cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λαμπεντούζα
Έκταση
Έχει μήκος 11,2 χλμ., (κατά διεύθυνση Α-Δ.), πλάτος 3,7 χλμ., με ανάπτυγμα ακτών περίπου 30 χλμ., συνολική έκταση 20,2 τ.χλμ και πληθυσμό 4.500 κατοίκους.
Γεωγραφία
Η Λαμπεντούζα είναι το μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος των λεγομένων Πελαγίων νήσων μαζί με τις νήσους Λινόζα, (που βρίσκεται βορειότερα), Λαμπιόνε (που βρίσκεται δυτικότερα) και άλλες βραχονησίδες, οι οποίες και ανήκουν διοικητικά στο νότιο νομό Τζιρτζέντι, ή Αρτζιτζέντι της Σικελίας.
Από γεωλογική άποψη αποτελεί αναδυόμενη έξαρση της υφαλοκρηπίδας της ανατολικής παραλίας της Τύνιδας με υψόμετρο 110 μ. και με δεδομένο ότι τα βάθη της μεταξύ αυτών απόστασης κυμαίνονται από 20 μέχρι 80 οργιές, σε αντίθεση με τη βορειότερη νήσο Λινόζα που είναι ηφαιστειογενής με αρκετούς κρατήρες.
Η γεωγραφική θέση της χαρακτηρίζεται υπεραπόκεντρος δεδομένου ότι βρίσκεται νοτιότερα της πολυσύχναστης πορείας των εμπορικών πλοίων της Μεσογείου κατά διεύθυνση Ανατολής - Δύσης καθώς και της πορείας πλοίων από Αδριατική προς Αφρική, η οποία και απέχει 90 μίλια (Δ.ΝΔ.) από τη Μάλτα, 68 μίλια (Α.) από τη Μαχεντία της Τύνιδας και 80 μίλια (Ν.ΝΑ.) από τη νήσο Παντελλερία. Στην ανατολική εσχατιά όπου το γνωστό στους ναυτικούς ακρωτήριο Γρεγάλε φέρει σπουδαίο σε ένταση φάρο.
Ιστορία
Η Λαμπεντούζα ως πελαγονήσι υπήρξε από την αρχαιότητα σταθμός ανεφοδιασμού των ναυτικών λαών όπως των αρχαίων Ελλήνων, των Ρωμαίων και αργότερα των Αράβων. Λόγω όμως των συχνών επιδρομών των Βερβέρων πειρατών η νήσος ερημώθηκε.
Κατά τον 15ο αιώνα η νήσος ανήκε στους Ισπανούς. Το 1436 ο Βασιλιάς της Αραγωνίας Αλφόνσος παραχώρησε αυτή στον Βαρόνο Μοντεκιάρο. Στη συνέχεια με ενδιάμεσες μεταβιβάσεις περιήλθε στον Βασιλιά της Νεάπολης, από τον οποίον φέρεται περί τα τέλη του 17ου αιώνα, η Μεγάλη Αικατερίνη να ζήτησε να την εξαγοράσει προκειμένου να εγκαταστήσει εκεί μεγάλη ναυτική βάση και να αντισταθμίσει με τον τρόπο αυτό στρατηγικά τη Μάλτα. Παρόμοια όμως πρόταση στο Βασιλιά της Νεάπολης φέρεται να έκανε την ίδια εποχή και η Αγγλία ακριβώς μετά την κατάληψη της Μάλτας από τον Μέγα Ναπολέοντα, όπου και περιήλθε. Τελικά το 1843 η νήσος περιελήφθη οριστικά στο Βασίλειο των Δύο Σικελιών του οποίου και ακολούθησε την τύχη.
Στη νεότερη ιστορία η νήσος κατέστη τόπος εξορίας καταδίκων και πολιτικών εξόριστων μέχρι και τον Β' Π.Π.. Ειδικότερα όμως λίγο πριν από την έναρξη του Β' Π.Π. ο Μουσολίνι ακολουθώντας το γνωστό δόγμα Mare Nostrum και φιλοδοξώντας την κυριαρχία της Μεσογείου, μετέβαλε τόσο τη νήσο αυτή όσο και την Παντελλερία σε μεγάλα ναυτικά οχυρά και ναυτικούς σταθμούς του ιταλικού στόλου καλύπτοντας ανάγκες ανεφοδιασμού, εξόρμησης και προσβολής νηοπομπών και μεμονωμένων εμπορικών πλοίων. Στις 19 Οκτωβρίου του 1942, πλησίον της Λαμπεντούζας, το ιταλικό αντιτορπιλικό Giovanni da Verrazzano δέχθηκε επίθεση βρετανικού υποβρυχίου με συνέπεια την ολική του απώλεια. Τελικά μετά την ολοκληρωτική συντριβή του Άξονα στην Αφρική, τον Μάιο του 1943, και κατά την προπαρασκευή της διασυμμαχικής απόβασης της Σικελίας, στις 10 Ιουνίου του 1943 εξαπολύθηκε εναντίον των δύο νήσων μεγάλος ναυτικός και αεροπορικός βομβαρδισμός όπου μετά από διήμερο πρώτη παραδόθηκε η Παντελλερία και αμέσως μετά η Λαμπεντούζα.
Το 1960 εγκαταστάθηκε στο νησί ομώνυμος ραδιοφάρος Λοράν που τέθηκε υπό τον έλεγχο της αμερικανικής ακτοφυλακής. Ο σταθμός αυτός λίγο αργότερα έγινε νατοϊκός με εγκατάσταση μεγάλου ραντάρ. Το 1980 άρχισε η τουριστική ανάπτυξη της νήσου με κατασκευή αεροδρομίου πλησίον της πόλης. Το 1986 κατά τον βομβαρδισμό της Λιβύης η νήσος έγινε στόχος των λιβυκών πυραύλων που όμως δεν προξένησαν ιδιαίτερη καταστροφή. Σήμερα η νήσος αποτελεί αναπτυσσόμενο τουριστικό θέρετρο της Ιταλίας.
Τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα από το 2010 και αργότερα, με αφορμή και την Αραβική Άνοιξη και τη γενικότερη πολιτική και κοινωνική αναστάτωση στη Μέση Ανατολή και τη βόρεια Αφρική, το νησί αποτελεί τόπο άφιξης χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων από χώρες της Αφρικής οι οποίοι προσπαθούν να περάσουν στην Ευρώπη. Στην προσπάθεια τους να διασχίσουν τη Μεσόγειο με αυτοσχέδια ή ακατάλληλα μέσα, πολλές χιλιάδες, ακόμα και μικρά παιδιά, έχουν πνιγεί.
Λαογραφία
Η Λαμπεδούσα, ή Λαμπηδούσα όπως την αποκαλούσαν χαρακτηριστικά οι Έλληνες ναυτικοί και ιδίως οι ψαράδες, προπολεμικά, ήταν ένας από τους σημαντικότερους ψαρότοπους της Μεσογείου για τα μεγαλύτερα τότε αλιευτικά σκάφη. Ειδικότερα αποτελούσε το προσφιλέστερο τόπο των Αιγινητών σπογγαλιέων που αλίευαν σπόγγους στη περιοχή, μονοπωλώντας επαγγελματικά για λογαριασμό των Ιταλών σπογγεμπόρων. Τα λεγόμενα «λαμπηδιανά» (σφουγγάρια), ή «λαμπηδιανοί σπόγγοι» ξεχώριζαν για την ομορφιά τους και την ιδιαίτερη ζήτησή τους.
Τα δε ελληνικά αλιευτικά σκάφη μετέφεραν τα αλιεύματα στο Γερολιμένα της Μάνης απ΄ όπου στη συνέχεια προωθούνταν είτε προς το εσωτερικό της Πελοποννήσου, είτε μεταφορτώνονταν σε άλλα σκάφη για Πειραιά, προκειμένου να επιστρέψουν το συντομότερο και να συνεχίσουν την αλιεία. Την εποχή εκείνη ο Γερολιμένας διέθετε αξιόλογες εγκαταστάσεις πάγου, αποθήκες και άλλες συναφείς ευκολίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σικελίας Κατηγορία:Νησιά της Ιταλίας Κατηγορία:Σπογγαλιεία
Βίζε
Το Βίζε (ολλανδικά: Wieze) είναι κωμόπολη του δήμου του Λέμπεκε στη Βελγική επαρχία της Ανατολικής Φλάνδρας. Έχει έκταση 5, 49 χμ² και πληθυσμό 2.316 κατοίκους (2009).
Μετά την συνένωση των δήμων το 1977 το Βίζε ενσωματώθηκε στον δήμο του Λέμπεκε.
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Έλληνες λόγιοι της Αναγέννησης
Οι Έλληνες λόγιοι της Αναγέννησης έζησαν σε μια χρονική περίοδο κατά την οποία σημειώθηκαν διάφορα καθοριστικά γεγονότα των οποίων οι συνέπειες προκάλεσαν την διασπορά τους εκτός του καθιερωμένου ελληνικού γεωγραφικού χώρου. Αυτά ήταν γεγονότα όπως το ενωτικό ζήτημα ως προς την επανένωση της ορθόδοξης και καθολικής εκκλησίας μετά το μεγάλο σχίσμα του 1054, το άλλο μεγάλο θεολογικό ζήτημα της ησυχαστικής έριδας μεταξύ των οπαδών του Γρηγορίου Παλαμά και του Βαρλαάμ Καλαβρού, καθώς και η άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204 από την Δ´ σταυροφορία με τις μακροχρόνιες επιπτώσεις που αυτή έφερε, όπως και η οριστική άλωση του 1453 από τους Οθωμανούς. Η Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ή Βυζάντιο όπως έγινε γνωστή αρκετούς αιώνες αργότερα, ήταν η κύρια εστία όπου διασώζονταν η γνώση του αρχαίου κόσμου, καθώς και κομβικό σημείο μεταξύ Ευρώπης και Ασίας μέσω του οποίου οι ανακαλύψεις και γνώσεις των Αράβων, Ινδών και Κινέζων μεταφέρονταν στην υπόλοιπη Ευρώπη. Αυτός ο συνδυασμός στοιχείων ενέπνευσε τη μελέτη των Ελληνικών και Ρωμαϊκών σπουδών και τον ερχομό του Αναγεννησιακού ανθρωπισμού και επιστήμης στην Ευρώπη. Ανάμεσα τους περιλαμβάνονταν γραμματικοί, ανθρωπιστές, ποιητές, συγγραφείς, εκδότες, καθηγητές, μουσικοί, αστρονόμοι και μαθηματικοί, και πολλοί άλλοι πολλαπλώς καταρτισμένοι λόγιοι, οι οποίοι μετέφεραν στις υπόλοιπες περιοχές της Ευρώπης τις γνώσεις και πηγές του αρχαίου ελληνικού και ρωμαϊκού κόσμου.
Ο κύριος ρόλος των Ελλήνων λογίων κατά την Αναγέννηση ήταν η διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσας και των αρχαίων κειμένων του κλασικού και ελληνιστικού κόσμου προς τους δυτικοευρωπαίους συναδέλφους τους στα πανεπιστήμια καθώς και τον κάθε ενδιαφερόμενο ως προς την μελέτη των αρχαίων πηγών. Ο Βαρλαάμ Καλαβρός και ο Λεόντιος Πιλάτος από τη Βυζαντινή Καλαβρία στη νότια Ιταλία των αρχών του 14ου αιώνα είναι όχι μόνο από τους πρώτους Βυζαντινούς λόγιους που δραστηριοποιήθηκαν στον τομέα αυτό αλλά και από τους πρώτους ανθρωπιστές της Αναγέννησης μαζί με τον Μάξιμο Πλανούδη στην Κωνσταντινούπολη ο οποίος υπήρξε και κυρίαρχη μορφή της Παλαιολόγειας Αναγέννησης, ενώ ο Πλήθων Γεμιστός και ο Βησσαρίων αποτελούν σημαντικές μορφές της Ευρωπαϊκής αναγέννησης γενικότερα. Επιπλέον ακόμα και μετά την κατάλυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας οι λόγιοι των περιοχών οι οποίες τελούσαν υπό την διαχείριση της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας επηρεάστηκαν από καθώς και επηρέασαν σημαντικά από την Ιταλική κουλτούρα της Αναγέννησης.
Οι κατάλογοι που ακολουθούν είναι ενδεικτικοί και όχι εξαντλητικοί, ενώ οι χρωματικές ενδείξεις επισημαίνουν την κυρίαρχη αρχή ή γλώσσα/κουλτούρα της περιοχής ή πόλης που έζησε το κάθε άτομο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι
Σταύρος Ιατρίδης (ολυμπιονίκης)
Ο Σταύρος Ιατρίδης, (1887 – 1976), ήταν χρυσός ολυμπιονίκης στην σύνθεση σκακιστικών προβλημάτων. Εκτός από την αντικειμενικά επιτυχημένη ενασχόλησή του με την σύνθεση στο Καλλιτεχνικό σκάκι που του απέφερε πλήθος πρώτων βραβείων και πολλές διακρίσεις, ήταν ταχύτατος λύτης, και τον αποκαλούσαν "Ο Δράκος των Προβλημάτων". Ήταν επίσης πολύ δυνατός στο αγωνιστικό σκάκι.
Το χρυσό τριάρι
Το πρόβλημα, που βλέπετε στο διάγραμμα δεξιά, πήρε χρυσό μετάλλιο γιατί έχει σπάνια ομορφιά. Παρακολουθήστε την λύση:
Η πλήρης ρόδα του ίππου
Στο διάγραμμα δεξιά βλέπουμε ένα πρόβλημα με πλήρη ρόδα ίππου, όπου φεύγει ο Ι από το δ4 και πρέπει να πάει σε διαφορετικό τετράγωνο κάθε φορά.
Ο Παίκτης Ιατρίδης
Ο Σταύρος Ιατρίδης ήταν επίσης ισχυρός παίκτης αγωνιστικού σκακιού με τον τίτλο του Μαιτρ και με εξαιρετικές ικανότητες στην ανάλυση των παρτίδων. Στο πρώτο ανεπίσημο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1935 νίκησε όλους τους αντιπάλους του, αλλά οι επαγγελματικές υποχρεώσεις τον εμπόδισαν να συμμετάσχει στους δύο τελευταίους γύρους.
Πηγές
Ι
Νομάρχης
Νομάρχης ονομάζεται ο επικεφαλής μιας νομαρχίας. Ετυμολογικά, η λέξη νομάρχης αποτελεί σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική préfet.
Ελλάδα
Το αξίωμα του νομάρχη στην Ελλάδα έπαυσε να υφίσταται, μετά την κατάργηση των νομαρχιών με την διοικητική μεταρρύθμιση του σχεδίου Καλλικράτης. Οι τέως νομαρχίες πλέον αποτελούν περιφερειακές ενότητες και έτσι ως διάδοχη θέση μπορεί να θεωρηθεί αυτή του αιρετού Αντιπεριφερειάρχη.
Ιστορικό υπόβαθρο
Από το 1833 έως το 1994 ο νομάρχης διοριζόταν από την εκάστοτε κυβέρνηση και δεν είχε συγκεκριμένη θητεία. Κατά παράδοση υπέβαλλε την παραίτησή του όταν άλλαζε η κυβέρνηση ή του το ζητούσε ο υπουργός Εσωτερικών.
Η νομαρχία ως ΟΤΑ
Το 1994 η νομαρχία καθιερώθηκε ως δευτεροβάθμιος οργανισμός τοπικής αυτοδιοίκησης (Ν.2218/1994) και τα εκτελεστικά όργανά της που αποτελούνταν από τον νομάρχη και το νομαρχιακό συμβούλιο, έγιναν αιρετά με τετραετή θητεία, εκλεγόμενα την ίδια ημέρα με τα δημοτικά και κοινοτικά όργανα. Οι πρώτες νομαρχιακές εκλογές έλαβαν χώρα στις 16/23 Οκτωβρίου 1994 και οι πρώτοι αιρετοί νομάρχες ανέλαβαν καθήκοντα με την έναρξη του 1995. Η ιδιότητα του νομάρχη ήταν ασυμβίβαστη με όποιο άλλο δημόσιο αξίωμα, τοπικό ή εθνικό.
Αλβανία
Στην Αλβανία, ο νομάρχης αποτελεί τον εκπρόσωπο του κράτους, σε έναν από τους 12 νομούς. Διορίζονται από τον Πρωθυπουργό και την κυβέρνηση.
Βραζιλία
Στη Βραζιλία, ο νομάρχης (prefeito) είναι ο αιρετός επικεφαλής του εκτελεστικού τμήματος ενός δήμου. Μεγάλες πόλεις, οπώς το Σάο Πάολο, το Ρίο ντε Τζανέιρο, η Κουριτίμπα, κ.α, έχουν επίσης αντινομάρχες, οι οποίοι διορίζονται από τον αιρετό νομάρχη.
Γαλλία
Στη Γαλλία, ο νομάρχης (préfet) αποτελεί τον εκπρόσωπο του κράτους σε ένα Νομό ή Περιοχή. Οι νομάρχες αποτελούν υψηλόβαθμους δημοσίους υπαλλήλους και ανήκουν στο λεγόμενο Νομαρχικό Σώμα (Corps préfectoral). Οι αντινομάρχες (sous-préfet), είναι υπεύθυνοι για τη διοίκηση των υποδιαιρέσεων των νομών, των arrondissements. Οι νομάρχες και οι αντινομάρχες διορίζονται με Προεδρικό Διάταγμα προς το υπουργικό συμβούλιο, κατόπιν πρότασης του Πρωθυπουργού και του υπουργού Εσωτερικών. Η διάρκεια της θητείας τους βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια της κυβέρνησης, καθώς μπορούν να αντικατασταθούν κατά τη διάρκεια κάθε υπουργικού συμβουλίου. Η θέση του νομάρχη δημιουργήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου του 1800 από τον Ναπολέοντα. Ο ρόλος του νομάρχη εως τη δεκαετία του 1980 ήταν διττός: αφενός αποτελούσε τον υψηλότερο εκπρόσωπο του κράτους σε μία περιοχή, αφετέρου ασκούσε εξουσία ως διοικητής της περιοχής. μικρογραφία|304x304εσ|Η επίσημη στολή ενός Γάλλου νομάρχη Από το 1982 έως το 1988, οι νομάρχες αποκαλούνταν επίτροποι της Δημοκρατίας (commissaires de la République) και οι αντινομάρχες υποεπίτροποι της Δημοκρατίας (commissaires adjoints de la République).
Θαλάσσιος Νομάρχης (Préfet maritime) είναι το αξίωμα που κατέχει ένας ναύαρχος (Amiral), ο οποίος αποτελεί τον κύριο διοικητή μίας Θαλάσσιας Ζώνης (Zone maritime), ήτοι ενός τμήματος των χωρικών υδάτων και των αντίστοιχων ακτών.
Στο Παρίσι, ο Νομάρχης της Αστυνομίας(Préfet de police) αποτελεί τον αρχηγό των αστυνομικών δυνάμεων της πόλης, υπαγόμενος απευθείας στον υπουργό Εσωτερικών, εν αντιθέσει με τις υπόλοιπες πόλεις, όπου ο αρχηγός της τοπικής αστυνομίας υπάγεται στον δήμαρχο (maire), ο οποίος και εκπροσωπεί τοπικά το Υπουργείο Εσωτερικών σε θέματα αστυνόμευσης.
Γεωργία
Στη Γεωργία, ο νομάρχης (პრეფექტი) ήταν ο επικεφαλής του εκτελεστικού τμήματος ενός δήμου, που διοριζόταν απο τον Πρόεδρο της Γεωργίας από το 1990 εώς το 1992.
Ιράν
Στο Ιράν, ο νομάρχης είναι υπεύθυνος για τη διοίκηση ενός τομέα στο πολιτικό και διοικητικό σύστημα της χώρας.
Ιταλία
Στην Ιταλία, οι νομάρχες (prefetti) αποτελούν υψηλόβαθμους δημόσιους υπάλληλους, οι οποίοι ανήκουν στο Σώμα Νομαρχών (Corpo prefettizio) και αποτελούν τους εκπροσώπους του κράτους σε μία Επαρχία. Οι νομάρχες έχουν πολιτική ευθύνη και συντονίζουν την τοπική ηγεσία της Κρατικής Αστυνομίας,-η οποία έχει τεχνική ευθύνη-και την επιβολή του νόμου όταν απειλείται η δημόσια ασφάλεια. Επίσης, έχουν ρόλο διαμεσολαβητή μεταξύ της κυβέρνησης και των τοπικών κυβερνήσεων και μεταξύ των διαφόρων οργάνων αυτοδιοίκησης κάθε επαρχίας.
Καναδάς
Στο Κεμπέκ, ο νομάρχης (préfet, warden) είναι ο επικεφαλής ενός τοπικού επαρχιακού δήμου.
Ρουμανία
Στη Ρουμανία, ο νομάρχης (prefect) αποτελεί τον διορισμένο κυβερνητικό εκπρόσωπο μίας επαρχίας (județ) και στο Δήμο Βουκουρεστίου, σε μία υπηρεσία ονόματι νομαρχία (prefectură). Ο ρόλος του νομάρχη είναι η εκπροσώπηση της κυβέρνησης σε τοπικό επίπεδο, λειτουργώντας παράλληλα ως ενδιάμεσος σύνδεσμος και η παρακολούθυηση της εφαρμογής των Εθνικών Αναπτυξιακών Σχεδίων και άλλων προγραμμάτων σε τοπικό επίπεδο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τοπική Αυτοδιοίκηση Κατηγορία:Θέσεις εξουσίας
Ψηφίο ελέγχου
Το ψηφίο ελέγχου (ή κωδικός ελέγχου) είναι ένα μοναδικό ψηφίο γράμμα ή, σπανιότερα, σύνολο αλφαριθμητικών στοιχείων που προστίθενται συνήθως στο τέλος μιας συμβολοσειράς (σύνολο γραμμάτων και αριθμητικών ψηφίων) με σκοπό να εντοπίζονται σφάλματα που προκαλούνται κατά τη μεταφορά της ή την πληκτρολόγησή της.
Σκοπός
Διάφοροι αλγόριθμοι χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία του ψηφίου ελέγχου. Οι περισσότεροι από αυτούς χρησιμεύουν για να εντοπίσουν τα σφάλματα που δημιουργούνται από ανθρώπινο λάθος.
Για τη δημιουργία του ψηφίου ελέγχου χρησιμοποιείται πάντα κάποιος προκαθορισμένος αλγόριθμος ο οποίος υπολογίζει το ψηφίο ελέγχου από όλα τα υπάρχοντα ήδη γράμματα και αριθμούς. Τα ηλεκτρονικά προγράμματα υπολογίζουν ποιο ψηφίο έπρεπε να χρησιμοποιηθεί και ελέγχουν αν στη θέση του ψηφίου ελέγχου βρίσκεται το σωστό. Για παράδειγμα στο Α.Φ.Μ. το τελευταίο ψηφίο είναι ψηφίο ελέγχου. Τα προγράμματα, χρησιμοποιώντας τα πρώτα 8 ψηφία, υπολογίζουν το ψηφίο που θα έπρεπε να υπάρχει στο τέλος και αν διαφέρει, εμφανίζουν μήνυμα σφάλματος.
Τα ψηφία ελέγχου αποτελούν μια υποπερίπτωση των συναρτήσεων κατατεμαχισμού.
Αποτελεσματικότητα και αξιοπιστία
Τις περισσότερες φορές το ψηφίο ελέγχου δεν μας δείχνει αν η συμβολοσειρά είναι έγκυρη ούτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διόρθωση της συμβολοσειράς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι υπάρχουν πολλοί Α.Φ.Μ. που έχουν ίδιο ψηφίο ελέγχου π.χ. το 1 (δηλαδή τελειώνουν σε 1).
Αλγόριθμοι
Για την παραγωγή των ψηφίων ελέγχου συμβολοσειρών διαφορετικής χρήσης χρησιμοποιούνται διαφορετικοί αλγόριθμοι. Πολλές φορές ο αλγόριθμος εξαρτάται από την πεδίο χρησιμοποίησης της συμβολοσειράς.
Οι περισσότεροι απλοϊκοί αλγόριθμοι χρησιμοποιούνται για την άμεση αντιμετώπιση απλών σφαλμάτων πληκτρολόγησης.
Πολλές φορές οι αλγόριθμοι επιλέγονται με βάση τη δυνατότητά τους να μπορεί να επεκταθεί το εύρος της συμβολοσειράς χωρίς να χρειάζεται επανυπολογισμός νέου ψηφίου ελέγχου. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει το ψηφίο ελέγχου να παραμένει το ίδιο, αν προστεθούν μηδενικά στην αρχή της συμβολοσειράς στην οποία χρησιμοποιούνται. Παράδειγμα τέτοιου αλγορίθμου είναι ο Α.Φ.Μ. Στην αρχή υπήρχαν οκταψήφιοι αριθμοί φορολογικού μητρώου και αργότερα επεκτάθηκαν σε εννιαψήφιους. Οι κάτοχοι των παλαιότερων Α.Φ.Μ. πρόσθεταν απλώς το ψηφίο μηδέν στην αρχή. Με αυτόν τον τρόπο το εύρος των αριθμών αυξήθηκε από επταψήφιο (από 0 μέχρι 9.999.999 και 1 ψηφίο ελέγχου) σε οκταψήφιο (από 0 μέχρι 99.999.999 και ένα ψηφίο ελέγχου).
Το πιο γνωστό ψηφίο ελέγχου στους υπολογιστές είναι το λεγόμενο "ψηφίο ισοτιμίας" (parity bit). Χρησιμοποιείται κατά κόρον για να ελεγχθεί, σε πρώτη φάση, η αξιοπιστία (ή αναξιοπιστία αν θέλετε) ενός byte. Αθροίζουμε τα bit που είναι μονάδες και αν το άθροισμα είναι μονός αριθμός τότε το ψηφίο ελέγχου θα είναι το ένα, αλλιώς το μηδέν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποσφαλμάτωση
Στοχαστικός πίνακας
Αυτοί οι πίνακες χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν τις μεταβάσεις σε μία μαρκοβιαής αλυσίδα, που βρίσκουν εφαρμογές στην θεωρία πιθανοτήτων, τη στατιστική, τη γραμμική άλγεβρα και την πληροφορική.
Παραδείγματα
Οι παρακάτω πίνακες είναι δεξιά στοχαστικοί, καθώς το άθροισμα των στοιχείων των γραμμών είναι 1:
Οι παρακάτω πίνακες είναι διπλά στοχαστικοί:
Ιδιότητες
Έστω \lambda μία ιδιοτιμή του πίνακα P και x ένα ιδιοδιάνυσμά του. Τότε, Κοιτώντας το i-οστό στοιχείο του γινομένου έχουμε ότι Επομένως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τυχαιότητα Κατηγορία:Στατιστική θεωρία Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων
Σουρινάμ
Το Σουρινάμ (πρώην Ολλανδική Γουιάνα) είναι χώρα της Νότιας Αμερικής με έκταση 163.270 τ.χλμ. και πληθυσμό 616.500 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2021. Συνορεύει δυτικά με τη Γουιάνα, ανατολικά με τη Γαλλική Γουιάνα και νότια με τη Βραζιλία. Από Βορρά βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό. Αποτελεί τη μικρότερη σε έκταση χώρα στη Νότια Αμερική. Πρωτεύουσα είναι το Παραμαρίμπο. Είναι πρώην ολλανδική αποικία και έγινε ανεξάρτητο κράτος το 1975.
Ετυμολογία
Η ονομασία Σουρινάμ φαίνεται να προέρχεται από το όνομα Σουρινέν, μίας ομάδας ινδιάνων της γλωσσικής οικογένειας των Αραουάκων, οι οποίοι κατοίκησαν πρώτοι την περιοχή της σημερινής ομώνυμης χώρας, πριν την έλευση των Ευρωπαίων. Αρχικά, η περιοχή ονομάστηκε Σουρινάμ από Άγγλους αποίκους, οι οποίοι και ίδρυσαν τον πρώτο αποικιακό οικισμό στο Μάρσαλς Κρικ, δίπλα στον ποταμό Σουρινάμ. Παλαιότερα, η χώρα ήταν γνωστή ως Ολλανδική Γουιάνα, αν και ο όρος Σουρινάμ χρησιμοποιούταν από τους Άγγλους μέχρι να υιοθετηθεί και ως επίσημη ονομασία του σύγχρονου κράτους.
Ιστορία
Στις αρχές του 16ου αιώνα, η σημερινή περιοχή του Σουρινάμ ανακαλύφθηκε από Γάλλους, Ισπανούς και Άγγλους εξερευνητές της Αμερικής. Ένα αιώνα αργότερα, Ολλανδοί και Άγγλοι ίδρυσαν αποικίες φυτειών στα εύφορα εδάφη των ποταμών της ευρύτερης Γουιάνας. Η παλαιότερη καταγεγραμμένη αποικία βρισκόταν στον ποταμό Σουρινάμ και συγκεκριμένα στο Μάρσαλς Κρικ, που κατοικήθηκε από Άγγλους. Στην πορεία του χρόνου, αναπτύχθηκαν διενέξεις μεταξύ των Άγγλων και των Ολλανδών εμπόρων και φυτειοπαραγωγών στην περιοχή, με συνέπεια την απόφαση των Ολλανδών το 1667 να προστατεύσουν τις φυτείες της περιοχής από πιθανή κατάκτηση από τους Άγγλους. Έτσι, με τη συνθήκη της Μπρέντα κράτησαν τα δικαιώματα στην περιοχή, παραχωρώντας ως αντάλλαγμα στους Άγγλους τον μικρό εμπορικό σταθμό του Νέου Άμστερνταμ στη Βόρειο Αμερική, ο οποίος εξελίχθηκε στη σημερινή πόλης της Νέας Υόρκης.
Οι Ολλανδοί ιδιοκτήτες φυτειών βασίζονταν σε σκλάβους από την Αφρική για την καλλιέργεια καφέ, κακάο, ζαχαροκάλαμου και βαμβακιού, κατά μήκος των ποταμών της περιοχής. Η συμπεριφορά απέναντι στους σκλάβους ήταν σκληρή και πολλοί δραπέτευαν. Με τη βοήθεια ιθαγενών κατοίκων των γειτονικών τροπικών δασών, οι σκλάβοι ανέπτυξαν το δικό τους ιδιαίτερο κα ανεξάρτητο πολιτισμό. Γνωστοί με την ονομασία Μαρούνς στα αγγλικά και Μπόσνεγκερς στα ολλανδικά, οι ελεύθεροι αυτοί σκλάβοι δημιούργησαν πολλές ανεξάρτητες φυλές, όπως τις Σαραμάκα, Παραμάκα, Ντγιούκα ή Αουκάν, Κουίντι, Αλούκου ή Μπόνι και Ματάουι. thumb|left|200px|Οικισμός των Μαρούνς στον ποταμό Σουρινάμ το 1955. Οι Μαρούνς έκαναν συχνά επιδρομές στις φυτείες για τη στρατολόγηση νέων μελών, αλλά έκλεβαν γυναίκες, όπλα, τροφή και προμήθειες. Αυτές οι επιθέσεις ήταν συχνά θανατηφόρες για τους ιδιοκτήτες και τις οικογένειές τους, και μετά από αρκετές ανεπιτυχείς εκστρατείες εναντίον των καταδρομέων, το 19ο αιώνα οι επίσημες αρχές υπέγραψαν συνθήκες ειρήνης, παραχωρώντας δικαιώματα αυτοδιάθεσης και εμπορίου στις φυλές των Μαρούνς.
Η δουλεία καταργήθηκε από την Ολλανδία στο Σουρινάμ το 1863, αλλά οι σκλάβοι στην περιοχή δεν ελευθερώθηκαν πλήρως παρά μόνο μετά το 1873, με τη θέσπιση μίας υποχρεωτικής μεταβατικής δεκαετίας με εργασία στις φυτείες με τον ελάχιστο μισθό και χωρίς βασανιστήρια. Με την πλήρη απελευθέρωση, οι περισσότεροι σκλάβοι εγκατέλειψαν τις φυτείες και μετοίκησαν στην πόλη του Παραμαρίμπο. Ως φυτειοπαραγωγική αποικία, το Σουρινάμ βασίζονταν στην παραγωγή και την χειρωνακτική εργασία, έτσι οι Ολλανδοί, για να αντισταθμίσουν την απουσία των σκλάβων, έφεραν μισθωμένους εργάτες από τις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες, δηλαδή τη σημερινή Ινδονησία, και την Ινδία, μέσω συμφωνίας με τους Βρετανούς. Επίσης, κατά το τέλος του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου, μικροί αριθμοί εργατών μεταφέρθηκαν από την Κίνα και τη Μέση Ανατολή. Αυτό έχει σήμερα ως συνέπεια, το Σουρινάμ, αν και μικρό πληθυσμιακά, να παρουσιάζει μία από τις πιο ποικίλες εθνικές συνθέσεις παγκόσμια.
Το 1954, οι Ολλανδοί παραχώρησαν στο Σουρινάμ ένα σύστημα περιορισμένης αυτοδιακυβέρνησης, ενώ διατήρησαν τον έλεγχο της άμυνας και των διεθνών σχέσεων. Το 1973, η τοπική κυβέρνηση με την ηγεσία του κόμματος ΝΡΚ, Κρεολών, Αφροαμερικάνων και μιγάδων, ξεκίνησε τις διαπραγματεύσεις με την Ολλανδική κυβέρνηση για πλήρη ανεξαρτησία, η οποία τελικά παραχωρήθηκε στις 25 Νοεμβρίου του 1975. Οι τελικές συμφωνίες έδωσαν στη οικονομία της χώρας σημαντική βοήθεια για μία δεκαετία από την ανεξαρτησία, υποστηρίζοντας έτσι την ανάπτυξη.
Πρώτος πρόεδρος της χώρας ήταν ο Γιόχαν Φέριερ, πρώην κυβερνήτης, με πρωθυπουργό τον αρχηγό του Εθνικού Κόμματος του Σουρινάμ, Χενκ Άρον. Την περίοδο πριν την ανεξαρτησία, σχεδόν το 1/3 του πληθυσμού της χώρας μετοίκησε στην Ολλανδία, καθώς αρκετοί κάτοικοι φοβήθηκαν την πορεία του ανεξάρτητου κράτους μετά από το καθεστώς της Ολλανδικής υπεράκτιας αποικίας. Η διασπορά του Σουρινάμ ανέρχεται έτσι σε περισσότερους από 250,000, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους ζουν στην Ολλανδία.
Στις 25 Φεβρουαρίου του 1980, ένα στρατιωτικό πραξικόπημα με την ηγεσία του Ντεσί Μπουτέρσε ανέτρεψε τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση και ξεκίνησε μία δύσκολη οικονομικά και κοινωνικά περίοδος για τη χώρα. Οι επόμενες εκλογές και η υιοθέτηση νέου συντάγματος έγιναν το 1987, ενώ οι πραξικοπηματίες παρέμειναν στην ηγεσία του στρατού. Ο Μπουτέρσε, αντίθετος με τη νέα κυβέρνηση, την απομάκρυνε το 1990, με ενέργειες που έμειναν γνωστές στην ιστορία ως "το τηλεφωνικό πραξικόπημα". Η ισχύς του καθεστώτος όμως άρχισε να φθίνει μετά τις εκλογές του 1991, και ξέσπασε ένας βίαιος εμφύλιος πόλεμος μεταξύ του στρατού και των φυλών των Μαρούνς, με ηγέτη τον επαναστάτη Ρόνι Μπρούνσβαϊκ.
Η δημοκρατία στη χώρα ισχυροποιήθηκε σταδιακά μετά τα γεγονότα της δεκαετίας του 1990 και η οικονομία έγινε περισσότερο πολυδιάστατη και λιγότερο εξαρτημένη από την Ολλανδική οικονομική βοήθεια. Η εξόρυξη βωξίτη αποτελεί ένα ισχυρό τομέα, αλλά επίσης η ανακάλυψη και εκμετάλλευση πετρελαίου και χρυσού συνεισφέρει στην οικονομική ανεξαρτησία της χώρας. Η γεωργία, και ειδικότερα η καλλιέργεια μπανάνας και ρυζιού, αποτελεί ένα μεγάλο κομμάτι της δραστηριότητας, καθώς και η πρόσφατη ανάπτυξη του εναλλακτικού τουρισμού παρέχει νέες δυνατότητες.
Φυσική και γεωγραφική εξέταση
thumb|Ο Ποταμός Σουρινάμ. Η χώρα βρίσκεται στη Νότια Αμερική και το έδαφός της έχει τετραγωνισμένο σχήμα. Το μήκος των ακτών της είναι 400 χιλιόμετρα. Από γεωλογικής άποψης, το έδαφος αποτελείται από ιζηματογενή (στις ακτές) και μεταμορφωσιγενή πετρώματα. Οι κυριότεροι ποταμοί είναι ο Σουρινάμ, που έδωσε το όνομά του και στο κράτος, ο Μαρονί, ο Κότικα και ο Κερεντάιν.
Το κλίμα του κράτους είναι υγρό και ζεστό, καθώς επηρεάζεται αφενός από τη θέση του κοντά στον ισημερινό και αφετέρου από τους αληγείς ανέμους, οι οποίοι πνέουν από τα νοτιοδυτικά. Η μέση θερμοκρασία κυμαίνεται από 25 μέχρι 30 βαθμούς Κελσίου, ενώ οι βροχοπτώσεις ξεπερνούν τα 2.500 χιλιοστά ετησίως. Μαγκρόβια δάση και μεγάλες σαβάνες χαρακτηρίζουν τη βλάστηση. Στη χώρα ζουν πολλά σπάνια είδη πουλιών και ζώα, όπως τάπιροι, πίθηκοι και αιλουροειδή.
Δημογραφία
Οι Ολλανδοί ήταν οι πρώτοι που εγκαταστάθηκαν στο σημερινό Σουρινάμ, στα τέλη του 17ου αιώνα. Στο Παραμαρίμπο πήγαν Εβραίοι, Ολλανδοί και Ιταλοί έμποροι. Αφρικανοί που εργάζονταν ως δούλοι σε φυτείες ζαχαροκάλαμου και καπνού στην Ευρώπη, κατάφεραν να δραπετεύσουν και εγκαταστάθηκαν στο εσωτερικό της χώρας.
Δημιουργήθηκε έτσι η εθνοτική ομάδα των Μπους- Νίγκρος (μαύροι των δασών). Αργότερα στη χώρα μετανάστευσαν και άλλοι λαοί από πρώην ολλανδικές αποικίες (Ινδονησία, και Ινδοί εργάτες που μετέβησαν με συμβόλαιο εκεί σε συμφωνία με τη Βρετανία), έτσι ώστε σήμερα κυρίαρχη ομάδα να αποτελούν οι πληθυσμοί ινδικής καταγωγής (απαρτίζουν περίπου το 40% του συνολικού πληθυσμού της χώρας). Υπάρχουν επίσης Κρεολοί, Ινδονήσιοι, Κινέζοι και ελάχιστοι λευκοί.
Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 71,5 χρόνια (68,5 χρόνια οι άνδρες και 74,6 οι γυναίκες). Αποτελεί μια από τις πιο αραιοκατοικημένες χώρες παγκοσμίως, με μέση πυκνότητα 2,6 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Τα 3/4 του πληθυσμού ζουν στα αστικά κέντρα, ενώ στην παράκτια ζώνη κατοικούν όσοι ασχολούνται με τη γεωργία και οι μεταλλωρύχοι.
Πρωτεύουσα της χώρας είναι το Παραμαρίμπο, στα βόρεια, όπου ζει σχεδόν ο μισός από το συνολικό πληθυσμό της χώρας. Η πόλη αποτελεί εμπορικό και συγκοινωνιακό κέντρο, διαθέτοντας διεθνές αεροδρόμιο.
Οι κυρίαρχες θρησκείες στο κράτος είναι οι Ινδουιστές (27,5%) και οι Προτεστάντες Χριστιανοί (25%), ενώ το 23% είναι Καθολικοί και γύρω στο 20% είναι οι Μουσουλμάνοι. Μικρό ποσοστό της τάξης του 5% ασπάζεται τοπικές θρησκείες. Επίσης, υπάρχουν 2.750 Μάρτυρες του Ιεχωβά και 1.390 Μορμόνοι της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών.
Σε ό,τι αφορά τη γλώσσα, η επίσημη είναι η ολλανδική και ευρεία είναι η χρήση της αγγλικής και της λεγόμενης τάκι τάκι, μιας τοπικής διαλέκτου, που περιέχει στοιχεία από ινδικές και ινδονησιακές διαλέκτους.
Εκλογές
Στο Σουρινάμ, το πολίτευμα του οποίου είναι συνταγματική δημοκρατία, διεξάγονται εκλογές για εθνοσυνέλευση. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.
Πολιτισμός
Τα παλαιότερα δείγματα ανθρώπινης παρουσίας στο Σουρινάμ ανακαλύφθηκαν στα νότια της χώρας και μάλιστα στις σαβάνες. Έχουν βρεθεί επίσης λίθινα εργαλεία σε αρκετές περιοχές του διαμερίσματος Σιπαλιουίνι.
Η μουσική στη χώρα αποτελεί κράμα του αφρικανικού και του ευρωπαϊκού πολιτισμού, ενώ οι Ινδοί διέδωσαν τα παραδοσιακά τους μουσικά όργανα, όπως το σιτάρ και το ντόλακ. Τα βασικά όργανα της παραδοσιακής μουσικής ("κασέκο" ή "Μουσική του Μεγάλου Τυμπάνου") είναι τα κρουστά, σε συνδυασμό με πνευστά (τρομπόνι, σαξόφωνο) και ο ρυθμός είναι σύνθετος.
Τουρισμός και αξιοθέατα
Η πρωτεύουσα, Παραμαρίμπο έχει το Ιστορικό της Κέντρο, το οποίο έχει ανακηρυχθεί από την UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, από το 2002. Σημαντικά επίσης είναι το Μουσείο (στεγάζεται στο Οχυρό Ζέελαντ), το Κέντρο Πολιτισμού, ο καθεδρικός ναός του 19ου αιώνα, μία Συναγωγή του 17ου αιώνα, το τζαμί, ένα από τα μεγαλύτερα στη Νότια Αμερική, η Πλατεία της Ανεξαρτησίας και το Πανεπιστήμιο της πρωτεύουσας.
Οι φυσιολάτρες θα αποζημιωθούν από τα καταφύγια άγριας ζωής και την πανίδα που υπάρχει στα υψίπεδα.
Μεταφορές
Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά. Οι αεροπορικές συγκοινωνίες εξυπηρετούνται από τις αερογραμμές Blue Wing Airlines, Caribbean Commuter Airways (Caricom Airways), Gumair και Surinam Airways.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ένωση Νοτιοαμερικανικών Κρατών
Ιεράπολη
Το όνομα Ιεράπολη ή Ιεράπολις μπορεί να αναφέρεται σε κάποια από τις πόλεις:
Star (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Star μπορεί να αναφέρονται:
Ραμούνας Μπουτάουτας
Ο Ραμούνας Μπουτάουτας (Ramūnas Butautas, Κάουνας, 22 Μαΐου 1964) είναι Λιθουανός προπονητής της καλαθοσφαίρισης. Αυτή την περίοδο προπονεί την λετονική ομάδα "ASK Riga".
Στις 28 Δεκεμβρίου 2006 η ανώτατη επιτροπή της Λιθουανικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης αποφάσισε ομόφωνα πως ο Μπουτάουτας θα γινόταν ο προπονητής της Εθνικής Ομάδας Καλαθοσφαίρισης της Λιθουανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λιθουανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Λιθουανίας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης λετονικών συλλόγων Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ζάλγκιρις Κάουνας
Πρωθυπουργός της Αρμενίας
Το αξίωμα του Πρωθυπουργού θεσμοθετήθηκε για πρώτη φορά το 1918 με την ίδρυση της Πρώτης Αρμενικής Δημοκρατίας. Έπαυσε να ισχύει όταν η Πρώτη Αρμενική Δημοκρατία μεταβλήθηκε σε Υπερκαυκασιανή Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Σοβιετική Δημοκρατία. Όταν η Αρμενία επανέκτησε την ανεξαρτησία της, το αξίωμα του Πρωθυπουργού επανήλθε.
Δείτε επίσης
*
Μεγάλο νησί της Βραΐλας
Το Μεγάλο νησί της Βραΐλας (ρουμανικά : Insula Mare a Brăilei) είναι νησί του ποταμού Δούναβη στην περιφέρεια της Βραΐλας της Ρουμανίας. Έχει κατά μέσο όρο μήκος 60 χλμ. και πλάτος 20 χλμ, με συνολική έκταση 710 τετραγωνικά χλμ. Οι δύο κλάδοι του ποταμού που χωρίζουν το νησί από την ηπειρωτική χώρα είναι οι Ματσίν και ο Κρεμενέα.
Τα 681,3 τετραγωνικά χλμ (94,6% της έκτασης του νησιού) καταλαμβάνονται από γεωργική εδάφη των οποίων τα 70,84 τετραγωνικά χλμ αρδεύονται και προστατεύονται από φράγμα που έχει μήκος 23,5 χλμ. Στο νησί υπάρχουν δύο οικισμοί η Φρεκατσέι και η Μάρασου η οποία έχει περίπου 5.000 κατοίκους.
Αρχικά η περιοχή ήταν βάλτος μέχρις όταν το κομμουνιστικό καθεστώς το αποστράγγισε έχτισε φράγματα με καταναγκαστικής εργασίας των πολιτικών κρατουμένων και μετέτρεψε το έλος σε γεωργική περιοχή. Υπήρχαν πέντε «στρατόπεδα αναμόρφωσης» στο Γκραντίνα, Λούνκα, Σάλτσια, Στοϊενέστι και Στρίμπα Βέκε. Το έδαφος αποδείχθηκε γόνιμο και ανακηρύχθηκε ως «επιτυχία του κομμουνισμού στη Ρουμανία".
Αναφορές
Κατηγορία:Νησιά της Ρουμανίας Κατηγορία:Νησιά του Δούναβη
Μαθιός Πόταγας
μικρογραφία|420x420εσ|Φωτογραφία του νεαρού Μαθιού Πόταγα και το Άγαλμα του στη Βυτίνα, φιλοτεχνημένο από την αδερφή του Ελένη Πόταγα Ο Μαθιός (Ματθαίος) Πόταγας ήταν έφηβος που προέβη σε μια από τις πρώτες χρονικά συμβολικές πράξεις αυτοθυσίας και αντιστάσεως του Ελληνικού Λαού κατά τη γερμανική κατοχή.
Η πράξη ηρωισμού
Ήταν σε ηλικία δεκαεπτά (17) ετών, στις 2 Μαΐου 1941, όταν τα πρώτα γερμανικά στρατεύματα κατευθύνονταν προς τη Βυτίνα Αρκαδίας, τον τόπο καταγωγής του. Ο νεαρός Μαθιός εμφανίστηκε μπροστά τους και φέρεται να τούς είπε "Σταθείτε, δεν θα μας σκλαβώσετε. Είμαι εδώ μόνος, αλλά ολόκληρη η Ελλάδα ακολουθεί". Οι Γερμανοί τον σκότωσαν επί τόπου και στη συνέχεια του συνέθλιψαν το κεφάλι. Κατ' άλλη εκδοχή, πρώτα ο Μαθιός πυροβόλησε τα αυτοκίνητα των Γερμανών, οι οποίοι τον συνέλαβαν πάραυτα και τον σκότωσαν με όπλο, συνθλίβοντάς του έπειτα το κεφάλι. "Για την κατεχόμενη Ελλάδα, η θυσία του Μάθιου Πόταγα είναι η πρώτη πράξη αντίστασης, αφού έγινε στις 2 Μαΐου 1941 και για την κατεχόμενη Ευρώπη, η πρώτη επίσης στην μορφή και το είδος, αφού παρόμοια θυσία δεν έχει αναφερθεί ως τώρα σε καμία άλλη χώρα της Ευρώπης".
Η επίσημη αναγνώριση της πράξης ηρωισμού
Το Ελληνικό Κράτος, αναγνωρίζοντας την ηρωική πράξη του Ματθαίου Πόταγα, έχει τοποθετήσει άγαλμα του ήρωα στη Βυτίνα, το οποίο έχει φιλοτεχνηθεί από την αδελφή του Ελένη Πόταγα, γλύπτρια. Η αποκάλυψη του αγάλματος έγινε στις 3 Μαΐου 2003, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί
Studio ATA
Η Studio ATA (Ανεξάρτητα Τηλεοπτικά Στούντιο Αθηνών) ήταν μια από τις παλαιότερες και πιο διακεκριμένες εταιρείες τηλεοπτικών παραγωγών στην Ελλάδα.
Ιστορικό
Η Αστήρ TV ήταν μια ελληνική εταιρεία που έκανε ελληνικές παραγωγές για τα κρατικά ΕΙΡΤ και ΥΕΝΕΔ. Θεωρούνταν ως η μεγαλύτερη εταιρεία παραγωγής τηλεοπτικών προγραμμάτων που ιδρύθηκε ποτέ στην Ελλάδα, και η αντίστοιχη της Φίνος Φιλμ όσον αφορά αυτές τις παραγωγές.
Το Studio ATA ιδρύθηκε το 1971 από τον Νίκο Μαστοράκη που, με τη βοήθεια του τεχνικού Κώστα Μπούρα, αγόρασε με προσωπικά του κεφάλαια, από το Λονδίνο ένα σετ μεταχειρισμένων καμερών Marconi MKIV και τα πρώτα επαγγελματικά video recorders 2 ιντσών, διασκεύασε τον παλιό κινηματογράφο της οδού Λένορμαν σε studio, το πρώτο στην Ελλάδα με cyclorama, γερανό και pedestal, και ένα τμήμα με καθίσματα για το κοινό. Στον πρώτο χρόνο της λειτουργίας του, μαγνητοσκοπήθηκαν εκεί ιστορικές εκπομπές όπως το "Αυτή είναι η ζωή σου" με την απαγωγή του στρατηγού Χάινριχ Κράιπε και πολλά τηλεπαιχνίδια. Πολύ αργότερα η ιδιοκτησία του στούντιο και το λογότυπο ΑΤΑ (Ανεξάρτητη Τηλεόραση Αθηνών) εξαγοράστηκαν από την Αστήρ ΤV του Γιώργου Ράλλη.
Το ΑΤΑ ήταν στούντιο για τα γυρίσματα τηλεοπτικών εκπομπών και σειρών (εκ των οποίων το "Χαμογελάστε παρακαλώ") μέχρι το 1983, χρονιά κατά την οποία και έγινε εταιρεία παραγωγής. Το 1987 μετακόμισε στα Μελίσσια (σημερινή Στουντίου 10-12 όπου σήμερα στεγάζεται το Action 24 και μέρος των εκπομπών του τηλεοπτικού ΣΚΑΪ).
Είχε πολλές και σημαντικές επιτυχίες στο ενεργητικό της. Είχε κάνει τηλεοπτικές παραγωγές για τα κανάλια Mega, ΑΝΤ1 και Alpha, ενώ έχει κάνει παραγωγές και για τους μεταβαλλόμενους δημόσιους τηλεοπτικούς σταθμούς της Ε.Ρ.Τ. (ΕΡΤ2, ΕΤ1 και ΕΤ2).
Παραγωγές
Μεγάλος αριθμός επιτυχημένων ελληνικών τηλεοπτικών σειρών και διαφημιστικών ταινιών είναι παραγωγές της STUDIO ATA A.E. και έχουν διακριθεί για την ποιότητα και την τεχνική αρτιότητά τους. Ακολουθεί ένας ενδεικτικός (όχι συνολικός) κατάλογος των πιο επιτυχημένων σειρών της εταιρείας μετά το 1983 που έγινε και ανεξάρτητη εταιρεία παραγωγής:
Ριάλιτι και τηλεπαιχνίδια
Εκτός από τις παραγωγές τηλεοπτικών σειρών, η Studio ATA έχει παράγει και άλλα είδη εκπομπών, όπως το τηλεπαιχνίδι «Ο τροχός της τύχης» στον ΑΝΤ1 και το τηλεπαιχνίδι μαγειρικής «Masterchef» στο Mega. Εξαιτίας των οικονομικών προβλημάτων της εταιρείας ο δεύτερος κύκλος του τελευταίου (2012-2013) δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, με αποτέλεσμα να μην υπάρξει νικητής (μιας και δεν πραγματοποιήθηκε τελικός) για πρώτη φορά στα χρονικά του διαγωνισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές εταιρίες παραγωγής
Ζώνη της Βίβλου
Ζώνη της Βίβλου (αγγλικά: Bible Belt) είναι ο ανεπίσημος όρος για περιοχή στις νοτιοανατολικές και νότιες κεντρικές Ηνωμένες Πολιτείες στην οποία ο κοινωνικά συντηρητικός Ευαγγελικός Προτεσταντισμός είναι σημαντικό μέρος του πολιτισμού και ο Χριστιανικός εκκλησιασμός στα διάφορα δόγματα είναι γενικά υψηλότερος από τον εθνικό μέσο όρο.
Η Ζώνη της Βίβλου αποτελείται από μεγάλο μέρος των Νότιων Ηνωμένων Πολιτειών εκτεινόμενη δυτικά μέσα στο Τέξας και την Οκλαχόμα. Κατά την αποικιακή περίοδο (1607–1776), ο Νότος ήταν προπύργιο της Αγγλικανικής εκκλησίας. Η μετατροπή του σε προπύργιο του μη Αγγλικανικού Προτεσταντισμού, που συνέβη βαθμιαία κατά τον επόμενο αιώνα ως σειρά θρησκευτικών αναζωογονητικών κινημάτων, πολλά από αυτά συνδεδεμένα με το δόγμα των Βαπτιστών, έτυχε μεγάλης υποστήριξης στην περιοχή.
Η περιοχή γενικά αντιδιαστέλλεται με τον Προτεσταντισμό κύριας γραμμής και τον Καθολικισμό των βορειοανατολικών Ηνωμένων Πολιτειών, τα θρησκευτικά πολυποίκιλα Μεσοδυτικά και τις Μεγάλες Λίμνες, τον Διάδρομο των Μορμόνων στη Γιούτα και το νότιο Αϊντάχο, και τις σχετικά κοσμικές δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Το ποσοστό των μη θρησκευόμενων ανθρώπων είναι μέγιστο στην βορειοανατολική πολιτεία του Βέρμοντ με 34%, σε σύγκριση με την πολιτεία Αλαμπάμα της Ζώνης της Βίβλου, όπου είναι 6%. Ο Μισσισσιππής έχει τον υψηλότερο αριθμό Βαπτιστών, με ποσοστό 55% επί του συνόλου.
Η αρχαιότερη γνωστή χρήση του όρου "Ζώνη της Βίβλου" ήταν από τον Αμερικανό δημοσιογράφο και κοινωνικό σχολιαστή Χ. Λ. Μένκεν, ο οποίος το 1924 έγραψε στην Chicago Daily Tribune: "Το παλιό παιχνίδι, υποθέτω, θα ξεκινήσει να παίζεται στην Ζώνη της Βίβλου." Ο Μένκεν ισχυρίστηκε το 1927 ότι ο όρος ήταν δική του εφεύρεση.
Γεωγραφία
Το όνομα "Ζώνη της Βίβλου" έχει εφαρμοσθεί ιστορικά στο Νότο και μέρη των Μεσοδυτικών, αλλά ταυτίζεται συνηθέστερα με τον Νότο. Σε μια έρευνα του 1961, ο Γουίλμπουρ Ζιελίνσκι οριοθέτησε την περιοχή ως την έκταση εκείνη στην οποία τα Βαπτιστικά δόγματα είναι η κυρίαρχη θρησκευτική εκδήλωση. Η περιοχή ούτως οριζόμενη περιελάμβανε μεγάλο μέρος των Νότιων Ηνωμένων Πολιτειών, περιλαμβανομένου του Τέξας και της Οκλαχόμα στα νοτιοδυτικά, και στις πολιτείες νότια του ποταμού Οχάιο, και εκτείνεται ανατολικά όπου περιλαμβάνει την Δυτική Βιρτζίνια, την Βιρτζίνια νότια της Βόρειας Βιρτζίνια, και μέρη του Μέριλαντ. Επιπροσθέτως, η Ζώνη της Βίβλου καλύπτει μέρη του Μιζούρι, του Ιλινόις, της Ιντιάνα, και του Οχάιο. Μια έρευνα του 1978 από τον Τσαρλς Χίτγουολ προσδιόρισε την Ζώνη της Βίβλου ως την περιοχή που κυριαρχείται από 24 φονταμενταλιστικά Προτεσταντικά δόγματα, η οποία αντιστοιχεί περίπου στην ίδια περιοχή όπως χαρτογραφήθηκε από τον Ζιελίνσκι.
Ο Τουίντι (1978) ορίζει την Ζώνη της Βίβλου σε όρους τηλεοπτικού κοινού για κανάλια θρησκευτικής τηλεόρασης. Βρίσκει δύο ζώνες: μια πιο ανατολική που εκτείνεται από την κεντρική Φλόριντα έως την Αλαμπάμα, το Τενεσσί, το Κεντάκι, την Τζόρτζια, την Βόρεια και τη Νότια Καρολίνα, μέχρι μέσα στη Βιρτζίνια και μια άλλη που είναι πιο δυτική, που κινείται από το κεντρικό Τέξας μέχρι τις Ντακότες, και συγκεκτρώνεται στο Τέξας, το Αρκάνσας, την Λουιζιάνα, την Οκλαχόμα, το Μιζούρι, το Κάνσας, και το Μισισίπι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Ζώνες των ΗΠΑ Κατηγορία:Κοινωνικός συντηρητισμός
Κεντυρίων Β΄ Ζαχαρίας
Ο Κεντυρίων Β΄ (Centurione Zaccaria) από την Οικογένεια Ζαχαρία ήταν ο τελευταίος πρίγκιπας του πριγκιπάτου της Αχαΐας, τελευταίος βαρώνος της Χαλανδρίτσας και της Αρκαδίας. Καταγόταν από την Γενοβέζικη Οικογένεια Ζαχαρία, ηγεμόνων της Χίου και ευγενών του Πριγκιπάτου της Αχαΐας.
Γρήγορα όμως ήρθε σε σύγκρουση με τους συγγενείς του λόγω των φιλοδοξιών του: αρχικά με τον Κάρολο Τόκκο, εξάδελφο της γυναίκας του, ο οποίος συμμάχησε με τον Θεόδωρο Α' Παλαιολόγο και κατέλαβαν το 1408 την Γλαρέντζα. Ο αδελφός του Στέφανος ενοικίασε την βαρωνία του και το λιμάνι της Πάτρας στους Ενετούς για πέντε χρόνια, στερώντας του ένα σημαντικό λιμάνι του πριγκιπάτου. Ο Κεντυρίων Β' αναγκάστηκε να συμμαχήσει με τον Ιουστιάνη, ηγεμόνα της Χίου ο οποίος του έστειλε αρβανίτες μισθοφόρους, έτσι κατάφερε το 1414 να ξαναπάρει πίσω τα λιμάνια που είχε χάσει. Σε αντάλλαγμα για την στρατιωτική βοήθεια, έδωσε τα λιμάνια της Γλαρέτζας και του Ναυαρίνου στην γενοβέζικη οικογένεια Ιουστιάνη ηγεμόνων της Χίου.
Τα μόνα εδάφη που είχαν μείνει στον Κεντυρίωνα ήταν κάποια οχυρά και η βαρωνία της Χαλανδρίτσας, όπου κατέφυγε. Το 1429 ο Θωμάς Παλαιολόγος πολιορκεί τον Κεντυρίωνα στην Χαλανδρίτσα, ενώ ο αδελφός του Κωνσταντίνος πολιορκούσε και αυτός ταυτόχρονα την Πάτρα. Μετά την πτώση της Πάτρας στον Κωσταντίνο, ο Κεντυρίων έκανε συμφωνία με τον Θωμά: του έδωσε για γυναίκα του την κόρη του Αικατερίνη Ζαχαρία μαζί με τα τελευταία εδάφη που κατείχε. Κράτησε για τον εαυτό του την Βαρωνία της Αρκαδιάς μέχρι τον θάνατό του το 1432, που μετά πέρασε και αυτή στον Θωμά. Είχε αποκτήσει κι έναν νόθο γιο, τον Ιωάννη Ασάνη Ζαχαρία.
Οικογένεια
Με τη σύζυγό του Κρέουσα που πατέρας της ήταν ο Λεονάρδος Β΄ Τόκκος είχε τέκνα: Νόθος γιος του ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αχαΐας Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Βαρώνοι της Χαλανδρίτσας Κατηγορία:Βαρωνία της Αρκαδιάς Κεντυριων
Pokémon
Τo Pokémon (ιαπωνικά: ポケットモンスター, Χέπμπορν: Poketto Monsutā) είναι franchise που περιλαμβάνει anime και βιντεοπαιχνίδια. Η σειρά αυτή ξεκίνησε όταν ο Σατόσι Τατζίρι σκέφτηκε την ιδέα να δημιουργήσει ένα παιχνίδι για το Game Boy της Nintendo, όπου "μαγικά" πλάσματα θα μπορούσαν να πιάνονται, να παλεύουν μεταξύ τους, και να ανταλλάσσονται. Το anime Pokémon προβλήθηκε στην Ιαπωνία για πρώτη φορά ένα χρόνο περίπου μετά το βιντεοπαιχνίδι και δεν άργησε πολύ να φτάσει σε πολλές άλλες χώρες, στις οποίες έκανε επίσης μεγάλη επιτυχία. Ολόκληρο το franchise των Pokémon έχει αποφέρει πάνω από 40 δισεκατομμύρια δολάρια, γεγονός που το καθιστά ένα από τα πιο επιτυχημένα franchises μέσων στην ιστορία.
Από το 1996 μέχρι τον Ιούνιο του 2022, οι πωλήσεις των βιντεοπαιχνιδιών της σειράς Pokémon ήταν περισσότερες από 440 εκατομμύρια κομμάτια.
Βιντεοπαιχνίδια
Τα παιχνίδια της σειράς Pokémon ανήκουν στο είδος περιπέτειας ρόλων. Ο χαρακτήρας που ελέγχει ο παίκτης έχει την δυνατότητα να εξερευνήσει τον κόσμο των Pokémon και να συναντήσει διάφορα πλάσματα (Pokémon) τα οποία μπορεί να πιάσει, αλλά και να πολεμήσει μαζί τους. Επίσης μπορεί να συναντήσει και άλλους χαρακτήρες στο ίδιο το παιχνίδι με τους οποίους μπορεί να μονομαχήσει ή να ανταλλάξει Pokémon. Το κάθε Pokémon έχει στατιστικά τα οποία αυξάνονται ή μειώνονται ανάλογα με την εκπαίδευση που δέχονται από τον εκπαιδευτή τους, δηλαδή τον παίκτη. Η εκπαίδευση κυρίως γίνεται μέσω της μάχης με άλλα Pokémon ή μέσω διάφορων "φαρμάκων" που μπορεί να τους δώσει ο παίκτης. Ο κόσμος των Pokémon είναι αρκετά σύνθετος αφού το κάθε Pokémon έχει πολλά χαρακτηριστικά που το κάνουν να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα Pokémon. Χαρακτηριστικά όπως ο τύπος του, η φύση του, οι ειδικές επιδράσεις του, το επίπεδο του, τα στατιστικά του κ.τ.λ. Συνδυάζοντας όλα αυτά τα χαρακτηριστικά οι μάχες μεταξύ των Pokémon και γενικά η εκπαίδευση τους έχει αρκετό ενδιαφέρον. Γι' αυτό και μόνο το λόγο χρειάζεσαι στρατηγική για να καταφέρεις να τερματίσεις το παιχνίδι. Ένα παράδειγμα είναι το γεγονός ότι ο τύπος ή αλλιώς το στοιχείο της φύσης στο οποίο ανήκει το κάθε Pokémon, έχει αδυναμίες σε άλλους τύπους και πλεονέκτημα σε κάποιους άλλους (π.χ. ο τύπος της φωτιάς έχει αδυναμία στον τύπο του νερού αλλά πλεονέκτημα απέναντι στον τύπο του πάγου), όμως σε κάποιους άλλους τύπους δεν επιδρά καθόλου ή επιδρά λιγότερο. Επίσης, στα Game Boy, Game Boy Color και Game Boy Advance με το καλώδιο σύνδεσης (Link Cable) υπάρχει δυνατότητα αλληλεπίδρασης δυο παιχτών. Επιπλέον, τα παιχνίδια Pokémon για τις κονσόλες Nintendo DS, Nintendo 3DS και Nintendo Switch έχουν τη δυνατότητα να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους μέσω διαδικτύου (οι παίχτες μπορούν να ανταλλάξουν Pokémon ή να κάνουν μάχη). Μέχρι στιγμής, υπάρχουν πολλά παιχνίδια για όλες τις φορητές και μερικές σταθερές κονσόλες της Nintendo.
Σειρές anime
Η σειρά Pokémon διηγείται τις περιπέτειες του Ash Ketchum (サトシ, Satoshi) ενός νέου εκπαιδευτή από την πόλη Πάλετ, στο ταξίδι του στον κόσμο των Pokémon με σκοπό να γίνει ο Αφέντης των Pokémon. Ο Ash ταξιδεύει με την Misty (カスミ, Kasumi), τον Brock (タケシ, Takeshi) (τον οποίο αντικαθιστά ο Τρέισι (Κέντζι, ケンジ, Kenji) και τον, διάσημο πλέον, Pikachu (ピカチュウ, Pikachu) σε διάφορα γυμναστήρια και μέρη για να κερδίσει εμβλήματα και να πιάσει καινούρια Pokémon. Το ταξίδι του όμως δεν είναι εύκολο. Ο Ash πρέπει να αντιμετωπίσει την ομάδα "Πύραυλος" (ロケット団, Roketto Dan), τη Jessie (ムサシ, Musashi), τον James (コジロウ, Kojirou) και τον Meowth (ニャース, Nyasu) - ένα Pokémon που στο παρελθόν έμαθε να μιλάει ανθρώπινα για να κερδίσει τη αγάπη του - με τα υποχθόνια σχέδιά τους προσπαθούν να κλέψουν τον Pikachu, και όχι μόνο. Τα Pokémon είναι μία από τις λίγες σειρές anime πού έχουν καταφέρει να αποσπάσουν τόσο μεγάλη επιτυχία παγκοσμίως.
Στις 14 Απριλίου του 2023 ξεκίνησε να προβάλλεται στην Ιαπωνία η νέα σειρά Pokémon με τίτλο Pokémon Horizons, περιλαμβάνοντας ένα νέο καστ χαρακτήρων.
Πλάσματα Pokémon
Είναι γνωστό ως Seed Pokémon, γεγονός που του επιτρέπει να ζήσει για μέρες μόνο από τον ήλιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Pokémon Κατηγορία:Εμπορικά σήματα οπτικοακουστικών μέσων Κατηγορία:Ιαπωνικά εμπορικά σήματα
Δήμος Ακράτας
μικρογραφία|280px|Άποψη από την Παραλία Ακράτας. Ο Δήμος Ακράτας ήταν Δήμος του Νομού Αχαΐας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων Κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα 14 Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου που λειτούργησε την περίοδο 1997 - 2010 (πληθυσμός: 5.899, απογραφή 2001 ), οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε ως Δημοτική Ενότητα στο νεοπαγή Δήμο Αιγιαλείας.
Έδρα του δήμου αποτελούσε το χωριό της Ακράτας.
Δημοτικά διαμερίσματα
Ο καποδιστριακός δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς :
Ιστορία
Στον «Καποδιστριακό» Δήμο (1997 - 2010) ανήκαν και οι οικισμοί Βουνάκι, Χαλκιάνικα, Αγρίδι, Άνω Ποταμιά, Κάτω Ποταμιά, Τσιβλός, Πύργος, Γκουμαίικα, Φούρνοι, Παλαιοσταφίδα και Κρυονέρι.
Οικισμός της Ακράτας
Ο μεγάλος οικισμός της Ακράτας είχε 1.781 κάτοικους (απογ. 2001). Το όνομά της είναι παραφθορά του Κράθης, ονομασία του ποταμού που την διασχίζει. Κοντά στο χωριό βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης Αιγαί και το αρχαίο θέατρο της. Απέχει 70 χιλιόμετρα από την Πάτρα.
Αξιοθέατα
Η Λίμνη Τσιβλού στον δρόμο από Ακράτα γα την Ζαρούχλα. Στην Περιστέρα υπάρχει η "Βρύση της Γκόλφως" όπου γυρίστηκε η ομώνυμη ταινία. Στην Ακράτα βρίσκεται η Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδος. Στα σύνορα με το Δήμο Καλαβρύτων βρίσκονται και οι πηγές Ύδατα της Στυγός.
Γεωγραφία
Το πρώην Δήμο διασχίζει ο Κράθης που πηγάζει κοντά στο Σόλο στους πρόποδες του Χελμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι του νομού Αχαΐας * Δ
Κάρλο Φραντσέσκο Νουβολόνε
δεξιά|μικρογραφία|322x322εσ| Παναγία Βρεφοκρατούσα Ο Κάρλο Φραντσέσκο Νουβολόνε (Carlo Francesco Nuvolone, 1608 ή 1609 Μιλάνο - 1661 ή 1662, Μιλάνο) ήταν Ιταλός ζωγράφος θρησκευτικών θεμάτων και πορτρέτων που δραστηριοποιούνταν κυρίως στη Λομβαρδία. Έγινε ο κορυφαίος ζωγράφος στη Λομβαρδία στα μέσα του 17ου αιώνα, παράγοντας έργα σε καμβά καθώς και τοιχογραφίες. Επειδή το στυλ του θεωρήθηκε πολύ κοντά στο στυλ του Γκουίντο Ρένι, ονομαζόταν il Guido della Lombardia (Ο Γκουίντο της Λομβαρδίας)
Βιογραφία
Ο Κάρλο Φραντσέσκο Νουβολόνε γεννήθηκε στο Μιλάνο. Ο πατέρας του, Πανφίλο Νουβολόνε, ήταν ζωγράφος τοιχογραφιών και ρετάμπλ, σε ύφος που εξακολουθούσε να συνδέεται με τον ύστερο μανιερισμό και των νεκρών φύσεων. Ο Κάρλο Φραντσέσκο είχε έναν αδελφό, τον Τζουζέππε, ο οποίος έγινε επίσης ζωγράφος.
Αφού συνεργάστηκε με τον πατέρα του, ο Κάρλο Φραντσέσκο σπούδασε στην Αμβροσιανή Ακαδημία στο Μιλάνο υπό τον Τζοβάννι Μπαττίστα Κρέσπι (τον αποκαλούμενο il Cerano). Σε αυτό το εργαστήριο θα είχε συναντήσει τον Ντανιέλε Κρέσπι και τον Τζούλιο Τσέζαρε Προκατσίνι. μικρογραφία|367x367εσ| Ο εξαγνισμός της Παρθένου Αργότερα εργάστηκε στο Μιλάνο και στα περίχωρά του. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1650, ο Νουβολόνε ζωγράφισε τοιχογραφίες για το παρεκκλήσιο του Αγίου Μιχαήλ (Cappella di San Michele) στην Τσερτόζα Ντι Παβία και συνέβαλε στη διακόσμηση του ιερού όρους (ναός στην πλαγιά) στο Βαρέζε, σημαντικού τοπικού χώρου προσκυνήματος. Αργότερα ζωγράφισε επίσης τοιχογραφίες στο Σάκρο Μόντε ντι Όρτα. Ο αδελφός του τον βοηθούσε περιστασιακά στο έργο της τοιχογραφίας.
Μεταξύ των μαθητών του ήταν οι Τζουζέππε Τσανάτα, Φεντερίκο Πάντσα, Φιλίππο Αμπιάτι και Πιέτρο Μάγκι.