cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζωρζ Εζέν Οσμάν
Έργο
Ο βαρόνος Οσμάν κατασκεύασε νέο υδρευτικό και αποχετευτικό δίκτυο, απομακρύνοντας τις εστίες μόλυνσης και βελτιώνοντας τις συνθήκες υγιεινής της πόλης. Δημιούργησε πάρκα στο αγγλικό μοντέλο, τόσο στο κέντρο του Παρισιού όσο και το δάσος της Βουλώνης και το δάσος της Βενσέν, ενώ σε ολόκληρη την πόλη αύξησε τον αριθμό των φωτιστικών των δρόμων και των πεζοδρομίων.
Στο Ιλ ντε λα Σιτέ κατεδάφισε τα περισσότερα από τα ιδιωτικά κτήρια και έδωσε σ'αυτό το μικρό κομμάτι γης τον διοικητικό και θρησκευτικό του χαρακτήρα. Ανάμεσα στα νέα έργα ήταν η κατασκευή της Όπερας και της κεντρικής αγοράς, γνωστής ως Λε Αλ (η οποία επιβίωσε έως τη δεκαετία του 1960).
Επικρίσεις-Παραίτηση
Πολλές από τις ιδέες για τις αλλαγές προήλθαν από τον Ναπολέοντα Γ', όμως η εξαιρετική ικανότητα και αποτελεσματικότητα του βαρόνου Οσμάν εξασφάλισε ότι τα σχέδια εκσυγχρονισμού, τα οποία θα μπορούσαν να παραμείνουν απραγματοποίητα σχέδια, διεξήχθησαν ταχέως. Η επιτυχία του βαρόνου Οσμάν ενισχύθηκε από την αυταρχική φύση του καθεστώτος το οποίο υπηρετούσε, το οποίο του επέτρεψε να αντλήσει τεράστια μακροπρόθεσμα δάνεια και να τα χρησιμοποιήσει σχεδόν χωρίς κοινοβουλευτικό ή άλλο έλεγχο. Ο χειρισμός του δημόσιου χρήματος, ωστόσο, προκάλεσε αυξανόμενες επικρίσεις μεταξύ της φιλελεύθερης αντιπολίτευσης. Κατηγορήθηκε για κατασπατάληση δημόσιου χρήματος και η έλευση της εξουσίας της φιλελεύθερης κυβέρνησης του Εμίλ Ολιβιέ το 1870 τον ανάγκασε να παραιτηθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Παρισιού Κατηγορία:Γάλλοι πολεοδόμοι Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Κώστας Μαλουμίδης
Ο Κώστας Μαλουμίδης (γεννηθείς στην Έδεσσα, 4 Μαρτίου 1956) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα νέων του Εδεσσαϊκού και έπειτα πήρε μετεγγραφή για την ΑΕΛ στην Α' Εθνική Κατηγορία (σημερινή Σούπερ Λιγκ).
Καριέρα ως ποδοσφαιριστής
Ο Κώστας Μαλουμίδης ή το «Μαύρο φτερό» όπως ήταν το παρατσούκλι του έκανε το ντεμπούτο στην Α' Εθνική Κατηγορία με την ομάδα της ΑΕΛ στις 7 Οκτωβρίου του 1979, στον εκτός έδρας αγώνα της ΑΕΛ με την Δόξα Δράμας, όπου πέρασε σαν αλλαγή στο 36’ λεπτό. Με την ομάδα της ΑΕΛ ο Μαλουμίδης είχε 154 συμμετοχές σε αγώνες πετυχαίνοντας και 27 γκολ. Κατέκτησε τον άτυπο τίτλο του δευτεραθλητή με την ομάδα της ΑΕΛ το 1983, ενώ συμμετείχε βασικός στους τελικούς κυπέλλου Ελλάδος τις χρονιές 1982 και 1984 με αντίπαλο τον Παναθηναϊκο, όπου η ΑΕΛ όμως δεν κατάφερε να κερδίσει. Το 1984 πήρε μεταγραφή για τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης όπου παρέμεινε μέχρι το 1988 συμμετέχοντας βασικός σε 72 αγώνες πετυχαίνοντας και 12 γκολ.
Διεθνής καριέρα
Με την Εθνική ομάδα είχε μόνο 3 συμμετοχές την περιόδο 1983-1984.
Προπονητική καριέρα
Ο Μαλουμίδης έγινε για πρώτη φορά προπονητής την σεζόν 2016-2017 με την ομάδα του Εδεσσαϊκού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εδεσσαϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εδεσσαϊκού
Αλυκές Λευκίμμης (υγρότοπος)
Οι Αλυκές Λευκίμμης αποτελούνται από μια χερσόνησο περίπου 2000 στρεμμάτων στη νότια Κέρκυρα, βόρεια της κωμόπολης της Λευκίμμης. Συνορεύουν με τον ομώνυμο οικισμό. Αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους υγροτόπους του νησιού.
thumb|right|200px|Η θέση των Αλυκών Λευκίμμης thumb|right|200px|Χάρτης των Αλυκών Λευκίμμης με την έκταση που έχει χαθεί από τη διάβρωση
Ιστορικά στοιχεία
Η επίπεδη υγροτοπική αυτή περιοχή χρησιμοποιείται από την εποχή των Ανδεγαυών (13ος -14ος αιώνας) ως αλυκές. Το 16ο αιώνα ήδη υπήρχαν 80 αλατοπήγια (τηγάνια) και κτίστηκαν οι αλαταποθήκες. Από το 18ο αιώνα μέχρι το 1860 υπολειτουργούσαν. Τότε αναδιοργανώνονται και δημιουργούνται οι τάφροι και οι διάδρομοι που συναντάμε μέχρι σήμερα. Η κεντρική λίμνη χρησιμοποιείται για την αποθήκευση θαλασσινού νερού. Την περίοδο 1928-1933 παύει προσωρινά η λειτουργία τους. Το 1988 παράγεται για τελευταία φορά αλάτι. Το 1993 παραδόθηκαν στον Δήμο Λευκιμμαίων. Το 1825 τοποθετήθηκε στην περιοχή πλωτός φάρος και διατηρήθηκε μέχρι το 1890. Τότε έγινε η αντικατάστασή του από κτιστό φάρο. Κάπου στα επόμενα χρόνια τοποθετήθηκε μεταλλικός φάρος λίγο βορειότερα, που άντεξε μέχρι το 2000 περίπου. Στη συνέχεια επαναχρησιμοποιήθηκε ο κτιστός, αλλά σήμερα παρουσιάζει έντονα σημάδια καταστροφής κι αυτός. Επίσης συναντάμε στο νοτιοανατολικό άκρο Αεροναυτιλιακό Ραδιοφάρο.
Καθεστώς προστασίας
Οι Αλυκές Λευκίμμης ανήκουν στο δίκτυο Natura 2000 ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα πουλιά και ως Ειδική Ζώνη Διατήρησης για τους οικοτόπους και τα είδη, με κωδικό GR2230003 (2429 στρέμματα). Επίσης αποτελούν τμήμα της Σημαντικής Περιοχής για τα Πουλιά με τίτλο Λιμνοθάλασσες Κέρκυρας και κωδικό GR083. Υπάγονται στη χωρική αρμοδιότητα του Φορέα Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Καλαμά – Αχέροντα – Κέρκυρας, ενώ δεν υπάρχει Προεδρικό Διάταγμα που να αφορά την περιοχή. Υπάγονται επίσης στις διατάξεις του νόμου για τη βιοποικιλότητα Ν.3937/2011.
Μορφολογία - Γεωλογία
Το ανάγλυφο των Αλυκών είναι ουσιαστικά επίπεδο με μέγιστο υψόμετρο 1-2 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας. Τα εδάφη αποτελούνται από Τεταρτογενείς προσχώσεις με αλλουβιακούς σχηματισμούς και σύγχρονους ελώδεις, αργιλοαμμώδεις έως αμμοαργιλώδεις. Γενικά το σχήμα της περιοχής είναι τριγωνικό και στο βόρειο άκρο της υπάρχει το ακρωτήριο της Λευκίμμης. Δυτικά βρέχεται από τον Όρμο της Λευκίμμης, ανατολικά βρέχεται από το Νότιο Στενό Κέρκυρας, ενώ Βόρεια εκτείνεται η Κερκυραϊκή Θάλασσα. Προς το Νότο συναντάμε υγρολίβαδα τα οποία δίνουν τη θέση τους σε αιωνόβιους ελαιώνες. Στο Νοτιοδυτικό άκρο βρίσκεται ο ομώνυμος οικισμός. Την μεγαλύτερη έκταση αποτελεί η λιμνοθάλασσα εν μέρει φυσική και εν μέρει διαμορφωμένη από τον άνθρωπο. Τα τελευταία χρόνια πολλά στρέμματα (150+) έχουν χαθεί από διάβρωση της ανατολικής ακτογραμμής. Βασική αιτία για το φαινόμενο αυτό είναι η κατασκευή του λιμανιού της Λευκίμμης. Χαρακτηριστικά ο παλιός μεταλλικός φάρος που τη δεκαετία του 1990 ήταν στην ξηρά, βρίσκεται σήμερα μέσα στη θάλασσα και ο νέος από το Φεβρουάριο του 2013, έχει αρχίσει να γκρεμίζεται. Επίσης έχει αλλάξει το υγροτοπικό σύστημα από εποχιακές λιμνοθάλασσες σε μόνιμες.
Κλίμα
Οι κλιματικές συνθήκες μοιάζουν με αυτές της πόλης της Κέρκυρας, αλλά δεν υπάρχουν ακριβή δεδομένα για την περιοχή. Άφθονες είναι οι βροχές το φθινόπωρο και τον χειμώνα, λιγότερες την άνοιξη και ακόμα λιγότερες το καλοκαίρι. Σπάνιο είναι το χιόνι, όπως και οι θερμοκρασίες κάτω του μηδενός. Οι σίφωνες (ανεμοστρόβιλοι) δεν είναι σπάνιοι, ιδιαίτερα στο στενό με την απέναντι ακτή. Εκδηλώνονται κυρίως πάνω από τη θάλασσα.
Ορνιθοπανίδα
Περισσότερα από 180 είδη πτηνών έχουν καταγραφεί στις Αλυκές. Αρκετά από αυτά είναι απειλούμενα ή ανήκουν σε κάποιο καθεστώς προστασίας. Κάποια χαρακτηριστικά είδη είναι οι Βαρβάρες και οι Καστανοκέφαλοι Γλάροι το χειμώνα, οι Καλαμοκανάδες, οι Θαλασσοσφυριχτές και τα Νανογλάρονα το καλοκαίρι και οι Δρεπανοσκαλίδρες και Νανοσκαλίδρες την άνοιξη. Τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται μεγάλοι αριθμοί Φοινικόπτερων, ξεπερνώντας τα 3000 άτομα το Μάιο του 2011. Αρκετά από αυτά έχουν δακτυλιωθεί όταν ήταν νεαρά και έτσι ξέρουμε ότι στις Αλυκές Λευκίμμης έρχονται Φοινικόπτερα από Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία και Τουρκία.
Παρά τη μικρή έκταση της περιοχής κάποια είδη απαντώνται σε μεγάλους αριθμούς.
Ενδεικτικά παρουσιάζονται οι μέγιστοι αριθμοί κάποιων ειδών από τα στοιχεία των τελευταίων χρόνων (2008-2013)
Θηλαστικά
Λίγα γνωρίζουμε για τα θηλαστικά της περιοχής. Ρουμανικοί Σκαντζόχοιροι, Ασπάλακες του Stankovic, Κηπομυγαλές, διάφορα είδη νυχτερίδας, Πετροκούναβα, Νυφίτσες, αλλά και Αλεπούδες εμφανίζονται στη περιοχή. Επίσης έχει καταγραφεί τουλάχιστον δύο φορές η Βίδρα. Παλιότερα υπήρχαν και Τσακάλια. Κοντά στην ακτή εμφανίζονται συχνά Ρινοδέλφινα.
Ερπετοπανίδα
Από τα αμφίβια έχουν βρεθεί Κοινοί Τρίτωνες, Μπράσκες, Πράσινοι Φρύνοι, Βαλκανικοί Λιμνοβάτραχοι, Ευκίνητοι Βάτραχοι και Δεντροβάτραχοι. Τα ερπετά εκπροσωπούνται εδώ από τη Μεσογειακή Χελώνα, τη Στικτή Νεροχελώνα, τη Χελώνα Καρέττα Καρέττα (στο θαλάσσιο τμήμα), την Σαύρα της Ρούμελης, τη Γουστέρα του Ταύρου, την Τρανόσαυρα, τη Δεντρογαλιά, το Λαφίτη του Ασκληπιού, το Σαπίτη και το Νερόφιδο. Επίσης αναφέρονται ο Αβλέφαρος και ο Λαφίτης.
Λοιποί ζωικοί οργανισμοί
Τουλάχιστον δώδεκα είδη ημερόβιων πεταλούδων έχουν εντοπισθεί στις Αλυκές Λευκίμμης. Περιμετρικά της περιοχής εμφανίζονται πολλά είδη θαλασσινών ψαριών, εντός όμως των λιμνοθαλασσών συναντάει κανείς κυρίως διάφορα είδη Κέφαλου, αλλά και το κλασσικό ψαράκι των Αλυκών, το Ζαχαριά ή Ζαμπαρόλα Aphanius fasciatus που είναι τοπικά γνωστός ως Γαστραδιά.
Τύποι Οικοτόπων
Οι Τύποι Οικοτόπων της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ στην περιοχή είναι οι ακόλουθοι: Οι οικότοποι με αστερίσκο (*) είναι προτεραιότητας.
Τουρισμός
Ο παρακείμενος ομώνυμος οικισμός συγκεντρώνει κατά τη θερινή περίοδο τουρισμό. Κάποιοι τουρίστες επισκέπτονται την περιοχή και για την Ορνιθοπανίδα της ή λιγότερο για την Ερπετοπανίδα της.
Απειλές
Κάποιες από τις σημαντικότερες απειλές για τις Αλυκές της Λευκίμμης είναι η διάβρωση, η λαθροθηρία, η είσοδος οχημάτων ή αερόπτερων, η δόμηση και τα μπαζώματα. Επίσης κατά καιρούς έχουν ακουστεί ιδέες για χρήση τους ως ιχθυοτροφείο ή αεροδρόμιο.
Τα αποτελέσματα της διάβρωσης:
Θετικές δράσεις
Στις θετικές δράσεις εντάσσεται η αναπαλαίωση των κτισμάτων και των αποθηκών της αλυκής που φιλοξενούν πλέον το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Κέρκυρας από το 2009.
Το ΚΠΕ Κέρκυρας προήλθε από τη συγχώνευση των πρώην ΚΠΕ Θιναλίων και Λευκίμμης, σύμφωνα με την 127104/ Γ7/ 12-10-2010 Υ.Α. Το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Κέρκυρας στεγάζεται στον ιστορικό χώρο των αλυκών της Λευκίμμης που βρίσκεται στο νότιο άκρο του νησιού της Κέρκυρας.
Βιβλιογραφία - Πηγές
Λ Κατηγορία:Κέρκυρα
Βουλευτικές εκλογές της Βενεζουέλας (2020)
Στις 6 Δεκεμβρίου 2020 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στη Βενεζουέλα, για τα 277 μέλη της Εθνοσυνέλευσης.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης είχαν μποϊκοτάρει αυτές τις εκλογές, τις οποίες χαρακτήρισαν ως «απάτη», και είχαν κοινό μανιφέστο που υπογράφηκε από 27 πολιτικά κόμματα. Οι διεθνείς οργανισμοί εποπτείας είχαν προβλέψει ότι οι εκλογές δεν θα είναι «δίκαιες και ελεύθερες» επειδή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις γι'αυτό, και είχαν τονίσει ότι η σύσταση του Εθνικού Εκλογικού Συμβουλίου υπονομεύει τη διεξαγωγή.
Μετά τις εκλογές, ο Χουάν Γκουαϊδό, ο οποίος ήταν αμφισβητούμενος Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης το 2020-21, δεν κράτησε τη θέση του. Στη συνεδρίαση της Εθνοσυνέλευσης της 5ης Ιανουαρίου 2021, ο Χόρχε Ροντρίγκεζ εξελέγη Πρόεδρος. Ωστόσο, για τα κόμματα της αντιπολίτευσης που μποϊκόταραν τις εκλογές και έμειναν εκτός Εθνοσυνέλευσης τα αποτελέσματα και οι διορισμοί παραμένουν αμφισβητούμενα.
Εκλογικό σύστημα
Τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται όπως ορίζει το Σύνταγμα, με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία, με έναρξη θητείας την 5η Ιανουαρίου 2021. Σύμφωνα με το νέο νόμο, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ τον Ιούνιο του 2020, ο αριθμός των μελών της Εθνοσυνέλευσης αυξήθηκε κατά 110 μέλη, δηλαδή από 167 σε 277 μέλη. Τα 277 μέλη εκλέγονται με μικτό εκλογικό σύστημα:
Η προσέλευση στην ψηφοφορία είναι υποχρεωτική και υποχρέωση ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Βενεζουέλας, ηλικίας άνω των 18 ετών, υπό την προϋπόθεση να έχουν μείνει στη χώρα για τουλάχιστον 10 χρόνια.
Πολιτικά κόμματα – συμμαχίες
Συνολικά 105 πολιτικές οργανώσεις υπέβαλλαν υποψηφιότητες για τις εκλογές. Μεταξύ αυτών 28 εθνικά κόμματα, 53 τοπικά κόμματα και κινήματα και 24 πολιτικές οργανώσεις ιθαγενών.
Μετά τις εκλογές
Μετά τις αμφισβητούμενες εκλογές ο Μέγας Πατριωτικός Πόλος είχε τη συντριπτική πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση. Στις 5 Ιανουαρίου 2021 ο Χόρχε Ροντρίγκεζ εξελέγη Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης. Μετά τις κυρώσεις που επέβαλλε η Ευρωπαϊκή Ένωση στη Βενεζουέλα, στις 24 Φεβρουαρίου 2021, η Εθνοσυνέλευση ψήφισε να απελαθεί η πρέσβειρα της Ε.Ε., η Ισαβέλλα Μπριλιάντε Πεδρόσα, ως «ανεπιθύμητο πρόσωπο».
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στη Βενεζουέλα Βενεζ
Ντέιβιντ Κρόκετ
Ο Κρόκετ μεγάλωσε στο Ανατολικό Τενεσί, όπου και κέρδισε φήμη ως κυνηγός και αφηγητής ιστοριών. Μετά από ολιγόχρονη σταδιοδρομία ως αξιωματικός στην τοπική εθνοφυλακή εκλέχθηκε στο νομοθετικό σώμα του Τενεσί το 1821 και στο Κογκρέσο των ΗΠΑ το 1826. Εκεί αντιτάχθηκε σφοδρά σε πολλές από τις πολιτικές του Προέδρου Άντριου Τζάκσον, ιδιαίτερα στην Πράξη Απομακρύνσεως των Ινδιάνων. Αυτές οι αντιθέσεις οδήγησαν στην ήττα του Κρόκετ στις εκλογές του 1834, γεγονός που τον έκανε να φύγει για το Τέξας (τότε πολιτεία υπαγόμενη στο Μεξικό) και να συμμετάσχει στην Επανάσταση του Τέξας το 1836. Ο Κρόκετ έγινε διάσημος ήδη πριν τον θάνατό του για θρυλικά κατορθώματα που διαδόθηκαν μέσα από θεατρικά έργα, λαϊκές φυλλάδες και αλμανάκ. Μεταθανατίως εξακολούθησαν να του αποδίδονται πράξεις μυθικών διαστάσεων. Μετά και τις απεικονίσεις του σε κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές κατά τον 20ό αιώνα, έγινε ένας από τους γνωστότερους Αμερικανούς λαϊκούς ήρωες.
Καταγωγή και γέννηση
thumb|175px|Προσωπογραφία του Ντέιβιντ Κρόκετ (1834) από τον Τσέστερ Χάρντινγκ left|150px|thumb|Αναμνηστική πλάκα για τον Κρόκετ Ο Ντέιβιντ Κρόκετ γεννήθηκε στη σημερινή Κομητεία Γκρην (Greene County) του Τενεσί, κοντά στο ποτάμι Nolichucky και το χωριό Λάιμστοουν. Εκείνη την εποχή η περιοχή αυτή ήταν μέρος ενός αυτόνομου εδάφους γνωστού ως «Πολιτεία του Φραγκλίνου». Σήμερα ένα πιστό αντίγραφο της καλύβας όπου γεννήθηκε στέκει κοντά στον τόπο της γεννήσεώς του, στο Davy Crockett Birthplace State Park.
Ο Κρόκετ ήταν απόγονος Ιρλανδών, Αγγλοαμερικανών, Σκωτσέζων και Γάλλων Ουγενότων αποίκων, με το οικογενειακό επώνυμο να προέρχεται από τον Monsieur de la Croquetagne, λοχαγό στη φρουρά του Γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄. Η οικογένεια προσηλυτίσθηκε στον Προτεσταντισμό και, ως Ουγενότοι, διέφυγαν από τις εναντίον τους διώξεις στη Γαλλία του 17ου αιώνα και εγκαταστάθηκαν στο Βασίλειο της Ιρλανδίας. Ο προπάππους και η προγιαγιά του Ντέιβιντ, οι Τζόζεφ Λούις Κρόκετ και Σάρα Στιούαρτ-Κρόκετ, μετανάστευσαν στη Νέα Υόρκη από την Ιρλανδία περί το 1708.
Ο Ντέιβιντ Κρόκετ ήταν το πέμπτο από τα εννέα παιδιά των Τζων Κρόκετ και Ρεμπέκα Χωκινς. Πήρε το όνομα του παππού του, ο οποίος είχε σκοτωθει το 1777 στο σπίτι του στο Τενεσί από Ινδιάνους Τσέροκι. Ο Τζων Κρόκετ ήταν ένας από τους «Overmountain Men» που πολέμησαν στη μάχη του Κινγκς Μάουντεν κατά την Αμερικανική Επανάσταση. Πριν το 1795 οι Κρόκετ εγκαταστάθηκαν στο Μόριστάουν του Τενεσί, όπου έχτισαν μια ταβέρνα, η οποία έχει σήμερα ανακατασκευασθεί και φιλοξενεί το μουσείο Crockett Tavern Museum.
Παιδικά χρόνια και οικογένεια
left|150px|thumb|Πιστό αντίγραφο της καλύβας όπου γεννήθηκε ο Κρόκετ. Στην αυτοβιογραφία του ο Κρόκετ γράφει ότι τα πρώτα χρόνια του ήταν γεμάτα με περιπέτεια, κακουχίες και ταξίδια. Σε ηλικία 8 ετών είπε στον πατέρα του πως ήθελε να κυνηγήσει με τουφέκι. Του υποσχέθηκε ότι δεν θα έχανε ούτε ένα βόλι και άρχισε να κυνηγά με τους μεγαλύτερους αδελφούς του. Εγκατέλειψε το σχολείο σε ηλικία 13 ετών. Κατά τους ισχυρισμούς του, είχε δείρει κάποιο «νταή» που τον είχε ταπεινώσει την τέταρτη ημέρα του σχολείου. Ο Κρόκετ αποφάσισε να μην πάει σχολείο για τις επόμενες λίγες ημέρες, φοβούμενος ότι ο νταής θα επέστρεφε με φίλους του για υποστήριξη, καθώς και την τιμωρία από τον δάσκαλο. Αλλά ο δάσκαλος έγραψε στον πατέρα του Κρόκετ ρωτώντας γιατί ο γιος του δεν παρακολουθούσε το σχολείο. Ο Ντέιβιντ είπε στον πατέρα του την αλήθεια. Θυμωμένος που τα οικογενειακά εμπορικά αγαθά που είχε πουλήσει για τη μόρφωση του γιου του είχαν πάει χαμένα, ο πατέρας του αρνήθηκε να τον ακούσει. Τότε ο Ντέιβιντ έφυγε και από το σπίτι και πέρασε τρία χρόνια τριγυρίζοντας από πόλη σε πόλη. Αργότερα ισχυρίσθηκε ότι είχε επισκεφθεί τις περισσότερες κωμοπόλεις και χωριά του Τενεσί, μαθαίνοντας καλύτερο κυνήγι και πώς να στήνει δόκανα.
Κοντά στα 16α γενέθλιά του ο Ντέιβιντ γύρισε σπίτι. Συγκεκριμένα, σταμάτησε στην ταβέρνα του πατέρα του ως πελάτης για ένα γεύμα χωρίς να πει ποιος ήταν. Η μεγαλύτερη αδελφή του τον αναγνώρισε και φώναξε. Τότε βέβαια η οικογένειά του χάρηκε και τον καλοδέχθηκε σπίτι.
Λίγο καιρό μετά ο Κρόκετ αρραβωνιάστηκε την Μάργκαρετ `Ελντερ και, παρότι ο γάμος εκείνος δεν έγινε ποτέ, το σχετικό συμβόλαιο (με ημερομηνία 21 Οκτωβρίου 1805) έχει διασωθεί. Είναι καλώς τεκμηριωμένο ότι η υποψήφια σύζυγός του άλλαξε γνώμη και παντρεύτηκε κάποιον άλλο. Απογοητευμένος σε ηλικία 19 ετών ο Κρόκετ τότε πίστεψε πως «ήταν γεννημένος μόνο για κακοπέραση, δυστυχία και απογοήτευση».
Στις 14 Αυγούστου 1806, ωστόσο, ο Κρόκετ πήρε για σύζυγό του τη Μαίρη (Πόλλυ) Φίνλεϋ στην Κομητεία Τζέφερσον του Τενεσί. Απέκτησαν δύο γιους: τον Τζων Γουέσλεϋ Κρόκετ στις 10 Ιουλίου 1807 και τον Γουίλιαμ Φίνλεϋ Κρόκετ το 1809. Απέκτησαν επίσης μία θυγατέρα, τη Μάργκαρετ, το 1812. Καθώς τα θηράματα λιγόστεψαν στην περιοχή τους, οι Κρόκετ εγκαταστάθηκαν στην Κομητεία Φράνκλιν το 1813. Μετά τον θάνατο της Πόλλυ, ο Ντέιβιντ Κρόκετ νυμφεύθηκε μία χήρα, την Ελίζαμπεθ Πάττον, το 1815, και απέκτησε μαζί της άλλα τρία παιδιά: τους Ρόμπερτ, Ρεμπέκα και Ματίλντα.
thumb|150px| Αμερικανικό γραμματόσημο του 1967 Μετά τον θάνατο του Ντέιβιντ, το 1854, η Ελίζαμπεθ Κρόκετ εγκαταστάθηκε στο Τέξας, όπου και πέθανε to 1860. Ο ένας από τους γιους του, ο Τζων Γουέσλεϋ Κρόκετ, υπήρξε μέλος του Κογκρέσου των ΗΠΑ μεταξύ 1837 και 1841.
Στην εθνοφυλακή του Τενεσί
Στις 24 Σεπτεμβρίου 1813 ο Ντέιβιντ Κρόκετ εγγράφηκε στο 2ο Σύνταγμα Εθελοντών Εφίππων Τυφεκιοφόρων του Τενεσί (Tennessee Volunteer Mounted Riflemen) ως ιχνηλάτης για μια αρχική τρίμηνη θητεία και υπηρέτησε υπό τον συνταγματάρχη Τζων Κόφι στον Πόλεμο Κρηκ, προελαύνοντας νότια, στη σημερινή Αλαμπάμα, και συμμετέχοντας ενεργά στις μάχες. Επανεγγράφηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1814 και έφθασε μέχρι τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη του 57ου Συντάγματος της Εθνοφυλακής (Tennessee Militia), στις 27 Μαρτίου 1818.
thumb|upright|Ο Ντέιβυ Κρόκετ από τον Γουίλιαμ Χ. Χαντλ (1889)
Ο Κρόκετ ως πολιτικός
Στις 17 Σεπτεμβρίου 1821 ο Κρόκετ εκλέχθηκε στην «Επιτροπή Προτάσεων και Παραπόνων» (Committee of Propositions and Grievances), και στη συνέχεια αποφάσισε να κατεβεί στις εκλογές ως υποψήφιος βουλευτής. Δεν εκλέχθηκε στην πρώτη του προσπάθεια το 1824, αλλά στις επόμενες εκλογές, το 1826 ,εκλέχθηκε στην Αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων με το κόμμα του Τζάκσον και επανεκλέχθηκε το 1829 με το αντίθετο κόμμα, το Εθνικό Ρεπουμπλικανικό.
Ως βουλευτής ο Κρόκετ υποστήριξε τα δικαιώματα όσων είχαν καταλάβει δημόσια γη, στους οποίους είχε απαγορευθεί να αγοράζουν γη στη Δύση αν δεν είχαν ήδη αγορασμένη ακίνητη περιουσία. Πήρε το μέρος των «αντι-Τζακσονικών» κατά της Πράξεως Απομακρύνσεως των Ινδιάνων του Προέδρου Άντριου Τζάκσον, μια απόφαση που του στοίχισε την επανεκλογή του το 1830. Ωστόσο επανεκλέχθηκε το 1832.
Το 1834 δημοσιεύθηκε η αυτοβιογραφία του Ντέιβιντ Κρόκετ υπό τον τίτλο ''A Narrative of the Life of David Crockett. Written by Himself''. Ο Κρόκετ ταξίδεψε στα ανατολικά για να προωθήσει το βιβλίο με αποτέλεσμα να χάσει για μερικούς ψήφους την επανεκλογή του. Είπε τότε: «Ανακοίνωσα στους ψηφοφόρους μου ότι θα τους υπηρετούσα το ίδιο πιστά όσο και πριν (αν επανεκλεγόμουν), αλλά αν όχι ... μπορείτε να πάτε όλοι στο διάολο κι εγώ θα πάω στο Τέξας.» Μετά την ήττα του έπραξε ακριβώς αυτό.
Κατά την παραμονή του στην πρωτεύουσα Ουάσινγκτον για το Κογκρέσο ο Κρόκετ έγινε Μασόνος. Πριν φύγει για το Τέξας εμπιστεύθηκε τη μασονική ποδιά του στη Στοά Weakly Lodge του Τενεσί, όπου και σώζεται μέχρι σήμερα.
Στην Επανάσταση του Τέξας
thumb|upright|Ο Ντέιβιντ Κρόκετ από τον Τζων Τσάπμαν Από τον Δεκέμβριο 1834 ο Κρόκετ έγραφε ήδη σε φίλους σχετικά με την πρόθεσή του να αποδημήσει στο Τέξας αν ο Μάρτιν Βαν Μπιούρεν εκλεγόταν. Το 1835 συζήτησε με τον φίλο του Μπέντζαμιν Μακάλοχ τη συγκρότηση ομάδας εθελοντών που θα έπαιρνε μαζί του με την προσδοκία ότι θα ξεσπούσε επανάσταση. Μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των εκλογών τον Αύγουστο η αναχώρησή του καθυστέρησε εξαιτίας μιας εμφανίσεώς του στο δικαστήριο στα τέλη Οκτωβρίου σχετικά με τα κτήματα του αποθανόντος πεθερού του. Τελικά άφησε το σπίτι του κοντά στο Ράδερφορντ του δυτικού Τενεσί την 1η Νοεμβρίου 1835 και ξεκίνησε για το Τέξας με τρεις μόνο άλλους άνδρες. Το μικρότερο παιδί του, η Ματίλντα, έγραψε αργότερα ότι θυμόταν ιδιαίτερα την τελευταία φορά που είδε τον πατέρα της: «Ντυμένος με τα κυνηγετικά ρούχα του, φορώντας ένα καπέλο από δέρμα ρακούν, κουβαλούσε ένα φίνο τουφέκι που του είχαν δωρίσει φίλοι του από τη Φιλαδέλφεια ... έμοιαζε γεμάτος αυτοπεποίθηση το πρωί που έφευγε, πως σύντομα θα μας έγραφε να τον συναντήσουμε όλοι στο Τέξας».
Από το σπίτι του πήγε πρώτα στο Τζάκσον του Τενεσί, όπου έβγαλε ένα λόγο από τα σκαλιά του δικαστικού μεγάρου της Κομητείας Μάντισον, και μετά καβάλησε το άλογό του και ταξίδεψε νοτιοδυτικά, στο Μπολίβαρ του Τενεσί, όπου πέρασε τη νύχτα στην κατοικία του Δρα. Κάλβιν Τζόουνς, μαζεύοντας και πάλι κόσμο, που τον ξεπροβόδισε το άλλο πρωί. Πέρασε τον Μισισιπή στο Μέμφις περί τις 9 Νοεμβρίου και συνέχισε στο Αρκάνσας. Στις 12 Νοεμβρίου έφθασε στο Λιτλ Ροκ. Οι τοπικές εφημερίδες ανέφεραν ότι εκατοντάδες άνθρωποι συνέρρευσαν στην πόλη για να τον δουν από κοντά τον Κρόκετ, ενώ εξέχοντα μέλη της τοπικής κοινωνίας παρέθεσαν δείπνο προς τιμή του σε ξενοδοχείο. Ο Κρόκετ μίλησε «κυρίως επί του θέματος της ανεξαρτησίας του Τέξας», καθώς και για τα πολιτικά της Ουάσινγκτον.
Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς μπήκε στο Τέξας, πάντως έφθασε στο Nacogdoches του Τέξας στις αρχές Ιανουαρίου 1836. Στις 14/1 υπέγραψε μαζί με 65 άλλους άνδρες έναν όρκο ενώπιον του δικαστή Τζων Φορμπς προς την Προσωρινή Κυβέρνηση του Τέξας: «Ενέγραψα το όνομά μου ως εθελοντή και θα ξεκινήσω για το Ρίο Γκράντε εντός ολίγων ημερών μετά των εθελοντών από τις ΗΠΑ...» Στις 6 Φεβρουαρίου ο Κρόκετ και 4-5 άλλοι άνδρες ίππευσαν μέχρι το Σαν Αντόνιο δε Μπεχάρ (San Antonio de Bexar) και κατασκήνωσαν έξω από την κωμόπολη.
Ο Κρόκετ έφθασε στο Άλαμο στις 8 Φεβρουαρίου. Στις 23 του μήνα, προς έκπληξη των ανδρών που είχαν σταθμεύσει εκεί, μεξικανικός στρατός υπό τον στρατηγό Αντόνιο δε Σάντα Άννα έφθασε και άρχισε αμέσως την πολιορκία τους. Ο Σάντα Άννα διέταξε το πυροβολικό του να διατηρεί σχεδόν συνεχή βομβαρδισμό, με τα κανόνια να μετακινούνται πλησιέστερα κάθε μέρα, αυξάνοντας την αποτελεσματικότητά τους.
thumb|left|250px|Η πτώση του `Αλαμο του Robert Jenkins Onderdonk δείχνει τον Κρόκετ να κραδαίνει το τουφέκι του προς τις μεξικανικές δυνάμεις που παραβίασαν τη νότια πύλη.
Καθώς η πολιορκία συνεχιζόταν, ο διοικητής των υπερασπιστών του `Αλαμο Γουίλιαμ Μπάρετ Τρέιβις έστειλε πολλά μηνύματα ζητώντας ενισχύσεις. Το 1876 η επιζήσασα της Μάχης του Άλαμο Σουζάνα Ντίκινσον ανέφερε ότι ο Τρέιβις έστειλε τρεις άνδρες το βράδυ της 3ης Μαρτίου, πιθανώς ως απάντηση στην άφιξη μεξικανικών ενισχύσεων. Οι τρεις, μεταξύ των οποίων και ο Ντέιβιντ Κρόκετ, στάλθηκαν να βρουν τις δυνάμεις του Τζέιμς Φάνιν, της μόνης άλλης επίσημης ομάδας Τεξανών επαναστατών στρατιωτών. Κατά τον Λίντλεϋ, λίγο πριν τα μεσάνυχτα ο Κρόκετ και ένας από τους άλλους δύο άνδρες βρήκαν δυνάμεις των Τεξανών που περίμεναν κατά μήκος του ρυακιού Θίμπολο (Cibolo Creek), έχοντας προχωρήσει κοντύτερα στο Άλαμο. Λίγο πριν την αυγή της 4ης Μαρτίου, μέρος αυτής της δύναμης κατόρθωσε να διασπάσει τις μεξικανικές γραμμές και να εισέλθει στο Άλαμο. Μία δεύτερη ομάδα καταδιώχθηκε στο λιβάδι από το μεξικανικό ιππικό.
Η πολιορκία έληξε στις Μαρτίου 1836, όταν οι Μεξικανοί επιτέθηκαν μόλις πριν την αυγή, ενώ οι πολιορκούμενοι κοιμούνταν. Ξύπνησαν ωστόσο, και η τελική μάχη άρχισε. Σύμφωνα με τη διήγηση της Ντίκινσον, προτού τρέξει στη θέση μάχης του ο Κρόκετ σταμάτησε για λίγο στο παρεκκλήσιο της ιεραποστολής για να πει μια προσευχή. Μόλις οι Μεξικανοί στρατιώτες κατέλαβαν τα βόρεια εξωτερικά τείχη του συγκροτήματος, οι περισσότεροι Τεξανοί υπεχώρησαν στα κελιά και στο παρεκκλήσιο, όπως είχαν προσχεδιάσει. Ο Κρόκετ και οι άνδρες του ήταν πολύ μακριά από εκεί ώστε να καλυφθούν και έμειναν η τελευταία ακάλυπτη ομάδα. Υπερασπίσθηκαν το χαμηλό τοίχωμα μπροστά από το παρεκκλήσιο, χρησιμοποιώντας τα τουφέκια τους ως ρόπαλα και λίγα μαχαίρια, καθώς η δράση ήταν πολύ γρήγορη για να επιτρέπει το ξαναγέμισμα των τουφεκιών. Μετά από μία ομοβροντία και έφοδο με εφ' όπλου λόγχη, οι Μεξικανοί στρατιώτες ώθησαν τους λίγους εναπομείναντες υπερασπιστές προς την εκκλησία. Η μάχη εκείνη την ημέρα κράτησε σχεδόν 90 λεπτά.
Μετά τη θανάτωση όλων των υπερασπιστών, ο Σάντα `Αννα διέταξε τους άνδρες του να συγκεντρώσουν τις σορούς τους σε ένα κοντινό σύδεντρο με ξύλα από πάνω. Εκείνο το βράδυ άναψαν μία φωτιά και τις έκαψαν.
Οι στάχτες τους έμειναν άθικτες μέχρι τον επόμενο Φεβρουάριο, όταν ο Χουάν Seguin επέστρεψε στο Μπεχάρ με το ιππικό του για να επισκοπήσει τα ερείπια. Τότε ένας ντοπιος ξυλουργός κατασκεύασε ένα λιτό φέρετρο και οι στάχτες από τη νεκρική πυρά τοποθετήθηκαν σε αυτό. Τρία ονόματα χαράχθηκαν στο χείλος του: των Τρέιβις, Κρόκετ και Μπόουι. Πιστεύεται ότι το φέρετρο αυτό τάφηκε σε έναν οπωρώνα με ροδακινιές, αλλά το σημείο δεν σημάνθηκε και δεν μπορεί πλέον να βρεθεί.
Περί των συνθηκών θανάτου του Κρόκετ
Επισήμως ο Ντέιβιντ Κρόκετ σκοτώθηκε μαχόμενος στο `Αλαμο το πρωί της 6ης Μαρτίου 1836, σε ηλικία 49 ετών. Σύμφωνα με πολλές μαρτυρίες, μεταξύ 5 και 7 Τεξανών παραδόθηκαν κατά τη μάχη, πιθανώς στον στρατηγό Καστρίγιον. Προσβεβλημένος από το ότι οι διαταγές του να μη συλληφθούν αιχμάλωτοι είχαν αγνοηθεί, ο Σάντα Άννα απαίτησε την άμεση εκτέλεση των επιζησάντων. Παρά την άρνηση των Καστρίγιον και πολλών άλλων Μεξικανών αξιωματικών, βαθμοφόροι που δεν είχαν συμμετάσχει στη μάχη τράβηξαν τα ξίφη τους και σκότωσαν τους άοπλους Τεξανούς.
Κάποιες εβδομάδες μετά τη μάχη άρχισαν να διαδίνονται φήμες ότι ο Κρόκετ ήταν ανάμεσα σε αυτούς που είχαν παραδοθεί και εκτελέσθηκαν Ωστόσο, ο Μπεν, ένας Αμερικανός πρώην δούλος που τον είχε για μάγειρα ένας από τους αξιωματικούς του Σάντα Άννα, επέμενε ότι το σώμα του Κρόκετ είχε βρεθεί στους προμαχώνες περιβαλλόμενο από «όχι λιγότερα των δεκαέξι πτωμάτων Μεξικανών», με το μαχαίρι του Κρόκετ βυθισμένο σε ένα από αυτά. Οι ιστορικοί διαφωνούν για το ποια εκδοχή είναι ακριβής. Σύμφωνα όμως με τον Petite, «η κάθε παραλλαγή της ιστορίας με την παράδοση-εκτέλεση του Κρόκετ προέρχεται από έναν ορκισμένο αντίπαλο (είτε πολιτικό, είτε στρατιωτικό) του Σάντα Άννα». Πιστεύεται ότι πολλές ιστορίες όπως αυτή πλάστηκαν και διαδόθηκαν προκειμένου να απαξιώσουν τον Σάντα Άννα και να ενισχύσουν τον ρόλο του ως «κακού».
Το 1955 ο Jesús Sánchez Garza εξέδωσε ο ίδιος ένα βιβλίο με τίτλο La Rebelión de Texas—Manuscrito Inédito de 1836 por un Ofical de Santa Anna, που υποτίθεται ότι ήταν απομνημονεύματα του Χοσέ Ενρίκε δε λα Πένια (José Enrique de la Peña), ενός Μεξικανού αξιωματικού που ήταν παρών στη Μάχη του `Αλαμο. Το 1975 το βιβλίο μεταφράσθηκε στα αγγλικά και εκδόθηκε στις ΗΠΑ με τίτλο Με τον Σάντα `Αννα στο Τέξας: Μία προσωπική αφήγηση της Επαναστάσεως. Η έκδοση προκάλεσε τεράστιο θόρυβο, χαρακτηριζόμενο και ως «σκάνδαλο», στις ΗΠΑ, καθώς το βιβλίο έγραφε ότι ο Κρόκετ δεν είχε σκοτωθεί μαχόμενος. Ωστόσο ιστορικοί όπως ο Μπιλ Γκρόνεμαν έχουν σοβαρά επιχειρήματα που αμφισβητούν την εγκυρότητα του κειμένου, όπως ότι το ημερολόγιο των απομνημονευμάτων αποτελείται από αρκετούς διαφορετικούς τύπους χαρτιού, που προέρχονται από διαφορετικούς κατασκευαστές χαρτιού και κόπηκαν εκ των υστέρων ώστε να ταιριάζουν στο μέγεθος. Καμιά άλλη μαρτυρία για την επιβίωση του Κρόκετ μετά τη μάχη δεν έχει βγει στην επιφάνεια εκτός από το ημερολόγιο του δε λα Πένια. Κανένα ντοκουμέντο στα αρχεία του κράτους του Μεξικού, καμιά προσωπική καταγραφή άλλων παρόντων στη μάχη δεν δίνει κάποια υπόνοια έστω για την ύπαρξη επιζώντων ανάμεσα στους πολιορκημένους, πολύ λιγότερο για τον Κρόκετ ανάμεσα σε αυτούς. Τα απομνημονεύματα του δε λα Πένια, ακόμα και αν είναι γνήσια, έχουν αμφισβητηθεί και ως προς την ικανότητά του να ταυτοποιήσει έστω και ένα από τους υπερασπιστές του οχυρού με το όνομά του. Ο δε λα Πένια μπορεί να παρέστη στην εκτέλεση ή να τον πληροφόρησαν για αυτή, αλλά ούτε ο ίδιος ούτε οι σύντροφοί του γνώριζαν ποιοι ήταν αυτοί οι άνδρες.
Ονομάσθηκαν προς τιμή του
thumb|Ανδριάντας του συνταγματάρχη Κρόκετ στην πλατεία του Λώρενσμπουργκ Στο Τενεσί
Στο Τέξας
Διάφορα
thumb| Το «Κενοτάφιο του `Αλαμο»
Τηλεόραση
thumb|right|275px|Ο [[Φες Πάρκερ στον ρόλο του Κρόκετ βγάζει λόγο στη Φιλαδέλφεια, στη μίνι τηλεοπτική σειρά του Ντίσνεϋ]]
Ντίσνεϋ
Ο θρύλος του Κρόκετ αναγννήθηκε σε μία τηλεοπτική σειρά της δεκαετίας του 1950 από τον Ουώλτ Ντίσνεϋ, η οποία εισήγαγε και το θρυλικό του καπέλο από δέρμα ρακούν. Από το 1948 ο Ντίσνεϋ είχε αναφέρει στην αρθρογράφο Χέντα Χόπερ ότι ήταν «καιρός να γνωρίσουμε, ή να ανανεώσουμε τη γνωριμία μας με, τους ρωμαλέους, εύθυμους, δραστήριους και αντιπροσωπευτικούς λαϊκούς ήρωες»
MythBusters
Επεισόδιο της σειράς MythBusters του Discovery Channel (προβάλλεται και στην Ελλάδα) αφιερώθηκε σε μία ιστορία από τα θρυλικά κατορθώματα του Κρόκετ: ότι μπορούσε να στερεώσει ένα τσεκούρι σε ένα κορμό δένδρου και με την καραμπίνα του από απόσταση 40 γιάρδες να χτυπήσει την κόψη του με τέτοια ακρίβεια΄ώστε η σφαίρα να σχιστεί στα δύο. Μετά από πρακτική εξάσκηση ο Tory Belleci μπόρεσε να το κατορθώσει για τη μισή απόσταση (20 γιάρδες), με το όπλο να στηρίζεται πάνω σε σάκκους άμμου, και να «επαληθεύσει» τον μύθο, αιτολογώντας ότι ο Κρόκετ, με πολύ περισσότερη εμπειρία, θα το κατόρθωνε και για τις 40.
Μουσική
Η «Μπαλάντα του Ντέιβυ Κρόκετ από την τηλεοπτική σειρά του Ντίσνεϋ είχε 4 διαφορετικές επιτυχημένες εκδοχές, τραγουδισμένες μεταξύ άλλων από τους Μπιλ Χέυς, Φες Πάρκερ και Τενεσί `Ερνι Φορντ.
Κινηματογράφος
Σε ταινίες τον ρόλο του Κρόκετ έχουν υποδυθεί, μεταξύ άλλων και οι παρακάτω ηθοποιοί:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ
Παγκρεατίτιδα
Παγκρεατίτιδα είναι η φλεγμονή του παγκρέατος. Υπάρχουν δύο είδη, η οξεία παγκρεατίτιδα και η χρόνια παγκρεατίτιδα. Συνήθη συμπτώματα της παγκρεατίτιδας είναι ο πόνος στο επιγάστριο, ναυτία και έμετοι. Ειδικά στη χρόνια παγκρεατίτιδα μπορεί να συνυπάρχει στεατόρροια και απώλεια βάρους. Επιπλοκές όπως λοιμώξεις, αιμορραγίες και σακχαρώδης διαβήτης δεν είναι σπάνιες.
Κυριότερα αίτια της παγκρεατίτιδας είναι οι χολόλιθοι και ο αλκοολισμός, με τους χολόλιθους να προκαλούν πιο συχνά οξεία παγκρεατίτιδα ενώ ο αλκοολισμός χρόνια. Η διάγνωση περιλαμβάνει κυρίως εργαστηριακές εξετάσεις (όπως μέτρηση αμυλάσης και λιπάσης ορού σε οξεία παγκρεατίτιδα και μέτρηση λίπους και άλλων στοιχείων σε χρόνια παγκρεατίτιδα) και απεικονιστικές εξετάσεις όπως ακτινογραφία, υπέρηχο, αξονική και μαγνητική τομογραφία, που έχουν σημαντική διαγνωστική αλλά και διαφοροδιαγνωστική αξία.
Στην οξεία παγκρεατίτιδα η θεραπεία είναι συνήθως συντηρητική με χορήγηση υγρών, ηλεκτρολυτών και αναλγητικών, ενώ χειρουργική θεραπεία (όπως αφαίρεση νεκρωμένου ιστού) πραγματοποιείται σε σοβαρότερες καταστάσεις. Στη χρόνια παγκρεατίτιδα η αντιμετώπιση περιλαμβάνει διακοπή της αιτίας (που συχνά είναι το αλκοόλ) και χορήγηση παγκρεατικών ενζύμων. Εάν καταστραφεί μεγάλο μέρος της ενδοκρινούς μοίρας είναι απαραίτητη η χορήγηση ινσουλίνης.
Οξεία παγκρεατίτιδα
alt=|thumb|Το πάγκρεας και τα γύρο όργανα. 1: στομάχι, 2: χοληδόχος κύστη,          3: χοληδόχος πόρος, 4: παγκρεατικός πόρος 5: δωδεκαδάκτυλος,                    6 πάγκρεας. Ως οξεία παγκρεατίτιδα χαρακτηρίζεται η οξεία φλεγμονή του παγκρέατος, η οποία οφείλεται σε ενεργοποίηση των ενζύμων εντός του παγκρεατικού ιστού, με αποτέλεσμα την αυτοπεψία του.
Αιτιολογία
Συχνότερο αίτιο οξείας παγκρεατίτιδας είναι οι χολόλιθοι που φράσσουν ή τραυματίζουν το φύμα του Vater. Άλλα αίτια είναι το αλκοόλ, η απόφραξη του παγκρεατικού πόρου, ιατρογενής (π.χ. μετά από ERCP, βιοψίες κλπ), υπερασβεστιαιμία και υπερλιπιδαιμία, καθώς και γενετικά αίτια.
Διάγνωση
Το κύριο σύμπτωμα της οξείας παγκρεατίτιδας είναι ο οξύς πόνος στο επιγάστριο με αντανάκλαση στην οσφύ, που συχνά συνοδεύεται από ναυτία και εμέτους. Οι περισσότεροι ασθενείς έχουν αυξημένη αμυλάση και λιπάση ορού, και αυτό είναι χρήσιμο στη διάγνωση. Από τις ακτινολογικές εξετάσεις η απλή ακτινογραφία κοιλίας χρησιμεύει κυρίως για διαφοροδιάγνωση, ενώ άλλες μέθοδοι όπως υπερηχοτομογραφία, αξονική ή μαγνητική τομογραφία μπορούν να εντοπίσουν οιδήματα, χολόλιθους, κύστες, νεκρώσεις κλπ.
Θεραπεία
Η θεραπεία είναι κυρίως συντηρητική και περιλαμβάνει διακοπή σίτισης, χορήγηση υγρών, ηλεκτρολυτών και αναλγητικών, και τοποθέτηση ρινογαστρικού καθετήρα για κένωση του στομάχους. Χειρουργική θεραπεία ενδείκνυται σε σοβαρότερες καταστάσεις όταν υπάρχει νεκρωτική παγκρεατίτιδα ή άλλη σοβαρή επιπλοκή.
Χρόνια παγκρεατίτιδα
Χρόνια παγκρεατίτιδα είναι η χρόνια φλεγμονή του παγκρέατος, η οποία χαρακτηρίζεται από υποτροπιάζοντα ή συχνό κοιλιακό πόνο, με ανεπάρκεια τόσο της εξωκρινούς, όσο και της ενδοκρινούς, μοίρας του παγκρέατος. Η ασθένεια σχετίζεται στενά με την υπερβολική, χρόνια, κατανάλωση αλκοόλ.
Αιτιολογία
Ο χρόνιος αλκοολισμός είναι η πιο συχνή αιτία χρόνιας παγκρεατίτιδας. Η χολολιθίαση, γενετικά αίτια και άλλες λιγότερο συχνές αιτίες μπορούν επίσης να προκαλέσουν τη νόσο.
Διάγνωση χρόνιας παγκρεατίτιδας
Οι ασθενείς συνήθως εμφανίζουν πόνο ο οποίος μπορεί να υποχωρεί κατά διαστήματα και να γίνεται έντονος στις εξάρσεις της νόσου. Ναυτία και έμετοι συνήθως συνοδεύουν τον πόνο. Οι εργαστηριακές εξετάσεις δεν χρησιμοποιούνται συχνά και περιλαμβάνουν κυρίως μέτρηση λίπους ή ελαστάσης και χυμοθρυψίνης στα κόπρανα και τη συλλογή και μέτρηση παγκρεατικών ενζύμων μέσω ρινοδωδεκαδακτυλικού καθετήρα. Πιο χρήσιμες είναι οι απεικονιστικές εξετάσεις όπως ακτινογραφία κοιλίας, το υπερηχογράφημα, η αξονική και μαγνητική τομογραφία, οι οποίες μπορεί να εντοπίσουν βλάβες όπως επασβεστώσεις, αλλοιώσεις δομών, συλλογές υγρών κλπ.
Θεραπεία
Σε αλκοολικούς είναι απαρραίτητη η διακοπή του αλκοόλ πριν από οποιαδήποτε θεραπεία. Τα αναλγητικά χρησιμεύουν για την αντιμετώπιση του πόνου. Η χορήγηση παγκρεατικών ενζύμων φαίνεται να βελτιώνει την κατάσταση επειδή μειώνει την παραγωγή ενζύμων από το πάγκρεας, κι επίσης μειώνουν τη στεατόρροια εάν υπάρχει. Ενδοσκοπικά μπορεί να αντιμετωπιστεί μια απόφραξη του παγκρεατικού πόρου. Χειρουργικά αντιμετωπίζεται η χρόνια παγκρεατίτιδα εάν δεν υπάρχει βελτίωση, ή υπάρχει ανυπόφορος πόνος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φλεγμονές Κατηγορία:Παθήσεις του παγκρέατος
Εκλογές στη Γροιλανδία
Εκλογές διεξάγονται στη Γροιλανδία από το 1979, ενώ το νησί εκλέγει και δύο έδρες στο Κοινοβούλιο της Δανίας. Σε εθνικό επίπεδο εκλέγεται η Δίαιτα (Inatsisartut) που αποτελείται από 31 μέλη,που εκλέγονται για τετραετή θητεία. Λειτουργεί ο πολυκομματισμός. Εκτός από τις γενικές εκλογές, διεξάγονται και εκλογές για τοπικά συμβούλια (οι τελευταίες διεξήχθησαν το 2017).
Βουλευτικές εκλογές
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Γροιλανδία τα έτη 1951, 1955, 1959, 1964, 1967, 1971 και 1975 (για Επαρχιακό Συμβούλιο) και μετά γενικές τα έτη 1979 (οι πρώτες μετά την αυτοδιοίκηση), 1983, 1984, 1987, 1991, 1995, 1999, 2002, 2005, 2009, 2013, 2014, 2018 και 2021.
Εδουάρδος ο Εξομολογητής
Ο Εδουάρδος ο Ομολογητής (Edward the Confessor, 1003 – 5 Ιανουαρίου 1066), γνωστός και ως Άγιος Εδουάρδος ο Ομολογητής, ήταν ένας από τους τελευταίους Αγγλοσάξονες βασιλείς της Αγγλίας. Θεωρούμενος συνήθως ως ο τελευταίος βασιλιάς του Οίκου του Ουέσσεξ, κυβέρνησε από το 1042 έως το 1066.
Εκλογές στη Γροιλανδία
2005
Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 15 Νοεμβρίου του 2005 το κόμμα Siumut έλαβε 30,7% των ψήφων, το Demokratiit 22,8%, το IA 22,6%, το Κόμμα Atassut 19,1%, το Katusseqatigiit 4,1%, άλλα κόμματα 0,7%. Η κατανομή των εδρών ήταν ως εξής: Siumut 10, Demokratiit 7, IA 7, Atassut 6, Katusseqatigiit 1. Στις 13 Νοεμβρίου του 2007 δύο αντιπρόσωποι εξελέγησαν στο Folketing (το Κοινοβούλιο της Δανίας). Από αυτούς, ένας ήταν από το Siumut και ένας από το κόμμα Inuit Ataqatigiit.
Εδουάρδος ο Εξομολογητής
Γιος του Έθελρεντ του Ουέσσεξ και της Έμμας της Νορμανδίας, ο Εδουάρδος διαδέχθηκε τον γιο του Κνούτου -και ετεροθαλή αδελφό του ίδιου- Αρθακανούτο, επαναφέροντας τον Οίκο του Ουέσσεξ μετά την περίοδο της δανικής κυριαρχίας από τότε που ο Κνούτος κατέκτησε την Αγγλία το 1016. Όταν πέθανε ο Εδουάρδος το 1066, τον διαδέχτηκε ο Χαράλδος Β΄ της Αγγλίας, ο οποίος ηττήθηκε και σκοτώθηκε την ίδια χρονιά από τους Νορμανδούς του Γουλιέλμου του Κατακτητή στη μάχη του Χέιστινγκς.
Εκλογές στη Γροιλανδία
2009
Στις επόμενες εκλογές, που διεξήχθησαν το 2009, ηττήθηκαν οι σοσιαλδημοκράτες του κόμματος Σιουμούτ, έπειτα από 30 χρόνια. Πρωθυπουργός εξελέγη ο ηγέτης του αριστερού κόμματος, Κουουπίκ Κλάιστ, με 5.461 προσωπικές ψήφους έναντι 1.413 ψήφων για τον πρωθυπουργό Χανς Ενόκσεν.
Εδουάρδος ο Εξομολογητής
Ο Έντγκαρ Έθελινγκ ο τελευταίος εκπρόσωπος από τον Οίκο του Ουέσσεξ που ανακηρύχθηκε βασιλιάς μετά τη μάχη του Χέιστινγκς δεν κυβέρνησε και καθαιρέθηκε μετά από 8 περίπου εβδομάδες. Οι ιστορικοί παρουσιάζουν πολλές διαφωνίες σχετικά με την μεγάλη περίοδο 24 ετών της βασιλείας του, το προσωνύμιο του παρουσιάζει την εικόνα ενός βασιλιά τραχύτατου και ευσεβούς, πολλοί τον αγιοποιούν σαν μια προσπάθεια ανταγωνισμού με τον Εδουάρδο τον Μάρτυρα. Η βασιλεία του χαρακτηρίζεται από μεγάλη πτώση της βασιλικής εξουσίας στην Αγγλία και την άνοδο του Οίκου του Γκόντουιν μετά την ηρωική πτώση του ίδιου. Συγγραφείς όπως ο Φρανκ Μπάρλοου (1911 - 2009) και ο Πίτερ Ρεξ (1930 - 2012) αναφέρουν από την άλλη μεριά ότι ήταν πολύ δυναμικός, ενεργητικός και μερικές φορές βίαιος αλλά του χάλασε την εικόνα η Νορμανδική κατάκτηση. Ο Ρίτσαρντ Μόρτιμερ από την άλλη πλευρά σημειώνει οτι η επιστροφή των Γκόντουιν από την εξορία (1052) αποδεικνύει ότι ήταν άβουλος και ανίκανος βασιλιάς που δεν μπόρεσε να αποκτήσει τον έλεγχο του βασιλείου του. Έναν αιώνα αργότερα (1161) ο Πάπας Αλέξανδρος Γ΄ ρύθμισε την αγιοποίηση του με αποτέλεσμα η Αγγλική εκκλησία να βρεθεί μεταξύ πολλών πολιούχων αγίων. Ο Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας έλυσε οριστικά το πρόβλημα ορίζοντας οριστικά σαν εθνικό Άγιο του Αγγλικού έθνους τον Άγιο Γεώργιο (1350). Ο Άγιος Εδουάρδος ο Ομολογητής εορτάζεται από την Αγγλικανική εκκλησία, την Εκκλησία της Ουαλίας και την Καθολική εκκλησία, η μνήμη του εορτάζεται στις 13 Οκτωβρίου.
Εκλογές στη Γροιλανδία
2013
Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 12 Μαρτίου 2013 το κόμμα της αντιπολίτευσης το Siumut κέρδισε 14 επί συνόλου 31 εδρών. Στις 26 Μαρτίου η αρχηγός του Siumut Αλέκα Χάμοντ έγινε η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Γροιλανδίας.
Εδουάρδος ο Εξομολογητής
Πρώτα χρόνια
Τα δυο μικρότερα αδέλφια του Εδουάρδου ήταν ο Άλφρεντ Έθελινγκ και η Γκόντα της Αγγλίας, είχε πολλά μεγαλύτερα ετεροθαλή αδέλφια από τον πρώτο γάμο του πατέρα του με την Ελφγκίφου της Υόρκης και στα γενεαλογικά καταγράφεται πάντοτε πίσω από αυτά.
Εκλογές στη Γροιλανδία
2014
Εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα στις 28 Νοεμβρίου 2014.
Εδουάρδος ο Εξομολογητής
Παιδική ηλικία
thumb|right|250px|Η τριάδα των Άγγλων Αγίων - Ο [[Έντμουντ ο Μάρτυρας|Εδμόνδος ο Μάρτυρας, ο Εδουάρδος ο Ομολογητής και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής σε μια εκκλησιαστική τοιχογραφία επί Ριχάρδου Β΄.]] Την περίοδο που ήταν ακόμα μικρό παιδί η Αγγλία έγινε στόχος επίθεσης των επιδρομών των Βίκινγκ υπό την ηγεσία αρχικά του Σβεν Α' της Δανίας και στην συνέχεια του γιου του Κνούτου. Στα τέλη του 1013 ο Σβεν ο Διχαλογένης κατέλαβε τον θρόνο της Αγγλίας, ο μικρός Εδουάρδος συνόδευσε τους γονείς του και τα αδέλφια του στην εξορία στην Νορμανδία. Ο Σβεν πέθανε αμέσως μετά τον Φεβρουάριο του 2014, ακολούθησε η ανακατάληψη του Αγγλικού θρόνου από τον πατέρα του ο οποίος ορκίστηκε ξανά βασιλιάς αφού πρώτα συμφώνησε με τους ευγενείς να κυβερνήσει με περισσότερη δικαιοσύνη σε σχέση με την πρώτη περίοδο της βασιλείας του. Ο πατέρας του πέθανε τον Απρίλιο του 2016, τον διαδέχτηκε ο μεγαλύτερος ετεροθαλής αδελφός του Έντμουντ ο Σιδηρόπλευρος ο οποίος βρισκόταν εκείνη την εποχή σε σκληρούς πολέμους με τον Κνούτο που επανήλθε δυναμικά να ανακαταλάβει την Αγγλία. Σύμφωνα με τα Σκανδιναβικά χρονικά ο μικρός 13χρονος Εδουάρδος πολέμησε με μεγάλο θάρρος στο πλευρό του αδελφού του αλλά η ιστορία αυτή αμφισβητείται. Ο Έντμουντ πέθανε τον Νοέμβριο του 2016 και ο Κνούτος παρέμεινε μοναδικός βασιλιάς της Αγγλίας. Ο ίδιος και τα αδέλφια του οδηγήθηκαν στην εξορία ενώ ο Κνούτος παντρεύτηκε στον δεύτερο γάμο του την μητέρα του Έμμα (1017), ο μεγαλύτερος από τους ετεροθαλείς αδελφούς του Έντουιγκ Έθελινγκ εκτελέστηκε την ίδια εποχή απο τον Κνούτο αφήνοντας τον Εδουάρδο διεκδικητή του θρόνου από τον Οίκο του Ουέσσεξ.
Εκλογές στη Γροιλανδία
2018
Στις γενικές εκλογές διεξήχθησαν πρόωρα στις 24 Απριλίου 2018 και με τη συμμετοχή δύο νέων κομμάτων. Το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα Σιουμούτ διατήρησε την εξουσία.
Δημοψηφίσματα
Δημοψηφίσματα διεξήχθησαν τα έτη 1972, 1978, 1979, 1982, 2008 και 2009.
Εδουάρδος ο Εξομολογητής
Δολοφονία του αδελφού του Άλφρεντ Έθελινγκ
Ο Κνούτος πέθανε (1035) τον διαδέχθηκε στον θρόνο της Δανίας ο γιος του Αρθακανούτος αλλά είναι αμφίβολο αν κληρονόμησε και την Αγγλία, το βέβαιο είναι ότι δεν μπόρεσε να μετέβη στην Αγγλία επειδή ήταν απασχολημένος σε πόλεμο με τους Σκανδιναβούς. Στην Αγγλία τοποθετήθηκαν αντιβασιλείς για λογαριασμό του ο ετεροθαλής αδελφός του Χάρολντ ο Λαγοπόδαρος και η μητέρα του Έμμα αναμένοντας να έρθει ο Αρθακανούτος αλλά ο Χάρολντ σφετερίστηκε τον θρόνο και ανακηρύχτηκε μόνος βασιλιάς. Ο Εδουάρδος ο Ομολογητής και ο αδελφός του Άλφρεντ Έθελινγκ προσκλήθηκαν ξεχωριστά στην Αγγλία την ίδια χρονιά (1036), μερικοί ιστορικοί αναφέρουν ότι το γράμμα για να προσκληθούν το έγραψε ο ίδιος ο Χάρολντ με την υπογραφή τάχα της μητέρας τους Έμμας, άλλοι αναφέρουν ότι προσκλήθηκαν από την Έμμα για να αποδυναμώσουν τον Χάρολντ. Ο Άλφρεντ συνελήφθη από τον κόμη Γκόντουιν, τον οδήγησε στον Χάρολντ ο οποίος τον τύφλωσε με βίαιο τρόπο, στην συνέχει πέθανε από τα τραύματα του, ο φόνος του Άλφρεντ ήταν ο λόγος για τον οποίο εξορίστηκε αργότερα ο Γκόντουιν το φθινόπωρο του 1051. Ο Εδουάρδος πραγματοποίησε μια επίθεση στο Σαουθάμπτον και στην συνέχεια επέστρεψε στην Νορμανδία. Την περίοδο εκείνη όπως φαίνεται ο Εδουάρδος είχε αποκτήσει πολύ καλή φήμη ως στρατιώτη τόσο στην Νορμανδία όσο και στην Σκανδιναβία. Ο Χάρολντ έγινε αποδεκτός σαν μοναδικός βασιλιάς (1037) και η Έμμα της Νορμανδίας εξορίστηκε στην Μπρυζ ζητώντας από τον γιο της Αρθακανούτο να πραγματοποιήσει επίθεση στην Αγγλία αλλά εκείνος ήταν ανέτοιμος στρατιωτικά να το κάνει. Την εποχή που ετοιμαζόταν ο Αρθακανούτος για επίθεση ήρθαν τα νέα για τον θάνατο του Χάρολντ (1040), με αυτόν τον τρόπο μπόρεσε ανενόχλητα να μετέβη στην Αγγλία για να κληρονομήσει τον θρόνο.
Εκλογές στη Γροιλανδία
1972
Με το πρώτο δημοψήφισμα στο οποίο ψήφισαν οι Γροιλανδόί, στις 2 Οκτωβρίου 1972, εγκρίθηκε (υπέρ το 63,3% έναντι 36,7 κατά) η ένταξη της Δανίας στην ΕΟΚ.
1978
Στο πρώτο δημοψήφισμα που διεξήχθη μόνο στη Γροιλανδία, στις 20 Ιουνίου 1978 οι ψηφοφόροι απέρριψαν την πρόταση να καταργηθεί το αλκοόλ με ποσοστό 55,1% κατά της πρότασης. Αντίθετα, το 58% ψήφισαν υπέρ της διάθεσης του αλκοόλ με δελτίο.
Εδουάρδος ο Εξομολογητής
Διάδοχος του Αρθακανούτου
Ο Αρθακανούτος προσκάλεσε την επόμενη χρονιά (1041) τον Εδουάρδο τον Ομολογητή στην Αγγλία για να τον ορίσει διάδοχο του επειδή ήταν βαριά άρρωστος, γνώριζε ότι δεν θα ζήσει πολύ και δεν είχε απογόνους. Ο ιστορικός Τζον Μάντικοττ (γεν. 1943) αναφέρει ότι προσκλήθηκε με παρέμβαση του κόμη Γκόντουιν, συνάντησε τους ευγενείς στην Νήσο Γουάιτ, έγινε δεκτός σαν βασιλιάς αφού οι ευγενείς τον έβαλαν πρώτα να ορκιστεί ότι θα τηρήσει τους νόμους του Κνούτου. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει ότι ορκίστηκε βασιλιάς μαζί με τον Αρθακανούτο αλλά ένα καταστατικό που εκδόθηκε το 1042 τον αναφέρει σαν αδελφό του βασιλιά. Μετά τον θάνατο του Αρθακανούτου στις 8 Ιουνίου 1842 ο Γκόντουιν, ο ισχυρότερος κόμης της Αγγλίας υποστήριξε τον Εδουάρδο για την διαδοχή στον θρόνο, το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει με λεπτομέρειες την μεγάλη δημοτικότητα και αποδοχή που είχε ο Εδουάρδος στον Αγγλικό λαό. Ο Εδουάρδος ο Ομολογητής στέφθηκε βασιλιάς της Αγγλίας στον καθεδρικό ναό του Ουέστμινστερ την βασιλική έδρα των δυτικών Σαξόνων στις 3 Απριλίου 1043.
Εκλογές στη Γροιλανδία
1979
Στις 17 Ιανουαρίου 1979 περισσότερο από το 70,1% των ψηφοφόρων υπερψήφισαν την πρόταση για μεγαλύτερη αυτονομία από τη Δανία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη σύσταση του Γροιλανδικού Κοινοβουλίου και την απόκτηση κυριαρχίας σε τομείς όπως η εκπαίδευση, η υγεία, τα αλιεύματα και το περιβάλλον.
Εδουάρδος ο Εξομολογητής
Πρώτα χρόνια
Μετά την άνοδο του στον θρόνο ο Εδουάρδος διαμαρτυρήθηκε για το γεγονός οτι η μητέρα του δεν ενδιαφέρθηκε καθόλου για τον ίδιο, τον Νοέμβριο του 1043 έκανε επιδρομή στο Ουίντσεστερ με τον Λέοφρικ της Μερκίας, τον Γκόντουιν και τον Σίουαρντ της Νορθούμπριας για να κάνει κατάσχεση της περιουσίας της η οποία όπως δήλωσε ήταν βασιλική. Ο βασικός σύμβουλος της μητέρας του Στίγκαντ επίσκοπος του Έλμχαμ στην ανατολική Αγγλία καθαιρέθηκε αλλά σύντομα αποκαταστάθηκε, η Έμμα πέθανε το 1052. Η θέση του Εδουάρδου στον θρόνο αρχικά ήταν αρκετά εξασθενημένη, από τους τρεις ισχυρούς κόμητες που υποστήριζαν τον Οίκο του Ουέσσεξ την περίοδο της Δανικής κατάκτησης μονάχα ο Λέοφρικ τον υποστήριζε επειδή η οικογένεια του είχε προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες στον πατέρα του Έθελρεντ. Ο Σιούαρντ ήταν πιθανότατα Δανός στην καταγωγή ενώ ο Γκόντουιν αν και Άγγλος είχε εισέλθει στις υπηρεσίες του Κνούτου και είχε παντρευτεί την πρώην νύφη του. Ο Εδουάρδος ο Ομολογητής ωστόσο στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του αποδείχτηκε ισχυρός και φιλόδοξος μονάρχης, όπως αναφέρει ο συγγραφέας Φράνκ Μπάρλοου (1911 - 2009) ''"ήταν φιλόδοξος σαν τον πατέρα του και τρομερός όπως η μητέρα του Έμμα".
Ο μεγαλύτερος γιος του Γκόντουιν Σβεν διορίστηκε στις 23 Ιανουαρίου 1045 σε μια κομητεία των νοτιοδυτικών Μίνλαντς ενώ ο ίδιος ο Εδουάρδος παντρεύτηκε την κόρη του Σβεν Έντιθ, αμέσως μετά ο αδελφός της Χάρολντ και ο ξάδελφος της Δανός πρίγκιπας Μπέορν Έστριτσον ανέλαβαν κομητείες στην νότια Αγγλία. Ο Έντουιν και η οικογένεια του κυβερνούσαν ολόκληρη την νότια Αγγλία ωστόσο ο γιος του Σβεν εξορίστηκε (1047) επειδή επιχείρησε να απαγάγει την ηγουμένη του Λέομινστερ. Ο Σβεν επέστρεψε (1049) και επιχείρησε να πάρει πίσω την κομητεία του αλλά βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Μπέορν Έστριντσον και τον Χάρολντ στους οποίους είχε μοιραστεί η κομητεία του την διετή περίοδο της εξορίας του. Ο Σβεν σκότωσε τον ξάδελφο του Μπέορν, εξορίστηκε ξανά και ο ανιψιός του βασιλιά Ραλφ ανέλαβε την κομητεία του αλλά ο πατέρας του Σβεν Έντουιν κατόρθωσε τα επόμενα χρόνια ύστερα από διαπραγματεύσεις με τον βασιλιά να αποκαταστήσει τον γιο του.