cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skyclad
Βιογραφία
Τον Απρίλιο του 1992 κυκλοφόρησε το "A Burnt Offering for the Bone Idol" και τον Ιούνιο το συγκρότημα περιόδευσε μαζί με τους Paradise Lost. Ακολούθησε η εμφάνιση τους στο φεστιβάλ "Dynamo Open Air" του Αϊντχόβεν, κατά την οποία διασκεύασαν το "Emerald" των Thin Lizzy μαζί με τον πρώην κιθαρίστα του συγκροτήματος, Μπράιαν Ρόμπερτσον. Τον Σεπτέμβριο κυκλοφόρησαν το ΕΡ "Tracks from the Wilderness" με ηχογραφήσεις από το "Dynamo Open Air", ενώ συνέχισαν την περιοδεία τους στην Ιρλανδία και ολοκλήρωσαν τη χρονιά ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Manowar κατά την ευρωπαϊκή τους περιοδεία.
Ακολούθησε το "Jonah's Ark" τον Ιούνιο του 1993, το τελευταίο τους άλμπουμ με την Τζένκινς στη σύνθεση τους, η οποία έμεινε έγκυος και αντικαταστάθηκε από την Καθ Χάουελ. Οι Skyclad περιόδευσαν στη Βρετανία με τους Forgodsake να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους, αλλά οι προγραμματισμένες εμφανίσεις τους με τους Dio, Sepultura και Paradise Lost ακυρώθηκαν λόγω οικονομικών προβλημάτων με τη δισκογραφική τους εταιρεία, τα οποία τους ακολούθησαν στο υπόλοιπο της καριέρας τους παρά την αρκετά μεγάλη βάση οπαδών τους στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
Μετά την ηχογράφηση του "The Silent Whales of Lunar Sea", ο Ράμσι αντιμετώπισε πρόβλημα με την καρδιά του και αναγκάστηκε να ζήσει με βηματοδότη. Η πρώτη εμφάνιση του συγκροτήματος για την προώθηση του δίσκου πραγματοποιήθηκε στο "Rodon Club" της Αθήνας στις 26 Φεβρουαρίου 1995. Οι Πουχ και Μπάξτερ αποχώρησαν, με τον κιθαρίστα Ντέιβ Ρέι και το ντράμερ Τζεντ Ντόκινς να τους αντικαθιστούν. Το συγκρότημα εμφανίστηκε στο φεστιβάλ "Dynamo Open Air" και περιόδευσε με τους Black Sabbath στη Μεγάλη Βρετανία, ενώ έκλεισε τη χρονιά συμμετέχοντας στην περιοδεία "Blind Guardian Christmas Party", μαζί με τους Blind Guardian, Saxon, Yngwie Malmsteen, Rage και Love/Hate.
Μετά το τέλος της περιοδείας, οι Ρέι και Ντόκινς αποχώρησαν και τα εναπομείναντα μέλη ηχογράφησαν το "Irrational Anthems", το οποίο κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1996, με το βίντεο κλιπ του τραγουδιού "Inequality Street" να γυρίζεται για την προώθηση του. Οι Skyclad περιόδευσαν στη Γερμανία με τους Riot και τους Whiplash, ενώ το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς ακολούθησε το άλμπουμ "Oui Avant-Garde á Chance", με τους ντράμερ Πολ Α.Τ. Κίνσον και Πολ Σμιθ να μοιράζονται τη θέση του ντράμερ για τις ηχογραφήσεις. Οι Skyclad περιόδευσαν στην πατρίδα τους, πριν συνεχίσουν στη Γερμανία με support τους Subway to Sally. Οι τελευταίες εμφανίσεις αυτής της περιοδείας ακυρώθηκαν, όταν ο Γουοκίερ υπέφερε λοίμωξη στον λαιμό.
Την επόμενη χρονιά επέστρεψαν στο στούντιο για την ηχογράφηση του "The Answer Machine?", με τον Κέβιν Ρίντλι στη δεύτερη κιθάρα. Τον Απρίλιο του 1997 περιόδευσαν στη Γερμανία με τους Maraya και στη συνέχεια ηχογράφησαν το ΕΡ "Outrageous Fourtunes", επεκτείνοντας τον ήχο τους με τον κιθαρίστα και βιολιστή Νικ Έικονς, τον Τζον Λέοναρντ στο ακορντεόν, το φλάουτο και τα πλήκτρα και το ντράμερ Μιτς Όλντχαμ. Η σύνθεση αυτή άντεξε για μικρό χρονικό διάστημα, με τους Skyclad να συνεχίζουν με τους Ράμσι και Ρίντλι στις κιθάρες, τον Ίνγκλις στο μπάσο, τον Γουοκίερ στα φωνητικά, την Μπιντλ στο βιολί και τον Τζέι Γκράχαμ στα τύμπανα.
Τον Φεβρουάριο του 1999, κυκλοφόρησαν το "Vintage Whine" και περιόδευσαν πέντε φορές στη Γερμανία κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Κατά τη διάρκεια αυτών, εμφανίστηκαν στο "Wacken Open Air" και τις εμφανίσεις τους άνοιγαν οι πρωτοεμφανιζόμενοι Lacuna Coil.
Το 2000, υπέγραψαν στη "Nuclear Blast" και ηχογράφησαν τον δίσκο "Folkémon", πριν περιπδεύσουν με τους Ισπανούς Tierra Santa το Νοέμβριο. Τον Απρίλιο του 2001, ανακοινώθηκε η αποχώρηση του Μάρτιν Γουοκίερ, με τελευταία του εμφάνιση με το συγκρότημα στο φεστιβάλ "Bloodstock" ένα μήνα αργότερα. Τα φωνητικά ανέλαβε ο Κέβιν Ρίντλι, σε συνδυασμό με τη ρυθμική κιθάρα.
Στο τέλος της χρονιάς, οι Skyclad ίδρυσαν τη δική τους δισκογραφική εταιρεία με την ονομασία "Demolition Records", κυκλοφορώντας το ζωντανά ηχογραφημένο "Another Fine Mess". Ο Τζέι Γκράχαμ έδωσε τη θέση του στον Άρον Γουόλτον και στις 4 Δεκεμβρίου 2001 κυκλοφόρησαν το σινγκλ "Swords of a Thousand Men", ενώ ακολούθησε η συλλογή "No Daylights... Nor Heel Taps" με νέες ηχογραφήσεις παλιότερων συνθέσεων.
Τον Δεκέμβριο του 2003, το συγκρότημα περιόδευσε με τους The Quireboys και τους Anti Product, ενώ η εμφάνιση τους στο "Burgfolk Festival" στις 24 Ιουλίου 2004 βιντεοσκοπήθηκε για μία πιθανή μελλοντική κυκλοφορία. Τον Ιούνιο, είχε κυκλοφορήσει το άλμπουμ "A Semblance of Normality" και στις 25 Σεπτεμβρίου έπαιξαν στο "34'000 Ton Metal Cruise" πάνω σε ένα πλοίο στη Στοκχόλμη μαζί με τους Tankard, Amon Amarth, Hypocrisy, Tad Morose, κ.α.. Τον Ιούλιο της επόμενης χρονιάς γιόρτασαν τα 15 τους χρόνια με δύο σετ, ένα ηλεκτρικό και ένα ακουστικό, στο φεστιβάλ "Dong Open Air", ενώ εμφανίστηκαν ως πρώτο όνομα στο "Dominion - Autumn Assault" τρεις μήνες αργότερα. Οι υπόλοιπες προγραμματισμένες ευρωπαϊκές εμφανίσεις ακυρώθηκαν, όταν ο Ράμσι υπέστη σοβαρό τραυματισμό στον ώμο του.
Τον Ιανουάριο του 2006, οι Skyclad ανακοίνωσαν τη συνεργασία τους με την ελληνική δισκογραφική εταιρεία "Black Lotus Records", με πρώτη κυκλοφορία το ΕΡ "Jig-a-Jig" τρεις μήνες αργότερα. Στη συνέχεια συνεργάστηκαν με τη "Scarlet Records", μέσω της οποίας κυκλοφόρησαν τον δίσκο "In the... All Together" τον Μάιο του 2009.
Το 2014, ο κιθαρίστας Ντέιβ Πουχ επέστρεψε στο συγκρότημα. Τρία χρόνια αργότερα, κυκλοφόρησε το 13ο άλμπουμ τους με τίτλο "Forward Into the Past" μέσω της Listenable Records.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Folk metal συγκροτήματα
Μύσων ο Χηνεύς
Ο Μύσωνας ο Χηνεύς (αρχ.: Μύσων ὁ Χηνεύς) ήταν Έλληνας σοφός, γεννημένος στις Χηνές, χωριό της Οίτης ή της Λακωνίας. Κατά τον Σωσικράτη (που με τη σειρά του παρέπεμπε στον Έρμιππο) ήταν γιός του Στρύμωνα. Έλεγαν ότι ο πατέρας του ήταν τύραννος. Όταν ο Ανάχαρσις απευθύνθηκε στην Πυθία ζητώντας να δείξει τον σοφότερο από τους ανθρώπος, εκείνη απάντησε: Άλλοι έλεγαν ότι ο χρησμός είχε πει Ἠτεῖόν τινά φημι (και όχι Οἰταῖον τινά φημι), και έψαχναν να βρουν που βρισκόταν αυτό το Ητείο. Ο Παρμενίδης έλεγε ότι αυτό ήταν ένας δήμος της Λακωνίας, από όπου ήταν ο Μύσων. Στις "Διαδοχές" του ο Σωσικράτης έλεγε ότι ο Μύσων ήταν από πατέρα Ητείος, ενώ από τη μάνα - Χηνεύς. Ο Ευθύφρων, γιος του Ηρακλείδη του Ποντικού, έλεγε ότι ο Μύσων ήταν Κρητικός, και ανακήρυττε το Ητείο πόλη της Κρήτης. Ο Αναξίλαος τον θεωρούσε Αρκάδα.
Τότε ο Ανάχαρσις τότε από περιέργεια πήγε να βρεί το Μύσωνα στο χωριό του, όπου τον βρήκε να φτιάχνει το άροτρό του και του είπε, ότι δεν είχε έρθει η ώρα της σποράς. "Άρα θα πρέπει να ετοιμαζόμαστε εντονότερα γι'αυτήν" - απάντησε ο Μύσων.
Ο Αριστόξενος σε διάφορα σημεία των σημειώσεών του έλεγε, ότι ο Μύσων ήταν όμοιος με τους Τίμωνα και Απήμαντο - δηλαδή ότι ήταν μισάνθρωπος.
Στη Λακεδαιμόνα τον είχαν δει, ενώ βρισκόταν ολομόναχος, να γελάει. Όταν κάποιος εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά του και τον ρώτησε γιατί γελάει, ενώ δεν υπάρχει κανένας δίπλα, εκείνος απάντησε: ακριβώς γι'αυτό το λόγο. Έπειτα ο Αριστόξενος λέει, ότι ο Μύσων παρέμεινε σε άγνοια των ανθρώπων επειδή δεν ήταν από κάποια πόλη, αλλά από χωριό, και μάλιστα από ασήμαντο χωριό. Γι'αυτό, επειδή τον αγνοούσαν, τα αποφθέγματά του τα απέδιδαν πολλοί στον Πεισίστρατο. Αλλά ο Πλάτων τον ανέφερε στον "Πρωταγόρα" του, όπου τον θέτει ανάμεσα στους Επτά Σοφούς αντί του Περιάνδρου.
Ήταν σύγχρονος του Σόλωνα, και ο Πλάτωνας τον θεωρούσε έναν από τους επτά σοφούς, αντί του Περιάνδρου.
Ο Ιππώναξ Εφέσιος είχε πει ότι ο Απόλλων είχε δηλώσει πως ο Μύσων ήταν ο πιο σοφός από όλους τους ανθρώπους: Ο Μύσων έλεγε, ότι θα πρέπει να διερευνόνται οι πράξεις που συμπίπτουν με τα λόγια, και όχι οι πράξεις κατά τα όσα λέει κάποιος, γιατί είναι τα λόγια που λέγονται χάρη των πράξεων που μετράνε, και όχι οι πράξεις που γίνονται χάρη των λεγομένων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες σοφοί
Καστέλ Πιέτρα (Βιπιτένο)
Το Καστέλ Πιέτρα Βιπιτένο, Το Πέτρινο Κάστρο (ιταλικά : Castel Pietra, γερμανικά : Schloss Sprechenstein) ) είναι κάστρο της Ιταλίας που βρίσκεται στην αυτόνομη επαρχία του Μπολτζάνο στις Άλπεις κοντά στις κωμόπολεις Βιπιτένο και Κάμπο ντι Τρενς. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται και το κάστρο Τασό.
Το κάστρο είναι σε καλή κατάσταση και κατοικείται σήμερα. Αναφέρεται ότι κατασκευάστηκε το 1241 και το 1775 πέρασε στην ιδιοκτησία της οικογένειας ευγενών του Σάλτσμπουργκ, τους "Auersberg", όπου κατοικήτε και σήμερα από απόγονο τους. Όλο το κάστρο υπέστη μεγάλες ζημιές κατά τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο αλλά αποκαταστάθηκε και κατοικείται.
Το κάστρο χωρίζεται σε δύο διαφορετικά κτίρια, ο στρογγυλός πύργος του που είναι και το σήμα κατατεθέν του κάστρου και τα κτίρια. Το παλαιότερο κτίριο που χρονολογείται από τον 13ο αιώνα και νεότερο του 15ου αιώνα. Επίσης υπάρχει και η εκκλησία του Αγίου Εράσμου που αποπερατώθηκε το 1511.
Παραπομπές
Πιετρα
Καζακικές βουλευτικές εκλογές 2021
Στις 10 Ιανουαρίου 2021 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στο Καζακστάν, για τα 98 μέλη της 7ης Συνέλευσης της Μαζιλίς (κάτω βουλή του Καζακικού Κοινοβουλίου).
Στην πρώτη συνεδρίαση της νέας Μαζιλίς, στις 15 Ιανουρίου 2021, ο Νουρλάν Νιγματουλίν επανεξελέγη ομόφωνα πρόεδρος της βουλής. Ο Ασκάρ Μάμιν θα παραμείνει στη θέση του Πρωθυπουργού.
αριστερά|μικρογραφία|213x213εσ|Το ψηφοδέλτιο των εκλογών. Τα 5 από τα 6 κόμματα συμμετείχαν.
Εκλογικό σύστημα
Η Μαζιλίς αποτελείται από 107 μέλη, από τα οποία τα 9 εκλέγονται από την Λαϊκή Συνέλευση του Καζακστάν. Τα 98 μέλη εκλέγονται με δημοκρατικές εκλογές, με καθολική, άμεση και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι αναλογική εκπροσώπηση από όλην την επικράτεια ως ενιαία περιφέρεια, και η κατανομή των εδρών γίνεται με τη μέθοδο των μεγαλυτέρων υπολοίπων. Το εκλογικό όριο για να μπει ένα κόμμα στο κοινοβούλιο είναι το 7% των ψήφων. Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν οι πολίτες ηλικίας άνω των 18 ετών και δικαίωμα υποψηφιότητας οι πολίτες ηλικίας άνω των 25 ετών. μικρογραφία|400x400εσ|Τα ποσοστά ψήφων που έλαβαν τα κόμματα ανά περιφέρεια
Μετά τις εκλογές
μικρογραφία|280x280εσ|Ο [[Πρόεδρος του Καζακστάν|Πρόεδρος Τοκάγιεφ σε συνεδρίαση με μέλη της κυβέρνησης στις 15 Ιανουαρίου 2021.]] Στις 15 Ιανουαρίου 2021 το νέο Μαζιλίς, η 7η Συνέλευση, συνεδρίασε για πρώτη φορά. Ο Νουρλάν Νιγκματουλίν επανεξελέγη ομόφωνα Πρόεδρος της βουλής.
Την ίδια ημέρα ο Πρόεδρος Κασίμ-Τζομάρτ Τοκάγιεφ παρουσίασε την υποψηφιότητα του Ασκάρ Μάμιν για τη θέση του Πρωθυπουργού. Τα 99 μέλη που παρευρίσκονταν ενέκριναν την πρόταση με 78 ψήφους υπέρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Καζακστάν
Διοπτάσιος
Ο Διοπτάσιος (αγγλ. dioptase) είναι ένυδρο πυριτικό ορυκτό του χαλκού. Το όνομά του προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «διά» και «όπτομαι», καθώς είναι ευδιάκριτες, μέσω των διαφανών κρυστάλλων του, οι διευθύνσεις σχισμού.
Αποτελεί όχι ιδιαίτερα διαδεδομένο ορυκτό των ζωνών οξειδώσεως ορισμένων χαλκούχων αποθέσεων. Λόγω του ζωηρού πράσινου χρώματός του και της λάμψης του, που προσομοιάζει του σμαραγδιού, χρησιμοποιείται ως πολύτιμος λίθος, τη χρήση του όμως αυτή περιορίζουν τόσο η χαμηλή του σκληρότητα όσο και ο τέλειος σχισμός του. Χρησιμοποιείται, όπου υπάρχουν σημαντικές ποσότητές του, ως έλλασον μετάλλευμα του χαλκού.
Σχετίζεται με χρυσόκολλα, μαλαχίτη, μιμητίτη, βουλφενίτη, κερουσίτη, απατίτη και χαλαζία.
Απαντάται σε αρκετές περιοχές του πλανήτη, σε μικρές, ωστόσο, ποσότητες, και κυρίως σε μορφή ρομβοεδρικών κρυστάλλων. Πολύ καλοσχηματισμένοι κρύσταλλοι αυτού ανευρίσκονται ιδιαίτερα στις περιοχές Τσουμέμπ, Guchab και Omaue της Ναμίμπια, στη Ζιμπάμπουε, την Ανγκόλα, το Ζαΐρ και τη Δημοκρατία του Κονγκό. Επίσης στην περιοχή της Καραγκάντα του Καζακστάν, τη Ρουμανία, τη Βολιβία, την περιοχή Copiapo της Χιλής την Κόρδοβα της Αργεντινής και την Καλιφόρνια των ΗΠΑ.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Πολύτιμοι λίθοι Διοπτασιος Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού Κατηγορία:Ένυδρα ορυκτά
Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό
Το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό (τουρκικά: Türk Deniz Kuvvetleri, TDK), ή Τουρκικό Ναυτικό (τουρκικά: Türk Donanması) είναι ο ναυτικός πολεμικός κλάδος των υπηρεσιών των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Το ναυτικό ανάγει τις ρίζες του στους πρώτους τουρκικούς στόλους που έπλευσαν στο Αιγαίο στα τέλη του 11ου αιώνα, στους στόλους των μπεϊλικίων της Ανατολίας τον 14ο αιώνα, και, πιο άμεσα, στο Οθωμανικό Ναυτικό. Ωστόσο, οι σύγχρονες ναυτικές παραδόσεις και τα έθιμα του Τουρκικού Ναυτικού ξεκινούν από τις 10 Ιουλίου του 1920, οπότε και καθιερώθηκε ως Διεύθυνση Ναυτικών Υποθέσεων, κατά τη διάρκεια του Τουρκικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας υπό την ηγεσία του Μουσταφά Κεμάλ. Από τον Ιούλιο του 1949, η υπηρεσία είναι επισήμως γνωστή ως Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό.
Το 2008, το Τουρκικό Ναυτικό ανέφερε δύναμη ενεργού προσωπικού της τάξεως των 48.600. Στο ποσοστό αυτό περιλαμβάνεται μία Ταξιαρχία Αμφίβιων Πεζοναυτών καθώς και αρκετές μονάδες Ειδικών Δυνάμεων και Καταδρομών. Το ναυτικό έχει περίπου 112 πλοία εν υπηρεσία (με εξαίρεση ήσσονος σημασίας βοηθητικά σκάφη) και περίπου 50 θαλάσσια αεροσκάφη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ναυτικο
Μάλχος (ιστορικός)
Ο Μάλχος είναι Βυζαντινός ιστορικός, που έζησε τον 5ο αιώνα.
Γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια της Παλαιστίνης, αλλά έζησε στην Κωνσταντινούπολη. Όπως μαθαίνουμε από τον πατριάρχη Φώτιο ήταν δάσκαλος της ρητορικής. Είναι γνωστό επίσης ότι ήταν Χριστιανός.
Έγραψε τα Βυζαντιακά σε επτά βιβλία, όπου συνεχίζει το ιστορικό έργο του Πρίσκου φτάνοντας την εξιστόρηση μέχρι το 480. Ο Φώτιος επαινεί το ύφος του έργου του και αναφέρει ότι ο Μάλχος ξεκινούσε την εξιστόρηση των γεγονότων από το 433. Η Σούδα όμως αναφέρει, ότι ο Μάλχος εξιστορεί τα γεγονότα από όταν ήταν αυτοκράτορας ο Κωνσταντίνος ο Μέγας (324 - 337) και μέχρι τον Αναστάσιο (491 - 518).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Ινταλέθιο Πριέτο
Γεννήθηκε στο Μπιλμπάο στις 30 Απριλίου 1883. Καταγόταν από φτωχή οικογένεια και για να ζήσει πουλούσε εφημερίδες. Το 1899 γράφεται στο Σοσιαλιστικό κόμμα και το 1911 εκλέγεται βουλευτής, ο πρώτος στην ιστορία του Σοσιαλιστικού κόμματος. Ταυτόχρονα ασχολείται και με τη δημοσιογραφία. Ήταν πολιτικός αντίπαλος του Καμπαγιέρο. Το 1930 αναλαμβάνει το Υπουργείο των Οικονομικών ενώ πραγματοποιεί μεγάλα οδικά και αρδευτικά έργα και επεκτείνει το σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας. Διεκδίκησε την πρωθυπουργία και διετέλεσε ακόμα Υπουργός Ναυτικού και Αεροπορίας, Υπουργός Άμυνας και πρόεδρος του Σοσιαλιστικού κόμματος. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου καταφεύγει στο Μεξικό και πεθαίνει στις 11 Φεβρουαρίου 1962.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί Κατηγορία:Υπουργοί Άμυνας της Ισπανίας
Πύθων (μυθολογία)
Ο Πύθων ήταν φοβερό τέρας και χθόνια θεότητα της Ελληνικής μυθολογίας. Είχε σώμα φιδιού και φύλαγε το Μαντείο των Δελφών. Τον είχε γεννήσει η Γαία από την λάσπη του κατακλυσμού του Δευκαλίωνα με τον οποίο ο Δίας τερμάτισε τον χρυσό αιώνα.
Ο Πύθων ζούσε σε ένα σπήλαιο και προστάτευε το ιερό της Γαίας όπου ήταν αφιερωμένος αρχικά ο ιερός χώρος. Τον Πύθωνα σκότωσε ο θεός Απόλλων, μωρό ακόμα, γιατί με την βοήθεια της θεάς Ήρας κυνηγούσε την μητέρα του για να εμποδίσει την γέννηση του. Στην ενέργειά του αυτή τον βοήθησε και ο θεός Ήφαιστος, που του έφτιαξε και έδωσε την χρυσή του φαρέτρα με τα χρυσά του βέλη. Από τότε το ιερό αφιερώθηκε στον Απόλλωνα και η ιέρεια του μαντείου ονομαζόταν Πυθία .thumb|250px|Ο Απόλλων σκοτώνει τον Πύθωνα ([[Virgil Solis).|αριστερά]]
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χθόνιες θεότητες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας
Τόκαμακ
Με την διεθνή σήμερα ονομασία Τόκαμακ φέρεται ειδική τεχνολογική διάταξη θερμοπυρηνικού αντιδραστήρα, μορφής δακτυλιοειδούς θαλάμου που χρησιμοποιείται στην έρευνα  θερμοπυρηνικής ενέργειας. Εφευρέθηκε από σοβιετικούς φυσικούς στη δεκαετία του 1960 και από το 1968 και μετά άρχισε η εγκατάσταση παρόμοιων διατάξεων σε διάφορες πόλεις του κόσμου.
Όνομα
Το όνομα Τόκαμακ είναι αρκτικόλεξο από την πλήρη ρωσική ονομασία του ΤΟροϊντάλναγια ΚAμερα ς ΜΑγνήτνιμι Κατούσκαμι (= δακτυλιοειδής θάλαμος με μαγνητικά πεδία).
Μέρη της διάταξης
Μία διάταξη Τόκαμακ περιλαμβάνει τα ακόλουθα βασικά μέρη:
Αρχή λειτουργίας
Η Αρχή λειτουργίας της εν λόγω διάταξης βασίζεται στη παραγωγή έργου εκ της πυρηνικής αντίδρασης και συγκεκριμένα της προκαλούμενης πυρηνικής σύντηξης. Θερμαινόμενο το υλικό σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες και παραμένοντας σε κατάσταση πλάσματος, (ιονισμένο), ακολουθούν αλυσιδωτές αντιδράσεις από τη σύντηξη δευτερίου και τριτίου όπου αποδεσμεύονται ηλεκτρόνια. Η δε αποδέσμευση ενέργειας είναι ανάλογη της υπολειπόμενης μάζας επί της ταχύτητας του φωτός. Ενέργεια που θα μπορεί μέσω ατμογεννήτριας να μετατραπεί σε ηλεκτρική ενέργεια.
Οδός των Τραπεζών
μικρογραφία|Η Οδός των Τραπεζών ήταν το οικονομικό κέντρο της Κωνσταντινούπολης κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ολοκληρώθηκε το 1892 και η έδρα της Οθωμανικής Κεντρικής Τράπεζας είναι το πρώτο κτίριο στα δεξιά. μικρογραφία|Η Οδός των Τραπεζών στα τέλη της δεκαετίας του 1920) από τους Sébah & Joaillier μικρογραφία|Άποψη της Οδού των Τραπεζών το 2016. Η Οδός των Τραπεζιτών (Bankalar Caddesi) εναλλακτικά γνωστή ως Οδός του Βοϊβόδα, βρίσκεται στην ιστορική συνοικία του Γαλατά (σημερινό Καρακιόι) μέσα στην περιοχή του Μπέγιογλου (Πέρα) στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν το οικονομικό κέντρο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Τόκαμακ
Σημαντικότερα Τόκαμακ
Οι σημαντικότερες και μεγαλύτερες διατάξεις Τόκαμακ στον κόσμο είναι:
Οδός των Τραπεζών
Ήταν η οδός όπου οι σημαντικές τράπεζες, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και οι ασφαλιστικές εταιρείες είχαν την έδρα τους κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής εποχής, συμπεριλαμβανομένης και της Οθωμανικής Κεντρικής Τράπεζας (αρχικά ιδρύθηκε ως Μπανκ-ı Οσμανί το 1856, και αργότερα αναδιοργανώθηκε ως Μπανκ-ι Οσμανί-ι Σαχανέ το 1863) και του Οθωμανικού Χρηματιστηρίου (Dersaadet Tahvilat Borsası, που ιδρύθηκε το 1866.) Αυτά τα κτίρια χρησιμοποιούνται ως έδρες άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων ή υποκαταστημάτων τραπεζών.
Τόκαμακ
Σημαντικότερα Τόκαμακ
Το JET στις 21 Δεκεμβρίου 2021 παρήγαγε 59 MJ σε διάρκεια πέντε δευτερολέπτων, ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ παραγωγής ενέργειας από πυρηνική σύντηξη των 21,7 MJ που κατείχε από το 1997.
Σημαντικές διατάξεις Τόκαμακ υπό κατασκευή είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πυρηνικοί αντιδραστήρες Κατηγορία:Ενεργειακή τεχνολογία Κατηγορία:Επιστήμες και τεχνολογία στη Σοβιετική Ένωση Κατηγορία:Πυρηνική σύντηξη
Οδός των Τραπεζών
Η νότια στάση του Τούνελ (1875), της δεύτερης υπόγειας σιδηροδρομικής γραμμής του κόσμου μετά το Μετρό του Λονδίνου (1863), βρίσκεται κοντά στην ανατολική είσοδο της οδού.
Τα Σκαλοπάτια Καμόντο, μια διάσημη σκάλα πεζοδρομίου σχεδιασμένη με μοναδικό μείγμα νεομπαρόκ και πρώιμου Αρ Νουβώ, χτισμένη το 1870-1880 από τον διάσημο Οθωμανό και ενετό εβραίο τραπεζίτη Αβραάμ Σάλομον Καμόντο, βρίσκεται επίσης στην οδό των Τραπεζών. Τα σκαλοπάτια που οδηγούν πάνω στην ιστορική οδό Καμόντο (σημερινό σοκάκι του Τραπεζίτη) και Καρτ Τσινάρ Σοκάκ (προς τη δυτική επέκταση του Σοκακιού του Τραπεζίτη), βρίσκονται σε κοντινή απόσταση με τα πόδια προς τα αριστερά (δυτικά) από τη σκάλα.
Η οδός των Τραπεζών συνέχισε να είναι το οικονομικό κέντρο της Κωνσταντινούπολης μέχρι τη δεκαετία του 1990, όταν οι τουρκικές τράπεζες άρχισαν να μετακινούν τα κεντρικά τους στην κεντρική επιχειρηματική περιοχή του Λεβέντ και του Μασλάκ. Το 1995 το Χρηματιστήριο της Κωνσταντινούπολης μεταφέρθηκε στο σημερινό κτίριο στο τέταρτο Ιστίνγιε της επαρχίας Σαριγιέρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπέηογλου
Χοσέ Μαρία Χιλ Ρόμπλες ι Κινιόνες
Ο Χοσέ Μαρία Χιλ Ρόμπλες ι Κινιόνες (ισπανικά: José María Gil-Robles y Quiñones de León, 22 Νοεμβρίου 1898 - 14 Σεπτεμβρίου 1980) ήταν Ισπανός πολιτικός.
Γεννήθηκε στη Σαλαμάνκα το 1898. Ήταν μέλος του Λαϊκού κόμματος και υποστηρικτής του Ριβέρα. Διετέλεσε Υπουργός Άμυνας. Το 1937 με την νίκη του Φράνκο αυτοεξορίζεται για να επιστρέψει ξανά το 1960. Πέθανε το 1980.
Αγκάλη (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία αυτή υπάρχουν δύο οικισμοί της Ελλάδας:
Άνχελ Σεραφίν Σερίτσε Ντούγαν
Ο Άνχελ Σεραφίν Σερίσε Ντούγαν (Ángel Serafín Seriche Dougan) είναι πολιτικός από την Ισημερινή Γουινέα, πρωθυπουργός από την 1η Απριλίου 1996 ως τις 4 Μαρτίου 2001. Ανήκει στο Δημοκρατικό Κόμμα της Ισημερινής Γουινέας. Η κυβέρνησή του επικρίθηκε έντονα από το 2000 και κατηγορήθηκε για διαφθορά από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Το γεγονός εκείνο είχε ως αποτέλεσμα να ξεσπάσει "θερμική κρίση", και να παραιτηθεί ο Ντούγαν στις 23 Φεβρουαρίου 2001. Ο πρόεδρος Τεοδόρο Ομπιάνγκ Νγκέμα Μπασόνγκο διόρισε τον Κάντιδο Μουατετέμα Ρίβας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ισημερινής Γουινέας
Ένοπλες Δυνάμεις Σερβίας και Μαυροβουνίου
Οι Ένοπλες Δυνάμεις Σερβίας και Μαυροβουνίου (σερβικά: Војска Србије и Црне Горе, ВСЦГ) ήταν οι ένοπλες δυνάμεις του κράτους της Σερβίας και Μαυροβουνίου. Περιελάμβαναν επίγειες δυνάμεις με εσωτερικά και συνοριακά στρατεύματα, ναυτικές δυνάμεις, εναέριες δυνάμεις και δυνάμεις αεράμυνας και πολιτικής άμυνας.
Μετά τη διάλυση της Σερβίας και Μαυροβουνίου με το δημοψήφισμα ανεξαρτησίας του Μαυροβουνίου από το 2006, ένα τμήμα των ενόπλων δυνάμεων δόθηκε στο Μαυροβούνιο, ενώ το μεγαλύτερο μέρος τους παρέμεινε στη Σερβία. Το Μαυροβούνιο κληρονόμησε το πολεμικό ναυτικό και η Σερβία έγινε μεσόγεια.
Έμβλημα
Το έμβλημα των ενόπλων δυνάμεων όπως εξελίχθηκε με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σερβία και Μαυροβούνιο
Ευγένιος Καραβίας
Ο Ευγένιος (κοσμικό όνομα Ευστάθιος Καραβίας; 27 Ιανουαρίου 1752 - 10 Απριλίου 1821) ήταν Έλληνας Επτανήσιος κληρικός, εθνομάρτυρας, μητροπολίτης Φιλιππουπόλεως, και μετέπειτα Αγχιάλου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ιθάκη στις 27 Ιανουαρίου 1752. Σε νεαρή ηλικία έδειξε μεγάλη κλίση στα γράμματα και φοίτησε στα σχολεία της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης. Στη συνέχεια, παρακολούθησε την Ευαγγελικής Σχολής της Σμύρνης, όπου και χειροτονήθηκε κληρικός. Στη συνέχεια μετέβη στην Κωνσταντινούπολη όπου και διετέλεσε δάσκαλος των παιδιών των Φαναριωτών Ηγεμόνων της Μολδοβλαχίας Ιωάννου Καρατζά και Αλέξανδρου Καλλιμάχη. Τον Μάρτιο του 1808, κατά τη δεύτερη πατριαρχία του Γρηγορίου του Ε΄, εκλέχτηκε μητροπολίτης Φιλιππούπολης, αλλά παρέμεινε στη θέση αυτή για μικρό χρονικό διάστημα καθώς διώχτηκε από τους Τούρκους. Το 1813 μετατέθηκε στη μητρόπολη Αγχιάλου της Θράκης, στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας, όπου υπήρχε σημαντικό ελληνικό στοιχείο.
Γιώργος Μεσσάλας
Ο Γιώργος Μεσσάλας (Αιγάλεω 14 Νοεμβρίου 1942 - 20 Ιουλίου 2021) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης και ηθοποιός.
Ευγένιος Καραβίας
Βιογραφία
Τα έτη 1816-18 ο Ευγένιος Καραβίας διετέλεσε συνοδικός στην Κωνσταντινούπολη, όπου μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από το συγγενή του στρατιωτικό Βασίλειον Καραβία.
Γιώργος Μεσσάλας
Γεννήθηκε στο Αιγάλεω. Ο πατέρας του ήταν κρεοπώλης στο επάγγελμα.
Ευγένιος Καραβίας
Βιογραφία
Η έναρξη της Ελληνικής επανάστασης του 1821 βρήκε τον Ευγένιο Καραβία στην Αγχίαλο. Τον αφορισμό της Επανάστασης από το Πατριαρχείο και την επικύρωση της εγκυκλίου του, ελάχιστοι μητροπολίτες αρνήθηκαν να υπογράψουν. Μεταξύ αυτών, ο Μητροπολίτης Ευγένιος δεν υπέγραψε τον αφορισμό, αλλά και αρνήθηκε να τον διαβάσει δημόσια όταν το ζήτησαν οι Τούρκοι. Οι τουρκικές αρχές τον συνέλαβαν και τον φυλάκισαν στην Κωνσταντινούπολη στις φυλακές του Μποσταντζή μαζί με τους συλληφθέντες επίσης επισκόπους Θεσσαλονίκης Ιωσήφ, Αδριανουπόλεως Δωρόθεο, Δέρκων Γρηγόριο, Εφέσου Διονύσιο, Νικομηδείας Αθανάσιο και Τυρνόβου Ιωαννίκιο.
Γιώργος Μεσσάλας
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή και εργάσθηκε ως σε διάφορους θιάσους και στο «Προσκήνιο» του Αλέξη Σολομού. Ερμήνευσε πρωταγωνιστικούς ρόλους στα έργα «Ο αρχοντοχωριάτης» του Μολιέρου (1969), «Ο κοριός» του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι (1969), «Σαν περάσουν πέντε χρόνια» του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα (1970), «Ο καλός άνθρωπος του Σε Τσουάν» του Μπέρτολντ Μπρεχτ κ.ά.
Ευγένιος Καραβίας
Βιογραφία
Την ημέρα του Πάσχα, 10 Απριλίου 1821, μετά τον απαγχονισμό του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε΄, στην κεντρική πύλη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, οι Τούρκοι, στο πλαίσιο των σουλτανικών αντιποίνων, μετέφεραν τον Ευγένιο και τους μητροπολίτες Εφέσου Διονύσιο και Νικομηδείας Αθανάσιο, σε διάφορα σημεία της πόλης όπου και τους απαγχόνισαν. Συγκεκριμένα τον Ευγένιο τον κρέμασαν στη Πύλη του Γαλατά παρά την ομώνυμη γέφυρα. Στο στήθος και των τριών μητροπολιτών έφεραν υβριστική επιγραφή ως προδότες και αποστάτες.
Γιώργος Μεσσάλας
Το 1973 ίδρυσε το «Μοντέρνο Θέατρο» και σκηνοθέτησε τη σάτιρα του Άρνολντ Ουέσκερ «Τα πατατάκια», ενώ το 1974 σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στο έργο «Νύχτα δολοφόνων».
Ευγένιος Καραβίας
Βιογραφία
Τα σώματά τους παρέμειναν κρεμασμένα επί τριήμερο, μετά την αποκαθήλωσή τους, αφού σύρθηκαν και διαπομπεύθηκαν ατιμωτικά στους δρόμους της πόλης από τουρκικό όχλο αλλά και Εβραίους στη συνέχεια ρίχτηκαν στη θάλασσα. Λίγες ημέρες μετά ανασύρθηκαν από κάποιους ευσεβείς Χριστιανούς όπου και τάφηκαν κάποια στο Επταπύργιο και άλλα σε κοντινό νησί απροσδιόριστου σημείου.
Γιώργος Μεσσάλας
Ερμήνευσε κλασικό ρεπερτόριο ενώ σκηνοθέτησε πάμπολλες παραστάσεις στο Εθνικό Θέατρο στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, στον Λυκαβηττό, στο Ελεύθερο Θέατρο και αλλού, αλλά και σε περιοδείες του σε όλη τη χώρα.
Ευγένιος Καραβίας
Βιογραφία
Ακολούθησαν, στις 3 Ιουνίου 1821, οι απαγχονισμοί των υπόλοιπων φυλακισμένων μητροπολιτών σε διαφορετικό σημεία της Κωνσταντινούπολης: του μητροπολίτη Τυρνόβου Ιωαννικίου στο Αρναούτκιοϊ, του μητροπολίτη Αδριανουπόλεως Δωροθέου στο Μέγα Ρεύμα, του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ιωσήφ στο Νεοχώρι και τέλος του μητροπολίτη Δέρκων Γρηγορίου στα Θεραπειά.
Γιώργος Μεσσάλας
Από το 1992 έως το 2012 στεγάστηκε επαγγελματικά στο θέατρο «Αλκυονίδα», το οποίο διατηρούσε και παιδική σκηνή. Η δραστηριότητα του θεάτρου έπαυσε για οικονομικούς λόγους.
Ευγένιος Καραβίας
Αγιοκατάταξη
Με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 15 Ιουλίου 2021 και με αφορμή τον εορτασμό των 200 ετών από την έναρξη της Επαναστάσεως, κατατάσσονται στις Αγιολογικές Δέλτους οι Εθνοϊερομάρτυρες Μητροπολίτες Αγχιάλου Ευγένιος Καραβίας, Θεσσαλονίκης Ιωσήφ Αντωνόπουλος, Δέρκων Γρηγόριος, Εφέσου Διονύσιος Καλλιάρχης, Αδριανουπόλεως Δωρόθεος Πρώιος, Νικομηδείας Αθανάσιος και Τυρνόβου Ιωαννίκιος.
Γιώργος Μεσσάλας
Υπήρξε βοηθός και προσωπικός φίλος του θεατρανθρώπου Αλέξη Μινωτή, όταν ο τελευταίος ανέλαβε γενικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου επί μία δεκαετία (1974-1984). Ο Μινωτής μέσω της διαθήκης του κληροδότησε στον Μεσσάλα δεκαεπτά μπαούλα με τα θεατρικά κοστούμια του.
Ευγένιος Καραβίας
Βιβλιογραφία
Καραβιας Ευγενιος Κατηγορία:Έλληνες εθνομάρτυρες Κατηγορία:Μητροπολίτες Φιλιππουπόλεως Κατηγορία:Μητροπολίτες Αγχιάλου Κατηγορία:Ήρωες της Ελλάδας
Γιώργος Μεσσάλας
Υπήρξε βοηθός σκηνοθέτη του Αλέξη Σολομού και πήρε μέρος σε όλες τις μεγάλες περιοδείες του Εθνικού Θεάτρου σε ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Ιαπωνία, Γαλλία, Βέλγιο και Γιουγκοσλαβία.
Ο Μεσσάλας ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Ντένη Θέμελη κι απέκτησαν έναν γιο, τον Αλέξη. Ήταν επίσης φίλος και συνεργάτης της Αλίκης Βουγιουκλάκη, καθώς και γείτονας του τραγοδοποιού Γιώργου Ζαμπέτα.
Απεβίωσε σε ηλικία 78 ετών στις 20 Ιουλίου 2021.
Θεατρικές παραστάσεις
- Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Γ. Μεσσάλας συμμετείχε ως ηθοποιός.
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Φραντσέσκο Τόττι
Ο Φραντσέσκο Τόττι (Francesco Totti, γεννήθηκε 27 Σεπτεμβρίου 1976) είναι Ιταλός πρώην ποδοσφαιριστής. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους επιθετικούς της γενιάς του και είναι δεύτερος σκόρερ όλων των εποχών στο ιταλικό πρωτάθλημα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου του 1976 στη Ρώμη. Έχει αγωνιστεί καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του με τη φανέλα της Ρόμα. Αγωνίζεται ως δεύτερος επιθετικός ή λιγότερο συχνά ως επιθετικός μέσος και έχει τις περισσότερες εμφανίσεις με τα χρώματα της Ρόμα, από κάθε άλλον παίκτη, ενώ είναι και ο πρώτος σκόρερ της ομάδας όλων των εποχών, με 262 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις.
Πρωτοεμφανίστηκε διεθνώς ενώ έπαιζε στα τουρνουά νέων της FIFA και της UEFA. Με την ομάδα της Ιταλίας κάτω των 16 ετών, έφτασε στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U-16 UEFA 1993 στην Τουρκία. Τέσσερις μήνες αργότερα, έπαιξε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα U-17 του 1993 στην Ιαπωνία και σημείωσε το μοναδικό γκολ της Ιταλίας στη διοργάνωση. Σημείωσε επίσης το γκολ στην ήττα 4-1 της Ιταλίας από την Ισπανία στον τελικό του Πρωταθλήματος της UEFA U-18, τον Ιούλιο του 1995. Στη συνέχεια κέρδισε το Πρωτάθλημα UEFA U-21 με την Ιταλία το 1996. Στον τελικό, άνοιξε το σκορ καθώς ο αγώνας έληξε με ισοπαλία 1-1 εναντίον της Ισπανίας, αν και η Ιταλία κατάφερε να κερδίσει τον αγώνα στα πέναλτι. Τον επόμενο χρόνο, έπαιξε επίσης βασικό ρόλο στη προσπάθεια της Ιταλίας να κερδίσει χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1997, εντός έδρας, σημειώνοντας δύο τέρματα κατά τη διάρκεια του τουρνουά. Λόγω της συνεισφοράς του σε αυτά τα τουρνουά, ο Τόττι συμπεριλήφθηκε αργότερα στην καλύτερη ομάδα U-21 Ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων όλων των εποχών το 2015.
Στην Εθνική ανδρών της Ιταλίας αγωνίστηκε 58 φορές από το 1998 ως το 2006 πετυχαίνοντας 9 τέρματα. Η πρώτη μεγάλη διοργάνωση που συμμετείχε ήταν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000, όπου σε μεγάλη φόρμα σημείωσε δύο τέρματα, ένα εναντίον του Βελγίου και ένα ενάντια στη Ρουμανία. Η Ιταλία έφθασε μέχρι τον τελικό αλλά έχασε στην παράταση από τη Γαλλία με 2-1, αλλά ο Τόττι ανακυρήχθηκε καλύτερος παίκτης του τελικού έχοντας δώσει την ασίστ για το γκολ της Ιταλίας και δύο ακόμη που δεν αξιοποιήθηκαν από τον Αλεσάντρο ντελ Πιέρο.
Ήταν επίσης μέλος της ομάδας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006. Αγωνίστηκε και στις επτά συναντήσεις της ομάδας, ενώ από προηγούμενο τραυματισμό είχε μεταλλικές πλάκες και βίδες στον αστράγαλο που δεν είχαν ακόμη αφαιρεθεί μετά τη χειρουργική επέμβαση. Χρησιμοποιήθηκε περισσότερο ως επιθετικός μέσος παρά ως καθαρόαιμος κυνηγός. Στη διοργάνωση πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις και συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα, ενώ ήταν και πρώτος σε ασίστ.
Το 2004 ονομάστηκε από τον Πελέ ως ένας από τους 125 καλύτερους ποδοσφαιριστές εν ζωή (FIFA 100). Τερμάτισε τη μακροχρόνια σταδιοδρομία του σε ηλικία 41 ετών το 2017 ενώ την αμέσως επόμενη χρονιά εισήχθη στην αίθουσα φήμης του ιταλικού ποδοσφαίρου.
Τίτλοι και διακρίσεις
Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ15 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ιταλίας Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1997 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Πρέσβεις Καλής Θέλησης της UNICEF Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας
Μαρκ Φορνέ Μολνέ
Ο Μαρκ Φορνέ Μολνέ (Marc Forné i Molné) είναι δικηγόρος και πολιτικός από την Ανδόρρα. Διετέλεσε αρχηγός κυβερνήσεως της Ανδόρρας από το 1994 ως το 2005. Επιχείρησε να ακολουθήσει φιλελεύθερη πολιτική, που να χαρακτηρίζεται από χαμηλές φορολογήσεις. Υπήρξε πρόεδρος του Φιλελεύθερου Κόμματος της Ανδόρρας (Partit Liberal d'Andorra).
Καριέρα
Γεννήθηκε στην Ανδόρρα λα Βέλια στις 30 Δεκεμβρίου του 1946. Έγινε πρωθυπουργός στις 7 Δεκεμβρίου του 1994 και διαδέχθηκε τον Όσκαρ Ρίβας Ρετς στο αξίωμα αυτό. Υπηρέτησε δύο συνεχείς πρωθυπουργικές θητείες. Οι Φιλελεύθεροι του Μολνέ αναδείχθηκαν νικητές στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 16 Φεβρουαρίου του 1997, κερδίζοντας 16 επί συνόλου 28 εδρών στο Γενικό Συμβούλιο. Η εκλογική νίκη για τον Μολνέ επαναλήφθηκε στις εκλογές στις 4 Μαρτίου του 2001, κατά τις οποίες το Φιλελεύθερο Κόμμα κέρδισε 15 επί συνόλου 28 εδρών. Το 2005 ο Μολνέ προκήρυξε εκλογές, στις οποίες αποφάσισε να μην λάβει μέρος. Το κόμμα του κέρδισε ξανά στις εκλογές εκείνες, στις 24 Απριλίου του 2005, με 14 επί συνόλου 28 εδρών. . Τον διαδέχθηκε ο Αλμπέρτ Πιντάτ στις 30 Μαρτίου του 2005.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχηγοί κυβερνήσεως της Ανδόρρας
Μιγέλ Πρίμο ντε Ριβέρα
Ο Μιγέλ Πρίμο ντε Ριβέρα (Miguel Primo de Rivera, 8 Ιανουαρίου 1870 - 16 Μαρτίου 1930) ήταν στρατιωτικός και δικτάτορας της Ισπανίας.
Αλεξανδρινός Κώδικας
Ο Αλεξανδρινός κώδικας (Λατ. Codex Alexandrinus)  είναι χειρόγραφος κώδικας που περιέχει τα βιβλία της Καινής Διαθήκης και ένα μέρος των βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης. Χρονολογείται στην περίοδο της Ύστερης Αρχαιότητας (400-440 μ.Χ.).
Μιγέλ Πρίμο ντε Ριβέρα
Παραπομπές
Πριμο ντε Ριβερα Πριμο ντε Ριβερα Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ισπανίας Κατηγορία:Εθνικιστές
Αλεξανδρινός Κώδικας
Συμβολίζεται με το  A  ή το 02, ενώ φυλάσσεται στη Βρετανική Βιβλιοθήκη του Λονδίνου όπου καταγράφεται ως Royal 1 D. VIII.
Ο κώδικας είναι γραμμένος σε κεφαλαιογράμματη τετραγωνισμένη ελληνική γραφή και χρονολογείται στα μέσα του 5ου αιώνα. Η διάσταση της κάθε σελίδας είναι 32x26 εκατοστά. Το υλικό των φύλλων είναι εξαιρετικής ποιότητας περγαμηνή (vellum). Το κείμενο της Καινής Διαθήκης καλύπτει 143 φύλλα.
Υποσημειώσεις
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χειρόγραφα της Αγίας Γραφής Κατηγορία:Χειρόγραφα
Υψηλά ισλανδικά
Τα υψηλά ισλανδικά (Háfrónska) αποτελούν μία υπερκαθαρολογική μορφή των νέων ισλανδικών. Πήραν το όνομά τους από τα "høgnorsk" (υψηλά νορβηγικά), μία συντηρητική μορφή της νορβηγικής γλώσσας. Η λέξη "frónska" προέρχεται από το "frón", ποιητικό όνομα της Ισλανδίας, το οποίο ήταν ένα από τα ονόματα της Γης που αναφέρονται στην Πεζή Έντα.
Στα υψηλά ισλανδικά προσδίδεται έμφαση κυρίως στην “málgjörhreinsun” (υπερκαθαρολογία), την πιο ακραία μορφή γλωσσικής καθαρολογίας. Ο Πέτουρ Θορστέινσον είναι ο πρόεδρος του κινήματος υψηλής ισλανδικής γλώσσας, το οποίο έχει ως σύμβολο ένα ανάποδο Μγιόλνιρ με σταυρό. Η συγκεκριμένη γλώσσα δεν έχει κανένα επίσημο κύρος στην Ισλανδία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ισλανδική γλώσσα, Υψηλή Ισλανδική γλώσσα, Υψηλή
Οικία Ελευθερίου Βενιζέλου
Η Οικία Ελευθερίου Βενιζέλου, βρίσκεται στη συμβολή της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας και της οδού Λουκιανού 2 στην Αθήνα, δίπλα στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου του Πτωχοκομείου, απέναντι από το κτιριακό συγκρότημα του Βυζαντινού Μουσείου, και σήμερα αποτελεί κατοικία του Βρετανού πρέσβη.
Το Μέγαρο Βενιζέλου
Η νεοκλασική κατοικία του Ελευθερίου Βενιζέλου οικοδομήθηκε στα χρόνια του Μεσοπολέμου μεταξύ των ετών 1930-1932 στο οικόπεδο που βρισκόταν το Πτωχοκομείο Αθηνών. Τα σχέδια ήταν του αρχιτέκτονα Αναστασίου Μεταξά (1862-1937) με επίβλεψη της Έλενας Σκυλίτση.
Η οικία Βενιζέλου χρησιμοποιήθηκε για λίγα χρόνια και συνδέθηκε με αρνητικά γεγονότα για τον Έλληνα πολιτικό, όπως η απώλεια των εκλογών του 1932, η απόπειρα δολοφονίας του το 1933, το αποτυχημένο κίνημα του 1935 και με αποκορύφωμα την αυτοεξορία του  στη Γαλλία, όπου και απεβίωσε στις 18 Μαρτίου 1936.
Μετά το θάνατο του συζύγου της, η Έλενα Σκυλίτση πώλησε την κατοικία στη Βρετανική κυβέρνηση και στέγασε τη Βρετανική Πρεσβεία. Από τη δεκαετία του 1960 στεγάζει την πρεσβευτική κατοικία, ενώ η πρεσβεία εγκαταστάθηκε σε παρακείμενο νεόδμητο κτήριο.
Ο Άγιος Νικόλαος του Πτωχοκομείου
Με την πρώην οικία Βενιζέλου συνορεύει ο Ναός του Αγίου Νικολάου του Πτωχοκομείου, που βρίσκεται στη γωνία της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας και της οδού Πλουτάρχου. Έχει οικοδομηθεί το 1876 στον περίβολο του τότε Πτωχοκομείου Αθηνών.
Ο ναός ανεγέρθηκε σε νεοβυζαντινό ρυθμό από τον αρχιτέκτονα Παναγιώτη Κάλκο (1810-1878). Πρόκειται για εκκλησία του τύπου σταυροειδούς μετά τρούλου, με εμφανή βυζαντινά μορφολογικά στοιχεία, που αναβιώνουν τη ναοδομία της βυζαντινής παράδοσης.
Πηγές
Κατηγορία:Διατηρητέα κτίρια στην Αθήνα
Ζακ Μονό
Ο Ζακ Λυσιέν Μονό (Jacques Lucien Monod, 9 Φεβρουαρίου 1910 – 31 Μαΐου 1976) ήταν Γάλλος βιοχημικός, που κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής το 1965 από κοινού με τους Φρανσουά Ζακόμπ και Αντρέ Λβοφ ''«για τις ανακαλύψεις τους σχετικώς με τον γενετικό έλεγχο της συνθέσεως των ενζύμων και των ιών».
Οι Μονό και Ζακόμπ έγιναν διάσημοι για τις έρευνές τους πάνω στο οπερόνιο της λακτόζης του βακτηρίου E. coli. Δημιούργησαν ένα πρότυπο σχετικώς με το πώς ελέγχονται με φυσικό τρόπο τα επίπεδα κάποιων πρωτεϊνών μέσα σε ένα κύτταρο. Σε αυτό, η σύνθεση πρωτεϊνών αποτρέπεται όταν μία πρωτεΐνη-καταστολέας (repressor), κωδικοποιημένη από ένα ρυθμιστικό γονίδιο, προσδένεται στην περιοχή του «χειριστή», μια ειδική τοποθεσία στην ακολουθία του DNA. (Σήμερα είναι γνωστό ότι όταν ο καταστολέας προσδένεται στον χειριστή εμποδίζει με τον όγκο του την RNA πολυμεράση από το να προσδεθεί στον γειτονικό υποκινητή, το μικρό μέρος του γονιδίου όπου αρχίζει η μεταγραφή του.)
Η μελέτη του ελέγχου της εκφράσεως των γονιδίων στο οπερόνιο της λακτόζης έδωσε το πρώτο παράδειγμα ενός συστήματος για τη ρύθμιση της μεταγραφής. Ο Μονό πρότεινε επίσης την ύπαρξη μορίων αγγελιαφόρου RNA που συνδέουν τις πληροφορίες που είναι κωδικοποιημένες στο DNA και στις πρωτεΐνη. Για τις συνεισφορές του αυτές, θεωρείται ευρύτατα ως ένας από τους θεμελιωτές της μοριακής βιολογίας.
Οικογένεια και σπουδές
Πριν ασχοληθεί με το διδακτορικό του, ο Μονό πέρασε ένα έτος στο εργαστήριο του Τόμας Χαντ Μόργκαν στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια ερευνώντας τη γενετική της δροσόφιλας. Αυτό απετέλεσε μια αληθινή αποκάλυψη για τον Μονό και πιθανώς τον επηρέασε στην ανάπτυξη μιας γενετικής συλλήψεως της βιοχημείας και του μεταβολισμού.
Σταδιοδρομία και έρευνες
Το πειραματικό σύστημα που χρησιμοποίησαν τελικώς οι Ζακόμπ και Μονό ήταν ένα κοινό βακτήριο, το E. coli, αλλά ο βασικός ρυθμιστικός μηχανισμός που ανακαλύφθηκε από τους δύο επιστήμονες είναι θεμελιώδης για την κυτταρική ρύθμιση όλων των οργανισμών. Η κρίσιμη ιδέα είναι ότι το E. coli δεν χρειάζεται να σπαταλά ενέργεια προκειμένου να παρασκευάζει αντίστοιχα ένζυμα εάν δεν υπάρχει ανάγκη να μεταβολίζει τη λακτόζη, όπως όταν υπάρχουν στο περιβάλλον του άλλα σάκχαρα, όπως η γλυκόζη. Ο τύπος της ρυθμίσεως αποκαλείται αρνητική ρύθμιση γονιδίων, καθώς το οπερόνιο αδρανοποείται από ένα πρωτεϊνικό σύμπλεγμα που αφαιρείται από την παρουσία λακτόζης.
Ο Μονό συνεισέφερε επίσης σημαντικά στο πεδίο της ενζυματολογίας, με τη θεωρία της αλλοστερικής ρυθμίσεως, που πρότεινε το 1965 μαζί με τους Τζέφρις Γουάιμαν (Jeffries Wyman, 1901-1995) και Ζαν-Πιερ Σανζέ.
Τύχη και αναγκαιότητα
Το 1971 ο Μόνο δημοσίευσε το βιβλίο Τύχη και αναγκαιότητα, που βασιζόταν σε μια σειρά διαλέξεων τις οποίες είχε δώσει στο Κολέγιο Πομόνα στην Καλιφόρνια το 1969. Το βιβλίο δεν είναι πολυσέλιδο, αλλά άσκησε μεγάλη επίδραση στις φιλοσοφικές θεωρήσεις της σύγχρονης βιολογίας. Είναι γραμμένο για τον μη ειδικό αναγνώστη και για αυτό διαβάστηκε από πολλούς και είχε μεγάλο αντίκτυπο. Ο Μονό παραδέχεται τη σύνδεση της σκέψεώς του με αυτή των Γάλλων υπαρξιστών στο επίγραμμα στην αρχή του βιβλίου, όπου παραθέτει τις τελευταίες παραγράφους του έργου του Καμύ Ο Μύθος του Σισύφου. Συνοψίζοντας τις πρόσφατες τότε πρόοδους σε αρκετούς κλάδους της βιολογίας, συμπεριλαμβανομένων και των αποτελεσμάτων των δικών του ερευνών, ο Μονό επισημαίνει τους τρόπους με τους οποίους οι πληροφορίες παίρνουν φυσική μορφή και άρα γίνονται ικανές να επηρεάζουν γεγονότα στον φυσικό κόσμο. Π.χ. οι πληροφορίες που επιτρέπουν σε ένα ένζυμο να «επιλέξει» μόνο μία από πολλές παρόμοιες χημικές ενώσεις ως το υπόστρωμα μιας χημικής αντιδράσεως είναι κωδικοποιημένες στο ακριβές τριδιάστατο σχήμα του μορίου του ενζύμου. Αυτό το σχήμα είναι με τη σειρά του κωδικοποιημένο στη γραμμική ακολουθία αμινοξέων που συναποτελούν το μόριο της πρωτεΐνης-ενζύμου. Και αυτή η συγκεκριμένη ακολουθία αμινοξέων είναι κωδικοποιημένη στην ακολουθία των νουκλεοτιδίων στο γονίδιο αυτού του ενζύμου.
Στον τίτλο του βιβλίου η λέξη «αναγκαιότητα» αναφέρεται στο γεγονός ότι το ένζυμο πρέπει να δράσει όπως δρα, καταλύοντας μια αντίδραση ενός υποστρώματος και όχι άλλου, σύμφωνα με τους περιορισμούς που επιβάλλει η δομή του. Αν και το ίδιο το ένζυμο δεν μπορεί να θεωρηθεί με κανέναν τρόπο ότι έχει κάποια επιλογή σχετικώς με τη δράση του, η σημασία της βραβευμένης με Νόμπελ έρευνας των Ζακόμπ και Μονό ήταν να δείξει το πώς ένα κύτταρο βακτηρίου μπορεί να «επιλέξει» ανάμεσα στο να επιτελέσει την αντίδραση που καταλύεται από το ένζυμο ή όχι. Καθώς εξηγεί ο Μονό, ένας τρόπος με τον οποίο το κύτταρο μπορεί να επιλέξει είναι συνθέτοντας το ένζυμο ή όχι, ανταποκρινόμενο στο χημικό περιβάλλον του. Ωστόσο η επιλογή κυβερνάται με τη σειρά της από αναγκαίες βιοχημικές αλληλεπιδράσεις ανάμεσα σε μια πρωτεΐνη-καταστολέα και στο γονίδιο για το ένζυμο, αλλά και στο υπόστρωμα του ενζύμου. Αυτά αλληλεπιδρούν έτσι ώστε το αποτέλεσμα (η σύνθεση ή μη του ενζύμου) να διαφέρει σύμφωνα με τη μεταβλητή σύσταση του χημικού περιβάλλοντος του κυττάρου. Η ιεραρχική οργάνωση αυτού του συστήματος υπαινίσσεται καθαρά ότι μπορούν να υπάρχουν και πρόσθετα ρυθμιστικά στοιχεία, που κυβερνούν, κυβερνώνται από ή αλληλεπιδρούν με άλλους τρόπους με όποιο δεδομένο σύνολο ρυθμιστικών συνιστωσών. Επειδή εν γένει η βακτηριακή δραστηριότητα που προκύπτει από αυτά τα ρυθμιστικά κυκλώματα συμφωνεί με εκείνη που είναι ευεργετική για το βακτήριο και την επιβίωσή του εκείνη τη στιγμή, το βακτήριο ως ένα σύνολο μπορεί να περιγραφεί ότι κάνει ορθολογικές επιλογές, παρά το ότι οι συνιστώσες του βακτηρίου που εμπλέκονται στη απόφαση το εάν θα συνθέσουν ένα ένζυμο ή όχι δεν έχουν περισσότερη επιλογή σχετικώς με τη δράση τους από όση έχει το ίδιο το ένζυμο.
Ο Μονό παρέχει έτσι ένα υπόδειγμα του πώς η επιλογή σε ένα επίπεδο βιολογικής οργανώσεως (τη μεταβολική δραστηριότητα) παράγεται από αναγκαίες/απαραίτητες (χωρίς επιλογή) αλληλεπιδράσεις σε ένα άλλο επίπεδο (τη ρύθμιση εκφράσεως των γονιδίων). Η ικανότητα επιλογής προκύπτει από ένα πολυσύνθετο σύστημα βρόχων αναδράσεως, που συνδέουν αυτές τις αλληλεπιδράσεις. Ο Μονό κατόπιν εξηγεί το πώς η ικανότητα των βιολογικών συστημάτων να διακρατούν πληροφορίες, συνδυαζόμενη με τυχαίες μεταβολές κατά την αναπαραγωγή της πληροφορίας (γενετικές μεταλλάξεις), που είναι σπάνιες σε έναν οργανισμό αλλά κοινότοπες σε πληθυσμούς εκατομμυρίων, οδηγεί στη διαφορική διατήρηση αυτών των πληροφοριών που είναι η πλέον επιτυχημένη στη διατήρηση και την αναπαραγωγή του εαυτού της. Ο Μονό γράφει ότι αυτή η διαδικασία, πραγματοποιούμενη επί μακρές χρονικές περιόδους, είναι επαρκής ερμηνεία (και μάλιστα η μοναδική δυνατή) για την πολυπλοκότητα και την τελεονομική δράση της βιόσφαιρας. Επομένως τα συνδυασμένα αποτελέσματα της τύχης και της αναγκαιότητας, που επιδέχονται επιστημονικής διερευνήσεως, αιτιολογούν την ύπαρξή μας και το Σύμπαν που κατοικούμε, χωρίς την ανάγκη να επικαλεσθούμε μυστικιστικές ή υπερφυσικές/θρησκευτικές εξηγήσεις.
Αν και αναγνωρίζει την πιθανή εξελικτική προέλευση μιας ανθρώπινης ανάγκης για ερμηνευτικούς μύθους, στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου ο Μονό συμβουλεύει για μια αντικειμενική (και για αυτό ελεύθερη αξιών) επιστημονική κοσμοθεωρία ως οδηγό για τον προσδιορισμό της αλήθειας. Αυτή την κοσμοθεωρία την περιγράφει ως μια «ηθική της γνώσεως» που διακόπτει τις παλαιότερες φιλοσοφικές, μυθικές και θρησκευτικές οντολογίες, οι οποίες ισχυρίζονται ότι παρέχουν τόσο ηθικές αξίες, όσο και ένα πρότυπο για το τι είναι αλήθεια. Για τον Μονό, ο καταλογισμός και εκτίμηση της αλήθειας ξεχωριστά από κάθε αξιακή κρίση είναι αυτό που θα απελευθερώσει τα ανθρώπινα όντα ώστε να δρουν «αυθεντικά», απαιτώντας να επιλέξουν εκείνες τις ηθικές αξίες που υποκινούν τις πράξεις τους. Καταλήγει ότι «ο άνθρωπος τουλάχιστο γνωρίζει πως είναι μόνος μέσα στην αναίσθητη απεραντοσύνη του Σύμπαντος, από το οποίο δημιουργήθηκε από καθαρή τύχη και μόνο. Το πεπρωμένο του δεν είναι γραμμένο πουθενά, ούτε και το καθήκον του. Το βασίλειο επάνω ή το σκοτάδι κάτω: είναι δική του η επιλογή.» Παρά το ότι φαίνεται σκοτεινή και θλιβερή, σε σχέση με την ιδέα ότι η ανθρωπότητα ανήκει σε κάποια αναπόφευκτη, συμπαντική διεργασία, ή ότι ένας καλοκάγαθος Θεός μας δημιούργησε και μας προστατεύει, μια αποδοχή της επιστημονικής περιγραφής που δίνεται στο πρώτο μέρος είναι για τον Μονό η μοναδική δυνατή βάση για μια αυθεντική και ηθική ανθρώπινη ζωή. Είναι εύλογο να υποθέσουμε ότι ο ίδιος ο Μονό δεν εύρισκε θλιβερή αυτή τη θέση. Το χωρίο που επέλεξε από τον Καμύ τελειώνει με την πρόταση: «Θα πρέπει να φανταστούμε τον Σίσυφο ευτυχισμένο.»
Το 1973 ο Μονό υπέγραψε το «Ανθρωπιστικό μανιφέστο II».
Ο κοινωνιολόγος Howard L. Kaye έχει υποστηρίξει ότι ο Μονό απέτυχε στην προσπάθειά του να εξοστρακίσει «τον νου και τον σκοπό από το φαινόμενο της ζωής» στο όνομα της επιστήμης. Θα ήταν ίσως ακριβέστερο να προταθεί ότι ο Μονό επεδίωξε να συμπεριλάβει τον νου και τον σκοπό μέσα στα πλαίσια της επιστημονικής διερευνήσεως, αντί να τα εκχωρήσει σε κάποια υπερφυσικά ή θεϊκά αίτια.
Τιμητικές διακρίσεις
Εκτός από το Βραβείο Nobel, ο Μονό είχε τιμηθεί με το παράσημο της Légion d'honneur και αργότερα, το 1968, εξελέγη αλλοδαπός εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας. Ο αστεροειδής 59388 Μονό (Monod), που ανακαλύφθηκε το 1999, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του.
Προσωπική ζωή
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ο Μονό συμμετείχε ενεργά στη Γαλλική Αντίσταση, προαχθείς τελικώς σε ηγετικό στέλεχος των «Γαλλικών Δυνάμεων Εσωτερικού». Στα πλαίσια της προετοιμασίας για τις αποβάσεις των Συμμάχων στη Γαλλία, οργάνωσε ρίψεις όπλων με αλεξίπτωτα, βομβαρδισμούς σιδηροδρόμων και υποκλοπές των γερμανικών ταχυδρομικών επικοινωνιών. Τιμήθηκε με το παράσημο του ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής (1945) και τον Πολεμικό Σταυρό (1945), αλλά και το αμερικανικό Bronze Star. Και αργότερα όμως, ο Μονό δεν ήταν μόνο βιολόγος, αλλά και ένας εξαιρετικός μουσικός.
Το 1938 είχε πάρει ως σύζυγό του την Οντέτ Μπρυλ (Odette Bruhl), η οποία απεβίωσε το 1972.
Απλές Ασκήσεις στον Υπαρξισμό
Λίστα Κομματιών
Το τραγούδι "Χάδια" είναι το μοναδικό τραγούδι του δίσκου που δεν συνυπογράφει ως δημιουργός ο Π.Ε. Δημητριάδης, ενώ αντιστοίχως το τραγούδι "Η Παλαιότητα" δεν συνυπογράφεται από τον Αλέξανδρο Μακρή. Από το τελευταίο αυτό τραγούδι προέρχεται το όνομα του επόμενου σχήματος του Δημητριάδη (Τα Παιδιά της Παλαιότητας). Στον δίσκο αυτό ο Μακρής για πρώτη φορά αναλαμβάνει και ρόλο βασικού ερμηνευτή ("Χωριστός Βίος", "Χάδια"), αλλά και στιχουργού ("Χάδια").
Ζακ Μονό
Προσωπική ζωή
Ο Ζακ Μονό πέθανε σε ηλικία 66 ετών στις Κάννες από λευχαιμία και τάφηκε στο εκεί Κοιμητήριο Grand Jas.
Απλές Ασκήσεις στον Υπαρξισμό
Σημαντικότερες διακρίσεις
Το τραγούδι "Τα Βράδια της Κρίσης", που ακούστηκε περισσότερο μέσα από τις Απλές Ασκήσεις στον Υπαρξισμό, ψηφίστηκε τραγούδι της χρονιάς από τη συντακτική ομάδα του Avopolis Music Network , με τον δίσκο να βρίσκεται στην 3η θέση της αντίστοιχης λίστας του site. Στο επετειακό 100ό τεύχος του μουσικού περιοδικού Sonik οι Απλές Ασκήσεις στον Υπαρξισμό βρέθηκαν στην 78η θέση της λίστας “Τα 100 ελληνικά άλμπουμ της Sonik δεκαετίας”, ενώ "Τα Βράδια της Κρίσης" στην 1η θέση της αντίστοιχης λίστας.