cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρολόι βολής
Το ρολόι βολής είναι χρονόμετρο αντίστροφης μέτρησης που χρησιμοποιείται σε διάφορα παιχνίδια και αθλήματα, αποδεικνύοντας ένα καθοριστικό χρονικό διάστημα κατά το οποίο μία ομάδα μπορεί να έχει στην κατοχή της το αντικείμενο του παιχνιδιού πριν επιχειρήσει να πετύχει ένα γκολ. Τα ρολόγια βολής χρησιμοποιούνται σε πολλά αθλήματα όπως η καλαθοσφαίριση, η υδατοσφαίριση, το λακρός, το πόκερ, το ρινγκέτ, το σνούκερ, το κόρφμπολ και το μπόουλινγκ με δέκα καρφίτσες. Είναι ανάλογο με το ρολόι παιχνιδιού που χρησιμοποιείται στο αμερικανικό και καναδικό ποδόσφαιρο και το ρολόι γηπέδου που χρησιμοποιείται στο μπέιζμπολ. Αυτό το άρθρο ασχολείται κυρίως με το ρολόι βολής που χρησιμοποιείται στο μπάσκετ.
Ο καθορισμένος χρόνος για το ρολόι σουτ στο μπάσκετ είναι 24–35 δευτερόλεπτα, ανάλογα με το πρωτάθλημα. Αυτό το ρολόι αποκαλύπτει πόσο χρόνο μπορεί να έχει μία ομάδα την μπάλα πριν επιχειρήσει να πετύχει ένα καλάθι. Μπορεί να είναι γνωστό στην καθομιλουμένη ως το ρολόι των 24 δευτερολέπτων, ιδιαίτερα στο ΝΒΑ και σε άλλα πρωταθλήματα όπου αυτή είναι η διάρκεια του ρολογιού των σουτ. Εάν το ρολόι του σουτ φτάσει στο μηδέν πριν η ομάδα επιχειρήσει ένα σουτ εντός πεδιάς, η ομάδα έχει διαπράξει παράβαση του ρολογιού βολής, η οποία τιμωρείται με απώλεια κατοχής.
Στα περισσότερα επαγγελματικά και συλλογικά γήπεδα μπάσκετ, το ρολόι βολής εμφανίζεται στους παίκτες και τους θεατές με μεγάλους κόκκινους αριθμούς κάτω από το ρολόι του αγώνα σε μία οθόνη τοποθετημένη πάνω σε κάθε ταμπλό. Σε ορισμένες συλλογικές και ερασιτεχνικές εγκαταστάσεις, αυτή η οθόνη μπορεί να βρίσκεται στο δάπεδο ή να τοποθετείται σε έναν τοίχο πίσω από την τελική γραμμή. Το ρολόι βολής χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με το ρολόι αγώνα, αλλά διαφέρει από το ρολόι αγώνα που δείχνει τον εναπομένοντα χρόνο της περιόδου παιχνιδιού.
Το ρολόι των βολών εισήχθη αρχικά στο ΝΒΑ το 1954 ως ένας τρόπος για να αυξηθεί το σκορ και να μειωθούν οι τακτικές καθυστέρησης που χρησιμοποιούνταν συνήθως πριν από την καθιέρωσή του. Έχει πιστωθεί η αύξηση του ενδιαφέροντος των φιλάθλων για το νεοσύστατο τότε πρωτάθλημα και έκτοτε έχει υιοθετηθεί στα περισσότερα οργανωμένα επίπεδα του μπάσκετ.
Ορισμός
Το ρολόι βολής είναι ένα ψηφιακό ρολόι που εμφανίζει έναν αριθμό δευτερολέπτων. Το ρολόι βολής εμφανίζεται συνήθως πάνω από το ταμπλό πίσω από κάθε τέρμα, επιτρέποντας στους επιθετικούς παίκτες να δουν ακριβώς πόσο χρόνο έχουν να σουτάρουν και στους διαιτητές να προσδιορίσουν εύκολα αν θα πρέπει να μετρηθούν τα μπάζερ μπίτερ. Το NBA προσδιορίζει ότι ένα διαφανές ρολόι βολής και ένα ρολόι παιχνιδιού πρέπει να είναι μέρος της συναρμολόγησης του ταμπλό και η FIBA, η Ευρωλίγκα και πολλοί χώροι χρησιμοποιούν αυτήν τη διάταξη.
Τρία σήματα υποδεικνύουν πότε έχει λήξει ο χρόνος λήψης:
Στα τελευταία πέντε δευτερόλεπτα για το σουτ, το ρολόι σουτ εμφανίζει τα δέκατα των δευτερολέπτων. Αυτό υιοθετήθηκε την περίοδο 2011–12 στο NBA, τη χρονιά 2014–15 στην Ευρωλίγκα, από το 2018 στη FIBA και νομιμοποιήθηκε στο NCAA από το 2021.
Ιστορία
Το ΝΒΑ έχει όριο 24 δευτερολέπτων από το 1954. Η FIBA εισήγαγε το ρολόι των 30 δευτερολέπτων το 1956 και άλλαξε στα 24 δευτερόλεπτα το 2000. Το WNBA είχε αρχικά ρολόι 30 δευτερολέπτων και άλλαξε στα 24 δευτερόλεπτα το 2006. Το κολεγιακό μπάσκετ χρησιμοποιεί ρολόι βολής 30 δευτερολέπτων (λεπτομέρειες παρακάτω).
Ιστορικό
μικρογραφία| Οι τακτικές Σταλ για τον περιορισμό του μεγάλου [[Τζορτζ Μάικαν|Τζορτζ Μίκαν (#99) οδήγησαν στη δημιουργία του ρολογιού βολής από το NBA.]] Το ΝΒΑ είχε προβλήματα με την προσέλκυση οπαδών (και θετική κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης) πριν από την καθιέρωση του ρολογιού βολής. Οι ομάδες που προηγούνταν έτρεχαν το ρολόι, πασάροντας τη μπάλα ασταμάτητα. Η ομάδα που βρισκόταν πίσω στο σκορ δεν μπορούσε να κάνει τίποτα άλλο από το να κάνει φάουλ για να ανακτήσει την κατοχή μετά την ελεύθερη βολή. Τα συχνά παιχνίδια με χαμηλό αποτέλεσμα και πολλά φάουλ έκαναν τους φιλάθλους να βαρεθούν. Η πιο ακραία περίπτωση συνέβη στις 22 Νοεμβρίου 1950, όταν οι Φορτ Γουέιν Πίστονς νίκησαν τους Μινεάπολις Λέικερς με αποτέλεσμα 19–18, συμπεριλαμβανομένου ενός 3–1 στην τέταρτη περίοδο. Οι Πίστονς κρατούσαν τη μπάλα για λεπτά χωρίς να σουτάρουν (επιχείρησαν 13 σουτ για το παιχνίδι) για να περιορίσουν την επίδραση του κυρίαρχου των Λέικερς Τζορτζ Μίκαν. Αυτό οδήγησε το St. Paul Dispatch να γράψει, "[Οι Πίστονς] έδωσαν στο επαγγελματικό μπάσκετ ένα μεγάλο μαυρισμένο μάτι." Ο Πρόεδρος του ΝΒΑ Μορίς Ποντολόφ είπε: «Στο παιχνίδι μας, με τον αριθμό των αστεριών που έχουμε, αναγκαστικά σημειώνουμε μεγάλα σκορ». Λίγες εβδομάδες μετά τον αγώνα Πίστονς-Λέικερς, οι Ρότσεστερ Ρόγιαλς και Ιντιανάπολις Ολύμπιανς έπαιξαν έναν αγώνα με έξι παρατάσεις με μόνο ένα σουτ σε κάθε παράταση: σε κάθε παράταση, η ομάδα που είχε πρώτη τη μπάλα την κρατούσε για όλη τη διάρκεια της περιόδου πριν επιχειρήσει σουτ στο τελευταίο δευτερόλεπτο. Το ΝΒΑ δοκίμασε αρκετές αλλαγές στους κανόνες στις αρχές της δεκαετίας του 1950 για να επιταχύνει το παιχνίδι και να μειώσει τα φάουλ, πριν τελικά υιοθετήσει το ρολόι βολής.
Δημιουργία
Το 1954 στο Σάιρακιους της Νέας Υόρκης, ο ιδιοκτήτης των Σάιρακιους Νάτιοναλς (νυν Φιλαδέλφεια 76ερς) Ντάνι Μπιάσον και ο γενικός διευθυντής Λέο Φέρις πειραματίστηκαν με ένα ρολόι 24 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια ενός αγώνα. Ο Τζακ Άντριους, μακροχρόνιος συγγραφέας για το The Syracuse Post-Standard, θυμόταν συχνά πώς ο Φέρρις καθόταν στο μπόουλινγκ του Ντάνι Μπιάσον στο Ίστγουντ, γράφοντας σε μία χαρτοπετσέτα πιθανές συνταγές ρολογιού για σουτ. Σύμφωνα με τον Μπιάσον, «κοίταξα τις βαθμολογίες των πλαισίων από τα παιχνίδια που μου άρεσαν, παιχνίδια στα οποία δεν χάλασαν και δεν σταματούσαν. Παρατήρησα ότι κάθε ομάδα έκανε περίπου 60 βολές. Αυτό σήμαινε 120 σουτ ανά παιχνίδι. Ούτως, πήρα 2.880 δευτερόλεπτα (48 λεπτά) και τα μοίρασα με 120 βολές. Το αποτέλεσμα ήταν 24 δευτερόλεπτα ανά βολή." Ο επιχειρησιακός διευθυντής Μπομπ Σέξτον ξεχώρισε τον Φέρις στο επίσημο δείπνο της ομάδας το 1954 για την ώθηση του κανόνα του ρολογιού των βολών. Ο Μπιασόν και ο Φέρις έπεισαν στη συνέχεια το NBA να το υιοθετήσει για την περίοδο 1954–55, μία χρονιά κατά την οποία οι Νάσιοναλς κέρδισαν το Πρωτάθλημα του NBA.
Χρήση και αντίδραση
μικρογραφία|300x300εσ| Το μνημείο του ρολογιού βολής στο [[Σύρακιουζ|Σάιρακιους, στη Νέα Υόρκη .]] μικρογραφία|300x300εσ| Κοντινή λήψη του μνημείου του ρολογιού του Σάιρακιους. Όταν εισήχθη από το ΝΒΑ, το ρολόι των 24 δευτερολέπτων έκανε τους παίκτες τόσο νευρικούς που σχεδόν δεν έπαιζε σχεδόν καθόλου, καθώς οι παίκτες χρειάζονταν λιγότερα από 20 δευτερόλεπτα για να σουτάρουν. Σύμφωνα με το αστέρι του Σάιρακιους, Ντολφ Σέις, «Σκεφτήκαμε ότι έπρεπε να κάνουμε γρήγορα σουτ– μία πάσα και ένα σουτ ήταν αυτό – ίσως 8–10 δευτερόλεπτα. . . Αλλά καθώς το παιχνίδι συνεχιζόταν, είδαμε την εγγενή ευφυΐα στα 24 δευτερόλεπτα του Ντάνι – μπορούσες να δουλέψεις την μπάλα γύρω από [την επιθετική ζώνη] για ένα καλό σουτ."
Το ρολόι του σουτ, μαζί με κάποιες αλλαγές κανόνων σχετικά με τα φάουλ, έφεραν επανάσταση στο μπάσκετ του ΝΒΑ. Την τελευταία χρονιά πριν από το ρολόι (περίοδος 1953–54), οι ομάδες είχαν κατά μέσο όρο 79 πόντους ανά παιχνίδι. Τον πρώτο χρόνο με το ρολόι (περίοδος 1954–55), ο μέσος όρος ήταν 93 πόντους, που ανέβηκε στους 107 πόντους μέχρι τον τέταρτο χρόνο χρήσης του (περίοδος 1957–58). Η εμφάνιση του ρολογιού βολής (και η επακόλουθη αύξηση στην επιθετική αποτελεσματικότητα) συνέπεσε με την αύξηση της προσέλευσης, η οποία αυξήθηκε κατά 40% μέσα σε λίγα χρόνια σε μέσο όρο 4.800 ανά παιχνίδι.
Το ρολόι του σουτ έλαβε σχεδόν καθολικούς επαίνους για την συμβολή του στη βελτίωση του τρόπου παιχνιδιού στο ΝΒΑ. Ο προπονητής και διαιτητής Τσάρλι Έκμαν είπε: «Ο Ντάνι Μπιάσον έσωσε το ΝΒΑ με τον κανόνα των 24 δευτερολέπτων». Ο ολ-σταρ των Μπόστον Σέλτικς, Μπομπ Κούζι, δήλωσε: "Πριν από τον νέο κανόνα, το τελευταίο τρίμηνο θα μπορούσε να είναι θανατηφόρο. Η προπορευόμενη ομάδα κρατούσε τη μπάλα επ' αόριστον και ο μόνος τρόπος για να την πάρεις ήταν να κάνεις φάουλ σε κάποιον. Εν τω μεταξύ, κανείς δεν τολμούσε να πυροβολήσει και όλο το παιχνίδι επιβραδύνθηκε. Με το ρολόι, έχουμε συνεχή δράση. Νομίζω ότι αυτό έσωσε το ΝΒΑ εκείνη την εποχή. Αυτό επέτρεψε στο παιχνίδι να αναπνεύσει και να εξελιχθεί" Ο πρόεδρος του Πρωταθλήματος Μορίς Πόντολοφ χαρακτήρισε την υιοθέτηση του ρολογιού βολής ως «το πιο σημαντικό γεγονός στο NBA». Το ίδιο το πρωτάθλημα αναφέρει, "Η εφεύρεση του Μπιάσον έσωσε το πρωτάθλημα."
Υιοθέτηση από άλλα πρωταθλήματα
Δύο μεταγενέστερα επαγγελματικά πρωταθλήματα που συναγωνίστηκαν το ΝΒΑ υιοθέτησαν μια τροποποιημένη έκδοση του ρολογιού βολής. Το Αμέρικαν Μπάσκετμπολ Λιγκ χρησιμοποίησε ένα ρολόι 30 δευτερολέπτων για τα δύο χρόνια ύπαρξής του (1961–1963). Το ΑΒΑ υιοθέτησε επίσης ένα ρολόι 30 δευτερολέπτων όταν ξεκίνησε την περίοδο 1967–68, μεταβαίνοντας στη διάρκεια των 24 δευτερολέπτων του NBA για την τελευταία του χρονιά (1975–76).
Από την ίδρυσή της το 1975, η Φιλιππινέζικη Ένωση Καλαθοσφαίρισης υιοθέτησε ένα ρολόι βολών 25 δευτερολέπτων. Αυτό συνέβη επειδή τα ρολόγια βολής που τοποθετήθηκαν τότε στους κύριους χώρους του πρωταθλήματος, το Αρανέτα Κολιζέουμ και το Ράιζαλ Μεμόριαλ Κολιζέουμ (το τελευταίο δεν χρησιμοποιείται πλέον από το πρωτάθλημα), μπορούσαν να ρυθμιστούν μόνο σε διαστήματα 5 δευτερολέπτων. Το πρωτάθλημα υιοθέτησε αργότερα ένα ρολόι 24 δευτερολέπτων ξεκινώντας από την περίοδο του 1995. Η Μετροπόλιταν Μπάσκετμπολ Ασοσιέισιον στις Φιλιππίνες χρησιμοποίησε το ρολόι των 23 δευτερολέπτων από την παρθενική της αγωνιστική περίοδο το 1998. Στο κολεγιακό μπάσκετ των Φιλιππίνων, το Πρωτάθλημα NCAA (Φιλιππίνες) και το Πρωτάθλημα UAAP υιοθέτησαν ένα ρολόι 30 δευτερολέπτων και μετά άλλαξαν στα 24 δευτερόλεπτα ξεκινώντας με την 64η χρονιά του UAAP την περίοδο 2001–02, την πρώτη χρονιά που ξεκίνησε μετά την αλλαγή του κανόνα της FIBA στο 2001.
Λειτουργία
Το ρολόι των βολών αρχίζει να μετράει αντίστροφα όταν μία ομάδα αποκτήσει την κατοχή και σταματά κάθε φορά που το ρολόι του παιχνιδιού σταματά (π.χ. τάιμ άουτ, παραβάσεις, φάουλ). Η επιθετική ομάδα πρέπει να προσπαθήσει να πετύχει ένα καλάθι πριν λήξει το ρολόι των βολών. Διαφορετικά, η ομάδα έχει διαπράξει παραβίαση του ρολογιού βολής (επίσης γνωστή ως παραβίαση 24 δευτερολέπτων σε πρωταθλήματα με ρολόι βολής 24 δευτερολέπτων) που οδηγεί σε λάθος υπέρ των αντιπάλων της. Μία σημαντική διάκριση είναι ότι δεν υπάρχει παράβαση εάν η μπάλα είναι σε πτήση προς το καλάθι όταν λήξει το ρολόι του σουτ, εφόσον η μπάλα φύγει από το χέρι του παίκτη πριν λήξει το ρολόι και η μπάλα προχωρήσει για να μπει στο καλάθι ή να αγγίξει την στεφάνη του καλαθιού.
Το ρολόι του σουτ επανέρχεται σε όλο του το μήκος στην αρχή κάθε περιόδου και κάθε φορά που η κατοχή αλλάζει στην αντίπαλη ομάδα, όπως μετά από ένα καλάθι, όταν η άμυνα κλέβει την μπάλα ή ανακτά ένα ριμπάουντ ή η επίθεση κάνει φάουλ ή παράβαση. Το πλήρες μήκος ποικίλλει ανά χώρα, επίπεδο παιχνιδιού και πρωτάθλημα. Δείτε τον παρακάτω πίνακα. Το ρολόι του σουτ δεν επαναρυθμίζεται εάν ένας αμυντικός κάνει σύντομη επαφή με την μπάλα (π.χ. απόπειρα κλέψιμο ή ανατροπή) αλλά η επίθεση διατηρεί την κατοχή.
Το ρολόι των βολών μηδενίζεται επίσης όταν η επίθεση διατηρεί την κατοχή μετά από ένα χαμένο σουτ εντός πεδιάς ή ελεύθερη βολή (ένα χαμένο σουτ εντός πεδιάς πρέπει να αγγίξει τη στεφάνη για να μηδενιστεί το ρολόι των βολών), ή σε ορισμένα φάουλ ή παραβάσεις που δίνουν στην επίθεση μία πάσα εντός του γηπέδου. Ωστόσο, σε πολλές από αυτές τις περιπτώσεις, όπου η επίθεση δεν χρειάζεται να διανύσει όλο το μήκος του γηπέδου, η FIBA, το NBA, το WNBA και άλλα πρωταθλήματα υψηλού επιπέδου ζητούν την επαναφορά του ρολογιού σουτ σε μικρότερη διάρκεια, συνήθως 14 δευτερόλεπτα(δείτε παρακάτω ).
Κοντά στο τέλος κάθε περιόδου, εάν το ρολόι βολής θα έδειχνε κανονικά περισσότερο χρόνο από αυτόν που απομένει στην περίοδο, το ρολόι βολής απενεργοποιείται. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, μία ομάδα δεν μπορεί να διαπράξει παράβαση του ρολογιού βολής.
Ο χειριστής του ρολογιού βολής κάθεται στο τραπέζι του σκόρερ. Συνήθως πρόκειται για διαφορετικό άτομο από τον χειριστή του πίνακα αποτελεσμάτων, καθώς το έργο αυτό απαιτεί συγκέντρωση κατά τη διάρκεια και μετά την προσπάθεια βολής. Κατά την περίοδο 2016-17 του NBA, μία νέα συμφωνία «επίσημου χρονομέτρου» για το ΝΒΑ με την Ελβετική εταιρεία κατασκευής ρολογιών Τισό εισήγαγε την τεχνολογία για την ενοποίηση της διατήρησης του ρολογιού βολής και του ρολογιού του αγώνα. Η Τισό έγινε επίσης επίσημος χρονομέτρης για το WNBA την περίοδο του 2017.
Ρολόι 14 δευτερολέπτων
Εάν η επιθετική ομάδα κάνει φάουλ και η ποινή δεν περιλαμβάνει ελεύθερες βολές αλλά μόνο πάσα εντός παιδιάς, το ρολόι των βολών μηδενίζεται. Υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις στις οποίες η ποινή δεν διαρκεί πλήρη 24 δευτερόλεπτα. Το ρολόι του σουτ ρυθμίζεται στο 14 μετά από επιθετικό ριμπάουντ: Η FIBA το υιοθέτησε αυτό το 2014 και το NBA το 2018. Το WNBA τηρεί επίσης αυτόν τον κανόνα.
Σε αρκετές άλλες περιπτώσεις όπου η επίθεση παίρνει την μπάλα στο μπροστινό της γήπεδο (όπως ένα φάουλ της άμυνας που δεν οδηγεί σε ελεύθερες βολές), η επίθεση έχει εγγύηση 14 δευτερολέπτων. Το ρολόι λήψης αυξάνεται στο 14 εάν έδειχνε μικρότερο χρόνο.
Σε μία κρατημένη μπάλα (είτε αυτή αποφασίζεται με άλμα είτε με βέλος κατοχής ), η κατάσταση του ρολογιού του σουτ εξαρτάται από το ποιά ομάδα θα έχει την κατοχή της μπάλας.
Κολεγιακοί κανόνες
Το αμερικανικό κολεγιακό μπάσκετ χρησιμοποιεί ρολόι 30 δευτερολέπτων, ενώ το καναδικό πανεπιστημιακό μπάσκετ χρησιμοποιεί ρολόι 24 δευτερολέπτων.
Στο κολεγιακό μπάσκετ, υπήρξε αρχική αντίσταση στην εφαρμογή ενός ρολογιού βολής για το μπάσκετ NCAA, λόγω των φόβων ότι τα μικρότερα κολέγια δεν θα μπορούσαν να ανταγωνιστούν με τις μεγάλες δυνάμεις σε ένα παιχνίδι τρεξίματος. Ωστόσο, μετά από ακραία αποτελέσματα όπως η νίκη με 11–6 στο Τενεσί επί του Τεμπλ το 1973, άρχισε να αυξάνεται η υποστήριξη για ένα ειδικό ρολόι βολής. Το NCAA εισήγαγε ένα ρολόι βολής 45 δευτερολέπτων για την περίοδο 1985-86. Πολλά συνέδρια είχαν πειραματιστεί με αυτό για τις δύο προηγούμενες χρονιές. Μειώθηκε στα 35 δευτερόλετα την περίοδο1993–94, και στα 30 δευτερόλεπτα την περίοδο 2015–16. Η NAIA μείωσε επίσης το ρολόι βολής στα 30 δευτερόλεπτα ξεκινώντας τη χρονιά 2015–16.
Το γυναικείο κολεγιακό μπάσκετ (τότε εγκρίθηκε από την Επιτροπή Γυναικείου Διασυλλογικού Αθλητισμού ) χρησιμοποίησε ένα ρολόι βολής 30 δευτερολέπτων σε πειραματική βάση την περίοδο 1969–70, υιοθετώντάς το επίσημα για τη χρονιά 1970–71.
Το NCAA ορίζει 20 δευτερόλεπτα αντί για 30 δευτερόλεπτα μετά από διακοπές όπου η μπάλα βρίσκεται ήδη στο μπροστινό γήπεδο. Το 2019, πρόσθεσε επιθετικά ριμπάουντ σε αυτόν τον κατάλογο.
Σχολικοί κανόνες
Η Εθνική Συνομοσπονδία Πολιτειακών Λυκειακών Ομοσπονδιών (NFHS), η οποία καθορίζει τους κανόνες για το μπάσκετ των λυκείων στις ΗΠΑ, δεν επιβάλλει τη χρήση ρολογιού, αλλά αφήνει την επιλογή της χρήσης ρολογιού και της διάρκειάς του στην εκάστοτε πολιτειακή ένωση. Ενώ προηγούμενες προτάσεις για εθνικό ρολόι βολής είχαν απορριφθεί από την NFHS μόλις το 2011, την άνοιξη του 2021 η NFHS συμφώνησε να επιτρέψει στις πολιτείες να έχουν την επιλογή ενός ρολογιού βολής 35 δευτερολέπτων, αρχής γενομένης από την περίοδο 2022-2023.
Από τον Αύγουστο του 2021, 10 πολιτείες είτε απαιτούν ρολόι βολής στους σχολικούς αγώνες είτε θα αρχίσουν να το χρησιμοποιούν από τη χρονιά 2022-2023: Καλιφόρνια, Τζόρτζια, Αϊόβα, Μέριλαντ, Μασαχουσέτη, Νέα Υόρκη, Βόρεια Ντακότα, Ρόουντ Άιλαντ, Νότια Ντακότα και Ουάσινγκτον. Η Περιφέρεια της Κολούμπια χρησιμοποιεί επίσης ρολόι βολής 30 δευτερολέπτων για τις διοργανώσεις των δημοσίων σχολείων (DCIAA), των σχολείων τσάρτερ (από την περίοδο 2018-19) και για το πολιτειακό τουρνουά DCSAA, όπου δημόσια, ιδιωτικά και σχολεία τσάρτερ αγωνίζονται για το πρωτάθλημα της Περιφέρειας της Κολούμπια.
Το Κάνσας έχει απορρίψει ρητά τη χρήση του ρολογιού βολής στο λύκειο σε πολλές περιπτώσεις, μία θέση που επαναβεβαιώθηκε το Νοέμβριο του 2021.
Σχετικές έννοιες
Ένας σχετικός κανόνας για την επιτάχυνση του παιχνιδιού είναι ότι η επιθετική ομάδα έχει περιορισμένο χρόνο για να προωθήσει τη μπάλα πέρα από τη γραμμή του μισού γηπέδου (η « γραμμή του χρόνου »).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κανόνες της Καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ορολογία καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Τορφού (Εσόν)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τορφολιέν (γαλλικά: Torfoliens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Αρινταμί
Το Αρινταμί είναι χωριό της επαρχίας Γκαζιμαγούσα στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Άρτεμη. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Άρτεμη Αμμοχώστου
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Κύπρο
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2015-16
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 2015-16 συμμετείχαν οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2015-16 και οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2015-16.
Διεξήχθη σε 5 γύρους. Στον Α΄ γύρο έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Στους επόμενους 3 γύρους έγιναν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Σε περίπτωση όπου και στους δύο αγώνες και οι δύο ομάδες σημείωσαν τον ίδιο αριθμό τερμάτων το κάθε τέρμα που σημειώθηκε εκτός έδρας λογιζόταν διπλό. Η ομάδα που με βάση το σύστημα αυτό, έχει τα περισσότερα τέρματα προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες είχαν επιτύχει τον ίδιο αριθμό τερμάτων στην έδρα τους ή εκτός έδρας, δινόταν ημίωρη παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης και οι δύο ομάδες επιτύγχαναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων τα τέρματα που σημειώθηκαν εκτός έδρας λογίζονταν διπλά (δηλαδή προκρινόταν η φιλοξενούμενη ομάδα). Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της παράτασης δεν σημειώνονταν τέρματα, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2016–17.
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν οι 24 από τις 28 ομάδες. Δεν συμμετείχαν ο ΑΠΟΕΛ και η ΑΕΛ οι οποίες αποτέλεσαν το ζευγάρι του τελικού την προηγούμενη περίοδο και οι ομάδες fair play των πρωταθλημάτων Α΄ κατηγορίας 2014-15 και Β΄ κατηγορίας 2014-15, ΑΕΚ Λάρνακας και Πάφος FC αντίστοιχα. Για τη δημιουργία ζευγών τοποθετούνταν οι ομάδες της Α΄ Κατηγορίας σε διαφορετική κληρωτίδα από τις ομάδες Β΄ Κατηγορίας και κληρωνόταν μια ομάδα Α΄ Κατηγορίας με μια ομάδα Β΄ Κατηγορίας. Στην συνέχεια έγινε νέα κλήρωση μεταξύ των δύο ομάδων για την έδρα. Όσες ομάδες Β΄ κατηγορίας έμειναν στην κληρωτίδα κληρώθηκαν μεταξύ τους. Η πρώτη που κληρώθηκε αγωνίστηκε στην έδρα της. Οι αγώνες της φάσης αυτής ήταν μονοί. Στον επόμενο γύρο προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τα περισσότερα τέρματα. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, ακολουθούσε εκτέλεση πέναλτι.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο Απόλλων και η Ομόνοια Λευκωσίας. Ο τελικός διεξήχθη στις 18 Μαΐου 2016 στο Τσίρειο Στάδιο στη Λεμεσό. Η επιλογή του σταδίου έγινε κατόπιν κλήρωσης μεταξύ των εδρών των δύο ομάδων (Τσίρειο και Νέο ΓΣΠ). Νικητής ήταν ο Απόλλων με σκορ 2-1.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2015-2016 Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών)
Φρίντριχσχαφεν
Το Φρίντριχσχαφεν (γερμανικά: Friedrichshafen) είναι πόλη της νότιας Γερμανίας που βρίσκεται στο κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Χτισμένη πάνω στις όχθες της λίμνης της Κωνσταντίας βρίσκεται στα σύνορα με την Ελβετία και με την Αυστρία και αριθμεί περί τους 58.000 κατοίκους.
Ιστορία και βιομηχανία
Στις αρχές του 20ου αιώνα ο Γερμανός μηχανολόγος Κόμης Φερδινάνδος φον Ζέπελιν ίδρυσε στο Φρίντριχσχαφεν την εταιρία κατασκευής αερόπλοιων Ζέπελιν (Luftschiffbau Zeppelin GmbH). Τα αερόπλοια της Ζέπελιν γνώρισαν μεγάλη επιτυχία για τις μετακινήσεις μεγάλων αποστάσεων στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα και αποτέλεσαν ορόσημο στην παγκόσμια αεροναυπηγική. Παράλληλα με την Ζέπελιν και άλλες μεγάλες βιομηχανίες αναπτύχθηκαν στην πόλη, συχνά και ως υποστηρίχτηκες στις δραστηριότητες της Ζέπελιν, όπως η εταιρία κατασκευής κινητήρων και μετέπειτα οχημάτων Μάιμπαχ (Maybach), η εταιρία κατασκευής μηχανολογικών εξαρτημάτων ZF Friedrichshafen, αλλά και η εταιρία κατασκευής αεροπλάνων του Γάλλου μηχανικού Κλόντ Ντορνιέ (Claude Dornier) η οποία στην συνέχεια αποτέλεσε το σημαντικότερο κεφάλαιο της γερμανικής αεροναυπηγικής κατά τον 20 αιώνα.
Σήμερα η πόλη του Φρίντριχσχαφεν εξακολουθεί να έχει σημαντικό ρόλο στην γερμανική βιομηχανία και οικονομία με μεγάλες εταιρίες να εδρεύουν και να δραστηριοποιούνται στην πόλη, όπως η ZF Friedrichshafen, η MTU Friedrichshafen, η Rolls-Royce Power Systems, η Ζέπελιν, αλλά και η ευρωπαϊκή πολυεθνική Airbus Defence and Space διατηρεί σημαντικές εγκαταστάσεις έξω από την πόλη.
Οικονομία και τουρισμός
thumb|220px|left|Μουσείο αεροναυπηγικής και διαστημικής τεχνολογίας Ντορνιέ Πέρα από την βιομηχανία το Φρίντριχσχαφεν αποτελεί σήμερα και δημοφιλή τουριστικό προορισμό κυρίως λόγω της λίμνης της Κωνσταντίας και ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Επίσης στην πόλη υπάρχει το μουσείο της ιστορίας του Ζέπελιν και το μουσείο αεροναυπηγικής και διαστημικής τεχνολογίας Ντορνιέ που συγκεντρώνουν μεγάλο τουριστικό ενδιαφέρον. Ακόμα υπάρχει ένα από τα σημαντικότερα εκθεσιακά κέντρα της Γερμανίας (Messe Friedrichshafen) όπου πολλές διεθνής εκθέσεις λαμβάνουν χώρα σε ετήσια βάση. Στο Φρίντριχσχαφεν υπάρχει και το ιδιωτικό πανεπιστήμιο Ζέπελιν (Zeppelin Universität) με σχολές διοίκησης επιχειρήσεων και οικονομικών, κοινωνικών σπουδών.
Μεταφορές
Το Φρίντριχσχαφεν διαθέτει το διεθνές αεροδρόμιο Μπόντενζε (Bodensee-Airport). Η πόλη είναι συνδεδεμένη και ακτοπλοϊκά τόσο με την Ελβετία μέσω φέρι μποτ όσο και με την πόλη της Κωνσταντίας στην δυτική όχθη της λίμνης μέσω Καταμαράν.
Αθλητισμός
Στην πόλη έχει την έδρα της η ομάδα πετοσφαίρισης ΒφΜ Φρίντριχσχαφεν με πολλές διακρίσεις ανάμεσά τους και τον τίτλο του πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος της σεζόν 2006–07.
thumb|300px|Πανοραμική άποψη του Φρίντριχσχαφεν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βάδης-Βυρτεμβέργης
Λεζ Υλίς
Το Λεζ Υλίς (γαλλικά: Les Ulis) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Υλισιέν (γαλλικά: Ulissiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Black Lives Matter
εναλλ.=Protesters lying down over rail tracks with a "Black Lives Matter" banner|μικρογραφία| Διαμαρτυρία του κινήματος Black Lives Matter για αστυνομική βία στο [[Σαιντ Πωλ (Μινεσότα)|Σαιντ Πωλ, Μινεσότα, 20 Σεπτεμβρίου 2015 ]] Το Black Lives Matter (BLM) (ελληνικά: οι μαύρες ζωές έχουν αξία) είναι ένα διεθνές ακτιβιστικό κίνημα με επίκεντρο τις ΗΠΑ που προέρχεται από την αφροαμερικανική κοινότητα, το οποίο εκστρατεύει ενάντια στη βία και τον συστημικό ρατσισμό προς τους μαύρους. Το BLM διεξάγει τακτικά διαμαρτυρίες ενάντια στις δολοφονίες μαύρων από αστυνομικούς και ευρύτερα ζητήματα όπως η διαμόρφωση εικόνας με βάση τα φυλετικά χαρακτηριστικά, η αστυνομική βαρβαρότητα και η φυλετική ανισότητα στο αμερικανικό σύστημα ποινικής δικαιοσύνης.
Το 2013, το κίνημα ξεκίνησε με τη χρήση του χάσταγκ #BlackLivesMatter στα κοινωνικά μέσα μετά την αθώωση του Τζορτζ Ζίμερμαν για τη δολοφονία με πυροβολισμό του Αφροαμερικανού εφήβου Tρέιβον Μάρτιν τον Φεβρουάριο του 2012. Το κίνημα αναγνωρίστηκε σε εθνικό επίπεδο για τις διαδηλώσεις του στους δρόμους μετά τον θάνατο δύο Αφροαμερικανών το 2014: Μάικλ Μπράουν - που είχε ως αποτέλεσμα διαδηλώσεις και αναταραχές στο Φέργκιουσον, μια πόλη κοντά στο Σαιντ Λούις - και Έρικ Γκάρνερ στη Νέα Υόρκη. Μετά τη διαμαρτυρία στο Φέργκιουσον, οι συμμετέχοντες στο κίνημα διαδήλωσαν ενάντια στον θάνατο πολλών άλλων Αφροαμερικανών από ενέργειες της αστυνομίας ή ενώ βρίσκονταν υπό κράτηση. Το καλοκαίρι του 2015, οι ακτιβιστές του Black Lives Matter συμμετείχαν στις προεδρικές εκλογές 2016 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι δημιουργοί του χάσταγκ και της παρότρυνσης για δράση, η Αλίσια Γκάρζα, η Πατρίς Κάλορς και η Οπάλ Τομέτι, επέκτειναν το έργο τους σε ένα εθνικό δίκτυο με περισσότερα από 30 τοπικά τμήματα μεταξύ του 2014 και του 2016. Το συνολικό κίνημα Black Lives Matter, ωστόσο, είναι ένα αποκεντρωμένο δίκτυο και δεν έχει επίσημη ιεραρχία.
Έχουν υπάρξει πολλές αντιδράσεις στο κίνημα του Black Lives Matter. Η αντίληψη του πληθυσμού των ΗΠΑ για το Black Lives Matter ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με τη φυλή. Η φράση «All Lives Matter» εμφανίστηκε ως απάντηση στο κίνημα Black Lives Matter, αλλά έχει επικριθεί για την απόρριψη ή την παρανόηση του μηνύματος του «Black Lives Matter». Μετά τον πυροβολισμό δύο αστυνομικών στο Φέργκιουσον, το χάσταγκ Blue Lives Matter δημιουργήθηκε από υποστηρικτές της αστυνομίας. Ορισμένοι μαύροι ηγέτες των πολιτικών δικαιωμάτων διαφωνούν με τις τακτικές που χρησιμοποιούν οι ακτιβιστές του Black Lives Matter. Από το καλοκαίρι του 2017, στο κίνημα άρχισε να δίνεται πολύ λιγότερη προσοχή, το οποίο ορισμένοι αποδίδουν στην προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ που κυριαρχεί στα εθνικά πρωτοσέλιδα.
Στις 25 Μαΐου 2020, ο 46χρονος Αφροαμερικανός Τζορτζ Φλόιντ έχασε τη ζωή του στη Μινεάπολη, στην πολιτεία Μινεσότα των Ηνωμένων Πολιτειών, όταν ο λευκός αστυνομικός Ντέρεκ Σόβιν διατήρησε το γόνατό του στη δεξιά πλευρά του λαιμού του Φλόιντ επί 8 λεπτά και 45 δευτερόλεπτα κατά τη διάρκεια σύλληψής του και ενώ εκείνος ήταν δεμένος με χειροπέδες και με το κεφάλι στο έδαφος. Αυτό προκάλεσε άλλο ένα <<κύμα>> διαδηλώσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αριστερός ακτιβισμός Κατηγορία:Ιστορία των αφροαμερικανικών πολιτικών δικαιωμάτων Κατηγορία:Αντιρατσισμός
Σύγκρουση συρμών στο Βέστερπαρκ, Άμστερνταμ
Το δυστύχημα
Νωρίς το βράδυ, ένα τοπικό τρένο (ένα ελαφρύ τρένο NS Sprinter) μόλις είχε αναχωρήσει από τον Κεντρικό σταθμό του Άμστερνταμ και συγκρούστηκε με ένα διώροφο τρένο NS VIRM Ιντερσίτι που ταξίδευε προς την αντίθετη κατεύθυνση στην ίδια γραμμή. Οι αρχικές αναφορές κατέγραφαν μεταξύ 33 και 136 τραυματισμένων επιβατών, με έως και 20 από αυτούς να είναι σοβαρά, αν και ένα μέλος της πυροσβεστικής υπηρεσίας διόρθωσε αργότερα τον αριθμό αυτό σε 56. Οι πραγματικοί αριθμοί αναφέρθηκαν σε 117 τραυματισμούς (13 κρίσιμοι, 43 ή 44 σοβαροί, λιγότεροι από 60 μικροτραυματισμοί). Στις 22 Απριλίου 2012, μια 68χρονη γυναίκα πέθανε από τα τραύματά της. Υπήρχαν δεκαέξι άνθρωποι ακόμα στο νοσοκομείο. Στις 23 Μαΐου 2012, το τελευταίο θύμα τρένου στο νοσοκομείο εξήλθε από αυτό.
Τα τρένα που εμπλέκονταν ήταν μια ηλεκτρική πολλαπλή μονάδα NS Class 2600, αριθμός 2658, και μια διπλή ηλεκτρική πολλαπλή μονάδα NS VIRM, αριθμός 8711. Κανένα από τα δύο τρένα δεν εκτροχιάστηκε. Οι επιβάτες αναφέρθηκαν ότι πετάχτηκαν σε τοίχους, καθίσματα, παράθυρα και άλλους επιβάτες. Λίγο πριν από τη σύγκρουση, αυτόπτες μάρτυρες είπαν ότι ένα από τα τρένα ήχησε μια μεγάλη κόρνα. Οι φωτογραφίες δείχνουν ότι η μονάδα VIRM υπέστη μέτρια ζημιά, με παραμόρφωση στο πίσω μέρος του πρώτου και στο μπροστινό μέρος του δεύτερου βαγονιού.
Ένας ρεπόρτερ από την εφημερίδα de Volkskrant ταξίδευε στο τρένο SLT, ακριβώς πίσω από την καμπίνα οδήγησης. Ανέφερε ότι ο οδηγός αυτού του τρένου δήλωσε ότι φοβόταν ότι μόλις είχε παραβιάσει ένα κόκκινο σήμα.
Υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης
μικρογραφία| Τοποθεσία του Βέστερπαρκ στο Άμστερνταμ μικρογραφία| Ζημιά στην καμπίνα της μηχανής κλάσης 8700 μετά την απομάκρυνση του άλλου τρένου Στο σημείο έσπευσαν άμεσα οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης. Πολλοί άνθρωποι διασώθηκαν από τα συντρίμμια του τρένου είτε με τη χρήση γερανών είτε με την τοποθέτηση σε προστατευτικό περιτύλιγμα, ενώ κάποιοι μεταφέρθηκαν σε φορεία. Ένα ελικόπτερο τραυματισμού χρησιμοποιήθηκε για να μεταφέρει μερικούς από τους ανθρώπους σε ένα κοντινό νοσοκομείο. Πολλοί από τους τραυματίες έλαβαν τις πρώτες βοήθειες σε μια κοντινή γέφυρα. Όσοι είχαν μόνο ελαφρά τραύματα μεταφέρθηκαν σε ξενοδοχείο του Άμστερνταμ. Αναφέρθηκαν ότι άτομα υπέστησαν θραύση οστών, μώλωπες και τραύματα στον αυχένα.
Οι έρευνες
Διενεργήθηκαν δύο ξεχωριστές έρευνες για το εάν η σύγκρουση του τρένου οφειλόταν σε ανθρώπινο λάθος ή σε τεχνική βλάβη σε ένα από τα τρένα. Μέχρι τις 22 Απριλίου, τα κατεστραμμένα τρένα είχαν ρυμουλκηθεί από άλλες μηχανές επιτρέποντας στους τεχνικούς να επιθεωρήσουν τη γραμμή για ζημιές. Ο διευθυντής των Ολλανδικών Σιδηροδρόμων (Nederlandse Spoorwegen), Μπερτ Μέιρσταντ, δήλωσε ότι ήταν ακόμη πολύ νωρίς για να μαντέψει κανείς την πραγματική αιτία του συμβάντος και ότι ήταν απαραίτητο να περιμένουμε τα συμπεράσματα της έρευνας. Το Ολλανδικό Συμβούλιο Ασφάλειας (DSB, στα ολλανδικά: Onderzoeksraad Voor Veiligheid, OVV) διεξήγαγε μία από τις έρευνες, ενώ η άλλη διεξήχθηι από την Επιθεώρηση Ανθρώπινου Περιβάλλοντος και Μεταφορών ( Inspectie Leefomgeving en Transport, ILT). Οι καταγραφείς δεδομένων ανακτήθηκαν και από τα δύο τρένα.
Έρευνα ατυχημάτων της ILT
Η πιθανότητα ο οδηγός να έχει υπερβεί ένα σήμα στάσης λήφθηκε υπόψη κατά τη διάρκεια της έρευνας της ILT για την(τις) αιτία(ες) της σύγκρουσης. Ωστόσο, η υπουργός Μεταφορών Μέλανι Σουλτς φαν Χέγκεν φέρεται να είπε ότι απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να διαπιστωθεί εάν τα αρχικά ευρήματα θα επιβεβαιωθούν. Η εφημερίδα De Telegraaf ανέφερε ότι η μηχανοδηγός ενδέχεται να μην αντιμετωπίσει δίωξη, ωστόσο, καθώς μια αναφορά που υποβλήθηκε από την ProRail, τον διαχειριστή της γραμμής, στο ILT, έδειξε ότι το εν λόγω σήμα ήταν μέρος ενός παλαιότερου συστήματος και εικάζεται ότι αν ήταν ένα από όσο πιο σύγχρονα σήματα, εξοπλισμένα με αναβαθμισμένο εξοπλισμό ασφαλείας, το τρένο θα είχε σταματήσει εγκαίρως.
Έρευνα του DSB
Η έρευνα του Ολλανδικού Συμβουλίου Ασφάλειας εξέτασε μια σειρά από ερωτήματα. Συγκεκριμένα, διερεύνησαν γιατί συγκρούστηκαν τα τρένα και γιατί το ατύχημα προκάλεσε πάνω από 100 τραυματισμούς και έναν θάνατο, λαμβάνοντας υπόψη την οριακή ταχύτητα στο σημείο της συντριβής. Η πρόληψη των ατυχημάτων ξεκινά με ένα ακριβές χρονοδιάγραμμα. Η παρουσία των σημάνσεων κινδύνου σε κανονικές συνθήκες είχε μικρή προτεραιότητα στο παρελθόν. Ο μηχανοδηγός καθώς και ο σηματωρός θα μπορούσαν να έχουν παρέμβει, αλλά το DSB αμφισβήτησε γιατί δεν το έκαναν ή γιατί δεν ενεργοποιήθηκε το σύστημα ασφαλείας. Τέλος, συνέχισε να εστιάζει επίσης στην ορατότητα του πραγματικού σήματος.
Τον Δεκέμβριο του 2012 το DSB δημοσίευσε την τελική του έκθεση. Ανέφερε ότι η υπαιτιότητα της μηχανοδηγού της τοπικής αμαξοστοιχίας που παραβίασε ένα σήμα σε κίνδυνο θα μπορούσε να μειωθεί. Η μηχανοδηγός περίμενε αρκετά ένα σήμα στάσης, αλλά θα μπορούσε να είχε αποσπαστεί από μια εμπορευματική αμαξοστοιχία που περνούσε εκεί κοντά. Το συγκεκριμένο τρένο έφερε μόνο ένα πίσω φως, γεγονός το οποίο ήθελε να αναφέρει.
Λίγο μετά το πέρασμα του σήματος σε κίνδυνο, το σύστημα ασφαλείας επέτρεψε στο τοπικό τρένο να επιταχύνει στα 60 χ.α.ώ. Αυτό ήταν το όριο ταχύτητας που μεταδόθηκε στο ιντερσίτι. Σε κανονικές συνθήκες, η δεύτερη αμαξοστοιχία που εισέρχεται σε ένα τμήμα της γραμμής θα πρέπει να βραχυκυκλώνει το κύκλωμα της γραμμής, προειδοποιώντας και τις δύο αμαξοστοιχίες, αλλά λόγω ενός συνόλου διακλαδώσεων στη γραμμή, αυτό δεν συνέβη έως ότου το τοπικό τρένο πέρασε τις διακλαδώσεις. Όταν οι αντίστοιχοι μηχανοδηγοί υποψιάστηκαν τον επικείμενο κίνδυνο, το τρένο ιντερσίτι εκινείτο με 53 χ.α.ώ. και το τοπικό τρένο με 43 χ.α.ώ. Χρησιμοποιώντας το φρένο έκτακτης ανάγκης, τα τρένα κατάφεραν να επιβραδύνουν στα 25 - 30 χ.α.ώ. και 20 χ.α.ώ. αντίστοιχα.
Υπήρχαν αρκετοί παράγοντες που συνέβαλαν στην αιτία και τη σοβαρότητα της σύγκρουσης. Λόγω της προγραμματισμένης συντήρησης, μόνο μία γραμμή ήταν διαθέσιμη ανάμεσα στις πλατφόρμες χαμηλότερου επιπέδου του σταθμού Άμστερνταμ Σλότερνταϊκ και Κεντρικού σταθμού. Το τροποποιημένο χρονοδιάγραμμα του ιντερσίτι και του τοπικού τρένου υποτίθεται ότι χρησιμοποιούν αυτό το σύντομο τμήμα μονής γραμμής μόλις τρία λεπτά το ένα μετά το άλλο, το τοπικό τρένο υποτίθεται ότι περίμενε ένα λεπτό στο σήμα πριν περάσει. Τρία λεπτά είναι το ελάχιστο χρονικό διάστημα για περάσματα σε τμήματα μονής γραμμής που επιτρέπεται από τον κανονισμό. Εξαιτίας μιας καθυστερημένης εμπορευματικής αμαξοστοιχίας, το ιντερσίτι καθυστέρησε δύο λεπτά, με αποτέλεσμα τα τρένα να φτάσουν στο τμήμα της μονής γραμμής ταυτόχρονα.
Το σιδηροδρομικό σταθμό στο οποίο προσέγγισε η σύγκρουση προστατεύεται με χρήση της πρώτης γενεάς ATB, η οποία προειδοποιεί μόνο για σήματα σε κίνδυνο και επιβάλλει χαμηλή ταχύτητα προσέγγισης. Υπάρχει μια βελτίωση, το ATB-Vv (Verbeterde versie ή βελτιωμένη έκδοση) και θα μπορούσε να είχε σταματήσει το τοπικό τρένο πριν περάσει το σήμα. Αν και αυτό το σύστημα είχε εγκατασταθεί στο τρένο και το εν λόγω σήμα είχε προγραμματιστεί να υποστηρίζει ATB-Vv, δεν είχε εγκατασταθεί ακόμη εκεί. Το DSB αμφισβήτησε τον αργό ρυθμό με τον οποίο εφαρμόζεται το ATB-Vv στις Κάτω Χώρες.
Συνέπειες
Η Prorail και η NS κατέβαλαν αποζημιώσεις στα θύματα. Δεκάδες επιβάτες προσπάθησαν να υποβάλουν δόλιες αξιώσεις: ένα άτομο προσπάθησε να διεκδικήσει ένα βιολί Στραντιβάριους, ενώ άλλος ισχυρίστηκε ότι έχασε έναν σημαντικό διαγωνισμό μόντελινγκ λόγω του ατυχήματος. Η πιο συχνά δηλωμένη απώλεια ήταν ένα iPad.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Λε Βαλ-Σαιν-Ζερμαίν
Το Λε Βαλ-Σαιν-Ζερμαίν (γαλλικά: Le Val-Saint-Germain) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βαλ-Σαιν-Ζερμινουά (γαλλικά: Val-Saint-Germinois).
Ισπανική διάλεκτος της Κεντρικής Αμερικής
Η κεντροαμερικανική διάλεκτος (ενδώνυμο: español centroamericano) αποτελεί την κύρια μορφή της ισπανικής γλώσσας στα κράτη της Κεντρικής Αμερικής και μία από τις κύριες διαλεκτολογικές υποδιαιρέσεις της γλώσσας στην Αμερικανική ήπειρο.
Είναι μία από τις διαλέκτους των χαμηλών περιοχών και παρουσιάζει ευρεία εξασθένιση των συμφώνων (στον καθημερινό αλλά και επίσημο λόγο. Επομένως σε επίπεδο φωνητικής χαρακτηρίζεται από δάσυνση του φατνιακού τριβόμενου σε συλλαβική έξοδο και του άηχου υπερωικού τριβόμενου, ημιφωνοποίηση ή απώλεια του ουρανικού προσεγγιστικού, διχειλοποίηση του άηχου χειλοδοντικού /f/. Διάφορα επιμέρους ιδιώματα εμφανίζουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που τα πλησιάζουν στα ισπανικά του Χρυσού Αιώνα.
Παρότι η Γουατεμάλα αποτελεί γεωγραφικά μέρος της Κεντρικής Αμερικής, διαλεκτολογικά τείνει εν μέρει προς την κεντρική διάλεκτο του Μεξικού κάτι που επηρεάζει και ένα κομμάτι της Κόστα Ρίκα. Η γλώσσα των δύο χωρών διατηρεί τα φατνιακά τριβόμενα σε συλλαβική έξοδο ενώ τα ρωτικά φωνήματα εμφανίζουν συριστικά και ανακεκαμμένα αλλόφωνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανικές διάλεκτοι της Αμερικής Κατηγορία:Γλώσσες της Γουατεμάλας Κατηγορία:Γλώσσες της Ονδούρας Κατηγορία:Γλώσσες του Ελ Σαλβαδόρ Κατηγορία:Γλώσσες της Κόστα Ρίκα Κατηγορία:Γλώσσες της Νικαράγουας
Καλό Χωράφι Ρεθύμνης
Το Καλό Χωράφι είναι παραθαλάσσιος οικισμός της κοινότητας Σισών και παραλία του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της βόρειας Κρήτης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Καλό Χωράφι Σισών βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου σε απόσταση 37 χλμ. Α. από το Ρέθυμνο, 23 χλμ. Α.-ΒΑ. από το Πέραμα (έδρα του δήμου) και 45 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Ηράκλειο. Στην περιοχή ήταν κτισμένο το μοναστήρι των Αγίων 318 Θεοφόρων Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, στο σημείο όπου σήμερα είναι το εκκλησάκι των Αγίων Πατέρων. Στην είσοδο του υπάρχει εγχάρακτη ημερομηνία 1658. Στον διπλανό λόφο έχει εντοπιστεί μινωικός παραθαλάσσιος οικισμός ο οποίος χρονολογείται στην ΜΜΙΙΙ-ΥΜΙ περίοδο και στην ΥΜΙΙΙ περίοδο. Υπάρχουν επίσης ίχνη κατασκευών της ενετικής περιόδου, που συνδέονται με την παλαιά μονή των 318 Θεοφόρων Πατέρων. Η τοποθεσία, όπως και της γειτονικής των Πέρα Γαλήνων, αναφέρεται σε χάρτες του 1651. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 2011 να απογράφεται στον τότε δήμο Μυλοποτάμου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τις Σίσες και την Αλμυρίδα αποτελούν την τοπική κοινότητα Σισών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γεροποτάμου του Δήμου Μυλοποτάμου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 33 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Γκέοργκ Φίλιπ Τέλεμαν
Ο Γκέοργκ Φίλιπ Τέλεμαν (Georg Philipp Telemann, Μαγδεβούργο, 24 Μαρτίου 1681 - Αμβούργο, 25 Ιουνίου 1767) ήταν σπουδαίος Γερμανός συνθέτης της μπαρόκ μουσικής, του οποίου το έργο γεφυρώνει το ύστερο μπαρόκ με την πρώιμη κλασική μουσική εποχή. Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους συνθέτες της εποχής του, ανανεωτής της γερμανικής μουσικής και καινοτόμος, με σημαντική συμβολή επίσης στη μουσική εκπαίδευση και θεωρία. Δραστηριοποιήθηκε, αναλαμβάνοντας υψηλές θέσεις, στη Λειψία, στο Ζάρυ, στο Άιζεναχ και στη Φρανκφούρτη, πριν εγκατασταθεί το 1721 στο Αμβούργο ως Κάντορας και μουσικός διευθυντής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Τζιμ Χάτον
Ο Τζιμ Χάτον (Αγγλικά: Jim Hutton) 4 Ιανουαρίου 1949 Κάρλοου - 1 Ιανουαρίου 2010 Κάρλοου ήταν Ιρλανδός κομμωτής και σύντροφος του τραγουδιστή των Queen Φρέντι Μέρκιουρι την περίοδο 1985-1991.
Γνωρίστηκε με τον Μέρκιουρι το 1983 σε κλαμπ στο Λονδίνο όταν ήταν ακόμη κομμωτής ωστόσο δεν ήταν καλή η πρώτη τους συνάντηση. Πάλι στο ίδιο κλαμπ το 1985 αποφάσισαν να μείνουν μαζί.
Ο ίδιος έκανε εξετάσεις για AIDS και του βγήκε θετικό αλλά δεν το είπε στον Μέρκιουρι παρά μόνο λίγες μέρες πριν πεθάνει. Έμεινε δίπλα του μέχρι και την τελευταία μέρα λέγοντας χαρακτηριστικά "Σε αγαπάω Φρέντυ, δεν πάω πουθενά" έτσι κι έγινε.
Κληρονόμησε τελικά 500.000 λίρες όπου με αυτές έχτισε ένα σπίτι στο Κάρλοου, συνέχισε να εργάζεται ως κομμωτής. Παράλληλα μίλησε για τη ζωή του με τον Μέρκιουρι σε διάφορες εκπομπές και έγραψε βιβλίο με τίτλο "Freddie and Me"
Πέθανε την πρωτοχρονιά του 2010 στο σπίτι του από καρκίνο του πνεύμονα σε ηλικία 60 ετών. Παρόλο που είχε τον ιό για περισσότερα από είκοσι χρόνια δεν νόσησε ποτέ από αυτόν.
Κατηγορία:Ιρλανδοί
Βαλπουιζώ
Το Βαλπουιζώ (γαλλικά: Valpuiseaux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βαλπουιζιέν (γαλλικά: Valpuisiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Βαρέν-Ζαρσί
Το Βαρέν-Ζαρσί (γαλλικά: Varennes-Jarcy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βαρενουά (γαλλικά: Varennois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Κατσιαρίνα Αντρέεβα
Η Κατσιαρίνα Αντρέεβα (Λευκορώσικα: Кацярына Андрэева, Ρωσικά: Катерина Андреева, γεννημένη στις 2 Νοεμβρίου 1993, στο Μινσκ, Λευκορωσίας) είναι μια δημοσιογράφος από τη Λευκορωσία. Εργάστηκε στο τηλεοπτικό κανάλι Belsat TV. Μετέδωσε ζωντανά την εκδήλωση στη μνήμη του Ράμαν Μπανταρένκα, ο οποίος ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου το 2020. Η Αντρέεβα συνελήφθη στις 15 Νοεμβρίου 2020, στο Μινσκ.
Νεαρή ηλικία και καριέρα
Γεννήθηκε στο Μινσκ..Σπούδασε για περίπου δυόμισι χρόνια στο κρατικό πανεπιστήμιο γλωσσολογίας του Μινσκ και μετά μετακόμισε στην Ισπανία. Δίδαξε αγγλικά εκεί για δύο χρόνια. Στη συνέχεια επέστρεψε στη Λευκορωσία, εργάστηκε για την εφημερίδα Νάσα Νίβα ως δημοσιογράφος. Το 2017, μετακόμισε στο τηλεοπτικό κανάλι Belsat.
Η Κατσιαρίνα Αντρέεβα και ο Ίγκορ Ιλίας έγραψαν το βιβλίο «Belarusian Donbass» το 2020. Το βιβλίο ασχολείται με τη συμμετοχή της Λευκορωσίας στον πόλεμο στο Ντονμπάς με την πλευρά των αυτονομιστών. Η κυβέρνηση της Λευκορωσίας θεώρησε ότι το βιβλίο ήταν πολύ κακό. Το 2021, με απόφαση του δικαστηρίου, έκρινε το βιβλίο παράνομο στη Λευκορωσία λόγω εξτρεμισμού.
Η Αντρέεβα συνελήφθη για πρώτη φορά το 2017 στην Όρσα. Στις 12 Σεπτεμβρίου 2020, συνελήφθη από την ειδική αστυνομία για τη ζωντανή μετάδοση της διαμαρτυρίας γυναικών στο Μινσκ και φυλακίστηκε για τρεις ημέρες.
Ποινική διαδικασία
Μετά τη σύλληψη της η Αντρέεβα μεταφέρθηκε σε φυλακή στη Ζοτζίνα, όπου κρατήθηκε μέχρι τη δίκη. Στις 24 Νοεμβρίου 2020, δέκα οργανισμοί (το Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Viasna, η Ένωση Δημοσιογράφων της Λευκορωσίας, η Επιτροπή του Ελσίνκι της Λευκορωσίας και άλλοι) προέβησαν σε κοινή δήλωση, με την οποία χαρακτήρισαν την Αντρέεβα πολιτική κρατούμενη.
Στις 18 Φεβρουαρίου 2021, το δικαστήριο με επικεφαλή τη δικαστή Ναταλία Μπουγκούκ καταδίκασε την Αντρέεβα και την Τσούλτσοβα σε ποινή φυλάκισης δύο ετών επειδή προώθησαν τις διαμαρτυρίες της Λευκορωσίας το 2020.
Αντιδράσειες
Στις 8 Φεβρουαρίου 2021, η Πρεσβεία των ΗΠΑ στη Λευκορωσία έκανε μια δήλωση. Ζήτησε να ελευθερωθούν οι Τσούλτσοβα και Αντρέεβα.
Στις 4 Φεβρουαρίου 2021, την υποστήριξη της πολιτικής κρατούμενης ανέλαβε η Ντελάρα Μπουρκχαρντ, μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Μετά την καταδίκη, στις 18 Φεβρουαρίου 2021, ο Πρόεδρος της Πολωνίας Αντρέι Ντούντα έκανε δημόσια κλήση για να απελευθερωθούν οι Τσούλτσοβα και Αντρέεβαα
Βραβεία
Στις 10 Δεκεμβρίου 2020, ορίστηκε δημοσιογράφος της χρονιάς (2020).
Στις 10 Μαρτίου 2021, πήρε το βραβείο με Ντάριους Φίκους από το Press Club Polska (πολωνική οργάνωση δημοσιογράφων).
Μαζί με την Ντάρια Τσούλτσοβα και την Κατσιαρίνα Μπορίτσεβιτς, στις 9 Απριλίου 2021, κέρδισε το Αλές Λίπαϊ (το πρόσωπο που δημιούργησε το BelaPAN) βραβείο «Τιμή της Δημοσιογραφίας».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημοσιογράφοι Κατηγορία:Λευκορώσοι συγγραφείς Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γελισαβέτα Νάτσιτς
μικρογραφία|280x280εσ| Γελισαβέτα Νάτσιτς: Εκκλησία Αλεξάντερ Νέφσκι, Βελιγράδι (1929) Η Γελισαβέτα Νάτσιτς (31 Δεκεμβρίου 1878, Βελιγράδι - 6 Ιουνίου 1955, Ντουμπρόβνικ ) ήταν μία σημαντική Σέρβα αρχιτέκτονας. Είναι γνωστή ως η πρωτοπόρος που ενέπνευσε τις γυναίκες να εισέλθουν σε επαγγέλματα που ήταν προηγουμένως αποκλειστικά για άνδρες. Δεν ήταν μόνο η πρώτη γυναίκα πτυχιούχος αρχιτεκτονικής στο Βελιγράδι, αλλά και η πρώτη γυναίκα αρχιτέκτονας στη Σερβία.
Βιογραφία
Γεννημένη στο Βελιγράδι, η Νάτσιτς αποφοίτησε από το σχολείο με εξαιρετικά αποτελέσματα το 1896. Συνέχισε να σπουδάζει αρχιτεκτονική στη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου σε μία εποχή που θεωρείτο ότι οι γυναίκες δεν έπρεπε να μπουν στο επάγγελμα. Σε ηλικία 22 ετών, ήταν η πρώτη γυναίκα που αποφοίτησε από τη Σχολή Μηχανικών. Αναζήτησε απασχόληση στο Υπουργείο Κατασκευών, αλλά δεν μπόρεσε να γίνει αξιωματούχος, καθώς υπήρχε απαίτηση για στρατιωτική θητεία. Ωστόσο, κατάφερε να αποκτήσει θέση ως αρχιτέκτονας στο Δήμο του Βελιγραδίου, όπου έγινε η πρώτη προϊσταμένη αρχιτέκτονας της πόλης. Το 1903, σχεδίασε τη Μικρή Σκάλα στο Πάρκο Καλεμεγκντάν του Βελιγραδίου. Το πιο αξιοσημείωτο έργο της είναι το με ιδανικές αναλογίες σχολικό κτίριο που ολοκλήρωσε το 1906, τώρα γνωστό ως δημοτικό σχολείο Kralj Petar I (Βασιλιάς Πέτρος Α'). Σχεδίασε επίσης εκκλησίες, συμπεριλαμβανομένης της Μοραβιανού στυλ Εκκλησίας Αλεξάντερ Νέφσκι (1929) στο Βελιγράδι και μία μικρότερη εκκλησία στο Κοσσυφοπέδιο. Το νοσοκομείο που σχεδίασε καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά πολλά από τα κτίρια κατοικιών της, από διαμερίσματα έως διακριτές ιδιωτικές κατοικίες, μερικά με αρτ νουβό ή νεοαναγεννησιακά στοιχεία, εξακολουθούν να υφίστανται σήμερα. Το πρώτο κτίριο συλλογικής στέγασης για τους εργαζόμενους στα Βαλκάνια σχεδιάστηκε από τη Γελισαβέτα Νάτσιτς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μαγδαληνή του Ρόις-Κέστριτς
Η Μαγδαληνή του Ρόις-Κέστριτς (Magdalena Reuss von Köstritz, 20 Αυγούστου 1920 - 10 Οκτωβρίου 2009) ήταν κόρη του Ερρίκου ΛΣΤ΄ του Ρόις-Κέστριτς.
Βιογραφία
Η Μαγδαληνή Παυλίνα γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου 1920 στη Λειψία, και ήταν κόρη του Ερρίκου ΛΣΤ΄ του Ρόις-Κέστριτς και της Ερμίνας του Σένμπουργκ-Βάλντενμπουργκ.
Πέθανε στις 10 Οκτωβρίου 2009 στο Κάστρο Λέβενσταϊν σε ηλικία 89 ετών. Είναι θαμμένη στο Κάστρο Χοεντσόλλερν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες τoυ Ρόις
Αικατερίνη του Μπζουρούμ
Η Αικατερίνη του Μπζουρούμ (Katarina Karlsdotter, κατά τη διάρκεια της ζωής της αποκαλούνταν Αικατερίνη Κάρλσνταττερ, 1400 - 7 Σεπτεμβρίου 1450) ήταν η δεύτερη σύζυγος του βασιλιά Καρόλου Η΄ της Σουηδίας και Α΄ της Νορβηγίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1400 και ήταν κόρη του Καρόλου Όρμσον (Γκομσεχούβουντ). Παντρεύτηκε τον Αντιβασιλέα Κάρολο στις 5 Οκτωβρίου 1438. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
Η Αικατερίνη χαρακτηρίστηκε όμορφη και χαρούμενη. Δημιούργησε ένα όμορφο περιβάλλον και μια χαλαρή ατμόσφαιρα στη βασιλική αυλή, και ερχόταν κοντά σε εκείνους που ζητούσαν ακρόαση.
Πέθανε σε ηλικία 50 ετών στις 7 Σεπτεμβρίου 1450 και ήταν ένα από τα πολλά θύματα της πανούκλας στη Στοκχόλμη, και βυθίζοντας σε θρήνο τον βασιλιά. Θάφτηκε το 1451 στο Αββαείο Βάδστενα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σουηδίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Νορβηγίας
Λίντια Ντιμκόφσκα
Η Ντιμκόφσκα είναι συντάκτρια στο Blesok, το διαδικτυακό λογοτεχνικό περιοδικό της πΓΔΜ. Έχει κερδίσει πολλά λογοτεχνικά βραβεία, όπως:
Το βιβλίο των ποιημάτων της pH Neutral History μεταφράστηκε στα Αγγλικά από τους Λιούμπικα Αρσόφσκα και Πέγκυ Ριντ. Προτάθηκε για το βραβείο Καλύτερου Μεταφρασμένου Βιβλίου από το διαδικτυακό λογοτεχνικό περιοδικό Three Percent.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναίκες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Βωγκρινιέζ
Το Βωγκρινιέζ (γαλλικά: Vaugrigneuse) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.