cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αμανουλλάχ Μίρζα Κατζάρ
Ο Αμανουλλάχ Μίρζα Κατζάρ (ρωσικά: Аманулла Мирза Каджар, περσικά: امان الله میرزا قاجار, γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1857 - πέθανε το 1937), ήταν πρίγκιπας της Περσικής Δυναστείας των Κατζάρ και Αυτοκρατορικός Ρωσικός και Αζέρος στρατιωτικός διοικητής, έχοντας το βαθμό του υποστρατήγου.
Γιάκομπ Μπογκντάνι
Βιογραφία
Ο Μπογκντάνι γεννήθηκε στην πόλη Πρέσοβ, τότε στην κομητεία Σάρος στα βόρεια του Βασιλείου της Ουγγαρίας, στη σύγχρονη Πρέσοφ της Σλοβακίας. Το 1684 πήγε στο Άμστερνταμ, όπου έζησε και εργάστηκε μέχρι να μετακομίσει στο Λονδίνο το 1688.
Αρθούρος Γ΄ της Βρετάνης
μικρογραφία|αριστερά|150px|Ο Αρθούρος Γ΄
Αμανουλλάχ Μίρζα Κατζάρ
Υπηρεσία στο ρωσικό στρατό
Ο Αμανουλλάχ Μίρζα Κατζάρ γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1857 στην Σούσα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (σήμερα ανήκει στη Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν). Ήταν ο 17ος γιος του Πρίγκιπα Μπαχμάν Μίρζα Κατζάρ της Περσίας από μια εκ των γυναικών του τελευταίου. Ως εκ τούτου, προκύπτει το οικογενειακό ρωσικό όνομα Περσίντσκιι (λιτ. "της Περσίας"). Η στρατιωτική υπηρεσία του Μίρζα Κατζάρ στις 19 Ιουλίου 1879 στο 164ο Σύνταγμα Πεζικού της Ζαγκατάλα. Το 1883 προήχθη σε ανθυπολοχαγό. Στις 20 Νοεμβρίου 1886 μεταφέρθηκε στο 2ο Τάγμα Πλαστούν των Κοζάκων του Κουμπάν. Στις 9 Μαΐου του 1902 ο Αμανουλλάχ Μίρζα προήχθη σε γιεσαούλ για τις εξαιρετιές ενέργειες και υπηρεσίες του. Στις 16 Απριλίου 1909, έγινε ο στρατιωτικός γιεσαούλ - διοικητής του 9ου Τάγματος του Πλαστούν του Κουμπάν.
Γιάκομπ Μπογκντάνι
Βιογραφία
Στο Άμστερνταμ γνώρισε τον συνάδελφο Ούγγρο χαράκτη γραμματοσειρών και τυπογράφο Μίκλος Τοτφαλούσι Κις, που επίσης σπουδάζει στην Ολλανδία. Στο Λονδίνο βρήκε επιτυχία ως ζωγράφος με ειδίκευση στη νεκρή φύση και στην απεικόνιση πουλιών στην αυλή της Βασίλισσας Άννας, και αρκετοί από τους πίνακες του έγιναν μέρος της Βασιλικής Συλλογής. Ένας από τους κύριους προστάτες του ήταν ο Ναύαρχος Τζορτζ Τσόρτσιλ, αδελφός του Δούκα του Μάρλμπορο, του οποίου το διάσημο κλουβί στο Γουίντσορ Παρκ μπορεί να προμήθευσε θέματα για μερικούς από τους πίνακες του.
Ο Μπογκντάνι παντρεύτηκε την Ελίζαμπεθ Χέμινγκς με την οποία είχε δύο παιδιά, τον Γουίλιαμ, που έγινε εξέχων βρετανός δημόσιος υπάλληλος, και την Ελισάβετ, που παντρεύτηκε τον ζωγράφο Τομπίας Στρανόβερ. Επηρέασε τον ζωγράφο πουλιών Μάρμαντουκ Κράντοκ. Πέθανε στο Φίντσλεϊ, στο βόρειο Λονδίνο.
Πίνακες ζωγραφικής
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Τοπίο με εξωτικά πουλιά και δύο σκυλιά Οι ζωγραφιές πουλιών του περιείχαν μια σειρά από εξωτικά είδη, όπως Κακατουίδες, παπαγάλους Μακάο και Μάινες, τα οποία πιθανότατα είχαν εισαχθεί στα ευρωπαϊκά θηριοτραφεία τότε. Τους συνδύασε με γνωστά ευρωπαϊκά πουλιά, όπως τους καλόγερους και τις μπλε γαλαζοπαπαδίτσες, τους ευρωπαϊκούς πράσινους δρυοκολάπτες και τις ευρασιατικούς κίσσες. Θα τονίσει συχνά έναν πίνακα με ένα πουλί με κόκκινο φτέρωμα, όπως μία Πορφυρή ίβιδα, ένα κόκκινο αβαντάβατ ή έναν βόρειο καρδινάλιο. Πολλά πουλιά συσσωρεύονταν συνήθως στα τοπία του. Μία εξαίρεση ήταν τα δύο Ισλανδικά γεράκια, ζωγραφισμένα γύρω στα τέλη του 17ου αιώνα ή στις αρχές του 18ου. Σήμερα στεγάζεται στο Μουσείο και την Πινακοθήκη του Κάστρου του Νόττιγχαμ, και απεικονίζει δύο χιονισμένους λευκούς ασπρογέρακες.
Μία από τις φωτογραφίες του χρησιμοποιήθηκε το 1974 ως εξώφυλλο του άλμπουμ Procol Harum Εξωτικά Πουλιά και Φρούτα.
Αρθούρος Γ΄ της Βρετάνης
Ο πρωταγωνιστικός ρόλος του στην εκδίωξη των Άγγλων
Στην εμφύλια σύγκρουση (1410 – 1414) τάχθηκε κατά του κλάδου της Βουργουνδίας και πολέμησε στη μάχη του Αζενκούρ, όπου τραυματίστηκε και συνελήφθη. Απελευθερώθηκε με την επέμβαση της Αγγλίας το 1420, και πίεσε τον αδελφό του δούκα Ιωάννη να υπογράψει τη Συνθήκη του Τρουά.
Γιάκομπ Μπογκντάνι
Πίνακες ζωγραφικής
Αρκετοί από τους πίνακες του εκτίθενται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας και στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Βουδαπέστης.
Αμανουλλάχ Μίρζα Κατζάρ
Υπηρεσία στην Λαϊκή Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν και μετανάστευση
Αφού η Λαϊκή Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν (επίσης γνωστή με τη συντομογραφία ΛΔΑ) δημιούργησε τον πρώτο της στρατό ως νεοσύστατο κράτος, ο Αμανουλλάχ Μίρζα κατέθεσε αναφορά στις 1 Δεκεμβρίου 1918 στο νεοσύστατο Υπουργείο Πολέμου με αίτημα ένταξης στις ένοπλες δυνάμεις της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Τον Μάρτιο του 1919 ήταν μέρος της έκτακτης διπλωματικής αποστολής της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Υπηρέτησε επίσης ως πρόεδρος της κεντρικής παρουσίας υπηρεσίας του στρατού. Στις 27 Ιανουαρίου του 1920, ο υποστράτηγος Αμανουλλάχ Μίρζα Κατζάρ διορίστηκε ως αναπληρωτής αρχηγός της 1ης Μεραρχίας Πεζικού της ΛΔΑ και ως επικεφαλής της φρουράς στο Χανκεντί και τη Σούσα. Ο Αμανουλλάχ Μίρζα επίσης συμμετείχε στην απόκρουση των επιθέσεων των Αρμενικών ενόπλων δυνάμεων στις στρατιωτικές μονάδες της ΛΔΑ τη νύχτα στις 22-23 Μαρτίου 1920.
Αρθούρος Γ΄ της Βρετάνης
Ο πρωταγωνιστικός ρόλος του στην εκδίωξη των Άγγλων
Το 1422, οι Άγγλοι δημιούργησαν για λογαριασμό του το δουκάτο της Τουραίνης, αλλά σύντομα, το 1424, άλλαξε στρατόπεδο και ήρθε σε συμμαχία με τον δελφίνο. Το 1425, τοποθετήθηκε ως Κοντόσταυλος της Γαλλίας με την υποστήριξη της Γιολάντας της Αραγωνίας και πολέμησε στο πλευρό της Ιωάννας της Λωρραίνης στη μάχη του Παταί το 1429. Με την επέμβαση του επικυρώθηκε το 1435 η Συνθήκη του Αρράς, για ειρήνη μεταξύ της βασιλικής οικογένειας και του κλάδου της Βουργουνδίας.
Γιάκομπ Μπογκντάνι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι ζωγράφοι
Αμανουλλάχ Μίρζα Κατζάρ
Υπηρεσία στην Λαϊκή Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν και μετανάστευση
Μετά την πτώση της ΛΔΑ λόγω της καταστολής της από τους Μπολσεβίκους, ο Αμανουλλάχ Μίρζα Κατζάρ αναγκάστηκε να φύγει για το Ιράν. Ζώντας στην Τεχεράνη, ο Αμανουλλάχ Μίρζα Κατζάρ δίδαξε στη στρατιωτική σχολή, και συμμετείχε στο σχηματισμό του τακτικού Ιρανικού στρατού. Ήταν αντιπρόσωπος του Ματζλίς (Κοινοβούλιο) του Ιράν και ο πρόεδρος της κοινωνίας Ιρανοσοβιετικής φιλίας. Ο Αμανουλλάχ Μίρζα Κατζάρ πέθανε το 1937 στην Τεχεράνη.
Αρθούρος Γ΄ της Βρετάνης
Ο πρωταγωνιστικός ρόλος του στην εκδίωξη των Άγγλων
Αυτό οδήγησε στην ένωση όλων των Γάλλων κατά της Αγγλίας με αποτέλεσμα τον θρίαμβο που ακολούθησε και την ανακατάληψη της Νορμανδίας.
Αμανουλλάχ Μίρζα Κατζάρ
Πηγές
Κατηγορία:Αζέροι ευγενείς
Αρθούρος Γ΄ της Βρετάνης
Ο πρωταγωνιστικός ρόλος του στην εκδίωξη των Άγγλων
Αν και παντρεύτηκε τρεις φορές δεν κατόρθωσε να κάνει παιδιά. Τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Φραγκίσκος Β΄ της Βρετάνης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1423 τη Μαργαρίτα των Βαλουά, κόρη του Ιωάννη του Άφοβου, δούκα της Βουργουνδίας, η οποία απεβίωσε το 1441.
Το 1442 έκανε δεύτερο γάμο με την Ιωάννα του Αλμπρέ, κόρη του Καρόλου Β΄ κόμη του Ντρε. Δύο έτη μετά η Ιωάννα απεβίωσε.
Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης Κατηγορία:Οίκος του Ντρε Κατηγορία:Πρόσωπα του Εκατονταετούς Πολέμου
Δήμος Χαλκηδόνος (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Ο Δήμος Χαλκηδόνος του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο Δήμο Χαλκηδόνας. Βρισκόταν στο δυτικότερο τμήμα του νομού. Αποτελούταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα και είχε πραγματικό πληθυσμό 8.332 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2011). Έδρα του δήμου ήταν η Χαλκηδόνα.
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλες ο πραγματικός πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2011):
Παραπομπές
Χ
Πόρθμαντογκ
Το Πόρθμαντογκ (ουαλικά: Porthmadog) είναι πόλη της Ουαλίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 4185 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ουαλίας
Μάσκα υποδικτύου
μικρογραφία|300x300εσ|Δημιουργία υποδικτύου διαιρώντας τον αναγνωριστή φιλοξενίας|εναλλ.= Ένα υποδίκτυο ή μάσκα υποδικτύου είναι η λογική υποδιαίρεση ενός δικτύου διευθύνσεων IP. Η πράξη της διαίρεσης ενός δικτύου σε δύο ή περισσότερα δίκτυα ονομάζεται υποδίκτυο.
Η μάσκα υποδικτύου απαιτείται από το πρωτόκολλο IPv4. Είναι μια τιμή 32bit που χωρίζει το τμήμα δικτύου της διεύθυνσης από το τμήμα του κεντρικού υπολογιστή (host) (π.χ 255.255.255.0). Η μάσκα υποδικτύου καθορίζει το συγκεκριμένο υποδίκτυο που η συσκευή είναι μέλος. Για το IPv4, ένα δίκτυο μπορεί επίσης να χαρακτηρίζεται από τη μάσκα υποδικτύου ή μάσκα δικτύου, η οποία είναι η μάσκα μπιτ όταν εφαρμόζεται από τη λειτουργία bitwise AND σε οποιαδήποτε διεύθυνση IP στο δίκτυο, αποδίδοντας το πρόθεμα δρομολόγησης. Οι μάσκες υποδικτύου εκφράζονται επίσης σε δεκαδική μορφή τελείας, όπως μια διεύθυνση. Για παράδειγμα, η 255.255.255.0 είναι η μάσκα υποδικτύου για το πρόθεμα 198.51.100.0/24.
Η κίνηση ανταλλάσσεται μεταξύ των μασκών υποδικτύων μέσω δρομολογητών όταν τα προθέματα δρομολόγησης από την διεύθυνση προέλευσης και την διεύθυνση προορισμού διαφέρουν. Ένας δρομολογητής λειτουργεί ως λογικό ή φυσικό όριο μεταξύ των μασκών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική διαδικτύου Κατηγορία:Δρομολόγηση
Στίβενεϊτζ ΦΚ
Η Στίβενεϊτζ ΦΚ είναι μια αγγλική ποδοσφαιρική ομάδα με βάση το Στίβενεϊτζ. Η ομάδα αγωνίζεται στη Φούτμπολ Λιγκ Ουάν, την τρίτη κατηγορία του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος Αγγλίας, έχοντας κερδίσει την άνοδο από τη Φούτμπολ Λιγκ Του την περίοδο 2010-11. Ιδρύθηκε το 1976. Προβιβάστηκε στην Κόνφερενς Πρέμιερ το 1994. Την περίοδο 2009-10 κέρδισε την Κόνφερενς Πρέμιερ και ανέβηκε στη Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία).
Το 2007 έγινε η πρώτη ομάδα κέρδισε τον τελικό του FA Trophy στο Στάδιο Γουέμπλεϊ με αντίπαλο την Κιντερμίνστερ Χάριερς ΦΚ με σκορ 3-2, μπροστά σε 53.262 θεατές. Κατέκτησε εκ νέου το συγκεκριμένο τρόπαιο το 2009, καταβάλοντας στον τελικό την αντίσταση της Γιορκ Σίτι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στίβενεϊτζ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1976
Μεγάλο Πιτόν
300px|thumb|Το Ηφαιστειακό Σύμπλεγμα των Πιτόν. Διακρίνεται το Μεγάλο Πιτόν στα δεξιά. Το Μεγάλο Πιτόν  (Gros Piton) είναι ένα από τα δύο βουνά που αποτελούν το Ηφαιστειακό Σύμπλεγμα των Πιτόν και βρίσκονται στον Κόλπο του Σουφριέρε (Soufrière), στην νοτιοδυτική ακτή της Αγίας Λουκίας. Το Μεγάλο Πιτόν βρίσκεται στο νότιο άκρο του κόλπου και έχει ύψος 770 μέτρα, καθιστώντας το την δεύτερη ψηλότερη κορυφή της Αγίας Λουκίας, μετά το Όρος Γκίμι (Mount Gimie).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Αγίας Λουκίας
Υδροδυναμική
Η Υδροδυναμική είναι ιδιαίτερος κλάδος της Μηχανικής των ρευστών δηλαδή της Υδρομηχανικής και ειδικότερα της Δυναμικής.
Ο επιστημονικός κλάδος αυτός έχει ως αντικείμενο έρευνας και μελέτης τους νόμους που διέπουν την κίνηση των ασυμπίεστων υγρών όπως τη ροή των ρευστών, την ταχύτητα αυτών, την διεύθυνση των αγωγών ή φλεβών, την παροχή τους, τις διάφορες πιέσεις αυτών κ.λπ. καθώς επίσης και την συμπεριφορά των διαφόρων σωμάτων (αντιστάσεις) που εμφανιζουν κατά την κίνησή τους μέσα στα υγρά.
Εξίσωση της συνέχειας
Ο Νόμος της συνέχειας της ροής είναι από τους σημαντικότερους νόμους στην Υδροδυναμική. Η σχέση που περιγράφει αυτόν τον νόμο ονομάζεται εξίσωση της συνέχειας της ροής και αναφέρει ότι η παροχή παραμένει σταθερή κατά μήκος μίας φλέβας (ενός σωλήνα), που διαρρέεται από υγρό. Η εξίσωση αυτή είναι άμεση συνέπεια της αρχής διατήρησης της ύλης. Η μαθηματική της έκφραση είναι: Όπου Α η διατομή του σωλήνα και u η ταχύτητα του υγρού
Παράδειγμα : Έστω ότι παρατηρείται ένας υδραγωγός που σε κάποιο σημείο του (1) παρουσιάζει μια ιδιαίτερη στένωση, είτε από εξωτερική παραμόρφωση, είτε εσωτερικά από εναπόθεση αλάτων, και τα σημεία 2 και 3 κοντά και εκατέρωθεν του 1, καθώς επίσης τα σημεία 4 και 5 εκατέρωθεν και μακρύτερα των προηγουμένων 2 και 3 αντίστοιχα. Θα διαπιστωθεί αμέσως ότι ο υδραγωγός αυτός είναι "μεταβλητής διατομής" αφού οι διατομές του στα σημεία 1, 2, 3, 4 και 5 είναι διάφορες. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη ότι το το μεν υγρό είναι ασυμπίεστο και η ροή μόνιμη θα πρέπει σε ορισμένο χρόνο, σύμφωνα με την "Αρχή της συνεχείας της ροής", να διέρχεται από κάθε διατομή ίσος όγκος ρευστού.
Επειδή η παροχή Q = F υ θα έχουμε F1 υ1 = F2 υ2 = F3 υ3 = F4 υ4 = F5 υ5 = ............C σταθερό, ή γενικά, F υ = σταθερό.
Εξίσωση του Μπερνούλλι
Η εξίσωση αυτή διατυπώθηκε από τον Ελβετό φυσικό Ντάνιελ Μπερνούλι και είναι αποτέλεσμα της αρχής διατήρησης της ενέργειας σε κινούμενο υγρό. Σύμφωνα με αυτή σε μία ρευματική γραμμή το άθροισμα της δυναμικής ενέργειας ανα μονάδα όγκου, της κινητικής ενέργειας ανά μονάδα όγκου και της πίεσης παραμένουν σταθερά, σε οποιοδήποτε σημείο μίας ρευματικής γραμμής. δηλαδή ισχύει: = σταθ
Κατηγορία:Δυναμική ρευστών Κατηγορία:Μηχανική συνεχούς μέσου Υδροδυναμικη
Δήμος Χαλάστρας
Ο Δήμος Χαλάστρας ήταν δήμος του νομού Θεσσαλονίκης που λειτούργησε την περίοδο 1990 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Δέλτα. Την περίοδο 1990-1998 περιλάμβανε μόνο τον οικισμό Χαλάστρα ενώ από το 1999 με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίτριας διευρύνθηκε με την ένταξη στον δήμο της κοινότητας Ανατολικού. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού, στις εκβολές του Αξιού. Αποτελούνταν από 2 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 9.837 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2001). Έδρα του δήμου ήταν η Χαλάστρα.
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χ
Γεβγκένι Αμπαλάκοφ
Ο Γεβγκένι Μιχαΐλοβιτς Αμπαλάκοφ (Ρωσικά: Евгений Михайлович Абалаков, 17 Φεβρουαρίου 1907 (4 Φεβρουαρίου Νέο Ημερολόγιο) – 23 Μαρτίου, 1948 ), Κοζάκος, ήταν Σοβιετικός ορειβάτης και γλύπτης.
Βίος
Ο Αμπαλάκοφ γεννήθηκε στο Γενισέισκ. Το 1932 αποφοίτησε από το Κρατικό Ακαδημαϊκό Ινστιτούτο Τέχνης της Μόσχας και έγινε μέλος της Ένωσης Καλλιτεχνών. Δημιούργησε μια σειρά από πίνακες ζωγραφικής και γλυπτά, μεταξύ των οποίων η γνωστότερη γλυπτική ομάδα του "Ορειβάτης και Αναρριχητής". Έμπειρος ήδη ορειβάτης έλαβε μέρος στη μάχη του Καυκάσου. Στις επιχειρήσεις που διήρκεσαν 15 μήνες για τον Καύκασο, συμμετείχε σε αποστολή ομάδας Σοβιετικών αλπινιστών, που είχε ως στόχο να κατεβάσει τις γερμανικές σημαίες στο όρος Ελμπρούς και να τις αντικαταστήσει με τις Σοβιετικές. Πέθανε στη Μόσχα υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες.
Ορειβασία
Ξεκίνησε την ορειβασία μαζί με τον αδελφό του Βιτάλι στα Πιλιέ του Κράσνογιαρσκ, στην καρδιά της ρωσικής Σιβηρίας.
Οι εκκαθαρίσεις του Στάλιν
Αργότερα, όντας σε δυσμένεια στην περίοδο των εκκαθαρίσεων του Στάλιν, ο Αμπαλάκοφ, άλλοτε μέλος της ελίτ των ορειβατών βρέθηκε για 2 χρόνια φυλακή, ενώ ο σχοινοσύντροφός του στην πρώτη ανάβαση του Κορυφή Ισμοΐλ Σομόνι Νικολάι Γκόμπουνοφ, πρώην γραμματέας του Λένιν εκτελέστηκε. Την άνοιξη του 1948 ο Αμπαλάκοφ πέθανε στη Μόσχα, κάτω από περίεργες συνθήκες, προετοιμαζόμενος για την ανάβασή του στο Βίκτορι Πικ. Η επίσημη εκδοχή αναφέρει ότι πέθανε μαζί με τον Γιούρι Αρτσισέβσκι στο διαμέρισμά του από δηλητηρίαση μονοξειδίου του άνθρακα εξαιτίας ελαττωματικής θερμάστρας αερίου. Αυτή η εκδοχή θανάτου του επικρίθηκε σφοδρά ακόμη και σε εκείνα τα χρόνια, καθώς βρισκόταν επίσημα υπό την επιτήρηση της NKVD.
Ο αδελφός του, Βιτάλι Αμπαλάκοφ, ήταν επίσης γνωστός αλπινιστής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοβιετικοί ορειβάτες Κατηγορία:Σοβιετικοί εξερευνητές
Ιωάννης του Μονφόρ
Ο Ιωάννης, γαλλ. Jean de Montfort (1294 – 26 Σεπτεμβρίου 1345) από τον Οίκο του Ντρε-Βρετάνης ήταν, ως Ιωάννης Β΄, κόμης τού Μονφόρ. Επίσης ήταν διεκδικητής δούκας της Βρετάνης από το 1341 έως το 1345, σε αντιπαράθεση με την Ιωάννα και τον Κάρολο. Από αυτόν και μετά ο Οίκος του μετονομάστηκε σε Ντρε-Μονφόρ.
Βιογραφία
Ήταν γιος του δούκα Αρθούρου Β΄ δούκα της Βρετάνης και της δεύτερης συζύγου του Γιολάντας των Ντρε, κόμισσας του Μονφόρ, κόρης του Ροβέρτου Δ΄ κόμη του Ντρε.
Το 1322 διαδέχθηκε τη μητέρα του στο Μονφόρ και το 1329 νυμφεύθηκε την Ιωάννα της Φλάνδρας, δούκισσα της Βρετάνης στη Σαρτρ κάνοντας μαζί της δύο παιδιά:
Πέθανε χωρίς να επιτύχει να γίνει απόλυτος κυβερνήτης, καθώς είχε πολλές αμφισβητήσεις, ενώ τον αγώνα συνέχισε η σύζυγός του στο όνομα του γιου τους, Ιωάννη Δ΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης Κατηγορία:Οίκος του Ντρε Κατηγορία:Κόμητες του Ρίτσμοντ
Κίτσι
Στο ύψωμα Κόντρα Γκλιάτε έχει ανασκαφεί προϊστορικός οικισμός, ο οποίος εκτεινόταν πέρα από την κορυφή και στη ανατολική και δυτική πλαγιά του λόφου. Η θέση άρχισε να κατοικείται την 4η χιλιετία π.Χ. αλλά εγκαταλείφθηκε στις αρχές της 3ης χιλιετίας π.Χ. και στην ίδια θέση άκμασε οικισμός κατά τους μυκηναϊκούς χρόνους. Στη θέση Βουρβάτσι, βορειοδυτικά του λόφου, έχει εντοπιστεί μεγάλο νεκροταφείο των μυκηναϊκών χρόνων. Κατά την αρχαιότητα στον ίδιο λόφο βρισκόταν ο οικισμός Υπένερθεν Λαμπτραί (Κάτω Λαμπτρές), ο οποίος ήταν ο τρίτος μεγαλύτερος δήμος της κλασσικής Αθήνας από πλευράς αριθμού βουλευτών και πιθανότατα η επικράτειά του εκτεινόταν μέχρι τη θάλασσα. Στο λόφο έχει εντοπιστεί ιερό των Νυμφών, όπου σε ένα αποθετήρα εντοπίστηκαν ειδώλια γυναικείων μορφών των γεωμετρικών και αρχαϊκών χρόνων και ιερό πρέπει να υπήρχε και στον λόφο της Παναγίας Μεσοσπορίτισσας, στην οποία έχει ενσωματωθεί υλικό των κλασικών χρόνων. Κοντά στην κορυφή του λόφου Κόντρα Γκλιάτε σώζονται ερείπια παλαιοχριστιανικού ναού, του 5ου ή 6ου αιώνα μ.Χ..
Πορεία του πληθυσμού:
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Αττικής Κατηγορία:Δήμος Κρωπίας
Ιπποκόων
Ο μύθος
Μεγαλύτερος στην ηλικία από τα αδέλφια του, ο Ιπποκόων, μόλις απεβίωσε ο πατέρας τους, τα έδιωξε από τη Σπάρτη και σφετερίσθηκε έτσι την εξουσία. Είχε ήδη τότε 12 γιους, τους Ιπποκοωντίδες, που τον βοήθησαν στο άνομο αυτό έργο του. Στην Αινειάδα, αναφέρεται ότι συμμετείχε στον διαγωνισμό τοξοβολίας στη μνήμη του Αγχίση. Γενικά, ο Ιπποκόωντας και οι γιοί του ήταν άνθρωποι βίαιοι και αδίστακτοι. Μετά από χρόνια, κίνησαν την οργή του Ηρακλή, για κάποιον από τους εξής τρεις λόγους, σύμφωνα με ισάριθμες εκδοχές:
Τότε ο Ηρακλής εισέβαλε στη Λακεδαίμονα, αλλά τραυματίσθηκε και υποχρεώθηκε να επιστρέψει στη βάση του. Αφού πέρασε λίγος καιρός, ο Ηρακλής συμμάχησε με τον Κηφέα και τους γιους του, και επέστρεψε στη Λακωνία. Σε μάχη που επακολούθησε, ο Ιπποκόων και τα παιδιά του σκοτώθηκαν. Αμέσως μετά ο Ηρακλής αποκατέστησε τον Τυνδάρεω στον θρόνο του.
Αναφέρεται από τον Παυσανία (Γ΄ 15, 3) ότι στη Σπάρτη υπήρχε ιερό του Ηρακλέους με άγαλμα που παρίστανε τον ήρωα να κρατά όπλα, πράγμα που συμβόλιζε τον αγώνα του εναντίον του Ιπποκόωντα και υπέρ του Τυνδάρεω.
Παραπομπές
Ιπποκοων Ιπποκοων
Ο Ιούλιος Καίσαρ στην Αίγυπτο (Χαίντελ)
Το έργο Ο Ιούλιος Καίσαρ στην Αίγυπτο (ιταλ. Giulio Cesare in Egitto, HWV 17) είναι μια όπερα σέρια (οpera seria) του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ σε λιμπρέτο του Nicola Francesco Haym, βασισμένο σε ένα ομώνυμο λιμπρέτο του Giacomo Francesco Bussani από το έτος 1677.
Πλοκή
Βρισκόμαστε στην Αίγυπτο του έτους 48 π.Χ.
Πράξη 1η
Ο Ιούλιος Καίσαρ και τα νικηφόρα στρατεύματά του φθάνουν στις όχθες του ποταμού Νείλου αφού νίκησαν τις δυνάμεις του Πομπήιου. Η δεύτερη σύζυγος του Πομπήιου, η Κορνηλία, ικετεύει για το έλεος για τη ζωή του συζύγου της. Ο Καίσαρ συμφωνεί, αλλά με την προϋπόθεση ότι ο Πομπήιος θα τον δει προσωπικά. Ο Αχιλλάς, ηγέτης του Αιγυπτιακού στρατού, παρουσιάζει στον Καίσαρα ένα κιβώτιο που περιέχει το κεφάλι του Πομπήιου. Είναι ένα δείγμα υποστήριξης από τον Πτολεμαίο, τον συμβασιλέα της Αιγύπτου, αδελφό και σύζυγο της Κλεοπάτρας. Η Κορνήλια λιποθυμά στη θέα της μακάβριας σκηνής. Ο βοηθός του Καίσαρα, ο Κουρίων, προσφέρει τη βοήθειά του στην Κορνηλία για να εκδικηθεί, ελπίζοντας ότι έτσι θα κερδίσει την καρδιά της. Η θλιμμένη Κορνηλία απορρίπτει την προσφορά του, λέγοντας ότι ένας άλλος θάνατος δεν θα ανακούφιζε τον πόνο της. Ο Σέξτος, γιος της Κορνηλίας και του Πομπήιου, ορκίζεται να πάρει εκδίκηση για τον θάνατο του πατέρα του. (άρια "Svegliatevi nel core" - "Ξυπνήσαν στην καρδιά μου"). Η Κλεοπάτρα αποφασίζει να χρησιμοποιήσει τη γοητεία της για να σαγηνεύσει τον Καίσαρα. Ο Αχιλλάς φέρνει τις ειδήσεις στον Πτολεμαίο ότι η δολοφονία του Πομπήιου εξόργισε τον Καίσαρα. Η Κλεοπάτρα μεταμφιέζεται και πηγαίνει να συναντήσει τον Καίσαρα στο στρατόπεδο του ελπίζοντας ότι θα την υποστηρίξει ως βασίλισσα της Αιγύπτου. Ο Καίσαρ μένει κατάπληκτος από την ομορφιά της. Ο Καίσαρ, η Κορνηλία και ο Σέξτος πηγαίνουν στο παλάτι για να συναντήσουν τον Πτολεμαίο. Ο Πτολεμαίος συναρπάζεται και αυτός από την ομορφιά της Κορνηλίας αλλά έχει υποσχεθεί στον Αχιλλά ότι θα του αφήσει το πεδίο ελεύθερο. Ο Σέξτος προσπαθεί αλλά δεν καταφέρνει να προκαλέσει τον Πτολεμαίο. Όταν η Κορνηλία απορρίπτει τον Αχιλλά, αυτός διατάζει τη σύλληψη του Σέξτου.
Πράξη 2η
Στο παλάτι της η Κλεοπάτρα χρησιμοποιεί τη γοητεία της και γοητεύει τον Καίσαρα. (άρια "V'adoro, pupille" - "Σας λατρεύω μάτια"). Στο παλάτι του Πτολεμαίου, ο Αχιλλάς παρακαλεί την Κορνηλία να τον δεχτεί, αλλά αυτή τον απορρίπτει. Όταν φεύγει, ο Πτολεμαίος προσπαθεί επίσης να κερδίσει την καρδιά της, αλλά αυτή τον απορρίπτει επίσης. Ο Σέξτος έρχεται τον κήπο του παλατιού, επιθυμώντας να μονομαχήσει με τον Πτολεμαίο για να αποκαταστήσει την τιμή του πατέρα του. Στο παλάτι της Κλεοπάτρας, ο Καίσαρας ακούει τον θόρυβο των εχθρών που πλησιάζουν. Η Κλεοπάτρα αποκαλύπτει την ταυτότητά της και ζητά από τον Καίσαρα να φύγει, αλλά αυτός αποφασίζει να αγωνιστεί. Στο παλάτι του Πτολεμαίου, η μονομαχία μεταξύ του Πτολεμαίου και του Σέξτου διακόπτεται από την ανακοίνωση του Αχιλλά ότι ο Καίσαρ, στην προσπάθεια του να ξεφύγει από τους στρατιώτες, έχει πέσει από το παράθυρο του παλατιού και έχει πεθάνει. Ο Αχιλλάς ζητά και πάλι από την Κορνηλία να την παντρευτεί αλλά τον τραυματίζει ο Πτολεμαίος. Ο Σέξτος στην απόγνωση του προσπαθεί να αυτοκτονήσει αλλά η μητέρα του προλαβαίνει και τον αποτρέπει. Ο Σέξτος επαναλαμβάνει τον όρκο του να σκοτώσει τον Πτολεμαίο. αριστερά|μικρογραφία|299x299εσ|Το τελικό μέρος της χορωδίας της τρίτη πράξης και του ντουέτου του Καίσαρα και της Κλεοπάτρας.
Πράξη 3η
Ήχοι της μάχης μεταξύ των στρατιωτών του Πτολεμαίου και της Κλεοπάτρας. Ο Πτολεμαίος γιορτάζει τη νίκη του ενάντια στην Κλεοπάτρα. Ο Καίσαρ έχει επιζήσει και προσεύχεται για τη σωτηρία της Κλεοπάτρας. Ψάχνοντας για τον Πτολεμαίο, ο Σέξτος βρίσκει τον πληγωμένο Αχιλλά. Αυτός, προτού να πεθάνει, δίνει στον Σέξτο τη σφραγίδα του, που θα του επιτρέψει να διοικήσει τα στρατεύματά του. Ο Καίσαρ εμφανίζεται και απαιτεί τη σφραγίδα. Υπόσχεται ότι θα σώσει την Κορνηλία και την Κλεοπάτρα ή θα πεθάνει. Η Κλεοπάτρα είναι ευτυχισμένη που βλέπει τον Καίσαρα ζωντανό. Ο Σέξτος βρίσκει τον Πτολεμαίο στο παλάτι να ερωτοτροπεί με τη μητέρα του και τον σκοτώνει. Ο νικηφόρος Καίσαρ και η Κλεοπάτρα μπαίνουν στην πόλη της Αλεξάνδρειας, όπου ο Καίσαρ ανακηρύσσει την Κλεοπάτρα βασίλισσα της Αιγύπτου και υπόσχεται την υποστήριξή του στη χώρα της. Οι δυο τους διακηρύσσουν την αγάπη τους, και οι άνθρωποι επευφημούν την ευτυχία τους καθώς και την ειρήνη στην Αίγυπτο.
E-book
Παρτιτούρα του Ιουλίου Καίσαρα (έκδοση Friedrich Chrysander, Λειψία 1875)
Πηγές
Giulio Cesare by Anthony Hicks, in The New Grove Dictionary of Opera, ed. Stanley Sadie (London, 1992) ISBN 0-333-73432-7
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα Κατηγορία:Όπερες του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ Κατηγορία:Όπερες
Α.Ο. Χαλκηδών
Ο Αθλητικός Όμιλος Χαλκηδών είναι ιστορικός αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Νίκαια Αττικής. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1930, έχει χρώματα το κίτρινο και το μπλε και έμβλημα τον δικέφαλο αετό. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Πειραιώς και έδρα του συλλόγου αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Νίκαιας «Π. Νικολαΐδης», χωρητικότητας 1.000 θεατών.
Ίδρυση - Τα πρώτα χρόνια
Η Χαλκηδόνα δρούσε την προπολεμική περίοδο ως ανεπίσημο σωματείο, και δεν μετείχε στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς. Άλλωστε δεν ήταν παρά η ομάδα μιας γειτονιάς της Κοκκινιάς, της πλατείας Χαλκηδόνος. Την ομάδα είχε ιδρύσει το 1924 (ή 1925) ο Κωνσταντίνος Μελίδης, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα, ο οποίος παρέμεινε προέδρός της επί 22 έτη. .
ΠΑΟ Χαλκηδών
Μεταπολεμικά, επανιδρύθηκε το Μάρτιο του 1947, με πρωτοβουλία του αρχικού ιδρυτή της Κώστα Μελίδη, που εκλέχτηκε αρχικά πρόεδρος (και στη συνέχεια παρέμεινε ως επίτιμος) και των: Ματενόπουλου, Κισκήρα, Αθηναίου, Βασαλάκη, Βλαντή, Βογιάσου, Τσαρουχίδη και Βασιλάκη που απετέλεσαν το νέο Δ.Σ. Από τη σεζόν 1947-48 εντάχθηκε στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας της ΕΠΣΠ, με την επωνυμία Ποδοσφαιρικός και Αθλητικός Όμιλος Νικαίας «η Χαλκηδών». Την επόμενη σεζόν 1948-49 πρωταγωνιστούσε στην κατηγορία και οι εμφανίσεις της ομάδας προκάλεσαν το ενδιαφέρον του τύπου, που είχε πρωτοσέλιδο αφιέρωμα με φωτογραφία της ενδεκάδας με το δικέφαλο στο στήθος και το σχόλιο:
"Η ισχυρά ομάς του Πειραιώς Χαλκηδών, η οποία μετά σειρά ωραίων νικών ευρίσκεται επικεφαλής του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας. Εξ αριστερών. Άνω: Γκιάσδρας, Μπούκλογλου, Λαζαρίδης, Αρχοντόπουλος, Δίκης, Τρεβεζέας, Χατζηιωαννίδης ΙΙ. Κάτω: Λαδάς, Παπάζογλου, Χατζηιωαννίδης Ι, Μπιζίκος, Μαριστανίδης. Η Χαλκηδών ιδρυθείσα το 1925 εργάζεται αθορύβως δια την καλλιέργειαν του αθλητισμού..."
Η αναφορά στα δημοσιεύματα περί ιδρύσεως το 1924 ή 1925 ίσως αφορά το έτος ίδρυσής της ως ανεπίσημου συλλόγου, ενώ το 1930 που σημειώνεται σε μεταγενέστερα δημοσιεύματα και στο έμβλημα του συλλόγου ίσως αφορά το έτος αναγνώρισης από το πρωτοδικείο. Πάντως στην ΕΠΣΠ εντάχθηκε το 1947, όπως σημειώνεται σε άλλο δημοσίευμα του 1948: "Ένα από τα ισχυρότερα επίσημα σωματεία της Νικαίας είναι η "Χαλκηδών" Γ΄ κατηγορίας, η οποία καίτοι ιδρύθη το 1925 μέχρι το 1947 ήτο ανεπίσημος".
Η Νήαρ Ηστ Νίκαιας
Από το 1947 στην ίδια συνοικία με τη Χαλκηδόνα (των Κιλικιανών) είχε ιδρυθεί άλλος ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος με την επωνυμία «Νήαρ Ήστ Νίκαιας» που κάποιες φορές αναφέρεται και ως «Νήαρ Ηστ Πειραιώς». Οι ιδρυτές της ήταν πρόσφυγες που είχαν σωθεί από τον όλεθρο χάρις στη φροντίδα της διεθνούς φιλανθρωπικής οργάνωσης «Νear Εast Foundation» και έδωσαν το όνομα της οργάνωσης στο σύλλογό τους:
"Μερικοί αγνοί φίλαθλοι της συνοικίας Κιλικιανών (Νικαίας) απεφάσισαν το 1947 την ίδρυσιν αθλητικού συλλόγου. Οι ιδρυταί του είναι σήμερον έντιμοι οικογενειάρχαι και ευϋπόληπτοι πολίται, υπήρχαν δε μεταξύ των παιδιών εκείνων που ορφανά από τη μικρασιατική καταστροφή εσώθησαν χάρις εις την γενναιοφροσύνην της παγκοσμίου αγαθοεργού οργανώασεως Νήαρ Ηστ... Ενόμιζαν υποχρέωσιν να τιμήσουν δια του τίτλου της οργανώσεως αυτής τον σύλλογόν των εις ελάχιστην εκδήλωσιν ευγνωμοσύνης...".
Η Νήαρ Ηστ αρχικά λειτούργησε ως ανεξάρτητο σωματείο και από το 1952 εντάχθηκε στην Γ΄ κατηγορία της ΕΠΣ Πειραιά. Παρέμεινε στις χαμηλές κατηγορίες ως το 1957. Τη σεζόν 56-57 αναφέρεται πως είχε οικονομικά προβλήματα και η ΕΠΟ την απείλησε με μηδενισμό αν δεν τακτοποιούσε τις συνδρομές που όφειλε.
Χαλκηδών Νήαρ Ήστ
Στα μέσα της δεκαετίας του '90 ανέλαβε το σύλλογο ο επιχειρηματίας Γιώργος Σπανός, ο οποίος με προσεκτική διαχείριση και σωστές ποδοσφαιρικές κινήσεις οδήγησε το σύλλογο σε μια ξέφρενη πορεία ανόδου των κατηγοριών. Ανά διετία ανέβαινε μια κατηγορία φθάνοντας στην Α΄ Εθνική κατηγορία:
Στην πρώτη παρουσία της στην Α' Εθνική δεν υπήρξε αμελητέα δύναμη, αφού διεκδίκησε μέχρι τέλους την 6η θέση και την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, την οποία έχασε για δύο βαθμούς από τον Πανιώνιο. Την επόμενη σεζόν 2004-05 είχε επίσης μια καλή πορεία, τερματίζοντας στην 8η θέση. Όμως, παρά την αγωνιστική του εξέλιξη και το ελκυστικό ποδόσφαιρο που έπαιζε, ο σύλλογος δεν κατάφερε να προσελκύσει το ενδιαφέρον των φιλάθλων και συχνά αγωνιζόταν ενώπιον τριψήφιου αριθμού θεατών. Η αδιαφορία της πλειοψηφίας του φίλαθλου κοινού της Νίκαιας για την ομάδα, οδήγησε τον πρόεδρό της Γιώργο Σπανό στην αναζήτηση ενός πιο μαζικού σωματείου. Το καλοκαίρι του 2005 μετέφερε την ΠΑΕ Χαλκηδών στο Περιστέρι και την συνένωσε με τον Ατρόμητο, που μόλις είχε υποβιβαστεί στη Γ΄ Εθνική. Έτσι από την επόμενη σεζόν 2005-06 στη θέση της Χαλκηδόνας στην Α΄ Εθνική αγωνίστηκε ο Ατρόμητος, ο οποίος με τους παίκτες και τον προπονητή της Γιώργο Παράσχο πέτυχε την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Χαλκηδών Πρωτέας
Η ΠΑΕ Χαλκηδών Νηαρ Ηστ διαλύθηκε, αλλά ο Σπανός φρόντισε να μη χαθεί το όνομα. Συγχώνευσε το ερασιτεχνικό σωματείο του Α.Ο. Χαλκηδών Νήαρ Ηστ με το πειραϊκό σωματείο Πρωτεύς Νίκαιας που μετονομάστηκε σε «'''Α.Ε. Χαλκηδών Πρωτέας'''» και εντάχθηκε στην Α΄ κατηγορία της ΕΠΣΠ.
Πρωτεύς Νικαίας
Ο «ΠΑΟ Πρωτεύς Νικαίας» υπήρχε από την προπολεμική περίοδο ως ανεξάρτητος ποδοσφαιρικός όμιλος και επανιδρύθηκε το καλοκαίρι του 1946 από φιλάθλους της συνοικίας:
"Ο Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος "Πρωτεύς Νικαίας" κατόπιν μακράς απουσίας του εκ των ποδοσφαιρικών γηπέδων, συνεχίζει την ένδοξον δράσιν του, ανασυγκροτηθείς υπό των αγνών φιλάθλων Αθηναίου Ι., Κατζιώτη Γ., Μπαμπατζάνη Ε., Πολιτάκη Ιορδ., Συμεωνίδη κλπ."
Λειτούργησε αρχικά ως ανεξάρτητο σωματείο και αργότερα εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Πειραιώς, χωρίς να πετύχει τη μεγάλη διάκριση. Το 2004-05 πρωταγωνίστησε στην Α΄ κατηγορία αλλά έχασε τον τίτλο και την άνοδο στη Δ΄ Εθνική.
ΑΟ Χαλκηδών
Το 2009 με πρωτοβουλία παλιών ποδοσφαιριστών και φιλάθλων της ομάδας υπήρξε συμφωνία με μέλη του Νεαπολικού Αστέρα για μετονομασία του σε «'''Α.Ο. Χαλκηδών'''» και την αναδημιουργία της η οποία και πραγματοποιήθηκε το 2010, έχοντας παράλληλα καταφέρει μόλις να κέρδισει την άνοδο στη Β' κατηγορία Πειραιά. Έκτοτε, το σωματείο αγωνίζεται επίσημα με την ονομασία ΑΟ Χαλκηδών.
Βρέθηκε ξανά στη Γ' κατηγορία ώσπου το 2012-13 κατέκτησε το πρωτάθλημα και το 2013-14 ως τριταθλήτρια Β' κατηγορίας και μέσω των play off ακολούθησε η άνοδος του Α.Ο. Χαλκηδών στην Α΄ κατηγορία.
Έκτοτε μέχρι και την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο 2018-19, αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Α' κατηγορίας Ε.Π.Σ. Πειραιά.
Νεαπολικός Αστέρας
Ο «Νεαπολικός Αστέρας Νίκαιας» προέκυψε το 1995 ύστερα από τη συγχώνευση της Ε.Α.Ν. Νίκαιας («Ένωση Άρη-Νεάπολης Νίκαιας») και του Εθνικού Αστέρα Νεάπολης. Από την αγωνιστική περίοδο 1995-96 μέχρι και την αγωνιστική περίοδο 2009-10 αγωνίστηκε στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Το 2009 έπειτα από συμφωνία μεταξύ παλαιών στελεχών της Χαλκηδόνας και του Νεαπολικού Αστέρα, αποφασίστηκε η μετονομασία του σε «Α.Ο. Χαλκηδών», η οποία πραγματοποιήθηκε επίσημα το 2010.
Έμβλημα
Το έμβλημα του συλλόγου έχει εξελιχτεί με την πάροδο των ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Χαλκηδονα Χαλκηδονα Χαλκηδονα Χαλκηδονα
Δημοφών
Το όνομα Δημοφών ή Δημοφώντας μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα ακόλουθα:
Λογοτεχνικοί Ήρωες
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Δημόσιος διαδικτυακός κατάλογος ανοιχτής πρόσβασης
Ένας δημόσιος διαδικτυακός κατάλογος ανοιχτής πρόσβασης (γνωστός και ως OPAC ή Online public access catalog), είναι μία διαδικτυακή βάση δεδομένων των υλικών μιας βιβλιοθήκης ή ενός συνόλου βιβλιοθηκών. Μέσω του δημόσιου διαδικτυακού καταλόγου, οι χρήστες έχουν τη δυνατότητα να κάνουν αναζήτηση στον κατάλογο μιας βιβλιοθήκης, κυρίως για να εντοπίσουν βιβλία και οποιοδήποτε άλλο υλικό είναι διαθέσιμο σε μια βιβλιοθήκη.
Παλαιότεροι διαδικτυακοί κατάλογοι
Παρά το γεγονός ότι παλαιότερα, ήδη από το 1960, έχουν υπάρξει δοκιμαστικά συστήματα, οι πρώτοι μεγάλης κλίμακας διαδικτυακοί κατάλογοι εμφανίστηκαν στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο το 1975 και στη Δημόσια Βιβλιοθήκη του Ντάλλας το 1978.
Η δομή αυτών και άλλων πρώιμων διαδικτυακών συστημάτων αντανακλούσε τη δομή των καρτοκαταλόγων τους οποίους προορίζονταν να αντικαταστήσουν. Χρησιμοποιώντας τους διαδικτυακούς καταλόγους, μέσω ενός τερματικού ή μέσω telnet, οι χρήστες μπορούσαν να κάνουν αναζήτηση σε οργανωμένα εκ των προτέρων ευρετήρια και να περιηγηθούν στα αποτελέσματα της αναζήτησης, όπως ακριβώς θα έκαναν και με έναν έντυπο κατάλογο ή έναν καρτοκατάλογο.
Καθ'όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, ο αριθμός και η εξειδίκευση των διαδικτυακών καταλόγων αυξήθηκε. Άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα εμπορικά προϊόντα τα οποία, προς το τέλος της δεκαετίας, αντικατέστησαν τα συστήματα που είχαν δημιουργηθεί από τις ίδιες τις βιβλιοθήκες. Άρχισαν να παρέχονται βελτιωμένοι μηχανισμοί αναζήτησης, συμπεριλαμβανομένων των αναζητήσεων Boole και των αναζητήσεων βάσει λέξεων κλειδιών, καθώς και βοηθητικές λειτουργίες, όπως η δυνατότητα παράβλεψης των αποτελεσμάτων που είχαν ήδη ελεγχθεί.
Την ίδια στιγμή, οι βιβλιοθήκες άρχισαν να αναπτύσσουν εφαρμογές για την αυτοματοποίηση της αγοράς, καταλογογράφησης και κυκλοφορίας των βιβλίων και των υπόλοιπων υλικών της βιβλιοθήκης. Τέτοιες εφαρμογές, που συλλογικά είναι γνωστές ώς "ολοκληρωμένο σύστημα βιβλιοθήκης" ή "σύστημα διοίκησης βιβλιοθήκης", συμπεριλαμβάνουν έναν διαδικτυακό κατάλογο ως δημόσια διεπαφή του απογραφικού συστήματος. Οι περισσότεροι κατάλογοι μιας βιβλιοθήκης είναι στενά συνδεδεμένοι με το βασικό ολοκληρωμένο σύστημα της βιβλιοθήκης.
Στασιμότητα και δυσαρέσκεια
Κατά τη δεκαετία του 1990 υπήρξε σχετική στασιμότητα στην ανάπτυξη των διαδικτυακών καταλόγων. Παρόλο που οι παλαιότερες διεπαφές βάσει χαρακτήρων είχαν αντικατασταθεί από διαδικτυακές διεπαφές, ο σχεδιασμός και η υποκείμενη τεχνολογία αναζήτησης των περισσότερων συστημάτων δεν προχώρησε πιο πέρα από την ανάπτυξη που καταγραφόταν στα τέλη του 1980.
Την ίδια στιγμή, οργανισμοί εκτός των βιβλιοθηκών άρχισαν να αναπτύσσουν πιο εξελιγμένα συστήματα ανάκτησης πληροφοριών. Οι μηχανές αναζήτησης, όπως το Google, και ιστοσελίδες διαδικτυακού εμπορίου, όπως το Amazon.com, αποδείχτηκαν απλούστερες στη χρήση (και παρ'όλα αυτά πολύ πιο ισχυρές ως εργαλεία αναζήτησης) και μπορούσαν να παρέχουν αποτελέσματα αναζήτησης με βάση πιθανοκρατικά και διανυσματικά ερωτήματα.
Προτού διαδοθεί η χρήση του διαδικτύου, ο διαδικτυακός κατάλογος ήταν συχνά το πρώτο σύστημα ανάκτησης πληροφοριών που συναντούσαν οι χρήστες μιας βιβλιοθήκης. Η νεότερη γενιά χρηστών, έχοντας εξοικειωθεί με τη χρήση των μηχανών αναζήτησης στο διαδίκτυο, άρχισε σταδιακά να δείχνει δυσαρέσκεια όσον αφορά τους πολύπλοκους (και πολλές φορές δυσνόητους) μηχανισμούς αναζήτησης των παλαιότερων συστημάτων διαδικτυακού καταλόγου.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να διατυπωθεί σκληρή κριτική για αυτά τα συστήματα στην κοινότητα των βιβλιοθηκών και, τα επόμενα χρόνια, να αναπτυχθούν νέοι (συχνά αποκαλούμενοι "επόμενης γενιάς") κατάλογοι.
Κατάλογοι επόμενης γενιάς
Η νεότερη γενιά συστημάτων καταλόγων βιβλιοθήκης διακρίνεται από τους παλιούς OPAC λόγω της χρήσης εξελιγμένων τεχνολογιών αναζήτησης, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται τα αποτελέσματα βάσει συνάφειας και η δυνατότητα εφαρμογής φίλτρων αναζήτησης, καθώς και λόγω της συμπερίληψης χαρακτηριστικών που αποσκοπούν στην καλύτερη αλληλεπίδραση και συμμετοχή του χρήστη στο σύστημα, όπως τη δυνατότητα προσθήκης σημειώσεων και σχολίων. Αυτά τα νέα χαρακτηριστικά εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από υπάρχοντα μεταδεδομένα, τα οποία είναι συχνά ελλιπή και ασυνεπή, ιδιαίτερα σε παλαιότερες καταγραφές.
Αυτά τα νεότερα συστήματα είναι σχεδόν πάντα ανεξάρτητα από το ολοκληρωμένο σύστημα της βιβλιοθήκης. Αντίθετα, περιέχουν οδηγούς που επιτρέπουν τον συγχρονισμό των δεδομένων μεταξύ των δύο συστημάτων. Ενώ τα παλαιότερα συστήματα διαδικτυακού καταλόγου ήταν σχεδόν φτιαγμένα από παροχείς ολοκληρωμένων συστημάτων βιβλιοθήκης, οι βιβλιοθήκες στρέφονται όλο και περισσότερο στα συστήματα καταλόγων επόμενης γενιάς, που είναι φτιαγμένα από εταιρίες αναζήτησης και έργα ανοικτού κώδικα, συχνά με επικεφαλής τις ίδιες τις βιβλιοθήκες. Οι δαπάνες που συνδέονται με αυτά τα νέα συστήματα, παρ'όλα αυτά, επιβράδυναν την υιοθέτησή τους, ιδιαίτερα σε μικρότερους οργανισμούς.
Ένα παράδειγμα ενός συστήματος OPAC επόμενης γενιάς περιλαμβάνεται στο πακέτο λογισμικού Libramatic.
Συλλογικοί κατάλογοι
Παρόλο που οι κατάλογοι μιας βιβλιοθήκης τυπικά αντικατοπτρίζουν τα περιεχόμενα μίας μόνο βιβλιοθήκης, μπορούν επίσης να περιλάβουν και τα περιεχόμενα μιας ένωσης ή κοινοπραξίας βιβλιοθηκών. Αυτά τα συστήματα, γνωστά ώς συλλογικοί κατάλογοι, είναι σχεδιασμένα έτσι ώστε να διευκολύνουν το δανεισμό βιβλίων και άλλων τεκμηρίων μεταξύ των μελών ενός οργανισμού, μέσω του διαδανεισμού. Μεταξύ των παραδειγμάτων καταλόγων τέτοιου είδους περιλαμβάνονται οι κατάλογοι COPAC, SUNCAT, NLA Trove, και WorldCat, αντικατοπτρίζοντας τις συλλογές βιβλιοθηκών από όλο τον κόσμο.
Σχετικά συστήματα
Αυτά περιλαμβάνουν βάσεις βιβλιογραφικών μεταδεδομένων -όπως τις Medline, ERIC, PsycINFO, και πολλές άλλες- οι οποίες περιλαμβάνουν άρθρα περιοδικών και άλλα δεδομένα αναζήτησης. Υπάρχει επίσης και ένας αριθμός εφαρμογών οι οποίες δημιουργήθηκαν με στόχο τη διαχείριση εγγράφων, φωτογραφιών και άλλων ψηφιακών αντικειμένων. όπως τα Digital Commons και DSpace. Ειδικά στις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες, αυτά τα συστήματα (συνήθως γνωστά ώς συστήματα ψηφιακών βιβλιοθηκών ή θεσμικά συστήματα αποθήκευσης) διευκολύνουν τη διαφύλαξη εγγράφων που έχουην δημιουργηθεί από καθηγητές και φοιτητές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθηκονομία Κατηγορία:Βάσεις δεδομένων
Τσουνγκ Ουν-τσαν
Ο Τσουνγκ Ουν-τσαν (Chung Un-chan', γεννήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου του 1946 στο Γκονγκτζού του Τσουνγκτσεονγκναμ-ντό [Chungcheongnam-do], της Νότιας Κορέας), είναι Νοτιοκορεάτης πολιτικός. Διετέλεσε πρωθυπουργός από το Σεπτέμβριο του 2009 ως τις 11 Αυγούστου 2010. Υπήρξε καθηγητής στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σεούλ από το 1978 ως το 2009 και υπηρέτησε ως πρόεδρός του από το 2002 ως τον Ιούλιο του 2006. Είναι φανατικός οπαδός του μπέιζμπολ.
Ακαδημαϊκή καριέρα
Ο δρ Τσουνγκ έγινε πρύτανης του κολεγίου κοινωνικών επιστημών το πρώτο μισό του 2002 στο εθνικό πανεπιστήμιο της Σεούλ. Από το 1993 ως το 1994 ανέλαβε επίκουρος πρύτανης (Associate Dean) στο κολέγιο και εν συνεχεία, το 1983, επισκέπτης επίκουρος καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Χαβάης και επισκέπτης λόγιος στο London School of Economics από το 1986 ως το 1987. Το 1999 ήταν επισκέπτης καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Ρουρ - Μπόχουμ, στη Γερμανία. Απέκτησε πτυχίο μπάτσελορ στα Οικονομικά, από το εθνικό πανεπιστήμιο της Σεούλ, το 1970, καθώς επίσης και Μάστερ στα Οικονομικά από το πανεπιστήμιο του Μαϊάμι, στο Οχάιο το 1972. Το 1978 ο δρ Τσουνγκ απέκτησε διδακτορικό τίτλο (Ph.D.) στα Οικονομικά από το πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Τον Οκτώβριο του 2004 του απονεμήθηκε τιμητικό πτυχίο στη διεθνή εκπαίδευση από το εθνικό πανεπιστήμιο της Άπω Ανατολής, στο Βλαδιβοστόκ της Ρωσίας. Σήμερα ασχολείται ακόμα με την έρευνα στον τομέα των μακροοικονομικών και της οικονομικής αγοράς. Έχει εκδώσει πλήθος βιβλίων στα κορεάτικα και στα αγγλικά.
Πριν την πρωθυπουργία
Προτού αναλάβει πρωθυπουργός, ο δρ Τσουνγκ κατείχε σημαντικές θέσεις σε κυβερνητικές επιτροπές και ιδιωτικά ερευνητικά ιδρύματα. Το 2002 ανέλαβε επικεφαλής της επιτροπής για την ανάπτυξη των εθνικών συντάξεων και νωρίτερα ήταν πρόεδρος της επιτροπής του υπουργείου οικονομίας και οικονομικών για την οικονομική ανάπτυξη. Στη συνέχεια ανέλαβε πρόεδρος σε επιτροπές εκπαιδευτικών και οικονομικών ιδρυμάτων και οργανισμών. Ως το 2009 δίδασκε στο τμήμα οικονομικών επιστημών, στο εθνικό πανεπιστήμιο της Σεούλ.
Πρωθυπουργός
Διορίστηκε πρωθυπουργός στις 29 Σεπτεμβρίου 2009 και διαδέχθηκε τον Χαν Σέουνγκ-σου. Η αντιπολίτευση αποχώρησε διαμαρτυρόμενη για την επιλογή του προέδρου να αναλάβει το πρωθυπουργικό αξίωμα ο καθηγητής Τσουνγκ, κατά την έναρξη της ψηφοφορίας στο κοινοβούλιο. Ο Τσουνγκ υπέβαλε την παραίτησή του στις 29 Ιουλίου 2010 και αποχώρησε από το πρωθυπουργικό αξίωμα στις 10 Αυγούστου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τσουνγκ
Μαίρη του Ηνωμένου Βασιλείου (1897-1965)
Η Μαρία του Ηνωμένου Βασιλείου (Mary, Princess Royal and Countess of Harewood, 25 Απριλίου 1897 - 28 Μαρτίου 1965) ήταν μέλος της βρετανικής βασιλικής οικογένειας ως το τρίτο παιδί και μόνο κόρη του Γεωργίου Ε΄ και της Μαρίας του Τεκ.
Η Βικτωρία Αλεξάνδρα Αλίκη Μαρία γεννήθηκε στις 25 Απριλίου 1897 στην Αγροικία Γιορκ του Σάντριγχαμ, πέμπτη στη σειρά διαδοχής για το βρετανικό θρόνο. Η βάπτισή της έγινε στις 7 Ιουνίου στην Εκκλησία της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής, κοντά στο Σάντριγχαμ, από τον Ουίλλιαμ Μακλάγκαν, Αρχιεπίσκοπο της Υόρκης. Ανάδοχοί της ήταν η Βασίλισσα Βικτωρία, ο Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας, η Αυτοκράτειρα της Ρωσίας Μαρία Φιοντόροβνα, ο Πρίγκιπας και η Πριγκίπισσα της Ουαλίας, η Μαρία Αδελαΐδα του Τεκ, η Βικτωρία τουΗνωμένου Βασιλείου και ο Φραγκίσκος του Τεκ.
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, επισκεπτόταν νοσοκομεία και οργανώσεις κοινωνικής πρόνοιας μαζί με τη μητέρα της. Ένα από τα έργα της ήταν η δημιουργία ταμείου το οποίο συγκέντρωσε δώρα αξίας £100.000, τα οποία εστάλησαν σε όλους τους Βρετανούς στρατιώτες και ναύτες για τα Χριστούγεννα του 1914. Ήταν προστάτης του Βρετανικού Ερυθρού Σταυρού, του Φεστιβάλ του Ληντς, των Βρετανίδων νοσηλευτών και άλλων κοινωφελών σκοπών.
Στις 28 Φεβρουαρίου 1922 παντρεύτηκε τον Χένρυ Λάσσελς (1882 - 1947), μεγαλύτερο γιο του Κόμη του Χαίργουντ. Ο γάμος τους στο Αββαείο του Ουεστμίνστερ ήταν το πρώτο βασιλικό γεγονός στο οποίο συμμετείχε η Ελίζαμπεθ Μπόους-Λάυον, μελλοντική σύζυγος του Γεώργιου ΣΤ’ και μητέρα της Ελισάβετ Β΄, φίλη της Μαρίας και παράνυφος στο γάμο. Η Μαρία και ο Χένρυ απέκτησαν δύο παιδιά, τον Τζορτζ (1923 - 2011) και τον Τζέραλντ (1924 - 1998).
Στις 28 Μαρτίου 1965 υπέστη καρδιακή προσβολή κατά τη διάρκεια μιας βόλτας με το μεγαλύτερο γιο της και τα παιδιά του στην Οικία Χαίργουντ. Ενταφιάστηκε στην Εκκλησία των Αγίων Πάντων του Γιόρκσιρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες Κατηγορία:Βρετανίδες κόμισσες Κατηγορία:Οίκος Ουίνδσορ Κατηγορία:Βασιλικές πριγκίπισσες
Warcraft
Εκ των παραπάνω βιντεοπαιχνιδιών, το Warcraft: Orcs & Humans δεν συνοδεύτηκε με expansion, σε αντίθεση με το Warcraft II, για το οποίο βγήκε το Warcraft II: Beyond the Dark Portal, αλλά και το Warcraft III, για το οποίο βγήκε Warcraft III: The Frozen Throne. Πολλά expansions κυκλοφόρησαν για το World of Warcraft, με σειρά κυκλοφορίας: The Burning Crusade, Wrath of the Lich King, Cataclysm, Mists of Panadaria, Warlords of Draenor και Legion. Όλα τα βιντεοπαιχνίδια της σειράς τοποθετούνται και εκτυλίσσονται στον φανταστικό κόσμο Azeroth, στον οποίον αρχικά ζουν οι Άνθρωποι, ενώ μεγάλοι πόλεμοι ξεκινούν όταν μία ορδή από Ορκ, έρχονται εκεί μέσω μίας μαύρης πύλης. Τα Ορκ ήρθαν από έναν άλλον πλανήτη, ονόματι Draenor, ο οποίος όμως έπαψε να είναι κατοικήσιμος, αφού κυριεύθηκε από δαιμονική μαγεία καταστράφηκε. Αυτά τα συμβάντα λαμβάνουν χώρα στο Warcraft II. Αργότερα, και μαζί με τα expansions, κι άλλα μέρη εμφανίστηκαν στον κόσμο Azeroth, και μαζί τους σημαντικές φυλές όπως τα Night Elves και τα Tauren. Μεταξύ άλλων, ο κόσμος αυτός περιλαμβάνει, παραδοσιακές φιγούρες του κόσμου της μυθοπλασίας, όπως ξωτικά, νάνους, γκνομ, ορκ και τρολ.
Από τη σειρά αυτή δημιουργήθηκαν αρκετά βιβλία και άλλα μέσα, τα οποία καλύπτουν μέρη της ιστορίας που ακολουθεί το βιντεοπαιχνίδι, καθώς και χρονολογίες και πρόσωπα. Επίσης, κυκλοφορούν και game cards, οι οποίες προσφέρουν στους κατόχους τους, περιορισμένη πρόσβαση στο World of Warcraft. Εκτός από τα βιβλία, έχουν κυκλοφορήσει και κόμικς, καλύπτοντας κι άλλο μέρη της ιστορίας. Επίσης, είχε κυκλοφορήσει και ένα βραχύβιο διαδικτυακό περιοδικό, όπως μετά από πέντε τεύχη έπαψε να κυκλοφορεί. Το 2016, κυκλοφόρησε και κινηματογραφική ταινία, με τον τίτλο Warcraft, η οποία εξιστορεί τα πρώτα γεγονότα της ιστορίας της σειράς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Warcraft Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Blizzard Κατηγορία:Σειρές βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν κόμικς‎ Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν μυθιστορήματα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν ταινίες
Καρελλάς Αττικής
Ο  Καρελλάς είναι οικισμός της Ανατολικής Αττικής, που βρίσκεται ανατολικά του Υμηττού, ανάμεσα στο Κορωπί και την Παιανία, κοντά στη βιομηχανική ζώνη της Παιανίας. Αν και βρίσκεται πιο κοντά στην Παιανία ανήκει διοικητικά στον Δήμο Κρωπίας. Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από νεόκτιστα σπίτια. Αναπτύχθηκε ραγδαία μετά την κατασκευή του νέου αεροδρομίου της Αθήνας στα Σπάτα και σύμφωνα με την απογραφή του 2001 έχει 1.634 κατοίκους. Ο πληθυσμός έχει σημειώσει ραγδαία αύξηση τα τελευταία χρόνια, κάτι που χαρακτηρίζει γενικότερα τις περιοχές των Μεσογείων. Κοντά στον οικισμό βρίσκεται το προπονητικό κέντρο του Παναθηναϊκού.
Πορεία του πληθυσμού:
Αξιόλογο μνημείο στην περιοχή του Καρελλά αποτελεί ένας μικρός ναός της Μεταβυζαντινής περιόδου, που ονομάζεται Ναός Αγίου Γεωργίου Σκληπιού. Το προσωνύμιο Σκληπιού πιθανότατα προέρχεται από παραφθορά του ονόματος Ασκληπιού και αποτελεί πιθανή ανάμνηση αρχαίου ιερού στην ίδια θέση, αφιερωμένου στον Ασκληπιό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής Κατηγορία:Δήμος Κρωπίας
Γκιλάν
Η Γκιλάν (περσικά: استان گیلان, Ostān-e Gīlān, παλαιότερα Νταϋλάμ) είναι μία από τις 31 επαρχίες του Ιράν. Βρίσκεται κατά μήκος της Κασπίας Θάλασσας, λίγο δυτικότερα της επαρχίας Μαζανταράν, ανατολικά της επαρχίας Αρνταμπίλ και βόρεια των επαρχιών Ζαντζάν και Καζβίν.
Η περιοχή έχει έκταση 14.042 τετ.χλμ. και πληθυσμό 2.404.861 κατοίκων (απογραφή 2006). Το βόρειο τμήμα της επαρχίας είναι μέρος της περιοχής του Νότιου (ιρανικού) Ταλύς. Στο κέντρο της επαρχίας βρίσκεται η πόλη της Ραστ. Άλλες πόλεις στην επαρχία είναι η Ασταρά, η Αστανέχ-ι Ασραφίγιε, η Φουμάν, η Λαχιτζάν, η Λανγκρούντ, η Μασουλέχ, η Μαντζίλ, η Ρουντσάρ, η Σαφτ, η Ταλές και η Σουμαχέ Σαρά. Το κύριο λιμάνι της επαρχίας είναι το Μπαντάρ-ι Ανζαλί (πρώην Μπαντάρ-ι Παχλαβί).
Στην αρχαία περσική εποχή, η περιοχή αποτελούσε επίσης διοικητική επαρχία, με την ονομασία Νταϋλάμ (κάποιες φορές απαντάτο ως Νταϋλαμάν ή Ντελάμ, ελλ. Δαϋλάμ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες του Ιράν
Aon plc
Η Aon είναι βρετανική πολυεθνική εταιρεία με έδρα το Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία παρέχει διαχείριση κινδύνου, μεσιτείες ασφαλίσεων και αντασφαλίσεων, επενδυτική τραπεζική, λύσεις ανθρώπινων πόρων και υπηρεσίες εξωτερικής ανάθεσης. Η Aon έχει περίπου 500 γραφεία σε όλο τον κόσμο, εξυπηρετώντας 120 χώρες με 65.000 εργαζόμενους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Βρετανικά εμπορικά σήματα
Ροβέρτος Γ΄ του Ντρε
Ο Ροβέρτος Γ΄ του Ντρε (Γαλλική γλώσσα : Robert III de Dreux, 1185 - 3 Μαρτίου 1234) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ντρε ήταν κόμης του Ντρε και Μπρεν, γιος του Ροβέρτου Β΄, κόμη του Ντρε, και της Γιολάντας του Κουσί. Στην νεότητά του, κατά την διάρκεια ενός κυνηγιού κατέστρεψε ένα χωράφι με στάρι και αυτό του έδωσε το ψευδώνυμο Gasteble. Ενώ ο αδελφός του Πέτρος Α΄ της Βρετάνης πολεμούσε τον μέλλοντα βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Η΄ στην Ναντ (1212), συνελήφθη κατά την διάρκεια μίας εξόδου του. Αφού ανταλλάχθηκε μετά τη μάχη του Μπουβίν με τον Γουλιέλμο τον Μακρόξιφο (γιο του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας), συμμετείχε στην Σταυροφορία των Αλβιγηνών κυριεύοντας την Αβινιόν (1226). Υποστήριξε την αντιβασίλισσα της Γαλλίας Λευκή της Καστίλλης, μετά τον θάνατο του συζύγου της Λουδοβίκου Η΄.