cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αθανάσιος Καραμάνης
Εργογραφία
Ο ίδιος έλεγε, μεταξύ άλλων, για το έργο του: «Αὐτὴ τὴν ζώσα παράδοση θέλησα νὰ καταγράψω γιατὶ εἶναι σαφῶς διαφορετικὴ ἀπὸ τὴν γραπτή. Δὲν ἦταν ὅμως εὔκολο. Ἤθελε πάνω ἀπ’ ὅλα τόλμη. Ἀπόδειξη εἶναι ὅτι ἄλλοι δὲν τὸ τολμήσανε».
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ψάλτες Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι
Εθνική Νήσων Σολομώντα (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου των Νήσων Σολομώντα εκπροσωπεί τους Νήσους Σολομώντα στο διεθνές ποδόσφαιρο. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Νήσων Σολομώντα. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Λόουσον Τάμα.
Ιστορία
Το 2004 τερμάτισε στη δεύτερη θέση στο Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας 2004.
Στάδιο
Έδρα της εθνικής ομάδας είναι το Στάδιο Λόουσον Τάμα, χωρητικότητας 10.000 θεατών, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Ονιάρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στα Νησιά Σολομώντα
Κληρονομική οπτική νευροπάθεια Λέμπερ
H κληρονομική οπτική νευροπάθεια Λέμπερ (Leber's hereditary optic neuropathy, ή αλλιώς συντομογραφικά, νόσος LHON) είναι σοβαρή κληρονομική, νευροεκφυλιστική νόσος, που προσβάλλει το οπτικό νεύρο των οφθαλμών, και συχνότατα χαρακτηρίζεται από ξαφνική και ταχύτατη απώλεια όρασης σε νεαρούς ασθενείς.
Επιπολασμός
Είναι νόσος που υπάγεται στις πάρα πολλές, μέχρι σήμερα άγνωστες ακόμα, νόσους που οφείλονται σε μιτοχονδριακές μεταλλάξεις. Ο επιπολασμός της ασθένειας δεν είναι επακριβώς γνωστός, αλλά εκτιμάται περίπου στο 1/15.000 έως 1/50.000 άτομα, σε παγκόσμια κλίμακα.
Εξέλιξη νόσου και συμπτώματα
Επηρεάζει και τους δύο οφθαλμούς ταυτόχρονα ή διαδοχικά. Η απώλεια της όρασης στο δεύτερο οφθαλμό συμβαίνει συνήθως εβδομάδες μετά τον πρώτο. Η απώλεια είναι γενικά υποξεία, για αρκετές βδομάδες, και στη συνέχεια σταθεροποιείται. Υπάρχει όμως η πιθανότητα, σε αρκετούς ασθενείς, το μέγεθος του σκοτώματος να επεκταθεί και να προκαλέσει εν τέλει ισχυρότερη τύφλωση.
Άλλοι ασθενείς δύναται να παρουσιάσουν νευρολογικά συμπτώματα, δυστονία, έως και παρεγκεφαλιδική αταξία.
Alfa TV
Ο Alfa TV ήταν ένας κυπριακός τηλεοπτικός σταθμός που πρωτοεξέπεμψε το 1996 και ανήκε στην Ραδιοτηλεοπτική Εταιρεία Alfa Ltd. η οποία συστάθηκε έναν χρόνο μετά. Το κανάλι πρόβαλλε αθλητικές σειρές και παιδικά από το Nickelodeon και άλλες εταιρείες παραγωγών. Ο Alfa TV ήταν ένας από τις μόλις 2 υπηρεσίες συνδρομητικής τηλεόρασης στην Κύπρο, η άλλη ήταν η Lumiere TV με τον οποίο ο Alfa TV είχε προγραμματική συμφωνία.
Κληρονομική οπτική νευροπάθεια Λέμπερ
Αιτιολογία
Υπήρξε η πρώτη μιτοχονδριακή νόσος στην οποία αποδείχτηκε ότι η αιτιοπαθογένειά της. Μία μορφή τύφλωσης που προσβάλλει άτομα μέσης ηλικίας και οφείλεται σε μεταλλάξεις στην οξειδοαναγωγάση του ζεύγους NADH-Q, συνιστώσα του Συμπλόκου I. Ορισμένες από τις μεταλλάξεις αυτές παρεμποδίζουν τη χρήση του NADH, ενώ άλλες παρεμποδίζουν τη μεταφορά ηλεκτρονίων στο συνένζυμο Q. Οι μεταλλάξεις στο Σύμπλοκο I αποτελούν και τη συνηθέστερη αιτία.
Έχει αποδειχθεί ότι η νόσος LHON επισυμβαίνει εξαιτίας της εμφάνισης από μεταλλάξεις στο μιτοχονδριακό DNA (mtDNA), οι οποίες λαμβάνουν χώρα στις εξής νουκλεοτιδικές θέσεις: 11778, 3460, ή/και 14484.
Alfa TV
Πρόγραμμα
Ο Alfa TV πρόβαλλε αθλητικές σειρές από την Κύπρο καθώς και ψυχαγωγικές εκπομπές. Το παιδικό πρόγραμμα του σταθμού αποτελούταν αρχικά από παιδικές σειρές του αδελφού σταθμού της Filmnet, K-T.V., μέχρι τις 22 Δεκεμβρίου του 2001, που αντικαταστήθηκε από ένθετο πλαισιωμένο με σειρές του Nickelodeon. Η ενέργεια αυτή συνέπεσε με την ένταξη πανομοιότυπου ένθετου σε κανάλι της βραχύβιας συνδρομητικής πλατφόρμας του μη συγχεόμενου ελληνικού Alpha TV, ονόματι Alpha Digital. Το αθλητικό πρόγραμμα του σταθμού περιλάμβανε ζωντανή δράση από τα παρακάτω πρωταθλήματα και γεγονότα:
Κληρονομική οπτική νευροπάθεια Λέμπερ
Θεραπεία
Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει θεραπεία για τη νόσο LHON. Ορισμένες δραστικές ουσίες έχουν επιδείξει θετικά αποτελέσματα στη μερική ανάκτηση της όρασης.
Alfa TV
Πρόγραμμα
Ο Alfa TV πρόβαλλε επίσης Δελτία Ειδήσεων και τις ενημερωτικές εκπομπές Οικονομία, Επί Σκηνής, Μέρα Παρά Μέρα και Υγεία.
Κληρονομική οπτική νευροπάθεια Λέμπερ
Παραπομπές
Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες
Alfa TV
Δορυφορικά
Ο Alfa TV ήταν και στην NOVA Κύπρου μέχρι τον Αύγουστο του 2006 όπου απομακρύνθηκε από την πλατφόρμα και άρχισε να εκπέμπει στην πλατφόρμα Athina Sat. Στις 3 Μαρτίου 2008 ο Alfa TV επέστρεψε στην πλατφόρμα όπως και η LTV. Από την 1 Ιουλίου του 2011 οι εταιρίες LTV και Alfa απομακρύνονται ξανά οριστικά από την NOVA Κύπρου επειδή οι δύο πλευρές δεν μπόρεσαν να καταλήξουν σε συμφωνία μετά τη διάλυση της Multichoice Κύπρου. Ο Alfa TV μέχρι τη μετεξέλιξή του σε Alpha Κύπρου ήταν διαθέσιμος στην CytaVision και την Primetel.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυπριακοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1998
Αζέροι
Πιστεύεται ότι οι Αζέροι του Ιράν κατάγονται από διάφορες εθνοτικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των Μανναίων, οι οποίοι κατοικούσαν σε μια επικράτεια που αντιστοιχεί στο βορειοδυτικό Ιράν νότια της Λίμνης Ούρμια κατά τον 10ο με 7ο αιώνα π.Χ. περίπου. Μιλούσαν μια διάλεκτο που σχετιζόταν με τα Χουρριανά (μια μη Σημιτική και μη ινδοευρωπαϊκή γλώσσα η οποία σχετιζόταν με τα ουραρτιανά). Επίσης πιστεύεται ότι κατάγονται από τους Μήδους, μια αρχαία Ιρανική εθνική ομάδα, η οποία υπό την κυριαρχία του Βασιλιά Κυαξάρη ισχυροποιήθηκε ιδρύοντας μια αυτοκρατορία που κυριάρχησε στην περιοχή. Πιστεύεται ότι η Μηδική αυτοκρατορία κατάκτησε και αφομοίωσε τους Μαναίους τον 6ο αιώνα π.Χ.. Η ιστορική έρευνα δείχνει ότι η παλαιά αζερική γλώσσα, η οποία ανήκει στον Βορειοδυτικό κλάδο των ιρανικών γλωσσών, κατάγεται από τη μηδική γλώσσα. Σταδιακά η γλώσσα διαδόθηκε και ομιλούταν ευρέως στην προαναφερμένη περιοχή για αιώνες.
Πιστεύεται ότι οι Αζέροι του Αζερμπαϊτζάν κατάγονται από τους κατοίκους της Αλβανίας του Καυκάσου, μιας αρχαίας χώρας που βρίσκεται στην ανατολική περιοχή του Καυκάσου. Στην Αλβανία του Καυκάσου εγκαταστάθηκαν διάφορα ιρανικά φύλα. Υπάρχει απόδειξη ότι, παρά τις διαδοχικές εισβολές και μεταναστεύσεις, σταδιακά ο ιθαγενής καυκάσιος πληθυσμός ίσως αφομοιώθηκε γλωσσικά και πολιτισμικά πρώτα από ιρανικά φύλα όπως οι Πέρσες, και αργότερα από τουρκικά φύλα όπως οι Ογούζοι Τούρκοι. Έχουν μαθευτεί σημαντικές πληροφορίες για τους Καυκάσιους Αλβανούς, όπως η γλώσσα τους, η ιστορία τους, η πρώιμη μετατροπή τους στον Χριστιανισμό και οι σχέσεις τους με τους Αρμένιους και τους Γεωργιανούς, οι οποίοι άσκησαν κατά τους επόμενους αιώνες ισχυρή επιρροή, θρησκευτικά και πολιτιστικά, στους Καυκάσιους Αλβανούς. Πολλοί ακαδημαϊκοί πιστεύουν ότι η γλώσσα Ούντι, γλώσσα η οποία ανήκει στις βορειοανατολικές καυκάσιες γλώσσες και ομιλείται από λίγες χιλιάδες άτομα στο Αζερμπαϊτζάν, είναι απομεινάρι της γλώσσας των Καυκάσιων Αλβανών.
Μετά τους ρωσοπερσικούς πολέμους του 1813 και του 1828, οι συνθήκη του Γκιουλιστάν το 1813 και η συνθήκη του Τουρκμεντσάι το 1828 οριστικοποίησαν τα σύνορα Ρωσίας και Ιράν. Σύμφωνα με αυτές τις συνθήκες, τα εδάφη του Ιράν στον Καύκασο παραχωρήθηκαν στη Ρωσία. Ο σχηματισμός της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν το 1918 καθόρισε τα εδάφη της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν.
Η αζερική γλώσσα συνδέεται στενά με την τουρκική γλώσσα, τα κασκάι, τα γκαγκαουζιανά, τα τουρκμενικά και τα ταταρικά της Κριμαίας. Τα αζερικά είναι κατά κάποιο βαθμό αμοιβαία κατανοητή με τις παραπάνω γλώσσες. Επειδή εδώ και σχεδόν δύο αιώνες το Αζερμπαϊτζάν και το Ιρανικό Αζερμπαϊτζάν έχουν διαχωριστεί πολιτικά, υπάρχουν ορισμένες γραμματικές και λεξιλογικές διαφορές στη τοπική γλώσσα, αν και οι δύο ποικιλίες της αζερικής είναι αμοιβαία κατανοητές. Επιπλέον, η τουρκική και η αζερική γλώσσα είναι αμοιβαία κατανοητές μεταξύ τους σε έναν αρκετά υψηλό βαθμό, ώστε να είναι δυνατή η συνομιλία ενός Τούρκου και ενός Αζέρου χωρίς να έχει μελετήσει ο ένας την γλώσσα του άλλου. Αυτό το γεγονός έχει ωθήσει μερικούς γλωσσολόγους που ασχολούνται με τις τουρκικές γλώσσες να ονομάσουν την σχέση των δύο γλωσσών ως διάλεκτο συνεχές των δυτικών ογουζικών γλωσσών.
Νίκος Μπακουνάκης
Ο Νίκος Μπακουνάκης (1956) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και πανεπιστημιακός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ξεκίνησε να αποσχολείται δοκιμαστικά στα φοιτητικά του χρόνια, το 1976, στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία, όπου μυήθηκε στον κόσμο της δημοσιογραφίας. Αρθογραφούσε για χρόνια στην εφημερίδα Το Βήμα, της οποίας διετέλεσε αρχισυντάκτης. Το 1997 δημιούργησε το ένθετο "Βιβλία" στην ίδια εφημερίδα. Σήμερα αρθρογραφεί για την Lifo.
Διαθέτει πλούσιο συγγραφικό έργο, έχει επιμεληθεί πλήθος βιβλίων και έχει υπάρξει συνεργάτης του τομέα εκδόσεων του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Έχει τιμηθεί με το βραβείο «Κωνσταντίνος Καλλιγάς» της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων, ενώ το βιβλίο του Μια στιγμή της Ευρώπης στην Ελλάδα του 19ου αιώνα τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερο δοκιμίου από την Ακαδημία Αθηνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Εθνική Βανουάτου (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Βανουάτου είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Βανουάτου. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βανουάτου. Έδρα της ομάδας είναι το Korman Stadium. Ήταν γνωστή με την ονομασία Εθνικές Νέων Εβρίδων μέχρι που οι Νέες Εβρίδες έγιναν η Δημοκρατία του Βανουάτου το 1980. Το 1973, το 2000 και το 2002 τερμάτισε στην 4η θέση στο Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Βανουάτου Βανουατου
Montrose
Οι Montrose ήταν αμερικανικό χαρντ ροκ συγκρότημα που δημιουργήθηκε στην Καλιφόρνια το 1973 από τον κιθαρίστα Ρόνι Μόντροουζ και τον τραγουδιστή Σάμι Χάγκαρ.
Βιογραφία
Η πρώτη σύνθεση του συγκροτήματος περιελάμβανε τον μπασίστα Μπιλ Τσερτς και το ντράμερ Ντένι Καρμάσι, οι οποίοι πλαισίωναν τους Μόντροουζ και Χάγκαρ στο ομώνυμο άλμπουμ του συγκροτήματος. Ο δίσκος δεν κατάφερε να μπει στο Top-100 του Billboard άλλα οι μεταγενέστερες πωλήσεις του τον ώθησαν να βραβευθεί ως πλατινένιο άλμπουμ.
Ο Τσερτς αποχώρησε, δίνοντας την θέση του στον μπασίστα και κιμπορντίστα Άλαν Φιτζέραλντ για την περιοδεία του άλμπουμ, με τον δεύτερο τους δίσκο με τίτλο "Paper Money" να κυκλοφορεί ένα χρόνο αργότερα. Μετά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, ο Χάγκαρ αποχώρησε λόγω έντονων διαφωνιών με τον Μόντροουζ, για να ακολουθήσει προσωπική καριέρα και στα μέσα της δεκαετίας του '80 να αντικαταστήσει τον Ντέιβιντ Λι Ροθ στους Van Halen.
Την θέση του πήρε ο Μπομπ Τζέιμς, ενώ στο συγκρότημα εντάθηκε και ο κιμπορντίστας Τζιμ Άλσιβαρ, με τη νέα σύνθεση να ηχογραφεί το "Warner Brothers Presents... Montrose!", τον δεύτερο συνεχόμενο δίσκο τους που μπήκε στο Top-100 των αμερικάνικων τσαρτ. Ο Φιτζέραλντ αντικαταστάθηκε από τον Ράντι Τζο Χομπς, με τον οποίο οι Montrose κυκλοφόρησαν το "Jump On It", μετά την αποτυχία του οποίου το συγκρότημα διαλύθηκε.
Ο Ρόνι Μόντροουζ ηχογράφησε και πάλι υπό την επωνυμία Montrose τον δίσκο "Mean" του 1987, με τον Τζόνι Έντουαρντς στα φωνητικά, τον Γκλεν Λετς στο μπάσο και τον Τζέιμς Κότακ στα τύμπανα.
Το 2002, μία νέα σύνθεση του συγκροτήματος περιόδευσε στην δυτική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών προωθώντας την συλλογή "The Very Best of Montrose", πριν ο Μόντροουζ επιστρέψει στην προσωπική του καριέρα. Ο ίδιος αυτοκτόνησε στις 3 Μαρτίου 2012.
Πηγές
Κατηγορία:Hard rock συγκροτήματα από Καλιφόρνια Κατηγορία:Heavy metal συγκροτήματα από Καλιφόρνια
Επιχείρηση Βαλκυρία (ταινία)
Επιχείρηση Βαλκυρία (αγγλικά: Valkyrie) είναι αμερικανικό βιογραφικό, ιστορικό, πολιτικό θρίλερ παραγωγής 2008. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Μπράιαν Σίνγκερ και το σενάριο έγραψαν οι Κρίστοφερ Μακουάρι και Νέιθαν Αλεξάντερ. Η ταινία διαδραματίζεται στη Ναζιστική Γερμανία κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και αφηγείται τη Συνωμοσία της 20ής Ιουλίου το 1944 από Γερμανούς αξιωματικούς να δολοφονήσουν τον Αδόλφο Χίτλερ και να χρησιμοποιήσουν την Επιχείρηση Βαλκυρία, το εθνικό σχέδιο εκτάκτου ανάγκης, για να πάρουν τον έλεγχο της χώρας. Πρωταγωνιστεί ο Τομ Κρουζ στο ρόλο του Κλάους φον Στάουφενμπεργκ, ενός από τους κύριους συνωμότες. Το καστ συμπεριλαμβάνει επίσης τους Κένεθ Μπράνα, Μπιλ Νάιγκι, Έντι Λίζαρντ, Τέρενς Σταμπ και Τομ Γουίλκινσον.
Η ημερομηνία κυκλοφορίας της ταινίας άλλαξε αρκετές φορές, από 27 Ιουνίου 2008 στις 14 Φεβρουαρίου 2009. Οι συνεχείς αλλαγές και η φτωχή διαφημιστική καμπάνια της United Artists, τράβηξαν αρνητική κριτική για τη βιωσιμότητα του στούντιο. Μετά από μια θετική δοκιμαστική προβολή, η ημερομηνία κυκλοφορίας της ταινίας ορίστηκε επισήμως για τις 25 Δεκεμβρίου 2008. Η ταινία έλαβε μικτές κριτικές τόσο από τον αμερικανικό όσο και το γερμανικό τύπο, αλλά κινήθηκε ικανοποιητικά στο box office αποφέροντας 201,5 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Πλοκή
Κατόπιν επιμονής του Γκέρντελερ, ο Στάουφενμπεργκ διατάσσεται να δολοφονήσει τον Χίτλερ και τον επικεφαλής των SS Χίμλερ στο καταφύγιο του Φύρερ, Λημέρι του Λύκου. Σε μια τελική ενημέρωση, ο Συνταγματάρχης Άλμπρεχτ φον Κβιρνχάιμ δίνει οδηγίες στα μέλη της επιτροπής να χρησιμοποιήσουν μολυβένιους πυροκροτητές. Ο Στάουφενμπεργκ πείθει επίσης το Στρατηγό Έρικ Φελγκίμπελ, ο οποίος ελέγχει όλες τις επικοινωνίες στο Λημέρι του Λύκου, να κόψει κάθε επικοινωνία μετά την έκρηξη της βόμβας. Στις 15 Ιουλίου 1944, ο Στάουφενμπεργκ παρεβρίσκεται σε μια στρατηγική συνάντηση στο Λημέρι του Λύκου με τη βόμβα στο χαρτοφύλακά του, αλλά με τον Χίμλερ να μην βρίσκεται στη συνάντηση. Ο Στάουφενμπεργκ δεν παίρνει το πράσινο φως από την επιτροπή και, μέχρι ένας από αυτούς, αψηφώντας τους άλλους, να του πει να το κάνει ούτως ή άλλως, η συνεδρίαση τελειώνει. Εν τω μεταξύ, ο εφεδρικός στρατός έχει κινητοποιηθεί από τον Όλμπριχτ, εν αγνοία του Φρομ. Ο Στάουφενμπεργκ φεύγει με ασφάλεια μαζί με τη βόμβα από το καταφύγιο και ο εφεδρικός στρατός παίρνει εντολή να σταματήσει, πιστεύοντας ότι η κινητοποίηση έγινε για λόγους εκπαίδευσης. Πίσω στο Βερολίνο, ο Όλμπριχτ και ο Στάουφενμπεργκ απειλούνται από τον Φρομ ότι αν προσπαθήσουν να ελέγξουν τον εφεδρικό στρατό ξανά θα τους συλλάβει. Ο Στάουφενμπεργκ πηγαίνει στην επιτροπή για να διαμαρτυρηθεί για την αναποφασιστικότητά τους και καταδικάζει τον Γκέρντελερ, ο οποίος έχει επιλεχθεί να γίνει Καγκελάριος μετά το πραξικόπημα. Όταν ο Γκέρντελερ απαιτεί ο Στάουφενμπεργκ να εγκαταλείψει την επιτροπή, ο Μπεκ τον πληροφορεί ότι τα SS τον ψάχνουν και τον εκλιπαρεί να εγκαταλείψει τη χώρα άμεσα.
Στις 20 Ιουλίου 1944, ο Στάουφενμπεργκ και ο υπασπιστής του, Υπολοχαγός Βέρνερ φον Χέφτεν, επιστρέφουν στο Λημέρι του Λύκου. Προς απογοήτευση του Στάουφενμπεργκ, ανακαλύπτει αφού το χρονόμετρο έχει ενεργοποιηθεί, ότι η διάσκεψη θα λάβει χώρα σε ένα καλοκαιρινό δωμάτιο με ανοιχτό παράθυρο, ενώ οι συνωμότες σκόπευαν να πυροδοτήσουν τη βόμβα μέσα στα τείχη του καταφύγιου για μεγαλύτερη ζημιά. Ενώ ο υπασπιστής του περιμένει στο αυτοκίνητο, ο Στάουφενμπεργκ τοποθετεί τον χαρτοφύλακά του με τη βόμβα οπλισμένη στη συνεδρίαση όσο το δυνατόν πιο κοντά στον Χίτλερ. Ο Στάουφενμπεργκ φεύγει τότε από το καταφύγιο και επιστρέφει στο αυτοκίνητο. Ωστόσο, ένας από τους αξιωματικούς κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης μετακινεί τη βόμβα πίσω από το πόδι ενός τραπεζιού, προστατεύοντας έτσι τον Χίτλερ από την έκρηξη. Όταν η βόμβα εκρήγνυται, ο Στάουφενμπεργκ είναι σίγουρος ότι ο Χίτλερ είναι νεκρός και φεύγει από το Λημέρι του Λύκου. Πριν σταματήσει τις επικοινωνίες ο Φελγκίμπελ επικοινωνεί με τον Κβιρνχάιμ, αλλά δεν μπορεί να μεταφέρει σαφώς το κατά πόσον ή όχι ο Φύρερ είναι νεκρός.
Καθώς ο Στάουφενμπεργκ επιστρέφει στο Βερολίνο, ο Όλμπριχτ αρνείται να κινητοποιήσει τον Εφεδρικό Στρατό μέχρι να ξέρει, χωρίς αμφιβολία ότι ο Χίτλερ είναι νεκρός (αν ο Χίτλερ δεν είναι νεκρός, ο Όλμπριχτ θα συλληφθεί για το γεγονός ότι ο εφεδρικός στρατός κινητοποιήθηκε χωρίς την άδεια του Φρομ). Πίσω από την πλάτη του Όλμπριχτ, ο Κβιρνχάιμ πλαστογράφησε την υπογραφή του και έδωσε τη διαταγή ούτως ή άλλως. Με την Επιχείρηση Βαλκυρία σε εξέλιξη, ο Στάουφενμπεργκ και οι υπόλοιποι συνωμότες διατάζουν τη σύλληψη των Αρχηγών των Ναζιστικών Κομμάτων και των Αξιωματικών των SS, πείθοντας χαμηλόβαθμους αξιωματικούς ότι οι Αρχηγοί των Κομμάτων και τα SS στήνουν πραξικόπημα. Καθώς ο Στάουφενμπεργκ αρχίζει να παίρνει τον έλεγχο των υπουργείων της κυβέρνησης στο Βερολίνο, μεσαίου επιπέδου στελέχη αρχίζουν να αναρωτιούνται ποια πλευρά θα πρέπει να πάρουν. Φήμες φτάνουν στο Βερολίνο ότι ο Χίτλερ επέζησε της έκρηξης, αλλά ο Στάουφενμπεργκ τις απορρίπτει ως προπαγάνδα των SS. Εν τω μεταξύ, ο Φρομ μαθαίνει από τον Κάιτελ ότι ο Χίτλερ είναι ακόμη ζωντανός. Ο Φρομ αρνείται να πάρει το μέρος των συνωμοτών, με αποτέλεσμα να τον συλλάβουν. Ο Λοχαγός Ότο Ερνστ Ρέμερ του Εφεδρικού Στρατού ετοιμάζεται να συλλάβει τον Γκαίμπελς, αλλά σταματά όταν ο Γκαίμπελς τον συνδέει τηλεφωνικά με τον Χίτλερ.
Αναγνωρίζοντας αμέσως τη φωνή στην άλλη άκρη, ο Ρέμερ συνειδητοποιεί ότι ο Εφεδρικός Στρατός έχει εξαπατηθεί. Οι αξιωματικοί των SS απελευθερώνονται και οι συνωμότες παραμένουν μέσα στο Μπέντλερμπλοκ. Το προσωπικό φεύγει και οι ηγέτες της αντίστασης συλλαμβάνονται. Σε μια μάταιη προσπάθεια να σωθεί, ο Φρομ στήνει ένα αυτοσχέδιο στρατιωτικό δικαστήριο και καταδικάζει τους συνωμότες σε θάνατο, παραβιάζοντας τις εντολές του Χίτλερ να κρατηθούν ζωντανοί. Ο Μπεκ αυτοκτονεί και οι πρωτεργάτες της συνωμοσίας την ίδια νύχτα εκτελούνται ένας ένας από ένα εκτελεστικό απόσπασμα. Όταν φτάνει η σειρά του, ο Στάουφενμπεργκ φωνάζει "Ζήτω η ιερή Γερμανία!".
Ένας σύντομος επίλογος πληροφορεί ότι η συνωμοσία της 20ής Ιουλίου του 1944 ήταν η τελευταία από τις συνολικά 15 γνωστές απόπειρες δολοφονίας κατά του Χίτλερ από Γερμανούς. Αναφέρει, επίσης, την αυτοκτονία του Χίτλερ εννέα μήνες αργότερα και ότι η σύζυγος του Στάουφενμπεργκ, Κόμισσα Νίνα φον Στάουφενμπεργκ και τα παιδιά τους επέζησαν του πολέμου. Στη συνέχεια προβάλλεται η αφιέρωση στο Μνημείο της Γερμανικής Αντίστασης:
Ανάπτυξη
Το 2002, ο Κρίστοφερ Μακουάρι πήγε στο Βερολίνο ενώ έψαχνε για το επόμενο πρότζεκτ του και επισκέφτηκε το μνημείο του φον Στάουφενμπεργκ στο Μπέντλερμπλοκ. Ερευνώντας τη Συνωμοσία της 20ης Ιουλίου, συγκινήθηκε και εντυπωσιάστηκε με το γεγονός ότι οι συνωμότες γνώριζαν τι θα συνέβαινε αν η απόπειρα δολοφονίας αποδεικνυόταν αποτυχημένη και ήθελε να κάνει την ιστορία τους γνωστή. Προσέγγισε τον Νέιθαν Αλεξάντερ να γράψουν μαζί το σενάριο και ο Αλεξάντερ ξεκίνησε έρευνα για το πρότζεκτ. Ο Μακουάρι ήθελε να διαμορφώσει την ιστορία μετά την τηλεταινία Conspiracy το 2001, η οποία διηγούνταν τη Διάσκεψη της Βάνζεε όπου σχεδιάστηκε από τους Ναζί η Τελική Λύση. Ήθελε επίσης να σκηνοθετήσει ο ίδιος την ταινία, μέχρι που συνειδητοποίησε ότι θα εξασφάλιζε επαρκής χρηματοδότηση μόνο με τον Μπράιαν Σίνγκερ στην καρέκλα του σκηνοθέτη.
Ο Μακουάρι πρότεινε να φέρουν το πρότζεκτ στη United Artists, των Πόλα Βάγκνερ και Τομ Κρουζ, οι οποίοι συμφώνησαν αμέσως να χρηματοδοτήσουν την ταινία το Μάρτιο του 2007. Ο Σίνγκερ πρότεινε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στον Κρουζ, ο οποίος και δέχτηκε. Στον Κρουζ δόθηκε μια φωτογραφία του Στάουφενμπεργκ, στην οποία ο ηθοποιός παρατήρησε μια ομοιότητα με τον Γερμανό Συνταγματάρχη, κάτι που τον τράβηξε στο ρόλο. Ο σκηνοθέτης και ο σεναριογράφος αρχικά ήθελαν το Επιχείρηση Βαλκυρία να είναι μια "μικρή" ταινία χαμηλού προϋπολογισμού, η οποία θα ολοκληρωνόταν μέσα σε λίγους μήνες, αλλά το ενδιαφέρον του Κρουζ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο έκανε τον Σίνγκερ να συνειδητοποιήσει ότι η συμμετοχή του στο πρότζεκτ θα διεύρυνε τη δημοσιότητα της ταινίας και ως εκ τούτου και τον προϋπολογισμό. Ο Σίνγκερ σκέφτηκε να ονομάσει την ταινία Operation Valkyrie, καθώς δεν ήθελε να χρησιμοποιήσει έναν γενικό τίτλο μιας ταινίας δράσης. Ο τίτλος άλλαξε τελικά σε Valkyrie επειδή ο Σίνγκερ ένιωθε ότι η ταινία αφορούσε περισσότερο την επιχείρηση και του άρεσε η σύνδεσή της με τη μουσική του Βάγκνερ.
thumb|200px|right|Το Μπέντλερμπλοκ, όπου οι συνωμότες εκτελέστηκαν Το Υπουργείο Οικονομικών της Γερμανίας είχε αρχικά αρνηθεί να δώσει άδεια στην παραγωγή να γυρίσει σκηνές στο Μπέντλερμπλοκ, εξηγώντας ότι η τοποθεσία θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται ως χώρος μνήμης και πένθους και που θα έχανε την αξιοπρέπειά της αν χρησιμοποιούνταν ως κινηματογραφικό σκηνικό. Στην παραγωγή δεν δόθηκε επίσης άδεια να χρησιμοποιήσουν ένα αστυνομικό τμήμα του Βερολίνου. Η γερμανική Κυβέρνηση άλλαξε τελικά γνώμη σχετικά με το Μπέντλερμπλοκ και έδωσαν άδεια στους παραγωγούς να πραγματοποιήσουν γυρίσματα εκεί. Εκπρόσωπος της United Artists δήλωσε ότι ήταν ευγνώμονες για την απόφαση αυτή, λέγοντας ότι η τοποθεσία ήταν πάντα γι' αυτούς σημαντική συμβολικά και δημιουργικά για το καλό της ιστορικής αυθεντικότητας και ότι το στούντιο ήταν σε διαρκή επικοινωνία με τη γερμανική κυβέρνηση προκειμένου να ξεκαθαρίσουν τις όποιες παρανοήσεις σχετικά με τη φύση της ταινίας. Το Μνημείο της Γερμανικής Αντίστασης βοήθησε επίσης την παραγωγή, παραχωρώντας τους πρόσβαση σε υλικά και έγγραφά τους. Γερμανική στρατιωτική πομπή διαμορφώθηκε με αναφορά στο ηχογραφημένο υλικό και στοιχεία από στρατιωτικούς συμβούλους.
Σενάριο
Οι Μακουάρι και Αλεξάντερ ερεύνησαν απολογισμούς, φωτογραφίες, άρθρα και κείμενα εφημερίδων από πρώτο χέρι. Εξέτασαν επίσης αρχεία της Γκεστάπο και των SS, καθώς οι οργανισμοί αυτοί κατέγραψαν λεπτομερώς την αναπαράσταση των γεγονότων της συνωμοσίας και τον αντίκτυπο αυτής. Ένα χρονοδιάγραμμα των γεγονότων δημιουργήθηκε, από το οποίο οι Μακουάρι και Αλεξάντερ διαμόρφωσαν το σενάριο. Αφού η παραγωγή ξεκίνησε στο Βερολίνο, οι σεναριογράφοι μπόρεσαν να επισκεφτούν τοποθεσίες και να συναντηθούν με συγγενείς των συνωμοτών. Αυτές τους οι συναντήσεις προκάλεσαν αλλαγές στο σενάριο κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.
Οι αρχικές σκηνές με τον φον Στάουφενμπεργκ στην Τυνησία γράφτηκαν ώστε να παρέχουν ιστορικό πλαίσιο στην υπόλοιπη ταινία. Οι σκηνές γράφτηκαν με την πρόθεση της επικοινωνίας με την πολυπλοκότητα της κατάστασης -συμπεριλαμβανομένων αναφορών στο ολοκαύτωμα- χωρίς να είναι πολύ προφανείς. Οι σεναριογράφοι, ήθελαν επίσης να υπενθυμίσουν το πνεύμα της αντίστασης και να μεταφέρουν την αποστροφή των Γερμανών Αξιωματικών. Οι Μακουάρι και Αλεξάντερ βρήκαν ως το πιο δύσκολο έργο να μεταφέρουν τα κίνητρα των συνωμοτών. Ο φον Στάουφενμπεργκ ειδικά παρέμεινε ένα αίνιγμα αν και οι σεναριογράφοι πίστευαν ότι αυτός και άλλα μέλη της αντίστασης κινήθηκαν από την ηθική τους οργή. Οι Μακουάρι και Αλεξάντερ προσπάθησαν να συμπεριλάβουν μια σκηνή με τον φον Στάουφενμπεργκ να γίνεται μάρτυρας μιας θηριωδίας, αλλά επειδή ήταν αξιωματικός αποθεμάτων είχε μικρή εικόνα πολλών από αυτών που συνέβαιναν στο "πεδίο". Αντιμετώπισαν επίσης δυσκολία στην απεικόνιση του Χίτλερ. Στην έρευνά τους με τους λόγους του, δυσκολεύτηκαν να βρουν έναν όπου έκανε φανερά κακοήθης δηλώσεις.
Box office
Με προϋπολογισμό 75.000.000 δολάρια, η ταινία Επιχείρηση Βαλκυρία έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 4η θέση με 21 εκατομμύρια δολάρια. Στο αμερικανικό box office συνολικά συγκέντρωσε 83 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο οι εισπράξεις έφτασαν τα 118,4 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 201,5 εκατομμύρια δολάρια.
Ιστορική ακρίβεια
Ενώ ο φον Στάουφενμπεργκ ακούει το "Ride of the Valkyries" του Ρίτσαρντ Βάγκνερ, στην πραγματικότητα ο Συνταγματάρχης μισούσε τον Βάγκνερ. Ο μεγαλύτερος αδερφός του Στάουφενμπεργκ, Μπέρτχολντ παραλείφθηκε από την ταινία. Ο Μπράιαν Σίνγκερ επίτηδες δεν συμπεριέλαβε τις "μάτσο" στιγμές του Στάουφενμπεργκ, όπως την άρνησή του να πάρει μορφίνη για να αποφύγει τον εθισμό. Εξήγησε αυτές τις αφαιρέσεις: "Υπήρξαν πράγματά τα οποία παρέλειψα επειδή ήξερα ότι αρκετοί θα πίστευαν ότι τα επινοήσαμε... φανταστείτε τον Τομ Κρουζ να λέει 'Όχι μορφίνη!'. Ο κόσμος θα πίστευε ότι είναι μια εφεύρεση". Στην ταινία, ο Βέρνερ φον Χέφτεν μπαίνει μπροστά στον φον Στάουφενμπεργκ στο πεδίο βολής, αλλά όταν η παραγωγή προσπάθησε να ανακατασκευάσει τη σκηνή βασισμένη σε μαρτυρίες και φωτογραφίες, ανακάλυψε ότι οι σφαίρες που σκότωσαν τον φον Χέφτεν θα σκότωναν και τον φον Στάουφενμπεργκ, ο οποίος πυροβολήθηκε αμέσως μετά. Μια άλλη αλλαγή έγινε στην απεικόνιση του Φρίντριχ Γκέρντελερ. Ο Γκέρντελερ γράφτηκε στο σενάριο ως ανταγωνιστικός, για να αντιπροσωπεύσει την προστριβή και τη σύγκρουση που υπήρχε μεταξύ των συνωμοτών, αν και η παραγωγή τον θεώρησε ως έναν πολύ πιο ηθικό χαρακτήρα στην πραγματικότητα.
Ο Βρετανός νοβελίστας Τζάστιν Κάρτραϊτ, που έγραψε το βιβλίο The Song Before It Is Sung έγραψε: "Η ταινία είναι αληθινή στα περισσότερα γεγονότα της συνωμοσίας, αλλά αποτυγχάνει να μεταφέρει την οποιαδήποτε αίσθηση του καταστροφικού ηθικού και πολιτικού τυφώνα, ο οποίος τραβούσε τους Γερμανούς". Αν και δεν απεικονίζεται στην ταινία, ο φον Στάουφενμπεργκ πήρε μέρος στη συνωμοσία αφού τον έπεισε ο θείος του, Νικολάους Γκραφ φον Ούξκουλ Γκίλενμπαντ. Η ταινία επίσης δεν εξερεύνησε τη φιλοσοφία του φον Στάουφενμπεργκ και το παρελθόν του. Ο Κάρτραϊτ περιέγραψε το πως ο φον Στάουφενμπεργκ ήταν ο κατάλληλος ηγέτης της συνωμοσίας: "Ήταν ο άνδρας που αλάνθαστα φόρεσε το μανδύα ενός σχεδόν μυστικού παρελθόντος της Γερμανίας, μιας Γερμανίας πολεμίστριας, μιας Γερμανίας ποιητικής, μιας Γερμανίας του μύθου". Ο νοβελίστας θεώρησε ότι η ερμηνεία του Κρουζ ήταν πιο κοντά στην ερμηνεία ενός "μπλεγμένου μπάτσου". Ο Κάρτραϊτ επίσης σημείωσε ότι η ταινία δεν έθεσε το ερώτημα τι είδους Γερμανία είχε ο φον Στάουφενμπεργκ στο μυαλό του αν η συνωμοσία αποδεικνυόταν επιτυχημένη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες του 2008 Κατηγορία:Αμερικανικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Πολιτικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές πολιτικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γερμανία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Γερμανία Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Κρίστοφερ Μακουάρι
Ελέιν Τόμσον
Καριέρα
Το 2014 είχε την πρώτη της διάκριση σε εθνικό επίπεδο, όταν κατετάγη πέμπτη με χρόνο 11,26 δευτερόλεπτα στο πρωτάθλημα και είχε το καλύτερό χρόνο της με 11,17 δευτερόλεπτα. Εκπροσώπησε την Τζαμάικα στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας στη Γλασκώβη, τρέχοντας στα 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομίας, αλλά δεν συμμετείχε στον τελικό. Ήταν μια από τις πρωταγωνίστριες της χρονιάς του 2015. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 200 μέτρα, με εξαιρετικό χρόνο 21,66 δευτερολέπτων. Αυτή ήταν μία από τις μεγαλύτερες κούρσες όλων των εποχών στα 200 μέτρα, καθώς οι τρεις πρώτες είχαν χρόνο κάτω από 22 δευτερόλεπτα, και η χρυσή Ντάφνι Σχίπερς έκανε την τρίτη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών, ενώ η Τόμσον την πέμπτη. Κέρδισε το χρυσό στα 4x100 μέτρα σκυταλοδρομία με την ομάδα της Τζαμάικας.
Είχε κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2016, στα 60 μέτρα γυναικών. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 100 και στα 200 μέτρα, με χρόνους 10,71 και 21,78 δευτερόλεπτα αντίστοιχα, καταφέρνοντας να κάνει τη διπλή επιτυχία (το νταμπλ) των αγώνων ταχύτητας, που είχε να γίνει από το 1988 στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ, από τη Φλόρενς Γκρίφιθ-Τζόινερ. Κέρδισε και το ασημένιο μετάλλιο στα 4 x 100 μέτρα σκυταλοδρομία γυναικών, συμμετέχοντας με την ομάδα της Τζαμάικας.
Ήταν 5η στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 στα 100 μέτρα. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018 τερμάτισε στην τέταρτη θέση στα 60 μέτρα γυναικών.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2021 στο Τόκιο κατέκτησε χρυσά μετάλλια τόσο στα 100 όσο και στα 200 μέτρα, με την επίδοσή της στα 100 (10,61 δευτερόλεπτα) να καταρρίπτει το Ολυμπιακό ρεκόρ της Γκρίφιθ από το 1988. Έγινε επίσης η τέταρτη αθλήτρια που κατέκτησε δύο χρυσά ολυμπιακά μετάλλια στα 100 μέτρα.
Στο Γιουτζίν του Όρεγκον των Ηνωμένων Πολιτειών στις 22 Αυγούστου 2021 στα 100 μέτρα η Ελέιν Τόμσον-Έρα επικράτησε με χρόνο 10,54 δευτερόλεπτα, που είναι ο δεύτερος καλύτερος όλων των εποχών πίσω από τα 10,49 της Γκρίφιθ-Τζόινερ. Έγινε ταχύτατη κούρσα με 7 αθλήτριες συνολικά κάτω από τα 11 δευτερόλεπτα.
Ατομικά ρεκόρ
• 60 μέτρα: 6,98 δευτερόλεπτα
• 100 μέτρα: 10,54,
• 200 μέτρα: 21,53
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τζαμαϊκανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Τζαμαϊκανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου
124 Πτέρυγα Βασικής Εκπαίδευσης
thumb|right|150px|Ο θυρεός της 124 Πτέρυγας Βασικής Εκπαίδευσης Η 124 Πτέρυγα Βασικής Εκπαίδευσης (124 ΠΒΕ), υπάγεται στη Διοίκηση Αεροπορικής Εκπαίδευσης (ΔΑΕ) της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας (Π.Α.). Εδρεύει στον Άγιο Κωνσταντίνο, 2 χλμ. έξω από την Τρίπολη. Αποτελεί το κέντρο κατάταξης των νεοσυλλέκτων σμηνιτών που παρουσιάζονται για να υπηρετήσουν την διαρκείας δώδεκα μηνών υποχρεωτική θητεία τους στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική Πολεμική Αεροπορία
Κνωσός
Το μινωικό ανάκτορο είναι ο κύριος επισκέψιμος χώρος της Κνωσού (ή Κνωσσού), σημαντικής πόλης κατά την αρχαιότητα, με συνεχή ζωή από τα νεολιθικά χρόνια έως τον 5ο αι. Είναι χτισμένο στο λόφο της Κεφάλας, με εύκολη πρόσβαση στη θάλασσα αλλά και στο εσωτερικό της Κρήτης. Κατά την παράδοση, υπήρξε η έδρα του σοφού βασιλιά Μίνωα. Συναρπαστικοί μύθοι, του Λαβύρινθου με το Μινώταυρο και του Δαίδαλου με τον Ίκαρο, συνδέονται με το ανάκτορο της Κνωσσού.
Ιστορία του ανακτόρου
Οι πρώτες ανασκαφές έγιναν το 1878 από τον Ηρακλειώτη Μίνωα Καλοκαιρινό. Ακολούθησαν οι ανασκαφές που διεξήγαγε ο Άγγλος Sir Άρθουρ Έβανς (1900-1913 και 1922-1930) και που αποκάλυψαν ολόκληρο το ανάκτορο.
Τα παλαιότερα ίχνη κατοίκησης στο χώρο του ανακτόρου ανάγονται στη νεολιθική εποχή (7000-3000 π.Χ.). Η κατοίκηση συνεχίζεται στην προανακτορική περίοδο (3000-1900 π.Χ.), στο τέλος της οποίας ο χώρος ισοπεδώνεται για την ανέγερση ενός μεγάλου ανακτόρου. Το πρώτο αυτό ανάκτορο καταστρέφεται, πιθανότατα από σεισμό, το 1700 π.Χ. περίπου. Δεύτερο, μεγαλοπρεπέστερο ανάκτορο ανεγείρεται πάνω στα ερείπια του παλαιού. Μετά από μερική καταστροφή γύρω στο 1450 π.Χ.,οι Μυκηναίοι εγκαθίστανται στην Κνωσό. Το ανάκτορο καταστρέφεται οριστικά περί το 1355 π.Χ. από μεγάλη πυρκαγιά. Ο χώρος που καλύπτει κατοικείται ξανά από την ύστερη μυκηναϊκή περίοδο μέχρι τα ρωμαϊκά χρόνια.
Στο ανάκτορο της Κνωσού έχουν γίνει ευρείας έκτασης αναστηλώσεις από τον αρχαιολόγο Sir Arthur Evans. Ήταν πολυόροφο και κάλυπτε έκταση 20.000 τ.μ. Εντύπωση προκαλούν η ποικιλία των δομικών υλικών, τα χρωματιστά κονιάματα, οι ορθομαρμαρώσεις και οι τοιχογραφίες που κοσμούν δωμάτια και διαδρόμους. Τις υψηλές τεχνικές γνώσεις των Μινωϊτών επιβεβαιώνουν πρωτότυπες αρχιτεκτονικές και κατασκευαστικές επινοήσεις, όπως οι φωταγωγοί και τα πολύθυρα, η χρήση δοκαριών για ενίσχυση της τοιχοποιίας, καθώς και το σύνθετο αποχετευτικό και υδρευτικό δίκτυο.
Το ανάκτορο
Το ανάκτορο αναπτύσσεται γύρω από τη μεγάλη Κεντρική Αυλή, χώρο δημόσιων συγκεντρώσεων. Δεύτερη αυλή, η Δυτική, αποτελούσε την επίσημη πρόσβαση στο ανάκτορο αλλά και χώρο τελετών.
Στη δυτική πτέρυγα εντάσσονται οι επίσημοι χώροι διοικητικών και θρησκευτικών δραστηριοτήτων: το Τριμερές Ιερό, τα Ιερά Θησαυροφυλάκια και οι Υπόστυλες Κρύπτες. Ξεχωρίζει η Αίθουσα του Θρόνου, με τη δεξαμενή καθαρμών και τον αλαβάστρινο θρόνο που πλαισιώνεται από θρανία. Στη νότια πτέρυγα σημαντικότεροι χώροι είναι το Νότιο Πρόπυλο, ο Διάδρομος της Πομπής και η Νότια Είσοδος με την τοιχογραφία του πρίγκηπα με τα Κρίνα. Στην ανατολική πτέρυγα εντάσσονται χώροι κατοίκησης και μεγάλες αίθουσες υποδοχής, με κυριότερες την Αίθουσα των Διπλών Πελέκεων και το Μέγαρο της Βασίλισσας. Σε αυτές οδηγεί το επιβλητικό μεγάλο Κλιμακοστάσιο.
Από τη Βόρεια Είσοδο γινόταν η επικοινωνία με το λιμάνι της Κνωσού. Η Βόρεια Είσοδος πλαισιώνεται από υπερυψωμένες στοές, από τις οποίες η δυτική κοσμείται με την τοιχογραφία του Κυνηγιού Ταύρου.
Μεγάλος λιθόστρωτος πομπικός δρόμος, ο Βασιλικός Δρόμος, οδηγούσε από το Μικρό Ανάκτορο και την πόλη στη βορειοδυτική γωνία του ανακτόρου, όπου διαμορφώνεται υπαίθριος θεατρικός χώρος. μικρογραφία|Ανάκτορο Κνωσού μικρογραφία|Ανάκτορο Κνωσού Γύρω από το ανάκτορο εκτεινόταν ο μινωικός οικισμός και στους λόφους, τα νεκροταφεία. Σημαντικά οικοδομήματα της ίδιας περιόδου είναι: η Νότια Οικία, η Οικία του ιερού Βήματος, το Μικρό Ανάκτορο, ο Ξενώνας, η Βασιλική Έπαυλη και ο Τάφος-Ιερό. Από τη ρωμαϊκή Κνωσό σημαντικό οικοδόμημα είναι η Βίλλα του Διονύσου με ψηφιδωτά δάπεδα (2ος αι. μ.Χ.).
Το 1961 αποκαλύφθηκαν νεολιθικά οικήματα κάτω από την αυλή των ανακτόρων. Τα πολυάριθμα, εξαιρετικής τέχνης, ευρήματα από το ανάκτορο, αγγεία, σκεύη, ειδώλια, το αρχείο πινακίδων της Γραμμικής Β γραφής, καθώς και τα πρωτότυπα των τοιχογραφιών, φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου.
Πινακοθήκη
δεξιά|μικρογραφία|320x320εσ|Ακρωτήρι δεξιά|μικρογραφία|431x431εσ|Κνωσός
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κρήτη Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κρήτης Κατηγορία:Μινωικοί αρχαιολογικοί τόποι Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείου Κρήτης Κατηγορία:Νεολιθικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα
Γεώργιος Φιλάρετος
Ο Γεώργιος Φιλάρετος (Χαλκίδα 1848 - Αθήνα, 11 Ιουλίου 1929) υπήρξε διακεκριμένος νομικός και σημαντική πολιτική προσωπικότητα της Ελλάδας του 19ου αιώνα και των πρώτων δεκαετιών του 20ου αιώνα, υπουργός, γερουσιαστής και εκδότης. Ανήκει στις προδρομικές μορφές της ελληνικής δημοκρατικής παράδοσης. Υπήρξε από τους πρώτους υποστηρικτές της αβασίλευτης δημοκρατίας στην Ελλάδα και αποκλήθηκε τιμητικά από τον Ελευθέριο Βενιζέλο «Πατέρας της Ελληνικής Δημοκρατίας» στον Μεσοπόλεμο, στο πλαίσιο των προσπαθειών, των συγκρούσεων και αναζητήσεων για την εγκαθίδρυση της πρώτης αβασίλευτης ελληνικής δημοκρατίας. Ιστορική η συμβολή του στις αρχές του 1909 όταν για πρώτη φορά εξέδωσε την ιστορική εφημερίδα "Ριζοσπάστης" ως «εβδομαδιαία εφημερίδα δημοκρατικών αρχών», μετέπειτα όργανο της ΚΕ του ΚΚΕ.
Οικογενειακό περιβάλλον
Ο Γεώργιος Φιλάρετος γεννήθηκε στη Χαλκίδα στις 3 Ιουλίου του 1848. Ήταν γιος του Νικολάου Φιλάρετου, με Πηλιορείτικη καταγωγή, και της Μαριγίτσας Συμεώνος, η οποία καταγόταν από την Προύσα της Μικράς Ασίας. Η πατρική οικογένεια ήταν οικογένεια προκρίτων του Προμυρίου, κωμόπολης του ανατολικού Πηλίου, την οποία εγκατέλειψε μετά την καταστροφή της από τον Δράμαλη τον Μάιο του 1823. Η οικογένεια εγκαταστάθηκε, μαζί με άλλους πρόσφυγες, στην Ιστιαία, στη βόρεια Εύβοια. Η αγωνιστική δράση των μελών της οικογένειας ξεκινά με την επανάσταση του 1821 στο Πήλιο, όταν ο Νικόλαος Φιλάρετος συμμετείχε, μαζί με τον αδελφό του Δημήτριο και ομάδα ατάκτων, σε μάχες της περιοχής. Αναπτύσσει δράση μέχρι το τέλος της επανάστασης στην Εύβοια και τις βόρειες Σποράδες, την Ύδρα, την Πελοπόννησο και τη Στερεά.
Κατά την περίοδο της βασιλείας του Όθωνα εντάσσεται στο νεοσύστατο σώμα της Χωροφυλακής (από όπου αποστρατεύθηκε με το βαθμό του ταγματάρχη) και υπηρετεί σε διάφορα μέρη της Στερεάς, της Αττικής και της Εύβοιας, κατευθύνοντας τη δράση του κυρίως στην καταστολή της ληστείας. Το 1854, και ενώ είχε μόνιμα εγκατασταθεί στην Ιστιαία, εκμεταλλεύεται την έκρηξη του Κριμαϊκού πολέμου, συγκροτεί σώμα εθελοντών και, με την ανοχή της ελληνικής κυβέρνησης, κηρύσσει την επανάσταση στο Πήλιο.
Η παιδική ηλικία του Γεωργίου Φιλάρετου έχει συνδεθεί με την Ιστιαία. Η μνήμη του λίγες εμπειρίες έχει διασώσει απ’ αυτή την περίοδο της ζωής του, όπως η αυστηρή ανατροφή του από την αδελφή του πατέρα του, σύζυγο του οπλαρχηγού Γεωργίου Δάμτσα ή Ζορμπά, ανατροφή που αργότερα εντάχθηκε στις αρχές του περί αγωγής, εκπορευόμενες από το πρότυπο της αρχαίας ελληνικής παιδείας. Η παρουσία του πατέρα στη μνήμη του είναι, επίσης, η εικόνα ενός σκληροτράχηλου στρατιωτικού, ενώ η εικόνα της μητέρας ανταποκρίνεται σε μια μειλίχια και αγαθή ύπαρξη, με την οποία διατήρησε μια τρυφερή σχέση μέχρι τον θάνατό της, τον Ιούλιο του 1878. Οι σχέσεις με την ευρύτερη οικογένεια ήταν θερμές. Οι περισσότεροι συγγενείς ήταν άνθρωποι του εμπορικού και επιχειρηματικού κόσμου της Ελλάδας και της διασποράς, την υποστήριξη των οποίων δέχθηκε ο Φιλάρετος στα νεανικά του χρόνια.
Σπουδές, Επαγγελματική εξέλιξη
Ο Φιλάρετος μαθήτευσε στο αλληλοδιδακτικό σχολείο της Ιστιαίας, από το οποίο αποφοίτησε το 1858 και αργότερα εγκαταστάθηκε στη Χαλκίδα για τη φοίτησή του στο εκεί Γυμνάσιο, από όπου αποφοίτησε το 1866.
Τον Σεπτέμβριο του 1866 εγγράφεται στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, οικονομικές, όμως, δυσκολίες τον ανάγκασαν να διακόψει την παρακολούθηση των μαθημάτων μετά από ένα έτος και να στραφεί στην οδό του βιοπορισμού. Με την υποστήριξη του εξάδελφου Αχιλλέα Τιόπουλου πήγε στη Μασσαλία και απασχολήθηκε για μερικούς μήνες στο εμπορικοτραπεζικό γραφείο των «Ζαφειρόπουλου – Ζαρίφη». Τον Ιούνιο του 1868 επανήλθε στην Ελλάδα, αποφασισμένος να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Παρέμεινε, όμως, στην Ιστιαία μέχρι το 1871, αναλαμβάνοντας ο ίδιος την επιμέλεια των γεωργικών εργασιών των κτημάτων, λόγω οικογενειακών ατυχιών, μελετώντας παράλληλα για την απόκτηση του πτυχίου του.
Τον Νοέμβριο του 1871 αναγορεύθηκε διδάκτωρ της Νομικής επιστήμης, την οποία ομολογεί ότι αγάπησε πολύ. Αποτέλεσμα αυτής της ροπής του υπήρξε η διάκρισή του σε έγκριτο δημοσιολόγο και καρπούς των μελετών του αποτελούν τα έργα του Σύνταγμα της Ελλάδος (1889), Κώδιξ χαρτοσήμου (1889) και Συμπλήρωμα κώδικος χαρτοσήμου (1893), καθώς και ο ογκώδης τόμος Δικαστικός οργανισμός (1894). Υπήρξε, επίσης, μέλος της Εταιρίας Συγκριτικής Νομοθεσίας (“Societé de Legislation Comparée”) και τακτικός συνεργάτης στην επετηρίδα που εξέδιδε (Annuaire de Legislation Étrangère) δημοσιεύοντας σ’ αυτήν ετήσια έκθεση της ελληνικής κοινοβουλευτικής και νομοθετικής κίνησης, με τίτλο “Notice sur les travaux du Parlement hellenique”, κατά τα έτη 1887 – 1900. Κείμενα με παρόμοια θέματα δημοσιεύει και στη γαλλική Revue Politique et Parlementaire, κατά τα έτη 1895–1897. Θέματα κυρίως δημοσίου και αστικού δικαίου αποτελούν το περιεχόμενο και των δημοσιεύσεών του σε ελληνικά νομικά περιοδικά, όπως Η Θέμις, η Νομική, η Εφημερίς Νομολογίας, η Δικαστική Εφημερίς Ναυπλίου, η Νομική Επιθεώρησις κ.ά., ήδη από το 1881, ενημερώνοντας το ελληνικό κοινό και για την πρόοδο της αλλοδαπής νομοθεσίας σε ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος. Ελαβε μέρος, επίσης, σε διεθνή συνέδρια, τα σημαντικότερα από τα οποία ήταν τα διεθνή συνέδρια συγκριτικής νομοθεσίας, που οργανώθηκαν στα πλαίσια της παγκόσμιας έκθεσης του Παρισιού, το 1889 και το 1900 αντίστοιχα.
Πεδίο της επαγγελματικής του εξέλιξης αποτέλεσε η δικηγορία, αν και η επιλογή αυτή δεν έγινε χωρίς σκεπτικισμό και ενδοιασμούς. Η ελληνική «δικηγοροπλημμύρα» από τη μια πλευρά, ίσως και η ιδιαίτερη κλίση του προς τη λογιοσύνη, αλλά και η επιθυμία γρήγορης διάκρισης, από την άλλη, τον απέτρεπαν από την επιλογή του δικηγορικού επαγγέλματος. Θα προτιμούσε θέση δικαστικού ή ανώτερου διπλωματικού υπαλλήλου. Ωστόσο, συμβιβάσθηκε με τη δικηγορία, κρατώντας στάση αναμονής για κάποια καλύτερη επαγγελματική ευκαιρία. Έτσι, ενώ άρχισε δειλά στην Αθήνα η εμφάνισή του ως δικηγόρου των «κατωτέρων δικαστηρίων» το 1871 και συνεχίσθηκε το 1872 στη Χαλκίδα, τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου προτίμησε τον διορισμό του ως λογιστή στη νεοϊδρυθείσα Γενική Πιστωτική Τράπεζα στην Αθήνα, με την υποστήριξη γνωστών ομογενών. Κι αυτή, όμως, τη θέση εγκατέλειψε γρήγορα, για να προσληφθεί στην Τράπεζα Βερναρδάκη στο Παρίσι τον Οκτώβριο του 1874, ελπίζοντας σε καλύτερη οικονομική εξέλιξη. Τελικά, η δικηγορία τον κέρδισε οριστικά, επιστρέφοντας στην Ελλάδα και αναλαμβάνοντας πάλι τις δικηγορικές ευθύνες, τον Οκτώβριο του 1875 στη Χαλκίδα. Η παραμονή του στην πόλη αυτή διήρκεσε μέχρι τον Ιούνιο του 1880 και υπήρξε αρκετά γόνιμη ως προς την επαγγελματική του ανέλιξη και τη δοκιμασία του για πρώτη φορά ως αρχισυντάκτη δικής του εφημερίδας: Η εφημερίδα Εύβοια εκδιδόταν στη Χαλκίδα κατά το διάστημα 1876 – 1880 με αποκλειστική ευθύνη του Γεωργίου Φιλάρετου και με χορηγία του εξαδέλφου του Κωνσταντίνου Φιλάρετου, έμπορου της Χαλκίδας.
Η ουσιαστική περίοδος της δικηγορικής του θητείας άρχισε με τη μετάθεσή του στην Αθήνα (Διάταγμα 11/6/1880) ως δικηγόρου «παρ’ άπασι τοις εν Αθήναις δικαστηρίοις και παρ’ Αρείω Πάγω». Αποδεχόμενος την πρόταση συνεργασίας του διακεκριμένου νομομαθούς και καθηγητή της Νομικής Σχολής Νικολάου Δαμασκηνού, παρέμεινε ένα περίπου χρόνο στο γραφείο του, που κατά την εκτίμησή του ήταν ίσως «το καλύτερον διδασκαλείον δικηγορίας». Έκτοτε, οργάνωσε ανεξάρτητο δικηγορικό γραφείο στην οδό Ομήρου 11α, που εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο αξιόπιστα της Αθήνας. Έτσι, οι αρχικοί φόβοι του για ενδεχόμενη αποτυχία στον δικηγορικό στίβο δεν επαληθεύθηκαν: Ο Γεώργιος Φιλάρετος αναδείχθηκε σε έναν από τους ικανότερους δικηγόρους των αθηναϊκών δικαστηρίων, υψηλού εισοδήματος και κοινωνικού γοήτρου, όπως φαίνεται, χάρη στην επαρκή νομομάθεια και τον επαγγελματισμό του.
Το δικηγορικό επάγγελμα υπηρέτησε με συνέπεια όχι μόνο με την παρουσία του στη μαχόμενη δικηγορία μέχρι το 1916, αλλά και με τους αγώνες του για τη χειραφέτηση του δικηγορικού κλάδου. Θεωρώντας αναγκαίο τον θεσμό των δικηγορικών συλλόγων για τη βελτίωση του δικηγορικού επαγγέλματος και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης, κατέβαλλε προσπάθειες κατά τη διάρκεια της βουλευτικής θητείας του για τη νομοθετική θέσπισή του. Όταν, τελικά, στις 13/12/1908 ο θεσμός των δικηγορικών συλλόγων έγινε νόμος του κράτους, ο Γεώργιος Φιλάρετος θεώρησε την ψήφισή του άθλο, ενώ κατά τις πρώτες αρχαιρεσίες του δικηγορικού συλλόγου Αθηνών εκλέχθηκε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του. Το 1927, όντας προς το τέλος της ζωής του, δώρισε στον σύλλογο, για την περιωπή του οποίου εργάσθηκε ειλικρινώς κατά την επαγγελματική του πορεία, τη συλλογή “Dalloz” βιβλιοδετημένη και εκδόσεις της Εταιρείας Συγκριτικής Νομοθεσίας, της οποίας ήταν μέλος, με την επιθυμία, όπως ο ίδιος σημειώνει στη συνοδευτική επιστολή προς τον τότε πρόεδρο του συλλόγου, «να υπάρχη εν τω Δικηγορικώ Συλλόγω των Αθηνών ενθύμησίς τις εκ μέρους εμού».
Αξίζει να αναφερθεί και η μύηση του Γεωργίου Φιλάρετου στον τεκτονισμό, γεγονός που ολοκληρώνει την κοινωνική εικόνα του. Ακολουθώντας και αυτός τη συνήθεια των διακεκριμένων αστών του 19ου αι. και τη γοητεία του μυστικισμού, εντάχθηκε στη στοά «Πυθαγόρας». Και δεν είναι τυχαίο, ίσως, ότι στην ίδια στοά ανήκε ο ομόφρων και φίλος του Ρόκκος Χοϊδάς.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Βουλευτές Βόλου Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
Εθνική Νότιου Σουδάν (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Νότιου Σουδάν εκπροσωπεί το Νότιο Σουδάν στο διεθνές ποδόσφαιρο. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Νότιου Σουδάν. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Τζούμπα.
Ιστορία
Το πρώτο παιχνίδι της ομάδας διεξήχθη στις 10 Ιουλίου 2012 όταν έδωσε φιλικό αγώνα με αντίπαλο την Ουγκάντα στη Τζούμπα. Το παιχνίδι τελείωσε 2-2 και με το αποτέλεσμα αυτό η ομάδα μπήκε στη κατάταξη της ΦΙΦΑ στις αρχές Αυγούστου στην 199η θέση.
Στάδιο
Η εθνική ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Τζούμπα, χωρητικότητας 7.000 θεατών, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Τζούμπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Νότιο Σουδάν Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Αφρικής
Καλλίας του Διδυμίου
Ο Καλλίας, γιος του Διδυμίου, ήταν Αθηναίος παγκρατιαστής του 5ου αιώνα π.Χ., διάσημος αθλητής της εποχής και ολυμπιονίκης, ο οποίος είναι πιθανό πως αργότερα εξοστρακίστηκε από την πόλη των Αθηνών ή πως ήταν υποψήφιος για οστρακισμό.
Αθλητική σταδιοδρομία
Ήταν γιος του Διδυμίου από τον δήμο της Αλωπεκής και πιθανώς προερχόταν από την οικογένεια των Κηρύκων ή από ένα παρακλάδι των Αλκμεωνίδων. Ήταν ένας από τους επιφανέστερους αθλητές της εποχής. Σύμφωνα με επιγραφή που βρέθηκε στην Αθήνα (CIA. I, 419), είχε τέσσερις νίκες στα Νέμεα (483, 481, 479 και 477 π.Χ), πέντε στα Ίσθμια (484, 482, 480, 476 και 474 π.Χ), δύο στα Πύθια (478 και 474 π.Χ), ενώ υπήρξε Ολυμπιονίκης στους 77ους Ολυμπιακούς Αγώνες το 472 π.Χ.. Επίσης, ο Καλλίας είχε νικήσει στα Μεγάλα Παναθήναια. Ήταν ο πρώτος Αθηναίος περιοδονίκης (νικητής στους τέσσερις πανελλήνιους αγώνες) και το επίτευγμα αυτό επαναλήφθηκε στην ελληνιστική εποχή.
Ο γεωγράφος Παυσανίας μας μεταφέρει μερικές πληροφορίες για τις νίκες του Καλλία. Σύμφωνα με τους κανόνες των Ολυμπιακών Αγώνων, οι αγώνες του παγκρατίου λάμβαναν χώρα μετά τις ιπποδρομίες και το πένταθλο, την ίδια μέρα. Στους 77ους Αγώνες, οι αγώνες του παγκρατίου - στους οποίους είχε νικήσει ο Καλλίας - ξεκίνησαν με καθυστέρηση και ολοκληρώθηκαν τη νύχτα. Γι' αυτό και αποφασίστηκε η αλλαγή στη διεξαγωγή του αθλήματος, ώστε να μην επηρεάζεται από τη διεξαγωγή άλλων αγώνων. Στην Ολυμπία υπήρχε άγαλμα του Μύκονος, στο οποίο υπάρχει η εξής επιγραφή: «Καλλίας, γιος του Διδυμίου, Αθηναίος, για τη νίκη στο παγκράτιο. Έργο του Αθηναίου Μύκονου».
Οστρακισμός
Στην ομιλία του ρήτορα Ανδοκίδη κατά του Αλκιβιάδη γίνεται λόγος για οστρακισμό του Καλλία από τους Αθηναίους. Αυτή η αναφορά δεν βρίσκει σύμφωνους τους σύγχρονους ιστορικούς, καθώς η αυθεντικότητα του έργου αμφισβητείται απ' αυτούς και γίνεται αναφορά στην απουσία πληροφοριών για πολιτική δραστηριότητα εκ μέρους του Καλλία. Ωστόσο, τον 20 αιώνα είχαν ανακαλυφθεί όστρακα με το όνομα του αθλητή, οπόταν η αναφορά του Ανδοκίδη φαίνεται πως έχει βάρος: έγινε σαφές πως ο Καλλίας ήταν υποψήφιος για οστρακισμό.
Πιθανή εξήγηση για τη θέληση των Αθηναίων πολιτών για εξορίσουν τον διάσημο συμπολίτη τους μπορούσε να είναι η θέση του νικηφόρου αθλητή, ο οποίος θεωρείτο εκλεκτός των θεών και υποψήφιος για υψηλή θέση στη διακυβέρνηση της πόλης. Σε συνδυασμό με την αριστοκρατική καταγωγή και τη συμμετοχή σε μια πολιτική ομάδα με μεγάλη επιρροή, αυτή η θέση θεωρείτο επικίνδυνη. Σύμφωνα με τους ιστορικούς, ο Καλλίας ίσως είχε εξοστρακιστεί τη δεκαετία του 440 ή του 430 π.Χ. Ο Ρώσος ιστορικός Ίγκορ Σούρικοφ θεωρεί πως εκείνη την περίοδο (440-430 π.Χ), ο Καλλίας ήταν αρκετά γέρος για να προκαλέσει δυσπιστία στους απλούς πολίτες, ενώ θεωρεί λογικό να υπήρχε εξοστρακισμός στα τέλη της δεκαετίας του 460 και στις αρχές της δεκαετίας του 450 π.Χ, καθώς ήταν περίοδος με έντονη πολιτική αντιπαράθεση που έληξε με οστρακισμό του Κίμωνα, του Αλκιβιάδου Πρεσβύτερου και του Μένωνα.
Στη λογοτεχνία
Στο μυθιστόρημα του Πολωνού Γιαν Παραντόφσκι, «Dysk olimpijski» («Ολυμπιακός δίσκος»), ο Καλλίας συμμετείχε στους 76ους Ολυμπιακούς Αγώνες το 476 π.Χ - γεγονός που μπορεί και να ισχύει.
Βιβλιογραφία
κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Νεμεονίκες Κατηγορία:Πυθιονίκες Κατηγορία:Ισθμιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Ανάξανδρος ο Λακεδαιμόνιος
Ο Ανάξανδρος ήταν βασιλιάς της αρχαίας Σπάρτης, που καταγόταν από το γένος των Αγιαδών.