cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συμμετοχή των Ρώσων αθλητών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Η Ρωσία αργότερα έκανε έκκληση στο Αθλητικό Διαιτητικό Δικαστήριο (CAS) κατά της απόφασης της WADA.
Στις 19 Φεβρουαρίου 2021, ανακοινώθηκε ότι η Ρωσία θα μπορούσε να συμμετέχει κάτω από το ακρωνύμιο "ROC", παρμένο από τη Ρωσική Ολυμπιακή Επιτροπή, αν και ολόκληρο το όνομα της επιτροπής δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί, για να αναφέρεται στην αποστολή. Η Ρωσία θα εκπροσωπηθεί με τη σημαία της Ρωσικής Ολυμπιακής Επιτροπής, όχι με αυτή των Ολυμπιακών Αγώνων. Θα επιτραπεί επίσης στους αθλητές της αποστολής να φορούν στολές με τη λέξη "Ρώσοι", με την προϋπόθεση ότι ο όρος "Ουδέτεροι Αθλητές" θα συμπεριλαμβάνεται.
Παραπομπές
Ρώσοι αθλητές Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020
AI
Η συντομογραφία λατινικών και ελληνικών χαρακτήρων AI και Ai και ΑΙ και αι (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται έι-άι) μπορεί να αναφέρεται:
1571
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1571 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ταξιάρχης Γρεβενών
Ο Ταξιάρχης Γρεβενών είναι χωριό του νομού Γρεβενών, πλησίον της παλαιάς εθνικής οδού Κοζάνης Γρεβενών, σε υψόμετρο 640μ. Το χωριό έφερε αρχικά την σλαβική ονομασία Κουσκό, επίσης Κοσικό ή Κοχισκό και μετονομάστηκε σε Ταξιάρχης το 1925. Φέρεται ότι πήρε την ονομασία του από την παρακείμενη μονή των Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ, βάσει θρύλου.
Μονή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ
Η Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών χτισμένη περί το 1833, σύμφωνα με εντοιχισμένη πλάκα βρίσκεται δυτικά και σε κοντινή απόσταση από το χωριό. Βάσει γραπτής μαρτυρίας (κατάστιχου) που βρέθηκε στην μονή υφίστανται στοιχεία για την οικονομία της εποχής, τις εμπορικές συναλλαγές, τις τιμές υλικών και τις χρησιμοποιούμενες μονάδες μέτρησης. Πιθανολογείται η ύπαρξη ναΐσκου (μικρομονάστηρο) πριν την ολοκλήρωση της μονής σε προγενέστερες ημερομηνίες που εξελίχθηκε σταδιακά σε πλήρη μονή χάρη σε δωρεές
Αθλητικός Σύλλογος Ταξιάρχη
Α.Σ. Ταξιάρχη 1975|150px|μικρογραφία|δεξιά Ο Αθλητικός Σύλλογος Ταξιάρχη ιδρύθηκε το 1975 από κατοίκους της τοπικής κοινότητας Ταξιάρχη. Σύμφωνα με τα αρχεία του συλλόγου (φύλλα αγώνος, φωτογραφίες κ.α.) η ομάδα αγωνιζόταν στα τοπικά πρωταθλήματα ανελλιπώς μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Μία από τις αιτίες αδρανοποίησης της ομάδας ήταν πως σύλλογος αγωνιζόταν πάντοτε σε γειτονικά γήπεδα και κατέστη αδύνατον εκείνη την εποχή να αποκτήσει την δική του έδρα. Σημαντική προσωπικότητα του συλλόγου ο προπονητής Γιώργος Ζαρίντας, πρώην τερματοφύλακας του Α.Ο. Τρίκαλα στην Α' Εθνική και προπονητής της ομάδας του Πυρσού Γρεβενών που αγωνίστηκε στην Β' Εθνική.
2000 - 2014
Στις αρχές του 2000 ξεκίνησαν οι εργασίες κατασκευής γηπέδου, όμως το γήπεδο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Το 2002 ο σύλλογος επαναδραστηριοποιήθηκε και αγωνίστηκε στην Γ' κατηγορία της Ε.Π.Σ. Γρεβενών. Όμως σύντομα μετά και την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος 2003-04 η ομάδα σταμάτησε να συμμετέχει στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Γρεβενών. Για τα επόμενα 11 χρόνια η ομάδα αγωνιζόταν μόνο στα τοπικά ποδοσφαιρικά τουρνουά παίδων και νέων του Δήμου Ηρακλεωτών.
2015 - Σήμερα
Το 2015 η νεολαία της τοπικής κοινότητας Ταξιάρχη πήρε την πρωτοβουλία να επαναδραστηριοποιήσει τον σύλλογο και έκτοτε αγωνίζεται ανελλιπώς στην Β' κατηγορία της Ε.Π.Σ. Γρεβενών. Την περίοδο 2015-16 η ομάδα κατέκτησε την 5η θέση στο πρωτάθλημα της Β' κατηγορίας. Την περίοδο 2016-17 η ομάδα κατέκτησε την 3η θέση στο πρωτάθλημα και για τον θεσμό του κυπέλλου έφτασε στα ημιτελικά της διοργάνωσης. Επίσης η ομάδα συμμετείχε με εθελοντές στην διοργάνωση του παγκόσμιου πρωταθλήματος enduro gp από τον Μ.Ο.Γ. (Μοτοσυκλετικός Όμιλος Γρεβενών) και της απονεμήθηκε τιμητική πλακέτα για την προσφορά της.
Το πρώτο έμβλημα της ομάδας ήταν ένα τριφύλλι. Το 2015 άλλαξε και στην θέση του μπήκαν τα αρχικά γράμματα της ονομασίας του συλλόγου. Στο καινούριο σήμα επίσης προστέθηκαν 3 φύλλα καπνού γιατί οι κάτοικοι του Ταξιάρχη ως επί το πλείστον είναι καπνοπαραγωγοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Γρεβενών Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Κατηγορία:Μονές του νομού Γρεβενών
Σαν Λορένσο ντε Αλμάγρο
μικρογραφία| Η Σαν Λορένσο (ισπανικά: San Lorenzo, ισπανική προφορά ΔΦΑ : san loˈɾenso) είναι ποδοσφαιρικό σωματείο της Αργεντινής. Εδρεύει στο Μποέδο του κεντρικού Μπουένος Άιρες και έχει στεφθεί δεκαπέντε φορές πρωταθλήτρια.
Ίδρυση
Στις αρχές του 20ού αιώνα, καθώς τα τραμ και τα λεωφορεία εξαπλώνονταν στις εργατογειτονιές Αλμάγρο και Μποέδο (πρόκειται για όμορες συνοικίες), η κατάσταση γινόταν επικίνδυνη για τα παιδιά που έπαιζαν ποδόσφαιρο στο δρόμο.
Μετά από ένα ατύχημα, ο ιερέας Λορένσο Μάσα τους παραχώρησε την αυλή του ναού του Αγίου Λαυρεντίου για να παίζουν με ασφάλεια. Σύντομα οι παρέες που συναντιόντουσαν εκεί συγκρότησαν ομάδα, η οποία ονομάσθηκε «Σαν Λορένσο» προς τιμήν του ναού, του ιερέα που τους προστάτευε και της Μάχης του Σαν Λορένσο (1813). Επίσημη ημερομηνία ίδρυσης είναι η 1η Απριλίου 1908. Ως χρώματα επιλέχθηκαν το μπλε και το κόκκινο, επειδή συμβόλιζαν αντίστοιχα το ιδανικό και τον αγώνα.
Γήπεδο
Σήμερα η Σαν Λορένσο αγωνίζεται στο Στάδιο Πέδρο Μπιδεγάιν ή Νέο Γκασόμετρο, το οποίο βρίσκεται στη συνοικία Νουέβα Πομπέγια. Η ανέγερσή του ξεκίνησε το 1983 και παραδόθηκε μετά από 10 χρόνια. Χωράει 47.964 θεατές.
Άλλες πληροφορίες
Η Σαν Λορένσο έχει πολλά προσωνύμια. Επειδή ο ιδρυτής της ήταν ιερέας, τους αποκαλούν Αγίους (Santos) και Κοράκια (Cuervos). Η πρωταθλήτρια Αργεντινής ομάδα του 1933 που διέθετε πολλούς επαρχιώτες ποδοσφαιριστές, αποκλήθηκε Χωριάτες του Μποέδο (Gauchos de Boedo). Οι παίκτες που κατέκτησαν τον τίτλο αήττητοι το 1968, χαρακτηρίσθηκαν Φονιάδες (Matadores). Τέλος, οι οπαδοί της αποκαλούνται Κυκλώνες κατ' αντιστοιχία προς την αιώνια αντίπαλο Ουρακάν που σημαίνει Τυφώνας.
Στη δεκαετία του '30, πολλοί ποδοσφαιριστές ήταν Βάσκοι μετανάστες. Έκτοτε υπάρχει ισχυρός δεσμός μεταξύ της Σαν Λορένσο και της βασκικής κοινότητας του Μπουένος Άιρες.
Μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος το 1946, η ομάδα επισκέφθηκε την Ισπανία όπου εντυπωσίασε σε φιλικούς αγώνες. Η Μπαρτσελόνα κατέθεσε πρόταση για τον επιθετικό Ρενέ Ποντόνι, αλλά ο παίκτης δίστασε να εγκαταλείψει την Αργεντινή. Μετά την άρνησή του, η Μπαρτσελόνα αγόρασε από τη Ρίβερ Πλέιτ τον Αλφρέδο Ντι Στέφανο που έμελλε να γίνει ο πρώτος παγκόσμιος σταρ της μεταπολεμικής περιόδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαν Λορένσο Αλμάγρο  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1908 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες του Μπουένος Άιρες Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αργεντινής
Κάτω Ραπτόπουλο Ευρυτανίας
Το Κάτω Ραπτόπουλο είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, το οποίο βρίσκεται προς τα βορειοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας, Άρτας και Καρδίτσας. Απέχει 47 χλμ. ΒΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου), 85 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι και 94 χλμ. Α. από την Άρτα. Το χωριό είναι κτισμένο στα Δυτικά Άγραφα και τις βόρειες πλαγιές της Τσούκας (ή Ανάληψης) σε υψόμετρο 750 μέτρα ενώ βόρεια περνάει ο χείμαρρος Πρασιάς που δυτικότερα κοντά στο Νέο Αργύρι καταλήγει στον Αχελώο ποταμό. Οι κάτοικοι του ασχολούνται με την γεωργία, την κτηνοτροφία, την μελισσοκομία και τη καλλιέργεια καστανιών. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ραπτοπούλου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Ραπτόπουλο, την Ιτέα και το Παλαιοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Ραπτοπούλου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ασπροποτάμου του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 112 κατοίκους.
Πηγή Αχαΐας
Ιστορία
Κατά τη βενετική απογραφή του 1700 είχε 388 κατοίκους. Το 1828, κατά την πρώτη απογραφή του τότε νεοσύστατου ελληνικού κράτους -της Ελληνικής Πολιτείας- είχε 51 οικογένειες. Είχε επίσης 51 κατοίκους στην απογραφή του 1829 που διεξήχθη από την Εκστρατεία του Μωριά (1828-1833). Κατά την απογραφή του 1889 είχε 88 κατοίκους. Τόσο στην απογραφή του 2001 όσο και σε αυτήν του 2011 δεν είχε μόνιμους κατοίκους.
Αναφέρεται και ως Τζουμπάτα και Ζαμπάτα. Είναι η ιδιαίτερη πατρίδα του γνωστού προδότη οπλαρχηγού της Επανάστασης του 1821 Νενέκου, του οπλαρχηγού Σαγιά και του εθνομάρτυρα μητροπολίτη Δέρκων Γρηγορίου. Στις αρχές του 1829 καταφτάνει στην περιοχή της Ζουμπάτας ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης για να καταδιώξει το φαινόμενο της ληστείας στην περιοχή.
Στα 1885 αναφέρεται ότι ο οικισμός απείχε τότε δυο ώρες και τρία τέταρτα δρόμο από την Χαλανδρίτσα, την έδρα του τότε δήμου Φαρών στον οποίο ανήκε διοικητικά.
Η μετονομασία του οικισμού έγινε στις 13/09/1962 με το Φ.Ε.Κ. 145/1962.
Τα Ζουμπατοχώρια
Από το όνομα «Ζουμπάτα» έχουν ονομαστεί όλα τα γειτονικά χωριά ως «Ζουμπατοχώρια», δηλ. ορεινοί οικισμοί με αρβανίτικους πληθυσμούς οι οποίοι απασχολούνταν ως επί το πλείστον με τη κτηνοτροφία. Στην ιστορική περιοχή των Ζουμπατοχωρίων θεωρείται ότι συγκαταλέγονται: το δυτικό τμήμα της περιοχής της Ρακίτας, το Άνω Μαζαράκι, τα Άνω Θωμαίικα, ο Οβρυόκαμπος, η Γκούρα, το (Άνω) Γολέμι, τα Βεταίικα, τα Κουναβαίικα, το παλιό Γκέρμπεσι, η Σάπια Βρύση, ενώ ο γεωγραφικός όρος «Ζουμπάτα» εκτείνεται πέρα από τα λεγόμενα «Ζουμπατοχώρια» και σε περιοχές όπως το Δέντρο Γιαννιά, οι Πουρνάρες και όλα τα γύρω βουνά του Παναχαϊκού π.χ. το βουνό Βίδοβα, το βουνό Καυκαριά κ.λπ.
Πληθυσμοί από τα Ζουμπατοχώρια στα μέσα του 19ου αι. μετοίκησαν στα πεδινά της δυτικής Αχαΐας και έφτιαξαν νέους μόνιμους οικισμούς, όπως η Λακκόπετρα, το Λιμνοχώρι, η Παραλίμνη κ.λπ.
Λαογραφία
Έχει καταγραφεί η παροιμία «μήπως είσαι από τη Ζουμπάτα;» η οποία χρησιμοποιείται στην περιοχή της Πάτρας και αναφέρεται στην άποψη που υπήρχε ότι οι κάτοικοι της Ζουμπάτας (και των Ζουμπατοχωρίων εν γένει), επειδή ζούσαν στα βουνά, δηλαδή στον ορεινό όγκο του Παναχαϊκού, ότι ήταν άνθρωποι που ζούσαν μέσα στην άγνοια για όσα συνέβαιναν στον κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Πατρέων Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Αχαΐας
Β΄ Επιστολή προς Τιμόθεο
Η Δεύτερη ή B' Επιστολή προς Τιμόθεο είναι ένα από τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης και 1 απο τις 13 επιστολές που γράφτηκαν από τον απόστολο Παύλο. Χρόνος συγγραφής θεωρείται το χρονικό διάστημα μεταξύ του φθινοπώρου του 67 και της άνοιξης του 68, ενώ για άλλους το 65 μ.Χ..
Η επιστολή αυτή έχει περισσότερο προσωπικό χαρακτήρα από την πρώτη που έστειλε ο Παύλος στον Τιμόθεο, αλλά και από αυτήν που έστειλε στον Τίτο. Ο Παύλος γράφει την επιστολή αυτή ενώ είναι φυλακισμένος στην Ρώμη και περιμένει την εκτέλεσή του. Θεωρείται το τελευταίο έργο του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλία της Καινής Διαθήκης Τιμόθεον Β
Πιέτ Κάιζερ
Ο Πιέτ Κάιζερ (Peter "Piet" Johannes Keizer, 14 Ιουνίου 1943 - 10 Φεβρουαρίου 2017) ήταν διεθνής Ολλανδός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως ακραίος επιθετικός. Ήταν μέλος της καλύτερης ομάδας της Άγιαξ και της Ολλανδίας της δεκαετίας του 1970.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου του 1943 στο Άμστερνταμ. Το 1955 πήγε στην παιδική ομάδα του Άγιαξ, έκανε ντεμπούτο σε ηλικία 17 ετών το 1961 και τρία χρόνια αργότερα άγγιξε το θάνατο, καθώς είχε σοβαρό ατύχημα με κάταγμα κρανίου. Αγωνίστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του στον ΑΦΚ Άγιαξ και εντασσόμενος στις τάξεις του "Αίαντα" ως το 1975, όταν και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση. Αγωνιζόμενος ως αριστερός ακραίος επιθετικός αποτέλεσε μαζί με τον Γιόχαν Κρόιφ και το Τζόνι Ρεπ μία τριπλέτα υψηλής ποιότητας. Από ένα σημείο και μετά οι σχέσεις του με τον Κρόιφ ψυχράνθηκαν (με αντικείμενο την αρχηγία της ομάδας) με αποτέλεσμα ο τελευταίος να μεταγραφεί το καλοκαίρι του 1973 στην Μπαρτσελόνα. Η σεζόν που ακολούθησε ήταν και η τελευταία για τον Κάιζερ που αποσύρθηκε το καλοκαίρι του 1975 έχοντας 365 εμφανίσεις (επίδοση που τον καθιστά τέταρτο στη σχετική λίστα) και 146 γκολ σε επίπεδο πρωταθλήματος.
Ο Κάιζερ ήταν 34 φορές διεθνής με την Εθνική Ολλανδίας πετυχαίνοντας 11 τέρματα και ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε μέχρι τον τελικό του Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974. Δεν είχε με την εθνική ομάδα ανάλογη καταξίωση με αυτή του συλλόγου του με τον Ρομπ Ρένσενμπρινκ να βρίσκεται πιο συχνά στην ενδεκάδα. Απεβίωσε στις 10 Φεβρουαρίου 2017.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974
Έριχ Μαρία Ρεμάρκ
Ο Έριχ Μαρία Ρεμάρκ (Erich Maria Remarque, πραγματικό όνομα Έριχ Πάουλ Ρέμαρκ, Erich Paul Remark) 22 Ιουνίου 1898 - 25 Σεπτεμβρίου 1970), ήταν Γερμανός μυθιστοριογράφος. Στα έργα του εξέφρασε τη φρίκη του πολέμου.
Η ζωή του
Γεννήθηκε στο Οσναμπρύκ στο Βασίλειο του Αννοβέρου. Από εργατική Ρωμαιοκαθολική οικογένεια, επιστρατεύτηκε κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε ηλικία 18 ετών και πολέμησε στο Δυτικό Μέτωπο. Τον Ιούλιο του 1917 τραυματίστηκε σοβαρά και έμεινε μέχρι το τέλος του πολέμου σε στρατιωτικό νοσοκομείο στη Γερμανία.
Ο Έριχ Μαρία Ρεμάρκ έζησε τη δίνη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στα πεδία των μαχών, γι' αυτό και η γραφή του είναι βιωματική, σπαρακτική. Ασχολήθηκε με διάφορα επαγγέλματα μέχρι το 1929, οπότε δημοσιεύτηκε το περίφημο μυθιστόρημά του Ουδέν Νεώτερον από το Δυτικό Μέτωπο, ένα αντιπολεμικό έργο κλασικό στο είδος του, όπου περιέγραφε τις εμπειρίες του από τον πόλεμο. Το μυθιστόρημα αυτό, με το οποίο ο Ρεμάρκ έγινε διάσημος παγκοσμίως, μεταφράστηκε σε 45 γλώσσες και μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο.
Το 1931 εγκαταστάθηκε στην Ελβετία, όπου και έζησε –με διαλείμματα διαμονής στη Γαλλία– μέχρι το 1939. Το 1933 οι Ναζί απαγόρευσαν και έκαψαν τα βιβλία του. Το 1939 έφυγε στις Ηνωμένες Πολιτείες και το 1943 η αδελφή του, που είχε παραμείνει στη Γερμανία, συνελήφθη, καταδικάστηκε ως ηττοπαθής και αποκεφαλίστηκε.
Το 1948 ο Ρεμάρκ επέστρεψε στην Ελβετία όπου και έζησε ως το τέλος της ζωής του. Τα βιβλία του γνώρισαν τεράστια επιτυχία. Το 1958, μετά το δεύτερο διαζύγιο με την πρώτη σύζυγό του, παντρεύτηκε την ηθοποιό Πωλέτ Γκόνταρντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί μυθιστοριογράφοι
BMW E90
Η BMW Σειρά 3 E90 / E91 / E92 / E93 ήταν ένα μεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία BMW, από τον Δεκέμβριο του 2004 έως τον Σεπτέμβριο του 2013. Ήταν η πέμπτη γενιά της επιτυχημένης Σειράς 3. Παρουσιάστηκε στα τέλη του 2004, ως η διάδοχος της BMW E46, ενώ λανσαρίστηκε στις 5 Μαρτίου 2005. Τον Σεπτέμβριο του 2005 προστέθηκε το Touring (station wagon), τον Σεπτέμβριο του 2006 η εκδοχή Coupé και τον Μάρτιο του 2007 το καμπριολέ. 300px|thumb|left|Το σαλόνι μιας [[Πλευρά οδήγησης|δεξιοτίμονης BMW E90 320i (έκδοση σεντάν) του 2005 - 2007.]]
Η παραγωγή της διήρκεσε έως τον Οκτώβριο του 2011 για την έκδοση Sedan, έως τον Ιούνιο του 2012 για την έκδοση Touring, και έως τον Ιούλιο και τον Σεπτέμβριο του 2013 για τις εκδόσεις Coupé και Cabrio, αντίστοιχα. Επίσης, τον Σεπτέμβριο του 2008 υπέστη μια σημαντική αισθητική και τεχνική ανανέωση, που κυκλοφόρησε για τη σεζόν (model year) του 2009.
Αντικαταστάθηκε τον Οκτώβριο του 2011 από τη BMW F30. Ωστόσο, στην F30 για πρώτη φορά στην ιστορία της Σειράς 3 δεν διατέθηκαν εκδόσεις κουπέ και καμπριολέ, οι οποίες αντικαταστάθηκαν από τη BMW Σειρά 4 F32, που μπήκε στην παραγωγή τον Ιούλιο του 2013, ως μοντέλο της σεζόν του 2014.
Σε όλες τις εκδοχές της, η Σειρά 3 πέμπτης γενιάς (E90 / E91 / E92 / E93) γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία σε όλες τις αγορές που κυκλοφόρησε, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, συνεχίζοντας την επιτυχία των προκατόχων της, και μάλιστα ήταν τότε το πρώτο σε πωλήσεις αυτοκίνητο πολυτελείας στις ΗΠΑ και στον Καναδά.
Ονοματολογία
300px|thumb|left|Το σαλόνι μιας BMW E93 (έκδοση Cabrio).
Για πρώτη φορά στην ιστορία της Σειράς 3, χρησιμοποιήθηκαν ξεχωριστοί κωδικοί για την κάθε εκδοχή αμαξώματος. Για την ακρίβεια, το 4-πορτο Sedan ονομαζόταν E90, η 5-πορτη έκδοση Touring (station wagon) έφερε τον κωδικό E91, η 2-πορτη Coupé αναφερόταν επίσημα ως Ε92 και η 2-πορτη Cabrio ως Ε93. Μάλιστα λόγω αυτής της ποικιλίας ονομάτων, συχνά χρησιμοποιείται ο κωδικός E9X ως γενική αναφορά στην 5η γενιά της Σειράς 3.
M3
Η έκδοση BMW M3 της E90 εισήχθη το 2007, είχε κινητήρα βενζίνης 4.0 λίτρων V8 και συνδυάστηκε με τις εκδοχές Sedan, Coupé και Cabrio. Υπήρξε, ιστορικά, η μοναδική γενιά της BMW M3 με κινητήρα V8 αντί για V6. Η στάνταρ εκδοχή της, το διάστημα 2007 - 2013 έφερε τον κινητήρα S65B40, ισχύος 414 hp (309 kW) και ροπής 400 N⋅m (295 lb⋅ft). Ειδικότερα το διάστημα 2010 - 2011 προσφέρθηκε και μια εκδοχή ακόμα υψηλότερης ισχύος, η M3 GTS, με κωδικό κινητήρα S65B44, ισχύος 444 hp (331 kW) και ροπής 440 N⋅m (325 lb⋅ft).
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
300px|thumb|left|Το σαλόνι μιας BMW E93 325i (έκδοση Cabrio) του 2009, αμέσως μετά την ανανέωση.
Nissan NV200
Tο Nissan NV200 είναι ένα μεσαίο επαγγελματικό αυτοκίνητο τύπου «βαν» (van), που κατασκευάζεται από τη ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Nissan, από τον Ιούλιο του 2009.
Τον Μάιο του 2011, το μοντέλο κέρδισε τον επίσημο διαγωνισμό «Taxi of Tomorrow» («Ταξί του Αύριο») για την επιλογή του νέου επίσημου ταξί της Νέας Υόρκης, με τελικό σκοπό να αντικαταστήσει το σεντάν μεγάλων διαστάσεων Ford Crown Victoria (παραγωγή: 1991 - 2011). Η τελική εκδοχή του ταξί παρουσιάστηκε μέσα στο 2013 και κυκλοφόρησε προς τα τέλη Οκτωβρίου του 2013, ως μοντέλο της σεζόν (model year) του 2014.
BMW E90
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
E90 Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Nissan NV200
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
NV200 Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Έρικ Άιντλ
Γνωστός για το περίτεχνα λογοπαίγνια και τα μουσικά του νούμερα, ο Άιντλ ερμήνευσε πολλά από τα τραγούδια που εμφανίζονται σε έργα των Python, όπως το "Always Look on the Bright Side of Life" (από το Ένας προφήτης... μα τι προφήτης!) και το "Galaxy Song" (από Το νόημα της ζωής). Μετά Το ιπτάμενο τσίρκο, δημιούργησε την εκπομπή κωμικών σκετς Rutland Weekend Television (1975-76), παρουσίασε το Saturday Night Live στις ΗΠΑ τέσσερις φορές τις πρώτες πέντε σεζόν και ήταν γκεστ σταρ στην εκπομπή The Simpsons. Η αρχικά επιτυχημένη σόλο καριέρα του Άιντλ υποχώρησε κατά τη δεκαετία του 1990 με την αποτυχία των ταινιών Εντιμότατοι κληρονόμοι (1993) (σενάριο, παραγωγή, πρωταγωνιστής) και Το Χόλιγουντ φλέγεται! του 1998 (πρωταγωνιστής). Στη συνέχεια, ανέστησε την καριέρα του προσαρμόζοντας υλικό των Monty Python για άλλα μέσα. Μετά την επιτυχία του μιούζικαλ Spamalot (το οποίο κέρδισε το βραβείο Tony καλύτερου μιούζικαλ), έγραψε επίσης το Not the Messiah, ένα ορατόριο που βασίζεται στο Ένας προφήτης... μα τι προφήτης! Συμμετείχε στην τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου 2012.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Άιντλ γεννήθηκε στο νοσοκομείο Harton, στο Σάουθ Σιλντς, που τότε ανήκε στην κομητεία Ντάραμ, όπου είχε οδηγηθεί η μητέρα του από τη βορειοδυτική Αγγλία. Η μητέρα του, Νόρα Μπάρον Σάντερσον, ήταν ιατρική επισκέπτρια και ο πατέρας του, Έρνεστ Άιντλ, υπηρέτησε στη Βασιλική Πολεμική Αεροπορία κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και σκοτώθηκε σε τροχαίο ατύχημα ενώ επέστρεφε στο σπίτι με οτοστόπ τα Χριστούγεννα του 1945. Ο Άιντλ είπε ότι η μητέρα του "εξαφανίστηκε για λίγο στην κατάθλιψη" και κατά συνέπεια τον μεγάλωσε η γιαγιά του στο Σουίντον του Λάνκασιρ.
Ο Άιντλ πέρασε μέρος της παιδικής του ηλικίας στη χερσόνησο Γουίραλ, και πήγε στο δημοτικό του Σεντ Τζορτζ. Η μητέρα του δυσκολευόταν να δουλέψει με πλήρη απασχόληση και να μεγαλώνει ένα παιδί, έτσι όταν ο Άιντλ ήταν επτά ετών, τον έγραψε στο Royal Wolverhampton School οικότροφο. Εκείνη την εποχή, το σχολείο ήταν φιλανθρωπικό ίδρυμα αφιερωμένο στην εκπαίδευση παιδιών που είχαν χάσει τον έναν ή και τους δύο γονείς. Ο Άιντλ φέρεται να έχει πει: «Ήταν ένα σωματικά βίαιο, εκφοβιστικό, σκληρό περιβάλλον για να μεγαλώσει ένα παιδί. [...] Τέλεια εκπαίδευση για Python".
Ο Άιντλ δήλωσε ότι τα δύο πράγματα που έκαναν τη ζωή του υποφερτή ήταν να ακούει Radio Luxembourg κάτω από τα σεντόνια και να παρακολουθεί την τοπική ομάδα ποδοσφαίρου, τη Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς. Αντιπαθούσε τα άλλα αθλήματα και το έσκαγε από το σχολείο κάθε Πέμπτη απόγευμα για να πάει στον τοπικό κινηματογράφο. Τελικά τον έπιασαν να παρακολουθεί την ακατάλληλη ταινία Χ Ζήσαμε στην αμαρτία και τιμωρήθηκε. Ο Άιντλ υποστηρίζει ότι λίγα πράγματα είχε να κάνει στο σχολείο και η πλήξη τον ώθησε να μελετάει σκληρά και κατά συνέπεια να κερδίσει μια θέση στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.
Πριν από τους Python (1965–1969)
Ο Άιντλ φοίτησε στο Pembroke College του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, όπου σπούδασε αγγλικά.
Ο Άιντλ μπήκε στο Κέιμπριτζ έναν μόλις χρόνο μετά τους μελλοντικούς συναδέλφους του Pythons Γκράχαμ Τσάπμαν και Τζον Κλιζ. Έγινε πρόεδρος του ομίλου Footlights το 1965 και ήταν ο πρώτος που επέτρεψε σε γυναίκες να γίνονται μέλη. Ο Άιντλ πρωταγωνίστησε στην παιδική τηλεοπτική κωμική σειρά Do Not Adjust Your Set με συμπρωταγωνιστές τους μελλοντικούς συναδέλφους του στους Python, Τέρι Τζόουνς και Μάικλ Πέιλιν. Ο Τέρι Γκίλιαμ έκανε τα κινούμενα σχέδια για την εκπομή.
1572
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1572 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Έρικ Άιντλ
Monty Python (1969–1983, 2014)
Ο Άιντλ έγραφε για τους Python κυρίως μόνος του, με τον δικό του ρυθμό, αν και μερικές φορές δυσκολευόταν να παρουσιάσει υλικό στους άλλους και να το κάνει να φαίνεται αστείο χωρίς την υποστήριξη ενός συνεργάτη. Οι άλλοι Python συνήθως δούλευαν σε ομάδες και ο Τζον Κλιζ παραδέχτηκε ότι αυτό ήταν ελαφρώς άδικο – όταν οι Python ψήφιζαν ποια σκετς θα εμφανίζονταν σε μια εκπομπή, «αυτός (ο Άιντλ) πήρε μόνο μία ψήφο». Ωστόσο, λέει επίσης ότι ο Άιντλ ήταν ανεξάρτητος και δούλευε καλύτερα μόνος του. Ο ίδιος ο Άιντλ παραδέχτηκε ότι αυτό ήταν μερικές φορές δύσκολο: «Έπρεπε να πείσεις άλλους πέντε. Και δεν ήταν και οι πιο ανιδιοτελείς συγγραφείς». Περιστασιακά έγραφε με τον Κλιζ.
Ως το δεύτερο νεότερο μέλος των Python, ο Άιντλ ήταν πιο κοντά στο πνεύμα των εφήβων που αποτελούσαν μεγάλο μέρος της βάσης των θαυμαστών τους. Τα σκετς των Python που ασχολούνται περισσότερο με σύγχρονα θέματα όπως η ποπ μουσική, η σεξουαλική απελευθέρωση και η ψυχαγωγική χρήση ναρκωτικών είναι συνήθως έργα του Άιντλ – το πιο διάσημο από αυτά είναι το "Nudge Nudge".
Ταλαντούχος κιθαρίστας, ο Άιντλ συνέθεσε πολλά από τα πιο διάσημα μουσικά νούμερα της ομάδας, με πιο αξιοσημείωτο το "Always Look on the Bright Side of Life", το τελευταίο νούμερο στο Ένας προφήτης... μα τι προφήτης!, το οποίο έχει την υπογραφή των Python.
Μετά τους Python (1973–σήμερα)
μικρογραφία| Ο Έρικ Άιντλ το 2003 Μετά την επιτυχία των Python στις αρχές της δεκαετίας του 1970, και τα έξι μέλη ακολούθησαν σόλο καριέρα. Η πρώτη σόλο δουλειά του Άιντλ ήταν η δική του εκπομπή Radio Five του BBC Radio One (που χρονολογείται 18 χρόνια προτού ιδρυθεί ο πραγματικός σταθμός με το ίδιο όνομα). Αυτό κράτησε από το 1973 έως το 1974.
Μια κληρονομιά του RWT ήταν η δημιουργία των Rutles, μιας παρωδίας των Beatles. Το συγκρότημα έγινε δημοφιλές φαινόμενο, ειδικά στις ΗΠΑ όπου ο Άιντλ εμφανίστηκε στο Saturday Night Live. Το 1978, η ταινία των Rutles "All You Need Is Cash", μια συνεργασία μεταξύ μελών των Python και του Saturday Night Live, προβλήθηκε στην τηλεόραση του NBC, σε σενάριο του Άιντλ. Ο Άιντλ εμφανίστηκε στην ταινία ως "Dirk McQuickly" (ο χαρακτήρας του γκρουπ στο στιλ του Πολ Μακάρτνεϊ). Οι ηθοποιοί που εμφανίστηκαν στην ταινία ήταν οι Τζον Μπελούσι Μπιλ Μάρεϊ και Γκίλντα Ράντερ του Saturday Night Live, καθώς και ο Python Μάικλ Πέιλιν, αλλά και πραγματικοί μουσικοί της δεκαετίας του 1960, όπως ο πρώην Beatle Τζωρτζ Χάρισον, καθώς και οι Μικ Τζάγκερ και Πολ Σάιμον. Ο Άιντλ έγραψε και σκηνοθέτησε την επιστροφή των Rutles το 2008 για μια ζωντανή εκπομπή Rutlemania! για τον εορτασμό των 30 χρόνων τους. Οι εκπομπές γυρίστηκαν στο Λος Άντζελες και τη Νέα Υόρκη με ένα συγκρότημα που έπαιζε Beatles.
Ο Άιντλ έλαβε καλές κριτικές για την ερμηνεία του σε έργα που γράφτηκαν και σκηνοθετήθηκαν από άλλους – όπως το Οι περιπέτειες του βαρώνου Μυνχάουζεν (1989) του Τέρι Γκίλιαμ, το Τα ράσα δεν κάνουν τις καλόγριες (1990) και το Κάσπερ, το φαντασματάκι (1995). Ωστόσο, οι δικές του ταινίες – όπως το Εντιμότατοι κληρονόμοι (1993), ήταν ως επί το πλείστον ανεπιτυχή σε κριτικούς και κοινό.
Τα τελευταία χρόνια, ο Άιντλ έχει προσφέρει τη φωνή του σε κινούμενα σχέδια, όπως Το πάρκο της τρέλας. Έχει κάνει τέσσερις εμφανίσεις στο The Simpsons. Ο Άιντλ έχει χαρίσει τη φωνή του στον μάγο Μέρλιν στην ταινία της DreamWorks Σρεκ ο τρίτος (2007) με τον πρώην συμπρωταγωνιστή του στους Python, Τζον Κλιζ, ο οποίος έκανε τη φωνή του βασιλιά Χάρολντ. Έχει επίσης αφηγηθεί το ηχητικό βιβλίο Ο Τσάρλι και το εργοστάσιο σοκολάτας του Ρόαλντ Νταλ. μικρογραφία| Ο Άιντλ (δεξιά) και [[Τέρι Τζόουνς στο σκετς "Nudge Nudge" στην επανένωση των Python το 2014]] Το 2004, ο Άιντλ δημιούργησε το Spamalot, μια μουσική κωμωδία βασισμένη στην ταινία του 1975 Οι ιππότες της ελεεινής τραπέζης. Η μεσαιωνική παραγωγή αφηγείται την ιστορία του βασιλιά Αρθούρου και των ιπποτών του της Στρογγυλής Τραπέζης καθώς ταξιδεύουν στην αναζήτησή τους για το Άγιο Δισκοπότηρο.
Ο Άιντλ εμφανίστηκε στην τελετή λήξης των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2012 στο Ολυμπιακό Στάδιο του Λονδίνου στις 12 Αυγούστου, τραγουδώντας το "Always Look on the Bright Side of Life".
Συγγραφή
Ο Άιντλ έχει γράψει πολλά βιβλία, μυθοπλασίας και μη. Τα μυθιστορήματά του είναι Hello Sailor και The Road to Mars.
Ο Άιντλ έγραψε επίσης το βιβλίο και συνέγραψε τη μουσική και τους στίχους για το μιούζικαλ Monty Python's Spamalot, βασισμένο στην ταινία Οι ιππότες της ελεεινής τραπέζης. Το μιούζικαλ έκανε πρεμιέρα στο Σικάγο και μετά πήγε στο Μπρόντγουεϊ, όπου έλαβε Βραβείο Τόνυ καλύτερου μιούζικαλ της σεζόν 2004–05.
Τραγουδοποιία
Ο Άιντλ είναι τραγουδοποιός με περίπου 150 τραγούδια στο ενεργητικό του. Συνέθεσε και ερμήνευσε πολλά από τα πιο διάσημα κόμικ κομμάτια των Python, συμπεριλαμβανομένων των "Eric the Half-a-Bee", "The Philosophers' Song", "Galaxy Song", "Penis Song" και "Always Look on the Bright Side of Life", που γράφτηκε για την τελευταία σκηνή της ταινίας Ένας προφήτης... μα τι προφήτης! των Monty Python και τραγουδήθηκε από τους ίδιους πάνω σε σταυρούς κατά τη διάρκεια μαζικής σταύρωσης. Το τραγούδι έχει διασκευαστεί από τότε από τους Χάρι Νίλσον, Μπρους Κόκμπερν, Αρτ Γκαρφάνκελ και Green Day. Ο Άιντλ, οι συνάδελφοί του Python και άλλοι ερμήνευσαν το τραγούδι στο μνημόσυνο του Γκράχαμ Τσάπμαν. Ο Άιντλ ερμήνευσε το τραγούδι στην τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου 2012 στις 12 Αυγούστου 2012.
Το 2004, η μουσική κωμωδία Spamalot έκανε πρεμιέρα στο Σικάγο και στο Shubert Theatre της Νέας Υόρκης στις 14 Φεβρουαρίου 2005. Ο Άιντλ έγραψε τους στίχους και το βιβλίο για το Spamalot, συνεργαζόμενος με τον John Du Prez σε μεγάλο μέρος της μουσικής. Η αρχική παραγωγή του Μπρόντγουεϊ του 2005 ήταν υποψήφια για 14 Βραβεία Tony και κέρδισε τρία.
Ο Άιντλ συνέβαλε με μια διασκευή του "Raining in My Heart" του Μπάντι Χόλι για το άλμπουμ αφιέρωμα Listen to Me: Buddy Holly, που κυκλοφόρησε στις 6 Σεπτεμβρίου 2011.
Προσωπική ζωή
Ο Άιντλ έχει παντρευτεί δύο φορές. Ο πρώτος του γάμος έγινε το 1969 με την ηθοποιό Λιν Άσλεϊ, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Κάρεϊ (γενν. 1973), πριν από το διαζύγιό τους το 1975. Γνώρισε την Τάνια Κόσεβιτς, πρώην μοντέλο, το 1977 και παντρεύτηκαν το 1981. Έχουν μια κόρη που γεννήθηκε το 1990 και κατοικούν στο Studio City του Λος Άντζελες.
Ο Ντέιβιντ Μπάουι επέλεξε τον Άιντλ για νονό του γιου του, σκηνοθέτη Ντάνκαν Τζόουνς.
Ο Άιντλ έχει αθεϊστικές απόψεις, αλλά δεν του αρέσει να χρησιμοποιεί τον όρο (αναφέρεται ότι είπε «Δεν μου αρέσει αυτή η λέξη, υπονοεί ότι υπάρχει Θεός στον οποίο δεν πρέπει να πιστεύεις»).
Το 2019, ο Άιντλ διαγνώστηκε με καρκίνο στο πάγκρεας έγκαιρα και υποβλήθηκε σε επιτυχή χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του όγκου, χωρίς να χρειάζεται περαιτέρω θεραπεία μετά από αυτή τη διαδικασία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες κωμικοί Κατηγορία:Άγγλοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Άγγλοι άθεοι Κατηγορία:Βρετανοί άνδρες κωμικοί ηθοποιοί
Ατμοσφαιρική φωταύγεια
thumb|Ατμοσφαιρική φωταύγεια πάνω από τον ορίζοντα όπως φαίνεται από τον [[Διεθνής Διαστημικός Σταθμός|Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.]] Η ατμοσφαιρική φωταύγεια είναι η ασθενής εκπομπή φωτός από την ατμόσφαιρα ενός πλανήτη.
Προκαλείται επίσης από τη πρόσκρουση κοσμικών ακτίνων στην ατμόσφαιρα και τη χημειοφωταύγεια που προκαλείται από την αντίδραση του οξυγόνου και του αζώτου με ιόντα υδροξυλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ατμόσφαιρα Κατηγορία:Φως
Χρυσό σκεύος (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 768)
Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθεται, με αριθμό καταλόγου 768, χρυσό σκεύος που βρέθηκε στην Αίγινα.
Περιγραφή
Έχει κοίλο σχήμα κούπας ή πιατέλας. Είναι διακοσμημένο εσωτερικά με ανάγλυφα αποτυπώματα τεσσάρων σπειρών, οι οποίες περικλείουν ένα άνθος με δεκαέξι πέταλα. Σε ένα σημείο φέρει τρεις οπές, οι οποίες πιθανόν να είναι κατάλοιπο της λαβής που έχει χαθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τέχνεργα Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη Κατηγορία:Θησαυρός της Αίγινας Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Σεργκέι Μπλάζκο
Ο Σεργκέι Νικολάγιεβιτς Μπλάζκο (ρωσ. Сергей Николаевич Блажко, 17 Νοεμβρίου 1870 – 11 Φεβρουαρίου 1956) ήταν Ρώσος παρατηρησιακός αστρονόμος, αντεπιστέλλον μέλος της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών (1929) και επικεφαλής του Αστεροσκοπείου της Μόσχας από το 1918 μέχρι το 1931.
Το 1907 ο Μπλάζκο ανεκάλυψε μια μεταβολή στο πλάτος και στην περίοδο ορισμένων μεταβλητών αστέρων τύπου RR Λύρας και συγγενών παλλόμενων μεταβλητών, που είναι σήμερα πλέον γνωστή ως Φαινόμενο Μπλάζκο.
Ο Σεργκέι Μπλάζκο τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο της ΕΣΣΔ (1952), 4 παράσημα και πολλά μετάλλια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι αστρονόμοι Κατηγορία:Σοβιετικοί επιστήμονες
Νεβντούρ Χανιμεφέντι
Η Νεβντούρ Χανιμεφέντι (Οθ. Τούρκικα: نودر خانم) (Τούρκικα: Nevdürr Hanımefendi, 1861 - 1927) ήταν η έκτη σύζυγος του σουλτάνου Μουράτ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Altici Nevdürr Hanım Efendi Hazretleri
Βιογραφία
Η Νεβντούρ γεννήθηκε στο Μπατούμι το 1861, κόρη του Νακασβίλι Ρουστέμ Μπέη. Παντρεύτηκε τον Μουράτ το 1880 όταν ήταν ήδη κρατούμενος στο Παλάτι Τσιραγάν. Αφού βασίλευσε για τρεις μήνες, ο Μουράτ καθαιρέθηκε στις 30 Αυγούστου 1876, λόγω ψυχικής αστάθειας και φυλακίστηκε στο Παλάτι Τσιραγάν. Η Νεβντούρ στάλθηκε αρχικά στο Παλάτι Τσιραγάν ως Καλφά, αλλά ο Μουράτ της άρεσε και αποφάσισε να την πάρει ως νέα σύζυγό του.
Η Νεβντούρ έμεινε χήρα στο θάνατο του Μουράτ το 1904, μετά από την οποία η δοκιμασία της στο Παλάτι Τσιραγάν έφτασε στο τέλος της. Μετά τον θάνατο του συζύγου της, στάλθηκε στην Προύσα με τις Γκεβχερίζ Χανιμεφέντι, Ρεμσινάς Χανιμεφέντι και Φιλιζτέν Χανιμεφέντι για μερικά χρόνια και ο μισθός της ακυρώθηκε από την Επιτροπή Ένωσης και Προόδου. Στη συνέχεια πήγε να ζήσει με τη θετή κόρη της Χατιτζέ Σουλτάν, η οποία ζήτησε πολλές φορές μισθό για την Νεβντούρ, αλλά ποτέ δεν της δόθηκε. Όταν η Χατιτζέ Σουλτάν εξορίστηκε το 1924, η Νεβντούρ έπεσε σε πλήρη φτώχεια.
Η Νεβντούρ Χανιμεφέντι πέθανε το 1927 στο Μπεσίκτας σε ηλικία 65/66 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
System of a Down
Οι System of a Down, επίσης γνωστοί με το ακρωνύμιο SOAD ή συντομότερα System, είναι αρμενοαμερικανικό Nu Metal συγκρότημα από τη νότια Καλιφόρνια, που σχηματίστηκε το 1994. Αποτελείται από τον Σερτζ Τανκιάν (κυρίως φωνητικά, πλήκτρα και ρυθμική κιθάρα), Ντάρον Μαλάκιαν (φωνητικά και κιθάρα), Σάβο Ονταντζιάν (μπάσο) και Τζον Ντολμαγιάν (ντραμς).
Το συγκρότημα έχει κυκλοφορήσει 5 άλμπουμ και έχει πουλήσει πάνω από 40 εκατομμύρια δίσκους σε όλο τον κόσμο. Ακόμη, έχει προταθεί για 4 βραβεία Grammy, εκ των οποίων έχει κερδίσει ένα το 2006 για την Καλύτερη hard rock ερμηνεία. Σύμφωνα με ανακοίνωση στην επίσημη ιστοσελίδα τους, οι System of a Down επανενώθηκαν για μια σειρά εμφανίσεων σε ευρωπαϊκά φεστιβάλ, τον Ιούνιο του 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρμένιοι καλλιτέχνες Κατηγορία:Alternative metal συγκροτήματα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Νικητές Kerrang! Awards Κατηγορία:Nu metal συγκροτήματα από Καλιφόρνια Κατηγορία:Heavy metal συγκροτήματα από Καλιφόρνια Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Λος Άντζελες
Εθνική Σοβιετικής Ένωσης (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών Σοβιετικής Ένωσης ήταν το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της ΕΣΣΔ στις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών.
Η Σοβιετική Ένωση εισήλθε στις διοργανώσεις της FIBA μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, αναδείχθηκε όμως αμέσως σε υπερδύναμη του αθλήματος. Στα Ευρωμπάσκετ ήταν πρακτικά ασυναγώνιστη έως την ανάδυση της Γιουγκοσλαβίας κατά τη δεκαετία του '70, ενώ στους Ολυμπιακούς αποτελούσε μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες το σχεδόν μόνιμο ζευγάρι του τελικού. Κατέχει μάλιστα το μοναδικό ρεκόρ να έχει κατακτήσει μετάλλιο σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις που συμμετείχε, με εξαίρεση το Μουντομπάσκετ του '59, απ' όπου αποχώρησε για πολιτικούς λόγους λίγο πριν την ολοκλήρωσή του κι ενώ ήταν πρώτη στη βαθμολογία. Η τελευταία εμφάνισή της έλαβε χώρα στο Μουντομπάσκετ του '90 - τον επόμενο χρόνο το κράτος διαλύθηκε.
Ανάμεσα στους δεκάδες σπουδαίους αθλητές που φόρεσαν τη φανέλα της, ξεχωρίζουν οι Σεργκέι Μπέλοφ (κατά γενική ομολογία ο πρώτος Ευρωπαίος καλαθοσφαιριστής παγκόσμιας κλάσης), Μοντέστας Παουλάουσκας, Γκενάντι Βολνόφ, Σαρούνας Μαρτσουλίονις, ο πρόωρα χαμένος Αλεξάντερ Μπελόφ και οι θηριώδεις σέντερ Γιάνις Κρούμινς, Βλαντίμιρ Τκατσένκο και Άρβιντας Σαμπόνις. Ειδική μνεία αξίζει επίσης στην «αλεπού των πάγκων» Αλεξάντερ Γκομέλσκι, προπονητή της ομάδας για τρεις δεκαετίες.
Ολυμπιακοί Αγώνες
1 Υποβιβάστηκε στην 6η θέση, διότι αρνήθηκε να παίξει με τη Φορμόζα. 2 Προκρίθηκε αλλά δε συμμετείχε για πολιτικούς λόγους.
Ανδρων Σοβιετικη Ενωση Σοβιετικη Ενωση
Φραντσέσκο Κονταρίνι
Πρώτα χρόνια
Ο Φραντσέσκο Κονταρίνι ήταν ο μικρότερος γιος του Μπερτούτσι Κονταρίνι και της Λάουρα Ντολφίν. Οι γονείς του πέθαναν και οι δυο όταν ήταν πολύ μικρός και τον μεγάλωσαν οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του. Τα μεγαλύτερα αδέλφια του κληρονόμησαν και σπατάλησαν την τεράστια περιουσία των γονέων τους χωρίς να ξοδέψουν τίποτα για την εκπαίδευση του μικρότερου αδελφού τους. Ο Φραντσέσκο Κονταρίνι αγαπούσε στην νεότητα του τα ταξίδια και εκπροσώπησε τη Δημοκρατία της Βενετίας σε πολλές διπλωματικές αποστολές, ενώ χρημάτισε πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη (1602 - 1604) και στην αυλή του Ιακώβου Α΄ της Αγγλίας. Συμπεριφερόταν πάντοτε με λεπτούς τρόπους και έβαζε την πατρίδα του πάνω από τα προσωπικά του συμφέροντα.
Δόγης της Βενετίας
Ο προκάτοχος του, Αντόνιο Πρίουλι πέθανε (12 Αυγούστου 1623) δημιουργώντας μεγάλα αδιέξοδα στην διαδοχή του. Ο Φραντσέσκο Κονταρίνι δεν ήθελε την θέση, αλλά όταν 79 εκλέκτορες δεν μπόρεσαν να εκλέξουν νέο δόγη, δέχτηκε να γίνει ο ίδιος σαν συμβιβαστική λύση (8 Σεπτεμβρίου 1623). Δεν είναι γνωστές πολλές πληροφορίες σχετικά με τους 14 μήνες που κυβέρνησε. Η άνοδός του στην εξουσία πανηγυρίστηκε, γεγονός συνηθισμένο στην εκλογή κάθε νέου δόγη τότε στην Βενετία. Ο Τριακονταετής Πόλεμος που βρισκόταν σε έκρηξη τον Φεβρουάριο του 1623 πήγε καλά για την Βενετία, αν και ο ίδιος δεν συμμετείχε προσωπικά. Ο Φραντσέσκο Κονταρίνι έγινε Δόγης της Βενετίας σε ηλικία 67 ετών σχετικά νέος, αν κρίνουμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία από τους Δόγηδες πήραν την εξουσία υπέργηροι πάνω από 80 ετών. Παρέμεινε δόγης ωστόσο μόνο 14 μήνες, αφού αρρώστησε πάνω στο χρόνο και πέθανε στις επόμενες τέσσερις βδομάδες.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας Κατηγορία:Οικογένεια Κονταρίνι
Εθνικό Μέτωπο (Ελλάδα)
Το Εθνικό Μέτωπο είναι ελληνικό εθνικιστικό πολιτικό κόμμα, που ιδρύθηκε μετά τις εκλογές του 2012. Έχει ως σύμβολο την αρχαιοελληνική σπείρα. Έχει χαρακτηριστεί ακροδεξιό κόμμα.
Ιστορικό
Οι πρώτες διαβουλεύσεις για την ίδρυση του κόμματος πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του Ιουνίου του 2011 όταν στην ιστοσελίδα του κόμματος δημοσιεύτηκε διακήρυξη που προμήνυε τις επικείμενες εξελίξεις. Αργότερα ακολούθησε δημοσίευση των προτάσεων του κόμματος για τη χάραξη πολιτικής Τον Απρίλιο του 2012, και ενώ το κόμμα βρισκόταν ακόμη σε φάση συγκρότησης, αποφασίστηκε η μη κάθοδος στις εκλογές εκείνου του έτους. Η επίσημη ίδρυση του Εθνικού Μετώπου πραγματοποιήθηκε λίγους μήνες αργότερα και πρώτος γενικός γραμματέας ορίστηκε το παλιό στέλεχος της Ε.Π.ΕΝ. Μάνος Κώνστας.
Το Εθνικό Μέτωπο συμμετείχε στις ευρωεκλογές του 2014 με μια λίστα 38 υποψηφίων και απέσπασε 8.783 ψήφους (0,15%) με αποτέλεσμα να καταλάβει την τριακοστή θέση σε σύνολο 43 συνδυασμών. Παράλληλα, στις αυτοδιοικητικές εκλογές, το Εθνικό Μέτωπο παρείχε υποστήριξη σε εθνικιστικούς συνδυασμούς στους δήμους Θεσσαλονίκης, Λαμιέων, και Καλαμάτας.
Το Δεκέμβριο του 2017, ανακοινώθηκε η συνένωσή του Εθνικού Μετώπου με τη Λαϊκή Ελληνική Πατριωτική Ένωση (Λ.Ε.Π.ΕΝ.).
Εν όψει των ευρωεκλογών του 2019, το Εθνικό Μέτωπο συνεργάστηκε με τον Πατριωτικό Σύνδεσμο και το κόμμα «Λιοντάρια - Συνέργεια για την Ελλάδα». Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του ίδιου έτους στήριξε εθνικιστικούς συνδυασμούς στους δήμους Γλυφάδας, Πύργου, και Θεσσαλονίκης.
Στις 22 Ιουνίου 2022 ανακοινώθηκε η εκλογική συνεργασία με το Εθνικό Κόμμα - Έλληνες. Ωστόσο, τον Απρίλιο του 2023, το Εθνικό Μέτωπο αποδεσμεύτηκε από τη συνεργασία. Στις εθνικές εκλογές του Μαΐου δε συμμετείχε. Ωστόσο, συμμετείχε στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου, όπου έλαβε 0,06%.
Στελέχη και ιδεολογία
Σημαντική μερίδα των στελεχών του Εθνικού Μετώπου προέρχεται από παλαιότερα εν ενεργεία ή μη κόμματα του ευρύτερου εθνικιστικού και ακροδεξιού χώρου όπως το ΕΝ.Ε.Κ., η Ε.Π.ΕΝ., το Ελληνικό Μέτωπο, ο ΛΑ.Ο.Σ. και η Χρυσή Αυγή.
Κριτική και επιθέσεις
Κατά την προεκλογική περίοδο ενόψει των ευρωεκλογών του 2014, το Εθνικό Μέτωπο εξέδωσε αφίσα με την οποία καυτηρίαζε την νίκη της Κοντσίτα Βουρστ στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision εκείνης της χρονιάς ως ένδειξη παρακμής της κοινωνίας. Κατά την ίδια προεκλογική περίοδο, μέλη του κόμματος στη Θεσσαλονίκη δέχτηκαν επίθεση από ομάδα αντιεξουσιαστών με επακόλουθο την μεταφορά τους στο νοσοκομείο.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Εθνικιστικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα
Αρίσταρχος Μπελοπόλσκυ
Ο Αρίσταρχος Απολόνοβιτς Μπελοπόλσκυ (Аристарх Аполлонович Белопольский, 13 Ιουλίου 1854 – 16 Μαΐου 1934) ήταν Ρώσος αστρονόμος.
Ο Μπελοπόλσκυ υπήρξε από τους πρωτοπόρους στην αστρονομική Φασματοσκοπία και ανεκάλυψε αρκετούς φασματοσκοπικώς διπλούς αστέρες, όπως τον Κάστορα, του οποίου την περίοδο υπελόγισε σε 2,92 ημέρες. Ο Μπελοπόλσκυ ήταν γνωστός για την ικανότητά του στην κατασκευή εξαιρετικής ποιότητας αστρονομικών οργάνων και το 1900 έφτιαξε μια συσκευή που μετρούσε τη μετατόπιση Ντόπλερ των φασμάτων, ενώ πρωτοπόρησε στη χρήση της μετατοπίσεως Ντόπλερ του φωτός για τη μέτρηση της ταχύτητας περιστροφής μακρινών ουράνιων σωμάτων. Υπήρξε ο άνθρωπος που ανεκάλυψε ότι οι περιοχές του πλανήτη Δία που βρίσκονται κοντά στον ισημερινό του περιστρέφονται ταχύτερα από τα υψηλότερα πλάτη (διαφορική περιστροφή), και ότι οι δακτύλιοι του Κρόνου δεν περιστρέφονται ως ένα στερεό σώμα, αποδεικνύοντας έτσι ότι αποτελούνται από πολλά μικρά σώματα. Προσπάθησε δύο φορές να μετρήσει και την περίοδο περιστροφής της Αφροδίτης, που τη βρήκε 24 ώρες το 1900 και 35 ώρες το 1911 — δύο από τις πολυάριθμες αποτυχημένες απόπειρες αστρονόμων της εποχής να μετρήσουν τη διάρκεια αυτής της περιστροφής.
Ο Μπελοπόλσκυ ήταν καλός φίλος του Όσκαρ Μπάκλουντ και όταν ο τελευταίος πέθανε το 1916, τον διαδέχθηκε στη θέση του διευθυντή του Αστεροσκοπείου του Πούλκοβο. Παραιτήθηκε ωστόσο το 1918 επειδή δεν ήθελε τον φόρτο των διοικητικών ασχολιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι (νεκρολογίες)
Κατηγορία:Ρώσοι αστρονόμοι
Γιάννης Χατζίνης
Ο Γιάννης Χατζίνης (1900-1975) ήταν κριτικός της λογοτεχνίας, συγγραφέας και δοκιμιογράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Μαραθόκαμπο της Σάμου. Υπηρέτησε ως οικονομικός δημόσιος υπάλληλος (1925-1960). Σταθμοί σ' αυτήν την επαγγελματική του πορεία πρέπει να θεωρηθούν η εθελοντική αποστολή του στο Αργυρόκαστρο ως προϊστάμενου των οικονομικών υπηρεσιών της Στρατιωτικής Διοίκησης και του Δημόσιου Ταμείου, από την κατάληψη της πόλης μέχρι την αποχώρηση του ελληνικού στρατού κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου (1940-1941), καθώς και η παραμονή του στην Αίγυπτο (1958-1960) με την ιδιότητα του προξενικού ταμία στο ελληνικό Προξενείο της Αλεξάνδρειας, όπου ανέπτυξε αξιόλογη πνευματική δράση.
Η πρώτη του εμφάνιση
Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα με σειρές ποιημάτων στο περιοδικό Νουμάς στα 1921-1922 και κατόπιν με μεταφράσεις συμβολιστών ποιητών. Πολύ γρήγορα όμως το κέρδισε η κριτική της λογοτεχνίας, στην οποία και αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά. Υπήρξε κριτικός της λογοτεχνίας στο περιοδικό Πνευματική ζωή (1935 - 1940) και του θεάτρου στο γαλλόφωνο Hellenisme Contemporain (1935-1940) και από το 1941 μέχρι τον θάνατό του έγραφε την κριτική της πεζογραφίας στο εγκυρότερο λογοτεχνικό περιοδικό της εποχής, τη Νέα Εστία. Δημοσίευσε πλήθος άρθρα και δοκίμια σε εφημερίδες και περιοδικά, έκανε διαλέξεις στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, έλαβε μέρος σε διεθνή λογοτεχνικά συνέδρια.
Δραστηριότητες
Διετέλεσε επί δεκαετία και μέχρι τον θάνατό του Αντιπρόεδρος και Πρόεδρος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, μέλος της επιτροπής Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων (1940), μέλος της Ομάδας των Δώδεκα και της Κοινότητος Ευρωπαίων Συγγραφέων. Χρημάτισε Διευθύνων Σύμβουλος και Αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Οργανισμού Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων (Ο.Ε.Δ.Β.) (1966-1967) και μέλος της Επιτροπής Κρατικών Βραβείων'' και αγοράς λογοτεχνικών βιβλίων του Υπουργείου Παιδείας (1963 - 1966).
Με την Καλλιθέα, που την αγάπησε σαν δεύτερη πατρίδα του, συνδέθηκε με άρρηκτο δεσμό από το 1929, όταν τοποθετήθηκε υπάλληλος στο Ταμείο Καλλιθέας και υπηρέτησε έκτοτε σ' αυτό ως ελεγκτής και διευθυντής του. Στα προπολεμικά χρόνια ήταν μέλος μιας λογοτεχνικής συντροφιάς που είχε στέκι της το παλιό ζαχαροπλαστείο του Κελέφα στην πλατεία με τις πιπεριές και τις γραμμές του τραμ. Τρεις κορυφαίοι των γραμμάτων μας βρίσκονταν εοικεφαλής: Ο Σωτήρης Σκίπης, ο Ιωάννης Γρυπάρης, ο Γιάννης Κορδάτος. Στις συγκεντρώσεις έπαιρναν μέρος η Γαλάτεια Καζαντζάκη, η Έλλη Αλεξίου, η Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη και πολλοί άλλοι, που κατέβαιναν από την Αθήνα για να συναντηθούν με τους Καλλιθεάτες συναδέλφους τους.
Ο Χατζίνης παρουσίασε στην τοπική εφημερίδα Καλλιθεϊκός Τύπος (1934-1935) όλους τους Καλλιθεάτες λογοτέχνες και καλλιτέχνες που είχαν την Καλλιθέα καταφύγιό τους και σπίτι τους. Ήσαν τόσοι πολλοί, που η Καλλιθέα πήρε την ονομασία Μονμάρτρη των καλλιτεχνών. Οι ζωγράφοι Σοφία Λασκαρίδου, Οδυσσέας Φωκάς, Αλέκος Χριστοφής, Παντελής Ζωγράφος, Κωνσταντίνος Μαλέας, οι ποιητές Σωτήρης Σκίπης, Ιωάννης Γρυπάρης και άλλοι σκιαγραφήθηκαν ζωντανά από την επιφυλλιδογραφική πένα του.
Η πνευματική του παρουσία υπήρξε έντονη στη Λέσχη Καλλιθέας, με τις συχνές διαλέξεις του και τις διοργανωτικές του ικανότητες στις εκθέσεις ζωγραφικής και τις μουσικές συναυλίες που δίνονταν στις αίθουσές της.
Βραβεία
Τιμήθηκε με το παράσημο του Χρυσού Σταυρού Γεωργίου του Α'. Έργα του τιμήθηκαν με κρατικά βραβεία ή βραβεία της Ακαδημίας Αθηνών, η οποία του απένειμε και βραβείο, συνοδευόμενο από χρηματικό έπαθλο 100,000 δραχμών, για το σύνολο του πνευματικού του έργου ένα χρόνο πριν από τον θάνατό του. Ήταν το επιστέγασμα μιας μακράς θητείας αφιερωμένης στα ελληνικά γράμματα και ειδικότερα στη νεοελληνική λογοτεχνία, για την προκοπή της οποίας μόχθησε με όλη την δύναμη της ψυχής του.
Μετά τον θάνατό του, δώρισαν οι κληρονόμοι του στον Δήμο Καλλιθέας το σπίτι του με την βιβλιοθήκη του, το οποίο τώρα αποτελεί το Χατζίνειο Πνευματικό Κέντρο.
Το έργο του
Στα κριτικά του δοκίμια μιλάει κατά κανόνα για πράγματα που του αρέσουν, για συγγραφείς και καλλιτέχνες που βρέθηκαν κοντά του σε μια ώρα της ζωής του, για ανθρώπους που αγάπησε, για περιπτώσεις που τον συγκίνησαν, για περιπέτειες της ζωής που άφησαν μέσα του ίχνη. Σε ό,τι αφορά στην ίδια την τέχνη, προβληματίζεται, όσο είναι δυνατόν, για να πλησιάσει το μυστήριό της και να ερμηνεύσει την μαγεία της. Το μοναδικό του μυθιστόρημα, Η παλίρροια, θεωρήθηκε το κατεξοχήν ερωτικό νεοελληνικό μυθιστόρημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της λογοτεχνίας
Αγησίστρατος
Με το όνομα Αγησίστρατος φέρονται τα ακόλουθα σημαντικά πρόσωπα της αρχαιότητας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
1573
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1573 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μοντέλο χαρακτήρα
Το Μοντέλο χαρακτήρα είναι ένα αντίγραφο ή πρωτότυπο μοντέλο που δεν αφορά αντικείμενα όπως η μακέτα, αλλά είναι ένα είδος μακέτας με προφίλ το οποιό αντιπροσωπεύει γενικά ανθρώπους, τέρατα, ή διάφορα υβρίδιά τους.
Οι συλλέκτες μοντέλων χαρακτήρων, όπως και οι περισσότεροι χομπίστες συλλέκτες, έχουν συνήθως ένα συγκεκριμένο κριτήριο για το τι θα συλλέξουν, όπως για παράδειγμα στρατιωτικούς του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ή παίκτες του Μουντιάλ ποδοσφαίρου, ή διάφορους χαρακτήρες Άνιμε.
Κατηγορίες
Τα μοντέλα χαρακτήρων είναι τριών κατηγοριών:
Παραπομπές
Κατηγορία:Μοντελοποίηση και προσομοίωση
Πείθων (σατράπης)
Ο Πείθων (περίπου 355 - 314 π.Χ.) ήταν ο γιος του Κρατεύα, ενός ευγενή από την Εορδαία της δυτικής Μακεδονίας, ένας από τους σωματοφύλακες του Μεγάλου Αλεξάνδρου, και αργότερα ο σατράπης της επαρχίας της Μηδίας ως ένας από τους διαδόχους της αυτοκρατορίας.
Η αρχή
Ο Πείθων αρχικά ήταν ένας από τους επτά -αργότερα οχτώ- σωματοφύλακες του Αλέξανδρου το 335 π.Χ.. Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου το 323 π.Χ., ο Πείθων έγινε ο σατράπης της Μηδίας σύμφωνα με την Συμφωνία της Βαβυλώνας του ίδιου έτους. Η Μηδία ήταν μια στρατηγικά σημαντική περιοχή μέσα από την οποία περνούσαν όλες οι οδοί μεταξύ ανατολής και δύσης. Στην πραγματικότητα, η σατραπεία ήταν πολύ μεγάλη για να κυβερνάται από ένα άτομο μόνο, και ο Πείθων θα γινόταν πολύ ισχυρός, έχοντας την δυνατότητα να αποσταθεροποιήσει ολόκληρη την αυτοκρατορία. Οπότε, αναγκάστηκε να παραχωρήσει το βόρειο μέρος της περιοχής το οποίο δόθηκε στον Ατροπάτη, και έγινε γνωστό ως η Μηδία Ατροπατινή ή Μικρή Μηδία.