cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
GEA-GRAMMO, ΕΡΑΤΩ, ΑΠΟΛΛΩΝ
Ίδρυση
Η ίδρυση του GEA έγινε το 2011, με βάση το νόμο 3905/2010 και το νόμο 2121/1993 περί πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων , από τρεις προηγούμενους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης και είσπραξης συγγενικών δικαιωμάτων, τους GRAMMO , ΕΡΑΤΩ και ΑΠΟΛΛΩΝ οι οποίοι είναι μέλη του και από τα αρχικά των οποίων πήρε το όνομά του. Ο GEA έχει μορφή αστικού μη κερδοσκοπικού οργανισμού συλλογικής διαχείρισης και είσπραξης συγγενικών δικαιωμάτων  με άδεια από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, υπό την εποπτεία του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας.
Διοικητικό Συμβούλιου
Η σύνθεση του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου του GEA για το έτος 2012 είχε ως εξής: Δήμητρα Γαλάνη: Πρόεδρος Kωνσταντίνος Γεωργούντζος: Αντιπρόεδρος Μαργαρίτα Μάτσα: Γραμματέας Ελένη Φωσκόλου: Ταμίας
Για το έτος 2014 η σύνθεση του Δ.Σ του GEA έχει οριστεί ως εξής: Κωνσταντίνος Γεωργούντζος: Πρόεδρος Δήμητρα Γαλάνη: Αντιπρόεδρος Μαργαρίτα Μάτσα:Ταμίας Δήμητρα Μπερδούση: Γραμματέας
Γενικός διευθυντής του GEA διορίστηκε από το 2012 ο Δημήτρης Γιαρμενίτης.
Αρμοδιότητες και αμοιβές
Ο ρόλος του GEA είναι η χορήγηση άδειας σε όσους χρησιμοποιούν μουσική, η διαπραγμάτευση για την αμοιβή των συγγενικών δικαιωμάτων, η είσπραξή τους και η διανομή των αμοιβών στους GRAMMO, ΕΡΑΤΩ και ΑΠΟΛΛΩΝ, οι οποίοι τις διανέμουν σε παραγωγούς, τραγουδιστές και μουσικούς αντίστοιχα. Συμφωνα όμως με τα αμοιβολόγια ο GEA ζηταει μεγαλύτερες αμοιβές ακόμα και απο τους φορείς πνευματικών δικαιώματων ενώ παρουσιάζεται σαν φορέας είσπραξης των Grammo Ερατώ Απόλλων η Grammo εξαιρείται απο το αμοιβολόγιο και πληρώνεται απο τον χρήστη εκτός του αμοιβολογίου της GEA που είναι δημοσιευμένο στο site, ο Gea προ-εισπράττει τα δικαιώματα προτού λάβει το playlist εκμεταλλευόμενος τις αμοιβές το διάστημα αυτο. Ο Gea εχει οδηγήσει στα δικαστήρια επαγγελματίες,ραδιοφωνικούς σταθμούς, τηλεοπτικούς και σε όλες τις περιπτώσεις τα δικαστήρια έκριναν υψηλές τις αμοιβές που ζητάει ο φορέας για συγγενικά δικαιώματα απο τους χρήστες, και ενώ οι αποφάσεις των δικαστηρίων κρίνουν υπέρογκες τις αμοιβές που ζητάει συνεχίζει να διατηρεί παράνομα υψηλό αμοιβολόγιο, εκμεταλλευόμενος την αδυναμία κάποιων χρηστών να οδηγούνται στα δικαστήρια. .
Στον τύπο έχει αναφερθεί αμοιβολόγιο το οποίο κυμαίνεται από 2% των εσόδων για τηλεοπτικούς σταθμούς εθνικής εμβέλειας έως 1,5% του ανταποδοτικού τέλους από κρατικούς και τους δημοτικούς, ενώ για καταστήματα, υπολογίζεται το εμβαδόν του μαγαζιού ή ο βαθμός άρα και η αναγκαιότητα χρήσης της μουσικής, ώστε μικρότερα μαγαζιά να καταβάλλουν χαμηλότερες αμοιβές από μεγαλύτερα, παρόλα αυτά μετα το κλείσιμο της ΑΕΠΙ οι αμοιβες του GEA στα τιμολόγια αυξήθηκαν , ενω σε πολλές περιπτώσεις έχουν αναφέρει χρήστες ότι η χρέωση δεν γίβετε πάντα βάση του καταλόγου, θυμίζοντας έτσι την τακτική της ΑΕΠΙ, ενω η χρέωση μπορεί να ειναι ακριβότερη γις web radios, μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς σε σχέση με τους μεγάλους χρήστες. .
Δείτε επίσης
Συγγενικά δικαιώματα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διανοητική ιδιοκτησία
Γρύπας (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 907)
Περιγραφή
Πρόκειται για χρυσό έλασμα, εξαιρετικά λεπτεπίλεπτα επεξεργασμένο, ενώ μέρος του έχει χαθεί. Είναι εκτυπωμένο με ανάγλυφη αναπαράσταση του μυθικού Γρύφωνα, που συνοδεύεται από φτερωτή θεά που βαδίζει προς τα δεξιά. Η απεικόνιση είναι πλαισιωμένη με κάδρο κάθετων γραμμών, από το οποίο μέρος του έχει χαθεί. Ήταν ραμμένο σε ύφασμα ή ρούχο.
Πηγές
Κατηγορία:Έργα γλυπτικής Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ελλάδα
Μύδρος
thumb Μύδρος είναι όπλο γεμάτο με μεταλλικές σφαίρες. Λίγο πριν από τον στόχο, αυτά εκτοξεύονται προς τα εμπρός από ένα προωθητικό φορτίο και ρίχνονται προς τον στόχο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφευρέσεις Κατηγορία:Πυροβολικό
Λανθάνιο
Το χημικό στοιχείο λανθάνιο είναι ένα μέταλλο με ατομικό αριθμό 57 και ατομικό βάρος 138,9055. Έχει θερμοκρασία τήξης 920°C και θερμοκρασία βρασμού 3469°C. Το σύμβολό του είναι La. Στον περιοδικό πίνακα είναι το πρώτο μέλος της σειράς των Λανθανιδών.
Το όνομά του προκύπτει από το αρχαίο ελληνικό ρήμα λανθάνειν (περνώ απαρατήρητος, διαφεύγω της προσοχής κάποιου). Ανακαλύφθηκε από τον Mosander το 1839 σε ορυκτά του δημητρίου, ο οποίος το ονόμασε έτσι επειδή στην αρχή του ήταν αδύνατο να το ταυτοποιήσει με τις κλασσικές μεθόδους, αφού έδινε τις ίδιες ακριβώς αντιδράσεις με το δημήτριο.
Προέλευση
Τα κυριότερα ορυκτά του λανθανίου είναι ο μοναζίτης ((Ce, La, Th, Nd, Y)PO4), ο αλλανίτης ((Ca, Ce, La, Y)2(Al, Fe)3(SiO4)3(OH)) και ο μπαστναζίτης ((Ce, La, Y)CO3F) Από αυτά μεγαλύτερες περιεκτικότητες σε λανθάνιο έχουν οι μοναζίτης (μέχρι 25%) και μπαστναζίτης (μέχρι και 38%).
Παρασκευές
Ο Mosander παρασκεύασε λανθάνιο με αναγωγή χλωριούχου λανθανίου με κάλιο (Κ). Άλλη μέθοδος παρασκευής του είναι η μέθοδος Hillebrand-Norton, με ηλεκτρόλυση τήγματος χλωριούχου λανθανίου. Σήμερα παρασκευάζεται με αναγωγή χλωριούχου λανθανίου με ασβέστιο.
Φυσικές ιδιότητες
Το λανθάνιο είναι μέταλλο αργυρόλευκο, ελατό και όλκιμο και αρκετά μαλακό ώστε να μπορεί να κοπεί με απλό μαχαίρι. Στη φύση ανευρίσκονται δύο ισότοπά του μη ραδιενεργά, το 138La και το 139La. Έχει επίσης την ιδιότητα να απορροφά μεγάλο όγκο υδρογόνου (μέχρι και 400 φορές μεγαλύτερο από το δικό του όγκο) όταν βρίσκεται υπό σπογγώδη μορφή.
Χημικές ιδιότητες
Είναι το δραστικότερο μέταλλο της ομάδας των Λανθανιδών. Στον αέρα οξειδώνεται γρήγορα σε θερμοκρασία δωματίου προς το λευκό κρυσταλλικό οξείδιό του La2O3. Αντιδρά επίσης εύκολα με αλογόνα, άνθρακα, βόριο, άζωτο, φωσφόρο, σελήνιο και θείο. Το Λανθάνιο προσβάλλεται σχετικά αργά από το νερό σε θερμοκρασία δωματίου και πολύ ταχύτερα από θερμό νερό.
Χρήσεις
Η χρήση λανθανίου και γενικότερα σπάνιων γαιών έχει γενικευθεί με την τεχνολογική πρόοδο. Έτσι, το λανθάνιο χρησιμοποιείται σήμερα ως πρόσθετο στα φωτοβολταϊκά τόξα που χρησιμοποιούν τα κινηματογραφικά στούντιο για τεχνητό φωτισμό. Επειδή βελτιώνει τις ιδιότητες του γυαλιού χρησιμοποιείται αντί των αλκαλίων για την παρασκευή ανθεκτικών γυαλιών και οπτικών οργάνων. Η ιδιότητά του να απορροφά υδρογόνο ερευνάται για τη δημιουργία μηχανισμών εξοικονόμησης ενέργειας, καθώς η απορρόφηση αυτή συνοδεύεται από απελευθέρωση θερμότητας, ενώ η διαδικασία είναι πλήρως αναστρέψιμη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χημικά στοιχεία
303 Ιωσηφίνα
Η Ιωσηφίνα (Josephina) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,7. Ανακαλύφθηκε το 1891 από τον αστρονόμο Ελία Μιλόσεβιτς, που παρατηρούσε από τη Ρώμη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Ιωσηφίνας υπολογίζεται σε 99 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,03 τετράκις εκατομμύριο τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Με αυτή την πυκνότητα, η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ιωσηφίνας θα είναι 2,78 cm/sec2 (352 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής από την επιφάνεια 52,5 m/sec (189 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,059 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Ιωσηφίνα γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια της Ιωσηφίνας εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιωσηφινα
Θυμάρι
Το θυμάρι ή θύμιο (Θύμος ο κοινός, λατ. Thymus vulgaris) είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό, το οποίο ανήκει στην τάξη των Σωληνανθών (Tubiflorae) και στην οικογένεια των Χειλανθών (Labiatae). Είναι θάμνος μικρού ύψους (έως 30 εκατοστά), με όρθιους βλαστούς, εξαιρετικά ανθεκτικός, αναδύει πολύ ευχάριστο άρωμα. Απαντάται στις νότιες και μεσογειακές περιοχές της Ευρώπης σε διάφορες περιοχές της Ασίας και καλλιεργείται στη βόρεια Αμερική.
Τα φύλλα του θυμαριού, όταν ξεραθούν, αποκτούν καφεπράσινο χρώμα και αναδύουν το άρωμα τους όταν θρυμματιστούν. Η γεύση τους είναι πολύ δυνατή, ελαφρώς καυστική και πλούσια. Μαζί με τους αποξηραμένους ανθούς χρησιμοποιούνται ως μπαχαρικό για τον αρωματισμό διαφόρων φαγητών σε ψάρια, κρέατα, σε διάφορες σάλτσες, σούπες κ.λ.π. Είναι ένα από τα βασικά συστατικά του λικέρ βενεδικτίνη.
Το θυμάρι είναι ιδιαίτερα αγαπητό στις μέλισσες και το θυμαρίσιο μέλι είναι εξαιρετικής ποιότητας.
Φαρμακευτική χρήση
Το θυμάρι περιέχει αιθέριο έλαιο σε ποσοστό 1-2%. Το κύριο συστατικό του αιθέριου έλαιου του θυμαριού κατά 20-54% είναι η θυμόλη ή, αλλιώς, καμφορά του θυμαριού, έχει χρήσεις στην αρωματοποιία και στην οδοντιατρική. Η θυμόλη έχει αντισηπτική δράση και αποτελεί το κυρίως συστατικό πολλών εμπορικών σκευασμάτων για την πλύση του στόματος, όπως η Listerine. Πριν την έλευση των σύγχρονων αντιβιοτικών, το αιθέριο έλαιο θυμαριού χρησίμευε για την επάλειψη των γαζών. Η θυμόλη έχει αποδειχτεί επίσης αποτελεσματική στην καταπολέμηση των μυκήτων που συχνά μολύνουν τα νύχια των ποδιών. Αποτελεί επίσης ενεργό συστατικό σε κάποια φυτικά σκευάσματα χωρίς οινόπνευμα, για την απολύμανση των χεριών.
Το ρόφημα από θυμάρι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία του βήχα και της βρογχίτιδας. Για να παρασκευάσουμε έγχυμα βάζουμε 1 κουταλιά του γλυκού ξηρό ή 2 κουταλιές του γλυκού φρέσκο βότανο, χωρίς κοτσάνι, σε 1 φλιτζάνι βραστό νερό, το σκεπάζουμε για 10 λεπτά και μετά το σουρώνουμε.
Σημαντικές ποικιλίες
Στην Ελλάδα υπάρχουν 23 αυτοφυή είδη και τα πιο σημαντικά είναι:
1.-Αγριοθυμάρι.
Θύμος ο κεφαλωτός  Thymus capitatus Μικρός θάμνος με βλαστούς ξυλώδεις ξαπλωμένους. Βρίσκεται σε πολλές βραχώδεις, ορεινές, ξηρές περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας. Κοντά στις περιοχές όπου φύεται το άγριο θυμάρι τοποθετούνται κυψέλες με μέλισσες και παράγεται εκλεκτό μέλι. Αυτό το είδος στην Κύπρο ονομάζεται θρουμπίν ή δρουμπίν ή γρουμπίν. Τα παλαιότερα χρόνια ο θρουμποπούλης ήταν εκείνος που πωλούσε θρουμπιά που μάζευε και φόρτωνε στο γαϊδούρι του. Συνήθως πωλούσε όλο το γομάριν σε έναν αγοραστή.
2.-Χαμοθρούμπι.
Θύμος ο γραπτός  Τhymus striatus. Πολύ κοινό σε διάφορες πεδινές περιοχές και λιβάδια της Μακεδονίας και της Θράκης.
3.-Σμάρι.
Θύμος η Ζυγίς ή Θύμος ο αττικός  Thymus atticus ή θυμάρι της Αττικής. Βρίσκεται σε διάφορες βραχώδεις περιοχές της Αττικής, της Αχαΐας, Κορινθίας και Ολύμπου.
Υπάρχουν και καλλωπιστικές ποικιλίες θυμαριού που καλλιεργούνται σε διάφορους κήπους.
Συγκομιδή
Το Θυμάρι μαζεύεται τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο. Η μέση απόδοση χλωρής φυτικής μάζας  θυμαριού είναι 600 κιλά ανά στρέμμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βότανα Κατηγορία:Χειλανθή Κατηγορία:Θάμνοι Κατηγορία:Μελιτοφόρα φυτά Κατηγορία:Αρωματικά φυτά Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Καβαλλάρι Ιωαννίνων
Το Καβαλλάρι Ζαγορίου ή Καβαλλάρι είναι οικισμός της Δημοτικής ενότητας Ανατολικού Ζαγορίου του Δήμου Ζαγορίου του Νομού Ιωαννίνων με πληθυσμό 78 κατοίκων με την απογραφή του 2011. Από το 1999, ήταν Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Ανατολικού Ζαγορίου και μετά το Πρόγραμμα Καλλικράτης Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής ενότητας Ανατολικού Ζαγορίου, το οποίο συνορεύει με τις Καρυές, το Γρεβενίτι και με τον Ανθρακίτη. Σύμφωνα με πληροφορίες το Καβαλλάρι είναι το παλιότερο χωριό στα Ζαγοροχώρια. Φαίνεται ότι ήταν ήδη κατοικημένο με την κατάκτηση των Ιωαννίνων από τους Τούρκους το 1431. Οι κοντινότερες πόλεις στο Καβαλλάρι είναι είναι τα Ιωάννινα σε απόσταση 28 χιλιόμετρα ΒΔ. (μέσω Αμφιθέας) και η Άρτα στα Β. (100 χλμ.).
Ο οικισμός
Το 1870 το Καβαλλάρι είχε 36 σπίτια και 310 κατοίκους και στις αρχές του 21ου αιώνα ο πληθυσμός του ανερχόταν στους 200 κατοίκους. Στα μέσα του 20ου αιώνα όλο το χωριό κινδύνεψε να απαλλοτριωθεί, απ’ τα πολλά χρέη. Τους βοήθησε όμως ο Δημήτριος Μέγγλας από τον Καστανώνα, ο οποίος τους πίστωσε μεγάλα χρηματικά ποσά και τους ξεχρέωσε. Μεγάλο χρέος του χωριού πλήρωσε επίσης ο συγχωριανός τους Γούσιας. Οι κάτοικοι του Καβαλαρίου ήταν φτωχοί αγρότες, γεωργοί και κτηνοτρόφοι και μέχρι τα τέλη του περασμένου αιώνα δεν είχαν ούτε σχολείο. Με την απογραφή του 2001 είχε 88 κατοίκους και 78 με την απογραφή του 2011.
Χλωρίδα και Πανίδα
Το Ανατολικό και το Κεντρικό Ζαγόρι (όπου ανήκει και το Καβαλλάρι), σε αντίθεση με το Δυτικό Ζαγόρι, έχει πλούσια δάση, κυρίως πεύκα, έλατα, οξιές, καρυδιές, καστανιές κ.α. Η πλούσια βλάστηση της περιοχής του Ανατολικού και Κεντρικού Ζαγορίου οφείλεται στο έδαφος και στα άφθονα νερά.
Ωστόσο πλούσια είναι και η πανίδα της περιοχής. Στα δάση του κατοικούν ζώα όπως η αρκούδα, ο λύκος, το αγριογούρουνο, η αλεπού κ.α. Παλαιότερα υπήρχαν πολλά ελάφια τα οποία εξαφανίστηκαν από το παράνομο κυνήγι.
Ιστορία
Το Καβαλλάρι δεν υστέρησε ποτέ στους απελευθερωτικούς και εθνικούς αγώνες στην μακροχρόνια ιστορία του. Από την ίδρυση του, το Καβαλλάρι βρισκόταν στην επικράτεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας δέχθηκε πολλές επιθέσεις από εισβολείς και ληστοσυμμορίες από Οθωμανούς και άλλους κατακτητές. Το ιστορικό αυτό χωριό το είχαν κάψει οι Γερμανοί το 1943.
Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος
Ο Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος είναι ο ενοριακός ναός του Καβαλλαρίου. Είναι χτισμένος σε οχυρωματική θέση και δεσπόζει σε ολόκληρο το χωριό. Ωστόσο ο ιδρυτής του Ναού είναι άγνωστος. Κτίστηκε το έτος 1748, παρ' όλα αυτά ανιστορήθηκε την 28 Ιουλίου 1816 το οποίο αναφέρεται σε μια περιγραφή στην κεντρική είσοδο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Αλκαίος (μυθολογία)
Με το όνομα Αλκαίος αναφέρονται στην ελληνική μυθολογία τρία διαφορετικά πρόσωπα, τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Ηρακλείδες Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες Κατηγορία:Αρχαίοι Κρήτες Αλκαιος Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Λυδίας
Λεντένιτσε (Κότορ)
Το Λεντένιτσε (σερβικά κυριλλικά: Леденице) είναι χωριό στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Κότορ
Άννα η Προφήτιδα
Η Άννα (חַנָּה, Ἄννα) ή Άννα η Προφήτιδα ή Άννα η Προφήτισσα, είναι μια γυναίκα που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Λουκά. Σύμφωνα με αυτό το Ευαγγέλιο, ήταν μια εβραία γυναίκα η οποία προφήτευσε για τον Ιησού στον Ναό της Ιερουσαλήμ. Εμφανίζεται στο Λουκά 2:28-36 κατά το σαραντισμό του Ιησού στον Ναό.
Καινή Διαθήκη
Το απόσπασμα που αναφέρει την Άννα έχει ως εξής:
Από αυτό το απόσπασμα στον Λουκά, μπορούμε να ξέρουμε τα παρακάτω για την Άννα:
Ο Λουκάς περιγράφει την Άννα ως "πολύ ηλικιωμένη" (προβεβηκυῖα ἐν ἡμέραις πολλαῖς). Πολλές εκδόσεις Βίβλων και σχολιασμοί αναφέρουν ότι ήταν 84 χρονών.
Η Μετάφραση των Εβδομήκοντα αναφέρει "ήταν χήρα 84 χρόνια" (καὶ αὐτὴ χήρα ὡς ἐτῶν ὀγδοηκοντατεσσάρων). Η διατύπωση είναι αμφιλεγόμενη: μπορεί να σημαίνει ότι ήταν 84 χρονών, ή ότι ήταν χήρα 84 χρόνια. Κάποιοι μελετητές θεωρούν ως την πιο πιθανότερη περίπτωση την τελευταία. Σε αυτήν την περίπτωση, δεν θα μπορούσε να είχε παντρευτεί πριν την ηλικία των 14, άρα θα ήταν τουλάχιστον 14 + 7 + 84 = 105 χρονών.
Παράδοση της Εκκλησίας και μνήμη
Η Καθολική και η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία τιμούν την Άννα ως αγία. Η Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί την Άννα και τον Συμεών ως τους τελευταίους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, και εορτάζει τη μνήμη τους στις 3 Φεβρουαρίου (16 Φεβρουαρίου με το παλιό ημερολόγιο) ως τη Σύναξη μετά την Υπαπαντή (ολοκληρωμένα Υπαπαντή του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού). Μαζί με τον Συμεών η προφήτισσα Άννα τιμάται στο Βυζαντινό τελετουργικό της Καθολικής Εκκλησίας επίσης στις 3 Φεβρουαρίου.
Πολύ συχνά η Άννα η Προφήτιδα απεικονίζεται στις αγιογραφίες της Υπαπαντής, μαζί με τον Συμεών, την Παναγία και τον Ιωσήφ, και τον σαραντισμένο Ιησού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αννα η Προφ Αννα η Προφ Αννα η Προφ Αννα η Προφ Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Θεά με λέοντες (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 908)
Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθεται με αριθμό καταλόγου 908 το εξής αντικείμενο.
Περιγραφή
Πρόκειται για χρυσό μεταλλικό έλασμα, λεπτεπίλεπτο. Είναι εκτυπωμένο με ανάγλυφο γυμνής θεάς, που εικονίζεται σε προφίλ προς τα δεξιά. Δεξιά και αριστερά στέκουν δύο λεοντόμορφοι δαίμονες που την φυλάν. Ακουμπάν το πόδι τους επάνω στον ώμο της. Η απεικόνιση είναι κορνιζαρισμένη.
Πηγές
Κατηγορία:Έργα γλυπτικής Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Ελλάδα
Αποδέκται
Οι αποδέκται (πολυτ.: ἀποδέκται) ήταν δημόσιοι λειτουργοί (φοροσυλλέκτες) στην Αρχαία Αθήνα που αντικατέστησαν την περίοδο του Κλεισθένη τους Κωλακρέτες. Ήταν δέκα στον αριθμό, ένας υπεύθυνος για κάθε αθηναϊκή φυλή και το καθήκον τους ήταν να μαζεύουν τους συνήθεις φόρους και να τους διαμοιράζουν στους επιμέρους κλάδους της διοίκησης.
Είχαν καταλόγους με τα πρόσωπα που χρωστούσαν στο κράτος, έκαναν εγγραφές όλων των χρημάτων που καταβάλλονταν και έσβηναν τα ονόματα των οφειλετών από τους καταλόγους. Ακόμη, είχαν την εξουσία να επιλύουν οικονομικές διαφορές έως 10 δραχμές. Για μεγαλύτερο ποσό έπρεπε να παραπέμπουν το ζήτημα στα τακτικά δικαστήρια.
Πηγές
Κατηγορία:Αθηναϊκή διοίκηση
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1959)
Το 1959 διεξήχθη το 10ο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1. Το πρωτάθλημα διεξήχθη από τις 30 Μαΐου έως τις 12 Δεκεμβρίου, και πραγματοποιήθηκαν 9 αγώνες. Νικητής αναδείχθηκε ο Αυστραλός Τζακ Μπράμπαμ.
Σύνοψη
Η Κούπερ κατάφερε να δημιουργήσει ένα πολύ δυνατό μονοθέσιο και να κυριαρχήσει στο πρωτάθλημα. Μια δεύτερη βρετανική ομάδα, η BRM κατάφερε να πάρει την πρώτη της νίκη με τον Σουηδό Γιόακιμ Μπόνιερ, στο Γκραν Πρι της Ολλανδίας. Δυνατή ήταν και η Φερράρι, με τον Τόνι Μπρουκς να νικά σε δύο αγώνες.
Το πρωτάθλημα ξεκίνησε με νίκη του Μπράμπαμ, στο Γκραν Πρι του Μονακό. Ο Μπόνιερ νίκησε στην Ολλανδία και ο Μπρουκς στη Γαλλία, σε ένα Γκραν Πρι που ο Στέρλινγκ Μος, που οδηγούσε μία BRM ακυρώθηκε, γιατί δέχτηκε βοήθεια σε κάποια έξοδό του, ενώ είχε πετύχει τον ταχύτερο γύρο. Στο Γκραν Πρι της Βρετανίας νικητής ήταν ο Μπράμπαμ ενώ στο Γερμανικό Γκραν Πρι, που διεξήχθη στην πολύ γρήγορη πίστα του AVUS, νικητής ήταν ξανά ο Τόνι Μπρουκς, με Φερράρι. Στα δύο επόμενα Γκραν Πρι σε Πορτογαλία και Ιταλία, νικητής ήταν ο Στέρλινγκ Μος, με μονοθέσιο της Κούπερ πια, ενώ στο τελευταίο Γκραν Πρι, που διεξήχθη στις ΗΠΑ, νικητής ήταν ο Μπρους ΜακΛάρεν. Νικητής στο Indianapolis 500 ήταν ο Ρότζερ Γουάρντ.
Αγώνες
Το Γκραν Πρι της Βρετανίας διεξήχθη στο Aintree και αυτό της Γερμανίας στην πίστα του AVUS (Automobil-Verkehrs- und Übungs-Straße), κοντά στο Βερολίνο. Νέο Γκραν Πρι ήταν αυτό των Ηνωμένων Πολιτειών, στην πίστα Sebring Raceway, ένας αγώνας που αποδείχθηκε οικονομική καταστροφή για τους διοργανωτές του.
Πρωτάθλημα Κατασκευαστών
Στη βαθμολογία μετρούσαν τα καλύτερα έξι αποτελέσματα κάθε κατασκευαστή (δεν συμπεριλαμβάνονται οι ομάδες που έλαβαν μέρος αποκλειστικά στο Indianapolis 500).
Πρωτάθλημα Οδηγών
Οι 5 πρώτες θέσεις βαθμολογούνταν με 8, 6, 4, 3 και 2, ενώ 1 επιπλέον βαθμό έπαιρνε ο οδηγός με τον ταχύτερο γύρο. Αυτή τη φορά δε μοιράζονταν οι βαθμοί σε περίπτωση αντικατάστασης του οδηγού. Στη τελική κατάταξη μετρούσαν τα 6 καλύτερα αποτελέσματα. Από τους 88 οδηγούς οι παρακάτω 19 βαθμολογήθηκαν ενώ συνολικά 48 κατάφεραν να τερματίσουν σε κάποιο αγώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1959 Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1959
Καίσιο
Το καίσιο (αγγλικά ΗΒ και IUPAC: caesium, αγγλικά ΗΠΑ cesium) είναι το χημικό στοιχείο με το σύμβολο Cs και ατομικό αριθμό 55 και ατομικό βάρος 132,9054 amu.
Στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, το χημικά καθαρό καίσιο, είναι μαλακό, αργυρόχρυσο στερεό αλκαλιμέταλλο, με κανονική θερμοκρασία τήξης 28,5 °C, οπότε είναι ένα από τα πέντε μέταλλα χημικά στοιχεία που είναι υγρά μέσα ή κοντά στη θερμοκρασία δωματίου (20°C). Τα υπόλοιπα τέσσερα (4) είναι το ρουβίδιο (σ.τ. 39°C), το γάλλιο (σ.τ. 30 °C ), το φράγκιο (σ.τ. 27°C ) και ο υδράργυρος (σ.τ. -39°C). Βέβαια είναι και το βρώμιο (με σ.τ. -7,2°C), αλλά αυτό είναι αμέταλλο. Επίσης, προκαταρκτική εργασία προτείνει ότι το κοπερνίκιο και το φλερόβιο είναι αέρια μέταλλα στη θερμοκρασία δωματίου. Είναι το πιο δραστικό από όλα τα μέταλλα, πυροφορικό και αντιδρά με το νερό, ακόμη και στους -116°C. Είναι το πιο ηλεκτροθετικό από όλα τα χημικά στοιχεία, με ηλεκτραρνητικότητα 0,79 κατά Pauling. Το μόνο σταθερό ισότοπο του καισίου είναι το 133Cs. Το καίσιο εξορύσσεται κυρίως από τον πολλουκίτη, ενώ τα ραδιοϊσότοπά του, ιδιαίτερα το 137Cs που είναι προϊόν πυρηνικής σχάσης, εξάγονται από τα απόβλητα που παράγουν οι πυρηνικοί αντιδραστήρες.
Ο γερμανός χημικός Ρόμπερτ Μπούνσεν (Robert Bunsen) και ο επίσης γερμανός φυσικός Γκούσταβ Κίρχοφ (Gustav Kirchhoff) το 1860, ανακάλυψαν το καίσιο με την (τότε) πρόσφατα αναπτυγμένη μέθοδο της φασματοσκοπίας φλόγας. Οι πρώτες μικρής κλίμακας εφαρμογές του καισίου ήταν ως ιοντοανταλλάκτες για λυχνίες κενού και σε φωτοηλεκτρικά κύτταρα. Το 1967, λειτουργώντας ως απόδειξη της θεωρίας του Αϊνστάϊν ότι η ταχύτητα του φωτός είναι η πιο σταθερή διάσταση στο σύμπαν, το Διεθνές Σύστημα Μονάδων (SI) χρησιμοποίησε δυο ειδικά μήκη κύματος από το φάσμα εκπομπής του 133Cs για να επανορίσει το δευτερόλεπτο και το μέτρο. Από τότε, το καίσιο χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα σε πολύ ακριβή ατομικά ρολόγια.
Από τη δεκαετία του 1990, η μεγαλύτερη εφαρμογή του στοιχείο είναι ως μυρμηκικό καίσιο (CsCO2H) σε υγρά γεώτρησης, αλλά έχει επίσης ένα εύρος εφαρμογών στην παραγωγή ηλεκτρισμού, στην ηλεκτρονική και στη χημεία.
Το ραδιοϊσότοπο 137Cs έχει ημιζωή περίπου 30 χρόνια και χρησιμοποιήθηκε σε ιατρικές εφαρμογές, σε βιομηχανικές μετρήσεις και στην υδρολογία. Οι μη ραδιενεργές ενώσεις του καισίου είναι μόνο ήπια τοξικές, αλλά η τάση του καθαρού μετάλλου να αντιδρά εκρηκτικά με το νερό το καθιστά σημαντικά επικίνδυνο υλικό, ενώ τα ραδιοϊσότοπά του, παρουσιάζουν σημαντικό κίνδυνο τόσο για την υγεία, όσο και για το περιβάλλον.
Ονομάστηκε έτσι (caesium) από αυτήν τη διπλή χαρακτηριστική κυανή γραμμή του φάσματος εκπομπής του, από τη λατινική λέξη "caesisus", που στα ελληνικά σημαίνει «ουρανί» (χρώμα), δηλαδή «κυανό του ουρανού».
Το καίσιο εντοπίζεται μαζί με το κάλιο, σε πολλές ιαματικές πηγές, καθώς και σε κοιτάσματα αλάτων. Μέχρι 33% περιέχεται στο σπάνιο ορυκτό πολουσίτη ως αργιλοπυριτικό καίσιο, που απαντάται (για παράδειγμα) στη νήσο Έλβα. Επίσης απαντάται και στο λεπιδόλιθο (αργιλοπυριτικό λίθιο). Τα άλατα καισίου λαμβάνονται από τα αλμόλοιπα της κρυστάλλωσης των αλάτων του λιθίου. Δύσκολα όμως διαχωρίζονται από τα συνοδεύοντα αυτών άλατα του ρουβιδίου. Το μέταλλο καίσιο λαμβάνεται είτε με ηλεκτρόλυση μίγματος τετηγμένων κυανιδίων καισίου και βορίου, είτε ευκολότερα δι' αναγωγής του υδροξειδίου του καισίου και του ανθρακικού καισίου με τη βοήθεια μαγνησίου μέσα σε ρεύμα υδρογόνου. Επίσης παρασκευάζεται και με απόσταξη χλωριούχου καισίου μετά του ασβεστίου, είτε δι΄ αναγωγής του οξειδίου του καισίου δια κόνεως μαγνησίου.
Ισότοπα
Το καίσιο έχει 39 γνωστά ισότοπα, που ο μαζικός αριθμός τους κυμαίνεται από 112 ως 151. Αρκετά από αυτά συνθέτονται από ελαφρύτερα χημικά στοιχεία, με την αργή διεργασία σύλληψης νετρονίου (διεργασία S) μέσα στα γηραιά αστέρια και με τη διεργασία R, σε εκρήξεις υπερκαινοφανών αστέρων. Το μόνο σταθερό ισότοπο είναι το 133Cs, με 78 νετρόνια. Παρόλο που έχει μεγάλο πυρηνικό σπιν (7/2+), οι μελέτες πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού αυτού του ισοτόπου μπορούν να χρησιμοποιούν τη λογική συχνότητα των 11,7 MHz.
Το ραδιοϊσότοπο 137Cs, με 82 νετρόνια, έχει ημιζωή 30 έτη. Διασπάται αρχικά στο βραχύβιο 137mBa, με β-διάσπαση και έπειτα στο μη ραδιενεργό 137Ba. Η β-διάσπαση από 137Cs σε 137Cs συνοδεύεται από ισχυρή εκπομπή ακτίνων γ. Το 137Cs και το 90Sr είναι τα κύρια μεσαίας ημιζωής προϊόντα της πυρηνικής σχάσης, και οι κύριες πηγές της ραδιενέργειας που εκπέμπεται από τα πυρηνικά καύσιμα για εκατοντάδες χρόνια μετά την ψύξη τους. Αυτά τα δυο ραδιοϊσότοπα (137Cs και 90Sr) είναι οι μεγαλύτερες πηγές ραδιενέργειας στην περιοχή του Τσερνομπίλ, μετά από την καταστροφή. Εξαιτίας του χαμηλού βαθμού σύλληψης νετρονίων, η απαλλαγή μιας μολυσμένη περιοχής από το 137Cs μέσω αυτής της διεργασίας (δηλαδή της σύλληψης νετρονίων) είναι (πρακτικά) εφικτή. Η μόνο προς το παρόν ισχύουσα λύση είναι απλά να αφεθεί το ραδιοϊσότοπο να διασπαστεί ραδιενεργά, για όσο χρόνο αυτό χρειαστεί. Σχεδόν όλη η ποσότητα του καισίου που παράχθηκε με πυρηνική σχάση προέρχεται από τη β-διάσπαση αρχικά περισσότερο πλούσιων σε νετρόνια προϊόντων σχάσης, περνώντας ενδιάμεσα από διάφορα ισότοπα του ιωδίου και του ξένου. Επειδή τόσο το ιώδιο και το ξένο είναι πτητικά και μπορούν να διαφύγουν μέσω πυρηνικού καυσίμου ή του αέρα, το ραδιερνό καίσιο συχνά παράγεται μακριά από την αρχική τοποθεσία της σχάσης. Οι πυρηνικές δοκιμές από τη δεκαετία του 1950 ως τη δεκαετία του 1980, 137Cs που εκλύθηκε στην ατμόσφαιρα και γύρισε στην επιφάνεια της Γης ως ραδιενεργή σκόνη. Είναι ήδη καταγραφέας της κίνησης στο έδαφος και ίζημα από αυτές τις εποχές.
Το ραδιοϊσότοπο 134Cs, με 79 νετρόνια, έχει ημιζωή 2 έτη. Διασπάται απευθείας στο 134Ba.
Τα ραδιοϊσότοπα 129Cs, 131Cs, 132Cs και 136Cs, έχουν ημιζωές που κυμαίνονται μεταξύ μιας ημέρας και δύο εβδομάδων.
Τα υπόλοιπα ραδιοϊσότοπα του καισίου έχουν ημιζωές που κυμαίνονται μεταξύ 2 δευτερολέπτων και κλασμάτων του δευτερολέπτου. Υπάρχουν τουλάχιστον 21 μετασταθή πυρηνικά ισομερή καισίου. Εκτός από το 134mCs, που έχει ημιζωή κάτω των 3 ωρών, τα υπόλοιπα είναι πολύ ασταθή και έχουν ημιζωές λίγα λεπτά ή λιγότερο.
Χαρακτηριστικά
μικρογραφία|Υψηλής καθαρότητας 133Cs αποθηκευμένο μέσα σε αργό. μικρογραφία|Κρύσταλλοι καισίου (χρυσαφί), συγκρινόμενοι με κρυστάλλους ρουβιδίου (ασημί).
Φυσικές ιδιότητες
Το καίσιο (στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος) είναι το μαλακότερο (στερεό) χημικό στοιχείο, με σκληρότητα 0,2 Mohs. Είναι πολύ ελατό, χλωμό μέταλλο, που σκουραίνει με την παρουσία (έστω και ιχνών) οξυγόνου.
Όταν είναι υπό την παρουσία ορυκτέλαιου, που είναι ο καλύτερος τρόπος διατήρησης για μετακίνηση, χάνει τη μεταλλική του λάμψη και αρχίζει να δημιουργείται μια στιλπνότητα, (που τείνει προς την γκρι εμφάνιση. Έχει κανονική θερμοκρασία τήξης 28,5 °C, καθιστώντας το ένα από τα λίγα μεταλλικά χημικά στοιχεία που υγροποιείται κοντά στη θερμοκρασία δωματίου. Συγκεκριμένα, ο υδράργυρος είναι το μόνο μεταλλικό χημικό στοιχείο που έχει μικρότερη γνωστή (μετρημένη) θερμοκρασία τήξης. Βέβαια, το ραδιενεργό μεταλλικό χημικό στοιχείο φράγκιο υπολογίστηκε ότι μάλλον έχει μικρότερη κανονική θερμοκρασία τήξης, αλλά η ραδιενεργότητά του εμποδίζει την απομόνωση και επομένως τον έλεγχο ικανής ποσότητας του στοιχείου. Επίσης, το κοπερνίκιο και το φλεβόριο μπορεί επίσης να έχουν ακόμη χαμηλότερες θερμοκρασίες τήξης. Επιπρόσθετα, το μεταλλικό καίσιο έχει μάλλον χαμηλή θερμοκρασία βρασμού, συγκεκριμένα 641°C, επίσης τη χαμηλότερη από όλα τα μεταλλικά χημικά στοιχεία πλην του υδραργύρου.
Οι ενώσεις του καίγονται δίνοντας μπλε ή ιώδη φλόγα.
Το καίσιο σχηματίζει κράματα με τα άλλα αλκαλιμέταλλα, με το χρυσό και με τον υδράργυρο (αμαγάλματα). Σε θερμοκρασίες κάτω των 650 °C δεν σχηματίζει κράματα με το κοβάλτιο, με το σίδηρο, το μολυβδαίνιο, το νικέλιο, το λευκόχρυσο, το ταντάλιο και το βολφράμιο. Σχηματίζει καλά ορισμένες διαμεταλλικές ενώσεις με το αντιμόνιο, με το γάλλιο, με το ίνδιο και το θόριο, που είναι φωτοευαίσθητες. Αναμειγνύεται με τα άλλα αλκαλιμέταλλα (εκτός από το λίθιο). Το κράμα με μοριακή σύνθεση 41% καίσιο, 47% κάλιο και 12% νάτριο έχει τη χαμηλότερη κανονική θερμοκρασία τήξης από κάθε άλλο γνωστό μεταλλικό κράμα, συγκεκριμένα -78 °C.
Το χρυσαφί χρώμα του (μεταλλικού) καισίου προέρχεται από τη μειούμενη συχνότητα του φωτός που απαιτείται για να διεγείρει ηλεκτρόνια αλκαλιμετάλλων, καθώς κατεβαίνουμε στην ομάδα. Από το λίθιο ως και το ρουβίδιο η συχνότητα αντιστοιχεί στο υπεριώδες, αλλά στο καίσιο μπαίνει πια στο τέλος του ορατού φάσματος, δηλαδή στο μπλε-ιώδες. Το καίσιο μεταδίδει και μερικώς απορροφά το ιώδες φως επιλεκτικά σε σύγκριση με τα υπόλοιπα χρώματα του ορατού φάσματος, τα οποία ανακαλούνται, δίνοντας έτσι μια κιτρινωπή χροιά.
Χημικές ιδιότητες
Αντιδρά μάλιστα με τον πάγο σε θερμοκρασίες ως και −116 °C.
Εξαιτίας αυτής της υψηλής δραστικότητάς του, το μεταλλικό καίσιο ταξινομήθηκε ως επικίνδυνο υλικό. Αποθηκεύεται και μεταφέρεται μέσα σε ξηρούς κορεσμένους υδρογονάνθρακες, όπως τα ορυκτέλαια. Μπορεί κανείς να το χειριστεί μόνο σε ατμόσφαιρα αδρανούς αερίου, όπως είναι για παράδειγμα το αργό. Ωστόσο, μια έκρηξη από την επίδραση νερού σε καίσιο είναι συχνά λιγότερο ισχυρό από την αντίστοιχη από την επίδραση νερού σε νάτριο. Αυτό συμβαίνει επειδή το καίσιο εκρήγνυται στιγμιαία με την επαφή του με το νερό, αφήνοντας λίγο χρόνο στο παραγόμενο υδρογόνο να συμμετάσχει στην έκρηξη.
Το καίσιο μπορεί να αποθηκευθεί σε σφαγισμένες υπό κενό αμπούλες βοροπυριτικού γυαλιού. Σε ποσότητες άνω των περίπου 100 γραμμαρίων, το καίσιο μεταφέρεται σε ερμητικά σφραγισμένα δοχεία από ανοξείδωτο χάλυβα.
Όπως αναμένονταν για ένα αλκαλιμέταλλο, η μόνη συνηθισμένη βαθμίδα οξείδωσης του καισίου είναι +1.
Αυτό διαφέρει από την τιμή βαθμίδας οξείδωσης -1 που έχουν και καισίδια, δηλαδή ενώσεις που περιέχουν ανιόντα καισίου (Cs−). Επιπρόσθετα, υπολογισμοί που έγιναν το 2013 από το Μάο-σενγκ Μιάο (Mao-sheng Miao) έδειξαν ότι υπό εξαιρετική πίεση (πάνω από 30 GPa), τα εσωτερικά 5p ηλεκτρόνια μπορούν να σχηματίσουν χημικούς δεσμούς, οπότε το καίσιο μπορεί σε αυτές τις περιπτώσεις να συμπεριφερθεί ως το έβδομο 5p χημικό στοιχείο. Αυτό δείχνει ότι υπό τέτοιες συνθήκες είναι δυνατό να υπάρξουν φθορίδια του καισίου με το καίσιο σε οξειδωτικές βαθμίδες +2 έως και +6.
Κάποιες μικρές διαφορές προκύπτουν από το την υψηλότερη ατομική μάζα και τη μεγαλύτερη ηλεκτροθετικότερα από κάθε άλλο (μη ραδιενργό) αλκαλιμέταλλο. Το καίσιο είναι το πιο ηλεκτροθετικό αλκαλιμέταλλο. Η ηλεκτροθετικότητα του φραγκίου δεν έχει ακόμη μετρηθεί, εξαιτίας της ραδιενεργότητάς του, αλλά μετρήσεις πάνω στην ενέργεια πρώτου ιονισμού του προτείνουν ότι σχετικιστικά φαινόμενα μάλλον ελαττώνουν την ηλεκτροθετικότητά του και αυξάνουν την ηλεκτραρνητικότητά του πέρα από τη γενική τάση της ομάδας των αλκαλιμετάλλων.
Το κατιόν του καισίου (Cs+) είναι ακόμη μεγαλύτερο και λιγότερο «σκληρό» σε σύγκριση με τα ελαφρύτερά του αλκαλιμέταλλα.
Ενώσεις του καισίου
Οι περισσότερες ενώσεις του καισίου περιέχουν το κατιόν του (Cs+), τα οποία συνδέονται ιονικά με μια ευρεία ποικιλία ανιόντων. Μια αξιοσημείωτη εξαίρεση αποτελούν τα καισίδια, που περιέχουν το καισιούχο ανιόν (Cs−), ενώ άλλες εξαιρέσεις αποτελούν διάφορα υποοξείδια (δείτε παρακάτω).
Τα άλατα του καισίου είναι συνήθως άχρωμα, εκτός αν το ίδιο το ανιόν είναι έγχρωμο. Πολλά απλά άλατα του καισίου είναι υγροσκοπικά, αλλά λιγότερο από τα αντίστοιχα άλατα των ελαφρύτερων αλκαλιμετάλλων. Τα φωσφορικά, τα οξικά, τα ανθρακικά, τα αλογονίδια, το οξείδιο, τα νιτρικά και τα θειικά άλατα του καισίου είναι υδατοδιαλυτά. Τα διπλά άλατα είναι λιγότερο συχνά υδατοδιαλυτά, ενώ η χαμηλή διαλυτότητα του θειικού αργιλιοκαισίου χρησιμεύει στον καθαρισμό του καισίου από ορυκτά του. Τα διπλά άλατα με αντιμόνιο, όπως το χλωριούχο αργιλιοκαίσιο (CsSbCl4), με βισμούθιο, με κάδμιο, με σίδηρο και με μόλυβδο έχουν επίσης φτωχή υδατοδιαλυτότητα.
Το υδροξείδιο του καισίου (CsOH) είναι υγροσκοπικό και ισχυρά βασικό. Τάχιστα χαράσει την επιφάνεια ημιαγωγών όπως το πυρίτιο. Το υδροξείδιο του καισίου θεωρούνταν είναι η ισχυρότερη βάση, άποψη που αντανακλά την ασθενή έλξη ανάμεσα στα μεγάλα κατιόντα καισίου και στα ανιόντα υδροξυλίου (OH−). Αυτό είναι πραγματικά αληθές για βάση κατ' Αρρένιους, αλλά υπάρχει ένας αριθμός μη υδατοδιαλυτών ενώσεων, όπως το βουτυλολίθιο (BuLi) και το νατραμίδιο (NaNH2), που είναι πιο βασικές από το υδροξείδιο του καισίου.
Ένα στοιχειομετρικό μείγμα καισίου και χρυσού μετά από θέρμανση αντιδρά σχηματίζοντας κίτρινο χρυσιούχο καίσιο (Cs+Au−). Το χρυσιούχο ανιόν (Au−) συμπεριφέρεται ως ψευδοαλογόνο. Αυτή η ένωση (χρυσιούχο καίσιο) αντιδρά βίαια με το νερό, αποδίδοντας υδροξείδιο του καισίου, μεταλλικό χρυσό και αέριο υδρογόνο. Σε υγρή αμμωνία το χρυσιούχο καίσιο μπορεί να αντιδράσει με εξειδικευμένη ιοντεναλλακτική ρητίνη, παράγοντας χρυσιούχο τετραμεθυλαμμώνιο (Me4NAu). Το καίσιο σχηματίζει ανάλογη ένωση και με το λευκόχρυσο. Πρόκειται για το κόκκινο λευκοχρυσιούχο καίσιο (Cs2Pt), που περιέχει λευκοχρυσιούχο ανιόν (Pt2−), το οποίο συμπεριφέρεται ως ψευδοχαλκογόνο.
Αλογονίδια
μικρογραφία|Μονοατομικά σύρματα αλογονιδίων καισίου αναπτύσσονται μέσα σε διπλού τοίχους [[Νανοσωλήνας άνθρακα|νανοσωλήνες άνθρακα [Εικόνα ηλεκτρονικής μικροσκοπίας μετάδoσης (Transmission Electron Microscopy, TEM)]. |εναλλ.=]] Το χημικά καθαρό φθοριούχο καίσιο (CsF), στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, είναι υγροσκοπικό λευκό στερεό που χρησιμοποιείται ευρύτατα στην οργανοφθοριούχα χημεία ως πηγή ανιόντων φθορίου. Το φθοριούχο καίσιο έχει δομή αλίτη, που σημαίνει ότι τα ιόντα Cs+ και F- σχηματίζουν κυβική δομή που μοιάζει με την αντίστοιχη των ιόντων Na+ και Cl-, στο χλωριούχο νάτριο (NaCl). Είναι αξιοσημείωτο ότι, στην ένωση φθοριούχο καίσιο, το καίσιο είναι το λιγότερο ηλεκτραρνητικό χημικό στοιχείο (0,79 κατά Πόλιγκ) και το φθόριο το περισσότερο ηλεκτραρνητικό (3,98 κατά Πόλιγκ), ανάμεσα σε όλα τα (γνωστά) χημικά στοιχεία. Επομένως, είναι η ένωση με τη μεγαλύτερη (γνωστή) διαφορά ηλεκτραρνητικότητας (3,19 κατά Πόλιγκ).
Το χλωριούχο καίσιο (CsCl) κρυσταλλώνεται στο απλό κυβικό σύστημα, που επίσης ονομάζεται «δομή χλωριούχου καισίου». Αυτό το δομικό μοτίβο αποτελείται από πρωτόγονο κυβικό κρυσταλλικό πλέγμα με βάση δύο ιόντων, καθένα από αυτά έχει οκταπλή συναρμογή. Τα ανιόντα χλωρίου βρίσκονται πάνω από τα σημεία του πλέγματος, στις κορυφές των κύβων, ενώ τα κατιόντα καισίου βρίσκονται στις τρύπες που απομένουν στα κέντρα των κύβων. Την ίδια δομή μοιράζονται επίσης το βρωμιούχο καίσιο (CsBr), το ιωδιούχο καίσιο (CsI), καθώς και πολλές άλλες χημικές ενώσεις που δεν περιέχουν καίσιο. Σε αντιδιαστολή, όμως, τα περισσότερα άλλα αλογονίδια των αλκαλιμετάλλων έχουν τη δομή του NaCl. Η δομή του χλωριούχου καισίου είναι προτιμητέα για αυτήν την ένωση επειδή τα κατιόντα Cs+ έχουν ιονική ακτίνα 174 pm και τα ανιόντα Cl− έχουν ιονική ακτίνα 181 pm.
Χαλκογονίδια
μικρογραφία|Δομή συμπλέγματος τριοξειδίου του ενδεκακαισίου (Cs11O3). Περισσότερο από τα υπόλοιπα αλκαλιμέταλλα, το καίσιο σχηματίζει κάμποσες δυαδικές ενώσεις με το οξυγόνο, που συνονομάζονται οξείδια του καισίου, στα περισσότερα από τα οποία το καίσιο έχει παράξενους αριθμούς οξείδωσης.
Όταν το καίσιο καίγεται στον αέρα, το σουπεροξείδιο του καισίου (CsO2, με αριθμό οξείδωσης καισίου +4) είναι το κύριο προϊόν της καύσης.
Το «κανονικό» οξείδιο του καισίου (Cs2O, με αριθμό οξείδωσης καισίου +1) σχηματίζει κιτρινοπορτοκαλί εξαγωνικούς κρυστάλλους. Είναι το μόνο οξείδιο τύπου αντί-CdCl2. Εξαερώνεται στους 250 °C και διασπάται σε μεταλλικό καίσιο και υπεροξείδιο του καισίου (Cs2O2, με αριθμό οξείδωσης καισίου +2) σε θερμοκρασίες άνω των 400 °C. Επιπρόσθετα από το υπεροξείδιο και το οζονίδιο του καισίου (CsO3, με αριθμό οξείδωσης καισίου +6), αρκετά έντονα χρωματισμένα υποξείδια έχουν επίσης μελετηθεί. Αυτά συμπεριλαμβάνουν τα ακόλουθα:
Το τελευταίο μπορεί να θερμανθεί σε κλίβανο παράγοντας Cs2O. Δυαδικές ενώσεις με θείο, σελήνιο και τελλούριο, επίσης υπάρχουν.
Εφαρμογές
Το μέταλλο καίσιο χρησιμοποιείται με περιορισμένη εφαρμογή στα φωτοηλεκτρικά κύτταρα, στα ηλεκτρικά τηλεσκόπια, κ.λπ. Τα δε άλατα καισίου χρησιμοποιούνται κυρίως στη παρασκευή τεχνικών ιαματικών υδάτων, ιδιαίτερα τα ανθρακικά, θειικά και χλωριούχα, καθώς και στην ιατρική, φαρμακευτική, αισθητική, κεραμευτική (το πυριτικό καίσιο) και παλαιότερα στις ραδιολυχνίες. Το 1967, μια συγκεκριμένη συχνότητα από το φάσμα εκπομπής του καισίου-133 επιλέχθηκε να χρησιμοποιηθεί στον ορισμό του δευτερολέπτου από το Διεθνές Σύστημα Μονάδων. Από τότε το καίσιο χρησιμοποιείται ευρέως σε ατομικά ρολόγια.
Από τη δεκαετία του 1990, η μεγαλύτερη εφαρμογή του στοιχείου έχει ως μυρμηκικού καίσιο για ρευστά γεώτρησης. Διαθέτει ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών στον τομέα της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, στην ηλεκτρονική, και στη χημεία. Το ραδιενεργό ισότοπο Καίσιο-137 έχει χρόνο ημιζωής περίπου 30 χρόνια και χρησιμοποιείται σε ιατρικές εφαρμογές, βιομηχανικoύς μετρητές, και εφαρμογές υδρολογίας. Παρά το γεγονός ότι το στοιχείο χαρακτηρίζεται ήπια τοξικό, είναι ένα επικίνδυνο υλικό σαν μέταλλο και τα ραδιοϊσότοπα αυτού μπορεί να παρουσιάσουν υψηλό κίνδυνο για την υγεία σε περίπτωση διαρροής ακτινοβολίας.
Κόλτον Χέινς
Ο Κόλτον Χέινς Λι (αγγλικά: Colton Lee Haynes, 13 Ιουλίου 1988) είναι Αμερικανός ηθοποιός και μοντέλο. Στην ηλικία των δεκαπέντε, ζούσε στην Νέα Υόρκη και άρχισε να δουλεύει ως μοντέλο για την εταιρεία Abercrombie & Fitch. Αφού μετακόμισε στο Λος Άντζελες, Καλιφόρνια, άρχισε να ενεργεί στην τηλεόραση. Είναι γνωστός για τους ρόλους του ως Jackson Whittemore στην υπερφυσική δραματική σειρά Teen Wolf και Roy Harper στη σειρά Arrow..
Ζωή
Γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου 1988, στην Ουιτσίτα του Κάνσας και είναι γιος του William Clayton Haynes και της Dana Denise Mitchell. Έχει περιγράψει τους γονείς του ως πνευματικά ελεύθερους χίπις. Έχει πέντε αδέλφια με τα οποία μεγάλωσαν σ' ένα αγρόκτημα στην Andela. Φοίτησε στα γυμνάσια της Φλόριντας και του Κάνσας.
Μοντέλο
Ξεκίνησε την καριέρα του ως μοντέλο στην ηλικία των δεκαπέντε στη Νέα Υόρκη. Η πρώτη του επιτυχία του έγινε μετά την εμφάνισή του σε μια φωτογράφηση του Bruce Weber για την εταιρεία Abercrombie & Fitch. Επίσης εμφανίστηκε σε μια φωτογράφηση για το γκέι περιοδίκο, XY το 2006. Συμμετείχε σε καμπάνιες για τους Kira Plastinina, J. C. Penney και Ralph Lauren. Το 2008 συνέχισε της καμπάνιες για την Verizon και και έμφανίστηκε σε πολλά εντιτόριαλ περιοδικών, όπως Teen Vogue και Arena.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί μοντέλα Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Περιοχή εποικισμού των Σόρβιων
δεξιά|μικρογραφία|349x349εσ δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Οδική σήμανση Η Περιοχή εποικισμού των Σόρβιων ( στο. -Συμβουλευτείτε Serbski sydlenski rum, n. -Συμβουλευτείτε  Serbski sedlišćowy teritorium , Sorbisches Siedlungsgebiet  Sorbisches Siedlungsgebiet ) είναι περιοχή επίσημα αναγνωρισμένη από τις κυβερνήσεις των ομόσπονδων κρατιδίων της Σαξονίας και του Βρανδεμβούργου όπου εκεί οι πολίτες αναγνωρίζονται ως ιθαγενείς. Βρίσκεται στα ανατολικά του ομόσπονδου κρατιδίου της Σαξονίας και στο νότο του ομόσπονδου κρατιδίου του Βρανδεμβούργου. Αποτελεί μέρος της ιστορικής Λουζίας, η οποία υποβλήθηκε σε γερμανισμό και αφομοίωση κατά τους προηγούμενους αιώνες.
Η περιφέρεια των Σόρβιων έχει ομοσπονδιακή ονομασία "παραδοσιακή περιοχή εποικισμού" (angestammte Siedlungsgebiet), η οποία καθορίζεται από τους ομοσπονδιακούς νόμους της Γερμανίας. Τα όρια της περιοχής εποικισμού βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην περιοχή των Σόρβιων όπως καθορίζεται από το βιβλίο "Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung", που δημοσιεύθηκε το 1956.
Στο ομόσπονδο κρατίδιο της Σαξονίας, η περιοχή των Σόρβιων εξομαλύνεται από τον νόμο «για τα δικαιώματα των Λουζάτων στη Σαξονία» (31 Μαρτίου 1999). Ο Σαξονικός Νόμος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στη Σαξονία διακηρύσσει την πρόθεση να διατηρηθεί και να προστατευθεί ο παραδοσιακός πολιτισμός των Σόρβιων στην περιοχή αυτή.
Ο νόμος του Βρανδεμβούργου (7 Ιουλίου 1994 ) ορίζει τον αυτόχθονο πληθυσμό της επικράτειας ως «κοινότητες που επιθυμούν να ανήκουν στον πληθυσμό των Σόρβιων» (Gesetz zur Ausgestaltung der Rechte der Sorben (Wenden).
Σύμφωνα με τους νόμους για τα δικαιώματα των Σόρβιων στην Σαξονία, οι δήμοι είναι υπεύθυνοι για την ανάπτυξη και διατήρηση της κουλτούρας των Σόρβιων, καθώς και τη καθιέρωση δίγλωσσων επίσημων πληροφοριών για οδικές πινακίδες, δημόσιους και κρατικούς θεσμούς.
Επί του παρόντος, η πλειοψηφία του πληθυσμού των Άνω Σόρβιων ζει στην περιοχή μέσα και γύρω από τις πόλεις Μπάουτσεν, Κάμεντς και Χογιερσβέρντα και στις γύρω περιοχές. Σε πολλές περιοχές εκεί η σορβική είναι επίσημη. Στην Κάτω Σορβία, οι περισσότεροι Σόρβοι ζουν στις κοινότητες Πάιτς και Σπρέβαλντ.
Διοικητικές διαιρέσεις
Επί του παρόντος, η περιοχή εποικισμού των Σόρβιων περιλαμβάνει τους ακόλουθους δήμους ή μέρη τους:
Βάισενμπεργκ, Βιτιχέναου, Μπάουτσεν, Μπούρκαου (εκτός από το Νόιχοφ), Γκιόντα, Ντομπερσάου-Γκάουσιχ (εκτός από το Κέσσερν και το Νάουντορφ), Γκροσντουμπράου, Γκροσπόστβιτς (εκτός από το Όιλοβιτς), Κάμεντς, Κρόστβιτς, Καινιξβάρτα, Κουμπσιούτς, Λόζα, Μάλσιτς, Νέμπελσιουτς, Νέσβιτς, Όμπεργκουριχ, Όσλινγκ (μόνο το Μίλστριχ), Πάνσβιτς-Κούκαου, Πούσβιτς, Ράντιμπορ, Ράλμπιτς-Ρόζενταλ, Ρέκελβιτς, Χογιερσβέρντα, Χόχκιρχ (εκτός του Μπράιτεντορφ), Σπρέεταλ, Έλστρα (μόνο το Κρίπιτς) και Ελστερχάιντε.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Πηγές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Γερμανίας
(I Can't Make It) Another Day
Το (I Can't Make It) Another Day είναι τραγούδι του Μάικλ Τζάκσον, που κυκλοφόρησε στο μετά θάνατον άλμπουμ του καλλιτέχνη, Michael, το οποίο από τον Απρίλιο του 2011 πούλησε 3 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Αρχικά είχε διαρρεύσει ένα snippet διάρκειας 90 δευτερολέπτων, το οποίο αναφέρθηκε ως Another Day. Λίγο αργότερα, ο τραγουδιστής-στιχουργός Λέννι Κράβιτζ παραδέχθηκε ότι είχε παραγάγει και συνθέσει το Another Day - δήλωσε ότι παρά το γεγονός ότι δεν διέρρευσε το τραγούδι, θα ήθελε να έχει μια ολοκληρωμένη εκδοχή του κομματιού - στο οποίο και εμφανίζεται - να κυκλοφορεί επισήμως. Ο Κράβιτζ αργότερα ανάφερε το τραγούδι ως (I Can't Make It) Another Day στο Facebook πριν την κυκλοφορία του άλμπουμ Michael. Το τραγούδι ηχογραφήθηκε για το άλμπουμ Invincible, αλλά δεν συμπεριλήφθηκε στον τελικό κατάλογο κομματιών. Αργότερα ξαναγράφτηκε και είχε πάρει το όνομα Storm, και ήταν συνεργασία του Κράβιτζ και του ράπερ Jay-Z, η οποία εμφανίζεται στο άλμπουμ του Κράβιτζ, Baptism.
Λίγο μετά τη διαρροή, ο Τζάκσον και η δισκογραφική του εταιρεία, Sony Music Entertainment, ανακοίνωσαν ότι προσπαθούν να αποβάλλουν το Another Day από το Διαδίκτυο λόγω πνευματικών δικαιωμάτων. Παρά τις επιτυχημένες προσπάθειες, το τραγούδι συνεχίζει να ανεβαίνει στο διαδίκτυο και να ακούγεται χιλιάδες φορές. Το Another Day είναι το δεύτερο τραγούδι του Τζάκσον που διαρρέει μετά τον θάνατο του καλλιτέχνη, μετά το A Place with No Name, το οποίο κυκλοφόρησε ανεπίσημα το 2009.
Προϊστορία
Τον Ιούνιο του 2009, ο Μάικλ Τζάκσον πέθανε στην ηλικία των 50 μετά από καρδιακή ανακοπή. Τρεις εβδομάδες μετά τον θάνατο του Τζάκσον, η ιστοσελίδα TMZ.com (εκεί δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά η είδηση θανάτου του καλλιτέχνη) κυκλοφόρησε στο Διαδίκτυο ένα snippet διάρκειας 24 δευτερολέπτων ονόματι A Place with No Name. Κατά τη διάρκεια της διαρροής, υπήρξαν πολλές δημοσιεύσεις που ανέφεραν ότι υπάρχουν δεκάδες ακυκλοφόρητα τραγούδια του Τζάκσον που θα ήθελαν λίγα χρόνια για να κυκλοφορήσουν. Ο επιμελητής του Rock and Roll Hall of Fame, Τζιμ Χενκ, σχολίασε ότι όποια τραγούδια του Τζάκσον κυκλοφορήσουν στο μέλλον θα τύχουν μεγάλης προσοχής, δηλώνοντας, ''«αυτό που βλέπουμε να γίνεται τις τελευταίες τρεις εβδομάδες είναι ότι το άλμπουμ έχει εντυπωσιακές πωλήσεις. Πιστεύω ότι θα δούμε απίστευτο ενδιαφέρον σε όποιο υλικό του Μάικλ Τζάκσον κυκλοφορήσει στο μέλλον»''.
Μετά τον θάνατο του Τζάκσον, ο ροκ μουσικός Λέννι Κράβιτζ έγραψε ένα γράμμα για τον Τζάκσον που δημοσιεύθηκε από την ιστοσελίδα της AOL Music, Spinner.com. Σε αυτό αναφέρεται στη συνεργασία με τον Τζάκσον σε ένα μη αναφερόμενο κομμάτι: ''«Συνεργάστηκα με τον Τζάκσον σε ένα κομμάτι που δεν έχει κυκλοφορήσει και ήταν η καλύτερη εμπειρία που είχα στο στούντιο. Ήταν αστείος. Πολύ αστείος και γελούσαμε όλη την ώρα. Ήταν όμορφο ανθρώπινο ον»''. Στις 10 Δεκεμβρίου 2010, το τραγούδι κυκλοφόρησε επισήμως στο μετά θάνατον άλμπουμ του Τζάκσον, Michael. Περιέχει περισσότερα φωνητικά και όργανα.
Διαρροή και μουσική
Ένα δεύτερο snippet, διάρκειας 90 δευτερολέπτων, του τραγουδιού, ονόματι Another Day διέρρευσε στο Διαδίκτυο τον Ιανουάριο του 2010. Περιέχει τα φωνητικά του Μάικλ Τζάκσον και η Winnipeg Free Press δήλωσε ότι το κομμάτι προήλθε από το TMZ.com. Στην αρχή του snippet, ακούγονται δύο DJs, και ένας από τους δύο αυτονομάζεται Kels. Ολόκληρο το τραγούδι φαίνεται να έχει τα φωνητικά των Τζάκσον και Κράβιτζ, με την Huffington Post να αναφέρει ότι αν και στο snippet του Another Day δεν ακούγεται ο Κράβιτζ, το τραγούδι είναι ντουέτο μεταξύ των δύο μουσικών.
Άνιολο Γκάντι
Ο Άνιολο Γκάντι (Agnolo Gaddi, περίπου 1350 – 1396) ήταν Ιταλός ζωγράφος. Γεννήθηκε και πέθανε στη Φλωρεντία και ήταν γιος του ζωγράφου Ταντέο Γκάντι. μικρογραφία| Angnolo Gaddi Ο Ταντέο Γκάντι ήταν ο ίδιος ο κύριος μαθητής του Φλωρεντινού Δασκάλου Τζόττο. Ο Άνιολο ήταν επιδραστικός και παραγωγικός καλλιτέχνης που ήταν ο τελευταίος μεγάλος ζωγράφος της Φλωρεντίας που προερχόταν από τον Τζόττο. Μεταξύ των μαθητών του ήταν ο συγγραφέας μιας πραγματείας τέχνης, Τσεννίνο Τσεννίνι (Cennino Cennini).
(I Can't Make It) Another Day
Διαρροή και μουσική
Η Γκιλ Κάουφμαν, του MTV, μίλησε για τη σύνθεση του snippet, ισχυριζόμενος ότι έχει «πελώριους ήχους R&B και υψούμενες χορδές». Πρόσθεσε ότι «η μελωδία ιππεύει ένα λειαντικό ήχο R&B» καθώς ο Τζάκσον τραγουδά ένα «θρηνώδες falsetto»: My life has taken me beyond the planets and the stars/ And you're the only one that could take me this far/ I'll be forever searching for your love. Η Κάουφμαν σημείωσε ότι ο Τζάκσον έγινε πιο δυνατός στο ρεφρέν, όπου τραγουδούσε, You're the one that makes me strong / I can't make it another day / You're the fire that keeps me warm / I can't make it another day. Η δημοσιογράφος επίσης σημείωσε στιχουργικές και μελωδιακές ομοιότητες μεταξύ του Another Day και του Storm, όπου ο Κράβιτζ τραγουδά, I walked away but I was wrong / You're the one that keeps me strong / You're the fire that keeps me warm / How will I get through this storm?
Άνιολο Γκάντι
Έργα
Ο Τζόρτζο Βαζάρι συμπεριέλαβε τη βιογραφία του Άνιολο Γκάντι στο έργο του "Vitae" Το έργο του Γκάντι περιλαμβάνει τοιχογραφίες στο χοροστάσιο της Σάντα Κρότσε στη Φλωρεντία, καθώς και:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι γοτθικού ρυθμού
(I Can't Make It) Another Day
Απάντηση
Το τραγούδι δεν σχεδιαζόταν να κυκλοφορήσει και η δισκογραφική εταιρεία του Τζάκσον, Sony Music Entertainment, έχοντας την υποστήριξη της Jackson Estate και των δικηγόρων του καλλιτέχνη, προσπάθησε να απομακρύνει το τραγούδι από το Διαδίκτυο με βάση την παραβίαση των πνευματικών δικαιωμάτων. Αν και οι προσπάθειες της εταιρείας είχαν επιτυχία, μερικά άτομα συνέχιζαν να ανεβάζουν το audio, με 20.000 άτομα να παρακολούθησαν το κλιπ μέσα σε μερικές ώρες.