cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τάρας Χούντσακ
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί ιστορικοί Κατηγορία:Ουκρανοί ιστορικοί
Σφήνα
300px|thumb|Σφήνα τριγωνικού πρίσματος thumb|300px|Σφήνες σύνδεσης
Η σφήνα είναι στοιχείο μηχανής που χρησιμοποιείται για τη σύνδεση δύο μηχανικών εξαρτημάτων μεταξύ τους. Η κλασική σφήνα έχει σχήμα τριγωνικού πρίσματος. Παρόλα αυτά, πολλές άλλες διαμορφώσεις είναι επίσης συνηθισμένες, όπως για παράδειγμα σφήνες κωνικές και κυλινδρικές.
Η κλασική πρισματική σφήνα μπορεί να λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής δύναμης. Για αυτό το λόγο κατατάσσεται στις λεγόμενες απλές μηχανές. Ο μοχλός, το κεκλιμένο επίπεδο, η τροχαλία, ο κοχλίας ή βίδα και το βαρούλκο είναι άλλα γνωστά παραδείγματα απλών μηχανών.
Επίσης, η πρισματική σφήνα μπορεί να λειτουργήσει ως στοιχειώδες κοπτικό εργαλείο. Υπό αυτή την έννοια η σφήνα είναι ενδεχομένως ένα από τα πρώτα τεχνολογικά επιτεύγματα της ανθρωπότητας, πριν ακόμα και από την εφεύρεση του τροχού. Η αρχή λειτουργίας ενός στοιχειώδους κοπτικού εργαλείου περιλαμβάνει τον πολλαπλασιασμό πίεσης (όπως για παράδειγμα σε ένα καρφί ή μία πινέζα), τον πολλαπλασιασμό δύναμης και βέβαια την αυξημένη σχετική σκληρότητα του εργαλείου σε σχέση με το προς επεξεργασία τεμάχιο.
Στην περίπτωση που η σφήνα είναι ξύλινη, σε κάποιες περιπτώσεις εισάγεται ξηρή στην εσοχή και έπειτα βρέχεται ώστε να φουσκώσει. Ανάλογα με το υλικό και το σχήμα στο οποίο εισάγεται η ξύλινη σφήνα, καθώς αυτή διογκώνεται από το νερό, σφηνώνει ακόμα πιο πολύ σε αυτό (έτσι δένει το ξύλο με το ξύλο, η ξυλόκολλα έχει βάση το νερό) και ενδεχομένως το σχίζει αν το υλικό δεν έχει ελαστικότητα, αν για παράδειγμα είναι από πέτρα.
Σε άλλη περίπτωση, οι πρισματικές κυρίως σφήνες χρησιμοποιούνται για την ακινητοποίηση τροχών βαρεών ή μη τροχοφόρων οχημάτων, όταν τοποθετούνται (σφηνόνονται) μεταξύ του τροχού κι του εδάφους.
thumb|left|100px|Στοιχειώδες κοπτικό εργαλείο center|thumb|250px|Με απλή ανάλυση, αγνοώντας τριβές, οι δυνάμεις στην πλήμνη είναι πολλαπλάσιες της δύναμης στη βάση της σφήνας κατά το λόγο μήκους προς ύψος.
Κατηγορία:Μηχανολογία
Ότο Χαν
Ο Ότο Χαν (Otto Emil Hahn, 8 Μαρτίου 1879 - 28 Ιουλίου 1968) ήταν Γερμανός πυρηνικός χημικός, πρωτοπόρος της ραδιοχημείας, βραβευμένος με Νόμπελ Χημείας (1944), για τη σχάση βαρέων πυρήνων. Θεωρείται "πατέρας της πυρηνικής χημείας". Υπήρξε ενάντιος των εβραϊκών διώξεων του Γ' Ράιχ και μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αναδείχθηκε σπουδαίος ακτιβιστής κατά της διάδοσης των πυρηνικών όπλων. Ήταν ένας από τους δέκα πυρηνικούς επιστήμονες που συνελήφθησαν και τέθηκαν υπό επιτήρηση από τους συμμάχους κατά την επιχείρηση Έψιλον.
Πρώιμα χρόνια
Ο Ότο Χαν γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου του 1879 στη Φρανκφούρτη της Πρωσίας της τότε Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν ο μικρότερος γιος του Γερμανού επιχειρηματία Έριχ Χαν και της Σαρλότ και αδελφός των Καρλ, Έινερ και Ιουλίου Χαν. Από νεαρή ηλικία έδειξε μια ιδιαίτερη κλίση στη χημεία. Έτσι ολοκληρώνοντας τις εγκύκλιες σπουδές του σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ χημεία και ορυκτολογία συμπληρώνοντας τις γνώσεις του στη φυσική και φιλοσοφία φοιτώντας και στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου υπό τον καθηγητή Αδόλφο φον Μπάιερ. Ως φοιτητής συμμετείχε σε θρησκευτική αδελφότητα φοιτητών, πρόδρομη της σημερινής Αδελφότητας Νιμπελούγκια. Ολοκληρώνοντας τις σπουδές του το 1901 και τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ όπου και εργάστηκε για μια διετία ως βοηθός καθηγητής.
Επιστημονική σταδιοδρομία
Αρχικά ο Χαν είχε πρόθεση να εργαστεί στη βιομηχανία. Με αυτό κατά νου, καθώς επίσης και για να βελτιώσει τις γνώσεις του στην αγγλική γλώσσα, πήρε μια θέση στο University College του Λονδίνου το 1904, όπου εργάσθηκε στο πρωτοποριακό τότε τομέα της ραδιοχημείας υπό τον καθηγητή Σερ Ουίλιαμ Ράμσεϊ (Sir William Ramsay), γνωστού για την ανακάλυψη των αδρανών αερίων. Το 1905, κατά τη διάρκεια έρευνας με άλατα του ραδίου, ο Χαν με τον Ράμσεϊ ανακάλυψαν μια νέα ραδιενεργή ουσία, που την ονόμασαν "ραδιοθόριο" (radiothorium) (θόριο -228), θεωρώντας την ως νέο ραδιενεργό στοιχείο. (Στην πραγματικότητα, ήταν ένα ακόμα ανεξερεύνητο ισότοπο του στοιχείου θορίου. Ο όρος ισότοπο επινοήθηκε το 1913 από τον Βρετανό χημικό Φρ. Σόντυ. Από τον Σεπτέμβριο του 1905 μέχρι το καλοκαίρι του 1906, ο Ο. Χαν επισκέφθηκε το Μόντρεαλ, Καναδά, όπου εργάστηκε υπό τον Βρετανό φυσικό Έρνεστ Ράδερφορντ (Ernest Rutherford) στο Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ (McGill) όπου και ανακάλυψε το θόριο C (αργότερα αναγνωρίζεται ως πολώνιο -212) και το ραδιοακτίνιο (radioactinium) (που αργότερα ταυτίστηκε ως θόριο -227 ).
Το καλοκαίρι του 1906, o Χαν επέστρεψε στη Γερμανία, κατέλαβε θέση καθηγητού ραδιενέργειας στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου όπου συνεργάστηκε με τον Εμίλ Φίσερ (Emil Fischer). Εκεί, σε διάστημα λίγων μηνών, χρησιμοποιώντας εξαιρετικά μια πρωτόγονη συσκευή, ο Χαν ανακάλυψε το mesothorium Ι, που αποτελούσε την πρωτογενή ουσία του ραδίου (ράδιο-228) που θεωρήθηκε μεγάλης σημασίας ανακάλυψη (το ράδιο-226 ανακαλύφθηκε από το ζεύγος Κιουρί). Την ίδια εκείνη εποχή ξεκίνησε να διδάσκει στο Πανεπιστήμιο. Η ανακάλυψη αυτή θεωρήθηκε ιδανική για χρήση στην ιατρική θεραπεία με ακτινοβολία. (Το 1914, για την ανακάλυψη του mesothorium Ι, ο Ότο Χαν προτάθηκε για πρώτη φορά υποψήφιος για το βραβείο Νόμπελ στη Χημεία από τον Αδόλφο Μπάγιερ). Στις 28 Σεπτεμβρίου 1907, ο Ο. Χαν γνωρίστηκε με την νεαρή τότε, Αυστριακή εβραϊκής καταγωγής, φυσικό Λίζε Μάιτνερ (Lise Meitner), που είχε μετακομίσει από τη Βιέννη στο Βερολίνο. Έτσι άρχισε η τριαντάχρονη συνεργασία και η δια βίου στενή φιλία μεταξύ των δύο επιστημόνων.
Παράλληλα ο φυσικός Έριετ Μπρουκς είχε παρατηρήσει μια ραδιενεργή ανάκρουση το 1904, που όμως ερμήνευσε εσφαλμένα. Ο Ότο Χαν κατάφερε, το χειμώνα του 1908-1909, να καταδείξει αυτό το ραδιενεργό περιστατικό ως ανάκρουση στο σωματίδιο άλφα εκπομπής και να το ερμηνεύει σωστά. Τότε ο φυσικός Γ. Γκέρλαχ επισήμανε τούτο ως σπουδαία ανακάλυψη για εκτεταμένες εφαρμογές. Ένα χρόνο αργότερα ο Χαν και η Μάιτνερ εφαρμόζοντας τη μέθοδο της ανάκρουσης κατάφεραν ν΄ ανακαλύψουν και να απομονώσουν τα ισότοπα: tallium - 207, tallium-208, tallium-210 και πολώνιο -214, ανοίγοντας πλέον τον δρόμο των ισοτόπων.
Το 1910 ο Ο. Χαν διορίστηκε καθηγητής, και το 1912 έγινε επικεφαλής του Τμήματος Ραδιενέργειας του νεοσύστατου Αυτοκρατορικού "Ινστιτούτου Χημείας Κάιζερ Βίλχελμ" στο Βερολίνο (όπου από το 1956 μετονομάστηκε τιμής ένεκεν σε "Μέγαρο Ότο Χαν"). Στο Ινστιτούτο αυτό παρέμεινε διευθυντής από το 1928 μέχρι το 1946. Ήδη από το 1924 Ο Ο. Χαν είχε εκλεγεί πλήρες μέλος της πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών του Βερολίνου (τον πρότειναν οι Άλμπερτ Αϊνστάιν, Μαξ Πλανκ, Φριτς Χάμπερ, Βιλχελμ Σλενκ (Wilhelm Schlenk) και Μαξ φον Λάουε (Max von Laue).
Α' Π.Π. - Μεσοπόλεμος
Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χαν κλήθηκε να υπηρετήσει στον στρατό, όπου και του ανατέθηκε, μαζί με τον Τζέιμς Φρανκ και Γκούσταβ Χερτς η ειδική μονάδα για χημικό πόλεμο, υπό τη διεύθυνση του Φριτς Χάμπερ. Η μονάδα αναπτύχθηκε, με δοκιμές σε δηλητηριώδη αέρια που παράγονται για στρατιωτικούς σκοπούς, και απεστάλη τόσο στις δυτικές όσο και στις ανατολικές γραμμές του μετώπου. Τον Δεκέμβριο του 1916, ο Χαν μετατέθηκε στην "έδρα του Ινστιτούτου της Αυτού Μεγαλειότητας" στο Βερολίνο, για συνέχιση των ερευνών του στη ραδιοχημεία. Το 1917/18 ο Χάν και η Μάιτνερ απομόνωσαν, μετά μακράς διάρκειας έρευνα, το «πρωτο-ακτίνιο». Το 1949, η Διεθνής Ένωση Καθαρής και Εφαρμοσμένης Χημείας ( IUPAC ) ονόμασε αυτό το νέο στοιχείο πρωτακτίνιο και απέδωσε την ανακάλυψη στους Χαν - Μάιτνερ.
Τον Φεβρουάριο του 1921, Ότο Χαν δημοσίευσε την πρώτη έκθεση σχετικά με την ανακάλυψη του ουρανίου Ζ (αργότερα γνωστό ως 234 Pa ), [ 4] που αποτέλεσε το πρώτο παράδειγμα της πυρηνικής ισομέρειας, που επεσήμανε ο Γ. Γκέρλαχ ως ιδιαίτερα σημαντική στην πυρηνική φυσική. Σημειώνεται ότι η θεωρία της πυρηνικής ισομέρειας ερμηνεύτηκε το 1936. Για την έκθεσή του εκείνη ο Ο. Χαν προτάθηκε και πάλι για βραβείο Νόμπελ αυτή τη φορά μεταξύ άλλων και από τον Μαξ Πλανκ.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, ο Ο. Χαν δημιούργησε ένα νέο πεδίο της εργασίας. Χρησιμοποιώντας τη μέθοδο «εκπόρευση», που είχε αναπτύξει πρόσφατα, και την «ικανότητα εκπόρευση», ίδρυσε αυτό που έγινε γνωστό ως "Εφαρμοσμένη Ραδιοχημεία", για την έρευνα των γενικών χημικών και φυσικο-χημικών απορροιών. Το 1933 δημοσίευσε ένα βιβλίο στα αγγλικά (και αργότερα στα ρωσικά) με τίτλο «Εφαρμοσμένη Ραδιοχημεία", το οποίο περιέχει τις διαλέξεις που έδωσε ως επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ στην Ithaca της Νέας Υόρκης το 1933.
Ανακάλυψη της σχάσης - Β' Π.Π.
thumb|right|180px|Ο Οτο Χαν και η Λιζε Μάιτνερ. Το 1934 ο Ότο Χαν ξεκίνησε από κοινού με την Λ. Μάιτνερ και τον μαθητή και βοηθό του Φριτς Στράσμαν (Fritz Strassmann) (1902-1980), τις έρευνες επί των εργασιών του Ιταλού φυσικού Ενρίκο Φέρμι (Enrico Fermi) και της ομάδα του ο οποίος είχε ανακαλύψει τον βομβαρδισμό του ουρανίου με νετρόνια, από τον οποίο σχηματίζονται νέα ραδιενεργά προϊόντα. Στην προσπάθειά τους αυτή ανακάλυψαν ένα μεγάλο αριθμό ραδιενεργών προϊόντων μεταστοιχείωσης, τα οποία θεωρούσαν ως υπερουράνια. Εκείνη την εποχή η ύπαρξη των ακτινιδών δεν είχε ακόμη συσταθεί, και το ουράνιο λανθασμένα θεωρούταν ότι ανήκει στην 6η ομάδα στοιχείων του περιοδικού πίνακα, παρόμοιο με το βολφράμιο. Παρά ταύτα η ομάδα του Χαν στην προσπάθεια αυτή αν και οδηγήθηκε σε κάποια σοβαρά αποτελέσματα δυσκολεύτηκε να τα ερμηνεύσει. Σημειώνεται ότι μέχρι το 1938, υπήρχε η πεποίθηση ότι τα στοιχεία με ατομικούς αριθμούς μεγαλύτερους από 92 (γνωστά ως υπερουράνια στοιχεία ) προκύπτουν όταν τα άτομο του ουρανίου βομβαρδίζεται με νετρόνια. Η Γερμανίδα χημικός Ίντα Νόντακ(Ida Noddack) πρότεινε μια εξαίρεση. Είχε προβλέψει την αλλαγή της ακολουθούμενης θεωρίας του 1938/39 στο άρθρο της που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Angewandte Chemie, Nr. 47, 1934, στην οποία πιθανολογεί πως: "Είναι κατανοητό ότι όταν βαρύ πυρήνες βομβαρδίζονται με νετρόνια οι πυρήνες αυτοί μπορεί να διασπαστούν σε αρκετά μεγάλα θραύσματα, τα οποία είναι σίγουρα ισότοπα γνωστά στοιχεία, πλην όμως δεν γειτνιάζουν των ακτινοβολημένων στοιχείων." Κανένας όμως φυσικός ή χημικός δεν έλαβε σοβαρά τη θέση αυτή ή να επιχειρήσει πειράματα επ΄ αυτού, ούτε και η ίδια η Ι. Νόντακ. Η ιδέα ότι βαρείς πυρήνες θα μπορούσαν να διασπαστούν σε ελαφρύτερα στοιχεία θεωρήθηκε ως εντελώς απαράδεκτη.
Έτσι συνεχίσθηκε η έρευνα των πρώτων υπερουρανίων στοιχείων ακολουθώντας παρόμοια με την ομάδα 7 έως 10 στοιχεία, δηλαδή με το ρήνιο. Στη φάση αυτή η ομάδα Χαν ήταν πράγματι σε θέση να αποδείξει την παρουσία πολλαπλών ισοτόπων του τουλάχιστον τέσσερα τέτοια στοιχεία και (λανθασμένα) την αναγνώρισή τους ως στοιχεία με ατομικούς αριθμούς 93 με 96. Ήταν οι πρώτοι επιστήμονες που μέτρησαν το χρόνο ημιζωής του 239 U και να δημιουργήσει χημικά ότι ήταν ένα ισότοπο του ουρανίου, αλλά δεν ήταν σε θέση να συνεχίσει το έργο της στη λογική της κατάληξης και να εντοπίσει το προϊόν αποσύνθεσης, δηλαδή το ποσειδώνιο (το πραγματικό στοιχείο 93). Αυτό το έργο ολοκληρώθηκε τελικά από τον Έντουιν ΜακΜίλαν (Edwin McMillan) και τον Φίλιπ Άμπελσον (Philip H. Abelson) το 1940.
Στις 13 Ιουλίου 1938, ενόσω είχε ξεσπάσει ο διωγμός των Εβραίων, με τη βοήθεια και την υποστήριξη του Χαν, η Μάιτνερ φυγαδεύτηκε και μετανάστευσε στη Στοκχόλμη, ενώ ο Χαν συνέχισε να εργάζεται με τον Στράσμαν. Στα τέλη του 1938 βρήκαν στοιχεία των ισοτόπων του γαιαλκαλιμετάλλου. Το μέταλλο ανιχνεύθηκε με τη χρήση ενός οργανικού άλατος βαρίου που κατασκευάστηκε από τον Wilhelm Traube. Η εξεύρεση μιας ομάδας διμεταλλικής αλκαλικής γαίας ήταν προβληματική, διότι λογικά δεν ταίριαζε με τα άλλα στοιχεία που βρέθηκαν μέχρι σήμερα. Ο Χαν αρχικά είχε την υποψία να είναι ράδιο, που παράγεται από τη διάσπαση από δύο άλφα-σωματίδια από τον πυρήνα του ουρανίου.
Εκείνη την εποχή, η επιστημονική συναίνεση ήταν ότι ακόμη και απόσχιση δύο σωματιδίων άλφα μέσω αυτής της διαδικασίας ήταν απίθανο. Η ιδέα της μετατροπής ουρανίου σε βάριο (με την αφαίρεση περίπου 100 νουκλεονίων) θεωρήθηκε ως παράλογη. Περαιτέρω όμως βελτιώσεις της τεχνικής, οδήγησαν στο αποφασιστικό πείραμα στις 16-17 Δεκεμβρίου 1938 (η περίφημη «ράδιο-βαρίου-mesothorium- κλασμάτωση "), που παράγει αινιγματικά αποτελέσματα: όπου τα τρία ισότοπα που παράγονται δεν συμπεριφέρονται ως ράδιο, αλλά ως βάριο. Ο Χαν περιγράφει τα αποτελέσματα σε επιστολή του προς Μάιτνερ στις 19 Δεκεμβρίου: «... είμαστε όλο και περισσότερο κοντά στο φοβερό συμπέρασμα ότι ισότοπα Ra δεν συμπεριφέρονται όπως Ra, αλλά όπως Ba .... Ίσως μπορείτε να προτείνετε κάποια φανταστική εξήγηση . Αντιλαμβανόμαστε τους εαυτούς μας ότι δεν μπορεί πραγματικά να σκάσει σε Ba».
Στις 22 Δεκεμβρίου 1938, ο Χαν έστειλε μια χειρόγραφη αναφορά των αποτελεσμάτων των ραδιοχημικών ερευνών του στο Naturwissenschaften.
Στις 27 Δεκεμβρίου, ο Χαν τηλεφώνησε στον συντάκτη του Naturwissenschaften και ζήτησε την προσθήκη παραγράφου στο άρθρο, εικάζοντας ότι κάποια στοιχεία της ομάδας της πλατίνας που έχουν παρατηρηθεί σε ακτινοβολία ουρανίου, τα οποία είχαν αρχικά ερμηνευτεί ως υπερουράνια στοιχεία, θα μπορούσε στην πραγματικότητα να είναι το τεχνήτιο (τότε λεγόταν "μασούριο") και κάτω μέταλλα της ομάδας της πλατίνας (ατομικούς αριθμούς 43 έως 46). Μέχρι τον Ιανουάριο του 1939 ήταν αρκετά πεπεισμένος ότι ο σχηματισμός των ελαφρών στοιχείων που συνέβαινε τον υποχρέωνε σε μια νέα αναθεώρηση του άρθρου, κατ 'ουσίαν, αποσύροντας πρώην απαιτήσεις της παρατήρησης υπερουρανίων στοιχείων και των γειτόνων του ουρανίου.
Ως χημικός ο Χαν ήταν απρόθυμος ακόμη να προτείνει μια επαναστατική ανακάλυψη στη φυσική. Ωστόσο, η Λ. Μάιτνερ και ο ανιψιός της, ο νεαρός φυσικός Ότο Φρις (Otto Robert Frisch), στη Σουηδία, κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα και ήταν σε θέση να επεξεργαστεί τα βασικά μαθηματικά της πυρηνικής σχάσης - ο όρος που επινοήθηκε από τον Φρις, και ο οποίος στη συνέχεια έγινε διεθνώς γνωστός. Κατά τη διάρκεια των επόμενων μηνών, οι Μάιτνερ και Φρις δημοσίευσαν δύο άρθρα που πραγματεύονταν και πειραματικά επιβεβαίωναν την υπόθεση αυτή.
Στις 10 Φεβρουαρίου 1939 οι Χαν και Στράσμαν χρησιμοποιούν για πρώτη φορά το όνομα Uranspaltung (σχάση του ουρανίου) προβλέποντας την ύπαρξη και την απελευθέρωση των πρόσθετων νετρονίων κατά τη διάρκεια της διεργασίας της σχάσης, η οποία αποδείχθηκε ως μια αλυσιδωτή αντίδραση από Φρ. Τζόλιοτ (Frédéric Joliot) και την ομάδα του τον Μάρτιο του 1939.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο Ότο Χαν - μαζί με τους βοηθούς του εργάστηκαν στις αντιδράσεις σχάσης ουρανίου. Μέχρι το 1945 είχε καταρτίσει έναν κατάλογο από 25 στοιχεία και περίπου 100 ισότοπα των οποίων η ύπαρξη είχε αποδειχθεί.
Υπό επιτήρηση
right|thumb|Το οίκημα Farm Hall, όπου τέθηκαν υπό επιτήρηση οι δέκα εξέχοντες Γερμανοί επιστήμονες κατά την επιχείρηση Έψιλον Περί το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1945, ο Ο. Χαν κρίθηκε ύποπτος επί της εργασίας στο γερμανικό πυρηνικό ενεργειακό πρόγραμμα για την ανάπτυξη ατομικού αντιδραστήρα ή παραγωγής ατομικής βόμβας. Αλλά η σύνδεσή του όπως αποδείχθηκε ήταν μόνο η ανακάλυψη της σχάσης. Δεν είχε εργαστεί για το πρόγραμμα. - Τον Απρίλιο του 1945, ο Χαν και εννέα ακόμη κορυφαίοι Γερμανοί φυσικοί, μεταξύ των οποίων οι Βέρνερ Χάιζενμπεργκ (βραβείο Nobel Φυσικής 1932), Μαξ φον Λάουε, συνελήφθησαν από μία αποστολή της Επιχείρησης Άλσος, καλούμενη Επιχείρηση Έψιλον και εγκλείσθηκαν στο Hall Farm, κοντά στο Cambridge, (Αγγλία), για ένα εξάμηνο, από 3 Ιουλίου 1945 έως 3 Ιανουαρίου 1946. Βρισκόμενοι εκεί, οι Γερμανοί επιστήμονες πληροφορήθηκαν τη ρίψη των αμερικανικών ατομικών βομβών σε Χιροσίμα και Ναγκασάκι στις 6 Αυγούστου και στις 9 Αυγούστου του 1945.
Επιστροφή στη Γερμανία
Μετά την απελευθέρωσή του με τους άλλους συγκρατούμενους συναδέλφους του στις 3 Ιανουαρίου του 1946 ο Ότο Χαν επέστρεψε στη Γερμανία μέσα στη θλίψη της καταστροφής. Στις 10 Δεκεμβρίου 1946, μετέβη στη Σουηδία όπου σε ειδική τελετή ο Βασιλεύς Γουσταύος Ε΄ της Σουηδίας του απένειμε το βραβείο Νόμπελ με το σχετικό μετάλλιο και δίπλωμα. Δύο χρόνια αργότερα το 1948 εκλέχθηκε ιδρυτικός πρόεδρος του νεοσύστατου ιδρύματος Εταιρεία Μαξ Πλανκ για την Πρόοδο της Επιστήμης που ουσιαστικά ήταν η μετονομασία της μέχρι τότε "Εταιρείας Αυτοκράτωρ Βίλελμ", λαμβάνοντας το όνομα τιμής ένεκεν του Νομπελίστα Γερμανού φυσικού Μαξ Πλανκ που είχε πεθάνει το προηγούμενο έτος. Τη θέση αυτή διατήρησε μέχρι το 1968. Στη διάρκεια αυτή εξελισσόμενος ο Ό. Χαν σε ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα της Δυτικής Γερμανίας των επιστημών αλλά και παγκόσμια σεβαστή προσωπικότητα αναδείχθηκε προσωπικός φίλος του πρώτου προέδρου της Ομοσπονδιακής Γερμανίας Τέοντορ Χόις. Έτσι δεν άργησε να ανακτήσει τη φήμη που απολάμβανε στην άλλοτε Εταιρία Kaiser Wilhelm. Έχοντας αντιδράσει εξ αρχής στην ρίψη των ατομικών βομβών στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι με το χρόνο εξελίχθηκε σπουδαίος ακτιβιστής κατά της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας για στρατιωτικούς σκοπούς χαρακτηρίζοντάς την εγκληματική πρωτοστατώντας σε πλήθος παρομοίων κινήσεων διεθνώς υπογράφοντας σχετικές διακηρύξεις και μανιφέστα κατά των πυρηνικών εξοπλισμών. Από το 1957, ο Ο. Χαν προτάθηκε επανειλημμένα για το Νόμπελ Ειρήνης από μια σειρά από διεθνείς οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένου του μεγαλύτερου γαλλικού συνδικάτου, της Συνομοσπονδίας Generale du Travail (CGT), πλην όμως δεν εκλέχθηκε.
Τιμές - Διακρίσεις
Ο Ότο Χαν φέρεται να παρασημοφορήθηκε για πρώτη στη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, για τη σπουδαία προσφορά του στο χημικό πόλεμο, με το Σιδηρούν Σταυρό, 1ης και 2ης τάξης, το 1915, ενώ δύο χρόνια μετά χρίστηκε ιππότης του Τάγματος των Χοεντσόλερν (1917) και του Τάγματος Αλβέρτου της Σαξονίας (1917).
Μετά τη λήξη του Β' Π.Π. και ειδικότερα στις δεκαετίες του 1950 και 1960 όπου ο Ότο Χαν αναγνωρίστηκε παγκόσμια ως μεγάλη επιστημονική φυσιογνωμία οι διακρίσεις που έλαβε ήταν πάμπολλες. Ανακηρύχθηκε μέλος 45 Ακαδημιών και επιστημονικών εταιρειών του κόσμου καθώς και Πανεπιστημίων μεταξύ των οποίων του Καίμπριτζ, του Κολεγιακού Πανεπιστημίου και της Βασιλικής Εταιρίας του Λονδίνου, του Ανατολικού Λονδίνου και της Μπανγκαλόρ της Ινδίας, του Βατικανού, του Βερολίνου, της Βιένης, της Βοστώνης, του Βουκουρεστίου, του Γκέντιγκεν, του Ελσίνκι, της Κοπενχάγης, της Λισσαβόνας, της Μαδρίτης, του Μονάχου, της Ρώμης της Στοχόλμης κ.ά. Έπίσης έλαβε πλείστα εθνικά μετάλλεια και άλλες διακρίσεις.
Σημαντικότερες διακρίσεις που έλαβε από αρχηγούς χωρών ήταν:
Το 1952 η Γαλλία τον ανακήρυξε ιππότη του Τάγματος Μερίτ.
Το 1957 τιμήθηκε από την Βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου με το Τάγμα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.
Το 1959 ο Πρόεδρος της Γαλλίας Σαρλ ντε Γκωλ τον αναγνώρισε ανώτερο μέλος της Λεγεώνας της Τιμής. Το 1961 ο Πάπας Ιωάννης ΧΧΙΙΙ του απένειμε το Χρυσό Μετάλλιο της Ποντιφικής Ακαδημίας Επιστημών στο Βατικανό.
Το 1966, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Λύντον Τζόνσον με πρόταση της Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας (AEC), του απένειμε στην Ουάσιγκτον το βραβείο Ενρίκο Φέρμι (από κοινού με την Λίζε Μάιτνερ και του Φριτς Στράσμαν). Αυτή ήταν η μοναδική φορά που το βραβείο αυτό απενεμήθη σε μή Αμερικανούς.
Παρά τα ανωτέρω ο Ότο Χαν αρνήθηκε την αποδοχή δύο τιμητικών διακρίσεων που έλαβαν χώρα στη διάρκεια του ψυχρού πολέμου, όταν το 1957 εξελέγη επίτιμος δημότης της πόλης του Μαγδεβούργου, (της τότε Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας ), και το 1958 όταν εξελέγη επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ (σήμερα Ρωσική Ακαδημία Επιστημών ) στη Μόσχα.
Ιδιωτική ζωή και το τέλος
Τον Ιούνιο του 1911, σ' ένα συνέδριο στο Στέτιν (σήμερα Szczecin, Πολωνία) ο Ό. Χαν γνωρίστηκε με την Έντιθ Γιούνγκχανς (Edith Junghans) (1887-1968), φοιτήτρια τέχνης, κόρη υψηλόβαθμου αξιωματούχου, την οποία και νυμφεύθηκε στις 22 Μαρτίου 1913 στο Στέτιν.
Ο Ότο Χαν έχοντας ανακηρυχθεί επίτιμος πολίτης των πόλεων της Φραγκφούρτης (γενέτειράς του), της Γκέτινγκεν που διέμενε, και του Βερολίνου και έχοντας ευτυχίσει να δει το πρώτο φορτηγό πυρηνοκίνητο πλοίο της πατρίδας του φέροντας το όνομά του "NS OTTO HAHN" πέθανε στις 28 Ιουλίου του 1968. Μία μέρα μετά το θάνατό του η Εταιρεία Μαξ Πλανκ δημοσίευσε την ακόλουθη ανακοίνωση - νεκρολογία σε όλες τις μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί χημικοί Κατηγορία:Πυρηνική χημεία Κατηγορία:Γερμανοί νομπελίστες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας Κατηγορία:Χημικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου Κατηγορία:Γερμανοί αυτοβιογράφοι Κατηγορία:Πυρηνικοί φυσικοί
Δασικές πυρκαγιές στην Πορτογαλία (Ιούνιος 2017)
Στα μέσα Ιουνίου του 2017 μια σειρά δασικών πυρκαγιών που ξέσπασαν στην κεντρική Πορτογαλία, στοίχισαν τη ζωή 66 ανθρώπων και προκάλεσαν τον τραυματισμό 204. Τις προηγούμενες ημέρες, η Πορτογαλία είχε πληγεί από καύσωνα με θερμοκρασίες που ξεπερνούσαν τους 40 βαθμούς Κελσίου.
Οι πυρκαγιές
Συνολικά 156 πυρκαγιές ξέσπασαν σε όλη τη χώρα το βράδυ της 17ης με τη 18η Ιουνίου 2017, οι περισσότερες κυρίως σε ορεινές περιοχές, 200 χιλ. βόρεια - βορειανατολικά της Λισαβόνας. Σε έναν αγροτικό δρόμο στο Pedrógão Grande, στην κεντρική Πορτογαλία, 30 άνθρωποι εγκλωβίστηκαν στα αυτοκίνητά τους και κάηκαν, ενώ άλλοι δεκαεφτά κάηκαν ενώ προσπαθούσαν να διαφύγουν με τα πόδια. Έντεκα άνθρωποι σκοτώθηκαν στο Nodeirinho, δίπλα στο δρόμο IC8, ενώ άλλοι 12 κατάφεραν να γλυτώσουν κοντά στο Mó Grande βρίσκοντας καταφύγιο σε μια δεξαμενή νερού δίπλα στο δρόμο. Τα πυροσβεστικά ελικόπτερα δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν στην κατάσβεση με ρίψεις νερού λόγω του πυκνού καπνού. Μερικοί κάτοικοι των περιοχών που επλήγησαν έκαναν λόγο για καθυστερημένη αντίδραση της πυροσβεστικής.
Συνολικά μέχρι την 20η Ιουνίου κάηκαν 44.969 εκτάρια γης, από τα οποία 29.693 εκτάρια στο Pedrógão Grande. Ο Πορτογάλος πρωθυπουργός Αντόνιο Κόστα μίλησε για την μεγαλύτερη τραγωδία των τελευταίων χρόνων όσον αφορά τις δασικές πυρκαγιές και κήρυξε τη χώρα σε τριήμερο εθνικό πένθος.
Διεθνής υποστήριξη
Τα συλλυπητήρια και την αλληλεγγύη τους στο πορτογαλικό λαό εξέφρασαν ο Ευρωπαίος Επίτροπος Χρήστος Στυλιανίδης, ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν και ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Μαριάνο Ραχόι, ενώ δήλωσαν έτοιμοι να προσφέρουν κάθε αναγκαία βοήθεια στην Πορτογαλία. Σοκαρισμένος από την καταστροφή δήλωσε και ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, που υποσχέθηκε την παροχή κάθε αναγκαίας βοήθειας.
Αίτια
Η πιθανότερη αιτία για τις πυρκαγιές που προκάλεσαν την τεράστια αυτή καταστροφή, ήταν η κεραυνοί στη διάρκεια μιας καταιγίδας χωρίς βροχή που έπληξε την περιοχή πριν ξεσπάσουν οι φωτιές.
Παρόλα αυτά και μολονότι είχε επισημανθεί εγκαίρως από τις αρχές οι αιτίες των πυρκαγιών, ο Πρόεδρος της Ένωσης Πορτογάλων Πυροσβεστών (Portuguese Firefighters League) εξέφρασε τη θέση ότι επρόκειτο για έργο εμπρηστών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιβαλλοντικές καταστροφές
Οι 4 άσσοι
Το Οι 4 άσσοι είναι ελληνική κωμική ταινία του 1970, σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη. Το σενάριο γράφτηκε από τον Γιώργο Λαζαρίδη και η παραγωγή ανήκει στην Καραγιάννης - Καρατζόπουλος. Πρωταγωνιστούν οι Ντίνος Ηλιόπουλος, Νίκος Σταυρίδης, Μίμης Φωτόπουλος και Γιάννης Γκιωνάκης. Η ταινία έκοψε 303.238 εισιτήρια σε αίθουσες Α' προβολής σε Αθήνα και Πειραιά.
Πλοκή
Δύο ανταγωνιστές καταστηματάρχες ειδών ρουχισμού και νεωτερισμών, ο ένας εργατικός και συντηρητικός (Παντελής-Νίκος Σταυρίδης) και ο άλλος γελαστός και γλεντζές (Φώτης-Ντίνος Ηλιόπουλος) έχουν ένα κοινό στοιχείο. Είναι αντίθετοι στον έρωτα των παιδιών τους (Αλέκος Τζανετάκος-Βίκυ Βανίτα) απαγορεύοντας τους να συναντιούνται. Όλα ανατρέπονται όμως όταν τα παιδιά τους εμφανίζουν έναν δήθεν γραμματέα (Γιάννης Γκιωνάκης) ενός πλούσιου φίλου τους από την Αμερική (Μίμης Φωτόπουλος) και υποτίθεται πως πρέπει να επιλέξει για λογαριασμό του, με ποιο από τα δύο καταστήματα θα συνεργαστεί η εταιρεία του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1970 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιώργου Λαζαρίδη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Κατσαρού Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος Κατηγορία:Buddy ταινίες
Σαρλότε Περέλι
Η Σαρλότε Περέλι (Anna Jenny Charlotte Jensen Perrelli, 7 Οκτωβρίου 1974-) είναι Σουηδή τραγουδίστρια, ηθοποιός και παρουσιάστρια. Έγινε ευρύτερα γνωστή μετά τη νίκη της στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision το 1999 με το τραγούδι Take me to your heaven (ως Σαρλότε Νίλσον, με το πατρικό της τότε επώνυμο). Από τότε έχει κυκλοφορήσει τέσσερα άλμπουμ. Το 2008 επιλέχθηκε για να εκπροσωπήσει τη χώρα της για δεύτερη φορά στο Διαγωνισμό που διεξήχθη στο Βελιγράδι. Αν και μεγάλο φαβορί, η επιτυχία της δεν επαναλήφθηκε αφού πήρε την 18η θέση. Παρόλα αυτά το τραγούδι της Hero έκανε μεγάλη επιτυχία στην Ευρώπη. Έχει δύο γιους. Έχει συνεργαστεί με την επίσης Σουηδή σταρ Καρόλα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδές τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Ηλίας Γυφτόπουλος
Ο Γυφτόπουλος αποφοίτησε από τη Μηχανολογική και Ηλεκτρολογική Μηχανική το 1953 στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και έγινε Διδάκτωρ Ηλεκτρολόγων Μηχανικών στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης το 1958. Στο τελευταίο ξεκίνησε ως δάσκαλος στον τομέα της ασφάλειας και του ελέγχου πυρηνικών αντιδραστήρων. Αφού γνώριζε τον καθηγητή Γιώργο Ν. Χατζόπουλο και το έργο του καθώς και το έργο του καθηγητή Joseph H. Keenan, τα ενδιαφέροντά του κινήθηκαν προς τη Θερμοδυναμική, σε μια προσπάθεια να δώσουν μια συνεπή και αυστηρή έκθεση, απαλλαγμένη από τις λογικές ατέλειες και τους περιορισμούς που συσχετίζονταν συνήθως με αυτή: το αποτέλεσμα ήταν μια μη στατιστική θεωρία, εφαρμόσιμη τόσο στα μακροσκοπικά όσο και στα μικροσκοπικά συστήματα, τόσο σε ισορροπία όσο και σε μη ισορροπία. Η έρευνά του κατέληξε στην προσπάθεια να δοθεί μια κβαντική βάση στη Θερμοδυναμική με μια φυσική θεωρία ενοποίησης της Μηχανικής και της Θερμοδυναμικής.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί Κατηγορία:Έλληνες ηλεκτρολόγοι μηχανικοί Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί επιστήμονες
Πορφυριάδα Σχολή Καρλοβάσου
Η Πορφυριάδα Σχολή βρίσκεται στο Νέο Καρλόβασι και κρίθηκε διατηρητέο ως ένα ξεχωριστό μνημείο της νεότερης ιστορίας της Σάμου.
Ίδρυση
Ο Πορφύριος Ζαμπέτης ήταν ο ιδρυτής της Σχολής. Με τη βοήθεια του Μητροπολίτη Ηρακλείας Μεθοδίου, αποφάσισε να ιδρύσει Σχολή στην γεννέτειρά του. Είχε τρεις πηγές χρηματοδότησης: τις προσωπικές οικονομίες του, δυο χιλιάδες γρόσια από εισφορές χριστιανών της Τυρολόης, πόλης στην οποία ήταν επίσκοπος και τρεις χιλιάδες γρόσια από τον προϊστάμενό του, Μητροπολίτη Ηρακλείας. Ο Ζαμπέτης πέθανε πριν ολοκληρωθεί η ανέγερση της Σχολής, αλλά προηγουμένως είχε αφιερώσει σε αυτήν την πατρική περουσία του, την πατρογονική του εκκλησία και μια βιβλιοθήκη. Οι κληρονόμοι του, αν και αρχικά θέλησαν να οικειοποιηθούν την περιουσία του θανόντος Ζαμπέτη, τελικά δώρισαν κι ένα αμπέλι, συμβάλοντας στην αποπεράτωση της οικοδόμησης του κτιρίου. Τον Αύγουστο του 1784 ο Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Γαβριήλ Δ' κατοχύρωσε τη Σχολή και το δάσκαλό της, με Πατριαρχικό σιγίλιο. Την περιουσία της Σχολής ήταν αρμόδιοι να διαχειρίζονται δύο επιτροπές: μία στην Κωνσταντινούπολη, αποτελούμενη από τους Μητροπολίτες Ηαρκλείας, Κυζίκου και Χαλκηδόνας και μία στη Σάμο, από Επιτρόπους της Σχολής.
Παρακμή και αναδιοργάνωση
Στα πρώτα χρόνια της Ηγεμονίας περιήλθε σε παρακμή και στη συνέχεια, όταν ιδρύθηκαν στη Σάμο Ελληνικά Σχολεία και Σχολαρχείο, αναδιοργανώθηκε με την ένταξη μία τάξης Εμπορικής Σχολής. Το 1898 η Γενική Συνέλευση ψήφισε νόμο με τον οποίο το παλιό εμπορικό τμήμα έγινε πλήρης Εμπορική Σχολή, με το όνομα Πορφυριάς Εμπορική Σχολή με δική της σφραγίδα, η οποία στο μέσον της θα φέρει την προτομή του Ερμή και γύρω της την επιγραφή, Πορφυριάς Εμπορική Σχολή Σάμου
Περιγραφή του σχολικού κτιρίου
Αποτελούμενο από δύο παράληλες πτέρυγες συμμετρικές μεταξύ τους, οι οποίες συνδέονται με μια τρίτη κάθετη σ' αυτές δημιουργώντας κάτοψη σχήματος Η. Η είσοδος στο κτήριο γινόταν μέσω ενός μικρού προπύλου στον κεντρικό ενιαίο χώρο, στις δύο άκρες του οποίου εστερικές πόρτες οδηγούν στους διαδρόμους των δύο παράλληλων πτερύγων. Σε κάθεμια από τις πτέρυγες αυτές υπάρχουν πέντε αίθουσες. Δύο από αυτές βρίσκονται στα δύο άκρα κάθε πτέρυγας, ενώ οι υπόλοιπες τρεις είναι διατεταγμένες η μια δίπλα στην άλλη κατά μήκος του διαδρόμου. Το κτήριο έχει κατασκευαστεί εξ ολοκλήρου από πέτρα ανεπίχριστη στις όψεις του. Το πλάτος του είναι 35,60, ενώ το μήκος των πτερύγων είναι 35,90 μ. και 36,20. Τα θεμέλια του κτηρίου φτάνουν σε βάθος 2 μέτρων και πλάτος 70-80 εκατοστά. Κατά μήκος του κριπιδώματος ανοίγονται 16 φεγγίτες μήκους ενός μέτρου και ύψους 60 εκατοστών. Στις μεγάλες πλευρές των πτερύγων υπάρχουν δύο πόρτες αντίστοιχα, που οδηγούν στο υπόγειο. Το δάπεδο το υπογείο είναι ισοπεδωμενο χώμα και η οροφή του αποτελείται από δικάρια που αποτελούν το δάπεδο του ισογείου. Τα δοκάρια στηρίζονταν σε αναβαθμό και ξύλινα υποστηλώματα. Η είσοδος του κτηρίου είναι μια μαρμάρινη σκάλα και πρόπυλο, η στέγη του οποίου στηρίζεται σε δύο ακραίες παραστάδες και δυο κίονες, μαρμάρινα όλα. Πάνω από το επιστύλιο του προπύλου της εισόδου ίσως είχε προβλεφθεί κάποιο αέτωμα. Οι τοίχοι του κτηρίου ήταν από ημιλαξευμένους λίθους και λαξευμένους στις θέσεις των ημιπαραστάδων. Η λιθοδομή είναι ανεπίχριστη εξωτερικά, εκτός του τμήματος της εισόδου, και επιχρισμένη εσωτερικά. Τα τόξα των παραθύρων και των φεγγιτών και τα κυκλικά διακοσμητικά πάνω από τα παράθυρα, είναι από οπτόπλινθους. Τα κουφώματα των παραθύρων είναι ξύλινα και εξωτερικά καλύπτονται από σειρά οπτοπλίνθων. Οι πόρτες είναι επίσης ξύλινες. Το πάτωμα του ισογείου είναι από ξύλινες σανίδες στον κεντρικό χώρο και στις αίθουσες, ενώ πλάκες καλύπτουν τους διαδρόμους. Η στέγη αποτολείται από ξύλινα ζευκτά της στέγης με σοβαντιστές οροφές.
Ο πρώτοι δάσκαλοι και Σχολάρχες της Πορφυριάδας
Το Δεκέμβριο του 1784 με Πατριαρχικό γράμμα διορίστηκε δάσκαλος της Σχολής ο ιερωμόναχος Ιάκωβος Σφίγγος από την Παγώνδα. Είναι άγνωστο το χρονικό διάστημα του διφακτικού έργου του. Επόμενοι δάσκαλοι ήταν οι Γεώργιος Γεροντής το 1798, ο Ιωαννης Σφοίνης το 1800 και οι Άνδριοι αδελφοί, Σαμουήλ και Δανιήλ. Επόμενοι διευθυντές ήταν οι Γεώργιος Παπαϊωάννου και Μητροφάνης Καλούδης. Μετά την Ελληνική Επανάσταση ήταν οι Ιάκωβος Σφόνδυλας, Ακάκιος Βαρβατές, Γεώργιος Δημητριάδης, Ιωάννης Λεκάτης, Δημήτριος Ιθαγένης, Μιλτιάδης Βρατσάνος, Παναγιώτης Χατζής, Λεωνίδας Ορφανός, Παναγιώτης Χατζής, Ιωάννης Γιαννικάκης και Γεώργιος Μανταφούνης, ο Στλεργιος Βαφειάδης, Δημήτριος Φαίδας, Αλέξανδος Χατζόγλου.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία Κατηγορία:Ιστορία της Σάμου Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές της Σάμου Κατηγορία:Καρλόβασι
Αντίνα (Ροσσίνι)
μικρογραφία|Το εξώφυλλο του λιμπρέτουΤο έργο Αντίνα ή Ο χαλίφης της Βαγδάτης (ιταλικά: Αdina, ossia II califfo di Bagdad) είναι μονόπρακτη φαρσοκωμωδία του Τζοακίνο Ροσσίνι. Έκανε πρεμιέρα στις 22 Ιουνίου 1826 στο Εθνικό Θεάτρο Σάο Κάρλος της Λισαβόνας. Το έργο είναι μια παραλλαγή της όπερας Απαγωγή από το Σεράι.
Ιστορικό σύνθεσης
Ο Ροσσίνι είχε αναθέσει την όπερα στον επιθεωρητή των πορτογαλικών θεάτρων. Η όπερα προοριζόταν ως δώρο για μια άγνωστη σοπράνο που είχε γοητεύσει τον επιθεωρητή με τις εμφανίσεις της στο θέατρο. Σύμφωνα με την κριτική έκδοση της όπερας του 2001 '' Ο Ροσσίνι συνέθεσε μόνο τέσσερις από τους εννέα αριθμούς του έργου. Την Εισαγωγή, την Καβατίνα, το Κουαρτέτο και το Φινάλε και τους άλλους αριθμούς τους συνέθεσε ένας συνεργάτης του. Επίσης το έργο έχει χαρακτηριστεί ως πιο σοβαρό οπερατικό είδος από ό, τι θα περίμενε κανείς για μια μονόπρακτη φάρσα.
Πλοκή
Τόπος: Βαγδάτη
Σκηνή: Κήπος του Χαλίφη
Οι υπηρέτες του Χαλίφη της Βαγδάτης γιορτάζουν τον γάμο του με την σκλάβα του, την Αντίνα. Θέλει να την παντρευτεί γιατί του θυμίζει μια άλλη γυναίκα που αγαπούσε κάποτε. Όλοι είναι χαρούμενοι εκτός από τον Σελίμο, τον πρώην εραστή της, ο οποίος σχεδιάζει να την κλέψει από το χαρέμι και να φύγουν για να ζήσουν ευτυχισμένοι. Έτσι πληρώνει με ένα πουγκί νομίσματα τον Μουσταφά, τον κηπουρό για να τον βοηθήσει στο σχέδιο του. Η Αντίνα μια και νόμιζε ότι ο Σελίμο ήταν νεκρός, δέχτηκε την πρόταση του Χαλίφη να την παντρευτεί. Όμως όταν βλέπει ζωντανό τον Σελίμο, συγκινείται και σχεδιάζουν μαζί πως θα φύγουν, με τη βοήθεια των Μουσταφά και Αλί, φίλος του Σελίμο. Το σχέδιο τους αποτυγχάνει όμως καθώς συλλαμβάνονται από τον Χαλίφη, ο οποίος καταδικάζει το ζευγάρι σε θάνατο. Όταν ακούει η Αντίνα για την καταδίκη του Σελίμο σε θάνατο λιποθυμάει και ο Χαλίφης βλέπει στο λαιμό της το μενταγιόν που φορούσε η χαμένη του κόρη. Τελικά αποκαλύπτεται ότι η Αντίνα ήταν η χαμένη κόρη του Χαλίφη, ο οποίος τελικά ελευθερώνει τον Σελίμο και τους αφήνει να παντρευτούν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι
Κορινθιακός αρύβαλλος
Ο κορινθιακός αρύβαλλος που φιλοξενείται στο Cabinet des Médailles είναι αρχαιολογικό εύρημα από την συλλογή Όπερμανν. Βρέθηκε το 1869 στο Cerveteri του Λατίου.
Περιγραφή
Διατηρείται σε άσχημη κατάσταση, αφού η αγγειογραφία του μετά κόπου μόλις και διακρίνεται. Εικονίζεται ο Δούρειος Ίππος, τη στιγμή που εξέρχονται οι Αχαιοί και ξεκινούν την τελευταία και αποφασιστική μάχη. Το μέγεθός του είναι μεγάλο, αν το συγκρίνουμε με τους πολεμιστές που εικονίζονται δίπλα, εμπρός και επάνω από αυτόν. Το ύψος του θα ήταν 10 μέτρα, ενώ στο σώμα του είναι τοποθετημένες δέκα πόρτες καταπακτές η μία δίπλα στην άλλη, από τις οποίες οι τέσσερις είναι μεγαλύτερες από τις υπόλοιπες έξι. Στον λαιμό και το κεφάλι του αλόγου θα πρέπει να ήταν ζωγραφισμένες και άλλες καταπακτές, από τις οποίες βγήκαν οι πολεμιστές που βλέπουμε. Η ουρά του αλόγου είναι πλεγμένη από έξι διαφορετικές αλογοουρές. Οι Αχαιοί πολεμιστές κατεβαίνουν με ανεμόσκαλα, ή πηδούν κατευθείαν από τις καταπακτές, ενώ μερικοί άλλοι κρατούνται από σχοινιά. Οι Τρώες αντεπιτίθενται και πολεμούν με σθένος.
Η αγγειογραφία περιέχει έναν εκπληκτικό αριθμό παραστάσεων και είναι για την εποχή του εξαιρετικά πολύπλοκο έργο. Η πολεμική σκηνή διαιρείται σε τέσσερις παράλληλες ζωφόρους με συνολικά τουλάχιστον 44 πολεμιστές, αφού στα τμήματα που λείπουν θα υπήρχαν σίγουρα και άλλοι.
Η πρώτη ζωφόρος εικονίζει τρεις Τρώες που αμύνονται έξι Ελλήνων, οι περισσότεροι επάνω στην πλάτη του αλόγου. Οι Τρώες εικονίζονται γυμνοί, εκτός από τον θανάσιμα πληγωμένο Τρώα που φοράει έναν κοντό χιτώνα. Και οι Έλληνες εικονίζονται γυμνοί, πολλοί φορούν κράνος, ενώ τρεις από αυτούς κρατούν στρογγυλή ασπίδα. Κρατούν δόρυ. Μία ασπίδα είναι διακοσμημένη με βουκράνιο, οι άλλες δύο με δρεπάνια.
Η δεύτερη ζωφόρος εικονίζει δύο Αχαιούς που μάχονται τέσσερις Τρώες. Οι Τρώες είναι οπλισμένοι με μακρύ δόρυ και με στρογγυλή ασπίδα. Μερικοί από αυτούς φορούν κοντό χιτώνα.
Η τρίτη ζωφόρος εικονίζει τρεις γυμνούς ιππείς που καλπάζουν.
Η κυρίως μάχη εκτυλίσσεται στο μέρος που είναι στημένος ο Δούρειος Ίππος. Σε όλο το ύψος του αλόγου βρίσκονται πολεμιστές, που μάχονται σώμα με σώμα.
Οι επιγραφές του αγγείου είναι δυσανάγνωστες από τη φθορά.
Καλλιτεχνική περιγραφή
Το αξιομνημόνευτο ετούτο έργο ανάγεται στην αρχαία εκείνη εποχή, όπου τα αγγεία διακοσμούνταν αποκλειστικά με παραστάσεις ζώων και πτηνών. Η πολύπλοκη πολεμική σκηνή είναι πλαισιωμένη από ένα λιοντάρι δεξιά και μία χήνα αριστερά.
Πηγές
Κατηγορία:Αρύβαλλος Κατηγορία:Λάτιο
Ψηφιακό δίδυμο
Το ψηφιακό δίδυμο (αγγλικά: digital twin) είναι η εικονική αναπαράσταση ενός αντικειμένου, ενός συστήματος ή μιας διαδικασίας. Προϋποθέτει το φυσικό αντικείμενο, το ψηφιακό αντίγραφο και τη μεταξύ τους σύνδεση. Τα ψηφιακά δίδυμα χρησιμοποιούνται κυρίως για τη μοντελοποίηση πολύπλοκων συστημάτων, στα οποία είναι δύσκολο να προβλεφθούν με ακρίβεια τα αποτελέσματά τους. Η τεχνολογία των ψηφιακών διδύμων έχει ευρεία εφαρμογή στη βιομηχανική παραγωγή, στο τομέα της υγείας και στις έξυπνες πόλεις.
''Παρατήρηση: Ιωάννης Β. Χατζησάββας (Η επεξεργασία του λήματος που ακολοθεί είναι μετάφραση του κειμένου που παραθέτει η IBM για τους ενδιεφερόμενους για τις νέες τεχνολογίες)''
Τι είναι ο ψηφιακό δίδυμο;
Το ψηφιακό δίδυμο είναι μια εικονική αναπαράσταση ενός αντικειμένου ή συστήματος. Η απεικόνιση αυτή περιλαμβάνει ολόκληρο τον κύκλο ζωής του, ενημερώνεται από δεδομένα σε πραγματικό χρόνο και χρησιμοποιεί προσομοίωση, μηχανική μάθηση και συλλογιστική για την υποστήριξη της λήψης αποφάσεων.
Πώς λειτουργεί ένα ψηφιακό δίδυμο;
Μόλις το εικονικό μοντέλο τροφοδοτηθεί με αυτά τα δεδομένα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εκτέλεση προσομοιώσεων, τη διερεύνηση ζητημάτων απόδοσης και τη δημιουργία ευκαιριών βελτιστοποίησης για την απόκτηση σημαντικών πληροφοριών. Αυτές μπορούν στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν με τη σειρά τους για το αρχικό φυσικό αντικείμενο.
Ψηφιακά δίδυμα σε σύγκριση με προσομοιώσεις
Αν και τόσο οι προσομοιώσεις όσο και οι ψηφιακοί δίδυμοι χρησιμοποιούν ψηφιακά μοντέλα για την αναπαραγωγή διαφόρων διαδικασιών ενός συστήματος, ένας ψηφιακός δίδυμος είναι ένα ψηφιακό περιβάλλον που παρέχει πολύ πιο πλούσιες πληροφορίες για σκοπούς μελέτης. Η διαφορά μεταξύ ενός ψηφιακού διδύμου και μιας προσομοίωσης αφορά κυρίως το εύρος της απόδοσης: ενώ μια προσομοίωση μελετά συνήθως μια κανονική διαδικασία, ένας ψηφιακός δίδυμος μπορεί από μόνος του να εκτελέσει οποιονδήποτε αριθμό προσομοιώσεων, μελετώντας πολλαπλές διαδικασίες.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Τα δεδομένα σε πραγματικό χρόνο δεν είναι συνήθως πλεονεκτικά για τις προσομοιώσεις. Τα ψηφιακά δίδυμα, ωστόσο, είναι σχεδιασμένα για αμφίδρομη ροή πληροφοριών. Αυτή ξεκινά όταν οι αισθητήρες του αντικειμένου παραδίδουν σχετικά δεδομένα στον επεξεργαστή του συστήματος και επαναλαμβάνεται μόλις η γνώση που αποκτάται από τον επεξεργαστή επιστρέψει στο αρχικό αντικείμενο-πηγή.
Τύποι ψηφιακών διδύμων
Ανάλογα με το επίπεδο λεπτομέρειας, υπάρχουν διαφορετικοί τύποι ψηφιακών διδύμων. Η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ αυτών των διδύμων είναι στον τομέα της εφαρμογής. Είναι σύνηθες να χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα διαφορετικοί τύποι ψηφιακών διδύμων εντός ενός συστήματος ή μιας διαδικασίας. Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στους διαφορετικούς τύπους ψηφιακών διδύμων και στις διαφορές και τους τομείς εφαρμογής τους.
Δίδυμοι συστατικών στοιχείων/μερικά δίδυμα (component twins/parts twins)
Οι δίδυμοι συστατικών αποτελούν τη βασική μονάδα ενός ψηφιακού διδύμου, το μικρότερο παράδειγμα ενός λειτουργικού συστατικού. Οι μερικοί δίδυμοι είναι παρόμοια δομημένοι, αλλά αναφέρονται σε λιγότερο σημαντικά στοιχεία.
Δίδυμοι ενεργητικών στοιχείων (Asset-Twins)
Όταν δύο ή περισσότερα συστατικά στοιχεία λειτουργούν μαζί, σχηματίζουν αυτό που ονομάζεται ενεργητικό στοιχείο. Τα δίδυμα ενεργητικών στοιχείων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μελέτη της αλληλεπίδρασης αυτών των συστατικών και να παράγουν μεγάλο όγκο δεδομένων απόδοσης που μπορούν να επεξεργαστούν και να μετατραπούν σε αξιοποιήσιμες γνώσεις.
Δίδυμοι συστήματος ή μονάδας (System- Unit- Twins)
Το επόμενο επίπεδο κλιμάκωσης αναφέρεται στα δίδυμα συστήματος ή μονάδας, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση του τρόπου με τον οποίο τα διάφορα περιουσιακά στοιχεία σχηματίζουν ένα λειτουργικό συνολικό σύστημα. Τα δίδυμα συστήματος αντικατοπτρίζουν με διαφάνεια τις αλληλεπιδράσεις των περιουσιακών στοιχείων και μπορούν να προτείνουν τρόπους βελτίωσης της απόδοσης.
Δίδυμοι διεργασιών (Process Twins)
Τα δίδυμα διεργασιών, το μακροσκοπικό επίπεδο λεπτομέρειας, αποκαλύπτουν πώς τα συστήματα συνεργάζονται για να δημιουργήσουν μια πλήρη εγκατάσταση παραγωγής. Είναι αυτά τα συστήματα συγχρονισμένα και λειτουργούν με τη μέγιστη δυνατή απόδοση ή οι καθυστερήσεις στο σύστημα επηρεάζουν άλλα συστήματα; Τα δίδυμα διεργασιών μπορούν να βοηθήσουν στον καθορισμό ακριβών χρονοδιαγραμμάτων που επηρεάζουν τελικά τη συνολική αποτελεσματικότητα.
Ανάπτυξη της τεχνολογίας των ψηφιακών διδύμων
Ωστόσο, η βασική ιδέα της χρήσης ενός ψηφιακού διδύμου ως μέσου για τη μελέτη ενός φυσικού αντικειμένου μπορεί να παρατηρηθεί πολύ νωρίτερα. Στην πραγματικότητα, μπορεί δικαίως να υποστηριχθεί ότι η NASA ήταν πρωτοπόρος στη χρήση της τεχνολογίας των ψηφιακών διδύμων κατά τη διάρκεια των αποστολών εξερεύνησης του διαστήματος τη δεκαετία του 1960, όταν κάθε διαστημικό σκάφος που αναπτύχθηκε στο διάστημα αναπαράχθηκε με ακρίβεια σε μια εκδοχή του στη Γη, ώστε τα πληρώματα πτήσης της NASA να το χρησιμοποιούν για σκοπούς εκμάθησης και προσομοίωσης.
Πλεονεκτήματα και οφέλη των ψηφιακών διδύμων
Βελτίωση της Ε&Α
Η χρήση των ψηφιακών διδύμων επιτρέπει την αποτελεσματικότερη έρευνα και το σχεδιασμό προϊόντων και δημιουργεί πληθώρα δεδομένων σχετικά με τα πιθανά αποτελέσματα των επιδόσεων. Οι πληροφορίες αυτές μπορούν να οδηγήσουν σε γνώσεις που βοηθούν τις εταιρείες να κάνουν τις απαραίτητες βελτιώσεις των προϊόντων πριν από την έναρξη της παραγωγής.
Βελτίωση της αποδοτικότητας
Ακόμα και μετά την έναρξη της παραγωγής ενός προϊόντος, τα ψηφιακά δίδυμα μπορούν να βοηθήσουν στον καθρέφτη και την παρακολούθηση των συστημάτων παραγωγής, ώστε να επιτευχθεί και να διατηρηθεί η μέγιστη αποδοτικότητα καθ' όλη τη διάρκεια της παραγωγικής διαδικασίας.
Κύκλος ζωής του προϊόντος
Τα ψηφιακά δίδυμα μπορούν ακόμη και να βοηθήσουν τους κατασκευαστές να αποφασίσουν τι θα κάνουν με τα προϊόντα που έχουν φτάσει στο τέλος του κύκλου ζωής τους και πρέπει να υποβληθούν σε επεξεργασία μέσω ανακύκλωσης ή άλλων μέσων. Με τη χρήση ψηφιακών διδύμων, μπορούν να καθορίσουν ποια υλικά μπορούν να ανακυκλωθούν.
Αγορά και κλάδοι για τα ψηφιακά δίδυμα
Ενώ τα ψηφιακά δίδυμα εκτιμώνται για όσα μπορούν να κάνουν, η χρήση τους δεν είναι κατάλληλη για κάθε κατασκευαστή ή προϊόν. Δεν είναι κάθε αντικείμενο αρκετά περίπλοκο ώστε να απαιτεί το είδος της εντατικής και συνεπούς ροής δεδομένων αισθητήρων που απαιτούν τα ψηφιακά δίδυμα. Επιπλέον, η δημιουργία ενός ψηφιακού διδύμου δεν αξίζει πάντα από οικονομική άποψη. (Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ένας ψηφιακός δίδυμος είναι ακριβές αντίγραφο ενός φυσικού αντικειμένου, γεγονός που θα μπορούσε να καταστήσει τη δημιουργία του πολύ δαπανηρή).
Από την άλλη πλευρά, πολλοί τύποι έργων επωφελούνται ακριβώς από μια τέτοια χρήση ψηφιακών μοντέλων:
Έργα με μεγάλες φυσικές διαστάσεις Κτίρια, γέφυρες και άλλες πολύπλοκες κατασκευές που υπόκεινται σε αυστηρούς κανόνες μηχανικής.
Μηχανικά πολύπλοκα έργα αεριοστρόβιλοι, αυτοκίνητα και αεροπλάνα. Τα ψηφιακά δίδυμα μπορούν να βοηθήσουν στη βελτίωση της απόδοσης πολύπλοκων μηχανών και τεράστιων κινητήρων.
Κατασκευαστικά έργα Τα ψηφιακά δίδυμα ξεχωρίζουν επειδή μπορούν να βοηθήσουν στη βελτιστοποίηση της αποδοτικότητας των διαδικασιών, όπως σε βιομηχανικά περιβάλλοντα με συνεργαζόμενα συστήματα μηχανών.
Ως εκ τούτου, οι βιομηχανίες που σημειώνουν τη μεγαλύτερη επιτυχία με τα ψηφιακά δίδυμα είναι αυτές με προϊόντα ή έργα μεγάλης κλίμακας:
Μηχανική (συστήματα)
Αυτοκινητοβιομηχανία
Κατασκευή αεροσκαφών
Κατασκευή σιδηροδρομικών οχημάτων
Κατασκευές
Κατασκευή
Υπηρεσίες κοινής ωφέλειας
Ψηφιακά δίδυμα: μια αναπτυσσόμενη αγορά
Η ταχέως αναπτυσσόμενη αγορά των ψηφιακών διδύμων αποδεικνύει ότι χρησιμοποιούνται ήδη σε πολλούς κλάδους, αλλά η ζήτηση θα συνεχίσει να αυξάνεται έντονα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το 2020, η αγορά των ψηφιακών διδύμων αποτιμάται σε 3,1 δισ. δολάρια ΗΠΑ. Ορισμένοι αναλυτές του κλάδου εικάζουν ότι θα μπορούσε να συνεχίσει να αυξάνεται σε εκτιμώμενη αξία
Τα ψηφιακά δίδυμα βελτιώνουν την αποδοτικότητα της παραγωγής
Πώς χρησιμοποιεί η Siemens τα ψηφιακά δίδυμα
Εφαρμογές
Τα ψηφιακά δίδυμα χρησιμοποιούνται ήδη εκτενώς στις ακόλουθες εφαρμογές:
Οι μεγάλοι κινητήρες - συμπεριλαμβανομένων των κινητήρων αεριωθούμενων αεροσκαφών, των μηχανών έλξης και των στροβίλων για την παραγωγή ενέργειας - επωφελούνται σε μεγάλο βαθμό από τη χρήση ψηφιακών διδύμων, ιδίως στον προγραμματισμό της τακτικά απαιτούμενης συντήρησης.
Κατασκευές και οι δομές τους
Μεγάλες φυσικές κατασκευές, όπως μεγάλα κτίρια ή πλατφόρμες υπεράκτιων γεωτρήσεων, μπορούν να βελτιστοποιηθούν με τη χρήση ψηφιακών διδύμων, ιδίως κατά τη φάση του σχεδιασμού τους. Αποδεικνύεται επίσης χρήσιμο στον προγραμματισμό συστημάτων που λειτουργούν εντός αυτών των δομών, όπως τα συστήματα HVAC.
Διαδικασίες παραγωγής
Υπηρεσίες υγείας
Ακριβώς όπως τα προϊόντα μπορούν να σκιαγραφηθούν μέσω της χρήσης ψηφιακών διδύμων, το ίδιο είναι δυνατό και για τους ασθενείς που λαμβάνουν υπηρεσίες υγείας. Το ίδιο σύστημα δεδομένων που παράγονται από αισθητήρες μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση διαφόρων δεικτών υγείας και να παρέχει σημαντικές πληροφορίες.
Τα αυτοκίνητα αντιπροσωπεύουν πολλούς τύπους σύνθετων, συνεργαζόμενων συστημάτων, με τα ψηφιακά δίδυμα να χρησιμοποιούνται εκτενώς στο σχεδιασμό αυτοκινήτων για τη βελτίωση τόσο των επιδόσεων του οχήματος όσο και της αποδοτικότητας γύρω από την παραγωγή αυτοκινήτων.
Αστικός σχεδιασμός
Οι πολιτικοί μηχανικοί και άλλοι που ασχολούνται με τον αστικό σχεδιασμό θα κερδίσουν σημαντική υποστήριξη από τη χρήση των ψηφιακών διδύμων για την προβολή τρισδιάστατων και τετραδιάστατων χωρικών δεδομένων σε πραγματικό χρόνο και την ενσωμάτωση συστημάτων επαυξημένης πραγματικότητας σε προϋπάρχοντα περιβάλλοντα.
Ψηφιακά δίδυμα στο μέλλον
Προφανώς, επί του παρόντος συντελείται μια θεμελιώδης αλλαγή στα υφιστάμενα μοντέλα λειτουργίας. Μια ψηφιακή επανεφεύρεση λαμβάνει χώρα στις βιομηχανίες έντασης περιουσιακών στοιχείων, αλλάζοντας τα μοντέλα λειτουργίας με θεμελιώδεις τρόπους και απαιτώντας μια ολοκληρωμένη φυσική και ψηφιακή άποψη των εγκαταστάσεων, του εξοπλισμού, των εγκαταστάσεων και των διαδικασιών. Τα ψηφιακά δίδυμα αποτελούν ουσιαστικό μέρος αυτής της επανεφεύρεσης.
Το μέλλον των ψηφιακών διδύμων είναι σχεδόν απεριόριστο, καθώς διατίθεται όλο και μεγαλύτερη ποσότητα γνωστικής ισχύος για τη χρήση τους. Έτσι, τα ψηφιακά δίδυμα μαθαίνουν συνεχώς νέες δεξιότητες και δυνατότητες, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να συνεχίσουν να παρέχουν τις γνώσεις που απαιτούνται για τη βελτιστοποίηση της βελτίωσης των προϊόντων και της αποδοτικότητας των διαδικασιών.
Υπόψη: έχω γυρίσει από το σκοτάδι, όπου με έστειλαν ανίκανοι και διεφθαρμένοι κρατικοί λειτουργοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινωνία της πληροφορίας
Σιλετάνιο
To σιλετάνιο (αγγλικά siletane) είναι οργανική ετεροκυκλική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και πυρίτιο, με μοριακό τύπο C3H8Si. Είναι ένα οργανικό ετετροκυκλικό σιλάνιο, που το μόριό του αποτελείται από έναν τετραμελή δακτύλιο, με τρία (3) άτομα άνθρακα και ένα (1) άτομο πυριτίου. Εκτός από τη «μητρική» ένωση, ο όρος σιλετάνιο μπορεί να αναφέρεται και σε μια σειρά «θυγατρικών» ή «υποκατεστημένων» παραγώγων, που περιέχουν έναν (τουλάχιστον) σιλετανικό δακτύλιο, δηλαδή τετραμελή δακτύλιο με τρία (3) άτομα άνθρακα, ένα (1) άτομο πυριτίου, και κανένα διπλό δεσμό.