cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αδρόνιο
μικρογραφία|500x500εσ|Σύνοψη των σωματιδίων και των δυνάμεων της [[Σωματιδιακή φυσική|σωματιδιακής φυσικής]] Ένας διαχωρισμός που μπορεί να γίνει ανάμεσα στα στοιχειώδη σωματίδια, αφορά το είδος των αλληλεπιδράσεων στις οποίες μπορούν αυτά να μετέχουν. Έτσι, χωρίζουμε τα στοιχειώδη σωματίδια στα αδρόνια και τα λεπτόνια. Η διαφορά τους έγκειται στο ότι τα πρώτα μπορούν να μετέχουν εκτός των άλλων και σε ισχυρές αλληλεπιδράσεις, ενώ τα λεπτόνια όχι. Τα αδρόνια ονομάστηκαν έτσι από την λέξη αδρός (=δυνατός), σε αντίθεση με τα λεπτόνια, από τη λέξη λεπτός (=αδύνατος). Τα λεπτόνια ονομάστηκαν έτσι γιατί τα πρώτα από αυτά που ανακαλύφθηκαν είχαν πολύ μικρή μάζα σε σχέση με τα αντίστοιχα αδρόνια. Μετέπειτα πειράματα έδειξαν ότι αυτό δεν ισχύει για όλα τα λεπτόνια, αλλά οι όροι αυτοί έχουν παραμείνει για ιστορικούς λόγους.
Τα αδρόνια χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Τα βαρυόνια τα οποία είναι φερμιόνια και τα μεσόνια που είναι μποζόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σωματιδιακή φυσική Κατηγορία:Πυρηνική φυσική
Επεξεργασία λυμάτων
Η επεξεργασία λυμάτων είναι η διαδικασία που διαχωρίζει τις επικίνδυνες ουσίες από το νερό στα λύματα, ώστε το νερό να μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο περιβάλλον. Τα λύματα μεταφέρονται στις εγκαταστάσεις καθαρισμού μέσω των υπονόμων, μερικές φορές και με χρήση ειδικών βυτιοφόρων οχημάτων.
Προέλευση και είδη
Ο όρος λύματα αναφέρεται στα υγρά απόβλητα από τις κατοικίες (οικιακά λύματα) και τα υγρά απόβλητα από τις συνήθεις δραστηριότητες μιας πόλης (αστικά λύματα). Όταν τα υγρά απόβλητα μιας πόλης περιέχουν και σημαντικές ποσότητες υγρών βιομηχανικών αποβλήτων τότε ονομάζονται υγρά αστικά απόβλητα. Τα οικιακά λύματα παράγονται από τις ανάγκες των ανθρώπων όπως η αφόδευση, η χρήση του μπάνιου, η προετοιμασία του φαγητού κ.α. Κατά μέσο όρο παράγονται 180 - 300 λίτρα ανά άτομο κάθε ημέρα. Τα αστικά λύματα παράγονται από δημόσια κτήρια, νοσοκομεία κ.λ.π. Η ποιότητα και η ποσότητα των βιομηχανικών αποβλήτων μεταβάλλεται συνεχώς και δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί, αφού πολλές βιομηχανίες ρίχνουν - παρανόμως - ανεπεξέργαστα τα απόβλητά τους στο αποχετευτικό δίκτυο μιας πόλης.
Σύνθεση των λυμάτων
Η σύνθεση των λυμάτων μπορεί να προσδιορισθεί χρησιμοποιώντας φυσικές, χημικές και βιολογικές διαδικασίες κ.α.
Από τι ρυπαίνεται το νερό
Το μη επεξεργασμένο νερό περιέχει ρύπους (ρύπανση, ρύπανση των υδατων), οι οποίοι δίνουν στο νερό χρώμα γεύση και οσμή. Αυτοί οι ρύποι πιθανώς να περιλαμβάνουν και ζωντανούς μικροοργανισμούς (ιούς, βακτήρια), οργανικά υλικά και ανόργανες ενώσεις. Μπορούν να προκαλέσουν ασθένειες όπως γαστρεντερίτιδα, ηπατίτιδα, τυφοειδή πυρετό και δηλητηρίαση.Υπάρχουν τρία είδη μικροοργανισμών στο νερό: ανθρώπινης προέλευσης, από αγροτικές φάρμες και από τα φυτά τα δάση και γενικότερα την φύση.
Στάδια επεξεργασίας λυμάτων
Υπάρχουν συνήθως τρία βασικά στάδια επεξεργασίας λυμάτων:
Πρωτοβάθμια επεξεργασία
Στοχεύει κυρίως στην αφαίρεση του αιωρούμενου υλικού (οργανικού και ανόργανου). Περιλαμβάνει, συνήθως, την Προεπεξεργασία και την Πρωτοβάθμια Καθίζηση. Η Προεπεξεργασία περιλαμβάνει την Εσχάρωση, τους Πολτοποιητές και τα Τριβεία, την Εξάμμωση, καθώς και την μέτρηση ή/και την εξισορρόπηση της παροχής. Στόχος της είναι η απομάκρυνση σωμάτων που επιπλέουν ή βρίσκονται σε αιώρηση στα λύματα και εγκυμονούν κινδύνους έμφραξης των αγωγών, καταστροφής του μηχανολογικού εξοπλισμού(π.χ αντλίες) και τελικώς δυσλειτουργίας των μονάδων επεξεργασίας που ακολουθούν.Η Πρωτοβάθμια Καθίζηση περιλαμβάνει δεξαμενές καθίζησης (συνήθως κυκλικής διατομής) που συχνά αναφέρονται εν συντομία ΔΠΚ (Δεξαμενές Πρωτοβάθμιας Καθίζησης)και έχει ως σκοπό να απομακρύνει τα αιωρούμενα οργανικά και ανόργανα στερεά (10-1 έως 10-2 mm), ώστε να μειωθεί το ρυπαντικό φορτίο που προορίζεται για τα επόμενα στάδια επεξεργασίας. Η πρωτοβάθμια καθίζηση αφαιρεί τα καθιζάνοντα στερεά υπό μορφή Πρωτοβάθμιας Ιλύος(Λάσπης) και το υπερκείμενο υγρό αποτελεί την πρωτοβάθμια επεξεργασμένη εκροή, που είναι διαθέσιμη προς περαιτέρω επεξεργασία.
Δευτεροβάθμια Επεξεργασία
Ως Δευτεροβάθμια Επεξεργασία νοείται η προχωρημένη επεξεργασία λυμάτων η οποία οδηγεί σε απομάκρυνση οργανικού άνθρακα, αζώτου και μερικές φορές και φωσφόρου (αναλόγως της εγκατάστασης). Κατά την δευτεροβάθμια επεξεργασία παρέχεται οξυγόνο στους μικροοργανισμούς ώστε αυτοί να οξειδώσουν τον οργανικό άνθρακα σε CO2 μέσω της διαδικασίας της αναπνοής ενώ ταυτόχρονα τα αμμωνιακά (NH4+) οξειδώνονται σε νιτρώδη (ΝΟ2-) και στη συνέχεια σε νιτρικά (ΝΟ3-). Σε κάποιο τμήμα του αντιδραστήρα όπου η συγκέντρωση του οξυγόνου είναι μηδενική τα νιτρικά μετατρέπονται σε αέριο άζωτο (Ν2) το οποίο απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα. Έτσι επιτυγχάνεται η απομάκρυνση οργανικού άνθρακα και αζώτου από τα λύματα.
Τριτοβάθμια Επεξεργασία
Σκοπός της είναι η αφαίρεση βαρέων μετάλλων και τοξικών ή άλλων συστατικών. Το στάδιο αυτό είναι επιθυμητό όταν η παρουσία βιομηχανικών αποβλήτων στα λύματα είναι σημαντική και ο στόχος είναι η επαναχρησιμοποίηση των λυμάτων (π.χ στην βιομηχανία, για άρδευση ή για χώρους αναψυχής). Στο στάδιο αυτό περιλαμβάνονται επεξεργασίες όπως η κροκίδωση - ιζηματοποίηση, η διύλιση, η προσρόφηση από ενεργό άνθρακα και διεργασίες με μεμβράνες.
Αρχικό στάδιο καθαρισμού
Στο αρχικό στάδιο καθαρισμού απομακρύνονται υλικά όπως τα λίπη και τα έλαια και η άμμος. Εδώ εφαρμόζεται μηχανική μέθοδος. Κατόπιν, αφαιρούνται τα μεγάλα αντικείμενα, όπως τα ξύλα, τα σίδερα, κουτιά κ.α. Αυτό γίνεται επειδή υπάρχει περίπτωση να καταστραφούν οι εγκαταστάσεις του βιολογικού καθαρισμού αν αυτά τα υλικά περάσουν στο εσωτερικό. Εδώ χρησιμοποιούνται σχάρες για την κατακράτηση των στερεών υλικών. Ύστερα γίνεται η ιζηματοποίηση. Σε όλες σχεδόν τις εγκαταστάσεις υπάρχει αυτό το στάδιο. Εκεί τα βαρέα λύματα ανεβαίνουν στην επιφάνεια (κόπρανα, λάσπη), ώστε να αφαιρεθούν.
Δεύτερο στάδιο
Στο δεύτερο στάδιο καθαρισμού αφαιρούνται βιολογικά απόβλητα, όπως τα ανθρώπινα απόβλητα, οι σάπωνες και τα απορρυπαντικά. Η πλειονότητα των βιολογικών εγκαταστάσεων χρησιμοποιεί αερόβια αποικοδόμηση. Για να είναι αποτελεσματική η μέθοδος οι οργανισμοί που θα εκτελέσουν την αποικοδόμηση απαιτούν οξυγόνο και ένα υπόστρωμα για να ζήσουν. Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους μπορεί να γίνει αυτό. Σε όλες τις μεθόδους τα βακτήρια και τα πρωτόζωα (αποικοδομητές γενικότερα) καταναλώνουν υλικά όπως ζάχαρη.
Τριτοβάθμια (Χημική) Επεξεργασία
Η τριτοβάθμια επεξεργασία λυμάτων αφαιρεί σχεδόν όλο το ποσοστό των παθογόνων ουσιών κυρίως με χημικές διαδικασίες. Δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε όλα τα εργοστάσια επεξεργασίας λυμάτων εξαιτίας του υψηλού κόστους του εξοπλισμού. Κύριος σκοπός είναι η αφαίρεση του φωσφόρου και του αζώτου. Το άζωτο μπορεί να βρίσκεται στο νερό με την μορφή αμμωνίας, η οποία είναι τοξική για τα ψάρια. Οι ενώσεις του φωσφόρου (άλατα) μπορούν να προκαλέσουν ευτροφισμό στις λίμνες ή στη θάλασσα.
Διαχείριση Λάσπης
Η λάσπη (ιλύς) που θα προέλθει από τα λύματα πρέπει να υποστεί διαχείριση και επεξεργασία με αποτελεσματικό και ασφαλή τρόπο. Ο σκοπός της χώνευσης της λάσπης είναι η μείωση της οργανικής ύλης και των παθογόνων μικροοργανισμών. Οι πιο συνηθισμένες μέθοδοι επεξεργασίας της λάσπης είναι η αναερόβια χώνευση, η αερόβια χώνευση και η σύνθεση.
Αναερόβια χώνευση
Η αναερόβια χώνεψη είναι μια διαδικασία η οποία πραγματοποιείται με την απουσία οξυγόνου. Η διαδικασία μπορεί να είναι είτε θερμόφιλη χώνευση, στην οποία η λάσπη βρίσκεται υπό ζύμωση μέσα σε δεξαμενές σε θερμοκρασία 55° C. Ονομάζεται θερμόφιλη εξαιτίας των μικροοργανισμών που παίρνουν μέρος στην διαδικασία, οι οποίοι περιέχουν ένζυμα τα οποία λειτουργούν σε υψηλές θερμοκρασίες. Αυτά τα ένζυμα έχουν μεγάλη σημασία σε πολλές εφαρμογές της βιοτεχνολογίας. Επίσης, η διαδικασία μπορεί να είναι είτε μεσόφιλη δηλαδή σε θερμοκρασία 36° C. Κατά την αναερόβια χώνευση παράγεται βιοαέριο με υψηλή περιεκτικότητα σε μεθάνιο, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την θέρμανση των δεξαμενών καθώς και για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών των εγκαταστάσεων. Σε μεγάλες μονάδες επεξεργασίας λυμάτων μπορεί να παραχθεί περισσότερη ενέργεια από όση χρειάζεται για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της μονάδας.
Υποπροϊόντα της διαδικασίας
Τα υποπροϊόντα της αναερόβιας επεξεργασίας οργανικών αποβλήτων είναι τρία. Πρώτον, το βιοαέριο, το οποίο ανάλογα με την ποσότητά του μπορεί να χρησιμοποιηθεί περαιτέρω σε τομείς της πράσινης ενέργειας, όπως η παραγωγή ατμού, η θέρμανση νερού και η καύση σε μονάδες CHP. Δεύτερον, η λάσπη (βιολογική ή χημική), η οποία χρειάζεται περαιτέρω επεξεργασία για να χρησιμοποιηθεί και τρίτον, το υγρό κλάσμα που παράγεται από την αφυδάτωση της βιολάσπης και χρειάζεται και αυτό περαιτέρω αερόβια επεξεργασία, για να μπορεί να διατεθεί πίσω στο περιβάλλον.
Επεξεργασία βιολογικής και χημικής λάσπης
Με τον όρο λάσπη εννοούνται τα υπολείμματα της επεξεργασίας των αποβλήτων, τα οποία βρίσκονται σε υγρή ή ημιστερεή μορφή. Η απομάκρυνση, η αποθήκευση, η διάθεση αλλά και η επεξεργασία της λάσπης αποτελούν προβλήματα προς επίλυση, καθώς μόνο ένα μικρό ποσοστό αυτής (0,25-12%) είναι στερεό και το υπόλοιπο είναι νερό, ενώ ταυτόχρονα το στερεό αυτό αποτελείται ουσιαστικά από την οργανική ύλη των αποβλήτων, η οποία δημιουργεί τις ίδιες οχλήσεις με αυτά, όταν βιοαποικοδομείται. Η βιολογική λάσπη παράγεται εκτός των άλλων και ως αποτέλεσμα της αναερόβιας χώνευσης, όπως προαναφέρθηκε, και χρειάζεται επεξεργασία, για να μπορέσει να αξιοποιηθεί. Η επεξεργασία της βιολογικής λάσπης περιλαμβάνει την αποξήρανσή της μέσα από μια διαδικασία χώνεψης και συμπύκνωσης. Η αποξηραμένη λάσπη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καλό λίπασμα, αφού περιέχει πολλά θρεπτικά συστατικά, όπως ιχνοστοιχεία, τα οποία την καθιστούν ένα άριστο εδαφοβελτιωτικό που μπορεί να υποκαταστήσει τα εμπορικά λιπάσματα. Η χημική λάσπη παράγεται, όταν στη μονάδα επεξεργασίας των αποβλήτων έχουν χρησιμοποιηθεί χημικά για την καθίζηση και την απομάκρυνση ορισμένων συστατικών των λυμάτων. Τυπικό παράδειγμα χρήσης χημικών, που παράγει χημικές λάσπες, αποτελεί η χημική καθίζηση του φωσφόρου με την εφαρμογή ασβέστη. Σε κάποιες περιπτώσεις και ανάλογα με τη θέση προσθήκης των χημικών και την επεξεργασία της χημικής λάσπης αυτή μπορεί να αναμειχθεί με τη βιολογική λάσπη.
Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της αναερόβιας επεξεργασίας οργανικών αποβλήτων
Ένα από τα σημαντικότερα οφέλη της αναερόβιας χώνευσης είναι η παρεμπόδιση της εκπομπής μεθανίου στην ατμόσφαιρα, το οποίο εκπέμπεται φυσιολογικά κατά την αποσύνθεση των υλικών. Παράλληλα, η λάσπη που παράγεται από αυτή τη διαδικασία έχει μειωμένη μυρωδιά χωρίς όμως να έχουν μειωθεί τα θρεπτικά συστατικά, με αποτέλεσμα να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βιολίπασμα μετά την κατάλληλη επεξεργασία της. Επίσης, η δαπάνη ενέργειας για την αναερόβια επεξεργασία είναι μικρή, ενώ παράγεται βιοαέριο, το οποίο έχει ποικίλες χρήσεις ως θερμική ή ηλεκτρική ενέργεια. Τέλος, επιτυγχάνεται υψηλή απομάκρυνση οργανικού φορτίου. Ωστόσο, ως διαδικασία παρουσιάζει και ορισμένα μειονεκτήματα. Καταρχάς είναι πιο αργή διαδικασία από την αερόβια επεξεργασία, γιατί απαιτείται μεγάλο χρονικό διάστημα εγκλιματισμού της μικροβιακής καλλιέργειας(ως 30 ημέρες). Επιπλέον παρατηρείται ευαισθησία των συστημάτων στις αυξομειώσεις της οργανικής φόρτισης καθώς και ευαισθησία των μεθανογόνων μικροοργανισμών σε πολλές τοξικές ενώσεις, ενώ η διεργασία εξαρτάται από τη θερμοκρασία και την κατανάλωση ενέργειας. Τέλος, δεν μπορεί να αγνοηθεί και η δυσοσμία του συστήματος, εφόσον περιέχονται θειικά στην εισροή καθώς και το υψηλό κόστος.
Αεροβική χώνευση
Η αεροβική χώνευση είναι βακτηριακή διαδικασία, η οποία λαμβάνει χώρα παρουσία οξυγόνου. Κάτω από αερόβιες συνθήκες, τα βακτήρια καταναλώνουν με γρήγορο ρυθμό την οργανική ύλη, μετατρέποντας την σε διοξείδιο του άνθρακα. Αφού η οργανική ύλη καταναλωθεί, τα βακτήρια πεθαίνουν και καταναλώνονται με την σειρά τους από άλλα βακτήρια. Τα πλεονεκτήματα της αερόβιας διαδικασίας είναι ότι πραγματοποιείται πολύ ταχύτερα, έχοντας έτσι μικρότερες κεφαλαιουχικές δαπάνες, δηλαδή αποδίδει περισσότερο. Το λειτουργικό κόστος, όμως, είναι πολύ μεγαλύτερο, εξαιτίας του ενεργειακού κόστους για τον αερισμό που χρειάζεται για την προσθήκη οξυγόνου στην διαδικασία.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Οικολογία Κατηγορία:Διαχείριση απορριμμάτων Κατηγορία:Βιομηχανικές διεργασίες
Λιβάνιος
Γεννήθηκε το 314 μ.Χ στην Αντιόχεια και σπούδασε στην Αθήνα. Εργάστηκε ως δάσκαλος ρητορικής και φιλοσοφίας στην Κωνσταντινούπολη και τη Νικομήδεια. Επέστρεψε στην Αντιόχεια το 354 όπου ίδρυσε σχολή η οποία επί 40 χρόνια είχε τη μεγαλύτερη φήμη στην αυτοκρατορία. Πέθανε το 392 ή 393 μ.Χ. στην Αντιόχεια.
Στην Παλατινή Ανθολογία σώζεται ένα επίγραμμά του (VII 747), επιτύμβιο του Ιουλιανού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες Κατηγορία:Σοφιστές Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη Κατηγορία:Αρχαίοι Ελληνιστές Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Ζυλ Ρομαίν
Ο Ζυλ Ρομαίν (γαλλικά: Jules Romains), φιλολογικό ψευδώνυμο του Λουί Ανρί Ζαν Φαριγκούλ (Louis Henri Jean Farigoule, 1885 -1972), ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, ποιητής και ιδρυτής του λογοτεχνικού ρεύματος του Ουνανιμισμού. Στα έργα του περιλαμβάνονται η κωμωδία Κνοκ ή ο θρίαμβος της ιατρικής (1923) και το μυθιστόρημα-ποταμός Οι άνθρωποι καλής θέλησης (1932-1947).
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|Σκηνή από το θεατρικό έργο Νοκ ή ο θρίαμβος της ιατρικής, 1923 Ο Ζυλ Ρομαίν γεννήθηκε στο Σαιν-Ζυλιέν-Σαπτέιγ στον Άνω Λίγηρα. Οι γονείς του ήταν δάσκαλοι. Φοίτησε στο Παρίσι στο λύκειο Κοντορσέ και στη συνέχεια σπούδασε επιστήμη και φιλοσοφία στη διάσημη Εκόλ Νορμάλ Συπεριέρ. Αργότερα (1909-1919) δίδαξε φιλοσοφία.
Αφού δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα στην ηλικία των δεκαοκτώ, Η ψυχή των ανθρώπων (L’Âme des hommes, 1904), εγκατέλειψε τη σταδιοδρομία του στη διδασκαλία στο τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και αφοσιώθηκε αποκλειστικά στη λογοτεχνία. Το έργο του χαρακτηρίστηκε από μια κυρίαρχη ιδέα, που είχε από τα νεανικά του χρόνια: τον ουνανιμισμό, δηλαδή την έκφραση της συλλογικής ψυχής μιας κοινωνικής ομάδας. Αυτή η θεωρία τροφοδοτεί τη συλλογή ποιημάτων, Η ομόφωνη ζωή (La Vie unanime,1908), και τα μυθιστορήματά του: Θάνατος κάποιου (1911) και Οι φίλοι (Les Copains, 1913). Θα βρει αργότερα την ολοκληρωμένη έκφρασή της στον μυθιστορηματικό κύκλο Οι άνθρωποι καλής θέλησης (1932-1947), είκοσι επτά τόμοι που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 1932 και 1946, μια τεράστια τοιχογραφία στην οποία, σκιαγραφεί την εικόνα της εξέλιξης της κοινωνίας μεταξύ 1908 και 1933.
Αλλά ήταν κυρίως στο θέατρο που ο Ζυλ Ρομαίν κέρδισε την φήμη από τη δεκαετία του ΄20, κυρίως με το Κνοκ ή ο θρίαμβος της ιατρικής (1923). Ακολούθησαν ο Αμεντέ ή οι Κύριοι από γενιά (Amédée ou les Messieurs en rang,1923), Ο γάμος του κυρίου Τρουαντέκ (Le Mariage de monsieur Le Trouhadec,1926), το Μαροκινό γεύμα (Le Déjeuner marocain,1926), ο Δημήτριος (Démétrios,1926), Ζαν λε Μοφράν (Jean le Maufranc,1926), ο Δικτάτορας (Le Dictateur, 1926), Μποέν ή η κατοχή των αγαθών (Boën ou la Possession des biens,1930), κλπ
Στα τέλη της δεκαετίας του 1920, ο Ζυλ Ρομαίν ήταν, με τον Λουίτζι Πιραντέλλο και τον Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω, ένας από τους τρεις θεατρικούς συγγραφείς της εποχής που παίζονταν περισσότερο στον κόσμο.
Κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου μετά την κατάληψη της Γαλλίας από τους Γερμανούς, κατέφυγε στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη συνέχεια το 1941 στο Μεξικό ως το τέλος του πολέμου, όπου συμμετείχε με άλλους Γάλλους πρόσφυγες στην ίδρυση του Γαλλικού Ινστιτούτου της Λατινικής Αμερικής.
Από το 1945 και αργότερα ασχολήθηκε με τα συνειδησιακά προβλήματα και με την εξέλιξη του σύγχρονου πολιτισμού. Έγραψε κυρίως δοκίμια, όπως Το πρόβλημα υπ' αριθμόν ένα (Le problème numéro un,1947), Για τη διαφύλαξη της λογικής (Pour raison garder, 1960-1963) κ.α. καθώς και αναμνήσεις Φιλίες και Συναντήσεις (Amitiés et rencontres, 1970).
Συγγραφέας πολυγραφότατος, ο Ζυλ Ρομαίν χρημάτισε πρόεδρος της παγκόσμιας ένωσης συγγραφέων (PEN International) από το 1936 έως το 1941. Εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημία ς στις 4 Απριλίου 1946. Του απονεμήθηκε τιμητική διάκριση του τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής καθώς και του τάγματος Τεχνών και Γραμμάτων. Το 1964 ονομάστηκε επίτιμος πολίτης του Σαιν-Αβερίν, όπου περνούσε τα καλοκαίρια του και συνέγραψε μεγάλο μέρος του έργου του.
Πέθανε στο Παρίσι το 1972.
Ουνανιμισμός
Ο Ζυλ Ρομαίν ήταν ήδη γνωστός πριν τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο σαν ποιητής. Κατά το διάστημα 1908-1911 εισήγαγε μαζί με τους ποιητές Ζωρζ Σενεβιέρ, Σαρλ Βιλντράκ και Ρενέ Ακρό, τον Ουνανιμισμό, ένα λογοτεχνικό ρεύμα που στηριζόταν στην ψυχολογική έννοια της ομαδικής συνείδησης και της συλλογικής συγκίνησης και έλαβε το όνομα από την ποιητική συλλογή του Ζυλ Ρομαίν Η ομόφωνη ζωή (La Vie unanime,1908). Συμμετείχαν ως ιδρυτικά μέλη, μεταξύ άλλων, ο συγγραφέας Ζωρζ Ντυαμέλ, ο ζωγράφος Αλμπέρ Γκλεζ και ο μουσικός Αλμπέρ Ντουαγιέν. Είναι γνωστοί και ως καλλιτεχνικός όμιλος του Αβαείου ντε Κρετέιγ (Abbaye de Créteil), όπου συγκεντρώνονταν, έγραφαν ποίηση και ανέβαζαν θεατρικές παραστάσεις.
Κύρια έργα
Στη μεγάλη πεζογραφική του παραγωγή, που άρχισε το 1904, περιλαμβάνονται ανάμεσα σε άλλα έργα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι ακαδημαϊκοί Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων
Οικογένεια Φραντζιπάνι
thumb|Ο θυρεός των Φραντζιπάνι σε εικονογράφηση χειρογράφου του 1700 περίπου ([[Βιβλιοθήκη Εστένσε, Μοδένα)]] Η Οικογένεια Φραντζιπάνι (ιταλ. Frangipani) ήταν ένα ισχυρό γένος της Ρώμης κατά την εποχή του Μεσαίωνα, σταθερά υποστηρικτικό των Γουέλφων. Το όνομα έχει αρκετές διαφορετικές παραλλαγές, όπως Φραντζιπάνε (Frangipane), Φρεϊαπάνε (Freiapane), Φρικαπάνε (Fricapane) και Φρεζαπάνε (Fresapane). Ο Βοκάκιος στο έργο του Trattatello in laude di Dante γράφει ότι ο μέγιστος Ιταλός ποιητής Δάντης καταγόταν από την Οικογένεια Φραντζιπάνι.
Ιστορία
thumb|[[Ταντέο Τσουκκάρι: «Ο αποκεφαλισμός του Αγίου Παύλου» (1558-1559) στο Παρεκκλήσιο των Φραντζιπάνι στον Σαν Μαρτσέλλο αλ Κόρσο της Ρώμης]] Η Οικογένεια ισχυριζόταν ότι είλκε την καταγωγή της από την Αρχαία Ρώμη και συγκεκριμένα από την πληβεία οικογένεια των Ανικίων. Ωστόσο, η παλαιότερη γνωστή αναφορά των Φραντζιπάνι χρονολογείται όχι νωρίτερα από το 1014: είναι ένα έγγραφο σχετικό με το Αββαείο της Φάρφα. Το παλαιότερο χρονολογημένο τεκμήριο στα αρχεία της Οκογένειας Φραντζιπάνι στο Κάστρο του Πορπέττο, στην Επαρχία του Ούντινε, είναι μία περγαμηνή με δίπλωμα του Αυτοκράτορα Όθωνος Α΄, που φέρει ημερομηνία 10 Ιανουαρίου 973 μ.Χ..
Η Οικογένεια διεδραμάτισε έναν σημαντικό ρόλο στη διαμάχη μεταξύ του Πάπα Γρηγορίους Ζ΄ και του Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Ερρίκου Δ΄, και κυβέρνησε για λίγο καιρό τη Ρώμη, το 1107 και το 1108. Στη μακρά έριδα μεταξύ των Οικογενειών Ορσίνι και Κολόννα, οι Φραντζιπάνι υπεστήριζαν τους Ορσίνι. Η δύναμη της Οικογένειας Φραντζιπάνι έφθασε στο απόγειό της το 1124, όταν πέτυχε την εκλογή του Πάπα Ονώριου Β΄. Από το 1130 ήδη οι Φραντζιπάνι κατείχαν το Κολοσσαίο της Ρώμης, το οποίο είχαν οχυρώσει και το χρησιμοποιούσαν ως φρούριο. Το Κολοσσαίο τους εξασφάλιζε τον έλεγχο των προσβάσεων στο Ανάκτορο του Λατερανού, την κατοικία του Πάπα, από τα βόρεια και τα δυτικά. Η οικογένεια έχασε τον έλεγχο του Κολοσσαίου από την Οικογένεια Αννιμπάλντι στα μέσα του 13ου αιώνα.
Το 1268 ο Τζοβάννι Φραντζιπάνι του Πύργου του Αστούρα πρόδωσε τον Κορραδίνο, τον έφηβο δούκα της Σουαβίας και τελευταίο μέλος της δυναστείας των Χοενστάουφεν, που είχε καταφύγει στον πύργο μετά την ήττα του στη Μάχη του Ταλιακότσο. Ο Φραντζιπάνι παρέδωσε τον Κορραδίνο στον Κάρολο τον Ανδεγαυό, ο οποίος τον αποκεφάλισε.
Η οικογένεια είχε φέουδα στη Ρωμαϊκή Καμπανία, νοτίως της Ρώμης. Μεταξύ των φέουδων ήταν τα Αστούρα, Τσιστέρνα, Μαρίνο, Νίνφα και Τερρατσίνα, και αργότερα το Νέμι. Κλάδος της οικογένειας είχε μεγάλα κτήματα στο Φρίουλι, συγκεκριμένα στο Ταρτσέντο και στο Πορπέττο.
Αργότερα, στις αρχές του 15ου αιώνα, οι κόμητες της νήσου Βέλια (της σημερινής Κρκ της Κροατίας) ισχυρίσθηκαν ότι σχετίζονταν με τους Φραντζιπάνι και πήραν το όνομά τους με την παραλλαγή Φρανκοπάν, η οποία εγκρίθηκε από τους Φραντζιπάνι και επικυρώθηκε από τον Πάπα Μαρτίνο Ε΄ το 1430.
Οι Φραντζιπάνι είχαν το προνόμιο της ταφής στον ναό Σαν Μαρτσέλλο αλ Κόρσο της Ρώμης. Το παρεκκλήσιό τους στον ναό αυτόν είναι αφιερωμένο στον Απόστολο Παύλο. Από το 1558 ή το 1559 μέχρι τον θάνατό του το 1566, ο Ταντέο Τσουκκάρι φιλοτέχνησε στο παρεκκλήσιο των Φραντζιπάνι μια σειρά νωπογραφιών με θέμα τον βίο του Αποστόλου. Οι ζωγραφιές αυτές ολοκληρώθηκαν από τον αδελφό του, τον Φεντερίκο.
Βιβλιογραφία
Φραντζιπανι
Νέος ενήλικας
Στην αγορά του βιβλίου, ο όρος νέος ενήλικας χρησιμοποιείται πολύ συχνά ανεπίσημα ή με όρους μάρκετινγκ για τους αναγνώστες λογοτεχνίας για νέους ενήλικες, δηλαδή για βιβλία που απευθύνονται σε παιδιά ηλικίας από 12-13 ετών. Αυτή η επέκταση των ορίων νέων ενηλίκων σε ανήλικους έχει αμφισβητηθεί, καθώς δεν θεωρούνται ενήλικες ούτε από τον νόμο ούτε από τις περισσότερες κοινωνίες.
Χρονικοί παράγοντες
Για διάφορους λόγους, τα όρια ηλικίας για τον χαρακτηρισμό κάποιου ως νέου ενήλικα δεν μπορούν να καθοριστούν ακριβώς, καθώς οι διάφοροι παράγοντες (νομικοί, αναπτυξιακοί, επαγγελματικοί, σεξουαλικοί, συναισθηματικοί και λοιποί) που χρησιμοποιούνται αλληλοεπικαλύπτονται. Αναμφισβήτητα, όταν οι άνθρωποι ζουν περισσότερο, φτάνουν στην εφηβεία νωρίτερα, με αποτέλεσμα «οι κανόνες ηλικίας για σημαντικά γεγονότα της ζωής να έχουν γίνει εξαιρετικά ελαστικοί» μετά την έλευση του εικοστού πρώτου αιώνα. Λόγω των αλλαγών στα όρια ηλικίας των γενεών, η πορεία των νέων ενηλίκων έχει γίνει λιγότερο προβλέψιμη. Με τις αυξανόμενες αλλαγές στο κόστος της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, στις συνθήκες διαβίωσης και στις ευκαιρίες εργασίας και εκπαίδευσης, οι νέοι ενήλικες βιώνουν διάφορες μεταβάσεις της ζωής σε πολλά στάδια της ενηλικίωσης και όχι σε ένα ενιαίο στάδιο.
Σύμφωνα με ορισμένους, μετά την "προενηλικίωση… στα πρώτα 20 περίπου χρόνια… η δεύτερη εποχή, η πρώιμη ενηλικίωση, διαρκεί περίπου από τα 17 έως τα 45…". Σε αυτό το πλαίσιο, «η μετάβαση στην πρώιμη ενήλικη ζωή (17–22) είναι μια αναπτυξιακή γέφυρα μεταξύ της προενηλικίωσης και της πρώιμης ενηλικίωσης». Εναλλακτικά, θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για «προσωρινή ενηλικίωση (18–30)... [και] έναρξη της πρώτης ενηλικίωσης». Εναλλακτικά, το MIT έχει γενικά ορίσει τη "νεανική ενηλικίωση" στα 18-22 ή 18-25.
Υγεία
Η πρώτη ενηλικίωση μπορεί να θεωρηθεί η πιο υγιής περίοδος της ζωής και οι νέοι ενήλικες έχουν γενικά καλή υγεία, δεν υπόκεινται ούτε σε ασθένειες ούτε στα προβλήματα της γήρανσης. Η δύναμη και η σωματική απόδοση φτάνουν στο αποκορύφωμά τους στις ηλικίες από 18 έως 39 ετών. Η ευελιξία μπορεί να μειώνεται με την ηλικία σε όλη την ενήλικη ζωή.
Το γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα φτάνει στο αποκορύφωμα της γονιμότητάς του γύρω στην ηλικία των 20.
Από τις γυναίκες που θέλουν να μείνουν έγκυες,
Καθώς οι έφηβοι περνούν στη νεαρή ενήλικη ζωή, η εμπλοκή σε επικίνδυνες συμπεριφορές μπορεί να γίνει αισθητή, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε κινδύνους για την υγεία, όπως «απρόβλεπτος τραυματισμός, σεξ χωρίς προστασία, βία, υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, ατυχήματα με μηχανοκίνητα οχήματα, αυτοκτονίες και κακή διατροφή». Στις ανεπτυγμένες χώρες, τα ποσοστά θνησιμότητας στην ηλικιακή ομάδα 18-40 είναι συνήθως πολύ χαμηλά. Οι άνδρες είναι πιο πιθανό να πεθάνουν σε αυτή την ηλικία από τις γυναίκες, ιδιαίτερα στην ομάδα 18-25: οι λόγοι είναι συνήθως τροχαία ατυχήματα και αυτοκτονίες. Οι στατιστικές θνησιμότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών μειώνονται μετά την ηλικία των 25, εν μέρει λόγω της καλής υγείας και της λιγότερο ριψοκίνδυνης συμπεριφοράς.
Όσον αφορά τις ασθένειες, ο καρκίνος είναι πολύ λιγότερο συχνός στους νέους παρά στους μεγαλύτερους. Εξαιρέσεις αποτελούν ο καρκίνος των όρχεων, ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας και το λέμφωμα Hodgkin.
Στην υποσαχάρια Αφρική, το HIV / AIDS έχει πλήξει ιδιαίτερα τον πληθυσμό των νέων ενηλίκων. Σύμφωνα με έκθεση των Ηνωμένων Εθνών, το AIDS έχει αυξήσει σημαντικά τη θνησιμότητα ατόμων 20-55 ετών στους Αφρικανούς άνδρες και 20-45 στις Αφρικανές γυναίκες, μειώνοντας το προσδόκιμο ζωής στη Νότια Αφρική κατά 18 χρόνια και στη Μποτσουάνα κατά 34 χρόνια.
Οι θεωρίες του Έρικ Έρικσον
Σύμφωνα με τον Έρικ Έρικσον, στον απόηχο της ανάγκης των εφήβων για διαμόρφωση ταυτότητας, «ο νέος ενήλικας, που αναδύεται από την αναζήτηση και την επιμονή στην ταυτότητα, είναι πρόθυμος να συγχωνεύσει την ταυτότητά του με αυτή των άλλων. Αυτός [ή αυτή] είναι έτοιμος για οικειότητα, δηλαδή την ικανότητα να δεσμευτεί... σε συγκεκριμένες σχέσεις και συνεργασίες». Αυτό σημαίνει ικανότητα «να αντιμετωπίσει τον φόβο της απώλειας του εγώ σε καταστάσεις που απαιτούν την εγκατάλειψη του εαυτού». Η αποφυγή τέτοιων εμπειριών «λόγω του φόβου της απώλειας του εγώ μπορεί να οδηγήσει σε βαθιά αίσθηση απομόνωσης και συνακόλουθο κλείσιμο στον εαυτό.
Όπου αποφεύγεται η απομόνωση, ο νέος ενήλικας μπορεί να βιώσει την ικανότητα ανταλλαγής οικειότητας, αγάπης και συμπόνιας.
Στις σύγχρονες κοινωνίες, οι νέοι ενήλικες στα τέλη της εφηβείας τους και έπειτα αντιμετωπίζουν μια σειρά προβλημάτων καθώς τελειώνουν το σχολείο και αρχίζουν να δουλεύουν σε θέσεις πλήρους απασχόλησης και να αναλαμβάνουν τις ευθύνες της ενηλικίωσης. «Ο νεαρός ενήλικας είναι συνήθως απασχολημένος με την αυτοανάπτυξη στο πλαίσιο της κοινωνίας και των σχέσεων με τους άλλους». Ο κίνδυνος είναι ότι «στη δεύτερη εποχή, την πρώιμη ενήλικη ζωή... πρέπει να κάνουμε κρίσιμα σημαντικές επιλογές σε σχέση με τον γάμο, την οικογένεια, την εργασία και τον τρόπο ζωής, προτού αποκτήσουμε την ωριμότητα ή την εμπειρία ζωής για να επιλέξουμε με σύνεση».
Η ενηλικίωση στη σύγχρονη κοινωνία δεν είναι πάντα γραμμική ή ξεκάθαρη διαδικασία. Καθώς οι γενιές συνεχίζουν να προσαρμόζονται, δημιουργούνται νέοι δείκτες ενηλικίωσης που προσθέτουν διαφορετικές κοινωνικές προσδοκίες για το τι σημαίνει να είσαι ενήλικας.
Η θεωρία του Ντάνιελ Λέβινσον
Ο Ντάνιελ Λέβινσον υποστήριξε ότι τα αναπτυξιακά στάδια συνεχίζουν να διαδέχονται το ένα το άλλο καθώς περνάμε στην ενήλικη ζωή. Η θεωρία του Λέβινσον επικεντρώνεται γύρω από την αντίληψη του Έρικσον για τα μαθήματα ζωής. Αυτή η θεωρία του Έρικσον περιλαμβάνει πρότυπα και γεγονότα στη ζωή του ατόμου που το διακρίνουν. Η μελέτη των μαθημάτων ζωής καλύπτει όλες τις πτυχές των σχέσεων ζωής, τα συναισθήματα, τις σωματικές αλλαγές και τις καλές και κακές στιγμές που βιώνουν. Η προενηλικίωση, η πρώτη ενηλικίωση, η μέση και η όψιμη ενηλικίωση είναι οι τέσσερις εποχές που αποτελούν την πορεία της ζωής. Η προενηλικίωση ξεκινά με τη σύλληψη και συνεχίζει περίπου μέχρι την ηλικία των 22 ετών. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, το άτομο γίνεται από εξαιρετικά εξαρτημένο και αδιαφοροποίητο πιο ανεξάρτητος και υπεύθυνος ενήλικας. Αυτή είναι η εποχή που βλέπουμε τη μεγαλύτερη βιοψυχοκοινωνική ανάπτυξη. Όταν η προενηλικίωση αρχίζει να πλησιάζει στο τέλος της, αρχίζει η μετάβαση στην πρώιμη ενήλικη ζωή. Εδώ το άτομο αρχίζει να τροποποιεί τη σχέση του από τον κόσμο των προενηλίκων, ώστε να ταιριάζει καλύτερα στον κόσμο των ενηλίκων. Αυτή είναι συνήθως η ώρα για τη διαμόρφωση και την επιδίωξη φιλοδοξιών, την εύρεση μιας θέσης στην κοινωνία, τη δημιουργία οικογένειας. Η τρίτη περίοδος (μέση ενηλικίωση) ξεκινά στα 45 και φτάνει μέχρι τα 65, εδώ αρχίζουμε να βλέπουμε μια πτώση στις βιολογικές μας ικανότητες. Η τελευταία εποχή είναι η όψιμη ενήλικη ζωή, η οποία ξεκινά με την ηλικία των 65 ετών και φτάνει μέχρι τον θάνατο. Σε αυτήν την εποχή το άτομο πρέπει να βρει μια νέα ισορροπία μεταξύ της εμπλοκής με την κοινωνία και του εαυτού του. Το άτομο βιώνει πληρέστερα τη διαδικασία του θανάτου και εδώ θα πρέπει να του δοθεί η δυνατότητα να επιλέξει ελεύθερα τον τρόπο ζωής.
Τακτοποίηση
Μετά τη σχετική αναταραχή των πρώτων χρόνων της δεκαετίας των '30, τα μέσα έως τα τέλη της δεκαετίας των '30 χαρακτηρίζονται συχνά από την τακτοποίηση, που περιλαμβάνει «αυτό που θα ονομάζαμε σημαντικές επενδύσεις στη ζωή —εργασία, οικογένεια, φίλους, κοινωνικές δραστηριότητες και αξίες». Με την πραγματοποίηση των μεγάλων επενδύσεων στη ζωή, το άτομο αναλαμβάνει βαθύτερες δεσμεύσεις επενδύοντας περισσότερο σε αυτές τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει. Αυτό είναι το όχημα για την υλοποίηση των νεανικών μας φιλοδοξιών. Τα άτομα στα τριάντα τους μπορεί να αυξήσουν τις οικονομικές και συναισθηματικές επενδύσεις που κάνουν στη ζωή τους και μπορεί να έχουν εργαστεί αρκετά για να κερδίσουν προαγωγές και αυξήσεις. Συχνά επικεντρώνονται περισσότερο στην πρόοδο της καριέρας τους και στην απόκτηση σταθερότητας στην προσωπική τους ζωή — «με το γάμο και το μεγάλωμα παιδιών», τη δημιουργία οικογένειας, που έρχονται στο προσκήνιο ως προτεραιότητες.
Μετάβαση στη μέση ηλικία
Η πρώιμη ενηλικίωση πλησιάζει στο τέλος της με τη «μέση ηλικία, περίπου 40-45 ετών» —δημιουργώντας «ένα ολοκαίνουργιο πέρασμα στη δεκαετία των σαράντα, όταν τελειώνει η πρώτη ενηλικίωση και αρχίζει η δεύτερη ενηλικίωση». Σε αυτήν τη μετάβαση στη μέση ηλικία, συχνά βλέπουμε ότι υπάρχει ένα τέλος της πρώιμης ενηλικίωσης καθώς τα άτομα κάνουν αλλαγές στη ζωή τους, με τη μεγαλύτερη αλλαγή να είναι στην καριέρα τους. Η πρώιμη ενηλικίωση μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει τελειώσει καθώς ένα άτομο σταματά να αναζητά την ιδιότητα του ενήλικα ή να θέλει να αισθάνεται ενήλικας. Μέχρι να φτάσουμε στη μέση ηλικία, αποφεύγουμε να μιλάμε για το πόσων χρονών είμαστε. Στη μετάβαση στη μέση ηλικία, τα άτομα αρχίζουν να επικεντρώνονται σε πράγματα που επηρεάζουν την προσωπική τους ζωή. Αυτά τα άτομα εστιάζουν περισσότερο στο παρόν παρά στο μέλλον και στο παρελθόν. Ο Λέβινσον πίστευε ότι η μέση ηλικία ήταν μια περίοδος κρίσης. Ωστόσο, έρευνες σήμερα στις Ηνωμένες Πολιτείες δείχνουν ότι τα άτομα δεν βιώνουν κρίση μέσης ηλικίας. Αντίθετα, αναφέρουν ότι η μέση ηλικία είναι μια απελευθερωτική και ικανοποιητική περίοδος. Ένα σημαντικό πράγμα που πρέπει να λάβουμε υπόψη καθώς διανύουμε τη μετάβαση στη μέση ηλικία είναι οι σωματικές αλλαγές που βιώνουμε (εκτός των αλλαγών που συμβαίνουν στον χαρακτήρα). Η εικόνα του σώματος είναι σημαντική πτυχή των σωματικών αλλαγών που βιώνονται συχνά και η μετάβαση στη μέση ηλικία μπορεί να απαιτήσει αλλαγές στην αντίληψη της εικόνας του σώματος.
Ίφκε Φαν Μπέλκουμ
Η Ίφκε Φαν Μπέλκουμ (γεννήθηκε στη 22 Ιουλίου 1986) είναι επαγγελματίας διεθνής υδατοσφαιρίστρια από την Ολλανδία.
Καριέρα
Η Ίφκε Φαν Μπέλκουμ είναι διεθνής με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης γυναικών της Ολλανδίας από πολύ μικρή ηλικία. Το 2005 και όντας μόλις 19 ετών, η Ίφκε Φαν Μπέλκουμ συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου που διεξήχθη στο Μόντρεαλ. Το 2006 συμμετείχε τόσο στο Πανευρωπαικό Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης γυναικών που διεξήχθη στο Βελιγράδι, όσο και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης FINA που διεξήχθη στην πόλη Κοζέντσα.
Το 2007, η Ίφκε Φαν Μπέλκουμ αποτέλεσε μέλος της εθνικής ομάδας της Ολλανδίας η οποία συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού στίβου που διεξήχθη στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. Το 2008 ήρθε η μεγαλύτερη επιτυχία στη μέχρι στιγμής διεθνή καριέρα της Ίφκε Φαν Μπέλκουμ, καθώς κατέκτησε με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης γυναικών της χώρας το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 που διεξήχθησαν στο Πεκίνο έπειτα από ένα συγκλονιστικό τελικό με αντίπαλο την αντίστοιχη εθνική ομάδα των ΗΠΑ (9-8 σκορ).
Το 2008 αποφάσισε να έρθει στην Ελλάδα για λογαριασμό του Εθνικού Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια κατακτώντας μάλιστα το Λεν Τρόφι το 2010. Το καλοκαίρι του 2010 μεταπήδησε στην έταιρη ομάδα του Πειραιά, τον Ολυμπιακό. Στον Ολυμπιακό παρέμεινε για ένα χρόνο έχοντας καταφέρει να κατακτήσει το πρωτάθλημα Ελλάδος του 2011. Παρά την επιτυχμένη πορεία της στην ομάδα, τα οικονομικά προβλήματα του συλλόγου δεν του επέτρεψαν να διατηρήσει στις τάξεις τη διεθνή παίκτρια, με αποτέλεσμα μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2010-11 να αποτελέσει παρελθόν από τον ερυθρόλευκο σύλλογο.
Πηγές
Κατηγορία:Ολλανδοί υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Τζέιμι Λιν Σπίαρς
Η Τζέιμι Λιν Μαίρη Σπίαρς (Jamie Lynn Marie Spears, γεννημένη στις 4 Απριλίου 1991) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός. Είναι γνωστή για το ρόλο της ως Ζόι Μπρουκς στο κανάλι Nickelodeon στην τηλεοπτική σειρά Zoey 101, στην οποία πρωταγωνίστησε από το 2005 έως το 2008.
Η Σπίαρς γεννήθηκε στο ΜακΚόμπ του Μισισίπι και μεγάλωσε στη Λουιζιάνα και είναι η νεότερη αδελφή της τραγουδίστριας Μπρίτνεϊ Σπίαρς. Έγινε θέμα της σημαντικής προσοχής των μέσων ενημέρωσης και της διαμάχης το 2007, όταν ανακοίνωσε ότι ήταν έγκυος στην ηλικία των 16 ετών, στέλνοντας αποτελεσματικά την καριέρα της σε παύση.
Το 2013, η Σπίαρς ξεκίνησε μια καριέρα στη μουσική κάντρι. Άνοιξε το ντεμπούτο της single, "How I Want More", μαζί με το ντεμπούτο EP, The Journey.
Πρώιμη ζωή
Η Σπίαρς γεννήθηκε στο ΜακΚόμπ του Μισισίπι, με τον Τζέιμς Σπίαρς και τη Λιν Σπίαρς. Τα μεγαλύτερα αδέλφια της είναι ο Μπράιαν και η Μπρίτνεϊ. Παρακολούθησε την Ακαδημία Πάρκλεϊν, όπου ήταν μαζορέτα, και φρόντισε την ομάδα μπάσκετ. Η Σπίαρς σπούδασε με δασκάλους ενώ παρουσίασε το Zoey 101 στο Λος Άντζελες. Τέλειωσε την εκπαίδευσή της μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας και έλαβε το GED της το Φεβρουάριο του 2008.
Καριέρα
Τον Φεβρουάριο του 2002, η Σπίαρς έκανε το ντεμπούτο της στην κινηματογραφική ταινία «Crossroads» της Paramount Pictures, η οποία πρωταγωνίστησε την αδελφή της, που απεικόνισε τον κεντρικό χαρακτήρα Λάσι Γουόγκνερ. Η Σπίαρς έπαιξε τη νεότερη έκδοση του χαρακτήρα της Μπρίτνεϊ. Η σεζόν ακολούθησε μια διετή παύση της σειράς. Η Spears απεικόνιζε διάφορους ρόλους μέσα από τις δύο εποχές που εμφανίστηκε, καθώς και τον εαυτό της. Η απόδοση της Spears έλαβε θετικές κριτικές από τους επικριτές, με πολλούς να συγχαρώ την κωμική της χρονική στιγμή και να είναι το επίκεντρο της παράστασης. Η Spears δεν επέστρεψε για τη δέκατη και τελική σεζόν της σειράς για να επιδιώξει άλλους ρόλους στο δίκτυο. Η Spears πραγματοποίησε την εμφάνισή της στα Stars, Stripes και Skates στο Madison Square Garden τον Σεπτέμβριο του 2002.
Τον Αύγουστο του 2004, η Σπίαρς υπέγραψε μια συμφωνία ανάπτυξης με το Nickelodeon, όπου θα πρωταγωνιστούσε στη δική της σεναριογραφημένη τηλεοπτική σειρά που θα κυκλοφορούσε στο δίκτυο. Η σειρά ονομάστηκε Zoey 101 και η Σπίαρς απεικόνισε το ρόλο της Ζέι Μπρουκς. Η σειρά επικεντρώθηκε στη Ζέι και τους φίλους της που παρακολουθούν ένα φανταστικό οικοτροφείο, το Pacific Coast Academy (PCA). Η Spears κατέγραψε το τραγούδι της σειράς με τίτλο "Follow Me", το οποίο γράφτηκε από την αδελφή της Μπρίτνεϊ Σπίαρς. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 9 Ιανουαρίου 2005, την πρεμιέρα της σειράς με την υψηλότερη βαθμολογία σε πάνω από οκτώ χρόνια. Το Nickelodeon ανακοίνωσε ότι η τέταρτη σεζόν θα είναι η τελευταία σεζόν της σειράς. Το φινάλε της σειράς "PCA Confidential", που προβλήθηκε στις 2 Μαΐου 2008. Η Nickelodeon δημοσίευσε μια δήλωση λίγο μετά την ανακοίνωση ότι η Σπίαρς ήταν έγκυος στην ηλικία των 16 ετών, δηλώνοντας ότι το δίκτυο σέβεται την απόφαση της Σπίαρς να αναλάβει την ευθύνη για την ευημερία της.
Τον Δεκέμβριο του 2007, το περιοδικό Variety ανακοίνωσε ότι η Σπίαρς είχε υπογράψει την εμφάνισή της στην κωμική σειρά ABC Miss Sensed, στην οποία έπαιξε το ρόλο του φιλόδοξου μαθητή λυκείου Mandy Fener στο επεισόδιο "Hot Sub" που προβλήθηκε στις 20 Μαρτίου 2008. Το ίδιο έτος, η Σπίαρς εξέφρασε το ρόλο του Goldilocks στην ταινία Unstable Fables: Goldilocks & 3 Bears Show. Η ταινία είναι η τρίτη και τελευταία δόση της τριλογίας του Unstable Fables.
Μετά τη μετακόμιση της Σπίαρς στο Νάσβιλ, άρχισε να δουλεύει σε ένα άλμπουμ με αρκετούς τοπικούς παραγωγούς μουσικής. Στις 7 Νοεμβρίου 2011, η Spears πραγματοποίησε μια μικρή συναυλία στο Ρούτλετζ στο Νάσβιλ, όπου έκανε μια σειρά από πρωτότυπα τραγούδια. Στις 25 Νοεμβρίου 2013 η Σπίαρς κυκλοφόρησε το πρώτο της σινγκλ με τίτλο "How Could I Want More" από το άλμπουμ του ντεμπούτου της. Το τραγούδι έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο 29 στο Billboard για την εβδομάδα που έληξε στις 7 Δεκεμβρίου 2013. Ο Κέβιν Ράδερφορντ στο Billboard περιγράφει την απόδοση της Σπίαρς ως "γλυκιά και αθώα" αλλά ισχυρή, και πρότεινε το τραγούδι να ταιριάζει στο ραδιόφωνο της χώρας. Η Σπίαρς εμφανίζεται στην μεγαλύτερη αδελφή της, το όγδοο στούντιο της Μπρίτνεϊ Σπίαρς Britney Jean για το τραγούδι "Chillin 'With You". Στις 27 Μαΐου 2014, η Σπίαρς κυκλοφόρησε ένα EP που ονομάζεται The Journey. Η Τζάνα Κράμερ κατέγραψε ένα τραγούδι, το οποίο έγραψε η Σπίαρς, "I Got the Boy", το οποίο κυκλοφόρησε ως το δεύτερο single από το άλμπουμ Thirty One το 2015.
Στις 15 Μαρτίου 2016, η Σπίαρς εμφανίστηκε στο Grand Ole Opry στο Νάσβιλ. Εισήχθη από τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια της, τη Μπρίτνεϊ και τον Μπράιαν, που έκαναν έκπληξη στις εμφανίσεις. Στις 24 Ιουνίου 2016, η Σπίαρς κυκλοφόρησε το δεύτερο της single, "Sleepover". Η Σπίαρς ήταν παρουσιάστρια και εκτελέστρια στο Radio Disney Music Awards, τον Απρίλιο του 2017. Σε ένα επεισόδιο που προβλήθηκε στις 13 Ιουλίου 2018 η Σπίαρς επέστρεψε στο Nickelodeon για πρώτη φορά σε πάνω από δέκα χρόνια με την κόρη της Μάντι. Η Μάντι κέρδισε πάνω από 15.000 δολάρια για δωρεά στο νοσοκομείο της Νέας Ορλεάνης που αντιμετώπισε τη Μάντι μετά από ένα σχεδόν θανατηφόρο ατύχημα ATV.
Στη σειρά Sweet Magnolias θα παίξει μία νεαρή γυναίκα που ονομάζεται Νόρι Φίτζγκιμπονς, που εργάζεται ως νοσοκόμα και θέλει να οικοδομήσει μια νέα ζωή μετά από να κάνει κακές επιλογές. Τον Νοέμβριο του 2019, το Teen Vogue ανέφερε ότι η Spears έχει ενταχθεί στο cast μιας νέας τηλεοπτικής σειράς Nickelodeon, η οποία ενώνει δύο από τις πιο εικονικές εκπομπές του καναλιού από το παρελθόν: All That και Zoey 101.
Άλλα έργα
Η Σπίαρς παρουσιάστηκε σε διάφορα blogs και περιοδικά μόδας, όπως το περιοδικό Seventeen, Teen, Girls' Life, Mizz και Nickelodeon Magazine. Η Σπίαρς έχει εμφανιστεί σε διαφημίσεις σε όλη την καριέρα της. Εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές διαφημίσεις για την eKara, Pepsi και Clorox Bleach. Το 2018 εμφανίστηκε σε διαφήμιση για την Kraft με την κόρη Μάντι. Spears είναι δημοφιλής στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης και υποστηρίζει προϊόντα όπως προϊόντα ομορφιάς και ευεξίας στο Instagram. Έχει συνεργαστεί με το FabFitFun, με το KiwiCo και με το Teami Blends.
Εγκυμοσύνη
Στις 20 Δεκεμβρίου 2007, σε μια συνέντευξη με το OK!, η Σπίαρς ανακοίνωσε ότι ήταν έγκυος από το τότε φίλο της, Κάσι Όλντριτζ. Ήταν 16 χρονών τότε. Η Όλντριτζ, την οποία είχε χρονολογήσει για δύο χρόνια, ήταν 18 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί
Νετσερβάν Μπαρζανί
Ο Νετσερβάν Ίντρις Μπαρζανί (21 Σεπτεμβρίου 1966-) είναι Κούρδος πολιτικός, Πρόεδρος του Ιρακινού Κουρδιστάν από τις 10 Ιουνίου 2019 και νωρίτερα πρωθυπουργός της περιφερειακής κυβέρνησης του Ιρακινού Κουρδιστάν από το 2006 ως το 2009 και από το 2012 ως το 2019.
Πρώιμα χρόνια
Ο Μπαρζανί γεννήθηκε το 1966 στην περιοχή Μπαρζάν του Ιρακινού Κουρδιστάν. Το 1975, η οικογένειά του εξορίστηκε στο Ιράν. Συνόδευε συχνά τον πατέρα του, Ίντρις, για επίσημες επισκέψεις στη Μέση Ανατολή και τις ευρωπαϊκές χώρες, ένας προπομπός της μελλοντικής πολιτικής του σταδιοδρομίας. Μετά τον ξαφνικό θάνατο του πατέρα του, ανέλαβε ενεργό ρόλο στην κουρδική πολιτική.
Πολιτική δραστηριότητα
Ο Μπαρζανί εξελέγη στην κεντρική επιτροπή KDP στο 10ο συνέδριό της το 1989 και επανεξελέγη στο 11ο Συνέδριο, το 1993, όταν ανέλαβε μια θέση στο πολιτικό γραφείο. Μετά τον πόλεμο του κόλπου συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις με την ιρακινή κυβέρνηση. Το 1996, διορίστηκε αναπληρωτής πρωθυπουργός του Κουρδικού Δημοκρατικού Κόμματος ελεγχόμενη περιοχή στο ιρακινό Κουρδιστάν. Το 2006 επιλέχθηκε ως πρωθυπουργός. Η θητεία του θα ολοκληρωνόταν το 2008, όμως παρατάθηκε για άλλον έναν χρόνο με απόφαση του κοινοβουλίου, ως το 2009. Από τον Σεπτέμβριο του 2009 ως τον Ιανουάριο του 2012 πρωθυπουργός ήταν ο Μπαρχάμ Σαλίχ. Ως μέρος συμφωνίας με τον κυβερνώντα συνασπισμό, ο Μπαρζανί επαναδιορίστηκε στην πρωθυπουργία τον Μάρτιο του 2012, υπηρετώντας ως τις 31 Μαΐου 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κούρδοι πολιτικοί Κατηγορία:Ιρακινοί πολιτικοί Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Ελένα Ασανίνα
H Ελένα βουλγαρ. Елена (1224-1254) από τον Οίκο των Ασέν γεννήθηκε πριγκίπισσα της Βουλγαρίας και έγινε Αυτοκράτειρα των Ρωμαίων στη Νίκαια με τον γάμο της με τον Θεόδωρο Β΄ Βατάτζη.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας (1218-41) και της δεύτερης συζύγου του Άννας (Μαρίας) των Άρπαντ, κόρης του Ανδρέα Β΄ της Ουγγαρίας. Ο Ιβάν Ασέν Β΄ έδωσε στη Βουλγαρία τη μεγαλύτερη επέκτασή της και ισχύ στα γειτονικά κράτη: η Σερβία ήταν υπό την επιρροή του και είχε συμμάχους με επιγαμίες την Ουγγαρία και τον Θεόδωρο της Ηπείρου. Όταν ο Θεόδωρος της Ηπείρου συγκρούστηκε μαζί του, ηττήθηκε και στη Θεσσαλονίκη τοποθετήθηκε γαμπρός του Ιβάν Ασέν Β΄, όπως και στη Σερβία.
Η Ελένα είχε αμφιθαλή αδέλφια τον Καλιμάν Ασέν Α΄ της Βουλγαρίας (1241-46) και την Ταμάρα/Θάμαρ, η οποία επρόκειτο να αρραβωνιαστεί τον Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο. Ετεροθαλής αδελφός της Έλενας ήταν ο Μιχαήλ Ασέν Α΄ της Βουλγαρίας (1246-56/7). Ο πατέρας της, θέλοντας να συμμαχήσει με τη Λατινική αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης, ζήτησε να την αρραβωνιάσει με τον Βαλδουίνο Β΄ ντε Κουρτεναί τελευταίο Λατίνο αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης και να αναλάβει την αντιβασιλεία εκεί, μια και ο Βαλδουίνος Β΄ ήταν ανήλικος. Οι βαρόνοι φοβήθηκαν και αρνήθηκαν. Τότε ο Ιβάν Ασέν Β΄ τους επιτέθηκε. Έγινε συμμαχία με τον Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων στη Νίκαια, που επισφραγίστηκε με επιγαμία: η Ελένα παντρεύτηκε τον γιο τού Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη.
Το 1258 απεβίωσε ο σύζυγός της και τον διαδέχθηκε ο γιος τους Ιωάννης Δ΄, σε ηλικία μόλις 7 ετών. Επίτροπος της αρχής ανέλαβε ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος, που όταν ανακατέλαβε την Κωνσταντινούπολη, τύφλωσε τον Ιωάννη Δ΄ και τον έκλεισε σε μονή, μένοντας μονοκράτορας. Ο Βαλδουίνος Β΄ εκτοπίστηκε από τον Μιχαήλ Η΄.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Β΄ Βατάτζη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων στη Νίκαια και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασέν Κατηγορία:Βουλγάρες πριγκίπισσες
Μείζων Συρία
Η ιστορική περιοχή της Μείζωνος Συρίας (αραβικά: الـشَّـام‎, ιερογλυφικά λουβικά: Sura/i, ή και Συρο-Παλαιστίνη ή Λεβάντες ) βρίσκεται ανατολικά της Μεσογείου. Η παλαιότερη μαρτυρία του ονόματος Συρία είναι από τον 8ο αιώνα π.Χ. σε δίγλωσση επιγραφή στα ιερογλυφικά λουβικά και φοινικικά. Σε αυτή την επιγραφή, η λουβική λέξη Sura/i μεταφράστηκε στα φοινικικά ως «Ασσυρία». Για τον Ηρόδοτο τον 5ο αιώνα π.Χ., η Συρία εκτεινόταν βόρεια μέχρι τον ποταμό Άλυς και νότια ως την Αραβία και την Αίγυπτο.
Για τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο και τον Πομπόνιο Μέλα, η Συρία κάλυπτε ολόκληρη την Εύφορη Ημισέληνο. Στην Ύστερη Αρχαιότητα, «Συρία» σήμαινε μια περιοχή που βρισκόταν στα ανατολικά της Μεσογείου, δυτικά του ποταμού Ευφράτη, βόρεια της Αραβικής Ερήμου και νότια της οροσειράς του Ταύρου, με αποτέλεσμα να περιλαμβάνει τις σύγχρονες Συρία, Λίβανο, Ιορδανία, Ισραήλ, Κράτος της Παλαιστίνης και τμήματα της Νότιας Τουρκίας, συγκεκριμένα την Επαρχία Χατάι και το δυτικό μισό της περιοχής της Νοτιοανατολικής Ανατολίας. Αυτός ο όψιμος ορισμός είναι ισοδύναμος με την περιοχή που είναι γνωστή στα κλασικά αραβικά με το όνομα ash-Shām (اَلـشَّـام , που σημαίνει βόρεια [χώρα] (από τη ρίζα šʔm شَـأم «αριστερά, βόρεια»)). Μετά την ισλαμική κατάκτηση της βυζαντινής Συρίας τον 7ο αιώνα μ.Χ., το όνομα Συρία αντικαταστήθηκε για την κύρια χρήση της ίδιας της περιοχής από το αραβικό αντίστοιχο Shām, αλλά επέζησε με την αρχική έννοια στη βυζαντινή και δυτικοευρωπαϊκή χρήση και στη συριακή χριστιανική λογοτεχνία. Τον 19ο αιώνα το όνομα Συρία αναβιώθηκε στη σύγχρονη αραβική του μορφή για να δηλώσει ολόκληρο το Μπιλάντ αλ Σαμ, είτε ως Suriyah είτε ως σύγχρονη μορφή Suriyya, που αντικατέστησε τελικά το αραβικό όνομα Μπιλάντ αλ Σαμ. Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, το όνομα Συρία εφαρμόστηκε στη Γαλλική Εντολή για τη Συρία και το Λίβανο και το σύγχρονο αλλά βραχύβιο Αραβικό Βασίλειο της Συρίας.
Κατά τη διάρκεια της ιστορίας, η περιοχή ήταν υπό τον έλεγχο πολλών διαφορετικών λαών, συμπεριλαμβανομένων των αρχαίων Αιγυπτίων, των Χαναναίων, της Ασσυρίας, της Βαβυλωνίας, της Αχαιμενιδικής Αυτοκρατορίας, των αρχαίων Ελλήνων, της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, του Χαλιφάτου των Ομεϋαδών, του Χαλιφάτου των Αββασιδών, του Χαλιφάτου των Φατιμιδών, των Σταυροφόρων, της δυναστεία των Αγιουβιδών, του Μαμελουκικού Σουλτανάτου, υης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Τρίτης Γαλλικής Δημοκρατίας.
Τα όρια της περιοχής έχουν αλλάξει κατά τη διάρκεια της ιστορίας και καθορίστηκαν για τελευταία φορά στη σύγχρονη εποχή με τη διακήρυξη του βραχύβιου Αραβικού Βασιλείου της Συρίας και τον μετέπειτα καθορισμό από την υποχρεωτική συμφωνία Γαλλίας και Βρετανίας. Η περιοχή πέρασε στις Γαλλικές και Βρετανικές Εντολές μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και χωρίστηκε σε Μείζων Λίβανο, διάφορα κράτη υπό την εντολή της Συρίας, την Παλαιστίνη υπό Βρετανική Εντολή και το Εμιράτο της Υπερορδανίας. Τα κράτη υπό την εντολή της Συρίας ενοποιήθηκαν σταδιακά ως Κράτος της Συρίας και τελικά έγιναν η ανεξάρτητη Συρία το 1946. Σε όλη αυτή την περίοδο, οι πανσύροι εθνικιστές υποστήριζαν τη δημιουργία μιας Μείζονος Συρίας.
Γεωγραφία
Η αβεβαιότητα ως προς τον ορισμό της έκτασης της «Συρίας» επιδεινώνεται από την ετυμολογική σύγχυση των παρόμοιων ονομάτων Συρία και Ασσύρια. Το ζήτημα της τελικής ετυμολογικής ταυτότητας των δύο ονομάτων παραμένει ανοιχτό σήμερα, αλλά ανεξάρτητα από την ετυμολογία, τα δύο ονόματα έχουν συχνά ληφθεί ως ανταλλάξιμα ή συνώνυμα από την εποχή του Ηροδότου. Ωστόσο, στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η «Συρία» και η «Ασσυρία» άρχισαν να αναφέρονται σε δύο ξεχωριστές οντότητες, τη Ρωμαϊκή Συρία και τη Ρωμαϊκή Ασσυρία.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Λεβάντες Κατηγορία:Εγγύς Ανατολή Κατηγορία:Αρχαία Εγγύς Ανατολή Κατηγορία:Γεωγραφία της Συρίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Ιορδανίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Μέσης Ανατολής Κατηγορία:Γεωγραφία της Δυτικής Ασίας Κατηγορία:Γεωγραφική ιστορία της Συρίας Κατηγορία:Ιστορία της Κύπρου Κατηγορία:Ιστορία της Παλαιστίνης Κατηγορία:Ιστορία του Λιβάνου Κατηγορία:Ιστορία του Ισραήλ Κατηγορία:Ιστορία της Ιορδανίας Κατηγορία:Ιστορία της Τουρκίας Κατηγορία:Ιστορία της Επαρχίας του Γκαζιαντέπ Κατηγορία:Ιστορία της Επαρχίας Μερσίνης Κατηγορία:Ιστορία της Επαρχίας του Χατάι Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές Κατηγορία:Αλυτρωτισμός Κατηγορία:Εθνικιστικά κινήματα στην Ασία Κατηγορία:Πολιτική της Συρίας Κατηγορία:Πολιτικά κινήματα Κατηγορία:Συριακός εθνικισμός Κατηγορία:Ιστορία του Λεβάντε Κατηγορία:Περιοχές της Ασίας
Spider-Man: Freshman Year
Το Spider-Man: Freshman Year είναι επερχόμενη αμερικανική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε από τον Τζεφ Τράμελ για την συνδρομητική υπηρεσία Disney+ και βασίζεται στον χαρακτήρα των Marvel Comics Spider-Man. Σε παραγωγή από την Marvel Studios Animation, η σειρά κινουμένων σχεδίων θα αποτελεί μέρος του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel (MCU) και θα ακολουθεί την ιστορία προέλευσης του Πίτερ Πάρκερ και τα πρώτα του βήματα ως Spider-Man. Η σειρά διαδραματίζεται σε ένα εναλλακτικό χρονοδιάγραμμα όπου ο Πάρκερ έχει καθοδηγητή τον Νόρμαν Όσμπορν αντί του Τόνι Σταρκ. Ο Τράμελ είναι ο κύριος συγγραφέας.
Η παραγωγή της σειράς και η συμμετοχή του Τράμελ ανακοινώθηκαν τον Νοέμβριο του 2021. Το ύφος του έργου θα μοιάζει με τα πρώιμα κόμικς The Amazing Spider-Man, και τα κινούμενα σχέδια θα δημιουργηθούν από την Polygon Pictures.
Το Spider-Man: Freshman Year είναι προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει το 2024 στο Disney+. Ένας δεύτερος κύκλος, με τίτλο Spider-Man: Sophomore Year βρίσκεται σε ανάπτυξη.