cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σπρίνγκφιλντ (Μασαχουσέτη)
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια του 19ου και του 20ού αιώνα, σημειώθηκαν στην πόλη πολλές καινοτομίες, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου αμερικανικού αγγλικού λεξικού (1805), της πρώτης χρήσεως εναλλάξιμων εξαρτημάτων και της γραμμής συναρμολογήσεως στην κατασκευή (1819, Τόμας Μπλάντσαρντ), και του πρώτου αμερικανικού οχήματος χωρίς άλογα (1825, Τόμας Μπλάντσαρντ). Εδώ εμφανίσθηκαν επίσης για πρώτη φορά η μαζική παραγωγή βουλκανισμένου καουτσούκ (1844, Τσαρλς Γκουντγίαρ), η παραγωγή του πρώτου αμερικανικού αυτοκινήτου με βενζίνη (1893, Αδελφοί Duryea), η πρώτη επιτυχημένη εταιρεία μοτοσικλετών (1901, «Indian»), ένας από τους πρώτους εμπορικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς της Αμερικής (1921, WBZ, μετάδοση από το Ξενοδοχείο Kimball), αλλά και το δεύτερο δημοφιλέστερο άθλημα στον κόσμο, το μπάσκετ (1891, δρ. Τζέιμς Νέισμιθ). Το Σπρίνγκφιλντ είχε σημαντικό ρόλο στην παραγωγή μηχανών, που αρχικά καθοδηγούνταν από τη βιομηχανία όπλων του Οπλοποιείου, καθώς και από ιδιωτικές εταιρείες όπως η Smith & Wesson, που ιδρύθηκε από τους Χόρας Σμιθ και Ντάνιελ Μπ. Γουέσον. Παρομοίως, η βιομηχανική οικονομία οδήγησε τους Τόμας και Τσαρλς Γουέισον να ιδρύσουν τη Wason Manufacturing Company, η οποία παρήγαγε την πρώτη σιδηροδρομική κλινάμαξα («βαγκόν-λι»). Ως το μεγαλύτερο εργοστάσιο σιδηροδρομικών οχημάτων στη Νέα Αγγλία, το Wason παρήγαγε 100 βαγόνια την ημέρα στο απόγειό του. Η εταιρεία τελικά αγοράστηκε από τον Brill το 1907 και έκλεισε κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσεως το 1937. Μεταξύ πολλών άλλων, κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα το Σπρίνγκφιλντ παρήγε επίσης ορειχάλκινα είδη, χημικά, είδη ένδυσης και πλεκτά είδη, είδη από χαρτί, ρολόγια, λέβητες, κινητήρες, μηχανήματα κατασκευής, ασημικά, κοσμήματα, πατίνια, άμαξες, κουμπιά, βελόνες, παιχνίδια και έντυπα βιβλία και περιοδικά.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2010-2011
Ατομικές διακρίσεις
Σπρίνγκφιλντ (Μασαχουσέτη)
Ιστορία
Το Σπρίνγκφιλντ υπέστη μια παρατεταμένη παρακμή κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, εξαιτίας του παροπλισμού του Οπλοποιείου το 1969, κακές αποφάσεις πολεοδομικού σχεδιασμού, όπως η θέση του υπερυψωμένου Αυτοκινητόδρομου I-91 κατά μήκος του μετώπου του ποταμού Κονέκτικατ. και η συνολική παρακμή της βιομηχανίας σε όλες τις βορειοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1980 και του 1990, το Σπρίνγκφιλντ ανέπτυξε μια φήμη ως πόλη με έγκλημα και πολιτική διαφθορά. Στις αρχές του 21ου αιώνα, η πόλη είδε μακροπρόθεσμα έργα αναζωογόνησης και αρκετά μεγάλα έργα, όπως ο υπεραστικός σιδηρόδρομος New Haven–Hartford–Springfield και ένα συγκρότημα καζίνο-ξενοδοχείου 1 δισεκ. δολαρίων.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2010-2011
Παραπομπές
Σπρίνγκφιλντ (Μασαχουσέτη)
Γεωγραφία
Το Σπρίνγκφιλντ είναι κτισμένο σε υψόμετρο μόλις 21 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου του 42°06΄45΄΄ Βόρειο πλάτος και 72°32΄51΄΄ Δυτικό μήκος. Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφών των ΗΠΑ η πόλη έχει συνολική έκταση 85,7 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία το 3,65% (3,1 τετρ. χιλιόμετρα) καλύπτονται από νερό. Κάποτε το Σπρίνγκφιλντ επονομαζόταν «η πόλη μέσα σε δάσος» και ακόμα έχει 10,4 χιλιάδες στρέμματα αστικών πάρκων, το 12% της εκτάσεως ξηράς του.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2010-2011
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σπρίνγκφιλντ (Μασαχουσέτη)
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται στην εύφορη κοιλάδα του ποταμού Κοννέκτικατ, στην ανατολική (αριστερή) όχθη του ποταμού, και περιβάλλεται από λόφους και εξάρματα του εδάφους από όλες τις κατευθύνσεις. Πολύ κοντά στο Σπρίνγκφιλντ ο Κοννέκτικατ δέχεται τα νερά τριών μικρότερων ποταμών: του ποταμού Γουέστφιλντ από τα δυτικά και των Τσικόπη (Chicopee) και Μιλ από τα ανατολικά. Στη συμβολή των ποταμών Τσικόπη και Κοννέκτικατ, 800 μέτρα βόρεια από το Σπρίνγκφιλντ, βρίσκεται η ομώνυμη πόλη Τσικόπη, η οποία αποσχίσθηκε από το Σπρίνγκφιλντ και έγινε ανεξάρτητος δήμος το 1852. Τα σύνορα των πολιτειών Μασαχουσέτης και Κοννέκτικατ βρίσκονται μόλις 6 χιλιόμετρα νοτίως του Σπρίνγκφιλντ, πέρα από το εύπορο προάστιο Λόνγκμέντοου, που επίσης αποσχίσθηκε ως ανεξάρτητος δήμος, το 1783, και αποτελεί τον πλουσιότερο δήμο της δυτικής Μασαχουσέτης.
Η πυκνοδομημένη περιοχή του ιστορικού κέντρου του Σπρίνγκφιλντ, που περιβάλλει τη Μέιν Στρητ, είναι σχετικώς επίπεδη. Καθώς πηγαίνουμε προς τα ανατολικά, η πόλη είναι κτισμένη σε όλο και πιο λοφώδες έδαφος.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2010-2011
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης γυναικών Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Γυναικών 2010 2011 Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Γυναικών 2010 2011
Σπρίνγκφιλντ (Μασαχουσέτη)
Γεωγραφία
Πέρα από τα ποτάμια του, το δεύτερο πιο χαρακτηριστικό τοπογραφικό στοιχείο του Σπρίνγκφιλντ είναι το Δασικό Πάρκο του (Forest Park), εκτάσεως 2970 στρεμμάτων, που σχεδιάσθηκε από τον περίφημο αρχιτέκτονα τοπίου Φρέντερικ Λω Όλμστεντ. Το πάρκο αυτό απλώνεται στα νοτιοδυτικά της πόλεως, περιβαλλόμενο από ελκυστικά προάστια-κηπουπόλεις, που φιλοξενούν περισσότερα από 600 βικτοριανά μέγαρα. Οι μικρότεροι δήμοι Άγκαγουαμ και Γουέστ Σπρίνγκφιλντ απέχουν όχι περισσότερο από 1,5 χιλιόμετρο από το κέντρο του Σπρίνγκφιλντ, στην απέναντι όχθη του ποταμού Κοννέκτικατ.
Κλίμα
Την 1η Ιουνίου 2011 το Σπρίνγκφιλντ κτυπήθηκε απευθείας από τον δεύτερο μεγαλύτερο ανεμοστρόβιλο που έπληξε ποτέ τη Μασαχουσέτη. Με ταχύτητες ανέμου πάνω από 257 χιλιόμετρα την ώρα, το φαινόμενο άφησε τρεις νεκρούς, εκατοντάδες τραυματίες και πάνω από 500 άστεγους στην πόλη.
Συνοικίες
Η πόλη υποδιαιρείται επισήμως σε 17 συνοικίες, τις εξής: Μπέυ, Μπόστον Ρόουντ, Μπράιτγουντ, Ηστ Φόρεστ Παρκ, Ηστ Σπρίνγκφιλντ, Φόρεστ Παρκ, Ίντιαν Όρτσαρντ, Λίμπερτυ Χάιτς, Μακνάιτ, Μεμόριαλ Σκουέαρ, Κέντρο (Metro Center), Νορθ Εντ, Ολντ Χιλ, Πάιν Πόιντ, Σιξ Κόρνερς, Σιξτήν Έικρς, Σάουθ Εντ και Άπερ Χιλ.
Συγκοινωνίες
Το Σπρίνγκφιλντ αποκαλείται «Σταυροδρόμι της Νέας Αγγλίας», επειδή αποτελεί πολύ σημαντικό κόμβο εμπορευματικών κυρίως μεταφορών από και προς τη Νέα Υόρκη, τη Βοστώνη, το Μόντρεαλ και τις Μεγάλες Λίμνες. Ως τέτοιος, διαθέτει και άλλα πλεονεκτήματα πέρα από το ότι απέχει συγκρίσιμες αποστάσεις από τα παραπάνω μεγάλα εμπορικά επίκεντρα: έχει τον ποταμό Κοννέκτικατ, πολλές σιδηροδρομικές γραμμές και δύο διαπολιτειακούς αυτοκινητόδρομους (I-90 και I-91).
Αεροπορικώς, η πόλη εξυπηρετείται από το Διεθνές Αεροδρόμιο Μπράντλεϋ, το δεύτερο μεγαλύτερο σε όλη τη Νέα Αγγλία, που απέχει μόλις 19 χιλιόμετρα νότια του κέντρου του Σπρίνγκφιλντ, ωστόσο βρίσκεται σε άλλη πολιτεία, το Κονέκτικατ. Υπάρχουν επίσης δύο μικρότερα αεροδρόμια: το Περιφερειακό Αεροδρόμιο Γουέστφιλντ-Μπαρνς (και αυτό 19 χιλιόμετρα από το κέντρο) και το Μητροπολιτικό Αεροδρόμιο Γουεστόβερ, μόλις 8 χιλιόμετρα από το κέντρο του Σπρίνγκφιλντ.
«Αδελφές» πόλεις
Το Σπρίνγκφιλντ είναι «αδελφοποιημένο» με τις εξής μικρότερες πόλεις και κωμοπόλεις:
Αξιοσημείωτα πρόσωπα
Επίσης, το συγκρότημα ροκ μουσικής Staind δημιουργήθηκε στο Σπρίνγκφιλντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σπρινγκφιλντ
ITER
O ITER (αρχικά από το International Thermonuclear Experimental Reactor, μτφ Διεθνής Θερμοπυρηνικός Πειραματικός Αντιδραστήρας, iter που σημαίνει «ο δρόμος» ή «η διαδρομή» στα λατινικά ) είναι διεθνές πρόγραμμα έρευνας και κατασκευής ενός αντιδραστήρα πυρηνικής σύντηξης που στοχεύει στην αναπαραγωγή των διαδικασιών σύντηξης του Ήλιου για την παραγωγή ενέργειας στη Γη. Κατά την ολοκλήρωση της κατασκευής του κύριου αντιδραστήρα και της έναρξης λειτουργίας, που έχει προγραμματιστεί για τα τέλη του 2025, θα είναι το μεγαλύτερο πείραμα μαγνητικά περιορισμένου πλάσματος στον κόσμο και ο μεγαλύτερος πειραματικός αντιδραστήρας πυρηνικής σύντηξης τύπου τόκαμακ. Κατασκευάζεται δίπλα στις εγκαταστάσεις έρευνας Κανταράς στη νότια Γαλλία. Ο ITER θα είναι ο μεγαλύτερος από τους περισσότερους από 100 αντιδραστήρες σύντηξης που κατασκευάστηκαν από τη δεκαετία του 1950 και έπειτα, με δεκαπλάσιο όγκο πλάσματος από οποιοδήποτε άλλο τόκαμακ λειτουργεί σήμερα.
Ο μακροπρόθεσμος στόχος της έρευνας σύντηξης είναι η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Ο δηλωμένος σκοπός του ITER είναι η επιστημονική έρευνα και η τεχνολογική επίδειξη ενός μεγάλου αντιδραστήρα σύντηξης, χωρίς παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Οι στόχοι του ITER είναι: να επιτευχθεί αρκετή σύντηξη ώστε να παράγει 10 φορές περισσότερη θερμική ισχύ από τη θερμική ισχύ που απορροφάται από το πλάσμα για μικρές χρονικές περιόδους, να δοκιμαστούν τεχνολογίες που χρειάζονται για τη λειτουργία ενός σταθμού ηλεκτροπαραγωγής σύντηξης, συμπεριλαμβανομένων συστημάτων κρυογονικής, θέρμανσης, ελέγχου και διάγνωσης, καθώς και απομακρυσμένης συντήρησης· να επιτύχουν και να μάθουν από ένα καιόμενο πλάσμα, να δοκιμαστεί η αναπαραγωγή τριτίου και να αποδείξει την ασφάλεια μιας μονάδας σύντηξης.
Ο θερμοπυρηνικός αντιδραστήρας σύντηξης του ITER θα χρησιμοποιεί πάνω από 300 MW ηλεκτρικής ισχύος για να αναγκάσει το πλάσμα να απορροφήσει 50 MW θερμικής ισχύος, δημιουργώντας 500 MW θερμότητας από τη σύντηξη για περιόδους 400 έως 600 δευτερολέπτων. Αυτό θα σήμαινε δεκαπλάσιο κέρδος θερμικής ισχύος πλάσματος (Q), όπως μετράται από την εισαγώμενη θερμότητα και την παραγομένη θερμότητα, ή Q ≥ 10. Όσον αφορά το 2021, το ρεκόρ παραγωγής ενέργειας με χρήση πυρηνικής σύντηξης κατέχει ο αντιδραστήρας της Εθνικής Εγκατάστασης Ανάφλεξης, ο οποίος πέτυχε Q 0,70 τον Αύγουστο του 2021 Πέρα από τη θέρμανση του πλάσματος, η συνολική ηλεκτρική ενέργεια που καταναλώνεται από τον αντιδραστήρα και τις εγκαταστάσεις θα κυμαίνεται από μέγιστα 110 MW έως 620 MW για περιόδους 30 δευτερολέπτων. Ως ερευνητικός αντιδραστήρας, η παραγόμενη θερμική ενέργεια δεν θα μετατραπεί σε ηλεκτρική ενέργεια.
O ITER χρηματοδοτείται και διευθύνεται από επτά κόμματα μέλη: Κίνα, Ευρωπαϊκή Ένωση, Ινδία, Ιαπωνία, Ρωσία, Νότια Κορέα και Ηνωμένες Πολιτείες. Το Ηνωμένο Βασίλειο συμμετέχει μέσω του προγράμματος της ΕΕ Σύντηξη για Ενέργεια (Fusion for Energy, F4E), η Ελβετία συμμετέχει μέσω της Ευρατόμ και της F4E και το έργο έχει συμφωνίες συνεργασίας με την Αυστραλία, τον Καναδά, το Καζακστάν και την Ταϊλάνδη.
Η κατασκευή του συγκροτήματος ITER στη Γαλλία ξεκίνησε το 2013, και η συναρμολόγηση του τόκαμακ ξεκίνησε το 2020. Ο αρχικός προϋπολογισμός ήταν κοντά στα 6 δισ. ευρώ, αλλά η συνολική τιμή κατασκευής και λειτουργίας προβλέπεται να είναι από 18 έως 22 δισ. ευρώ. Άλλες εκτιμήσεις τοποθετούν το συνολικό κόστος μεταξύ 45 και 65 δισεκατομμυρίων δολαρίων, αν και αυτά τα στοιχεία αμφισβητούνται από τον ITER. Ανεξάρτητα από το τελικό κόστος, ο ITER έχει ήδη περιγραφεί ως το πιο ακριβό επιστημονικό πείραμα όλων των εποχών, το πιο περίπλοκο έργο μηχανικής στην ανθρώπινη ιστορία και μία από τις πιο φιλόδοξες ανθρώπινες συνεργασίες από την ανάπτυξη του Διεθνούς Διαστημικός Σταθμός (προϋπολογισμός 100 ευρώ ή 150 δισεκατομμύρια δολάρια) και ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων (προϋπολογισμός 7,5 δισεκατομμυρίων ευρώ).
Ο προγραμματισμένος διάδοχος του ITER, το DEMO της EUROfusion, αναμένεται να είναι ένας από τους πρώτους αντιδραστήρες σύντηξης που θα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια σε πειραματικό περιβάλλον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μνημεία στις Μπους-ντυ-Ρον Κατηγορία:Πυρηνική σύντηξη Κατηγορία:Πυρηνικοί αντιδραστήρες
Γιοχάνες Μπαχ
Ο Γιοχάνες (Χανς) Μπαχ (γερμ. Johannes Bach, γεν. περ. 1580 - Βαϊμάρη, 26 Δεκεμβρίου 1626), ήταν Γερμανός μουσικός, αρτοποιός και κατασκευαστής χαλιών. Ήταν γιος του Φάιτ Μπαχ και το πρώτο μέλος της οικογένειας Μπαχ που ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη μουσική. Σύμφωνα με τη Γενεαλογία της οικογένειας που έγραψε ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, ο Γιοχάνες έδειξε ιδιαίτερη κλίση στη μουσική και σπούδασε ως μαθητευόμενος στη Γκότα της Θουριγγίας. Δάσκαλός του εκεί ήταν ο μουσικός της πόλης (Stadtpfeifer) Ματς Τσίζεκε και ο προκάτοχός του. Αργότερα εγκαταστάθηκε στο Βέχμαρ και ταξίδευε συχνά ως μουσικός σε διάφορες πόλεις της Θουριγγίας, μεταξύ αυτών η Γκότα, το Άρνσταντ, το Έρφουρτ, το Άιζεναχ, κ.ά. Στο Βέχμαρ παντρεύτηκε την Άννα Σμιντ (Anna Schmied) και ανέλαβε την περιουσία και τις εμπορικές επιχειρήσεις του πατέρα του. Στο επίσημο αρχείο αποθανόντων του Βέχμαρ καταχωρήθηκε το 1626 με το όνομα Χανς Μπαχ και με την ιδιότητα του οργανοπαίχτη μουσικού («Hanss Bach ein Spielmann»).
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Μπαχ Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Κότζολα
Η Κότζολα (ιταλικά: Coggiola) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπιέλλα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπιέλλα
Σαιν-Πιερ-ντυ-Μπυ
Το Σαιν-Πιερ-ντυ-Μπυ (γαλλικά: Saint-Pierre-du-Bû) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πετροβιέν (γαλλικά: Pétroviens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Σαιν-Πιερ-ντεζ-Ιφ (Καλβαντός)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πετρυβισιέν (γαλλικά: Pétruvissiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Κοσσάτο
Το Κοσσάτο (ιταλικά: Cossato) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπιέλλα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπιέλλα
Ach Gott, vom Himmel sieh darein, BWV 2
thumb|280px|right|Η εκκλησία του Αγ. Θωμά στην Λειψία πριν την αναπαλαίωσή της (γκραβούρα του 1880) Η καντάτα Ach Gott, vom Himmel sieh darein (Ω, Θεέ, από τον Ουρανό κοίτα κάτω), με αριθμό BWV 2, είναι το δεύτερο σε αρίθμηση έργο του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, σύμφωνα με τον συγκεκριμένο κατάλογο τον οποίο επινόησε ο Γερμανός μουσικολόγος Βόλφγκανγκ Σμίντερ (Wolfgang Schmieder, 1901 – 1990) και χρησιμοποιείται ευρύτατα σήμερα. Το έργο ανήκει στις εκκλησιαστικές και, μάλιστα, χορωδιακές -ή κοράλ- καντάτες του μεγάλου κάντορα και συνετέθη κατά την παραμονή του στην Λειψία, το 1724. Ανήκει στον δεύτερο κύκλο καντατών του Μπαχ, είναι η 2η καντάτα του κύκλου αυτού και παρουσιάστηκε στις 18 Ιουνίου του ιδίου έτους, την 2η Κυριακή μετά την γιορτή του Αγίου Πνεύματος (Dominica 2 Post Trinitatis).
Κείμενο
Ο ύμνος πάνω στον οποίο βασίζεται η καντάτα- ανήκει στον μεγάλο Γερμανό μεταρρυθμιστή Λούθηρο και γράφηκε το 1524, μαζί με άλλους ύμνους του περίφημου Πρώτου Λουθηρανικού Υμνολογίου (Etlich Cristlich lider). Ο Λούθηρος παρέφρασε σε αυτό τον ύμνο τον Ψαλμό 12 της Παλαιάς Διαθήκης. Τα προβλεπόμενα αναγνώσματα για την 2η Κυριακή μετά την γιορτή της Αγ. Τριάδας, ήταν από την Πρώτη Επιστολή του Ιωάννη, (Ιωάννη 1, 3: 13-18), και από το Ευαγγέλιο του Λουκά, η παραβολή του μεγάλου δείπνου (Λουκ. 14: 16-24). Το κείμενο, ωστόσο, ανήκει σε μεταγενέστερο άγνωστο ποιητή, ο οποίος διατήρησε -όπως και σε άλλες κοράλ καντάτες- του δεύτερου κύκλου καντατών του Μπαχ, την πρώτη και την τελευταία στροφές του ύμνου αμετάβλητες, αλλά παρέφρασε τα θέματα των εσωτερικών στροφών με σειρές από εναλλασσόμενα ρετσιτατίβα και άριες.
Οργανοθεσία και δομή
Η καντάτα είναι γραμμένη στην Ρε Ελάσσονα και έχει 6 μέρη. Ο Μπαχ την συνέθεσε για τρείς σολίστες φωνής (A, T, B), τετράφωνη χορωδία και μπαρόκ ενόργανο σύνολο από τέσσερα τρομπόνια, δύο όμποε, δύο βιολιά, βιόλα και μπάσο κοντίνουο. Στην εισαγωγή και το φινάλε όλα τα όργανα παίζουν colla parte στις φωνές της χορωδίας (δηλαδή κάθε όργανο συνοδεύει μία (1) φωνή).
Μουσικολογικές σημειώσεις
Στο πρώτο και το τελευταίο μέρος της καντάτας, όπου χρησιμοποιείται το αρχικό κέιμενο του ύμνου του Λούθηρου, το ύφος της μουσικής είναι «αρχαϊκό» -τα όργανα περιλαμβάνουν ένα σύνολο από τρομπόνια που ντουμπλάρουν τις φωνές. Στο πρώτο μέρος η μελωδία του χορωδιακού (κοράλ) τραγουδιέται από την άλτο σε μεγάλες σε διάρκεια νότες που ντουμπλάρονται από δύο όμποε. Κάθε γραμμή προετοιμάζεται με εισόδους φούγκας των άλλων τμημάτων πάνω στο ίδιο θέμα. Το δεύτερο μέρος είναι ένα secco ρετσιτατίβο. Αντίθετα, η άρια της alto είναι γραμμένη σε «σύγχρονο» ύφος με ένα ζωηρό σόλο βιολί. Το ρετσιτατίβο του μπάσου συνοδεύεται από τα έγχορδα, με αλλαγή σε ariosoπου μιμείται το κοράλ, με ρυθμική αγωγή adagio. Η άρια το τενόρου συνοδεύεται από όμποε και έγχορδα, τα οποία δεν παίζουν στο μεσαίο τμήμα μέχρι τη μετάβασή στο da capo. Το κοράλ του φινάλε έχει τετραμερή οργανοθεσία. (S: Σοπράνο, A: Άλτο, T: Τενόρος, B: Μπάσος)
Πηγές
Κατηγορία:Καντάτες του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ
Το μελαγχολικό κομμάτι της Δυτικής Ακτής
Το μελαγχολικό κομμάτι της Δυτικής Ακτής (γαλλικός τίτλος: Le Petit Bleu de la côte ouest) είναι νουάρ μυθιστόρημα του Ζαν-Πατρίκ Μανσέτ που δημοσιεύτηκε το 1976 στη συλλογή Μαύρη Σειρά των εκδόσεων Γκαλιμάρ.
Υπόθεση
Ο Ζωρζ Ζερφώ, στέλεχος εταιρείας πωλήσεων ζει στο Παρίσι μονότονα με τη γυναίκα και τα παιδιά του. Μια μέρα, στις τρεις το πρωί, καθώς τρέχει με 145 χιλιόμετρα την ώρα στον εξωτερικό περιφερειακό του Παρισιού ακούγοντας τζαζ, γίνεται μάρτυρας ενός αυτοκινητιστικού ατυχήματος. Μεταφέρει τον τραυματισμένο οδηγό στο νοσοκομείο ανώνυμα και αργότερα μαθαίνει ότι στην πραγματικότητα το θύμα σκοτώθηκε από πυροβολισμό. Σύντομα πηγαίνει διακοπές με την οικογένειά του στη νότια Γαλλία, όπου δύο άνδρες προσπαθούν να τον σκοτώσουν ενώ κολυμπάει, χωρίς να ξέρει την αιτία. Καταφέρνει να σωθεί, σοκαρισμένος αφήνει την οικογένειά του εκεί και επιστρέφει στο Παρίσι όπου δανείζεται ένα αυτόματο πιστόλι από έναν φίλο του. Οι διώκτες του τον βρίσκουν καθώς οδηγεί στον αυτοκινητόδρομο. Μια αιματηρή συνάντηση γίνεται σε ένα βενζινάδικο όπου δύο δολοφόνοι προσπαθούν πάλι να τον δολοφονήσουν. Για να σωθεί, ο Ζερφώ επιλέγει να φύγει εγκαταλείποντας τα πάντα και κρύβεται σε ένα ορεινό σαλέ. Ακολουθούν διάφορες απόπειρες δολοφονίας, φυγή και καταδίωξη στο δάσος. Ο Ζερφώ ακολουθεί μια σειρά από στοιχεία που τελικά τον οδηγούν σε ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Το βιβλίο δεν έχει ευτυχισμένο τέλος.
Σχόλια
Το μελαγχολικό κομμάτι της Δυτικής Ακτής απεικονίζει τη γαλλική κοινωνία της δεκαετίας του 1970 με φόντο μια σκοτεινή ιστορία καταδίωξης. Είναι μια ελαφρώς ειρωνική και ιδιόμορφη ιστορία της ζωής ενός ανθρώπου σε βαθιά κρίση, αντανάκλαση της κρίσης του κόσμου που τον περιβάλλει. Η μεταβαλλόμενη ψυχολογία ενός απλού ανθρώπου που αντιμετωπίζει τον κίνδυνο του θανάτου, η καθημερινή ζωή των χαρακτήρων, ο τρόπος ζωής τους, τα περιουσιακά τους στοιχεία και το περιβάλλον τους, όλα περιγράφονται με ανατομική λεπτομέρεια (ο Ζαν-Πατρίκ Μανσέτ ήταν υπέρμαχος ενός είδους συμπεριφορισμού στη λογοτεχνία που τον φέρνει κοντά σε συγγραφείς όπως ο Ζολά και ο Στάινμπεκ), και δημιουργούν την εντύπωση μιας ανατομής δίνοντας τις λεπτομέρειες ενός τόπου εγκλήματος. Εδώ ακριβώς βρίσκεται η δύναμη του μυθιστορήματος: παρουσιάζει τις ζωές των χαρακτήρων ως σκηνή εγκλήματος, πριν από τη διάπραξη του εγκλήματος. Η ένταση ανεβαίνει και ο αναγνώστης αισθάνεται ότι κάτι πρόκειται να συμβεί.
Χαρακτηριστικά του βιβλίου: οι αναφορές στη τζαζ της Δυτικής Ακτής και κυρίως η γραφή του Μανσέτ που περιγράφει μόνο γεγονότα αφήνοντας τον αναγνώστη να καταλάβει ό,τι δεν λέγεται.
Κινηματογραφική ταινία
Το 1980 το μυθιστόρημα μεταφέρθηκε στον γαλλικό κινηματογράφο (ελληνικός τίτλος: 3 φορές σκληρός), σε σκηνοθεσία Ζακ Ντερέ, με τον Αλέν Ντελόν στον ρόλο του Ζερφώ, του οποίου το μικρό όνομα άλλαξε σε Μισέλ για την κινηματογραφική μεταφορά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστυνομικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Χαράλαμπος Μπούρας
Ο Χαράλαμπος Μπούρας (Πρέβεζα 17 Ιουλίου 1933 - Αθήνα, 27 Ιουλίου 2016) αρχιτέκτων μηχανικός, αναστηλωτής μνημείων και ομότιμος καθηγητής της ιστορίας της αρχιτεκτονικής στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες αρχιτέκτονες στο χώρο των αναστηλώσεων μνημείων στον ελλαδικό χώρο σε ένα μεγάλο εύρος ιστορικών περιόδων, από την προϊστορική έως και την οθωμανική. Ο καθηγητής Μπούρας συνέδεσε «άρρηκτα το όνομά του με την αναστήλωση των μνημείων της Ακρόπολης», όπως και της στοάς του ιερού της Αρτέμιδος στη Βραυρώνα και της Μονής του Οσίου Λουκά στη Φωκίδα.
Σπουδές
Ο Χαράλαμπος Μπούρας ξεκίνησε τις σπουδές του ως αρχιτέκτων μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο το 1952 με αυτές να ολοκληρώνονται το 1957. Ακολούθως, συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στο Παρίσι μέχρι το 1964, ολοκληρώνοντάς τις στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, το 1966. Την εποχή των φοιτητικών χρόνων του εργάστηκε κοντά στον Αν. Ορλάνδο και αργότερα (1955-1958) πλάι στον διάδοχό του στην Διεύθυνσιν Αναστηλώσεως Ευστάθιο Στίκα, στο έργο αναμαρμάρωσης του κοίλου του Ηρωδείου. Οι σπουδές του, αναλυτικότερα, ήταν οι εξής:
Επαγγελματική και ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Η επαγγελματική σταδιοδρομία του Χαράλαμπου Μπούρα υπήρξε πολυδιάστατη. Εργάσθηκε παράλληλα σε ποικίλους κρατικούς φορείς, ως διδάσκων σε ελληνικά πανεπιστήμια και ως αρχιτέκτων στην Αρχαιολογική Υπηρεσία. Όντας επιστήμονας και διδάσκαλος, το έργο του ήταν πάντα παράλληλο και αλληλένδετο. Παρείχε αμισθί και εθελοντικά τη συνδρομή του σε αναστηλωτικά έργα. Η επίλυση πρωτόγνωρων προβλημάτων για τα δεδομένα της εποχής του, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως, τον καταξίωσε και τον ενέταξε ανάμεσα στους κορυφαίους του χώρου από πολύ νωρίς, καθώς η ανέλιξή του από πολύ νεαρή ηλικία έφερε και την ανάλογη αναγνώριση. Διεξοδικότερα, ο Χαράλαμπος Μπούρας, ομότιμος καθηγητής, υπήρξε:
Εθνικός & διεθνής θεσμικός ρόλος
Ο καθηγητής Μπούρας υπήρξε ένας από τους πλέον δραστήριους, σε θεσμικό επίπεδο, ανθρώπους του χώρου του. Η σφαιρική γνώση του συνόλου του κλάδου των αναστηλώσεων τον κατέστησε ως απαραίτητο παράγοντα σε σειρά πολιτειακών θεσμών εντός και εκτός της χώρας. Οι σημαντικότερες αυτών είναι οι εξής:
Προσωπική ζωή
Ο Χαράλαμπος Μπούρας γεννήθηκε στην Πρέβεζα στις 17 Ιουλίου 1933, Mεγάλωσε στη Χίο, όπου η οικογένειά του μετακόμισε όταν ο πατέρας του Θεόδωρος (χημικός του Δημοσίου) έλαβε μετάθεση για εκεί.
Ο Χαράλαμπος Μπούρας είχε νυμφευθεί την αρχιτέκτονα και βυζαντινολόγο Λασκαρίνα Φιλιππίδου (Μπούρα), η οποία χάθηκε πρόωρα. Σε δεύτερο γάμο, νυμφεύθηκε την αρχαιολόγο Κορνηλία Χατζηασλάνη, με την οποία απέκτησαν έναν γιο, το Νικία.
Ο Χ. Μπούρας απεβίωσε στην Αθήνα στις 27 Ιουλίου 2016. Κηδεύτηκε στις 29 Ιουλίου, στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Αναγνώριση έργου & βραβεύσεις
Ο καθηγητής Μπούρας έχει τιμηθεί με:
Εργογραφία
Υπήρξε συγγραφέας 15 βιβλίων και 150 άρθρων σε επιστημονικά περιοδικά για αρχαία και μεσαιωνικά μνημεία της Ελλάδος καθώς και για θέματα αποκαταστάσεως αρχιτεκτονικών μνημείων. Είναι, επίσης, ο ιδρυτής και επιμελητής της σειράς «Εκκλησίες στην Ελλάδα μετά την Άλωση και Μεταβυζαντινή αρχιτεκτονική στην Ελλάδα» (έως τώρα 7 τόμοι, ο τελευταίος με συνεπιμελητή τον αρχιτέκτονα, αναστηλωτή, Σταύρο Μαμαλούκο). [8]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί της τέχνης Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Μέλη Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα
Χανς Μπαχ
Ο Χανς Μπαχ (γερμ. Hans Bach, Φόραρλμπεργκ, περ. 1555 - Νύρτινγκεν, 1 Δεκεμβρίου 1615) ή Γιόχαν Μπαχ, ήταν γερμανός μουσικός που περίπου το 1585 έγινε βιολιστής (γερμ. Spielmann) και γελωτοποιός στην Αυλή του δούκα Λούντβιχ της Βυρτεμβέργης στη Στουτγκάρδη. Από το 1593 και μέχρι το τέλος της ζωής του, βρισκόταν στην Αυλή της δούκισσας Ούρσουλα στο Νύρτινγκεν. Διασώζεται ένα τραγούδι που συνέθεσε το 1614 (Hanss Baachens Lobspruch zur Weil der Statt) στο οποίο περιγράφει την επίσκεψή του στο Βάιλ της Βάδης-Βυρτεμβέργης, καθώς και δύο προσωπογραφίες του σε χαρακτικά του 1605 και 1617 αντίστοιχα. Η δεύτερη βρισκόταν στην κατοχή του Καρλ Φίλιπ Εμάνουελ Μπαχ, ο οποίος όμως τον ταύτισε λανθασμένα με τον Γιοχάνες (Χανς) Μπαχ που δραστηριοποιήθηκε ως οργανοπαίχτης (Spielmann) στη Γκότα. Για την καταγωγή του σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό. Δεν αποκλείεται να ήταν συγγενής του Φάιτ Μπαχ. Τα στοιχεία που συνηγορούν σε αυτό είναι δύο σημαντικές ομοιότητές του με τον Φάιτ Μπαχ, αφενός ότι προερχόταν και εκείνος από περιοχές κτήσεις των Αψβούργων και αφετέρου ότι ήταν προτεστάντης, γεγονός καθόλου αναμενόμενο στον γερμανικό καθολικό Νότο.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Μπαχ
Μάρκος Άννιος Βήρος Καίσαρ
Ο Μάρκος Άννιος Βήρος Καίσαρ, λατιν.: Marcus Annius Verus Caesar (γενν. 162 ή 163 μ.Χ.) ήταν το 12ο από τα 13 παιδιά του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου και της Α. Γ. Φαυστίνας της Νεότερης. Ο Μάρκος Άννιος έγινε Καίσαρ στις 12 Οκτωβρίου 166 μ.Χ., μαζί με τον αδελφό του Κόμμοδο, έτσι ο Μάρκος Αυρήλιος τούς όρισε συγκληρονόμους της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Όμως ο Μάρκος Άννιος απεβίωσε στις 10 Σεπτεμβρίου 169, σε ηλικία επτά ετών, λόγω επιπλοκών από χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση ενός όγκου από κάτω από το αυτί του. Το τέλος του άφησε τον Κόμμοδο ως τον μοναδικό κληρονόμο.
Βιογραφία
Ο Μάρκος Άννιος Βήρος γεννήθηκε στα τέλη του 162 ή 163 μ.Χ. ως γιος του Μάρκου Αυρηλίου και της Α. Γ. Φαυστίνας της Νεότερης. Του δόθηκε το όνομα του Μάρκος Άννιος Βήρος, επειδή αυτό ήταν το αρχικό όνομα του πατέρα του. Ήταν ο μικρότερος αδερφός των, κατά σειρά γέννησης: Δομιτίας Φαυστίνας, Tίτου Αυρηλίου Αντωνίνου, Τίτου Αιλίου Αυρηλίου, Αννίας Αυρηλίας Γαλερίας Λουκίλλας, Aννίας Γαλερίας Αυρηλίας Φαυστίνας, Tίτου Αιλίου Αντωνίνου, ενός ανωνύμου γιου, Αννίας Αυρηλίας Φαδίλλας, Aννίας Κορνιφικίας Φαυστίνας της Νεότερης, Τίτου Αυρηλίου Φούλβου Αντωνίνου και Λεύκιου Αυρηλίου Κομμόδου Αντωνίνου. Ο Άννιος ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός των Αδριανού και Βιβίας Αυρηλίας Σαβίνας.
Στις 12 Οκτωβρίου 166 μ.Χ., κατά τη διάρκεια ενός θριάμβου που εόρταζε τη νίκη του Λούκιου Βέρου στον Παρθικό Πόλεμο, ο Μάρκος Άννιος και ο μεγαλύτερος αδελφός του Κόμμοδος έγιναν και οι δύο καίσαρες· έτσι ορίστηκαν ως συγκληρονόμοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Εκείνη την εποχή ο Μάρκος Άννιος ήταν τριών και ο Κόμμοδος πέντε ετών. Αυτή ήταν η πρώτη φορά, που μία τέτοια ρητή δήλωση διαδοχής είχε γίνει σε μία τόσο νεαρή ηλικία και έδειχνε μία σημαντική αλλαγή από το παραδοσιακό cursus honorum (την κλίμακα των αξιωμάτων) -στην οποία ένας υποτιθέμενος διάδοχος ανερχόταν σταδιακά μέσω αξιωμάτων αυξανόμενης σημασίας, προκειμένου να μάθει τις δεξιότητες όλων των θέσεων- σε ένα νέο σύστημα αυτοκρατορικής διαδοχής, όπου η δυναστική καταγωγή ήταν η πορεία προς το θρόνο, με τους κληρονόμους να διδάσκονται πώς να γίνουν Αυτοκράτορες.
Ο Μάρκος Άννιος απεβίωσε στις 10 Σεπτεμβρίου 169 μ.Χ., σε ηλικία επτά ετών, λόγω επιπλοκών στην αφαίρεση ενός όγκου κάτω από το αυτί του. Αυτό άφησε τον Κόμμοδο ως τον μοναδικό κληρονόμο. Ο Μάρκος Αυρήλιος θρήνησε το τέλος του Μάρκου Άννιου για πέντε ημέρες, ενώ συνέχιζε να εργάζεται με τα κοινά. Ο Αυτοκράτορας ισχυρίστηκε, ότι επειδή τα παιχνίδια του Διός Αρίστου Μεγίστου συνεχίζονταν, δεν θα έπρεπε να τα διακόψει με το πένθος του. Η έλλειψη πένθους του πιθανότατα επηρεάστηκε από τη στωική του φιλοσοφία, η οποία δίδασκε τους κινδύνους των συναισθημάτων, και τη σκληρή ανατροφή των Ρωμαίων, οι οποίοι θεωρούσαν την υστερική θλίψη για την απώλεια των αγαπημένων τους ως άνανδρη και αφύσικη. Ο Μάρκος Αυρήλιος διέταξε να φτιαχτούν αγάλματα προς τιμήν του και μία χρυσή εικόνα του να μεταφερθεί κατά την πομπή των αγώνων. Ο Αυτοκράτορας είχε επίσης εισάγει το όνομά του στα Carmen Saliare, τους τελετουργικούς ύμνους που έψαλλαν οι Salii, μια ομάδα 12 ιερέων.
Ιστοσελίδες
Κατηγορία:Καίσαρες Κατηγορία:Δυναστεία των Αντωνίνων
Κρεβακουόρε
Το Κρεβακουόρε (ιταλικά: Crevacuore) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπιέλλα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπιέλλα
Σαιν-Πιερ-ντυ-Φρεν
Το Σαιν-Πιερ-ντυ-Φρεν (γαλλικά: Saint-Pierre-du-Fresne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Σαιν-Πιερ-ντυ-Ζονκέ
Το Σαιν-Πιερ-ντυ-Ζονκέ (γαλλικά: Saint-Pierre-du-Jonquet) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Σαιν-Πιερ-ντυ-Μον (Καλβαντός)
Το Σαιν-Πιερ-ντυ-Μον (γαλλικά: Saint-Pierre-du-Mont) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Πιερουά (γαλλικά: Saint-Pierrois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Κουρίνο
Το Κουρίνο (ιταλικά: Curino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπιέλλα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπιέλλα
Λιβύη, Λιβύη, Λιβύη
Ο " Λιβύη, Λιβύη, Λιβύη " ( αραβικά : ليبيا ليبيا ليبيا Lībiyā, Lībiyā, Lībiyā ), επίσης γνωστός ως " Ya Beladi» "(ελληνικά: "Η χώρα μου" ), είναι ο εθνικός ύμνος της Λιβύης από το 2011.
Βασίλειο της Λιβύης
Ο ύμνος «Λιβύη, Λιβύη, Λιβύη» συντέθηκε από τον Μοχάμεντ Αμπντέλ Ουαχάμπ το 1951 και ήταν αρχικά ο εθνικός ύμνος του βασιλείου της Λιβύης από την ανεξαρτησία του το 1951 έως το 1969, όταν ο βασιλιάς Ιντρίς ανατράπηκε από ένα ατρόμητο πραξικόπημα υπό την ηγεσία του Μουαμάρ Καντάφι. Οι ίδιοι οι στίχοι γράφτηκαν από τον Αλ Μπασίρ αλ Αρεμπί.
Λιβυκή Αραβική Δημοκρατία
Το 1969, ο Μουαμάρ Καντάφι υιοθέτησε το Αιγυπτιακό στρατιωτικό τραγούδι " Allahu Akbar " ως τον εθνικό ύμνο της πρόσφατα ανακηρυχθείσας Λιβύης Αραβικής Δημοκρατίας και αργότερα της Μεγάλης Σοσιαλιστικής Λαϊκής Λιβυκής Αραβικής Τζαμαχιρίας.
Εμφύλιος πόλεμος της Λιβύης
Το 2011, ο ύμνος "Λιβύη, Λιβύη, Λιβύη" κηρύχθηκε ως ο νέος εθνικός ύμνος της Λιβύης από το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο. Ο ύμνος "Λιβύη, Λιβύη, Λιβύη" έγινε τελικά ο εθνικός ύμνος της Λιβύης για άλλη μια φορά, μετά τον εμφύλιο πόλεμο του Λιβύης και τον θάνατο του Μουαμάρ Καντάφι. Ο στίχος που δοξάζει τον βασιλιά Ιντρίς δεν συγκαταλέγεται στον σημερινό ύμνο.
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Λιβύης Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι σε Λα ύφεση μείζονα Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Ντονάτο (Ιταλία)
Το Ντονάτο (ιταλικά: Donato) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπιέλλα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπιέλλα
Σαιν-Πιερ-αν-Ωζ
Το Σαιν-Πιερ-αν-Ωζ (γαλλικά: Saint-Pierre-en-Auge) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πετρυβιέν (γαλλικά: Pétruviens).
Φαγέζ αλ Σαράζ
Ο Φαΐζ Μουσταφά αλ-Σαράτζ (αραβικά: فائز السراج ή فايز السراج, γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1960)  ήταν ο πρόεδρος του Προεδρικού Συμβουλίου της Λιβύης και ο πρωθυπουργός της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας της Λιβύης από το 2015 ως τον Μάρτιο του 2021. Η κυβέρνηση της Λιβύης σχηματίστηκε ως αποτέλεσμα της Πολιτικής Συμφωνίας της Λιβύης η οποία υπογράφηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2015. Είναι μέλος του Κοινοβουλίου της Τρίπολης και κατάγεται από πλούσια οικογένεια τουρκικής καταγωγής.
Ο αλ-Σαράτζ έχει προσπαθήσει να ασκήσει την εξουσία του σε όλη τη Λιβύη και η χώρα παραμένει σε μεγάλο βαθμό κατακερματισμένη μεταξύ των αντιτιθέμενων πολιτικών δυνάμεων και είναι γενικά ασταθής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίβυοι Σαραζ
Σαιν-Ρεμί (Καλβαντός)
Το Σαιν-Ρεμί (γαλλικά: Saint-Rémy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Ρεμουά (γαλλικά: Saint-Rémois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ντορτσάνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπιέλλα
Τζόνι Ραμόν
Ο Τζον Ουίλλιαμ Κουμινγκς (8 Οκτωβρίου 1948   - 15 Σεπτεμβρίου 2004), γνωστός  ως Johnny Ramone, ήταν ένας Αμερικανός κιθαρίστας και τραγουδοποιός, γνωστός ως κιθαρίστας  του punk rock συγκρότηματος Ramones. Ήταν ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος και μαζί με τον τραγουδιστή Joey Ramone, παρέμεινε ένα μοναδικό σταθερό μέλος καθ 'όλη τη διάρκεια της καριέρας τους.
Το 2009, σύμφωνα με μια  λίστα “Οι 10 μεγαλύτεροι  κιθαριστές  όλων των εποχών”. Κατέκτησε τη #8 στ0 Spin 's 2012 κατάλογο των "100 μεγαλύτεροι κιθαρίστες όλων των εποχών" στη # 28 στο Rolling Stone ' s ομοίως-με τον τίτλο το 2015 λίστα.
Πρόωρη ζωή και σταδιοδρομία
Ο Τζον Ουίλλιαμ Κουμινγκς  γεννήθηκε στο Queens στις 8 Οκτωβρίου 1948, το μόνο παιδί ενός εργάτη   ιρλανδικής καταγωγής. Μεγάλωσε στην γειτονιά του Forest Hills, Queens της Νέας Υόρκης, όπου μεγάλωσε ακούγοντας ροκ μουσική. Ως έφηβος, ο Johnny έπαιξε σε μια μπάντα που ονομάζεται Tangerine Puppets μαζί με τον μελλοντικό ντραμερ των Ramones Tamás Erdélyi (γνωστός ως Tommy Ramone ). Ως έφηβος, ήταν γνωστός ως greaser. Ήταν ένας νεαρός οπαδός των Yankees της Νέας Υόρκης. Εργάστηκε επίσης ως υδραυλικός με τον πατέρα του πριν οι Ramones να γίνουν  διάσημοι, σε ένα σημείο παρακολούθησε στρατιωτική σχολή και σύντομα παρακολούθησε κολέγιο στη Φλόριντα.
Συναντήθηκε με τον συμμαθητή του Douglas Colvin, γνωστό ως  Dee Dee Ramone, στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Θα τρώνε το μεσημεριανό γεύμα μαζί και θα συζητήσουν την αμοιβαία αγάπη τους για συγκροτήματα όπως οι Stooges και τούς MC5. Μαζί πήγαν σε ενα κατάστημα μουσικώμ οργάνων στη Νέα Υόρκη τον Ιανουάριο του 1974, όπου ο Johnny αγόρασε μια κιθάρα Blue Mosrit Ventures II για $ 54. Μετά ο Dee Dee αγόρασε ένα μπάσο του Danelectro. Συνεργάστηκαν με τον τον Τζέφρι Χιουμαν, γνωστό ως ο Joey Ramone, για να σχηματίσουν τους Ramones με τον Richie Stern στο μπάσο. Ο Richie έφυγε μετά από λίγες πρόβες. Ο Tommy εντάχθηκε στους Ramones το καλοκαίρι εκείνου του έτους.
Ο Johnny παντρεύτηκε τη Linda Daniele όπου αυτή είχε σχεση με το Τζοι Ραμον. Προφανώς, αυτό το περιστατικό ώθησε τον Joey να γράψει τραγούδια όπως το The KKK Took My Baby Away και το "It Belongs To Me", αν και έχει υποθέσει ότι το προηγούμενο τραγούδι γράφτηκε πριν από την ίδρυση των Ramones το 1974. Αν και η μπάντα παρέμεινε μαζί για χρόνια μετά από αυτό το συμβάν, οι σχέσεις μεταξύ Johnny και Joey παρέμειναν τεντωμένες. Χρόνια αργότερα, όταν ο Joey βρισκόταν στο νοσοκομείο και πέθαινε από λέμφωμα, ο Johnny αρνήθηκε να τον τηλεφωνήσει. Αργότερα συζήτησε το περιστατικό αυτό στην ταινία end of the century: Η ιστορία των Ramones, λέγοντας ότι μια απόπειρα μιας τέτοιας επανένωσης θα ήταν μάταιη. Πρόσθεσε ότι είχε κατάθλιψη  για μια εβδομάδα μετά το θάνατο του Τζόι. Όταν σκέφτικε, αναγνώρισε ότι αυτό οφείλεται στο δεσμό που σφυρηλατείται από τη ζώνη. Στο βιβλίο του Monte Melnick για το χρόνο του με τους Ramones, ο Johnny αναφέρει ότι είπε: "Δεν κάνω τίποτα χωρίς αυτόν. Ένιωσα ότι ήταν αυτό. Ήταν συνεργάτης μου. Εγώ κι αυτός. Μου λείπει αυτό."
Θάνατος
αριστερά|μικρογραφία| Το μνημείο του Τζονι στο Hollywood Forever Cemetery Στις 15 Σεπτεμβρίου 2004, ο Johnny πέθανε στο σπίτι του στο Λος Άντζελες σε ηλικία 55 ετών μετά από πενταετή αντιμετώπιση καρκίνο του προστάτη. . Η σύζυγός του, Linda, κράτησε την τέφρα του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες
Σαιν-Σανσόν (Καλβαντός)
Το Σαιν-Σανσόν (γαλλικά: Saint-Samson) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Σανσοναί (γαλλικά: Saint-Samsonnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Γκαλιανίκο
Το Γκαλιανίκο (ιταλικά: Gaglianico) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπιέλλα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπιέλλα
Μελισσόβουνος
Ο Μελισσόβουνος είναι τοποθεσία στο χωριό Τάλας της Επαρχίας Πάφου. Βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 550 μέτρα ενώ η κορυφή της τοποθεσίας ξεπερνά τα 600 μέτρα.
Τοποθεσία
Βρίσκεται κοντά στα Διοικητικά όρια του χωριού Τσάδας και συγκεκριμένα στο Βουνό Τσιάρτα. Επίσης η τοποθεσία απέχει μόλις 2.7 χιλιόμετρα από το χωριό Κοίλη και 3.4 χιλιόμετρα από την Τσάδα, ενώ οι κοντινοτερες τοποθεσίες είναι η Τσιάρτα και ο Ασπρόβουνος.
Ραδιοφωνικός Σταθμός
Ο Μελισσόβουνος παρέχει κέντρο εκπομπής που βρίσκεται περίπου 10 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Πάφου, κοντά στο χωριό Τσάδα στοις Γεωγραφικές συντεταγμένες 34°50'27" N, 32°26'59" E ; Υψόμετρο 570 μ.
Κλίμα
Το κλίμα του Μελισσόβουνου είναι Μεσογειακό στην Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Csa. Η ετήσια βροχόπτωση είναι περι τα 587 χιλιόστομετρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Πάφου
Σαιν-Σιλβαίν (Καλβαντός)
Το Σαιν-Σιλβαίν (γαλλικά: Saint-Sylvain) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Αντώνης Γρηγοράκης
Ο Αντώνης Γρηγοράκης (προσωνύμιο: Σατανάς) γεννήθηκε στον Κρουσώνα Ηρακλείου το 1888. Το "Σατανάς" τον συνόδευε σε όλη τη διάρκεια της ζωής του και πολλοί Κρουσανιώτες διηγούνται πως το απέκτησε από τον δυναμικό και άφοβο χαρακτήρα του, αφού δε λογάριαζε ποτέ το θάνατο. Στο Ηράκλειο διατηρούσε πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο καφενείο στη Χανιόπορτα το οποίο καθιερώθηκε ως τόπος συνάντησης των Βενιζελικών οπαδών. Βενιζελικός και ο ίδιος, προσωπικός φίλος του Εθνάρχη. Φίλος και του Υποπροξένου της Αγγλίας στο Ηράκλειο Μιχάλη Ηλιάδη. Η γνωριμία του Τζων Πεντλέμπουρυ (John Pendlebury)με τον Αντώνη Γρηγοράκη – Σατανά, οφείλεται στον Υποπρόξενο Μιχάλη Ηλιάδη.Ο Ηλιάδης ήταν εκείνος που τον έφερε σε επαφή με τον Τζων Πεντλέμπουρυ. Ο Πεντλέμπουρυ επιλέγει τον Σατανά και σχηματίζουν ένοπλη ομάδα Κρουσανιωτών, πριν καν αρχίσει η πτώση των Γερμανών αλεξιπτωτιστών στην Κρήτη την 21η Μαΐου 1941 και η μετέπειτα κατάληψη της.
Σαιν-Σιλβαίν (Καλβαντός)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Σιλβαναί (γαλλικά: Saint-Sylvannais).
Αντώνης Γρηγοράκης
Ο Σατανάς εφοδιάζει με όπλα τους άντρες του (τα προμήθευσε ο Πεντλέμπουρυ από τις Βρετανικές αποθήκες) και παίρνουν μέρος στη Μάχη της Κρήτης. Μετά την κατάληψη της Κρήτης (1 Ιουνίου 1941), ο Σατανάς ορκίζει την ομάδα του και μετέχει της Αντίστασης του κρητικού λαού εναντίον των κατακτητών. Η ανταρτική Ομάδα Κρουσώνα, εξοντώνει τον Μάιο του 1942 τον διορισμένο από τις κατοχικές αρχές Πρόεδρο της Κοινότητας Κρουσώνα Μιχάλη Τζουλιά και τον γιο του Κωστή. Έκτοτε, οι άντρες της Ομάδος Σατανά και ο ίδιος γίνονται οι πλέον καταζητούμενοι των Γερμανών.
Σαιν-Σιλβαίν (Καλβαντός)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Αντώνης Γρηγοράκης
Πολλούς πολίτες που συνέλαβαν οι κατακτητές τους έκλεισαν επί μακρόν στις φυλακές, πιστεύοντας πως έτσι θα καμφθεί το φρόνημα της αντίστασης και θα διαλυθούν οι διάφορες ανταρτικές ομάδες.
Ο Αντώνης Γρηγοράκης Σατανάς αναχωρεί στις 22 Αυγούστου 1941 για τη Μέση Ανατολή και επιστρέφει στην Κρήτη στις 9 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Στις 23 Ιουνίου 1943 αναχωρεί για δεύτερη φορά στη Μέση Ανατολή λόγω κλονισμού της υγείας του. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1943 πεθαίνει στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.
thumb|εναλλ.=Ανεξάρτητος Ανταρτική Ομάς Σατανά, ιδρυθείσα τη 27 - 5 - 1941. (Η πρώτη ιδρυθείσα ανταρτική Ομάδα της Κατοχής στην Κρήτη)
Στο αρχείο του φιλίστορα Κρουσανιώτη Γεωργίου Ξυλούρη του Μύρωνα, καταγράφεται το παρακάτω τραγούδι λαϊκού ποιητή με τίτλο, «Το τραγούδι των καπεταναίων της Αντίστασης»:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί
Τζιφφλένγκα
Η Τζιφφλένγκα (ιταλικά: Gifflenga) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπιέλλα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπιέλλα
Σαιν-Βαστ-συρ-Σελ
Το Σαιν-Βαστ-συρ-Σελ (γαλλικά: Saint-Vaast-sur-Seulles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βασνταστέν (γαλλικά: Vasdastins).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Σαιν-Βαστ-αν-Ωζ
Το Σαιν-Βαστ-αν-Ωζ (γαλλικά: Saint-Vaast-en-Auge) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βενταστιέν (γαλλικά: Védastiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Εουζένι δ' Ορς
Ο Εουζένι ή Εουχένιο δ' Ορς ι Ροβίρα (Eugeni ή Eugenio d'Ors i Rovira, Βαρκελώνη, 28 Σεπτεμβρίου 1880 - Μπιλανόβα ι λα Ζελτρού, 24 Σεπτεμβρίου 1954) ήταν Καταλανός διανοούμενος, συγγραφέας, φιλόσοφος, κριτικός τέχνης και δοκιμιογράφος. Θεωρείται ένας από τις σημαντικότερες μορφές της καταλανικής και ισπανικής διανόησης του 20ού αιώνα, έχοντας συνεισφέρει τόσο στον καταλανικό πολιτισμό των πρώτων δεκαετιών του αιώνα ως γενικός γραμματέας του Ινστιτούτου Καταλανικών Σπουδών και ως πρωτοπόρος του ρεύματος του noucentisme όσο και στον ισπανικό ιδιαίτερα μετά την ένταξή του στη φασιστική Φάλαγγα.
Βιογραφία
Μεγάλωσε στη Βαρκελώνη των τελών του 19ου αιώνα, εποχή που είδε την άνοδο του πολιτικού και πολιτιστικού καταλανισμού. Σπούδασε φιλοσοφία και το 1912 ορίστηκε γενικός γραμματέας του Ινστιτούτου Καταλανικών Σπουδών. Η κοπιώδης δημοσιογραφική-δοκιμιογραφική του πορεία στην εφημερίδα La Veu de Catalunya τον ανέδειξε σε πρωτοπόρο του κλασικιστικού κινήματος του noucentisme που επήλθε ως αντίδραση στον καταλανικό μοντερνισμό της πρώτη δεκαετίας. Προώθησε τη δημιουργία δημόσιων βιβλιοθηκών και το επάγγελμα του βιβλιοθοικονόμου στις γυναίκες μέσω της Σχολής Βιβλιοθοικονόμων όπου υπήρξε και καθηγητής. Το 1917 ανέλαβε τη θέση του υπεύθυνου της δημόσιας παιδείας της Ένωσης των Καταλανικών Επαρχιών. Ωστόσο η διαμάχη του με τον έτερο διανοούμενο Ζοζέπ Πουτς ι Καδαφάλκ και η αποστασιοποίησή του από το πολιτικό κόμμα της Ρεζιοναλιστικής Λίγκας επέφεραν την απομάκρυνσή του από επίσημα θεσμικά πόστα της Καταλονίας και την αυτοεξορία του στη Μαδρίτη.
Βρισκόμενος στην ισπανική πρωτεύουσα, το 1926 ορίστηκε μέλος της Ισπανικής Βασιλικής Ακαδημίας (θέση που αποδέχθηκε μόλις το 1938) ενώ τάχθηκε υπέρ των εξεγερμένων κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο, εντασσόμενος στην Ισπανική Φάλαγγα. Με αυτόν τον τρόπο αποτέλεσε έναν από τους ελάχιστους αξιόλογους διανοούμενους της πρώτης δεκαετίας της δικτατορίας του στρατηγού Φράνκο. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του επέστρεψε στην Καταλονία όπου και απεβίωσε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί συγγραφείς στα καταλανικά Κατηγορία:Ισπανοί ακαδημαϊκοί Κατηγορία:Ισπανοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Ισπανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Ισπανοί κριτικοί Κατηγορία:Ισπανοί φιλόσοφοι
Γκράλια
Η Γκράλια (ιταλικά: Graglia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπιέλλα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπιέλλα
Got to Be There (τραγούδι)
Το Got to Be There είναι single του Μάικλ Τζάκσον. Είναι το πρώτο solo single του καλλιτέχνη μετά την επιτυχή καριέρα του ως κύριος τραγουδιστής των Τζάκσον 5. Το single, το οποίο γράφτηκε από την Έλλιοτ Βιλλένσκι, και είχε ως παραγωγό τον Χαλ Ντάβις, έγινε αμέσως επιτυχημένο κομμάτι. Έφθασε στην 1η θέση του τσαρτ του Cashbox, και στη 4η θέση στα Billboard pop και R&B charts. Έφθασε στην 5η θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μετά την κυκλοφορία του πρώτου hit ως solo καλλιτέχνη, η Motown βοήθησε τον Τζάκσον να ηχογραφεί ως solo καλλιτέχνης και ως μέλος των Τζάκσον 5.
Το Got to Be There επανεκτελέστηκε από την Τσάκα Καν στο επώνυμο άλμπουμ της (1982). Επανεκτελέστηκε από τους Boyz II Men για το άλμπουμ τους, Motown: A Journey Through Hitsville USA (2007), και από τους The Miracles στα άλμπουμ τους, Flying High Together και Smokey Robinson & The Miracles: 1957-1972. Μια νέα ενόργανη εκδοχή εκτελέστηκε από τον Τζωρτζ Μπένσον για το Love Remembers (1993).
Παραπομπές
κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Τραγούδια του 1971 Κατηγορία:Singles του 1971 Κατηγορία:Singles (ντεμπούτο)
Σαιν-Βιγκόρ-λε-Γκραν
Το Σαιν-Βιγκόρ-λε-Γκραν (γαλλικά: Saint-Vigor-le-Grand) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Βιγκοριέν (γαλλικά: Saint-Vigoriens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ροδίτης Ροδόπης
Ο Ροδίτης είναι μεγάλο πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 80 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Ροδίτης βρίσκεται στην πεδιάδα της Κομοτηνής σε απόσταση 6 χλμ. ΝΑ. από το κέντρο της πόλης ανάμεσα στον Κηκίδιο (Δ.), τον Κάλχαντα (Β.), το Θρυλόριο (ΝΑ.) και το Ίσαλο (Ν.). Μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Κομοτηνής - Αλεξανδρούπολης, στα δυτικά ο Κάθετος Άξονας Ροδόπης και ο ποταμός Βοσβόζης ενώ στα νότια η Εγνατία Οδός. Το χωριό χαρακτηρίζεται προσφυγικό γιατί κτίστηκε μετά την ανταλλαγή πληθυσμών και την Μικρασιατική καταστροφή και κατοικήθηκε από πρόσφυγες της Ανατολικής Ρωμυλίας (Θράκης).
Η παλιά ονομασία είναι Πρώκτειο και έτσι αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κοσμίου. Το 1957 με το ΦΕΚ 119Α - 03/07/1957 μετονομάστηκε σε Ροδίτης γιατί στην περιοχή υπήρχαν αμπελώνες με την ποικιλία ροδίτη. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Θρυλόριο και τον Φύλακα αποτελούν την κοινότητα Θρυλορίου η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κομοτηνής του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 1.018 κατοίκους.
Λεσσόνα
Η Λεσσόνα (ιταλικά: Lessona) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπιέλλα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπιέλλα
Σαιντ-Κρουά-συρ-Μερ
Το Σαιντ-Κρουά-συρ-Μερ (γαλλικά: Sainte-Croix-sur-Mer) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Κρυσιέν (γαλλικά: Saint-Cruciens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μανιάνο (Ιταλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπιέλλα
Σαιντ-Ονορίν-ντε-Ντυσί
Το Σαιντ-Ονορίν-ντε-Ντυσί (γαλλικά: Sainte-Honorine-de-Ducy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Σαιντ-Ονορίν-ντυ-Φαι
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φαγιακαίν (γαλλικά: Fayacains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Πρωθυπουργός της Γεωργίας
Ο πρωθυπουργός της Γεωργίας ( γεωργιανά : საქართველოს პრემიერ-მინისტრი, μεταγραφή : Sakartvelos p'remier-minist'ri ) είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Γεωργίας. Ο πρωθυπουργός συντονίζει, διευθύνει και ελέγχει τα καθήκοντα της κυβέρνησης και υπογράφει τα νομοσχέδια της κυβέρνησης. Διορίζει και απολύει υπουργούς στην κυβέρνηση. Ο πρωθυπουργός εκπροσωπεί τη Γεωργία στις εξωτερικές σχέσεις και υπογράφει διεθνείς συνθήκες εξ ονόματος της Γεωργίας. Είναι υπεύθυνος για τις δραστηριότητες της κυβέρνησης ενώπιον του Κοινοβουλίου της Γεωργίας.
Ο πρωθυπουργός διορίζεται από το πολιτικό κόμμα που έχει εξασφαλίσει τη πρώτη θέση στις βουλευτικές εκλογές. Ο υποψήφιος πρέπει να κερδίσει την ψήφο εμπιστοσύνης του Κοινοβουλίου και στη συνέχεια να διοριστεί από τον Πρόεδρο της Γεωργίας.
Ιστορία
Το αξίωμα του πρωθυπουργού (προέδρου της κυβέρνησης) εισήχθη στη Γεωργία με την ανακήρυξη ανεξαρτησίας του τον Μάιο του 1918. Καταργήθηκε με τη σοβιετική προσάρτηση της χώρας τον Φεβρουάριο του 1921. Η νέα ανεξάρτητη Γεωργία καθιέρωσε τη θέση του πρωθυπουργού τον Αύγουστο του 1991, για να καταργηθεί ντε φάκτο μόνο μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του Ιανουαρίου 1992 και νόμιμα στο Σύνταγμα του 1995. Το αξίωμα αποκαταστάθηκε στη συνταγματική τροπολογία του Φεβρουαρίου 2004 και τροποποιήθηκε περαιτέρω ως αποτέλεσμα σειράς τροπολογιών που ψηφίστηκαν μεταξύ 2011 και 2018.
Προσόντα
Το αξίωμα του πρωθυπουργού δεν μπορεί να καταληφθεί από πολίτη της Γεωργίας που είναι ταυτόχρονα πολίτης ξένης χώρας.