cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων
Θεραπεία
Το ΚΕΘΕΑ δραστηριοποιείται σε πόλεις και σωφρονιστικά καταστήματα όλης της χώρας, ενώ οργανώνει και παρεμβάσεις στο δρόμο, εκεί όπου μπορεί να συναντήσει κανείς χρήστες αποκομμένους από κάθε μορφή βοήθειας. Τα προγράμματα του ΚΕΘΕΑ παρέχονται δωρεάν και δεν έχουν λίστες αναμονής. Οι βασικές υπηρεσίες που προσφέρονται είναι συμβουλευτική υποστήριξη στους χρήστες ουσιών και στις οικογένειές τους, έγκαιρη παρέμβαση, θεραπεία απεξάρτησης, εκπαίδευση και κατάρτιση, ενσωμάτωση στην κοινωνία και στον κόσμο της εργασίας. Με την πάροδο των ετών και αφουγκραζόμενο τις νέες ανάγκες, το ΚΕΘΕΑ επέκτεινε τις παρεμβάσεις τους σε νέες ομάδες χρηστών. Σήμερα εξυπηρετεί έφηβους και ενήλικους χρήστες ουσιών που βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια εμπλοκής με τις ουσίες, εξαρτημένες μητέρες και τα παιδιά τους, εργαζόμενους χρήστες, φυλακισμένους και αποφυλακισμένους, μετανάστες και παλιννοστούντες, εξαρτημένους από το αλκοόλ και τα τυχερά παιχνίδια και, πιο πρόσφατα, εφήβους και οικογένειες που αντιμετωπίζουν προβλήματα εξάρτησης από το Διαδίκτυο.
Δομή και στόχοι
Η πορεία προς την απεξάρτηση σηματοδοτείται από διαφορετικές φάσεις. Σε κάθε μία από αυτές αντιστοιχεί και μία μονάδα του θεραπευτικού προγράμματος με τους ιδιαίτερους στόχους της: Συμβουλευτικό Κέντρο, Θεραπευτική Κοινότητα, Κέντρο Κοινωνικής Επανένταξης. Για τους συγγενείς και τα άτομα του στενού οικογενειακού περιβάλλοντος του εξαρτημένου λειτουργεί παράλληλα Κέντρο Οικογενειακής Υποστήριξης. Κάποια από τα θεραπευτικά προγράμματα απευθύνονται σε ομάδες εξαρτημένων με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και ανάγκες, όπως κρατούμενοι, γονείς, εργαζόμενοι κ.ά. Τη δομή ενός ολοκληρωμένου θεραπευτικού προγράμματος συμπληρώνουν το Τμήμα Εκπαίδευσης, το Τμήμα Έρευνας και οι υπηρεσίες διοικητικο-οικονομικής υποστήριξης. Η συνολική διάρκεια των θεραπευτικών προγραμμάτων του ΚΕΘΕΑ είναι δύο χρόνια περίπου.
Θεραπευτικά προγράμματα
Τα θεραπευτικά προγράμματα του ΚΕΘΕΑ απευθύνονται τόσο στους χρήστες ουσιών όσο και στις οικογένειές τους, είναι δωρεάν και στηρίζονται στην αντιμετώπιση της εξάρτησης χωρίς φαρμακευτικές ουσίες και στην εθελούσια προσέλευση και ενεργητική συμμετοχή του ατόμου. Οι παρεμβάσεις είναι σχεδιασμένες έτσι ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των διαφορετικών πληθυσμών εξαρτημένων χρηστών στους οποίους απευθύνονται (ενήλικες, έφηβοι, φυλακισμένοι και αποφυλακισμένοι, μητέρες, μετανάστες κλπ.)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψυχοτρόπες ουσίες
Live at Monterey
Live at Monterey είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του Τζίμι Χέντριξ, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή CD τον Οκτώβριο του 2007 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Geffen Records". Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στις 18 Ιουνίου 1967 στο "Monterey Pop Festival", στο πλαίσιο της προώθησης του άλμπουμ "Are You Experienced?".
Ο δίσκος περιέχει σχεδόν τα ίδια κομμάτια με το άλμπουμ "Jimi Plays Monterey", το οποίο είχε κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο του 1986, αλλά και το ομώνυμο βίντεο όπου στο τέλος του κομματιού "Wild Thing", ο Χέντριξ σπάει και βάζει φωτιά στην κιθάρα του, εικόνα η οποία αποτέλεσε το εξώφυλλο του "Live at Monterey".
Τραγούδια του δίσκου
1. Introduction (Jones) - 0:39
2. Killing Floor (Howlin' Wolf) - 3:14
3. Foxy Lady (Hendrix) - 3:28
4. Like a Rolling Stone (Dylan) - 7:07
5. Rock Me Baby (B. B. King, Josea) - 3:37
6. Hey Joe (Roberts) - 5:11
7. Can You See Me (Hendrix) - 2:37
8. The Wind Cries Mary (Hendrix) - 3:53
9. Purple Haze (Hendrix) - 5:34
10. Wild Thing (Taylor) - 7:49
Θέσεις τσαρτ
Live at Monterey (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 29 Οκτωβρίου 2007
Τα μέλη του συγκροτήματος
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Live at Monterey" είναι οι εξής:
Κώστας Ευαγγελάτος
Ο Κώστας Ευαγγελάτος είναι Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης και ποιητής με παρουσία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Γεννήθηκε στο Αργοστόλι τον Μάρτιο του1957, αλλά έλκει την καταγωγή του από τον Αγκώνα της Κεφαλονιάς. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ζωγραφική και αισθητική θεωρία της σύγχρονης τέχνης στο Μανχάταν (Νέα Υόρκη). Από το 1986 έως το 1993 διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής στη Gallery  DADA στην Αθήνα και το 1990 ίδρυσε την ομάδα τέχνης Art Studio EST. Παράλληλα με τη ζωγραφική, έχει εργαστεί σε διεθνές επίπεδο στους τομείς της Performance, Body Art, Happening και Mail ART. Έχει παρουσιάσει ενότητες από τα έργα του σε ατομικές εκθέσεις σε: Αθήνα, Νέα Υόρκη, Ρότσεστερ, Θεσσαλονίκη, Αρέτσο, Αβινιόν, Σαντιγί, Παρίσι, Γλασκώβη, Άμστερνταμ, Λευκωσία. Έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις και διεθνείς καλλιτεχνικές συναντήσεις στη Βαρκελώνη, Βαρσοβία, Σέρατζ, Γκέτεμποργκ, Αμιένη, Ρώμη, Μόσχα, Σαντιάγο, Μπουένος Άϊρες, Νέα Υόρκη, το Λος Άντζελες κ.λπ. Έχει εκδώσει επίσης βιβλία, αισθητικά δοκίμια, ποιήματα σε επτά εκδόσεις (εκδόσεις Απόπειρα ), λιθογραφικά έργα (bodygraphics) κλπ. Γράφει ποίηση από το 1973.
Εργα σε συλλογές
Έργα του βρίσκονται σε συλλογές έργων τέχνης, όπως και στο Ινστιτούτο Τεχνών της  Τράπεζας της Ελλάδας, στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών, την Πινακοθήκη της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην ΤΕΧΝΗ-Μακεδονική Εταιρία Καλών Τεχνών, στη Δημοτική Πινακοθήκη Αθηνών, του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδας (ACG Art συλλογή), στο Φωτογραφικό Αρχείο του Μουσείου Μπενάκη, στο αρχηγείο του Πολεμικού Ναυτικού, στη Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης, στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης στην Παιανία, στο Τμήμα ΜΜΕ και Επικοινωνίας ΤΕΙ Ιονίων Νήσων στο Αργοστόλι, στην Αναγνωστική Εταιρία Κερκύρας, στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο στην Κέρκυρα, στην Πινακοθήκη του Δήμου Κερκυραίων, στο Ίδρυμα Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στη Λευκωσία, στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, στην Ελληνική Πρεσβεία στη Γαλλία, στο ελληνικό και κυπριακό Προξενείο στο Παρίσι, στο Πανεπιστήμιο του Φόρνταμ (Fordham) της Νέας Υόρκης κλπ.
Βιβλία
Τo 2004 κυκλοφόρησε στη γαλλική γλώσσα στο Παρίσι σε αριθμημένη λιθογραφική έκδοση το ποίημά του "Το Δωμάτιο / La Chambre" (Μετάφραση: Benoit Haudrechy). Παράλληλα, έχουν κυκλοφορήσει εκδόσεις τέχνης, λευκώματα και εικαστικά Ημερολόγια, που αναφέρονται στο εικαστικό και λογοτεχνικό του έργο,καθώς και θεωρητικά δοκίμιά του περί εικαστικών θεμάτων.Επίσης ζωγραφικά εργα του υπάρχουν σε βιβλία.
Ο Κίμων Φράιερ έχει μεταφράσει στα αγγλικά κάποια λυρικά ποιήματα αυτού που συμπεριλήφθηκαν στη συλλογή Αλέα προσομοίων, τα οποία εκδόθηκαν αργότερα στην Ελλάδα υπό τον τίτλο In the small mirror (εκδόσεις Απόπειρα 2003).
Ο ιστορικός τέχνης Λεόντιος Πετμεζάς στο βιβλίο του "Η αισθητική ενατένιση του Κώστα Ευαγγελάτου"(2001) -Δοκίμιο εικαστικού ήθους-, προσεγγίζει κριτικά τις εικαστικές δημιουργίες του καλλιτέχνη.
Η πρωταγωνίστρια του θεάτρου Βέρα Ζαβιτσιάνου έχει απαγγείλει αρκετά ποιήματα του ιδίου, τα οποία έχει μελοποιήσει ο συνθέτης Γ. Τζαγκαράκης.
Έχει δώσει διαλέξεις για θέματα τέχνης στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι μέλος επιστημονικών και καλλιτεχνικών οργανισμών, τακτικό μέλος του Εικαστικού Επιμελητηρίου Τεχνών Ελλάδας, της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών, της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών και της Εθνικής Εταιρίας των Ελλήνων Λογοτεχνών.
Μουσικό Σύνολο Αλεξάντροφ
300px|right|thumb|Η χορωδία και το χορευτικό συγκρότημα του Μουσικού Συνόλου Αλεξάντροφ σε συναυλία το 2009 Το Μουσικό Σύνολο Αλεξάντροφ είναι επίσημο μουσικό σύνολο των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων. Ιδρύθηκε κατά τη σοβιετική εποχή και αποτελείται από ανδρική χορωδία, ορχήστρα και χορευτικό συγκρότημα.
Το Μουσικό Σύνολο Αλεξάντροφ έχει τραγουδήσει τόσο στη Ρωσία, όσο και σε πόλεις σε όλο τον κόσμο, με ρεπερτόριο ρωσικής δημοτικής μουσικής, ύμνους, άριες της όπερας και ελαφρά μουσική.
Το Σύνολο φέρει το όνομα του πρώτου διευθυντή και ιδρυτικού στελέχους του, του Αλεξάντρ Βασίλιεβιτς Αλεξάντροφ (1883–1946). Η επίσημη ονομασία του από το 1998 είναι '''«Ακαδημαϊκό Σύνολο Άσματος και Χορού του Ρωσικού Στρατού ονομασμένο προς τιμή του Α.Β. Αλεξάντροφ» (ρωσ. Академический ансамбль песни и пляски Российской Армии имени А. В. Александрова) και συχνά απαντάται σε ρωσικές αναφορές ως Ακαδημαϊκό Ανσάμπλ''' (Академический ансамбль).
Στις 25 Δεκεμβρίου 2016 ο καλλιτεχνικός διευθυντής και 63 ακόμα μέλη του Συνόλου σκοτώθηκαν κατά τη συντριβή αεροσκάφους του ρωσικού υπουργείου Αμύνης στη Μαύρη Θάλασσα, αμέσως μετά την απογείωσή του από το Σότσι. Πήγαιναν στη Συρία για να ψυχαγωγήσουν τα εκεί ρωσικά στρατεύματα για τις γιορτές.
Η ίδρυση και τα πρώτα χρόνια
Υπάρχουν δύο καταγεγραμμένες εκδοχές για τη δημιουργία του μουσικού συνόλου. Σύμφωνα με την πρώτη, εμπνευστής της δημιουργίας του ήταν ο θεατρικός σκηνοθέτης Φελίξ Νικολάγιεβιτς Ντανίλοβιτς. Ο πρώτος διευθυντής επιλέχθηκε από τους τρεις διευθυντές ορχήστρας της Μόσχας: τους Ντανίλιν, Τσεσνόκοφ and Αλεξάντροφ. Η πρώτη ομάδα αποτελείτο από τους εξής καλλιτέχνες: Τους τραγουδιστές Τκατσένκο, Ζιούκοφ, Σαμάριν, Ροζάνοφ, Κολτύπιν, Τολσκόφ, Γκολυάγιεφ, Τσάροφ, τους χορευτές Μαξίμοφ και Σβετλόφ, καθώς και τον ακορντεονίστα Σούρντιν.
Σύμφωνα με τη δεύτερη εκδοχή, το Μουσικό Σύνολο Αλεξάντροφ σχηματίσθηκε το 1928 από τον «Κεντρικό Οίκο» του Ερυθρού Στρατού, δημιούργημα του Μιχαήλ Φρούνζε Κόκκινος Στρατός. Λέγεται ότι ο Στάλιν ζήτησε από τον Αλεξάντροφ να μετεγκαταστήσει το Μουσικό Σύνολο στη Μόσχα. Υπό την ονομασία '''«Ωδικό Σύνολο του Κεντρικού Οίκου Μ.Β. Φρούνζε του Ερυθρού Στρατού»''', και σε συντομία «Χορωδία του Ερυθρού Στρατού», 12 στρατιώτες ερμηνευτές – ένα φωνητικό οκτέτο, ένας ακορντεονίστας, 2 χορευτές και ένας αναγνώστης – εκτέλεσαν για πρώτη φορά ένα πρόγραμμα στις 12 Οκτωβρίου 1928 υπό τη διεύθυνση του Αλεξάντρ Βασίλιεβιτς Αλεξάντροφ, ο οποίος εργαζόταν τότε ως καθηγητής στο Ωδείο της Μόσχας. Το πρόγραμμα, με τίτλο «Η 22η Μεραρχία του Κρασνοντάρ στο τραγούδι». αποτελείτο κυρίως από σύντομες «μουσικές σκηνές» της στρατιωτικής ζωής και περιελάμβανε τα «Τραγούδια του ιππικού», αυτά της «Ειδικής Στρατιάς Άπω Ανατολής» και το «Τραγούδι για το Magnitostroi».
Το 1929 το σύνολο επισκέφθηκε τη σοβιετική Άπω Ανατολή, ψυχαγωγώντας τα στρατεύματα που εργάζονταν στον Σιδηρόδρομο Άπω Ανατολής.
Με στόχο την ανάπτυξη της ερασιτεχνικής ενασχολήσεως με τις τέχνες στις τάξεις του στρατεύματος και την ενθάρρυνση του ενδιαφέροντος των στρατιωτών για την καλή μουσική, το σύνολο μεγάλωσε τόσο, ώστε αριθμούσε 300 καλλιτέχνες το 1933, με τρεις διαφορετικές επανδρώσεις της ανδρικής χορωδίας, ορχήστρα και χορευτικό συγκρότημα. Σύμφωνα με άλλες πηγές πάντως ήταν λιγότεροι, και τουλάχιστον στο εξωτερικό ταξίδευαν αρκετά λιγότεροι: τον Αύγουστο του 1937 στο Παρίσι είχαν μεταβεί 150. Το 1935 το σύνολο τιμήθηκε με το παράσημο («τάγμα») της Κόκκινης Σημαίας.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Σύνολο Αλεκάντροφ έδωσε περισσότερες από 1.500 συναυλίες σε αμφότερα τα σοβιετικά μέτωπα, εμψυχώνοντας τα στρατεύματα πριν από τις μάχες, σε πυροβολαρχίες, αεροδρόμια, ακόμα και σε στρατιωτικά νοσοκομεία.
Υπό τον Μπαρίς Α. Αλεξάντροφ
325px|thumb|Το Σύνολο Αλεξάντροφ στο [[Μπιέλσκο-Μπιάουα της Πολωνίας το 2006]] Μετά τον θάνατο του Αλεξάντρ Β. Αλεξάντροφ το 1946, το Μουσικό Σύνολο πέρασε στην καλλιτεχνική διεύθυνση του γιου του, Μπαρίς Α. Αλεξάντροφ (1905-1994). Υπό τη διεύθυνσή του, το Σύνολο Αλεξάντροφ κέρδισε φήμη έξω από τη Σοβιετική Ένωση, πραγματοποιώντας εκτεταμένες περιοδείες σε όλο τον κόσμο. Ο Μπαρίς Αλεξάντροφ αποσύρθηκε το 1987 και τον διαδέχθηκε ως καλλιτεχνικός διευθυντής ο φέρων τον τίτλο του Λαϊκού Καλλιτέχνη της Ρωσίας Ίγκορ Αγκαφονίκοφ, με τον Ανατόλι Μάλτσεφ ως γενικό επικεφαλής. Ο Μπαρίς Αλεξάντροφ παρέμεινε ως ο βασικός μαέστρος μέχρι το έτος του θανάτου του. Τον διαδέχθηκε ο Βίκτορ Φεντόροφ, χοράρχης από το 1986.
thumb|right|Το χορευτικό του Αλεξάντροφ στη [[Βουδαπέστη το 1951]] Ο ταγματάρχης Βλαντίμιρ Αλεξάντροφ (1910-1978), αδελφός του Μπαρίς, συνέθεσε μουσική για το Σύνολο και υπήρξε διευθυντής της ορχήστρας και μαέστρος.
Ο Βλαντίμιρ Γκορντέγιεφ ήταν ο βασικός μαέστρος στην περιοδεία στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1988.
Η «Συναυλία Ειρήνης» του 1948 στο Βερολίνο
Το 1948 μεγάλο μέρος του Βερολίνου ήταν ακόμα κατεστραμμένο από τον πόλεμο και η πόλη ήταν διαιρεμένη σε 4 τομείς κατοχής (ΕΣΣΔ, ΗΠΑ, Μεγάλη Βρετανία και Γαλλία), χωρίς ακόμα το Τείχος του Βερολίνου. Κάποιος Αμερικανός αξιωματικός, με την υποστήριξη του διοικητή του γαλλικού τομέα, πρότεινε μια συναυλία στην πλατεία Gendarmenmarkt, που ήταν στον σοβιετικό τομέα. Τους μουσικούς θα παρείχε η ΕΣΣΔ, και επιλέχθηκε το Μουσικό Σύνολο Αλεξάντροφ. Μια προσωρινή σκηνή στήθηκε στην πλατεία με άνθη σε όλη την μπροστινή πλευρά. Τριάντα χιλιάδες άνθρωποι ήρθαν μια αυγουστιάτικη μέρα και παρακολούθησαν όρθιοι τη συναυλία επί τρεις ώρες. Το 1994 ο Μπαρίς Αλεξάντροφ είχε δηλώσει: thumb|left|Το ερειπωμένο Βερολίνο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1945) «Η επίσκεψη στη Γερμανία ήταν αξέχαστη. Κατέχει δεσπόζουσα θέση στην ιστορία του Μουσικού Συνόλου. Τότε ήταν απαραίτητο να προχωρήσουμε σε ένα νέο δημιουργικό άλμα – από τη στρατιωτική μουσική της ώρας του πολέμου στη μεταπολεμική χαλαρωτική αρμονία. Αυτό ήταν σημαντικό, και η μετάβαση έπρεπε να γίνει αντικείμενο διαχείρισης σε πολλά μέτωπα. Από την άλλη, το Σύνολο έπρεπε να επιστρέψει στον προπολεμικό του ρόλο, να εκτελούμε κλασικά κομμάτια και να τραγουδάμε δημοτικά τραγούδια. Πριν τον πόλεμο, η χορωδία είχε 200 επαγγελματίες χορωδούς, ενώ αμέσως μετά είχε 60.»
Μια περιοδεία που ήταν να γίνει νωρίτερα στην τότε Ανατολική Γερμανία είχε ματαιωθεί εξαιτίας του αδόκητου θανάτου του Αλεξάντρ Αλεξάντροφ το 1946 στο Πότσδαμ. Τότε στο κρεβάτι του είχε βρεθεί ένα αντίγραφο της 9ης Συμφωνίας του Μπετόβεν με σημειώσεις, φανερώνοντας ότι ο Αλεξάντροφ ετοίμαζε το τελικό χορωδιακό για συναυλία. Ο γιος του ακολούθησε έτσι το σχέδιο του πατέρα του: Η «Συναυλία Ειρήνης» του 1948 θα αποτελείτο από άριες από γερμανικές όπερες, τρία ρώσικα παραδοσιακά τραγούδια (τα «Αηδόνια», «Ζεμλιάνκα» και «Δρόμοι»), ένα μέρος με τον σολίστα τενόρο Βίκτορ Νικίτιν και μετά κάποια γερμανικά παραδοσιακά τραγούδια. Το κοινό συμμετείχε στην εκτέλεση του «Heidenröslein», ενώ ο Νικίτιν τραγούδησε το «Καλίνκα» τρεις φορές στη σειρά. Υπήρξε ηχογράφηση, που εκδόθηκε το 1985 από το 1ο πρόγραμμα της ανατολικογερμανικής ραδιοφωνίας.
Μετά το 1989
thumb|Οι [[Leningrad Cowboys.]] Το 1990 το Μουσικό Σύνολο Αλεξάντροφ συμμετέσχε στη συναυλία του Ρότζερ Γουώτερς The Wall Live in Berlin, που εόρταζε την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, και τραγούδησαν το αντιπολεμικό τραγούδι «Bring the Boys Back Home».
Το 1993 το Σύνολο εισχώρησε στην «ποπ κουλτούρα» εμφανιζόμενο σε συναυλία μαζί με το φινλανδικό συγκρότημα Leningrad Cowboys στο Ελσίνκι, στην Πλατεία της Γερουσίας, μπροστά σε 70.000 εκστατικούς ακροατές, αλλά και στο Βερολίνο (στο κεντρικό πάρκο Lustgarten). Η συναυλία της Φινλανδίας γυρίστηκε σε ταινία (Total Balalaika Show) από τον συνιδρυτή των Leningrad Cowboys σκηνοθέτη Άκι Καουρισμάκι. Το ίδιο έτος το Σύνολο Αλεξάντροφ ηχογράφησε ένα CD και έκανε μια συναυλία με τον Γάλλο τραγουδιστή Ζαν-Ζακ Γκολντμάν.
Από το 2003 επικεφαλής του Συνόλου είναι ο Βιάτσεσλαβ Κορόμπκο.
Πλέον το Σύνολο Αλεξάντροφ έχει συνεργασθεί με πολλούς δημοφιλείς καλλιτέχνες και παραγωγούς της Δύσης, όπως τους Ντέιβιντ Φόστερ και Στηβ Μπαρακάτ.
Μέχρι το 1969 η βασική ενδυμασία της χορωδίας, των μελών της ορχήστρας και των σολίστ ήταν πουκάμισο (χιτώνιο) και παντελόνι ιππασίας. Από 1ης Ιανουαρίου 1970 αυτή άλλαξε και έγινε η στρατιωτική στολή εξόδου. , ενώ υπήρξαν από τότε και άλλες, μικρότερες αλλαγές.
Το δυστύχημα το 2016
Στις 25 Δεκεμβρίου 2016 ένα αεροπλάνο τύπου Τουπόλεφ 154, που ανήκε στη Ρώσικη Πολεμική Αεροπορία και μετέφερε 64 μέλη της Χορωδίας του Μουσικού Συνόλου Αλεξάντροφ, κατέπεσε ενάμισυ χιλιόμετρο έξω από την παραλία του Σότσι, στη Μαύρη Θάλασσα, μετά την απογείωσή του με προορισμό τη Λαττάκεια της Συρίας, όπου η χορωδία θα συμμετείχε σε χριστουγεννιάτικη παράσταση με τα ρωσικά στρατεύματα στη στρατιωτική βάση Χμέϊμιμ (τα Χριστούγεννα εορτάζονται από τους Ρώσους την 7η Ιανουαρίου του Νέου ημερολογίου). Κανένας δεν επέζησε από τη συντριβή του αεροσκάφους.
Σολίστες
thumb|Ο σολίστας Λεονίντ Χαριτόνοφ Σημαντικοί σολίστες του Μουσικού Συνόλου Αλεξάντροφ:
Χορωδία
Η χορωδία αποτελείται κυρίως από τομείς τενόρων, βαρύτονων και βαθύφωνων. Σε κάποια από τα κομμάτια που εκτελούν, αυτοί οι τομείς υποδιαιρούνται μέχρι και σε 8 διαφορετικές φωνητικές γραμμές.
Ορχήστρα
Η ορχήστρα έχει μια μεικτή σύσταση από παραδοσιακά ρωσικά και δυτικά όργανα: μπαλαλάικα, ντόμρα, ακορντεόν, κοντραμπάσο, ξύλινα πνευστά, χάλκινα πνευστά και κρουστά. Αργότερα αυτή έγινε μια τυπική σύσταση για μεταγενέστερα στρατιωτικά σύνολα στη Σοβιετική Ένωση. Μεγάλος φιλοξενούμενος παίκτης μπαλαλάικας ήταν ο Μπαρίς Σ. Φεοκτίστοφ (Борис Степанович Феоктистов, 1910–1988). Στη Δύση η γνωστότερη ηχογράφησή του είναι η «Καμαρίνσκαγια» (1963). Σε παλιές ηχογραφήσεις του «Ότσι τσιόρνιε» ο σολίστας τρομπετίστας είναι ο Α. Μαλόστοφ. Αξιόλογο μέλος της ορχήστρας υπήρξε και ο ακορντεονίστας Βίκτορ Γκρίντιν. thumb|left|Το παραδοσιακό ρωσικό όργανο [[ντόμρα]]
Χορευτικό συγκρότημα
Μεταξύ των χορών που παρουσιάζει το Μουσικό Σύνολο Αλεξάντροφ είναι ο Zaparozhtsi, ο χορός των Κοζάκων και ο χορός του ιππικού των Κοζάκων, το «Εορταστικό εμβατήριο», ο «χορός του στρατιώτη» και ο «χορός του ναυτικού». Μερικοί εκτελούνται από μικτό μπαλέτο, ενώ άλλοι, όπως ο χορός του ιππικού των Κοζάκων, μόνο από άνδρες χορευτές:
«Το χορευτικό συγκρότημα διευθύνεται από τον Λεβ Νικολάγιεβιτς Κουλίκοφ, Εθνικό Καλλιτέχνη της Ρωσίας... ...Η προτεραιότητα στο ρεπερτόριό του δίνεται στις στρατιωτικές συνθέσεις: Matroskaya barynya, χορός του ιππικού των Κοζάκων, Εορταστικό εμβατήριο, Πρόσκληση σε χορό και άλλα. Το συγκρότημα εκτελεί και πολλούς ρωσικούς δημοτικούς χορούς. Το κλασικό ρεπερτόριό του περιλαμβάνει τον Poloveckie plyasky από την όπερα Πρίγκιπας Ιγκόρ του Αλεξάντρ Μποροντίν. Αυτά είναι τα γνωστά μας χορευτικά, αλλά ανανεώνουμε διαρκώς το χορευτικό ρεπερτόριό μας». (Λεονίντ Ι. Μάλεφ, διευθυντής του Μουσικού Συνόλου Αλεξάντροφ, σε συνέντευξη στο «Russia Beyond the Headlines», 1 Δεκεμβρίου 2008)
thumb|right|Το τραγούδι «Bandura», που ηχογράφησε το Σύνολο Αλεξάντροφ, αναφέρεται σε [[Μπαντούρα|αυτό το όργανο (φωτογρ. περ. 1925).]]
Ρεπερτόριο
thumb|Ο σολίστας Βασίλι Στέφουτσα στην [[Πράγα το 2010]] Το 2006 και το 2007, στη Μόσχα, στο Βλαντικαφκάς και στο Γκρόζνυ, το Μουσικό Σύνολο Αλεξάντροφ παρουσίασε ένα πρωτοχρονιάτικο μουσικό παραμύθι για τα παιδιά, το «Ιβάν ο Καλός, Ιβάν ο Γενναίος», με θέμα έναν στρατιώτη που σώζει την Πρωτοχρονιά.
Το 2008, στην 80ή επέτειο του Συνόλου, ο τότε διευθυντής του Λεονίντ Μάλεφ δήλωσε:
Φυσικά όλα εξαρτώνται από το ρεπερτόριο, που είναι αρκετά μεγάλο – περισσότερα από δύο χιλιάδες έργα. Ανάλογα με τη συναυλία, επιλέγουμε ιδιαίτερο ρεπερτόριο. Στο εξωτερικό έχουμε έναν κανόνα που προσπαθούμε να μην παραβαίνουμε: Σε κάθε χώρα τραγουδάμε δυο-τρία τραγούδια στην ντόπια γλώσσα των κατοίκων της. Κατά κανόνα, βοηθά την επικοινωνία με το ακροατήριο και προκαλεί την εκτίμησή του. Και για μάς είναι ένα είδος μουσικού δώρου, που τιμά τη χώρα που μάς φιλοξενεί και τον λαό της. Π.χ. στον Καναδά, όταν τραγουδήσαμε τον Εθνικό Ύμνο της Ρωσίας το κοινό σηκώθηκε όρθιο για να δείξει σεβασμό στη χώρα μας, και όταν τελειώσαμε, τραγουδήσαμε τον εθνικό ύμνο της χώρας τους.
Εκατομμύρια άνθρωποι στη χώρα μας και το εξωτερικό αγαπούν τραγούδια όπως τα «Καλίνκα», «Κατιούσα», «Σμουγκλιάνκα» και άλλα, που τραγουδούσαμε και στα χρόνια του πολέμου, μαζί με τα «Η μέρα της νίκης», «Ότσι τσιόρνιε», «Vecherny zvon» και «Podmoskovnye vechera». Αυτά τα τραγούδια είναι γνωστά από τις εκτελέσεις μας και οι άνθρωποι θέλουν να τα ακούν σε κάθε συναυλία. Δεν αποτελούν απλώς μέρος της ιστορίας μας, είναι αριστουργήματα. Είναι ενδιαφέρον ότι το «Σβιαστσέναγια Βόινα», γραμμένο από τον Αλεξάντρ Βασίλιεβιτς Αλεξάντροφ το 1941, που βοήθησε τους Σοβιετικούς στρατιώτες να προστατεύσουν την πατρίδα τους, είναι ακόμα δημοφιλές στη Σλοβακία, την Πολωνία και τη Βουλγαρία. Εκεί τα ακροατήρια σηκώνονται όρθια όταν τα ακούν και αγγίζει τις καρδιές και τις ψυχές τους.»
Για τις συναυλίες μας αναζητάμε νέα έργα, διότι δεν μπορείς να ζεις μόνο στο παρελθόν. Αλλά για να είμαι ειλικρινής, είναι αδύνατο να φαντασθείς τις συναυλίες μας χωρίς έργα ρωσικής και δυτικοευρωπαϊκής κλασικής μουσικής (Μπετόβεν, Μπαχ, Τσαϊκόφσκι και Μουσόργκσκι), είναι μέρος της ανθρώπινης ιστορίας. Το ρεπερτόριό μας όμως δεν περιέχει μόνο στρατιωτικά, παραδοσιακά τραγούδια ή άριες από όπερες, αλλά και νέα τραγούδια, όπως του Iliya Reznik's, και των Eduard Hanka, Kim Breytburg, Sergey Sashin και άλλων σύγχρονων συνθετών και ποιητών.''
Διευθυντής Λεονίντ Ιβάνοβιτς Μάλεφ, 1 Δεκεμβρίου 2008
Το σχολείο παιδικής χορωδίας
Η παιδική χορωδία έχει καταστεί ένα οργανικό μέρος της δραστηριότητας του Συνόλου και συμμετέχει στις σημαντικές συναυλίες του, με προοπτική συμμετοχής και σε περιοδείες στο μέλλον.
Κριτικές
Αλεξαντροφ Μουσικο Συνολο Αλεξαντροφ Μουσικο Συνολο Αλεξαντροφ Μουσικο Συνολο Μουσικο Συνολο Αλεξαντροφ
Ιάβα
Η Ιάβα αποτελεί μία νήσο της Ινδονησίας, και την τοποθεσία της πρωτεύουσάς της, της Τζακάρτα. Είναι το πολυπληθέστερο νησί και μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές του κόσμου. Πρώην περιοχή ισχυρών ινδουιστικών βασιλείων και πυρήνας των αποικιακών Ανατολικών Ινδιών, η Ιάβα τώρα παίζει κυρίαρχο ρόλο στην οικονομική και πολιτική ζωή της Ινδονησίας.
Πανεπιστήμιο Μάζαρυκ
Το Πανεπιστήμιο Μάζαρυκ (τσεχ. Masarykova univerzita, λατιν. Universitas Masarykiana Brunensis) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Τσεχίας και το μεγαλύτερο στην πόλη Μπρνο. Είναι δημόσιο πανεπιστήμιο, που ιδρύθηκε το 1919 και σήμερα αποτελείται από εννέα σχολές και έχει 35.115 φοιτητές. Πήρε το όνομά του από το επώνυμο του ιστορικά πρώτου προέδρου μιας ανεξάρτητης Τσεχοσλοβακίας, του Τόμας Μάζαρυκ, ο οποίος ηγήθηκε της κινήσεως για την ίδρυση ενός δεύτερου πανεπιστημίου στην Τσεχία, μετά το Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα, που είχε ιδρυθεί αιώνες πριν.
Ιάβα
Γεωγραφία
thumb|right|250px| Το [[Όρος Σεμέρου και το Όρος Μπρόμο στην Ανατολική Ιάβα]] Βόρεια της Ιάβας βρίσκεται το Βόρνεο, βορειοδυτικά η Σουμάτρα, ανατολικά το Μπαλί, βορειοανατολικά το Σουλαουέζι, και η Νήσος των Χριστουγέννων στα νότια. Είναι το 13ο σε μέγεθος νησί του κόσμου.
Πανεπιστήμιο Μάζαρυκ
Το 1960 το Πανεπιστήμιο μετονομάσθηκε σε «Πανεπιστήμιο Γιαν Εβανγκελίστα Πούρκινιε» (Jan Evangelista Purkyně) προς τιμή του Γ.Ε. Πούρκινιε, ενός Τσέχου ανατόμου και φυσιολόγου. Το 1990, μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος, ξαναπήρε την παλαιά του ονομασία.
Ιάβα
Γεωγραφία
Η Ιάβα έχει ηφαιστειογενή προέλευση και περιλαμβάνει περισσότερα από 38 βουνά κωνικής μορφής, πράγμα που δηλώνει ότι κάποτε υπήρξαν ενεργά ηφαίστεια.
Πανεπιστήμιο Μάζαρυκ
Ιστορία
Το Πανεπιστήμιο Μάζαρυκ ιδρύθηκε στις 28 Ιανουαρίου 1919 με 4 σχολές: τη Νομική, την Ιατρική, τη Σχολή Θετικών Επιστημών και τη Σχολή Τεχνών. Ο Τόμας Μάζαρυκ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου και αργότερα ο πρώτος Πρόεδρος της της Τσεχοσλοβακίας, συνεισέφερε πολύ στην ίδρυση του νέου Α.Ε.Ι. καθώς πίστευε ότι έπρεπε να υπάρχει και ένα δεύτερο πανεπιστήμιο στη χώρα, ώστε να αναπτυχθεί συναγωνισμός μεταξύ τους. Η ίδρυσή του πάντως έγινε δυνατή μόνο μετά την πτώση της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, εξαιτίας της αντιστάσεως του ελεγχόμενου από Γερμανούς δημοτικού συμβουλίου του Μπρνο, που φοβόταν τη μεταφορά ισχύος στους Τσέχους κατοίκους της πόλεως. Το Μπρνο ήταν τότε δίγλωσση πόλη. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 1905 είχε λάβει χώρα μια διαδήλωση προς υποστήριξη της ιδρύσεως πανεπιστημίου στο Μπρνο.
Ιάβα
Γεωγραφία
Ο μεγαλύτερος ποταμός του νησιού είναι ο Μπεγκαγουάν Σολό, μήκους 540 χλμ. Ο ποταμός Μπεγκαγουάν Σολό πηγάζει από το ηφαίστειο Ταουάου στην κεντρική Ιάβα, ρέει προς τα βόρεια, και μετά ανατολικά μέχρι τις εκβολές του στη Θάλασσα της Ιάβας, κοντά στην πόλη Σουραμπάγια.
Διοίκηση
thumb|right|250px|Κεντρική [[Τζακάρτα]] Στην Ιάβα βρίσκεται η πρωτεύουσα της Ινδονησίας, η Τζακάρτα. Δημοφιλείς τουριστικοί προορισμοί αποτελούν επίσης η πόλη Γιοτζακάρτα, ένα τεράστιο μνημείο σε σχήμα πυραμίδας αφιερωμένο στον Βούδα, γνωστό και ως Μπορομπουντούρ, και το Πραμπανάν, ο μεγαλύτερος ινδουιστικός ναός στην Ιάβα.
Πανεπιστήμιο Μάζαρυκ
Ιστορία
Από την αρχή το νέο πανεπιστήμιο υπέφερε από έλλειψη χρημάτων για την ανάπτυξή του. Η εύθραυστη κατάσταση των δημόσιων οικονομικών το 1923-1925, και πάλι με τη διεθνή ύφεση το 1933-1934, οδήγησε σε προτάσεις για την κατάργηση των Σχολών των Τεχνών και των Θετικών Επιστημών. Αμφότερες οι σχολές ωστόσο επεβίωσαν μέχρι τις 17 Νοεμβρίου 1939, οπότε ολόκληρο το ίδρυμα έκλεισε εξαιτίας της γερμανικής κατοχής της χώρας. Υπήρξαν εκτελέσεις και βασανισμοί μερικών καθηγητών του Πανεπιστημίου Μάζαρυκ από τις κατοχικές αρχές, ιδίως από τη Σχολή Θετικών Επιστημών, που έχασε το ένα τέταρτο του διδακτικού προσωπικού του. Πολλές από τις εκτελέσεις έγιναν το 1942 στο στρατόπεδο Μαουτχάουζεν.
Ιάβα
Διοίκηση
Η Ιάβα είναι μακράν το δημοφιλέστερο νησί της Ινδονησίας, καθώς το 85% του συνολικού πληθυσμού της χώρας διαμένει εκεί.. Έχοντας έκταση 126.700 τετραγωνικά χιλιόμετρα, και 124 εκατομμύρια κατοίκους, με 939 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, αν ήταν χώρα, θα ήταν η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη χώρα στον κόσμο μετά το Μπανγκλαντές.
Από τη δεκαετία του '70, η κυβέρνηση της Ινδονησίας έχει αναπτύξει προγράμματα εσωτερικής μετανάστευσης, που στοχεύουν στη μετεγκατάσταση των κατοίκων της Ιάβας σε άλλα λιγότερο κατοικημένα νησιά της Ινδονησίας. Το πρόγραμμα αυτό είχε ποικίλα αποτελέσματα και πολλές φορές προκαλούνταν διαμάχες μεταξύ των ντόπιων και των νεοαφιχθέντων.
Πανεπιστήμιο Μάζαρυκ
Ιστορία
Η αναβίωση του πανεπιστημίου μετά το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου συνοδεύθηκε από την εγκαθίδρυση κομμουνιστικού καθεστώτος το 1948, οπότε ένα ποσοστό φοιτητών και φοιτητριών εκδιώχθηκε από το πανεπιστήμιο λόγω αντικομμουνιστικών φρονημάτων, κυμαινόμενο από 5% στην Παιδαγωγική Σχολή μέχρι 46% στη Νομική, η οποία έκλεισε το 1950. Το 1953 η Παιδαγωγική Σχολή ανεξαρτητοποιήθηκε από το πανεπιστήμιο. Τον Αύγουστο του 1960 η κυβέρνηση με διάταγμα έκλεισε τη Φαρμακευτική Σχολή και μετονόμασε το ίδρυμα σε Πανεπιστήμιο Γιαν Εβανγκελίστα Πούρκινιε στο Μπρνο.
Ιάβα
Διοίκηση
Το νησί διαιρείται σε 4 επαρχίες, μια ειδική επαρχία* (daerah istimewa), και ένα προάστιο της πρωτεύουσας** (daerah khusus ibukota):
Πανεπιστήμιο Μάζαρυκ
Ιστορία
Το 1964 η Παιδαγωγική Σχολή επανεντάχθηκε στο πανεπιστήμιο και πέντε χρόνια αργότερα, το 1969, επανιδρύθηκε και η Νομική Σχολή.
Το Πανεπιστήμιο μετονομάσθηκε σε Πανεπιστήμιο Μάζαρυκ στο Μπρνο το 1990 και το 2006 επανήλθε στην αρχική του ονομασία παραλείποντας τη φράση «στο Μπρνο». Το πανεπιστήμιο αναπτύχθηκε μετά το 1990 με την προσθήκη τεσσάρων νέων σχολών (βλ. πίνακα).
Ιάβα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Ινδονησίας
Πανεπιστήμιο Μάζαρυκ
Ιστορία
Μία νέα πανεπιστημιόπολη κατασκευάσθηκε στο προάστιο Μποχούνιτσε, στα νοτιοδυτικά του κέντρου του Μπρνο, από το 2002 έως το 2015. Αυτή φιλοξενεί το μεγαλύτερο μέρος της Ιατρικής Σχολής, τη Σχολή Σπουδών Αθλητισμού, μέρος της Σχολής Θετικών Επιστημών, καθώς και ερευνητικές εγκαταστάσεις, όπως το «Κεντροευρωπαϊκό Ινστιτούτο Τεχνολογίας και το Ερευνητικό Κέντρο Τοξικών Ουσιών.
Το 2013 το πανεπιστήμιο υπέγραψε μια μακροπρόθεσμη εκμίσθωση από τον δήμο του Μπρνο ενός παλαιού κινηματογράφου («Cinema Scala») που είχε κλείσει το 2011. Η αίθουσα, γνωστή πλέον ως «University Cinema Scala», φιλοξενεί σήμερα διάφορες εκδηλώσεις του πανεπιστημίου, όπως επίσημες τελετές, διαλέξεις και συνέδρια. Η διαχείριση της αίθουσας γίνεται από την εταιρεία «Aeropolis».
Σπουδές
thumb|Η Ιατρική Σχολή Το 2014 το Πανεπιστήμιο Μάζαρυκ είχε περισσότερους από 35.000 φοιτητές και φοιτήτριες, και περισσότερους από 2.200 διδάσκοντες. Απονέμει πτυχία σε πάνω από 200 διαφορετικά προγράμματα σπουδών, μεταπτυχιακά διπλώματα ειδικεύσεως (master) σε 290 προγράμματα και διδακτορικά σε 130 προγράμματα. Μερικά από αυτά τα προγράμματα προσφέρονται στην αγγλική ή στη γερμανική γλώσσα, καθώς και σε συνδυασμένη μορφή.
Το Γραφείο Διεθνών Σπουδών διευκολύνει την είσοδο και την έξοδο από τη χώρα ξένων για σπουδές. Το ακαδημαϊκό έτος 2012-2013 το Πανεπιστήμιο είχε περισσότερους από χίλιους αλλοδαπούς φοιτητές και φοιτήτριες. Οι φοιτητές και φοιτήτριες με ειδικές ανάγκες υποβοηθούνται από το «Κέντρο Τειρεσίας» (Teiresiás).
Το πανεπιστημιακό «Μουσείο Μέντελ» εγκαινιάσθηκε το 2007 και είναι αφιερωμένο στην εκλαΐκευση του επιστημονικού έργου και ζωής του Γκρέγκορ Μέντελ, που διεξήγαγε τα πειράματά του στη μονή Αγίου Θωμά των Αυγουστινιανών όπου βρίσκεται σήμερα το Μουσείο. Εκεί γίνονται και οι «Διαλέξεις Μέντελ» από κορυφαίους παγκοσμίως επιστήμονες της γενετικής, της μοριακής βιολογίας, της βιοχημείας, της μικροβιολογίας και της ιατρικής. (Πάντως υπάρχει και ξεχωριστό Πανεπιστήμιο Μέντελ στην πόλη.)
Η «Διάλεξη της Ελευθερίας», ένα δημόσιο «ντιμπέιτ» πάνω σε ένα τρέχον κοινωνικό ζήτημα με εξέχουσες προσωπικότητες λαβαίνει χώρα ετησίως στο University Cinema Scala κατά τη Διεθνή Ημέρα Φοιτητών  από το 2014.
Επιστημονική έρευνα
thumb|Κτήριο στην πανεπιστημιόπολη Το Πανεπιστήμιο Μάζαρυκ είναι προσανατολισμένο στην εντατική επιστημονική έρευνα και, μαζί με άλλα Α.Ε.Ι., συμμετέχει στο Κεντροευρωπαϊκό Ινστιτούτο Τεχνολογίας (CEITEC]]), ένα ερευνητικό κέντρο για βασική και εφαρμοσμένη έρευνα στο πεδίο των βιοεπιστημών.
Το Πανεπιστήμιο έχει στην ιδιοκτησία του και λειτουργεί τον Πολικό Σταθμό Μέντελ στην Ανταρκτική. Ο σταθμός αυτός, που κατασκευάσθηκε το 2005 και το 2006, διεξάγει βασική βιολογική, γεωλογική και κλιματολογική έρευνα, αλλά είναι επανδρωμένος μόνο τα καλοκαίρια του Νότιου Ημισφαιρίου
Το Γραφείο Μεταφοράς Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου Μάζαρυκ ιδρύθηκε το 2005 και αποσκοπεί στην ανάπτυξη πρακτικών εφαρμογών των ερευνητικών αποτελεσμάτων, να υποστηρίξει και να διευκολύνει τη συνεργασία ανάμεσα στην επιστημονική κοινότητα και τη βιομηχανία.
Αξιοσημείωτα πρόσωπα
thumb|left|Η πρυτανεία του Πανεπιστημίου στο Μπρνο Στο Πανεπιστήμιο Μάζαρυκ έχουν φοιτήσει και έχουν διδάξει αρκετά αξοσημείωτα πρόσωπα. Μερικά από αυτά είναι τα παρακάτω:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαζαρυκ
Σεραφίνα Σφόρτσα
Η Σεραφίνα ντα Μοντεφέλτρο, γεννημένη Σβέβα, ιταλ. (Sveva) Seraphina da Montefeltro (1434 - 8 Σεπτεμβρίου 1478) από τον Οίκο των Μοντεφέλτρο ήταν κόρη του κόμη του Ουρμπίνο και με τον γάμο της με τον Σφόρτσα έγινε κυρία του Πέζαρο. Όταν την έδιωξε ο σύζυγός της, έγινε μοναχή των Πενήτων της Αγ. Κλάρας. Ο πάπας Βενέδικτος ΙΔ΄ την αγιοποίησε το 1754 και την εορτάζουν οι Φραγκισκανοί.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ουρμπίνο. Ήταν κόρη του Γκουίντο-Αντόνιο κόμη του Ουρμπίνο και της Κατερίνα Κολόνα.
Όταν απεβίωσε ο πατέρας της το 1438 και η μητέρα της το 1443, την ανέλαβε πρώτα ο μεγαλύτερος αδελφός της Ονταντόνιο ντα Μοντεφέλτρο, που είχε διαδεχθεί τον πατέρα τους ως κόμης, και μετά ο ετεροθαλής αδελφός της Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο, που διαδέχθηκε τον Ονταντόνιο, μετά τη δολοφονία εκείνου το 1444. Τον Μάρτιο του 1446, όταν ήταν 12 ετών, μετακινήθηκε στη Ρώμη, όπου έμεινε για περισσότερο από ένα έτος, υπό την προστασία του εκ μητρός θείου της Πρόσπερο Κολόνα καρδινάλιου.
Το 1475 η Σερφίνα εξελέγη ηγουμένη της μονής στο Πέζαρο, και απεβίωσε εκεί το 1478. Η σορός της ξεθάφτηκε λίγα έτη μετά και βρέθηκε άφθαρτη. Διατηρείται στον Καθεδρικό του Πέζαρο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1448 τον Αλεσσάντρο Σφόρτσα κοντοτιέρο, κύριο του Πέζαρο. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Σφόρτσα
Ενισχυτής
Ένας ενισχυτής, ηλεκτρονικός ενισχυτής ή (ανεπίσημα στα αγγλικά amp) είναι μια ηλεκτρονική συσκευή που μπορεί να αυξήσει το μέγεθος ενός σήματος (μιας χρονικά μεταβαλλόμενης τάσης ή ηλεκτρικού ρεύματος). Είναι ένα ηλεκτρονικό κύκλωμα δύο θυρών που χρησιμοποιεί ηλεκτρική ισχύ από τροφοδοτικό για να αυξήσει το πλάτος (μέγεθος της τάσης ή του ρεύματος) ενός σήματος που εφαρμόζεται στα τερματικά εισόδου του, παράγοντας αναλογικά ένα σήμα μεγαλύτερου πλάτους στην έξοδο του. Η απολαβή που παρέχεται από έναν ενισχυτή μετριέται από την απολαβή του: ο λόγος της τάσης εξόδου, του ρεύματος ή της ισχύος προς την είσοδο. Ως ενισχυτής ορίζεται ένα κύκλωμα που έχει απολαβή ισχύος μεγαλύτερη από ένα. Ένας ενισχυτής μπορεί να είναι είτε ένα ξεχωριστό κομμάτι εξοπλισμού είτε ένα ηλεκτρικό κύκλωμα που περιέχεται σε άλλη συσκευή. Η ενίσχυση είναι θεμελιώδης για τα σύγχρονα ηλεκτρονικά και οι ενισχυτές χρησιμοποιούνται ευρέως σχεδόν σε όλο τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό. Οι ενισχυτές μπορούν να κατηγοριοποιηθούν με διαφορετικούς τρόπους. Ο ένας είναι από τη συχνότητα του ηλεκτρονικού σήματος που ενισχύεται. Για παράδειγμα, οι ενισχυτές ήχου ενισχύουν σήματα σε περιοχή ήχου μικρότερη από 20 kHz, οι ενισχυτές ραδιοσυχνοτήτων (RF) ενισχύουν συχνότητες στην περιοχή ραδιοσυχνότητας μεταξύ 20 kHz και 300 GHz και οι σερβοενισχυτές και οι ενισχυτές οργάνων ενδέχεται να λειτουργούν με πολύ χαμηλές συχνότητες μέχρι συνεχούς ρεύματος. Οι ενισχυτές μπορούν επίσης να κατηγοριοποιηθούν με βάση τη φυσική τους τοποθέτηση στην αλυσίδα σήματος. ένας προενισχυτής μπορεί να προηγείται άλλων σταδίων επεξεργασίας σήματος, για παράδειγμα, ενώ ένας ενισχυτής ισχύος χρησιμοποιείται συνήθως μετά από άλλα στάδια του ενισχυτή για να παρέχει αρκετή ισχύ εξόδου για την τελική χρήση του σήματος. Η πρώτη πρακτική ηλεκτρική συσκευή που μπορούσε να ενισχύσει ήταν η τρίοδος ηλεκτρονική λυχνία, που εφευρέθηκε το 1906 από τον Λη ντε Φόρεστ, ο οποίος οδήγησε στους πρώτους ενισχυτές γύρω στο 1912. Σήμερα οι περισσότεροι ενισχυτές χρησιμοποιούν τρανζίστορ.
Τρανζίστορ
Το πρώτο λειτουργικό τρανζίστορ ήταν ένα τρανζίστορ σημείου επαφής που εφευρέθηκε από τους John Bardeen και Walter Brattain το 1947 στο Bell Labs, όπου ο William Shockley αργότερα εφηύρε το διπολικό τρανζίστορ επαφής (bipolar junction transistor (BJT)) το 1948. Ακολούθησε η εφεύρεση του τρανζίστορ επίδρασης πεδίου με ημιαγωγό μεταλλικού οξειδίου (metal–oxide–semiconductor field-effect transistor (MOSFET)) από τους Mohamed M. Atalla και Dawon Kahng στα εργαστήρια Bell το 1959. Λόγω της κλιμάκωσης MOSFET, της δυνατότητας μείωσης σε όλο και πιο μικρά μεγέθη, το MOSFET έχει γίνει από τότε ο πιο ευρέως χρησιμοποιούμενος ενισχυτής. Η αντικατάσταση ογκωδών ηλεκτρονικών λυχνιών με τρανζίστορ κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1960 και του 1970 δημιούργησε μια επανάσταση στην ηλεκτρονική, καθιστώντας δυνατή μια μεγάλη κατηγορία φορητών ηλεκτρονικών συσκευών, όπως το ραδιόφωνο τρανζίστορ που αναπτύχθηκε το 1954. Σήμερα, η χρήση ηλεκτρονικών λυχνιών είναι περιορισμένη για ορισμένες εφαρμογές υψηλής ισχύος, όπως ραδιοπομπούς. Ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1970, όλο και περισσότερα τρανζίστορ συνδέονταν σε ένα μόνο ολοκληρωμένο κύκλωμα (τσιπ) δημιουργώντας έτσι υψηλότερες κλίμακες ολοκλήρωσης (όπως μικρής, μεσαίας και μεγάλης κλίμακας) σε ολοκληρωμένα κυκλώματα. Πολλοί ενισχυτές που διατίθενται στο εμπόριο σήμερα βασίζονται σε ολοκληρωμένα κυκλώματα. Για ειδικούς σκοπούς, έχουν χρησιμοποιηθεί άλλα ενεργά στοιχεία. Για παράδειγμα, στις πρώτες μέρες της δορυφορικής επικοινωνίας χρησιμοποιήθηκαν παραμετρικοί ενισχυτές. Το κύκλωμα του πυρήνα ήταν μια δίοδος της οποίας η χωρητικότητα άλλαξε από ένα σήμα RF που δημιουργήθηκε τοπικά. Κάτω από ορισμένες συνθήκες, αυτό το σήμα ραδιοσυχνοτήτων παρείχε ενέργεια διαμορφωνόταν από το εξαιρετικά αδύναμο δορυφορικό σήμα που λαμβανόταν στον επίγειο σταθμό. Η πρόοδος στα ψηφιακά ηλεκτρονικά από τα τέλη του 20ου αιώνα παρείχε νέες εναλλακτικές λύσεις στους παραδοσιακούς ενισχυτές γραμμικής απολαβής χρησιμοποιώντας ψηφιακή μεταγωγή για τη μεταβολή του σχήματος παλμού των σημάτων σταθερού πλάτους, με αποτέλεσμα συσκευές όπως ο ενισχυτής κλάσης D.
Ιδανική συμπεριφορά
Κατ 'αρχήν, ένας ενισχυτής είναι ένα ηλεκτρικό δίκτυο δύο θυρών που παράγει ένα σήμα στη θύρα εξόδου που είναι αντίγραφο του σήματος που εφαρμόζεται στη θύρα εισόδου, αλλά αυξημένο σε μέγεθος. Η θύρα εισόδου μπορεί να εξιδανικευτεί είτε ως είσοδος τάσης, η οποία δεν παίρνει ρεύμα, με την έξοδο ανάλογη με την τάση στη θύρα, ή ως μια είσοδος ρεύματος, χωρίς τάση διαμέσου αυτής, στην οποία η έξοδος είναι ανάλογη με το ρεύμα μέσω της θύρας. Η θύρα εξόδου μπορεί να εξιδανικευτεί ως μια εξαρτημένη πηγή τάσης, με μηδενική αντίσταση πηγής και την τάση εξόδου της να εξαρτάται από την είσοδο, ή ως μια εξαρτημένη πηγή ρεύματος, με άπειρη αντίσταση πηγής και το ρεύμα εξόδου να εξαρτάται από την είσοδο. Οι συνδυασμοί αυτών των επιλογών οδηγούν σε τέσσερις τύπους ιδανικών ενισχυτών. Σε εξιδανικευμένη μορφή αντιπροσωπεύονται από καθέναν από τους τέσσερις τύπους εξαρτώμενης πηγής που χρησιμοποιούνται στη γραμμική ανάλυση, όπως φαίνεται στο σχήμα, και συγκεκριμένα:
Σε πραγματικούς ενισχυτές δεν είναι δυνατό να επιτευχθούν οι ιδανικές εμπεδήσεις, αλλά αυτά τα ιδανικά στοιχεία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή ισοδύναμων κυκλωμάτων πραγματικών ενισχυτών προσθέτοντας εμπεδήσεις (αντίσταση, χωρητικότητα και επαγωγή) στην είσοδο και την έξοδο. Για οποιοδήποτε συγκεκριμένο κύκλωμα, χρησιμοποιείται συχνά μια ανάλυση μικρού σήματος για να βρεθεί η πραγματική εμπέδηση. Ένα μικρό ρεύμα δοκιμής εναλλασσόμενου ρεύματος Ix εφαρμόζεται στον κόμβο εισόδου ή εξόδου, όλες οι εξωτερικές πηγές έχουν ρυθμιστεί στο μηδέν AC και η αντίστοιχη εναλλασσόμενη τάση Vx κατά μήκος της πηγής ρεύματος δοκιμής καθορίζει την εμπέδηση που εμφανίζεται σε αυτόν τον κόμβο ως R = Vx / Ix''. Οι ενισχυτές που έχουν σχεδιαστεί για να συνδέονται σε μια γραμμή μετάδοσης στην είσοδο και στην έξοδο, ειδικά οι ενισχυτές ραδιοσυχνοτήτων (RF), δεν ταιριάζουν σε αυτήν την προσέγγιση ταξινόμησης. Αντί να ασχολούνται με την τάση ή το ρεύμα μεμονωμένα, συνδέονται ιδανικά με μια εμπέδηση εισόδου ή εξόδου που ταιριάζει με την εμπέδηση της γραμμής μετάδοσης, δηλαδή αντιστοιχούν ʺαναλογίεςʺ τάσης στο ρεύμα. Πολλοί πραγματικοί ενισχυτές RF πλησιάζουν αυτήν την ιδανική συμπεριφορά. Αν και, για μια δεδομένη κατάλληλη πηγή και εμπέδηση φορτίου, οι ενισχυτές ραδιοσυχνοτήτων (RF) μπορούν να χαρακτηριστούν ως ενισχυτική τάση ή ρεύμα, βασικά είναι ενισχυτική ισχύς.
Αρνητική ανάδραση
Η αρνητική ανάδραση (Negative feedback) είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται στους περισσότερους σύγχρονους ενισχυτές για τη βελτίωση του εύρους ζώνης και της παραμόρφωσης και τον έλεγχο της απολαβής. Σε έναν ενισχυτή αρνητικής ανάδρασης μέρος της εξόδου ανατροφοδοτείται και προστίθεται στην είσοδο σε αντίθετη φάση, αφαιρώντας από την είσοδο. Το κύριο αποτέλεσμα είναι να μειωθεί η συνολική απολαβή του συστήματος. Ωστόσο, τυχόν ανεπιθύμητα σήματα που εισάγονται από τον ενισχυτή, όπως η παραμόρφωση, ανατροφοδοτούνται επίσης. Δεδομένου ότι δεν αποτελούν μέρος της αρχικής εισόδου, προστίθενται στην είσοδο σε αντίθετη φάση, αφαιρώντας τα από την είσοδο. Με αυτόν τον τρόπο, η αρνητική ανάδραση μειώνει επίσης τη μη γραμμικότητα, την παραμόρφωση και άλλα σφάλματα που εισάγονται από τον ενισχυτή. Μεγάλες ποσότητες αρνητικής ανάδρασης μπορούν να μειώσουν τα σφάλματα σε σημείο που η απόκριση του ίδιου του ενισχυτή γίνεται σχεδόν άσχετη εφόσον έχει μεγάλη απολαβή και η απόδοση εξόδου του συστήματος (η "κλειστή απόδοση βρόχου ") ορίζεται εξ ολοκλήρου από τα στοιχεία του βρόχου ανάδρασης. Αυτή η τεχνική χρησιμοποιείται ιδιαίτερα με λειτουργικούς ενισχυτές (op-amps). Οι ενισχυτές χωρίς ανάδραση μπορούν να φτάσουν την παραμόρφωση μέχρι περίπου 1% για σήματα ακουστικής συχνότητας. Με αρνητική ανάδραση, η παραμόρφωση μπορεί συνήθως να μειωθεί στο 0,001%. Ο θόρυβος, ακόμη και η παραμόρφωση διασταύρωσης, μπορούν πρακτικά να εξαλειφθούν. Η αρνητική ανάδραση αντισταθμίζει επίσης τις μεταβαλλόμενες θερμοκρασίες και τα υποβαθμισμένα ή μη γραμμικά στοιχεία στο στάδιο απολαβής, αλλά οποιαδήποτε αλλαγή ή μη γραμμικότητα στα στοιχεία στον βρόχο ανάδρασης θα επηρεάσει την έξοδο. Πράγματι, η ικανότητα του βρόχου ανάδρασης να ορίζει την έξοδο χρησιμοποιείται για τη δημιουργία ενεργά κυκλώματα φίλτρων. Ένα άλλο πλεονέκτημα της αρνητικής ανάδρασης είναι ότι επεκτείνει το εύρος ζώνης του ενισχυτή. Η έννοια της ανάδρασης χρησιμοποιείται σε λειτουργικούς ενισχυτές για τον ακριβή καθορισμό της απολαβής, του εύρους ζώνης και άλλων παραμέτρων που βασίζονται εξ ολοκλήρου στα στοιχεία του βρόχου ανάδρασης. Η αρνητική ανάδραση μπορεί να εφαρμοστεί σε κάθε στάδιο ενός ενισχυτή για τη σταθεροποίηση του σημείου λειτουργίας των ενεργών συσκευών έναντι μικρών αλλαγών στην τάση τροφοδοσίας ή στα χαρακτηριστικά της συσκευής. Ορισμένες αναδράσεις, θετικές ή αρνητικές, είναι αναπόφευκτες και συχνά ανεπιθύμητες—που εισάγονται, για παράδειγμα, από παρασιτικά στοιχεία, όπως η εγγενής χωρητικότητα μεταξύ εισόδου και εξόδου των συσκευών, όπως το τρανζίστορ και η χωρητική σύζευξη της εξωτερικής καλωδίωσης. Η υπερβολική θετική ανάδραση που εξαρτάται από τη συχνότητα μπορεί να προκαλέσει παρασιτική ταλάντωση και να μετατρέψει έναν ενισχυτή σε ταλαντωτή.
Ενισχυτές ισχύος
Ένας ενισχυτής ισχύος είναι ένας ενισχυτής που έχει σχεδιαστεί κυρίως για να αυξάνει τη διαθέσιμη ισχύ σε ένα ηλεκτρικό φορτίο|φορτίο. Στην πράξη, η απολαβή ισχύος του ενισχυτή εξαρτάται από την πηγή και το φορτίο των ηλεκτρικών εμπεδήσεων, καθώς και από την εγγενή απολαβή τάσης και ρεύματος. Μια σχεδίαση ενισχυτή ραδιοσυχνοτήτων (RF) βελτιστοποιεί τυπικά τις εμπεδήσεις για μεταφορά ισχύος, ενώ οι σχεδιασμοί ενισχυτών ήχου και οργάνων βελτιστοποιούν συνήθως την εμπέδηση εισόδου και εξόδου για μικρότερη φόρτιση και υψηλότερη ακεραιότητα σήματος. Ένας ενισχυτής που λέγεται ότι έχει απολαβή 20 dB μπορεί να έχει απολαβή τάσης 20 dB και διαθέσιμο απολαβή ισχύος πολύ μεγαλύτερη από 20 dB (λόγος ισχύος 100)—αλλά στην πραγματικότητα παρέχει πολύ χαμηλότερη απολαβή ισχύος εάν, για παράδειγμα, η είσοδος είναι από ένα μικρόφωνο 600 Ω και η έξοδος συνδέεται με υποδοχή εισόδου υποδοχή εισόδου για ενισχυτή ισχύος. Γενικά, ο ενισχυτής ισχύος είναι ο τελευταίος 'ενισχυτής' ή το ενεργό κύκλωμα σε μια αλυσίδα σήματος (η βαθμίδα εξόδου) και είναι το στάδιο του ενισχυτή που απαιτεί προσοχή στην απόδοση ισχύος. Οι εκτιμήσεις απόδοσης οδηγούν στις διάφορες κατηγορίες ενισχυτών ισχύος με βάση την πόλωση των τρανζίστορ ή των λυχνιών εξόδου. Οι ενισχυτές ισχύος ήχου χρησιμοποιούνται συνήθως για την οδήγηση ηχείων. Έχουν συχνά δύο κανάλια εξόδου και παρέχουν ίση ισχύ στο καθένα. Ένας ενισχυτής ισχύος ραδιοσυχνοτήτων βρίσκεται στα τελευταία στάδια του ραδιοφώνου πομπού. Ένας ελεγκτής σερβοκινητήρα: ενισχύει μια τάση ελέγχου για να ρυθμίσει την ταχύτητα ενός κινητήρα ή τη θέση ενός μηχανοκίνητου συστήματος.
Λειτουργικοί ενισχυτές (op-amps)
Ένας λειτουργικός ενισχυτής είναι ένα κύκλωμα ενισχυτή που τυπικά έχει πολύ υψηλή απολαβή ανοιχτού βρόχου και διαφορικές εισόδους. Οι ενισχυτές λειτουργίας έχουν γίνει πολύ ευρέως χρησιμοποιούμενοι ως τυποποιημένα "μπλοκ απολαβής" σε κυκλώματα λόγω της ευελιξίας τους. Η απολαβή, το εύρος ζώνης και άλλα χαρακτηριστικά τους μπορούν να ελεγχθούν από ανάδραση μέσω ενός εξωτερικού κυκλώματος. Αν και ο όρος σήμερα ισχύει συνήθως για ολοκληρωμένα κυκλώματα, ο αρχικός σχεδιασμός του λειτουργικού ενισχυτή χρησιμοποιούσε λυχνίες και τα μεταγενέστερα σχέδια χρησιμοποιούσαν διακριτά κυκλώματα τρανζίστορ. Ένας πλήρως διαφορικός ενισχυτής είναι παρόμοιος με τον λειτουργικό ενισχυτή, αλλά έχει επίσης διαφορικές εξόδους. Αυτές συνήθως κατασκευάζονται χρησιμοποιώντας διπολικά τρανζίστορ επαφής (BJTs) ή Τρανζίστορ επίδρασης πεδίου (FET).
Κατανεμημένοι ενισχυτές
Αυτοί χρησιμοποιούν ισοσταθμισμένες γραμμές μετάδοσης για να διαχωρίσουν μεμονωμένους ενισχυτές ενός σταδίου, οι έξοδοι των οποίων αθροίζονται από την ίδια γραμμή μετάδοσης. Η γραμμή μεταφοράς είναι ισοσταθμισμένου τύπου με την είσοδο στο ένα άκρο και στη μία πλευρά μόνο της ισοσταθμισμένης γραμμής μεταφοράς και την έξοδο στο αντίθετο άκρο που είναι επίσης η αντίθετη πλευρά της ισοσταθμισμένης γραμμής μεταφοράς. Η απολαβή κάθε σταδίου προστίθεται γραμμικά στην έξοδο αντί να πολλαπλασιάζεται η μία πάνω στην άλλη όπως σε μια διαμόρφωση καταρράκτη. Αυτό επιτρέπει την επίτευξη υψηλότερου εύρους ζώνης από αυτό που θα μπορούσε διαφορετικά να πραγματοποιηθεί ακόμη και με τα ίδια στοιχεία σταδίου απολαβής.
Ενισχυτής αρνητικής αντίστασης
Ο ενισχυτής αρνητικής αντίστασης είναι ένας τύπος ενισχυτή αναγέννησης που μπορεί να χρησιμοποιήσει την ανάδραση μεταξύ της πηγής και της πύλης του τρανζίστορ για να μετατρέψει μια χωρητική εμπέδηση στην πηγή του τρανζίστορ σε μια αρνητική αντίσταση στην πύλη του. Σε σύγκριση με άλλους τύπους ενισχυτών, αυτός ο "ενισχυτής αρνητικής αντίστασης" θα απαιτήσει μόνο μια μικρή ποσότητα ισχύος για να επιτύχει πολύ υψηλή απολαβή, διατηρώντας ταυτόχρονα ένα καλό ποσοστό θορύβου.
Ενισχυτές βίντεο
Οι ενισχυτές βίντεο έχουν σχεδιαστεί για να επεξεργάζονται σήματα βίντεο και έχουν ποικίλα εύρη ζώνης ανάλογα με το εάν το σήμα βίντεο προορίζεται για SDTV, EDTV, HDTV 720p ή 1080i/p κ.λπ.. Η προδιαγραφή του ίδιου του εύρους ζώνης εξαρτάται από το είδος του φίλτρου που χρησιμοποιείται—και σε ποιο σημείο του εύρους ζώνης μετράται (−1 dB)) ή −3 dB για παράδειγμα). Ορισμένες απαιτήσεις για απόκριση βήματος και υπέρβαση είναι απαραίτητες για μια αποδεκτή εικόνα τηλεόρασης.
Ενισχυτές μικροκυμάτων
Οι ενισχυτές λυχνίας οδεύοντος κύματος (Traveling wave tube amplifiers (TWTAs)) χρησιμοποιούνται για ενίσχυση υψηλής ισχύος σε χαμηλές συχνότητες μικροκυμάτων. Συνήθως μπορούν να ενισχύσουν σε ένα ευρύ φάσμα συχνοτήτων, ωστόσο, συνήθως δεν είναι τόσο συντονίσιμα όσο τα κλύστρον. Τα κλύστρον είναι εξειδικευμένες συσκευές λυχνίας γραμμικής δέσμης, σχεδιασμένες να παρέχουν υψηλή ισχύ, ευρέως συντονίσιμη ενίσχυση κυμάτων χιλιοστού και κάτω του χιλιοστού. Τα κλύστρον είναι σχεδιασμένα για λειτουργίες μεγάλης κλίμακας και παρόλο που έχουν μικρότερο εύρος ζώνης από τους TWTAs, έχουν το πλεονέκτημα να ενισχύουν με συνέπεια ένα σήμα αναφοράς, ώστε η έξοδος του να μπορεί να ελέγχεται με ακρίβεια σε πλάτος, συχνότητα και φάση. Συσκευές στερεάς κατάστασης όπως τα MOSFETs μικρού καναλιού πυριτίου παρόμοια με τα FET διπλής διάχυσης μετάλλου-οξειδίου-ημιαγωγού (double-diffused metal–oxide–semiconductor (DMOS)), τρανζίστορ επίδρασης πεδίου γαλλίου-αρσενικού (GaAs) και πυριτίου-γερμανίου (SiGe) καθώς και διπολικά τρανζίστορ ετεροεπαφής (heterojunction bipolar transistors (HBTs)), τρανζίστορ υψηλής κινητικότητας ηλεκτρονίων (High-electron-mobility transistor, (HEMT)), δίοδοι IMPATT και άλλοι χρησιμοποιούνται ιδιαίτερα, σε χαμηλότερες συχνότητες μικροκυμάτων και επίπεδα ισχύος της τάξης των βατ, ειδικά σε εφαρμογές όπως φορητά τερματικά ραδιοσυχνοτήτων/κινητά τηλέφωνα και σημεία πρόσβασης όπου το μέγεθος και η απόδοση είναι οι οδηγοί. Νέα υλικά όπως το νιτρίδιο του γαλλίου (GaN) ή το GaN σε πυρίτιο ή στο καρβίδιο του πυριτίου (SiC) εμφανίζονται στα τρανζίστορ HEMT και σε εφαρμογές όπου απαιτούνται βελτιωμένη απόδοση, πλατύ εύρος ζώνης, λειτουργία από λίγες έως μερικές δεκάδες GHz με ισχύ εξόδου από λίγα Watt έως μερικές εκατοντάδες. Ανάλογα με τις προδιαγραφές του ενισχυτή και τις απαιτήσεις μεγέθους, οι ενισχυτές μικροκυμάτων μπορούν να κατασκευαστούν ως μονολιθικά ενσωματωμένοι, ενσωματωμένοι ως μονάδες, ή με βάση διακριτά μέρη ή οποιονδήποτε συνδυασμό αυτών. Το μέιζερ είναι ένας μη ηλεκτρονικός ενισχυτής μικροκυμάτων.