cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σάξονες
Εκχριστιανισμός ηπειρωτικών Σαξόνων
"Άν ο γλυκός λόγος του Ιησού γινόταν γνωστός με κηρύγματα στη γλώσσα τους σε αυτούς τους βασανισμένους ανθρώπους με τέτοια αποφασιστικότητα όπως η πληρωμή των φόρων θα μπορούσαν και οι ίδιοι να γίνουν πρόθυμοι να βαπτιστούν".
Ο διάδοχος του Καρλομάγνου Λουδοβίκος ο Ευσεβής εφάρμοσε πιστά τις συμβουλές του Αλκουίνου με αποτέλεσμα να ξεκινήσει ο προσηλυτισμός των Φράγκων χωρικών στον χριστιανισμό. Οι κατώτερες τάξεις έκαναν άλλη μία αιματηρή εξέγερση υπέρ του παγανισμού τη δεκαετία του 840 τη "Στελλίνγκα", εναντίον της αριστοκρατίας που είχε συμμαχήσει με τον αυτοκράτορα Λοθάριο Α΄. Μετά την καταστολή της Στελλίνγκα ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός έφερε ιερά κειμήλια από τη Ρώμη στη Σαξονία προκειμένου να πείσει τον λαό να ασπαστεί την Καθολική Εκκλησία. Ένας Ανώνυμος Σάξονας ποιητής στον στίχο του "Τα Χρονικά της Βασιλείας του Καρλομάγνου" που έγραψε την περίοδο 888 - 891 υμνούσε τον αυτοκράτορα για την κατάκτηση της Σαξονίας που ενσωματώθηκε στην αυτοκρατορία των Φράγκων και εκχριστιανίστηκε. Ο παγανισμός και οι λατρείες σε αρχαίες θεές όπως η Φρέγια υπήρχαν στους Σάξονες χωρικούς μέχρι τον 12ο αιώνα. Τον 9ο αιώνα οι Σάξονες αριστοκράτες έγιναν φανατικοί οπαδοί του μοναχισμού, δημιούργησαν μοναστικές κοινότητες σαν αντίβαρο στους γύρω παγανιστικούς λαούς όπως οι Σλάβοι στα ανατολικά και οι Βίκινγκ στα βόρεια. Η χριστιανική λογοτεχνία αναπτύχθηκε έντονα στην Παλαιά Σαξονία με την έντονη επίδραση των μοναστικών κοινοτήτων. Ο Καρλομάγνος και ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής από την αρχή ζήτησαν τη δημιουργία χριστιανικών έργων σε λαϊκή γλώσσα ώστε να προσελκύσει τις κατώτερες Σαξονικές τάξεις που ήταν αρνητικές. Το πρώτο έργο Χέλιαντ σε λαϊκή γλώσσα αποτελούσε μια περιγραφή για τη ζωή του Χριστού επικής μορφής, ακολούθησε η μετάφραση σε λαϊκή γλώσσα του πρώτου βιβλίου της Παλαιάς Διαθήκης Γένεσις. Οι δύο Σύνοδοι στην Τουρ (813) και στο Μαίντς (848) που αποφάσισαν να γράψουν όλα τα χριστιανικά βιβλία σε λαϊκή γλώσσα. Το παλιότερο διατηρημένο κείμενο στη Σαξονική διάλεκτο ήταν ένας βαπτιστικός όρκο που χρονολογείται στα τέλη του 8ου και στις αρχές του 9ου αιώνα, όλες οι προσπάθειες έγιναν ώστε να γίνουν κατανοητά τα κείμενα από τις λαϊκές τάξεις.
Δείτε επίσης
* Κατηγορία:Ύστερη Αρχαιότητα
Ατλέτικο Κλούμπε Γκοϊανιένσε
Σύμβολα και ύμνος
Η μασκότ της Ατλέτικο Γκοϊανιένσε είναι ένας κόκκινος δράκος που συμβολίζει τον σύλλογο. Ο σύλλογος ονομάζεται Dragão, που σημαίνει Δράκος. Η σημαία είναι παρόμοια με τις εντός έδρας εμφανίσεις του συλλόγου, με κόκκινες και μαύρες οριζόντιες ρίγες και το λογότυπο στο κέντρο.
Ο επίσημος ύμνος της Ατλέτικο συντέθηκε από τον Ζοακίμ Ζάιμε, ωστόσο, υπάρχει ένας άλλος, μη επίσημος, ύμνος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ατλέτικο Κλούμπε Γκοϊανιένσε Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1937
Παγώνι Φθιώτιδας
Το Παγώνι είναι πολύ μικρός παραθαλάσσιος οικισμός του Δήμου Στυλίδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας, ο οποίος βρίσκεται στα παράλια του Στενού του Αρτεμισίου και τα βορειοανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας. Απέχει 41 χλμ. Α. από τη Στυλίδα (έδρα του δήμου), 51 χλμ. Α. από τη Λαμία και 2 χλμ. ΝΔ. από τη Γλύφα. Αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Γλύφας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τη Γλύφα, τα Δρυμάρια, το Λιμάνι Βαθυκοίλου, και τον Φανό αποτελούν την τοπική κοινότητα Γλύφας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πελασγίας του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 2 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Στυλίδας Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Βαθύκοιλο Φθιώτιδας
Το Βαθύκοιλο είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 100 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Βαθύκοιλο βρίσκεται στα βορειοανατολικά του πρώην νομού Φθιώτιδας και τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας. Απέχει 32 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Στυλίδα (έδρα του δήμου), 52 χλμ. Α. από τη Λαμία και 37 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τον Αλμυρό. Το χωριό είναι κτισμένο στις νοτιοανατολικές υπώρειες του όρους Όθρυς και προς τα βόρεια παράλια του Στενού του Αρτεμισίου. Δυτικά είναι η Πελασγία και ανάμεσά τους περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1 ενώ ανατολικά είναι η Γλύφα. Στην τοποθεσία «Σκήτη» εντοπίστηκε και ανασκάφηκε (1994 - Δημάκη) μαγούλα η οποία χαρακτηρίστηκε ως αρχαιολογικός χώρος «για την προστασία του αποκαλυφθέντος οικισμού της ύστερης νεολιθικής περιόδου και της αρχής της εποχής του χαλκού».
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας με την ονομασία Σουβάλα και μετά την απελευθέρωση επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κρεμαστής Λαρίσης. Το 1919 με το ΦΕΚ 95Α - 03/05/1919 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1927 με το ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927 μετονομάστηκε σε Βαθύκοιλα και τελικά το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Βαθύκοιλον. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στην τοπική κοινότητα Βαθυκοίλου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πελασγίας του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 194 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Στυλίδας Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Αγριοβότανο Ευβοίας
Το Αγριοβότανο είναι ημιορεινό χωριό της βόρειας Εύβοιας στην περιφερειακή ενότητα Ευβοίας.
Γεωγραφικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αρτεμισίων με την ονομασία Αγριοβοτάνι. Το 1912 με το ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912 το όνομα διορθώθηκε σε Αγριοβότανον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη ακατοίκητη νησίδα Ποντικονήσι αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγριοβοτάνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρτεμισίου του Δήμου Ιστιαίας-Αιδηψού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 193 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 13,583 χμ² (2011).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Άννα Σοφία της Πρωσίας
Η Άννα Σοφία της Πρωσίας (γερμανικά: Anna Sophie von Preußen, 11 Ιουνίου 1527 - 6 Φεβρουαρίου 1591) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του δούκα τη Πρωσίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Kένιγκσμπεργκ ως το πρώτο και μόνο επιζόν τέκνο τού Aλβέρτου δούκα της Πρωσίας από τον 1ο γάμο του με τη Δωροθέα των Όλντενμπουργκ, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ της Δανίας. Από τη μητέρα της έλαβε επισταμένη εκπαίδευση στη φυσικοπαθητική και τη γυναικολογία. Ήδη από το 1546 οι γαιοκτήμονες της Πρωσίας συμφώνησαν σε έναν λεγόμενο «φόρο προίκας», για να παράσχουν μία προίκα 30.000 γκέλντερς, που η Άννα-Σοφία θα λάμβανε όταν θα παντρευόταν.
Παντρεύτηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1555 στο Βίσμαρ τον Ιωάννη-Αλβέρτο Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου. Ως δώρο γάμου, ο πατέρας της μεσολάβησε στη διαμάχη μεταξύ τού συζύγου της και τού αδελφού του Ούλριχ δούκα του Μεκλεμβούργου. Με την ευκαιρία του γάμου του, ο Ιωάννης-Αλβέρτος Α΄ μετασκεύασε το ανάκτορο Φύρστενχοφ στο Βίσμαρ σε αναγεννησιακό ρυθμό. Μετά τον γάμο, ο Ιωάννης-Αλβέρτος Α΄ και η σύζυγός του μετακόμισαν σε αυτό το παλάτι.
Ο Ιωάννης-Αλβέρτος Α΄ και η Άννα-Σοφία είχαν τρεις γιους· αναφέρεται ως στοργική μητέρα. Ο δούκας του Μεκλεμβούργου παρέμεινε πιστός σύμμαχος στον πεθερό του, μέσα στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία καθώς και στη Λιβονία. Επειδή ο Αλβέρτος δεν είχε δικούς του γιούς, προσπάθησε αρκετές φορές ανεπιτυχώς να κάνει τον Ιωάννη-Αλβέρτο Α΄ κληρονόμο και διάδοχό του στο δουκάτο της Πρωσίας.
Έπειτα από το τέλος του Ιωάννη-Αλβέρτου Α΄ το 1576, η Άννα-Σοφία αποσύρθηκε στο Βίττουμ στο Λυμπτς, όπου απεβίωσε το 1591. Τάφηκε στον καθεδρικό του Σβερίν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1555 τον Ιωάννη-Αλβέρτο Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και είχε τέκνα:
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Δωροθέα της Δανίας (1504-1547)
Η Δωροθέα (γερμ. Dorothea fra Denmark af Oldenburg, 1 Αυγούστου 1504 – 11 Απριλίου 1547) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν πριγκίπισσα της Δανίας, που με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πρωσίας.
Βιογραφία
Όταν το 1523 ο πατέρας της ανήλθε στον θρόνο, της προτάθηκε για γάμο ο διεκδικητής του Αγγλικού θρόνου Ριχάρδος ντε λα Πολ δούκας του Σάφολκ, που τον υποστήριζε ο Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας, αλλά ο γάμος δεν έγινε.
Το 1525 ο Γερμανός καγκελάριος του πατέρα της, ο Βόλφγκανγκ φον Ούτενχοφ, κανόνισε τον γάμο της με τον δούκα της Πρωσίας. Ο δούκας της έκανε την πρόταση και η τελετή έγινε στις 12 Φεβρουαρίου 1526 στο Κένιγκσμπεργκ, όπου έφθασε η Δωροθέα με μια μεγάλη ακολουθία.
Η Δωροθέα είχε πολύ καλή σχέση με τον Αλβέρτο και αυτό συνέβαλε στην καλή επαφή της Δανίας με την Πρωσία, η οποία συνεχίστηκε και κατά τη βασιλεία του αδελφού της Χριστιανού Γ΄, ως το τέλος της. Η Δωροθέα και ο σύζυγός της αλληλογραφούσαν με αυτόν και ενεργούσαν ως πολιτικοί σύμβουλοί του. Το ζεύγος ήταν παρόν στη στέψη του Χριστιανού Γ΄ στην Κοπεγχάγη το 1537. Επίσης υιοθέτησαν τον γιο του Ιωάννη το διάστημα 1536-1541.
Ο καθεδρικός του Κένιγκσμπεργκ είναι ένα δικό της μνημείο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1556 τον Αλβέρτο των Χοεντσόλερν, δούκα της Πρωσίας, και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Δούκισσες της Πρωσίας
Γκλεν Φέργκιουσον
Ο Γκλεν Ουίλιαμ Φέργκιουσον (αγγλικά: Glenn William Ferguson, γεννήθηκε 10 Ιουλίου 1969) είναι πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής της Βόρειας Ιρλανδίας. Αγωνιζόμενος ως επιθετικός συμμετείχε σε περισσότερους από 1.000 επίσημους αγώνες σημειώνοντας 569 τέρματα.
Βιογραφία
Με το προσωνύμιο Σπάικ (Spike) κατά τη διάρκεια της καριέρας του, αγωνίστηκε αρχικά για την Αρντς κάνοντας το ντεμπούτο του στις 5 Μαρτίου 1988 και σημειώνοντας το πρώτο του γκολ απέναντι στη Γκλέναβον, την επόμενη ομάδα του. Με την Γκλέναβον αγωνίστηκε για 8 χρόνια και σημείωσε 227 τέρματα σε 367 επίσημους αγώνες. Τον Ιανουάριο του 1998 εντάχθηκε στην Λίνφιλντ έναντι αντίτιμου μεταφοράς ρεκόρ στη χώρα του.
Είναι ο κορυφαίος σκόρερ του Λίνφιλντ στις ευρωπαϊκές διοργάνωσεις με 5 γκολ: ο Φέργκιουσον άνοιξε τον ευρωπαϊκό λογαριασμό του με ένα γκολ παρηγοριάς καθώς η Λίνφιλντ υποχρεώθηκε σε ήττα με 5–1 από την Ομόνοια Λευκωσίας στο Μακάρειο Στάδιο για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ του 1998–99. Σημείωσε δύο τέρματα στο Τσάμπιονς Λιγκ το 2000–01.
Την 1η Δεκεμβρίου 2006, σημείωσε το 226ο γκολ του για την Λίνφιλντ, το οποίο ανέβασε το σύνολο της καριέρας του σε 476, καθιστώντας τον τον τρίτο καλύτερο σκόρερ στην ιστορία του αθλήματος στη Βόρεια Ιρλανδία πίσω από τους Τζο Μπάμπρικ και Τζίμι Τζόουνς. Στις 2 Φεβρουαρίου 2008, κατά τη διάρκεια του τελικού του Κυπέλλου CIS με αντίπαλο την Κρουσέιντερς ΦΚ, ο Φέργκιουσον ερχόμενος από τον πάγκο με 20 λεπτά να απομένουν και ενώ η Λίνφιλντ έχανε 2–1, σημείωσε δύο γκολ στα τελευταία πέντε λεπτά για να ανατρέψει το αποτέλεσμα. Η Λίνφιλντ κέρδισε τελικά με 3–2. Αυτά ήταν το 500ό και 501ο του γκολ στο ιρλανδικό ποδόσφαιρο, και το 250ό και το 251ο για το σύλλογο. Στις 9 Φεβρουαρίου 2008 έγινε ο κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών στο Ιρλανδικό Κύπελλο με δύο τέρματα εναντίον της Μπανγκόρ φτάνοντας τα 53. Ο Φέργκιουσον έκλεισε την καριέρα του στον κορυφαίο Ιρλανδικό σύλλογο τον Μάιο του 2009, έχοντας σημειώσει 285 γκολ σε 515 εμφανίσεις και έχοντας κερδίσει 21 επίσημους τίτλους από τους οποίους 6 πρωταθλήματα και 4 Κύπελλα.
Στις 28 Αυγούστου 2010, έπαιξε τον 1.000ό επίσημο αγώνα του στη Βόρεια Ιρλανδία - στη νίκη της Ντιστίλερι με 2–1 επί της Nιούρι Σίτι και αποχώρησε την επόμενη χρονιά σε ηλικία 42 ετών. Ήταν δύο φορές πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος, μία φορά με την Γκλέναβον (1994–95) και μία με την Λίνφιλντ (2004–05).
Έχοντας προηγούμενα αγωνιστεί για τη δεύτερη εθνική ομάδα της Βόρειας Ιρλανδίας, ο Φέργκιουσον κλήθηκε για πρώτη φορά στην ομάδα της Βόρειας Ιρλανδίας στα τέλη του 1998. Έκανε το ντεμπούτο του με αντίπαλο τον Καναδά στις 7 Απριλίου 1999, αλλά δεν έπαιξε ξανά μέχρι το 2001. Συνολικά είχε πέντε συμμετοχές χωρίς σκοράρει. Κλείνοντας την σταδιοδρομία του είχε σημειώσει 569 τέρματα σε 1.084.
Ανέλαβε προπονητής της Μπαλίμενα Γιουνάιτεντ ΦΚ στις 30 Δεκεμβρίου 2011. Έμεινε στο σύλλογο για πέντε χρόνια και την οδήγησε σε ένα τελικό Κυπέλλου.
Τίτλοι και διακρίσεις
Γκλενάβον
Λίνφιλντ
Ντιστίλερι
Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βορειοϊρλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βορείου Ιρλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αρντς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκλέναβον ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίνφιλντ ΦΚ Κατηγορία:Βορειοϊρλανδοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2015-2016
Το πρωτάθλημα βόλεϊ της Α2 κατηγορίας ανδρών για την περίοδο 2015−16 διεξήχθη με τη συμμετοχή 35 ομάδων χωρισμένες σε τρεις ομίλους. Οι ομάδες Σ.Φ.Π. Χανίων, Πήγασος Νέου Κόσμου Αθηνών, Γ.Ε. Μεσολογίου, Ερμής Πατρών και Πιερικός Κατερίνης δεν δήλωσαν συμμετοχή στο πρωτάθλημα παρότι δεν υποβιβάστηκαν από την Α2 την περίοδο 2014-15. Νέες ομάδες στο πρωτάθλημα ειναι:
Οι ομάδες Α.Ο. Πολιτεία, Κόροιβος, Αίας Ευόσμου, και Α.Σ. Γιάννενα, συμμετείχαν σε αγώνες διαβαθμησης (μπαράζ παραμονής), κατά τους οποίους ο Αίας Ευόσμου κέρδισε την παραμονή του στην Α2.
Οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου συμμετείχαν στα μπαράζ ανόδου, όπου η Κύζικος Νέας Περάμου και ο Ηρακλής Χαλκίδας κέρδισαν την την άνοδο στη Βόλεϊλιγκ της περιόδου 2016-17.
Α' Όμιλος
* Οι Πανιώνιος, Ιωνικός, Πανελλήνιος και ΑΟ Πολιτεία έχουν από -3 βαθμούς.
B' Όμιλος
* Ο Απόλλων Σμύρνης έχει -3 βαθμούς.
Μπαράζ παραμονής
Οι αγωνες διεξηχθησαν στο Χαλκιοπούλειο Γυμναστήριο της Λαμίας. Συμμετειχαν οι ομάδες Α.Ο. Πολιτεία, Κόροιβος Αμαλιάδας, Αίας Ευόσμου και Α.Σ. Γιάννενα, που αγωνίστηκαν μεταξύ τους σε μονούς αγώνες. Ο Αίας Ευόσμου κέρδισε την παραμονή του στην Α2 ενώ οι υπόλοιπες ομάδες υποβιβάστηκαν στη Β΄ Εθνική Κατηγορία.
Αποτελέσματα
'''Βαθμολογία
Μπαράζ ανόδου
Στα μπαράζ ανόδου μετείχαν οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου και έγιναν σε δύο φάσεις. Η πρώτη διεξήχθη στο Κλειστό Γυμναστήριο Κανήθου Χαλκίδας "Τάσος Καμπούρης" και η δεύτερη στο Γυμναστήριο της Νέας Ιωνίας Μαγνησίας.
Α' φάση
Κλειστό Γυμναστήριο Κανήθου Χαλκίδας "Τάσος Καμπούρης"
Στην πρώτη φάση αγωνίστηκαν μεταξύ τους σε μονούς αγώνες, οι ομάδες που κατέλαβαν τη δεύτερη θέση σε κάθε όμιλο. Η πρώτη ομάδα προκρίθηκε στη δεύτερη φάση, όπου βρέθηκαν απευθείας οι πρώτες των ομίλων.
'''Βαθμολογία
Β' φάση
Κλειστο Γυμναστήριο Νέας Ιωνίας Μαγνησίας
Στη δεύτερη φάση μετείχαν οι πρώτες των ομίλων και η ομάδα που προκρίθηκε από την πρώτη φάση. Οι ομάδες αγωνίστηκαν μεταξύ τους πάλι σε μονούς αγώνες. Οι δύο πρώτες κέρδισαν την άνoδο στην Α1 κατηγορία.
Αποτελέσματα
'''Βαθμολογία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
2015 2016 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2015 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2016
Διπλή αλήθεια
Η θεωρία της διπλής αλήθειας είναι η άποψη ότι η θρησκεία και η φιλοσοφία, ως ξεχωριστές πηγές γνώσης, μπορούν να φτάσουν σε αντιφατικές αλήθειες χωρίς να υποστεί βλάβη καμία από αυτές.
Λατινικός Αβερροϊσμός
Στη μεσαιωνική Ευρώπη, η Εκκλησία ήταν ιδιαίτερα αντίθετη με τους «Λατινικούς Αβερροϊστές» (βλ. Αβερρόης), όπως ο περίφημος Αβερροϊστής Ζίγκερ της Μπραμπάντ. Προσπάθησε να σταματήσει την εξάπλωση ορισμένων δογμάτων του Αριστοτέλη - εκείνων που ασχολήθηκαν με τη φυσική επιστήμη (βλ. Αριστοτελική φυσική, καταδίκη του 1210-1277), την οποία η επανάκτηση της Ισπανίας και κατά συνέπεια, η πρόσβαση στις βιβλιοθήκες των Μαυριτανών επαναεισάγει στον λατινικό μορφωμένο κόσμο.
Νεοπλατωνισμός και Αριστοτελιανισμός
Εκείνη την εποχή, μεγάλο μέρος της θεολογίας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας ήταν επηρεασμένο από Νεοπλατωνικές ιδέες και ο Αριστοτελισμός θεωρείτο από πολλούς ως αιρετικός. Ο Ζίγκερ και άλλοι φαίνεται να το παραδέχτηκαν αυτό και να χρησιμοποίησαν την οξεία διάκριση λογικής/πίστης που έμεινε γνωστή ως «διπλή αλήθεια» ως τρόπο νομιμοποίησης της συζήτησης για τον Αριστοτέλη παρά την εν λόγω παραχώρηση. Οι διδασκαλίες του Αριστοτέλη έγιναν δεκτές ως δεύτερες μετά τις διδασκαλίες της Εκκλησίας. Ο Θωμάς Ακινάτης στο Σούμα Θεολόγκικα (1267-73) απέρριψε τον Νεοπλατωνισμό και δήλωσε ότι δεν μπορεί να υπάρξει σύγκρουση μεταξύ λογικής και πίστης.
Αναβίωση στην Αναγέννηση
Τα ερωτήματα παρέμειναν και εμφανίστηκαν ξανά όταν επιστήμονες, όπως ο Κοπέρνικος, έκαναν ανακαλύψεις οι οποίες φαινόταν να έρχονται σε αντίθεση με τις γραφές. Το δόγμα της «διπλής αλήθειας» αναζωογονήθηκε από τους σχολαστικούς κάτω από τη ρουμπρίκα «δύο αλήθειες». Έτσι, σύμφωνα με τους σχολαστικούς, υπήρχε μία μικρότερη αλήθεια, ότι η Γη κινείται γύρω από τον Ήλιο, όπως είπε ο Κοπέρνικος και μία μεγαλύτερη αλήθεια, ότι όταν ο Ιησούς πολέμησε στην Ιεριχώ ήταν ο Ήλιος και όχι η Γη, η οποία στάθηκε ακίνητη. Οι σχολαστικοί έκριναν ότι και οι δύο «αλήθειες» ήταν αληθινές στη δική τους σφαίρα.
Ο Φράνσις Μπέικον επεξηγεί αυτήν την ιδέα στο βιβλίο του Η πρόοδος της Μάθησης, υποστηρίζοντας ότι το γεγονός ότι η αποκάλυψη ήταν αντίθετη με τον λόγο είναι αυτό που έδωσε αξία στην πίστη.
Αναβίωση στη σύγχρονη ηπειρωτική φιλοσοφία
Ο Τζον Σάλις, που περιγράφεται από τον Σάιμον Κρίτσλεϋ ως την πρώτη διακριτή φωνή στην αμερικανική ηπειρωτική φιλοσοφία, εξετάζει το ζήτημα της «διπλής αλήθειας», φέρνοντας σε αυτήν τόσο τις διαμορφωτικές εμπειρίες του ως μαθητής της κλασικής φιλοσοφίας όσο και την επιβλητική κατανόηση της ηπειρωτικής φιλοσοφίας. Στο έργο του «Double Truth» (1995) διαμορφώνει εκ νέου το πρόβλημα, υποδηλώνοντας ότι «η αλήθεια είναι το διπλό του να είσαι» (xii). Τζον Σάλλις, Διπλή Αλήθεια: Θρησκεία και η αναπαράσταση του παρελθόντος (SUNY Press, 1995). Κριτική από τον Στιβ Ντέιβις, «Αλήθεια εκτός από την αλήθεια: Θαύμα» Έρευνα στη Φαινομενολογία 26 (1996), σελ. 276-283. και Μάικλ Μπάρμπερ, Μόντερν Σκουλμαν 73 (2): 186-186 (1996). . Επίσης, το θέμα του κεφαλαίου δέκα του Μπέρναρντ Φρέϋμπουργκ, Η Σκέψη του Τζον Σάλις: Φαινομενολογία, Πλάτωνας, Φαντασία [DOI: 10.2307 / j.ctv47w64n.19].
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Αλήθεια Κατηγορία:Φιλοσοφία Κατηγορία:Φιλοσοφία του μεσαίωνα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Kvalifikacija za Millstreet
Το Kvalifikacija za Millstreet (στα Ελληνικά: Προεπιλογή για το Μίλστριτ, στα Αγγλικά: Preselection for Millstreet, στα Γαλλικά: Présélection pour Millstreet) ήταν ο προκριματικός γύρος για το. Επτά χώρες έλαβαν μέρος, καμία από αυτές δεν συμμετείχαν στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision στο παρελθόν, ωστόσο κάποια τραγούδια από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, την Κροατία και τη Σλοβενία είχαν εκπροσωπήσει τη Γιουγκοσλαβία σε παρελθοντικούς διαγωνισμούς. Τρεις χώρες προκρίθηκαν για τον ετήσιο διαγωνισμό της Eurovision στο Μίλστριτ της Ιρλανδίας. Διεξήχθη στις 3 Απριλίου του 1993 στο Στούντιο 1 του Κέντρου Μετάδοσης της RTV SLO στη Λιουμπλιάνα της Σλοβενίας. Η παρουσιάστρια Τάιντα Λέκτσε παρουσίασε το πρόγραμμα στα Αγγλικά, στα Γαλλικά και στα Σλοβένικα.
Μετά την ερμηνεία των επτά τραγουδιών και την επιλογή των κριτών για τα τελικά αποτελέσματα, οι επτά διαγωνιζόμενοι ανέβηκαν για άλλη μια φορά επί σκηνής, αυτή τη φορά για να ερμηνεύσουν τραγούδια από το δικό τους ρεπερτόριο: ο Φάζλα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης ερμήνευσε το "Kiša ruši grad", οι Put της Κροατίας ερμήνευσαν το "Mom zavičaju", η Γιάνικα Σίλαμα της Εσθονίας το "I Live For Your Love", η Αντρέα Σουλάκ της Ουγγαρίας το "Don't Wanna Stop My Clock", η Ντίντα Ντράγκαν της Ρουμανίας το "Blestem (The Curse)", οι 1Χ Band της Σλοβενίας το "Novo jutro" και οι Elán της Σλοβακίας το "Od Tatier k Dunaju".
Από τις επτά συμμετέχουσες χώρες, οι πρώην Γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, της Κροατίας και της Σλοβενίας προκρίθηκαν για τη Eurovision του 1993, που διεξήχθη στις 15 Μαΐου 1993 στο Μίλστριτ της Ιρλανδίας. Λόγω του νέου συστήματος υποβιβασμού που εισήχθη στη Eurovision, όλες οι επτά χώρες θα μπορούσαν να συμμετάσχουν στον.
Οργάνωση
Μετά την πτώση του Σιδηρού Παραπετάσματος και τη Διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, ο αριθμός των χωρών που επιθυμούσαν να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό αυξήθηκε έντονα. Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) επέκτεινε τον μέγιστο αριθμό συμμετεχουσών χωρών από είκοσι τρεις σε είκοσι πέντε. Καθώς η Γιουγκοσλαβία αποκλείστηκε, μόνο οι είκοσι δύο άλλες χώρες που συμμετείχαν στην έκδοση του 1992 του διαγωνισμού κέρδισαν αμέσως μια θέση στον τελικό. Η EBU αποφάσισε ότι οι τρεις τελευταίες θέσεις θα απονεμηθούν μέσω προεπιλογής, η οποία θα διοργανωνόταν από τη σλοβενική δημόσια τηλεόραση.
Διευθυντές ορχηστρών
Κάθε παράσταση είχε ορχήστρα και μαέστρο. Οι δεύτερες παραστάσεις για τις χώρες πραγματοποιήθηκαν χωρίς την ορχήστρα, με κάποιες από αυτές να είναι σε playback. Στη δεύτερη παράσταση της Ρουμανίας, ο Γιώργος Νάτσης συνόδευσε τη Ντίντα Ντράγκαν με πιάνο.
Ενδιάμεσες πράξεις
Για να ολοκληρωθεί η ψηφοφορία της κριτικής επιτροπής, κάθε καλλιτέχνης έπαιξε ένα δεύτερο τραγούδι από το ρεπερτόριό του. Αυτές οι παραστάσεις δεν υπολογίζονταν στους βαθμούς που έδωσε η κριτική επιτροπή.
Εκπρόσωποι βαθμών και μέλη κριτικής επιτροπής
Κάθε χώρα έστειλε έναν μόνο κριτή, που ήταν παρών στο μέρος του διαγωνισμού. Ανακοίνωσαν τους βαθμούς τους όταν η κάμερα ήταν στραμμένη σε αυτούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Kvalifikacija za Millstreet
Τομ Πέτι
Ο Τόμας Ερλ Πέτι (αγγλικά: Thomas Earl Petty, 20 Οκτωβρίου 1950-2 Οκτωβρίου 2017) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, μουσικός, παραγωγός δίσκων και ηθοποιός. Ήταν ο κύριος τραγουδιστής και κιθαρίστας του συγκροτήματος Tom Petty and the Heartbreakers, που ιδρύθηκε το 1976. Προηγουμένως είχε δημιουργήσει το συγκρότημα Mudcrutch, και ήταν επίσης μέλος του σούπεργκρουπ Traveling Wilburys, στα τέλη της δεκαετίας του 1980.
Ο Πέτι ηχογράφησε σειρά μεγάλων επιτυχιών τόσο με τους Heartbreakers όσο και ως σόλο καλλιτέχνης. Στα επιτυχημένα τραγούδια του με τους Heartbreakers περιλαμβάνονται τα Don't Do Me Like That (1979), Refugee (1980), The Waiting (1981), Don't Come Around Here No More (1985) και "Learning to Fly" (1991). Από τις κυκλοφορίες του ως σόλο καλλιτέχνη, μεγάλη επιτυχία γνώρισαν τα σινγκλ I Won't Back Down (1989), Free Fallin' (1989) και You Don't Know How It Feels (1994). Κατά τη διάρκεια της καριέρας του πούλησε περισσότερα από 80 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως, γεγονός που τον καθιστά έναν από τους καλλιτέχνες με τις υψηλότερες πωλήσεις όλων των εποχών. To 2002 οι Tom Petty and the Heartbreakers τιμήθηκαν με την ένταξή τους στο Rock and Roll Hall of Fame ενώ το 2016 ο Τομ Πέτι τιμήθηκε με ένταξη στο American Songwriters Hall of Fame.
Ο Πέτι πέθανε από καρδιακή ανακοπή που προκλήθηκε από υπερβολική δόση φαρμάκων στις 2 Οκτωβρίου 2017, μία εβδομάδα μετά το τέλος της περιοδείας για τα 40 χρόνια των Tom Petty and the Heartbreakers.
Πρώιμα χρόνια
Ο Πέτι γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1950, στο Γκέινσβιλ της Φλόριντας, και ήταν ο πρωτότοκος γιος της Κίττυ (Κάθριν) Πέτι, υπαλλήλου της τοπικής εφορίας, και του Ερλ Πέτι, μαγαζάτορα και πωλητή. Είχε έναν αδερφό, τον Bruce, επτά χρόνια μικρότερό του. Το ενδιαφέρον του για τη μουσική ροκ εντ ρολ ξεκίνησε στην ηλικία των δέκα ετών, όταν συνάντησε τον Έλβις Πρίσλεϊ. Το καλοκαίρι του 1961, ένας θείος του εργαζόταν στα σκηνικά της ταινίας του Πρίσλεϊ Follow That Dream (στα ελληνικά κυκλοφόρησε με τον τίτλο «Καλοκαίρι στη Φλόριντα»), στη γειτονική Οουκάλα της Φλόριντα, και πήρε τον Πέτι να παρακολουθήσει τα γυρίσματα. Αμέσως έγινε φαν του Πρίσλεϊ και την επόμενη μέρα αντάλλαξε τη σφεντόνα του με τον φίλο του Keith Harben, για μια σειρά από δίσκους βινυλίου 45 στροφών του Έλβις. "Ο Έλβις έλαμπε", ανέφερε αργότερα ο Πέτι, σχετικά με εκείνη τη συνάντηση με τον Πρίσλεϊ. Σε μια συνέντευξη το 2006, ο Πέτι ανέφερε πως αποφάσισε να φτιάξει ένα συγκρότημα τη στιγμή που είδε τους Beatles στο The Ed Sullivan Show. "Τη στιγμή που είδα τους Beatles στο Ed Sullivan Show—κι αυτό ισχύει για χιλιάδες άλλους— κατάλαβα πως αυτή ήταν η διέξοδος. Αυτός ήταν ο τρόπος να το κάνεις. Μαζεύεις τους φίλους και είστε μια αυτοτελής ομάδα. Και γράφεις τη μουσική. Και φαινόταν τόσο διασκεδαστικό. Ήταν κάτι με το οποίο ταυτίστηκα. Πότε δεν ήμουν ιδιαίτερα φανατικός με τα σπορ. ... Ήμουν μεγάλος φαν του Έλβις. Αλλά στους Beatles πραγματικά είδα κάτι που θα μπορούσα να κάνω. Ήξερα ότι μπορούσα να το κάνω. Σύντομα άρχισαν να ξεπηδάνε συγκροτήματα σε γκαράζ δεξιά κι αριστερά." Παράτησε το λύκειο στα 17 του, για το νέο του συγκρότημα όπου έπαιζε μπάσο.
Σε μια συνέντευξη του 2014 στο CBC, δήλωσε ότι οι Rolling Stones ήταν "η πανκ μουσική μου". Ανέφερε πως αποτέλεσαν έμπνευση, καθώς απέδειξαν ότι μουσικοί σαν κι αυτόν θα μπορούσαν να τα καταφέρουν στο ροκ εν ρολ.
Ο Ντον Φέλντερ, επίσης κάτοικος κάτοικος του Γκέινσβιλ και μετέπειτα μέλος των Eagles, ισχυρίστηκε στην αυτοβιογραφία του ότι υπήρξε ένας από τους πρώτους δάσκαλους κιθάρας του Πέτι αν και ο ίδιος ο Πέτι είχε αναφέρει ότι ο Φέλντερ τον έμαθε να παίζει πιάνο. Σε νεαρή ηλικία ο Πέτι εργάστηκε ως κηπουρός στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα, αλλά ποτέ δεν φοίτησε εκεί. Ένα δέντρο που υποτίθεται ότι φύτεψε όσο εργαζόταν στο πανεπιστήμιο καλείται "δέντρο του Τομ Πέτι"(ο ίδιος ο Πέτι είχε αναφέρει ότι δεν θυμόταν να έχει φυτέψει δέντρα). Επίσης, εργάστηκε για μικρό χρονικό διάστημα ως νεκροθάφτης.
Ο Πέτι είχε μια δύσκολη σχέση με τον πατέρα του. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο πατέρας του δυσκολευόταν να αποδεχτεί ότι ο Πέτι ήταν "ένα παιδί ήπιων τόνων, που ενδιαφερόταν για τις τέχνες" και του ασκούσε τακτικά λεκτική και σωματική βία. Ο Πέτι τον είχε περιγράψει ως έναν "άγριο τύπο, τζογαδόρο και πότη". Ο Πέτι είχε στενή σχέση με τη μητέρα του και διατηρούσε καλή σχέση με τον αδερφό του, Bruce.
1976–1987: Tom Petty and the Heartbreakers
Έχοντας αποφασίσει να ασχοληθεί με τη μουσική, ο Πέτι ξεκίνησε ένα συγκρότημα με το όνομα "Epics", το οποίο αργότερα μετεξελίχθηκε στους Mudcrutch. Στους Mudcrutch συμμετείχαν και τα μετέπειτα μέλη των Heartbreakers Μάικ Κάμπελ (αγγλικά: Mike Campbell) και Μπήνμοντ Τεντς (αγγλικά: Benmont Tench III) και ήταν δημοφιλείς στο Γκέινσβιλ αλλά δεν κατάφεραν να γνωρίσουν ευρύτερη επιτυχία. Ηχογράφησαν στο Church Studio στην Τάλσα της Οκλαχόμα. Το μοναδικό τους σινγκλ, με τίτλο Depot Street, κυκλοφόρησε το 1975 από τη Shelter Records, αλλά δεν κατάφερε να μπει στους καταλόγους επιτυχιών.
Μετά τη διάλυση των Mudcrutch ο Πέτι αποφάσισε να συνεχίσει μόνος του και ο Τεντς έφτιαξε το δικό του συγκρότημα. Εν τέλει, ο Πέτι και ο Κάμπελ συνεργάστηκαν ξανά με τον Τεντς καθώς και με τον Ρον Μπλερ (αγγλικά: Ron Blair) στο μπάσο) και τον Σταν Λιντς (αγγλικά: Stan Lynch) στα ντραμς, για να δημιουργήσουν τους Heartbreakers που τελικά ονομάστηκαν Tom Petty & the Heartbreakers. To ομώνυμο πρώτο άλμπουμ τους γνώρισε μεγαλύτερη επιτυχία στη Βρετανία παρά στις ΗΠΑ. Τα σινγκλ American Girl και Breakdown (επανακυκλοφόρησε το 1977) έφτασαν μέχρι το No. 40 αφότου το συγκρότημα περιόδευσε στο Ηνωμένο Βασίλειο, παίζοντας σαπόρτ σε συναυλίες του Νιλς Λόφγκρεν. Το πρώτο άλμπουμ τους κυκλοφόρησε από την εταιρεία Shelter Records, τη διανομή της οποίας έκανε εκείνη την εποχή η ABC Records.
Το δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο "You're Gonna Get It!", κατάφερε να μπει στα 40 πρώτα, και περιλάμβανε τα σινγκλ I Need to Know και Listen to Her Heart. Το τρίτο τους άλμπουμ με τίτλο "Damn the Torpedoes", γρήγορα έγινε πλατινένιος δίσκος πουλώντας σχεδόν δύο εκατομμύρια αντίτυπα και περιλαμβάνει τα σινγκλ Don't Do Me Like That, Here Comes My Girl, Even the Losers και Refugee.
Τον Σεπτέμβριο του 1979, οι Tom Petty and the Heartbreakers εμφανίστηκαν σε μια συναυλία με τίτλο Musicians United for Safe Energy στο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης. Η εκτέλεσή τους στο τραγούδι "Cry to Me" του Σόλομον Μπερκ (αγγλικά: Solomon Burke) συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ της συναυλίας που κυκλοφόρησε με τον τίτλο "No Nukes".
Το 4ο άλμπουμ τους με τίτλο "Hard Promises" κυκλοφόρησε το 1981, μπήκε στα 10 πρώτα των επιτυχιών, έγινε πλατινένιο και το πλέον επιτυχημένο σινγκλ του ήταν το The Waiting. Περιλαμβάνει και το Insider, το πρώτο ντουέτο του Πέτι με την Στίβι Νικς (αγγλικά: Stevie Nicks).
Ο μπασίστας Ρον Μπλερ αποφάσισε να εγκαταλείψει το συγκρότημα και στο πέμπτο άλμπουμ, με τίτλο "Long After Dark" (1982), αντικαταστέθηκε από τον Χάουι Έπσταϊν (αγγλικά: Howie Epstein). Το άλμπουμ περιλάμβανε την επιτυχία You Got Lucky. Το 1985 συμμετείχαν στο Live Aid, παίζοντας τέσσερα τραγούδια στο στάδιο John F. Kennedy Stadium, στη Φιλαδέλφεια. Το 1985 κυκλοφόρησε και το 6ο άλμπουμ με τίτλο "Southern Accents". Το άλμπουμ περιλάμβανε την επιτυχία Don't Come Around Here No More, σε παραγωγή του Dave Stewart. Στο βίντεο-κλιπ του τραγουδιού ο Πέτι εμφανίζεται ως "Τρελός Καπελάς", κοροϊδεύοντας και κυνηγώντας την Αλίκη (από το βιβλίο Οι Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων), ενώ στη συνέχεια την τεμαχίζει και την τρώει σαν να ήταν κέικ. Η περιοδεία που ακολούθησε είχε ως επακόλουθο το ζωντανό άλμπουμ με τίτλο "Pack Up the Plantation: Live!" και μια πρόσκληση από τον Μπομπ Ντίλαν στον Tom Petty και τους Heartbreakers για να τον συνοδεύσουν στην περιοδεία του με τίτλο "True Confessions Tour". Κατά τη διάρκεια αυτής της τουρνέ έδωσαν ορισμένες συναυλίες και με τους Grateful Dead το 1986 και το 1987. Επίσης, το 1987 το συγκρότημα κυκλοφόρησε το 7ο στούντιο άλμπουμ με τίτλο "Let Me Up (I've Had Enough)" το οποίο περιλαμβάνει το τραγούδι Jammin' Me που γράφτηκε από τους Κάμπελ, Πέτι και Ντίλαν.
1988–1991: Traveling Wilburys και σόλο καριέρα
Το 1988, ο Τομ Πέτι και οι Τζορτζ Χάρισον, Μπομπ Ντίλαν, Ρόι Όρμπισον (αγγλικά: Roy Orbison) και Τζεφ Λιν (αγγλικά: Jeff Lynne) δημιούργησαν το σούπεργκρουπ Traveling Wilburys. Το πρώτο τραγούδι του συγκροτήματος, με τίτλο Handle with Care, προοριζόταν ως B-side ενός σινγκλ του Χάρισον αλλά καθώς θεωρήθηκε πολύ καλό για να έχει αυτή την κατάληξη το αρχικά τυχαίο γκρουπ αποφάσισε να ηχογραφήσει έναν ολόκληρο δίσκο, με τίτλο Traveling Wilburys Vol. 1. Το 1990, χωρίς όμως τον Ρόι Όρμπισον ο οποίος είχε πεθάνει στα τέλη του 1988, ακολούθησε ένας δεύτερος δίσκος με τον παιχνιδιάρικο τίτλο Traveling Wilburys Vol. 3. Ο δίσκος πήρε αυτόν τον τίτλο μεταξύ άλλων ως απάντηση στα διάφορα πειρατικά άλμπουμ στούντιο ηχογραφήσεων που είχαν κυκλοφορήσει με τίτλο Travelling Wilburys Vol. 2. Ο Πέτι περιέλαβε τραγούδια των Traveling Wilburys στις συναυλίες του, όπως το "Handle with Care" που παιζόταν διαρκώς από το 2003 έως το 2006, ενώ στην περιοδεία του 2008 περιλάμβανε "εκπλήξεις" όπως το End of the Line.
Το 1989, ο Τομ Πέτι κυκλοφόρησε το σόλο άλμπουμ Full Moon Fever, που περιείχε τις επιτυχίες I Won't Back Down, Free Fallin' και Runnin' Down a Dream. Στο άλμπουμ συμμετείχαν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό όλα τα μέλη των Heartbreakers (εκτός του ντράμερ Σταν Λιντς) και όλα τα μέλη των Traveling Wilburys (εκτός του Μπομπ Ντίλαν) .Συμπαραγωγοί του άλμπουμ ήταν οι Τομ Πέτι, Μάικ Κάμπελ και Τζεφ Λιν. Στο βίντεοκλιπ του I Won't Back Down εμφανίζεται και ο Ρίνγκο Σταρ, αν και στην ηχογράφηση του τραγουδιού ντράμερ ήταν ο Φιλ Τζόουνς.
Το 1991, πάλι με παραγωγό τον Τζεφ Λιν, κυκλοφόρησε το άλμπουμ των Tom Petty and the Heartbreakers με τίτλο Into the Great Wide Open. Περιελάμβανε τις επιτυχίες Learning to Fly και Into the Great Wide Open. Στο βίντεοκλιπ του τελευταίου έπαιζαν οι Τζόνι Ντεπ και Φέι Ντάναγουεϊ.
Πριν διακόψει τη συνεργασία του με την εταιρεία MCA Records, το συγκρότημα κυκλοφόρησε μια συλλογή Greatest Hits για την οποία ηχογράφησαν ζωντανά, στο στούντιο, δύο νέα τραγούδια. Το Mary Jane's Last Dance (σύνθεση του Πέτι) και μια διασκευή του Something in the Air των Thunderclap Newman. Αυτή ήταν και η τελευταία φορά που το συγκρότημα ηχογράφησε με ντράμερ τον Σταν Λιντς. Ο Πέτι ανέφερε αργότερα ότι "Έφυγε απευθείας μετά την ηχογράφηση χωρίς καν να αποχαιρετήσει". Η συλλογή έχει πουλήσει πάνω από δώδεκα εκατομμύρια αντίτυπα, και έχει ανακηρυχθεί διαμαντένιος δίσκος σύμφωνα με την RIAA (Recording Industry Association of America), όντας το άλμπουμ του Τομ Πέτι με τις περισσότερες πωλήσεις έως σήμερα.
1991–2017: Μετακίνηση στη Warner Records
Το 1989, και ενώ είχε ακόμη συμβόλαιο με την εταιρεία MCA, ο Πέτι υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρεία Warner Records, η οποία είχε κυκλοφορήσει και τους δίσκους των Traveling Wilburys. Το πρώτο του άλμπουμ με τη νέα εταιρεία (το δεύτερο από τα τρία συνολικά σόλο άλμπουμ του) κυκλοφόρησε το 1994 και είχε τον τίτλο Wildflowers. Περιλάμβανε το ομώνυμο τραγούδι, καθώς και τα σινγκλ "You Don't Know How It Feels", "You Wreck Me", "It's Good to Be King" και "A Higher Place". Το άλμπουμ, με παραγωγό τον Ρικ Ρούμπιν, έχει πουλήσει πάνω από τρία εκατομμύρια αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το 1996, ο Πέτι μαζί με τους Heartbreakers, κυκλοφόρησε το σάουνττρακ της ταινίας She's the One (κυκλοφόρησε στην Ελλάδα με τον τίτλο "Δυο Αδέλφια, Οι Γυναίκες τους και Μια Ερωμένη" ) με πρωταγωνίστριες την Κάμερον Ντίαζ και την Τζένιφερ Άνιστον. Τα σινγκλ που κυκλοφόρησαν από αυτό το άλμπουμ ήταν τα "Walls (Circus)" (με συμμετοχή του Λίντσεϊ Μπάκιγχαμ), "Climb that Hill", και Change the Locks (της Λουσίντα Γουίλιαμς). Το άλμπουμ περιλάμβανε και μια διασκευή του "Asshole" του Beck. Την ίδια χρονιά το συγκρότημα συνόδευσε τον Τζόνι Κας στην ηχογράφηση του άλμπουμ American II: Unchained (που έφερε τον προσωρινό τίτλο "Petty Cash"), και το οποίο κέρδισε το βραβείο Γκράμι για το Καλύτερο Άλμπουμ Κάντρι της χρονιάς.
εναλλ.=Οι Tom Petty and the Heartbreakers σε συναυλία στο Verizon Amphitheatre στην Ινδιανάπολη το 2006|αριστερά|μικρογραφία|Οι Tom Petty and the Heartbreakers σε συναυλία στο Verizon Amphitheatre στην Ινδιανάπολη το 2006 Το 1999 οι Tom Petty and the Heartbreakers κυκλοφόρησαν το τελευταίο τους άλμπουμ με παραγωγό τον Ρούμπιν, με τίτλο Echo. Από το Echo κυκλοφόρησαν δύο σινγκλ στις ΗΠΑ: το "Room at the Top" και το "Free Girl Now". Το άλμπουμ ανέβηκε μέχρι το Νο. 10 του καταλόγου των πιο επιτυχημένων άλμπουμ (Billboard 200) στις ΗΠΑ.
Στη συναυλία φιλανθρωπικού χαρακτήρα με τίτλο America: A Tribute to Heroes (για ενίσχυση των οικογενειών των θυμάτων των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001) οι Tom Petty and the Heartbreakers ερμήνευσαν το "I Won't Back Down". Το επόμενο έτος, στη συναυλία Concert for George που δόθηκε προς τιμήν του —φίλου του Πέτι, πρώην Μπιτλ και πρώην μέλους των Traveling Wilburys­­— Τζορτζ Χάρισον, το συγκρότημα ερμήνευσε τα τραγούδια "Taxman", "I Need You" (συνθέσεις του Χάρισον) και "Handle with Care" (των Traveling Wilburys, μαζί με τους Τζεφ Λιν, Ντάνι Χάρισον και Τζιμ Κέλτνερ).
Το 2002 οι Tom Petty and the Heartbreakers κυκλοφόρησαν το 11ο στούντιο άλμπουμ με τίτλο The Last DJ, μέσω του οποίου ο Πέτι άσκησε κριτική στη μουσική βιομηχανία, τις πρακτικές των στελεχών της και την κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει ο χώρος της μουσικής. Πηγή έμπνευσης του ομώνυμου τραγουδιού φέρεται να ήταν ο ραδιοφωνικός παραγωγός του Λος Άντζελες Τζιμ Λαντ (αγγλικά: Jim Ladd). Οι στίχοι κατακρίνουν την απώλεια της ελευθερίας έκφρασης στους ραδιοφωνικούς σταθμούς καθώς οι παραγωγοί δεν μπορούν πλέον να επιλέγουν ελεύθερα τα τραγούδια που θα παίξουν αλλά πρέπει να ακολουθούν τις υπαγορευμένες από τους σταθμούς λίστες. Το άλμπουμ έφτασε μέχρι το Νο.9 του Billboard 200 στις ΗΠΑ. εναλλ.=Ο Πέτι σε συναυλία στο Nissan Pavilion, στο Bristow της Βιρτζίνια, το 2006|μικρογραφία|293x293εσ|Ο Πέτι σε συναυλία στο Nissan Pavilion, στο Bristow της Βιρτζίνια, το 2006 Το 2005, ο Πέτι άρχισε τη δική του ραδιοφωνική εκπομπή με τίτλο "Buried Treasure" ("Θαμμένος Θησαυρός") στο συνδρομητικό, δορυφορικό ραδιόφωνο XM Satellite Radio, στην οποία μοιραζόταν με το κοινό επιλογές από την προσωπική του δισκοθήκη.
To 2006, οι Tom Petty and the Heartbreakers οργάνωσαν περιοδεία με συναυλίες στις ΗΠΑ και τον Καναδά για να γιορτάσουν τα 30 χρόνια του συγκροτήματος. Η περιοδεία είχε τίτλο "Highway Companion / 30th Anniversary Tour" και συμμετείχαν σε επί μέρους συναυλίες ως προσκεκλημένοι οι Στίβι Νίκς, Pearl Jam, Allman Brothers Band, Trey Anastasio, Derek Trucks Band, και Black Crowes. Ειδικά η Στίβι Νικς τραγούδησε μαζί με το συγκρότημα τις παλαιότερες επιτυχίες / ντουέτα της με τον Τομ Πέτι "Stop Draggin' My Heart Around" και “Insider”. Η συναυλία που δόθηκε στο Γκέινσβιλ της Φλόριντα (γενέτειρα του Πέτι και του Μπεντς) περιλαμβάνεται στο βιογραφικό, μουσικό ντοκιμαντέρ του Peter Bogdanovich με τίτλο Runnin’ Down a Dream.
Τον Ιούλιο του 2006, ο Πέτι κυκλοφόρησε το τρίτο και τελευταίο σόλο άλμπουμ του με τίτλο Highway Companion, που περιλάμβανε την επιτυχία "Saving Grace". Ανέβηκε στο Νο.4 του Billboard 200· η υψηλότερη θέση στους καταλόγους επιτυχιών για τον Πέτι από την εισαγωγή του συστήματος Nielsen SoundScan για την καταμέτρηση των πωλήσεων άλμπουμ το 1991. Στην προώθηση του Highway Companion συνέβαλε και η ομώνυμη τουρνέ του 2006 με τους Heartbreakers, κατά την οποία ακούστηκαν και τα τραγούδια του δίσκου "Saving Grace", "Square One", "Down South" και "Flirting with Time".
Το καλοκαίρι του 2007, ο Πέτι αποφάσισε να επανασυστήσει το παλιό του συγκρότημα των αρχών της δεκαετίας του 1970, πριν τους Heartbreakers, τους Mudcrutch, και κάλεσε τα μέλη τους Tom Leadon και Randall Marsh μαζί με τους Μπηνμοντ Τεντς και Μάικ Κάμπελ να βρεθούν ξανά μαζί ώστε να ηχογραφήσουν το πρώτο τους άλμπουμ. Ηχογράφησαν έναν δίσκο με 14 τραγούδια ο οποίος κυκλοφόρησε στις 29 Απριλίου 2008 (ένα επιπλέον τραγούδι με τίτλο “Special Place” ήταν διαθέσιμο σε όσους έκαναν προπαραγγελία του άλμπουμ στο iTunes). Το συγκρότημα έκανε μια σύντομη περιοδεία την άνοιξη του 2008 για να προωθήσει το άλμπουμ. εναλλ.=Ο Τομ Πέτι σε συναυλία στο Σαν Φρανσίσκο το 2016|αριστερά|μικρογραφία|Ο Πέτι σε συναυλία στο Σαν Φρανσίσκο το 2016 Το 2007, ο Πέτι μαζί με τους Heartbreakers συμμετείχαν στη συλλογή προς τιμήν του Φατς Ντόμινο με τίτλο Goin' Home: A Tribute to Fats Domino με μια διασκευή του τραγουδιού "I'm Walkin'". Τα έσοδα από τις πωλήσεις διατέθηκαν για την αγορά μουσικών οργάνων στους μαθητές των δημόσιων σχολείων της Νέας Ορλεάνης και για την οικοδόμηση ενός κοινοτικού κέντρου στο ένατο διαμέρισμα του δήμου που είχε χτυπηθεί από τον τυφώνα Κατρίνα.
Στις 3 Φεβρουαρίου 2008, οι Tom Petty and the Heartbreakers έδωσαν την καθιερωμένη «συναυλία του ημιχρόνου» στον 42ο τελικό του επαγγελματικού πρωταθλήματος αμερικάνικου ποδοσφαίρου των ΗΠΑ (Super Bowl XLII) στο University of Phoenix Stadium. Έπαιξαν τα τραγούδια "American Girl", "I Won't Back Down", "Free Fallin'" και "Runnin' Down a Dream". Το ίδιο καλοκαίρι, έκαναν περιοδεία στη Βόρεια Αμερική με τον Steve Winwood να ανοίγει τις συναυλίες. Σε ορισμένες συναυλίες ο Winwood ερμήνευσε τραγούδια μαζί με τον Πέτι και τους Heartbreakers μεταξύ των οποίων το "Gimme Some Lovin'", παλιά του επιτυχία με το Spencer Davis Group. Τον Νοέμβριο του 2009 οι Tom Petty and the Heartbreakers κυκλοφόρησαν μια τετραπλή συλλογή με ζωντανές ηχογραφήσεις από συναυλίες τους από το 1978 έως το 2006. Ο τίτλος της ήταν The Live Anthology.
Το 12ο στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος με τίτλο Mojo κυκλοφόρησε στις 15 Ιουνίου 2010, φθάνοντας στο Νο.2 του Billboard 200. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Πέτι το άλμπουμ έχει επιρροές από τα μπλουζ με το κλίμα κάποιων τραγουδιών να θυμίζει Allman Brothers. Στο πλαίσιο της προώθησης του δίσκου, το συγκρότημα εμφανίστηκε στην τηλεοπτική εκπομπή Saturday Night Live στις 15 Μαΐου 2010 ενώ ακολούθησε και θερινή περιοδεία στη Βόρεια Αμερική.
Το 2012 το συγκρότημα ξεκίνησε περιοδεία ανά τον κόσμο, μεταξύ άλλων δίνοντας για πρώτη φορά συναυλία στις καναδικές επαρχίες Νέα Σκωτία και  Νέα Γη & Λαμπραντόρ, επιστρέφοντας στην ηπειρωτική Ευρώπη για πρώτη φορά μετά από 13 χρόνια και κάνοντας την πρώτη μεγάλη ευρωπαϊκή περιοδεία μετά από 20 χρόνια.
Στις 28 Ιουλίου 2014, κυκλοφόρησε από την εταιρεία Reprise Records το 13ο στούντιο άλμπουμ των Tom Petty and the Heartbreakers με τίτλο Hypnotic Eye. Το άλμπουμ πήγε κατευθείαν στο Νο.1 του Billboard 200, φέρνοντας το συγκρότημα για πρώτη φορά, μετά από 38 χρόνια μουσικής σταδιοδρομίας, στην κορυφή του καταλόγου των πιο επιτυχημένων άλμπουμ. Στις 20 Νοεμβρίου 2015 έγινε το ντεμπούτο του καναλιού Tom Petty Radio στο δορυφορικό ραδιόφωνο SiriusXM.
Το 2017 οι Heartbreakers ξεκίνησαν περιοδεία με τίτλο 40th Anniversary Tour για να γιορτάσουν τα 40 χρόνια του συγκροτήματος. Πέραν από τις συναυλίες στις ΗΠΑ περιλάμβανε και μία συναυλία στο Hyde Park του Λονδίνου, που έμελλε να είναι η τελευταία τους στην Ευρώπη. Πριν την έναρξη της περιοδείας ο Πέτι υπέστη κάταγμα ισχίου αλλά επέλεξε να αναβάλει τη χειρουργική επέμβαση και να αντιμετωπίσει τους πόνους με κοκτέιλ φαρμάκων, μεταξύ των οποίων και οπιοειδή. Η περιοδεία ξεκίνησε στις 20 Απριλίου στην Οκλαχόμα Σίτι, διακόπηκε προσωρινά στα τέλη Αυγούστου λόγω αρρώστιας του Πέτι και τελείωσε με τρεις συναυλίες στο Hollywood Bowl, στο Χόλυγουντ της Καλιφόρνιας, με την τελευταία στις 25 Σεπτεμβρίου 2017. Το τελευταίο τραγούδι που ερμήνευσαν ζωντανά στη συναυλία αυτή ήταν το "American Girl".
Στις 28 Σεπτεμβρίου 2018 κυκλοφόρησε από την εταιρεία Reprise Records η συλλογή An American Treasure με 60 τραγούδια απ’ όλη την καριέρα του Τομ Πέτι με πολλές ακυκλοφόρητες έως τότε ηχογραφήσεις, εναλλακτικές εκδοχές γνωστών τραγουδιών, σπάνιες εκτελέσεις, ιστορικές ζωντανές εκτελέσεις και τραγούδια που δεν είχαν γίνει επιτυχίες. Ως προπομπός της συλλογής κυκλοφόρησε, τον Ιούλιο του 2018, το σινγκλ  "Keep A Little Soul" το οποίο είχε ηγοχγραφηθεί πρώτη φορά, χωρίς να κυκλοφορήσει, το 1982 κατά την παραγωγή του άλμπου Long After Dark.
Ηθοποιία
Ο Πέτι έκανε διάφορες εμφανίσεις, κυρίως με κωμικά στοιχεία, στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Η πρώτη παρουσία του στον κινηματογράφο έγινε με μια σύντομη εμφάνιση στην ταινία FM του 1978. Αργότερα είχε έναν μικρό ρόλο στην ταινία του 1978 Made in Heaven (κυκλοφόρησε στα ελληνικά με τον τίτλο Ο Παράδεισος Δεν Περιμένει ) ενώ εμφανίστηκε και σε τρία επεισόδια της χιουμοριστικής σειράς It's Garry Shandling's Show μεταξύ του 1987 και του 1989, παίζοντας τον εαυτό του ως έναν από τους γείτονες του Γκάρι Σάντλιν. Εμφανίστηκε δε και στην άλλη εκπομπή του Σάντλιν (The Larry Sanders Show).
Ο Πέτι συμμετείχε στην ταινία του 1997 The Postman (παίχτηκε στην Ελλάδα με τον τίτλο Ανάμεσα σε Δύο Κόσμους ), με σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή τον Κέβιν Κόστνερ, ως δήμαρχος του Bridge City. Από τον διάλογο της ταινίας υπονοείται ότι παίζει τον εαυτό του σε μια υποθετική μελλοντική εκδοχή του. Το 2002 εμφανίστηκε στους Σίμσονς στο επεισόδιο "How I Spent My Strummer Vacation", μαζί με τους Μικ Τζάγκερ, Κιθ Ρίτσαρντς, Λένι Κράβιτς, Έλβις Κοστέλο και Μπράιαν Σέτζερ. Στο επεισόδιο παρουσιάζεται στον Χόμερ Σίμσον ως δάσκαλος στιχουργικής, συνθέτοντας ένα σύντομο τραγούδι για ένα μεθυσμένο κορίτσι που οδηγεί αναλογιζόμενη την κατάσταση των δημόσιων σχολείων. Αργότερα στο ίδιο επεισόδιο, χάνει ένα δάχτυλο από το πόδι του στη διάρκεια ταραχών.
Είχε επίσης έναν τακτικό ρόλο στην σειρά κινουμένων σχεδίων King of the Hill από το 2004 έως το 2009, ως Elroy "Lucky" Kleinschmidt. To 2010 ο Πέτι έκανε μια σύντομη εμφάνιση 5 δευτερολέπτων μαζί με τον ηθοποιό Άλεκ Μπόλντουιν στο βίντεο-κλιπ Great Day της κωμικής ομάδας The Lonely Island.
Απόψεις περί καλλιτεχνικών δικαιωμάτων
Ο Πέτι απέκτησε τη φήμη διαπρύσιου υπέρμαχου των καλλιτεχνικών/πνευματικών του δικαιωμάτων και της καλλιτεχνικής του ελευθερίας. Το 1979 ενεπλάκη σε νομική αντιδικία με τη δισκογραφική εταιρεία του, όταν η ABC Records πουλήθηκε στην MCA Records. Αρνήθηκε να μεταφερθεί στη νέα δισκογραφική εταιρεία χωρίς τη συναίνεσή του. Τον Μάιο του 1979 κήρυξε πτώχευση, αναγκάζοντας έτσι την MCA να δημιουργήσει νέα θυγατρική με την επωνυμία Backstreet Records στην οποία και υπέγραψε ο Πέτι με όρους που ήταν της αποδοχής του. Στις αρχές του 1981, και ενώ οι Tom Petty and the Heartbreakers ηχογραφούσαν το τέταρτο άλμπουμ τους (αυτό που τελικά κυκλοφόρησε ως Hard Promises), η MCA ετοιμαζόταν να το κυκλοφορήσει με τιμή καταλόγου τα 9,98 δολάρια, δηλ. 1 δολάριο ακριβότερα από την έως τότε συνηθισμένη τιμή των 8,98 δολαρίων που είχαν τα άλμπουμ. Με αυτή την «τιμολόγηση σούπερσταρ» είχαν ήδη κυκλοφορήσει τα άλμπουμ Gaucho των Steely Dan και το σάουντρακ από την ταινία Xanadu, των Ολίβα Νιούτον Τζον / Electric Light Orchestra. Ο Πέτι εξέφρασε δημόσια την αντίρρησή του για αυτή την αύξηση και το θέμα απέκτησε διαστάσεις μεταξύ των φίλων της μουσικής. Υπήρξαν σκέψεις να μην κυκλοφορήσει το άλμπουμ ή να κυκλοφορήσει με τον τίτλο Eight Ninety-Eight (Οκτώ Ενενήντα Οκτώ), αλλά τελικά η MCA υποχώρησε και το άλμπουμ κυκλοφόρησε με τη συνηθισμένη τιμή.
To 1987 ο Πέτι κατέθεσε αγωγή κατά της εταιρείας ελαστικών B.F. Goodrich ζητώντας 1 εκατ. δολάρια επειδή χρησιμοποίησε σε τηλεοπτική της διαφήμιση τραγούδι που έμοιαζε υπερβολικά με το τραγούδι του "Mary's New Car". Η διαφημιστική εταιρεία που παρήγαγε τη διαφήμιση είχε προηγουμένως ζητήσει από τον Πέτι να χρησιμοποιήσει το τραγούδι του αλλά αυτός είχε αρνηθεί. Το δικαστήριο εξέδωσε προσωρινή διαταγή απαγορεύοντας την περαιτέρω χρήση της διαφήμισης και εν τέλει ο Πέτι δικαιώθηκε. Επίσης, ο Πέτι δεν επέτρεψε τη χρήση του "I Won’t Back Down" στην προεκλογική εκστρατεία του Τζορτζ Μπους (του νεότερου) το 2000. Το ίδιο έκανε και η οικογένειά του έναντι της προεκλογικής εκστρατείας του Ντόναλντ Τραμπ το 2020, δηλώνοντας ότι "ο Τομ Πέτι ποτέ δεν θα ήθελε ένα δικό του τραγούδι να χρησιμοποιηθεί σε μια εκστρατεία μίσους."