cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μεσαιωνικό κάστρο Λιβαδειάς
Ιστορία
Οι παλαιότερες οικοδομικές φάσεις του Κάστρου ανάγονται πιθανότατα στη νεότερη Αρχαιότητα ή στον πρώιμο Μεσαίωνα.
Αφού οι Καταλανοί κέρδισαν τους Φράγκους στη μάχη της Κωπαΐδας, κατέκτησαν την περιοχή και κατασκεύασαν το κάστρο στην μορφή που διασώζεται σήμερα.
Το 1430, στο Κάστρο, οι Καταλανοί, αντιστεκόμενοι πεισματικά στις επιθέσεις των Ναβαρραίων τελικά υπέκυψαν λόγω της προδοσίας ενός Έλληνα του Δυρραχίου (Rotari Gascó de Durazzo).
Το 1460 το κάστρο και μαζί η Λιβαδειά περιέρχονται στην κυριαρχία του Μωάμεθ Β΄ και των Τούρκων.
Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας η πόλη της Λιβαδειάς γνώρισε βαθμιαία ανάπτυξη που κατέληξε στη μεγάλη ακμή των τελευταίων προεπαναστατικών χρόνων. Στο κάστρο έδρευε η φρουρά της πόλης, ενώ φαίνεται ότι ο εξωτερικός περίβολός του ήταν κατοικημένος ως τα τελευταία χρόνια της περιόδου. Η γενική μορφή των οχυρώσεων δεν άλλαξε. Φαίνεται, ωστόσο, ότι έγιναν αρκετές επισκευές τους. Αρκετά μεγάλα τμήματα των τειχών ανοικοδομήθηκαν κατά την διάρκεια της περιόδου αυτής με μία χαρακτηριστικής μορφής τοιχοποιία από αργούς λίθους και πλινθία.
Όπως φαίνεται από τις μαρτυρίες και από σχεδιαστικές απεικονίσεις του κάστρου σε έργα Ευρωπαίων περιηγητών, στις αρχές του 19ου αιώνα τμήματα του κάστρου είχαν ήδη ερειπωθεί, πράγμα που σημαίνει ότι αυτό είχε σε μεγάλο βαθμό χάσει την παλαιότερη σημασία του ως οχυρό. Παρά ταύτα, στη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης το κάστρο έπαιξε αρκετά σημαντικό ρόλο. Το καλοκαίρι του 1821, κατά την προέλαση του Ομέρ Βρυώνη εναντίον της ξεσηκωμένης Λιβαδειάς, χίλιοι περίπου επαναστάτες κατέφυγαν στο κάστρο και αμύνθηκαν εκεί για δεκαεφτά μέρες.
Η απελευθέρωση της Ελλάδας από τον Τουρκικό ζυγό το 1830 σήμανε την οριστική εγκατάλειψη του κάστρου που, καθώς έχασε πια εντελώς τη στρατιωτική του σημασία, πέρασε στο περιθώριο. Είναι χαρακτηριστικό ότι το μοναδικό νέο κτίσμα του κάστρου στην περίοδο από το 1830 ως τις μέρες μας είναι ο ναός της Αγίας Σοφίας του τέλους του 19ου ή των αρχών του 20ου αι. Η εγκατάλειψη οδήγησε στην ερείπωση και την καταστροφή μεγάλων τμημάτων των οχυρώσεων. Στις καταστροφές από το χρόνο και από θεομηνίες, όπως ο ισχυρός σεισμός του 1894, προστέθηκαν η λιθολόγηση των ερειπίων για την προμήθεια έτοιμου οικοδομικού υλικού και, σε μικρότερο βαθμό οι καταστροφές για χάρη αρχαιολογικών ερευνών που αποσκοπούν κυρίως στον εντοπισμό του Μαντείου του Τροφωνίου.
Τις τελευταίες αυτές καταστροφές στηλιτεύει ο Καταλανός ιστορικός Rubio y Lluch, ένας από τους πρώτους μελετητές του κάστρου, το οποίο από τα τέλη ήδη του 19ου αιώνα, γίνεται αντικείμενο αρκετών επιστημονικών ερευνών, στα πλαίσια του αυξανόμενου ενδιαφέροντος για τη μεσαιωνική ιστορία. Στη δεκαετία του 1960 έγιναν σημαντικές εργασίες στερέωσης ετοιμόρροπων τμημάτων των οχυρώσεων ή ανοικοδόμησης άλλων τελείως κατεστραμμένων από την Αρχαιολογική Υπηρεσία υπό την εποπτεία του Π. Λαζαρίδη. Καταβάλλεται έτσι προσπάθεια να γίνει το κάστρο, που από τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια έχει πυκνά δενδροφυτευθεί, επισκέψιμος αρχαιολογικός χώρος. Προς την κατεύθυνση αυτή έγιναν μεταξύ των ετών 1993 και 1995 από το Δήμο Λεβαδέων υπό την εποπτεία της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και οι εργασίες αποκατάστασης και ένταξης χρήσεων στις οχυρώσεις της βορειοανατολικής γωνίας.
Δομικά, αρχιτεκτονικά και οχυρωματικά στοιχεία
Διακρίνονται τρεις περίβολοι που απλώνονται σε βαθμίδες στη βόρεια πλευρά του βράχου. Ο πρώτος περίβολος ήταν ο ευρύς περίβολος της μεσαιωνικής πόλης, ο δεύτερος του φρουρίου στην κορυφή και ο τρίτος περιέκλειε την κατοικία του διοικητή στο ισχυρότερο σημείο του λόφου.
Πρώτος-εξωτερικός περίβολος
thumb|250px|Η πύλη του εξωτερικού περίβολου Το τείχος του πρώτου περιβόλου διατηρείται σε μεγάλο βαθμό. Πρόκειται για ένα κατακόρυφο τείχος με ευθύγραμμα τμήματα, που ενισχύεται με ορθογώνιους πύργους και εσωτερικά διασώζει τμήμα του περιδρόμου, του διαδρόμου δηλαδή κίνησης των αμυνόμενων. Η τοιχοποιία του είναι χαρακτηριστική, με αδρούς κατεργασμένους λίθους σε σειρές και άφθονα σπασμένα κεραμίδια στους αρμούς. Το πάχος του είναι 1,70-1,80μ.
Ιδιαίτερα εντυπωσιακό ως προς το μέγεθος είναι το ανατολικό τμήμα του περιβόλου που καλύπτει μία μεγάλη κατηφορική πλαγιά και φτάνει μέχρι το φαράγγι της Έρκυνας και τις πηγές της Κρύας. Το τείχος διατηρείται σε πολλά σημεία μέχρι και τις ορθογώνιες επάλξεις. Το τμήμα αυτό απολήγει στο ανατολικό του άκρο σε ογκώδη ορθογώνιο πύργο, ακριβώς στην είσοδο στο φαράγγι της Έρκυνας.
Ο πύργος αυτός έχει διαστάσεις περ. 8,50✖15μ. και ύψος 12μ., με ελάχιστα ανοίγματα. Η βάση του είναι κτισμένη από μεγάλους λαξευτούς αρχαίους δόμους και ανήκει πιθανόν σε παλαιότερο κτήριο. Τα ανώτερα τμήματα ακολουθούν την τοιχοποιία του περιβόλου και σε διάφορες στάθμες ανοίγονται τοξοθυρίδες. Στο εσωτερικό του διαμορφώνεται στο άνω τμήμα ένα δωμάτιο, το οποίο πιθανόν περιβαλλόταν από ξύλινο εξώστη.
Από το δωμάτιο στο εσωτερικό του πύργου ξεκινά κτιστή σκάλα που φθάνει τρεις ορόφους χαμηλότερα μέχρι την βάση του, όπου υπήρχε πηγή του ποταμού. Ο βασικός λόγος για τον οποίο κατασκευάστηκε ο πύργος και πιθανόν και το τείχος που απολήγει εδώ, ήταν καταρχήν η ανάγκη να διασφαλισθεί η προμήθεια νερού και ακολούθως να ελεγχθεί η πρόσβαση στο φαράγγι. Η προμήθεια νερού υπήρξε διαχρονικά κρίσιμος παράγοντας για την άμυνα μίας οχύρωσης. Στα περισσότερα μικρά κάστρα, η λύση ήταν οι δεξαμενές που μάζευαν το νερό της βροχής. Σε ένα μεγάλο όμως οχυρωμένο οικισμό, η πρόσβαση σε πηγή νερού ήταν κεφαλαιώδους σημασίας.
Δεύτερος περίβολος
Το τείχος του εσωτερικού περιβόλου έχει πάχος 1,20-1,50μ και τοιχοποιία παρόμοια με εκείνη του εξωτερικού περιβόλου της πόλης. Σώζεται μέχρι τις επάλξεις σε πολλά σημεία, αλλά πουθενά δεν παρατηρούνται τοξοθυρίδες αντίστοιχες με εκείνες του πρώτου περιβόλου. Το πιο εντυπωσιακό τμήμα του φρουρίου είναι ο μεγάλος πύργος δίπλα στην δεύτερη πύλη, με πλευρά 8,70μ. Η είσοδος στον πύργο βρίσκεται στο επίπεδο του ορόφου και η πρόσβαση γίνεται από τον περίδρομο του τείχους, από όπου μπορούσε κάποιος να κατέβει στο ισόγειο ή να ανέβει προς το δώμα μέσω –προφανώς– ξύλινων κλιμάκων.
Στην νοτιοανατολική πλευρά, οι βράχοι έξω από το τείχος δημιουργούν ένα μικρό πλάτωμα το οποίο έχει τειχιστεί κάπως αυτόνομα από το υπόλοιπο κάστρο.
Το μοναδικό κτήριο που διατηρείται σήμερα μέσα στον δεύτερο περίβολο είναι ένα μικρό διώροφο οικοδόμημα, ο όροφος του οποίου στεγάζει την εκκλησία της Αγίας Σοφίας, ενώ το ισόγειο την εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας. Παλαιότεροι ερευνητές έψαξαν να βρουν εδώ την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, που στέγαζε την εποχή των Καταλανών την κεφαλή του Αγίου (δεν το βρήκαν).
Πηγές
https://dimoslevadeon.gr/aksiotheata/archaeological-sites/%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%AC%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF/
https://permissos.gr/2020/10/11/more/culture/permissosgmail-com/%CE%BC%CE%B5%CF%83%CE%B1%CE%B9%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%BA%CE%AC%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF-%CE%BB%CE%B9%CE%B2%CE%B1%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CE%AC%CF%82-%CE%B7-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF/
https://www.kastra.eu/castlegr.php?kastro=livadia
https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/deltion/article/viewFile/4811/4587.pdf
Κατηγορία:Λιβαδειά Κατηγορία:Κάστρα της Βοιωτίας
Βασίλειος Ν. Τατάκης
Ο '''Βασίλειος Ν. Τατάκης''' (1897-1986) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός καθηγητής φιλοσοφίας. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα επικεντρώνονταν στην αρχαιοελληνική και τη βυζαντινή φιλοσοφία. Ο φιλοσοφικός του προσανατολισμός ήταν πνευματοκεντρικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Συνετί Άνδρου ως ένατο παιδί πολύτεκνης οικογένειας. Σπούδασε φιλολογία και φιλοσοφία στα Πανεπιστήμιο Αθηνών (1919-1922) και Σορβόννης (1928-1930). Εργάστηκε αρχικά ως φιλόλογος και αργότερα ως γυμνασιάρχης στη Σκόπελο, στη Λεμεσό, στη Λευκωσία, στις Σέρρες, στο Ηράκλειο Κρήτης και στην Αθήνα κατά τα έτη 1922-1945. Διετέλεσε διευθυντής του Πειραματικού Σχολείου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1934-1938) και ανώτατος εκπαιδευτικός σύμβουλος (1945-1958). Από το έτος 1958 έως τη συνταξιοδότησή του (1967) δίδαξε ως τακτικός καθηγητής φιλοσοφίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Εργογραφία
Βιβλία
Μεταφράσεις
Άρθρα
Μια ηλεκτρονική επιλογή άρθρων του Β. Ν. Τατάκη παρέχει η "Πεμπτουσία"
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Κώστας Λεπενιώτης
Ο Κώστας Λεπενιώτης (1777 – 1812) ήταν ονομαστός κλέφτης σαρακατσάνικης καταγωγής, ο οποίος έδρασε τα προεπαναστατικά χρόνια, και είχε τη φήμη του "πελώριου". Ήταν μικρότερος αδελφός του Κατσαντώνη με τον οποίο και έδρασαν από κοινού ως τον θάνατό του. Κατά μία εκδοχή είχε γεννηθεί στο χωρίο Λεπενού από όπου πήρε και το επίθετό του. Πέθανε άκληρος.
Ο βίος του
Έμαθε μαζί με τα υπόλοιπα τρία αδέρφια του τον ανταρτοπόλεμο και την κλέφτικη ζωή από τον κλέφτη Βασίλη Δίπλα. Μετά τον θάνατο του Κατσαντώνη το 1809 συνέχισε την κλέφτικη δράση στην περιοχή των Αγράφων για σχεδόν μια δεκαετία. Το 1819 ο Αλή Πασάς μέσω αντιπροσώπων του ζητάει να ενταχθεί στις τάξεις του ως αρματολός. Τελικά δέχεται αλλά με τον όρο να μην παρουσιαστεί ποτέ μπροστά του, ούτε βέβαια και να τον προσκυνήσει.
Όμως ο Λεπενιώτης δε δεχόταν τις ταπεινώσεις και τους συμβιβασμούς με τους Τούρκους και Τουρκαλβανούς αγάδες και ορισμένοι οργάνωσαν σχέδιο με σκοπό να τον σκοτώσουν. Την Κυριακή του Πάσχα (μάλλον του 1819), ο Λεπενιώτης το βράδυ, όταν έβγαινε από την εκκλησία του χωριού Φουρνά των Αγράφων, πυροβολήθηκε ύπουλα από έναν πύργο ενός τοπικού προεστού που βρίσκονταν απέναντι από την εκκλησία. Τα παλικάρια του, αρχικά, απέκρυψαν τον θάνατό του και διέδωσαν ότι μεταφέρθηκε σε κάποιο απόμακρο μέρος για να θεραπευτεί.
Λαϊκή παράδοση
Σχετικά με τον θάνατό του υπάρχει το εξής τραγούδι:
Άλλο γνωστό δημοτικό τραγούδι σχετικά με τον θάνατό του έχει ως εξής:
Ένα άλλο δημοτικό τραγούδι σχετικό με τη ζωή του στα βουνά:
Καστράκι Τρικάλων
Το Καστράκι είναι οικισμός στην Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γενικά στοιχεία
Το Καστράκι βρίσκεται κοντά στην Καλαμπάκα, στο δρόμο για τα Μετέωρα σε υψόμετρο 270 μέτρα. Σήμερα ανήκει στο Δήμο Μετεώρων πλέον και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 1.117 κατοίκους. Δημιουργήθηκε κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας με την συνένωση μικρών οικισμών από Ηπειρώτες που αναγκάστηκαν να καταφύγουν εδώ για να γλιτώσουν από τον Αλή Πασά. Το χωριό πήρε την ονομασία του από ένα κάστρο του οποίου σώζονται ακόμη λίγα ερείπια. Προπολεμικά διατηρούσε ανέπαφη την αγροτική εικόνα της ελληνικής υπαίθρου. Σήμερα έχει εξελιχθεί σε ένα τόπο αναψυχής των επισκεπτών που επιθυμούν να δουν τα Μετέωρα.
Έθιμα
Ένα έθιμο του χωριού είναι το κρέμασμα των μαντηλιών στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου του Μαντηλά. Κάθε χρόνο στη γιορτή του οι κάτοικοι του χωριού και διάφοροι επισκέπτες από όλη την Ελλάδα τιμούν τον Άγιο προσφέροντας του ένα μαντήλι. Αναρριχητές αλλά και απλοί κάτοικοι αναρριχώνται για να ανεβάσουν τα καινούρια μαντήλια και να κατεβάσουν αυτά που είχαν ανεβάσει την περσινή χρονιά. Το έθιμο ξεκίνησε από την περίοδο της τουρκοκρατίας, όταν ένας Τούρκος στρατιώτης έκοβε δέντρα κάτω από το μοναστήρι. Χωρίς να το θέλει έκοψε το χέρι του, τότε η γυναίκα του βλέποντάς τον έτρεξε να τον βοηθήσει τάζοντας στον άγιο το μαντίλι της για να γίνει καλά ο άντρας της. Τότε αμέσως ένας κάτοικος του χωριού ανέβασε το μαντίλι στο μοναστήρι και το χέρι του έγινε όπως το είχε πριν. Από τότε έχει που κρατά αυτό το έθιμο και κάθε χρόνο όλοι δίνουν τα δικά τους μαντίλια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Σφαγή στο Μπεσλάν
thumb|250px|right|Φωτογραφίες των θυμάτων. Η Σφαγή στο Μπεσλάν, γνωστή και ως Ομηρία σχολείου στο Μπεσλάν (1 - 3 Σεπτεμβρίου 2004) ήταν τρομοκρατική ενέργεια Τσετσένων ισλαμιστών, που περιλάμβανε την κατάληψη ενός δημοτικού σχολείου της πόλης Μπεσλάν στη Βόρεια Οσσετία, την τριήμερη ομηρία 1.100 περίπου ατόμων (συμπεριλαμβανομένων 777 μαθητών) και τον θάνατο 333 ατόμων, μεταξύ των οποίων ήταν 186 παιδιά και 31 τρομοκράτες.
Θεωρείται η μαζικότερη δολοφονική ενέργεια εναντίον σχολείου στην ανθρώπινη ιστορία. Η 1η Σεπτεμβρίου έχει καθιερωθεί στα σχολεία της Ρωσίας ως «Ημέρα μνήμης».
Την 1η Σεπτεμβρίου του 2004 μέλη της τρομοκρατικής ισλαμικής οργάνωσης, Ταξιαρχία των Μαρτύρων του διαβόητου Τσετσένου οπλαρχηγού Σαμίλ Μπασάγεφ που απαιτούσε το τέλος του πολέμου στην Τσετσενία, κατέλαβε ένα δημοτικό σχολείο στο Μπεσλάν [1ο σχολείο], στη Βόρεια Οσετία, και πήρε ομήρους περισσότερους από 1,100 ανθρώπους. Στις 3 Σεπτεμβρίου, και ενώ συνεχιζόταν η ομηρία, δυνάμεις ασφαλείας της Ρωσίας εισέβαλαν στο σχολείο χρησιμοποιώντας βαρύ οπλισμό. Το σχολείο συγκλονίστηκε από σειρά εκρήξεων και τυλίχθηκε στις φλόγες και ακολούθησε μάχη μεταξύ των απαγωγέων και των ρωσικών δυνάμεων με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους εκατοντάδες όμηροι και πολλοί άλλοι να τραυματιστούν. Η τραγωδία είχε ποικίλλες επιπτώσεις στη Ρωσία και οδήγησε σε σειρά αλλαγών σε ομοσπονδιακό επίπεδο με τις οποίες ενισχύθηκαν οι εξουσίες του Κρεμλίνου και του Ρώσου προέδρου.
Ιστορικό
thumb|Η Βόρεια Οσετία-Αλανία σε χάρτη της Ρωσίας. Το 1ο Σχολείο ήταν ένα από τα επτά σχολεία στο Μπεσλάν, μια πόλη περίπου 35.000 κατοίκων στη δημοκρατία της Βόρειας Οσετίας-Αλανίας στον Καύκασο της Ρωσίας. Το σχολείο, που βρίσκεται δίπλα στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής, στέγαζε περίπου 60 δασκάλους και περισσότερους από 800 μαθητές. Το γυμναστήριό του, όπου κρατήθηκαν οι περισσότεροι όμηροι για 52 ώρες, ήταν μια πρόσφατη επέκταση, με πλάτος 10 μέτρα και μήκος 25 μέτρα. Υπήρχαν αναφορές ότι άνδρες μεταμφιεσμένοι σε τεχνίτες είχαν περάσει όπλα και εκρηκτικά στο σχολείο τον Ιούλιο του 2004, κάτι που οι αρχές διέψευσαν αργότερα. Ωστόσο, αρκετοί μάρτυρες από τότε κατέθεσαν ότι αναγκάστηκαν να βοηθήσουν τους απαγωγείς τους να αφαιρέσουν τα όπλα από τις κρύπτες που ήταν κρυμμένες στο σχολείο. Υπήρχαν επίσης ισχυρισμοί ότι είχε στηθεί εκ των προτέρων μια «φωλιά ελεύθερου σκοπευτή» στην οροφή της αθλητικής αίθουσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρομοκρατικά γεγονότα Κατηγορία:Τρομοκρατία στη Ρωσία
Σαιζεναί
Το Σαιζεναί (γαλλικά: Saizenay) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Κλάους Τσίτσερ
Ο Κλάους Τσίτσερ (Klaus Tschütscher) είναι πολιτικός από το Λίχτενσταϊν, πρωθυπουργός του κρατιδίου από τις 25 Μαρτίου 2009 ως τις 27 Μαρτίου 2013. Εκτός από πρωθυπουργός είναι και υπουργός Οικονομίας, Δικαιοσύνης και Αθλητισμού. Ανήκει στο κόμμα Πατριωτική Ένωση. Είναι παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 8 Ιουλίου 1967. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στη Βαντούζ. Σπούδασε Νομικά στο πανεπιστήμιο του Αγίου Γάλλου. Ολοκλήρωσε το διδακτορικό του το 1996. Εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο Ρούγκελ.
Στις 21 Απριλίου του 2005 ανέλαβε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Έγινε πρωθυπουργός έπειτα από τη διεξαγωγή των εκλογών το Φεβρουάριο του 2009. Διαδέχτηκε τον Ότμαρ Χάσλερ και ανέλαβε επίσημα την πρωθυπουργία στις 25 Μαρτίου του 2009.
Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Άντριαν Χάσλερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Λίχτενσταϊν
Βαρμακίδες
Οι Βαρμακίδες (περσικά: برمکیان Barmakīyān, αραβικά: البرامكة al-Barāmikah, από το σανσκριτικό: प्रमुख pramukha=ηγέτης, αρχηγός, διοικητής, αξιωματούχος) ήταν επιφανής οικογένεια από την πόλη Μπαλχ της Βακτρίας, αρχικώς βουδιστές, που κατέκτησαν μεγάλη πολιτική δύναμη υπό τους Αββασίδες χαλίφηδες της Βαγδάτης.
Ο Χαλίντ, γιος του γενάρχη Μπαρμάκ, έγινε βεζίρης του ας-Σαφφάχ, του πρώτου Αββασίδη χαλίφη. Ο γιος του, Γιαχία, βοήθησε τον Χαρούν αρ-Ρασίντ να καταλάβει το θρόνο του χαλίφη και κατέστη ο ισχυρότερος, μετά τον χαλίφη, αξιωματούχος στην αββασιδική αυτοκρατορία. Οι Βαρμακίδες ήταν αξιοθαύμαστοι για το μεγαλείο τους, τη λαμπρότητα και τη φιλοξενία τους, μέχρι την ξαφνική καθαίρεσή τους από τον Χαρούν το 803. Από τους δυο γιους του Χαλίντ, που είχαν διατελέσει κυβερνήτες πολλών επαρχιών και κατείχαν υψηλές θέσεις στην αυλή, ο Φατζλ φυλακίστηκε και ο Τζαφάρ εκτελέστηκε. Μνημονεύονται σε κάποιες ιστορίες στις Αραβικές Νύχτες.
Πατρίς Εβρά
Ο Πατρίς Λατίρ Εβρά (γεννημένος στις 15 Μαΐου 1981 στο Ντακάρ της Σενεγάλης) είναι Γάλλος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής.
Βιογραφία
Γιος διπλωμάτη, ο Εβρά γεννήθηκε στη Σενεγάλη και έφτασε στην Ευρώπη, σε ηλικία μόλις ενός έτους. Μεγάλωσε στη Γαλλία και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα αγωνιζόμενος σε διάφορες ομάδες της περιοχής της Ιλ-ντε-Φρανς, όπως η ομάδα του προαστίου, όπου κατοικούσε, ΚΟ Λεζ Υλίς και η ΚΣΦ Μπρετινί. Το 1997, πραγματοποίησε ένα σύντομης διάρκειας πέρασμα από την Παρί Σεν Ζερμέν. Έναν χρόνο αργότερα, ο Εβρά πήρε την πρώτη του ευκαιρία να αναδείξει το ποδοσφαιρικό του ταλέντο, αγωνιζόμενος στη γειτονική Ιταλία, όπου και υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Μαρσαλά στη Σικελία.
Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με την ομάδα και, την αμέσως επόμενη σεζόν, μεταγράφηκε στη Μόντζα. Έπειτα από έναν χρόνο παρουσίας στη Μόντζα, ο Εβρά επέστρεψε στη Γαλλία για να αγωνιστεί με τα χρώματα της Νις. Το 2002, ο Εβρά πήρε μεταγραφή για τη Μονακό και ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το Λιγκ Καπ του 2003. Συμμετείχε, επίσης, στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για πρώτη φορά στην καριέρα του και, στη διάρκεια της σεζόν 2003–04, ήταν βασικός αριστερός μπακ της ομάδας της Μονακό που έφτασε ως τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ του 2004. Την ίδια εκείνη σεζόν, σε εγχώριο επίπεδο, ο Εβρά έλαβε το βραβείο του Καλύτερου Νέου Ποδοσφαιριστή της Χρονιάς στη Λιγκ 1 από την UNFP. Ήταν, επίσης, μέλος της Καλύτερης Ενδεκάδας της Χρονιάς, όπως αυτή ανακοινώθηκε από την αρμόδια αρχή.
Παρά το γεγονός ότι ξεκίνησε την καριέρα του αγωνιζόμενος ως επιθετικός, αγωνιζόταν ως αριστερός μπακ και θεωρείται ως το "πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα σύγχρονου μπακ" καθώς είναι γνωστός για "την ταχύτητα, την αθλητικότητα, και το πάθος" που βγάζει στο παιχνίδι του. Ο Εβρά "λειτουργούσε ως ένας επιπλέον επιθετικός ποδοσφαιριστής στην αριστερή πλευρά του γηπέδου", ενώ ήταν, επίσης, "δυνατός στις εναέριες μονομαχίες" κι αυτό παρά το μικρό του ύψος. Ο Εβρά, του οποίου ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον έχει παινέψει την ηγετική φυσιογνωμία, έχει υπηρετήσει ως αρχηγός, τόσο στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, όσο και στην Εθνική Γαλλίας.
Ο Εβρά είναι, επίσης, Γάλλος διεθνής. Προτού αγωνιστεί με την ανδρική ομάδα, αγωνίστηκε και με την ηλικιακή κατηγορία U-21. Πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του με την ανδρική ομάδα τον Αύγουστο του 2004 σε μια φιλική αναμέτρηση απέναντι στη Βοσνία Ερζεγοβίνη. Ο Εβρά έχει συμμετάσχει σε τρεις μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις με τη Γαλλία: στις εκδόσεις του 2008 και του 2012 του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου και το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010. Στην πρώτη διοργάνωση, αγωνίστηκε σε δύο αναμετρήσεις για τη φάση των ομίλων. Πριν από την έναρξη του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010, ο Εβρά χρίστηκε αρχηγός της εθνικής ομάδας από τον Ντομενέκ και φόρεσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού για πρώτη φορά στη φιλική αναμέτρηση απέναντι στην Κόστα Ρίκα τον Μάιο του 2010. Στη διοργάνωση αυτή, η Γαλλία απογοήτευσε με τις εμφανίσεις της, με τους παίκτες, μάλιστα, να φτάνουν στο σημείο να απέχουν από τις προπονήσεις. Η συγκεκριμένη υπόθεση είχε ως αποτέλεσμα για τον Εβρά, καθώς ήταν αρχηγός της ομάδας, να αποκλειστεί από την εθνική ομάδα για διάστημα πέντε αναμετρήσεων.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΖΚ Νις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μόντσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Δίκτυο Bitcoin
Για μία γενικότερη κάλυψη στο συγκεκριμένο θέμα, δείτε το Bitcoin.
Το δίκτυο bitcoin είναι ένα δίκτυο ομότιμων κόμβων (peer-to-peer) πληρωμών που λειτουργεί πάνω από ένα κρυπτογραφικό πρωτόκολλο. Οι χρήστες στέλνουν και δέχονται bitcoins, τις μονάδες του νομίσματος, αναμεταδίδοντας ψηφιακά υπογεγραμμένα μηνύματα στο δίκτυο, κάνοντας χρήση λογισμικού πορτοφολιού κρυπτονομίσματος bitcoin. Οι συναλλαγές είναι καταγεγραμμένες σε μία κατανεμημένη, επαναλαμβανόμενη, δημόσια βάση δεδομένων, γνωστή ως blockchain (αλυσίδα από blocks-κοινοποιήσεις), με την κοινή συναίνεση να πετυχαίνεται από ένα σύστημα απόδειξης εργασίας (proof-of-work) που ονομάζεται εξόρυξη (mining). Ο Σατόσι Νακαμότο (Satoshi Nakamoto), ο σχεδιαστής του bitcoin υποστηρίζει ότι ο σχεδιασμός και υλοποίηση του bitcoin ξεκίνησε το 2007. Το εγχείρημα δημοσιεύτηκε το 2009 ως λογισμικό ανοιχτού κώδικα.
Το δίκτυο απαιτεί μία ελάχιστη υποδομή για να διαμοιράσει τις συναλλαγές. Ένα ad hoc αποκεντρωμένο δίκτυο από εθελοντές είναι επαρκές. Τα μηνύματα αναμεταδίδονται σε βάση καλύτερης προσπάθειας (best effort) και οι κόμβοι μπορούν να αποχωρήσουν ή να συμμετέχουν ξανά στο δίκτυο κατά βούληση. Κατά την επανασύνδεση, ένας κόμβος κατεβάζει και επικυρώνει τα νέα blocks (μπλοκ-κοινοποίηση) από τους άλλους κόμβους ώστε να συμπληρώσει το τοπικό του αντίγραφο του blockchain.
Συναλλαγές
μικρογραφία|Αριθμός των συναλλαγών bitcoin ανά μήνα. (λογαριθμική κλίμακα) Ένα bitcoin ορίζεται από μία ακολουθία από ψηφιακά υπογεγραγραμμένες συναλλαγές που ξεκίνησαν από τη δημιουργία του bitcoin, ως ένα block επιβράβευσης. Ο ιδιοκτήτης ενός bitcoin το μεταφέρει υπογράφοντας το ψηφιακά στον επόμενο ιδιοκτήτη, παρόμοια με τη μεταβίβαση μίας παραδοσιακής τραπεζικής επιταγής. Ο δικαιούχος μπορεί να εξετάσει κάθε προηγούμενη συναλλαγή ώστε να επαληθεύσει την αλυσίδα της κυριότητας. Αντίθετα με τις παραδοσιακές μεταβιβάσεις επιταγών, οι συναλλαγές με bitcoin είναι αμετάκλητες, πράγμα που εξαφανίζει το κίνδυνο απάτης χρέωσης.
Αν και είναι δυνατό να χειριστείς bitcoins ατομικά, θα ήταν δύσκολο να απαιτείς ξεχωριστή συναλλαγή για κάθε bitcoin μίας εμπορικής συναλλαγής. Οι συναλλαγές λοιπόν είναι επιτρεπτό να περιέχουν πολλαπλές εισόδους και εξόδους, επιτρέποντας τα bitcoins να διαχωρίζονται και να συνδυάζονται. Οι κοινές συναλλαγές θα έχουν είτε μία μεμονωμένη είσοδο από κάποια προηγούμενη μεγαλύτερη συναλλαγή, είτε πολλαπλές εισόδους που συνδυάζουν μικρότερα ποσά, και μία ή δύο εξόδους: μία για πληρωμή και μία σε περίπτωση που υπάρχει επιστροφή ρέστων στον αποστολέα. Οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ των ποσών της συνολικής εισόδου και εξόδου μίας συναλλαγής πηγαίνει προς αυτούς που κάνουν εξόρυξη  ως φόρο για τη συναλλαγή. αριστερά|μικρογραφία|Η καλύτερη αλυσίδα αποτελείται από τη πιο μακρυά σειρά συναλλαγών από το γενετήριο block  έως το τρέχον block ή εγγραφή. Οι ορφανές εγγραφές  υπάρχουν εκτός του blockchain.
Εξόρυξη
μικρογραφία|Μία πραγματική συναλλαγή bitcoin, συμπεριλαμβανομένου των τελών, από ένα διαδικτυακό ανταλλακτήριο κρυπτονομισμάτων προς ένα υλικό πορτοφόλι. Για να σχηματίσει ένα κατανεμημένο διακομιστή στιγμιότυπων ως ένα δίκτυο ομότιμων κόμβων, το bitcoin χρησιμοποιεί ένα σύστημα απόδειξης εργασίας. Αυτή η εργασία καλείται συχνά εξόρυξη bitcoin (bitcoin mining). Η υπογραφή ανακαλύπτεται σε αντίθεση με το να παρέχεται με βάση κάποια γνώση. Αυτή η διαδικασία είναι ενεργοβόρα. Ο ηλεκτρισμός μπορεί να αποτελεί περισσότερο από το 90% του κόστους λειτουργίας για αυτούς που κάνουν εξόρυξη. Ένα κέντρο δεδομένων στην Κίνα, σχεδιασμένο κυρίως για εξόρυξη bitcoin, υπολογίζεται να χρειάζεται έως και 135 μεγαβάτ ενέργειας.
Να απαιτείται μία απόδειξη εργασίας για την παροχή της υπογραφής για το blockchain ήταν και η καινοτομία κλειδί του Σατόσι Νακαμότο. Η διαδικασία εξόρυξης περιλαμβάνει Τον εντοπισμό ενός block το οποίο, όταν υπολογιστεί 2 φορές η συνάρτηση κατατεμαχισμού SHA-256 του, να επιστρέψει ένα νούμερο μικρότερο από τη δοθείσα στοχευμένη δυσκολία. Ενώ η μέση εργασία που απαιτείται αυξάνεται αντιστρόφως της στοχευμένης δυσκολίας, η τιμή κατατεμαχισμού μπορεί πάντα να επαληθευτεί κάνοντας 2 φορές χρήση του SHA-256. μικρογραφία|Εξοπλισμός εξόρυξης βασισμένος σε [[Κάρτα γραφικών|κάρτες γραφικών, 2012]] Για το bitcoin δίκτυο στιγμιότυπων, μία έγκυρη απόδειξη εργασίας εντοπίζεται αυξάνοντας έναν αριθμό (nonce) μέχρι η τιμή που θα βρεθεί να δίνει τη τιμή κατατεμαχισμού του block με τον αναγκαίο αριθμό από μηδενικά δυαδικά ψηφία (bits) που προηγούνται. Μόλις η συνάρτηση κατατεμαχισμού παράγει ένα έγκυρο αποτέλεσμα, το block δεν μπορεί να αλλάξει χωρίς να επαναληφθεί η εργασία. Αφού τα επόμενα blocks είναι συνδεδεμένα με αυτό, η εργασία για να αλλάξει το block θα απαιτούσε την επανάληψη της εργασίας για κάθε επόμενο block.
Η συναινετική πλειοψηφία στο bitcoin αντιπροσωπεύεται από την μεγαλύτερη αλυσίδα, η οποία απαιτεί τη μεγαλύτερη προσπάθεια για να παραχθεί. Εάν η πλειοψηφία της υπολογιστικής ισχύς ελέγχεται από ειλικρινείς κόμβους, η ειλικρινής αλυσίδα θα μεγαλώσει γρηγορότερα και θα ξεπεράσει οποιαδήποτε ανταγωνιστική αλυσίδα. Για να αλλάξει ένα προηγούμενο block, ένας επιτιθέμενος θα έπρεπε να επαναλάβει ξανά την απόδειξη της εργασίας για αυτό το block και για όλα τα μετέπειτα blocks και έπειτα να ξεπεράσει την εργασία της ειλικρινούς αλυσίδας. Η πιθανότητα ένας πιο αργός επιτιθέμενος να προλάβει μειώνεται εκθετικά όσο νέα blocks προστίθενται. μικρογραφία|Η δυσκολία εξόρυξης έχει αυξηθεί σημαντικά Ως αποζημίωση για την αύξηση της ταχύτητας του υλισμικού και την ποικιλία στο ενδιαφέρον για τη λειτουργία ενός κόμβου όσο περνάει ο καιρός, η δυσκολία εύρεσης μιας έγκυρης τιμής κατατεμαχισμού ρυθμίζεται κατάλληλα κάθε δύο εβδομάδες. Εάν τα blocks παράγονται πολύ γρήγορα, η δυσκολία αυξάνεται και περισσότερες τιμές κατατεμαχισμού απαιτούνται για να σχηματίσουν ένα block και να παράγουν νέα bitcoins.
Δυσκολία
Η εξόρυξη bitcoin είναι μία ανταγωνιστική ενασχόληση. Έχει παρατηρηθεί ένας αγώνας δρόμου σχετικά με τις διάφορες τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για την εξόρυξη bitcoins: επεξεργαστές, κάρτες γραφικών τελευταίας τεχνολογίας όπως αυτές που συναντούνται συχνά σε υπολογιστές για παιχνίδια, FPGA και ASIC, όλα έχουν χρησιμοποιηθεί, το καθένα με αποτέλεσμα την μείωση της κερδοφορίας της λιγότερο εξειδικευμένης τεχνολογίας. Τα ASIC που στοχεύουν στα bitcoin είναι αυτή τη στιγμή η κύρια μέθοδος εξόρυξης bitcoin και έχουν ξεπεράσει τη ταχύτητα των καρτών γραφικών μέχρι και 300 φορές. Όσο τα bitcoins γίνονται πιο δύσκολο να εξορυχτούν, οι εταιρίες παρασκευής υλισμικού προβλέπουν αύξηση στην πώληση προϊόντων ASIC τελευταίας τεχνολογίας.
Τα κέντρα δεδομένων bitcoin προτιμούν να κρατούν ένα χαμηλό προφίλ, είναι διάσπαρτα στο κόσμο και προτιμούν να στεγάζονται σε σημεία όπου είναι διαθέσιμος φθηνός ηλεκτρισμός.
Κατανάλωση ενέργειας
Για να χαμηλώσουν το κόστος, όσοι κάνουν εξόρυξη bitcoins, έχουν δημιουργήσει σημεία στην Ισλανδία όπου η γεωθερμική ενέργεια είναι φθηνή και ο κρύος αέρας στην Ανταρκτική είναι δωρεάν. Στη Κίνα χρησιμοποιούν υδροηλεκτρική ενέργεια από το Θιβέτ ώστε να μειώσουν το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος.
Διαδικασία
αριστερά|μικρογραφία|Avalon: μηχανή εξόρυξης βασισμένη σε [[ASIC]] Χονδρικά η διαδικασία παραγωγής bitcoin είναι:
Bitcoins που έχουν εξορυχθεί
Ως σύμβαση, η πρώτη συναλλαγή σε ένα block είναι μία ειδική συναλλαγή που παράγει νέα bitcoins για τον κάτοχο του block. Αυτό αποτελεί κίνητρο για να υποστηρίζουν κόμβοι το δίκτυο. Παρέχει το τρόπο για τη μεταφορά νέων bitcoins στην κυκλοφορία. Η ανταμοιβή για την εξόρυξη μειούται κατά το ήμισυ κάθε 210,000 blocks. Ξεκίνησε στα 50 bitcoins, έπεσε στα 25 στα τέλη του 2012 και σε 12.5 το 2016. Αυτή η μείωση είναι προγραμματισμένο να συνεχιστεί για 64 φορές μέχρι η δημιουργία νέων νομισμάτων να παύσει.
Ασφάλεια
Πολλές πιθανές επιθέσεις στο δίκτυο bitcoin και τη χρήση του ως μέσο πληρωμών, τόσο εφαρμόσιμες όσο και θεωρητικές, έχουν συλληφθεί. Το πρωτόκολλο bitcoin περιλαμβάνει πολλά χαρακτηριστικά που το προστατεύουν από μερικές από αυτές τις επιθέσεις, όπως τις μη εξουσιοδοτημένες δαπάνες, διπλές δαπάνες, παραχάραξη bitcoins και την παραβίαση του blockchain. Άλλες επιθέσεις,όπως η κλοπή ιδιωτικών κλειδιών, χρειάζονται φροντίδα από τους χρήστες.
Μη εξουσιοδοτημένες δαπάνες
Οι μη εξουσιοδοτημένες δαπάνες μετριάζονται από την υλοποίηση δημόσιου-ιδιωτικού κλειδιού του bitcoin. Για παράδειγμα, όταν η Αλίκη στέλνει ένα bitcoin στον Μπομπ, ο Μπομπ γίνεται ο νέος ιδιοκτήτης του bitcoin. Η Εύα που παρατηρεί τη συναλλαγή μπορεί να θέλει να ξοδέψει το bitcoin που μόλις έλαβε ο Μπομπ, αλλά δεν μπορεί να υπογράψει τη συναλλαγή χωρίς τη γνώση του προσωπικού κλειδιού του Μπομπ.
Διπλές δαπάνες
Ένα συγκεκριμένο πρόβλημα που ένα διαδικτυακό σύστημα πληρωμών πρέπει να επιλύσει είναι οι διπλές δαπάνες, όπου ο χρήστης πληρώνει με το ίδιο νόμισμα δύο ή περισσότερους διαφορετικούς αποδέκτες. Ένα παράδειγμα τέτοιου προβλήματος θα ήταν αν η Εύα έστελνε ένα bitcoin στην Αλίκη και αργότερα έστελνε το ίδιο bitcoin στον Μπομπ. Το δίκτυο bitcoin προστατεύεται κατά των διπλών δαπανών καταγράφοντας όλες τις συναλλαγές σε ένα ημερολόγιο (το blockchain) που είναι ορατό από όλους τους χρήστες και διασφαλίζει ότι όλα τα bitcoin που μεταφέρονται δεν είχαν προηγουμένως ξοδευτεί.
Επίθεση αγώνα ταχύτητας
Αν η Εύα προσφερθεί να πληρώσει την Αλίκη ένα bitcoin για μία συναλλαγή αγαθών και υπογράψει την αντίστοιχη συναλλαγή, είναι πιθανό να δημιουργήσει επίσης μία άλλη συναλλαγή ταυτόχρονα, όπου θα στέλνει το ίδιο bitcoin στον Μπομπ. Με βάση τους κανόνες, το δίκτυο αποδέχεται μόνο μία από τις συναλλαγές. Αυτό ονομάζεται επίθεση αγώνα ταχύτητας, από τη στιγμή που υπάρχει ένας αγώνας ταχύτητας ποια συναλλαγή θα γίνει αποδεκτή πρώτη. Η Αλίκη μπορεί να μειώσει το ρίσκο μία τέτοιας επίθεσης θέτοντας ως όρο ότι δε θα παραδώσει τα αγαθά μέχρι η πληρωμή της Εύας να φανεί στο blockchain.
Τροποποίηση του ιστορικού
Κάθε block που προστίθεται στο blockchain, ξεκινώντας από το block που περιλαμβάνει μία συγκεκριμένη συναλλαγή, αποτελεί επιβεβαίωση αυτής της συναλλαγής. Ιδανικά, έμποροι και υπηρεσίες που δέχονται πληρωμές σε bitcoin θα πρέπει να περιμένουν τουλάχιστον για την αναμετάδοση μίας επιβεβαίωσης στο δίκτυο, προτού υποθέσουν ότι η πληρωμή έγινε. Όσο περισσότερες επιβεβαιώσεις περιμένει ο έμπορος, τόσο πιο δύσκολο είναι για τον επιτιθέμενο να αντιστρέψει επιτυχώς τη συναλλαγή στο blockchain - εκτός εάν ο επιτιθέμενος ελέγχει περισσότερο από το μισό της συνολικής ισχύς του δικτύου, που σε αυτή την περίπτωση καλείται επίθεση 51%.
Από-ανονυμωποίηση των πελατών
Η από-ανωνυμοποίηση είναι μία στρατηγική στην εξόρυξη δεδομένων κατά την οποία ανώνυμα δεδομένα διασταυρώνονται με άλλες πηγές δεδομένων ώστε να αναγνωρίσουν εκ νέου την πηγή των δεδομένων. Σε συνδυασμό με την ανάλυση των γράφων των συναλλαγών, η οποία μπορεί να αποκαλύψει συνδέσεις μεταξύ bitcoin διευθύνσεων (ψευδώνυμα), υπάρχει μία πιθανή επίθεση, η οποία συνδέει το ψευδώνυμο ενός χρήστη με την διεύθυνση IP του. Εάν ο ομότιμος κόμβος χρησιμοποιεί Tor, η επίθεση συμπεριλαμβάνει μία μέθοδο για να τον διαχωρίσει από το Tor δίκτυο, αναγκάζοντας τον να χρησιμοποιήσει την πραγματική του IP διεύθυνση για τις υπόλοιπες συναλλαγές. Η επίθεση κάνει χρήση μηχανισμών του bitcoin για την αναμετάδοση διευθύνσεων των ομότιμων κόμβων και προστασία κατά επιθέσεων άρνησης υπηρεσιών. Το κόστος της επίθεσης σε όλο το bitcoin δίκτυο είναι κάτω από 1500 ευρώ το μήνα.
Επαλήθευση πληρωμών
Ο καθένας που κάνει εξόρυξη μπορεί να επιλέξει ποιες συναλλαγές θα εμπεριέχονται ή όχι από κάθε block. Μεγαλύτερος αριθμός συναλλαγών σε ένα block δε αντιστοιχεί σε μεγαλύτερη υπολογιστική ισχύ για την επίλυση του.
Κατά τη λήψη μίας νέας συναλλαγής ένας κόμβος πρέπει να την επαληθεύσει. Συγκεκριμένα, να επαληθεύσει ότι δεν υπάρχει καμία είσοδος συναλλαγής που να έχει ξοδευτεί στο παρελθόν. Για να προχωρήσει με τον έλεγχο ο κόμβος χρειάζεται πρόσβαση στο blockchain. Οποιοσδήποτε χρήστης που δεν εμπιστεύεται τους γείτονές του στο δίκτυο, πρέπει να κρατάει ένα πλήρες τοπικό αντίγραφο, ώστε οποιαδήποτε είσοδος να μπορεί να επαληθευτεί.
Όπως σημειώνεται στη δημοσίευση του Νακαμότο, είναι πιθανό να επαληθεύσεις μία πληρωμή bitcoin χωρίς να τρέχεις έναν πλήρη κόμβο (απλοποιημένη πιστοποίηση πληρωμής, SPV). Ένας χρήστης χρειάζεται μόνο ένα αντίγραφο των κεφαλίδων του block από την μεγαλύτερη αλυσίδα, το οποίο γίνεται διαθέσιμο ρωτώντας τους κόμβους του δικτύου μέχρι να είναι σαφές ότι η μεγαλύτερη αλυσίδα έχει παραληφθεί, έτσι ώστε κάθε είσοδος να μπορεί να επαληθευτεί.
Δεδομένα στο blockchain
Ενώ είναι πιθανό να αποθηκευτεί οποιοδήποτε ψηφιακό αρχείο στο blockchain, όσο πιο μεγάλη η συναλλαγή, τόσο μεγαλύτερα προκείπτουν τα σχετικά κόστη. Διάφορα αντικείμενα έχουν ενσωματωθεί, συμπεριλαμβανομένου συνδέσμων σε παιδική πορνογραφία, μία εικόνα ASCII του Μπεν Μπέρνανκι (Ben Bernanke), υλικό από τα wikileaks, προσευχές και η αρχική δημοσίευση σχετικά με το bitcoin.
Cornerstones: 1967-1970
Cornerstones: 1967-1970 είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του Τζίμι Χέντριξ η οποία κυκλοφόρησε σε μορφή διπλού δίσκου βινυλίου ή μονού CD, τον Οκτώβριο του 1990 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Polydor Records". Η συγκεκριμένη συλλογή κυκλοφόρησε μόνο στην Μεγάλη Βρετανία και την Ευρώπη και δεν εκδόθηκε ποτέ στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το "Cornerstones: 1967-1970" βραβεύθηκε ως χρυσός δίσκος στο Ηνωμένο Βασίλειο, με τις πωλήσεις του να ξεπερνούν τις 100.000 αντίτυπα.
Τραγούδια του δίσκου
1. Hey Joe (Roberts) - 3:32
3. The Wind Cries Mary (Hendrix) - 3:22
4. Foxy Lady (Hendrix) - 3:18
5. Crosstown Traffic (Hendrix) - 2:21
6. All Along the Watchtower (Dylan) - 4:01
7. Voodoo Chile (Slight Return) (Hendrix) - 5:13
8. Have You Ever Been (To Electric Ladyland) (Hendrix) - 2:09
9. Star Spangled Banner (Key, Smith) - 4:10
10. Stepping Stone (Hendrix) - 4:09
11. Room Full of Mirrors (Hendrix) - 3:18
12. Ezy Ryder (Hendrix) - 4:09
15. In From the Storm (Hendrix) - 3:43
16. Angel (Hendrix) - 4:28
17. Fire (Hendrix) - 3:57
18. Stone Free (Hendrix) - 6:20
Θέσεις τσαρτ
Cornerstones: 1967-1970 (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 22 Οκτωβρίου 1990
Βραβεία
Cornerstones: 1967-1970 (άλμπουμ)
Τα μέλη των Experience
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Cornerstones: 1967-1970" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Jimi Hendrix Κατηγορία:Άλμπουμ του 1990
Τραγονήσι Μυκόνου
Το Τραγονήσι ή Δραγονήσι είναι μικρή ακατοίκητη νησίδα των Κυκλάδων. Βρίσκεται ανατολικά της Μυκόνου και απέχει 3 μίλια από τον όρμο του Καλαφάτη. Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Μεράς, η οποία υπάγεται στον Δήμο Μυκόνου.
Στη νησίδα υπάρχει ο ναός της Παναγιάς, όπου γιορτάζει και τους Αγίους Βαρνάβα και Βαρθολομαίο. Στις 11 Ιουνίου, στον χώρο γίνεται παραδοσιακό πανηγύρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Μυκόνου
Γέοβιλ Τάουν ΦΚ
Η ομάδα ήταν μια από τις πιο πετυχημένες ομάδες εκτός Φούτμπολ Λιγκ του Κυπέλλου Αγγλίας, έχοντας κερδίσει πολλές σημαντικές ομάδες της Φούτμπολ Λιγκ, όπως η Σάντερλαντ ΑΦΚ. Έδρα της ομάδας είναι το Χάις Παρκ, το οποίο κατασκευάστηκε το 1990.
Ρωμανός Αλυφαντής
Ο Ρωμανός Αλυφαντής (21 Μαρτίου 1986) είναι πρωταθλητής της κολύμβησης από την Αθήνα. Το πλήρες όνομά του είναι Ιάσονας - Ρωμανός Αλυφαντής. Αγωνίστηκε στα 200μ. πρόσθιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, όμως αποκλείστηκε από τον τελικό το 2004. Το 2005 σημείωσε πολλά ρεκόρ. Το 2008 έλαβε μέρος ξανά σε Ολυμπιακούς Αγώνες, στο Πεκίνο, χωρίς διάκριση.
Επιτυχίες 2005-2007
Στα 100μ. με επίδοση 1:01.57, κέρδισε αργυρό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2005, στην Αλμερία της Ισπανίας, που αποτελεί πανελλήνιο ρεκόρ. Την προηγούμενη επίδοση κατείχε ο ίδιος, με 1:02.74, από τις 13 Ιουνίου 2005 στο μίτινγκ Mare Nostrum που διεξήχθη στη Ρώμη.
Παράλληλα, ο Αλυφαντής κατετάγη πέμπτος στα προκριματικά των 200μ. μικτή ατομική με 2:07.05, αλλά δεν «έπεσε» στον τελικό, παρότι είχε δικαίωμα συμμετοχής, ενώ δεν συμμετείχε καθόλου στα 50μ. πρόσθιο. Τον Ιούνιο του 2007 πέτυχε νέο ρεκόρ στα 100μ. .
Στις 16 Δεκεμβρίου του 2007, αν και αποκλείστηκε από τον τελικό, πέτυχε πανελλήνια επίδοση με 2.09.58 στα 200 μ. πρόσθιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 25άρας πισίνας, που διεξήχθη στο Ντέμπρετσεν της Ουγγαρίας.
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2008
Ο αθλητής έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο, τον Αύγουστο του 2008, χωρίς να καταφέρει να προκριθεί σε τελικό. Στα 100 μ. πρόσθιο αποκλείστηκε από την ημιτελική φάση, καθώς κατατάχθηκε 50ός στο σύνολο. . Χωρίς πρόκριση ήταν και η συμμετοχή του στα προκριματικά των 400 μ. μικτής ατομικής, όπου κατετάγη 25ος. Στα προκριματικά των 200 μ. πεταλούδα ήταν 27ος στο σύνολο και αποκλείστηκε. Στα 200 μ. πρόσθιο ήταν 41ος στα προκριματικά με συνέπεια να αποκλειστεί και πάλι.
Μετέπειτα καριέρα
Τον Δεκέμβριο του 2008 πέτυχε πανελλήνια επίδοση στα 200 μ. στο πρόσθιο. Στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2009 στην Πεσκάρα της Ιταλίας, κατέκτησε ένα χάλκινο μετάλλιο στα 200 μ. μικτή ατομική.
Παραπομπές
Αλυφαντ Κατηγορία:Κολυμβητές ΠΑΟ
Κρυφά σχολεία στο Αφγανιστάν
Το άρθρο αναφέρεται σε κρυφά σχολεία, κυρίως για κορίτσια, που λειτούργησαν και λειτουργούν στο Αφγανιστάν από τα τέλη του 20ού αιώνα σε περιοχές που ελέγχονται από τους Ταλιμπάν.
Κατά τον έλεγχο περιοχών του Αφγανιστάν από τους Ταλιμπάν (μετά τα μέσα της 10ετίας του 1980 και μετέπειτα) απαγορεύτηκε στις γυναίκες να παρακολουθούν σχολεία με την απειλή της ποινής του ραβδισμού ή και του λιθοβολισμού. Σχολεία έχουν δεχθεί επιθέσεις με πυροβόλα όπλα, εμπρησμούς κτλ, ενώ δάσκαλοι έχουν δολοφονηθεί και μαθήτριες έχουν υποστεί επιθέσεις με οξύ (βιτριολισμό). Για το λόγο αυτό οργανώθηκαν σχολεία για γυναίκες που λειτουργούσαν κρυφά σε σπίτια Μεταξύ άλλων αναφέρεται η διοργάνωση κρυφών  σχολείων για γυναίκες από την μυστική οργάνωση "Revolutionary Association of the Women of Afganistan (RAWA)", η οποία ιδρύθηκε το 1977 αρχικά στα πλαίσια της αντίστασης κατά του σοβιετικού καθεστώτος αλλά συνέχισε τη δράση της υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών κατά του θεοκρατικού καθεστώτος των Ταλιμπάν. Την κρυφή εκπαίδευση στο Αφγανιστάν παρακολουθούν και αγόρια. Βάσει στοιχείων της κυβέρνησης, το 2001 τα παιδιά που παρακολουθούσαν κρυφά μαθήματα ήταν περίπου 1 εκατομμύριο (εκ των οποίων οι 100.000 κορίτσια), ενώ το 2010 ήταν 7 εκατομμύρια. Η UNICEF εκτιμά ότι στο Νότιο Αφγανιστάν, όπου κυριαρχούν οι Ταλιμπάν, τουλάχιστον τα μισά σχολεία υποχρεώθηκαν να κλείσουν μεταξύ 2008 και 2010. Παρά τις έντονες εθνικές και θρησκευτικές αντιπαλότητες, στα κρυφά σχολεία του Αφγανιστάν φοιτούσαν μαζί γυναίκες από διάφορες εθνότητες ή μουσουλμανικά δόγματα. Για να έχουν την δυνατότητα να κυκλοφορούν ελεύθερα, φορούσαν τσαντόρ - κάτω απ' τα οποία έκρυβαν τα σχολικά είδη - και συνοδεύονταν από κάποιον άνδρα του φιλικού τους περιβάλλοντος. Σε ομάδες γυναικών που δεν υπήρχε τέτοιος διαθέσιμος, μια γυναίκα παντρευόταν για το σκοπό αυτό, ή πλήρωναν κάποιον άνδρα να τις συνοδεύει.
Μεταξύ των δασκάλων που έχουν εργαστεί στα κρυφά σχολεία του Αφγανιστάν είναι και η Μαλαλάι Τζόγια η οποία εξελέγη βουλευτής το 2007 στο Αφγανιστάν αλλά εξέπεσε από το αξίωμα λόγω της έντονης κριτικής της εναντίον των πολεμάρχων και βαρόνων των ναρκωτικών. Τις εμπειρίες της συνέγραψε στο βιβλίο "Μια γυναίκα ανάμεσα στους πολέμαρχους". Διεθνή αναγνώριση και πολλά διεθνή βραβεία έχει λάβει η Σακένα Γιακούμπι, η οποία έχει ιδρύσει περί τα 80 κρυφά σχολεία για περίπου 3.000 κορίτσια. Αυτά τα σχολεία λειτουργούσαν σε σπίτια με το πρόσχημα της μελέτης του Κορανίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκπαίδευση στο Αφγανιστάν Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα στο Αφγανιστάν Κατηγορία:Κρυφή εκπαίδευση
Ιζηματογενές πέτρωμα
Τα ιζηματογενή πετρώματα είναι μια από τις τρεις κύριες ομάδες πετρωμάτων (οι άλλες δυο είναι τα εκρηξιγενή ή πυριγενή πετρώματα και τα μεταμορφωσιγενή πετρώματα), που παρατηρούνται στους γεωλογικούς σχηματισμούς. Τα ιζηματογενή πετρώματα αποτελούνται από υλικά που έχουν συνήθως μεταφερθεί από τον τόπο προέλευσής τους στον τόπο απόθεσής τους, παρατηρούμενα συνήθως ως προσχώσεις.
Κατηγορίες
Οι κυριότερες κατηγορίες ιζηματογενών πετρωμάτων είναι:
Χαρακτηριστικά
Σημαντικό χαρακτηριστικό των ιζηματογενών πετρωμάτων είναι η διάταξή τους σε επάλληλα στρώματα (strata, ενικός stratum), τα οποία είναι αντικείμενα μελέτης της στρωματογραφίας. Συχνή είναι, επίσης, η παραμόρφωση αυτών των στρωμάτων, λόγω ενδογενών δυνάμεων, οπότε σχηματίζονται οι πτυχώσεις, οι οποίες δεν παρατηρούνται στις άλλες κατηγορίες πετρωμάτων, παρά μόνο στα μεταμορφωσιγενή που προέρχονται από μεταμόρφωση ιζηματογενών, αλλά και πάλι σε πολύ μικρότερο βαθμό. Εφόσον τα πετρώματα δεν έχουν υποστεί ισχυρή παραμόρφωση, η αλληλουχία των επάλληλων στρωμάτων ορίζει και την (σχετική) ηλικία τους. Επειδή τα ιζηματογενή πετρώματα είναι οι κύριοι φορείς των απολιθωμάτων, ο συνδυασμός τους δίνει μια σχετικά ακριβή εικόνα της γεωλογικής ιστορίας των περιοχών στις οποίες απαντούν.
Βαρλαάμ Σαλάμοφ
Ο Βαρλαάμ Τιχόνοβιτς Σαλάμοφ (ρωσικά: Варлам Тихонович Шаламов) (18 Ιουνίου 1907, Βολογκντά, Ρωσική Αυτοκρατορία — 17 Ιανουαρίου 1982, Μόσχα), ήταν Ρώσος συγγραφέας, ποιητής και δημοσιογράφος. Την εποχή των σταλινικών διώξεων στάλθηκε για 17 χρόνια εξόριστος στη Σιβηρία. Το σημαντικότερο έργο του, Οι ιστορίες από την Κολιμά, αποτυπώνει ωμά τη ζωή των κρατουμένων στα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας.
Βιογραφία
Ο Βαρλαάμ Τίχονοβιτς Σαλάμοφ γεννήθηκε στις 18 Ιουνίου (5 Ιουλίου με το παλιό ημερολόγιο) στην επαρχιακή πόλη Βολογκντά (400 χλμ βορειοανατολικά της Μόσχας) το 1907, Ο πατέρας του, Τίχον Νικολάγιεβιτς Σαλάμοφ, ήταν ιερέας και για 11 χρόνια είχε εργαστεί ως ιεραπόστολος στην Αλάσκα. Ήταν άνθρωπος με ευρωπαϊκή κουλτούρα και ανοιχτούς ορίζοντες. Η μητέρα του, Νάντια Αλεξαντρόβα, ήταν δασκάλα. Ο Σαλάμοφ φοίτησε στο Γυμνασίο Αρρένων της Βολογκντά από το 1914 έως το 1918 και το 1923 ολοκλήρωσε τις σπουδές του σε δευτεροβάθμια τεχνική σχολή. Το 1926 ο Σαλάμοφ έγινε δεκτός στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου της Μόσχας.
Φυλακίσεις και εξορίες
μικρογραφία|φωτογραφία από τη σύλληψή του το 1937 Στις 19 Φεβρουαρίου 1929 συνελήφθη για πρώτη φορά επειδή μοίραζε φυλλάδια με την ''Τελευταία διαθήκη του Β. Ι. Λένιν'', η οποία περιείχε επικριτικά σχόλια εναντίον του Στάλιν. Μετά τη φυλάκισή του στις ανακριτικές φυλακές Μπουτίρκι της Μόσχας, καταδικάστηκε σε εξορία στη Βισερά, στα βόρεια Ουράλια Όρη. Επέστρεψε στη Μόσχα το 1932, εργάστηκε ως δημοσιογράφος και συγγραφέας και παντρεύτηκε την Γκαλίνα Γκουντζ, από την οποία απέκτησε μια κόρη το 1935. Το 1937 συνελήφθη για δεύτερη φορά, στα πλαίσια της Μεγάλης Εκκαθάρισης, καθώς θεωρήθηκε επικίνδυνος διανοούμενος. Η κατηγορία ήταν «αντεπαναστατική τροτσκιστική δράση» και η ποινή του ήταν 5 χρόνια σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας (Γκούλαγκ) στην περιοχή της Κολιμά στη Βόρεια Άπω Ανατολή, στη σημερινή Περιφέρεια Μαγκαντάν, εκεί όπου γινόταν, κάτω από ιδιαίτερα απάνθρωπες συνθήκες εξόρυξη χρυσού. Το 1943 του προσθέτουν άλλα 10 χρόνια ποινής βάσει του άρθρου 58 για «αντεπαναστατική προπαγάνδα» και χαρακτηρίζεται «εχθρός του λαού». Το έγκλημά του ήταν ότι τον είχαν ακούσει να χαρακτηρίζει τον Ιβάν Μπούνιν κλασικό Ρώσο συγγραφέα. Το 1946 είχε πλέον εξαθλιωθεί σωματικά και ψυχολογικά, όταν βρίσκεται πια ένα βήμα πριν τον θάνατο νοσηλεύεται σε νοσοκομείο, εκεί καταφέρνει να μείνει ως μαθητευόμενος νοσηλευτής και παραμένει έως το τέλος της ποινής του στο κεντρικό νοσοκομείο των κρατουμένων ως νοσηλευτής, κάτι που του σώζει τη ζωή.
Απελευθέρωση
Τυπικά απελευθερώθηκε το 1951 αλλά δεν του επετράπη να φύγει από την Κολιμά, όπου παρέμεινε ως ελεύθερος εργαζόμενος νοσηλευτής υπό περιορισμό. Τον Μάρτη του 1953 πεθαίνει ο Στάλιν και τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, με τη γενική αμνηστία, είναι ελεύθερος να φύγει από την Κολιμά, ύστερα από 17 ολόκληρα χρόνια. Ισχύει ακόμη όμως η στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων του και γι' αυτό δεν μπορεί να εγκατασταθεί στην πρωτεύουσα. Το 1956 θα γίνει η πλήρης αποκατάστασή του και μένει στη Μόσχα. Παίρνει διαζύγιο από τη σύζυγό του και το 1956 παντρεύεται την Όλγα Νεκλιούντοβα, συγγραφέα. Αρχίζει να συνεργάζεται με διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά και γράφει τα πρώτα διηγήματα για την Κολιμά, που καταδεικνύουν το βάθος της αγριότητας και του παραλόγου της ζωής στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η προσαρμογή του στην ελεύθερη ζωή δεν είναι καθόλου εύκολη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν δύστροπο και μονόχνωτο, η παραμονή του τόσα χρόνια στη Σιβηρία του έχει αφήσει σοβαρότατα προβλήματα υγείας γι' αυτό και του παραχωρείται σύνταξη αναπηρίας. Το 1966 χωρίζει από τη δεύτερη σύζυγό του. Συνεχίζει να επεξεργάζεται διάφορες παραλλαγές των ιστοριών του, με τη βοήθεια της τότε συνεργάτιδάς του Ιρίνας Πάβλοβνα Σιροτίνσκαγια. Το 1979, η επιδείνωση της υγείας του τον αναγκάζει να νοσηλευτεί σε σανατόριο αναπήρων, ενώ το 1982 μεταφέρεται, χωρίς τη θέλησή του, σε ψυχιατρείο. Εκεί πεθαίνει τρεις μέρες αργότερα, στις 17 Ιανουαρίου 1982.
Αποτίμηση του έργου του
Πριν τη δημοσίευση των περίφημων ιστοριών, ο Σαλάμοβ είχε ήδη κυκλοφορήσει πέντε αξιόλογες ποιητικές συλλογές. Τα διηγήματά του κυκλοφόρησαν στη Δύση τη δεκαετία του '60, στην αρχή αποσπασματικά. Η κοφτή μορφή αφήγησης και το συγκλονιστικό τους θέμα, η εξαθλίωση των ανθρώπων στα γκούλαγκ, οδήγησαν τον συγγραφέα των Ιστοριών από την Κολιμά να θεωρείται ένα από τους σημαντικότερους πεζογράφους της ρωσικής λογοτεχνίας του 20ου αιώνα , εφάμιλλος, για πολλούς, του Αλεξάντρ Σολζενίτσιν. Αν και σε πολλά σημεία των Ιστοριών της Κολιμά ο συγγραφέας επιμένει ότι «ένας άνθρωπος επιβιώνει από την ικανότητά του να ξεχάσει», η δήλωση αυτή μοιάζει ειρωνική αφού οι ιστορίες του οι ίδιες είναι μια συνειδητή πράξη μνήμης .Το έργο του, πέρα από αντικείμενο μελετών αποτέλεσε και πηγή έμπνευσης κινηματογραφικών ταινιών, όπως η ταινία Η τελευταία μάχη του Ταγματάρχη Πουγκατσιόφ. Στις 18 Αυγούστου 1977 ανακαλύφθηκε ένας αστεροειδής στον οποίον έδωσαν το όνομα «3408 Shalamov». Στη Ρωσία Οι ιστορίες από την Κολιμά κυκλοφόρησαν ολοκληρωμένες μόλις το 1987. Το 1991, το σπίτι που γεννήθηκε στη Βολογκντά μετατράπηκε σε μουσείο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι συγγραφείς