cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Friends: The Reunion
Το Friends: The Reunion (στα ελληνικά: «Τα Φιλαράκια: Η Επανένωση»), γνωστό και ως «The One Where They Get Back Together», είναι ειδικό επεισόδιο επανένωσης του 2021 της αμερικανικής τηλεόρασης κωμικής σειράς Friends (Τα Φιλαράκια). Το ειδικό επεισόδιο φιλοξενείται από τον Τζέιμς Κορντέν και η παραγωγή εκτελείται από τους συν-δημιουργούς της σειράς, Μάρτα Κάουφμαν, Ντέιβιντ Κρέιν και Κέβιν Σ. Μπράιτ, καθώς και τον Μπεν Γουίνστον (που σκηνοθέτησε επίσης το ειδικό επεισόδιο). Το επεισόδιο βλέπει τους κύριους χαρακτήρες να ξαναεπισκέπτονται τα σετ της αρχικής σειράς (όπως τα διαμερίσματα, την καφετέρια και το σιντριβάνι των Friends), να συναντιούνται με guest συμμετέχοντες που εμφανίστηκαν στην σειρά, καθώς και guest διασημότητες, να κάνουν επιτραπέζιες αναγνώσεις και αναπαράσταση παλαιότερων επεισοδίων των Friends και κοινοποιούν πλάνα παρασκηνίου.
Το επεισόδιο έκανε πρεμιέρα στις 27 Μαΐου 2021, στο HBO Max.
Χρονοδιάγραμμα παραγωγής
Στις 12 Νοεμβρίου 2019, το The Hollywood Reporter ανακοίνωσε ότι η Warner Bros. Television Studios δημιούργησε μια συνάντηση φίλων για το HBO Max που θα επέστρεφε ολόκληρο το cast και τους συν-δημιουργούς να επιστρέφουν. Στις 21 Φεβρουαρίου 2020, η WarnerMedia ανακοίνωσε ότι είχε τεθεί σε διαδικασία παραγωγής ένα ειδικό επεισόδιο επανένωσης των Friends με την επιστροφή όλων των αρχικών ηθοποιών και συν-δημιουργών.
Το ειδικό επεισόδιο ήταν παραγωγή από τους συν-δημιουργούς της σειράς, Κέβιν Σ. Μπράιτ, Μάρτα Κάουφμαν και Ντέιβιντ Κρέιν, και το κύριο cast της σειράς, Τζένιφερ Άνιστον, Κόρτνεϊ Κοξ, Λίζα Κούντροου, Ματ ΛεΜπλάνκ, Μάθιου Πέρι και Ντέιβιντ Σουίμερ. Ο Μπεν Γουίνστον σκηνοθέτησε και παρήγαγε το επεισόδιο μέσω της Fulwell 73. Η Warner Bros. Television Studios συμμετείχε επίσης στην παραγωγή του ειδικού επεισοδίου.
Γυρίσματα
Το ειδικό επεισόδιο γυρίστηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια, στη Σκηνή 24, επίσης γνωστή ως «The Friends Stage» στο Warner Bros. Studios, όπου το Friends είχε γυριστεί από τη δεύτερη σεζόν του. Η μαγνητοσκόπηση της επανένωσης ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2021. Η μαγνητοσκόπηση του ειδικού επεισοδίου καθυστέρησε δύο φορές, πρώτη φορά τον Μάρτιο 2020 και δεύτερη φορά τον Αύγουστο 2020, και οι δύο λόγω της πανδημίας COVID-19.
Το κομμάτια του παιχνιδιού trivia και του talk show του ειδικού επεισοδίου, με οικοδεσπότη τον Τζέιμς Κορντέν, γυρίστηκαν μπροστά από ένα ζωντανό ακροατήριο «ως επί το πλείστον της ένωσης των κομπάρσων, οι οποίοι ελέγθηκαν για COVID-19 και προσλήφθηκαν για την εμφάνιση». Οι εκπρόσωποι του Πέρι διευκρίνισαν ότι είχε επείγουσα οδοντική χειρουργική επέμβαση πριν από τη μαγνητοσκόπηση όταν οι θεατές ανησυχούσαν για την εμφάνισή του.
Σε ένα podcast επεισόδιο του Ρομπ Λόου που κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2021, η Κούντρου είπε ότι είχε δει μόνο το ανακατασκευασμένο σετ του Central Perk και κινηματογράφησε «κάτι μικρό», το οποίο τελικά έγινε η εμφάνιση της Lady Gaga που καταγράφηκε τον Νοέμβριο του 2020, όταν η τραγουδίστρια-ηθοποιός γύριζε το θρίλερ δράσης Bullet Train. Ο σκηνοθέτης και παραγωγός Μπεν Γουίνστον δήλωσε ότι το τμήμα των παιχνιδιών trivia είχε προγραμματιστεί τον Μάρτιο του 2021 ενώ έκανε την παραγωγή των The Late Late Show και των 63ων ετήσιων Βραβείων Γκράμι.
Φιλική συμμετοχή
Οι τρεις ηθοποιοί που απεικόνισαν το κουαρτέτο του κουρείου στο The One With All the Jealy εμφανίστηκαν στην κατηγορία παιχνιδιών trivia. Οι αστέρες guests Ντάνι Ντε Βίτο, Μπεν Στίλερ, Τζούλια Ρόμπερτς, Μπραντ Πιτ και Σον Πεν αναφέρθηκαν και εμφανίστηκαν μέσω αρχειακών βίντεο. Ο ηθοποιός Πολ Ραντ εμφανίστηκε για λίγο στην αυλαία της σειράς. Οι εμφανίσεις του σκηνοθέτη Τζέιμς Μπάροους και του κωμικού Μπομπ Νιούχαρτ κόπηκαν από το ειδικό επεισόδιο και χρησιμοποιήθηκαν ως βίντεο μπόνους στην κυκλοφορία από το HBO Max.
Κυκλοφορία
Το ειδικό επεισόδιο επενένωσης ήταν αρχικά έτοιμο να κυκλοφορήσει με την κυκλοφορία του HBO Max στις 27 Μαΐου 2020, μαζί με τα 236 επεισόδια της αρχικής σειράς που ήταν διαθέσιμα κατά την κυκλοφορία. Στις 13 Μαΐου 2021, κυκλοφόρησε ένα τρέιλερ που ανακοίνωσε ότι η ειδική επανένωση είχε προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 27 Μαΐου 2021, στο HBO Max. Η έκδοση του HBO Max περιλαμβάνει πέντε βίντεο μπόνους που κόπηκαν από το ειδικό επεισόδιο ως έξτρα.
Το ειδικό επεισόδιο κυκλοφόρησε επίσης διεθνώς ταυτόχρονα με την κυκλοφορία στις ΗΠΑ στο Sky One και στο Now στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιταλία, στο Foxtel Now και στο Binge στην Αυστραλία, στο TVNZ 2 και στο TVNZ OnDemand στη Νέα Ζηλανδία, στο ZEE5 στην Ινδία, στο OSN στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, στο HBO Go και στο HBO Asia στις Σιγκαπούρη, Μαλαισία, Ινδονησία, Βιετνάμ, Ταϊλάνδη, Φιλιππίνες, Ταϊβάν και Χονγκ Κονγκ και στο HBO Nordic στις Σουηδία, Δανία, Νορβηγία και Φινλανδία.
Στην Κίνα, το ειδικό επεισόδιο μεταδόθηκε από τα iQIYI, Youku και Tencent Video, αν και οι σκηνές με την Lady Gaga, τον Τζάστιν Μπίμπερ και το BTS έχουν αφαιρεθεί. Οι αναφορές για ΛΟΑΤ και οι αναφορές στα ούρα στο ειδικό αφαιρέθηκαν επίσης.
Στην Ιαπωνία, το ειδικό επεισόδιο κυκλοφόρησε αποκλειστικά στο U-NEXT στις 31 Μαΐου 2021.
Στο Βιετνάμ, το ειδικό επεισόδιο μεταδόθηκε στο FPT Play και στο VieOn με τους βιετναμέζικους υπότιτλους.
Στη Νότια Αφρική, το ειδικό επεισόδιο προβλήθηκε στο MNET (DStv) στις 30 Μαΐου 2021 και κυκλοφόρησε για streaming μετάδοση στο Showmax στις 31 Μαΐου 2021.
Υποδοχή
Στο Rotten Tomatoes, το ειδικό επεισόδιο έχει βαθμολογία έγκρισης 66% με βάση 44 κριτικές, με μέση βαθμολογία 6,7/10. Η άποψη των κριτικών του ιστότοπου είναι, «Μπορεί να λειτουργεί καλύτερα για τους σκληροπυρηνικούς, αλλά όταν κόβει το θόρυβο και επικεντρώνεται στις συνδέσεις του Friends: The Reunion είναι τόσο ζεστή και ανακουφιστική όσο μια βραδιά στο καφέ». Στο Metacritic, το ειδικό επεισόδιο έχει μέσο όρο 65 στα 100, υποδεικνύοντας «γενικά ευνοϊκές κριτικές» βάσει 27 κριτικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επεισόδια τηλεοπτικών σειρών Κατηγορία:Ειδικά τηλεοπτικά επεισόδια Κατηγορία:Επεισόδια των Friends (τηλεοπτική σειρά, 1994)
Ερρίκος του Γκλόστερ
Ο Ερρίκος (αγγλ. Henry, Duke of Gloucester, 31 Μαρτίου 1900 - 10 Ιουνίου 1974) από τον Οίκο των Ουίνδσορ ήταν δούκας του Γκλώστερ.
Βιογραφία
Ο Ερρίκος Γουλιέλμος Φρειδερίκος Αλβέρτος ήταν ο τρίτος γιος του Γεωργίου Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Μαρίας, κόρης του Φραγκίσκου του Τεκ (του Οίκου της Βυρτεμβέργης).
Σπούδασε σε σχολείο, ο πρώτος γιος βρετανού μονάρχη που δεν σπούδασε κατ' οίκον. Εκεί ήταν εξαίρετος στα αθλήματα· συνέχισε στο Κολλέγιο Ήτον και μετά στο 10ο Βασιλικό Σύνταγμα Ουσάρων. Ήθελε να διοικήσει κάποτε το Σύνταγμα, αλλά είχε βασιλικές υποχρεώσεις. Σε έναν αθλητικό αγώνα στην Κένυα συνάντησε την Μπέρυλ Μάρκαμ, μέλλοντική αεροπόρο και σχετίστηκε μαζί της ρομαντικά. Η Αυλή τον ανάγκασε να παύσει τη σχέση, αποτρέποντας το δημόσιο σκάνδαλο· οι γονείς του τον πίεσαν να νυμφευτεί τη λαίδη Άλις Μόνταγκιου.
Το 1939-40 υπηρέτησε στη Γαλλία ως αξιωματικός σύνδεσμος και αργότερα ορίστηκε γενικός διοικητής της Αυστραλίας, διαδεχόμενος τον νεότερο αδελφό του Γεώργιο, Δούκα του Κεντ, που είχε αεροπορικό δυστύχημα. Το 1953 παρευρέθη στη στέψη της ανιψιάς του Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου· εκτέλεσε αρκετά υπερπόντια ταξίδια, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του. Από το 1965 έπαθε μία σειρά από εγκεφαλικά επεισόδια και όταν το 1972 ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμος έπαθε αεροπορικό δυστύχημα, δεν του το είπαν. Δύο έτη μετά απεβίωσε σε ηλικία 74 ετών. Η σύζυγός του απεβίωσε το 2004 σε ηλικία 103 ετών, το μακροβιότερο μέλος της βασιλικής οικογένειας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1935 τη λαίδη Άλις Μόνταγκιου-Ντάγκλας-Σκοτ, κόρη του Τζον Μόνταγκιου-Ντάγκλας-Σκοτ, 7ου Δούκα του Μπακλού & Δούκα του Κουίνσμπερρυ, και είχε τέκνα:
Διακρίσεις
Του απονεμήθηκαν οι διακρίσεις των Ταγμάτων: της Περικνημίδος, της Ακάνθου, του Αγ. Πατρικίου, του Λουτρού, των Αγ. Μιχαήλ και Γεωργίου, της Βικτωρίας, του Αγ. Ιωάννου (όλα της Βρετανίας), του Αγ. Όλαφ (της Νορβηγίας), του Χρυσανθέμου (της Ιαπωνίας).
Επίσης στρατιωτικά παράσημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος Ουίνδσορ Κατηγορία:Δούκες του Γκλόστερ
Δυναστεία των Αριαραθιδών
Η Δυναστεία των Αριαραθιδών περιλαμβάνει μέλη, που ήταν βασιλείς της Καππαδοκίας το διάστημα 331 - 96 π.Χ. Οκτώ βασιλείς της έφεραν το όνομα Αριαράθης και ένας το όνομα Αριάμνης. Ιδρυτής του Οίκου είναι ο Αριαράθης Α΄, σατράπης της Καππαδοκίας από το 350 τού Αρταξέρξη Γ΄ και τού Δαρείου Γ΄ Κοδομανού· ο πατέρας του Αριάμνης και ο πάππος του Δατάμης ήταν επίσης σατράπες εκεί.
Ο Αριαράθης Α΄ το 331 έγινε ανεξάρτητος με τον τίτλο τού βασιλιά. Ο Αλέξανδρος Γ΄ ο Μέγας υπέταξε την Καππαδοκία, αλλά μετά το τέλος του το 323 ο Αριαράθης Α΄ εξεγέρθηκε, αν και 81 ετών. Το επόμενο έτος τον υπέταξε ο Περδίκκας και τον σταύρωσε μαζί με πολλούς συγγενείς του· όρισε τον Ευμένη κυβερνήτη της επαρχίας. Ο ανιψιός του διέφυγε στην Αρμενία και μετά το τέλος τού Ευμένη, με τη βοήθει τού Αρδοάτη της Αρμενίας, ανακατέλαβε την Καππαδοκία και έγινε βασιλιάς της ως Αριαράθης Β΄. Οι απόγονοί του έκοψαν αργυρά νομίσματα εξαίρετης αισθητικής, ιδίως ο Αριαράθης Ε΄.
Πηγές
Αριαραθιδες
Ιωάννης Βρεττός
Ο Ιωάννης Βρεττός ήταν Έλληνας δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 στην Αθήνα.
Ο Βρεττός ήταν ένας από τους 17 αθλητές που συμμετείχαν στον αγώνα μαραθωνίου. Τερμάτισε τέταρτος από τους συνολικά εννέα αθλητές που ολοκλήρωσαν τον αγώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Έλληνες μαραθωνοδρόμοι Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Τζούλιο Ρομάνο
Μάντοβα, Palazzo Te
τοιχογραφίες, 1525-1535
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ιταλοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης Κατηγορία:Μανιεριστές ζωγράφοι
Μουσουλμανική Αδελφότητα
Η Κοινωνία των Αδελφών Μουσουλμάνων (αραβικά: جماعة الإخوان المسلمين, Jamāʿat al-Ikhwān al-Muslimīn) γνωστή ως Μουσουλμανική Αδελφότητα, الإخوان المسلمونal-Ikhwān al-Muslimūn), αλλά και ως Αδελφοί Μουσουλμάνοι, είναι μια διακρατική οργάνωση σουνιτών ισλαμιστών που ιδρύθηκε στην Αίγυπτο το 1928 από τον μουσουλμάνο λόγιο και δάσκαλο Χασάν αλ-Μπάννα.   Οι διδασκαλίες του αλ - Μπάννα βρήκαν απήχηση και εκτός Αιγύπτου, επηρεάζοντας μέχρι και σήμερα πολλά ισλαμικά κινήματα.
Το σύνθημα της Αδελφότητας είναι παραδοσιακά «Πιστοί αλλά Αδελφοί». Αυτό το σύνθημα επεκτάθηκε σε πέντε μέρη: «Ο Αλλάχ είναι ο στόχος μας, Το Κοράνι είναι το Σύνταγμα, Ο Προφήτης είναι ο ηγέτης μας, Τζιχάντ είναι ο δρόμος μας, Θάνατος για χάρη του Αλλάχ είναι η επιθυμία μας».
Αρχικά ξεκίνησε ως ένα παν-ισλαμικό θρησκευτικό και κοινωνικό κίνημα, ενώ αργότερα απέκτησε και πολιτικούς στόχους, κυρίως για τον τερματισμό της αγγλικής κατοχής της Αιγύπτου.
Η Μουσουλμανική Αδελφότητα είχε κατ' εκτίμηση δύο εκατομμύρια μέλη στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η τεράστια επιρροή της ήταν σαφής, με περισσότερα από 2.000 παραρτήματα σε όλη τη χώρα και 2.000 κοινωνίες για φιλανθρωπικούς σκοπούς και κοινωνικές υπηρεσίες. Λειτουργούσε κλινικές υγείας, αθλητικούς συλλόγους, σχολεία και άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα, τζαμιά και ισλαμικά κέντρα, και είχε παρουσία 10.000 εθελοντών στρατιωτών στην Παλαιστίνη. Οι ιδέες της είχαν κερδίσει οπαδούς σε όλο τον αραβικό κόσμο και επηρέασε άλλες ισλαμικές ομάδες με το «μοντέλο του πολιτικού ακτιβισμού σε συνδυασμό με το ισλαμικό φιλανθρωπικό έργο».
Ίδρυση
Ο Χασάν αλ-Μπάννα ίδρυσε τη Μουσουλμανική Αδελφότητα στην πόλη Ισμαηλία το Μάρτιο του 1928, μαζί με έξι εργάτες της Εταιρείας της Διώρυγας του Σουέζ, ως πανισλαμικό, θρησκευτικό, πολιτικό και κοινωνικό κίνημα. Η Εταιρεία της Διώρυγας του Σουέζ βοήθησε τον Μπάνα να χτίσει τζαμί στην Ισμαηλία, που θα χρησίμευε ως έδρα της Αδελφότητας, σύμφωνα με το The Society of Muslim Brothers του Ρίτσαρντ Μίτσελ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Ιστορία του Ισλάμ
Αθλητικά γεγονότα του 2009/Ιανουάριος
Παρατίθενται σημαντικά αθλητικά γεγονότα σε όλο τον κόσμο που συνέβησαν το μήνα Ιανουάριο του 2009, συνοδευόμενα από τις πηγές που τα μετέδωσαν. Οι θάνατοι αθλητικών προσωπικοτήτων συμπεριλαμβάνονται στη σειρά λημμάτων Θάνατοι το 2009 ανά μήνα.
28 Ιανουαρίου
01
Παρασιτολογία
Η παρασιτολογία (parasitology) είναι μια συνολική επιστήμη με κύριο αντικείμενο την έρευνα, εξέταση και καταστολή των παρασίτων.
Η ιστορία της παρασιτολογίας είναι διάσπαρτη σε άλλους επιστημονικούς κλάδους, όπως η μοριακή βιολογία, η ζωολογία, η βοτανική, η ανθρωπολογία και γενικότερα η οικολογία. Η μεγάλη ανάπτυξή της οφείλεται βεβαίως στην ανακάλυψη του μικροσκοπίου τον 17ο αιώνα, οπότε και άρχισε να αναπτύσσεται συστηματικά.
Φερνάν Λεζέ
Ο Φερνάν Λεζέ (Joseph Fernand Henri Léger, 4 Φεβρουαρίου 1881 - 17 Αυγούστου 1955) ήταν Γάλλος ζωγράφος και γλύπτης, ο οποίος ξεκίνησε από τον κυβισμό, ωστόσο προχώρησε σε πιο εικονικές και εύληπτες παραστάσεις, με αποτέλεσμα να θεωρείται πρόδρομος της Ποπ Αρτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες Κατηγορία:Καλλιτέχνες του Κυβισμού Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Γουόλτερ Κρέιν
Ο Γουόλτερ Κρέιν (Walter Crane, 15 Αυγούστου 1845 – 14 Μαρτίου 1915) ήταν Άγγλος καλλιτέχνης και εικονογράφος βιβλίων. Θεωρείται ο πιο σημαντικός ανάμεσα στους εικονογράφους βιβλίων της γενιάς του.
Το έργο του Κρέιν χαρακτηριζόταν από πολύχρωμες και λεπτομερείς αρχές των μοτίβων του παιδιού μέσα στο κήπο που θα χαρακτηρίζουν πολλά παιδικά ροκ και ιστορίες για τις επόμενες δεκαετίες. Ήταν μέρος του κινήματος Τέχνες και Χειροτεχνία και παρήγαγε μια σειρά από πίνακες, εικονογραφήσεις, παιδικά βιβλία, κεραμικά πλακίδια και άλλες διακοσμητικές τέχνες. Ο Crane είναι επίσης γνωστός για τις δημιουργείες που συνδέονται με το διεθνές σοσιαλιστικό κίνημα.
Γιώργος Μπαλογιάννης
Ο Γιώργος Μπαλογιάννης (Θεσσαλονίκη, 17 Ιανουαρίου 1971) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Διαθέτοντας ύψος 1,98 μέτρων αγωνιζόταν στη θέση του σούτιγκ γκαρντ.
Καριέρα
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από την ομάδα του ΒΑΟ στον οποίο αγωνίστηκε το διάστημμα 1988-1992.
Στη συνέχεια αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Κόρατς το 1994 και 2 Κύπελλα Ελλάδος (1995, 1999) διετελώντας αρχηγός τις περιόδους 1998-1999 και 1999-2000.
Το 2000 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό για να κατακτήσει την Ευρωλίγκα το 2002, 2 πρωταθλήματα το 2001 και 2003, 1 κύπελλο το 2003, ενώ ήταν φιναλίστ της Σουπρολίγκα το 2001.
Τη σεζόν 2003-2004 μεταγράφηκε στο Μακεδονικό και την επόμενη χρονιά έκλεισε την καριέρα του στον ΠΑΟΚ.
Εθνική Ελλάδος
Έχει αγωνιστεί με την Εθνική Ελλάδος σε 31 αγώνες και έχει σημειώσει 141 πόντους. Έχει κατακτήσει την 4η θέση στο Μουντομπάσκετ 1998 και έχει συμμετάσχει στο Ευρωμπάσκετ 1999.
Τον Ιούλιο του 2008 ενεπλάκη στην Διοίκηση της ΚΑΕ ΠΑΟΚ.
Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ22 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακεδονικού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1998 Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Γκιόκτουρκ
Οι Γκιοτουρκ ή Γαλάζιοι Τούρκοι (τουρκικά: Göktürkler, gök (γκιοκ)= γαλάζιος στα Παλαιά τουρκικά αλλά και ουρανός στα Οθωμανικά Τουρκικά), γνωστοί επίσης ως Ασίνα και Ατσίνα Τούρκοι, ήταν μια συνομοσπονδία νομαδικών τουρκικών (τουρανικών) φύλων στη μεσαιωνική Κεντρική Ασία. Οι Γκιοκτουρκ, υπό την ηγεσία του χαγάνου Μπουμίν (πέθανε το 552 μ.Χ.) και των υιών του, διαδέχθηκαν το Χαγανάτο των Ρουράν (μια πρωτοαβαρική συνομοσπονδία) ως η κύρια δύναμη στην περιοχή και δημιούργησαν το τουρκικό χαγανάτο των Γκιoκ Τουρουκλαρί, (582-745), μια αχανή αυτοκρατορία, αποτελώντας μια από τις αρκετές νομαδικές δυναστείες που θα διαμόρφωναν το μελλοντικό πολιτισμό και τις κυρίαρχες αξίες των τουρανικών φύλων.
Η ελίτ των Γκιόκτουρκ προήρχετο από τη φυλή των Ασίνα, γνώση της οποίας υπήρξε για πρώτη φορά το 439 μ.Χ. Το κινεζικό Βιβλίο των Σούι αναφέρει ότι στις 18 Οκτωβρίου εκείνης της χρονιάς, ο ηγέτης Ταϊβού των Βορείων Βέι ανέτρεψε τον Τζουκού Μουτζιάν των Βορείων Λιανγκ στην ανατολική Γκανσού, απ' όπου 500 οικογένειες των Ασίνα κατέφυγαν βορειοδυτικά στο Χαγανάτο των Ρουράν στα περίχωρα της Γκαοτσάνγκ.
Σύμφωνα με το Βιβλίο των Tσου και την ιστορία των Βορείων Δυναστειών, η φυλή Ασίνα ήταν συνιστώσα της συνομοσπονδίας των Σιονγκ-νου, αλλά αυτή η σύνδεση αμφισβητείται, και σύμφωνα με το Βιβλίο των Σούι, ήταν μια μείξη βαρβάρων από το Πινγκλιάνγκ. Πραγματικά, κινεζικές πηγές συνδέουν πολλές βαρβαρικές φυλές στα βόρεια σύνορα με τους Σιονγκ-νου, όπως οι Βυζαντινοί ιστοριογράφοι αποκαλούν τους Αβάρους, Ούννους και Μαγυάρους ως Σκύθες. Τέτοιοι αρχαϊσμοί αποτελούσαν κοινό φιλολογικό τόπο, και υποδήλωναν παρεμφερείς γεωγραφικές καταβολές και νομαδικό τρόπο ζωής, αλλά όχι άμεσο δεσμό.
Ως τμήμα του ετερογενούς Χαγανάτου των Ρουράν, οι Τούρκοι έζησαν για γενιές βόρεια της οροσειράς Αλτάι, όπου ασχολήθηκαν με την κατεργασία των μετάλλων για λογαριασμό των Ρουράν. Σύμφωνα με τον επιστήμονα Ντένις Σίνορ, η ανάρρηση της φυλής Ασίνα στην εξουσία αντανακλούσε μια εσωτερική επανάσταση στη συνομοσπονδία των Ρουράν, παρά ήταν αποτέλεσμα εξωτερικής κατάκτησης. Σύμφωνα με τον Τσαρλς Χόλκομπ, ο αρχικός πληθυσμός ήταν μάλλον ετερογενής και πολλά από τα ονόματα των ηγετών, περιλαμβανομένων των δύο ιδρυτικών μελών, δεν ήταν καν τουρκικά (τουρανικά). Αυτό υποστηρίζεται έτι περαιτέρω από τις επιγραφές του Ορχόν, με αρκετά μη τουρκικά λεξήματα, που πιθανότερα αναπαριστούν ουνγκρικές και σαμογετικές λέξεις.
Γλώσσα και γραφή
Οι Γκιόκτουρκ ήταν το πρώτο τουρανικό φύλο που έγραφαν τη γλώσσα τους στην Παλαιά Τουρκική γραφή.
Θρησκεία
Ο Τενγκρισμός ήταν η παραδοσιακή θρησκεία των Γαλάζιων Τούρκων. Μετά την πτώση του χαγανάτου τους, κάποιοι από τους απογόνους τους ακολούθησαν το Χαγανάτο των Ουιγούρων και δέχθηκαν ιεραποστόλους της θρησκείας του Μανιχαϊσμού. Τελικώς, ένα τμήμα τους έγιναν βουδιστές και άλλοι μουσουλμάνοι, ανάλογα με την περιοχή που εγκαθίσταντο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκικά φύλα
Πεταλούδα
Η πεταλούδα είναι έντομο της Τάξης των Λεπιδόπτερων και ανήκει σε μία από τις υπεροικογένειες των Hesperioidea (Εσπερίες) ή των  Papilionoidea (όλες οι άλλες πεταλούδες). Οι πεταλούδες ανήκουν στο φύλο των αρθρόποδων και την τάξη των εντόμων. Τα είδη τους υπερβαίνουν τον αριθμό των 100.000 σε όλο τον κόσμο. Έχουν μακριές κεραίες, δύο ζεύγη φτερών καλυμμένα με πολύχρωμα λέπια, διαθέτουν στοματικά μόρια μυζητικού τύπου και οι κεραίες τους ποικίλλουν ανάλογα με το είδος.
Η μεταμόρφωσή τους από την στιγμή της γέννησης, σε μορφή κάμπιας (προνύμφες), είναι τεράστια. Έχουν σκωληκόμορφο σώμα και μασητικό στοματικό τύπο, ενώ συχνά διαθέτουν μεταξοειδείς αδένες και με τα λεπτά στρώματα μεταξιού που παράγουν, δημιουργούν ένα κουκούλι, στο οποίο εισέρχονται και μετατρέπονται σε χρυσαλίδες. Όταν βγαίνουν από το κουκούλι, έχουν πλέον τη μορφή ενήλικης πεταλούδας. Οι πεταλούδες είναι φυτοφάγες και συχνά το μεγαλύτερο τμήμα τους παρουσιάζει περιπτώσεις σεξουαλικού διμορφισμού. Τα Λεπιδόπτερα χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: τα ομοιόνευρα, στα οποία οι τέσσερις φτερούγες παρουσιάζουν όμοιες πτυχώσεις και τα ετερόνευρα στα οποία οι πίσω φτερούγες έχουν μειωμένες πτυχώσεις.
Ταξινομία
thumb|right|Οικογένεια Νυμφαλίδαι thumb|right|[[Meadow Argus, κοινό είδος της Αυστραλίας]] thumb|right|[[Geitoneura klugii]] thumb|right|Πεταλούδες
Επί του παρόντος οι πεταλούδες ταξινομούνται σε δύο υπεροικογένειες, Εσπεριοΐδαι, γενικώς οι 'εσπερίες' και Παπιλιονίδαι Papilionoidea ή 'αληθινές πεταλούδες'. Πρόκειται για συγγενείς ταξινομητικές μονάδες και έτσι οι πεταλούδες συλλογικά θεωρούνται ότι συνθέτουν έναν αληθή κλάδο. Ορισμένοι σύγχρονοι ταξινομιστές τις τοποθετούν όλες στην υπεροικογένεια Papilionoidea, διακρίνοντας τις Εσπερίες από τις άλλες Πεταλούδες μόνον ως προς το επίπεδο στη συνολική σειρά ταξινόμησης.
Εντομολόγοι και πολιτισμός
Ανάμεσα, βέβαια, στους ερευνητές των λεπιδόπτερων υπάρχουν και εκείνοι που αναζητούν πέρα από τα καθαρά βιολογικά και περιβαλλοντικά δεδομένα τον μυθολογικό συμβολισμό τους, τον αντίκυπο που είχαν στην ανθρώπινη ζωή τα έντομα από τα πανάρχαια χρόνια. Αναζητούν τις αρχετυπικές τους αποτυπώσεις στον μύθο, την τέχνη και τη λαϊκή παράδοση, τον ανθρωπογενή πολιτισμό γενικότερα. Με έναν τρόπο περίεργο και συνάμα καταλυτικό η ακριβής επιστήμη περνά στις επικράτειες της αναλυτικής ψυχολογίας, της μυθολογίας, του αρχετυπικού συμβολισμού και διερευνά τον ιστό αλληλεξάρτησης ανάμεσα στην ανθρώπινη ύπαρξη και το περιβάλλον της. Έως τώρα γνωρίζαμε το φαινόμενο της πεταλούδας στη θεωρία του χάους. Εγκαταλείποντας τις επικράτειες της φυσικής επιστήμης και της βιολογίας, ας δούμε με ποιο τρόπο εξελίχθηκε στο πέρασμά του χρόνου η ανθρώπινη αντίληψη για τις πεταλούδες.
Η πεταλούδα στις ευρωπαϊκές μυθολογίες
Στην ελληνική αλλά και τη ρωμαϊκή μυθολογία η Ψυχή, μια θνητή, απελευθερώθηκε από το θάνατο από τον Δία και η μυθολογική εικονοπλασία την αναπαριστά πολλές φορές με φτερά πεταλούδας. Απελευθερωμένο από τον θάνατο το σώμα της Ψυχής θα μπορούσε να πετάξει ελεύθερα στα ύψη, αναχωρώντας από τα δεσμά της χρυσαλίδας της.
"Με την ομορφιά της η Ψυχή ξύπνησε τη ζηλοτυπία της Αφροδίτης, γιατί τον ίδιο τον Έρωτα σαγήνεψε. Ο Ζέφυρος την μετέφερε σε μια ανθισμένη κοιλάδα, για να ζήσει σε ανάκτορο ονειρικό. Κάθε νύχτα συναντούσε εκεί έναν εραστή, που υποτίθεται ότι δεν έπρεπε να δει. Με τις κακόβουλες συμβουλές των αδελφών της ξύπνησε η περιέργειά της και προσπάθησε μ’ ένα λυχνάρι να δει ποιος μοιραζόταν το κρεβάτι της. Μια σταγόνα λάδι έπεσε πάνω στον θεό που πέταξε αμέσως μακριά. Έτσι άρχισε η φοβερή θλίψη, από την οποία θα μπορούσε να ξεφύγει η Ψυχή μόνο με την βοήθεια του Έρωτα."
Στο μύθο η Ψυχή συνδέεται με την πεταλούδα και ο μύθος ερμηνεύεται βάσει αυτής της διπλής ιδιότητας. Είναι η ιστορία της ψυχής που αγγίζεται από τη θεία αγάπη, αλλά εξαιτίας των λαθών της πρέπει να υποβληθεί σε ορισμένες δοκιμασίες πριν επιτύχει την μακαριότητα της αθανασίας. Η νυχτοπεταλούδα που προσελκύεται από τη φλόγα, σαν την ψυχή που προσελκύεται από τις θεϊκές αλήθειες, καίει τα φτερά της.
Μεσοαμερικανική μυθολογία
Με την πεταλούδα και τον συμβολισμό της φαίνεται πως ασχολήθηκαν ιδιαίτερα οι αρχαίοι λαοί του Μεξικού. Στο Las Mariposas entre los Antiguos Mexicanos, (Οι πεταλούδες στους αρχαίους Μεξικανούς) του Carlos Beutelspacher καταγράφεται η στενή παρατήρηση της πεταλούδας από τους αρχαίους μεξικανικούς πολιτισμούς των Μιξτέκων των Τσολουλτέκων και των Αζτέκων. Εκεί φαίνεται πώς οι πεταλούδες συμβόλιζαν τη φωτιά, την ψυχή, το θάνατο, τους πολεμιστές τους ταξιδιώτες και τα κολίβρια.
Οι αρχαίοι Μεξικανοί γνώριζαν τους κύκλους ζωής των λεπιδόπτερων και έδιναν ονόματα σε κάθε φάση τους. Στη γλώσσα Νάουατλ η φάση του αυγού ονομάζεται αουαουπαπάλοτλ - ahuauhpapálotl (αμάρανθος) εξαιτίας της ομοιότητάς του με τους σπόρους του φυτού. Οι προνύμφες ονομάζονται οκουίλιν (ocuilin) και έδωσαν το όνομά τους σε αρκετές γεωγραφικές περιοχές. Στην ενήλικη πεταλούδα έδωσαν και συνεχίζουν ακόμα και σήμερα σε ορισμένες περιοχές να δίνουν το όνομα παπάλοτλ.
Ο Beutelspacher καταγράφει επίσης δύο σημαντικές θεότητες, την Σοτσικέτζαλ (Xochiquétzal) και την Ιτζπαπάλοτλ (Itzpapálotl). Η Σοτσικέτζαλ ήταν η θεά της αγάπης, των λουλουδιών, της βλάστησης και της φωτιάς. Το όνομα της θεάς σημαίνει όμορφο λουλούδι, πιθανή απεικόνιση του είδους papilio multicaudatus, μιας πολύ κοινής πεταλούδας του κεντρικού Μεξικού. Αυτή η θεά προστάτευε τους καλλιτέχνες, τους βιοτέχνες, τους ζωγράφους και τις κοινές γυναίκες. Ενίοτε συνδέεται με το κολίβρι, αν και ο Beutelspacher παρέχει αρκετά επιχειρήματα για την εικονοπλασία της ως θεά-πεταλούδα. Επιχειρώντας εδώ ένα είδος μυθολογικού συγκρητισμού παρατηρούμε πως στον αρχέτυπο συμβολισμό του παγκόσμιου μύθου οι έννοιες φωτιά, τέχνη, άνθος, κοινή γυναίκα παραμένουν τόσο στον ελληνορωμαϊκό όσο και στον αρχαίο μεξικανικό μύθο συνδεδεμένες με την ιδέα της πεταλούδας, διατηρώντας αναμφίβολα και τις σύγχρονες αποτυπώσεις τους σε σύγχρονες κοινωνικές δοξασίες.
Η θεά Ιτζπαπάλοτλ με τη σειρά της (οψιανός ίτζλι και πεταλούδα παπάλοτλ) συνδέεται με το είδος rothschildia orizaba, μια πεταλούδα του μεταξιού. Αυτή η θεότητα ήταν η μητέρα θεά των Τσιτσιμέκων και υποκατέστησε την Σοτσικέτζαλ, όταν οι Αζτέκοι κυριάρχησαν σε τούτη την εθνική ομάδα. Η Ιτζπαπάλοτλ ήταν δυνατή και άγρια θεά με φτερά πεταλούδας και μεγάλα νύχια σε ετοιμότητα στα χέρια και τα πόδια της. Η θεά απεικονιζόταν επίσης με το βασιλικό όρνεο, (sarcoramphus papa), ένα είδος πολύ κοινό στο βόρειο Μεξικό κατά τη διάρκεια του πολιτισμού των Τσιτσιμέκων.
Πολλοί άνθρωποι στο Μεξικό θεωρούν ότι κάποιος θα πεθάνει όταν σταματήσει μαύρη πεταλούδα στην πόρτα του. Η μαύρη πεταλούδα (ascalapha odorata) ονομάζεται Μικπαπάλοτλ, από το μικίζτλι (miquiztli), που σημαίνει θάνατος.
Οι ρεαλιστικές ή στυλιζαρισμένες απεικονίσεις της πεταλούδας ποικίλουν και διακοσμούν πολυάριθμα θέματα της αρχαίας μεξικανικής τέχνης. Για παράδειγμα πεταλούδες διακοσμούσαν τον εξωτερικό δακτύλιο του ημερολογίου των Αζτέκων και συμβόλιζαν το πυρ των φιδιών. Άλλες αναπαραστάσεις βρέθηκαν στον χρυσό διάκοσμο ανώτερων αξιωματούχων, σε κώδικες και τοιχογραφίες, ακόμα και στην τέχνη της σύνθεσης φτερών (plumeria).
Η μυθολογία των Βορειοαμερικανών Ινδιάνων
Εξαιτίας της ομορφιάς τους, της δύναμης της πτήσης και της πλήρους μεταμόρφωσής τους οι πεταλούδες απαντώνται συχνά και στους μύθους των Βορειοαμερικανών Ινδιάνων. Σε ένα από τα πρώιμα ανθρωπολογικά άρθρα του, ο Grinnell αναφέρεται σε μια βασική πεποίθηση των Μπλάκφουτ, ότι τα όνειρα έρχονται στον ύπνο με μια πεταλούδα. Το σύμβολό τους για την πεταλούδα ήταν ένα σχέδιο που έμοιαζε με μαλτέζικο σταυρό με έναν βραχίονα οριζόντιο και το άλλο κάθετο. Το σύμβολο ζωγραφιζόταν σε ένα οίκημα για να δείξει ότι το ύφος και η μέθοδος διαμόρφωσης του οικήματος διδάχθηκαν στον ιδιοκτήτη σε ένα όνειρο. Ήταν επίσης η συνήθεια των γυναικών της φυλής να κεντούν το σύμβολο της πεταλούδας σε ένα μικρό κομμάτι δέρματος ελαφιού και να το δένουν στα μαλλιά του μωρού τους, όταν ήθελαν να το κοιμήσουν. Ταυτόχρονα ψιθύριζαν ένα νανούρισμα, ζητώντας από την πεταλούδα να έλθει και να κοιμήσει το παιδί τους.
Η πεταλούδα ήταν επίσης σημαντική για στους μύθους και τα τελετουργικά των Ινδιάνων Χόπι, ιδιαίτερα στον χορό της πεταλούδας, ενώ ακόμη και μια φυλή των Χόπι, οι Πουέμπλο, ονομαζόταν φυλή της πεταλούδας. Το πνεύμα της πεταλούδας προσωποποιείται επίσης στη μορφή των Κατσίνα. Τα Κατσίνα αντιπροσωπεύουν την πνευματική ουσία όλων των πραγμάτων στον αισθητό κόσμο Αντιπροσωπεύουν το παιχνίδι, τα τρόφιμα, τα πουλιά, τα έντομα ακόμη και τον ίδιο τον θάνατο προσωποποιημένο. Κατά τη διάρκεια ιερών χορών, οι άνδρες που υποδύονται τα Κατσίνα παρουσιάζουν ομοιώματα των κατσίνα τους στις γυναίκες και τα παιδιά. Τα ειδώλια είναι γνωτά ως Πόλι Σιο Χέμις Κατσίνα (Κατσίνα πεταλούδα), Πόλι Τάκα (Άνδρας Πεταλούδα) και Πόλι Μάνα (Κορίτσι πεταλούδα).
Ο τελετουργικός χορός της πεταλούδας
Η καθαρή ομορφιά της πεταλούδας ερμηνεύεται σε ένα μύθο των Πάπαγκο. Σύμφωνα με τον μύθο, ο δημιουργός ένιωσε θλίψη για τα παιδιά, όταν συνειδητοποίησε ότι το πεπρωμένο τους ήταν να γεράσουν και να γίνουν αδύναμα πλάσματα. Μάζεψε, λοιπόν, τα όμορφα χρώματα από διάφορες πηγές όπως το φως του ήλιου, τα φύλλα, τα λουλούδια, και ο ουρανός. Έβαλε τα χρώματα σε ένα μαγικό σακκούλι και το παρουσίασε στα παιδιά. Όταν εκείνα το άνοιξαν, οι χρωματισμένες πεταλούδες πέταξαν έξω ελεύθερες, γοητεύοντας τα παιδιά που δεν είχαν δει ποτέ τίποτα τόσο όμορφο. Οι πεταλούδες τραγούδησαν κι έκαναν τα παιδιά ακόμα πιο ευτυχισμένα. Όμως, τα πουλιά παραπονέθηκαν στο δημιουργό γιατί οι πεταλούδες ήταν τόσο όμορφες και μπορούσαν να τραγουδούν όπως τα πουλιά. Για αυτό ο δημιουργός απέσυρε από τις πεταλούδες τη δυνατότητα να τραγουδούν. Από τότε, αν και όμορφες, παραμένουν σιωπηλές.
Ένας ενδιαφέρων συνδυασμός της συμπεριφοράς εντόμων και της ανθρώπινης σεξουαλικότητας βρίσκεται στον θρύλο του τρόπου της πεταλούδας των Ναβάχο. Ένας αμφίφυλος θεός, ο Μπεγκοτσίντι, ήταν αρχηγός του λαού της πεταλούδας και εξυπηρετούσε τις σεξουαλικές ανάγκες και των αρσενικών και των θηλυκών πεταλούδων. Όταν ο Μπεγκοτσίντι αποφάσισε να εγκαταλείψει τη χώρα, οι άνθρωποι πεταλούδες αποφάσισαν να γίνουν αιμομίκτες παρά να παντρευτούν ξένους. Αυτό τους «τρέλανε», κάτι που φαίνεται σήμερα στην τάση τους να ορμούν στις φλόγες. Η εθιμική βάση του μύθου φαίνεται πως ήταν η αυξανόμενη ανησυχία μικρών και απομονωμένων ομάδων με ενδογαμικές τάσεις. Έτσι,ο θρύλος του τρόπου της πεταλούδας είναι για τους Ναβάχο μια ερμηνεία της απαγόρευσης (Ταμπού) ενάντια στην αιμομιξία.
Γεννημένες από την κάμπια στη χρυσαλίδα, οι πεταλούδες ήταν ένα σύμβολο αναγέννησης, ευτυχίας και χαράς για τους γηγενείς του Μεξικού. Σε έναν μύθο, ο ισχυρός θεός-ερπετό, ο Κετζαλκόατλ (Quetzalcóatl), εισέρχεται στον κόσμο με τη μορφή της χρυσαλίδας, από την οποία προβάλλει με τρόπο οδυνηρό στο πλήρες φως της τελειότητας που συμβολίζεται από την πεταλούδα. Η πεταλούδα-οψιανός, Ιτζπαπάλοτλ, είναι προστάτιδα θεότητα στο ημερολόγιο των Αζτέκων. Εκτός από τα παραπάνω οι Αζτέκοι επίσης πίστευαν ότι οι μακάριοι νεκροί με τη μορφή όμορφων πεταλούδων επισκέπτονταν τους συγγενείς τους, για να τους βεβαιώσουν ότι όλος ήταν καλά. Αυτές οι πεταλούδες πετούσαν γύρω από το σπίτι και γύρω από τις ανθοδέσμες που διακοσμούσαν τις οικίες των ευγενών Αζτέκων. Θεωρείτο αγένεια αν μύριζε κανείς τα λουλούδια από πάνω. Ο επισκέπτης ήταν υποχρεωμένος να τα μυρίσει από πλάγια θέση, γιατί η κορυφή ήταν αφιερωμένη στις ψυχές που έρχονταν και απολάμβαναν τη μυρωδιά, ιδιαίτερα αφιερωμένη στην ύπαρξή τους.
Ο γηγενείς Νοτιοαμερικανοί ενσωμάτωσαν επίσης τα διάφορα λεπιδόπτερα στις μυθολογίες τους. Για τους Γκοατζίρο της Κολομβίας, εάν κάποια ιδιαίτερα μεγάλη, λευκή πεταλούδα βρεθεί σε κάποια κρεβατοκάμαρα δεν πρέπει κανείς να την κακομεταχειριστεί ή να τη διώξει, γιατί είναι το πνεύμα ενός προγόνου που έρχεται να επισκεφτεί την κατοικία. Τον ίδιο μύθο συναντάμε στην Ιαπωνία, με τις ίδιες ακριβώς ιδιότητες. Εάν η πεταλούδα γίνει ενοχλητική, πρέπει να τη διώξει κανείς με μεγάλη προσοχή και φροντίδα, διαφορετικά το πνεύμα θα πάρει εκδίκηση. Ανάμεσα στους Αϊμάρα της Βολιβίας ένας ορισμένος σπάνιος τύπος νυχτοπεταλούδας θεωρείται οιωνός θανάτου.
Είναι πολυάριθμα τα παραδείγματα των λεπιδόπτερων γενικότερα στις μυθολογίες γηγενών λαών σε όλο τον κόσμο. Ο Μίρτσεα Ελιάντε για παράδειγμα αναφέρει ότι στη Μαδαγασκάρη και το Νάγκα Μανιπούρ ορισμένες φυλές διεκδικούν την καταγωγή τους από την πεταλούδα. Σύμφωνα με τους Πίμα της Βόρειας Αμερικής κατά τη στιγμή της έναρξης της δημιουργίας ο δημιουργός Τσιοβοτμάκι πήρε τη μορφή πεταλούδας και πέταξε τριγύρω στον κόσμο, έως ότου βρήκε τόπο κατάλληλο για το ανθρώπινο γένος. Οι Μαορί της Νέας Ζηλανδίας πιστεύουν ότι η ψυχή επιστρέφει στη γη μετά το θάνατο με τη μορφή της πεταλούδας. Στα νησιά του Σολομώντα εκείνος που φεύγει απ’ τη ζωή, μπορεί να διαλέξει τι θα γίνει μετά το θάνατο και επιλέγει συχνά μια πεταλούδα. Στον Ισλαμικό Σουφισμό η νυχτοπεταλούδα που αναλώνεται στο φως της φλόγας του κεριού είναι η ψυχή που αναλώνεται στη θεία φλόγα. Η Μαρίγια Γκιμπούτας αναγνωρίζει με τη σειρά της στο σύμβολο της πεταλούδας ένα από τα ιδεογράμματα της πρώιμης νεολιθικής γλώσσας των προωτευρωπαϊκών φύλων και συνδέει το σύμβολο με τις ιδιότητες της μητέρας θεάς.
Οι πρωτοευρωπαϊκοί λαοί γενικά πίστευαν ότι η ανθρώπινη ψυχή έπαιρνε τη μορφή της πεταλούδας και έτσι την αντιμετώπιζαν με μεγάλο σεβασμό, συχνά με φόβο. Οι Βορειοευρωπαϊκοί λαοί είναι γεμάτοι παραδόσεις για το γεγονός ότι τα όνειρα δεν είναι τίποτε άλλο από περιπλανήσεις της ψυχής-πεταλούδας σε άλλους κόσμους. Στη νότια Γερμανία οι παραδόσεις αναφέρουν ότι οι νεκροί ξαναγεννιούνται σαν παιδιά που πετούν τριγύρω με τη μορφή της πεταλούδας. Τούτο συνδέει τις πεταλούδες με την ιδέα της γονιμότητας. Οι Ιρλανδοί με τη σειρά τους θεωρούν ότι οι πεταλούδες είναι οι ψυχές των νεκρών που περιμένουν να περάσουν από το Καθαρτήριο.
Επιστρέφοντας στην αρχαία ελληνική ψυχή ως πεταλούδα, θα επιχειρήσουμε άλλον έναν συγκρητισμό, καθώς ανακαλύπτουμε μια ενδιαφέρουσα σύμπτωση στη μυθολογία των Αζτέκων και των Μάγια. Η Ιτζπαπάλοτλ είναι η θεά οψιανός-πεταλούδα, δηλαδή η ψυχή εγκλωβισμένη μέσα στην πέτρα. Η φαινομενικά αντινομιακή ιδέα είναι ότι η πεταλούδα/ψυχή απελευθερώνεται από το σώμα από τη θυσιαστική λεπίδα του οψιανού και ταυτόχρονα εγκλωβίζεται μέσα του. Η Ιτζπαπάλοτλ είναι το θηλυκό αντίστοιχο του θεού Τεζκατλιπόκα («τέτζκατ» σημαίνει «εγχειρίδιο οψιανού»). Η πεταλούδα είναι, επίσης, σύμβολο του Σοτσιπίλλι του αρσενικού θεού της βλάστησης και των λουλουδιών, ο οποίος όμως συνδέεται και με το αστραποβόλημα της φλόγας.
Φωτοθήκη
Οικογένεια Παπιγιονίδαι Papilionidae- Μαχάονες
Τυχερό Έβρου
Το Τυχερό είναι κωμόπολη του Νομού Έβρου με πληθυσμό 2.311 κατοίκων (2011).
Το 1987 με την εθελούσια συνένωση των κοινοτήτων Τυχερού και Φυλακτού συστάθηκε ο πρώην Δήμος Τυχερού, ο οποίος διακρίθηκε σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο για την αναπτυξιακή πολιτική και την προοδευτικότητά του και βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών το 1995.
Με το Πρόγραμμα Καλλικράτης στις 1/1/2011 ο Δήμος Τυχερού καταργήθηκε και πλέον αποτελεί την Δημοτική Ενότητα Τυχερού του Δήμου Σουφλίου.
Ονομασία
Η ζωή του χωριού ξεκίνησε ουσιαστικά το 1922, μετά την μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή των πληθυσμών, ενώ πριν ήταν τουρκοχώρι με το όνομα Μπίντικλι και κατοικούνταν εξολοκλήρου από Τούρκους και Βούλγαρους μικρογεωργούς και κτηνοτρόφους στην πλειοψηφία τους. Το όνομα προέρχεται από την τουρκική λέξη μπιτ, που σημαίνει ψείρα. Υπονοεί τόπο με πολλές ψείρες. Σε κάθε περίπτωση η ονομασία ανακαλεί στην μνήμη των κατοίκων τις πολιτισμικές ιδιαιτερότητες της παρέβριας περιοχής, με τα κουνούπια, την ελονοσία και τις συνεχείς πλημμύρες που αποτέλεσαν μάστιγα των προηγούμενων κατοίκων αλλά και των Ανατολικοθρακιωτών μεταναστών.
Το 1924 το χωριό ανακηρύσσεται σε αυτόνομη διοικητικά κοινότητα ως Τύχιο, μία ονομασία που στη μνήμη των κατοίκων έχει συνδεθεί με την επίσκεψη του Ε. Βενιζέλου στο σταθμό του οικισμού. Το 1953 το όνομα εκδημοτικίζεται σε Τυχερό, ενώ μαρτυρίες προβάλλουν ως αιτία της αναπροσαρμογής αυτής τη σύγχυση που προκαλούσε στους επιβάτες του σιδηρόδρομου η σύνδεση με το σταθμό του Πυθίου, που βρίσκεται βορειότερα.
Οι κάτοικοι
Οι πρώτοι κάτοικοι προέρχονται στην συντριπτική πλειοψηφία τους από δύο χωριά αρβανιτόφωνα που όμως κατατάσσονται στα ελληνικά χωριά της περιοχής και που βρίσκονταν λίγο νοτιότερα, στην απέναντι όχθη του Έβρου. Πρόκειται για το Σουλτάνκιοϊ (στα αρβανίτικα Μπιθκούκι και στα ελληνικά Λείβηθρο) και το Ιμπρίκ Τεπέ (στα αρβανίτικα Κιουτέζα και στα ελληνικά Ίμβρασος ), στα νότια του Εργίνη ποταμού.
Στο χωριό παλαιότερα υπήρχαν τρία νεκροταφεία: ένα χριστιανικό, ένα βουλγάρικο κι ένα τούρκικο.
Το 1922 ήταν η πρώτη φορά, που λειτούργησε σχολείο στο χωριό.
Στην μεγάλη πλεοψηφία τους ασχολούνται με την γεωργία και την καλλιέργεια βαμβακιού, ζαχαρότευτλου, σιταριού, ηλίανθου και πασατέμπου. Τα τελευταία χρόνια καλλιεργούνται επίσης αμπέλια, ντοματάκια αλλά και σπαράγγια, οι παραγωγοί των οποίων έχουν από το 1990 ιδρύσει τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Κοινής Γεωργικής Εκμετάλλευσης.
Τη δεκαετία του '70 το Τυχερό ήταν φημισμένο για τα πεπόνια του (ποικιλία αλταμπάς).
Αρκετοί επίσης απασχολούνται στην βιομηχανία ξύλου.
Στον ντόπιο πληθυσμό έχουν προστεθεί εκατοντάδες οικογένειες στρατιωτικών που ζουν στο Τυχερό, υπηρετώντας στην παρακείμενη 7 Μ/Κ Ταξιαρχία Πεζικού.
Το 2022, η καμπάνα από την Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου Ιμπρίκ Τεπέ, η οποία διασώζεται στην Κυψέλη Ξάνθης, μεταφέρθηκε στο Τυχερό στα πλαίσια των εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του χωριού. Η καμπάνα φτιάχτηκε το 1876 στο Ιμπρίκ Τεπέ από όπου κατάγεται το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων του Τυχερού και της Κυψέλης.
Τοπικές εορτές
Στις 29 Αυγούστου εορτάζεται η αποτομή της Αγίας κεφαλής του Ιωάννου του Προδρόμου.
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Δήμος Σουφλίου Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Έβρου
Υποκείμενο (γραμματική)
Το Υποκείμενο (Υποκείμενο του ρήματος) είναι η λέξη για την οποία γίνεται λόγος σε μία πρόταση. Υποκείμενο, απλούστερα, είναι η λέξη που δείχνει σε μια πρόταση ποιος ενεργεί· ποιος δέχεται μια ενέργεια· ποιος βρίσκεται σε μια κατάσταση. Όλες οι γλώσσες χρησιμοποιούν υποκείμενο, δηλαδή -και πάλι απλούστερα, όλες οι γλώσσες έχουν μια ονομαστική πληροφορία, η οποία ενεργεί ή δέχεται ενέργεια. Η δομή που έχει μια   πρόταση, στα ελληνικά ή στα αγγλικά κ.ο.κ., είναι η εξής: Υποκείμενο-Ρήμα-Αντικείμενο.
Αυτό, βεβαίως, δεν ισχύει σε όλες τις γλώσσες. Τα λατινικά είναι μια τέτοια περίπτωση, που η δομή μιας πρότασης συντάσσεται ως εξής: Υποκείμενο-Αντικείμενο-Ρήμα.
*Μετάφραση: Ο ηγεμών την πόλη αγαπά
Εντοπισμός
Παραδείγματα:
Περιπτώσεις
Α) Όταν γίνεται χρήση α' ή β' ενικού και πληθυντικού προσώπου, τότε ο εντοπισμός του υποκειμένου είναι εύκολος.
Παραδείγματα: Σε αυτή την περίπτωση εννοείται εύκολα η προσωπική αντωνυμία «εσύ», δηλαδή «Εσύ τρέχεις γρήγορα». «Εμείς τρέχουμε γρήγορα»
Μπάρεντς
Με το όνομα Μπάρεντς φέρονται:
Υποκείμενο (γραμματική)
Περιπτώσεις
Β) Όταν το υποκείμενο είναι ομόρριζο του ρήματος (σύστοιχο υποκείμενο).
Δήμος Στρούγκας
Ο Δήμος Στρούγκας (Струга, Strugë) είναι δήμος στο δυτικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Νοτιοδυτικής Στατιστικής Περιφέρειας. Στρούγκα ονομάζεται επίσης η πόλη στην οποία βρίσκεται η έδρα του Δήμου Στρούγκας.
Υποκείμενο (γραμματική)
Περιπτώσεις
Παραδείγματα
Δήμος Στρούγκας
Γεωγραφία
Ο Δήμος Στρούγκας συνορεύει με:
Υποκείμενο (γραμματική)
Περιπτώσεις
Εννοείται ο «ερμηνευτής». Εννοείται ο «προπονητής».
Δήμος Στρούγκας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας  Κατηγορία:Νοτιοδυτική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία)
Υποκείμενο (γραμματική)
Περιπτώσεις
Γ) Όταν εύκολα, εννοείται από τα συμφραζόμενα.
Μπάρεντς
Κατηγορία:Επώνυμα
Άγιος Παντελεήμων Λεχαινών Ηλείας
''Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Άγιος Παντελεήμονας (αποσαφήνιση)
Ο Άγιος Παντελεήμων ή Άγιος Παντελεήμονας είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας  σε υψόμετρο 1 μέτρο.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Άγιος Παντελεήμονας βρίσκεται στα βορειοδυτικά παράλια της Πελοποννήσου, στον κόλπο της Κυλλήνης και στα νοτιοδυτικά της λιμνοθάλασσας Κοτυχίου. Απέχει 4 χλμ. ΒΔ. από τα Λεχαινά (έδρα του δήμου). Η ονομασία του οφείλεται στο ομώνυμο μικρό εκκλησάκι που πανηγυρίζει στις 27 Ιουλίου όλη η πόλη των Λεχαινών προς τιμή του Αγίου Παντελεήμονος του Ιαματικού. Ο ναός κτίστηκε το 1938 από τον τότε σύλλογο Οινοπωλών στη θέση παλαιότερου ναϊδρίου. Η παραλία και ο θαλάσσιος πυθμένας είναι αμμώδεις και στο βορειοανατολικό άκρο της οριοθετείται από το αλιευτικό καταφύγιο του Αγίου Παντελεήμονα.
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1971 να απογράφεται στον τότε δήμο Λεχαινών. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Λεχαινά, τους Αγίους Θεοδώρους και το Καταρράχι αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Λεχαινών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κάστρου - Κυλλήνης του Δήμου Ανδραβίδας - Κυλλήνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 37 κατοίκους.
Σημείωση
Στην Ηλεία και το δήμο Πηνειού υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Άγιος Παντελεήμων Βαρθολομιού.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ανδραβίδας - Κυλλήνης Κατηγορία:Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς
Υποκείμενο (γραμματική)
Περιπτώσεις
Παραδείγματα Ο «Γιάννης» γεννήθηκε στην Αθήνα. Ο «Γιάννης» έζησε στην Αθήνα. Ο «Γιάννης» πέθανε στην Αθήνα.
Άλλες γλώσσες
Όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, όλες οι γλώσσες χρησιμοποιούν υποκείμενο του ρήματος, ασχέτως δομής των προτάσεων.
Κλασικές Γλώσσες
Κύριο λήμμα: Κλασική γλώσσα
Αρχαία Ελληνικά
Κύριο λήμμα: Αρχαία ελληνικά
Στα αρχαία ελληνικά το υποκείμενο του ρήματος εντοπίζεται και χρησιμοποιείται ακριβώς όπως και στη νέα ελληνική. Όμως με κάποιες επιπλέον χρήσεις. Για παράδειγμα στα αρχαία ελληνικά το απαρέμφατο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως υποκείμενο του ρήματος:
*Μετάφραση: Το να μιλάς με λίγα λόγια είναι φιλοσοφία.
Λατινικά
Κύριο λήμμα: Λατινικά
Στα λατινικά, εκτός από τη δομή της πρότασης (Υ-Α-Ρ) ισχύει ο,τι ισχύει και στα αρχαία ελληνικά, γενικά, οι κανόνες της γραμματικής -πλην λίγων εξαιρέσεων- είναι ίδιοι.
Παραδείγματα:
Πηγές
Κατηγορία:Γραμματική Κατηγορία:Συντακτικό
Α.Π.Ο. Δάφνη Ερυθρών
Ο '''Α.Π.Ο. Δάφνη Ερυθρών''' είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τις Ερυθρές Αττικής. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1949 και έχει χρώματα το πράσινο και το λευκό. Έδρα του συλλόγου αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Ερυθρών.
Ιστορικό
Ο '''Α.Π.Ο. Δάφνη Ερυθρών''' ιδρύθηκε το 1937 και επισημοποιήθηκε το 1949. Το καλοκαίρι του 1970 αναγνωρίστηκε επίσημα από την ΕΠΟ και εντάχθηκε στα επίσημα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Ευβοίας - Βοιωτίας, ξεκινώντας από τη Γ΄ Κατηγορία την περίοδο 1970-71. Κατέκτησε το πρωτάθλημα της Γ' τοπικής κατηγορίας και έναν χρόνο μετά (1972) πήρε αήττητη τον τίτλο και της Β' κατηγορίας της περιόδου 1971-72, ανεβαίνοντας στην Α΄ κατηγορία. Το 1972, αν και ομάδα Β΄ κατηγορίας, έφτασε εώς τον τελικό της πρώτης διοργάνωσης του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Ευβοίας - Βοιωτίας, χάνοντας τον τίτλο από τον Α.Ο. Θήβα. Την επόμενη ωστόσο χρονιά, 1973, αναδείχθηκε κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Ευβοίας - Βοιωτίας και προκρίθηκε στο Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών της σεζόν 1972-73, όπου αποκλείοντας κατά σειρά τους Α.Σ. Λαμία με 2-1 στα πέναλτι, Μακεδονικό Σιάτιστας με 2-0, Ποσειδών Ηρακλείου με 2-0 και Εθνικό Αλεξανδρούπολης με 1-2 έφτασε στον τελικό. Στον τελικό, ο οποίος διεξήχθη στο γήπεδο Νίκαιας, επικράτησε με 4-3 του Πέλοπα Κιάτου και αναδείχθηκε κυπελλούχος Ελλάδας ερασιτεχνών. Το 1974 έφτασε εκ νέου στον τελικό του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Βυβοίας - Βοιωτίας, όπου ηττήθηκε από τον Πρωτέα Χαλκίδας.
Κατόπιν εντάχθηκε στη δύναμη της ανεξάρτητης πλέον Ε.Π.Σ. Βοιωτίας, με την ίδρυσή της το 1974. Κατέκτησε τα 2 πρώτα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας τις χρονιές 1974-75 και 1975-76 και αμφότερα προκρίθηκε στο ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου 1975 και 1976, διεκδικώντας την άνοδο στην Β' Εθνική Κατηγορία, χωρίς όμως επιτυχία. Το 1975 μάλιστα κατέκτησε το νταμπλ, καθώς κατέκτησε και το πρώτο κύπελλο Ε.Π.Σ. Βοιωτίας νικώντας με 2-0 στον τελικό τον Α.Ο. Θήβα. Έχει αναδειχθεί 8 φορές πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Βοιωτίας και 4 φορές κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Βοιωτίας σε σύνολο 5 παρουσιών στον τελικό του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Βοιωτίας. Την περίοδο 1976-77 κατέκτησε το κύπελλο επικρατώντας με 2-0 της Α.Ε. Ορχομενού, την περίοδο 1992-93 κατέκτησε το κύπελλο επικρατώντας με 3-0 του Ατρόμητου Αγίου Μελετίου και την περίοδο 2010-11 επικρατώντας της Ένωσης Άσπρων Σπιτιών/Αντίκυρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1949 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αττικής Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Βοιωτίας
Φρανθίσκο ντε Θουρμπαράν
Ο Φρανθίσκο ντε Θουρμπαράν (Francisco de Zurbarán, 7 Νοεμβρίου 1598 - 27 Αυγούστου 1664) ήταν Ισπανός ζωγράφος θρησκευτικών κυρίως θεμάτων. Επονομάστηκε «Ισπανός Καραβάτζιο» για την εντυπωσιακή χρήση του κιαροσκούρο (chiaroscuro-φωτοσκίαση).
Έδρασε κυρίως στη Σεβίλλη, όπου μαθήτευσε τα έτη 1614-17. Το 1634-35 βρισκόταν στη Μαδρίτη, όπου φιλοτέχνησε για τον Κάρολο Δ΄ τους «Άθλους του Ηρακλή» και την «Άμυνα του Κάδιξ». Εκτός από τους πίνακες αυτούς και μερικές αριστοτεχνικές νεκρές φύσεις, αφιερώθηκε ολοκληρωτικά σε θρησκευτικά θέματα. Η απλότητα και ο συναισθηματισμός των συνθέσεών του τον κατέστησαν ιδεώδη εκφραστή της Αντιμεταρρύθμισης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι του Μπαρόκ
Χρήστος Τσέκος (καλαθοσφαιριστής)
Ο Χρήστος Τσέκος, γεννημένος στις 4 Απριλίου 1966 στην Αθήνα, είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,10 μέτρα αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ.
Εθνική Ελλάδος
Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 54 αγώνες και σημείωσε 78 πόντους. Κατέκτησε την 4η θέση στο Ευρωμπάσκετ 1993 και την 4η θέση στο Μουντομπάσκετ 1994.
Α.Γ.Ε. Ζακύνθου
Η Αθλητική Γυμναστική Ένωση Ζακύνθου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στη Ζάκυνθο, νησί των Επτανήσων. Ιδρύθηκε επισήμως το 1980 και οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το κόκκινο και το λευκό. Στο έμβλημά του απεικονίζονται ο χάρτης του νησιού, μια μπάλα καλαθοσφαίρισης και οι ολυμπιακοί κύκλοι. Χρησιμοποιεί ως έδρες το Κλειστό Γυμναστήριο Παναγούλας και το Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Ζακύνθου. Διατηρεί ενεργά τμήματα καλαθοσφαίρισης και στίβου, ενώ στο παρελθόν καλλιεργούσε επίσης την πυγμαχία και το τάε κβον ντο.
Χρήστος Τσέκος (καλαθοσφαιριστής)
Άλλες δραστηριότητες
Το 2009 υπήρξε μάνατζερ της ΚΑΕ ΑΕΚ.
Α.Γ.Ε. Ζακύνθου
Τα πρώτα βήματα (δεκαετία 1980)
Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του ζακυνθινού συλλόγου ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 1984 υπό τις οδηγίες του Αλέκου Πολυδωρόπουλου. Πρώτη του έδρα υπήρξε το ανοικτό γήπεδο του 1ου Γυμνασίου Ζακύνθου. Ο πρώτος του φιλικός αγώνας διεξήχθη με το Διαγόρα Βραχνέικων και ο πρώτος επίσημος με τον Κόροιβο Αμαλιάδας για το Κύπελλο Ε.Σ.Κ. Αχαΐας-Ηλείας.
Χρήστος Τσέκος (καλαθοσφαιριστής)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1994 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1993 Κατηγορία:Σέντερ
Α.Γ.Ε. Ζακύνθου
Τα πρώτα βήματα (δεκαετία 1980)
Η πρώτη ομάδα στην ιστορία του συλλόγου, με προπονητή τον Τάσο Βλαχόπουλο, συμμετείχε την περίοδο 1984-85 στο Πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας Αχαΐας-Ηλείας, ανεβαίνοντας τελικά στη Β' Κατηγορία. Τον επόμενο χρόνο, 1985-86, κατέκτησε την κορυφή της βαθμολογικής κατάταξης ανεβαίνοντας από το επόμενο φθινόπωρο στην νεοιδρυθείσα Α1 Κατηγορία. Στο επίπεδο αυτό ο σύλλογος παρέμεινε από το 1986 μέχρι το 1989 τερματίζοντας κάθε χρόνο στην πρώτη εξάδα.
Πορεία στην Ε.Σ.Κ.Α.Η. (δεκαετίες 1990 & 2000)
Την άνοιξη του 1990 η ζακυνθινή ομάδα υποβιβάζεται στην Α2 Κατηγορία, επιστρέφοντας στην Α1 Ε.Σ.Κ.Α.Η. τον επόμενο χρόνο. Εκεί παρέμεινε μέχρι την αγωνιστική περίοδο 1992-93. Από το φθινόπωρο του 1993 μέχρι και την περίοδο 1997-98 ο σύλλογος λάμβανε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α2 Ε.Σ.Κ.Α.Η., για να επανέλθει από την περίοδο 1998-99 μέσα από διαδικασία αγώνων μπαράζ στην Α1. Στην κορυφαία κατηγορία παραμένει για μια διετία, ενώ τις επόμενες δύο χρονιές βρέθηκε και πάλι στην Α2.