cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σλίβεν
Οικονομία
Στη σύγχρονη εποχή το Σλίβεν έχει βιώσει μια ταχεία οικονομική άνοδο, με αύξηση των επενδύσεων και των τραπεζικών ιδρυμάτων και έχουν αρχίσει να αναδύονται νέες βιομηχανίες. Η γαλακτοκομική βιομηχανία, με μακρά παράδοση, συνεχίζει να αναπτύσσεται και να ευδοκιμεί. Η οινοποιία, με εταιρείες όπως η Βίνπρομ και η Βίνι Σλίβεν και άλλες δέκα περίπου, συνεχίζει να αναπτύσσεται, καθώς τα σταφύλια καλλιεργούνται εύκολα, λόγω των κλιματικών συνθηκών. Από την άποψη της βαριάς βιομηχανίας, η πόλη παράγει ηλεκτρικά φώτα και ηλεκτρικές μηχανές.
Η ελαφρά βιομηχανία στο Σλίβεν συνίσταται κυρίως στην κλωστοϋφαντουργία με πολλές επιχειρήσεις που παράγουν μάλλινα ρούχα, κάλτσες και τρόφιμα.
Πολιτισμός
Υπάρχουν στην πόλη πολλά κτίρια, χτισμένα στο ρυθμό της Βουλγαρικής Εθνικής Αναγέννησης, όπως η Κατοικία-Μουσείο του Χάτζι Ντιμίταρ. Είναι στο νοτιοδυτικό τμήμα της πόλης και παρουσιάζει στους επισκέπτες ένα συγκρότημα μιας τοπικής παραδοσιακής κατοικίας και ενός παλιού παραδοσιακού πανδοχείου. Στη βόρεια πλευρά του Σλίβεν είναι η Παραδοσιακή Κατοικία-Μουσείο Ντόμπρι Τσιντούλοφ, που ήταν κατοικία του δάσκαλου και ποιητή της Βουλγαρικής αναγέννησης Ντόμπρι Τσιντούλοφ. Το θέατρο της πόλης βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της. Εχει πάρει το όνομά του από το γεννημένο στο Σλίβεν Στέφαν Κίροφ, διακεκριμένο ηθοποιό και σκηνοθέτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βουλγαρίας
Παραπρεσβείας γραφή
Στην αρχαία Αθήνα κατά το Αττικό Δίκαιο με την ονομασία παραπρεσβείας γραφή φερόταν η καταγγελία που υποβαλλόταν από οποιονδήποτε πολίτη εναντίον πρέσβη που φερόταν να μη είχε συμμορφωθεί επακριβώς σε οδηγίες της πολιτείας κατά την άσκηση των καθηκόντων του, είτε από αμέλεια, είτε από απερισκεψία, είτε ακόμα λόγω δωροδοκίας ή και προδοσίας.
Τέτοιου είδους γραφή ήταν για παράδειγμα η καταγγελία που έκανε ο Δημοσθένης, κατά του αντιπάλου του Αισχίνη μετά την επάνοδό τους σε πρεσβεία που είχαν μεταβεί στον Βασιλέα Φίλιππο.
Η Παραπρεσβείας γραφή γινόταν άλλοτε με εισαγγελία (= καταγγελία) προς την Εκκλησία του Δήμου και άλλοτε ενώπιον της Αρχής των Λογιστών ειδικότερα στη περίπτωση που ο πρέσβης είχε διαχειριστεί και δημόσιο χρήμα.
Πηγές
Κατηγορία:Αττικό Δίκαιο
Χριστάκης Κατσαμπάς
Ο Χριστάκης Κατσαμπάς ήταν Ελληνοκύπριος δημοσιογράφος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χριστάκης Κατσαμπάς γεννήθηκε στους Άγιους Ομολογητές το 1925. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Εργαζόταν ως δημοσιογράφος.
Την περίοδο 1967-1969 διετέλεσε Πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Κύπρου και την περίοδο 1990-1995 διετέλεσε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Κυπριακού Πρακτορείου Ειδήσεων.
Απεβίωσε στις 4 Αυγούστου 2002.
Πολιτική διαδρομή
Το 1944 έγινε μέλος του ΑΚΕΛ, στο οποίο προσλήφθηκε ως γραμματειακό προσωπικό. Ακολούθως, ανέλαβε Γενικός Γραμματέας της Ανορθωτικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΑΟΝ), έως το 1953. Στη συνέχεια, εργοδοτήθηκε στην εφημερίδα Νέος Δημοκράτης. Το 1955, λόγω του αγώνα της ΕΟΚΑ, η βρετανική διοίκηση της Κύπρου έθεσε εκτός νόμου το ΑΚΕΛ, την ΑΟΝ και τον Νέο Δημοκρατή και συνέλαβε στελέχη του ΑΚΕΛ, του Χριστάκη Κατσαμπά συμπεριλαμβανομένου. Πέρασε 17 μήνες στα κρατητήρια.
Συμμετείχε στις Βουλευτικές εκλογές 1991 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων ως αριστίνδην υποψήφιος αλλά δεν εξελέγη. Ωστόσο, το 1995, επειδή ο βουλευτής εκλογικής περιφέρειας Λευκωσίας του ΔΗΣΥ, Αλέκος Μαρκίδης, διορίστηκε Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας, τη θέση του στη βουλή πήρε ο Χριστάκης Κατσαμπάς στις 2 Φεβρουαρίου 1995 ως πρώτος επιλαχών για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ωστόσο, τον Μάρτιο του 2006 το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την εκλογή του λόγω μη διενέργειας αναπληρωματικής εκλογής.
Τιμητικές διακρίσεις
Στις 20 Μαρτίου 2002 το Ινστιτούτο Μέσων Επικοινωνίας του Intercollege του απένειμε το ''Βραβείο Συνολικής Δημοσιογραφικής Προσφοράς Θεόδουλου Φ. Κωνσταντινίδη''. Στις 9 Απριλίου 2002 η Ένωση Συντακτών Κύπρου τίμησε τον Χριστάκη Κατσαμπά για τη μισού αιώνα προσφορά του στη δημοσιογραφία.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
1316 Καζάν
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Καζάν είναι άγνωστη, αλλά πάντως μικρότερη των 40 χιλιομέτρων. Ο φασματικός τύπος του είναι Sr (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι άγνωστο. Ο Καζάν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 50 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καζαν
Ντιρέ
Η Ντιρέ είναι μια πόλη του Μαλί. Ανήκει στην Περιφέρεια Τομπουκτού, στην Επαρχία Ντιρέ και στο Διαμέριμσα Ντιρέ. Έχει πληθυσμό 22.365 κατοίκων (2009).
Δείτε επίσης
ν ν
Λεωνίδας Παπάζογλου
Ο Λεωνίδας Παπάζογλου (1872 - 1918) ήταν Έλληνας φωτογράφος στα τέλη του 19ου μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία και έργο
Γεννήθηκε στην πόλη της Καστοριάς το 1872. Σε παιδική ηλικία μετακομίζει με τους γονείς του και τον μικρότερο αδελφό του, Παντελή, στην Κωνσταντινούπολη, όπου τα δύο αδέρφια σπουδάζουν φωτογραφία σε κάποιον άγνωστο έμπειρο φωτογράφο. Μετά το θάνατο των γονιών τους, τα αδέλφια επιστρέφουν στην Καστοριά και ανοίγουν το πρώτο τους φωτογραφείο το 1898 με 1899, κερδίζοντας στην αρχή το μονοπώλιο της λήψης φωτογραφιών στην περιοχή. Οι αδελφοί Παπάζογλου ήταν οι πρώτοι φωτογράφοι γεννημένοι στην Καστοριά, όταν παλαιότερα οι φωτογραφικές ανάγκες καλύπτονταν πρόσκαιρα από πλανόδιους φωτογράφους, που έρχονταν από άλλες περιοχές.
Η επαγγελματική του πορεία εκδηλώνεται σε μια περίοδο ιδιαίτερα ρευστή και εκρηκτική για την περιοχή της Καστοριάς, στις αρχές του 20ου αιώνα όταν οι εθνικοί ανταγωνισμοί έχουν κλιμακωθεί και η οθωμανική καταπίεση γίνεται πιο έντονη, αλλά και όταν εκδηλώνεται ο Μακεδονικός Αγώνας και έρχεται τελικά η απελευθέρωση της περιοχής το 1913 κατά τον Α' Βαλκανικό πόλεμο. Οι φωτογραφίες του Λεωνίδα Παπάζογλου αποτελούν ντοκουμέντα της καθημερινής ζωής, των εκδηλώσεων και των κρίσιμων γεγονότων, που αποτυπώνονται μέσα από τα φωτογραφικά πορτραίτα των προσώπων, των ομάδων και των οικογενειών, των απλών και σημαντικών ανθρώπων, καθώς και των ανταρτών και των στρατιωτών των αρχών του 20ου αιώνα. Εργάστηκε κυρίως στην περιοχή της Καστοριάς, ενώ σπάνια δούλευε στη Σιάτιστα και στα Γρεβενά.
Ο Λεωνίδας Παπάζογλου πέθανε το 1918 στην ηλικία των 46 ετών, εξαιτίας της επιδημίας της ισπανικής γρίπης, η οποία μαστίζει την Μακεδονία εκείνη την περίοδο. Λίγες φωτογραφίες μπορούν να αποδοθούν στον αδελφό του.
Ανάδειξη φωτογραφικού υλικού
Μεγάλο μέρος του φωτογραφικού αρχείου δεν απέφυγε την καταστροφή, για να σωθούν τελικά σχεδόν 2.500 αρνητικά σε γυάλινες πλάκες. Η συλλογή που σώθηκε, φυλάχθηκε και αναδείχθηκε από τον γιατρό και συλλέκτη Γεώργιο Γκολομπία (1961-2009). Ο ίδιος γράφει για τον Παπάζογλου:
Ο Γεώργιος Γκολομπίας δεν διστάζει να συγκρίνει τους αδελφούς Παπάζογλου με τους Αδελφούς Μανάκη. Η σημασία της συλλογής είναι πολύ σημαντική, αν σκεφτούμε ότι το φωτογραφικό υλικό για την Δυτική Μακεδονία σε αυτή την περίοδο είναι σπάνιο, και ιδιαίτερα όσον αφορά τα πρωτογενή στοιχεία των γενονότων κατά την διάρκεια των εθνικών ανταγωνισμών στην περιοχή.
Μόνιμες και περιοδικές εκθέσεις
Μια μεγάλη συλλογή του φωτογράφου μετά την παραχώρηση του συλλέκτη, φιλοξενείται στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης. Η πρώτη οργάνωση της έκθεσης πραγματοποιήθηκε το 2004, ως ειδική θεματική ενότητα για τα 100 χρόνια από την έναρξη του Μακεδονικού Αγώνα. Έκτοτε έχουν διοργανωθεί περιοδικές εκθέσεις της συλλογής στην Ελλάδα και το εξωτερικό:
Από τον Νοέμβριο του 2018, η μόνιμη συλλογή του φωτογραφικού του έργου εκτείθεται στο αρχοντικό Βέργου στη Καστοριά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι Κατηγορία:Καστοριά Κατηγορία:Μακεδόνες
Μίλος Τρίβουνατς
Ο Μίλος Τρίβουνατς (σερβικά : Милош Тривунац), (Αλέκσινατς 16 Ιουλίου 1876 - Βελιγράδι Νοέμβριος 1944) ήταν Σέρβος φιλόλογος μεταφραστής και συγγραφέας, ιδρυτής και καθηγητής του τμήματος γερμανικής γλώσσας και λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου.
Είχε σπουδάσει στο Νις, το Βελιγράδι, το Μόναχο όπου το 1902 έγραψε διδακτορική διατριβή και την Λειψία. Δημοσίευσε μια σειρά από μελέτες στα γερμανικά και την σερβική γλώσσα.
Κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, διετέλεσε Υπουργός Παιδείας στηκυβέρνηση εθνικής σωτηρίας από το 1941 έως το 1942. Μετά την απελευθέρωση του Βελιγραδίου εκτελέστηκε έως συνεργάτης των δυνάμεων κατοχής.
Αναφορές
Κατηγορία:Υπουργοί παιδείας της Σερβίας Κατηγορία:Σέρβοι συγγραφείς
Τζουζέπε Γκατσανίγκα
Ο Τζουζέπε Γκατσανίγκα (Giuseppe Gazzaniga, Βερόνα 5 Οκτωβρίου 1743 – Κρέμα 1 Φεβρουαρίου 1818) ήταν Ιταλός συνθέτης του 18ου αιώνα, μέλος της περίφημης Ναπολιτάνικης Σχολής στην όπερα. Αν και αποκομμένος από τις παραδόσεις της Βενετίας, θεωρείται από τους τελευταίους συνθέτες που ασχολήθηκαν με την (όπερα μπούφα) και συνδετικός κρίκος με την επονομαζόμενη όπερα κομίκ όπως, τουλάχιστον, την αντιλαμβανόταν ο Ροσίνι.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γκατσανίγκα γεννήθηκε στη Βερόνα, το 1743. Ο, αυστηρών αρχών, πατέρας του τον προόριζε να ακολουθήσει σταδιοδρομία ιερωμένου αλλά, εκείνος, υπακούοντας στη φυσική του κλίση μελετούσε κρυφά μουσική. Ωστόσο, μπόρεσε να ασχοληθεί σοβαρά και απρόσκοπτα με αυτήν, μόνο μετά τον θάνατο του πατέρα του, το 1760. Αρχικά, σπούδασε στη Βενετία και έπειτα στο Ωδείο του Αγίου Ονουφρίου της Νάπολης, στο οποίο είχε δασκάλους τους Ν. Πιτσίνι (Niccolò Piccinni) και Ν. Πόρπορα (Nicola Porpora). Έγινε διευθυντής παρεκκλησίου στον καθεδρικό ναό της Κρέμα, όπου άρχισε να συνθέτει κυρίως όπερες αλλά και θρησκευτική μουσική. Παρουσίασε την πρώτη του όπερα, Ο Βαρόνος της Τρόκια, στο «Νέο Θέατρο» της Νάπολης, κατά τη διάρκεια του Καρναβαλιού του 1768.
Μεγάλη επιτυχία σημείωσε η όπερά του, Ο Τρύγος (Φλωρεντία, 1778), η οποία ανεβάστηκε σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις, όπως στη Βιέννη, το Βερολίνο, το Λονδίνο και τη Λισαβόνα. Αργότερα, εδραιώθηκε στο εξωτερικό με την όπερα Ο Ψευτοτυφλός (1786), που γράφηκε για το Θέατρο της Αυλής της Βιέννης. Θα περάσει τις επόμενες δεκαετίες γράφοντας στην Ιταλία, με εξαίρεση μερικά ταξίδια του στη Δρέσδη, τη Βιέννη και την Πράγα. Η πιο επιτυχημένη όπερά του ήταν, αναμφίβολα, ο Ντον Τζοβάνι ή ο Πέτρινος Συνδαιτημόνας, αλλιώς, Ο Τενόρος Ντον Τζοβάνι, που γράφηκε το 1787 σε λιμπρέτο του Τ. Μπερτάτι (Giovanni Bertati) και που, ενδεχομένως, αποτέλεσε έμπνευση για το ομώνυμο λιμπρέτο του Λ. Ντα Πόντε (Lorenzo Da Ponte) για τον Ντον Τζοβάνι του Μότσαρτ. Η συγκεκριμένη όπερα του Γκατσανίγκα ήταν, σίγουρα, γνωστή τόσο στον Μότσαρτ όσο και στον Ντα Πόντε. Η τελευταία όπερα του Γκατσανίγκα, Μαρτίνο Καρμπονάρο, παρουσιάστηκε στο Θέατρο «San Moisè» στη Βενετία, το 1801.
Στην τελευταία περίοδο της ζωής του, ο Γκατσανίγκα αφιερώθηκε στη σύνθεση οργανικής και θρησκευτικής μουσικής, όπου είναι δυνατόν να εκτιμηθεί η έξυπνη γραφή, στυλιστικά αξιοσημείωτη για την ευγένεια της έμπνευσης και της φροντίδας των λεπτομερειών για τα γούστα της εποχής, επηρεασμένη αναπόφευκτα από το θεατρικό ύφος. Πέθανε στην Κρέμα της Λομβαρδίας, το 1818.
Θρησκευτική μουσική
Επίσης, συνέθεσε μία συμφωνία (sinfonia) για 2 κόρνα, 2 όμποε, 2 βιολιά, βιόλα και μπάσο κοντίνουο, 3 κοντσέρτα για πιάνο, ψαλμούς και ύμνους για σολίστ, χορωδία και ορχήστρα κ.α.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες
Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον
Ο Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον (ορθότερα Όουλαφυρ Ράκναρ Κρίμσον, ισλανδικά: Ólafur Ragnar Grímsson, 14 Μαΐου 1943-) είναι πολιτικός, που υπηρέτησε ως ο 5ος Πρόεδρος της Ισλανδίας (1996- 2016).
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στο Ισαφιόρδουρ (Isafjordur) και σπούδασε Οικονομικές και Πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. Παντρεύτηκε την Gudrun Katrin Thorbergsdottir το 1974, με την οποία απέκτησε δίδυμες κόρες. Το 1998 η σύζυγός του, χαρισματική και λαοφιλέστατη, πέθανε από λευχαιμία. Ο Όλαφουρ ξαναπαντρεύτηκε το 2003 την Dorrit Moussaieff (στις 14 Μαΐου του 2003, στα γενέθλιά του).
Πολιτική καριέρα
Ήταν βουλευτής, υπουργός Οικονομικών (1988–1991) και πρόεδρος του Συνασπισμού του Λαού της Αριστεράς (1987–1995). Το 2004 αρνήθηκε να υπογράψει νόμο για τα ΜΜΕ και έγινε ο πρώτος Ισλανδός πρόεδρος που χρησιμοποίησε αυτό το δικαίωμα. Ο Γκρίμσον έγινε για πρώτη φορά πρόεδρος την 1η Αυγούστου του 1996 και επανεξελέγη το 2000 και το 2004 (στην τελευταία εκλογή, με το 67,5% των ψήφων).
Τον Μάιο του 2008 δεν είχε κατέλθει υποψήφιος κάποιος άλλος για τις προεδρικές εκλογές, ώστε να τον αντιμετωπίσει. Οι εκλογές είχαν προγραμματιστεί για τις 28 Ιουνίου, τελικά όμως ο Γκρίμσον επιβεβαιώθηκε για μια νέα (4η συνεχή) προεδρική θητεία χωρίς αντίπαλο. Ορκίστηκε πρόεδρος για τέταρτη φορά την 1η Αυγούστου του 2008.
Επανεξελέγη στις προεδρικές εκλογές που έγιναν το 2012 και υπηρέτησε ως το 2016.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ισλανδίας
Εθνικά μνημεία του Νόβο Γκόραζντε
Το παρών λήμμα καταγράφει τα εθνικά μνημεία τα οποία ευρίσκονται εντός του εδάφους του Δήμου του Νόβο Γκόραζντε στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Ο κατάλογος ο οποίος δημιουργήθηκε από την Επιτροπή για την προστασία των εθνικών μνημείων αριθμεί 3 εθνικά μνημεία καταγεγραμμένα εντός του κύριου καταλόγου.
Digital Video Broadcasting
Το Digital Video Broadcasting (DVB) είναι μια συλλογή διεθνώς αποδεχόμενων ανοικτών προτύπων για ψηφιακή τηλεόραση. Αποτελείται από τα πρότυπα DVB-S (δορυφορική μετάδοση), DVB-T (επίγεια), DVB-C (καλωδιακή) και DVB-H (για φορητές συσκευές).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τυποποίηση Κατηγορία:Τηλεοπτική τεχνολογία Κατηγορία:Τηλεόραση υψηλής ευκρίνειας Κατηγορία:Ψηφιακή τεχνολογία
Ροβανιέμι
thumb|right|120 px|Το Ρόβανιεμι. Το Ρόβανιεμι (φινλανδικά: Rovaniemi ), γνωστό ως Ροβανιέμι, είναι πόλη της Φινλανδίας και πρωτεύουσα της περιφέρειας της Λαπωνίας. Έχει 60.592 κατοίκους (2011), και στο Ρόβανιεμι βρίσκεται η έδρα του πανεπιστημίου της Λαπωνίας, στο οποίο φοιτούν περίπου 10.000 φοιτητές. Βρίσκεται κοντά στον Αρκτικό Κύκλο.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Ρόβανιεμι έχει αδερφοποιηθεί με τις παρακάτω πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας Κατηγορία:Πόλεις της Φινλανδίας Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικες παραδόσεις
Γαλάτης
Ο Γαλάτης ήταν μυθικός γενάρχης των Γαλατών και ήταν γιος του Ηρακλή και της Γαλάτειας, κόρης Ηγεμόνα βόρειας χώρας.
Κατ' άλλη εκδοχή, ο Γαλάτης έφερε και το όνομα Κέλτος ή Κελτός, από τη μητέρα του την Κελτίνη, κόρη του Βρετανού, και σύμφωνα με την εκδοχή αυτή ο Κελτός γεννήθηκε μετά από συνεύρεσή της με τον Ηρακλή.
Σημειώνεται ότι ο ιστορικός Τίμαιος ο Ταυρομενίτης αναφέρει τον Γαλάτη ως γιο του Κύκλωπα Πολύφημου και της Γαλάτειας.
Κατηγορία:Ηρακλής
Μάχη της Τρεμπεσίνας
Η Μάχη της Τρεμπεσίνας διεξήχθη μεταξύ των ελληνικών και ιταλικών στρατευμάτων στην νοτιοανατολική Αλβανία κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου.
Μετά την ελληνική κατάληψη του στρατηγικού περάσματος της Κλεισούρας στις 10 Ιανουαρίου 1941, οι Ιταλοί επιχείρησαν να ανακτήσουν από την έναρξη αντεπιθέσεων εναντίον του ελληνικού Β΄ Σώματος Στρατού (1η, 15η και 11η Μεραρχία Πεζικού).
Τ Κατηγορία:Ιστορία της Ηπείρου
Homat el Diyar
Homat el Diyar (حُمَاةَ الدِّيَار) σημαίνει Φρουροί της Πατρίδας και είναι ο εθνικός ύμνος της Συρίας. Οι στίχοι έχουν γραφτεί από τον Καλίλ Μαρντάμ Μπέι και η μουσική από το Mohammed Flayfel, ο οποίος συνέθεσε επίσης τον εθνικό ύμνο της Παλαιστίνης, καθώς και διάφορα παραδοσιακά αραβικά τραγούδια. Υιοθετήθηκε το 1936, αλλά δε χρησιμοποιήθηκε από το 1958 ως το 1961.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Συρίας Κατηγορία:Τραγούδια του 1936 Κατηγορία:Μουσική στη Συρία Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι σε Λα ύφεση μείζονα
Βαλτόκιρκος
Ο Βαλτόκιρκος είναι ημερόβιο αρπακτικό πτηνό, ένας από τους κίρκους που πετούν και στην Ελλάδα. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Circus cyaneus και περιλαμβάνει 2 υποείδη.
Στην Ελλάδα απαντά το υποείδος C. c. cyaneus (Linnaeus, 1766).
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους, Circus, είναι εκλατινισμένη απόδοση της ελληνικής Κίρκος η οποία, πιθανότατα, είναι προϊόν ονοματοποιίας (πρβλ. κρεξ «πουλάδα»).
Ο όρος cyaneus (cȳănĕus, -a, -um) στην επιστημονική ονομασία του είδους προέρχεται από την ελληνική, κυανούς ή κύανος «σκούρος κυανός, κυανός στο χρώμα της θάλασσας» και, μάλιστα, είναι καταγραμμένη με αναφορά στον Πλίνιο (cyaneo colore avis, Plin. 10, 32, 47, § 89: stagna, Prud. Psych. 858), Ο όρος παραπέμπει στην ελαφρά κυανογκρίζα απόχρωση του φτερώματος, αλλά βέβαια, κατ’ουδένα τρόπο μπορεί να θεωρηθεί ότι ο χρωματισμός του πτηνού είναι κυανός. Η αγγλική ονομασία του είδους (Hen Harrier), σχετίζεται με τις διατροφικές του προτιμήσεις στα ορνιθόμορφα, ενώ η ελληνική παραπέμπει στον κυριότερο οικότοπο του πτηνού.
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε από τον Λινναίο, ως Falco cyaneus, το 1766 και μεταφέρθηκε στο γένος Circus από τον Γάλλο φυσιοδίφη, Μ. Λασεπέντ (Bernard-Germain-Étienne de La Ville-sur-Illon, comte de Lacépède, 1756 – 1825), το 1799
Μερικοί ερευνητές θεωρούν ότι, το αμερικανικό υποείδος Circus cyaneus hudsonius πρέπει να αναβαθμιστεί στο ξεχωριστό είδος Circus hudsonius. Όμως, η άποψη αυτή, δεν έχει γίνει αποδεκτή παγκοσμίως, και η Διεθνής Ορνιθολογική Επιτροπή, έχει έντονες αμφιβολίες για την υιοθέτησή της. Σύμφωνα με μοριακές μελέτες, οι γενετικές διαφορές μεταξύ των δύο υποειδών είναι πολύ μικρές, επομένως, μέχρι τώρα δεν παρέχεται κάποια στέρεη βάση για μια σαφή απόφαση υπέρ του διαχωρισμού τους.
Γεωγραφική κατανομή
thumb|right|350px|Χάρτης εξάπλωσης του είδους Circus cyaneus Πράσινο σκούρο = Όλο το έτος (επιδημητικό) Πράσινο ανοικτό = Καλοκαιρινές περιοχές αναπαραγωγής Μπλε = Περιοχές διαχείμασης σημ. Στον χάρτη εμφανίζεται μόνον η εξάπλωση του ευρωπαϊκού υποείδους C. c. cyaneus Το είδος εμφανίζει ευρύ φάσμα κατανομής κυρίως στο Βόρειο ημισφαίριο, ενώ κατά τη μετανάστευση απαντά και στην Κεντρική Αμερική (οικοζώνες: Παλαιαρκτική, Αφροτροπική Ινδομαλαϊκή, Νεαρκτική και Νεοτροπική).
Περιοχές αναπαραγωγής
Ο βαλτόκιρκος αναπαράγεται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, είτε ως μόνιμος (επιδημητικός) κάτοικος, είτε ως καλοκαιρινός επισκέπτης και απουσιάζει μόνον από την Ισλανδία. Οι περιοχές αναπαραγωγής στην Ασία, βρίσκονται σχεδόν αποκλειστικά σε όλη τη Σιβηρία, όπου ματαναστεύει τους καλοκαιρινούς μήνες, καθώς και σε περιοχές του Καζακστάν, της Μογγολίας και της ΒΑ Κίνας. Στην Αμερική, η αναπαραγωγή γίνεται όλο το χρόνο ή/και το καλοκαίρι σε όλο σχεδόν τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, συμπεριλαμβανομένης της Αλάσκας.
Περιοχές διαχείμασης
Οι περιοχές διαχείμασης βρίσκονται νότια των περιοχών αναπαραγωγής, ανάλογα με το γεωγραφικό μήκος. Στην Ευρώπη βρίσκονται κυρίως στα Βαλκάνια, σε μεγάλο μέρος της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ιβηρικής. Στην Ασία, οι περιοχές διαχείμασης περιλαμβάνονται σε μία ζώνη που ξεκινάει από τη Μικρά Ασία και τη Μέση Ανατολή και μέσω του Καυκάσου, του Ιράκ, του Ιράν, της περιοχής των Αλτάι και του Θιβέτ, φθάνει ανατολικά μέχρι την Κίνα, το Βιετνάμ, την Κορέα και όλη την Ιαπωνία.
Στην Αμερική η διαχείμαση γίνεται σε κάποιες μικρές περιοχές, στα βορειοδυτικά σύνορα μεταξύ ΗΠΑ και Καναδά, στις ΝΑ. ΗΠΑ, στο Μεξικό, στα νησιά της Καραϊβικής και, σε όλη την Κ. Αμερική, (σπάνια μέχρι την Κολομβία και τη Βενεζουέλα, περνώντας στη νοτιοαμερικανική ήπειρο). Στην Αφρική, τέλος, οι περιοχές διαχείμασης βρίσκονται σε κάποιους θύλακες στο Μαρόκο, την Αλγερία, την Τυνησία, τη Λιβύη και την Αίγυπτο, συμπεριλαμβανομένης της χερσονήσου του Σινά. Πηγές:
(σημ. με έντονα γράμματα τα υποείδη που απαντούν στον ελλαδικό χώρο)
Μεταναστευτική συμπεριφορά
thumb|right|300px|Ενήλικος αρσενικός βαλτόκιρκος (υποείδος C. c. cyaneus) Ο βαλτόκιρκος θεωρείται, γενικότερα, πλήρως αποδημητικό πτηνό σε μεγάλη έκταση του φάσματος κατανομής του, αν και σε μερικές επικράτειες είναι επιδημητικό είδος. Η φθινοπωρινή αποδημία στην Ευρώπη ξεκινάει στα τέλη Αυγούστου, φθάνοντας στην κορύφωσή της τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο, ενώ η εαρινή αρχίζει από τα τέλη Φεβρουαρίου και τελειώνει στα τέλη Απριλίου ή στις αρχές Μαΐου. Το μεταναστευτικό ταξίδι πραγματοπoιείται σε ευρύ μέτωπο. Στην περιοχή του Νεπάλ απαντά μέχρι τα 3.000 μ. κατά τη διάρκεια του χειμώνα και μέχρι τα 5.400 μ. κατά τη μετανάστευση.
Τυχαία, περιπλανώμενα άτομα έχουν φθάσει μέχρι την Ισλανδία και τα νησιά Φερόες, τη Μαλαισία και τη Σιγκαπούρη, τη Σενεγάλη και το Σουδάν.
Βιότοπος
Ο βαλτόκιρκος απαντά σε μεγάλες ανοικτές, υγρές περιοχές που περιλαμβάνουν τυρφώνες, παρόχθια δάση, ελώδη λιβάδια, υφάλμυρους βάλτους και παλιά, υγρά χωράφια. Επίσης, σε ξηρά υψίπεδα -συμπεριλαμβανομένων των ορεινών λιβαδιών-, αποξηραμένους βαλτότοπους, καλλιεργήσιμες εκτάσεις μέχρι τα όρια της τάιγκας, όξινα εδάφη με χαμηλή βλάστηση (moorland) και στέπες, περιοχές που γειτνιάζουν με κωνοφόρα και, ειδικά στη Δ. Ευρώπη, χωράφια με δημητριακά. Τείνει να αποφεύγει τις περιοχές με συνεχή, πυκνά δάση, ενώ οι μεγαλύτερες συναθροίσεις συνήθως συνδέονται με μεγάλες εκτάσεις οικοτόπων χωρίς όχληση, που κυριαρχούνται από την ανάπτυξη πυκνής βλάστησης.
Τα ενδιαιτήματα αναπαραγωγής μπορεί, επίσης, να ποικίλλουν ανάλογα με την επικράτεια. Για παράδειγμα, στην Ολλανδία, από τους 38 τόπους φωλιάσματος, οι 23 βρίσκονταν σε ημιδασώδεις περιοχές, οι 11 σε μικρά ξέφωτα υγρών δασικών περιοχών και οι 4 σε ανοικτούς οικοτόπους, οι οποίοι χαρακτηρίζονταν από καλαμώνες και θάμνους με βάτα (Rubus spp.). Στη Γερμανία (Κάτω Σαξονία), από 27 τόπους φωλιάσματος, οι 6 ήταν σε βάλτους, ή υγρά λιβάδια, οι 17 σε υγρούς τυρφώνες (bogs), ο ένας σε ερεικώνες και οι 3 σε καλλιέργειες με σιτηρά.
Μορφολογία
thumb|right|300px|Ενήλικος θηλυκός βαλτόκιρκος εν πτήσει (κοιλιακή όψη) (υποείδος C. c. cyaneus) Ο βαλτόκιρκος είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ευρωπαϊκός κίρκος, ελαφρά μεγαλύτερος από τον λιβαδόκιρκο, αλλά μικρότερος από τον καλαμόκιρκο. Το ουροπύγιο είναι λευκό και στα δύο φύλα, μια ειδοποιός διαφορά από τον καλαμόκιρκο στην παρατήρηση πεδίου. Οι πτέρυγες και η ουρά είναι λεπτές και μακριές. Μάλιστα, στη Βόρεια Αμερική, είναι το αρπακτικό πτηνό με τίς μακρύτερες πτέρυγες και τη μακρύτερη ουρά, σε σχέση με το σώμα του. Η ίριδα, το κήρωμα και οι άπτεροι ταρσοί είναι κίτρινα στα ενήλικα πουλιά, ενώ το ράμφος και οι γαμψώνυχες είναι μαύρα. Όπως και οι άλλοι κίρκοι εμφανίζει έντονο φυλετικό διμορφισμό, με τα αρσενικά να είναι μικρότερα, ελαφρύτερα και με πιο φωτεινά χρώματα από τα θηλυκά.
Στο αρσενικό, το κεφάλι, ο λαιμός, το άνω τμήμα του κορμού, το πάνω μέρος των δευτερευόντων και των έσω πρωτευόντων ερετικών φτερών, όπως και το πάνω μέρος της ουράς είναι γκρίζα, με κάποια ελαφρά μπλέ απόχρωση. Τα μεσαία και έξω πρωτεύοντα ερετικά είναι μαύρα, ενώ στην κάτω επιφάνεια της πτέρυγας διακρίνεται λεπτή σκούρα γραμμή οριοθέτησης (trailing edge). Γενικά, είναι σχεδόν ολόκληρο γκρίζο στο πάνω μέρος, χωρίς το καφέ χρώμα του καλαμόκιρκου. Το κάτω μέρος είναι γκριζόασπρο, που έρχεται σε έντονη αντίθεση με το γκριζοκυανό άνω μέρος του στήθους.
Το θηλυκό είναι καφετί/καφεκίτρινο σε διάφορες αποχρώσεις με κάθετες γραμμές ή πιτσιλιές στο κάτω μέρος του σώματος. Η άνω επιφάνεια χαρακτηρίζεται από τέσσερα χρώματα: καφέ κεφάλι και ωμοπλάτη, γκρίζα δευτερεύοντα ερετικά φτερά, μαύρα πρωτεύοντα στις άκρες τους και λευκό ουροπύγιο. Η ουρά εμφανίζει σκούρες, κατά πλάτος ραβδώσεις.
Τα νεαρά άτομα είναι όμοια με τα θηλυκά, αλλά έχουν ακόμη πιο καφεκίτρινη κάτω επιφάνεια σώματος, με λιγότερες στίξεις, ιδιαίτερα στην κοιλιά. Πολύ δύσκολα ξεχωρίζουν από τα θηλυκά του λιβαδόκιρκου και του στεπόκιρκου. Η ίριδα είναι γκρι-μπλε και οι ταρσοί τους είναι ροζ.
Τροφή
Οι καλαμόκιρκοι κυνηγούν κατά κύριο λόγο μικρά θηλαστικά -έως και 95%-, όπως κάνουν οι περισσότεροι κίρκοι. Τα προτιμώμενα είδη θηραμάτων μπορεί να περιλαμβάνουν ποντίκια, χωραφοπόντικες, αρουραίους και σκίουρους εδάφους. Ωστόσο, και πουλιά θηρεύονται αρκετές φορές, ειδικά από τα αρσενικά, όπως στρουθιόμορφα (σπουργίτια, κορυδαλλοί, κελάδες), μικρά παρυδάτια και νεοσσοί των υδρόβιων πτηνών και ορνιθόμορφων. Η συμπλήρωση της διατροφής, κατά καιρούς, γίνεται με αμφίβια (βάτραχοι), ερπετά και έντομα (κυρίως Ορθόπτερα).
Μεγαλύτερα θηράματα, όπως κουνέλια και πάπιες συλλαμβάνονται μερικές φορές, με τις δεύτερες, να έχει παρατηρηθεί ότι, οι βαλτόκιρκοι προσπαθούν να τις θανατώσουν με πνιγμό κάτω από την επιφάνεια του νερού.
Μέθοδοι κυνηγιού
Ο βαλτόκιρκος κυνηγάει, αιφνιδιάζοντας το θήραμα, το οποίο συλλαμβάνει σε μικρή απόσταση από την επιφάνεια του εδάφους, ενώ σπάνιες φορές κυνηγάει από θέση επόπτευσης χώρου (perching post). Πολλές φορές κάνει κύκλους σε μία συγκεκριμένη περιοχή αναζητώντας λεία.
Πτήση
thumb|right|300px| Ενήλικος αρσενικός βαλτόκιρκος (κοιλιακή όψη) (υποείδος C. c. hudsonius) Ο βαλτόκιρκος εμφανίζει το χαρακτηριστικό πέταγμα των κίρκων, πετάει δηλαδή χαμηλά πάνω από το έδαφος, με τις πτέρυγες ανορθωμένες σε σχήμα V. Το πέταγμά του είναι λίγο «ελαφρύτερο» από του καλαμόκιρκου, αλλά με γρηγορότερα φτεροκοπήματα.
Ζευγάρωμα
Η περίοδος αναπαραγωγής του βαλτόκιρκου ξεκινάει από τα τέλη Απριλίου στις νότιες επικράτειες, μέχρι τις αρχές Ιουνίου στις βόρειες. Εάν καταστραφεί το πρώτο φώλιασμα, υπάρχει πιθανότητα να επαναληφθεί κατόπιν. Ο απαραίτητος ζωτικός χώρος αναπαραγωγής είναι, κατά μέσον όρο 2,6 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Φωλιά και γέννα
Είτε το αρσενικό ή το θηλυκό επιλέγει την περιοχή φωλιάσματος, ενώ και οι δύο εταίροι συμμετέχουν στην κατασκευή της φωλιάς, που διαρκεί από αρκετές ημέρες έως αρκετές εβδομάδες. Μάλιστα, κάποια ζευγάρια συνεχίζουν να προσθέτουν υλικό, ακόμη και κατά τη διάρκεια της επώασης και, μερικές φορές, έως ότου οι νεοσσοί είναι τριών έως τεσσάρων εβδομάδων σε ηλικία. Στα προτιμώμενα αναπαραγωγικά ενδιαιτήματα (βλ. Βιότοπος), η φωλιά κατασκευάζεται πάνω στο έδαφος ή σε ένα σωρό από χώμα ή χόρτα και, συνήθως, υπό κάλυψη σε υψηλή βλάστηση ή θάμνους. Παρά το γεγονός ότι, συχνά επιστρέφουν στην ίδια ευρύτερη περιοχή, οι βαλτόκιρκοι δεν χρησιμοποιούν την ίδια φωλιά κάθε χρόνο. Κάποιες φορές, τα ζευγαρώματα γίνονται σε χαλαρές, ολιγομελείς αποικίες. Το κτίσιμο της φωλιάς γίνεται κυρίως από το θηλυκό, σε ένα ξερό σημείο, με την τοποθέτηση ενός λεπτού στρώματος από μικρά κλαδιά ή καλάμια, επιστρωμένο με γρασίδι. Αν η κατασκευή γίνει πάνω σε υγρό έδαφος, τότε η φωλιά είναι συνήθως μεγαλύτερη. thumb|right|300px|Ενήλικος θηλυκός βαλτόκιρκος στον οικότοπό του (υποείδος C. c. hudsonius) Η γέννα αποτελείται από (3-) 4 έως 6, κάποιες φορές μέχρι και 12 υποελλειπτικά αβγά, διαστάσεων 46,2 Χ 35,3 χιλιοστών και βάρους 31 γραμμαρίων, εκ των οποίων ποσοστό 8% είναι κέλυφος. Η εναπόθεση γίνεται με διαστήματα 2 ή και περισσοτέρων ημερών και η επώαση -που ξεκινάει είτε από το δεύτερο είτε από το τέταρτο αβγό-, πραγματοποιείται αποκλειστικά από το θηλυκό, και διαρκεί 29-39 ημέρες, με το αρσενικό να εφοδιάζει με τροφή.
Νεοσσοί
Μετά την εκκόλαψη, τη σίτιση των φωλεόφιλων νεοσσών αναλαμβάνει το θηλυκό, για 12-14 ημέρες. Στη συνέχεια, το θηλυκό ξοδεύει λιγότερο χρόνο στη φωλιά κατά τη διάρκεια της ημέρας, αλλά συνεχίζει να σιτίζει τους νεοσσούς το βράδυ για άλλες 2 εβδομάδες, περίπου. Το αρσενικό παρέχει τροφή στο θηλυκό όταν είναι στη φωλιά και καλεί από μακριά καθώς πλησιάζει τη φωλιά. Τη δίνει στο θηλυκό εν πτήσει, χωρίς να προσγειωθεί στη φωλιά και, εάν χρειαστεί να μείνει κοντά στα μικρά, δεν το κάνει για περισσότερο από 5 λεπτά. Όταν το θηλυκό δεν είναι στη φωλιά, το αρσενικό ρίχνει την τροφή πάνω στη φωλιά, από ψηλά χωρίς να σιτίζει άμεσα τους νεοσσούς. Οι νεοσσοί αποκτούν το πρώτο τους πτέρωμα στις 14 ημέρες και το ολοκληρώνουν στις 35-42 ημέρες. Από τη στιγμή που γίνονται δύο εβδομάδων, αρχίζουν να περπατούν και να κάνουν μικρά πηδήματα, κοντά στη φωλιά, έως 15 μ. από αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, βγαίνουν από τη φωλιά, παραμένουν κρυμμένοι στην παρακείμενη βλάστηση και έρχονται πίσω μόνον όταν οι γονείς φέρνουν τροφή. Μετά την πτέρωση (fledging), συνήθως κουρνιάζουν μαζί τη νύχτα και περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας σε κρυψώνες. Τα αδέλφια, συχνά, πετάνε μαζί και κυνηγούν το ένα το άλλο, ιδιαίτερα όταν οι ενήλικες επιστρέφουν στη φωλιά με το θήραμα. Οι γονείς δίνουν τη λεία στον αέρα και ο πιο δυνατός νεοσσός τη λαμβάνει, παρεμποδίζοντας τους άλλους. Οι γονείς συνεχίζουν να παρέχουν τροφή για δύο έως τέσσερις εβδομάδες μετά την πτέρωση, ενώ οι νεοσσοί δαπανούν λιγότερο από μία ώρα κάθε μέρα στο να κυνηγούν οι ίδιοι και, σπάνια, πιάνουν τη λεία από μόνοι τους πριν ανεξαρτητοποιηθούν. Οι μικρότεροι νεοσσοί, είναι πολύ πιθανόν να πεθάνουν νωρίς, κάτι που συμβαίνει συχνά στα ημερόβια αρπακτικά πτηνά. Το πρώτο πέταγμα πραγματοποιείται στις 37 ημέρες, περίπου, αλλά μένουν κοντά στους γονείς τους, που εξακολουθούν να τους εφοδιάζουν με τροφή, ενώ αργότερα, απλώς τους συνοδεύουν. Η ανεξαρτητοποίηση των νεαρών πουλιών, δεν είναι γνωστό πόσο διαρκεί, αλλά πιθανότατα παίρνει πολύ χρόνο (πιθανόν 2 έτη στα αρσενικά και 3 στα θηλυκά).
Προσδόκιμο επιβίωσης
Λίγες πληροφορίες είναι διαθέσιμες σχετικά με το προσδόκιμο ζωής στους βαλτόκιρκους. Είναι γνωστό ότι η μεγαλύτερη καταγεγραμμένη διάρκεια ζωής ήταν 16 έτη και 5 μήνες, αλλά,ακόμη και οι ενήλικες, ζουν σπάνια περισσότερο από 8 χρόνια, με τη θνησιμότητα στα πρώιμα στάδια της ζωής να συνδέεται με τη θήρευση. Τη φωλιά τους λυμαίνονται ρακούν, κουνάβια, ασβοί, αλεπούδες, κορακοειδή, σκύλοι και κουκουβάγιες.
Εάν κάποιο αρπακτικό πλησιάσει, και οι δύο γονείς αντιδρούν επιθετικά, με κραυγές συναγερμού και χτυπήματα με τα νύχια. Οι βαλτόμπουφοι είναι οι κύριοι φυσικοί εχθροί του είδους, αφού μοιράζονται τα ίδια ενδιαιτήματα και θηράματα, καθώς επίσης και έχοντας μια εξίσου ευρεία περιοχή εξάπλωσης. Περιστασιακά, κατά την αναζήτηση τροφής, τόσο οι βαλτόκιρκοι όσο και οι βαλτόμπουφοι, παρενοχλούν ο ένας τον άλλο μέχρι το θύμα να ρίξει τη λεία του και να κλαπεί, μια πρακτική που είναι γνωστή ως κλεπτοπαρασιτισμός (kleptoparasitism). Συνηθέστερα, οι επιτιθέμενοι επιδρομείς είναι οι βαλτόκιρκοι, παρά το αντίστροφο. thumb|left|300px|Θηλυκός Βαλτόκιρκος (ραχιαία όψη)
Κατάσταση πληθυσμού
Οι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί του βαλτόκιρκου είχαν μειωθεί σε πολλές περιοχές μεταξύ του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα, λόγω της εκτεταμένης καταστροφής των αρχικών οικοτόπων με την αποστράγγιση και την εντατική γεωργική χρήση των πεδινών περιοχών, των τυρφώνων και χέρσων εδαφών, καθώς και από τη γενική εντατικοποίηση της χρήσης των ανοικτών τοπίων. Ενώ τα πληθυσμικά αποθέματα, στη Δ. και ΝΔ. Ευρώπη, έχουν σταθεροποιηθεί κυρίως μετά το 1990, σε χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Ισπανία,, εν τούτοις, ο βαλτόκιρκος είναι πλέον σε μεγάλο βαθμό εξαφανισμένος στην κεντρική ευρωπαϊκή ενδοχώρα. Στις Κάτω Χώρες και τη Γερμανία, από τα μέσα του 20ού αιώνα, καταβάλλεται προπάθεια για τη δημιουργία και διατήρηση μικρών πληθυσμών στα νησιά της Βόρειας Θάλασσας ενώ, επίσης, στην Πολωνία υπάρχουν ακόμη μικροί πληθυσμοί στις ποτάμιες πεδιάδες.
Παρόλ’ αυτά, ο βαλτόκιρκος σήμερα κατατάσσεται ως είδος Ελαχίστης ανησυχίας (LC) από την IUCN.
Τους μεγαλύτερους καταγεγραμμένους αναπαραγόμενους πληθυσμούς στην Ευρώπη, διαθέτουν η Ρωσία (χώρα-«κλειδί»), η Γαλλία, η Φινλανδία, η Ισπανία και η Σουηδία. thumb|right|300px|Ενήλικος αρσενικός βαλτόκιρκος (ραχιαία όψη) (υποείδος C. c. cyaneus)
Κατάσταση στην Ελλάδα
Οι βαλτόκιρκοι απαντούν σε όλη την επικράτεια είτε ως χειμερινοί επισκέπτες -κυρίως-, είτε ως διαβατικά μεταναστευτικά πτηνά, κατά το ταξίδι τους προς νοτιότερες περιοχές. Ωστόσο, παρατηρούνται σε ικανοποιητικούς αριθμούς, μόνο κατά την εαρινή μετανάστευση (αρχές Μαρτίου-αρχές Μαΐου), ενώ κατά τη φθινοπωρινή είναι λίγο ή πολύ σπάνιοι. Σε μελέτη του 1987 στη Θράκη, από ένα σύνολο 90 μεταναστευτικών ατόμων, ποσοστό 41% ήταν ενήλικα αρσενικά και 59 %, ενήλικα θηλυκά ή νεαρά. Πολύ σπάνια παρατηρούνται βαλτόκιρκοι καταμεσίς του καλοκαιριού.
Άλλες ονομασίες
Στον ελλαδικό χώρο, o Βαλτόκιρκος απαντά και με τις ονομασίες Λιμνογέρακο, Περιστερογέρακο. Χειμωνόκιρκος και Ορνιθοσιάχινο (Κύπρος).
Σημειώσεις
i. Η αγγλική λέξη hen, αντίθετα με ό,τι πιστεύεται, δεν σημαίνει μόνον «όρνιθα», «κότα», αλλά το θηλυκό φύλο πολλών πτηνών, ιδιαίτερα όλων των ορνιθόμορφων. Για παράδειγμα, οι θηλυκοί λαγόποδες, οι θηλυκές πέρδικες, οι θηλυκοί αγριόγαλοι κ.α., αποκαλούνται hens, σε αντιπαραβολή με τα αρσενικά που ονομάζονται cocks.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αετίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης
Μπακί
Μπακί (Bâḳî, 1526 - 7 Απριλίου 1600) (باقى) ήταν το λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Οθωμανού ποιητή Μαχμούντ Αμντουλμπακί (Mahmud Abdülbâkî). Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συντελεστές της τουρκικής λογοτεχνίας, και έμεινε γνωστός ως Sultânüş-şuarâ (سلطان الشعرا), ή "Σουλτάνος των ποιητών".
Η ζωή του
Ο Μπακί γεννήθηκε σε μια φτωχή οικογένεια στην Χαλάστρα. Ο πατέρας του ήταν μουεζίνης στο Τζαμί Φατίχ. Αρχικά η οικογένειά του τον έβαλαν να μαθητεύσει ως κατασκευαστής ιπποσκευών, αλλά αυτός συχνά έφευγε από τη δουλειά για να παρακολουθήσει μαθήματα στο παραπλήσιο σχολείο. Στο τέλος η οικογένειά του του επέτρεψε να παρακολουθήσει το σχολείο. Ο Μπακί ήταν καλός μαθητής, και παρακολούθησε τις διαλέξεις πολλών διασήμων λεκτόρων της εποχής του. Κατά τη διάρκεια των σχολικών του χρόνων άρχισε να μορφοποιείται το ταλέντο του και ενδιαφέρον του για την ποίηση, βοηθούμενος σε μεγάλο βαθμό από τον καθιερωμένο ποιητή Ζατί (Zâtî) (1471 - 1548). Μετά την ολοκλήρωση του σχολείου, διορίστηκε σε διάφορες θέσεις - γενικά ως καδής ή Ισλαμικός δικαστής - στην Οθωμανική γραφειοκρατεία. Ο Μπακί πέθανε στην Κωνσταντινούπολη το έτος 1600.
Ο Μπακί ήταν πάντα κοντά στο Οθωμανικό παλάτι, κυρίως κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σουλεϋμάν Α', με τον οποίο διατηρούσε καλές σχέσεις. Κατά τη διάρκεια των επακόλουθων βασιλείων του Σελίμ Β' και Μουράντ Γ', παρέμεινε κοντά στο παλάτι και τις κρατικές υποθέσεις, και έγινε επίκεντρο του ενδιαφέροντος τόσο του κοινού όσο και του παλατιού.
Έργα
Ο Μπακί έζησε κατά τη διάρκεια της ακμής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, γεγονός που επηρέασε πολύ την ποίησή του. Βασικά θέματα της ποίησής του είναι η αγάπη, η χαρά του να ζεις και η φύση. Αν και δεν εντοπίζεται σχεδόν καμί Σούφι επιρροή στην ποίησή του - πράγμα που συμβαίνει σε άλλους ποιητές της Οθωμανικής περιόδου - η σύλληψη της αγαάπης όπως αποκαλύπτεται στην ποίησή του δεν είναι εντελώς διαφορετική από την Σούφι αντίληψη.
Ο Μπακί έγραψε σχετικά μικρό αριθμό έργων κατά τη διάρκεια της ζωής του, καθώς πάντα διεκήρυσσε πως ήθελε να κάνει έργα μεγάλα σε ποιότητα και όχι σε ποσότητα. Ένα από τα πλέον φημισμένα έργα του είναι το Mersiye-i Hazret-i Süleymân Hân (مرشيه ﺣﻀﺮت سليمان خان) ("Ελεγεία για την Εξοχότητά Του Σουλεϋμάν Χαν"), το οποίο συγκαταλέγεται στα πιο διάσημα ελεγειακά έργα της Τουρκικής λογοτεχνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι ποιητές
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1992-93
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1992-93 συμμετείχαν 10 ομάδες. Στην Α΄ φάση όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Ακολούθως, οι ομάδες έδωσαν αγώνες play-offs για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας ομάδας. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο πρωταθλητών Ευρώπης πετοσφαίρισης ανδρών 1993-94.
Οι τελευταίες δύο ομάδες υποβιβάστηκαν στη Β΄ κατηγορία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1992 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1993
Ημερολόγιο των Αγίων (Λουθηρανισμός)
εναλλ.=To ρόδο του Λούθηρου.|μικρογραφία| To ρόδο του Λούθηρου. Το Λουθηρανικό Ημερολόγιο των Αγίων είναι μια λίστα που καθορίζει τα πρωταρχικά ετήσια φεστιβάλ, γιορτές και εκδηλώσεις που γιορτάζονται λειτουργικά από μερικές Λουθηρανικές Εκκλησίες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα ημερολόγια της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας στην Αμερική (ELCA) και της Λουθηρανικής Εκκλησίας – Σύνοδος του Μιζούρι (LCMS) προέρχονται από το Λουθηρανικό Βιβλίο Λατρείας του 1978 και τη Λουθηρανική Λατρεία του 1982. Στοιχεία μοναδικά για την ELCA έχουν ενημερωθεί από το Λουθηρανικό Βιβλίο Λατρείας για να αντικατοπτρίζουν τις αλλαγές που προκύπτουν από τη δημοσίευση της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Λατρείας το 2006. Τα στοιχεία του ημερολογίου που είναι μοναδικά για την LCMS έχουν επίσης ενημερωθεί από τη Λουθηρανική Λατρεία και το Λουθηρανικό Βιβλίο Λατρείας ώστε να αντικατοπτρίζει τη δημοσίευση του Λουθηρανικού Βιβλίου Υπηρεσίας του 2006.
Κάθε εορταστικό συμβάν παρατίθεται με τον τύπο του συμβάντος στη συνέχεια σε παρένθεση καθώς και τη χώρα όπου παρατηρείται (αν δεν παρατηρείται συνήθως εκείνη την ημερομηνία στη Βόρεια Αμερική). Για τα άτομα, η ημερομηνία που δίνεται είναι η ημερομηνία του θανάτου τους ή αλλιώς «ουράνιων γενεθλίων» τους. Το μεμονωμένο αγγλικό γράμμα που αναφέρεται μετά από κάθε συμβάν είναι το καθορισμένο χρώμα για άμφια και παραμέτρους: Λευκό (W), Κόκκινο (R) ή Μωβ (P). Οι εορτασμοί σημειώνονται ως ειδικοί για την ELCA ή την LCMS μετά τη συγκεκριμένη καταχώριση. Οι εορτασμοί και τα φεστιβάλ που γίνονται κοινά δεν σχολιάζονται.
Περιεχόμενο
εναλλ.=Γρηγόριος Ναζιανζηνός|μικρογραφία|[[Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο Θεολόγος|Γρηγόριος Ναζιανζηνός]]
Βραδύπους
Οι βραδύποδες είναι θηλαστικά της υποτάξης των Φυλλοφάγων που αποτελείται από τις οικογένειες των Βραδυποδιδών (Bradypodidae) και Μεγαλονυχίδων (Megalonychidae). Ζουν στις τροπικές ζώνες της Κεντρικής και της Νότιας Αμερικής.
Ημερολόγιο των Αγίων (Λουθηρανισμός)
Ιανουάριος
εναλλ.=Καλούπι των χεριών και του προσώπου του Μαρτίνου Λούθηρου μετά τον θάνατό του.|μικρογραφία|Καλούπι των χεριών και του προσώπου του [[Μαρτίνος Λούθηρος|Μαρτίνου Λούθηρου μετά τον θάνατό του.]]
Βραδύπους
Περιγραφή
Οι βραδύποδες φτάνουν σε ύψος τα 50-75 εκ., έχουν πολύ κοντή ή και καθόλου ουρά και άκρα μακριά με μεγάλα νύχια ζυγίζουν από 4 έως 7 κιλά. Το κεφάλι τους είναι μικρό και στρογγυλωπό, με κοντό ρύγχος και τρίχωμα. Ο λαιμός του είναι εξαιρετικά εύκαμπτος: Μπορούν να τον γυρίσουν μέχρι και 270°, χωρίς να κουνήσουν το υπόλοιπο σώμα. Τρέφονται αποκλειστικά με φύλλα και ζουν μοναχικά, κρυμμένοι στα δάση της Ονδούρας, της Παραγουάης και της Βόρειας Αργεντινής. Περνούν τον περισσότερο χρόνο γαντζωμένοι στα κλαδιά των δένδρων των τροπικών δασών και μετακινούνται από το ένα κλαδί στο άλλο με την ράχη προς τα κάτω. Το σώμα τους καλύπτεται από τρίχωμα, το οποίο φαίνεται πρασινωπό, καθώς φιλοξενεί μικρά φύκη, και η θερμοκρασία του κυμαίνεται από τους 20 έως τους 32 βαθμούς, ανάλογα με την εξωτερική. Οι βραδύποδες θεωρούνται σύμβολο της οκνηρίας, καθώς κινούνται πολύ αργά. Υπάρχουν δύο γένη τα Bradypus και Choloepus. Τα πιο κοινά είδη είναι ο τριδάκτυλος βραδύπους (Bradypus tridaktylus) ή άι-άι, λόγω της φωνής του, και ο διδάκτυλος βραδύπους (Choloepus didaktylus), που είναι γνωστός ως ουνάου.
Διατροφή
Οι βραδύποδες είναι παμφάγα ζώα. Ωστόσο, επειδή περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους στα δένδρα, τους αρέσει να τρώνε κυρίως κλαριά, λουλούδια και φύλλωματα. Ορισμένα είδη τρέφονται και με μικρότερα έντομα και ζώα. Έχουν πολύ γερά στομάχια ώστε να μπορούν να μεταβολίζουν τα πολλά χημικά στοιχεία που περιέχουν τα φύλλωματα με τα οποία τρέφονται. Ο μεταβολισμός ενός φυλλώδους γεύματος μπορεί να διαρκέσει έως και μία εβδομάδα, ενώ το στομάχι τους είναι συνεχώς γεμάτο και αποτελεί το 30% του βάρους τους.
Ημερολόγιο των Αγίων (Λουθηρανισμός)
Φεβρουάριος
εναλλ.=Γιόχαν Κόνραντ Βίλχελμ Λέε|μικρογραφία|[[Γιόχαν Λέε|Γιόχαν Κόνραντ Βίλχελμ Λέε]]
Βραδύπους
Μορφολογία- Συμπεριφορά
Οι βραδύποδες έχουν μακριά πόδια, κοντόχοντρες ουρές και στρογγυλά κεφάλια με δυσδιάκριτα αυτιά. Προσανατολίζονται κυρίως με την αφή, διότι οι άλλες αισθήσεις τους, η ακοή και η όραση δεν είναι το ίδιο οξείες. Τα άκρα τους είναι φτιαγμένα για να τους βοηθούν να σκαρφαλώνουν και να γατζώνονται στα κλαριά των δένδρων και όχι για να κρατούν σταθερά τα σώματα τους στο έδαφος.
Έτσι οι βραδύποδες διακινδυνεύουν την ζωή τους κάθε φορά που κατεβαίνουν στο έδαφος (περίπου ανά διαστήματα έξι ημερών) για να ουρήσουν και να αφοδεύσουν. Η θερμοκρασία του σώματος τους, κυμαίνεται από 25 μέχρι 35 βαθμούς Κελσίου, ενώ μπορεί να φτάσει και τους 20 (θερμοκρασία κατά την οποία γίνονται ληθαργικοί). Η αδυναμία του οργανισμού τους να προσαρμόσει την θερμοκρασία του, τους καθιστά ιδιαίτερα ευαίσθητους στις απότομες αλλαγές καιρού. Ωστόσο χάρη στην παχιά επιδερμίδα τους, μπορούν να αντέξουν τέτοιες καιρικές αλλαγές. Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι καλοί κολυμβητές και μπορούν να επιβιώσουν ευκολότερα σε λίμνες και ποτάμια. Επίσης είναι κυρίως νυκτόβια, μοναχικά ζώα και συχνά επιτίθονται σε ζώα όμοια και ίδιου φύλλου με αυτά.
Ημερολόγιο των Αγίων (Λουθηρανισμός)
Μάρτιος
εναλλ.=Άγιος Ιωσήφ ο Μνήστωρ|μικρογραφία|[[Άγιος Ιωσήφ ο Μνήστωρ]]
Βραδύπους
Ταξινόμηση - Παλεοντολογία
Αρχικά υποστηρίζονταν ότι όλα τα είδη βραδύποδων ανήκαν στην ίδια οικογένειά, αυτή των Βραδύποδων, ωστόσο αργότερα βρέθηκε ότι οι διδάχτυλοι βραδύποδες ανήκαν σε μια άλλη οικογένεια, αυτή των Μεγαλονυχίδων. Σε αυτή την οικογένεια ήταν και οι εξαφανισμένοι συγγενείς των βραδύποδων, οι «βραδύποδες εδάφους»,οι οποίοι ήταν διασκορπισμένοι στην Αλάσκα, στην βόρεια Αμερική και στο νότιο Καναδά. Οι «βραδύποδες εδάφους» διέφεραν στο μέγεθος τους. Ακόμη και εάν στην πλειονότητα τους ήταν μικρόσωμοι, υπήρχαν ορισμένοι αρκετά ψηλοί, όπως οι σημερινές καμηλοπαρδάλεις ενώ είχε καταγραφεί και η ύπαρξη ενός «τεράστιου» βραδύποδα εδάφους του Megatherium americanum, ο οποίος είχε το μέγεθος ενός ελέφαντα. Όλοι αυτοί εξαφανίστηκαν στα τέλη της Εποχής των Παγετώνων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θηλαστικά της Κεντρικής Αμερικής Κατηγορία:Θηλαστικά της Νότιας Αμερικής Κατηγορία:Βραδυποδόμορφα
Ημερολόγιο των Αγίων (Λουθηρανισμός)
Ιούλιος
εναλλ.=Βενέδικτος ο εκ Νουρσίας|μικρογραφία|[[Βενέδικτος ο εκ Νουρσίας]]
Οκτώβριος
εναλλ.=Παναγία|μικρογραφία|[[Παναγία]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Ημερολόγια Κατηγορία:Λουθηρανισμός
Σύνδρομο Ρεϊνό
Το Φαινόμενο Ρεϊνό (Raynaud), γνωστότερο ως Σύνδρομο Ρεϊνό, είναι μια επεισοδιακή και αναστρέψιμη αγγειοσυσπαστική διαταραχή στα άνω και κάτω άκρα του σώματος (κυρίως στα δάχτυλα των χεριών/ποδιών αλλά και στη μύτη, στα αυτιά, στο πηγούνι, στα χείλη και στη γλώσσα) και συνδέεται άμεσα και επηρεάζεται από την ροή του αίματος στα σημεία αυτά. Συγκεκριμένα πρόκειται για σπασμό των μικρών αρτηριών των άκρων, γεγονός που παρεμποδίζει την κυκλοφορία του αίματος, προκαλώντας έτσι αλλοίωση στο χρώμα του δέρματος (σε ωχρό, κυανό και ύστερα ερυθρό) μούδιασμα ή ακόμη και πόνο. Οι δύο βασικοί παράγοντες ,απο τους οποίους επηρεάζεται το φαινόμενο, είναι το κρύο και το άγχος(stress). Παρατηρείται περισσότερο στις γυναίκες.
Τύποι του φαινομένου και Διάγνωση
Το φαινόμενο διακρίνεται σε δύο βασικούς τύπους και είναι αξιοσημείωτο οτι μια ήδη υπάρχουσα πάθηση(όπως ορμονική διαταραχή ή αυτοάνοσο νόσημα), και η δυσμενής κληρονομικότητα πυροδοτούν την εμφάνιση του.
Πρωτοπαθές-Ιδιοπαθές/Νόσος Ρεϊνό: Ο συγκεκριμένος τύπος αφορά περιπτώσεις στις οποίες δεν προσδιορίζεται κάποια ιδιαίτερη αιτία αλλά όπως αναφέρεται και παραπάνω η δυσμενής κληρονομικότητα, η ψυχολογική υπερευαισθησία του ατόμου ή το ψυχρό κλίμα είναι καταστάσεις που αυξάνουν τις πιθανότητες εμφάνισης του, όταν αυτό εγκρύπτεται. Τα συμπτώματα του γίνονται ορατά σε νεαρή ηλικία (περίπου 15 με 30 ετών) και είναι χαρακτηριστικοί για τον πάσχοντα οι αυξημένοι τίτλοι ΑΝΑ(Αντιπυρρινικών Αντισωμάτων) και αντι-RnP χωρίς απαραίτητα την παρουσία κάποιο νοσήματος.
Δευτεροπαθές/Σύνδρομο Ρεϊνό: Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει περιπτώσεις όπου το φαινόμενο συνοδεύει κάποιο άλλο νόσημα του συνδετικού ιστού(μικτή νόσος) και θετικά ΑΝΑ και αντι-RNP.
Κλινική εικόνα του Φαινομένου Ρεϊνό
Όταν ένα άτομο εκδηλώνει συμπτώματα του φαινομένου, υπάρχει διφασική ή τριφασική μεταβολή του χρώματος του δέρματος στις περιοχές που προσβάλλονται από αυτό το φαινόμενο.
Αρχικά, το δέρμα γίνεται ωχρό – λευκό (φάση αρτηριακού σπασμού), και στη συνέχεια το χρώμα του δέρματος μετατρέπεται σε κυανό (φάση κυάνωσης) και εξέρυθρο (φάση αντιδραστικής υπεραιμίας).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύνδρομα
Queue (C++)
Η queue είναι μια πρότυπη βιβλιοθήκη της C++ η οποία υλοποιεί ένα κοντέινερ τύπου δομής ουράς δεδομένων. Ορίζεται στο αρχείο επικεφαλίδας  και η βασική λειτουργικότητά του είναι η δυνατότητα εισαγωγής στοιχείων στο πίσω μέρος της δομής   και εξαγωγή στοιχείων από την αρχή του. Η δομή αυτή ονομάζεται FIFO το οποίο είναι τα αρχικά των αγγλικών λέξεων First In, First Out που σημαίνει πρώτο μέσα, πρώτο έξω.
Η βιβλιοθήκη  παρέχει δύο είδη ουρών :
Μέθοδοι
Συνήθεις μέθοδοι από την βιβλιοθήκη  για απλές ουρές και ουρές προτεραιότητας είναι οι :
Ουρά
Βασισμένο σε ένα παράδειγμα από το βιβλίο των Ford και Topp, Data Structures with C++ (Δομές Δεδομένων με C++), σελίδα 387:
Ουρά προτεραιοτήτων
Στην ουρά προτεραιότητας κατά την λειτουργία    για να επιλεχθεί το στοιχείο με την προτεραιότητα συγκρίνονται όλα τα στοιχεία της ουράς με το τελεστή μικρότερο   και εξάγεται το μεγαλύτερο στοιχείο (μεγαλύτερη προτεραιότητα). Ο προγραμματιστής μπορεί επίσης να ορίσει την δική του συνάρτηση ελέγχου προτεραιότητας (όταν δεν ορίζεται η συνάρτηση αυτή, όπως στο παρακάτω παράδειγμα η προτεραιότητα ως ελέγεγχεται ως προεπιλογή με το τελεστή μικρότερο ).
// και η προτεραιότητα είναι η (η σύγκριση γίνεται με βάση την σειρά των χαρακτήρων στην κωδικοποίηση): // "12", "Aaaaa", "Aaaaaa", "BBbbbbb", "Ttttt", "ZZZzzzzzr","aaaaa" // Το "aaaaa" έχει τη μεγαλύτερη προτεραιότητα και το "12" την μικρότερη προτεραιότητα
while (!pq.empty) { cout << pq.top << endl;  // Εκτυπώνει το στοιχείο με μεγαλύτερη προτεραιότητα pq.pop;                  // Διαγράφει-εξάγει το στοιχείο με την μεγαλύτερη προτεραιότητα }
return 0; }
Η έξοδος του παραπάνω προγράμματος είναι:
Αναγωγισμός
Ο Αναγωγισμός είναι μια από τις πολλές φιλοσοφικές ιδέες που σχετίζονται με τους συσχετισμούς μεταξύ φαινομένων, τα οποία μπορούν να περιγραφούν με όρους άλλων απλούστερων ή πιο θεμελιωδών φαινομένων. Περιγράφεται επίσης ως μια πνευματική και φιλοσοφική θέση που ερμηνεύει ένα σύνθετο ζήτημα ως το άθροισμα των μερών του.
Το Oxford Companion to Philosophy αναφέρει ότι ο "αναγωγισμός είναι ένας από τους πιο χρησιμοποιούμενους και καταχρηστικούς όρους στο φιλοσοφικό λεξικό" και προτείνει μια διαίρεση σε τρία μέρη :
Ο αναγωγισμός μπορεί να εφαρμοστεί σε οποιοδήποτε φαινόμενο, συμπεριλαμβανομένων των αντικειμένων, των προβλημάτων, των θεωριών και των εννοιών.