cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαρία Παλαιολογίνα της Λέσβου
Η Μαρία Παλαιολογίνα ήταν Βυζαντινή πριγκίπισσα και αρχόντισσα της Λέσβου. Ήταν κόρη του Ανδρόνικου Γ΄ και της Άννας της Σαβοΐας. Ήταν αδελφή του Ιωάννη Ε΄, του Μιχαήλ, της Μαρίας (Ειρήνης) και της Ειρήνης.
Η Μαρία παντρεύτηκε, περίπου το 1337, τον κύριο της Λέσβου Φραντσέσκο Α΄ Γκαττιλούζιο και απέκτησαν τους Τζάκομο, Αντρόνικο και Ντομένικο. Ο Γάμος έγινε στην Κωνσταντινούπολη και έπειτα το ζευγάρι έφυγε για τη Λέσβο. Εγκαταστάθηκε στη Μυτιλήνη τον Ιούλιο του 1355, καθώς τους είχε δοθεί ως προίκα το νησί. Σκοτώθηκε μαζί με τον σύζυγό της και τους δύο γιους της κατά τον σεισμό στις 6ης Αυγούστου 1383.
Πηγές
Κατηγορία:Κόρες Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Μαρια Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Μιάνε
Το Μιάνε (ιταλικά: Miane) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Τρεβίζο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Τρεβίζο
2714 Μάττι
Ο Μάττι (Matti) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,7. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Χέικι Αλικόσκι, που παρατηρούσε από το Τούρκου και του έδωσε το όνομα του γιου του.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Μάττι είναι άγνωστα. Ο Μάττι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 7 ως 11 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ματτι
Δημόσιο χρέος
Δημόσιο Χρέος είναι το σύνολο των οφειλών σε χρηματικές μονάδες του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Στον όρο "ευρύτερος δημόσιος τομέας" συμπεριλαμβάνονται όλα τα επίπεδα δημόσιας διοίκησης ενός κράτους: κυβέρνηση, περιφέρεια, δήμος κ.λπ. Το δημόσιο χρέος αυξάνεται από έτος σε έτος κατά το ποσό που ο ετήσιος κρατικός προϋπολογισμός παρουσιάζει έλλειμμα, ή αντιστρόφως μειώνεται κατά το ποσό που παρουσιάζει πλεόνασμα.
Το δημόσιο χρέος είναι ταυτοτικά (δηλαδή εξ ορισμού) ίσο με τον ιδιωτικό πλούτο, δηλαδή όσα χρωστάει το δημόσιο σε ιδιώτες τόσα ακριβώς οι ιδιώτες έχουν να λαμβάνουν από το δημόσιο, όπου στους «ιδιώτες» περιλαμβάνεται κατά σύμβαση και ο εξωτερικός τομέας (Rest of the World στους λογαριασμούς SNA).
Γενική διάκριση
Καθώς η εκάστοτε κυβέρνηση αντλεί τα έσοδά της από το μεγαλύτερο μέρος των πολιτών του κράτους, δηλαδή των φορολογούμενων, το δημόσιο χρέος έμμεσα είναι χρέος των φορολογούμενων. Ενώ κάτοχοι του χρέους ως περιουσιακού στοιχείου (δηλαδή αυτοί στους οποίους είναι πληρωτέο) είναι οι ιδιώτες, οι τράπεζες,τα κράτη και οποιοσδήποτε θεσμικός ή ιδιώτης επενδυτής έχει αγοράσει και κατέχει κρατικά ομόλογα. Το δημόσιο χρέος διακρίνεται σε "εσωτερικό χρέος", δηλαδή από πιστωτές που βρίσκονται εντός της συγκεκριμένης χώρας, και σε "εξωτερικό χρέος", δηλαδή από πιστωτές που εδρεύουν εκτός της χώρας, στο εξωτερικό. Η διάκριση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία όταν μάλιστα το εξωτερικό χρέος αναφέρεται σε άλλο νόμισμα, έναντι του εσωτερικού που αναφέρεται στο εθνικό ή εσωτερικό νόμισμα, (για τα κράτη μέλη της ΕΕ το κοινό νόμισμα θεωρείται εσωτερικό).
Οι κυβερνήσεις προκειμένου να καλύψουν τις δημόσιες δαπάνες χρηματοδοτούνται πρωτίστως με φορολογικά έσοδα, ένα μέρος όμως αυτών, αρκετά αξιόλογο καλύπτεται συνηθέστερα από δημόσιο δανεισμό, εκδίδοντας και πουλώντας ομόλογα ή άλλα αξιόγραφα.
Επιμέρους διάκριση
Το εσωτερικό δημόσιο χρέος διακρίνεται επιμέρους ανάλογα της πηγής αλλά και της μορφής δανεισμού από την οποία έγινε η άντληση του προϊόντος του δανείου, που μπορεί να αφορά υποχρεώσεις σε φυσικά πρόσωπα, επιχειρήσεις, τράπεζες κ.λπ., μπορεί όμως να αναφέρεται και σε χρέος εντόκων γραμματίων, χρέος από κρατικά ομόλογα κ.λπ.
Μια ιδιαίτερα σπουδαία διάκριση που γίνεται επίσης, είναι αυτή ανάμεσα στο καταναλωτικό και παραγωγικό δημόσιο χρέος, που χαρακτηρίζεται ανάλογα εκ του σκοπού κάλυψης του δανείου, προκειμένου να καλυφθούν αντίστοιχα καταναλωτικές ή επενδυτικές δαπάνες του Δημοσίου. Εκ της διάκρισης αυτής καθίσταται εμφανές ότι ο καταναλωτικός δανεισμός είναι ιδιαίτερα επιζήμιος και λίαν επικίνδυνος καθόσον διογκώνει το χρέος, χωρίς να διευρύνεται η παραγωγική δυνατότητα της οικονομίας και κατ΄ επέκταση του εθνικού εισοδήματος. Σε τελείως αντίθεση με το παραγωγικό δημόσιο χρέος όπου η τυχόν αύξησή του, ουσιαστικά, συμπορεύεται με τη βελτίωση της παραγωγικής δυνατότητας της οικονομίας.
Παρουσίαση
Το σύνολο του δημόσιου χρέους, υπολογιζόμενο αθροιστικά του εσωτερικού και του εξωτερικού καταδεικνύεται στη συνέχεια κατά εκατοστιαία αναλογία του ΑΕΠ της χώρας. Επισημαίνεται ότι η καταγραφή του Δημόσιου χρέους σε ποσοστό του ΑΕΠ είναι απλά ενδεικτική. Για ασφαλέστερα συμπεράσματα της κατάστασης - θέσης της οικονομίας μιας χώρας θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και άλλοι παράμετροι - παράγοντες που έχουν σχέση με τον υφιστάμενο τύπο εμπορίου, των συναλλαγών, τον ρυθμό ανάπτυξης, το εύρος των επενδύσεων κ.λπ.
Διεθνής σύγκριση
thumb|260px|Δημόσιο χρέος επί ποσοστού του [[ΑΕΠ, ανά χώρα.]]
Ο λόγος χρέους / ΑΕΠ
Πέρα από την απόλυτη αξία του χρέους, ένας σημαντικός δείκτης της οικονομικής και χρηματοοικονομικής βιωσιμότητας του κράτους (όπως προβλέπεται και από το επικαιροποιημένο κείμενο του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση) είναι η σχέση μεταξύ του δημόσιου χρέους και του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, καθώς ο λόγος μεταξύ των δύο αυτών μεγεθών  αποτελεί ένα σημαντικό δείκτη ή παράμετρο. Το κράτος είναι σε θέση να αποκαταστήσει το δημόσιο χρέος του, για παράδειγμα μέσω της φορολογίας. Το δημόσιο χρέος που ανέφεραν οι παράμετροι της Συνθήκης του Μάαστριχτ δεν υπολογίζει το λεγόμενο άδηλο χρέος, δηλαδή τις δαπάνες  κρατών για κοινωνική πρόνοια, υγεία και  συντάξεις.
Όσον αφορά τη σχέση μεταξύ του δημόσιου χρέους και του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, υπάρχουν τέσσερις πιθανές καταστάσεις στις οποίες το κράτος μπορεί περιέλθει σε ένα δεδομένο έτος:
Μαθηματική επεξεργασία του χρέους / ΑΕΠ
Η ακόλουθη εξίσωση διαφορά για το λόγο χρέους / ΑΕΠ δείχνει πως η αξία του δημόσιου χρέους τη χρονική στιγμή t είναι ίση με την ονομαστική αξία του χρέους του προηγούμενου έτους πολλαπλασιαζόμενο επί (1 + i), όπου i είναι το ονομαστικό επιτόκιο ομολόγων του Δημοσίου καθώς και το πρωτογενές έλλειμμα (η διαφορά μεταξύ της παραγωγής και των δημοσίων εσόδων, εξαιρουμένων των πληρωμών τόκων)
Διαιρώντας την εξίσωση για το ΑΕΠ και με την παραδοχή ότι η αύξηση του ΑΕΠ από τη χρονική στιγμή t-1 τη χρονική στιγμή t είναι ίση με 1 + n (n είναι ο ρυθμός αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ), παίρνουμε την εξίσωση διαφορά b_{t} :
Τώρα, αν υποθέσουμε μια σταθερή αναλογία του πρωτογενούς ελλείμματος προς το ΑΕΠ, έχουμε:
Υπολογισμός b_{1} έχουμε:
Υπολογισμός b_{2}, παίρνουμε:
Υπολογισμός b_{t} έχουμε:
Ορισμός
και τον τόπο:
Για σένα τον άγνωστο
Για σένα τον άγνωστο είναι ο τίτλος ενός δίσκου της Μαρινέλλας. Κυκλοφόρησε σε δίσκο βινυλίου 33 στροφών σε Ελλάδα και Κύπρο στις 27 Σεπτεμβρίου του 1983 από τη δισκογραφική εταιρία PolyGram Records υπό την ετικέτα της Philips Records. Λίγο καιρό μετά την κυκλοφορία του έγινε χρυσός, ξεπερνώντας τις 50.000 πωλήσεις.
Δημόσιο χρέος
Μαθηματική επεξεργασία του χρέους / ΑΕΠ
Συνοψίζοντας τις δύο εξισώσεις, μέλος σε μέλος, τότε θα έχουμε:
Για σένα τον άγνωστο
Ο δίσκος περιλαμβάνει δώδεκα κομμάτια σε μουσική Γιώργου Χατζηνάσιου και στίχους Μιχάλη Μπουρμπούλη. Η παραγωγή ανήκει στον Φίλιππο Παπαθεοδώρου και η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο Polysound με ηχολήπτη τον Γιάννη Σμυρναίο. Τη σχεδίαση του δίσκου επιμελήθηκε ο Πέτρος Παράσχης, τις φωτογραφίες ο Ντίνος Διαμαντόπουλος. Τις ενορχηστρώσεις των τραγουδιών και τη διεύθυνση ορχήστρας επιμελήθηκε ο ίδιος ο συνθέτης.
Δημόσιο χρέος
Μαθηματική επεξεργασία του χρέους / ΑΕΠ
Με βάση την ακολουθία b_{t} είναι αδύνατο να γνωρίζουμε ποια είναι η σχέση χρέους / ΑΕΠ μετά από 1 χρόνο, 2 χρόνια, ..., t χρόνια γνωρίζοντας b_{0}, εγώ, εγώ δ
Για να εκτιμηθεί σε ποιες περιπτώσεις το ποσοστό του δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ αυξάνεται ή μειώνεται, δεδομένου ότι η ακολουθία b_{t} ορίζεται σε έτη 1, 2, .., t, εάν λάβουμε υπόψη την αντίστοιχη λειτουργία που ορίζεται σε όλη την ώρα και δεν της, μόνο φέτος, καθώς συνεχίζονται οι εργασίες για την T μπορεί κανείς να υπολογίσει τα παράγωγα, όπου η λειτουργία αυτή αυξάνεται ή μειώνεται σε όλη την T του θα είναι αύξουσα ή φθίνουσα σειρά, μόνο τα έτη 1, 2, .., t αντιπροσωπεύει ένα υποσύνολο του T. Επομένως, η παράγωγος είναι ίση με:
Δεύτερη περίπτωση: (d> 0 και Κ <1, και στη συνέχεια n>i)
400px|thumb|right|d>0 e K i.
Εάν τα αποτελέσματα υπερβαίνουν τα έσοδα του κράτους, αλλά ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ είναι μεγαλύτερο από το επιτόκιο των ομολόγων του Δημοσίου, έχουμε:
τότε:
αν το παράγωγο είναι θετικό (δηλαδή για :b_{0} ), ο δείκτης χρέους / ΑΕΠ αυξάνεται αν το παράγωγο είναι αρνητικό (δηλαδή για : ), ο δείκτης χρέους / ΑΕΠ μειώνεται. Ο όρος : είναι μια στατική κατάσταση, έτσι ώστε ο δείκτης χρέους / ΑΕΠ μειώνεται είναι απαραίτητο ότι ο λόγος χρέους / ΑΕΠ είναι μεγαλύτερη από την αρχική σε σταθερή κατάσταση και τι συμβαίνει αν το n είναι αρκετά μεγάλο σε σχέση με το i και όταν D είναι αρκετά μικρή, ώστε η αρχική οφειλή είναι μεγαλύτερη από την σταθερή κατάσταση.
Επιπλέον, δεδομένου ότι :, ο δείκτης χρέους / ΑΕΠ συγκλίνει σε σταθερή κατάσταση (αύξηση ή μείωση).
Τρίτη περίπτωση: (d<0 και Κ>1 και έτσι n<i)
400px|thumb|right|d<0 e K>1 e quindi n<i.
Σε περίπτωση που τα κρατικά έσοδα υπερβαίνει τις δαπάνες και, εάν ο ρυθμός ανάπτυξης του ΑΕΠ είναι μικρότερο από το επιτόκιο των ομολόγων του Δημοσίου, έχουμε:
τότε
αν το παράγωγο είναι θετικό (δηλαδή για : ), ο δείκτης χρέους / ΑΕΠ αυξάνεται αν το παράγωγο είναι αρνητικό (δηλαδή για :b_{0} ), ο δείκτης χρέους / ΑΕΠ μειώνεται. Η διάρκεια : παρουσιάζει μια στατική κατάσταση, επομένως, να το χρέος / ΑΕΠ μειώνεται, είναι απαραίτητο το χρέος / ΑΕΠ είναι μικρότερη από την αρχική σταθερή κατάσταση και τι συμβαίνει αν το n είναι σχεδόν ίσο με το i και όταν D είναι αρκετά μεγάλο, έτσι ώστε το χρέος είναι μικρότερο από την αρχική σταθερή κατάσταση.
Επιπλέον : όταν ο λόγος χρέους / ΑΕΠ αυξάνεται, ενώ έχουμε ότι : όταν ο λόγος χρέους / ΑΕΠ μειώνεται, γιατί τον υπολογισμό του απροσδιόριστη μορφή του τύπου : είναι που λαμβάνονται ως αποτέλεσμα :-\infty, οπότε σε αυτή την περίπτωση μετά από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, ο δείκτης χρέους / ΑΕΠ ακυρώνεται.
Τέταρτη περίπτωση (d<0 και Κ<1, και στη συνέχεια n>i)
400px|thumb|right|d<0 e K<1 e quindi n<i.
Σε περίπτωση που τα κρατικά έσοδα υπερβαίνει τις δαπάνες και το ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ είναι μεγαλύτερο από το επιτόκιο των ομολόγων του Δημοσίου, έχουμε:
τότε το παράγωγο είναι πάντα αρνητική, έτσι b_{t} μειώνεται και είναι πάντα:
έτσι μετά από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, ο δείκτης χρέους / ΑΕΠ ακυρώνεται.
Πρώτη περίπτωση: (d> 0 και Κ> 1 και έτσι n<i)
400px|thumb|right|d>0 e K>1 e quindi n<i.
Εάν τα αποτελέσματα του κράτους υπερβαίνουν τα έσοδα και το ποσοστό αύξησης του ΑΕΠ είναι μικρότερο από το επιτόκιο των ομολόγων του Δημοσίου, έχουμε:
Για σένα τον άγνωστο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφία της Μαρινέλλας Κατηγορία:Άλμπουμ του 1983
Δημόσιο χρέος
Πρώτη περίπτωση: (d> 0 και Κ> 1 και έτσι n<i)
τότε το παράγωγο είναι πάντα θετικό, ώστε να b_{t} αυξάνεται και είναι
Μαθηματική επεξεργασία του λόγου χρέους / ΑΕΠ σε σταθερά επίπεδα
Δεδομένης της διαδοχής χρέος / ΑΕΠ
προσθέτοντας και αφαιρώντας το δικαίωμα της παραπάνω εξίσωση, ο όρος b_{0} και αναδιατάσσοντας τους όρους, έχουμε:
και στη συνέχεια, το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ παραμένει σταθερή ανάγκη:
Μπορεί να φαίνεται ότι για i = n το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ παραμένει σταθερή, αλλά αυτό δεν είναι μια υπόθεση είναι σωστή, διότι:
Αυτός ο λόγος χρέους / ΑΕΠ παραμένει σταθερή ανάγκη να ακυρώσετε (1), το κράτος μπορεί να δράσει μέσω μιας οικονομικής πολιτικής τόσο b_{0} της δ (έλλειμμα / ΑΕΠ, που είναι η διαφορά μεταξύ των εσόδων και των δαπανών σε σχέση με το ΑΕΠ) σε πρακτική μπορεί να λειτουργήσει μόνο και μόνο επειδή τα επιτόκια ακολουθούν κυρίως τη λογική των χρηματοπιστωτικών αγορών, ενώ n (ρυθμός ανάπτυξης του ΑΕΠ) μπορεί να καταστήσει τις πολιτικές για την αύξηση της, για παράδειγμα με τη μείωση του κόστους εργασίας, αλλά, σε κάθε περίπτωση, Επίσης, η παρέμβαση του n δεν είναι απλή, διότι το κράτος δεν μπορεί να προβλέψει σε αυτήν την περίπτωση, δεδομένου ότι η μείωση του κόστους εργασίας θα επηρεάσει n. Στην πράξη, για την επίτευξη ισοσκελισμένου προϋπολογισμού και ποια είναι η επαναφορά εξίσωση (1), το κράτος πρέπει να ενεργεί κατά κύριο λόγο στην b_{0} και d. Για παράδειγμα, εάν το δημόσιο χρέος σε σχέση με το ΑΕΠ είναι 120% και στη συνέχεια b_{0}=120% το κράτος μπορεί για παράδειγμα να πωλούν κάποια από τα προϊόντα του, προκειμένου να μειωθεί b_{0} με αποτέλεσμα τη μείωση του d για να αποκτήσει το μηδενισμό εξίσωση (1) αποφεύγοντας έτσι την υπερβολική μείωση της έξοδα υπερβαίνουν τα έσοδα. Για παράδειγμα, εάν ο λόγος χρέους / ΑΕΠ είναι η αρχική
και η αρχική χρέους
τότε το ΑΕΠ είναι
Αν ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ είναι n=1\% και το επιτόκιο των κρατικών ομολόγων είναι i=7\% Έτσι, αυτό δείχνει ότι:
θα πρέπει να είναι:
αλλά ως ΑΕΠ = € 1,666 δισεκατομμύρια από τότε
έτσι ώστε ο λόγος χρέους / ΑΕΠ παραμένει σταθερή πρέπει να υπάρχει πρωτογενές πλεόνασμα € 118,286 δισεκατομμύρια από τα οποία είναι ότι τα έσοδα είναι περισσότερα από την έξοδο των € 118,286 δισεκατομμύρια.
Δημόσιο χρέος και οικονομική ανάπτυξη
Σύμφωνα με οικονομολόγους της κεϋνσιανής σχολής, κομμένα τρέχουσες δαπάνες για τη χρηματοδότηση του χρέους έχει αρνητική επίδραση στην φόρο, δεδομένου ότι οι δαπάνες της κυβέρνησης είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για να είναι σε θέση να τονώσει οικονομική ανάπτυξη. Η ανακήρυξη του σε κατάσταση αφερεγγυότητας πτώχευσης του δημόσιου χρέους της, καθώς και τη δημιουργία μιας απώλεια για τους πιστωτές, είναι επομένως πιθανό να δούμε με τη σειρά τους μειώνουν την οικονομική τους ανάπτυξη, γιατί δεν μπορεί να παρέμβει με Οικονομική Πολιτική για την υποστήριξη της η ίδια η ανάπτυξη (για παράδειγμα, πολιτικές για τη στήριξη της θέμα) με τη χρήση των δημοσίων δαπανών. Ομοίως, αν το χρέος είναι μεγάλο μέρος των δημοσίων δαπανών θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη / χρηματοδότησης του χρέους με τις ίδιες επιπτώσεις στην οικονομική ανάπτυξη. Δημόσιο χρέος και την οικονομική ανάπτυξη, ως εκ τούτου, τείνουν να είναι μακρο-οικονομικές πτυχές της αντίθεσης του κράτους. Η ανάλυση της λειτουργίας b_ {t} Σημειώνεται ότι:
όπως:
Έτσι, αν ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ είναι μεγαλύτερο από το επιτόκιο των κρατικών ομολόγων σε μακροπρόθεσμη βάση το δημόσιο χρέος θα φτάσει σε κατάσταση ισορροπίας λέγεται ότι σύμφωνα με τη θεωρία της ασυμπτωτικά σταθερά συστήματα, όπου n <i το χρέος αποκλίνει στο κοινό \pm\infty τότε το χρέος ονομάζεται ασταθής. Ως εκ τούτου, οι πολιτικές που στοχεύουν στην αύξηση της οικονομικής ανάπτυξης και για την προβολή αυτών n>i τείνει να σταθεροποιηθεί το δημόσιο χρέος. Προφανώς, στην περίπτωση που διαπιστώνεται:
είναι ευνοϊκή, διότι το χρέος έχει την τάση να εξαφανίζονται μετά από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, αλλά αν υποτεθεί ότι αυτό που συμβαίνει:
Έτσι, η καλύτερη στρατηγική για να ακολουθήσει για να μειώσει το δημόσιο χρέος σε περίπτωση που ο ρυθμός ανάπτυξης του ΑΕΠ είναι μικρότερο από το επιτόκιο των κρατικών ομολόγων είναι η μείωση b_ {0}, μέσω της πώλησης της την περιουσία τους από το κράτος και να εξασφαλιστεί ότι τα έσοδα είναι μεγαλύτερες από τις εκροές.
δημόσιο χρέος και την οικονομική ανάπτυξη
Μπορείτε να αξιολογήσει ποιες είναι οι συνέπειες του ΑΕΠ, την απασχόληση, το επίπεδο των τιμών και των επιτοκίων της αλλαγής των κρατικών δαπανών και της «προσφοράς χρήματος από την κεντρική τράπεζα, συγκεντρώνοντας το υπόδειγμα IS-LM και το κεϋνσιανό μοντέλο Μοντέλο μ.Χ. -AS.
Σύμφωνα με την κεϋνσιανή υπόθεση, επενδύσεις σε τίτλους των νοικοκυριών (εξοικονόμηση S) δεν εξαρτάται μόνο από το επιτόκιο, αλλά και από το επίπεδο του εισοδήματος (ΑΕΠ), ως εκ τούτου S = Sy, όπου s είναι η οριακή ροπή προς αποταμίευση με 0 <s < 1. Οι τίτλοι των οικογενειών μπορούν να χρηματοδοτήσουν ή εταιρικών επενδύσεων I (r) με r το επιτόκιο ή η δημόσια δαπάνη του κράτους G ως εκ τούτου:
Η λειτουργία μειώνεται σε r στην πραγματικότητα οι εταιρείες χαμηλότερο επιτόκιο θα είναι πρόθυμοι να επενδύσουν για να λαμβάνει δάνεια στην αγορά κεφαλαίων με χαμηλότερο ρυθμό.Ως εκ τούτου:
Το οικονομικό μας σύστημα όλες οι δραστηριότητες που πρόκειται να πραγματοποιηθούν σε δύο κατηγορίες: ". Χρήματος" που κερδίζουν οι τόκοι, που ονομάζεται «τίτλους» και εκείνων που δεν καταβάλλουν τόκους που ονομάζεται Η ζήτηση για τα χρήματα είναι το ποσό των χρημάτων που πρέπει να παρέχουν στις οικογένειες για την αγορά. Επίσης, αυξάνει με την αύξηση του ΑΕΠ, στην πραγματικότητα, αν το ΑΕΠ μεγαλώνει καθώς η ανάγκη για χρήματα από τα νοικοκυριά για να διενεργούν τις συναλλαγές τους, ενώ μειώνεται με την αύξηση των αξιών των επιτοκίων, διότι οι οικογένειες θα αισθάνονται πιο βολικό να επενδύουν σε κινητές αξίες, και όχι που έχουν χρήματα. Η ζήτηση χρήματος είναι επομένως μια διαφορίσιμη συνάρτηση με δύο μεταβλητές Y και r, όπου r είναι το επιτόκιο. Δεδομένου ότι η L (Υ, r) αυξάνοντας σε Υ και μειώνονται σε r είναι:
και
Η ζήτηση χρήματος αυξάνεται ανάλογα με το επίπεδο των τιμών, στην πραγματικότητα, για παράδειγμα, όταν οι τιμές διπλασιαστεί παίρνει διπλάσια χρήματα ως εξής:
Επιπλέον, δεδομένου ότι οι οικονομικοί παράγοντες μπορούν να έχουν ακριβώς το ποσό των χρημάτων που προσφέρονται από την Κεντρική Τράπεζα, τότε η προσφορά χρήματος πρέπει να ισούται με τη ζήτηση χρήματος ως εκ τούτου:
Υποθέτοντας ότι όλο το εμπόριο βασίζεται στην ανταλλαγή των αγαθών και εργασίας, η αξία των περιουσιακών στοιχείων που η εταιρεία έχει να δώσει σε αντάλλαγμα για μια ώρα εργασίας ονομάζεται πραγματικού μισθού. Αλλά δεδομένου ότι η εργασία πωλείται σε αντάλλαγμα για τα χρήματα και αγαθά ο πραγματικός μισθός δίνεται από τη σχέση μεταξύ του ονομαστικού μισθού W και P η τιμή των αγαθών. Δεδομένου ότι το κέρδος από όλες τις εταιρείες που αποτελούν μέρος της οικονομίας δίνεται από τη διαφορά μεταξύ του ΑΕΠ και του κόστους εργασίας που χρησιμοποιούνται:
όπου f (Ν) είναι οι αυξήσεις ΑΕΠ με τον αριθμό των εργασιών Ν και υποθέτοντας επίσης ότι η συνάρτηση f (Ν) είναι κοίλη και ότι μεγαλώνει όλο και λιγότερο με την αύξηση του Ν, διότι η εργασία χρησιμοποιείται με ένα σταθερό ποσό του κεφαλαίου, ως εκ τούτου, είναι:
Σε περίπτωση που το ΑΕΠ είναι η ισοδυναμία:
Οι εργαζόμενοι αποφασίζουν το ποσό της εργασίας που πρέπει να παρέχονται με βάση τον πραγματικό μισθό ίσο με το ποσοστό του ονομαστικού μισθού και του επιπέδου των τιμών αντιληπτή. Προφανώς, η προσφορά εργασίας αυξάνεται με τον πραγματικό μισθό, επειδή μπορούν να κερδίσουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να εργάζονται και με την αύξηση του επιτοκίου των πραγματικών μισθών θα πρέπει να αυξηθεί προκειμένου να πείσει τους ανθρώπους να εργαστούν και όχι να επενδύσουν σε τίτλους υπολογισμό τότε η προσφορά εργασίας S λειτουργία έχουμε:
Τώρα θεωρείται σύστημα δίνεται από την υπονοούμενη 4 παραπάνω συνάρτηση όπου το Ρ, r, Υ, Ν και Μ θεωρούνται ενδογενείς μεταβλητές, εξωγενές G:
4 λειτουργεί ως Τ, L, Υ, S είναι διαφορίσιμη και η ορίζουσα:
Μπορούμε να εφαρμόσουμε το θεώρημα της τοπικής αντιστρεψιμότητα των λειτουργιών τότε υπάρχουν έξι τιμές:
Το πρώτο πράγμα που θα παρατηρήσετε είναι ότι η νομισματική πολιτική, δηλαδή, η μεταβολή της προσφοράς χρήματος από την κεντρική τράπεζα dM, δηλαδή όχι μόνο επηρεάζει τον πληθωρισμό για το επιτόκιο r, Y το ΑΕΠ και τον αριθμό των κατειλημμένων Ν οπότε αν αυξάνει την προσφορά χρήματος αυξάνεται ο πληθωρισμός, αν μειώνεται η προσφορά χρήματος μειώνει επίσης τον πληθωρισμό, ενώ δεν είναι δυνατόν να εκτιμηθεί η επίδραση της αύξησης ή της μείωσης των δημόσιων δαπανών για τον πληθωρισμό, όπως σε (5) ο όρος dG πολλαπλασιάζεται με μια ποσότητα του οποίου σημάδι δεν μπορεί να αξιολογηθεί.
Κάνοντας μαζί του (7) και (8) έχουμε:
και δεδομένου ότι ο όρος f^{'}(N)>0 τότε αν το ΑΕΠ αυξάνεται, επίσης, αυξάνει τον αριθμό των εργαζομένων, αν οι χρόνοι του ΑΕΠ μείωση του αριθμού των εργαζομένων.
Έτσι, θέλουν να σπουδάσουν (6), (7) και (8) το μόνο πρόβλημα που τίθεται είναι να αξιολογήσει την ένδειξη της ανισότητας στον ισολογισμό:
δηλαδή είναι ίση με:
Σημειώνεται ότι και τα δύο μέλη της ανισότητας είναι θετικά, έτσι ώστε η ανισότητα ικανοποιηθεί, είναι αναγκαίο ότι το πρώτο μέλος της inequation είναι μια θετική ποσότητα μικρότερη από το δεύτερο μέλος. Δεδομένου ότι η λειτουργία Ι μειώνεται στο D την παράγωγο της συνάρτησης σε ένα ισοδύναμο σημείο προς την τριγωνομετρική εφαπτομένη της γωνίας \alpha σχηματίζεται από γεωμετρική εφαπτομένη με τη λειτουργία στο σημείο αυτό με τον άξονα χ, δεδομένου ότι η συνάρτηση της εφαπτομένης αυξάνεται σε \alpha έτσι ώστε το παράγωγο του Ι είναι αρκετά μικρό, είναι απαραίτητο ότι \alpha είναι όσο το δυνατόν μικρότερη και, κατά συνέπεια, είναι απαραίτητο ότι [1] είναι επίσης αναγκαίο ότι η οριακή ροπή για να σώσει είναι αρκετά μεγάλο και ότι οι άνθρωποι ενδιαφέρονται να επενδύσουν σε τίτλους αντί εργασίας είναι πολλοί. Με τον τρόπο αυτό η ανισότητα (9) είναι ικανοποιητική. Όπως προκύπτει από τις Συγκριτική Στατική του μοντέλου Classic, αν η τάση να επενδύουν οι επιχειρήσεις είναι χαμηλότερη από την οριακή ροπή προς αποταμίευση και οι άνθρωποι ενδιαφέρονται περισσότερο για επένδυση σε κινητές αξίες, αντί να εργάζονται για την οποία η ανισότητα είναι ικανοποιημένος:
τότε η μείωση των κρατικών δαπανών μειώνει το ΑΕΠ και τον αριθμό των εργαζομένων και αυξάνει το επιτόκιο, έτσι ώστε ο λόγος χρέους / ΑΕΠ τείνει να αυξάνεται. Αντίθετα αύξηση ορισμένων δαπανών αυξάνει το ΑΕΠ και τον αριθμό των εργαζομένων και μειώνει το επιτόκιο, έτσι ώστε ο λόγος χρέους / ΑΕΠ τείνει να μειώνεται. Είναι σαφές, επομένως, ότι σε περίπτωση που ικανοποιείται η ανισότητα (1) το κράτος προτού επιδιώξει οποιαδήποτε μείωση των δημοσίων δαπανών θα πρέπει να κάνουν τις πολιτικές για την ενθάρρυνση των επενδύσεων στην πραγματική οικονομία και να τιμωρεί την οριακή ροπή προς αποταμίευση, έτσι ώστε η ανισότητα (1) δεν πληρούνται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομική πολιτική
Ο Έλληνας γείτονας
Ο Έλληνας γείτονας (πρωτότυπος τίτλος: Katzelmacher) είναι γερμανική ταινία του 1969 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ.
Πλοκή
Αρχικά, τον περνούν για Ιταλό και ύστερα μαθαίνουν την καταγωγή του. Διαδίδουν ψέματα για εκείνον, όπως ότι η Ελίζαμπεθ έχει ερωτικές σχέσεις μαζί του και πως εκείνος βιάζει γυναίκες. Ύστερα, λένε πως είναι βρώμικος, όπως όλοι στην Ελλάδα, και κομμουνιστής, καθώς η Ελλάδα, όπως ισχυρίζονται, είναι γεμάτη κομμουνιστές.
Η μόνη που δεν συμφωνεί με τις απόψεις αυτές είναι η Μαρί, η οποία τον ερωτεύεται και αφήνει τον Έριχ για χάρη του. Η Μαρί και ο Γιώργος αποφασίζουν να ζήσουν μαζί στην Ελλάδα, παρ' όλο που ο Γιώργος είναι παντρεμένος με δύο παιδιά.
Στο τέλος, η Μαρί λέει πως ο Γιώργος θα την πάει στην Ελλάδα το καλοκαίρι και πως δεν την πειράζει για τη γυναίκα του, γιατί «στην Ελλάδα όλα είναι διαφορετικά».
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες από Δυτική Γερμανία Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη μετανάστευση Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ Κατηγορία:Ταινίες του 1969
Κρεμόριο
Το όξινο τρυγικό κάλιο, με τον τύπο KC4H5O6, είναι ένα παραπροϊόν της οινοποίησης. Στη μαγειρική είναι γνωστό και ως κρεμόριο.
Εμφάνιση
μικρογραφία|Όξινο τρυγικό κάλιο σε ένα άδειο μπουκάλι από λευκό κρασί
Κατηγορία:Ενώσεις καλίου
Κωνσταντίνος (σφετεριστής Αυτοκράτορας στη Δύση)
Ο Φλάβιος Κλαύδιος Κωνσταντίνος, λατιν. Flavius Claudius Constantinus (απεβ. λίγο πριν τις 28 Σεπτεμβρίου 411) ήταν ένας Ρωμαίος στρατηγός, που ανακήρυξε τον εαυτό του Αυτοκράτορα της Δύσης στη Βρετανία το 407 και εγκαταστάθηκε στη Γαλατία. Ήταν συναυτοκράτορας το διάστημα 409-411.
Ο Φλ. Κλ. Κωνσταντίνος ανήλθε στην εξουσία κατά τη διάρκεια ενός αιματηρού αγώνα στη Βρετανία και αναγνωρίστηκε αυτοκράτορας από τις τοπικές λεγεώνες το 407. Μετακόμισε αμέσως στη Γαλατία με όλες τα κινούμενα στρατεύματα από τη Βρετανία, για να αντιμετωπίσει τους διάφορους Γερμανούς εισβολείς, που τον προηγούμενο χειμώνα είχαν περάσει τον Ρήνο. Έπειτα από αρκετές μάχες με τον τις δυνάμεις του Ονώριου Αυτοκράτορα της Δύσης, ο Κωνσταντίνος πήρε το επάνω χέρι. Ως αποτέλεσμα ο Ονώριος τον αναγνώρισε συναυτοκράτορα το 409. Οι δραστηριότητες των φυλών που εισέβαλαν, οι επιδρομές των Σαξόνων στη σχεδόν ανυπεράσπιστη Βρετανία και οι λιποταξίες μερικών κορυφαίων διοικητών του, οδήγησαν στο να καταρρεύσει η υποστήριξη σε αυτόν. Ύστερα από επιπλέον στρατιωτικές αποτυχίες, παραιτήθηκε το 411· αιχμαλωτίστηκε και εκτελέστηκε σύντομα μετά.
Βιογραφία
Το 406 οι επαρχίες της Ρωμαϊκής Βρετανίας εξεγέρθηκαν. Οι φρουρές δεν είχαν πληρωθεί και είχαν αποφασίσει να εκλέξουν δικούς τους ηγέτες. Οι πρώτες επιλογές τους, ο Μάρκος και ο Γρατιανός, δεν εκπλήρωσαν τις προσδοκίες τους και σκοτώθηκαν. Φοβούμενος μία Γερμανική εισβολή και απελπισμένος για ένα αίσθημα ασφάλειας σε έναν κόσμο που έμοιαζε να καταρρέει γρήγορα, ο Ρωμαϊκός στρατός στη Βρετανία ζήτησε μεγαλύτερη σιγουριά σε μία ισχυρή και ικανή στρατιωτική ηγεσία: επέλεξε ως αρχηγό του έναν άνθρωπο, που είχε το όνομα του φημισμένου Κωνσταντίνου Α΄, ο οποίος έπειτα από ένα στρατιωτικό πραξικόπημα στη Βρετανία το 306 είχε ανέλθει στην εξουσία. Ο Φλ. Κλ. Κωνσταντίνος ήταν ένας κοινός στρατιωτικός, αλλά με κάποια ικανότητα. Στις αρχές του 407 τον ανακήρυξαν αυτοκράτορα.
Ο Κωνσταντίνος κινήθηκε γρήγορα: διέσχισε τη Μάγχη και αποβιβάστηκε στη Βονωνία (νυν Βουλώνη). Οι ιστορικοί υποθέτουν ότι πήρε μαζί του όλες τις κινούμενες μονάδες που υπήρχαν στη Βρετανία, αφήνοντάς την έτσι απροστάτευτη. Αυτό εξηγεί την απουσία των λεγεώνων από τη Βρετανία στις αρχές του 5ου αι. Οι Ρωμαϊκές δυνάμεις της Γαλατίας τον αναγνώρισαν αυτοκράτορα και τις ακολούθησαν οι περισσότερες λεγεώνες της Ισπανίας. Στις 31 Δεκεμβρίου 406 αρκετές φυλές βαρβάρων εισβολέων, όπως Βάνδαλοι, Βουργουνδοί, Αλανοί και Σουήβοι, διέσχισαν τον Ρήνο, μάλλον κοντά στο Mogontiacum (νυν Μάιντς), πέρασαν τα Ρωμαϊκά αμυντικά έργα και επέτυχαν να εισβάλουν στη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Οι δυνάμεις του Κωνσταντίνου κέρδισαν αρκετές αντιπαραθέσεις με τους Βανδάλους και γρήγορα εξασφάλισαν το σύνορο του Ρήνου. Ο Αυτοκράτορας που υπήρχε στη Δύση, ο Ονώριος, διέταξε τον Στιλίχωνα, τον στρατιωτικό ηγέτη του (magister militum) να εκτοπίσει τον Κωνσταντίνο. Ο Σάρος ο Γότθος, ένας διοικητής του Ονώριου, νίκησε δύο στρατηγούς του Κωνσταντίνου, τον Γιουστινιανό και τον Νεβιογάστη τον Φράγκο, που ηγούντο της εμπροσθοφυλακής των δυνάμεών εκείνου. Ο Νεβιογάστης, υποστράτηγος του Κωνσταντίνου, παγιδεύτηκε πρώτα και μετά σκοτώθηκε έξω από το Viennensis Prima. Όταν ο Κωνσταντίνος έστειλε άλλο στρατό με επικεφαλής τους Εβόδιχο και Γερόντιο, ο Σάρος αποσύρθηκε στην Ιταλία, πληρώνοντας πρώτα τους ληστές Βαγαυδούς, που ήλεγχαν τα περάσματα των Άλπεων, για να περάσει. Με τις εξελίξεις αυτές ο Κωνσταντίνος έλεγχε όλη τη Γαλατία και έβαλε φρουρά στα Αλπικά περάσματα προς την Ιταλία. Ως τον Μάιο του 408 είχε κάνει την Αρελάτη (Αρλ) πρωτεύουσά του, όπου διόρισε τον Απολλινάριο (πάππο του Σιδώνιου Απολλινάριου), ως έπαρχο (prefect).
Αναγνώριση ως αυτοκράτορα
Ο Κώνστας άφησε τη σύζυγό του και το νοικοκυριό του στη Σαραγόσα υπό τη φροντίδα του Γερόντιου και επέστρεψε στην Αρλ, για να δώσει αναφορά στον πατέρα του. Εν τω μεταξύ ο Ρωμαϊκός στρατός που ήταν πιστός στον Ονώριο, στασίασε στο Ticinum (νυν Παβία) και εκτέλεσε τον Στιλίχωνα στις 22 Αυγούστου. Δολοπλοκίες μέσα στην Αυτοκρατορική Αυλή έκαναν τον στρατηγό Σάρο να εγκαταλείψει με τους άνδρες του τον Ρωμαϊκό στρατό. Αυτό άφησε τον Ονώριο στη Ραβέννα χωρίς σημαντική στρατιωτική δύναμη και αντιμέτωπο με έναν Γοτθικό στρατό υπό τον Αλάριχο να περιπλανιέται στη βόρειο Ιταλία ανεξέλεγκτα. Έτσι, όταν οι απεσταλμένοι του Κωνσταντίνου έφθασαν για διαπραγμάτευση, ο έμφοβος Ονώριος τον αναγνώρισε ως συναυτοκράτορα και οι δύο τους έγιναν μαζί ύπατοι για το έτος 409.
Εκστρατεία στην Ιταλία
Το έτος αυτό ήταν το πιο ασταθές και κλόνισε τον Κωνσταντίνο. Ενόσω πολεμούσε στρατεύματα του Ονώριου, μερικές Βανδαλικές φυλές υπερκέρασαν τα αμυντικά οχυρά του Ρήνου και πέρασαν 2 έτη και 8 μήνες καίγοντας και λεηλατώντας στη διαδρομή τους στη Γαλατία. Οι φυλές έφθασαν στα Πυρηναία, όπου διέσπασαν τις φρουρές του Κωνσταντίνου και εισήλθαν στην Ισπανία. Ο Κωνσταντίνος ετοιμάστηκε να στείλει τον γιο του Κώνστα πίσω, για να αντιμετωπίσει αυτή την κρίση, όταν ήρθε το νέο ότι ο στρατηγός του Γερόντιος είχε εξεγερθεί, αναβιβάζοντας τον συγγενή του Μάξιμο της Ισπανίας, ως συναυτοκράτορα. Παρά τις καλές προσπάθειες του Κωνσταντίνου, η επίθεση που φοβόταν από την Ισπανία επήλθε το επόμενο έτος, όταν ο Γερόντιος προωθήθηκε με την υποστήριξη των βαρβάρων συμμάχων του.
Παναγιώτης Κατσικογιάννης
Ο Παναγιώτης (Τάκης) Κατσικογιάννης (γεν. Αιγάλεω, 1 Δεκεμβρίου 1958) είναι παλαίμαχος ακραίος αμυντικός ποδοσφαιριστής, που έκανε μεγάλη καριέρα στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής, συμμετέχοντας σ' αυτήν για 10 περιόδους με τα χρώματα δύο διαφορετικών ομάδων. Ακόμη, έπαιξε και στη Β’ Εθνική, για άλλα τρία έτη.
Κωνσταντίνος (σφετεριστής Αυτοκράτορας στη Δύση)
Εκστρατεία στην Ιταλία
Την εποχή αυτή περίπου Σάξονες πειρατές επέδραμαν στη Βρετανία, που ο Κωνσταντίνος είχε αφήσει απροστάτευτη. Απογοητευμένοι που ο Κωνσταντίνος είχε αποτύχει να τους υπερασπιστεί, οι Ρωμαίοι κάτοικοι της Βρετανίας και της Αρμορίκης (νυν Βρετάνης) εξεγέρθηκαν και εκτόπισαν τους αξιωματούχους του.
Παναγιώτης Κατσικογιάννης
Βιογραφικό
Ξεκίνησε από τα εφηβικά τμήματα του Α.Ο. Αιγάλεω και την περίοδο 1976-77 ντεμπουτάρισε στην πρώτη ομάδα, που κέρδισε τον τίτλο στη Β’ Εθνική. Συνέχισε στο «Σίτι» την επόμενη τετραετία (2 χρονιές στην Α’ και ισάριθμες στη Β’ κατηγορία). Συνολικά χρησιμοποιήθηκε σε 105 ματς και πέτυχε 6 γκολ.
Το καλοκαίρι του 1981 προσέλκυσε το ενδιαφέρον του Εθνικού Πειραιά, στον οποίο υπέγραψε μαζί με τον αδελφό του Γιάννη Κατσικογιάννη.
Κωνσταντίνος (σφετεριστής Αυτοκράτορας στη Δύση)
Παράδοση και εκτέλεση
Έπειτα ο Αταούλφος ο Βησιγότθος κατέστειλε την εξέγερση του Ιοβίνου. Μετά από το τέλος του Κωνσταντίνου, η Ρωμαϊκή εξουσία δεν επέστρεψε ποτέ στη Βρετανία. Όπως ο ιστορικός Προκόπιος αναφέρει αργότερα, "από την εποχή εκείνη και μετά η Βρετανία παρέμεινε σε τυράννους". Ο Κωνστάντιος σφετερίστηκε την εξουσία του Ονώριου (για 7 μήνες) το 421.
Παναγιώτης Κατσικογιάννης
Βιογραφικό
Αγωνίσθηκε για οκτώ συνεχείς σεζόν στην Α’ Εθνική (1981-82 έως και 1988-89), παίρνοντας μέρος σε περισσότερα από 200 ματς, ενώ σκόραρε και άλλες 5 φορές (το πρώτο του γκολ ήταν συμπτωματικά σε βάρος της προηγούμενης ομάδας του, το 1983).
Το παιχνίδι του χαρακτήριζε το πάθος και η αποφασιστικότητα. Ως δεξιός αμυντικός πραγματοποίησε επί σειρά ετών εξαιρετικές εμφανίσεις και δικαίωσε έτσι το προσωνύμιο «λιονταράκι» που τον συνόδευε από την αρχή της καριέρας του.
Κωνσταντίνος (σφετεριστής Αυτοκράτορας στη Δύση)
Υστεροφημία
Ο Κωνσταντίνος συγχέεται συχνά με τον ομώνυμο του Τζέφρεϊ του Μονμάουθ στο δημοφιλές και φανταστικό Historia Regum Britanniae: τον Γρατσιάνο Μούνισεπς (μυθικό) βασιλιά των Βρετανών διαδέχεται ο Κωνσταντίνος. Σύμφωνα με την αφήγηση του Τζέφρεϊ, μετά την απόσυρση των Ρωμαίων οι Βρετανοί ζητούν από τον Αλδροήνο ηγεμόνα της Αρμορίκης να τους κυβερνήσει. Ζητούσαν έναν ηγέτη που να μπορεί να τους υπερασπιστεί από τους Βαρβάρους. Ο Αλδροήνος αρνείται, αλλά στέλνει τον αδελφό του Κωνσταντίνο να κυβερνήσει αντ'αυτού. Αυτός γίνεται βασιλιάς και έχει τρεις γιους, τον Κώνστα, τον Αυρηλιανό και τον Ούθερ. Μαχαιρώνεται από τους Πίκτους.
Ο σφετεριστής Κωνσταντίνος δεν έχει σχέση με τον ομώνυμό του στη διήγηση του Τζέφρεϊ. Εκεί ο Αλδροήνος και ο Κωνσταντίνος είναι απόγονοι του Κόναν Μεριάδοκ. Ο γιος του Κωνσταντίνου, ο Ούθερ Πενδράκων, είναι ο πατέρας του Αρθούρου, μυθικού βασιλιά της Βρετανίας.
Παναγιώτης Κατσικογιάννης
Βιογραφικό
Από το 1994-95 ακολούθησε καθαρά προπονητική καριέρα, διατελώντας τεχνικός των ερασιτεχνικών συλλόγων Δύναμη Κορυδαλλού, Μ. Αετός, Καπανδρίτι και Αττικός Κολωνού.
Κωνσταντίνος (σφετεριστής Αυτοκράτορας στη Δύση)
Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
Παναγιώτης Κατσικογιάννης
Βιογραφικό
Τα τελευταία χρόνια ασχολείται ιδιαίτερα με τις "ακαδημίες", ενώ επί σειρά ετών διετέλεσε πρόεδρος των βετεράνων της ομάδας του Αιγάλεω, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες και δράσεις ανθρωπιστικού χαρακτήρα.
Κωνσταντίνος (σφετεριστής Αυτοκράτορας στη Δύση)
Δευτερογενείς
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες
Παναγιώτης Κατσικογιάννης
Βιογραφικό
Ο ανιψιός του Γιώργος Κατσικογιάννης, είναι επίσης ποδοσφαιριστής.
Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ
Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, με έδρα το Κολονί του καντονιού της Γενεύης στην Ελβετία είναι μη κερδοσκοπική οργάνωση η οποία ιδρύθηκε το 1971. Η αποστολή του φόρουμ αναφέρεται ως "αφιερωμένο στη βελτίωση της κατάστασης του κόσμου φέρνοντας σε συνάντηση επιχειρηματικούς, πολιτικούς, ακαδημαϊκούς και άλλους ηγέτες της κοινωνίας για να διαμορφώσει τις παγκόσμιες, περιφερειακές και βιομηχανικές ατζέντες". Είναι οργανισμός ο οποίος βασίζεται στην συμμετοχή των μελών του, ενώ μέλη του είναι οι μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου.
Παναγιώτης Κατσικογιάννης
Διεθνής
Αγωνίσθηκε στην Εθνική ομάδα των Ενόπλων και στην ολυμπιακή ομάδα το 1983.
Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ
Το φόρουμ διεξάγει μια ετήσια συνάντηση στα τέλη Ιανουαρίου στο Ντάβος, ένα ορεινό θέρετρο στο Γκραουμπύντεν των ανατολικών Άλπεων στην Ελβετία. Εκεί συναντούνται περίπου 3.000 επιχειρηματίες, πολιτικοί ηγέτες, οικονομολόγοι, διασημότητες και δημοσιογράφοι. Κάθε ετήσια συνάντηση διαρκεί μέχρι και πέντε ημέρες όπου συζητούνται παγκόσμια ζητήματα, σε περίπου 500 δημόσιες και ιδιωτικές συνεδρίες.
Παναγιώτης Κατσικογιάννης
Παραπομπές
Κατσικογιάννης Παναγιώτης Κατσικογιάννης Παναγιώτης Κατσικογιάννης Παναγιώτης Κ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Θεμιστοκλή Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Θεμιστοκλή Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ
Η οργάνωση συγκαλεί περίπου έξι με οχτώ περιφερειακές συναντήσεις κάθε χρόνο στην Αφρική, την Ανατολική Ασία, την Λατινική Αμερική και την Ινδία, ενώ διεξάγει και δύο συναντήσεις στην Κίνα και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Εκτός από τις συναντήσεις, ο οργανισμός παρέχει μια πλατφόρμα για τους ηγέτες όλων των ομάδων του κόσμου – στην επιχειρηματικότητα, τη διακυβέρνηση και την κοινωνία – για να συνεργαστούν σε διάφορα εγχειρήματα και πρωτοβουλίες. Παράγει μια σειρά αναφορών και απασχολεί τα μέλη του σε εξειδικευμένες πρωτοβουλίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετία Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Τάκης Χατζηγεωργίου
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Τάκης Χατζηγεωργίου γεννήθηκε στα Πάνω Ακουρδάλια στις 11 Δεκεμβρίου 1956. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και δημοσιογραφία στο Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας στην Αθήνα.
Μετά τις σπουδές του εργάστηκε σε διάφορα επαγγέλματα σε Γερμανία και Αυστραλία. Επέστρεψε στην Κύπρο το 1985.
Εργάστηκε ως παραγωγός προγραμμάτων τηλεόρασης στο Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου. Σημαντική ήταν η εκπομπή του «Χωρίς Πλαίσια» η οποία ασχολείτο με διάφορες πτυχές της ιστορίας της Κύπρου. Επιπλέον, υπήρξε ανταποκριτής της ελληνικής υπηρεσίας του BBC. Ακόμη, ήταν ο πρώτος γενικός διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού ΑΣΤΡΑ 92.8, θέση στην οποία παρέμεινε για δώδεκα χρόνια.
Είναι νυμφευμένος με την Αρετή Πεύκου και έχει μία κόρη.
Πολιτική διαδρομή
Εκλέχτηκε βουλευτής βουλευτικές εκλογές του 1996 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΑΚΕΛ για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 2001 για την Η΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 2006 για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Ως βουλευτής, ήταν ένας εκ των τριών αντιπροέδρων της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κυπριακής Ομάδας στη Διακοινοβουλευτική Ένωση, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας. Επίσης, ήταν μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Ένωση και της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Μεσογείου.
Δεν ολοκλήρωσε την τελευταία θητεία του καθώς στις Ευρωεκλογές του 2009 εκλέχθηκε ευρωβουλευτής με το ΑΚΕΛ για την περίοδο 2009-2014. Συμμετείχε στην Συνομοσπονδιακή Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς - Βόρειας Πράσινης Αριστεράς. Επανεκλέχθηκε στις Ευρωεκλογές του 2014. Δεν διεκδίκησε επανεκλογή στις Ευρωεκλογές του 2019.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ Κατηγορία:Κύπριοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Βουλευτές Ζ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Η΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Θ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Δημήτριος Τσαλόπουλος
Ο '''Δημήτριος Ι. Τσαλόπουλος''' (Λιτόχωρο, 1871- Κατερίνη, 13 Οκτωβρίου 1962) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο πρώτος βουλευτής Πιερίας προτού ιδρυθεί ο νομός (υπαγόταν στο νομό Θεσσαλονίκης).
Σπουδές και δικηγορική σταδιοδρομία
Ο Τσαλόπουλος γεννήθηκε στο Λιτόχωρο. Τα πρώτα του γράμματα τα έμαθε στην ιδιαίτερη πατρίδα του και εν συνεχεία φοίτησε στο Ελληνικό Γυμνάσιο των Σερρών και έπειτα στο Τουρκικό Γυμνάσιο της Θεσσαλονίκης. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και έκανε σπουδές στο Οθωμανικό Δίκαιο στο Τουρκικό Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης. Εγκαταστάθηκε στην Κατερίνη το 1902 και εργάστηκε ως δικηγόρος ενώπιον του τουρκικού Πρωτοδικείου (η Κατερίνη δεν είχε απελευθερωθεί ακόμα). Όταν ήταν διδάκτωρ της Νομικής ήταν μέλος της Εθνικής Επιτροπής Κατερίνης, που είχε συσταθεί για την αντιμετώπιση της ρουμανικής προπαγάνδας και της συνεργασίας των Ρουμάνων με τους Βουλγάρους και τους Τούρκους.
Οικογένεια
Γονείς του ήταν ο κτηματίας Ιωάννης Τσαλόπουλος και η Μαρία. Είχε άλλα δύο αδέρφια, τον δάσκαλο Γεώργιο, διευθυντή του 8ου Δημοτικού Σχολείου Σερρών, ο οποίος φονεύτηκε από τους Βουλγάρους, και τον Μιχαήλ. Ο Δημήτριος Τσαλόπουλος παντρεύτηκε την Αναστασία Κυργιάνη (1876-1936), κόρη του πρώτου Έλληνα προέδρου της Κοινότητας Κατερίνης, Βασιλείου Κυργιάνη, από τον Άγιο Δημήτριο. Η οικογένεια Κυργιάνη είχε μεγάλη ακίνητη περιουσία. Ο Δημήτρης Τσαλόπουλος και η Αναστασία Κυργιάνη απέκτησαν 4 παιδιά: τη Μαρία (1905-1944), τη Ναυσικά, σύζυγο του καθηγητή Ιωάννη Ζησιάδη , την Αμφιτρίτη και τον επίσης δικηγόρο, Ιωάννη (1901-1988). .Ο εγγονός του, Δημήτριος Ι. Τσαλόπουλος (1946-2002) ήταν και εκείνος δικηγόρος.
Έργο
Ήταν μέλος της επιτροπής που παρέδωσε την Κατερίνη στον ελληνικό στρατό κατά την απελευθέρωση της πόλης από τους Τούρκους, στις 16 Οκτωβρίου 1912. Μαζί με τον πεθερό του, έχτισε το 1ο Δημοτικό Σχολείο της Κατερίνης, ενώ πολύτιμη ήταν και η προσφορά του στον Μακεδονικό Αγώνα, μέσω της απόρρητης συνεργασίας που είχε με τον Πρόξενο Λάμπρο Κορομηλά και τον καπετάν Ματαπά. Επίσης, συνεργάστηκε με το Επίσκοπο Παρθένιο Βαρδάκα.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Τσαλόπουλος χρημάτισε βουλευτής (αναφέρεται ως βουλευτής Θεσσαλονίκης) για την περίοδο από τις 31 Μαΐου 1915 ως τις 29 Οκτωβρίου 1915 και από τις 12 Ιουλίου 1917 ως τις 20 Σεπτεμβρίου 1920 και ξανά (στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση) από το 1915 ως το 1917 και από το 1920 ως το 1922
Στις εκλογές που διεξήχθησαν το Μάιο του 1915 ήταν υποψήφιος με το κόμμα των βασιλοφρόνων και συνυποψήφιός του ήταν ο Γεώργιος Αδαμαντίδης, από τον Κολινδρό. Επίσης, εξελέγη βουλευτής με τον Εθνικό Συνδυασμό των κυβερνητικών υποψηφίων του βασιλέα Κωνσταντίνου στις εκλογές που έγιναν στις 6 Δεκεμβρίου 1915. Συνυποψήφιο είχε τον Περικλή Κράλλη από την Κατερίνη. Οι εκλογές εκείνες είχαν χαρακτηριστεί από αποχή, καθώς 25.013 ήταν οι ψηφίσαντες στο νομό Θεσσαλονίκης, εκ των οποίων 1.546 ψήφισαν στην επαρχία της Κατερίνης. Ο Τσαλόπουλος αναφέρεται ως εκλεγμένος βουλευτής Θεσσαλονίκης έπειτα από εκείνες τις εκλογές.
Ο Τσαλόπουλος εξελέγη βουλευτής και στις εκλογές του 1920 με 21.129 "ναι" και 13.238 "όχι". Επίσης στην Κατερίνη εξελέγη ο Σπυρίδων Παππάς, ενώ δεν εξελέγησαν ο Δημήτριος Δίγκας (15.708 ναι, 18.659 όχι) και ο Δημήτριος Δημάδης (13.350 ναι, 17.412 όχι).
Έπειτα από τη Μικρασιατική Καταστροφή αποσύρθηκε από τα κοινά.
Θάνατος και κηδεία
Ο Τσαλόπουλος απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών και κηδεύτηκε κατά σύμπτωση πολύ κοντά στην 50ή επέτειο από την απελευθέρωση της Κατερίνης, στις 14 Οκτωβρίου 1962, τις παραμονές του εορτασμού της επετείου από την πόλη. Με απόφαση του Δήμου Κατερίνης ο οικογενειακός του τάφος διατηρείται μέχρι σήμερα στην είσοδο του νεκροταφείου της Αγίας Αικατερίνης.
Αρχοντικό Τσαλόπουλου
thumb|Το Αρχοντικό του Τσαλόπουλου στην Κατερίνη. Σήμερα στην Κατερίνη σώζεται το κτήριο Τσαλόπουλου, σε ένα οικόπεδο συνολικής (σημερινής) έκτασης 600 τ.μ.. Κτίστηκε το 1908 και χαρακτηρίστηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού ως έργο τέχνης με την Υ.Α. ΓΔΠΑ/ΥΑΠΑ/ΔΙΛΑΠ/Γ/54900/2288/4-7-79 (ΦΕΚ 750/Β/6-9-79). Επίσης, με αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου Κατερίνης (αρ.262/85) και της Νομαρχίας Πιερίας (Τ.Π. 124/30-12-85) το κτήριο αποφασίστηκε να χρησιμοποιείται ως "πολιτιστικό κέντρο" και ορίστηκε ο χώρος του διατηρητέου ως "χώρος πρασίνου". Η τελευταία κάτοικος του κτηρίου ήταν η οικονόμος, που απεβίωσε το 1980.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Κατερίνης-Βεροίας-Ναούσης
Σημαία της Ουκρανίας
thumb|Λόγος σημαίας 2:3
Η σημαία της Ουκρανίας στα ουκρανικά: Державний Прапор України, Ντερζάβνι πράπορ Ουκραγίνι δηλ. Κρατική Σημαία της Ουκρανίας) καθιερώθηκε για πρώτη φορά το 1918, από τη βραχύβια Δημοκρατία του Ουκρανικού Λαού.
Την περίοδο εκείνη χρησιμοποιούνταν ευρέως η γαλαζοκίτρινη σημαία, που είχε όμως πάνω το κίτρινο χρώμα αρχικά και σύντομα αναστράφηκαν τα χρώματα. Επιπλέον, η νέα σημαία είχε ένα σημερινό εθνόσημο (Τρυζούμπ) στην άνω αριστερή γωνία της. Τα σύμβολα παρέμειναν αμετάβλητα από την επόμενη κυβέρνηση του Πάβλο Σκοροπάντσκι και έπειτα από το Διευθυντήριο.
Την περίοδο της σοβιετικής κυριαρχίας, οι Μπολσεβίκοι χρησιμοποιούσαν κόκκινες και στη συνέχεια κυανέρυθρες σημαίες. Η μπλε και κίτρινη σημαία απαγορεύτηκε ως εθνικιστικό σύμβολο. Η επίσημη αποκατάστασή της έγινε το 1992 έπειτα από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της χώρας.
Με το άρθρο 20 του Συντάγματος της χώρας ορίζεται ότι η κρατική σημαία της Ουκρανίας αποτελείται από δύο ισομεγέθεις οριζόντιες λωρίδες χρώματος μπλε και κίτρινου.
Ιστορία
thumb|250px|right|Η σημαία της Γαλικίας-Βολχινίας με το χρυσό λιοντάρι. thumb|249px|right|Παραδοσιακή κοζακική σημαία. thumb|250px|right|Σημαίες των Κοζάκων σε πίνακα του [[Ιλιά Ρέπιν, 1880-1891.]] thumb|250px|[[Αρχείο:FIAV historical.svg|23x15px Η ναυτική σημαία της Ουκρανικής Λαϊκής Δημοκρατίας.]]
Η προέλευση των ουκρανικών συμβόλων ανάγει στα προχριστιανικά χρόνια, όταν το κίτρινο και το κυανό χρώμα επικρατούσαν στις παραδοσιακές τελετές για το νερό και για τη φωτιά.
Στα χρόνια των Ρως του Κιέβου, τα χρώματα χρησιμοποιούνταν από το Πριγκιπάτο της Χαλίτς-Βολχινίας (Halych-Volhynia), το 13ο και 14ο αιώνα.
Το 16ο και 18ο αιώνα, οι Κοζάκοι χρησιμοποιούσαν ευρέως σημαίες με χρώματα κίτρινο-μπλε, κόκκινο-μαύρο αλλά και στο χρώμα του βατόμουρου.
Πολλοί θεωρούν ότι τα γενέθλια της σημαίας της Ουκρανίας ήταν το 1848, όταν με τις Επαναστάσεις κατά των Αψβούργων παρουσιάστηκε στο Λβιβ για πρώτη φορά μια σημαία κίτρινη με μπλε.
Στα ουκρανικά η σημαία αναφέρεται ως "κίτρινη και ανοικτή γαλάζια" (жовто-блакитний), ενώ στην πραγματικότητα το πάνω μέρος είναι γαλάζιο και το κάτω είναι κίτρινο. Η ιστορική αναστροφή της σημαίας (το χρώμα άλλαξε από κίτρινο- μπλε σε μπλε- κίτρινο) δεν επηρέασε και τον προφορικό λόγο.
Η κοινή εξήγηση για τα χρώματα που ήταν εσφαλμένη ήταν ότι το μπλε αντιπροσώπευε τον ουρανό και το κίτρινο τα σιτηρά.
Την περίοδο 1922-1991 χρησιμοποιήθηκε η ερυθρή σοβιετική σημαία με το αρκτικόλεξο "УСРР" ή "УРСР" (Ουκρανική Σοσιαλιστική Σοβιετική Δημοκρατία ή Ουκρανική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία) με χρυσά γράμματα στην άνω αριστερή γωνία. Το 1937 προστέθηκε το σφυροδρέπανο.
Το 1990 οι ουκρανικές πόλεις, με πρώτη την Τερνοπίλ ψήφισαν υπέρ της επαναφοράς και της χρήσης της σημαίας με το κίτρινο και το μπλε χρώμα. Έπειτα από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας, στις 24 Αυγούστου 1991, η εθνική κίτρινη και μπλε σημαία κυμάτισε πρώτη φορά πάνω από το Κοινοβούλιο της Ουκρανίας, στις 4 Σεπτεμβρίου του1991.