cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλίκη Καγιαλόγλου
Βιογραφία
Μελέτησε αρχικά τραγούδι ως υπότροφος του Ωδείου Αθηνών με τη Μαρίκα Καλφοπούλου και αργότερα με τους Φραγκίσκο Βουτσίνο και Σπύρο Σακκά. Συνεργάστηκε με δύο από τους σημαντικότερους Έλληνες συνθέτες, τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μάνο Χατζιδάκι. Εμφανίζεται από το 1982 σε ρεσιτάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ερμηνεύει Σεφέρη, Ελύτη, Καβάφη, Ρίτσο, Αναγνωστάκη, Γκάτσο, Λόρκα, Φερέρ και άλλους. Κόρη της είναι η γνωστη σοπράνο Ελένη-Λυδία Σταμέλλου.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Γιώργος Α. Παπανδρέου
Ο '''Γιώργος Α. Παπανδρέου' (αγγλικά: George Andrea Papandreou'', Σαιντ Πωλ, 16 Ιουνίου 1952) είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής Αχαΐας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Κινήματος Αλλαγής. Διατέλεσε πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας (6 Οκτωβρίου 2009 - 11 Νοεμβρίου 2011) μετά τη νίκη του στις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 καθώς και πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ (8 Φεβρουαρίου 2004 - 18 Μαρτίου 2012).
Τον Νοέμβριο του 2011 παραιτήθηκε από το αξίωμα του πρωθυπουργού και τον Μάρτιο του 2012 αποχώρησε από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ. Τον Ιανουάριο του 2015 αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ και ίδρυσε το πολιτικό κόμμα Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών, το οποίο έλαβε μέρος στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 αλλά δεν εισήλθε στη Βουλή. Συμμετείχε στην Δημοκρατική Συμπαράταξη, ενώ από το 2018 συμμετέχει στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα - Κίνημα Αλλαγής. Στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 εξελέγη βουλευτής Αχαΐας με το Κίνημα Αλλαγής, όπως και στις διπλές εκλογές Μάη και Ιούνη του 2023.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σαιντ Πωλ (St. Paul) της Μινεσότα των Ηνωμένων Πολιτειών (ΗΠΑ) καθώς εκείνη την περίοδο ο πατέρας του και μετέπειτα πρωθυπουργός της Ελλάδας Ανδρέας Παπανδρέου κατείχε πανεπιστημιακή έδρα στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα (University of Minnesota). Μητέρα του είναι η Μαργαρίτα Τσαντ από το Έλμχερστ (Elmhurst) του Ιλινόι των ΗΠΑ. Είναι εγγονός του επίσης πρώην πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου. Γενέτειρα της πολιτικής οικογενείας Παπανδρέου είναι το Καλέντζι της Αχαΐας.
Σπούδασε κοινωνιολογία στο Amherst College στη Μασαχουσέτη στις ΗΠΑ, την περίοδο 1970-1975, και αργότερα ολοκλήρωσε μεταπτυχιακό δίπλωμα στην κοινωνιολογία της ανάπτυξης στο London School of Economics, Ηνωμένο Βασίλειο, μεταξύ 1975 και 1977. Έχει επίσης πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές στη Στοκχόλμη και παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα στο Κέντρο Διεθνών Σχέσεων του αμερικάνικου πανεπιστημίου Χάρβαρντ. Έχει εργαστεί στις Η.Π.Α., στη Σουηδία και στον Καναδά.
Υπήρξε παντρεμένος με την Άντα Παπαπάνου, με την οποία χώρισε το 2016. Έχει δύο παιδιά, τον Ανδρέα (από τον πρώτο γάμο με την Εύα Ζησιμίδου, 1982) και τη Μαργαρίτα-Έλενα (από τον δεύτερο γάμο με την Άντα Παπαπάνου, 1990). Μιλάει αγγλικά, γαλλικά και σουηδικά.
Πολιτική σταδιοδρομία (1981-2009)
thumb|left|Ο Γιώργος Παπανδρέου ως υπουργός εξωτερικών της Ελλάδας το 2002. Ως υπουργός Εθνικής Παιδείας θέλησε να καθιερώσει το Εθνικό Απολυτήριο το οποίο θα αντικαθιστούσε το υπάρχον απολυτήριο του Λυκείου. Ο επόμενος υπουργός Εθνικής Παιδείας, Γεράσιμος Αρσένης, ανέστειλε την εφαρμογή του θεσμού του Εθνικού Απολυτηρίου.
Ως υπουργός Εξωτερικών δραστηριοποιήθηκε στην προσέγγιση και στην επίλυση των διαφορών ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία. Υποστήριξε το σχέδιο Ανάν ως μια μεγάλη ευκαιρία για την επίλυση του Κυπριακού προβλήματος, και πήρε πολλές ειρηνευτικές πρωτοβουλίες παγκόσμια, όπως η προώθηση της ιδέας της Ολυμπιακής Εκεχειρίας.
Στις 8 Φεβρουαρίου 2004 εξελέγη, όντας ο μοναδικός υποψήφιος, πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. μετά από ψηφοφορία, στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 1.000.000 πολίτες, και προσπάθησε να προωθήσει την ανασυγκρότηση του κόμματος. Οι υποστηρικτές της πολιτικής του προσέγγισης τη έκριναν σημαντική, θεωρώντας ότι έφερνε νέο πολιτικό ήθος στην ελληνική πολιτική σκηνή, ενώ οι επικριτές αυτής της προσέγγισης έβρισκαν πως δεν ήταν αποδεκτή στην ελληνική κοινωνία και ότι ήταν δυνάμει επικίνδυνη για το ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Τον Ιανουάριο του 2006 εξελέγη για πρώτη φορά πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.
Μετά την ήττα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου 2007, ο Γιώργος Παπανδρέου δήλωσε το βράδυ της ίδιας μέρας ότι θα ζητήσει την ανανέωση της εμπιστοσύνης της βάσης του κόμματος. Λίγο αργότερα ο Ευάγγελος Βενιζέλος δήλωσε ότι θα είναι και αυτός διεκδικητής της προεδρίας του ΠΑΣΟΚ. Ο Γ. Παπανδρέου δέχτηκε πολλές πιέσεις, τόσο από στελέχη του κόμματος, τα οποία τον πίεσαν να μην διεκδικήσει εκ νέου την προεδρία του κινήματος, όσο και από τους πολίτες, οι οποίοι σύμφωνα με δημοσκοπήσεις τον θεώρησαν υπεύθυνο για το δυσμενές αποτέλεσμα των εκλογών. Αργότερα σε νέες δημοσκοπήσεις η δημοφιλία του επανέκαμψε σημαντικά. Τελικώς, αναδείχτηκε και πάλι πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της 11ης Νοεμβρίου, με τον Ευάγγελο Βενιζέλο να βρίσκεται στη δεύτερη θέση και τον Κώστα Σκανδαλίδη στην τρίτη.
Στις 30 Ιουνίου του 2008 επανεξελέγη ομόφωνα πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, κατά το 23ο συνέδριο της οργάνωσης. Στις 7 Ιουνίου 2009 κέρδισε στις ευρωεκλογές με 36,64%, έναντι 32,29% της Νέας Δημοκρατίας.
Πρωθυπουργός της Ελλάδας (2009-2011)
thumb|250px|right|Ο Γιώργος Παπανδρέου ορκίζεται πρωθυπουργός της Ελλάδας Στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 το ΠΑΣΟΚ πέτυχε ιστορική νίκη με ποσοστό 43,92% έναντι 33,47% της Νέας Δημοκρατίας. Η ήττα οδήγησε τον πρώην πρωθυπουργό και πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Κώστα Καραμανλή σε παραίτηση από τη θέση του προέδρου του κόμματος το ίδιο βράδυ. Στις 6 Οκτωβρίου 2009 ορκίστηκε ως ο 11ος Πρωθυπουργός της Γ' Ελληνικής Δημοκρατίας και σχημάτισε την Κυβέρνηση Γεωργίου Α. Παπανδρέου.
Από τη θέση του πρωθυπουργού, ήταν ο πρώτος που αντιμετώπισε την προοπτική χρεοκοπίας της ελληνικής οικονομίας. Η διακυβέρνηση της Ελλάδας κατά τη θητεία του αυτή θεωρείται εξαιρετικά δύσκολη, λόγω της ιδιαίτερα προβληματικής οικονομίας της χώρας, η οποία τον οδήγησε σε πολιτικές αποφάσεις που έφεραν σε δυσαρέσκεια ευρύ μέρος της ελληνικής κοινωνίας. Κατά τη διάρκεια της θητείας του υπεγράφη από τον υπουργό Οικονομικών η Δανειακή σύμβαση της Ελλάδας τον Μάιο του 2010, συμφωνία χορήγησης ενός δανείου (80 δις €) από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, τις χώρες - μέλη της Ζώνης του Ευρώ και το Δ.Ν.Τ. Είχε προηγηθεί η κύρωση από τη Βουλή του Μνημονίου, των μέτρων δηλαδή που θα λαμβάνονταν προκειμένου να δοθεί η χρηματοδότηση, με 172 ψήφους υπέρ. thumb|300px|left|Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου με τα μέλη της αρχικής σύνθεσης της κυβέρνησης. Παρά τη γενικευμένη λαϊκή δυσαρέσκεια και τα σκληρά μέτρα λιτότητας, ο Γιώργος Παπανδρέου μέχρι την τελευταία στιγμή επέμεινε ότι η δανειακή σύμβαση έσωσε τη χώρα από τη χρεοκοπία και αποτέλεσε τη μοναδικό δρόμο για παραμονή στην Ευρωζώνη. Οι απόψεις των αναλυτών διΐστανται, καθώς έχει ασκηθεί έντονη κριτική για τους κυβερνητικούς χειρισμούς, την "εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας" και την "απουσία δυναμικής διαπραγμάτευσης" από πλευράς ελληνικής κυβέρνησης. Αποτελεί, ωστόσο, γεγονός ότι η χώρα αδυνατούσε να καλύψει τις ταμειακές ανάγκες της, με ορισμένους, στον αντίποδα, να χαρακτηρίζουν "μονόδρομο" την προσφυγή στο ΔΝΤ.
Τον Ιούνιο του 2011 ο Γεώργιος Παπανδρέου προχώρησε σε ανασχηματισμό της κυβέρνησης και προανήγγειλε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για αλλαγές στο Σύνταγμα, ανοίγοντας διάλογο με την αντιπολίτευση για πιθανή συγκυβέρνηση με ή χωρίς τον ίδιο στη θέση της πρωθυπουργίας. Στις 22 Ιουνίου 2011 η νέα κυβέρνηση πήρε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, με 155 ψήφους υπέρ και 143 κατά (στην ψηφοφορία έλαβαν μέρος 298 βουλευτές).
Η υπερψήφιση με 155 βουλευτές του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος Δημοσιονομικής Στρατηγικής συνέβη στις 29 Ιουνίου 2011, ωστόσο εκείνη την ημέρα χιλιάδες κόσμου διαδήλωναν σε κεντρικά σημεία πόλεων της χώρας εκφράζοντας την αντίθεσή τους στη ψήφιση του νομοσχεδίου.
Στις 31 Οκτωβρίου 2011, ο Γ. Παπανδρέου ανακοίνωσε την πρόθεσή του για διενέργεια δημοψηφίσματος με το ερώτημα της έγκρισης της νέας δανειακής σύμβασης για την κάλυψη των αναγκών χρηματοδότησης του χρέους της χώρας. Η απόφασή του αυτή προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά και εντός του ίδιου του κόμματός του. Κάτω από ασφυκτικές πιέσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ανακάλεσε την πρόταση για δημοψήφισμα και συμφωνήθηκε η διαδικασία αντικατάστασης του. Στο πλαίσιο αυτό, ζήτησε ψήφο εμπιστοσύνης από το ελληνικό κοινοβούλιο στις 4 Νοεμβρίου 2011, την οποία και έλαβε με ψήφους 153 υπέρ.
Στις 6 Νοεμβρίου 2011, έπειτα από τη συνεδρίαση υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, μεταξύ του Πρωθυπουργού και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αντώνη Σαμαρά, εκδόθηκε ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας σύμφωνα με την οποία ξεκίνησαν οι διεργασίες για τη σύσταση νέας μεταβατικής κυβέρνησης συνεργασίας, χωρίς τη διενέργεια εθνικών εκλογών. Πέντε ημέρες αργότερα, στις 11 Νοεμβρίου 2011, ο Γιώργος Παπανδρέου παραιτήθηκε. Στη θέση του ορκίστηκε ως Πρωθυπουργός της Ελλάδας ο Λουκάς Παπαδήμος,στην κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου, με την κοινοβουλευτική στήριξη τριών κομμάτων (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ). Πολλοί αναλυτές και δημοσιογράφοι χαρακτήρισαν την πτώση του ως «ανατροπή» της εξουσίας. Κάποια διεθνή μέσα έκαναν λόγο και για πραξικοπηματική ενέργεια εις βάρος του Παπανδρέου.
Έργο με την κυβέρνηση
Το 2011 η κυβέρνηση αποφάσισε να κατασκευάσει φράκτη στον Έβρο για την αντιμετώπιση της παράτυπης μετανάστευσης, κάτι που τελικά δεν τελεσφόρησε. Επιπλέον, στη φύλαξη των ελληνικών συνόρων συνεισφέρουν με στρατιωτικά σώματα και άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRONTEX), ενώ υπάρχει Τούρκος αξιωματικός που επιβλέπει τις στρατιωτικές αεροπορικές κινήσεις από τη βάση στη Λάρισα. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν και προγραμματίστηκαν κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με το Ισραήλ (στρατιωτικό πρόγραμμα Μίνωας).
Στον τομέα της οικονομίας η κυβέρνηση Γεώργιου Παπανδρέου 2009 ήρθε αντιμέτωπη με μεγάλο έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού. Τα προηγούμενα στατιστικά στοιχεία της ελληνικής οικονομίας αποδείχθηκαν λανθασμένα. Αρχικά, υποστήριξε ότι μπορούσε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα του δημοσιονομικού ελλείμματος, πατάσσοντας τη φοροδιαφυγή, χρόνιο επιχείρημα των ελληνικών κυβερνήσεων. Μετά την αποτυχία αυτής της τακτικής στράφηκε στις αγορές, οι οποίες εν τω μεταξύ δεν είχαν πια εμπιστοσύνη στο ελληνικό κράτος, γιατί ήταν υπερχρεωμένο με μεγάλη πιθανότητα πτώχευσης και γιατί αποδείχθηκε ότι είχε διαδώσει ανακριβή οικονομικά στοιχεία. Η κυβέρνηση τότε στράφηκε για βοήθεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία σε μια προσπάθεια βελτίωσης της αξιοπιστίας της Ελλάδας υποσχέθηκε ότι θα χρηματοδοτήσει το ελληνικό κράτος για να μην πτωχεύσει. Αυτή η απόπειρα απέτυχε, ώστε η κυβέρνηση να ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να δημιουργήσουν μηχανισμό στήριξης του ελληνικού κράτους, το οποίο και έγινε.
Στη δημόσια διακυβέρνηση εντάσσεται και η χρήση του διαδικτύου και γενικά ηλεκτρονικών συστημάτων, όπως το πρόγραμμα Εύδοξος για τη διανομή βιβλίων σε πανεπιστήμια και το πρόγραμμα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης. Με βάση το πρόγραμμα Διαύγεια, όλοι οι νόμοι και αποφάσεις που εκδίδονται από κυβερνητικά όργανα, φορείς του στενού και του ευρύτερου δημόσιου τομέα και από Ανεξάρτητες Αρχές δημοσιεύονται πλέον στο διαδίκτυο. Έγινε καταγραφή των δημοσίων υπαλλήλων και δημιουργήθηκε Ενιαία Αρχή Πληρωμής (ΕΑΠ).
Μεγάλη αλλαγή είναι το πρόγραμμα Καλλικράτης, διάδοχο του προγράμματος Καποδίστρια, το οποίο ολοκληρώθηκε και με το οποίο συγχωνεύθηκαν δήμοι και κοινότητες σε μεγαλύτερους δήμους, καταργήθηκαν οι νομαρχίες, ενώ οι περιφερειάρχες είναι πλέον αιρετοί με τις κρατικές περιφέρειες να μετονομάζονται σε Αποκεντρωμένες Διοικήσεις. Η αλλαγή της διοικητικής διαίρεσης συνοδεύτηκε και από αλλαγή στις αρμοδιότητες των διοικητικών θέσεων.
Δεδομένου ότι η κυβέρνηση αντιμετώπιζε οικονομικό πρόβλημα λόγω του μεγάλου μεγέθους του δημόσιου τομέα, αποφάσισε σε πρώτη φάση την απογραφή των υπαλλήλων του Ελληνικού Δημοσίου και τη σύσταση Ενιαίας Αρχής Πληρωμής την οποία προώθησε με απόφαση του Ιουνίου 2010. Η απογραφή των μισθοδοτούμενων από τον κρατικό προϋπολογισμό πραγματοποιήθηκε ψηφιακά σε πρώτη φάση (7-29 Ιουλίου 2010) για υπαλλήλους του Δημοσίου, των Ν.Π.Δ.Δ. και των Ο.Τ.Α. (δήμοι και νομαρχίες). Στη δεύτερη φάση (φθινόπωρο 2010) απογράφηκαν οι εργαζόμενοι στις Δ.Ε.Κ.Ο., σε Ν.Π.Ι.Δ. του Δημοσίου και σε δημοτικές επιχειρήσεις. Με την λήξη της πρώτης φάσης της απογραφής στις 29 Ιουλίου 2010, ο αριθμός των απογεγραμμένων ξεπερνούσε τις 750.000, ενώ εκτιμήθηκε ότι με την ολοκλήρωση και της δεύτερης φάσης το σύνολο των απογεγραμμένων θα ξεπερνούσε το 1.000.000. Μέχρι τις 31 Ιουλίου 2010 είχαν απογραφεί 768.009 δημόσιοι υπάλληλοι.
Τμήμα του λιμανιού του Πειραιά εκχωρήθηκε προς εκμετάλλευση για 35 χρόνια στην Κινέζικη εταιρία Cosco, γεγονός που είχε αποφασιστεί από την προηγούμενη κυβέρνηση.
Μετά την πρωθυπουργία
Επανεξελέγη τον Αύγουστο του 2012 πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, ενώ το φθινόπωρο του 2012 υπήρξε επισκέπτης καθηγητής (Visiting Fellow) στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ των ΗΠΑ.
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 ο Παπανδρέου και το κόμμα του δεν συμμετείχε, επικαλούμενος έλλειψη οικονομικών πόρων. Είχε συνομιλήσει με την Φώφη Γεννηματά, την νέα αρχηγό του ΠΑΣΟΚ τους όρους μιας πιθανής εκλογικής συνεργασίας, αλλά δεν προέκυψε  κάποια συμφωνία.
Στις 12 Ιανουαρίου 2017, μετά από συνάντησή του με την Φώφη Γεννηματά, ανακοινώθηκε από κοινού ότι το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών θα συμμετέχει στην Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Στις βουλευτικές εκλογές του Ιουλίου 2019 κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής Αχαΐας με το Κίνημα Αλλαγής, λαμβάνοντας 15.176 ψήφους. Τον Ιούλιο του 2020 βγήκε εκτός γραμμής του Κινήματος Αλλαγής λόγω διαφωνίας του με την ηγεσία της Φώφης Γεννηματά σχετικά με νομοσχέδιο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων, με το οποίο ο ίδιος διαφώνησε.
Στις 20 Οκτωβρίου 2021, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του την ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής στις εκλογές του Δεκεμβρίου. Και στους δύο γύρους ήρθε δεύτερος, χάνοντας την προεδρία από τον Νίκο Ανδρουλάκη.
Κριτική
Η πρωθυπουργία του χαρακτηρίστηκε από αντιδράσεις και επικρίσεις για την είσοδο της Ελλάδας στον μηχανισμό στήριξης του ΔΝΤ. Παράλληλα, μέλη της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου έπεσαν θύματα προπηλακισμού κατά τη περίοδο 2010-2011 από μερίδες πληθυσμού που αντιτάχθηκαν στα μέτρα στήριξης του ΔΝΤ. Παράλληλα, σημαντική δοκιμασία για τη κυβέρνηση του χαρακτηρίστηκαν και τα κύματα διαδηλώσεων των «αγανακτισμένων», που ζητούσαν επανειλλημένα από τον Γιώργο Παπανδρέου να παραιτηθεί. Το ΠΑΣΟΚ υποστήριξε ότι κάποιες από τις κινητοποίησεις ήταν πολιτικά μεθοδευμένες.
Πολλοί αναλυτές και δημοσιογράφοι υποστηρίζουν ότι ο Γιώργος Παπανδρέου δέχθηκε άδικη κριτική ως πρωθυπουργός, ενώ πολιτικοί του αντίπαλοι, που αντιτάχθηκαν στη λιτότητα, αργότερα ψήφισαν τους επόμενους μηχανισμούς στήριξης. Αντίστοιχα, έχει επικριθεί για τη προεκλογική του εκστρατεία το 2009 και τη στήριξη του στο επιχείρημα «λεφτά υπάρχουν». Ο ίδιος έχει παραθέσει διαφορετικές εξηγήσεις για τη συγκεκριμένη φράση, επισημαίνοντας ότι απομονώθηκε από μερίδα των ΜΜΕ.
Η πτώση του από την εξουσία το 2011 χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως «ανατροπή»,    καθώς λίγες ημέρες πριν η κυβέρνηση είχε λάβει ψήφο εμπιστοσύνης από τη βουλή. Αναλυτές υποστηρίζουν συχνά ότι ο Γιώργος Παπανδρέου βρέθηκε σε δύσκολη θέση, επιχειρώντας να αποφύγει την χρεοκοπία της Ελλάδας, χωρίς την απαραίτητη στήριξη από τη κυβέρνηση του ή τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Σύνοψη αξιωμάτων
=== Βουλευτικές θητείες ===
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Πολιτισμού Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Πολιτισμού Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Αρχηγοί του ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Εξωτερικών Γεωργιος Κατηγορία:Έλληνες κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα
Μαραθάσα
300px|thumb|Το Τρόοδος (κόκκινο) και οι ορεινές περιοχές που το περιβάλλουν: Μαραθάσα (κἰτρινο), Σολέα (μωβ), Πιτσιλιά (πράσινο) και Κρασοχώρια (πορτοκαλί).
Η Μαραθάσα είναι κοιλάδα της ορεινής περιοχής Τροόδους που διοικητικά ανήκει στις επαρχίες Λευκωσίας και Λεμεσού. Η κοιλάδα της Μαραθάσας διαρέεται από τον ποταμό Σέτραχο.
Στον ποταμό Σέτραχο σύμφωνα με την χριστιανική παράδοση βαπτίστηκε ο Άγιος Ηρακλείδιος ο οποίος γεννήθηκε στη Λαμπαδού της γειτονικής Σολέας, Ο τόπος της βαπτίσεως του Αγίου διασώζεται και σήμερα. Εδώ ασκήτεψε και ο Άγιος Ιωάννης ο Λαμπαδιστής στην μονή του Αγίου Ηρακλειδίου. Ο Άγιος έκανε πολλά θαύματα, πέθανε σε ηλικία 22 και τάφηκε στον ναό του Αγίου Ηρακλειδίου της Μαραθάσας. Στο χωριό Τρεις Ελιές έζησε και μαρτύρησε ο Άγιος Χαράλαμπος, στη εκκλησία του χωριού φυλάσσονται ακόμα σήμερα οστά του Αγίου.
Τα χωριά της Μαραθάσας ιδρύθηκαν κατά την φραγκοκρατία. Κατά την Αγγλοκρατία στην περιοχή δρούσαν αντάρτικες μονάδες της ΕΟΚΑ και διεξάχθηκαν μάχες με τον Αγγλικό στρατό κατοχής.
Στο χωριό Προόδρομος της Μαραθάσας γεννήθηκαν οι αρχιεπίσκοποι Κύπρου Μακάριος Α΄ και Μακάριος Β΄. Στις Τρεις Ελιές γεννήθηκαν ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρύσανθος, ο Κιτίου Μελέτιος Α΄και Πάφου Χρύσανθος Β΄. Άλλες μεγάλες προσωπικότητες της Κύπρου που γεννήθηκαν στα χωριά της Μαραθάσας ήταν και ο αγιογράφος Μιχαήλ Προσκυνητής.
μικρογραφία|240x240px|Η κοιλάδα Μαραθάσας στην Κύπρο.
Κοινότητες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις κοινότητες που βρίσκονται στη γεωγραφική περιοχή της Μαραθάσας.
Πηγές
Κατηγορία:Κοιλάδες της Κύπρου Κατηγορία:Επαρχία Λεμεσού Κατηγορία:Επαρχία Λευκωσίας
Πυροκλαστικό κύμα
Στην ηφαιστειολογία με τον όρο πυροκλαστικό κύμα, χαρακτηρίζεται η ρευστοποιημένη μάζα ταραχώδους μαγματικού αερίου που εκτινάσσεται σε μορφή αναβατικών δακτυλίων κατά τη διάρκεια ορισμένων ηφαιστειακών εκρήξεων. Πρόκειται για την "εν ψυχρώ" καλούμενη πυροκλαστική ροή που περιέχει πολύ μεγαλύτερη αναλογία αερίου έναντι πυροκλαστικών θραυσμάτων και συνεπώς μικρότερη πυκνότητα. Το γεγονός αυτό καθιστά το πυροκλαστικό κύμα περισσότερο ταραχώδες που του επιτρέπει να κινηθεί ανοδικά πάνω από ράχες και λόφους σε αντίθεση με τις πυροκλαστικές ροές που κινούνται καθοδικά στις πλαγιές των ηφαιστείων.
Γενικά
Οι αποθέσεις πυροκλαστικού κύματος αναγνωρίζονται κυρίως από τη σταυρωτή στρώση τον δομών τους σε δακτυλοειδείς σειρές ιδιαίτερα σε χαμηλά ηφαίστεια με ευρύ κρατήρα όπως τύπου Μάαρ. Χαρακτηριστική περίπτωση εμφάνισης πυροκλαστικού κύματος αποτελούν οι ατμίδες και οι εξάρσεις των θερμών σημείων γενικότερα.
Παρατηρήσεις
Το πυροκλαστικό κύμα ως όρος φέρεται ν΄ αναγνωρίσθηκε το 1965 στην έκρηξη του ηφαιστείου Τάαλ των Φιλιππίνων. Η δε επικινδυνότητά του οφείλεται στις μεγάλες ποσότητες θερμών τοξικών αερίων που περιέχει.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ηφαιστειολογία Κατηγορία:Ηφαιστειότητα
Ρίτσαρντ Γουάιτ
Ο Ρίτσαρντ Γουάιτ (αγγλικά: Richard White, 4 9 1955 - ) είναι Αμερικανός ηθοποιός, τραγουδιστής της όπερας, και ηθοποιός φωνής, περισσότερο γνωστός ως ο Γκαστόν στην ταινία κινουμένων σχεδίων Η Πεντάμορφη και το Τέρας αλλά και για την τηλεοπτική σειρά Disney's House of Mouse. Εκτός από αυτά έχει παίξει και στο Μπρόντγουεϊ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βαρύτονοι Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές όπερας Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
ΚΟ Ρουμπαί-Τουρκουάν
Η Κλαμπ Ολιμπίκ ντε Ρουμπαί-Τουρκουάν ήταν γαλλικός επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος, με έτος ίδρυσης το 1945. Προήλθε από την συγχώνευση μεταξύ τριών μεγάλων ομάδων από τις πόλεις του Ρουμπαί και του Τουρκουάν, της Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Ρουμπαί, της Εξελσιόρ ΑΚ Ρουμπαί και της Ουνιόν Σπορτίβ ντε Τουρκουάν, καθώς και μιας λιγότερο γνωστής ομάδας, της ΟΣ Ρουμπαί. Τα γραφεία του συλλόγου στεγάζονταν στο Café de la Mairie στο Ρουμπαί, ενώ κύρια έδρα της ήταν το Σταντ Αμεντέ-Προυβόστ, το οποίο βρισκόταν στο Ουατρελό.
Έχοντας τερματίσει στην τρίτη θέση κατά την πρώτη σεζόν συμμετοχής της στο πρωτάθλημα, η ΚΟΡΤ κατάκτησε το Επαγγελματικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Γαλλίας από την επόμενη κιόλας σεζόν, το 1946-1947. Ο σύλλογος, ωστόσο, είχε αντιμετώπισε ιδιαίτερες δυσκολίες στο να διατηρηθεί σε αυτό το υψηλό επίπεδο ανταγωνισμού, με τελική έκβαση τον υποβιβασμό του κατά την σεζόν 1954-1955. Έχοντας, πλέον, να αντιμετωπίσει τα ολοένα και αυξανόμενα χρέη του, ο σύλλογος παραιτήθηκε του επαγγελματικού του καταστατικού το 1963. Έπειτα από αρκετές σεζόν παρουσίας στα τοπικά πρωταθλήματα, η ΚΟΡΤ έπαψε, τελικά, να υφίσταται το 1970, μετά και την σταδιακή επανάκτηση της ανεξαρτησίας των τεσσάρων συλλόγων που είχαν αποτελέσει και την βάση για την ίδρυση της ομάδας.
Σημειώσεις
<references group="Note"/>
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Γαλλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1945
Εξέγερση των Ταϊπίνγκ
thumb|right|300px|Απεικόνιση της μάχης του Φουτσένγκ
Η Eξέγερση των Ταϊπίνγκ (1850 - 1864) ήταν ένας μεγάλου εύρους εμφύλιος πόλεμος στη νότια Κίνα, μεταξύ της κυρίαρχης δυναστείας των Τσινγκ και του ριζοσπαστικού θρησκευτικού κινήματος των Ταϊπίνγκ. Οι Ταϊπίνγκ (Λάτρεις του Θεού) ήταν ένα χιλιαστικό κίνημα υπό την ηγεσία του Χουνγκ Σιου-τσουάν, ο οποίος διεμήνυε πως είχε οράματα στα οποία τού φανερώθηκε πως ήταν ο νεότερος αδερφός του Ιησού Χριστού. Ως συντηρητική εκτίμηση, τουλάχιστον 20 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν, κυρίως πολίτες, ενώ είναι πιθανό οι αριθμοί των θυμάτων να είναι αρκετά μεγαλύτεροι, σε μια από τις πιο θανατηφόρες στρατιωτικές συγκρούσεις της ιστορίας και στον καταστρεπτικότερο εμφύλιο πόλεμο της ανθρωπότητας.
Ο Χουνγκ εγκαθίδρυσε το Ουράνιο Βασίλειο των Ταϊπίνγκ, με την πρωτεύουσα να βρίσκεται στη Ναντζίνγκ. Ο στρατός του Βασιλείου ήλεγξε μεγάλα μέρη της νότιας Κίνας, και στο απόγειο της δύναμής του είχε υπό τον έλεγχο του περίπου 30 εκατομμύρια ανθρώπους. Οι επαναστατικές διακηρύξεις περιελάμβαναν κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, όπως την από κοινού ιδιοκτησία αγαθών, ισότητα των φύλων, και την αντικατάσταση του Κομφουκιανισμού, Βουδισμού, και κινέζικων παραδοσιακών θρησκειών με τη δική τους μορφή Χριστιανισμού. Λόγω της άρνησής τους να πλέκουν τα μαλλιά τους σε κοτσίδα σύμφωνα με τα έθιμα των Μαντσού της εποχής, τα μέλη των Ταϊπίνγκ αποκαλούνταν ως "μακρυμάλληδες" από την κυβέρνηση των Τσινγκ, η οποία αντιμαχόταν τους στρατούς των Ταϊπίνγκ κατά την εξέγερση. Η κυβέρνηση των Τσινγκ τελικά κατάφερε να κατατροπώσει τους επαναστάτες με την βοήθεια γαλλικών και βρετανικών δυνάμεων.
Στον 20ό αιώνα, ο Σουν Γιατ-σεν, ιδρυτής του Κινέζικου Εθνικιστικού Κόμματος, βρήκε το κίνημα των Ταϊπίνγκ ως πηγή έμπνευσης, ενώ ο κομμουνιστής επαναστάτης και μετέπειτα ηγέτης της Κίνας Μάο Τσε-τουνγκ, δόξασε τους επαναστάτες των Ταϊπίνγκ ως πρώιμους ηρωικούς αγωνιστές ενάντια σε ένα διεφθαρμένο φεουδαρχικό σύστημα.
Απαρχές
thumb|Ο [[Χονγκ Σιουκουάν|Χουνγκ Σιου-τσουάν σε αναπαράσταση της εποχής, χρονολογείται πιθανότατα γύρω στο 1860.]] Η Κίνα της δυναστείας των Τσινγκ στα μέσα του 19ου αιώνα, υπέφερε από μια σειρά από φυσικές καταστροφές, οικονομικά προβλήματα, και ήττες από τις δυτικές αποικιοκρατικές δυνάμεις, συγκεκριμένα την ταπεινωτική ήττα από το Ηνωμένο Βασίλειο στον Πρώτο Πόλεμο του Οπίου. Η κυβέρνηση των Τσινγκ, η οποία ήταν στελεχωμένη με μέλη της φυλής των Μαντσού, θεωρείτο από μεγάλο μέρος του κινεζικού -κυρίως Κινέζοι Χαν- πληθυσμού, ως ένα αναποτελεσματικό και διεφθαρμένο καθεστώς. Η αίσθηση αυτή κυριαρχούσε κυρίως στον Νότο, ανάμεσα στις εργαζόμενες ομάδες, τις χαμηλές κοινωνικές τάξεις και τους μη προνομιούχους, οι οποίοι ήταν και αυτοί που έσπευσαν να συσπειρωθούν υπό τον χαρισματικό ηγέτη Χουνγκ Σιου-τσουάν, ένας μέλος της κοινότητας των Χάκκα, οι οποίοι φυλετικά ήταν μια ομάδα των Χαν της νότιας Κίνας, με παλαιά καταγωγή από τη δυναστεία Τσιν.
Το 1837, ο Χουνγκ Σιου-τσουάν, έχοντας αποτύχει πολλαπλές φορές (τέσσερεις φορές) να περάσει τις εξετάσεις για εισαγωγή στο ανώτατο εκπαιδευτικό σύστημα της αυτοκρατορικής Κίνας, θα έμενε οριστικά εκτός της ελίτ των πνευματικά διανοουμένων. Ο Χουνγκ αρρώστησε από κατάθλιψη και πέρασε αρκετό καιρό κατάκοιτος στο κρεβάτι, και όταν συνήλθε, είχε αναπτύξει μια νέα προσωπικότητα. Ο ξάδερφός του, Λι Τσινγκ-φανγκ, παρατήρησε το φυλλάδιο που ο Χουνγκ είχε λάβει από έναν προτεστάντη χριστιανό ιεραπόστολο το 1836, μετά από μια από τις αποτυχημένες εξετάσεις του, να είναι τοποθετημένο σε μια βιβλιοθήκη στο σπίτι του Χουνγκ. Αφότου το διάβασε, ο Λι πρότεινε στον Χουνγκ να διαβάσει το υλικό. Διαβάζοντας το με τη σειρά του και ο Χουνγκ, υποστήριξε πως η αρρώστια που πέρασε μετά από την αποτυχία του στις εξετάσεις, ήταν στην πραγματικότητα ένα όραμα στο οποίο τού φανερώθηκε πως είναι ο μικρός αδερφός του Ιησού Χρηστού, και στάλθηκε ειδικά για να ξεφορτωθεί τους "διαβόλους" στην Κίνα, στους οποίους περιλαμβάνονταν η διεφθαρμένη δυναστεία των Τσινγκ, Μαντσού, καθώς και οι διδαχές του Κομφούκιου. Μετά το όραμα αυτό, ένιωσε πως το καθήκον του ήταν να διαδώσει την ερμηνεία του Χριστιανισμού και να ανατρέψει την κυριαρχία των Μαντσού. Ο συνεργάτης τού Χουνγκ, ο χαρισματικός Γιανγκ Σιου-τσινγκ, ένας αμόρφωτος πρώην έμπορος ξυλείας και λαθρέμπορος οπίου από το Γκουανγκσί, υποστήριξε ακολούθως πως ήταν η ' Φωνή του Θεού  ', έτσι ώστε να καθοδηγήσει τους ανθρώπους και να αποκτήσει πολιτική δύναμη. Ο Αμερικανός Βαπτιστής ιεραπόστολος Άιζακερ Ρόμπερτς, ανέλαβε το πόστο του δασκάλου και συμβούλου του Χουνγκ.
Η δύναμη της σέχτας μεγάλωσε στα τέλη του 1840, αρχικά με την υποταγή ομάδων ληστών και πειρατών. Η απόπειρα καταστολής από τις αρχές του κράτους, μετέτρεψε την ομάδα σε επαναστατικό κίνημα, και κατόπιν σε ένα γεωγραφικά ευρύ, αιματηρό εμφύλιο πόλεμο.
Τα πρώτα χρόνια
Η γενικευμένη εξέγερση αρχικά ξεκίνησε στην επαρχία Γκουανγκσί. Στις αρχές του 1851, μετά από μια μικρή σύρραξη που έληξε με νίκη των επαναστατών, ένας στρατός 10.000 επαναστατών κατατρόπωσε τις κυβερνητικές δυνάμεις στην πόλη Γκουεϊπίνγκ στο ανατολικό τμήμα της επαρχίας Γκουανγκσί. Κατόπιν οι δυνάμεις των Ταϊπίνγκ αντιστάθηκαν επιτυχώς στην αυτοκρατορική αντεπίθεση και τα κέρδη από τους πολέμους του οπίου μεγάλωσαν το κίνημα των επαναστατών.
Επιδείνωση του πολέμου
thumb|300x300px|Περιοχές ελέγχου των Ταϊπίνγκ το 1854. Το 1853 ο Χουνγκ Σιου-τσουάν αποσύρθηκε από τον ενεργό του ρόλο στην πολιτική και τη διαχείριση των επαναστατών, και κυβερνούσε αποκλειστικά με γραπτές διακηρύξεις οι οποίες συχνά ήταν θρησκευτικού περιεχομένου. Ο Χουνγκ διαφωνούσε σε θέματα πολιτικής με τον Γιανγκ Σιου-τσινγκ (ο οποίος είχε τον ρόλο της "Φωνής του Θεού" ), και γινόταν όλο και πιο καχύποπτος σχετικά με τις φιλοδοξίες του Γιανγκ, το εκτεταμένο δίκτυο των κατασκόπων του, και τις διακηρύξεις του όταν "μιλούσε ως ο Θεός". Έτσι το 1856, ο Γιανγκ και η οικογένεια του εκτελέστηκαν από τους ακολούθους του Χουνγκ, και ακολούθησε το μέρος του στρατεύματος το οποίο ήταν πιστό στον Γιανγκ.
Με τον Χουνγκ να απέχει από τα κοινά, οι εκπρόσωποι των Ταϊπίνγκ προσπάθησαν να αυξήσουν την αποδοχή του κινήματος και να επεκταθούν στη μεσαία κοινωνική τάξη της Κίνας, καθώς και να συνάψουν συμμαχίες με τις ευρωπαϊκές δυνάμεις, αλλά απέτυχαν και στις δύο περιπτώσεις. Οι Ευρωπαίοι αποφάσισαν να παραμείνουν ουδέτεροι, ενώ εντός της Κίνας η εξέγερση αντιμετώπιζε αντίσταση από τις κινεζικές παραδοσιακές μεσαίες τάξεις, λόγω της εχθρότητας των επαναστατών στα κινέζικα έθιμα και τις αξίες του Κομφουκιανισμού. Όσο για τους γαιοκτήμονες της ανώτερης τάξης, απεχθάνονταν τους άξεστους τρόπους συμπεριφοράς των Ταϊπίνγκ και κυρίως την πολιτική τους για ισότητα των τάξεων και των φύλων, και έτσι έκλιναν στην πλευρά των κυβερνητικών δυνάμεων.
Το 1859 ο Χουνγκ Ρεν-καν, ένας εξάδελφος του Χουνγκ Σιου-τσουάν, κατετάγη στις δυνάμεις των Ταϊπίνγκ στη Ναντσίνγκ και ο Σιου-τσουάν τού έδωσε σημαντική εξουσία. Ο Ρεν-καν ανέπτυξε ένα φιλόδοξο σχέδιο να επεκτείνει τα όρια του "Ουράνιου Βασιλείου". Το 1860 οι δυνάμεις των Ταϊπίνγκ κατάφεραν να πάρουν τις πόλεις Χανγκτζόου και Σουτζόου στην ανατολή, αλλά απέτυχαν να πάρουν τη Σανγκάη, κάτι που αποτέλεσε την αφετηρία της παρακμής τους.
Η πτώση του Ουράνιου Βασιλείου
thumb|Η πύλη του οχυρού της [[Ναντζίνγκ τον 19ο αιώνα.]] Η απόπειρα κατάληψης της Σαγκάης τον Αύγουστο του 1860 απωθήθηκε από τις δυνάμεις του αυτοκρατορικού στρατού, οι οποίες ήταν υπό την καθοδήγηση Ευρωπαίων αξιωματικών, καθώς οι ευρωπαϊκές δυνάμεις είχαν πλέον συμμαχήσει με τη δυναστεία των Τσινγκ. Οι εκπαιδευμένες από Ευρωπαίους δυνάμεις του αυτοκρατορικού στρατού, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ήττα των επαναστατών των Ταϊπίνγκ, και μερικά χρόνια αργότερα, έως τις αρχές του 1864, ο αυτοκρατορικός έλεγχος στις περισσότερες περιοχές είχε επανακτηθεί.
Ο Χουνγκ Σιου-τσουάν διακήρυξε πως ο Θεός θα προστατεύσει τη Ναντζίνγκ, πρωτεύουσα των Ταϊπίνγκ, αλλά τον Ιούνιο του 1864, με τις αυτοκρατορικές δυνάμεις των Τσινγκ να πλησιάζουν, πέθανε από τροφική δηλητηρίαση μετά από κατανάλωση αγριόχορτων όταν η πόλη είχε πλέον πρόβλημα έλλειψης τροφής. Παρέμεινε άρρωστος για 20 μέρες πριν καταλήξει, και λίγες μέρες μετά τον θάνατό του οι δυνάμεις των Τσινγκ κατέλαβαν την πόλη. Το σώμα του ενταφιάστηκε στο πρώην αυτοκρατορικό παλάτι των Μινγκ, και κατόπιν εκταφιάστηκε για να βεβαιωθεί η ταυτότητα και ο θάνατός του, και στο τέλος το σώμα του κάηκε στην πυρά. Τέλος, οι στάχτες του Χουνγκ που απέμειναν, τοποθετήθηκαν σύμφωνα με τα κινεζικά έθιμα σε ένα κανόνι και πυροδοτήθηκαν έτσι ώστε τα απομεινάρια του να διασκορπιστούν και να μη βρει ποτέ γαλήνη και ηρεμία στην "Άλλη Ζωή", ως αιώνια τιμωρία για την εξέγερση που προκάλεσε.
Υπάρχουν όμως και άλλες εκδοχές του θανάτου του. Ο κατακτητής στρατηγός της Ναντζίνγκ, Τσενγκ Γκουό-φαν, ισχυρίστηκε ότι ο ηγέτης των Ταϊπίνγκ αυτοκτόνησε μαζί με τους 120.000 οπαδούς του, ενώ κάποιοι άλλοι ιστορικοί θεωρούν ότι ο στρατηγός στην πραγματικότητα τούς εξόντωσε.
Συνέχεια και διάσπαση σε συμμορίες
thumb|right|Ιστορικό μνημείο της εξέγερσης των Ταϊπίνγκ στην πόλη [[Μενγκσάν της επαρχίας Γκουανγκσί, η οποία ήταν η αρχική έδρα των επαναστατών Ταϊπίνγκ.]] Αν και η πτώση της Ναντζίνγκ το 1864 έφερε την πτώση του καθεστώτος των Ταϊπίνγκ, ο πόλεμος δεν είχε τελειώσει ακόμα. Απέμεναν ακόμα μερικές εκατοντάδες χιλιάδες στρατεύματα των επαναστατών που συνέχισαν να μάχονται, με περισσότερους από 250.000 επαναστάτες να βρίσκονται μόνο στις μεθοριακές περιοχές των επαρχιών Τζιανγκσί και Φουτζιέν, πέρα από τις υπόλοιπες. Δεν ήταν παρά μόνο τον Αύγουστο του 1871, οπότε ο τελευταίος οργανωμένος στρατός των Ταϊπίνγκ κατατροπώθηκε ολοκληρωτικά από τις κυβερνητικές δυνάμεις στη μεθοριακή περιοχή των επαρχιών Χουνάν, Γκουεϊτζόου, και Γκουανγκσί.
Νωρίτερα το 1865, ο Λιου Γιουνγκ-φου δημιούργησε μια δική του ανεξάρτητη ομάδα από δυνάμεις των Ταϊπίνγκ την οποία ονόμασε ο Στρατός της Μαύρης Σημαίας, και κατέφυγε στο Βιετνάμ, στο Βασίλειο του Ανάμ, όπου οι δυνάμεις του αντιμετώπισαν τους Γάλλους. Μετά από αρκετά χρόνια, ηγήθηκε της πρόσκαιρης Δημοκρατίας της Φορμόζα (5 Ιουνίου – 21 Οκτωβρίου 1895), πριν εξολοθρευτεί ολοκληρωτικά.
Αριθμός νεκρών
Χωρίς αξιόπιστα δημογραφικά στοιχεία την εποχή εκείνη, οι εκτιμήσεις βασίζονται σε υποθέσεις, αλλά οι πηγές που θεωρούνται οι πιο αξιόπιστες και με τις περισσότερες αναφορές, κάνουν λόγο για περίπου 20 με 30 εκατομμύρια θανάτους πολιτών και στρατιωτών στα 15 χρόνια του πολέμου. , ενώ υπάρχουν πηγές που εκτιμούν έως και 100.000.000 νεκρούς    Οι περισσότεροι θάνατοι αποδίδονται στις αρρώστιες και την έλλειψη τροφής. Μετά την τρίτη μάχη της Ναντσίνγκ το 1864, περισσότεροι από 100.000 πέθαναν μέσα σε τρεις ημέρες.
Η εξέγερση συνέβη εν μέρει την ίδια χρονική περίοδο με τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Είναι σχεδόν βέβαιο πως αποτελεί το μεγαλύτερο εμφύλιο πόλεμο του 19ου αιώνα, και είναι πιθανό να συμμετείχε μεγαλύτερος αριθμός στρατιωτών απ' ότι στους Ναπολεόντειους Πολέμους της Ευρώπης, οι οποίοι είχαν λάβει χώρα νωρίτερα τον ίδιο αιώνα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία της Κίνας Κατηγορία:Εμφύλιοι πόλεμοι Κατηγορία:Εκχριστιανισμός Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Κίνα
Euphoria (τραγούδι της Λορίν)
Το Euphoria (ελληνικά: Eυφορία) είναι το τραγούδι το οποίο εκπροσώπησε τη Σουηδία στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 2012 στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν. Στο Melodifestivalen του ίδιου έτους, το τραγούδι βγήκε πρώτο με ποσοστό 54%. Στον τελικό της Γιουροβίζιον το τραγούδι κατόρθωσε να φτάσει την 1η θέση με 372 βαθμούς, κατέχοντας το ρεκόρ με τα περισσότερα δωδεκάρια σε συμμετοχή χώρας στη Γιουροβίζιον, (18).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2012 Κατηγορία:Τραγούδια του 2012 Κατηγορία:Singles του 2012 Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στην Αυστρία
Γεώργιος Γρηγοριάδης
Ο Γεώργιος Γρηγοριάδης (1795 - 1858) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821, και πολιτικός της νεοσύστατης Ελλάδας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κυπαρισσία το 1795, γιος του Γρηγορίου Γρηγοριάδη και της Αδαμαντίας το γένος Παπαθεοδώρου. Αδελφός του ήταν ο Αθανάσιος. Πήρε μέρος στην Ελληνική επανάσταση από την αρχή μέχρι το τέλος. Στα χρόνια των εμφυλίων διενέξεων μέχρι και μετά τον θάνατο του Καποδίστρια συμμετείχε παντού στις ενέργειες του αδελφού του.
Διετέλεσε πληρεξούσιος σε δύο συνελεύσεις, το 1822 και το 1823. Απεβίωσε στην Κυπαρισσία το 1858.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι
Φαρανά (περιφέρεια)
Η Φαρανά (γαλλ: Faranah) είναι μία από τις οκτώ περιφέρειες της Γουινέας. Πρωτεύουσα είναι η Φαρανά. μικρογραφία
Γεωγραφία
Η Φαρανά βρίσκεται κεντρικά της Γουινέας. Συνορεύει στα νοτιοανατολικά με το Νζερεκορέ, στα ανατολικά με το Κανκάν, στα βορειοδυτικά με το Λαμπέ, στα νοτιοδυτικά με το Μαμού, στα βόρεια με το Μαλί και στα νότια με την Σιέρρα Λεόνε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φ
Αμπακάν
Η Αμπακάν ή Αμπακάνσκ (ρωσικά: Абака́н) είναι η πρωτεύουσα της αυτόνομης ρωσικής περιοχής του Χακάς ή Χακασίας (Δημοκρατία της Χακασίας) στη νότια Σιβηρία, κοντά στα σύνορα με τη Μογγολία και παρά τη συμβολή του ομώνυμου ποταμού Αμπακάν και του ποταμού Γενισέι.
Η Αμπακάν, στη τοπική γλώσσα Ағбан, αποτελεί εσωτερικό ποτάμιο λιμένα και βρίσκεται στο κέντρο της εύφορης περιοχής της επαρχίας Κρανοσγιάρσκ. Συνδέεται μέσω ποταμού και σιδηροδρομικώς με την πόλη Κρασνογιάρσκ. Έχει πάρκα, πανεπιστήμιο, διεθνές αεροδρόμιο και ανεπτυγμένη βιομηχανία τροφίμων, ενώ στη γύρω περιοχή της υφίστανται μεγάλα ανθρακωρυχεία.
Από τα μέσα και τα τέλη του 18ου αλλά και μέχρι αρχές του 19ου αιώνα, (από εποχής Τσάρων, και μετέπειτα), αποτελούσε τόπο εξορίας των Λιθουανών, οι οποίοι και επάνδρωναν τα ορυχεία. Το 1950 αριθμούσε 15.000 κατοίκους, το 1990 είχε φθάσει τους 150.000 κατοίκους, και σήμερα έχει φτάσει τους 165.214 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010. thumb|left|120px|Ο Μητροπολιτικός ναός της Αμπακάν.
Αρχαιολογία
Κοντά στη πόλη Αμπακάν βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης "Λι Κιτάι" με αγάλματα ύψους 2 μέτρων. Η γραφή που καλύπτει τα εν λόγω αγάλματα αποτελεί ένα από τα σύγχρονα προβλήματα της αρχαιολογίας δεδομένου ότι δεν έχει ακόμα αναγνωριστεί (αναγνωστεί).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
Λάγιος Σόκολι
Ο Λάγιος Σόκολι (Alajos Szokolyi) (19 Ιουνίου 1871 - 9 Σεπτεμβρίου 1932), ήταν Ούγγρος αθλητής του στίβου και ολυμπιονίκης το 1896.
Γεννήθηκε στο Hronec του Βασιλείου της Αυστροουγγαρίας, που σήμερα ανήκει στη Σλοβακία και πέθανε στην Ουγγαρία. Πήρε μέρος στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες το 1896 στην Αθήνα, κατακτώντας ένα μετάλλιο. Στα 100 μέτρα που έγιναν την πρώτη ημέρα των αγώνων ήταν τρίτος Ολυμπιονίκης με επίδοση 12.6". Πρώτος ήταν ο Τ. Μπερκ με 12.0" και δεύτερος ο Φ. Χόφμαν με 12.2". Επιπλέον, πήρε μέρος στα 110 μ. εμπόδια χωρίς να διακριθεί. Τέλος, αγωνίστηκε και στο άλμα εις τριπλούν όπου ήταν τέταρτος με επίδοση 12.30 μ., ενώ τρίτος ήταν ο Έλληνας, Ι. Περσάκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ούγγροι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Ούγγροι αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ουγγρικού Πρωταθλήματος Στίβου
Αναστάσιος Γούδας
Ο Αναστάσιος Γούδας (1816 - 1882) ήταν Έλληνας συγγραφέας του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1816 στο Γραμμένο Ιωαννίνων. Σε νεαρή ηλικία παρέδιδε μαθήματα σε μικρά παιδιά στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Όταν ήρθε στην Αθήνα για σπουδές, φαίνεται να αμφιταλαντεύθηκε ανάμεσα στη φιλολογία και την ιατρική, όμως η τελευταία αυτή υπερίσχυσε στην κρίση του και έτσι έγινε ιατρός, ο πρώτος, μάλιστα, που έλαβε διδακτορικό δίπλωμα από την Ιατρική Σχολή. Ήταν ο πρώτος κατά χρονική σειρά φοιτητής και ο πρώτος που αποφοίτησε με διδακτορικό πτυχίο του Εθνικού Πανεπιστημίου, και μάλιστα με βαθμό άριστα. Μετεκπαιδεύθηκε αργότερα, το 1850, στη Γαλλία. Αναμίχθηκε στις αντιοθωνικές κινήσεις προς το τέλος της πρώτης Δυναστείας, φυλακίσθηκε έναν ολόκληρο χρόνο, διέφυγε στο εξωτερικό, συνέγραψε πολιτικά φυλλάδια και πριν και ύστερα από τη μεταπολίτευση. Αποπειράθηκε να πολιτευθεί, αλλά απέτυχε στις εκλογές. Τότε ξεκινάει τη μεγάλη του συγγραφική προσπάθεια, με τη σύνταξη των Παραλλήλων Βίων. ,
Απεβίωσε και ενταφιάστηκε στην Αθήνα τον Φεβρουάριο του 1882.
Συγγραφικό του έργο
Ασχολήθηκε με πολλές και κάθε είδους συγγραφές, οι οποίες μεταφράστηκαν σε πολλές ξένες γλώσσες. Πέρα από τα ιατρικά συγγράμματα που εξέδωσε, το σημαντικότερο ίσως έργο του ήταν οι «Παράλληλοι Βίοι», το οποίο έθεσε την πολύτιμη βάση της νεώτερης ιστορίας.
Ο Μαρξ στο Σόχο
Ο Μαρξ στο Σόχο (αγγλικά: Marx in Soho) είναι θεατρικό έργο του 1999 με έναν πρωταγωνιστή, γραμμένο από τον Αμερικανό ιστορικό Χάουαρντ Ζιν για τη ζωή του φιλόσοφου Καρλ Μαρξ. Ο Ζιν έγραψε το έργο για να «δείξει τον Μαρξ όπως λίγοι τον γνώριζαν, ως άνθρωπο της οικογένειας, αγωνιζόμενο να στηρίξει τη γυναίκα του και τα παιδιά του». Το έργο είναι τοποθετημένο στη γειτονιά Σόχο της Νέας Υόρκης, ένα χιουμοριστικό νεύμα για τη συνοικία του Λονδίνου με το ίδιο όνομα, στην οποία ο Μαρξ πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του.
Στο έργο παρουσιάζεται ότι ο Μαρξ αναστήθηκε για να υπερασπιστεί τα ιδανικά του κομμουνισμού ενάντια στην αποκτηνωμένη έκδοση του που ασκήθηκε στην Σοβιετική Ένωση και για να υπερασπιστεί την ανθρωπότητα από τον καπιταλισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικά θεατρικά έργα Κατηγορία:Πολιτικά θεατρικά έργα Κατηγορία:Καρλ Μαρξ
Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς (ταινία)
Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς (αγγλικά: Harry Potter and the Goblet of Fire) είναι αμερικανική περιπετειώδης ταινία φαντασίας παραγωγής 2005. Βασίζεται στο τέταρτο ομότιτλο βιβλίο της σειράς Χάρι Πότερ, γραμμένη από την Τζ. Κ. Ρόουλινγκ. Είναι η τέταρτη ταινία της σειράς και τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Μάικ Νιούελ και το σενάριο έγραψε ο Στιβ Κλόουβς, σεναριογράφος των τριών προηγούμενων ταινιών. Η ιστορία ακολουθεί τον Χάρι Πότερ, στην τέταρτη χρονιά του στο Χόγκουαρτς, όπου και επιλέγεται από το Κύπελλο της Φωτιάς να πάρει μέρος στο Τρίαθλο Μαγείας, έναν πολύ επικίνδυνο διαγωνισμό. Στην ταινία όπως και στις προηγούμενες πρωταγωνιστούν οι Ντάνιελ Ράντκλιφ, Έμμα Γουάτσον, Ρούπερτ Γκριντ, Μάγκι Σμιθ, Ρόμπι Κολτρέιν, Άλαν Ρίκμαν και Μάικλ Γκάμπον ενώ το καστ συμπληρώνουν οι Ρέιφ Φάινς, Μπρένταν Γκλίζον, Ρόμπερτ Πάτινσον και Μιράντα Ρίτσαρντσον.
Ο Στιβ Κλόουβς παραδέχτηκε ότι αντιμετώπισε μεγάλη δυσκολία στο να περιοριστεί στη διάρκεια της ταινίας χωρίς να αφαιρέσει κεφάλαια του βιβλίου τα οποία είναι απαραίτητα για την εξέλιξη της ιστορίας. Για να γίνει η ταινία κατανοητή και να κρατηθούν όλα όσα χρειάζονται βοήθησε σημαντικά και η συγγραφέας του βιβλίου Τζ. Κ. Ρόουλινγκ. Είναι η πρώτη ταινία της σειράς που χαρακτηρίζεται κατάλληλη για ανήλικους άνω των δεκατριών (PG-13).
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 18 Νοεμβρίου 2005 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς, με αρκετούς να κάνουν λόγο για μία από τις καλύτερες ταινίες της σειράς, σημειώνοντας την ωριμότητα και την πολυπλοκότητα των χαρακτήρων, την πιο σκοτεινή και περίπλοκη πλοκή, το σενάριο και τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών της. Εισπρακτικά αποδείχθηκε άκρως επιτυχημένη με συνολικές εισπράξεις 896,8 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Μέχρι σήμερα καταλαμβάνει την 63η θέση στη λίστα με τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες όλων των εποχών και την 6η θέση ανάμεσα στις υπόλοιπες ταινίες της σειράς.
Έλαβε μία υποψηφιότητα για Όσκαρ στην κατηγορία Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης και τρεις υποψηφιότητες για BAFTA, κερδίζοντας ένα για τον Καλύτερο Σχεδιασμό Παραγωγής.
Πλοκή
Ο Χάρι Πότερ βλέπει ένα όνειρο για ένα συμβάν το οποίο συμβαίνει εκείνη τη στιγμή. Βλέπει τον Βόλντεμορτ να κάνει σχέδια μαζί με τον Πίτερ Πέτιγκρου και με έναν άνδρα που δεν αναγνωρίζει. Ο Ρον και η Ερμιόνη εκφράζουν ανησυχία για τα όνειρα του Χάρι. Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κουίντιτς, επιτρέπει στο Χάρι να ξεχαστεί. Όμως, οι ακόλουθοι του Βόλντεμορτ, γνωστοί ως Θανατοφάγοι, εμφανίζονται και τρομοκρατούν τους θεατές και κατασκηνωτές του αγώνα.
Στο Χόγκουαρτς, ο διευθυντής Άλμπους Ντάμπλντορ, συστήνει τον Άλαστορ "Τρελομάτη" Μούντι ως το νέο καθηγητή άμυνας κατά των σκοτεινών δυνάμεων. Επίσης ανακοινώνει ότι το σχολείο θα φιλοξενήσει το Τρίαθλο Μαγείας, στο οποίο ένα μάγος από τις τρεις σχολές μαγείας διαγωνίζεται σε τρεις διαφορετικούς άθλους. Οι συμμετέχοντες επιλέγονται από το Κύπελλο της Φωτιάς. Ο Σέντρικ Ντίγκορι επιλέγεται να εκπροσωπήσει το Χόγκουαρτς, ο πρωταθλητής του Κουίντιτς Βίκτορ Κραμ το Ινστιτούτο Ντάρμστρανγκ και η Φλερ Ντελακούρ την Ακαδημία Μαγείας Μπομπατόν. Το Κύπελλο όμως απρόσμενα, επιλέγει και έναν τέταρτο, το Χάρι. Ο Χάρι όμως είναι ανήλικος και γι' αυτό δεν μπορεί να συμμετέχει. Τότε οι καθηγητές του Χόγκουαρτς μαζί με τους μαθητές μοιάζουν καχύποπτοι.
Στο πρώτο τους μάθημα ενάντια στις σκοτεινές δυνάμεις, οι μαθητές μαθαίνουν τις τρεις Ασυγχώρητες Κατάρες. Την Ανώτατη Κατάρα που αφαιρεί την ελεύθερη βούληση, τη Βασανιστική Κατάρα που βασανίζει και τέλος τη Θανατική Κατάρα που προκαλεί θάνατο.
Στον πρώτο άθλο, κάθε ένας από τους πρωταθλητές, παίρνουν οδηγίες να πάρουν το χρυσό αυγό που φυλάει ένας δράκος. Όλοι οι συμμετέχοντες επιτυγχάνουν. Με το χρυσό αυγό, ο Χάρι έμαθε ποιος είναι ο επόμενος άθλος. Θα πρέπει να πάρει κάτι πολύτιμο πίσω, το οποίο κρύβεται μέσα στη λίμνη. Και σε αυτόν τον άθλο όλοι επιτυγχάνουν.
Καθώς ο Χάρι περιμένει στο γραφείο του Ντάμπλντορ, η περιέργειά του τον οδηγεί στο συντριβάνι, που του επιτρέπει να επισκεφτεί μία ανάμνηση του Ντάμπλντορ. Τότε γίνεται μάρτυρας μιας δίκης στην οποία ανακρίνεται ο Θανατοφάγος Ίβαν Κιρκόροφ που αναφέρει την ταυτότητα κάποιων Θανατοφάγων, συμπεριλαμβανομένων του Σέβερους Σνέιπ και του Μπάρτυ Κράουτς Τζούνιορ. Ο Ντάμπλντορ αναφέρει την ακεραιότητα του Σνέιπ και ο Μπάρτυ Κράουτς ο Γηραιότερος στέλνει το γιο του στο Αζκαμπάν. Καθώς επιστρέφει στην πραγματικότητα, ο Ντάμπλντορ λέει στο Χάρι ότι ψάχνει τις αναμνήσεις του για ένα στοιχείο που να εξηγούν την κατάσταση στο Χόγκουαρτς, απ' όταν ξεκίνησε το Τρίαθλο Μαγείας. Καθώς ο Χάρι, προχωρά στο κάστρο, ο Σνέιπ τον κατηγορεί ότι έκλεψε συστατικά για να φτιάξει πολυχημικό φίλτρο, με το οποίο κάποιος μπορεί να μετατραπεί σε όποιον θέλει.
Στον τελευταίο άθλο, οι τέσσερις συμμετέχοντες τοποθετούνται μέσα σε ένα τεράστιο λαβύρινθο, με στόχο να φτάσουν στο κύπελλο. Ο Κραμ κάτω από την επιρροή Κατάρας, αφοπλίζει τη Φλερ και προσπαθεί να κάνει το ίδιο στον Σέντρικ. Ο Χάρι σώζει το Σέντρικ και οι δύο τρέχουν προς το κύπελλο.
Μόλις ακουμπάνε το κύπελλο, μεταφέρονται σε ένα νεκροταφείο όπου ο Πίτερ Πέτιγκρου και ο Βόλντεμορτ περιμένουν το Χάρι. Ο Πέτιγκρου σκοτώνει το Σέντρικ και παγιδεύει το Χάρι. Συνεχίζει κάνοντας ένα τελετουργικό που αναζωογονεί τον Βόλντεμορτ. Μόλις ο Βόλντεμορτ αποκτήσει πλήρως την ανθρώπινη μορφή του, καλεί τους Θανατοφάγους ώστε να δουν τη μονομαχία αυτού και του Χάρι. Καθώς ο Χάρι απωθεί τη Θανατική Κατάρα του Βόλντεμορτ, μια σύνδεση που ονομάζεται Τα Προηγούμενα Ξόρκια συμβαίνει ανάμεσα στα ραβδιά τους. Το ραβδί του Χάρι αναγκάζει εκείνο του Βόλντεμορτ να αναστήσει όλους όσους είχε πρόσφατα σκοτώσει, συμπεριλαμβανομένων του Σέντρικ και τον γονιών του Χάρι. Ο Χάρι για λίγο προστατεύεται από τα πνεύματα και καταφέρνει να αποδράσει μαζί με το σώμα του Σέντρικ χρησιμοποιώντας το κύπελλο.
Καθώς επιστρέφει, λέει στο Ντάμπλντορ και στον Υπουργό Μαγείας Κορνήλιο Φατζ ότι ο Βόλντεμορτ επέστρεψε και είναι υπεύθυνος για το θάνατο του Σέντρικ. Ο Μούντυ παίρνει το Χάρι πίσω στο κάστρο, όπου οι ερωτήσεις του κάνουν το Χάρι καχύποπτο. Όταν φτάνουν οι Ντάμπλντορ, Σνέιπ και Μαγκόναγκαλ το πολυχημικό φίλτρο τελειώνει και ο Άλαστρο "Τρελομάτης" Μούντυ μετατρέπεται στον Μπάρτυ Κράουτς Τζούνιορ. Ο πραγματικός Μούντυ είναι φυλακισμένος μέσα σε ένα σεντούκι.
Καθώς οι μαθητές από τις άλλες σχολές αποχωρούν, ο Ντάμπλντορ τους λέει να σταθούν μαζί ενωμένοι εναντίον του Βόλντεμορτ.
Box οffice
Με τον προϋπολογισμό των 150.000.000 δολαρίων να ξεπερνά όλους τους προηγούμενους των ταινιών Χάρι Πότερ, Το Κύπελλο της Φωτιάς έκανε το πιο εντυπωσιακό άνοιγμα της σειράς στην 1η θέση με 102,6 εκατομμύρια δολάρια. Στην Αμερική οι συνολικές εισπράξεις έφτασαν τα 290,4 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 606,3 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε πάνω από 896,8 εκατομμύρια δολάρια. Η ταινία ανέκαμψε την φθίνουσα εισπρακτική πορεία των δύο προηγούμενων ταινιών. Ήταν η 3η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην Αμερική για το 2005 και η 1η παγκοσμίως. Μέχρι σήμερα Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς παραμένει η 63η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία όλων των εποχών και η 6η ανάμεσα στις ταινίες της σειράς, πίσω από τις Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου - Μέρος 2, Ο Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος, Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου - Μέρος 1, Ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα και Ο Χάρι Πότερ και ο Ημίαιμος Πρίγκιψ.