cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πρέντραγκ Ρίστιτς
Ο Πρέντραγκ Ρίστιτς ( Предраг Ристић); 17 Ιανουαρίου 1931-5 Αυγούστου 2019) ήταν Σέρβος αρχιτέκτονας και καθηγητής πανεπιστημίου. Ο Ρίστιτς ήταν πιο γνωστός για τα έργα του στον τομέα της εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής.
Βιογραφία
Ο Ρίστιτς γεννήθηκε στο Βελιγράδι. Οι γονείς του ήταν αρχικά από την Ερζεγοβίνη. Ο πατέρας του Πέταρ Ρίστιτς ήταν βετεράνος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και μηχανικός. Το σπίτι γέννησής του στο Σεντζάκ κατασχέθηκε από τις γιουγκοσλαβικές κομμουνιστικές αρχές και ο πατέρας του πέρασε έξι χρόνια στη φυλακή επειδή ήταν ένθερμος αντικομμουνιστής. Ήταν αρχιτέκτονας τέταρτης γενιάς από την πλευρά της μητέρας του στην οικογένεια. Ο Ρίστιτς αποφοίτησε από τη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Η μεταπτυχιακή του διατριβή προκάλεσε αντιπαραθέσεις επειδή παρουσιάστηκε ως «αίθουσα μουσικής», αλλά ήταν μια προσαρμοσμένη Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, χωρίς σταυρό. Υπεράσπισε τη διδακτορική του διατριβή για την αρχιτεκτονική του Λεπένσκι Βιρ στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς το 1980.
Παγκοσμίως, πάνω από 150 εκκλησίες και μοναστήρια χτίστηκαν με βάση τα σχέδιά του. Εκτός από την κατασκευή πρωτότυπων έργων, ο Ρίστιτς ήταν ενεργός σε εργασίες ανοικοδόμησης και ήταν υπεύθυνος για δεκάδες ανακατασκευές ιστορικών κτηρίων και εκκλησιών, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων ανακατασκευών, που συντόνισε κοντά στην πρώτη γραμμή του μετώπου στη μέση του Βοσνιακού Πολέμου. Θεωρήθηκε ηγέτης στην ιερή αρχιτεκτονική και ειδικός στα παλιά πρότυπα και τις τεχνικές της.
Ο Ρίστιτς δίδαξε αρκετά μαθήματα στην Ακαδημία της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας για την Τέχνη και τη Διατήρηση από την ίδρυσή της. Δίδαξε επίσης σε πανεπιστήμια στην Πρίστινα, τη Βιέννη, το Γκρατς και το Παρίσι και ήταν συνεργάτης και κριτικός τέχνης για την Πολιτική, μαζί με άλλα περιοδικά και εφημερίδες.
Μαζί με πολλούς Γιουγκοσλάβους καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένων των φίλων του Λεονίντ Σέικα και Όλια Ιβαντσίσκι, ίδρυσε την ομάδα τέχνης Mediala.
Δεκατέσσερα από τα έργα του καταστράφηκαν στους Γιουγκοσλαβικούς πολέμους, συμπεριλαμβανομένης μιας εκκλησίας στο Σλαβόνσκι Μπροντ. Σε μια συνέντευξη στην εφημερίδα Ντάνας ο Ρίστιτς ισχυρίστηκε ότι η εκκλησία στο Σλαβόνσκι Μπροντ ανατινάχθηκε από ένα μέλος του κοινοβουλίου της Κροατίας Άντε Πρκάτσιν.
Το 2012 δημοσίευσε ένα βιβλίο Κόλατς, όπου παρουσίασε τις απόψεις του για την Ανατολική Ορθόδοξη αρχιτεκτονική.
Ο Ρίστιτς πέθανε στις 5 Αυγούστου 2019 μετά από μακρά ασθένεια. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε από τον Αμφιλόχιο Ράντοβιτς.
Ήταν ο παραλήπτης του Τάγματος του Αγίου Σάββα, του Πρώτου Βραβείου του Πρίγκιπα Καρόλου για το κληρικό σπίτι στο Μπέρμιγχαμ, του πρώτου βραβείου για τη γιουγκοσλαβική επιστημονική ταινία, του ασημένιου βραβείου στο Διεθνές φεστιβάλ ταινιών στο Δυτικό Βερολίνο για την επιστημονική ταινία, του βραβείου επιτευγμάτων ζωής από το ULUPUDS και πολλών άλλων εθνικών και διεθνών βραβείων. Ορισμένοι συγγραφείς τον συνέκριναν με τον Μομίρ Κορούνοβιτς, λόγω των επιρροών, που αντλούν και οι δύο αρχιτέκτονες από τη μεσαιωνική αρχιτεκτονική της Σερβίας και τον Ρομαντισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι αρχιτέκτονες
427 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ
Τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ (Buckingham Palace) είναι βασιλική κατοικία στο Λονδίνο και η έδρα της βρετανικής μοναρχίας.
Τα ανάκτορα διαθέτουν 602 δωμάτια, εκ των οποίων 19 είναι αίθουσες τελετών, 52 βασιλικά δωμάτια και δωμάτια προσκεκλημένων, 188 δωμάτια προσωπικού και 78 μπάνια. Η Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ για τον εαυτό της έχει κρατήσει 12 δωμάτια και έτσι οι επισκέπτες έχουν την δυνατότητα να περιηγηθούν στο μεγαλύτερο μέρος των ανακτόρων. Τα δωμάτια και οι αίθουσες κοσμούνται με έργα τέχνης των Ρέμπραντ, Ρούμπενς, Βαττώ, Βαν Ντάικ κ.α. Τα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ άνοιξαν τις πύλες τους για το κοινό το 1993.
21ος αιώνας: Βασιλική χρήση και δημόσια πρόσβαση
Κάθε χρόνο, περίπου 50.000 προσκεκλημένοι επισκέπτες διασκεδάζουν σε πάρτυ κήπου, δεξιώσεις, ακροάσεις και συμπόσια. Τρία πάρτυ κήπου διεξάγονται το καλοκαίρι, συνήθως τον Ιούλιο. Το προαύλιο του Παλατιού του Μπάκιγχαμ χρησιμοποιείται για την τελετή της Αλλαγής της Φρουράς, μιας διαδικασίας που αποτελεί πόλο έλξης για τους τουρίστες (καθημερινά από τον Απρίλιο ως τον Ιούλιο, ενώ μέρα παρά μέρα τους υπόλοιπους μήνες). Το παλάτι, όπως και το Κάστρο Ουίνδσορ, ανήκει στον εκάστοτε μονάρχη, βάσει των δικαιωμάτων του που απορρέουν από το Σύνταγμα. Ωστόσο, δεν αποτελεί προσωπική ιδιοκτησία του μονάρχη, σε αντίθεση με την Οικία Σάντριγχαμ και το Κάστρο Μπαλμόραλ. Πολλά από τα αντικείμενα του Μπάκιγχαμ, του Κάστρου Ουίνδσορ, του Παλατιού του Κένσινγκτον και του Παλατιού του Αγίου Ιακώβου είναι μέρος της Βασιλικής Συλλογής και βρίσκονται στη διαχείριση του μονάρχη. Μπορούν, σε ορισμένες περιπτώσεις, να προβληθούν στο κοινό στην Πινακοθήκη της Βασίλισσας, κοντά στους Βασιλικούς Στάβλους. Σε αντίθεση με το παλάτι και το κάστρο, η πινακοθήκη είναι ανοιχτή συνεχώς για το κοινό και εμφανίζει κατά διαστήματα επιλογή αντικειμένων από τη συλλογή. Καταλαμβάνει το χώρο του παρεκκλησίου που καταστράφηκε από αεροπορική επιδρομή κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Από το 1993, οι κρατικοί χώροι των Ανακτόρων ανοίγουν για το κοινό κατά τη διάρκεια του Αυγούστου και Σεπτεμβρίου και σε συγκεκριμένες ημερομηνίες κατά τη διάρκεια του έτους. Τα χρήματα που συγκεντρώνονται από τα εισιτήρια χρησιμοποιήθηκαν αρχικά για την ανοικοδόμηση του Κάστρου Ουίνδσορ μετά την πυρκαγιά του 1992, που κατέστρεψε πολλά από τα δωμάτιά του. Μέχρι τις 31 Μαρτίου 2017, 580.000 άτομα είχαν επισκεφθεί το παλάτι και 154.000 την πινακοθήκη.
Τοιουτοτροπώς, τα Ανάκτορα του Μπάκινγκχαμ είναι σύμβολο και έδρα της βρετανικής μοναρχίας, ενώ αποτελούν σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο. Πίσω από τα επιχρυσωμένα κιγκλιδώματα, τις πύλες που ολοκληρώθηκαν από την Εταιρεία Μπρόμσγκροουβ το 1911 και τη διάσημη πρόσοψη του Άστον Γουέμπ, δεν βρίσκεται μόνο μια καθημερινή κατοικία της Βασίλισσας και του Δούκα του Εδιμβούργου, αλλά και η κατοικία του Δούκα της Υόρκης και του Κόμη και της Κόμισσας του Ουέσσεξ. Στο παλάτι στεγάζονται, επίσης, τα γραφεία τους, καθώς και εκείνα της Πριγκίπισσας Άννας και της Πριγκίπισσας Αλεξάνδρας, και είναι ο εργασιακός χώρος για περισσότερα από 800 άτομα. Σχεδιάζεται, ακόμη, να στεγάσει το κύριο γραφείο του Δούκα του Σάσσεξ και της συζύγου του, μετά τη γέννηση του πρώτου τους παιδιού την άνοιξη του 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στο Λονδίνο Μπακιγχαμ
Νικόλαος Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας
Ο Νικόλαος Αλεξάνδροβιτς (ρωσικά: Николай Александрович, 20 Σεπτεμβρίου 1843 – 2 Απριλίου 1865) από τον Οίκο των Ρομανώφ ήταν διάδοχος της Ρωσίας (1855-65).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ανάκτορο Αλεξάνδρου της Αγ. Πετρούπολης και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλεξάνδρου Β΄ της Ρωσίας και της Μαρίας της Έσσης (Μαρίας Αλεξάνδροβνας), κόρης του Λουδοβίκου Β΄ της Έσσης.
Το 1855 ο πατέρας του έγινε αυτοκράτορας της Ρωσίας. Το 1864 αρραβωνιάστηκε τη Δάγμαρ, κόρη του Χριστιανού Θ΄ της Δανίας. Εθεωρείτο ότι ο Νικόλαος είχε ισχυρή κράση, αλλά σε μία περιοδεία του στη Νότια Ευρώπη, ασθένησε. Οι ιατροί διέγνωσαν λανθασμένα ρευματισμούς: είχε πόνο στην πλάτη, άκαμπτο λαιμό και ευαισθησία στο θόρυβο και στο φως. Υποτίμησε την ασθένειά του και συνέχισε το ταξίδι του. Όταν η υγεία του επιδεινώθηκε, εστάλη στη Νότια Γαλλία, χωρίς να δει βελτίωση. Αποδείχθηκε ότι υποφέρει από μηνιγγίτιδα και εκτίμησαν ότι ασθένησε μετά από έναν αγώνα πάλης που είχε. Ο Νικόλαος συνέχισε να φθίνει και απεβίωσε το 1865 στη Βίλλα Μπερνόν της Νίκαιας στη Γαλλία.
Η τελευταία του πρόταση ήταν η αρραβωνιαστικιά του να παντρευτεί τον μικρότερο αδελφό του Αλέξανδρο, πράγμα που έγινε το 1866. Η μητέρα του, που μεριμνούσε για κάθε λεπτομέρεια της ζωής του, καταρρακώθηκε ψυχικά. Το 1868 ολοκληρώθηκε η οικοδόμηση ενός παρεκκλησίου που φέρει το όνομά του στη Νίκαια, στο σημείο που απεβίωσε και στα εγκαίνια παραβρέθηκε η Δάγμαρ (Μαρία Φιοντόροβνα) με τον σύζυγό της Αλέξανδρο.
Πηγές
Κατηγορία:Μεγάλοι Δούκες της Ρωσίας Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Δακτύλιος Κάισερ-Φλέισερ
Ο δακτύλιος Κάισερ-Φλέισερ (δακτύλιοι ΚΦ) είναι σκοτεινοί δακτύλιοι που φαίνεται να περικυκλώνουν την ίριδα του ματιού. Αυτό οφείλεται στην εναπόθεση χαλκού σε μέρος του κερατοειδούς χιτώνα (μεμβράνη του Ντεσεμέτ) ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων ηπατικών παθήσεων. Πήραν το όνομά τους Γερμανούς οφθαλμίατρους Μπέρναρντ Κάισερ και Μπρούνο Φλέισερ, οι οποίοι τους περιέγραψαν για πρώτη φορά το 1902 και το 1903. Αρχικά πιστεύεται ότι οφειλόταν στη συσσώρευση αργύρου,αλλά για πρώτη φορά αποδείχθηκε ότι περιείχαν χαλκό το 1934.
Παρουσίαση
δεξιά|μικρογραφία| Απόθεση χαλκού στη μεμβράνη του Ντεσεμέτ του κερατοειδούς χιτώνα. Οι δακτύλιοι, που αποτελούνται από αποθέματα χαλκού στο σημείο όπου ο κερατοειδής χιτώνας συναντά τον σκληρό χιτώνα, στη μεμβράνη του Ντεσεμέτ, εμφανίζονται πρώτα σε σχήμα ημισελήνου στην κορυφή του κερατοειδούς. Τελικά, μια δεύτερη ημισέληνος σχηματίζεται παρακάτω, στη «θέση έξι η ώρα» και τελικά περιβάλλει εντελώς τον κερατοειδή.
Συσχετίσεις
Οι δακτύλιοι Κάισερ-Φλέισερ είναι ένα σημάδι της νόσου του Γουίλσον, η οποία περιλαμβάνει μη φυσιολογικό χειρισμό του χαλκού από το συκώτι, με αποτέλεσμα τη συσσώρευση χαλκού στο σώμα και χαρακτηρίζεται από ανωμαλίες των βασικών γαγγλίων του εγκεφάλου, κίρρωση του ήπατος, σπληνομεγαλία, ακούσιες κινήσεις, υπερτονία, ψυχιατρικές διαταραχές, δυστονία και δυσφαγία. Ο συνδυασμός νευρολογικών συμπτωμάτων, χαμηλού επιπέδου σερουλοπλασμίνης στο αίμα και δακτυλίων ΚΦ είναι διαγνωστικά της νόσου του Γουίλσον.
Άλλες αιτίες δακτυλίων ΚΦ είναι η χολόσταση (απόφραξη των χολαγγείων), η πρωτοπαθής χολική χολαγγειίτιδα και η «κρυπτογενής» κίρρωση (κίρρωση στην οποία δεν μπορεί να εντοπιστεί αιτία).
Διάγνωση
δεξιά|μικρογραφία| Διάχυτος φωτισμός του κερατοειδούς. Καθώς οι δακτύλιοι Κάισερ-Φλέισερ δεν προκαλούν συμπτώματα, είναι σύνηθες να αναγνωρίζονται κατά τη διάρκεια ερευνών για άλλες ιατρικές καταστάσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αναζητούνται ενεργά. Σε αυτήν την περίπτωση, τα πρώτα στάδια μπορεί να ανιχνευθούν με εξέταση σχισμοειδούς λυχνίας πριν γίνουν ορατά με γυμνό μάτι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαταραχές του σκληρού χιτώνα και του κερατοειδούς Κατηγορία:Χρώμα ματιών
Τσούρο
Το τσούρο (ισπανικά: churro) είναι είδος τηγανητής ζύμης από την ισπανική και την πορτογαλική κουζίνα. Βρίσκονται επίσης στη λατινοαμερικανική κουζίνα και την φιλιππινέζικη κουζίνα, καθώς και σε άλλες περιοχές που έχουν δεχθεί μετανάστευση από ισπανόφωνες και πορτογαλόφωνες χώρες, ειδικά στις Νοτιοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γαλλία.
Στην Ισπανία, τα τσούρος μπορεί να είναι είτε λεπτά (και μερικές φορές με κόμπους) είτε μακριά και χοντρά, όπου είναι γνωστά ως porras (πόρας) ή jeringos (χερίνγκος) σε ορισμένες περιοχές. Συνήθως τρώγονται για πρωινό βουτηγμένα σε τσαμπουράντο, ζεστή σοκολάτα, σάλτσα καραμέλας ή καφέ. Συχνά πασπαλίζονται με ζάχαρη κανέλα.
Υπάρχουν επίσης δύο ελαφρώς διαφορετικά σνακ στην Πορτογαλία, που ονομάζονται porra και fartura, τα οποία είναι γεμιστά με ζελέ αντί για σάλτσα καραμέλας, παραδοσιακό στα βραζιλιάνικα τσούρος.
Ιστορία
Η προέλευση των τσούρος είναι ασαφής. Μια θεωρία προτείνει ότι η ιδέα μεταφέρθηκε στην Ευρώπη από την Κίνα από τους Πορτογάλους. Οι Πορτογάλοι έπλευσαν για την Ανατολή και καθώς επέστρεφαν από την Κίνα της δυναστείας των Μινγκ στην Πορτογαλία, έφεραν μαζί τους νέες μαγειρικές τεχνικές, συμπεριλαμβανομένης της εναλλακτικής λλαγής ζύμης για το γιόουτιαο, γνωστό και ως yóuzháguǐ στη νότια Κίνα, το οποίο μοιάζει με το τσούρο. Η νέα ζύμη εισήχθη σύντομα στην Ισπανία, όπου τροποποιήθηκε ώστε η ζύμη να εξωθείται μέσω ενός ακροφυσίου σε σχήμα αστεριού αντί να τραβιέται.
Σύμφωνα με τον ιστορικό τροφίμων Μάικλ Κροντλ, «το σημερινό τσούρο δεν είναι τόσο διαφορετικό από μια συνταγή για τηγανητό αλεύρι και νερό που βρίσκεις στο De re coquinaria, ένα ρωμαϊκό βιβλίο μαγειρικής που χρονολογείται από τον 1ο αιώνα μ.Χ. Υπάρχουν συνταγές από τους αρχαίους Έλληνες, αλλά μάλλον είναι και πιο παλιό από αυτές. Στη λεκάνη της Μεσογείου υπάρχει βασικά για πάντα».
Παρασκευή
μικρογραφία|Εξώθηση ζύμης για τσούρο στο [[Στρασβούργο]] αριστερά|μικρογραφία|Τσούρος στη [[Γουατεμάλα]] Τα τσούρος τηγανίζονται μέχρι να γίνουν τραγανά και μπορούν να πασπαλιστούν με ζάχαρη. Η επιφάνεια ενός τσούρο έχει ραβδώσεις λόγω του ότι έχει διοχετευτεί από ένα churrera (τσουρέρα), ένα εργαλείο που μοιάζει με σύριγγα με ένα ακροφύσιο σε σχήμα αστεριού. Τα τσούρος είναι γενικά πρισματικά σε σχήμα και μπορεί να είναι ίσια, σγουρά ή σπειροειδώς στριμμένα.
Η ζύμη είναι ένα μείγμα από αλεύρι, νερό και αλάτι. Ορισμένες εκδόσεις είναι φτιαγμένες από ζύμη πατάτας. Ανάλογα με τη συνταγή, μπορεί να μην είναι vegan και μπορεί να περιέχουν βούτυρο, γάλα ή αυγά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανική κουζίνα Κατηγορία:Πορτογαλική κουζίνα Κατηγορία:Αργεντίνικη κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα του Νέου Μεξικού Κατηγορία:Βολιβιανή κουζίνα Κατηγορία:Βραζιλιάνικη κουζίνα Κατηγορία:Κολομβιανή κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα του Ισημερινού Κατηγορία:Μεξικάνικα επιδόρπια Κατηγορία:Κουζίνα της Παραγουάης Κατηγορία:Περουβιανή κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα της Βενεζουέλας Κατηγορία:Φιλιππινέζικη κουζίνα Κατηγορία:Γλυκά ψωμιά Κατηγορία:Τηγανητή ζύμη Κατηγορία:Άζυμα ψωμιά
Κερατόμετρο
μικρογραφία| Οφθαλμίατρος εξετάζει έναν ασθενή με κερατόμετρο. μικρογραφία| Τυπικές παρουσιάσεις του κερατόκωνου όπως ανιχνεύονται μέσω ενός κερατόμετρου. Ένα κερατόμετρο, επίσης γνωστό ως οφθαλμόμετρο, είναι διαγνωστικό όργανο για τη μέτρηση της καμπυλότητας της πρόσθιας επιφάνειας του κερατοειδούς, ιδιαίτερα για την εκτίμηση της έκτασης και του άξονα του αστιγματισμού. Εφευρέθηκε από τον Γερμανό φυσιολόγο Χέρμαν φον Χέλμχολτς το 1851, αν και ένα παλαιότερο μοντέλο αναπτύχθηκε το 1796 από τους Τζέσι Ράμσντεν και Έβεραρντ Χόουμ.
Ένα κερατόμετρο χρησιμοποιεί τη σχέση μεταξύ του μεγέθους αντικειμένου (O), του μεγέθους εικόνας (I), της απόστασης μεταξύ της ανακλαστικής επιφάνειας και του αντικειμένου (d) και της ακτίνας της ανακλαστικής επιφάνειας (R). Εάν τρεις από αυτές τις μεταβλητές είναι γνωστές (ή σταθερές), η τέταρτη μπορεί να υπολογιστεί χρησιμοποιώντας τον τύπο:
Υπάρχουν δύο ξεχωριστές παραλλαγές προσδιορισμού του R. Τα κερατόμετρα τύπου Τζάβαλ-Σιότζ έχουν σταθερό μέγεθος εικόνας και είναι συνήθως «δύο θέσεων», ενώ τα κερατόμετρα τύπου Μπάους και Λομπ έχουν σταθερό μέγεθος αντικειμένου και είναι συνήθως «μίας θέσης».
Πηγές
Κατηγορία:Οφθαλμολογικός εξοπλισμός Κατηγορία:Οφθαλμολογία Κατηγορία:Οπτομετρία Κατηγορία:Γερμανικές εφευρέσεις Κατηγορία:Χέρμαν φον Χέλμχολτς
Βαλδουίνος Ε΄ της Φλάνδρας
Ο Βαλδουίνος Ε΄ (Boudewijn V van Vlaanderen, 1013 – 1 Σεπτεμβρίου 1067) από τον Οίκο της Φλάνδρας ήταν κόμης της Φλάνδρας (1035 - 1067).
Πόλεμοι με τον Ερρίκο Γ΄
Ο Βαλδουίνος Ε΄ ξεκίνησε μακροχρόνιο πόλεμο (1046 - 1056), με σύμμαχο τον Γοδεφρείδο Γ΄ δούκα της Κάτω Λωρραίνης, εναντίον του Ερρίκου Γ΄ της Γερμανίας· στον πόλεμο έχασε την Βαλενσιέν από τον Χέρμαν κόμη του Αινώ & τού Μον. Όταν πέθανε ο Χέρμαν (1051), ο Βαλδουίνος Ε΄ νύμφευσε τον γιο και διάδοχό του Βαλδουίνο ΣΤ΄ τον Καλό με τη χήρα του Χέρμαν, τη Ριχίλδη, κόμισσα του Αινώ υπό τον όρο, ότι τα παιδιά της Ριχίλδης από τον πρώτο της γάμο να μην έχουν κληρονομικά δικαιώματα. Με τον γάμο ένωσε τις κομητείες του Αινώ και της Φλάνδρας· ο γάμος αναγνωρίστηκε από την Αγνή του Πουατού, μητέρα και κηδεμόνα του νέου βασιλιά Ερρίκου Δ΄. Ο Βαλδουίνος Ε΄ δέχθηκε την εξόριστη βασίλισσα της Αγγλίας Έμμα της Νορμανδίας με μεγαλοπρέπεια στην Μπρυζ· η πόλη ήταν ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά Ευρωπαϊκά κέντρα της εποχής του και ο κόμης χρησιμοποίησε ακόμη και τροβαδούρους για την διασκέδαση της βασίλισσας. Η Έμμα ανταπέδωσε με αγαθοεργίες στους κατοίκους της Μπρυζ και δέχτηκε τον γιο της Αρθακανούτο (1039).
Αντιβασιλιάς της Αγγλίας και ισχυρός ηγεμόνας
Ο Βαλδουίνος Ε΄ με την Άννα του Κιέβου ήταν κηδεμόνες τού ανήλικου γιου της Φιλίππου Α΄ (1067 - 1070), ανιψιού της Αδέλας. Ο ρόλος της πολιτικής του έγινε πλέον διεθνής και υποστήριξε τον βασιλιά της Γαλλίας σε πολλές υποθέσεις. Η θέση του έγινε ισχυρότερη με τον γάμο τής κόρης του Ματθίλδης με τον Γουλιέλμο της Νορμανδίας, μικρανιψιό της Έμμας, τον μετέπειτα ιδρυτή της Νορμανδικής δυναστείας στην Αγγλία. Ο άτεκνος βασιλιάς της Αγγλίας Εδουάρδος ο Ομολογητής αναζητούσε απεγνωσμένα έναν διάδοχο: έστειλε στην Ουγγαρία τον Χάρολντ Γκόντουινσσον να φέρει στην Αγγλία τον ανιψιό του Εδουάρδο τον Εξόριστο, τον τελευταίο άρρενα εκπρόσωπο της δυναστείας του, αυτής τού Ουέσσεξ. Ο Χάρολντ για να πάει στη Γερμανία, πέρασε από τη Φλάνδρα. . Ο αδελφός τού Χάρολντ, ο Τόστινγκ είχε νυμφευτεί την Ιουδήθ της Φλάνδρας, αδελφή τού Βαλδουίνου Ε΄, ωστόσο το να εμπόδισε ο Βαλδούινος Ε΄ τον Γουλιέλμο της Νορμανδίας να εισβάλει στην Αγγλία, θεωρείται απίθανο.
Πέθανε στη Λιλ την 1η Σεπτεμβρίου του 1067 σε ηλικία 55 ετών. Δύο γιοί του, δύο εγγονοί του και τέσσερις δισεγγονοί του έγιναν κόμητες της Φλάνδρας.
Οικογένεια
Με τον γάμο του με την Αδέλα των Καπετιδών, κόρη τού Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας, απέκτησε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντιβασιλείς της Γαλλίας Κατηγορία:Οίκος της Φλάνδρας Κατηγορία:Κόμητες της Φλάνδρας
Μίχαελ Κίσκε
Ο Μίχαελ Κίσκε (Michael Kiske, 24 Ιανουαρίου 1968) είναι Γερμανός τραγουδιστής, περισσότερο γνωστός ως τραγουδιστής του power metal συγκροτήματος Helloween. Μετά την αποχώρησή του από το συγκρότημα το 1993, ηχογράφησε τέσσερα προσωπικά στούντιο άλμπουμ και συμμετείχε σε διάφορα μουσικά πρότζεκτ, όπως οι Avantasia, οι Place Vendome και οι Kiske/Somerville. Παράλληλα ηχογράφησε φωνητικά για πολλά συγκροτήματα ως ειδικός καλεσμένος. Το 2009 δημιούργησε το χάρντ ροκ συγκρότημα Unisonic και ξεκίνησε τις ζωντανές περιοδείες μετά από 17 χρόνια απουσίας. To 2017 ο Κίσκε επανασυνδέθηκε με τους Helloween και η νέα σύνθεση του συγκροτήματος κυκλοφόρησε τον δίσκο Helloween το 2021. .
Η αρχή
Το 1985, σε ηλικία 17 ετών ο Κίσκε τραγουδούσε στο Γερμανικό συγκρότημα Ill Prophecy. Το συγκρότημα ηχογράφησε ένα ντέμο, το οποίο δεν κυκλοφόρησε ποτέ εμπορικά.
Helloween (1986-1993)
Το συγκρότημα Helloween ζήτησε τη συμμετοχή του Κίσκε όταν εκείνος ήταν 18 ετών. Έως εκείνη τη στιγμή ο Κάι Χάνσεν ήταν ο τραγουδιστής και ένας από τους δυο κιθαρίστες των Helloween, αλλά είχε δυσκολίες στο να παίζει κιθάρα και να τραγουδάει παράλληλα στις ζωντανές εμφανίσεις. Ο Κίσκε μπήκε στους Helloween το 1986. Το πρώτο άλμπουμ που κυκλοφόρησε με τον Κίσκε ως τραγουδιστή, το 1987, ήταν το Keeper of the Seven Keys, Part I, το οποίο θεωρείται ακόμα ένα από τα καλύτερα άλμπουμ των Helloween και αποτέλεσε βασικό θεμέλιο στη δημιουργία του μουσικού είδους power metal. Την παγκόσμια επιτυχία του δίσκου ακολούθησε μια μεγάλη παγκόσμια περιοδεία και συμμετοχές σε μεγάλα μουσικά φεστιβάλ της εποχής όπως το "Monsters Of Rock". Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το Keeper of the Seven Keys, Part II το 1988, το οποίο κέρδισε το βραβείου του χρυσού δίσκου στη Γερμανία, ενώ ανέβηκε στο Top-30 των βρετανικών και στο # 108 των αμερικάνικων τσαρτ και έφερε ακόμα περισσότερη διεθνή αναγνώριση από τον προκάτοχό του. Οι δίσκοι Keeper of the Seven Keys αποδείχτηκε ότι είχαν μεγάλη επιρροή σε άλλους μουσικούς και βοήθησαν στη δημιουργία πολλών συγκροτημάτων new wave of European power metal, όπως οι Blind Guardian, οι Stratovarius, οι Hammerfall και οι Edguy.
Ο Κάι Χάνσεν αναχώρησε από τους Helloween μετά την περιοδεία του 1988 και τη κυκλοφορία του ζωντανού δίσκου Live in the UK και αντικαταστάθηκε από τον κιθαρίστα Ρόλαντ Γκράποφ. Το συγκρότημα, μετά από μια μακροχρόνια δικαστική διαμάχη με τη δισκογραφική του εταιρία Noise Records, κυκλοφόρησε το Pink Bubbles Go Ape το 1991 και το Chameleon το 1993, μέσω της ΕΜΙ. Και οι δυο κυκλοφορίες είχαν μικρότερη εμπορική επιτυχία από τους προκατόχους τους και απείχανε μουσικά από τον κλασσικό ήχο του power metal. Ο Κίσκε εκδιώχθηκε από τους Helloween το 1993 μετά από πολλές εσωτερικές διαμάχες και αντικαταστάθηκε από τον Άντι Ντέρις.
Προσωπική καριέρα (1996-2008)
Το 1996, τρία χρόνια μετά την αποχώρησή του από τους Helloween ο Κίσκε κυκλοφόρησε τον πρώτο προσωπικό του δίσκο με τίτλο Instant Clarity. Στο άλμπουμ, το οποίο συμπεριλάμβανε μια ποικιλία από χέβι μέταλ, χαρντ ροκ και σοφτ ροκ, συμμετείχαν οι Άντριαν Σμιθ (Iron Maiden) και Κάι Χάνσεν (Gamma Ray). Ένα μουσικό βίντεο για την μπαλάντα "Always", η οποία αφιερώθηκε στον πρώην ντράμερ των Helloween Ίνγκo Σβίχτενμπεργκ, γυρίστηκε στη Νέα Υόρκη.
Ο δεύτερος προσωπικός δίσκος με τίτλο Readiness to Sacrifice κυκλοφόρησε το 1999 στην Ιαπωνία και το 2001 στην Ευρώπη. Η μουσική κατεύθυνση του άλμπουμ δεν είχε καμία σχέση με το μέταλ παρελθόν του τραγουδιστή και κινούταν σε σόφτ ροκ και ορχηστικές φόρμες.
Το 2003, ο Κίσκε έφτιαξε το project SupaRed με το οποίο κυκλοφόρησε ένα ομότιτλο άλμπουμ. Το άλμπουμ συμπεριλάμβανε τραγούδια σε ύφος εναλλακτικού ροκ και πόπ ροκ. Ο δίσκος δεν διαφημίστηκε σωστά από την εταιρία, οπότε απέτυχε εμπορικά και το project διαλύθηκε.
Το 2006 κυκλοφόρησε ο τρίτος σόλο δίσκος με τον τίτλο Kiske. Μουσικά το άλμπουμ δεν έμοιαζε με τίποτα από το παρελθόν του Κίσκε και ακολουθούσε ενα ακουστικό singer-songwriter ύφος.
Το 2008, μετά από παρακίνηση της δισκογραφικής του εταιρίας (Frontiers Records) ο Κίσκε δέχτηκε και ηχογράφησε το τέταρτο σόλο άλμπουμ του με τίτλο Past in Different Ways. Ο δίσκος περιείχε ακουστικές διασκευές τραγουδιών που είχε γράψει ο Κίσκε την εποχή που ήταν στους Helloween. Ο Κίσκε δήλωσε πως το άλμπουμ «δείχνει πως δεν αρνιέμαι το παρελθόν μου...και δίνει στους ανθρώπους που συμμετείχαν σε αυτό το παρελθόν τη δυνατότητα να δουν αυτά τα τραγούδια από μια άλλη οπτική γωνία».
Avantasia (2000-2022)
Το 2000 ο Τομπίας Σάμμετ (τραγουδιστής των Edguy) έκανε πρόταση στον Μίχαελ Κίσκε να συμμετάσχει στην καινούρια του ροκ όπερα, τους Avantasia. Ο Κίσκε αποδέχτηκε την πρόταση να τραγουδήσει στο project, αλλά μόνο με το ψευδώνυμο “Ernie”. Το ψευδώνυμο αναγράφηκε στην πρώτη κυκλοφορία των Anastasia, το The Metal Opera (2001), αλλά όχι στη δεύτερη, το The Metal Opera Part II (2002), στο οποίο αναγράφηκε το πραγματικό του όνομα. Ο Κίσκε είχε δηλώσει πως εκείνη την περίοδο δεν ήθελε να σχετίζεται με το χέβι μέταλ. Ο ρόλος του στη ροκ όπερα ήταν βασικός και τραγούδησε στα "Reach Out For The Light", "Breaking Away", "Farewell", "Avantasia", "The Tower", "The Seven Angels" και "No Return".
Το 2007, ο Κίσκε τραγούδησε στα τραγούδια "Promised Land" και "Lost In Space [Extended Version]", τα οποία κυκλοφορήσαν στη συλλογή των Avantasia Lost in Space Part I & II.
Το 2008, συμμετείχε στο τρίτο άλμπουμ των Avantasia The Scarecrow, τραγουδώντας κυρίως φωνητικά στο "Shelter From The Rain" και δευτέρα φωνητικά στα " The Scarecrow " και "What Kind Of Love".
Το 2010, ο Κίσκε συμμετείχε στο τέταρτο διπλό άλμπουμ των Avantasia The Wicked Symphony και Angel of Babylon τραγουδώντας στα τραγούδια "Wastelands", "Runaway Train" και "Stargazers". Τον Νοέμβριο και Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς πήρε μέρος και στην περιοδεία των Avantasia "The Metal Opera Comes to Town Tour" τραγουδώντας στην ίδια σκηνή με τους Τόμπιας Σάμμετ, Κάι Χάνσεν, Γιορν Λάντε, Μπομπ Κάτλεϊ, Αμάντα Σόμερβιλλε και Σάσα Πάεθ μετάξι άλλων.
Στις 6 Αυγούστου του 2011, τραγούδησε με τους Avantasia στη συναυλία τους στο μουσικό φεστιβάλ "Wacken Open Air".
Το 2013, ο Κίσκε συμμετείχε στο πέμπτο άλμπουμ των Avantasia The Mystery of Time, τραγουδώντας στα τραγούδια "Where Clock Hands Freeze", "Savior In The Clockwork" and "Dweller In A Dream". Στο διάστημα μετάξι Απριλίου και Αυγούστου πήρε μέρος και στην περιοδεία των Avantasia " The Mystery World Tour", η οποία συμπεριλάμβανε εμφανίσεις σε 10 ευρωπαϊκά μουσικά φεστιβάλ και τρίωρες συναυλίες σε Νότια Αμερική, Ιαπωνία, Ρωσία και Ευρώπη.
Στις 2 Αυγούστου του 2014, τραγούδησε ξανά με τους Avantasia στη συναυλία τους στο φεστιβάλ Wacken Open Air.
Το 2019, συμμετείχε στο όγδοο άλμπουμ των Avantasia Moonglow, τραγουδώντας στο τραγούδι "Requiem For A Dream".
Το 2022, ο Κίσκε συμμετείχε στο ένατο άλμπουμ των Avantasia A Paranormal Evening with the Moonflower Society, τραγουδώντας στα τραγούδια "The Inmost Light" και "Arabesque".
Place Vendome (2005-2017)
Το 2005, ο Κίσκε πήρε μέρος στο project Place Vendome, της δισκογραφικής εταιρίας Frontiers Records. Οι Place Vendome αποτελούνταν από τον Ντένις Γουάρντ (μπάσο και παραγωγή), τον Κώστα Ζαφειρίου (τύμπανα) και τον Ούε Ρεϊτεναουερ (κιθάρα) από το συγκρότημα Pink Cream 69, τον Γκάνθερ Γουέρνο (πλήκτρα) από τους Vanden Plas και τον Κίσκε (φωνητικά). Η μουσική στο πρώτο άλμπουμ του πρότζεκτ, το οποίο κυκλοφόρησε το 2005 με τίτλο Place Vendome, ήταν μια μίξη μελωδικού χάρντ ροκ και AOR και τα τραγούδια γράφτηκαν από τον Ντένις Γουάρντ.
Το 2013, οι Place Vendome κυκλοφορήσαν το τρίτο άλμπουμ τους με τίτλο Thunder In The Distance. Ένα μουσικό βίντεο γυρίστηκε για το τραγούδι "Talk To Me", ενώ ο Κώστας Ζαφειρίου αντικαταστάθηκε από τον Ντίρκ Μρούινενμπεργκ στα τύμπανα. Τα τραγούδια γράφτηκαν από οκτώ διαφορετικούς συνθέτες, με τον Τίμο Τόλκκι (ex-Stratovarius) και τον Μάγνο Κάρλσεν να είναι οι πιο αναγνωρίσιμοι.
Το 2017, οι Place Vendome κυκλοφορήσαν το τέταρτο άλμπουμ τους με τίτλο Close To The Sun. Τα τραγούδια γράφτηκαν από οκτώ διαφορετικούς συνθέτες, με τους Jani Liimatainen (Cain's Offering, ex-Sonata Arctica), Olaf Thorsen (Vision Divine, Labyrinth), Fabio Lione (Vision Divine, ex-Rhapsody of Fire), Simone Mularoni (DGM) και τον Μάγνο Κάρλσεν να είναι οι ποιο αναγνωρίσιμοι. Για πρώτη φορά στην ιστορία του πρότζεκτ συμμετείχαν ως guest κιθαριστές οι Gus G (Firewind, Ozzy Osbourne), Κάι Χάνσεν, Alfred Koffler (Pink Cream 69), Μάντι Μέϊερ (ex-Krokus, ex-Asia), Michael Klein, Μάγνο Κάρλσεν και ο Simone Mularoni.
Kiske/Somerville (2010-2015)
Στις αρχες του 2010 ο Κίσκε συνεργάστηκε με την Αμάντα Σόμερβιλλε (Aina, HDK) σε ένα project ντουέτων με το όνομα Kiske/Somerville. Το project συμπεριλάμβανε τους Μάτ Σίννερ (Sinner, Primal Fear) στο μπάσο, Μάγνο Κάρλσεν στην κιθάρα, Σάντερ Γκόμμανς (After Forever) στην κιθάρα, Τζίμι Κρέσικ (Voodoo Circle) στα πλήκτρα και Μαρτιν Σμιντ στα τύμπανα. Οι Kiske/Somerville κυκλοφορήσαν ένα ομότιτλο άλμπουμ τον Σεπτέμβριο του 2010 και δυο μουσικά βίντεο για τα τραγούδια "If I Had A Wish" και "Silence".
Unisonic (2009-2016)
Οι Unisonic κυκλοφόρησαν το πρώτο τους EP με τίτλο Ignition μαζί με το βίντεο του τραγουδιού "Unisonic" τον Ιανουάριο του 2012. Το πρώτο τους ομότιτλο άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 30 Μαρτίου του 2012 και κατέλαβε ψηλές θέσεις στα Ιαπωνικά, τα Φινλανδικά, τα Γερμανικά και τα Σουηδικά τσαρτ. Το συγκρότημα ξεκίνησε την πρώτη του παγκόσμια περιοδεία τον Μάιο του 2012. Η περιοδεία ξεκίνησε στη Νότια Αμερική, συμπεριέλαβε εμφανίσεις σε Ευρωπαϊκά μουσικά φεστιβάλ και συναυλίες στην Ιαπωνία, Ταϊβάν, Νότια Κορέα, Ρωσία, Ισπανία και Γερμανία.
Οι Unisonic κυκλοφορήσαν το δεύτερο EP τους με τίτλο For the Kingdom τον Μάιο του 2014 και το βίντεο για το τραγούδι "Exceptional" τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς. Το δεύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος με τίτλο Light of Dawn, κυκλοφόρησε την 1 Αυγούστου 2014. Το Light οf Dawn κατέλαβε ψηλές θέσεις στα Φινλανδικά, τα Γερμανικά, τα Ελβετικά, τα Τσέχικα και τα Ιαπωνικά τσαρτ. Το συγκρότημα ξεκίνησε την Ευρωπαϊκή περιοδεία του τον Ιούλιο του 2014 παίζοντας σε μουσικά φεστιβάλ και τον Σεπτέμβριο ακολούθησε μια Ιαπωνική και Ευρωπαϊκή περιοδεία μαζί με τους Edguy.
Στις 5 Αυγούστου του 2016 οι Unisonic έπαιξαν στο μουσικό φεστιβάλ Wacken Open Air. Η συναυλία ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε με τον τίτλο Live in Wacken στις 21 Ιουλίου του 2017.
Άλλες συνεργασίες (1995-2022)
Από το 1995 έως και το 2022 ο Κίσκε συνεργάσθηκε ως ειδικός καλεσμένος με πολλά συγκροτήματα και καλλιτέχνες. Οι περισσότερες εμφανίσεις του ήταν σε μορφή ντουέτου, όπως στα τραγούδια που τραγούδησε με τους Masterplan, Edguy και Infinita Symphonia μεταξύ άλλων. Σε πολλές από τις εμφανίσεις του όμως τραγούδησε ολόκληρα τραγούδια όπως το "Time To Break Free" στον δίσκο Land of the Free (1995) των Gamma Ray, το "Key to the Universe" στον δίσκο Hymn to Life (2002) του Τίμο Τόλκκι, τα "Silver Maiden" και "Serendipity" στον δίσκο Days of Rising Doom (2003) των Aina, τα "I Did It My Way", "Angel", "Keep The Flame Alive", "Last Night On Earth" και "Revolution Renaissance" στον δίσκο New Era (2008) των Revolution Renaissance, το "Hello Moon" στον δίσκο Tin Soldiers (2009) των Trick or Treat, το "The Ethereal Dream (Reprise)" στον δίσκο 34613 (2012) των Tomorrow's Outlook, το ομώνυμο τραγούδι στον δίσκο The Land of New Hope (2013) της μέταλ όπερας Avalon και το "A King Has Gone" από τον δίσκο Universal (2022) των Michael Schenker Group.
Ο Κίσκε έχει επίσης συμμετάσχει ως ιδικός καλεσμένος στο πρότζεκτ Christmas Metal Symphony, στη ζωντανή τους περιοδεία το 2013 όπως και στο Rock Meets Classic στις εμφανίσεις τους στο Rock Of Ages Festival και στο Wacken Open Air Festival το 2015. Το 2016, συμμετείχε ως ιδικός καλεσμένος στη συναυλία του project Hansen & Friends στο Wacken Open Air Festival, τραγουδώντας δύο τραγούδια των Helloween. Η συναυλία ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε με τον τίτλο Hansen & Friends - Thank You Wacken το 2017.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Χέντρικ Φρομαντιού
Πρώιμος βίος
Ο Φρομαντιού γεννήθηκε στο Μάαστριχτ. Στα νιάτα του, παρήγαγε έργα για τον έμπορο τέχνης Χέρριτ φαν Όιλενμπουρχ στο Άμστερνταμ και, από το 1658, δραστηριοποιήθηκε στη Χάγη.
Σταδιοδρομία
Το 1670, διορίστηκε συντηρητής της βασιλικής συλλογής στο Πότσνταμ. Το 1671, όταν ο φαν Όιλενμπουρχ προσπάθησε να πωλήσει δεκατρείς πίνακες στον Φρειδερίκο Γουλιέλμο, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου, ο Φρομαντιού συμβούλευσε με επιτυχία τον εκλέκτορα να στείλει 12 πίνακες πίσω ως πλαστούς. Ο Φρομαντιούισχυρίστηκε ότι οι πίνακες ήταν αντίγραφα ιταλικών πινάκων και μπορούσε να εντοπίσει τα πρωτότυπα στην Ολλανδία. Συμπεριλήφθηκε στα 51 άτομα που συμμετείχαν στην πραγματογνωμοσύνη, ήταν ο Γιοχάνες Βερμέερ.
Προσωπική ζωή
Το 1672 νυμφεύτηκε την κόρη του πλούσιου και επιτυχημένου συναδέλφου του Ολλανδού ζωγράφου Φίλιπς Βάουβερμαν. Πέθανε στο Πότσνταμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Έλενα Πάβλοβνα Ρομάνοβα
Η Ελένη Πάβλοβνα (ρωσικά Елена Павловна Романова, 24 Δεκεμβρίου 1784 [ π.η. 13 Δεκεμβρίου ] - 24 Σεπτεμβρίου 1803) από τον Οίκο των Ρομανόφ ήταν κληρονομική Μεγάλη Δούκισσα της Ρωσίας, γνωστή ως Μεγάλη Δούκισσα Ελένη Πάβλοβνα της Ρωσίας. Παντρεύτηκε τον διάδοχο του μεγάλου δουκάτου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και έγινε Πριγκίπισσα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Παύλου Α΄ της Ρωσίας και της Σοφίας Δωροθέας (Μαρίας Φεοντόροβνας), κόρης του Φρειδερίκου Β΄ Ευγένιου της Βυρτεμβέργης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1799 τον Φρειδερίκο Λουδοβίκο, Διάδοχο του Μεγάλου Δουκάτου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν, και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας
Anywhere but Home
Anywhere but Home ονομάζεται μια ζωντανή ηχογράφηση του αμερικανικού συγκροτήματος εναλλακτικού ροκ, Evanescence. Κυκλοφόρησε το 2004 και στη συσκευασία περιλαμβάνεται ένα CD από κοινού με ένα DVD. Το δεύτερο περιλαμβάνει τη συναυλία του συγκροτήματος στο Le Zénith του Παρισιού, τα τέσσερα βιντεοκλίπ του συγκροτήματος από το προγενέστερο άλμπουμ τους «Fallen», καθώς και υλικό από παρασκήνια. Το CD περιλαμβάνει τα τραγούδια της συναυλίας και ένα πρωτύτερα ακυκλοφόρητο τραγούδι με τίτλο «Missing», που κυκλοφόρησε διεθνώς ως single. Ανάμεσα στα τραγούδια που υπάρχουν στη συλλογή είναι και το «Breathe No More», από το soundtrack της ταινίας «Elektra», το «Farther Away», και η διασκευή από το συγκρότημα του τραγουδιού των Korn, «Thoughtless».
Τα κομμάτια του άλμπουμ
{|
Κρυμμένο υλικό
Μια κρυμμένη ερμηνεία του τραγουδιού «Bring Me to Life» στο Λας Βέγκας, στη Νεβάδα, βρίσκεται στο κυρίως μενού του DVD. Αποκαλύπτεται τοποθετώντας τον δείκτη στη μεσαία επιλογή ("Music Videos") και στη συνέχεια κουνώντας τον δύο φορές προς τα αριστερά. Το σύμβολο του συγκροτήματος γίνεται τότε ορατό στα αριστερά της οθόνης και με ένα κλικ οδηγεί στο κρυμμένο υλικό.
Νομική διαμάχη
Το Δεκέμβριο του 2004, ο Τρέβιν και η Μέλανι Σκινς από την πολιτεία του Μαίρυλαντ, που αγόρασαν το άλμπουμ για τη δεκατριάχρονη κόρη τους, μήνυσαν το πολυκατάστημα Wal-Mart αφού άκουσαν τη λέξη 'fuck' στους στίχους του τραγουδιού «Thoughtless», που αποτελεί διασκευή του ομώνυμου τραγουδιού του συγκροτήματος Korn. Στο νομικό έγγραφό αναγραφόταν ότι, ενώ στο άλμπουμ αναφερόταν η υβριστική αυτή λέξη, δεν υπήρχε αυτοκόλλητο Parental Advisory (προειδοποίηση προς τους γονείς ότι στους στίχους περιλαμβάνεται επίμαχο περιεχόμενο). Επίσης ότι το άλμπουμ παραβίαζε την πολιτική της πολυεθνικής να μην πουλά μουσική με υβριστικούς στίχους. Το δικαστήριο που εκδίκασε την υπόθεση αποφάσισε πως όσοι θα αγόραζαν το CD σε κάποιο Wal-Mart στην πολιτεία αυτή θα λάμβαναν κάποια αποζημίωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφία των Evanescence Κατηγορία:Άλμπουμ του 2004
Λεκτική επικοινωνία
Η λεκτική επικοινωνία είναι η ακουστική μορφή μεταφοράς των ιδεών, των σκέψεων και των οδηγιών, ή οδηγίες που χρησιμοποιούν οι φωνητικές χορδές και το στόμα του ομιλητή για να μεταδώσουν μία έννοια στον αέρα και αναγκάζοντας κατά συνέπεια τα κύματα του ήχου να μεταφερθούν στους κατάλληλους δέκτες του ακροατή, με συνέπεια έναν μετασχηματισμό της διανόησης και των εικόνων ή των συμβόλων που θα επιτρέψουν στο δέκτη να επεξεργαστεί την έννοια αυτού του οποίου έχει ειπωθεί. Είναι η επικοινωνία που διεξάγεται με τη χρήση του λόγου. Λεκτική επικοινωνία μπορεί να γίνει και μέσω συσκευών όπως: κινητό, Η/Υ, κλπ.
Σκολοπακίς
Σκολοπακίς ονομάζεται γένος παρυδάτιων πτηνών της οικογένειας των Σκολοπακίδων. Περιλαμβάνει 17 είδη, από τα οποία τα 3 απαντούν στον ελλαδικό χώρο.
Λεκτική επικοινωνία
Κατηγορία:Ακουστική Κατηγορία:Προφορική επικοινωνία
Σκολοπακίς
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκολοπακίδες
Ντεσισλάβα
Η Ντεσισλάβα Ιβάνοβα Ντόνεβα (Βουλγαρικά: Desislava Ivanova Doneva, Κυριλλικά: Десислава Иванова Донева, 7 Μαρτίου 1979), γνωστή με το όνομα Ντέσι Σλάβα (επίσης DESS), είναι Βουλγάρα τραγουδίστρια-τραγουδοποιός και παραγωγός.
Γεννήθηκε στο Ράντνεβο της Βουλγαρίας. Οι πρώτες της εμφανίσεις ξεκίνησαν σε νεαρή ηλικία, όταν θα κέρδιζε βραβεία σε φεστιβάλ για παιδιά. Λίγο αργότερα, έγινε η σολίστ της ορχήστρας "Radnevo". Αυτό την οδήγησε να την προσέξει μια από τους πιο διάσημους βουλγάρους λαϊκούς τραγουδιστές όλων των εποχών - η Βαλκάνα Στογιάνοβα, η οποία την πήρε κοντά της, την προπόνησε και κήρυξε τη Ντεσισλάβα ως πιθανή μουσική κληρονόμο της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλγάρες τραγουδίστριες
Σεργκέι Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας
Ο Σέργιος Αλεξάνδροβιτς, (ρωσικά: Сергей Александрович, 11 Μαΐου 1857 - 17 Φεβρουαρίου 1905) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν μέγας δούκας της Ρωσίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ανάκτορο Αικατερίνης της Αγ. Πετρούπολης και ήταν ο πέμπτος γιος του Αλεξάνδρου Β΄ της Ρωσίας και της Μαρίας της Έσσης (Μαρίας Αλεξάνδροβνας), κόρης του Λουδοβίκου Β΄ της Έσσης και παρά τω Ρήνω.
Δολοφονήθηκε το 1905 στη Μόσχα σε ηλικία 47 ετών. Ήταν άτεκνος και με διαθήκη του άφησε την περιουσία του στα τέκνα του μικρότερου αδελφού του, Παύλου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1884 την Ελισάβετ της Έσσης (Ελισάβετ Φεοντόροβνα), κόρη του Λουδοβίκου Δ΄ της Έσσης & παρά τω Ρήνω. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Μεγάλοι Δούκες της Ρωσίας Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Λίμνη των Γιαννιτσών
Η λίμνη των Γιαννιτσών (ή Λουδία) ήταν λίμνη που βρίσκονταν στη Κεντρική Μακεδονία, νότια της πόλης των Γιαννιτσών. Αποξηράνθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα με σκοπό τη καταπολέμηση της ελονοσίας αλλά και την χρήση των αποξηραμένων εκτάσεων για γεωργική καλλιέργεια.
Ιστορία
Στην αρχαιότητα, βάσει ιστορικών δεδομένων, μεγάλο μέρος των πεδινών περιοχών της Κάτω Μακεδονίας καλύπτονταν από θάλασσα. Με το πέρασμα των χρόνων, η στάθμη της θάλασσας υποχώρησε σταδιακά νοτιότερα, λόγω των προσχώσεων των ποταμών. Έτσι σχηματίστηκαν μεταγενέστερα η λίμνη των Γιαννιτσών και ελώδεις εκτάσεις. Η φυσική απορροή των νερών της λίμνης, κατέληγε στον ποταμό Λουδία.
Η έκταση της ήταν 10.000 στρέμματα, ενώ άλλα 340.000 στρέμματα ήταν ελώδη. Για αυτό συχνά, η λίμνη αναφέρεται ως "βάλτος". Λόγω του βαλτώδους χαρακτήρα του οικοσυστήματος και της πυκνής βλάστησης της, συνήθη ήταν τα περιστατικά ελονοσίας λόγω των πολλών κουνουπιών.
Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και την εγκατάσταση των προσφύγων σε οικισμούς και πόλεις της περιοχής λόγω της ανταλλαγής των πληθυσμών, ήταν επιτακτική η ανάγκη διανομής αγροτικών εκτάσεων ώστε να λυθεί το ζήτημα του βιοπορισμού των νέων κατοίκων της περιοχής, αλλά και να αντιμετωπιστούν τα περιστατικά ελονοσίας. Η αποξήρανση της λίμνης, που διήρκεσε από το 1928 έως το 1932, ανέλαβε η αμερικανική εταιρία "New York Company Foundation".
Η λίμνη των Γιαννιτσών έμεινε γνωστή στην ελληνική και βαλκανική ιστοριογραφία, κατά την διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, όπως στις ομώνυμες μάχες της 6ης Αυγούστου και της 21ης Δεκεμβρίου 1906, καθώς και των Βαλκανικών Πολέμων, με την μάχη των Γιαννιτσών. Η λίμνη αναφέρεται και σε έργα της ελληνικής λογοτεχνίας, όπως το μυθιστόρημα "Στα Μυστικά του Βάλτου" της Πηνελόπης Δέλτα.
Πηγές
Γιαννιτσων Γιαννιτσων Κατηγορία:Νομός Πέλλας
Διαυγασμένο βούτυρο
μικρογραφία|260x260εσ|Διαυγασμένο βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου Το διαυγασμένο βούτυρο είναι το λίπος γάλακτος που παράγεται από το βούτυρο για τον διαχωρισμό των στερεών γάλακτος και του νερού από το βουτυρικό λίπος. Συνήθως, παράγεται λιώνοντας το βούτυρο και αφήνοντας τα συστατικά να διαχωριστούν κατά πυκνότητα. Το νερό εξατμίζεται, μερικά στερεά (π.χ. πρωτεΐνες ορού γάλακτος) επιπλέουν στην επιφάνεια και αποβουτυρώνονται και τα υπόλοιπα στερεά γάλακτος (καζεΐνη) βυθίζονται στον πυθμένα και μένουν πίσω όταν το λίπος βουτύρου (το οποίο θα ήταν στη συνέχεια από πάνω) χύνεται ή διαχωρίζεται με διαχωριστική χοάνη ή διαχωριστή λίπους. Αυτό το λίπος βουτύρου είναι το διαυγασμένο βούτυρο.
Οι εμπορικές μέθοδοι παραγωγής περιλαμβάνουν επίσης την άμεση εξάτμιση, αλλά μπορούν επίσης να πραγματοποιηθούν με απόχυση και φυγοκέντριση που ακολουθείται από ξήρανση υπό κενό ή απευθείας από την κρέμα με σπάσιμο του γαλακτώματος που ακολουθείται από τη φυγοκέντριση.
Ιδιότητες
Το διαυγασμένο βούτυρο έχει υψηλότερο σημείο καπνού (252 °C) από το κανονικό βούτυρο (163–191 °C) και επομένως προτιμάται σε ορισμένες μαγειρικές εφαρμογές, όπως το σοτάρισμα. Το διαυγασμένο βούτυρο έχει επίσης πολύ μεγαλύτερη διάρκεια ζωής από το φρέσκο βούτυρο. Έχει αμελητέες ποσότητες λακτόζης και καζεΐνης και, ως εκ τούτου, είναι αποδεκτό από τους περισσότερους που έχουν δυσανεξία στη λακτόζη ή αλλεργία στην καζεΐνη.
Χέλσινγκμποργκ
thumb|Kullagatan, ο πεζόδρομος στο κέντρο. Το Χέλσινγκμποργκ (Σουηδικά: Helsingborg) είναι πόλη και σημαντικό λιμάνι στο νότο της Σουηδίας. Έχει 97.122 κατοίκους και βρίσκεται κοντά στο Μάλμε. Στην πόλη έχει έδρα ο αθλητικός σύλλογος Χέλσινγκμποργκς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σουηδίας
423 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ανδρέου (αποσαφήνιση)
Με το επώνυμο Ανδρέου μπορεί να αναφέρονται:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
422 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κερατοσκόπιο
Ένα κερατοσκόπιο, μερικές φορές γνωστό ως δίσκος του Πλασίντο, είναι ένα οφθαλμολογικό όργανο που χρησιμοποιείται για την εκτίμηση του σχήματος της πρόσθιας επιφάνειας του κερατοειδούς. Μια σειρά ομόκεντρων δακτυλίων προβάλλεται στον κερατοειδή και η αντανάκλασή τους προβάλλεται από τον εξεταστή μέσω μιας μικρής οπής στο κέντρο του δίσκου. Ένας κερατοειδής κανονικού σχήματος πρέπει να εμφανίζει συμμετρικές αντανακλάσεις σε ίσες αποστάσεις. Εάν ο ασθενής πάσχει από αστιγματισμό ή από δυστροφία κερατοειδούς, οι δακτύλιοι θα είναι παραμορφωμένοι.
Μια σύγχρονη ανάπτυξη της ιδέας βρίσκεται στην τοπογραφία κερατοειδούς, στην οποία η ανάλυση της ανακλώμενης εικόνας μεταφέρεται σε έναν υπολογιστή. Το αυτοματοποιημένο όργανο μπορεί να παράγει χάρτες περιγράμματος της τοπογραφίας του ματιού με χρωματικούς κώδικες ή ακόμη και τρισδιάστατες απεικονίσεις της επιφάνειάς του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οφθαλμολογία Κατηγορία:Οφθαλμολογικός εξοπλισμός
Βεστερός
Η Βεστερός (Σουηδικά: Västerås, προφορά ΔΦΑ : [vɛstərˈoːs]) είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της Σουηδίας και βρίσκεται 100 χιλιόμετρα δυτικά της Στοκχόλμης, στις όχθες της λίμνης Μέλαρεν. Ανήκει στην επαρχία Βέστμανλαντ και έχει 110.877 κατοίκους.
Ο μεγαλύτερος εργοδότης της πόλης είναι η βιομηχανία Asea Brown Boveri. Η εταιρία H&M άνοιξε το πρώτο της κατάστημα στην πόλη το 1947.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σουηδίας
Γεώργιος Αλεξάνδροβιτς Γιουριέφσκι
Ο Γεώργιος Αλεξάνδροβιτς Γιουριέφσκι, ρωσικά Гео́ргий Алекса́ндрович Ю́рьевский (12 Μαΐου 1872 - 30 Απριλίου 1872) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν ετεροθαλής αδελφός του Αλεξάνδρου Γ΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας.
Βιογραφία
thumb|right|Ο Γεώργιος Αλεξάνδροβιτς Γιουριέφσκι με τις αδελφές του, Όλγα και Κατερίνα Ήταν νόθος γιος του Αλεξάνδρου Β΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας και της Αικατερίνης Ντολγκορούκοβ. Ο Αλέξανδρος Β΄ είχε ερωμένη την Αικατερίνη και είχε κάνει τρία τέκνα μαζί της· το 1880 απεβίωσε η σύζυγός του και 33 ημέρες μετά νυμφεύτηκε την Αικατερίνη μοργανατικά, νομιμοποιώντας τα τέκνα του.
Ο Γεώργιος νυμφεύτηκε την Αλεξάνδρα, κόρη του Κωνστανίνου δούκα του Όλντενμπουρκ. Ο Κωνσταντίνος είχε κάνει μοργανατικό γάμο και ο Νικόλαος Β΄ αυτοκράτορας της Ρωσίας δεν επικροτούσε το γάμο του Γεωργίου. Έτσι το ζεύγος εγκατέλειψε την οικία του στην Αγ. Πετρούπολη και πήγε να ζήσει στο εξωτερικό.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1900 την Αλεξάνδρα φον Τσάρνεκαου, κόρη του Κωνσταντίνου Πέτροβιτς δούκα του Όλντενμπουρκ, από τον μοργανατικό γάμο του με την Αγριππίνα Γιαπαρίτζε κόμισσα φον Τσάρνεκαου. Ο Γεώργιος είχε τέκνα:
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Φίλιππος Β΄ Φιλορωμαίος
Ο Φίλιππος Β' Φιλορωμαίος ή Βαρύπους ήταν ένας εκ των τελευταίων ηγεμόνων της Δυναστείας των Σελευκιδών, βασιλέων της Συρίας κατά την ελληνιστική περίοδο. Ήταν γιος του Φίλιππου Α' του Φιλάδελφου από άγνωστη σύζυγο.
Francesco Stocco (αντιτορπιλικό)
Το Francesco Stocco ήταν ένα από τα τέσσερα αντιτορπιλικά κλάσης  Giuseppe Sirtori που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina).
Φίλιππος Β΄ Φιλορωμαίος
Βιογραφικά στοιχεία
Μετά τον θάνατο του Αντίοχου Ι' Ευσεβούς, επίτροπος των ανήλικων τέκνων του ορίστηκε η σύζυγός του, Κλεοπάτρα Σελήνη Α'. Ωστόσο τελικά τη χώρα κατέλαβε ο βασιλιάς της Αρμενίας, Τιγράνης ο Μέγας και την προσάρτησε στη δική του επικράτεια. Η βασιλική οικογένεια αναγκάστηκε να αποσυρθεί στη Ρώμη, όπου χωρίς αποτέλεσμα προσπάθησε να διεκδικήσει τα δικαιώματά της (εναλλακτικά στον κενό θρόνο της Αιγύπτου, από όπου καταγόταν η Κλεοπάτρα Σελήνη). Την ίδια περίοδο χάνονται και οι γνώσεις μας για την τύχη του Φιλίππου Α' που κυβερνούσε κάποιες άλλες περιοχές του διασπασμένου συριακού βασιλείου.
Στα πλαίσια του Τρίτου Μιθριδατικού Πολέμου ο Ρωμαίος στρατηγός Λούκουλλος νίκησε εν τέλει τον Αρμένη βασιλιά. Ο λαός της Αντιόχειας αναγνώρισε ως νόμιμο δικαιούχο του θρόνου τον Αντίοχο ΙΓ', γιο του Αντιόχου Ι' και της Κλεοπάτρας Σελήνης. Η Ρώμη αποδέχτηκε να τον ορίσει υποτελή βασιλιά, ενώ ο συγγενής του Φίλιππος Β' κυβέρνησε κάποια άλλα τμήματα της πάλαι ποτέ αυτοκρατορίας των Σελευκιδών. Ανάμεσα στους δύο άντρες υπήρχαν τριβές, με τον Φίλιππο να υπονομεύει τη θέση του Αντίοχου.
Francesco Stocco (αντιτορπιλικό)
Περιγραφή
Τα πλοία της κλάσης Giuseppe Sirtori είχαν μήκος 72,5 m στην ίσαλο γραμμή και συνολικό μήκος 73,54 m, πλάτος 7,34 m και μέσο βύθισμα 2,7 m. Είχαν εκτόπισμα 709 t (698 LT) με κανονικό (standard) φορτίο, το οποίο έφτανε τους 914 t (900 LT) με πλήρες. Το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 98 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες. Το προωστικό σύστημα είχε ονομαστική μέγιστη ισχύ 15500 shp, χάρη στους οποίους μπορούσαν θεωρητικά να φθάσουν σε μέγιστη ταχύτητα 30 kn, αν και σε υπηρεσία έφτασαν έως και τους 33,6 kn και μέγιστη ισχύ περίπου 17000 shp. Η ακτίνα δράσης τους ήταν 1700 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 15 kn.
Φίλιππος Β΄ Φιλορωμαίος
Βιογραφικά στοιχεία
Ο νέος απεσταλμένος των Ρωμαίων, ο Πομπήιος, συνέχισε αρχικά την πολιτική του προκατόχου του, γρήγορα όμως επωφελήθηκε της κατάστασης και φρόντισε να δολοφονηθεί ο Αντίοχος ΙΓ'. Έκτοτε το συριακό κράτος προσαρτήθηκε στην αχανή ρωμαϊκή επικράτεια.
Francesco Stocco (αντιτορπιλικό)
Περιγραφή
Το Giuseppe Sirtori διέθετε έξι πυροβόλα των 102 mm, ενώ ο ελαφρύς οπλισμός του αποτελούνταν από ένα ζεύγος αντιαεροπορικών πυροβόλων των 40 mm και δύο πολυβόλα των 6,5 mm. Ήταν επίσης εξοπλισμένο με δύο δίδυμους τορπιλοσωλήνες των 450 mm, έναν σε κάθε πλευρά του πλοίου. Μπορούσε επίσης να μεταφέρει έως και δέκα νάρκες.
Φίλιππος Β΄ Φιλορωμαίος
Βιογραφικά στοιχεία
Ο δε Φίλιππος είναι πολύ πιθανόν να επέζησε μετά τα γεγονότα αυτά. Κατά την περίοδο που ο φαραώ της Αιγύπτου, Πτολεμαίος ΙΒ' Αυλητής (πατέρας της περιβόητης Κλεοπάτρας) αναζητούσε υποστηρικτές στη Ρώμη, οι Αλεξανδρινοί προσπάθησαν να τον αντικαταστήσουν αναζητώντας σύντροφο για την κόρη του, Βερενίκη Δ'. Ανάμεσα στις προτάσεις ήταν και κάποιος Φίλιππος, ο οποίος πιθανώς ταυτίζεται με τον Φιλορωμαίο (ο Φίλορωμαίος ήταν εγγονός της Τρύφαινας, κόρης του Πτολεμαίου Η'). Την ένωση αυτή δεν επέτρεψε τελικά ο Ρωμαίος διοικητής της Συρίας, ο Γαβίνιος.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ηγεμόνες των Σελευκιδών Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Francesco Stocco (αντιτορπιλικό)
Επιχειρησιακή ιστορία
Το Francesco Stocco ναυπηγήθηκε στις εγκαταστάσεις της Cantieri navali Odero στο Σέστρι Πονέντε (Sestri Ponente) όπου και καθελκύστηκε στις 5 Ιουνίου 1917.
Έπειτα από την συνθηκολόγηση της Ιταλίας στις 3 Σεπτεμβρίου 1943, οι γερμανικές δυνάμεις εξαπέλυσαν επιθέσεις εναντίον των πρώην συμμάχων τους. Στο πλαίσιο αυτό, το Francesco Stocco εντοπίστηκε και βυθίστηκε από γερμανικά βομβαρδιστικά στις 24 Σεπτεμβρίου ενώ είχε αποπλεύσει από την Κέρκυρα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης Giuseppe Sirtori
Σταύρος Καλλέργης
Ο Σταύρος Καλλέργης (Χουμέρι Μυλοποτάμου Κρήτης, 1865 − Κρήτη, 1926) ήταν ένας από τους προδρόμους του σοσιαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Χουμέρι Μυλοποτάμου, στην Κρήτη, και καταγόταν από παλιά αρχοντική οικογένεια. Ο πατέρας του, Γ. Καλλέργης, ήταν οπλαρχηγός και διοικητής της επαρχίας Μυλοποτάμου. Στην Κρητική Επανάσταση του 1861 συμμετείχε στην άμυνα της Μονής Αρκαδίου, κατά την πολιορκία της από τα οθωμανικά στρατεύματα. Κατάφερε να ξεφύγει και διέφυγε μαζί με την οικογένειά του στην Αθήνα καθώς επικηρύχτηκε από τις οθωμανικές αρχές. Στην Αθήνα τόσο ο ίδιος όσο και η γυναίκα του προσελήφθησαν τιμητικά στο Παλάτι.