cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άγιος Νικόλαος Λασιθίου
Διοικητικά στοιχεία
Ο Άγιος Νικόλαος το 1924 με ΦΕΚ 184Α - 06/08/1924 ορίστηκε έδρα του ομώνυμου δήμου Αγίου Νικολάου. Ο Άγιος Νικόλαος είναι η έδρα του Δήμου Αγίου Νικολάου. Από το 1998, με το σχέδιο Καποδίστρια, στο Δήμο Αγίου Νικολάου συγχωνεύθηκαν οι κοινότητες Κριτσάς, Ελούντας, Λιμνών, Καλού Χωριού, Βρουχά, Σκινιά, Λούμα, Ζενίων, Έξω Ποτάμων, Κρούστα, Έξω Λακωνίων, Μέσα Λακωνίων και Πρίνας. Από το 2011 κι έπειτα από το νόμο Καλλικράτη, στο Δήμο Αγίου Νικολάου συγχωνεύθηκαν ο Δήμος Νεάπολης και η Κοινότητα Βραχασίου. Οι προκαποδιστριακές Κοινότητες επανήλθαν ως υποδιαίρηση του δήμου.
Η Λίμνη Βουλισμένη
thumb|240px|Η [[Λίμνη Βουλισμένη στο κέντρο του Αγίου Νικολάου]] μικρογραφία|240px|Άγιος Νικόλαος Λασιθίου
Η Λίμνη Βουλισμένη ('Λίμνη' για τους Αγιονικολιώτες) είναι μια μικρή λιμνοθάλασσα στο κέντρο της πόλης. Η λίμνη συνδέεται με το λιμάνι της πόλης με ένα κανάλι που ανοίχθηκε το 1870. Πολλοί αρχαίοι μύθοι αναφέρουν τη Λίμνη, οι αρχαιότεροι από τους οποίους θέλουν τις θεές Αθηνά και Άρτεμη να λούζονται σε αυτή. Με τη Λίμνη συνδέονται δύο αστικοί μύθοι, ότι δεν υπάρχει πυθμένας, και ότι η Λίμνη συνδέεται με το ηφαίστειο της Σαντορίνης. Ο τελευταίος μύθος στηρίζεται στο ότι κατά την τελευταία έκρηξη του ηφαιστείου, τα νερά της Λίμνης φούσκωσαν και πλημμύρισαν τις γύρω από αυτήν αποθήκες, όπως και το ότι στην επιφάνεια της εμφανίστηκαν νεκρά ψάρια. Στον πυθμένα της λίμνης υπάρχει πολεμικό υλικό που εγκαταλείφθηκε από τους Γερμανούς στρατιώτες προτού αποχωρήσουν στο τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κρήτης Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Αδάμας
Με το όνομα Αδάμας (Αδάμαντας) φέρονται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Πότης Στρατίκης
Ο Παναγιώτης (Πότης) Στρατίκης (Κοπανάκι Μεσσηνίας, 1926-2019) ήταν Έλληνας αντιστασιακός, εκδότης, συγγραφέας και δημοσιογράφος. Στο περιοδικό Μικρός Σερίφης υπέγραφε ως Κώστας Φωτεινός.
Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε το 1926 και μεγάλωσε στο Κοπανάκι Μεσσηνίας. Παρόλο που η οικογένειά του ήταν φτωχή, ο ίδιος ήταν άριστος μαθητής. Ενώ φοιτούσε στο Γυμνάσιο Κυπαρισσίας, ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και προσχώρησε στην Ε.Π.Ο.Ν., λαμβάνοντας έτσι ενεργό ρόλο στην Εθνική Αντίσταση. Μετά την απελευθέρωση ο Πότης Στρατίκης πήγε στην Αθήνα.
Το 1946, πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις της Παντείου Σχολής, αλλά διέκοψε τα μαθήματα λίγους μήνες μετά επειδή δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στις οικονομικές απαιτήσεις των σπουδών.
Λογοτεχνία
Ασχολήθηκε με τις μεταφράσεις που έκανε για τα περιοδικά Χτυποκάρδι και Τραστ του γέλιου, ενώ δούλεψε και στην παραγωγή του Μικρού Ήρωα. Ακολούθησε η Μάσκα, του Απόστολου Μαγγανάρη στην οποία εργάστηκε αρχικά σαν διορθωτής κειμένων, όμως αργότερα μετέφραζε αστυνομικά και γουέστερν διηγήματα. Στη συνέχεια άρχισε να γράφει και ο ίδιος κείμενα με πρωταγωνιστές τους γνωστούς ήρωες του περιοδικού, όπως ο Ζορρό και το Τσακάλι. Ακολούθησαν οι συνεργασίες του με διάφορα μεγάλα περιοδικά της εποχής όπως τα Ρομάντσο, Πρώτο, Θεατής, Γυναίκα, Φαντασία, Ελληνίδα, Πάνθεον, Βεντέττα, πότε σαν συντάκτης, πότε σαν μεταφραστής και πότε σαν μόνιμος συνεργάτης στα κείμενα. Παράλληλα ασχολήθηκε πολύ και με τη μετάφραση λογοτεχνικών κειμένων.
Το 1962 προχώρησε ο ίδιος στην έκδοση ενός παιδικού περιοδικού. Έτσι την Τρίτη 13 Νοεμβρίου του 1962 σε όλα τα περίπτερα της Αθήνας εμφανίστηκε το νέο περιοδικό: ο Μικρός Σερίφης. Η επιτυχία του περιοδικού αυτού ήταν μεγάλη, του οποίου τα κείμενα υπέγραφε σαν «Κώστας Φωτεινός».
Απόκτησε επίσης, τα δικαιώματα για την ελληνική έκδοση ενός επιτυχημένου ξένου κόμικ: του Λούκυ Λουκ. Λίγα χρόνια αργότερα θα ιδρύσει τον Εκδοτικό Οίκο Αδελφοί Στρατίκη, σε συνεργασία με τα αδέλφια του Πέτρο και Χρήστο. Έχει γράψει περισσότερα από είκοσι βιβλία με θέμα την Αρχαία ελληνική ιστορία, ενώ προσκαλούταν συχνά σε συζητήσεις φιλολογικού περιεχομένου.
Αποτίμηση
Πέθανε στις 9 Ιουνίου του 2019.
897
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 897 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Χριστουγεννιάτικη αγορά
μικρογραφία| Το Κρίσκιντλεσμαρκτ στη [[Νυρεμβέργη της Γερμανίας είναι μια από τις πιο διάσημες χριστουγεννιάτικες αγορές στον κόσμο.]] μικρογραφία| Το Στρίτσελμαρκτ στη [[Δρέσδη της Γερμανίας, μια από τις πρώτες χριστουγεννιάτικες αγορές στον κόσμο.]] Χριστουγεννιάτικη αγορά είναι λαϊκή αγορά που συνδέεται με τον εορτασμό των Χριστουγέννων κατά τις τέσσερις εβδομάδες της Έλευσης. Αυτές οι αγορές προέρχονται από τη Γερμανία, αλλά τώρα διατηρούνται σε πολλές χώρες. Οι χριστουγεννιάτικες αγορές χρονολογούνται στον Ύστερο Μεσαίωνα στο γερμανόφωνο μέρος της Ευρώπης και σε πολλά μέρη της πρώην Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας που περιλάμβανε πολλές ανατολικές περιοχές της Γαλλίας. Έγιναν ένα δημοφιλές έθιμο των Αντβεντιστών κατά την εποχή της Μεταρρύθμισης.
Το Striezelmarkt (Στρίτσελμαρκτ) της Δρέσδης πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1434 και ήταν μια από τις πρώτες χριστουγεννιάτικες αγορές. Οι παλαιότερες αγορές της χρονιάς ήταν οι «Δεκεμβριανές Αγορές». Πρώιμες αναφορές για αυτές τις «Δεκεμβριανές Αγορές» μπορούν να βρεθούν στη Βιέννη (1298), στο Μόναχο (1310), στο Μπάουτσεν (1384), και στη Φραγκφούρτη (1393).
Σε πολλές πόλεις της Γερμανίας, της Ελβετίας και της Αυστρίας, η Δευτέρα Έλευση συνήθως εγκαινιάζεται με το άνοιγμα της χριστουγεννιάτικης αγοράς ή "Weihnachtsmarkt" (Βάιναχτσμαρκτ). Στη νότια Γερμανία, την Ελβετία και την Αυστρία, ονομάζεται «Christkind(e)l(s)(i)markt» (στη γερμανική γλώσσα κυριολεκτικά σημαίνει «αγορά των παιδιών του Χριστού»). Παραδοσιακά στην πλατεία της πόλης, η αγορά προσφέρει φαγητό, ποτά και εποχιακά είδη προς πώληση από υπαίθριους πάγκους, συνοδεία παραδοσιακού τραγουδιού και χορού. Τη βραδιά των εγκαινίων στο Κρίσκιντλεσμαρκτ στη Νυρεμβέργη και σε ορισμένες άλλες πόλεις, οι επισκέπτες καλωσορίζουν το «Christkind» (Κρίσκιντ, αρχικά Θείο Βρέφος, αλλά συχνά απεικονιζόταν ως αγγελόμορφο κορίτσι), που υποδύονταν ένα ντόπιο παιδί.
Αξιοθέατα και πάγκοι
Δημοφιλή αξιοθέατα στις αγορές περιλαμβάνουν τη φάτνη της Γεννήσεως, Zwetschgenmännle (φιγούρες από διακοσμημένα αποξηραμένα δαμάσκηνα), Nussknacker (σκαλισμένος Καρυοθραύστης), Gebrannte Mandeln (ζαχαρωμένα, καβουρδισμένα αμύγδαλα), παραδοσιακά χριστουγεννιάτικα μπισκότα όπως λέμπκουχεν και μάγκενμπροτ (και τα δύο μορφές μαλακού τζίντζερμπρεντ), μπράτβουρστ και glühwein, ζεστό κρασί (με ή χωρίς σφηνάκι μπράντι) ή eierpunsch (άιαρπουντς, ζεστό αλκοολούχο ποτό με βάση τα αυγά) - και τα δύο αποτελούν το επίκεντρο της αγοράς για πολλούς επισκέπτες. Και τα δύο βοηθούν στην αποφυγή του κρύου αέρα του χειμώνα που μερικές φορές πέφτει κάτω από το μηδέν. Πιο τοπικές σπεσιαλιτέ φαγητού περιλαμβάνουν το στόλεν, ένα είδος ψωμιού με ζαχαρωτά φρούτα στη Σαξονία και το ζεστό μηλίτη και μπέτμανχεν στην Έσση.
Μεγάλες χριστουγεννιάτικες αγορές
Οι δύο πιο δημοφιλείς χριστουγεννιάτικες αγορές στη Γερμανία βρίσκονται στο Ντόρτμουντ, με περισσότερους από 3,5 εκατομμύρια επισκέπτες σε 300 πάγκους γύρω από ένα γιγαντιαίο χριστουγεννιάτικο δέντρο ύψους 45 μέτρων και στην Κολωνία με 4 εκατομμύρια επισκέπτες. Επιπλέον, η πόλη του Βερολίνου διεκδικεί περισσότερες από 70 αγορές, οι οποίες ανοίγουν στα τέλη Νοεμβρίου και κλείνουν αμέσως μετά τα Χριστούγεννα.
Οι χριστουγεννιάτικες αγορές είναι παραδοσιακές στην Αλσατία και οι περισσότερες πόλεις έχουν την τοπική τους χριστουγεννιάτικη αγορά. Το Στρασβούργο, στην Αλσατία της Γαλλίας, διοργανώνει μια χριστουγεννιάτικη αγορά, την «Christkindelsmärik», γύρω από τον καθεδρικό ναό του από το 1570, όταν η πόλη ήταν μέρος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους.
Όπως σημειώθηκε, άλλες χώρες έχουν επίσης δημιουργήσει τέτοιες αγορές. Η χριστουγεννιάτικη αγορά της Βαρκελώνης ξεκινά στις 13 Δεκεμβρίου, ημέρα της Αγίας Λουσίας και ονομάζεται Fira de Santa Llúcia. Διεξάγεται στην πλατεία του Καθεδρικού Ναού της Βαρκελώνης από το 1786.
Το 1982, το Λίνκολν της Αγγλίας ίδρυσε μια ετήσια χριστουγεννιάτικη αγορά στις αρχές Δεκεμβρίου. Αυτή παραμένει μια από τις πιο εκτεταμένες τέτοιες αγορές ανά περιοχή στο Ηνωμένο Βασίλειο, με έναν ισχυρό σύνολο με πάνω από 300 πάγκους που προσελκύουν περισσότερους από 100.000 επισκέπτες τις τέσσερις ημέρες της. Ξεκινώντας το 1997, ιδρύθηκαν οι Χριστουγεννιάτικες αγορές της Φραγκφούρτης με την υποστήριξη της Φραγκφούρτης στο Μπέρμιγχαμ, στο Εδιμβούργο, στο Λιντς και στο Μάντσεστερ. Άλλες μεγάλες χριστουγεννιάτικες αγορές έχουν πραγματοποιηθεί στην Αγγλία στο Μπαθ (από το 2000) και στο Λίβερπουλ (από το 2006). Οι χριστουγεννιάτικες αγορές είναι τόσο επιτυχημένες που γίνονται ένας σημαντικός παράγοντας έλξης για την αύξηση του εμπορίου και του αριθμού των επισκεπτών στις πόλεις.
Η Χριστουγεννιάτικη Αγορά του Μπέρμιγχαμ, που βρίσκεται κυρίως στη Νιου Στριτ μεταξύ του εμπορικού κέντρου Bullring και του Συμβουλίου της Πόλης, είναι η «μεγαλύτερη υπαίθρια χριστουγεννιάτικη αγορά στο ΗΒ», καθώς και η «μεγαλύτερη αυθεντική γερμανική χριστουγεννιάτικη αγορά εκτός Γερμανίας ή Αυστρίας». Η αγορά προσφέρει επίσης ζωντανή ψυχαγωγία στην κεντρική σκηνή. Η αγορά πραγματοποιείται για περίπου 6 εβδομάδες κάθε χρόνο και συνήθως κλείνει γύρω στις 23 Δεκεμβρίου. Οι χριστουγεννιάτικες αγορές του Μάντσεστερ ήταν επίσης επιτυχημένες, με 300 πάγκους σε οκτώ τοποθεσίες πόλεων, με κάθε τοποθεσία να έχει θέμα για να δημιουργήσει μια διαφορετική ατμόσφαιρα όπως γαλλική, παγκόσμια και γερμανική, με τους πάγκους με ευρωπαϊκά θέματα στην Πλατεία Άλμπερτ, στο Μάντσεστερ να είναι η πιο δημοφιλής.
Γερμανοί μετανάστες μετέφεραν εορταστικές εκδηλώσεις στην χριστουγεννιάτικη αγορά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εορτάζεται σε πόλεις όπως το Σικάγο, το Ντένβερ και η Τάλσα.
Μια παραδοσιακή χριστουγεννιάτικη αγορά πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στο Σιμπίου της Ρουμανίας το 2007.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις και εορτές Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικες παραδόσεις Κατηγορία:Χριστούγεννα στη Γερμανία Κατηγορία:Χριστούγεννα στην Αυστρία
Αμβλυγωνίτης
Ο αμβλυγωνίτης είναι φωσφορικό ορυκτό του λιθίου, νατρίου και αργιλίου. Το όνομα "αμβλυγωνίτης", προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις "αμβλύς" και "γωνία" και αναφέρεται στις αμβλείες γωνίες που παρατηρούνται στους κρυστάλλους του. Ο αμβλυγωνίτης ανακαλύφθηκε στη Σαξονία (Γερμανία).
Μορφές
Τα πιο πολύτιμα, και φυσικά σπάνια δείγματα, είναι αυτά που εμφανίζουν καλά αναπτυγμένους και διαφανείς κρυστάλλους. Ο αμβλυγωνίτης συναντάται συνήθως σε άμορφες μάζες, κοκκώδεις και συμπαγείς, που σχετίζονται με τις ζώνες πηγματιτών πλούσιων σε φωσφόρο και λίθιο. Οι κρύσταλλοι είναι πρισματικοί ή πλακώδεις, αν και συχνά δεν παρουσιάζουν ιδιαίτερα σαφείς έδρες, ενώ σε μερικές περιπτώσεις σχηματίζουν εντυπωσιακές διδυμίες.
Το χρώμα του αμβλυγωνίτη είναι λευκό ή κρεμ και σπάνια εντοπίζονται δείγματα άχρωμα, κίτρινα, πράσινα, μπλε, ροζ ή γκρι. Συχνά με αμβλυγωνίτη συνδέονται ορυκτά όπως ο αλβίτης, ο χαλαζίας, ο ελβαΐτης, το τοπάζιο ή ο κασσιτερίτης, σχηματίζοντας δίδυμους κρυστάλλους με όμορφους χρωματισμούς.
Ο αμβλυγωνίτης δεν είναι πολύ γνωστός, όμως είναι όμορφος ημιπολύτιμος λίθος. Όταν οι κρύσταλλοί του είναι ημιδιαφανείς, υφίστανται κοπή, ενώ αν είναι διαφανείς, κόβονται σε έδρες, παρ’ όλο που συνήθως δεν χρησιμοποιούνται στην κοσμηματοποιία γιατί τα περισσότερα κομμάτια προορίζονται για την αγορά από συλλέκτες. Εξαιτίας της παρουσίας λιθίου και φωσφόρου στη σύνθεσή του, αποτελεί δευτερεύον μετάλλευμα αυτών των χημικών στοιχείων. Ένα από τα πιο εκπληκτικά χαρακτηριστικά του αμβλυγωνίτη είναι η υψηλή του πυκνότητα, η οποία οφείλεται στην ιδιαίτερη διάταξη που έχουν στο χώρο τα άτομα των διαφόρων συστατικών του.
896
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 896 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Αμβλυγωνίτης
Εμφάνιση
Σχεδόν όλα τα δείγματα που κυκλοφορούν στις αγορές για συλλέκτες προέρχονται από την περιοχή Μίνας Γέρας (Minas Gerais) στη Βραζιλία. Ωστόσο, μερικά δείγματα εντοπίζονται στην Αριζόνα ή στην Καλιφόρνια (ΗΠΑ), στο Βορειοδυτικό Εδαφικό Διαμέρισμα του Καναδά και στο Βαρουτράνσκ (Σουηδία).
896
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αμβλυγωνίτης
Εμφάνιση
Κατηγορία:Ορυκτά του αργιλίου Κατηγορία:Ορυκτά του λιθίου Κατηγορία:Ορυκτά του νατρίου Κατηγορία:Φωσφορικά ορυκτά
Αρίστων (ολυμπιονίκης)
Ο τίτλος Αρίστων (ολυμπιονίκης) μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω άτομα:
Δουκάτο της Μπουκοβίνα
Το Δουκάτο της Μπουκοβίνα (γερμανικά: Herzogtum Bukowina) ήταν ένα από τα συστατικά κρατίδια της Αυστριακής Αυτοκρατορίας. Καταλάμβανε τη σημερινή περιοχή της Μπουκοβίνα που είναι μοιρασμένη ανάμεσα στην Ουγγαρία και τη Ρουμανία. Είχε έκταση 10.442 χλμ2, ήταν ορεινή περιοχή, και διοικητική της έδρα ήταν η πόλη Τσέρνοβιτς.
Δημιουργήθηκε το 1849 σαν ειδική γη του στέμματος της αυστριακής μοναρχίας. Το 1780 είχε 79.500 κατοίκους, το 1890 είχε 646.591, το 1900 είχε 730.195 και το 1910 είχε 800.198 κατοίκους. Το 1910 αναφέρονται ότι ζούσαν στο Δουκάτο 13 διαφορετικές εθνότητες. Είχε δικό της κοινοβούλιο με 31 μέλη.
Το 1915 το δουκάτο καταργήθηκε και καταλήφθηκε από τον Ρωσικό στρατό και το 1919 από τους Ρουμάνους. Το 1944 χωρίστηκε ανάμεσα σε Ουγγαρία και Ρουμανία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δουκάτο της Μπουκοβίνα Κατηγορία:Διοικητικές διαιρέσεις της Αυστροουγγαρίας Κατηγορία:Συστατικά μέλη της Αυστριακής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Μεσαιωνική Ουγγαρία Κατηγορία:Μεσαιωνική Ρουμανία Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης
898
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 898 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αντίπατρος ο Μιλήσιος (πυγμάχος)
μικρογραφία|[[Στατήρας της Ολυμπίας της 98ης (388 π.Χ.) διοργάνωσης των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων.]] Ο Αντίπατρος ο Μιλήσιος (5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Μίλητο ο οποίος αναδείχτηκε ολυμπιονίκης σε νεανική ηλικία στο άθλημα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 98ους (388 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ιστορικός του 2ου αιώνα μ.Χ. Παυσανίας αναφέρει πως ο Αντίπατρος μαζί με τον πατέρα του αρνήθηκαν να δωροδοκηθούν από την πόλη των Συρακουσών ώστε μη δηλώσει την πραγματική του καταγωγή και η νίκη του να προσμετρηθεί στην πόλη των Συρακουσών, ενώ ήταν ο πρώτος αθλητής από την Ιωνία για τον οποίο ανεγέρθηκε άγαλμα στην Ολυμπία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Μιλήσιοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Πρωτοχρονιάτικο ρόδι
Ο καθένας βγαίνει από το σπίτι του κρατώντας στο δεξί του χέρι ένα ρόδι μπαίνει στο σπίτι του και το πετάει κάτω. Μετά η οικογένεια παίρνει τα ζουμερά κομμάτια του ροδιού και τα βάζουν στην πρωτοχρονιάτικη σαλάτα.
Το έθιμο τηρείται σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένης της Κρήτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έθιμα
Don: The Chase Begins Again
Το Don - The Chase Begins Again είναι μια ταινία ινδικής παραγωγής, του 2006 σε σκηνοθεσία του Φαρχάν Ακτάρ και αποτελεί ριμέικ της ταινίας Don (1978), το σενάριο της οποίας είχε γράψει ο πατέρας του σκηνοθέτη, Τζαβέντ Ακτάρ.
Στην ταινία που γυρίστηκε σε Μαλαισία, Γαλλία και Ινδία, πρωταγωνιστούν οι Σαρούκ Καν, Πριγιάνκα Τσόπρα, Αρτζούν Ραμπάλ, Ισάα Κοπικάρ και Καρίνα Καπούρ. Η ταινία ξεκίνησε να προβάλλεται στις 20 Οκτωβρίου του 2006 και έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία τόσο στην Ινδία όσο και στο εξωτερικό. Η ταινία επιλέχθηκε μεταξύ άλλων για προβολή και στο Φεστιβάλ του Βερολίνου.
Περίληψη
Ο Ντον είναι το δεξί χέρι του Σινγκάνια, ενός από τους δύο άρχοντες του υποκόσμου στην Ινδία. Η Ρόμα, μια πανέμορφη γυναίκα, θα βρεθεί στο δρόμο του όταν εκείνος δολοφονεί τον αδερφό της Ραμές και στη συνέχεια την αρραβωνιαστικιά του Καμίνι. Η Ρόμα θα επιδιώξει να φτάσει κοντά στο Ντον με σκοπό να τον εκδικηθεί δολοφονώντας τον. Ο επιθεωρητής Ντε Σίλβα θα της ζητήσει να βοηθήσει την αστυνομία προκειμένου να τον παγιδεύσουν και έτσι να φθάσουν στον Σινγκάνια. Σε μια σύγκρουση με την αστυνομία ο Ντον τραυματίζεται θανάσιμα και ο Ντε Σίλβα τον αντικαθιστά με το σωσία του Βιτζέι. Ο Βιτζέι οδηγεί την αστυνομία στα ίχνη του Σινγκάνια αλλά σύντομα θα αποκαλυφθεί ότι κάτι δεν πάει καλά και ότι υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ του Ντε Σίλβα και του δεύτερου άρχοντα του υποκόσμου και ορκισμένου εχθρού του Σινγκάνια, Βαρντάν.
Μουσική
thumb|250px|Η [[Ισάα Κοπικάρ και η Πριγιάνκα Τσόπρα στο τραγούδι Aaj Ki Raat.]] Στην ταινία ακούγονται επτά τραγούδια. Δύο από τα τραγούδια του πρωτότυπου φιλμ του 1978, τα "Khaike Paan Banaraswala" και "Yeh Mera Dil" επανεκτελέστηκαν για την ταινία.
Το τραγούδι "Main Hoon Don" αποτέλεσε μεγάλη εμπορική επιτυχία στην Ινδία, παραμένοντας για πολλές εβδομάδες στο Νο 1 των τσαρτς και για μήνες ολόκληρους μέσα στο τοπ-20.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2006 Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μαλαισία
Μαζούρκες, Op. 7 (Σοπέν)
Οι Μαζούρκες, Op. 7 είναι πέντε μαζούρκες του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκαν μεταξύ το 1830 και το 1832. Μια τυπική εκτέλεση και των πέντε διαρκεί περίπου 11 λεπτά. Η πρώτη είναι γραμμένη σε Σι δίεση μείζονα και πρόκειται για την πιο γνωστή του σετ, με τέμπο vivace. Η δεύτερη είναι γραμμένη σε Λα ελάσσονα, με τέμπο Vivo, ma non troppo. Η τρίτη είναι γραμμένη σε Φα ελάσσονα και πρόκειται για τη μόνη του σετ, που δεν έχει επανάληψη.
Η τέταρτη μαζούρκα του σετ, γράφτηκε το 1824, όμως ο ίδιος ο συνθέτης την αναθεώρησε και την κυκλοφόρησε μαζί με τις άλλες. Η τέταρτη είναι γραμμένη σε Λα ύφεση μείζονα. Η πέμπτη και τελευταία από το Op. 7 είναι γραμμένη σε Ντο μείζονα και διαρκεί περίπου 1 λεπτό. Η συγκεκριμένη είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα της αίσθησης χιούμορ του συνθέτη.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
07 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι ύφεση ελάσσονα Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα ελάσσονα Κατηγορία:Συνθέσεις σε Φα ελάσσονα Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα ύφεση μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο μείζονα Κατηγορία:Μουσική με αφιέρωση
Μις Ευρώπη
Ο Διαγωνισμός Ομορφιάς Μις Ευρώπη ξεκίνησε το 1927 από την Γαλλική εφημερίδα Ζουρνάλ η οποία διοργάνωσε και τους πρώτους διαγωνισμούς. Τα χρόνια από το 2006 ως το 2016 ο θεσμός ατόνησε, και υπερκεράστηκε στην ουσία από τους διαγωνισμούς Μις Υφήλιος και Μις Κόσμος. Το 2016 διεξήχθη ξανά ο διαγωνισμός έπειτα από μία δεκαετία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαγωνισμοί ομορφιάς
Σαν Φρανσίσκο δε Κουάπα
Το Σαν Φρανσίσκο δε Κουάπα (ισπανικά: San Francisco de Cuapa) είναι ένας από τους δέκα δήμους του Διαμερίσματος Τσοντάλες της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Σαν Φρανσίσκο δε Κουάπα.
Η πόλη
Μέχρι τις 30.7.1997 η πόλη ανήκε στον δήμο Χουιγάλπα.
Ο Βράχος της Κουάπα
Ο Βράχος της Κουάπα (Piedra de Cuapa) ή Μονόλιθος της Κουάπα (Monolito de Cuapa) είναι ένα ορόσημο στο οποίο, σύμφωνα με έναν μύθο, κατοικούσαν duendes (μυθικά πλάσματα που απαντούν σε ισπανικούς και λατινικούς μύθους). Ένα από αυτά ερωτεύτηκε μία γυναίκα ονόματι Φλορ (Flor) και έκλεψε το γαϊδούρι της οικογένειάς της, το οποίο και τοποθετήθηκε στην κορυφή του βράχου. Τελικώς, τα duendes ηττήθηκαν με την βοήθεια δυνατής μουσικής.
Πηγές
Σ Σ
Άγιος Δαβίδ, Άγιος Βικέντιος
Ο Άγιος Δαβίδ (αγγλικά και γαλλικά: Saint David, και για συντομία St. David) είναι μια από τις 6 ενορίες του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίνων στο νησί του Αγίου Βικέντιου. Πρωτεύουσα είναι η Σατωμπελαίρ. Η ενορία καταλαμβάνει έκταση 31 τ.χλμ.. Έχει πληθυσμό 6.700 κατοίκων (απογραφή 2000) με πυκνότητα 83,8 κατοίκων ανά τ.χλμ. Βρίσκεται βορειοδυτικά της χώρας και του νησιού του Αγίου Βικεντίου.
Εθνική Βόρειας Μακεδονίας Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Βόρειας Μακεδονίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Βόρειας Μακεδονίας για ποδοσφαιριστές κάτω των 21 ετών. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βόρειας Μακεδονίας.
Άγιος Δαβίδ, Άγιος Βικέντιος
Οι σημαντικότερες πόλεις είναι η Σατωμπελαίρ, η Βαλιμπού, η Ρίτσμοντ, η Ρουτλάντ Βαλ, η Τρουμακά και η Ρόουζχωλ.
Εθνική Βόρειας Μακεδονίας Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Βόρειας Μακεδονίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-21 Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο νέων στη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Εθνικές αθλητικές ομάδες Βόρειας Μακεδονίας
Άγιος Δαβίδ, Άγιος Βικέντιος
Γεωγραφία
Ο Άγιος Δαβίδ βρίσκεται βορειοδυτικά της χώρας και του νησιού του Αγίου Βικεντίου. Συνορεύει στα ανατολικά με την Καρλόττα και στα νότια με τον Άγιο Πατρίκιο.
Πόλεις
Οι σημαντικότερες πόλεις είναι η Σατωμπελαίρ, η Βαλιμπού, η Ρίτσμοντ, η Ρουτλάντ Βαλ, η Τρουμακά και η Ρόουζχωλ.
Rock & Roll Music to the World
Rock & Roll Music to the World είναι ο τίτλος του έβδομου στούντιο άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Ten Years After, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου τον Οκτώβριο του 1972 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Chrysalis" στην Ευρώπη και της "Columbia" στην Αμερική.
Το άλμπουμ γνώρισε μέτρια εμπορική επιτυχία σε σχέση με τους προκατόχους του, ανεβαίνοντας στο Top-20 στη Νορβηγία και τον Καναδά και το Top-30 στην πατρίδα του συγκροτήματος και τη Γερμανία. Παρ' όλα αυτά, σημείωσε τις χαμηλότερες πωλήσεις για τους Ten Years After από το "Stonedhenge" του 1969.
Τραγούδια του δίσκου
1. You Give Me Loving (Alvin Lee) - 6:33
2. Convention Prevention (Alvin Lee) - 4:23
3. Turned-Off TV Blues (Alvin Lee) - 5:13
4. Standing at the Station (Alvin Lee) - 7:11
5. You Can't Win Them All (Alvin Lee) - 4:06
6. Religion (Alvin Lee) - 5:49
7. Choo Choo Mama (Alvin Lee) - 4:02
8. Tomorrow I'll Be Out of Town (Alvin Lee) - 4:29
9. Rock & Roll Music to the World (Alvin Lee) - 3:47
Τα μέλη των Ten Years After
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Rock & Roll Music to the World" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Ten Years After Κατηγορία:Άλμπουμ του 1972
899
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 899 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αρίστων ο Θούριος
Ο Αρίστων ο Θούριος (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τους Θούριους, ο οποίος αναδείχτηκε 2 φορές ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 185ους (40 π.Χ.) και 187ους (32 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι Θούριοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
Σάντο Ντομίνγκο (Νικαράγουα)
Το Σάντο Ντομίνγκο (ισπανικά: Santo Domingo) είναι ένας από τους δέκα δήμους του Διαμερίσματος Τσοντάλες της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Σάντο Ντομίνγκο.
Ο ωραίος γαλάζιος Δούναβης
Ο ωραίος γαλάζιος Δούναβης (An der schönen, blauen Donau, οp. 314· που σημαίνει: (πάνω) στον ωραίο γαλάζιο Δούναβη), κοινώς γνωστός ως Γαλάζιος Δούναβης, είναι ένα βαλς του συνθέτη Γιόχαν Στράους του νεότερου, που γράφτηκε το 1866.
Σάντο Ντομίνγκο (Νικαράγουα)
Πηγές
Σ Σ
Ο ωραίος γαλάζιος Δούναβης
Αρχικά παίχτηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1867 σε μια συναυλία της Ένωσης Ανδρικών Χορωδών της Βιέννης (Wiener Männergesangsverein) και παραμένει μια από τις πιο δημοφιλείς μουσικές συνθέσεις στο κλασικό ρεπερτόριο. Η αρχική του παράσταση θεωρήθηκε ήπια επιτυχία, και ο Στράους φημολογείται ότι είπε: "Να πάει στον διάολο το βαλς, λυπάμαι μόνο για την κόντα - Μακάρι να ήταν επιτυχία!"
Χορωδιακή έκδοση
Ο Ωραίος γαλάζιος Δούναβης γράφτηκε αρχικά ως τραγούδι για χορωδία καρναβαλικών εκδηλώσεων (για βαθύφωνο και τενόρο), με μάλλον σατιρικούς στίχους (η Αυστρία είχε μόλις χάσει έναν πόλεμο με την Πρωσία). Ο αρχικός τίτλος αναφέρεται επίσης σε ένα ποίημα για τον Δούναβη στην πατρίδα του ποιητή Καρλ Μπεκ, την Ουγγαρία και όχι στη Βιέννη. Αργότερα ο στιχουργός Φραντς φον Γκέρνερτ έγραψε νέους, πιο «επίσημους» ύφους.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Το ιδιαίτερα βιεννέζικο συναίσθημα που σχετίζεται με τη μελωδία του Στράους το έκανε ανεπίσημο εθνικό αυστριακό ύμνο. Εξάλλου, το έργο χρησιμοποιείται ως σήμα της Αυστριακής Ραδιοφωνίας (ORF) για το διεθνές της πρόγραμμα. Κατά παράδοση, η διάσημη πρωτοχρονιάτικη συναυλία της Φιλαρμονικής της Βιέννης περιλαμβάνει κάθε χρόνο τον Γαλάζιο Δούναβη στο πρόγραμμά της.
Το κομμάτι χρησιμοποιήθηκε εκτενώς στην ταινία του 1968 του Στάνλεϊ Κούμπρικ 2001: Η Οδύσσεια του διαστήματος. Μετά από ένα άλμα από το προϊστορικό παρελθόν της ανθρωπότητας στο μέλλον της στο διάστημα, τα πρώτα δύο τρίτα του Γαλάζιου Δούναβη ακούγονται καθώς ένα διαστημικό αεροσκάφος προσεγγίζει και προσδένεται σε έναν διαστημικό σταθμό. Ολοκληρώνεται ενώ ένα άλλο διαστημικό αεροσκάφος ταξιδεύει από τον σταθμό στη Σελήνη. Στη συνέχεια, το κομμάτι ακούγεται ξανά κατά τους τίτλους τέλους της ταινίας.
Μια σύντομη εκδοχή του έργου ακούγεται στην ταινία μικρού μήκους A Corny Concerto (1943) της σειράς ταινιών κινουμένων σχεδίων Merrie Melodies της εταιρείας Warner Bros. Στην ταινία, ο Ντάφυ προσπαθεί να μπει σε μια οικογένεια λευκών κύκνων, αλλά αντιμετωπίζεται ως "ασχημόπαπο", ώσπου σώζει τρία κυκνάκια και γίνεται ήρωας.
Ο Γαλάζιος Δούναβης χρησιμοποιείται σε όλα τα επεισόδια της δραματικής σειράς του Netflix Το παιχνίδι του καλαμαριού (2021) για να σηματοδοτήσει την έναρξη νέου παιχνιδιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούναβης Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ρε μείζονα
Αλέξανδρος Συμεωνίδης
Ο Αλέξανδρος Συμεωνίδης (Κομοτηνή, 29 Αυγούστου 1909 - 16 Νοεμβρίου 1972) ήταν Έλληνας καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης και ιδρυτής της «Ελληνικής Εταιρίας Έρευνας του Καρκίνου».
Βιογραφικό
Ο Αλέξανδρος Συμεωνίδης γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1909 στην Κομοτηνή. Σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Βερολίνο και στη Βόννη. Τη διετία 1936-1938 ήταν διευθυντής του Τμήματος Ερευνών του Καρκίνου στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βερολίνου. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα και διορίστηκε διευθυντής των Εργαστηρίων Παθολογικής Ανατομίας και Πειραματικής Παθολογίας στο Ελληνικό Αντικαρκινικό Ινστιτούτο «Άγιος Σάββας» (1939) και την επόμενη χρονιά έγινε υποδιευθυντής του Εργαστηρίου Παθολογικής Ανατομίας του Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Τέσσερα χρόνια αργότερα αναγορεύτηκε Υφηγητής Παθολογικής Ανατομίας και Γενικής Παθολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Από το 1947 και για δέκα χρόνια έζησε στην Αμερική όπου ανέλαβε την οργάνωση και τη διεύθυνση του τμήματος Γεωγραφικής Παθολογίας και και Επιδημιολογίας του Καρκίνου στο Κέντρο Έρευνας του Καρκίνου στην Ουάσινγκτον καθώς και τη διεύθυνση του Αμερικανικού Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου. Οι έρευνες που πραγματοποίησε το διάστημα αυτό σχετικά με τη γεωγραφική κατανομή των διαφόρων μορφών της ασθένειας συνέβαλαν στη θεμελίωση της επιδημιολογίας του καρκίνου και στη λήψη και εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων πρόληψης.
Το 1956 εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής της Γενικής Παθολογίας και Παθολογικής Ανατομικής στην Ιατρική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης και επέστρεψε στην Ελλάδα. Με δική του εισήγηση το 1957 το «Θεαγένειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης» μετατράπηκε σε πρότυπο Αντικαρκινικό Ινστιτούτο (του οποίου υπήρξε διευθυντής μέχρι το θάνατό του) για να καλυφθούν οι ανάγκες των καρκινοπαθών κυρίως της Βόρειας Ελλάδας και να δοθεί βάρος στην πρόληψη του καρκίνου. Έρευνες και μελέτες του σχετικά με τον καρκίνο δημοσιεύτηκαν σε έγκυρα διεθνή και ελληνικά επιστημονικά περιοδικά.
Ο Αλέξανδρος Συμεωνίδης ήταν ιδρυτικό μέλος και μέλος του προεδρείου της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Έρευνας του Καρκίνου και το 1969 ίδρυσε την «Ελληνική Εταιρεία Ερευνας του Καρκίνου». Επίσης ήταν μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Παθολογικής Ανατομικής, της Αγγλικής, της Αμερικανικής και της Γερμανικής Εταιρίας Παθολογικής Ανατομικής κ.α.
Σύζυγος του ήταν η χορογράφος Ντόρα Τσάτσου (κόρη του Κωνσταντίνου Τσάτσου και ανηψιά του Γιώργου Σεφέρη) με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον Κωνσταντίνο Συμεωνίδη, νομικό και τον Γιώργο Συμεωνίδη, μουσικό.
Ο Αλέξανδρος Συμεωνίδης πέθανε στις 16 Νοεμβρίου 1972. Το όνομά του δόθηκε σε δρόμο δίπλα στο Νοσοκομείο Θεαγένειο στη Θεσσαλονίκη ενώ στον προαύλιο χώρο του νοσοκομείου τοποθετήθηκε προτομή του που κατασκευάστηκε από τον γλύπτη Θόδωρο Παπαγιάννη. Το όνομά του φέρουν επίσης οδοί στην Κομοτηνή, στα Κωνσταντινουπολίτικα Πυλαίας, στην Πολίχνη κ.α.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι
Νιουτρόνιο
Το νιουτρόνιο (αγγλικά: neutronioum), μερικές φορές αναφέρεται ως νιούτριο (neutrium) ή και ως νιουτρίτο (neutrite), είναι υποθετικό χημικό στοιχείο το οποίο έχει ατομικό αριθμό (Z) 0 και ο πυρήνας του αποτελείται μόνον από νετρόνια.
Ο όρος «νιουτρόνιο» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον επιστήμονα Αντρέα φον Αντρόποφ (Andreas von Antropoff) το 1926. Το στοιχείο αυτό θα το τοποθεντούνταν στην κορυφή του περιοδικού πίνακα.
Ωστόσο η έννοια του όρου έχει αλλάξει με τη πάροδο του χρόνου και τουλάχιστον από το τελευταίο μισό του 20ού αιώνα και μετά άρχισε να χρησιμοποιείται για την αναφορά σε εξαιρετικά πυκνές ουσίες που συμπεριλαμβάνουν νετρονιοεκφυλισμένη ύλη που θεωρείται ότι υπάρχει στους πυρήνες των αστέρων νετρονίων. Γι' αυτό η έκφραση «εκφυλισμένο νιουτρόνιο» (degenerate neutronium) αναφέρεται σε αυτήν τη θεωρία. Η επιστημονική φαντασία και η λαοφιλής λογοτεχνία αναφέρεται αρκετά συχνά στον όρο νιουτρόνιο για να αναφέρει μια (υποθετική) πολύ πυκνή φάση της ύλης που αποτελείται κυρίως από συσσωματώματα νετρονίων.
Νιουτρόνιο και αστέρες νετρονίων
Το νιουτρόνιο χρησιμοποιήθηκε από τη λαοφιλή λογοτεχνία και για την αναφορά της ύλης που βρίσκεται στους πυρήνες των αστέρων νετρονίων, δηλαδή αστέρων τόσο πυκνών που η ύλη καταρέει σε μια πυκνότερη φάση, στην οποία υποθέτεται ότι δεν υποστηρίζεται η ύπαρξη ηλεκτρονίων. Ο όρος νιουτρόνιο, από την άλλη, σπάνια χρησιμοποιείται από την επιστημονική βιβλιογραφία για τους ακόλουθους τρεις (3) λόγους:
Το νιουτρόνιο και ο περιοδικός πίνακας
Όπως προαναφέραμε, ο όρος «νιουτρόνιο» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον επιστήμονα Αντρέα φον Αντρόποφ (Andreas von Antropoff) το 1926. Ο επιστήμονας αυτός πρότεινε την ύπαρξη μιας εναλλακτικής μορφής ύλης που αποτελείται μόνο από νετρόνια, δηλαδή χωρίς καθόλου πρωτόνια ή ηλεκτρόνια, που θα έπρεπε να τοποθετηθεί ως χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό (Z) 0 επικεφαλής στη νέα του έκδοση περιοδικού πίνακα των στοιχείων. Συνεπώς τοποθετήθηκε στο κέντρο αρκετών σπειροειδών αναπαραστάσεων του περιοδικού πίνακα ταξινόμισης των χημικών στοιχείων, όπως αυτών των Τσαρλς Τζάνετ (Charles Janet, 1928), Ε. Ι. Έμερσον (E. I. Emerson,1944) Τζον Ντ. Κλαρκ (John D. Clark, 1950) και του «Χημικού Γαλαξία» (Chemical Galaxy) του Φιλίπ Στιούαρτ (Philip Stewart, 2005).
Παρ' όλο που όρος δεν χρησιμοποείται από την επιστημονική βιοβλιογραφία, ούτε θεωρείται μορφή της ύλης, ούτε χημικό στοιχείο, υπάρχουν αναφορές, εκτός των ελεύθερων νετρονίων, ότι μπορεί να υπάρχουν δύο (τουλάχιστον) μορφές συσσωματωμάτων νετρονίων χωρίς πρωτόνια. Αν το νιουτρόνιο θεωρηθεί χημικό στοιχείο, τότε αυτά τα συσσωματώματα νετρονίων θα θεωρούνται ότι είναι ισότοπα του νιουτρονίου. Ωστόσο, αυτές οι αναφορές δεν έχουν τεκμηριωθεί περετέρω.
Συνολικά υπάρχουν συνοπτικά οι ακόλουθες αναφορές:
Παρόλο που δεν το ονομάζουν νιουτρόνιο, οι κάρτες πορτοφολιού του εθνικού κέντρου πυρηνικών δεδεμένων (των ΗΠΑ) συμπεριλαμβάνουν ένα χημικό στοιχείο με χημικό σύμβολο n (όπως το νευτρόνιο), ατομικό αριθμό Z = 0 και μαζικό αριθμό A = 1. Αυτό το ισότοπο περιγράφεται ότι διασπάται σε στοιχειακό υδρογόνο (H), με ημιζωή 10,24±0,02 λεπτά.
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:Χημικά στοιχεία Κατηγορία:Επιστημονικές θεωρίες
Σατωμπελαίρ
Η Σατωμπελαίρ (αγγλικά: Chateaubelair) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίνων και πρωτεύουσα του Αγίου Δαβίδ. Βρίσκεται στο νησί του Άγιου Βικέντιου. Βρίσκεται βορειοδυτικά της χώρας και του νησιού και νότια-κεντρικά της ενορίας. Έχει πληθυσμό, σύμφωνα με την απογραφή του 2006, 741 κατοίκους.
Γεωγραφία
Η Σατωμπελαίρ βρίσκεται στο νησί του Άγιου Βικέντιουβορειοδυτικά της χώρας και του νησιού και νότια-κεντρικά της ενορίας.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2006, η Λαγιού είχε πληθυσμό 741 κατοίκων.
Οικονομία
Η οικονομία της Σατωμπελαίρ βασίζεται στα αγροτικά.
Αθλητισμός
Υπάρχουν πολλές διαθέσιμες δραστηριότητες κάθε χρόνο, όπως η υποβρύχια αλιεία. Άλλα αθλήματα είναι το μπάσκετ, το ποδόσφαιρο και το κρίκετ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιος Δαβίδ, Άγιος Βικέντιος Σατωμπελαιρ
Κινηματογραφικά Βραβεία Blue Dragon
Τα Κινηματογραφικά Βραβεία Blue Dragon ή και Blue Dragon Film Awards (κορεατικά: 청룡영화상, Χάντσα: 靑龍映畵賞, RR: Cheongryong Yeonghwasang, MR: Ch‘ŏngnyong Yŏnghwasang) είναι μία ετήσια τελετή βράβευσης που αφορά την κινηματογραφική βιομηχανία της Νότιας Κορέας και η οποία παρουσιάζεται από μία θυγατρική της εφημερίδας The Chosun Ilbo, ονόματι Sports Chosun. Το διαγνωστικό κομμάτι των βραβείων αφορά δημοφιλείς ταινίες και blockbusters μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας, που κυκλοφόρησε και τα το προηγούμενο έτος. Οι ταινίες που προκρίνονται στον τελικό ανέρχονται στις 40, οι οποίες προβάλονται δωρεάν στο κοινό. Μόλις τελειώσει αυτή η διαδικασία, αρχίζει αυτή των βραβεύσεων. Τα παραπάνω βραβεία μαζί με τα Grand Bell είναι τα πιο δημοφιλή στη Νότια Κορέα, όσο αφορά τον κινηματογράφο.
Τα βραβεία θεσπίστηκαν το 1963 από την εφημερίδα The Chosun Ilbo και σταμάτησαν το 1973. Η τελετή αυτή σταμάτησε μετά για αρκετά χρόνια, έως και το 1990, όπου η κορεατική αθλητική εφημερίδα Sports Chosun (θυγατρική της προαναφερθείσας) τα ξεκίνησε πάλι με ετήσια μορφή. Συνολικά η τελετή βραβεύει σε 18 διαφορετικές κατηγορίες τις ταινίες και τα πρόσωπα τους. Μερικές από αυτές είναι μερικές τετριμμένες όπως Καλύτερη Ταινία, Καλύτερος Σκηνοθέτης, Καλύτεροι Ηθοποιοί (ανάλογα το φύλο), ενώ βραβεύει και νεοεισερχομένους (σκηνοθέτες και ηθοποιούς).
Κατά την πρώτη φάση της τελετής, περισσότερες βραβεύσεις συνάντησε ο Κιμ Σου-γιονγκ, ο οποίος κέρδισε δύο φορές το βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη ενώ τέσσερις ταινίες του έλαβαν το βραβείο της Καλύτερης Ταινίας. Ενώ στην μετά το 1990 εποχή περισσότερες φορές έχει βραβευθεί ταινία του Πονγκ Τσουν-χο (3), ενώ ο Παρκ Τσαν-γουκ, έχει πάρει τα περισσότερα Καλύτερου Σκηνοθέτη (4). Αναφορικά με τους Καλύτερους Άνδρες Ηθοποιούς, μόλις τέσσερις έχουν λάβει το βραβέις τρις, με τον Σονγκ Κανγκ-χο, να έχει υπάρξει 14 φορές υποψήφιος. Ενώ στις γυναίκες η Τζον Ντο-γιον, έχει υπαρξει 15 φορές, κερδίζοντας το 2 φορές, με τα περισσότερα σε αυτή την κατηγορία να έχουν κερδηθεί από τις Κιμ Χιε-σου και Γιουν Τζονγκ-χάι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογραφικά Βραβεία Blue Dragon Κατηγορία:Κινηματογράφος στη Νότια Κορέα
Τούθμωσις Γ΄
Ο Τούθμωσις Γ΄ (επίσης προφέρεται Θούτμωσης ή Θόθμης) ήταν ο 6ος φαραώ της 18ης δυναστείας της Αιγύπτου. Επίσημα ο Τούθμωσις Γ΄ κυβέρνησε την Αίγυπτο για σχεδόν 54 έτη και η βασιλεία του συνήθως χρονολογείται από τις 24 Απριλίου 1479 ως τις 11 Μαρτίου 1425 π.Χ. από την ηλικία των δύο ετών ως το τέλος του στα 56 έτη του. Ωστόσο τα πρώτα 22 έτη συμβασίλευε με τη μητριά και θεία του Χατσεψούτ, που ονομάστηκε φαραώ. Αν και εμφανίζεται πρώτος στα σωζόμενα μνημεία, όμως και οι δύο είχαν λάβει τα συνήθη βασιλικά ονόματα και διάσημα και δεν είχε κάποιος από αυτούς προβάδισμα έναντι τού άλλου. Ο Τούθμωσις Γ΄ υπηρέτησε ως επικεφαλής τού στρατού κατά τη συμβασιλεία της Χατσεψούτ. Στη διάρκεια των δύο τελευταίων ετών της βασιλείας του, διόρισε τον γιο του Αμενχοτέπ/Αμένωφι (Β΄) ως συμβασιλιά και διάδοχό του. Ο πρωτότοκος γιος του Αμενεμχάτ είχε προαποβιώσει.
Όταν έγινε μόνος φαραώ στην εξουσία τού βασιλείου, έπειτα από το τέλος του πατέρα του Τούθμωση Β΄ και της Χατσεψούτ, δημιούργησε τη μεγαλύτερη αυτοκρατορία της Αιγύπτου που είχε γίνει ποτέ. Διοικούσε τουλάχιστον 17 χώρες, από το βασίλειο της Νίγια στη βόρειο Συρία ως τον 4ο καταρράκτη τού Νείλου στη Νουβία. Όταν απεβίωσε, τάφηκε στην κοιλάδα των βασιλέων, όπως και οι υπόλοιποι βασιλείς της περιόδου αυτής στην Αίγυπτο. Από τους δύο οβελίσκους του, ο ένας μεταφέρθηκε από τον Κωνσταντίνο Α΄ στη Ρώμη (τώρα στο Λατερανό) και ο άλλος μεταφέρθηκε στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης, όπου στήθηκε από τον Θεοδόσιο Α΄.
Το όνομά του
Τα δύο κύρια ονόματά του είναι στα αρχ. αιγυπτ. mn-ḫpr-rˁ ḏḥwty-ms, που συνήθως ερμηνεύονται ως Menkheperra Djehutymes, δηλ. αιώνιες είναι οι εκδηλώσεις τού Ρα, που γεννήθηκε από τον Τωθ. Αν και η σύγχρονη αιγυπτιολογική προφορά αποδίδεται ως Djehutymes, την εποχή της βασιλείας του το όνομά του μάλλον προφερόταν ως Tahati'missaw.
Το τέλος και η ταφή του
Σύμφωνα με τον Αμερικανό Αιγυπτιολόγο Πέτερ Ντερ Μανουελιάν, μία αναγραφή στο ιστορικό τού τάφου από έναν αξιωματούχο ονόματι Αμενεμχέμπ δηλώνει, ότι ο Τούθμωσης Γ΄ απεβίωσε το έτος 54, 3η εποχή της εμφάνισης (αιγυπτ. peret), ημέρα 30η της βασιλείας του, αφού κυβέρνησε την Αίγυπτο "53 έτη, 10 μήνες και 26 ημέρες". Ο Τούθμωσης Γ΄ έφυγε 34 ημέρες πριν τη συμπλήρωση 54 ετών εξουσίας του. Αν αφαιρεθούν οι συμβασιλείες της Χατσεψούτ και τού Αμενχοτέπ Β΄, κυβέρνησε μόνος του ως φαραώ για κάτι περισσότερο από 30 έτη.
Η μούμια του
Η μούμια τού Τούθμωση Γ΄ ανακαλύφθηκε το 1881, στην κρύπτη επάνω από τον ταφικό ναό της Χατσεψούτ, στο Deir el-Bahri. Είχε ταφεί μαζί με αυτές άλλων ηγετών της 18ης δυναστείας Άμωση Α΄, Αμενχοτέπ Α΄, Τούθμωση Α΄, Τούθμωση Β΄, της 19ης δυναστείας Ραμσή Α΄, Σέθη Α΄, Ραμσή Β΄, Ραμσή Θ΄ και της 21ης δυναστείας Πινεντζέμ Α΄, Πινεντζέμ Β΄ (αρχιερέων, de facto ηγεμόνων της Άνω Αιγύπτου) και Σιαμούν.
Αν και ο πολύς κόσμος νομίζει ότι τη μούμια του την ξετύλιξε ο Γκαστόν Μασπερό το 1886, στην πραγματικότητα ανοίχθηκε πρώτα από τον Έμιλ Μπρουγκς, τον αιγυπτιολόγο που επέβλεπε την απομάκρυνση των μουμιών της κρύπτης τού Deir el-Bahri to 1881. Ξετυλίχθηκε σύντομα μετά την άφιξή της στο Μουσείο τού Μπουλάκ (Καΐρου), ενώ ο Μασπερό ήταν μακριά στη Γαλλία, και ο γενικός διευθυντής της Αιγυπτιακής Υπηρεσίας Αρχαιοτήτων διέταξε το άνοιγμα της μούμιας. Έτσι όταν ανοίχθηκε "επίσημα" από τον Μασπερό το 1886, αυτός σχεδόν σίγουρα ήξερε ότι η μούμια ήταν σε πενιχρή κατάσταση.
Η μούμια είχε βλαφτεί σε έκταση κατά την αρχαιότητα από τυμβωρύχους και αργότερα το περιτύλιγμά της κόπηκε και σχίστηκε από την οικογένεια Ρασούλ, που είχε ανακαλύψει τον τάφο και το περιεχόμενό του λίγα έτη νωρίτερα. Η περιγραφή τού σώματος από τον Μασπερό δίνει μία ιδέα τού μεγέθους της ζημιάς που είχε γίνει.
Ο Μασπερό ήταν τόσο απογοητευμένος από την κατάσταση της μούμιας και την προοπτική ότι όλες οι άλλες μούμιες ήταν όμοια κατεστραμμένες, που δεν άνοιξε άλλη για αρκετά έτη. Ωστόσο αποδείχθηκε ότι λίγες μόνο ήταν σε τόσο πενιχρή κατάσταση.
Όπως άλλα παραδείγματα από την κρύπτη στο Deir el-Bahri, η ξύλινη -με τη μορφή της μούμιας- θήκη που περιείχε το σώμα, ήταν η αυθεντική τού φαραώ· αν είχε επίχρυση ή άλλη διακόσμηση, ίσως χάθηκε κατά την αρχαιότητα.
Κατά την εξέταση της μούμιας, ο ανατομολόγος Γκράφτον Έλλιοτ Σμιθ δήλωσε ότι το ύψος της ήταν 1,615 μ., αλλά από τη μούμια έλλειπαν τα πόδια, έτσι ο Τούθμωσης Γ΄ θα ήταν υψηλότερος. Αυτή τώρα βρίσκεται στην αίθουσα για της Βασιλικές Μούμιες στο Μουσείο τού Καΐρου και έχει αριθμό καταλόγου 61068.
Σάντο Τομάς (Νικαράγουα)
Το Σάντο Τομάς (ισπανικά: Santo Tomás) είναι ένας από τους δέκα δήμους του Διαμερίσματος Τσοντάλες της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Σάντο Τομάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Νικαράγουας Κατηγορία:Τσοντάλες
Mechanix
Το Mechanix είναι το δέκατο άλμπουμ του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος UFO, το οποίο κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1982 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Chrysalis Records".
Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στην Ελβετία με παραγωγό τον Γκάρι Λάιονς και ανέβηκε στο βρετανικό Top-10, με την βοήθεια του σινγκλ "Let It Rain", το οποίο μπήκε στο Top-75.
Μετά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, ο μπασίστας Πιτ Γουέι αποχώρησε από τους UFO, για να σχηματίσει τους Fastway μαζί με τον κιθαρίστα των Motörhead, Έντι Κλαρκ.
Μέλη των UFO
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Mechanix" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των UFO Κατηγορία:Άλμπουμ του 1982
Γιώργος Πεταλωτής
Ο Γιώργος Πεταλωτής (Κομοτηνή, 11 Μαρτίου 1964) είναι Έλληνας πολιτικός. Έχει διατελέσει βουλευτής Ροδόπης, υφυπουργός στον Πρωθυπουργό, κυβερνητικός εκπρόσωπος, υφυπουργός Εσωτερικών, Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και υφυπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Βιογραφικό
Ο Πεταλωτής αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Συνέχισε τις σπουδές του στη Νομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, αποκτώντας διδακτορικό στην Ποινική Επιστήμη.
Ολοκλήρωσε τις ακαδημαϊκές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης της Γερμανίας, με πτυχίο Επιστήμης στη Νομική Ορολογίας. Έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο στην Επιστήμη της Βιοηθικής από το Τμήμα Ιατρικής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Το 1993 έγινε μέλος του δικηγορικού συλλόγου του Νομού Ροδόπης και εξελέγη πρόεδρος του σώματος το 1998, όπου παρέμεινε ενεργός μέχρι το 2002. Το 2005 επανεξελέγη πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου του Νομού Ροδόπης.
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις εκλογές του 2007 και του 2009 εξελέγη με το ΠΑΣΟΚ στη Ροδόπη. Στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου υπηρέτησε ως υφυπουργός στον Πρωθυπουργό, κυβερνητικός εκπρόσωπος, υφυπουργός Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και υφυπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, θέση που διατήρησε και στην κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου.
Στις 3 Ιανουαρίου 2015 ανακοινώθηκε ότι θα γίνει μέλος του νεοϊδρυθέντος ΚΙΔΗΣΟ. Ο Πεταλωτής και ο Φίλιππος Σαχινίδης ορίστηκαν εκπρόσωποι Τύπου.
Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 έθεσε υποψηφιότητα με το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής στη Ροδόπη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ροδόπης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Κυβερνητικοί Εκπρόσωποι (Ελλάδα) Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Μεταρρυθμιστική Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κίνας
Η Μεταρρυθμιστική Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κίνας (中華民國維新政府, Zhōnghuá Mínguó Wéixīn Zhèngfǔ ή 中華民国政府改革, Chūkaminkoku seifu kaikaku}) ήταν κινεζική προσωρινή κυβέρνηση, μη αναγνωρισμένου κράτους και ελεγχόμενου από την Ιαπωνία που υπήρχε από το 1938 έως το 1940 κατά τη διάρκεια του 2ου σινοϊαπωνικού πολέμουr.
Ιστορία
Μετά την υποχώρηση των δυνάμεων της Κουομιντάνγκ από το Ναντσίνγκ το 1938 και μετά την ήττα τους στη μάχη του Ναντσίνγκ, οι Ιάπωνες εξουσιοδότησαν τη δημιουργία ενός συνεργαζόμενου καθεστώτος για να προσδώσουν "νομιμότητα" τοπικού ελέγχου στις κατεχόμενες περιοχές της κεντρικής και της νότιας Κίνας. Η Βόρεια Κίνα βρισκόταν ήδη υπό την Προσωρινή Κυβέρνηση της δημοκρατίας της Κίνας από τον Δεκέμβριο του 1937 και ανέλαβε τον έλεγχο των επαρχιών Τσιανγκσού, Τσετσιάνγκ και Ανχουέι όπως επίσης και των δύο δήμων του Ναντσίνγκ και της Σανγκάης. Οι δραστηριότητες της κυβέρνησης επιβλέπονταν από "συμβούλους" του ιαπωνικού αυτοκρατορικού στρατού. Η αποτυχία των Ιαπώνων να δώσουν πραγματική εξουσία στη μεταρρυθμιστική κυβέρνηση την απαξίωσε στα μάτια των γηγενών, γεγονός που την περιόρισε στο ρόλο της περιορισμένης προπαγάνδας των ιαπωνικών αρχών.
Η μεταρρυθμιστική κυβέρνηση, μαζί με την προσωρινή κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κίνας συγχωνεύτηκαν στην αναδιοργανωμένη εθνική κυβέρνηση στις 30 Μαρτίου 1940.
Αναφορές
Κατηγορία:Ιστορία της Δημοκρατίας της Κίνας Κατηγορία:Δεύτερος Σινοϊαπωνικός Πόλεμος Κατηγορία:Πρώην εξαρτημένα κράτη Κατηγορία:Προσωρινές κυβερνήσεις Κατηγορία:Δυνάμεις του Άξονα
Γιώργος Καρατζόπουλος
Ο Γιώργος Καρατζόπουλος (1912 - 28 Μαΐου 1981) ήταν ο προπονητής που οδήγησε την Εθνική Ελλάδος στην κατάκτηση του πρώτου μεταλλίου της, η οποία ήταν η πρώτη μεγάλη διάκριση του ελληνικού αθλητισμού μεταπολεμικά. Πριν ασχοληθεί με την προπονητική υπήρξε καλαθοσφαιριστής του Σπόρτιγκ.
Καθοδήγησε την εθνική σε 8 αγώνες (όλους για το Ευρωμπάσκετ 1949) σημειώνοντας 5 νίκες και 3 ήττες και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Γνώρισε το μπάσκετ στις ΗΠΑ και προσπάθησε να δημιουργήσει την δυνατότητα η εθνική να αγωνίζεται με δυο διαφορετικές πεντάδες ανάλογα με τον αμυντικό σχεδιασμό (ζώνη ή μαν του μαν).
Στη συνέχεια ο Γιώργος Καρατζόπουλος εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Μόντρεαλ όπου είχε ζήσει νωρίτερα ως φοιτητής.
Απεβίωσε σε ηλικία 69 ετών το 1981.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ Κατηγορία:Ελληνοκαναδοί
Μουρέ (Αβερόν)
Το Μουρέ (γαλλικά: Mouret, οξιτανικά: Moret) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μουρετουά (γαλλικά: Mouretois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Ίνοχ Πάουελ
Ο Ίνοχ Πάουελ γεννήθηκε το 1912 στο Γουόρικσερ και σπούδασε Αρχαία Ελληνικά και Λατινικά. Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε σε θέσεις της υπηρεσίας πληροφοριών, φθάνοντας στον βαθμό του ταξίαρχου στην ηλικία των 30. Έγραψε επίσης ποίηση (που δημοσιεύθηκε ήδη από το 1937), καθώς και πολλά βιβλία για κλασικά και πολιτικά θέματα. Στις 2 Ιανουαρίου 1952, ο 39χρονος τότε Πάουελ παντρεύτηκε τη 26χρονη Μάργκαρετ Πάμελα Γουίλσον και απέκτησε 2 κόρες, την Σούζαν που γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1954 και η δεύτερη κόρη τους, Τζένιφερ που γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1956.
Ο Πάουελ προσέλκυσε ευρεία προσοχή μετά από συγκεκριμένη ομιλία, στις 20 Απριλίου 1968 που έγινε γνωστή ως η ομιλία "Ποταμοί Αίματος". Επέκρινε έντονα τη μαζική μετανάστευση στο Ηνωμένο Βασίλειο, ειδικά από τη Νέα Κοινοπολιτεία, και αντιτάχθηκε στην τότε, προτεινόμενη νομοθεσία για τις φυλετικές διακρίσεις. Σε απάντηση, ο ηγέτης του Συντηρητικού Κόμματος Edward Heath, τον απομάκρυνε από τη θέση του. Η ομιλία του θεωρήθηκε αμέσως από πολλούς ως μια κατάφωρη επίδειξη ρατσισμού, με έντονη κριτική από το κόμμα του και από τον Τύπο. Ενώ ο Πάουελ δεν θεωρούσε τον εαυτό του ρατσιστή, η ρητορική του είχε το αντίθετο αποτέλεσμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί πολιτικοί Κατηγορία:Βρετανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Βρετανοί φιλόλογοι Κατηγορία:Βρετανοί συγγραφείς
Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου
Η συγκεκριμένη σελίδα μπορεί να αναφέρεται στα πολιτικά κόμματα:
Δάκτυλος
Η λέξη Δάκτυλος ή Δάχτυλος μπορεί να αναφέρεται στα: