cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Magnitogorsk Iron and Steel Works
Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατά την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου το Εργοστάσιο Μεταλλουργίας του Μαγκνιτογκόρσκ, όντας ο μεγαλύτερος παραγωγός χάλυβα στη χώρα, διαδραμάτισε ουσιαστικό ρόλο στη νίκη των Σοβιετικών ενάντια στα Ναζιστικά στρατεύματα. Η απόσταση της μονάδας από το πεδίο της μάχης σε συνδυασμό με την υψηλή παραγωγικότητα, κατέστησαν την ΜΜΚ έναν από τους κυριότερους προμηθευτές των σοβιετικών στρατευμάτων, παρέχοντάς τους τα απαιτούμενα όπλα και πυρομαχικά.
Μέχρι το τέλος του 1941 η παραγωγή στις μονάδες της ΜΜΚ είχε ήδη ξεπεράσει την προπολεμική παραγωγή όλων συνολικά των σοβιετικών επιχειρήσεων. Κατά τη διάρκεια του πολέμου τα υλικά κατασκευής κάθε τρίτης οβίδας και της θωράκισης κάθε δεύτερου τανκ, προέρχονταν από το χαλυβουργείο του Μαγκνιτογκόρσκ.
Η ΜΜΚ στη μετά-Σοβιετική εποχή
Την περίοδο που ακολούθησε την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης η ΜΜΚ προχώρησε σε μία σειρά αλλαγών, στο πλαίσιο των ιδιωτικοποιήσεων των κρατικών βιομηχανιών που πραγματοποιούνταν σε ευρεία κλίμακα. Το 1992 μετατράπηκε σε μετοχική εταιρεία. Λόγω της οικονομικής ύφεσης που επικρατούσε στη Ρωσία εκείνη την εποχή, υπήρξε σημαντική πτώση σε επίπεδο παραγωγικότητας. Συγκεκριμένα, το 1996 η παραγωγικότητα μειώθηκε στους 5.8 τόνους ετησίως. αριστερά|μικρογραφία|Ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν επισκέφθηκε πολλές φορές το εργοστάσιο της ΜΜΚ στο Μαγκνιτογκόρσκ (φωτογραφία του 2000) Παρόλα αυτά, τα τελευταία χρόνια, με την είσοδο της ΜΜΚ σε καινούργιους τομείς της μεταλλουργικής βιομηχανίας, η παραγωγικότητα αυξήθηκε σημαντικά. Το 2007 η εταιρεία εισήλθε στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου ως δημόσια εταιρεία και σήμερα διατηρεί ηγετική θέση στη ρωσική βιομηχανία χάλυβα. Σε αυτό συνέβαλε κυρίως η εισαγωγή προϊόντων με υψηλό περιθώριο κέρδους, που ανταποκρίνονται στην εγχώρια ζήτηση, συμπεριλαμβανομένων και προϊόντων που αντικατέστησαν τις εισαγωγές.
Τα καθαρά κέρδη της ΜΜΚ ξεπέρασαν το $1 δισεκατομμύριο το 2016, σημειώνοντας 2,5 φορές αύξηση σε σχέση με το 2015. Το περιθώριο κέρδους EBITDA της εταιρείας ανήλθε στο 34,7%, το υψηλότερο ποσοστό που σημειώθηκε από το 2007. Επίσης, η διαθέσιμη ρευστότητα ανήλθε στα $728 εκατομμύρια.
Το 2016, η MMK αύξησε την παραγωγή χάλυβα σε 12,5 εκατομμύρια τόνους, σημειώνοντας αύξηση κατά 2,5%. Σε σύγκριση με το 2015, η συνολική παραγωγική ικανότητα χάλυβα και η χρησιμοποίησή της στις κύριες εγκαταστάσεις του εργοστασίου αυξήθηκε, υπερβαίνοντας το 89% (ενώ το αντίστοιχο ποσοστό σε παγκόσμιο επίπεδο ήταν γύρω στο 70%).
Κοινωνική Ευθύνη
Η ΜΜΚ αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους εργοδότες στην περιοχή του Μαγκνιτογκόρσκ, αφού στις εγκαταστάσεις της εργάζεται το 38% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού της πόλης. Η συνεισφορά της εταιρείας στον συνολικό προϋπολογισμό της πόλης ανήλθε στο 57% για το 2016, ποσοστό που αντιστοιχεί σε αύξηση κατά 7% σε σχέση με το 2015. Τα τελευταία χρόνια, η ΜΜΚ έχει προχωρήσει στην υλοποίηση σημαντικού αριθμού έργων, διαδραματίζοντας καθοριστικό ρόλο στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων της κοινότητας. μικρογραφία|Ο Καθεδρικός Ναός της Ιεράς Αναλήψεως στο Μαγκνιτογκόρσκ Το 2015 η ΜΜΚ διέθεσε γύρω στα €21,4 εκατομμύρια σε κοινωνικά και φιλανθρωπικά προγράμματα, ενώ το 2016 το αντίστοιχο ποσό ανήλθε στα €32,9 εκατομμύρια. Συγκεκριμένα, €13,2 εκατομμύρια διατέθηκαν για προγράμματα που αφορούσαν συνταξιούχους και άτομα με αναπηρίες, €6,5 εκατομμύρια για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη του προσωπικού και την υλοποίηση ιατρικών προγραμμάτων ενώ €6,7 εκατομμύρια χρησιμοποιήθηκαν για την παροχή διακοπών σε υπαλλήλους και μέλη των οικογενειών τους, για σκοπούς ανάπαυσης.
Αξίζει να σημειωθεί πως ο Πρόεδρος της ΜΜΚ, Βίκτορ Ράσνικοφ, συνέβαλε στην ανέγερση του Καθεδρικού Ναού της Ιεράς Αναλήψεως στο Μαγκνιτογκόρσκ – του κύριου καθεδρικού ναού της πόλης.
Η τοπική ομάδα χόκεϊ επί πάγου, Metallurg Magnitogorsk είναι, επίσης, ιδιοκτησίας της MMK.
Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Metallurg
Σημαντικό φορέα της κοινωνικής συνεισφοράς της ΜΜΚ, αποτελεί το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα Metallurg, που ιδρύθηκε το 1993. Μέσω του Ιδρύματος και των πολύπλευρων φιλανθρωπικών προγραμμάτων που υλοποιούνται, όπως ο «Βετεράνος», ο «21ος αιώνας – για τα παιδιά των Νότιων Ουραλίων» κ.λπ, παρέχεται βοήθεια σε παιδιά και ηλικιωμένους.
Το 2016, οι οικονομικοί πόροι του Ιδρύματος ανέρχονταν σε € 8,7 εκατομμύρια, με τη συνεισφορά της ΜΜΚ να καλύπτει πέραν του 90% του προϋπολογισμού.
Ομάδα χόκεϋ επί πάγου Metallurg
αριστερά|μικρογραφία|Το στάδιο Arena Metallurg στο Μαγκνιτογκόρσκ Ο Πρόεδρος της ΜΜΚ, Βίκτορ Ράσνικοφ είναι ο ιδιοκτήτης και πρόεδρος της ομάδας χόκεϋ επί πάγου Metallurg Magnitogorsk. Από τότε που ο Ράσνικοφ ανέλαβε καθήκοντα το 1993, η ομάδα αναδείχθηκε σε μία από τις κορυφαίες ομάδες της Ρωσίας. Η Metallurg Magnitogorsk συμμετείχε έξι φορές στους τελικούς της Ρωσικής Superleague και αναδείχθηκε τρείς φορές πρωταθλήτρια Ρωσίας.
Με την υποστήριξη του Ράσνικοφ και της MMK, το 2006 ανεγέρθηκε στις όχθες του ποταμού Ουράλη ένα σύγχρονο στάδιο με χωρητικότητα πέραν των 7,500 θέσεων (οι επενδύσεις ανήλθαν στα $50 εκατομμύρια δολάρια). Το στάδιο Arena Metallurg αποτελεί την έδρα της Metallurg, καθώς επίσης και της νεανικής ομάδας χόκεϋ επί πάγου Stalnye Lisy («Ατσάλινες Αλεπούδες»).
H Metallurg έχει κερδίσει δύο φορές το κύπελλο «Gagarin» που είναι το κορυφαίο αθλητικό τρόπαιο της Kontinental Hockey League. Περαιτέρω, η ακαδημία χόκεϋ της Metallurg έχει προσφέρει στην Εθνική Λίγκα Χόκεϋ παγκοσμίου φήμης παίχτες, όπως ο Evgeni Malkin, ο Nikolai Kulemin, και πολλοί άλλοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία της Ρωσίας
Ρίενς
Ο Βασιλιάς Ρίενς, που γράφεται επίσης Ράιενς, Ράιονς, είναι χαρακτήρας της Αρθουριανής μυθολογίας, εχθρός του Βασιλιά Αρθούρου στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του.
Το βασίλειό του Ρίενς ποικίλλει, ωστόσο στο έργο του Τόμας Μάλορυ «Ο Θάνατος του Αρθούρου», περιγράφεται ως βασιλιάς της Βόρειας Ουαλίας, της Ιρλανδίας και "πολλών νήσων". Στο έργο του Μάλορυ αναφέρεται η συνήθειά του να στολίζει τον χιτώνα του με τα γένια των βασιλιάδων που έχει σκοτώσει (11) ενώ το ίδιο προσπαθεί να πετύχει και με τον Βασιλιά Αρθούρο.
Από αυτήν την αναφορά ταυτίζεται με τον γίγαντα Ράιθο που εμφανίζεται στην «Ιστορία των Βασιλέων της Βρετανίας» του Τζέφρεϊ του Μονμάουθ, ο οποίος είχε τον ίδιο τρόπο δράσης και σκοτώθηκε επίσης από τον Αρθούρο.
Ο Μάλορυ να παρουσιάζεται να απάγεται τον Σερ Μπαλίν και τον αδελφό του Σερ Μπαλάν, να υποτάσσεται στον Αρθούρο και να εξαφανίζεται από τη διήγηση. Παλαιότερες ιστορίες, όπως το τμήμα για τον μάγο Μέρλιν του κύκλου Lancelot-Grail, τον παρουσιάζουν να σκοτώνεται σε μάχη εναντίον του Αρθούρου.
Λόγω της ομοιότητας των ονομάτων τους, ορισμένοι συγγραφείς, όπως ο Άλφρεντ Τέννυσον, τον ταυτίζουν με τον βασιλιά Ούριενς.
Παραπομπές
Ρ
Αιμίλιος Μιχαηλίδης
Ο Αιμίλιος Μιχαηλίδης ήταν Ελληνοκύπριος δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αιμίλιος Μιχαηλίδης γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1933. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε οικονομικά και νομική. Στη συνέχεια απέκτησε μεταπτυχιακό στο διεθνές δίκαιο. Ήταν δικηγόρος.
Απεβίωσε το 1988.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Λεμεσού Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Ενιαίο Κόμμα Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Big Little Lies (τηλεοπτική σειρά)
Big Little Lies είναι αμερικανική τηλεοπτική δραματική σειρά μυστηρίου του HBO, δημιουργία και συγγραφή του Ντέιβιντ Ε. Κέλλεϊ, που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Λιάν Μοριάρτυ. Η σειρά ξεκίνησε γυρίσματα τον Ιανουάριο του 2016. Η μίνι σειρά αποτελείται από επτά επεισόδια, όλα σε σκηνοθεσία του Ζαν Μαρκ Βαλέ. έκανε πρεμιέρα στις 19 Φεβρουαρίου τού 2017 και ολοκληρώθηκε στις 2 Απριλίου 2017. Ο 2ος κύκλος θα προβληθεί τον Ιούνιο του 2019 Όπως έχει ανακοινωθεί, στον 2ο κύκλο της σειράς συμμετέχει και η ηθοποιός Μέριλ Στριπ.
Προβολή
Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 20 Φεβρουαρίου του 2017 στην Αυστραλία, στο Showcase. Επίσης, ξεκίνησε να προβάλλεται στις 13 Μαρτίου του 2017 στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία στο Sky Atlantic. Στην Ελλάδα προβλήθηκε από την ΕΡΤ-1 τη σεζόν 2018-2019.Η δεύτερη σεζόν θα προβληθεί ξανά από την ΕΡΤ την άνοιξη του 2020
Υποδοχή
Το Big Little Lies έχει λάβει θετική υποδοχή από κριτικούς τηλεόρασης. Στην ιστοσελίδα Rotten Tomatoes έλαβε βαθμολογία 92%, με βάση 81 σχόλια με μέση βαθμολογία 7,69/10. Η ίδια σελίδα αναφέρει ότι η σειρά είναι "Αστεία και άκρως εθιστική". Το Big Little Lies είναι μια ανατρεπτική, συναρπαστική, διαφωτιστική βόλτα που οδηγούμενη από ένα εξαιρετικό καστ." Στο Metacritic, έχει πάρει την ένδειξη "γενικά ευνοϊκές κριτικές".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε βιβλία Κατηγορία:Φεμινιστικά έργα Κατηγορία:Μαύρη κωμωδία (τηλεοπτικές σειρές) Κατηγορία:Δραματικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του HBO
Έντιτ Κις
Η Έντιτ Μπαν Κις, επίσης γνωστή και ως Έντιτ, το γένος Ροτ (1905–1966) ήταν Ουγγαρέζα γλύπτρια και ζωγράφος. Το φθινόπωρο του 1944, απελάθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ράβενσμπρικ στη βόρεια Γερμανία και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο εργοστάσιο της Daimler-Benz στο Λουντβιχσφέλντε, όπου αναγκάστηκε να εργαστεί σε κινητήρες αεροσκαφών για λογαριασμό της Luftwaffe. Λίγο μετά την απελευθέρωσή της στο τέλος του πολέμου, εικονογράφησε τις εμπειρίες της από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης με 30 σκίτσα γκουάς που εκτέθηκαν στη Βουδαπέστη στα τέλη του 1945. Ωστόσο, υπήρχε μικρή αναγνώριση της δουλειάς της στη Δύση. Ως αποτέλεσμα, μετά τον θάνατο του συζύγου της, αυτοκτόνησε στο Παρίσι το 1966. Το 1992, η σειρά έργων της Deportation εκτέθηκε στο Βερολίνο, το Παρίσι και τη Βουδαπέστη.
Βιογραφία
Μέλος μιας εβραϊκής οικογένειας της Βουδαπέστης, η Έντιτ Κις γεννήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1905. Ήταν η μικρότερη από τις τέσσερις κόρες των Φρίγκες και Μελίτα Ροτ. Έχοντας σπουδάσει στις ακαδημίες τέχνης της Βουδαπέστης και του Ντίσελντορφ, έγινε γλύπτρια στην Ουγγαρία κατά την περίοδο πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκείνη την εποχή, παντρεύτηκε και τον Τιβάνταρ Μπαν.
Τον Οκτώβριο του 1944, μαζί με χιλιάδες άλλες Εβραίες της Ουγγαρίας, η Κις υποβλήθηκε σε καταναγκαστικά έργα και στη συνέχεια απελάθηκε στοστρατόπεδο συγκέντρωσης Ράβενσμπρικ στη βόρεια Γερμανία. Στις 6 Δεκεμβρίου 1944, μεταφέρθηκε στο εργοστάσιο της Daimler-Benz στο Λουντβιχσφέλντε, όπου 1.100 γυναίκες εξαναγκάζονταν να εργάζονται σε κινητήρες αεροσκαφών για λογαριασμό της Luftwaffe.
Το 1945, καθώς πλησίαζε το τέλος του πολέμου, η Κις επέστρεψε στο Ράβενσμπρουκ από όπου οι ναζί την έστειλαν σε μια πορεία θανάτου. Με τη φίλη της Άγκνες Ρετζόνε Μπαρτα, δραπέτευσε στο Στράσεν κοντά στο Βεσερμπέργκον στις 30 Απριλίου. Οι δυο γυναίκες ταξίδεψαν πίσω στη Βουδαπέστη μέσω Βερολίνου, Πράγας και Μπρατισλάβας, φτάνοντας τελικά στον προορισμό τους την 1η Ιουλίου 1945. αριστερά|μικρογραφία| Ανάγλυφο της Κις, που απεικονίζει Εβραίους που στέλνονται σε θαλάμους αερίων Επιστρέφοντας στη Βουδαπέστη, η Κις απεικόνισε τις εμπειρίες της στο στρατόπεδο συγκέντρωσης σε μια σειρά από 30 σκίτσα γκουάς με τίτλο Deportation που εξέθεσε στην πόλη στις 22 Σεπτεμβρίου 1945. Αφού χώρισε από τον πρώτο της σύζυγο, παντρεύτηκε τον Σάντορ Κις και μετανάστευσε στη Δύση μαζί του. Λίγο μετά την αναχώρησή τους, τον Ιούλιο του 1948 τα τέσσερα μεγάλα λίθινα ανάγλυφα που είχε δημιουργήσει τοποθετήθηκαν στον εξωτερικό τοίχο της συναγωγής Ούιπεστ της Βουδαπέστης. Το ένα ανάγλυφο δείχνει έναν Ούγγρο αστυνομικό να οδηγεί Εβραίους σε φορτηγά βοοειδών για απέλαση, το δεύτερο δείχνει έναν φρουρό που επιβλέπει άνδρες σε ένα στρατόπεδο εργασίας, το τρίτο παρουσιάζει έναν ναζί φρουρό που οδηγεί Εβραίους σε θαλάμους αερίων και το τέταρτο δείχνει Εβραίους να υποδέχονται τους στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού στη Βουδαπέστη.
Η δημόσια αναγνώριση της τέχνης της Κις υπήρξε ελάχιστη. Μετά από περιόδους που πέρασε στην Ελβετία, την Καζαμπλάνκα και το Λονδίνο και μετά τον θάνατο του συζύγου της, η Κις αυτοκτόνησε σε ένα ξενοδοχείο του Παρισιού τη νύχτα της 26ης προς 27η Οκτωβρίου 1966. Το άλμπουμ με τις γκουάς της ανακαλύφθηκε ξανά από τον Χέλμουτ Μπάουερ στο Λονδίνο το 1992 και οι γκουάς της έχουν εκτεθεί από τότε σε διάφορες τοποθεσίες στη Γερμανία, στο Παρίσι και τη Βουδαπέστη. Έχουν επίσης παρουσιαστεί στην έκθεση We were Nobody στο Ravensbrück Memorial.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι ζωγράφοι Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες Κατηγορία:Ουγγροεβραίοι
Ζικονοτίδη
Η ζικονοτίδη (αγγλ. ziconotide) είναι πεπτίδιο με περίπλοκη χημική δομή, που αποτελεί φυσικό προϊόν, και η οποία έχει αναπτυχθεί ως φαρμακευτική δραστική ουσία που πωλείται με την εμπορική ονομασία Prialt.
Ονομάζεται επίσης και ενδορραχιαία ζικονοτίδη (ITZ) λόγω της οδού χορήγησής της και αποτελεί έναν άτυπο αναλγητικό παράγοντα για την ανακούφιση του έντονου και χρόνιου πόνου. Προέρχεται φυσικά από το είδος Conus magus, ένα σαλιγκάρι, και χημικώς είναι συνθετική μορφή ενός πεπτιδίου ω-κωνοτοξίνης. Αξιοσημείωτα, είναι 1.000 φορές πιο ισχυρή ως παυσίπονο από τη μορφίνη.
Ανακάλυψη
Η ζικονοτίδη προέρχεται από μια σπάνια τοξίνη που απαντάται στο είδος σαλιγκαριού Conus magus.
Οι επιστήμονες έχουν ενθουσιαστεί από τις επιπτώσεις των χιλιάδων χημικών ουσιών στις τοξίνες των θαλάσσιων σαλιγκαριών από τις αρχικές έρευνες στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ιδίως σε μελέτες από τον ερευνητή Baldomero Olivera. Ο Olivera, καθηγητής βιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Γιούτα, εμπνεύστηκε από αφηγήσεις για τις θανατηφόρες επιπτώσεις αυτών των τοξινών από την παιδική του ηλικία στις Φιλιππίνες.
Η ζικονοτίδη ανακαλύφθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 από τον ερευνητή του Πανεπιστημίου της Γιούτα, Michael McIntosh, όταν μόλις είχε τελειώσει το γυμνάσιο και δούλευε στο εργαστήριο με τον καθηγητή Baldomero Olivera.
Μηχανισμός δράσης
Η ζικονοτίδη είναι υδρόφιλο μόριο που είναι ελεύθερα διαλυτό στο νερό και είναι πρακτικά αδιάλυτο στον μεθυλ-τ-βουτυλαιθέρα. Δρα ως επιλεκτικός αναστολέας διαύλων ασβεστίου με περιορισμένη τάση τύπου Ν.
Αυτή η δράση αναστέλλει την απελευθέρωση νευροχημικών ουσιών όπως το γλουταμινικό οξύ, το πεπτίδιο που σχετίζεται με το γονίδιο της καλσιτονίνης (CGRP) και την ουσία P στον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό, με αποτέλεσμα την ανακούφιση από τον πόνο.
Θεραπευτική χρήση
Λόγω των σοβαρών παρενεργειών ή της έλλειψης αποτελεσματικότητας, όταν χορηγείται μέσω πιο κοινών οδών, όπως από του στόματος ή ενδοφλεβίως, η ζικονοτίδη πρέπει να χορηγείται ενδοραχιαία, δηλαδή απευθείας στο νωτιαίο υγρό.
Δεδομένου ότι αυτή είναι η πιο ακριβή και επεμβατική μέθοδος χορήγησης φαρμάκων και εμπεριέχει επιπρόσθετους κινδύνους από μόνη της, η θεραπεία με ζικονοτίδη θεωρείται κατάλληλη μόνο για τη διαχείριση για τον σοβαρό χρόνιο πόνο σε ασθενείς για τους οποίους απαιτείται ενδορραχιαία (IT) θεραπεία και οι οποίοι είναι δυσανεκτικοί ή ανθεκτικοί σε άλλη θεραπεία, όπως συστηματικά αναλγητικά, συμπληρωματικές θεραπείες ή μορφίνη ΙΤ. Η έρευνα συνεχίζεται για να προσδιοριστεί εάν η ζικονοτίδη μπορεί να σκευαστεί με τρόπο που να επιτρέπει τη χορήγησή της με ευκολότερα μέσα.
Ωστόσο, αυτό πρέπει να σταθμιστεί έναντι του υψηλού επιπέδου διαχείρισης του πόνου, τόσο ως προς τον βαθμό όσο και ως προς την διάρκεια, και την προφανή έλλειψη ανοχής και άλλα σημάδια εξάρτησης ακόμη και μετά από παρατεταμένη θεραπεία μαζί με την ανάγκη για εναλλακτικές λύσεις.
Η ζικονοτίδη αντενδείκνυται, επίσης, για ασθενείς με ορισμένες προϋπάρχουσες ψυχικές διαταραχές (π.χ. ψύχωση) λόγω των ενδείξεων ότι είναι πιο πιθανές οι σοβαρές παρενέργειες.
Παρενέργειες
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες παρενέργειες είναι ζάλη, ναυτία, σύγχυση, νυσταγμός και πονοκέφαλος.
Άλλες αρνητικές δράσεις μπορεί να περιλαμβάνουν αδυναμία, υπερτονία, αταξία, ανώμαλη όραση, ανορεξία, υπνηλία, αστάθεια στα πόδια, ίλιγγος, κατακράτηση ούρων, κνησμός, αυξημένη εφίδρωση, διάρροια, ναυτία, έμετος, εξασθένηση, πυρετός, μυϊκή ακαμψία, σπασμοί, μυϊκοί σπασμοί, σπασμοί μυών, άγχος, αμνησία, τρόμος, εξασθένηση της μνήμης και επαγόμενες ψυχιατρικές διαταραχές.
Άλλες ανεπιθύμητες παρενέργειες που είναι λιγότερο συχνές, αλλά εξακολουθούν να είναι κλινικά σημαντικές, περιλαμβάνουν ακουστικές και οπτικές παραισθήσεις, σκέψεις αυτοκτονίας, οξεία νεφρική ανεπάρκεια, κολπική μαρμαρυγή, καρδιαγγειακό ατύχημα, σήψη, νέα ή επιδεινούμενη κατάθλιψη, παράνοια, αποπροσανατολισμό, μηνιγγίτιδα και επιληπτικές κρίσεις.
Επομένως, αντενδείκνυται σε άτομα με ιστορικό ψύχωσης, σχιζοφρένειας, κλινικής κατάθλιψης και διπολικής διαταραχής. Πρόσφατα περιστατικά που υποδηλώνουν σύνδεση μεταξύ της ενδορραχιαίας θεραπείας με ζικονοτίδη και του αυξημένου κινδύνου αυτοκτονίας οδήγησαν σε εκκλήσεις για αυστηρή ψυχιατρική παρακολούθηση των ασθενών ώστε να αποφευχθεί η αυτοκτονία σε ευάλωτα άτομα.
Δεν υπάρχει γνωστό αντίδοτο.
Δομή
Η ζικονοτίδη είναι ένα πεπτίδιο με την εξής αλληλουχία αμινοξέων: H- Cys - Lys - Gly -Lys-Gly- Ala -Lys-Cys- Ser - Arg - Leu - Met - Tyr - Asp -Cys-Cys- Thr -Gly- Ser -Cys -Arg-Ser-Gly-Lys-Cys-NH2 (CKGKGAKCSRLMYDCCTGSCRSGKC-NH2).
Περιέχει 3 δισουλφιδικούς δεσμούς (Cys1-Cys16, Cys8-Cys20 και Cys15-Cys25).
Διπλώματα ευρεσιτεχνίας
Το φάρμακο κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από τη Neurex Corp., αμερικανική εταιρεία που εξαγοράστηκε το 1998 από την Élan Corporation της Ιρλανδίας.
Τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας στις ΗΠΑ που έχουν εκχωρηθεί στην Elan περιλαμβάνουν τα εξής: US 5,859,186, US 5,795,864, US 5,770,690, US 5,587,454 και US 5,587,454.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πεπτίδια Κατηγορία:Αναλγητικά Κατηγορία:Φυσικά προϊόντα
Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο
Το Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο είναι πολιτιστικός οργανισμός που υπάγεται στη δικαιοδοσία του δήμου Θεσσαλονίκης. Στεγάζεται σε δύο συνεχόμενα κτίρια έξι ορόφων στον ανατολικό τομέα της Θεσσαλονίκης επί της οδού Γ. Βαφοπούλου. Μεταξύ άλλων φιλοξενεί αξιόλογη συλλογή έργων τέχνης.
Ιστορικό
Το Βαφοπούλειο ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του ζεύγους Γεωργίου και Αναστασίας Βαφοπούλου, οι οποίοι το Νοέμβριο του 1979 με κοινοποίηση τους στο δημοτικό συμβούλιο της Θεσσαλονίκης αποφάσισαν να διαθέσουν την περιουσία τους για τη δημιουργία ενός πολιτιστικού κέντρου. Τον Δεκέμβριο του 1982 εγκρίθηκε από το τοπικό δημοτικό συμβούλιο ο εσωτερικός κανονισμός του ιδρύματος. Η κατασκευή των κτιρίων που στεγάζουν τον οργανισμό ξεκίνησε τμηματικά το 1981 (έναρξη εργασιών ανέγερσης του Α' Κτιρίου) και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 1989 (εγκαίνια του Β' Κτιρίου).
Εγκαταστάσεις
Το Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο αποτελείται από δύο κτίρια συνολικής έκτασης 4000 τ.μ. και χρησιμοποιείται για διάφορες πνευματικές, καλλιτεχνικές, εκθεσιακές και εικαστικές δραστηριότητες. Διαθέτει θέατρο χωρητικότητας 180 ατόμων, αίθουσα πολιτιστικών εκδηλώσεων που φιλοξενεί μέχρι 150 άτομα, τρεις εκθεσιακούς χώρους καθώς και ισάριθμες βιβλιοθήκες (παιδική δανειστική βιβλιοθήκη, πληροφοριακό τμήμα, αναγνωστήριο και δανειστική βιβλιοθήκη) που διαθέτουν συνολικά 51000 τόμους βιβλίων. Επίσης από το 2012 λειτουργεί στο κέντρο, Κοινωνικό Φροντιστήριο.
Συλλογή έργων τέχνης
Χάρη στις δωρεές που ακολούθησαν από καλλιτέχνες που παρουσίαζαν διάφορα έργα τους στους χώρους του Βαφοπούλειου δημιουργήθηκε μια αξιόλογη συλλογή έργων τέχνης που είχε ως επακόλουθο τη δημιουργία μόνιμης συλλογής, η οποία συμπεριλαμβάνει διάφορες τάσεις της σύγχρονης εικαστικής τέχνης. Η συλλογή περιλαμβάνει μεταξύ άλλων έργα των Γουναρόπουλου, Χαλεπά, Ανδρέου, Ζογλοπίτη, Τέτση, Λούστα, Μπότσογλου και άλλων.
Πηγές
1.Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Θεσσαλονίκης - Τα πρώτα δεκάχρονα μιάς ζωντανής πολιτιστικής κυψέλης. Περιοδικό "ΕΙ", τ. 3/1993 σ. 14 & 44-45
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη
Κομητεία Γκιόγχουνγκ
Η Γκιόγχουνγκ-γκουν ή η Κομητεία Γκιόγχουνγκ (κορεατικά: 경흥군) είναι ένα γκουν, ή κομητεία, στη Χάμγκιονγκμπουκ-ντο ή Επαρχία Βόρειας Χάμγκιονγκ στη Βόρεια Κορέα. Παλαιότερα ήταν γνωστή ως Κομητεία Ούντοκ (Κορεατικά: χάνγκουλ: 은덕군, χάντσα: 恩德郡), από το 1977 έως το 2010.
Η κομητεία συνορεύει με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας στα βορειοανατολικά. Με την εξαίρεση της νοτιοδυτικής περιοχής, κυριαρχείται από χαμηλούς λόφους με περιστασιακές πεδιάδες. Το υψηλότερο σημείο είναι το Σόνγκτζινσαν (βουνό Σόνγκτζιν), με υψόμετρο 1.146 μέτρων. Ο κυρίαρχος ποταμός είναι ο Ντούμαν, ο οποίος χωρίζει την κομητεία από την Κίνα. Το επίπεδο του εδάφους γύρω από τον Ντούμαν είναι ανεπτυγμένο, αλλά γύρω στο 80% της κομητείας αποτελείται από δάση.
Τα ορυχεία, ιδιαίτερα τα λιγνιτωρυχεία, είναι η κυρίαρχη βιομηχανία στην Γκιόγχουνγκ λόγω των αποθεμάτων λιγνίτη στην περιοχή. Στην κομητεία βρίσκεται το Λιγνιτωρυχείο Άοτζι. Επιπροσθέτως, η γεωργία και η κτηνοτροφία είναι ανεπτυγμένη. Οι κύριες καλλιέργειες είναι καλαμπόκι, ρύζι, πατάτες και σόγια. Το Χημικό Εργαστήριο Άοτζι βρίσκεται στην κομητεία.
Την Γκιόγχουνγκ βρίσκεται στους σιδηροδρόμους της Γραμμής Χάμπουκ και Χόαμ.
Ιστορία
Υπό την περίοδο «Γκιόγχουνγκ» του Τζόσον, το αρχαίο όνομα του Ούντοκ, ήταν ένα από τα έξι αξιώματα/φυλάκια Γιούκτσιν (κορεατικά: χάνγκουλ: 육진, Χάντζα: 六鎭) που ιδρύθηκαν μετά από διαταγή του Βασιλιά Σέτζονγκ του Μέγα το 1433, για να προστατεύσει το λαό του από τους εχθρικούς Κινέζους και Μαντζουριανούς νομάδες που ζούσαν στη Μαντζουρία.
Διοικητικές διαιρέσεις
Η Κομητεία Γκιόνγχουνγκ διαιρείται σε μια πόλη (Ουπ), σε 12 χωριά (Ρι) και τρεις εργατικές επαρχίες (Ρόντονγκτζαγκου).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βόρειας Κορέας
Κάρμα (σειρά)
Το Κάρμα ήταν μια ελληνική καθημερινή δραματική τηλεοπτική σειρά, παραγωγής 2009-2010, που δημιουργήθηκε από τη Βάνα Δημητρίου και προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ANT1 από τις 7 Οκτωβρίου του 2009 μέχρι τις 15 Οκτωβρίου του 2010. Τη σκηνοθεσία της σειράς ανέλαβαν ο Κώστας Κωστόπουλος, η Ρέινα Εσκενάζι, ο Βασίλης Ντούρος και ο Στάμος Τσάμης.
Το Κάρμα προβλήθηκε για μια τηλεοπτικη σεζόν και αποτελείται συνολικά από 151 επεισόδια. Το σιριαλ αυτό έκανε πρεμιέρα στις 7 Οκτωβρίου του 2009 και φιναλε στις 2 Ιουλίου του 2010, σε 146 επεισόδια. Όμως, επέστρεψε, τηλεοπτικά, και την επομενη σεζον για τα τελευταια του 5 επεισοδια κάνοντας πρεμιέρα την 1η Οκτωβρίου του 2010 και με το μεγάλο φιναλε της σειρας να προβαλλεται στις 15 Οκτωβρίου του 2010, μετά από μερικές μερες. Ενώ αρχικά, το 2009, είχε ανακοινωθεί πως η σειρά θα είναι καθημερινή, τελικά ξεκίνησε να προβάλλεται, στις αρχές της σεζόν 2009-2010, σε εβδομαδιαία βάση στην απογευματινή ζώνη του Σαββατοκύριακου. Από τις 4 Ιανουαρίου του 2010 η σειρά τελικά μετακόμισε στο καθημερινό πρόγραμμα του ANT1. Την άνοιξη του 2010 ανακοινώθηκε, επισήμως, οτι η σειρά δεν θα συνεχιστεί για δεύτερη σεζόν προβολής. Παρόλα αυτά, όμως, μετά από εκείνο το ανοικτό τελευταίο επεισόδιο του κύκλου στο τελος της τηλεοπτικης σεζον 2009-2010, γραφτηκαν και γυρίστηκαν άλλα 5 επεισόδια με το οριστικό φινάλε της σειράς τα οποία και προβάλλονταν, σε εβδομαδιαία βάση στις αρχές της σεζόν 2010-2011. Η σειρά έχει προβληθεί, επίσης σε επανάληψη και από το Μακεδονία TV, το 2011 και το 2018, ενώ τα τελευταία χρόνια προβάλλεται σε επανάληψη τις βραδινές ώρες και από τον ANT1.
Υπόθεση
Η «διορατική και διαισθητική» Σμαράγδα (Ιζαμπέλα Κογεβίνα), είναι η μετεμψύχωση μιας νεαρής Γερμανίδας που πνίγηκε μαζί με τον άνδρα της Hans (Μάξιμος Μουμούρης) το 1930, όταν βυθίστηκε το κρουαζιερόπλοιο με το οποίο έκαναν ταξίδι του μέλιτος στα ελληνικά νησιά. Με τη βοήθεια ενός υπνωτιστή, η Σμαράγδα κάνει αναδρομή στο παρελθόν και βλέπει την προηγούμενη ζωή της: κομψές βραδινές τουαλέτες, ο καλός της με σμόκιν και παπιγιόν, λευκά μεταξωτά γάντια, εξευγενισμένη μουσική, κομψά συναισθήματα και χειρονομίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές ΑΝΤ1 Κατηγορία:Ελληνικές σαπουνόπερες
Σύρος (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Σύρος μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Τζον Κρόμγουελ (σκηνοθέτης)
Ο Έλγουντ Ντάγκερ Κρόμγουελ (Elwood Dager Cromwell, 23 Δεκεμβρίου 1887 - 26 Σεπτεμβρίου 1979), περισσότερο γνωστός ως Τζον Κρόμγουελ, ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης και ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, ο οποίος θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους της Χρυσής Εποχής του Χόλιγουντ. Η καριέρα του ξεκίνησε από τον πρώιμο ηχητικό κινηματογράφου και σταμάτησε απότομα στη δεκαετία του 1950 των Φιλμ Νουάρ, επειδή προστέθηκε στη Μαύρη Λίστα του Χόλιγουντ. Μεταξύ άλλων σκηνοθέτησε ταινίες όπως το Ανθρώπινη Δουλεία (1934), το Ο Αιχμάλωτος της Ζέντα (1937) και το Άπ' όταν έφυγες (1944).
Ο Κρόμγουελ, αφού μπήκε στη Μαύρη Λίστα, ξεκίνησε να ασχολείται και πάλι με το θέατρο, γράφοντας μάλιστα και τρία έργα, τα οποία όλα παίχτηκαν στη Νέα Υόρκη. Μετά τον αποκλεισμό του από το Χόλιγουντ, ο σκηνοθέτης Ρόμπερτ Άλτμαν, τον συμπεριέλαβε, ως ηθοποιό, σε δύο ταινίες του, το 3 Γυναίκες (1977) και το Γάμος στο περιθώριο (1978). Ο Κρόμγουελ, απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών, στην Καλιφόρνια. Ο γνωστός ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου Τζέιμς Κρόμγουελ είναι υιός του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί θεατρικοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Μαύρη Λίστα του Χόλυγουντ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου‎ Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Live in Birmingham 2016
Live in Birmingham 2016 είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rainbow, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 9 Ιουνίου 2017 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Eagle Rock Entertainment.
Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στην Genting Arena του Μπέρμιγχαμ στις 25 Ιουνίου 2016, κατά την περιοδεία της δεύτερης επανένωσης του συγκροτήματος.
Τραγούδια
CD 1
CD 2
Μέλη των Rainbow
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Live in Birmingham 2016" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rainbow Κατηγορία:Άλμπουμ του 2017
Συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών στους Παναμερικανικούς Αγώνες 2019
Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συμμετέχουν στους Παναμερικανικούς Αγώνες 2019 στη Λίμα του Περού από τις 26 Ιουλίου μέχρι τις 11 Αυγούστου 2019.
Χρήστος Βούπουρας
Ο Χρήστος Βούπουρας είναι Έλληνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος και συγγραφέας.
Γεννήθηκε το 1954 στη Λέσβο και σπούδασε σκηνοθεσία στη Σχολή Σταυράκου. Έχει γυρίσει ταινίες και ντοκιμαντέρ και έχει γράψει τρία μυθιστορήματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Τήνος (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Τήνος μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Γιέσεβατς
Το όρος Γιέσεβατς (σερβικά κυριλλικά: Јешевац, σερβικά λατινικά: Ješevac) είναι βουνό στο μέσον της Σερβίας. Κορυφή του αποτελεί το Τσρνι Βρχ, το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο 902 μέτρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ροδόπη Κατηγορία:Κορυφές της Σερβίας
Πουέρτο Ντεσεάδο
Το Πουέρτο Ντεσεάδο (Puerto Deseado) αρχικά γνωστό ως Πορτ Ντεζάιρ (Port Desire), είναι πόλη με πληθυσμό 14.183 κατοίκων (2010) και αλιευτικό λιμάνι στην Παταγονία, στην επαρχία Σάντα Κρους της Αργεντινής, στις εκβολές του ποταμού Ντεσεάδο.
Ονομάστηκε Πορτ Ντεζάιρ από τον κουρσάρο Τόμας Κάβεντις το 1586, από το όνομα του πλοίου του, και αργότερα έγινε γνωστό με την ισπανική μετάφραση του ονόματος. Σήμερα, η δύσβατη πόλη διαθέτει μερικές όμορφες πλατείες, έναν πρώην σιδηροδρομικό σταθμό και δύο μουσεία, ένα με μια συλλογή από αντικείμενα των ντόπιων και ένα στην προκυμαία με κειμήλια από το πολεμικό πλοίο HMS Swift που βυθίστηκε το 1770, τα οποία ανασύρθηκαν μετά την ανακάλυψη του ναυαγίου του στο λιμάνι το 1982. Η ακτή διαθέτει εντυπωσιακά τοπία και αποικίες θαλάσσιας άγριας ζωής κοντά στην πόλη.
Στην πόλη υπάρχει αεροδρόμιο.
Ιστορία
Ο Αντόνιο ντε Βιέδμα ίδρυσε τη Nueva Colonia de Floridablanca το 1780 στην περιοχή κοντά στο σημερινό Πουέρτο Ντεσεάδο, η οποία αργότερα έκλεισε από τον Αντιβασιλέα Βερτίζ.
Το 1790 κατασκευάστηκε ένα οχυρό στο Πουέρτο Ντεσεάδο από τη Real Compañía Marítima (Βασιλική Ναυτιλιακή Εταιρεία) του Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας, το οποίο χρησίμευσε ως βάση για τη φαλαινοθηρία μέχρι την εγκατάλειψή του το 1806.
Στις 23 Δεκεμβρίου 1833, ο νεαρός φυσιοδίφης Κάρολος Δαρβίνος, με το πλοίο HMS Beagle, με κυβερνήτη τον πλοίαρχο Ρόμπερτ Φιτζρόι, σταμάτησε στο λιμάνι.
Κλίμα
Σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν, το Πουέρτο Ντεσεάδο έχει ψυχρό ημίξηρο κλίμα (BSk) με ήπια, περιστασιακά θερμά καλοκαίρια και ψυχρούς χειμώνες. Παρά την έλλειψη βροχοπτώσεων, ο καιρός παραμένει γενικά νεφελώδης, με τις μέσες θερμοκρασίες και την κατήφεια να θυμίζουν τις Βρετανικές Νήσους. Λόγω της επίδρασης των πιο ηπειρωτικών εσωτερικών συνθηκών, εμφανίζονται περιστασιακά ακραία ζέστη και δριμείς παγετοί.
Οικονομία
Η οικονομία του Πουέρτο Ντεσεάδο βασίζεται στην αλιεία. Στις ακτές του, στην "Avenida Costanera", υπάρχουν αρκετές μονάδες επεξεργασίας ψαριών και ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού εργάζεται σε θέσεις εργασίας που σχετίζονται με τη βιομηχανική αλιεία, όπως λιμενεργάτες, χειριστές γερανών, καθαριστές ψαριών και άλλα παρόμοια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Εθνική Ανγκόλας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Ανγκόλας αντιπροσωπεύει την Ανγκόλα στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ανγκολανής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Federaçao Angolana de Basquetebol).
Συμμετοχές σε διεθνείς διοργανώσεις
Μεγαλύτερη επιτυχία της μέχρι σήμερα είναι η κατάκτηση πέντε χάλκινων μεταλλιών σε Αφρικανικά Πρωταθλήματα.
Κατατάξεις σε διεθνείς διοργανώσεις
μικρογραφία|δεξιά|300px|Τζάμπολ σε αναμέτρηση μεταξύ των εθνικών ομάδων της Ανγκόλας και της [[Εθνική Κροατίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)|Κροατίας στα πλαίσια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγκολα Γυναικων
Παλαιάμπελα Καρδίτσας
Τα Παλαιάμπελα είναι μικρός οικισμός της Οξυάς του Δήμου Μουζακίου στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, ο οποίος βρίσκεται στις βορειοανατολικές πλαγιές του όρους Καραβάς των Βόρειων Αγράφων σε υψόμετρο 700 μέτρα. Απέχει 3 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Οξυά, 25 χλμ. ΝΔ. από το Μουζάκι (έδρα του δήμου) και 51 χλμ. Δ. από την Καρδίτσα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Οξυάς. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει την κοινότητα Οξυάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μουζακίου του Δήμου Μουζακίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 17 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας
Κρίστιαν Μπακ
Η Κρίστιαν Μπακ (Adela Christian Bach Bottino, 9 Μαΐου 1959 - 26 Φεβρουαρίου 2019) ήταν Αργεντινή ηθοποιός, παραγωγός και δικηγόρος.
Βιογραφία
Γεννημένη στο Μπουένος Άιρες, ήταν κόρη της Αδέλα Αντάμοβα Μποτίνο, μπαλαρίνα του θεάτρου Κολόν, της Όπερας του Παρισιού και της Σκάλας του Μιλάνου και διάσημη χορογράφος στην τηλεόραση της Αργεντινής.
Η μητρική γιαγιά της ήταν από τη Ρωσία και χορεύτρια στα Μπολσόι. Στην εφηβεία της ασχολήθηκε με τον χορό. Μετά την απόκτηση, πτυχίου Νομικής, μετακόμισε στο Μεξικό για να γίνει ηθοποιός.
Το 1996 μαζί με τον σύζυγο της Ουμπέρτο Σουρίτα, αποφάσισαν να δημιουργήσουν δική τους παραγωγική εταιρεία, την ZUBA Producciones. Κατά την διάρκεια της καριέρας πρωταγωνίστησε και σκηνοθέτησε αρκετές τηλενουβέλες οι οποίες είχαν μεγάλη απήχηση στο τηλεοπτικό κοινό.
Το 1986 παντρεύτηκε τον μεξικανό ηθοποιό Ουμπέρτο Σουρίτα, μαζί απέκτησαν δύο γιους: τον Σεμπαστιάν, επίσης ηθοποιό και τον Εμιλιάνο.
Πέθανε στις 26 Φεβρουαρίου 2019 λόγω αναπνευστικής ανεπάρκειας. Ο θάνατός της ανακοινώθηκε την 1η Μαρτίου λόγω της επιθυμίας της ηθοποιού να κρατήσει ιδιωτικά τα προσωπικά της θέματα.
Φιλμογραφία
Ταινίες
Τηλενουβέλες
Τηλεόραση
Ως παραγωγός
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ηθοποιοί
Τρικίνι
μικρογραφία| Γυναίκα που φοράει τρικίνι. Το τρικίνι (αγγλικά: trikini) είναι ένδυμα τριών κομματιών που χρησιμοποιείται ως μαγιό. Τα τρία κομμάτια πωλούνται μαζί, όπως ένα μπικίνι με φανελάκι. Ένα μπικίνι με μονοκόμματο σχέδιο ονομάζεται επίσης τρικίνι. Το όνομά του σχηματίζεται από μπικίνι, (το ίδιο ονομάστηκε από την ατόλη Μπικίνι) αντικαθιστώντας το «μπι-», σαν να σημαίνει «δύο», με το «τρι-», που σημαίνει «τρία». Σε απόκριση στον αντίκτυπο της πανδημίας COVID-19 στη μόδα, σχεδιάστηκε μία νέα ποικιλία τρικίνι - που συμπεριλαμβάνει μίας ταιριαστή μάσκα προσώπου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπικίνι Κατηγορία:Αντίκτυπος της πανδημίας COVID-19
Μάργκιτ Κόβατς
Η Μάργκιτ Κόβατς (Kovács Margit· 1902–1977) ήταν Ουγγαρέζα κεραμίστρια και γλύπτρια. δεξιά|μικρογραφία|267x267εσ| Πλακέτα στην είσοδο του Μουσείου Μάργκιτ Κόβατς στο Τσέντεντρε
Ζωή
δεξιά|μικρογραφία|290x290εσ| Μαντόνα και παιδί στη [[Βουδαπέστη]] Η Μάργκιτ Κόβατς γεννήθηκε στο Γκιέρ της Ουγγαρίας στις 30 Νοεμβρίου 1902. Αρχικά ήθελε να γίνει γραφίστρια, αλλά άρχισε να ενδιαφέρεται για την κεραμική τη δεκαετία του 1920 και πήγε για σπουδές στη Βιέννη με την Χέρτα Μπούχερ, μια διάσημη Αυστριακή καλλιτέχνη κεραμικής, από το 1926 έως το 1928. Στη συνέχεια σπούδασε διαμόρφωση πηλού στο Μόναχο στην Κρατική Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών με καθηγητή τον Καρλ Κίλερ (1928–29). Ήταν συμφοιτήτρια με την έκτοτε διά βίου φίλη της Γιούλιας Μπάτορυ, καλλιτέχνη γυαλιού. Συνέχισε τις σπουδές της στην Κοπεγχάγη το 1932 και το 1933 βρέθηκε στο εργοστάσιο πορσελάνης των Σεβρών όπου κατέκτησε την τέχνη της διαμόρφωσης πηλού chamotte.
Η Κόβατς κέρδισε διεθνή βραβεία στο Μιλάνο, το Παρίσι, το Βερολίνο, τις Βρυξέλλες και τη Ρώμη. Ήταν πολύ δημοφιλής στην Λαϊκή Δημοκρατία της Ουγγαρίας και έλαβε πολλές κρατικές χορηγίες. Το κομμουνιστικό καθεστώς της απένειμε το Βραβείο Διακεκριμένου Καλλιτέχνη το 1959.
Έργο
Η πρώτη της δημόσια έκθεση έλαβε χώρα στη Βουδαπέστη το 1928 και από τότε η παραγωγή της ήταν γόνιμη και συνέχισε να εργάζεται σε όλη τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Παρήγαγε αγαλματίδια, γλάστρες, πιάτα, πλακέτες τοίχου και τοιχογραφίες με πλακάκια.
Το 1972, η Κόβατς δώρισε το μεγαλύτερο μέρος του έργου της στη Διεύθυνση Μουσείων της περιφέρειας της Πέστης. Ένα μουσείο με έργα της άνοιξε το 1973 στην οδό Vastagh,. Υπάρχει επίσης μια συλλογή στο Γκιέρ.
Θάνατος
Η Κόβατς πέθανε στη Βουδαπέστη στις 4 Ιουνίου 1977. Ο τάφος της βρίσκεται στο νεκροταφείο Farkasréti.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι καλλιτέχνες
Κύπελλο Β΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2018-19
Το Κύπελλο Β΄ κατηγορίας 2018-19 ήταν η 13η έκδοση του Κυπέλλου Β΄ κατηγορίας Κύπρου. Συμμετείχαν οι έντεκα ομάδες της Β΄ κατηγορία 2018-19. Νικήτρια ήταν η ΑΕΚ Καραβά-Λάμπουσα για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Α΄ φάση
Στην α΄ φάση φάση συμμετείχαν οι 6 από τις 11 ομάδες. Έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που κληρώθηκε ως γηπεδούχος. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Φάιναλ Φορ
Οι 4 ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση συμμετείχαν στο Φάιναλ Φορ της διοργάνωσης, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Λευκόθεο Κλειστό Γυμναστήριο στη Λευκωσία.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων, οι οποίοι διεξήχθησαν στις 19 Απριλίου 2019.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η ΑΕΚ Καραβά-Λάμπουσα και ο ΑΠΟΚ. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 20 Απριλίου 2019 στο Λευκόθεο Κλειστό Γυμναστήριο στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η ΑΕΚ Καραβά-Λάμπουσα με σκορ 3-0 σετ (25-21, 25-14, 25-15).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπελλο Β΄ κατηγορίας Κύπρου (πετοσφαίριση γυναικών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2018 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2019
Δημήτριος Μπαρμπαλιάς
Ο Δημήτριος Μπαρμπαλιάς του Ιωάννη (1892 -  3 Ιουνίου 1971) ήταν Έλληνας αξιωματικός και πολιτικός από την Αρκαδία, που θήτευσε ως βουλευτής.
Ακολούθησε σταδιοδρομία στη χωροφυλακή, στην οποία υπηρέτησε ως αξιωματικός. Μετά την αποστρατεία του με τον βαθμό του ταγματάρχη αποφάσισε να ασχοληθεί με την πολιτική. Ήταν παντρεμένος με την Άρτεμη Μπαρμπαλιά.
Εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας το 1950 με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων.
Πέθανε το 1971 και κηδεύτηκε στις 4 Ιουνίου στο Πρώτο Νεκροταφείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων Κατηγορία:Βουλευτές Αρκαδίας Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της χωροφυλακής
Θυλακίτιδα (άρθρωση)
μικρογραφία|280x280εσ|Αναπαράσταση της θυλακίτιδας ωλεκράνου. Θυλακίτιδα είναι η φλεγμονή ενός ή περισσότερων θυλάκων (σάκοι γεμάτοι με υγρό) της άρθρωσης στο σώμα. Ο θύλακας είναι ένας κλειστός, γεμάτος με υγρό σάκος που λειτουργεί ως επιφάνεια ολίσθησης για τη μείωση της τριβής μεταξύ των ιστών του σώματος. Οι μείζονες θύλακες βρίσκονται δίπλα στους τένοντες κοντά στις μεγάλες αρθρώσεις, όπως στους ώμους, στους αγκώνες, στα ισχία και στα γόνατα.
Η θυλακίτιδα συνήθως εμφανίζεται για μικρό χρονικό διάστημα. Μπορεί να περιορίζει την κίνηση, αλλά γενικά δεν προκαλεί παραμόρφωση. Οι πιο συχνές αιτίες είναι ο τραυματισμός, η υπερβολική χρήση ή η μόλυνση. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί λόγω άλλων παθολογικών καταστάσεων, όπως η αρθρίτιδα, η τενοντίτιδα, ο διαβήτης και οι παθήσεις του θυρεοειδούς.
Υπάρχουν περισσότεροι από 150 θύλακες στο σώμα. Κι παρόλο που η θυλακίτιδα μπορεί να εμφανιστεί σε κάθε άρθρωση στο σώμα, τα συνήθη είδη που καταγράφονται είναι η οπισθοπτερνική θυλακίτιδα (στον Αχίλλειο τένοντα), η θυλακίτιδα ισχίου, η θυλακίτιδα ωλεκράνου (στον αγκώνα), και η προεπιγονατιδική θυλακίτιδα (στην επιγονατίδα).
Η θυλακίτιδα διαφοροποιείται σε σχέση με την αρθρίτιδα ως προς τα αίτια σχηματισμού της. Η αρθρίτιδα συνήθως προκύπτει από τη φυσιολογική φθορά του χόνδρου, της λείας επένδυσης στα άκρα των οστών, και η παραμόρφωση είναι συνήθως μόνιμη. Αντίθετα, η θυλακίτιδα αποτελεί έναν παροδικό ερεθισμό. Δε δημιουργεί μακροχρόνιες βλάβες, εκτός κι αν υπάρχει κατάχρηση της άρθρωσης. Αντίστοιχα, η τενοντίτιδα είναι ο ερεθισμός του τένοντα.
Τα συμπτώματα που συνήθως εμφανίζονται είναι πόνος και ενόχληση στην πληγείσα περιοχή, και συχνά υπάρχει ορατό οίδημα. Η διάγνωση πραγματοποιείται με φυσική εξέταση του ασθενή, και απεικονιστικές εξετάσεις, όπως η ακτινογραφία και η μαγνητική τομογραφία. Η αντιμετώπιση της φλεγμονής περιλαμβάνει την ανάπαυση, τη χρήση φαρμάκων για την ανακούφιση από τον πόνο ή τη χρήση πάγου. Εάν δεν υπάρχει βελτίωση, μπορεί να γίνει έγχυση φαρμάκου στην περιοχή γύρω από τον πρησμένο θύλακα. Εάν η άρθρωση εξακολουθεί να μην βελτιώνεται μετά από 6 έως 12 μήνες, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση της βλάβης και την ανακούφιση της πίεσης στον θύλακα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φλεγμονές
Μαριάννα Σμιτ
Η Μαριάννα Σμιτ (1918 – 27 Μαΐου 2005) ήταν Ουγγροκαναδή καλλιτέχνιδα που εργάστηκε κυρίως ως χαράκτρια και ζωγράφος.
Ζωή
Η Σμιτ γεννήθηκε στο Ζρένιανιν της Ουγγαρίας (το οποίο αργότερα πέρασε στην κυριαρχία της Γιουγκοσλαβίας) το 1918.
Τα πρώτα της χρόνια διαταράχθηκαν από τον πόλεμο και την απώλεια ολόκληρης της οικογένειάς της. Πέρασε χρόνια ως εκτοπισμένη στην Ευρώπη πριν φτάσει στον Καναδά το 1953. Αποφοίτησε έχοντας σπουδάσει χαρακτική από τη Σχολή Καλών Τεχνών του Βανκούβερ το 1965.
Συλλογές
Τα έργα της Σμιτ φυλάσσονται σε πολλές καναδικές δημόσιες συλλογές, συμπεριλαμβανομένης της Πινακοθήκης Τέχνης του Βανκούβερ, της Πινακοθήκης Burnaby, της Πινακοθήκης Greater Victoria, της Γκαλερί Τέχνης του Γουίνιπεγκ, της Πινακοθήκης της Αλμπέρτας, της Εθνικής Πινακοθήκης του Καναδά, της Τράπεζας Τέχνης του Συμβουλίου του Καναδά, της Εθνικής Πινακοθήκης της Αυστραλίας, του Μουσείος Σύγχρονης Τέχνης στη Λίμα του Περού, του Μουσείος Καλών Τεχνών στο Καράκας της Βενεζουέλας, του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη, του Μουσείου Καλών Τεχνών του Σιάτλ και του Μουσείος Stedelijk voor Actuele Kunst στη Γάνδη του Βελγίου.
Εκπαίδευση και εργασία
Η καλλιτεχνική πρακτική της Σμιτ περιελάμβανε ζωγραφική, σχέδιο, χαρακτική και κολάζ καθώς και «χαλκογραφία, λιθογραφία, τέχνη υπολογιστών, πλαστική γλυπτική και φωτογραφία».
Σε ηλικία 42 ετών, η Σμιτ μπήκε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Βανκούβερ (που αργότερα μετονομάστηκε σε Ινστιτούτο Τέχνης & Σχεδίου Έμιλι Καρ και σήμερα πλέον ονομάζεται Πανεπιστήμιο Έμιλι Καρ), όπου σπούδασε από το 1960 έως το 1965. Η Σμιτ ήταν η μεγαλύτερη στην τάξη της που περιλάμβανε πολλούς μετέπειτα διάσημους καλλιτέχνες.
Ο τόνος της δουλειάς της Σμιτ κυμαίνεται από στενάχωρος και εκνευρισμένος έως ιδιότροπος. «Όλη η τέχνη της Σμιτ εκδηλώνει την παράδοξη αίσθηση της ιδιοτροπίας και της ωμότητας, του χιούμορ και της απόγνωσης, του άγχους και της σκληρής πεποίθησής της». «Ενθαρρύνθηκε από τις σουρεαλιστικές αντιπαραθέσεις του μεταπολεμικού αφαιρετικού και τη γενική απελευθέρωση των αισθητικών περιορισμών». Στο τελευταίο μέρος της δεκαετίας του 1960, η Σμιτ επικεντρώθηκε στην έκφραση της εκκεντρικής μορφοποίησης. Μεταπήδησε από τη χαρακτική στη λιθογραφία, την μεταξοτυπία και ακόμη και μια σειρά από γλυπτά κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970.
Έλαβε μέρος σε πολλές εκθέσεις και απέσπασε πολλές διακρίσεις. Η χαρακτική της αναγνωρίστηκε διεθνώς. Το 1997 ήταν μεταξύ των 96 καλλιτεχνών που προσκλήθηκαν να συμμετάσχουν στη 10η Διεθνή Μπιενάλε του Τόκιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι καλλιτέχνες
Αιμίλιος Φράγκος
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αιμίλιος Μιχαηλίδης γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1913. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα. Σπούδασε ιατρική με ειδικότητα την παθολογία-παιδιατρική. Εργάστηκε ως παθολόγος-παιδίατρος.
Πολιτική διαδρομή
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις πρώτες βουλευτικές εκλογές της Κύπρου (Βουλευτικές εκλογές 1960) στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με το Πατριωτικό Μέτωπο για την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές του 1970 με το Ενιαίο Κόμμα για την Β΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Λεμεσού Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Πατριωτικό Μέτωπο Κατηγορία:Κύπριοι ιατροί Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Ενιαίο Κόμμα Κατηγορία:Κύπριοι παιδίατροι Κατηγορία:Κύπριοι παθολόγοι Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Ιωάννης Κομνηνός Βατάτζης
Ο Ιωάννης Βατάτζης (π. 1132 - 16 Μαΐου 1182) από τη Δυναστεία των Κομνηνών ήταν μία μεγάλη στρατιωτική και πολιτική μορφή στη Ρωμανία κατά τις βασιλείες των Μανουήλ Α΄ και Αλεξίου Β΄ των Κομνηνών. Είναι αυτός που κατέκοψε τους Σελτζούκους Τούρκους στο Υέλιον και Λειμόχειρ του Μαιάνδρου.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Θεοδώρου Βατάτζη σεβαστοϋπερτάτου και της Ευδοκίας Κομνηνής, κόρης του Ιωάννη Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Η οικογένειά του ήταν προέχουσα στην Ανδρανούπολη και την γύρω περιοχή, αλλά ήταν ο πατέρας του, που προωθήθηκε από τον Ιωάννη Β΄ και έγινε ο νέος άνδρας, εξέχων στα δρώμενα της Αυτοκρατορίας. Οι γονείς του νυμφεύτηκαν το 1131 και ο Ιωάννης γεννήθηκε σύντομα μετά, μάλλον το 1132. Ο αδελφός του Ανδρόνικος ήταν επίσης διακεκριμένος στρατηγός· το 1176 οδήγησε μία εκστρατεία στην Αμάσεια εναντίον των Σελτζούκων, σκοτώθηκε όμως από αυτούς. Το κομμένο κεφάλι του επεδείκνυαν οι Σελτζούκοι κατά την επόμενη μάχη του Μυριοκεφάλου, που έγινε σύντομα μετά. Άλλος αδελφός του ήταν ο Αλέξιος.
Στην υπηρεσία του Μανουήλ Α΄
Ο Ιωάννης εμφανίζεται στις πηγές της εποχής ως ανώτερος στρατιωτικός στη δεκαετία του 1170. Είναι σίγουρο ότι υπηρέτησε σε πιο χαμηλές θέσεις, πριν ανέλθει ιεραρχικά, αλλά δεν υπάρχουν αναφορές στις πηγές γι' αυτό. Αναμφίβολα απέκτησε στρατιωτική εμπειρία υπό τον πατέρα του, διακεκριμένο στρατηγό, που ανέλαβε την πολιορκία του Ζέμουν στο Ουγγρικό σύνορο το 1151 και ανακατέλαβε την Ταρσό της Κιλικίας το 1158.
Το 1156 ο Μανουήλ Α΄ προσπάθησε να καταστρέψει το Σελτζουκικό σουλτανάτο του Ρουμ, αλλά ηττήθηκε στο Μυριοκέφαλον. Στην συνθήκη που συνήφθη με τον ηγεμόνα τους Κιλίτζ Αρσλάν Β΄, ο Μανουήλ Α΄ θα κατεδάφιζε τα συνοριακά φρούρια για να καταπαύσουν οι εχθροπραξίες. Έτσι κατεστράφη το Σουβλαίον, όχι όμως το πιο σημαντικό Δορύλαιον. Τότε ο σουλτάνος αντέδρασε, αποστέλλοντας 2.400 ιππείς για να κάνουν επιδρομή στην κοιλάδα του Μαιάνδρου. Ο Ιωάννης στάλθηκε από την Κωνσταντινούπολη με στρατό για να τους ανακόψει. Υπαρχηγοί τού δόθηκαν ο Κωνσταντίνος Δούκας και ο Μιχαήλ Ασπιέτης και θα ενίσχυε τον στρατό του στρατολογώντας άνδρες από τα εδάφη της Ρωμανίας, που θα διερχόταν.
Ο Βατάτζης αναχαίτισε τους Σελτζούκους, καθώς επέστρεφαν φορτωμένοι με τη λεία τους από λεηλατημένες πόλεις: τοποθέτησε τον στρατό του σε ενέδρα στη διάβαση του Μαιάνδρου, που βρίσκεται κοντά στους οικισμούς Υέλιον και Λειμόχειρ. Όταν ήλθαν οι Σελτζούκοι Τούρκοι και βρισκόταν στη διαδικασία της διέλευσης του ποταμού, τους επιτέθηκε και τους κατέστρεψε. Ο ιστορικός Νικήτας Χωνιάτης αναφέρει ότι μόνο λίγοι, από τις πολλές χιλιάδες, διέφυγαν. Ο διοικητής τους -που είχε τον τίτλο του αταμπέγκ- προσπάθησε, πολεμώντας να ξεφύγει από την παγίδα, αλλά σκοτώθηκε. Η μάχη ήταν μία μεγάλη νίκη των Ρωμαίων και δείχνει πόσο περιορισμένη ήταν η ήττα στο Μυριοκέφαλον επάνω στην Ανατολική επικράτεια της Ρωμανίας. Η Ρωμαϊκή νίκη ακολουθήθηκε από τιμωριτικές εκστρατείες εναντίον των Τουρκομάνων νομάδων, που είχαν εγκατασταθεί στην κοιλάδα του άνω Μαιάνδρου.
Τόσο πιστός ήταν στον Αυτοκράτορα, που ονόμασε τον ένα γιο του Μανουήλ και ανέχθηκε την αδελφή του Θεοδώρα να είναι ερωμένη του Μανουήλ Α΄.
Η εξέγερση κατά του Ανδρονίκου Α΄
Ο Ιωάννης αναφέρεται ξανά στις πηγές το 1182, ως μέγας Δομέστικος (διοικητής του Στρατού) και κυβερνήτης του σημαντικού θέματος της Θράκης. Έδρα του θέματος ήταν η Αδριανούπολη, που ήταν και το κέντρο των κτημάτων του Οίκου του. Έχει καταγραφεί ότι έκτισε και δώρησε πτωχοκομεία και νοσοκομεία εκεί.