cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αγία Ελισάβετ
Βιβλική αφήγηση
Σύμφωνα με την αφήγηση, ο άγγελος Γαβριήλ στάλθηκε στη Ναζαρέτ στη Γαλιλαία στην συγγενή της, την Μαρία, μια παρθένα, δοσμένη σε έναν άντρα ονόματι Ιωσήφ, και την ενημέρωσε ότι θα συλλάβει με το Άγιο Πνεύμα και θα φέρει γιο που θα αποκαλείται Ιησούς. Αφού ενημερώθηκε επίσης ότι η «συγγενής της Ελισάβετ» είχε μπει στον έκτο μήνα της εγκυμοσύνης της, ταξίδεψε στη «Χεβρώνα, στη χώρα του λόφου του Ιούδα», για να επισκεφτεί την Ελισάβετ. "Και αμέσως μόλις ήκουσεν η Ελισάβετ τον χαιρετισμόν της Μαρίας, συνέβη τούτο το Θαυμαστόν· εσκίρτησε το βρέφος εις την κοιλίαν της. Και εγέμισε από Πνεύμα Αγιον η Ελισάβετ. Και από την πολλήν χαράν της εφώναξε με μεγάλην φωνήν και με τον φωτισμόν του Αγίου Πνεύματος είπε· “συ είσαι από τον Θεόν η ασυγκρίτως περισσότερον ευλογημένη μεταξύ όλων των γυναικών και ευλογημένος είναι ο καρπός της κοιλίας σου. Και πως μου έγινε η μεγάλη αυτή τιμή να έλθη εις επίσκεψίν μου η μητέρα του Κυρίου μου; Εκατάλαβα ότι είσαι μητέρα του Κυρίου μου, διότι ιδού μόλις έφθασεν εις τα αυτιά μου η φωνή του χαιρετισμού σου, εσκίρτησε με αγαλλίασιν το βρέφος μέσα εις την κοιλίαν μου. Και μακαρία είσαι συ, η οποία επίστευσες, ότι θα λάβουν πλήρη και τελείαν πραγματοποίησιν όσα δια του αγγέλου σου έχει είπει ο Κυριος”. — Κατά Λουκάν 1:41-45" εναλλ.=Απεικόνιση της συνάντησης της Ελισάβετ και της Μαρίας, απο τον Μαριόττο Αλμπερτινέλλι.|μικρογραφία|Απεικόνιση της συνάντησης της Ελισάβετ και της [[Παναγία|Μαρίας, απο τον Μαριόττο Αλμπερτινέλλι.]]Η Μαρία έμεινε με την Ελισάβετ για περίπου τρεις μήνες και μετά επέστρεψε στο σπίτι. Όταν ήρθε η ώρα για την Ελισάβετ να αποκτήσει το μωρό της, γέννησε έναν γιο. Οι γείτονες και οι συγγενείς της άκουσαν ότι ο Κύριος της είχε δείξει μεγάλο έλεος και μοιράστηκαν τη χαρά της. Την όγδοη μέρα ήρθαν να περιτομήσουν το παιδί και επρόκειτο να το ονομάσουν από τον πατέρα του Ζαχαρία, αλλά η μητέρα του μίλησε και είπε: «Όχι! Πρέπει να αποκαλείται Ιωάννης.". Της είπαν: «Δεν υπάρχει κανένας ανάμεσα στους συγγενείς σου που να έχει αυτό το όνομα». Στη συνέχεια έκαναν νοήματα στον πατέρα του παιδιού καθώς ακόμα ήταν βωβός, για να μάθουν πως θα ήθελε να ονομαστεί το παιδί. Ζήτησε ένα δισκίο γραφής και με έκπληξη σε όλους έγραψε: «Το όνομά του είναι Ιωάννης». Αμέσως άνοιξε το στόμα του και η γλώσσα του ελευθερώθηκε, και άρχισε να μιλάει, επαινώντας τον Θεό.
Αυτή είναι η τελευταία αναφορά της Ελισάβετ, η οποία δεν αναφέρεται σε κανένα άλλο κεφάλαιο στη Βίβλο. Το κεφάλαιο συνεχίζεται με την προφητεία του Ζαχαρία (γνωστή ως Βενέδικτος ή Τραγούδι του Ζαχαρία) και τελειώνει με τη σημείωση ότι ο Ιωάννης «μεγάλωσε, και έγινε δυνατός στο πνεύμα, και ήταν στις ερήμους» μέχρι που ξεκίνησε η διακονία του προς το Ισραήλ. Άρα δεν είναι γνωστό πόσο καιρό έζησε η Ελισάβετ και ο σύζυγός της.
Ένας παραδοσιακός «τάφος της Ελισάβετ» εμφανίζεται στη Φραγκισκανική Μονή του Αγίου Ιωάννη στην έρημο κοντά στην Ιερουσαλήμ.
Απόκρυφα
Η Ελισάβετ αναφέρεται σε πολλά Απόκρυφα βιβλία, κυρίως στο Ευαγγέλιο του Ιακώβου, στα οποία χρονολογούνται η γέννηση του γιου της και η επακόλουθη δολοφονία του συζύγου της Ζαχαρία.
Επίσης στα Απόκρυφα ο Ουριήλ παίζει ρόλο, που διαφέρει μεταξύ των πηγών, στη διάσωση του ξαδέλφου του Ιησού, Ιωάννη του Βαπτιστή από τη σφαγή των νηπίων που διέταξε ο βασιλιάς Ηρώδης. Μεταφέρει τον Ιωάννη και την Ελισάβετ στην Αίγυπτο, ώστε να ενταχθούν στην Αγία Οικογένεια.
Ισλάμ
εναλλ.=Απεικόνιση του 15ου αιώνα της Γεννήσεως του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, με την Ελισάβετ στα αριστερά.|μικρογραφία|Απεικόνιση του 15ου αιώνα της Γεννήσεως του [[Ιωάννης ο Βαπτιστής|Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, με την Ελισάβετ στα αριστερά.]]
Στο Κοράνιο, ο Θεός μιλάει για τον Ζαχαρία, τη σύζυγό του και τον Ιωάννη που περιγράφονται και οι τρεις ως ταπεινοί υπηρέτες του Κυρίου:"Τον ακούσαμε λοιπόν και του δώσαμε τον Ιωάννη. Θεραπεύσαμε την στειρότητα της γυναίκας του για αυτόν. Αυτοί οι τρεις ήταν δοσμένοι σε καλά έργα. Συνήθιζαν να μας καλούν με αγάπη και σεβασμό, και όντας ταπεινωμένοι μπροστά μας. — Κοράνι 21:90" Στο Σιιτικό Χαντίθ ονομάζεται Χανάνα και αναγνωρίζεται ως αδερφή της μητέρας της Μαρίας της Άννας. Ο Αμπού Μπασίρ κατέγραψε ότι ο ιμάμης Τζα'φαρ αλ-Σαντίκ, ο μεγάλος εγγονός του ισλαμικού προφήτη Μωάμεθ, δήλωσε ότι "η Άννα, η σύζυγος του Ιμράν, και η Χανάνα, η σύζυγος του Ζαχαρία, ήταν αδελφές. Στη συνέχεια, λέει ότι η Μαρία γεννήθηκε από την Άννα (ή Χάνα) και ο Ιωάννης γεννήθηκε από την Χανάνα. Η Μαρία γέννησε τον Ιησού και ήταν γιος της κόρης της θείας του Ιωάννη. Ο Ιωάννης ήταν γιος της θείας της Μαρίας και η θεία της μητέρας του ήταν σαν θεία του.".
Αγιότητα
Η Ελισάβετ τιμάται ως αγία στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στις 23 Σεπτεμβρίου και στις Ορθόδοξες και Αγγλικανικές παραδόσεις στις 24 Απριλίου. Εορτάζεται ως μητριάρχης στις 5 Σεπτεμβρίου κατά την Λουθηρανική Εκκλησία - Σύνοδος του Μιζούρι και ο Ζαχαρίας τιμάται ως προφήτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Πρόσωπα της Καινής Διαθήκης Κατηγορία:Προφήτες του Ισλάμ Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Καινή Διαθήκη Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 1ου αιώνα π.Χ.
Βουλευτικές εκλογές στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (2008)
Την 1η Ιουνίου του 2008 διεξήχθησαν πρόωρες βουλευτικές εκλογές στην Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας. Οι εκλογές προκηρύχθηκαν έπειτα από την αρνησικυρία που άσκησε η Ελλάδα στην είσοδο της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ. Από την εποχή της ανεξαρτησίας, το 1991, ήταν η πρώτη φορά που διεξήχθησαν πρόωρες εκλογές στο βαλκανικό κράτος.
Τα δύο μεγαλύτερα κόμματα κατήλθαν στις εκλογές με συνασπισμούς. Συγκεκριμένα, το VMRO-DPMNE σχημάτισε συνασπισμό με την ονομασία "Για μια καλύτερη Βόρεια Μακεδονία " με 18 μικρότερα κόμματα,, συμπεριλαμβανομένων του Δημοκρατικού Συνασπισμού, του Σοσιαλιστικού Κόμματος, του Κόμματος για τη Δημοκρατική Ανανέωση και του Κόμματος της Δικαιοσύνης. Το SDSM (Σοσιαλδημοκρατική Ένωση) της Ράντμιλα Σεκερίνσκα συγκρότησε οκτακομματικό συνασπισμό με το όνομα "Ήλιος – Συνασπισμός για την Ευρώπη" και συμπεριέλαβε το Νέο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα
Οι εκλογές στιγματίστηκαν από βίαια επεισόδια κυρίως μεταξύ οπαδών αλβανικών κομμάτων, όπως το DUI και το DPA. Ένα άτομο σκοτώθηκε στο Αρατσίνοβο ενώ αναφέρθηκαν και παρατυπίες στα εκλογικά τμήματα Σε 187 εκλογικά τμήματα, όπου σημειώθηκαν παρατυπίες, αποφασίστηκε να διεξαχθούν επαναληπτικές εκλογές, εντός 15 ημερών
Με καταμετρημένο το 97% των εκλογικών τμημάτων, το κόμμα του Γκρούεφσκι (Δημοκρατικό Κόμμα της Μακεδονικής Εθνικής Ενότητας ή VMRO-DPMNE) έλαβε το 48,21% των ψήφων και φερόταν να εξασφαλίζει περισσότερες από 60 έδρες σε σύνολο 120, πράγμα που αν ισχύσει σημαίνει αυτοδυναμία. Στη δεύτερη θέση ο συνασπισμός "Ήλιος- Συνασπισμός για την Ευρώπη", με ποσοστό 23,19%. Το αλβανικό κόμμα Ένωση για τη Δημοκρατική Ενσωμάτωση (DUI), του Αλί Αχμέτι συγκέντρωσε 11,23% και το Δημοκρατικό Κόμμα των Αλβανών (DPA) του Μεντούχ Θάτσι έλαβε 10,33% των ψήφων.Το ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές ανήλθε στο 58,5%.
Οι επαναληπτικές εκλογές διεξήχθησαν σε 3 εκλογικές περιφέρειες στις 15 Ιουνίου του 2008, αυτή τη φορά σε ήρεμο κλίμα.
Με βάση τα τελικά αποτελέσματα (έπειτα από τη διεξαγωγή και επαναληπτικού γύρου στις 15 Ιουνίου του 2008, ο Συνασπισμός υπό το VMRO-DPMNE του οποίου ηγείται ο Νίκολα Γκρούεφσκι συγκέντρωσε 63 έδρες, ο Συνασπισμός του οποίου ηγείται το SDSM (Σοσιαλδημοκρατική Ένωση Μακεδονίας) της Ράντμιλα Σεκερίνσκα 27, το DUI ( Ένωση για την Δημοκρατική Ένταξη ) του Αλί Αχμέτι 18 έδρες, το DPA (Δημοκρατικό Κόμμα Αλβανών) του Μέντουχ Θάτσι 11 έδρες και το PEI (Κόμμα Δημοκρατικού Μέλλοντος) του Φίατ Τσάνοφσκι 1 έδρα επί συνόλου 120 στην Εθνοσυνέλευση.
Ο εντολοδόχος πρωθυπουργός και αρχηγός του VMRO-DPMNE Νίκολα Γκρούεφσκι και ο αρχηγός του μέχρι πρότινος αντιπολιτευόμενου αλβανικού κόμματος DUI ( Ένωση για την Δημοκρατική Ένταξη ) Αλί Αχμέτι, συμφώνησαν για το σχηματισμό κυβέρνησης, τον Ιούλιο του 2008,.
Η νέα κυβέρνηση εγκρίθηκε στις 26 Ιουλίου του 2008, με 78 υπέρ επί συνόλου 120 βουλευτών στη Βουλή της χώρας
Πίνακας αποτελεσμάτων
Εθνοσυνέλευση, 1 Ιουνίου και 15 Ιουνίου 2008 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top colspan=2|Κόμματα και συνασπισμοί !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
Παραπομπές
2008
Λουκίλλα
Η Άννια Αυρηλία Γαλερία Λουκίλλα ή Λουκίλλα (Lucilla, 7 Μαρτίου 148 ή 150 - 182) ήταν η κόρη του αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου και η σύζυγος του αυτοκράτορα Λούκιου Βέρου. Ο Κόμμοδος διέταξε την εκτέλεση της Λουκίλλας μετά από μια αποτυχημένη δολοφονία και την προσπάθεια πραξικοπήματος όταν ήταν περίπου 33 ετών.
Βιογραφία
Η Λουκίλλα γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρώμη, ήταν η δίδυμη αδέλφη του Γέμμελου Λούκιλλου και το τρίτο παιδί και η δεύτερη κόρη του αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου και της Φαυστίνας της Νεότερης.
Ντράγκαν Ντζάγιτς
Ο Ντράγκαν Ντζάγιτς (σερβικά: Dragan Džajić, γεννήθηκε 30 Μαΐου 1946), είναι Σέρβος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος θεωρείται ευρέως ως ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές που αναδείχθηκαν από την πρώην Γιουγκοσλαβία και ένας από τους σπουδαιότερους αριστερούς πλάγιους επιθετικούς όλων των εποχών. Είναι γνωστός για τις «εξαιρετικές του σέντρες και πάσες, το ασταμάτητο ντριμπλάρισμα με εξαιρετικό ρυθμό, τη φυσική τεχνική και μερικά από τα καλύτερα αριστεροπόδαρα ελεύθερα λακτίσματα που έχουν ιδωθεί ποτέ». Ορισμένοι ειδικοί του ποδοσφαίρου θεωρούν ότι ίσως είναι ένας από τους πιο υποτιμημένους παίκτες στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, εν μέρει επειδή έπαιξε κυρίως στη Γιουγκοσλαβία. Τον Δεκέμβριο του 2011, ανακηρύχθηκε ως μέρος της «Σπουδαιότερης 11αδας του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος όλων των εποχών» από το Goal.com.
Λουκίλλα
Βιογραφία
Το 161 σε ηλικία περίπου 11 και δεκατριών ετών, ο πατέρας της κανόνισε τον γάμο της με τον συν-κυβερνήτη του Λεύκιο Βέρο. Ο Βέρος ήταν δεκαοκτώ χρόνια μεγαλύτερος της και παντρεύτηκαν στην Έφεσο το 164. Με τον γάμο έλαβε τον τίτλο της Αυγούστας και έγινε Αυτοκράτειρα της Ρώμης. Η Λουκίλλα χάρισε στον Βέρο τρία παιδιά: την Αυρηλία Λουκίλλα, την Λουκίλλα Πλαύτια και τον Λούκιο Βέρο.
Ντράγκαν Ντζάγιτς
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Ντζάγιτς γεννήθηκε στις 30 Μαΐου 1946, στη μικρή πόλη Ουμπ, 60 χιλιόμετρα έξω από το Βελιγράδι και η ποδοσφαιρική σταδιοδρομία του (1961–1978) ήταν κυρίως με τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου. Ήταν ένας λαμπρός αριστερός ακραίος επιθετικός που αγωνίστηκε με τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου σε 590 αγώνες, με 287 γκολ, κατακτώντας 5 Πρωταθλήματα και 4 Κύπελλα Γιουγκοσλαβίας. Το 1969, ο Ντζάγιτς έλαβε το βραβείο «Χρυσό Σήμα» της εφημερίδας Sport για τον καλύτερο αθλητή της Γιουγκοσλαβίας. Θεωρείται ότι ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς παίκτες στην ιστορία του συλλόγου και είναι ένας από τους μόλις 5 παίκτες που έχουν λάβει το καθεστώς Zvezdine Zvezde (Αστέρας του Αστέρα).
Λουκίλλα
Βιογραφία
Η Λουκίλλα ήταν μια ισχυρή και αξιοσέβαστη γυναίκα και απολάμβανε το καθεστώς της. Ξόδευε πολύ χρόνο στη Ρώμη, ενώ ο Βέρος ήταν πολύ μακριά από τη Ρώμη, εκπληρώνοντας τα καθήκοντά του ως συν-κυβερνήτης. Ο Λεύκιος Βέρος πέθανε γύρω στο 168/169, ενώ επέστρεφε από το πόλεμο σε περιοχή του Δούναβη και ως αποτέλεσμα η Λουκίλλα έχασε την ιδιότητά της ως αυτοκράτειρα.
Ντράγκαν Ντζάγιτς
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Το 2013, ο Ντζάγιτς αναγνωρίστηκε ως ο καλύτερος Γιουγκοσλάβος παίκτης όλων των εποχών.
Λουκίλλα
Βιογραφία
Ως μια ασύνδετη σύνδεση με τον αυτοκράτορα Αυρήλιο και τον αείμνηστο αυτοκράτορα Βέρο και λόγω των γονέων της, η Λουκίλλα δεν προοριζόταν για μακρά χηρεία και έτσι, λίγο αργότερα, το 169 ο πατέρας της κανόνισε ένα δεύτερο γάμο για εκείνη με τον Τιβέριο Κλαύδιο Πομπηιανό Κουιντιανό από την Αντιόχεια.
Ντράγκαν Ντζάγιτς
Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου
Βγήκε από τη σχετική αφάνεια του τοπικού του συλλόγου, ΦΚ Γεντίνστβο, από τον προπονητή νέων του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου, Μίλγιαν Μίλγιανιτς, περνώντας δύο χρόνια στις ακαδημίες νέων του συλλόγου.
Λουκίλλα
Βιογραφία
Ήταν Συριανός Ρωμαίος που ήταν διπλός σύμβουλος και πολιτικός σύμμαχος στον πατέρα της, αλλά η Λουκίλλα και η μητέρα της ήταν ενάντια στο γάμο, εν μέρει επειδή ο Κουιντιανός είχε δύο φορές ηλικία της Λουκίλλας, αλλά και επειδή δεν ήταν της δική της ρωμαϊκής κοινωνικής τάξης, αν και προερχόταν από αρχηγούς της Ανατολής. Περίπου ένα χρόνο αργότερα, το 170, η Λουκίλλα τον Χάρισε ένα γιο, τον Πομπηιανό.
Ντράγκαν Ντζάγιτς
Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου
Αν και μόλις 17 ετών και 8 ημερών, ο Ντζάγιτς έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα από τον προπονητή Μίσα Πάβιτς σε έναν αγώνα του Πρωταθλήματος Γιουγκοσλαβίας εναντίον της ΦΚ Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα στις 8 Ιουνίου 1963, ο οποίος τελείωσε ισοπαλία με 0–0. Ήταν η τελευταία αγωνιστική της σεζόν 1962–63 με την Παρτιζάν Βελιγραδίου να έχει ήδη κατακτήσει το πρωτάθλημα και τον Ερυθρό Αστέρα να βρίσκεται στην 7η θέση, εκτός Ευρώπης. Ο αγώνας διεξήχθη στο Στάδιο Ομλαντίνσκι στην Καράμπουρμα επειδή η διάσημη έδρα του Ερυθρού Αστέρα, Μαρακανά, βρισκόταν στο τελικό στάδιο κατασκευής.
Λουκίλλα
Βιογραφία
Η Λουκίλλα δεν ήταν ευτυχής που ζούσε την ήσυχη ζωή ενός απλού πολίτη στη Ρώμη και μισούσε τη νύφη της Βρουτία Κρισπίνα.
Ντράγκαν Ντζάγιτς
Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου
Ο Ντζάγιτς μπορεί να ξεκίνησε ως αριστερό μπακ, αλλά ήταν πιο ψηλά από τα πλάγια που έκανε τον αντίκτυπό του. Ήταν ο κάτοχος του αριθμού 11 του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου και ήταν ένας έμπειρος ντριμπλέρ του οποίου το γλυκό αριστερό πόδι έδωσε αμέτρητες ασίστ στον συμπαίκτη του, Βόγιν Λαζάρεβιτς. Ο Ντζάγιτς ανταμείφθηκε για τη λάμψη του με μετάλλια πρωταθλήματος το 1964, το 1968, το 1969, το 1970 και το 1973, ενώ σήκωσε το κύπελλο το 1964, το 1968, το 1970 και το 1971.
Λουκίλλα
Βιογραφία
Υπό το φως της ασταθούς κυριαρχίας του αδελφού της, το 182 η Λουκίλλα έγινε εμπλεκόμενη σε μια υπόθεση για να δολοφονήσει τον Κόμμοδο και να τον αντικαταστήσει με τον σύζυγό της και τον εαυτό της ως νέους ηγέτες της Ρώμης.
Νίκολα Κάλινιτς
Με το ονοματεπώνυμο Νίκολα Κάλινιτς, αναφέρονται οι εξής:
Λουκίλλα
Βιογραφία
Ο Κόμμοδος διέταξε τους θανάτους των ανιψιών του Κουιντιανού και του Μάρκου Ουμμίδιου Κουαδράτου Άννιανου, και διέσωσε τη Λουκίλλα, την κόρη της και την Ουμμίδια Κορνιφίκια Φαυστίνα στο ιταλικό νησί Κάπρι. Έστειλε ένα εκατόνταρχο εκεί για να τους εκτελέσει αργότερα εκείνο το έτος. Ο γιος της Πομπηιανός δολοφονήθηκε αργότερα από τον Καρακάλλα.
Ντράγκαν Ντζάγιτς
Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου
Η επιτυχία της κατάκτησης του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης παραλίγο να έρθει στον δρόμο του. Τη σεζόν 1970–71, ο Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου έφτασε στα ημιτελικά της κορυφαίας ηπειρωτικής διασυλλογικής διοργάνωσης και κέρδισε τον Παναθηναϊκό με 4–1 στον πρώτο αγώνα στο Βελιγράδι. Ο Ντζάγιτς ήταν τιμωρημένος για τον αγώνα στην Αθήνα, τον οποίο η ελληνική ομάδα κέρδισε με 3–0 για να προκριθεί με τον κανονισμού του εκτός έδρας γκολ.
Λουκίλλα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Ντράγκαν Ντζάγιτς
Μπαστιά
Από το 1975 έως το 1977, έπαιξε στη γαλλική ΣΚ Μπαστιά (σκόραρε άλλες 31 φορές). Θεωρείται ότι ήταν ένας από τους πιο αξιόλογους παίκτες που αγωνίστηκαν με το σύλλογο όλων των εποχών.
Εθνική ομάδα
Ο Ντζάγιτς ήταν μόλις 18 ετών όταν κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Γιουγκοσλαβίας. Έκανε το ντεμπούτο του στις 17 Ιουνίου 1964, σε μια ήττα με 2–1 από τη Ρουμανία στο Στάδιο Παρτιζάν στο Βελιγράδι. Είχε 85 συμμετοχές (τις περισσότερες στην ιστορία της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας) και σημείωσε 23 γκολ. Έγινε γνωστός για τις πάσες, τις ντρίμπλες και το σκοράρισμα. Ο πιο διάσημος αγώνας του ήταν πιθανότατα ο ημιτελικός του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1968 εναντίον της Αγγλίας, στον οποίο η λόμπα του στο 87ο λεπτό πάνω από τον τερματοφύλακα Γκόρντον Μπανκς έδωσε στη Γιουγκοσλαβία μια νίκη με 1–0 εναντίον της παγκόσμιας πρωταθλήτριας. Ο βρετανικός Τύπος τον ονόμασε «ο μαγικός Ντράγκαν». Στη συνέχεια σκόραρε στον τελικό εναντίον της Ιταλίας, αλλά δεν μπόρεσε να αποτρέψει τη Γιουγκοσλαβία να χάσει με 2–0 στον επαναληπτικό αγώνα. Τα δύο αυτά γκολ του χάρισαν τον τίτλο του πρώτου σκόρερ της διοργάνωσης.
Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974 που διεξήχθη στη Δυτική Γερμανία. Αγωνίστηκε στην ισοπαλία του πρώτου αγώνα της Γιουγκοσλαβίας με την παγκόσμια πρωταθλήτρια, Βραζιλία και σημείωσε ένα γκολ στη νίκη-ρεκόρ με 9-0 με αντίπαλο το Ζαΐρ. Ωστόσο, αφού πέρασε τη δεύτερη φάση της διοργάνωσης, η Γιουγκοσλαβία δεν επανέλαβε τα αποτελέσματα των εναρκτήριων αγώνων της. Έχασε τρία συνεχόμενα παιχνίδια και έπρεπε η ομάδα επέστρεψε στο σπίτι της.
Διοικητικές θέσεις
Ο Ντζάγιτς αποσύρθηκε ως παίκτης το 1978, σε ηλικία 32 ετών. Αμέσως, έγινε τεχνικός διευθυντής του Ερυθρού Αστέρα. Στην πρώτη του σεζόν στο νέο διοικητικό ρόλο, ο σύλλογος έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Ο Ντζάγιτς έγινε ο κύριος υπεύθυνος λήψης αποφάσεων εντός του συλλόγου όσον αφορά τη μεταγραφική πολιτική.
Το 1998, ο Ντζάγιτς έγινε πρόεδρος του συλλόγου – θέση από την οποία παραιτήθηκε το 2004 λόγω προβλημάτων υγείας.
Καταγγελίες για διαφθορά και προεδρική χάρη
Στις 31 Ιανουαρίου 2011, ξεκίνησε η δίκη στην οποία ο Ντζάγιτς κατηγορήθηκε για απάτη που διαπράχθηκε κατά την πώληση παικτών από τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου κατά την εποχή του Ντζάγιτς ως προέδρου του συλλόγου, και συγκεκριμένα του Νεμάνια Βίντιτς. Ο Ντζάγιτς δήλωσε αθώος. Οι κατηγορίες εναντίον του Νεμάνια Βίντιτς αποσύρθηκαν. Ο Νεμάνια Βίντιτς αρνήθηκε επίσης όλες τις κατηγορίες εναντίον του Ντζάγιτς.
Στις 16 Νοεμβρίου 2012, ο Τόμισλαβ Νίκολιτς, Πρόεδρος της Σερβίας, υπέγραψε απαλλαγή από την ποινική ευθύνη από όλες τις κατηγορίες. Αυτή η χάρη τερμάτισε όλες τις νομικές διαδικασίες εναντίον του Ντζάγιτς.
Επιστροφή στον Ερυθρό Αστέρα και επανεκλογή ως πρόεδρος το 2012
Στις αρχές Δεκεμβρίου του 2011, αναφέρθηκε από τοπικές σερβικές εφημερίδες ότι ο Ντζάγιτς θα επέστρεφε στη διοίκηση του Ερυθρού Αστέρα, καθώς πίστευαν ότι ήταν ο μόνος που θα μπορούσε να επαναφέρει τον Ερυθρό Αστέρα σε ανοδική τροχιά. Ωστόσο, δεν προέκυψε τίποτα από αυτό. Ο Ντζάγιτς μίλησε στην  Blic (ημερήσια εφημερίδα ταμπλόιντ στη Σερβία) μετά τη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου, λέγοντας: «Μίλησα με ανθρώπους από τον σύλλογο, η επιθυμία να επιστρέψω δεν αμφισβητήθηκε, ήθελα να βοηθήσω, γιατί όλα όσα είχα ζήσει στο παρελθόν με τον σύλλογο δεν μπορούν να ξεχαστούν. Ακολούθησα, άκουσα και διάβασα τι έγινε στη συνάντηση, ήθελα να επιστρέψω αλλά δεν έγινε τίποτα και η ζωή συνεχίζεται. Παραμένω διαθέσιμος και σε αυτήν την περίπτωση δεν μπορώ παρά να ευχηθώ στον Ερυθρό Αστέρα καλύτερες μέρες».
Στις 19 Δεκεμβρίου 2012, ο Ντζάγιτς εξελέγη Πρόεδρος του Ερυθρού Αστέρα για τρίτη φορά.
Με εθνική ομάδα
Γιουγκοσλαβία
Ατομικές
Βραβεία
Ατομικές τιμές
Τον Νοέμβριο του 2003, για τον εορτασμό του Ιωβηλαίου της UEFA, επιλέχθηκε ως ο Χρυσός Παίκτης της Σερβίας και του Μαυροβουνίου από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σερβίας και Μαυροβουνίου ως ο πιο εξαιρετικός παίκτης των τελευταίων 50 ετών.
Εν όψει της τελευταίας κλήρωσης για τους τελικούς του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2012, το Goal.com έκανε μια αναδρομή σε όλα τα προηγούμενα τουρνουά από την πρώτη έκδοση το 1960 για να επιλέξει την καλύτερη ενδεκάδα όλων των εποχών. Η καλύτερη ενδεκάδα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος όλων των εποχών με τους Ζινεντίν Ζιντάν, Μάρκο φαν Μπάστεν και Πάολο Μαλντίνι, περιλάμβανε επίσης τον Ντράγκαν Ντζάγιτς. Οι παίκτες επιλέχθηκαν με βάση τις επιδόσεις τους για τις χώρες τους μόνο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Ο συγγραφέας του κειμένου είπε: «Θεωρούμενος από ορισμένους ως ο καλύτερος αριστερός εξτρέμ της Ευρώπης, ο Ντζάγιτς ήταν ο καλύτερος παίκτης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματο του 1968. Σκόραρε τον νικητήριο γκολ του ημιτελικού εναντίον της Αγγλίας με μια απολαυστική λόμπα πριν ανοίξει το σκορ στον τελικό εναντίον της Ιταλίας. Η Γιουγκοσλαβία έμελλε να θριαμβεύσει έως ότου μια καθυστερημένη ισοφάριση από τον Άντζελο Ντομενγκίνι ανάγκασε σε επαναληπτικό αγώνα, που κέρδισε η Ιταλία με 2-0. Το 1976, βρισκόταν ξανά σε φόρμα, καθώς σκόραρε το 2ο γκολ επί της Δυτικής Γερμανίας στα ημιτελικά. Η Γερμανία έστειλε τον αγώνα στην παράταση και τελικά κέρδισε με 4-2. Ο Ντζάγιτς ήταν ένας δεξιοτέχνης ντριμπλέρ με φαρμακερό αριστερό πόδι».
Το 2016, η UEFA διοργάνωσε ψηφοφορία για να επιλέξει τους 11 σπουδαιότερους παίκτες όλων των εποχών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, από έναν κατάλογο 50 παικτών. Ο Ντζάγιτς ήταν υποψήφιος και η ψηφοφορία διεξήχθη τον Μάιο του 2016. Αυτή τη φορά, ο Ντζάγιτς δεν ήταν μέλος της ομάδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1968 Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1971 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1976 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ Κατηγορίας Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Μπαστιά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Χρυσοί Παίκτες ΟΥΕΦΑ
Ίλιον (Θεσσαλία)
Το Ίλιον (Ἴλιον) ήταν μια πόλη στην αρχαία Θεσσαλία. Προς το παρόν η θέση της πόλης δεν έχει εντοπιστεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χαμένες αρχαίες πόλεις Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θεσσαλίας
Αναστροφή οργάνων
Η αναστροφή οργάνων (situs inversus, αποκαλείται επίσης situs transversus ή oppositus) είναι συγγενής κατάσταση, στην οποία τα κύρια σπλαχνικά όργανα αντιστρέφονται ή αντικατοπτρίζονται από τις κανονικές τους θέσεις. Η κανονική διάταξη των εσωτερικών οργάνων είναι γνωστή ως τοποθεσία solitus. Αν και τα καρδιακά προβλήματα είναι πιο συνηθισμένα, πολλά άτομα με αναστροφή οργάνων δεν έχουν ιατρικά συμπτώματα ή επιπλοκές που προκύπτουν από την πάθηση, και μέχρι την έλευση της σύγχρονης ιατρικής, παρέμενε συνήθως χωρίς διάγνωση.
Η αναστροφή οργάνων απαντάται σε περίπου 0,01% του πληθυσμού ή περίπου 1 άτομο στα 10.000. Στην πιο συνηθισμένη κατάσταση, η ολική αναστροφή οργάνων (situs inversus totalis), περιλαμβάνει πλήρη μεταφορά (αντιστροφή από δεξιά προς τα αριστερά) όλων των σπλάχνων. Η καρδιά δεν βρίσκεται στη συνηθισμένη θέση της στο αριστερό στήθος, αλλά βρίσκεται στα δεξιά, μια κατάσταση γνωστή ως δεξιοκαρδία. Επειδή η σχέση μεταξύ των οργάνων δεν αλλάζει, τα περισσότερα άτομα με αναστροφή οργάνων δεν εμφανίζουν ιατρικά συμπτώματα ή επιπλοκές.
Σε σπανιότερες περιπτώσεις όπως η ασαφής αναστροφή οργάνων ή η ετεροταξία, η αναστροφή δεν μπορεί να προσδιοριστεί. Σε αυτούς τους ασθενείς, το ήπαρ μπορεί να είναι μεσαία γραμμή, ο σπλήνας να απουσιάζει ή να είναι πολλαπλός και το έντερο να έχει υποστεί κακία. Συχνά, οι δομές αντιγράφονται ή απουσιάζουν εντελώς. Αυτό είναι πιο πιθανό να προκαλέσει ιατρικά προβλήματα από την ολική αναστροφή οργάνων.
Σημάδια και συμπτώματα
Πολλοί άνθρωποι με ολική αναστροφή οργάνων δεν γνωρίζουν την ασυνήθιστη ανατομία τους έως ότου ζητήσουν ιατρική βοήθεια για μια άσχετη πάθηση, όπως κάταγμα στα πλευρά ή οξείασκωληκοειδίτιδα. Η κατάσταση μπορεί επίσης να αποκαλυφθεί κατά τη χορήγηση ορισμένων φαρμάκων ή κατά τη διάρκεια τεστ, όπως λήψη βαρίου ή υποκλυσμό. Η αναστροφή των οργάνων μπορεί στη συνέχεια να οδηγήσει σε κάποια σύγχυση, καθώς πολλά σημεία και συμπτώματα θα βρίσκονται στην άτυπη πλευρά. Για παράδειγμα, εάν ένα άτομο με αναστροφή οργάνων εμφανίσει σκωληκοειδίτιδα, θα εμφανιστεί στον ιατρό με πόνο στην κάτω αριστερή κοιλιακή χώρα, καθώς εκεί βρίσκεται η σκωληκοειδής απόφυση. (Η εντερική αναστροφή μπορεί να προκαλέσει την μετακίνηση της απόφυσης στα αριστερά). Έτσι, σε περίπτωση ιατρικού προβλήματος, η γνώση ότι το άτομο έχει αναστροφή οργάνων μπορεί να επισπεύσει τη διάγνωση. Τα άτομα με αυτήν τη σπάνια πάθηση πρέπει να ενημερώσουν τους γιατρούς τους πριν από την εξέταση, έτσι ώστε ο γιατρός να μπορεί να ανακατευθύνει την αναζήτηση για καρδιακούς ήχους και άλλα σημάδια. Η χρήση ετικέτας ιατρικής αναγνώρισης μπορεί να βοηθήσει στην ενημέρωση των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης σε περίπτωση που το άτομο δεν είναι σε θέση να επικοινωνήσει.
Η αναστροφή οργάνων περιπλέκει επίσης τις διαδικασίες μεταμόσχευσης οργάνων καθώς τα όργανα του δότη πιθανότατα θα προέρχονται από δότες της situs solitus (φυσιολογικοί). Καθώς η καρδιά και το ήπαρ εμφανίζουν χειρόμορφη συμμετρία, προκύπτουν γεωμετρικά προβλήματα τοποθετώντας ένα όργανο σε μια κοιλότητα που έχει σχήμα της ανεστραμμένης εικόνας. Για παράδειγμα, ένα άτομο με αναστροφή οργάνων που απαιτεί μεταμόσχευση καρδιάς χρειάζεται όλα τα μεγάλα αγγεία του που συνδέονται με την καρδιά του δότη. Ωστόσο, ο προσανατολισμός αυτών των αγγείων σε ένα άτομο μεαναστροφή οργάνων αντιστρέφεται, απαιτώντας βήματα έτσι ώστε τα αιμοφόρα αγγεία να ενωθούν σωστά.
Αιτία
μικρογραφία| Αξονική απεικόνιση [[Αξονική τομογραφία|CT που δείχνει δεξτροκαρδία και αναστροφή οργάνων σε ασθενή με σύνδρομο Kartagener .]] μικρογραφία| Αξονική απεικόνιση CT που δείχνει την ιαναστροφή οργάνων (ήπαρ και IVC στα αριστερά, σπλήνας και αορτή στα δεξιά) σε έναν ασθενή με σύνδρομο Kartagener. δεξιά|μικρογραφία| Η αναστροφή οργάνων έχει αυτοσωματικό υπολειπόμενο μοτίβο κληρονομικότητας. αναστροφή οργάνων είναι γενικά αυτοσωμική υπολειπόμενη γενετική κατάσταση, αν και μπορεί να συνδεθεί με το χρωμόσωμα Χ ή να βρεθεί σε πανομοιότυπα δίδυμα "κατοπτρικής εικόνας".
Περίπου το 25% των ατόμων με αναστροφή οργάνων έχουν υποκείμενη κατάσταση γνωστή ως πρωτοπαθής δυσκινησία βλεφαρίδων (PCD). Η PCD είναι δυσλειτουργία των βλεφαρίδων που εμφανίζεται κατά την πρώιμη εμβρυϊκή ανάπτυξη. Η κανονική λειτουργία των βλεφαρίδων καθορίζει τη θέση των εσωτερικών οργάνων κατά την πρώιμη ανάπτυξη, και έτσι τα έμβρυα με PCD έχουν πιθανότητα 50% να αναπτύξουν αναστροφή οργάνων. Εάν συμβαίνει αυτό, λέγεται ότι έχουν σύνδρομο Kartagener, που χαρακτηρίζεται από την τριάδα αναστροφής οργάνων, χρόνια ιγμορίτιδα και τη βρογχιεκτασία. Οι βλεφαρίδες είναι επίσης υπεύθυνες για την εκκαθάριση της βλέννας από τον πνεύμονα και η δυσλειτουργία προκαλεί αυξημένη ευαισθησία σε πνευμονικές λοιμώξεις. Το σύνδρομο Kartagener μπορεί επίσης να εκδηλωθεί με ανδρική υπογονιμότητα καθώς απαιτούνται λειτουργικές βλεφαρίδες για σωστή λειτουργία σπέρματος μαστίγιας.
Επίδραση στην ανατομία
Η κατάσταση επηρεάζει όλες τις κύριες δομές του θώρακα και της κοιλιάς. Γενικά, τα όργανα μεταφέρονται απλά μέσω του οβελιαίου επιπέδου. Η καρδιά βρίσκεται στη δεξιά πλευρά του θώρακα, το στομάχι και ο σπλήνας στη δεξιά πλευρά της κοιλιάς και το ήπαρ και η χοληδόχος κύστη στην αριστερή πλευρά. Ο φυσιολογικός δεξιός κόλπος της καρδιάς εμφανίζεται στα αριστερά και ο αριστερός κόλπος είναι στα δεξιά. Η ανατομία του πνεύμονα αντιστρέφεται και ο αριστερός πνεύμονας έχει τρεις λοβούς ενώ ο δεξιός πνεύμονας έχει δύο λοβούς. Τα έντερα και άλλες εσωτερικές δομές αντιστρέφονται επίσης από το φυσιολογικό και μεταφέρονται επίσης τα αιμοφόρα αγγεία, τα νεύρα και τα λεμφαγγεία.
Εάν η καρδιά ανταλλάσσεται στη δεξιά πλευρά του θώρακα, είναι γνωστή ως "situs inversus with dextrocardia " ή "sius inversus totalis". Εάν η καρδιά παραμένει στην κανονική αριστερή πλευρά του θώρακα, μια πολύ σπανιότερη κατάσταση (1 στους 2.000.000 του γενικού πληθυσμού), είναι γνωστή ως « situs inversus με levocardia» ή «situs inversus incompletus».
Η αναστροφή του οπτικού δίσκου μπορεί να εμφανιστεί μονομερώς ή διμερώς, που σχετίζεται με μειωμένη διοφθαλμικότητα και στέρεο που μοιάζει με σύνδρομο μονοκαθορισμού. Χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση των αγγείων του αμφιβληστροειδούς σε ανώμαλη κατεύθυνση (από τη ρινική παρά από τη χρονική άποψη) με εκτροπή (κλίση) του οπτικού δίσκου.
Υπάρχει και φιλότιμο
Το Υπάρχει και φιλότιμο είναι μια ελληνική κωμική ταινία της Φίνος Φιλμ του 1966 σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου, με πρωταγωνιστή τον Λάμπρο Κωνσταντάρα. Το κινηματογραφικό έργο βασίστηκε στο θεατρικό έργο «Ανώμαλη προσγείωση», μια διαχρονική κωμωδία που έγραψαν οι Αλέκος Σακελλάριος - Χρήστος Γιαννακόπουλος και την οποία ανέδειξε ο Λάμπρος Κωνσταντάρας με την ερμηνεία του στον κινηματογράφο. Το όνομα του πρωταγωνιστικού ρόλου «Μαυρογιαλούρος» έχει γίνει μέρος της πολιτικής ορολογίας στην Ελλάδα. Η ταινία Υπάρχει και φιλότιμο έχει παιχτεί πολλές φορές στην τηλεόραση και παραμένει δημοφιλής ακόμη και πολλά χρόνια μετά την πρώτη παράστασή της.
Αναστροφή οργάνων
Διάγνωση
Η διάγνωση της αναστροφής οργάνων μπορεί να γίνει χρησιμοποιώντας τεχνικές απεικόνισης όπως ακτινογραφία, υπερηχογράφημα, αξονική τομογραφία και μαγνητική τομογραφία (MRI).
Υπάρχει και φιλότιμο
Πλοκή
Ο Ανδρέας Μαυρογιαλούρος (Λάμπρος Κωνσταντάρας) είναι υπουργός Εθνικής Ανασυγκροτήσεως και Περιθάλψεως, αρμόδιος γενικά για τα ζητήματα υποδομής της υπαίθρου και της περιφέρειας. Καταγόμενος από παλαιό πολιτικό τζάκι και αρεσκόμενος στη χαρτοπαιξία και την καλοπέραση, ο Μαυρογιαλούρος παίζει μάλλον διακοσμητικό ρόλο, αφού με τις περισσότερες υποθέσεις του υπουργείου ασχολούνται ο ιδιαίτερος γραμματέας του Γιώργος (Ανδρέας Ντούζος) και ο κομματικός παράγοντας Θόδωρος Γκρούεζας (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος), οι οποίοι κατ' επανάληψη υπεξαιρούν δημόσιο χρήμα και υπερτιμολογούν δημόσια έργα για να πλουτίσουν ενώ διατηρούν τον υπουργό σε πλήρη άγνοια για τις κάκιστες και πρωτόγονες υποδομές και τα προβλήματα των αγροτικών περιοχών στις οποίες εκλέγεται βουλευτής. Με αφορμή την πρόσφατη ανέγερση του νέου μαιευτηρίου στην Πλατανιά, το κεφαλοχώρι της εκλογικής του περιφέρειας, ο Μαυρογιαλούρος έχει προγραμματίσει να παραστεί στα εγκαίνια, ώστε μεταξύ άλλων να τονώσει το πολιτικό του προφίλ. Στο ταξίδι αυτό, που πραγματοποιείται οδικώς, τον συνοδεύει απρόθυμα η κακομαθημένη κόρη του Αλίκη (Νίκη Λινάρδου) καθώς και ο οδηγός του (Γιώργος Γρηγορίου).
Αναστροφή οργάνων
Θεραπευτική αγωγή
Δεν απαιτείται θεραπεία εάν το άτομο είναι υγιές.
Υπάρχει και φιλότιμο
Πλοκή
Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, η Αλίκη επιμένει να οδηγήσει εκείνη το αυτοκίνητο, παρόλο που δεν είναι ιδιαίτερα ικανή οδηγός, και ο πατέρας της τελικά συγκατατίθεται. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την πρόσκρουση του αυτοκινήτου σε μια ελιά πάνω σε χωματόδρομο, δίπλα στο μικρό χωριό Άγριλος που είναι κοντά στην Πλατανιά. Οι κάτοικοι του χωριού σπεύδουν να βοηθήσουν τους επιβάτες και αφότου ακούει μερικά αρνητικά σχόλια για το άτομό του από τους χωρικούς, οι οποίοι δεν γνωρίζουν ποιος πραγματικά είναι, αποφασίζει να κρατήσει την πραγματική του ταυτότητα μυστική ώστε να πληροφορηθεί τα πραγματικά αισθήματά τους για εκείνον.
Αναστροφή οργάνων
Επιδημιολογία
Η αναστροφή οργάνων είναι πολύ σπάνια, επηρεάζοντας το 0,01% του πληθυσμού. Αυτό ισοδυναμεί με 1 στα 10.000 άτομα.
Υπάρχει και φιλότιμο
Πλοκή
Προοδευτικά και με παραινέσεις του ίδιου του υπουργού, οι χωρικοί αρχίζουν να αποκαλύπτουν την παντελή αδιαφορία του κράτους προς τα προβλήματά τους, την ψηφοθηρία, την οικονομική διαφθορά και τα ψέματα των συνεργατών του υπουργού, και κυριότερα του Γκρούεζα, καθώς και τις διακρίσεις εις βάρος των χωρικών ανάλογα με τις κομματικές τους προτιμήσεις. Βαθμιαία ο Μαυρογιαλούρος συνειδητοποιεί τόσο τη δική του ανικανότητα και την αδικία όσο και τα λάθη που έκανε σε όλους τους τομείς της ζωής του. Όταν ο Γκρούεζας καταφθάνει με ένα νοσοκομειακό αυτοκίνητο για να παραλάβει τον υπουργό, εκείνος νευριασμένος μεταβαίνει στην Πλατανιά και την άλλη μέρα οι εφημερίδες δημοσιεύουν την επιστολή παραίτησής του. Γυρίζοντας στο σπίτι του στην Αθήνα αντιμετωπίζει και αποπέμπει τον γραμματέα του και τον Γκρούεζα και αποφασίζει να προωθήσει στη δικαιοσύνη τις υπεξαιρέσεις τους, καθώς και να επιβάλει στην οικογένειά του έναν πιο μετρημένο και ουσιαστικό τρόπο ζωής.
Αναστροφή οργάνων
Ιστορία
Η δεξτροκαρδία (η καρδιά που βρίσκεται στη δεξιά πλευρά του θώρακα ) παρατηρήθηκε και αναπαραστάθηκε από τον Λεονάρντο ντα Βίντσι το 1452-1519, και στη συνέχεια αναγνωρίστηκε από τον Μάρκο Αουρέλιο Σεβερίνο το 1643. Η αναστροφή οργάνων περιγράφηκε για πρώτη φορά περισσότερο από έναν αιώνα αργότερα από τον Matthew Baillie.
Υπάρχει και φιλότιμο
Παραγωγή
Το 2013 το θεατρικό έργο ξανανέβηκε σε σκηνοθεσία Γιάννη Μπέζου και με πρωταγωνιστή τον Γιώργο Παρτσαλάκη.
Αναστροφή οργάνων
Ετυμολογία
Ο όρος situs inversus είναι σύντομη μορφή της λατινικής φράσης situs inversus viscerum, που σημαίνει "ανεστραμμένη θέση των εσωτερικών οργάνων".
Υπάρχει και φιλότιμο
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1966 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Αλέκου Σακελλάριου Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Αναστροφή οργάνων
Αξιοσημείωτες περιπτώσεις
Αξιοσημείωτα άτομα με τεκμηριωμένες περιπτώσεις ιστοτόπων inversus περιλαμβάνουν:
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγγενείς διαταραχές Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες Κατηγορία:Αυτοσωμικές υπολειπόμενες διαταραχές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μαρία Θηρεσία της Σαβοΐας (1803-1879)
Η Μαρία Θηρεσία της Σαβοΐας (Maria Teresa di Savoia, 19 Σεπτεμβρίου 1803 - 16 Ιουλίου 1879) ήταν η σύζυγος του Καρόλου Β΄ της Πάρμας.
Βιογραφία
Η Μαρία Θηρεσία Φερδινάνδα Φιλικητάτη Γαϊτανή Πία γεννήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1803 στο Παλάτσο Κολόννα στη Ρώμη και ήταν το πέμπτο παιδί και η τέταρτη κόρη του Βίκτωρα Εμμανουήλ Α΄ της Σαρδηνίας και της Μαρίας Θηρεσίας της Αυστρίας-Έστε, και δίδυμη αδελφή της Μαρίας Άννας. Η Μαρία Θηρεσία ήταν όμορφη, υψηλή, με βασιλική ευγένεια και μελαγχολική έκφραση.
Στις 5 Σεπτεμβρίου 1820 παντρεύτηκε τον Κάρολο Λουδοβίκο, Πρίγκιπα της Λούκκα. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:
Ήταν μια βαθιά θρησκευόμενη γυναίκα, αφοσιωμένη στην καθολική πίστη της. Αυτή και ο άνδρας της, έζησαν το μεγαλύτερο μέρος του γάμου της μακριά ο ένας από τον άλλο. Η Μαρία Θηρεσία, παραμελημένη από τον σύζυγό της που είχε πολυάριθμες σχέσεις, στράφηκε όλο και περισσότερο προς τη θρησκεία, ενώ μεγάλωνε η περιφρόνησή της για τη ζωή και τις ψυχαγωγικές δραστηριότητες της Αυλής, στις οποίες είχε συνηθίσει εκείνος. Η σχέση τους ήταν ψυχρή από την αρχή και επιδεινώθηκε γρήγορα με το χρόνο.
Απεβίωσε στις 16 Ιουλίου 1879 από εγκεφαλική αρτηριοσκλήρωση στο Σαν Μαρτίνο σε ηλικία 75 ετών. Είναι θαμμένη στο κοιμητήριο Βεράνο στη Ρώμη, ντυμένη με ενδυμασία του Τρίτου Τάγματος του Αγίου Δομινίκου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Πάρμας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαβοΐας Κατηγορία:Δούκισσες της Πάρμας
Μάρτιν Μπάλσαμ
Ο Μάρτιν Χένρι Μπάλσαμ (αγγλικά: Martin Henry Balsam, 4 Νοεμβρίου 1919 - 13 Φεβρουαρίου 1996) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός από τους ρόλους του σε αξιοσημείωτες ταινίες, όπως το Οι 12 ένορκοι (1957), τοΨυχώ (1960), το Breakfast at Tiffany's (1962), το Δυο Γίγαντες Συγκρούονται (1962), το Τόρα! Τόρα! Τόρα! το Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές (1974) και το Όλοι οι Άνθρωποι του Προέδρου (1976).
Το 1966, κέρδισε το Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου, για την ερμηνεία του στην ταινία Μεγάλη Θύελλα σε Μικρή Καρδιά (A Thousand Clowns, 1965). Επίσης έχει συμμετάσχει σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές και σε τηλεοπτικές ταινίες, μερικές από τις πιο γνωστές σειρές είναι το Κότζακ, το The Man from U.N.C.L.E. και το Archie Bunker's Place. Συνολικά συμμετείχε σε πάνω από 170 ταινίες και σειρές. Ωστόσο, συμμετείχε και σε θεατρικές παραστάσεις, με την πιο γνωστή του να είναι το You Know I Can't Hear You When the Water's Running, στο οποίο κέρδισε και Βραβείο Tony.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Καφελείς
Το Καφελείς (Καφελείς) ήταν πόλις (πόλη-κράτος) στην Αϊνιίδα της αρχαίας Θεσσαλίας.
Προς το παρόν η θέση της πόλης είναι άγνωστη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χαμένες αρχαίες πόλεις Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Βουλευτικές εκλογές στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (2011)
Στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν πρόωρα στις 5 Ιουνίου 2011, ο κυβερνών συνασπισμός του πρωθυπουργού Νίκολα Γκρούεφσκι (VMRO-DPMNE) εξασφάλισε ποσοστό 38,98% και 56 έδρες έναντι 32,78 % για την Σοσιαλδημοκρατική Ένωση (SDSM) του Μπράνκο Τσερβένκοφσκι και της Ράντμιλα Σεκερίνσκα με 42 έδρες.
Παραπομπές
2011
Σχολή Καρυτσιώτη
Η Σχολή Καρυτσιώτη ήταν μία ιστορική σχολή, που λειτούργησε στον Άγιο Ιωάννη Αρκαδίας από το 1798 έως τον Ιούλιου του 1826. Ιδρυτής της Σχολής ήταν ο πλούσιος Αγιαννίτης έμπορος, Δημήτριος Καρυτσιώτης. Η σχολή αυτή βρισκόταν χτισμένη στον λοφίσκο Κουτρί, στην είσοδο του χωριού, σε υψόμετρο 750 μέτρων.Το 1805, ο Δημήτριος Καρυτσιώτης ανήγειρε στο Άστρος, παράρτημα της Σχολής του Αγίου Ιωάννη,που στεγάζεται το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους.
Ιστορία
Στον Άγιο Ιωάννη, ήδη από τα πρώτα χρόνια της Τουρκοκρατίας, λειτουργούσαν πολλές σχολές. Η πρώτη αναφορά Σχολής στον Άγιο Ιωάννη, εμφανίζεται σε πατριαρχικό σιγίλιο του 1638, σύμφωνα με το οποίο ο Άγιος Ιωάννης ανακηρυσσόταν «σταυροπηγιακό» χωριό, με έδρα τον ναό του Αγίου Βασιλείου, «χάριν βεβαίως τῆς Σχολῆς τοῦ Ἀγίου Ἱωάννου, λειτουργούσης πολλοῦ παλαιότερον». Σύμφωνα, λοιπόν, με αυτό το σιγίλιο, στον Άγιο Ιωάννη λειτουργούσε σχολείο, πολύ πριν το 1638. Στον Άγιο Ιωάννη, λειτουργούσαν επίσης και «κατώτερα» σχολεία, όπως αυτό του Παπακυριακού και κρυφά σχολεία, αρχικά στο Μετόχι, της Μονής Λουκούς, Άγιος Δημήτριος και αργότερα στους νάρθηκες των εκκλησιών του χωριού. Το 1715, επετράπη η ίδρυση σχολείου στους κατοίκους του Αγίου Ιωάννου «Ναυπλίου», το οποίο πρόκειται ασφαλώς για τον Άγιο Ιωάννη Αρκαδίας, αφού κατά την Ενετοκρατία, το χωριό υπαγόταν εκκλησιαστικά και διοικητικά στο Ναύπλιο. Το σχολείο αυτό ήταν «ανώτερο» και ονομαζόταν Σχολή του Αγίου Ιωάννου. Στις 14 Μαΐου 1765, ύστερα από γραπτή παράκληση των ιερέων και του λαού του Αγίου Ιωάννη, με σιγίλιο του Πατριάρχη Σαμουήλ Χαντζερή, ανασυγκροτήθηκε και ανασυστάθηκε το Φροντιστήριον και σχολείον Ελληνικών γραμμάτων, «πρός διδασκαλίαν καί ψυχικήν ὠφέλειαν, οὖ μόνον τῶν ἐγχωρίων κατοίκων, ἀλλά καί τῶν ξένων παίδων». Το σχολείο αυτό, στεγάστηκε στο μετόχι της Μονής Λουκούς, Άγιο Δημήτριο, πλησίον του Αγίου Ιωάννη.
Το 1798, ο πλούσιος Αγιαννίτης έμπορος Δημήτριος Καρυτσιώτης (1741 - 1819), ο οποίος ζούσε και εμπορευόταν στην Τεργέστη, ανήγειρε μία μεγαλοπρεπή και «καλλιμάρμαρο» Σχολή, στον λόφο Κουτρί του Αγίου Ιωάννη. Έκτισε ακόμη οικήματα για τους μαθητές, που φοιτούσαν στη Σχολή και για τους διδασκάλους. Επιπλέον, εφοδίασε τη Σχολή με όργανα φυσικής, αστρονομίας, χημείας, χάρτες και άλλα εποπτικά μέσα διδασκαλίας. Ο Καρυτσιώτης πλούτισε επίσης τη Σχολή με βιβλία, ενώ δημιούργησε μία μεγάλη βιβλιοθήκη. Η σχολή είχε εμπορικό και επαγγελματικό προσανατολισμό, με επιθυμία του Καρυτσιώτη, αφού ο ίδιος επιθυμούσε οι συμπατριώτες του να στραφούν προς το εμπόριο. Οι μαθητές διδάσκονταν αρχαίους Έλληνες συγγραφείς, μαθηματικά, φυσική, χημεία, γαλλικά, ιταλικά κ.ά. Η Σχολή Καρυτσιώτη λειτουργούσε κανονικότατα και σύντομα απέκτησε μεγάλη φήμη· σε αυτή συνέρρεαν μαθητές από διάφορα μέρη της Πελοποννήσου, της Στερεάς Ελλάδας και των νησιών. Το 1805, ο Δημήτριος Καρυτσιώτης ανήγειρε στο Άστρος, παράρτημα της Σχολής του Αγίου Ιωάννη. Δώρισε επίσης μία μεγάλη έκταση 46 στρεμμάτων γύρω από τη Σχολή, το λεγόμενο Αγροκήπιο. Επίσης, ο αδελφός του Γεώργιος μετέφερε το νερό από την Μονή Λουκούς προς ύδρευση του Άστρους και της Σχολής.
Το 1817, ο Δημήτριος Καρυτσιώτης τοποθέτησε τον ανιψιό του, Προκόπιο Καρυτσιώτη διευθυντή της Σχολής και ανακαίνισε τη Σχολή. Ο Προκόπιος δίδαξε με ζήλο και προθυμία για 2 χρόνια. Στις 27 Φεβρουαρίου 1819, ο Δημήτριος Καρυτσιώτης πέθανε και αφιέρωσε τη Σχολή στην κοινότητα του Αγίου Ιωάννη. Μέσω της διαθήκης του άφησε υπεύθυνο τον Προκόπιο και χρήματα για τις ανάγκες των Σχολών. Κατά τα έτη της Επαναστάσεως του 1821, η Σχολή λειτουργούσε με δυσκολίες. Σύμφωνα με έγγραφο του εκπροσώπου του Υπουργείου Θρησκείας το 1824, οι μαθητές της Σχολής «ἀντί νά καταγίνονται εῖς τήν σπουδήν τῶν μαθημάτων....καταγίνονται ἀπό τήν αὐγήν ἒως τό ἒσπερας καθ' ἐκάστην μέραν εῖς τό νά παίζουν χαρτιά....ταῦτα πληροφορηθέν τό Ὑπουργεῖον τοῦτο ἐταράχθη και ἐφριξεν !». Έτσι, το Υπουργείο, μαθαίνοντας για την κατάσταση της Σχολής, εξέδωσε έναν αφορισμό προς τους μαθητές.
Τον Αύγουστο του 1826 και οι δύο σχολές πυρπολήθηκαν από τις ορδές του Ιμπραήμ πασά και η Σχολή του Αγίου Ιωάννη καταστράφηκε ολοσχερώς. Η δε σχολή του Άστρους, σύντομα ανακαινίστηκε και έλαβε την ονομασία Μουσείον Καρυτσιώτου. Από την πυρπόλυση της Σχολής, διασώθηκαν 1500 βιβλία, τα οποία φυλασσόταν το 1827 στην οικία των Ζαφειροπουλαίων (Κάστρο Παραλίου Άστρους). Σώθηκε επίσης και η κτητορική επιγραφή της Σχολής, η οποία φυλασσόταν από το 1874 έως το 1965 στον γυναικωνίτη του ναού του Αγίου Γεωργίου στον Άγιο Ιωάννη.
Μετέπειτα Χρόνια
Οι κάτοικοι του Αγίου Ιωάννου αποφάσισαν σύντομα πως έπρεπε να επισκευάζουν την κατεστραμμένη Σχολή. Σύμφωνα με τον ιστορικό Φαίδωνα Κουκουλέ, «ὂνειρον νοεῖται τῶν κατοίκων ἦτο νά ἀποκατασταθήσωσι τήν προτέραν ἀκμήν τῆς σχολῆς των». Σύντομα, κινήθηκαν προς κάθε δυνατή κατεύθυνση και παρακάλεσαν τον συμπατριώτη τους Προκόπιο Καρυτσιώτη, ο οποίος ζούσε στην Τεργέστη, να τους βοηθήσει να επισκευάσουν τη Σχολή. Επίσης, παρακάλεσαν για βοήθεια τον Διοικητή Αγίου Πέτρου - Πραστού και την κυβέρνηση, χωρίς όμως να γίνει τίποτα. Έτσι, με το πέρασμα των χρόνων, η Σχολή κατέρρευσε και απέμειναν σωροί ερειπίων στον λόφο Κουτρί. Παρόλα αυτά, οι κάτοικοι του Αγίου Ιωάννη, ίδρυσαν σύντομα καινούρια σχολεία στο χωριό.
Περιγραφή της Σχολής
μικρογραφία|Η κτητορική επιγραφή της Σχολής Καρυτσιώτη. Έχει διαστάσεις 1,15×1,49 μ. και η πλάκα έχει πάχος 0,10 μ. Η επιγραφή φέρει την ημερομηνία [[18 Ιουλίου 1798. Τα γράμματά της είναι ψευδοβυζαντινά και η Σχολή απευθύνεται προς τον «Φιλοθεάμονα» (αυτόν που του αρέσουν τα θεάματα).]]
Από τα διδακτήρια της Σχολής Καρυτσιώτη, δεν διασώθηκε καμία καλλιτεχνική απεικόνιση. Σύμφωνα με την παράδοση και τις μαρτυρίες των κατοίκων, η Σχολή περιελάμβανε τα διδακτήρια, οικήματα που κατοικούσαν οι μαθητές, μαγειρεία κ.ά. Στο χώρο της σχολής σωζόταν σωροί πετρών και λείψανα τοίχων μέχρι το 1939. Στο μέσον του λόφου, υπήρχε πλακόστρωτο προαύλιο διαστάσεων 28×27 μ., δηλαδή 756 τ.μ. Γύρω από το προαύλιο, υπήρχε το διδακτήριο, οι κατοικίες, τα μαγειρεία και ένας υψηλός μαντρότοιχος, που περίκλειε τη Σχολή. Έτσι, η σχολή έμοιαζε με βυζαντινό μοναστήρι (όπως οι κοντινές μονές της Λουκούς και της Παλαιοπαναγιάς). Τα πιο υψηλά οικοδομήματα είχαν θόλους και πάνω από αυτά βρισκόταν οι αίθουσες διδασκαλίας. Τα περισσότερα οικήματα ήταν μάλλον μικρά και ισόγεια. Σε αυτά έμεναν οι μαθητές, που ερχόταν από μακρινά μέρη. Βόρεια του λόφου, υπήρχαν τα μαγειρεία και τα αφοδευτήρια. Στα νότια του λόφου, υπήρχαν τα μεγαλύτερα οικοδομήματα, αφού -σύμφωνα με μαρτυρίες- εκεί βρισκόταν τα πιο πολλά ερείπια.
Στα δυτικά του λόφου, εκεί που βρίσκεται σήμερα τοποθετημένη η κτητορική επιγραφή, υπήρχε η κύρια είσοδος της Σχολής. Πάνω από την είσοδο, βρισκόταν αναρτημένη η κτητορική επιγραφή. Γύρω από την είσοδο, υπήρχαν 22 σκαλοπάτια τα οποία οδηγούσαν στα ψηλότερα οικοδομήματα της Σχολής. Άλλες είσοδοι υπήρχαν στα βόρεια και στα νότια του λόφου, οι οποίες ήταν μικρές. Τα ερείπια καταλάμβαναν μεγάλη έκταση, σύμφωνα με τον Διοικητή Αγίου Πέτρου - Πραστού, ο οποίος σε επιστολή του προς την Γραμματεία των Εκκλησιαστικών το 1830, ζητούσε να βοηθήσουν για την ανοικοδόμηση της Σχολής «διά τό εὔπορον εῖς τήν κωμόπολιν τοῦ Ἀγίου Ἱωάννου, διά τό καταλληλότερον τῆς θέσεως, διά τό ἀξιόλογον τῆς περιφήμου βιβλιοθήκης καί διά τήν τῶν μεγάλων ἐρειπίων ἐκτασιν, συμφέρει νά ἀποκατασταθῃ ἐκεῖ ἐνα Ἐλληνικόν σχολεῖον».
Κατάλογος διδασκάλων της Σχολής
Τα γνωστά ονόματα των διδασκάλων που δίδαξαν στη Σχολή, είναι τα εξής:
Ο χώρος σήμερα
μικρογραφία|Το παλιό δημοτικό σχολείο Ο λοφίσκος Κουτρί, όπου υπήρχε η Σχολή, βρίσκεται στην είσοδο του χωριού. Στον χώρο της Σχολής Καρυτσιώτη, βρίσκεται σήμερα χτισμένο το Δημοτικό σχολείο (1965). Ο λοφίσκος είναι κατάφυτος από πεύκα, ενώ υπάρχει γήπεδο μπάσκετ, παιδική χαρά και καφετέρια. Επίσης, στον λόφο βρίσκονται διάσπαρτα παραδοσιακά, πλακόστρωτα αλώνια. Το Κουτρί αποτελεί σήμα κατατεθέν του Αγίου Ιωάννη και έναν τόπο αναψυχής για τους εντόπιους και ξένους επισκέπτες.
Χρήστος Γερακίνης
Ο '''Χρήστος Δ. Γερακίνης''' (Στενή Ευβοίας, 14 Νοεμβρίου 1893  - 20 Νοεμβρίου 1985) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και υπουργός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1893 και ήταν γιος του Δημητρίου Γερακίνη. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, στην Ανωτέρα Σχολή Πολέμου και στο Κέντρο Σπουδών Πεζικού στη Γαλλία. Ξεκίνησε τη στρατιωτική του σταδιοδρομία ως Ανθυπολοχαγός, το 1917. Όταν έγινε η γερμανική εισβολή στην Ελλάδα, ήταν διοικητής του 90ού Συντάγματος Πεζικού. Με το βαθμό του συνταγματάρχη διετέλεσε υποδιοικητής του Τάγματος Ασφαλείας Χαλκίδας. Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας ο Γερακίνης διορίστηκε από την κυβέρνηση Βούλγαρη υποδιοικητής της Σχολής Ευελπίδων, ενώ από το 1945 ως το 1946 ήταν διοικητής της Σχολής Πεζικού. Σύμφωνα με τη Μαύρη Βίβλο του ΕΑΜ του 1945, εκκρεμούσαν εις βάρος του πάνω από είκοσι μηνύσεις και δύο εντάλματα σύλληψης. Tο Μάρτιο του 1947 το Ειδικό Δικαστηριο Χαλκίδας απηλλαξε από τις εναντίον τους κατηγορίες κατηγορίες το Γερακίνη και τους ταγματασφαλίτες του Αλιβερίου. Από το 1948 ως το 1950 ανέλαβε διοικητής του ΚΕΜ της 15ης Μεραρχίας.
Μετά την αποστρατεία του το φθινόπωρο του 1952 από την κυβέρνηση Πλαστήρα με το βαθμό του Αντιστράτηγου, πολιτεύτηκε με τον Ελληνικό Συναγερμό με τον οποίο εκλέχθηκε βουλευτής Χαλκίδας το 1952. Στις 11 Απριλίου 1954 διορίστηκε υφυπουργός Συγκοινωνιών στην κυβέρνηση Παπάγου. Παρέμεινε υφυπουργός ως την παραίτησή του, στις 15 Δεκεμβρίου 1954.
Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Βελλή και είχαν 1 γιο και 4 κόρες. Έγραψε το έργο "Στοιχεία Γενικής Τακτικής" (1927). Συνέταξε και επιμελήθηκε επίσης πολλά λήμματα στην Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαίδεια.
Πέθανε το 1985 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 21 Νοεμβρίου (στο αγγελτήριο της κηδείας του αναφέρεται ως επίτιμος Επιθεωρητής Σωμάτων).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Χαλκίδας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Συγκοινωνιών Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού
Λιμναία (Θεσσαλία)
Η Λιμναία (Λιμναία) ή Λιμναίο (Λιμναίον) ήταν μια πόλη της Ιστιαιώτιδας στην αρχαία Θεσσαλία, η οποία κατελήφθη από τους Ρωμαίους το 191 π.Χ.
Η θέση της πόλης βρίσκεται εντός των ορίων του Βλοχού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Θεσσαλίας