cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
DNSSEC
DNS (συνοπτικά)
Μια RR είναι μία τετράδα της μορφής: [Όνομα, Τιμή, Τύπος, TTL], η οποία αποθηκεύεται στους εξυπηρετητές DNS και αποστέλλεται στα μηνύματα DNS.
Άρα το DNS αποτελεί σημαντικό κομμάτι της λειτουργίας του διαδικτύου.
Ευάλωτα σημεία του DNS τα οποία αντιμετωπίζονται με το DNSSEC:
Ανάγκη για DNSSEC
Ο πυρήνας του DNSSEC περιγράφεται στα ακόλουθα 3 RFCs:
Ο κύριος μηχανισμός ασφαλείας του DNSSEC είναι η ταυτοποίηση των μηνυμάτων απαντήσεων, κάνοντας χρήση ψηφιακών υπογραφών και κρυπτογραφίας δημοσίου κλειδιού. Όταν ένας χρήστης ζητά την επίλυση μιας διεύθυνσης μέσω του DNSSEC η απάντηση που λαμβάνει είναι ψηφιακά υπογεγραμμένη άρα είναι σίγουρος για την αυθεντικότητα του μηνύματος.
284 Αμαλία
Η Αμαλία (Amalia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,05. Ανακαλύφθηκε το 1889 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.
DNSSEC
Ανάγκη για DNSSEC
Η ασφάλεια πληροφοριακών συστημάτων στηρίζεται σε τρεις βασικές ιδέες::
284 Αμαλία
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αμαλίας υπολογίσθηκε σε 53 χιλιόμετρα και η μάζα της σε 157 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της εκτιμήθηκε σε 0,060. Η Αμαλία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 33 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 90 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμαλια
DNSSEC
Ανάγκη για DNSSEC
Το DNSSEC σκόπιμα δεν είναι σχεδιασμένο για να δώσει έμφαση στην εμπιστευτικότητα ή να βελτιώσει τη διαθεσιμότητα των δεδομένων. Ο κύριος σκοπός του είναι να επικεντρωθεί στην ακεραιότητα των δεδομένων.
Τρόπος λειτουργίας και Αλυσίδα εμπιστοσύνης
Το DNSSEC κάνει χρήση ενός επικεντρωμένου μοντέλου εμπιστοσύνης από πάνω προς τα κάτω, υπογράφοντας αρχικά μία κύρια ζώνη εμπιστοσύνης. Η υπογεγραμμένη κύρια ζώνη ταυτοποιεί άμεσα την πρώτη ζώνη των κατανεμημένων εξυπηρετητών DNS, αυτοί με τη σειρά τους τη δεύτερη κοκ δημιουργώντας έτσι μία αλυσίδα εμπιστοσύνης (chain of trust).
Το σύνολο επεκτάσεων του DNSSEC σχεδιάστηκε έτσι ώστε να παρέχει
Αυτός ο μηχανισμός απαιτεί αλλαγή στο DNS. Έτσι το DNSSEC προσθέτει 4 νέα πεδία εγγραφών (Recursive Records - RR) στα μηνύματά του:
Για να υποστηρίξει το μέγεθος των μηνυμάτων DNS - που αναπόφευκτα αυξάνεται – προστίθενται και δύο νέα πεδία κεφαλίδας (Header Flags): Checking Disabled (CD) και Authenticated Data (AD).
Ελέγχοντας την υπογραφή ο χρήστης μπορεί να ξέρει αν το μήνυμα είναι αυθεντικό και ολοκληρωμένο.
Η κύρια ζώνη του DNS (servers A-M) υπογράφηκε το καλοκαίρι του 2010 (15 Ιουλίου 2010). Οι άγκυρες εμπιστοσύνης είναι διαθέσιμες από την IANA.
Το DNS είναι ένα point-to-point protocol σε αντίθεση με για παράδειγμα το SSH που εξασφαλίζει ασφάλεια σε όλο το μήκος της διαδρομής των δεδομένων.
Domain Name System Security (DNSSEC) Αλγόριθμοι
Οι εγγραφές πόρων DNSKEY, RRSIG, DS χρησιμοποιούν έναν 8-bit αριθμό ο οποίος προσδιορίζει τον αλγόριθμο ασφαλείας που χρησιμοποιείται σε κάθε περίπτωση.
Αχμέντ Μπεν Μπελά
Ο Αχμέντ Μπεν Μπελά (أحمد بن بلّة, 25 Δεκεμβρίου 1916 – 11 Απριλίου 2012) ήταν Αλγερινός στρατιωτικός και πολιτικός, από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της χώρας του. Πρωταγωνίστησε στον αγώνα για την ανεξαρτησία της Αλγερίας (1954–1962) και εν συνεχεία κατέλαβε κορυφαία δημόσια αξιώματα.
Γεννήθηκε στην επαρχία Μαγκνία της ευρύτερης περιοχής του Οράν και ήταν γιος αγρότη. Το 1937 κατατάχθηκε στο στρατό και έλαβε μέρος στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπηρετώντας με τις γαλλικές δυνάμεις. Από το 1939 έως το 1940 έπαιξε ποδόσφαιρο στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ.
Το 1948, όντας απογοητευμένος από τις νοθευμένες εκλογές που διεξήγαγε ο Γάλλος κυβερνήτης της Αλγερίας Μαρσέλ-Εντμόντ Νεγκελέν, ίδρυσε την Ειδική Οργάνωση, μια μυστική επαναστατική ομάδα που είχε ως στόχο της την δια των όπλων απόπειρα ανεξαρτητοποίησης της χώρας. Ο Μπελά διετέλεσε πρωθυπουργός της, ανεξάρτητης πλέον, Αλγερίας, κατά τα έτη 1962 και 1963, ενώ στη συνέχεια εκλέχθηκε ως ο πρώτος πρόεδρος της «Ελεύθερης Αλγερίας» (1963–65). Στις 15 Οκτωβρίου του 1962, συνάντησε τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, στον Λευκό Οίκο.
Το 1965, και κατά τη διάρκεια συνάντησης του Κινήματος των Αδεσμεύτων η οποία έλαβε χώρα στο Αλγέρι, ο Μπελά ήρθε σε ρήξη με το πανίσχυρο Επαναστατικό Συμβούλιο καθώς επιχείρησε να καταγγείλει την τότε πολιτική της ΕΣΣΔ σαν ιμπεριαλιστική. Συνάντησε καθολική αντίδραση λόγω του ότι η Σοβιετική Ένωση είχε συνδράμει αποφασιστικά τον αγώνα της Αλγερίας, καθαιρέθηκε από το αξίωμά του και, κατόπιν διαταγής του διαδόχου του Χουαρί Μπουμεντιέν, τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό. Δεν ελευθερώθηκε, παρά μόνο μετά από δεκαπέντε χρόνια, στις 4 Ιουλίου του 1979. Στη συνέχεια στάλθηκε στην εξορία για ακόμη δέκα έτη, επιστρέφοντας πανηγυρικά στην Αλγερία στις 27 Σεπτεμβρίου του 1990, μαζί με τη σύζυγό του Ζορά Σαλεμί και πολλούς συνεργάτες του, μεταξύ των οποίων ήταν ο παλαιός Έλληνας συμπολεμιστής του, Μιχάλης Ράπτης, πιο γνωστός σαν «Πάμπλο».
Ο Μπεν Μπελά πέθανε το 2012.
Πηγές
Μπελα Μπεν Αχμεντ
Δημήτριος Δαπέργολας
Ο Δημήτρης Δαπέργολας (1946-1996) ήταν Έλληνας μουσικοσυνθέτης και καθηγητής μουσικής.
Βιογραφία
Γιος ιερέα, γαλουχήθηκε με την εκκλησιαστική μουσική, και αργότερα, κατά την εφηβική του ηλικία, έπαιξε αρμόνιο και διηύθυνε την εκκλησιαστική χορωδία στον ιερό ναό της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα στην Πλάκα της Αθήνας, όπου με την καθοδήγηση του μαέστρου της χορωδίας αυτής και συνθέτη εκκλησιαστικής μουσικής, Γιάννη Στεργίου, έκαμε τα πρώτα βήματα στην διεύθυνση μουσικού συνόλου.
Σε μικρή ηλικία, επίσης, διδάχθηκε τα πρώτα του μουσικά γράμματα από τον διακεκριμένο Κερκυραίο μουσουργό Γεράσιμο Ρομποτή. Σε ηλικία 20 χρονών, και ενώ σταδιοδρομούσε ως μαέστρος μοντέρνας ορχήστρας, σπούδασε παράλληλα στο Ελληνικό Ωδείο στην Αθήνα και έλαβε μαθήματα πιάνου από τον διακεκριμένο Γερμανό πιανίστα και μουσικολόγο Αλέξανδρο Τουρνάισεν, ενώ τελειοποιήθηκε στα ανώτερα μουσικά θεωρητικά μαθήματα από την καθηγήτρια Μαρία Χατούπη. Διδάχθηκε επίσης μουσική μορφολογία και ιστορία της μουσικής από το μαέστρο και συνθέτη Αντίοχο Ευαγγελάτο.
Έχοντας πάρει τα πτυχία ωδικής, αρμονίας και αντίστιξης, το 1975 έφυγε από την Ελλάδα και, πηγαίνοντας στο Βέλγιο, έγινε δεκτός στο Βασιλικό ωδείο των Βρυξελλών, όπου σπούδασεφούγκα, μουσική ανάλυση, ενορχήστρωση, αλλά ιδίως διεύθυνση συμφωνικής ορχήστρας, όπερας, και χορωδίας, έχοντας αντίστοιχα για καθηγητές τους: Marcel Quinet, Frederik Van Rossum, Jaquelline Fontyn και Julien Ghyoros, ο οποίος τον μύησε στους τρόπους διεύθυνσης συμφωνικής ορχήστρας και στα μυστικά του χειρισμού της μπαγκέτας.
Τον Δεκέμβρη του 1979 ολοκλήρωσε τις σπουδές του με έπαινο, και στις 12 Δεκεμβρίου απέκτησε τον τίτλο του διευθυντή συμφωνικής ορχήστρας, διευθύνοντας την συμφωνική κρατική ορχήστρα των Βρυξελλών στα έργα: "Ηρωική συμφωνία" του Μπετόβεν, παραλλαγές του Μπραμς σε θέμα του Χάυντν, "Συμφωνία του Νέου Κόσμου" (Ντβόρζακ), αποσπάσματα από τον "Κουρέα της Σεβίλλης" του Ροσίνι, "Κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα" (Μπετόβεν) και "Δον Ζουάν", συμφωνικό ποίημα του Ρίχαρντ Στράους.
Ο Δημήτρης Δαπέργολας έχει επίσης διευθύνει την συμφωνική ορχήστρα του ωδείου των Βρυξελλών, τη χορωδία και την ορχήστρα εγχόρδων, καθώς επίσης και την ορχήστρα του πανεπιστημίου της Λιέγης.
Την ίδια χρονιά (1979) επέστρεψε στην Ελλάδα και για λόγους μουσικοπαιδαγωγικούς, καθώς και για παρόμοιους κοινωνικής και οικογενειακής ασφάλισης, διορίστηκε (κατόπιν επιτυχών εξετάσεων στο Δημόσιο) καθηγητής μουσικής μέσης εκπαίδευσης, με οργανική θέση στο 1ο γυμνάσιο Κέρκυρας. Το 1980 διορίστηκε καθηγητής στο ωδείο της Φιλαρμονικής εταιρείας Κέρκυρας, όπου δίδαξε τα ανώτερα μουσικά θεωρητικά, και παρέδωσε μαθήματα πιάνου. Διηύθυνε επίσης και παρουσίασε σε συναυλίες τη συμφωνική ορχήστρα που ίδρυσε εκεί ο Γεράσιμος Ρομποτής.
Κατόπιν επιτυχών εξετάσεων, έγινε το καλοκαίρι του 1981 κάτοχος και του ελληνικού πτυχίου φούγκας (Ελληνικού Ωδείου), ενώ την ίδια εποχή ως καλλιτεχνικός διευθυντής της "Χορωδίας Κέρκυρας" είχε συμμετοχή σε κρατικό συνέδριο διευθυντών χορωδίας με θέμα την χορωδιακή ανάπτυξη. Έλαβε μέρος επίσης σε συνέδρια του Δήμου Κερκυραίων και πραγματοποίησε δημόσια ομιλίες και εισηγήσεις για μουσικά και διάφορα άλλα πολιτιστικά θέματα.
Τον ίδιο χρόνο (1981) και κατόπιν εντολής της Δημοτικής αρχής Κέρκυρας, έλαβε μέρος στην επιτροπή επιλογής της χορωδίας Δήμου Κερκυραίων. Έχει επίσης συμμετάσχει των επιτροπών απονομής του "βραβείου Σπύρου Μοντσενίγου" καθώς και επιτροπών απονομής πτυχίων του ωδείου της Φ.Ε. Κέρκυρας, και του ωδείου Κέρκυρας.
Ο Δημήτρης Δαπέργολας είναι ο ιδρυτής και διευθυντής της συμφωνικής ορχήστρας του Δήμου Κερκυραίων, με την οποία πραγματοποίησε αρκετές συναυλίες, και τις περισσότερες με την από κοινού σύμπραξη μετά της μεικτής χορωδίας του Δήμου Κερκυραίων. Το 1990 αποχώρησε από την θέση του διευθυντή της συμφωνικής ορχήστρας του Δήμου Κερκυραίων.
Διετέλεσε αρχιμουσικός της φιλαρμονικής Άνω Κορακιάνας "Σπύρος Σαμάρας", διευθυντής της εκκλησιαστικής χορωδίας του Ι.Ν. Αγίου Σπυρίδωνος (Σαρόκου), και καθηγητής ανωτέρων θεωρητικών στο Ωδείο Κέρκυρας.
Τα δυο τελευταία χρόνια της ζωής του υπήρξαν πολυτάραχα. Σειρά γεγονότων κλόνισε την σωματική και ψυχική του υγεία, με αποτέλεσμα τον θάνατό του, στις 11 Ιανουαρίου 1996.
Συνθέσεις και συγγραφικό έργο
Στο συνθετικό τομέα έγραψε: μία λειτουργία (ορθόδοξης εκκλησίας) σε Do ελάσσονα, τρεις φούγκες, μια συμφωνία σε τέσσερα μέρη (Συμφωνία της Κέρκυρας), μερικά τραγούδια και ένα ημιτελές κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα, (συνέθεσε μόνο το πρώτο μέρος).
Στο συγγραφικό τομέα παρουσίασε μια μέθοδο κιθάρας, το μουσικό ημερολόγιο, ομιλίες, διαλέξεις (που είχε πραγματοποιήσει προς το σύλλογο Ελληνίδων επιστημόνων, τη ΧΕΝ Κέρκυρας, τις "Κερκυραϊκές εβδομάδες 1981 και 1982" και το ΚΕΜΕΔΙ) πολλά άρθρα στον κερκυραϊκό Τύπο για μουσικά θέματα και χρονικά, και το ανέκδοτο έως τώρα, λεξικό των Ελλήνων συνθετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες διευθυντές ορχήστρας Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες διευθυντές χορωδίας
Στάδιο Ντα Λουζ
Κατασκευή
Το γήπεδο κατασκευάστηκε το 2003, ενώ άνοιξε τις πύλες του στις 25 Οκτωβρίου του ίδιου έτους με τον φιλικό αγώνα μεταξύ της Μπενφίκα και της ουρουγουανικής Νασιονάλ. Κατασκευάστηκε στη θέση του παλιού γηπέδου της Μπενφίκα, το οποίο κατεδαφίστηκε το 2002 για να φτιαχτεί το νέο γήπεδο. Η χωρητικότητα του γηπέδου είναι 65.647 άτομα.
Euro 2004
Το 2004 η Πορτογαλία φιλοξένησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004 και το Ντα Λουζ φιλοξένησε συνολικά 5 αγώνες, 3 για τη φάση των ομίλων και 2 για τη φάση των νοκ-άουτ, ενώ φιλοξένησε τον Τελικό του Euro 2004. Αναλυτικά οι αγώνες:
Πηγές
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Πορτογαλία Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Πορτογαλία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Λισαβόνα Κατηγορία:ΣΛ Μπενφίκα
Κανκάν (περιφέρεια)
Το Κανκάν (γαλλ: Kankan) είναι μία από τις οκτώ περιφέρειες της Γουινέας. Πρωτεύουσα είναι το Κανκάν.
Γεωγραφία
Το Κανκάν βρίσκεται ανατολικά της Γουινέας. Συνορεύει στα δυτικά και νοτιοδυτικά με τη Φαρανά, στα νότια με το Νζερεκορέ, στα βορειοανατολικά με το Μαλί και στα νοτιοανατολικά με την Ακτή Ελεφαντοστού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κ
Θερμίτης
Ο θερμίτης είναι μια πυροτεχνική σύνθεση από μεταλλική σκόνη, καύσιμο και οξείδιο μετάλλου. Όταν αναφλέγεται από τη θερμότητα, ο θερμίτης υφίσταται μια εξώθερμη αντίδραση οξειδοαναγωγής. Οι περισσότερες συνθέσεις δεν είναι εκρηκτικές, αλλά μπορούν να δημιουργήσουν σύντομες εκρήξεις υψηλής θερμοκρασίας σε μικρή επιφάνεια. Η μορφή της αντίδρασης είναι παρόμοια με αυτή άλλων μειγμάτων καυσίμου-οξειδωτικού, όπως η μαύρη πυρίτιδα.
Η αντίδραση χρησιμοποιείται για τη συγκόλληση του θερμίτη καθώς και για την ένωση των σιδηροτροχιών. Οι θερμίτες χρησιμοποιούνται επίσης στην μεταλλουργία, στην καταστροφή πυρομαχικών και σε εμπρηστικά όπλα. Μερικά μείγματα παρόμοια με τον θερμίτη χρησιμοποιούνται ως πυροτεχνικοί εκκινητές σε πυροτεχνήματα.
Χημικές αντιδράσεις
Τα προϊόντα είναι οξείδιο του αργιλίου, στοιχειακός σίδηρος, και μεγάλη ποσότητα θερμότητας. Τα αντιδρώντα είναι συνήθως σε σκόνη και αναμειγμένα με συνδετικό υλικό για να διατηρήσει το υλικό στερεό και να αποτρέψει τον διαχωρισμό.
Μπορούν να χρησιμοποιηθούν άλλα οξείδια των μετάλλων, όπως το οξείδιο του χρωμίου, για να παραγάγουν το δεδομένο μέταλλο στη στοιχειακή του μορφή. Παραδείγματος χάρη, μια αντίδραση θερμίτη χαλκού χρησιμοποιώντας οξείδιο του χαλκού και στοιχειακό αργίλιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία ηλεκτρικών συνδέσμων σε μια διεργασία που λέγεται συγκόλληση Καντγουέλ (cadwelding) που παράγει στοιχειακό χαλκό (μπορεί να αντιδράσει βίαια):
Οι θερμίτες με μεγέθη σωματιδίων νανομέτρου περιγράφονται με πολλούς όρους, όπως μετασταθείς διαμοριακές συνθέσεις, υπερθερμίτες, νανοθερμίτες, και ενεργά υλικά νανοσυνθέσεων.
Ιστορικό
Η αντίδραση θερμίτη ανακαλύφθηκε το 1893 και κατοχυρώθηκε το 1895 από τον Γερμανό χημικό Χανς Γκολντσμίντ (Hans Goldschmidt). Ως συνέπεια, λέγεται και "αντίδραση ή διεργασία Γκόλντσμιντ". Ο Γκόλντσμιντ αρχικά ενδιαφερόταν να παραγάγει πολύ καθαρά μέταλλα αποφεύγοντας τη χρήση άνθρακα για την εξαγωγή μετάλλου από ορυκτό με τήξη, αλλά σύντομα ανακάλυψε την αξία του θερμίτη στη συγκόλληση.
Η πρώτη εμπορική εφαρμογή του θερμίτη ήταν η συγκόλληση των γραμμών του τραμ στο Έσσεν το 1899.
Τύποι
Το κόκκινο οξείδιο του σιδήρου(III) (Fe2O3, συνήθως γνωστό ως σκουριά) είναι το πιο συνηθισμένο οξείδιο του σιδήρου που χρησιμοποιείται στον θερμίτη. Ο μαγνητίτης μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί. Άλλα οξείδια χρησιμοποιούνται ευκαιριακά, όπως το MnO2 στον θερμίτη μαγγανίου, Cr2O3 στον θερμίτη χρωμίου, χαλαζίας στον θερμίτη πυριτίου, ή οξείδιο του χαλκού(II) στον θερμίτη χαλκού, αλλά μόνο για εξειδικευμένους σκοπούς. Όλα αυτά τα παραδείγματα χρησιμοποιούν το αργίλιο ως το αντιδρόν μέταλλο. Φθοροπολυμερή μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ειδικές συνθέσεις, τεφλόν με μαγνήσιο ή αργίλιο είναι ένα σχετικά κοινό παράδειγμα.
Γενικά, οποιοδήποτε δραστικό μέταλλο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί αντί για το αργίλιο. Αυτό συμβαίνει σπάνια, επειδή οι αντιδράσεις του αργιλίου είναι σχεδόν ιδανικές για αυτήν την αντίδραση:
Αν και τα αντιδρώντα είναι σταθερά σε θερμοκρασία δωματίου, καίγονται με μια ακραία έντασης εξώθερμη αντίδραση όταν θερμαίνονται στη θερμοκρασία ανάφλεξης. Τα προϊόντα προκύπτουν ως υγρά λόγω των υψηλών θερμοκρασιών που λαμβάνουν χώρα (μέχρι 2500 °C με οξείδιο του τρισθενούς σιδήρου—αν και η ενεργή επιτυγχανόμενη θερμοκρασία εξαρτάται από το πόσο γρήγορα μπορεί να διαφύγει η θερμότητα στο περιβάλλον. Ο θερμίτης περιέχει την δική του τροφοδοσία οξυγόνου και δεν χρειάζεται καμία εξωτερική πηγή αέρα. Συνεπώς, δεν μπορεί να περιοριστεί και μπορεί να αναφλεγεί σε οποιοδήποτε περιβάλλον, που δίνει επαρκή αρχική θερμότητα. Θα καεί καλώς όσο είναι υγρός και δεν μπορεί να σβηστεί εύκολα με νερό, αν και αρκετό νερό θα αφαιρέσει θερμότητα και μπορεί να σταματήσει την αντίδραση. Μικρές ποσότητες νερού θα βράσουν πριν να φτάσουν στην αντίδραση. Ακόμα κι έτσι, ο θερμίτης χρησιμοποιείται για υποβρύχια συγκόλληση.
Η επιτυγχανόμενη θερμοκρασία κατά τη διάρκεια της αντίδρασης καθορίζει το αποτέλεσμα. Στην ιδανική περίπτωση, η αντίδραση παράγει ένα καλά διαχωρισμένο τήγμα μετάλλου και σκουριών. Για αυτόν τον λόγο, η θερμοκρασία πρέπει να είναι αρκετά υψηλή για να τήξει τα προϊόντα της αντίδρασης, το τελικό μέταλλο και το οξείδιο του καυσίμου. Υπερβολικά χαμηλή θερμοκρασία θα καταλήξει σε ένα μείγμα από πεφρυγμένο μέταλλο και σκουριές, ενώ υπερβολικά υψηλή θερμοκρασία – πάνω από το σημείο βρασμού οποιουδήποτε αντιδρώντος ή προϊόντος – θα οδηγήσει σε γρήγορη παραγωγή αερίου, διασκορπίζοντας το μείγμα της αντίδρασης καύσης, με αποτελέσματα, κάποιες φορές, παρόμοια με έκρηξη χαμηλής απόδοσης. Σε παρασκευές με σκοπό την παραγωγή μετάλλου με αργιλιοθερμική αντίδραση (aluminothermic reaction), αυτά τα αποτελέσματα μπορεί εξουδετερωθούν. Υπερβολικά χαμηλή θερμοκρασία αντίδρασης (π.χ. κατά την παραγωγή πυριτίου από άμμο) μπορεί να ενισχυθεί με την προσθήκη κατάλληλου οξειδωτικού (π.χ. θείο σε αργίλιο-θείο-άμμο), υπερβολικά υψηλές θερμοκρασίες μπορούν να μειωθούν χρησιμοποιώντας κατάλληλο ψυκτικό και/ή σκουριές σύντηξης. Το σύντηκτο που χρησιμοποιείται συχνά σε ερασιτεχνικές συνθέσεις είναι το το φθοριούχο ασβέστιο, επειδή αντιδρά μόνο ελάχιστα, έχει σχετικά χαμηλό σημείο τήξης, χαμηλό ιξώδες τήγματος σε υψηλές θερμοκρασίες (συνεπώς αυξημένη ρευστότητα των σκουριών) και σχηματίζει ένα ευτηκτικό κράμα με την αλουμίνα. Υπερβολικό όμως σύντηκτο αραιώνει τα αντιδραστήρια σε σημείο που να μην μπορεί να διατηρήσει την καύση. Ο τύπος του οξειδίου του μετάλλου έχει επίσης δραματική επίδραση στην ποσότητα της παραγόμενης ενέργειας. Ένα καλό παράδειγμα είναι η διαφορά μεταξύ τετρασθενούς και δισθενούς οξειδίου του μαγνησίου, όπου το πρώτο παράγει υπερβολικά υψηλή θερμοκρασία και το δεύτερο μόλις και μετά βίας μπορεί να διατηρήσει την καύση· για την επίτευξη καλών αποτελεσμάτων πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένα μείγμα με κατάλληλη αναλογία των δύο οξειδίων.
Ο ρυθμός της αντίδρασης μπορεί επίσης να ρυθμιστεί με τα μεγέθη των σωματιδίων· πιο αδρά σωματίδια καίγονται πιο αργά από λεπτά σωματίδια. Το αποτέλεσμα είναι πιο έντονο με σωματίδια που χρειάζεται να θερμανθούν σε υψηλότερη θερμοκρασία για να ξεκινήσει η αντίδραση. Αυτό το αποτέλεσμα ωθείται στα άκρα με τους νανοθερμίτες.
Θερμίτης σιδήρου
Η πιο συνηθισμένη σύνθεση είναι ο θερμίτης σιδήρου. Το χρησιμοποιούμενο οξειδωτικό είναι συνήθως είτε το οξείδιο του τρισθενούς σιδήρου, είτε το οξείδιο δισθενούς και τρισθενούς σιδήρου. Το οξείδιο του τρισθενούς σιδήρου παράγει περισσότερη θερμότητα. Το οξείδιο δισθενούς και τρισθενούς σιδήρου είναι πιο εύκολο στην ανάφλεξη, πιθανόν λόγω της κρυσταλλικής δομής του. Η προσθήκη οξειδίων του χαλκού και του μαγγανίου μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την ευκολία ανάφλεξης.
Το αρχικό μείγμα, όπως ανακαλύφθηκε, χρησιμοποιούσε οξείδιο του σιδήρου σε λειοτριβημένη μορφή. Η σύνθεση ήταν πολύ δύσκολη στην ανάφλεξη.
Θερμίτης χαλκού
Ο θερμίτης χαλκού μπορεί να παρασκευαστεί χρησιμοποιώντας είτε οξείδιο του μονοσθενούς χαλκού (Cu2O, κόκκινο), είτε οξείδιο του δισθενούς χαλκού (CuO, μαύρο). Ο ρυθμός καύσης τείνει να είναι πολύ γρήγορος και το σημείο τήξης του χαλκού είναι σχετικά χαμηλό, έτσι η αντίδραση παράγει σημαντική ποσότητα τετηγμένου χαλκού σε πολύ σύντομο χρόνο. Οι αντιδράσεις θερμίτη του δισθενούς χαλκού μπορεί να είναι τόσο γρήγορες που ο θερμίτης του χαλκού μπορεί να θεωρηθεί ως τύπος ακαριαίας σκόνης (flash powder). Μπορεί να συμβεί έκρηξη και να εκτοξευτούν σταγονίδια χαλκού σε σημαντική απόσταση.
Ο θερμίτης του μονοσθενούς χαλκού έχει βιομηχανικές χρήσεις π.χ. στη συγκόλληση χονδρών αγωγών χαλκού ("συγκόλληση Κάντγουελ"). Αυτό το είδος συγκόλλησης είναι κατάλληλο για την σύνδεση καλωδίων στο ναυτικό, για χρήση σε συστήματα με υψηλά ρεύματα, π.χ. στην ηλεκτρική προώθηση.
Ανάφλεξη
Τα μέταλλα μπορούν να καούν κάτω από σωστές συνθήκες, παρόμοια με τη διεργασία καύσης του ξύλου ή της βενζίνης. Στην πραγματικότητα, η σκουριά είναι το αποτέλεσμα της οξείδωσης του χάλυβα ή του σιδήρου με πολύ αργούς ρυθμούς. Μια αντίδραση θερμίτη είναι μια διεργασία στην οποία συνδυάζεται και αναφλέγεται το σωστό μείγμα μεταλλικών καυσίμων. Η ίδια η ανάφλεξη απαιτεί πολύ υψηλές θερμοκρασίες.
Η ανάφλεξη μιας αντίδρασης θερμίτη απαιτεί κανονικά έναν σπινθήρα ή μια εύκολα αποκτήσιμη ταινία μαγνησίου, αλλά μπορεί να χρειάζεται επίπονες προσπάθειες, επειδή η ανάφλεξη μπορεί να είναι αναξιόπιστη και απρόβλεπτη. Αυτές οι θερμοκρασίες δεν μπορούν να επιτευχθούν με συμβατικούς πυροσωλήνες πυρίτιδας, ράβδους νιτροκυτταρίνης, πυροκροτητές, πυροτεχνικούς εκκινητές (pyrotechnic initiators), ή άλλες συνηθισμένες ουσίες ανάφλεξης. Ακόμα κι όταν ο θερμίτης είναι αρκετά θερμός ώστε να ακτινοβολεί έντονο κόκκινα, δεν θα αναφλέξει επειδή πρέπει να είναι λευκοπυρωμένος ή κοντά σε αυτό το σημείο. Η εκκίνηση της αντίδρασης είναι δυνατή χρησιμοποιώντας καμινέτο προπανίου (propane torch) αν γίνει σωστά.
Συχνά, ταινίες από μέταλλο μαγνησίου χρησιμοποιούνται ως πυροκροτητές. Επειδή τα μέταλλα καίγονται χωρίς να απελευθερώνουν ψυκτικά αέρια, μπορούν δυνητικά να καούν σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Δραστικά μέταλλα όπως το μαγνήσιο μπορούν εύκολα να φτάσουν θερμοκρασίες αρκετά υψηλές για την ανάφλεξη του θερμίτη. Η ανάφλεξη με μαγνήσιο παραμένει δημοφιλής μεταξύ των ερασιτεχνών χρηστών του θερμίτη, κυρίως επειδή να ληφθεί εύκολα.
Εκτός από την ανάφλεξη με μαγνήσιο, μερικοί ερασιτέχνες επιλέγουν επίσης τη χρήση σπινθήρων για την ανάφλεξη του μείγματος του θερμίτη. Αυτοί φθάνουν τις απαραίτητες θερμοκρασίες και παρέχουν αρκετό χρόνο πριν το σημείο καύσης φτάσει το δείγμα. Αυτό μπορεί να είναι επικίνδυνο, επειδή οι σπινθήρες σιδήρου, όπως οι ταινίες μαγνησίου, καίγονται σε θερμοκρασία χιλιάδων βαθμών και μπορούν να αναφλέξουν τον θερμίτη ακόμα κι όταν ο ίδιος ο σπινθήρας δεν είναι σε επαφή μαζί του. Αυτό είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο με λεπτά διαμερισμένες σκόνες θερμίτη.
Παρομοίως, λεπτά διαμερισμένος θερμίτης μπορεί να αναφλεγεί με αναπτήρα με τσακμάκι, επειδή οι σπινθήρες είναι καιόμενα μέταλλα (σε αυτήν την περίπτωση, οι πολύ δραστικές σπάνιες γαίες λανθάνιο και δημήτριο). Συνεπώς είναι επισφαλές το άναμμα ενός αναπτήρα κοντά στον θερμίτη.
Μη στρατιωτικές χρήσεις
Οι αντιδράσεις του θερμίτη έχουν πολλές χρήσεις. Ο θερμίτης δεν είναι εκρηκτικό· αντίθετα λειτουργεί εκθέτοντας μια πολύ μικρή επιφάνεια του μετάλλου σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Η έντονη θερμότητα που εστιάζεται σε μια μικρή επιφάνεια μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κοπή ή τη συγκόλληση μεταλλικών υλικών και με την τήξη του μετάλλου από τα υλικά και με την έγχυση τετηγμένου μετάλλου από την ίδια την αντίδραση του θερμίτη.
Ο θερμίτης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για επισκευή με την επιτόπια συγκόλληση χονδρών χαλύβδινων τμημάτων όπως πλαίσια αξόνων μηχανών τρένου, όπου η επισκευή μπορεί να λάβει χώρα χωρίς την αφαίρεση του τμήματος από την εγκατεστημένη του θέση.
Ο θερμίτης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για γρήγορη κοπή ή συγκόλληση χάλυβα όπως στις σιδηροδρομικές γραμμές, χωρίς να απαιτείται σύνθετος ή βαρύς εξοπλισμός. Όμως, ελαττώματα όπως εγκλίσεις σκουριών και κενά (τρύπες) εμφανίζονται συχνά σε τέτοιες ενώσεις με συγκόλληση και απαιτείται μεγάλη προσοχή για τη σωστή εκτέλεση της εργασίας. Πρέπει επίσης να ληφθεί φροντίδα για να εξασφαλιστεί ότι οι γραμμές παραμένουν ευθείες, χωρίς να καταλήγουν σε βυθισμένες ενώσεις, που μπορούν να προκαλέσουν φθορά σε υψηλές ταχύτητες και μεγάλα βάρη στους άξονες.
Μια αντίδραση θερμίτη, όταν χρησιμοποιείται για τον καθαρισμό μεταλλευμάτων μερικών μετάλλων λέγεται αργιλιοθερμική αντίδραση. Μια τροποποίηση της αντίδρασης, χρησιμοποιήθηκε για τη λήψη καθαρού ουρανίου, η οποία αναπτύχθηκε ως τμήμα του Προγράμματος Μανχάταν για την κατασκευή πυρηνικής βόμβας.
Στρατιωτικές χρήσεις
Οι χειροβομβίδες θερμίτη χρησιμοποιούνται συνήθως από ένοπλες δυνάμεις σε ρόλο απενεργοποίησης ή μερικής καταστροφής εξοπλισμού. Η χρήση του για μερική καταστροφή υλικού είναι συνηθισμένη όταν δεν υπάρχει διαθέσιμος χρόνος για πιο ασφαλή ή πιο αποτελεσματική μέθοδο. Παραδείγματος χάρη, ο θερμίτης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επείγουσα καταστροφή κρυπτογραφικού εξοπλισμού όταν υπάρχει ο κίνδυνος σύλληψης από εχθρικά στρατεύματα. Επειδή ο τυπικός θερμίτης σιδήρου είναι δύσκολο να αναφλεγεί και καίγεται πρακτικά χωρίς φλόγα και με μικρή ακτίνα δράσης, ο τυπικός θερμίτης χρησιμοποιείται σπάνια μόνος του ως εμπρηστική σύνθεση. Χρησιμοποιείται συνήθως με άλλα υλικά που προστίθενται για να αυξήσουν τα εμπρηστικά του αποτελέσματα. Ο θερμάτης-ΤΗ3 (Thermate-TH3) είναι ένα μείγμα θερμίτη και πυροτεχνικών προσθέτων που έχει βρεθεί ότι είναι καλύτερος από τον τυπικό θερμίτη για εμπρηστικούς σκοπούς. Η σύστασή του είναι γενικά περίπου 68,7% θερμίτης, 29,0% νιτρικό βάριο, 2,0% θείοr και 0,3% ενός συνδετικού υλικού (όπως το πολυβουταδιένιο-ακρυλονιτρίλιο (PBAN). Η προσθήκη του νιτρικού βαρίου στον θερμίτη αυξάνει το θερμικό του αποτέλεσμα, παράγει μια πιο μεγάλη φλόγα και μειώνει σημαντικά τη θερμοκρασία ανάφλεξης. Αν και ο κύριος σκοπός του θερμάτη-ΤΗ3 στις ένοπλες δυνάμεις είναι ως εμπρηστικό όπλο κατά εξοπλισμού, έχει επίσης χρήσεις στη συγκόλληση μαζί με μεταλλικά υλικά.
Μια κλασική στρατιωτική χρήση του θερμίτη είναι η απενεργοποίηση τμημάτων πυροβολικού και χρησιμοποιείται για αυτόν τον σκοπό από τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο, όπως στη Νορμανδία. Ο θερμίτης μπορεί να απενεργοποιήσει μονίμως τμήματα κανονιού χωρίς τη χρήση εκρηκτικών και συνεπώς ο θερμίτης μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν είναι απαραίτητη η σιγή σε μια επιχείρηση. Αυτό μπορεί να γίνει εισάγοντας μια ή περισσότερες οπλισμένες χειροβομβίδες θερμίτη στο πυγαίο του όπλου και κλείνοντας το έπειτα γρήγορα· αυτό συγκολλά το κλείστρο του πυγαίου και κάνει αδύνατη τη φόρτωση του όπλου. Εναλλακτικά, μια αφοπλισμένη χειροβομβίδα θερμίτη μες τη κάννη του κανονιού θα μπλοκάρει την κάννη, κάνοντας το κανόνι πολύ επικίνδυνο στη χρήση του· ο θερμίτης μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να συγκολλήσει τον μηχανισμό παλινδρόμησης και ανύψωσης του κανονιού, κάνοντας αδύνατη τη σωστή στόχευση.
Ο θερμίτης χρησιμοποιήθηκε από τους εμπόλεμους για εμπρηστικές βόμβες (incendiary bombs) κατά τη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου. Οι εμπρηστικές βόμβες αποτελούνται συνήθως από δεκάδες λεπτά βλήματα γεμάτα με θερμίτη (βομβίδια) που αναφλέγονται με μαγνήσιο. Οι εμπρηστικές βόμβες δημιουργούν τεράστιες ζημιές σε πολλές πόλεις λόγω των πυρκαγιών που ξεκινούν με τον θερμίτη. Οι πόλεις που αποτελούνται κυρίως από ξύλινα κτίρια είναι ιδιαίτερα ευπαθείς. Αυτές οι εμπρηστικές βόμβες χρησιμοποιήθηκαν κυρίως στον βομβαρδισμό του Τόκιο κατά τη διάρκεια νυχτερινών αεροπορικών επιδρομών. Σκοπευτικά όργανα δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν τη νύχτα, δημιουργώντας την ανάγκη για χρήση εξοπλισμού που μπορούσε να καταστρέψει στόχους χωρίς την ανάγκη ακριβούς τοποθέτησης.
Κίνδυνοι
Αν, για κάποιο λόγο, ο θερμίτης έχει μολυνθεί με οργανικές ουσίες, ένυδρα οξείδια και άλλες ενώσεις που μπορούν να παραγάγουν αέρια κατά τη θέρμανση ή την αντίδραση με συστατικά του θερμίτη, τα προϊόντα της αντίδρασης μπορούν να ψεκαστούν. Επιπλέον, αν το μείγμα του θερμίτη περιέχει αρκετούς κενούς χώρους με αέρα και καεί αρκετά γρήγορα, ο υπέρθερμος αέρας μπορεί επίσης να προκαλέσει τον ψεκασμό του μείγματος. Για τον λόγο αυτό είναι προτιμότερη η χρήση σχετικά αδρών κόνεων, έτσι ώστε να μετριαστεί ο ρυθμός της αντίδρασης και τα καυτά αέρια να μπορούν να διαφύγουν από τη ζώνη της αντίδρασης.
Η προθέρμανση του θερμίτη πριν την ανάφλεξη μπορεί να γίνει εύκολα κατά τύχη, π.χ. προσθέτοντας μια νέα στρώση θερμίτη πάνω από μια καυτή, πρόσφατα αναφλεγείσα στρώση σκωρία θερμίτη. Όταν αναφλεγεί, ο προθερμασμένος θερμίτης μπορεί να αναφλεγεί σχεδόν ακαριαία, απελευθερώνοντας φως και θερμότητα με πολύ υψηλότερο ρυθμό από ότι κανονικά, προκαλώντας εγκαύματα και βλάβη στα μάτια σε αποστάσεις πέρα από αυτές που κανονικά θα ήταν ασφαλείς.
Η αντίδραση του θερμίτη μπορεί να λάβει χώρα τυχαία σε βιομηχανικές περιοχές όπου χρησιμοποιούνται λειαντικοί τροχοί με σιδηρούχα μεταλλεύματα. Η χρήση αργιλίου σε αυτήν την περίπτωση παράγει ένα μείγμα από οξείδια που μπορούν να προκαλέσουν μια βίαιη έκρηξη.
Η ανάμειξη νερού με τον θερμίτη ή η προσθήκη νερού στον καιόμενο θερμίτη μπορεί να προκαλέσει έκρηξη ατμού, με ψεκασμό καυτών κομματιών προς όλες τις κατευθύνσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανόργανες αντιδράσεις Κατηγορία:Πυροτεχνική
Πώρος (όπερα του Χαίντελ)
Ο Γκράχαμ Κάμμινγκς εξέτασε λεπτομερώς την ιστορία της σύνθεσης του Πώρου στα πλαίσια της δουλειάς του Χαίντελ στις όπερες του στο Λονδίνο κατά τη δεκαετία του 1730 και υποστήριξε ότι ο Χαίντελ συνέθεσε το έργο από τον Σεπτέμβριο του 1730 έως τις 16 Ιανουαρίου 1731, με μικρές αναθεωρήσεις πριν από τις 2 Φεβρουαρίου, όπου ήταν η πρεμιέρα.
Η όπερα μετατόπισε την έμφαση της ιστορίας από τον Αλέξανδρο στην σχέση του Πώρου με την Κλεοφίδη.
Ιστορικό
Ο γερμανικής καταγωγής Χαίντελ, αφού πέρασε ένα μέρος της πρώιμης καριέρας του συνθέτοντας όπερες και άλλα κομμάτια στην Ιταλία, εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο, όπου το 1711 έφερε εκεί για πρώτη φορά την ιταλική όπερα με τον Ρινάλντο. Με τεράστια επιτυχία, ο Ρινάλντο δημιούργησε μια τρέλα στους κατοίκους του Λονδίνου για τις ιταλικές όπερες σέριες, μια φόρμα που επικεντρώθηκε σε μεγάλο βαθμό σε σόλο άριες για τους βιρτουόζους τραγουδιστές. Το 1719, ο Χαίντελ διορίστηκε μουσικός διευθυντής ενός οργανισμού που ονομαζόταν Βασιλική Ακαδημία Μουσικής (που δεν συγχέεται με το σημερινό ωδείο του Λονδίνου), μια εταιρεία υπό βασιλικό καταστατικό για την παραγωγή ιταλικών οπερών στο Λονδίνο. Ο Χαίντελ δεν επρόκειτο μόνο να συνθέσει όπερες για την εταιρεία, αλλά να προσλάβει τους δημοφιλείς τραγουδιστές, να επιβλέπει την ορχήστρα και τους μουσικούς και να προσαρμόζει όπερες από την Ιταλία για παραστάσεις στο Λονδίνο. αριστερά|μικρογραφία|Το King's Theatre του Λονδίνου, όπου ο Πώρος έκανε πρεμιέρα Η Βασιλική Ακαδημία Μουσικής κατέρρευσε στο τέλος της σεζόν 1728 - 29, εν μέρει λόγω των τεράστιων αμοιβών που πληρώνονταν οι τραγουδιστές. Ένας σκληρός ανταγωνισμός είχε αναπτυχθεί μεταξύ των υποστηρικτών των δύο πριμαντόνα που είχαν εμφανιστεί στις τελευταίες όπερες του Χαίντελ, Φραντσέσκα Κουτζόνι και Φαουστίνα Μπορντόνι, που κορυφώθηκε τον Ιούνιο του 1727 με έναν μεγάλο καυγά μπροστά στο κοινό, οι δύο πριμαντόνες που βρισκόντουσαν πάνω στη σκηνή σταμάτησαν να τραγουδούν, αντάλλαξαν προσβολές και μαλλιοτραβήχτηκαν. Αυτό είχε ως αφορμή να ξεσπάσει ένα τεράστιο δημόσιο σκάνδαλο που σατιρίστηκε στη δημοφιλή Όπερα του ζητιάνου του 1728 και έφερε την ιταλική όπερα του είδους που συνέθετε ο Χαίντελ σε ένα ορισμένο βαθμό χλεύης και απαξίωσης. Στο τέλος της σεζόν του 1729, τόσο οι δυο κυρίες όσο και ο διάσημος καστράτο Σενεζίνο, που είχε λάβει μεγάλη αναγνώριση από το κοινό σε πολλές όπερες του Χαίντελ, εγκατέλειψαν το Λονδίνο για διάφορες υποχρεώσεις στην ηπειρωτική Ευρώπη. Ο Χαίντελ σύναψε συνεργασία με τον Τζον Τζέιμς Χάιντεγκερ, τον θεατρικό ιμπρεσάριο του King's Theatre στο Χέιμαρκετ όπου παρουσιάστηκαν οι όπερες του και ξεκίνησε μια νέα εταιρεία οπερών με μια νέα πριμαντόνα, την Άννα Στράντα. Το καστ που συγκέντρωσε ο Χαίντελ για την πρώτη του όπερα στο νέο εγχείρημα, τον Λοθάριο, περιελάμβανε έναν καστράτο, τον Αντόνιο Μπερνάτσι, ο οποίος δεν ήταν πολύ δημοφιλής στο κοινό του Λονδίνου μα με τον Σενεζίνο στον ρόλο του Πώρου επέστρεψε θριαμβευτικά στη σκηνή του Λονδίνου, με ακόμη μεγαλύτερες αμοιβές.
Ο Πώρος γνώρισε μεγάλη επιτυχία στο κοινό του Λονδίνου, όπως έγραψε ο μουσικολόγος του 18ου αιώνα Τσαρλς Μπέρνεϊ :"Αυτή η όπερα, αν και περιέχει ελάχιστες άριες σε υπέροχο και περίτεχνο ύφος, ήταν τόσο δραματική και ευχάριστη, που παρουσιάσθηκε για δεκαπέντε νύχτες διαδοχικά την άνοιξη και ανέβηκε ξανά στη σκηνή το φθινόπωρο, όπου είχε τέσσερις ακόμη παραστάσεις."Σύμφωνα με τον Σερ Γουόλτερ Νιούμαν Φλάουερ:"Ο Πώρος, με φόντο τον ανατολίτικο ρομαντισμό, γνώρισε αμέσως επιτυχία. Ποτέ ο Σενεζίνο σε όλη την μουσική του άνοδο στο Λονδίνο δεν ανέβηκε σε μεγαλύτερο ύψος από την άρια «Se possono tanto». Ποτέ δεν είχε χάσει την εύνοια, τώρα απέκτησε σε μια νύχτα πολύ μεγαλύτερη δημοτικότητα από ποτέ. Σε μια βδομάδα όλο το Λονδίνο μουρμούριζε τις άριες. Πολλοί δήλωσαν ότι ο Πώρος ήταν η καλύτερη όπερα (ο Χαίντελ) που είχε δώσει στο Λονδίνο."Ο μουσικολόγος Γκράχαμ Κάμμινγκς έχει πει για τον Πώρο: «Με ελάχιστες εξαιρέσεις οι άριες κατατάσσονται μεταξύ των καλύτερων δουλειών του Χαίντελ, με μεγάλη ποικιλία στο ύφος και συχνά με πλούσια παρτιτούρα».
Η παρτιτούρα της όπερας περιλαμβάνει: δύο φλογέρες, φλάουτο, δύο όμποε, φαγκότο, τρομπέτα, δύο κόρνα, έγχορδα και συνεχές βάσιμο (τσέλο, λαούτο, τσέμπαλο).
Ιστορικό απόδοσης
Η όπερα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο King's Theatre του Λονδίνου στις 2 Φεβρουαρίου 1731 και ακολούθησαν 15 άλλες παραστάσεις. Μια σειρά από 16 παραστάσεις ήταν σημάδι επιτυχίας για την εποχή, όπως και το γεγονός ότι το έργο αναβίωσε στις 23 Δεκεμβρίου 1731 και ξανά σε αναθεωρημένη μορφή στις 8 Δεκεμβρίου 1736. Παρουσιάστηκε επίσης στο Αμβούργο και στο Μπράουνσβαϊγκ.
Η πρώτη σύγχρονη παράσταση, πραγματοποιήθηκε επίσης στο Μπράουνσβαϊγκ το 1928. Η πρώτη παράσταση στο Ηνωμένο Βασίλειο από την εποχή του Χαίντελ ήταν το 1966 στο Άμπινγκτον. Όπως με όλες τις μπαρόκ όπερες σέριες, ο Πώρος παρέμεινε ανεκτέλεστος για πολλά χρόνια, αλλά με την αναβίωση του ενδιαφέροντος για τη μπαρόκ μουσική και τις ιστορικά τεκμηριωμένες εκτελέσεις από τη δεκαετία του 1960, ο Πώρος, όπως όλες οι όπερες του Χαίντελ, δέχεται παραστάσεις σε φεστιβάλ και όπερες μέχρι και σήμερα. Μεταξύ άλλων παραστάσεων, ο Πώρος ανέβηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Χαίντελ του Γκέτινγκεν το 2006, στο Φεστιβάλ Χαίντελ του Λονδίνου το 2007 και στη Komische Oper Berlin το 2019.
Πράξη 1
μικρογραφία|Το εξώφυλλο της παρτιτούρας του έργου Ο Αλέξανδρος έχει κατακτήσει την Ινδία, στην οποία βασιλεύει ο Πώρος, ο οποίος μέσα στην απόγνωση θέλει να αυτοκτονήσει, αλλά τον συγκρατεί ο φίλος του Γκαντάρτε που θυμίζει στον Βασιλιά την αγαπημένη του σύζυγο Βασίλισσα Κλεοφίδη και πόσο στενοχωρημένη θα ήταν με τον θάνατό του. Για να αποτρέψουν τη σύλληψη του Βασιλιά από τα προελαύνοντα στρατεύματα, αυτός και ο Γκαντάρντε αλλάζουν ρούχα, έτσι ώστε ο Γκαντάρντε να φαίνεται τώρα ότι είναι ο Βασιλιάς και ο Βασιλιάς ένας απλός πολεμιστής. Ωστόσο, ο Πώρος με αυτή τη μεταμφίεση συλλαμβάνεται και μεταφέρεται στον Αλέξανδρο.
Ο Πώρος μεταμφιεσμένος μπαίνει στο παλάτι όπου συναντά ξανά τη γυναίκα του Κλεοφίδη. Στεναχωριέται όταν βλέπει την γυναίκα του να στέλνει ένα φιλικό χαιρετισμό στον νικητή Αλέξανδρο και μετά να ετοιμάζεται να τον επισκεφτεί, φοβούμενος έτσι ότι αυτή θα τον προδώσει με τον κατακτητή. Ο Γκαντάρτε φέρνει είδηση ​​στον Πώρο ότι ο Αλέξανδρος έχει πειστεί για τη μεταμφίεσή τους και πιστεύει ότι ο Γκαντάρτε είναι ο Βασιλιάς και ότι τα στρατεύματα του Αλέξανδρου είναι δυσαρεστημένοι και σχεδιάζουν να κάνουν ανταρσία.
Ο Γκαντάρτε είναι ερωτευμένος με την Ερισένα και είναι δυστυχισμένος που τη βρίσκει να επαινεί τον Αλέξανδρο για τα καλά που έχει.
Η Κλεοφίδη κάνει έκκληση στον Αλέξανδρο να δείξει έλεος στον νικημένο σύζυγό της. Ο Αλέξανδρος γοητεύεται από την ομορφιά της Κλεοφίδης, κάτι που ο μεταμφιεσμένος Πώρος θεωρεί ότι είναι απόδειξη ότι η γυναίκα του σχεδιάζει να τον προδώσει. Η Κλεοφίδη κατηγορεί τον άντρα της ότι την υποψιάζεται άδικα.
Πράξη 2
Ο Αλέξανδρος επισκέπτεται την Κλεοφίδη στο παλάτι, πυροδοτώντας περαιτέρω τη ζήλια του Πώρου, ο οποίος αποφασίζει να εξαπολύσει επίθεση εναντίον του Αλέξανδρου με τον στρατό του, αλλά νικιέται για άλλη μια φορά. Σε απόγνωση, αποφασίζει ότι η μόνη διέξοδος είναι ο θάνατος τόσο για τον ίδιο όσο και για τη γυναίκα του και πρόκειται να σκοτώσει πρώτα εκείνη και μετά τον εαυτό του, αλλά τον ανακαλύπτει ο Αλέξανδρος τη στιγμή που ετοιμάζεται να μαχαιρώσει την Κλεοφίδη και συλλαμβάνει τον υποτιθέμενο στρατιώτη.
Ο Τιμαγένης απελευθερώνει τον "στρατιώτη". Ο Τιμαγένης γνωρίζει ότι τα στρατεύματα του Αλέξανδρου σχεδιάζουν να εξεγερθούν και ότι τώρα τους κρατάνε όλους στα χέρια τους. Πιστεύει ότι ο "στρατιώτης" μπορεί να είναι σε θέση να τους βοηθήσει.
Ο Αλέξανδρος προτείνει στην Κλεοφίδη να γίνει η βασίλισσά του τώρα, αλλά εκείνη αρνείται. Η Ερισένα φέρνει τρομερά νέα – Ο Πώρος στην προσπάθειά του να δραπετεύσει, πνίγηκε προσπαθώντας να διασχίσει ένα ποτάμι. Η Κλεοφίδη ακούγοντάς το αυτό είναι συντετριμμένη.
Πράξη 3
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Αλέξανδρος και Πώρος - [[Σαρλ Λε Μπρεν]] Η Ερισένα συναντά τον μεταμφιεσμένο Πώρο στους βασιλικούς κήπους, έκπληκτη που τον βρήκε ζωντανό. Ο Πώρος είναι αποφασισμένος να εκδικηθεί τον Αλέξανδρο και συνωμοτεί με τον Τιμαγένη για να τον σκοτώσουν.
Η Κλεοφίδη λέει στον Αλέξανδρο ότι αποφάσισε να τον παντρευτεί, αλλά στην πραγματικότητα σκοπεύει να αυτοκτονήσει, πέφτοντας σε μια πυρά αμέσως μετά το γάμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα Κατηγορία:Όπερες
Θάνατοι τον Φεβρουάριο του 2011
Καταγράφονται θάνατοι προσωπικοτήτων που έγιναν τον μήνα Φεβρουάριο του έτους 2011.
28 Φεβρουαρίου
02
Αϊλίν Γουόρνος
Η Αϊλίν Κάρολ Γουόρνος (Aileen Carol Wuornos, 29 Φεβρουαρίου 1956 – 9 Οκτωβρίου 2002) ήταν Αμερικανίδα κατά συρροή δολοφόνος, που σκότωσε επτά άντρες στη Φλόριντα της Αμερικής από το 1989 έως το 1990, ισχυριζόμενη πως την είχαν βιάσει ή αποπειράθηκαν να τη βιάσουν, όταν ήταν ιερόδουλη. Δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο για τους έξι από τους επτά φόνους. Η εκτέλεσή της έγινε με θανατηφόρο ένεση στις 9 Οκτωβρίου του 2002.
Η ιστορία της Αϊλίν Κάρολ Γουόρνος έγινε ιδιαίτερα γνωστή με την ταινία θρίλερ "Monster" το 2003, στην οποία πρωταγωνιστεί η Σαρλίζ Θερόν και υποδύεται την Αϊλίν Γουόρνος. Η ταινία αυτή χάρισε το 2004 στην Σαρλίζ Θερόν το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.
Παιδική ηλικία
Η Αϊλίν Γουόρνος γεννήθηκε με το όνομα Αϊλίν-Κάρολ Πίττμαν στο Τρόι (Troy) του Μίσιγκαν στην Αμερική την 29η Φεβρουαρίου του 1956. Η μητέρα της, Νταϊάν Γουόρνος, ήταν μόλις δεκαπέντε ετών όταν παντρεύτηκε τον Λίο Ντέιλ Πίττμαν στις 3 Ιουλίου 1954. Λιγότερο από δύο χρόνια αργότερα και δύο μήνες πριν γεννηθεί η Αϊλίν, η Νταϊάν πήρε διαζύγιο από τον Λίο Πίττμαν. Η Αϊλίν είχε έναν ακόμα αδελφό, τον Κίθ, μεγαλύτερο κατά ένα χρόνο, γεννημένος τον Φεβρουάριο του 1955.
Σε ηλικία 11 ετών η Αϊλίν άρχισε να έχει σεξουαλικές σχέσεις με μόνο αντάλλαγμα ναρκωτικά, τσιγάρα και τρόφιμα. Επίσης, ξεκίνησε να έχει σεξουαλικές σχέσεις και με τον αδελφό της, Κιθ. Η Γουόρνος είχε κατηγορήσει, επίσης, τον αλκοολικό παππού της πως την είχε ξυλοκοπήσει και βιάσει ως παιδί. Σύμφωνα με τις κατηγορίες, πριν να την χτυπήσει, την ανάγκαζε να αφαιρεί όλα της τα ρούχα. Το 1970 και μετά τον βιασμό της από ένα φίλο του παππού της, έμεινε έγκυος. Γέννησε σε ένα ίδρυμα για άγαμες μητέρες και έδωσε το μωρό της για υιοθεσία. Λίγους μήνες μετά τη γέννηση του παιδιού της, η Αϊλίν Γουόρνος διώχθηκε από το σχολείο, έχασε τη γιαγιά της από ηπατική ανεπάρκεια και τέθηκαν η ίδια και ο αδελφός της υπό την φροντίδα και την προστασία του δικαστηρίου. Σε ηλικία 15 ετών, ο παππούς της την έδιωξε από το σπίτι και η Αϊλίν άρχισε να συντηρεί τον εαυτό της δουλεύοντας ως ιερόδουλη, ζώντας μέσα στο δάσος κοντά στο παλιό της σπίτι.
Οι πρώτες παράνομες δραστηριότητες
Τον Μάιο του 1974, η Γουόρνος συνελήφθη στην κομητεία Τζέφερσον (Jefferson) του Κολοράντο κατηγορούμενη για ανάρμοστη συμπεριφορά, οδήγηση υπό την επήρρεια αλκοόλ και ότι πυροβολούσε εν κινήσει με 22αρι πιστόλι. Δικάστηκε, όμως, ερήμην, γιατί δεν παρευρέθηκε στη δίκη της στο δικαστήριο. Το 1976, κάνοντας οτοστόπ στην Φλόριντα, η Γουόρνος γνώρισε τον 69-χρονο πρόεδρο του Yacht-Club, Λούις Γκραντ Φέλλ. Παντρεύτηκαν τον ίδιο χρόνο και ο γάμος τους ανακοινώθηκε στα κοινωνικά των τοπικών εφημερίδων. Ωστόσο, η Γουόρνος συνέχιζε να έρχεται σε αντιπαραθέσεις προκαλώντας καβγάδες στα μπαρ, μέχρι που μπήκε φυλακή για επίθεση. Είχε χτυπήσει μάλιστα και τον ίδιο τον Λούις με το μπαστούνι του, αναγκάζοντάς τον να λάβει περιοριστικά μέτρα εναντίον της.
Στις 4 Ιανουαρίου 1986, η Γουόρνος συνελήφθη στο Μαϊάμι με τις κατηγορίες: κλοπή αυτοκινήτου, αντίσταση κατά της αρχής και ψευδή δήλωση στοιχείων ταυτότητας (έδωσε το όνομα της θείας της). Οι αστυνομικοί βρήκαν στο κλεμμένο αυτοκίνητο ένα 38αρι όπλο και ένα κουτί με πυρομαχικά. Στις 6 Ιουνίου 1986 στην κομητεία Volusia της Φλόριντας, ο αναπληρωτής σερίφης κάλεσε την Γουόρνος για ανάκριση, μετά την μαρτυρία ενός άντρα ότι κατά τη συνεύρεσή τους στο αμάξι του, εκείνη έβγαλε όπλο απαιτώντας να της δώσει 200 δολάρια. Βρέθηκε να κουβαλάει μαζί της ένα όπλο 22 χιλιοστών κάτω από το κάθισμα του συνοδηγού και άδεια πυρομαχικά.
Εκείνο περίπου το διάστημα η Γουόρνος γνώρισε την Τύρια Μουρ, μια καθαρίστρια ξενοδοχείου, σε ένα γκέι μπαρ στην Ντεϊτόνα. Έμειναν μαζί και η Γουόρνος, συνέχιζε να συντηρεί τον εαυτό της και την Τύρια με τα λεφτά που έβγαζε ως ιερόδουλη. Η αστυνομία στην Ακτή Ντεϊτόνα, στις 4 Ιουλίου 1987 συνέλαβε την Αϊλίν και την Τύρια σε ένα μπαρ, για να τις ανακρίνει για ένα περιστατικό, στο οποίο είχαν κατηγορηθεί για επίθεση και βιαιοπραγία με ένα μπουκάλι μπύρας. Ένα χρόνο μετά, στις 12 Μαρτίου 1988, η Αϊλίν κατηγόρησε έναν οδηγό λεωφορείου της περιοχής της Ακτής Ντεϊτόνα για επίθεση. Ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος την έσπρωξε από το λεωφορείο μετά από μια αντιπαράθεση που είχαν. Η Τύρια Μούρ ήταν στη λίστα με τους μάρτυρες του περιστατικού.
Φόνοι
Την 1η Ιουνίου 1990 βρέθηκε το γυμνό του σώμα κατά μήκος του αυτοκινητόδρομου 19, με έξι σφαίρες.
Στις 31 Ιουλίου 1990 αναφέρθηκε ως αγνοούμενος. Στις 4 Αυγούστου 1990 το σώμα του βρέθηκε σε δασώδη περιοχή της Εθνικής Οδού 19 στην κομητεία Μάριον της Φλόριντα. Είχε πυροβοληθεί δύο φορές.
Στις 12 Αυγούστου 1990, βρέθηκε στην κομητεία Μάριον της Φλόριντα. Ήταν ντυμένος κανονικά και είχε πυροβοληθεί έξι φορές στο κεφάλι και τον κορμό. Το αυτοκίνητο του βρέθηκε στην κομητεία Suwannee της Φλόριντα.
Σύλληψη και Καταδίκη
Στις 4 Ιουλίου 1990 η Τύρια Μουρ και η Αϊλίν Γουόρνος εγκατέλειψαν το αυτοκίνητο του Πήτερ Σιμς, αφού πρώτα ενεπλάκησαν σε ατύχημα. Οι μάρτυρες που είδαν τις γυναίκες που επέβαιναν στο αυτοκίνητο του θύματος εξασφάλισαν τα ονόματα και τις περιγραφές τους, με αποτέλεσμα να αρχίσει μια εκστρατεία εντοπισμού τους μέσω των μέσων ενημέρωσης. Η Αστυνομία επίσης βρήκε στο αυτοκίνητο αντικείμενα που ανήκαν στον Πήτερ Σιμς και τα οποία βρίσκονταν σε ενεχυροδανειστήριο και ταίριαξαν τα αποτυπώματα που βρήκαν πάνω τους με τα αποτυπώματα μέσα στο αυτοκίνητο. Η Γουόρνος είχε ποινικό μητρώο και τα αποτυπώματα της ήταν σε αρχείο.
Στις 9 Ιανουαρίου 1991, η Γουόρνος συνελήφθη με ένα εκκρεμές ένταλμα σύλληψης στο Last Resort, ένα μπαρ μηχανόβιων στην κομητεία Volusia. Η Τύρια Μουρ εντοπίστηκε την επόμενη μέρα στο Scrandon της Πενσυλβάνια. Συμφώνησε να αποσπάσει την ομολογία της Γουόρνος με αντάλλαγμα την εισαγγελική ασυλία. Γύρισε στην Φλόριντα και έμεινε σε ένα μοτέλ. Υπό την καθοδήγηση της αστυνομίας, έκανε αμέτρητα τηλεφωνήματα στην Αϊλίν Γουόρνος, εκλιπαρώντας την να την βοηθήσει να καθαρίσει το όνομά της. Τρεις μέρες μετά, στις 16 Ιανουαρίου 1991, η Αϊλίν Γουόρνος ομολόγησε τις δολοφονίες, ισχυριζόμενη ότι οι άντρες αποπειράθηκαν να τη βιάσουν και εκείνη τους σκότωσε σε αυτοάμυνα.
Ένα χρόνο αργότερα, στις 14 Ιανουαρίου 1992, η Γουόρνος παρευρέθηκε στη δίκη της για τον φόνο του Ρίτσαρντ Μάλλορυ. Οι προηγούμενες καταδίκες της και άσχημες πράξεις που υπήρχαν στο ποινικό μητρώο της δε θα της επέτρεπαν να υπερασπιστεί να τον εαυτό της, αλλά μετά την εφαρμογή του κανόνα Williams (Williams Rule), είχε τη δυνατότητα να εξασφαλίσει και να εισάγει στοιχεία στη δίκη προς υπεράσπισή της. Στις 27 Ιανουαρίου, η Αϊλίν Γουόρνος καταδικάστηκε για τον φόνο του Ρίτσαρντ Μάλλορυ, με τη βοήθεια της μαρτυρίας της Τύρια Μουρ. Στην καταδίκη της, ψυχίατροι την υπερασπίστηκαν δηλώνοντας πως ήταν διανοητικά ασταθής και ότι είχαν διαγνώσει οριακή (μεταιχμιακή) διαταραχή προσωπικότητας και αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας. Τέσσερις μέρες μετά, όμως, καταδικάστηκε σε θάνατο.
Στις 31 Μαρτίου 1992, η Γουόρνος δεν έφερε καμία αντίσταση για τους φόνους των Τσαρλς "Ντικ" Χάμφρις (Charles "Dick" Hamphreys), Τρόι Μπάρρες (Troy Burress), και Ντέιβιντ Σπίαρς (David Spears), λέγοντας: “Θέλω να τα πάω καλά με τον Θεό”. Σε δήλωσή της στο δικαστήριο, δήλωσε: “Θα ήθελα να σας εξομολογηθώ ότι ο Richard Mallory με είχε βιάσει με βίαιο τρόπο, όπως είχα πει και στην αρχή, αλλά οι υπόλοιποι δεν το έκαναν. Είχαν αρχίσει να το κάνουν, μα δεν πρόλαβαν”. Στις 15 Μαΐου 1992 η Αϊλίν Γουόρνος έλαβε άλλες τρεις θανατικές καταδίκες.
Τον Ιούνιο του 1992 κρίθηκε ένοχη για τον φόνο του Τσαρλς Καρσκάντον (Charles Carskaddon) και τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου έλαβε την πέμπτη θανατική καταδίκη της. Η υπεράσπιση έκανε αρκετές προσπάθειες κατά τη διάρκεια της δίκης να δηλώσει στοιχεία που αποδείκνυαν ότι ο Ρίτσαρντ Μάλλορυ είχε δικαστεί για την πρόθεση του να διαπράξει βιασμό στο Μέριλαντ και είχε συμφωνήσει να μπει σε σωφρονιστικό ίδρυμα μεγίστης ασφαλείας στο Μέριλαντ που παρείχε αποκατάσταση των σεξουαλικών παραβατών. Τα στοιχεία αφορούσαν την περίοδο από το 1958 έως το 1962 και ο Μάλλορυ είχε συμφωνήσει να παρακολουθείται κατά τη διάρκεια της θεραπείας του. Η θεραπεία του στις εγκαταστάσεις κράτησε οκτώ χρόνια. Το 1961 “παρατηρήθηκε στον κύριο Μάλλορυ ότι ήταν ισχυρά αντικοινωνικό άτομο”. Ο δικαστής αρνήθηκε να δεχτεί τα αποδεικτικά αυτά στοιχεία και απέρριψε και την αίτηση της Γουόρνος για επανάληψη της δίκης. Τον Φεβρουάριο του 1993 κρίθηκε ένοχη για τον φόνο του Ουόλτερ Τζένο Αντόνιο (Walter Jeno Antonio) και καταδικάστηκε πάλι σε θάνατο. Δεν της ασκήθηκε καμία δίωξη για τον φόνο του Πήτερ Σίμς (Peter Siems), το σώμα του οποίου δεν βρέθηκε ποτέ. Έλαβε συνολικά έξι θανατικές καταδίκες.
Η Γουόρνος είχε πει αρκετές ιστορίες για τις δολοφονίες. Ισχυρίστηκε αρχικώς ότι οι επτά άνδρες την είχαν βιάσει ενώ εργαζόταν ως ιερόδουλη, αλλά αργότερα ανακάλεσε τον ισχυρισμό της αυτοάμυνας. Κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης με τον σκηνοθέτη Nick Broomfield, όταν σκέφτηκε ότι οι κάμερες ήταν κλειστές, του είπε ότι ήταν, πραγματικά, σε αυτοάμυνα και δεν μπορούσε να περιμένει άλλο τον θάνατο της - περίμενε για 12 χρόνια σε εκείνο το σημείο - και ήθελε να πεθάνει.
Εκτέλεση
Η έφεση της Γουόρνος στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ απορρίφθηκε το 1996. Το 2001, ανήγγειλε ότι δεν θα εκδώσει περαιτέρω ένδικα μέσα κατά της θανατικής ποινής. Αυτή προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο της Φλόριντα για το δικαίωμα της απόλυσης του νομικού παραστάτη της και να σταματήσει όλες τις ενστάσεις, λέγοντας: “Σκότωσα αυτούς τους άντρες και τους λήστεψα στα παγερά. Και θα το έκανα ξανά. Δεν υπάρχει πιθανότητα να με κρατήσετε ζωντανή ή οτιδήποτε άλλο, γιατί θα σκοτώσω ξανά. Το μίσος κυλάει μέσα μου... Έχω βαρεθεί να ακούω «Αυτή είναι τρελή» και άλλα τέτοια. Έχω ήδη αξιολογηθεί πολλές φορές. Είμαι υπεύθυνη, υγιής και προσπαθώ να πω την αλήθεια. Είμαι αυτή που μισεί την ανθρώπινη ζωή και θα σκοτώσω ξανά”.
Ο δικηγόρος υπεράσπισης υποστήριξε ότι δεν ήταν σε κατάσταση για να τιμήσει μια τέτοια αίτηση. Ο Κυβερνήτης της Φλόριντα Τζεμπ Μπους ανέθεσε σε τρεις ψυχίατρους να μιλήσουν στην Γουόρνος σε μια συνέντευξη 15λεπτών. Η συνέντευξη αυτή απαιτεί από τον ψυχίατρο να κρίνει ότι το καταδικασμένο άτομο αντιλαμβάνεται ότι θα πεθάνει και να ξέρει για ποιο έγκλημα θα θανατωθεί. Και οι τρεις έκριναν ότι ήταν σε θέση να γνωρίζει και να κρίνει την θέση που βρισκόταν και τον θάνατο που της είχε επιβληθεί.
Ο δικηγόρος της δήλωσε ότι "η κυρία Γουόρνος πραγματικά θέλει να έχει την κατάλληλη μεταχείριση, ανθρώπινη μεταχείριση μέχρι την ημέρα που θα εκτελεστεί" και "Εάν οι ισχυρισμοί δεν έχουν καμία βάση, τότε είναι απλώς παραισθήσεις. Πιστεύει, όμως, σε όσα μου διατύπωσε και έγραψε".