cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επανάσταση των Μακκαβαίων
Η σελευκιδική κυριαρχία στην Ιουδαία
Ύστερα από την δολοφονία του Σέλευκου και την άνοδο στον σελευκιδικό θρόνο του Αντίοχου Δ' Επιφανούς (175 π.Χ.) η κρίση εντάθηκε και εξαπλώθηκε στους κόλπους της ίδιας της αρχιερατικής οικογένειας. Ο Ιησούς αδελφός του Ονία Γ' που είχε πάρει το όνομα Ιάσων τον παραμέρισε προσφέροντας στον Αντίοχο Επιφανή ένα χρηματικό ποσό και έγινε εκείνος αρχιερέας. Επιπλέον εισήγαγε ελληνικούς θεσμούς στην Ιερουσαλήμ (καθεστώς ελληνικής πόλεως, γυμνάσιο) και μετονόμασε την πόλη σε Αντιόχεια (175/4 π.Χ.). Οι Ασιδαίοι εξεγέρθηκαν. Παρά το πλήθος των οπαδών τους όμως δεν μπόρεσαν τελικά να εμποδίσουν την διάδοση των ελληνικών ιδεών. Ούτε όμως και ο Υρκανός μπόρεσε να επέμβει. Όταν ο Αντίοχος κινήθηκε εναντίον του προτίμησε να αυτοκτονήσει.
Ο Ιάσων το (172/1 π.Χ.) αντικαταστάθηκε στο αρχιερατικό αξίωμα από τον Μενέλαο, αδελφό του Σίμωνα ο οποίος υποσχέθηκε στον Αντίοχο Επιφανή να του καταβάλλει ετήσιο φόρο υποτελείας 300 ταλάντων που όμως δεν μπορούσε να πληρώσει. Επιπλέον οι προκάτοχοι του Ονίας και Ιάσων καραδοκούσαν για να τον ανατρέψουν. Ο Μενέλαος κατάφερε να απαλλαγεί από τον Ονία, όταν δωροδοκώντας μέλη της σελευκιδικής αυλής κατάφερε να τον δολοφονήσει στην Αντιόχεια της Συρίας όπου ο τελευταίος διέμενε (170 π.Χ.). Ο Αντίοχος βρίσκονταν στην Κιλικία εκείνη την εποχή προκειμένου να καταστείλει μια εξέγερση.
Η τυραννική διακυβέρνηση του Μενέλαου και η κατασπατάληση των θησαυρών του Ναού προκάλεσαν νέα εξέγερση των Ασιδαίων και βίαια διαβήματα προς τον Αντίοχο. Ο πανούργος αρχιερέας όμως κατόρθωσε να πάλι διατηρήσει την αρχή του. Το καλοκαίρι του 169 π.Χ. ο Σελευκίδης βασιλιάς μπήκε στην Ιερουσαλήμ. Αφού σκότωσε κάποιους από τους αντιφρονούντες και πήρε χρηματικά ποσά ως λεία επέστρεψε στην Αντιόχεια.
Λίγο αργότερα ο Ιάσων ο μόνος  από τους αντιπάλους του Μενέλαου που είχε απομείνει ζωντανός, εκμεταλλευόμενος τις φήμες για τον θάνατο του Αντίοχου, ύστερα από την ταπείνωση του από τον Ρωμαίο πρέσβη Γάιο Ποπίλιο Λάινα στην Αλεξάνδρεια, (Στ' Συριακός πόλεμος) επιτέθηκε με μικρή δύναμη στην Ιερουσαλήμ. Ο Μενέλαος όμως και οι οπαδοί του μαζί με την σελευκιδική φρουρά της πόλης τον  απώθησαν.
Ο Αντίοχος επιστρέφοντας τον Δεκέμβριο του 168 π.Χ. από την Αίγυπτο έμαθε τα γεγονότα και μπήκε με τον στρατό του στην Ιερουσαλήμ. Ακολούθησαν σφαγές, γενικός διωγμός των Ασιδαίων που απλώθηκε σε όλη την χώρα, σύληση του Ναού από τον οποίο αποσπάστηκε λεία που υπερέβαινε τα 1.800 τάλαντα και εγκαθίδρυση πολυθεϊστικής θρησκείας στο ιερό. Οι ελληνίζοντες Ιουδαίοι μαζί με σελευκιδική φρουρά εγκαταστάθηκαν στο φρούριο της Ιερουσαλήμ που έκτισε ο Αντίοχος και ονομάστηκε Άκρα. Τέλος τον χειμώνα του 167 π.Χ. η ιουδαϊκή θρησκεία τέθηκε εκτός νόμου.
Οι Σαμαρείτες διαχωρίσαν έντεχνα την θέση του ονομάζοντας τον Ναό που είχαν στο Γαριζείν (Γεριζίμ), ναό του Διός.
Η επανάσταση των Μακκαβαίων. Ιούδας ο Μακκαβαίος
Όλα αυτά προκάλεσαν επανάσταση που ξεκίνησε από την ύπαιθρο με επικεφαλής τον Ματταθία τον Ασμοναίο γιο του Ιωάννη και εγγονό  του Συμεών του Ασμοναίου από την ιερατική πατριά του Ιωάβου (Ιωαρίβ) από την Ιερουσαλήμ. Ο Ματταθίας ήταν ιερέας σε ένα χωριό που ονομάζονταν Μωδείν. Οι επαναστάτες είχαν αρκετές επιτυχίες. Ένα χρόνο αργότερα το (166/5 π.Χ.) ο Ματαθίας αρρώστησε και πέθανε. Τον διαδέχθηκαν στο έργο του οι πέντε γιοι του Ιωάννης, Σίμων, Ιούδας, Ελεάζαρος και Ιωνάθαν. Την ηγεσία της επανάστασης ανέλαβε ο Ιούδας ο επονομαζόμενος Μακκαβαίος (που σημάνει Σφυροκόπος και κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται είτε από την αραμαϊκή λέξη μακκαβίπα(=σφύρα) ή από την ιουδαϊκή μακκαμπή(=αυτός που σφυροκοπεί) ). Οι οπαδοί του ονομάστηκαν Μακκαβαίοι. Ο Ιούδας κατάφερε να νικήσει αρκετές φορές τα σελευκιδικά στρατεύματα (Σαμάρεια, Βαιθωρών ,Εμμαούς,Βεθσούρα ) και το χειμώνα του (164/3 π.Χ.) λίγο μετά τον θάνατο του Αντίοχου Επιφανή  μπήκε στην Ιερουσαλήμ κατέλαβε την άνω πόλη και περιόρισε την σελευκιδική φρουρά στην κάτω πόλη στο οχυρό της Άκρας. Ο Ιούδας αποκατέστησε την παραδοσιακή θρησκεία και έκανε τους απαραίτητους εξαγνισμούς στο ιερό. Ως ανάμνηση των εξαγνισμών αυτών καθιερώθηκε από τότε η γιορτή των Εγκαινίων (Χαννούκα ).
Έπειτα συνέχισε τις επιχειρήσεις εναντίον των Ιδουμαίων και των Αμμανιτών που πραγματοποιούσαν επιδρομές εναντίον της Ιουδαίας(163 π.Χ.). Ο επίτροπος του ανήλικου, νέου βασιλιά Αντίοχου Ε' Ευπατόρος Λυσίας πραγματοποίησε άλλη μια εκστρατεία εναντίον των επαναστατών (Βεθζαχαρία) που δεν είχε κανένα πρακτικό αποτέλεσμα. Όταν επέστρεψε στην Αντιόχεια, ο Λυσίας αποκατέστησε με βασιλικό διάταγμα την ιουδαϊκή θρησκεία και τον Μωσαϊκό νόμο. Επίσης διορίστηκε στην θέση του αρχιερέα ο Άλκιμος. Ο προκάτοχος του Μενέλαος εκτελέστηκε και η σελευκιδική φρουρά παρέμεινε στην Άκρα. Ο Ιούδας αποσύρθηκε με τους οπαδούς του στην ύπαιθρο ειρηνικά, σύντομα όμως άρχισε τις επιδρομές (162 π.Χ.). Αξίζει πάντως να αναφερθεί ότι οι γείτονες των Σελευκιδών Πτολεμαίοι ακολουθούσαν θερμή φιλοϊουδαϊκή πολιτική, μάλιστα ο απόγονος του Ονία Γ', ο Ονίας Δ' έκτισε με την έγκριση των πτολεμαϊκών αρχών, ναό παρόμοιο με αυτόν των Ιεροσολύμων στην Λεοντόπολι της Αιγύπτου.
Ο Ιούδας προκειμένου να κατοχυρώσει την θέση του έστειλε πρέσβεις στην Ρώμη (τον Ευπόλεμο του Ιωάννη και τον Ιάσονα του Ελεάζαρ) με προτάσεις φιλίας και συμμαχίας. Οι Ρωμαίοι ανταποκρίθηκαν θετικά. Ο Δημήτριος έστειλε νέα ισχυρά στρατεύματα στην Ιουδαία με επικεφαλής τον Βακχίδη. Ο Ιούδας νικήθηκε σε μάχη (Ελασά) και σκοτώθηκε. Ο Βακχίδης μπήκε στην Ιερουσαλήμ (160 π.Χ.).
Ιωνάθαν
Λίγο μετά τον θάνατο του Ιούδα ένας από τους αδελφούς του ο Ιωάννης έπεσε θύμα των Ναβαταίων. Την ηγεσία της παράταξης των Μακκαβαίων ανέλαβε ένας από τους εναπομείναντες αδελφούς του Ιούδα, ο Ιωνάθαν. Οι Μακκαβαίοι αποσύρθηκαν στην έρημο και ο Βακχίδης άρχισε να εγκαθιστά φρούρια στην Ιουδαία με την ενεργό συνεργασία των ελληνιζόντων Ιουδαίων .Ο αρχιερέας Άλκιμος αρρώστησε και πέθανε(159 π.Χ.) και ο Βακχίδης επέστρεψε στην Αντιόχεια. Οι εχθροπραξίες σταμάτησαν για δυο χρόνια για να επαναληφθούν και πάλι έπειτα από το 157 π.Χ. όταν ο Βακχίδης βρέθηκε ξανά στην περιοχή. Ο σελευκίδης στρατηγός ήρθε σε σύγκρουση με τον Ιωνάθαν (Βαιθβασί) χωρίς να πετύχει κάποιο σημαντικό αποτέλεσμα .Τελικά επειδή από την βασιλική αρχή δεν είχε οριστεί αντικαταστατής του νεκρού Άλκιμου, ο Βακχίδης ήρθε σε συμφωνία με τον Ιωνάθαν στον οποίο ανατέθηκε η ηγεσία του ιουδαϊκού έθνους υπό τον έλεγχο της σελευκιδικής διοικήσεως (152 π.Χ.).
Την ιδία εποχή μαίνονταν ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ του Δημητρίου Α' και του, προβαλλομένου ως νόθο, γιου του Αντίοχου Δ', Αλεξάνδρου Α' Βάλα, για τον σελευκιδικό θρόνο. Ο Ιωνάθαν προτίμησε να ταχθεί στο πλευρό του Αλεξάνδρου ο οποίος τον ανακήρυξε αρχιερέα. Τελικά ο Δημήτριος σκοτώθηκε σε μάχη με τις δυνάμεις του Αλέξανδρου Βάλα (χειμώνας (151/0 π.Χ.) ). Ο νέος βασιλιάς έλαβε ως σύζυγο την κόρη του Πτολεμαίου ΣΤ', Κλεοπάτρα Θεά. Οι γάμοι  έγιναν  στην  Πτολεμαΐδα  με  την  συμμετοχή και του Ιωνάθαν (150/49 π.Χ.). Κατόπιν ο Ιωνάθαν απέσπασε τους τίτλους του στρατηγού και του μεριδάρχη.
Ο γιος του δολοφονημένου Δημητρίου Α', Δημήτριος Β', με την βοήθεια του στρατηγού Λασθένη και Κρητών μισθοφόρων, καθώς και με την υποστήριξη του στρατηγού της Κοίλης Συρίας Απολλώνιου βρέθηκε στην Κιλικία αποφασισμένος να ανακτήσει τον πατρικό θρόνο (άνοιξη του 147 π.Χ.). Ο Απολλώνιος όμως ηττήθηκε από τον Ιωνάθαν (Άζωτος) ο οποίος επωφελήθηκε από την κατάσταση για να προσαρτήσει τις παραλιακές πόλεις Ιόππη, Άζωτο και Ασκάλωνα. Η εμφύλια διαμάχη για τον σελευκιδικό θρόνο,στην οποία αναμείχθηκε και ο Πτολεμαίος ΣΤ', προσφέροντας την συμμαχία του και την κόρη του Κλεοπάτρα Θεά στον Δημήτριο έληξε τελικά το 145 π.Χ. με την δολοφονία του νικημένου Βάλα. Η απειρία όμως του νεότατου βασιλιά Δημητρίου Β', ο οποίος βρίσκονταν υπό την καταθλιπτική επιρροή του Λασθένους, η σκληρή και αιμοσταγής διακυβέρνηση των υπηκόων του και τέλος η αψυχολόγητη απόφαση του να περικόψει τους μισθούς των στρατιωτών του προκάλεσε επανάσταση στην Αντιόχεια. Ο Δημήτριος Β' στράφηκε στον μόνο υπολογίσιμο σύμμαχο που διέθετε τον Ιωνάθαν. Με την αναρρίχηση του στον θρόνο είχε έρθει σε συμφωνία μαζί του και είχε επικυρώσει όλα τα προνόμια που είχε λάβει ο Ιουδαίος αρχιερέας από τους προκατόχους του με την υποχρέωση μόνο του τελευταίου να ανέχεται την φρουρά της Άκρας και να πληρώνει φόρο 300 τάλαντα, το χρόνο. Τώρα ο Δημήτριος Β' του υποσχέθηκε ότι θα αποσύρει την φρουρά από την Άκρα. Ο Ιωνάθαν του έστειλε 3.000 Ιουδαίους μισθοφόρους. Οι Κρήτες μισθοφόροι του Λασθένη και οι Ιουδαίοι αντίστοιχοι τους μπήκαν μέσα στην πόλη και κατέστειλαν την εξέγερση των κατοίκων με χαρακτηριστική αγριότητα. Περίπου 100.000 Αντιοχείς θανατώθηκαν και ένα μεγάλο μέρος της πόλης πυρπολήθηκε.
Ο αντίκτυπος που προκάλεσαν τα γεγονότα αυτά έφερε στην επιφάνεια τον Διόδοτο από την Απάμεια, ένα στρατιωτικό ο οποίος πήρε υπό την προστασία του τον ανήλικο γιο του Βάλα. Κατόπιν με τον στρατό του κινήθηκε προς την Αντιόχεια έδιωξε τον Δημήτριο Β' και εγκατέστησε ως βασιλέα το νήπιο του Βάλα με το όνομα Αντίοχος ΣΤ'. Το βασίλειο των Σελευκιδών διχάστηκε και ένας νέος εμφύλιος πόλεμος άρχισε (καλοκαίρι του 144 π.Χ.). Ο Ιωνάθαν έσπευσε να επωφεληθεί. Ο Δημήτριος Β' είχε αθετήσει την υπόσχεση του για την φρουρά της Άκρας έτσι στράφηκε προς τον Αντίοχο ΣΤ' ο οποίος δια του Διοδότου, επικύρωσε τα προνόμια του. Έτσι ο Ιωνάθαν και ο αδελφός του Σίμων (που έγινε στρατηγός από την αυλή της Αντιόχειας της περιοχής από την Τύρο ως τα αιγυπτιακά σύνορα) ανέλαβαν την προστασία της χώρας από τον Δημήτριο Β'.
Η Γάζα που είχε αποστατήσει από τον Δημήτριο Β' αλλά είχε αρνηθεί να αναγνωρίσει τον Αντίοχο ΣΤ' αναγκάστηκε να δεχθεί ιουδαϊκά στρατεύματα. Ο Δημήτριος Β' προσπάθησε να εισβάλλει στην Ιουδαία αρκετές φορές αποκρούστηκε όμως από τον Ιωνάθαν. Κατόπιν ο Ιουδαίος αρχιερέας στράφηκε επιτυχώς εναντίον των Ναβαταίων Αράβων αποσπώντας πλούσια λεία. Ταυτόχρονα ο Ιωνάθαν και ο Σίμων έχτισαν φρούρια στην Ιουδαία. Λίγο αργότερα ο Ιωνάθαν ανανέωσε την συνθήκη ειρήνης με την Ρώμη και απομόνωσε την φρουρά της Άκρας.
Ο Διόδοτος άρχισε πλέον να ανησυχεί για την αύξηση της δύναμης του Ιωνάθαν. Έτσι με ένα διπλωματικό τέχνασμα κατάφερε να τον συλλάβει. Ο Σίμων ανέλαβε την οργάνωση της άμυνας της χώρας. Ο πληθυσμός της Ιόππης ο οποίος δεν ενέπνεε εμπιστοσύνη εκτοπίστηκε και αντικαταστάθηκε από Ιουδαίους εποίκους. Ο Διόδωτος έκανε κάποιες παραπλανητικές διαπραγματεύσεις με τον Σίμωνα και υποσχέθηκε, χωρίς να τηρήσει την υπόσχεση του ότι θα απελευθερώσει τον Ιωνάθαν. Τελικά εισέβαλλε στην Ιουδαία επιχειρώντας να βοηθήσει την φρουρά της Άκρας, ανέκοψε όμως την πορεία του καθώς συνάντησε την αποφασιστική αντίσταση των ιουδαϊκών οχυρών και ταυτόχρονα εμποδίστηκε από  μια ισχυρή χιονοθύελλα που έπληξε την περιοχή. Κατόπιν αφού εκτέλεσε τον Ιωνάθαν αποχώρησε από την Ιουδαία αφήνοντας στον Σίμωνα τον έλεγχο της περιοχής(143/2 π.Χ.).
Πηγές
Κατηγορία:Ιουδαϊκοί πόλεμοι
Πατρίθια ντελ Σότο
Η Πατρίθια ντελ Σότο Τραβέρ (ισπανικά: Patricia del Soto Traver, γεννημένη στις 16 Δεκεμβρίου του 1980) είναι Ισπανίδα διεθνής αθλήτρια της υδατοσφαίρισης. Με την Ισπανική Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης γυναικών, έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Μάλιστα, έχει συμμετάσχει στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης του 2008, όπου η εθνική Ισπανίας κατέκτησε τη δεύτερη θέση και το αργυρό μετάλλιο.
Η ντελ Σότο αγωνίζεται ως τερματοφύλακας.
Πηγές
Κατηγορία:Ισπανοί υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες ΝΟΒ Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Λόνι Σάντερς
Η Λόνι Σάντερς (Loni Sanders, 12 Ιανουαρίου 1958) είναι Αμερικανίδα πορνοστάρ. Ο πατέρας της είναι Αμερικανός ενώ η μητέρα της Γιαπωνέζα και εκεί οφείλεται η εξωτική εμφάνιση της.
Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την καριέρα της σαν φωτομοντέλο και εμφανίστηκε σε πολλά ανδρικά περιοδικά όπως τα Genesis, Swank και Gallery. Οι περισσότεροι την θυμούνται με το ψευδώνυμο Haiku, από την φωτογράφιση της για το περιοδικό Πέντχαουζ τον Απρίλιο του 1980. Την ίδια χρονία γνώρισε τον πορνοστάρ (και μέλοντικό σύζυγο της) Michael Ranger και ξεκίνησε να συμμετέχει σε πορνογραφικές ταινίες. Με το μικροκαμωμένο κορμί της (ύψος 1,60 μ.), την εξωτική ομορφία της και τις παθιασμένες ερμηνείες της γρήγορα ξεχώρισε. Μερικές από τις πιο σημαντικές της ταινίες ήταν τα φιλμ Kiss and Tell (1980), Sexboat (1980), From 8 to 4 (1981), Summer of '72 (1982) και Beauty (1982).
Υπήρξε μια από τις σπάνιες εκείνες περιπτώσεις πορνοστάρ που διέθεταν και αξιόλογες υποκριτικές ικανότητες. Η όποια φήμη της, αν και συμμετείχε σε λίγες συγκριτικά ταινίες, οφείλεται στο οτι οι ταινίες που έπαιξε ήταν ακριβές και καλλιεχνικά άρτιες παραγωγές που σήμερα θεωρούνται κλασσικές του είδους.
Το 1985 εγκατέλειψε τη θέση της μπροστά από τις κάμερες για να γίνει διευθύντρια παραγωγής για την εταιρεία Vivid, εντούτοις έκανε κάποιες μικρές εμφανίσεις σε ταινίες της Τζίντζερ Λιν. Έκτοτε δεν έχει απασχολήσει τη δημοσιότητα. Η Λόνι σήμερα ζεί στο Λος Άντζελες ένω έχει περιληφθεί στη λίστα με τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της βιομηχανίας του πορνό (AVN Hall of Fame).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Τάμας Ντάλα
Ο Τάμας Ντάλα (γεννημένος στις 5 Ιουνίου 1968) είναι Ούγγρος παλαίμαχος διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης. Με την Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Ουγγαρίας, έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Μάλιστα, έχει συμμετάσχει στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 (Ατλάντα), στους οποίους η εθνική Ουγγαρίας κατέκτησε τη δεύτερη θέση.
Ο Ντάλα αγωνιζόταν στη θέση του φουνταριστού.
Πηγές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Ζανγκ Ζιγί
Η Ζανγκ Ζιγί (章子怡, προφέρεται Τζανγκ Ζιγί, 9 Φεβρουαρίου 1979) είναι Κινέζα ηθοποιός.
Γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1979 στο Πεκίνο της Κίνας. Οι γονείς της την έστειλαν σε μικρή ηλικία σε ιδιωτικό σχολείο, το οποίο η Ζανγκ πραγματικά μισούσε και ανυπομονούσε να το εγκαταλείψει. Ιδέα των γονιών της ήταν επίσης να σπουδάσει χορό στην Ακαδημία Χορού του Πεκίνου και να ακολουθήσει καριέρα σ'αυτόν το χώρο. Η Ζανγκ Ζιγί όμως είχε άλλα σχέδια. Στα 19 της χρόνια, ο Τζανγκ Γιμόου της προσέφερε ένα ρόλο στο Ο δρόμος για το σπίτι, ο οποίος την έκανε γνωστή. Από τότε έχει πρωταγωνιστήσει σε μια σειρά επιτυχημένων ταινιών που την έχουν καθιερώσει ως μία από τις διασημότερες Ασιάτισσες ηθοποιούς. Αρχικά συμμετείχε μόνο σε ασιατικές παραγωγές και δεν γνώριζε καν αγγλικά. Αργότερα βέβαια πρωταγωνίστησε και σε πολλές παραγωγές του Χόλυγουντ και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία. Έχει συνεργαστεί με αξιόλογους σκηνοθέτες, όπως ο Τζανγκ Γιμόου, ο Ανγκ Λι, ο Γουόνγκ Καρ Γουάι και ο Ρομπ Μάρσαλ. Το 2001 κέρδισε το βραβείο β' γυναικείου ρόλου στα Independent Spirit Awards, ενώ το 2005 κέρδισε το βραβείο καλύτερης ηθοποιού στα Hong Kong Film Awards για την ταινία 2046. Υπήρξε και υποψήφια στα βραβεία BAFTA, το 2001 για την ταινία Τίγρης και δράκος, το 2005 για την ταινία Ιπτάμενα στιλέτα και το 2006 για την ταινία Αναμνήσεις μιας Γκέισας. Επίσης, το 2006 ήταν υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα και Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών για την ταινία Αναμνήσεις μιας Γκέισας. Η Ζανγκ είναι ιδιαίτερα προσεκτική με την προσωπική της ζωή, την οποία προφυλάσσει από τα φώτα της δημοσιότητας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζανγκ, Ζιγί
Ασπασία Μάτσα
Η Ασπασία Μάτσα (Αθήνα 1885 - ? ) ήταν Ελληνίδα αθλήτρια της αντισφαίρισης, ολυμπιονίκης το 1906, και ερασιτέχνης ηθοποιός. Έμενε στην Κηφισιά και ήταν δραστήριο μέλος της "Αδελφότητος των ανθοκόμων και κηπουρών" και του "Φιλόπτωχου" των Αθηνών όπου έπαιζε σε φιλανθρωπικές παραστάσεις. Θεωρούνταν από τις ποιο όμορφες, καλλονές, γυναίκες της εποχής της στην ΑΘήνα.
Η Ασπασία Μάτσα είναι από τις πρωτοπόρους της γυναικείας αντισφαίρισης στην Ελλάδα, συμμετείχε στα πρώτα πανελλήνια πρωταθλήματα έχοντας πολλές επιτυχίες. Στην Μεσολυμπιάδα του 1906 στους αγώνες αντισφαίρισης που έγιναν στις εγκαταστάσεις του Ο.Α. Αθηνών ήταν τρίτη στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Ξενοφώντα Κάσδαγλη.
Ήταν κόρη του Γεωργίου και της Βικτόριας Μάτσα και είχε δύο αδελφές, την Λούση και την Αθηνά. Παντρεμένη με τον Παντελή Μάτσα, πιθανότατα το 1909 εφόσων από τότε αναφέρεται στις κοσμικές στήλες κυρία ενώ πριν δεσποινίς, απέκτησαν δύο κόρες, την Σοφία και την Μαρία που έγιναν επίσης αθλήτριες της αντισφαίρισης.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητές του ΟΑΑ Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Βαρναβίτες
Οι Βαρναβίτες είναι μοναστικό τάγμα ιερομονάχων της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, που ιδρύθηκε τον 16ο αιώνα. Η αρχική ονομασία του τάγματος ήταν «Κληρικοί του Αγίου Παύλου».
Η ίδρυση και η ιστορία του τάγματος
Οι Βαρναβίτες αποτελούν το δεύτερο αρχαιότερο τάγμα «κοινοβίου ιερέων» (clerici regulares) μετά τους Θεατίνους, καθώς ιδρύθηκαν στο Μιλάνο της Ιταλίας το 1530 από τρεις Ιταλούς ευγενείς: τον Αντώνιο Μάριο Ζακκαρία (μετέπειτα άγιο), τον Βαρθολομαίο Φερράρι και τον καρδινάλιο Ιάκωβο Αντώνιο Μορίγια. Η περιοχή τότε υπέφερε από τους πολέμους μεταξύ του Καρόλου Ε΄ και του Φραγκίσκου Α΄, και ο Ζακκαρία συνειδητοποίησε την ανάγκη για μία ριζική ανανέωση της Εκκλησίας στη Λομβαρδία, που ταλανιζόταν από συνηθισμένα προβλήματα της εποχής εκείνης: επισκοπές χωρίς επίσκοπο, κληρικοί με ανεπαρκείς θεολογικές γνώσεις και παρακμάζουσες μονές και κοινόβια.
Το τάγμα αναγνωρίσθηκε επισήμως από τον Πάπα Κλήμη Ζ΄ το 1533. Η εποχή της ιδρύσεως και το καταστατικό του το κατατάσσουν στα τάγματα που συνδέονται με την Αντιμεταρρύθμιση. Η αγιότητα του Ζακκαρία ώθησε πολλούς ανθρώπους να αναθεωρήσουν τις ζωές τους, αλλά και πολλούς άλλους να του αντιταχθούν: Δύο φορές το κοινόβιο υπέστη διοικητικές έρευνες για ατασθαλίες, αλλά και τις δύο φορές αθωώθηκε.
Η αρχική ονομασία του τάγματος ήταν «Κληρικοί του Αγίου Παύλου» (Clerici Regulares Sancti Pauli), ονομάσθηκαν όμως «Βαρναβίτες» επειδή το 1538 τους δόθηκε ως κύρια έδρα τους το μεγάλο παλαιό μοναστήρι του Αγίου Βαρνάβα, δίπλα στα τείχη της πόλεως του Μιλάνου, έδρα την οποία διατηρούν μέχρι σήμερα. Μετά τον θάνατο του Αντωνίου Ζακκαρία το 1539, το τάγμα προστατεύθηκε και ευνοήθηκε από τον αρχιεπίσκοπο του Μιλάνου Κάρολο Μπορρομέο, και αργότερα από τον Φραγκίσκο της Σαλ εξαιτίας του επιτυχημένου ιεραποστολικού έργου στην Άνω Ιταλία. Ο Κάρολος Μπορρομέο προήδρευσε το 1579 της επιτροπής που συνέταξε το καταστατικό του τάγματος.
Το Τάγμα άρχισε ποιμαντική δραστηριότητα στους εργαζόμενους και στα μοναστήρια. Στις αρχές του 17ου αιώνα οι Βαρναβίτες εισήλθαν βαθμιαία στο δύσκολο πεδίο των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων – όπου η εργασία τους υπήρξε σημαντικότατη. Εισχώρησαν στη Γαλλία επί βασιλείας του Ερρίκου Δ΄ το 1608 και στην Αυστρία επί Φερδινάνδου Β΄, το 1626. Τον 18ο αιώνα άρχισαν ιεραποστολές στην Κίνα και στη Βραζιλία. Σήμερα δραστηριοποιούνται σε 16 χώρες. Ανάμεσα σε αυτές συγκαταλέγεται και το Αφγανιστάν, όπου διοικούν την ρωμαιοκαθολική ιεραποστολή από το 1933, με διακοπή μόνο επί του καθεστώτος των Ταλιμπάν.
Το σημερινό καταστατικό του τάγματος τροποποιήθηκε για τελευταία φορά το 1983, για να ανταποκριθεί στις αλλαγές που επέβαλε η Δεύτερη Σύνοδος του Βατικανού. Υπάρχει μία γυναικεία συνδεδεμένη οργάνωση, οι «Αγγελικές Αδελφές του Αγίου Παύλου», που ιδρύθηκε επίσης από τον Αντώνιο Ζακκαρία (το 1535), καθώς και μία συνδεδεμένη οργάνωση για τους λαϊκούς. Στη δεκαετία του 1960 το καθαυτό τάγμα περιελάμβανε περί τα 600 μέλη.
Από τις 24 Ιουλίου 2012 γενικός καθηγούμενος του Τάγματος είναι ένας Βραζιλιανός, ο Francisco Chagas Santos da Silva.
Γρηγόριος Χίος
Ο Γρηγόριος Χίος ήταν εκκλησιαστικός λόγιος του 15ου αιώνα.
Βαρναβίτες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βαρναβιτες
Γρηγόριος Χίος
Βίος
Ο Γρηγόριος Χίος ήταν διάκονος και ιερέας. Συνέγραψε μικρό ιστορικό υπόμνημα για το έτος 1456.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Χλόη Καστοριάς
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Χλόη (αποσαφήνιση)
Η Χλόη είναι κωμόπολη της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς με υψόμετρο 630 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Χλόη βρίσκεται βόρεια της Καστοριάς και ουσιαστικά αποτελεί προάστιό της. Είναι κτισμένη δίπλα στη λίμνη της Καστοριάς και και κατοικείται κυρίως από νέους ανθρώπους. Η περιοχή διαθέτει δύο δημοτικά σχολεία (το 9ο και 10ο της πόλης), τρία Λύκεια καθώς και το 1ο ΕΠΑΛ. Στην περιοχή υπάρχει επίσης η εκκλησία του Αγίου Νικάνορα. Κάθε χρόνο το Μάιο, ο Πολιτιστικός & Εξωραϊστικός Σύλλογος Φουντουκλή – Χλόη διοργανώνει ανθοκομική έκθεση.
Πηγές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Καστοριάς Κατηγορία:Δήμος Καστοριάς
Σάβα Ντολίνκα
μικρογραφία|Υδροηλεκρικός σταθμός στον Σάβα Ντολίνκα Ο Σάβα Ντολίνκα (σλοβενικά : Сава Долинка) είναι ποταμός της βορειοδυτικής Σλοβενίας ένας από τους παραποτάμους του Σάβα. Πηγάζει στο Κράνισκα Γκόρα στις Δολομιτικές Άλπεις.
Ο Σάβα Ντολίνκα αρχικά δέχεται τα νερά ενός ρέματος που ρέει στην κοιλάδα του Ταμάρ σε υψόμετρο 1222 μέτρα και μετά από 5 χιλιόμετρα κάνει στροφή και συναντά την πηγή του Σάβα Ντολίνκα στο Κράνισκα Γκόρα. Έχει μήκος 45 χλμ με έκταση λεκάνης απορροής 521 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ρέει στην κοιλάδα κοντά στο χωριό της Μάρτουλιεκ και κοντά στο χωριό Μπλεντ συγχωνεύετε με τον Σάβα Μποχίνικα δημιουργώντας τον ποταμό Σάβα.
Αναφορές
Κατηγορία:Ποταμοί της Σλοβενίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Σάβου
Γιούλια Σνιγκίρ
Η Γιούλια Βίκτωροβνα Σνιγκίρ (Ρώσικα: Юлия Викторовна Снигирь, γεννημένη 2 Ιουνιόυ του 1983, πραγματικό επίθετο Σιρίσκινα) και είναι Ρωσίδα ηθοποιός και μοντέλο.
Βιογραφία
Η Γιούλια Σνιγκίρ γεννήθηκε 2 Ιουνίου του 1983 στο Ντονσκόι της Τούλας στη Ρωσία. Εμφανίστηκε στο βίντεο-κλιπ του Ρωσικού συγκροτήματος Ζβέρι. Όταν ήταν μικρή ασχολούνταν εντατικά με το σκάκι, στα 15 της χρόνια βραβεύτηκε, ήθελε να συνεχίσει την καριέρα της στο σκάκι, αλλά μετακόμισε στη Μόσχα και φοίτησε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο. Η Γιούλια έπρεπε να σπουδάζει και ταυτοχρόνως να υποστηρίξει τον εαυτό της οικονομικά. Δίδασκε αγγλικά σε ένα δημοτικό σχολειό, μέχρι που ένας φίλος της έδειξε φωτογραφίες της Γιούλια σε έναν κυνηγό ταλέντων για μοντέλα της Μόσχας. Παράλληλα με το Πανεπιστήμιο, η Γιούλια έγινε ένα επιτυχημένο μοντέλο. Η καριέρα της και ως ηθοποιός δεν άργησε να έρθει, όταν έγινε αποδεκτή από μία περίφημη Ακαδημία. Πρωταγωνίστησε σε δύο ανεξάρτητες ταινίες και ο ρόλος που καθιέρωσε την καριέρα της ήταν στη ρωσική ταινία Το Κατοικήσιμο Νησί (Ρώσικα: Обитаемый остров, Αγγλικά: The Inhabited Island), πλάι στους Βασίλι Στεπάνοφ, Πιότρ Φιόντοροφ, Μαξίμ Ματβέγεφ και Φιόντορ Μπονταρτσούκ, ακολούθησε και το σίκουελ της ταινίας με τους ίδιους πρωταγωνιστές. Η Γιούλια γίνεται πολύ διάσημη στη Ρωσία και γίνεται το πρόσωπο της L'Oreal. Το 2012 της έγινε πρόταση να παίξει στην αμερικανική ταινία Πολύ Σκληρός Για Να Πεθάνει Σήμερα, μία Ρωσίδα ανταγωνίστρια, Ιρίνα, πλάι στο Μπρους Γουίλις, η ταινία κυκλοφόρησε το 2013. Η Γιούλια διατηρεί από το 2012 μέχρι και σήμερα ερωτική σχέση με τον περίφημο Ρώσο ηθοποιό και μοντέλο Ντανίλα Καζλόφσκι.
Χρήστος Θηβαίος
Ο Χρήστος Θηβαίος (7 Ιανουαρίου 1963) είναι Έλληνας τραγουδιστής και συνθέτης, καθώς και ανηψιός του ηθοποιού Αντώνη Παπαδόπουλου. Ο Χρήστος Θηβαίος σπούδασε φιλοσοφική στη Μπολόνια με καθηγητή τον Umberto Eco και δούλεψε σαν μουσικός με παραδοσιακά Ιταλικά σχήματα και παραδοσιακά σχήματα Εβραϊκής μουσικής (σεφαραδίτικα, ασκεναζίτικα).
Καλλιτεχνική πορεία
Το 1994 σχηματίζει τους Συνήθεις Ύποπτους μαζί με τον Αλέκο Βασιλάτο και τον Τάσο Λώλη. Ο Χρήστος Θηβαίος είναι ο τραγουδοποιός και ο τραγουδιστής του σχήματος. Η πρώτη τους δισκογραφική δουλειά κυκλοφορεί το 1996 από τη Λύρα με τίτλο «Μέρες αδέσποτες». Τον χειμώνα του 1997-1998 εμφανίζεται στη σκηνή της «Ιεράς Οδού» με τον Γιώργο Νταλάρα, την Ελένη Τσαλιγοπούλου, τον Γιώργο Ανδρέου και τον Μάριο Φραγκούλη. Από αυτή τη συνεργασία προκύπτει το CD single «Ζωντανή ηχογράφηση στην Ιερά Οδό» που κυκλοφορεί την άνοιξη του 1998.
Την ίδια χρονιά τραγουδά μελοποιημένη ποίηση στον δίσκο του Βασίλη Δημητρίου «Ο μεγάλος θυμός» από την ομότιτλη τηλεοπτική σειρά και συμμετέχει με το τραγούδι «Σε θέλω» στον δίσκο του Βαγγέλη Γερμανού με τίτλο «Στον Βαγγέλη με αγάπη». Τον Απρίλιο του 2000 κυκλοφορεί με τους Συνήθεις Ύποπτους το δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο «Είμαι αυτό που κυνηγάω». Στο άλμπουμ συμμετέχει επίσης η Emilia Ottaviano από το Ελληνόφωνο συγκρότημα Ghetonia της Κάτω Ιταλίας σε δύο τραγούδια του. Την ίδια περίοδο γράφει μουσική και τρία τραγούδια για το θεατρικό της Βίλλυς Σωτηροπούλου «Γυναίκα loser» σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόρτζου. Συμμετέχει επίσης στο δίσκο των Apurimac «Hasta Siempre», αφιερωμένος στον Τσε Γκεβάρα, τα έσοδα του οποίου πηγαίνουν στους «Γιατρούς Χωρίς Σύνορα». Τον Νοέμβριο του 2000 εμφανίζεται στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις δύο συναυλίες του Θάνου Μικρούτσικου (26, 27/11) μαζί με τη Χαρούλα Αλεξίου.
Το 2002 εμφανίζεται μαζί με τον Θάνο Μικρούτσικο στον Σταυρό του Νότου (άνοιξη - φθινόπωρο) καθώς και σε καλοκαιρινές συναυλίες σε όλη την Ελλάδα.
Επίσης το φθινόπωρο του 2002 κυκλοφορεί ο 3ος προσωπικός του δίσκος σε μουσική Θάνου Μικρούτσικου "Ο Άμλετ της σελήνης", συμμετέχει στο CD αφιέρωμα για το Μάνο Λοΐζο του Μελωδία FM 99.2 "Mάνος Λοΐζος 20 χρόνια μετά" καθώς και στον πρώτο προσωπικό δίσκο της Emilia Ottaviano "La Donna e la Luna". Toν Φλεβάρη 2003 εμφανίζεται στην μουσική σκηνή "Δίπλα στο Ποτάμι" μαζί με την Emilia Ottaviano.
Το 2005 συμμετέχει στο δίσκο «Σταυρός του Νότου – Γραμμές των Οριζόντων», του Θάνου Μικρούτσικου και του Νίκου Καββαδία (ζωντανή ηχογράφηση από το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών).
Το 2006 κυκλοφορεί ο 4ος προσωπικός του δίσκος «Μυστήριο Τραίνο» που έγινε σε συνεργασία με τον Γιώργο Ανδρέου, ενώ τo 2007 κυκλοφορεί ο δίσκος "Αφιέρωμα στον Nicola Piovani" στον οποίο ερμηνεύει τραγούδια του Nicola Piovani σε ζωντανή Ηχογράφηση από το Δημοτικό Θέατρο της Πάτρας.
Το Σεπτέμβριο του 2008 κυκλοφορεί ο προσωπικός δίσκος του με τίτλο "Πέτρινοι Κήποι" στον οποίο συμμετέχουν στιχουργικά οι Μάνος Ελευθερίου, Γιώργος Ανδρέου, Κ. Χ. Μύρης και Γιάννης Μαργαρίτης, ενώ ερμηνευτικά συμμετέχει σε δύο τραγούδια και η Ελένη Τσαλιγοπούλου. Το 2010 κυκλοφορεί το νέο διπλό live άλμπουμ του Χρήστου Θηβαίου με τίτλο "Πιο πέρα από τα μάτια" από τις πρόσφατες εμφανίσεις του στο Σταυρό του Νότου καθώς και τρεις σπάνιες ηχογραφήσεις του από τις συναυλίες του Διφώνου " Ανάμεσα σε δύο πιάνα" στο Ωδείο Φίλιππος Νάκας.
Στις χειμερινές του εμφανίσεις στο Σταυρό του Νότου, ο Χρήστος Θηβαίος παρουσίασε, με τη συνοδεία τεσσάρων μουσικών, ένα ιδιαίτερο πρόγραμμα, που επιμελήθηκε από κοινού με τον Άγγελο Σφακιανάκη.
Ένα οδοιπορικό από την εποχή των Υπόπτων, από την συνεργασία του με τον Θάνο Μικρούτσικο, και την συνεργασία του με τον Γιώργο Ανδρέου αλλά και επιλογές από τους προσωπικούς του δίσκους.
Στο άλμπουμ "Πιο πέρα από τα μάτια" -που δανείζεται τον τίτλο του από το τραγούδι του Χρ. Θηβαίου σε στίχους Άλκη Αλκαίου ερμηνευμένο για πρώτη φορά εδώ από τον Χρήστο Θηβαίο- αποτυπώνονται τριάντα από τις καλύτερες στιγμές του πλούσιου ρεπερτορίου του, πάντα με το ξεχωριστό του ύφος αλλά και τον ιδιαίτερο τζαζ ήχο της μπάντας. Συμμετέχουν ο Θάνος Μικρούτσικος (πιάνο), ο Γιώργος Ανδρέου (πιάνο) και η Emilia Ottaviano (τραγούδι, φωνητικά).
Σαν bonus tracks περιλαμβάνονται τρία τραγούδια – το Μετάξι των Σ. Μάλαμα- Ά. Αλκαίου, η Σιωπή του Π. Παυλίδη και το Ημερολόγιο του ίδιου του Θηβαίου - ερμηνευμένα μόνο με δύο πιάνα (Σταύρος Λάντσιας και Τάκης Φαραζής), από τη σειρά συναυλιών Ανάμεσα σε δύο πιάνα που οργάνωσε το Δίφωνο στο Ωδείο Φ. Νάκας.
Σπουδές
Ο Χρήστος Θηβαίος γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Φιλοσοφία στη Φιλοσοφική σχολή του πανεπιστημίου της Μπολόνια, με καθηγητή τον διάσημο συγγραφέα και σημειολόγο Ουμπέρτο Έκο.
Σταδιοδρομία
Έγινε γνωστός με το συγκρότημα Συνήθεις Ύποπτοι, το οποίο δημιούργησε το 1994 με τον Αλέκο Βασιλάτο και τον Τάσο Λώλη. Οι Συνήθεις Ύποπτοι διαλύθηκαν το 2000 και ο Θηβαίος συνέχισε σόλο καριέρα. Στη σόλο καριέρα του βρέθηκε στη σκηνή με κορυφαία ονόματα της Ελληνικής μουσικής: Μαρία Φαραντούρη, Χάρις Αλεξίου, Θάνος Μικρούτσικος, Γιώργος Νταλάρας, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Αρλέτα, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Γιάννης Κότσιρας, Γιάννης Κούτρας, Μιλτιάδης Πασχαλίδης, Παναγιώτης Μάργαρης.
Η τελευταία συνεργασία του Χρήστου Θηβαίου ήταν με το συγκρότημα Mr. Highway Βand όπου και έκαναν περιοδείες σε ολόκληρη την Ελλάδα αλλά και την Κύπρο από το 2011-2013.
Δισκογραφία
Με τους Συνήθεις Υπόπτους
Προσωπικοί δίσκοι
Συμμετοχές
Φρεατώδης κάμινος
thumb|right|350px|Απλή υπαίθρια φρεατώδης κάμινος thumb|right|350px|Φρεατώδης κάμινος με πήλινη κτιστή καμινάδα Η είναι  μεταλλουργικής καμίνου. Αρχαιότατα δείγματα ανακαλύφθηκαν στην Ασσυρία.
Χρήστος Θηβαίος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Θηβαιος Θηβαιος Θηβαιος
Φρεατώδης κάμινος
Ιστορική αναδρομή
Οι φρεατώδεις κάμινοι είναι οι αρχαιότερες μεταλλουργικοί κάμινοι. Αρχαιότατα δείγματα βρέθηκαν στην Ασσυρία, τους Κέλτες, τους Ρωμαίους και τους Γερμανούς. Ήταν σε εφαρμογή μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα.
Περιγραφή
Χτίζονταν από πηλό και λίθους και είχαν ύψος 50 με 220 εκατοστά. Εκτός από την κάμινο συναντάμε συχνά και ένα φρεάτιο εκροής, από το οποίο πήρε το όνομά της. Πυρώνονταν με κάρβουνο, ξυλεία, τύρφη, ενώ την γέμιζαν με καύσιμη ξυλεία και θρυμματισμένο ορυκτό μετάλλευμα. Θερμαίνονταν μέχρι 1100 °C με 1350 °C με αποτέλεσμα το μέταλλο να σχηματίζει καθίζημα περιεκτικότητας, το οποίο έρρεε από το φρεάτιο. Σημαντική λεπτομέρεια είναι ότι η θερμοκρασία τήξης του σιδήρου βρίσκεται στους 1539 °C και αν επιτευχθεί, καταστρέφει το μέταλλο. Συνήθως γίνονταν χρήση ασκού που φύσαγε αέρα μέσα στο πυρωμένο μείγμα. Άλλες κατασκευές έκαναν χρήση της αιολικής δύναμης, αρκετής για να οργιάσει την φωτιά.
Στο τέλος έμενε μια σπογγώδης μάζα, ο λεγόμενος σιδηρούς σπόγγος, που για να τον πάρουν έπρεπε να σπάσουν την κάμινο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταλλουργία
Δημήτριος Φράγγος
Ο Δημήτριος Φράγγος ήταν Ηπειρώτης λόγιος του 15ου αιώνα.
Βίος
Ο Δημήτριος Φράγγος καταγόταν από την Ήπειρο. Μετά την εισβολή των Τούρκων στην ιδιαίτερη πατρίδα του, κατέφυγε στην Ιταλία όπου συνέγραψε στα λατινικά το έργο του Πόλεμοι Γεώργιου Καστριώτη
Πηγή
Φραγγος
Κωνσταντίνος Κτενάς
Ο Κωνσταντίνος Κτενάς (1884 - 1935) ήταν Έλληνας ορυκτολόγος και φυσικομαθηματικός καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1884 και ήταν μέλος παλαιάς αρχοντικής οικογένειας. Μεταξύ των προγόνων του ο πολιορκητής της Ακρόπολης κατά το 1821, Παναγής Κτενάς, ενώ ο πατέρας του ήταν ιδιοκτήτης ενός από τα μεγαλυτέρων εμπορικών καταστημάτων της Αθήνας. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στη Βαρβάκειο Σχολή. Ξεκίνησε να σπουδάζει Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών αλλά στη συνέχεια μετεγγράφηκε στην Φιλοσοφική Σχολή για να σπουδάσει Φυσικές επιστήμες. Αποφοίτησε και μετέβη στο εξωτερικό για μεταπτυχιακές σπουδές. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Λειψίας με διδακτορικό των Φυσικών Επιστημών το 1907 και έκανε την πρακτική του εξάσκηση στη Μεταλλευτική Ακαδημία του Φράιμπεργκ. Το θέμα της διδακτορικής του διατριβής αφορούσε το κρυσταλλοσχιστώδες έδαφος της Σύρου και της Σίφνου.
Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε το 1908 Υφηγητής της Ορυκτολογίας και Γεωγνωσίας στο Εθνικό Πανεπιστήμιο. Το 1912 αντικατέστησε τον Κωνσταντίνο Μητσόπουλο στην έδρα της Ορυκτολογίας και της Πετρολογίας. Την ίδια περίοδο συμμετείχε ως στρατιώτης στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, και πολέμησε στη Μάχη του Μπιζανίου. Το ακαδημαϊκό έτος 1917-1918 ορίστηκε προσωρινός καθηγητής Γεωλογίας και Παλαιοντολογίας, αναπληρώνοντας τον πολιτικά διωκόμενο Θεόδωρο Σκούφο. Διετέλεσε επίσης διευθυντής του Ζωολογικού Μουσείου, και του Γεωλογικού και Παλαιοντολογικού Μουσείου το 1918. Επίσης, το 1918 διετέλεσε κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Ήταν μέλος του διοικητικού Συμβουλίου στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και προϊστάμενος της Γεωλογικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Συγκοινωνίας. Ήταν από τα πρώτα τακτικά μέλη της Ακαδημίας Αθηνών, καθώς και διευθυντής της Υπηρεσίας Δημοσιευμάτων της. Το 1931 εξελέγη αντιπρόεδρος του Διεθνούς Ηφαιστιολογικού Ομίλου.
Το επιστημονικό του έργο περιστρέφεται γύρω από τη στρωματογραφία, την τεκτονική, την πετρογραφία, την ηφαιστειολογία και την μεταλλογένεια της Ελλάδας. Την περίοδο 1925-1928 παρακολούθησε την ηφαιστειακή δραστηριότητα στη Σαντορίνη.
Απεβίωσε στις 25 Ιανουαρίου 1935 στην Αθήνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Μανώλης Δεστούνης
Ο Μανώλης Δεστούνης (Αθήνα 19 Νοεμβρίου 1937-) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφικό
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Αθηνών Γ. Θεοδοσιάδη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Δικαστικό Μέγαρο του Μονπελιέ
Το Δικαστικό Μέγαρο του Μονπελιέ (γαλλικά: Palais de justice de Montpellier), εντός του νομού του Ερώ, στη Γαλλία, είναι κτίριο ευρισκόμενο επί της Οδού Φος (γαλλικά: Rue Foch), το οποίο είναι καταγεγραμμένο ως ιστορικό μνημείο.
Το κτίριο φιλοξενεί, σήμερα, το κακουργιοδικείο και το εφετείο. Τα υπόλοιπα δικαστικά όργανα μεταφέρθηκαν στο νέο Δικαστικό Μέγαρο.
Προστασία
Στα πλαίσια των προσπαθειών προστασίας του, το συγκεκριμένο κτίριο του οποίου η ανέγερση ξεκίνησε το 1846 και ολοκληρώθηκε το 1853, νεοκλασικής αρχιτεκτονικής, κατεγράφη ως ιστορικό μνημείο στις 25 Μαρτίου 1994.
Παραπομπές
Μονπελιε Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στο Μονπελιέ Κατηγορία:Νεοκλασική αρχιτεκτονική στη Γαλλία Κατηγορία:Κληρονομιά του 19ου αιώνα Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία καταγεγραμμένα το 1994 Κατηγορία:Δικαστικά Μέγαρα ιστορικά μνημεία στη Γαλλία Κατηγορία:Δικαιοσύνη στην Οξιτανία
Παρεκκλήσιο Σαιντ-Κολόμπ (Σαιν-Ζιλ)
Το Παρεκκλήσιο Σαιντ-Κολόμπ (γαλλικά: Chapelle Sainte-Colombe) είναι παρεκκλήσιο ευρισκόμενο στο Σαιν-Ζιλ της Καμάργκ, εντός του νομού του Γκαρ, στη Γαλλία.
Ιστορία
Το παρεκκλήσιο κατεγράφη ως ιστορικό μνημείο στις 6 Δεκεμβρίου 1949.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παρεκκλήσια στο Γκαρ Κατηγορία:Παρεκκλήσια ιστορικά μνημεία (Γαλλία) Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στην Καμάργκ Κατηγορία:Κληρονομιά του 17ου αιώνα Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στο Γκαρ Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία καταγεγραμμένα το 1949
Περιοχή Μαύρης Θάλασσας
Το διαμέρισμα Μαύρης Θάλασσας (τουρκικά: Karadeniz Bölgesi) είναι ένα από τα επτά διαμερίσματα της Τουρκίας. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Μικράς Ασίας και αντιστοιχεί στην ιστορική περιοχή του Πόντου.
Η έκταση του διαμερίσματος είναι 146.178 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της εκτιμάται στους 8.439.213 κατοίκους. Η περιοχή χωρίζεται σε 19 επαρχίες (τις περισσότερες από κάθε άλλο διαμέρισμα της Τουρκίας. Αυτές είναι οι:
Σημαντικότερες πόλεις είναι η Τραπεζούντα, η Σαμψούντα, η Σινώπη και η Αμάσεια. Γραφικότερες πόλεις της περιοχής είναι η Σαφράμπολη και η Αμάσεια, χαρακτηρισμένες ως μνημεία πολιτιστικής κληρονομίας από την UNESCO.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μικρά Ασία Κατηγορία:Μαύρη Θάλασσα Κατηγορία:Περιοχές της Τουρκίας
Περιοχή Κεντρικής Ανατολίας
Η Κεντρική Ανατολία (τουρκικά: İç Anadolu Bölgesi)είναι το δεύτερο μεγαλύτερο Γεωγραφικό διαμέρισμα της Τουρκίας μετά την Ανατολική Ανατολία. Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της Μικράς Ασίας και περιλαμβάνει την πρωτεύουσα της Τουρκίας Άγκυρα. .
Σημαντικότερες πόλεις είναι η Άγκυρα, το Ικόνιο, η Καισάρεια, η Σεβάστεια και το Εσκί Σεχίρ. Στην κεντρική Ανατολία βρίσκεται η Καππαδοκία μία από τις σημαντικότερες περιοχές του Διαμερίσματος που συγκεντρώνει το ενδιαφέρον γεωλόγων και αρχαιολόγων. Η Κεντρική Ανατολία αποτελούσε την καρδία των αρχαίων κρατών των Χετταίων και των Φρύγων και στην περιοχή βρίσκονται οι πρωτεύουσες των κρατών αυτών η Χαττούσα και το Γόρδιον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιοχές της Τουρκίας
Νικολάι Ντένκοφ
Ο Νικολάι Ντένκοφ (βουλγαρικά: Николай Денков Денков,Στάρα Ζαγόρα: 3 Σεπτεμβρίου 1962) είναι Βούλγαρος πολιτικός που υπηρετεί ως πρωθυπουργός της Βουλγαρίας από τις 6 Ιουνίου 2023. Προηγουμένως ήταν υπουργός Παιδείας. Ο Ντένκοφ είναι φυσικός, φυσικοχημικός και χημικός. Είναι μέλος της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών και λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας.
Ο Νικολάι Ντένκοφ γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1962 στη Στάρα Ζαγόρα. Έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα στη χημεία και τη φαρμακευτική στο Πανεπιστήμιο της Σόφια, το οποίο ολοκλήρωσε το 1987. Το 1993 απέκτησε το διδακτορικό του. Ο Ντένκοφ είναι επίκουρος λέκτορας από το 1997 και καθηγητής φυσικής χημείας στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας από το 2008. Μεταξύ 2008 και 2015 ήταν επικεφαλής της σχολής τεχνικής χημείας. Είναι διδάκτωρ Χημείας από το 2007. Ειδικεύτηκε στην Ιαπωνία και στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα της Σουηδίας και εργάστηκε ως επιστήμονας σε ερευνητικά ιδρύματα ιδιωτικών εταιρειών όπως η Unilever (ΗΠΑ) και η Rhône-Poulenc (Γαλλία).
Μεταξύ 2012 και 2013, ο Ντένκοφ ήταν μέλος διαφόρων ομάδων εργασίας στο Υπουργείο Παιδείας και Επιστημών και στο Υπουργικό Συμβούλιο. Συμμετείχε ενεργά στην ανάπτυξη της ιδέας του Επιχειρησιακού Προγράμματος Επιστήμη και Εκπαίδευση για Έξυπνη Ανάπτυξη και στις συζητήσεις για τη Συμφωνία Συνεργασίας για το 2013-2020 μεταξύ της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Ντάριους Τζόνσον-Όντομ
Ο Ντάριους Έρβιν Τζόνσον-Όντομ (αγγλικά: Darius Earvin Johnson-Odom, Ράλεϊ, Βόρεια Καρολίνα 28 Σεπτεμβρίου 1989) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, που αγωνίζεται στην γαλλική Ορλεάν.
Νικολάι Ντένκοφ
Το 2019, ο Ντένκοφ τιμήθηκε με το βραβείο Solvay της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Κολλοειδών και Διεπαφών (ECIS) για τα ερευνητικά του επιτεύγματα και εξελέγη πλήρες μέλος της Academia Europaea. Το 2010 τιμήθηκε με το ανώτατο εθνικό βραβείο «Πυθαγόρας» για επιστημονικά επιτεύγματα από το Υπουργείο Παιδείας και Επιστημών της Βουλγαρίας. Το 2013 έλαβε το Μετάλλιο Τιμής με Blue Ribbon από το Πανεπιστήμιο της Σόφιας.
Από τις 12 Μαΐου 2021 έως τις 13 Δεκεμβρίου 2021, ήταν και πάλι προσωρινός υπουργός Παιδείας και Επιστημών στις κυβερνήσεις Γιάνεφ κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 και έπειτα του Κίριλ Πέτκοφ.
Ντάριους Τζόνσον-Όντομ
Σταδιοδρομία
Γεννημένος στο Ράλεϊ της Βόρειας Καρολίνα, το 2009 μεταφέρθηκε από το Hutchinson Community College στο Marquette University, ενώ ως ενήλικας συμπεριλήφθηκε στην All-Big East First Team.
Νικολάι Ντένκοφ
Μετά το αποτέλεσμα των βουλγαρικών βουλευτικών εκλογών που διεξήχθησαν τον Απρίλιο του 2023, στις 22 Μαΐου ο Ντένκοφ προβλεπόταν να γίνει Πρωθυπουργός της Βουλγαρίας ως μέρος μιας συμφωνίας κατανομής της εξουσίας μεταξύ των δύο συνασπισμών με τις περισσότερες ψήφους, GERB-SDS και PP-DB. Η συμφωνία προβλέπει ότι ο Ντένκοφ θα ηγηθεί της νέας κυβέρνησης για τους επόμενους εννέα μήνες, πριν αλλάξει θέση με τη Μαρίγια Γκάμπριελ.
Ντάριους Τζόνσον-Όντομ
Σταδιοδρομία
Έχει αγωνισθεί σε δύο ομάδες του NBA, στους Λος Άντζελες Λέικερς, αλλά και στου Φιλαδέλφεια 76ερς, με ελάχιστο χρόνο συμμετοχής. Στην πρώτη περίπτωση αγωνίσθηκε μόλις 6 λεπτά συνολικά, περνώντας όλη του θητεία εκεί D-League, ενώ στη δεύτερη είχε υπογράψει συμβόλαιο 10 ημερών και μόλις αυτό εξέπνευσε, δεν ανανεώθηκε.
Νικολάι Ντένκοφ
Μετά από εκτενείς συνομιλίες μεταξύ των δύο συμμαχιών που συμμετείχαν, καθώς και του Κινήματος για τα Δικαιώματα και τις Ελευθερίες, επετεύχθη συμφωνία για τη σύνθεση του υπουργικού συμβουλίου Ντένκοφ-Γκαμπριέλ στις 2 Ιουνίου.τις 6 Ιουνίου, η Εθνοσυνέλευση της Βουλγαρίας η νέα κυβέρνηση του Ντένκοφ έλαβε 132 ψήφους εμπιστοσύνης έναντι 69 κατά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Βουλγαρίας
Ντάριους Τζόνσον-Όντομ
Σταδιοδρομία
Το 2017, συμφώνησε με την ιταλική Κρεμόνα. Τη σεζόν 2018-19 αγωνίστηκε στην θυγατρική ομάδα των Μινεσότα Τίμπεργουλβς τους Αιόβα στο πρωτάθλημα του NBDL. Εκεί σε 46 παιχνίδια μετρούσε 22,5 πόντους, 4,6 ριμπάουντ, 4,1 ασίστ και 1,5 κλεψίματα.
Μίκε Χάνκε
Ο Μίκε Χάνκε (γεννημένος στις 5 Νοεμβρίου 1983 στο Χαμ) είναι Γερμανός πρώην ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Έχει χαρακτηριστεί ως ποδοσφαιριστής ο οποίος "δίνει τον καλύτερο εαυτό του στην επίθεση, ενώ αποτελεί συνεχή κίνδυνο στη μεγάλη περιοχή του αντιπάλου."
Μονοκομματικό πολιτικό σύστημα
Μονοκομματικό πολιτικό σύστημα, ονομάζεται το πολιτικό σύστημα που πηγή της εξουσίας μιας χώρας είναι ένα κόμμα, ή ένας πολιτικός σχηματισμός. Το μονοκομματικό πολιτικό σύστημα μπορεί να είναι αποτέλεσμα Επανάστασης, Στρατιωτικής δικτατορίας, ή και κοινής συναίνεση και αποδοχής.
Μίκε Χάνκε
Σημείωσε συνολικά 17 διεθνείς συμμετοχές με την Εθνική Γερμανίας μεταξύ του 2005 και του 2007, ενώ ήταν μέρος των ομάδων οι οποίες τερμάτισαν στην τρίτη θέση του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών του 2005 και του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006, διοργανώσεις οι οποίες έλαβαν χώρα επί γερμανικού εδάφους.
Μονοκομματικό πολιτικό σύστημα
Μονοκομματικό καθεστώς μπορούμε να συναντήσουμε στις παρακάτω τρεις μορφές:
Μίκε Χάνκε
Συλλογική Καριέρα
Ο Χάνκε πραγματοποίησε το ντεμπούτο του, στη διάρκεια της σεζόν 2001–02, στη γερμανική Μπουντεσλίγκα, αγωνιζόμενος με τα χρώματα της Σάλκε 04. Στη συνέχεια, μεταγράφηκε στην ΒφΛ Βόλφσμπουργκ στη διάρκεια της σεζόν 2005–06, κατόπιν αιτήματος του τότε προπονητή της Βόλφσμπουργκ, Τόμας Στρουντζ.
Ντάριους Τζόνσον-Όντομ
Σταδιοδρομία
Τον Μάρτιο του 2019, συμφώνησε με την ιταλική Ρέτζιο Εμίλια. Με την φανέλα της Ρέτζιο Εμίλια, καθώς σημείωνε 15,5 πόντους μέσο όρο στο ιταλικό πρωτάθλημα.
Μονοκομματικό πολιτικό σύστημα
Στις χώρες του τότε λεγόμενου υπαρκτού σοσιαλισμού, το κομμουνιστικό κόμμα κάθε χώρας, αντιπροσωπεύοντας την εργατική και αγροτική τάξη της χώρας, εγκαθίδρυσε  την πολιτική του κυριαρχία, μέσου του μονοκομματικού πολιτικού συστήματος. Έχοντας ως βασική του αποστολή να εγκαθιδρύσει και να διατηρήσει την δικτατορία του προλεταριάτου, - δηλαδή την κυριαρχία της εργατο-εργατικής τάξης καθώς και των φυσικών συμμάχων της, προσπάθησε με αυταρχικές και βίαιες πολλές φορές μορφές να αποτρέψει τις αντεπαναστάσεις και να προασπίσει τα συμφέροντα του λαού. Ως εκ τούτου και η ιεραρχία του πολιτικού συστήματος διαμορφώθηκε σε εξουσία του κομμουνιστικού κόμματος και του ηγέτη του, πάνω στο κράτος. Τα φασιστικά πολιτικά κόμματα - με την εξαίρεση του Ναζιστικού κόμματος - δεν κατάφεραν ποτέ να κυριαρχήσουν στο πολιτικό σύστημα της χώρας τους. Το Εθνικό σοσιαλιστικό κόμμα του Αδόλφου Χίτλερ κατάφερε μέσα από το πολυκομματικό σύστημα να αναρριχηθεί στην εξουσία, και να μετατρέψει τον πολυκομματισμό στην δικτατορία του ναζιστικού κόμματος. Ωστόσο, η εξουσία του στηριζόταν στον στρατιωτικό έλεγχο του πληθυσμού και όχι στην ύπαρξη ιδεολογίας, γι' αυτό και κατέρρευσε μαζί με τον αρχηγό του.
Μίκε Χάνκε
Συλλογική Καριέρα
Τον Μάιο του 2007, ο Χάνκε μετακόμισε στην Αννόβερο 96, όπου και πέτυχε συνολικά έντεκα τέρματα για το πρωτάθλημα, ενώ η ομάδα τερμάτισε στη μέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης του πρωταθλήματος.
Μονοκομματικό πολιτικό σύστημα
Το πρώτο φασιστικό μονοκομματικό πολιτικό σύστημα εγκαθιδρύθηκε το 1922 στην Ιταλία από τον Μπενίτο Μουσολίνι και υπό τη σκέπη του βασιλιάς της Ιταλίας, Βίκτωρα Εμμανουήλ.
Μίκε Χάνκε
Συλλογική Καριέρα
Έπειτα από διάστημα παραμονής διάρκειας τρεισήμισι σεζόν στην Αννόβερο 96, ο Χάνκε μεταγράφηκε στην Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ.
Μονοκομματικό πολιτικό σύστημα
Κομμουνιστικά κόμματα, κυρίως μαοϊκής κατεύθυνσης, κατέλαβαν την εξουσία σε αρκετές περιοχές της Ασίας και της Αφρικής, εγκαθιδρύοντας για μικρό ή μεγαλύτερο διάστημα μονοκομματικά πολιτικά συστήματα. Το πιο ανθεκτικό από αυτά, είναι το καθεστώς της Βόρειας Κορέας, και του Βιετνάμ.
Μίκε Χάνκε
Συλλογική Καριέρα
Στις 31 Μαΐου 2013, ο Χάνκε εντάχθηκε στην ΣΚ Φράιμπουργκ ως ελεύθερος συμβολαίου. Σχετικά με τη μεταγραφή του δήλωσε πως "Έχουμε καλή ομάδα εδώ στο Φράιμπουργκ. Μίλησα με τον Κρίστιαν Στράιχ προηγουμένως και περιηγήθηκα στις εγκαταστάσεις του συλλόγου, και πιστεύω πως θα καταφέρω να προσαρμοστώ χωρίς προβλήματα εδώ, η ευκαιρία του να αγωνιστώ στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις σίγουρα έπαιξε ρόλο στην απόφασή μου, ωστόσο το βλέπω και ως χρέος μου να βοηθήσω με την εμπειρία μου τους νεαρότερους παίκτες να εξελιχθούν ως προς το επίπεδο των ικανοτήτων τους."
Μονοκομματικό πολιτικό σύστημα
Σε άλλα κράτη, όπως η Αίγυπτος της περιόδου του Νάσερ ή η Τουρκία της περιόδου του Κεμάλ Ατατούρκ  δεν μπορούν να αποδοθούν κομμουνιστικού τύπου οργάνωση, αφού ήταν κόμματα που απλώς επεδίωξαν και κατάφεραν την εξάπλωση της κυριαρχίας τους στην πολιτική σκηνή, είτε μέσων διασυνδέσεων, είτε μέσω εκμετάλλευσης της κοινωνικής δομής της κοινωνίας  περισσότερο λόγω της ύπαρξης χαρισματικού ηγέτη, που η υπό την εξουσία του επετεύχθη η κοινωνική συναίνεση. Επίσης, και στις χώρες της Αφρικής, εκεί που έχει εγκαθιδρυθεί ο λεγόμενος «Αφρικανικός σοσιαλισμός», το μονοκομματικό καθεστώς νομιμοποιείται από τον χαρισματικό ηγέτη που εμπιστεύονται οι μάζες.
Μίκε Χάνκε
Συλλογική Καριέρα
Στις 8 Ιουλίου 2014, ο Χάνκε μεταγράφηκε στην ομάδα της Σούπερ Λιγκ Κίνας, Γκιζού Ρενιέ. Έπειτα από σχεδόν μισό χρόνο παρουσίας, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση και επέστρεψε στη Γερμανία.
Διεθνής Καριέρα
Ο Χάνκε πραγματοποίησε την πρώτη του διεθνή συμμετοχή με την Εθνική Γερμανίας στις 8 Ιουνίου 2005, σε μια ισόπαλη φιλική αναμέτρηση με σκορ 2–2 απέναντι στη Ρωσία, η οποία έλαβε χώρα στο Μενχενγκλάντμπαχ. Εισήλθε ως αλλαγή, αντικαθιστώντας τον Γκέραλντ Ασαμόα στο 62ο λεπτό της αναμέτρησης. Στη δεύτερή του συμμετοχή, στις 18 Ιουνίου απέναντι στην Τυνησία, σε μια αναμέτρηση για τη φάση των ομίλων του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών του 2005, εισήλθε ως αλλαγή στη θέση του Λούκας Ποντόλσκι στο 87ο λεπτό της αναμέτρησης. Ένα λεπτό αργότερα, πέτυχε το μοναδικό τέρμα του ως διεθνής, το οποίο και ήταν το τελευταίο της υπέρ της ομάδας του νίκης με σκορ 3–0. Ξεκίνησε για πρώτη φορά ως βασικός στην αναμέτρηση για την κατάληψη της τρίτης θέσης της διοργάνωσης με αντίπαλο το Μεξικό στις 29 Ιουνίου, ωστόσο αποβλήθηκε στο 53ο λεπτό.
Ήταν μέλος της γερμανικής ομάδας η οποία έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006, ωστόσο δεν μπόρεσε να λάβει μέρος στις δύο πρώτες αναμετρήσεις για τη φάση των ομίλων, λόγω της προηγούμενης αποβολής του στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών. Αγωνίστηκε ως αλλαγή στην επικράτηση της Γερμανίας με σκορ 3–1 επί της Πορτογαλίας στον μικρό τελικό της διοργάνωσης, αντικαθιστώντας τον Λούκας Ποντόλσκι στο 71ο λεπτό της αναμέτρησης.
Ο Χάνκε αγωνίστηκε σε τρεις από τις αναμετρήσεις της Γερμανίας για την προκριματική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2008, σημειώνοντας την τελευταία από τις συνολικά 12 συμμετοχές του στις 17 Νοεμβρίου 2007, σε μια εντός έδρας νίκη με σκορ 4–0 επί της Κύπρου.
Διάφορα
Ο Χάνκε είναι αλλεργικός στο γρασίδι. Από την επαφή με το χορτάρι αποκτά φουσκάλες, καθώς και ερεθισμένο δέρμα.