cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σπήλαιο Γρεβενών
Ανασκαφές
Το σημαντικότερο από όλα είναι ότι σε ολόκληρο το τρίγωνο του Σπηλαίου έχουν επισημανθεί από τους αρχαιολόγους τόποι κατάλληλοι για έρευνα και ανασκαφές. Στο σχολείο του χωριού έχουν συγκεντρω­θεί από τον δάσκαλο Γιάννη Πέτρου αρκετά ευρήματα από τυχαίες περι­πτώσεις, τα οποία κάποια στιγμή μεταφέρθηκαν στις αποθήκες του Αρχαιολογικού Μουσείου Βέροιας. Τα σπουδαιότερα όμως είναι αυτά πού βρέθηκαν στην Επάνω Πλατεία (Μεσοχώρι) του χωριού. Ο ζήλος και ο πατριωτικός ενθουσιασμός του Δημητρίου Βολογιώργου, ομογενούς από την Αμερική, έδωσε την ευκαιρία στους συγχωριανούς του να ανοίξουν θεμέλια και να κτισθεί ένα οίκημα για κοινοτική βιβλιοθήκη του χωριού. Στα θεμέλιά της βρέ­θηκαν αρκετοί τάφοι με πλούσια, χάλκινα ιδίως, ευρήματα, που χρονολογούνται στο τέλος της Εποχής του Χαλκού και στις αρχές της Εποχής του Σιδήρου, δηλ. γύρω στα τρεις χιλιάδες χρόνια πριν. Αργότερα, το καλοκαίρι του 1970, στην ίδια Επάνω Πλατεία του Σπηλαίου, η κα. Κατερίνα Ρωμιοπούλου έκανε τομές σε διά­φορα σημεία της πλατείας, διότι επρόκειτο να τσιμεντοστρωθεί ο χώρος. Εκεί βρέθηκαν αρκετοί τάφοι με χάλκινα ευρήματα, κυρίως στολίδια γυναικών της ίδιας εποχής, αλλά και εξαρτήματα πολεμιστών. Στην περίπτωση αυτή σημαντικό είναι, εκτός των άλλων, ότι τα ευρήματα της πλατείας του Σπηλαίου είναι όμοια με τα ευρήματα των νεκροτα­φείων της Κάτω Μακεδονίας (Βεργίνα, Δίον, Όλυμπος κλπ.) αλλά και της Αιανής Κοζάνης.
Κλίμα
Σε γενικές γραμμές το κλίμα του Σπηλαίου χαρακτηρίζεται ήπιο με αραιές βροχοπτώσεις και συχνές χιονοπτώσεις τον χειμώνα.
Παραδόσεις
Φημισμένο είναι και το πανηγύρι του Σπηλαίου τον Δεκαπενταύγουστο προς τιμήν του μοναστηριού της Παναγίας. Το πανηγύρι κρατάει τρεις ημέρες, από τις 14 μέχρι και τις 16 Αυγούστου. Η μάζωξη γίνεται στην κεντρική πλατεία του χωριού, όπου  τοπικά συγκροτήματα και ο κόσμος χορεύει παραδοσιακούς χορούς. Οι επισκέπτες του χωριού δεν πρέπει να παραλείψουν να επισκεφτούν τις τοπικές ταβέρνες και να δοκιμάσουν επίσης και τα τοπικά φαγητά. Παραδοσιακά φαγητά του Σπηλαίου είναι το σκορδάρι, η λιγδοπαπάρα, η κρασοπαπάρα, η μπουκουβάλα, η πασπαλόπιτα που είναι πίτα από καλαμποκάλευρο και διάφορα πράσινα λαχανικά, ο μπελντές καθώς και τα σουτζούκια όπου είναι το παραδοσιακό γλύκισμα του χωριού, την ονομασία τους την πήραν από την τούρκικη λέξη sucuk η οποία σημαίνει λουκάνικο, κάτι που θυμίζει και το σχήμα του γλυκού αλλά και να γευτούν το παραδοσιακό τους τσίπουρο.
Φθινοπωρινά έθιμα και γιορτές
Ο Σεπτέμβριος ή Σταυρός είναι ο πρώτος μήνας του εκκλησιαστικού έτους αλλά και του γεωργικού. Αυτή την εποχή πραγματοποιούνται αρκετές γιορτές τόσο στο Σπήλαιο όσο και σε γειτονικά χωριά. Μερικά από αυτά είναι: η γιορτή των Ταξιαρχών στις 6 Σεπτεμβρίου, η γιορτή των γενεθλίων της Παναγίας στις 8 Σεπτεμβρίου, η ύψωση του Τιμίου Σταυρού στις 14 Σεπτεμβρίου. Οι γιορτές αυτές ακολουθούνται από γλέντια και παραδοσιακά έθιμα του χωριού. Τον Οκτώβριο η γιορτή που ξεχωρίζει είναι αυτή του Αϊ- Δημήτρη στις 26 και είναι από τις μεγαλύτερες γιορτές της Ορθοδοξίας. Την ημέρα αυτή γίνονται γεωργικές ή ποιμενικές συμβάσεις, τα ρογιάσματα ή ξερογιάσματα. Ο Νοέμβρης ή Παχνιστής είναι η του χειμώνα. Στις 8 αυτού του μήνα γιορτάζονται οι Ταξιάρχες που είναι ψυχοπομποί και τους προσέχουν περισσότερο οι ηλικιωμένοι. Ο Άγιος Μηνάς στις 11 Νοεμβρίου είναι βοηθός των βοσκών, αφού θεωρείται διώκτης των λύκων. Στα μέσα του μήνα στις 14 ακριβώς, είναι η γιορτή του αγίου Φιλίππου, ορόσημο για τη Σαρακοστή των Χριστουγέννων, αφού το βράδυ ξεκινά η νηστεία. Στις 21 Νοεμβρίου είναι τα Εισόδια της Παναγίας. Ο λαός την έλεγε και «Πρασοπαναγιά» γιατί τότε έβγαζαν τα πράσα και γενικά ήταν γιορτή δημητριακή γιατί τότε οι γεωργοί μετρούσαν την σοδειά τους. Τελευταία γιορτή του μήνα είναι του αγίου Αντρέα στις 30 Νοεμβρίου.
Χειμωνιάτικα έθιμα και γιορτές
Ο «Κόλιντρας» είναι ένα έθιμο το οποίο γιορτάζεται την παραμονή των Χριστουγέννων. Τότε όλοι οι δρόμοι μοσχομυρίζουν κλούρες ενώ οι κανίστρες στα σπίτια είναι γεμάτες φιλοδωρήματα για τα παιδιά. Το βράδυ ακολουθεί γλέντι το οποίο έχει μεγάλη συμμετοχή τόσο από τους χωριανούς όσο και από επισκέπτες. Μερικά χαρακτηριστικά παραδοσιακά τραγούδια του «Κόλιντρα» είναι: Η Πρωτοχρονιά ή Αϊ-Βασίλης είναι επίσης μεγάλη γιορτή. Πριν ξημερώσει οι γυναίκες ετοιμάζουν τη βασιλόπιτα, που ήταν τυρόπιτα με φύλλα ψημένα στη γάστρα ή προζυμόπιτα με μπομπότα (καλαμποκάλευρο). Ανάμεσα στα φύλλα της πίτας συνηθίζουν να βάζουν, εκτός από το φλουρί και άλλα τυχερά όπως το μαντρί, το ζευγράρι, τις κότες, τα μεγάλα ζώα, τα αμπέλια ή τα χωράφια. Έτσι με τόσα τυχερά που έμπαιναν στην πίτα, τύχαινε στον καθένα και κάτι, για το οποίο ήταν υπεύθυνος όλο τον χρόνο. Μετά το μεσημεριανό φαγητό ετοιμάζουν τα λουκατσάρια, που είναι άντρες μασκοφορεμένοι είτε με ειδική μάσκα είτε με μαντίλι στο πρόσωπο. Ο καπετάνιος και η νύφη είναι το πιο συνηθισμένο ντύσιμο. Ο καπετάνιος φορούσε φουστανέλα ενώ η νύφη την παραδοσιακή γυναικεία στολή. Πάρα πολλοί ντύνονται κουδουνάδες ζωσμένοι με κουδούνες και κυπριά. Τέλος πάντα γινόταν ένας γιατρός, μια γριά και άλλοι.
Ενδιαφέρουσα είναι κι η εκδήλωση που γίνεται προς τιμήν του θεού Ήλιου στις 23/12 το βράδυ. Αναβιώνει το έθιμο του Φανού, ενώ ψάλλονται χριστιανικά τραγούδια ταυτόχρονα με τα σατιρικά και προσφέρονται κρασί και παραδοσιακές κουλούρες σε όλους όσους παρεβρίσκονται στην εκδήλωση αυτή. Η γιορτή αυτή δεν γίνεται πάντα στις 23/12 λόγω κακών καιρικών συνθηκών κι πραγματοποιείται συνήθως την περίοδο των Αποκριών.
Ανοιξιάτικα έθιμα και γιορτές
Διαρκούν από το Τριώδιο ως την Πεντηκοστή και αρχίζουν με το έθιμο του καρναβαλιού. Η εκκλησία ονόμασε το καρναβάλι «Απόκρεω», επιτρέποντας σ’ αυτό τις ελευθεριότητες, που θα τις ακολουθήσει η εγκράτεια της Σαρακοστής. Οι απόκριες στο Σπήλαιο είναι μεγάλη λαογραφική αλλά και θρησκευτική γιορτή. Αρχίζει από την μικρή αποκριά, την «κρεατινή» όπως την λένε, γιατί αποκρεύουν από το κρέας. Το Σάββατο πριν την μεγάλη αποκριά ονομάζεται «ψυχοσάββατο» .Μερικά από τα δημοφιλέστερα παραδοσιακά αποκριάτικα τραγούδια του χωριού είναι τα εξής: Το έθιμο του Λαζάρου γιορτάζεται με τις λαζαρίνες που είναι κορίτσια σχολικής ηλικίας τα οποία γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι μαζεύοντας αβγά και φιλοδωρήματα. Τα συνηθέστερα τραγούδια είναι:
Καλοκαιρινό έθιμο
Το πανηγύρι που γίνεται κάθε 15 Αυγούστου αρχίζει από τις 14 Αυγούστου, όπου το απόγευμα γίνεται ο μέγας εσπερινός κι η αρτοκλασία στη μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Αφού τελειώσουν, ο κόσμος μαζεύεται στο προαύλιο της μονής, μοιράζεται φασολάδα από τον σύλλογο του χωριού (Σύλλογος Σπηλαίου). Έπειτα, το βράδυ ακολουθεί το γλέντι στην κεντρική πλατεία του χωριού συνοδευόμενη με τη δημοτική ορχήστρα του Δημητρίου Τσοτίκα. Την επόμενη μέρα, στις 15 Αυγούστου, την ημέρα της Παναγίας το πρωί γίνεται η πανηγυρική Θεία Λειτουργία που μπορεί να την παρακολουθήσει όλος ο κόσμος. Πολλοί εκείνοι την ημέρα από διάφορα μέρη της Έλλαδος μακρινά κι κοντινά μαζεύονται στο μοναστήρι για τη Θεία Λειτουργία. Μετά τη Θεία Λειτουργία όλοι επιστρέφουν στα σπίτια τους κι γιόρταζουν αυτήν την ημέρα, ψήνοντας στις αυλές των σπιτιών τους. Αυτοί που ήρθαν από μακριά γιορτάζουν, πηγαίνοντας στις τοπικές ταβέρνες απολαμβάνοντας τα εδέσματα που τους παρέχουν οι ταβέρνες αλλά κι δοκιμάζοντας κι ευχαριστιώντας τις ποικιλίες των οίνων που περιέχουν. Τέλος, το γλέντι συνεχίζεται μέχρι τις 16 του μηνός όπου γίνεται ο τρελός - μεγάλος χορός στην πλατεία του χωριού στον οποίο μαζεύονται όλοι οι κάτοικοι του χωριού αλλά κι πολλοί επισκέπτες, χορεύοντας κι τραγουδώντας αρχικά οι μεγαλύτεροι του χωριού κι στην συνέχεια ακολουθούν κι οι μικρότεροι.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Κατηγορία:Χωριά του νομού Γρεβενών
Ελένη Ανουσάκη
Βιογραφία
Γονείς της είναι η ηθοποιός Μαλαίνα Ανουσάκη και ο τενόρος της λυρικής και πρωταγωνιστής του είδους της επιθεώρησης, Ευάγγελος Ανουσάκης.
Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1950 σε ηλικία έξι ετών. Ήταν το κοριτσάκι που κρατούσε η Ελένη Χατζηαργύρη στην ταινία Αμάρτησα για το παιδί μου, στο οποίο πρωταγωνιστούσε ο πατέρας της.
Σε ηλικία 16 χρονών μπήκε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ως εξαιρετικό ταλέντο. Εμφανίστηκε στην ταινία Τα κόκκινα φανάρια και λόγω της εμφάνισης διώχτηκε από τη σχολή. Αργότερα αναιρέθηκε η απόφαση του διευθυντή Θάνου Κωτσόπουλου και επανήλθε.
Την ίδια περίοδο αποδέχτηκε την πρόσκληση της FOX και πήγε στην Τσινετσιτά για σπουδές, με δασκάλους τους Κάρολ Ριντ, Ρεξ Χάρισον, Ρίτσαρντ Μπαρντ, Μόνικα Βίτι κ.ά. Δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές της, αλλά έπαιξε στην ταινία του Κάρολ Ριντ, Αγωνία και έκστασις. Ακολούθησε μία σημαντική πορεία στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
Σύζυγός της είναι ο σκηνοθέτης και διευθυντής φωτογραφίας Δημήτρης Παπακωνσταντής.
Πολιτική
Διετέλεσε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Αθηναίων επί δημαρχίας Δημήτρη Μπέη καθώς και βουλευτής Α΄ Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ τα διαστήματα 1989-1990 και 1993-2004.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Αντίπαπας Ιννοκέντιος Γ΄
Ο Ιννοκέντιος Γ΄ (Lanzo της Sezza) ήταν ένας αντίπαπας κατά την περίοδο 1179 έως 1180.
Ο Ιννοκέντιος Γ΄ προερχόταν από μία ευγενή Λομβαρδική οικογένεια. Αντίπαλοι του Αλέξανδρου Γ΄ προσπάθησαν να τον κάνουν Πάπα τον Σεπτέμβριο του 1179. Ο Αλέξανδρος Γ΄, παρ' όλα αυτά, δωροδόκησε τους παρτιζάνους του για να τον παραδώσουν, και τον φυλάκισε στη μονή της Λα Κάβα τον Ιανουάριο 1180.
Κατηγορία:Αντίπαπες Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Χρυσομαλλού (ορχηστρίδα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί ηθοποιοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Speed metal
Το Speed metal είναι ακραίο στυλ της heavy metal μουσικής, που αναπτύχθηκε στη Μεγάλη Βρετανία στα τέλη της δεκαετίας του '70 και προέρχεται από τον συνδυασμό της τεχνικής και της μουσικότητας του New Wave of British Heavy Metal με την ταχύτητα και την επιθετικότητα του Hardcore Punk.
Ιστορία
Τα συγκροτήματα της hard rock σκηνής των αρχών της δεκαετίας του '70, όπως οι Deep Purple, είχαν παρουσιάσει στοιχεία γρήγορου πρώιμου heavy metal, ιδιαίτερα σε τραγούδια όπως το "Hard Lovin' Man", το "Fireball" και το "Highway Star". Άλλα τραγούδια της εποχής τα οποία επηρέασαν το speed metal ήταν το "Children of the Grave" των Black Sabbath και το "Stone Cold Crazy" των Queen.
Λίγα χρόνια αργότερα, οι Motörhead και οι Judas Priest αποτέλεσαν τα πρώτα μεγάλα ονόματα της βρετανικής σκηνής, ανεβάζοντας το τέμπο και αφήνοντας τις μπλουζ επιρροές για έναν καθαρά βαρύ ήχο. Αυτά τα συγκροτήματα αποτέλεσαν τη βάση για το speed metal.
left|thumb|200px|Οι Motörhead το 1982 Ακολούθησε το κύμα του New Wave of British Heavy Metal με συγκροτήματα όπως οι Iron Maiden, Venom και Angel Witch να εξελίσσουν το είδος ακόμη περισσότερο, επηρεάζοντας ένα μεγάλο αριθμό αμερικάνικων συγκροτημάτων τα οποία αποτέλεσαν λίγο αργότερα τους ιδρυτές του thrash metal κινήματος.
Το 1986, οι Γερμανοί Helloween κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Walls of Jericho" το οποίο αποτέλεσε ένα από τα πρώτα άλμπουμ του speed metal σε συνδυασμό με το ευρωπαϊκό power metal, για το οποίο έγιναν γνωστοί αργότερα. Το συγκεκριμένο συγκρότημα παρουσίασε υψηλά φωνητικά και στίχους βασισμένους σε μυθολογικά και φανταστικά θέματα.
Το είδος τελικά, εξελίχθηκε και ενσωματώθηκε στο thrash metal, αν και το speed metal περιέχει ένα πιο καθαρό ήχο βασισμένο στο κλασικό heavy metal, σε σύγκριση με τον πιο βαρύ και σκοτεινό ήχο του thrash.
Διαφορές ανά περιοχή
Τα βρετανικά speed metal συγκροτήματα ακολούθησαν τα βήματα των Motörhead και Venom, ενώ τα αμερικάνικα συγκροτήματα ακολούθησαν έναν πιο τραχύ και επιθετικό ήχο που μετατράπηκε στο thrash metal. Τέλος, τα ιαπωνικά συγκροτήματα περιέλαβαν πολλά μελωδικά στοιχεία στον ήχο τους, πλησιάζοντας το power metal.
Πηγές
Κατηγορία:Είδη heavy metal Κατηγορία:Speed metal
Σακτισμός
μικρογραφία|260x260εσ| Ο Σακτισμός είναι θεοκεντρική παράδοση του Ινδουισμού. Ανάγλυφα αγάλματα των Βαϊσναβί, [[Βαραχί, Ιντρανί και Τσαμουντά]] Ο Σακτισμός (σανσκριτικά: शाक्त, κυριολεκτικά: «δόγμα της ενέργειας, της δύναμης, της αιώνιας θεάς») είναι ένα από τα πολλά μεγάλα ινδουιστικά δόγματα, όπου η μεταφυσική πραγματικότητα θεωρείται μεταφορικά μια γυναίκα και η Σάκτι (Μαχαντέβι) θεωρείται ως η υπέρτατη θεότητα. Περιλαμβάνει πολλές θεές, όλες θεωρούμενες πτυχές της ίδιας υπέρτατης θεάς. Ο Σακτισμός έχει διαφορετικές υποπαραδόσεις, που κυμαίνονται από εκείνες που επικεντρώνονται στην πιο λατρευμένη Ντουργκά, την ευγενική Παρβατί έως αυτή της άγριας Κάλι.
Τα κείμενα Σρουτί και Σμριτί του Ινδουισμού είναι ένα σημαντικό ιστορικό πλαίσιο της παράδοσης του Σακτισμού. Επιπλέον, σέβεται τα κείμενα Devi Mahatmya, Devi Bhagavata Purana, Kalika Purana και Σάκτα Ουπανισάδες όπως την Ουπανισάδα Ντεβί. Το Devi Mahatmya ειδικότερα, θεωρείται στον Σακτισμό εξίσου σημαντικό με το Μπαγκαβάτ Γκίτα.
Ο Σακτισμός τονίζει επίσης ότι η έντονη αγάπη για τη θεότητα είναι πιο σημαντική από την απλή υπακοή, δείχνοντας έτσι την επιρροή της ιδέας του Βαϊσναβισμού, όπου η παθιασμένη σχέση μεταξύ της Ράντα και του Κρίσνα είναι επίσης η ιδανική σχέση. Αυτές οι παλαιότερες ιδέες εξακολουθούν να επηρεάζουν τον σύγχρονο Σακτισμό. Ομοίως, οι ιδέες του Σακτισμού έχουν επίσης επηρεάσει τις παραδόσεις του Βαϊσναβισμού και του Σαϊβισμού. Στον Σακτισμό, η θεά θεωρείται ότι είναι η σύζυγος ή η ενέργεια (shakti) του Σίβα ή του Βισνού, και είναι σεβαστή στους ινδουιστικούς ναούς και στα φεστιβάλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδουιστικά δόγματα
Καλυδώνα
Καλυδώνιος κάπρος
Με την πόλη συνδέεται και ο σχετικός μύθος για τον Καλυδώνιο κάπρο. Ο Καλυδώνιος Κάπρος στάλθηκε στην πόλη από τη θεά Άρτεμη για να εκδικηθεί τον βασιλιά Οινέα, που πρόσφερε θυσία σε όλους τους Θεούς πλην εκείνης. Η χώρα υπέφερε από τις καταστροφές, που προξενούσε ο κάπρος και ο Μελέαγρος, γιος του Οινέα και της Αλθαίας, προσκάλεσε όλους τους ήρωες της αρχαιότητας μαζί και την Αταλάντη, κόρη του Αρκάδα Σχοινέα, στο κυνήγι του Κάπρου. Το έπαθλο για τον νικητή ήταν το δέρμα και το κεφάλι του θηρίου. Το πρώτο χτύπημα ο κάπρος το δέχτηκε από την Αταλάντη αλλά κατασπάραξε τον Υλέα και τον Αγκαίο, πριν τον εξοντώσει ο Μελέαγρος. Το έπαθλο τελικά δόθηκε στην Αταλάντη, πράγμα που δυσαρέστησε τους υπόλοιπους ήρωες. Τότε οι αδελφοί της μητέρας του Μελέαγρου της αφαίρεσαν το έπαθλο. Ο Μελέαγρος θύμωσε με αυτή τους την ενέργεια και σκότωσε τους θείους του, επιστρέφοντας το έπαθλο στην Αταλάντη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία Αιτωλοακαρνανία Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αιτωλοακαρνανία
Η Ήρα και το παγόνι
Η Ήρα και το παγόνι  (αγγλικά: Juno and the Paycock), είναι ο τίτλος αγγλικής κινηματογραφικής ταινίας, σε σκηνοθεσία του Άλφρεντ Χίτσκοκ και παραγωγή του 1930.
Πηγή έμπνευσης
Στηρίζεται στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Σον Ο'Κέισι.
Βιβλιογραφικές πηγές
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1930 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ Κατηγορία:Βρετανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Λαρς φον Τρίερ
Ο Λαρς φον Τρίερ (Lars von Trier, 30 Απριλίου 1956) είναι Δανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Είναι στενά συνδεδεμένος με το κίνημα «Δόγμα 95», ένα πρωτοποριακό κινηματογραφικό κίνημα, αν και οι ταινίες του έχουν διάφορες προσεγγίσεις. Γνωστός προβοκάτορας, έχει διχάσει συχνά με τα έργα του τους κριτικούς. Παρά ταύτα, ο φον Τρίερ θεωρείται ευρέως ως ένας από τους πιο ολοκληρωμένους και σημαίνοντες σκηνοθέτες του παγκόσμιου κινηματογράφου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Δανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Βραβεία Γκράμι του 2008
Η 50ή Ετήσια απονομή των βραβείων Γκράμι έλαβε χώρα στο Στέιπλς Σέντερ του Λος Άντζελες, στην Καλιφόρνια, στις 10 Φεβρουαρίου του 2008. Στα βραβεία τιμήθηκαν οι μουσικοί συντελεστές του έτους 2007 και αφορούσε τα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν την περίοδο από την 1 Οκτωβρίου του 2006 ως και τις 30 Σεπτεμβρίου του 2007.
Μεγάλη νικήτρια της χρονιάς αναδείχθηκε η Έιμι Γουάινχαους. Η 24χρονη τραγουδίστρια δεν παρέστη στην τελετή απονομής, καθώς είχε εισαχθεί σε κλινική αποτοξίνωσης. Έγινε η πέμπτη τραγουδίστρια που κέρδισε 5 Γκράμι σε μία βραδιά, μετά τις Λορίν Χιλ, Νόρα Τζόουνς, Αλίσια Κιζ και Μπιγιονσέ.
Εμφανίσεις καλλιτεχνών
Στην τελετή εμφανίστηκαν οι εξής καλλιτέχνες:
Τραγούδι της χρονιάς
(Σημείωση: Οι πραγματικοί υποψήφιοι είναι οι τραγουδοποιοί. Οι ερμηνευτές συμπεριλαμβάνονται σε παρένθεση για ταυτοποίηση μόνο.)
Καλύτερο ροκ τραγούδι
(Σημείωση: Στην πραγματικότητα οι υποψήφιοι για το βραβείο είναι οι τραγουδοποιοί και όχι οι ερμηνευτές, τα ονόματα των οποίων ακολουθούν σε παρένθεση για λόγους ταυτοποίησης).
Καλύτερο R&B τραγούδι
(Σημείωση: Για λόγους ταυτοποίησης υπάρχουν σ επαρένθεση τα ονόματα των ερμηενυτών των τραγουδιών. Οι πραγματικοί υποψήφιοι ήταν οι τραγουδοποιοί)
Καλύτερο ραπ τραγούδι
(Σημείωση: Στην πραγματικότητα οι υποψήφιοι είναι οι τραγουδοποιοί. Για λόγους ταυτοποίησης ακολουθούν σε παρένθεση τα ονόματα των καλλιτεχνών.)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσικά γεγονότα του 2008 Κατηγορία:Τελετές Βραβείων Γκράμι
Οκτώηχος της Τσετίνιε
Ο 'Οκτώηχος της Τσετίνιε (στη σερβική γλώσσα: Цетињски октоих ή Cetinjski oktoih) είναι ορθόδοξο λειτουργικό βιβλίο, που τυπώθηκε το 1494, στο τυπογραφείο Τσερνόγιεβιτς στην πόλη Τσετίνιε, την πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου της Ζέτα, από τον Ιερομόναχο Μακάριο (στα σέρβικα: Јеромонах Макарије). Πρόκειται για το πρώτο αρχέτυπο που είναι γραμμένο στη Serbian recension of Church Slavonic και για το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε στο κυριλλικό αλφάβητο στην Νοτιοανατολική Ευρώπη. Ο Οκτώηχος της Τσετίνιε αποτελείται από δύο τόμους: ο πρώτος, ο Οκτώηχος του Πρώτου Τόνου (Oktoih prvoglasnik) ολοκληρώθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1494 και έχει 270 φύλλα διαστάσεων 29 x 21,6 εκ. Περιλαμβάνει το ύμνους που ψέλνονται στους τέσσερις πρώτους τόνους του Οκτώηχου συστήματος και σήμερα διασώζονται 108 αντίτυπά του. Χαρακτηρίζεται από την υψηλή ποιότητα και την καθαρότητα της εκτύπωσης, σε κόκκινο και μαύρο, και τα κομψά τυπογραφικά στοιχεία του. Τα επίτιτλα, που είναι τυπωμένα με σκαλιστό ξύλο, είναι φτιαγμένα στο πνεύμα της Αναγέννησης αλλά έχουν και στοιχεία που συναντώνται σε παλαιότερα χειρόγραφα. Η ποιότητα της εκτύπωσης και της διακόσμησης του Οκτώηχου του Πρώτου Τόνου θεωρείται ότι είναι στο ίδιο επίπεδο με τις εκτυπώσεις στη Βενετία της ίδιας χρονικής περιόδου. Το 1987 η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μαυροβουνίου Djurdje Crnojevic εξέδωσε 600 αντίτυπα (facsimiles)του Οκτώηχου του Πρώτου Τόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σερβική λογοτεχνία του Μεσαίωνα Κατηγορία:Πριγκιπάτο της Ζέτα Κατηγορία:Ψαλτήρια
Αντίπαπας Ευλάλιος
Ο Αντιπάπας Ευλάλιος (Antipapa Eulalio, ... - 423) ήταν ένας αντίπαπας που βασίλευσε από τον Δεκέμβριο του 418 έως τον Απρίλιο του 419. Εκλέχθηκε μία ημέρα πριν από τον πάπα Βονιφάτιο Ι΄.
Ο Αυτοκράτορας Ονώριος συγκάλεσε μία σύνοδο, που ήταν η πρώτη παρέμβαση από Αυτοκράτορα σε παπική εκλογή, για να αποφασίσει για το ζήτημα. Επειδή δεν υπήρξε σαφές αποτέλεσμα, διέταξε να απομακρύνουν και οι δύο διεκδικητές από τη Ρώμη πριν την δεύτερη σύνοδο. Ο Ευλάλιος, όμως, παρέμεινε, μέχρι που εκδιώχθηκε μετά από συγκρούσεις στις οποίες αναμείχθηκαν υποστηρικτές του.
Όταν η δεύτερη σύνοδος έκρινε υπέρ του Βονιφάτιου, ο Ευλάλιος δέχθηκε το αποτέλεσμα, ενώ αργότερα έγινε επίσκοπος υπό τον Κελεστίνο Α΄ και πέθανε το 423.
Παραπομπές
Ε Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Λυκούργος (νομοθέτης)
Βιογραφία
thumb|right|200px|Λυκούργος 200px|thumb|right|Αναπαράσταση του Λυκούργου στην [[Βουλή των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ).]] Ο Λυκούργος θεωρείται ο νομοθέτης της αρχαίας Σπάρτης, παρότι δεν είναι γνωστό αν αυτή η νομοθεσία είναι έργο ενός ή πολλών προσώπων και μίας ή πολλών περιόδων. Άγνωστο επίσης παραμένει αν ο Λυκούργος ήταν ιστορικό ή μυθικό πρόσωπο. Τη ζωή και το νομοθετικό έργο του Λυκούργου την καλύπτει η ομίχλη των μύθων και των θρύλων της αρχαιότητας και μερικοί ιστορικοί των νεότερων χρόνων υποστήριξαν ότι αυτός δεν ήταν ιστορικό πρόσωπο αλλά συμβολική μορφή. Είναι χαρακτηριστικός ο μύθος που θέλει να του έχουν δοθεί οι νόμοι από το μαντείο των Δελφών. Σύμφωνα με την επικρατέστερη παράδοση, ο Λυκούργος έζησε γύρω στο 800 π.Χ. και υπήρξε κηδεμόνας του ανιψιού του βασιλιά της Σπάρτης, Χαρίλαου. Ταξίδεψε σε πολλά μέρη της γης, μελετώντας την οργάνωση του κράτους, στην Κρήτη, την Αίγυπτο, την Ιωνία, τη Λιβύη, την Ιβηρική Χερσόνησο και στην Ινδία. Επιστρέφοντας στη Σπάρτη φρόντισε να μεταρρυθμίσει το σπαρτιατικό πολίτευμα.
Στον Λυκούργο αποδίδεται η περίφημη Μεγάλη Ρήτρα, που αναφέρεται στα κύρια στοιχεία του σπαρτιατικού πολιτεύματος. Δικό του έργο θεωρείται η διαίρεση της χώρας σε αναπαλλοτρίωτους ίσους κλήρους (που τους μοίρασε στους ελεύθερους πολίτες), η εισαγωγή βαριών και σιδερένιων νομισμάτων αντί των χρυσών και ασημένιων (για να αποθαρρύνεται η συσσώρευση πλούτου), η σιδερένια πειθαρχία των πολιτών, η ανάθεση της ανατροφής των παιδιών στην πολιτεία, η υποχρέωση της υποταγής των νεότερων στους γεροντότερους καθώς και η θέσπιση της γερουσίας, με τη συμμετοχή των δύο βασιλιάδων. Η διαμόρφωση των νόμων ήταν δικό της έργο, ενώ η τελική τους έγκριση ανήκε στην Απέλλα. Αυτοί οι θεσμοί στάθηκαν ως οι θεμελιώδεις αρχές του σπαρτιατικού πολιτεύματος.
Σύμφωνα πάντα με την παράδοση, όταν ολοκληρώθηκε το έργο του αποσύρθηκε στην Κίρρα Φωκίδας ή στην Κρήτη, όπου αφέθηκε να πεθάνει από ασιτία. Εν τω μεταξύ, είχε υποχρεώσει τους συμπολίτες του να ορκιστούν ότι θα τηρούσαν τους νόμους του ως την επιστροφή του. Ο μύθος λέει ότι έφυγε από τη Σπάρτη για πάντα, ώστε να μην αλλάζουν τη νομοθεσία του οι συμπολίτες του, που είχαν ορκιστεί να μην το κάνουν παρά μόνο αν κάποτε επέστρεφε.
Σχετικά με τη χρονολόγηση του βίου του υπάρχουν ιδιαίτερα πολλές αντιφάσεις. Ο Αριστοτέλης τον τοποθετεί ως σύγχρονο του Ιφίτου, ο οποίος έζησε γύρω στα 884 π.Χ. Με τη συνδρομή του Ιφίτου ο Λυκούργος εγκαθίδρυσε την ιερή εκεχειρία της Ολυμπίας, σύμφωνα με την οποία απαγορεύονταν όλες οι πολεμικές συγκρούσεις κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων και προστάτευε τους Ηλείους από οποιαδήποτε ενδεχόμενη εχθρική επίθεση (Müller, Dor. 1.7.7.) Ο Ξενοφών διαφοροποιείται σημαντικά από τον Αριστοτέλη, τοποθετώντας τον περισσότερο από 200 χρόνια νωρίτερα, δηλαδή στην εποχή των Ηρακλειδών (Xen. Rep. Lac. 10.8.) Ο Τίμαιος, προκειμένου πιθανόν να υπερκεράσει αυτή τη δυσχέρεια, υπέθεσε ότι υπήρχαν δύο πρόσωπα με το όνομα "Λυκούργος". (Plut. Lyc. 1.) Από αυτές τις αποκλίσεις φαίνεται ότι το όνομα του Λυκούργου δεν εμφανίζεται στον κατάλογο των Σπαρτιατών βασιλέων, ένα από τα παλαιότερα "έγγραφα" στην ελληνική ιστορία (Müller, Dor. 1.7.3.). Ως εκ τούτου, είναι κατανοητό πως ο Ηρόδοτος μπορούσε (1.65) να αποκαλεί "Λυκούργο" τον κηδεμόνα του ανεψιού του Λαβώτα, ενώ ο Σιμωνίδης (Aelian, Ael. VH 9.41) τον αναφέρει ως γιο του Πρύτανι, αδελφού του Ευνόμου, Ο Διονύσιος (2.49) τον θέλει θείο του Ευνόμου και οι κοινότερες αναφορές (Plut. Lyc. 2; Arist. Pol. 2.7. 1; Ephor. apud Strab. x. p. 482) τον θέλουν γιο του Ευνόμου και κηδεμόνα του ανεψιού του Χαριλάου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες νομοθέτες Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Σπάρτης Κατηγορία:Αρχαίοι νομοθέτες
Ζωροάστρης
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θρησκευτικοί ηγέτες Κατηγορία:Ζωροαστρισμός
Fibre to the x
thumb|300px|right|Η εικόνα δείχνει πώς διαφέρουν οι τεχνολογίες FTTx ανάλογα με την απόσταση από τον τελικό χρήστη στην οποία φτάνει η [[Οπτικές Ίνες|οπτική ίνα.]]
Ο γενικός όρος Fibre to the x (Ίνα μέχρι το x) ή FTTx περιγράφει κάθε αρχιτεκτονική δικτύου που χρησιμοποιεί οπτικές ίνες για να αντικαταστήσει ολόκληρο ή μέρος του τοπικού βρόχου που χρησιμοποιείται για την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών.
Οι τέσσερις τεχνολογίες που ανήκουν στην οικογένεια FTTx είναι οι εξής:
Χρησιμοποιείται επίσης ο όρος Fibre to the premises (FTTP), για τον οποίο όμως υπάρχουν αντικρουόμενοι ορισμοί. Κάποιοι ταυτίζουν το FTTP με το FTTB, άλλοι το ταυτίζουν με το FTTH, και άλλοι το θεωρούν γενικότερο όρο που περιλαμβάνει και το FTTB και το FTTH.
Τεχνολογίες
Οι δύο κύριες τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για FTTx δίκτυα είναι το VDSL/VDSL2 (χρησιμοποιείται στο FTTN, το FTTC και σε μερικές υλοποιήσεις του FTTB), το PON (χρησιμοποιείται στο FTTH και σε υλοποιήσεις του FTTB) καθώς και το Active Ethernet.
Στο FTTN/C/P/B η οπτική ίνα δεν τερματίζεται σε τερματικό εξοπλισμό του τελικού χρήστη αλλά σε συσκευή συνήθως DSLAM με VDSL όπου στη συνέχεια με χάλκινο ζεύγος μεταφέρεται μέχρι τον τερματικό εξοπλισμό του χρήστη με τεχνολογία VDSL2.
Με τη μείωση του κόστους ή την υποχρεωτική προσθήκη οπτικών ινών στα νεόχτιστα σπίτια επειδή το κόστος της ίνας είναι πολύ μικρό το FTTH θα επικρατήσει έναντι των άλλων τεχνολογιών.
Η διαφορά μεταξύ GPON που είναι τεχνολογία TDM-PON δηλαδή γίνεται πολύπλεξη στο χρόνο μεταξύ πολλών καναλιών συνδρομητών είναι ότι στο WDM-PON γίνεται πολύπλεξη στο μήκος κύματος όπου κάθε χρήστης έχει το δικό του χρώμα για την εκπομπή και άλλο χρώμα για τη λήψη δεδομένων.
Είναι προφανές ότι το WDM-PON είναι τεχνολογία που μπορεί να υποστηρίξει Open Access αρχιτεκτονική (να μπορούν να δώσουν υπηρεσία διαφορετικοί πάροχοι σε φυσικό επίπεδο) σε αντίθεση με το GPON που προφανώς προτιμάται από τους incumbent operators.
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική δικτύων Κατηγορία:Οπτικές ίνες
29 Μαΐου
28 Μαΐου | 29 Μαΐου | 30 Μαΐου
Η 29η Μαΐου είναι η 149η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (150η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 216 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Λάθυρος ο εύοσμος
Το μοσχομπίζελο (αγγλ.: sweet pea) ή λουβανούδα (κυπρ.), (επιστ. ονομ. Lathyrus odoratus – Λάθυρος ο εύοσμος), είναι ανθοφόρο φυτό του γένους Λάθυρος (Lathyrus) της οικογένειας των Φαβίδων (Fabaceae), με προέλευση τη Σικελία, την Κύπρο, τη νότια Ιταλία και τα νησιά του Αιγαίου.
Πρόκειται για ετήσιο αναρριχητικό φυτό, το οποίο αναπτύσσεται σε ύψος 1-2 μέτρα, όποτε είναι διαθέσιμη η κατάλληλη υποστήριξη. Τα φύλλα είναι πτεροειδή με δύο φυλλάδια και ένα λεπτό ελικοειδή βλαστό (tendril) που συγκρατεί το αναρριχητικό φυτό και ο οποίος τυλίγεται γύρω από τη στήριξη των φυτών και τις δομές, βοηθώντας το να αναρριχηθεί. Στο άγριο φυτό τα άνθη είναι μωβ, πλάτους 2-3,5 εκατοστά (0,79 έως 1,38 ίντσες)· σε πολλές ποικιλίες  είναι μεγαλύτερα και απαντούν σε μεγάλη ποικιλία χρωμάτων.
Το ετήσιο είδος L. odoratus συγχέεται ορισμένες φορές με το είδος Λάθυρος ο πλατύφυλλος (L. latifolius).
Κηπευτική ανάπτυξη
left|thumb|220px|Ένα απλό πτεροειδές (unipinnate) φύλλο από την φτέρη, Blechnum appendiculatum (βλ. σχετική Σημ.). Ο Σκώτος φυτοκόμος Χένρι Έκφορντ (Henry Eckford, 1823-1905) διασταύρωσε και ανέπτυξε το μοσχομπίζελο, μετατρέποντάς το από ένα μάλλον ασήμαντο και ίσως γλυκά αρωματισμένο λουλούδι, σε μια ανθική αίσθηση της ύστερης Βικτωριανής εποχής.
Η αρχική επιτυχία και αναγνώριση ήρθε, όταν υπηρετούσε ως επικεφαλής κηπουρός για τον κόμη του Ράντνορ (Earl of Radnor), αναπτύσσοντας νέες ποικιλίες από πελαργόνια και ντάλιες. Το 1870, πήγε να εργαστεί σε κάποιον Δρ. Σάνκι (Dr. Sankey) από το Σάντυουελ (Sandywell) κοντά στο Γκλόστερ (Gloucester, ΔΦΑ: ). Μέλος της «Βασιλικής Φυτοκομικής Εταιρείας» (Royal Horticultural Society (RHS)), το 1882, του απονεμήθηκε (το κορυφαίο βραβείο) «Πιστοποιητικό Πρώτης Τάξεως» (First Class Certificate), για την παρουσίαση της ποικιλίας του μοσχομπίζελου «Χάλκινος Πρίγκιπας» (αγγλ. Bronze Prince), σηματοδοτώντας την έναρξη της σύνδεσης με το άνθος. Το 1888, ξεκίνησε στην πόλη Ουέμ (Wem), στο Σρόπσαϊρ (Shropshire, ΔΦΑ: ), την ανάπτυξη και τα δοκιμαστικά χωράφια, για τα μοσχομπίζελα. Κατά το 1901, είχε συνολικά παρουσιάσει τις 115 από τις 264 ποικιλίες που καλλιεργούνταν έως τότε. Στον Έκφορντ απονεμήθηκε για την εργασία του το παράσημο «RHS Victoria Medal of Honour». Πέθανε το 1905, αλλά το έργο του συνεχίστηκε για αρκετό καιρό από τον γιο του, Τζων Έκφορντ (John Eckford).
Πιο πρόσφατα, η σχέση μεταξύ του μοσχομπίζελου των Έκφορντ και της Ουέμ, έχει πάλι ανέλθει στην επικαιρότητα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 η «Εταιρία Μοσχομπίζελου» (Sweet Pea Society) της πόλης Ουέμ ξεκίνησε μια ετήσια παράσταση και το λουλούδι απέκτησε και πάλι την παλιά του αίγλη. Πολλά σημεία στους δρόμους  τώρα φέρουν ένα μοτίβο μοσχομπίζελου και μια περιοχή στην πόλη είναι γνωστή ως «Πάρκο του Έκφορντ» (Eckford Park). Υπάρχει επίσης και μια ποικιλία, η «Dorothy Eckford», προς τιμήν ενός μέλους της οικογένειας.
Καλλιέργεια
thumb|300px|Το γλυκό μπιζέλι σε περίφραξη. Τα μοσχομπίζελα καλλιεργούνται από τον 17ο αιώνα και ένας τεράστιος αριθμός ποικιλιών είναι διαθέσιμος στο εμπόριο. Καλλιεργούνται για το χρώμα του άνθους τους (συνήθως σε παστέλ αποχρώσεις του μπλε, ροζ, μωβ και λευκού, συμπεριλαμβανομένων των διχρωμιών) και για το έντονο μοναδικό τους άρωμα. Καλλιεργούνται από τους κηπουρούς για ιδιωτική κατανάλωση, για έκθεση και για το εμπόριο στα ανθοπωλεία. Οι μεγάλοι, σχήματος μπιζελιού σπόροι, σπέρνονται την άνοιξη ή το φθινόπωρο σε κρύα πλαίσια (cold frames). Οι σπόροι μουσκεύονται πριν το φύτεμα ή χαράζονται ελαφρώς με κοφτερή λεπίδα για επιτάχυνση της βλάστησης. Τα φυτά είναι επίσης διαθέσιμα αργότερα στην αγορά ως νεαρά φυτά ή πρωτοβλάστες (plugs). Μεγαλώνουν σε καλάμια, με τα νέα βλαστάρια να αφαιρούνται τακτικά για να αναπτυχθεί πυκνότερο φύλλωμα και πλουσιότερη ανθοφορία. Τα φυτά τυπικά φθάνουν σε ύψος τα 1 έως 2 μέτρα, με τα λουλούδια να εμφανίζονται στο κατακαλόκαιρο και συνεχίζοντας για πολλές εβδομάδες, αν αφαιρούνται τακτικά τα ξεραμένα άνθη.
Πάνω από 50 ποικιλίες έχουν αποκτήσει το Βραβείο Garden Merit από την Βασιλική Εταιρεία Οπωροκηπευτικών (Royal Horticultural Society).
Εχθροί και ασθένειες
Το μοσχομπίζελο προσβάλλεται από κάποια παράσιτα, με τα πιο συνηθισμένα να είναι οι αφίδες. Αυτά τα έντομα απομυζούν το χυμό (sap) από τα φυτά, μειώνοντας την ανάπτυξη. Ο Μωσαϊκός ιός μεταδίδεται από την πρασινόμυγα, προκαλώντας το κιτρίνισμα των φύλλων, την παραμόρφωση των νέων βλαστών και την αναστολή της ανθοφορίας.
Ένα παράσιτο που ονομάζεται «σκαθάρι της γύρης» που είναι μικρό, γυαλιστερό και μαύρο, τρώει τη γύρη και παραμορφώνει τα λουλούδια. Άλλα παράσιτα είναι οι κάμπιες, θρίπες, γυμνοσάλιαγκες και σαλιγκάρια. Ένα άλλο πρόβλημα είναι ο περονόσπορος (mildew)· αυτός είναι μια λευκή κονιώδης επικάλυψη, που καλύπτει τα φύλλα και επιβραδύνει την ανάπτυξη.
Τα μοσχομπίζελα είναι επίσης ευαίσθητα στο αιθυλένιο σε ποσότητες που παράγονται από τα μαραμένα φυτά. Για αυτό το λόγο οι παραγωγοί ενθαρρύνονται να τα φυτεύουν μακριά από οπωροφόρα δέντρα, μεταξύ άλλων τα φυτά ρέπουν σε πρόωρο μαρασμό ή γήρανση.
Τοξικότητα
Σε αντίθεση με το εδώδιμο μπιζέλι, υπάρχουν ενδείξεις ότι οι σπόροι των μελών του γένους Lathyrus είναι τοξικοί, εάν καταναλωθούν σε μεγάλη ποσότητα. Ένα συναφές είδος, ο Λάθυρος ο εδώδιμος (Lathyrus sativus), καλλιεργείται από τον άνθρωπο για κατανάλωση, αλλά όταν αποτελεί σημαντικό μέρος της διατροφής του προκαλεί συμπτώματα τοξικότητας που ονομάζονται λαθυρισμός.
Μελέτες σε αρουραίους έδειξαν ότι, ζώα των οποίων η τροφή αποτελείτο κατά 50% από σπόρους γλυκού μπιζελιού, ανέπτυξαν διογκωμένα επινεφρίδια σε σχέση με τα ελεγχόμενα ζώα που τρέφονταν με σπόρους του Λ. του εδώδιμου. Πιστεύεται ότι η κύρια επίδραση σημειώνεται στο σχηματισμό κολλαγόνου. Τα συμπτώματα είναι παρόμοια με εκείνα του σκορβούτου και της ανεπάρκειας χαλκού, τα οποία αναστέλλουν τον κανονικό σχηματισμό ινιδίων κολλαγόνου. Οι σπόροι του γλυκού μπιζελιού περιέχουν βήτα-αμινοπροπιονιτρίλιο (beta-aminopropionitrile) που εμποδίζει την διασταυρούμενη σύνδεση του κολλαγόνου με την αναστολή της οξειδάσης λυσυλ (lysyl oxidase) και ακολούθως το σχηματισμό της υδροξυλυσίνης (hydroxylysine), οδηγώντας σε χαλαρό δέρμα. Πρόσφατα πειράματα έχουν προσπαθήσει να αναπτύξουν αυτό το χημικό ως θεραπεία, για να αποφευχθούν οι παραμορφωτικές συσπάσεις μετά από μεταμοσχεύσεις δέρματος.
Υβριδισμός με Lathyrus belinensis
Όπως συμβαίνει και με το μπλε τριαντάφυλλο, το κίτρινο μοσχομπίζελο παραμένει ουτοπία. Το Lathyrus belinensis είναι ένα είδος Λάθυρου, το οποίο έχει κόκκινα και κίτρινα άνθη. Υπάρχουν σε εξέλιξη προσπάθειες, για να φέρουν το κίτρινο χρώμα στο Lathyrus odoratus, διασταυρώνοντάς το με το Lathyrus belinensis. Ως αποτέλεσμα, δημιουργήθηκαν πολλές νέες ποικιλίες μοσχομπίζελου, αν και μέχρι στιγμής, καμία με κίτρινα άνθη.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Υποσημειώσεις
<references group="Υποσημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψυχανθή Κατηγορία:Ετήσια φυτά Κατηγορία:Φυτά κήπου Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα
Ισλαμο-αριστερισμός
Σύμφωνα με τον Μπρυκνέρ, ο Ισλαμο-αριστερισμός ήταν "κυρίως" μια σύλληψη των  Βρετανών Τροτσκιστών του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος. Επειδή αυτοί οι αφοσιωμένοι  αριστεροί κατάλαβαν τη δυνατότητα του Ισλαμισμού να υποθάλπει κοινωνική αναταραχή,  προώθησαν  τακτικές και προσωρινές συμμαχίες με αντιδραστικές Μουσουλμανικές οργανώσεις. Αριστεριστές  οπαδοί του  "Τριτο-κοσμισμού" (ή "Κινήματος των Αδεσμεύτων") ήλπιζαν  να χρησιμοποιήσουν τον Ισλαμισμό ως "πολιορκητικό κριό" για να προκαλέσουν την πτώση του  καπιταλισμού. Στη διαδικασία αυτή, έβλεπαν τη θυσία των ατομικών δικαιωμάτων - ιδίως των δικαιωμάτων των γυναικών - ως ένα αποδεκτό τίμημα έναντι του υπέρτερου  στόχου που ήταν η  καταστροφή του καπιταλισμού. Ο Μπρυκνέρ υποστηρίζει ότι οι Ισλαμιστές, από την πλευρά τους, προσποιούνται ότι  ενώνονται με την αριστερά στην καταπολέμηση του ρατσισμού, της νεο-αποικιοκρατίας και της  παγκοσμιοποίησης,  ως τακτικό και προσωρινό μέσο για να επιτύχουν τον αληθινό στόχο τους που είναι η  επιβολή της "ολοκληρωτικής θεοκρατίας" της Ισλαμικής διακυβέρνησης.
Στο   μυθιστόρημα του 2015, "Υποταγή", ο  Μισέλ Ουελμπέκ  παρουσιάζει τον  Robert Rediger, τον φανταστικό χαρακτήρα που ασπάστηκε το Ισλάμ και από καθηγητής πανεπιστημίου έγινε πολιτικός, και περιγράφει τον  ισλαμο-αριστερισμό σαν μια  "απελπισμένη προσπάθεια αποσαθρωμένων,  σάπιων, εγκεφαλικά νεκρών Μαρξιστών να βγούν  από το σκουπιδοντενεκέ της ιστορίας  προσδενόμενοι στην ουρά του Ισλάμ."
Ο Γάλλος ιστορικός και δημοσιογράφος Jacques Julliard θεωρεί ότι στη Γαλλία υπάρχει πρόβλημα ισλαμο-αριστερισμού και σε άρθρο του 2016 θέτει το ερώτημα γιατί "μια δράκα λογίων της άκρας αριστεράς, ελάχιστοι αριθμητικά αλλά με ισχυρή επιρροή στα μέσα ενημέρωσης και στο χώρο των ανθρώπινων δικαιωμάτων, επέβαλαν μια πραγματική καθαγίαση του Ισλάμ στον γαλλικό πολιτικό χώρο;"
Από την φιλο-εβραϊκή οπτική, την παρουσία του ισλαμο-αριστερισμού μέσα στο Ισραήλ διαπιστώνει ο Γάλλος νομικός και ακτιβιστής Gilles-William Goldnadel, ιδρυτής και πρόεδρος των "Δικηγόρων χωρίς Σύνορα". Αναφέρει ως παράδειγμα άρθρα στην εφημερίδα Haaretz τα οποία αποδίδει σε έναν "μετα-σιωνισμό παθολογικό και μοχθηρό" τον οποίο συγκρίνει με το ναζισμό.
Ιρανική Επανάσταση
Η καθ. Σιρίν Χάντερ θεωρεί ότι η ισλαμο-αριστερή αναθεώρηση  του  Ισλάμ από τον  Ali Shariati - Ιρανού θεωρητικού της Ιρανικής Επανάστασης - ήταν παράγωγο  της   Μαρξιστικής θεωρία της δεκαετίας του 1970. Τότε οι   Ιρανοί  Σιίτες Ισλαμιστές   αυτοπροσδιορίζονταν  ως  προοδευτικοί, κοινωνικά δίκαιοι και υπερασπιστές των αδυνάτων, σε ένα επιτυχημένο τέχνασμα για  να κερδίσουν την μορφωμένη αριστερή νεολαία του Ιράν. Η Χάντερ  ταξινομεί τους "Μουτζαχεντίν του Λαού του Ιράν" ως  μια Ισλαμο- αριστερή οργάνωση. Σύμφωνα με τον Olivier Roy, οι επαναστάτες Ισλαμο- αριστεριστές του Ιράν  "απέρριπταν τη δημοκρατία."
Ιστορία του όρου
Το 2011 ο Γάλλος φιλόσοφος Bernard-Henri Lévy ανέφερε για τον ισλαμο-αριστερισμό ότι είναι μια "μεγάλη συμμαχία μεταξύ των κόκκινων και των νέων φαιοχιτώνων, ενός άξονα που φτάνει από την Le Monde diplomatique μέχρι τα τάγματα θανάτου". Ωστόσο, πιστεύει ότι "το Ισλάμ καθ' εαυτό δεν είναι καθόλου ξένο προς το πνεύμα της φώτισης, της δημοκρατίας και της ελευθερίας".
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντικαπιταλισμός Κατηγορία:Νεολογισμοί Κατηγορία:Σοσιαλισμός στη Γαλλία Κατηγορία:Τροτσκισμός Κατηγορία:Πολιτικοί νεολογισμοί
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1990-1991
Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ ανδρών της περιόδου 1990–91 ήταν το πρώτο που διεξήχθη ως Α1 Εθνική κατηγορία μετά τη διάσπαση της Α΄ Εθνικής σε Α1 και Α2. Στο πρωτάθλημα μετείχαν δέκα όμαδες. Μετά το τέλος της κανονικής περιόδου διεξήχθησαν για πρώτη φορά τα πλέι οφ με τη μορφή που είναι γνωστά μέχρι σήμερα. Σε αυτά μετείχαν και οι δύο πρώτες ομάδες της Α2, οι Ελληνικά Ναυπηγεία και Εθνικός Αλεξανδρούπολης. Το πρωτάθλημα κατέκτησε εύκολα ο Ολυμπιακός, παραμένοντας αήττητος και στους είκοσι αγώνες που έδωσε.
Play off
Στα πλέι οφ μετείχαν οι οκτώ πρώτες ομάδες της Α1 και οι δύο πρώτες της Α2. Οι ομάδες της Α1 μετέφεραν τα μεταξύ τους αποτελέσματα από την κανονική περίοδο και οι σειρές τους κρίθηκαν στις τρεις νίκες. Οι σειρές όπου ομάδες της Α1 αντιμετώπισαν ομάδες της Α2 κρίθηκαν στις δύο νίκες.
Α΄ φάση
Η Α΄ φάση των πλέι οφ διεξήχθη με έναν ανορθόδοξο τρόπο. Οι ΠΑΟΚ και Ηρακλής, αν και κατέλαβαν ψηλότερη θέση από τους Ιωνικό και ΑΓΣΙ, αντιμετώπισαν δυσκολότερους αντιπάλους. Συγκεκριμένα ο ΠΑΟΚ (5ος) και ο Ηρακλής (6ος) αντιμετώπισαν τον Άρη (3ος) και την Ορεστιάδα (4η), με τις σειρές να κρίνονται στις τρεις νίκες συμπεριλαμβανομένων των αγώνων της κανονικής περιόδου. Ο Ιωνικός (7ος) και ο ΑΓΣΙ (8ος) αντιμετώπισαν τις ομάδες της Α2, με τις σειρές αυτές να κρίνονται στις δύο νίκες χωρίς μεταφορά αγώνων, καθώς οι ομάδες δεν άνηκαν στην ίδια κατηγορία και δεν είχαν αναμετρηθεί ξανά. Ως αποτέλεσμα οι ΠΑΟΚ και Ηρακλής αποκλείστηκαν νωρίτερα από τους Ιωνικός και ΑΓΣΙ και κατατάχθηκαν σε χαμηλότερη θέση, αν και ήταν καλύτεροι στην κανονική περίοδο και αποκλείστηκαν από τις ίδιες ομάδες στα πλέι οφ (Άρη και Όρεστιάδα).
Τελική κατάταξη
Τα πρώτα τρία χρόνια της Α1 Εθνικής δεν υπήρχε τελική κατάταξη για τις ομάδες εκτός της πρώτης τετράδας. Οι ομάδες που αποκλείστηκαν στην ίδια φάση των πλέι οφ, κατατάχθηκαν στην ίδια θεση.
Πηγές
1990 1991 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1990 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1991
Γουίλιαμ Γκλάντστοουν
Ο Ουίλλιαμ Γιούαρτ Γκλάντστοουν (William Ewart Gladstone, 29 Δεκεμβρίου 1809 – 19 Μαΐου 1898, στην παλαιά ελληνική βιβλιογραφία ως Ουίλλιαμ Γλάδστων) ήταν διαπρεπής Άγγλος πολιτικός του Φιλελεύθερου Κόμματος που διετέλεσε Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου. Διακρίθηκε για τη ρητορική του δεινότητα και τον φιλελληνισμό του. Ήταν επίσης εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας και μέλος της Βασιλικής Στατιστικής Εταιρείας.
Το 1834 έγινε δεύτερος Λόρδος Θησαυροφύλακας και το 1835 Υφυπουργός Αποικιώ ν, οπότε τάχθηκε επανειλημμένα υπέρ της κατάργησης της δουλείας στις αποικίες. Το 1862, ως Υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Πάλμερστον, ψήφισε υπέρ της ενώσεως των Ιονίων Νήσων με την Ελλάδα. Το 1867 διαδέχθηκε τον Λόρδο Ράσσελ στην αρχηγία του κόμματος των Φιλελευθέρων και το 1868 σχημάτισε την πρώτη υπό την προεδρία του κυβέρνηση, οπότε και κατάφερε να ψηφιστεί νόμος για τον χωρισμό της εκκλησίας από το κράτος.
Παραιτήθηκε το 1873 κατόπιν απορρίψεως ενός νομοσχεδίου του και δεν έπαψε να παρακολουθεί τα πολιτικά γεγονότα, επιτιθέμενος με δριμύτητα κατά της φιλοτουρκικής πολιτικής του Μπέντζαμιν Ντισραέλι. Κατά τη διάρκεια των εκλογών του 1880, με πλειοψηφία κέρδισε τις εκλογές και έγινε για δεύτερη φορά πρωθυπουργός. Έτσι πέτυχε να σταλεί στο Βερολίνο για τη συνδιάσκεψη, η οποία τελικά θα έδινε τη Θεσσαλία στην Ελλάδα, το 1881.
Το 1886 σχημάτισε την τρίτη του κυβέρνηση με πρόγραμμα τη χορήγηση πλήρους αυτονομίας στην Ιρλανδία. Επειδή η Βουλή καταψήφισε το σχετικό νομοσχέδιο, έγιναν εκλογές το 1892, οι οποίες τον έφεραν για τέταρτη φορά στη θέση του πρωθυπουργού. Το νομοσχέδιο του ψηφίστηκε από την Βουλή, αλλά απορρίφθηκε από την Βουλή των Λόρδων. Τελικά, ο Γκλάντστοουν παραιτήθηκε οριστικά από την πολιτική το 1893, οπότε και ασχολήθηκε με τη μετάφραση των Ωδών του Ορατίου και άλλων συγγραφέων.
Γλάδστων και Ελλάδα
Στην νεότερη ελληνική ιστορία ο Ουίλλιαμ Γκλάντστοουν συνέδεσε το όνομά του τόσο με την ένωση των Ιονίων νήσων με την Ελλάδα όσο και με το Κυπριακό ζήτημα. Ειδικότερα επί του τελευταίου ένα χρόνο πριν πεθάνει (1897) έκανε την ακόλουθη εξομολόγηση:
Σημαντική είναι η απόφασή του να συνεχίσουν τα Ελληνικά σχολεία της Κύπρου να διδάσκουν στην Ελληνική γλώσσα, σε αντίθεση με εισήγηση που του έκαναν όταν ήταν υπουργός αποικιών, λέγοντας ότι δεν αξίζει να κάνουμε στους Έλληνες ό,τι κάναμε σε άλλους λαούς, δηλαδή να τους επιβάλουμε τη γλώσσα μας.
Ο Γκλάντστοουν ήταν από τους πρώτους μείζονες Βρετανούς πολιτικούς που υιοθέτησε την πολιτική άποψη ότι η Βρετανία μπορούσε να παρεμβαίνει για την προστασία των χριστιανικών μειονοτήτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και μάλιστα να δικάζει τους υπεύθυνους για τις διώξεις. Η πολιτική αυτή βασιζόταν σε διεθνείς συνθήκες όπως η Συνθήκη των Παρισίων του 1856 με την οποία έληξε ο Κριμαϊκός Πόλεμος. Θαύμαζε την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία σαν έναν ενωτικό εθνικό και θρησκευτικό οργανισμό και εμπνεόταν από την Επανάσταση του 1821. Μετά τη σφαγή χιλιάδων Βουλγάρων χριστιανών από τους Τούρκους τον Μάιο του 1876, ο Γκλάντστοουν κάλεσε τη βρετανική κυβέρνηση να αναλάβει ενεργό ρόλο σαν προστάτης και δικαστής. Οι θέσεις του έγιναν γνωστές μέσω ενός φυλλαδίου με τον τίτλο "Bulgarian Horrors and the Question of the East" (Βουλγαρική φρίκη και το Ανατολικό Ζήτημα). Η εκστρατεία του Γκλάντστοουν υπέρ των Ορθοδόξων της Τουρκίας προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον σε κύκλους της Βρετανίας, περιλαμβανομένων των Αγγλικανικών Εκκλησιών, και σχηματίστηκαν διάφορες οργανώσεις για την υποστήριξη Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων Ορθοδόξων της Τουρκίας.
Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τον μεγάλο φιλέλληνα, στήθηκε, από πανελλήνιο έρανο, ο ανδριάντας του στην είσοδο του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Πηγές
Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Βρετανοί θεολόγοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Ηνωμένο Βασίλειο)
Vacuum
Οι Vacuum είναι σουηδικό μουσικό συγκρότημα, που αποτελείται από δύο μέλη,τους στιχουργούς και παραγωγούς Ματίας Λίντμπλομ και Άντερς Βόλμπεκ, οι οποίοι με το ίδιο ψευδώνυμο εργάζονται ως ποπ συγκρότημα.
Ως τραγουδοποιοί έχουν συνεργαστεί με αρκετούς καλλιτέχνες όπως οι Monrose, Τάργια Τουρούνεν και Ρέιτσελ Στίβενς. Οι δύο άνδρες συναντήθηκαν το 1996 τη χρονιά που το συγκρότημα Vacuum ηχογράφησε το πρώτο τους album με τίτλο The Plutonium Cathedral. Εργάζονται κανονικα΄σε δικό τους στούντιο στη Στοκχόλμη, ωστόσο πολλές φορές μετακινούνται. Το 2004 κυκλοφόρησαν το album Your Whole Life Is Leading Up To This. Ακολουθήθηκε από δύο singles Six Billion Voices το 2006 και Walk On The Sun το 2007. Εξαιτίας της υψηλής ζήτησης που έχουν ως τραγουδοποιοί, οι Vacuum είναι ενεργοί ως συγκρότημα σποραδικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδικά μουσικά συγκροτήματα
Μικαέλ Ντεμπέβ
Ο Μικαέλ Ντεμπέβ (γεννημένος στις 1 Δεκεμβρίου 1970 στην Αμπεβίλ) είναι πρώην Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος.
Βιογραφία
Ο Ντεμπέβ ξεκίνησε την καριέρα του από την Τουλούζ ΦΚ, όπου έπειτα από ένα διστακτικό ξεκίνημα - μόλις τέσσερις συμμετοχές με την πρώτη ομάδα του συλλόγου σε διάστημα τριών σεζόν, κατέστη βασικό στέλεχος της ομάδας. Η πρώτη του συμμετοχή στη Λιγκ 1 έλαβε χώρα στις 5 Ιουνίου 1987, σε μία εντός έδρας νίκη με σκορ 1–0 επί της ΡΚ Λανς.
Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του, ο Ντεμπέβ το πέρασε αγωνιζόμενος για λογαριασμό της Λανς, την οποία και βοήθησε να κατακτήσει το εγχώριο εθνικό πρωτάθλημα το 1998, ενώ ακολούθησε η κατάκτηση του Λιγκ Καπ την αμέσως επόμενη σεζόν. Στα πλαίσια του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 1998–99, πέτυχε το μοναδικό τέρμα αναμέτρησης η οποία διεξήχθη στο Γουέμπλεϊ, με αντίπαλο την πρωταθλήτρια Αγγλίας, Άρσεναλ, καθιστώντας τη Λανς τον πρώτο γαλλικό σύλλογο, ο οποίος πετυχαίνει νίκη στο συγκεκριμένο γήπεδο.
Έχοντας πραγματοποιήσει συνολικό αριθμό επίσημων συμμετοχών άνω των 400 στη Γαλλία, ο Ντεμπέβ μετακόμισε στην Αγγλία για λογαριασμό της Μίντλεσμπρο τον Φεβρουάριο του 2002, καταφτάνοντας ως ελεύθερος συμβολαίου, ενώ συνάντησε εκ νέου τον πρώην συμπαίκτη του στη Λανς, Φρανκ Κεντρύ. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του, εισερχόμενος ως αλλαγή στη νίκη της ομάδας του για τον 6ο Γύρο του Κυπέλλου Αγγλίας επί της Έβερτον. Στη συνέχεια, αγωνίστηκε ως βασικός στον ημιτελικό με αντίπαλο την Άρσεναλ λόγω σειράς τραυματισμών βασικών στελεχών της ομάδας, πραγματοποιώντας μόλις τη δεύτερη συμμετοχή του με την Μπόρο αγωνιζόμενος απέναντι στην ομάδα την οποία ο ίδιος είχε αποκλείσει από το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ τέσσερα χρόνια νωρίτερα. Ωστόσο, δεν κατάφερε να βοηθήσει την Μπόρο να αποφύγει την ήττα με σκορ 1-0. Αποχώρησε κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ενώ ολοκλήρωσε την καριέρα του αγωνιζόμενος στη δεύτερη γαλλική εθνική κατηγορία, για λογαριασμό της Αμιάν ΣΚ.
Αμέσως μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, ο Ντεμπέβ εργάστηκε ως προπονητής, ξεκινώντας την καριέρα του από τη θέση του παίκτη-προπονητή για λογαριασμό της ομάδας της γενέτειράς του, Αμπεβίλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τουλούζ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚ Λανς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λε Αβρ ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αμιάν ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μίντλεσμπρο Φ.Κ. Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτίνγκ Κλαμπ Αμπεβίλ Κοτ Πικάρντ
Δημήτρης Πλουμπίδης
Ο Δημήτρης Πλουμπίδης (1948) είναι Έλληνας ομότιμος καθηγητής Ψυχιατρικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του Νίκου Πλουμπίδη και της Ιουλίας Παπαχρήστου. Σπούδασε στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1972, ειδικεύτηκε στην ψυχιατρική, την νευρολογία και την οικονομία της υγείας στη Γαλλία και το 1980 αναγορεύθηκε διδάκτορας Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1988 εξελέγη Λέκτορας Ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών για να εξελιχθεί εν συνεχεία σε τακτικό καθηγητή Ψυχιατρικής. Από το Πανεπιστήμιο αποχώρησε το 2015 με τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή Ψυχιατρικής.
Υπήρξε υπεύθυνος του Κέντρου Κοινοτικής Ψυχικής Υγιεινής Βύρωνα - Καισαριανής και της Α΄ Ψυχιατρικής Κλινικής του ΕΚΠΑ ενώ σήμερα είναι εκπρόσωπος της Ελλάδας για θέματα ψυχικής υγείας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, πρόεδρος της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας καθώς και Πρόεδρος της Επιτροπής Ψυχικής Υγείας του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας. Έχει συγγράψει έργα σχετικά με την ιστορία της ψυχιατρικής και την ψυχοκοινωνική αποκατάσταση των ασθενών.
Το 2019 ήταν υποψήφιος στις ευρωεκλογές με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.
Συγγραφικό έργο
Συμμετοχή σε συλλογικά έργα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες ψυχίατροι