cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ισαβέλλα της Κύπρου
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ούγου Α΄ της Κύπρου και της Αλίκης των Μπλουά, κόρης του Ερρίκου Β΄ κόμη της Καμπανίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ερρίκο των Πουατιέ (γιο του Βοημούνδου Δ΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας και της Πλεζάνς Εμπριάκο του Ζιμπλέ), αδελφό του Βοημούνδου Ε΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας. Οι απόγονοι τους, αν και ανήκαν στον Οίκο του Πουατιέ, διατήρησαν το επώνυμο Λουζινιάν της Ισαβέλλας. Μαζί του απέκτησε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ισαβελλα Κ
Πεζόδρομος
μικρογραφία|250px|Ο πεζόδρομος της Φωκίωνος Νέγρη Ως πεζόδρομος ορίζεται ο χώρος στις πόλεις που προορίζεται για να περπατάνε αποκλειστικά οι πεζοί & δεν επιτρέπει κυκλοφορία οχημάτων. Για αυτό τον λόγο και ονομάζεται πεζόδρομος (πεζός + δρόμος). Διαφέρει από το πεζοδρόμιο στο ότι δεν συνυπάρχει με τον δρόμο. Συνήθως, ο πεζόδρομος είναι πρώην δρόμος κυκλοφορίας οχημάτων & είναι υπερυψωμένος όπως το πεζοδρόμιο. Στον πεζόδρομο μπορεί να βρίσκονται φυτεμένα δένδρα ή άλλα φυτά, συντριβάνια, παιδικές χαρές, κλπ. Παράδειγμα αποτελούν ο πεζόδρομος Φωκίωνος Νέγρη στην Κυψέλη, ο πεζόδρομος Διονυσίου Αρεοπαγίτου περιμετρικά της Ακρόπολης, που περνά από το βράχο του Αρείου Πάγου, καθώς & ένα μέρος της οδού Ερμού στο Σύνταγμα.
Κατηγορία:Οδικό δίκτυο
Νανοηλεκτρομηχανικά συστήματα
Τα νανοηλεκτρομηχανικά συστήματα (NEMS) είναι μια κατηγορία διατάξεων που ενσωματώνουν ηλεκτρική και μηχανική λειτουργικότητα στη νανοκλίμακα. Τα NEMS αποτελούν το επόμενο λογικό βήμα σμίκρυνσης από τα λεγόμενα μικροηλεκτρομηχανικά συστήματα ή συσκευές MEMS. Τα NEMS ενσωματώνουν συνήθως νανοηλεκτρονικά τύπου τρανζίστορ με μηχανικούς ενεργοποιητές, αντλίες ή κινητήρες και μπορούν έτσι να αποτελέσουν φυσικούς, βιολογικούς και χημικούς αισθητήρες. Η ονομασία προέρχεται από τις τυπικές διαστάσεις των συσκευών στην περιοχή των νανομέτρων, που οδηγούν σε χαμηλή μάζα, υψηλές συχνότητες μηχανικού συντονισμού, δυνητικά μεγάλα κβαντομηχανικά φαινόμενα, όπως η κίνηση μηδενικού σημείου, και υψηλό λόγο επιφάνειας προς όγκο, χρήσιμο για μηχανισμούς ανίχνευσης με βάση την επιφάνεια. Οι εφαρμογές περιλαμβάνουν επιταχυνσιόμετρα και αισθητήρες για την ανίχνευση χημικών ουσιών στον αέρα.
Ιστορικό
Το 1960, οι Mohamed M. Atalla και Dawon Kahng στα Bell Labs κατασκεύασαν το πρώτο MOSFET με πάχος οξειδίου πύλης 100 nm. Το 1962, οι Atalla και Kahng κατασκεύασαν ένα τρανζίστορ σύνδεσης μετάλλου-ημιαγωγού (M-S junction) με βάση νανοστρώματα που χρησιμοποιούσε λεπτά υμένια χρυσού (Au) με πάχος 10 nm. Το 1987, ο Bijan Davari ηγήθηκε μιας ερευνητικής ομάδας της IBM που επέδειξε το πρώτο MOSFET με πάχος οξειδίου 10 nm. Τα MOSFET πολλαπλών πυλών επέτρεψαν την κλιμάκωση κάτω από το μήκος καναλιού των 20 nm, ξεκινώντας με το FinFET. Το FinFET προέρχεται από την έρευνα του Digh Hisamoto στο Κεντρικό Ερευνητικό Εργαστήριο της Hitachi το 1989.0 Στο UC Berkeley, μια ομάδα με επικεφαλής τον Hisamoto και τον Chenming Hu της TSMC κατασκεύασε διατάξεις FinFET με μήκος καναλιού έως 17 nm το 1998.
NEMS
Το 2000, η πρώτη συσκευή NEMS πολύ μεγάλης κλίμακας ολοκλήρωσης (VLSI) επιδείχθηκε από ερευνητές της IBM. Η παραδοχή της ήταν μια συστοιχία από μύτες AFM οι οποίες μπορούν να θερμαίνουν/ανιχνεύουν ένα παραμορφώσιμο υπόστρωμα προκειμένου να λειτουργούν ως συσκευή μνήμης. Περαιτέρω συσκευές έχουν περιγραφεί από τον Stefan de Haan. Το 2007, ο Διεθνής Τεχνικός Χάρτης Πορείας για τους Ημιαγωγούς (ITRS) περιέχει τη μνήμη NEMS ως νέα καταχώριση στην ενότητα Emerging Research Devices.
Μικροσκοπία ατομικής δύναμης
Μια βασική εφαρμογή των NEMS είναι τα ακροφύσια μικροσκοπίου ατομικής δύναμης. Η αυξημένη ευαισθησία που επιτυγχάνεται με τα NEMS οδηγεί σε μικρότερους και αποτελεσματικότερους αισθητήρες για την ανίχνευση τάσεων, δονήσεων, δυνάμεων σε ατομικό επίπεδο και χημικών σημάτων. Οι μύτες AFM και άλλες ανιχνεύσεις στη νανοκλίμακα βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στα NEMS.
Προσεγγίσεις για τη σμίκρυνση
Μπορούν να βρεθούν δύο συμπληρωματικές προσεγγίσεις για την κατασκευή των NEMS. Η προσέγγιση από πάνω προς τα κάτω χρησιμοποιεί τις παραδοσιακές μεθόδους μικροκατασκευής, δηλαδή την οπτική, τη λιθογραφία με δέσμη ηλεκτρονίων και τις θερμικές επεξεργασίες, για την κατασκευή διατάξεων. Αν και περιορίζεται από την ανάλυση αυτών των μεθόδων, επιτρέπει μεγάλο βαθμό ελέγχου των δομών που προκύπτουν. Με αυτόν τον τρόπο κατασκευάζονται διατάξεις όπως νανοκαλώδια, νανοράβδοι και νανοδομές με μοτίβο από μεταλλικά λεπτά υμένια ή χαραγμένα στρώματα ημιαγωγών. Για τις προσεγγίσεις από πάνω προς τα κάτω, η αύξηση του λόγου επιφάνειας προς όγκο ενισχύει την αντιδραστικότητα των νανοϋλικών.
Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ένας συνδυασμός αυτών των προσεγγίσεων, κατά τον οποίο μόρια νανοκλίμακας ενσωματώνονται σε ένα πλαίσιο από πάνω προς τα κάτω. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι ο νανοκινητήρας νανοσωλήνων άνθρακα.
Αλλοτροπικά του άνθρακα
Πολλά από τα υλικά που χρησιμοποιούνται συνήθως για την τεχνολογία NEMS έχουν ως βάση τον άνθρακα, συγκεκριμένα το διαμάντι, οι νανοσωλήνες άνθρακα και το γραφένιο. Αυτό οφείλεται κυρίως στις χρήσιμες ιδιότητες των υλικών με βάση τον άνθρακα, οι οποίες ανταποκρίνονται άμεσα στις ανάγκες των NEMS. Οι μηχανικές ιδιότητες του άνθρακα (όπως το μεγάλο μέτρο ελαστικότητας Young) είναι θεμελιώδεις για τη σταθερότητα των NEMS, ενώ οι μεταλλικές και ημιαγωγικές αγωγιμότητες των υλικών με βάση τον άνθρακα τους επιτρέπουν να λειτουργούν ως τρανζίστορ.
Τόσο το γραφένιο όσο και το διαμάντι παρουσιάζουν υψηλό μέτρο ελαστικότητας Young, χαμηλή πυκνότητα, χαμηλή τριβή, εξαιρετικά χαμηλή μηχανική διάχυση και μεγάλη επιφάνεια. Η χαμηλή τριβή των CNTs, επιτρέπει πρακτικά έδρανα χωρίς τριβή και έτσι αποτέλεσε τεράστιο κίνητρο προς την κατεύθυνση πρακτικών εφαρμογών των CNTs ως συστατικών στοιχείων σε NEMS, όπως νανοκινητήρες, διακόπτες και ταλαντωτές υψηλής συχνότητας. Η φυσική αντοχή των νανοσωλήνων άνθρακα και του γραφενίου επιτρέπει στα υλικά με βάση τον άνθρακα να ανταποκρίνονται σε υψηλότερες απαιτήσεις καταπόνησης, όταν τα κοινά υλικά θα αστοχούσαν κανονικά και έτσι υποστηρίζουν περαιτέρω τη χρήση τους ως κύρια υλικά στην τεχνολογική ανάπτυξη των NEMS. 0
Μαζί με τα μηχανικά οφέλη των υλικών με βάση τον άνθρακα, οι ηλεκτρικές ιδιότητες των νανοσωλήνων άνθρακα και του γραφενίου επιτρέπουν τη χρήση τους σε πολλά ηλεκτρικά εξαρτήματα των NEMS. Έχουν αναπτυχθεί νανοτρανζίστορ τόσο για τους νανοσωλήνες άνθρακα όσο και για το γραφένιο. Τα τρανζίστορ είναι ένα από τα βασικά δομικά στοιχεία για όλες τις ηλεκτρονικές συσκευές, οπότε με την αποτελεσματική ανάπτυξη χρήσιμων τρανζίστορ, οι νανοσωλήνες άνθρακα και το γραφένιο είναι και τα δύο πολύ κρίσιμα για τα NEMS.
Οι νανομηχανικοί αντηχεία κατασκευάζονται συχνά από γραφένιο. Καθώς οι αντηχεία NEMS μικραίνουν σε μέγεθος, υπάρχει μια γενική τάση για μείωση του συντελεστή ποιότητας σε αντίστροφη αναλογία με τον λόγο επιφάνειας προς όγκο. Ωστόσο, παρά την πρόκληση αυτή, έχει αποδειχθεί πειραματικά ότι μπορεί να επιτευχθεί συντελεστής ποιότητας έως και 2400. Ο συντελεστής ποιότητας περιγράφει την καθαρότητα του τόνου των δονήσεων του αντηχείου. Επιπλέον, έχει προβλεφθεί θεωρητικά ότι η σύσφιξη των μεμβρανών γραφενίου σε όλες τις πλευρές αποδίδει αυξημένους αριθμούς ποιότητας. Τα NEMS γραφενίου μπορούν επίσης να λειτουργήσουν ως αισθητήρες μάζας, δύναμης και θέσης.
Μεταλλικοί νανοσωλήνες άνθρακα
Οι νανοσωλήνες άνθρακα (CNTs) είναι αλλοτροπίες του άνθρακα με κυλινδρική νανοδομή. Μπορούν να θεωρηθούν τυλιγμένο γραφένιο. Όταν τυλίγονται σε συγκεκριμένες και διακριτές ("χειρόμορφες") γωνίες και ο συνδυασμός της γωνίας κύλισης και της ακτίνας αποφασίζει αν ο νανοσωλήνας έχει χάσμα ζώνης (ημιαγώγιμος) ή όχι (μεταλλικός).
Οι μεταλλικοί νανοσωλήνες άνθρακα έχουν επίσης προταθεί για νανοηλεκτρονικές διασυνδέσεις, καθώς μπορούν να μεταφέρουν υψηλές πυκνότητες ρεύματος.0 Αυτή είναι μια χρήσιμη ιδιότητα, καθώς τα καλώδια για τη μεταφορά ρεύματος είναι ένα άλλο βασικό δομικό στοιχείο κάθε ηλεκτρικού συστήματος. Οι νανοσωλήνες άνθρακα έχουν συγκεκριμένα βρει τόσο μεγάλη χρήση στα NEMS που έχουν ήδη ανακαλυφθεί μέθοδοι για τη σύνδεση αιωρούμενων νανοσωλήνων άνθρακα με άλλες νανοδομές. Αυτό επιτρέπει στους νανοσωλήνες άνθρακα να σχηματίζουν περίπλοκα νανοηλεκτρικά συστήματα. Επειδή τα προϊόντα με βάση τον άνθρακα μπορούν να ελεγχθούν κατάλληλα και να λειτουργήσουν ως διασυνδέσεις καθώς και ως τρανζίστορ, χρησιμεύουν ως θεμελιώδες υλικό στα ηλεκτρικά εξαρτήματα των NEMS.
Διακόπτες NEMS με βάση τους CNT
Ένα σημαντικό μειονέκτημα των διακοπτών MEMS έναντι των διακοπτών NEMS είναι οι περιορισμένες ταχύτητες μεταγωγής των MEMS στην περιοχή των μικροδευτερολέπτων, γεγονός που εμποδίζει την απόδοση για εφαρμογές υψηλών ταχυτήτων. Οι περιορισμοί στην ταχύτητα μεταγωγής και στην τάση ενεργοποίησης μπορούν να ξεπεραστούν με την κλιμάκωση των διατάξεων από την κλίμακα των μικρομέτρων στην κλίμακα των νανομέτρων. Μια σύγκριση των παραμέτρων απόδοσης μεταξύ των διακοπτών NEMS με βάση νανοσωλήνες άνθρακα (CNT) και των αντίστοιχων CMOS αποκάλυψε ότι οι διακόπτες NEMS με βάση CNT διατήρησαν τις επιδόσεις τους σε χαμηλότερα επίπεδα κατανάλωσης ενέργειας και είχαν ρεύμα διαρροής κάτω από το κατώφλι αρκετές τάξεις μεγέθους μικρότερο από αυτό των διακοπτών CMOS.0 NEMS με βάση CNT με δομές διπλής σύσφιξης μελετώνται περαιτέρω ως πιθανές λύσεις για εφαρμογές μη πτητικής μνήμης με κυμαινόμενη πύλη.
Δυσκολίες
Παρά όλες τις χρήσιμες ιδιότητες των νανοσωλήνων άνθρακα και του γραφενίου για την τεχνολογία NEMS, και τα δύο αυτά προϊόντα αντιμετωπίζουν αρκετά εμπόδια στην εφαρμογή τους. Ένα από τα κύρια προβλήματα είναι η απόκριση του άνθρακα σε περιβάλλοντα πραγματικής ζωής. Οι νανοσωλήνες άνθρακα παρουσιάζουν μεγάλη αλλαγή στις ηλεκτρονικές ιδιότητες όταν εκτίθενται σε οξυγόνο. Ομοίως, άλλες αλλαγές στις ηλεκτρονικές και μηχανικές ιδιότητες των υλικών με βάση τον άνθρακα πρέπει να διερευνηθούν πλήρως πριν από την εφαρμογή τους, ιδίως λόγω της μεγάλης επιφάνειάς τους, η οποία μπορεί εύκολα να αντιδράσει με το περιβάλλον. Διαπιστώθηκε επίσης ότι οι νανοσωλήνες άνθρακα έχουν διαφορετικές αγωγιμότητες, όντας είτε μεταλλικοί είτε ημιαγώγιμοι ανάλογα με την ελικοειδία τους κατά την επεξεργασία. Εξαιτίας αυτού, πρέπει να δοθεί ειδική μεταχείριση στους νανοσωλήνες κατά την επεξεργασία, ώστε να διασφαλιστεί ότι όλοι οι νανοσωλήνες έχουν τις κατάλληλες αγωγιμότητες. Το γραφένιο έχει επίσης περίπλοκες ιδιότητες ηλεκτρικής αγωγιμότητας σε σύγκριση με τους παραδοσιακούς ημιαγωγούς, επειδή δεν διαθέτει ενεργειακό χάσμα ζώνης και ουσιαστικά αλλάζει όλους τους κανόνες για τον τρόπο με τον οποίο τα ηλεκτρόνια κινούνται μέσα σε μια συσκευή με βάση το γραφένιο. Αυτό σημαίνει ότι οι παραδοσιακές κατασκευές ηλεκτρονικών συσκευών πιθανόν να μην λειτουργήσουν και πρέπει να σχεδιαστούν εντελώς νέες αρχιτεκτονικές για αυτές τις νέες ηλεκτρονικές συσκευές.
Νανοηλεκτρομηχανικό επιταχυνσιόμετρο
Με την ανάρτηση μιας δοκιμαστικής μάζας πυριτίου σε μια ταινία γραφενίου διπλής στρώσης, μπορεί να κατασκευαστεί ένας μετατροπέας ελατηρίου-μάζας και πιεζοαντίστασης νανοκλίμακας με τις δυνατότητες των μετατροπέων που παράγονται σήμερα στα επιταχυνσιόμετρα. Η μάζα ελατηρίου παρέχει μεγαλύτερη ακρίβεια και οι πιεζοαντιστατικές ιδιότητες του γραφενίου μετατρέπουν την τάση από την επιτάχυνση σε ηλεκτρικά σήματα για το επιταχυνσιόμετρο. Η αναρτημένη κορδέλα γραφενίου αποτελεί ταυτόχρονα το ελατήριο και τον πιεζοαντιστατικό μετατροπέα, κάνοντας αποδοτική χρήση του χώρου σε ενώ βελτιώνει την απόδοση των επιταχυνσιόμετρων NEMS.
Πολυδιμεθυλοσιλοξάνιο (PDMS)
Οι αστοχίες που προκύπτουν από την υψηλή πρόσφυση και την τριβή προκαλούν ανησυχία για πολλά NEMS. Τα NEMS χρησιμοποιούν συχνά πυρίτιο λόγω των καλά χαρακτηρισμένων τεχνικών μικροεπεξεργασίας- ωστόσο, η εγγενής ακαμψία του συχνά εμποδίζει τη δυνατότητα συσκευών με κινούμενα μέρη.
Μια μελέτη που διεξήχθη από ερευνητές του Ohio State συνέκρινε τις παραμέτρους πρόσφυσης και τριβής ενός μονοκρυσταλλικού πυριτίου με εγγενές στρώμα οξειδίου έναντι επίστρωσης PDMS. Το PDMS είναι ένα ελαστομερές σιλικόνης που είναι εξαιρετικά μηχανικά ρυθμιζόμενο, χημικά αδρανές, θερμικά σταθερό, διαπερατό στα αέρια, διαφανές, μη φθορίζον, βιοσυμβατό και μη τοξικό. Το εγγενές στα πολυμερή, το μέτρο ελαστικότητας Young του PDMS μπορεί να μεταβάλλεται πάνω από δύο τάξεις μεγέθους χειραγωγώντας την έκταση της διασύνδεσης των πολυμερικών αλυσίδων, καθιστώντας το ένα βιώσιμο υλικό σε NEMS και βιολογικές εφαρμογές. Το PDMS μπορεί να σχηματίσει μια στεγανή σφραγίδα με το πυρίτιο και έτσι να ενσωματωθεί εύκολα στην τεχνολογία NEMS, βελτιστοποιώντας τόσο τις μηχανικές όσο και τις ηλεκτρικές ιδιότητες. Πολυμερή όπως το PDMS αρχίζουν να κερδίζουν την προσοχή στα NEMS λόγω της συγκριτικά φθηνής, απλουστευμένης και αποδοτικής ως προς το χρόνο κατασκευής πρωτοτύπων και κατασκευής τους.
Ο χρόνος ηρεμίας έχει χαρακτηριστεί ότι συσχετίζεται άμεσα με τη δύναμη πρόσφυσης και η αυξημένη σχετική υγρασία οδηγεί σε αύξηση των δυνάμεων πρόσφυσης για τα υδρόφιλα πολυμερή. Οι μετρήσεις γωνίας επαφής και οι υπολογισμοί δυνάμεων Laplace υποστηρίζουν τον χαρακτηρισμό της υδρόφοβης φύσης του PDMS, η οποία αναμενόμενα αντιστοιχεί με την πειραματικά επαληθευμένη ανεξαρτησία του από τη σχετική υγρασία. Οι δυνάμεις πρόσφυσης του PDMS είναι επίσης ανεξάρτητες από το χρόνο ηρεμίας, ικανές να αποδίδουν ευέλικτα υπό ποικίλες συνθήκες σχετικής υγρασίας και διαθέτουν χαμηλότερο συντελεστή τριβής από αυτόν του πυριτίου. Οι επικαλύψεις PDMS διευκολύνουν τον μετριασμό των προβλημάτων υψηλής ταχύτητας, όπως η αποτροπή της ολίσθησης. Έτσι, η τριβή στις επιφάνειες επαφής παραμένει χαμηλή ακόμη και σε σημαντικά υψηλές ταχύτητες. Στην πραγματικότητα, στη μικροκλίμακα, η τριβή μειώνεται με την αύξηση της ταχύτητας. Η υδροφοβικότητα και ο χαμηλός συντελεστής τριβής του PDMS δημιούργησαν τη δυνατότητα περαιτέρω ενσωμάτωσής του σε πειράματα NEMS που διεξάγονται σε ποικίλες σχετικές υγρασίες και υψηλές σχετικές ταχύτητες ολίσθησης.
Διάφραγμα πιεζοαντίσταση νανοηλεκτρομηχανικών συστημάτων με επικάλυψη PDMS
Το PDMS χρησιμοποιείται συχνά στο πλαίσιο της τεχνολογίας NEMS. Για παράδειγμα, η επικάλυψη PDMS σε ένα διάφραγμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση ατμών χλωροφορμίου.
Ερευνητές από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης επινόησαν ένα διάφραγμα νανοηλεκτρομηχανικού συστήματος με επικάλυψη πολυδιμεθυλοσιλοξάνης (PDMS) ενσωματωμένο με νανοκαλώδια πυριτίου (SiNWs) για την ανίχνευση ατμών χλωροφορμίου σε θερμοκρασία δωματίου. Παρουσία ατμών χλωροφορμίου, η μεμβράνη PDMS στο μικροδιάφραγμα απορροφά μόρια ατμού και κατά συνέπεια διευρύνεται, οδηγώντας σε παραμόρφωση του μικροδιαφράγματος. Τα SiNWs που εμφυτεύονται εντός του μικροδιαφράγματος συνδέονται σε μια γέφυρα Wheatstone, η οποία μεταφράζει την παραμόρφωση σε ποσοτική τάση εξόδου. Επιπλέον, ο αισθητήρας μικροδιαφράγματος επιδεικνύει επίσης επεξεργασία χαμηλού κόστους με χαμηλή κατανάλωση ενέργειας. Διαθέτει μεγάλες δυνατότητες για επεκτασιμότητα, εξαιρετικά συμπαγές αποτύπωμα και συμβατότητα διεργασιών CMOS-IC. Με την εναλλαγή του στρώματος πολυμερούς απορρόφησης ατμών, μπορούν να εφαρμοστούν παρόμοιες μέθοδοι που θεωρητικά θα πρέπει να είναι σε θέση να ανιχνεύουν και άλλους οργανικούς ατμούς.
Εκτός από τις εγγενείς ιδιότητές του που συζητήθηκαν στην ενότητα Υλικά, το PDMS μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την απορρόφηση χλωροφορμίου, τα αποτελέσματα του οποίου συνδέονται συνήθως με διόγκωση και παραμόρφωση του μικροδιαφράγματος- στην παρούσα μελέτη μετρήθηκαν επίσης διάφοροι οργανικοί ατμοί. Με καλή σταθερότητα γήρανσης και κατάλληλη συσκευασία, ο ρυθμός υποβάθμισης του PDMS σε απόκριση στη θερμότητα, το φως και την ακτινοβολία μπορεί να επιβραδυνθεί. 0
Biohybrid NEMS
Ο αναδυόμενος τομέας των βιο-υβριδικών συστημάτων συνδυάζει βιολογικά και συνθετικά δομικά στοιχεία για βιοϊατρικές ή ρομποτικές εφαρμογές. Τα συστατικά στοιχεία των βιο-νανοηλεκτρομηχανικών συστημάτων (BioNEMS) είναι νανοκλίμακας, για παράδειγμα DNA, πρωτεΐνες ή νανοδομημένα μηχανικά μέρη. Παραδείγματα περιλαμβάνουν την εύκολη νανοδομή από πάνω προς τα κάτω των πολυμερών θειόλης-ενίου για τη δημιουργία διασυνδεδεμένων και μηχανικά ανθεκτικών νανοδομών που στη συνέχεια λειτουργικοποιούνται με πρωτεΐνες.
Προσομοιώσεις
Οι προσομοιώσεις στον υπολογιστή αποτελούν εδώ και πολύ καιρό σημαντικά αντίγραφα των πειραματικών μελετών των διατάξεων NEMS. Μέσω της μηχανικής συνέχειας και της μοριακής δυναμικής (MD), σημαντικές συμπεριφορές των συσκευών NEMS μπορούν να προβλεφθούν μέσω υπολογιστικής μοντελοποίησης πριν από την εμπλοκή σε πειράματα. Επιπλέον, ο συνδυασμός τεχνικών συνεχούς και MD επιτρέπει στους μηχανικούς να αναλύουν αποτελεσματικά τη σταθερότητα των συσκευών NEMS χωρίς να καταφεύγουν σε εξαιρετικά λεπτά πλέγματα και χρονοβόρες προσομοιώσεις. Οι προσομοιώσεις έχουν και άλλα πλεονεκτήματα: δεν απαιτούν το χρόνο και την τεχνογνωσία που σχετίζονται με την κατασκευή συσκευών NEMS- μπορούν να προβλέψουν αποτελεσματικά τους αλληλένδετους ρόλους των διαφόρων ηλεκτρομηχανικών επιδράσεων- και οι παραμετρικές μελέτες μπορούν να διεξαχθούν αρκετά εύκολα σε σύγκριση με τις πειραματικές προσεγγίσεις. Για παράδειγμα, υπολογιστικές μελέτες έχουν προβλέψει τις κατανομές φορτίου και τις ηλεκτρομηχανικές αποκρίσεις "έλξης" των διατάξεων NEMS. Η χρήση προσομοιώσεων για την πρόβλεψη της μηχανικής και ηλεκτρικής συμπεριφοράς αυτών των διατάξεων μπορεί να βοηθήσει στη βελτιστοποίηση των παραμέτρων σχεδιασμού των διατάξεων NEMS.
Αξιοπιστία και προκλήσεις
Η αξιοπιστία παρέχει ένα ποσοτικό μέτρο της ακεραιότητας και της απόδοσης του εξαρτήματος χωρίς αποτυχία για μια καθορισμένη διάρκεια ζωής του προϊόντος. Η αστοχία των συσκευών NEMS μπορεί να αποδοθεί σε διάφορες πηγές, όπως μηχανικοί, ηλεκτρικοί, χημικοί και θερμικοί παράγοντες. Ο προσδιορισμός των μηχανισμών αστοχίας, η βελτίωση της απόδοσης, η έλλειψη πληροφοριών και τα ζητήματα αναπαραγωγιμότητας έχουν αναγνωριστεί ως μείζονες προκλήσεις για την επίτευξη υψηλότερων επιπέδων αξιοπιστίας για τις διατάξεις NEMS. Τέτοιες προκλήσεις προκύπτουν τόσο κατά τα στάδια κατασκευής (π.χ. επεξεργασία πλακιδίων, συσκευασία, τελική συναρμολόγηση) όσο και κατά τα στάδια μετά την κατασκευή (π.χ. μεταφορά, εφοδιαστική, χρήση).
Συσκευασία
Οι προκλήσεις της συσκευασίας συχνά αντιπροσωπεύουν το 75-95% του συνολικού κόστους των MEMS και NEMS. Παράγοντες όπως ο τεμαχισμός των πλακιδίων, το πάχος της διάταξης, η ακολουθία της τελικής απελευθέρωσης, η θερμική διαστολή, η απομόνωση των μηχανικών καταπονήσεων, η απαγωγή ισχύος και θερμότητας, η ελαχιστοποίηση του ερπυσμού, η απομόνωση των μέσων και οι προστατευτικές επιστρώσεις λαμβάνονται υπόψη από το σχεδιασμό της συσκευασίας για να ευθυγραμμιστούν με το σχεδιασμό του στοιχείου MEMS ή NEMS.0 Η ανάλυση αποκόλλησης, η ανάλυση κίνησης και οι δοκιμές διάρκειας ζωής έχουν χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση τεχνικών ενθυλάκωσης σε επίπεδο πλακιδίου, όπως η ενθυλάκωση με καπάκι στο πλακίδιο, πλακίδιο στο πλακίδιο και η ενθυλάκωση με λεπτό υμένιο. Οι τεχνικές ενθυλάκωσης σε επίπεδο πλακιδίου μπορούν να οδηγήσουν σε βελτιωμένη αξιοπιστία και αυξημένη απόδοση τόσο για μικρο- όσο και για νανοσυσκευές.
Manufacturing
Η αξιολόγηση της αξιοπιστίας των NEMS στα αρχικά στάδια της διαδικασίας κατασκευής είναι απαραίτητη για τη βελτίωση της απόδοσης. Οι μορφές των επιφανειακών δυνάμεων, όπως η πρόσφυση και οι ηλεκτροστατικές δυνάμεις, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την τοπογραφία της επιφάνειας και τη γεωμετρία της επαφής. Η επιλεκτική κατασκευή επιφανειών με νανο-υφή μειώνει την επιφάνεια επαφής, βελτιώνοντας την απόδοση τόσο της πρόσφυσης όσο και της τριβής για τα NEMS. Επιπλέον, η εφαρμογή νανοπολτών σε κατασκευασμένες επιφάνειες αυξάνει την υδροφοβικότητα, οδηγώντας σε μείωση τόσο της πρόσφυσης όσο και της τριβής.
Η προσκόλληση και η τριβή μπορούν επίσης να χειραγωγηθούν με τη νανοδιαμόρφωση για να ρυθμιστεί η τραχύτητα της επιφάνειας για τις κατάλληλες εφαρμογές της συσκευής NEMS. Ερευνητές από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Οχάιο χρησιμοποίησαν μικροσκοπία δύναμης ατομικής/τριβής (AFM/FFM) για να εξετάσουν τις επιδράσεις της νανοδιαμόρφωσης στην υδροφοβικότητα, την πρόσφυση και την τριβή για υδρόφιλα πολυμερή με δύο τύπους διαμορφωμένων ακροτήτων (χαμηλού λόγου διαστάσεων και υψηλού λόγου διαστάσεων). Η τραχύτητα στις υδρόφιλες επιφάνειες έναντι των υδρόφοβων επιφανειών βρέθηκε να έχει αντίστροφα συσχετισμένες και άμεσα συσχετισμένες σχέσεις αντίστοιχα.
Λόγω του μεγάλου λόγου επιφάνειας προς όγκο και της ευαισθησίας, η πρόσφυση και η τριβή μπορούν να εμποδίσουν την απόδοση και την αξιοπιστία των συσκευών NEMS. Αυτά τα τριβολογικά ζητήματα προκύπτουν από τη φυσική μείωση της κλίμακας αυτών των εργαλείων- ωστόσο, το σύστημα μπορεί να βελτιστοποιηθεί μέσω του χειρισμού του δομικού υλικού, των επιφανειακών φιλμ και του λιπαντικού. Σε σύγκριση με τα μη ντοπαρισμένα υμένια Si ή πολυπυριτίου, τα υμένια SiC διαθέτουν τη χαμηλότερη απόδοση τριβής, με αποτέλεσμα αυξημένη αντίσταση στις γρατζουνιές και βελτιωμένη λειτουργικότητα σε υψηλές θερμοκρασίες. Οι σκληρές επικαλύψεις άνθρακα τύπου διαμαντιού (DLC) παρουσιάζουν χαμηλή τριβή, υψηλή σκληρότητα και αντοχή στη φθορά, εκτός από χημικές και ηλεκτρικές αντοχές. Η τραχύτητα, ένας παράγοντας που μειώνει τη διαβροχή και αυξάνει την υδροφοβικότητα, μπορεί να βελτιστοποιηθεί με την αύξηση της γωνίας επαφής για να μειωθεί η διαβροχή και να επιτραπεί η χαμηλή πρόσφυση και αλληλεπίδραση της συσκευής με το περιβάλλον της.
Οι ιδιότητες του υλικού εξαρτώνται από το μέγεθος. Ως εκ τούτου, η ανάλυση των μοναδικών χαρακτηριστικών στα υλικά NEMS και σε νανοκλίμακα γίνεται όλο και πιο σημαντική για τη διατήρηση της αξιοπιστίας και της μακροπρόθεσμης σταθερότητας των συσκευών NEMS. Ορισμένες μηχανικές ιδιότητες, όπως η σκληρότητα, το μέτρο ελαστικότητας και οι δοκιμές κάμψης, για τα νανο-υλικά προσδιορίζονται με τη χρήση ενός νανο-ενδείκτη σε ένα υλικό που έχει υποστεί διαδικασίες κατασκευής. Αυτές οι μετρήσεις, ωστόσο, δεν εξετάζουν τον τρόπο με τον οποίο η συσκευή θα λειτουργεί στη βιομηχανία υπό παρατεταμένες ή κυκλικές τάσεις και παραμορφώσεις. Η δομή θήτα είναι ένα μοντέλο NEMS που παρουσιάζει μοναδικές μηχανικές ιδιότητες. Αποτελούμενη από Si, η δομή έχει υψηλή αντοχή και είναι σε θέση να συγκεντρώνει τάσεις στη νανοκλίμακα για τη μέτρηση ορισμένων μηχανικών ιδιοτήτων των υλικών.
Παραμένουσες τάσεις
Για την αύξηση της αξιοπιστίας της δομικής ακεραιότητας, ο χαρακτηρισμός τόσο της δομής του υλικού όσο και των εγγενών τάσεων σε κατάλληλες κλίμακες μήκους καθίσταται όλο και πιο σημαντικός. Οι επιπτώσεις των παραμενουσών τάσεων περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, θραύση, παραμόρφωση, αποκόλληση και δομικές αλλαγές σε νανοκλίμακα, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε αποτυχία λειτουργίας και φυσική φθορά της συσκευής.
Η μικροσκοπία ατομικής δύναμης (AFM) και η φασματοσκοπία Raman μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον χαρακτηρισμό της κατανομής των υπολειμματικών τάσεων σε λεπτά υμένια όσον αφορά την απεικόνιση του όγκου δύναμης, την τοπογραφία και τις καμπύλες δύναμης. Επιπλέον, οι παραμένουσες τάσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μέτρηση της θερμοκρασίας τήξης των νανοδομών με τη χρήση της διαφορικής θερμιδομετρίας σάρωσης (DSC) και της εξαρτώμενης από τη θερμοκρασία περίθλασης ακτίνων Χ (XRD).0
Μέλλον
Τα βασικά εμπόδια που εμποδίζουν επί του παρόντος την εμπορική εφαρμογή πολλών διατάξεων NEMS περιλαμβάνουν χαμηλές αποδόσεις και υψηλή μεταβλητότητα της ποιότητας των διατάξεων. Πριν από την πραγματική εφαρμογή συσκευών NEMS, πρέπει να δημιουργηθούν λογικές ενσωματώσεις προϊόντων με βάση τον άνθρακα. Ένα πρόσφατο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση έχει καταδειχθεί για το διαμάντι, επιτυγχάνοντας επίπεδο επεξεργασίας συγκρίσιμο με αυτό του πυριτίου. Η εστίαση μετατοπίζεται επί του παρόντος από τις πειραματικές εργασίες προς τις πρακτικές εφαρμογές και τις δομές διατάξεων που θα εφαρμόσουν και θα επωφεληθούν από αυτές τις νέες διατάξεις. Η επόμενη πρόκληση που πρέπει να ξεπεραστεί περιλαμβάνει την κατανόηση όλων των ιδιοτήτων αυτών των εργαλείων με βάση τον άνθρακα και τη χρήση των ιδιοτήτων αυτών για την κατασκευή αποδοτικών και ανθεκτικών NEMS με χαμηλά ποσοστά αστοχίας.
Τα υλικά με βάση τον άνθρακα έχουν χρησιμεύσει ως πρωταρχικά υλικά για τη χρήση NEMS, λόγω των εξαιρετικών μηχανικών και ηλεκτρικών ιδιοτήτων τους.
Πρόσφατα, τα νανοκαλώδια από γυαλιά χαλκογονιδίων αποδείχθηκαν ότι αποτελούν βασική πλατφόρμα για τον σχεδιασμό ρυθμιζόμενων NEMS λόγω της διαθεσιμότητας ενεργής διαμόρφωσης του μέτρου ελαστικότητας Young.
Η παγκόσμια αγορά των NEMS αναμένεται να φθάσει τα 108,88 εκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2022.
Εφαρμογές
Νανοηλεκτρομηχανικός ηλεκτρονόμος
Φασματογράφος μάζας νανοηλεκτρομηχανικών συστημάτων
Νανοηλεκτρομηχανικά συστήματα με βάση τα ακροβατικά συστήματα
Ερευνητές από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας ανέπτυξαν ένα ακρόβαθρο βασισμένο σε NEM με μηχανικούς συντονισμούς μέχρι πολύ υψηλές συχνότητες (VHF). Η ενσωμάτωση ηλεκτρονικών μετατροπέων μετατόπισης που βασίζονται σε πιεζοαντίσταση λεπτών μεταλλικού φιλμ διευκολύνει την αναμφισβήτητη και αποτελεσματική ανάγνωση νανοσυσκευών. Η λειτουργικοποίηση της επιφάνειας της διάταξης με τη χρήση λεπτού πολυμερούς επίστρωσης με υψηλό συντελεστή κατανομής για τα στοχευόμενα είδη επιτρέπει στους ακροδέκτες που βασίζονται σε NEMS να παρέχουν μετρήσεις χημειορόφησης σε θερμοκρασία δωματίου με ανάλυση μάζας σε λιγότερο από ένα αττόγραμμα. Περαιτέρω δυνατότητες των καντηλιών με βάση το NEMS έχουν αξιοποιηθεί για εφαρμογές αισθητήρων, ανιχνευτών σάρωσης και διατάξεων που λειτουργούν σε πολύ υψηλή συχνότητα (100 MHz).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νανοτεχνολογία Κατηγορία:Συσκευές εργαστηρίου Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Μανσούκ Μαμέτοβα
Η Μανσούκ Μαμέτοβα (Мәншүк Жиенғалиқызы Мәметова; 2 Οκτωβρίου 1922, καταυλισμός Ζιεκούμ, Σοβιετική Ένωση — 15 Οκτωβρίου 1943, κοντά στο Νεβέλ, Σοβιετική Ένωση) ήταν σοβιετική γυναίκα στρατιωτικός. Ήταν η πρώτη Καζακστανή γυναίκα, στην οποία δόθηκε ο τίτλος του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1922 στον καταυλισμό Ζιεκούμ των Ουραλιών, στη σημερινή δημοκρατία του Καζακστάν. Ήταν Καζακστανή, από το γένος των Σερκές. Οι γονείς της Μανσούκ πέθαναν όταν εκείνη ήταν μικρή και σε ηλικία πέντε ετών την υιοθέτησε η θεία της Αμινά Μαμέτοβα. Τα παιδικά της χρόνια, η Μανσούκ τα πέρασε στην Άλμα-Άτα. Το πραγματικό της όνομα ήταν Μανσίγια.
Πριν απο τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, σπούδασε το Εργατικό Πανεπιστήμιο, το οποίο τέλειωσε μετά από διετή φοίτηση. Μετά εργάστηκε στο Ιατρικό Ινστιτούτο του Αλμάτι.
Μετά την είσοδο της Σοβιετικής Ένωσης στον πόλεμο η Μαμέτοβα κατατάχτηκε τον Σεπτέμβριο του 1942 στον σοβιετικό στρατό και πολέμησε ως πολυβολήτρια.
Συμμετείχε σε σκληρές μάχες για την απελευθέρωση της πόλης Νέβελ όπου και σκοτώθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1943. Βρίσκεται θαμμένη στην ίδια πόλη. Την 1 Μαρτίου του 1944 τιμήθηκε με τον τίτλο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης μετά από διάταγμα του προεδρείου του Ανωτάτου σοβιέτ της ΕΣΣΔ.
Επιπλέον πολλοί δρόμοι και σχολεία στο Αλμάτι, το Νεβέλ, το Οράλ και αλλού έχουν πάρει το όνομα της Μαμέτοβα. Μνημεία αφιερωμένα στη μνήμη της υπάρχουν ακόμα και σήμερα σε αρκετά μέρη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.
Ιβ Μπονφουά
O Ιβ Μπονφουά (Γαλλικά: Yves Bonnefoy, 24 Ιουνίου 1923 - 1η Ιουλίου 2016) ήταν Γάλλος ποιητής, κριτικός τέχνης και μεταφραστής. Θεωρείται ως μεγάλος ποιητής της περιόδου από τα τέλη του 20ού έως τις αρχές του 21ου αιώνα.
Παιδική ηλικία
Ο Ιβ Ζαν Μπονφουά γεννήθηκε στην Τουρ την 24η Ιουνίου 1923. Οι γονείς του ήταν ο Ελί Μπονφουά, εργάτης σιδηροδρόμων από το Αβερόν, και η Ελέν Μπονφουά, δασκάλα από το Λοτ. Μετά τον γάμο τους εγκαταστάθηκαν στην Τουρ, και το 1914 γεννήθηκε η μεγαλύτερη αδελφή του Ιβ, η Σουζάν. Η οικογένεια ζούσε σε ένα σπίτι που καταστράφηκε από τους βομβαρδισμούς του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, και αναγκάστηκαν να μετακομίσουν σε ένα άλλο σπίτι. Ο Ελί Μπονφουά πέθανε το 1936. Ο Ιβ Μπονφουά, κάθε χρόνο, πέρναγε τα καλοκαίρια στο σπίτι του παππού του, στο Τουαράκ του Λοτ,.
Ο Ιβ πέρασε τις τελικές εξετάσεις στα μαθηματικά και τη φιλοσοφία στο Λύκειο Ντεκάρτ της Τουρ. Μελέτησε μαθηματικά, ιστορία των επιστημών και φιλοσοφία στις προπαρασκευαστικές τάξεις του Λυκείου Ντεκάρτ. Μετά σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Πουατιέ, και στη Σορβόννη, μέχρι το 1943 που μετακόμισε στο Παρίσι και ασχολήθηκε με την ποίηση.
Με τους σουρεαλιστές
Το 1945-1947, ήταν κοντά στους σουρεαλιστές και συνδέθηκε με τους: Έντουαρντ Τζάγκερ, Τζαροσλάβ Σερπάν, Ιβ Μπατιστίνι, Ζαν Μπρουν. Μετά, με τους ποιητές Γκίλμπερτ Λελί και Κριστιάν Ντοτρεμόν και με τον ζωγράφο Ραούλ Ουμπάκ. Το 1946 ίδρυσε ένα περιοδικό, το La Révolution la Nuit (Η Νυχτερινή Επανάσταση), στο οποίο δημοσίευσε ένα κομμάτι από το μεγάλο σουρεαλιστικό ποίημά του Le Coeur-espace (Το διάστημα της καρδιάς).
Το 194, ο Ιβ Μπονφουά αρνήθηκε να υπογράψει το σουρεαλιστικό μανιφέστο Rupture inaugurale (Αρχική Διάσταση), και έτσι αποστασιοποιήθηκε από το κίνημα. Ο ποιητής κατέκρινε την σουρεαλιστική ιδέα της "κακής παρουσίας" που υποκαθιστά την πραγματικότητα με μία υπερβολή. .
Το 1949-1953 πραγματοποίησε εκπαιδευτικά ταξίδια με υποτροφίες: στην Ιταλία, στην Ολλανδία, στην Αγγλία. Έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα, υπό την καθοδήγηση του Ζαν Γουάλ, και θέμα «Μπωντλαίρ και Κίρκεγκωρ». Στη συνέχεια, ήταν ερευνητικός συνεργάτης για τρία χρόνια στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας (CNRS), όπου μελέτησε την Αγγλο-Αμερικανική κριτική μεθοδολογία.
Η κίνηση και η ακινησία του Ντουβ (1953)
Το 1953 ο Ιβ κυκλοφόρησε στο Γαλλικό περιοδικό Mercure de France (Γαλλικός Ερμής) την πρώτη συλλογή ποιημάτων του, με τίτλο Du mouvement et de l'immobilité de Douve (Η κίνηση και η ακινησία του Ντουβ). Αυτή η συλλογή ήταν μια γιορτή για την ανάκτηση της τελειότητας, την δοκιμασία του θανάτου από τη λέξη: Que le froid par ma mort se lève et prenne un sens. Αφήστε το κρύο του θανάτου μου να μεγαλώσει και να πάρει νόημα Ήταν επίσης ένας τρόπος για τον ποιητή να ολοκληρώσει το διάλειμμα του με τον σουρεαλισμό του Αντρέ Μπρετόν, ο οποίος έκανε την έννοια της εικόνας ως ένα από τα σημεία της ποιητικής του: La mer intérieure éclairée d'aigles tournants,                                                                                                                                                                                   Ceci est une image                                                                                                                                                                                                                         Je te détiens froide à une profondeur où les images ne prennent plus. Η εσωτερική θάλασσα φωτισμένη από τους αετούς που πετούν ψηλά, Αυτή είναι μία εικόνα που σε κρατά κρύο σε ένα βάθος που οι εικόνες δεν πιάνουν πια Το 1955, με τον σκηνοθέτη Ρότζερ Λιβέ γύρισαν μια ταινία, διάρκειας 17 λεπτών, με τίτλο Royaumes de ce monde (Βασίλεια αυτού του κόσμου), για το νόημα του Ευαγγελισμού στη ζωγραφική, που παρουσιάστηκε και βραβεύτηκε στο Γκραν πρι ταινιών μικρού μήκους της Τουρ.
1953-1975
Τα επόμενα χρόνια, οι τρεις ποιητικοί του τόμοι, Hier régnant désert (1958), Pierre écrite (1965), και Dans le leurre du seuil (1975), το 1978 συλλέχθηκαν, μαζί με την Κίνηση και την ακινησία του Ντουβ, σε ένα βιβλίο με τίτλο Poèmes (Ποιήματα). Ακολούθησαν τα: Ce qui fut sans lumière (1987, Αυτό που ήταν χωρίς φως), Début et fin de la neige (1991 Αρχή και τέλος του χιονιά), La Vie errante ( 1993, Η Ζωή του περιπλανώμενου), Les Planches courbes (2001, Οι καμπύλες σανίδες), La Longue Chaîne de l’ancre (2008, Η μακριά αλυσίδα της άγκυρας), Raturer outre (2010).
Μετά το L’Arrière-pays (1972, H απόμακρη επαρχία) που ήταν μια αυτοβιογραφική αφήγηση για την ένταση ανάμεσα στην επιθυμία του να βρίσκεσαι αλλού, που διεγείρεται από πίνακες ζωγραφικής, και στην επιστροφή στο εδώ και τώρα, ο Ιβ Μπονφουά έγραψε και ποιήματα σε πρόζα, όπως το Rue Traversière (1977, Διασταυρούμενη οδός).
Ασχολήθηκε με τον ορισμό της ποίησης. Όρισε ότι κάθε ποιητική εργασία είναι ο καρπός μιας ύπαρξης. Υπάρχει συνέχεια μεταξύ του ποιητή, της ποιήτριας και της ποίησης. Η ομιλία διαφέρει από τη γλώσσα, που είναι ένα σύστημα. Είναι μια παρουσία, μέσω της οποίας εκδηλώνεται αυτή η ύπαρξη. Η λέξη έχει ένα ζωντανό χαρακτήρα, επειδή είναι αδιαχώριστη από αυτόν που την προφέρει.
Σταδιοδρομία
Το 1954, η μονογραφία του Ιβ Μπονφουά με τίτλο Τοιχογραφίες της γοτθικής Γαλλίας, ήταν ένα από τα πρώτα ιστορικά και κριτικά έργα του. Αργότερα παρουσίασε αρκετά παρόμοια έργα, που επικεντρώθηκαν στην ιστορία της ζωγραφικής, στη σχέση της τέχνης με την ποίηση, στην ιστορία της ποίησης και στην ερμηνεία της, στη φιλοσοφία του ποιητικού έργου και πράξης.
Παράλληλα, ο Ιβ Μπονφουά έκανε πολλές μεταφράσεις έργων: περίπου 15 βιβλία του Σαίξπηρ, το Σαράντα πέντε ποιήματα του Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς (1989), έργα του Πετράρχη και του Λεοπάρντι, καθώς και του Έλληνα ποιητή Γιώργου Σεφέρη, με τον οποίο δέθηκε με μακροχρόνια φιλία. Στα έργα του παρουσίασε και τους συλλογισμούς του για το μεταφραστικό έργο: Théâtre et poésie (Θέατρο και Ποίηση). Shakespeare and Yeats, (1998, Σαίξπηρ και Γέιτς). La Communauté des traducteurs, (2000, Η κοινότητα των μεταφραστών)
Για αυτές τις μεταφράσεις, το πρώτο ζητούμενο είναι η προσέγγιση του προσώπου του συγγραφέα. Ο Μπονφουά μιλά για τα υποκείμενά τους με συμπάθεια, θαυμασμό, στοργή, ακόμη και αγάπη. Εξοικειωμένος με τον συγγραφέα, ο μεταφραστής μπορεί να αποδώσει το κείμενό του καλύτερα. Για να μεταφράσει τον Γέιτς επισήμανε ότι η προσοχή του «πήγε σε ένα κείμενο, φυσικά, αλλά ακόμα περισσότερο σε ένα άτομο». Οι σχέσεις του συγγραφέα πρέπει να μεταφέρονται: όταν ο Γέιτς, μιλώντας για τον Απόλυτο, βασίστηκε στον φίλο του, τότε και ο μεταφραστής έπρεπε να βρει αυτόν τον φίλο. Για τον Σαίξπηρ, ο Μπονφουά πιστεύει ότι είχε ενσαρκωθεί με κάποιον τρόπο σε κάθε έναν από τους χαρακτήρες των έργων του, και για να τον μεταφράσεις πρέπει να ακούσεις τον Σαίξπηρ που βρίσκεται πίσω από τον κάθε ρόλο.
Από το 1960, ο Ιβ Μπονφουά άρχισε να δίνει διαλέξεις σε Γαλλικά και ξένα πανεπιστήμια, όπως στην Ελβετία και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εργάστηκε ως Αναπληρωτής Καθηγητής στο Πανεπιστημιακό Κέντρο του Βανσέν (1969-1970), στο Πανεπιστήμιο της Νίκαιας (1973-1976) και στο Πανεπιστήμιο του Αιξ-αν-Προβάνς (1979-1981), και vw προσκεκλημένος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης (1970-1971 και 1971-1972). Έγινε καθηγητής στο Κολέγιο της Γαλλίας και συνέχισε να δίνει διαλέξεις σε πολλές χώρες.
Τα κείμενα της διδασκαλίας του στο Κολέγιο της Γαλλίας συλλέχθηκαν και δημοσιεύθηκαν από την Σελ (Seuil) το 1999: Lieux et destins de l’image : un cours de poétique au Collège de France (Μέρη και προορισμοί της εικόνας: ένα μάθημα ποιητικής στο Κολέγιο της Γαλλίας (1981-1993). Το 1993-2004 συμμετείχε σε 11 συνέδρια στο Ίδρυμα Ουγκώ του Κολεγίου της Γαλλίας για την Αυτογνωσία της Ποίησης . Από αυτά τα συνέδρια έχουν δημοσιευθεί τρία έργα του: Jouve, poète, romancier, critique (1995, Νέος, ποιητής, μυθιστοριογράφος, κριτικός), Poésie et rhétorique (1997, Ποίηση και ρητορική), Poésie, mémoire et oubli (2005, Ποίηση, μνήμη και λήθη), και μία ανθολογία: La Conscience de soi de la poésie, anthologie des colloques de la Fondation Hugot (2008, Αυτογνωσία της ποίησης, ανθολογία από τα συνέδρια στο Ίδρυμα Ουγκώ).
Καλλιτεχνικές συνεργασίες
Μετά από τις πρώτες λογοτεχνικές συνεργασίες του, στα βιβλία Pierre écrite με τον Ραούλ Ουμπάκ το 1958 και στο Αντί-Πλάτων με τον Ζουάν Μιρό το 1962, ο Ιβ Μπονφουά πραγματοποίησε συνεργασίες με γραφίστες και εκδόθηκαν εικονογραφημένα βιβλία με ποιήματά του. Στους συνεργάτες του περιλαμβάνονται οι: Πιερ Αλεσίνσκι, Νασέρ Ασάρ, Εντουάρντο Τσιλίντα, Κλοντ Γκαράς, Ζακ Χάρμαν, Αλεξάντρ Ολάν, Ζωρζ Ναμά, Φαρχάντ Οστοβανί, Άντονι Ταπιέ, Ζεράρ Τίτους-Καρμέλ, Μπραμ Βαν Βελντ, Ζάο Γούκι.
Ο Ιβ Μπονφουά ήταν συντάκτης του βραχύβιου περιοδικού L'Éphémère (Το Εφήμερο) την περίοδο 1966-1972, μαζί με τους Αντρέ ντου Μπουσέ, Λουί Ρενέ ντε Φορέτ, Γκαετάν Πικόν. Το 1968 που ο τελευταίος αποχώρησε, στο συντακτικό συμβούλιο μπήκαν η Μισέλ Λιρί, Πασκάλ Κινιάρ και Πωλ Σελάν.
Το 2007, ο μουσικοσυνθέτης Τιερί Μασουέλ χρησιμοποίησε μερικά κείμενα από το Les Planches Courbes (Οι Καμπύλες Σανίδες) του Ιβ Μπονφουά, στο ορατόριό του με τίτλο L'Encore Aveugle (Ακόμα Τυφλή)
Προσωπική ζωή
Ο Ιβ Μπονφουά πέθανε σε ηλικία 93 ετών στο Παρίσι την 1η Ιουλίου 2016. Ο τότε πρόεδρος της Γαλλίας, Φρανσουά Ολλάντ, δήλωσε για τον θάνατό του ότι θα τον θυμούνται για την «ανύψωση της γλώσσας στον υπέρτατο βαθμό ακρίβειας και ομορφιάς».
Ξενόγλωσσες εκδόσεις
Το έργο του Ιβ Μπονφουά έχει μεταφραστεί σε πάνω από τριάντα δύο γλώσσες, κυρίως στα Αγγλικά, Γερμανικά και Ιταλικά. Ιδιαίτερα στην Ιταλική γλώσσα, ολόκληρο το ποιητικό έργο του έχει συγκεντρωθεί σε έναν τόμο της συλλογής " I Meridiani ". Σημειώνεται ότι είναι ο πρώτος Γάλλος συγγραφέας που συμπεριλήφθηκε στη συλλογή όσο ζούσε ακόμα.
Βεατρίκη Φρανκοπάν
Η Βεατρίκη, γερμ.: Beatrice von Frangepan (Κροατικά: Beatrica Frankopan, Hungarian: Frangepán Beatrix, 1480 – c. 27 March 1510) ήταν Κροάτισσα ευγενής, μέλος της Οίκου Φρανκοπάν, που έζησε στο βασίλειο της Κροατίας-Ουγγαρίας. Με τον γάμο της έγινε κληρονόμος του κάστρου Ουνυάδη και μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Μπερναντίν Φρανκοπάν, πρίγκιπα (knez) του Κρκ και του Mόντρους (1453-1529) και της δόνα Λουίζα Μαρτσάνο δ'Αραγόνα, κόρης του Τζιοβάννι-Φραντσέσκο-Μαρίνο Μαρτσάνο πρίγκιπα του Σκουιλάτσε. Ο αδελφός της Χριστόφορος Φρανκοπάν (1482–1527) ήταν αντιβασιλιάς (ban) της Κροατίας υπό τη βασιλεία του Ούγγρου βασιλιά Ιωάννη Ζαπόλυα.
Η Bεατρίκη παντρεύτηκε για πρώτη φορά το 1496 με τον Ιωάννη Κορβίνο (1473-1504), νόθο γιο του Mατθία Κορβίνου της Ουγγαρίας, με τον οποίο είχε παιδιά:
αριστερά|μικρογραφία|Το κάστρο Κορβίνου Ουνιάδη. Περιγράφεται ως εξαιρετικά όμορφη και μετά το τέλος του συζύγου της κληρονόμησε το Κάστρο Ουνυάδη και διοικούσε τα κτήματα των γιών της. Ωστόσο και οι δύο γιοί της απεβίωσαν νέοι (πιθανώς δηλητηριασμένοι), λίγο μετά τον πατέρα τους.
Μετά την περίοδο πένθους, ο Βλαδίσλαος Β΄ της Ουγγαρίας την πάντρεψε με τον ανιψιό του Γεώργιο των Χόεντσολερν, μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ (1484-1543), στις 21 Ιανουαρίου 1509 στη Γκυούλα. Ο Βλαδίσλαος Β΄ μεταβίβασε όλη την περιουσία τού Οίκου του στον Γεώργιο. Εκτός από το κάστρο Ουνυάδη, αυτή περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, το φρούριο της Λίποβα με 252 χωριά. Μέσω της συζύγου του, ο Γεώργιος έγινε ένας από τους ισχυρότερους γαιοκτήμονες στην Ουγγαρία, αν και έπρεπε να αντιμετωπίσει τις συνοριακές διαφορές με τον ανταγωνιστικό Οίκο των Οίκος Ζαπόλυα. Τμήματα της Bibliotheca Corviniana κατέληξαν στο Βόλφενμπυτελ, λόγω της Bεατρίκης.
Μετά το τέλος της Bεατρίκης, μόλις ένα χρόνο μετά το γάμο, ο Γεώργιος πώλησε το μεγαλύτερο μέρος των ουγγρικών ιδιοκτησιών και αγόρασε αρκετά δουκάτα στη Σιλεσία.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1496 τον Ιωάννη Κορβίνο του Οίκου Ουνυάδη (νόθο γιο του Ματθία βασιλιά της Ουγγαρίας) και είχε τέκνα:
Το 1504 απεβίωσε ο Ιωάννης και η Βεατρίκη έκανε δεύτερο γάμο το 1509 με τον Γεώργιο των Χόεντσολερν μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Δεν απέκτησε απογόνους.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Ουνυάδη
Ηρακλής του Φόρουμ Μποάριουμ
Ο Ηρακλής του Φόρουμ Μποάριουμ (Αγορά των Βοοειδών) είναι ένα επιχρυσωμένο χάλκινο άγαλμα του Ηρακλέως.
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|Ο Ηρακλής που ανακαλύφθηκε στο Θέατρο της Πομπηίας Το επιχρυσωμένο χάλκινο άγαλμα  έχει ύψος 2,41 μ  και ακολουθεί  τον ρυθμό της ελληνιστικής τέχνης του 2ου αι. π.Χ. που βασίζεται στις αναλογίες που είχε καθιερώσει ο Λύσιππος στις αρχές του 4ου αι. π.Χ με συγκριτικά μικρότερο κεφάλι  σε σχέση  με το υπόλοιπο σώμα.
Το άγαλμα του Ηρακλή του Φόρουμ Μποάριουμ είναι ένα από τα δύο χάλκινα ελληνικά αγάλματα που σώζονται από την αρχαιότητα. Το δεύτερο άγαλμα του Ηρακλή ανακαλύφθηκε το 1864 κοντά στο Θέατρο της Πομπηίας και φυλάσσεται στο Μουσείο του Βατικανού. . Και τα δύο γλυπτά ακολουθούν τον ρυθμό του Λύσιππου που διαφέρει αισθητά από τον Ηρακλή  των Φαρνέζε όπου ο Ηρακλής εμφανίζεται υπερμεγέθης, γυμνός, γενειοφόρος με κοντά μαλλιά.
βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εκθέματα στα Μουσεία Βατικανού Κατηγορία:Εκθέματα των Μουσείων του Καπιτωλίου (Ρώμη) Κατηγορία:Χάλκινα γλυπτά Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P127
Σκλαβοπούλα Χανίων
Η Σκλαβοπούλα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Καντάνου-Σελίνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Σελίνου. Απέχει 80 χιλιόμετρα από τα Χανιά και 20 χιλιόμετρα από την Παλαιόχωρα και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 640 μ.
Ιστορικά στοιχεία
Η Σκλαβοπούλα είναι ορεινό χωριό του Δήμου Καντάνου-Σελίνου χτισμένη σε υψόμετρο 640 μ. από τη θάλασσα και έχει κτιστεί δίπλα από τον αρχαίο οικισμό Δουλόπολις. Η βασική ασχολία των κατοίκων ήταν και είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία καθώς έχει αρκετά ελαιόδεντρα και αιγοπρόβατα. Μάλιστα στην περιοχή ευδοκιμεί κυρίως η τσουνάτη ή αθηνολιά και μία τοπική ράτσα προβάτων όπου προσφέρει γάλα πλούσιο σε λιπαρά. Αξιοσημείωτο είναι ότι λόγω της μορφολογίας του εδάφους οι κάτοικοι εκμεταλλεύτηκαν και μία παρακείμενη περιοχή (Ζούζες) όπου φύτεψαν ελαιόδεντρα αλλά έχτισαν και μικρά σπιτάκια (καλυβάκια), στα οποία έμεναν κατά την περίοδο της ελαιοκομηδής, προκειμένου να αποφύγουν τις καθημερινές μετακινήσεις από το χωριό.
Λέγεται δε ότι επειδή κάποτε πειρατές έκλεψαν την μικρή κόρη ενός ευκατάστατου κατοίκου της Σκλαβοπούλας ως σκλάβα, ο οικισμός ονομάστηκε ως "Το χωριό της σκλαβοπούλας (της μικρής σκλάβας δηλαδή) και αργότερα παρέμεινε έτσι η ονομασία του χωριού.
Στην περιοχή της Σκλαβοπούλας έχουν εντοπιστεί αρχαία μεταλλεία χαλκού, πιθανών των κλασικών και ελληνιστικών χρόνων, σύμφωνα με τη χρονολόγηση οστράκων που βρέθηκαν εκεί. Τα μεταλλεία αποτελούνται από μικρές σήραγγες για την εξόρυξη μαλαχίτη. Επίσης στην περιοχή βρέθηκαν τάφοι των ρωμαϊκών χρόνων, οι οποίοι χρονολογήθηκαν με βάση τα κτερίσματά τους από τον 1ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 4ο αιώνα. Βρέθηκαν γυάλινα και πήλινα αγγεία τα οποία στη συνέχεια μεταφέρθηκαν για έκθεση στο αρχαιολογικό μουσείο Χανίων.
Στην απογραφή του Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 αναφέρεται ως Sclavopula. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Sclavoppulla et Sisses με 430 κατοίκους, 85 οφειλόμενες αγγαρείες και 14 προνομιούχους. Από τον Φραντσέσκο Βασιλικάτα το 1630 αναφέρεται το χωριό Sclavopula. Στην απογραφή η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους το 1834 αναφέρεται ως Sklavopula με αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 38 οικογένειες. Μετά την αποτυχημένη επανάσταση του 1866, ο αρχηγός της επανάστασης στο Σέλινο Κ. Κριάρης κατέφυγε στον σπήλιο του Μουρτάρη, κοντά στην Σκλαβοπούλα.
Το 1881 η Σκλαβοπούλα ανήκε στον δήμο Παλαιόχωρας και στην απογραφή εκείνης της χρονιάς αναφέρεται ως Σκλαβοπούλα και Σφακιά, με αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 269 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 345 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, μέχρι το 1989, όταν εντάχθηκε στον δήμο Πελεκάνου.
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημεία ενδιαφέροντος
thumb|250px|Ο ναός του αγίου Γεωργίου (1290/91) Στο χωριό σώζονται τρεις μονόχωροι καμαρόσκεποι ναοί της ενετοκρατίας, ο ναός της Παναγίας, του Αγίου Γεωργίου και της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος το εσωτερικό των οποίων είναι τοιχογραφημένο.
Ο ναός του Αγίου Γεωργίου στο εσωτερικό του διασώζει την κτητορική επιγραφή η οποία αναφέρει ως κτήτορα τον Νικόλαο αναγνώστου και χωρικό ιστοριογράφο και τη χρονολογία ,ςψϟθ (= 6799 έτος Κόσμου, το οποίο αντιστοιχεί στο 1290/1291). Ο ναός έχει τοιχογραφηθεί σε δύο φάσεις, η πρώτη καταλαμβάνει το ιερό και τμήμα του βόρειου τοίχου και η δεύτερη, μεταγενέστερη, χρονολογείται από τον 14ο αιώνα, καταλαμβάνει κυρίως το δυτικό τμήμα του ναού.
Ο ναός της Παναγίας φέρει τοιχογραφίες οι οποίες χρονολογούνται από τα τέλη 14ου με αρχές 15ου αιώνα και έχουν υποστεί φθορές. Στο εσωτερικό σώζεται τοιχογραφία του κτήτορα να κρατάει ομοίωμα του ναού και έχει μαχαίρι κρεμασμένο στη ζώνη. Στο εσωτερικό του ναού σώζεται χάραγμα με τη χρονολογία 1518.
Ο ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος είναι και αυτός τοιχογραφημένος, αν και οι τοιχογραφίες του έχουν φθαρεί. Οι περισσότερες τοιχογραφίες που σώζονται χρονολογούνται από τον 14ο αιώνα, αλλά υπάρχουν και ίχνη παλαιότερων στρωμάτων τοιχογραφιών. Στο νότιο τοίχο του ναού σώζονται δύο χαράγματα, με τις χρονολογίες 1422 και 1514. Από τις τοιχογραφίες ξεχωρίζουν οι έφιπποι άγιοι, το όνειρο του Ιωσήφ, η φυγή στην Αίγυπτο, η Ανάληψη, ο Ευαγγελισμός κ.ά. Στο βόρειο τοίχο σώζεται η τοιχογραφία του κτήτορα, του μοναχού Παρτσάλη, να κρατάει το ομοίωμα του ναού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Καντάνου - Σελίνου
Θέατρο «Τσαρλς Μπρόνφμαν»
Ιστορία
Το Θέατρο «Τσαρλς Μπρόνφμαν», που αρχικά έφερε την ονομασία «Φρέντερικ Μαν», εγκαινιάστηκε στις 1 Οκτωβρίου 1957. Το κτίριο σχεδιάστηκε από τους Ντοβ Κάρμι, Ζέεβ Ρέχτερ και Γιάακοβ Ρέχτερ. Ο Λέοναρντ Μπέρνσταϊν διεύθυνε την Φιλαρμονική Ορχήστρα στην εναρκτήρια συναυλία με σολίστ στο πιάνο τον Άρτουρ Ρούμπινσταϊν.
Ανακαίνιση
Μέχρι το 2013, το θέατρο ήταν επίσημα γνωστό ως Θέατρο «Φρέντερικ Ρ. Μαν», ο οποίος ήταν δωρητής του. Η ανακαίνιση υπό την επίβλεψη του Ισραηλινού αρχιτέκτονα Όφερ Κόλκερ πραγματοποιήθηκε την περίοδο 2011 με 2013. Επίσης, την ακουστική των χώρων ανέλαβε ο Ιάπωνας ακουστικολόγος Γιασούχισα Τογιότα.
Το κτίριο ξεκίνησε να λειτουργεί εκ νέου από τον Μάιο του ίδιου έτους με την Φιλαρμονική Ορχήστρα να παρουσιάζει την 5η Συμφωνία του Γκούσταβ Μάλερ υπό τη διεύθυνση του Ζούμπιν Μέτα.
Το θέατρο οφείλει την τωρινή του ονομασία στον Καναδοαμερικανό επιχειρηματία και φιλάνθρωπο Τσαρλς Μπρόνφμαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Ισραήλ Κατηγορία:Αίθουσες συναυλιών στο Τελ Αβίβ