cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κριστίν Σίγκουρντσντατερ
Βιογραφία
Η Kριστίν ήταν το μόνο νόμιμο παιδί του Σίγκουρντ Α΄ της Νορβηγίας. Το 1130 ο βασιλιάς Σίγκουρντ Α΄ απεβίωσε χωρίς νόμιμους γιους. Ένας νόθος γιος, ο Μάγκνους Δ΄ Σίγκουρντσον ο Τυφλός, έγινε βασιλιάς της Νορβηγίας από κοινού με τον θείο του Χάραλντ Δ΄ Γκίλλε. Ο Χάραλντ Δ΄ είχε τέσσερις γιους, τον Ίνγκε Α΄, τον Άισταϊν Β΄, τον Σίγκουρντ Β΄ και τον Μάγκνους Χάραλντσον, οι οποίοι έγιναν όλοι βασιλείς της Νορβηγίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Έρλινγκ Σκάκε και είχε τέκνο:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Νορβηγίας
Βιττόριο Εμανουέλε της Σαβοΐας-Αόστας
Βιογραφία
Ο Βοτόριο-Εμανουέλε-Τορίνο-Τζιοβάνι-Μαρία γεννήθηκε στο Τορίνο και ήταν γιος του Αμεδαίου Α' 1ου δούκα της Αόστης και της πρώτης συζύγου του Μαρία-Βιτόρια ντελ Πότσο, κόρης του Κάρλο Εμανουέλε πρίγκιπα ντέλα Τσιστέρνα.
Στις 16 Νοεμβρίου 1870 ο πατέρας του εκλέχθηκε βασιλιάς της Ισπανίας (1870-73). Ο Βίκτωρ-Εμμανουήλ γεννήθηκε 8 ημέρες μετά και λίγο αργότερα ο πατέρας του έφυγε για την Ισπανία. Ως τέκνο του βασιλιά είχε τον τίτλο του ινφάντη της Ισπανίας. Έπειτα του δόθηκε ο τίτλος του κόμη του Τορίνο.
Κατά τον 1ο Ιταλο-Αιθιοπικό Πόλεμο, το 1897, Ιταλοί στρατιώτες κρατήθηκαν σε αιχμαλωσία στην Αιθιοπία. Όταν ο Ερρίκος πρίγκιπας της Ορλεάνης έγραψε σε πολλά άρθρα της εφημερίδας Λε Φιγκαρό ότι ήταν δειλοί, ο Βίκτωρ-Εμμανουήλ τον κάλεσε σε μονομαχία. Οι Γάλλοι προτιμούσαν τις μονομαχίες με πιστόλια, όμως οι Ιταλοί είπαν ότι αυτά είναι για προδομένους συζύγους και ανάξια για πρίγκιπες και επιλέχθηκαν τα σπαθιά.
Τη μονομαχία διεύθυναν οι κόμητες Λεοντίεφ και Αβογκάντρο και έγινε στις 15 Αυγούστου 1897 στις 5:00 πμ στο Μπουά ντε Μαρεσώ του Βωκρεσόν, δυτικά του Παρισιού. Έπειτα από πέντε ρεπρίζ (επιθέσεις) ο Βίκτωρ-Εμμανουήλ επέφερε σοβαρή πληγή στο δεξί μέρος της κοιλιάς του Ερρίκου· τα δύο μέρη θεώρησαν αρκετά σοβαρή τη ζημιά και ο πληγής μπήκε σε κατάσταση εμφανούς κατωτερότητας. Έτσι τελείωσε η μονομαχία που κράτησε 26' και έκανε τον νικητή διάσημο στην Ευρώπη. Ο Βίκτωρ-Εμμανουήλ είχε θριαμβευτική ανταπόκριση από το Ιταλικό κοινό και ο Ουμβέρτος Α' του είπε στο Τορίνο: "θέλω να είμαι ο πρώτος που θα σας συγχαρώ με όλη μου την καρδιά για το παράδειγμα του θέσατε και την επιτυχία που καταφέρατε".
Το 1898 ξεκίνησε ένα ταξίδι στον κόσμο: πρώτα πήγε στη Ν. Υόρκη. Πέρασε μια ημέρα στον Όμιλο Γκολφ του Νιούπορτ, στο Ρόουντ Άιλαντ και αφιέρωσε ένα αργυρό κύπελλο, που απονέμεται στον νικητή του ετήσιου διαγωνισμού γκολφ κόμης του Τορίνο. Συνέχισε το ταξίδι πηγαίνοντας στην Κίνα και έπειτα στην Ιαπωνία.
Ακολούθησε σταδιοδρομία στο Βασιλικό Στρατό και ήταν αρχηγός του Ιταλικού Ιππικού. Από αυτή τη θέση συμμετείχε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά την ανακωχή η Γαλλία του απένειμε τον Σταυρό του Πολέμου. Το 1946 ένα δημοψήφισμα κατάργησε τη μοναρχία και ανακηρύχθηκε η Δημοκρατία. Απεβίωσε τέσσερεις μήνες έπειτα στις Βρυξέλλες.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1977–78
Το Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1977-78 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες με δύο ή τρεις ομίλους η κάθε μία. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Α.Π.Ο. Ρουφ που ανέβηκε στη Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία. Την άνοδο κέρδισε και ο δευτεραθλητής Α.Ο. Πετραλώνων. Η δημιουργία της μόνιμης Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας ως τρίτη τη τάξει κατηγορία από τη σεζόν αυτή, υποβίβασε το κάποτε πανίσχυρο αθηναϊκό πρωτάθλημα στο τέταρτο επίπεδο μετά τις τρεις εθνικές κατηγορίες και το αποδυνάμωσε κι άλλο, αφού εκτός από τις ομάδες Α΄ και Β΄ Εθνικής έξι ακόμα αθηναϊκές ομάδες εντάχθηκαν στη νέα κατηγορία.
Ομάδες
Μετείχαν 40 ομάδες σε δύο ομίλους.
Σημείωση: 1Πρόκειται για μετονομασία του Αετού Καισαριανής.
Βαθμολογίες
* Διεξήχθη τουρνουά κατάταξης ανάμεσα στις τέσσερις ομάδες που ισοβάθμησαν, από τη βαθμολογία του οποίου κρίθηκαν οι θέσεις και ειδικά η 16η που οδηγούσε σε μπαράζ για την αποφυγή του υποβιβασμού.
Ανάδειξη υπερπρωταθλητή
Αγωνίστηκαν οι πρωταθλητές των δύο ομίλων Α.Π.Ο. Ρουφ και Α.Ο. Πετραλώνων. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Ρουφ που κατέκτησε τον τίτλο του υπερπρωταθλητή της ΕΠΣΑ.
Μπαράζ για αποφυγή υποβιβασμού
Η 9η ομάδα που υποβιβάστηκε προέκυψε έπειτα από αγώνα μπαράζ ανάμεσα στις δυο ομάδες που τερμάτισαν στη 16η θέση των δύο ομίλων, δηλαδή του Άρη Πετρουπόλεως και του Α.Ο. Κουκουβαούνων. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Πετρούπολης που παρέμεινε στην κατηγορία, ενώ η ομάδα των Κουκουβαούνων υποβιβάστηκε, αφού χρειάστηκε να δώσει έναν μαραθώνιο τεσσάρων έξτρα αγώνων, στους οποίους δεν έκανε ούτε μια νίκη. Πριν φτάσουν στο μπαράζ, είχαν προηγηθεί οι τρεις αγώνες κατάταξης που έδωσαν με τις ομάδες που ισοβάθμισαν στην 16η θέση του ομίλου τους.
Ομάδες
Μετείχαν 54 ομάδες χωρισμένες σε τρεις ομίλους.
Σημειώσεις: 1 Είναι ο πρώην "ΑΟ Ζευς", ο οποίος είχε ιδρυθεί το 1967 από εξαναγκαστική συγχώνευση του ιστορικού Κρόνου Αθηνών (έτος ίδρυσης 1924) και του "Μεσογειακού Αστέρα". Το 1977 ο Ζευς μετονομάστηκε σε ΑΠΟ Κρόνος Αθηνών.
2 Ο Ίκαρος, άλλοτε πρωταγωνιστής στη Β΄ Εθνική, δεν έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα, αφού είχε απορροφηθεί από τον Ο.Φ. Νέας Ιωνίας. Βαθμολογήθηκε για τους τύπους με -34 β. και 0-68 γκολ (ήττα με 0-2 άνευ αγώνος και τιμωρία με -1 β. σε όλα τα ματς).
Βαθμολογίες
* Σε αγώνα κατάταξης: Α.Ο. Ωρωπού - Πανθησειακός: 3-2.
* Σε αγώνα κατάταξης: Α.Ο. Δάφνης - Α.Π.Ο. Ν. Σμύρνης: 2-2 (3-2 πέν.)
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αθηνών.
Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Γ.Σ. Ηλιούπολη.
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1977-1978
Ζιχίρ
Το Ζιχίρ (επίσης, Ζουχούρ και Ζυχύρ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 462 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Ζιχίρ, Νταλικάγια και Γκιουρντέχ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Α' Αντρικού Ρόλου σε Κωμική Σειρά
Το Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Α' Αντρικού Ρόλου σε Κωμική Σειρά είναι ετήσιο βραβείο που δίνεται στον καλύτερο άντρα ηθοποιό σε πρωταγωνιστικό ρόλο κωμικής τηλεοπτικής σειράς της χρονιάς. Τα βραβεία Α' Αντρικού Ρόλου δόθηκαν για πρώτη φορά το 1954 με νικητή τον Ντόναλντ Ο'Κόνορ για τον ρόλο του στο The Colgate Comedy Hour (πριν από αυτό υπήρχε κοινή κατηγορία με το όνομα «Καλύτερος Ηθοποιός», στην οποία διαγωνίζονταν και οι Α' και οι Β' Ρόλοι). Από την 18η απονομή (1966), οι κατηγορίες χωρίστηκαν και οι ηθοποιοί κωμικών σειρών διαγωνίζονταν χωριστά από τους ηθοποιούς των δραματικών σειρών. Ωστόσο, μέχρι τη δημιουργία αντίστοιχων κατηγοριών, η κατηγορία συμπεριελάμβανε και ηθοποιούς από μίνι σειρές, τηλεοπτικές ταινίες και guest ερμηνείες.
Νικητές και υποψηφιότητες
Οι παρακάτω πίνακες, χωρισμένοι ανά δεκαετία, παρουσιάζουν τους νικητές και τις υποψηφιότητες του βραβείου «Ά' Αντρικού Ρόλου σε Κωμική Σειρά», σύμφωνα με τη βάση δεδομένων της επίσημης σελίδας των Βραβείων Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α' Αντρικός Ρόλος
Γκιουρντέχ
Το Γκιουρντέχ (επίσης, Γκιρντάζ, Γκουρντάγκ, και Κιουρντάχ) είναι ένα χωριό της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ζιχίρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Ινές Ενρίκες
Η Ινές Ενρίκες (Inês Henriques) είναι Πορτογαλίδα αθλήτρια του βάδην. Είναι η πρώην κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στο μη ολυμπιακό αγώνισμα των 50 χιλιομέτρων βάδην γυναικών, τόσο σε δημόσια οδό με χρόνο 4 ώρες 5 λεπτά και 56 δευτερόλεπτα, όσο και μέσα σε στάδιο με χρόνο 4 ώρες 8 λεπτά και 26 δευτερόλεπτα. Το αγώνισμα αυτό σε δημόσια οδό διεξάχθηκε για πρώτη φορά σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου το 2017 στο Λονδίνο και η Ενρίκες πήρε το χρυσό μετάλλιο σημειώνοντας το παραπάνω παγκόσμιο ρεκόρ.
Η Ινές Ενρίκες γεννήθηκε την Πρωτομαγιά του 1980 στο Σανταρέμ. Διεθνώς, εκτός από τη μεγάλη επιτυχία του 2017, έχει κερδίσει μόνο χάλκινα μετάλλια, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Βάδην του 2010 (Τσιουάουα Μεξικού και στο Ιβηροαμερικανικό Πρωτάθλημα Στίβου του ίδιου έτους (Σαν Φερνάντο Ισπανίας). Αντιπροσώπευσε την Πορτογαλία στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, του Λονδίνου και του Ρίο στο αγώνισμα των 20 χιλιομέτρων βάδην, όπου πήρε την 25η, τη 15η και τη 12η θέση αντιστοίχως.
Με το παγκόσμιο ρεκόρ της στα 50 χιλιόμετρα βάδην σε δημόσια οδό, που σημειώθηκε στις 13 Αυγούστου 2017, η Ινές Ενρίκες βελτίωσε κατά 5 λεπτά και 3 δευτερόλεπτα την προηγούμενη παγκόσμια επίδοση, που κατείχε η Σουηδή Μόνικα Σβένσον από τις 21 Οκτωβρίου 2007.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βαδιστές Κατηγορία:Πορτογάλοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Ίβιτσα Ντάσιτς
Ο Ίβιτσα Ντάσιτς (σερβ. Ивица Дачић, 1 Ιανουαρίου 1966) είναι Σέρβος πολιτικός, Υπουργός Εξωτερικών της σημερινής σερβικής κυβέρνησης καθώς και Πρόεδρος του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Σερβίας(ΣΚΣ). Διατέλεσε πρωθυπουργός από τις 27 Ιουλίου 2012 τον Απρίλιο του 2014, όταν τον διαδέχτηκε ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς και υπηρεσιακός το 2017, ως τις 29 Ιουνίου, οπότε νέα πρωθυπουργός έγινε η Άνα Μπρνάμπιτς.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1966 στο Πρίζρεν του Κοσσυφοπεδίου, στη Γιουγκοσλαβία. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες.
Τον Ιούλιο του 2008 με τον σχηματισμό κυβέρνησης υπό τον Πρωθυπουργό Μίρκο Τσβέτκοβιτς, ο Ντάσιτς ανέλαβε τις θέσεις του Αντιπροέδρου και του Υπουργού Εσωτερικών.
Το Μάιο του 2011 δήλωσε πως πλέον δεν είναι ρεαλιστικό το Κόσοβο να παραμείνει εξ ολοκλήρου στη Σερβία και πρότεινε τη διαίρεση του Κοσόβου σε δύο τμήματα, το αλβανικό και το σέρβικο. Τον Ιούλιο του 2011 δήλωσε πως η Σερβία θα πρέπει να επανέλθει στις Αντιφασιστικές της παραδόσεις, αφού οι Σέρβοι αποτελούν λαό που αντιστάθηκαν μαζικά στους ναζιστές εισβολείς.
Ο Ίβιτσα Ντάσιτς και η οικογένειά του βρίσκονται κάτω από την αυστηρή προστασία της σερβικής αστυνομίας, καθώς η σερβική μαφία απείλησε τη ζωή τους, εξαιτίας των σκληρών μέτρων που έλαβε ενάντια στο οργανωμένο έγκλημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι πολιτικοί Κατηγορία:Υπουργοί εσωτερικών της Σερβίας
Κριζ
Το Κριζ (επίσης, Γκιρίζ, Κριτς, Κριζ, και Κυρύζ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 368 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Κριζ και Κιριζντεχνέ.
Γκέιρα
Η Γκέιρα, νορβηγ.: Geira, (περίπου 965 – 985) ήταν πριγκίπισσα των Βενδών και η μεγαλύτερη κόρη του Μπούρισλαβ βασιλιά των Βενδών.
Βιογραφία
Περίπου το 978 παντρεύτηκε πρώτα έναν άγνωστο πρίγκιπα. Ο σύζυγός αυτός απεβίωσε περίπου το 981.
Το 982 έκανε δεύτερο γάμο με τον Όλαφ Α' Τρίγκβασον, βασιλιά της Νορβηγίας. Δεν αναφέρονται απόγονοι.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Σλαβική μυθολογία
Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου
Το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου Βορείων Σποράδων (ΕΘΠΑΒΣ) ιδρύθηκε με Προεδρικό Διάταγμα στις 16 Μαΐου 1992 (ΦΕΚ 519/Δ/28.05.1992). Είναι το πρώτο θαλάσσιο πάρκο στην Ελλάδα και σήμερα είναι η μεγαλύτερη προστατευόμενη θαλάσσια περιοχή στην Ευρώπη, καταλαμβάνοντας έκταση περίπου 2.220 τετρ. χιλιόμετρα. Επιπροσθέτως, τo ΕΘΠΑΒΣ ανήκει στον βιότοπο Natura, με Κωδικό Τόπου GR1430004 και Ονομασία "Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου - Βορείων Σποράδων, Ανατολική Σκόπελος" του Ευρωπαϊκού δικτύου Natura 2000 (Φύση 2000) – το οποίο είναι ένα πανευρωπαϊκό δίκτυο προστασίας των ειδών και των ενδιαιτημάτων τους.
Το ΕΘΠΑΒΣ βρίσκεται στην περιοχή των νησιών των Βορείων Σποράδων, στο βόρειο τμήμα του Αιγαίου. Εκτός από τη θαλάσσια περιοχή, το πάρκο περιλαμβάνει το νησί της Αλοννήσου, έξι μικρότερα νησιά (Περιστέρα, Κυρά Παναγιά, Γιούρα, Ψαθούρα, Πιπέρι και Σκάντζουρα), καθώς και 22 ακατοίκητες νησίδες και βραχονησίδες.
Οικοσυστήματα
Η Προστατευόμενη Περιοχή του ΕΘΠΑΒΣ χαρακτηρίζεται από είδη οικοσυστημάτων Εθνικού αλλά και Ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, όπως υποθαλάσσια λιβάδια Ποσειδωνίας (Posidonia oceanica) και παράκτια οικοσυστήματα. Σε αυτά απαντώνται εκατοντάδες είδη χλωρίδας και πανίδας. Μια σημαντική ιδιαιτερότητα του Πάρκου είναι το γεγονός πως, παρότι τα νησιά δεν απέχουν πολύ το ένα από το άλλο, κάθε νησί έχει τη δική του γεωμορφολογία και πολλές φορές οι συγκεντρώσεις των ειδών πανίδας και χλωρίδας είναι διαφορετικές.
ΧΛΩΡΙΔΑ
Η βλάστηση αποτελείται κυρίως από μακία βλάστηση με πουρνάρια (Quercus coccifera και Quercus ilex), κουμαριές (Arbutus unedo και Arbutus andrachne), σχίνους (Pistacia lentiscus), Αγριελιές (Olea oleaster) καθώς και κρητικά σφενδάμια (Acer sempervirens), πευκοδάση από πεύκα του είδους Pinus halepensis και φρύγανα (Sarcopoterium spinosum και Euphorbia acanthothamnos). Επίσης πολύ ενδιαφέρουσα είναι και η χασμόφυτη βλάστηση με αρκετά ενδημικά είδη όπως το Campanula rechingeri, το Campanula reiseri, το Linum gyaricum και το Arenaria phitosiana.
Τα πτηνά απαριθμούν περί τα 100 είδη, με τα πιο ενδιαφέροντα να είναι ο Σπιζαετός, ο Θαλασσοκόρακας (Phalacrocorax aristotelis), ο Ασημόγλαρος (Larus argentatus), ο Αιγαιόγλαρος (Larus audouinii), ο Μαυροπετρίτης (Falco eleonorae), το Κοράκι (Corvus corax), ο Μαυροτσιροβάκος (Sylvia melanocephala), ο Μαυροσκούφης (Sylvia atricapilla), ο Φιδαετός και πολλά ωδικά πτηνά. Στον κατάλογο των "Σημαντικών Περιοχών για τα Πουλιά της Ελλάδας (ΣΠΠ)", της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας, περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι νήσοι Κυρά Παναγιά, Γιούρα, Πιπέρ ι και Σκάντζουρα (νο.65).
Η ερπετοπανίδα του Πάρκου αποτελείται από την Κρασπεδωτή χελώνα, τον Εφιό (Dolichophis caspius), την Κοινή οχιά, το Αγιόφιδο (Telescopus fallax), το Σπιτόφιδο (Zamenis situla), την τρανόσαυρα (Lacerta trilineata), τον Αβλέφαρο (Ablepharus kitaibelii), το Σιλιβούτι (Podarcis erhardii), το Μεσογειακό σαμιαμίδι (Hemidactylus turcicus) και τον Κυρτoδάκτυλο (Cyrtopodion kotschyi).
Ντζεβίτσα
Η Ντζεβίτσα (πολωνικά: Drzewica, ) είναι πόλη του Πόβιατ Οπότσνο στο Λοτζ της Πολωνίας, με 3.913 κατοίκους (το 2016). Βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Ντζεβίτσακ (παραπόταμος του Πιλίτσα), στη βορειοδυτική γωνία της ιστορικής επαρχίας της Ελάσσονος Πολωνίας. Η Ντζεβίτσα είναι το σπίτι της Gerlach, μιας διάσημης εταιρείας κατασκευής μαχαιροπίρουνων, που ιδρύθηκε το 1760 στη Βαρσοβία (από το 1886 εδρεύει στη Ντζεβίτσα). Στο πρώτο μισό του 16ου αιώνα, ο Αρχιεπίσκοπος του Γκνιέζνο και Αρχιεπίσκοπος της Πολωνίας, Μάτσεϊ Ντζεβίτσκι, έχτισε εδώ ένα ορθογώνιου σχήματος κάστρο, που περιβάλλεται από τάφρο. Το κάστρο κάηκε το 1814 και τώρα είναι ένα καλά διατηρημένο ερείπιο. αριστερά|μικρογραφία| Το κάστρο
Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου
Οικοσυστήματα
Τα θηλαστικά των νησιών είναι λιγότερα και μερικά από αυτά είναι ο Σκαντζόχοιρος της ανατολικής Ευρώπης, το Αγριοκούνελο (Oryctolagus cuniculus), ο Δασοποντικός (Apodemus sylvaticus), η νυχτερίδα Rhinolophus euryale, η νυχτερίδα Pipistrellus pipistrellus. Στα περισσότερα νησιά, επίσης, επιβιώνουν Αίγαγροι (Capra aegagrus).
Ντζεβίτσα
Ιστορία
Η πόλη Ντζεβίτσα χρονολογείται από τον 13ο αιώνα, όταν ο πρίγκιπας Κορράδος Α΄ της Μαζοβίας παραχώρησε την περιοχή στην οικογένεια Ντζεβίτσκι (Τσιόουεκ). Η οικογένεια κατείχε τη Ντζεβίτσα για 500 χρόνια και οι ιδιοκτησίες της εκτείνονταν από τον ποταμό Πιλίτσα μέχρι τα Όρη Τιμίου Σταυρού. Το 1429 στη Νιεσάβα, η Ντζεβίτσα ενσωματώθηκε ως πόλη στο γερμανικό αστικό νόμο, από τον βασιλιά Λαδίσλαο Β΄ Γιαγκελόν. Η Ντζεβίτσα, που ανήκε στο Πόβιατ Οπότσνο του Βοεβοδάτου Σαντόμιες της Ελάσσονος Πολωνίας, ευημερούσε στις αρχές του 16ου αιώνα, όταν ο ιδιοκτήτης της, Μάτσεϊ Ντζεβίτσκι (1467-1535), ήταν προσωπικός γραμματέας του βασιλιά Ιωάννη Α΄ Αλβέρτου της Πολωνίας. Ο Ντζεβίτσκι ανακαίνισε το αρχαίο κάστρο, μετατρέποντάς το από ένα γοτθικό φρούριο σε αναγεννησιακή κατοικία. Οι εποχές της ευημερίας έφτασαν στο τέλος τους το 1655, όταν ο Σουηδικός Στρατός το έκαψε συθέμεά (βλ. Κατακλυσμός).
Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου
Οικοσυστήματα
ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΙΟ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑ
Τα είδη των ψαριών αριθμούν τα 300 και το Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου αποτελεί ένα πολύ σημαντικό υποθαλάσσιο οικοσύστημα. Απαντώνται επίσης η χελώνα καρέτα καρέτα (Caretta caretta) και η πράσινη χελώνα (Chelonia mydas). Σε ότι αφορά τα θαλάσσια θηλαστικά, στο Πάρκο βρίσκουν καταφύγιο η σπάνια Μεσογειακή φώκια (Monachus monachus), το κοινό δελφίνι (Delphinus delphis), το ρινοδέλφινο (Tursiops truncatus), το ζωνοδέλφινο (Stenella coeruleoalba), η φάλαινα φυσητήρας και o Ζιφιός.
Ντζεβίτσα
Ιστορία
Τον 18ο αιώνα, η Ντζεβίτσα έγινε ένα από τα πρώτα κέντρα της πολωνικής βιομηχανίας, όταν μία από τις πρώτες πολωνικές υψικαμίνους χτίστηκε εδώ από τον Φίλιπ Σανιάφσκι. Λίγο αργότερα, η βόρεια Ελάσσων Πολωνία βιομηχανοποιήθηκε (βλ. Βιομηχανική Περιοχή Παλαιάς Πολωνίας). Μετά τους διαμελισμούς της Πολωνίας, η Ντζεβίτσα προσαρτήθηκε από τη Ρωσική Αυτοκρατορία (1815), μαζί με το Βασίλειο της Πολωνίας. Η πόλη ήταν ένα σημαντικό κέντρο της Ιανουαριανής Εξέγερσης και ως εκδίκηση, το 1869, οι τσαρικές αρχές την υποβάθμισαν σε κατάσταση χωριού.
Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου
Ζώνες Προστασίας
Το Πάρκο αποτελείται από δύο κύριες ζώνες προστασίας (Α και Β).
Ντζεβίτσα
Ιστορία
Στις 8 Σεπτεμβρίου 1939, ένα κοντινό δάσος ήταν το μέρος μιας αιματηρής αψιμαχίας μεταξύ του Πολωνικού Στρατού και της Βέρμαχτ. Η γερμανική κατοχή ξεκίνησε εκείνο τον μήνα. Ο εβραϊκός πληθυσμός της πόλης αποτελούνταν από περίπου 750 κατοίκους. Οι Γερμανοί έφεραν Εβραίους από πολλά γειτονικά χωριά στη Ντζεβίτσα, έτσι ώστε ο πληθυσμός να αυξηθεί σε περισσότερους από 2000. Χωρίς τα προς το ζην και χωρίς να τους έχουν επιτραπεί να φέρουν προσωπικά αγαθά, αυτοί οι νεοφερμένοι ζούσαν στη φτώχεια. Το φθινόπωρο του 1941, οι Εβραίοι αναγκάστηκαν να ζήσουν σε ένα γκέτο και ο σοβαρός υπερπληθυσμός (οκτώ έως δέκα άτομα κατά μέσο όρο μοιράζονταν κάθε δωμάτιο) οδήγησε σε επιδημίες τόσο του τύφου όσο και του τυφοειδούς πυρετού. Η αστυνομία έμπαινε περιοδικά στο γκέτο για να σκοτώσει τυχαία ανθρώπους. Τον Ιούλιο του 1942, μερικοί Εβραίοι μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδο εργασίας, ενώ άλλοι παρέμειναν στο γκέτο. Τον Οκτώβριο, οι Γερμανοί περικύκλωσαν το γκέτο και άναψαν φωτιά για να αποφύγουν τη διαφυγή. Οι Εβραίοι συνελήφθησαν και μετακινήθηκαν με τα πόδια στο Οπότσνο, όπου λίγες μέρες αργότερα στάλθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης Τρεμπλίνκα, όπου δολοφονήθηκαν αμέσως με αέριο. Οι λίγοι Εβραίοι που έμειναν πίσω για να ταξινομήσουν τα εβραϊκά υπάρχοντα συγκεντρώθηκαν λίγους μήνες αργότερα και στάλθηκαν στο γκέτο του Ούγιαζντ και από εκεί στην Τρεμπλίνκα. Περίπου, μόνο πέντε έως επτά Εβραίοι της Ντζεβίτσα είναι γνωστό ότι επιβίωσαν από το Ολοκαύτωμα.
Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου
Πηγές/Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εθνικά πάρκα της Ελλάδας Αλοννήσου Κατηγορία:Προστατευόμενες_φυσικές_περιοχές Κατηγορία:Προστατευόμενες φυσικές περιοχές στην Ελλάδα Κατηγορία:Αιγαίο Πέλαγος Κατηγορία:Αλόννησος *
Ντζεβίτσα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Λοτζ Κατηγορία:Πόβιατ Οπότσνο Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Ελάσσων Πολωνία Κατηγορία:Βοεβοδάτο Κιέλτσε (1919-1939) Κατηγορία:Βοεβοδάτο Λοτζ (1919-1939) Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία
Κιριζντεχνέ
Το Κιριζντεχνέ (επίσης, Κιρίζ-Ντεχνέ) είναι ένα χωριό της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Κριζ.
Συντριβή σοβιετικού MiG-23 στο Βέλγιο
μικρογραφία|MiG-23 της Σοβιετικής Πολεμικής Αεροπορίας σε πτήση το 1989 Στις 4 Ιουλίου 1989 ένα MiG-23 της Σοβιετικής Πολεμικής Αεροπορίας συνετρίβη πάνω σε ένα σπίτι, στη πόλη Κόρτρεϊκ, στο βορειοδυτικό Βέλγιο, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας άνθρωπος. Το αεροσκάφος είχε περάσει ακυβέρνητο πάνω από μια σειρά ευρωπαϊκές χώρες αφού ο πιλότος του το είχε εγκαταλείψει κοντά στο Kołobrzeg, στη βόρεια Πολωνία λόγω τεχνικών προβλημάτων και συνετρίβη όταν ξέμεινε από καύσιμα.
Κιριζντεχνέ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Συντριβή σοβιετικού MiG-23 στο Βέλγιο
Η πτήση και η συντριβή του αεροσκάφους
Το MiG-23 με πιλότο τον αντισμήναρχο Nikolai Skuridin, απογειώθηκε στις 9.08 πμ (ώρα κεντρικής Ευρώπης) από την αεροπορική βάση Bagicz, κοντά στο Kołobrzeg της Πολωνίας, για να εκτελέσει εκπαιδευτική πτήση. Κατά τη διάρκεια της απογείωσης και ενώ βρισκόταν σε ύψος 150 μέτρων το αεροπλάνο παρουσίασε μερική απώλεια ισχύος και ο πιλότος αποφάσισε να το εγκαταλείψει. Ωστόσο ο κινητήρας συνέχισε να λειτουργεί και το αεροσκάφος παρέμεινε στον αέρα, πετώντας με τον αυτόματο πιλότο προς τα δυτικά.
Μουμλού
Το Μουμλού (αζερικά: Mumlu) είναι ένα χωριό στο δήμο Νταγκ Μπιλιτσί της επαρχίας Νταβάτσι του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Συντριβή σοβιετικού MiG-23 στο Βέλγιο
Η πτήση και η συντριβή του αεροσκάφους
Αφού βγήκε από τον εναέριο χώρο της Πολωνίας, πέταξε πάνω από την Ανατολική Γερμανία και στη συνέχεια μπήκε στον εναέριο χώρο της Δυτικής Γερμανίας, όπου αναχαιτίστηκε από ένα ζεύγος F-15, της 32ης Μοίρας Αεροπορικών Επιχειρήσεων (32nd Air Operations Squadron), των Αεροπορικών Δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ευρώπη. Οι πιλότοι των F-15, τα οποία απογειώθηκαν από την αεροπορική βάση Soesterberg στην Ολλανδία, ανέφεραν ότι το αεροπλάνο δεν είχε πλήρωμα. Έπειτα το αεροπλάνο πέρασε πάνω από την Ολλανδία και συνέχισε προς το Βέλγιο. Τα F-15 που το συνόδευαν είχαν εντολή να καταρρίψουν το αεροπλάνο πάνω από τη Βόρεια Θάλασσα αλλά καθώς το MiG ξέμεινε από καύσιμα, άρχισε μια αργή στροφή προς τα νότια, γεγονός που έθεσε τη γαλλική πολεμική αεροπορία σε επιφυλακή. Τελικά το MiG συνετρίβη, περίπου μια ώρα μετά την απογείωσή του, πάνω σε ένα σπίτι κοντά στο Kortrijk, στο Βέλγιο, γύρω στα 10 χιλιόμετρα από τα γαλλικά σύνορα, προκαλώντας το θάνατο ενός 18χρονου.
Μουμλού
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νταβάτσι
Συντριβή σοβιετικού MiG-23 στο Βέλγιο
Η πτήση και η συντριβή του αεροσκάφους
Για το συμβάν η βελγική κυβέρνηση προέβη σε επίσημη διαμαρτυρία προς τη Σοβιετική Ένωση, η οποία κατέβαλε 685.000 δολάρια ως αποζημίωση στο Βέλγιο, στην οικογένεια του θύματος και τους κατοίκους της περιοχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αεροπορικά ατυχήματα και συμβάντα
Βομβαρδιστικό αεροσκάφος
μικρογραφία|361x361εσ|Ένα [[Northrop Grumman B-2 Spirit|B-2 Spirit της Αμερικανικής Πολεμική Αεροπορίας σε πτήση πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό]] Βομβαρδιστικό ονομάζεται το μαχητικό αεροσκάφος που είναι σχεδιασμένο να επιτίθεται σε στόχους στην ξηρά και στη θάλασσα, είτε εκτοξεύοντας τορπίλες είτε πυραύλους cruise.
Saab Arena
Η Saab Arena είναι ένας κλειστός χώρος στη Σουηδία και χρησιμοποιείται για αθλητικές διοργανώσεις και συναυλίες. Το γήπεδο λεγόταν από το 2004 μέχρι το 2014, (Cloetta Center). Άνοιξε το 2004 και η μέγιστη χωρητικότητα του είναι 8.500 θεατές σε αθλητικές διοργανώσεις ενώ σε συναυλίες μπορεί να φτάσει μέχρι τις 11.500 θεατές. Το γήπεδο ανήκει στην αθλητική ομάδα Linköpings HC, που το χρησιμοποιεί για χόκεϊ επί πάγου. Η αρένα έχει επίσης φιλοξενήσει τους ημιτελικούς του Melodifestivalen (μουσική εκδήλωση που στέλνει τον νικητή να αντιπροσωπεύσει τη Σουηδία στην Eurovision, το 2005, το 2008 και το 2011.
Βομβαρδιστικό αεροσκάφος
Ταξινόμηση
μικρογραφία|Ένα ρωσικό [[Tupolev Tu-160 στρατηγικό βομβαρδιστικό.]]
Saab Arena
Eurovision 2016
Στις 1 Ιουνίου του 2015 ανακοινώθηκε ότι θα είναι μια από τις υποψήφιες αρένες που θα φιλοξενήσουν τον διαγωνισμό της Eurovision 2016
Βομβαρδιστικό αεροσκάφος
Στρατηγικό βομβαρδιστικό
Ο στρατηγικός βομβαρδισμός πραγματοποιείται από βαριά βομβαρδιστικά αεροσκάφη που έχουν σχεδιαστεί κυρίως για αποστολές βομβαρδισμού μεγάλων αποστάσεων σε στρατηγικούς στόχους, όπως βάσεις προμηθειών, γέφυρες, εργοστάσια, ναυπηγεία αλλά και σε πόλεις, έτσι ώστε να μειωθεί η δυνατότητα του εχθρού να διεξάγει πόλεμο μειώνοντας την πρόσβασή του σε πόρους μέσω καταστροφής υποδομών ή μείωση εργοστασιακής παραγωγής. Τωρινά παραδείγματα τέτοιων τύπων αεροσκαφών αποτελούν τα στρατηγικά βομβαρδιστικά με δυνατότητα εξοπλισμού με πυρηνικά όπλα, όπως: το B-2 Spirit, το B-52 Stratofortress, το Tupolev Tu-95 "Bear" και το Tupolev Tu-22M "Backfire". Αξιοσημείωτα ιστορικά παραδείγματα είναι: το Gotha F.IV, το Avro Lancaster, το Heinkel He- 111, το Junkers Ju 88, το Boeing B-17 Flying Fortress, το Consolidated B-24 Liberator, το Boeing B-29 Superfortress και το Tupolev Tu-16 "Badger".
Τακτικό βομβαρδιστικό
Ο τακτικός βομβαρδισμός, που στοχεύει στην αντιμετώπιση εχθρικών στρατιωτικών δραστηριοτήτων και στην υποστήριξη επιθετικών επιχειρήσεων, συνήθως ανατίθεται σε μικρότερα αεροσκάφη που επιχειρούν σε μικρότερες αποστάσεις, συνήθως κοντά στα στρατεύματα στην ξηρά ή σε εχθρικό στόλο. Αυτός ο ρόλος αποτελεί την κλάση των τακτικών βομβαρδιστικών, που αποτελείται από διαφόρους τύπους αεροσκαφών, όπως ελαφριά βομβαρδιστικά, μεσαία βομβαρδιστικά, αεροσκάφη που βομβαρδίζουν την παροχή προμηθειών του αντιπάλου, μαχητικά-βομβαρδιστικά, επιθετικά αεροσκάφη, μαχητικά αεροσκάφη πολλαπλού ρόλου και άλλα.
Ιστορία
Η πρώτη χρησιμοποίηση βόμβας που ρίχθηκε από τον αέρα (μία χειροβομβίδα) έγινε από τον Ιταλό Υπολοχαγό Giulio Gavotti κατά τη διάρκεια του Ιταλο-τουρκικού πολέμου στη Λιβύη το 1911, παρά το γεγονός ότι το αεροσκάφος του δεν είχε σχεδιαστεί για βομβαρδισμό, και η αυτοσχέδια επίθεσή του δεν προκάλεσε σημαντική ζημιά.
Τα πρώτα βομβαρδιστικά
μικρογραφία|238x238εσ|Τo Albatros F-2, το πρώτο αεροσκάφος που χρησιμοποιήθηκε ως βομβαρδιστικό Το 1912, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου, ο πιλότος της Βουλγαρικής Πολεμικής Αεροπορίας Christo Toprakchiev πρότεινε τη χρήση ενός αεροσκάφους για την άφεση βομβών (που αποκαλούνταν χειροβομβίδες στον Βουλγαρικό στρατό εκείνη την εποχή) σε Τουρκικές θέσεις .Ο πλοίαρχος Simeon Petrov ανέπτυξε την ιδέα και δημιούργησε αρκετά πρωτότυπα υιοθετώντας πολλούς τύπους χειροβομβίδων και αυξάνοντας τη χωρητικότητά τους.
Στις 16 Οκτωβρίου, 1912, ο παρατηρητής Prodan Tarakchiev έριξε δύο τέτοιες βόμβες στον Τουρκικό σιδηροδρομικό σταθμό Karağaç (κοντά στην πολιορκημένη Αδριανούπολη) από ένα Albatros F-2 που πιλόταρε ο Radul Milkov, για πρώτη φορά σε αυτήν την εκστρατεία. Αυτή θεωρείται ως η πρώτη χρήση ενός αεροσκάφους σαν βομβαρδιστικό. αριστερά|μικρογραφία|194x194εσ|Το Bristol T.B.8, το πρώτο βομβαρδιστικό αεροσκάφος που παρήγαγε η Βρετανία, το 1913 Τα -πρώτα βαρύτερα από τον αέρα- αεροσκάφη που κατασκευάστηκαν με σκοπό τον βομβαρδισμό ήταν το Ιταλικό Caproni Ca 30 και το Βρετανικό Bristol T.B.8, και τα δύο το 1913. Το Bristol T.B.8 ήταν ένα πρώιμο Βρετανικό μονοκινητήριο αεροσκάφος που κατασκευάστηκε από την Bristol Aeroplane Company. Ήταν εξοπλισμένα με ένα πρισματικό σκόπευτρο στο μπροστινό πιλοτήριο και έναν κυλινδρικό φορέα βομβών στην κατώτερη μπροστινή άτρακτο ικανά να μεταφέρουν δώδεκα βόμβες βάρους τεσσεράμισι κιλών, που μπορούσαν να αφεθούν μία μία ή ταυτόχρονα όλες μαζί αν ήταν απαραίτητο.
Λάσλο Κρασναχορκάι
Βιογραφία
Μετά την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο Erkel Ferenc, σπούδασε νομικά από το 1973 ως το 1976 στο Πανεπιστήμιο του Σέγκεντ και από το 1976 ως το 1978 στο Πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης. Στη συνέχεια εγγράφηκε στο Τμήμα Φιλολογίας του δεύτερου πανεπιστημίου και υπέβαλε μία διπλωματική εργασία με θέμα το έργο και τις εμπειρίες του Ούγγρου συγγραφέα Σαντόρ Μαράι (1900–1989) μετά τη διαφυγή του από τη χώρα του το 1948 για να αποφύγει το κομμουνιστικό καθεστώς. Κατά τα έτη της φοιτήσεώς του στη Βουδαπέστη ο Κρασναχορκάι εργαζόταν στην «Gondolat Könyvkiadó», έναν εκδοτικό οίκο. Τελείωσε τις σπουδές του το 1983.
Βομβαρδιστικό αεροσκάφος
Τα πρώτα βομβαρδιστικά
Το αεροσκάφος αγοράστηκε και από τη Royal Naval Air Service και από τη Royal Flying Corps (RFC), και τρία Τ.Β.8 τα οποία βρίσκονταν ως εκθέματα στο Παρίσι, κατά τη διάρκεια του Δεκεμβρίου του 1913 εξοπλίστηκαν με βόμβες και στάλθηκαν στη Γαλλία με το ξέσπασμα του πολέμου. Υπό τις εντολές του Charles Rumney Samson, εκτελέστηκε μία βομβιστική επίθεση σε μία Γερμανική πυροβολαρχία στο Middelkerke του Βελγίου στις 25 Νοεμβρίου, 1914.
Λάσλο Κρασναχορκάι
Βιογραφία
Αμέσως μετά, άρχισε να βιοπορίζεται ως συγγραφέας. Το 1985, με την επιτυχία του μυθιστορήματος Sátántangó (= «Το τάγκο του Σατανά»), εκτινάχθηκε στην πρώτη γραμμή της ουγγρικής λογοτεχνικής ζωής. Το δυστοπικό αυτό έργο θεωρείται το διασημότερό του διεθνώς, όντας βραβευμένο στην αγγλική του μετάφραση (Best Translated Book Award 2013).
Βομβαρδιστικό αεροσκάφος
Τα πρώτα βομβαρδιστικά
Το πηδαλιουχούμενο, ή αερόπλοιο, αναπτύχθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα. Τα πρώιμα αερόπλοια ήταν ευάλωτα προς την καταστροφή, αλλά σταδιακά το αερόπλοιο έγινε πιο αξιόπιστο, με πιο άκαμπτη δομή και δυνατότερο πλέγμα. Πριν το ξέσπασμα του πολέμου, τα Ζέπελιν, μία μεγαλύτερη και πιο εμπορική μορφή αερόπλοιων σχεδιασμένα από τον Γερμανό Ferdinand Von Zeppelin, εφοδιάστηκαν με βόμβες για να επιτίθενται σε μακρινούς στόχους. Ήταν τα πρώτα στρατηγικά βομβαρδιστικά μακρινών στόχων. Παρά το γεγονός ότι η Γερμανική Αεροπορία ήταν αρκετά ισχυρή, με συνολικό αριθμό 123 αερόπλοιων στο τέλος του πολέμου, ήταν ευάλωτη σε επιθέσεις και αποτυχία μηχανών, όπως και σε προβλήματα πλοήγησης. Τα Γερμανικά αερόπλοια προκάλεσαν μικρή ζημιά σε όλες τις 51 επιθέσεις, καθώς σκότωσαν 557 Βρετανούς και τραυμάτισαν 1.358. Το Γερμανικό Ναυτικό έχασε 53 από τα 73 αεροσκάφη του, και ο Γερμανικός Στρατός έχασε 26 από τα 50 πλοία του. Το Caproni Ca.30 κατασκευάστηκε από τον Gianni Caproni στην Ιταλία. Ήταν ένα δικινητήριο διπλάνο με τρεις μηχανές Gnome ισχύος 67 kW (80 ίππων) και πέταξε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1914. Οι δοκιμαστικές πτήσεις αποκάλυψαν την ανεπαρκή ισχύ και την τοποθέτηση της μηχανής ως μη πρακτική, και ο Caproni εγκατέστησε τρεις πιο συμβατικές μηχανές Fiat A.10s 81 kW (110 ίππων). Ο βελτιωμένος σχεδιασμός αγοράστηκε από τον Ιταλικό στρατό και παραδόθηκε σε ποσότητα από τον Αύγουστο του 1915.
Λάσλο Κρασναχορκάι
Βιογραφία
Ταξίδεψε για πρώτη φορά έξω από την Ουγγαρία (και στον δυτικό κόσμο) το 1987, περνώντας ένα έτος στο τότε Δυτικό Βερολίνο ως κάτοχος μιας υποτροφίας DAAD. Μετά την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων στην Ευρώπη, ο Κρασναχορκάι έζησε σε αρκετές διαφορετικές τοποθεσίες. Το 1990 μπόρεσε να περάσει αρκετό καιρό στην ανατολική Ασία και άντλησε από τις εμπειρίες του στη Μογγολία και στην Κίνα για να γράψει τα Ο αιχμάλωτος της Ούργκα και Καταστροφή και θλίψη κάτω από τους ουρανούς. Από τότε επέστρεψε στην Κίνα αρκετές φορές.
Το 1993 το μυθιστόρημά του Η μελαγχολία της αντίστασης απέσπασε το γερμανικό Bestenliste-Prize για το καλύτερο λογοτεχνικό έργο της χρονιάς. Ολοκληρώνοντας το μυθιστόρημα Πόλεμος και πόλεμος, ταξίδεψε πολύ στην Ευρώπη και αφέθηκε στην επίδραση του Αμερικανού ποιητή Άλλεν Γκίνσμπεργκ, ζώντας για λίγο στο διαμέρισμά του στη Νέα Υόρκη και χαρακτηρίζοντας τις συμβουλές του «πολύτιμες» για την ολοκλήρωση του βιβλίου του.
Βομβαρδιστικό αεροσκάφος
Τα πρώτα βομβαρδιστικά
Ενώ ήταν κυρίως εκπαιδευτικό αεροσκάφος, το Avro 504 χρησιμοποιήθηκε σαν βομβαρδιστικό στην αρχή του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου από τη Royal Naval Air Service (RNAS) ενώ χρησιμοποιήθηκαν και για επιδρομές σε υπόστεγα γερμανικών αεροσκαφών.
Λάσλο Κρασναχορκάι
Βιογραφία
Το 1996, το 2000 και το 2005 πέρασε 6 μήνες στο Κιότο. Η επαφή του με την αισθητική και τη λογοτεχνική θεωρία της `Απω Ανατολής επέφερε σημαντικές αλλαγές στο ύφος και τη θεματολογία του, αλλά έχει περάσει και μέρες ή εβδομάδες σε αρκετές άλλες χώρες, όπως είναι οι ΗΠΑ, η Ισπανία και η Ελλάδα , εμπειρίες που χρονικογραφεί στο μυθιστόρημά του Seiobo εκεί κάτω (Best Translated Book Award 2014),
Βομβαρδιστικό αεροσκάφος
Στρατηγικός Βομβαρδισμός
αριστερά|μικρογραφία|193x193εσ|Το Sikorsky Ilya Muromets, ένα πρώιμο βαρύ βομβαρδιστικό. αριστερά|μικρογραφία|192x192εσ|Βρετανικό Handley Page Type O, το 1918 Βομβιστικές επιδρομές και αποστολές αποκλεισμού προμηθειών έφεραν εις πέρας Γαλλικές και Βρετανικές δυνάμεις στη διάρκεια του πολέμου καθώς η αεροπορία τον Γερμανών αναγκάστηκε να επικεντρωθεί στους πόρους τις με μία αμυντική τακτική. Αξιοσημείωτα, βομβιστικές εκστρατείες δημιούργησαν ένα μέρος της Βρετανικής επίθεσης στη μάχη του Neuve Chapelle το 1915, με τις επιλαρχίες Royal Flying Corps να επιτίθενται σε γερμανικούς σιδηροδρομικούς σταθμούς σε μία προσπάθεια να εμποδίσουν την προμήθεια του Γερμανικού στρατού. Αρχικά, αυτοσχέδιες προσπάθειες στον βομβαρδισμό που χαρακτήρισαν το πρώιμο μέρος του πολέμου αντικαταστάθηκαν από μία πιο οργανωμένη και συστηματική προσέγγιση στον στρατηγικό και τακτικό βομβαρδισμό, με κύριους υπαίτιους στρατηγούς διαφόρων αεροποριών των δυνάμεων της Αντάντ, και συγκεκριμένα τον ταγματάρχη Hugh Trenchart, που ήταν ο πρώτος υποστηρικτής της ιδέας ότι θα έπρεπε να υπάρχουν παρατεταμένες στρατηγικές βομβιστικές επιθέσεις προκειμένου να διακόψουν τις σιδηροδρομικές επικοινωνίες του εχθρού, σε σύνδεση με τις βασικές επιχειρήσεις των συμμαχικών δυνάμεων.
Λάσλο Κρασναχορκάι
Βιογραφία
Μετά το 1985 ο σκηνοθέτης και φίλος του συγγραφέα Μπέλα Ταρ γύρισε ταινίες βασισμένες σε έργα του Κρασναχορκάι, μεταξύ των οποίων και το Sátántangó.
Βομβαρδιστικό αεροσκάφος
Στρατηγικός Βομβαρδισμός
Όταν ξεκίνησε ο πόλεμος, ο βομβαρδισμός ήταν άτεχνος (με χειροβομβίδες που ρίπτονταν στην απέναντι μεριά). Μέχρι το τέλος του πολέμου όμως βομβαρδιστικά μακρινών στόχων εξοπλισμένα με σύνθετους υπολογιστές βομβαρδισμών ήταν υπό κατασκευή, και ήταν σχεδιασμένα να κουβαλούν μεγάλο φορτίο για να καταστρέφουν εχθρικές βιομηχανικές περιοχές. Τα πιο σημαντικά βομβαρδιστικά που χρησιμοποιήθηκαν στον Α' Π.Π. ήταν το Γαλλικό Breguet 14, το Βρετανικό de Havilland DH-4, το Γερμανικό Albatros C.III και το Ρωσικό Sikorsky Ilya Muromets. Το Ρωσικό Sikorsky Ilya Muromets ήταν το πρώτο τετρακινητήριο βομβαρδιστικό που εξοπλίστηκε με μία εξειδικευμένη μονάδα βομβαρδισμού κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτό το βαρύ βομβαρδιστικό δεν είχε αντίπαλο στα αρχικά στάδια του πολέμου, καθώς οι Δυνάμεις του Άξονα δεν κατείχαν κάποιο συγκρίσιμο με αυτό αεροσκάφος.
Λάσλο Κρασναχορκάι
Βιογραφία
Ο Κρασναχορκάι έχει δεχθεί διεθνώς καλές κριτικές για το έργο του. Η Σούζαν Σόνταγκ τον περιέγραψε ως «τον σύγχρονο Ούγγρο τεχνίτη της αποκάλυψης που έλκει τη σύγκριση με τον Γκόγκολ και τον Μέλβιλ». Ο Β.Γκ. Ζέμπαλντ έγραψε: «Η παγκοσμιότητα του οράματός του συναγωνίζεται εκείνη των Νεκρών ψυχών του Γκόγκολ και ξεπερνά κατά πολύ όλα τα ελάσσονα ενδιαφέροντα της σύγχρονης συγγραφικής παραγωγής.» Το 2015 ο Κρασναχορκάι τιμήθηκε με το Διεθνές βραβείο Μπούκερ και ήταν ο πρώτος Ούγγρος που το κέρδιζε ποτέ.
Βομβαρδιστικό αεροσκάφος
Στρατηγικός Βομβαρδισμός
Βομβαρδισμοί μακρινών στόχων γινόντουσαν τη νύχτα από πολυκινητήρια διπλάνα όπως το Gotha G.IV (του οποίου το όνομα ήταν συνώνυμο με όλα τα πολυκινητήρια Γερμανικά βομβαρδιστικά) και αργότερα το Handley Page Type O. Η πλειοψηφία των βομβαρδισμών γινόταν από μονοκινητήρια διπλάνα με ένα ή δύο μέλη πληρώματος που πετούσαν μικρές αποστάσεις για να επιτεθούν τις εχθρικές γραμμές και την άμεση ενδοχώρα. Καθώς η αποτελεσματικότητα του βομβαρδιστικού ήταν εξαρτημένη από το βάρος και την ακρίβεια του φόρτου βομβών της, ακόμα μεγαλύτερα βομβαρδιστικά αναπτύχθηκαν στην αρχή του Α' Π.Π., ενώ αρκετά χρήματα δαπανήθηκαν στην ανάπτυξη κατάλληλων σκοπεύτρων βομβών.
Ζιζίκ (Κούμπα)
Το Ζιζίκ (αζερικά: Zizik) είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,522 κατοίκων.
Βομβαρδιστικό αεροσκάφος
Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
Με την ισχύ μηχανής τον μεγάλο περιορισμό, σε συνδυασμό με την επιθυμία για ακρίβεια αλλά και άλλους επιχειρησιακούς παράγοντες, οι σχεδιασμοί βομβαρδιστικών έτειναν στο να ταιριάζουν σε συγκεκριμένους ρόλους. Από την αρχή του πολέμου αυτό συμπεριέλαβε:
Τα βομβαρδιστικά δεν προορίζονταν σε επιθέσεις σε άλλων αεροσκαφών αν και τα περισσότερα ήταν εφοδιασμένα με αμυντικά όπλα. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος σήμανε την αρχή της ευρείας χρήσης βομβαρδιστικών υψηλών ταχυτήτων με μειωμένα αμυντικά συστήματα για να φτάσουν σε υψηλότερες ταχύτητες, όπως το de Havilland Mosquito, μια φιλοσοφία που συνεχίστηκε με τα βομβαρδιστικά του Ψυχρού Πολέμου.
Κάποιοι μικρότεροι σχεδιασμοί έχουν χρησιμοποιηθεί για νυχτερινά μαχητικά, και ένας αριθμός μαχητικών, όπως το Hawker Hurricane, χρησιμοποιήθηκαν σαν επιθετικά αεροσκάφη ξηράς, αντικαθιστώντας τα ελαφριά βομβαρδιστικά και αποδείχθηκαν ανίκανα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους όταν κουβαλούσαν έναν σημαντικό αριθμό φορτίου.
Πηγές
Κατηγορία:Τύποι αεροσκαφών
Λάσλο Κρασναχορκάι
Προσωπική ζωή
Ο Κρασναχορκάι έζησε πολλά χρόνια στο Βερολίνο, όπου και ήταν επί εξάμηνο επισκέπτης καθηγητής στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, ενώ σήμερα ζει «απομονωμένος στους λόφους του χωριού Pilisszentlászló», στη βόρεια Ουγγαρία Το 1990 νυμφεύθηκε την Ανίκο Πελύχε (Anikó Pelyhe), από την οποία πήρε διαζύγιο, και το 1997 νυμφεύθηκε τη σινολόγο και γραφίστρια Ντόρα Κοπσάνυ (Dóra Kopcsányi). Ο Κρασναχορκάι έχει τρία παιδιά: την Κάτα, την `Αγκνες και την `Εμμα (Πάννι).
Κριτικές
Για τη Μελαγχολία της αντίστασης (1989):
Για το Πόλεμος και πόλεμος (1999):
«...Οι ατελείωτες προτάσεις, που καταλαμβάνουν ολόκληρες σελίδες ή ακόμα και κεφάλαια, οι επαναλήψεις, οι συχνές εναλλαγές στον χρόνο και στην οπτική γωνία της αφήγησης, οι υπερβολικά λεπτομερείς περιγραφές και η συνεχής υπέρβαση του ορίου ανάμεσα στη λογική και την τρέλα, καθιστούν το «Πόλεμος και πόλεμος» ένα όχι ακριβώς εύκολο ανάγνωσμα — τουλάχιστον μέχρι ο αναγνώστης να εξοικειωθεί με τη γραφή του συγγραφέα και να παρασυρθεί στη ροή μιας παράδοξης, βαθιά συγκινητικής ιστορίας, που πραγματεύεται την ίδια τη φύση του ανθρώπου και τη μοίρα κάθε δημιουργήματός του.»
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ούγγροι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ούγγροι σεναριογράφοι
Ζιζίκ (Κούμπα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Διάδοχος Χουσεΐν της Ιορδανίας
Ο Χουσεΐν, αφού ξεκίνησε την εκπαίδευσή του στην Ιορδανία, αποφοίτησε το 2016 από το Πανεπιστήμιο Τζώρτζταουν με πτυχίο στη Διεθνή Ιστορία. Επίσης, το 2017 αποφοίτησε από την Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία του Σάντχερστ. Μετά την ενηλικίωσή του, το 2012, άσκησε καθήκοντα Αντιβασιλέα σε πολλές περιστάσεις και έχει συνοδεύσει τον πατέρα του τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Ο Χουσεΐν είναι επικεφαλής του Ιδρύματος του Διαδόχου, το οποίο είναι υπεύθυνο για την λειτουργία ενός Πολυτεχνείου και για μια σειρά επιστημονικών και ανθρωπιστικών πρωτοβουλιών. Το 2015, σε ηλικία 20 ετών, έγινε το νεότερο άτομο που προέδρευε σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Δύο χρόνια αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 2017, εμφανίστηκε για πρώτη φορά ενώπιον της παγκόσμιας κοινότητας, μιλώντας στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.
Πρώιμα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Χουσεΐν γεννήθηκε στις 28 Ιουνίου 1994 στο Ιατρικό Κέντρο Βασιλιάς Χουσεΐν του Αμμάν. Γονείς του είναι ο Βασιλιάς Αμπντάλα Β΄ της Ιορδανίας και η σύζυγός του Βασίλισσα Ράνια. Ο Πρίγκιπας Χουσεΐν έλαβε το όνομα του παππού του, Βασιλιά Χουσεΐν της Ιορδανίας. Θεωρείται ότι είναι απευθείας απόγονος της κόρης του Προφήτη Μωάμεθ, Φάτιμας, και του Αλή, του τέταρτου χαλίφη. Οι Χασεμίτες κυβερνούσαν την Μέκκα για πάνω από 700 χρόνια, μέχρι την κατάκτησή της το 1925 από τη δυναστεία των Σαούντ, ενώ από το 1921 βασιλεύουν στην Ιορδανία. Οι Χασεμίτες είναι η αρχαιότερη βασιλική δυναστεία στον μουσουλμανικό κόσμο και είναι η δεύτερη αρχαιότερη βασιλική δυναστεία στον κόσμο, μετά τον Αυτοκρατορικό Οίκο της Ιαπωνίας.
Ο Χουσεΐν είναι το μεγαλύτερο παιδί του Βασιλιά Αμπντάλα και της Βασίλισσας Ράνιας. Τα τρία μικρότερα αδέλφια του είναι η Πριγκίπισσα Ιμάν, η Πριγκίπισσα Σάλμα και ο Πρίγκιπας Χασέμ. Ο Χουσεΐν ξεκίνησε την πρωτοβάθμια εκπαίδευσή του στο Διεθνές Σχολείο του Σουαϊφάτ και στη Διεθνή Ακαδημία του Αμμάν. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του στη Βασιλική Ακαδημία το 2012 και ακολούθησαν οι σπουδές το στο Πανεπιστήμιο Τζώρτζταουν, όπου απέκτησε το 2016 πτυχίο Διεθνής Ιστορίας. Το επόμενο έτος αποφοίτησε από τη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία του Σάντχερστ. Μετά τις σπουδές του στο εξωτερικό, ξεκίνησε την υπηρεσία του στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ιορδανίας, όπου, επί του παρόντος, έχει το βαθμό του λοχαγού.
Διάδοχος
Ο Αμπντάλα δεν αναμενόταν να διαδεχθεί τον πατέρα του στον θρόνο, παρά το γεγονός ότι ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Βασιλιά Χουσεΐν. Ο τελευταίος είχε ορίσει το 1965 ως διάδοχό του τον μικρότερο αδελφό του, Πρίγκιπα Χασάν. Λίγο πριν το θάνατό του, στις 7 Φεβρουαρίου 1999, ο Χουσεΐν αντικατέστησε τον Χασάν με τον Αμπντάλα. Όταν ο Αμπντάλα έγινε Βασιλιάς, ονόμασε ως διάδοχό του τον νεότερο ετεροθαλή αδελφό του, Πρίγκιπα Χαμζά.
Επίσημα καθήκοντα
Σε αντίθεση με τον Βασιλιά, ο ρόλος του Διαδόχου είναι, σύμφωνα με το Σύνταγμα, κυρίως εθιμοτυπικός και ο τίτλος δεν συνδέεται με καμία πολιτική θέση. Ο Χουσεΐν πραγματοποίησε τα πρώτα του επίσημα καθήκοντα τον Ιούνιο του 2010, όταν εκπροσώπησε τον πατέρα του στους εορτασμούς της επετείου της Αραβικής Επανάστασης και της Ημέρας των Ενόπλων Δυνάμεων.
Ο Χουσεΐν έχει εκπροσωπήσει τον πατέρα του τόσο σε επίσημες όσο και σε στρατιωτικές αποστολές και έχει υπηρετήσει αρκετές φορές ως Αντιβασιλέας κατά την απουσία του Αμπντάλα από τη χώρα. Ο Χουσεΐν είναι επικεφαλής του Ιδρύματος του Διαδόχου, το οποίο είναι υπεύθυνο για την λειτουργία ενός Πολυτεχνείου και για μια σειρά επιστημονικές και ανθρωπιστικές πρωτοβουλίες. Το ίδρυμα έχει θεσπίσει την πρωτοβουλία «Χακίκ», η οποία έχει ως στόχο να ενθαρρύνει τους νέους προς τον εθελοντισμό. Παράλληλα χρηματοδοτεί την πρακτική άσκηση ατόμων στη NASA, ενθαρρύνει τις καινοτομίες της διαστημικής τεχνολογίας μέσα από την πρωτοβουλία «Μασάρ» και χρηματοδοτεί κοχλιακά εμφυτεύματα σε Ιορδανούς με προβλήματα ακοής μέσα από την πρωτοβουλία «Ακοή Χωρίς Σύνορα». Οι ασκούμενοι στο πρόγραμμα της NASA κατασκεύασαν έναν μίνι δορυφόρο (CubeSat), ο οποίος αποτέλεσε τον πρώτο δορυφόρο της Ιορδανίας, που εκτοξεύθηκε από την Καλιφόρνια το 2018. Το όνομα του δορυφόρου (JY1) αποτελούσε το διακριτικό του ερασιτεχνικού ραδιοφώνου που ανέπτυξε ο Βασιλιάς Χουσεΐν. Το 2013 ο Χουσεΐν συμμετείχε σε ένα εκπαιδευτικό σχολείο με μέλη των Ειδικών Δυνάμεων της Ιορδανίας (71ο Τάγμα Αντιτρομοκρατίας). Στις 14 Ιουλίου 2014 επισκέφθηκε το Ιατρικό Κέντρο Βασιλιάς Χουσεΐν στο Αμμάν, όπου λάμβαναν ιατρική περίθαλψη Παλαιστίνιοι τραυματίες από τη Λωρίδα της Γάζας.
Στις 23 Απριλίου 2015 ο 20χρονος τότε Πρίγκιπας Χουσεΐν έγινε το νεότερο άτομο που προέδρευε σε σύνοδο του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Κατά τη διάρκεια της συνόδου, ο Πρίγκιπας συντόνισε μια συζήτηση σχετικά με τις μεθόδους αποτροπής της ένταξης νέων σε εξτρεμιστικές ομάδες. Ο Μπαν Κι-μουν, ο τότε Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, ανέφερε ότι ο Χουσεΐν «είναι μόλις 21 ετών, αλλά είναι ήδη ένας ηγέτης του 21ου αιώνα». Το Συμβούλιο Ασφαλείας ενέκρινε ομόφωνα το Ψήφισμα 2250, σχετικά με τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας. Το ψήφισμα παρουσιάστηκε με πρωτοβουλία της Ιορδανίας κατά τη διάρκεια της συνόδου στην οποία προέδρευε ο Χουσεΐν.
Τον Μάιο του 2017 ο Χουσεΐν εκφώνησε μία ομιλία, κατά τη διάρκεια μιας συνόδου του Παγκοσμίου Οικονομικού Φόρουμ, που πραγματοποιήθηκε στις ιορδανικές ακτές της Νεκράς Θάλασσας. Τον Σεπτέμβριο του 2017, αφού αποφοίτησε από το Σάντχερστ, μίλησε ως εκπρόσωπος της Ιορδανίας στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Οι παρατηρητές εκτιμούν ότι ο Διάδοχος θα αρχίσει να διαδραματίζει πιο σημαντικό ρόλο στην Ιορδανία και στο εξωτερικό.
Προσωπική ζωή
Ο προσωπικός λογαριασμός του Διαδόχου στο Instagram είχε το 2022 πάνω από 3 εκατομμύρια ακολούθους. Εκεί δημοσιεύει φωτογραφίες που δείχνουν τα χόμπι του, στα οποία περιλαμβάνονται το διάβασμα, το ποδόσφαιρο, το μαγείρεμα, οι μοτοσικλέτες και το παίξιμο κιθάρας. Επίσης, του αρέσει να παίζει σκάκι στον ελεύθερο χρόνο του.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 2021 γνωστοποιήθηκε ότι ο Χουσεΐν είχε προσβληθεί από τον COVID-19. Η Βασιλική Αυλή ανακοίνωσε ότι ο Χουσεΐν είχε λάβει το εμβόλιο κατά του ιού COVID-19.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρίγκιπες διάδοχοι Κατηγορία:Χασεμίτες
Αμφορέας του Ερμόνακα
Ο Αμφορέας του Ερμόνακα είναι αρχαίο αγγείο αττικής ερυθρόμορφης αγγειογραφίας που βρέθηκε σε ετρουσκικό τάφο στο Βούλτσι της Ιταλίας. Ήταν μέρος της συλλογής Φεόλι και εκτίθεται σήμερα στο μουσείο του Βούρτσμπουργκ στη Γερμανία.
Περιγραφή
Παριστάνει μια νεαρή γυναίκα που βοηθάει έναν νεαρό πολεμιστή να φορέσει τα όπλα του. Φορούν και οι δύο χιτώνα. Η γυναίκα δίνει στον πολεμιστή την περικεφαλαία του, ενώ κρατάει την ασπίδα του, η οποία είναι διακοσμημένη με ένα φίδι, ενώ ο πολεμιστής σκύβει για να φορέσει το σπαθί του.
Ερμηνεία
Δύο εκδοχές υπάρχουν για την ερμηνεία των προσώπων. Κατά πρώτη εκδοχή πιστεύεται ότι εικονίζεται ο Αχιλλέας με τη μητέρα του, Θέτις, η οποία του δίνει τα όπλα που κατασκεύασε ο Ήφαιστος για τον Τρωικό πόλεμο, σύμφωνα με τη σκηνή που εξυμνεί ο Όμηρος στην Ιλιάδα Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο νεαρός πολεμιστής είναι ένας ανώνυμος Αθηναίος, και η γυναικεία μορφή είναι, λόγω του νεαρού της ηλικίας της, αδελφή του.
Ιστορική τοποθέτηση
Η αγγειοπλαστική τεχνοτροπία καθώς και η αγγειογραφική απόδοση ανήκουν στην εποχή του 450 π.Χ., ενώ θεματικά το έργο τοποθετείται στις σκηνές αποχαιρετισμού του στρατιώτη που αναχωρεί για τον αγώνα. Η αγγειογραφία αποδίδεται στον Ερμόνακα. Χαρακτηριστικό είναι ότι η ζωγραφική δεν παρουσιάζει τον θώρακα, τις περικνημίδες και το δόρυ του πολεμιστή, τα οποία φορούσαν οι Αθηναίοι οπλίτες στους Περσικούς πολέμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:αρχαία τέχνη Κατηγορία:Ερυθρόμορφος ρυθμός Κατηγορία:Αμφορέας
Εννοιολογική τέχνη
Η εννοιολογική τέχνη είναι όρος που επινοήθηκε τη δεκαετία του 1960 από τον Αμερικανό καλλιτέχνη Χένρι Φλιντ (Henry Flynt) για ένα καλλιτεχνικό κίνημα της σύγχρονης τέχνης.
Περιγραφή
Με αφετηρία τον μινιμαλισμό, η εννοιολογική τέχνη αποτελεί σε τελική ανάλυση έναν συλλογικό όρο για την περαιτέρω ανάπτυξη των τάσεων της αφηρημένης ζωγραφικής και για διάφορα καλλιτεχνικά ρεύματα όπως η τέχνη των έτοιμων αντικειμένων (readymades) ή των happenings, τα οποία θεωρούν ότι η σκέψη για το νόημα ενός έργου τέχνης έχει προτεραιότητα έναντι της υλοποίησής του.
Η πρώτη έκθεση του Μελ Μπόχνερ το 1966 με τίτλο «Working Drawings and Other Visible Things on Paper Not Necessarily Meant to Be Viewed as Art» (Σχέδια εργασίας και άλλα οπτικά αντικείμενα σε χαρτί που δεν προορίζονται απαραίτητα να θεωρηθούν ως τέχνη) στη γκαλερί της Σχολής Εικαστικών Τεχνών της Νέας Υόρκης θεωρείται η πρώτη έκθεση του κινήματος της εννοιολογικής τέχνης.
Περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι
Η περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι (Βιρμανικά: ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး, προφέρεται ʔèjàwədì táiɴ dèθa̰ dʑí, Σ'γκάου Καρέν: ထံထၣ်စွ့ πρώην γνωστή ως Διαίρεση Αγιεγιαρουάντι και Διαίρεση Ιραουάντι) είναι περιφέρεια της Μιανμάρ, που καταλαμβάνει την περιοχή του δέλτα του ποταμού Αγιεγιαρουάντι (ποταμός Ιραουάντι). Συνορεύει με την περιφέρεια Μπάγκο προς τα βόρεια, τις Περιφέρειες Μπάγκο και Γιανγκόν προς τα ανατολικά και τον Κόλπο της Βεγγάλης, νότια και δυτικά. Συνορεύει με τη πολιτεία Ραχίν στα βορειοδυτικά.