cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
TikTok
Το TikTok είναι πλατφόρμα δημιουργίας και κοινοποίησης βίντεο μικρής διάρκειας, η οποία διατίθεται ως εφαρμογή για iOS, Android και Windows συσκευές. Η εφαρμογή δημιουργήθηκε το 2016 από την κινέζικη εταιρεία ByteDance, για αγορές εκτός της Κίνας. Ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2016 η ByteDance έχει ήδη ξεκινήσει την εφαρμογή Douyin (κινέζικα: 抖音) για τους χρήστες στην Κίνα. Το TikTok και το Douyin είναι αδελφές εφαρμογές, αλλά τρέχουν σε διαφορετικούς διακομιστές προκειμένου η δεύτερη να είναι συμβατή με τους κανονισμούς λογοκρισίας στην Κίνα. Η εφαρμογή επιτρέπει στους χρήστες να δημιουργήσουν μουσική και βίντεο σύντομης διαρκείας. Η εφαρμογή χρησιμοποιείται από εκατομμύρια άτομα στην Ασία, τις ΗΠΑ και άλλες χώρες του κόσμου. Το TikTok δεν είναι διαθέσιμο στην Κίνα και οι διακομιστές της εφαρμογής του TikTok είναι εγκατεστημένοι σε χώρες όπου η εφαρμογή είναι διαθέσιμη.
Το 2018, η εφαρμογή απέκτησε σημαντική δημοτικότητα. Για τον Οκτώβριο του 2018, στις ΗΠΑ η εφαρμογή TikTok είχε τον μεγαλύτερο αριθμό λήψεων από οποιαδήποτε άλλη εφαρμογή. Το 2019 είναι διαθέσιμο σε πάνω από 150 αγορές και 75 γλώσσες. Τον Φεβρουάριο του 2019, οι εγκαταστάσεις των TikTok και Douyin ξεπέρασαν το ένα δισεκατομμύριο σε παγκόσμιο επίπεδο, εξαιρουμένων των εγκαταστάσεων της εφαρμογής σε συσκευές Android στην Κίνα.
Εξέλιξη
Το Douyin κυκλοφόρησε από την ByteDance στην Κίνα τον Σεπτέμβριο του 2016. Το Douyin, μέσα σε ένα χρόνο, έφτασε τους 100 εκατομμύρια χρήστες και προβάλλονταν πάνω από 1 δισεκατομμύριο βίντεο καθημερινά. Το TikTok κυκλοφόρησε στην διεθνή αγορά τον Σεπτέμβριο του 2017. Στις 23 Ιανουαρίου 2018, η εφαρμογή TikTok έγινε η δημοφιλέστερη δωρεάν εφαρμογή (ως προς τις λήψεις) στην Ταϊλάνδη και άλλες χώρες.
Το TikTok έχει επίσημα πάνω από 1 δισεκατομμύριο μηνιαίους ενεργούς χρήστες ενώ συνολικά έχει ληφθεί πάνω από 2.6 δισεκατομμύρια φορές παγκοσμίως. Αυτά τα δεδομένα δεν συμπεριλαμβάνουν τους χρήστες του Android στην Κίνα. Το τεράστιο κοινό της εφαρμογής περιλαμβάνει και διασημότητες, όπως ο Άντονι Χόπκινς, η Μαντόνα, η Τζένιφερ Λόπεζ κτλ.
Στις 3 Σεπτεμβρίου 2019, το TikTok και το NFL ανακοίνωσαν την έναρξη συνεργασίας πολυετούς διαρκείας. Το NFL πρόκειται να δημιουργήσει επίσημο λογαριασμό ο οποίος θα παρέχει περιεχόμενο του NFL σε οπαδούς απ' όλο το κόσμο.
Συγχώνευση με το musical.ly
Στις 9 Νοεμβρίου 2017, η μητρική εταιρεία της εφαρμογής, ByteDance, ξόδεψε ένα ποσό που φτάνει μέχρι και το 1 δισεκατομμύριο δολάρια για να εξαγοράσει το musical.ly, εταιρεία με έδρα τη Σαγκάη. Η εταιρεία είχε γραφείο στην Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνιας και κατείχε μια δημοφιλή πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης προσανατολισμένη προς έφηβους χρήστες. Το TikTok συγχωνεύθηκε με το musical.ly στις 2 Αυγούστου 2018, ενώ οι λογαριασμοί χρηστών και τα δεδομένα του musical.ly συγχωνεύθηκαν σε μια νέα εφαρμογή με τίτλο TikTok. Το Musical.ly ήταν μια πλατφόρμα σαν το TikTok, η οποία ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 2014.
Επέκταση σε άλλες αγορές
Το 2018, το TikTok ήταν πλέον διαθέσιμο σε πάνω από 150 χώρες και 75 γλώσσες. Το TikTok εγκαταστάθηκε 104 εκατομμύρια φορές στο App store στο πρώτο μισό του 2018, σύμφωνα με δεδομένα της Sensor Tower που παραδόθηκαν στο CNBC. Οι λήψεις της εφαρμογής ξεπέρασαν αυτές των Facebook, YouTube και Instagram και έγινε η εφαρμογή του iOS με τις περισσότερες λήψεις παγκοσμίως εκείνη τη χρονική περίοδο.
Douyin
Ως μια ξεχωριστή εφαρμογή από το TikTok, το Douyin είναι διαθέσιμο για λήψη στην ιστοσελίδα του δημιουργού της, ενώ η εφαρμογή έχει κρατήσει το ίδιο όνομα από την δημιουργία της τον Σεπτέμβριο του 2016. Η ταχεία άνοδος στην δημοτικότητα της εφαρμογής οφείλεται εν μέρει σε διαφημιστικές εκστρατείες. Για παράδειγμα, η διαφημιστική εκστρατεία την άνοιξη του 2018 επέφερε μια αύξηση των ενεργών χρηστών κατά 70 εκατομμύρια. Τον Φεβρουάριο του 2018, το Douyin ξεκίνησε την συνεργασία του με την Modern Sky.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λογισμικό πολυμέσων Κατηγορία:Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Ανθρώπινος κορονοϊος NL63
Ο ανθρώπινος κορονοϊος NL63 ή HCoV-NL63 είναι ένα είδος κορονοϊου που εντοπίστηκε στα τέλη του 2004 σε επτά μηνών παιδί με βρογχιολίτιδα στην Ολλανδία. Ο μολυσματικός ιός είναι ένας ιός με περίβλημα και με θετικής(+) πολικότητας μονόκλωνο RNA για γονιδίωμα. Η μόλυνση με αυτόν τον ιό έχει επιβεβαιωθεί σε όλο τον κόσμο, και συσχετίζεται με πολλά κοινά συμπτώματα και ασθένειες. Σχετικές ασθένειες περιλαμβάνουν ήπιες έως μέτριες λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, σοβαρή λοίμωξη του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος, λαρυγγίτιδα και βρογχιολίτιδα.
Ο ιός εντοπίστηκε αρχικα σε μικρά παιδιά, ηλικιωμένους και ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς με οξεία αναπνευστική ασθένεια. Έχει, επίσης, εποχική σύνδεση σε εύκρατα κλίματα. Μια μελέτη που διεξήχθη στο Άμστερνταμ εκτίμησε την παρουσία του HCoV-NL63 σε περίπου 4,7% κοινές ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος. Περαιτέρω μελέτες επιβεβαίωσαν ότι ο ιός δεν είναι αναδυόμενος, αλλά ότι πιθανόν κυκλοφορεί συνεχώς στον ανθρώπινο πληθυσμό. Ο ιός προήλθε από μολυσμένες νυχτερίδες και αλλα θηλαστικα (palm civets). Η απόκλισή του από τον ιό HCoV-229E εκτιμάται περίπου στα 1000 χρόνια πριν: είναι πιθανόν να έχει κυκλοφορήσει στους ανθρώπους για αιώνες.
Συμπτώματα
Τα πρώτα κρούσματα της μόλυνσης με HCoV-NL63, βρέθηκαν σε μικρά παιδιά με σοβαρές λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού που εισάχθηκαν σε νοσοκομεία. Ενώ η κλινική παρουσία του ιού μπορεί να είναι σοβαρή, έχει, επίσης, βρεθεί σε ήπιες περιπτώσεις μόλυνσης του αναπνευστικού. Η συννοσηρότητα της HCoV-NL63 με άλλες λοιμώξεις του αναπνευστικού, έχει κάνει τα συγκεκριμένα συμπτώματα του ιού δύσκολα να εντοπισθούν. Μελέτη των κλινικών συμπτωμάτων σε HCoV-NL63 ασθενείς χωρίς δευτερογενή λοίμωξη, ανέφερε ότι τα πιο κοινά συμπτώματα είναι πυρετός, βήχας, ρινίτιδα, πονόλαιμος, βραχνάδα, βρογχίτιδα, βρογχιολίτιδα, πνευμονία, και λαρυγγίτιδα. Μια πρώιμη μελέτη που διερεύνησε τα παιδιά με ασθένεια του κατώτερου αναπνευστικού διαπίστωσε ότι HCoV-NL63 εντοπιζόταν πιο συχνά σε εξωτερικούς ασθενείς από ότι σε νοσηλευόμενους ασθενείς, γεγονός που υποδηλώνει ότι  είναι ένα κοινό κρυολόγημα παρόμοιο με HCoV-229E και HCoV-OC43, τα οποία προκαλούν γενικά λιγότερο σοβαρά συμπτώματα. Ωστόσο, η υψηλή συχνότητα της λαρυγγίτιδα ς είναι συγκεκριμένη στη μόλυνση με τον HCoV-NL63.
Αιτία
Πιστεύεται ότι η διαδοση του HCoV-NL63 γίνεται μέσω της άμεσης πρόσωπο-με-πρόσωπο μετάδοσης σε πυκνοκατοικημένες περιοχές. Ο ιός μπορεί να επιβιώσει για πάνω από μια βδομάδα έξω από το σώμα σε υδατικά διαλύματα σε θερμοκρασία δωματίου, και τρεις ώρες σε στεγνές επιφάνειες. Οι περισσότεροι άνθρωποι θα έχουν μολυνθεί με έναν κορονοϊό στην διάρκεια της ζωής τους, αλλά κάποιοι πληθυσμοί είναι πιο επιρρεπείς στον HCoV-NL63. Αυτοί οι πληθυσμοί περιλαμβάνουν παιδιά κάτω από την ηλικία των 5 ετών, ηλικιωμένους και ανοσοκατεσταλμένα άτομα. Ο ιός φαίνεται να έχει εποχική συχνότητα, κυρίως κατά τους χειμερινούς μήνες σε εύκρατα κλίματα. Σε πιο ακραία και τροπικά κλίματα, ο ιός δεν έχει προτίμηση σε μια συγκεκριμένη εποχή. Πολλές μελέτες έχουν αναφέρει την συν-εμφάνιση HCoV-NL63 με άλλους ανθρώπινους κορονοϊούς, τον ιό της Γρίπης Α, τον ανθρώπινο ορθοπνευμονοϊό (RSV), τον ιό της παραγρίπης, και τον ανθρώπινο μεταπνευμονοϊό (hMPV).
Διάγνωση
Είναι δύσκολο να γίνει διάκριση μεταξύ των συμπτωμάτων που προκαλούνται από λοίμωξη του HCoV-NL63 ιό και εκείνων που προκαλούνται από άλλους κοινούς ανθρώπινους ιούς, καθιστώντας τη διάγνωση και την ανίχνευση περίπλοκες. Η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη μέθοδος για την ανίχνευση του ιού γίνεται με την τεχνική RT-PCR δειγμάτων ρινοφαρυγγικού επιχρίσματος. Ιογενής καλλιέργεια ή ορός αίματος για εξέταση αντισωμάτων μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την επιβεβαίωση της μόλυνσης.
Πρόληψη
Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC) συνιστούν διάφορα μέτρα για την πρόληψη της μόλυνσης με HCoV-NL63, συμπεριλαμβανομένων: πλύνετε τα χέρια σας συχνά με σαπούνι και νερό, αποφεύγετε την στενή επαφή με άρρωστα άτομα, και μην αγγίζετε τα μάτια, το στόμα ή τη μύτη σας.
Θεραπεία και πρόγνωση
Η θεραπεία για τον ιό HCoV-NL63 εξαρτάται από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων. Οι περισσότερες ήπιες έως μέτριες λοιμώξεις εξαφανίζονται από μόνες τους. Τα συμπτώματα μπορεί να μετριαστούν με ένα παυσίπονο ή αντιπυρετικό φάρμακο, με ένα ζεστό μπάνιο, ή τη χρήση ενός υγραντήρα. Αντι-ιική θεραπεία μπορεί να είναι απαραίτητη για μολυσμένους ασθενείς που καταλήγουν στην μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ), λόγω οξείας αναπνευστικής λοίμωξης. Η ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη είναι ένας εγκεκριμένος ανασταλτικός παράγοντας του HCoV-NL63, που χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία της πρωτογενούς ανοσολογικής ανεπάρκειας, του ιού RSV, και της νόσου Kawasaki.
Πρόσφατη έρευνα
Πρόσφατα στοιχεία υποδεικνύουν μια συσχέτιση του HCoV-NL63 με τη νόσο Kawasaki, μια συστηματική αγγειίτιδα στην παιδική ηλικία που μπορεί να οδηγήσει σε ανευρύσματα των στεφανιαίων αρτηριών. Στον ανεπτυγμένο κόσμο, η νόσος Kawasaki είναι η πιο συχνή αιτία επίκτητης καρδιοπάθειας στα παιδιά. Περαιτέρω ανάλυση της παθογένειας του HCoV-NL63 είναι απαραίτητη, ιδίως λόγω πρόσφατων στοιχείων ότι αυτός ο ιός χρησιμοποιεί τον ίδιο κυτταρικό υποδοχέα όπως και ο SARS-CoV (ACE2). Ο HCoV-NL63 έχει βρεθεί επίσης στο έντερο μολυσμένων ατόμων και συνδέεται με γαστρεντερίτιδα. Αυτό το είδος της λοίμωξης είναι το άμεσο αποτέλεσμα της ιογενής εισβολής της βλεννογόνου επένδυση ς των εντέρων. Ο ρόλος της HCoV-NL63 στη γαστρεντερίτιδα είναι ασαφής λόγω χαρακτηριστικής συν-λοίμωξης με άλλους ιούς σε αυτή την κατάσταση. Ο HCoV-NL63 είναι πιθανό υπο-ανιχνευμένος λόγω του ρόλο του σε πολλές ήπιες έως μέτριες λοιμώξεις του αναπνευστικού και συννοσηρότητα με άλλες παθήσεις. Ερευνητές έχουν προτείνει ότι πιο ολοκληρωμένη, με βάση τον πληθυσμό μελέτες είναι αναγκαίες για να διαπιστωθεί η επίδραση αυτού του ιού σε συστήματα εκτός του αναπνευστικού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιοί
Χριστόφορος του Βέρλε
Ο Χριστόφορος, γερμ. Christopher (πριν το 1385 - 25 Αυγούστου 1425) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κύριος του Βέρλε-Βάρεν & Γκόλντμπερκ (1395 ή μετά - 1425).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη ΣΤ΄ κυρίου του Βέρλε-Βάρεν & Γκόλντμπερκ και της Αγνής (του Οίκου του Μεκλεμβούργου), κόρης του Νικολάου Ε΄ κυρίου του Βέρλε-Γκόλντμπερκ.
Το 1425 απεβίωσε μάλλον άγαμος και σίγουρα άτεκνος. Ήταν ο τελευταίος άρρην του κλάδου του και το Βέρλε-Βάρεν & Γκόλντμπερκ περιήλθε στον 2ο εξάδελφό του Γουλιέλμο κύριο του Βέρλε-Γκύστρο, του αμέσως πρεσβύτερου κλάδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Τρυπητή κουτάλα
μικρογραφία|Τρυπητή κουτάλα για την [[παρασκευή φαγητού]] H τρυπητή κουτάλα είναι μαγειρικό σκεύος που χρησιμοποιείται για την παρασκευή τροφίμων. Η ονομασία περιλαμβάνει οποιαδήποτε μεγάλο κουτάλι με σχισμές, οπές ή άλλα ανοίγματα που επιτρέπουν τη διέλευση υγρών χωρίζοντάς τα από τα στερεά. Χρησιμοποιείται για επανάκτηση τροφίμων από το υγρό του μαγειρέματος. Υπάρχουν σε ποικιλία μεγεθών και σχημάτων.
Κατηγορία:Μαγειρικά σκεύη
Αρεδιού
Η Αρεδιού (τούρκικα: Aretyu/ αγγλικά: Arediou) είναι χωριό στην επαρχία Λευκωσίας της Κύπρου και βρίσκεται 21 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας. Είναι ένα αναπτυσσόμενο χωριό, δεδομένου ότι έχει το πλεονέκτημα του τερματικού σταθμού  λεωφορείων Αρεδιού  που συνδέει τα χωριά της επαρχίας με τα προάστια της Λευκωσίας. Στο παρελθόν υπήρξε μεικτό χωριό (ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων). Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 1.225 κατοίκους.
Ιστορία
Παρά το γεγονός ότι η περιοχή έχει κατοικηθεί από τους αρχαίους χρόνους η σημερινή Αρεδιού, ιδρύθηκε από κατοίκους των γύρω παλιών οικισμών, και ενοικιαστές γεωργικής γής κατά τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας (1200-1490).
Εκτιμάται ότι τα τρία τέταρτα του πληθυσμού των γύρω οικισμών χάθηκαν και ολόκληρα χωριά κάηκαν, όταν η Μαύρη Πανώλη χτύπησε στις  δεκαετίες του 1340-70 αλλάζοντας έτσι τον δημογραφικό χαρακτήρα της περιοχής. . αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο ναός του Αγίου Γεωργίου. Tο όνομα του χωριού συνδέεται με το όνομα του Αρράς Ντιου Τζιοάν ο οποίος ήταν ο γαιοκτήμονας του υφιστάμενου χωριού .Ο Αρράς-Ντιου ήταν ένας μεσάζων για τους ευγενείς και τους αγρότες, και πράκτορας εποχιακών εργατών. Το όνομα καθιερώθηκε, λόγω του ότι η τοποθεσία ονομαζόταν το τσιφλίκι του Αρρας- Ντιου. Στην τουρκική, προφέρεται ως Αρραδιου.Τελικά, το όνομα του χωριού κατέληξε στο Αρεδιού.
Υπάρχουν ακόμη δύο εκδοχές για το όνομα του χωριού:
Η πρώτη συνδέει το όνομα του χωριού με το βυζαντινό όνομα Αρέτιος που στη γενική πτώση γίνεται Αρετιού.
Η τοπική παράδοση συνδέει το όνομα του χωριού με την Αρετή, τη βασιλοπούλα από την Ταμασό που έκανε συχνά περίπατο με το άλογό της στο χωριό. Μια μέρα, όμως, καθώς έκανε τον συνηθισμένο περίπατό της, είχε ένα ατύχημα και έχασε τη ζωή της. Κάποιοι αναφέρουν πως σκοτώθηκε όταν το άλογό της ξαφνιάστηκε και την έριξε κάτω, ενώ άλλοι ότι πνίγηκε στο ποτάμι, όταν προσπάθησε να το διασχίσει με το άλογό της.
Με την οθωμανική κατάκτηση του νησιού το 1570 ξεκίνησε ο εξισλαμισμός, "με σκοπό τη μείωση του χριστιανικού πληθυσμού". Το 1591, μερικές οικογένειες από το πλέον ερειπωμένο χωριουδάκι Κουλουπάδες προσηλυτίστηκαν στο Ισλάμ (Τουρκοκύπριοι) και εγκαταστάθηκαν στο Αρεδιού, με αντάλλαγμα τα προνόμια στο νερό του ποταμού Κούτη και του άρχοντα Αρράς κτήματα.
Πληθυσμός
Το 2007, με βάση στοιχεία που παρουσιάζονται σε Έκθεση για το Σύμπλεγμα Κοινοτήτων Αγίου Ιωάννη Μαλούντας & Αρεδιού*, το χωριό είχε 1200 κατοίκους ενώ το 2001, σύμφωνα με την απογραφή της Στατιστικής Υπηρεσίας, 1082. Ο πληθυσμός μάλιστα αυξάνεται κατά τους θερινούς μήνες και συγκεκριμένα εκείνη την περίοδο ανέρχεται σε 1400. Η Αρεδιού έχει ανοδική οικιστική και πληθυσμιακή πορεία, η οποία σχετίζεται με τη μικρή απόσταση της Κοινότητας με τη Λευκωσία, τη χαμηλή αγοραστική αξία των οικοπέδων και χωραφιών αλλά και τη δυνατότητα εξεύρεσης εργασίας τόσο στην Κοινότητα, σε κάποιες από τις μικροβιοτεχνίες, όσο και στη Λευκωσία.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Ασχολίες
Οι κάτοικοι του χωρίου ασχολούνται με τη γεωργία και τη κτηνοτροφία και ιδιαίτερα με την ελαιοκαλλιέργεια. Στο Αρεδιού εδρεύει και ο ΕΑΣ Αρεδιού που αγωνίζεται στη ΠΟΕΛ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Λίντα Λόβλεϊς
Η Λίντα Λόβλεϊς (γεν. 10 Ιανουαρίου 1949 στη Νέα Υόρκη † 22. Απριλίου 2002 στο Ντένβερ, Κολοράντο, πραγματικό όνομα Λίντα Σούζαν Μπόουρμαν) ήταν μια από τις πιο διάσημες Αμερικανίδες ηθοποιούς πορνογραφικών ταινιών της δεκαετίας του 1970.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Λόβλεϊς ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός σε σκληρές ταινίες πορνογραφίας σε ηλικία 19 ετών και έχει εμφανιστεί σε αρκετές πορνογραφικές ταινίες. Το 1972 εργάστηκε με το ψευδώνυμό της στην ταινία Βαθύ λαρύγγι του Τζέραρντ Νταμιανό, της πιο κερδοφόρας ταινίας όλων των εποχών. Η ταινία κέρδισε περίπου 600 εκατομμύρια δολάρια με κόστος παραγωγής 25.000 $. Η Λίντα Λόβλεϊς έλαβε αμοιβή μόλις 1.250 $ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες της, στην ταινία συμμετείχε υπό απειλή όπλου και η ταινία αποτελεί καταγραφή πραγματικού βιασμού (και ως εκ τούτου θα έπρεπε η εμπορική της χρήση να έχει απαγορευτεί. Το όνομα «βαθύ λαρύγγι» έγινε επίσης γνωστό και από τη χρήση του για έναν πληροφοριοδότη στο Σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναίκες Κατηγορία:Αυτοβιογραφίες Κατηγορία:Αμερικανοί Κατηγορία:Ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Αλέξανδρος Ησαΐας
Ο Αλέξανδρος Ησαΐας (1800-1839) ήταν δάσκαλος, χαράκτης και ζωγράφος.
Βίος
Ο Αλέξανδρος Ησαίας γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1800. Ο Ιωάννης Καποδίστριας τον διόρισε το 1829 διευθυντή στο Αλληλοδιδακτικό Σχολείο στο Ναύπλιο. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη λιθογράφηση και έκδοση υδατογραφιών σχετικών με πολεμικά γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης. Αν και αρχικά είχε συμφωνήσει να λιθογραφήσει τις εικόνες σύμφωνα με τα πρωτότυπα έργα, εκείνος τύπωσε διαφορετικές εικόνες, οι οποίες στην πραγματικότητα ήταν λιθογραφίες Ιταλών δημιουργών,τις οποίες υπέγραψε ως έργα του. Το 1839 λίγο πριν από το θάνατό του, στην Τεργέστη τύπωσε επτά λιθογραφίες με τον γενικό τίτλο ''Ιστορία της Ελλάδος υπό Αλέξανδρου Σ. Ησαΐα''. Η πλήρης σειρά του έργου βρίσκεται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο. 350px|μικρογραφία|δεξιά|Η Μάχη της Αλαμάνας. Λιθογραφία. [[Αλέξανδρος Ησαΐας]] 350px|μικρογραφία|δεξιά|. Λιθογραφία.Η εκστρατεία του Δράμαλη [[Αλέξανδρος Ησαΐας]]
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες
Use Your Illusion II
Σχετικά
Στα δύο αυτά άλμπουμ παρατηρείται μια αλλαγή στον ήχο του συγκροτήματος, καθώς είναι επηρεασμένοι από πανκ και κλασσική μουσική. Αυτό γίνεται εμφανές με την χρήση πιάνου από τον Αξλ Ρόουζ και τον Ντίζυ Ριντ. Διαφορά παρουσιάζεται και λόγω της αντικατάστασης του ντράμμερ Στίβεν Άντλερ από τον Ματ Σόρουμ, καθώς εκείνος είχε απολυθεί λόγω της μεγάλης χρήσης ηρωΐνης. Ο δίσκος αυτός, μάλιστα, έχει ένα πιο πολιτικό θέμα, κάτι που γίνεται εμφανές και από το κομμάτι "Civil War", το οποίο είναι το τελευταίο στο οποίο εμφανίζεται ο Άντλερ. Το Use Your Illusion II αποτελείται κυρίως από τραγούδια που γράφτηκαν μετά το Appetite for Destruction.
Τα Use Your Illusion είναι τα πρώτα άλμπουμ της μπάντας στα οποία τραγουδούν και άλλα μέλη εκτός από τον Ρόουζ. Στο κομμάτι "14 Years" κύρια φωνητικά παρέχει ο κιθαρίστας Ίζυ Στράντλιν, ενώ στο "So Fine" ο μπασίστας Νταφ ΜαΚέγκαν. Ο Ρόουζ παρουσιάζεται για πρώτη φόρά να παίζει κάποιο όργανο εκτός από πιάνο και πλήκτρα: κιθάρα στο "Shotgun Blues".
Υπήρχε δυσκολία στο να επιτευχθεί ο ήχος του άλμπουμ. Η τελική μίξη έγινε από τον Μπιλ Πράις. Ο κιθαρίστας Slash έχει δηλώσει ότι μεγάλο μέρος των άλμπουμ γράφτηκε στο σπίτι του μέσα σε δύο νύχτες, με ακουστικά όργανα, μετά από μήνες χωρίς νέο υλικό.
Κυκλοφορία
Πάνω από 500,000 αντίτυπα των δύο δίσκων πουλήθηκαν μέσα σε δύο ώρες από την κυκλοφορία τους. Και οι δύο δίσκοι έχουν γίνει 7x πλατινένιοι.
Εξώφυλλο
Τα εξώφυλλα απποτελούν απόσπασμα της σχολής των Αθηνών του Ραφαήλ. Τα εξώφυλλα είναι έργο του καλλιτέχνη Μαρκ Κοστάμπι, ενώ ονομάστηκε "Use Your Illusion" από τον Πωλ Κοστάμπι. Η μόνη διαφορά ανάμεσα στα εξώφυλλα των δύο άλμπουμ είναι ότι στο Use Your Illusion I το έργο είναι καλυμμένο από κίτρινο και κόκκινο, ενώ στο II από μωβ και μπλε.
Προσωπικό
Guns N' Roses:
Επιπλέον μουσικοί:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Guns N' Roses Κατηγορία:Άλμπουμ του 1991
Δημογραφία της Κεντρικής Ασίας
Εθνικές ομάδες
Παρακάτω, παρατίθονται δημογραφικά δεδομένα για τις εθνικές ομάδες στην Κεντρική Ασία.
Ιρανικό υψίπεδο
Το Ιρανικό υψίπεδο, είναι γεωλογικός σχηματισμός στη Δυτική και Κεντρική Ασία. Αποτελεί τμήμα της Ευρασιατικής πλάκας και είναι σφηνωμένο ανάμεσα στην Αραβική και την Ινδική, ευρισκόμενο ανάμεσα στα όρη Ζάγκρος στα δυτικά, την Κασπία και το Κόπετ Νταγ στα βόρεια, τον πορθμό του Ορμούζ και τον Περσικό Κόλπο στα νότια και τον Ινδό ποταμό στα ανατολικά στο Πακιστάν.
Ως ιστορική περιοχή, περιλαμβάνει την Παρθία, τη Μηδία, την Περσίδα, τα κύρια εδάφη του Ιράν, καθώς και μέρος των εδαφών που έχασε πρόσφατα. Τα όρη Ζάγκρος σχηματίζουν το δυτικό όριο του υψιπέδου, και οι ανατολικές τους πλαγιές μπορούν να συμπεριληφθούν στον όρο. Η Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα αποκλείει ρητά την πεδιάδα του Χουζεστάν   και χαρακτηρίζει το Ελάμ ως «την περιοχή από την πεδιάδα της Mεσοποταμίας έως το ιρανικό υψίπεδο».
Από την Κασπία στα βορειοδυτικά έως το Βαλουχιστάν στα νοτιοανατολικά, το ιρανικό υψίπεδο έχει μήκος κοντά στα 2.000 χλμ. Περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του Ιράν, του Αφγανιστάν και του Πακιστάν στα δυτικά του Ινδού ποταμού, σε μία έκταση που χοντρικά ορίζεται από το τετράπλευρο που σχηματίζουν οι πόλεις Ταμπρίζ, Σιράζ, Πεσαβάρ και Κέττα, περιλαμβάνοντας περίπου 3,7 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα. Παρά το γεγονός ότι αποκαλείται «υψίπεδο», δεν είναι επίπεδο και περιέχει πολλές οροσειρές, με ψηλότερη κορυφή το Νταμαβάντ στο Αλμπόρζ στα 5.610 μ., ενώ στη λεκάνη του Λουτ ανατολικά του Κερμάν στο κεντρικό Ιράν το υψόμετρο είναι κάτω από τα 300 μ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οροπέδια της Ασίας Κατηγορία:Γεωγραφία του Ιράν
Κατάληψη του Παλαμηδίου
Η κατάληψη του Παλαμηδίου κατά την διάρκεια της επανάστασης του 1821 ήταν η επιτυχής έκβαση της μακροχρόνιας πολιορκίας του φρουρίου του Παλαμηδίου από τους Έλληνες και η συνθηκολόγηση των Τούρκων του Ναυπλίου.
Πρώτη απόπειρα εφόδου
Το Παλαμήδι είναι βαριά οχυρωμένο φρούριο πάνω σε ύψωμα που δεσπόζει στο Ναύπλιο. Είχε κτιστεί από τους Ενετούς και από τους καλύτερους Σουηδούς αρχιτέκτονες πολεμικών κάστρων. Ήταν απρόσβλητο. Είχε επτά προμαχώνες, στους οποίους ήταν τοποθετημένα ενενήντα δύο βαριά κανόνια. Στις πολλές και γεμάτες πυριτιδαποθήκες φυλάγονταν πυρομαχικά, βλήματα για τα κανόνια, καθώς και μεγάλα αποθέματα νερού και τροφίμων.
Το φρούριο αυτό ήταν στα χέρια των Τούρκων από το 1715. Πρώτη απόπειρα εφόδου έγινε από τους Έλληνες τον Δεκέμβριο του 1821, απέτυχε όμως από κακή συνεννόηση και οι επαναστάτες έπαθαν μεγάλη συμφορά, ενώ ο οπλαρχηγός Γκελμπερής αιχμάλωτος και τραυματίας ξεψύχησε φρικτά επάνω στο σταυρό στην πλατεία του Ναυπλίου. Από τότε οι επαναστάτες πολιόρκησαν διαρκώς το Παλαμήδι χωρίς να επιχειρήσουν άλλη έφοδο. Περίμεναν για την κατάλληλη ευκαιρία. Η πολιορκία ήταν τόσο στενή, που με τον καιρό το Ναύπλιο λιμοκτονούσε.
Κατάληψη του Παλαμηδίου
Την νύχτα της 29ης προς την 30 Νοεμβρίου του 1822 μία των πολιορκητικών ομάδων με αρχηγό τον Σταϊκόπουλο είχε βάρδια. Δυο Τουρκαλβανοί φυγάδες ήρθαν στον καπετάν Στάικο και του εκμυστηρεύτηκαν ότι το φρούριο ήταν αφύλακτο, επειδή οι άνδρες είχαν κατεβεί στο Ναύπλιο για να συσκεφθούν περί συνθηκολόγησης. Ο Στάικος αμέσως ετοίμασε διακόσιους άνδρες του, 60 Κρανιδιώτες και ένα λόχο τακτικού στρατού. Η σκοτεινή και βροχερή νύχτα βοήθησε την έφοδο. Μερικοί από τους άνδρες σκαρφάλωσαν στο φρούριο, και από μέσα άνοιξαν την πόρτα, από την οποία μπήκαν όλοι οι άλλοι και κατέλαβαν το φρούριο. Την επόμενη μέρα έστρεψαν τα κανόνια προς το Ναύπλιο και ανάγκασαν τους Τούρκους να παραδοθούν.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Μάχες ελληνικού στρατού Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιστορία της Αργολίδας
Πριγκίπισσα Αναστασία της Ελλάδας και της Δανίας
Η Αναστασία της Ελλάδας και της Δανίας (Nonie May "Nancy" Stewart, 20 Ιανουαρίου 1878 - 29 Αυγούστου 1923) ήταν μια πλούσια Αμερικανίδα κληρονόμος, γνωστή ως Νόνι "Νάνσυ" Μέυ Στιούαρτ Γουόρθινγκτον Ληντς και μέλος της Ελληνικής και της Δανέζικης Βασιλικής Οικογένειας από τον γάμο της με τον Πρίγκιπα Χριστόφορο της Ελλάδας και της Δανίας, γιο του βασιλιά Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας.
Πρώιμη ζωή
Η Μέυ γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1878 στο Ζένεσβιλ του Οχάιο. Ήταν κόρη ενός πλουσίου εμπόρου, του Ουίλλιαμ Τσαρλς Στιούαρτ και της Μαίρυ Χόλντεν. Το 1880 οικογένεια της μετακόμισε στο Κλήβελαντ, όπου λίγο αργότερα η μητέρα της Μέυ, πέθανε και ο πατέρας της ξαναπαντρεύτηκε.
Το 1894 η «Νόνι Μέι Στιούαρτ» παντρεύτηκε τον Τζορτζ Ίλαϋ Γουόρθινγκτον, γιο του Ραλφ Γουόρθινγκτον, ο οποίος ήταν γιος του μεγαλοβιομήχανου από το Κλήβελαντ, Τζορτζ Γουόρθινγκτον. Χώρισαν το 1899, δίχως να έχουν αποκτήσει παιδιά.
Στις 3 Αυγούστου 1900 η Νάνσυ παντρεύεται τον Ουίλλιαμ Μπέητμαν Ληντς, μαζί απέκτησαν το μοναδικό τους παιδί ένα γιο τον Ουίλλιαμ Μπέητμαν Ληντς Τζ. και γεννήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1902. Ο Λίντς πέθανε το 1908 στο Παρίσι αφήνοντας χήρα την Νάνσυ αλλά κληρονόμο της περιουσίας του, που εκτιμάται στα 35 εκατομμύρια δολάρια.
Το 1914 η 36χρονη χήρα, γνωρίζει τον Χριστόφορο της Ελλάδας και της Δανίας στο Μπιαρίτς της Γαλλίας και λίγους μήνες αργότερα αρραβωνιάζονται στο Κάπρι. Ο γάμος καθυστέρησε λόγω των επιφυλάξεων της οικογένειας του Χριστόφορου, καθώς η Νάνσυ είχε παντρευτεί ήδη δύο φορές. Ο γάμος τελικά έγινε την 1 Φεβρουαρίου 1920 στο Βεβέ της Ελβετίας, μετά από έξι χρόνια αρραβώνα. Τέσσερις μέρες αργότερα η Νάνσυ ασπάστηκε την Ορθόδοξη πίστη, και απέκτησε το χριστιανικό της όνομα «Αναστασία», αμέσως μετά, ήταν και επίσημα η Πριγκίπισσα Αναστασία της Ελλάδας και της Δανίας. Ωστόσο, ο Τύπος των Η.Π.Α. συνέχισε να αναφέρεται σε αυτήν ως η «Σιδηρά Κληρονόμος», η «Πριγκίπισσα των Δολαρίων» ή η «Εκατομμυριούχος Πριγκίπισσα».
Ο 19χρονος γιος της Πριγκίπισσας Αναστασίας, ο Ουίλλιαμ Μπέητμαν Ληντς Τζ., παντρεύτηκε την 18χρονη ανιψιά του Χριστόφορου, κόρη της αδελφής του Μαρίας, την Ξένια Γεωργίεβνα της Ρωσίας, το 1921.
Λίγο μετά τον γάμο της με τον Πρίγκιπα Χριστόφορο, η Αναστασία διαγνώστηκε με καρκίνο. Πέθανε τρία χρόνια αργότερα το 1923 στην Οικία των Σπένσερ στο Λονδίνο. Σύμφωνα με την επιθυμία της, ήταν να θαφτεί μαζί με τους γονείς της, στο οικογενειακό μαυσωλείο στο Νεκροταφείο Woodlawn στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης. 200px|thumb|left|Ο Πρίγκιπας Χριστόφορος της Ελλάδας και της Δανίας και η σύζυγός του, η Νόνι Μέι Στιούαρτ (αργότερα Πριγκίπισσα Αναστασία της Ελλάδας και της Δανίας), το 1923
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ελλάδας και της Δανίας Α Κατηγορία:Ελληνική Βασιλική Δυναστεία Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας
Αλβέρτος Β΄ του Γκρουμπενχάγκεν
Ο Αλβέρτος Β΄ (1 Νοεμβρίου 1419 - 15 Αυγούστου 1485) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν (1440-85), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκος πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν και της Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Όθωνα πρίγκιπα του Γκέτινγκεν. Το 1427 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του Ερρίκος Γ', Ερνέστος Β' και Αλβέρτος Β', που ήταν ανήλικοι. Ο Αλβέρτος Β' ήταν 8 ετών και ο εξάδελφος του πατέρα τους Όθων ανέλαβε την κηδεμονία τους και τη διακυβέρνηση του πριγκιπάτου. Όταν ενηλικιώθηκε και ο μικρότερος Αλβέρτος Β', το 1437 οι τρεις αδελφοί κυβέρνησαν από κοινού. Το 1464 ο μεγαλύτερος Ερρίκος Γ' απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο 4ετής γιος του Ερρίκος Δ'· επίσης ο Ερνέστος Β' έγινε αρχιμανδρίτης (canon) στο Χάμπερστατ.
Το 1477 o Γουλιέλμος Δ' των Γουέλφων, που τότε ήταν πρίγκιπας του Γκέτινγκεν, φιλονίκησε με την πόλη του Άινμπεκ (του πριγκιπάτου του Γκρουμπενχάγκεν) και δύο έτη μετά ο στρατός του στρατοπέδευσε πριν την πόλη. Οι πολίτες βγήκαν έξω σε ανοικτή μάχη στην πεδιάδα, αλλά ο Γουλιέλμος Δ' τους παρέσυρε και σε ενέδρα τους κατενίκησε: περισσότεροι από 300 σκοτώθηκαν και περισσότεροι από 800 αιχμαλωτίστηκαν και μεταφέρθηκαν στο κάστρο του Χάρντεγκσεν. Η διαμάχη λύθηκε με τη συμφωνία του 1479 μεταξύ του Αλβέρτου Β' και του πρίγκιπα του Γκέτινγκεν, όπου το Άινμπεκ αναγνώριζε την προστασία του Γουλιέλμου Δ' και θα πλήρωνε 30.000 γκίλντερς για την εξαγορά των αιχμαλώτων.
Το ίδιο έτος ο Ερρίκος Δ' είχε πια ενηλικιωθεί και μοίρασε με τον θείο του την επικράτεια: ο Ερρίκος Δ' έλαβε το κάστρο Χέλντενμπουργκ, ενώ ο Αλβέρτος Β' τα κάστρα Οστερόντε και Χέρτσμπεργκ. Οι πόλεις Άινμπεκ και Οστερόντε κυβερνήθηκαν από κοινού. Απεβίωσε το 1485 και ετάφη στο Οστερόντε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Βόλραντ Α΄ κόμη του Βάλντεκ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Γιάννης Στίγκας
Ο Γιάννης Στίγκας είναι Έλληνας ποιητής.
Βιογραφία
Ο Γιάννης Στίγκας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Σπούδασε ιατρική στη Ρουμανία. Το 2004 κυκλοφόρησε η πρώτη του ποιητική συλλογή. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, γερμανικά, αγγλικά, ισπανικά, σουηδικά, βουλγάρικα και σέρβικα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Αντώνιος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών (1816-1843)
Ο Αντώνιος (ιταλ. Antonio, 23 Σεπτεμβρίου 1816 - 12 Ιανουαρίου 1843) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν κόμης του Λέτσε (Lecce). Ήταν γιος του Φραγκίσκου των δύο Σικελιών και της Μαρίας-Ισαβέλλας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας.
Υπέφερε από επανειλημμένα συμπτώματα παράλυσης· μετά από αυτό η υγεία του έγινε εύθραυστη. Επιπλέον προσβλήθηκε από χολέρα, αλλά το ξεπέρασε και αυτό. Διατηρούσε ένα μικρό σπίτι στο Τζουλιάνο για τις ρομαντικές περιπέτειές του. Αυτός ο τρόπος ζωής τελικά τον ζήμιωσε: τo 1843 κτυπήθηκε θανάσιμα από τον σύζυγο μίας γυναίκας, που είχε προσπαθήσει να αποπλανήσει.
Απεβίωσε 27 ετών.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Σαν Πιέτρο ντι Καστέλλο
Το Σαν Πιέτρο ντι Καστέλλο είναι ένα νησί στην Λιμνοθάλασσα της Βενετίας που σχηματίζει το κεντρικό τμήμα στο "Σεστιέρι" του Καστέλο, μία από τις έξι επαρχίες που αποτελείται η Βενετία. Το παλιότερο όνομα του ήταν "Ολίβολο", συνδέεται με την πόλη της Βενετίας με δύο γέφυρες. Στο νησί υπήρχε από τον 6ο αιώνα ένα κάστρο που έδωσε το όνομα του στο νησί, τον 7ο αιώνα ήταν η έδρα του επισκόπου του Ολίβολο που μετονομάστηκε κατόπιν σε επίσκοπος του Καστέλλο. Όταν το Καστέλλο ενσωματώθηκε στο Πατριαρχείο της Βενετίας το Καστέλλο παρέμεινε η έδρα της Αρχιεπισκοπής μέχρι το 1807 με έδρα από τον 9ο αιώνα την εκκλησία του Αγίου Πέτρου. Άλλα αξιοθέατα του νησιού περιλαμβάνουν ένα ψηλό Καμπαναριό με ένα δαχτυλίδι.
Κατηγορία:Νησιά της Λιμνοθάλασσας της Βενετίας
Μπουένα Σαρφατή
Η Μπουένα Σαρφατή, νυμφευμένη με το όνομα Μπουένα Σαρφατή Γκαρφίνκλε (15 νοεμβρίου 1916 – 23 ιουλίου 1997) ήταν Ελληνοεβραία αντιστασιακός του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ποιήτρια.
Ζωή
Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη της βόρειας Ελλάδας. Στην νεαρή ηλικία της έλαβε καλή μόρφωση. Σπούδασε ραπτική στην Μασσαλία και μιλούσε γαλλικά, ελληνικά και ισπανοεβραϊκά. Ήταν μέλος της υψηλής κοινωνίας της Θεσσαλονίκης. Μετά την εισβολή των Γερμανών το 1941 στην Θεσσαλονίκη έγινε εθελοντικό μέλος του Ερυθρού Σταυρού και διαβίβαζε τα μηνύματα μεταξύ των νεαρών ανδρών που κρατούνταν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και των οικογενειών τους. Αργότερα τσακώθηκε με τον Βιτάλ Χασών, τον ηγέτη των εβραίων δοσιλόγων.
Ήταν αρραβωνιασμένη και επρόκειτο να παντρευτεί, αλλά την ημέρα του γάμου ο αρραβωνιαστικός της σκοτώθηκε αφού ο Χασών ενημέρωσε τους Ναζί ότι ο αρραβωνιαστικός της είχε αποδράσει από την ομάδα εργασίας του Χασών. Η Σαρφατή φυλακίστηκε στο στρατόπεδο του Παύλου Μελά αλλά κατάφερε να αποδράσει με την βοήθεια ενός αντιστασιακού που είχε μεταμφιεστεί σε γερμανό στρατιωτικό. Αργότερα αυτός ο αντιστασιακός φυλακίστηκε, βασανίστηκε και σκοτώθηκε. Η Σαρφατή προσχώρησε στην ελληνική αντίσταση και άλλαξε το όνομα της σε Μαρία (Μαρίτσα) Σεραφαμίδου, δηλώνοντας ότι προέρχεται δήθεν από την Κρήτη. Εργάστηκε με την αντίσταση κατά το υπόλοιπο του πολέμου, ενώ αργότερα γυρίστηκε μια ταινία με βάση τα κατορθώματά της.
Το 1945 επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη για να εργαστεί ως διαιτολόγος στα στρατόπεδα προσφύγων, αλλά κανόνιζε κρυφά και την μετανάστευση Εβραίων επιζώντων προς την Παλαιστίνη.
Το 1946 παντρεύτηκε τον Μαξ Γκαρφίνκλε με τον οποίο είχε συνεργαστεί στη Θεσσαλονίκη. Αφού έζησε για ένα σύντομο διάστημα στο κιμπούτς του Γκαρφίνκλε στο Ισραήλ, μετακόμισε στο Μόντρεαλ του Καναδά το 1947. Πέρασε την υπόλοιπη ζωή της στο Μόντρεαλ και πέθανε στις 23 Ιουλίου 1997, αφήνοντας πίσω έναν γιο και τέσσερα εγγόνια.
Κληρονομιά
Το 2013 η Ρενέ Λεβίνε Μελαμέντ δημοσίευσε το βιβλίο An Ode to Salonica: the Ladino verses of Bouena Sarfatty (το οποίο εκδόθηκε από τις Εκδόσεις του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα) με μεταφράσεις των 500 κόπλα της Σαρφατή, ή αλλιώς μικρών ιστοριών που αντικατόπτριζαν την ζωή των Σεφαρδιτών στην Θεσσαλονίκη.
Η συλλογή ισπανοεβραϊκής μουσικής της Σαρφατή αποτέλεσε πρωταρχικό στοιχείο της διδακτορικής διατριβής με τίτλο "Το ισπανοεβραϊκό τραγούδι στον 20ό αιώνα: Μια μελέτη των συλλογών της Έμιλι Σένε και της Μπουένα Σαρφατής-Γκαρφίνκλε" (πρωτότυπος τίτλος: The Ladino Song in the 20th Century: A Study of the Collections of Emily Sene and Bouena Sarfatty-Garfinkle) της Ρίβκα Χαβασσύ στο πανεπιστήμιο Μπαρ-Ιλάν το 2007. Η καναδή εθνομουσικολόγος Γιούντιθ Ρ. Κοέν χρησιμοποίησε την Σαρφατή ως κύρια πηγή για την έρευνα που διεξήγαγε σχετικά με τα ισπανοεβραϊκά τραγούδια της σεφαρδίτικης προσφυγικής κοινότητας στο Μόντρεαλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εβραίοι Μακεδονικής καταγωγής
.sch
Στο σύστημα domain name (DNS), το .sch είναι τομέας δευτέρου επιπέδου που χρησιμοποιείται από αρκετές χώρες, όπως το Ιράν (.ir), τη Σαουδική Αραβία (.sa), το Ηνωμένο Βασίλειο (.uk) και την Ελλάδα     (.gr), ως υποτομέας που αντιπροσωπεύει πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ιδρύματα. Π.χ. στην Ελλάδα: www.<όνομασχολείου>.sch.gr.
Κατηγορία:Διαδίκτυο
Μεγκάλ
Το Μεγκάλ (γαλλικά: Meygal) είναι μια οροσειρά της Γαλλία ς που βρίσκεται στα ανατολικά του Κεντρικού Ορεινού Όγκου (Μασίφ Σαντράλ), στο νομό Ωτ-Λουάρ, στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ. Αποτελεί την καρδιά της φυσικής περιοχής του Βελαί και το υψηλότερο σημείο του είναι το Τεσταβουάρ στα 1.436 μ.
Η οροσειρά του Μεγκάλ είναι μια σειρά από οδοντωτές κορυφές που καλύπτονται από ροή λάβας, πάχους περίπου 150 μέτρων και μήκους περίπου 60 χιλιομέτρων.
Γεωγραφική θέση
αριστερά|μικρογραφία|Θέα από την κορυφή Τεσταβουάρ Η οροσειρά Μεγκάλ βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα από το Πουί-αν-Βελαί. Συνορεύει με τις ακόλουθες φυσικές περιοχές:
Ο ποταμός Λίγηρας διασχίζει την περιοχή και η ροή του έχει δημιουργήσει φαράγγια με βάθος μεγαλύτερο από 500 μέτρα.
Οι κοινότητες Σαιν-Ζυλιάν-Σαπτέιγ (1881 κάτ.), Σαιντ-Οστιάν (745 κάτ.), Σαιν-Ζερ (963 κάτ.), Κεριέρ (304 κάτ.), Ισανζώ (7.162 κάτ.), Αρώλ (597 κάτ.) και Σανκλώζ (199 κάτ.) βρίσκονται στο κέντρο της οροσειράς.
Πολιτισμός
Στην περιοχή του Μεγκάλ, στο Σαιν-Ζυλιάν-Σαπτέιγ, γεννήθηκε ο λογοτέχνης Ζυλ Ρομαίν.
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ
Κίνημα των Αδεσμεύτων
Το Κίνημα των Αδεσμεύτων ή Κίνηση των Αδεσμεύτων, γνωστό και με το αρκτικόλεξο ΝΑΜ (Non-Aligned Movement), είναι μία διεθνής οργάνωση αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ μεταξύ των Αδεσμεύτων χωρών, των οποίων η πολιτική δεν ευθυγραμμίζεται με την πολιτική των μεγάλων δυνάμεων (ΗΠΑ-Ρωσίας). Αποτελείται από 120 κράτη ενώ συμμετέχουν και 17 κράτη παρατηρητές, είτε με ομαδική εκδήλωση συγκεκριμένης ιδεολογίας, είτε ως σύνολο συμμετεχόντων σε συγκεκριμένες δραστηριότητες.
Ιδρύθηκε το 1961 στο Βελιγράδι και βασικοί συντελεστές για την δημιουργία του ήταν ο Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, ο Γιαβαχαρλάλ Νεχρού, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Γ' και ο Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ. Σκοπός του κινήματος, σύμφωνα με τη διακήρυξη της Αβάνας (1978) είναι να διασφαλίσει «την εθνική ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα και την ασφάλεια των αδέσμευτων χωρών στον αγώνα τους ενάντια στον ιμπεριαλισμό, την αποικιοκρατία, το ρατσισμό και όλες τις μορφές ξένης επιθετικότητας, κατοχής, κυριαρχίας, ανάμειξης ή ηγεμονίας, καθως και εναντίον των μεγάλων δυνάμεων και των συνασπισμών ισχύος».
Πολιτική και ιδεολογία
Αποτελούμενο από πολλές κυβερνήσεις διαφορετικών πολιτικών ιδεολογιών αυτό που ενώνει τα μέλη του είναι η δέσμευσή τους στην παγκόσμια ειρήνη, ασφάλεια και στον αφοπλισμό. Από τα πρώτα χρόνια της ύπαρξής του το κίνημα συμμετέχει σε ιδεολογικές συγκρούσεις, ασκώντας κριτική σε ρατσιστικά καθεστώτα και υποστηρίζοντας απελευθερωτικά κινήματα. Σύμφωνα με το κίνημα κάθε κράτος έχει το δικαίωμα να ασκεί πολιτικές, που καθορίζονται βάσει των εθνικών του συμφερόντων και όχι λόγω των σχέσεών του με συγκροτήματα ισχύος.
Αειφόρος ανάπτυξη
Το κίνημα έχει δεσμευθεί δημοσίως στο δόγμα της αειφόρου ανάπτυξης και στην επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της χιλιετίας, αλλά θεωρεί ότι η διεθνής κοινότητα δεν έχει δημιουργήσει τις συνθήκες που θα ευνοούσαν την ανάπτυξη. Παράγοντες που εμποδίζουν την ανάπτυξη είναι η παγκοσμιοποίηση, το χρέος των αναπτυσσόμενων χωρών, οι αθέμιτες πρακτικές εμπορίου, η μείωση της ξένης βοήθειας και το έλλειμμα δημοκρατίας στα οικονομικά κέντρα αποφάσεων.
Μεταρρυθμίσεις του ΟΗΕ
Το κίνημα έχει ασκήσει κριτική στον ΟΗΕ σχτετικά με τις παρούσες δομές του οργανισμού και το συσχετισμό δυνάμεων στο εσωτερικό του και επικεντρώνεται στη χρησιμοποίηση του ΟΗΕ από ισχυρά κράτη, με τέτοιο τρόπο που παραβιάζονται βασικές αρχές του κινήματος. Έχει προχωρήσει σε μία σειρά συστάσεων που θα ισχυροποιούσαν την εκρποσώπηση κρατών μελών του κινήματος στον ΟΗΕ. Οι προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις στόχευαν στη βελτίωση της διαφάνειας και της δημοκρατίας στη διαδικασία λήψης αποφάσεων του οργανισμού. Σύμφωνα με το κίνημα, το Συμβούλιο Ασφαλείας είναι το πιο αντιδημοκρατικό στοιχείο του οργανισμού και χρειάζεται επανασχεδιασμό.
Σύνοδοι κορυφής
Οι σύνοδοι κορυφής είναι η κορυφαία πολιτική συγκέντρωση του Κινήματος των Αδεσμεύτων. Συμμετέχουν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των κρατών - μελών του.
Στην πρώτη σύνοδο κορυφής, που άρχισε τις εργασίες της στο Βελιγράδι την 1η Σεπτεμβρίου του 1961, το Κίνημα των Αδεσμεύτων αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα συνοχής. Στο κίνημα είχαν διαμορφωθεί τρεις πτέρυγες: η δεξιά, με επιφανέστερους εκπροσώπους τον Τζαβαχαρλάλ Νεχρού και τον Μακάριο, η κεντρώα, με τους Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, Γκαμάλ Άμπντελ Νάσερ και Σουκάρνο της Ινδονησίας, και η αριστερή, με ηγέτη τον Φιντέλ Κάστρο. Η τεταμένη διεθνής κατάσταση όξυνε τις αντιθέσεις αυτών των τάσεων σε βαθμό που προς στιγμήν απειλήθηκε διάσπαση κατά τη διαδικασία σύνταξης του κοινού ανακοινωθέντος. Η μεσολάβηση του στρατάρχη Τίτο κατέστησε τελικά εφικτό τον συμβιβασμό. Κομιστές έκκλησης της διάσκεψης για την ειρήνη έφτασαν στη Μόσχα και συναντήθηκαν με τον Νικίτα Χρουστσόφ οι Νεχρού και Κβάμε Νκρούμαχ της Γκάνα, ενώ στην Ουάσινγκτον συναντήθηκαν με τον Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι οι Σουκάρνο και Μοντίμπο Κεϊτά, πρόεδρος του Μάλι.
Γενικοί Γραμματείς
Ο Γενικός Γραμματέας του Κινήματος των Αδεσμεύτων εκλέγεται στο τέλος της κάθε συνόδου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί
Εθνικό Προοδευτικό Μέτωπο (Συρία)
Το Εθνικό Προοδευτικό Μέτωπο (αραβικά: الجبهة الوطنية التقدمية) είναι μια πολιτική συμμαχία κομμάτων στη Συρία που υποστηρίζει τον σοσιαλιστικό και αραβικό εθνικιστικό προσανατολισμό της κυβέρνησης και αποδέχεται τον «ηγετικό ρόλο στην κοινωνία του Αραβικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Μπάαθ, του μεγαλύτερου κόμματος της συμμαχίας.
Ιστορία
Το Εθνικό Προοδευτικό Μέτωπο ιδρύθηκε το 1976 από τον σύρο πρόεδρο Χαφέζ αλ Άσαντ για να εξασφαλίσει περιορισμένο βαθμό συμμετοχής στην κυβέρνηση από πολιτικά κόμματα εκτός του κυβερνώντος κόμματος Μπάαθ. Το καταστατικό του προβλέπει ότι το κόμμα Μπάαθ ελέγχει το 50% συν μια από τις ψήφους στην εκτελεστική επιτροπή του. Ορισμένες έδρες στο Λαϊκό Συμβούλιο της Συρίας προορίζονται για μέλη των συμβαλλομένων μερών του μετώπου εκτός του κόμματος Μπάαθ. Αυτά τα μικρά κόμματα υποχρεούνται νομικά να αποδεχθούν την ηγεσία του κόμματος Μπάαθ. Για παράδειγμα, τα μη μπααθικά κόμματα στο μέτωπο δεν επιτρέπεται να προβάλλουν για τους υποστηρικτές του στρατού ή του φοιτητικού σώματος που «προορίζονται αποκλειστικά για το Ba'ath».
Από το 1972 έως το 2011, μόνο τα μέρη που συμμετείχαν στο μέτωπο είχαν τη νόμιμη άδεια λειτουργίας στη Συρία. Το νομοθετικό διάταγμα για το νόμο των συμβαλλομένων μερών του 2011, το νομοθετικό διάταγμα για το νόμο περί γενικών εκλογών του 2011 και το νέο σύνταγμα της Συρίας του 2012 εισήγαγαν πολυκομματικό σύστημα στη Συρία.
Αφού προηγουμένως ήταν μέλος του μετώπου, το Συριακό Κοινωνικό Εθνικιστικό Κόμμα εντάχθηκε στην αντιπολίτευση, στο Λαϊκό Μέτωπο για την Αλλαγή και την Απελευθέρωση, για τις εκλογές του Μαΐου του 2012 στο κοινοβούλιο. Ωστόσο, υποστήριξε την επανεκλογή του Μπασάρ αλ Άσαντ στις προεδρικές εκλογές του Ιουνίου 2014.
Κόμματα
Το Εθνικό Προοδευτικό Μέτωπο αποτελείται από δέκα πολιτικά κόμματα::
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Συρίας
Αξίοχος (πλατωνικός διάλογος)
Στο έργο, ο Αξίοχος είναι ετοιμοθάνατος, αλλά τον τρομάζει η ιδέα και η εμπειρεία του θανάτου, αν και ήταν γνώστης των επιχειρημάτων που θα έπρεπε να τον είχαν ετοιμάσει να αντιμετωπίσει άφοβα τον θάνατο. Ο Σωκράτης βρίσκεται κοντά στο νεκροκρέβατο του και του παρουσιάζει διάφορες τεχνικές που θα βοηθήσουν τον Αξίοχο να καλωσορίσει τον θάνατο ως απελευθέρωση της ψυχής, η οποία θα καταλήξει σ' ένα καλύτερο μέρος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Έργα του Πλάτωνα
Σάντ' Έλενα
Το νησί Σάντ' Έλενα βρίσκεται στην Λιμνοθάλασσα της Βενετίας, στο ανατολικότερο άκρο του συγκροτήματος των 118 νησιών που σχηματίζουν την Βενετία, αποτελεί τμήμα του "Σεστιέρε" του Καστέλο. Το νησί αρχικά ήταν χωρισμένο από την υπόλοιπη Βενετία, επίκεντρο του ήταν η εκκλησία της Σάντα Έλενα που οικοδομήθηκε τον 12ο αιώνα και ανακαινίστηκε τον 15ο αιώνα. Την δεκαετία του 1920 το νησί επεκτάθηκε για να καλύψει το κενό που το χώριζε με την πόλη, συνδέθηκε με την Βενετία με τρεις γέφυρες, οικοδομήθηκαν πάρκο, ποδοσφαιρικό στάδιο και κολέγιο.
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βενετίας Κατηγορία:Νησιά της Λιμνοθάλασσας της Βενετίας
Λουδοβίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Ο Λουδοβίκος (Luigi di Borbone-Due Sicilie, 19 Ιουλίου 1824 - 5 Μαρτίου 1897) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν κόμης της Άκουιλα.
Βιογραφία
Ο Λουδοβίκος Κάρολος Μαρία Ιωσήφ ήταν γιος του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών και της Μαρίας Ισαβέλλας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας.
Και οι δύο γιοί του νυμφεύτηκαν μοργανατικά.
Ο Λουδοβίκος απεβίωσε στο Παρίσι 72 ετών.
Οικογένεια
Το 1844 νυμφεύτηκε την Ιανουαρία των Μπραγκάνσα, κόρη του Πέτρου Α΄ της Βραζιλίας, και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Ανθρώπινος κορονοϊός HKU1
Ο ανθρώπινος κορονοϊος HKU1 (HCoV-HKU1) είναι ένα είδος κορονοϊού που προέρχεται από μολυσμένα ποντίκια. Ο μολυσματικός κορονοϊός είναι ένς ιός με γονιδίωμα μονόκλωνου RNA θετικής πολικότητας. Έχει, όπως και άλλοι κορονοϊοί του ίδιου γένους και υπογένους, μια επιπλέον μικρότερη πρωτεΐνη αιχμής που ονομάζεται HE. Ανακαλύφθηκε τον ιανουάριο του 2005 σε δύο ασθενείς στο Χονγκ Κονγκ.
Ιστορία
Ο HCoV-HKU1 εντοπίστηκε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2005, σε ένα άντρα 71 ετών που ήταν στο νοσοκομείο με οξεία αναπνευστική δυσχέρεια και ραδιολογικώς επιβεβαιωμένη πνευμονία. Ο άνθρωπος είχε επιστρέψει πρόσφατα στο Χονγκ Κονγκ από την περιοχή Shenzhen, Κίνα.
Επιδημιολογία
Μια ανίχνευση ανασκόπησης των αρνητικών ρινοφαρυγγικών αναρροφών SARS από ασθενείς με αναπνευστική νόσο κατά την περίοδο SARS το 2003, αναγνώρισε την παρουσία RNA του CoV-HKU1 στο δείγμα από μια γυναίκα ηλικίας 35 ετών με πνευμονία.
Μετά τις αρχικές αναφορές για την ανακάλυψη του HCoV-HKU1, ο ιός εντοπίστηκε το ίδιο έτος σε 10 ασθενείς στη βόρεια Αυστραλία. Δείγματα της αναπνοής συλλέχθηκαν μεταξύ Μαΐου και Αυγούστου (χειμώνας στην Αυστραλία). Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα περισσότερα από τα HCoV-HKU1-θετικά δείγματα προέρχονταν από παιδιά τους τελευταίους χειμερινούς μήνες.
Οι πρώτες γνωστές περιπτώσεις στο δυτικό ημισφαίριο ανακαλύφθηκαν το 2005 μετά την ανάλυση παλαιότερων δειγμάτων από κλινικούς ιολόγους στο νοσοκομείο Yale-New Haven στο New Haven του Κοννέκτικατ, οι οποίοι ήταν περίεργοι να ανακαλύψουν εάν το HCoV-HKU1 ήταν στην περιοχή τους. Διεξήγαγαν μελέτη 851 νηπίων και παιδιών σε διάστημα 7 εβδομάδων από το Δεκέμβριο του 2001 έως το Δεκέμβριο του 2002. Ο ιός εντοπίστηκε σε δείγματα που συλλέχθηκαν σε περίοδο 7 εβδομάδων από το Δεκέμβριο του 2001 έως το Φεβρουάριο του 2002. Τα παιδιά εξετάστηκαν επίσης για ιούς τύπου RSV, ιό παραγρίπης (τύποι 1-3), ιούς γρίπης Α και Β και αδενοϊό με δοκιμασία άμεσου ανοσοφθορισμού, καθώς επίσης για ανθρώπινο μεταπνευμονοϊό και HCoV-NH με την μέθοδο RT-PCR. Από τα 851 παιδιά, δύο δοκιμάστηκαν θετικά για HCoV-HKU1. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι το στέλεχος που εντοπίστηκε στο New Haven είναι παρόμοιο με το στέλεχος που βρέθηκε στο Χονγκ Κονγκ. Αυτό το στέλεχος που βρέθηκε στο New Haven αναφέρεται μερικές φορές ως HCoV-NH, για το New Haven όπου ανακαλύφθηκε.
Τον Ιούλιο του 2005, έξι περιπτώσεις καταγράφηκαν στη Γαλλία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι Γάλλοι ερευνητές χρησιμοποίησαν βελτιωμένες τεχνικές για την ανάκτηση του ιού από ρινοφαρυγγικά αναρροφήματα και από δείγματα κοπράνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιοί
Άνα Ασλάν
Η Άνα Ασλάν (Ana Aslan) (1η Ιανουαρίου 1897 - 20 Μαΐου 1988) ήταν ρουμάνα βιολόγος και γιατρός.
Πρώτα χρόνια
Η Άνα ήταν η μικρότερη από τέσσερα παιδιά, δύο αγόρια και δύο κορίτσια. Γονείς τους ήταν ο Margarit και η Sofia Aslan. Η Άνα λέγεται ότι ήταν πολύ έξυπνο παιδί, που έμαθε να διαβάζει και να γράφει ήδη από την ηλικία των τεσσάρων ετών. Όταν η Άνα ήταν 13 ετών, ο πατέρας της πέθανε και η οικογένειά της μετακόμισε στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας. Στο Βουκουρέστι ξεκίνησε και τις σπουδές της. Αποφοίτησε από το Κεντρικό Σχολείο του Βουκουρεστίου το 1915. Ο πρόωρος θάνατος του πατέρα της, στον οποίο ήταν κοντά, λέγεται ότι ήταν ο λόγος που ήθελε να γίνει γιατρός. Αν και ο ιατρικός τομέας δεν ήταν ένας επιθυμητός τομέας για τις γυναίκες, η Άνα Ασλάν αποφάσισε ότι ήταν ο δρόμος που ήθελε να ακολουθήσει και παρακολούθησε την Ιατρική Σχολή από το 1915 έως το 1922. Η μητέρα της δεν υποστήριξε αυτήν την απόφαση να γίνει γιατρός λόγω οικονομικών προβλημάτων, οπότε η Άνα Ασλάν έκανε απεργία πείνας έως ότου η μητέρα της δέχτηκε την ιατρική της σταδιοδρομία. Κατά τη διάρκεια των προπτυχιακών σπουδών της, φρόντιζε στρατιώτες ως νοσοκόμα κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Έρευνα
Μετά την αποφοίτησή της από την Ιατρική Σχολή το 1922, άρχισε να συνεργάζεται με τον Daniel Danielopolu που επέβλεπε τη διδακτορική της διατριβή. Πήρε το Δίπλωμα Ιατρικής στην καρδιαγγειακή φυσιολογία το 1924. Η εστίασή της ήταν στη φυσιολογία και στη διαδικασία της γήρανσης. Ενώ πειραματιζόταν για τις επιδράσεις που είχε η προκαϊνη στην αρθρίτιδα, η Ασλάν ανακάλυψε άλλα ευεργετικά αποτελέσματα αυτού του φαρμάκου. Αυτή η ανακάλυψη οδήγησε σε μια τριετή μελέτη και τελικά την εφεύρεση του φαρμάκου της που ονομάζεται Gerovital (H3), το οποίο συνταγογραφούσε για τα αποτελέσματα της γήρανσης. Με δισταγμό από συναδέλφους επιστήμονες ότι το Gerovital ήταν «πηγή νεότητας», η Ασλάν ξεκίνησε μια ερευνητική μελέτη για να αποδείξει τα αποτελέσματα. Σε διάστημα δύο ετών, ελήφθησαν δείγματα αίματος από 15.000 άτομα, μερικά από τα οποία έλαβαν Gerovital και άλλα έλαβαν εικονικό φάρμακο. Το 40% των ατόμων που έλαβαν το Gerovital είχαν λιγότερες ημέρες άδειας ασθενείας και το ποσοστό θνησιμότητας από την επιδημία της γρίπης ήταν 13% σε ασθενείς με εικονικό φάρμακο, ενώ ήταν μόνο 2,7% σε ασθενείς που έλαβαν το φάρμακο. Το 1976, σε συνεργασία με μια φαρμακοποιό που ονομαζόταν Elena Polovrăgeanu, εφηύραν ένα άλλο φάρμακο με το όνομα Aslavital, το οποίο ήταν παρόμοιο με το Gerovital και είχε στόχο την καθυστέρηση της διαδικασίας γήρανσης του δέρματος.
Βραβεία
μικρογραφία| Η Ασλάν σε ρουμανικό γραμματόσημο του 2016 μικρογραφία| Η Ασλάν σε ρουμανικό γραμματόσημο του 1996 Η Άνα Ασλάν έλαβε πολλές διεθνείς διακρίσεις για την ερευνητική της δραστηριότητα, για παράδειγμα:
Σειρές καλλυντικών
Η Άνα Ασλάν κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας δύο καλλυντικά προϊόντα (λοσιόν μαλλιών και κρέμα Gerovital H3), αναθέτοντας την παραγωγή τους στην εταιρεία Farmec και τη Miraj. Οι δύο εταιρείες από τότε διαφοροποίησαν τη γκάμα των καλλυντικών τους, και η παραδοσιακή υδροχλωρική προκαϊνη εξαλείφθηκε από τη φόρμουλα.