cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κάλανος Αχαΐας
Ιστορικά στοιχεία
Εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1700 στην βενετική καταγραφή Grimani με την ονομασία Calanos di Nexero (Κάλανος Νεζερού) και είχε πληθυσμό 121 κατοίκους (32 οικογένειες). Αναφέρεται ο Κάλανος σε πλήθος δικαιοπρακτικών έγγραφων του 18ου αιώνα.
Κατά την Τουρκοκρατία υπήρξε κοιτίδα και τιμάριο της Οικογένειας Λόντου. Η οικογένεια Λόντου εγκατέλειψε τον Κάλανο ήδη από τον 17ο-18ο αιώνα για να εγκατασταθεί στην Πάτρα και τη Βοστίτσα και από τον πύργο που διατηρούσε εκεί απομένουν μόνο ερείπια. Πριν τα Ορλωφικά εθεωρείτο τόπος που παρείχε πολλές ανέσεις και αυτό έκανε τους προξένους από την Πάτρα να επιλέγουν το χωριό ως τόπο παραθερισμού. Μετά τα Ορλωφικά αναφέρεται ότι υπέφερε από τις επιδρομές Τουρκαλαβανών.
Αναφέρεται στα 1805-1806 από τον άγγλο περιηγητή W.M. Leake, ότι βρισκόταν σε σημείο με πολύ καλές πηγές και οπωροφόρα δέντρα, ότι είχε πληθυσμό 50 οικογένειες, ενώ σημειώνει την ύπαρξη στο χωριό πύργου νέου και υψηλού ανήκοντα στον προεστώτα των Νεζερών.
Το 1824 στο χωριό διεξήχθη μάχη των κατοίκων με τους Τούρκους στα πλαίσια της επανάστασης του ΄21.
Κατά την διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου τα γερμανικά στρατεύματα, κατευθυνόμενα προς τα Καλάβρυτα, προχώρησαν σε εκκαθαρίσεις σε πολλά χωριά συμπεριλαμβανομένων και του χωριού Κάλανος, όπου το 1943 κατέστρεψαν τα 8 από τα 101 οικοδομήματά του. Στο συγκεκριμένο χωριό παρατηρήθηκε ορισμένη αντίσταση απέναντι στα κατοχικά στρατεύματα, εξαιτίας της ύπαρξης ανταρτών στα γύρω βουνά.
Διοικητική εξέλιξη
Στις 20/04/1835 υπήχθη στον νεοσύστατο τότε Δήμο Νεζερών και ορίστηκε έδρα του. Στις 08/03/1841 (ΦΕΚ 5Α), με την κατάργηση του Δήμου Νεζερών, προσαρτάται στον τότε Δήμο Φαρών. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και την κατάργηση των δήμων, αποσπάται από τον Δήμο Φαρών και ορίζεται έδρα της νεοσύστατης τότε Κοινότητας Καλάνου. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στον νέο Δήμο Φαρρών μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".
Αξιοθέατα και μονοπάτια
Αξίζει κανείς να θαυμάσει την εξαιρετική θέα που προσφέρει το χωριό, τους παραδοσιακούς νερόμυλους και τα γραφικά πέτρινα σπίτια. Στον Κάλανο υπάρχει ένα δύσβατο μονοπάτι προς την Ι.Μ. Παναγίας της Χρυσοποδαρίτισσας, που είναι χτισμένη σε ένα εντυπωσιακό σπήλαιο στον Ερύμανθο, δίπλα ακριβώς στον Πείρο ποταμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Φαρρών Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Ιταλικές γενικές εκλογές 2022
Στις 25 Σεπτεμβρίου 2022, διεξήχθησαν πρόωρες γενικές εκλογές, στην Ιταλία. Από τις εκλογές εκλέχτηκαν τα μέλη της άνω και κάτω βουλής, δηλαδή της Γερουσίας της Δημοκρατίας και της Βουλής των Αντιπροσώπων, αντίστοιχα.
Νικητής αναδείχθηκε η δεξιά συμμαχία, που κατέκτησε την αυτοδυναμία και στα δύο σώματα του κοινοβουλίου. Συγκεκριμένα το ακροδεξιό και με φασιστικές ρίζες κόμμα «Αδέλφια της Ιταλίας», βγήκε πρώτο συγκεντρώνοντας το 25% των ψήφων. Η ηγέτιδα του κόμματος, Τζόρτζια Μελόνι αναμένεται να γίνει η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Ιταλίας.
Οι εκλογές προκηρύχθηκαν μετά την διάλυση του Ιταλικού κοινοβουλίου από τον Ιταλό πρόεδρο, Σέρτζιο Ματαρέλα, στις 21 Ιουλίου 2022, οκτώ μήνες πριν την φυσιολογική λήξη της θητείας, ως συνέπεια της κυβερνητικής κρίσης στην χώρα και της παραίτησης του πρωθυπουργού Μάριο Ντράγκι.
Η προεκλογική εκστρατεία ήταν έντονη. Διάφορα πολιτικά κόμματα σχημάτισαν συμμαχίες. Οι δύο σημαντικότερες ήταν η δεξιά συμμαχία και η κεντροαριστερή συμμαχία. Η πρώτη αποτελείτο από 3 μεγάλα κόμματα (Λέγκα, Φόρτσα Ιτάλια, και Αδέλφια της Ιταλίας) και είχε ντε φάκτο ηγέτη της την ακροδεξιά Τζόρτζα Μελόνι. Στην κεντροαριστερή συμμαχία κυριαρχούσε το Δημοκρατικό Κόμμα με ηγέτη τον Ενρίκο Λέτα. Ανεξάρτητα κατέβηκαν επίσης το Κίνημα Πέντε Αστέρων με ηγέτη τον Τζουζέπε Κόντε, και ο αυτοαποκαλούμενος «τρίτος πόλος», δηλαδή η συμμαχία των κομμάτων Δράση και Ιτάλια Βίβα υπό τον Ματέο Ρέντσι και τον Κάρλο Καλέντα.
Υπόβαθρο
Στις ιταλικές εκλογές του 2018, κανένα πολιτικό κόμμα δεν κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία, με αποτέλεσμα να πρέπει να σχηματιστεί μία κυβέρνηση συνασπισμού. Πρώτο κόμμα είχε αναδειχθεί τότε το Κίνημα των Πέντε Αστέρων (Κ5Α) με ποσοστό 31%, ωστόσο ο κεντροδεξιός συνασπισμός συνολικά κέρδισε περισσότερες ψήφους από το Κ5Α (περίπου 36%). Μεγαλύτερο κόμμα της κεντροδεξιάς συμμαχίας ήρθε το ακροδεξιό Λέγκα του Ματέο Σαλβίνι, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να γίνεται ο ντε φάκτο ηγέτης της συμμαχίας. Τέλος, η κεντροαριστερή συμμαχία, την οποία ηγείτο ο Ματέο Ρέντσι του Δημοκρατικού Κόμματος, κατέγραψε απογοητευτικά ποσοστά, περίπου 23%. Λόγω αυτού, ο Ρέντσι παραιτήθηκε από την ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος, θέση που αργότερα αναπλήρωσε ο πρώην πρωθυπουργός, Ενρίκο Λέτα. Μετά από 11 εβδομάδες πολιτικής αβεβαιότητας, το Κίνημα των Πέντε Αστέρων και η Λέγκα συμφώνησαν να σχηματίσουν κυβέρνηση, επιλέγοντας ως πρωθυπουργό τον Τζουζέπε Κόντε (1η κυβέρνηση Κόντε).
Τον Μάιο του 2019, διεξήχθησαν οι Ευρωεκλογές, που ανέτρεψαν τις ισορροπίες στον κυβερνητικό συνασπισμό. Αυτό συνέβη διότι στις Ιταλικές Ευρωεκλογές, η Λέγκα του Βορρά ήρθε πρώτη με 34%, ενώ το Κίνημα Πέντε Αστέρων βγήκε τρίτο, με 17%. Βλέποντας τα ποσοστά του κόμματός του σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, τον Αύγουστο του 2019 ο Ματέο Σαλβίνι απέσυρε την υποστήριξή του από την κυβέρνηση Κόντε, ώστε να γίνουν πρόωρες εκλογές και να κεφαλαιοποιήσει την δημοφιλία της Λέγκας. Η προσπάθεια αυτή του Σαλβίνι όμως απέτυχε, καθώς έπειτα από λίγο καιρό, το Κίνημα Πέντε Αστέρων συμφώνησε με το Δημοκρατικό Κόμμα στην δημιουργία κυβέρνησης συνεργασίας, διατηρώντας τον Κόντε ως πρωθυπουργό (2η Κυβέρνηση Κόντε).
Τον Σεπτέμβριο του 2019, ο Ρέντσι και κάποιοι άλλοι βουλευτές αποσχίστηκαν από το Δημοκρατικό Κόμμα ιδρύοντας ένα νέο κόμμα, το Ιτάλια Βίβα. Το κόμμα αυτό, ωστόσο, συνέχισε να στηρίζει την νέα κυβέρνηση του Κόντε.
Υπό τον Τζουζέπε Κόντε, η χώρα αντιμετώπισε τα πρώτα κύματα της Πανδημίας του Κωρονοϊου. Η κυβέρνηση όμως δεν κράτησε για πολύ, καθώς τον Ιανουάριο του 2021, η Ιταλία βυθίστηκε σε μία νέα πολιτική κρίση: το μικρό κόμμα Ιτάλια Βίβα, απέσυρε την υποστήριξή του προς τον Κόντε, αναγκάζοντας τον τελευταίο να παραιτηθεί. Η κρίση αυτή τερματίστηκε, αφού ο πρόεδρος της Ιταλίας, Σέρτζιο Ματαρέλα, κάλεσε τον Μάριο Ντράγκι να ηγηθεί μίας κυβέρνησης εθνικής ενότητας, που θα συμμετείχαν όλα τα κόμματα του Κοινοβουλίου. Ο Μάριο Ντράγκι ήταν αμοιβαία σεβαστός από όλες τις πολιτικές παρατάξεις. Έτσι, απέσπασε την ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή και την Γερουσία και ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 13 Φεβρουαρίου 2021. Το μόνο κόμμα που δεν υποστήριξε τον Ντράγκι για την πρωθυπουργία ήταν το Αδέλφια της Ιταλίας. Η Κυβέρνηση Ντράγκι προώθησε πολλές μεταρρυθμίσεις που στόχευαν στην ανάπτυξη της Ιταλίας στην μετά-COVID εποχή, και ο ίδιος ο Ντράγκι έχαιρε πολύ υψηλής αποδοχής στην Ιταλική κοινωνία, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις. Ωστόσο, μία νέα κυβερνητική κρίση που ξέσπασε στην Ιταλία τον Ιούλιο του 2022, ανάγκασε τον Ντράγκι να παραιτηθεί. Η κρίση αυτή προκλήθηκε όταν το Κίνημα Πέντε Αστέρων, με ηγέτη πλέον τον ίδιο τον Τζουζέπε Κόντε, απέσυρε την υποστήριξή του. Χωρίς να υπάρχει άλλη εναλλακτική για τον σχηματισμό κυβέρνησης έως το 2023 (οπότε και προγραμματίζονταν οι εκλογές), ο Σέρτζιο Ματαρέλα διέλυσε το Κοινοβούλιο και κήρυξε πρόωρες εκλογές για τις 25 Σεπτέμβρη του 2022.
Εκλογικό σύστημα
Η Ιταλία χρησιμοποιεί ένα μικτό εκλογικό σύστημα για να αναδείξει τους βουλευτές του κοινοβουλίου. Συγκεκριμένα, ένα μέρος των εδρών της Γερουσίας της Δημοκρατίας και της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται με απλό πλειοψηφικό σύστημα από μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες, ενώ οι υπόλοιπες εκλέγονται με αναλογικό σύστημα, από πολυεδρικές περιφέρειες. Σύμφωνα με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, σε κάθε σώμα του Κοινοβουλίου, το 37% των εδρών θα αναδεικνύονται με απλό πλειοψηφικό, ενώ τα 61% των εδρών με απλή αναλογική. Το υπόλοιπο 2% είναι ειδικές έδρες για τους Ιταλούς του εξωτερικού.
Επίσης, πρέπει να σημειωθεί ότι ως αποτέλεσμα του Ιταλικού συνταγματικού δημοψηφίσματος του 2020, ο αριθμός των βουλευτών του κοινοβουλίου μειώθηκε σημαντικά. Συγκεκριμένα, πλέον η Βουλή των αντιπροσώπων θα αποτελείται από 400 βουλευτές (αντί για 630), ενώ η Γερουσία από 200 βουλευτές μέλη (αντί για 315).
Με δεδομένα τα παραπάνω ισχύει ότι: Συνήθως στις εκλογές, τα κόμματα λαμβάνουν χαμηλά ποσοστά και, άρα, η απλή αναλογική δεν τους εγγυάται την αυτοδυναμία. Για αυτόν τον λόγο, αυξάνεται η σημασία των μονοεδρικών περιφερειών που εκλέγονται με απλό πλειοψηφικό, διότι εκεί μπορεί και ένα κόμμα με χαμηλά ποσοστά να κερδίσει την έδρα, αρκεί να έχει περισσότερες ψήφους σε σχέση με τα άλλα κόμματα στην περιφέρεια αυτή (σχετική πλειοψηφία).
Τέλος, να σημειωθεί ότι ένα κόμμα, για να λάβει έδρες από την αναλογική εκπροσώπηση, πρέπει να ξεπεράσει το εκλογικό όριο του 3%. Το εκλογικό όριο αυξάνεται σε 10% για μία συμμαχία κομμάτων.
Δημοσκοπήσεις
Από τις προηγούμενες εκλογές, του 2018, μέχρι τώρα, έχουν γίνει πολυάριθμες δημοσκοπήσεις για τις προθέσεις των ψηφοφόρων.
κέντρο|μικρογραφία|1000x1000εσ|
Αποτελέσματα
Τα αποτελέσματα των εκλογών ήταν μία ξεκάθαρη νίκη του δεξιού συνασπισμού Αδέλφια της Ιταλίας - Φόρτσα Ιτάλια - Λέγκα του Βορρά. Παρόλο που συγκέντρωσε το 43% των ψήφων, μπόρεσε να αποκτήσει μία απόλυτη πλειοψηφία και στα δύο σώματα του Ιταλικού Κοινοβουλίου (238 στις 400 έδρες της Βουλής και 115 στις 200 έδρες της Γερουσίας). Αυτό κατέστη δυνατό λόγω της ευρείας επικράτησης της δεξιάς συμμαχίας στις μονοεδρικές περιφέρειες, οπού ίσχυε το πλειοψηφικό σύστημα. Επίσης, η επικράτηση του -ακροδεξιού και με φασιστικές ρίζες- κόμματος «Αδέλφια της Ιταλίας» μέσα στην δεξιά συμμαχία είναι πλέον αδιαμφισβήτητη: το κόμμα αυτό συγκέντρωσε το 26% των ψήφων, την ώρα που τα άλλα δύο κόμματα του συνασπισμού συγκέντρωσαν λίγο πάνω από το 8%. Ως εκ τούτου, η ηγέτιδα των Αδελφών της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, αναμένεται να γίνει πρωθυπουργός και να σχηματίσει μία σταθερή κυβέρνηση.
Από την άλλη μεριά, τα αποτελέσματα για την Κεντροαριστερή συμμαχία ήταν απογοητευτικά. Το μεγαλύτερο κόμμα της παράταξης, το Δημοκρατικό Κόμμα συγκέντρωσε μόλις το 19% των ψήφων, οριακά μεγαλύτερο ποσοστό από αυτό του 2018. Ένα άλλο μικρό κόμμα της παράταξης, η Συμμαχία Πρασίνων και Αριστεράς συγκέντρωσε περίπου το 3,5% των ψήφων και μπόρεσε να μπει στην βουλή.
Το Κίνημα Πέντε Αστέρων, τα πήγε καλύτερα από ότι προέβλεπαν οι δημοσκοπήσεις. Παρόλα αυτά το κόμμα είχε μεγάλες απώλειες: το ποσοστό που κατέγραψε ήταν λιγότερο από το μισό σε σχέση με αυτό του 2018. Τέλος, ο κεντρώος «Τρίτος πόλος» συγκέντρωσε το 7,8% των ψήφων και κατάφερε να εκλέξει βουλευτές.
Κανταγκάλλο (Ιταλία)
Το Κανταγκάλλο (ιταλικά: Cantagallo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Πράτο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πράτο
Σοφία Βέμπο
Η Σοφία Βέμπο (Καλλίπολη Ανατολικής Θράκης, 10 Φεβρουαρίου 1910 – Αθήνα, 11 Μαρτίου 1978) ήταν κορυφαία Ελληνίδα ερμηνεύτρια και ηθοποιός της οποίας η καλλιτεχνική πορεία εκτείνεται από το Μεσοπόλεμο έως τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια και τη δεκαετία του ’50. Χαρακτηρίστηκε «Τραγουδίστρια της Νίκης» λόγω των εθνικών τραγουδιών που ερμήνευε κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940.
Βιογραφία
Το όνομα Βέμπο επέλεξε η ίδια να υιοθετήσει κάνοντας και τις απαραίτητες νόμιμες διαδικασίες, επειδή έτσι (εσφαλμένα) είχε συνηθίσει να προφέρει το όνομά της το κοινό. Το πραγματικό της όνομα ήταν Σοφία Μπέμπου. Γεννήθηκε στην Καλλίπολη της Ανατολικής Θράκης στις 10 Φεβρουαρίου του 1910, όπου ο πατέρας της Αθανάσιος Γ. Μπέμπος (1864-1944), καταγόμενος από την Τσαριτσάνη είχε εγκατασταθεί, δουλεύοντας ως καπνεργάτης. Το 1912 η οικογένειά της μετεγκαταστάθηκε στη Κωνσταντινούπολη, όπου γεννήθηκε ο αδελφός της Γιώργος (1914-1969), που τον αποκαλούσαν Τζώρτζη, η αδελφή της Αλίκη (1913-1993) και ο μικρότερος αδελφός της Ανδρέας (1919-1989).
Το 1924, με την υπογραφή της ελληνοτουρκικής συμφωνίας ανταλλαγής πληθυσμών που συνομολόγησε η κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου, η οικογένειά της αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Κωνσταντινούπολη και να επιστρέψει στην Τσαριτσάνη, και από εκεί να εγκατασταθεί μόνιμα στο Βόλο.
Στο Βόλο, η Έφη Μπέμπο, όπως αρεσκόταν να λέγεται, μετά τις εγκύκλιες σπουδές της αναγκάστηκε λόγω φτώχειας να δουλεύει για να βοηθήσει την οικογένειά της. Έτσι ξεκίνησε να δουλεύει ταμίας στο κατάστημα «Φλωρία» του Βόλου. Παράλληλα, της άρεσε η μουσική και αγοράζοντας μία κιθάρα άρχισε να εξασκείται σ' αυτή με τη βοήθεια της φίλης της Μαρίτσας Χασάπη.
Τον Σεπτέμβριο του 1933 αποφάσισε να πάει στη Θεσσαλονίκη να βρει τον αδελφό της Τζώρτζη που σπούδαζε εκεί, και που είχε καιρό να στείλει γράμμα. Έτσι, παίρνοντας την κιθάρα της επιβιβάστηκε στο Α/Π Κεφαλληνία, και στη διάρκεια του ταξιδιού της άρχισε με την κιθάρα της το τραγούδι. Σε ελάχιστο χρόνο όλοι οι επιβάτες του πλοίου και το πλήρωμα βρίσκονταν γύρω της και την χειροκροτούσαν ενθουσιασμένοι από τη φωνή της. Αυτή θεωρητικά ήταν και η πρώτη δημόσια εμφάνιση της Σοφίας. Μεταξύ των επιβατών ήταν και ένας καλλιτεχνικός διευθυντής που, ακούγοντάς την, ενθουσιάστηκε τόσο πολύ, που στο τέλος την πλησίασε και της συστήθηκε. Ήταν ο Κωνσταντίνος Τσίμπας, ο μεγαλύτερος ιμπρεσάριος της Θεσσαλονίκης (που αργότερα αποδείχθηκε και πράκτορας των Γερμανών), ο οποίος και πρότεινε στη Μπέμπο με την άφιξή της στη Θεσσαλονίκη να δουλέψει στο μεγάλο κοσμικό κέντρο ΑΣΤΟΡΙΑ. Φθάνοντας η Μπέμπο στη Θεσσαλονίκη, όπου την περίμενε ο αδελφός της, συζήτησε την πρόταση του Τσίμπα, και με τη δική του συγκατάθεση ξεκίνησε την επομένη τις πρώτες καλλιτεχνικές της εμφανίσεις, όπου οι θαμώνες κάθε βράδυ παρέτειναν το πρόγραμμά της με τα συνεχή χειροκροτήματά τους.
Αρχή καριέρας
Μέσα σε μια μόλις εβδομάδα η φήμη της φθάνει στην Αθήνα, και αμέσως της γίνεται πρόταση να εμφανιστεί στο θέατρο του Φώτη Σαμαρτζή. Η Μπέμπο, ενημερώνοντας σχετικά τους γονείς της, που δεν έφεραν αντίρρηση, αποδέχεται την πρόταση και στις 25 Οκτωβρίου του 1933 βρίσκεται στην αθηναϊκή σκηνή του θεάτρου «Κεντρικόν» του Φώτη Σαμαρτζή, στην πλατεία Κολοκοτρώνη, συμμετέχοντας στην επιθεώρηση «Παπαγάλος 33» με τον θίασο Σαμαρτζή-Μηλιάδη. Στην επιθεώρηση αυτή η Μπέμπο παρουσιαζόταν σαν τσιγγάνα με μια κιθάρα, με την οποία και απέδιδε το πρώτο της τραγούδι, το Μια γυναίκα πέρασε. Η επιτυχία που είχε ήταν εκπληκτική. Όταν στο τέλος υποκλίθηκε, και περνώντας την κιθάρα της στον ώμο κατευθύνθηκε προς τα παρασκήνια, οι άλλοι ηθοποιοί τής φώναζαν:
— «Που πας, δεν ακούς τον κόσμο που σου φωνάζουν "μπιζ";»
— «Και τι με νοιάζει εμένα αν φωνάζουν "μπιζ";» αποκρίθηκε η Μπέμπο, μη γνωρίζοντας τον όρο, που σήμαινε επανάληψη.
Τέσσερις φορές χρειάστηκε η Μπέμπο να επαναλάβει αυτό το τραγούδι κατά τη πρεμιέρα προκειμένου να ικανοποιήσει το κοινό που παραληρούσε και χειροκροτούσε όρθιο. Στο τέλος της παράστασης όλοι οι ηθοποιοί την συνεχάρησαν, λέγοντας της «μπράβο ήσουν υπέροχη», μεταξύ των οποίων ήταν οι Ορέστης Μακρής, Μαρίκα Νέζερ, Φώτης Αργυρόπουλος, κ.ά. Τότε υπέγραψε συμβόλαιο 10.000 δραχμών το μήνα, αστρονομικό για την εποχή εκείνη για έναν τραγουδιστή και για μία θεατρική περίοδο. Σημειώνεται μάλιστα, ότι στη παράσταση αυτή ο Πολ Νορ την βάπτισε καλλιτεχνικά Σοφία Βέμπο (αντί Έφη Μπέμπο). Από εκείνη την πρώτη παράσταση η καλλιτεχνική εξέλιξη της Σοφίας Βέμπο πλέον, υπήρξε αλματώδης.
Προπολεμική καριέρα
Η πρώτη αυτή μεγάλη αναγνώριση της Σοφίας Βέμπο στο αθηναϊκό κοινό προκάλεσε την ανανέωση του συμβολαίου της και την εμφάνισή της σε δύο θέατρα, στο «Κεντρικόν» και το «Μουντιάλ». Η φήμη της όμως έφθασε στην Αίγυπτο, όπου η Βέμπο ανταποκρινόμενη σε σχετική πρόσκληση εμφανίστηκε στο «Γκραν Τριανόν» της Αλεξάνδρειας, σημειώνοντας και εκεί τεράστια επιτυχία. Επιστρέφοντας το 1934, συνεχίζει τις παραστάσεις της στο θερινό θέατρο του Σαμαρτζή επί της οδού Καρόλου με νέα τραγούδια που γράφονται γι' αυτήν, όπως τα Μαύρα μου μάτια και Μη ζητάς φιλιά. Αυτά γίνονται αμέσως επιτυχίες, ενώ μαζί της εμφανίζεται και η αδελφή της Αλίκη.
Η πρώτη ηχογράφηση τραγουδιών της Βέμπο έγιναν στην εταιρεία Παρλοφόν, μετά την αρχική άρνηση του Α. Βιτάλη, υπευθύνου της εταιρείας Κολούμπια, με το αιτιολογικό ότι η φωνή της Βέμπο ξέφευγε από το καθιερωμένο τότε στυλ της λετζέρα σοπράνο. Όταν όμως αντελήφθη πόσο λάθος είχε, από την μεγάλη επιτυχία που σημείωσε το Μη ζητάς φιλιά, έσπευσε αμέσως στη Βέμπο και σύναψε συμβόλαιο μεγάλης περιόδου. Έτσι όλα τα επόμενα τραγούδια τα ηχογραφούσε η Κολούμπια σε δίσκους των 78 στροφών, με πρώτο το Σ' αγαπώ, των Κ. Νικολαΐδη και Κ. Γιαννίδη, που είχε ομοίως τεράστια επιτυχία. Το ίδιο έτος (1934) ακολούθησε και το τραγούδι Για το φιλί σου το στερνό.
Το 1935 η Βέμπο τραγουδά το Ας πεθάνω, του οποίου οι στίχοι ήταν δικοί της, που υπήρξε νέα μεγάλη επιτυχία. Τότε και επιστρατεύτηκαν όλοι σχεδόν οι στιχουργοί να της γράφουν τραγούδια, με πρώτο τον Κώστα Γιαννίδη και συνθέτη τον Μιχάλη Σουγιούλ. Έτσι, εκείνο το έτος ακολουθούν τα τραγούδια Αφήστε με να πιω και Να γιατί ακόμα σ' αγαπώ, με στίχους και μουσική του Κ. Γιαννίδη, Δεν έχεις τίποτα, μα έχεις κάτι, των Ν. Νικολαΐδη και Ν. Ντ' Άντζελι, και το Κι αν μ' αγαπάς, μη μου το πεις.
Το 1936, νέες επιτυχίες της Βέμπο που τραγουδά όλη η Αθήνα είναι τα Συγνώμη σού ζητώ, συγχώρεσέ με και Κάτι με τραβά κοντά σου, των Αιμ. Σαββίδη, Γαϊτάνου και Μ. Σουγιούλ. Το 1937 αποτελεί σταθμό στη καριέρα της Βέμπο. Εκτός της ηχογράφησης των νέων της τραγουδιών, Για μια γυναίκα και Αντίο, το φθινόπωρο μεταβαίνει μετά από πρόσκληση για δεύτερη φορά στην Αίγυπτο, προκειμένου να επανεμφανιστεί στο «Γκράν Τριανόν» της Αλεξάνδρειας. Κατά την διάρκεια των εκεί παραστάσεών της, η Βέμπο δέχεται την πρόταση του κινηματογραφιστή παραγωγού Τόγκο Μιζράχι, με τον οποίο υπογράφει συμβόλαιο και συμμετέχει στην ταινία Η προσφυγοπούλα. Τον ίδιο ακριβώς χρόνο του συμβολαίου, ο Ν. Παπαδόπουλος των κινηματογραφικών γραφείων Σαντίγκου έλαβε άμεση παραγγελία από Αμερική για επείγουσα πραγματοποίηση στην Αθήνα ενός κινηματογραφικού «σορτς», στο οποίο να τραγουδά απαραίτητα η δημοφιλής ντιζέζ δις Σοφία Βέμπο, προκειμένου να συμπεριληφθεί στη νέα σαιζόν των αμερικανικών κινηματογράφων περιοχών που διαμένουν Έλληνες. Η Βέμπο, πιστή στα συμβόλαιά της, δήλωσε στον Παπαδόπουλο τη δέσμευση του συμβολαίου της και την ανάγκη παραχώρησης της σχετικής άδειας από τον Μιζράχι.
Το 1938 χαρακτηρίστηκε χρυσή χρονιά της Σοφίας Βέμπο. Κατά την επιστροφή της από την Αίγυπτο στις 15 Φεβρουαρίου 1938, παραμένει στον Πειραιά για δύο μέρες. Κατά ευτυχή σύμπτωση, συναντά τον χρηματοδότη του Μιζράχι, τον Μπέχα, που κατευθυνόταν με πλοίο προς Ιταλία και που θα προσέγγιζε στον Πειραιά. Τελικά η συνάντηση έγινε, παρουσία του Παπαδόπουλου, και η άδεια δόθηκε. Το γύρισμα όμως του σορτς, με πλάνα από τον εθνικό κήπο και από τον λόφο Νυμφών με θέα την Ακρόπολη, ξεκίνησε μετά την επιστροφή της Βέμπο από την Κωνσταντινούπολη, όπου κατόπιν πρόσκλησης εμφανίσθηκε στο κοσμικό θέατρο Μαξίμ, με τεράστια και εκεί επιτυχία.
Παράλληλα, οι δισκογραφικές επιτυχίες της Σ. Βέμπο το έτος αυτό είναι εκπληκτικές. Η εταιρεία Κολούμπια, σε νέο συμβόλαιο, της μεταβιβάζει το 10% των κερδών από την πώληση του κάθε δίσκου της. Αυτό συνέβαινε για πρώτη φορά, καθώς όλοι οι άλλοι πληρώνονταν κατ' αποκοπή (μεροκάματο) για κάθε δισκογραφία. Το καλοκαίρι του 1938 στο θέατρο Σαμαρτζή, που έχει ανεβάσει την επιθεώρηση Σιρουέτα, η Βέμπο τραγουδά το Κάποιο μυστικό και το Κλαις, σε στίχους Κοφινιώτη και μουσική Λεό Ραπίτη, των οποίων ακολούθησε η Ζεχρά, σε στίχους Αιμ. Σαββίδη και σε μουσική Σουγιούλ, που γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Ακολούθησαν το Θα σε περιμένω, το βουκολικό Διαμαντούλα, του Θ. Σακελλαρίδη και το Άσε τον παλιόκοσμο να λέει, των Α. Σακελλάριου και Μ. Σουγιούλ. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, εγκαθίσταται ραδιοφωνική κεραία στο Ζάππειο στην Αθήνα, όπου τα τραγούδια της Βέμπο αποτελούν την πρώτη πειραματική μετάδοση. Την παραμονή των Χριστουγέννων του 1938, η Σοφία Βέμπο τραγουδά στο μεγάλο ρεβεγιόν του «Σαντεκλαίρ» στην Κύπρο. Επίσης, συνεργάστηκε με τους μεγάλους Κύπριους μουσικούς Μιχαλάκη και Αντωνάκη Γιασεμίδη.
Το 1939 η Σοφία Βέμπο έχει ήδη καταξιωθεί ως η πρώτη τραγουδίστρια του ελληνικού ελαφρού τραγουδιού. Το κινηματογραφικό «σορτς» που γυρίστηκε το προηγούμενο έτος με τον τίτλο Η Ελλάς του 1938 ομιλεί, το οποίο στην κυριολεξία ήταν ένα ζουρνάλ και όπου συμμετείχε με δύο τραγούδια, σπάει κυριολεκτικά τα ταμεία των αμερικανικών κινηματογράφων, ενώ ζητούνται κόπιες και στη Λατινική Αμερική. Σημειώνεται ότι την φωνοληψία της ταινίας αυτής είχε επιμεληθεί η ελληνική εταιρεία M. NOVAK Co.
Στο μεταξύ, οι θεατρικές της παρουσιάσεις με νέες δισκογραφικές επιτυχίες συνεχίζονται, αρχικά στο θέατρο Σαμαρτζή με τα τραγούδια Πόσο λυπάμαι, των Β. Σπυρόπουλου και Κ. Γιαννίδη, και Την αλήθεια να μου πεις. Το καλοκαίρι δε, συνεχίζοντας στο θέατρο Μουντιάλ, τραγουδά τα δύο ταγκό Στην ακρογιαλιά και Χειμώνας, που αμφότερα έγιναν επιτυχίες. Παραμονές των Χριστουγέννων του 1939, η Βέμπο βρίσκεται στο απόγειό της, όταν στην επιθεώρηση Νάνι–νάνι τραγουδά το ομώνυμο τραγούδι, το ρεφραίν του οποίου άφηνε με τον χρωματισμό της φωνής της υπονοούμενα, σημειώνοντας εξαιρετική επιτυχία. Λίγο πριν το τέλος του έτους, η Βέμπο είχε γνωριστεί με τον μεγάλο συνθέτη μουσικής τζαζ, Απόστολο Μοσχούτη, του οποίου σύνθεση ήταν το τραγούδι Δυο λουλούδια σε μιαν άκρη.
Στο μεταξύ η Σ. Βέμπο αναζητούσε τραγούδι με τοπικό ιδίωμα της ελληνικής υπαίθρου. Στο αίτημά της αυτό έσπευσαν κάποιοι με διάφορα δημοτικά της εποχής, πλην όμως η ίδια επέλεξε τελικά ένα από την περιοχή της, που φέρεται να τραγουδούσε παλαιότερα η μητέρα της, συμπληρώνοντας η ίδια κάποιους στίχους με τη βοήθεια του Μοσχούτη. Ήταν το τραγούδι Στ' Λάρισ' βγαίν' ο αυγερινός. Όταν η Βέμπο το ολοκλήρωσε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό, ίσως και από φόρτο αναμνήσεων, το έδωσε στον Κ. Γιαννίδη για να το παίξει σε πρόβα. Εκείνος διαβάζοντάς το, αρνήθηκε έντονα λέγοντάς της: — «Είσαι καλά, Σοφία μου, που θα παίξω εγώ αυτό το βλαχοτράγουδο; Παραιτούμαι!» Μετά όμως από την επιμονή της Σοφίας και του θεατρικού επιχειρηματία Α. Μακέδου, ο Γιαννίδης, με κρύα καρδιά, άρχισε να το παίζει. Στην πρώτη παράσταση που ακολούθησε, έγινε χαλασμός. Το θεατρικό κοινό υποχρέωσε τη Σοφία Βέμπο να επανέλθει στη σκηνή τέσσερις φορές. Όταν μετά την παράσταση, ο επιχειρηματίας ρώτησε τον Κ. Γιαννίδη τη γνώμη του, εκείνος απάντησε: — «Μα δεν είδατε; Μας το τραγούδησε με σκέρτσα που δεν την έφτανε ο χώρος της σκηνής, μας το τραγούδησε ακουμπισμένη στο πιάνο, μας το τραγούδησε ακουμπισμένη πάνω στη κουΐντα, μας το τραγούδησε με την πλάτη στο κοινό, μόνο ανάσκελα που δεν μας το τραγούδησε!»
Σημειώνεται ότι το ίδιο ακριβώς συνέβη αργότερα και με το τραγούδι Ανακασιά.
Η Βέμπο στον πόλεμο
Η έκρηξη στην καριέρα της ήρθε με την κήρυξη του πολέμου στις 28 Οκτωβρίου 1940. Τότε, όλες οι επιθεωρήσεις προσάρμοσαν τη θεματική τους στην πολεμική επικαιρότητα και τα τραγούδια επαναγράφονται με πατριωτικούς στίχους. Η Βέμπο τραγουδά σατιρικά και πολεμικά τραγούδια και γίνεται η εθνική φωνή που εμψυχώνει τους Έλληνες στρατιώτες στο μέτωπο και συγκλονίζει το πανελλήνιο. Την ίδια εποχή, σε μία συμβολική πράξη, προσφέρει στο Ελληνικό Ναυτικό 2.000 χρυσές λίρες. Με την είσοδο των ναζιστικών στρατευμάτων στην Αθήνα φυγαδεύεται μεταμφιεσμένη σε καλόγρια στη Μέση Ανατολή, όπου συνεχίζει να τραγουδά για τα εκεί ελληνικά και συμμαχικά στρατεύματα.
Μεταπολεμικές επιτυχίες
Το 1949 απέκτησε δική της θεατρική στέγη στο Μεταξουργείο, το «Θέατρον Βέμπο». Μετά από μακροχρόνιο δεσμό με το Μίμη Τραϊφόρο, παντρεύτηκαν τελικά το 1957, ένας δεσμός πολυκύμαντος που διήρκεσε μέχρι το θάνατό της και υπήρξε καταλυτικός για την ερμηνεύτρια. Στα μέσα της δεκαετίας του '60 αραιώνει τις θεατρικές εμφανίσεις της, τις οποίες σταματά οριστικά στις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Τη βραδιά του Πολυτεχνείου η Βέμπο ανοίγει το σπίτι της και κρύβει φοιτητές, τους οποίους αρνείται να παραδώσει όταν η ασφάλεια χτυπά την πόρτα της. Η εμφάνισή της στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Καλλιμάρμαρο για την επάνοδο της Δημοκρατίας, τραγουδώντας Παιδιά της Ελλάδος παιδιά, / και τα τανκς γονάτισαν κείνη τη βραδιά… ήρθε να απαλύνει τις θλιβερές εντυπώσεις από την παρουσία της πάνω στα κακόγουστα άρματα στις φιέστες των συνταγματαρχών λίγα χρόνια πριν στον ίδιο χώρο
Απεβίωσε σε ηλικία 68 ετών από εγκεφαλικό επεισόδιο στις 11 Μαρτίου του 1978 και η κηδεία της μετατράπηκε σε ένα πάνδημο συλλαλητήριο. Η Τραγουδίστρια της Νίκης αποθεώθηκε εκείνη τη μέρα από τον ελληνικό λαό, που τη θεωρούσε ηρωίδα του.
Χαρακτηριστικές ερμηνείες
thumb|right|250px|Το μνήμα της Σ. Βέμπο στο [[Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών|Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.]] thumb|right|250px|Το επίγραμμα του [[Μίμης Τραϊφόρος|Μίμη Τραϊφόρου στο μνήμα της Σοφίας Βέμπο.]]
Κινηματογράφος
Η Σοφία Βέμπο έχει συμμετάσχει στις ελληνικές ταινίες Η προσφυγοπούλα (1938) σε σενάριο Δημήτρη Μπόγρη και σκηνοθεσία Τόγκο Μιζράχι, στον ρόλο της Σοφίας Νάκου,   Στέλλα (1955), στον ρόλο της Μαρίας, και στην ταινία του 1959 Στουρνάρα 288, σε διπλό ρόλο: της ηλικιωμένης καθηγήτριας πιάνου κυρίας Ευγενίας (πάλαι ποτέ διάσημης Τζένης Μπλανς) και της Σοφίας Βέμπο. Χαρακτηριστική παραμένει η σκηνή στην οποία οι δύο χαρακτήρες συναντώνται και ανταλλάσσουν φιλοφρονήσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Scopus
Η Scopus (αγγλ. Scopus) είναι διεθνής βιβλιογραφική βάση δεδομένων, η οποία πρωτοξεκίνησε το έτος 2004, και η οποία περιλαμβάνει περιλήψεις και παραπομπές για ακαδημαϊκά άρθρα από έγκριτα επιστημονικά περιοδικά. Καλύπτει σχεδόν 36.377 τίτλους από 11.678 εκδότες, από τους οποίους (τίτλους), οι 34.346 είναι έγκριτα αξιολογημένα περιοδικά στις Επιστημονικές, Τεχνολογικές, Φαρμακευτικές και Κοινωνικές επιστήμες, συμπεριλαμβανομένων των Τεχνών και των Ανθρωπιστικών σπουδών. Ανήκει στον εκδοτικό οίκο Elsevier και είναι διαθέσιμη μόνο με συνδρομή. Οι αναζητήσεις στη βάση δεδομένων Scopus ενσωματώνουν αναζητήσεις από επιστημονικές ηλεκτρονικές ιστοσελίδες μέσω του Scirus, ενός προϊόντος της Elsevier, καθώς και βάσεις δεδομένων με ευρεσιτεχνίες.
Δεδομένου ότι ο οίκος Elsevier είναι ο ιδιοκτήτης της Scopus και είναι ακόμη ένας από τους κύριους διεθνείς εκδότες επιστημονικών περιοδικών, ιδρύθηκε μια ανεξάρτητη και διεθνής επιλογή περιεχομένου και συμβουλευτική επιτροπή για να προλάβει μια ενδεχόμενη σύγκρουση συμφερόντων στην επιλογή περιοδικών τα οποία περιλαμβάνονται στην βάση δεδομένων και να διατηρήσει μια ανοιχτή και διαφανή πολιτική κάλυψης του περιεχομένου, ανεξάρτητη του εκδότη. Η επιτροπή αποτελείται από επιστήμονες και θεματικούς βιβλιοθηκονόμους.
Έρευνα που εκπονήθηκε το 2008 συνέκρινε την PubMed, την Scopus, την Web of Science και την Google Scholar και κατέληξε:
"Η PubMed και η Google Scholar είναι ελεύθερης πρόσβασης [...] Η Scopus προσφέρει περίπου 20% περισσότερη κάλυψη από την Web of Science, ενώ η Google Scholar προσφέρει αποτελέσματα με ασυνεπής ακρίβεια. Η PubMed παραμένει ένα άριστο εργαλείο στην ηλεκτρονική βιοϊατρική έρευνα. Η Scopus καλύπτει ένα πιο ευρύ φάσμα περιοδικών αλλά αυτή τη στιγμή  είναι περιορισμένη      όσον  αφορά τα πρόσφατα περιοδικά (που εκδόθηκαν μετά το 1995) συγκρινόμενη με την Web of Science. Η Google Scholar, όσον αφορά το διαδίκτυο γενικότερα, μπορεί να βοηθήσει στην ανάκτηση ακόμα και των πιο δυσέρευρετων πληροφοριών αλλά η χρήση της έχει περιοριστεί λόγω των ανεπαρκών και λιγότερο επικαιροποιημένων πληροφοριών σχετικά με τις παραπομπές."
Αξιολογώντας την ευκολία χρήσης και την κάλυψη της Scopus και της Web of Science, μια έρευνα του 2006 καταλήγει ότι: "Η Scopus είναι εύκολη στην πλοήγηση, ακόμα και για τον αρχάριο χρήστη. [...] Η ικανότητα αναζήτησης και του μπροστινού μέρους αλλά και του πίσω από μια συγκεκριμένη παραπομπή θα ήταν πολύ βοηθητική στον ερευνητή. Η διεπιστημονική άποψη επιτρέπει στον ερευνητή εύκολα να αναζητήσει έξω από τον δικό του τομέα και "Ένα πλεονέκτημα της WOS σε σχέση με την Scopus είναι το βάθος της κάλυψης, με την γεμάτη βάση δεδομένων της WOS να πηγαίνει πίσω στο 1945 και της Scopus να πηγαίνει πίσω στο 1966. Ωστόσο, η Scopus και η WOS αλληλοσυμπληρώνονται αφού καμιά πηγή δεν είναι εντελώς περιεκτική.[...]".
Η Scopus, επίσης, προσφέρει προφίλ συγγραφέων τα οποία καλύπτουν συνεργασίες, αριθμούς από εκδόσεις και δεδομένα της βιβλιογραφίας τους, καθώς και αναφορές και λεπτομέρειες στον αριθμό των παραπομπών που καθένα από τα δημοσιευμένα τεκμήρια έχει αποσπάσει. Έχει προειδοποιητικά χαρακτηριστικά που επιτρέπουν στους εγγεγραμμένους χρήστες να ακολουθήσουν της αλλαγές σε ένα προφίλ και την υποδομή να αριθμήσει τον δείκτη απήχησης h-index των συγγραφέων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βάσεις δεδομένων Κατηγορία:Επιστημονικά περιοδικά
Πέτρος Ίμβριος
Ο Πέτρος Ίμβριος (γενν. 25 Αυγούστου 1965) είναι Έλληνας τραγουδιστής, μουσικός και συνθέτης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1965 στη Στουτγκάρδη της Γερμανίας, με καταγωγή από τη Σαμοθράκη. Οι γονείς του ονομάζονται Παναγιώτης Ίμβριος και Χρυσή Ίμβριου (το γένος Μαρμαρά). Έχει μια αδελφή, τη Μυρσίνη. Ξεκίνησε μουσικές σπουδές στα 12 του χρόνια, μαθαίνοντας ακορντεόν. Στα 15 του ιδρύει το πρώτο του συγκρότημα με το όνομα «Γαλήνη» στο οποίο παίζει keyboards και τραγουδάει. Στα 18 του, τελειώνοντας το Ελληνικό Λύκειο Στουτγκάρδης, δίνει εξετάσεις και περνάει στο πανεπιστήμιο στη Θεσσαλονίκη στο Οικονομικό τμήμα της νομικής. Παράλληλα, φοιτεί στο Σύγχρονο Ωδείο Θεσσαλονίκης παρακολουθώντας μαθήματα κλασσικής και τζαζ αρμονίας τραγουδιού, αντίστιξης και φούγκας. Ερασιτεχνικά στην αρχή και αργότερα επαγγελματικά ασχολείται με τη μουσική και το τραγούδι. Εμφανίζεται στη συμπρωτεύουσα για αρκετά χρόνια σε πολλά μαγαζιά στην αρχή σαν μουσικός και μαέστρος και μετέπειτα σαν τραγουδιστής. Το 1996 υπογράφει με τη δισκογραφική εταιρία BMG και κυκλοφορεί την πρώτο του CD με τίτλο Ανατολικά φυσάει. Την ίδια χρονιά μετακομίζει στην Αθήνα. Έχει συνεργαστεί με πολλούς καταξιωμένους καλλιτέχνες όπως Γλυκερία, Βασίλης Καρράς, Πασχάλης Τερζής, Λευτέρης Πανταζής, Άννα Βίσση, Νίκος Καρβέλας κ.ά.
Σαν τραγουδιστής έχει τραγουδήσει τραγούδια των Χρήστου Νικολόπουλου, Ηλία Φιλίππου, Κωνσταντίνου Παντζή, Γιώργου Θεοφάνους, Γιάννη Λιόντου, Χρήστου Δάντη, Βασίλη Καρρά, Πάνου Καπίρη, Εύη Δρούτσα κ.ά.
Σαν συνθέτης έχει γράψει τραγούδια για καλλιτέχνες όπως τους Βασίλη Καρρά, Τόλη Βοσκόπουλο, Πέγκυ Ζήνα, Πάνο Κιάμο και Χρήστο Μενιδιάτη.
Προσωπική ζωή
Έχει κάνει τρεις γάμους και έχει αποκτήσει τρία παιδιά.
Ο πρώτος του γάμος ήταν με τη Ναταλία Γερμανού και διήρκησε πέντε χρόνια (1998-2003). Κουμπάρα ήταν η Άννα Βίσση.
Το Δεκέμβριο του 2007 παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο τη δεύτερη σύζυγο του, Έλενα Ζαφειροπούλου. Απέκτησαν δύο κόρες, τη Χρυσάνα (γενν. 26 Απριλίου 2008) και τη Ράνια (γενν. 21 Ιουλίου 2010). Τον Ιούνιο του 2011 παντρεύτηκαν και με θρησκευτικό γάμο, έχοντας για κουμπάρο τον ηθοποιό Τόνυ Δημητρίου, αλλά τελικά χώρισαν το 2014.
Στις 6 Δεκεμβρίου 2020 παντρεύτηκε τη τρίτη του σύζυγο, Συράν Λελούδα, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Παναγιώτη (γενν. 13 Φεβρουαρίου 2021).
Δισκογραφία
Ως μέλος των Νέοι Επιβάτες: και Π&Χ:
Σόλο Άλμπουμ
Single&EPs
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Καρμινιάνο
Το Καρμινιάνο (ιταλικά: Carmignano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Πράτο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πράτο
Πολυτεχνείο Κρήτης
Το Πολυτεχνείο Κρήτης είναι Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα της Ελλάδας. Βρίσκεται στο Ακρωτήρι Χανίων, στο Νομό Χανίων, 7 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης. Ιδρύθηκε το 1977 και αποτελείται από πέντε ενεργές σχολές.
Γενικά
Το Πολυτεχνείο Κρήτης ιδρύθηκε το 1977 και δέχτηκε τους πρώτους φοιτητές το 1984. Η πρώτη σχολή που λειτούργησε ήταν αυτή των Μηχανικών Παραγωγής & Διοίκησης.
Η Πολυτεχνειούπολη καταλαμβάνει έκταση 2900 στρεμμάτων. Εκτός από την έκταση αυτή, το ίδρυμα έχει στην κατοχή του και άλλα παραδοσιακά και ιστορικά κτίρια, όπως τη Γαλλική Σχολή, το Ενετικό Συγκρότημα, το Μέγαρο Παπαδοπέτρου κ.ά.
Η Γαλλική Σχολή βρίσκεται στην περιοχή της Χαλέπας. Η περιοχή αυτή βρίσκεται ανάμεσα στην Πολυτεχνειούπολη (Ακρωτήρι) και στην πόλη των Χανίων (απέχει περίπου 3 χλμ. από την κάθε περιοχή). Το κτίριο της Γαλλικής Σχολής πρόκειται σύντομα να ανακαινιστεί ώστε να λειτουργεί ως Συνεδριακό Κέντρο του Ιδρύματος.
Το Ενετικό Συγκρότημα απαρτίζεται από τα κτίρια των Παλαιών Φυλακών και των Στρατώνων και στέγαζε μέχρι πρότινος την Πρυτανεία και τις Διοικητικές Υπηρεσίες του Ιδρύματος πριν την μεταφορά τους στην Πολυτεχνειούπολη.
Το κτίριο της πρώην Μεραρχίας, επίσης τμήμα του Ενετικού συγκροτήματος και ιδιοκτησία του Ιδρύματος πρόκειται σύντομα να ανακαινιστεί.
Η διεθνής λίστα κατάταξης THE World University Rankings (Times Higher Education), κατέταξε το Πολυτεχνείο Κρήτης μεταξύ των θέσεων 801-1000 παγκοσμίως, για το ακαδημαϊκό έτος 2021-2022 και μεταξύ των θέσεων 1001-1200 για το ακαδημαϊκό έτος 2022-2023. Στο πεδίο «Engineering & Technology», το Πολυτεχνείο Κρήτης κατατάσσεται ανάμεσα στα 800 καλύτερα Πανεπιστήμια στον κόσμο για το 2023. Η παραπάνω κατάταξη καταγράφει σημαντική βελτίωση στα ακόλουθα κριτήρια αξιολόγησης: έρευνα, ερευνητική απήχηση (citations), προσέλκυση διδακτικού προσωπικού και φοιτητών από το εξωτερικό, καθώς και άντληση ερευνητικών πόρων από ιδιωτικούς φορείς.
Ακαδημαϊκή οργάνωση
Στις παραπάνω σχολές φοιτούν περίπου 2600 προπτυχιακοί και 700 μεταπτυχιακοί φοιτητές. Το προσωπικό του ιδρύματος ανέρχεται σε 120 μόνιμους καθηγητές, περίπου 50 συμβασιούχους καθηγητές, 250 συμβασιούχους ερευνητές, 85 εργαστηριακούς υπαλλήλους, 40 τεχνικούς και 110 διοικητικούς υπαλλήλους.
Σίτιση
Στο Πολυτεχνείο Κρήτης λειτουργεί εσωτερικά ιδιωτική λέσχη, στην οποία οι φοιτητές μπορούν να σιτίζονται. Όλοι οι φοιτητές μπορούν να υποβάλλουν αίτηση για δικαίωμα δωρεάν σίτισης, στην αρχή κάθε ακαδημαϊκού έτους. Υπόψιν για παροχή δωρεάν σίτισης λαμβάνονται το ετήσιο εισόδημα της οικογένειας του φοιτητή, καθώς και διάφορα άλλα κριτήρια (όπως ο αριθμός των παιδιών της οικογενείας του φοιτητή, διαζευγμένοι ή θανόντες γονείς κ.ά.)
Στέγαση
Εσωτερικά στην Πολυτεχνειόπολη λειτουργεί φοιτητική εστία, στην οποία οι επιλαχόντες φοιτητές μπορούν να διαμένουν δωρεάν. Αιτήσεις για δωρεάν στέγαση στη φοιτική εστία γίνονται στην αρχή κάθε ακαδημαϊκού έτους και η επιλογή γίνεται με κριτήρια παρόμοια με αυτά για την παροχή δωρεάν σίτισης. Η εστία μπορεί να στεγάσει 73 φοιτητές από όλες τις σχολές του Πολυτεχνείου Κρήτης.
Μέχρι και την περίοδο 2005-2006, οι φοιτητές μπορούσαν να υποβάλλουν αίτηση επιδότησης ενοικίου, με την οποία το Πολυτεχνείο τους κάλυπτε εν μέρει τα έξοδα ενοικίου τους. Από την έναρξη της περιόδου 2006-2007 ανακοινώθηκε από την Πρυτανεία η διακοπή παροχής επιδοτήσεων ενοικίου από το Πολυτεχνείο. Η χορήγηση επιδότησης ενοικίου ξεκίνησε πάλι κατά το ακαδημαϊκό έτος 2012-2013.
Υποτροφίες
Κατά την περίοδο 2006-2007 θεσπίστηκε η απονομή υποτροφιών επίδοσης και αριστείας στους πρωτεύσαντες φοιτητές κάθε τμήματος. Αφορά περίπου το 10% των φοιτητών κάθε έτους για τα 4 πρώτα έτη. Οι υποτροφίες αριστείας απονέμονται στον πρώτο φοιτητή κάθε τμήματος και κάθε έτους, δηλαδή συνολικά απονέμονται 25 υποτροφίες αριστείας. Η επιλογή γίνεται με βάση τα μόρια που συγκεντρώνει ο κάθε φοιτητής, τα οποία υπολογίζονται με μια μέθοδο που λαμβάνει υπ'όψιν τόσο τον αριθμό μαθημάτων στα οποία εξετάστηκε επιτυχώς ο φοιτητής, όσο και την βαθμολογία του σε αυτά. Οι υποτροφίες είναι οικονομικής φύσεως και ανέρχονται σε 1000€ για τις υποτροφίες επίδοσης και σε 1500€ για τις υποτροφίες αριστείας.
Από την περίοδο 2009-2010 απονέμονται πλέον βραβεία αριστείας, βραβεία επίδοσης και υποτροφίες αποπεράτωσης σπουδών, με βάση την ακαδημαϊκή επίδοση και την οικογενειακή κατάσταση. Τα βραβεία αριστείας απονέμονται στον πρώτο φοιτητή κάθε τμήματος και κάθε έτους και περιλαμβάνουν έπαινο αριστείας και χρηματικό βραβείο 500€. Τα βραβεία επίδοσης περιλαμβάνουν έπαινο επίδοσης και χρηματικό βραβείο 100€. Οι υποτροφίες αποπεράτωσης σπουδών περιλαμβάνουν χρηματική υποστήριξη ύψους 1000€.
Μηχανογραφικό Κέντρο
Υπό την αιγίδα του Τμήματος Εκπαιδευτικής Υπολογιστικής Υποδομής, λειτουργεί στο Πολυτεχνείο Κρήτης το Μηχανογραφικό Κέντρο, το οποίο παρέχει πρόσβαση σε κάθε μέλος της κοινότητας του Πολυτεχνείου σε 141 σταθμούς εργασίας. Παράλληλα οι αίθουσες του Μηχανογραφικού Κέντρου είναι εξοπλισμένες με συσκευές σάρωσης, εκτύπωσης όπως επίσης και με σύστημα παρουσιάσεων με χρήση βιντεοπροβολέα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κρητης Πολυτεχνειο Κατηγορία:Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα Κατηγορία:Χανιά Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κρήτη
Ευρωμπάσκετ 2015
Το Ευρωμπάσκετ του 2015 ήταν η 39η διοργάνωση του πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος μπάσκετ υπό την αιγίδα της FIBA Ευρώπης.
Επιλογή οικοδεσπότη
Στις 18 Δεκεμβρίου 2011, η FIBA Ευρώπης αποφάσισε να αναθέσει στην Ουκρανία το Ευρωμπάσκετ 2015, αφού η Γαλλία, η Κροατία, η Γερμανία και η Ιταλία απέσυραν την προσφορά τους να φιλοξενήσουν τη διοργάνωση. Στις 19 Μαρτίου 2014, ο υπεύθυνος του τουρνουά Μαρκιγιάν Λουμπκίβσκι ανακοίνωσε ότι το Ευρωμπάσκετ του 2015 δεν θα λάβει χώρα στην Ουκρανία εξαιτίας της πολιτικής και οικονομικής κρίσεως και το πρωτάθλημα θα διεξαχθεί αλλού. Αλλά αργότερα, η FIBA Ευρώπης αναγκάστηκε να αρνηθεί τις εκθέσεις ότι η Ουκρανία είχε παραιτηθεί από τα δικαιώματα του οικοδεσπότη του Ευρωμπάσκετ του 2015. Στις 13 Ιουνίου 2014 η FIBA Ευρώπης ανακοίνωσε επισήμως ότι η Ουκρανία δεν θα φιλοξενήσει το πρωτάθλημα. Δεκαέξι χώρες είχαν εκδηλώσει αρχικό ενδιαφέρον να υποβάλουν προσφορά για την επανατοποθέτηση της διοργανώσεως. Εθνικές Ομοσπονδίες κλήθηκαν από τη FIBA Ευρώπης να υποβάλουν προσφορά επισήμως για τη φιλοξενία της διοργανώσεως ή μέρος της διοργανώσεως μέχρι τις 31 Ιουλίου 2014. Την επομένη η FIBA Ευρώπης ανακοίνωσε οκτώ επίσημες προσφορές από πιθανούς διοργανωτές:
Όλες οι ενδιαφερόμενες ομοσπονδίες θα προσέφεραν τη φιλοξενία είτε ενός από τους ομίλους στη Φάση των Ομίλων της διοργανώσεως, έναν από τους ομίλους και τα τελικά, μόνο την Τελική Φάση ή ολόκληρη τη διοργάνωση. Η FIBA Ευρώπης ήταν να ανακοινώσει επισήμως τις λεπτομέρειες των προσφορών μετά την 27η Αυγούστου 2014.
Στις 8 Σεπτεμβρίου ανακοινώθηκε ότι το Ευρωμπάσκετ του 2015 θα διεξαχθεί στη Γερμανία (Βερολίνο), στην Κροατία (Ζάγκρεμπ), στη Λετονία (Ρίγα) και στη Γαλλία (Μονπελιέ), με κάθε μία από τις χώρες να φιλοξενούν έναν αντίστοιχο όμιλο κατά τη διάρκεια της φάσης των ομίλων της διοργανώσεως και τη Γαλλία να φιλοξενεί τη φάση νοκ-άουτ και τα τελικά στην πόλη της Λιλ.
Προκριματικά
thumb|right|420px|Προκριθείσες ομάδες για το Ευρωμπάσκετ 2015.
Φάση των ομίλων
Οι είκοσι τέσσερεις προκριθείσες ομάδες χωρίζονται σε τέσσερις ομίλους των έξι. Κάθε ομάδα σημειώνει δύο πόντους σε περίπτωση νίκης και έναν πόντο σε περίπτωση ήττας. Οι ομάδες που τερματίζουν στις τέσσερεις πρώτες θέσεις προκρίνονται στη φάση νοκ-άουτ (προημτελικοί).
Όμιλος Β΄
Τόπος: Βερολίνο, Γερμανία
Όμιλος Γ΄
Τόπος: Ζάγκρεμπ, Κροατία
Όμιλος Δ΄
Τόπος: Ρίγα, Λετονία
Διαφορά με τα προηγούμενα ευρωμπάσκετ
Οι τέσσερις πρώτες ομάδες προκρίνονται στους «16» όπου θα γίνουν χιαστί παιχνίδια, με τον όμιλο της Ελλάδας να «διασταυρώνεται» με τον Δ'.
Το κίνητρο είναι υψηλό για τις συμμετέχουσες ομάδες, αφού το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα αποτελεί κριτήριο πρόκρισης για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο (2016). Συγκεκριμένα, οι δύο φιναλίστ θα εξασφαλίσουν άμεση πρόκριση στο Ολυμπιακό τουρνουά, ενώ οι τέσσερις ομάδες που θα ακολουθήσουν στη βαθμολογία (3-7) θα κερδίσουν μία δεύτερη ευκαιρία, με τη συμμετοχή στο Προολυμπιακό Τουρνουά, από όπου θα κριθεί η παρουσία τους ή μη στο μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός του πλανήτη.
Nirvana (αποσαφήνιση)
Ο όρος Nirvana μπορεί να αναφέρεται:
Μαρία της Σαβοΐας (1411-1469)
H Μαρία, ιταλ. Maria di Savoia (1411 - 1469) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του δούκα της Σαβοΐας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μιλάνου.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη (επιζήσασα) κόρη του Αμεδαίου Η΄ κόμη, μετά δούκα της Σαβοΐας (αντίπαπα ως Φήλιξ Ε΄) και της Μαρίας των Βαλουά, κόρης του Φιλίππου Β΄ δούκα της Βουργουνδίας.
Παντρεύτηκε τον Φιλίππο-Μαρία δούκα του Μιλάνου ως η δεύτερη σύζυγός του. Ο Φιλίππο-Μαρία αντιπαθούσε την πρώτη σύζυγό του Βεατρίκη Λάσκαρις ντι Τέντα, την κατηγόρησε για μοιχεία και την αποκεφάλισε. Έτσι νυμφεύτηκε μετά τη Μαρία για να αποκτήσει διάδοχο, αλλά ούτε από αυτή απέκτησε παιδιά. Τελικά τον διαδέχθηκε η νόθη κόρη του Μπιάνκα-Μαρία Βισκόντι.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1428 τον Φιλίππο-Μαρία Βισκόντι δούκα του Μιλάνου. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας Κατηγορία:Δούκισσες του Μιλάνου
Nektarios kirkopoulos
μικρογραφία Nektarios Kirkopoulos (Greek: Νεκτάριος Κυρκόπουλος) is a Greek International Top Model who looks like a Greek God. He has been in the fashion industry for more than 15 years with thousand of catalogs, fashion editorials, and campaigns. Nektarios has collaborated with the best photographers around the world, with covers in the most prestigious magazines.
ScienceDirect
Το ScienceDirect είναι ιστότοπος που παρέχει πρόσβαση σε μια μεγάλη βιβλιογραφική βάση δεδομένων επιστημονικών και ιατρικών δημοσιεύσεων του εκδοτικού οίκου Elsevier. Στα αρχεία του περιλαμβάνονται πάνω από 19 εκατομμύρια άρθρα από 2.700 ακαδημαϊκά περιοδικά και πάνω από 43.000 ηλεκτρονικά βιβλία, έργα βιβλιογραφικών παραπομπών, σειρές βιβλίων και εγχειρίδια. Τα άρθρα είναι κατηγοριοποιημένα σε τέσσερις τομείς: Φυσικές Επιστήμες και Μηχανική (Physical Sciences and Engineering), Επιστήμες της Ζωής (Life Sciences), Επιστήμες Υγείας (Health Sciences), και Κοινωνικές και Ανθρωπιστικές Επιστήμες (Social Sciences and Humanities). Οι περιλήψεις στα περισσότερα άρθρα είναι ελεύθερα διαθέσιμες στον χρήστη. Η πρόσβαση, ωστόσο, σε ολόκληρο το κείμενο του άρθρου (σε μορφή PDF και HTML για τις νεώτερες εκδόσεις) απαιτούν εγγραφή ή αγορά με την μέθοδο πληρωμής ανά προβολή (pay-per-view), εκτός κι αν αποτελούν άρθρα ελεύθερης πρόσβασης (open access). Ο ιστότοπος ξεκίνησε τη λειτουργία του τον Μάρτιο του 1997.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψηφιακές βιβλιοθήκες
Αλφρέδος Γκλασμάνης
Αγωνίστηκε στον ΠΑΣ έως το 1982. Μετά τον ΠΑΣ Γιάννινα, αγωνίστηκε στη Λευκάδα, στον Τηλυκράτη, ως παίκτης-προπονητής. Το καλοκαίρι του 2007 προσλήφθηκε από τον Ερασιτέχνη ΠΑΣ Γιάννινα και εντάχθηκε στο δυναμικό του τεχνικού τιμ των ακαδημιών ποδοσφαίρου.
Ο Γκλασμάνης ως παίκτης ήταν αναντικατάστατος στην αριστερή πλευρά του ΠΑΣ όπου διακρινόταν για την κινητικότητα και τη φιλοτιμία του. Τη σεζόν 1977-1978 ήταν ο πρώτος σκόρερ του ΠΑΣ με 11 γκολ. Ο Αλφρέδος Γκλασμάνης είναι 3ος σκόρερ στη ιστορία του ΠΑΣ Γιάννινα με 75 γκολ. Μετρά 24 νίκες σε αναμετρήσεις ενάντια στις ομάδες του Π.Ο.Κ. (Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, ΑΕΚ). Μαζί με τους υπόλοιπους Αργεντινούς του ΠΑΣ εκείνης της εποχής άλλαξαν την πορεία της ομάδας και από τη Β΄Εθνική την έκαναν πρωταγωνίστρια στην Α΄Εθνική, όταν τη σαιζόν 1975-76 κατέκτησε την 5η θέση. Γι΄ αυτό και είχε ονομαστεί Άγιαξ της Ηπείρου.
Σήμερα ζει στα Γιάννενα έχοντας παντρευτεί Ελληνίδα και έχει 2 παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Σ. Γιάννινα
Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων
thumb|right|270px|Ο Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στην Καλαμπάκα
Πιο συγκεκριμένα, αποτελεί μία από τις πέντε περιφερειακές ενότητες της Θεσσαλίας. Έχει έκταση 3.387 τ.χλμ. και πληθυσμό 156.585 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Πρωτεύουσα της Π.Ε. είναι τα Τρίκαλα, με πληθυσμό 61.653 κατοίκους.
Ιστορία
Η περιφερειακή ενότητα Τρικάλων κατοικείται από τα πανάρχαια χρόνια. Παλαιολιθικά δείγματα κατοίκησης έχουν εξακριβωθεί στο σπήλαιο της Θεόπετρας, όπου βρέθηκαν εργαλεία της μέσης και ανώτερης Παλαιολιθικής, αλλά και της μεσολιθικής περιόδου (περίπου 130000 - 8000 π.Χ.). Το σπήλαιο συνέχισε να κατοικείται ως το τέλος της νεολιθικής εποχής με αρχές χαλκοκρατίας (2800 π.Χ.), οπότε και εγκαταλείφθηκε. Βρέθηκαν κομμάτια από αγγεία της αρχαιότερης νεολιθικής εποχής (6000 - 5000 π.Χ.) με εμπίεστες νυχιές και γραπτά της μέσης νεολιθικής (5000 - 4000 π.Χ.). Νεολιθικού ενδιαφέροντος θέσεις έχουν εντοπιστεί επίσης κοντά στο χωριό Μεγάλο Κεφαλόβρυσο, 9 χλμ ΒΔ από τα Τρίκαλα, ενώ στο Ζάρκο βρέθηκε πήλινο πρόπλασμα σπιτιού, με ειδώλια, προσφορά σε θεμελίωση κατοικίας (νεότερης νεολιθικής εποχής, 5η χιλιετία π.Χ.). Η πρωτεύουσα του νομού συνδέεται με θεότητες της ιατρικής, όπως η νύμφη Τρίκκη. Προστάτιδα της υγείας και της ιατρικής, γεννήθηκε στις όχθες του Ληθαίου και έδωσε το όνομά της στην πόλη. Βασιλιάς της Τρίκκης ήταν ο γιατρός Ασκληπιός που θεωρείται τέκνο της πόλης. Συνέλεγε τα θεραπευτικά βότανά του στο όρος Κερκέτιο (Κόζιακας). Το ασκληπιείο της Τρίκκης ήταν από τα αρχαιότερα. Η Τρίκκη πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο μαζί με την Οιχαλία και την Ιθώμη (σημερινό Φανάρι Καρδίτσας) με τριάντα και πλέον πλοία, με ηγέτες τα παιδιά του Ασκληπιού, Μαχάοντα και Ποδαλείριο, που ήταν ξακουστοί γιατροί επίσης.
Στους αρχαϊκούς χρόνους (700 - 478 π.Χ.), ο οργανωτής της Θεσσαλίας Αλεύας Πυρρός καθιέρωσε την τετραρχία. Το κράτος Εστιαιώτις ή Ίστιαιώτις απλωνόταν στα όρια της σημερινής Π.Ε. Τρικάλων. Η ονομασία, όπως περιγράφει ο Στράβων, οφείλεται στην εγκατάσταση αποίκων από την Ιστιαία της Εύβοιας.
Σπουδαίες πόλεις στην αρχαιότητα ήταν η Τρίκκη (σημερινά Τρίκαλα), το Αιγίνιον (σημερινή Καλαμπάκα) και η Πόρτα - Παζάρ ή Πόρτα Νικόλα (σημερινή Πύλη). Η όλη περιοχή ήταν πυκνοκατοικημένη, κυρίως γύρω από το ποτάμι. Όπως δείχνουν λείψανα οχυρώσεων και ευρήματα, αλλά και φιλολογικές αναφορές. Γνωστές περιοχές ήταν επίσης η Οιχαλία, ο Ζάρκος, ο Άτραξ κοντά στο χωριό Πηνειάδα, η Φαρκαδών κοντά στον Άτρακα, το Πελιναίο κοντά στο χωριό Πετρόπορος, η Φαλώρεια κοντά στο χωριό Μεγάρχη, η Πιάλεια, το Ποίτνειο κοντά στο χωριό Άγιος Προκόπιος με το ομώνυμο πανέμορφο μοναστήρι του, οι Γόμφοι κοντά στο Μουζάκι Καρδίτσας και τέλος η Οξύνεια.
Το 480 π.Χ. οι πόλεις υποτάχθηκαν στους Πέρσες, στην εκστρατεία εναντίον των Ελλήνων. Στη νομισματική ένωση των Θεσσαλών, γύρω στα 470 π.Χ., περιλαμβάνονται η Τρίκκη και η Φαρκαδών, ενώ το Πελιναίον που ήταν με τη Λάρισα έκοψε δικό του νόμισμα. Το 378 π.Χ. ενώθηκαν με τις άλλες θεσσαλικές πόλεις υπό τον Ιάσονα των Φερών. Το 352 π.Χ. ολόκληρη η Θεσσαλία ενώθηκε με το κράτος του Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας και το 324 π.Χ. ακολούθησε τον Μέγα Αλέξανδρο στην εκστρατεία εναντίον των Περσών.