cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μητροπολίτης Ρόδου Σπυρίδων Συνοδινός
Ο Σπυρίδων Συνοδινός γεννήθηκε στο Ληξούρι της Κεφαλληνίας στις 23 Δεκεμβρίου του 1907 και απεβίωσε στη Ρόδο στις 29 Απριλίου του 1988. Ήταν γιος του Ευάγγελου Συνοδινού και της Μαρίας Μάνεση. Τα μαθήματα της Στοιχειώδους Εκπαίδευσης παρακολούθησε στο Ληξούρι της Κεφαλληνίας. Ο Σπυρίδων έμεινε από ενωρίς ορφανός και έτυχε ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος, φροντίδας, στοργής και στηρίξεως εκ μέρους του Ληξουριώτη επιφανούς Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών και Ακαδημαϊκού Αμίλκα Αλιβιζάτου.
Ο Σπυρίδων Συνοδινός από τον Δεκέμβριο του 1945 έως την 25 Ιανουαρίου 1951 υπηρέτησε ως βοηθός επίσκοπος του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Γενναδίου και επέδειξε μεγάλη δραστηριότητα. Ειδικότερα πρωτοστάτησε στην αναστήλωση του ναού του πολιούχου της Θεσσαλονίκης Αγίου Δημητρίου του Μυροβλήτου, ο οποίος είχε καεί, ύστερα από την πυρκαγιά του 1917.
Στις 25 Ιανουαρίου 1951 η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου εκτιμώντας τα προσόντα και το ήθος του Σπυρίδωνα Συνοδινού, τον εξέλεξε Μητροπολίτη Ρόδου, ο οποίος διαδέχθηκε τον αποθανόντα Μητροπολίτη Ρόδου Τιμόθεο. Ο Σπυρίδων ενθρονίσθηκε στη Ρόδο την Κυριακή των Βαΐων, στις 22 Απριλίου 1951 και εποίμανε την Μητρόπολη Ρόδου μέχρι τον θάνατό του, τον Μάιο του 1988. Κατά τον ενθρονιστήριο λόγο του ο Ρόδου Σπυρίδων επέλεξε ως τίτλο αυτού, το γραφικό λόγιον : "Ουκ ήλθον διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι" (Ματθ. 20, 28), που αποτέλεσε και την προγραμματική του αρχή, την οποίαν ακολούθησε κατά το διάστημα της μακράς ποιμαντορίας του στη Μητρόπολη Ρόδου.
Με εντολή του Οικουμενικού Πατριαρχείου ανέλαβε την οργάνωση της συνελθούσης στη Ρόδο Κεντρικής Επιτροπής του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών. Επίσης διοργάνωσε επιτυχώς τρεις Πανορθοδόξους Διασκέψεις, που έλαβαν χώρα στη Ρόδο. Εκπροσώπησε επανειλημμένα το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως σε διάφορα διεθνή συνέδρια και διασκέψεις.
Ο Μητροπολίτης Ρόδου Σπυρίδων Συνοδινός ήταν άνθρωπος προικισμένος με πολλά φυσικά και επίκτητα χαρίσματα. Ήταν ευφυέστατος, λίαν πεπαιδευμένος, ιεροπρεπής, επικοινωνιακός και διέθετε μεγάλη εμπειρία. Ήταν σε θέση να συζητήσει με οποιονδήποτε και επί παντός θέματος και να εκφράσει την πάντα έγκυρη γνώμη του αναφορικά με αυτό. Επίσης ήταν άριστος ομιλητής και ιεροκήρυκας.
Κατά το διάστημα της ποιμαντορίας του ανηγέρθησαν νέοι ναοί, ανακαινίσθηκαν άλλοι, πολυάριθμοι συντηρήθηκαν, αναδιοργανώθηκαν Ιερές Μονές, αναβαθμίσθηκε ο κλήρος και γενικά υπήρξε οργασμός σε όλους τους τομείς.
Ιδιαίτερη ευαισθησία έδειχνε ο Ρόδου Σπυρίδων σε θέματα κοινωνικής πρόνοιας και βοήθειας προς τους ενδεείς και τους πάσχοντες. Επίσης, αμείωτο υπήρξε το ενδιαφέρον του για την σπουδάζουσα νεολαία και πάντοτε βοηθούσε όσους είχαν ανάγκη.
Η κηδεία του υπήρξε πάνδημη, με την συμμετοχή χιλιάδων λαού. Οι πιστοί ετίμησαν τον σχεδόν επί σαράντα χρόνια ποιμενάρχη των, που κατέλειπε φήμη διαπρεπούς ιεράρχη, ο οποίος "κατεκόσμησε τα αξιώματα δι΄ ων εκοσμήθη".
Λέγεται, ότι ενώ ήταν Μητροπολίτης Ρόδου, του προτάθηκε να γίνει Πατριάρχης Αλεξάνδρειας, όμως προτίμηση τη διαποίμανση της Μητροπόλεως Ρόδου, αντί του πατριαρχικού θρόνου του Αγίου και Ευαγγελιστού Μάρκου της Αλεξάνδρειας, το οποίον λάμπρυναν κατά το παρελθόν διαπρεπείς Ιεράρχες και μεγάλες ιστορικές προσωπικότητες.
Τον Σπυρίδωνα Συνοδινόν διαδέχθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Ρόδου ο Μητροπολίτης Απόστολος (Διμέλης), ο οποίος καταγόταν από τον Αρχάγγελο Ρόδου και διετέλεσε Μητροπολίτης Ρόδου από το 1988 έως το 2004, οπότε εξελέγη Μητροπολίτης Ρόδου ο Κύριλλος Κογεράκης, ο Κρης.
Βιβλιογραφία
Σπυριδων
Στέφανος του Ωμάλ
Ο Στέφανος του Ωμάλ, (Γαλλική γλώσσα : Etienne, περί το 1070 - 1127) από τον Οίκο του Μπλουά ήταν κόμης του Ωμάλ στη Νορμανδία (πριν το 1089 - 1127) και κύριος του Χόρντερνες στο Γιόρκσαϊρ. Ήταν το μόνο τέκνο του Όντο κυρίου του Χόρντενες και της Αδελαΐδας της Νορμανδίας κόμισσας του Ωμάλ, κόρης του Ροβέρτου Α΄, δούκα της Νορμανδίας. Διαδέχθηκε τη μητέρα του στο Ωμάλ πριν το 1089. Το 1095 έγινε συνωμοσία εναντίον του Γουλιέλμου Ρούφου με σκοπό την ενθρόνιση του Στεφάνου. Ο Στέφανος ήταν εξάδελφος τού Ροβέρτου Β΄, δούκα της Νορμανδίας και τού Γουλιέλμου Β΄. Αρχηγοί τού σχεδίου ήταν ο Ροβέρτος του Μόουμπρεϋ κόμης της Νορθουμβρίας και ο Γουλιέλμος Β΄ κόμης του Ε (του Οίκου της Νορμανδίας). Όταν αποκαλύφθηκε το εγχείρημα, ο Στέφανος μάλλον βρισκόταν στη Νορμανδία και δεν δικάστηκε, αλλά ο πατέρας του έχασε την κυριότητα του Χόρντερνες και φυλακίστηκε. Το 1096 ο Στέφανος προσχώρησε στην Α΄ Σταυροφορία με τον στρατό του Ροβέρτου Β΄. Το 1100 απεβίωσε ο Γουλιέλμος Β΄ και ο Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας απέδωσε το Χόρντερνες στον Στέφανο. Έτσι ο Στέφανος έλαβε το μέρος του Ερρίκου Α΄ εναντίον του Ροβέρτου Β΄ το 1104. Τo 1118 ο γιος του Ροβέρτου Β΄, ο Γουλιέλμος Κλίτο εξεγέρθηκε εναντίον του Ερρίκου Α΄ και ο Στέφανος τον υποστήριξε μαζί με τον Βαλδουίνο Ζ΄ κόμη της Φλάνδρας. Τελικά ο Στέφανος υποτάχθηκε στον Ερρίκο Α΄ το 1119.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Χαγουάιζ (Hawise) των Μόρτιμερ, κόρη του Ράνουλφ κυρίου των Ουαλικών Βάλτων και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μπλουά
Στυλιανός Πετράκης
Ο Αντιναύαρχος Στυλιανός Πετράκης είναι ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού από το 2020.
Γεννήθηκε στην Επισκοπή Ρεθύμνου με καταγωγή από την Ασή Γωνιά Χανίων. Εισήχθη στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων το 1981, από την οποία αποφοίτησε και ονομάσθηκε Μάχιμος Σημαιοφόρος το 1985. Ο Αντιναύαρχος Στυλιανός Πετράκης έχει διέλθει όλα τα σταδιοδρομικά σχολεία του Πολεμικού Ναυτικού και των Ενόπλων Δυνάμεων συμπεριλαμβανομένης της Διακλαδικής Σχολής Επιτελών Άμυνας, της Ναυτικής Σχολής Πολέμου (ΝΣΠ) και της Σχολής Εθνικής Άμυνας (ΣΕΘΑ). Κατέχει όλα τα προβλεπόμενα από το βαθμό του Μετάλλια των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων καθώς και Μετάλλιο συμμετοχής στην ειρηνευτική αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης ATALANTA.
Η επιχειρησιακή του εμπειρία περιλαμβάνει υπηρεσία άνω των 15 ετών σε μονάδες κρούσης του στόλου, εκ των οποίων τα 7 έτη συνολικά ως Κυβερνήτης στο ΤΠΚ ΒΛΑΧΑΒΑΣ (Ρ-74), στο ΤΠΚ ΒΟΤΣΗΣ (Ρ-72) και στη Φ/Γ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΦΩΚΑΣ (F-466). Έχει υπηρετήσει στη Διοίκηση Ταχέων Σκαφών (ΔΤΣ) και τη Διεύθυνση Διοικήσεως και Σταδιοδρομίας Στρατιωτικού Προσωπικού στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού (ΓΕΝ/Β3) ως Επιτελής και στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ ως Διοικητής. Έχει διατελέσει Ναυτικός Ακόλουθος της Ελλάδας στη Ρώμη καθώς και Ακόλουθος Άμυνας της Ελλάδας στην Αίγυπτο.
Ως Ανώτατος Αξιωματικός εκτέλεσε τα καθήκοντα του Διευθυντού του Β΄ Κλάδου στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού (ΓΕΝ/ΔΚΒ), καθώς και αντίστοιχα στο Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ/ΔΒΚ). Το 2019 προήχθη σε Αντιναύαρχο και ανέλαβε καθήκοντα Αρχηγού Στόλου. Τον Ιανουάριο του 2020, μετά από σχετική απόφαση του ΚΥΣΕΑ, τοποθετήθηκε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού.
Είναι παντρεμένος με τη Νικολέττα Γκαραβέλλα και έχει έναν υιό και μία κόρη. Oμιλεί την Αγγλική γλώσσα.
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Ελλάδα) Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί
Ιστορία των Εβραίων στην Κροατία
Η Ιστορία των Εβραίων στην Κροατία χρονολογείται από τον 3ο αιώνα, παρόλο που ελάχιστα είναι γνωστά για την εβραϊκή κοινότητα μέχρι τον 10ο και τον 15ο αιώνα.
Με την έκρηξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η εβραϊκή κοινότητα αριθμούσε περίπου 20,000 μέλη, τα περισσότερα από τα οποία δολοφονήθηκαν κατά την διάρκεια του Ολοκαυτώματος, που έλαβε χώρα στα εδάφη του ναζιστικού κράτους, που αποκαλούνταν ανεξάρτητο κράτος της Κροατίας.
Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι μισοί από τους επιζώντες επέλεξαν να εγκατασταθούν στο Ισραήλ, ενώ περίπου 2.500 μέλη συνέχισαν να κατοικούν στην Κροατία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, υπήρχαν 509 Εβραίοι που ζούσαν στην Κροατία, όμως ενδέχεται να μην συμπεριλήφθηκαν όσοι γεννήθηκαν από μεικτούς γάμους ή όσοι παντρεύτηκαν μη Εβραίους. Πάνω από το 80% της εβραϊκής κοινότητας στο Ζάγκρεμπ πιστεύεται ότι ανήκει σε αυτές τις δυο κατηγορίες.
Σήμερα, η Κροατία περιλαμβάνει οκτώ συναγωγές και σχετικούς οργανισμούς, που βρίσκονται στις περιοχές Ζάγκρεμπ, Ριγιέκα, Όσιγιεκ, Σπλιτ, Ντουμπρόβνικ, Τσάκοβετς, Ντάρουβαρ και Σλαβόνσκι Μπροντ. Από αυτά, η εβραϊκή κοινότητα του Ζάγκρεμπ είναι η μεγαλύτερη και πιο ενεργή, καθώς οργανώνει εκδηλώσεις όπως το ετήσιο Εβραϊκό Φεστιβάλ Κινηματογράφου, ώστε να προωθηθεί ο εβραϊκός πολιτισμός και η εβραϊκή κοινότητα.
Δαλματία
Η εβραϊκή συναγωγή στο Σπλιτ είναι πάνω από 500 ετών και είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε ηλικία και ενεργή συναγωγή στην Ευρώπη. Εκτός από μια σύντομη περίοδο κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η συναγωγή χρησιμοποιείται συνεχόμενα από την ίδρυσή της. Παρόλο που δεν υπάρχουν ραββίνοι στο Σπλιτ, η ισχυρή εβραϊκή κοινότητα με τα 100 μέλη διεξάγει συχνές υπηρεσίες σαμπάτ το βράδυ της Παρασκευής και ένα εβραϊκό γεύμα ετοιμάζεται και σερβίρεται σε όλους όσοι την επισκέπτονται. Η συναγωγή είναι ανοιχτή κάθε μέρα από τις 9πμ έως τις 2μμ για ξεναγήσεις. Παρόλο που το εξωτερικό της συναγωγής αποκαταστάθηκε το 1996, το εσωτερικό χρονολογείται από τον 18ο και 19ο αιώνα.
Ο αντισημιτισμός, που βασίζεται στους νόμους της καθολικής εκκλησίας και στον βενετικό νόμο (που ίσχυε εκείνη την εποχή), αποτελούσε ένα συνεχές ζήτημα για την κοινότητα που ζούσε στα γκέτο του Ντουμπρόβνικ και του Σπλιτ. Όταν η Δαλματία καταλήφθηκε από τις δυνάμεις του Ναπολέοντα, οι Εβραίοι απέκτησαν νομική ισότητα για πρώτη φορά. Το 1814, όταν η Αυτοκρατορία της Αυστρία ς προσάρτησε την Δαλματία, η νομική ισότητα καταργήθηκε. Οι Εβραίοι απέκτησαν την νομική ισότητα στα μέσα του 19ου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κροατια Εβραιοι
Ερρίκος Στιούαρτ, 1ος λόρδος Μέθβεν
Ο Ερρίκος Στιούαρτ, 1ος λόρδος Μέθβεν (π. 1495 – 1552) από τον Οίκο των Στιούαρτ ήταν αρχιτεχνίτης (master) τού Σκωτικού Πυροβολικού και τρίτος σύζυγος της Mαργαρίτας Τυδώρ, μεγαλύτερης κόρης τού Ερρίκου Ζ΄ της Αγγλίας και τής Eλισάβετ της Υόρκης.
Η καταγωγή του
Ήταν γιος του Aνδρέα Στιούαρτ 1ου λόρδου Άβεντεϊλ και τής συζύγου του Mάργκαρετ Κέννεντυ. Αδελφός του ήταν ο Άντριου Στιούαρτ, 1ος λόρδος Όκλτρι. Ο Ερρίκος ήταν πέμπτης γενιάς απόγονος του Μέρντοχ Στιούαρτ, 2ου δούκα του Όλμπανυ, μέσω τού γιου εκείνου Γουόλτερ. Ως εκ τούτου, ήταν εγγονός τού 4ου εξάδελφου τού Ιακώβου Δ΄ της Σκωτίας, πρώτου συζύγου της Mαργαρίτας Τυδώρ.
Γάμος με τη βασιλομήτορα
Η φιλία του με τη Mαργαρίτα Τυδώρ, τη βασιλομήτορα, σημειώθηκε για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο τού 1524 και διορίστηκε κύριος χαράκτης τού Ιακώβου Ε΄, προϊστάμενος της Καγκελαρίας και αρχιτεχνίτης τού Πυροβολικού.
Ο Ερρίκος και η Μαργαρίτα Τυδόρ παντρεύτηκαν στις 3 Μαρτίου 1528, μετά το διαζύγιο τής Μαργαρίτας από τον δεύτερο σύζυγό της, τον Άρτσιμπαλντ Ντάγκλας, 6ο κόμη του Άνγκους, που τελικά δόθηκε τον Μάρτιο του 1527 από τον πάπα Κλήμη Ζ΄. Η Mαργαρίτα ήταν ήδη μητέρα του Ιακώβου Ε΄ της Σκωτίας, από τον πρώτο της σύζυγο, Ιάκωβο Δ΄ και της Mαργαρίτας Ντάγκλας, με τον Άνγκους. Αυτός ο τρίτος γάμος απέκτησε μία ακόμη κόρη, τη Δωροθέα Στιούαρτ, που γεννήθηκε περίπου τον Απρίλιο του 1528 και απεβίωσε σε βρεφική ηλικία. Η αντίδραση στον γάμο ήταν γρήγορη: η Μαργαρίτα και ο Ερρίκος πολιορκήθηκαν στο κάστρο του Στέρλινγκ από τον λόρδο Έρσκιν, με την υποστήριξη του Ιακώβου Ε΄ και τού πρώην συζύγου της, κόμη τού Άνγκους. Ο Ερρίκος φυλακίστηκε.
Ωστόσο όταν ο Ιάκωβος Ε΄ δραπέτευσε από την προστασία της οικογένειας Ντάγκλας και ενώθηκε με τη μητέρα του στο κάστρο Στέρλινγκ, έκανε τον Ερρίκο λόρδο Μέθβεν. Η αργαρίτα τον έκανε διοικητή τού κάστρου της στο Νιούαρκ, στο Έτρικ. Το 1539 ο Ερρίκος και η Μαργαρίτα έδωσαν το ανθρακωρυχείο τους στο Σκεότς στον Τζον Κρέιγκυνγκελτ. Ως ενοίκιο, θα προμήθευε 100 φορτία άνθρακα στην κατοικία τής Μαργαρίτας στο κάστρο τού Στέρλινγκ.
Δεύτερος γάμος
Για τον Ερρίκο ανακαλύφθηκε ότι διατηρούσε μία ερωμένη σε ένα από τα κάστρα της Μαργαρίτας. Η Mαργαρίτα Tυδώρ ήθελε να τον χωρίσει, αλλά ο Ιάκωβος Ε΄ ήταν απρόθυμος να το επιτρέψει. Όταν αυτή απεβίωσε το 1541, ο Mέθβεν μπόρεσε να νυμφευτεί την ερωμένη του, Τζάνετ Στιουάρτ, κόρη τού Τζον Στιούαρτ, 2ου κόμη τού Άθολ και της λαίδης Τζάνετ Κάμπμπελ. Οι παππούδες της από τη μητέρα της ήταν ο Άρτσιμπαλντ Κάμπμπελ, 2ος κόμης τού Αργκάυλ και η Eλίζαμπεθ Στιούαρτ. Η Ελίζαμπεθ ήταν κόρη τού Τζον Στιούαρτ, 1ου κόμη τού Λένοξ και της Μάργκαρετ Μοντγκόμερι. Η Μάργκαρετ ήταν κόρη τού Αλεξάντερ Μονγκόμερυ, 1ου λόρδου Μοντγκόμερυ και της Mάργκαρετ Μπόυντ.
Ο Ερρίκος και η Τζάνετ ήταν γονείς τεσσάρων παιδιών:
Αρχιτεχνίτης του Βασιλικού Πυροβολικού
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9c/Hans_Eworth_Sir_John_Luttrell.jpg/220px-Hans_Eworth_Sir_John_Luttrell.jpg|δεξιά|μικρογραφία| Αλληγορικό πορτρέτο του σερ [[Τζον Λάτρελ (στρατιώτης)|Τζον Λάτρελ, ο οποίος κρατούσε το κάστρο Μπρόουτυ για τους Άγγλους, από τον Χανς Έγουορθ, 1550.]] σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a1/French_bastard_culverin_1548_with_arms_of_Henri_II_and_Catherine_de_Medicis_and_crescent_of_Diane_85mm_300cm_1076kg.jpg/170px-French_bastard_culverin_1548_with_arms_of_Henri_II_and_Catherine_de_Medicis_and_crescent_of_Diane_85mm_300cm_1076kg.jpg|μικρογραφία| Γαλλικός νόθος [[πύροφις του 1548, τύπος οικείος στον λόρδο Μέθβεν.]]
Στις 10 Σεπτεμβρίου 1524 ο Μέθβεν έγινε κύριος αρχιτεχνίτης τού Βασιλικού Πυροβολικού ("Magnalium nostrorum seu machinarum bellicarum, videlicet: artailzery"), και 25 χρόνια αργότερα θα διευθύνει το σκωτικό πυροβολικό στην Πολιορκία του Χάντινγκτον. .
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ
Fiat 500 (1957)
Το Fiat Nuova 500 (1957-75), στα ιταλικά „Cinquecento“, και στα ελληνικά „Πεντακοσαράκι“, θα παραμείνει για χρόνια, μέχρι την εμφάνιση του Smart, (1998) το μικρότερο σε διαστάσεις, ευρείας παραγωγής ευρωπαϊκό όχημα. Διαδέχθηκε ένα εξαιρετικά επιτυχημένο μοντέλο, με κλασσική μετάδοση κίνησης, το Fiat 500 Topolino. (1936-55) Το ίδιο με την σειρά του έδωσε την σκυτάλη διαδοχής στο Fiat 126, (1972-92) με το οποίο μάλιστα για μερικά χρόνια κατασκευαζότανε παράλληλα. Για τον έγκυρο ελβετό ιστορικό, και αναγνωρισμένη αυθεντία της εξέλιξης του Αυτοκινήτου στον 20ο Αιώνα, Roger Gloor, το „Πεντακοσαράκι“ θεωρήθηκε από αισθητικής άποψης ένα αυτοκίνητο-κομψοτέχνημα, που η απλή και κατανοητή τεχνολογική του βάση έρχεται να εγγυηθεί την μακρόχρονη του επιτυχία.
Σύμφωνα με τους συντάκτες του έγκυρου περιοδικού auto motor und sport (Τευχος 14/1957) το Fiat Nuova 500 προσφέρει σαν όχημα με ελάχιστο χώρο, την μέγιστη δυνατότητα χρήσης!
Το Fiat Nuova 500 σχεδιάστηκε από τον βιρτουόζο σε θέματα τέχνης και τεχνολογίας, μηχανολόγο μηχανικό Dante Giacosa, (1905- 96)  και κατασκευάστηκε σε 3.678.000 αντίτυπα.
Ακόμη και στις ημέρες μας, το Fiat Nuova 500, αποτελεί για τους λάτρεις του ιταλικού DESIGN, σημείο αναφοράς, ταυτόχρονα ζηλευτό υπόδειγμα της δουλείας του Dante Giacosa. Για τον λόγο αυτό, το 2019 έρχεται στο επίκεντρο της εποχιακής έκθεσης της MoMA (Museum of Modern Art, New York) με τίτλο "The Value of Good Design".
Ιστορικά δεδομένα
Η ιδέα
thumb|left|Το αρχικό Fiat 500 του 1957.
Η ιδέα ενός βασικού μεταφορικού μέσου, απασχολεί την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία ήδη από το 1936, (Fiat 500, prima serie) και ειδικότερα  μετά το 1948. (Fiat 500 B & 500 C) Οι τρείς αυτές σειρές ενός διθέσιου αυτοκινήτου, με μόλις 3.215 χιλιοστά μήκος, 535 κιλά βάρος, καί 519.646 αντίτυπα, καθιερώνουν την Fiat συνώνυμο τού προσιτού στις μάζες οχήματος.
Σύμφωνα με τον έγκυρο Θεωρητικό του Σχεδιασμού Christoph Reifenrath το Fiat Topolino, (1936-55) είναι δείγμα της εργασίας του θρυλικού μηχανολόγου μηχανικού, αρχικά της FIAT και μετέπειτα της LANCIA, καθηγητή Antonio Fessia. (1901–68) έχοντας πολύτιμο βοηθό και συνεργάτη τον 31χρονου τότε Dante Giacosa. (1905- 96)   thumb|left|Ακτινογραφία της δομής του αρχικού Fiat 500 του 1957, όπου φαίνεται και η διάταξη «όλα πίσω».
Δεκαεννέα χρόνια παραγωγής του Fiat 500 Topolino έφεραν στην εταιρία πολύτιμες εμπειρίες, και το Fiat 600 (1955-69) σαν αντικαταστάτη, με επιδόσεις ταυτόσημες, συν το πλεονέκτημα δύο επιπλέων θέσεων για τους επιβάτες, διατηρώντας στα ίδια σχεδόν επίπεδα, βάρος, διαστάσεις και τιμή πώλησης. Το πρώτο αυτοκίνητο της Fiat με κινητήρα πίσω, ακριβώς όπως και οι σημαντικότεροι ανταγωνιστές του, το Volkswagen Beetle (1945-2003) και το Renault 4 cv, (1947-67) μια „ιδέα σκέψης“ που διατηρείτε στην Fiat μέχρι το 1992.
Με βάση το Fiat 600 δρομολογείτε και η κατασκευή του Fiat 600 Multipla, (1956-69) του ουσιαστικά πρώτου οχήματος ενός χώρου με τρεις σειρές καθισμάτων, πού απέβλεπε στην χρήση του από μεγαλοοικογενειάρχες ή σαν εξαθέσιο ΤΑΞΙ. Ένα ιδιότυπα πρακτικό, αλλά όχι εξαιρετικά όμορφο μικρολεωφορείο που μετά το 1965 θα αντικατασταθεί σταδιακά από το Fiat 850 FAMILIARE.
Δίπλα στο Fiat 600, (με εσωτερικό κωδικό της εταιρίας, Typ 100) τοποθετεί η Fiat το Μοντέλο Nuova 500. (1957-75) Εδώ η ιδέα θα μπορούσε να συνοψιστεί σε μία -σε σύγκριση με το Typ 100- προσπάθεια μείωσης βάρους, μεγέθους, κατανάλωσης βενζίνης, και κατασκευαστικού κόστους. Για τον λόγο αυτό, το Nuova 500 (με εσωτερικό κωδικό της εταιρίας, Typ 110) απέκτησε έναν άλλο, δικύλινδρο, αερόψυκτο κινητήρα, σε αντίθεση με όλα τα προηγούμενα χαμηλού κυβισμού οχήματα της Fiat, που είχαν τετρακύλινδρους υδρόψυκτους. Σε συνάρτηση με αυτά τα τρία βήματα οι διάδοχοι του Topolino, άφησαν εποχή στην ιστορία της Fiat, και ανάδειξαν τον βιρτουόζο Dante Giacosa, σε έναν κορυφαίο μηχανολόγο μηχανικό, υπόδειγμα γνώσης Θεμάτων Τέχνης και Τεχνολογίας.
Το πεντακοσαράκι ανήκει σε έναν κατάλογο με ελάχιστες καταχωρήσεις επιτυχημένων  κλασσικών αυτοκινήτων που αφήνοντας εποχή, αγαπήθηκαν για αρκετές δεκαετίες, και παρουσιάσθηκαν λίγο πριν ή μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως το Volkswagen Beetle (Σκαθάρι), το Citroën 2CV, το Mini, το αρχικό Jeep και η αρχική σειρά Land Rover.
Τέχνη καί Τεχνολογία
Παροδικά διατέθηκε ακόμη σαν Fiat Nuova 500 Sport, (1958-60) αλλά και γιά ένα αρκετά μεγάλο διάστημα σαν Fiat 500 Giardiniera. (1960-77)
Το Nuova 500 Sport (1958-60) είχε έναν εργοστασιακά „πειραγμένο“ κινητήρα, (499,5 cm3 και 21,5 PS, 492 kg, 105 km/h) δίχρωμη βαφή, και αρχικά, σταθερή και όχι υφασμάτινη οροφή. Τον Μάιο του 1958 στο Χοκενχάιμ της Γερμανίας (12-Stunden-Rennen in Hockenheim) θριαμβευτικά κυρίεψε τις πρώτες τέσσερεις θέσεις του αγώνα στη κλάση αυτοκινήτων με κινητήρα μέχρι τα 500 κυβικά. Μερικές εβδομάδες πριν, τον Φεβρουάριο του 1958, το Nuova 500 με την „μαγική επέμβαση“ του Carlo Abarth, στον αγώνα εφτά ημερών της Monza, έσπασε όλα τα ρεκόρ στην κλάση του, αποδεικνύοντας έμπρακτα την αξιοπιστία του εύρωστου κινητήρα του.
Οι δύο τελευταίες σειρές του Typ 110 έφεραν το όνομα  Fiat 500 LUSSO, (1968-72) και Fiat 500 R (1972-75) έτρεχαν κάτι τι περισσότερο, και είχαν τιμή πώλησης 525.000 Λιρέτες, δηλαδή μόλις 60.000 περισσότερες από την τιμή του 1957. Το Fiat 500 R είχε βέβαια δίπλα του, για καλό και για κακό, ήδη το εκκολαπτόμενο διάδοχο μοντέλο Fiat 126. (1972-92)
Συμπαθητικό το Fiat 126, αλλά το πεντακοσαράκι παρέμεινε με όλες τις παραλλαγές του διαχρονικό. (auto motor und sport, Τεύχος 15/1973)
Με διαφορετική εξωτερική εμφάνιση παρουσίασαν τρείς γνωστοί κατασκευαστές αμαξωμάτων, το Abarth 500 Elaborata Coupé Zagato (1957-59) το Ghia 500 Joly. (1957–77) και λίγο αργότερα το Vignale 500 Gamine. (1967-71)  Παρόλη την ποικιλία, μοντέλων, όπως αναφέρει ο έγκυρος Ελβετός ιστορικός της εξέλιξης του Αυτοκινήτου στον 20ο Αιώνα, Roger Gloor, το πεντακοσαράκι της Fiat συνάντησε σοβαρά προβλήματα πώλησης στην τοπική ιταλική Αγορά, αφού δεν διέθετε καν ίχνος χώρων που είχε κάποιος με το Fiat 600, καθότι σχεδιάσθηκε σε όλες τις διαστάσεις κατά τι μικρότερο!
Η θυγατρική της Fiat εταιρία Autobianchi, παρουσίασε εξαρχής με βάση το πεντακοσαράκι, το Μοντέλο  Bianchina, (1957-69) ένα φινετσάτα μικροσκοπικό όχημα, με έξι εκδόσεις  αμαξώματος, συγκεκριμένα σαν, Berlina,  Coupé,  Cabriolet. Panoramica, Furgoncino, και Trasformabile.
Το NSU/Fiat Weinsberg 500, (1959-63) ήταν αποτέλεσμα της μακροχρόνιας συνεργασίας με την εταιρία NSU/Fiat στην Γερμανία, κατασκευαζόταν στην πόλη  Χάιλμπρον (Heilbronn) σε δύο εκδόσεις αμαξώματος, Coupé και Limousine.
Η εταιρία Abarth & C παρουσίασε μια σειρά από „πειραγμένα“ αυτοκίνητα επιδόσεων, δύο από αυτά είχαν βάση το πεντακοσαράκι, το Fiat-Abarth 595 SS (1963–70) και το Fiat-Abarth 695 SS (1964–70), και πλησιάζοντας το διπλάσιο της εργοστασιακής ιπποδύναμης.
Η εταιρία Ferves με έδρα το Τορίνο, όπως και η Fiat, παρουσίασε το Ranger (1967-71) ένα μικρό όχημα „παντοδαπού εδάφους“, με τα μηχανικά μέρη (κινητήρα-κιβώτιο ταχυτήτων-ανάρτηση) του Fiat Nuova 500. Ένα όχημα με συνολικό μήκος 283 εκατοστά, που είχε μάλιστα κατά παραγγελία επισυναπτόμενη μπροστινή κίνηση.
Η εταιρία Lombardi, (1947-74) ήταν μία βιομηχανία εξειδικευμένη στην αισθητική διαφοροποίηση οχημάτων, χρησιμοποιώντας σαν βάση συγκεκριμένα μοντέλα ευρείας παραγωγής της Lancia ή της Fiat. Το πεντακοσαράκι με ιδιότυπα διαφοροποιημένη μετόπη, και την ονομασία Fiat Nuova 500 Francis Lombardi My Car (1968-71) κατασκευάσθηκε από την εταιρία Lombardi, στην πόλη Vercelli στο Πεδεμόντιο, σε 20.000 αντίτυπα.
Η εταιρία Moretti, ιδρύθηκε το έτος 1925 και έπαψε να υπάρχει το 1989, ήταν μία από τις πιο δημιουργικές, και ποιοτικές βιομηχανίες στην κατασκευή φινετσάτων αυτοκινήτων στην Ιταλία. Ανάμεσα στις χρονιές 1959 και 1968 και με βάση το πεντακοσαράκι παρουσίασε τέσσερα ξεχωριστά μοντέλα, όλα με δικύλινδρους αερόψυκτους κινητήρες, αλλά με δικά της αμαξώματα, όπως το 500 S Berlina, 500 Giardiniera, 500 Coupé, και το 595 SS Coupé.
Η εταιρία Otas, (Omologate Turismo Automobile Speciale) ξεκίνησε το 1969 στο Τορίνο την δραστηριότητα της και έπαψε να υπάρχει το 1971. Στο διάστημα αυτό παρουσίασε με βάση το πεντακοσαράκι το Crazy-Car, ένα λιλιπούτιο buggy, το οποίο μπορούσε να αγοράσει κάποιος σαν ΚΙΤ και να το συναρμολογήσει ο ίδιος. Στο Τεστ του auto motor und sport (Τευχος 14/1957) το Fiat Nuova 500 εντυπωσίασε τους παντες με τις επιδόσεις του, είχε όπως το Fiat 600 απαράμιλλη οδική συμπεριφορά και ήταν σχετικά απρόσβλητο από τον πλευρικό άνεμο, παρόλο το κατά 16 εκατοστά μικρότερο μεταξόνιο. Το Fiat Nuova 500 είχε αρχικά έναν σχετικά ήρεμο κινητήρα, (479 cm3 και 13,5 PS, 470 kg, 85 km/h) ο οποίος με την πάροδο του χρόνου έγινε όλο και πιο νευρικός. (594 cm3 και 18 PS, 525 kg, 100 km/h) Με λιτό εξοπλισμό αρχικά, τα πλαϊνά παράθυρα συρόμενα, και τις πόρτες να στηρίζονται στην βάση από το „κολονάκι Β“. Για λόγους ασφαλείας, μετά το 1965, το Fiat Nuova 500 F αποκτά μεγαλύτερα πίσω φώτα, οι πόρτες στηρίζονται στην βάση από το „κολονάκι Α“, και έχουν άλλη φορά στο άνοιγμα. (το „κολονάκι Α“ είναι η διεθνής ορολογία, για το πλαϊνό πέρασμα από το παρμπρίζ στην μπροστινή πόρτα του αυτοκινήτου) Οι ενισχύσεις στα προφίλ του αμαξώματος, η μεγαλύτερη τελική και η καλύτερη επιτάχυνση, όπως ακόμη και τα μεγαλύτερα φρένα από το Typ 100, ενισχύουν επιτακτικά την ενεργητική και παθητική ασφάλεια του Fiat Nuova 500. thumb|left|Steyr-Puch 500.
Επίλογος, καί αρχή εκ νέου
thumb|right|Fiat 500F του 1966 και Fiat Nuova 500 του 2008.δεξιά|μικρογραφία|Το πίσω μέρος ενός Fiat 500 Giardiniera.
Κατα τον Roger Gloor, με την παρουσίαση του 126, ο κορμός παραγωγής του έσχατου Fiat Nuova 500 (Unificato) μεταφέρεται στις εγκαταστάσεις της Autobianchi. (Desio, περιοχή Βόρεια του Μιλάνου) διαθέσιμος ένας και μοναδικός τύπος με τον κινητήρα του 126.
Η νέα εποχή είχε ήδη ξεκινήσει με το Fiat 128 (1969) και Fiat 127 (1971) και με κάποια σχετική καθυστέρηση οδηγεί όλους και όλα προς αυτήν την κατεύθυνση του „όλα εμπρός“. Έτσι προκύπτουν τα μοντέλα Fiat Cinquecento, (1991-98) και Fiat Seicento. (1998-2009)
Όμως από „δημιουργίες της οκάς“ δεν μένει ο κόσμος ούτε ουσιαστικά, ούτε και για μεγάλο διάστημα ευχαριστημένος, δεδομένου ότι όλοι μας χρειαζόμαστε κάποια στιγμή „το όνειρο“. Έτσι από εδώ είχε, από εκεί είχε, ο ταλαντούχος Designer του Centro Stile Fiat, Roberto Giolito, ακολουθώντας τον δρόμο που χάραξε ο Dante Giacosa, παρουσίασε το 2004 στην έκθεση της Γενεύης, το Concept Car Fiat Trepiuno.
Αφού λοιπών η πρόταση του Fiat Trepiuno κατάφερε ούτε λίγο, ούτε πολύ να συναρπάσει τους επισκέπτες της έκθεσης, ξεκινά με κάποιες μικροαλλαγές το 2007 στο εργοστάσιο του Tychy η παραγωγή του πρώτου ενπροσθιοκίνητο Fiat Nuova 500.
Παντόλφο Δ΄ Μαλατέστα
Ο Παντόλφο Δ΄, ιταλ.: Pandolfo IV Malatesta, με το παρωνύμιο Pandolfaccio (Κακός Παντόλφ) (Ιούλιος 1475 - Ιούνιος 1534) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν Ιταλός κοντοτιέρο και κύριος του Ρίμινι και άλλων πόλεων στη Ρομάνια. Ήταν ένας μικρός παίκτης στους Ιταλικούς Πολέμους.
Fiat 500 (1957)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Μοντέλα Fiat Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ Κατηγορία:Αυτοκίνητα με κινητήρα πίσω
Παντόλφο Δ΄ Μαλατέστα
μικρογραφία|Ο Βωμός του Αγίου Βικεντίου Φερέρ, με τον Άγιο Σεβαστιανό και τον Άγιο Ρόκκο· στα πόδια τους ο Παντόλφο Δ΄ Μαλατέστα, η μητέρα του Eλιζαμπέτα Aλντομπραντίνι, η σύζυγός του Βιολάντε Μπεντιβόλιο και ο αδελφός του Κάρλο. Από τον Ντομένικο Γκιρλαντάιο και το εργαστήριό του (1493-1496).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ροβέρτου κυρίου του Ρίμινι, με το τέλος του οποίου (1482) ορίστηκε στρατηγός της Δημοκρατίας της Βενετίας. Τέσσερα χρόνια αργότερα έγινε ιππότης από τον βασιλιά Αλφόνσο Β΄ της Νάπολης. Μητέρα του ήταν η Ελιζαμπέτα Αλντομπραντίνι.
Δύο χρόνια αργότερα ο Καίσαρας Βοργίας εισέβαλε στα εδάφη του Παντόλφo και ο πάπας Αλέξανδρος ΣΤ΄, ο πατέρας του Καίσαρα, τον αφόρισε. Εγκαταλελειμμένος από τους υπηκόους του, ο Παντόλφο αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Ρίμινι για 2.900 δουκάτα, ζώντας στη Βενετία τα επόμενα χρόνια. Μετά το τέλος του Αλεξάνδρου ΣΤ΄, εκμεταλλεύτηκε την ασθένεια του Καίσαρα για να επιτεθεί στο Ρίμινι το 1503, χωρίς όμως οριστική επιτυχία. Το 1509 πήρε μέρος στη μάχη του Aνιαντέλο και μετά την ήττα των Βενετών άλλαξε πλευρά, και υποτάχθηκε στον βασιλιά της Γερμανίας. Αργότερα πολιόρκησε την Πάντοβα, αλλά αναγκάστηκε να επιστρέψει στο φέουδο του την Τσιταντέλα, που του δόθηκε επίσημα το 1512. Αργότερα επέστρεψε στη Βενετία.
Το 1522 ο Παντόλφο, μαζί με τον γιο του Σιγισμόνδο, κατάφεραν να ανακτήσουν για λίγο το Ρίμινι. Το 1527, μετά τη λεηλασία της Ρώμης και τη σύλληψη του πάπα Κλήμη Ζ΄, οι δύο Μαλατέστα εισήλθαν και πάλι στην προγονική τους πόλη, αλλά σύντομα εκδιώχθηκαν από τους παπικούς μισθοφόρους.
Αργότερα έζησε στη φτώχεια στη Φεράρα, υπό την προστασία του δούκα Αλφόνσο ντ' Έστε. Ο Παντόλφo απεβίωσε το 1534 στη Ρώμη. Τάφηκε στην εκκλησία της Σάντα Μαρία στο Τραστέβερε.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μαλατέστα Κατηγορία:Πρόσωπα αφορισμένα από την Καθολική Εκκλησία
Στέλιος Πέρρος
Ο Στέλιος Πέρρος είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1957 μέχρι το 1963.
Καριέρα
Ο Πέρρος ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τον Μελιτέα Θεσσαλονίκης και μεταγράφηκε στον Άρη το καλοκαίρι του 1957. Κατά την πρώτη του χρονιά με τους "κίτρινους" έπαιξε ως δεξιός εξτρέμ σε εννέα αγώνες του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, σκοράροντας δύο τέρματα στον αγώνα κατά του Μακεδονικού με 6-1, στις 24 Νοεμβρίου 1957.
Στις πρώτες χρονιές της Α' Εθνικής, ο Πέρρος αποτέλεσε βασικό κομμάτι της ομάδας του Άρη, σκοράροντας τέσσερις φορές το 1959-60 και άλλες δύο το 1960-61. Το τελευταίο του γκολ, το πέτυχε στον εκτός έδρας αγώνα κατά του ΠΑΟΚ στις 19 Νοεμβρίου 1961, όπου άνοιξε το σκορ στο 15ο λεπτό, αλλά μετά τον καταλογισμό πέναλτι υπέρ του γηπεδούχου, αποβλήθηκε με κόκκινη κάρτα λόγω διαμαρτυρίας.
Την επόμενη χρονιά, αγωνίστηκε σε μόλις έναν αγώνα, στις 18 Νοεμβρίου 1962 κατά του Ολυμπιακού. Το καλοκαίρι του 1963, αποτέλεσε παρελθόν για την ομάδα της Θεσσαλονίκης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ιν Σαλάχ
Γεωγραφία
Μια αμμοθίνη στο δυτικό άκρο της πόλης περνά μέσα από την πόλη και τη χωρίζει στη μέση. Η αμμοθίνη κινείται με ταχύτητα περίπου ενός μέτρου κάθε πέντε χρόνια. Καθώς τα κτίρια καλύπτονται από την άκρη της, οι κατασκευές στο πίσω μέρος του αμμόλοφου αποκαλύπτονται σταδιακά. Τέσσερα κσουρ (περιτοιχισμένοι οικισμοί) με κόκκινα ή ιώδη τούβλα από πηλό βρίσκονται στην όαση, με το καθένα να διαθέτει το δικό του οχυρό.
Κλίμα
αριστερά|μικρογραφία|Κλίμα στο Ιν Σαλάχ Το Ιν Σαλάχ έχει θερμό ερημικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν BWh), με μακρά, θερμά καλοκαίρια και βραχείς, ζεστούς χειμώνες, και μέσο όρο μόλις 16 χιλιοστών βροχόπτωσης ανά έτος. Οι θερινές θερμοκρασίες είναι σταθερά υψηλές καθώς συνήθως πλησιάζουν τους 50 °C αλλά οι θερμοκρασίες τη νύχτα πέφτουν αρκετά περίπου στους 30 °C. Ακόμα και στις αρχές Μαΐου ή στα τέλη Σεπτεμβρίου, οι θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορούν εύκολα να φτάσουν τους 45 °C. Οι νύχτες του χειμώνα μπορεί να είναι ψυχρές και μπορεί να σημειωθεί παγετός αλλά οι μέρες είναι ευχάριστα ζεστές, ηλιόλουστες και ξηρές. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, στην περιοχή της Σαχάρας στην Αλγερία εμφανίζεται καυτός νότιος άνεμος ο οποίος μεταφέρει σκόνη που ονομάζεται σιρόκος. Αυτοί οι άνεμοι πνέουν στα οροπέδια της βόρειας Αλγερίας μέχρι 40 ημέρες και φτάνουν στην παράκτια περιοχή Τελ για 20 ημέρες. Στο Ιν Σαλάχ έχουν καταγραφεί θερμοκρασίες τουλάχιστον 35 °C σε κάθε μήνα του έτους. Η μέση ετήσια σχετική υγρασία είναι χαμηλή, με μόλις 24%. Ο ουρανός είναι αίθριος ολόκληρο τον χρόνο και οι νεφελώδεις μέρες είναι πολύ σπάνιες. Έτσι, η ηλιακή ακτινοβολία είναι μεταξύ των υψηλότερων στον πλανήτη και η ετήσια διάρκεια της ηλιοφάνειας εκτιμάται μεταξύ 3.700 και 4.000 ωρών. Το Ιν Σαλάχ αναφέρεται συχνά ως ένα από τα πιο θερμά σημεία σε ολόκληρο τον κόσμο. Μαζί με το Αντράρ και το Ρεγκάνε, το Ιν Σαλάχ αποτελεί το «Τρίγωνο της Φωτιάς», όπως λένε οι κάτοικοι λόγω της ακραίας ζέστης που κυριαρχεί στην περιοχή από τον Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβριο.
Μεταφορές
Αεροπορικές πτήσεις μέσω του αεροδρομίου του Ιν Σαλάχ συνδέουν την πόλη με την πρωτεύουσα Αλγέρι και άλλες μεγάλες πόλεις της Αλγερίας. Ο σταθμός λεωφορείων του Ιν Σαλάχ εξυπηρετεί λεωφορεία που συνδέουν τον βορρά και τον νότο. Η πόλη βρίσκεται στη συμβολη του Διασαχαριακού Αυτοκινητοδρόμου, ο οποίος οδηγεί στα βόρεια στη Γκαρντάια και το Αλγέρι και νότια στο Ταμανρασσέτ, και της εθνικής οδού N52, η οποία οδηγεί δυτικά προς τα Ιν Γκαρ και Ρεγκάνε.
Οικονομία
Εκτός από τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, οι κύριες οικονομικές δραστηριότητες του Ιν Σαλάχ είναι γεωργικής φύσεως, με άρδευση που παρέχεται από αρτεσιανά πηγάδια. Η όαση έχει πάνω από 200.000 χουρμαδιές. Το κύριο προϊόν είναι οι χουρμάδες, τα φρούτα και τα λαχανικά. Ο κήπος με φρούτα και λαχανικά και τα φοινικόδενδρα αγκαλιάζουν τον οικισμό στις νότιες και δυτικές άκρες του. Τα δένδρα αυτά προστατεύονται από την κινούμενη άμμο με φράκτες. Το Ιν Σαλάχ είναι επίσης κέντρο των νομάδων Τουαρέγκ. Οι πηγές πετρελαίου και φυσικού αερίου του Ιν Σαλάχ φιλοξενούν το In Salah Project, ένα σημαντικό συστατικό του οποίου περιλαμβάνει εγκατάσταση για την απομάκρυνση του CO2 από το παραγόμενο αέριο. Στη συνέχεια, το CO2 επανατοποθετείται σε υπόγειο σχηματισμό.
Εκπαίδευση
Το 6,7% του πληθυσμού έχει ολοκληρώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση (το υψηλότερο ποσοστό στην επαρχία) και ένα άλλο 20,1% έχει ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το συνολικό ποσοστό αλφαβητισμού είναι 80,1%, και είναι 88,7% μεταξύ των ανδρών και 71,4% μεταξύ των γυναικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αλγερίας
Καλαθοσφαίριση Αγίας Παρασκευής
Η Καλαθοσφαίριση Αγίας Παρασκευής, ευρέως γνωστή ως Κ.Α.Π., είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην Αγία Παρασκευή, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Κοντοπεύκου. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1986 και αγωνίζεται με χρώματα το μαύρο και το λευκό. Διατηρεί τμήματα ανδρικής καλαθοσφαίρισης όλων των ηλικιακών ομάδων.
Ίδρυση και πορεία στην Ε.Σ.Κ.Α. (1986-2000)
Ο '''Ο.Φ.Κ. Αγίας Παρασκευής''' ιδρύθηκε το 1986 έπειτα από συγχώνευση των τμημάτων καλαθοσφαίρισης των ομάδων Φ.Φ.Σ. Κεραυνός Αγίας Παρασκευής και Α.Ο. Πήγασος Αγίας Παρασκευής.
Μέχρι το καλοκαίρι του 1988 ο σύλλογος λάμβανε μέρος στα Πρωταθλήματα της Ε' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Σ.Κ.Α. Μέχρι το 1990 αγωνίστηκε στα πλαίσια της Δ' Ε.Σ.Κ.Α., ενώ κατά τη μακρά περίοδο από το 1900 έως το 1995 ανήκε στο δυναμικό της Γ' Ε.Σ.Κ.Α. Ακολούθησε μια σύντομη παραμονή στη Β' Ε.Σ.Κ.Α. και κατά το χρονικό διάστημα από το 1997 έως το 2000 συμμετείχε στους αγώνες της Α' Ε.Σ.Κ.Α.
Την αγωνιστική περίοδο 1999-00 η ομάδα της Αγίας Παρασκευής κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ανδρών της Α' Ε.Σ.Κ.Α. λαμβάνοντας το δικαίωμα ανόδου για πρώτη φορά στην ιστορία της στις εθνικές κατηγορίες. Κατά την παρθενική του περίοδο στη Γ' Εθνική Κατηγορία, 2000-01, ο σύλλογος ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 4η θέση του βαθμολογικού πίνακα. Το ίδιο καλοκαίρι μετονομάστηκε σε Καλαθοσφαίριση Αγίας Παρασκευής.
Πορεία στη Γ' Εθνική (2000-2009)
Την επόμενη χρονιά, 2001-02, η Κ.Α.Π. κατέλαβε και πάλι στην 4η θέση της τελικής βαθμολογίας, ενώ την περίοδο 2002-03 τερμάτισε μια θέση χαμηλότερα. Η επόμενη χρονιά, 2003-04 ήταν ελαφρώς χειρότερη με την ομάδα να εξασφαλίζει την 7η θέση. Η καθοδική πορεία συνεχίστηκε τη χρονιά 2004-05 που επέφερε την 8η θέση, χωρίς ωστόσο ο σύλλογος να κινδυνεύσει με υποβιβασμό.
Σημαντική ανάκαμψη παρατηρήθηκε την αγωνιστική περίοδο 2005-06 οπότε και βρέθηκε στην 3η και καλύτερη μέχρι τότε θέση με 19 νίκες και 7 ήττες. Η επόμενη περίοδος, 2006-07 υπήρξε ακόμη πιο επιτυχημένη με την ομάδα να τερματίζει 2η στον όμιλό της (σε ισοβαθμία με τον 3ο Γκυζιακό.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2007-08 η Κ.Α.Π. βρέθηκε στην 5η θέση της βαθμολογίας ως άτυχη τριπλής ισοβαθμίας με την 3η και 4η ομάδα. Ακόμη μια 2η θέση καταγράφεται τη χρονιά 2008-09 σε ισοβαθμία μάλιστα με την πρωτοπόρο ΑΕΚ Πήγασος Άργους (21 νίκες και 5 ήττες). Η εξέλιξη αυτή οδήγησε στην άνοδο της ομάδας στη Β' Εθνική Κατηγορία μετά από προσπάθειες μιας δεκαετίας περίπου.
Πορεία στη Β' Εθνική (2009-2012)
Στα πλαίσια της Β' Εθνικής, σε μοναδικό πλέον όμιλο, η Κ.Α.Π. δεν πραγματοποίησε ιδιαίτερα πετυχημένη πορεία τη χρονιά 2009-10 τερματίζοντας 13η και εντός της ζώνης του υποβιβασμού. Όμως την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2010-11, πετυχαίνοντας 21 νίκες και 5 ήττες ο σύλλογος αναδείχθηκε Πρωταθλητής του 1ου Ομίλου Νότου της Γ' Εθνικής Κατηγορίας, λαμβάνοντας το εισιτήριο επιστροφής στη Β' Εθνική. Παράλληλα έφτασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Ανδρών της Ε.Σ.Κ.Α., όπου και γνώρισε την ήττα από τον Αετό με σκορ 85-84.
Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2011-12, η ομάδα κατέλαβε την 3η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης πετυχαίνοντας για πρώτη φορά στην ιστορία της την άνοδο στην Α2 Εθνική Κατηγορία, την υψηλότερη που έχει φτάσει μέχρι σήμερα. Την ίδια περίοδο ο σύλλογος πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο Κύπελλο Ελλάδος, γνωρίζοντας τον αποκλεισμό στην 2η Αγωνιστική της Α' Φάσης από το Φιλαθλητικό Ζωγράφου σε ένα πλούσιο σε καλάθια παιχνίδι που έληξε στη δεύτερη παράταση 104–97.
Πορεία στην Α2 Εθνική (2012-σήμερα)
Η λήξη της περιόδου 2012-13 βρήκε την ομάδα της Αγίας Παρασκευής στην 6η θέση του βαθμολογικού πίνακα της Α2 Εθνικής, έχοντας συγκεντρώσει 14 νίκες και 12 ήττες. Στο θεσμό του Κυπέλλου συμμετείχε μόλις στην 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης όπου και ηττήθηκε από την Α.Ε. Νέας Κηφισιάς με σκορ 69-65.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, η Κ.Α.Π. διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έχοντας συγκεντρώσει 2 νίκες και 24 ήττες, κατέλαβε τη 14η και τελευταία θέση της τελικής βαθμολογίας με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί.
Στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος αγωνίστηκε σε δύο παιχνίδια, γνωρίζοντας τον αποκλεισμό στην πρεμιέρα της Β' Φάσης από τον Ηλυσιακό με ευρεία διαφορά, 53-90.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Κοντοπεύκου, χωρητικότητας 1.000 θέσεων. Πρόεδρός του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Αλέξανδρος Άρχος, γενικός αρχηγός ο Κώστας Καρυστινός και έφορος του ανδρικού τμήματος η Ελισσάβετ Λυμπεροπούλου-Τασιοπούλου. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από τον Ιανουάριο του 2014 ο Δημήτρης Αποσκίτης με συνεργάτη τον Ισίδωρο Κουτσό. Το ρόστερ της Κ.Α.Π. για την αγωνιστική περίοδο 2013-14 συνθέτουν οι παρακάτω αθλητές:
Ε.Σ.ΚΑ. Βορειοδυτικής Ελλάδας 2018-2019 (Άνδρες)
Για την περίοδο 2018–19,η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης ΒΔ Ελλάδος είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων διοργανώσεων καλαθοσφαίρισης, πρωταθλήματος και υποδομών, στην ΒΔ Ελλάδα.
Ο πρωταθλητής Ε.Σ.ΚΑ.ΒΔ.Ε. προβιβάζεται στην Γ εθνική.
Α ΕΣΚΑΒΔΕ
Το πρωτάθλημα διεξάγεται σε δυο ομίλους (Βορράς-Νότος) των 10 ομάδων.Μετά το τέλος της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος ακολουθούν play off για την ανάδειξη του πρωταθλητή και play out για τον υποβιβασμό των ομάδων στην Β Ανδρών.Στην κατηγορία συμμετέχουν και Β ομάδες μεγαλύτερων κατηγοριών.
Με την διάλυση του Πήγασου-Προοδευτικής Αγρινίου,ανέβηκε στην Α κατηγορία ο ΑΣ Λέων Μεσολογγίου. Η Δόξα Λευκάδας Β αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα. Στην θέση της ανέβηκε από την Β κατηγορία ο ΑΓΟ Φιλιππιάδας.
Α όμιλος
ΒΜΑ:Βαθμοί στους μεταξύ τους αγώνες
ΔΜΑ:Διαφορά στους μεταξύ τους αγώνες
ΔΟΑ:Διαφορά σε όλους τους αγώνες
Β όμιλος
ΒΜΑ:Βαθμοί στους μεταξύ τους αγώνες
ΔΜΑ:Διαφορά στους μεταξύ τους αγώνες
Play off
Οι δυο πρώτοι των ομίλων θα παίξουν χιαστί στις δυο νίκες με πλεονέκτημα έδρας των πρώτων.
ΣΚ Ιωάννινα-ΑΣ Λέων Μεσολογγίου 66 - 57 (1-0)
ΓΕ Αγρινίου-ΑΟ Σπάρτακος 85 - 59 (1-0)
30-31/3/19
ΑΣ Λέων Μεσολογγίου-ΣΚ Ιωάννινα 70 - 81 (0-2)
ΑΟ Σπάρτακος-ΓΕ Αγρινίου 63 - 77 (0-2)
Οι νικητές της προηγούμενης φάσης παίζουν στον τελικό.
6/4/19
ΓΕ Αγρινίου-ΣΚ Ιωάννινα 44 - 71
13/4/19
ΣΚ Ιωάννινα-ΓΕ Αγρινίου 75-64
Play out
Οι ομάδες θα παίξουν μέσα έξω και οι ηττημένοι υποβιβάζονται.
23-24/3/19
ΑΚ Πύρρος Αρταίων-ΑΟ Βόνιτσας 63 – 72
Γρ. Λιακατάς-Ιόνιος ΑΣ 61 - 80
30-31/3/19
ΑΟ Βόνιτσας-ΑΚ Πύρρος Αρταίων 62 - 45
Β ΕΣΚΑΒΔΕ
Το πρωτάθλημα διεξάγεται σε δυο ομίλους (Βορράς-Νότος) των 9 ομάδων έκαστος.Μετά το τέλος της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος ακολουθούν play off για την ανάδειξη του πρωταθλητή και των ομάδων που θα ανεβούν στην Α Ανδρών και play out για τον υποβιβασμό των ομάδων στην Γ Ανδρών.Στην κατηγορία συμμετέχουν και Β ομάδες μεγαλύτερων κατηγοριών.
Δεν δήλωσε συμμετοχή σε σχέση με πέρυσι ο ΑΣ Ηρακλής Φιλιατών.Επίσης δεν δήλωσε συμμετοχή ο Θρύλος Ιωαννίνων Β που πέρυσι κέρδισε την άνοδο από την Γ κατηγορία.Ανέβηκε επιπλέον από την Γ κατηγορία ο Ηρακλής Μοναστηρακίου.
Α όμιλος
*** Το σωματείο ΦΙ.ΜΠΑ. ΠΗΓΑΣΟΣ έχει ποινή αφαίρεσης ενός (1)  βαθμού λόγω μή προσέλευσης σε αγώνα την τρέχουσα περίοδο.
Β όμιλος
ΔΟΑ:Διαφορά σε όλους τους αγώνες
Play off
Δημιουργείται ένας νέος όμιλος μεταξύ των δυο πρώτων του κάθε ομίλου που μεταφέρουν τα αποτελέσματα της κανονικής διάρκειας.Ο όμιλος θα ολοκληρωθεί αφού οι ομάδες παίξουν με τις αντίστοιχες του άλλου ομίλου μέσα έξω. ΒΜΑ:Βαθμοί στους μεταξύ τους αγώνες
ΔΜΑ:Διαφορά στους μεταξύ τους αγώνες
ΔΟΑ:Διαφορά σε όλους τους αγώνες
Play out
24/3/19
ΑΟ Αλυκών-Ηρακλής Μοναστηρακίου 46 – 57 Ο αγώνας είναι νοκ άουτ.
ΓΕ Αγρινίου (Β)-ΑΟ Λούρου 58 - 49
31/3/19
ΑΟ Λούρου-ΓΕ Αγρινίου (Β) 59-51
Γ ΕΣΚΑΒΔΕ
Το πρωτάθλημα διεξάγεται σε τέσσερις ομίλους με γεωγραφικά κριτήρια.Οι όμιλοι είναι των τεσσάρων,πέντε και 6 ομάδων.Δεν συμμετέχουν σε σχέση με πέρυσι ο Λουριώτικος ΑΓΟ,ο ΑΓΟ Φιλιππιάδας (Β) και ο ΒΑΟ Άρτας (Β).Αντίθετα νέες συμμετοχές σε σχέση με πέρυσι είναι ο Απόλλων Μεσολογγίου,ο Αίολος Αστακού,ο ΠΑΣ Ιωνικός 80' (Β),ο ΑΟ Αγρινίου (Β),ο ΑΚ Πύρρος Αρταίων (Β),η ΑΕ Δόξα Πύρρου (Β),ο ΑΟ Ζηρού,ο ΣΚ Ιωάννινα (Β),ο Σπάρτακος ΑΟ (Β),ο ΠΑΣ Γιάννινα (Β),ο Ν.Α.Ο. Ναυσίθοος,οι Κένταυροι Κέρκυρας,ο ΑΣ Ιόνιος (Β) και ο ΚΕ Φαίακας (Β).Επίσης συμμετέχει η Δόξα Λευκάδας (Β) που δεν δήλωσε συμμετοχή στην πρώτη κατηγορία και ο Θρύλος Ιωαννίνων (Β) που δεν δήλωσε συμμετοχή στην δεύτερη κατηγορία όπως δικαιούταν.
Β όμιλος
*** Το σωματείο Α.Ο. ΦΙΛΟΘΕΗΣ έχει αφαίρεση ενός βαθμού λόγω μη προσέλευσης σε αγώνα στην τρέχουσα αγων. περίοδο.
Δ όμιλος
*** Το σωματείο ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ ΠΑΞΩΝ έχει ποινή αφαίρεσης ενός (1)  βαθμού λόγω μη προσέλευσης σε αγώνα την αγων. περίοδο 2017 - 2018.
Play off
Οι δύο πρώτες βαθμολογικά ομάδες κάθε ομίλου θα συναντηθούν μεταξύ τους σε χιαστί αγώνες (εντός και εκτός έδρας).Οι νικήτριες ομάδες των αγώνων αυτών ανέρχονται στη Β΄ κατηγορία.
Οι ηττημένες ομάδες των αγώνων αυτών, αν δεν υπάρξει κατάταξη ανόδου από τη διαδικασία goal average, θα αγωνιστούν μεταξύ τους σε ουδέτερα γήπεδα ώστε να υπάρξει.
Οι πρώτοι αγώνες θα γίνουν στις 25 Μαΐου 2019 ενώ οι δεύτεροι την 1η Ιουνίου 2019.
ΑΟ Αγρινίου (Β)-ΑΕ Δόξα Λευκάδας (Β) 84 - 72
ΑΕ Δόξα Λευκάδας (Β)-ΑΟ Αγρινίου (Β) 60-64
Απόλλων Μεσολογγίου-ΑΕ Δόξα Πύρρου (Β) 20-0 α.α η Δόξα Πύρρου παραιτήθηκε των αγώνων)
Σπάρτακος ΑΟ (Β)-ΑΟ Ποσειδώνας Παξών 45 - 39
ΑΟ Ποσειδώνας Παξών-Σπάρτακος ΑΟ (Β) 59-41
ΚΕ Φαίακας (Β)-ΣΚ Ιωάννινα (Β) 71 - 56 (ο αγώνας ήταν νοκ άουτ)
Υποδομές
Διεξάγονται πρωταθλήματα εφήβων,παίδων,μίνι 2005,προμίνι 2006.Στους έφηβους και στους παίδες πρωταθλήτρια ανδείχθηκε η Νικόπολη.Στα μίνι 2005 πρωταθλητής αναδείχθηκε ο ΑΓΣ Ιωαννίνων ενώ στα προμίνι 2006 ο ΠΑΣ Γιάννινα.
Ομάδες σε εθνικές κατηγορίες
Ο ΓΣ Χαρίλαος Τρικούπης συμμετέχει στην Α2.Ο ΑΟ Αγρινίου και ο Φαίακας Κέρκυρας συμμετέχουν στην Β εθνική.Η Δόξα Λευκάδας,ο ΑΓΣ Ιωαννίνων,ο ΣΚ Νικόπολη Πρέβεζας και ο ΠΑΣ Γιάννινα συμμετέχουν στην Γ εθνική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περίοδοι Ε.Σ.ΚΑ.ΒΔ.Ε.
Προβάλινθος
Η Προβάλινθος (Προβάλινθος), (ο δήμος: Προβαλίνθου) ήταν αρχαίος οικισμός - πόλη και δήμος της Πανδιονίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).