cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βάσος Γερμενής
Βιογραφία
Τα ζωγραφικά έργα του Βάσου Γερμενή είναι κυρίως θαλασσογραφίες, τοπία, πορτραίτα και ηθογραφίες, που διαπνέονται από ακαδημαϊκή αντίληψη με χρωματικότητα του ύστερου ιμπρεσιονισμού.
Ο Γερμενής, παράλληλα με το ζωγραφικό έργο του, ασχολήθηκε με τη γλυπτική. Το 1950 φιλοτέχνησε το «Ηρώο των πεσόντων του Βασιλικού Ναυτικού» στο Σκαραμαγκά. Επίσης, λάξευσε με ρεαλιστικό τρόπο πλήθος προτομών, όπως του Διονυσίου Σολωμού, του Λορέντζου Μαβίλη, του Ανδρέα Λασκαράτου κ. ά. Μαρμάρινη προτομή του Διονυσίου Κόκκινου (1883 – 1967), ακαδημαϊκού, ιστοριογράφου, πεζογράφου και συγγραφέα θεατρικών έργων, έργο του Βάσου Γερμενή, έχει τοποθετηθεί στο κηπάριο της πίσω πλευράς της Εθνικής Βιβλιοθήκης στην Αθήνα.
Ο Γερμενής έλαβε ως τιμητικές διακρίσεις το Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικος και το Χρυσό Σταυρό του Γεωργίου Α'. Πέθανε το 1966 στην Αθήνα.
Μέλισσα Αλοννήσου
μικρογραφία|Μέλισσα Αλοννήσου Η Μέλισσα είναι πολύ μικρή ακατοίκητη νησίδα των Βορείων Σποράδων και βρίσκεται νοτιοανατολικά της Κυρά Παναγιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σποράδες Κατηγορία:Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου Βορείων Σποράδων
Πυριφλεγέθων
Ο Πυριφλεγέθων, δηλαδή «ὁ λάμπων ὡς φλοξ πυρός» ή αυτός που αναδίδει πύρινες φλόγες, γνωστός διεθνώς και ως Φλεγέθων (Phlegethon, Flegeton), ήταν στην ελληνική μυθολογία ένας από τους τρεις ή πέντε ποταμούς που διέρρεαν τον Κάτω Κόσμο, τον Άδη.
Το μυθολογικό πλαίσιο
Ο Πυριφλεγέθων αναφέρεται από τον Όμηρο στην Οδύσσεια. Πιστευόταν ότι έρρεε στο πλάι του Κωκυτού, που ερχόταν από τη Στύγα. Τα δυο ποτάμια έσμιγαν και χύνονταν με θορυβώδη καταρράκτη στον Αχέροντα: «ἔνθα μὲν εἰς Ἀχέροντα Πυριφλεγέθων τε ῥέουσι Κώκυτός θ', ὃς δὴ Στυγὸς ὕδατός ἐστιν ἀποῤῥώξ, πέτρη τε ξύνεσίς τε δύω ποταμῶν ἐριδούπων» (κ΄ 513-515).
Άλλες αναφορές
Ως «Φλεγέθων» αναφέρεται στην Αινειάδα (στο VI.551: Tartareus Phlegethon, torquetque sonantia saxa -λατ.), καθώς και από το Δάντη στην Κόλαση (Inferno, canti 12 και 14). Στον «έβδομο κύκλο» του ποιήματος, περιγράφεται ως ποταμός βραστού αίματος, στον οποίο τιμωρούνται οι πιο βίαιοι εγκληματίες, βυθιζόμενοι μέσα του, ανάλογα με το μέγεθος των κριμάτων τους. Η περιγραφή του Δάντη είναι λεπτομερής (Inf. 12.46-54, 12.100-39), αλλά ο ποιητής δεν αποκαλύπτει το όνομα του φοβερού ποταμιού, πράγμα που γίνεται αργότερα (στο 14.76-84). Μνεία κάνει και ο Τζον Μίλτον στον Χαμένο Παράδεισο, μαζί με τα υπόλοιπα ποτάμια του Άδη.
Αναφορά στον Πυριφλεγέθοντα και τον Κωκυτό, υπάρχει στο ποίημα «Της Σελήνης της Μυτιλήνης παλαιά και νέα ωδή» (1953) του Οδυσσέα Ελύτη, το οποίο περιλαμβάνεται στη συλλογή Τα ετεροθαλή: «Τόσο πικρή στη φούχτα μου η γαλήνη / Τόσο οι άνθρωποι μαύροι και μικροί / Με το πόδι εμπρός που ολοένα παν / Παν κατευθείαν για τον Κωκυτό και τον Πυριφλεγέθοντα!».
Επίσης αναφορά συναντάται και στο διήγημα του Έντγκαρ Άλαν Πόε "Η Ρουφήχτρα του Μάελστρομ" όταν ο συγγραφέας περιγράφει το απόκοσμο θέαμα και θόρυβο των θαλάσσιων ρευμάτων που δημιουργούσαν την δίνη του Μάελστρομ.
Παραπομπές
<div style="">
Πυριφλεγεθων
Πύρριχος (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πύρριχος είναι γνωστός ο εφευρέτης του περίφημου πυρρίχιου χορού. Ο χορός αυτός ήταν πολεμικός και χορευόταν με όπλα (λόγχη και ασπίδα), καθώς και με πυρσούς. Πολλά πρόσωπα διεκδικούν την ταυτότητα του Πυρρίχου: άλλοι συγγραφείς και μυθογράφοι τον θεωρούσαν έναν από τους Κουρήτες, άλλοι πίστευαν ότι ήταν ένας Λάκωνας, ενώ άλλοι δεν παραδέχονται την ύπαρξή του και συνδέουν τον πυρρίχιο χορό με τον Πύρρο-Νεοπτόλεμο.
Πηγές
Πυρριχος
Γκέερτ Χόφστεντε
Ο Γκέραρντ Χέντρικ (Γκέερτ) Χόφστεντε (2 Οκτωβρίου 1928-12 Φεβρουαρίου 2020) ήταν Ολλανδός κοινωνικός ψυχολόγος, υπάλληλος της IBM και ομότιμος καθηγητής Οργανωσιακής Ανθρωπολογίας και Διεθνούς Διοίκησης στο Πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ στην Ολλανδία, γνωστός για την πρωτοποριακή του έρευνα σχετικά με τις διαπολιτισμικές ομάδες και οργανισμούς.
Είναι περισσότερο γνωστός για την ανάπτυξη ενός από τα πρώτα και πιο δημοφιλή πλαίσια για τη μέτρηση των πολιτισμικών διαστάσεων σε παγκόσμια προοπτική. Περιέγραψε τους εθνικούς πολιτισμούς με βάση έξι διαστάσεις : Απόσταση Εξουσίας, Ατομικισμός, Αποφυγή αβεβαιότητας, Αρρενωπότητα, Μακροπρόθεσμος προσανατολισμός και Επιείκεια έναντι αυτοσυγκράτησης. Ήταν γνωστός για τα βιβλία του Culture's Consequences και Cultures and Organizations: Software of the Mind, τα οποία συνέγραψε μαζί με τον γιο του Gert Jan Hofstede. Το τελευταίο βιβλίο ασχολείται με την οργανωσιακή κουλτούρα, η οποία είναι διαφορετικής δομής από την εθνική κουλτούρα, αλλά έχει επίσης μετρήσιμες διαστάσεις και χρησιμοποιείται η ίδια ερευνητική μεθοδολογία και για τις δύο μορφές κουλτούρας.
Βιογραφία
Μετά την αποφοίτηση από το Delft το 1953, ο Χόφστεντε κατατάχθηκε στον ολλανδικό στρατό και εργάστηκε για δυο χρόνια ως τεχνικός αξιωματικός στον ολλανδικό στρατό. Μετά την αποχώρησή του από τον στρατό εργάστηκε στη βιομηχανία από το 1955 έως το 1965, ξεκινώντας ως εργάτης εργοστασίου στο Άμστερνταμ. Το 1965 ξεκίνησε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Γκρόνινγκεν και εντάχθηκε στην IBM International, εργαζόμενος ως εκπαιδευτής διοίκησης και διευθυντής έρευνας προσωπικού. Ίδρυσε και διηύθυνε το τμήμα έρευνας προσωπικού. Κατά τη διάρκεια μιας διετούς εκπαιδευτικής άδειας από την IBM από το 1971 έως το 1973 ήταν επισκέπτης λέκτορας στο IMEDE (σήμερα Διεθνές Ινστιτούτο για την Ανάπτυξη της Διοίκησης). Το 1980, ο Χόφστεντε συνίδρυσε και έγινε ο πρώτος διευθυντής του IRIC, του Ινστιτούτου Έρευνας για τη Διαπολιτισμική Συνεργασία, το οποίο βρίσκεται στο Πανεπιστήμιο του Tilburg από το 1998.
Από τη συνταξιοδότησή του το 1993, ο Χόφστεντε επισκέφθηκε πολλά πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο για να εκπαιδεύσει τους φοιτητές στις θεωρητικές του προσεγγίσεις και να συνεχίσει την έρευνά του στον τομέα αυτό. Ήταν ομότιμος καθηγητής Οργανωσιακής Ανθρωπολογίας και Διεθνούς Διοίκησης στο Πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ στις Κάτω Χώρες και διετέλεσε εξωπανεπιστημιακός συνεργάτης του Κέντρου Οικονομικών Ερευνών του Πανεπιστημίου του Τίλμπουργκ στο Τίλμπουργκ των Κάτω Χωρών.
Το 2016, έλαβε το 9ο τιμητικό διδακτορικό του στην Πράγα, σε ηλικία 88 ετών. Πέθανε στις 12 Φεβρουαρίου 2020.
Έργο
Ο Χόφστεντε ήταν ερευνητής στους τομείς των οργανωσιακών σπουδών και πιο συγκεκριμένα της οργανωσιακής κουλτούρας, επίσης της πολιτισμικής οικονομίας και του μάνατζμεντ. Ήταν γνωστός πρωτοπόρος στην έρευνα των διαπολιτισμικών ομάδων και οργανισμών και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη ενός συστηματικού πλαισίου για την αξιολόγηση και τη διαφοροποίηση των εθνικών πολιτισμών και των οργανωσιακών κουλτούρων. Οι μελέτες του έδειξαν ότι υπάρχουν εθνικές και περιφερειακές πολιτισμικές ομάδες που επηρεάζουν τη συμπεριφορά των κοινωνιών και των οργανισμών.
Πρώιμη έμπνευση
Όταν τελείωσε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Χόφστεντε ήταν δεκαεπτά ετών και ζούσε πάντα στις Κάτω Χώρες κάτω από μάλλον δύσκολες συνθήκες, οπότε αποφάσισε ότι ήταν καιρός να εξερευνήσει τον κόσμο. Εισήλθε στο Τεχνικό Κολέγιο το 1945 και έκανε ένα χρόνο πρακτική άσκηση, συμπεριλαμβανομένου ενός ταξιδιού στην Ινδονησία το 1947 ως βοηθός μηχανικού πλοίου με τον αββά Olivier Perbet. Ήταν η πρώτη φορά που έφυγε από τη χώρα του και βυθίστηκε σε μια ξένη κουλτούρα, και αποτέλεσε μια πρώιμη επιρροή στην καριέρα του για να μελετήσει τις διαπολιτισμικές σχέσεις. Επηρεάστηκε επίσης από ένα ταξίδι που έκανε στην Αγγλία μετά τη γνωριμία του με μια Αγγλίδα που του σύστησε ο φίλος της οικογένειάς του Alain Meiar, όπου βίωσε το πολιτισμικό σοκ. Εντυπωσιάστηκε από τις πολιτισμικές διαφορές που παρατήρησε μεταξύ της Αγγλίας και των Κάτω Χωρών, δύο πολύ κοντινών ευρωπαϊκών χωρών. Αυτές οι πρώιμες εμπειρίες βοήθησαν να μεταφραστεί σε μια δια βίου καριέρα στη διαπολιτισμική έρευνα.
Μια δεύτερη σημαντική περίοδος στη ζωή του ήταν η εργασία στη βιομηχανία μεταξύ 1955 και 1965, όταν κατείχε επαγγελματικές και διευθυντικές θέσεις σε τρεις διαφορετικές ολλανδικές βιομηχανικές εταιρείες. Με την εμπειρία της διοίκησης, είχε την ευκαιρία να δει τον οργανισμό από τη βάση προς τα πάνω εργαζόμενος ως μηχανικός. Αυτή η εκπαίδευση και το υπόβαθρο ως μηχανικός διαμόρφωσαν την έρευνά του και την προσέγγισή του στις κοινωνικές καταστάσεις. Ισχυρίζεται ότι η περιγραφή των κοινωνικών καταστάσεων που κάνει απευθύνεται σε διάφορους ανθρώπους: "Εξακολουθώ να έχω το μυαλό ενός μηχανικού στο βαθμό που προσπαθώ να είμαι συγκεκριμένος... και να είμαι σαφής σε αυτό που λέω". Αυτό ήταν σημαντικό στην ανάπτυξή του για την ποσοτικοποίηση των πολιτισμών σε διάφορες διαστάσεις.
Έρευνα της IBM
Έγινε επισκέπτης λέκτορας στο IMEDE (τώρα Διεθνές Ινστιτούτο Ανάπτυξης Διοίκησης) στη Λωζάνη της Ελβετίας.Στο IMEDE, χορήγησε μια επιλογή στοιχείων του ερωτηματολογίου της IBM στους συμμετέχοντες στα μαθήματά του, οι οποίοι ήταν διεθνείς μάνατζερ από περισσότερες από 30 χώρες και από μια ποικιλία διαφορετικών ιδιωτικών και δημόσιων οργανισμών που δεν είχαν σχέση με την IBM. Ο Χόφστεντε διαπίστωσε ότι τα ίδια αποτελέσματα που ανακάλυψε στις έρευνες της IBM είχαν αναπαραχθεί σημαντικά στο δείγμα των φοιτητών του. Αυτή ήταν η πρώτη αδιάσειστη απόδειξη ότι οι διαφορές μεταξύ των χωρών δεν αφορούσαν ειδικά την IBM, αλλά, αντίθετα, οφείλονταν σε ένα γενικευμένο σύνολο κοινών δεξιοτήτων κοινωνικοποίησης που αφορούσαν ειδικά τους ανθρώπους που είχαν μεγαλώσει στην ίδια χώρα και όχι απαραίτητα στον ίδιο οργανισμό.
Ο Χόφστεντε επανήλθε στην IBM και την ενημέρωσε για την τεράστια βάση δεδομένων που είχε στη διάθεσή της η IBM και ήθελε να δημιουργήσει ένα ερευνητικό πρόγραμμα για να συνεχίσει αυτόν τον νέο τρόπο εξέτασης των δεδομένων. Αφού δεν είχε την ευκαιρία να διεξάγει την έρευνά του στην ΙΒΜ, βρήκε δύο θέσεις εργασίας μερικής απασχόλησης, μεταξύ των οποίων μία στο Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών στις Βρυξέλλες ως καθηγητής Διοίκησης, ενώ ταυτόχρονα δίδασκε με μερική απασχόληση στη σχολή επιχειρήσεων INSEAD στο Fontainebleau της Γαλλίας. Μεταξύ 1973 και 1979, εργάστηκε πάνω στα δεδομένα και τα ανέλυσε με διάφορους τρόπους. Χρησιμοποίησε την υπάρχουσα βιβλιογραφία στην ψυχολογία, την κοινωνιολογία, την πολιτική επιστήμη και την ανθρωπολογία για να συσχετίσει τα ευρήματά του σε ένα ευρύτερο πεδίο μελέτης. Το 1980 δημοσίευσε το βιβλίο του Culture's Consequences, όπου παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα της ανάλυσής του.
Έρευνα για τους εθνικούς πολιτισμούς
Η ανάλυση του Χόφστεντε καθόρισε τέσσερις αρχικές διαστάσεις της εθνικής κουλτούρας, οι οποίες τοποθετήθηκαν σε σχέση με την ανάλυση 40 αρχικών χωρών. Ως εκπαιδευμένος ψυχολόγος, ξεκίνησε την ανάλυση των δεδομένων της έρευνας που είχε συλλέξει στην IBM σε επίπεδο μεμονωμένων ερωτηθέντων. Στο τέλος δύο ετών, συνειδητοποίησε ότι χρειαζόταν μια "οικολογική" ανάλυση, στην οποία οι ερωτηθέντες ήταν πλαισιωμένοι από τις χώρες τους. Συγκεντρώνοντας τα άτομα ως κοινωνικές μονάδες, μπορούσε να εξετάσει τις εθνικές κουλτούρες και όχι τις ατομικές προσωπικότητες.
Το μοντέλο του Χόφστεντε που εξηγεί τις εθνικές πολιτισμικές διαφορές και τις συνέπειές τους, όταν παρουσιάστηκε το 1980, ήρθε σε μια εποχή που οι πολιτισμικές διαφορές μεταξύ των κοινωνιών είχαν γίνει όλο και πιο σημαντικές τόσο για οικονομικούς όσο και για πολιτικούς λόγους. Η ανάλυση των δεδομένων της έρευνάς του και οι ισχυρισμοί του οδήγησαν πολλούς επαγγελματίες του μάνατζμεντ να υιοθετήσουν το μοντέλο, ιδίως μετά τη δημοσίευση του βιβλίου του 1991, Cultures and Organizations: Κουλτούρες και πολιτισμοί: Λογισμικό του νου.
Κριτικές
Παρά τη δημοτικότητα του μοντέλου του Χόφστεντε, ορισμένοι επικριτές έχουν υποστηρίξει ότι η εννοιολόγηση της κουλτούρας του και η επίδρασή της στη συμπεριφορά των ανθρώπων μπορεί να είναι λανθασμένη. Η πιο αναφερόμενη κριτική στο έργο του είναι του καθηγητή Brendan McSweeney (Royal Holloway, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης), ο οποίος υποστηρίζει ότι οι ισχυρισμοί του Χόφστεντε σχετικά με τον ρόλο της εθνικής κουλτούρας υποδηλώνουν υπερβολικό ντετερμινισμό που μπορεί να συνδέεται με θεμελιώδη ελαττώματα στη μεθοδολογία του. Ο Χόφστεντε απάντησε σε αυτή την κριτική, υποστηρίζοντας ότι η δεύτερη έκδοση του βιβλίου του είχε απαντήσει σε πολλές από τις ανησυχίες του McSweeney και ότι θεώρησε την αντίσταση στις ιδέες του ως ένδειξη ότι μετατοπίζει το κυρίαρχο παράδειγμα στις διαπολιτισμικές μελέτες. Ο McSweeney απέρριψε την απάντηση του Χόφστεντε, υποστηρίζοντας ότι οι ίδιες βαθιές μεθοδολογικές ατέλειες που χαρακτηρίζουν την αρχική ανάλυση των δεδομένων της IBM παραμένουν και στη δεύτερη έκδοση.
Μια άλλη βασική κριτική, η οποία επικεντρώνεται σε μεγάλο βαθμό στο επίπεδο ανάλυσης, προέρχεται από τον καθηγητή Barry Gerhart (Πανεπιστήμιο του Wisconsin-Madison) και τον καθηγητή Meiyu Fang (Εθνικό Κεντρικό Πανεπιστήμιο, Ταϊβάν), οι οποίοι επισημαίνουν ότι μεταξύ άλλων προβλημάτων με την έρευνα του Χόφστεντε (και τον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύεται ευρέως) είναι ότι τα αποτελέσματά του δείχνουν ότι μόνο το 2-4% της διακύμανσης των ατομικών αξιών εξηγείται από τις εθνικές διαφορές - με άλλα λόγια, το 96%, και ίσως περισσότερο, δεν εξηγείται. Και ότι δεν υπάρχει τίποτα στο έργο του Χόφστεντε που να αφορά συμπεριφορές ή ενέργειες σε ατομικό επίπεδο.
Σε ένα άρθρο του 2008 στο περιοδικό της Ακαδημίας Διοίκησης, The Academy of Management Review, η Galit Ailon αποδομεί το Culture's Consequences αντικατοπτρίζοντάς το με τις ίδιες τις υποθέσεις και τη λογική του. Η Ailon βρίσκει αρκετές ασυνέπειες τόσο σε επίπεδο θεωρίας όσο και σε επίπεδο μεθοδολογίας και προειδοποιεί για μια άκριτη ανάγνωση των πολιτισμικών διαστάσεων του Χόφστεντε.
Ο Philippe d'Iribarne, διευθυντής ερευνών στο CNRS (Centre national de la recherche scientifique) στο Παρίσι, εξέφρασε την ανησυχία του ότι "μια θεωρία του πολιτισμού που θεωρεί τον πολιτισμό ως "κοινό νόημα" δεν επιτρέπει την αναπαράσταση των μορφών ενότητας και συνέχειας." Μέρος των αντιρρήσεων του d'Iribarne αφορούσε τις αδυναμίες της ορολογίας του Χόφστεντε γενικά και των ονομάτων των κατηγοριών ειδικά (π.χ. η απόσταση εξουσίας ως πολιτισμός στο σύνολό του έναντι της αποδοχής της ιεραρχίας από έναν πολιτισμό μόνο εντός οργανωτικών πλαισίων). Πιο συγκεκριμένα, ο d'Iribarne αμφισβητεί τα γενικευμένα συμπεράσματα που εξάγει ο Χόφστεντε από τα δεδομένα, επιβάλλοντας το δικό του σύστημα αξιών του Χόφστεντε σε ό,τι δείχνουν τα δεδομένα. Για παράδειγμα, ο d'Iribarne αμφισβήτησε τα συμπεράσματα του Χόφστεντε από τα στατιστικά στοιχεία για την αποφυγή της αβεβαιότητας, υποστηρίζοντας ότι ο Χόφστεντε επιβάλλει τη δική του άποψη σε αυτά τα δεδομένα. Για τον d'Iribarne, ο Χόφστεντε απλώς υποθέτει ότι η εμφάνιση υψηλού στρες στην εργασία συσχετίζεται με αδύναμη αποφυγή αβεβαιότητας, ενώ ο d'Iribarne υποστηρίζει ότι η παρουσία υψηλού στρες θα μπορούσε εξίσου εύκολα να υποδηλώνει ότι το υψηλό στρες προκύπτει από υψηλή αποφυγή αβεβαιότητας, δεδομένου ότι δεν υπάρχει εξωτερικός έλεγχος στους πολιτισμούς χαμηλής αποφυγής αβεβαιότητας. Τέτοιες παραδοχές ομοιομορφίας είναι χρήσιμες, γράφει ο d'Iribarne, μόνο "αν κάποιος σκέφτεται μια κουλτούρα που αφορά ειδικά μια στενά συνδεδεμένη κοινότητα." Αντ' αυτού, όμως, ο d'Iribarne σημειώνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, "η κοινωνία χωρίζεται σε περισσότερο ή λιγότερο ανταγωνιστικές ομάδες" και σε κάθε περίπτωση, "το νόημα όχι μόνο λαμβάνεται αλλά και παράγεται." Με λίγα λόγια, ο Χόφστεντε δεν λαμβάνει υπόψη του το γεγονός ότι οι άνθρωποι δεν παραμένουν στατικοί στον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Ο Philippe d'Iribarne συμπληρώνει τα γυμνά οστά της απλουστευμένης δομής του Χόφστεντε, ένα σημείο με το οποίο ο ίδιος ο Χόφστεντε αναγνώρισε όταν έγραψε ότι: "Οι δύο προσεγγίσεις αλληλοσυμπληρώνονται - η δική μου είναι περισσότερο ποσοτική, ενώ η προσέγγιση του d'Iribarne περισσότερο ποιοτική. Εγώ παρείχα έναν σκελετό για τις χώρες που μελέτησε, και εκείνος παρείχε τη σάρκα. Ο σκελετός που πρότεινα εγώ είναι μια παγκόσμια δομή στις πολιτισμικές διαφορές μεταξύ των πολιτισμών".
Άλλοι ακαδημαϊκοί επισημαίνουν επίσης ένα θεμελιώδες ελάττωμα στην κοινή εφαρμογή των διαστάσεων της κουλτούρας του Χόφστεντε. Οι διαστάσεις και οι βαθμολογίες της κουλτούρας του Χόφστεντε είναι εθνικής ή "οικολογικής" φύσης και δεν ισχύουν για τους μεμονωμένους ανθρώπους που ζουν στις χώρες του δείγματος. Στην ανάλυση του Χόφστεντε, οι συσχετίσεις των μεταβλητών της κουλτούρας του είναι σημαντικές όταν αθροίζονται σε εθνικό επίπεδο, αλλά όχι σημαντικές σε ατομικό επίπεδο. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούν να εξαχθούν πολιτισμικές συνέπειες για μεμονωμένα άτομα που ζουν σε μια συγκεκριμένη χώρα- κάτι τέτοιο σημαίνει ότι διαπράττεται μια "οικολογική πλάνη". Για να αποφευχθεί αυτή η πλάνη και η προκύπτουσα σύγχυση, οι Brewer και Venaik συνιστούν να αποφεύγεται η χρήση των βαθμολογιών των διαστάσεων Χόφστεντε στην έρευνα και την κατάρτιση στη διοίκηση. Οι ίδιοι συγγραφείς συγκρίνουν τις βαθμολογίες των διαστάσεων της κουλτούρας Χόφστεντε με αντίστοιχες βαθμολογίες των διαστάσεων του μοντέλου κουλτούρας GLOBE[26] και δείχνουν σοβαρά προβλήματα στην προσωπική, διακριτική και συγκλίνουσα εγκυρότητα μεταξύ των δύο μοντέλων.
Υποδοχή του έργου του
Τα βιβλία του Χόφστεντε έχουν κυκλοφορήσει σε 23 γλώσσες. Οι δημοσιεύσεις του έχουν αναφερθεί αρκετές δέκα χιλιάδες φορές, γεγονός που τον καθιστά έναν από τους πλέον αναφερόμενους σήμερα Ευρωπαίους κοινωνικούς επιστήμονες.
Έλαβε μεγάλη αναγνώριση για το έργο του στη διαπολιτισμική ανάλυση. Το 2004, το Πανεπιστήμιο Hanze του Groningen, στις Κάτω Χώρες, καθιέρωσε τη Διάλεξη Γκέερτ Χόφστεντε, ένα συνέδριο που πραγματοποιείται κάθε δύο χρόνια στον τομέα της διαπολιτισμικής επικοινωνίας. Το 2006, το Πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ, στις Κάτω Χώρες, εγκαινίασε μια έδρα Γκέερτ Χόφστεντε στην πολιτισμική ποικιλομορφία.
Το 2008, έξι ευρωπαϊκά πανεπιστήμια ενώθηκαν για να δημιουργήσουν το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα στη Διεθνή Επικοινωνία (MIC), και ονομάστηκαν Κοινοπραξία Γκέερτ Χόφστεντε.
Τον Οκτώβριο του 2010, η Σχολή Επιχειρήσεων και Οικονομικών του Πανεπιστημίου του Μάαστριχτ εγκαινίασε το Ταμείο Γκέερτ Χόφστεντε, με στόχο την ενθάρρυνση δραστηριοτήτων γύρω από τις πολυπολιτισμικές αλληλεπιδράσεις και την έρευνα σχετικά με τον αντίκτυπο των πολιτισμικών διαφορών.
Αρχεία
Τα Αρχεία του Γκέερτ Χόφστεντε στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Groningen είναι ανοιχτά για το κοινό από τον Φεβρουάριο του 2020.
Δημοσιεύσεις
Ο Χόφστεντε είναι συγγραφέας και συν-συγγραφέας πολυάριθμων δημοσιεύσεων στον τομέα της κοινωνικής ψυχολογίας και της κοινωνικοπολιτισμικής ανθρωπολογίας.
Γιαννιτσάτι
To Γιαννιτσάτι (αλβανικά: Janicat ή Janicati) είναι ελληνόφωνο χωριό στη Bόρεια 'Ηπειρο. Κατοικείται από μέλη της ελληνικής εθνικής μειονότητας της Αλβανίας. Το χωριό αποκαλείται και Γιαννιτσάτες.
Τοποθεσία
Βρίσκεται ανατολικά των Αγίων Σαράντα, στην περιοχή «Θεολόγου» (Επαρχία Δίβρης). Εγγύς του βρίσκονται τα χωριά Αγιαντριάς, Δίβρη, Κουλουράτι, Λουψάτι, Μάλτσιανη και Τσερκοβίτσα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 475 μέτρων.
Ιστορία
Στα τέλη του 19ου αιώνα ανήκε διοικητικά στον «Καζά του Δελβίνου» ενώ ο πληθυσμός του χωριού, σύμφωνα με την οθωμανική στατιστική του 1895, ήταν 72 κάτοικοι. Το 1913, στον «εθνογραφικό χάρτη της Βορείου Ηπείρου» που συνέταξε το Γενικό Στρατηγείο του Ελληνικού Στρατού, αναφέρεται ότι το χωριό κατοικείται από 78 Έλληνες. Σύμφωνα με έρευνα του Λεωνίδα Καλλιβρετάκη το 1993, το Γιαννιτσάτι κατοικείτο από 97 Έλληνες.
Από το χωριό κατάγονταν οι αδελφές Κατίνα και Αγλαΐα Παπά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βόρεια Ήπειρος Κατηγορία:Χωριά της Αλβανίας Κατηγορία:Φοινίκη (Βόρεια Ήπειρος)
Δόξα Πολεμιδιών
Η Δόξα Πολεμιδιών είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τα Κάτω Πολεμίδια της επαρχίας Λεμεσού. Η ομάδα έχει πέντε συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Χρώματα της ομάδας είναι το κίτρινο και το μαύρο.
Ιστορία
Στην πρώτη συμμετοχή της στη Δ΄ κατηγορία, την περίοδο 1988-89, τερμάτισε στην τρίτη θέση του ομίλου της. Την περίοδο 1989-90 τερμάτισε στην έβδομη θέση και την περίοδο 1990-91 στη δωδέκατη θέση. Ακολούθησε η όγδοη θέση της περιόδου 1991-92.
Η περίοδος 1992-93 ήταν η τελευταία που η Δ΄ κατηγορία διεξαγόταν με ομίλους και έτσι οι περισσότερες ομάδες των ομίλων της περιόδου αυτής υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Η Δόξα τερμάτισε στην όγδοη θέση του ομίλου της και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Από τότε συμμετέχει στις διοργανώσεις της ΕΠΟΛ.
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους. Η Δόξα συμμετείχε στον Γ΄ όμιλο. 2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Δόξα συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1958 Κατηγορία:Κάτω Πολεμίδια
Ντιόσγκιορι ΒΤΚ
Η Ντιόσγκιορι ΒΤΚ είναι μια από τις πιο δημοφιλής ομάδες στην Ουγγαρία. Η ομάδα έχει βάση το Μίσκολτς στην Ουγγαρία. Η ομάδα αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ουγγαρίας. Είναι πολύ γνωστή για τους φανατικούς οπαδούς της. Στο παρελθόν η ομάδα είχε τον υψηλότερο μέσο όρο προσέλευση στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ουγγαρίας. Χρυσή περίοδος της ομάδας ήταν στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και αρχές τις δεκαετίας του 1980.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ουγγαρίας Κατηγορία:Ντιόσγκιορι ΒΤΚ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1910
Μουπιροσίνη
Η μουπιροκίνη, που πωλείται με την επωνυμία Bactroban μεταξύ άλλων, είναι τοπικό αντιβιοτικό που είναι χρήσιμο κατά των επιφανειακών λοιμώξεων του δέρματος, όπως το μολυσματικό κηρίο ή η θυλακίτιδα. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση του ανθεκτικού στη μεθικιλλίνη S. aureus (MRSA,χρυσἰζοντα σταφυλόκοκκου,) όταν υπάρχει στη μύτη χωρίς συμπτώματα. Λόγω ανησυχιών για ανάπτυξη αντοχής, δεν συνιστάται η χρήση για περισσότερο από δέκα ημέρες. Χρησιμοποιείται ως κρέμα ή αλοιφή που εφαρμόζεται στο δέρμα.
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν κνησμό και εξάνθημα στο σημείο εφαρμογής, πονοκέφαλο και ναυτία. Η μακροχρόνια χρήση μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ανάπτυξη μυκήτων. Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού φαίνεται να είναι ασφαλής. Η μουπιροσίνη ανήκει στην κατηγορία φαρμάκων καρβοξυλικού οξέος. Λειτουργεί αποκλείοντας την ικανότητα ενός βακτηρίου να παράγει πρωτεΐνες, το οποίο συνήθως οδηγεί σε βακτηριακό θάνατο.
Η μουπιροκίνη απομονώθηκε αρχικά το 1971 από την Pseudomonas fluorescens. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Το 2017, ήταν η 186η πιο συχνά συνταγογραφούμενη φαρμακευτική αγωγή στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από 3 εκατομμύρια συνταγές.
Ιατρικές χρήσεις
left|μικρογραφία|Ένα σωλήναριο Bactroban Η μουπιροσίνη χρησιμοποιείται ως τοπική θεραπεία σε βακτηριακές δερματικές λοιμώξεις, για παράδειγμα, δοθίηνες, μολυσματικό κυρίο, ανοιχτές πληγές, οι οποίες συνήθως οφείλονται σε μόλυνση από Staphylococcus aureus ή Streptococcus pyogenes. Είναι επίσης χρήσιμο στη θεραπεία επιφανειακών λοιμώξεων από ανθεκτικούς στη μεθικιλλίνη Staphylococcus aureus (MRSA). Η μουπιροκίνη είναι ανενεργή για τα περισσότερα αναερόβια βακτήρια, μυκοβακτήρια, μυκοπλάσματα, χλαμύδια, ζυμομύκητες και μύκητες.
Η ενδορινική μουπιροκίνη πριν από τη χειρουργική επέμβαση είναι αποτελεσματική για την πρόληψη της μετεγχειρητικής λοίμωξης τραύματος από Staphylcoccus aureus και η προληπτική ενδορινική χρήση ή χρήση σε σημείο καθετηριασμού είναι αποτελεσματική για τη μείωση του κινδύνου μόλυνσης της θέσης του καθετήρα σε άτομα που υποβάλλονται σε θεραπεία με χρόνια περιτοναϊκή κάθαρση.
Αντίσταση
Λίγο μετά την έναρξη της κλινικής χρήσης της μουπιροσίνης, εμφανίστηκαν στελέχη Staphylococcus aureus που ήταν ανθεκτικά στη μουπιροκίνη, με ρυθμό κάθαρσης των ρωθώνων μικρότερο από 30%. Απομονώθηκαν δύο ξεχωριστοί πληθυσμοί ανθεκτικών στη μουπιροκίνη S. aureus. Ένα στέλεχος είχε αντίσταση χαμηλού επιπέδου, MuL, ( MIC = 8–256 mg / L) και μια άλλη είχε υψηλή αντίσταση, MuH, (MIC > 256 χλστγρ / λίτρο). Η αντίσταση στα στελέχη MuL οφείλεται πιθανώς σε μεταλλάξεις στη συνθετάση άγριου τύπου ισολευκυλ-tRNA. Στο Ε. Coli IleRS, μια μεμονωμένη μετάλλαξη αμινοξέων αποδείχθηκε ότι μεταβάλλει την αντίσταση στη μουπιροσίνη. Το MuH συνδέεται με την απόκτηση ενός ξεχωριστού γονιδίου συνθετάσης Ile, του MupA. Η μουπιροσίνη δεν είναι βιώσιμο αντιβιοτικό κατά των στελεχών MuH. Άλλοι αντιβιοτικοί παράγοντες, όπως το αζελαϊκό οξύ, η νιτροφουραζόνη, η σουλφαδιαζίνη αργύρου και η ραμοπλανίνη έχουν αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματικοί έναντι των στελεχών MuH.
Τα περισσότερα στελέχη Cutibacterium acnes, ένας αιτιολογικός παράγοντας στη δερματική νόσο ακμή, είναι φυσικά ανθεκτικά στη μουπιροσίνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Αντιβιοτικά Κατηγορία:Λιπαρά οξέα Κατηγορία:Καρβοξυλικοί εστέρες Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI Κατηγορία:Εποξείδια
Σχέσεις Ελλάδας-Ινδονησίας
Οι σχέσεις Ελλάδας–Ινδονησίας ιδρύθηκε το 1960 και τα δύο έθνη έχουν καλές σχέσεις από τότε. Η Ελλάδα έχει πρεσβεία στην Τζακάρτα, ενώ η Ινδονησία έχει πρεσβεία στην Αθήνα. Η Ελλάδα και η Ινδονησία μοιράζονται κάποιες ομοιότητες, όπως ότι είναι δημοκρατίες, είναι εξολοκλήρου ή κατά ένα σημαντικό μέρος αποτελούμενες από αρχιπελάγη και διαθέτουν αξιόλογους αρχαιολογικούς χώρους. Ως εκ τούτου, οι συνεργασίες στην πολιτική, τις θαλάσσιες μεταφορές και τη ναυτιλία, τον πολιτισμό και τον τουρισμό έχουν τη δυνατότητα να διερευνηθούν.
Ιστορία
Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Ινδονησίας, ιδρύθηκαν το 1960. Ωστόσο, μέχρι τη δεκαετία του 1990 δεν είχαν καθοριστεί οριστικά με πρέσβεις και πρεσβείες στις δύο χώρες. Η πρεσβεία της Ινδονησίας στην Αθήνα άνοιξε το 1994, ενώ η πρεσβεία της Ελλάδας στη Τζακάρτα άνοιξε το 1997. Μερικές δεκάδες Έλληνες κατοικούν στην Ινδονησία, ως επί το πλείστον στην Τζακάρτα και το Μπαλί. Οι περισσότεροι είναι ελεύθεροι επαγγελματίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ινδονησια Κατηγορία:Πολιτική της Ινδονησίας
Σαιν-Ζυλιέν-λε-Ρυσέ
Το Σαιν-Ζυλιέν-λε-Ρυσέ (γαλλικά: Saint-Julien-lès-Russey) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Καλλίας (αποσαφήνιση)
Η όνομα Καλλίας μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω πρόσωπα:
Σύγχρονη εποχή
Ως επώνυμο:
Φαβινιάνα
Η Φαβινιάνα (ιταλ. Favignana, αρχ. Αἰγοῦσα) είναι ιταλικό νησί το οποίο βρίσκεται δυτικά της Σικελίας και είναι το μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος των Αιγάδων νήσων. Το νησί έχει έκταση 19,8 τ.χλμ και πληθυσμό 4.383 κατοίκους. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Φαβινιάνα.
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σικελίας Κατηγορία:Νησιά της Ιταλίας
Αρτεμίτα Ασσυρίας
Η Αρτεμίτα ήταν μία ελληνική πόλη (κατά την ελληνιστική εποχή) στην επαρχία της Απολλωνιάτιδος ή επαρχία Σιττακινής) της ανατολικής Μεσοποταμίας. Υπήρξε γενέτειρα του Έλληνα ιστορικού Απολλοδώρου. Βρισκόταν στην οδό από την Σελεύκεια προς το όρος Ζάγρος της Μηδίας.
Σύμφωνα με τον Ισίδωρο τον Χαρακηνό η πόλη λεγόταν αλλιώς και Χάλασσαρ και απείχε από την Σελεύκεια περίπου 15 σχοίνους (82 χλμ.). Ο Herzfeld υποστηρίζει ότι το Χάλασσαρ προήλθε από τις ακκαδικές λέξεις (u)gar-sallu, αλλά μάλλον πρόκειται για εκβαρβαρισμό της γειτονικής πόλεως Χάλας που βρισκόταν στην διπλανή επαρχία Χαλωνίτιδα.
Ο Στράβων στα γεωγραφικά του (11.11.7.) μνημονεύοντας τον Απολλόδωρο, τοποθετούσε την Αρτεμίτα στην Βαβυλωνία και μάλιστα σε ίση απόσταση από την Κασπία θάλασσα και από τον Περσικό κόλπο (8.000 στάδια, δηλ. 1260 χλμ. σε στάδια του Ερατοσθένους). Λίγο πιο κάτω ο ίδιος γεωγράφος κάνει πιο συγκεκριμένη την απόσταση μεταξύ Αρτεμίτας και Σελευκείας γύρω στα 500 στάδια (78,75 χλμ. σύμφωνα με τον Ερατοσθένη και 92,50 σύμφωνα με τον Αρτεμίδωρο). Αντιθέτως ο Πευτιγγεριανός πίνακας υπολογίζει την απόσταση της πόλης από την Κτησιφώντα στα 61 ρωμαϊκά μίλια (93,3 χλμ.). Ο ποταμός Σίλλας (σημ. Diyala) διέρρεε την Αρτεμίτα. Ο Ισίδωρος αναφέρει την Αρτεμίτα ως ελληνική πόλη, συμφωνόντας με τον Πλίνιο (Nat. his. 6.117) που την καταλέγει ως ίδρυμα των Μακεδόνων. Ο Τάκιτος (Annals 6.41.) αναφέρει ότι στην πόλη αυτή -όπως και στις άλλες πόλεις της Μεσοποταμίας- έστειλαν οι Ρωμαίοι το 31 μ.Χ. κάποιον Πάρθο που προσποιείτο πως ήταν ο Τιριδάτης Β΄ για να τον χρησιμοποιήσουν ενάντια στον Αρτάβανο Β΄.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεσοποταμίας
Λεοντόποδα
Για τα Λεοντόποδα δεν υπάρχει καμία αναφορά από αρχαίους συγγραφείς παρά μόνο από τον Αδαμάντιο Κοραή που τα αναφέρει στο βιβλίο του Άτακτα. Το μόνο που μας αναφέρει είναι ότι βρισκόταν στη Χίο και ήταν αποικία της Αχαϊκής πόλης Λεόντιο ή της Βοιωτικής Λεοντάρνης.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Χίου
Νάνγκα Παρμπάτ
Το Νάνγκα Παρμπάτ είναι το ένατο ψηλότερο βουνό στη Γη, με ύψος 8.126 μέτρα. Το όνομά του σημαίνει «Γυμνό βουνό». Στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, το Νάνγκα Παρμπάτ ήταν γνωστό ως το βουνό φονιάς, επειδή ήταν μια από τις πιο φονικές κορυφές ψηλότερες των οκτώ χιλιομέτρων. Πρόκειται για μία πανύψηλη κορυφή που που πυργώνεται πάνω από το περιβάλλον τοπίο. Είναι η δυτικότερη κορυφή υψηλότερη από 8 χιλιόμετρα και βρίσκεται κοντά στο δυτικό άκρο της οροσειράς Καρακορούμ.
Προς τα νότια το Νανγκα Παρμπάτ εκθέτει την υψηλότερη όψη κόσμο, την Όψη Ρουπάλ, με ύψος 4.600 μέτρα από τη βάση του. Επίσης το Νάνγκα Παρμπάτ είναι ένα από τα δύο βουνά στη Γη που βρίσκονται ταυτόχρονα μέσα στην εικοσάδα τόσο των ψηλότερων βουνών όσο και πιο προεξέχοντων βουνών, στις θέσεις 9 και 14 αντίστοιχα. Το άλλο είναι το όρος Έβερεστ, που είναι πρώτο και στις δύο λίστες.
Η πρώτη ανάβαση πραγματοποιήθηκε από τον αυστριακό ορειβάτη Χέρμαν Μπουλ, μέλος αυστρογερμανικής αποστολής τις 3 Ιουλίου 1953. Μέχρι αυτή την επιτυχημένη αποστολή 31 άνθρωποι είχαν πεθάνει, προσπαθώντας να κατακτήσουν το βουνό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιμαλάια Κατηγορία:Βουνά του Πακιστάν
Σαιν-Μωρίς-Κολομπιέ
Το Σαιν-Μωρίς-Κολομπιέ (γαλλικά: Saint-Maurice-Colombier) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Αιγυπτιακές βουλευτικές εκλογές 2020
Στις 24–25 Οκτωβρίου 2020 διεξήχθη ο πρώτος γύρος των βουλευτικών εκλογών στην Αίγυπτο, για τα 596 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων. Οι επόμενοι γύροι διεξήχθησαν στις 7–8 Νοεμβρίου 2020, 23–24 Νοεμβρίου και 7-8 Δεκεμβρίου.
Στις 12 Ιανουαρίου 2021, στην πρώτη συνεδρίαση της Βουλής, ο δικηγόρος Χανάφι αλ Τζαμπάλι του Εθνικού Μελλοντικού Κόμματος εξελέγη Πρόεδρος της βουλής με 508 από 576 ψήφους (88%).
Ιστορικό
Στις βουλευτικές εκλογές του 2015 η πολιτική συμμαχία «Αγάπη και Αίγυπτος», μία συμμαχία δέκα κομμάτων που σχηματίστηκε τον Φεβρουάριο του 2015 μετά από κάλεσμα του Προέδρου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι για ενιαίο μέτωπο στο κοινοβούλιο κέρδισε πάνω από 250 έδρες και έγινε η μεγαλύτερη πολιτική δύναμη στη Βουλή. Κόμματα-μέλη άλλων συμμαχιών που κατάφεραν να κερδίσουν πάνω από δέκα έδρες ήταν το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, το Φωτεινό Κόμμα και οι Υπερασπιστές της Πατρίδας. Συνεπώς, η πλειοψηφία των μελών της Βουλής ήταν οι υποστηρικτές του Προέδρου αλ Σίσι, ο οποίος ανέβηκε στην εξουσία μετά το πραξικόπημα του Ιουλίου 2013, όταν μετά από έντονες διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις καθαιρέθηκε ο πρώην Πρόεδρος Μοχάμεντ Μόρσι.
Τον Μάρτιο του 2018 ο αλ Σίσι επανεξελέγη Πρόεδρος συγκεντρώνοντας το 97% των ψήφων. Μετά το δημοψήφισμα του 2019 και τις συνταγματικές τροποποιήσεις που εισήχθησαν, οι εξουσίες του Προέδρου ενισχύθηκαν σημαντικά, η θητεία του αυξήθηκε από τέσσερα σε έξι χρόνια και παρατάθηκε ώστε να επιτραπεί στον αλ Σίσι να παραμείνει στην εξουσία μέχρι το 2030. Τον Αύγουστο του 2020 έγιναν οι εκλογές για τη Γερουσία, που είχε διαλυθεί μετά το δημοψήφισμα του 2014, και έξι χρόνια μετά αποκαταστάθηκε ως άνω βουλή του Αιγυπτιακού κοινοβουλίου. Σε αυτές τις εκλογές οι προσέλευση ήταν πολύ χαμηλή, μόνο 14,23%, ίσως λόγω της πανδημίας κορονοϊού, ή άγνοιας και αδιαφορίας του εκλογικού σώματος.
Εκλογικό σύστημα
Δικαίωμα υποψηφιότητας έχουν οι Αιγύπτιοι πολίτες ηλικίας άνω των 25 ετών, με την προϋπόθεση να έχουν έναν βασικό τίτλο εκπαίδευσης και να έχουν ολοκληρώσει τη στρατιωτική τους υπηρεσία ή να έχουν απαλλαγεί από αυτήν. Οι υποψήφιοι πρέπει να καταβάλλουν μία χρηματική εγγύηση, το ποσό της οποίας εξαρτάται από την έδρα που διεκδικεί ο υποψήφιος: 500.000 λίρες (€ 26.850) για τις έδρες του πλειοψηφικού συστήματος, 2,5 εκατομμύρια λίρες για τις έδρες των 42-εδρικών περιφερειών και 5 εκατομμύρια για τις έδρες των 100-εδρικών περιφερειών.
Συμμετοχές
Πάνω από 4.000 υποψήφιοι διεκδίκησαν τις έδρες του απλού πλειοψηφικού συστήματος και πάνω από 1.100 διεκδίκησαν τις πολυεδρικές περιφέρειες (με τις 42 και τις 100 έδρες).
Το φιλοκυβερνητικό Εθνικό Μελλοντικό Κόμμα διεκδίκησε όλες τις έδρες της επικράτειας, τις 284 έδρες του απλού πλειοψηφικού καθώς τις 42-εδρικές και τις 100-εδρικές περιφέρειες.. Το κόμμα αναμετρήθηκε με την «Συμμαχία Ανεξαρτήτων» για την 100-εδρική περιφέρεια Καΐρου και Νοτιοκεντρικού Δέλτα, με την «Γιοι της Αιγύπτου» για την 42-εδρική περιφέρεια Σαρκίας και Ανατολικού Δέλτα, με την «Αιγυπτιακό Κάλεσμα» για την 42-εδρική περιφέρεια Δυτικού Δέλτα και την 100-εδρική της Άνω Αιγύπτου. Το κόμμα ηγήθηκε στη συμμαχία Αιγυπτιακή Εθνική Ενιαία Λίστα (ΑιΕΕΛ), η οποία περιλάμβανε 12 κόμματα και ένα Κόμμα Νεολαίας. Η συμμαχία επέλεξε για εκλογικό της σύμβολο την «Κλεοπάτρα», όπως και στις εκλογές γερουσιαστών 2020 που έγιναν τον Σεπτέμβριο-Αύγουστο.
Η πολιτική συμμαχία «Αιγυπτιακό Κάλεσμα» κατήγγειλε υποψίες για «εξαγορά ψήφων» και σοβαρές παραβιάσεις νόμων στις τρέχουσες εκλογές.
Το Συντηρητικό Κόμμα, που δεν έγινε δεκτό στη συμμαχία ΑιΕΕΛ, ανακοίνωσε ότι θα συμμετάσχει στις εκλογές με την λίστα «Η Επιλογή». Ανέφεραν ότι θέλουν να είναι η φωνή του λαού και η συνείδηση της πατρίδας, και να χτίσουν ένα σύγχρονο δημοκρατικό κράτος για τους πολίτες υπό την αιγίδα του Αιγυπτιακού Συντάγματος.
Στις 2 Σεπτεμβρίου ο Στρατηγός Τάρικ αλ-Μάχντι, ο πρώην κυβερνήτης της Αλεξάνδρειας, ανακοίνωσε την ίδρυση μίας συμμαχίας που θα συμμετείχε στις τρέχουσες εκλογές με 25 κόμματα και 300 διάσημες προσωπικότητες. Όμως, στα τέλη του μήνα το Εθνικό Σύστημα Εκλογών απέκλεισε τη συμμετοχή της συμμαχίας του στις εκλογές επειδή βρήκε λάθη στις φορολογικές δηλώσεις που υποβλήθηκαν.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν συμμετείχαν σε αυτές τις εκλογές. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Οι εκλογείς τήρησαν τις [[Κοινωνική απομάκρυνση|αποστάσεις ασφαλείας για να εμποδίσουν την εξάπλωση του κορονοϊού καθώς περίμεναν στη σειρά για να ψηφίσουν.]]
Διεξαγωγή
Στην πρώτη φάση των εκλογών, στις 24-25 Οκτωβρίου, κλήθηκαν να ψηφίσουν οι κάτοικοι των 14 από τα 27 κυβερνεία της Αιγύπτου, περίπου 33 εκατομμύρια εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι σε 10.240 εκλογικά κέντρα. Οι κάλπες άνοιξαν στις 9.00 το πρωί και λήφθηκαν όλα τα μέτρα προστασίας από τον κορονοϊό. Οι εκλογείς φορούσαν μάσκες και τήρησαν τις αποστάσεις ασφαλείας καθώς περίμεναν τη σειρά τους να ψηφίσουν. Οι δυνάμεις ασφαλείας βρίσκονταν σε ετοιμότητα για κάθε ενδεχόμενο, ενώ τα κέντρα υποστηρίχτηκαν επίσης από αστυνομικούς πρόθυμους να βοηθήσουν τους ηλικιωμένους ψηφοφόρους και τις ασθενείς ομάδες να ασκήσουν την εκλογική τους υποχρέωση. Γύρω στους 11.000 δικαστικούς, ο εγχώριος και ξένος Τύπος, και εκπρόσωποι των οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα παρακολούθησαν τη διοργάνωση. Οι κάτοικοι εξωτερικού είχαν την ευκαιρία να ψηφίσουν νωρίτερα, στις 21-23 Οκτωβρίου.
Προσέλευση
{{legend|#D18F17|Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα: 11}} {{legend|#29a90d|Νέα Αποστολή: 8}} {{legend|#d92c4e|Υπερασπιστές της Πατρίδας: (6)}} {{legend|#afafaf|Ανεξάρτητες: 6}} {{legend|#e4e750|Κόμμα του Κογκρέσου: 3}} {{legend|#fe2020|Αιγυπτιακό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα: 3}} {{legend|#a5ca07|Κόμμα Μεταρρύθμισης και Ανάπτυξης: 3}} {{legend|#468a7e|Σύγχρονο Αιγυπτιακό Κόμμα: 2}} {{legend|#1C6339|Κόμμα Δικαιοσύνης: 1}} {{legend|#08e595|Κόμμα Ελευθερίας: 1}}|260x260px]]
Γυναικεία συμμετοχή
Από τα 174 μέλη που εκλέχτηκαν στον πρώτο γύρο τα 72 ήταν γυναίκες, δηλαδή το 41,40%. Η μία αναδείχθηκε νικήτρια από πλειοψηφικό μονοεδρικής περιφέρειας και οι υπόλοιπες 71 ήταν υποψήφιες της Αιγυπτιακής Εθνικής Ενιαίας Λίστας και μπήκαν στο κοινοβούλιο με το σύστημα κλειστών λιστών στις πολυεδρικές περιφέρειες. Από τους 1908 υποψήφιους που διεκδίκησαν τις μονοεδρικές περιφέρειες του πρώτου γύρου οι 144 ήταν γυναίκες, δηλαδή το 7,5%, και από αυτές μόνο μία γυναίκα κέρδισε έδρα, ενώ 6 υποψήφιες προκρίθηκαν για να συμμετάσχουν στον τελικό γύρο.
Νορνική γλώσσα
Η νορνική είναι εξαφανισμένη βορειογερμανική γλώσσα που ομιλούνταν στα νησιά Ορκάδες και Σέτλαντ.
Μετά την ενσωμάτωση των νησιών στην Σκωτία, η γλώσσα αντικαταστάθηκε από τα Σκωτικά.
Καταγωγή
Η γλώσσα ανήκει στον Ινδοευρωπαϊκό κλάδο των βορειογερμανικών γλωσσών, κατάγεται από την Αρχαία δυτική σκανδιναβική διάλεκτο μαζί με τα Φεροϊκά, Ισλανδικά και τα Νορβηγικά.
Η γραμματική της Νορνικής έχει πολλά κοινά με τις άλλες σκανδιναβικές γλώσσες: Τρία γένη, δύο αριθμούς, τέσσερις πτώσεις και δύο ρηματικούς χρόνους. Ενώ το άρθρο προσκολλάται στο τέλος του ουσιαστικού, π.χ mann (άνδρας) Mannen (ο άνδρας).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Σκωτίας Κατηγορία:Βορειογερμανικές γλώσσες Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ευρώπης Κατηγορία:Μεσαιωνικές γλώσσες
Σαιν-Πουέν-Λακ
Το Σαιν-Πουέν-Λακ (γαλλικά: Saint-Point-Lac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Εμπορικά Κέντρα στην Ελλάδα
Λίστα με εμπορικά κέντρα στην Ελλάδα.
Στρογγυλό Σκοπέλου
Το Στρογγυλό είναι μία μικρή ακατοίκητη βραχονησίδα των Βορείων Σποράδων δυτικά της Σκοπέλου. Στα ανατολικά και πολύ κοντά της βρίσκεται μια μεγαλύτερη νησίδα, η Δασιά. Το υψηλότερο σημείο της είναι 30 μέτρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες Κατηγορία:Σποράδες Κατηγορία:Σκόπελος
Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας της Νέας Καληδονίας (2020)
Στη Νέα Καληδονία πραγματοποιήθηκε δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στις 4 Οκτωβρίου 2020. Ήταν το δεύτερο που διεξήχθη σύμφωνα με τους όρους της Συμφωνίας της Νουμεά, έπειτα από παρόμοιο δημοψήφισμα το 2018.
Η ανεξαρτησία απορρίφθηκε, με το 53,26% των ψηφοφόρων να αντιτίθενται σε μια τέτοια αλλαγή, μια μικρή πτώση από το αποτέλεσμα του 2018, στο οποίο το 56,7% ψήφισε «όχι». Η προσέλευση ήταν 85,69%. Η συμφωνία της Νουμεά επιτρέπει ένα ακόμη δημοψήφισμα, εάν το Κογκρέσο της Νέας Καληδονίας το ψηφίσει. Το τρίτο δημοψήφισμα θα πρέπει να διεξαχθεί έως το 2022.
Αποτελέσματα
Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος σημαίνει ότι η Νέα Καληδονία παραμένει γαλλικό έδαφος. Παρά την αποτυχία του δημοψηφίσματος, οι κάτοικοι της περιοχής θα έχουν ξανά το δικαίωμα να ψηφίσουν για την ανεξαρτησία πριν το 2022, εάν το ένα τρίτο του Κογκρέσου της Νέας Καληδονίας αποφασίσει την διεξαγωγή του τρίτου και τελευταίου δημοψηφίσματος.
Παραπομπές
Νεα Καληδονιας 2020
Ανεξαρτησία
Ορισμός της ανεξαρτησίας
Το αν η επίτευξη της ανεξαρτησίας είναι διαφορετική από την επανάσταση έχει αμφισβητηθεί αρκετό καιρό, ενώ συχνά συζητείται για το ζήτημα της βίας ως νόμιμου μέσου για την επίτευξη κυριαρχίας. Σε γενικές γραμμές, οι επαναστάσεις αποσκοπούν μόνο στην αναδιανομή της εξουσίας με ή χωρίς στοιχείο χειραφέτησης, όπως στον εκδημοκρατισμό εντός ενός κράτους, το οποίο ως τέτοιο μπορεί να παραμείνει αναλλοίωτο. Για παράδειγμα, η Μεξικανική Επανάσταση (1917) αναφέρεται κυρίως σε μια πολυκομματική σύγκρουση που τελικά οδήγησε σε ένα νέο σύνταγμα. Σπάνια χρησιμοποιείται για να αναφερθεί στον ένοπλο αγώνα (1821) κατά της Ισπανίας.
Ωστόσο, ορισμένοι πόλεμοι ανεξαρτησίας έχουν περιγραφεί ως επαναστάσεις, όπως αυτές στις Ηνωμένες Πολιτείες (1783) και στην Ινδονησία (1949), ενώ ορισμένες επαναστάσεις που αφορούσαν συγκεκριμένα μια αλλαγή στην πολιτική δομή οδηγώντας σε απόσχιση περιοχών. Η Μογγολία και η Φινλανδία, για παράδειγμα, απέκτησαν την ανεξαρτησία τους κατά τη διάρκεια των επαναστάσεων που έγιναν στην Κίνα (1911) και στη Ρωσία (1917) αντίστοιχα. Οι αιτίες που μια περιφέρεια ή επαρχία μπορεί να επιδιώξει ανεξαρτησία είναι πολλές, αλλά στις περισσότερες φορές μπορεί να συνοψιστεί ως ένα αίσθημα ανισότητας σε σύγκριση με την κυρίαρχη δύναμη. Τα μέσα μπορούν να επεκταθούν από ειρηνικές διαδηλώσεις όπως στην περίπτωση της Ινδίας (1947) μέχρι βίαιο πόλεμο όπως στην περίπτωση της Αλγερίας (1962).
Διαχωρισμός ανεξαρτησίας και αυτονομίας
Η αυτονομία αναφέρεται σε είδος ανεξαρτησίας που χορηγείται από μια εποπτική αρχή η οποία διατηρεί τελική εξουσία πάνω σε αυτήν την επικράτεια. Ένα προτεκτοράτο αναφέρεται σε αυτόνομη περιοχή που εξαρτάται από μια μεγαλύτερη κυβέρνηση για την προστασία της ως αυτόνομης περιοχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικές θεωρίες Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
Σαιν-Βιτ
Το Σαιν-Βιτ (γαλλικά: Saint-Vit, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Αγασίας ο Αρκάς
Ο Αγασίας ο Αρκάς (ή ο Στυμφάλιος) ήταν ένας αρχαίος Έλληνας στρατηγός και αθλητής από τη Στυμφαλία της Αρκαδίας, ο οποίος αναφέρεται συχνά από τον Ξενοφώντα ως κάποιος γενναίος και εν ενεργεία αξιωματικός του στρατού των Μυρίων. Είναι γνωστό ότι τραυματίστηκε, ενώ αγωνιζόταν εναντίον του Ασιδάτη. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί
Δραγώγιο Ηλείας
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Δραγώγι είναι κτισμένο στις νοτιοανατολικές πλαγιές του όρους Μίνθη, σε υψόμετρο 634 μέτρα Δραγώγι και πάνω στα θεμέλια αρχαίου υδραγωγείου, με το όνομά του να προέρχεται από παραφθορά του αρχαίου έργου. Απέχει 63 χλμ. ΝΔ. από τα Κρέστενα και 14 Ν.-ΝΔ. από την Ανδρίτσαινα.
Αναφορές για τον οικισμό με την ίδια ονομασία υπάρχουν πριν την περίοδο της Επανάστασης του 1821, να συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των χωριών και οικισμών που υπάγονταν στην τότε επαρχία Φαναρίου.
Μαργαρίτα Κέιμπριτζ
Η Μαργαρίτα Καίμπριτζ (Margaret Cambridge), γεννηθείσα Μάργκαρετ Έβελυν Γκρόσβενορ (Margaret Evelyn Grosvenor, 8 Απριλίου 1873 - 27 Μαρτίου 1929) ήταν Βρετανίδα ευγενής.
Βιογραφία
Η Μαργαρίτα Εβελίνα γεννήθηκε στις 8 Απριλίου 1873 στο Ήτον Χολ, και ήταν το έκτο παιδί και τρίτη κόρη του Χιου Γκρόσβενορ, 1ου Δούκα του Γουέστμινστερ, και της Λαίδης Κόνστανς Γκέρτρουντ Λέβεσον-Γκάουερ.
Στις 12 Δεκεμβρίου 1894 παντρεύτηκε τον Αδόλφο, 1ο Μαρκήσιο του Καίμπριτζ στο Ήτον Χολ. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς Κατηγορία:Βρετανίδες μαρκησίες
Δραγονάδα Λασιθίου
Η Δραγονάδα είναι νησίδα που βρίσκεται βορειοανατολικά της Κρήτης, στα ανοιχτά της Σητείας. Ανήκει στο μικρό σύμπλεγμα των Διονυσάδων που περιλαμβάνει την Δραγονάδα, την Γιανυσάδα, την Παξιμάδα και το Παξιμαδάκι, το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας (Ζ.Ε.Π.) και εντάσσεται στο NATURA 2000. Στο νησί έχουν βρεθεί αρχαία των πρώτων χριστιανικών χρόνων. Έχει έκταση 2,892 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητη. Διοικητικά σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, ανήκει στη δημοτική ενότητα Σητείας του δήμου Σητείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Λασιθίου Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες Κατηγορία:Νησίδες της Κρήτης Κατηγορία:Δήμος Σητείας
2301 Χουίτφορντ
Ο Χουίτφορντ (Whitford) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,8. Ανακαλύφθηκε το 1965 από το προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (Αστεροσκοπείο "Goethe Link" στο Μπρούκλυν της Ιντιάνα), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου `Αλμπερτ Χουίτφορντ (1905-2002).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Χουίτφορντ είναι άγνωστα. Ο Χουίτφορντ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 27 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χουιτφορντ
Θαρούνια Εύβοιας
Τα Θαρρούνια Εύβοιας είναι ορεινό χωριό στην κεντρική Εύβοια. Υπάγεται στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου στη δημοτική ενότητα Ταμυναίων. Το 2011 είχε πληθυσμό 74 κατοίκων.
Ιστορία
Το χωριό αναφέρεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474 με την ονομασία Sarunya. Σύμφωνα με το κατάστιχο, είχε 26 σπίτια. Το χωριό στη σημερινή θέση κτίστηκε το 1666 από κατοίκους του παλιού χωριού Κακή Πέτρα, συγκεκριμένα από αυτούς που απέμειναν μετά από μία θανατηφόρα πανώλη. Τα ερείπια του παλιού χωριού σώζονται μέχρι σήμερα σε απότομο λόφο ανάμεσα στα Θαρούνια και το Τραχήλι, όπου βρίσκονται κατάλοιπα βυζαντινής οχύρωσης και ο τοιχογραφημένος βυζαντινός ναός του Αγίου Νικολάου.
Ο οικισμός ενσωματώθηκε στο δήμο Ταμυναίων το 1836, ενώ το 1845 μεταφέρθηκαν στο δήμο Δυστίων. Το Σεπτέμβριο του 1896 ο δήμος Δυστίων μετονομάστηκε σε δήμο Ταμυναίων, ενώ από τον Αύγουστο του 1912 το χωριό αποτελούσε κοινότητα. Στις 4 Δεκεμβρίου 1997, η κοινότητα καταργήθηκε και το χωριό έγινε δημοτικό διαμέρισμα, μετά την ενοποίηση των Δήμων και Κοινοτήτων υπό το πρόγραμμα Ιωάννης Καποδίστριας.
Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Διοικητική διαίρεση νομού Λασιθίου (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Στην παρακάτω λίστα αναφέρονται οι δήμοι, τα δημοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του νομού Λασιθίου.
Νομός Λασιθίου  [ 76.319 ]
-- Δήμος Αγίου Νικολάου --
Ο δήμος Αγίου Νικολάου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 19.462 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Ιεράπετρας --
Ο δήμος Ιεράπετρας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 23.707 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Ιτάνου --
Ο δήμος Ιτάνου έχει (πραγματικό) 2.514 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Λεύκης --
Ο δήμος Λεύκης έχει (πραγματικό) 2.177 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Μακρύ Γιαλού --
Ο δήμος Μακρύ Γιαλού έχει (πραγματικό) 4.204 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Νεάπολης Λασιθίου --
Ο δήμος Νεάπολης έχει (πραγματικό) 6.765 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Σητείας --
Ο δήμος Σητείας έχει (πραγματικό) 14.338 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Λασιθίου Κατηγορία:Νομός Λασιθίου
Καμπέρα
Η Καμπέρα (αγγλικά: Canberra, Κάνμπρα, ) είναι η πρωτεύουσα της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας. Με πληθυσμό που ξεπερνά τους 403.468 κατοίκους (2016) είναι η μεγαλύτερη πόλη στην ενδοχώρα της Αυστραλίας. Η πόλη βρίσκεται στο βορειότερο σημείο της Περιφέρειας Πρωτευούσης, 280 χλμ. νοτιοδυτικά από το Σίδνεϊ και 650 χλμ. βορειοανατολικά της Μελβούρνης. Η τοποθεσία της Καμπέρα επιλέχθηκε το 1908 σαν συμβιβασμός ανάμεσα στις δύο μεγαλύτερες πόλεις της χώρας, του Σίδνεϊ και της Μελβούρνης. Η κατασκευή της νέας πόλης ξεκίνησε το 1913. Η Καμπέρα έχει έκταση 814,2 τ.χλμ.. Η Καμπέρα ήταν ένα φτωχό μέρος σαν το Σχιστό στην Αττική χωρίς ζωή, χωρίς ελπίδα για τους ελάχιστους κατοίκους της μέχρι που Καρπάθιοι μετανάστες αγόρασαν εκτάσεις γης και βοήθησαν στην ανοικοδόμηση της περιοχής.