cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2071 Ναντέζντα
Η Ναντέζντα (Nadezhda) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,3. Ανακαλύφθηκε το 1971 από τη Σοβιετική αστρονόμο Ταμάρα Σμιρνόβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από το όνομα της Ναντέζντα Κρούπσκαγια, της συζύγου του Λένιν και εκ των δημιουργών του σοβιετικού εκπαιδευτικού συστήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ναντεζντα
Ντανιέλε Σιλβέστρι
Ο Ντανιέλε Σιλβέστρι (Daniele Silvestri, 18 Αυγούστου 1968) είναι Ιταλός τραγουδιστής.
Σινγκλς
Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές
Χαράκι Ηρακλείου
Το Χαράκι (επίσημο: Χαράκιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μονοφατσίου. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 36, 8 χλμ. Αποτελεί το βορειότερο χωριό του Δήμου. Στον οικισμό βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η ελαιοκομία και η αμπελοκαλλιέργεια. Εορτάζει στις 3 Νοεμβρίου, ημέρα του Αγίου Γεωργίου του Μεθυστή. Λειτουργούν νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο.
Ιστορικά στοιχεία
Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Τεφελίου. Το 1949 με το ΦΕΚ 128Α - 11/06/1949 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με τους οικισμούς Βοριάς και Μαδέ αποτελούν την κοινότητα Χαρακίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αστερουσίων του Δήμου Αρχανών - Αστερουσίων και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 233 κατοίκους.
Δείτε Κοινότητα Χαρακίου
Παραπομπές
Χαρακι Χαρ
497 Ίβα
Η Ίβα (Iva) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,02. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον πιο ενδιαφέροντα αστεροειδή 1627 Ίβαρ. Ανακαλύφθηκε το 1902 από τον Αμερικανό αστρονόμο Ρέιμοντ Σμιθ Ντούγκαν, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Υπήρξε ο πρώτος από τους 16 συνολικά αστεροειδείς που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ίβας εκτιμάται σε 45,3 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της σε 97,3 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι M (μεταλλικός), ενώ το άλβεδό της είναι 0,084. Η Ίβα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 37 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 ως 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιβα
Πανσόλειος Αθλητική Ομοσπονδία
Η Πανσόλειος Αθλητική Ομοσπονδία (ΠΑΟ) είναι ποδοσφαιρική ομοσπονδία της περιοχής της Σολέας στην επαρχία Λευκωσίας στην Κύπρο. Ιδρύθηκε το 1969. Κάθε χρόνο διοργανώνει πρωτάθλημα και κύπελλο. Αποτελεί μία από τις 12 ομοσπονδίες του αγροτικού ποδοσφαίρου στην Κύπρο και είναι ιδρυτικό μέλος της Συνομοσπονδίας Τοπικών Ομοσπονδιών Κύπρου (ΣΤΟΚ).
Ίδρυση
Η ΠΑΟ ιδρύθηκε στις 02 Ιουνίου 1969 κατόπιν πρωτοβουλίας του σωματείου Τριπτόλεμος Ευρύχου με σκοπό τον υγιή αθλητισμό, τη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ της νεολαίας και την καλλιέργεια των συνθηκών ώστε ο αθλητισμός να καταστεί γέφυρα μεταξύ των κοινοτήτων της περιοχής Σολέας και όχι μόνο.
Ιδρυτικά μέλη
Τα ιδρυτικά σωματεία της ομοσπονδίας ήταν:
Πρώτο διοικητικό συμβούλιο
Το πρώτο διοικητικό συμβούλιο της ομοσπονδίας απαρτιζόταν από τους:
Παλαιότερα σωματεία
Τις προηγούμενες δεκαετίες στις διοργανώσεις της ΠΑΟ συμμετείχαν σωματεία τα οποία έχουν αναστείλει τη λειτουργία τους. Μερικά από αυτά είναι:
Διοργανώσεις
Οι διοργανώσεις που διεξάγει η ΠΑΟ σήμερα είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τοπικές Ποδοσφαιρικές Ομοσπονδίες Κύπρου Κατηγορία:Επαρχία Λευκωσίας
Χάβιροβ
Το Χάβιροβ ή Χαβίροφ (τσέχικα: Havířov) είναι πόλη στην περιφέρεια Μοραβίας-Σιλεσίας, στην ανατολική Τσεχία, κοντά στα σύνορα με την Πολωνία. Έχει 82.768 κατοίκους και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην περιφέρεια μετά την Οστράβα. Το Χάβιροβ ιδρύθηκε μετά το Β΄ ΠΠ (είναι η νεότερη πόλη της Τσεχίας) για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των ανθρακωρύχων της περιοχής και από τότε έχει αναπτυχθεί ταχύτατα. Έγινε πόλη το 1955. Στην περιοχή, πέρα από τα ανθρακωρυχεία, βρίσκονται μεταλλουργίες και βιομηχανίες χημικών και επεξεργασίας τροφίμων.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Χάβιροβ έχει αδελφοποιηθεί με:
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της Τσεχίας
Έγκον Σίλε
Ο Έγκον Σίλε (γερμανικά: Egon Schiele, 12 Ιουνίου 1890 - 31 Οκτωβρίου 1918) ήταν Αυστριακός ζωγράφος. Ήταν προστατευόμενος του Γκούσταβ Κλιμτ και ένας από τους σπουδαιότερους ζωγράφους πορτραίτων του 20ου αιώνα. Οι πίνακές του χαρακτηρίζονται κυρίως από ένταση. Χαρακτηρίστηκε επίσης ως ζωγράφος του εξπρεσιονισμού, ωστόσο είχε και επιρροές από την Αρ Νουβό. Το Μουσείο Λέοπολντ της Βιέννης περιέχει την μεγαλύτερη συλλογή έργων του, με πάνω από 200 εκθέματα. Άλλες σημαντικές συλλογές έργων του βρίσκονται στο Μουσείο Έγκον Σίλε στη γενέτειρά του Τουλν αν ντερ Ντόναου και στην Αυστριακή Πινακοθήκη Μπελβεντέρε στη Βιέννη.
Βιογραφία
Ο Έγκον Σίλε γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου 1890 στο Τουλν αν ντερ Ντόναου στην Κάτω Αυστρία. Ο πατέρας του, Άντολφ, εργαζόνταν στους Αυστριακούς Σιδηροδρόμους. Η μητέρα του, Μαρί Σουκούπ(οβα) ήταν γεννημένη στο Κρούμαου της Βοημίας. Όταν ο Σίλε ήταν 15 ετών, ο πατέρας του πέθανε από σύφιλη και κηδεμόνας του έγινε ο θείος του, Λέοπολντ Τσίχατσεκ, ο οποίος, αν και ήταν ενοχλημένος που ο Σίλε δεν ενδιαφερόταν για τις ακαδημαϊκές του επιδόσεις, αναγνώρισε το ταλέντο του στη ζωγραφική.
Το 1906 στάλθηκε να σπουδάσει στη Σχολή Καλών Τεχνών της Βιέννης, ωστόσο, την επόμενη χρονιά, ο Σίλε εγκατέλειψε τη σχολή, καθώς ήταν απογοητευμένος από την αυστηρότητα της σχολής. Το 1907, ο Σίλε αναζήτησε τον Γκούσταβ Κλιμτ, ο οποίος ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για το ταλέντο του νεαρού Σίλε και αγόρασε ορισμένους πίνακές του. Ο Κλιμτ εισήγαγε τον Σίλε στη Wiener Werkstätte, το εργαστήριο που ήταν συνδεδεμένο με τον Ζετσεσιονισμό. Πολλά από τα έργα του χαρακτηρίστηκαν ακόμα και ως πορνογραφικά, γι' αυτό τον λόγο, ο Σίλε δικάστηκε και τελικά φυλακίστηκε για τρεις μέρες επειδή ορισμένοι πίνακές του είχαν εκτεθεί σε χώρο που ήταν προσβάσιμος από παιδιά. Όσο ήταν στη φυλακή, ο Σίλε ζωγράφισε 12 πίνακες που απεικόνιζαν τις δυσκολίες της ζωής στη φυλακή.
Στις 17 Ιουνίου 1915, ο Σίλε παντρεύτηκε την Εντίθ Χαρμς. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Σίλε κλήθηκε να υπηρετήσει στη Πράγα. Πολλοί στρατιωτικοί αναγνώρισαν το ιδιαίτερο ταλέντο του στη ζωγραφική, γι' αυτό τού συμπεριφέρθηκαν καλά. Κατά το φθινόπωρο του 1918, είχε ξεσπάσει η Ισπανική γρίπη, που σκότωσε περίπου 20.000.000 άτομα στην Ευρώπη. Η σύζυγός του, Εντίθ, που ήταν 6 μηνών έγκυος, πέθανε στις 28 Οκτωβρίου, ενώ εκείνος πέθανε τελικά στις 31 Οκτωβρίου 1918, τρεις μόλις μέρες μετά τον θάνατο της συζύγου του, μόλις στα 28 του χρόνια. Κατά το διάστημα των τριών ημερών μεταξύ του θανάτου της συζύγου του και του δικού του, ζωγράφισε ορισμένα σκίτσα της Εντίθ, τα οποία ήταν τα τελευταία του έργα.
Fiat RS.14
Το Fiat RS.14 ήταν ένα δικινητήριο υδροπλάνο, με τετραμελές ή πενταμελές πλήρωμα, το οποίο χρησιμοποιήθηκε από την Ιταλική Βασιλική Αεροπορία (Regia Aeronautica) στον ρόλο της στρατηγικής ναυτικής αναγνώρισης κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Αξιοποιήθηκε επίσης σαν ανθυποβρυχιακό και για την προστασία νηοπομπών. Συνολικά παρήχθησαν 188 μονάδες, συμπεριλαμβανομένων δύο προτύπων.
Σχεδίαση και ανάπτυξη
Το αεροσκάφος ήταν σχεδίαση του Manlio Stiavelli. Τα πρώτα δύο πρωτότυπα δοκιμών ήταν έτοιμα για πτήση τον Μάιο του 1939. Αργότερα προτάθηκε μια εκδοχή του αεροσκάφους που θα είχε συμβατικό σύστημα προσγείωσης αντί για πλωτήρες. Θα μετέφερε ένα πυροβόλο των 37 mm και πολυβόλα των 12.7 mm. Η έκδοση αυτή, που είχε την ονομασία AS.14, προορίζονταν να χρησιμοποιηθεί σαν αεροσκάφος εγγύς υποστήριξη αλλά δεν μπήκε σε παραγωγή. Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 11 Αυγούστου 1943.
Έγκον Σίλε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ζωγράφοι Κατηγορία:Προσωπογράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι του Εξπρεσιονισμού
Fiat RS.14
Επιχειρησιακή ιστορία
Το αεροσκάφος αξιοποιήθηκε σαν στρατηγικό αναγνωριστικό στο θέατρο επιχειρήσεων της Μεσογείου. Επιχειρούσε από βάσεις κατά μήκος της ακτογραμμής της ιταλικής χερσονήσου όπως επίσης και από τη Σαρδηνία και τη Σικελία. Εκτός από τον πρωταρχικό ρόλο της αναγνώρισης, το RS.14 αξιοποιήθηκε και σαν ανθυποβρυχιακό, μεταφέροντας μικρό φορτίο βομβών. Επίσης χρησιμοποιήθηκε στη συνοδεία νηοπομπών. Όταν η Ιταλία συνθηκολόγησε το 1943, τα ελάχιστα αεροσκάφη που είχαν απομείνει εντάχθηκαν στη δύναμη της Aviazione Cobelligerante Italiana, της αεροπορικής δύναμης που πολέμησε στο πλευρό των Συμμάχων. Χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για τη μεταφορά επιβατών.
Βιβλιογραφία
RS.14 Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας
Νταβίντε Γκιρλαντάιο
δεξιά|μικρογραφία|211x211εσ| Η Παναγία και το Βρέφος με τους Αγίους Απολλωνία και Σεβαστιανό, [[τέμπερα σε πίνακα ζωγραφικής από τον Γκιρλαντάιο, 1490, Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας .]] Ο Νταβίντε Γκιρλαντάιο (Davide Ghirlandaio (1452-1525, επίσης γνωστός ως David Ghirlandaio και Davide Bigordi) ήταν Ιταλός ζωγράφος και δημιουργός ψηφιδωτών, που δραστηριοποιήθηκε στη μητρική του πόλη Φλωρεντία.
Τα αδέλφια του, Μπενεντέττο Γκιρλαντάιο (1458–149τ7) και Ντομένικο Γκιρλαντάιο (1449–1494) ήταν και οι δύο ζωγράφοι, όπως και ο ανεψιός του Ριντόλφο Γκιρλαντάιο (1483–1561). Ο Νταβίντε ήταν βοηθός και, στη συνέχεια, συνεργάτης του αδελφού του, του κορυφαίου ζωγράφου Ντομένικο. Μετά τον θάνατο του Ντομένικο, ο Νταβίντε ανέλαβε το εργαστήριό του και εκπαίδευσε τον γιο του Ντομένικο, Ριντόλφο. Δραστηριοποιήθκε στη κατασκευή της ψηφιδωτής διακόσμησης του καθεδρικού ναού του Ορβιέτο.
Δείτε επίσης
κέντρο|μικρογραφία|599x599εσ| [[Αρχάγγελος Ραφαήλ|Ο Αρχάγγελος Ραφαήλ, ο Τωβίτ και ο σκύλος]].
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Φέρρο Καρρίλ Οέστε
Η Φέρρο (ισπανικά: Ferro) είναι αθλητικός σύλλογος της Αργεντινής με έδρα το Μπουένος Άιρες. Ιδρύθηκε το 1904 από ενενήντα πέντε εργαζομένους της εταιρείας που διαχειριζόταν το δυτικό σιδηροδρομικό δίκτυο της πόλης, εξ ου και το πλήρες όνομά της Club Ferro Carril Oeste, το οποίο στα ελληνικά σημαίνει «Λέσχη του Δυτικού Σιδηροδρόμου».
Ιστορία
Καλύτερη εποχή του συλλόγου ήταν η δεκαετία του 1980, όταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φέρρο Φέρρο Φέρρο Φέρρο  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1904 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες του Μπουένος Άιρες
Θάρρος (εφημερίδα της Καλαμάτας)
μικρογραφία|Το κτίριο του Θάρρους, στην οδό Σταδίου 45, στην [[Καλαμάτα]] Το Θάρρος είναι καθημερινή εφημερίδα της Μεσσηνίας, που εκδίδεται στην Καλαμάτα και είναι από τις πρώτες καθημερινές στην Ελλάδα αφού κυκλοφορεί από το 1899. Ξεκίνησε και συνεχίζει από την οικογένεια Αποστολάκη, ενώ τα γραφεία και το αρχείο της στεγάζονται στην οδό Σταδίου 60A, στην Καλαμάτα.
Το Θάρρος αποτελεί ένα θησαυρό πληροφοριών για την Καλαμάτα αλλά και όλη την Ελλάδα αφού εκατοντάδες βιβλία και οδηγοί της πόλης έχουν αντλήσει στοιχεία από το αρχείο του που ξεκινά από το 1899.
Το 1898 ο νεαρός δικηγόρος Ι. Αποστολάκης εξέδωσε την εβδομαδιαία εφημερίδα Πρόνοια και ένα χρόνο αργότερα την έκανε ημερήσια, το Θάρρος. Το πρώτο φύλλο κυκλοφόρησε στις 4 Ιανουαρίου 1899.
Ο εκδότης έφυγε από τη ζωή νωρίς, σε ηλικία 27 ετών, και έτσι συνέχισε την έκδοση, ο αδελφός του Μιχάλης Αποστολάκης. Από το 1939 τη διεύθυνση ανέλαβε ο γιος του Ιωάννης Αποστολάκης, την οποία διατήρησε μέχρι το θάνατό του το 2000.
Από την εφημερίδα έχουν περάσει σπουδαία ονόματα της δημοσιογραφίας. Ο Κ. Αθάνατος, οι Γ. και Ν. Βεντήρης, ο Π. Τσιμπιδάρος, ο Γ. Μαράκας, ο Γ. Φτέρης, ο Γ. Περσόπουλος, ο Μίμης Φερέτος, ο Στράτης Κτεναβέας κ.ά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Ελλάδα Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Καλαμάτα Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Καθημερινές εφημερίδες
Ημίθεος
Ο όρος ημίθεος μπορεί να αναφέρεται σε μία μικρής σημασίας θεότητα, σε κάποιον θνητό ή αθάνατο που είναι γόνος ενός θεού και ενός ανθρώπου, ή κάποιον που απέκτησε θεϊκή υπόσταση μετά θάνατον.
Γνωστός ημίθεος της ελληνικής μυθολογίας είναι ο Ηρακλής, γιος του Θεού Δία και της θνητής Αλκμήνης
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Πολωνική κουζίνα
Η πολωνική κουζίνα (kuchnia polska, ) είναι τρόπος μαγειρέματος και παρασκευής φαγητού που προέρχεται ή είναι ευρέως δημοφιλής στην Πολωνία. Η πολωνική κουζίνα έχει εξελιχθεί με την πάροδο των αιώνων για να γίνει πολύ εκλεκτή λόγω της ιστορίας της Πολωνίας και μοιράζεται πολλές ομοιότητες με τις γειτονικές γερμανική, τσεχική, σλοβακική και σιλεσιανή, καθώς και εβραϊκή μαγειρικές παραδόσεις. Ο πολωνικός τρόπος μαγειρικής σε άλλους πολιτισμούς αναφέρεται συχνά ως à la polonaise.
Η πολωνική κουζίνα είναι πλούσια σε κρέας, ειδικά χοιρινό, κοτόπουλο και βόειο κρέας, επιπροσθέτως μιας μεγάλης ποικιλία λαχανικών, μπαχαρικών και βοτάνων. Είναι επίσης χαρακτηριστική στη χρήση διαφόρων ειδών νουντλς, καθώς και δημητριακών και φαγόπυρων. Σε γενικές γραμμές, η πολωνική κουζίνα είναι πλούσια και βαριά στη χρήση βουτύρου, κρέμας, αυγών και καρυκευμάτων. Τα παραδοσιακά πιάτα απαιτούν μεγάλη προετοιμασία. Πολλοί Πολωνοί επιτρέπουν στον εαυτό τους ένα γενναιόδωρο ποσό του χρόνου για να σερβίρουν και να απολαύσουν το γιορτινό γεύμα τους, ιδιαίτερα στο δείπνο της παραμονής των Χριστουγέννων (Βιγκίλια) ή στο πρωινό του Πάσχα, το οποίο μπορεί να χρειαστεί αρκετές μέρες για να προετοιμαστούν στο σύνολό τους.
Μεταξύ των γνωστών πολωνικών εθνικών πιάτων είναι τα: μπίγκος, πιερόγκι, κιελμπάσα, χοιρινή παναρισμένη κοτολέτα (kotlet schabowy), λαχανοντολμάδες γκοουόμπκι, ζράζι ρολό, ξινή αγγουρόσουπα (zupa ogórkowa), μανιταρόσουπα (zupa grzybowa), τοματόσουπα (zupa pomidorowa), ρόσουου ζωμού κρέατος, ξινόσουπα σίκαλης ζούρεκ, φλάκι πατσά και μπορς με κόκκινα παντζάρια.
Ένα παραδοσιακό πολωνικό δείπνο αποτελείται από τρία πιάτα, ξεκινώντας με μια σούπα όπως ο δημοφιλές ζωμός ρόσουου και τοματόσουπα. Στα εστιατόρια, οι σούπες ακολουθούνται από ένα ορεκτικό όπως ρέγγα (παρασκευασμένη είτε σε κρέμα, λάδι ή πηχτή) ή άλλα αλλαντικά και σαλάτες λαχανικών. Το κύριο πιάτο περιλαμβάνει συνήθως μια μερίδα κρέατος, όπως ψητή χοιρινή παναρισμένη κοτολέτα ή κοτόπουλο, μαζί με λαχανοσαλάτα, τεμαχισμένες ρίζες λαχανικών με λεμόνι και ζάχαρη (καρότο, σελινόριζα, φουρνιστό παντζάρι), ξινολάχανο ή σαλάτα μιζέρια. Τα συνοδευτικά πιάτα είναι συνήθως βραστές πατάτες, ρύζι ή λιγότερο συχνά φαγόπυρο. Τα γεύματα συχνά ολοκληρώνονται με ένα επιδόρπιο, όπως μακόβιετς (makowiec, ρολό παπαρουνόσπορου), τάρτα κρέμας ναπολεόνκα ή τσίζκεϊκ σέρνικ (sernik).
Σε διεθνές επίπεδο, εάν μια πολωνική παράδοση μαγειρικής χρησιμοποιείται σε άλλες κουζίνες, αναφέρεται ως à la polonaise, από τα γαλλικά. Στη Γαλλία, η χρήση βουτύρου αντί για μαγειρικό λάδι, το τηγάνισμα λαχανικών με βουτυρωμένες φρυγανιές, κιμά και μαγειρεμένα αυγά (γαρνιτούρα Πολονέζ), καθώς και η προσθήκη χρένου, χυμού λεμονιού ή ξινής κρέμας σε σάλτσες, όπως η σάλτσα βελουτέ, είναι γνωστή με αυτόν τον όρο.
Μεσαίωνας
δεξιά|μικρογραφία|180x180εσ| [[Φλάκι (σούπα πατσά), γνωστή από τον Μεσαίωνα και αγαπημένο πιάτο του βασιλιά Λαδίσλαου.]] Η πολωνική κουζίνα του Μεσαίωνα βασίστηκε σε πιάτα από γεωργικά προϊόντα και καλλιέργειες δημητριακών (κεχρί, σίκαλη, σιτάρι), κρέατα άγριων και αγροτικών ζώων, φρούτα, μούρα και θηράματα, μέλι, βότανα και τοπικά μπαχαρικά. Ήταν γνωστή κυρίως για την άφθονη χρήση αλατιού από τη Βιελίτσκα και τη μόνιμη παρουσία πλιγουριού (kasza). Μια υψηλή θερμιδική αξία πιάτων και πίνοντας μπύρα ή υδρόμελι ως βασικό ποτό ήταν χαρακτηριστικό της πολωνικής κουζίνας του Μεσαίωνα
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα η κουζίνα της Πολωνίας ήταν βαριά και πικάντικη. Δύο κύρια συστατικά ήταν το κρέας (τόσο το κυνήγι όσο και το βόειο κρέας) και τα δημητριακά. Τα τελευταία αποτελούσαν αρχικά το κεχρί πρόσο (panicum miliaceum), αλλά αργότερα στον Μεσαίωνα άλλα είδη δημητριακών χρησιμοποιήθηκαν ευρέως. Οι περισσότεροι δεν χρησιμοποίησαν ψωμί και αντ' αυτού κατανάλωναν δημητριακά με τη μορφή φαγόπυρου ή διαφόρων τύπων πίτας, μερικά από τα οποία (για παράδειγμα το κόουατς) θεωρούνται παραδοσιακές συνταγές ακόμη και τον 21ο αιώνα. Εκτός από τα δημητριακά, ένα μεγάλο μέρος της καθημερινής διατροφής των Πολωνών του Μεσαίωνα αποτελούταν από φασόλια, κυρίως κουκιά και μπιζέλια. Καθώς η επικράτεια της Πολωνίας ήταν δασώδης, η χρήση μανιταριών, μούρων, ξηρών καρπών και άγριου μελιού ήταν επίσης ευρέως διαδεδομένη. Μεταξύ των εδεσμάτων της πολωνικής αριστοκρατίας ήταν σιγοβρασμένα με μέλι πόδια αρκούδας σερβιρισμένα με σαλάτα με γεύση χρένου (τώρα είδος που προστατεύονται στην Πολωνία), καπνιστή γλώσσα αρκούδας και μπέικον αρκούδα. δεξιά|μικρογραφία|180x180εσ| [[Πιερνίκι (πολωνικό τζίντζερμπρεντ) από το Τόρουν, συνταγή του 14ου αιώνα.]] Χάρη στις στενές εμπορικές σχέσεις με την Τουρκία και τις χώρες του Καυκάσου, η τιμή των μπαχαρικών (όπως το μαύρο πιπέρι και το μοσχοκάρυδο) ήταν πολύ χαμηλότερη στην Πολωνία από την υπόλοιπη Ευρώπη, επομένως οι πικάντικες σάλτσες έγιναν δημοφιλείς. Η χρήση δύο βασικών σαλτσών (jucha czerwona και jucha szara, ή κόκκινο και το γκρίζο αίμα στα παλαιά πολωνικά) παρέμεινε διαδεδομένη τουλάχιστον μέχρι τον 18ο αιώνα.
Τα καθημερινά ποτά περιελάμβαναν γάλα, τυρόγαλα, βουτυρόγαλα και διάφορες αφεψήματα βοτάνων. Τα πιο δημοφιλή αλκοολούχα ποτά ήταν η μπύρα και το υδρόμελι. Ωστόσο, το 16ο αιώνα οι ανώτερες τάξεις άρχισαν να εισάγουν ουγγρικά και σιλεσικά κρασιά. Το υδρόμελι ήταν τόσο διαδεδομένο, που τον 13ο αιώνα ο πρίγκιπας Λέσεκ Α΄ ο Λευκός εξήγησε στον Πάπα ότι οι Πολωνοί ιππότες δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν σε μια σταυροφορία, καθώς δεν υπήρχε υδρόμελι στους Αγίους Τόπους. Επίσης, η βότκα έγινε δημοφιλής, πιθανώς πρώτα μεταξύ των κατώτερων τάξεων. Υπάρχουν γραπτές αποδείξεις που υποδηλώνουν ότι η βότκα προέρχεται από την Πολωνία. Η λέξη «βότκα» καταγράφηκε για πρώτη φορά το 1405 στο Akta Grodzkie, τα δικαστικά έγγραφα από το Παλατινάτο του Σαντόμιες στην Πολωνία. Εκείνη την εποχή, η λέξη wódka (βότκα) αναφερόταν σε χημικές ενώσεις όπως φάρμακα και καλλυντικά, ενώ το δημοφιλές ρόφημα ονομάστηκε gorzałka (γκοζάουκα) (από το παλαιό πολωνικό gorzeć).
Αναγέννηση
Μαζί με την Ιταλίδα βασίλισσα Μπόνα Σφόρτσα (δεύτερη σύζυγος του Σιγισμούνδου Α΄ της Πολωνίας), πολλοί Ιταλοί μάγειρες ήρθαν στην Πολωνία μετά το 1518. Παρά το γεγονός ότι τα γηγενή λαχανικά ήταν ένα αρχαίο και αναπόσπαστο μέρος της κουζίνας, αυτό ξεκίνησε μια περίοδο κατά την οποία τα λαχανικά, όπως το μαρούλι, το πράσο, η σελινόριζα και το λάχανο χρησιμοποιήθηκαν ευρύτερα. Ακόμα και σήμερα, ορισμένα από αυτά τα λαχανικά αναφέρονται στα πολωνικά ως włoszczyzna (βουοστσίζνα), μια λέξη που προέρχεται από το Włochy (Βουόχι), το πολωνικό όνομα για την Ιταλία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η χρήση μπαχαρικών, που έφτασαν στην Πολωνία μέσω εμπορικών οδών της Δυτικής Ασίας, ήταν κοινή μεταξύ εκείνων που μπορούσαν να τα αντέξουν οικονομικά και τα πιάτα που θεωρούνταν κομψά θα μπορούσαν να είναι πολύ πικάντικα. Ωστόσο, η ιδέα ότι η βασίλισσα Μπόνα ήταν η πρώτη που εισήγαγε λαχανικά στην Πολωνία είναι λανθασμένη. Ενώ οι νότιοι μάγειροι της ίσως βοήθησαν στην ανάδειξη και επέκταση του ρόλου των διαφόρων λαχανικών στη βασιλική πολωνική κουζίνα, τα αρχεία δείχνουν ότι η αυλή του βασιλιά Λαδίσλαου Β΄ (στα πολωνικά Władysław II Jagiełło, πέθανε το 1434, πάνω από 80 χρόνια πριν από τη βασιλεία της) απολάμβανε μια ποικιλία λαχανικών, όπως μαρούλι, παντζάρια, λάχανο, γογγύλια, καρότα, μπιζέλια και κουνουπίδι. δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| [[Αγγουράκι τουρσί|Αγγουράκια τουρσί (ogórki kiszone) χωρίς ξύδι.]] Το αγγουράκι τουρσί πολωνικού στιλ (ogórek kiszony) είναι μια ποικιλία που αναπτύχθηκε στο βόρειο τμήμα της Κεντρικής Ευρώπης. Έχει εξαχθεί παγκοσμίως και βρίσκεται στις κουζίνες πολλών χωρών. Συντηρείται συνήθως σε ξύλινα βαρέλια. Ένα αγγουράκι που διατηρείται σε άλμη μόνο για λίγες μέρες έχει διαφορετική γεύση (λιγότερο ξινή) από ένα που διατηρείται σε άλμη για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και ονομάζεται ogórek małosolny, που σημαίνει «ελαφρώς αλατισμένο αγγουράκι». Ένα άλλο είδος αγγουρακίου τουρσί, δημοφιλές στην Πολωνία, είναι το ogórek konserwowy (διατηρημένο αγγουράκι) το οποίο διατηρείται σε ξύδι και όχι σε άλμη και χρησιμοποιούνται διαφορετικά μπαχαρικά δημιουργώντας μια γλυκιά και ξινή γεύση.
Το μόνο αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ότι η αυλή της Βασίλισσας Μπόνα έτρωγε με ιταλικό τρόπο, επειδή χρησιμοποίησε αποκλειστικά Ιταλούς μάγειρες, μερικοί από τους οποίους προσλήφθηκαν αρχικά για να προετοιμάσουν δεξιώσεις για αριστοκρατικές οικογένειες, αλλά οι οποίοι σύντομα σέρβιραν τυπικά ιταλικά πιάτα ως μέρος του καθημερινού μενού της αυλής. Αρχεία της αυλής δείχνουν ότι η βασίλισσα Μπόνα εισήγαγε μεγάλες ποσότητες φρούτων από τη Νότια Ευρώπη, την Αμερική και τη Δυτική Ασία (πορτοκάλια, λεμόνια, ρόδια, ελιές, σύκα, τομάτες), λαχανικά (πατάτες και καλαμπόκι), ξηρούς καρπούς (κάστανα, σταφίδες και αμύγδαλα, συμπεριλαμβανομένης της αμυγδαλόπαστας), μαζί με κόκκους (όπως ρύζι), ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο και ιταλικό ελαιόλαδο. Η αυλή εισήγαγε επίσης διάφορα βότανα και μπαχαρικά, όπως μαύρο πιπέρι, μάραθο, σαφράνι, πιπερόριζα, μοσχοκάρυδο, γαρίφαλο και κανέλα.
Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία
Μέχρι τον διαμελισμό της από τις γειτονικές αυτοκρατορίες, η Πολωνία ήταν μια από τις μεγαλύτερες χώρες στον κόσμο και περιλάμβανε πολλές περιοχές με τις δικές τους χαρακτηριστικές μαγειρικές παραδόσεις. Δύο διαδοχικοί Πολωνοί βασιλιάδες, ο Βλαδίσλαος Δ΄ και ο Ιωάννης Β΄ Καζίμιρ παντρεύτηκαν την ίδια Γαλλίδα Δούκισσα, τη Μαρία Λουίζα Γκοντζάγκα (πολωνικά: Ludwika Maria), κόρη του Καρόλου Α΄ της Μάντουα, οποία εκδιώχθηκε από τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΓ΄ της Γαλλίας για την αφοσίωσή της στον αντίπαλό του Γκαστόν της Γαλλίας. Η Μαρία Λουίζα έφτασε στη Βαρσοβία το 1646 ως χήρα και παντρεύτηκε ξανά το 1649. Η Λουντβίκα έφερε μαζί της μία αυλή γεμάτη Γάλλους, συμπεριλαμβανομένων αυλικών, γραμματέων, αξιωματικών του στρατού, γιατρών, εμπόρων, τεχνιτών, καθώς και πολλών μαγείρων. δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| [[Μπίγκος (στιφάδο του κυνηγού), πολωνικό εθνικό πιάτο με διάφορα κομμάτια κρέατος και λουκάνικων, λάχανο, λάχανο τουρσί, συχνά ολόκληρες ή πολτοποιημένες ντομάτες, μέλι και μανιτάρια.]] Αρχεία δείχνουν ότι οι καλεσμένοι της ψυχαγωγούνταν με τα ακόλουθα: πτηνά, όπως βομβυκίλλες, κεδρότσιχες, χιονοτσίχλονα, αγριόκοτες, πέρδικες, λυροπετεινούς, και αγριόκουρκους, κυνήγι του δάσους, ψάρια και μαλάκια, όπως φιδόψαρα, πέστροφες, θύμαλλους, φρέσκους και καπνιστούς σολομούς, πησσιά, αλατισμένες ρέγγες, λάμπραινες σε ξύδι, στρείδια, σαλιγκάρια και γενοβέζικο πατέ, καθώς και φρέσκα φρούτα και κάστανα. Σερβίρονταν γαλλικά και ιταλικά κρασιά, καθώς και ντόπιες μπύρες και υδρόμελι. Τα πιάτα παρασκευάζονταν σύμφωνα μόνο με γαλλικές συνταγές. Η βασιλική αυλή με όλες τις καινοτομίες της άσκησε ευρεία επιρροή στις υπόλοιπες αριστοκρατικές κατοικίες και ευγενή ανάκτορα σε όλη την Πολωνία. Η γαλλική κουζίνα ήταν στη μόδα και πολλές οικογένειες χρησιμοποίησαν πρόθυμα Γάλλους μάγειρες και παρασκευαστές πατέ. Στα μέσα του 18ου αιώνα, στα πολωνικά τραπέζια εμφανίστηκε η γαλλική σαμπάνια. Επίσης, μεταξύ των πιο σημαντικών εκείνης της περιόδου ήταν η λιθουανική, η εβραϊκή, η γερμανική και η ουγγρική κουζίνα, όπως και η αρμενική, οι οποίες έφτασαν στην Πολωνία πριν από τον 17ο αιώνα μαζί με πολλούς εποίκους, ιδίως στο νοτιοανατολικό τμήμα της Κοινοπολιτείας. Σημαντικά πιάτα της Δυτικής Ασίας έφτασαν στα πολωνικά τραπέζια χάρη στο εμπόριο των Αρμενίων και την πολιτιστική ανταλλαγή με τον γείτονα της Πολωνίας - την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Σπάνιες λιχουδιές μεταφέρθηκαν στη βασιλική αυλή ως δώρα από σουλτάνους και βασιλικούς απεσταλμένους. Οι ισχυρότερες επιρροές σημειώθηκαν στις πόλεις Λβουφ, Κρακοβία, Καμιένιετς Ποντόλσκι και Ζάμοτς λόγω πολλών Αρμενίων που ζούσαν μόνιμα εκεί. Επίσης, λόγω της στενής επαφής με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ο καφές (kawa) και η μπόζα έγιναν δημοφιλείς.
Με την επακόλουθη παρακμή της Πολωνίας και την κρίση παραγωγής σιτηρών που ακολούθησε τον Κατακλυσμό, οι πατάτες άρχισαν να αντικαθιστούν την παραδοσιακή χρήση δημητριακών. Το παλαιότερο επιζών Πολωνικό βιβλίο μαγειρικής, Compendium ferculorum, albo Zebranie potraw («Συλλογή πιάτων») του Στανίσουαφ Τσερνιέτσκι, δημοσιεύθηκε στην Κρακοβία το 1682. Υπό το διαμελισμό, η κουζίνα της Πολωνίας επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τις κουζίνες των γύρω αυτοκρατοριών. Αυτό περιελάμβανε τη ρωσική και γερμανική κουζίνα, αλλά και τις γαστρονομικές παραδόσεις των περισσότερων εθνών της αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας. Ο 19ος αιώνας είδε επίσης τη δημιουργία πολλών πολωνικών βιβλίων μαγειρικής, από τους Γιαν Σίτλερ, Άννα Τσιουντζιεβίτσκα, Βιντσέντα Ζαβάντζκα, Λουτσίνα Τσφιερτσακιεβιτσόβα και άλλους.
Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Οι πιο ανθεκτικές μαγειρικές παραδόσεις της Πολωνίας είναι τα [[πιερόγκι, ένα εθνικό πιάτο της Πολωνίας, το οποίο προέρχεται από τις αρχαίες μαγειρικές παραδόσεις των πρώην πολωνικών ανατολικών εδαφών (Κρέσι). ]] Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Πολωνία έγινε κομμουνιστική χώρα που προσχώρησε στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας. Μερικά εστιατόρια κρατικοποιήθηκαν. Οι κομμουνιστές οραματίστηκαν ένα δίκτυο αιθουσών μεσημεριανού που ονόμασαν «μπουφέ» για τους εργαζόμενους σε διάφορες εταιρείες και μπαρ μλέτσνι («μπαρ γάλακτος») για τους πολίτες. Η πλειονότητα των εστιατορίων που επέζησαν τη δεκαετία του 1940 και του 1950 ήταν κρατικής ιδιοκτησίας. Οι αίθουσες μεσημεριανού γεύματος στο χώρο εργασίας προωθούσαν κυρίως φθηνά γεύματα, όπως σούπες όλων των ειδών, κεφτεδάκια και χοιρινές μπριζόλες και είδη όπως τηγανίτες πατάτας (placki ziemniaczane), τηγανίτες μήλου (placki z jablkami), κοπίτκα (kopytka, πατάτα σε στυλ νιόκι), λενίβε (leniwe, λευκό τυρί του αγρότη που σερβίρεται γλυκό σε στυλ νιόκι) και πιερόγκι. Ένα τυπικό δεύτερο πιάτο αποτελούταν από κοτολέτα με κρέας που σερβίροταν με πατάτες ή φαγόπυρο και σουρούφκα (surówka, ωμά, ζουλιέν λαχανικά). Το δημοφιλές πολωνικό κολέτο schabowy είναι παναρισμένη κοτολέτα παρόμοια με το αυστριακό βιεννέζικο σνίτσελ και την ιταλική και ισπανική μιλανέζα.
Με την πάροδο του χρόνου, η οικονομία ανεπάρκειας οδήγησε σε έλλειψη κρέατος, καφέ, τσαγιού και άλλων προϊόντων καθημερινής χρήσης. Πολλά προϊόντα όπως η σοκολάτα, η ζάχαρη και το κρέας διανέμονταν, με ένα συγκεκριμένο όριο ανάλογα την κοινωνική τάξη και τις απαιτήσεις υγείας. Οι χειρώνακτες εργαζόμενοι και οι έγκυες γυναίκες είχαν γενικά δικαίωμα σε περισσότερα προϊόντα διατροφής. Οι εισαγωγές ήταν περιορισμένες και το μεγαλύτερο μέρος της προσφοράς τροφίμων ήταν εγχώριο. Η κουζίνα έγινε ομοιογενής και το να είσαι σεφ δεν ήταν πια ένα διάσημο επάγγελμα και για δεκαετίες η χώρα ουσιαστικά αποσυνδέθηκε από οποιαδήποτε ξένη κουζίνα. Τροπικά φρούτα (εσπεριδοειδή, μπανάνες, ανανάς, κ.λπ.) ήταν διαθέσιμα κατά τη διάρκεια των διακοπών και τα ντόπια φρούτα και λαχανικά ήταν κυρίως εποχιακά, αλλά ήταν διαθέσιμα σε ιδιωτικούς πάγκους. Για το μεγαλύτερο μέρος του έτους, οι Πολωνοί έπρεπε να περάσουν μόνο με εγχώρια χειμερινά φρούτα και λαχανικά: μήλα, δαμάσκηνα, σταφίδες, κρεμμύδια, πατάτες, λάχανο, ριζικά λαχανικά και κατεψυγμένα προϊόντα. Άλλα προϊόντα διατροφής (ξένης προέλευσης) ήταν διαθέσιμα σε αγορές σε υψηλές τιμές.
Αυτή η κατάσταση οδήγησε με τη σειρά της στη σταδιακή αντικατάσταση της παραδοσιακής πολωνικής κουζίνας με φαγητό που παρασκευαζόταν από οτιδήποτε ήταν διαθέσιμο εκείνη τη στιγμή. Μεταξύ των δημοφιλών πιάτων που σέρβιραν τα δημόσια εστιατόρια ήταν το kotlet mielony (μπιφτέκι), ένα είδος χάμπεργκερ που σερβιρόταν συχνά με πουρέ τεύτλων και φρέσκα καρότα. Οι παραδοσιακές συνταγές διατηρήθηκαν ως επί το πλείστον κατά τη διάρκεια της γιορτής της Βιγκίλια (Παραμονή Χριστουγέννων), για την οποία πολλές οικογένειες προσπαθούσαν να προετοιμάσουν 12 παραδοσιακά πιάτα.
Μια δημοφιλής μορφή πιάτων με ψάρι ήταν, και εξακολουθεί να είναι, το παπρίκας στσετσίνσκι (paprykarz szczeciński) από το λιμάνι του Στσέτσιν, που συνήθως προστείθονταν στα σάντουιτς ως άλειμμα. δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| [[Ζαπιεκάνκα, μια μπαγκέτα με λιωμένο τυρί, κρέας, μανιτάρια, κρεμμύδια και κέτσαπ. Ένα δημοφιλές φαγητό του δρόμου μέχρι και σήμερα, με προέλευση από τη δεκαετία του 1970.]]
Σύγχρονη εποχή
Με την πτώση του κομμουνισμού στην Πολωνία το 1989, άνοιξε ένα κύμα νέων εστιατορίων και τα βασικά τρόφιμα αποκτήθηκαν και πάλι εύκολα. Αυτό οδήγησε σε μια σταδιακή επιστροφή πλούσιας παραδοσιακής πολωνικής κουζίνας, τόσο στο σπίτι όσο και στα εστιατόρια. Ταυτόχρονα, εστιατόρια και σούπερ μάρκετ προώθησαν τη χρήση τυπικών συστατικών άλλων κουζινών του κόσμου. Ανάμεσα στα πιο αξιόλογα τρόφιμα που ξεκίνησαν να γίνονται κοινά στην Πολωνία ήταν τα κολοκυνθοειδή, τα κολοκύθια και όλα τα είδη των ψαριών. Κατά τη διάρκεια των κομμουνιστικών χρόνων, αυτά ήταν διαθέσιμα φρέσκα κυρίως στις παραθαλάσσιες περιοχές.
Η δημοτικότητα του αμερικανικού φαγητού στην Πολωνία, συνήθως McDonald's, KFC και Pizza Hut, μειώνεται, καθώς οι Πολωνοί προτιμούν τη δική τους κουζίνα, συμπεριλαμβανομένου του γρήγορου φαγητού. Εν τω μεταξύ, τα ντονέρ κεμπάπ κερδίζουν δημοτικότητα. Παρ' όλα αυτά, στην πλειονότητα της Πολωνίας μπορεί κανείς να πάρει παραδοσιακά και πολύ δημοφιλή πολωνικά φαγητά του δρόμου, όπως το ζαπιεκάνκα, μια μπαγκέτα σε στυλ πεινιρλί με τυρί, μανιτάρια, κρεμμύδι και μερικές φορές κρέας και κέτσαπ. Υπάρχουν επίσης πολλά εστιατόρια γρήγορης εξυπηρέτησης μικρής κλίμακας που συνήθως σερβίρουν κεμπάπ, χάμπεργκερ, χοτ ντογκ και πολωνικό λουκάνικο κιελμπάσα. Στη νότια ορεινή περιοχή, το οστσίπεκ που σερβίρεται με μαρμελάδα κράνμπερι είναι ένα δημοφιλές φαγητό του δρόμου.
Χριστουγεννιάτικα πιάτα
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Πολωνικό χριστουγεννιάτικο πρωινό. Το παραδοσιακό δείπνο της Παραμονής Χριστουγέννων ονομάζεται Βιγκίλια και δεν περιλαμβάνει κρέας, όπου συνήθως αποτελείται από μπορς με ούσκα - ένα κλασικό πολωνικό ορεκτικό της Παραμονής Χριστουγέννων -, ακολουθούμενο από τηγανητό κυπρίνο, κυπρίνο φιλέτο ή μπακαλιάρο με μήλο & σαλάτα φρέσκου πράσου, κυπρίνο σε πηχτή, κ.λπ.. Παραδοσιακά ο κυπρίνος (τηγανητός ή εβραϊκού στυλ) αποτελεί βασικό συστατικό του γεύματος της Παραμονής Χριστουγέννων σε όλη την Πολωνία. Άλλα δημοφιλή πιάτα, για την επόμενη μέρα, περιλαμβάνουν ρέγγα τουρσί, ρολάκια ρέγγας, πιερόγκι με ξινολάχανο και μανιτάρια του δάσους, ψαρόσουπα, κιελμπάσα, ζαμπόν χοιρομέρι, μπίγκος και σαλάτες λαχανικών. Μεταξύ των δημοφιλών επιδορπίων είναι το τζίντζερμπρεντ, το τσιζκέικ, διάφορα φρούτα όπως τα πορτοκάλια, μεταξύ άλλων, ρολό παπαρουνόσπορου μακόβιετς (makówki στη Σιλεσία), φρούτα κόμποτ, κλούσκι με σπόρους παπαρούνας και τζίντζερμπρεντ. Τα ντόπια πιάτα ανά περιοχή περιλαμβάνουν τα ζούρεκ, σιεμιενότκα (στη Σιλεσία ) και καλντούνι, γεμιστά ντάμπλινγκ με μανιτάρια ή κρέας από τις ανατολικές περιοχές.
Γλυκοπέμπτη
Τα αυθεντικά ντόνατς, που ήταν δημοφιλή μέχρι τον 16ο αιώνα, φτιάχνονταν από την ίδια ζύμη με το ψωμί και γεμίζονταν με χοιρινό και τηγανίζονταν σε λαρδί. Μόνο αργότερα φτιάχνονταν ως γλυκά.
Πασχαλινό πρωινό
Ένα τυπικό πασχαλινό πρωινό συχνά αποτελείται από ψυχρές κοπές που σερβίρονται με σάλτσα χρένου και παντζαροσαλάτα, ψωμί, μπίγκος, ζούρεκ, κιελμπάσα, καπνιστό σολομό ή ρέγγα, μαριναρισμένες σαλάτες λαχανικών, πασχαλινή σαλάτα (τεμαχισμένα βραστά αυγά, πράσινα μπιζέλια, παντζάρι, καρότο, μήλο, πατάτα, μαϊντανό και μαγιονέζα), καφέ, τσάι και κέικ, όπως κέικ σοκολάτας, μακόβιετς, μαζούρεκ, σέρνικ, κ.λπ..
Τοπικές κουζίνες και σούπες
Η Πολωνία διαθέτει μια σειρά από μοναδικές τοπικές κουζίνες με διαφορές στα παρασκευάσματα και τα συστατικά ανά περιοχή. Για έναν εκτενή κατάλογο με τα πιάτα που είναι τυπικά για τη Γαλικία, το Κρέσι, την Ποντλάχια, τη Μασοβία (συμπεριλαμβανομένης της Βαρσοβίας), τη Μαζουρία, την Πομερανία, τη Σιλεσία, την Ελάσσων Πολωνία, τα βουνά Τάτρα και τη Μείζων Πολωνία, δείτε: Κατάλογος πιάτων πολωνικής κουζίνας. δεξιά|μικρογραφία| [[Τοματόσουπα (zupa pomidorowa) με ρύζι ή νουντλς είναι ένα δημοφιλές πιάτο ως μέρος ενός πολωνικού δείπνου.]] δεξιά|μικρογραφία| Ζούρεκ (ξινή σούπα σίκαλης με άσπρο κιελμπάσα και αυγό).
Κρέας και ψάρι
δεξιά|μικρογραφία| Ένα τυπικό πολωνικό γεύμα: kotlety mielone (κοτολέτα χοιρινού [[Κιμάς|κιμά), πατάτες, παντζάρια και τσάι με λεμόνι.]] δεξιά|μικρογραφία| [[Ρολάκια ρέγγας, τυλιχτά φιλέτα τουρσί ρέγγας που σερβίρονται κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων. Παραδοσιακή στην πολωνική, τη γερμανική και την εβραϊκή κουζίνα.]]
Με βάση τα ζυμαρικά
Τα γλυκά πιερόγκι μπορούν να έχουν γέμιση με γλυκό τυρί ή με εποχιακά φρούτα, όπως μύρτιλλα, δαμάσκηνα, βύσσινα, κ.λπ..
Συνοδευτικά και σαλάτες
δεξιά|μικρογραφία| [[Κότλετ σχαμπόβι (παναρισμένο χοιρινό παϊδάκι) με καρτόφλε (βραστές πατάτες).]] δεξιά|μικρογραφία| Η [[μιζέρια είναι σαλάτα από ξινή κρέμα με λεπτοκομμένα αγγούρια, βότανα και ζάχαρη. Παρασκευάζεται αποκλειστικά στην Πολωνία.]]
Ψωμί
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Πάγκος ψωμιού στο [[Σάνοκ, Πολωνία.]] Το ψωμί (chleb) και τα ψωμάκια (bułka, kajzerka) ολοκληρώνουν την πολωνική κουζίνα και την παράδοση της. Αποτελεί ουσιαστικό μέρος και των δύο για αιώνες. Σήμερα το ψωμί παραμένει ένα από τα πιο σημαντικά τρόφιμα στην πολωνική κουζίνα. Το κύριο συστατικό για το πολωνικό ψωμί είναι η σίκαλη ή το σιτάρι. Το παραδοσιακό ψωμί έχει τραγανή κρούστα, είναι μαλακό αλλά όχι πολύ μαλακό στο εσωτερικό και έχει αξέχαστο άρωμα. Τέτοιο ψωμί είναι φτιαγμένο με προζύμι, που του προσδίδει μια ξεχωριστή γεύση. Μπορεί να αποθηκευτεί για περίπου μία εβδομάδα χωρίς να γίνει πολύ σκληρό και να μην θρυμματίζεται κατά την κοπή.
Στην Πολωνία, το καλωσόρισμα με ψωμί και αλάτι (« chlebem i solą») συνδέεται συχνά με την παραδοσιακή φιλοξενία («staropolska gościnność») της πολωνικής αριστοκρατίας (szlachta, «σλάχτα»), που υπερηφανευόταν για τη φιλοξενία τους. Ένας Πολωνός ποιητής του 17ου αιώνα, ο Βεσπάζιαν Κοχόφσκι, έγραψε το 1674: «Ω καλό ψωμί, όταν δίνεται στους επισκέπτες με αλάτι και καλή θέληση!». Ένας άλλος ποιητής που ανέφερε το έθιμο ήταν ο Βάτσουαφ Ποτότσκι. Το έθιμο, ωστόσο, δεν περιοριζόταν μεταξύ των ευγενών, καθώς Πολωνοί όλων των τάξεων εξασκούσαν αυτήν την παράδοση, που αντανακλάται στις παλαιές πολωνικές παροιμίες. Σήμερα, η παράδοση παρατηρείται κυρίως τις ημέρες του γάμου, όταν οι νεόνυμφοι χαιρετίζονται με ψωμί και αλάτι από τους γονείς τους κατά την επιστροφή τους από την εκκλησία.
Επιδόρπια και γλυκά
δεξιά|μικρογραφία|190x190εσ| Μακόβιετς (ρολό παπαρουνόσπορου). δεξιά|μικρογραφία|190x190εσ| [[Σέρνικ (τσίζκεϊκ).]] δεξιά|μικρογραφία|190x190εσ| [[Ναπολεόνκα (τάρτα κρέμας).]] μικρογραφία|190x190εσ| Rogal świętomarciński (Ρόγκαλ σφιεντομαρτσίνσκι, [[κρουασάν του Αγίου Μαρτίνου)]]
Αλκοολούχα
Τα παραδοσιακά πολωνικά αλκοολούχα ποτά περιλαμβάνουν το υδρόμελι, τη μπύρα, τη βότκα (παλαιά πολωνικά ονόματα: okowita, gorzała) και σε μικρότερο βαθμό το κρασί. Τις τελευταίες δεκαετίες η μπύρα έχει γίνει πολύ συνηθισμένη, ενώ το κρασί καταναλώνεται λιγότερο συχνά, αν και τα τελευταία χρόνια η τάση για κατανάλωση αυξάνεται παράλληλα με την αύξηση της παραγωγής τοπικών σταφυλιών για κρασί σε μικρούς αμπελώνες στη Ελάσσων Πολωνία, στα Κάτω Καρπάθια, στη Σιλεσία και στη Δυτική Πομερανία. Μεταξύ των αλκοολούχων ποτών, η πολωνική βότκα παρασκευάζεται παραδοσιακά από σπόρους ή πατάτες, όπου ουσιαστικά αντικατέστησε το πρώην διαδεδομένο υδρόμελι. μικρογραφία| Πολωνικός [[μηλίτης.]] Ορισμένες πηγές υποδηλώνουν ότι η πρώτη παραγωγή βότκας πραγματοποιήθηκε στην Πολωνία ήδη από τον 8ο αιώνα και έγινε πιο διαδεδομένη τον 11ο αιώνα. Η πρώτη γραπτή αναφορά στον κόσμο για το ποτό και τη λέξη «βότκα» ήταν το 1405 από τον καταγραφέα πράξεων των Akta Grodzkie, των δικαστικών εγγράφων από το Παλατινάτο του Σαντόμιες στην Πολωνία.
Η παραγωγή βότκας σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα ξεκίνησε στην Πολωνία στα τέλη του 16ου αιώνα. Μέχρι τον 17ο και 18ο αιώνα, η πολωνική βότκα ήταν γνωστή στις Κάτω Χώρες, τη Δανία, την Αγγλία, τη Ρωσία, τη Γερμανία, την Αυστρία, την Ουγγαρία, τη Ρουμανία, την Ουκρανία, τη Βουλγαρία και τη λεκάνη της Μαύρης Θάλασσας. Η βότκα ήταν το πιο δημοφιλές αλκοολούχο ποτό στην Πολωνία έως το 1998, όταν την ξεπέρασε η μπύρα.
Μη αλκοολούχα
Στη σύγχρονη εποχή, το τσάι είναι ίσως το πιο δημοφιλές, όπου πίνεται μερικές φορές με μια φέτα λεμονιού και γλυκαίνεται με ζάχαρη. Το τσάι ήρθε στην Πολωνία από την Αγγλία λίγο μετά την εμφάνισή του στη Δυτική Ευρώπη, κυρίως λόγω των Ολλανδών εμπόρων. Ωστόσο, η επικράτησή του αποδίδεται στους Ρώσους τον 19ο αιώνα - όπου εκείνη τη στιγμή τα σαμοβάρια που εισάγονταν από τη Ρωσία έγιναν συνηθισμένα στα σπίτια της Πολωνίας. Το τσάι σερβίρεται συνήθως με μια φέτα λεμονιού και γλυκαίνεται με ζάχαρη ή μέλι. Το τσάι με γάλα ονομάζεται bawarka (μπαβάρκα, «βαυαρικό στιλ»). Ο καφές πίνεται επίσης ευρέως από τον 18ο αιώνα, καθώς η Πολωνία συνόρευε με την Οθωμανική Αυτοκρατορία εκείνη την εποχή. Το κβας καταναλώθηκε επίσης στα ανατολικά μέρη της Πολωνίας, ωστόσο, δεν είναι τόσο δημοφιλές όσο ήταν κάποτε πριν από αιώνες. Παρασκευάζεται συνήθως από ψωμί σίκαλης, συνήθως γνωστό ως κριθαρόψωμο και δεν ταξινομείται ως αλκοολούχο ποτό στην Πολωνία, καθώς η περιεκτικότητά του σε αλκοόλη κυμαίνεται συνήθως σε 0,5-1%. Υπάρχουν πολλές παραλλαγές του ποτού, ωστόσο, υπάρχει μια παραδοσιακή πολωνική συνταγή. Τα ποτά που καταναλώνονται συχνά περιλαμβάνουν επίσης τα: βουτυρόγαλα, κεφίρ, ξινόγαλα, στιγμιαίος καφές, διάφορα μεταλλικά νερά, χυμούς και πολλές μάρκες αναψυκτικών. Σημαντικός αριθμός Πολωνών απολαμβάνει ανθρακούχο νερό και στους πελάτες στα εστιατόρια προσφέρεται πάντα τόσο μεταλλικό όσο και ανθρακούχο νερό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές κουζίνες
1354 Μπότα
Ο Μπότα (Botha) είναι ένας πολύ σκουρόχρωμος (πιο μαύρος από ένα κομμάτι κάρβουνο) αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,915. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ και του έδωσε το όνομα του πρώτου πρωθυπουργού της Νοτιοαφρικανικής Ενώσεως (πρόδρομου κράτους της Νότιας Αφρικής), του Λούις Μπότα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μπότα εκτιμάται σε 48,75 (± 5,8) χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0225, ένα από τα χαμηλότερα για αστεροειδή. Ο Μπότα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 4 περίπου ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μποτα
Ομαδικό Πρωτάθλημα Γυναικών (TNA)
Ιστορία
Ο τίτλος αυτός, δημιουργήθηκε τον Αύγουστο του 2009. Πρώτες πρωταθλήτριες στις 20 του Αυγούστου, έγιναν οι Σαρίτα και Τέιλορ Γουάιλντ. Το 2012, ο Έρικ Γιάνγκ, έγινε ο πρώτος άνδρας που κατακτά τον τίτλο, στο πλευρό της Ο Ντι Μπι. Οι δυο τους ήταν οι τελευταίοι πρωταθλητές και σημείωσαν ρεκόρ κατοχής των τίτλων, αφού τους κατείχαν για 478 ημέρες.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματική Πάλη
1663
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1663 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Νομός Αιτωλοακαρνανίας
Η Αιτωλοακαρνανία (επίσημη ονομασία: Νομός Αιτωλίας και Ακαρνανίας) ήταν ένας από τους πενήντα ένα νομούς της Ελλάδας. Σήμερα αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται στο δυτικό μέρος της Στερεάς Ελλάδας και αποτελεί την μεγαλύτερη σε έκταση περιφερειακή ενότητα της Ελλάδας. Αποτελεί ένωση της Αιτωλίας και της Ακαρνανίας. Πρωτεύουσα του νομού ήταν η Ηγουμενίτσα και μεγαλύτερη πόλη και οικονομικό κέντρο το Αγρίνιο. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι η Ναύπακτος, το Αιτωλικό, η Αμφιλοχία, η Βόνιτσα, ο Αστακός και το Θέρμο. Η περιοχή είναι συνδεδεμένη από το 2004 με την Πελοπόννησο μέσω της Γέφυρας Ρίου - Αντιρρίου, ενώ συνεχίζει να λειτουργεί, στην ίδια περιοχή, η σύνδεση με πορθμείο. Επίσης στο βορειοδυτικό άκρο της συνδέεται με πλωτή γέφυρα με το νησί της Λευκάδας ενώ μέσω της υποθαλάσσιας σήραγγας Πρέβεζας - Ακτίου συνδέεται με την περιφερειακή ενότητα Πρέβεζας.
Οι περιφερειακες ενότητες με τις οποίες συνορεύει είναι της Λευκάδας στα δυτικά, της Άρτας, της Πρέβεζας και της Καρδίτσας στα βόρεια, της Ευρυτανίας στα βορειοανατολικά, της Φωκίδας στα ανατολικά και της Αχαΐας στα νότια.Τα σημαντικότερα λιμάνια του νομού είναι τα λιμάνια του Αστακού, του Μεσολογγίου, της Ναυπάκτου και της Αμφιλοχίας.
Διοικητική διαίρεση
Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ο νομός Αιτωλοακαρνανίας αποτελεί την περιφερειακή ενότητα Αιτωλοακαρνανίας που υπάγεται στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας της Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου. Η Π.Ε. αποτελείται από 7 δήμους:
Γεωγραφία
Τα νοτιοδυτικά παράλια χαρακτηρίζονται απ' την παρουσία λιμνοθαλασσών, με γνωστότερες αυτές του Μεσολογγίου και του Αιτωλικού. Ο κυριότερος ποταμός είναι ο Αχελώος, που αποτελεί το φυσικό όριο ανάμεσα στην Αιτωλία και την Ακαρνανία, ενώ άλλοι αξιόλογοι ποταμοί είναι ο Εύηνος κι ο Μόρνος. Στην ενδοχώρα του νομού δεσπόζει η Τριχωνίδα, η οποία είναι και η μεγαλύτερη λίμνη της Ελλάδας (96 τ.χλμ.). Στο νομό υπάρχουν επίσης οι λίμνες: Αμβρακία, Λυσιμαχία, Οζερός, Βουλκαριά και οι τεχνητές λίμνες Καστρακίου, Κρεμαστών και Στράτου. Τα βουνά της Αιτωλοακαρνανίας περιλαμβάνουν το Παναιτωλικό, που είναι το ψηλότερο βουνό του νομού (1.924 μ.) στα βορειοανατολικά, Ακαρνανικά όρη στα δυτικά, τα όρη Βάλτου στα βορειοδυτικά, το όρος Αράκυνθος (Ζυγός) στα νότια, τα όρη Ναυπακτίας γνωστά και ως Κράβαρα στα νοτιοανατολικά. Ανάμεσα στα Ναυπάκτια όρη και το Παναιτωλικό όρος και χωρίς να διακόπτεται ο ορεινός όγκος βρίσκονται τα Όρη Λιδωρικίου. Τέλος, στην Αιτωλοακαρνανία βρίσκεται το σημείο με το χαμηλότερο υψόμετρο στην Ελλάδα με -10 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.
μικρογραφία|260x260εσ|Το δάσος του Φράξου στην Αιτωλοακαρνανία
Κλίμα
Το κλίμα της ποικίλει από πολύ θερμά καλοκαίρια, με θερμοκρασίες που συχνά ξεπερνούν τους 40 °C, με πολλή υγρασία σε ήπιους χειμώνες στις χαμηλού υψομέτρου περιοχές. Κρύοι χειμώνες κυριαρχούν στις ορεινές περιοχές, ενώ σε ακόμη μεγαλύτερα υψόμετρα, χιόνια καθώς και κρύος καιρός χαρακτηρίζουν τους χειμερινούς μήνες, ενώ τα καλοκαίρια είναι δροσερά.
Οικονομία
Η οικονομία του νομού είναι κυρίως αγροτοκτηνοτροφική, με μεγάλη παραγωγή κυρίως στις νότιες περιοχές. Είναι μια απ' τις κύριες καπνοπαραγωγικές περιοχές της χώρας, ενώ καλλιεργούνται ακόμη ρύζι, όσπρια, δημητριακά, ελιές. Στα νοτιοδυτικά παράλια λειτουργούν ιχθυοκαλλιέργειες ενώ υπάρχουν και μεγάλες αλυκές ειδικά στην περιοχή του Μεσολογγίου. Στον τομέα της κτηνοτροφίας ο νομός κατέχει μια από τις υψηλότερες θέσεις στην εγχώρια παραγωγή χοιρινού κρέατος με σύγχρονες μονάδες στην περιοχή της Βόνιτσας και του Αστακού.
Αρκετοί κάτοικοι, των ορεινών περιοχών κυρίως, ασχολούνται με την εκτροφή των αιγοπροβάτων κατά τον παραδοσιακό τρόπο, καθώς στα μέρη αυτά έχει σταματήσει εντελώς η όποια αγροτική δραστηριότητα. Στην Ορεινή Ναυπακτία τα τελευταία χρόνια με Ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις αναπτύσσεται η εκτροφή βοϊδολατών ελευθέρας βοσκής.
Ιστορία
thumb|right|260px|Αγρίνιο thumb|right|260px|Μεσολόγγι-Ο κήπος των ηρώων thumb|right|260px|Τοπίο της λιμνοθάλασσας
Η περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας συνδέεται με μακρόχρονη ιστορία που χάνεται στα βάθη των αιώνων.
Αρχαίοι ιστορικοί όπως ο Θουκυδίδης και γεωγράφοι όπως ο Παυσανίας και Στράβων μας πληροφορούν για το ρόλο που έπαιξε η περιοχή στην αρχαιότητα. Έβγαλε τον μεγαλύτερο τραγουδιστή της δημοτικής μας παράδοσης, τον Τάκη Καρνάβα (γεννήθηκε το 1936 και πέθανε το 1999 στην Κανδήλα Αιτωλοακαρνανίας).
Πολιτική ιστορία
Προπολεμικά ανήκε στην Αιτωλοακαρνανία και η επαρχία Ευρυτανίας, με πρωτεύουσα το Καρπενήσι.
Οικισμοί
Η Αιτωλοακαρνανία αποτελείται απο τρείς πόλεις: το Αγρίνιο, το Μεσολόγγι (η πρωτεύουσα) και την Ναύπακτο. Περιέχει αρκετές κωμοπόλεις και χωριά.
Εκκλησιαστική διαίρεση
Στο Νομό Αιτωλοακαρνανίας υπάρχουν δύο Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος:
Προστατευόμενες τοποθεσίες
μικρογραφία|Ένας προστατευόμενος υγροβιότοπος του [[Natura 2000]] Στο νότο το Δέλτα Αχελώου, η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου-Αιτωλικού, οι εκβολές Ευήνου, οι νήσοι Εχινάδες και η νήσος Πεταλάς είναι προστατευόμενοι βιότοποι του Natura 2000, με κωδικό GR2310001, κατά μία συνολική έκταση 356,41 τ.χλμ..
Στο βορρά ο Αμβρακικός κόλπος με το Εθνικό παρκο, τμήματα του οποίου έχουν οριστεί περιοχές προστασίας της φύσης με ολόκληρη την ακτή παρυδάτια περιοχή περιβαλλοντικού ελέγχου.
Τα Ακαρνανικά Όρη σημαντικά για τα δάση ελάτης και για τα πουλιά (π.χ. τα υπό εξαφάνιση όρνεα).
Οι λίμνες του νομού (Οζερός, Αμβρακία, Τριχωνίδα, Λυσιμαχια) περιοχές Νatura 2000.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομός Αιτωλοακαρνανίας
1664
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κατακάνα
Η γραφή κατακάνα είναι η μία από τις δύο ιαπωνικές συλλαβικές γραφές κάνα. Χρησιμοποιείται κυρίως για την αναγραφή ξένων λέξεων.
Πίνακας βασικών κατακάνα
Η προφορά των βασικών κατακάνα συμπίπτει πλήρως με αυτή των χιραγκάνα.
Πίνακας επιπρόσθετων κατακάνα
Αυτά τα γράμματα χρησιμοποιούνται για να την απόδοση ξένων λέξεων στα ιαπωνικά. Δεν έχουν καθιερωθεί επίσημα.
<ul> <li>† — Τα γράμματα με κόκκινο δε χρησιμοποιούνται στα σύγχρονα ιαπωνικά.</li> <li>‡ — Το γράμμα を/ヲ wo γράφεται ω όταν χρησιμοποιείται ως μόριο στα σύγχρονα ιαπωνικά.</li> <li> Γράμματα που οι λατινικές τους αποδόσεις τους υπάρχουν σε παρενθέσεις χρησιμοποιούνται μόνο για λόγους ευφωνίας κατά το φαινόμενο rendaku/ ρέν'ντακου .</li> </ul>
Κατηγορία:Ιαπωνική γλώσσα Κατηγορία:Συστήματα γραφής
Κεραμεικός Κόλπος
200px|right|thumb|Κεραμεικός κόλπος Ο Κεραμεικός κόλπος (Τουρκικά:Gökova Körfezi) είναι μεγάλος κόλπος της νοτιοδυτικής Τουρκίας, στα παράλια του Αιγαίου. Βρίσκεται ανάμεσα στις δύο μακρόστενες χερσονήσους της περιοχής, την χερσόνησο της Αλικαρνασσού στον βορρά και της Κνίδου στον νότο. Στην είσοδο του κόλπου βρίσκεται η Κως. Στην αρχαιότητα τα παράλια του κόλπου αποτέλεσαν περιοχή εγκατάστασης των Δωριέων αποίκων που ίδρυσαν στα εξωτερικά του παράλια, την Αλικαρνασσό και την Κνίδο ενώ στα εσωτερικά παράλια ζούσαν οι Κάρες. Σήμερα ο κόλπος ανήκει εξ ολοκλήρου στην επαρχία Μούγλων. Η περιοχή του κόλπου είναι μία από τις πιο τουριστικές της Τουρκίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κόλποι της Τουρκίας
2072 Κοσμοντεμιάνσκαγια
Η Κοσμοντεμιάνσκαγια (Kosmodemyanskaya) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,61. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τη Σοβιετική αστρονόμο Ταμάρα Σμιρνόβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή της Λιούμποφ Τ. Κοσμοντεμιάνσκαγια (1900-1978), μητέρας της Ζόγια (Ζωής) Α. Κοσμοντεμιάνσκαγια (βλ. και 1793 Ζόγια).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά της Κοσμοντεμιάνσκαγια είναι άγνωστα. Η Κοσμοντεμιάνσκαγια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ως 6 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοσμοντεμιανσκαγια
Buddy Guy
Ο Τζορτζ "Μπάντι" Γκάι (George "Buddy" Guy, 30 Ιουλίου 1936 - ...) είναι μπλουζ μουσικός και γεννήθηκε το 1936 στο Λέτσγουορθ (Lettsworth) της Λουϊζιάνα. Θεωρείται σημαντικός εκπρόσωπος των μπλουζ του Σικάγο.
Είναι πατέρας της ράπερ Σόουνα (Shawnna) και έχει και ένα γιο, τον Μάικλ.
Βιογραφία
Ο Γκάι μεγάλωσε στη Λουιζιάνα και έμαθε να παίζε σε μια αυτοσχέδια δίχορδη κιθάρα (diddley bow). Αργότερα του έκαναν δώρο μια ακουστική κιθάρα Harmony την οποία και δώρισε μεταγενέστερα στο Rock and Roll Hall of Fame.