cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ένα επεισόδιο την εποχή της Τρομοκρατίας
Υπόθεση
Ο άγνωστος την ακολουθεί και χτυπά την πόρτα της φτωχικής κατοικίας. Τρομοκρατημένοι του ανοίγουν και ο άνδρας ζητά από τον ιερέα να τελέσει μια νεκρώσιμη λειτουργία για ένα ιερό πρόσωπο και τους λέει ότι θα επιστρέψει αργότερα για να παρακολουθήσει τη λειτουργία. Λέει επίσης ότι θα επιστρέψει σε ένα χρόνο για μια άλλη λειτουργία και τους υπόσχεται ότι θα είναι ασφαλείς από κάθε κίνδυνο. Στη συνέχεια δίνει στον ιερέα ένα αιματοβαμμένο μαντήλι που φέρει βασιλικά διακριτικά.
Τον επόμενο χρόνο, ο άγνωστος επιστρέφει για την επιμνημόσυνη δέηση. Αργότερα, ο ιερέας επισκέπτεται ένα μαγαζί που ανήκει σε κάποιους βασιλικούς φίλους του και παρατηρεί αναταραχή στο δρόμο, περνάει το κάρο με τους κατάδικους και τον δήμιο Σαρλ Ανρί Σανσόν. Ο ιερέας λιποθυμά όταν αναγνωρίζει ότι ο δήμιος είναι ο άγνωστος που τον είχε επισκεφθεί. Συνειδητοποιεί ότι το μαντήλι ήταν του βασιλιά και η λειτουργία για τον πρόσφατα εκτελεσθέντα Λουδοβίκο ΙΣΤ'.
Ιστορικό υπόβαθρο
Η υπόθεση διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια της Τρομοκρατίας, από το 1793 έως το 1794. Ξεκινά την επόμενη ημέρα της εκτέλεσης του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ'. Η ιστορία είναι φανταστική, αλλά παρουσιάζει μια ιστορική προσωπικότητα, τον Σαρλ Ανρί Σανσόν, ο οποίος ήταν ο δήμιος που διηύθυνε την εκτέλεση του Λουδοβίκου.
Οι μοναχές και ο μη ορκισμένος ιερέας της ιστορίας κρύβονται καθώς κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης σημειώθηκε μια διαδικασία αποχριστιανισμού στη Γαλλία. Ιδιαίτερα διώχθηκαν οι ιερείς που δεν είχαν ορκισθεί πίστη στην Επανάσταση.
Έμπνευση
Η ιδέα της συγγραφής της ιστορίας πιθανόν γεννήθηκε μετά τη συνάντηση του Μπαλζάκ με τον γιο του Σαρλ Ανρί Σανσόν, επίσης δήμιο και παρόντα στην εκτέλεση του βασιλιά. Ίσως οι ιστορίες του γιου για τον πατέρα του - που ήταν ευσεβής παρά το φρικτό του επάγγελμα - ενέπνευσαν τον Μπαλζάκ να γράψει μια ιστορία που δεν βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, αλλά στην ανθρώπινη πτυχή ενός πραγματικού χαρακτήρα και σε γεγονότα που «θα μπορούσαν να έχουν συμβεί». Το έργο είναι επίσης μια απόδειξη της επιρροής του ρομαντισμού στο έργο του Μπαλζάκ που είναι εμφανής στη γενική ατμόσφαιρα της ιστορίας και τη δομή της (το μυστήριο του κύριου χαρακτήρα και το δράμα της τελικής σκηνής).
Μετάφραση στα ελληνικά
Ένα επεισόδιο την εποχή της τρομοκρατίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ
Αθώοι με βρώμικα χέρια
Πλοκή
Ο Λουί (Ροντ Στάιγκερ), ένας πλούσιος άνθρωπος που ζει ήσυχα με την όμορφη νεαρή σύζυγό του Τζούλι (Ρόμι Σνάιντερ) στο Σαν Τροπέ, έχει ένα καρδιακό πρόβλημα και ένα πρόβλημα με το αλκοόλ.
Μια μέρα ο γείτονάς τους, Τζεφ Μαρλ (Πάολο Τζιούστι) θα πετάξει έναν χαρταετό, ο οποίος θα πέσει εντελώς τυχαία στην αυλή της Τζούλι και ακριβώς πάνω στο γυμνό κορμί της.
Η Τζούλι θα συστήσει τον Τζεφ στον Λούι ως έναν νεαρό γείτονα και συγγραφέα. Ο Λουί λέει στον Τζεφ ότι πίνει πολύ και θέλει να εγκαταλείψει αυτόν τον τόπο με τη σύζυγό του. Διαμαρτύρεται ότι η Τζούλι δεν τον αγαπάει, δεν τον φιλάει και δεν αφήνει να την αγγίξει. Όταν ο Λουί μεθυσμένος πάει για ύπνο, η Τζούλι λέει ότι δεν μπορεί πλέον να τον ανεχτεί. Πολύ σύντομα η Τζούλι και ο Τζέφ θα γίνουν εραστές και θα σχεδιάσουν να δολοφονήσουν τον Λουί. Συμφωνούν ότι η δολοφονία θα πρέπει να διαπραχθεί σε δύο ώρες και μετά ο Τζεφ θα φύγει μόνος του.
Η Τζούλι μταίνει στο δωμάτιο του Λούι, παίρνει ένα κλομπ από το τραπέζι, τον χτυπάει στο κεφάλι με όλη της την δύναμη, πλένει μετά το κλομπ, το τοποθετεί στη θέση του και στη συνέχεια φέρνει μια μεγάλη πλαστική τσάντα στο υπνοδωμάτιο του Λουί. Φεύγει από το δωμάτιο και κατεβαίνει κάτω και κάθεται στο λόμπι του ισογείου.
Ένας θόρυβος τότε ακούγεται και η Τζούλι κοιτάζει έξω από το παράθυρο και μέσα στην ομίχλη βλέπει κάποιον που μεταφέρει έναν τεράστιο σάκο προς την προβλήτα. Έπειτα πηγαίνει στην κρεβατοκάμαρα του Λουί και βλέπει ότι δεν είναι εκεί και στη συνέχεια πηγαίνει για ύπνο, θεωρώντας ότι ο Τζεφ ήταν αυτός που πήρε το πτώμα του Λούι.
Το επομένο πρωί, μια επιστολή βρίσκεται κάτω από την πόρτα της. Η Τζούλι βγαίνει στην αυλή και διαπιστώνει ότι το νέο της αυτοκίνητο δεν είναι εκεί. Από την επιστολή, μαθαίνει ότι ο Τζεφ έφυγε στην Ιταλία για 2-3 μέρες με το αυτοκίνητό της, φαινομενικά για να συλλέξει υλικό για το βιβλίο του. Η Τζούλι καλεί την αστυνομία και ισχυρίζεται ότι ο σύζυγός της πήγε στη θάλασσα με την βάρκα και δεν επέστρεψε.
Η αστυνομία θα εντοπίσει την βάρκα του Λουί, και δεν θα βρει κανένα πτώμα, παρά μόνο άδεια μπουκάλια ουίσκι και έναν λεκέ από αίμα. Η Τζούλι θα πει στους αστυνομικούς ότι ο Λουί είχε ένα πρόβλημα με την καρδιά του και ενδεχομένως έπεσε στην θάλασσα και πνίγηκε.
Η Τζούλι πηγαίνει στην τράπεζα, όπου διαπιστώνει ότι ο σύζυγός της απέσυρε όλα τα χρήματα από το τον λογαριασμό της πριν από δύο ημέρες. Εκεί συναντάει την αστυνομία και μαζί πηγαίνουν για να επιθεωρήσουν την θυρίδα της, όπου βρίσκονται χρεόγραφα και τιμαλφή, αλλά και αυτή είναι άδεια. Η Τζούλι συναντιέται με το δικηγόρο του συζύγου της, Τζορτζ Τοράν (Φρανσουά Περό), ο οποίος της λέει ότι ο Λούι πήρε όλα τα χρήματα για να φύγει για τις Αντίλλες και  αποφάσισε να πουλήσει το σπίτι.
Γυρίζοντας το βράδυ στο σπίτι, η Τζούλι βλέπει έναν άνδρα στις σκάλες, νομίζοντας ότι είναι ο Τζεφ, αλλά αποδεικνύεται ότι είναι ο Λούι, ο οποίος της λέει ότι ήξερε τα πάντα από την αρχή. Αφού είδε ότι έκαναν έρωτα, άρχισε να τους παρακολουθεί και άκουσε πως ο Τζεφ προσφέρθηκε να τον σκοτώσει και πώς ανέπτυξε ένα σχέδιο δολοφονίας.
Αποδεικνύεται ότι η Τζούλι χτύπησε το κεφάλι όχι του Λούι, αλλά του Τζεφ. Στη συνέχεια, ο Λούι πήγε στο σπίτι του Τζεφ και προσποιήθηκε ότι δακτυλογραφούσε όλη τη νύχτα. Επέστρεψε νωρίς το πρωί και πήρε τον αναίσθητο Τζεφ σε μια βάρκα στη θάλασσα. Όταν ο Τζεφ ξύπνησε, ο Λούι τον ανάγκασε να γράψει μια ομολογία και στη συνέχεια τον έπνιξε. Ο Λούι πήρε το αυτοκίνητο που είχε χαρίσει στην Τζούλι και έφυγε στη Μοντόνα, κρύβοντας χρήματα και κοσμήματα στο δρόμο και άρχισε να στέλνει επιστολές στη Τζούλι εξ ονόματος του Τζεφ.
Εν τω μεταξύ, ο Λούι κουράζεται να κρύβεται από την αστυνομία και να ζει μια διπλή ζωή. Η σχέση του με την Τζούλι έχει αλλάξει πάλι και είναι πάλι έτοιμοι να ζήσουν μαζί. Οι ντετέκτιβ έρχονται στην Τζούλι και τις αναφέρουν ότι ο Λούι μπορεί να είναι ζωντανός, αλλά η ίδια λέει ότι δεν ξέρει τίποτα για αυτό.
Ξαφνικά μπαίνει μέσα στο σπίτι ο Τζεφ με ένα όπλο. Ο Λουί ήξερε ότι ο Τζέφ ήταν ζωντανός, δεν μπορούσε να τον σκοτώσει και μάλιστα του έδωσε 50 χιλιάδες φράγκα για να φύγει. Αντ'αυτού, ο Τζεφ άρχισε να ακολουθεί τον Λουί με την ελπίδα να α νακαλύψει πού είναι τα χρήματά του Λουί κρυμμένα. Η Τζούλι περπατάει μέχρι τον Τζέφ και τον αγκαλιάζει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κλοντ Σαμπρόλ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σαιν-Τροπέ Κατηγορία:Ταινίες του 1975 Κατηγορία:Γαλλικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες
Γιοάνα Γιούζβικ
Η Γιοάνα Γιούζβικ (πολωνικά: Joanna Jóźwik, 30 Ιανουαρίου 1991 ) είναι Πολωνή αθλήτρια του στίβου, με ειδίκευση στο αγώνισμα των 800 μέτρων. Στις διακρίσεις της περιλαμβάνονται μετάλλια σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα ανοικτού και κλειστού στίβου, καθώς και η πέμπτη θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016.
Καριέρα
Η Γιούζβικ γεννήθηκε το 1991 στο Βάουμπζιχ της Πολωνίας και προέρχεται από αγροτική οικογένεια. Ολοκλήρωσε τις σχολικές της υποχρεώσεις στη Σταλόβα Βόλα και κατόπιν εισήχθη στην Ακαδημία Φυσικής Αγωγής που εδρεύει στη Βαρσοβία. Ασχολείται με τον κλασικό αθλητισμό από την εφηβεία της και ανήκει στον σύλλογο ΑΖΣ-ΑΒΦ Κατοβίτσε. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε διεθνή διοργάνωση το 2010, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κάτω των 20 Ετών που διεξήχθη στο Μόνκτον του Καναδά, συμμετέχοντας στα αγωνίσματα των 800 μέτρων και της σκυταλοδρομίας 4 × 400 μέτρων. Έκτοτε αγωνίζεται στις μεγάλες διοργανώσεις αποκλειστικά στην κούρσα των 800 μ. Την επόμενη χρονιά έλαβε μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κ23 στην Οστράβα, χωρίς να καταφέρει να διακριθεί, ενώ το 2013, στο πλαίσιο της ίδιας διοργάνωσης, έφτασε μέχρι τον τελικό του αγωνίσματος των 800 μ. όπου κατετάγη όγδοη, έπειτα από πτώση. αριστερά|μικρογραφία|255x255εσ|Κούρσα της Γιούζβικ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016. Το 2014 η Γιούζβικ κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου, πραγματοποιώντας παράλληλα και ατομικό ρεκόρ με χρόνο 1:59,63. Το 2015 συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου όπου αρχικά κατετάγη τέταρτη, ωστόσο αργότερα έλαβε το χάλκινο μετάλλιο λόγω τιμωρίας της Ρωσίδας Εκατερίνα Ποϊστόγκοβα για χρήση απαγορευμένων ουσιών. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους κατέλαβε την έβδομη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που διεξήχθη στο Πεκίνο. Τον Ιούλιο του 2016 πλασαρίστηκε έκτη στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας και έναν μήνα αργότερα έφτασε στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου τερμάτισε στην πέμπτη θέση κάνοντας νέο ατομικό ρεκόρ (1:57,37). Το 2017 συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα χωρίς ωστόσο να διακριθεί, καθώς αποκλείστηκε στην ημιτελική σειρά.
Τα επόμενα χρόνια η Γιούζβικ ταλαιπωρήθηκε από σοβαρά προβλήματα τραυματισμών (κυρίως στο ισχίο), με αποτέλεσμα να απέχει για καιρό από την ενεργό δράση και στη συνέχεια από σημαντικές διεθνείς διοργανώσεις. Τον Μάρτιο του 2021 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου που πραγματοποιήθηκε στο Τόρουν της Πολωνίας κάνοντας χρόνο 2:04,00.
Σε συλλογικό επίπεδο, αρχικά αγωνιζόταν με τα χρώματα της ΚΚΣ Βικτόρια Σταλόβα Βόλα, ενώ το 2013 εντάχθηκε στην ΑΖΣ-ΑΒΦ Βαρσοβίας. Από το 2019 ανήκει στην ΑΖΣ-ΑΒΦ Κατοβίτσε. Έχει αναδειχθεί τέσσερις φορές πρωταθλήτρια Πολωνίας στο αγώνισμα των 800 μέτρων (κατά τα έτη 2014, 2015 και 2020 στον ανοικτό στίβο, καθώς και το 2021 στον κλειστό) και άλλες πέντε στη σκυταλοδρομία 4 × 400 μέτρων (τις χρονιές 2013, 2014, 2015, 2017 και 2019).
Αντιπαραθέσεις
Τον Φεβρουάριο του 2015, δήλωση της Γιούζβικ με την οποία κατέκρινε τη συμπατριώτισσά της και αθλήτρια της αντισφαίρισης Αγκνιέσκα Ραντβάνσκα για την απόφασή της να κάνει γυμνή φωτογράφιση για λογαριασμό του περιοδικού ESPN, οδήγησε σε αρνητικά σχόλια εναντίον της στο διαδίκτυο.
Το 2016, μετά την ολοκλήρωση του τελικού των 800 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, όπου κατέλαβε την πέμπτη θέση, η Γιούζβικ (όπως και η Βρετανίδα Λίνσι Σαρπ που κατετάγη έκτη ) άφησε αιχμές για το γεγονός πως οι τρεις δρομείς που κατέκτησαν τα μετάλλια (η νικήτρια Κάστερ Σεμένια από τη Νότια Αφρική, η Φρανσίν Νιγιονσάμπα από το Μπουρούντι και η Κενυάτισσα Μάργκαρετ Γουαμπούι ) συμμετείχαν στους αγώνες αν και διέθεταν υψηλά επίπεδα τεστοστερόνης. Επιπλέον η ίδια συμπλήρωσε πως αισθανόταν σαν να κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο και παράλληλα ένιωθε χαρούμενη που ήταν η καλύτερη Ευρωπαία και η δεύτερη λευκή της κούρσας. Η διάδοση των συγκεκριμένων δηλώσεών της οδήγησε σε σωρεία επικριτικών και υβριστικών σχολίων εναντίον της. Κατόπιν προέβη σε νέα τοποθέτηση σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης με την οποία ζήτησε συγγνώμη αν οι προηγούμενες δηλώσεις της εκλήφθηκαν ως ρατσιστικές, τονίζοντας πως δεν ενστερνίζεται τέτοιες απόψεις, ωστόσο υπεραμύνθηκε του δικαιώματος της να εκφράζει τη γνώμη της. Αργότερα δήλωσε μετανιωμένη για τις τοποθετήσεις που έκανε σχετικά με το χρώμα του δέρματος των δρομέων της κούρσας και υποστήριξε πως τα όσα είπε παρεξηγήθηκαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Ιόν Καραμίτρου
Ο Ιόν Χόρια Λεονίντα Καραμίτρου (9 Μαρτίου 1942 – 5 Σεπτεμβρίου 2021) ήταν Ρουμάνος ηθοποιός θεάτρου και κινηματογράφου, σκηνοθέτης και πολιτική προσωπικότητα. Διετέλεσε Υπουργός Πολιτισμού μεταξύ 1996 και 2000, στα γραφεία της Ρουμανικής Δημοκρατικής Συνέλευσης (CDR) των Βίκτορ Τσιόρμπεα, Γαβρίλ Ντεζέου, Ράντου Βασίλε, Αλεξάντρου Ατανασίου και Μούγκουρ Ισαρέσκου. Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Μικαέλα Καράκας και είχε τρεις γιους: Στέφαν, Αντρέι και Ματέι Καραμίτρου.
Πρόωρη ζωή και καριέρα υποκριτικής
Γεννημένος σε μια Αρομάνικη οικογένεια στο Βουκουρέστι, αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Θεάτρου και Κινηματογράφου IL Caragiale το 1964, έχοντας κάνει το ντεμπούτο του στη σκηνή ένα χρόνο νωρίτερα — με τον ομώνυμο ρόλο σε μια αναγνωρισμένη παραγωγή του Άμλετ του Ουίλιαμ Σαίξπηρ για το Θέατρο Μπουλάντρα. Συνέχισε την συνεργασία του στην Μπουλάντρα ενώ πρωταγωνίστησε σε παραστάσεις στο Εθνικό Θέατρο Βουκουρεστίου και σε διάφορα άλλα θέατρα.
Ο Καραμίτρου ήταν πρωταγωνιστής σε μια σειρά από θεατρικές παραγωγές από σκηνοθέτες όπως οι Λίβιου Τσιουλέι, Μόνι Γκέλερτερ, Αντρέι Σερμπάν, Σίλβιου Πουρκαρέτε, Σάντα Μάνου, Καταλίνα Μπουζοϊάνου, Αλεξάντρου Τοτσιλέσκου και ο Σίκα Αλεξαντρέσκου, (παίζοντας σε έργα όπως, Ο θάνατος του Ντάντον του Γκέοργκ Μπύχνερ, Η Ορέστεια του Αισχύλου, Λεωφορείο ο Πόθος του Τένεσι Ουίλιαμς, το έργο  Ο ψεύτης του Κάρλο Γκολντόνι και σε πολλά έργα του Σαίξπηρ). Ως σκηνοθέτης παραγωγών θεάτρου, όπερας και οπερέτας, ο Καραμίτρου ανέβασε κυρίως έργα των Φρέντερικ Λόου (Ωραία μου κυρία), Μάριν Σορέσκου (The Third Stake), Μπέντζαμιν Μπρίτεν (The Little Sweep), Αλεξέι Νικολάεβιτς Αρμπούζοφ (Το ψέμα ) και Σαίξπηρ (Ο έμπορος της Βενετίας). Έκανε διασκευές στο Η Τραγωδία της Κάρμεν του Πίτερ Μπρουκ και στον Ευγένιος Ονέγκιν του Πιοτρ Τσαϊκόφσκι φιλοξενήθηκαν στη Μεγάγη 'Οπερα στο Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας.
Ο Καραμίτρου πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 30 ταινίες μεγάλου μήκους, κάνοντας το ντεμπούτο του με δεύτερο ρόλο στην Ο θησαυρός από τον Βαντούλ Βέκι (1965) του Βίκτορ Ιλίου. Μεταξύ των πιο γνωστών του ρόλων είναι το Ζω στο Τα πρωινά ενός καλού παιδιού (1966), ο Γκεοργκίντιουστο Ανάμεσα σε παράλληλους καθρέφτες (1978), ο Στεφάν Λουκιάν στο Λουκιάν (1981) και ο Σοκράτε στη σειρά Φοιτητές (1985–1987). Αργότερα, ο Καραμίτρου είχε δευτερεύοντες ρόλους σε ξένες ταινίες: ήταν αναρχικός στο Κάφκα του 1991, ο Τατέφσκι στο Citizen X (1995), ο Ζοζίμοφ στο Επικίνδυνη Αποστολή (1996), ο Κόμης Φοντάνα στο Αμήν (2002), και ένας Ευρωπαίος μετανάστης στην Ιρλανδία στο Αντάμ &amp; Πολ (2004).
Τον Μάιο του 2005, κέρδισε τον διαγωνισμό για να γίνει γενικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου Βουκουρεστίου, αντικαθιστώντας τον Ντίνου Σαράρου.
Επανάσταση
Ο Καραμίτρου εισήλθε στην πολιτική ζωή ως αντίπαλος του κομμουνιστικού καθεστώτος στη Ρουμανική Επανάσταση του 1989. Στις 22 Δεκεμβρίου 1989, μετά τη φυγή του Προέδρου Νικολάε Τσαουσέσκου από το Βουκουρέστι, ο Καραμίτρου και ο γνωστός αντιφρονούντας συγγραφέας Μίρτσεα Ντινέσκου ενώθηκαν με το πλήθος που καταλάμβανε το κτήριο της Ρουμανικής Τηλεόρασης και ήταν εξέχοντες μεταξύ των πολυάριθμων ομιλητών που κήρυξαν την επαναστατική νίκη.
Μια δημοφιλής φήμη που κυκλοφόρησε αμέσως μετά το επεισόδιο υποστήριξε ότι, χωρίς να το γνωρίζει ότι κινηματογραφήθηκε, ο Καραμίτρου είχε απευθυνθεί στον Ντινέσκου λέγοντας: "Mircea, fă-te că lucrezi!" ("Μίρτσεα, προσποιήσου ότι δουλεύεις!"). Αυτή η εκδοχή των γεγονότων μπορεί να ξεκίνησε ως δυσφήμιση από πολιτικούς αντιπάλους, με σκοπό να υποδείξει ότι η Επανάσταση ήταν ένα προσεκτικά οργανωμένο μέτωπο για ένα πραξικόπημα. Σύμφωνα με την έρευνα του Άλεξ Μιχάι Στοενέσκου, παρά το πέρασμά της στη σύγχρονη λαογραφία, μια τέτοια φράση δεν ειπώθηκε ποτέ. Αντίθετα, οι λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν ήταν "Mircea, arăți că lucrezi" ("Μίρτσεα, δείξε ότι δουλεύεις σε κάτι" — ενώ κρατούσε το βιβλιαράκι του Ντινέσκου μπροστά στην κάμερα), στο οποίο ο Ντινέσκου απάντησε "La un apel" ("[I' εργάζομαι] σε μια έκκληση [στον λαό]") — υποδεικνύοντας μάλλον την κακή ετοιμότητά τους και την ενασχόλησή τους να συντάξουν γρήγορα ένα σωστό έγγραφο.
FSN και CDR
Μετά την ήττα στις εκλογές του 2000 και τη διάλυση του κόμματος, παρέμεινε μέλος της κύριας πτέρυγας του PNȚ, του Χριστιανοδημοκρατικού Λαϊκού Κόμματος (PPCD). Ο Καραμίτρου αντιτάχθηκε στον ηγέτη του PPCD Γκεόργκε Τσιουχάντου για διάφορους λόγους, συμπεριλαμβανομένης της συγχώνευσης με την Ένωση για την Ανασυγκρότηση της Ρουμανίας. Υποστήριξε μια συμφιλίωση με τον πρώην πρόεδρο Κωνσταντινέσκου, και ήταν μεταξύ των μελών της PPCD που δήλωσαν ανήσυχοι από την πιθανότητα ο Ιοάν Τάπλες να ενταχθεί στο κόμμα (ο Τάπλες, ο οποίος είχε αποχωρήσει από το PSD, είχε υπηρετήσει ως επικεφαλής της Ρουμανικής Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών το 1992–1997). Τον Φεβρουάριο του 2006 υπέβαλε την παραίτησή του από αντιπρόεδρος της ΔΕΕΔ.
Άλλες αιτίες
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, υποστηρίζοντας ότι η χορήγηση επαναστατικών διπλωμάτων και προνομίων είχε γίνει όργανο διαφθοράς, ο Καραμίτρου, μαζί με άλλους επαναστάτες και διαφωνούντες ( Βίκτορ Ρεμπεντζιούκ, Νταν Πάβελ, Ράντου Φιλιπέσκου και Κόστικα Κανατσέου), δημιούργησαν τη μη κυβερνητική οργάνωση Asociația Revoluționarilor fără Privilegii (Ένωση Μη Προνομιούχων Επαναστατών).
Σημαντική προσωπικότητα εντός της αρoμάνικης κοινότητας, ο Καραμίτρου έχει επίσης ιδρύσει την Μακεδονική-Ρουμανική Πολιτιστική Εταιρεία, η οποία επί του παρόντος συμμετέχει σε μια συζήτηση με την Αρομάνικη κοινότητα στη Ρουμανία(Comunitatea Aromână din România) (CAR): Ο Καραμίτρου και οι υποστηρικτές του υποστήριξαν ότι οι Αρομάνοι είναι κλάδος των Ρουμάνων, ενώ η CAR κάνει εκστρατεία  για την αναγνώρισή τους ως εθνική μειονότητα (με αυτόματη εκπροσώπηση στο Κοινοβούλιο της Ρουμανίας).
Το 2006, κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στη Μολδαβία, ο Καραμίτρου ισχυρίστηκε ότι η Μολδαβία εξακολουθεί να είναι μέρος της Ρουμανίας, οδηγώντας σε μια διπλωματική διαμάχη μεταξύ της Ρουμανίας και της Μολδαβίας και ο Καραμίτρου κηρύχθηκε "persona non grata" στη Μολδαβία.
Βραβεία και αναγνώριση
Για το έργο του στη δημιουργία πολιτιστικών δεσμών Βρετανίας-Ρουμανίας, ο Καραμίτρου ονομάστηκε Αξιωματικός του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Το 1997, το γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού του απένειμε τον τίτλο του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων (Chevalier des Arts et des Lettres).
Θάνατος
Ο Καραμίτρου πέθανε στις 5 Σεπτεμβρίου 2021, σε ηλικία 79 ετών, στο Νοσοκομείο Ελίας του Βουκουρεστίου. Μετά την είδηση, ο Βασιλικός Οίκος της Ρουμανίας εξέδωσε συλλυπητήρια ανακοίνωση, αποκαλώντας τον «αφοσιωμένο και θαρραλέο υπερασπιστή των αρχών και των αξιών του Στέμματος».
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρουμάνοι πολιτικοί Κατηγορία:Ρουμάνοι ηθοποιοί Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων
Μαρία της Βουργουνδίας (1386-1422)
Η Μαρία, γαλλ. Marie (1386 - 1428) από τον Οίκο των Βαλουά-Βουργουνδίας ήταν κόρη του δούκα της Βουργουνδίας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα, έπειτα δούκισσα, της Σαβοΐας.
Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη του Φιλίππου Β΄ δούκα της Βουργουνδίας και της Μαργαρίτας των Νταμπιέρ κόμισσας της Φλάνδρας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1386 τον Αμεδαίο Β΄ κόμη, μετά δούκα της Σαβοΐας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά-Βουργουνδίας Κατηγορία:Κόμισσες της Σαβοΐας Κατηγορία:Δούκισσες της Σαβοΐας
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1969-70
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1969-70 διεξήχθη σε τρεις ομίλους των 18 ομάδων, δηλαδή μετείχαν συνολικά 54 ομάδες. Οι νικητές των τριών ομίλων ανέβηκαν απευθείας στην Α΄ εθνική κατηγορία, ενώ καταργήθηκαν οι αγώνες διαβάθμισης.
Διοργάνωση
Νέα μορφή στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής του 1969-70, με τρεις ομίλους και χωρίς αγώνες διαβάθμισης για τους δευτεραθλητές. Στην Α΄ Εθνική κατηγορία ανέβηκαν οι τρεις πρωταθλητές των ομίλων. Μετά από δύο σεζόν χωρίς υποβιβασμούς, αφού είχαμε συνεχείς αυξήσεις των μετεχόντων ομάδων, επανέρχεται ο θεσμός. Υποβιβάστηκαν τρεις ομάδες από κάθε όμιλο και αντικαταστάθηκαν από ισάριθμες των τοπικών πρωταθλημάτων.
Πρώτοι σκόρερ
Οι πρώτοι σκόρερ των 3 ομίλων ήταν οι εξής:
Βαθμολογίες
{|
Α΄ όμιλος
* Από συγχώνευση Ολυμπιακού, Θύελλας, Ηρακλή, Απόλλωνα, Αχιλλέα και Προοδευτικής Πατρών.
Β΄ όμιλος
** Από συγχώνευση Μυτιλήνης, Λεσβιακού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1969-1970
Καρλόττα Βραβαντίνα του Νάσσαου
Βιογραφία
Ήταν η όγδοη κόρη (5η από τον 3ο γάμο) του Γουλιέλμου Α΄ του Σιωπηλού, πρίγκιπα της Οράγγης και κυβερνήτη (stadholder) της Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης, Φρισίας και της 3ης συζύγου του Καρλόττας των Βουρβόνων, κόρης του Λουδοβίκου δούκα του Μονπανσιέ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1598 τον Κλωντ ντε Λα Τρεμουάλ δούκα του Τουάρ και είχε τέκνα:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Τάραντα Κατηγορία:Κόμισσες του Νάσσαου Κατηγορία:Οίκος της Οράγγης-Νάσσαου
Βασίλ Μετόντιεφ
Ο Βασίλ Μετόντιεφ (Васил Методиев) (1935-2019) ήταν Βούλγαρος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος, και μετέπειτα προπονητής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1935 στο Σαντάνσκι του Βασιλείου της Βουλγαρίας.
Σύλλογος
Με την ομάδα της Λοκομοτίβ Σόφιας, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Βουλγαρίας. Με την ίδια ομάδα, αγωνίστηκε σε 4 αναμετρήσεις του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης στην διάρκεια της σεζόν 1964-1965.
Εθνική
Ήταν μεταξύ των παικτών που επελέγησαν ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1966. Στην διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου το οποίο διεξήχθη στην Αγγλία, δεν αγωνίστηκε σε καμία αναμέτρηση. Ωστόσο, αγωνίστηκε σε τρεις αναμετρήσεις που διεξήχθησαν στα πλαίσια των Προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1962.
Πέθανε στη Σόφια στις 29 Ιουλίου 2019.
Καριέρα ως προπονητής
Ανέλαβε αρκετές φορές την τεχνική ηγεσία των Λοκομοτίβ Σόφιας και Λέφσκι Σόφιας. Με τους δύο παραπάνω συλλόγους, έλαβε μέρος στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης.
Με την ομάδα της Λέφσκι Σόφιας, κατέκτησε τρία Πρωταθλήματα Βουλγαρίας και δύο Κύπελλα Βουλγαρίας.
Διακρίσεις
{|border="0" cellpadding="2"
Παραπομπές
Κατηγορία:Βούλγαροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Βούλγαροι Μακεδόνες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βουλγαρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1966 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ακαντέμικ Σόφιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λοκομοτίβ Σόφιας Κατηγορία:Βούλγαροι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λέφσκι Σόφιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρβα Λίγκα (Βουλγαρία)
Φρειδερίκος της Βοημίας
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βλαδισλάου Β΄ της Βοημίας και της Γερτρούδης των Μπάμπενμπερ, κόρης του Λεοπόλδου Γ΄ μαργράβου της Αυστρίας. Ο πατέρας του κυβέρνησε ως δούκας της Βοημίας από το 1140 και το 1158 απέκτησε τον τίτλο του βασιλιά από τον Φρειδερίκο Α΄ της Γερμανίας, ανάδοχο του Φρειδερίκου, στον οποίο έδωσε το όνομά του.
Η αναβάθμισή του εξέφραζε την ευγνωμοσύνη του βασιλιά για την πιστή υπηρεσία του Φρειδερίκου. Έτσι έγινε ο δεύτερος βασιλιάς, μετά τον πάππο του Βρατίσλαο Β΄. Ο Φρειδερίκος έγινε πρίγκιπας του Ολομόουτς της Μοραβίας από το 1164.
Το 1172 ο Βλαδίσλαος Β΄ παραιτήθηκε υπέρ του γιού του, προσπαθώντας να κάνει τον τίτλο του βασιλιά (που δόθηκε μόνο σε αυτόν) κληρονομικό. Αυτό δυσαρέστησε τον Φρειδερίκο Α΄. Ο κανόνας διαδοχής στη Βοημία όριζε τον επόμενο αδελφό και όχι για τον μεγαλύτερο γιο, έτσι οι εξάδελφοι τού Βλαδισλάου Β΄ (γιοί του Σομπιέλσαφ Α΄, μικρότερου αδελφού του Βραδισλάου Β΄) ζητούσαν τη Βοημία. Ο Φρειδερίκος δεν μπόρεσε να κρατήσει το δουκάτο, αφού δεν τον υποστήριξε η Βοημική Συνέλευση (λατιν. Dieta), ούτε ο Φρειδερίκος Α΄. Ο πατέρας και ο γιος τελικά κηρύχθηκαν έκπτωτοι το 1173 από τον βασιλιά στη Γερμανική Συνέλευση (Dieta) στο Χέρμσντορφ/Έρμπενντορφ. Σε συμφωνία με τους Βοημούς ευγενείς, ο Φρειδερίκος Α΄ πρόσφερε τη Βοημία στον Όλντριχ, ο οποίος παραιτήθηκε υπέρ τού μεγαλύτερου αδελφού του Σομπιέσλαφ Β΄, που ήταν συμπαθής στους αγρότες.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Άρπαντ, κόρη του Γκέζα Β΄ της Ουγγαρίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πρεμυσλιδών
Αμερικάνο (κοκτέιλ)
thumb|Ένα ποτήρι αμερικάνο Το Αμερικάνο είναι κοκτέιλ με βάση ποτό μπίτερ και κόκκινο βερμούτ. Είναι επίσημο κοκτέιλ της IBA.
Ιστορία
Αν και είναι πολύ πιθανό να γεννήθηκε ως παραλλαγή του κοκτέιλ Μιλάνο Τορίνο μεταξύ της δεκαετίας του εξήντα του δέκατου ένατου αιώνα και της δεκαετίας του τριάντα του εικοστού αιώνα, η προέλευσή του δεν είναι γνωστή.
Μια πρώτη υπόθεση για την προέλευση αναφέρει ότι το μείγμα δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1860 στο Bar Gaspare Campari στο Μιλάνο, ως μια παραλλαγή του κοκτέιλ Μιλάνο-Τορίνο, που αγαπούσαν πολύ οι Αμερικανοί τουρίστες, που συνήθιζαν να ζητούν την προσθήκη σόδας.
Μια δεύτερη υπόθεση υποδεικνύει το 1933 ως το έτος γέννησης του ποτού ως φόρο τιμής στον πυγμάχο Πρίμο Καρνέρα γνωστό ως «ο Αμερικανός» για τις επιτυχίες του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, ακόμη και η πολιτική προπαγάνδα της εποχής πίεσε πολύ τη συσχέτιση του Ιταλού μποξέρ και των συστατικών του κοκτέιλ, που στην πραγματικότητα είναι όλα τυπικά ιταλικά: το μπίτερ του Μιλάνου, το βερμούτ του Τορίνο. Συγκεκριμένα, ο Ελβέτσιο Γκράσσι, στο βιβλίο του 1000 μείγματα του 1936 κωδικοποίησε τουλάχιστον δέκα συνταγές, στις οποίες η κύρια παραλλαγή βασιζόταν στη μάρκα του βερμούτ που χρησιμοποιούταν.
Άλλες υποθέσεις, που τοποθετούν τη δημιουργία του κοκτέιλ πάντα στη δεκαετία του τριάντα του εικοστού αιώνα, υποδηλώνουν ότι το κοκτέιλ γεννήθηκε ως ελιγμός μάρκετινγκ από τους Martini &amp; Rossi για την εξαγωγή του βερμούτ τους στις Ηνωμένες Πολιτείες ή, πάλι, ως συνήθεια μίμησης των Αμερικανών που συνήθιζαν να προσθέτουν ανθρακούχο σόδα στα ποτά τους τόσο για παραδοσιακούς λόγους όσο και για να αποκρύπτουν το αλκοόλ στην περίοδο της απαγόρευσης.
Άλλες εκδόσεις της εποχής, ωστόσο, επιβεβαιώνουν την παρουσία του κοκτέιλ διεθνώς εκείνα τα χρόνια: παραδείγματα είναι το The artistry of mixing cocktail, του Φρανκ Μεγιέρ του Ritz Bar στο Παρίσι, που χρονολογείται από το 1936, και το Cafè Royal Cocktail book, βιβλίο από το 1937 γραμμένο από τον Γουίλιαμ Τάρλινγκ. Με τα χρόνια, το Αμερικάνο έγινε ένα επιτυχημένο κοκτέιλ, που καθιερώθηκε το 1986 με τη συμπερίληψή του στη λίστα κοκτέιλ της IBA.
Περιγραφή
Αφρώδες και διψαστικό κοκτέιλ ως απεριτίφ, ανοίγει με χορταριώδεις και ελαφρώς γλυκές νότες, κλείνοντας, ωστόσο, με πικρή επίγευση. Τεχνικά είναι ένα μεσαίο ποτό πριν από το δείπνο, που ανήκει στην γαλλο-ιταλική τάξη και δίνει το όνομά του στην οικογένεια των «Αμερικάνo», που αποτελούνται από βερμούτ και μπίτερ.
Παραλλαγές
Το κοκτέιλ έχει πολλές παραλλαγές. Αν και η τρέχουσα συνταγή παρέχει μια σύνθεση 1:1 των συστατικών, στις πρώτες συνταγές υπερείχε το βερμούτ (3:1). Επιπλέον, αν και τεχνικά είναι από μόνο του μια παραλλαγή του κοκτέιλ Μιλάνο Τορίνο, το αμερικάνο θεωρείται συχνά η προέλευση του κοκτέιλ νεγκρόνι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοκτέιλ
Μάχη της Πανάσαρης
Η μάχη της Πανάσαρης, έγινε στις 14 Σεπτεμβρίου 1824, ήταν επεισόδιο της επανάστασης του 21.
Η εξέλιξη των γεγονότων
Οι Έλληνες υπό τις διαταγές του Πανουργιά, Περραιβού και του Δράκου είχαν καταλάβει την Πανάσαρη, όπως αποκαλούνταν η Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Γραβιά. Οι Αλβανοί, πολυπληθέστεροι, τους επιτέθηκαν. Οι Έλληνες αντιστάθηκαν γενναία και παραλίγο να υποκύψουν. Με τον θάνατο όμως του αρχηγού των Αλβανών, τον σκότωσε ο Βασίλης Δαγκλής, τους έτρεψαν όλους σε φυγή και μαζί με αυτούς, και τους Τούρκους του Δερβίς Πασά που στρατοπέδευαν εκεί. Το στρατόπεδο των Τούρκων διαλύθηκε.
Σκοτώθηκαν πέντε Έλληνες, αναμεσά τους ο χιλίαρχος Γκιώκας Χορμοβίτης.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Ιστορία της Φωκίδας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών 1963
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών του 1963 ήταν το τρίτο που διεξήχθη μεταπολεμικά. Οι αγώνες έγιναν για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη από 22 έως 26 Δεκεμβρίου του 1963. Πρωταθλητής αναδείχθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του ο Παναθηναϊκός χωρίς να χάσει σετ.
Ομάδες
Στο πρωτάθλημα μετείχαν 8 ομάδες, οι τέσσερεις πρώτες του πρωταθλήματος Κέντρου (Μίλων, Παναθηναϊκός, Πανελλήνιος και Παγκράτι), οι δύο πρώτες του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης (Μακεδονικός και ΧΑΝΘ), η Ολυμπιάδα Πάτρας και η ομάδα των ομογενών της Αλεξάνδρειας. Στην πρώτη φάση οι οκτώ ομάδες χωρίστηκαν σε δύο ομίλους των τεσσάρων. Οι δύο πρώτες κάθε ομίλου προκρίθηκαν στην τελική φάση, όπου έγιναν αγώνες νοκ-άουτ για τα ημιτελικά, το μικρό και το μεγάλο τελικό. Στους αγώνες χρησιμοποιήθηκαν επτά διαιτητές, τέσσερεις από την Αθήνα και τρεις από τη Θεσσαλονίκη (Αγάπης, Ιεροκλής, Καλογερόπουλος).
Βαθμολογίες
{|
Πηγές
Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1963
Ούγκο (κοκτέιλ)
thumb|Σερβιρισμένο ούγκο Το Ούγκο είναι ένα ελαφρώς αλκοολούχο απεριτίφ προερχόμενο από το Άλτο Άντιτζε, αλλά ευρέως διαδεδομένο στο Τριβένετο, στην Αυστρία, στην Ελβετία και στη Γερμανία, με βάση το προσέκο, το σιρόπι σαμπούκου (ή μελισσόχορτου), το σέλτζερ (ή ανθρακούχο νερό) και τα φύλλα μέντας. Η περιεκτικότητά του σε αλκοόλ είναι περίπου 8°.
Προέλευση
Όπως αναφέρεται τα περιοδικά Mixology και Der Spiegel, το ούγκο επινοήθηκε το 2005 από τον μπάρμαν του Νατούρνο Ρόλαντ Γκρούμπερ, ως εναλλακτική στο σπριτς, και γρήγορα εξαπλώθηκε πέρα από τα σύνορα του Νοτίου Τιρόλου. Αρχικά η συνταγή περιελάμβανε τη χρήση σιροπιού μελισσόχορτου, στη συνέχεια αντικαταστάθηκε στην πράξη από σιρόπι σαμπούκου, καθώς είναι πιο εύκολα διαθέσιμο.
Το όνομα επιλέχθηκε τυχαία από τον δημιουργό του: αρχικά είχε σκεφτεί το Όττο, αλλά δεν του φαινόταν κατάλληλο.
Περιγραφή και σύνθεση
Η αρχική συνταγή του Γκρούμπερ προβλέπει:
Πιο συνηθισμένη είναι η παραλλαγή με σιρόπι σαμπούκου:
Και στις δύο περιπτώσεις, τα υλικά χύνονται απευθείας στο ποτήρι, συνήθως ένα κύπελλο, με μερικά παγάκια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοκτέιλ Κατηγορία:Ιταλική κουζίνα
Οι Ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης
Οι Ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης  (Monty Python and the Holy Grail) είναι βρετανική κωμική, σατυρική ταινία του 1975 σε σκηνοθεσία Terry Gilliam και Terry Jones, και Σενάριο Monty Python (Γκράχαμ Τσάπμαν, Τζον Κλιζ, Τέρι Γκίλιαμ, Έρικ Άιντλ, Τέρι Τζόουνς, and Μάικλ Πέιλιν). Η ταινία ακολουθεί τον Βασιλιά Αρθούρο και τους συμμάχους του στην αναζήτηση του Άγιου Δισκοπότηρου (Holy Grail).
Πλοκή
Στο έτος 932 μ.Χ., ο Βασιλιάς Αρθούρος και οι ακόλουθοι του, ταξιδεύουν σε όλη την Αγγλία ψάχνοντας ανθρώπους να τους ακολουθήσουν. Ο Αρθούρος σταματάει σε ένα κάστρο, όπου οι φύλακες τον ρωτούν πώς βρήκε τις καρύδες με τις οποίες προσομοιώνει τον ήχο καλπασμού του αλόγου. Ο Αρθούρος φεύγει έπειτα αφού η συνάντηση τους γίνεται συζήτηση για ευρωπαϊκά και αφρικανικά χελιδόνια. Ο Αρθούρος συναντά τον Μαύρο Ιππότη, ο οποίος δεν του επιτρέπει να περάσει. Μια μονομαχία εξελίσσεται με τον Αρθούρο να έχει το πάνω χέρι, αλλά ο Μαύρος Ιππότης συνεχίζει να πολεμά, παρά το γεγονός ότι τα χέρια και πόδια του έχουν πλέον κοπεί. Η μονομαχία ανακηρύσσεται ισοπαλία.
Οι χωρικοί μιας μικρής πόλης πηγαίνουν στον Sir Bedevere the Wise λέγοντας πως έχουν πιάσει μια μάγισσα. Ο Bedevere περνάει την γυναίκα από ένα τεστ, και αποκαλύπτεται πως είναι μάγισσα επειδή ζυγίζει τα ίδια κιλά όσο μια πάπια. Ο Αρθούρος ορίζει τον Bedevere ιππότη μέλος της στρογγυλής τραπέζης, και ακολουθείται από τους Sir Lancelot the Brave, Sir Galahad the Pure, and Sir Robin the Not-Quite-So-Brave-As-Sir-Lancelot. Οι ιππότες φτάνουν στο Camelot, αλλά μετά από μία σκηνή χορού και τραγουδιού που ακολουθεί, ο Αρθούρος αποφασίζει να μην μπει μέσα, γιατί όπως αναφέρει «είναι χαζό μέρος». Το γκρούπ συναντά τον Θεό, ο οποίος τους δίνει οδηγίες για το πώς να αναζητήσουν το Άγιο Δισκοπότηρο Holy Grail.
Η πρώτη τους στάση είναι σε ένα γάλλο-κυριαρχούμενο κάστρο. Ένας από τους στρατιώτες λέει στους ιππότες ότι ήδη έχουν ένα δισκοπότηρο, και μετά τους περιλούζει με γελοίους χαρακτηρισμούς. Μετά από μια από αποτυχημένη προσπάθεια εισβολής στο κάστρο με τους Γάλλους στρατιώτες να πετάνε ζώα επάνω τους, οι ιππότες προσπαθούν να τρυπώσουν μέσα στο κάστρο σε ένα Δούρειο Λαγό, αλλα ξεχνούν να κρυφτούν μέσα. Ο Λαγός εκτοξεύεται με καταπέλτη πάνω στους ιππότες και πετυχαίνει έναν από τους βοηθούς τους. Ο Αρθούρος αποφασίζει ότι το γκρουπ πρέπει να χωριστεί για να βρεί το δισκοπότηρο. Ενας σύγχρονος ιστορικός, περιγράφει τους Αρθουριανούς Μύθους, σκοτώνεται από έναν ιππότη καβάλα σε ένα άλογο, γεγονός που ωθεί την αστυνομία σε έρευνα.
Οι ιππότες έρχονται αντιμέτωποι με πολλαπλούς κινδύνους. Ο Αρθούρος και ο Bedevere προσπαθούν να εκπληρώσουν το παράξενο αίτημα των ιπποτών που λένε Νι!. Ο Sir Robin αποφεύγει μονομαχία με τον τρικέφαλο Giant φεύγοντας την ώρα που τα κεφάλια καβγαδίζουν μεταξύ τους. Ο Sir Galahad οδηγείται από ένα φως με σχήμα δισκοπότηρου, σε ένα κάστρο Anthrax, το οποίο είναι κατοικούμενο από γυναίκες που θέλουν να κάνουν σεξουαλικές χάρες σε αυτόν, αλλα για κακή του τύχη έρχεται ο Λάνσελοτ και τον σώζει. Ο Λάνσελοτ βρίσκει ένα σημείωμα δεμένο σε ένα βέλος, και όταν το διαβάζει, χαλάει ένα γαμήλιο πάρτι στο Καστρο Swamp, νομίζοντας ότι οι καλεσμένοι κρατάνε αιχμάλωτη μια γυναίκα χωρίς την θέληση της. Ανακαλύπτει ότι ένας θηλυπρεπής πρίγκιπας έστειλε το γράμμα.
Οι ιππότες ξαναενώνονται και μαζί τους έρχονται οι  Sirs Gawain, Ector, and Bors, και μια ομάδα μοναχών οδηγούμενη από τον Αδερφό Maynard. Συναντούν τον Τιμ τον Γόη, ο οποίος τους οδηγεί σε σπήλαια όπου αναγράφεται η τοποθεσία του Δισκοπότηρου. Για να εισέλθουν στα σπήλαια, η ομάδα πρέπει να νικήσει τον Rabbit of Caerbannog (Λαγός του Caerbannong). Αφότου ο Λαγός σκοτώνει τους Gawain, Ector και Bors σε μια αποτυχημένη επίθεση, ο Αδερφός Maynard  εξοπλίζει τον Αρθούρο με την ιερή χειροβομβίδα του Antioch, την οποία χρησιμοποιεί ο Αρθούρος για να σκοτώσει τον Λαγό. Οι ιππότες μπαίνουν στην σπηλιά και βρίσκουν μια επιγραφή γραμμένη από τον Joseph of Arimathea, η οποία αναγράφει ότι το Δισκοπότηρο μπορεί να βρεθεί στο «Κάστρο Aaaaargh. Η ομάδα δέχεται επίθεση από το μυθικό Μαύρο Τέρας του Aaaaarrrrrrggghhh, το οποίο καταβροχθίζει τον Αδερφό Maynard. Ο Αρθούρος και οι ιππότες του καταφέρνουν να αποδράσουν όταν ο άνθρωπος που ζωγραφίζει το Τέρας παθαίνει καρδιακή προσβολή.
Ο Λάνσελοτ διαχωρίζεται από τον Αρθούρο και τον Bedevere, και συλλαμβάνεται από τους αστυνομικούς που ερευνούσαν τον θάνατο του Ιστορικού. Ο Αρθούρος και ο Bedever ταξιδεύουν στο κάστρο Aaargh, το οποίο διαπιστώνουν πως είναι κυριαρχούμενο από τους Γάλλους στρατιώτες που τους έδιωξαν νωρίτερα. Οι ιππότες συσσωρεύουν μεγάλο στρατό ιπποτών και ετοιμάζονται να επιτεθούν στο κάστρο, αλλά την ώρα που αρχίζουν να τρέχουν προς το κάστρο, η σύγχρονη αστυνομία  καταφθάνει. Ο Αρθούρος και ο Bedever συλλαμβάνονται, και ένας από τους αστυνομικούς καλύπτει τον φακό της κάμερας με το χέρι του, το φίλμ χαλάει στον προβολέα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1975 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Σκωτία
Μάχη του Βουργαρελίου
Η μάχη του Βουργαρελίου ήταν πολεμικό επεισόδιο της επανάστασης του 21. Η μάχη έγινε στην θέση "Σταυρός" ανάμεσα στο Βουργαλέρι και τους Θεοδωριανούς, άλλες συμπλοκές έγιναν στις γειτονικές θέσεις Λαγαρού και Χαροκόπου.
Η εξέλιξη των γεγονότων
Στην μάχη αυτή κοντά στο Βουργαρέλι πολέμησαν χίλιοι Έλληνες εναντίον της στρατιάς του Ομέρ Βρυώνη. Οι Έλληνες νίκησαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Ιστορία της Άρτας
Ε/Γ - Ο/Γ Cruise Sardegna
Το Cruise Sardegna είναι επιβατηγό/οχηματαγωγό πορθμείο, που αποτελεί τμήμα του στόλου της Grimaldi Lines. Με μήκος 225 μέτρα, πλάτος 31 μέτρα και χωρητικότητα 2.850 επιβατών και 250 οχημάτων, χωρητικότητα γκαράζ 3.000 γραμμικών μέτρων και ολική χωρητικότητα 54.310 τόνων, είναι, μαζί με το αδερφό του πλοίο, Cruise Europa, το μεγαλύτερο επιβατηγό οχηματαγωγό πλοίο που λειτούργησε ποτέ εν Ελλάδι. Ναυπηγήθηκε το 2009 στα ναυπηγεία της Castellamare di Stabia στην Ιταλία ως Cruise Olympia για τις Μινωικές Γραμμές. Είναι αδελφό πλοίο του Cruise Europa, με το οποίο έχει την ίδια χωρητικότητα, ταχύτητα και όψεις, αλλά και με τα Cruise Roma και Cruise Barcelona, επίσης της Grimaldi Lines. Το όνομά του προέρχεται από τη Σαρδηνία, νησί της Ιταλίας.
Χαρακτηριστικά
Το Cruise Sardegna χωράει μέχρι 2.850 επιβάτες και 250 οχήματα Ι.Χ. και φτάνει ταχύτητες μέχρι 27,5 κόμβους. Διαθέτει 413 καμπίνες δίκλινες, τρίκλινες ή τετράκλινες, καθώς και για ΑμεΑ και επιβάτες με κατοικίδια για τα νυχτερινά δρομολόγια, οι οποίες είναι εξοπλισμένες με ντουζιέρα, ντουλάπα, γραφείο και πρίζες. Επίσης, διαθέτει και "Junior suites", καμπίνες δηλαδή ειδικά για παιδιά. Ακόμη, διαθέτει δύο εστιατόρια (A La Carte και Self Service) και κυλικείο για την παρασκευή γευμάτων, καθώς και πισίνα, χώρους για σάουνα, χαμάμ, τζακούζι, γυμναστήριο, μπουτίκ, συνεδριακό κέντρο, παιδική χαρά, καζίνο και ντισκοτέκ. Έχει μήκος 225 μέτρα, πλάτος 31 μέτρα, και ολική χωρητικότητα 55.000 τόνων. Τέλος, διαθέτει 542 καθίσματα αεροπορικού τύπου.
Δρομολόγηση από τη Minoan Lines
αριστερά|μικρογραφία|Το Cruise Olympia στην αρχική του μορφή κατά τη ναυπήγησή του στο Castellammare di Stabia. Το πλοίο ολοκληρώθηκε το 2010, όταν και δρομολογήθηκε στη γραμμή Πάτρα - Ηγουμενίτσα - Ανκόνα, την οποία εξυπηρετούσε μέχρι το 2021.
Από το 2017 μέχρι και το 2021, ήταν ναυλωμένο στην Grimaldi Euromed SpA, θυγατρική του ομίλου Grimaldi, η οποία διαδέχθηκε τη Minoan Lines στις γραμμές της Αδριατικής.
Το 2019, τοποθετήθηκαν scrubbers (πλυντρίδες ή συσκευές κατάλυσης) στην τσιμινιέρα, με σκοπό τη μείωση ρύπων, σύμφωνα με τη νέα νομοθεσία του Διεθνούς Οργανισμού Ναυσιπλοΐας (IMO). Η αλλαγή αυτή έγινε και σε άλλα πλοία της εταιρείας.
Μεταφορά στην Grimaldi Lines
Τον Ιανουάριο του 2021, ανακοινώθηκε ότι το Cruise Olympia και το αδελφό του πλοίο θα μεταφερθούν στο στόλο της Grimaldi Lines προκειμένου να ενισχυθούν τα δρομολόγια μεταξύ ηπειρωτικής Ιταλίας και Σαρδηνίας. Έτσι, το πλοίο εκτέλεσε το τελευταίο του δρομολόγιο για τη Minoan Lines, βάφτηκε με τα χρώματα της Grimaldi Lines, μετονομάστηκε σε Cruise Sardegna, και δρομολογήθηκε μεταξύ Λιβόρνο και Όλμπια τον Φεβρουάριο του ιδίου έτους.
Διαδρομή
Υπό τη Minoan Lines, το Cruise Olympia εξυπηρετούσε τη γραμμή Πάτρα - Ηγουμενίτσα - Ανκόνα και τούμπαλιν.
Υπό την Grimaldi Lines, το Cruise Sardegna εξυπηρετεί τη γραμμή Λιβόρνο - Όλμπια και τούμπαλιν.
Χρωματισμός Minoan Lines (ναυπηγειακός)
Ο ναυπηγειακός χρωματισμός του πλοίου περιελάβανε μία κόκκινη διαμήκη λωρίδα επάνω σε λευκό χρώμα, το οποίο κάλυπτε τη μεγαλύτερη επιφάνεια του πλοίου. Ο χρωματισμός συμπληρωνόταν με κόκκινη τσιμινιέρα, η οποία έφερε το έμβλημα της Minoan Lines, τον Πρίγκιπα των Κρίνων σε ανάγλυφο λευκό χρώμα, καφέ στοιχεία γύρω από τη ίσαλο και τα κείμενα "MINOAN LINES" σε βαθύ μπλε χρώμα και "highspeed" σε κόκκινο στα πλαϊνά. Κόκκινο επίσης ήταν και το κείμενο της ονομασίας του πλοίου και του λιμένα νηολόγησης, καθώς και της ιστοσελίδας της εταιρείας.
Χρωματισμός Grimaldi Minoan Lines
Όταν το 2017, η Grimaldi Euromed SpA ανέλαβε την εκμετάλλευση του πλοίου, το πλοίο διατήρησε το ναυπηγειακό του μοτίβο στον χρωματισμό, αλλά προστέθηκε και η λέξη "GRIMALDI" πριν το "MINOAN LINES highspeed" στα πλαϊνά, ενώ η ονομασία του πλοίου και του λιμένα νηολόγησης στην πρύμνη μεταφέρθηκε εντός της κόκκινης ρίγας και βάφτηκε λευκό.
Χρωματισμός Grimaldi Lines
Με την ένταξη του πλοίου στον στόλο της Grimaldi lines, διατήρησε το αρχικό του μοτίβο στον χρωματισμό, αλλά το κόκκινο χρώμα αντικαταστάθηκε από σκούρο μπλε και το κείμενο "GRIMALDI MINOAN LINES highspeed" αντικαταστάθηκε με το "GRIMALDI LINES". Τέλος, το έμβλημα της Minoan Lines, αντικαταστάθηκε με το έμβλημα της Grimaldi Lines, ένα λευκό καλλιγραφικό "G".
Αναφορές
Cruise
Κωδικοί αεροδρομίων της IATA
thumb|150px|right|Ο κωδικός DCA σε αυτή την ετικέτα αποσκευής, αναφέρεται στον κωδικό ΙΑΤΑ του αεροδρομίου Ρόναλντ Ρίγκαν στην [[Ουάσινγκτον]] Οι κωδικοί αεροδρομίων της IATA είναι τριγράμματοι κωδικοί που προσδιορίζουν ένα συγκεκριμένο αεροδρόμιο του κόσμου. Έχουν οριστεί από τη Διεθνή Ένωση Αερομεταφορών (IATA) και χρησιμοποιούνται ώστε να διευκολύνεται ο έλεγχος της εναέριας κυκλοφορίας, η έκδοση των ναύλων, και γενικότερα οι αερομεταφορές.
Οι κωδικοί ορίζονται με βάση το Ψήφισμα 763 της IATA. Ανακοινώνονται στο Ευρετήριο Κωδικών Αεροδρομίων της IATA το οποίο εκδίδεται δύο φορές το χρόνο. Κάθε αεροδρόμιο έχει ένα μοναδικό κωδικό ο οποίος δεν χρησιμοποιείται από κανένα άλλο αεροδρόμιο του κόσμου. Σε αρκετές περιπτώσεις κωδικοί αεροδρομίων που κλείνουν, χρησιμοποιούνται από άλλα αεροδρόμια μετά την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος. Κάποιες χώρες, όπως για παράδειγμα ο Καναδάς, δεν χρησιμοποιούν πλέον τους κωδικούς της IATA στις επίσημες αεροναυτικές τους εκδόσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αερολιμένες
יאט"א
Ρόντα ντε Μπελεγκάρντε
Η Ρόντα ντε Μπελεγκάρντε ντε Σεντ Λαρί (ιταλικά : Rhoda de Bellegarde de Saint Lary) (Φλωρεντία 8 Αυγούστου 1890- Νόλε 13 Οκτωβρίου 1918) ήταν Ιταλίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Κατά τον Α΄παγκόσμιο πόλεμο υπηρέτησε ως νοσοκόμα και τιμήθηκε με τον αργυρό σταυρό στρατιωτικής αξίας.
Πατέρας της ήταν ο Ρομπέρτο ντε Μπελεγκάρντε που καταγόταν από παλιά αριστοκρατική οικογένεια της Γαλλίας, τους Σεντ-Λαρί βαρόνοι του Μπελεγκάρντε (γαλλικά : de Saint-Lary, baron de Bellegarde).
Το 1916 κατατάχτηκε ως νοσοκόμα κατά τον Α΄παγκόσμιο πόλεμο και το 1918 έγινε εθελόντρια νοσοκόμα του Ερυθρού σταυρού. Το ίδιο έτος προσβλήθηκε από την Ισπανική γρίπη και πέθανε. Προς τιμήν της η Ιταλική ομοσπονδία αντισφαίρισης διοργάνωνε κύπελλο με το όνομα της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Αδελαΐδα της Σούζα
Η Αδελαΐδα, ιταλ. Adelaide (π. 1014/20 - 19 Δεκεμβρίου 1091) από τον Οίκο των Αρδουινιδών ήταν κόρη και κληρονόμος του μαρκησίου της Σούζα & κόμη του Τορίνο· με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Σαβοΐας. Συχνά τη συγκρίνουν με την δεύτερη εξαδέλφη της Ματθίλδη της Κανόσα.
Οικογένεια
Επειδή οι κομητείες είχαν στρατιωτικό ενδιαφέρον θεωρούνταν ακατάλληλο να διοικούνται από γυναίκες και γι΄αυτό η Αδελαΐδα αναγκάστηκε να παντρευτεί το 1036/37 τον Χέρμαν Δ΄ των Μπάμπενμπεργκ δούκα της Σουαβίας που ήταν θετός γιος του αυτοκράτορας Κορράδου Β΄. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο Χέρμαν Δ΄ απεβίωσε το 1038 πολεμώντας τον πατριό του.
Περί το 1041 η Αδελαΐδα, προκειμένου να εξασφαλίσει την περιουσία της, έκανε δεύτερο γάμο με τον Ερρίκο των Αλεράμιτσι μαρκήσιο του Μομφερράτου· Δεν έκαναν παιδιά και ο Ερρίκος απεβίωσε περί το 1045.
Το 1046 έκανε τον τρίτο γάμο της με τον Όθωνα κόμη της Σαβοΐας και είχε τέκνα:
Η δράση της ως κόμισσα του Τορίνο και της Σαβοΐας
Μετά τον θάνατο και του τρίτου της συζύγου κάποια στιγμή μεταξύ 1057 και 1060 η Αδελαΐδα ανέλαβε μαζί με τους γιους της τη διοίκηση του Τορίνο και της Σαβοΐας. Το 1070 κατέλαβε και κατέστρεψε την πόλη του Άστι επειδή είχε επαναστατήσει εναντίον της.
Το 1069 ο Ερρίκος Δ΄ επιχείρησε να χωρήσει από την κόρη της Μπέρτα και αυτό προκάλεσε ψυχρότητα ανάμεσα στην Αδελαΐδα και το παλάτι αλλά σταδιακά οι σχέσεις τους αποκαταστάθηκαν όταν ο Ερρίκος σταμάτησε να έχει απαίτηση διαζυγίου. Τον ακολούθησε μάλιστα στη Ρώμη και μετά στην Κανόσα το 1077 όπου μεσολάβησε στον Πάπα και τη Ματθίλδη της Κανόσα ώστε να κάνουν δεκτό τον Ερρίκο μετά την περίφημη "Έριδα της Περιβολής" που είχε οδηγήσει στον αφορισμό του Ερρίκου. Τον ακολούθησε επίσης και τον βοήθησε και στην εκστρατεία στη Ν. Ιταλία το 1084.
Η Αδελαΐδα έκανε πολλές δωρεές σε διάφορα μοναστήρια στο Τορίνο και το 1064 ίδρυσε μοναστήρι στο Πινέρολο.
Ο θάνατός της
Πέθανε τον Δεκέμβρη του 1091 και λέγεται πως θάφτηκε στο Κανίσκιο, ένα μικρό χωριό στο Πεδεμόντιο, όπου υποτίθεται πως ζούσε κρυμμένη είκοσι δύο χρόνια πριν τον θάνατό της αν και αυτό αμφισβητείται.
Η Αδελαΐδα εμφανίζεται στο έργο της Τζούντι Σικάγο «Το Δείπνο» στο Δάπεδο της Κληρονομιάς στο σερβίτσιο της Ελεονώρας της Ακουϊτανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κόμισσες της Σαβοΐας Κατηγορία:Μαρκησίες του Μομφερράτου
Μόσκοου μιουλ
thumb|Μόσκοου μιουλ σερβιρισμένο σε χάλκινη κούπα Το Μόσκοου μιουλ είναι κοκτέιλ επίσημα αναγνωρισμένο από την IBA. Παρασκευάζεται από βότκα, τζιτζιμπίρα και χυμό μοσχολέμονου.
Ιστορία
Υπάρχουν δύο εκδοχές για τη γέννηση του ποτού. Η πιο αποδεκτή ανιχνεύει την προέλευσή του το 1941 στο μπαρ του ξενοδοχείου Chatham στη Νέα Υόρκη, χάρη στους επιχειρηματίες Τζον Μάρτιν και Ρούντολφ Κούνετ, ιδιοκτήτες της GF Heublein Brothers (διανομέας βότκας Smirnoff στις Ηνωμένες Πολιτείες), και τον Τζακ Μόργκαν, ιδιοκτήτη του εστιατορίου Cock'n'Bull του Χόλιγουντ στη λεωφόρο Σάνσετ (ο οποίος ήθελε να κυκλοφορήσει μπύρα τζίντζερ με την επωνυμία Cock'n'Bull). Οι τρεις τους δυσκολεύονταν να πουλήσουν τα προϊόντα τους, οπότε είχαν την ιδέα να προσπαθήσουν να τα συνδυάσουν με την προσθήκη άφθονου πάγου και χυμό λάιμ ή λεμονιού. Τους άρεσε το ποτό που προέκυψε, ιδιαίτερα για την ξινή νότα εσπεριδοειδών.
Μια δεύτερη εκδοχή, που κυκλοφόρησε το 2007 από ένα άρθρο του Έρικ Φέλτεν που δημοσιεύτηκε στην Wall Street Journal, αποδίδει την πατρότητα του ποτού στον Γουές Πράις, μπάρμαν του Cock'n'Bull, ο οποίος έτσι βρήκε έναν τρόπο να αδειάσει τις αποθήκες του μπαρ από πλεόνασμα βότκας και τζίντζερ μπύρας. Ο πρώτος πελάτης που το γεύτηκε ήταν ο ηθοποιός Μπρόντερικ Κρόφορντ.
Όσον αφορά την ονομασία, αρχικά το κοκτέιλ ήταν γνωστό ως Vodka Buck, αφού ανήκει στην οικογένεια Buck Cocktail, δηλαδή τα ποτά που βασίζονται σε τζιτζιμπίρα. Η αλλαγή του ονόματος, σύμφωνα με ορισμένες πηγές, οφείλεται στο σχόλιο ενός εκ των δημιουργών, ο οποίος πίνοντας τις πρώτες γουλιές σχολίασε ότι το ποτό στο λαιμό «κλώτσησε σαν μουλάρι». Η πιο διαπιστευμένη εκδοχή, από την άλλη πλευρά, λέει ότι οι εφευρέτες συμφώνησαν με έναν επιχειρηματία που έπρεπε να απορρίψει μια ολόκληρη αποθήκη γεμάτη χάλκινα αντικείμενα, συγκεκριμένα κούπες 5 ουγγιών με ένα γάιδαρο χαραγμένο πάνω τους. Επομένως, ο συνδυασμός διανομής των συστατικών με το μεταλλικό κύπελλο είχε ως αποτέλεσμα την τελική ονομασία.