cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανδρέας Καμπάς
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα αλλά η καταγωγή του ήταν από τη Μεσσήνη και είχε άλλα 4 αδέρφια. Σε νεαρή ηλικία το 1869 νοίκιασε κτήματα στα Μεσόγεια και στη Λαυρεωτική, παρατηρώντας ότι το έδαφος ήταν κατάλληλο για την καλλιέργεια αμπελιών. Μαζί με τον αδερφό του, Αλέξανδρο, στις 22 Μαρτίου 1875 αγόρασαν από την Πουλχερία Αργυροπούλου το κτήμα Κάντζα έκτασης γύρω στα 5.000 στρέμματα και φύτεψαν αμπέλια. Η παραγωγή του μούστου αυξήθηκε και οι περίοικοι μιμήθηκαν τους αδερφούς, ενώ το 1880 ο Καμπάς μετέφερε στην Ελλάδα από τη Γαλλία την τεχνογνωσία της απόσταξης με τη μεταφορά του πρώτου μηχανήματος για απόσταξη, από το Μπορντώ. Η παραγωγή μπράντι ενθάρρυνε τους αδερφούς, οι οποίοι διέθεσαν το ποτό τους για τις ανάγκες του στρατού. Από το 1890 και μετά έκαναν άνοιγμα και στο εξωτερικό, ταξιδεύοντας στην Αίγυπτο, τη Συρία, τη Ρωσία, την Ουγγαρία και τα Βαλκάνια. Από το 1904 εκτός από μπράντι, φτιάχνουν πλέον και κρασί. Τα δύο αδέρφια ίδρυσαν την αρχαιότερη οινοποιητική εταιρεία της Αττικής, το 1918. Δύο χρόνια μετά, η εταιρεία εισήχθη στο Χρηματιστήριο. Στο οινοποιείο του Καμπά οφείλεται κατά πολύ η αναγνώριση του φημισμένου κρασιού "Μαντίνεια". Το 1991 η εταιρεία περιήλθε στον Μπουτάρη.
Πέθανε το Μάρτιο του 1924 σε ηλικία 73 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Ζήμαρχος (κόμης της εώας)
O Ζήμαρχος (λατινικά : Zemarchus) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, του 6ου αιώνα. Υπηρέτησε ως Κόμης της Ανατολής στα τέλη του 560 ή στις αρχές του 561 υπό τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό (περ. 527–565). Τον Δεκέμβριο του 560, στάλθηκε για να αποκαταστήσει την τάξη όταν ξέσπασε βία ανάμεσα στους Ορθόδοξους και τους μονοφυσίτες, ίσως στην Αντιόχεια. Όπως καταγράφει ο Θεοφάνης συνέλαβε πολλούς, εξόρισε μερικούς, εκτέλεσε άλλους και κατάσχεσε τις περιουσίες τους. Πιθανώς πρόκειται για το ίδιο άτομο με τον πρεσβευτή στους Γκιοκτούρκους, Ζήμαρχο.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες της εώας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Βόγιατζερ 1
To Βόγιατζερ 1 είναι ένα μη επανδρωμένο διαπλανητικό διαστημόπλοιο που εκτοξεύτηκε 16 ημέρες μετά το Βόγιατζερ 2, στις 5 Σεπτεμβρίου 1977, από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ με προωθητικό σύστημα τον πύραυλο-φορέα Τιτάν IIIE-Κένταυρο. Η διαστημική του τροχιά ήταν έτσι προγραμματισμένη ώστε να πλησιάσει στον Ουρανό πολύ νωρίτερα από το δίδυμο Βόγιατζερ 2. Αρχικά το Βόγιατζερ 1 έφερε τον κωδικό Μάρινερ 11 και προοριζόταν να ενταχθεί στα πλαίσια του προγράμματος Μάρινερ. Στις 12 Σεπτεμβρίου 2013 η NASA ανακοίνωσε ότι το Βόγιατζερ 1 είναι επισήμως το πρώτο ανθρώπινο κατασκεύασμα που φτάνει στο διαστρικό χώρο. Η είσοδος στο διαστρικό χώρο έγινε στις 25 Αυγούστου του 2012, όπως προέκυψε από την ανάλυση της πυκνότητας του πλάσματος.
Η τροχιά του
Το Βόγιατζερ 1 πήρε τις πρώτες φωτογραφίες προσεγγίζοντας τον Δία τον Ιανουάριο του 1979. Η κοντινότερη προσέγγιση ήταν 278.000 χλμ. στις 5 Μαρτίου 1979. Στο πλαίσιο της αποστολής αυτής λήφθηκαν σχεδόν 19.000 φωτογραφίες. Πλησίασε το δορυφόρο Ιώ στα σχεδόν 18.640 χλμ. και ανακάλυψε τις πρώτες εξωγήινες ηφαιστειακές δραστηριότητες.
Χάρη στην επίδραση του πεδίου βαρύτητας του Δία συνέχισε το ταξίδι του επιταχύνοντας την πορεία του, έτσι ώστε στις 12 Νοεμβρίου 1980, σε απόσταση μόλις 124.200 χλμ. από τον Κρόνο, φωτογράφησε το σύστημα των δακτυλίων του και ανέλυσε τη σύσταση της ατμόσφαιρας και του Κρόνου και του δορυφόρου του Τιτάνα. thumb|Αλλεπάλληλες φωτογραφίες του Δία από το Βόγιατζερ 1
Στις 18 Φεβρουαρίου 1998, στις 00:10 ώρα το πρωί, η απόστασή του από τον ήλιο ήταν 10,4 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα, δηλαδή έγινε μεγαλύτερη και από αυτή του Πάιονηρ 10, ο οποίος είχε εκτοξευτεί το 1972 με προορισμό τον Κρόνο.
Στις 14 Οκτωβρίου 2005 το Βόγιατζερ 1 απείχε 14,5 δισεκατομμύρια χλμ. (ισοδυναμεί με 97,1 AU ή 13,4 ώρες φωτός) από τον Ήλιο, έχοντας διανύσει 115 AU ή 17,2 δισ. χλμ. από την ημέρα της εκτόξευσής του.
Στις 20 Μαρτίου 2013 ανακοινώθηκε ότι το Βόγιατζερ 1 είναι το πρώτο αντικείμενο κατασκευασμένο από τον άνθρωπο που βγήκε από το ηλιακό μας σύστημα. "Είμαστε σε μια νέα περιοχή. Και ό,τι μετράμε είναι διαφορετικό και συναρπαστικό." είπε ο Bill Webber, ομότιμος καθηγητής αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού.
Πού βρίσκεται σήμερα
Τον Αύγουστο του 2023 το Βόγιατζερ 1 απείχε από τη Γη περίπου 24 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα ή 160 AU όντας το πιο απομακρυσμένο από τη Γη αντικείμενο ανθρώπινης κατασκευής. Η ταχύτητά του είναι περίπου 3,6 AU (ισοδυναμεί με 600 εκατομ. χλμ.) τον χρόνο εν συγκρίσει με τον Ήλιο. Δηλαδή σε σχέση με τον Ήλιο η ταχύτητά του είναι περίπου 17 χλμ. το δευτερόλεπτο. Όπως και το δίδυμό του (Βόγιατζερ 2), το Βόγιατζερ 1 μεταφέρει ένα δίσκο από χρυσάφι με ένα χαιρετισμό προς τα τυχόν νοήμονα όντα που, ίσως συναντήσει κάποτε το σκάφος. Ο δίσκος περιλαμβάνει ήχους, μουσική και 115 εικόνες από τον πλανήτη Γη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόγραμμα Βόγιατζερ Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1977
Διονύσιος ο Φασηλίτης
Ο Διονύσιος ο Φασηλίτης ήταν αρχαίος Έλληνας γραμματικός. Άκμασε στην ελληνιστική εποχή, περί τον 1ο αιώνα π.Χ..
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Damn Small Linux
Το Damn Small Linux (ή DSL) είναι ένα ανοικτού κώδικα, ελεύθερο και δωρεάν λειτουργικό σύστημα σχεδιασμένο μόνο για επεξεργαστές με αρχιτεκτονική x86.
Ιστορία
Η σύλληψη της αρχικής ιδέας και η αρχική συντήρησή του έγιναν από τον John Andrews. Αρχικά στηρίχθηκε στο Model-K, μια περιορισμένη έκδοση (22 MB) του Knoppix. Ξεκίνησε σαν ένα εργαλείο/παιχνίδι. Η βασική ιδέα ήταν να εξακριβωθεί πόσα προγράμματα μπορούσαν να χωρέσουν σε 50MB.
Η διανομή φαίνονταν να έχει σταματήσει καθώς υπήρξαν αρκετές διαμάχες μεταξύ του δημιουργού και των συνεισφερόντων στη διανομή. Ο δημιουργός του τον Απρίλη του 2008, θεώρησε ότι έχει εξοριστεί από το εγχείρημα και πέρασε στη δημιουργία του Tiny Core Linux. Το εγχείρημα φαίνεται να επενέρχεται στη ζωή αφού επανήλθε η σελίδα του.
Βασικά προγράμματα
Η τρέχουσα έκδοση του DSL (4.4.10, 18 Νοεμβρίου 2008) περιλαμβάνει :
Διαχείριση διανομής
Το Damn Small Linux στηρίζεται πλήρως στην κοινότητα των χρηστών του και σε όσους είναι διατεθειμένοι να προσφέρουν με οποιονδήποτε τρόπο σε αυτό.
Απαιτήσεις
Το DSL υποστηρίζει μόνο την αρχιτεκτονική x86. Ελάχιστες απαιτήσεις: Για να τρέξει εξ ολοκλήρου στη μνήμη του υπολογιστή χρειάζεται 128MB. Για να τρέξετε πιο απαιτητικά προγράμματα, όπως το firefox, θα χρειαστείτε, φυσικά, περισσότερη μνήμη ανάλογα και με τα πρόσθετα που θα θέλετε να χρησιμοποιήσετε.
Για πολύ παλιούς υπολογιστές, στους οποίους το BIOS δεν υποστηρίζει το 'El Torito', μπορεί να χρησιμοποιηθεί μία δισκέτα εκκίνησης. Η δισκέτα φορτώνει τον πυρήνα και παρέχει πρόσβαση στο LiveCD ή το LiveUSB.
Εγκατάσταση
Μπορεί να εγκατασταθεί στο δίσκο σαν Debian OS.
Μπορεί επίσης να εγκατασταθεί σαν "εικόνα" cloop το οποίο θεωρητικά είναι αρκετά ασφαλές αφού φορτώνεται στη μνήμη και οι όποιες αλλαγές χάνονται μετά την επανεκκίνηση.
Φαράγγι (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Φαράγγι αναφέρονται οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ρωσική μαφία
Το Ρωσικό οργανωμένο έγκλημα ή Ρωσική μαφία (Ρωσικά: российская мафия), αλλιώς γνωστή ως «Μπράτβα» (Ρωσικά: братва́, που σημαίνει «φωτισμένη αδελφότητα»), είναι μια ομάδα διαφόρων γκάνγκστερ του οργανωμένου εγκλήματος που προέρχονται από την πρώην Σοβιετική Ένωση. Το οργανωμένο έγκλημα στη Ρωσία ξεκίνησε κατά την αυτοκρατορική περίοδο των τσάρων, αλλά μόλις η Σοβιετική εποχή εμφανίστηκε οι αποκαλούμενοι «κλέφτες» (Ρωσικά: vory v zakone) έγιναν ηγέτες ομάδων κρατουμένων σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας και ο κώδικας τιμής τους έγινε πιο καθορισμένος. Με το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το θάνατο του Ιωσήφ Στάλιν και την κατάρευση της Σοβιετικής Ένωσης, εμφανίστηκαν περισσότερες συμμορίες σε μια ακμάζουσα μαύρη αγορά, εκμεταλλευόμενες τις ασταθείς κυβερνήσεις των πρώην Δημοκρατιών, και στο υψηλότερο σημείο της, ελέγχοντας ακόμη και ως τα δύο τρίτα της ρωσικής οικονομίας. Σύμφωνα με μια δήλωση του Λουί Φρεις, πρώην διευθυντή του FBI, «η ρωσική μαφία αποτελούσε τη μεγαλύτερη απειλή για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ στα μέσα της δεκαετίας του 1990».
Στιβ Ντίτκο
Ο '''Στίβεν Τ. Ντίτκο''' (Stephen T. Ditko, 2 Νοεμβρίου 1927 - γύρω στις 29 Ιουνίου 2018) ήταν Αμερικανός συγγραφέας κόμικ και είναι περισσότερο γνωστός ως συνδημιουργός, μαζί με τον Σταν Λι, της σειράς υπερηρώων της Marvel Spider-Man και Doctor Strange.
Ρωσική μαφία
Το 2012, υπήρχαν έως 6.000 διαφορετικές ομάδες, με περισσότερες από 200 από αυτές να έχουν παγκόσμια εμβέλεια. Οι εγκληματίες αυτών των διαφόρων ομάδων είναι είτε πρώην κρατούμενοι φυλακών, διεφθαρμένοι αξιωματούχοι και μεγάλοι επιχειρηματίες, είτε άνθρωποι με εθνοτικές σχέσεις από την ίδια περιοχή με κοινές εγκληματικές εμπειρίες και ηγέτες. Τον Δεκέμβριο του 2009, ο Τιμούρ Λαχόνιν, επικεφαλής του Εθνικού Κεντρικού Γραφείου της Ιντερπόλ της Ρωσίας, δήλωσε: «Σίγουρα, υπάρχει έγκλημα που εμπλέκει τους πρώην συμπατριώτες μας στο εξωτερικό, αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποδηλώνουν ότι μια οργανωμένη δομή εγκληματικών ομάδων που αποτελούνταν από πρώην Ρώσους υπάρχουν στο εξωτερικό». Τον Αύγουστο του 2010, ο Αλέν Μπάουερ, ένας Γάλλος εγκληματολόγος, δήλωσε ότι «είναι μια από τις καλύτερες δομημένες εγκληματικές οργανώσεις στην Ευρώπη, σε μια σχεδόν στρατιωτική επιχείρηση».
Στιβ Ντίτκο
Ο Ντίτκο εισήχθη στο Hall of Fame του Τζακ Κίρμπι το 1990 και στο Hall of Fame του Βραβείου Άισνερ το 1994.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί δημιουργοί κόμικς Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς κόμικς Κατηγορία:Αμερικανοί εικονογράφοι κόμικς Κατηγορία:Marvel Comics Κατηγορία:Νικητές Inkpot Award
Ρωσική μαφία
Προέλευση
Η ρωσική εγκληματικότητα μπορεί να εντοπιστεί στην αυτοκρατορική περίοδο της Ρωσίας, η οποία ξεκίνησε τη δεκαετία του 1720, με τη μορφή ληστειών και κλοπών. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ήταν φτωχοί αγρότες, εκείνη την εποχή, και οι εγκληματίες που έκλεβαν από κυβερνητικές οντότητες διαίρουσαν τα κέρδη μεταξύ των ανθρώπων αποκτώντας ένα καθεστώς (που έμοιαζε με τον Ρόμπεν των δασών) και θεωρούνταν προστάτες των φτωχών και έγιναν λαϊκοί ήρωες. Με τον καιρό, ο «Κόσμος των Κλεφτών» (Vorovskoy Mir) έκανε την εμφάνιση του καθώς αυτοί οι εγκληματίες ομαδοποιήθηκαν και δημιούργησαν τον δικό τους κώδικα συμπεριφοράς που βασίστηκε στην αυστηρή πίστη μεταξύ τους και στην αντιπολίτευση εναντίον της κυβέρνησης. Όταν η Μπολσεβίκικη Επανάσταση εμφανίστηκε το 1917, ο Κόσμος των Κλεφτών ήταν ζωντανός και ενεργός. Ο Βλαντιμίρ Λένιν προσπάθησε να τους εξαφανίσει, αλλά απέτυχε, και οι εγκληματίες κατάφεραν και επέζησαν στο καθεστώς του Ιωσήφ Στάλιν.
1917-1991: Σοβιετική εποχή
Κατά τη διάρκεια του καθεστώς του Στάλιν, εκατομμύρια άνθρωποι στάλθηκαν σε γκούλαγκς (σοβιετικά στρατόπεδα εργασίας), όπου ισχυροί εγκληματίες εργάζονταν μέχρι να γίνουν «κλέφτες» (vorami v zakone). Αυτή η εγκληματική ελίτ συχνά μεταβίβαζε το καθεστώς τους μέσω περίπλοκων διαδρομών και σύμβολων που εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται από Ρώσους μαφιόζους.
Στη συνέχεια, τη δεκαετία του 1980, ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ χαλάρωσε τους περιορισμούς στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, επιτρέποντάς τους να αναπτυχθούν νόμιμα, αλλά μέχρι τότε, η Σοβιετική Ένωση είχε ήδη αρχίσει να καταρρέει. Επίσης κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 και του 1980, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέκτειναν τις πολιτικές μετανάστευσης, επιτρέποντας στους Εβραίους της Σοβιετικής Ένωσης, να εγκατασταθούν σε μια νότια περιοχή του Μπρούκλιν, γνωστή ως «Μπράιτον Μπιτς» (μερικές φορές αποκαλείται ως «Μικρή Οδησσός»), απ' όπου και ξεκίνησε το ρωσικό οργανωμένο έγκλημα στις ΗΠΑ.
Η παλαιότερη γνωστή υπόθεση ρωσικού εγκλήματος στην περιοχή ήταν στα μέσα της δεκαετίας του 1970 από τη «συμμορία με σακούλες πατάτας», μια ομάδα απατεώνων που εμφανίστηκαν ως έμποροι και δήλωναν στους πελάτες τους ότι πωλούσαν αντίκες χρυσών ρούβλιων σε χαμηλή τιμή, αλλά στην πραγματικότητα, τους έδωσαν σακούλες πατάτας όταν αγοράστηκαν σε χιλιάδες ποσότητες. Μέχρι το 1983, ο επικεφαλής του ρωσικού οργανωμένου εγκλήματος στο Μπράιτον Μπιτς ήταν ο Έβεσι Αγκρόν.
1992–2000: Ανάπτυξη και διεθνοποίηση
Όταν η ΕΣΣΔ κατέρρευσε και εμφανίστηκε μια οικονομία ελεύθερης αγοράς, οργανωμένες εγκληματικές ομάδες άρχισαν να καταλαμβάνουν την οικονομία της Ρωσίας, με πολλούς πρώην πράκτορες της KGB και βετεράνους του αφγανικού πολέμου να προσφέρουν τις ικανότητές τους στα αφεντικά του εγκλήματος.
Η βασιλεία του Ιβάνκοφ έληξε επίσης τον Ιούνιο του 1995 όταν σε μια προσπάθεια εκβιασμού 3,5 εκατομμυρίων δολαρίων σε δύο Ρώσους επιχειρηματίες, τον Αλεξάντερ Βόλκοφ και τον Βλαντιμίρ Βόλοσιν, κατέληξε σε σύλληψη του FBI που τον οδήγησε σε ποινή φυλάκισης δέκα ετών σε φυλακές υψίστης ασφάλειας. Πριν από τη σύλληψή του και εκτός από τις επιχειρήσεις του στην Αμερική, ο Ιβάνκοφ ταξιδεύε τακτικά γύρω από την Ευρώπη και την Ασία για να διατηρήσει δεσμούς με τους συμπατριώτες του, καθώς και να ενισχύσει τους δεσμούς με άλλους. Αυτό δεν εμπόδισε άλλους ανθρώπους να του αρνούνται την αυξανόμενη δύναμη. Σε μία περίπτωση, ο Ιβάνκοφ προσπάθησε να εξαγοράσει τον γεωργιανό αφεντικό της εισαγωγής ναρκωτικών. Όταν ο τελευταίος αρνήθηκε την προσφορά, ο ίδιος και οι κορυφαίοι συνεργάτες του δολοφονήθηκαν. Μια σύνοδος κορυφής που πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 1994 στη Βιέννη τον αντάμειψε με ό, τι είχε απομείνει από την επιχείρηση του Γεωργιανού μαφιόζου. Δύο μήνες αργότερα, ο Ιβάνκοφ μπήκε σε μια άλλη αντιπαράθεση με τον αρχηγό των ναρκωτικών και επικεφαλής της συμμορίας Ορεχόβσκαγια, τον Σεργκέι «Σιλβέστερ» Τιμοφέιφ, που τελείωσε με τον τελευταίο να δολοφονείται ένα μήνα αργότερα.
Το 1995, η Ιταλική Καμόρα συνεργάστηκε με τη Ρωσική Μαφία σε ένα σχέδιο παραχάραξης δολαρίων, όπου τα πλαστά χαρτονομίσματα θα μεταφέρονταν στη Ρωσική Μαφία για διανομή σε 29 χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ και πρώην Σοβιετικών δημοκρατίων. Σε αντάλλαγμα, η Ρωσική Μαφία πλήρωσε στην Καμόρα περιουσιακά στοιχεία (συμπεριλαμβανομένης μιας ρωσικής τράπεζας) και πυροβόλα όπλα, τα οποία εισήγαγαν λαθραία στην Ανατολική Ευρώπη και την Ιταλία.
Η παγκόσμια έκταση του ρωσικού οργανωμένου εγκλήματος δεν πραγματοποιήθηκε έως ότου ο Λούντβιχ "Τάρζαν" Φάινμπεργκ συνελήφθη τον Ιανουάριο του 1997, κυρίως λόγω της λαθρεμπορίας όπλων. Το 1990, ο Φάινμπεργκ μετακόμισε από το Μπράιτον Μπιτς στο Μαϊάμι και άνοιξε ένα κλαμπ με την επωνυμία Porky's, το οποίο σύντομα έγινε δημοφιλές στέκι για εγκληματίες του υποκόσμου. Ο ίδιος ο Φάινμπεργκ κέρδισε τη φήμη ως πρεσβευτής μεταξύ διεθνών εγκληματικών ομάδων, ενώ ήταν ιδιαίτερα κοντά στον Χουάν Αλμέιδα, έναν κολομβιανό έμπορο κοκαΐνης. Σχεδιάζοντας να επεκτείνει την επιχείρηση κοκαΐνης, ο Φάινμπεργκ ενήργησε ως μεσάζων μεταξύ του Αλμέιδα και των διεφθαρμένων αξιωματούχων του ρωσικού στρατού. Τον βοήθησε να πάρει έξι ρωσικά στρατιωτικά ελικόπτερα το 1993 και τον επόμενο χρόνο, βοήθησε να αγοράσει ένα υποβρύχιο για τη μεταφορά κοκαΐνης. Δυστυχώς και για τους δύο, οι ομοσπονδιακοί πράκτορες παρακολουθούσαν στενά τον Φάινμπεργκ για μήνες. Ο Αλεξάντερ Γιάσεβιτς, συνεργάτης της ρωσικής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφορίων και μυστικός πράκτορας της DEA, στάλθηκε για να επαληθεύσει την παράνομη διαπραγμάτευση και το 1997, ο Φάινμπεργκ συνελήφθη τελικά στο Μαϊάμι. Αντιμετωπίζοντας την πιθανότητα ισόβιας κάθειρξης, ο τελευταίος συμφώνησε για την κατάθεσή του εναντίον του Αλμέιδα σε αντάλλαγμα για μικρότερη ποινή, η οποία κατέληξε σε 33 μήνες.
2001 – σήμερα
Σε όλο τον κόσμο, οι ρωσικές εγκληματικές ομάδες εμφανίστηκαν να κυριαρχούν σε συγκεκριμένες περιοχές. Το ρωσικό οργανωμένο έγκλημα έχει ένα αρκετά μεγάλο προπύργιο στην πόλη της Ατλάντα όπου τα μέλη του διακρίνονται από τα τατουάζ τους. Το ρωσικό οργανωμένο έγκλημα αναφέρθηκε ότι είχε ισχυρότερο αντίκτυπο στην περιοχή της Γαλλικής Ριβιέρας και στην Ισπανία το 2010 και η Ρωσία χαρακτηρίστηκε ως εικονικό «κράτος μαφίας» σύμφωνα με το WikiLeaks.
Το 2009, οι ρωσικές εγκληματικές ομάδες είχαν φθάσει σε περισσότερες από 50 χώρες και, το 2010, είχαν έως και 300.000 μέλη. Σύμφωνα με ηχογραφήσεις που κυκλοφόρησαν το 2015, ο Αλεξάντερ Λιτβινένκο, λίγο πριν δολοφονηθεί, ισχυρίστηκε ότι ο ισχυρός μαφιόζος Σέμιον Μογκίλεβιτς είχε μια «καλή σχέση» με τον Βλαντίμιρ Πούτιν από τη δεκαετία του 1990.
Στις 7 Ιουνίου 2017, 33 συνεργάτες και μέλη της ρωσικής μαφίας συνελήφθησαν και κατηγορήθηκαν από το FBI, το Τελωνείο των ΗΠΑ και το Αστυνομικό τμήμα της Νέας Υόρκης για εκβιασμούς, παράνομο τζόγο, αδικήματα σχετικά με την κατοχή όπλων, διακίνηση ναρκωτικών, απάτες με πιστωτικές κάρτες, απάτες σε κουλοχέρηδες καζίνο που χρησιμοποιούν ηλεκτρονικές συσκευές με έδρα το Ατλάντικ Σίτι και τη Φιλαδέλφεια, συμβόλαια θανάτου και διακίνηση τσιγάρων.
Κατηγορήθηκαν επίσης ότι λειτουργούσαν μυστικά σε υπόγεια κέντρα τυχερών παιχνιδιών που εδρεύουν στο Μπράιτον Μπιτς, και χρησιμοποίησαν βία σε όσους χρωστάνε χρέη από τυχερά παιχνίδια. Πιστεύεται ότι 27 από τους συλληφθέντες συνδέονται με τη ρωσική συμμορία «Σουλάγια», η οποία εδρεύει σε μεγάλο βαθμό στη Νέα Υόρκη. Σύμφωνα με την εισαγγελία, η Σουλάγια δραστηριοποιείται επίσης στο Νιου Τζέρσεϋ, την Πενσυλβάνια, τη Φλόριντα και τη Νεβάδα. Σύμφωνα με τις διωκτικές αρχές, αυτή είναι μια από τις πρώτες ομοσπονδιακές συλλήψεις εναντίον της Ρωσικής μαφίας και των ηγετών της.
Στις 26 Σεπτεμβρίου 2017, ως μέρος μιας τετραετούς έρευνας, 100 αστυνομικοί της Ισπανικής Αστυνομίας πραγματοποίησαν 18 έρευνες σε διάφορες περιοχές της Μάλαγα της Ισπανίας σχετικά με το ξέπλυμα χρήματος μεγάλης κλίμακας από τη Ρωσία. Οι επιδρομές είχαν ως αποτέλεσμα τη σύλληψη 11 μελών και συνεργατών της ρωσικής μαφίας. Κατασχέθηκαν επίσης χρήματα, πυροβόλα όπλα και 23 πολυτελή οχήματα. Ο ιδιοκτήτης της ποδοσφαιρικής ομάδας Μαρμπέγια, ο Αλεξάντερ Γκρίνμπεργκ και ο διευθυντής της AFK Sistema, ενός τοπικού ισπανικού ποδοσφαιρικού συλλόγου της Μάλαγα, ήταν μεταξύ αυτών που συνελήφθησαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαφία Κατηγορία:Ρωσική μαφία Κατηγορία:Εγκληματικές οργανώσεις
Διονύσιος ο Τρύφωνος
Ο Διονύσιος ο Τρύφωνος ήταν αρχαίος Έλληνας γραμματικός που άκμασε στα χρόνια του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου. Αναφέρεται από τον Αρποκρατίωνα και άλλους. Θεωρείται ως ο συγγραφέας του έργου «Περί ονομάτων» σε μορφή εγκυκλοπαιδικού λεξικού.
Ήταν γιος του Τρύφωνα του γραμματικού, (κατ΄ άλλους πιθανολογείται μαθητής του), εξ ου και το προσωνύμιό του.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Χρυσός δίσκος του Βόγιατζερ
thumb|350px|Η εξωτερική θήκη (Golden Record Cover) Ο όρος χρυσός δίσκος του Βόγιατζερ αναφέρεται σε δυο όμοιους δίσκους αρχείου δεδομένων με ήχους και εικόνες από τη Γη. Είναι προσαρμοσμένοι στα δυο διαστημικά σκάφη Βόγιατζερ 1 και Βόγιατζερ 2 που εκτοξεύθηκαν το 1977 με προορισμό τους εξωτερικούς πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος και κατόπιν το πέραν αυτών διάστημα. Στην αγγλική ορολογία ονομάζονται «Sounds of Earth». Το περιεχόμενο του δίσκου καθορίστηκε για τη ΝΑΣΑ από μία επιτροπή, με πρόεδρο τον Καρλ Σάγκαν, στο Πανεπιστήμιο Κόρνελ.
Περιγραφή
Ο καθεαυτού δίσκος είναι καλυμμένος με προστατευτική εξωτερική θήκη (Golden Record Cover), η οποία περιέχει ένα απλό εγχειρίδιο χρήσης, με ποιο τρόπο δηλαδή μπορούμε να αποκωδικοποιήσουμε το περιεχόμενό του. Οι απαραίτητα βοηθητικές πληροφορίες είναι κωδικοποιημένες στο δυαδικό σύστημα και απεικονίζονται π.χ ως άτομο του υδρογόνου. Πέρα από αυτό απεικονίζεται η σχετική με 14 ραδιοπηγές Πάλσαρ τοποθεσία του πλανήτη μας στο διάστημα.
thumb|350px|Ο χρυσός δίσκος
Ο δίσκος είναι επίχρυσος με χάλκινο πυρήνα και έχει διάμετρο 30 εκατοστών. Το αρχείο δεδομένων είναι χαραγμένο κυκλικά πάνω στην επιφάνεια του δίσκου. Το ίχνος αυτό αρχίζει με 150 απλά κωδικοποιημένες εικόνες από τη Γη. Μετά ακολουθεί ηχογραφημένο υλικό, μεταξύ άλλων και χαιρετιστήριες προσφωνήσεις σε 55 διαφορετικές γλώσσες, φυσικοί ήχοι (άνεμος, βροντή) και ήχοι ζώων. Στη συνέχεια ακολουθεί ένα μουσικό πρόγραμμα 90 λεπτών.
Το (αρχαίο) ελληνικό χαιρετιστήριο μήνυμα είναι (με ερασμιακή προφορά):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόγραμμα Βόγιατζερ
Σπύρος Οικονομόπουλος
Ο Σπύρος Οικονομόπουλος (Ακράτα Αχαΐας, 26 Οκτωβρίου 1959) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε τον αθλητισμό από τον ερασιτεχνικό σύλλογο της γενέτειράς του (Α.Ο. Ακράτας), από όπου σε μικρή ηλικία (18 ετών) μεταπήδησε στους ερασιτέχνες της ΑΕΚ.
Στο σύλλογο της "Ένωσης" παρέμεινε επί 19 συνεχείς περιόδους, τις 17 από τις οποίες ως επαγγελματίας. Προωθήθηκε στη βασική ενδεκάδα επί τεχνικής ηγεσίας του Μίλτου Παπαποστόλου (1980-81), όταν και μονιμοποιήθηκε, είχε όμως την "ατυχία" να συνυπάρχει κατά καιρούς με αρκετούς άλλους σπουδαίους τερματοφύλακες, όπως οι Νίκος Χρηστίδης, Λάκης Στεργιούδας, Χρήστος Αρβανίτης, Θεολόγης Παπαδόπουλος, Αντώνης Μήνου, Ηλίας Ατματσίδης, οπότε ο συναγωνισμός ήταν ιδιαίτερα σκληρός.
Με την έναρξη της επόμενης χρονιάς, κάποιες ατυχείς εμφανίσεις του τον οδήγησαν σε σταδιακό παροπλισμό, με αποτέλεσμα τελικά να χάσει τη θέση του από τον Μήνου. Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα ότι δεν είχε καμία συμμετοχή στο πρωτάθλημα, για ολόκληρη την τριετία 1992-94, όταν η ΑΕΚ κατέκτησε ισάριθμα πρωταθλήματα. Ο ερχομός του Ατματσίδη στην ομάδα, τον υποχρέωσε να εγκαταλείψει την ενεργό δράση και τυπικά, το καλοκαίρι του 1996, σε ηλικία, πλέον, 37 ετών.
Συνολικά, πήρε μέρος σε 117 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος, στον ένα από τους οποίους ως ερασιτέχνης, την πρώτη του χρονιά (1977-78), σε απεργία των αμειβομένων ποδοσφαιριστών στις 26 Δεκεμβρίου 1977.
Στην εθνική ομάδα
Αγωνίστηκε 12 συνολικά φορές με την εθνική Ελλάδας, το διάστημα 1984-1989. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1984 στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση με την Ανατολική Γερμανία, όταν υπό τις οδηγίες του Μίλτου Παπαποστόλου (προπονητή που τον καθιέρωσε μερικά χρόνια νωρίτερα στην ΑΕΚ), αντικατέστησε στο ημίχρονο τον Γιώργο Πλίτση.
Μετά το ποδόσφαιρο
Μετά το τέλος της αγωνιστικής του σταδιοδρομίας επέστρεψε στην Ακράτα, όπου ανάπτυξε επιχειρηματική δραστηριότητα. Κάποια στιγμή, η διοίκηση της ΑΕΚ ανακοίνωσε την απόφασή της για τη διενέργεια ενός φιλικού αγώνα προς τιμήν του, την οποία όμως ουδέποτε υλοποίησε.
Πηγές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Λουκιανός (κόμης της εώας)
O Λουκιανός (λατινικά : Lucianus) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, του 4ου αιώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες της εώας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί πρόξενοι (τίτλος)
Γκρέιντζ Χιλ (Τζαμάικα)
Το Γκρέιντζ Χιλ (αγγλικά: Grange Hill) είναι οικισμός της ενορίας του Ουεστμόρλαντ, στην Τζαμάικα. Αριθμώντας 7.219 κατοίκους το 2012, αποτελούσε τον οικισμό με τον σημαντικότερο πληθυσμό του Ουεστμόρλαντ μετά την τοπική διοικητική έδρα, τη Σαβάννα-λα-Μαρ.
Το χωριό είναι γνωστό ως η τοποθεσία εγκατάστασης της πρώτης πρεσβυτεριανικής χριστιανικής αδελφότητας, το 1837, εντός του εδάφους της ενορίας του Ουεστμόρλαντ. Έδιναν ιδιαίτερα σημασία στην εκπαίδευση, ενώ, παράλληλα, ανέλαβαν την διδασκαλία των Μαύρων, οι οποίοι είχαν απελευθερωθεί από τη δουλεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ενορία του Ουεστμόρλαντ Κατηγορία:Πόλεις της Τζαμάικας
Εκκλησία της Πεντηκοστής (Λοτζ)
Ιστορία
Χτίστηκε τα έτη 1826–1828 σε κλασικιστική μορφή στην Πλατεία Νέας Αγοράς ως Ευαγγελική Εκκλησία της Αγίας Τριάδας. Στο αρχικό της σχήμα, ήταν παρόμοιο με το κτίριο του Δημαρχείου του Λοτζ στην απέναντι πλευρά της οδού Πιοτρκόφσκα. Ο δημιουργός του έργου ήταν ο Μπονιφάτσι Βιτκόφσκι. Στη δεκαετία του 1980, αρχικά αποφασίστηκε η επέκταση του ναού, αλλά λόγω αδυναμίας κάλυψης των αναγκών της Ευαγγελικής κοινότητας στο Λοτζ, η οποία στο μεταξύ εμπλουτίστηκε σημαντικά, ο ναός ανοικοδομήθηκε πλήρως το 1889 -1892, σύμφωνα με το σχέδιο των Ότο Γκέλιχ και Χιλάρι Μαγέφσκι. Ένα πρωτόκολλο που γράφτηκε την προηγούμενη μέρα επικολλήθηκε στον ακρογωνιαίο λίθο κατά τη διάρκεια της ανοικοδόμησης στις 7 Αυγούστου 1889.
Ο νέος ναός χτίστηκε σε εκλεκτικό ρυθμό με κυριαρχία των νεοαναγεννησιακών χαρακτηριστικών με τη χρήση ρομαντικών στοιχείων (παράθυρα). Ο ναός είναι κτισμένος σε ελληνική σταυροειδή κάτοψη, με ίσους βραχίονες, κατασκευασμένος από τούβλο. Σύμφωνα με τον γενικό χαρακτήρα της εξωτερικής όψης, είναι διακοσμημένο με 6 πυργίσκους, 4 από τους οποίους είναι μεγαλύτεροι στις γωνίες, με κωνικές σκεπές με σταυρούς και στο κέντρο της οροφής, υπάρχει ένας θόλος με σταυρό από πάνω τους. Οι στέγες και οι σκεπές των πυργίσκων καλύπτονται με φύλλα ψευδαργύρου. Είσοδοι από τρεις πλευρές οδηγούν στο εσωτερικό του ναού.
Μάχη του Λουλέ Μπουργκάς
Η μάχη του Λουλέ Μπουργκάς -(τουρκ. Lüleburgaz Muharebesi, βουλγ. Люлебургаско-Бунархисарска операция) ήταν μέρος των στρατιωτικών επιχειρήσεων του Α΄ Βαλκανικού πολέμου, συνέχεια της μάχης του Κιρκ Κιλισέ.
Εκκλησία της Πεντηκοστής (Λοτζ)
Ιστορία
Ο κύριος βωμός σχεδιάστηκε από τον Φέλιξ Πασκόφσκι και τα ανάγλυφα κατασκευάστηκαν από τον Στέφαν Κιεουμπασίνσκι το 1946. Στο κέντρο του βωμού υπάρχει μια σκηνή, και από πάνω ένας θρόνος από τέσσερις γύψινες κολόνες με κορινθιακά κεφάλια. Υπάρχει μια μεγάλη καμπάνα που έφτιαξε το 1893 ο Α. Ζβολίνσκι από τη Βαρσοβία και δύο μεγάλες νέες καμπάνες. Σταθμοί του Σταυρού, σκαλισμένοι σε γύψο, χρηματοδοτήθηκαν το 1946 από την Ένωση Εμπόρων του Λοτζ.
Το 1945, με τη συγκατάθεση των κομμουνιστικών αρχών, ο ναός καταλήφθηκε από την Καθολική Εκκλησία. Εκεί ιδρύθηκε Ρωμαιοκαθολική ενορία υπό την επίκληση της Πεντηκοστής. Ως Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, καθαγιάστηκε την 1η Ιανουαρίου 1945 από τον Γιαν Ζντζιόφσκι. Το 1989, η Ρωμαιοκαθολική ενορία αγόρασε την εκκλησία και τα κτίρια της ενορίας από την Ευαγγελική Εκκλησία του Άουγκσμπουργκ στην Πολωνία.
Μάχη του Λουλέ Μπουργκάς
Η μάχη δόθηκε από τις 28 Οκτωβρίου μέχρι τις 2 Νοεμβρίου του 1912 ανάμεσα στον στρατό του Πριγκιπάτου της Βουλγαρίας υπό τις διαταγές του στρατηγού Ιβάν Φίτσεβ και στον στρατό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπό τις διαταγές του στρατηγού Αμπντουλάχ Πασά - στην περιοχή του Λουλέ Μπουργκάς (στην πρώην ανατολική Θράκη, σημ. Ευρωπαϊκή Τουρκία), με σκοπό την αναχαίτιση των Βούλγαρων από το δρόμο προς την Κωνσταντινούπολη. Η μάχη κατέληξε σε μεγάλη νίκη των Βουλγάρων, που συνέχισαν την προέλαση τους στην Κωνσταντινούπολη, μέχρι να ανακοπούν από τους Οθωμανούς, στην επόμενη σύγκρουση, στην πρώτη μάχη της Τσατάλτζας.
Εκκλησία της Πεντηκοστής (Λοτζ)
Ιστορία
Τα έτη 2018-2019, η πρόσοψη του κτιρίου ανακαινίστηκε πλήρως. Αποκαταστάθηκε επίσης το αρχικό του πορτοκαλί χρώμα.
Παραπομπές
Πεντηκοστης Εκκλησια
Μάχη του Λουλέ Μπουργκάς
Η μάχη
Την νύχτα της 18ης Οκτωβρίου του 1912 ο βουλγαρικός στρατός πέρασε τα σύνορα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ξεκινώντας τις πολεμικές επιχειρήσεις στο μέτωπο της Ανατολικής Θράκης. Μετά την νίκη στη μάχη του Κιρκ Κιλισέ, η βουλγάρικη 2η στρατιά υπό τον στρατηγό Νικόλα Ιβάνωφ κατευθύνθηκε προς την Αδριανούπολη με σκοπό να ξεκινήσει την πολιορκία της, οι δε 1η και 3η βουλγάρικη στρατιά υπό τους στρατηγούς Κουτίντσεφ και Ντιμιτρίεφ αντίστοιχα, καταδίωξε την οθωμανική στρατιά της Θράκης, κατά την υποχώρησή της.
Μαξιμιλιάνο Ερνάντες Μαρτίνες
Ο Μαξιμιλιάνο Ερνάντες Μαρτίνες (Maximiliano Hernández Martínez, 21 Οκτωβρίου 1882 - 15 Μαΐου 1966) ήταν πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ από το 1931 ως το 1944. Υπηρετώντας ως Υπουργός Άμυνας του Προέδρου Αρτούρο Αράουχο, κατέλαβε την εξουσία στη διάρκεια ενός ανακτορικού πραξικοπήματος, κεφαλοποιώντας την πολιτική αναταραχή που επήλθε από την κατάρρευση των τιμών του καφέ. Θαυμαστής του φασισμού, ο Ερνάντες Μαρτίνες ηγήθηκε μιας στρατιωτικής κυβέρνησης που ενεργά κατέστειλε την αντιπολίτευση, κυρίως τη Σαλβαδοριανή αγροτική επανάσταση του 1932 της οποίας ηγήθηκε ο Φαραμπούντο Μαρτί, κατά την οποία χιλιάδες ιθαγενείς δολοφονήθηκαν και μόνο με την υποψία συνεργασίας με τους κομμουνιστές. Η σφαγή αυτή έμεινε γνωστή ως La Matanza. Οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των θυμάτων ποικίλλουν ανάμεσα στις 10.00 και 40.000. Επίσης δημιούργησε έναν ρατσιστικό νόμο για να κρατήσει τους μαύρους εκτός της χώρας.
Ο Ερνάντες Μαρτίνες πίστευε στον αποκρυφισμό. Όταν ξέσπασε στο Σαν Σαλβαδόρ μια επιδημία ευλογιάς διέταξε να κρεμαστούν χρωματιστά φώτα γύρω από την πόλη, με την ελπίδα να γιατρευτούν οι άρρωστοι.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του το Ελ Σαλβαδόρ γνώρισε σημαντική οικονομική ανάπτυξη αλλά και ακραία καταπίεση, έτσι το 1944 έχασε τη θέση του από τη διάσημη μη βίαια Απεργία των Πεσμένων Χεριών στην οποία ηγήθηκαν φοιτητές. Κατά τη διάρκεια της μαζικής αυτής πολιτικής δράσης, η Σαλβαδοριανή κοινωνία είχε ολοκληρωτικά παραλύσει μέχρι να χάσει το αξίωμά του. Ο Ερνάντες Μαρτίνες έφυγε εξόριστος στην Ονδούρα. Η επανάσταση μεταφέρθηκε και στη Γουατεμάλα όπου εκδιώχθηκε ο Χόρχε Ουμπίκο.
Μάχη του Λουλέ Μπουργκάς
Η μάχη
Την ίδια μέρα - 28 Οκτωβρίου - ξεκίνησε η επίθεση των Βουλγάρων. Η Οθωμανική στρατιά Θράκης, που στο μεταξύ είχε ενισχυθεί με νέα στρατεύματα από την Ανατολία και πλέον ήταν σχεδόν ισοδύναμη με τους Βούλγαρους, χωρίστηκε σε δυο τμήματα. Το ένα υπό τον στρατηγό Κολεμάν Αμπντουλάχ Πασά αμυνόταν στο Λουλέ Μπουργκάς ενώ το δεύτερο υπό τον στρατηγό Χαμντί Πασά, αμυνόταν στο Μπουνάρ Χισάρ. Τα προκεχωρημένα τμήματα της 3ης βουλγάρικης στρατιάς επιτίθενται την νύχτα στις οθωμανικές θέσεις κοντά στο χωριό Καραγάτς (πρώην «Βρύσις», ανατολικής Θράκης) αλλά οι Οθωμανοί αντιστέκονται με επιτυχία. Τα ξημερώματα, ο Ντιμιτρίεφ διατάζει γενική επίθεση σε όλο το μήκος του μετώπου και η μάχη συνεχίστηκε για ώρες κάτω από δυνατή βροχή χωρίς αποτέλεσμα. Στο πεδίο της μάχης φτάνει και η αργοπορημένη 1η στρατιά του στρατηγού Κουτίντσεφ και επιτίθεται στην αριστερή πλευρά των Οθωμανών (στο Λουλέ Μπουργκάς) ενώ ο Κολεμάν Αμπντουλάχ Πασά διατάξει συγκέντρωση δυνάμεων και επίθεση στο μέσον του βουλγαρικού στρατού. Οι Βούλγαροι κάτω από το βάρος της επίθεσης υποχωρούν αρχικά, αλλά όταν καταρρέει ο τομέας των υλικοτεχνικών υπηρεσιών του οθωμανικού στρατού, και οι στρατιώτες έχουν έλλειψη πυρομαχικών, οι Βούλγαροι ανασυντάσσονται και αντεπιτίθενται καταφέρνοντας να σπρώξουν πίσω 5 χιλιόμετρα τους Οθωμανούς η μάχη συνεχίζεται τώρα μέρα και νύχτα, και στις 31 Οκτωβρίου η βουλγάρικη 1η στρατιά καταφέρνει να σπάσει την οθωμανική άμυνα στο Λουλέ Μπουργκάς, ενώ και η 3η στρατιά είναι κοντά στο σπάσιμο του κέντρου των Οθωμανών, ενώ έχει αρχίσει να διεισδύει στην πλευρά του Μπουνά Χισάρ. Ο Αμπντουλάχ Πασά, διατάζει την πλήρη υποχώρηση. Τα στρατεύματα ξεκινούν για την Κωνσταντινούπολη. Οι γραμμές και τα τμήματα έχουν καταρρεύσει, η πορεία της επιστροφής είναι δύσκολη και επίπονη λόγω της βροχής και των λασπωμένων δρόμων, χιλιάδες Οθωμανοί πολίτες συνταξιδεύουν με τον στρατό, εγκαταλείποντας τα σπίτια τους μπροστά στην βουλγαρική προέλαση, ενώ ταυτόγχρονα τους πλήττουν και μολυσματικές ασθένειες.
Συνέπειες
Ο Α΄ Βαλκανικός πόλεμος ξεκίνησε και συνεχίστηκε για τους Βούλγαρους νικηφόρα: μέσα σε περίπου δέκα ημέρες κατάφεραν - κατ' αρχήν να εκδιώξουν εντελώς τους Οθωμανούς από την Ανατολική Ρωμυλία με τη μάχη στο Κάρτζαλι και να συνεχίσουν με την κατάληψη (εκτός από την Αδριανούπολη προς το παρόν) της βόρειας Ανατολικής Θράκης. Τώρα οι Βούλγαροι στρατηγοί δεν είχαν κανένα λόγο να μην κοιτάνε προς την Κωνσταντινούπολη, αφού ο δρόμος μακρύς μεν - 150 χλμ ως την πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας- ανοιχτός δε.
Μαξιμιλιάνο Ερνάντες Μαρτίνες
Παραπομπές
Πρόεδροι του Ελ Σαλβαδόρ
Μάχη του Λουλέ Μπουργκάς
Παραπομπές
Λ Λ Λ Λ
Ηλιούπολη Καΐρου
μικρογραφία|Ο Βαρώνος Εντουάρ Λούις Ιωσήφ μικρογραφία|Το παλάτι του βαρώνου σήμερα
Η Ηλιούπολη (αραβικά : مصر الجديدة - Μισρ ελ Τζαντίντα, μτφ : Νέα Αίγυπτος) (Αρχαία Ελληνικά : Ηλιόπολις ή Ηλιούπολη, "Πόλη του Ήλιου") είναι μία πόλη έξω από το Κάιρο σήμερα προάστιο του Καΐρου στην Αίγυπτο. Ιδρύθηκε το 1905 από την "Εταιρεία Ηλιούπολη Όασις", με επικεφαλής τον βέλγο βιομήχανο Εντουάρ Λούις Ιωσήφ και τον Μπόγκος Νουμπάρ, γιο του αιγύπτιου πρωθυπουργού Νουμπάρ Πασά. Είναι μία από τις πιο εύπορες περιοχές του Καΐρου. Σήμερα (2010) η Ηλιούπολη έχει περισσότερο από ένα εκατομμύριο κατοίκους.
Ιστορία
Το 1907-1910 ο βαρώνος Εντουάρ Λούις Ιωσήφ έχτισε στην περιοχή μια μεγαλοπρεπή οικία σε έκταση που αγόρασε από την αποικιακή κυβέρνηση σε ερημική περιοχή, τότε, έξω από το Κάιρο. Σταδιακά γύρω από την έκταση αυτή η εταιρία έχτισε κι άλλες βίλες εύπορων, ξενοδοχεία, γήπεδα γκολφ κ.α. με αρχιτέκτονα τον Καμίλ Ρομπίντα ενώ συνδέθηκε με το Κάιρο με τραμ το 1910.
Το 1910 πάνω από το νέο προάστιο πραγματοποιήθηκε αεροπορική επίδειξη. Η αεροπορική επίδειξη ωστόσο δεν είχε επιτυχία επειδή λόγω των αμμοθυελλών χρειάστηκε να ακυρωθούν πολλές πτήσεις.
Το σπίτι το 1957 πουλήθηκε και το 2012 ανακοινώθηκε ότι σε συνεργασία με τη βελγική κυβέρνηση ανακαινίστηκε και λειτουργεί ως διεθνές πολιτιστικό κέντρο. Από το 1980 είναι γνωστό ως "παλάτι του Βαρώνου".
Η περιοχή είναι από το 2012 η έδρα του ιδιωτικού Πανεπιστημίου Ηλιουπόλεως. Γνωστό είναι και το Παλάτι της Ηλιουπόλεως πρώην ξενοδοχείο και έπειτα προεδρικό μέγαρο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Περιοχές Μείζονος Καΐρου
Ρόκο Μπλάζεβιτς
Ο Ρόκο Μπλάζεβιτς (10 Μαρτίου 2000-), επίσης γνωστός ως Ρόκο, είναι Κροάτης ποπ τραγουδιστής. Εκπροσώπησε την στον, αφού κέρδισε την εθνική επιλογή της χώρας, το Dora 2019. Το τραγούδι του, με τον τίτλο "The Dream" δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό της Γιουροβίζιον του 2019.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Σπλιτ της Κροατίας το 2001. Η μητέρα του είναι η Marija Saratlija-Blažević, επίσης τραγουδίστρια. Ο πατέρας του, ο Tonći Blažević είναι και αυτός τραγουδιστής της klapa, μουσική της Δαλματίας. Ο αδερφός του παίζει κιθάρα.
Καριέρα
Τον Ιούλιο του 2017, ο Blažević κέρδισε το Σερβικό ρεσιτάλ Pinkove Zvezdice, καθώς και τον Δεκέμβριο του 2018, όταν κέρδισε τη δεύτερη θέση στο ριάλιτι σόου, "Zvijezde". Στις 16 Φεβρουαρίου 2019, ο Blažević κέρδισε το Dora 2019 με το τραγούδι "The Dream". Ο μέντοράς του είναι ένας διάσημος Κροάτης τραγουδιστής, ο Jacques Houdek. Πολλοί άνθρωποι ονόμαζαν τον Roko "τον Κροάτη Michael Bublé" (ο Bublé είναι καναδός τραγουδιστής κροατικής καταγωγής). Ο Blažević επίσης παίζει στη μουσική του μπάντα με τους Rando και Luka, γιους των Κροατών τραγουδιστών Zlatan Stipišić Gibonni και Tomislav Mrduljaš.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κροάτες τραγουδιστές Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Κροατία Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ανατόλιος Λαοδικείας
Ο Ανατόλιος ήταν Αλεξανδρινός φιλόσοφος, θεολόγος και χριστιανός επίσκοπος Λαοδικείας που έζησε τον 3ο αιώνα.
Βίος
Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια άγνωστο πότε. Είχε λάβει φροντισμένη εκπαίδευση, η οποία κάλυπτε την φιλοσοφία, τη ρητορική, την αριθμητική,τη γεωμετρία, την αστρονομία, τη φυσική. Θα συστήσει φιλοσοφική σχολή διδάσκοντας αριστοτελική φιλοσοφία. Δεν αποκλείεται να δίδασκε και θεολογικά μαθήματα. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Βρουχείου, προστίου της Αλεξάνδρειας από τους Ρωμαίους, θα λάβει ενεργό δράση υπέρ των αμάχων πολιορκημένων. Θα μεταναστεύσει στην Παλαιστίνη όπου ο ηλικιωμένος Θεότεκνος Καισαρείας θα τον χειροτονήσει βοηθό επίσκοπο με την προοπτική να τον διαδεχθεί στον επισκοπικό θρόνο. Όμως εκείνος μεταβαίνοντας στην Αντιόχεια με σκοπό να συμμετάσχει σε σύνοδο που θα έκρινε τις απόψεις του Παύλου Σαμοσατέα,΄ πέρασε από τη Λαοδίκεια την περιόδο που είχε μείνει κενή η επισκοπική έδρα της πόλεως, μετά το θάνατο του επισκόπου Ευσέβιου, και τοποθετήθηκε επίσκοπος από τους Χριστιανούς της πόλης. Είναι άγνωστο το πότε πέθανε. Ο χρόνος ακμής του πρέπει να τοποθετηθεί μεταξύ 250-275
Συγγραφικό έργο
Ο Ευσέβιος μας πληροφορεί πως ο Ανατόλιος ήταν πολυγραφότατος, αλλά μνημονεύει δύο από τα έργα του. Έτσι αναφέρει τα: Περί Πάσχα, στο οποίο εισάγει τον δεκαεννεαετή πασχάλιο κύκλο. Ο εορτασμός του Πάσχα καθορίζεται την Κυριακή μετά την εαρινή ισημερία, Περί δεκάδος και των εντός αυτής αριθμών, το οποίο διασώζεται στην ελληνική και τη λατινική και ίσως να είναι μέρος ενός ευρύτερου έργου του, με τον τίτλο Αριθμητικών εισαγωγών. Επίσης αναφέρει διάφορα θεολογικά μελετήματα.
Πηγές
Κατηγορία:Επίσκοποι του 3ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι Λαοδικείας Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι
Ασύμμετρη πληροφόρηση
Ασύμμετρη πληροφόρηση έχουμε στην αγορά φροντίδας υγείας, οι καταναλωτές δεν έχουν ειδικές γνώσεις για να αποφασίζουν τι θα πρέπει να καταναλώνουν. Κάτι τέτοιο συμβαίνει επειδή αυτοί που παρέχουν φροντίδα υγείας έχουν μεγαλύτερη γνώση από αυτούς που χρησιμοποιούν την φροντίδα υγείας και το αυτό καταλήγει σε βάρος των τελευταίων. (Βλέπε επίσης Σχέση αντιπροσώπευσης, προκλητή ζήτηση).
Κατηγορία:Οικονομικά της υγείας Πληροφορηση
Αγγελική Πάλλη
Η Αγγελική Πάλλη Βαρθολομαίου (ιταλικά : Angelica Palli Bartolommei) (1798 – 6 Μαρτίου 1875 ) υπήρξε Ελληνο-Ιταλίδα λόγια, λογοτέχνης, δημοσιογράφος, μεταφράστρια, δασκάλα με φιλελληνική δράση.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λιβόρνο το 1798, ήταν κόρη του ηπειρώτη Παναγιώτη Πάλλη και της Δωροθέας Χρυσαυγής Γιωργή από την Μονεμβάσια, είχε κι εναν αδελφό τον Μιχάλη. Έλαβε ελληνική παιδεία και μιλούσε εκτός από ελληνικά και ιταλικά, αρχαία ελληνικά, αγγλικά και γαλλικά.
Το 1828 έγραψε το πρώτο της μυθιστόρημα, το Labattaglia di Benevento, άρχισε επίσης να μεταφράζει στα ιταλικά αρχαίους έλληνες συγγραφείς και να γράφει ποιήματα. Γρήγορα έγινε μέλος της Ιταλικής ακαδημίας του Λιβόρνο ενώ διατηρούσε επαφές με έλληνες λόγιους της εποχής όπως ο Σολομός που αλληλογραφούσαν.
Παντρεύτηκε τον Φερντινάντο Μπαρτολομέι και εγκαταστάθηκε στην Φλωρεντία. Η δράση της εστιάστηκε στην ενίσχυση του απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων, με μεγάλη οικονομική και κοινωνική συνεισφορά. Το σπίτι της ήταν κέντρο συνάντησης των Φιλελλήνων μεταξύ 1824 και 1826, ενώ έκανε φιλολογικές συσκέψεις. Ονομάστηκε «νέα Σαπφώ».
Συνεργάστηκε με το περιοδικό Η Ευτέρπη, το I Romito, τα Ελληνικά Χρονικά κ.α.,
Συγγράμματα
Δημοσίευσε πλήθος πεζογραφημάτων και ποιημάτων στα πιο έγκριτα περιοδικά. Έγραψε τα έργα της κυρίως στα Ιταλικά αλλά και στα Γαλλικά. Θέμα των έργων της ήταν η ελληνική επανάσταση όπου εξυμνούσε τα κατορθώματα των αγωνιστών και ηρώων των έργων της προωθώντας τον φιλελληνισμό.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Σβετλάνα Χότσενκοβα
Η Σβετλάνα Βίκτοροβνα Χότσενκοβα (Светла́на Ви́кторовна Хо́дченкова, γενν. 21 Ιανουαρίου 1983) είναι Ρωσίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 21 Ιανουαρίου του 1983 στη Μόσχα. Έχει συμπρωταγωνιστήσει με τον Κονσταντίν Χαμπένσκι, Κόλιν Φερθ, Γκάρι Όλντμαν, Χιου Τζάκμαν, Φάμκε Γιάνσεν, Κονσταντίν Κριούκοφ, Βέρα Μπρέζνιεβα, Αλεξέι Τσάντοφ, Νάστια Ζαντορόζναγια, Μαξίμ Ματβέγεφ, Άγκνιγια Κουζνετσόβα, Τατιάνα Αρντγκνόλτς.
Καραϊβική Θάλασσα
Η Καραϊβική Θάλασσα είναι μία από τις μεγαλύτερες αλμυρές θάλασσες και έχει έκταση περίπου 2.754.000 χλμ². Το βαθύτερο σημείο της θάλασσας είναι η Τάφρος Κέιμαν, μεταξύ της Κούβας και της Τζαμάικα, στα 7.686 μέτρα κάτω από το επίπεδο της θάλασσας.
Ολόκληρη η περιοχή της Καραϊβικής Θάλασσας, ιδιαίτερα τα πολυάριθμα νησιά, είναι γνωστή ως Καραϊβική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θάλασσες Κατηγορία:Καραϊβική
Σκίουρος
Σκίουρος ή βερβερίτσα είναι το κοινό όνομα μικρού θηλαστικού της οικογένειας Σκιουρίδες. Το όνομα αυτό προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις σκιά και ουρά. Συνήθως η λέξη χρησιμοποιείται για να κατονομάσει ζώα του γένους Σκίουρος (Sciurus) και Ταμιασκίουρος (Tamiasciurus). Αυτά τα τυπικά μέλη της οικογένειας είναι τρεις σκίουροι με μεγάλες φουντωτές ουρές, που απαντώνται στην Ευρώπη, την Ασία και την Αμερική. Παρόμοια γένη υπάρχουν και στην Αφρική. Ωστόσο, στις Σκιουρίδες περιλαμβάνονται επίσης οι ιπτάμενοι σκίουροι, και σκίουροι εδάφους όπως οι κυνόμυες και οι μαρμότες.
Εθνικό Θέατρο του Ελ Σαλβαδόρ
Το Εθνικό Θέατρο του Ελ Σαλβαδόρ (Ισπανικά: Teatro Nacional de El Salvador) είναι το μεγαλύτερο θέατρο στην Κεντρική Αμερική. Η κατασκευή του άρχισε στις 3 Νοεμβρίου 1911 από τον Γάλλο αρχιτέκτονα Ντανιέλ Μπεϋλάρντ και εγκαινιάστηκε την 1 Μαρτίου 1917. Είναι κατασκευασμένο σε στυλ Γαλλικής Αναγέννησης με μοντέρνες πινελιές. Διακοσμήθηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Λουτσίο Καπελλάρο, και η Μεγάλη Αίθουσά του είναι η πιο όμορφη και κομψή στην Κεντρική Αμερική.
Σκίουρος
Εμφάνιση
Το χρώμα του σκίουρου διαφέρει ανάλογα με το είδος, με τα πιο συνηθισμένα χρώματα να είναι το μαύρο, το κόκκινο, το γκρίζο και το καφέ στην πλάτη, και το λευκό στην κοιλιά. Οι σκίουροι έχουν διπλό τρίχωμα, το εσωτερικό είναι πυκνό και απαλό στην αφή, ενώ το εξωτερικό αποτελείται από μακριές σκληρές τρίχες.
Ο σκίουρος έχει αμυγδαλωτά σκούρα προεξέχοντα μάτια, σχετικά μεγάλα για το μέγεθος του κεφαλιού του, με αρκετή απόσταση μεταξύ τους. Τα τριγωνικά του αυτιά είναι στητά και σε μερικά είδη έχουν τούφες στην κορυφή τους. Το ρύγχος του είναι μικρό και λήγει σε στρογγυλή μύτη.
Οι μεγαλύτεροι σκίουροι, οι μαρμότες, φτάνουν μέχρι 8 κιλά, ενώ οι μικρότεροι, που βρίσκονται στη δυτική Αφρική, έχουν βάρος μόλις 15 γραμμάρια.
Διατροφή
Αντίθετα με τα κουνέλια και τα ελάφια, οι σκίουροι μερικών ειδών δεν μπορούν να χωνέψουν την κυτταρίνη και πρέπει να βασιστούν σε τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες, υδατάνθρακες και λίπος. Όμως, ο ιπτάμενος σκίουρος του Πακιστάν (επιστημονική ονομασία Eupetaurus cinereus ― Ευπέταυρος ο στακτόχρους) τρώει σχεδόν αποκλειστικά βελόνες από πεύκα, μια τροφή με μεγάλη ποσότητα κυτταρίνης. thumb|left|250px|Αυτός ο αρκτικός σκίουρος απολαμβάνει ένα μανιτάρι.
Οι σκίουροι γενικώς είναι παμφάγοι, τρώνε μια μεγάλη ποικιλία τροφών φυτικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων καρυδιών, καρπών, φρούτων, μυκήτων, καθώς και εντόμων όπως μυρμήγκια, πεταλούδες και σκαθάρια, αυγών ακόμη και μικρών θηλαστικών (κουνελιών), πουλιών, βατράχων και ψοφιμιών. Στις τροπικές περιοχές, αυτού του είδους οι τροφές αντικαθιστούν τα φθινοπωρινά καρύδια.
Μερικοί σκίουροι του εδάφους πέφτουν σε χειμερία νάρκη τον χειμώνα, αν και ξυπνάνε κάθε τόσο, παραμένοντας όμως στη φωλιά τους. Πριν ξεκινήσει αυτή η φάση, τρώνε υπερβολικά για να κερδίσουν βάρος. Μερικοί μάλιστα διπλασιάζουν το βάρος τους. Οι πιο μικροί σκίουροι, όπως αυτοί του είδους Tamias, παχαίνουν αλλά όχι αρκετά για να τα καταφέρουν χωρίς πρόσθετες προμήθειες, που τις μαζεύουν το φθινόπωρο και τις βάζουν στη φωλιά τους κάτω από το έδαφος. Επιλέγουν φαΐ με ακόρεστα λιπαρά οξέα όπως το λινελαϊκό οξύ για αυτό το σκοπό, το οποίο χωνεύεται κατά την περίοδο της χειμερίας νάρκης όταν η σωματική θερμοκρασία τους είναι χαμηλή. Τα κορεσμένα λιπαρά οξέα δεν χωνεύονται υπό τέτοιες συνθήκες.
Οι αρχές της άνοιξης είναι η δυσκολότερη περίοδος για τους σκίουρους των δέντρων σε τροπικά κλίματα. Αυτοί οι σκίουροι δεν πέφτουν σε χειμέρια νάρκη, αλλά μαζεύουν και θάβουν καρπούς για να έχουν τον χειμώνα. Την άνοιξη όμως, τα θαμμένα καρύδια που μένουν αρχίζουν να φυτρώνουν και δεν είναι πλέον διαθέσιμα για τροφή. Νέες πηγές φαγητού δεν είναι ακόμη διαθέσιμες. Στις περιόδους αυτές οι σκίουροι βασίζονται πάρα πολύ σε μπουμπούκια δέντρων. Το καλοκαίρι η δίαιτα αυτών των ειδών αποτελείται κυρίως από έντομα.
Αναπαραγωγή
thumb|250px|Γκρίζο σκιουράκι σε ηλικία επτά με δέκα ημερών. Οι σκίουροι είναι πολυγαμικοί. Ο θηλυκός σκίουρος των ειδών που πέφτουν σε χειμέρια νάρκη έχει οίστρο λίγες βδομάδες μετά τη λήξη της περιόδου αυτής, και ενδιαφέρεται για ζευγάρωμα για λίγες ώρες μέχρι μία μέρα, ανάλογα με το είδος. Αυτοί οι σκίουροι ζευγαρώνουν μόνο μία φορά το χρόνο, αργά τον χειμώνα ή στις αρχές της άνοιξης. Άλλα είδη αναπαράγονται και δεύτερη φορά το καλοκαίρι.
Πολλοί σκίουροι του εδάφους γεννάνε από έξι έως εννέα μικρά, σε αντιδιαστολή με αυτούς με κατοικία τα δέντρα, οι οποίοι έχουν μια γέννα με δύο έως τέσσερα μικρά. Οι νεογέννητοι έχουν κλειστά τα μάτια και δεν έχουν καθόλου τρίχωμα. Μετά από ένα μήνα περίπου, τα μάτια τους ανοίγουν, και λίγες μέρες ή βδομάδες αργότερα, (ο χρόνος ποικίλει για τα διάφορα είδη), μπορούν να βγαίνουν μόνα τους από τη φωλιά.
Κυνήγι
thumb|left|200px|Μέρος ενός ρωσικού παλτού από τη γούνα σκίουρων.
Μέχρι την εποχή μας, το κρέας του σκίουρου θεωρούταν εκλεκτό πιάτο σε περιοχές των ΗΠΑ, γι’ αυτό και τον κυνηγούσαν. Σήμερα η κατανάλωση σκίουρων περιορίζεται κυρίως σε κυνηγούς.
Σε άλλες χώρες όπως η Ρωσία και ο Καναδάς, το ζώο εκτιμάται πολύ για την ποιότητα της γούνας του, από την οποία φτιάχνονται παλτά. Η γούνα συχνά βάφεται, ώστε να μοιάζει με τις πιο πολύτιμες άλλων ζώων.
Σε ορισμένα μέρη κατοικημένα από ανθρώπους, ο σκίουρος θεωρείται παράσιτο και τοποθετούνται παγίδες, όπως περιγράφεται παρακάτω. Αλλά σε αυτές τις περιπτώσεις, ο σκοπός είναι η απομάκρυνση παρά η εξολόθρευσή του.
Βλαβερότητα
Οι σκίουροι είναι γενικά έξυπνα και επίμονα ζώα. Σε κατοικήσιμες περιοχές έχουν την κακή συνήθεια να τρώνε από ταΐστρες πουλιών, να σκάβουν σε γλάστρες είτε για να θάψουν είτε για να βρουν καρπούς και να φτιάχνουν φωλιές σε φιλόξενες γι’ αυτούς περιοχές, όπως σοφίτες.
Οι σκίουροι καμιά φορά μπορούν να αποτελέσουν πραγματική επιδημία γιατί μασούν φαγώσιμα και μη φαγώσιμα αντικείμενα. Το συνήθειο αυτό διατηρεί τα δόντια τους αιχμηρά και τα φθείρει ώστε να πέσουν (τα τρωκτικά αλλάζουν συνεχώς δόντια). Κάποιοι ιδιοκτήτες καταφεύγουν σε ενδιαφέροντες τρόπους απώθησης τους, για παράδειγμα τοποθετώντας στις σοφίτες κομμάτια γούνας από κατοικίδιες γάτες ή σκύλους. Η γούνα αυτή δηλώνει στο σκίουρο πως στην περιοχή υπάρχουν «κυνηγοί» και δεν φωλιάζει πια εκεί. Ψεύτικες κουκουβάγιες και άλλων ειδών σκιάχτρα γενικά αγνοούνται από τα ζώα, και ο καλύτερος τρόπος να τα αποτρέψει κανείς από το να μασούν τα πάντα είναι να τα καλύψει με κάτι που τα κάνει ανεπιθύμητα: για παράδειγμα απαλό πανί ή σκόνη κόκκινης πιπεριάς. Ακόμη και παγίδες επιστρατεύονται για να εκδιωχθούν οι σκίουροι από κατοικημένες περιοχές. left|thumb|250px|Ο σκίουρος δοκιμάζει ανθρώπινο φαγητό σε πάρκο του [[Λονδίνου.]]
Οι σκίουροι μπορούν να εκπαιδευτούν να τρώνε από το χέρι του ανθρώπου. Επειδή μπορούν να αποθηκεύουν στο σώμα τους το παραπανίσιο φαγητό, θα φάνε όσο βρούνε διαθέσιμο. Οι σκίουροι που κατοικούν σε πάρκα και πόλεις μαθαίνουν πως ο άνθρωπος είναι πηγή έτοιμου φαγητού. Ωστόσο, το τάισμα με το χέρι δεν ενδείκνυται καθώς το ζωάκι μπορεί να μεταφέρει μεταδοτικές ασθένειες. Ακόμη, δυσκολεύονται να ξεχωρίσουν τα δάχτυλα από το φαγητό και τα δαγκώματα είναι οδυνηρά.
Οι σκίουροι προκαλούν συχνά προβλήματα και στην ηλεκτροδότηση, καθώς μπαίνουν στους μετασχηματιστές ψάχνοντας για τροφή. Τότε παθαίνουν ηλεκτροπληξία και προκαλούν βραχυκυκλώματα που καταστρέφουν τον εξοπλισμό. Οι σκίουροι κατόρθωσαν να «ρίξουν» το υπερσύγχρονο χρηματιστήριο NASDAQ δύο φορές και να προκαλέσουν προβλήματα στο Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα. Επίσης ακονίζουν τα δόντια τους σε κλαδιά δέντρων, αλλά δεν μπορούν να τα ξεχωρίσουν από ηλεκτροφόρα καλώδια. Συχνά χρησιμοποιείται ελαστικό για να εμποδίσει την πρόσβασή τους σε τέτοιες εγκαταστάσεις.
Επιρροή στον μοντέρνο πολιτισμό
Παρά το γεγονός πως θεωρούνται από αρκετούς βλαβεροί, γενικότερα είναι αγαπητά ζώα, χάρις στην γλυκύτατη εμφάνισή τους, τη χαριτωμένη τους κίνηση και τη συνήθεια να μαζεύουν καρύδια. Οι σκίουροι είναι από τα πιο επιτυχημένα άγρια αστικά είδη, καθώς αντίθετα με τους αρουραίους θεωρούνται συμπαθητικοί. Οι σκίουροι είναι δημοφιλείς χαρακτήρες σε πολλά καρτούν, όπως ο «Ρόκυ, ο Ιπτάμενος Σκίουρος» και οι «Τσιπ και Ντέηλ» του Γουώλτ Ντίσνεϋ.