cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φαμπρίτσιο Μόρο
Βιογραφικά στοιχεία
Το 2008, συμμετείχε και πάλι στο Σανρέμο με το τραγούδι «Eppure mi hai cambiato la vita» (Εντούτοις μου άλλαξες τη ζωή), κατακτώντας την τρίτη θέση της κατηγορίας Campioni. Στις 29 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους κυκλοφορεί και το νέο του άλμπουμ, με τίτλο «Domani» (Αύριο). Στις 4 Ιουλίου, κάνει την πρώτη του ζωντανή συναυλία στα πλαίσια του Roma Rock Festival, μπροστά σε 8.500 θεατές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ιταλία Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018
Δήμος Μεθώνης
Με την ονομασία Δήμος Μεθώνης υπάρχουν δύο δήμοι:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Σπάνιελ μπρετόν
Το σπάνιελ μπρετόν, σπάνιελ της Βρετάνης ή επανιέλ μπρετόν είναι μια φυλή σκύλου η οποία ανήκει στη κατηγορία των σκύλων κυνηγών που εκτρέφονται κατά κύριο λόγο για το κυνήγι πουλιών. Αν και λέγονται σπάνιελ, τα χαρακτηριστικά τους μοιάζουν με αυτά ενός πόιντερ ή ενός σέτερ.
Ιστορία
Το όνομά τους τα σπάνιελ μπρετόν το παίρνουν από τη περιοχή της Βρετάνης, στη βορειοδυτική Γαλλία. Η περιοχή στα αγγλικά λέγεται Μπρίτανι, και γι' αυτόν τον λόγο ο σκύλος στα αγγλικά ονομάζεται μπρίτανι.
Τα σπάνιελ μπρετόν απεικονίζονται για πρώτη φορά σε ταπισερί και πίνακες ζωγραφικής από τον 17ο αιώνα. Αυτές οι εικόνες απεικονίζουν πορτοκαλί και λευκά σκυλιά να κυνηγούν και να ανακτούν το θήραμα. Η πρώτη γραπτή και επαληθεύσιμη αναφορά στα σπάνιελ μπρετόν προέρχεται από μια περιγραφή κυνηγιού που γράφτηκε από τον αιδεσιμότατο Ντέιβις το 1850. Ο Ντέιβις περιγράφει το κυνήγι με μικρά κοντόουρα σκυλιά που είχαν έδειχναν και ήταν εξαιρετικοί ιχνηλάτες. Ήταν περίπου την ίδια περίοδο που τα σύγχρονα απάνιελ μπερτόν φημολογείται ότι είχαν εκτραφεί με ζευγάρωμα με αγγλικά σέτερ. Πρώτη φορά παρουσιάστηκε στην έκθεση σκύλων του Παρισιού το 1900, αν και η ράτσα ήταν γνωστή στην Ευρώπη για αιώνες. Τα σπάνιελ μπρετόν αναγνωρίστηκαν για πρώτη φορά ως φυλή το 1907, όταν ένα πορτοκαλί και λευκό αρσενικό που ονομάζεται "Boy" καταχωρήθηκε στη Γαλλία. Στην Αμερική η ράτσα εγκρίθηκε από το American Kennel Club το 1934.
Χαρακτηριστικά
Τα σπάνιελ μπρετόν μπορει να έχουν χρώμα καφε-ασπρο, μαυρο-ασπρο, ακομα και καφε-μαυρο-ασπρο. Γενικά ξεχωρίζουν απο τις υπολοιπες ρατσες γιατι εχουν πυκνο τριχωμα, κοντη ουρα και ειναι μεσαιου μεγεθους. Στα γαλλικα η λεξη γραφεται Epagneul Breton και ειναι πραγματικά εξαιρετικά σκυλιά, άψογοι κυνηγοί και καλά στην φερμα και στο απορτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυλές σκύλων
Δήμος Μεθώνης Πιερίας
thumb|Το Δημαρχείο του Δήμου Μεθώνης, στο Μακρύγιαλο Ο Δήμος Μεθώνης ήταν ένας από τους 13 συνολικά Δήμους της Πιερίας και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 3.946 κατοίκους. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο Δήμο Πύδνας - Κολινδρού. Είχε έδρα το Μακρύγιαλο και πληθυσμό 3.946 κατοίκους. Περιλάμβανε 4 Δημοτικά Διαμερίσματα και είχε 6 οικισμούς.
Δημοτικά Διαμερίσματα
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα:
Δήμαρχοι
Ο Δήμος συστάθηκε το 1998 με το Νόμο Καποδίστρια. Δήμαρχοι διετέλεσαν οι:
Ιστορία
Η Κοινότητα Μεθώνης είχε συσταθεί με το ΦΕΚ 152Α στις 09/07/1918, με έδρα τον οικισμό Μακρύγιαλο. Μέχρι το 1949 ανήκε στο Νομό Θεσσαλονίκης. Μετά το 1949 ανήκει στο Νομό Πιερίας. Στις 04/12/1997 καταργήθηκε η Κοινότητα Μεθώνης και συνενώθηκε στο Δήμο Μεθώνης.
Repentless
Repentless είναι ο τίτλος του ενδέκατου στούντιο δίσκου του αμερικανικού thrash metal συγκροτήματος Slayer, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2015 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Nuclear Blast".
Ιστορία του δίσκου
Στις 2 Μαΐου 2013, ο κιθαρίστας Τζεφ Χάνεμαν πέθανε λόγω κίρρωσης του ήπατος. Σε δηλώσεις του τραγουδιστή και μπασίστα Τομ Αράγια τον Μάρτιο του 2015, αποκαλύφθηκε ότι είχαν ηχογραφήσει ένα νέο κομμάτι πριν τον θάνατο του Χάνεμαν, το οποίο θα συμπεριλαμβάνονταν στο νέο άλμπουμ.
left|thumb|130px|Ο Γκάρι Χολτ σε συναυλία το Νοέμβριο του 2015 Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στα "Henson Studios" του Χόλιγουντ με παραγωγό τον Τέρι Ντέιτ, τον Μάρτιο του 2014 και από τον Σεπτέμβριο του 2014 μέχρι τον Ιανουάριο του 2015.
Τον Απρίλιο του 2014, το συγκρότημα κυκλοφόρησε δωρεάν το κομμάτι "Implode" και τον Σεπτέμβριο του 2015 κυκλοφόρησε ο δίσκος, με τίτλο "Repentless". Στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του πούλησε 50.000 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες, ανεβαίνοντας στη τέταρτη θέση του Billboard, την υψηλότερη θέση από οποιοδήποτε άλλο άλμπουμ του συγκροτήματος. Παράλληλα, ανέβηκε στο Top-10 σε δεκαοκτώ χώρες, αποτελώντας τον πρώτο # 1 δίσκο των Slayer, αφού σκαρφάλωσε στην κορυφή των γερμανικών τσαρτ.
Οι κριτικές για το "Repentless" υπήρξαν μέτριες, με το "Allmusic" να του δίνει τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 2,9 / 5, η "The Guardian" τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Record Collector" 2 / 5 και το "Metal Archives" 52%.
Τραγούδια
1. Delusions of Saviour (King) - 1:55
2. Repentless (King) - 3:19
3. Take Control (King) - 3:14
4. Vices (King) - 3:32
5. Cast the First Stone (King) - 3:43
6. When the Stillness Comes (King) - 4:21
7. Chasing Death (King) - 3:45
8. Implode (King) - 3:49
9. Piano Wire (Hanneman) - 2:49
10. Atrocity Vendor (King, Araya) - 2:55
11. You Against You (King) - 4:21
12. Pride in Prejudice (King) - 4:14
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: 11 Σεπτεμβρίου 2015
Μέλη των Slayer
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Repentless" είχε την εξής μορφή:
Τομ Αράγια - φωνητικά, μπάσο
Γκάρι Χολτ - κιθάρα
Πολ Μπόσταφ - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Slayer Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Σημαία της Κιργιζίας
thumb|200px|right|Αναλογίες: 3:5 Η σημαία της Κιργιζίας είναι μονόχρωμη κόκκινη στο κέντρο της οποίας φέρεται κίτρινος ήλιος, με 40 ακτίνες, που αντιπροσωπεύει τις 40 φυλές της Κιργιζίας. Στη μία πλευρά της σημαίας οι ακτίνες έχουν τη φορά των δεικτών του ρολογιού, ενώ στην άλλη/πίσω πλευρά είναι αντίθετη. Στον δίσκο του ηλίου υπάρχει περιφερειακός κόκκινος δακτύλιος, εκ του οποίου δύο κόκκινες τρίγραμμες ζώνες διασταυρώνονται χιαστί και σφαιροειδώς υπεράνω του κέντρου του, ως καλλιτεχνικός συμβολισμός της στέγης της παραδοσιακής κατοικίας των Κιργιζίων (γιούρτα).
Η σημαία καθιερώθηκε στις 3 Μαρτίου του 1992. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 23 Οκτωβρίου του 2007.
Τζιρόλαμο Ρομανίνο
Ο Τζιρόλαμο Ρομανίνο (Girolamo Romani Romanino, περ. 1485 – περ. 1566) ήταν Ιταλός ζωγράφος της ανώτερης Αναγέννησης που δραστηριοποιήθηκε στο Βένετο και τη Λομβαρδία, κοντά στη Μπρέσια. Στη μακρά σταδιοδρομία του χρησιμοποίησε πολλά διαφορετικά στυλ.
Σημαία της Κιργιζίας
Παλαιότερη σημαία
thumb|right|Η σημαία της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Κιργιζίας. Η προηγούμενη σημαία καθιερώθηκε από την σοβιετική σοσιαλιστική δημοκρατία της Κιργιζίας στις 22 Δεκεμβρίου του 1952.
Τζιρόλαμο Ρομανίνο
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|Pala di san Domenico Ο Ρομάνι γεννήθηκε στη Μπρέσια. Η πρώιμη εκπαίδευση και η ζωή του δεν είναι καλά τεκμηριωμένα.
Σημαία της Κιργιζίας
Παλαιότερη σημαία
Πιο πριν η σημαία ήταν κόκκινη με χρυσά κυριλλικά γράμματα στην επάνω αριστερή γωνία: КЫРГЫЗ ССР (Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Κιργιζίας) και КИРГИЗСКАЯ ССР (Κιργκίζσκαγια ΣΣΡ, δηλαδή: Κιργιζική ΣΣΔ) σε γραμματοσειρά σερίφ.
Τζιρόλαμο Ρομανίνο
Βιογραφία
Μια Πιετά ύφους Quattrocento , ζωγραφισμένη για την εκκλησία του Σαν Λορέντσο της Μπρέσια, που χρονολογείται από το 1510, εκτίθεται στην Πινακοθήκη της Ακαδημίας στη Βενετία. Εγκαταστάθηκε στη Βενετία στα είκοσί του, το αργότερο έως το 1513. Του ανατέθηκε να ολοκληρώσει μια Ένθρονη Παναγία με τέσσερις αγίους για την εκκλησία της Santa Giustina στην Πάδοβα το 1513. Τα χρώματα του πίνακα είναι βενετσιάνικου στιλ, αλλά τα πιο θαμπά βλέμματα σε γοητευτικό σκηνικό θυμίζουν ύφος προηγούμενων γενεών. Ολοκλήρωσε σειρά τοιχογραφιών για το παλάτι του Νικολό Ορσίνι στο Γκέντι.
Ο Ρομανίνο ολοκλήρωσε τέσσερις τοιχογραφίες στον σηκό του καθεδρικού ναού της Κρεμόνα το 1519-1520 που απεικονίζει ιστορίες από τα Πάθη του Χριστού. Οι πίνακες του έχουν εκλεκτικές επιρροές χρησιμοποιώντας ενετικό ύφος χρωμάτων με μοντέλα λομβαρδικά - φλωρεντινά Στις τοιχογραφίες της Κρεμόνα, η επιρροή του Αλτομπέλλο Μελόνε από τη Λομβαρδία είναι έντονη, στα αφηγηματικά και διακοσμητικά στοιχεία της τοιχογραφίας. Το 1521, ο Ρομανίνοαντικαταστάθηκε από τον Ιλ Πορντενόνε στη διακόσμηση της εκκλησίας.
Σημαία της Κιργιζίας
Πηγές
Κιργιζία Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Κιργιζίας Κατηγορία:Σημαίες της Ασίας
Τζιρόλαμο Ρομανίνο
Βιογραφία
Το 1531 έως το 1532, συνεργάστηκε με τον Ντόσσο Ντόσσι στη διακόσμηση τοιχογραφιών του Castello del Buoncosiglio στο Τρέντο. Ολοκλήρωσε τα θυρόφυλλα του εκκλησιαστικού οργάνου για την εκκλησία του Άζολα τον Αύγουστο και τη Σίβυλλα και τη Θυσία του Ισαάκ. Πέθανε μεταξύ 1559-1561. Οι κύριοι μαθητές του ήταν ο γαμπρός του Λαττάντσιο Γκαμπάρα (Lattanzio Gambara), ο Τζιρόλαμο Μουτσιάνο (Girolamo Muziano) και ο Στέφανο Ρόζα (Stefano Rosa). Είναι επίσης γνωστό ότι έχει επηρεάσει καλλιτέχνες όπως ο Τζούλιο Κάμπι.
Κλεμμένο έργο
Λίγο μετά τη ναζιστική εισβολή του 1940 στη Γαλλία, ο πίνακας του Ρομανίνο Ο Ιησούς αίρει τον Σταυρό κλάπηκε από την κατοικία του Frederico Gentili di Giuseppe, Ιταλού Εβραίου. Το 2012 ανακαλύφθηκε ανάμεσα σε είδη που έγιναν αντικείμενα δανεισμού σε αμερικανικό μουσείο από ιταλικό μουσείο. Μέσω βοήθειας μιας ανώνυμης υπόδειξης, της Ιντερπόλ και του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών, επεστράφη τελικά στους κληρονόμους του Gentili. Προς το παρόν είναι ασφαλισμένος για 2,5 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Γερμανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2004-2005
Το πρωτάθλημα της περιόδου 2004-2005 ήταν το 42ο από την καθιέρωση της Μπουντεσλίγκα. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Μπάγερν Μονάχου, για 19η φορά στην ιστορία της. Ταυτόχρονα κατέκτησε και το Κύπελλο Γερμανίας, πετυχαίνοντας για δεύτερη συνεχή χρονιά το νταμπλ. Πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε ο Μάρεκ Μίνταλ της Νυρεμβέργης, με 24 γκολ.
Βαθμολογία
Κατηγορία:Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2004-2005
Fly Hellas
Η Fly Hellas (πρώην Viking Hellas Airlines) ήταν ιδιωτική αεροπορική εταιρεία που εκτελούσε ναυλωμένες πτήσεις. Η βάση της εταιρείας βρισκόταν στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών. Λειτούργησε από το 2010 έως το 2011.
Ιστορικό
Τον Οκτώβριο του 2009 ιδρύθηκε η Viking Hellas και της δόθηκε το πιστοποιητικό λειτουργίας από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας.
Στη 1 Φεβρουαρίου 2010 ξεκίνησε το πτητικό της έργο με ένα αεροσκάφος τύπου McDonnell Douglas MD-83 εκτελώντας προγραμματισμένες και ναυλωμένες πτήσεις στην Ευρώπη. Στη συνέχεια ανακοινώθηκε η παραγγελία δύο αεροσκαφών τύπου Airbus A320-200. μικρογραφία|236x236εσ|SX-SMV Airbus A320-231 Fly Hellas Τον Οκτώβριο του 2010, η μητρική εταιρεία Viking Airlines έπαυσε να λειτουργεί, ενώ έγινε προσπάθεια για επανέναρξη της λειτουργίας της τον Μάρτιο του 2011. Κάτι τέτοιο δε συνέβη ποτέ. Τη περίοδο αυτή, τον Φεβρουάριο του 2011 η Viking Hellas ανακοίνωσε πως θα επαναλειτουργήσει με νέα ονομασία, ως Fly Hellas, για να αποστασιοποιηθεί από τον όμιλο εταιρειών Viking Airlines A.B. . Η εταιρεία άλλαξε επισήμως το όνομα της σε Fly Hellas τη 1η Μαΐου 2011. Επίσης, η εταιρεία ανακοίνωσε πως θα κλείσει τη βάση της στο Αεροδρόμιο Γκάτγουικ, και πως θα ανοίξει μια βάση στο αεροδρόμιο του Μάντσεστερ.
Στόλος
Ο στόλος της Fly Hellas περιελάμβανε τα εξής αεροσκάφη μέχρι το Νοέμβριο του 2011: right|thumb|[[Airbus A320 της Viking Hellas στο Αεροδρόμιο του Ρότερνταμ. (2010)]]<center style="min-height: 221px;" class="">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην αεροπορικές εταιρείες της Ελλάδας
Πλάκα Βόρειας Κυνουρίας Αρκαδίας
Η Πλάκα είναι μικρός ημιορεινός οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας, ο οποίος βρίσκεται στα όρια της Βόρειας Κυνουρίας με την Περιφερειακή Ενότητα Αργολίδας, δυτικά του Άστρους και κοντά στο Ξηροπήγαδο Αρκαδίας. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην κοινότητα Ξηροπήγαδου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Ξηροπήγαδο, τα Λιμανάκια, τη Μεταμόρφωση, τα Λιλέικα και το Χάνι Γκρίγκου αποτελούν την τοπική κοινότητα Ξηροπήγαδου που ανήκει στο Δήμο Βόρειας Κυνουρίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφονται 7 κάτοικοι.
Σημείωση
Στο δήμο Νότιας Κυνουρίας και κοντά στο Λεωνίδιο αναφέρεται η τοποθεσία Πλάκα που πρόκειται για το λιμάνι και παραλία της κωμόπολης. Στο δήμο Μεγαλόπολης και κοντά στην κωμόπολη υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Πλάκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Νομισματοκοπείο Κρέμνιτσα
Το Νομισματοκοπείο Κρέμνιτσα είναι κρατικό νομισματοκοπείο που βρίσκεται στην Κρέμνιτσα, Σλοβακία. Ο προκάτοχος του νομισματοκοπείου ιδρύθηκε στο Βασίλειο της Ουγγαρίας το 1328, και για σχεδόν εφτά αιώνες παρήγαγε συνεχώς κέρματα.
Το Νομισματοκοπείο Κρέμνιτσα κατασκευάζει τόσο κέρματα για κυκλοφορία όσο και αναμνηστικά κέρματα για την Εθνική Τράπεζα Σλοβακίας (Σλοβακικά κέρματα ευρώ), αλλά οι ικανότητες και τα ποιοτικά πρότυπα του νομισματοκοπείου επιτρέπουν την προμήθεια κερμάτων και σε άλλες χώρες παγκοσμίως.
Ελευθερία (κανονιοφόρος)
Ελευθερία (Κανονιοφόρος) / P 64
Κανονιοφόρος τύπου '420' (Forbridge)
Ιδίου τύπου πλοία ‘Νίκη ΙΙΙ’, ‘Ελευθερία’ και ‘Δόξα ΙΙΙ’.
Μπόκα Τζούνιορς ΦΚ (Γιβραλτάρ)
Η ΦΚ Μπόκα Τζούνιορς Γιβραλτάρ είναι ομάδα ποδοσφαίρου από το Γιβραλτάρ. Αυτή τη στιγμή αγωνίζεται στην Πρώτη Κατηγορία του Γιβραλτάρ. Το όνομά της είναι προς τιμήν της Μπόκα Τζούνιορς της Αργεντινής, επειδή ένας από τους ιδρυτές της ήταν μεγάλος θαυμαστής της ομάδας.
Ίδρυση
Η ομάδα σχηματίστηκε και ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 2012, όταν μία παρέα φίλων επέστρεψε για πάντα στο Γιβραλτάρ από το Πανεπιστήμιο στην Αγγλία και αποφάσισαν να σχηματίσουν, μαζί, μία ερασιτεχνική ποδοσφαιρική ομάδα. Αυτό οφείλεται στην ελπίδα τους και στην επιθυμία τους να παίξουν μαζί στο άθλημα που προτιμούσαν.
Το όνομα Μπόκα Τζούνιορς αποφάσισε ως διευθυντής εκείνη τη στιγμή ο Λόρενς Ποντέστα, που ήταν επίσης ένας από τους ιδρυτές του συλλόγου, είναι ένας μεγάλος θαυμαστής της Μπόκα Τζούνιορς, του Μαραντόνα και του αργεντίνικου ποδοσφαίρου εν γένει. Εκτός από αυτό το πάθος του για τη Μπόκα, είχε επίσης επηρεαστεί από το γεγονός ότι το πρώτο επίσημο γκολ στην ιστορία της Μπόκα (από την Αργεντινή) είχε σημειωθεί από έναν παίκτη ονόματι Ράφαελ Πρατ, από το Γιβραλτάρ.
Το Πρωτάθλημα στο Γιβραλτάρ ξεκίνησε να αναπτύσσεται και έγινε πιο ανταγωνιστικό όταν χορηγήθηκε στο Γιβραλτάρ η είσοδος στην ΟΥΕΦΑ το 2013. Σε αυτό το σημείο, για να παραμείνει καθημερινά στο πρωτάθλημα και στη φυσική κατάσταση ανταγωνιστική, οι ιδρυτές αποφάσισαν να κάνουν την ομάδα πιο επαγγελματική.
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιβραλτάρ
Τζένη Σάντισον
Η Τζένη Σάντισον (λατινικό αλφάβητο : Jenny Sandison), αργότερα από το όνομα του συζύγου ήταν γνωστή σαν Μπόλαντ (Bolland), (Kharagpur , Βεγγάλη 1910 - ?) ήταν Βρετανικής καταγωγής Ινδή πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.
Καταγόταν από μεικτή αγγλοινδική οικογένεια, ο πατέρας εργαζόταν στους σιδηρόδρομους, αντισφαίριση έπαιζε και η αδελφή της Εσμέ Σάντισον. Για το διάστημα 1929-1930 εργάστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο αλλά επέστρεψε έπειτα μόνιμα στην Ινδία.
Πρωταθλήτρια Ινδίας, η πρώτη γυναίκα γεννημένη στην Ινδία, στο απλό το 1927, 1929, 1930, 1932, 1933, 1934, και το 1935, το 1930 πρωταθλήτρια στο μεικτό και έξι φορές πρωταθλήτριας Βεγγάλης. Νο 1 στην Ινδία την περίοδο 1930-1935. Το 1930 ήταν νικήτρια στο πρωτάθλημα του Κεντ, την ίδια χρονιά νίκησε στον τελικό του τουρνουά του Σάρεϊ την νικήτρια του αμερικανικού όπεν, Βρετανίδα Μπέτι Νάτχολ. Ήταν η πρώτη Ινδή γυναίκα που έπαιξε στο τουρνουά του Γουίμπλεντον το 1929 όπου αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδές αθλήτριες της αντισφαίρισης
Ακολουθία των Μεγάλων Ωρών
thumb|[[Χριστούγεννα|«Η γέννησις του Κυρίου», εικόνισμα από τον Αντρέι Ρουμπλιόφ (1405), Καθεδρικός Ναός του Ευαγγελισμού, Κρεμλίνο της Μόσχας]] thumb|Εικόνα της [[Βάπτιση του Χριστού|Βαπτίσεως]] Η Ακολουθία των Μεγάλων Ωρών, γνωστή και ως Ακολουθία των Βασιλικών Ωρών ή απλώς οι Μεγάλες/Βασιλικές Ώρες, είναι ακολουθία της Ορθόδοξης Εκκλησίας που τελείται μόνο τρεις φορές κάθε έτος: το βράδυ της Παραμονής των Χριστουγέννων, το βράδυ της παραμονής των Θεοφανείων και το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής. Εάν η Παραμονή των Χριστουγέννων ή των Θεοφανείων είναι Σάββατο ή Κυριακή, τότε οι Μεγάλες Ώρες τελούνται την προηγούμενη Παρασκευή και εκείνη την Παρασκευή απαγορεύεται η τέλεση Θείας Λειτουργίας.
Ιστορικό και δομή
Η Ακολουθία των Μεγάλων Ωρών αποτελεί μια μεγαλύτερη σε διάρκεια, εμπλουτισμένη με επιπλέον ύμνους και αναγνώσματα παραλλαγή της Ακολουθίας των Ωρών. Η Ακολουθία των Ωρών, οι «Ώρες», ήταν αρχικώς ακολουθίες των Εβραίων (της ιουδαϊκής θρησκείας), τις οποίες διάβαζαν ή έψαλλαν σε ορισμένες ώρες της ημέρας. Από τους Εβραίους τις παρέλαβαν οι πρώτοι Χριστιανοί, που προσέθεσαν κάποιους ύμνους (τα σημερινά τροπάρια) και ευχές. Οι Ώρες αριθμούνται κατά την αρχαία συνήθεια, δηλαδή η Πρώτη Ώρα αρχίζει τη στιγμή της ανατολής του ήλιου.
Οι Μεγάλες Ώρες ονομάζονται και «Βασιλικές» (ή και «Αυτοκρατορικές») επειδή κατά τη βυζαντινή εποχή τις παρακολουθούσε επισήμως ο ίδιος ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας με τους αυλικούς του στον Ναό της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη. Εξαιτίας της παρουσίας του Αυτοκράτορα, ψαλλόταν εξαιρέτως και το Πολυχρόνιο για τον Αυτοκράτορα, τα μέλη της Αυτοκρατορικής Αυλής και την Ιεραρχία της Εκκλησίας. Σε ανάμνηση αυτού, το Πολυχρόνιο συνεχίζει να ψάλλεται μέχρι σήμερα (τροποποιημένο) σε αρκετούς καθεδρικούς ναούς και μοναστήρια. Με αυτή την παρουσία του, ο Αυτοκράτορας δεχόταν την υποταγή του στον Χριστό, ως τον πραγματικό Βασιλέα των πάντων. Από την άλλη, οι τρεις ημέρες του εκκλησιαστικού έτους κατά τις οποίες τελείται η ακολουθία είναι οι κατ' εξοχήν συνδεδεμένες με την κένωσιν του Υιού Θεού στην ανθρώπινη φύση (γέννηση, βάπτιση, θάνατος).
Σύμφωνα με την Ιερά Παράδοση, οι Βασιλικές Ώρες της Μεγάλης Παρασκευής συντέθηκαν από τον Κύριλλο Αλεξανδρείας τον 5ο αιώνα.
Η ακολουθία των Μεγάλων Ωρών αποτελείται από 5 επιμέρους ακολουθίες που τελούνται ως μία ενιαία:
Κατά την τέλεση των Μεγάλων Ωρών η Ωραία Πύλη και το παραπέτασμα παραμένουν ανοικτά στο μεγαλύτερο μέρος της ακολουθίας. Το Ευαγγέλιο είναι τοποθετημένο στο αναλόγιο, στο κέντρο του ναού. Στην αρχή της κάθε Ώρας, ο ιερέας ή ο διάκονος θυμιάζει το Ευαγγέλιο, τα εικονίσματα και τους πιστούς.
Πριν αρχίσει η ακολουθία με την Πρώτη Ώρα, η καμπάνα του ναού κτυπά αρκετές φορές, όπως συνήθως στην αρχή κάθε ακολουθίας. Στην αρχή της καθεμιάς από τις υπόλοιπες Ώρες, η καμπάνα κτυπά τόσες φορές όσες αντιστοιχούν στη συγκεκριμένη Ώρα (δηλαδή τρεις φορές στην αρχή της Τρίτης Ώρας, 6 φορές στην αρχή της Έκτης Ώρας και εννέα φορές στην αρχή της Ενάτης).
Στην κάθε Ώρα, ο ένας από τους ψαλμούς της απλής Ακολουθίας των Ωρών («Μικρές Ώρες») αντικαθίσται από έναν ψαλμό που συνδέεται με τη μεγάλη εορτή της επόμενης ημέρας. Το τροπάριο και το κοντάκιο των Ωρών αντικαθίστανται από πολυάριθμους ύμνους που ψάλλονται από τους ψάλτες. Επιπλέον, στην κάθε Ώρα διαβάζονται 4 επιπλέον αναγνώσματα, κατά σειρά ένα απόσπασμα από την Παλαιά Διαθήκη (στην περίπτωση της Μεγάλης Παρασκευής ειδικότερα διαβάζονται προφητείες), ένα προκείμενον, μία περικοπή του «Αποστόλου» (επιστολής) και μία ευαγγελική περικοπή.
Υπάρχει και μια τέταρτη Ακολουθία των Βασιλικών Ωρών, για την εορτή της Πεντηκοστής, την οποία συνέταξε ο ιερέας και λόγιος Νικόλαος Μαλαξός (περ. 1538) και εκδόθηκε το έτος 1568. Ωστόσο δεν γνώρισε ποτέ ευρεία εκκλησιαστική χρήση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ωρες Μεγαλ
Αλεξάνδρειο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Θεσσαλονίκης
Το Αλεξάνδρειο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Θεσσαλονίκης (Α.Τ.Ε.Ι.Θ.) ήταν ενα Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα στην περιοχή της Σίνδου Θεσσαλονίκης. Ιδρύθηκε το 1970 και ήταν ένα από τα τρία δημόσια Α.Ε.Ι. της πόλης. Το 2019 το Α.Τ.Ε.Ι.Θ. συγχωνεύτηκε με το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος, και τα ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας και Ανατολικής Μακεδονίας, Θράκης για να σχηματιστεί το νέο Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος. Προσέφερε προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές με πληθώρα σύγχρονων προγραμμάτων σπουδών που καλύπτουν σημαντικούς αναπτυξιακούς τομείς.
Ιστορία
Το Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Θεσσαλονίκης ξεκινά την ιστορική του πορεία με το νομοθετικό διάταγμα 652/1970 με το οποίο ιδρύονται τα Κέντρα Ανώτερης Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (Κ.Α.Τ.Ε.). Με το νόμο 576/1977 τα Κ.Α.Τ.Ε. μετονομάζονται σε Κ.Α.Τ.Ε.Ε. (Κέντρα Ανωτέρας Τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης) αλλά δεν υπάρχουν σημαντικές αλλαγές σε ότι αφορά τη λειτουργία των διαφόρων σχολών και τμημάτων. Με το νόμο 1404/1983 ιδρύονται τα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΤΕΙ), τα οποία ανήκουν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και είναι Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ).
Ο νόμος 2916/2001 για την διάρθρωση της ανώτατης εκπαίδευσης, ορίζει τα ΤΕΙ ως πλήρως αυτοδιοικούμενα σύμφωνα με την παράγραφο 5 του άρθρου 16 του Συντάγματος και τα τοποθετεί παράλληλα με τα Πανεπιστήμια στην Ανώτατη Εκπαίδευση της Ελλάδας ενώ με το προεδρικό διάταγμα 106/2005 το Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Θεσσαλονίκης μετονομάζεται σε Αλεξάνδρειο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης.
Το 2019 το Α.Τ.Ε.Ι.Θ. συγχωνεύτηκε με το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος, και τα ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας και Ανατολικής Μακεδονίας, Θράκης για να σχηματιστεί το νέο Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος.
Σχολές και Τμήματα
Στις εγκαταστάσεις της Σίνδου λειτουργούσαν τα εξής τμήματα του Α.Τ.Ε.Ι.Θ.:
Μεταπτυχιακές Σπουδές (Π.Μ.Σ.)
Το Αλεξάνδρειο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης προσέφερε προγράμματα Μεταπτυχιακών Σπουδών. Ενδεικτικά:
Έρευνα
Η Επιτροπή Ερευνών του Α.Τ.Ε.Ι.Θ. απαρτιζόταν από εκπροσώπους όλων των σχολών του ΤΕΙ, δηλαδή μέλη ΔΕΠ, και τον Αντιπρύτανη Έρευνας του ιδρύματος με ορισμό από τη Σύγκλητο, ο οποίος ήταν ο Πρόεδρος της Επιτροπής Ερευνών και Διαχείρισης του Ε.Λ.Κ.Ε. (Ειδικός Λογαριασμός Κονδυλίων Έρευνας).
Ο Ειδικός Λογαριασμός Κονδυλίων Έρευνας στα πλαίσια της λειτουργίας του έχει διαχειριστεί προγράμματα εκπαιδευτικά, ερευνητικά και αναπτυξιακά συγχρηματοδοτούμενα είτε από τα αποθεματικά του, είτε από ιδιωτικούς και δημόσιους φορείς, του εσωτερικού ή του εξωτερικού και τα οποία ανάλογα με το χρηματοδότη κατατάσσονται σε Εθνικά Προγράμματα, Ευρωπαϊκά Προγράμματα (χρηματοδοτούμενα από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσα από πλαίσια προγραμμάτων όπως 7ο ΠΠ, Leonardo, Socrates, Erasmus, Tempus κ.ά.), Κοινοτικά Προγράμματα (όπως προγράμματα Κοινοτικής Πρωτοβουλίας (Interreg III Leader, Equal, κ.α.), Προγράμματα Τρίτων (χρηματοδοτούμενα από τρίτους για μελέτες, σεμινάρια, κ.ά.)
Ακαδημαϊκή Αξιολόγηση
Το 2016 το Α.Τ.Ε.Ι. Θεσσαλονίκης αξιολογήθηκε από την Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση (ΑΔΙΠ) και έλαβε συνολική Θετική ιδρυματική αξιολόγηση.
Μονάδα Διασφάλισης Ποιότητας (ΜΟΔΙΠ)
Οι διαδικασίες Διασφάλισης της Ποιότητας άρχισαν να εφαρμόζονται στα Τμήματα του Αλεξάνδρειου Τεχνολογικού Ιδρύματος το χειμερινό εξάμηνο 2007-2008 όταν δημοσιεύθηκαν οι σχετικές Οδηγίες της ΑΔΙΠ (Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας στα ΑΕΙ).
Οι διαδικασίες αυτές περιλαμβάνουν τη συλλογή Δεικτών Ποιότητας και τη σύνταξη Εκθέσεων Εσωτερικής Αξιολόγησης (Αυτοαξιολόγησης) από τις ΟΜΕΑ των τμημάτων, και την πιστοποίηση των Εκθέσεων και σύνταξη Εκθέσεων Εξωτερικής Αξιολόγησης από εξωτερικούς αξιολογητές. Η πρώτη εξωτερική αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε το 2008 και ήταν από τις πρώτες εξωτερικές αξιολογήσεις ΑΕΙ στον ελληνικό χώρο. Η πρώτη Έκθεση Αυτοαξιολόγησης του Ιδρύματος συντάχθηκε το 2009 από τα μέλη της ΜΟΔΙΠ. Το Α.Τ.Ε.Ι.Θ. λαμβάνει όλα τα πρόσφορα μέτρα για τη διαρκή διασφάλιση και βελτίωση της ποιότητας των σπουδών που προσφέρει, τόσο σε προπτυχιακό όσο και σε μεταπτυχιακό επίπεδο.
Δ.Α.ΣΤΑ.
Η Δομή Απασχόλησης και Σταδιοδρομίας του Αλεξάνδρειου Τεχνολογικού Ιδρύματος Θεσσαλονίκης (ΑΤΕΙΘ) υποστηρίζει τους νέους αποφοίτους κατά την είσοδό τους στην αγορά εργασίας με σκοπό να διευκολύνει τη μετάβαση από τις σπουδές στην επαγγελματική δράση. Αυτό γίνεται μέσω της ενημέρωσης των υποψηφίων για θέματα σπουδών και σταδιοδρομίας, της οργάνωσης συνεντεύξεων με εκπροσώπους εταιρειών, καθώς και μέσω του θεσμού της Πρακτικής Άσκησης και των σεμιναριακών μαθημάτων Επιχειρηματικότητας και Καινοτομίας.
Βιβλιοθήκη
Η Βιβλιοθήκη του Αλεξάνδρειου Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Θεσσαλονίκης, ιδρύθηκε το 1974 και στεγάζεται στο κεντρικό κτίριο του Ιδρύματος.
Το Σπουδαστήριο της Σχολής Διοίκησης και Οικονομίας λειτουργεί από το 1989 στον πρώτο όροφο του κτιρίου των τμημάτων Βιβλιοθηκονομίας και Συστημάτων Πληροφόρησης και Εμπορίας και Διαφήμισης. Στο Σπουδαστήριο της Σ.Ε.Υ.Π διατηρείται η Συλλογή Βιβλίων και Περιοδικών που αφορούν στη Σ.Ε.Υ.Π., ενώ σε χώρο κοντά στο Αναγνωστήριο φυλάσσεται έντυπη συλλογή των Φύλλων της Εφημερίδας της Κυβέρνησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στη Θεσσαλονίκη
Στηβ ΜακΚουήν (σκηνοθέτης)
Ο Στηβ ΜακΚουήν (Steven Rodney "Steve" McQueen, 9 Οκτωβρίου 1969) είναι Άγγλος πολισχιδής καλλιτέχνης, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, γλύπτης και φωτογράφος. Έχει βραβευτεί με βραβείο Χρυσής Κάμερας στο Φεστιβάλ των Καννών για την ταινία του 2008 Hunger και με Βραβείο BAFTA ως ο καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης για το 2008. Η ταινία του 2013 12 Χρόνια Σκλάβος (12 Years a Slave) απέσπασε το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας από το σωματείο των κριτικών της Νέας Υόρκης καθώς και υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα, Βραβείο BAFTA και Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Η ταινία βραβεύτηκε με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας καθιστώντας τον ΜακΚουην τον πρώτο μαύρο παραγωγό ταινιών που έλαβε ποτέ αυτό το βραβείο.
Ο ΜακΚουήν έχει επίσης τιμηθεί με βραβείο Turner για την προσφορά του στις εικαστικές τέχνες και το 2006 δημιούργησε μια συλλογή γραμματοσήμων με τίτλο Queen and Country, που απεικόνιζε τους Βρετανούς στρατιώτες που σκοτώθηκαν στο Ιράκ. Έχει λάβει επίσης τον τίτλο του ιππότη από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β' της Μεγάλης Βρετανίας για την προσφορά του στις εικαστικές τέχνες.
Βιογραφία
Ο ΜακΚουήν γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1969 από οικογένεια με καταγωγή από τη Γρενάδα. Σπούδασε καλές τέχνες στο Κολέγιο της Τσέλσι και του Γκόλντσμιθς. Το 1993 έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Αγγλία μεταφέρθηκε στη Νέα Υόρκη όπου φοίτησε για μικρό χρονικό διάστημα στη Σχολή Tisch.
Το 1993 γύρισε την πρώτη του ταινία μικρού μήκους με τίτλο Bear, η οποία ακολουθήθηκε από τις ταινίες Five Easy Pieces, 1995, Just Above My Head, 1996, Stage, 1997, Deadpan, 1997 και Exodus, 1997. Ο σκηνοθέτης αναφέρει ως μεγαλύτερές του επιρροές τα έργα των Ζαν Βιγκό και Άντι Γουόρχολ. Το 1999 η έκθεση από γλυπτά και φωτογραφίες του βραβεύτηκε με βραβείο Turner. To 2007 εξέθεσε μερικά από τα έργα του στην Μπιενάλε της Βενετίας, ενώ την επόμενη χρονιά η συμμετείχε στο Φεστιβάλ των Καννών με την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους με τίτλο Hunger για την οποία τιμήθηκε με Χρυσή Κάμερα (για την καλύτερη ταινία από πρωτοεμφανιζόμενο σκηνοθέτη).
Το 2009 ο ΜακΚουήν συμμετέχει ξανά στη Μπιενάλε της Βενετίας με μια ταινία μικρού μήκους με τίτλο Giardini, ενώ δυο χρόνια αργότερα σκηνοθετεί την ταινία Shame, 2011 με πρωταγωνιστές τους Μάικλ Φασμπέντερ (που έχει συμμετάσχει μέχρι στιγμής και στις τρεις ταινίες μεγάλου μήκους του σκηνοθέτη) και Κάρεϊ Μάλιγκαν. Η ταινία παρουσιάστηκε στο 68ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας και χάρισε στον Φασμπέντερ την Coppa Volpi Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας. Το 2013 γύρισε την ταινία 12 Χρόνια Σκλάβος (Twelve Years A Slave) με τους Τσιούετελ Έτζιοφορ, Μάικλ Φασμπέντερ και Μπραντ Πιτ που επαινέθηκε από τους κριτικούς ως μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς και έλαβε 7 υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα κερδίζοντας τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Δραματικής Ταινίας. Η ταινία έλαβε επίσης 9 υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ αποσπώντας τελικά Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, Β' Γυναικείου Ρόλου και Διασκευασμένου Σεναρίου.
Προσωπική ζωή
Ο σκηνοθέτης διατηρεί σχέση με την κριτικό κουλτούρας Μπιάνκα Στίνγτερ από το 1997, με την οποία έχει αποκτήσει δυο παιδιά. Φέρει συνωνυμία με τον θρυλικό ηθοποιό Στηβ ΜακΚουήν χωρίς να υπάρχει δεσμός συγγένειας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί καλλιτέχνες Κατηγορία:Άγγλοι γλύπτες Κατηγορία:Παραγωγοί που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Άγγλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Πατ Τζένινγκς
Ο Πάτρικ Άντονι «Πατ» Τζένινγκς (Patrick Antony "Pat" Jennings, γεννήθηκε 12 Ιουνίου 1945) είναι Βορειοϊρλανδός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα. Από το 1964 έως το 1986 υπερασπίσθηκε την εστία της Εθνικής Ομάδας της χώρας του, πραγματοποιώντας με αυτή συνολικά, 119 εμφανίσεις, γεγονός που τον καθιστά, μέχρις στιγμής ρέκορντμαν όλων των εποχών. Από το 1986 μέχρι το 1990 ήταν κάτοχος και του ρεκόρ κόσμου με την ανωτέρω επίδοση. Στις εκλογές της IFFHS ψηφίστηκε 13ος καλύτερος τερματοφύλακας του 20ού αιώνα.
Βιογραφία
Έπαιξε στη διάρκεια της εφηβείας του κατά σειρά στους συλλόγους Σάμροκ Ρόβερς και Νιούρι Τάουν. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στη Γουότφορντ και έγινε αμέσως γνωστός για τις ικανότητές του ώστε έκανε και το ντεμπούτο του για την εθνική ομάδα της Βόρειας Ιρλανδίας στις 15 Απριλίου 1964 σε αγώνα για το Πρωτάθλημα Βρετανικών Νήσων με την Ουαλία που έληξε με νίκη 3–2.
Το 1964 ήρθε η μεταγραφή του στην Τότεναμ, όπου έμεινε για 13 χρόνια και γνώρισε τις μεγαλύτερες επιτυχίες του. Ακολούθησε καριέρα στην Άρσεναλ, επίσης θα με ιδιαίτερη επιτυχία. Έχει κερδίσει το Κύπελλο Αγγλίας και με τις δύο ομάδες, με την Τότεναμ το 1967 και με την Άρσεναλ το 1978–79. Το (1972) κατέκτησε Κύπελλο ΟΥΕΦΑ με τους «πετεινούς» (Τότεναμ), σκόραρε στη διοργάνωση του Charity Shield (1967) απέναντι στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και αγωνίστηκε συνολικά σε συνολικά 590 αγώνες (τρίτος στην ιστορία του συλλόγου). Ονομάστηκε  Football Writers ποδοσφαιριστής της χρονιάς το 1973 και PFA παίκτης της χρονιάς το 1976. Με την Άρσεναλ έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1980 αλλά η ομάδα γνώρισε την ήττα από τη Βαλένθια.
Ένας από τους λόγους που ήταν τόσο επιτυχημένος ήταν το μέγεθος των χεριών του - τα οποία ήταν τόσο μεγάλα όσο «ένα ζευγάρι δορυφορικών πιάτων» (ή περίπου). Τα «φτυάρια Λούργκαν» του, όπως ήθελε να λέει ο μάνατζερ Μπίλι Μπίγκαν τον βοήθησαν να βγάλει θεαματικές αποκρούσεις με το ένα χέρι που δεν φαινόταν εφικτές και είχε τη συνήθεια να χαλάει προσπάθειες επιθετικών, αποσπώντας την μπάλα από τον αέρα από μόνος του.
Μετά την αποχώρησή του, ο εργάστηκε ως προπονητής τερματοφυλάκων. Έχει εργαστεί στην Τότεναμ με αυτή την ιδιότητα από το 1993. Το 2003 εισήχθη στο αγγλικό ποδοσφαιρικό  Hall of Fame σε αναγνώριση των δεξιοτήτων που επέδειξε στο αγγλικό πρωτάθλημα. Είναι τιμημένος με τον Βρετανικό τίτλο OBE. Καριέρα στην ίδια θέση ακολούθησε κι ο γιος του, Πατ Τζένινγκς Τζούνιορ.
Τίτλοι και διακρίσεις
Τότεναμ
Άρσεναλ
Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βορειοϊρλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βορείου Ιρλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουότφορντ ΦΚ Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 Κατηγορία:Χρυσοί Παίκτες ΟΥΕΦΑ
Εθνική Βιβλιοθήκη του Λουξεμβούργου
Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Λουξεμβούργου διαθέτει 1,8 εκατομμύρια έντυπα βιβλία, καθιστώντας την τη μεγαλύτερη βιβλιοθήκη στο Λουξεμβούργο. Οι συλλογές της βιβλιοθήκης περιλαμβάνουν έντυπο και ψηφιακό υλικό, όπως: βιβλία, χειρόγραφα, περιοδικά, εφημερίδες, βάσεις δεδομένων, χάρτες, σφραγίδες, εκτυπώσεις, σχέδια και παρτιτούρες από Λουξεμβουργιανούς συνθέτες. Περίπου τα τρία τέταρτα του περιεχομένου της, συμπεριλαμβανομένων των επιστημονικών πόρων, που προέρχονται από το εξωτερικό.
Ως υπεύθυνη για τη νόμιμη κατάθεση, η Εθνική Βιβλιοθήκη του Λουξεμβούργου λαμβάνει αντίγραφα βιβλίων και άλλων τυπωμένων και ψηφιακών αρχείων που δημοσιεύονται στο Λουξεμβούργο. Είναι επίσης Εθνικός Οργανισμός ISBN, ISSN , ISMN και ISNI.
Ιστορία
Την 1η Απριλίου 1798, η βιβλιοθήκη του Κεντρικού Σχολείου ιδρύθηκε βάσει νόμου της 25ης Οκτωβρίου 1795. Πέντε χρόνια αργότερα, στις 28 Ιανουαρίου 1803, έγινε δημοτική βιβλιοθήκη της πόλεως του Λουξεμβούργου και πήρε όνομα "Bibliothèque de Luxembourg". Με τον νόμο της 28ης Μαρτίου 1899 μετονομάστηκε τελικά σε «Εθνική Βιβλιοθήκη του Λουξεμβούργου». Το όνομα αυτό διατηρήθηκε μέχρι τον Οκτώβριο του 2019.
Από το 1973, η Εθνική Βιβλιοθήκη του Λουξεμβούργου βρισκόταν στο ανακαινισμένο κτίριο του πρώην Ιησουιτικού κολεγίου δίπλα στον Καθεδρικό Ναό Notre-Dame de Luxembourg, στη λεωφόρο Ρούσβελτ. Ο νόμος της 18ης Απριλίου 2013 ορίζει την κατασκευή ενός κτιρίου που ικανοποιεί τις λειτουργικές ανάγκες μιας εθνικής βιβλιοθήκης του 21ου αιώνα, καλύπτοντας όχι μόνο τις ανάγκες διατήρησης και ενίσχυσης της πνευματικής κληρονομιάς του Λουξεμβούργου, αλλά και τις ανανεωμένες ανάγκες του κοινού για τις επόμενες γενιές. Όταν η Εθνική Βιβλιοθήκη του Λουξεμβούργου άνοιξε τις πόρτες της με το νέο κτίριο της στο Kirchberg για το κοινό την 1η Οκτωβρίου 2019, άλλαξε το όνομά της σε Εθνική Βιβλιοθήκη του Λουξεμβούργου, όνομα που ισχύει σήμερα.
Βιβλιοθήκη πολιτιστικής κληρονομιάς
μικρογραφία|307x307εσ|Αναγνωστήριο Ως κύρια βιβλιοθήκη πολιτιστικής κληρονομιάς στη χώρα, η αποστολή της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Λουξεμβούργου είναι να συλλέγει, να διατηρεί και να προωθεί την κληρονομιά του Λουξεμβούργου σε όλους τους τομείς της γνώσης, είτε μέσω νόμιμης κατάθεσης είτε με την συμπλήρωση των συλλογών με απόκτηση αρχείων που δημοσιεύονται στο εξωτερικό από πολίτες, συγγραφείς ή κάτοικοι του Λουξεμβούργου, ή άτομα που έχουν σχέση με τη χώρα. Επιπλέον, δημιουργεί και δημοσιεύει μια ετήσια εθνική βιβλιογραφία εκδόσεων που εισάγονται στη συλλογή μέσω νόμιμης κατάθεσης. Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Λουξεμβούργου διαχειρίζεται επίσης ειδικές συλλογές που περιέχουν, μεταξύ άλλων, χειρόγραφα, σπάνια και πολύτιμα χειρόγραφα, έντυπα βιβλία, χάρτες, φωτογραφίες, μουσικά κείμενα και βιβλία καλλιτεχνών.
Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Λουξεμβούργου όχι μόνο διατηρεί αλλά μελετά αυτές τις συλλογές και δημοσιεύει τακτικά τις εργασίες της, όπως η σειρά «De Litty», η οποία έχει ως στόχο να καταστήσει τη μουσική κληρονομιά του Λουξεμβούργου προσβάσιμη σε δασκάλους και νέους. Επιπλέον, η Εθνική Βιβλιοθήκη του Λουξεμβούργου διοργανώνει και φιλοξενεί εκθέσεις που σχετίζονται με την πολιτιστική κληρονομιά, καθώς και εκδηλώσεις, συνέδρια, μόνη ή σε συνεργασία με άλλα ιδρύματα.
Επιστημονική και ερευνητική βιβλιοθήκη
Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Λουξεμβούργου είναι κατ' εξοχήν μια επιστημονική και ερευνητική βιβλιοθήκη, η οποία, εκτός από τη συλλογή της στο Λουξεμβούργο, διατηρεί και προωθεί μη-Λουξεμβουργιανές δημοσιεύσεις επιστημονικής και πολιτιστικής αξίας, προκειμένου να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των χρηστών της. Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Λουξεμβούργου παράγει επίσης εκδόσεις και διοργανώνει εκθέσεις, συνέδρια και εκδηλώσεις προκειμένου να προωθήσει τις συλλογές της εκτός Λουξεμβούργου.
Προσβασιμότητα
Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Λουξεμβούργου οφείλει να καταστήσει τις συλλογές της προσβάσιμες σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους, είτε με δανεισμό, είτε με τη συμβουλή αρχείων στο χώρο της βιβλιοθήκης, είτε με τη  χρήση σύγχρονων τεχνολογιών μετάδοσης δεδομένων. Ο καθένας μπορεί να κάνει δωρεάν εγγραφή  στην Εθνική Βιβλιοθήκη του Λουξεμβούργου, ο δανεισμός εκτός βιβλιοθήκης  και η πρόσβαση σε ψηφιακούς πόρους προορίζονται για άτομα ηλικίας 14 ετών και άνω που διαμένουν στο Λουξεμβούργο ή σε γειτονικές περιοχές, καθώς και στους εγγεγραμμένους φοιτητές σε ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αναγνωρισμένα από το Κράτος του Λουξεμβούργου.
Συντονισμός
Η Κοινοπραξία του Λουξεμβούργου φροντίζει για την απόκτηση αρχείων και την διαχείριση των ηλεκτρονικών δημοσιεύσεων. Το έργο της καθιστά δυνατή τη διάθεση μεγάλου αριθμού δημοσιεύσεων στον ακαδημαϊκό χώρο, την έρευνα, στις δημόσιες διοικήσεις και στο ευρύ κοινό. Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Λουξεμβούργου συντονίζει την Κοινοπραξία του Λουξεμβούργου και ασχολείται με τη διοίκηση, τη διαχείριση λογισμικού, την πρόσβαση και τη διαπραγμάτευση αδειών και συνδρομών.
Εκτός από την Εθνική Βιβλιοθήκη του Λουξεμβούργου, τα μέλη της κοινοπραξίας είναι το Πανεπιστήμιο του Λουξεμβούργου, το Ινστιτούτο Επιστήμης και Τεχνολογίας του Λουξεμβούργου (LIST), το Ινστιτούτο Υγείας του Λουξεμβούργου (LIH), το Ινστιτούτο Max Planck Luxembourg, IFEN και SCRIPT.
Το 2017, η κυβερνητική βιβλιοθήκη bibgov.lu δημιουργήθηκε από τη συνεργασία μεταξύ της BnL, του Υπουργείου Δημόσιας Υπηρεσίας και της Διοικητικής Μεταρρύθμισης και του Κρατικού Κέντρου Τεχνολογίας Πληροφοριών (CTIE). Παρέχει εξειδικευμένους ψηφιακούς πόρους σε υπουργεία και δημόσιες διοικήσεις.
Η Κοινοπραξία του Λουξεμβούργου συντονίζει και διαχειρίζεται το σχέδιο ebooks.lu, μία δωρεάν υπηρεσία δανεισμού ψηφιακών βιβλίων και ψηφιακών ακουστικών βιβλίων στα γαλλικά, γερμανικά και αγγλικά, προσβάσιμα σε αναγνώστες της Εθνικής Βιβλιοθήκης, της Υπηρεσίας Bicherbus και αρκετών δημόσιων βιβλιοθηκών του Λουξεμβούργου.
Συντονισμός δικτύου
Από το 1985, η Εθνική Βιβλιοθήκη του Λουξεμβούργου συντονίζει ένα δίκτυο 90 βιβλιοθηκών του Λουξεμβούργου που ονομάζεται "bibnet.lu". Διαχειρίζεται τα συστήματα λογισμικού και τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται από τις βιβλιοθήκες μελών, συντονίζει την καταλογογράφηση και τη δημιουργία ευρετηρίου και διαχειρίζεται τον εθνικό κατάλογο. Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Λουξεμβούργου παρέχει επίσης συνεχή εκπαίδευση στις βιβλιοθήκες -μέλη και το προσωπικό τους <.
Υπηρεσία Bicherbus
εναλλ.=Λεωφορείο Κινητή Βιβλιοθήκη|μικρογραφία|274x274εσ|Bicherbus - Λεωφορείο Κινητή Βιβλιοθήκη Η Υπηρεσία Bicherbus παρέχει ένα σύστημα για κινητή βιβλιοθήκη που καλύπτει 81 χωριά του Λουξεμβούργου με εβδομαδιαία δρομολόγια. Σαν πραγματικές βιβλιοθήκες πάνω σε τροχούς, τα λεωφορεία στα οποία οι θέσεις των επιβατών έχουν αντικατασταθεί από ράφια με βιβλία κάνουν πολλές διαδρομές σε όλη τη χώρα. Από τις 24 Ιουνίου 2010, η Εθνική Βιβλιοθήκη του Λουξεμβούργου διαχειρίζεται την υπηρεσία Bicherbus.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Λουξεμβούργο Λου
Υπερίων (δορυφόρος)
Ο Υπερίων (αγγλικά: Hyperion) είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου. Πήρε το όνομά του από τον τιτάνα Υπερίονα της ελληνικής μυθολογίας. Η άλλη του σημερινή ονομασία είναι Κρόνος VII (Saturn VII).
Σύνθεση
thumb|300px|left|Ο Υπερίων σε φυσικά χρώματα από το Κασσίνι. Ο Υπερίων αποκαλείται πολλές φορές και ως σφουγγάρι. Όπως και οι περισσότεροι από τους δορυφόρους του Κρόνου, η χαμηλή πυκνότητά του δείχνει ότι αποτελείται κυρίως από παγωμένο νερό, με μόνο μια μικρή ποσότητα βράχου. Θεωρείται ότι ο Υπερίων μπορεί να είναι σαν μια χαλαρά προσκτηθείσα σωρός ερειπίων στη φυσική του σύνθεση που συγκρατείται λόγω της βαρύτητας του σώματος. Ωστόσο, σε αντίθεση με τα περισσότερα από τα φεγγάρια του Κρόνου, ο Υπερίων έχει χαμηλή λευκαύγεια (0,2 - 0,3), δηλώνοντας ότι καλύπτεται από τουλάχιστον ένα λεπτό στρώμα σκοτεινής ύλης. Αυτό μπορεί να είναι υλικό από τη Φοίβη (η οποία είναι πολύ πιο σκούρα), που πήρε στο παρελθόν ο Ιαπετός. Ο Υπερίων είναι πιο κόκκινος από τη Φοίβη και ταιριάζει το χρώμα της σκοτεινής του ύλης με αυτό του Ιαπετού.
Ο Υπερίων έχει πορώδη επιφάνεια της τάξης του 0,46.
Περιστροφή
Φωτομετρίες από το Βόγιατζερ 2 και μεταγενέστερα επίγειες δείχνουν ότι η περιστροφή του Υπερίωνα είναι χαοτική, δηλαδή ο άξονας του ταλαντεύεται τόσο πολύ, ώστε ο προσανατολισμός του στο διάστημα είναι απρόβλεπτος. Ο Υπερίωνας είναι ο μόνος γνωστός δορυφόρος του Ηλιακού συστήματος που περιφέρεται χαοτικά. Είναι ακόμα ο μοναδικός ομαλός δορυφόρος στο Ηλιακό σύστημα που δεν είναι παλιρροϊκά κλειδωμένος με τον πλανήτη του.
Ο Υπερίων είναι μοναδικός ανάμεσα σε όλα τα μεγάλα φεγγάρια στο ότι έχει πολύ ακανόνιστο σχήμα, έχει μεγάλη εκκεντρότητα και βρίσκεται πολύ κοντά σε ένα πολύ μεγάλο δορυφόρο, τον Τιτάνα. Αυτοί οι παράγοντες συνδυάζονται για να αποκλείσουν το σύνολο το συνθηκών υπό τις οποίες μια σταθερή τροχιά είναι εφικτή. Το γεγονός ότι έχει τροχιακή απήχηση 4:3 με τον Τιτάνα κάνουν μια χαοτική τροχιά να φαντάζει ακόμα πιο πιθανή. Το γεγονός ότι δεν είναι κλειδωμένος μάλλον ευθύνεται για τη σχετική ομοιομορφία της επιφάνειάς του, σε αντίθεση με άλλους δορυφόρους του Κρόνου, οι οποίοι έχουν διάφορα χαρακτηριστικά αντίθεσης και «κυρίαρχα ημισφαίρια».
Εξερεύνηση
Ο Υπερίων έχει φωτογραφηθεί αρκετές φορές από μέτριες αποστάσεις από το Κασσίνι. Υπήρχε ένα κοντινό στοχευμένο πέρασμα από αυτόν, από απόσταση 500 χιλιομέτρων στις 26 Σεπτεμβρίου 2005. Ένα τελευταίο κοντινό πέρασμα από το Κασσίνι-Χόιχενς πάλι, έλαβε χώρα στις 25 Αυγούστου του 2011. Δεν υπάρχουν σχέδια για τυχόν άλλα. Κάτι ακόμα αξιοσημείωτα μοναδικό σχετικά με τον συγκεκριμένο δορυφόρο είναι ότι κινείται χαοτικά. Έχει συνεχώς μεταβαλλόμενο άξονα περιστροφής και περίοδο. Έτσι, ο Ήλιος δεν ανατέλλει ποτέ από την ίδια κατεύθυνση και η διάρκεια της μέρας ποικίλλει. Ο Υπερίων αντιπροσωπεύει ένα από τα πρώτα δείγματα χαοτικής κίνησης μεγάλης κλίμακας που παρατηρήθηκε στο Σύμπαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Σκωτσέζικη Βικιπαίδεια
Τον Αύγουστο του 2020, η έκδοση της Βικιπαίδειας στη Σκωτσέζικη γλώσσα έχει επικριθεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και νέα μέσα μαζικής ενημέρωσης για την κακή ποιότητα του κειμένου σε πολλά λήμματα της Βικιπαίδεια. Πολλά λήμματα βρίσκονται στο στάδιο της γλωσσικής αναθεώρησης, τόσο από Βικιπαιδιστές από διάφορες Βικιπαίδειες και άτομα με γνώση της Σκωτσέζικης γλώσσας.
Υποδοχή
Τον Φεβρουάριο του 2008 η ιστοσελίδα είχε πάνω από 2.200 άρθρα ξεπερνώντας άλλες Βικιπαίδειες όπως αυτές στα Μαορί και τα Κασμίρι. Η υποδοχή πάντως ήταν μεικτή από τον τύπο, με τον λογοτεχνικό συντάκτη της Scotland on Sunday να την περιγράφει ως "μπερδεμένη στην καλύτερη περίπτωση και ως μια απόλυτη παρωδία στη χειρότερη περίπτωση,", ενώ ο Τεντ Μπρόκλμπανκ (εκπρόσωπος πολιτιστικών θεμάτων των Σκοτσέζων Τόρις) την περιέγραψε ως μια "φθηνή προσπάθεια για τη δημιουργία μιας γλώσσας." Ωστόσο, ο δρ. Κρις Ρόμπινσον, διευθυντής του Λεξικού της Σκωτσέζικης Γλώσσας μίλησε πιο θετικά για το εγχείρημα, σημειώνοντας: "Το γεγονός ότι πάει καλά διαψεύδει αυτούς που επικρίνουν τα Σκωτσέζικα και προσπαθούν να τη μειώσουν." Το 2014, η Τζέιν Σ. Χου του Slate.com περιέγραψε την Βικιπαίδεια σαν να διαβάζει κάποιος την μεταγραφή των λεγομένων ενός ανθρώπου με Σκωτσέζικη προφορά". Σημείωσε ότι ένας Βικιπαιδιστής πρότεινε το κλείσιμο του εγχειρήματος πιστεύοντας ότι αυτή η Βικιπαίδεια είναι φάρσα.
Το 2020, η ιστοσελίδα μπήκε στο φως της δημοσιότητας μετά από ένα σχόλιο χρήστη του Reddit, ο οποίος ανέφερε ότι στο εγχείρημα υπήρχε ένα ασυνήθιστα μεγάλος αριθμός λημμάτων χαμηλής γλωσσικής ποιότητας που είχε γράψει ένας χρήστης. Ένας αμερικανός έφηβος που δεν γνωρίζει καλά την γλώσσα δημιούργησε πάνω από 20.000 λήμματα χωρίς να χρησιμοποιεί γνήσιες σκωτσέζικες εκφράσεις και γραμματική. Υποτίθεται ότι χρησιμοποιούσε ένα διαδικτυακό λεξικό για να μεταφράσει τμήματα λημμάτων της Αγγλικής Βικιπαίδειας. Ο καθηγητής Ρόμπερτ ΜακΚολ Μίλαρ, πρόεδρος της έδρας γλωσσολογίας και σκωτσέζικης γλώσσας στο Πανεπιστήμιο του Αμπερντίν, δήλωσε ότι τα επίμαχα άρθρα εμφάνιζαν "μια πολύ περιορισμένη γνώση της Σύγχρονης Σκωτσέζικης γλώσσας και των αρχαιότερων μορφών της". Ο Μάικλ Ντέμπστερ, διευθυντής του Κέντρου Σκωτσέζικης Γλώσσας, προσέγγισε το Ίδρυμα Wikimedia σχετικά με την πιθανότητα της βελτίωσης και επέκτασης της υπάρχουσας υποδομής της Σκωτσέζικης Βικιπαίδειας, περιγράφοντας το ανανεωμένο ενδιαφέρον για τη σελίδα ως "γεγονός με δυναμική να δώσει μια μεγάλη διαδικτυακή προσοχή" για τη σκωτσέζικη γλώσσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιστήμες και τεχνολογία στη Σκωτία Κατηγορία:Βικιπαίδειες ανά γλώσσα
Cloetta
Η παρούσα σελίδα, είναι σελίδα αποσαφήνισης για την ονομασία Κλοέττα (Cloetta) και μπορεί να αναφέρεται στη:
Cloetta είναι οικογενειακό όνομα για τα ακόλουθα άτομα:
Σιλεσιανή κουζίνα
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνική κουζίνα Κατηγορία:Γερμανική κουζίνα
Daihatsu Terios
Το Daihatsu Terios είναι ένα μικρομεσαίο 5-πορτο SUV αυτοκίνητο, που παράγεται από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Daihatsu, από τον Απρίλιο του 1997, σε 3 γενιές. Η πρώτη γενιά του μοντέλου κατασκευάστηκε μεταξύ του 1997 και του 2005, ενώ η δεύτερη από το 2006 έως το 2017. Τον Νοέμβριο του 2017, εισήχθη στην παραγωγή η τρίτη γενιά του, η οποία όμως δεν κυκλοφόρησε ποτέ στην Ευρώπη, καθώς η εταιρεία αποσύρθηκε από την ήπειρο αυτή στις 31 Ιανουαρίου 2013 και, κατά συνέπεια, διακόπηκε ταυτόχρονα και η ευρωπαϊκή εξαγωγή του Terios.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV Terios
Πολύεδρο
Ετυμολογία
Ο ορισμός ενός πολυέδρου ως στερεό που περικλείεται από επίπεδες επιφάνειες και ορθές έδρες δεν είναι πολύ ακριβής και, για έναν σύχρονο μαθηματικό, καθόλου ικανοποιητικός, για παράδειγμα είναι δύσκολο να συμβιβαστεί με το αστρόμορφο πολύεδρο. Ο Grünbaum (1994, p. 43) παρατήρησε, "Η Original Sin στη θεωρία των πολυέδρων ξεκινάει από τον Ευκλείδη, και μέσω των Kepler, Poinsot, Cauchy και πολλών άλλων ... [εν λόγω] σε κάθε φάση ... οι συγγραφείς απέτυχαν να ορίσουν τι είναι τα 'πολύεδρα' ...." Πολύ ορισμοί των "πολυέδρων" έχουν δοθεί μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια, με κάποιους πιο αυστηρούς από άλλους. Για παράδειγμα ορισμοί που βασίζονται στην ιδέα μιας οριακής επιφάνειας παρά μιας στερεάς είναι συνηθισμένοι. Παρόλα αυτά αυτοί οι ορισμοί δεν είναι πάντα συμβιβάσιμοι με άλλα μαθηματικά συμφραζόμενα. Μία σύγχρονη προσέγγιση μεταχειρίζεται ένα γεωμετρικό πολύεδρο ως την πραγματοποίηση κάποιων αφηρημένων πολυέδρων. Οποιοδήποτε τέτοιο πολύεδρο μπορεί να κατασκευαστεί από διαφορετικά είδη στοιχείων ή οντοτήτων, το καθένα από τα οποία σχετίζεται με διαφορετικό αριθμό διαστάσεων.