cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φρανσουά Ολλάντ
Αρχή της πολιτικής σταδιοδρομίας
Το 1981, ως συνέχεια της εκλογής του Φρανσουά Μιτεράν στην προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας, ο Φρανσουά Ολλάντ αναλαμβάνει υπεύθυνος (πάντα στον τομέα της οικονομίας) στα Ηλύσια, την εποχή κατά την οποία η νέα εξουσία ξεκινά την πολιτική ανάκαμψης από τη ζήτηση (κεϋνσιανή ανάκαμψη) και την εθνικοποίηση. Στη διάρκεια των εκλογών του Ιουνίου του 1981, ο Φρανσουά Ολλάντ ορίζεται ως υποψήφιος των Σοσιαλιστών απέναντι στον Ζακ Σιράκ στην τρίτη εκλογική του Κορέζ, μετά την άρνηση του Ζακ Ντελόρ. Στη διάρκεια της εκστρατείας, παρευρίσκεται σε μια συνάντηση του αντιπάλου του, στο Νεβίκ, και τον καλεί πάνω στο θέμα πως δεν απάντησε στη γραπτή επιστολή του για λεκτική διαμάχη (ντιμπέιτ). Με 26% των ψήφων, έναντι 23% του κομμουνιστή υποψήφιου, του λείπουν 350 ψήφοι για να αντιμετωπίσει τον Ζακ Σιράκ, που κερδίζει τις εκλογές από τον πρώτο κιόλας γύρο.
Το 1983, διορίστηκε αρχηγός του επιτελείου δύο συνεχόμενων εκπροσώπων Τύπου της κυβέρνησης Πιέρ Μωρουά: Μαξ Γκαλό και Ρολάν Ντυμά. Συμμετέχει εκείνη την εποχή σε μια πολιτική χειραγώγηση: με την προτροπή του Φρανσουά Μιτεράν, ο Ζακ Αταλί ζητά από τον εκδότη Φαϊάρ να εκδώσει ένα φυλλάδιο κατά της δεξιάς. Το έργο ανατίθεται στον δημοσιογράφο Αντρέ Μπερκόφ, που εκδίδει ένα βιβλίο με τίτλο De la reconquête (Ανακατάληψη), υπό το ψευδώνυμο «Κάτων», ως ένας υποτιθέμενος ηγέτης της δεξιάς. Ο Φρανσουά Ολλάντ θα μεταφέρει στον Αντρέ Μπερκόφ κωδικοποιημένα στοιχεία για τη συγγραφή του βιβλίου και ο δημοσιογράφος, του οποίου η φήμη δεν του επιτρέπει να αναλάβει ο ίδιος την προώθησή του, θα του αναθέσει αυτό το έργο. Σε διάφορες συνεντεύξεις, ο Φρανσουά Ολλάντ περνιέται για τον Κάτωνα, τον εικονικό ηγέτη της δεξιάς. Τον ίδιο χρόνο, αποτυγχάνει στις δημοτικές εκλογές, αλλά γίνεται δημοτικός σύμβουλος του Υσσέλ (στην Κορέζ).
Το 1984 γίνεται σύμβουλος στα δημοψηφίσματα στο Ελεγκτικό Συνέδριο.
Το 1986 ο Κλωντ Αλέγκρ τον περιλαμβάνει στην ομάδα εμπειρογνωμόνων της οποίας προΐσταται ο Λιονέλ Ζοσπέν μετά την ήττα του Σοσιαλιστικού Κόμματος στις εκλογές του 1986.
Στις εκλογές του 1988, που αποτελούν συνέχεια της επανεκλογής του Φρανσουά Μιτεράν, παρουσιάζεται για ακόμη μια φορά στην Κορέζ, αλλά αλλάζει εκλογική περιφέρεια. Με σχεδόν το 53% των ψήφων, εκλέγεται βουλευτής της πρώτης εκλογικής περιφέρειας της Κορέζ. Στην Εθνοσυνέλευση, γίνεται γραμματέας στην Επιτροπή Οικονομικών και Προγραμματισμού και εισηγητής του προϋπολογισμού της Εθνικής Άμυνας.
Στο Σοσιαλιστικό Κόμμα, ξεκινά με τους Ζαν-Υβ Λε Ντριάν, Ζαν-Πιέρ Μινιάρ και Ζαν-Μισέλ Γκαγιάρ το κίνημα των "transcourants", που επαναβαπτίζεται αργότερα "Démocratie 2000" (Δημοκρατία 2000).
Από το 1988 μέχρι και το 1991, διδάσκει οικονομικά στους τριτοετείς του Ινστιτούτου Πολιτικών Μελετών του Παρισιού.
Ο Φρανσουά Ολλάντ εγκαταλείπει την Υσσέλ το 1989, όπου είναι δημοτικός σύμβουλος της αντιπολίτευσης επί έξι έτη, για να υποβάλει υποψηφιότητα στην Τυλ. Γίνεται αναπληρωτής του δημάρχου της πόλης, του κομμουνιστή Ζαν Κομπαστέιλ. Την επόμενη χρονιά, υποστηρίζει την κίνηση Μωρουά-Μερμάζ-Ζοσπέν στο Συνέδριο της Ρεν.
Το 1993, χάνει το βουλευτικό του αξίωμα έχοντας ηττηθεί από τον Ρεϊμόν-Μαξ Ωμπέρ (RPR). Θα παραδεχτεί ότι εγκατέλειψε τους ψηφοφόρους του για τις εθνικές του δραστηριότητες. Αναλαμβάνει στη συνέχεια τη προεδρία της ομάδας «Témoin» (ελ: Μάρτυρας) του Ζακ Ντελόρ, που διατηρεί μέχρι το 1997. Στη διάρκεια των δημοτικών εκλογών του 1995, η αριστερά χάνει την Τυλ, και ο Ρεϊμόν-Μαξ Ωμπέρ γίνεται δήμαρχός της.
Δικαστής στο Ελεγκτικό Συνέδριο, ο Φρανσουά Ολλάντ κατέχει μια ισοδυναμία (CAPA, Certificat d'aptitude à la profession d'avocat) που του επιτρέπει να ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου: εργάζεται για μερικούς μήνες στο γραφείο του φίλου του Ζαν-Πιέρ Μινιάρ.
Πρόεδρος του Συμβουλευτικού Συμβουλίου για την Αναπηρία τον Δεκέμβριο του 1992, γίνεται εθνικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος έχοντας αναλάβει τον οικονομικό τομέα το Νοέμβριο του 1994. Το 1995, μετά την παραίτηση του Ζακ Ντελόρ, του οποίου υποστήριξε την υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές, προσεγγίζει τον Λιονέλ Ζοσπέν, που τον κάνει έναν από τους εκπροσώπους τύπου της προεκλογικής του καμπάνιας για την προεδία. Μετά την ήττα του απέναντι στον Ζακ Σιράκ, ο Λιονέλ Ζοσπέν ονομάζει τον Φρανσουά Ολλάντ, τον Οκτώβριο του 1995, εκπρόσωπο τύπου του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Σύμφωνα με τον Σερζ Ραφύ, ο γενικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος ψάχνει εκείνη την εποχή έναν άνδρα που να "καταπραΰνει, φέρνει γαλήνη και αρμονία" για να βγει το κόμμα από τις διαμάχες που ξέσπασαν για τη διαδοχή του Φρανσουά Μιτεράν στην ηγεσία του κόμματος.
Γενικός Γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος
Το 1997, μετά τη νίκη της αριστερής πλειοψηφίας, ο Φρανσουά Ολλάντ ξαναβρίσκει τη θέση του ως βουλευτής (με το 54 % των ψήφων υπέρ του), και ο Λιονέλ Ζοσπέν αναλαμβάνει Πρωθυπουργός. Ο τελευταίος τον επιλέγει για να τον διαδεχτεί στη θέση του ως γενικού γραμματέα του κόμματος, τον Νοέμβριο του 1997. Από αυτή τη θέση, συμβουλεύει τον Λιονέλ Ζοσπέν να μην μεταρρυθμίσει το συνταξιοδοτικό σύστημα πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2002.
Στη διάρκεια των ευρωπαϊκών εκλογών, ο Φρανσουά Ολλάντ ηγείται της λίστας PS/PRG -MDC, που τερματίζει επικεφαλής με 21,95 % των ψήφων στις εκλογές μπροστά από τη λίστα RPF της οποίας ηγείται ο Σαρλ Πασκάλ και ο Φιλίπ ντε Βιλλιέ (13,05 %) και της λίστας RPR-/DL της οποίας ηγείται ο Νικολά Σαρκοζί (12,82 %). Είναι ευρωβουλευτής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μέχρι και τις 17 Δεκεμβρίου 1999, ημερομηνία κατά την οποία παραιτείται από τη θητεία του. Γίνεται την ίδια αυτή χρονιά αντιπρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Το 2001, εκελέγεται δήμαρχος της Τυλ από το νέο δημοτικό συμβούλιο, με τη λίστα της οποίας ηγούνταν να κερδίζει τις εκλογές με ποσοστό 53,1% των ψήφων στον πρώτο γύρο των δημοτικών εκλογών.
Μετά την απόσυρση του Λιονέλ Ζοσπέν από την πολιτική ζωή της Γαλλίας μετά την αποτυχία του στις προεδρικές εκλογές του Απριλίου του 2002, ο Φρανσουά Ολλάντ επανεκλέγεται βουλευτής στις 16 Ιουνίου 2002, με 52,92% των ψήφων στο δεύτερο γύρο.
Πάντα το 2004, παίρνει θέση για το «ναι» στο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα και αντιτίθεται έτσι στον υπ' αριθμόν δύο του κόμματος, Λωράν Φαμπιούς. Σε αντίθεση με όσα είχε υποσχεθεί στον τελευταίο, αποφασίζει να οργανώσει ένα εσωτερικό δημοψήφισμα στο PS πάνω σε αυτό το θέμα : την 1η Δεκεμβρίου, οι οπαδοί του κόμματος ψηφίζουν «ναι» σε ποσοστό 59 %. Αντικαθιστά τότε αρκετούς από τους οπαδούς του «όχι» στην Εθνική Γραμματεία από υποστηρικτές του «ναι», ανάμεσά τους ένας αριθμός υπουργών του Λιονέλ Ζοσπέν: τη Μαρτίν Ωμπρύ, τον Ντομινίκ Στρος-Καν, τον Τζακ Λανγκ, κτλ. Τελικά βγαίνει αποδυναμωμένος από το δημοψήφισμα της 29ης Μαΐου 2005, όπου η πλειοψηφία των Γάλλων, και των οπαδών των σοσιαλιστών σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, ψήφισαν «όχι». Το PS αρχίζει, από εκείνη τη στιγμή, να βλέπεται από τον Τύπο ως χρόνια διαιρεμένο ανάμεσα σε οπαδούς του «ναι» και οπαδούς του «όχι», των οποίων ηγείται ο Λοράν Φαμπιούς, από τον οποίο ο Φρανσουά Ολλάντ αφαιρεί τη θέση του ως υπ' αριθμόν δύο του κόμματος.
Στο συνέδριο του Μαν του 2005, η πρόταση της οποίας είναι ο πρώτος υπογράφων (μαζί με τους Μαρτίν Ωμπρύ, Ζακ Λανγκ, Ντομινίκ Στρος-Καν, Σεγκολέν Ρουαγιάλ, Ζουλιάν Ντραι και Μπερτράν Ντελανοέ) λαμβάνει το 53,6% των ψήφων από τον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας των οπαδών του κόμματος, μια ψηφοφορία λιγότερο άνετη από αυτές που είχε λάβει προηγουμένως (84% το 1997, 73% το 2000, 61% το 2003). Θέλοντας να δώσει ένα τέλος σε ένα έτος συζητήσεωνκαι διαμαχών, ο Φρανσουά Ολλάντ επιλέγει να προτείνει τη συμμετοχή των μειοψηφικών κινημάτων, που την αποδέχονται. Στις 24 Νοεμβρίου 2005, μοναδικός υποψήφιος, επανεκλέγεται δημοτικός γραμματέας του PS, με 76,96% των ψήφων. Θεωρείται τότε από τους επικριτές του ως ο άνθρωπος της «μαλακής σύνθεσης», «που αποφεύγει τη σύγκρουση για να μην αποφασίσει τίποτα τελικά».
Το 2006, μπροστά στην άνοδο της πρόθεσης ψήφου υπέρ της συντρόφου του Σεγκολέν Ρουαγιάλ, αρνείται να παρουσιαστεί στις Γαλλικές Προεδρικές Εκλογές του 2007, για τις οποίες έχει συμβάλει στην ανάπτυξη του σοσιαλιστικού προγράμματος. Αφού κέρδισε τον προκριματικό γύρο για την ανάδειξη του Σοσιαλιστή υποψήφιου, τελικά ηττάται από τον Νικολά Σαρκοζί στη διάρκεια των προεδρικών εκλογών. Στις 17 Ιουνίου 2007, ο Φρανσουά Ολλάντ επανεκλέγεται βουλευτής της πρώτης εκλογικής περιφέρειας της Κορέζ στο δεύτερο γύρο, με το 60,25% των ψήφων. Σύμφωνα με μια βαθμολογία που δημιουργήθηκε το 2010 από την ιστοσελίδα lesinfos.com, οδηγούμενη από τον Μπερνάρ ντε Λα Βιλαρντιέρ, καταλμβάνει την 411η θέση των βουλευτών με την πιο έντονη παρουσία.
Η λίστα της οποίας ηγείται κερδίζει τις δημοτικές εκλογές στην Τυλ το 2008, στον πρώτο γύρο, λαμβάνοντας το 72,2% ψήφων, απέναντι στη λίστα της δεξιάς. Σε επιβολή του νόμου για την απαγόρευση παραπάνω από μίας ενεργής πολιτικής θέσης, παραιτείται από τη θέση του ως δημοτικός σύμβουλος της πόλης Τυλ, με έναν στενό του φίλο, τον Μπερνάρ Κομπ, να τον διαδέχεται στη θέση του δημάρχου. Τον ίδιο καιρό, εκλέγεται γενικός σύμβουλος της Κορέζ στο Καντόνι του Βιζουά, στον πρώτο γύρο, στις 10 Μαρτίου 2008, με το 54,8% των ψήφων, απέναντι στον υποψήφιο του UMP. Διαδέχεται στις 20 Μαρτίου τον Ζαν-Πιέρ Ντυπόν στη προεδρία του Γενικού Συμβουλίου της Κορέζ, που κατείχε η δεξιά από το 1970, ημερομηνία κατά την οποία ο Ζακ Σιράκ είχε εκλεγεί ως διάδοχος του Ελί Ρουμπύ, που είχε πεθάνει μερικές μέρες πριν από τις εκλογές στα γαλλικά καντόνια.
Στις 26 Νοεμβρίου 2008, σε συνέχεια του Συνεδρίου της Ρενς, η Μαρτίν Ωμπρύ τον διαδέχεται στη θέση του γενικού γραμματέα του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Δεν ήταν υποψήφιος για την ίδια τη διαδοχή του, αλλά είχε υποστηρίξει την υποψηφιότητα του Μπερτράν Ντελανοέ.
Προεδρικές Εκλογές 2012
thumb|160px|left|Το [[Logo που χρησιμοποιήθηκε από τον Φρανσουά Ολλάντ στα πλαίσια του προκριματικού γύρου των Σοσιαλιστών.]] thumb|Ο Φρανσουά Ολλάντ τον Ιανουάριο του 2012
Μέσα στους μήνες που ακολουθούν την αποχώρησή του από την ηγεσία του Σοσιαλιστικού Κόμματος, ο Φρανσουά Ολλάντ εργάζεται για την προετοιμασία ενός πλάνου βασισμένου σε τρεις μεγάλους άξονες : την παραγωγή, τη φορολόγηση και την εκπαίδευση. Με αυτό τον σκοπό, δημιουργεί την οργάνωση « Répondre à gauche » της οποίας ηγείται ο Στεφάν Λε Φολ το 2009 και στη συνέχεια την οργάνωση « Démocratie2012 » με ηγέτες τους Ντομινίκ Βιγιεμό και Ζαν-Μαρί Καμπασερές το 2010. Από το 2010, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μια αύξηση της πρόθεσης ψήφου υπέρ του ενόψει του προκριματικού σοσιαλιστικού γύρου των προεδρικών εκλογών το 2011. Έχοντας εξασφαλίσει την υποψηφιότητά του για την επανεκλογή του στη προεδρία του Γενικού Συμβουλίου της Κορέζ, αυτοανακυρήσεται επίσημα υποψήφιος για τον προκριματικό στην Τυλ, λίγες μόλις ώρες μετά την επανεκλογή του, στις 31 Μαρτίου 2011.
Στα πλαίσια της προεκλογικής καμπάνιας ενόψει του σοσιαλιστικού προκριματικού, ο Φρανσουά Ολλάντ εμφανίζεται ως ο βασικός αντίπαλος του Ντομινίκ Στρος-Καν, γενικού διευθυντή ΔΝΤ και μέχρι τότε φαβορί σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις. Τα ΜΜΕ τον παρουσιάζουν λοιπόν ως τον « anti-DSK », εξαιτίας της βούλησής του να γίνει ένας « κανονικός πρόεδρος ». Ο Ντομινίκ Στρος-Καν βρίσκεται κατηγορούμενος για σεξουαλική κακοποίηση και συλλαμβάνεται στη Νέα Υόρκη στις 14 Μαΐου 2011, κάτι που δεν του επιτρέπει την επιστροφή του στη Γαλλία πριν τη λήξη της προθεσμίας για την υποβολή υποψηφιοτήτων για τον προκριματικό.
Ο Φρανσουά Ολλάντ, ο οποίος βρισκόταν 20 μονάδες πίσω από τον Ντομινίκ Στρος-Καν στις δημοσκοπήσεις για τον πρώτο γύρο του προκριματικού, είναι, πλέον, το ακλόνητο φαβορί. Αλλά καλείτο να αντιμετωπίσει την άνοδο της Μαρτίν Ωμπρύ στις δημοσκοπήσεις μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητας της τελευταίας, στις 28 Ιουνίου 2011. Από τα μέσα Ιουλίου, οΦρανσουά Ολλάντ ήταν και πάλι επικεφαλής. Στη διάρκεια της εκστρατείας, δέχθηκε κριτική κυρίως για το έργο του την περίοδο κατά την οποία ήταν επικεφαλής του Σοσιαλιστικού Κόμματος και για την έλλειψη εκ μέρους του εμπειρίας σε υπουργική θέση.
Η δεύτερη ψηφοφορία έλαβε χώρα στις 16 Οκτωβρίου 2011. Ο Ολλάντ κέρδισε με 56% των ψήφων έναντι 43% για την Ομπρύ και ούτως έγινε ο επίσημος υποψήφιος του Σοσιαλιστικού και του Ριζοσπαστικού Κόμματος για τις προεδρικές εκλογές του 2012. Μετά τα αποτελέσματα των προκριματικών, κέρδισε αμέσως την υποσχεθείσα εκ μέρους των άλλων διαγωνιζόμενων υποστήριξη για το χρίσμα του κόμματος, περιλαμβανομένης της Ομπρύ, του Αρνώ Μοντεμπούργκ, του Μάνουελ Βαλλς και της υποψήφιας του 2007 Σεγκολέν Ρουαγιάλ.
thumb|Το σήμα της προεδρικής προεκλογικής εκστρατείας του Φρανσουά Ολλάντ
Η προεδρική εκστρατεία του Ολλάντ διευθυνόταν από τον Πιέρ Μοσκοβίτσι κα τον Στεφάν Λε Φολ, ο ένας Μέλος του Κοινοβουλίου και ο άλλος Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αντίστοιχα. Ο Ολλάντ ξεκίνησε την εκστρατεία του επίσημα με μια περιοδεία και μεγάλη ομιλία στη Λε Μπουρζέ στις 22 Ιανουαρίου 2012 ενώπιον 25.000 ανθρώπων. Τα κύρια θέματα της ομιλίας του ήταν η ισότητα και η τακτοποίηση των οικονομικών, που αμφότερα είχε υποσχεθεί να κάνει σημεία κλειδιά της εκστρατείας του.
Στις 26 Ιανουαρίου υπέβαλε μια πλήρη λίστα των πολιτικών του σε ένα μανιφέστο που περιείχε 60 προτάσεις, συμπεριλαμβανομένων του διαχωρισμού των λιανικών δραστηριοτήτων από τις πιο επικίνδυνες επιχειρήσεις τραπεζικών επενδύσεων, της υποβολής φόρων σε μεγαλοεπιχειρήσεις, σε τράπεζες και σε πλούσιους, της δημιουργίας 60.000 θέσεων εργασίας στον τομέα της Παιδείας, της μείωσης της ηλικίας σύνταξης από τα 62 στα 60 έτη, της δημιουργίας επιδοτούμενων θέσεων εργασίας σε περιοχές με υψηλή ανεργία για τους νέους, της περαιτέρω ανάπτυξης της βιομηχανίας στη Γαλλία μέσω της δημιουργίας μιας δημόσιας επενδυτικής τράπεζας, της νομιμοποίησης του γάμου και της υιοθεσίας παιδιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια και της απομάκρυνσης των γαλλικών στρατιωτικών δυνάμεων από το Αφγανιστάν το 2012. Στις 9 Φεβρουαρίου, ανέλυσε τις πολιτικές του δίνοντας βάρος σε αυτές που αφορούσαν τον τομέα της παιδείας και της εκπαίδευσης σε μια μεγάλη προεκλογική του ομιλία στην Ορλεάν.
Στις 15 Φεβρουαρίου, ο εν ενεργεία Πρόεδρος Νικολά Σαρκοζύ ανακοίνωσε ότι θα ήταν υποψήφιος για μια δεύτερη και τελευταία θητεία, ασκώντας έντονη κριτική στις προτάσεις του Ολλάντ και ισχυριζόμενος ότι θα έφερνε "την οικονομική καταστροφή της Γαλλίας μέσα σε δύο μόλις μέρες διακυβέρνησης" στην περίπτωση που νικούσε.
Ο Ολλάντ επισκέφτηκε το Βερολίνο, πρωτεύουσα της Γερμανίας, τον Δεκέμβριο του 2011 για το Συνέδριο του Σοσιαλδημοκρατικού Ομοσπονδιακού Κόμματος, στο οποίο συνάντησε τους Σίγκμαρ Γκάμπριελ, Περ Στάινμπρυκ, Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαϊερ και Μάρτιν Σουλτς. Ταξίδεψε επίσης στο Βέλγιο πριν πάει στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Φεβρουάριο του 2012, όπου συναντήθηκε με τον ηγέτη της Αντιπολίτευσης Εντ Μίλιμπαντ και τέλος στην Τυνησία τον Μάιο του 2012.
Οι δημοσκοπήσεις έδειξαν μια μάχη "σώμα με σώμα" μεταξύ των δύο υποψηφίων στον πρώτο γύρο των εκλογών, με τις περισσότερες εξ'αυτών να δίνουν τον Ολλάντ να έχει ξεκάθαρο προβάδισμα έναντι του Σαρκοζί σε έναν υποθετικό δεύτερο γύρο εκλογών.
Ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών έλαβε χώρα στις 22 Απριλίου. Ο Φρανσουά Ολλάντ ήρθε στην πρώτη θέση συγκεντρώνοντας το 28.63% των ψήφων, και αντιμετώπισε τον Νικολά Σαρκοζί στον δεύτερο γύρο. Στον δεύτερο γύρο των εκλογών που έλαβε χώρα στις 6 Μαΐου 2012, ο Φρανσουά Ολλάντ εκλέχτηκε Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας με ποσοστό 51.7% επί των ψήφων.
Προεδρία
thumb|Ο [[Νικολά Σαρκοζί και ο Φρανσουά Ολλάντ, στη διάρκεια της τελετής παράδοσης της εξουσίας, στις 15 Μαΐου 2012 στο Παλάτι των Ηλυσίων.]] Στις 8 Μαΐου 2012, ο Φρανσουά Ολλάντ αποδέχεται την πρόσκληση του τέως προέδρου Νικολά Σαρκοζί να συμμετάσχει μαζί του στις εκδηλώσεις μνήμης για τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αν και εκείνη την ημερομηνία το Συνταγματικό Συμβούλιο δεν είχε ακόμη ανακοινώσει τα επίσημα αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών. Κάτι που θα γίνει στις 10 Μαΐου.
Η τελετή παράδοσης της εξουσίας από τον προκάτοχό του Νικολά Σαρκοζί λαμβάνει χώρα στις 15 Μαΐου 2012. Ο Φρανσουά Ολλάντ γίνεται τότε ο 24ος πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας και ο 7ος πρόεδρος της 5ης Δημοκρατίας (όπως και ο 67ος Γάλλος Συμπρίγκηπας της Ανδόρρας ). Την ίδια μέρα, αποτίει φόρο τιμής στον Ζυλ Φερρύ και τη Μαρί Κιουρί μπροστά στα αναμνηστικά τους μνημεία και παρευρίσκεται στην καθιερωμένη δεξίωση προς τιμήν του στο Δημαρχείο του Παρισιού. Το προσωπικό του γραφείου του ως Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας ορίστηκε επίσης στις 15 Μαΐου 2012.
Εσωτερική πολιτική
Στις 15 Μαΐου 2012, ο Φρανσουά Ολλάντ ορίζει τον Ζαν-Μαρκ Αιρώ στη θέση του Πρωθυπουργού. Την επομένη, ο τελευταίος αναλαμβάνει τα καθήκοντά του στο Μέγαρο Ματινιόν, όπου θα σχηματίσει κυβέρνηση αποτελούμενη από 34 υπουργούς (17 άνδρες και 17 γυναίκες). Αποτελεί την πρώτη κυβέρνηση στην ιστορία της Γαλλικής Δημοκρατίας που να έχει τέτοια αναλογία στους άνδρες και τις γυναίκες που την αποτελούν.
Στη διάρκεια του πρώτου υπουργικού συμβουλίου, στις 17 Μαΐου 2012, ο Φρανσουά Ολλάντ, ο Ζαν-Μαρκ Αιρώ όπως και το σύνολο των υπουργών της κυβέρνησης, αποφασίζουν τη μείωση των μισθών τους κατά 30%, ως απάντηση στις υποσχέσεις που είχαν κάνει στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Παρομοίως, υπογράφουν μια "κάρτα δεοντολογίας", που τους απαγορεύει την ταυτόχρονη διατήρηση αξιωμάτων. Υποχρεούνται επίσης να "προφυλαχθούν από οποιαδήποτε μορφή συμφεροντολογίας".
Το ξεκίνημα της θητείας του σημαδεύεται κυρίως από μια επιμήκυνση της περιόδου κατά την οποία οι άστεγοι στεγάζονται την περίοδο του χειμώνα λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών, την ανατίμηση κατά 25% του μπάτζετ για την επιστροφή στα σχολεία για το 2012 ή ακόμη μια επιστροφή της συνταξιοδότησης στα 60 έτη γι'αυτούς που ξεκίνησαν να εργάζονται σε ηλικία 18 ή 19 ετών.
Διεθνής πολιτική
thumb|Ο Φρανσουά Ολλάντ και ο [[Μπαράκ Ομπάμα, στις 18 Μαΐου 2012 στον Λευκό Οίκο.]] Την ημέρα που αναλαμβάνει κι επίσημα τα νεά του καθήκοντα, πραγματοπιεί το πρώτο του ταξίδι στο εξωτερικό πηγαίνοντας στο Βερολίνο για να συναντήσει τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ. Στις 18 Μαΐου, ταξιδεύει στην Ουάσινγκτον για διμερείς συνομιλίες με τον Μπαράκ Ομπάμα, τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Τα θέματα με τα οποία θα ασχοληθούν οι δύο άνδρες είναι κυρίως η οικονομική κρίση στην ευρωζώνη και η αποχώρηση των γαλλικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν. Ο Φρανσουά Ολλάντ συμμετέχει την επομένη στη σύνοδο κορυφής του G8 στο Καμπ Ντέιβιντ, και στη συνέχεια συμμετέχει στην 25η σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Σικάγο στις 20 και 21 Μαΐου.
Η προεκλογική του υπόσχεση στην αποχώρηση όλων των γαλλικών στρατιωτικών δυνάμεων από το Αφγανιστάν περιορίζεται τελικά στα "μάχιμα στρατεύματα", 2.000 στρατιώτες. Έτσι, λοιπόν, μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2012, θα παραμείνουν σε αφγανικό έδαφος περισσότεροι από 1400 στρατιώτες πάντα υπό τις διαταγές της ISAF και της οποίας η ακριβής αποστολή παραμένει αρκετά "θολή". Στις 25 Μαΐου 2012, μεταβαίνει στην Καμπούλ με στόχο να παρουσιάσει το σχέδιο αποχώρησής του στις γαλλικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται εκεί.
Προσωπική ζωή
Στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών (γαλ: Sciences-Po), αρραβωνιάζεται με την Ντομινίκ Ρομπέρ, ανιψιά του Λουί Μεξαντώ, βουλευτή του Καλβαντός, στενού φίλου του Φρανσουά Μιτεράν, με τον οποίο έρχεται κοντά. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, γνωρίζεται με τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ στη διάρκεια μιας βραδιάς της ENA (επίσης της προαγωγής Voltaire). Συνδέεται μαζί της μέσω μιας πρακτικής που πραγματοποιείται σε μια συνοικία HLM των προαστίων, τη «La Noé», στο Σαντλού-λε-Βιν. Το ζεύγος Ρουαγιάλ-Ολλάντ, μη παντρεμένο, αποκτά τέσσερα παιδιά: τον Τομάς (1984), την Κλεμάνς (1986), τον Ζουλιάν (1987) και τη Φλορά (1992). Ο χωρισμός τους ανακοινώνεται το βράδυ του δεύτερου γύρου των εκλογών του 2007. Επισημοποιεί τότε τη σχέση του με τη δημοσιογράφο Βαλερί Τριερβάιλερ, που ήταν η σύντροφός του από το 2006. Αυτή η σχέση είχε παραμείνει κρυφή στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας της Σεγκολέν Ρουαγιάλ.
Τον Ιανουάριο του 2014 η γαλλική έκδοση του σκανδαλοθηρικού περιοδικού Closer δημοσίευσε φωτογραφικό αφιέρωμα σχετικά με πιθανολογούμενη κρυφή σχέση του Φρανσουά Ολλάντ με τη Γαλλίδα ηθοποιό Ζιλύ Γκαγιέ. Το δημοσίευμα προκάλεσε το έντονο ενδιαφέρον των ΜΜΕ σε όλο τον κόσμο. Από την πλευρά του Ολλάντ εκφράστηκε οργή για «παραβίαση της ιδιωτικής του ζωής» και απείλησε με αγωγές κατά του περιοδικού. Η ίδια η Γκαγιέ είχε ήδη υποβάλει καταγγελία, από τον Μάρτιο του 2013, στην εισαγγελία του Παρισιού κατά παντός υπευθύνου για τη διάδοση φήμης σχετικά με σχέση της με τον Γάλλο πρόεδρο. Μετά τις νομικές απειλές, το περιοδικό ανακοίνωσε πως θα προχωρήσει σε απόσυρση του δημοσιεύματος από την ηλεκτρονική του έκδοση. Ωστόσο, τις επόμενες ημέρες και ενώ τα σχετικά δημοσιεύματα γύρω από την προσωπική ζωή του Ολλάντ συνεχίζονταν, με δήλωσή του στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Ολλάντ ανακοίνωσε τον τερματισμό της σχέσης του με την Τριερβελέρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί Κατηγορία:Δήμαρχοι γαλλικών πόλεων Κατηγορία:Φοιτητές της Εθνικής Σχολής Διοικήσεως (Γαλλία)
Εκβιγιόν
Το Εκβιγιόν (γαλλικά: Équevillon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Εκβιγιοναί (γαλλικά: Équevillonnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Συμμετοχή των Μπαχαμών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Οι Μπαχάμες θα συμμετέχουν στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο. Ήταν προγραμματισμένοι να διοργανωθούν από τις 24 Ιουλίου μέχρι τις 9 Αυγούστου 2020, αλλά λόγω ανησυχιών για την πανδημία του κορονοϊού 2019–20 αναβλήθηκαν για το έτος 2021, από τις 23 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου. Θα είναι η δέκατη έβδομη εμφάνιση της χώρας στους αγώνες.
Παραπομπές
Μπαχάμες Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020
1819 Λαπούτα
Η Λαπούτα (Laputa) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,2. Ανακαλύφθηκε το 1948 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Έρνεστ Λέοναρντ Τζόνσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από το νησί-πατρίδα των μαθηματικών και μουσικών στο φανταστικό και σατιρικό μυθιστόρημα Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λαπούτα εκτιμάται σε 48,92 ± 5,6 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0614 ± 0,017. Η Λαπούτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες 48 λεπτά και 1 δευτερόλεπτο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λαπουτα
Ούτου
αριστερά|μικρογραφία|248x248εσ|Λίθινη πινακίδα από το Σιππάρ με τον θεό Σαμάς ένθρονο μπροστά από τον ηλιακό δίσκο. 850 π.Χ. ([[Βρετανικό Μουσείο)]] Ο Ούτου στη Μεσοποταμιακή μυθολογία είναι ο θεός-Ήλιος των Σουμερίων που σε υστερότερη φάση οι Ακκάδες αποκαλούσαν Σαμάς.
Η λέξη "ούτου" αποτελεί μεταγραφή του σουμεριακού εικονογράμματος που σημαίνει ήλιος, δηλαδή του 𒌓. Το 𒀭𒌓 μεταγράφεται ως dUTU, δηλαδή DINGIR.UTU και σημαίνει θεός Ήλιος. Το πρώτο σύμβολο, 𒀭, μεταγράφεται ως DINGIR και είναι το σουμεριακό λογόγραμμα που σημαίνει θεός (το χρησιμοποιούσαν για να αποδώσουν το όνομα του θεού του ουρανού, που ονομαζόταν Άνου).
Το "ούτου" (ù-tu-(d) μεταφράζεται και ως "δίνω ζωή/δημιουργώ".
Πολλοί βασιλείς χρησιμοποιούσαν το όνομα του Ούτου στην αρχή του ονόματός τους, όπως π.χ. ο Ούτου Χέγκαλ της Ούρουκ, θέλοντας να παρουσιάσουν τον εαυτό τους ως ίσο με τον θεό-Ήλιο. Σε αυτή την περίπτωση η λέξη "ούτου" είχε την έννοια υψηλότατος/μεγαλειότατος.
Ο Ούτου ήταν και ο θεός της δικαιοσύνης. Στο καθημερινό του ταξίδι στον ουρανό ο ήλιος τα βλέπει όλα, και ίσως για αυτό οι Μεσοποτάμιοι θεωρούσαν τον Ούτου/Σαμάς θεό της δικαιοσύνης, του δίκαιου και της αλήθειας.
Στην μεσοποταμιακή πόλη Λάρσα βρισκόταν το κυριότερο ιερό του Ούτου. Ο ναός του λεγόταν "É-babbar" που σημαίνει "ο ακτινοβόλος οίκος". Στην Σιππάρ (σημερινό Τελ Άμπου Χάμπα) βρισκόταν το βασικότερο ιερό του ακκαδικού Σαμάς.
Ο Ούτου αποτελούσε με την Άντου στην Ούρουκ θεϊκό ζεύγος. Η Άντου ήταν η μητέρα της Ιστάρ. Η Άντου είναι γνωστή και ως Άγια ή Ανουνίτουμ (λεγόταν επίσης και Σερίντα )
Στη σουμεριακή παράδοση ο Ούτου ήταν γιος του θεού της σελήνης, Νάννα, και της Νινγκάλ (η Νιγκάλ λατρευόταν μαζί με τον Νάννα στην Ουρ και ήταν θεά της ερμηνείας των ονείρων ). Ο Ούτου ήταν δίδυμος αδελφός της Ινάννα. Στην ακκαδική παράδοση πίστευαν πως ήταν γιος του θεού του ουρανού, Άνου, ή του θεού των καταιγίδων, Ενλίλ.
Στο σουμεριακό ποίημα "Το όνειρο του Ντουμούζι", ο Ούτου βοηθάει τον Ντουμούζι να ξεφύγει από τους δαίμονες που είχαν έλθει στη γη για να τον μεταφέρουν στον Κάτω Κόσμο (Ιρκάλλα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουμεριακή μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες της δικαιοσύνης Κατηγορία:Μεσοποταμία Κατηγορία:Θεότητες της Μεσοποταμίας
Τουρμπ
Το Τουρμπ (γαλλικά: Tourbes, οξιτανικά: Torbes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Τάιγκα
thumb|right|Η τάιγκα στον Καναδά Η τάιγκα (Ρωσικά: тайга́, προφορά [tɐjˈɡa], ταταρικής αρχής ), επίσης γνωστή ως βόρειο δάσος, είναι ένα μεγαοικοσύστημα (διάπλαση) του βορείου ημισφαιρίου που χαρακτηρίζεται από δάση κωνοφόρων. Είναι η μεγαλύτερη επίγεια διάπλαση του πλανήτη, αποτελεί το 29% των δασικών εκτάσεων της γης (περίπου 13,5 εκατ. τετραγωνικά χιλιόμετρα) και από μόνη της καταλαμβάνει το 11% της έκτασης του βόρειου ημισφαιρίου.
Γεωγραφία και κλίμα
Σχηματίζει μια ζώνη βλάστησης που απλώνεται ως σχεδόν συνεχής κύκλος 12.000 χλμ περίπου και καλύπτει ευρεία ζώνη της Ευρασίας και της Βόρειας Αμερικής. Διακόπτεται από τον Βερίγγειο πορθμό και τον Ατλαντικό ωκεανό. Στην Ευρασία, καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της Σουηδίας, της Φινλανδίας, μεγάλο μέρος της Νορβηγίας, ορισμένες πεδινές / παράκτιες περιοχές της Ισλανδίας, ένα μεγάλο μέρος της Ρωσίας από την Καρελία στα δυτικά μέχρι τον Ειρηνικό ωκεανό, το μεγαλύτερο μέρος της Σιβηρίας και περιοχές του βόρειου Καζακστάν, της βόρειας Μογγολίας και βόρεια της Ιαπωνίας (στο νησί Χοκκάιντο). Στη Βόρεια Αμερική καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της ενδοχώρας του Καναδά και της Αλάσκας, καθώς και τμήματα των βόρειων Ηνωμένων Πολιτειών. Η τάιγκα οριοθετείται στα βόρεια από τη τούνδρα και στα νότια από τη στέπα. Αντιστοιχεί με περιοχές πολικού ψύχους και κρύο ηπειρωτικό κλίμα. Οι εποχές χωρίζονται σε σύντομα, υγρά και μετρίως ζεστά καλοκαίρια και μακρείς δριμείς χειμώνες (έως έξι μήνες με μέσες θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν). Οι θερμοκρασίες κατά μέσο όρο το καλοκαίρι είναι μεταξύ 10 και 15 °C, αλλά η μέση ελάχιστη χειμώνα μπορεί να πέσει κάτω από -30 °C. Το επίπεδο των υδατωδών κατακρημνισμάτων κυμαίνεται στα 250-750mm στη διάρκεια του έτους, κυρίως με τη μορφή βροχής κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών αλλά και χιονιού. Η ομίχλη επικρατεί ιδιαίτερα σε περιοχές με χαμηλό υψόμετρο, κατά τη διάρκεια και μετά το ξεπάγωμα των αρκτικών θαλασσών, γεγονός που σημαίνει ότι η ηλιοφάνεια δεν είναι άφθονη στην τάιγκα, ακόμη και κατά τη διάρκεια των μεγάλων καλοκαιρινών ημερών. Δεδομένου των χαμηλών ποσοστών εξάτμισης για το μεγαλύτερο μέρος του έτους, η βροχόπτωση υπερβαίνει την εξάτμιση και έτσι είναι επαρκής για να στηρίξει την έντονη ανάπτυξη της βλάστησης. Το χιόνι μπορεί να παραμείνει στο έδαφος για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των εννέα μηνών, επίσης είναι πολύ μικρή (περίπου 50 έως 100 ημέρες) η περίοδος χωρίς παγετό.
Βλάστηση
Αποτελείται κυρίως από κωνοφόρα που αναπτύσσονται κοντά μεταξύ τους για να προστατευτούν από το κρύο και τον αέρα. Είναι χαμηλότερα στο ύψος από τους συγγενείς τους των νοτιότερων περιοχών (τα δάση των βουνών της Ευρώπης λ.χ.) εξ αιτίας των φτωχών εδαφών στα οποία αναπτύσσονται. Τα κωνοφόρα (κυρίως πεύκα, έλατα, ερυθρελάτη και λάριξ ) επικρατούν λόγω της μεγαλύτερης αντοχής τους στο κρύο.
Στη τάιγκα υπάρχουν επίσης κάποια μικρά πλατύφυλλα φυλλοβόλα δέντρα, όπως σημύδα, ιτιές και λεύκες ως επί το πλείστον σε περιοχές μακριά από το ακραίο κρύο του χειμώνα. Τα πολύ νοτιότερα τμήματα της τάιγκα μπορεί να έχουν τα δέντρα όπως δρυς, σφενδάμι, φτελιές και φίλυρα διάσπαρτα ανάμεσα στα κωνοφόρα, όπως και πολλά είδη μούρων.
Έδαφος
Τo έδαφος της τάιγκα είναι λεπτό, φτωχό σε θρεπτικά συστατικά και όξινο. Στερείται τα βαθιά, οργανικά εμπλουτισμένα προφίλ που επικρατούν σε εύκρατα δάση φυλλοβόλων. Η λεπτότητα του εδάφους οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο κρύο, γεγονός που παρεμποδίζει την ανάπτυξη του εδάφους και την ευκολία με την οποία τα φυτά μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα θρεπτικά συστατικά του. Οι πευκοβελόνες και τα βρύα μπορεί να παραμείνουν στο δάπεδο του δάσους για μεγάλο χρονικό διάστημα σε δροσερό, υγρό κλίμα, γεγονός που περιορίζει τη βιολογική συμβολή τους στο χώμα· οξέα από βελόνες αειθαλών εκλύονται περαιτέρω στο έδαφος, δημιουργώντας ποντσόλ. Δεδομένου ότι το έδαφος είναι όξινο λόγω της πτώσης των πευκοβελόνων, στην επιφάνεια του δάσους αναπτύσσονται μόνο λειχήνες και βρύα. Σε ξέφωτα μέσα στο δάσος και σε περιοχές με περισσότερα αρκτικά φυλλοβόλα δέντρα, υπάρχουν περισσότερα βότανα και μούρα. Η ποικιλομορφία των οργανισμών του εδάφους στα δάση τάιγκα είναι υψηλή, παρόμοια με το τροπικό δάσος. Τα εδάφη της τάιγκας δεν είναι κατάλληλα για τη γεωργία αλλά μας προμηθεύουν με τεράστιες ποσότητες ξυλείας.
Πανίδα
Η τάιγκα, υποστηρίζει ένα ευρύ φάσμα ζώων. Τα αρκτικά δάση του Καναδά περιλαμβάνουν 85 είδη θηλαστικών, πάνω από 300 είδη πουλιών, 130 είδη ψαριών, και κατ' εκτίμηση 32.000 είδη εντόμων. Τα ζωικά είδη περιλαμβάνουν μεγάλα φυτοφάγα θηλαστικά, όπως ταράνδους, άλκες, ελάφια και ζαρκάδια, μεγαλύτερα θηλαστικά όπως αρκούδες και πολλά αρπακτικά όπως λύκους, τσακάλια, τίγρη της Σιβηρίας, νυφίτσες, κουνάβια. Τα περισσότερα είδη έχουν μέτριο μέγεθος, όπως τα τρωκτικά, οι λαγοί και οι λύγκες. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία πουλιών που μετακινούνται νοτιότερα για να διαχειμάσουν και λίγα αμφίβια και ερπετά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία του Καναδά Κατηγορία:Γεωγραφία της Ρωσίας Κατηγορία:Δασική οικολογία Κατηγορία:Οικοσυστήματα Κατηγορία:Δάση Κατηγορία:Δασολογία
Ετρεπινιέ
Το Ετρεπινιέ (γαλλικά: Étrepigney) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Εστρεπινιασιέν (γαλλικά: Estrepignaciens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Εκβολές της Ζιρόντ
μικρογραφία|right|Ο Γαρούνας και ον Ντορντόν συμβάλλουν για να δημιουργήσουν τις εκβολές της Ζιρόντ Οι Εκβολές της Ζιρόντ ή Ζιρόντ (Γαλλικά: Gironde, οξιτανικά : Gironda) είναι εκβολή-ποταμόκολπος της νοτιοδυτικής Γαλλίας της οποίας τα ύδατα βρέχουν δύο περιοχές: την Ακουιτανία (νομός Ζιρόντ με το Μπλαγιέ στη δεξιά όχθη και το Μεντόκ στην αριστερή όχθη) και την Πουατού-Σαράντ (Σαράντ-Μαριτίμ).
Η Ζιρόντ είναι κοινή εκβολή δύο ποταμών: του Γαρούνα και του Ντορντόν που ενώνουν τα νερά τους στο Μπεκ ντ'Αμπέ. Έχει δώσει το όνομά της στον νομό της Ζιρόντ.
Έχει μήκος 75 χιλιόμετρων και πλάτος 12 χιλιόμετρων στο στόμιό της, όντας η ευρύτερη εκβολή της Ευρώπης αφού καλύπτει έκταση τα 635 τ.χλμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζιροντ
Διάσωση στο σπήλαιο Θαμ Λουάνγκ
Η Διάσωση στο σπήλαιο Θαμ Λουάνγκ ήταν μια επιτυχής προσπάθεια για τη διάσωση δώδεκα αγοριών ηλικίας 11 έως 16 ετών και ενός 25χρονου άνδρα που εγκλωβίστηκαν στο σπήλαιο Θαμ Λουάνγκ Νανγκ Νον (ταϊλανδικά: ถ้ำหลวงนางนอน), μια σπηλιά στην επαρχία Τσιάνγκ Ράι της Ταϊλάνδης στις 23 Ιουνίου 2018. Ισχυρές βροχοπτώσεις πλημμύρισαν μερικώς το σπήλαιο κατά τη διάρκεια της επίσκεψής τους. Τα παιδιά – που είναι όλα μέλη της τοπικής ποδοσφαιρικής ομάδας και ο βοηθός προπονητής, αναφέρθηκαν ως αγνοούμενοι, λίγες ώρες αργότερα, και οι επιχειρήσεις αναζήτησης άρχισαν αμέσως.
BMP-1
Κατηγορία:Τεθωρακισμένα
Διάσωση στο σπήλαιο Θαμ Λουάνγκ
Οι προσπάθειες για να τους εντοπίσουν παρεμποδίζονταν από την άνοδο της στάθμης του νερού, και δεν υπήρχε καμία επαφή για πάνω από μια εβδομάδα. Η προσπάθεια διάσωσης εξελίχθηκε σε μαζική επιχείρηση η οποία καλύφθηκε εκτενώς από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και μονοπώλησε το ενδιαφέρον του κόσμου. Μετά από δύσκολες προσπάθειες, και αφού διέσχισαν στενά περάσματα και σημεία με θολά νερά, Βρετανοί δύτες εντόπισαν τους αγνοούμενους, όλους ζωντανούς, σε ένα υπερυψωμένο βράχο 4 χιλιόμετρα από το στόμιο της σπηλιάς, στις 2 Ιουλίου,     πάνω από εννέα ημέρες μετά την εξαφάνιση. Τα σενάρια διάσωσης ήταν να βγουν από τη σπηλιά, να πρέπει να μάθουν να βουτήξουν ή να περιμένουν μήνες για την πλημμύρα να υποχωρούν στο τέλος της η εποχή των μουσώνων.
Πάνω από 1.000 άτομα συμμετείχαν στην επιχείρηση διάσωσης, συμπεριλαμβανομένων του Ταϊλανδικού Ναυτικού Σώματος, καθώς και εθελοντές, ομάδες και τεχνική βοήθεια από πολλές χώρες που παρέχουν τροφή και νερό. Ένας 38χρονος πρώην μέλος του Ταϊλανδικού Ναυτικού Σώματος πέθανε ενώ προσπαθούσε να επιστρέψει μετά την παράδοση προμηθειών αέρα στο σπήλαιο στις 5 Ιουλίου. Έμεινε από αέρα και δεν μπορούσε να επιστρέψει.
Στις 8 Ιουλίου, λίγο μετά τις 7 μ.μ. τοπική ώρα (3 μ.μ. ώρα Ελλάδος), ντόπιοι αξιωματούχοι δήλωσαν σε μέσα ενημέρωσης ότι δύο αγόρια διασώθηκαν από το σπήλαιο και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο του Τσιάνγκ Ράι. Λίγο μετά, τέσσερα αγόρια έφτασαν στο τελικό θάλαμο πριν την είσοδο της σπηλιάς. Τελικώς διασώθηκαν όλοι, στο διάστημα από 8 έως 10 Ιουλίου 2018.
Εξαφάνιση
Το Θαμ Λουάνγκ Νανγκ Νον είναι ένα καρστικό συγκρότημα σπηλαίων κάτω από Ντόι Νανγκ Νον, μια οροσειρά στα σύνορα ανάμεσα στην Ταϊλάνδη και τη Μιανμάρ. Το σπήλαιο έχει συνολικό μήκος 10 χιλιόμετρα και μάλιστα έχει πολλές βαθιές εσοχές, στενά περάσματα και σήραγγες που τυλίγονται κάτω από εκατοντάδες μέτρα από στρώματα ασβεστόλιθου. Δεδομένου ότι ένα μέρος του συγκροτήματος των σπηλαίων πλημμυρίζει εποχιακά, έχει τοποθετηθεί μια πινακίδα στην είσοδο που συμβουλεύει για την αποτροπή των επισκέψεων στο σπήλαιο την περίοδο των βροχών (Ιούλιος–Νοέμβριος).
Στις 23 Ιουνίου 2018, μια ομάδα από 12 παιδιά ηλικίας μεταξύ 11 και 16 ετών από μια τοπική ποδοσφαιρική ομάδα νέων με το όνομα τα Αγριογούρουνα (หมูป่า, μεταγραφή: Μου Πα) εξαφανίστηκαν αφού μπήκαν για να εξερευνήσουν το σπήλαιο με τον 25χρονο προπονητή Εκκαφόν Τσανθαουόνγκ (เอกพล จันทะวงษ์). Η ομάδα εγκλωβίστηκε στις σκοτεινές σήραγγες από μια ξαφνική και συνεχή νεροποντή μετά την είσοδο της στη σπηλιά. Ένας δασοφύλακας του Τμήματος Εθνικών Πάρκων, Άγριας Ζωής και Διατήρησης των Φυτών ειδοποίησε τις αρχές για τα χαμένο αγόρια αφού είδε τα αντικείμενά τους στην είσοδο της σπηλιάς.
Αρχικές έρευνες
Δύτες του στρατού ερεύνησαν την σπηλιά. Ένας ταϋλανδέζος βατραχάνθρωπος ανέφερε ότι το νερό ήταν τόσο σκοτεινό ώστε ακόμα και με φωτισμό δεν θα μπορούσαν να δουν πού πήγαιναν. Εξαιτίας της συνεχούς βροχής, η οποία δυσχέρανε περισσότερο την είσοδο στην σπηλιά, η αναζήτηση για τους αγνοούμενους έπρεπε συχνά να διακόπτεται. Μετά από τέσσερις ημέρες, οι ταϋλανδέζοι βατραχάνθρωποι έλαβαν βοήθεια από ομάδα 30 υπαλλήλων της Αμερικανικής Ειρηνευτικής Διοίκησης και των Βρετανών εμπειρογνωμόνων Richard Stanton, John Volanthen και Robert Harper.
Αστυνομικοί με ειδικά σκυλιά αναζητούσαν διεξόδους, οι οποίες θα μπορούσαν να παράσχουν εναλλακτικές εισόδους στην σπηλιά. Drones και ρομπότ χρησιμοποιήθηκαν για την βελτίωση της αναζήτησης των αγνοουμένων. Ωστόσο, δεν υφίσταται προς το παρόν κάποια εξειδικευμένη τεχνολογία που να μπορεί να σαρώνει βαθιά υπόγεια και σπηλιές και να βρίσκει εγκλωβισμένους μέσα σε αυτά.
Διάσωση
Το πρωί της 8ης Ιουλίου 2018, οι αξιωματικοί της αστυνομίας ζήτησαν από τα μέσα ενημέρωσης και το μη αναγκαίο προσωπικό που περίμενε έξω από την είσοδο της σπηλιάς να εγκαταλείψουν την περιοχή καθώς μια επιχείρηση διάσωσης θα πραγματοποιούνταν άμεσα εξαιτίας της απειλής των μουσώνων που θα λάμβαναν χώρα την επόμενη εβδομάδα και θα πλημμύριζαν την σπηλιά μέχρι τον Οκτώβριο του 2018. Δεκατρείς διασώστες στάλθηκαν μέσα στην σπηλιά για να σώσουν τα παιδιά χρησιμοποιώντας ένα σύστημα, κατά το οποίο κάθε δύτης θα ενωνόταν με ένα από τα παγιδευμένα άτομα. Εάν το σχέδιο πετύχαινε, οι δύτες θα ξεκινούσαν την δεύτερη επιχείρηση 11 ώρες αργότερα. Ωστόσο, οι αρχές είχαν προειδοποιήσει ότι η διάσωση του κάθε εγκλωβισμένου θα μπορούσε να πάρει μέρες. Οι διασώστες εξήγησαν ότι τα χαμηλά επίπεδα του νερού μείωσαν τον χρόνο που απαιτείται για να φτάσουν στην είσοδο της σπηλιάς. Λίγο μετά τις 7μμ (τοπική ώρα), οι αξιωματικοί της Ταϋλάνδης δήλωσαν σε αρκετά μέσα ενημέρωσης της χώρας ότι δυο αγόρια είχαν διασωθεί από την σπηλιά και ότι μεταφέρονταν στο νοσοκομείο Chiang Rai. Λίγη ώρα αργότερα, ακόμα δυο αγόρια βγήκαν από την σπηλιά και έλαβαν περίθαλψη από τους γιατρούς που βρίσκονταν στην γύρω περιοχή. Τελικά έξι άτομα κατάφεραν να διασωθούν από την σπηλιά στις 8 Ιουλίου 2018. Η επόμενη επιχείρηση διάσωσης έλαβε χώρα σε 10 ώρες ; χρόνος που απαιτείται για να προετοιμαστούν οι διασώστες τόσο σε επίπεδο άνεσης όσο και εξοπλισμού. Συνολικά διασώθηκαν όλοι τελικώς, στο διάστημα από 8 έως 10 Ιουλίου 2018.
Τοπικές
Οι κάτοικοι της επαρχίας Τσανγκ Ράι είχαν προσφερθεί εθελοντικά να μαγειρέψουν, να καθαρίσουν και να υποστηρίξουν τις οικογένειες των αγνοούμενων και τις ομάδες διάσωσης. από το στόμιο της σπηλιάς. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είχαν προσληφθεί για να επιστήσουν την προσοχή στις προσπάθειες διάσωσής του. Οι συμμαθητές και καθηγητές της ομάδας περνούσαν το χρόνο τους τραγουδώντας και προσευχόμενοι για τα αγνοούμενα παιδιά. Τα τοπικά σχολεία είχαν δωρίσει χρήματα για να βοηθήσουν τους γονείς των παγιδευμένων παιδιών με το κόστος διαβίωσης, καθώς πολλοί γονείς είχουν σταματήσει να εργάζονται, προκειμένου να παρακολουθούν τις προσπάθειες διάσωσης.
Εγχώριες
Στις 29 Ιουνίου 2018, ο Πρωθυπουργός Πραγιούθ Τσαν-ότσα, επισκέφθηκε το χώρο αναζήτησης και είπε στις οικογένειες και τα παιδιά να μην εγκαταλείψουν την ελπίδα.
Διεθνής
Εθελοντές, ομάδες και τεχνική βοήθεια από πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων του Ηνωμένου Βασιλείου, της Κίνας, της Ολλανδίας, της Μιανμάρ, του Λάος, της Αυστραλία, των Ηνωμένες Πολιτείες, της Ιαπωνία, της Ρωσία, της Φινλανδία, της Σουηδία, της Τσεχία, της Ουκρανία, και του Ισραήλ,   συμμετείχαν στην επιχείρηση.
Η FIFA, μέσω επιστολής του προέδρου Τζιάνι Ινφαντίνο στον πρόεδρο της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της Ταϊλάνδης, προσκάλεσαν τα παιδιά και τον προπονητή τους να παρακολουθήσουν από κοντά τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αν το επέτρεπαν οι συνθήκες.
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Ιστορία της Ταϊλάνδης
Σκύθες (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 2106d)
Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθενται με αριθμό καταλόγου 2106d χρυσό κόσμημα που αγοράστηκε το 1909.
Περιγραφή
Πρόκειται για χρυσή πλάκα, με ανάγλυφη παράσταση δύο Σκύθων πολεμιστών. Στέκουν στην μάχη, πλάτη προς πλάτη και σημαδεύουν με το τόξο τους. Ο προς τα αριστερά έχει γενειάδα, ενώ ο προς τα δεξιά ίσως είναι νεώτερος και γι' αυτό άμουσος. Η κόμμωση είναι χαρακτηριστική, τα μακρυά μαλλιά είναι δεμένα κόμπο πίσω από το κεφάλι. Φορούν στενό δερμάτινο επανωφόρι, παντελόνι και μπότες. Το έδαφος που πατάν είναι από διαφορετικό κράμα χρυσού.
Πηγές
Κατηγορία:Έργα γλυπτικής Κατηγορία:Τέχνεργα Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
Peugeot 607
Το Peugeot 607 ήταν ένα μεσαίο πολυτελές σεντάν αυτοκίνητο της κατηγορίας Ε, που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Peugeot, από τον Φεβρουάριο του 2000 έως τον Σεπτέμβριο του 2010. Αντικατέστησε το Peugeot 605 και αντικαταστάθηκε τον Μάρτιο του 2011, μαζί με το μικρότερο Peugeot 407, από το Peugeot 508.
Παρουσίαση
Το Peugeot 607 δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα μιας επένδυσης που κόστισε τότε 3,7 δις γαλλικά φράγκα για την μελέτη και την εξέλιξη του μοντέλου. Τελικώς παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Οκτώβριο του 1999, ως ο επίσημος διάδοχος του Peugeot 605. Βασιζόταν στο ίδιο σασί με το 605, με αποτέλεσμα να έχει ακριβώς το ίδιο μεταξόνιο, αλλά διέθετε ένα ριζικά πιο σύγχρονο ντιζάιν, ενώ και το συνολικό μήκος του είχε αυξηθεί αισθητά, φτάνοντας τα 4,90 μέτρα. Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του 607 ήταν 0,29. Ακολούθησε ένα μεταβατικό στάδιο περαιτέρω βελτιώσεων για λίγους μήνες και τελικώς το νέο μοντέλο έφτασε στις αγορές τον Μάιο του 2000. Όπως και ο προκάτοχος 605, το 607 διατέθηκε επίσης αποκλειστικά ως 4-πορτο σεντάν 3 όγκων.
Εξοπλισμός
thumb|left|Το σαλόνι ενός Peugeot 607 2.2 HDi του 2000 - 2004, με [[Σύστημα πλοήγησης αυτοκινήτου|σύστημα δορυφορικής πλοήγησης.]]
Τα επίπεδα εξοπλισμού του 607 ήταν υψηλά, καθώς ήδη από το λανσάρισμα όλες οι εκδόσεις έφεραν στάνταρ 8 αερόσακους, Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS), σύστημα ελέγχου πίεσης ελαστικών (tire-pressure monitor), 2-ζωνικό αυτόματο ηλεκτρονικό κλιματισμό (climatronic), CD-player, μπροστινά και πίσω ηλεκτρικά παράθυρα, και κεντρικό κλείδωμα. Ο πίνακας οργάνων του μοντέλου έφερε, μαζί με τα συνήθη όργανα, και τον κλασικό διπλό δείκτη λαδιού της Peugeot, που δείχνει τη θερμοκρασία και τη στάθμη του λιπαντικού. Όλα τα 607, επίσης, προσέφεραν έξτρα δερμάτινο σαλόνι και σύστημα δορυφορικής πλοήγησης, δύο στοιχεία εξοπλισμού που γνώρισαν εξ αρχής μεγάλη απήχηση. Μια εργονομική ιδιαιτερότητα του μοντέλου ήταν ότι το εξωτερικό άνοιγμα του πορτ-μπαγκάζ γίνεται με ένα κουμπί που είναι κρυμμένο μέσα στο «0» που είναι στο πίσω λογότυπο «607».
Σημειωτέον ότι ήδη από την εισαγωγή του αρχικού κινητήρα ντίζελ, αυτόν της έκδοσης 2.2 HDi, το Peugeot 607 έγινε τότε και το πρώτο στην ιστορία αυτοκίνητο με φίλτρο σωματιδίων σε πετρελαιοκινητήρα, και μάλιστα ως στάνταρ, όπως συνέβη μετά και με όλα τα μεταγενέστερα ντίζελ μηχανικά σύνολα του 607.
Εμπορική πορεία
thumb|left|Peugeot 607 της Αστυνομίας της Γαλλίας (υπό καμουφλάζ) κοντά στον [[Πύργος του Άιφελ|Πύργο του Άιφελ, σε φωτογραφία του 2006.]]
Όμως η Peugeot πάντα δυσκολευόταν να πετύχει εμπορικά εκτός Γαλλίας στην κατηγορία των πολυτελών αυτοκινήτων και το 607 δεν ήταν εξαίρεση. Επιπλέον, πριν ακόμα κυκλοφορήσει, αμαυρώθηκε από ένα τεράστιο σκάνδαλο επικίνδυνης οδικής συμπεριφοράς, που αποκαλύφθηκε από τους δημοσιογράφους του γαλλικού περιοδικού αυτοκινήτου Auto Plus, μόλις 2 μήνες πριν από την έναρξη των πωλήσεων. Συγκεκριμένα, όπως ανέφεραν επίσημα οι δοκιμαστές του: «σε κάθε απότομη στροφή του τιμονιού, λόγω αιφνίδιας εμφάνισης εμποδίου ή απλώς από επιβράδυνση σε στροφή, το 607 αντιδρά αμέσως με μια πολύ έντονη μετατόπιση του πίσω μέρους του» (και μάλιστα παρά το γεγονός ότι το μοντέλο ήταν μπροστοκίνητο και όχι πισωκίνητο).
Πάντως γνώρισε κάποια απήχηση σε ορισμένα κράτη ως ταξί, ιδίως στην Πορτογαλία, όπου χρησιμοποιήθηκε ως ταξί αεροδρομίου στην πόλη Φάρο, συνήθως στις εκδόσεις 3.0 λίτρων V6 βενζίνης και 2.2 λίτρων HDi. Επίσης γνώρισε δημοτικότητα ως ταξί, όχι τόσο αεροδρομίου, στα κράτη της Μπενελούξ.
Αντιθέτως, ως ιδιωτικής χρήσης αυτοκίνητο, μόνο στη Γαλλία κατάφερε σχετικά αισθητές πωλήσεις, ενώ στα άλλα κράτη της Ευρώπης ο αριθμός των μοντέλων που κυκλοφόρησαν ήταν ελάχιστος και μάλιστα σε κάποιες χώρες, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, εντελώς μηδαμινός. Μάλιστα το 2008 σταμάτησε να παράγεται σε δεξιοτίμονη έκδοση και να εξάγεται σε τέτοιες χώρες, όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο, λόγω ανυπαρξίας ζήτησης.
Μεταγενέστερες βελτιώσεις
thumb|right|Peugeot 607 2.7 HDi του 2005 - 2010 (μετά την ανανέωση).
Τον Νοέμβριο του 2004, το Peugeot 607 υπέστη μια ελαφρά ανανέωση, με έναν μικρό επανασχεδιασμό στο εμπρόσθιο άκρο και την προσθήκη ενός νέου κινητήρα 2.7 HDi V6, ισχύος 208 hp (150 kW), ο οποίος συνδυαζόταν με ένα νέο 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο, το οποίο είχε καθιερωθεί πρώτα στην έκδοση 3.0 λίτρων V6 βενζίνης από τον Μάρτιο. Ταυτόχρονα, εμφανίστηκαν και νέοι στάνταρ πλευρικοί αερόσακοι στα πίσω καθίσματα, ανεβάζοντας έτσι τον συνολικό αριθμό των στάνταρ αερόσακων στους 10.
Η νέα εκδοχή του 607 κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2005, χωρίς ωστόσο να βελτιώσει τις ολοένα και πιο φθίνουσες πωλήσεις του μοντέλου.
Αντικατάσταση του 607
thumb|left|Peugeot 607 της Αστυνομίας της [[Δανίας, σε φωτογραφία του 2007.]]
Η παραγωγή του Peugeot 607 σταμάτησε εντελώς «αθόρυβα» τον Ιούνιο του 2010 και συνολικά κατασκευάστηκαν 167.000 αντίτυπα σειράς 607.
Το 508 μοιράζεται αμάξωμα και κινητήρες με το Citroën C5 δεύτερης γενιάς, με το ίδιο μάλιστα μεταξόνιο, στα 2.814 χιλιοστά, και σχεδόν το ίδιο μήκος: 4,79 μέτρα στην έκδοση Berline και 4,81 μέτρα στην έκδοση Break. Όπως ακριβώς και με όλα τα ως τώρα Citroën C5, πρώτης και δεύτερης γενιάς, κυμαίνεται μεταξύ μεγαλομεσαίας και πολυτελούς κατηγορίας. thumb|right|Το πρωτότυπο Peugeot 607 Paladine, εκδοχής Landaulet, που κατασκευάστηκε από τον οίκο Heuliez τον Μάρτιο του 2000 και χρησιμοποιήθηκε για αρκετά χρόνια ως επίσημο προεδρικό αυτοκίνητο. thumb|right|Σπάνιο [[Πλευρά οδήγησης|δεξιοτίμονο Peugeot 607 SE HDi του 2005 (μετά την ανανέωση) στο Ηνωμένο Βασίλειο.]]
Εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι το 2010 ξεκίνησε να παράγεται και να διατίθεται στην Κίνα ένα μοντέλο με την ονομασία Peugeot 408, το οποίο από το 2014 βρίσκεται στη δεύτερη γενιά του. Παρά το όνομά του, ωστόσο, δεν πρόκειται για διάδοχο του Peugeot 407, αλλά για μια εκδοχή σεντάν με μακρύτερο μεταξόνιο του Peugeot 308 hatchback. Μέχρι σήμερα, το Peugeot 408 κατασκευάζεται και διατίθεται στην Κίνα, στη Μαλαισία, στην Αργεντινή για τη Νότια Αμερική, και στη Ρωσία, και είναι ένα κλασικό μικρομεσαίο οικογενειακό μοντέλο της κατηγορίας C, που έχει λίγο υψηλότερη εμπορική τιμή για την κατηγορία του.
Επίσημο προεδρικό αυτοκίνητο
Για ολόκληρη τη δεκαετία του 2000, το Peugeot 607 ανήκε στον κύκλο των επίσημων υπηρεσιακών αυτοκινήτων των Γάλλων Προέδρων, αρχικά του Ζακ Σιράκ και στη συνέχεια του Νικολά Σαρκοζί, οι οποίοι χρησιμοποίησαν εκτενώς διάφορα αντίτυπα του 607, όπως επίσης και των Citroën C6 πρώτης γενιάς και Renault Vel Satis.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Peugeot Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Κρατήρας του Αστέα
Ο κρατήρας του Αστέα είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Κάτω Ιταλία και αριστουργηματικό καλλιτέχνημα αρχαίας ελληνικής τέχνης.
Ιστορία του ευρήματος
Βρέθηκε στην Ποσειδωνία της Ιταλίας.
Περιγραφή
Ο Ηρακλής έχει πυρπολήσει τα συσσωρευμένα πράγματα του σπιτιού, ενώ κρατάει στα χέρια του ένα βρέφος, έτοιμος να το θυσιάσει. Η σκηνή που παρουσιάζεται είναι μια από τις τραγικότερες της ελληνική μυθολογίας. Εικονίζει τον Ηρακλή μαινόμενο, ο οποίος υπό την επήρεια τρέλας που του υπέβαλε η Ήρα δολοφονεί την γυναίκα του Μεγάρα και τα τρία του παιδιά. Παρευρίσκονται η Αλκμήνη, ο Ιόλαος, και η Μανία, θεά της τρέλας.
Πηγές
Κατηγορία:αρχαία τέχνη Κατηγορία:Αρχαιοελληνική αγγειογραφία Κατηγορία:Κρατήρας