cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νέο Πεδινό Λήμνου
Κάτοικοι
Οι κάτοικοι του Πεδινού είναι στην πλειοψηφία τους αγρότες και αλιείς. Την τελευταία δεκαετία έχει αναπυχθεί και ο τουριστικός τομέας.
Από το Πεδινό κατάγεται ο λόγιος δάσκαλος Αριστοφάνης Κουλερής, συγγραφέας μεταξύ άλλων του ενδιαφέροντος βιβλίου "Μνήμη Ηρώων Πεδινού Λήμνου".
Στην Αθήνα λειτουργεί δραστήριος "Σύλλογος των εν Αττική Πεδινιωτών".
Μεγάλος ευεργέτης του Παλαιού Πεδινού υπήρξε ο Χαράλαμπος Χατζηχαραλάμπους του Οδυσσέα που ανέλαβε την δαπάνη ηλεκτροδότησης του ιερού ναού Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου. Σήμερα η δραστήρια κ. Βικτώρια Κουρνιώτη έχει αναλάβει πρωτοβουλία για την αναστήλωση του καμπαναριού του ιερού ναού. Μια πρωτοβουλία που χρειάζεται την στήριξη όλων των Πεδινιωτών όπου γης. Τελικώς οι ρηγματώσεις του κωδωνοστασίου της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννου απεκαταστάθησαν πλήρως κατόπιν ενεργειών του Συλλόγου Των εν Αττική Πεδινιωτών της Αθήνας. Με πρωτοβουλία του Προέδρου του Συλλόγου κ. Αριστοφάνη Κουλερή και του Δημάρχου κ. Δ. Βουλγαράκη "εξοικονομήθηκε" η αναγκάια δαπάνη του έργου από το Επαρχείο Λήμνου και το καλλιτεχνικότατο ιστορικό κωδωνοστάσιο επανήλθε στην αρχική του μορφή.
Οικισμοί
Εκτός από το Νέο Πεδινό στο δημοτικό διαμέρισμα Πεδινού ανήκουν άλλοι τρεις οικισμοί:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά της Λήμνου
1541
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1541 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1969
Το ΛΔ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1969 διεξήχθη από τις 8 ως τις 10 Αυγούστου 1969 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, στον Πειραιά, μαζί με το αντίστοιχο ανδρικό πρωτάθλημα, εκτός από το πένταθλο γυναικών που διεξήχθη στις 25-26 Οκτωβρίου στο γυμναστήριο του Εθνικού Γ.Σ. Στους αγώνες εντάχθηκαν τρία νέα αγωνίσματα: 100μ εμπ. (αντί για 80μ), 1500μ και σκυταλοδρομία 4Χ400μ. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανιώνιος για 16η φορά, επανερχόμενος θριαμβευτικά στην κορυφή μετά τη νίκη του Γ.Σ. "Ολύμπια" της προηγούμενης σεζόν.
Τα αποτελέσματα του πεντάθλου συνυπολογίστηκαν στη γενική βαθμολογία για πρώτη φορά. Όμως, η διεξαγωγή του πολύ αργότερα από το κυρίως πρόγραμμα των αγώνων προκάλεσε διαμαρτυρίες για διευκόλυνση του Πανιωνίου προς τον Εδεσσαϊκό που κατάφερε να αναρριχηθεί στην τρίτη θέση προσπερνώντας τον Πειραϊκό. Συγκεκριμένα, ο Πανιώνιος έχοντας εξασφαλίσει την πρωτιά κατέβασε μόνο δύο αντί για τρεις αθλήτριες. Αλλά και αυτές αποχώρησαν από κάποια αγωνίσματα, με αποτέλεσμα τις τρεις πρώτες θέσεις να καταλάβουν αθλήτριες του Εδεσσαϊκού. Ο Πειραϊκός έστειλε μόνο μια αθλήτρια, η οποία αποχώρησε λόγω πτώσης στα 400 μ. Έτσι ο Εδεσσαϊκός προσπέρασε τον Πειραϊκό στη βαθμολογία, με τον τελευταίο να διαμαρτύρεται προς τον Πανιώνιο. Η παρενέργεια αυτή οδήγησε τους ιθύνοντες από την επόμενη σεζόν να προγραμματίζουν τη διεξαγωγή των πρωταθλημάτων πεντάθλου και δεκάθλου πριν από τους κυρίως αγώνες.
Οι νικήτριες
* Με τα 100μ εμπ. αντί των 80μ εμπ.
Μάριος Βρουσάι
Ο Μάριος Βρουσάι (γενν. στις 2 Ιουλίου 1998) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός πλάγιος μέσος για τον Ολυμπιακό.
Ολυμπιακός
Έκανε το ντεμπούτο του στη Super League με τον Ολυμπιακό στις 16 Απριλίου 2018, σε έναν αγώνα εναντίον της Κέρκυρας. Ο Βρουσάι μπήκε στον αγωνιστικό χώρο του Σταδίου Καραϊσκάκη στο 78ο λεπτό του αγώνα, ως η τρίτη αλλαγή του προσωρινού προπονητή του Ολυμπιακού Χρήστου Κόντη και αντικατέστησε τον Βέλγο διεθνή Κέβιν Μιράλας. Εννέα λεπτά αργότερα, σημείωσε το πρώτο γκολ της επαγγελματικής σταδιοδρομίας του,ύστερα από ασίστ του Καρίμ Ανσαριφάρντ. Είχε άλλες 3 συμμετοχές στη Super League ως το τέλος της σεζόν και θεωρήθηκε ως ένας από τους πιο ταλαντούχους παίκτες της ακαδημίας της ομάδας.
Στις 9 Αυγούστου 2018, έκανε το ντεμπούτο του σε ευρωπαϊκό αγώνα κατά τη διάρκεια του τρίτου προκριματικού γύρου του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ εναντίον της ΦΚ Λουκέρνης. Ο Ολυμπιακός πήρε τη νίκη με 4-0 επί της ελβετικής ομάδας στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης για το πρώτο σκέλος του γύρου και ο Βρουσάι αγωνίστηκε στα τελευταία 12 λεπτά του αγώνα. Στις 19 Δεκεμβρίου 2018, σημείωσε ένα καταπληκτικό γκολ με μακρινό σουτ, το πρώτο του Ολυμπιακού στη νίκη με 1-2 εναντίον του Άρη Αβάτου στο γήπεδο της Ξάνθης, για τον τελευταίο αγώνα της Φάσης Ομίλων του Κυπέλλου Ποδοσφαίρου Ελλάδας 2018-19.
Βίλεμ ΙΙ (δανεισμός)
Στις 17 Ιανουαρίου 2019, η ολλανδική Βίλεμ ΙΙ ανακοίνωσε την απόκτηση του Βρουσάι, με δανεισμό για 1,5 χρόνο. Παράλληλα, έχει το δικαίωμα της αγοράς του παίχτη, έπειτα από το τέλος της περιόδου δανεισμού. Στις 20 Ιανουαρίου 2019, σκόραρε στο ντεμπούτο του με τη Βίλεμ ΙΙ, ύστερα από ασίστ του Βαγγέλη Παυλίδη, στην εντός έδρας νίκη με 2-0 επί της Μπρέντα.
Διεθνής σταδιοδρομία
Στις 29 Αυγούστου 2019, κλήθηκε στην Εθνική Ελλάδας από τον προπονητή Τζον φαν ΄τ Σχιπ για τους αγώνες για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 εναντίον της Φινλανδίας και του Λιχτενστάιν. Τελικά, έπαιξε τον πρώτο του αγώνα στις 5 Σεπτεμβρίου 2019, στην ήττα με 1-0 εναντίον της Φινλανδίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες αλβανικής καταγωγής Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βίλεμ ΙΙ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ολλανδία
Ace of Spades (τραγούδι)
Το Ace of Spades είναι ένα τραγούδι του αγγλικού Rock συγκροτήματος Motörhead και κυκλοφόρησε το 1980 ως single, αλλά και στον ομότιτλο δίσκο του σχήματος. Το κομμάτι έχει παιχθεί σε ζωντανές ερμηνείες του συγκροτήματος και θεωρείται ένα από τα καλύτερα του. Μετά τον θάνατο του Lemmy, τον Ιανουάριο του 2016 εισήλθε στα βρετανικά τσαρτ, ενώ πούλησε 208,830 ψηφιακά αντίτυπα, τον ίδιο μήνα.
Το 2005, το περιοδικό Q magazine το τοποθέτησε στη θέση 27 στη λίστα του με τα 100 Σπουδαιότερα Κιθαριστικά Τραγούδια, ενώ στη λίστα του τηλεοπτικού σταθμού VH1, με τα σπουδαιότερα hard rock τραγούδια όλων των εποχών, βρίσκεται στη 10η θέση. Το 2014, το NME, το κατέταξε 155ο μέσα στα 500 Σπουδαιότερα Τραγούδια όλων των εποχών. Τέλος, σε ψηφοφορία που έγινε στην ελληνική έκδοση του Metal Hammer, το κομμάτι κατατάχθηκε στην 9η θέση, ανάμεσα στα 200 Σπουδαιότερα Τραγούδια όλων των εποχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1980 Κατηγορία:Τραγούδια των Motörhead Κατηγορία:Singles του 1980 Κατηγορία:Singles του 1988 Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια
Εμμανουήλ του Λίχτενσταϊν (1700-1771)
O Εμμανουήλ, γερμ. Emanuel (2 ή 3 Φεβρουαρίου 1700 - 15 Ιανουαρίου 1771) από τον Οίκο του Λίχτενσταϊν ήταν αδελφός και πατέρας πριγκίπων του Λίχτενσταϊν.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φιλίππου-Εράσμου πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν (έζησε 1664-1704) και της Χριστίνας-Τερέζας κόμισσας του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόχεφορτ (έζησε 1665-1730). Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ιωσήφ-Βέντσελ πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν τα διαστήματα 1712-18, 32-45, 48-72, που απεβίωσε χωρίς επιζώντα άρρενα τέκνα.
Το 1749 ο Εμμανουήλ χρίστηκε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1726 τη Μαρία-Άννα-Αντωνία κόμισσα του Ντήτριχσταϊν-Βάιχσελστατ, βαρόνη του Χόλλενμπουρκ & Φίνκενσταϊν και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λίχτενσταϊν
Δένδρος Ευρυτανίας
Ο Δένδρος είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας προς τα βόρεια όρια της Περιφερειακής Ενότητας Ευρυτανίας με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, στις πλαγιές των Ανατολικών Αγράφων σε υψόμετρο 800 μέτρα και δίπλα στον ποταμό Αγραφιώτη. Απέχει 36 χλμ. Β. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου) και 74 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Καρπενήσι. Ως οικισμός ξεχωριστός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Βραγγιανών του δήμου Αγράφων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Βραγγιανά, το Βαλάρι, τον Έλατο, την Καρυά και την Κουστέσα αποτελούν την τοπική κοινότητα Βραγγιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγράφων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Γυναικείο ειδώλιο (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης αρ. 45.11.81)
Το γυναικείο ειδώλιο που φιλοξενείται στη συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στη Νέα Υόρκη με αριθμό ευρετηρίου 45.11.18 είναι έργο πρωτοκυκλαδικής τέχνης.
Περιγραφή
Είναι από μάρμαρο. Το ειδώλιο εικονίζει γυναικεία μορφή σε χαρακτηριστική στάση με τα χέρια διπλωμένα κάτω από το στήθος, το οποίο είναι έντονα σχηματισμένο, καθώς και οι γλουτοί. Είναι σε καλή κατάσταση, φέρει μερικές φθορές και είναι σπασμένο και ανασυγκολλημένο, ενώ μικρό τμήμα του δεξιού ποδιού έχει χαθεί. Τα ζεύγη οπών στον λαιμό και στο δεξί πόδι προέρχονται από αρχαίες επιδιορθώσεις με χρήση μετάλλου που έχει χαθεί. Η γυναικεία μορφή φοράει στολίδι στα μαλλιά.
Ιστορική τοποθέτηση
Το ειδώλιο χρονολογείται στην πρωτοκυκλαδική εποχή Α', 3200–2800 π.Χ. σε παραλλαγή Πλαστηρά.
Πηγές
Κατηγορία:Ειδώλια Κατηγορία:Αρχαία κυκλαδική τέχνη Κατηγορία:Εκθέματα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
Συγναθόμορφα
Τα συγναθόμορφα (Syngnathiformes) είναι τάξη των ακτινοπτερύγιων ψαριών, που περιλαμβάνει τους ιππόκαμπους και το ψάρι-τρομπέτα.
Τα συγναθόμορφα έχουν μακρόστενα σώματα, περιβαλλόμενα από μια σειρά οστεωδών δακτυλίων, και μικρά, σωληνοειδή στόματα. Το σχήμα του στόματός τους (τουλάχιστον στην οικογένειά τους συγναθίδες) τους επιτρέπει να λαμβάνουν την τροφή τους ρουφώντας τη λεία τους από μικρή απόσταση. Πολλά συγναθόμορφα ψάρια ζουν ανάμεσα σε θαλάσσια χόρτα και κολυμπούν με τα σώματά τους ευθυγραμμισμένα κατακόρυφα, ώστε να μη διακρίνονται από αυτά.
Πιθανώς όμως το πλέον χαρακτηριστικό γνώρισμά τους είναι η αναπαραγωγική τους μέθοδος, καθώς τα αρσενικά συγναθόμορφα εκτελούν εξειδικευμένη φύλαξη και επώαση των αυγών, τα οποία φιλοξενούν σε έναν ρυθμιζόμενης ωσμώσεως θύλακο ή προσκολλημένα στην ουρά τους μέχρι να είναι έτοιμα να εκκολαφθούν.
Η ελληνική και διεθνής (λατινική) ονομασία της τάξεως σημαίνει «με ενωμένες γνάθους» και ετυμολογείται από τις ελληνικές λέξεις συν και γνάθος.
Συστηματική ταξινομική
Η τάξη των συγναθόμορφων κατά την 5η έκδοση του έργου Fishes of the World υποδιαιρείται ως ακολούθως :
Toblerone
Η Toblerone είναι μάρκα ελβετικής σοκολάτας που παρασκευάζεται στη Βέρνη. Είναι γνωστή για το χαρακτηριστικό της σχήμα, μια σειρά από ενωμένα τριγωνικά πρίσματα και γράμματα χαραγμένα στη σοκολάτα.
Από το 2012, η εταιρεία ανήκει στην αμερικανική Mondelez International, διάδοχο της Kraft Foods, η οποία είχε αγοράσει την Toblerone από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη της, Γιάκομπς Σουσάρ (Jacobs Suchard) το 1990.
Ιστορία
thumb|left|120px|Ο Τέοντορ Τόμπλερ δημιούργησε τη σοκολάτα και τη συσκευασία της.
Το εργοστάσιο σοκολάτας Τόμπλερ (Tobler) ιδρύθηκε το 1899 από τους Έμιλ Μπάουμαν (Emil Baumann) και Τέοντορ Τόμπλερ (Theodor Tobler, 1876–1941) στη Βέρνη της Ελβετίας. Το 1908, ο Μπάουμαν, ο οποίος ήταν ξάδερφος του Τόμπλερ, δημιούργησε τη συνταγή της σοκολάτας που περιέχει νουγκά, αμύγδαλα και μέλι. Ο Τόμπλερ επινόησε το χαρακτηριστικό τριγωνικό σχήμα και τη συσκευασία της. Το όνομα του προϊόντος προέρχεται από το συνδυασμό των ονομάτων του Τόμπλερ και της ιταλικής λέξης «torrone» (μαντολάτο).
Πιστεύεται το τριγωνικό σχήμα του όρους Μάττερχορν στις Άλπεις ότι αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τον Τόμπλερ για το σχήμα της σοκολάτας. Όμως, σύμφωνα με τους γιους του Τόμπλερ, το τριγωνικό σχήμα προέρχεται από το σχηματισμό πυραμίδας που έκαναν οι χορευτές στο Φολί-Μπερζέρ στο τέλος μιας παράστασης που είχε παρακολουθήσει ο πατέρας τους. Μία ακόμα πηγή έμπνευης ίσως αποτελούσε η παρόμοια συσκευασία της «Peter's Chocolate» (πρώην «Peter-Cailler»). Παρ' όλ' αυτά, το σχήμα του Μάττερχορν βρίσκεται στη σημερινή συσκευασία της σοκολάτας, καθώς και η αρκούδα, σύμβολο της Βέρνης, βρίσκεται στο λογότυπο της Toblerone.
Η εταιρεία του Τόμπλερ ήταν ανεξάρτητη για πολλά χρόνια. Το 1970, συγχωνεύθηκε με τη «Σοκολά Σουσάρ» (Chocolat Suchard), των δημιουργών της Milka, και μετονομάστηκε σε «Interfood». Μετά τη συγχώνευση, αποφασίστηκε να δημιουργηθεί μια νέα και ενιαία πηγή μάρκετινγκ & εξαγωγής των διαφόρων προϊόντων που κατασκευάζουν και οι δύο εταιρείες παγκοσμίως, τη «Multifood». Ο Μαξ Μπάουμαν, γιος του Έμιλ Μπάουμαν, ήταν διευθυντής της νέας μονάδας. Το 1982, οι εταιρείες συγχωνεύθηκαν με τη «Jacobs», δημιουργώντας την «Jacobs Tobler & Suchard». Η «Kraft Foods» αγόρασε το μεγαλύτερο μέρος της εταιρείας το 1990. Το 2012, αποσπάστηκε μαζί με κάποιες άλλες μάρκες στη Mondelez International.
Η Mondelez ανακοίνωσε ότι μέρος της παραγωγής θα γίνεται στη Σλοβακία από το 2023.
Μεγέθη και παραλλαγές
Μια ειδική υπερμεγέθης έκδοση της σοκολάτας δημιουργήθηκε για την επέτιο της σοκολάτας στο ετήσιο φεστιβάλ σοκολάτας «Σόγκιφεστ» («Schoggifest»). Το βάρος της συμβολίζει τα χρόνια της Toblerone, με την πρώτη μπάρα να ζυγίζει 100 κιλά το 2008.
Από το 1970, έχουν δημιουργηθεί αρκετές παραλλαγές της σοκολάτας, οι οποίες περιλαμβάνουν:
Αλλαγή μεγέθους το 2016
Το 2016, οι συσκευασίες των 400 και 170 γραμμαρίων άλλαξαν στο Ηνωμένο Βασίλειο έχοντας δυο κορυφές λιγότερες και μεγαλύτερα κενά μεταξύ κορυφών, το οποίο άλλαξε το βάρος της σοκολάτας και μείωσε το κόστος διατηρώντας το ίδιο μέγεθος συσκευασίας και τιμής. Η συγκεκριμένη αλλαγή μείωσε το βάρος αυτών των τεμαχίων σε 360 και 150 γραμμάρια αναλογικά. Η αλλαγή απογοήτευσε το κοινό , με ένα μέλος του Σκωτικού Κοινοβουλίου να ζητά κυβερνητική παρέμβαση από το Κοινοβούλιο. Το 2018, ανακοινώθηκε ότι οι μπάρες θα επανέλθουν στο αρχικό τους σχήμα και η μπάρα των 170 γραμμαρίων, που είχε μειωθεί στα 150 γραμμάρια, θα αντικατασταθεί από μια μπάρα των 200 γραμμαρίων.
Παραγωγή
Στο παρελθόν, η Toblerone έχει παραχθεί σε διάφορες περιοχές, στις οποίες περιλαμβάνονται το Μπέντφορντ και το Νταντί από τη δεκαετία το 1930 μέχρι το 1969. Από το 2023, η Mondelez θα ξεκινήσει περιορισμένη παραγωγή σε εργοστάσιο στη Μπρατισλάβα και θα χρησιμοποιήσει μια νέα μορφή συσκευασίας, δηλώνοντας ότι η επωνυμία Toblerone «δημιουργήθηκε στην Ελβετία». Σύμφωνα με τους κανόνες της Ελβετίας, τα προϊόντα που παράγονται στο εξωτερικό δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως Ελβετικά.
Παρόμοια προϊόντα
Παρόμοιο προϊόν σε γεύση και σχήμα είναι η κροατική σοκολάτα Kolumbo που κατασκευάζεται από την Kraš στο Ζάγκρεμπ. Αυτή η σοκολάτα έχει επίσης από σχήμα με πυραμίδες και περιλαμβάνει φουντούκια και μέλι. Η Kraš παρήγαγε Toblerone κατόπιν άδειας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 και του 1980. Ένα ακόμη παρόμοιο προϊόν είναι το Mahony που παράγεται από την εταιρεία Chocolat-Frey AG στην Ελβετία.
Τον Ιούλιο του 2017, προς απάντηση της μείωσης του μεγέθους της Toblerone στο Ηνωμένο Βασίλειο, η αλυσίδα Poundland κυκλοφόρησε τη δική της έκδοση της Toblerone που ονομάζεται «Twin Peaks», η οποία είναι μεγαλύτερη από την τροποποιημένη Toblerone.
Πολιτισμικός αντίκτυπος
Το χαρακτηριστικό πυραμιδικό σχήμα της μπάρας έδωσε το όνομά του στη «γραμμή Toblerone», μια σειρά αντιαρματικών τοποθετήσεων από την εποχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που κυριαρχούσαν στις συνοριακές περιοχές της Ελβετίας.
Το εσωτερικό του εργοστασίου Tobler στην Ελβετία ήταν η τοποθεσία όπου γυρίστηκε η σειρά ταινιών «Ο Γουίλι Γουόνκα και το Εργοστάσιο Σοκολάτας». Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος των ταινιών παρήχθη στη δυτική Γερμανία.
Η ταινία «Οι κότες το σκασαν» («Chicken Run») δείχνει εν συντομία ένα Toblerone που χρησιμοποιείται ως τσοκ τροχού για την ιπτάμενη μηχανή στο αποκορύφωμα της ταινίας. Η συσκευασία γράφει «Tasty Choc» τόσο ως λογοπαίγνιο όσο και για την αποφυγή ζητήματος εμπορικού σήματος.
Το 1995, αποκαλύφθηκε ότι η Σουηδή πολιτικός Μόνα Σαλίν (Mona Sahlin) είχε κάνει κατάχρηση της πιστωτικής της κάρτας που είχε εκδοθεί από την κυβέρνηση για μη εξουσιοδοτημένες αγορές. Επειδή είχε αγοράσει, μεταξύ πολλών άλλων ακριβότερων ειδών, δυο σοκολάτες Toblerone, δημοσιογράφοι που ήταν υπέρ της Σαλίν προσπάθησαν να υποβαθμίσουν την κατάχρηση των κοινοβουλευτικών οικονομικών προνομίων ως «υπόθεση Toblerone». Αυτές οι προσπάθειες ήταν τελικά ανεπιτυχείς και η Σαλίν αναγκάστηκε να παραιτηθεί ως υποψήφια για τη θέση του πρωθυπουργού. Επέστρεψε στην πολιτική το 1998.
Ένα συγκρότημα φοιτητικών κατοικιών του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, που χτίστηκε περίπου το 1975 και μοιάζει με τη σοκολάτα σε σχήμα, είναι γνωστό ως «οι Toblerones».
Η μεγαλύτερη Toblerone σε παραγωγή προβάλλεται στη σειρά του Netflix «Neo Yokio».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σνακ Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ελβετίας Κατηγορία:Ράβδοι σοκολάτας Κατηγορία:Επιχειρήσεις τροφίμων Κατηγορία:Επώνυμα εμπορικά σήματα σοκολάτας Κατηγορία:Εμπορικά σήματα της Mondelēz International
The Animatrix
Το Animatrix (ιαπωνικά: アニマトリックス, Χέπμπορν: Animatorikkusu) είναι αμερικάνικη-ιαπωνική ανθολογία ταινιών κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους του 2003, που περιστρέφεται γύρω από τον κόσμο της σειράς The Matrix. Η σεναριογραφία, η σκηνοθεσία και η παραγωγή της συλλογής, έγινε από τις αδερφές Γουατσόφσκι. Το σενάριο αφορά εννέα ιστορίες μικρού μήκους, τέσσερις εκ των οποίων έγραψαν οι Wachowski. Ασχολείται με το σύμπαν του Matrix, περιλαμβανομένης της πρώτης μάχης ανάμεσα σε ανθρώπους και μηχανές, η οποία οδήγησε στη δημιουργία του ίδιου του Matrix.
Final Flight of the Osiris
Το "Final Flight of the Osiris" γράφτηκε από τις Wachowski και η σκηνοθεσία του έγινε από τον Andy Jones, με το CG animation και σχεδιασμό από τη Square Pictures. Πρόκειται για άμεσο prequel της ταινίας The Matrix Reloaded.
Η ιστορία έχει να κάνει με τον Captain Thadeus και τη Jue σε μία μάχη σπαθιών με δεμένα τα μάτια, σε ένα dojo ψηφιακής πραγματικότητας. Παράλληλα φλερτάρουν, ωστόσο διακόπτονται από ένα συναγερμό και η εξομοίωση τελειώνει. Στην επιστροφή στην πραγματικότητα, το πλοίο Osiris κατευθύνεται προς το Junction 21 όταν ο πιλότος Robbie, αντιλαμβάνεται μια στρατιά Sentinels στο σκάνερ του. Το πλοίο διαφεύγει σε ένα παραμελημένο τούνελ, όπου αντιμετωπίζουν ένα μικρότερο γκρουπ Sentinel που φρουρούν την περιοχή. Τα μέλη της ομάδας βγάζουν τα όπλα και καταστρέφουν την περιπολία.
Το πλοίο βγαίνει στην επιφάνεια, 4 χιλιόμετρα ακριβώς πάνω από τη Zion και κοντά στο στρατό των Sentinels. Εκεί, βλέπουν ότι οι Μηχανές προσπαθούν με τεράστια τρυπάνια να εισβάλλουν στη Zion. Όμως μόλις αντιλαμβάνονται το Osiris, το κυνηγούν.
Ο Thadeus αποφασίζει ότι η Zion πρέπει να ειδοποιηθεί, και η Jue προσφέρεται να μπει στο Matrix για να μεταφέρει την ειδοποίηση, ενώ το πλοίο προσπαθεί να ξεφύγει από τις Μηχανές. Μπαίνει στο Matrix και εμφανίζεται σε μια ταράτσα. Με ακροβατικά προσγειώνεται στο έδαφος και αφήνει το πακέτο σε ένα μικρό ταχυδρομικό κουτί. Αυτό το πακέτο αποτελεί τον πρόλογο του βιντεοπαιχνιδιού Enter the Matrix. Προσπαθεί να επικοινωνήσει με τον Thadeus μέσω κινητού, ενώ παράλληλα το Osiris εκρήγνυται, σκοτώνοντας κάποια από τα Sentinels που το κυνηγούσαν. Την ίδια στιγμή, η Jue πέφτει στο έδαφος, νεκρή, αφού το σώμα της καταστράφηκε στο πλοίο.
The Second Renaissance Part I
Πρόκειται για τη μόνη ιστορία στη συλλογή που αποτελείται από δύο μέρη. Γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από το Μαχίρο Μαέντα. Χρησιμοποίησε το κόμικ Bits and Pieces of Information των αδερφών Γουατσόφσκι ως prequel στη σειρά και ως βάση του πρώτου μέρους.
Το πρώτο μισό του 21ου αιώνα, η ανθρωπότητα ανέπτυξε επιτυχημένα τεχνητή νοημοσύνη, και σύντομα δημιουργεί ένα ολόκληρο γένος ρομπότ με συναισθήματα για να του υπηρετεί. Πολλά από αυτά είναι υπηρέτες με συναισθήματα με σκοπό της δημιουργίας τους να υπηρετούν και να αλληλεπιδρούν με τους ανθρώπους, έτσι δημιουργήθηκαν "καθ' εικόνα" του ανθρώπου, δηλαδή με ανθρώπινη μορφή.
Πλέον, λόγο την μεγάλης αποχής του ανθρώπου από τη δουλειά, αυτός έγινε τεμπέλης, αλαζόνας και διεφθαρμένος. Πέρα από αυτό, τα ανθρωποειδή ήδη υπηρετούσαν πιστά τους ανθρώπους, και σύμφωνα με την αφηγήτρια "για λίγο, ήταν καλά". Πρόκειται για αναφορά σε μία από τις πιο γνωστές φράσεις της Γένεσης, και περιέχει βιβλικό περιεχόμενο όπως και οι ταινίες Matrix.
Η σχέση μεταξύ ανθρώπου και ανθρωποειδών αλλάζει το έτος 2090, όταν ένα ευέξαπτο ρομπότ δέχεται απειλή από τον ιδιοκτήτη του. Τότε το ρομπότ, με το όνομα B1-66ER, σκοτώνει αυτόν, τα κατοικίδιά του, καθώς και το μηχανισμό της απενεργοποίησής του. Αυτός ο φόνος είναι το πρώτο συμβάν όπου μηχανή με τεχνητή νοημοσύνη σκοτώνει έναν άνθρωπο. Το B1-66ER συλλαμβάνεται, και στην ανάκρισή του δηλώνει ότι βρισκόταν σε αυτοάμυνα, καθώς "δεν ήθελε να πεθάνει".
Η μήνυση έρχεται σε διαφωνία με αυτό το επιχείρημα, με την κατηγορία ότι οι μηχανές δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα με τα ανθρώπινα όντα, και συγκεκριμένα ότι οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να καταστρέψουν την ιδιοκτησία τους, ενώ ο συνήγορος προκαλεί τους ακροατές να μην επαναλάβουν την ιστορία, και να κρίνουν το B1-66ER ως άνθρωπο και όχι ως μηχανή.
"Πιστεύουμε ότι δεν είναι, και δεν επρόκειτο να συμπεριληφθούν κάτω από τη λέξη "πολίτες" στο Νόμο, επομένως δεν μπορούν να διεκδικήσουν κανένα από τα δικαιώματα και τα προνόμια που προσφέρει το όργανο του Νόμου για τους πολίτες των Η.Π.Α.. Αντιθέτων, μέχρι εκείνη τη στιγμή θεωρούνταν ως ένα δευτερεύουσα και κατώτερη τάξη πλασμάτων..."
Το B1-66ER χάνει τη δίκη και καταστρέφεται. Στο βιομηχανοποιημένο κόσμο, ξεσπούν μαζικές παρενοχλήσεις πολιτών, όταν τα ρομπότ και οι υποστηρικτές τους ξεσηκώνονται σε διαμαρτυρία. Οι ηγέτες του κόσμου φοβούνται εξέγερση των ρομπότ, και οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο εφαρμόζουν ένα μεγάλο πρόγραμμα καταστροφής των ανθρωποειδών μηχανών. Κάποια από αυτά γλίτωσαν την καταστροφή, ωστόσο, οι άνθρωποι είχαν ακόμα την απαίτηση ή ανάγκη να να τους παράγουν πράγματα. Τα ρομπότ που επιβίωσαν τράπηκαν σε φυγή και δημιούργησαν το δικό τους νέο έθνος, το οποίο ονόμασαν Zero One (ή αλλιώς "01", στο δυαδικό σύστημα). Το έθνος των μηχανών ξεκινά να ανθίζει, παράγοντας υψηλά ανεπτυγμένη τεχνητή νοημοσύνη, η οποία ενισχύει περισσότερο τη νεαρή οικονομία του έθνους, ενώ η οικονομία του ανθρώπινου έθνους δεινοπαθεί, αντίστοιχα.
The Second Renaissance Part II
Αεροσκάφος των Ηνωμένων Εθνών ελευθέρωσε μαζικά πυρηνικούς βομβαρδισμούς στο Zero One, καταστρέφοντας το έθνος, αλλά αποτυγχάνοντας να διαγράψει το ρομποτικό είδος, καθώς τα ρομπότ ήταν απρόσβλητα από τη θερμότητα και τη ραδιενέργεια αυτών των όπλων. Τα ρομπότ ανταπέδωσαν, κηρύττοντας πόλεμο σε όλο τον πλανήτη, με τα στρατεύματά τους να κατευθύνονται προς όλες τις διευθύνσεις. Τα ανθρώπινα έθνη παρεμποδίζονταν λόγο του ότι, οι βιομηχανικές τους βάσεις στηρίζονταν, κατά κύριο λόγο, στο Zero One και έτσι, τα ανθρώπινα εδάφη παραδίδονταν ένα ένα. Καθώς οι μηχανές προχωρούν στη δυτική Ευρώπη, οι άνθρωποι, σε απελπιστική κατάσταση, βρίσκουν την ύστατη λύση, τη λεγόμενη "Επιχείρηση Σκοτεινή Καταιγίδα" (Operation Dark Storm), με την οποία ο ουρανός καλύπτεται με νανίτες, και οι μηχανές αποκόβονται από τη βασική πηγή ενέργειάς τους, τον ήλιο. Ταυτόχρονα, οι άνθρωποι επιτίθενται σε μια μάχη εδάφους με τις μηχανές. Οι απώλειες είναι πολλές και παράπλευρες, αλλά οι Μηχανές τελικά επικρατούν.
Επικρατούν των ανθρώπινων στρατών, με ένα νέο μοντέλο Μηχανής, όχι πια ανθρώπινο, αλλά περισσότερο κεφαλόποδο -όπως στις ταινίες της τριλογίας The Matrix. Το προηγούμενο είδος Μηχανής δημιουργήθηκε και καταστράφηκε από τους ανθρώπους, με αποτέλεσμα την άμεση "απανθρωποίηση" και την ταχύτατη επικράτηση των κεφαλόποδων. Καθώς οι στρατιές των Μηχανών διαπερνούν τις άμυνες των Ανθρώπων. τα Ηνωμένα Έθνη, σε απελπισία, ελευθερώνουν πυρηνικούς πυραύλους ακριβώς πάνω στις μηχανές, σκοτώνοντας μαζί και ανθρώπους. Οι Μηχανές τελικά ελευθερώνουν θανάσιμα βιολογικά όπλα, τα οποία καταστρέφουν την ανθρωπότητα και όταν γίνεται αυτό, οι Μηχανές αντικαθιστούν τη χαμένη ηλιακή τους ενέργεια χρησιμοποιώντας την βιοηλεκτρική, θερμική και κινητική ενέργεια του ανθρώπινου σώματος. Έτσι, δημιουργείται μία νέα, συμβιωτική σχέση μεταξύ Ανθρώπου και Μηχανής. Η σχέση αυτή ξεκινά με τους ανθρώπους παγιδευμένους σε ένα τμήμα των Μηχανών πυροβολικού και τροφοδοτώντας τες. Τελικά, αυτή η τεχνολογία αντικαθίσταται με το μαζικό εγκλωβισμό ανθρώπων σε "δεξαμενές", σε τεράστια εργοστάσια παραγωγής ισχύος, όπως φαίνονται και στις ταινίες του Matrix.
Τελικά, πέφτοντας στα γόνατά της βλέποντας τη δύναμη των Μηχανών, τα Ηνωμένα Έθνη υπογράφουν εκεχειρία μαζί τους. Ωστόσο, αφού ο αντιπρόσωπος των Μηχανών υπογράφει το έγγραφο, ενεργοποιεί μια πυρηνική βόμβα στην αίθουσα συνάντησης, σκοτώνοντας τους αρχηγούς και τη Νέα Υόρκη, μία από τις λίγες ανθρώπινες εγκαταστάσεις, τερματίζοντας οριστικά τον πόλεμο.
Για να κρατήσουν τους κρατούμενούς τους ήσυχους, οι Μηχανές δημιουργούν τη CGI (computer-generated) εικονική πραγματικότητα του Matrix, τροφοδοτώντας τους εγκεφάλους τους με τον ψηφιακό αυτό κόσμο.
Kid's Story
Γράφτηκε από τα αδέρφια Wachowski. Είναι η μόνη ιστορία όπου εμφανίζεται ο Neo. Διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια ενός κενού έξι μηνών ανάμεσα στο πρώτο Matrix και το The Matrix Reloaded, κατά τη διάρκεια του οποίου ο Neo γίνεται μέλος του Nebuchadnezzar και βοηθά τους επαναστάτες να ελευθερώσουν άλλους ανθρώπους από το Matrix.
Το Παιδί (Kid) είναι ένας αποξενωμένος έφηβος που νιώθει πως κάτι πάει στραβά με τον κόσμο. Επισκέπτεται δωμάτια συνομιλιών χάκερ στο ίντερνετ, όπου αναρωτιέται αν είναι μόνος. Στο σχολείο, γράφει αφηρημένα στο τετράδιό του πως Ο Neo ζει. Μια μέρα λαμβάνει προσωπική πρόσκληση από τον ίδιο το Neo να ξεφύγει από το Matrix. Την επόμενη μέρα και κατά τη διάρκεια ενός μαθήματος στο σχολείο, δέχεται μία κλήση από το Neo στο κινητό του και τον κυνηγά μια ομάδα Agents. Φτάνει σε αδιέξοδο και τελικά, ενθυμούμενος τα λόγια του Neo, πηδά από την οροφή του κτιρίου. Στον κόσμο του Matrix έχει πεθάνει, αλλά ξυπνά στον αληθινό κόσμο, δίπλα στο Neo και την Trinity. Του λένε πως έχει πετύχει την "αυτοεπαλήθευση", αφού κατάφερε να ξεφύγει από το Matrix χωρίς καμία εξωτερική βοήθεια, πράγμα που θεωρούνταν αδύνατο. Ωστόσο, σε αυτή τη σκηνή αλλά και στο The Matrix Reloaded, το Παιδί δείχνει να έχει μεγαλύτερη πίστη στο Neo παρά στον εαυτό του, νομίζοντας πως ήταν οι δικές του πράξεις που τον έσωσαν.
World Record
Δημιουργήθηκε από τη Madhouse, γράφτηκε από τον Γιοσιάκι Καβατζίρι και σκηνοθετήθηκε από τον Τακέσι Κόικε. Η ιστορία αφορά έναν αθλητή στίβου, τον Dan Davis, ο οποίος διαγωνίζεται στα 100 μέτρα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Έχει ήδη πετύχει παγκόσμιο ρεκόρ στα 8.99 δευτερόλεπτα, αλλά το επακόλουθο χρυσό του μετάλλιο ακυρώθηκε λόγο χρήσης αναβολικών. Αποφασίζει να αγωνιστεί για να σπάσει το ρεκόρ του και να "τους αποδείξει ότι έκαναν λάθος". Έχει τη στήριξη του πατέρα του και ενός νεαρού ρεπόρτερ, αλλά ο εκπαιδευτής του τού λέει πως δε βρίσκεται σε φόρμα για να αγωνιστεί και πως αν πιέσει υπερβολικά τον εαυτό του θα καταλήξει με τραύμα που θα καταστρέψει την καριέρα του. Ωστόσο, ο Dan είναι ανένδοτος.
Τη μέρα του αγώνα, τον παρακολουθούν τέσσερις Πράκτορες που βρίσκονται στο στάδιο. Ο αγώνας αρχίζει και ο Dan ξεκινά δυνατά. Ωστόσο, οι μύες του ποδιού του ρηγνύονται βίαια. Όμως, έχοντας μεγάλη δύναμη θέλησης, αγνοεί το τραύμα και τρέχει ακόμα πιο γρήγορα από πριν, προσπερνώντας εύκολα τους άλλους συμμετέχοντες. Πριν περάσει τη γραμμή τερματισμού, τρεις από τους Πράκτορες καταλαμβάνουν τους τρεις κοντινότερους στο Dan αθλητές και προσπαθούν να τον σταματήσουν, αλλά δεν καταφέρνουν να τον φτάσουν.
Στην επόμενη σκηνή, ο Dan βρίσκεται σε ένα αναπηρικό καροτσάκι στο νοσοκομείο και είναι εντελώς σακατεμένος. Ένας κοντινός Πράκτορας καλεί τους συναδέλφους του και τους λέει πως έσβησαν από τη μνήμη του Dan τον αγώνα και ότι δεν θα περπατήσει ξανά, ούτε θα τους ξαναγίνει πρόβλημα. Ωστόσο, ο Dan σιγοψιθυρίζει τη λέξη "Ελεύθερος", πράγμα που ερεθίζει τον Πράκτορα. Προσπαθεί να σηκωθεί, σπάζοντας τις μεταλλικές βίδες που βιδώνουν τα χαλινάρια του στην αναπηρική καρέκλα και κάνει μερικά βήματα, πριν πέσει κάτω και βοηθηθεί από μία νοσοκόμα.
Beyond
Το "Beyond" γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον Κότζι Μοριμότο. Η ιστορία ακολουθεί μία έφηβη κοπέλα, τη Yoko, η οποία ψάχνει τη γάτα της, Yuki. Ψάχνοντας στη γειτονιά της στη Mega City (μία εικονική πόλη μέσα στο Matrix, η οποία θυμίζει την Ιαπωνία), συναντά μερικά νεαρά αγόρια. Ένα από αυτά της λέει ότι η γάτα της είναι μέσα σε ένα εγκαταλελειμμένο "στοιχειωμένο σπίτι" και την προσκαλεί να το δει.
Η Yoko πηγαίνει σε αυτό το σπίτι και συνειδητοποιεί ότι μερικά σημεία του σπιτιού αψηφούν τους νόμους της φυσικής: γυάλινα μπουκάλια ξανασχηματίζονται αφού πέσουν κάτω, βροχή πέφτει από έναν ηλιόλουστο ουρανό, χαλασμένες λάμπες τρεμοσβήνουν, μία πόρτα ανοίγει σε ένα σκοτεινό κενό, σκιές χωρίς σωστό ευθυγραμμισμό με την πηγή τους, το φτερό ενός περιστεριού στριφογυρίζεται γρήγορα στον αέρα. Τα παιδιά χρησιμοποιούν αυτό το, στην πραγματικότητα, glitch του Matrix για τη δική τους διασκέδαση. Πηδούν από ένα ψηλό σημείο του σπιτιού και προσγειώνονται στο έδαφος, χωρίς την επιτάχυνση με την οποία θα προσγειώνονταν υπό φυσιολογικές συνθήκες και χωρίς να προσγειωθούν στο έδαφος.
Κατά τη διάρκεια της ταινίας υπάρχουν σύντομες σκηνές όπου οι Πράκτορες είναι γνώστες του προβλήματος του Matrix, και δείχνεται ένα φορτηγό να κατευθύνεται προς την περιοχή για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Καταφθάνει τη στιγμή που τα παιδιά ακόμη παίζουν, και το "συνεργείο εξολοθρευτών τρωκτικών" (στην πραγματικότητα πρόκειται για τους Πράκτορες) μπαίνει στο κτίριο και το εκκενώνει. Την επόμενη μέρα, η Yoko και τα παιδιά επιστρέφουν στην περιοχή αλλά στη θέση του σπιτιού αντικρίζουν ένα συνηθισμένο πάρκινγκ. Προσπαθούν να δημιουργήσουν ξανά τα χθεσινά περίεργα γεγονότα, χωρίς επιτυχία, και σύντομα ψάχνουν να βρουν κάτι νέο να κάνουν.
A Detective Story
Γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον Σινιτσίρο Γουατανάμπε, με animation του Καζούτο Καναζάβα. Είναι άμεσο prequel του The Matrix. Ακολουθεί την ιστορία ενός ιδιωτικού ερευνητή, του Ash, και την ιστορία που ο ίδιος αποκαλεί την "γεγονός για τον τερματισμό όλων των γεγονότων". Δέχεται μία ανώνυμη κλήση στο κινητό του και του ζητείται να βρει μια χάκερ με το όνομα Trinity. Ο Ash, ψάχνοντάς τη, μαθαίνει πως άλλοι ερευνητές πριν από αυτόν απέτυχαν να τη βρουν. Ο ένας αυτοκτόνησε, ο άλλος εξαφανίστηκε και ο άλλος τρελάθηκε. Αποπειράται να μιλήσει με τον τρελό ερευνητή αλλά δε μπορεί να βγάλει τίποτε ουσιαστικό από αυτόν.
Τελικά έρχεται σε επαφή με την Trinity και επικοινωνούν χρησιμοποιώντας φράσεις και γεγονότα από το παραμύθι Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων του Λιούις Κάρολ. Του προτείνει να συναντηθούν και την εντοπίζει με επιτυχία σε ένα τραίνο. Εκεί, η Trinity αφαιρεί ένα "bug" από το μάτι του Ash, το οποίο είχαν εμφυτεύσει νωρίτερα οι Πράκτορες σε ένα "όνειρο εξέτασης ματιών". Οι Πράκτορες εμφανίζονται και κυνηγούν τους δύο χαρακτήρες με όπλα. Ενώ οι δυο τους προσπαθούν να φύγουν από το τραίνο, ένας Πράκτορας αποπειράται να κυριεύσει το σώμα του Ash, αναγκάζοντας την Trinity να τον πυροβολήσει για να εμποδίσει τον Πράκτορα από το να εμφανιστεί. Ο Ash πληγώνεται και η Trinity τον αποχαιρετά, χωρίς μίσος. Φεύγει, λέγοντάς του πως πιστεύει ότι θα μπορούσε να χειριστεί την αλήθεια.
Οι Πράκτορες μπαίνουν στην καμπίνα για να βρουν τον Ash. Αυτό σημαδεύει το όπλο του πάνω τους, κοιτώντας αντίθετη κατεύθυνση, και κάνοντας να ανάψει ένα τσιγάρο. Οι Πράκτορες στρέφονται εναντίον του και αυτός, παρότι οπλισμένος, πιθανότατα πεθαίνει. Η ιστορία τελειώνει με τα λόγια του Ash, το "γεγονός για τον τερματισμό όλων των γεγονότων" καθώς η φλόγα του αναπτήρα του σβήνει.
Παραγωγή
Η ανάπτυξη του πρότζεκτ Animatrix ξεκίνησε όταν οι συντελεστές της σειράς βρίσκονταν στην Ιαπωνία προωθώντας την πρώτη ταινία. Όσο βρίσκονταν εκεί, συνάντησαν κάποιους δημιουργούς ταινιών άνιμε, των οποίων η δουλειά τους επηρέασε πολύ. Αποφάσισαν να συνεργαστούν μαζί τους.
Το Animatrix συλλήφθηκε και επιβλέυτηκε από τους Γουατσόφσκι, οι οποίοι έγραψαν τέσσερις συνολικά από τις ιστορίες, και δεν σκηνοθέτησαν καθόλου το animation τους. Η μεγαλύτερη πλευρά των τεχνικών λεπτομερειών του εγχειρήματος επιβλεπόταν από σημαντικές προσωπικότητες του κόσμου του Ιαπωνικού animation.
Τη σκηνοθεσία την αγγλικής εκδοχής του Animatrix ανέλαβε ο Jack Fletcher, ο οποίος έφερε στο πρότζεκτ τους ηθοποιούς της αγγλικής εκδοχής του Final Fantasy X της Square Enix's, συμπεριλαμβανομένων των Matt McKenzie, James Arnold Taylor, John DiMaggio, Tara Strong, Hedy Burress, και Dwight Schultz.
Μουσική
Η σύνθεση της μουσικής έγινε από τον Don Davis. Συνεργάστηκαν επίσης οι καλλιτέχνες ηλεκτρονικής μουσικής Photek, Juno Reactor και Adam Freeland.
Κυκλοφορία
Τέσσερις από τις ιστορίες βγήκαν στην επίσημη ιστοσελίδα της σειράς. Το Final flight of the Osiris προβλήθηκε στους κινηματογράφους με την ταινία Ονειροπαγίδα. Όλες μαζί κυκλοφόρησαν σε μορφή VHS και DVD στις 3 Ιουνίου του 2003. Η DVD εκδοχή περιέχει πρόσθετα βίντεο τα οποία περιλαμβάνουν: ένα ντοκυμανταίρ για το ιαπωνικό animation, σχολιασμούς των World record, Program, και τα δύο μέρη του The second renaissance και ένα τρέιλερ του παιχνιδιού Enter the Matrix.
Στις 14 Οκτωβρίου του 2008, η ανθολογία κυκλοφόρησε σε υψηλή ανάλυση στο 4 Film Favorites WB Collection μαζί με την τριλογία.
Υποδοχή
Το Animatrix απέσπασε κυρίως θετικές κριτικές. Στο Rotten Tomatoes σημείωσε σκορ freshness 88%. Η Helen McCarthy το συμπεριέλαβε στη λίστα 500 Βασικές Ταινίες Άνιμε και δήλωσε: "Σε αντίθεση με πολλές προμοταρισμένες franchised ταινίες, δικαιολογεί την υπερβολική διαφήμισή του".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:The Matrix Κατηγορία:Ταινίες anime Κατηγορία:Ταινίες του 2003 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2003
Μονρόβια
Η Μονρόβια (αγγλικά: Monrovia) είναι η μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα της Λιβερίας, με 572.971 κατοίκους (με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2003). Η οικονομία της βασίζεται στο λιμάνι της, το οποίο επεκτάθηκε σημαντικά από τις δυνάμεις των ΗΠΑ κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι κυριότερες εξαγωγές είναι λάστιχα και σιδηρομεταλλεύματα. Στο λιμάνι επίσης βρίσκονται εγκαταστάσεις για επισκευές πλοίων.
Ιστορία
Το 1979 στην πόλη έλαβε χώρα η διάσκεψη κορυφής του Οργανισμού Αφρικανικής Ενότητας, με προεδρεύοντα το Λιβεριανό Πρόεδρο, Γουίλιαμ Τόλμπερτ. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου, η πόλη πολιορκήθηκε και υπέστη μεγάλες καταστροφές σε κτήρια και σε υποδομή. Η Μονρόβια αποτέλεσε θέατρο σκληρών μαχών ανάμεσα στις δυνάμεις του Σάμιουελ Ντόε και των ανταρτών του Πρινς Τζόνσον το 1990. Κληρονομιά του πολέμου αποτελεί ο μεγάλος πληθυσμός άστεγων παιδιών και νέων.
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται στην κομητεία Μονσεράντο, σε χερσόνησο ανάμεσα στον Ατλαντικό και στον ποταμό Μεσουράδο. Αποτελεί σημαντικό λιμένα. Στα βόρεια της πόλης ρέει ο ποταμός Σαιντ Πολ. Η Μονρόβια είναι, εκτός από πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη, διοικητικό, εμπορικό και οικονομικό κέντρο στη Λιβερία.
Οικονομία
thumb|left|300px|Δρόμος της Μονρόβιας Η Μονρόβια αποτελεί έδρα της Κεντρικής Τράπεζας της Λιβερίας. Το λιμάνι της αποτελεί το στυλοβάτη της οικονομίας.
Πολιτισμός και ΜΜΕ
Στην πόλη μερικά αξιοθέατα είναι το Εθνικό Μουσείο της Λιβερίας, ο κατεστραμμένος σήμερα Ναός των Μασόνων, η αγορά στο Γουότερσαϊντ, αρκετές παραλίες και ο ζωολογικός κήπος. Στη λιβεριανή πρωτεύουσα στεγάζεται και ένα από τα μεγαλύτερα αθλητικά στάδια στην Αφρική, χωρητικότητας 40.000 θεατών.
Αναφορικά με τον Τύπο, υπάρχουν πολλές εφημερίδες τύπου ταμπλόιντ, οι οποίες εκδίδονται κάθε εβδομάδα ή κάθε δύο εβδομάδες. Λειτουργούν ραδιοφωνικοί σταθμοί και τηλεοπτικά κανάλια. Η κύρια πηγή ειδήσεων είναι το ραδιόφωνο, καθώς η παρακολούθηση τηλεοπτικών εκπομπών είναι δύσκολη, λόγω των προβλημάτων στην παροχή ηλεκτρικού ρεύματος. Από την 1η Οκτωβρίου του 2003 εκπέμπει και το ραδιόφωνο της UNMIL, που είναι η ειρηνευτική δύναμη στη Λιβερία. Ο εν λόγω ραδιοφωνικός σταθμός είναι ο πρώτος στη Λιβερία που εκπέμπει σε 24ωρη βάση
Στην Daily Talk γράφονται πολλές ειδήσεις καθημερινά σε μαυροπίνακα στο δρόμο στην περιοχή Σινκόρ. Συχνά συμπεριλαμβάνει και αποσπάσματα από τη Βίβλο.
Εκπαίδευση
Η Μονρόβια είναι η έδρα του Πανεπιστημίου της Λιβερίας. Επίσης, εκεί, βρίσκονται και άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα, όπως το Κολέγιο Κάτινγκτον και η Σχολή Ντιβίνιτι, καθώς επίσης και πολλά δημόσια και ιδιωτικά σχολεία.
Υποδομή
thumb|right|300px|Ο όρμος της Μονρόβιας Πλοία συνδέουν την πόλη με τη Γκρίνβιλ και τη Χάρπερ. Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο Ρόμπερτς, στο Ρόμπερτσφιλντ. Στην πόλη κυκλοφορούν πολλά ιδιωτικά μικρά λεωφορεία, μεγάλα λεωφορεία και ταξί.
Καστελλόκαμπος Πάτρας
Ο Καστελλόκαμπος (εναλλακτική γραφή: Καστελόκαμπος ) είναι συνοικία και προάστιο της Πάτρας, το οποίο βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της πόλης. Μέρος της συνοικίας ανήκει διοικητικά στη Δημοτική Ενότητα Ρίου. μικρογραφία|500px|Η φωταγωγημένη [[Γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου|Γέφυρα «Χαρίλαος Τρικούπης» όπως φαίνεται από την παραλία του Καστελλοκάμπου.]]
Τοποθεσία
Γειτνιάζει με το Ρίο, το Προάστιο (Μποζαΐτικα) και τις Δάφνες, καθώς επίσης και με την Πανεπιστημιούπολη Πατρών, ενώ απέχει οδικώς περίπου 8 χιλιόμετρα από το κέντρο της Πάτρας.
Η περιοχή εξυπηρετείται από τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο Πάτρας, που κάνει στάση στον εκεί τοπικό σταθμό, όπως επίσης και από λεωφορεία της «Γραμμής 6» του Αστικού ΚΤΕΛ Πατρών.
Στα νότια της συνοικίας ρέει ο ποταμός Χάραδρος, ο οποίος εκβάλλει στον Πατραϊκό κόλπο στην άκρη της παραλίας της περιοχής και στα όρια με αυτήν των Δαφνών.
Λοιπά στοιχεία
Ο Καστελλόκαμπος αποτελεί μέρος της πόλης της Πάτρας ήδη από το 1889, ο οποίος ωστόσο κατά την χρονική περίοδο μεταξύ 25/07/1879 - 04/10/1889 είχε το καθεστώς ανεξάρτητου οικισμού, προτού απορροφηθεί από την Πάτρα.
Έριδα των Διονυσίων
Τα αίτια της έριδας
Ο Διονύσιος Αλεξανδρείας (247-265) ήταν ένας δραστήριος επίσκοπος, ο οποίος, κατά το Μέγα Αθανάσιο, διακρινόταν στην εποχή του για την άρτια θεολογική του κατάρτιση αλλά και το σημαντικό αγώνα για την αντιμετώπιση των κυριοτέρων εκκλησιαστικών ζητημάτων που είχαν προκύψει στην τοπική εκκλησία, σε ότι αφορά τη μετάνοια των πεπτωκότων, τον εορτασμό του Πάσχα, του Σαβελλιανισμού και του δυναμικού Μοναρχιανού Παύλου Σαμοσατέα. Υπήρξε μαθητής του Ωριγένη και σφοδρός πολέμιος του Σαβελλιανισμού, γράφοντας πλήθος επιστολών. Στην προσπάθειά του να αντικρούσει τον Σαβελλιανισμό και την πεποίθηση που εξέφραζε πως ο Υιός και ο Πατήρ είναι ως υποστάσεις το ίδιο και το αυτό, προχώρησε στη διατύπωση ότι ο «Υιός ουκ ήν πριν γέννηται» και πως σε σχέση με τον Πατέρα «μήτε φύση ίδιος» και «ξένος κατ'ουσίαν και ποίημα και κτίσμα», ουσιαστικά υιοθετώντας παρεμφερείς, Ωριγενιστικές απόψεις. Ο Διονύσιος μάλιστα απέφυγε επιμελώς την διατύπωση «πρόσωπο», που ήταν προσφιλής στους μοναρχιανούς, χρησιμοποιώντας τον όρο «υπόσταση». Αυτή η διδασκαλία του, αλλά και η επιτυχής αντιμετώπιση του Σαβελλιανισμού, τον είχαν καταστήσει ιδιαίτερα αντιπαθή ανάμεσα στους Σαβελλιανιστές. Έτσι, οι οπαδοί του Σαβελλίου διεμήνυσαν στον Ρώμης Διονύσιο τις απόψεις που εξέφρασε ο Διονύσιος Αλεξανδρείας, συνακολουθούμενοι και από πολλούς πιστούς της εκκλησίας που διαφωνούσαν με τις απόψεις αυτές.
Η έριδα και η επίλυσή της
Η έριδα θεολογικά προκλήθηκε κατά κύριο λόγο από τον όρο «υπόσταση» και το πώς χρησιμοποιείτο ως όρος σε κάθε εκκλησία, καθώς στη Δύση αποδιδόταν με τον όρο «substantia» δηλαδή με το όρο που προσδιοριζόταν και η «ουσία», ενώ στη ανατολή υπήρχε σαφής διαχωρισμός. Ο Αλεξανδρείας ουσιαστικά διαιρούσε την ουσία της θεότητος σε 3 διαφορετικές υποστάσεις και έτσι ο Ρώμης Διονύσιος συγκάλεσε Σύνοδο, καταδικάζοντας τις διατυπώσεις του Αλεξανδρείας, δεχόμενος τη διατύπωση 3 πρόσωπα, μία υπόστασις και ζητώντας εξηγήσεις για τις εκφράσεις τις οποίες διατύπωσε. Με νέα επιστολή του εξέφραζε επίσης τις απόψεις της εκκλησίας περί «μοναρχίας» της θεότητος. Ο Διονύσιος Αλεξανδρείας πριν λάβει όμως τις επιστολές, έστειλε δική του επιστολή στον Ρώμης, αντιλαμβανόμενος την αστοχία των δηλώσεών του, χαρακτηρίζοντας τον Υιό «Λόγον, Σοφία, ατμίδα και απαύγασμα του Πατρός» και επιτέθηκε σε όσους τον διέβαλαν, εξηγώντας γιατί προέβη σε αυτές τις ατυχείς διατυπώσεις. Με νέο έργο του, «Έλεγχος και απολογία» αντέκρουε τις πλάνες που του απέδιδαν, δεχόμενος πως προέβη σε ατυχείς διατυπώσεις, τονίζοντας πως ο Πατήρ είναι «συναΐδιος» και «άναρχος» και «αειγενής». Η απολογία του θεωρήθηκε από τη Ρώμη τελικά ορθόδοξος, όμως η έννοια «υπόστασις» μεταξύ ανατολικής και δυτικής θεολογίας παρέμεινε με διαφορετική έννοια, καθότι φαίνεται πως ο Διονύσιος Ρώμης δεν την αποδέχτηκε. Εν τέλει όμως οι εκφράσεις του Διονυσίου Αλεξανδρείας κατέληξαν να χρησιμοποιηθούν από τον Αρειανισμό ως επιχειρήματα της διδασκαλίας του.
Βιβλιογραφία
Εριδα των Διονυσίων
Καστελλόκαμπος Πάτρας
Λοιπά στοιχεία
Εκκλησία της περιοχής είναι η Κοίμηση της Θεοτόκου που εορτάζει το Δεκαπενταύγουστο ενώ υπάρχουν και οι πλατείες Αγίου Νεκταρίου και Πετμεζά στο άνω και κάτω τμήμα του αντίστοιχα.
Σιδηροδρομικός σταθμός
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Καστελλοκάμπου βρίσκεται στην γωνία των οδών Αχιλλέως & Πετμεζά και διαχειρίζεται από την ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Σαν σταθμός του Προαστιακού Σιδηρόδρομου Πάτρας άνοιξε το 2010 και εξυπηρετείται από τα τοπικά τρένα ανάμεσα στον Άγιο Ανδρέα στην Πάτρα και το Ρίο.
Εκτός από τρένα, εξυπηρετείται και από δύο λεωφορειακές γραμμές:
Η δεύτερη λεωφορειακή σύνδεση προήλθε από την κατάργηση της λειτουργίας του τμήματος Ρίο - Άγιος Βασίλειος λόγω έργων της νέας σιδηροδρομικής γραμμής Αθήνας - Πάτρας. Ο τωρινός σταθμός πρόκειται να καταργηθεί στα πλαίσια της κατασκευής της νέας σιδηροδρομικής γραμμής Αθήνας - Πάτρας, και να μετατοπιστεί υπόγεια, κατόπιν απαίτησης του Δήμου Πατρέων για υπόγεια διέλευση της γραμμής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Ένοπλες Δυνάμεις της Αρμενίας
Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Δημοκρατίας της Αρμενίας (αρμενικά: Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժեր) αποτελούνται από δύο κλάδους, το Στρατό Ξηράς και την Πολεμική Αεροπορία, στην οποία περιλαμβάνεται η αεράμυνα. Ο σχηματισμός τους έγινε εν μέρει από τις πρώην σοβιετικές στρατιωτικές δυνάμεις που στάθμευαν στην Αρμενική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Η Αρμενία δεν διαθέτει ναυτικό, καθώς δεν έχει πρόσβαση στη θάλασσα.
Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων είναι ο εκάστοτε Πρόεδρος της Αρμενίας. Το Υπουργείο Άμυνας της χώρας είναι υπεύθυνο για την πολιτική ηγεσία, ενώ η στρατιωτική διοίκηση παραμένει στα χέρια του Γενικού Επιτελείου. Από το 2002 η Αρμενία είναι μέλος του Οργανισμού Συνθήκης Συλλογικής Ασφαλείας.
Παραπομπές
*
Χάμστερ Ρομπορόφσκι
Τα χάμστερ Roborovski (Phodopus roborovskii), επίσης γνωστό ως χάμστερ ερήμου ή νάνος χάμστερ Robo, είναι το μικρότερα από τρία είδη χάμστερ στο γένος των Φυσαλόποδων. Ζει στις ερήμους της Κεντρικής Ασίας, κατά μέσο όρο κάτω από 2 εκατοστά (0,8 ίντσες) κατά τη γέννηση και 4,5–5 εκατοστά (1,8–2,0 ίντσες) και 20–25 γραμμάρια (0,71–0,88 ουγκιές) κατά την ενηλικίωση. Τα διακριτικά χαρακτηριστικά των Ρομπορόβσκι είναι λευκές κηλίδες φρυδιών και η έλλειψη ραχιαίας λωρίδας (που βρίσκεται στα άλλα μέλη του γένους των Φυσαλόποδων). Η μέση διάρκεια ζωής για το χάμστερ Ρομπορόβσκι είναι 2-3 χρόνια, αν και αυτό εξαρτάται από τις συνθήκες διαβίωσης (τα άκρα είναι τέσσερα χρόνια σε αιχμαλωσία και δύο στην άγρια ​​φύση). Τα Ρομπορόβσκι είναι γνωστά για την ταχύτητά τους και λέγεται ότι τρέχουν έως και 6 μίλια τη νύχτα.
Διατροφή
Είναι παμφάγα, καθώς τρώνε κυρίως σπόρους, λαχανικά, φρούτα και φυτά, αλλά τρώνε επίσης κρέας και έντομα σε μικρές ποσότητες. Τα χάμστερ Ρομπορόφσκι παραμένουν υπόγεια το χειμώνα και επιβιώνουν εκείνη την εποχή αποθηκεύοντας λίγο φαγητό σε ζεστό καιρό, αποθηκεύοντάς τα σε ειδικούς θαλάμους τροφίμων στο λαγούμι τους.
Στην κινεζική επαρχία Σάανξι είναι γνωστή για την τροφή των σπόρων κεχριού.
Στη Μογγολία, έντομα όπως σκαθάρια, πεταλούδες και γρύλοι είναι μέρος της διατροφής τους. Σύμφωνα με τη Formosow, το απόθεμα αρκετών λαγούμιων υποδηλώνει μια δίαιτα με βάση σχεδόν στα έντομα. Έχει επίσης αναφερθεί η κατανάλωση σαλιγκαριών.
Στην Τιβά, το μερίδιο των ζωοτροφών είναι οριακό. Οι Flint και Golowkin διαπίστωσαν το 1958 και το 1959 ότι σχεδόν το 100 τοις εκατό του περιεχομένου των σακουλών στα μάγουλα αποτελούνταν από φυτικές τροφές, ενώ η ζωική τροφή βρέθηκε μόνο στο 23 τοις εκατό των σακουλών χάμστερ το 1958 και 32 τοις εκατό το 1959.
Η καθημερινή διατροφική πρόσληψη των χάμστερ Ρομπορόβσκι εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σωματικό βάρος του. Τα νεαρά έχουν υψηλότερη πρόσληψη τροφής σε σύγκριση με το βάρος τους από ότι τα ενήλικα χάμστερ. Με βάση τη δομή του πληθυσμού, οι Wan et al. υπολογίστηκε μια μέση πρόσληψη τροφής περίπου. δύο γραμμάρια σπόρων φυτών την ημέρα. Καθορίζουν τη λειτουργική σχέση μεταξύ της καθημερινής πρόσληψης τροφής (N) και του σωματικού βάρους (M) που θα είναι:
Ιστορία της ανθρώπινης επαφής
Ο Ρώσος εξερευνητής Αντιστράτηγος Vsevolod Roborovski σημείωσε για πρώτη φορά αυτά τα χάμστερ, ανακαλύπτοντάς τα σε μια αποστολή τον Ιούλιο του 1894, αν και δεν μελετήθηκαν επιστημονικά για το μεγαλύτερο μέρος μιας άλλης δεκαετίας, έως ότου ο Konstantin Α. Satunin έκανε παρατηρήσεις το 1903. Ο Ζωολογικός κήπος του Λονδίνου τα εισήγαγε στο Ηνωμένο Βασίλειο τη δεκαετία του 1960, αλλά τα πρώτα χάμστερ Ρομπορόφσκι που μελετήθηκαν στη Βρετανία εισήχθησαν τη δεκαετία του 1970 από τον ζωολογικό κήπο της Μόσχας. (Κανένα από αυτά, ωστόσο, δεν απέφερε απογόνους.) Οι ηπειρωτικές ευρωπαϊκές χώρες είχαν μεγαλύτερη επιτυχία στην αναπαραγωγή ορισμένων Ρομπορόβσκι, ωστόσο, και αυτά στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι απόγονοι μιας παρτίδας που εισήχθη από τις Κάτω Χώρες το 1990. Εισήχθησαν στις ΗΠΑ το 1998, και τώρα βρίσκονται συνήθως σε καταστήματα κατοικίδιων ζώων σε πολλές χώρες. Στη Νότια Κορέα, είναι σχεδόν εξίσου συνηθισμένοι με το χειμωνιάτικο λευκό ρωσικό νάνο χάμστερ.
Παραλλαγές
μικρογραφία|2 "Ανάμεικτα" Ρομπορόβσκι, ο πιο δημοφιλής συνδυασμός ημίαιμου Ρομπορόβσκι Τα χάμστερ Ρομπορόβσκι διακρίνονται από τα χάμστερ Djungarian (Phodopus sungorus) και τους νάνους χάμστερ Campbell (Phodopus campbelli) λόγω του μικρότερου μεγέθους, του αμμώδους χρωματισμού της γούνας και της έλλειψης ραχιαίας λωρίδας. Όταν παρατηρείται από πίσω, το νευροκράνιο είναι στρογγυλεμένο και δεν φαίνεται να είναι τόσο ορθογώνιο όσο το Phodopus campbelli και το Phodopus sungorus. Οι ακμές των κάτω γομφίων είναι ακριβώς απέναντι και δεν εναλλάσσονται, όπως φαίνεται σε άλλα μέλη του γένους, και το οπτικό άκρο του χάμστερ Ρομπορόβσκι έχει μήκος μεγαλύτερο από 4 χιλιοστά (0,16 ίντσες) και είναι μικρότερο από το μήκος του άνω μέρους της σειράς των δοντιών, η οποία δεν είναι χαρακτηριστική των άλλων δύο μελών του γένους.