cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αστράς Ηλείας
Ιστορία
Το χωριό είχε συμμετοχή στις επιχειρήσεις του ελληνικού αγώνα της ανεξαρτησίας από την οθωμανική διοίκηση. Ενδεικτικά, κάποια ονόματα αγωνιστών της περιοχής, όπως αναφέρονται στο μητρώο Αγωνιστών της Εθνικής Βιβλιοθήκης: Νικόλαος Κούλης, Χρύσανθος Κούλης, Δημήτριος Καραχιούτης, Κωνσταντίνος Σταθόπουλος, Αγγελής Μακρής, Βασίλειος Μακρής, Πανάγος Μακρής (Μακροπανάγος). Αναφέρονται επίσης οι Ζαφείρης Μακριβασιλόπουλος και Κώστας Μακροπανάγος. Αγωνιστής από το χωριό υπήρξε και ο Χρήστος Άκουρος.
Το 1835 με τη δημιουργία του τότε Δήμου Λαμπείας, το χωριό αποτέλεσε τμήμα του και είχε 448 κατοίκους, ενώ κατά την απογραφή του 1851 είχε 486 κατοίκους. Στα 1885 αναφέρεται ότι ο οικισμός απείχε τότε μιάμιση ώρα δρόμο από τη Δίβρη, την έδρα του τότε Δήμου Λαμπείας στον οποίο ανήκε διοικητικά.
Το χωριό ονομαζόταν παλιότερα Νουσά, αλλά μετονομάστηκε σε Αστράς στις 19/07/1928, ενώ με το ΦΕΚ 156Α της 08/08/1928 μετονομάστηκε και η πρώην κοινότητα Νουσά σε κοινότητα Αστρά. Η πρώην κοινότητα Νουσά είχε συσταθεί με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 σύμφωνα με το νόμο «Περί συστάσεως Δήμων και Κοινοτήτων». Το παλιό όνομα του χωριού είναι πιθανότατα σλάβικης προέλευσης. Το όνομα Αστράς προέρχεται από το όνομα του όρους στις πλαγιές του οποίου βρίσκεται το χωριό, όρος-παρακλάδι του Ερύμανθου προς την Ηλεία, το οποίο στην αρχαιότητα ονομαζόταν Αστερίων.
Σημαντική ήταν η δράση των Νουσαϊτών (Αστραίων) στον Εμφύλιο πόλεμο την περίοδο 1944-1949 χάνοντας πολλοί την ζωή τους στην Μάχη του Μακρυγιάννη, όπως ο Ηλίας Παπασπυρόπουλος, ο Θεόδωρος Άκουρος κ.ά.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αστρά είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 14,218 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Καλύβια Αστρά.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Λοιπά στοιχεία
Τον Αστρά έχουν ως αναφορά ο Σύλλογος Αστραίων Αθήνας και ο Σύλλογος Αστραίων Πάτρας. Κύριος ναός του χωριού, και πολιούχος, είναι ο Άγιος Γεώργιος. Στην ευρύτερη περιοχή του χωριού, πέρα από τη «Σκήτη της Νουσάς», βρίσκονται αρκετά ξωκκλήσια όπως λ.χ. οι Άγιοι Θεόδωροι, ο Άγιος Αθανάσιος κ.λπ. Κύρια δραστηριότητα των κατοίκων του είναι η κτηνοτροφία και η γεωργία.
Πρόεδρος του χωρίου για 12 χρόνια αποτέλεσε ο Σπυρίδων Παπασπυρόπουλος ο οποίος βοήθησε στην ανάπτυξη και τη συγκρότηση του χωριού προωθώντας σημαντικά έργα για εκείνη την εποχή, όπως η βελτίωση των δρόμων, η παροχή ρεύματος στα απομακρυσμένα σπίτια του χωρίου κ.α.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας Κατηγορία:Δήμος Λάμπειας
Ζόρζε Σεμπάιου
Ο Ζόρζε Φερνάντου Μπράνκου ντε Σεμπάιου (πορτογ. Jorge Fernando Branco de Sampaio, 18 Σεπτεμβρίου 1939 – 10 Σεπτεμβρίου 2021) ήταν Πορτογάλος πολιτικός και δικηγόρος, που διετέλεσε Πρόεδρος της Πορτογαλίας (ο 18ος χρονολογικά), από το 1996 μέχρι το 2006. Υπήρξε μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος της χώρας του και πρόεδρός του από το 1989 έως 1992. Επίσης ήταν δήμαρχος της Λισαβόνας από το 1990 μέχρι το 1995.
Ο Σεμπάιου αντιτάχθηκε στη δικτατορία του «Νέου Κράτους». Συμμετείχε στη φοιτητική κρίση της δεκαετίας του 1960s και ως δικηγόρος υπερασπιζόταν πολιτικούς κρατουμένους. Ως Πρόεδρος της Πορτογαλίας διεδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην Κρίση του Ανατολικού Τιμόρ του 1999 και υπό την προεδρία του η Πορτογαλία παρέδωσε στην Κίνα το τελευταίο της έδαφος στην Ασία, την αποικία του Μακάου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Πορτογαλίας
Ομοσπονδιακό Παλάτι της Ελβετίας
μικρογραφία|300x300εσ| Βόρεια πρόσοψη του Ομοσπονδιακού Παλατιού στη [[Βέρνη]] Το Ομοσπονδιακό Παλάτι της Ελβετίας (Bundeshaus, Palais fédéral , Palazzo federale  , Romansh , Curia Confœderationis Helveticæ ) είναι κτίριο στη Βέρνη που στεγάζει την Ελβετική Ομοσπονδιακή Συνέλευση (νομοθετικό σώμα) και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο. Έχει συνολικό μήκος πάνω από 300 μέτρα και αποτελείται από το κεντρικό κτίριο συνελεύσεων και δύο πτέρυγες (ανατολική και δυτική) που στεγάζει κυβερνητικά τμήματα και μια βιβλιοθήκη. Το όνομα στα γερμανικά και στη ρομανσική γλώσσα σημαίνει "ομοσπονδιακό σπίτι", ενώ τα γαλλικά και ιταλικά ονόματα μεταφράζονται και τα δύο σε "Ομοσπονδιακό παλάτι". Η λατινική λέξη curia προέρχεται από την Αρχαία Ρώμη και αρχικά σήμαινε συνέλευση και αργότερα χρησιμοποιήθηκε για το μέρος όπου συνεδρίαζε η Ρωμαϊκή Σύγκλητος, και οι δύο έννοιες σχετίζονται με το Ομοσπονδιακό Παλάτι.
Ιστορία
Το κτίριο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Χανς Αούερ και κατασκευάστηκε μεταξύ του 1894 και 1902 από 173 ελβετικές εταιρείες και 33 Ελβετούς σχεδιαστές. Τα εγκαίνιά του έγιναν την 1η Απριλίου 1902. Το συνολικό κόστος, εκείνη την εποχή, ήταν 7.198.000 ελβετικά φράγκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Ελβετίας Κατηγορία:Ελβετία Κατηγορία:Βέρνη
Καρτελάς Μεσσηνίας
Ο Καρτελάς είναι παραθαλάσσιος οικισμός κοντά στην Κυπαρισσία και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Πολύ γνωστή και δημοφιλής, κυρίως στους κατοίκους της περιοχής, είναι η παραλία του οικισμού, γνωστή ως η Παραλία του Καρτελά.
Ιστορία
Ο Καρτελάς είναι νεοσύστατος οικισμός που αναγνωρίστηκε επίσημα μόλις το 2011 και με τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.
Κτίρια
Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από κατοικίες και εξοχικά και δεν διαθέτει κτίρια κοινωνικών δραστηριοτήτων, ενώ οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στο Καλό Νερό και την Κυπαρισσία.
Παραλία του Καρτελά
Μπροστά από τον οικισμό βρίσκεται η Παραλία του Καρτελά, η οποία εκτείνεται σε μήκος περίπου 1 χιλιομέτρου και η ακτή της αποτελείται από άμμο και βότσαλα. Η παραλία αυτή θεωρείται από τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, ως μια καλή επιλογή για επισκέπτες οι οποίοι θέλουν να κολυμπήσουν σε πεντακάθαρα νερά και να απολαύσουν, με ελεύθερη παραμονή ή οργανωμένη υποδοχή με ομπρέλες, ξαπλώστρες και καντίνα μια από τις γνωστές παραλίες στα βορειοδυτικά του νομού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ
Το Πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ είναι ένα τοπικό, ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα το οποίο διοργανώνεται από την ΕΠΟΠΛ.. Στο πρωτάθλημα αυτό συμμετέχουν ομάδες μέλη της ΕΠΟΠΛ. Αποτελεί ένα από τα πρωταθλήματα του αγροτικού (τοπικού) ποδοσφαίρου της Κύπρου. Πολυνίκης ομάδα του θεσμού είναι η ΑΤΕ ΠΕΚ Εργατών με 6 κατακτήσεις.
Από το πρωτάθλημα αυτό καθορίζεται η ομάδα που θα εκπροσωπήσει την ΕΠΟΠΛ στο Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ και οι ομάδες της ΕΠΟΠΛ που θα συμμετάσχουν στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ μέσα από το οποίο καθορίζονται οι ομάδες που θα συμμετάσχουν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ, το χαμηλότερο επίπεδο εθνικού πρωταθλήματος της Κύπρου.
Το Πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ βρίσκεται στο 5ο επίπεδο στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ανδρών Κύπρου, στο οποίο βρίσκονται όλα τα πρωταθλήματα Α΄ κατηγορίας των τοπικών ομοσπονδιών.
Δομή
Στο πρωτάθλημα συμμετέχουν 12 ομάδες. Διεξάγονται δύο γύροι όπου η κάθε ομάδα αντιμετωπίζει όλες τις υπόλοιπες ομάδες εντός και εκτός έδρας. Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετέχει στο Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ και οι υπόλοιπες ομάδες που τερματίζουν στις ψηλές θέσεις της βαθμολογίας (ο αριθμός διαφοροποιείται από τη ΣΤΟΚ) συμμετέχουν (αν το επιθυμούν) στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ.
Ομάδες
Οι ομάδες που συμμετέχουν στο Πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ 2022-23 είναι:
Οι πρωταθλήτριες ομάδες
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου. Την περίοδο 1963-64 το πρωτάθλημα δεν διεξήχθη λόγω των δικοινοτικών διαταραχών. Το πρωτάθλημα τις περιόδους 2019-20 και 2020-21 διακόπηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοιού.
Δείτε επίσης
Πρωτάθλημα ΕΠΟΠΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Κύπρου
Βίκι Χάρτζλερ
Η Βίκι Τζο Χάρτζλερ (αγγλικά: Vicky Jo Hartzler née Zellmer, 13 Οκτωβρίου 1960), είναι Αμερικανίδα πολιτικός και πρώην εκπαιδευτικός, που υπηρετεί ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 4η περιφέρεια της πολιτείας του Μιζούρι από τον Ιανουάριο του 2011. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Εξελέγη πρώτη φορά στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, στις εκλογές του 2010, νικώντας τον τότε εν ενεργεία Δημοκρατικό βουλευτή Άικ Σκέλτον, με ποσοστό 50.4% έναντι 45.1%. Επανεξελέγη το 2012, το 2014, το 2016, το 2018 και το 2020. Η περιφέρεια της Χάρτζλερ, περιλαμβάνει ένα σημαντικό τμήμα του κεντροδυτικού Μιζούρι, που εκτείνεται από την Κολούμπια έως τα προάστια του Κάνσας Σίτι.
Τον Ιούνιο του 2021, ανακοίνωσε ότι δεν θα είναι υποψήφια για επανεκλογή στη Βουλή των Αντιπροσώπων, προκειμένου να θέσει υποψηφιότητα για την κενή έδρα της Γερουσίας, που θα προκύψει από την αφυπηρέτηση του Ρεπουμπλικανού Γερουσιαστή Ρόι Μπλαντ, στις εκλογές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών του 2022.
Βιογραφία
Η Βίκι Ζέλμερ, γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1960 στο Άρτσι (μια μικρή πόλη έξω από το Κάνσας Σίτι) του Μιζούρι των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου και μεγάλωσε. Αποφοίτησε από το Λύκειο "Archie High School" το 1979. Σπούδασε Παιδαγωγικά στο Πανεπιστήμιο του Μιζούρι, και έλαβε πτυχίο (BS) το 1983 με διάκριση. Το 1992, έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα (MS) πάνω στην Εκπαίδευση, από το Πανεπιστήμιο του Κεντρικού Μιζούρι.
Εργάστηκε ως καθηγήτρια οικιακής οικονομίας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο Μιζούρι, για 11 χρόνια, προτού ασχοληθεί με την πολιτική.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένη με τον Λόυελ Χάρτζλερ. Από το 2000, έχουν υιοθετήσει μια κόρη. Διαμένουν στο Χάρισονβιλ του Μιζούρι (προάστιο του Κάνσας Σίτι). Ασπάζεται τον Ευαγγελικό Χριστιανισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) Κατηγορία:Μιζούρι (πολιτεία) Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί εκπαιδευτικοί __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Γκιτάνας Ναουσέντα
Ο Γκιτάνας Ναουσέντα (Gitanas Nausėda', 19 Μαΐου 1964-) είναι Λιθουανός πολιτικός και από τις 26 Μαΐου 2019 Πρόεδρος της Λιθουανίας.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Από το 1982 έως το 1987 σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Βίλνιους, στο Τμήμα Βιομηχανικής Οικονομίας και από το 1987 έως το 1989 στη Σχολή Οικονομικών Επιστημών. Από το 1990 έως το 1992 έκανε πρακτική στο Πανεπιστήμιο του Μανχάιμ στη Γερμανία με υποτροφία. Εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή με τίτλο «Η Πολιτική Εισοδήματος κάτω από τον πληθωρισμό και τον σταδιακό ρυθμό» το 1993. Από το 2009 είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Business School του Πανεπιστημίου του Βίλνιους.
Επαγγελματική και πολιτική καριέρα
Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του, από το 1992 έως το 1993 εργάστηκε στο Ινστιτούτο Ερευνών για την Οικονομία και την Ιδιωτικοποίηση. Από το 1993 έως το 1994 εργάστηκε στο Λιθουανικό Συμβούλιο Ανταγωνισμού ως επικεφαλής του τμήματος χρηματοπιστωτικών αγορών. Από το 1994 έως το 2000 εργάστηκε στην Τράπεζα της Λιθουανίας, αρχικά στο τμήμα που ρυθμίζει τις εμπορικές τράπεζες και αργότερα ως διευθυντής του Τμήματος Νομισματικής Πολιτικής. Από το 2000 έως το 2008 ήταν επικεφαλής οικονομολόγος και σύμβουλος του προέδρου της AB Vilniaus Bankas. Από το 2008 έως το 2018 ήταν ο οικονομικός αναλυτής καθώς και επικεφαλής σύμβουλος και αργότερα ο επικεφαλής οικονομολόγος του προέδρου της SEB Bankas.
Το 2004 υποστήριξε την προεκλογική εκστρατεία του πρώην προέδρου της Λιθουανίας, Βάλντας Άνταμκους.
Στις 17 Σεπτεμβρίου 2018, ο Ναουσέντα ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές του 2019, τις οποίες κέρδισε στον δεύτερο γύρο στις 26 Μαΐου 2019. Η επίσημη ορκωμοσία του έγινε στις 12 Ιουλίου.
Ιδιωτική ζωή
Το 1990 παντρεύτηκε την Ντιάνα Ναουσέντιενε. Έχουν δύο κόρες. Εκτός από τη μητρική του λιθουανική, ο Ναουσέντα ομιλεί αγγλικά, γερμανικά και ρωσικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Λιθουανίας Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Παλαιό χυτήριο στο Μάιντανπεκ
Το παλαιό χυτήριο στο Μάιντανπεκ (σερβικά κυριλλικά: Стара топионица у Мајданпеку, σερβικά λατινικά: Stara topionica u Majdanpeku) ευρίσκεται στο Μάιντανπεκ, εντός του Διαμερίσματος του Μπορ, στη Σερβία. Είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των πολιτισμικών μνημείων μείζονος σημασίας της Δημοκρατίας της Σερβίας (n° SK 1468).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμικά μνημεία μείζονος σημασίας στη Σερβία Μαιντανπεκ Μαιντανπεκ
Panik Records
Ιδρύθηκε το 2011 από τον Πάρη Κασιδόκωστα και τον Γιώργο Αρσενάκο με στόχο την ανακάλυψη και παρουσίαση νέων καλλιτεχνών. Έχει στο δυναμικό της καταξιωμένα ονόματα, καθώς και ανερχόμενους καλλιτέχνες. Επίσης έχει τα δικαιώματα της δισκογραφικής εταιρείας, της Capital Music και εκπροσωπεί τον ελληνικό και διεθνή κατάλογο της πολυεθνικής δισκογραφικής Sony Music Entertainment σε Ελλάδα και Κύπρο.
Εκτός από την Panik Records, η Panik Entertainment Group διαθέτει άλλες τρεις δισκογραφικές εταιρείες: την Panik Platinum (για ερμηνευτές λαϊκού ρεπερτορίου), την Panik Oxygen (για την έντεχνη μουσική σκηνή) και την Panik Gold (για την Άννα Βίσση).
Γενικά Στοιχεία
Η Panik Records δημιουργήθηκε με σκοπό την ανακάλυψη και παρουσίαση νέων καλλιτεχνών, αναλαμβάνοντας όλες τις καλλιτεχνικές τους δραστηριότητες μέσα από υπηρεσίες διαχείρισης. Επικεντρώνεται στη μουσική ντανς, ποπ, rhythm and blues και σόουλ.
Τα τρία πρώτα συμβόλαια ήταν με τους Playmen, την Demy και τον Μηδενιστή.
Το πρώτο τραγούδι που κυκλοφόρησε η εταιρεία ήταν το "Μια Ζωγραφιά", συνεργασία του Μηδενιστή με την Demy. Το δεύτερο κομμάτι ήταν μια συνεργασία των Playmen με τον Alex Leon και τον T-Pain, το «Out Οf Μy Ηead», και το τρίτο το «Υou Will Never Know» της Imany, το οποίο έφτασε στην κορυφή σε όλη τη χώρα.
Σύντομα, έγινε η ταχύτερα αναπτυσσόμενη εταιρία στην ελληνική μουσική βιομηχανία, εντάσσοντας στους κόλπους της και ήδη καταξιωμένους καλλιτέχνες και επεκτείνοντας τις δραστηριότητές της.
Καλλιτέχνες
Στο δυναμικό της Panik Records ανήκουν οι εξής καλλιτέχνες:
Συνεργασία με Capital Music
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2011 και είναι μια από τους κύριους εκπροσώπους της μουσικής ραπ στην Ελλάδα.
Στο δυναμικό της περιλαμβάνονται γνωστοί ράπερ και παραγωγοί, όπως οι Skive, Yung Light, FY και Lil Barty.
Συνεργασία με Sony Music International
Από τον Ιούλιο του 2019, η Panik Records ανέλαβε την εκπροσώπηση του διεθνούς και του ελληνικού καταλόγου της Sony Music Entertainment σε Ελλάδα και Κύπρο.
Ο Γιώργος Αρσενάκος, CEO της Panik, σχολίασε:
Panik Platinum
Η Panik Platinum είναι δισκογραφική εταιρεία με έδρα την Βούλα, μέλος του ομίλου Panik Entertainment Group. Ιδρύθηκε το 2012, με στόχο τη στήριξη του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού και πρώτο συμβόλαιο εκείνο των Koza Mostra. Στο δυναμικό της ανήκουν οι καλλιτέχνες (με αλφαβητική σειρά):
Panik Gold
Η Panik Gold είναι δισκογραφική εταιρεία με έδρα την Βούλα, μέλος του ομίλου Panik Entertainment Group.
Ιδρύθηκε το 2013 και έχει αναλάβει εξ’ ολοκλήρου την Ελληνίδα καλλιτέχνιδα Άννα Βίσση.
Από την Panik Gold κυκλοφόρησε το πρώτο album της, πέντε χρόνια μετά την τελευταία δισκογραφική της δουλειά, με τίτλο «Συνέντευξη».
Τον Σεπτέμβριο του 2018 κυκλοφόρησε ο συλλεκτικός τριπλός live δίσκος της «Hotel Ερμού live 2015-2018», ένα ταξίδι στην 45χρονη μουσική της διαδρομή, που ηχογραφήθηκε κατά τις εμφανίσεις της στο «Hotel Ερμού», ο οποίος βρέθηκε αμέσως στην κορυφή των ψηφιακών και των φυσικών πωλήσεων.
Panik Oxygen
Η Panik Oxygen είναι δισκογραφική εταιρεία με έδρα την Βούλα, μέλος του ομίλου Panik Entertainment Group.
Ιδρύθηκε το 2017 και εκπροσωπεί την έντεχνη μουσική σκηνή. Το πρώτο της συμβόλαιο ήταν με την Ελευθερία Αρβανιτάκη.
Στο δυναμικό της υπάρχουν καταξιωμένα ονόματα και πλήθος νέων καλλιτεχνών. Αναλυτικά οι καλλιτέχνες της (με αλφαβητική σειρά):
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές δισκογραφικές εταιρίες
Γιοχάνες Άαβικ
Ο Γιοχάνες Άαβικ (εσθ: Johannes Aavik, 1880 - 1973) ήταν διακεκριμένος Εσθονός γλωσσολόγος και μεταφραστής. Αναγνωρίζεται, από κοινού με τον Γιοχάνες Βόλντεμαρ Βέσκι, ως ένας από τους κύριους διαμορφωτές της σύγχρονης εσθονικής γλώσσας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 26 Νοεμβρίου/8 Δεκεμβρίου του 1880 στον οικισμό Ράντβερε της σημερινής Εσθονίας που εκείνη την εποχή ανήκε στη Λιβονία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του φοίτησε αρχικά Ιστορία στα πανεπιστήμια του Τάρτου (1901 - 1902) και του Νίζιν (1902 - 1905) και αργότερα συνέχισε στο πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, όπου ειδικεύτηκε στις ρομανικές γλώσσες. Μεταξύ άλλων γνώριζε γαλλικά, λατινικά, αλλά και αρχαία ελληνικά. Παράλληλα ήταν μέλος του νεορομαντικού λογοτεχνικού ομίλου Noor-Eesti (ελλ: Νεαρή Εσθονία).
Απεβίωσε στις 18 Μαρτίου του 1973 στη Στοκχόλμη. Μετά την ανασύσταση του ανεξάρτητου εσθονικού κράτους, η σορός του μεταφέρθηκε στην πατρίδα του και ετάφη με τιμές στο κοιμητήριο της Άμπρουκα. Στο ίδιο κοιμητήριο μεταφέρθηκε ταυτόχρονα και η σορός του ξαδέλφου του και σημαντικού μουσικοσυνθέτη, Γιόοζεπ Άαβικ (1899 - 1989).
Έργο
Ο Άαβικ μνημονεύεται κυρίως για τη συνεισφορά του στον γλωσσικό τομέα, καθώς με την έρευνα και τους νεολογισμούς που εισήγαγε στο λεξικό, την ορθογραφία, τη σύνταξη κ.α., συνέβαλε σημαντικά στον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη της εσθονικής γλώσσας. Σημαντικότερο έργο του είναι το λεξικό Keeleuuenduse äärmised võimalused (Τάρτου, 1924). Οι περισσότερες από τις προτάσεις του για τη γλώσσα υιοθετήθηκαν από τους περισσότερους συγγραφείς και διανοούμενους της εποχής του. Μεταπολεμικά, αν και οι γλωσσικές του μεταρρυθμίσεις επικρίθηκαν κατά τα πρώτα χρόνια της σοβιετικής περιόδου, στη συνέχεια έλαβαν επίσημη αναγνώριση.
Η συγγραφική του δραστηριότητα περιλαμβάνει επίσης μεταφράσεις λογοτεχνικών έργων (όπως π.χ. του Έντγκαρ Άλαν Πόε ), άρθρα, μελέτες για την ευρωπαική λογοτεχνία, συγγραφή βιβλίων εσθονικής και φινλανδικής γραμματικής κ.ά.
Διαδικτυακή πύλη
Μια πύλη μπορεί να χρησιμοποιεί τη διεπαφή προγραμματισμού εφαρμογών (API) μιας μηχανής αναζήτησης για να επιτρέπει στους χρήστες να αναζητούν περιεχόμενο intranet σε αντίθεση με περιεχόμενο extranet, περιορίζοντας τους τομείς που μπορούν να αναζητηθούν. Οι διαθέσιμες λειτουργίες ενδέχεται να περιορίζονται από το εάν η πρόσβαση γίνεται από εξουσιοδοτημένο και πιστοποιημένο χρήστη (υπάλληλο, μέλος) ή από ανώνυμο επισκέπτη ιστότοπου.
Ιρένα Άντερς
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ| Η Ιρένα Άντερς στην Πολωνική Γερουσία (2008) Η Ιρένα Ρενάτα Άντερς (πολωνικά: Irena Renata Anders) (12 Μαΐου 1920 – 29 Νοεμβρίου 2010), με όνομα γέννησης Ιρίνα Ρενάτα Γιαροσιέβιτς (Iryna Renata Jarosiewicz), ήταν Ουκρανή-Πολωνή ηθοποιός και τραγουδίστρια. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εμφανίστηκε με τον θίασο του Χένρικ Βαρς και αργότερα με το συγκρότημα Polska Parada (Πολωνική Παρέλαση), διασκεδάζοντας τις Πολωνικές Ένοπλες Δυνάμεις στη Δύση (υπό τη διοίκηση του Στρατηγού Βουαντίσουαφ Άντερς, του μελλοντικού συζύγου της). Ήταν μια από τις πρώτες τραγουδίστριες που ερμήνευσαν τον ύμνο Czerwone maki na Monte Cassino (Οι Κόκκινες Παπαρούνες στο Μόντε Κασίνο).
Ζωή και καριέρα
Γεννήθηκε ως Ιρίνα Γιαροσέβιτς (Iryna Yarosevych) σε μια ουκρανική οικογένεια στο Μπρουντάλ της Τσεχοσλοβακίας (σημερινή Τσεχία), όπου ο πατέρας της, Μίκολα Γιαροσέβιτς, ήταν ιερέας για Ελληνοκαθολικούς στρατιώτες. Η μητέρα της, Ολένα Γιαροσέβιτς (το γένος Νιζάνκιβσκα), καταγόταν από μια ουκρανική οικογένεια που είχε θεατρικούς καλλιτέχνες και μουσικούς ως μέλη της. Ήταν αδερφή του συνθέτη Οστάπ Νιζανκίβσκι και του τραγουδιστή της όπερας, Ολεξάντρ Νιζανκίβσκι. Λίγο μετά τη γέννησή της, η οικογένειά της μετανάστευσε προς τα ανατολικά σε αυτό που ονομαζόταν τότε Λαϊκή Δημοκρατία της Ουκρανίας και ο πατέρας της έγινε ιερέας των Ουκρανών Τυφεκιοφόρων και αργότερα ιερέας στα χωριά Σαποχίβ και Μπριν, τα οποία σύντομα έγιναν μέρος της Πολωνίας. Το 1926 η οικογένεια μετακόμισε στο Λβουφ (σήμερα Λβιβ), όπου η Ιρίνα πήγε σε ένα ελληνοκαθολικό γυμνάσιο και μια ουκρανική εμπορική σχολή. Από το 1929 έως το 1939 σπούδασε επίσης στο Μουσικό Ινστιτούτο του Λβιβ, στην τάξη fortepiano του ξαδέλφου της, Νέστορ Νιζανκίβσκι και αργότερα στην τάξη φωνητικής της Μαρίγια Σόκιλ και της Λίντια Ουλουκάνοβα.
Χρησιμοποίησε το καλλιτεχνικό όνομα Ρενάτα Μπογκνάνσκα (Renata Bogdańska). Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μετανάστευσε στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Πέθανε στις 29 Νοεμβρίου 2010 από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία 90 ετών, στο Λονδίνο.
Οικογένεια
Γονείς της ήταν ο Έλληνοκαθολικός ιερέας Μικόλα Γιαροσέβιτς (1873–1957) και η σύζυγός του, Ολένα Γιαροσέβιτς (το γένος Νιζανκίβσκα, 1878–1957). Ο πατέρας της πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είχε ρωσοφιλικές απόψεις, για τις οποίες, μετά το ξέσπασμα του πολέμου, η αυστριακή κυβέρνηση τον έστειλε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Τάλερχοφ. Μετά τον πόλεμο έγινε Ουκρανόφιλος. Από την πλευρά της μητέρας της καταγόταν από οικογένεια Ουκρανών ευγενών με πατριωτικές και μουσικές παραδόσεις. Τα αδέρφια της μητέρας της ήταν ο Ουκρανός συνθέτης, τραγουδιστής και πολιτικός Οστάπ Νιζανκίβσκι (1863–1919) και ο Ουκρανός συνθέτης και τραγουδιστής της όπερας, Ολεξάντρ Νιζανκίβσκι. Ξαδέρφια της ήταν ο Ουκρανός συνθέτης και πιανίστας Νέστορ Νιζανκίβσκι και ο Ουκρανός συνθέτης και συγγραφέας μουσικής Ομέλιαν Νιζανκίβσκι (1863–1919). Στα νιάτα της συμμετείχε στην Ουκρανική Οργάνωση Προσκόπων, όπως και ο αδελφός της Ανατόλ (1909–1982), ο οποίος ήταν στην ίδια ομάδα με τον Ρομάν Σουχέβιτς. Ο αδελφός της Στέπαν (1923–1944) σκοτώθηκε στον Ουκρανικό Επαναστατικό Στρατό. Το 1948 παντρεύτηκε τον παρασημοφορημένο Πολωνό στρατηγό και ήρωα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, Βουαντίσουαφ Άντερς. Μαζί απέκτησαν μια κόρη, την Άννα Μάρια Άντερς (γενν. το 1950).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Πολωνές τραγουδίστριες Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis
Πυθωνίδες
Οι πυθωνίδες (Pythonidae) είναι οικογένεια από μη δηλητηριώδη φίδια, που απαντώνται στην Αφρική, την Ασία και την Αυστραλία. Μεταξύ των ειδών που ανήκουν στην οικογένεια συγκαταλέγονται μερικά από τα μεγαλύτερα φίδια που υπάρχουν. Σήμερα ταξινομούνται στις πυθωνίδες 10 γένη and 42 είδη, που ονομάζονται ομαδικά ανεπισήμως και «πύθωνες».
Γεωγραφική κατανομή
Πυθωνίδες βρίσκονται στην Υποσαχάρια Αφρική, το Νεπάλ, την Ινδία, το Μπανγκλαντές, τη Σρι Λάνκα, τη Νοτιοανατολική Ασία, το νοτιοανατολικό Πακιστάν, τη νότια Κίνα, τις Φιλιππίνες και την Αυστραλία.
Συμπεριφορά και διατροφή
left|225px|thumb|[[Μαυροκέφαλος πύθων]] Τα περισσότερα είδη της οικογένειας είναι ενεδρεύοντες θηρευτές, μένοντας συνήθως ακίνητα σε καλυμμένη θέση και πέφτοντας αιφνίδια σε λεία που περνά κοντά τους. Οι επιθέσεις τους εναντίον ανθρώπων, αν και είναι γνωστό ότι συμβαίνουν, είναι εξαιρετικά σπάνιες.
thumb|Κρανίο πύθωνα Οι πύθωνες έχουν μυτερά και καμπυλωμένα προς τα πίσω δόντια, σε 4 σειρές στην άνω σιαγόνα και 2 σειρές στην κάτω σιαγόνα. Με αυτά συγκρατούν τη λεία τους, την οποία κατόπιν σκοτώνουν με σύσφιγξη, τυλιγόμενοι γύρω της. Αντίθετα με τη διαδεδομένη άποψη, ακόμα και τα μεγαλύτερα είδη όπως ο Malayopython reticulatus, δεν συνθλίβουν τη λεία τους, στην οποία δεν έχει ποτέ παρατηρηθεί καν ανιχνεύσιμη παραμόρφωση τη στιγμή που την καταπίνουν. Η ταχύτητα με την οποία τυλίγουν το θύμα τους είναι εντυπωσιακή και η δύναμη που ασκούν μεγάλη, αλλά ο θάνατος της λείας προκαλείται από καρδιακή ανακοπή.
Αναπαραγωγή
Οι πυθωνίδες είναι ωοτόκα ζώα και σε αυτό ξεχωρίζουν από τους βόες, οι περισσότεροι των οποίων είναι ωοζωοτόκα. Αφού γεννήσουν τα αβγά τους, οι θηλυκές πυθωνίδες τα επωάζουν μέχρι που να εκκολαφθούν, στα περισσότερα είδη. Αυτό το επιτυγχάνουν, παρότι ψυχρόαιμα ζώα, προκαλώντας «τρέμουλο» στους ισχυρούς μυς τους, κάτι που υψώνει τη θερμοκρασία του σώματός τους, μεταδίδοντας έτσι θερμότητα στα αβγά. Η διατήρηση των αβγών σε σταθερή θερμοκρασία είναι ουσιώδης για την κανονική ανάπτυξη των εμβρύων. Κατά την περίοδο της επωάσεως τα θηλυκά δεν τρώνε και αφήνουν για λίγο την επώαση προκειμένου να λιαστούν όπως τα περισσότερα ερπετά, ώστε να υψώσουν τη θερμοκρασία του σώματός τους.
Σεργιάνι Μεσσηνίας
Το Σεργιάνι είναι παραθαλάσσιος οικισμός κοντά στην Κυπαρισσία και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Πολύ γνωστή και δημοφιλής, κυρίως στους κατοίκους της περιοχής, είναι η παραλία του οικισμού, γνωστή ως η Παραλία του Σεργιανιού.
Τοποθεσία
Ο οικισμός, ο οποίος βρέχεται από τα νερά του Ιονίου Πελάγους, βρίσκεται βόρεια της Κυπαρισσίας, από την οποία απέχει περίπου 6 χιλιόμετρα.
Ιστορία
Το Σεργιάνι είναι νεοσύστατος οικισμός που αναγνωρίστηκε επίσημα μόλις το 2011 και με τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.
Κάτοικοι
Ο οικισμός του Σεργιανιού, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 20 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Κτίρια
Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από κατοικίες και εξοχικά και δεν διαθέτει κτίρια κοινωνικών δραστηριοτήτων, ενώ οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στο Καλό Νερό και την Κυπαρισσία.
Παραλία του Σεργιανιού
Μπροστά από τον οικισμό βρίσκεται η Παραλία του Σεργιανιού, η οποία εκτείνεται σε μήκος περίπου 300 μέτρων και η ακτή της αποτελείται από ψιλή άμμο και βότσαλα. Η παραλία αυτή θεωρείται από τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, ως μια καλή επιλογή για επισκέπτες οι οποίοι θέλουν να κολυμπήσουν σε πεντακάθαρα ρηχά νερά και να απολαύσουν, με ελεύθερη παραμονή ή οργανωμένη υποδοχή με ομπρέλες, ξαπλώστρες και καντίνα μια από τις γνωστές παραλίες στα βορειοδυτικά του νομού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Καναδικές ομοσπονδιακές εκλογές (2008)
Στις πρόωρες γενικές εκλογές στον Καναδά που διεξήχθησαν στις 14 Οκτωβρίου του 2008 το Συντηρητικό Κόμμα του Στήβεν Χάρπερ κέρδισε νίκη με 37% των ψήφων και 144 έδρες, επί συνόλου 308 στη Βουλή. Δεν κατάφερε όμως να εξασφαλίσει αυτοδυναμία. Οι Φιλελεύθεροι κατέλαβαν 74 έδρες, ενώ το αυτονομιστικό Μπλοκ έφτασε τις 50 περίπου έδρες και οι Πράσινοι δεν εξέλεξαν κανέναν βουλευτή. Η συμμετοχή ήταν η μικρότερη στην ιστορία της Συνομοσπονδίας και ήταν της τάξης του 58,3% έναντι 64,7% το 2006, οπότε και είχαν διεξαχθεί οι προηγούμενες εκλογές. Στις 4 Δεκεμβρίου του 2008 ανεστάλη η λειτουργία του κοινοβουλίου μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου προκειμένου να μην κατατεθεί η πρόταση ψήφου εμπιστοσύνης που πρότεινε η αντιπολίτευση. Την αναστολή ζήτησε και έλαβε από τη γενική κυβερνήτη Μικαέλ Ζαν ο πρωθυπουργός Στίβεν Χάρπερ, φοβούμενος για κατάρρευση της κυβέρνησής του.
Mitsubishi Ki-33
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το Ki-33 αναπτύχθηκε από την Mitsubishi προκειμένου να καλυφθεί απαίτηση που εξέδωσε ο Αυτοκρατορικός Στρατός και περιέγραφε το μαχητικό που θα αντικαθιστούσε τα διπλάνα Kawasaki Ki-10. Στα μέσα του 1935 ζητήθηκε από τις εταιρείες Kawasaki, Mitsubishi και Nakajima να αναπτύξουν πρωτότυπα που υποβάλλονταν σε συγκριτική αξιολόγηση. Στη δεδομένη συγκυρία η Mitsubishi έχοντας ως προτεραιότητες την μετατροπή του αεροσκάφους Ka-14 στο μαχητικό A5M καθώς και την προετοιμασία για την ένταξη του βομβαρδιστικού G3M σε παραγωγή για το Αυτοκρατορικό Ναυτικό, δεν ήταν σε θέση να ανάπτυξη ένα ακόμη μαχητικό αεροσκάφος εκ του μηδενός. Αντ' αυτού υπέβαλε στο διαγωνισμό μία ελαφρώς τροποποιημένη εκδοχή του προγενέστερου Ki-18, ενός αεροσκάφους το οποίο δεν εντάχθηκε μεν σε παραγωγή, όμως είχε αποδειχθεί επαρκές.
Το τροποποιημένο Ki-18 ονομάσθηκε Ki-33 και προωθούνταν από κινητήρα Nakajima Ha-1 που απέδιδε έως και 744 hp στα 3700 m. Τα πρωτότυπα ολοκληρώθηκαν στις αρχές του καλοκαιριού του 1936 και οι συγκριτικές δοκιμές άρχισαν το Νοέμβριο του έτους αυτού για να ολοκληρωθούν την άνοιξη του 1937, με το Kawasaki Ki-28 να αποδεικνύεται το ταχύτερο από τις τρεις σχεδιάσεις. Το Nakajima Ki-27 αποδείχθηκε όμως σαφώς ανώτερο σε ό,τι αφορά την ευελιξία και βάσει αυτού επιλέχθηκε από την Αεροπορική Υπηρεσία του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου Ki-33
Ισά Μουστάφα
Ο Ισά Μουστάφα (Αλβανικά: Isa Mustafa) είναι ο πρωθυπουργός της Δημοκρατίας του Κοσόβου και ηγέτης της Δημοκρατικής Ένωσης του Κοσόβου (LDK). Ο Μουσταφά ήταν επίσης δήμαρχος στην Πρίστινα από τον Δεκέμβριο του 2007, έως τον Δεκέμβριο του 2013.
Πρώτα χρόνια
Ο Μουστάφα γεννήθηκε στο χωριό Προπαστίτσα, στην Επαρχία της Πρίστινας, στο Κόσοβο, στις 15 Μαΐου 1951, από Αλβανούς γονείς. Πήγε γυμνάσιο και λύκειο στην Πρίστινα και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Πρίστινας, από την Σχολή των Οικονομικών. Το 1974 προσελήφθη στο Πανεπιστήμιο της Πρίστινας.
Πολιτική Καριέρα
Αναμείχθηκε στην πολιτική τη δεκαετία του 1980, όταν έγινε επικεφαλής στο δημοτικό συμβούλιο της Πρίστινας από το 1984 έως το 1988. Μιας και η Γιουγκοσλαβία είχε αρχίσει να καταρρέει, ο Μουστάφα έγινε Υπουργός Οικονομικών στην αυτοανακηρυσσόμενη Δημοκρατία του Κοσόβου, στην κυβέρνηση του Μπουγιάρ Μπουκόσι.
Μετά τον πόλεμο του Κοσόβου, που τελείωσε το 1999, ο Μουστάφα επέστρεψε στο Κόσοβο, αλλά μόλις το 2006 ασχολήθηκε ξανά με την πολιτική. Τον Δεκέμβριο του 2007 εξελέγη δήμαρχος Πρίστινας στις δημοτικές εκλογές, νικώντας τον αντίπαλό του, Φατμίρ Λιμάι. Τον Νοέμβριο του 2009 επανεξελέγη στο αξίωμα. Στις 7 Νοεμβρίου 2010 ανέλαβε τα ηνία της Δημοκρατικής Ένωσης του Κοσόβου νικώντας τον Φατμίρ Σεϊντίου, στις εκλογές του κόμματος.
Στις 1 Δεκεμβρίου 2013 ηττήθηκε στις δημοτικές εκλογές και αποχώρησε από το αξίωμα του δημάρχου της Πρίστινας. Στις 9 Δεκεμβρίου 2014 ορκίστηκε πρωθυπουργός του Κοσόβου και υποστήριξε ότι η κυβέρνησή του θα επικεντρωθεί κυρίως σε οικονομικά ζητήματα. Στις 22 Σεπτεμβρίου 2015, στην Εθνοσυνέλευση του Κοσόβου σε μια συμφωνία με τη Σερβία για την προστασία των δικαιωμάτων των Σέρβων του Κοσόβου, δέχτηκε επίθεση με αυγά από βουλευτές της αντιπολίτευσης.
Στις 11 Μαΐου 2017 η κυβέρνησή του κατέρρευσε με πρόταση δυσπιστίας στο κοινοβούλιο. Προκηρύχθηκαν πρόωρες εκλογές για τον Ιούνιο του 2017.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά. Είναι μουσουλμάνος στο θρήσκευμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικοί του Κοσσυφοπεδίου
Τιβέριος Ιούλιος Κότυς Β΄
Ο Τιβέριος Ιούλιος Κότυς Β΄ Φιλοκαίσαρ Φιλορωμαίος Ευσεβής (άκμασε τον 2ο αι., απεβ. το 131) από τη δυναστεία Τιβερίων-Ιουλίων του Βοσπόρου ήταν, ως υποτελής στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, βασιλιάς του Βασιλείου του Βοσπόρου.
Βιογραφία
Όπως πολλοί άλλοι μεταγενέστεροι βασιλείς του Βοσπόρου, ο Τιβ. Ιούλ. Κότυς Β΄ είναι γνωστός κυρίως από τη νομισματοκοπία του, μαζί με μερικές επιγραφές και σύγχρονα γραπτά. Τα νομίσματά του είναι γνωστά από την περίοδο 123–131. Ο Τ. Ι. Κότυς Β΄ είναι γνωστό ότι ήταν γιος τού προκατόχου του Σαυρομάτη Α΄. Η σχέση του με μεταγενέστερους βασιλείς δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα, αλλά είναι πιθανό ότι οι δύο άμεσοι διάδοχοί του Τ. Ι. Ροιμητάλκης και Τ. Ι. Ευπάτωρ ήταν γιοι του.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, η πόλη της Χερσονήσου της Ταυρικής ήταν υπό τον άμεσο έλεγχό του. Ο Τ. Ι. Κότυς Β΄ αναφέρεται στα γραπτά τού Ρωμαίου Ιστορικού Φλαβίου Αρριανού και ήταν σύγχρονος της διακυβέρνησης τού Ρωμαίου αυτοκράτορα Αδριανού.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μονάρχες του Βασιλείου του Βοσπόρου
Σύνταγμα του Μπανγκλαντές
Το Σύνταγμα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Μπαγκλαντές είναι ο βασικός νόμος του Μπαγκλαντές. Εγκρίθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1972, ακριβώς ένα χρόνο μετά την παράδοση του Πακιστάν που έδωσε ανεξαρτησία στο Μπανγκλαντές. Το σύνταγμα αναφέρει τα θεμέλια της Δημοκρατίας του Μπαγκλαντές, όπως η κοινοβουλευτική κυριαρχία, τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες, η ανεξάρτητη δικαιοσύνη, η δημοκρατική τοπική αυτοδιοίκηση και η εθνική γραφειοκρατία. Το σύνταγμα περιλαμβάνει αναφορές στον σοσιαλισμό, το Ισλάμ, τη κοσμική δημοκρατία και την εθνική γλώσσα της χώρας, τα βεγγαλικά. Υποχρεώνει το Μπαγκλαντές να «προωθήσει τη διεθνή ειρήνη και συνεργασία σύμφωνα με τις προοδευτικές φιλοδοξίες της ανθρωπότητας». Υπάρχουν πολλές συγκρούσεις στο Σύνταγμα, όπως το άρθρο 70.
Διφλεβία
Η διφλεβία (Diphlebia) είναι γένος εντόμων της τάξεως των οδοντόγναθων (όπως οι λιβελλούλες). Τα είδη διφλεβίας είναι γνωστά κοινώς ως «αφέντες των βράχων» (rockmasters). Είναι πολύ μεγάλα έντομα. Είναι όλα ιθαγενή της ανατολικής Αυστραλίας, εκτός από ένα είδος, που μπορεί να βρεθεί στη Νέα Γουινέα. Τα αρσενικά φέρουν ζωηρόχρωμα σχέδια, σε γαλάζιο ή γαλαζοπράσινο και μαύρο. Αναπαύονται με τις πτέρυγές τους απλωμένες. Οι πτέρυγες είναι συνήθως μαύρες-καφετιές ή με λευκά σημάδια.
Σύνταγμα του Μπανγκλαντές
Σύμφωνα με το άρθρο 111, το σύνταγμα του Μπαγκλαντές έχει δημιουργήσει ένα δικαστικό προηγούμενο, το οποίο καθιστά το δικαστικό σύστημα του Μπαγκλαντές αναπόσπαστο μέρος του παγκόσμιου συστήματος του κοινού δικαίου. Το σύνταγμα προβλέπει επίσης το θεσμό της δικαστικής εποπτείας.
Διφλεβία
Οι νύμφες της διφλεβίας είναι πεπλατυσμένες και διαθέτουν μακρά σακκοειδή βράγχια, που τους επιτρέπουν να αναπνέουν μέσα στο νερό. Τα μακρά συλληπτήρια χείλη τους έχουν επιμηκυμένο σκληρό εσωτερικό.
Σύνταγμα του Μπανγκλαντές
Ως το 2018, το σύνταγμα του Μπανγκλαντές έχει τροποποιηθεί 17 φορές.
Διφλεβία
Είδη
Σήμερα αναγνωρίζονται 5 είδη διφλεβίας, τα εξής:
Σύνταγμα του Μπανγκλαντές
Συνταγματική αναθεώρηση
Ο δρ. Καμάλ Χοσέν, ο οποίος περιγράφεται ως "πατέρας του συντάγματος του Μπανγκλαντές", είναι σθεναρός υποστηρικτής της αναμόρφωσης του συντάγματος για να ταιριάζει με τις αξίες του 20ού αιώνα. Ο Χοσέν έχει κατηγορήσει τις τροποποιήσεις που έγιναν από στρατιωτικές δικτατορίες για το ότι διαβρώνουν τις αρχές του συντάγματος. Ο δικαστής Μουχάμαντ Χαμπιμπούρ Ραχμάν, πρώην ανώτατος δικαστής και προσωρινός πρωθυπουργός, έχει προτείνει την δημιουργία συνταγματικής επιτροπής που θα εξετάσει τις προοπτικές για συνταγματική αναθεώρηση.
Διφλεβία
Παραπομπές
Διφλεβια
Σύνταγμα του Μπανγκλαντές
Συνταγματική αναθεώρηση
Ο Α. Τ. Μ. Σαμσούλ Χούντα, πρώην επικεφαλής της εκλογικής επιτροπής του Μπανγκλαντές, υποστηρίζει ότι πρέπει να αναθεωρηθεί το σύνταγμα για να εξασφαλίσει τους "ελέγχους και ισορροπίες", καθώς και την διάκριση των εξουσιών.
Ο καθηγητής Ανουάρ Χοσέν, γνωστότατος ιστορικός, υποστηρίζει ότι το επίσημο όνομα της χώρας "Λαϊκή Δημοκρατία του Μπανγκλαντές" πρέπει να αλλάξει σε "Δημοκρατία του Μπανγκλαντές".
Ο δικηγόρος Ναζμούλ Χούντα, πολιτικός και πρώην υπουργός, έχει προτείνει την συγγραφή νέου συντάγματος μετά την εκλογή νέας συντακτικής συνέλευσης. Μια κριτική για το σύνταγμα είναι ότι γράφτηκε από μια συντακτική συνέλευση που αποτελούνταν κυρίως από μέλη του αριστερού Συνδέσμου Αουάμι, και υπολειπόταν εκπροσώπησης για τα περισσότερα μικρά κόμματα. Ο Σύνδεσμος έχει κυβερνήσει το Μπανγκλαντές για 20 χρόνια στην 48χρονη ιστορία του Μπανγκλαντές (όσον αφορά το 2019).
Προοίμιο
=== Μέρη ===
Παραπομπές
Μπασκορτοστάν Κατηγορία:Πολιτική του Μπανγκλαντές
Έθνος (προσωποποίηση)
δεξιά|μικρογραφία| Η [[Βρετανία (προσωποποίηση)|Βρετανία χέρι-χέρι με τον Θείο Σαμ συμβολίζει τη βρετανοαμερικανική συμμαχία στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο .]] μικρογραφία| Iudaea Capta, "Κατακτημένη [[Ιουδαία ", αναμνηστικό νόμισμα που εκδόθηκε από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Βεσπασιανό (αριστερά) μετά τον Ιουδαϊκό πόλεμο]] Ως προσωποποίηση του Έθνους  θεωρείται η ανθρωπόμορφη προσωποποίηση της έννοιας της χώρας ή του έθνους της, για λόγους συμβολικούς. Παραδείγματα προσωποποιήσεων της Θεάς της Ελευθερίας περιλαμβάνουν τη Μαριάν, το Άγαλμα της Ελευθερίας και πολλά παραδείγματα νομισμάτων των Ηνωμένων Πολιτειών. Ένα άλλο αρχαίο μοντέλο ήταν η Ρόμα, μια γυναικεία θεότητα που προσωποποίησε την πόλη της Ρώμης και ευρύτερα, το ρωμαϊκό κράτος, και που αναβίωσε τον 20ο αιώνα ως η προσωποποίηση της «Νέας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας» του Μουσολίνι.
Παραδείγματα προσωποποίησης της έννοιας του πολίτη εκτός από το ίδιο το έθνος είναι οι Τζον Μπουλ και ο Θείος Σαμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνική προσωποποίηση Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα
Τζερόμ Καλούτα
Ο Τζερόμ Καλούτα (γαλλικά: Jérôme Kaluta, γενν. Αθήνα, 2 Φεβρουαρίου 1983) είναι Έλληνας τραγουδιστής, μουσικός παραγωγός και ηθοποιός.
Το βαφτιστικό του όνομα είναι Γεράσιμος Ενγκόιε Καλούτα.
Ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία την ενασχόληση του με τη μουσική. Έχει συνεργαστεί επί σειρά ετών με τον συνθέτη Σταμάτη Κραουνάκη, ο οποίος τον σύστησε στο μουσικό θέατρο, μαζί με την μουσικοθεατρική ομάδα Σπείρα Σπείρα.
Στη συνέχεια συνεργάστηκε με επιτυχημένους ανθρώπους από το χώρο των τεχνών όπως τον σκηνοθέτη Γιάννη Κακλέα, τους συνθέτες Δημήτρη Παπαδημητρίου και Γιώργο Θεοφάνους, την Δήμητρα Παπαδοπούλου, τον Φωκά Ευαγγελινό και την σκηνοθέτιδα Ελένη Γκασούκα.
Έχει εμφανιστεί σε πολλά φεστιβάλ και μουσικές σκηνές ανά την Ελλάδα με την εξαμελή ορχήστρα του.
Κινηματογραφικά έχει συμμετάσχει σε μουσικά ντοκιμαντέρ αλλά και σε ταινίες μεγάλου μήκους όπως το Αιγαίο SOS και το Bachelor 3.
Τηλεοπτικά έκανε το ντεμπούτο του στη κωμική σειρά του ΑΝΤ1, "Αν ήμουν Πλούσιος" (2019-2020). Ακολούθησαν οι σειρές "Η Φαμίλια" (ΑΝΤ1, 2020-2021) και "Κι Όμως Είμαι Ακόμα Εδώ" (ΕΡΤ1, 2022). Τη σεζόν 2022-2023 πρωταγωνιστεί στη σειρά της ΕΡΤ1, "Τα Νούμερα".
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες αφρικανικής καταγωγής
Μβέζο
Το Μβέζο είναι χωριό στις όχθες του ποταμού Μπάσε, κοντά στη Μθάθα του Ανατολικού Ακρωτηρίου στη Νότια Αφρική. Το χωριό είναι γνωστό κυρίως ως η γενέτειρα του Νέλσον Μαντέλα. Το χωριό έχει πληθυσμό 810 κατοίκων, ενώ το 98.3% αυτών μιλά ως πρώτη γλώσσα τη γλώσσα Ξόσα.
Το χωριό στεγάζει το μουσείο γέννησης του Νέλσον Μαντέλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Νότιας Αφρικής
Βαθύ Μεσσηνίας
Το Βαθύ είναι παραθαλάσσιος οικισμός κοντά στην Κυπαρισσία και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Πολύ δημοφιλής, κυρίως στους κατοίκους της περιοχής, είναι η παραλία του οικισμού, γνωστή ως η Παραλία του Βαθιού.
Τοποθεσία
Ο οικισμός, ο οποίος βρέχεται από τα νερά του Ιονίου Πελάγους, βρίσκεται νοτιοδυτικά της Κυπαρισσίας, από την οποία απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα.
Ιστορία
Το Βαθύ είναι νεοσύστατος οικισμός που αναγνωρίστηκε επίσημα μόλις το 2011 και με τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.
Κάτοικοι
Ο οικισμός του Βαθιού, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 22 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως με τον τουρισμό και σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Κτίρια
Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από κατοικίες και εξοχικά και δεν διαθέτει κτίρια κοινωνικών δραστηριοτήτων, ενώ οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στην Κυπαρισσία. Στην περιοχή του οικισμού υπάρχουν επίσης τουριστικές εγκαταστάσεις με ενοικιαζόμενα διαμερίσματα.
Παραλία του Βαθιού
Μπροστά από τον οικισμό βρίσκεται η Παραλία του Βαθιού, της οποίας η ακτή αποτελείται από ψιλή άμμο. Η παραλία αυτή θεωρείται από τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, ως μια καλή επιλογή για επισκέπτες οι οποίοι θέλουν να κολυμπήσουν σε πεντακάθαρα νερά και να απολαύσουν, με ελεύθερη παραμονή μια από τις γνωστές παραλίες στα βορειοδυτικά του νομού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Σβέιν Μπγιέρνσεν
Ο Σβέιν Μπγιέρνσεν (ισλανδ. Sveinn Björnsson, ισλανδ. προφορά «Σβέιτν Πγιέσεν», 27 Φεβρουαρίου 1881 – 25 Ιανουαρίου 1952) ήταν ο πρώτος στην ιστορία Πρόεδρος της Ισλανδίας, που κατείχε το αξίωμα αυτό από τις 17 Ιουνίου 1944 μέχρι τον θάνατό του. Παραμένει μέχρι σήμερα ο μοναδικός πρόεδρος της χώρας που πέθανε όταν ακόμα ήταν εν ενεργεία πρόεδρος.
Ο Μπγιέρνσεν γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη και πήρε πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης το 1907. Επί πολλά έτη ήταν εισαγγελέας στο Ρέικιαβικ, φθάνοντας το 1919 στην υψηλή θέση του Εισαγγελέως του Εθνικού Ανώτατου Δικαστηρίου. Πριν και μετά από τη θέση αυτή είχε διατελέσει και μέλος του Αλθίνγκι για δύο σύντομες θητείες (1914-1915 και 1919-1920). Διετέλεσε επίσης πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου του Ρέικιαβικ, το διάστημα 1918-1920. Τα επόμενα έτη διετέλεσε αντιπρόσωπος της Ισλανδίας στη Δανία.
Η γερμανική κατοχή της Δανίας από το 1940 είχε ως αποτέλεσμα την de facto αυτονομία της Ισλανδίας, οπότε ο Σβέιν Μπγιέρνσεν εκλέχθηκε Αντιβασιλέας της Ισλανδίας (στη θέση του βασιλέως της Δανίας) τρεις φορές από το 1941 μέχρι το 1943. Τον Ιούλιο του 1941, αμερικανικά στρατεύματα αποβιβάσθηκαν στην Ισλανδία μετά από πρόσκληση της κυβερνήσεώς του. Ως ο πρώην αντιβασιλέας, ο Σβέιν Μπγιέρνσεν ήταν φυσιολογικό να εκλεγεί από το Αλθίνγκι και Πρόεδρος της Δημοκρατίας ευθύς μετά την ανακήρυξη της ανεξάρτητης Δημοκρατίας της Ισλανδίας το 1944. Η πρώτη του θητεία διάρκεσε μόλις ένα έτος, καθώς ο λαός της χώρας έπρεπε να εκλέξει απευθείας τον Προεδρό του για πρώτη φορά το 1945. Επανεκλέχθηκε ωστόσο και το 1945 και το 1949 χωρίς αντίπαλο.
Από το 1949 η κατάσταση της υγείας του ήταν άσχημη και απεβίωσε το 1952 σε ηλικία 70 ετών.
Προσωπική ζωή και οικογένεια
Στις 2 Σεπτεμβρίου 1908 ο Σβέιν Μπγιέρνσεν νυμφεύθηκε τη Γεωργία Χάνσεν (Georgia Hansen, 1884-1957). Μαζί απέκτησαν 6 τέκνα: τον Μπγιερν (γενν. 1909), την Άννα Κατερίνε Άαγκοτ (γενν. 1911), τον Χένρικ (1914), τον Σβέιν Κρίστεν (1916), τον Έλαφουρ (1919) και την Ελιζάμπετ (1922). Εντυπωσιακό είναι το ότι ο πρωτότοκος γιος, ο Μπγιερν, όχι απλώς παρέμεινε στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Δανία, αλλά κατατάχθηκε στον γερμανικό στρατό και υπηρέτησε στα SS κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ισλανδίας
Ρόσενμποργκ ΙΧΚ
Η Ρόσενμποργκ ΙΧΚ (νορβηγικά: Rosenborg IHK) είναι νορβηγική ομάδα χόκεϊ επί πάγου με έδρα το Τρόντχαϊμ. Τον Μάρτιο του 2010, το επαγγελματικό τμήμα της Ρόσενμποργκ κέρδισε την άνοδο στο Πρωτάθλημα Νορβηγίας, όμως σήμερα είναι ανενεργό έπειτα από την πτώχευση το 2014.
Ιστορία
Η ομάδα δημιουργήθηκε το 1934 ως τμήμα του ποδοσφαιρικού συλλόγου Ρόσενμποργκ ΜΚ. Το 1991, κατόπιν απόφασης των μελών του συλλόγου, το τμήμα του χόκεϊ επί πάγου αποχώρησε από τη Ρόσενμποργκ ΜΚ δημιουργώντας τη Ρόσενμποργκ ΙΧΚ.
Λόγω της διακοπής του πρωταθλήματος NHL το 2012, ο Τζακ Σκιλ των Φλόριντα Πάνθερς υπέγραψε στη Ρόσενμποργκ. Ο Σκιλ δεν έλαβε μισθό από τη Ρόσενμποργκ και ήταν ο πρώτος παίκτης του πρωταθλήματος NHL, ο οποίος μετακινήθηκε στη Νορβηγία κατά τη διάρκεια της διακοπής. Το επαγγελματικό τμήμα της Ρόσενμποργκ διέκοψε τη λειτουργεία του το καλοκαίρι του 2014, μετά από μια μακρά περίοδο οικονομικών προβλημάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1934 Κατηγορία:Σύλλογοι χόκεϊ επί πάγου‎ Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Νορβηγίας
Ταρζάν
Ο Ταρζάν (ή και Βασιλιάς της Ζούγκλας) είναι φανταστικός χαρακτήρας και κεντρικός ήρωας του μυθιστορήματος του συγγραφέα Έντγκαρ Ράις Μπάροουζ με τίτλο Tarzan of the Apes (Ο Ταρζάν των Πιθήκων) το οποίο κυκλοφόρησε το 1912 σε εφημερίδες και το 1914 ως βιβλίο. Η ιστορία ξεκίνησε ως νουβέλα, αλλά μετά την επιτυχία που σημείωσε, δημιουργήθηκε μια ολόκληρη σειρά υπό τον τίτλο Tarzan.
Πλοκή
Μόνος επιζώντας έπειτα από το ναυάγιο ενός πλοίου κατά το έτος 1888 στις ακτές της Αφρικής και μετά το θάνατο των αριστοκρατικής καταγωγής γονέων του (John και Alice Rutherford Clayton II), το βρέφος John Clayton III (που φέρει τίτλο ευγενείας-λόρδος) «υιοθετείται» από έναν θηλυκό πίθηκο με το όνομα «Κάλα» η οποία τον ανατρέφει και έτσι εντάσσεται στην υπόλοιπη αγέλη. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, η ανώτερη ευφυΐα και οι αθλητικές του ικανότητες, του επιτρέπουν να ξεχωρίσει από τα άλλα αρσενικά μέλη του κοπαδιού και σύντομα αναλαμβάνει την αρχηγία τους. Τον ονομάζουν, μάλιστα, «Tarzan», που, στην πρωτόγονη διάλεκτό τους, σημαίνει «λευκό δέρμα». Η επαφή του, όμως, με κάποιους ανθρώπους που φτάνουν στην περιοχή του, μεταξύ των οποίων και η μετέπειτα σύντροφός του, Τζέιν (Jane Porter), τον οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η θέση του είναι κάπου αλλού.
Μεταφορά
Ο ήρωας του Μπάροουζ γνώρισε πολλές εναλλακτικές παρουσιάσεις, είτε ως κινηματογραφική ταινία (με βασικό πρωταγωνιστή τον Ολυμπιονίκη της κολύμβησης Τζόνι Βαϊσμίλερ), σαν τηλεοπτική σειρά με το ρόλο να ενσαρκώνεται από τον ηθοποιό Ρον Έλι, ακόμη και ως εικονογραφημένο περιοδικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σειρές βιβλίων Κατηγορία:Βρετανοί χαρακτήρες κόμικς Κατηγορία:Tarzan
Ένοπλες Δυνάμεις της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας
Πολωνικός Λαϊκός Στρατός (ΠΛΣ) (πολωνικά: Ludowe Wojsko Polskie,, LWP) ονομάζονταν οι Ένοπλες Δυνάμεις του κράτους της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας.
Το επίσημο όνομα του στρατού ήταν Armia Polska w ZSRR (Πολωνικός Στρατός στην ΕΣΣΔ) από το 1943-1944, Wojsko Polskie (Πολωνικά Στρατεύματα) και Siły Zbrojne Rzeczpospolitej Polskiej (Ένοπλες δυνάμεις της Δημοκρατίας της Πολωνίας) από το 1944-1952 και Siły Zbrojne Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (Ένοπλες Δυνάμεις της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας) από το 1952.
Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
Δεν ήταν ο μόνος πολωνικός σχηματισμός που πολέμησε στην πλευρά των Συμμάχων, ούτε ο πρώτος που σχηματίστηκε στην Ανατολή. Η παλαιότερη πολωνική δύναμη που σχηματίστηκε στη Σοβιετική Ένωση, γνωστή ως Στρατός του Άντερς, ήταν πιστή στην πολωνική εξόριστη κυβέρνηση και μέχρι τότε είχε μετακομίσει στο Ιράν. Οι πολωνικές δυνάμεις υπό την ηγεσία των κομμουνιστών σύντομα αναπτύχθηκαν πέρα από την 1η Μεραρχία σε δύο μεγάλες διοικήσεις - τον Πρώτο Πολωνικό Στρατό (αρχικά υπό τον Ζίγκμουντ Μπέρλινγκ) και τον Δεύτερο Πολωνικό Στρατό (με διοικητή τον Κάρολ Σφιερτσέφσκι). Ο Πρώτος Πολωνικός Στρατός συμμετείχε στην Επίθεση Βιστούλα-Όντερ, στη Μάχη του Κόλμπεργκ και στην τελική Μάχη του Βερολίνου.
Μεταπολεμική ιστορία
μικρογραφία| Ο Πρώτος Πολωνός Στρατός στο δρόμο προς το [[Βερολίνο, 1945.]] μικρογραφία| Η πολωνική σημαία υψώθηκε στην κορυφή της [[Στήλη νίκης του Βερολίνου|στήλης νίκης του Βερολίνου στις 2 Μαΐου 1945.]] μικρογραφία| Τανκ [[T-55A|T-55 Α του Πολωνικού Λαϊκού Στρατού (Στρατιωτικός νόμος στην Πολωνία).]] Μετά τον πόλεμο, ο Πολωνικός Στρατός αναδιοργανώθηκε σε έξι (αργότερα επτά) στρατιωτικές περιοχές. Αυτές ήταν η Στρατιωτική Περιοχή Βαρσοβίας, με έδρα στη Βαρσοβία, η Στρατιωτική Περιοχή Λούμπλιν, με έδρα στο Λούμπλιν, η Στρατιωτική Περιοχή Κρακοβίας, με έδρα στην Κρακοβία, η Στρατιωτική Περιοχή Λοτζ, με έδρα στο Λοτζ, η Στρατιωτική Περιοχή Πόζναν, με έδρα στο Πόζναν, η Στρατιωτική Περιοχή Πομερανίας, με έδρα στο Τόρουν και η Στρατιωτική Περιοχή Σιλεσίας, με έδρα στο Κατοβίτσε.