cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παρκούρ
Απουσία ανταγωνισμού
Ένα χαρακτηριστικό του παρκούρ αποτελεί η πλήρης απουσία ανταγωνισμού. Αυτό συμβαίνει για διάφορους λόγους. Πρώτα απ'όλα, το παρκούρ έχει δανειστεί ένα σημαντικό μέρος της φιλοσοφίας της Ανατολικής Ασίας και συγκεκριμένα του Μπουσίντο, και συνεπώς φέρει τη νοοτροπία της αυτοπειθαρχίας και της αυτοβελτίωσης, όπου το άτομο μαθαίνει πράγματα για τον εαυτό του, όχι για τους άλλους. Δεύτερον, επειδή το παρκούρ είναι δυνητικά επικίνδυνο και συχνά οι άνθρωποι υποκύπτουν στους πειρασμούς που τους παρουσιάζονται, ο ανταγωνισμός ενδέχεται να οδηγήσει σε υπερτίμηση του εαυτού ή υποτίμηση των εμποδίων, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος τραυματισμών, τόσο βραχυπρόθεσμων όσο και μακροπρόθεσμων. Επίσης, ο ανταγωνισμός - και πιο συγκεκριμένα, ο πρωταθλητισμός - έχει στο παρελθόν προκαλέσει τη φθορά διαφόρων άλλων σωματικών τεχνών, όπως οι πολεμικές τέχνες, οπότε η κοινότητα του παρκούρ ανησυχεί μήπως το παρκούρ βαδίσει στο ίδιο μονοπάτι. Οι δύο κύριες κοινότητες που προωθούν τον ανταγωνισμό στο παρκούρ είναι η Urban Freeflow (UF) και η American Parkour (APK) με επικεφαλής τους Paul "EZ" Corkery και Mark "M2" Toorock αντίστοιχα, και επειδή συνεχώς πληθαίνουν τα άτομα που υποστηρίζουν τον ανταγωνισμό λόγω οικονομικών συμφερόντων, η διεθνής κοινότητα του παρκούρ ξεκίνησε την 1η Μαΐου 2007 μια εκστρατεία κατά του ανταγωνισμού στο παρκούρ, η οποία αποκαλείται "Keeping Parkour Rivalry-Free" ("Διατηρώντας το Παρκούρ Χωρίς Ανταγωνισμό").
Parkour.NET
Το Parkour.NET άνοιξε το 2001 από το Jerome Lebret, ως δίκτυο επικοινωνίας μεταξύ των μελών της διεθνούς κοινότητας του παρκούρ. Αποτέλεσε πρότυπο σωστής εκπροσώπησης του παρκούρ καθ'όλη τη διάρκεια ζωής του, μέχρι που έκλεισε στις 13 Ιουνίου 2008, λόγω νομικής απειλής από τον αδερφό του David Belle, Jean-Francois, προκαλώντας έντονη αντίδραση και αποξένωση ανάμεσα στον David Belle και την κοινότητα.
Ορίζοντας το παρκούρ
Επειδή το παρκούρ είναι μια σχετικά νέα τέχνη, υπάρχουν αρκετές συζητήσεις εντός της διεθνούς κοινότητας πάνω στον ορισμό του τι είναι και τι δεν είναι παρκούρ. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το αν η κολύμβηση είναι μέρος του παρκούρ. Η μια πλευρά υποστηρίζει ότι το νερό μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στην πορεία ενός traceur, ενώ η άλλη υποστηρίζει ότι το παρκούρ πρέπει να περιορίζεται στη στεριά. Ωστόσο, επειδή η φιλοσοφία του παρκούρ έχει αρκετές ομοιότητες με αυτή του Jeet Kune Do, πολλοί παραπέμπουν στα λόγια του Bruce Lee: "Αν κάποιοι αρχίσουν να λένε ότι το Jeet Kune Do είναι διαφορετικό από ένα ή το άλλο, τότε ας ξεχαστεί το όνομα Jeet Kune Do, γιατί δεν είναι τίποτε άλλο παρά αυτό, ένα όνομα. Σας παρακαλώ να μην το κάνετε θέμα." Με αυτό εννοούν ότι η υπερβολική αναζήτηση και η κατηγοριοποίηση όλων των δραστηριοτήτων ως παρκούρ ή μη-παρκούρ αποτελούν σπατάλη ενέργειας και χρόνου, που - όπως χαριτολογούν μέλη της κοινότητας - θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για προπόνηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλήματα
Χάσκυ
Ο σκύλος ράτσας Χάσκυ είναι μία από τις πιο γνωστές ράτσες σκύλων και θεωρείται ο κατεξοχήν σκύλος των βόρειων κλιμάτων.
Παρουσιαστικό και γενική περιγραφή
300px|thumb|right|Χάσκυ γαλανομάτικο.
Διαθέτει τα βασικά χαρακτηριστικά των βόρειων φυλών: διπλό τρίχωμα, ένα μαλακό, απαλό υπόστρωμα πάνω από το δέρμα που καλύπτεται από ένα πιο μακρύ και σκληρό εξωτερικό. Το απαλό υπόστρωμα παγιδεύει τη θερμότητα του σώματος του σκύλου και το εξωτερικό τρίχωμα δεν αφήνει το νερό να φτάσει στο δέρμα. Το Χάσκυ έχει πανέμορφη ουρά, που κουλουριάζει και γυρίζει πάνω από την πλάτη. Η ουρά πέφτει προς τα κάτω μόνο όταν ο σκύλος είναι ξεκούραστος.
Το σώμα του είναι ελαφρά πιο μακρύ από το ύψος του και έχει αθλητική εικόνα με ισορροπία και χάρη. Τα μάτια του είναι συνήθως καστανά ή γαλανά ή μπορεί να έχουν και τη λεγόμενη ετεροχρωμία, δηλαδή το ένα μάτι να έχει άλλο χρώμα από το άλλο. Το πρόσωπό του έχει μία λευκή μάσκα και η έκφρασή του είναι πάντα φιλική και δείχνει ζώο πάντα έτοιμο για δράση. Τα αυτιά του είναι όρθια μεσαίου μεγέθους, σε σχήμα τριγώνου και το χρώμα του είναι από λευκό έως και μαύρο.
Είδη Χασκυ
Από αυτά, τα δύο πιο γνωστά και αντιπροσωπευτικά είδη είναι το Σιβηρικό Χάσκυ και το Χάσκυ Αλάσκας.
Ιστορικά στοιχεία
Η φυλή των Τσάκτσι, που θεωρούνται «δημιουργοί» της φυλής των σημερινών Χάσκυ, κατοικούσαν στην ανατολική Σιβηρία. Γύρω στα χίλια χρόνια πριν, οι Τσάκτσι πολύ συχνά άφηναν τα σπίτια τους και έφευγαν για την Αρκτική ακτή αναζητώντας τροφή, φώκιες, δέρματα και ξύλα για τη φωτιά που θα ζέσταινε τα σπίτια τους. Λόγω της μεγάλης απόστασης καθώς και του αφιλόξενου περιβάλλοντος της Αρκτικής, χρειάζονταν για να αντιμετωπίσουν αυτές τις συνθήκες σκυλιά σκληρά, γρήγορα και πρόθυμα για εργασία, που θα είχαν την ικανότητα να μεταφέρουν πίσω στα χωριά τα λάφυρα των κυνηγών, αψηφώντας τις σκληρές καιρικές συνθήκες. Έτσι γεννήθηκε ο πρόγονος των σημερινών Χάσκυ, από λύκο και σκύλο, και λόγω ανάγκης ύπαρξης ενός σκύλου μεσαίου μεγέθους, που θα είχε την ικανότητα να εργαζόταν ομαδικά, να τραβάει μεγάλα βάρη και να ολοκληρώνει τη δουλειά του με λίγη κατανάλωση ενέργειας.
Η ταχύτητα και η αντοχή του σκύλου αυτού, έσωσε πολλές φορές τους Τσάκτσι από τους Κοζάκους, που πάντα προσπαθούσαν να εισβάλουν στην περιοχή τους. Οι Τσάκτσι φόρτωναν σε έλκηθρα τις οικογένειες τους, καθώς και τα υπάρχοντά τους, και απομακρύνονταν πολύ γρήγορα από τις βόρειες περιοχές, στις οποίες καταπατούσαν οι Κοζάκοι. Στο τέλος, οι εισβολείς παγιδεύονταν και κατατροπώνονταν από τους ντόπιους, αφήνοντας τους Τσάκτσι να ζουν πλέον ειρηνικά με τα σκυλιά τους.
Τα σημερινά Σιβηρικά Χάσκυ έχουν πολλά στοιχεία από την προσωπικότητα, το πείσμα και το κουράγιο των προγόνων τους, με μοναδική διαφορά ότι είναι περισσότερο σύντροφοι παρά φύλακες.
Μια πολύ δυνατή φυλή που χρησιμοποιήθηκε και ακόμα χρησιμοποιείται, να σέρνει βαριά φορτία σε χιονισμένες και παγωμένες περιοχές. Είναι πιο αργά από τα συγγενικά σκυλιά, όπως τα Χάσκυ Σιβηρίας, αλλά είναι περισσότερο δυνατά. Τα χρώματά τους και η γούνα τους είναι πολύ βαριά και παχιά και εκτός από το άσπρο χρώμα που έχουν στο στήθος, μπορεί να έχουν το μαύρο και το καφέ σε όλη την ράχη τους και στην ουρά. Η ουρά, φουντωτή και παχιά, τους χαρίζει ομορφιά. Τα μάτια είναι συνηθέστερα καφέ, και έχουν ένα σκούρο χρώμα συνήθως γύρω από τον λαιμό τους, που δίνει μια οπτική εντύπωση σαν κασκόλ. Αυτά τα σκυλιά διατηρούν την ανεξαρτησία της φυλής τους και δεν είναι σπάνιο να φύγουν χωρίς λόγο από το σπίτι τους για να περιπλανηθούν σε περιπέτειες. Προσοχή χρειάζεται στα μικρότερα ζώα της οικογένειας, γιατί τα κυνηγάνε λόγω των ενστίκτων τους. Ένα χαρακτηριστικό αυτών των σκύλων, που προδίδει ότι έχουν ζήσει πολύ καιρό με τον άνθρωπο, είναι ότι μέσα στο σπίτι περνάνε ανάμεσα στα έπιπλα χωρίς να κάνουν ζημιές, ούτε καν με την ουρά τους. Θέλουν όμως χώρο να κινηθούν και ξανασκεφτείτε το αν θελήσετε να τα κλείσετε μέσα σε ένα διαμέρισμα.
Πρόκειται για αρχαία φυλή σκύλων, που εμφανίστηκαν στην Αλάσκα και προέρχονται από διασταυρώσεις σκύλων με αρκτικούς λύκους. Αυτά τα σκυλιά είναι πιο βαριά από τα Χάσκυ Σιβηρίας, αλλά σέρνουν πολύ μεγαλύτερα φορτία σε αργότερο ρυθμό από αυτά. Το σκυλί Χάσκυ της Αλάσκας αγαπά τους ανθρώπους, αλλά πρέπει να εκπαιδευτεί προσεκτικά για τα μικρότερα ζώα μέσα στο σπίτι λόγω του κυνηγητικού του ενστίκτου που μόλις προαναφέρθηκε.
Σαν σύμβολο
Το χάσκυ εμφανίζεται στο εθνόσημο και τη σημαία του ομοσπονδιακού εδάφους του Γιούκον στον Καναδά. Το χάσκυ είναι σημαντικό ζώο για τους κατοίκους αυτών των περιοχών, καθώς τα συγκεκριμένα ζώα χρησιμοποιούνται για να σέρνουν έλκηθρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυλές σκύλων
Σύγκρουση των πολιτισμών
Η ίδια η φράση είχε χρησιμοποιηθεί ενωρίτερα από τον Αλμπέρ Καμύ το 1946 με αναφορά στη Γαλλική αποικιοκρατία στην Αλγερία, από τον Girilal Jain το 1988, από τον Bernard Lewis το 1990 και άλλους.
Ο Χάντινγκτον πίστευε ότι ενώ η εποχή της ιδεολογίας είχε τελειώσει, ο κόσμος είχε επιστρέψει μόνο σε μια κανονική κατάσταση πραγμάτων που χαρακτηρίζεται από πολιτιστικές συγκρούσεις. Στη μελέτη του υποστήριξε ότι ο πρωταρχικός άξονας της σύγκρουσης στο μέλλον θα είναι πάνω σε πολιτισμικές διαχωριστικές γραμμές. Ως προέκταση, υποστηρίζει ότι η έννοια των διαφορετικών πολιτισμών, ως ο υψηλότερος βαθμός πολιτισμικής ταυτότητας, θα γίνει όλο και πιο χρήσιμη στην ανάλυση των δυνατοτήτων σύγκρουσης. Στο τέλος του άρθρου του 1993 στο Foreign Affairs, "The Clash of Civilizations?" , γράφει ο Χάντινγκτον, «Αυτό δεν έχει σκοπό να υποστηρίξει τη σύγκρουση μεταξύ πολιτισμών ως κάτι επιθυμητό. Είναι για να προτείνει μια περιγραφική υπόθεση για το πώς μπορεί να είναι το μέλλον. »
Επιπλέον, η σύγκρουση των πολιτισμών, για τον Χάντινγκτον, αντιπροσωπεύει μια εξέλιξη της ιστορίας. Στο παρελθόν, η παγκόσμια ιστορία αφορούσε κυρίως τους αγώνες μεταξύ μοναρχών, εθνών και ιδεολογιών, όπως αυτός που παρατηρήθηκε μέσα στον δυτικό πολιτισμό. Ωστόσο, μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η παγκόσμια πολιτική πέρασε σε μια νέα φάση, στην οποία οι μη δυτικοί πολιτισμοί δεν είναι πλέον οι εκμεταλλευμένοι αποδέκτες του δυτικού πολιτισμού, αλλά έχουν γίνει πρόσθετοι σημαντικοί παράγοντες που ενώνονται με τη Δύση για να διαμορφώσουν και να κινήσουν την παγκόσμια ιστορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμική γεωγραφία Κατηγορία:Πολιτική ταυτότητας Κατηγορία:Πολιτικές θεωρίες Κατηγορία:Θεωρίες πολιτικής επιστήμης Κατηγορία:Γεωπολιτική αντιπαλότητα Κατηγορία:Θεωρία διεθνών σχέσεων
Κλειδί Ηλείας
Το Κλειδί είναι μικρός πεδινός οικισμός του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας. Βρίσκεται κοντά στα παράλια του Κυπαρισσιακού κόλπου σε υψόμετρο 9 μέτρα ενώ απέχει 9 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τα Κρέστενα (έδρα δήμου), 9 χλμ. ΒΔ. από τη Ζαχάρω και 25 χλμ. ΝΑ. από τον Πύργο. Μέσα από τον οικισμό διέρχεται η ΕΟ Πύργου - Κυπαρισσίας, νότια είναι η λίμνη Καϊάφα και ανατολικά ξεκινά το Καταφύγιο Άγριας Ζωής Κάτω Σαμικό - Ξηροχώρι - Σμέρνα - Γραίκα - Βρίνα έκτασης 18.000 στρεμμάτων. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Κάτω Σαμικού του δήμου Σκιλλούντος. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Κάτω Σαμικό και τη Φραγκοκκλησιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Κάτω Σαμικού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σκιλλούντος του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 38 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων
Γκαμπριέλα Ανταμεστεάνου
Η Γκαμπριέλα Ανταμεστεάνου (ρουμανικά: Gabriela Adameșteanu) (γεννημένη στις 2 Απριλίου 1942) είναι Ρουμάνα μυθιστοριογράφος, διηγηματογράφος, δοκιμιογράφος, δημοσιογράφος και μεταφράστρια. Είναι συγγραφέας των διάσημων μυθιστορημάτων Ο Ίσος Τρόπος Κάθε Μέρας ( 1975 ) και Χαμένο πρωινό ( 1983), και είναι επίσης γνωστή ως ακτιβίστρια για την υποστήριξη της κοινωνίας των πολιτών και μέλος της Ομάδας για τον Κοινωνικό Διάλογο (GDS), καθώς και ως εκδότρια του Revista 22.
Βιογραφία
Η Γκαμπριέλα Ανταμεστεάνου γεννήθηκε στο Τίργκου Όκνα στις 2 Απριλίου 1942. Ήταν κόρη του Μίρτσεα Ανταμεστεάνου, ενός δασκάλου ιστορίας στο γυμνάσιο, και της Έλενας, μιας δασκάλας οικιακής οικονομίας, που έχασε τη θέση της όταν το μάθημά της αφαιρέθηκε από το πρόγραμμα σπουδών από τις κομμουνιστικές αρχές και έπρεπε να εργαστεί σε ένα νηπιαγωγείο. Ένας αδελφός του Μίρτσεα Ανταμεστεάνου έγινε πολιτικός κρατούμενος του κομμουνιστικού καθεστώτος. Ένας άλλος του Μίρτσεα  Ανταμεστεάνου, ο διάσημος αρχαιολόγος Ντίνου Ανταμεστεάνου, είχε βρει καταφύγιο στην Ιταλία.
Η Γκαμπριέλα Ανταμεστεάνου έζησε μεγάλο μέρος της νιότης της στο Πιτέστι. Το 1960-1965, παρακολούθησε τη Σχολή Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου, και αποφοίτησε κάνοντας μια διατριβή για τον Μαρσέλ Προυστ. Έκανε το ντεμπούτο της με ένα σύντομο πεζό έργο το 1971. Η Ανταμεστεάνου εργάστηκε στο τμήμα Editura Politică που επρόκειτο να γίνει, το 1966, ο εκδοτικός οίκος Editura Științifică și Enciclopedică, και άρχισε να γράφει σε μεγάλα λογοτεχνικά περιοδικά (Viața Românească και România Literar). Μετά το 1983, εργάστηκε ως συντάκτρια στην Cartea Românească, όπου κατέβαλε προσπάθειες να διατηρήσει τα λογοτεχνικά πρότυπα μπροστά σε ένα νέο κύμα λογοκρισίας υπό το καθεστώς Νικολάε Τσαουσέσκου.
Παντρεύτηκε τον Γκεόργκε-Μιχάι Ιονέσκου και γέννησε ένα γιο, τον Μίρτσεα Βλαντ Ιονέσκου, το 1968.
«Ο ίσος τρόπος της κάθε μέρας» (Drumul egal al fiecărei zile), μια ιστορία που αναφέρεται στην πνευματική επιβίωση σε ένα επαρχιακό περιβάλλον κατά τη διάρκεια της επιθετικής σταλινικής δεκαετίας του 1950, κέρδισε θετικά σχόλια και το βραβείο της Ρουμανικής Ακαδημίας. Το 1979, δημοσίευσε μια σειρά διηγημάτων με τον τίτλο Dăruiește-ți o zi de vacanță ("Προσφέρετε στον εαυτό σας άδεια για μια μέρα"), με τα οποία εμβάθυνε στα θέματα του «Ο ίσος τρόπος της κάθε μέρας». Τον ίδιο χρόνο, τον Αύγουστο, ταξίδεψε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας, όπου έγινε μάρτυρας της ψυχικής διάθεσης που προκλήθηκε από την επίσκεψη του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β' (σύμφωνα με τις αναμνήσεις της, ήταν «ένα μαγικό συναίσθημα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας»).
Με το έργο Dimineață pierdută (Χαμένο πρωινό), ένα περίπλοκο μυθιστόρημα που επικεντρώνεται σε μια φαινομενικά κοινότοπη συζήτηση μεταξύ δύο γυναικών, που ανασυνθέτει διακριτικά αλλά σχολαστικά το τραγικό τέλος της γενιάς του Μεσοπολέμου, η Ανταμεστεάνου τιμήθηκε με το βραβείο της Ένωσης Συγγραφέων και επιβεβαιώθηκε ως μία από τις πιο σημαντικές Ρουμάνες συγγραφείς της δεκαετίας του 1980. Το Χαμένο πρωινό παρουσιάστηκε από την Cătălina Buzoianu το 1987, και έγινε το επίκεντρο του ενδιαφέροντος σε μια εποχή που το καθεστώς Τσαουσέσκου είχε εισέλθει στην πιο σκληρή φάση του όσον αφορά τη λογοκρισία.
Μετά τη Ρουμανική Επανάσταση, παραιτήθηκε από τη θέση της στην Cartea Românească. Το 1990, εντάχθηκε στο GDS και έγινε συντάκτρια του περιοδικού του, 22, την επόμενη χρονιά. Για πολλά χρόνια η Ανταμεστεάνου ήταν και εξακολουθεί να είναι μέλος του ρουμανικού κέντρου PEN [1], για μερικά χρόνια επίσης και ως πρόεδρος του.
Άλλα λογοτεχνικά της έργα περιλαμβάνουν το Vară-primăvară (μια συλλογή διηγημάτων που δημοσιεύθηκε το 1989), το Obsesia politicii (συνεντεύξεις με πολιτικά πρόσωπα μετά το 1989, 1995), το Cele două Românii (δοκίμια, 2000) και το μυθιστόρημα Întâlnirea (2003). Έχει μεταφράσει στα ρουμανικά το Pierre et Jean του Γκυ ντε Μωπασσάν και το Sans la miséricorde du Christ του Έκτορ Μπιαντσιόττι.
Έργα
Το έργο της Ανταμεστεάνου, το οποίο έχει περιγραφεί ως ρεαλιστικό και, εναλλακτικά, ως «υπερρεαλιστικό», διακρίνεται για τη απεικόνιση της ανθρωπιάς, που φθείρεται κάτω από την ισοπεδωτική πίεση της πεζής πραγματικότητας. Από αυτή την άποψη, οι κριτικοί έχουν αξιολογήσει τη λογοτεχνία της μεταξύ των σημαντικότερων επιτευγμάτων της γενιάς της (μαζί με τα παρόμοια θεματικά μυθιστορήματα και διηγήματα των Νόρμαν Μανέα, Μπέντρος Χορασανγκιάν, Αλεξάντρου Παπιλιάν και Μίρτσεα Νεντελκίου).
Οι δυνατές αφηγήσεις της για τις αξίες που υποβαθμίζονται (υπό την πίεση του ολοκληρωτισμού) στηρίζονται στη χρήση ανταγωνιστικών αφηγήσεων και φωνών (όψεις των οποίων περιλαμβάνουν εκείνες νεαρών δημοσίων υπαλλήλων, που αντιλαμβάνονται ότι έχουν κυριευτεί από τη μετριότητα, θυγατέρων, που πιέζονται από κοινωνικές προτεραιότητες ώστε να μην θρηνήσουν τους γονείς τους και των δυστυχισμένων παντρεμένων γυναικών). Είναι αξιοσημείωτη η ακρίβεια της Ανταμεστεάνου στην έκφραση διαφόρων μοτίβων λόγου και συμπεριφοράς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι μεταφραστές Κατηγορία:Ρουμάνοι διηγηματογράφοι Κατηγορία:Ρουμάνοι δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Ρεαλισμός (καλλιτεχνικό ρεύμα)
C/2020 F3
O C/2020 F3 (NEOWISE) ή κομήτης NEOWISE είναι μη περιοδικός κομήτης ανάδρομης τροχιάς που ανακαλύφθηκε τον Μάρτιο του 2020 και έφτασε στο περιήλιό του στις 3 Ιουλίου 2020, σε απόσταση 0,295 ΑΜ από τον Ήλιο (44 εκατομμύρια χιλιόμετρα). Υπολογίζεται ότι έφτασε σε φαινόμενο μέγεθος +0,5, γεγονός που τον κατέταξε ως το λαμπρότερο κομήτη στον νυχτερινό ουρανό του βορείου ημισφαιρίου από το πέρασμα του κομήτη Χέιλ-Μποπ, το 1997, και έπειτα, και ήταν ορατός δια γυμνού οφθαλμού καθ'όλη τη διάρκεια του Ιουλίου.
Η τροχιά του είναι ιδιαίτερα ελλειπτική και μετά από το πέρασμά του από το περιήλιο η περίοδος περιφοράς του αυξήθηκε από τα 4.500 χρόνια σε 6.800 χρόνια. Ο πυρήνας του κομήτη εκτιμήθηκε με βάση παρατηρήσεις στο υπέρυθρο ότι έχει διάμετρο περίπου 5 χιλιόμετρα.
Ιστορικά στοιχεία
thumb|220px|left|Ο κομήτης από το NEOWISE στις 27 Μαρτίου 2020. Ο κομήτης ανακαλύφθηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο υπερύθρων WISE στις 27 Μαρτίου 2020, με υπολογιζόμενο φαινόμενο μέγεθος +17, και τις επόμενες ημέρες διαπιστώθηκε ότι παρουσίαζε κομητική δραστηριότητα. Οπτικές παρατηρήσεις του κομήτη υπολόγισαν τότε το φαινόμενο μέγεθος σε +13. Ο κομήτης συνέχισε να λαμπρύνεται και στο τέλος Απριλίου το μέγεθός του υπολογίστηκε +11. Στην τελευταία του παρατήρηση από τη Γη πριν το περιήλιο στις 10 Ιουνίου, το μέγεθος του κομήτη υπολογίστηκε σε +6.8.
Ο κομήτης πέρασε από το οπτικό πεδίο της κάμερας C3 του διαστημικού ηλιακού τηλεσκοπίου SOHO από τις 22 μέχρι τις 28 Ιουνίου, όπου παρουσίαζε συνεχή αύξηση της λαμπρότητάς του, από +4.2 σε +2.2. Ο κομήτης φαινόταν λίγο επιμήκης και διακρίνονταν δύο ουρές, μία ουρά σκόνης μήκους μίας μοίρας και μία αχνότερη και πιο διάχυτη ουρά μήκους μισής μοίρας. Ο κομήτης παρατηρήθηκε επίσης στις 5 Ιουλίου, δύο ημέρες μετά το περιήλιό του, από το Parker Solar Probe, το οποίο διέκρινε την ουρά σκόνης και την ουρά ιόντων, η οποία φαίνεται να χωρίζεται σε δύο επιμέρους τμήματα.
thumb|250px|Η θέση του κομήτη όπως φαίνεται από τη Γη Ο κομήτης εντοπίστηκε από τη Γη στο πρωινό λυκαυγές την 1η Ιουλίου και στις 3 Ιουλίου, την ημέρα του περιήλιου, ο κομήτης είχε φαινόμενο μέγεθος +0.5. Για μερικές ημέρες ήταν ορατός ακόμη και από τοποθεσίες με έντονη φωτορύπανση. Ο κομήτης κινήθηκε σταδιακά σε πιο σκοτεινούς ουρανούς καθώς απομακρυνόταν από τον Ήλιο. Ο κομήτης ανέπτυξε δύο ουρές, μία καμπύλη ουρά σκόνης, μήκους περίπου 5 μοιρών, και μία αχνότερη ουρά ιόντων. Παρατηρητές ανέφεραν ότι ο κομήτης είχε κίτρινη χροιά. Ένα άλλο χαρακτηριστικό του κομήτη ήταν η παρουσία μιας σκοτεινής περιοχής στη μεσότητα κατά πλάτος της ουράς, δίνοντάς της διχαλωτή εμφάνιση. Αυτό το φαινόμενο είναι γνωστό ως σκιά του πυρήνα και είναι αποτέλεσμα μιας περιοχής με μικρότερη ποσότητα σκόνης. Σε φωτογραφίες του κομήτη διακρίνεται η ουρά του κομήτη να φτάνει σε μήκος τις 20 μοίρες στα μέσα Ιουλίου. Η ουρά εμφάνισε ραβδώσεις, που υποδηλώνει ύπαρξη σωματιδίων σκόνης διαφορετικού μεγέθους.
Ο κομήτης κινήθηκε σταδιακά δυτικότερα στον ουρανό και στις 12 Ιουλίου άρχισε να γίνεται ορατός στον βραδινό ουρανό μετά το ηλιοβασίλεμα. Αν και ο κομήτης απομακρυνόταν από τον Ήλιο, λόγω της μειούμενης απόστασής του από τη Γη ο κομήτης διατήρησε το φαινόμενο μέγεθός του για μερικές ημέρες και στις 15 Ιουλίου υπολογίστηκε ότι είχε φαινόμενο μέγεθος +2. Στη συνέχεια όμως άρχισε να γίνεται αισθητά αχνότερος. Στις 17 Ιουλίου εισήλθε στη Μεγάλη Άρκτο. Στις 20 Ιουλίου υπολογίστηκε ότι η ουρά σκόνης του κομήτη είχε μήκος 12 μοιρών και η κόμη του είχε διάμετρο 20 λεπτών της μοίρας. Μέχρι το τέλος του μήνα, ο κομήτης είχε εξασθενήσει σε μέγεθος 5, ενώ διακρινόταν μικρή ουρά. Ο κομήτης πέρασε στην ελάχιστή του απόσταση από τη Γη στις 23 Ιουλίου, σε απόσταση 103,5 εκατομμυρίων χιλιομέτρων (0,69 ΑΜ).
Επιστημονικές παρατηρήσεις
Στις 8 Αυγούστου 2020, ο πυρήνας του κομήτη NEOWISE παρατηρήθηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ. Ήταν η πρώτη φορά που παρατηρήθηκε από το Χαμπλ ένας λαμπρός κομήτης που πέρασε τόσο κοντά στον Ήλιο. Αν και ο πυρήνας του κομήτη είναι πολύ μικρός για να αναλυθεί από το τηλεσκόπιο, το Χαμπλ διέκρινε δύο πίδακες πάγου και σκόνης να εξορμόνται εκατέρωθεν του κομήτη, ως αποτέλεσμα της εξάχνωσης των υλικών του κομήτη. Οι πίδακες αν και κωνικού σχήματος, εμφανίζονται πλατύτεροι λόγω της περιστροφής του πυρήνα του κομήτη. Η περίοδος περιστροφής του κομήτη υπολογίστηκε στις 7,58 ± 0,03 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κομήτες
Επιχειρησιακή διαδικασία διαλειτουργικότητας
Επιχειρησιακή διαδικασία διαλειτουργικότητας (αγγλ. Business Process Interoperability) είναι μια ιδιότητα που αναφέρεται στην ικανότητα των διαφόρων επιχειρησιακών διαδικασιών να εργαστούν μαζί.
Είναι μια κατάσταση που υπάρχει όταν μια επιχειρησιακή διαδικασία μπορεί να πραγματοποιήσει ένα συγκεκριμένο στόχο αυτόματα χρησιμοποιώντας μόνο μια βασική ανθρώπινη εργασία. Συνήθως, η BPI παρουσιάζεται όταν μια διαδικασία συμμορφώνεται με τα πρότυπα που της επιτρέπουν να επιτύχει τον στόχο της ανεξάρτητα από την κατοχή, την τοποθεσία, την κατασκευή, την έκδοση ή το σχεδιασμό του συστήματος του ηλεκτρονικού υπολογιστή που χρησιμοποιείται.
Επισκόπηση
Το βασικό πλεονέκτημα της BPI είναι ότι μια επιχειρησιακή διαδικασία μπορεί να ξεκινήσει και να τελειώσει σε οποιοδήποτε σημείο σε όλο τον κόσμο ανεξάρτητα από το είδος του υλικού και λογισμικού που απαιτείται για την αυτοματοποίηση. Λόγω της ικανότητάς της να αποδεσμεύσει εργασία από το ανθρώπινο "μυαλό", η BPI θεωρείται από πολλούς ως το τελικό στάδιο στην εξέλιξη της επιχείρησης των πληροφοριών. Τα δύο αλληλένδετα BPI κριτήρια είναι ο συγκεκριμένος στόχος και η βασική ανθρώπινη εργασία που είναι και τα δύο ουσιαστικά. Επί του παρόντος, η επιχειρησιακή διαδικασία διαλειτουργικότητας περιορίζεται στο λογισμικό σύστημα των επιχειρήσεων όπου οι λειτουργίες σχεδιάζονται για να δουλεύουν μαζί, όπως μια μονάδα μισθοδοσίας και μια γενική μονάδα καθολικού που αποτελούν μέρος της ίδιας γκάμας προγραμμάτων, καθώς και σε ελεγχόμενα περιβάλλοντα λογισμικού που χρησιμοποιούν EDI. Η διαλειτουργικότητα εμφανίζεται επίσης μεταξύ ασύμβατων συστημάτων, όπου middleware έχει εφαρμοστεί. Σε κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις, ωστόσο, οι διεργασίες σπανίως ικανοποιούν το κριτήριο της BPI, επειδή περιορίζονται από σιλό πληροφορίες και την αδυναμία αυτών να επικοινωνούν ελεύθερα μεταξύ τους.
Στόχοι
Οι στόχοι της BPI ποικίλλουν, αλλά τείνουν να εμπίπτουν στις ακόλουθες κατηγορίες:
Ιστορία
Ο όρος "επιχειρησιακή διαδικασία διαλειτουργικότητας" (BPI) επινοήθηκε στη δεκαετία του 1990, κυρίως σε σχέση με την αλυσίδα αξίας στο ηλεκτρονικό εμπόριο. Η BPI έχει χρησιμοποιηθεί και στο διαφημιστικό υλικό από διάφορες εταιρείες και εμφανίζεται ως αντικείμενο έρευνας σε οργανισμούς που ασχολούνται με οντολογίες της επιστήμης των υπολογιστών. Ωστόσο, παρά την προσοχή που έχει λάβει, η επιχειρησιακή διαδικασία διαλειτουργικότητας δεν έχει εφαρμοστεί εκτός από περιορισμένα περιβαλλοντολογικά πληροφοριακά συστήματα. Ένας πιθανός λόγος είναι ότι η BPI απαιτεί την καθολική συμμόρφωση με τα πρότυπα, έτσι ώστε η διαδικασία να μπορεί να αρχίσει και να τελειώσει σε οποιοδήποτε σημείο σε όλο τον κόσμο. Τα ίδια τα πρότυπα χρησιμοποιούν ένα πεπερασμένο σύνολο από κοινές διαδικασίες για τη διεύθυνση των περισσοτέρων λειτουργιών. Φέρνοντας τις επιχειρήσεις από κοινού για να δημιουργήσουν και να υιοθετήσουν τα πρότυπα είναι ένα άλλο θέμα. Ο κόσμος των συστημάτων διαχείρισης είναι, τελικά, που χαρακτηρίζεται από σιλό πληροφοριών. Η απομάκρυνση από τα σιλό απαιτεί από τις οργανισμούς να αντιμετωπίσουν πολιτιστικά θέματα, όπως η ιδιοκτησία και η από κοινού χρήση διαδικασιών και δεδομένων, των δυνάμεων του ανταγωνισμού και της ασφάλειας, καθώς και της αυτοματοποίησης στις δυνάμεις εργασίας τους.
Ενώ το χρονοδιάγραμμα ή η υιοθέτηση της BPI δεν μπορεί να προβλεφθεί, εξακολουθεί να αποτελεί θέμα ενδιαφέροντος για τους οργανισμούς και think tanks αντίστοιχα.
Δοκιμές για την BPI
Για να ελεγχθεί μια BPI, μια οργάνωση αναλύει μια επιχειρησιακή διαδικασία προκειμένου να αποφασίσει εάν αυτή μπορεί να ανταποκριθεί στους ειδικούς σκοπούς που χρησιμοποιούν μόνο βασική ανθρώπινη εργασία.
Ο ειδικός στόχος πρέπει να ορίζεται σαφώς από την αρχή μέχρι το τέλος. Όμως, η αρχή και το τέλος είναι πολύ υποκειμενικές. Σε ένα οργανισμό, μια διαδικασία πρέπει να ξεκινάει όταν ο πελάτης παραγγέλνει ένα προϊόν και να τελειώνει όταν το προϊόν παραδίδεται στον πελάτη. Σε ένα άλλο οργανισμό, η ίδια διαδικασία μπορεί να προηγηθεί με την κατασκευή και τη διανομή του προϊόντος και μπορεί να ακολουθείται από τη διαχείριση της μετά την πώληση εγγύηση και επισκευή.
Για να περιγραφεί μια BPI, κάθε διαδικασία αποστολής θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από την αρχή μέχρι το τέλος, συμπεριλαμβάνοντας την εργασία που βρίσκεται μεταξύ των ρωγμών που δημιουργούνται από ασύμβατες εφαρμογές λογισμικού, όπως η συλλογή δεδομένων από ένα σύστημα και την εκ νέου εισαγωγή σε ένα άλλο και την εκπόνηση εκθέσεων που περιλαμβάνουν στοιχεία από διαφορετικά συστήματα. Η διαδικασία πρέπει να ρέει χωρίς διακοπή ανεξάρτητα από τα χρησιμοποιούμενα βασικά συστήματα πληροφορικής. Αν η μη βασική ανθρώπινη εργασία υπάρχει σε κάθε ένα σημείο, η διαδικασία αποτυγχάνει τον έλεγχο της BPI.
Η επίτευξη BPI
Η SOA δημιουργεί πρακτική άποψη, επειδή οι οργανισμοί δεν μπορούν να αναμένουν να αντικαταστήσουν ή να τροποποιήσουν το τρέχον λογισμικό των επιχειρήσεων τους για να επιτύχουν την BPI άσχετα από τα πλεονεκτήματα που περιλαμβάνονται. Πολλές είναι οι θέσεις εργασίας των εργαζομένων που δημιουργούνται γύρω από τις εφαρμογές που χρησιμοποιούν και οι περισσότεροι οργανισμοί έχουν σημαντικές επενδύσεις σε τρέχουσες πληροφορίες για τις υποδομές, οι οποίες είναι τόσο πολύπλοκες ώστε ακόμη και η μικρότερη αλλαγή μπορεί να είναι πολύ δαπανηρή, χρονοβόρα και να προκαλέσει αναστάτωση. Ακόμη και αν οι κατασκευαστές λογισμικού ενώσουν και συμμορφώσουν τα προϊόντα τους σε ένα ενιαίο σύνολο προτύπων, το πρόβλημα δε θα λυθεί. Εκτός από το λογισμικό από γνωστούς κατασκευαστές, οι οργανισμοί χρησιμοποιούν πολλά συστήματα λογισμικού κληρονομιάς, προσαρμοσμένες εφαρμογές, αυτόματες διαδικασίες και έντυπα.
Κατηγορία:Διοίκηση Επιχειρήσεων Κατηγορία:Διαχείριση διεργασιών Κατηγορία:Λογισμικό επιχειρήσεων
Κοινότητα Ασημίου
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Ιωάννη Φουτουλάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Εικονοβιβλίο
thumb|right|Τυπωμένο εικονοβιβλίο Οι ψηφιακές φωτογραφίες βρίσκουν τη θέση τους σε μία έντυπη μορφή που ονομάζεται εικονοβιβλίο. Το εικονοβιβλίο είναι ένα βιβλίο πάνω στις σελίδες του οποίου οι φωτογραφίες είναι απευθείας τυπωμένες ενώ η τοποθέτηση και διάταξη των φωτογραφιών και κειμένων πάνω στη σελίδα γίνονται από τον πελάτη με ένα σχεδιαστικό πρόγραμμα.
Κατηγορία:Κατασκευή βιβλίων
Hallelujah (τραγούδι, Λέοναρντ Κόεν)
Το "Hallelujah" είναι ένα τραγούδι του Καναδού μουσικού Λέοναρντ Κόεν, του 1984, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ του Various Positions (1984). Πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα κομμάτια του καλλιτέχνη. Παρόλα αυτά, το τραγούδι δεν συνάντησε επιτυχία ευθύς αμέσως, με τη δημοτικότητά του να αυξάνεται το 1991, μετά τη διασκευή του Τζον Κέιλ, η οποία ενέπνευσε τον Τζεφ Μπάκλεϊ, το 1995, να κυκλοφορήσει ίσως τη διασημότερη διασκευή του κομματιού. Έκτοτε έγινε ένας από τους γνωστότερους κοσμικούς ύμνους.
Pelargonium zonale
Το Pelargonium zonale, γνωστό ως βιλντεμάλβα (wildemalva) στα αφρικάανς, είναι είδος των πελαργόνιου που κατάγεται από τη Νότια Αφρική δυτικά της επαρχίας Ακρωτηρίου. Ανήκει στην οικογένεια των γερανίων. Είναι ένας από τους πατέρες του γνωστού φυτού Pelargonium × hortorum, γνωστό και ως "γεράνιο", "ζωνικό γεράνιο" ή "ζωνικό πελαργόνιο". Το ύψος του είναι συνήθως περίπου ένα μέτρο.
Hallelujah (τραγούδι, Λέοναρντ Κόεν)
Η δημοτικότητά του μεγάλωσε κι άλλο, μετά τη χρησιμοποίησή του στην ταινία Shrek (2001). Έως τώρα έχουν υπάρξει πάνω από 300 γνωστές διαφορετικές ενορχηστρώσεις του κομματιού είτε ηχογραφημένες είτε εκτελεσμένες σε συναυλία. Το κομμάτι έχει χρησιμοποιηθεί και σε άλλες ταινίες, αλλά και σε τηλεοπτικές σειρές. Το 2016, μετά τον θάνατο του Κόεν, το κομμάτι βγήκε ξανά στο προσκήνιο, μπαίνοντας για πρώτη φορά και στα αμερικανικά Billboard Hot 100, ενώ εμφανίστηκε και σε άλλα charts, ανά τον κόσμο.
Pelargonium zonale
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερανιοειδή
Hallelujah (τραγούδι, Λέοναρντ Κόεν)
Το κομμάτι γράφτηκε στην Ντο μείζονα, με ρυθμό 12/8, με rock και gospel επιρροές. Η δομή του κομματιού αποκαλύπτεται από τον ίδιον τον Κόεν στιχουργικά στο κομμάτι: «goes like this, the fourth, the fifth, the minor fall, and the major lift», μουσικά αυτό μεταφράζεται ότι μετά την Ντο μείζονα, το κομμάτι πάει σε Φα μείζονα, Σολ μείζονα, Λα ελάσσονα και, τέλος ξανά, Φα μείζονα. Ο Κόεν, το ερμήνευσε για πρώτη φορά στο τουρ του το 1985.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1984 Κατηγορία:Singles του 1984 Κατηγορία:Singles του 1994 Κατηγορία:Singles του 2003 Κατηγορία:Τραγούδια του Λέοναρντ Κόεν Κατηγορία:Singles της Universal Records Κατηγορία:Singles της Columbia Records
Συνέδριο
Ο όρος Συνέδριο χαρακτηρίζει γενικά την οποιαδήποτε επ΄ αυτού συγκέντρωση, ειδικών ή εντεταλμένων σε σύσκεψη, για λήψη αποφάσεων, ή συζήτησης θεμάτων, ή εξέταση κάποιων ζητημάτων είτε για ενημέρωση, όπως για παράδειγμα ιατρικό συνέδριο, ναυτιλιακό συνέδριο, συνέδριο κόμματος κπλ.
Τα πρώτα συνέδρια ήταν οι «Αμφικτιονίες» στην αρχαία Ελλάδα, κατά τη διάρκεια των οποίων συγκεντρώνονταν οι αντιπρόσωποι από διάφορα έθνη για να συζητήσουν κοινά προβλήματα πολιτικού και θρησκευτικού περιεχομένου και να πάρουν κοινές αποφάσεις
Στο Διεθνές Δίκαιο και γενικά στον διπλωματικό χώρο με τον όρο "Συνέδριο" χαρακτηρίζεται η συγκέντρωση ειδικών διαπιστευμένων πληρεξούσιων, διαφόρων Χωρών, που εξ αντικειμένου παρουσιάζει μεγάλη σπουδαιότητα είτε λόγω της ευρύτητας των προς συζήτηση υποθέσεων (όταν αφορούν πολλές χώρες) είτε λόγω των θέσεων εκ της κατάστασης στην οποία βρίσκονται αυτές. Συνεπώς το Συνέδριο συγκαλείται και εξετάζει πάντα πολύ σημαντικά θέματα για τα οποία οι συμμετέχοντες θα πρέπει τουλάχιστον να είναι πλήρως ενημερωμένοι.
Τα σημαντικότερα μέχρι σήμερα διεθνή Συνέδρια που έχουν συγκληθεί ήταν κυρίως για εξομάλυνση στρατιωτικών και πολιτικών διαφορών που είχαν φέρει σε εμπόλεμη κατάσταση μεγάλο αριθμό Χωρών και που τελικά κατέληξαν κυρίως σε αναδιανομή των διεκδικουμένων εδαφών. Σπουδαιότερα τέτοια συνέδρια που αφορούσαν την Ελλάδα ήταν το Συνέδριο της Γενεύης (1864) και το Συνέδριο του Βερολίνου (1878).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία και Θεωρία του Δικαίου Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο * Κατηγορία:Βίβλος
Μαρκ Σούρερ
Ο Μαρκ Σούρερ(γεν. στο Άρισντορφ της Ελβετίας στις 18 Σεπτεμβρίου του 1951) είναι Ελβετός παλαίμαχος οδηγός αγώνων. Κατά την περίοδο 1979 μέχρι και 1986 αγωνίστηκε στη Φόρμουλα 1. Κατά την καριέρα του αυτή έλαβε μέρος σε 88 Γκραν Πρι απ' τα οποία εκκίνησε στα 82. Τα μόνα άξια λόγου αποτελέσματα τα οποία σημείωσε ήταν πως σκόραρε συνολικά 17 βαθμούς και σημείωσε 1 και μοναδικό ταχύτερο γύρο. Τον 1ο χρόνο της καριέρας του δεν έλαβε μέρος σε όλο το πρωτάθλημα αλλά απ' το Ιταλικό Γκραν Πρι κι ύστερα. Επίσης το ίδιο συνέβη και τον τελευταίο δηλαδή το 1986. Το Βελγικό Γκραν Πρι εκείνου του Πρωταθλήματος ήταν και το τελευταίο Γκραν Πρι στο οποίο έλαβε μέρος ο Σούρερ. Τέλος λέω πως πέραν των 2 αποτελεσμάτων τα οποία ανέφερα δε σημείωσε απολύτως κανένα άλλο. Δεν κατέκτησε κανένα απολύτως Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών, δεν ανέβηκε ούτε μια φορά στο Βάθρο των Νικητών και δεν πέτυχε απολύτως καμία νίκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Βολκάν ντε Φουέγο
thumb|250px|Νυκτερινή έκρηξη του Φουέγο το 2011 Το Βολκάν ντε Φουέγο (ισπανικά: Volcan de Fuego, Ηφαίστειο της Φωτιάς) είναι ενεργό στρωματοηφαίστειο στη Γουατεμάλα. Βρίσκεται 40 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας, κοντά στη πόλη Αντίγουα. Έχει ύψος 3.763 μέτρα, δηλαδή είναι από τα ψηλότερα ενεργά ηφαίστεια της Γουατεμάλας. Έχουν καταγραφεί περισσότερες από 60 εκρήξεις τα τελευταία 500 χρόνια και είναι το πιο ενεργό ηφαιστείο της Κεντρικής Αμερικής. Είναι μέρος μιας ομάδας ηφαιστείων που περιλαμβάνει τα Ακατενάνγο, Πακάγια και Βολκάν ντε Άγουα. Το Φουέγο και το Ακατενάνγκο θεωρούνται ότι αποτελούν ένα σύνθετο ηφαίστειο, στο οποίο περιλαμβάνεται επίσης η δεύτερη κορυφή του Ακατενάγκο, Γιεποκάπα (Yepocapa), και το Μεσέτα, μια παλιά ηφαιστειακή φλέβα του Φουέγο με το οποίο μοιράζονταν το ίδιο θάλαμο μάγματος.
Γεωγραφία - γεωλογία
thumb|250px|Το ηφαιστειακό σύμπλεγμα του Φουέγο-Ακατενάγκο Το ηφαίστειο Φουέγο αποτελεί μέρος του ηφαιστειακού τόξου της Κεντρικής Αμερικής, μιας αλυσίδας από ηφαίστεια που εκτείνεται από τα βορειοδυτικά προς τα νοτιοανατολικά κατά μήκος της ακτής του Ειρηνικού της Κεντρικής Αμερικής, που σχηματίζεται από την τεκτονική καταβύθιση της τεκτονικής πλάκας Κόκος κάτω από την πλάκα της Καραϊβικής. Η πλάκα Κόκος λιώνει και το λιωμένο υλικό κινείται προς της επιφάνεια και δημιουργεί ένα τόξο ηφαιστείων πίσω από τη περιοχή σύγκρουσης των δύο πλακών. Με ύψος 3.763 μέτρα, το Φουέγο εξέχει σχεδόν 2 χιλιόμετρα πάνω από τα υψίπεδα της Γουατεμάλας, την κεντρική περιοχή της Γουατεμάλας. Το Φουέγο βρίσκεται δυτικά μίας αρκετά μεγάλης ηφαιστειακής καλδέρας που σχηματίστηκε στο Πλειστόκαινο και περιέχει τη Λάγο ντε Αματιτλάν.
Το Φουέγο μαζί με το Ακατενάνγκο αποτελούν ένα σύνθετο ηφαιστειακό οικοδόμημα με υψηλότερη κορυφή το Ακατεκάνγκο (ύψος 3.980 μέτρα). Το ηφαιστειακό οικοδόμημα περιλαμβάνει 5 γνωστές ηφαιστειακές φλέβες με κατεύθυνση από βορρά προς νότο, το αρχαίο Ακατενάνγκο, το Γιεποκάλπα (η δεύτερη κορυφή του Ακατενάνγκο), το Ακατενάνγκο, το Μεσέτα και το Φουέγο. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα στο σύνθετο οικοδόμημα Φουέγο-Ακατενάνγκο ξεκίνησε πριν 230.000 χρόνια και ισχυρές εκρήξεις έχουν συμβεί και στα δύο ηφαίστεια. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα κινείται νότια, με αποτέλεσμα την αδρανοποίηση των βορειότερων φλεβών. Παρόλα αυτά, οι διαφορετικές φλέβες έχουν υπάρξει ενεργές ταυτόχρονα. Για παράδειγμα, το Ακατενάνγκο έχει εκραγεί δύο φορές στον 20ό αιώνα, οι οποίες είναι οι μόνες καταγεγραμένες εκρήξεις του ηφαιστείου. Αντίθετα, το Φουέγο, η νοτιότερη φλέβα, είναι πιο ενεργό, με περισσότερες από 60 καταγεγραμμένες εκρήξεις.
Υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι το ηφαιστειακό σύμπλεγμα άρχισε να σχηματίζεται πριν 84.000 χρόνια περίπου. Η χρονολογία των 84.000 ετών σηματοδοτείται από ένα στρώμα ηφαιστειακής στάχτης που προέρχεται από έκρηξη της καλδέρας της λίμνης Ατιτλάν. Σε αυτό το διάστημα των 84.000 ετών έχει βρεθεί ότι συνέβησαν δύο μεγάλες ηφαιστειακές κατολισθήσεις. Η πρώτη ήτα ν η κατάρρευση του αρχαίου Ακατενάνγκο πριν περίπου 43.000 χρόνια και η δεύτερη αυτή του Μεσέτα πριν 8.500 χρόνια περίπου. Στο Μεσέτα η ηφαιστειακή δραστηριότητα ξεκίνησε μαζί με αυτή του υπόλοιπου ηφαιστειακού συμπλέγματος και οδήγησε σε ροές λάβας, αλλά ούτε πυροκλαστικές ροές ούτε τέφρα έχει συσχετιστεί με αυτό. Η κατάρρευση του ηφαιστειακού οικοδομήματος του Μεσέτα πριν 8.500 χρόνια είχε ως αποτέλεσμα συντρίμμια από τη κατολίσθηση να βρεθούν μέχρι το παράκτιο πεδίο του Ειρηνικού και καλύπτουν 300 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ο συνολικός όγκος των ηφαιστειακών αναβλημάτων υπολογίζεται σε 9 κυβικά χιλιόμετρα. Από τότε δεν έχει παρατηρηθεί ξανά ηφαιστειακή δραστηριότητα στο Μεσέτα. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα στο Φουέγο θεωρείται ότι άρχισε μετά από αυτή την κατολίσθηση, καθώς δεν υπάρχουν σημάδια της κατάρρευσης στο κώνου του Φουέγο.
Τοπική γεωγραφία
Το ηφαίστειο μετά την έκρηξη του 1932 έχει αλλάξει αρκετές φορές μορφή. Πριν την έκρηξη η κορυφή ήταν οξεία, δημιουργημένη από ισχυρή έκρηξη το 1732, και κατέρρευσε από την πίεση του αερίου, της λάβας και της τέφρας. Έχει υπολογιστεί ότι το παρατηρούμενο και μετρημένο ύψος του Φουέγο μετά από αυτήν την έκρηξη μειώθηκε κατά περίπου 80 μέτρα. Στον κρατήρα είναι ορατός ένας οξύς και οδοντωτός λόφος, στον οποίο δημιουργήθηκε ένα τεράστιο χάσμα από όπου η λάβα αναβλύζει στις πιο πρόσφατες εκρήξεις του ηφαιστείου. Αυτό το χάσμα έχει επεκταθεί από τη κορυφή στο χαμηλότερο μέρος του λόφου και έχει διαμορφώσει ένα τεράστιο κανάλι το οποίο εκτείνεται για αρκετά χιλιόμετρα και καλείται Barranca Honda, όπου έχει παραμείνει στη διακαή κατάσταση η λάβα του ηφαιστείου. Το Barranca Honda είναι ένα από τα κανάλια - φαράγγια από τα οποία κατέρχονται οι πυροκλαστικές ροές και η λάβα και βρίσκεται ανατολικά της κορυφής. Άλλα φαράγγια είναι το Τανιλουγιά (Taniluyá) στα νοτιοδυτικά, το Σενίσα (Ceniza) στα νότια και τα Λας Λάχας (Las Lajas) και Ελ Χούτε (El Jute) στα νοτιοανατολικά.
Ο κρατήρας μετά την έκρηξη του 1954 είχε ακόμα οξεία και τη λίγο πολύ οδοντωτή και πεταλοειδή μορφή. Ο κρατήρας ξεχείλιζε με την πρόσφατη λάβα μέσα στην πλαγιά από το ρήγμα, το οποίο μετά την έκρηξη του 1932 άλλαζε σταδιακά μορφή. Ποτάμια λάβας έφταναν μέχρι τις δασικές περιοχές και προκαλούσαν πυρκαγιές στην άφθονη βλάστηση στους πρόποδες του ηφαιστείου. Μέσα από στο κρατήρα υπάρχουν πολυάριθμες ατμίδες που σχημάτιζαν μερικές φορές ένα νέφος καπνού στη κορυφή.
Ένας μικρός κρατήρας βρίσκεται νοτιοανατολικά του ηφαιστείου, περίπου 5 ή 6 χιλιόμετρα μακριά από τη κορυφή. Αυτός ο κρατήρας είναι καλυμμένος με βλάστηση και είναι εύκολα ορατός στις εναέριες φωτογραφίες.
Σύσταση λάβας
Η λάβα του Φουέγο έχει μαφική σύσταση, δηλαδή πυριτική με μεγάλες ποσότητες σιδήρου και μαγνησίου και η ιστορική ηφαιστειακή δραστηριότητα έχει παραγάγει πετρώματα βασαλτικής σύστασης με υψηλή συγκέντρωση οξειδίου του αργιλίου (Al2O3). Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τη σύσταση της λάβας του γειτονικού Ακατενάνγκο, η οποία έχει ανδεσιτική σύσταση. Οι λάβες προϊστορικών εκρήξεων του Φουέγο και του Μεσέτα είχαν μεγαλύτερη συγκέντρωση πυριτίου από τις ιστορικές εκρήξεις, αν και τα πετρώματα σχηματίζουν ένα ομογενές γεωλογικό μοτίβο. Η σύσταση αυτών των βράχων προέρχεται από την κλασμάτωση της βασαλτικής λάβας σε πλαγιόκλαστα, ολιβίνη, αυγίτη και μαγνητίτη.
Χλωρίδα και πανίδα
Η περιοχή γύρω από το Βολκάν ντε Φουέγο ορίζεται ως ζώνη απόλυτης προστασίας, όπως συμβαίνει με όλους τους ηφαιστειακούς κώνους στη Γουατεμάλα. Η περιοχή αυτή έχει έκταση 12.150 εκτάρια. Μέρος αυτής της έκτασης ταυτίζεται με μία σημαντική για τα πουλιά περιοχή (ΙΒΑ), γνωστή ως ΙΒΑ Αντίγουα, που είναι καταφύγιο για τη ζωή των υψίπεδων της Γουατεμάλας. Σε αυτήν την περιοχή διαβιώνουν τρία είδη πουλιών που κινδυνεύουν με εξαφάνιση, τα Penelopina nigra, Oreophasis derbianus και Ergaticus versicolor. Επίσης, στη περιοχή προστασία του ηφαιστείου έχουν παρατηρηθεί συνολικά 124 είδη θηλαστικών, όπως ο τάπιρος του Μπάιρντ (Tapirus bairdii), μάργκεϊ, ο γιγάντιος μυρμηγκοφάγος, αρκετά είδη τρωκτικών (αγκούτι, διάφορα είδη ποντικού), οπόσουμ, νυκτερίδες, κογιότ και γκρι αλεπούδες, καθώς και είδη των τροπικών δασών της νότιας Αμερικής. Στη προστατευμένη περιοχή του Φουέγο έχουν εντοπιστεί 10 είδη αμφιβίων.
Η περιοχή γύρω από το Βολκάν ντε Φουέγο καλλιεργείται σε ποσοστό 63%, και από το υπόλοιπο, το 23% είναι ορεινά δάση δρυός και πεύκου και 11% είναι θάμνοι. Στο ηφαίστειο δεν υπάρχει βλάστηση μέχρι τη κορυφή του, πιθανόν επειδή η ανάπτυξή της δεν ευνοείται από τα πετρώματα, που είναι χαλαρά αμμώδη και πλούσια σε σκωρία. Η βλάστηση φτάνει σε ύψος μέχρι 3 χιλιόμετρα και από εκεί και πάνω η κορυφή του ηφαιστείου είναι εκτεθειμένη στη διάβρωση.
Ηφαιστειακή δραστηριότητα
thumb|250px|Η έκρηξη του Φουέγο το 1974 από την Αντίγουα, 18 χιλιόμετρα μακριά από το ηφαίστειο Η ηφαιστειακή δραστηριότητα στο κώνο του Φουέγο άρχισε πριν 8.500 χρόνια περίπου, μετά την κατάρρευση του κώνου του Μεσέτα, με το οποίο μοιράζονται τον ίδιο μαγματικό θάλαμο. Το Φουέγο εκρήγνυται τακτικά τα τελευταία 500 χρόνια, για τα οποία υπάρχουν ιστορικά αρχεία, ενώ θεωρείται ότι είναι συνεχώς ενεργό, με στήλες καπνού να εξέρχονται καθημερινά από το ηφαίστειο, αλλά οι μεγάλες εκρήξεις είναι σπάνιες. Η συνήθης εκρηκτική δραστηριότητα είναι στρομπολικού τύπου, με μικρές ροές λάβας, ενώ οι ισχυρές εκρήξεις είναι βουλκανικού τύπου, με ηφαιστειακή στάχτη και πυροκλαστικές ροές. Μεγάλες ροές πυροκλαστικών υλικών δείχνουν ότι πιο ογκώδεις εκρήξεις του Φουέγο έλαβαν χώρα το 1020 ± 50, 950 ± 70, 670 ± 60 και 625 ± 45 μ.Χ. και το 1530 ± 70 π.Χ. Τα τελευταία 450 χρόνια έχει παραγάγει 1,7 κυβικά χιλιόμετρα λάβας. Έχει παρατηρηθεί ότι η δραστηριότητά του σχετίζεται με τις παλιρροϊκές δυνάμεις που ασκεί η Σελήνη. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα κορυφώνεται κάθε 14 μέρες, κατά τις μέρες υψηλής παλίρροιας (47% των εκρήξεων του Φουέγο έλαβε χώρα εκείνες τις μέρες), ενώ επίσης έχει παρατηρηθεί αύξηση των εκρήξεων εντός δύο ωρών από τις ημι-ημερήσιες παλίρροιες (56% των εκρήξεων ξεκινούν σε αυτό το χρονικό διάστημα). Παρόμοια στοιχεία έχουν βρεθεί και για άλλα ηφαίστεια της Κεντρικής Αμερικής. Έχει βρεθεί ότι οι εκρήξεις του ηφαιστείου γίνονται ανά ομάδες. Κάθε ηφαιστειακή δραστηριότητα έχει διαπιστωθεί ότι διαρκεί 20 με 70 χρόνια και ανάμεσα σε δύο ομάδες παρεμβάλλονται 80 με 170 χρόνια.
Η πιο πρόσφατη ομάδα εκρήξεων ξεκίνησε το 1932 με μία ισχυρή έκρηξη ισχύος VEI 4, η οποία προκάλεσε την κατάρρευση της κορυφής του κώνου, ο οποίος χαμήλωσε κατά 80 μέτρα περίπου, ενώ ένα χάσμα δημιουργήθηκε στον κρατήρα που σταδιακά μεγάλωσε. Τις 14 Σεπτεμβρίου του 1971 έλαβε χώρα μια άλλη ισχυρή έκρηξη του Φουέγο, η οποία διήρκεσε 10 ώρες. Το ηφαίστειο εξερράγη χωρίς προειδοποίηση παράγοντας πυροκλαστικές ροές, βασαλτική λάβα και σκωρία και η εκρηκτική στήλη ξεπέρασε σε ύψος τα δέκα χιλιόμετρα. Το πάχος της στάχτης στη πόλη Γιεποκάπα, 8 χιλιόμετρα δυτικά, έφτασε τα 30 εκατοστά και πολλές οροφές κατέρρευσαν από το βάρος. Toν Οκτώβριο του 1974 το Φουέγο εξερράγη με ισχύ 4 στην κλίμακα VEI, η οποία παραμένει η πιο πρόσφατη μεγάλη έκρηξη του ηφαιστείου. Τότε το ηφαίστειο παρήγαγε τέσσερις διακριτές εκρήξεις διάρκειας 4 έως 17 ωρών. Η στήλη λεπτής στάχτης που δημιούργησε έφτασε σε ύψος 15 χιλιομέτρων πάνω από τη θάλασσα, στη στρατόσφαιρα, με αποτέλεσμα να αυξηθεί ο αριθμός σωματιδίων στη στρατόσφαιρα του βορείου ημισφαιρίου, και ιδίως τους διοξειδίου του θείου. Πυροκλαστικές ροές κατέβηκαν το ηφαίστειο, οι οποίες μαζί με τη στάχτη κατέστρεψαν τις σοδειές και αρκετά σπίτια. Χιλιάδες άνθρωποι απομακρύνθηκαν από τις εστίες τους. Η έκρηξη αυτή είναι μια από τις ισχυρότερες και καλύτερα μελετημένες εκρήξεις με μαφικής σύστασης λάβα.
Τις 19 Μαΐου 2012, μια εκρηκτική στήλη στάχτης έφτασε τα 5 χιλιόμετρα πάνω από το ηφαίστειο, ενώ δύο αυτοκινητόδρομοι έκλεισαν στη περίπτωση που ποτάμια λάβας έφταναν στους πρόποδες του βουνού. Οι ροές λάβας έφτασαν σε απόσταση ενός χιλιομέτρου. Η ηφαιστειακή έκρηξη ήταν η μεγαλύτερη τα τελευταία 10 χρόνια όπου το ηφαίστειο είναι συνεχώς ενεργό. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα έπεσε αισθητά την επόμενη μέρα. Το ηφαίστειο παρέμεινε σε υψηλά επίπεδα ενεργότητας με αποτέλεσμα να παρατηρηθούν λαχάρ και ροές λάβας με μήκος μέχρι ένα χιλιόμετρο περίπου. Τα κρουστικά κύματα έγιναν αισθητά μέχρι 8 χιλιόμετρα μακριά. Τις 13 Σεπτεμβρίου 2012 άλλη μία δυνατή έκρηξη του Φουέγο οδήγησε στην απομάκρυνση 33.000 κατοίκων της ευρύτερης περιοχής από τις εστίες τους. Η έκρηξη ήταν η ισχυρότερη από το 1999. Το ηφαίστειο εξερράγη και πάλι τις 3 Ιουνίου του 2018, σκορπίζοντας τον θάνατο στα κοντινά χωριά. Από την έκρηξη έχασαν τη ζωή τους 194 άτομα, ενώ οι αγνοούμενοι ανήλθαν σε 234. Εξαιτίας της έκρηξης το διεθνές αεροδρόμιο της πόλης της Γουατεμάλας έκλεισε προσωρινά. Ο πρόεδρος της χώρας Τζίμι Μοράλες κήρυξε τριήμερο εθνικό πένθος.
Κίνδυνοι
Το Φουέγο βρίσκεται σε μία αρκετά πυκνοκατοικημένη περιοχή, καθώς στην ευρύτερη περιοχή του ηφαιστείου έχουν κτιστεί μεγάλες πόλεις, όπως η Αντίγουα Γουατεμάλα και η Σιουδάδ Βιέχα, με περισσότερους από 20.000 κατοίκους. Η Εσκουίντλα, μια πόλη 100.000 κατοίκων βρίσκεται νότια του ηφαιστείου, χτισμένη πάνω στις αποθέσεις που δημιουργήθηκαν από την κατάρρευση του Μεσέτα. Υπολογίζεται ότι 100.000 άνθρωποι κατοικούν εντός της ακτίνας του ηφαιστείου, το οποίο μπορεί να γίνει απειλητικό είτε με πυροκλαστικές ροές ή μέσω ροών λάβας, αλλά οι οποίες σπάνια είναι επικίνδυνες. Ένα άλλο επικίνδυνο φαινόμενο είναι τα λαχάρ, λασπορροές υλικών που έχουν αποτεθεί στην κορυφή του ηφαιστείου από πρόσφατες εκρήξεις ύστερα από έντονη βροχόπτωση. Αυτές οι πλημμύρες να υπερχειλίσουν τα υπάρχοντα κανάλια και καταστρέψουν υποδομές. Κίνδυνος υπάρχει επίσης από τις ηφαιστειακές βόμβες. Τέλος, υπάρχει ένας ελάχιστος κίνδυνος το ηφαιστειακό οικοδόμημα του Φουέγο να καταρρεύσει, όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν, καταστρέφοντας τα πάντα σε απόσταση 50 χιλιομέτρων. Τέτοιες καταρρεύσεις συμβαίνουν μία φορά κάθε 20.000 χρόνια.
Επίσης, κατά την έκρηξη του Φουέγο, η στάχτη μπορεί να μεταφερθεί από τον αέρα μέχρι και 100 χιλιόμετρα, ο οποίος πνέει συνήθως προς τα ανατολικά, στις πόλεις Αντίγουα και στη πρωτεύουσα, τη Πόλη της Γουατεμάλας, περίπου 40 χιλιόμετρα μακριά, επηρεάζοντας περίπου 3 εκατομμύρια ανθρώπους. Κατά την έκρηξη του ηφαιστείου το 2012 υπήρχε οδηγία προς τους πιλότους να αποφεύγουν να πετάξουν σε απόσταση μικρότερη από 40 χιλιόμετρα από το ηφαίστειο, όμως το αεροδρόμιο της πρωτεύουσας έμεινε ανοικτό.
Το ηφαίστειο παρακολουθείται από το INSIVUMEH (Instituto National de Sismologia, Vulkanologia, Meteorologia e Hydrologia, Εθνικό Ινστιτούτο Σεισμολογίας, Ηφαιστειολογίας, Μετεωρολογίας και Υδρολογίας). Παρατηρητήρια κοντά στο ηφαίστειο αποστέλλουν μετεωρολογικές πληροφορίες και φωτογραφίες του ηφαίστειου στα κεντρικά γραφεία στην πρωτεύουσα, ενώ σε περίπτωση ισχυρότερων εκρήξεων γίνεται συλλογή στοιχείων, όπως λόγω χάρη ένας χάρτης πάχους ηφαιστειακών αποθέσεων. Σε περίπτωση ανάγκης οι κάτοικοι των χωριών κοντά στο ηφαίστειο ειδιοποιούνται ότι επίκειται ισχυρή έκρηξη για να εκκενώνουν τις εστίες του. Εξαιτίας της έντονης δραστηριότητας του ηφαίστειο μια έρευνα σε χωριά στους πρόποδες του βουνού το 2007 έδειξε ότι οι κάτοικοί τους δεν μπορούν να αναγνωρίσουν σημάδια που δείχνουν ότι επίκειται κάποια ισχυρή έκρηξη και βασίζονται στην κυβέρνηση για να τους πληροφορήσει αν μια εκκένωση είναι απαραίτητη.
Αναρρίχηση
Η διαδρομή που χρησιμοποιείται πιο συχνά για την αναρρίχηση στο Φουέγο, είναι αυτή που ξεκινά από τη πόλη Λα Σολεδάδ, στα βόρεια του ηφαιστειακού συμπλέγματος, σε υψόμετρο 2.400 μέτρων περίπου. Από εκεί το μονοπάτι περνά από δύο χώρους κατασκήνωσης και φτάνει στην κορυφή του Ακατενάνγκο, όπου υπάρχει ένα καταφύγιο του Ορειβατικού Συλλόγου Γουατεμάλας. Μετά το Ακατενάνγκο, το μονοπάτι συνεχίζει νότια προς το Φουέγο. Επειδή το Φουέγο είναι ενεργό ηφαίστειο η προσέγγιση του πρέπει να γίνει με προσοχή. Υπάρχει επίσης μια δεύτερη διαδρομή που ξεκινάει κοντά στην πόλη Αλοτενάνγκο. Αυτή η διαδρομή είναι πιο απότομη και σε διάφορα σημεία το μονοπάτι δεν διακρίνεται καθαρά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Γουατεμάλας
Boston Naming Test
Το Boston Naming Test είναι ένα ψυχομετρικό εργαλείο που σκοπό έχει να δει εάν ο εξεταζόμενος μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του ονομασίες αντικειμένων που του δείχνονται σε εικόνες (σχέδια).
Αρχικά δείχνουμε την εικόνα στο άτομο και αναμένουμε να μας πει τη ονομασία του απεικονιζόμενου αντικειμένου (αυθόρμητη απόκριση). Εάν δυσκολεύεται αρχικά του δίνουμε ένα συναφή σημασιολογικό στοιχείο που λέγεται στοιχείο ερεθίσματος.
Για παράδειγμα στην εικόνα μιας πυραμίδας της Αιγύπου αναμένουμε να μας πει "Πυραμίδα", εάν δεν το κάνει αυθόρμητα του δίνουμε/λέμε το σημασιολογικό βοήθημα "Αίγυπτος". Εάν πάλι δεν έχει την απάντηση του δίνουμε ένα φθογγικό ερέθισμα όπου του λέμε τα πρώτα φωνήματα της λέξης π.χ. η λέξη ξεκινάει από πυρ-.
Αναλόγως της ηλικίας και του μορφωτικού επιπέδου έχουμε διαφορετικούς σταθμισμένους μέσους όρους και τυπικές αποκλίσεις (δηλαδή τα αναμενόμενα τυπικά αποτελέσματα) για το σκορ σε αυτό το εργαλείο.
Κατηγορία:Νευροψυχολογία