητής νοημοσύνης, της βιολογίας, της φιλοσοφίας, της ψυχολογίας και της κοινωνιολογίας.
Ετυμολογία και χρήση
thumb|upright=1.1| Ο Χουέ σκεπτόμενος Πορτρέτο του [[Κίνα|Κινέζου 2ου πατριάρχη του Βουδισμού, Ντατζού Χουέ αποδιδόμενο στον ζωγράφο του 10ου αιώνα, Σι Κε.]]
Η λέξη "σκέψη" έχει τις ρίζες τις στο αρχαιοελληνικό ουσιαστικό "σκέψις".
Η λέξη σκέψη μπορεί να σημαίνει
Φιλοσοφία
Το πιο τολμηρό σε αυτούς τους τολμηρούς καιρούς είναι ότι ακόμα δεν σκεφτόμαστε. – Μάρτιν Χάιντεγκερ
Το κίνημα της φαινομενολογίας στην φιλοσοφία βίωσε μια ριζοσπαστική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο καταλαβαίνουμε την σκέψη. Η φαινομενολογική ανάλυση του Μάρτιν Χάιντεγκερ πάνω στην υπαρξιακή δομή του ανθρώπου στο έργο του Είναι και Χρόνος ρίχνει νέο φως στο θέμα της σκέψης, αναστατώνοντας τα παραδοσιακά γνωστικά ή τις ορθολογικές ερμηνείες του ανθρώπου που επηρεάζουν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη σκέψη. Η έννοια του θεμελιώδους ρόλου της μη-γνωστικής κατανόησης, καθιστώντας δυνατή την θεματική συνείδηση, ​​ενημέρωσε και ανέπτυξε την συζήτηση γύρω από την Τεχνητή Νοημοσύνη κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 και του 1980.
Η φαινομενολογία, παρ' όλα αυτά, δεν είναι μόνο η προσέγγιση στην σκέψη, κατά την μοντέρνα Δυτική φιλοσοφία. Η φιλοσοφία του νου είναι ένας κλάδος μοντέρνας αναλυτικής φιλοσοφίας η οποία μελετά την φύση του εγκεφάλου, ψυχικά περιστατικά, ψυχικές λειτουργίες, ψυχική περιουσία, την συνείδηση και τη συσχέτιση της με το σώμα, και ιδιαίτερα τον εγκέφαλο. Το πρόβλημα νου-σώματος, π.χ. η σχέση μεταξύ του εγκεφάλου και του σώματος, θεωρείται συχνά το κεντρικό θέμα στην φιλοσοφία του νου, παρ' όλο που υπάρχουν και άλλα ζητήματα που απασχολούν την φύση του εγκεφάλου που δεν περιέχουν την σχέση του με το υπόλοιπο σώμα.
Το πρόβλημα νου-σώματος
Το πρόβλημα νου-σώματος αφορά την εξήγηση της σχέσης που υφίσταται μεταξύ του νου, ή των διανοητικών διαδικασιών, και τις σωματικές καταστάσεις ή διαδικασίες. Ο κύριος στόχος των φιλοσόφων που εργάζονται σε αυτόν τον τομέα είναι να προσδιορίσουν τη φύση του νου και των νοητικών καταστάσεων / διαδικασιών, και πώς -ακόμα και αν- οι εγκέφαλοι επηρεάζονται από το σώμα και αν οι ίδιοι μπορούν να το επηρεάσουν.
Αντιληπτές από τους ανθρώπους εμπειρίες εξαρτώνται από ερεθίσματα τα οποία φθάνουν σε διάφορα αισθητήρια όργανα ενός ατόμου από τον εξωτερικό κόσμο και αυτά τα ερεθίσματα προκαλούν αλλαγές στην ψυχική κατάσταση του ατόμου, προκαλώντας τελικά μία αίσθηση, που μπορεί να είναι ευχάριστη ή δυσάρεστη. Η επιθυμία κάποιου για ένα κομμάτι πίτσα, για παράδειγμα, θα έχει την τάση να προκαλέσει την μετακίνηση του σώματος του ατόμου αυτού σε ένα συγκεκριμένο τρόπο και με μια συγκεκριμένη κατεύθυνση για να επιτύχει ό,τι αυτός ή αυτή θέλει. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι πώς μπορεί να είναι δυνατό στις συνειδητές εμπειρίες να προκύψουν από ένα κομμάτι της φαιάς ουσίας προικισμένο μόνο με ηλεκτροχημικές ιδιότητες. Ένα σχετικό πρόβλημα είναι η εξήγηση του πώς οι προτασιακές στάσεις κάποιου (π.χ. πεποιθήσεις και επιθυμίες) μπορούν να προκαλέσουν έξαψη των νευρώνων του εν λόγω ατόμου και την σύναψη συμβάσεων των μυών με τον σωστό τρόπο. Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που έχουν αντιμετωπίσει επιστημολόγοι και φιλόσοφοι του νου τουλάχιστον από την εποχή του Ρενέ Ντεκάρτ.
Λειτουργικότητα εναντίον πραγματοποίησης
Ο παραπάνω τίτλος αντικατοπτρίζει μία κλασσική λειτουργική απεικόνιση του πώς δουλεύουμε ως γνωστικά, σκεπτόμενα συστήματα. Ωστόσο, το φαινομενικά άλυτο πρόβλημα νου-σώματος λέγεται ότι πρέπει να ξεπεραστεί, και να παρακαμφθεί από την Ενσωματωμένη προσέγγιση της γνωστικής λειτουργίας, με τις ρίζες της στο έργο των Χάιντεγκερ, Πιαζέ, Βιγκότσκι, Μερλώ-Ποντύ και του πραγματιστή Τζον Ντιούι.
Η προσέγγιση αυτή προβλέπει ότι η κλασική προσέγγιση του διαχωρισμού του εγκεφάλου και της ανάλυση των διαδικασιών του είναι λανθασμένη· αντί 'αυτού, θα πρέπει να δούμε ότι ο νους, οι πράξεις ενός ενσωματωμένου παράγοντα, και το περιβάλλον που αντιλαμβάνεται και οραματίζεται, είναι όλα μέρη ενός συνόλου, τα οποία καθορίζουν το ένα το άλλο. Ως εκ τούτου, η λειτουργική ανάλυση του μυαλού και μόνο θα μας αφήσει πάντα με το πρόβλημα νου-σώματος το οποίο δεν μπορεί να λυθεί.
Βιολογία
Ένας νευρώνας (επίσης γνωστός και ως νευρικό κύτταρο) είναι ένα διεγέρσιμο κύτταρο στο νευρικό σύστημα που επεξεργάζεται και μεταδίδει πληροφορίες με ηλεκτροχημική σηματοδότηση. Οι νευρώνες είναι τα βασικά στοιχεία του εγκεφάλου, του νωτιαίου μυελού σπονδυλωτών και των περιφερειακών νεύρων. Υπάρχει ένας αριθμός εξειδικευμένων τύπων νευρώνων που συμπεριλαμβάνει τους αισθητηριακούς νευρώνες που ανταποκρίνονται στην αφή, τον ήχο, το φως και πολλά άλλα ερεθίσματα που επηρεάζουν τα κύτταρα των αισθητήριων οργάνων που στη συνέχεια στέλνουν σήματα προς τον νωτιαίο μυελό και τον εγκέφαλο. Κινητικοί νευρώνες λαμβάνουν σήματα από τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό και προκαλούν συσπάσεις των μυών και επηρεάζουν τους αδένες. Οι Μεσονευρώνες συνδέουν νευρώνες με νευρώνες εντός του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Νευρώνες ανταποκρίνονται στα ερεθίσματα, και ανακοινώνουν την παρουσία των ερεθισμάτων στο κεντρικό νευρικό σύστημα, το οποίο επεξεργάζεται τις πληροφορίες και στέλνει αποκρίσεις σε άλλα μέρη του σώματος για δράση. Οι νευρώνες δεν περνούν από τη μίτωση, και συνήθως δεν μπορεί να αντικατασταθούν μετά την καταστροφή τους, παρόλο που τα αστροκύτταρα έχουν παρατηρηθεί να μετατρέπονται σε νευρώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νευροψυχολογία Κατηγορία:Νευροψυχολογική αξιολόγηση
Καταραμένη Κυριακή
Η ταινία Καταραμένη Κυριακή (πρωτότυπος τίτλος Sunday Bloody Sunday) είναι κοινωνικό δράμα παραγωγής 1971 σε σκηνοθεσία Τζον Σλέσιντζερ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι: Πίτερ Φιντς, Γκλέντα Τζάκσον και Μάρεϊ Χεντ. Η ταινία πραγματεύεται την παράλληλη ερωτική σχέση ενός αμφισεξουαλικού νεαρού άνδρα με έναν ομοφυλόφιλο και Εβραίο γιατρό και με μια χωρισμένη γυναίκα.
Η ταινία υπήρξε πολύ σημαντική για την περίοδο της προβολής της εφόσον ο ομοφυλόφιλος ήρωας του ερωτικού τριγώνου (που υποδύεται ο Πίτερ Φιντς) εμφανίζεται να έχει αποδεχτεί τη σεξουαλικότητά του και να είναι επιτυχημένος ως γιατρός.
Πλοκή
Ένας ομοφυλόφιλος Εβραίος γιατρός, ο Ντάνιελ Χερς (Πίτερ Φιντς) και μια χωρισμένη γυναίκα, η Άλεξ Γκρέβιλ (Γκλέντα Τζάκσον), εμπλέκονται σε ερωτικό τρίγωνο με κεντρικό πρόσωπο του τριγώνου τον αμφισεξουαλικό, Μπομπ Έλκιν (Μάρεί Χεντ). Τόσο ο Ντάνιελ, όσο και η Άλεξ γνωρίζουν ότι ο Μπομπ έχει ερωτική σχέση και με τους δυο και γνωρίζονται και μεταξύ τους μέσω κοινών φίλων. Αποφασίζουν όμως να ανεχτούν την κατάσταση φοβούμενοι ότι θα χάσουν τον Μπομπ, ο οποίος έχει το ελεύθερο να ταλαντεύεται μεταξύ των δυο αυτών ατόμων. Αυτή η σχέση συνοδεύει την ανησυχία της Άλεξ για μια χαμένη νιότη, λόγω ενός αποτυχημένου γάμου και μιας δύσκολης παιδικής ηλικίας, ενώ για τον Ντάνιελ αποτελεί διέξοδο από την εβραϊκή του γαλούχηση. Μόνο όταν ο Μπομπ αποφασίζει να φύγει για τις Η.Π.Α. εγκαταλείποντας και τους δυο οι δυο αυτοί άνθρωποι συναντιούνται και καταλαβαίνουν ότι έφτασε η ώρα να προχωρήσουν με τις ζωές τους.
Διανομή ρόλων
Πρώτη επιλογή του σκηνοθέτη για το ρόλο του γιατρού Ντάνιελ Χερς (ο οποίος στο αρχικό σενάριο επρόκειτο να είναι τριάντα χρονών) ήταν ο Άλαν Μπέιτς. Όμως ο Μπέιτς εκείνη την περίοδο συμπρωταγωνιστούσε με την Τζούλι Κρίστι στην ταινία Ο Μεσάζων (The Go-Between, 1971) του Τζόζεφ Λόουζι και τα γυρίσματα κράτησαν περισσότερο χρόνο από εκείνον που είχε αρχικά εκτιμηθεί, επομένως ο σκηνοθέτης τον αντικατέστησε με τον ηθοποιό Ίαν Μπάνεν. Ο Μπάνεν όμως δεν μπορούσε να δεχτεί την ιδέα ότι έπρεπε να φιλήσει έναν άλλον άνδρα και γι' αυτό το λόγο απολύθηκε μετά από μια βδομάδα και τη θέση του πήρε ο Πίτερ Φιντς, ο οποίος όχι μόνο δεν είχε πρόβλημα με το να φιλήσει τον Μάρεϊ Χεντ στο στόμα, αλλά κάθε φορά που το έκανε φώναζε: Το έκανα για την Αγγλία (είχαν περάσει μόλις τρία χρόνια από την ημέρα που η βουλή της Αγγλίας ακύρωσε το νόμο που καταδίκαζε την ομοφυλοφιλία ως αδίκημα). Ηθοποιοί όπως η Ντέιμ Ίντιθ Έβανς και η Θόρα Χερντ αρνήθηκαν ευγενικά το ρόλο της μητέρας της Γκλέντα Τζάκσον εφόσον πίστευαν ότι το εγχείρημα του να γυρίστει μια ταινία με ένα τέτοιο για την εποχή σκανδαλώδες θέμα ήταν ριψοκίνδυνο. Ο ρόλος δόθηκε τελικά στην Πέγκι Άσκροφτ που κατάλαβε πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος της μητέρας της Άλεξ για την πλοκή της ταίνιας.
Ο Ντάνιελ Ντέι Λιούις έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην ταινία στην ηλικία των 14 χρονών. Εμφανίστηκε μόλις μερικά δευτερόλεπτα στο ρόλο ενός μέλους ομάδας αγοριών που βανδαλίζουν ένα αυτοκίνητο έξω από την εκκλησία.
Προβολή
Η ταινία προβλήθηκε λίγο πριν τα γεγονότα της Ματωμένης Κυριακής τον Ιανουάριο του 1972 στο Ντέρι της Βόρειας Ιρλανδίας. Η ταινία που προβάλονταν στους κινηματογράφους του Ντέρι τη μέρα της ομαδικής δολοφονίας ήταν το Καταραμένη Κυριακή.
Υποδοχή και βραβεία
Η ταινία έλαβε διθυραμβικές κριτικές και ο Ρόμπερτ Έμπερτ και ο Τζιν Σίσκελ τη συμπεριέλαβαν στη λίστα με τις 10 καλύτερες ταινίες για το 1971. Προτάθηκε επίσης για 4 βραβεία όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για όσκαρ καλύτερης σκηνοθεσίας, ενώ βραβεύτηκε με 4 BAFTA για καλύτερο βρετανικό φιλμ, Α' ανδρικού, Α' γυναικείου ρόλου και σκηνοθέτη.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Υποψηφιότητες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1971 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία
Έγκλημα στη Σερβία
Το Έγκλημα στη Σερβία γίνεται προσπάθεια να κατασταλεί από τη σερβική Αστυνομία και άλλες κυβερνητικές υπηρεσίες.
Δολοφονίες
Το 2012, η Σερβία έχει αναλογία δολοφονιών 1.2 άτομα ανά 100.000 άτομα. Υπήρχαν συνολικά 111 δολοφονίες στη Σερβία το 2012.
Οργανωμένο έγκλημα
Το Σερβικό Οργανωμένο Έγκλημα (σερβικά: Cpпcкa мафија, μεταγραφή Srpska Mafija, Σερβική Μαφία) είναι διάφορες εγκληματικές οργανώσεις που έχουν τη βάση τους στη Σερβία ή αποτελούνται από εθνοτικούς Σέρβους. Υπάρχουν Σέρβοι εγκληματίες που δραστηριοποιούνται σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι οργανώσεις ασχολούνται κατά κύριο λόγο με το λαθρεμπόριο, εμπόριο όπλων, διακίνηση ναρκωτικών, τα παράνομα τυχερά παιχνίδια, τη κλοπή κοσμημάτων και πολύτιμων λίθων, την παροχή προστασίας και τα συμβόλαια θανάτου. Η Μαφία αποτελείται από αρκετές μεγάλες οργανωμένες ομάδες, οι οποίες με τη σειρά τους έχουν ευρύτερα δίκτυα κυρίως στην Ευρώπη.
Οι Γιουγκοσλαβικοί Πόλεμοι έδωσαν σε εγκληματίες "διέξοδο" από την οικονομική καταστροφή κατά τη διάρκεια των διεθνών κυρώσεων που επεβλήθησαν κατά της Σερβίας. Σέρβοι εγκληματίες έχουν προσληφθεί για τις κρατικές δυνάμεις ασφαλείας, με αξιοσημείωτο παράδειγμα τον Λέγκιγια, αρχηγό των Τίγρεων Αρκάν η οποία μετά τον πόλεμο είχε επισημανθεί μετονομάστηκε σε JSO (Κόκκινοι Μπερέδες), που σχεδίασαν τη δολοφονία του Πρωθυπουργού Ζόραν Ντίντιτς.
Διαφθορά
Τα επίπεδα διαφθοράς θεωρούνται υψηλά από τους κατοίκους της Σερβίας σύμφωνα με έρευνα, και η εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς παραμένει χαμηλή.
Οι δημόσιες συμβάσεις, οι διαδικασίες πρόσληψης στη δημόσια διοίκηση, οι επιχειρήσεις μεταλλείων και τις σιδηροδρομικών επιχειρήσεων είναι τομείς με σοβαρό πρόβλημα σύγκρουσης συμφερόντων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει εκφράσει ανησυχίες για το σερβικό δικαστικό σύστημα, την αστυνομία, την υγεία και την εκπαίδευση, τομείς που είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στη διαφθορά. Η Διαφάνεια Σερβίας εκτίμησε τον Σεπτέμβριο του 2016 ότι τουλάχιστον 374.000 περιπτώσεις "μικρής διαφθοράς" στις δημόσιες υπηρεσίες που παραμένουν άγνωστες κάθε χρόνο.
Πειρατεία
Η πειρατεία στη Σερβία έχει λάβει αυξανόμενη ένταση στη δεκαετία του 2000 και του 2010. Ειδικά απειλούμενη είναι η ναυτιλία από την πλευρά του Δούναβη μεταξύ Βελιγραδίου και Σμεντέρεβο. Πιο συχνά, οι πειρατές θα λεηλατήσουν χύδην φορτίο όπως πετρέλαιο, οπτάνθρακας, μέταλλα, σιτηρά, ζάχαρη, λιπάσματα, αλλά μερικές φορές μπορεί επίσης να αφαιρέσουν καλώδια και ηλεκτρικές μηχανές από τα πλοία.
Οι συγκρούσεις των πειρατών με τα πληρώματα σπάνια κλιμακώνονται, και έχει καταγραφεί μόνο ένας φόνος πλοιοκτήτη στα τέλη της δεκαετίας του 2000. Αυτό οφείλεται εν μέρει γιατί τα πληρώματα συνεργάζονται συχνά με τους πειρατές πουλώντας μέρος του φορτίου ώστε να αναφέρουν την πειρατεία για να λάβουν τα χρήματα από την ασφάλιση. Έχουν επίσης καταγραφεί περιπτώσεις συνεργασίας πειρατών με την αστυνομία.
Οι πειρατές επίσης συχνά επιδίδονται στο λαθρεμπόριο καυσίμων και άλλων εμπορευμάτων κατά μήκος του Δούναβη.
Ψευδείς απειλές για βόμβα
Οι ψευδείς απειλές για βόμβα είναι σχετικά συχνές στη Σερβία. Δεδομένου ότι η αστυνομία αντιδρά σε κάθε απειλή για βόμβα αναζητώντας ολόκληρο το κτίριο για τη πιθανή βόμβα. Οι πιο κοινοί στόχοι είναι τα σχολεία, όπου οι μαθητές θα τηλεφωνήσουν σε μια απειλή να καθυστερήσουν τις εξετάσεις τους, και τα δικαστήρια όπου οι άνθρωποι που προσδοκούν να χάσουν μια δίκη τηλεφωνούν για να τη καθυστερήσουν. Λόγω ψευδών απειλών για βόμβα το κτίριο του Ανωτάτου Δικαστηρίου στο Βελιγράδι έπρεπε να εκκενωθεί για περισσότερες από 70 φορές το 2008
Η συχνότητα των ψευδών απειλών για βόμβα μειώθηκε το 2009, από ένα νόμο που επιβάλλει αυστηρότερες και τριπλοποιημένες τιμωρίες.
Δυναμική εγκλημάτων
Οι σερβικές αρχές επιβολής του νόμου έχουν δώσει προτεραιότητα στην καταπολέμηση της διακίνησης ναρκωτικών, της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος κατά τα τέλη της δεκαετίας του 2000.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έγκλημα στη Σερβία
Βασιλικό Εύβοιας
μικρογραφία|Το ιστορικό κέντρο του Βασιλικού Το Βασιλικό είναι κωμόπολη της κεντρικής Εύβοιας. Διοικητικά είναι έδρα της δημοτικής κοινότητας Βασιλικού του δήμου Χαλκιδέων, της περιφερειακής ενότητας (πρώην νομού) Ευβοίας στην Στερεά Ελλάδα. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας ήταν έδρα του δήμου Ληλαντίων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το Βασιλικό έχει 6.571 κατοίκους και είναι ο τρίτος μεγαλύτερος οικισμός του νομού μετά τη Χαλκίδα και τη Νέα Αρτάκη. Στο Βασιλικό υπάγεται διοικητικά το Λευκαντί.
Γεωγραφικά στοιχεία
Το Βασιλικό βρίσκεται στα Ληλάντια Πεδία, περίπου 10 χιλιόμετρα ανατολικά της Χαλκίδας, στην αριστερή όχθη του ποταμού Λήλα. Εκτείνεται μέχρι τα παράλια στο νότιο Ευβοϊκό κόλπο, όπου βρίσκεται το επίνειό του, το Λευκαντί, δύο χιλιόμετρα νότια του κέντρου του οικισμού. Βορειοανατολικά βρίσκεται το χωριό Φύλλα και βορειοδυτικά το χωριό Μύτικας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 20 μέτρων.
Ιστορία
Στο Λευκαντί έχουν ανακαλυφθεί ίχνη κατοίκησης από την πρωτοελλαδική περίοδο. Ίχνη του προϊστορικού οικισμού βρέθηκαν στο παραθαλάσσιο λόφο Ξηρόπολη. Ο οικισμός κατοικούταν από το 3.000 π.Χ. και ανέπτυξε εμπορικές επαφές με την Τρωάδα και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Η ακμή της πόλης συνέχισε μέχρι τους γεωμετρικούς χρόνους και σταμάτησε το 700 π.Χ.. Στο λόφο Τούμπα, 500 μέτρα μακριά από το λόφο Ξηρόπολη, ανακαλύφθηκε λίθινο αψιδωτό παραλληλόγραμμο κτίριο μήκους 48 μέτρων και πλάτους 10. Κατώ από το δάπεδο του κτιρίου ανακαλύφθηκε τάφος μέσα σε διμερές χώρισμα βράχου ενός άντρα, ο οποίος είχε αποτεφρωθεί, και μίας γυναίκας που είχε ταφεί. Μέσα στον τάφο βρέθηκαν επίσης οστά τεσσάρων μικρόσωμων αλόγων. Μέσα στη τεφροδόχο βρέθηκε λινό νεκρικό ένδυμα, το οποίο αποτελεί το αρχαιότερο ένδυμα που έχει βρεθεί στην Ελλάδα. Επίσης βρέθηκαν όπλα, αγγεία και χρυσός νεκρικός διάκοσμος. Ο τάφος χρονολογείται από τον 11ο π.Χ. αιώνα.
Στο Λευκαντί σύμφωνα με την παράδοση δημιουργήθηκε πάλι οικισμός τον 15ο αιώνα. Η περιοχή κατελήφθη από τον τουρκικό στρατό το 1470, με την Εύβοια μέχρι τότε να είναι ενετική κτήση από το 1205. Εξαιτίας των συχνών επιδρομών, οι κάτοικοί του μετοίκησαν στην περιοχή που βρίσκεται ο φράγκικος πύργος περίπου το 1700 για προστασία. Η περιοχή αυτή σήμερα αποτελεί το ιστορικό κέντρο του Βασιλικού. Το Βασιλικό αναφέρεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474 με την ονομασία Vasiliko. Σύμφωνα με το κατάστιχο, τότε είχε 17 σπίτια. Αρχικά ήταν μια αγροτική κοινότητα, αλλά σήμερα η βιομηχανία και ο τουρισμός συνεισφέρουν σημαντικά στην οικονομία του.
Διοικητικά, ο οικισμός ανήκε από το 1835 μέχρι το 1912 στο δήμο Χαλκιδέων. Το 1912 ορίζεται έδρα της κοινότητας Βασιλικού το 1971 προσαρτώνται στο Βασιλικό οι οικισμοί Κάμπος και Λευκαντί. Το 1997 ορίζεται έδρα του δήμου Ληλαντίων και το 2010, με το πρόγραμμα Καλλικράτης, υπάγεται στο δήμο Χαλκιδέων.
Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Αξιοθέατα
μικρογραφία|Πύργος Βασιλικού Λίγο βόρεια από το ιστορικό κέντρο του Βασιλικού βρίσκεται μεσαιωνικός τετράγωνος πύργος. Ο πύργος έχει ύψος 17,5 μέτρα, με τους περιμετρικούς τείχους να σώζονται σε όλο τους το ύψος, μέχρι τις επάλξεις, και πλάτος πλευράς 8,2 μέτρα. Η είσοδος στο πύργο γινόταν από πόρτα η οποία βρισκόταν 7 μέτρα πάνω από το έδαφος. Στο παρελθόν εκεί έφτανε ξύλινη σκάλα, ενώ σήμερα έχει κατασκευαστεί εξωτερική μεταλλική σκάλα. Ο πύργος έχει αποκατασταθεί από την 23η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων. Από το 2010 λειτουργεί ως κέντρο πληροφόρησης για τους φράγκικους πύργους της Εύβοιας.
Το ιστορικό κέντρο του Βασιλικού αποτελείται από νεοκλασικά διώροφα κτίρια. Στην παλιά πλατεία βρίσκεται ο ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου, ένας από τους παλαιότερους της πόλης. Ο σημερινός ναός άρχισε να κατασκευάζεται το 1887 και ολοκληρώθηκε το 1907. Είναι ο τρίτος κατά σειρά σε αυτή τη θέση. Είναι τρίκλιτη βασιλική με τρούλο και έχει μήκος 20 μέτρα και πλάτος 15.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Ευβοίας Κατηγορία:Δήμος Χαλκιδέων
Τζορτζ Χάμιλτον
Ο Τζορτζ Στίβενς Χάμιλτον (12 Αυγούστου 1939 - ) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Αξιοσημείωτες ταινίες του είναι οι εξής: Ο καρπός του παράνομου έρωτα (1960), Ζω μονάχα για τον έρωτα (1961), Ένα φως στο σκοτάδι (1962), Your Cheatin' Heart (1964), Μια φορά δεν φτάνει (1975), Έρωτας με την πρώτη δαγκωματιά (1979), Zorro, The Gay Blade (1981), Ο νονός III (1990), Doc Hollywood (1991), 8 Heads in a Duffel Bag (1997), Παίζοντας στα τυφλά (2002) και The Congressman (2016). Για το ντεμπούτο του στο Crime and Punishment USA (1959), ο Χάμιλτον κέρδισε Χρυσή Σφαίρα και ήταν υποψήφιος για βραβείο BAFTA. Έχει λάβει μία επιπλέον υποψηφιότητα για BAFTA και δύο υποψηφιότητες για Χρυσές Σφαίρες.
Ο Χάμιλτον ξεκίνησε την κινηματογραφική του καριέρα το 1958, και παρόλο που έχει σημαντικό έργο στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, είναι ίσως πιο διάσημος για το αυθόρμητο στυλ του, το αιώνιο μαύρισμά του και τις διαφημίσεις τους για την εταιρεία Ritz Crackers. Η Μπο Ντέρεκ έγραψε στην αυτοβιογραφία της ότι «υπήρχε ένας συνεχής ανταγωνισμός μεταξύ του Τζον Ντέρεκ και του Τζορτζ Χάμιλτον για το ποιος ήταν πιο μαυρισμένος».