cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Προδιαγραφές υφασμάτων
Η δημιουργία λεκέδων είναι μια διαδικασία που βασίζεται στις βασικές ιδιότητες και στην δομή ενός υφάσματος και εκμεταλλεύεται την τάση επιφανείας του υφάσματος. Το ότι ένα ύφασμα είναι υδρόφοβο δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα είναι ανθεκτικό σε χρωστικές από χώμα, ρούχα η ότι δεν θα απορροφήσει ελαιώδεις ουσίες βλέπε αντηλιακό.
Το Stain Protection είναι ένα ανθεκτικό χημικό φινίρισμα(π.χ. επεξεργασία με Teflon)
• Δημιουργεί μια αόρατη ασπίδα γύρω από κάθε ίνα. Το Teflon σχηματίζει ένα μοριακό φράγμα γύρω από τις μεμονωμένες ίνες με αποτέλεσμα να μειώνεται σημαντικά την κρίσιμη επιφανειακή τάση (CST) έτσι ώστε το ύφασμα να μην προσελκύει λεκέδες, λάδια ή χώμα. Σαν αποτέλεσμα τα υγρά κυλούν και απομακρύνονται εύκολα από το ύφασμα.
A&C Black, 17 Σεπ 2013 Handbook of Nonwovens -A volume in Woodhead Publishing Series in Textiles
Edited by:S. Russell          ISBN 978-1-85573-603-0
Surface Characteristics of Fibers and Textiles     M. J. Schick
CRC Press, 1 Απρ 1977
John T Williams         Woodhead Publishing, 21 Νοε 2017
Νικόλαος Μαλινδρέτος
Ο Νικόλαος Μαλινδρέτος (1881-1978), του Σπυρίδωνα, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1881 και άσκησε τη δικηγορία.
Εξελέγη βουλευτής Δράμας με το Λαϊκό Κόμμα το 1936.
Μεταπολεμικά πήρε μέρος στις εκλογές του 1946 με το συνδυασμό Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) και εξελέγη με 6.666 ψήφους.
Πέθανε σε ηλικία 97 ετών στη Δράμα στις 2 Μαρτίου 1978.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Δράμας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Βουνί Κέρκυρας
Το Βουνί (ή επίσημα Βουνίον) είναι ημιορεινός οικισμός 37 κατοίκων (απογραφή 2011), σε υψόμετρο 187 μέτρων , στα βορειοανατολικά του νησιού της Κέρκυρας στις πλαγιές του όρους Παντοκράτορα. Απέχει περίπου 6 χιλιόμετρα από το παραλιακό τουριστικό θέρετρο της Αχαράβης. Μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητόν (126 κ.), Περούλι (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.
Πληθυσμιακή εξέλιξη
Η μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού έχει ως εξής:
Διοικητικές μεταβολές
Σήμερα ο οικισμός Βουνίον, μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητόν (126 κ.), Περούλιον (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Κόροιβος ο Ηλείος
Ο Κόροιβος ο Ηλείος ήταν «μάγειρος» στο επάγγελμα -θυσιαστής ιερών σφαγίων- και αθλητής από την Ήλιδα.
Σταδιοδρομία
Κέρδισε τον αγώνα δρόμου ενός σταδίου στους πρώτους καταγεγραμμένους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 776 π.Χ.. Ο αγώνας αυτός αποτελούσε το μοναδικό αγώνισμα στίβου στις πρώτες 13 Ολυμπιάδες και ο Κόροιβος υπήρξε ο πρώτος καταγεγραμμένος ολυμπιονίκης. Ο τάφος του βρισκόταν στα σύνορα της Ήλιδας και πάνω του υπήρχε επιγραφή αναφερόμενη στη νίκη του αυτή.
Ο Κόροιβος αυτός ταυτίζεται κάποτε με τον Κόροιβο τον ήρωα, πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας.
Τα 100 καλύτερα βιβλία όλων των εποχών
Τα 100 καλύτερα (λογοτεχνικά) βιβλία όλων των εποχών είναι ένας κατάλογος λογοτεχνικών βιβλίων που συντάχθηκε το 2002 από τη «Νορβηγική Λέσχη Βιβλίου». Εκατό (100) συγγραφείς από 54 χώρες κλήθηκαν να φτιάξουν ένα κατάλογο με τα δέκα (10) βιβλία που θεωρούσαν σημαντικότερα στην παγκόσμια λογοτεχνία όλων των εποχών.
Ανάμεσα στους συγγραφείς που κλήθηκαν να αξιολογήσουν τα καλύτερα βιβλία είναι οι: Ντόρις Λέσινγκ από τη Βρετανία, ο Μίλαν Κούντερα από τη Γαλλία/Τσεχία, ο Κάρλος Φουέντες από το Μεξικό, η Ναντίν Γκόρντιμερ από τη Νότια Αφρική, ο Τζον Λε Καρρέ από τη Βρετανία, ο Νόρμαν Μέιλερ από τις Η.Π.Α, ο Ορχάν Παμούκ από την Τουρκία, ο Σαλμάν Ρούσντι από τη Βρετανία/Ινδία, ο Βασίλης Βασιλικός από την Ελλάδα και άλλοι.
Η μόνη αξιολόγηση στον κατάλογο είναι αυτή του «Δον Κιχώτη» του Θερβάντες, που επιλέχθηκε από την πλειοψηφία των συγγραφέων σαν το καλύτερο μυθιστόρημα όλων των εποχών.
Τέσσερα έργα του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι βρίσκονται μέσα στα 100 καλύτερα βιβλία όλων των εποχών ενώ ακολουθούν με τρία έργα τους ο Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, ο Λέων Τολστόι και ο Φραντς Κάφκα.
thumb|right|Επιζωγραφισμένο εξώφυλλο χειρόγραφου της [[Μαχαμπχαράτα]]
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μυθιστορήματα Κατηγορία:Κατάλογοι βιβλίων
Χριστιανός της Δανίας (1675-1695)
Ο Χριστιανός, δανικά Cristian (25 Μαρτίου 1675 - 27 Ιουνίου 1695) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν πρίγκιπας της Δανίας.
Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος (επιζήσας) γιος του Χριστιανού Ε΄ της Δανίας και της Καρλόττας-Αμαλίας, κόρης του Γουλιέλμου ΣΤ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Φρειδερίκος Δ΄.
Το 1687 ήταν υποψήφιος του Πολωνικού θρόνου. Το 1689 ήταν υπεύθυνος των εορτασμών των γενεθλίων του πατέρα του και έφερε την πρώτη μάλλον όπερα στη Δανία για το σκοπό αυτό. Δυστυχώς το εγχείρημα έληξε άδοξα με την πυρκαγιά στο ανάκτορο Αμαλίενμπορκ το 1689. Ήταν δυνατός και ζωηρός νέος και έκανε το πρώτο μεγάλο ταξίδι του στην Ιταλία το 1695. Λίγο μετά όμως ασθένησε από ευλογιά και απεβίωσε στην Ουλμ το ίδιο έτος σε ηλικία 20 ετών. Η σορός του μεταφέρθηκε και τάφηκε στο Ρόσκιλντε.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας
ΦΚ Ντομαγκνιάνο
Η ΦΚ Ντομαγκνιάνο, είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από τον Άγιο Μαρίνο. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1966. Αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σαν Μαρίνο – Γκιρόνε Β΄. Χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο και το κίτρινο. Προηγουμένως ήταν γνωστή ως ΣΠ Ντομαγκνιάνο. Είναι μία από τις γνωστότερες ομάδες στον Άγιο Μαρίνο. Έχει συμμετάσχει στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ αλλά αποκλείστηκε στον πρώτο προκριματικό γύρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1966 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγίου Μαρίνου
Σβεν Γκόντουινσον
Ο Σβεν Γκόντουινσον ή Σβέιν (Swegen Godƿinson, περί το 1020 - 1052) ήταν ο μεγαλύτερος γιος του κόμη Γκόντουιν του Ουέσσεξ και της Γκύθα Θόρκελσντατερ, μεγαλύτερος αδελφός του Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας. Το 1043 ο Σβεν ανέλαβε τη διοίκηση μιας κομητείας η οποία περιείχε τις περιοχές Γκλόστερσαιρ, Χερεφορντσάιρ, Οξφορντσάιρ, Μπέρκσαϊρ και Σόμερσετ. Την επόμενη χρονιά (1044) υπέγραψε το πρώτο βασιλικό του διάταγμα. Υπήρχαν μερικές αναφορές ότι ο Σβεν ήταν νόθος γιος του Κνούτου αλλά η μητέρα του το αρνήθηκε επίμονα. Στην αρχή της βασιλείας του έκλεισε ειρήνη με τον Γκρίφφιντ-απ-Λιουέλιν, βασιλιά της Γκουινέντ στη βόρεια Ουαλία, η ειρήνη αυτή επέτρεψε στον βασιλιά της Γκουινέντ να έχει το πάνω χέρι απέναντι στον κύριο αντίπαλο του στην περιοχή της Ουαλίας τον βασιλιά της Ντέχεμπαρθ. Ο Σβεν εξακολουθούσε να υποστηρίζει τον βασιλιά της Γκουινέντ με περισσότερες συμμαχίες ενώ πραγματοποίησαν μαζί μια επίθεση στην Ντέχεμπαρθ.
Διαδοχικές εξορίες
Στην επιστροφή του από εκστρατεία ο Σβεν απήγαγε την Ίντζιφου την ηγουμένη του Λεομίνστερ με σκοπό να την παντρευτεί και να κερδίσει τον έλεγχο των κτημάτων της. Ο Εδουάρδος ο Ομολογητής το αρνήθηκε, η Ίντζιφου επέστρεψε στο αβαείο της και ο Σβεν τιμωρήθηκε με εξορία καταφεύγοντας στον Βαλδουίνο Ε΄ της Φλάνδρας. Μετά τη Φλάνδρα μετέβη στη Δανία στη συνέχεια εξορίστηκε από τη Δανία για άγνωστους λόγους και επέστρεψε στην Αγγλία διεκδικώντας το δουκάτο του το οποίο είχε διανεμηθεί ανάμεσα στον αδελφό του Χάρολντ και στον ξάδελφο του Μπέορν Έστριντσον. Ο Χάρολντ το αρνήθηκε το ίδιο έκανε και ο ξάδελφος του, ο Σβεν συνέλαβε τον Μπέορν και τον δολοφόνησε με αποτέλεσμα να εξοριστεί για δεύτερη φορά.
Την επόμενη χρονιά (1050) επέστρεψε στην Αγγλία πιθανότατα μετά από διαπραγματεύσεις του πατέρα του με τον βασιλιά, του δόθηκε πίσω και η κομητεία του αλλά και αυτή η παραμονή του στην Αγγλία δεν θα κρατήσει για πολύ. Την επόμενη χρονιά (1051) εξορίστηκαν από την Αγγλία ο πατέρας του Γκόντουιν με όλους τους γιους του λόγω σύγκρουσης με τον βασιλιά, στον Σβεν η τιμωρία ήταν αυστηρότερη λόγω των προηγούμενων παραπτωμάτων του και του απαγορεύτηκε σε οποιαδήποτε περίπτωση η επιστροφή στην Αγγλία. Στη συνέχεια μετέβη στην Ιερουσαλήμ προκειμένου να ζητήσει από τον θεό συγχώρεση για τα εγκλήματα του, στον δρόμο της επιστροφής του δολοφονηθηκε αλλά οι πηγές διαφέρουν σχετικά με τον δολοφόνο. Ο Σβεν είχε έναν γιο τον Χάακον ο οποίος ήταν όμηρος στη Νορμανδία και επέστρεψε με πρωτοβουλία του θείου του Χάρολντ (1064) αλλά τίποτα περισσότερο δεν είναι γνωστό για τον ίδιο. Η εξορία και ο θάνατος του Σβεν άφησαν τον αδελφό του Χάρολντ μοναδικό μνηστήρα για τον θρόνο της Αγγλίας από τον Οίκο του Γκόντουιν.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Γκόντουιν
Ασφάλεια πληροφοριακών συστημάτων
Η ασφάλεια πληροφοριακών συστημάτων, ασφάλεια υπολογιστικών συστημάτων ή ασφάλεια υπολογιστών, είναι ένα γνωστικό πεδίο της επιστήμης της πληροφορικής, και ειδικότερα του κλάδου των υπολογιστικών συστημάτων, που ασχολείται με την προστασία των υπολογιστών, των δικτύων που τους διασυνδέουν και των δεδομένων σε αυτά τα συστήματα, αποτρέποντας τη μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση ή χρήση τους.
Συγγενικά γνωστικά πεδία είναι η ψηφιακή εγκληματολογία και η εφαρμοσμένη κρυπτογραφία.
Σχεδιασμός πολιτικής ασφαλείας
Το πιο βασικό σημείο στη διαδικασία σχεδιασμού ασφαλών πολιτικών, είναι ο εντοπισμός και χαρακτηρισμός ως εμπιστευτικών των πληροφοριών που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν και να προστατευθούν. Εκτός από τις αρχές της Ακεραιότητας Πληροφοριών, την Εμπιστευτικότητα και τη Διαθεσιμότητα Πληροφοριών οι πολιτικές ασφάλειας θα πρέπει να εμπεριέχουν και τους όρους αυθεντικότητα, εγκυρότητα, μοναδικότητα και μη αποποίηση.
Στόχος ενός συστήματος πολιτικής ασφάλειας είναι ο περιορισμός επικινδυνότητας σε αποδεκτό επίπεδο. Το σύστημα περιλαμβάνει αξιολόγηση της επικινδυνότητας και περιορισμό του αποδεκτού επιπέδου ασφαλείας, ανάπτυξη και εφαρμογή μιας πολιτικής ασφαλείας καθώς και δημιουργία κατάλληλου οργανωτικού πλαισίου και εξασφάλιση των απαιτούμενων πόρων για την εφαρμογή της πολιτικής ασφάλειας. Η πολιτική ασφάλεια μαζί με το σύνολο των μέτρων προστασίας αποτελούν το σχέδιο ασφαλείας (security plan) για τα πληροφοριακά συστήματα ενός οργανισμού διότι χρειαζόμαστε ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο με την καθοδήγηση των μέτρων ασφαλείας να λειτουργεί ως μέσο επικοινωνίας των εμπλεκομένων στα ζητήματα ασφαλείας.
Επιπλέον θεμελιώνεται η σημασία της ασφάλειας του πληροφοριακού συστήματος για τα μέλη του οργανισμού, δημιουργείται μια κουλτούρα ασφαλείας καθώς πολλές φορές αποτελεί νομική υποχρέωση και αποτελεί παράγοντα εμπιστοσύνης μεταξύ οργανισμού και πελατών. Τα είδη των πολιτικών ασφαλείας είναι α)τα τεχνικά (computer oriented) συστήματα πληροφοριών, λειτουργικά συστήματα και δίκτυα υπολογιστών β)τα οργανωτικά (human oriented) και γ)τα ατομικά (individual security policies). Περιλαμβάνει αποσπασματική διαχείριση της ασφάλειας πληροφοριακών συστημάτων και μεγάλη πολυπλοκότητα  στη συντήρηση ενώ είναι αποτελεσματική σε αυτόνομες εφαρμογές και υπολογιστικά συστήματα που δεν συνδέονται μεταξύ τους.
Σε ένα ενιαίο έγγραφο μη εύχρηστο λόγω όγκου και με πληροφορίες γενικού επιπέδου αναφέρονται όλα τα υπολογιστικά συστήματα, οι εφαρμογές και η διαδικασία του πληροφοριακού συστήματος.
Ο καθορισμός της πολιτικής ασφάλειας του πληροφοριακού συστήματος θα πρέπει να καλύπτουν οι ακόλουθες κατηγορίες
Όταν εφαρμόζουμε μια πολιτική ασφαλείας επιδιώκουμε:
Για να είναι επιτυχές ένα σύστημα πολιτικής ασφάλειας οφείλει να υποστηρίζει τους επιχειρηματικούς στόχους, να συμμετέχει η διοίκηση, να είναι κατάλληλη για το περιβάλλον που εφαρμόζεται, οι χρήστες να εκπαιδεύονται κατάλληλα, να υπάρχει αξιολόγηση και η πρόσβαση να είναι εύκολη και άμεση για όλους τους χρήστες του πληροφοριακού συστήματος. Τέλος το περιεχόμενο και οι εφαρμογές πρέπει να ανανεώνονται τακτικά.
Βασικές αρχές
Η ασφάλεια πληροφοριακών συστημάτων στηρίζεται σε τρεις βασικές ιδέες.
Ακεραιότητα
Η ακεραιότητα (Integrity) αναφέρεται στη διατήρηση των δεδομένων ενός πληροφοριακού συστήματος σε μια γνωστή κατάσταση χωρίς ανεπιθύμητες τροποποιήσεις, αφαιρέσεις ή προσθήκες από μη εξουσιοδοτημένα άτομα, καθώς και την αποτροπή της πρόσβασης ή χρήσης των υπολογιστών και δικτύων του συστήματος από άτομα χωρίς άδεια.
Για παράδειγμα, μια εφημερίδα που δημοσιεύει τα άρθρα της και στο Διαδίκτυο θα ήθελε αυτά τα άρθρα να είναι ασφαλή από μετατροπές ενός χάκερ που επιθυμεί να εισάγει λανθασμένες πληροφορίες στα κείμενα. Ακριβώς αυτό συνέβη το 1995, όταν άγνωστα άτομα κατάφεραν να εξουδετερώσουν τα μέτρα ασφάλειας της Ελευθεροτυπίας και να εισαγάγουν πρωτοσέλιδο άρθρο για τον πρόωρο θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, που εκείνη τη στιγμή νοσηλευόταν στο Ωνάσειο.
Διαθεσιμότητα
Η διαθεσιμότητα (Availability) των δεδομένων και των υπολογιστικών πόρων είναι η εξασφάλιση ότι οι υπολογιστές, τα δίκτυα και τα δεδομένα θα είναι στη διάθεση των χρηστών όποτε απαιτείται η χρήση τους.
Μία τυπική απειλή που αντιμετωπίζουν τα σύγχρονα πληροφοριακά συστήματα είναι η επίθεση άρνησης υπηρεσιών (DοS attack), που έχει ως σκοπό να τεθούν εκτός λειτουργίας οι στοχευμένοι πόροι είτε προσωρινά, είτε μόνιμα. Η άρνηση υπηρεσιών δεν προκαλείται αναγκαία από εχθρική επίθεση. Το φαινόμενο Slashdot, κατά το οποίο ένας σύνδεσμος προς μια ιστοσελίδα φιλοξενούμενη σε διακομιστή με σύνδεση χαμηλής χωρητικότητας δημοσιεύεται σε δημοφιλή ιστότοπο, με συνέπεια εκατοντάδες χιλιάδες αναγνώστες να υπερφορτώσουν τη σύνδεση της αναφερομένης ιστοσελίδας, προκαλεί το ίδιο αποτέλεσμα.
Εμπιστευτικότητα
Η εμπιστευτικότητα (Confidentiality) σημαίνει ότι ευαίσθητες πληροφορίες δεν θα έπρεπε να αποκαλύπτονται σε μη εξουσιοδοτημένα άτομα.
Η διαρροή ευαίσθητων πληροφοριών μπορεί να γίνει με πιο παραδοσιακές μεθόδους από την ψηφιακή υποκλοπή, π.χ. με την κλοπή φορητών υπολογιστών από το κατάλληλο τμήμα μιας εταιρίας. Το 2006 μια μελέτη με τη συνεργασία 480 εταιριών έδειχνε ότι 80% των εταιριών είχε πρόβλημα με διαρροή πληροφοριών λόγο κλοπής φορητού.
Ιστορικές εξελίξεις
Η ασφάλεια πληροφοριακών συστημάτων μελετήθηκε για πρώτη φορά στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Η πρώτη σχετική δημοσίευση, από την Ομάδα Εργασίας του Συμβουλίου Αμυντικής Επιστήμης του υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, εξέτασε το πρόβλημα της χρήσης υπολογιστών εξ αποστάσεως (μέσω τερματικών). Προηγουμένως, η πρόσβαση στους υπολογιστικούς πόρους προϋπέθετε την φυσική παρουσία και πρόσβαση του χρήστη ή του διαχειριστή στον κεντρικό υπολογιστή. Η προσέγγιση στην λύση των προβλημάτων ασφάλειας μέχρι τότε βασιζόταν στην φυσική απομόνωση και προστασία του κεντρικού υπολογιστή καθώς και στον έλεγχο πρόσβασης σε αυτόν. Ένα από τα συμπεράσματα στην αναφορά της Ομάδας Εργασίας ήταν ότι ο χρήστης δεν θα έπρεπε να δημιουργήσει το δικό του κωδικό πρόσβασης, μια πρόταση που ποτέ δεν υιοθετήθηκε ευρέως. Άλλες καινοτόμες ιδέες που εκφράστηκαν στην ανάλυση είχαν μεγαλύτερη απήχηση. Για παράδειγμα, αναγνωρίστηκε από τους ερευνητές η αρχή της ισορροπίας μεταξύ της ευκολίας της εργασίας του χρήστη και της προστασίας των πληροφοριών και σήμερα έχει καταλήξει θεμέλιος λίθος στη δημιουργία πολιτικών ασφάλειας.
Ο πρώτος ιός, ο Creeper, εμφανίστηκε επίσης στις αρχές της δεκαετίας του 1970 στο ARPANET, και το πρώτο δικτυακό "σκουλήκι" (worm), το σκουλήκι Morris, κυκλοφόρησε το 1988. Εκτιμάται ότι 6.000 συστήματα προσβλήθηκαν από το "σκουλήκι". Το 2007 ανακαλύφθηκαν περισσότεροι από 711.000 καινούργιοι ιοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασφάλεια υπολογιστών Κατηγορία:Ασφάλεια δεδομένων Κατηγορία:Διακυβέρνηση πληροφοριών
Λαντλοκίτης
Ο λαντλοκίτης (αγγλ. ludlockite) είναι αρσενικικό ορυκτό του μολύβδου και του σιδήρου. Ανακαλύφθηκε το 1970 στο μέγιστο σχεδόν βάθος του κοιτάσματος του Τσουμέμπ στη Ναμίμπια και συγκεκριμένα στη βαθύτερη ζώνη οξείδωσης του κοιτάσματος, στην περιοχή που αποκαλείται "germanates" λόγω της ανεύρεσης πολλών (και μοναδικών) ορυκτών γερμανίου σε αυτήν. Οι συλλέκτες ορυκτών Φρέντρικ Λάντλοου Σμιθ ο 3ος (Fredrick Ludlow Smith 1939 - ) και Τσαρλς Λοκ Κή (Charles Locke Key, 1935 -) από το Νιού Τζέρσεϊ ήταν οι πρώτοι που τον ανακάλυψαν και έφεραν δείγματα προς εξέταση. Προς τιμήν τους το ορυκτό ονομάστηκε από τα τρία πρώτα γράμματα του επωνύμου καθενός.
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Χαρακτηρίζεται ως ασύνηθες ορυκτό, που σχηματίζεται σε ζώνες οξείδωσης αρσενικούχων πολυμεταλλικών κοιτασμάτων υδροθερμικής προέλευσης, που περιέχουν σίδηρο και μόλυβδο. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναιο σιδηρίτης, ο τενναντίτης, ο χαλκοσίνης, ο σιδηροπυρίτης, ο βορνίτης, ο γερμανίτης, ο λεϊτεΐτης και οι σπανιότεροι ρενιερίτης, στολτσίτης, και σναϊντερχοενίτης.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου (περιοχές Λαυρίου - σπήλαιο «Οξυγόνο» - στην παραλία Θορικού και στην περιοχή «Βρυσάκη») πάντα μέσα σε μεταλλευτικά απορρίμματα.
Σημειώσεις
Λαντλοκιτης Κατηγορία:Ορυκτά του μολύβδου Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου
Γιολάντα της Πολωνίας
Η ευλογημένη Γιολάντα της Πολωνίας (επίσης γνωστή ως Ελένη, 1235 - 11 Ιουνίου 1298) ήταν κόρη του Βασιλιά Μπέλα Δ' της Ουγγαρίας και της Μαρίας Λασκαρίνα. Ήταν η αδελφή της Αγίας Μαργαρίτας της Ουγγαρίας και της Αγίας Κίνγκα. Μία από τις πατρικές θείες της, ήταν η μεγάλη Φραγκισκανή αγία, Ελισάβετ της Ουγγαρίας.
Ζωή
Ως νεαρή κοπέλα, η Γιολάντα στάλθηκε στην Πολωνία για να διδαχθεί υπό την επίβλεψη της αδελφής της, Κίνγκα, που ήταν παντρεμένη με το Δούκα της Πολωνίας. Εκεί, ενθαρρύνθηκε να παντρευτεί το Μπολέσλαφ τον Ευσεβή, το οποίο έκανε το 1257. Απέκτησαν τρεις κόρες:
Κατά τη διάρκεια του γάμου της, ήταν γνωστή για τις εξαιρετικές της υπηρεσίες προς τους φτωχούς και τους άπορους της χώρας, καθώς ήταν και σημαντική ευεργέτιδα των μοναστηριών, των μνημείων και των νοσοκομείων που συνδέονταν με αυτά. Ο σύζυγός της, τής έδωσε τόσο μεγάλη υποστήριξη στα φιλανθρωπικά της ιδρύματα, που κέρδισε το παρωνύμιο "ο Ευσεβής". Η Γιολάντα χήρεψε το 1279.
Θρησκευτικό έργο
Μετά το θάνατο του Μπολέσλαφ, η Γιολάντα και η Κίνγκα, μαζί με μία από τις κόρες της Γιολάντας, την Άννα, αποσύρθηκαν στο μοναστήρι Poor Clare, που είχε ιδρύσει η Κίνγκα στο Νόβι Σαντς. Από εκεί, αναγκασμένη να μετακομίσει λόγω ένοπλης σύγκρουσης στην περιοχή, η Γιολάντα ίδρυσε ένα νέο μοναστήρι στο Γκνιέζνο. Ήταν πεπεισμένη να γίνει ηγουμένη της κοινότητας των μοναχών λίγο πριν το θάνατό της.
Σεβασμός
Έχει κηρυχθεί υποψήφια για Αγία. Οι αδελφές της, Κίνγκα και Μαργαρίτα, έχουν ήδη αγιοποιηθεί.
Δήμος Γρεβενών (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Ο δήμος Γρεβενών του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση του παλαιότερου δήμου Γρεβενών και των γειτονικών του παλαιότερων κοινοτήτων, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Γρεβενών. Βρίσκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού. Καταλάμβανε έκταση 461.384 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 15.481 κατοίκους. Έδρα του ήταν η πρωτεύουσα του νομου πόλη των Γρεβενών.
Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονται τα εξής 13 δημοτικά διαμερίσματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Гревена (дем)
Μπανίν
Η Ουμμ-Ελ-Μπανίν Ασαντουλαέφ, περισσότερο γνωστή ως Μπανίν, (αζερικά: Əsədullayeva Ümmülbanu (bəzi mənbələrdə Ümm-Əl-Banu) Mirzə qızı (Banin), 18 Δεκεμβρίου 1905 - 23 Οκτωβρίου 1992) ήταν Γαλλίδα συγγραφέας, με αζερική καταγωγή. Γεννήθηκε στο Μπακού, το οποίο τότε ήταν μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Προπάππους της ήταν ο εκατομμυριούχος Μούσα Ναγκίεφ, ενώ ο πατέρας της ήταν ο Μίρζα Ασαντουλάγιεφ, ένας Αζέρος επιχειρηματίας και πολιτικός. Το 1923, μετακόμισε στη Γαλλία, λόγω της δουλειάς του πατέρας της, ο οποίος είχε διατελέσει και βουλευτής της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν, μεταξύ του Δεκεμβρίου του 1918 και του Απριλίου του 1920.
Αργότερα μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη, για λίγο καιρό όμως. Εκεί, παράτησε τον σύζυγό της, με τον οποίον είχε παντρευτεί αναγκαστικά, σε ηλικία μόλις 15 ετών και κατευθύνθηκε ξανά στη γαλλική πρωτεύουσα. Χρόνια αργότερα, κι ενώ διέμενε στο Παρίσι, συναντήθηκε με πολλές λογοτεχνικές προσωπικότητες, όπως ο Νίκος Καζαντζάκης, ο Χενρί ντε Μοτερλά και ο Αντρέ Μαλρώ, συμβάλλοντας έτσι στο να παρακινηθεί και να ξεκινήσει την έκδοση βιβλίων. Η κατοπινή ζωή της Μπανίν, επικεντρώθηκε στην προώθηση της αζερικής ιστορίας και πολιτισμού στη Γαλλία και γενικότερα στην Ευρώπη. Οι φίλοι της και συγγραφείς, ο Γερμανός Ερνστ Γιούνγκερ και ο Ρώσος Ιβάν Μπούνιν, βλέπουν μέσα από τα βιβλία της μεταστροφή της στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.
Τα πιο γνωστά και σημαντικά της έργα πρέπει να θεωρύνται το Jours caucasiens (1946) και το Jours parisiens (1947). Άλλα γνωστά της έργα είναι, μεταξύ άλλων, το Nami (1942), το J'ai choisi l'opium (1959), το Après (1962), το L'appel de la dernière chance (1971) και το Ce que Marie m’a raconté : le dit de la Servante Marie (1991). Τα τελευταία της χρόνια, έγραψε πολλά άρθρα που αφορούσαν την κατάσταση στο Αζερμπαϊτζάν. Απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών, το 1992, στο Παρίσι. Η γαλλική εφημερίδα Le Figaro έγραψε στην κηδεία της για αυτήν: «είναι ένα από εκείνα τα πρόσωπα του "La vie romanesque", που διασχίζουν έναν αιώνα, προσελκύοντας κάθε σημαντική μορφή της εποχής του».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αζέροι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αζέροι συγγραφείς Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί
Μεντίνα (πολεοδομικό σχήμα)
thumb|right|300px|Η μεντίνα της Χαμμαμέτ στην Τυνησία thumb|right|300px|Τμήμα της μεντίνας στη Ταγγέρη του Μαρόκου Η Μεντίνα (medina, Αραβικά: حي, مدينة, κυριολεκτικά "πόλη") είναι ένα χαρακτηριστικό πολεοδομικό τμήμα που απαντάται σε πολλές πόλεις του ισλαμικού κόσμου αλλά κυρίως στη Βόρεια Αφρική. Συνήθως περιβάλεται από τείχη και περιέχει πολλούς στενούς και λαβυρινθοειδείς δρόμους. Κατασκευάζονταν από τους Άραβες ήδη από τον 9ο αιώνα.
Λόγω των πολύ στενών δρόμων τους οι μεντίνες είναι συχνά ελεύθερες από την κυκλοφορία των αυτοκινήτων, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις απαγορεύονται οι μοτοσυκλέτες και τα ποδήλατα. Οι δρόμοι τους μπορεί να είναι στενότεροι ακόμα και από ένα μέτρο, γεγονός που τις καθιστά μοναδικές συγκριτικά με τα υπόλοιπα αστικά κέντρα της εποχής. Η σκοπιμότητα των στενών δρόμων συνήθως ήταν να αποπροσανατολίσουν και να καθυστερήσουν τους εισβολείς.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισλαμική αρχιτεκτονική Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές
Βαλανσιέν ΦΚ
<mapframe text="Τοποθεσία του Σταντ ντυ Αινώ, εντός της πόλης της Βαλανσιέν." latitude="50.358056" longitude="3.523333" zoom="11" width="300" height="300"> { "type": "FeatureCollection", "features": } Η Βαλανσιέν Φουτμπόλ Κλεμπ (πιο γνωστή ως Βαλανσιέν ή ΟΣΒΑ) είναι γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Βαλανσιέν. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1913 και αγωνίζεται αυτό τον καιρό στη Λιγκ 2, τη δεύτερη κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου. Η Βαλανσιέν δίνει τους εντός έδρας αγώνες της στο νεόκτιστο Σταντ ντυ Αινώ, το οποίο βρίσκεται εντός της πόλης. Η ομάδα βρίσκεται υπό την τεχνική καθοδήγηση του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή Ντανιέλ Σαντσέζ και αρχηγός της είναι ο μέσος Σεμπαστιάν Ρουντέ.
Η Βαλανσιέν ιδρύθηκε υπό την ονομασία Ουνιόν Σπορτίβ ντε Βαλανσιέν Ανζέν (ΟΣΒΑ). Η ομάδα πέρασε πάνω από 80 χρόνια αγωνιζόμενη υπό αυτή την ονομασία προτού το αλλάξει στο τωρινό της. Η Βαλανσιέν έχει περάσει ίδιο περίπου χρονικό διάστημα αγωνιζόμενη στη Λιγκ 1 και τη Λιγκ 2, έχοντας αγωνιστεί 40 σεζόν στην πρώτη κατηγορία και 36 σεζόν στη δεύτερη κατηγορία. Η ομάδα δεν έχει ποτέ αναδειχτεί πρωταθλήτρια στην πρώτη κατηγορία, αλλά το έχει καταφέρει δύο φορές στη Λιγκ 2. Η Βαλανσιέν έχει επίσης κατακτήσει την Νασιονάλ και το Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας το 2005 και το 1998, αντιστοίχως. Το 1951, η ομάδα πραγματοποίησε τη μία και μοναδική παρουσία σε τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας. Χορηγός της φανέλας της Βαλανσιέν είναι η Nike.
Την περίοδο 2004–2011, πρόεδρος της Βαλανσιέν ήταν ο Φρανσίς Ντεκουριέρ, ένας πρώην πολιτικός ο οποίος υπηρέτησε ως Ευρωβουλευτής του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος την περίοδο 1994–1999 και αργότερα του κεντρώου πολιτικού σχηματισμού Ένωση για τη Γαλλική Δημοκρατία (Union pour la Démocratie Française) την περίοδο 1999–2004. Το 2011, ο Ντεκουριέρ εγκατέλειψε τον προεδρικό θώκο, με τον Ζαν-Ρεϊμόν Λεγκράν να παίρνει τη θέση του.
Τωρινή Ομάδα
Ως την 23η Ιανουαρίου 2019
Ρεζέρβες
Ως τις 12 Ιουλίου 2012
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1913
Γαλλική Χώρα των Βάσκων
Η Γαλλική Χώρα των Βάσκων ή Βόρεια Χώρα των Βάσκων είναι ένα, μικρό σε έκταση, βόρειο τμήμα της Χώρας των Βάσκων (15 %) ή, αλλιώς, το δυτικό τμήμα των Ατλαντικών Πυρηναίων. Περιγράφεται συχνά ως ένωση των τριών βασκικών επαρχιών που βρίσκονται στη Γαλλία : thumb|Τοπίο της [[Κάτω-Ναβάρρα|Κάτω-Ναβάρρας.]] thumb|Ονομασία των πόλεων και των χωριών στα βασκικά. thumb|Τοποθεσία της Γαλλικής Χώρας των Βάσκων στο σύνολο της [[Χώρα των Βάσκων|Χώρας των Βάσκων.]] thumb|Η Γαλλική Χώρα των Βάσκων και το [[Μπεάρν εντός των Ατλαντικών Πυρηναίων.]] Η Γαλλική Χώρα των Βάσκων ή Χώρα των Βάσκων της Γαλλίας είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για τον ορισμό της εθνικής ταυτότητας-εθνικότητας, και ο οποίος αναφέρεται στην κατοχή της συγκεκριμένης περιοχής από τη Γαλλία. Αντιπαρατίθεται στην Ισπανική Χώρα των Βάσκων.
Γεωγραφία
Ο διαχωρισμός της περιοχής γίνεται σε, συνήθως, τρεις διακριτές περιοχές:
Ιστορία
Οι τρεις αυτές ιστορικές επαρχίες έχουν τις καταβολές τους σε μεσαιωνικά εδάφη. Στη διάρκεια της ιστορίας, αυτά, απορροφήθηκαν, σταδιακά, από το Βασίλειο της Γαλλίας :
Με τη διάλυση του Βασιλείου της Γαλλίας και με τη διαίρεση της Γαλλίας σε νομούς το 1789, ορισμένα αιτήματα δημιουργίας ενός ενιαίου βασκικού νομού (Ντομινίκ Γκαρά) έμειναν χωρίς απόκριση και στις 4 Μαρτίου 1790, οι τρεις επαρχίες εντάχθηκαν στον νεοσύστατο νομό των Κάτω-Πυρηναίων μαζί με το Μπεάρν, την Ηγεμονία του Μπιντάς και το Σουμπέστρ.
Αγροκαλλιέργεια
Η Γαλλική Χώρα των Βάσκων διαθέτει μια σημαντική αγροτική παράδοση και σήμερα, η αγροκαλλιέργεια αποτελεί έναν σημαντικότατο τμήμα της τοπικής οικονομίας, κυρίως της ενδότερης Χώρας των Βάσκων.
Πολιτική
Η δημιουργία ενός ειδικού « βασκικού νομού », που θα διαθέτει τις δικές του διοικητικές υπηρεσίες (Γενικό Συμβούλιο, Επιμελητήριο Αγροκαλλιέργειας,...) αποτελεί τμήμα των αιτημάτων μέρους του πληθυσμού, το οποίο στηρίζουν πολλοί εκ των τοπικών εκπροσώπων στα πολιτικά και νομοθετικά κέντρα της Γαλλίας.
Με νομαρχιακό διάταγμα στις 29 Ιανουαρίου 1997, ο νομάρχης των Ατλαντικών Πυρηναίων αναγνώριζε μία « Χώρα των Βάσκων » (χώρα με την έννοια του νόμου, γνωστού ως Pasqua, του 1995), της οποίας τα εδάφη εκτείνονταν, περίπου, στο τμήμα του νομού όπου κατοικούσαν βασκόφωνοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
!Γαλλική Κατηγορία:Πολιτισμικές και γλωσσολογικές περιοχές της Γαλλίας
Τοσίρο Μιφούνε
Ο Tοσίρο Mιφούνε (三船 敏郎, Χέπμπορν: Mifune Toshirō, 1 Απριλίου 1920 - 24 Δεκεμβρίου 1997) ήταν Ιάπωνας ηθοποιός, που εμφανίστηκε σε περίπου 170 ταινίες. Περισσότερο γνωστός είναι για τη συνεργασία του με τον Ακίρα Κουροσάβα, όπου πρωταγωνίστησε σε 16 του ταινίες (1948-65). Μερικές από τις ταινίες που συνεργάστηκαν ήταν οι Ρασομόν (1950) και Οι Επτά Σαμουράι (1954).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες ηθοποιοί
Γκόντουιν του Ουέσσεξ
Ο ισχυρότερος κόμης στην Αγγλία
Όταν ο Κνούτος ανέβηκε στον θρόνο της Αγγλίας ο Γκόντουιν αναδείχτηκε γρήγορα, έγινε κόμης του ανατολικού Ουέσσεξ (1018) και στη συνέχεια κόμης σε ολόκληρο το Ουέσσεξ (1020). Την περίοδο 1019 - 1023 συνόδευσε τον Κνούτο σε εκστρατεία του στη Δανία όπου αναδείχτηκε και παντρεύτηκε την Γκύθα Θόρκελσντατερ την αδελφή του Δανού διοικητή Ουλφ Γιαρλ, ο ίδιος ο Ουλφ παντρεύτηκε την αδελφή του Κνούτου Έστριντ Σβέινσνταττερ. Ο Κνούτος πέθανε στις 12 Νοεμβρίου 1035 και το βασίλειο του διανεμήθηκε ανάμεσα στους γιους του, ο νόθος γιος του Κνούτου Χάρολντ ο Λαγοπόδαρος με την πρώτη σύζυγο του Έλφγκιφου του Νορθάμπτον κατέλαβε τον θρόνο της Αγγλίας. Ο νόθος γιος του Κνούτου με την Έμμα της Νορμανδίας Αρθακανούτος βασίλευε στη Δανία, την ίδια την εποχή ο Μάγκνους ο Καλός επαναστάτησε για λογαριασμό των Νορβηγών. Το 1035 ο νεώτερος γιος του Έθελρεντ του Ανέτοιμου και της Έμμας της Νορμανδίας Άλφρεντ Έθελινγκ ετεροθαλής αδελφός του Αρθακανούτου διεκδίκησε τον θρόνο της Αγγλίας. Ο κόμης Γκόντουιν είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στη σύλληψη του Άλφρεντ και στην παράδοση του στον Χάρολντ τον Λαγοπόδαρο, ο Χάρολντ τον τύφλωσε και πέθανε αμέσως μετά από τα τραύματα του. Ο Χάρολντ ο Λαγοπόδαρος πέθανε (1040) και ο Γκόντουιν υποστήριξε τον ετεροθαλή αδελφό του Αρθακανούτο, όταν πέθανε ο Αρθακανούτος (1042) ο Γκόντουιν υποστήριξε τον μεγαλύτερο αδελφό του Έθελρεντ του Ανέτοιμου και της Έμμας της Νορμανδίας Εδουάρδο τον Ομολογητή. Ο Εδουάρδος είχε περάσει 15 χρόνια εξορία στη Νορμανδία, με την άνοδο του στον θρόνο της Αγγλίας επανήλθε ο Οίκος του Ουέσσεξ στον Αγγλικό θρόνο.
Προσωρινή σύγκρουση με τον Εδουάρδο
Παρά τις μεγάλες ευθύνες για τις οποίες είχε κατηγορηθεί ότι είχε για τον θάνατο του αδελφού του βασιλιά ο Εδουάρδος ο Ομολογητής παντρεύτηκε τη θυγατέρα του Έντιθ. Ο βασιλιάς κάλεσε αμέτρητους ευγενείς, συμβούλους και ιερείς από την πατρίδα της μητέρας του τη Νορμανδία και ο Γκόντουιν σταδιακά έγινε ο αρχηγός της γηγενούς Αγγλικής αντιπολίτευσης απέναντι στους αλλοδαπούς από τη Νορμανδία. Μετά από μια στάση του λαού της Ντόβερ εναντίον του Ευσταθίου Β΄ της Βουλώνης ο Εδουάρδος του ζήτησε να τιμωρήσει τους κατοίκους της πόλης. Ο Γκόντουιν αρνήθηκε να τιμωρήσει τους συμπατριώτες του για χάρη ενός ξένου και ήρθε σε σύγκρουση με τον βασιλιά. Ο Εδουάρδος ο Ομολογητής ο οποίος είχε την υποστήριξη του Σιούαρντ, κόμη της Νορθούμπριας και του κόμη Λέοφρικ ανάγκασε τον Γκόντουιν να εξοριστεί στη Φλάνδρα τον Σεπτέμβριο του 1051 μαζί με τους γιους του Σβεν, Τόστικ και Γκυρθ. Οι άλλοι γιοι του Λέοφγουιν και Χάρολντ δραπέτευσαν στο Δουβλίνο στο οποίο κατόρθωσαν να κερδίσουν την υποστήριξη του βασιλιά του Λένστερ. Την επόμενη χρονιά ο Γκόντουιν και οι γιοι του επανήλθαν δυναμικά εναντίον της Αγγλίας, ο Εδουάρδος ο Ομολογητής φοβήθηκε την καταστροφή που θα προκαλούσε ένας νέος εμφύλιος πόλεμος και υποχώρησε δίνοντας πίσω στον Γκόντουιν την κομητεία του.
Θάνατος
Στις 15 Απριλίου 1053 ο Γκόντουιν πέθανε αιφνίδια κατά τη διάρκεια ενός γεύματος στο Ουίντσεστερ. Σύμφωνα με κάποια παράδοση του 12ου αιώνα την οποία περιγράφει ο συγγραφέας Έλριντ του Ριελβώ (1110 - 1167) προσπάθησε να υπερασπιστεί την αθωότητα του στο θέμα της δολοφονίας του αδελφού του βασιλιά λέγοντας : "θα περάσω την κρούστα από τον λαιμό μου χωρίς να πάθω τίποτα, αυτό σημαίνει ότι δεν έχω καμιά ενοχή για τον φόνο του Άλφρεντ". Το έκανε αμέσως μετά και πέθανε αλλά η πληροφορία φαίνεται ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η διάγνωση για τον θάνατο του ήταν εγκεφαλικό επεισόδιο. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό για το έτος 1053 αναφέρει : "Τη Δευτέρα του Πάσχα ενώ έτρωγε κρέας με τον βασιλιά ο Γκόντουιν ξαφνικά έπεσε κάτω, μεταφέρθηκε στα βασιλικά δωμάτια αλλά δεν κατόρθωσε να συνέλθει και πέθανε την Πέμπτη".
Ο γιος του Χάρολντ τον διαδέχθηκε ως κόμης του Ουέσσεξ, η εξουσία του επεκτεινόταν σε μια έκταση στα νότια της Αγγλίας καλύπτοντας το ένα τρίτο της χώρας. Μετά τον θάνατο του κόμη Σιούαρντ (1055) και του κόμη Έλφγκαρ (1062) τα παιδιά του Γκόντουιν είχαν την εξουσία σε ολόκληρη την Αγγλία, ο Τόστικ βοήθησε τον αδελφό του στη Νορθούμπρια αλλά η συμμαχία ανάμεσα στον Χάρολντ και στον Τόστικ διαλύθηκε (1063). Ο γιος του Χάρολντ διαδέχθηκε τον Εδουάρδο τον Ομολογητή στον Αγγλικό θρόνο, τα υπόλοιπα παιδιά του διατηρούσαν τις υπόλοιπες κομητείες στην Αγγλία, η δυναστεία του θα είχε εγκατασταθεί στον θρόνο της Αγγλίας αν δεν είχε ανατραπεί με τη Νορμανδική κατάκτηση υπό τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή στην οποία ηττήθηκε και σκοτώθηκε ο Χάρολντ (1066). Μερικές φορές αναφέρεται ότι σε ένα νησί ανάμεσα στα νησιά του Σάντουιτς δόθηκε το όνομα του Γκόντουιν αλλά το νησί αυτό καταποντίστηκε (1097). Ωστόσο η ύπαρξη αυτού του νησιού δεν αναφέρεται στο Domesday Book ούτε έχει επιβεβαιωθεί γεωλογικά η ύπαρξη του.
Γουλιέλμος της Δανίας
Ο Γουλιέλμος, δανικά Vilhelm (21 Φεβρουαρίου 1687 - 23 Νοεμβρίου 1705) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν πρίγκιπας της Δανίας.
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Χριστιανού Ε΄ της Δανίας και της Καρλόττας-Αμαλίας, κόρης του Γουλιέλμου ΣΤ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ.
Γεννήθηκε στη Κοπεγχάγη. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Φρειδερίκος Δ΄ της Δανίας.
Ουκρανική Υπηρεσία του BBC
Ο σταθμός εκπέμπει μερικές ώρες την ημέρα, κυρίως το πρωΐ και το απόγευμα, και όχι όλο το 24ωρο. Το πρόγραμμα του σταθμού είναι κυρίως ειδησεογραφικές εκπομπές.
Τάσος Μπαντής
Ο Τάσος Μπαντής (1950 – 7 Ιανουαρίου 2007) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Υπήρξε ιδρυτής και εμψυχωτής του Θεατρικού Οργανισμού Μορφές στο θέατρο Εμπρός, όπου σκηνοθέτησε και μετέφρασε τα περισσότερα από τα έργα που παρουσιάστηκαν εκεί καθώς και παραστάσεις με έργα του νεώτερου και κλασσικού ελληνικού και ξένου δραματολογίου, που έγιναν πολύ μεγάλες επιτυχίες, ενώ εργάσθηκε ως ηθοποιός αρχικά στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και στη συνέχεια έπαιξε στην Αθήνα.
Ουκρανική Υπηρεσία του BBC
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:BBC World Service
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές Νοεμβρίου 1923
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 18 του Νοεμβρίου του 1923. Ακολούθησαν ένα πραξικόπημα τον Ιούνιο που ανέτρεψε την Βουλγαρική Αγροτική Εθνική Ένωση της κυβέρνησης με επικεφαλής τον Αλεκσάνταρ Σταμπολίνσκι, η οποία είχε εκλεγεί στις εκλογές του Απριλίου. Το αποτέλεσμα ήταν μια νίκη για τη Δημοκρατική Συμμαχία η οποία κέρδισε 200 από τις 247 έδρες. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 86,2%.
Τάσος Μπαντής
Έπαιξε στην κινηματογραφική ταινία Πολίτικη κουζίνα" του Τάσου Μπουλμέτη, όπου και υποδύθηκε το ρόλο του παππού του πρωταγωνιστή, ενώ είχε τιμηθεί με το Βραβείο Θεάτρου της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών. Εργάστηκε στην ΕΡΤ όπου υπήρξε συνεργάτης του Μάνου Χατζιδάκι στο Τρίτο Πρόγραμμα. Τελευταίες του παραστάσεις ήταν τα έργα Addio del Passato της Λεία Βιτάλη και Ένας αριθμός της Κάριλ Τσέρτσιλ σε συνεργασία με την εταιρεία θεάτρου "Ηθικόν Ακμαιότατον". Πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 57 ετών, στις 7 Ιανουαρίου 2007.
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος θεατρικών παραστάσεων που σκηνοθέτησε ο Τ. Μπαντής
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Έπαυλη του Σκλαβόκαμπου
Ο Σκλαβόκαμπος είναι αρχαιολογικός χώρος αρχαίου Μινωικού οικισμού στην Κρήτη, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της υστερομινωικής περιόδου. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Τυλίσου.
Η περιοχή ανακαλύφθηκε κατά την κατασκευή ενός δρόμου προς τα Ανώγεια και ανασκάφηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1930.
Ένα πολυώροφο κτίριο βρέθηκε στο χώρο. Το κύριο δωμάτιο έδωσε ένα πήλινο κεφάλι βοδιού, μια κανάτα της Υστερομινωικής IB περιόδου και ένα πέτρινο ρυτό. Το κτίριο είχε τουλάχιστον 17 δωμάτια. Τα ευρήματα από τον ανώτερο όροφο περιλαμβάνουν 39 σφραγίσεις, ένα κυλινδρικό δοχείο, ένα πέτρινο σφυρί και ένα πήλινο πόδι. Σφραγίδες από το Σκλαβόκαμπο βρέθηκαν στη Ζάκρο, τη Γουρνιά και την Αγία Τριάδα.
Στον Σκλαβόκαμπο, δεν βρέθηκαν τοιχογραφίες ή γύψοι, τα οποία βρίσκονται συνήθως στα Μινωικά ανάκτορα.
Πηγές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κρήτη Κατηγορία:Μινωικοί αρχαιολογικοί τόποι
Θηλιά Μεγανησίου
Η Θηλιά είναι μία ακατοίκητη νησίδα του Ιονίου Πελάγους με έκταση 0,155 τ.χλμ. . Ανήκει στο νομό Λευκάδας και στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Τηλεβοεϊδών νήσων. Βρίσκεται δυτικά του Μεγανησίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επτάνησα Κατηγορία:Νομός Λευκάδας Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Λιόνπο Χαντού Βαντσούκ
Ο Λιόνπο Χαντού Βαντσούκ (Lyonpo Khandu Wangchuk, 24 Νοεμβρίου 1950 -) είναι πολιτικός από το Μπουτάν. Ανέλαβε πρωθυπουργός της χώρας στις 7 Σεπτεμβρίου του 2006. Διατέλεσε ξανά πρωθυπουργός, από το 2001 μέχρι το 2002. Παραιτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2007 και τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Κινζάνγκ Ντορζί στις 2 Αυγούστου του 2007.
Μετά την πρωθυπουργία
Ο Βαντσούκ παραιτήθηκε προκειμένου να θέσει υποψηφιότητα για τις γενικές εκλογές του 2008, ως μέλος του πολιτικού κόμματος Ντρουκ Φουένσουμ Τσόγκπα (DPT). Υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών από το 2003 ως το 2007.
Έπειτα από τη νίκη του DPT στις εκλογές που διενεργήθηκαν τον Μάρτιο του 2008, ο Βαντσούκ έγινε υπουργός Οικονομικών στις 11 Απριλίου του 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βαντσουκ Χαντου Λιονπο
Το Φελαντάκι και η Μεγάλη Παρέα του Γουίνι
Το Φελαντάκι και η Μεγάλη Παρέα του Γουίνι (πρωτότυπος τίτλος: Pooh's Heffalump Movie) είναι μια Αμερικανική περιπετειώδης ταινία μιούζικαλ κινουμένων σχεδίων παραγωγής 2005 από τη Walt Disney Pictures. Πρωταγωνιστές είναι οι χαρακτήρες που δημιούργησε ο Α. Α. Μιλν για τις ιστορίες με τον Γουίνι το Αρκουδάκι, με τα τραγούδια της ταινίας να ανήκουν στην Κάρλι Σάιμον. Η ταινία κυκλοφόρησε στις αίθουσες στις 11 Φεβρουαρίου 2005 σε διανομή της Buena Vista Distribution.
Πλοκή
Μετά από λίγο, ο Λάμπι ακούει τη μητέρα του να τον καλεί για να πάει σπίτι. Ο Ρω όμως θέλει πρώτα να γνωρίσει ο Λάμπι όλους τους φίλους του και έτσι κατευθύνονται προς το Δάσος των Γαλάζιων Ονείρων. Ο Λάμπι διστάζει να περάσει τον φράκτη, σκεπτόμενος ότι τα «πλάσματα» που ζουν από την άλλη μεριά είναι τρομακτικά, αλλά ο Ρω τον διαβεβαιώνει πως αυτό δεν είναι αλήθεια. Το Δάσος των Γαλάζιων Ονείρων όμως είναι έρημο, μιας και όλοι είναι έξω, ψάχνοντας ακόμη για το Φελαντάκι. Ο Ρω και ο Λάμπι συνεχίζουν να παίζουν κάνοντας άνω κάτω το σπίτι του Γουίνι αλλά και τον κήπο του Λαγού. Οι δύο φίλοι ακούνε και πάλι τη μητέρα του Λάμπι να τον καλεί κι έτσι ξεκινούν για να τη βρουν, αλλά δεν τη βρίσκουν πουθενά. Ο Λάμπι χρησιμοποιεί την προβοσκίδα του για να την καλέσει, αλλά δεν τα καταφέρνει. Μετά από πολλές ώρες ψαξίματος, ο Λάμπι πιστεύει ότι δε θα τη βρουν ποτέ και αρχίζει να κλαίει. Ο Ρω τον παρηγορεί με ένα τραγούδι που του έμαθε η δικιά του η μητέρα και τότε σκέφτεται πως η Κάνγκα θα μπορεί να τους βοηθήσει να βρουν τη μητέρα του Λάμπι.
Στο μεταξύ, οι άλλοι επιστρέφουν σπίτι και βλέπουν το πώς είναι το σπίτι του Γουίνι και ο κήπος του Λαγού. Συμπεραίνουν πως το Φελαντάκι ευθύνεται για αυτό και όταν βλέπουν τον Λάμπι μαζί με τον Ρω, ο Λαγός πιστεύει πως το Φελαντάκι αιχμαλώτισε τον Ρω. Όλοι μαζί κυνηγάνε τον Λάμπι οδηγώντας τον στις παγίδες που έχουν στήσει νωρίτερα. Ο Λάμπι καταφέρνει να το σκάσει αρχικά, αλλά στη συνέχεια παγιδεύεται σε ένα μεγάλο κλουβί. Ο Ρω τον βρίσκει και τον απελευθερώνει, ενώ ο Λάμπι είναι αναστατωμένος και πληγωμένος, πιστεύοντας πως ο Ρω του είπε ψέματα για τους κατοίκους του Δάσους των Ονείρων πως είναι φιλικοί. Ο Ρω απολογείται για όλα ενώ η Κάνγκα έχει δει τα πάντα από απόσταση, καταλαβαίνοντας πως ο Ρω και το Φελαντάκι είναι φίλοι.
Ο Λαγός, ο Γουίνι, ο Τίγρης και το Γουρουνάκι φτάνουν στη σκηνή και προσπαθούν και πάλι να παγιδεύσουν τον Λάμπι, ενώ ο Ρω τους φωνάζει να σταματήσουν. Η Κάνγκα λέει στον Λαγό να αφήσει τον Ρω να εξηγήσει κι έτσι ο Ρω τους λέει πως τα Φελαντάκια δεν είναι τρομακτικά ή κακά. Ενώ τους εξηγεί, ο Λάμπι σκοντάφτει και σπρώχνει καταλάθος τον Ρω πάνω σε μια γέφυρα πάνω από ένα χαντάκι. Ο Λάμπι και οι άλλοι φίλοι του Ρω προσπαθούν να τον σώσουν, αλλά τα ξύλα της γέφυρας είναι πολύ βαριά. Τότε, ο Λάμπι σκέφτεται να καλέσει τη μητέρα του για να τους βοηθήσει και μετά από μερικές προσπάθειες το καταφέρνει. Η μητέρα του Λάμπι έρχεται και πετάει τα ξύλα μακριά, ελευθερώνοντας τον Ρω.
Η μητέρα του Λάμπι είναι πολύ περήφανη που ο Λάμπι έμαθε να την καλεί, ενώ οι άλλοι φίλοι του Ρω συνειδητοποιούν πως το «τέρας» που φοβόντουσαν ήταν απλά μια μητέρα που έψαχνε για το παιδί της. Απολογούνται για αυτό και γίνονται όλοι φίλοι με τον Λάμπι και τη μητέρα του. Ο Ρω και ο Λάμπι κερδίζουν ακόμα λίγο χρόνο για να παίξουν μαζί, πριν ο Λάμπι επιστρέψει στο σπίτι με τη μητέρα του.
Παραγωγή
Τα Φελαντάκια πρωτοαναφέρθηκαν στα αυθεντικά βιβλία της σειράς Γουίνι το Αρκουδάκι. Εμφανίζονταν σε μια σκηνή με εφιάλτη - μαζί με τα επίσης τρομακτικά πλάσματα, τα woozles - στην ταινία μικρού μήκους του 1968 Winnie the Pooh and the Blustery Day. Αν και τα Φελαντάκια και τα woozles εμφανίστηκαν σε διάφορα μίντια, όπως η τηλεοπτική σειρά New Adventures of Winnie the Pooh, αυτή ήταν η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση που περιείχε ένα «πραγματικό» Φελαντάκι. Ο σχεδιασμός του Λάμπι είναι παρόμοιος με το Φελαντάκι που υπήρχε στην ταινία του 1968 και το τραγούδι «The Horribly Hazardous Heffalumps!» είναι στο ίδιο στυλ με το «Heffalumps and Woozles» από το Blustery Day. Η Κάρλι Σάιμον ήταν αυτή που επινόησε ολόκληρο το όνομα το Λάμπι, Heffridge Trumpler Brompet Heffalump, IV.
Αυτή ήταν η τελευταία κινηματογραφική κυκλοφορία στην οποία συμμετείχε ο Τζον Φίντλερ ως Γουρουνάκι. Σηματοδοτεί επίσης την τελευταία ταινία Γουίνι που κυκλοφόρησε ενώ ο Φίντλερ ήταν εν ζωή, αφού απεβίωσε τέσσερις μήνες μετά την κυκλοφορία.
Μουσική
Δύο τραγούδια της Σάιμον από το soundtrack της ταινίας Το Γουρουνάκι και η Μεγάλη Παρέα του Γουίνι περιλαμβάνονται επίσης στο soundtrack αυτής, τα «Winnie the Pooh (Theme Song)» και «With A Few Good Friends», στα οποία η Σάιμον συνοδεύεται από τα παιδιά της Μπεν Τέιλορ και Σάλι Τέιλορ.
Κριτική
Στη σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, η ταινία συγκεντρώνει ποσοστό 79% βασισμένο σε 86 κριτικές με μέσο όρο 6.6/10. Στο τμήμα ομοφωνίας της σελίδας διαβάζουμε: «Μια γοητευτική και ευχάριστη βόλτα μέσα στο Δάσος των Γαλάζιων Ονείρων για τους νεαρούς θεατές».
Home media
Το Φελαντάκι και η Μεγάλη Παρέα του Γουίνι κυκλοφόρησε σε DVD και VHS στις 24 Μαΐου 2005 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η ταινία κυκλοφόρησε σε DVD τριλογία στις 7 Νοεμβρίου 2011, μαζί με τις ταινίες Ο Τίγρης, ο Γουίνι και η Παρέα τους και Ο Γουίνι το Αρκουδάκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2005 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Μουσικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DisneyToon Studios Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Winnie-the-Pooh Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Έβαν Σπηλιωτόπουλου Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2005
Αγία Βαρβάρα (νησί)
Η Αγία Βαρβάρα είναι μικρό νησάκι στην βόρεια ακτή του ελληνικού νησιού της Κρήτης στο Αιγαίο Πέλαγος. Είναι σε μικρή απόσταση από το νησάκι Αφέντης Χριστός στα Μάλια. Το νησάκι διοικείται από τα Μάλια, εντός της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου, γνωστό ως νομός Ηρακλείου πριν το 2011.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Νησιά της Ελλάδας
Βίαννα
Η Βίαννα ήταν νεαρή ανύπαντρη γυναίκα από τον Βίεννο (σύγχρονος Βιάννος) στην Κρήτη, σύμφωνα με τον Στέφανο του Βυζαντίου. Μετά από λιμό που προκάλεσε μαζική μετανάστευση, ήταν μεταξύ εκείνων που κατέφυγαν στην περιοχή της Γαλατίας κατά μήκος του ποταμού Ροδανού. Κατά τη διάρκεια ενός χορού, ένα χάσμα άνοιξε στη γη και τη κατάπιε.
Συμεών Σαββίδης
Ο Συμεών Σαββίδης (Τοκάτη Μικράς Ασίας, 1859 – Αθήνα, 1927) ήταν Έλληνας ζωγράφος, από τους κυριότερους εκπροσώπους της λεγόμενης «Σχολής του Μονάχου».
Βίαννα
Οι σύντροφοί της στη συνέχεια έδωσαν το όνομά της στο μέρος, Βίεννα, η οποία έγινε η πρωτεύουσα των Αλλοβρόγων Κελτών (Βιέν στο Ντωφινέ).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κέλτες Κατηγορία:Αρχαίες Ελληνίδες Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Κρήτης
Συμεών Σαββίδης
Βιογραφία
Οι γονείς του Σαββίδη ήταν ευκατάστατοι έμποροι και γι' αυτό αρχικά τον έστειλαν να σπουδάσει στην Εμπορική Σχολή της Χάλκης στην Κωνσταντινούπολη. Κατόπιν πραγματοποίησε σπουδές αρχιτεκτονικής στο Πολυτεχνείο της Αθήνας (1878–1880). Χάρη σε ιδιωτική υποτροφία του τραπεζίτη Στ. Ζαφειρόπουλου συνέχισε και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην ζωγραφική στην Ακαδημία του Μονάχου (1880–1887) με δασκάλους τον Γύζη, τον Λούντβιχ φον Λεφτς (Ludwig von Löfftz) και τον Βίλχελμ φον Ντιτς (Wilhelm von Diez).
Το 1925 επέστρεψε φτωχός και άρρωστος στην Αθήνα και πέθανε δύο χρόνια αργότερα. Το 1931, το Λύκειο Ελληνίδων διοργάνωσε συγκεντρωτική έκθεση με περισσότερα από 180 έργα του (ελαιογραφίες, υδατογραφίες και ιχνογραφήματα του Σαββίδη).
Το έργο του
Ο Σαββίδης θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους δεξιοτέχνες Έλληνες ζωγράφους τού 19ου αι. Στο έργο του, το οποίο εστιάζεται στην ανθρώπινη μορφή και τα ανατολίτικα ηθογραφικά θέματα, αναζήτησε το τέλειο σχέδιο και την τέλεια χρωματική αρμονία. Χαρακτηριστικά δείγματα της δουλειάς του αποτελούν οι ελαιογραφίες Το άναμμα του τσιμπουκιού, η αριστοτεχνική Μελέτη χρωμάτων και οι ιμπρεσιονιστικής τάσης Βάρκες στα νερά του Βοσπόρου.
Τις απόψεις του για την τεχνική της ζωγραφικής τις παρουσίασε στο σύγγραμμά του Έργα και πάρεργα, το οποίο εξέδωσε στη γερμανική γλώσσα. Υπέγραφε πολλά από τα έργα του ως «S. Sabbides». Το προσωπικό του σημειωματάριο με τίτλο Έργα και πάρεργα, γραμμένο στα γερμανικά, φυλάσσεται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας και αποτελεί σημαντική πηγή για τη ζωή αλλά και για την τεχνοτροπία και τις απόψεις του Σαββίδη πάνω στη ζωγραφική.
Οι ιστορικοί της τέχνης τον κατατάσσουν στη Σχολή του Μονάχου και πιο συγκεκριμένα στους «οριενταλιστές» («orientalistes») που καταπιάνονταν κυρίως με ανατολίτικα θέματα. Εντούτοις, στα τελευταία χρόνια της ζωής του ζωγράφισε πολύ ύπαιθρο με πλούσιο φως, τόσο που να κατηγορηθεί ότι «αφήνει τον γερμανικόν τρόπον της εκφράσεως διά να μαθητεύση εις το σχολείον της φύσεως».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Βάτερφορτ
Το Βάτερφορτ (ολλανδικά: Waterfort) είναι ένα εκ των, συνολικά, οκτώ φρουρίων του νησιού του Κουρασάο,  εξαρτώμενου εδάφους του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, στην Καραϊβική Θάλασσα, το οποίο βρίσκεται ακριβώς νοτιοδυτικά του Φρουρίου Άμστερνταμ.
Το Βάτερφορτ ανεγέρθηκε το 1827, με απώτερο σκοπό την υπεράσπιση των προαστίων της Πούντα απέναντι σε πιθανές επιθέσεις από την πλευρά της θάλασσας. Ανεγέρθηκε σε τοποθεσία επί της οποίας προϋπήρχε παλαιότερη αμυντική κατασκευή, της οποίας η ανέγερση χρονολογείτο στο 1634. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, έλαβαν χώρα εργασίες ανακατασκευής του φρουρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φρούρια στο Κουρασάο Κατηγορία:Ιστορία του Κουρασάο