cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λος Άντζελες
Διοίκηση
Από τις 11 Δεκεμβρίου 2022 δήμαρχος είναι η Κάρεν Μπας.
Πολιτισμός
Το Λος Άντζελες συχνά αποκαλείται η δημιουργική πρωτεύουσα του κόσμου, καθώς ένας στους έξι κατοίκους της ασχολείται με τη δημιουργική βιομηχανία και υπάρχουν περισσότεροι καλλιτέχνες, συγγραφείς, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, χορευτές και μουσικοί οι οποίοι δουλεύουν στο Λος Άντζελες από οποιαδήποτε άλλη πόλη στον κόσμο οποιαδήποτε εποχή. Η γειτονιά του Χόλιγουντ έχει αναγνωριστεί ως το κέντρο της κινηματογραφικής βιομηχανίας. Στο Λος Άντζελες λαμβάνει κάθε χρόνο η απονομή των βραβείων της αμερικανικής ακαδημίας κινηματογράφου (γνωστά ως Όσκαρ) και εκεί βρίσκεται η Σχολή Κινηματικών Τεχνών του USC, η παλαιότερη σχολή κινηματογράφου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το κέντρο μουσικής του Λος Άντζελες είναι ένα από τρία μεγαλύτερα κέντρα παραστάσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες και δέχεται πάνω από 1,3 εκατομμύρια επισκέπτες το χρόνο.
Υπάρχουν πάνω από 841 μουσεία και πινακοθήκες στην κομητεία του Λος Άντζελες. Στην πραγματικότητα, το Λος Άντζελες έχει περισσότερα μουσεία ανά κάτοικο από οποιαδήποτε άλλη πόλη στον κόσμο. Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζουν το Μουσείο Τέχνης της Κομητείας Λος Άντζελες (το μεγαλύτερο μουσείο τέχνης στις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες ), το Κέντρο Γκέτι, το θωρηκτό Αϊόβα και το μουσείο σύγχρονης τέχνης.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Λος Άντζελες έχει αδελφοποιηθεί με τις παρακάτω πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια Κατηγορία:Διοργανώτριες πόλεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων
Shito-Ryu
δεξιά Το shito ryu karate do (σίτο-ρύου καράτε-ντο) είναι ένα από τα τέσσερα αναγνωρισμένα στυλ καράτε. Ιδρυτής του "τρόπου" καράτε που ονομάζεται Σίτο είναι ο Κένουα Μαμπούνι. Το όνομα Σίτο προέρχεται από τα αρχικά των δασκάλων του, Κάνριο Χιγκασιονά (Χιγκαονά στην διάλεκτο της Οκινάουα) και Άνκο Ιτόσου.
Η καταγωγή του συστήματος καθώς και του ιδρυτή του, Κένουα Μαμπούνι είναι από την Οκινάουα.
Η εξάσκηση γίνεται κυρίως με την εκτέλεση των κάτα, τα οποία χωρίζονται στα παραδοσιακά κάτα τα οποία διδάχτηκε ο Μαμπούνι από τους δασκάλους του και στα κάτα που δημιούργησε ο ίδιος. Τα κάτα προέρχονται από τις σχολές τόσο της Νάχα (Νάχα τε) όσο και από της Σούρι (Σούρι τε) και Τομάρι (Τομάρι τε). Έμφαση δίνεται στην εκμάθηση των τεχνικών των κάτα (αναλύσεις) αλλά και στην καλαισθησία των τεχνικών με απώτερο σκοπό την πνευματική καλλιέργεια.
Το Σίτο-ρύου καράτε-ντο έχει τον μεγαλύτερο αριθμό κάτα από οποιοδήποτε άλλο στυλ καράτε ντο.
Κάτα
Συνδέσεις:
Κατηγορία:Πολεμικές τέχνες
Ιάκωβος Βαραδαίος
Ο Ιάκωβος Βαραδαίος ή Γιακούμπ αλ Μπαραντέι (... - 30 Ιουλίου 578) ήταν χριστιανός επίσκοπος της Έδεσσας στη Συρία, από το 543 μέχρι το θάνατό του το 578. Ήταν μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες στην ιστορία της Συριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας και γενικά των Προχαλκηδόνιων εκκλησιών, ήταν οπαδός των Μονοφυσιτών σε μια εποχή στην οποία το δόγμα βρίσκονταν υπό διωγμό και παρακμή από τον ορθόδοξο αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α. Η προσπάθεια του ήταν καθοριστική για την αναδιοργάνωση και συνέβαλε καίρια στην ανεξαρτητοποίησή της κοινότητας, τα μέλη της οποίας ονομάστηκαν Ιακωβίτες χριστιανοί.
Βιογραφία
Γεννήθηκε κοντά στην πόλη της Κωνσταντίνης, και μετά την ενηλικίωση του ο Ιάκωβος χειροτονήθηκε μονοφυσίτης επίσκοπος της Έδεσσας (541 μ.Χ.), από την Θεοδώρα που διέταξε τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοδόσιο να ορίσει δύο επισκόπους στη Συρία προκειμένου να μετριάσει την διωκτική πολιτική του Εφραίμ. Μέσω των δραστηριοτήτων του, έσωσε την κοινότητα των μονοφυσιτών στη Μικρά Ασία και την Ανατολή από την εξαφάνιση με τους διωγμούς του αυτοκράτορα όλων των μη Χαλκηδονίων, χειροτονώντας επισκόπους, ιερείς, και ενώνοντας την διάσπαρτη κοινότητα σε έναν οργανισμό που άντεξε τις πολιτικές και δυναστικές αναταράξεις στη Μέση Ανατολή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μονοφυσιτισμός Κατηγορία:Σύροι κληρικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα
Λα Μποέμ (Πουτσίνι)
Μποέμ (πρωτότυπος τίτλος La Bohème) είναι ο τίτλος όπερας τεσσάρων πράξεων του Τζάκομο Πουτσίνι σε λιμπρέτο των Τζουζέπε Τζακόζα και Λουίτζι Ίλικα που βασίστηκε στο μυθιστόρημα του Ανρί Μιρζέρ "Σκηνές από την Μποέμικη ζωή" (γαλλ. Scènes de la Vie de Bohème). Η παγκόσμια πρεμιέρα του έργου έγινε στο Βασιλικό Θέατρο του Τορίνο την 1η Φεβρουαρίου του 1896, υπό τη διεύθυνση του Αρτούρο Τοσκανίνι. Θεωρείται μία από τις δημοφιλέστερες όπερες του Πουτσίνι και χαρακτηριστικότερο σημείο της είναι η άρια του τενόρου της πρώτης πράξης.
Υπόθεση
Η υπόθεση του έργου εκτυλίσσεται στο Παρίσι περίπου το 1830.
Τέσσερις φίλοι, ο ποιητής Ροδόλφος, ο μουσικός Σωνάρ, ο φιλόσοφος Κολίν και ο ζωγράφος Μαρτσέλο, παρόλη τη φτώχεια τους ζουν αμέριμνοι σε μια φτωχή σοφίτα. Στη σοφίτα του αχώριστου κουαρτέτου, ο Μαρτσέλο προσπαθώντας να ζεσταθεί παίρνει ένα χειρόγραφο και το ρίχνει στη φωτιά ενώ ο Ροδόλφος προσπαθεί να γράψει. Μπαίνει ο Κολίν και πίσω του έρχεται ο Σωνάρ, με φαγώσιμα, κρασί, ξύλα και χρήματα.
Οι τέσσερις φίλοι αρχίζουν με κέφι το γλέντι τους, μα σε λίγο τους διακόπτει ο σπιτονοικοκύρης που ζητάει το νοίκι. Βλέποντας τα χρήματα πάνω στο τραπέζι παίρνει και αυτός μέρος στο γλέντι. Τελικά οι τρεις φίλοι φεύγουν για το Καφέ-Μομύς και μένει μονάχος ο Ροδόλφος. Αμέσως μετά ο Ροδόλφος άκουσε ένα δειλό χτύπημα στην πόρτα. Ήταν ένα νέο κορίτσι, η Μιμή, μία γειτονοπούλα που ζητούσε να ανάψει το κερί της. Καθώς μπαίνει μέσα την πιάνει ένας δυνατός βήχας και πέφτει λιπόθυμη, μέχρι που τη συνεφέρει ο Ροδόλφος. Η Μιμή φεύγει αλλά διαπιστώνει πως έχει χάσει το κλειδί της. Καθώς γυρίζει να ψάξει να το βρει, σβήνει το κερί της. Σβήνει και το κερί του Ροδόλφου. Ο Ροδόλφος βρίσκει το κλειδί αλλά το κρύβει στην τσέπη του και προσποιείται ότι συνεχίζει το ψάξιμο. Ψαχουλεύοντας στα σκοτεινά συναντιώνται και ο Ροδόλφος λέει στη Μιμή το όνομά του και την ενθαρρύνει να του μιλήσει για τον εαυτό της. Εκείνη του λέει πόσο θα προτιμούσε να ζει στην εξοχή που είναι γεμάτη λουλούδια. Ο Ροδόλφος, συγκινημένος από την αθωότητά της, μαγεύεται ολότελα από την ομορφιά και τη χάρη της.
Η Μιμή παρακαλεί τον Ροδόλφο να πάνε μαζί να βρούνε τους φίλους του και πράγματι πηγαίνουν στο Καφέ-Μομύς, όπου συναντούν τους άλλους τρεις. Ξαφνικά ακούγονται χαρούμενες φωνές από τις πωλήτριες των καταστημάτων και σε λίγο εμφανίζεται η Μιζέτα, άλλοτε ερωμένη του Μαρτσέλο, η οποία τώρα ζει με τον γέρο και πλούσιο Αλτσιντόρο. Η Μιζέτα προφασίζεται πως την πληγώνει το παπούτσι της και στέλνει τον Αλτσιντόρο να της το φτιάξει. Εκείνη τρέχει στον Μαρτσέλο και τα ξαναφτιάχνουν. Η συντροφιά, ακούγοντας μακρινούς ήχους μουσικής, φεύγει σηκώνοντας με κέφι την ξυπόλητη Μιζέτα στους ώμους.
Αργότερα ο Μαρτσέλο και η Μιζέτα βρίσκονται σε μια ταβέρνα. Ο Μαρτσέλο έχει εγκαταλείψει την τέχνη του για να κάνει επιγραφές ενώ η Μιζέτα δίνει μαθήματα τραγουδιού. Στο μεταξύ ο Ροδόλφος κάνει δυστυχισμένη τη Μιμή με τις ζήλειες του και τους καυγάδες του. Η Μιμή έρχεται να ζητήσει βοήθεια από τον Μαρτσέλο. Καθώς του μιλάει για τα βάσανά της, ακούει τον Ροδόλφο να πλησιάζει. Για να μην τη δει, εκείνη κρύβεται κάπου. Ο Ροδόλφος λέει στον Μαρτσέλο πως θέλει να παρατήσει τη Μιμή γιατί δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να καυγαδίζουν. Όμως ένας βήχας που ξεσπά, προδίδει την κρυψώνα της Μιμής. Ο Ροδόλφος βλέποντας την ομορφιά της μετανιώνει και τρέχει κοντά της αλλά εκείνη το σκάει.
Κατόπιν ο Μαρτσέλο πιάνει τη Μιζέτα να φλερτάρει με έναν άλλο και χωρίζουν. Όμως τόσο ο Μαρτσέλο όσο και ο Ροδόλφος σκέφτονται ακόμα τη Μιζέτα και τη Μιμή αντίστοιχα. Λίγο καιρό αργότερα, παρουσιάζεται η Μιζέτα φέρνοντας μαζί της τη Μιμή, που είναι πολύ άρρωστη. Ο Ροδόλφος αγκαλιάζει τη Μιμή του αλλά δεν μπορεί να τη βοηθήσει γιατί δεν έχει χρήματα. Η Μιζέτα βγάζει τα σκουλαρίκια και αποφασίζει να τα πουλήσει. Αμέσως αγοράζει μία γούνα για να ζεστάνει τη Μιμή. Ο Κολίν, συγκινημένος από τον αλτρουϊσμό της Μιζέτας, πηγαίνει να πουλήσει το πανωφόρι του για να αγοράσει μερικές λιχουδιές για τη Μιμή. Ο Ροδόλφος και η Μιμή μένουν μόνοι.
Οι φίλοι ξαναγυρίζουν με φάρμακα και άλλα δώρα και την πείθουν πως είναι από τον Ροδόλφο. Η Μιμή κλείνει τα μάτια της και μοιάζει σαν να κοιμάται. Ο Μαρτσέλο πηγαίνει κοντά της και βλέπει πως είναι πεθαμένη. Φεύγει γεμάτος βαθιά λύπη. Ο Ροδόλφος, που κατάλαβε τι είχε συμβεί, τρέχει και ρίχνεται στο κρεβάτι ξεσπώντας με απόγνωση σε λυγνούς και φωνάζοντας "Μιμή, Μιμή!".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Τζάκομο Πουτσίνι Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα Κατηγορία:Όπερα
Ένωση Δόξας Πειραιά - Άρτεμις Δραπετσώνας
Ο '''Α.Σ.Ε. Δόξας - Άρτεμις 97''' είναι γυναικείος ποδοσφαιρικός σύλλογος της Δραπετσώνας στον Πειραιά.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1997 έπειτα από συγχώνευση των δύο ομάδων που είχε η Δραπετσώνα στην Α΄ Εθνική: τη Δόξα και την Άρτεμις. Ως έδρα χρησιμοποιεί το Δημοτικό Γήπεδο Δραπετσώνας «Γιάννης Βάζος» και τα χρώματά της είναι μπλε, κόκκινο και άσπρο.
Τζούντι Χόλιντεϊ
Η Τζούντι Χόλιντεϊ (Judy Holiday, 21 Ιουνίου 1921 - 7 Ιουνίου 1965) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου βραβευμένη με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Η Χόλιντεϊ ξεκίνησε την καριέρα της κάνοντας εμφανίσεις σε νυχτερινά κέντρα πριν κάνει το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο το 1944 και στο Μπρόντγουεϊ το 1945. Ο ρόλος της απατημένης συζύγου στην σοφιστικέ κομεντί Από το Πλευρό του Αδάμ (Adam's Rib), όπου εμφανίστηκε πλάι στους Σπένσερ Τρέισι και Κάθριν Χέπμπορν της χάρισε αναγνωρισιμότητα κι ένα χρόνο αργότερα ανέλαβε το ρόλο της Μπίλι Ντόουν, που είχε ήδη ερμηνεύσει στο Μπρόντγουεϊ το 1946, στην κωμωδία του 1950 Γεννημένη Χθες (Born Yesterday). Η ερμηνεία της στην ταινία της χάρισε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου και τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε Δράμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ευφροσύνη Μαντά Λαζάρου
Η  Ευφροσύνη  Μαντά  Λαζάρου είναι  κύπρια ποιήτρια. Γεννήθηκε στην  Κύπρο ,όπου  και  ολοκλήρωσε  τη  φοίτησή της  στη   δευτεροβάθμια  εκπαίδευση. Πραγματοποίησε  σπουδές   ελληνικής  φιλολογίας   στη  Φιλοσοφική  Σχολή  του  Πανεπιστημίου  Αθηνών .Μετά  την  αποφοίτησή  της ,  εργάστηκε  ως  καθηγήτρια στη  Μέση  Εκπαίδευση .Από  το  1995  μέχρι  το  2003  ήταν  αποσπασμένη   στην  Υπηρεσία Εκπαιδευτικής  Ψυχολογίας  του  Υπουργείου  Παιδείας  και  Πολιτισμού  της  Κύπρου  ως  συντονίστρια   ειδικών  προγραμμάτων   στα  Γυμνάσια , καθώς  και για  την  παραγωγή   παιδαγωγικού  υλικού. Από το  2003  μέχρι  το  2011  εργάστηκε  ως  συντονίστρια  σε  προγράμματα  για  τη  Ζώνη  Εκπαιδευτικής  Προτεραιότητας  των  σχολείων  της  Φανερωμένης  στην  Παλιά  Λευκωσία .Έχει  εκδώσει   τα  παρακάτω  έργα :
1]"Οι Μέρες Υφάντρες οι Νύχτες Γυμνές 1986-87", Ποιητική Συλλογή, Λευκωσία 2002 2]"… σε έρωτα ή θάνατο θα πάμε", Ποιητική Συλλογή, Λευκωσία 2005 3]"Χωρίς την Αριάδνη", Μυθιστόρημα, εκδόσεις ΓΚΟΒΟΣΤΗ 2006 4]"Φίλε μου εγώ δεν είμαι σαν και εσένα, το γράμμα ενός μοναχικού παιδιού", Λευκωσία 2006 5]"Τό Μέσα Φόρεμα", Ποίηση,Εκδόσεις Αφή, 2011 6]"Ο Νώε  στην  Πόλη" , Ποίηση , Πλανόδιον , 2012 7]"Ναρκοσυλλέκτρια, Ποίηση , Γαβριηλίδης , 2014
Για το έργο της Ο Νώε στην πόλη έλαβε το Κρατικό Βραβείο Ποίησης
ST (ράπερ)
Ο Αλεξάντρ Αντρέγεβιτς Στεπάνοφ (Ρωσικά: Александр Андреевич Степанов), γνωστός ως ST, είναι Ρώσος ράπερ και μουσικός
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι μουσικοί Κατηγορία:Ρώσοι ράπερ
1404 Αίας
Ο Αίας (Ajax) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας του Δία (ηγούμενο μέλος), με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,00. Ανακαλύφθηκε το 1936 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο ήρωα του Τρωικού πολέμου, τον γιο του Τελαμώνα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Αίαντα εκτιμάται σε 81,7 ± 3,2 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα του σε 570 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Με βάση αυτή τη μάζα, η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό του Αίαντα εκτιμάται σε 2,28 cm/sec² περίπου (430 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής σε 43,1 m/sec (155 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0665. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 150 ως 155 περίπου βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Αίας γύρω από τον εαυτό του, πιθανώς μία φορά κάθε 28,4 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αιας
Άλμα εις ύψος
Το άλμα εις ύψος είναι ένα από τα αγωνίσματα του στίβου. Οι αγωνιζόμενοι πρέπει να πάρουν φόρα και να περάσουν πάνω από τον πήχη χωρίς να τον ρίξουν κάτω. Το αγώνισμα είναι, μαζί με το άλμα επί κοντώ, ένα από τα δύο κάθετα αγωνίσματα άλματος στο Ολυμπιακό πρόγραμμα στίβου. Από την αρχαιότητα, οι αγωνιζόμενοι έχουν εισαγάγει όλο και πιο αποτελεσματικές τεχνικές για να φτάσουν στις σύγχρονες μορφές.
Κανόνες
Οι άλτες πρέπει να απογειώνονται από το ένα πόδι. Ένα άλμα θεωρείται αποτυχημένο εάν ο αθλητής ρίξει τον πήχη, αγγίξει το έδαφος ή χτυπήσει το επίπεδο του πλησιέστερου άκρου του πήχη πριν από την εκτίναξη.
Οι αγωνιζόμενοι μπορούν να αρχίσουν να πηδούν σε οποιοδήποτε ύψος ανακοινωθεί από τον επικεφαλής κριτή ή μπορούν να περάσουν κατά την κρίση τους. Οι περισσότεροι αγώνες αναφέρουν ότι τρία διαδοχικά χαμένα άλματα, σε οποιοδήποτε ύψος ή συνδυασμό υψών, θα αποκλείσουν τον άλτη από τη διοργάνωση. Η νίκη πηγαίνει στον άλτη που ξεπερνά το μεγαλύτερο ύψος στον αγώνα. Εάν δύο ή περισσότεροι άλτες έρθουν ισόπαλοι σε τελικό αποτέλεσμα τότε λαμβάνονται υπόψη: 1) οι λιγότερες αποτυχίες στο ύψος στο οποίο σημειώθηκε η ισοπαλία και 2) οι λιγότερες αποτυχίες σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Εάν το αγώνισμα παραμένει ισόπαλο για την πρώτη θέση, οι άλτες έχουν ένα άλμα, ξεκινώντας από το επόμενο ύψος πάνω από την υψηλότερη επιτυχία τους. Οι άλτες έχουν μία προσπάθεια σε κάθε ύψος. Εάν μόνο ένας πετύχει, αυτός ή αυτή κερδίζει. Αν το κάνουν περισσότεροι από ένας, αυτοί δοκιμάζουν με τον πήχη σε μεγαλύτερο ύψος. Εάν κανένας δεν κατάφερει να περάσει, όλοι συνεχίζουν με τον πήχη σε χαμηλότερο ύψος.
Η περιοχή άλματος περιλαμβάνει ένα διάδρομο μήκους τουλάχιστον 15 μέτρων, μία εγκάρσια ράβδο (πήχη) μήκους τεσσάρων μέτρων και ένα στρώμα πρόσκρουσης. Για να ολοκληρώσουν το άλμα εις ύψος οι άλτες τρέχουν προς τον πήχη επιχειρώντας να τον περάσουν. Τα παπούτσια για άλτες στους Ολυμπιακούς Αγώνες μπορούν να έχουν μέγιστο πάχος 13 χιλιοστών στη σόλα και 19 χιλιοστών στη φτέρνα.
Ιστορία και τεχνικές του αγωνίσματος
Ως πρώτος αθλητής στην ιστορία του αγωνίσματος αναφέρεται ο Άγγλος Δ. Γουόκερ, ο οποίος το 1834 πήδησε τα 1,68 μέτρα στους αγώνες "Μπρίτσι Μάιλ Εξερσάιζ". Η επόμενη αναφορά του αγωνίσματος είναι το 1864 στην αθλητική αναμέτρηση των Πανεπιστημίων Κέϊμπριτζ - Οξφόρδης, στην οποία νικητής αναδείχθηκε ο Γκόουκ με 1,65 μέτρα. Το 1866 στο πρώτο Αγγλικό πρωτάθλημα στίβου επικράτησαν οι Ρούπελ και Λιτλ με την ίδια επίδοση 1,755 μ. Το επόμενο ρεκόρ ήταν του Μπροκς που πήδησε 1,80 μ. το 1875. Το 1912 ο Αμερικανός Τζορτζ Χόριν πέρασε πρώτος τα δύο μέτρα με 2,006 μ.
Οι πρώτοι άλτες χρησιμοποιούσαν είτε μια περίτεχνη προσέγγιση ευθεία είτε μια τεχνική ψαλιδιού. Στα μετέπειτα χρόνια, ο πήχης προσεγγιζόταν διαγώνια και ο άλτης πέταξε πρώτα το εσωτερικό πόδι και μετά το άλλο πάνω από τη μπάρα με μία ψαλιδωτή κίνηση Γύρω στις αρχές του 20ού αιώνα, οι τεχνικές άρχισαν να αλλάζουν, ξεκινώντας με το Eastern cut-off του Ιρλανδοαμερικανού Μάικλ Σουίνι ως παραλλαγή της τεχνικής του ψαλιδιού. Αύξησε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 1,97 μέτρα το 1895. Η τεχνική διατηρήθηκε για τουλάχιστον μισό αιώνα και η πιο επιτυχημένη του άλματος εις ύψος, Γιολάντα Μπάλας από τη Ρουμανία, χρησιμοποίησε αυτή την τεχνική για να κυριαρχήσει στο άλμα εις ύψος γυναικών για περίπου 10 χρόνια μέχρι την αποχώρησή της το 1967.
thumb|Τεχνική ψαλιδιού, 1928
thumb|left|Τεχνική δρασκελισμού (στραντλ)
Το 1968 ο Αμερικανός Ντικ Φόσμπερι χρησιμοποιώντας μία νέα τεχνική (Παλμός του Φόσμπερι), κέρδισε το χρυσό μετάλλιο των Ολυμπιακών Αγώνων του Μεξικού του 1968. Η τεχνική εξαπλώθηκε γρήγορα και σύντομα οι άλτες που τη χρησιμοποιούσαν επικράτησαν. Ο πρώτος αθλητής που τη χρησιμοποίησε και σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ ήταν ο Αμερικανός Ντουάιτ Στόουνς, ο οποίος πέρασε τα 2,30 μέτρα το 1973. Στην πλευρά των γυναικών, η 16χρονη Ούλρικε Μάιφαρτ από τη Δυτική Γερμανία με την τεχνική αυτή, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο των Ολυμπιακών Αγώνων του Μονάχου το 1972 με 1,92 μέτρα, που ισοφάριζε το παγκόσμιο ρεκόρ γυναικών εκείνη την εποχή.
Παρόλα αυτά, η τεχνική στραντλ δεν εξαφανίστηκε αμέσως. Το 1977, ο 18χρονος Σοβιετικός αθλητής Βλαντίμιρ Γιατσένκο σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ με 2,33 μέτρα και το 1978, αύξησε το ρεκόρ στα 2,34 μέτρα και στα 2,35 μέτρα σε κλειστό στίβο, λίγο πριν ένας τραυματισμός στο γόνατο τερματίσει οριστικά την καριέρα του όταν ήταν μόλις 20 ετών. Στη γυναικεία πλευρά, η Ρόζμαρι Άκερμαν από την Ανατολική Γερμανία, η οποία ήταν η πρώτη γυναίκα άλτης που πέρασε τα 2 μέτρα αύξησε το παγκόσμιο ρεκόρ από 1,95 μέτρα έως 2,00 μέτρα από το 1974 έως το 1977. Η Άκερμαν κέρδισε επίσης το χρυσό μετάλλιο των Ολυμπιακών Αγώνων του Μόντρεαλ το 1976, που ήταν η τελευταία φορά που ένας άλτης με την τεχνική στραντλ (άνδρας ή γυναίκα) κέρδισε Ολυμπιακό μετάλλιο. Το 1980, ο Πολωνός Γιάτσεκ Φσόουα, ο χρυσός Ολυμπιονίκης του 1976, κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ με άλμα στα 2,35 μέτρα. Δύο χρόνια πριν, η Ιταλίδα Σάρα Σιμεόνι κατέρριψε το ρεκόρ της Άκερμαν στα 2,01 μέτρα. Έκτοτε όλα τα ρεκόρ σημειώθηκαν με τον παλμό του Φόσμπερι.
thumb|Τεχνική Φόσμπερι
Στην τεχνική άλματος με τον παλμό Φόσμπερι, ανάλογα με το πόδι άλματος του αθλητή, η εκκίνηση γίνεται δεξιά ή αριστερά του στρώματος του άλματος, τοποθετώντας το πόδι του άλματος πιο μακριά από το έδαφος. Ακολουθούν οκτώ έως δέκα βήματα, με τα πρώτα τρία έως πέντε βήματα να είναι σε ευθεία γραμμή και τα τελευταία πέντε σε καμπύλη. Οι αθλητές γενικά επισημαίνουν την προσέγγισή τους προκειμένου να βρουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια. Η διαδρομή προσέγγισης μπορεί να είναι πιο σημαντική ακόμα και από την απογείωση. Εάν ένας άλτης του ύψους τρέχει με κακό χρονισμό ή χωρίς αρκετή δύναμη, το πέρασμα του πήχη γίνεται περισσότερο πρόκληση. Η προσέγγιση απαιτεί ένα συγκεκριμένο σχήμα ή καμπύλη, τη σωστή ταχύτητα και τον σωστό αριθμό βημάτων. Η γωνία προσέγγισης είναι επίσης κρίσιμη για το βέλτιστο ύψος: οι 50 μοίρες για το προτελευταίο βήμα και οι 40 μοίρες για το τελευταίο βήμα θεωρούνται οι καλύτερες επιλογές.
Το τρέξιμο δημιουργεί την ορμή και δίνει τον τόνο για ένα άλμα. Ο αθλητής ξεκινά σπρώχνοντας το πόδι της απογείωσης με αργά, δυνατά βήματα και μετά αρχίζει να επιταχύνει. Το πόδι απογείωσης του αθλητή θα προσγειωθεί στο πρώτο σκαλοπάτι της καμπύλης και θα συνεχίσει να επιταχύνει, εστιάζοντας το σώμα του προς την αντίθετη πίσω γωνία του στρώματος. Ενώ μένει όρθιος, ο αθλητής κάνει τα δύο τελευταία του βήματα με έμφαση στο πλήρες πάτημα του ποδιού.
Οι περισσότεροι μεγάλοι άλτες της τεχνικής στραντλ έτρεχαν σε γωνίες περίπου 30 έως 40 μοιρών. Το μήκος της διαδρομής καθορίζεται από την ταχύτητα της προσέγγισης. Πιο αργό τρέξιμο απαιτεί περίπου οκτώ βήματα, αλλά ένα πιο γρήγορο άλμα εις ύψος μπορεί να χρειαστεί περίπου 13 διασκελισμούς. Η μεγαλύτερη ταχύτητα επιτρέπει σε μεγαλύτερο μέρος της πρόσθιας ορμής του σώματος να ωθωθεί προς τα επάνω.
Η προσέγγιση στο στρώμα σε διαδρομή σχήματος J που ευνοείται στην τεχνική Φόσμπερι επιτρέπει την ταχύτητα, την ικανότητα στροφής στον αέρα (κεντρομόλος δύναμη) και καλή θέση απογείωσης, η οποία βοηθά στη μετατροπή της οριζόντιας ορμής σε κάθετη ορμή. Οι αθλητές πρέπει να γέρνουν στην καμπύλη από τους αστραγάλους τους, όχι από τους γοφούς τους. Αυτό επιτρέπει στους γοφούς τους να περιστρέφονται κατά την απογείωση, κάτι που με τη σειρά του επιτρέπει στο κέντρο βάρους τους να περάσει κάτω από τον πήχη.
Η απογείωση μπορεί να είναι με ένα ή και τα δύο χέρια διπλής. Και στις δύο περιπτώσεις, το πόδι του θα πρέπει να είναι το πιο απομακρυσμένο από τον πήχη, με γωνία προς την αντίθετη πίσω γωνία του εδάφους, καθώς ανεβαίνει το γόνατο στο πόδι που δεν απογειώνεται. Αυτό συνοδεύεται από κίνηση του ενός ή και των δύο χεριών.
Το γόνατο στο πόδι της μη απογείωσης του αθλητή στρέφει το σώμα του, τοποθετώντας τον στον αέρα με την πλάτη στον πήχη. Στη συνέχεια, ο αθλητής οδηγεί τους ώμους του προς το πίσω μέρος των ποδιών του, καμπυλώνοντας το σώμα του πάνω από τον πήχη. Οι αθλητές μπορούν να δουν πάνω από τον ώμο τους για να κρίνουν πότε πρέπει να ωθήσουν και τα δύο πόδια πάνω από το κεφάλι τους, με αποτέλεσμα το σώμα τους να περάσει τον πήχη και να προσγειωθεί στο στρώμα.
Εξέλιξη παγκοσμίου ρεκόρ
Το 2009 η IAAF αναγνώρισε 40 παγκόσμια ρεκόρ ανδρών στην ιστορία του αγωνίσματος και 56 ρεκόρ γυναικών.
Οι 11 καλύτεροι αθλητές όλων των εποχών (ανοικτός στίβος)
Πηγή: World Athletics
Οι 9 καλύτερες αθλήτριες όλων των εποχών (ανοικτός στίβος)
Πηγή: World Athletics
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγωνίσματα του στίβου
Blohm & Voss BV 238
Το Blohm & Voss BV 238 ήταν Γερμανική αεράκατος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Όταν πέταξε πρώτη φορά, το 1944, ήταν το βαρύτερο αεροσκάφος που πέταξε ποτέ και οι διαστάσεις του το κατέστησαν το μεγαλύτερο αεροσκάφος που παρήχθη από τις δυνάμεις του Άξονα στη διάρκεια του πολέμου. Το πρωτότυπο BV 238 V1 πρωτοπέταξε στις 11 Μαρτίου 1944, μετά από μία σύντομη ανύψωση στις 10 Μαρτίου. Έφερε έξι κινητήρες DB 603 V12 (ισχύος 1750 ίππων έκαστος), κατασκευασμένους από την Daimler-Benz, τοποθετημένους στη σειρά, ανά τρεις, σε ενσωματωμένους θύλακες στο χείλος κάθε πτέρυγας.
Το μοναδικό ολοκληρωμένο BV 238 χτυπήθηκε από πυρά πυροβόλων και βυθίστηκε ενώ βρισκόταν δεμένο στην λίμνη Σάαλ (Schaal Lake) τον Σεπτέμβριο του 1944 από τρία P-51 Mustang της 361ης Μοίρας Μαχητικών. Φέροντας το όνομα «Detroit Miss» το πρώτο Mustang είχε πιλότο τον άσσο του πολέμου Υποσμηναγό Urban "Ben" Drew, ενώ ένα από τα άλλα δύο είχε πιλότο τον William D. Rogers. Το BV 238 υπήρξε το μεγαλύτερο αεροσκάφος που καταστράφηκε στη διάρκεια του πολέμου. Μετά την επιδρομή ο Drew πίστευε ότι είχε καταστρέψει ένα BV 222 Wiking (επίσης μεγάλη αεράκατο). Συνέχισε να το πιστεύει μέχρι το 1974, όταν το BBC επικοινώνησε μαζί του στα πλαίσια ενός ντοκιμαντέρ και του αποκάλυψαν ότι η έρευνά τους κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το αεροσκάφος ήταν στην πραγματικότητα το BV 238, το οποίο βρισκόταν για πτητικές δοκιμές στη βάση υδροπλάνων της λίμνης Σάαλ.
Η κατασκευή δύο ακόμα πρωτοτύπων ξεκίνησε αλλά κανένα από τα δύο πρόλαβε να ολοκληρωθεί. Ένα μεγάλο μοντέλο υπό κλίμακα του BV 238 επίσης κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια της εξέλιξης της αερακάτου. Γνωστό ως FGP 227, πραγματοποίησε αναγκαστική προσγείωση στη διάρκεια της πρώτης του πτήσης και τελικά δεν παρείχε οποιοδήποτε στοιχείο για το πρόγραμμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
BV BV BV Κατηγορία:Αεροσκάφη Blohm & Voss Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Γ' εθνικής κατηγορίας ανδρών 2011-2012
Γ' Ανδρών 2011-2012
Ο πρώτος γύρος της διοργάνωσης διήρκεσε από τις 23 Οκτωβρίου 2011 έως τις 22 Ιανουαρίου 2012. Ο δεύτερος γύρος ξεκίνησε στις 29 Ιανουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 13 Μαΐου 2012.
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Γ Βαθμολογία 2ου Ομίλου Βορρά 20px|Γ
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Γ Βαθμολογία 1ου Ομίλου Νότου 20px|Γ
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Γ Βαθμολογία 2ου Ομίλου Νότου 20px|Γ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γ εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Γ Ανδρων 2011 2012 Πρωταθλημα Ελλαδος Γ Ανδρων 2011 2012
Μόνικα Λεβίνσκι
Ο Πρόεδρος Μπιλ Κλίντον παραδέχθηκε ότι είχε (όπως ανέφερε ο ίδιος) «ανάρμοστη σχέση» με την Λεβίνσκι ενώ εργάστηκε στο Λευκό Οίκο το 1995-1996. Η υπόθεση και οι επιπτώσεις της (που περιλάμβανε την παραπομπή του Κλίντον ) έγιναν αργότερα γνωστές ως το σκάνδαλο Κλίντον-Λεβίνσκι.
Ως αποτέλεσμα της δημόσιας κάλυψης του πολιτικού σκανδάλου, η Λεβίνσκι έγινε διεθνής διασημότητα. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με μια ποικιλία εγχειρημάτων που περιελάμβανε τη σχεδίαση μιας σειράς τσαντών υπό το όνομά της, διαφήμιση για δίαιτα διατροφής και εργασία ως τηλεοπτική προσωπικότητα.
Η Λεβίνσκι στη συνέχεια αποφάσισε να απομακρυνθεί από τα φώτα της δημοσιότητας και να παρακολουθήσει μεταπτυχιακό δίπλωμα στην ψυχολογία στο Λονδίνο. Το 2014 επέστρεψε στη δημοσιότητα ως κοινωνική ακτιβίστρια που μίλησε ενάντια στον ηλεκτρονικό αποκλεισμό, τον οποίο υπέστη προσωπικά όταν γελοιοποιήθηκε δημοσίως στο Διαδίκτυο σχετικά με το σκάνδαλο με τον Κλίντον.
Πρώιμα χρόνια
Η Λεβίνσκι γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια και μεγάλωσε σε μια εύπορη οικογένεια στη νότια Καλιφόρνια στην περιοχή Γουέστσάιντ Μπρέντγουντ του Λος Άντζελες και στο Μπέβερλι Χιλς. Ο πατέρας της είναι ο Μπέρναρντ Λεβίνσκι, ογκολόγος, ο οποίος είναι ο γιος γερμανο-Εβραϊκής οικογένειας που διέφυγε από τη ναζιστική Γερμανία και μετακόμισε στο Ελ Σαλβαδόρ και στη συνέχεια στις Ηνωμένες Πολιτείες όταν αυτή ήταν 14. Η μητέρα της, Μαρσία Κέυ Βιλένσκι, είναι συγγραφέας που χρησιμοποιεί το όνομα Μαρσία Λιούις. Το 1996, έγραψε το μοναδικό της βιβλίο, ένα κουτσομπολίστικο βιογραφικό, Οι ιδιωτικές ζωές των Τριών Τενόρων (The Private Lives of the Three Tenors). Κατά τη διάρκεια του σκανδάλου Λεβίνσκι, ο τύπος συνέκρινε τις μη αποδεδειγμένες πληροφορίες της Λιούις ότι είχε σχέση με τον αστέρι της όπερας Πλάθιντο Ντομίνγκο στην σεξουαλική σχέση της κόρης του με την Κλίντον. Ο παππούς της Μόνικα από την πλευρά της μητέρας της, Σάμιουελ Μ. Βιλένσκι, ήταν Λιθουανός Εβραίος και η μητέρα γιαγιά της Μόνικα, Μπρόνια Πόλσουκ, γεννήθηκε στη βρετανική παραχώρηση της Τιαντζίν της Κίνας σε ρωσική εβραϊκή οικογένεια. Ο επιμελής διαχωρισμός και το διαζύγιο των γονέων της Μόνικα κατά τη διάρκεια των ετών 1987 και 1988 είχαν σημαντική επίδραση σε αυτήν. Ο πατέρας της παντρεύτηκε αργότερα τη σημερινή σύζυγό του Μπάρμπαρα. Η μητέρα της παντρεύτηκε αργότερα τον Ρ. Πήτερ Στράους, διευθυντή των μέσων ενημέρωσης και πρώην διευθυντή της φωνής της Αμερικής υπό τον Πρόεδρο Τζίμι Κάρτερ.
Μετά την αποφοίτηση του γυμνασίου, η Λεβίνσκι παρακολούθησε το κολλέγιο της Σάντα Μόνικα, ένα κοινοτικό σχολείο διετούς διάρκειας, και εργάστηκε για το τμήμα δράματος στο γυμνάσιο του Μπεβερλυ Χιλς και σε ένα κατάστημα πώλησης γραβατών. Το 1992, φέρεται να άρχισε μια πενταετή σχέση με τον Άντυ Μπλάιερ, ένα παντρεμένο πρώην εκπαιδευτή θεάτρου γυμνασίου. Το 1993, γράφτηκε στο κολέγιο Λιούις και Κλαρκ στο Πόρτλαντ, Όρεγκον, από όπου αποφοίτησε με πτυχίο ψυχολογίας το 1995.
Με τη βοήθεια οικογενειακού γνωστού η Λεβίνσκι άρχισε άμισθη καλοκαιρινή πρακτική στο Λευκό Οίκο στο γραφείο του αρχηγού του Λευκού Οίκου Λέον Πανέττα. Η Λεβίνσκι μετακόμισε στην Ουάσιγκτον, DC και ανέλαβε τη θέση τον Ιούλιο του 1995. Μετακόμισε στη θέση του Γραφείου Νομοθετικών Υποθέσεων του Λευκού Οίκου τον Δεκέμβριο του 1995.
Σκάνδαλο
δεξιά|μικρογραφία| Ο Κλίντον με την Λεβίνσκι τον Φεβρουάριο του 1997 μικρογραφία|188x188εσ| Φωτογραφία από την κυβερνητική ταυτότητα της Μόνικα Λεβίνσκι τον Μάιο του 1997 Η Λεβίνσκι δήλωσε ότι από το Νοέμβριο του 1995 έως το Μάρτιο του 1997 είχε εννέα σεξουαλικές συναντήσεις στο Οβάλ Γραφείο με τον τότε Πρόεδρο Μπιλ Κλίντον. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, αυτές αφορούσαν πεολειχία και άλλες σεξουαλικές πράξεις, αλλά όχι με σεξουαλική επαφή.
Ο Κλίντον είχε προηγουμένως αντιμετωπίσει καταγγελίες για σεξουαλική κακομεταχείριση κατά τη διάρκεια του χρόνου του ως κυβερνήτης του Αρκάνσας. Η πρώην κρατική υπάλληλος του Αρκάνσας Πάουλα Τζόουνς κατέθεσε εναντίον του μήνυση και ισχυρίστηκε ότι την είχε παρενοχλήσει σεξουαλικά. Το όνομα της Λεβίνσκι εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια της φάσης ανακάλυψης της υπόθεσης Τζόουνς, όταν οι δικηγόροι της Τζόουνς επιδίωξαν να δείξουν πρότυπο συμπεριφοράς του Κλίντον που αφορούσε ανάρμοστες σεξουαλικές σχέσεις με άλλους κυβερνητικούς υπαλλήλους.
Διεθνές Βραβείο Μελίνα Μερκούρη
Το Βραβείο «Μελίνα Μερκούρη» δίνεται από την UNESCO και την Ελληνική Δημοκρατία σε προσωπικότητες που με τη δράση τους προσπάθησαν να αναδείξουν ή να προστατέψουν πολιτιστικές κληρονομιές παγκοσμίου ενδιαφέροντος.
Μόνικα Λεβίνσκι
Σκάνδαλο
Νέα της σχέσης Κλίντον-Λεβίνσκι αποκαλύφθηκαν τον Ιανουάριο του 1998. Στις 26 Ιανουαρίου 1998, ο Κλίντον δήλωσε ότι «δεν είχα σεξουαλικές σχέσεις με αυτή τη γυναίκα, τη δεσποινίδα Λεβίνσκι» σε μια τηλεοπτική συνέντευξη Τύπου του Λευκού Οίκου. Το θέμα αμέσως απασχόλησε τα μέσα ενημέρωσης και η Λεβίνσκι πέρασε τις επόμενες εβδομάδες να κρύβεται από την προσοχή του κοινού στην κατοικία της μητέρας του στο συγκρότημα Γουότεργκέιτ. Η είδηση για την υπόθεση της Λεβίνσκι με τον Μπλάιλερ ήρθε στο φως και αυτός παρέδωσε στον Σταρρ διάφορα αναμνηστικά, φωτογραφίες και έγγραφα που έστειλε η Λεβίνσκι σε αυτόν και τη σύζυγό του κατά τη διάρκεια της θητείας της στο Λευκό Οίκο.
Διεθνές Βραβείο Μελίνα Μερκούρη
Σκοπός
Ο σκοπός του «Διεθνούς Βραβείου Μελίνα Μερκούρη» (UNESCO-Ελλάδα) είναι η απονομή του για ενέργειες ανθρώπων που αποσκοπούν στην διάσωση και ανάδειξη χώρων πολιτισμού που έχουν διεθνές ενδιαφέρον. Είναι αφιερωμένο στο όνομα της Μελίνας Μερκούρη, μία πρόδρομο όλων αυτών των ενεργειών, εμπνεύστρια του διαλόγου για την ανάδειξη των χώρων και επανένωσή τους για όσους χώρους έχουν αφαιρεθεί κομμάτια τους και βρίσκονται διασκορπισμένα σε μουσεία ανά τον κόσμο, μια αξέχαστη ηθοποιό και Υπουργό Πολιτισμού της Ελλάδας. Το βραβείο αυτό ικανοποιεί μια νέα ανάγκη, που προσδιορίζεται σαφώς από την Επιτροπή Παγκοσμίων Κληρονομιών (World Heritage Committee), η οποία στη δέκατη έκτη σύνοδό της, που έλαβε χώρα στη Σάντα Φε το Δεκέμβριο του 1992, αναγνώρισε ότι η προστασία των πολιτιστικών περιοχών, μια πλουσιότερη έννοια από ένα συμβατικό «τα μνημεία» ή «περιοχές», είναι μια από τις κύριες προτεραιότητες του παρόντος.
Όνομα και αξία του βραβείου
Το βραβείο έχει επίσημη ονομασία "Διεθνές βραβείο Μελίνα Μερκούρη για την προστασία και διαχείριση πολιτιστικών περιοχών (Unesco-Ελλάδα)". Αυτό το βραβείο συμπεριλαμβάνει ένα δίπλωμα και ένα σύνολο χρημάτων, το ποσό του οποίου θα καθορίζεται ξεχωριστά σε κάθε διετία ανάλογα με τα διαθέσιμα ποσά.
Μόνικα Λεβίνσκι
Σκάνδαλο
Ο Κλίντον είπε επίσης ότι "δεν υπάρχει σεξουαλική σχέση, ανάρμοστη σεξουαλική σχέση ή οποιαδήποτε άλλη ανάρμοστη σχέση" την οποία υπερασπίστηκε ως ειλικρινή στις 17 Αυγούστου 1998 λόγω της χρήσης του παρόντα χρόνου, με το επιχείρημα «αυτό εξαρτάται από το ποια είναι η έννοια της λέξης “είναι”» (δηλαδή, ότι δεν ήταν, κατά το χρόνο που έκανε αυτή τη δήλωση, ακόμα σε μια σεξουαλική σχέση με τη  Λεβίνσκι). Κάτω από την πίεση του Σταρρ, ο οποίος είχε αποκτήσει από την Λεβίνσκι ένα μπλε φόρεμα με ίχνος του σπέρματος του Κλίντον, καθώς και μαρτυρία από την Λεβίνσκι ότι ο Πρόεδρος εισήγαγε ένα πούρο στον κόλπο της, ο Κλίντον δήλωσε: «Είχα σχέση με τη δεσποινίδα Λεβίνσκι η οποία ήταν ανάρμοστη.» Ο Κλίντον αρνείται ότι διέπραξε ψευδορκία επειδή, σύμφωνα με τον Κλίντον, ο νομικός ορισμός του στοματικού σεξ δεν συμπεριλαμβάνεται per se ως σεξουαλική επαφή. Επιπλέον, βασιζόμενος στον ορισμό των «σεξουαλικών σχέσεων» όπως προτάθηκε από τη Δίωξη και συμφωνήθηκε από την υπεράσπιση και από την δικαστή Σούζαν Βέμπερ Ράιτ, η οποία δίκαζε την υπόθεση Πώλα Τζόουνς, ο Κλίντον ισχυρίστηκε ότι επειδή ορισμένες πράξεις εκτελούνται σε αυτόν, όχι από αυτόν, δεν συμμετείχε σε σεξουαλικές σχέσεις. Ωστόσο, η κατάθεση της Λεβίνσκι στην Επιτροπή Σταρρ έρχεται σε αντίθεση με την αξίωση του Κλίντον ότι ήταν εντελώς παθητικός στις συναντήσεις τους.
Διεθνές Βραβείο Μελίνα Μερκούρη
Συχνότητα
Το βραβείο απονέμεται κάθε δύο χρόνια από τον Γενικό Γραμματέα της UNESCO σε δημόσια τελετή που θα γίνεται στα κεντρικά γραφεία της UNESCO στο Παρίσι ή αλλού, ύστερα από απόφαση του Γενικού Συμβουλίου. Το βραβείο δόθηκε για πρώτη φορά το 1997.
Μόνικα Λεβίνσκι
Σκάνδαλο
Ο Κλίντον και η Λεβίνσκι κλήθηκαν και οι δύο σε μια μεγάλη κριτική επιτροπή (grand jury). Ο Kλίντον έδωσε την κατάθεσή του μέσω τηλεόρασης κλειστού κυκλώματος, η Λεβίνσκι αυτοπροσώπως. Έλαβε ασυλία από το Γραφείο του Ανεξάρτητου Συμβούλου των Ηνωμένων Πολιτειών, σε αντάλλαγμα για τη κατάθεσή της.
Διεθνές Βραβείο Μελίνα Μερκούρη
Επιλογή νικητή και κριτική επιτροπή
Η επιλογή του νικητή γίνεται από τον Γενικό Γραμματέα της UNESCO μετά από σύσταση διεθνούς επιτροπής. Η διεθνής αυτή επιτροπή αποτελείται από πέντε μέλη: Το πρώτο είναι ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην UNESCO, ο οποίος θα αντιπροσωπεύει την ελληνική κυβέρνηση, ένα αντιπρόσωπο του Γενικού Γραμματέα της UNESCO και τρεις διακεκριμένους επιστήμονες στις περιβαλλοντικές επιστήμες. Επίσης ο Γενικός Γραμματέας θα διορίσει έναν Γραμματέα της Γραμματείας, για να εργαστεί ως γραμματέας της επιτροπής. Η επιτροπή υιοθετεί τους δικούς της κανόνες συμπεριφοράς κάθε φορά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μερκουρη
Μόνικα Λεβίνσκι
Η ζωή μετά το σκάνδαλο
Η υπόθεση έκανε διάσημη την Λεβίνσκι, καθώς είχε γίνει το επίκεντρο πολιτικής θύελλας. Η σύμβασή της για την ασυλία την περιόριζε σε όσα μπορούσε να δηλώσει δημοσίως, αλλά ήταν σε θέση να συνεργαστεί με τον Άντριου Μόρτον στη συγγραφή της «Ιστορίας της Μόνικα», της βιογραφίας της που περιλάμβανε την πλευρά της στην υπόθεση Κλίντον. Το βιβλίο δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο του 1999 και έγινε πρωτοσέλιδο στο περιοδικό Time. Στις 3 Μαρτίου 1999, η Μπαρμπαρα Γουόλτερσ πήρε συνέντευξη από την Λεβίνσκι στην εκπομπή 20/20 του ABC. Το πρόγραμμα παρακολουθήθηκε από 70 εκατομμύρια Αμερικανούς, το οποίο η ABC είπε ότι ήταν ρεκόρ για πρόγραμμα ειδήσεων. Η Λεβίνσκι έλαβε περίπου 500.000 δολάρια από τη συμμετοχή της στο βιβλίο και άλλο 1 εκατομμύριο δολάρια από τα διεθνή δικαιώματα στη συνέντευξη του Γουόλτερς, αλλά εξακολουθούσε να έχει υψηλά νομικά έξοδα και έξοδα διαβίωσης.
Τον Ιούνιο του 1999, το περιοδικό Ms. magazine δημοσίευσε μια σειρά άρθρων από την συγγραφέα Σούζαν Τζέιν Γκίλμαν, την σεξολόγο Σούυ Μπράιτ, και την συγγραφέα Αμπίσια Άμπραμς , συζητώντας από την πλευρά τριών γενεών γυναικών κατά πόσον η συμπεριφορά της Λεβίνσκι είχε νόημα για τον φεμινισμό. Επίσης, το 1999, η Λεβίνσκι αρνήθηκε να υπογράψει αυτόγραφο σε αεροδρόμιο, λέγοντας: «Είμαι γνωστή για κάτι που δεν είναι τόσο σπουδαίο για να είναι κανείς γνωστός». Έκανε μια σύντομη εμφάνιση ως ο εαυτός της σε δύο σκετς κατά τη διάρκεια του επεισοδίου του Saturday Night Live του NBC, το οποίο περιέγραφε τη σχέση της με τον Κλίντον τους προηγούμενους 16 μήνες.
Η ίδια δήλωσε ότι επέζησε της έντονης προσοχής των μέσων ενημέρωσης κατά τη διάρκεια του σκανδάλου ασχολούμενη με το πλέξιμο. Τον Σεπτέμβριο του 1999, επέκτεινε αυτό το ενδιαφέρον περαιτέρω αρχίζοντας να πουλά μια σειρά τσάντες που φέρουν το όνομά της με την επωνυμία The Real Monica, Inc. Πωλούνταν στο διαδίκτυο καθώς και στο Henri Bendel στη Νέα Υόρκη, στο Fred Segal στην Καλιφόρνια και στο The Cross στο Λονδίνο. Η Λεβίνσκι σχεδίασε τις τσάντες και ταξίδευε συχνά για να εποπτεύει την κατασκευή τους στη Λουιζιάνα.
Επίσης, στις αρχές του 2000, η Λεβίνσκι μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, έζησε στο West Village, και έγινε ευπρόσδεκτη ως κατά προτεραιότητα προσκεκλημένη στην κοινωνία του Μανχάταν. Τον Φεβρουάριο του 2000 εμφανίστηκε στο The Tom Green Show του MTV, σε ένα επεισόδιο στο οποίο ο οικοδεσπότης την πήγε στο σπίτι των γονέων του στην Οτάβα αναζητώντας υφάσματα για τη νέα τσάντα την επιχείρησής του. Αργότερα το 2000, η Λεβίνσκι εργάστηκε ως ανταποκρίτρια για το Channel 5 στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο σόου Monica's Postcard, αναφέροντας τον πολιτισμό και τις τάσεις των ΗΠΑ από διάφορες τοποθεσίες.
Τον Μάρτιο του 2002, η Λεβίνσκι, που δεν δεσμευόταν πλέον από τους όρους της συμφωνίας περί ασυλίας εμφανίστηκε σε ειδική εκπομπή του HBO, "Monica in Black and White", μέρος της σειράς America Undercover. Σε αυτό απάντησε σε ερωτήσεις ακροατηρίου σχετικά με τη ζωή της και την υπόθεση Κλίντον.
Η Λεβίνσκι φιλοξένησε το τηλεοπτικό ρεάλιτι πρόγραμμα, Mr. Personality, στο Fox Television Network το 2003 όπου συμβούλευε νεαρές γυναίκες διαγωνιζόμενες που διάλεγαν άνδρες κρυμμένους από μάσκες. Κάποιοι Αμερικανοί προσπάθησαν να οργανώσουν μποϊκοτάζ διαφημιστών στην εκπομπή, για να διαμαρτυρηθούν για την αξιοποίηση της φήμης της Λεβίνσκι. Παρ 'όλα αυτά, η παράσταση έκανε το ντεμπούτο του σε πολύ υψηλές βαθμολογίες, και η Αλεξάνδρα Στάνλεϋ έγραψε στην εφημερίδα The New York Times : «μετά από χρόνια προσπάθειας να εξαργυρώσει σε μετρητά τη φήμη της με το σχεδιασμό τσαντών και άλλα συστήματα αυτο-προώθησης, η κα Λεβίνσκι έχει βρει επιτέλους μια ταιριαστή θέση στην τηλεόραση. " Ωστόσο, οι βαθμολογίες μειώθηκαν προς τα κάτω κάθε διαδοχική εβδομάδα και μετά την ολοκλήρωση της αρχικής περιορισμένης εκτέλεσης, δεν εμφανίστηκε ξανά.  Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε ως φιλοξενούμενη στα προγράμματα V Graham Norton στο Ηνωμένο Βασίλειο, High Chaparall στη Σουηδία και The View και Jimmy Kimmel Live! στις ΗΠΑ
Μετά την αυτοβιογραφία του Κλίντον, η ζωή μου, εμφανίστηκε το 2004, η Λεβίνσκι είπε σε μια συνέντευξη με τη βρετανική ταμπλόιντ Daily Mail ότι περίμενε ότι ο Κλίντον θα έλεγε την αλήθεια για τη σχέση της, ενώ αυτός την παρουσίασε ως μονόπλευρη
Μέχρι το 2005, η Λεβίνσκι διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε να ξεφύγει από το επίκεντρο της προσοχής στις ΗΠΑ, γεγονός που δυσχέραινε τόσο την επαγγελματική όσο και την προσωπική της ζωή. Σταμάτησε να πουλάει τις τσάντες της και μετακόμισε στο Λονδίνο για να μελετήσει κοινωνική ψυχολογία στο London School of Economics. Το Δεκέμβριο του 2006, η Λεβίνσκι αποφοίτησε με πτυχίο Master of Science. Η διατριβή της είχε τίτλο «Σε αναζήτηση του αμερόληπτου ενόρκου: Εξερεύνηση του αποτελέσματος τρίτου προσώπου και προεκλογική δημοσιότητα». Για την επόμενη δεκαετία προσπάθησε να αποφύγει τη δημοσιότητα.
Η Λεβίνσκι αλληλογραφούσε το 2009 με τον μελετητή Κεν Γκόρμλυ, ο οποίος έγραφε μια εις βάθος μελέτη για τα σκάνδαλα του Κλίντον, υποστηρίζοντας ότι ο Κλίντον είχε πει ψέματα ενόρκως όταν ρωτήθηκε λεπτομερώς με συγκεκριμένες ερωτήσεις σχετικά με τη σχέση του με αυτήν. Το 2013, τα στοιχεία που συνδέονταν με την Λεβίνσκι τα οποία ο Μπλάιτερ είχε δώσει στο Στάρρ πωλήθηκαν σε δημοπρασία από την πρώην σύζυγο του Μπλάιτερ, η οποία τα είχε στην κατοχή της.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας της ζωής της εκτός δημοσιότητας, η Λεβίνσκι έζησε στο Λονδίνο, το Λος Άντζελες, τη Νέα Υόρκη και το Πόρτλαντ, αλλά, λόγω της φήμης της, αντιμετώπισε δυσκολίες στην εύρεση απασχόλησης στις θέσεις επικοινωνίας και μάρκετινγκ για μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς όπου της είχαν πάρει συνέντευξη. μικρογραφία| Η Λεβίνσκι κατά τη διάρκεια [[TED (συνέδριο)|TED Talk, Μάρτιος 2015 ]] Τον Μάιο του 2014, η Λεβίνσκι έγραψε ένα δοκίμιο για το περιοδικό Vanity Fair με τίτλο «ντροπή και επιβίωση», όπου συζήτησε τη ζωή της και το σκάνδαλο. Συνέχισε να υποστηρίζει ότι η σχέση ήταν αμοιβαία και έγραψε ότι ενώ η Κλίντον την εκμεταλλεύτηκε, ήταν μια συναινετική σχέση. Πρόσθεσε: «Εγώ, λυπάμαι ιδιαίτερα για το τι συνέβη μεταξύ μου και του Προέδρου Κλίντον.» Ωστόσο, είπε ότι ήταν πλέον καιρός να «σηκώσει το κεφάλι της πάνω από το παραπέτα, ώστε να μπορέσει να επαναλάβει την αφήγησή της και να δώσει ένα σκοπό στο παρελθόν της".  Το περιοδικό αργότερα την ανακοίνωσε ως συνεργάτη της Vanity Fair, δηλώνοντας ότι θα «συμβάλει στην ιστοσελίδα τους σε διαρκή βάση, επιδιώκοντας τα σχετικά θέματα ενδιαφέροντος».
Τον Ιούλιο του 2014, η Λεβίνσκι πραγματοποίησε συνέντευξη σε τηλεόραση τριών τμήματα ειδικά για το National Geographic Channel, με τίτλο Η δεκαετία του '90: Η τελευταία μεγάλη δεκαετία. Η σειρά εξέτασε διάφορα γεγονότα της δεκαετίας του 1990, συμπεριλαμβανομένου του σκανδάλου που έφερε την Λεβίνσκι στη δημοσιότητα. Αυτή ήταν η πρώτη παρόμοια συνέντευξη της Λεβίνσκι σε περισσότερα από δέκα χρόνια.
Τον Οκτώβριο του 2014, πήρε μια δημόσια θέση ενάντια στον ηλεκτρονικό αποκλεισμό, καλώντας τον εαυτό της « μηδενικό ασθενή » της διαδικτυακής παρενόχλησης. Μιλώντας στο περιοδικό Forbes «30 Under 30» για τις εμπειρίες της μετά το σκάνδαλο, είπε: «Αφού επέζησα, αυτό που θέλω να κάνω είναι να βοηθήσω και άλλα θύματα του παιχνιδιού ντροπής». Είπε ότι επηρεάστηκε από την ανάγνωση για την αυτοκτονία του Τάιλερ Κλεμέντι, πρωτοετούς φοιτητή του πανεπιστημίου Rutgers , που αφορούσε τον ηλεκτρονικό αποκλεισμό και προσχώρησε στο Twitter για να διευκολύνει τις προσπάθειές της. Τον Μάρτιο του 2015, η Λεβίνσκι συνέχισε να μιλά δημόσια ενάντια στον κυβερνο-εκφοβισμό, παρέχοντας μια ομιλία TED ζητώντας ένα πιο συμπονετικό Internet. Τον Ιούνιο του 2015, έγινε πρεσβευτής και στρατηγική σύμβουλος της οργάνωσης κατά των εκφοβισμών Bystander Revolution. Τον ίδιο μήνα, έδωσε μια ομιλία κατά του ηλεκτρονικού εκφοβισμού στο Διεθνές Φεστιβάλ Δημιουργικότητας των Καννών Λιοντάρια. Τον Σεπτέμβριο του 2015, η Λεβίνσκι έδωσε συνέντευξη στην Έιμυ Ρόμπαχ για την Good Morning America, για την εκστρατεία Μήνας Δράσης του Bystander Revolution για τον Εθνικό Μήνα Πρόληψης Εκφοβισμού. Η Λεβίνσκι έγραψε τον πρόλογο σε ένα βιβλίο του Οκτωβρίου του 2017 από τους Σου Σσεφφ και Μελίσα Σσόρρ, Έθνος ντροπής: Η παγκόσμια επιδημία του μίσους online.
Τον Οκτώβριο του 2017, η Λεβίνσκι έστειλε tweer με #MeToo hashtag για να δείξει ότι ήταν θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης και / ή σεξουαλικής επίθεσης, αλλά δεν έδωσε λεπτομέρειες. Έγραψε ένα δοκίμιο στο τεύχος του Vanity Fair του Μαρτίου του 2018 στο οποίο δεν εξήγησε άμεσα γιατί χρησιμοποίησε το #MeToo hashtag τον Οκτώβριο, αλλά έγραψε ότι παρόλο που η σχέση της με τον Bill Clinton ήταν συναινετική, επειδή αυτός ήταν 27 χρονών μεγαλύτερος και σε θέση με πολύ περισσότερη δύναμη από ό, τι αυτή, κατά τη γνώμη της τώρα η σχέση αποτελούσε «κατάχρηση εξουσίας» από την πλευρά του Κλίντον. Πρόσθεσε ότι είχε διαγνωσθεί με μετατραυματική διαταραχή άγχους λόγω των εμπειριών που υπήρχαν μετά την αποκάλυψη της σχέσης. Τον Μάιο του 2018, η Λεβίνσκι απομακρύνθηκε από μια εκδήλωση που διοργάνωσε η Town &amp; Country όταν ο Bill Clinton αποδέχτηκε πρόσκληση για την εκδήλωση.
Τον Σεπτέμβριο του 2018, η Λεβίνσκι μίλησε σε διάσκεψη στην Ιερουσαλήμ. Μετά την ομιλία της, είχε συνάντηση ερωταποκρίσεων με την οικοδέσποινα, δημοσιογράφο Γιόνιτ Λεβί. Η πρώτη ερώτηση που έθεσε η Λεβί ήταν εάν η Λεβίνσκι πιστεύει ότι ο Κλίντον της χρωστάει μια κατ'ιδίαν συγγνώμη. Η Λεβίνσκι αρνήθηκε να απαντήσει στην ερώτηση και αποχώρησε από τη σκηνή. Αργότερα ανέφερε ότι το ερώτημα τέθηκε σε μια συνάντηση πριν από την εκδήλωση με την Λεβί και η Λεβίνσκι της είπε ότι μια τέτοια ερώτηση ήταν εκτός ορίων. Ένας εκπρόσωπος της Ισραηλινής Εταιρείας Τηλεοπτικών Ειδήσεων, που φιλοξένησε το συνέδριο και είναι ο εργοδότης της Λεβί, απάντησε ότι η Λεβί είχε διατηρήσει όλες τις συμφωνίες που συνήψε με την Λεβίνσκι και τίμησε τα αιτήματά της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακτιβιστές κατά του εκφοβισμού Κατηγορία:Αμερικανοί σχεδιαστές μόδας Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Γεώργιος Στ. Κορρές
Ο '''Γεώργιος Στ. Κορρές' (1940, αγγλικά: George Styl. Korres, γερμανικά: Georg Korres''), είναι Έλληνας, πανεπιστημιακός, αρχαιολόγος και ομότιμος καθηγητής της Προϊστορικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Βίος - σπουδές
Γεννήθηκε το 1940 και έχει καταγωγή από τη Νάξο. Είναι γιος του καθηγητή της Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας και πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών Στυλιανού Κορρέ. Ο Γιώργος Κορρές ήταν μαθητής στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1946 ως το 1958, όπου και ολοκλήρωσε την υποχρεωτική του εκπαίδευση. Στη συνέχεια, από το 1958 ως το 1963, σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και μάλιστα από το 1952 ως το 1962 σαν υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ). Από το 1963 ως το 1965 πραγματοποίησε αντίστοιχες σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Βόννης με υποτροφία της Γερμανικής Υπηρεσίας Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών (DAAD).
Σταδιοδρομία - δραστηριότητες
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του εργάστηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου διετέλεσε, από το 1966 ως το 1973, βοηθός και επιμελητής, από το 1973 ως το 1982, μόνιμος επίκουρος καθηγητής και από το 1982 ως το 2007 τακτικός καθηγητής της Προϊστορικής Αρχαιολογίας. Είναι αντεπιστέλλον μέλος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, της Ακαδημίας του Γκέτεμποργκ, τακτικό μέλος της Ακαδημίας Λάιμπνιτς του Βερολίνου, από το 1996 και των ιδρυμάτων Koldewey Gesellschaft και Winckelmann Gesellschaft.
Αρχαιολογικές έρευνες
Στα πλαίσια της ειδικότητάς του, έχει πραγματοποιήσει πολλές έρευνες σε διάφορες αρχαιολογικές θέσεις στην Ελλάδα και υπήρξε υπεύθυνος ανασκαφών για την Πύλο και τη Μεσσηνία της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας, από το 1973. Διεξήγαγε επίσης, κατά το διάστημα 1973 με 2005, αρχαιολογικές και γεωφυσικές ανασκαφές σε διάφορες αρχαιολογικές θέσεις της Μεσσηνίας, όπως στην Κουκκουνάρα, τα Καμίνια Κρεμμυδίων, την Τραγάνα Μεσσηνίας, την Περιστεριά, τη Βοϊδοκοιλιά, τον Άγιο Ιωάννη Παπουλίων, το Ρούτση ή Ρούτσι Μυρσινοχωρίου (κοντά και στην Μεταμόρφωση Μεσσηνίας), το 1989, τα Βολιμίδια της Χώρας Μεσσηνίας, το 2005 και άλλα σημεία.
Διακρίσεις – βραβεύσεις
Έχει τιμηθεί με τα μετάλλια Ερρίκου Σλήμαν των Μουσείων Ankershagen, Neubukow, της Ακαδημίας Επιστημών Βερολίνου, καθώς και το μετάλλιο Winckelmann 50ετίας, του ιδρύματος "Winckelmann-Gesellschaft", στο Στένταλ, το 1990. Έχει λάβει το παράσημο Αξίας της κυβέρνησης της Δυτικής Γερμανίας, το 1992. Επίσης τιμήθηκε, από διάφορους άλλους φορείς, για την ανασκαφή και ανάδειξη των αρχαιοτήτων της Μεσσηνίας και της Τριφυλίας.
Εργογραφία
Εκπόνησε τη διδακτορική διατριβή του, το 1970, με τίτλο: «Τα μετά κεφαλών κριών κράνη: Η κεφαλή κριού ως έμβλημα αρχής», (κριοφόρα κράνη), στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στην εργογραφία του περιλαμβάνονται πρωτότυπες έρευνες και πολλά άρθρα σε ελληνικά και διεθνή επιστημονικά περιοδικά, ενώ έχει δημοσιεύσει επίσης αρκετά βιβλία και έχει συμμετάσχει σε διάφορα συλλογικά έργα και διεθνή συνέδρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών