cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χάιμ Ρουμκόφσκι
Προσωπικότητα
Ο Ρουμκόφσκι βοήθησε στη συντήρηση σχολικών εγκαταστάσεων. 47 σχολεία παρέμειναν σε λειτουργία σχολείο, όπου πήγαινε το 63% των παιδιών σχολικής ηλικίας. Δεν υπήρχε εκπαίδευση σε κανένα άλλο γκέτο τόσο προηγμένη όσο στο Λοτζ. Βοήθησε να δημιουργηθεί ένα «Πολιτιστικό Σπίτι» όπου θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν πολιτιστικές εκδηλώσεις, όπως θεατρικά έργα, ορχηστρικά έργα και άλλες παραστάσεις. Συμμετείχε πολύ στα στοιχεία αυτών των εκδηλώσεων, συμπεριλαμβανομένης της πρόσληψης και της απολύσεως εκτελεστών και της επεξεργασίας του περιεχομένου των παραστάσεων. Εντάχθηκε πλήρως στη θρησκευτική ζωή. Αυτή η ένταξη ενοχλούσε βαθιά το θρησκευτικό κοινό. Για παράδειγμα, από τη στιγμή που οι Γερμανοί κατήργησαν το αξίωμα του ραβίνου τον Σεπτέμβριο του 1942, ο Ρουμκόφσκι ξεκίνησε να διεξάγει γαμήλιες τελετές και να αλλάζει τη σύμβαση γάμου (κέτουμπα). «Αντιμετώπισε τους Εβραίους του γκέτο σαν προσωπικά αντικείμενα. Τους μιλούσε αλαζονικά και με αγένεια και μερικές φορές τους χτυπούσε».
Λόγω της σκληρής μεταχείρισης του Ρουμκόφσκι και της αυστηρής, αλαζονικής προσωπικότητας, οι Εβραίοι άρχισαν να τον κατηγορούν για την κακή τους κατάσταση και εξαπέλυσαν την αγανάκτησή τους σε αυτόν αντί για τους Γερμανούς, οι οποίοι ήταν πέραν των δυνατοτήτων τους. Η πιο σημαντική εμφάνιση αυτής της απογοήτευσης και αντίστασης ήταν μια σειρά απεργιών και διαδηλώσεων μεταξύ Αυγούστου 1940 και άνοιξης του 1941. Με επικεφαλής ακτιβιστές και αριστερά κόμματα εναντίον του Ρουμκόφσκι, οι εργάτες εγκατέλειψαν τους σταθμούς τους και βγήκαν στους δρόμους μοιράζοντας φυλλάδια:
"Αδελφοί και αδελφές! Ελάτε μαζικά για να εξαλείψουμε επιτέλους, με κοινή και ενοποιημένη δύναμη, την τρομερή φτώχεια και τη βάρβαρη συμπεριφορά των εκπροσώπων της Κέχιλα προς το άθλιο, εξαντλημένο, λιμοκτονούμενο κοινό... Το σύνθημα: ψωμί για όλους!!! Ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας στον πόλεμο ενάντια στο καταραμένο παράσιτο Κεχίλα... - Φυλλάδιο επίδειξης"
Θάνατος στα χέρια της Sonderkommando
Υπάρχουν συγκρουόμενες αναφορές σχετικά με τις τελευταίες στιγμές του Ρουμκόφσκι. Σύμφωνα με μια σύγχρονη πηγή, δολοφονήθηκε κατά την άφιξή του στο Άουσβιτς από τους Εβραίους του Λοτζ είχαν μεταφερθεί προηγουμένως εκεί. Αυτή η εκδοχή των γεγονότων, ωστόσο, έχει αμφισβητηθεί από τους ιστορικούς. Μια άλλη έκθεση, που υποβλήθηκε από ένα μέλος Ζόντερκομαντο από την Ουγγαρία, τον Ντοβ Παϊσικόβιτς, δηλώνει ότι οι Εβραίοι του Λοτζ πλησίασαν κρυφά τους Εβραίους Ζόντερκομαντο και τους ζήτησαν να σκοτώσουν τον Ρουμκόφσκι για τα εγκλήματα που διέπραξε στο Γκέτο του Λοτζ, οπότε τον χτύπησαν μέχρι θανάτου στην πύλη του Κρεματόριου Αρ. 2 και παρέδωσαν το πτώμα του.
Συζήτηση για το ρόλο του Ρουμκόφσκι στο Ολοκαύτωμα
μικρογραφία|200x200εσ|Συμβατικό χαρτονόμισμα στο γκέτο με την υπογραφή του Ρουμκόφσκι. Στα απομνημονεύματά του, ο Γιεχούντα Λέιμπ Γκερστ περιέγραψε τον Ρουμκόφσκι ως ένα περίπλοκο άτομο: «Αυτός ο άντρας είχε άρρωστε κλίσεις που συγκρούονταν. Προς τους συνπατριώτες του Εβραίους, ήταν ένας ασύγκριτος τύραννος που συμπεριφέρθηκε όπως ο Φύρερ και έδινε θανάσιμο τρόμο σε όποιον τολμούσε να αντιταχθεί στους χαμηλούς τρόπους του. Προς τους δράστες, ωστόσο, ήταν τόσο τρυφερός όσο ένα αρνί και δεν υπήρχε κανένα όριο στη βασική του υποταγή σε όλες τις απαιτήσεις τους, ακόμη και αν ο σκοπός τους ήταν να μας εξαλείψουν εντελώς. Σε κάθε περίπτωση, δεν κατάλαβε σωστά την κατάσταση και τη θέση του και τα όριά τους».
Ο ιστορικός Μίχαλ Ούνγκερ στην επανεκτίμηση του Reassessment of the Image of Mordechai Chaim Rumkowski (2004) εξερεύνησε τα υλικά που οδήγησαν σε όσα λέγονται γι' αυτόν. Ο Ρουμκόφσκι περιγράφεται «από τη μία πλευρά, ένα επιθετικό, κυρίαρχο άτομο, διψασμένο για τιμή και εξουσία, άγριο, χυδαίο και αδαής, ανυπόμονο (και) στενόμυαλο, παρορμητικό και άπληστο. Από την άλλη πλευρά, απεικονίζεται ως ένας άνθρωπος εξαιρετικής οργανωτικής ικανότητας, γρήγορος, πολύ ενεργητικός και πιστός στα καθήκοντα που έθεσε για τον εαυτό του.» Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε από τον Άιζαϊα Τρανκ για το βιβλίο Judenrat, προσπάθησε να αναθεωρήσει την επικρατούσα άποψη του Ρουμκόφσκι ως προδότη και συνεργάτη.
Ο Ρουμκόφσκι ανέλαβε ενεργό ρόλο στις απελάσεις Εβραίων. Μερικοί ιστορικοί και συγγραφείς τον περιγράφουν ως προδότη και ως συνεργάτη των ναζί. Ο Ρουμκόφσκι στόχευε στην εκπλήρωση των ναζιστικών απαιτήσεων με τη βοήθεια της δικής τους Αστυνομικής Ασφάλειας Όρπο, εάν χρειαζόταν. Ο κανόνας του, σε αντίθεση με τους ηγέτες άλλων γκέτο, χαρακτηρίστηκε από κακοποίηση του λαού του σε συνδυασμό με φυσική εκκαθάριση πολιτικών αντιπάλων. Αυτός και το συμβούλιο του είχαν άνετες μερίδες φαγητού και τα δικά τους ειδικά καταστήματα. Ήταν γνωστός για την απαλλαγή από εκείνους που προσωπικά δεν του άρεσε στέλνοντάς τους στα στρατόπεδα. Επιπλέον, κακοποίησε σεξουαλικά ευάλωτα κορίτσια υπό την ευθύνη του. Η μη υποταγή σε αυτόν σήμαινε θάνατο για το κορίτσι. Η επιζούσα του Ολοκαυτώματος Λουσίλ Άιχενγκριν, η οποίος ισχυρίστηκε ότι την κακοποιούσε για μήνες ως νεαρή γυναίκα που εργαζόταν στο γραφείο του, έγραψε: «Ένιωσα αηδιασμένη και ένιωσα θυμωμένη, αχ, αλλά αν έφευγα, θα με είχε απελάσει, αυτό ήταν πολύ σαφές».
Ο Πρίμο Λέβι, επιζών του Άουσβιτς, στο βιβλίο του «The Drown and the Saved», καταλήγει στο συμπέρασμα: «Αν είχε επιβιώσει από τη δική του τραγωδία… κανένα δικαστήριο δεν θα τον απάλλασε, ούτε, βεβαίως, δεν μπορούμε να τον απαλλάξουμε στο ηθικό επίπεδο. Υπάρχουν όμως ελαφρυντικές περιστάσεις: μια κακή τάξη όπως ο Εθνικός Σοσιαλισμός ασκεί μια τρομακτική δύναμη διαφθοράς κατά της οποίας είναι δύσκολο να προστατευτείς. Για να αντισταθείς απαιτείται ένας πραγματικά σταθερός ηθικός οπλισμός, και αυτό που διέθεται ο Χάιμ Ρουμκόφσκι ... ήταν εύθραυστος». Στην καλύτερη περίπτωση, ο Λέβι θεωρούσε τον Ρουμκόφσκι ως ηθικά διφορούμενο και αυτοεξαπατούμενο. Η Χάνα Άρεντ, στο βιβλίο της Eichmann in Jerusalem, τοποθέτησε τον εγωισμό του Ρουμκόφσκι στο χαμηλό άκρο του φάσματος των παραδειγμάτων ηγεσίας των γκέτο του πολέμου.
Ο καθηγητής Γιεχούντα Μπάουερ επισημαίνει ότι εάν οι Ρώσοι συνέχιζαν την καλοκαιρινή τους επίθεση το 1944, το Λοτζ θα ήταν το μοναδικό γκέτο που θα απελευθερώνοταν με σημαντικό αριθμό κατοίκων του να είναι ακόμα ζωντανός και ο Ρουμκόφσκι μπορεί να μνημονεύοταν με πολύ διαφορετικό τρόπο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εβραίοι συνεργάτες με τη Ναζιστική Γερμανία Κατηγορία:Έγκλειστοι στο Γκέτο του Λοτζ Κατηγορία:Πολωνοί που πέθαναν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς Κατηγορία:Πολωνοί πολίτες που σκοτώθηκαν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Πολωνοεβραίοι που πέθαναν στο Ολοκαύτωμα Κατηγορία:Ιστορία των Εβραίων στην Πολωνία
Ligue de Football Professionnel du Cameroun
Η Ligue de Football Professionnel du Cameroun (LFPC) είναι ο φορέας που είναι υπεύθυνος για τη διοργάνωση των επαγγελματικών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου στο Καμερούν. Τελεί υπό την εποπτεία της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Καμερούν.
Ιστορία
Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 2010 με σκοπό τη διαχείριση του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στο Καμερούν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Καμερούν
Ιερά Μητρόπολις Μαντινείας και Κυνουρίας
Η Ιερά Μητρόπολις Μαντινείας και Κυνουρίας είναι Μητρόπολη της Εκκλησίας της Ελλάδος. Έδρα της Μητρόπολης είναι η Τρίπολη Αρκαδίας. Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας είναι από το 1995 ο Μητροπολίτης Αλέξανδρος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαντινειας
Τούμπα (κορυφή)
Η Τούμπα είναι κορυφή της Κερκίνης (Μπέλες) στη Μακεδονία. Η κορυφή έχει υψόμετρο 1.880 μέτρα και έχει σχήμα θόλου απ' όπου έλκει και το όνομά της. Καλύπτεται από υποαλπική χλωρίδα και διαμορφώθηκε από Μεταμορφωσιγενές πέτρωμα. Η Τούμπα είναι γνωστή ως το Τριεθνές μεταξύ Ελλάδας, Βουλγαρίας και Βόρειας Μακεδονίας και επί Ελληνικού εδάφους βρίσκεται στο δήμο Σιντικής στην Περιφερειακή Ενότητα Σερρών. Αποτελεί το νοτιοανατολικότερο σημείο της Βόρειας Μακεδονίας και το νοτιοδυτικότερο σημείο της Βουλγαρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κερκίνη (οροσειρά) Κατηγορία:Δήμος Σιντικής Κατηγορία:Κορυφές της Ελλάδας Κατηγορία:Σύνορα Ελλάδας-Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Συνοριακά τριεθνή σημεία
Ιερός Λόχος Καρχηδονίων
thumb|100px|Απεικόνιση στρατιώτη του Ιερού Λόχου
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Αρχαιότητας Κατηγορία:Στρατός της Καρχηδόνας
CH2O2
Ο μοριακός τύπος CH2O2 (με μοριακή μάζα 46,0254 ± 0,0015 amu), που αντιστοιχεί σε βαθμό ακορεστότητας 1, μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα συνολικά τέσσερα (4) ισομερή:
Idols
Οι Idols ή The Idols (Ελληνικά: Οι Άιντολς) ήταν ελληνικό μουσικό συγκρότημα, το οποίο εμφανίστηκε τον Οκτώβριο του 1964.
Σύνθεση
Ανά τα έτη και από την εκάστοτε σύνθεση του συγκροτήματος πέρασαν αρκετοί μουσικοί, με πιο βασικούς τους:
Νότη Λαλαΐτη (ηλεκτρονικό όργανο, πιάνο, τραγούδι), Αντώνη Γιούλη (ηλεκτρική κιθάρα), Ντίνο Παπαβασιλείου (πιάνο, ηλεκτρικό πιάνο), Ντέμη Ρούσσο (μπάσο), Βασίλη Κωνσταντινίδη (ντραμς, τραγούδι,μπάσο, απεβίωσε το 2023), Μανώλη Καβουκλή (μπάσο), Jo Michat (Ελληνικά: Τζο Μισά) (τραγούδι), Γιώργο Πετρίδη (τραγούδι), Λάζαρο Παπαγεωργίου (τραγούδι), Τζίμη Τζιμόπουλο (ντραμς, κρουστά), Νίκο Τσιλογιάννη (ντραμς).
1964-1971
Από το 1964 που δημιουργήθηκαν οι Idols έως και το 1971 η σύνθεση του συγκροτήματος ήταν σταθερά εξαμελής, με κάποιους μουσικούς να αντικαθίστανται από άλλους, είτε για προσωπικούς λόγους, είτε προσωρινά (π.χ. λόγω στρατιωτικής θητείας κάποιου μέλους) ή με απόφαση όλων των μελών για την αποχώρηση κάποιου μέλους.
1972
Το συγκρότημα αναχωρεί στο εξωτερικό, για ένα ‘European Tour’ στη Γαλλία και την Ελβετία, με πενταμελή πλέον σύνθεση.
1973-1989
Την περίοδο αυτή, παρότι τα δύο ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος, Νότης Λαλαΐτης και Αντώνης Γιούλης, έκαναν περιοδικές προσπάθειες προς τα υπόλοιπα μέλη ή άλλους μουσικούς για συνεργασίες ή και επανασύνδεση, δεν κατάφερε να συμβεί κάτι τέτοιο, ούτε πραγματοποιήθηκε κάποια ηχογράφηση ή κάποιος δίσκος.
Δισκογραφία
Την πρώτη περίοδο ηχογράφησαν τα 45άρια "He's The One / Hellow Honey", "Reward / Wanted By The Low" και "La Dem Da Da / Boys", αλλά δεν έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση. Μετά το 1968 άλλαξαν εταιρεία, έκαναν στροφή στον ελληνικό στίχο και κυκλοφόρησαν αρκετές επιτυχίες, όπως τα "Τρικυμία στην καρδιά μου", "Τα χρόνια περνούν", "Ξαφνικά μ' αγαπάς", και, το 1969, ένα άλμπουμ με τίτλο τ' όνομά τους.
Στα τέλη της δεκαετίας του '80 (το 1989), το συγκρότημα ξαναδημιουργήθηκε από τους Γιούλη, Παπαβασιλείου, Κωνσταντινίδη και Δημήτρη Κατακουζηνό (μπάσο) και Νότη Λαλαΐτη. Ηχογράφησαν το άλμπουμ "Ανταοκτώ", έκαναν μερικές ρετρό εμφανίσεις και διαλύθηκαν οριστικά, μετά την εμφάνισή τους σαν σπέσιαλ καλεσμένοι στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης το 1991. Ωστόσο, επιστρατεύουν διάφορα μέλη και κάνουν περιστασιακές εμφανίσεις στην τηλεόραση και σε επετειακές εκδηλώσεις.
Πηγές / Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά pop rock συγκροτήματα
Κυνιώ
Το Κυνιώ (γαλλικά: Cugnaux, οξιτανικά: Cunhaus) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κυνιαλαί (γαλλικά: Cugnalais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Πλάτυνση πλανητών
Με τον όρο πλάτυνση πλανητών (planet flattening ή oblateness ή polar flattening) χαρακτηρίζεται γενικά το μέγεθος του εξογκωμένου ισημερινού των Πλανητών σε σχέση με τον άξονα περιστροφής τους, με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται ο πλανήτης ως μια ελαφρά ελλειψοειδής σφαίρα.
Αν θεωρηθεί ως α η ισημερινή ακτίνα ενός πλανήτη (απόσταση από κέντρο του μέχρι τον ισημερινό του) και β η πολική ακτίνα του (δηλαδή το ήμισυ του άξονα περιστροφής του), τότε ο λόγος (α-β) : α χαρακτηρίζεται πλάτυνση του πλανήτη. Με άλλα λόγια, αφαιρούμε την πολική διάμετρο του ουράνιου σώματος από την ισημερινή διάμετρο του και στη συνέχεια διαιρούμε τη διαφορά, με την ισημερινή διάμετρο.
Την μεγαλύτερη πλάτυνση στο Ηλιακό σύστημα, 0,098, παρουσιάζει ο Κρόνος λόγω της μεγάλης ταχύτητας περιστροφής του, που διαρκεί μόλις 10 γήινες ώρες περίπου. Η πλάτυνση της Γης είναι πολύ μικρή, 0,0034.
Πηγές
Κατηγορία:Τριγωνομετρία Κατηγορία:Γεωδαισία Κατηγορία:Ουράνια μηχανική
Νικοβούλη
Η Νικοβούλη ήταν Ελληνίδα ιστορικός που κατά πάσα πιθανότητα έζησε κάποια στιγμή μεταξύ του 1ου και του 3ου αι. π.Χ.. Δεν έχουν διασωθεί βιογραφικά της στοιχεία και ό,τι γνωρίζουμε για εκείνη προέρχεται από τον Αθήναιο. Σύμφωνα με τον Αθήναιο, η Νικοβούλη έγραψε ένα έργο για τη ζωή του Μεγάλου Αλεξάνδρου και, στο απόσπασμα που αναφέρει ο Αθήναιος, ανέφερε την τάση του Μακεδόνα βασιλιά να πίνει υπερβολικά. Για την τάση του αυτή είχαν μιλήσει και άλλοι ιστορικοί.
Η Νικοβούλη αναφέρεται στο έργο της Τζούντι Σικάγο "Το Δείπνο" στο σερβίτσιο της Ασπασίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικοί Κατηγορία:Ιστορικοί (γυναίκες)
Μπιάνκα Μαρία Βισκόντι
Η Μπιάνκα-Μαρία, ιταλ. Bianca Maria (31 Μαρτίου 1425 - 28 Οκτωβρίου 1468) από τον Οίκο των Βισκόντι ήταν κόρη του δούκα του Μιλάνου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μιλάνου. Έτσι το Μιλάνο πέρασε από τον Οίκο της στον Οίκο των Σφόρτσα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε κοντά στο Σέττιμο Παβέζε και ήταν το μόνο (νόθο) τέκνο του Φιλίππο-Μαρία δούκα του Μιλάνου (τελευταίου του Οίκου του) και της ερωμένης του Ανιέζε ντελ Μάινο, της μόνης γυναίκας που αγάπησε ο ντροπαλός και απομονωμένος Φιλίππο. Η Αγκνέζε ήταν κόρη τού Αμπρότζιο ντελ Μάινο, Μιλανέζου ευγενή και δουκικού επιτρόπου (questore)· έγινε δεσποινίδα των τιμών της συζύγου τού Φιλίππο, της Βεατρίκη Λάσκαρη ντι Τέντα. Το ζεύγος είχε ακόμη μία κόρη, την Κατερίνα-Μαρία ή Λουτσία-Μαρία, που γεννήθηκε στο Σέττιμο το 1426, απεβίωσε όμως σύντομα μετά.
Όταν η Μπιάνκα-Μαρία ήταν 6 μηνών, εστάλη με τη μητέρα της στο κάστρο Αμπιάτε, όπου είχε φτιαχτεί μία πλούσια διαμονή γι'αυτές. Ο δούκας περνούσε αρκετό από τον χρόνο του στο Αμπιατεγκράσο, όπου εντυπωσιάστηκε από τον δυνατό χαρακτήρα της κόρης του.
Η Μπιάνκα-Μαρία πέρασε την παιδική ηλικία της και την εφηβεία της στο Αμπιατεγκράσο, όπου έλαβε ανθρωπιστική (αναγεννησιακή) παιδεία. Η δουκική βιβλιοθήκη περιείχε μία ευρεία ποικιλία έργων: Λατίνους κλασικούς, αφηγηματικά κείμενα στα Προβηγκιανά και τα Γαλλικά, επιστημονικές και διδακτικές εργασίες, όπως επίσης και κείμενα στα Ιταλικά και στη δημώδη (vulgare) γλώσσα, κυρίως Τοσκανών συγγραφέων. Αυτή και ο πατέρας της ήταν λάτρεις του κυνηγιού και των αλόγων.
Ο γάμος της
Το 1430, σε ηλικία 5 ετών, η Μπιάνκα-Μαρία μνηστεύθηκε με τον κοντοτιέρο Φραντσέσκο Σφόρτσα, άνδρα 24 έτη μεγαλύτερό της. Το έτος αυτό η condotta (το συμβόλαιο) μεταξύ Μιλάνου και Σφόρτσα έληξε και ο αρραβώνας ήταν μία κίνηση να κρατηθεί ο ισχυρός στρατηγός συνδεδεμένος με το Μιλάνο. Έχει επίσης προταθεί, ότι ο Βισκόντι δελέασε τον Σφόρτσα με την υπόσχεση να τον διορίσει νόμιμο διάδοχο του δουκάτου. Ο Σφόρτσα ίσως να το δέχθηκε λόγω της πλούσιας προίκας, η οποία περιελάμβανε τις περιοχές της Κρεμόνας, Καστελάτσιο ντι Μπολάντε και Μόσκο Φρουγκαρόλο. Το συμβόλαιο υπογράφτηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1432 στο κάστρο της Πόρτα Τζιόβια, την κατοικία των Βισκόντι στο Μιλάνο. Ο εκπρόσωπος της Μπιάνκας-Μαρίας ήταν ο ανάδοχός της Αντρέα Βισκόντι, στρατηγός της τάξης των Θυμιλιάτες. Η Μπιάνκα-Μαρία και η μητέρα της μάλλον δεν ήταν στην τελετή· σύμφωνα με μερικές πηγές η Μπιάνκα-Μαρία επισκέφθηκε το Μιλάνο για πρώτη φορά, όταν ήταν ήδη σε ηλικία γάμου.
Τα επόμενα έτη ο φιλύποπτος Φιλίππο-Μαρία προσπάθησε δύο φορές να λύσει τη μνηστεία με τον φιλόδοξο Σφόρτσα. Το 1434, όταν ο Σφόρτσα είχε πάρει το μέρος του πάπα Ευγένιου Δ΄, ο οποίος τον έστειλε να πολεμήσει στο Μιλάνο, ο Σφόρτσα συναντήθηκε με τον Κάρλο Γκοντζάγκα, γιο του μαρκησίου της Μάντουα. Το σχέδιο να μνηστευθεί η Μπιάνκα-Μαρία με τον Λεονέλλο των Έστε, μαρκήσιο της Φερράρα, Μοντένα & Ρέτζιο, ήταν μία πολιτική κίνηση, για να πιεστεί ο Σφόρτσα να αφήσει τη συμμαχία που έφτιαξε η Βενετία εναντίον του Μιλάνου. Το ταξίδι της Μπιάνκας-Μαρίας στη Φερράρα την εποχή αυτή (τον Σεπτέμβριο του 1440) είναι το πρώτο της ταξίδι έξω από το Αμπιατεγκράσο. Όμως η προσπάθεια να αλλάξει ο Σφόρτσα συμμάχους ήταν άκαρπη και η Μπιάνκα-Μαρία επέστρεψε στο κάστρο της τον Απρίλιο του 1441.
Το ίδιο έτος ο Νικολό Πιτσίνο, καπετάνιος των στρατευμάτων του Μιλάνου, δημιούργησε δυσκολίες για τον Φραντσέσκο: ζήτησε από τον Βισκόντι την κυριότητα της Πλακεντίας με αντάλλαγμα τη σύλληψη του Σφόρτσα. Τότε ο Βισκόντι συμφιλιώθηκε με τον Σφόρτσα, παύοντας τις εχθρότητες και στέλνοντάς του προτάσεις ειρήνης, μαζί με έναν πληρεξούσιο για τον γάμο με τη Μπιάνκα-Μαρία.
Στις 2 Οκτωβρίου 1441 ο Φραντσέκσο Σφόρτσα και η Μπιάνκα-Μαρία παντρεύτηκαν στο αββαείο του Σαν Σιγκισμόντο στην Κρεμόνα, προτιμώντας τον καθεδρικό αυτόν ναό για λόγους ασφάλειας. Κατά τον τυπικό αναγεννησιακό τρόπο οι εορτές κράτησαν αρκετές ημέρες και περιελάμβαναν ένα πολυτελές συμπόσιο, κονταρομαχίες (tournois), ιπποδρομία (palio), αλληγορικά αμαξίδια και ένα τεράστιο γλυκό, αναπαραγωγή του Τοράτσο, του κύριου πύργου της πόλης. Είναι πιθανό το γλυκό αυτό να είναι η προέλευση του τορόνε.
Τα πρώτα έτη
Στις 7 Νοεμβρίου 1441 ο Φιλίππο-Μαρία εξέδωσε ένα διάταγμα, που μείωνε τα δικαιώματα των υποτελών του, περιλαμβανομένου και του Φραντσέσκο. Ο τελευταίος προτιμούσε να εγκατασταθεί στην ασφαλέστερη περιοχή της Βενετίας, στην κώμη του Σανγκουινέτο. Τα έτη αυτά ο Φραντσέσκο και η Μπιάνκα-Μαρία είχαν προσκληθεί στη Βενετία από τον δόγη της Φραντσέσκο Φόσκαρι. Σύντομα μετά, τα νέα ότι ο Πιτσίνο απειλούσε τις ιδιοκτησίες του Σφόρτσα στο Μάρκε, έφθασαν στην πόλη. Έπειτα η Μπιάνκα-Μαρία συνόδευσε τον άνδρα της στο Ρίμινι, όπου ήταν καλεσμένοι του Σιγισμόνδου-Παντόλφο Μαλατέστα κυρίου του Ρίμινι. Έπειτα πήγαν στα Γκράνταρα και μετά το Γιέζι. Εδώ η Βισκόιντι παρέμεινε στο κάστρο, ενώ ο Φραντσέσκο οδηγούσε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον του Πιτσίνο. Το 1442 η Μπιάνκα-Μαρία, 17 ετών τότε, ονομάστηκε επίτροπος του Μάρκε. Η επιλογή αυτή μοιάζει απροσδόκητη, αλλά πολυάριθμα χρονικά της εποχής δηλώνουν, ότι η Μπιάνκα-Μαρία είχε επανειλημμένα αποδείξει τις ικανότητές της στη διοίκηση και τη διπλωματία. Όσο για τη μεταξύ τους σχέση, είναι σίγουρο ότι ο Φραντσέσκο έτρεφε δυνατά αισθήματα γι'αυτήν, αλλά είναι αληθές και ότι συχνά τής ήταν άπιστος. Η Μπιάνκα-Μαρία αντιδρούσε συνήθως με απάθεια. Σε μία περίπτωση όμως, το 1443, μία από τις ερωμένες του συζύγου της εξαφανίστηκε, ενώ είχε σκοτωθεί υπό μυστηριώδης συνθήκες.
Το 1442 ο Φραντσέσκο αφορίστηκε. Τέσσερα έτη μετά, ασθενής και φθίνων ο Φιλίππο-Μαρία Βισκόντι προσέγγισε τον Φραντσέσκο για συμφιλίωση. Ο τελευταίος ωστόσο παρέμεινε δύσπιστος και, παρά τις παρακλήσεις της συζύγου του, προτίμησε να επικεντρωθεί στην υπεράσπιση των εδαφών του, που απειλούνταν από τον παπικό στρατό. Το 1447 ο Σφόρτσα, νοιώθοντας πιο ασφαλής, αποδέχθηκε τη θέση του υποδιοικητή του δουκάτου τού Μιλάνου, αλλά ο Βισκόντι, ζηλόφθονος και καχύποπτος έπειτα από τη δημοτικότητα του Σφόρτσα στο Μιλάνο, σύντομα άλλαξε άποψη. Ταυτόχρονα ο νέος πάπας Νικόλαος Ε΄ ζήτησε την επιστροφή του Γιέζι. Ήταν μία δύσκολη στιγμή για το ζεύγος.
Ο Φραντσέσκο έδωσε την πόλη πίσω στον πάπα με αντάλλαγμα 35.000 φλορίνια και μετακινήθηκε προς το Μιλάνο με τη σύζυγό του. Τα νέα του τέλους του Φιλίππο-Μαρία, ότι απεβίωσε το βράδυ της 13ης προς τη 14η Αυγούστου 1447, έφθασαν στον Φραντσέσκο στην Κοτίνιολα. Η Μπιάνκα-Μαρία θύμωσε πολύ όταν άκουσε για τις διαρπαγές που υπέστησαν οι ιδιοκτησίες των Βισκόντι στο Μιλάνο, έπειτα από το τέλος του πατέρα της. Αυτή και ο Φραντσέσκο βάδισαν εναντίον του Μιλάνου με 4000 ιππότες και 2000 πεζούς, όταν η νέα Αμβροσιανή Δημοκρατία, υπό την απειλή Βενετικής εισβολής, πρόσφερε στον Φραντσέσκο τον τίτλο του γενικού διοικητή. Η Μπιάνκα-Μαρία ήθελε να αρνηθούν, αλλά ο Φραντσέσκο το δέχθηκε, έτσι για τρία έτη προσπάθησε να ανακτήσει την πόλεις, που είχαν κηρύξει ανεξαρτησία από το δουκάτο μετά το τέλος του Βισκόντι.
Έπειτα από την απόκρουση του Βενετικού κινδύνου, η Μπιάνκα-Μαρία εγκαταστάθηκε στο κάστρο της Παβίας, μαζί με μεγάλη Αυλή. Οι καλές της σχέσεις με τους συγγενείς της Βισκόντι την έκαναν λαοφιλή, όπως επίσης δάνεια και δωρεές για το νέο, εύθραυστο κράτος που έφτιαξε ο σύζυγός της. Στις 24 Φεβρουαρίου 1450 άρχισε μία εξέγερση στο Μιλάνο: ο Βενετός πρέσβης σκοτώθηκε, όταν η Δημοκρατία της Βενετίας θεωρήθηκε υπεύθυνη για τον λιμό που έπληξε το Μιλάνο. Μία συνάντηση ευγενών και πολιτών αναγνώρισαν τον Φραντσέσκο ως κύριο.
Γεγονότα Ιουνίου 2014
3 Ιουνίου
(enet.gr)
8 Ιουνίου
(Sky News Australia)
Μπιάνκα Μαρία Βισκόντι
Δούκισσα του Μιλάνου
Κατά τα πρώτα έτη της εξουσίας του η Μπιάνκα συνεργάστηκε με τον σύζυγό της για την ανάκτηση των ιδιοκτησιών του πατέρα της και την ανακαίνιση του Δουκικού Ανακτόρου. Ο Φραντσέσκο ενεπλάκη πάλι σε πόλεμο εναντίον της Βενετίας. Η Μπιάνκα, μένοντας μόνη στο Μιλάνο, αφιερώθηκε στη διοίκηση του δουκάτου, όπως επιβεβαιώνεται από την αλληλογραφία με τον σύζυγό της, η οποία δίνει πολύτιμες πληροφορίες για την εκπαίδευση των παιδιών τους, τις κρατικές υποθέσεις, τις οικονομικές δυσκολίες και τις λεπτομέρειες της καθημερινής της ζωής. Τα γράμματα δείχνουν επίσης τον αποφασιστικό χαρακτήρα της Μπιάνκας, που δεν δίσταζε να εκφράσει τις απόψεις της, ακόμη και όταν διέφεραν από αυτές του συζύγου της. Οι επιστολές περιέχουν ακόμη κατηγορίες για τις εξωσυζυγικές περιπέτειές του.
Γεγονότα Ιουνίου 2014
10 Ιουνίου
(CNN)
Μπιάνκα Μαρία Βισκόντι
Δούκισσα του Μιλάνου
Το 1453 στην Παβία η Μπιάνκα φιλοξένησε τον Ρενέ Α΄ της Νάπολης, που του ζητήθηκε να πάει με τον στρατό του στην Κρεμόνα για να πολεμήσει μαζί με τον Σφόρτσα. Αργότερα η Μπιάνκα του έδειξε το εργοτάξιο του νέου, μεγάλου Κάστρου των Σφόρτσα στο Μιλάνο.
Τα επόμενα έτη
Μετά την ειρήνη του Λόντι το 1454, η Μπιάνκα Μαρία αφιερώθηκε όχι μόνο στη διπλωματία, την αποκατάσταση και τη διακόσμηση αρκετών δουκικών κατοικιών, αλλά και σε δημόσια έργα. Το ζεύγος έκτισε ένα μεγάλο νοσοκομείο στο Μιλάνο, το Οσπεντάλε Ματζιόρε, και συχνά η Μπιάνκα πρόσφερε άμεση βοήθεια σε πολυάριθμες ενδεείς γυναίκες. Το 1459 ο πάπας Πίος Β΄ συγκάλεσε μία Σύνοδο στην Μάντουα, για να προετοιμάσει μία σταυροφορία εναντίον των Οθωμανών. Η Μπιάνκα θα διέθετε 300 ιππότες και ο Φραντσέσκο προτάθηκε ως στρατιωτικός ηγέτης της αποστολής. Η σταυροφορία δεν πραγματοποιήθηκε, όμως η υποστήριξη του πάπα τους απέφερε βούλες ευαρέσκειας για τον Καθεδρικό και το Οσπεντάλε Ματζιόρε του Μιλάνου.
Γεγονότα Ιουνίου 2014
24 Ιουνίου
(AP)
30 Ιουνίου
06
Μπιάνκα Μαρία Βισκόντι
Τα επόμενα έτη
Το 1462 ο Φραντσέσκο, που υπέφερε από ποδάγρα και υδρωπικία, ασθένησε. Κατά την απουσία του από τη διακυβέρνηση, οι πολιτικές και διοικητικές ικανότητες της Μπιάνκας απέτρεψαν την κατάρρευση του κράτους, μετά από μερικές εξεγέρσεις που προκάλεσε η Βενετία. Αυτή έδρασε αποτελεσματικά ως συγκυβερνήτης του δουκάτου. Επίσης η Μπιάνκα προώθησε τον γάμο του Τζιάκοπο Πιτσίνο, γιου του Νικολό, και της Ντρουσιάνας, νόθης κόρης του Φραντσέσκο.
Τα τελευταία έτη
Αντίθετα με τις υποδείξεις των συμβούλων της, η Μπιάνκα αποφάσισε να συμμετάσχει στον γάμο του γιου της Γκαλεάτσο στις 9 Μαΐου 1468. Στο τέλος των εορτών συνόδευσε την κόρη της Ιππολύτη στο Σεραβάλε, από όπου ξεκίνησε για την Κρεμόνα. Ωστόσο στη μέση της διαδρομής, στο Μελενιάνο, ασθένησε. Υψηλός πυρετός την ανάγκασε να μείνει στην κλίνη της ως τον Αύγουστο, κράτησε όμως πυκνή αλληλογραφία. Στις αρχές Οκτωβρίου η κατάσταση επιδεινώθηκε· απεβίωσε στις 28 Οκτωβρίου του έτους αυτού, αφού συνέστησε τα μικρότερα παιδιά της, την Ελισαβέτα και τον Οταβιάνο, στον αδελφό τους Γκαλεάτσο. Τάφηκε στον Καθεδρικό του Μιλάνου, δίπλα στον σύζυγό της. Ο επικήδειος λόγος παραγγέλθηκε από τον Γκαλεάτσο στον ανθρωπιστή Φραντσέσκο Φίλελφο.
Το τέλος της προκάλεσε υποψίες: ο Γκαλεάτσο-Μαρία κατηγορήθηκε από διάφορους άνδρες, όπως από τον Μπαρτολομέο Κολεόνι, ότι τη δηλητηρίασε. Είναι σίγουρο ότι κατά την ασθένειά της ήταν στο Μελενιάνο ορισμένοι άνδρες, έμπιστοι του Γκαλεάτσο, μερικοί από τους οποίους αργότερα ενεπλάκησαν σε άλλες υποθέσεις δηλητηρίασης. Σύμφωνα με τον Μπερναντίον Κόριο, η Μπιάνκα "απεβίωσε μάλλον από αχαριστία, παρά από δηλητήριο".
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1441 με τον Φραγκίσκο Α΄ Σφόρτσα δούκα του Μιλάνου και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βισκόντι Κατηγορία:Δούκισσες του Μιλάνου
Λήδρα
Η Λήδρα ήταν αρχαία πόλη βασίλειο της Κύπρου, στη θέση της σημερινής Λευκωσίας.
Κατά την αρχαιότητα υπήρχαν στην Κύπρο δώδεκα Πόλεις Βασίλεια καθώς και άλλα μικρότερα. Μία από αυτές τις δέκα πόλεις ήταν και η Λήδρα (αρχική ονομασία Λέδρες) η οποία βρισκόταν στο κέντρο του νησιού, εκεί που βρίσκεται η σημερινή Λευκωσία. Ένας από τους βασιλιάδες της Λήδρας που γνωρίζουμε ήταν ο Ονασαγόρας.
Κατά τον μεσαίωνα αποκαλούνταν Λευτεώνα και ήταν έδρα επισκόπου αλλά των διοικητών του νησιού. Ένας από τους γνωστούς επίσκοπος της πόλης ήταν ο Τρυφίλιος που πήρε μέρος στη σύνοδο της Νίκαιας. Τα σημερινά τείχη χτίστηκαν αρχικά το 1567 από τους ενετούς.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κύπρου Κατηγορία:Λευκωσία Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Κύπρο
Διπλωπία
Η διπλωπία μπορεί να είναι ένα από τα πρώτα σημάδια μιας συστηματικής νόσου, ιδιαίτερα σε μια μυϊκή ή νευρολογική διαδικασία, και μπορεί να διατάραξε την ισορροπία, την κίνηση, ή/και την δυνατότητα ανάγνωσης ενός ατόμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όραση Κατηγορία:Οφθαλμολογικές παθήσεις
Μνάσιππος
Ο Μνάσσιππος ήταν αρχαίος Έλληνας Σπαρτιάτης ναύαρχος που έδρασε την περίοδο 373 - 372 π.Χ.
Την εποχή εκείνη στάλθηκε μαζί με τον στόλο των Πελοποννησίων εναντίον των Κερκυραίων όπου κάνοντας απόβαση προκάλεσε μεγάλες καταστροφές και ερημώσεις στην νήσο επεκτείνοντας μάχες στη ξηρά και πολιορκώντας την πόλη. Την Άνοιξη του 372 π.Χ. οι Αθηναίοι έστειλαν εναντίον του τον Ιφικράτη. Σε μία όμως από τις εκεί μάχες φονεύθηκε ο Μνάσιππος με συνέπεια ο πελοποννησιακός στόλος ν΄ αποχωρήσει χωρίς να δοθεί ναυμαχία.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ναύαρχοι Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες
Μοχάμεντ Ντρέγκερ
Ο Μοχάμεντ Ντρέγκερ (γερμανικά: Mohamed Dräger, γενν. στις 25 Ιουνίου 1996) είναι Τυνήσιος, γεννημένος στη Γερμανία, επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός για τον Ολυμπιακό.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Ντρέγκερ έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο για την ΣΚ Φράιμπουργκ στις 27 Ιουλίου 2017, σε έναν προκριματικό αγώνα του Γιουρόπα Λιγκ εναντίον της σλοβενικής Ντομζάλε, όπου μπήκε ως αλλαγή στο 87ο λεπτό.
Το 2018, ο Ντρέγκερ εντάχθηκε στην ΣΚ Παντερμπόρν με διετή δανεισμό.
Εθνική ομάδα
Ο Ντρέγκερ αγωνίστηκε με την Εθνική Τυνησίας U17 στο Παγκόσμιο Κύπελλο U17 του 2013, όπου η Τυνησία προκρίθηκε από τη φάση ομίλων και αποκλείστηκε στο γύρο των 16 από την Αργεντινή.
Ο Ντρέγκερ έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Τυνησίας στις 20 Νοεμβρίου 2018, σε έναν φιλικό αγώνα εναντίον του Μαρόκου, ως αλλαγή στο 79ο λεπτό στη θέση του Ναΐμ Σλιτί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τυνήσιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γερμανοί τυνησιακής καταγωγής Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τυνησίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τυνησίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Φράιμπουργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεγκιονάλλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Παντερμπόρν 07 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Αλέξανδρος Τσιριντάνης
Ο '''Αλέξανδρος Ν. Τσιριντάνης''' (4 Νοεμβρίου 1903 – 24 Σεπτεμβρίου 1977) ήταν Έλληνας νομικός και συγγραφέας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ιεράπετρα Κρήτης και σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, συμπληρώνοντας τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Αμβούργου, του οποίου έγινε διδάκτορας. Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία εκλεγόμενος το 1933 υφηγητής εμπορικού δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών. Το 1939 εκλέχθηκε έκτακτος καθηγητής και το 1942 τακτικός, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1968, οπότε και απεχώρησε με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Κατά την περίοδο 1951-1952 διετέλεσε κοσμήτορας της νομικής σχολής.
Συμμετείχε ως υπουργός Δικαιοσύνης στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Δόβα, που διοργάνωσε τις βουλευτικές εκλογές του 1961. Υπήρξε επίσης μέλος νομοπαρασκευαστικών επιτροπών, πρόεδρος της Ενώσεως Ναυτικού Δικαίου, καθώς και εμπνευστής και ιδρυτικό μέλος της Χριστιανικής Ενώσεως Επιστημόνων. Ακόμη, ήταν μέλος του νομικού συμβουλίου της Τράπεζας της Ελλάδας. Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο, από το οποίο το βιβλίο «Για μια πορεία με επίγνωση» μεταφράσθηκε και στην αγγλική με τίτλο Knowing where we are going (εκδόσεις Cassell, Λονδίνο 1977, σσ. 120) και στη γαλλική.
Την περίοδο μετά τον εμφύλιο πόλεμο ήταν αρχηγικό μέλος οργάνωσης χριστιανικού προσανατολισμού, μαζί με τον Γεώργιο Ράμμο, τον γαμπρό του Αρίστο Ασπιώτη και τον Θεόδωρο Μερτικόπουλο. Είχε καλές σχέσεις με την βασιλική οικογένεια.
Μαζί με τον πρωθιερέα των Ανακτόρων Ιερώνυμο Κοτσώνη, ο Τσιριντάνης συνέβαλε το 1967, λίγες ημέρες μετά το Πραξικόπημα της Χούντας των Συνταγματαρχών, στην αντικανονική απομάκρυνση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσοστόμου Β΄ καθώς είχαν αυξημένη επιρροή στα Ανάκτορα και μέσω αυτών στις τότε κυβερνήσεις». Έτσι ακολούθησε η ανάρρηση του Ιερωνύμου Κοτσώνη στον αρχιεπισκοπικό θρόνο με τη στήριξη της Χούντας των Συνταγματαρχών και του Παλατιού.
Ο Τσιριντάνης απεβίωσε στην Αθήνα στις 24 Σεπτεμβρίου 1977 σε ηλικία 74 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Μάχη στους Εκατό βουνούς
Η Μάχη στους Εκατό βουνούς ή Μάχη του Διάκενε έγινε το 1050 ανάμεσα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τους Πετσενέγους στην Θράκη και στην, άγνωστη σήμερα, τοποθεσία Εκατό Βουνοί (εκατό λόφοι ) κάπου μετά τον Αίμο στην σημερινή Βουλγαρία. Ο Σκυλίτσης αναφέρει ότι οι εκατό βουνοί βρίσκονταν μεταξύ του Ίστρου και του Αίμου σε πεδιάδα με πολλά νερά, πηγές, και άλση.
Μετά την ήττα στην Μάχη της Διάμπολης το 1049 ο βυζαντινός αυτοκράτορας ανακάλεσε από τα ανατολικά σύνορα στρατεύματα για την επιτυχή αντιμετώπιση των Πετσενέγων. Διορίσθηκε αρχηγός της εκστρατείας ο ευνούχος και πρώην μοναχός, Νικηφόρος, και είχε υπό την διοίκηση του στρατεύματα υπό τους Ερβρέ Φραγκόπουλο, διοικητή των φράγκων μισθοφόρων, τον Κωνσταντίνο Αριανίτη, τον Κατακαλών Κεκαυμένο και ο Πετσενέγος Τυράχ.
Ο Βυζαντινός στρατός ξεκίνησε περνώντας τον Αίμο από τις Σιδηρές πύλες και έστησε στρατόπεδο στην τοποθεσία εκατό βουνοί, κοντά στους Πετσενέγους που είχαν στρατοπεδεύσει στο Διάκενε. Ο Τυράχ ο οποίος προπορευόταν αρχικά μίλησε στους συμπατριώτες του και προσπάθησε να τους πείσει να εγκαταλείψουν τις επιδρομές και να επιστρέψουν στα εδάφη τους αλλά μόλις έφτασαν οι βυζαντινοί ενώθηκε μαζί τους αλλάζοντας στρατόπεδο.
Ο Νικηφόρος προφανώς άπειρος από στρατηγική ήθελε να επιτεθεί άμεσα στους Πετσενέγους ενώ οι στρατηγοί δεν ήθελαν να επιτεθούν στον εχθρό σε παράταξη κι ενώ ήταν διασκορπισμένος. Ο Νικηφόρος μην ακούγοντας τους στρατηγούς του την επόμενη ημέρα παρέταξε τον στρατό για μάχη, στα δεξιά της παράταξης τοποθέτησε τον Κεκαυμένο στα αριστερά τον Φραγκόπουλο με τους μισθοφόρους και στο κέντρο ο ίδιος. Όταν η μάχη φάνηκε να γέρνει προς τους Πετσενέγους ο Νικηφόρος αναφέρεται ότι πρώτος από όλους τους Βυζαντινούς το έβαλε στα πόδια, βλέποντας τον οι υπόλοιποι στρατιώτες τράπηκαν και αυτοί σε φυγή. Ο Κεκαυμένος έπεσε βαριά τραυματισμένος κατά την φυγή αυτή πολεμώντας με λίγους πιστούς που είχαν μείνει δίπλα του και θεραπεύτηκε από έναν Πετσενέγο που τον πίρε στη σκηνή του και τον περιποιήθηκε.
Οι νικητές λεηλάτησαν το βυζαντινό στρατόπεδο αποκομίζοντας πολλά λάφυρα και συνέχισαν για πέντε χρόνια να λεηλατούν τα εδάφη των Θεμάτων Μακεδονίας, Θράκης και Βουλγαρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Πόλεμοι Βυζαντινών και Πετσενέγων
Porsche
Από το 2009, η Porsche AG είναι μέλος του Ομίλου Volkswagen και δεν θα πρέπει να συγχέεται με την εισηγμένη Porsche SE, η οποία κατέχει μερίδιο στη Volkswagen. Το 2017, η συνολική ετήσια παραγωγή της έφτασε τα 246.375 αντίτυπα, φτάνοντας νέο ρεκόρ, και το 2018 αυξήθηκε περαιτέρω στα 256.255 αντίτυπα.
Προέλευση
Ο Φέρντιναντ Πόρσε ίδρυσε την εταιρεία με την επωνυμία «Dr. Ing. Hc F. Porsche GmbH» το 1931, με τα κεντρικά της γραφεία στην Kronenstrasse 24, στο κέντρο της Στουτγκάρδης. Αρχικά, η εταιρεία προσέφερε έργο ανάπτυξης της αυτοκινητοβιομηχανίας και συμβουλευτικές υπηρεσίες, αλλά δεν είχε κατασκευάσει κανένα αυτοκίνητα υπό την επωνυμία της. Μία από τις πρώτες αποστολές που ανέλαβε η νέα εταιρεία ήταν με εντολή από τον Αδόλφο Χίτλερ, με σκοπό να σχεδιάσει ένα αυτοκίνητο για το λαό, το οποίο κατά συνέπεια έγινε γνωστό ως «Volkswagen» (αυτοκίνητο του λαού). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τo Volkswagen Type 1, κοινώς Σκαραβαίος, να γίνει ένα από τα πιο επιτυχημένα σχέδια αυτοκινήτων όλων των εποχών. Το πρώτο μοντέλο υπό την επωνυμία της Porsche, η Porsche 64, αναπτύχθηκε το 1939, χρησιμοποιώντας πολλά στοιχεία από το Volkswagen Type 1.
Εταιρικό λογότυπο
Το λογότυπο της εταιρείας Porsche βασίστηκε στο έμβλημα της Επικρατείας της Ελεύθερης Λαϊκής Πόλης της Βυρτεμβέργης της πρώην Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, με πρωτεύουσα τη Στουτγκάρδη (το ίδιο έμβλημα χρησιμοποιήθηκε από τη Βυρτεμβέργη-Χόεντσολερν το διάστημα 1945 - 1952, ενώ η Στουτγάρδη κατά τη διάρκεια αυτών των ετών ήταν η πρωτεύουσα της παρακείμενης Βυρτεμβέργης-Βάδης). Οι βραχίονες της Στουτγάρδης τοποθετήθηκαν στη μέση ως θυρεός, δεδομένου ότι τα αυτοκίνητα κατασκευάστηκαν στη Στουτγάρδη. Τα εραλδικά σύμβολα συνδυάστηκαν με τα κείμενα «Porsche» και «Stuttgart», το οποίο δείχνει ότι διαφέρει από τα παλαιά εραλδικά οικόσημα, στα οποία ουδέποτε αναφέρονταν οι ονομασίες των κατόχων.
Οι Βυρτεμβέργη-Βάδη και Βυρτεμβέργη-Χόεντσολερν προσαρτήθηκαν από το κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης το 1952, έπειτα από την πολιτική ενοποίηση της Δυτικής Γερμανίας το 1949, οπότε παλιό σχέδιο των βραχιόνων της Βυρτεμβέργης τώρα υπάρχει μόνο στο λογότυπο της Porsche. Στις 30 Ιανουαρίου 1951, λίγο καιρό πριν τη δημιουργία της Βάδης-Βυρτεμβέργης, ο Φέρντιναντ Πόρσε πέθανε από επιπλοκές μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.
Σχέση με τη Volkswagen
thumb|Συνδιασμένο λογότυπο της [[VW-Porsche 914.]]
Η εταιρεία είχε πάντα στενή σχέση αρχικά με τη μάρκα Volkswagen (VW) και αργότερα με τον Όμιλο Volkswagen (ο οποίος κατέχει επίσης την Audi), επειδή το πρώτο Volkswagen Type 1, κοινώς Σκαραβαίος, σχεδιάστηκε από τον Φέρντιναντ Πόρσε.
Οι δύο εταιρείες συνεργάστηκαν το 1969 για να δημιουργήσουν την VW-Porsche 914 και την 914-6, σύμφωνα με την οποία η 914-6 είχε κινητήρα της Porsche και το 914 είχε κινητήρα της Volkswagen. Η περαιτέρω συνεργασία το 1976 είχε ως αποτέλεσμα την Porsche 912 (μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες) και την Porsche 924, στην οποία χρησιμοποιήθηκαν πολλά στοιχεία από την Audi, όπως και χτίστηκε στο εργοστάσιο της Audi στο Neckarsulm. Τα αντίτυπα της Porsche 944 χτίστηκαν επίσης εκεί, αν και χρησιμοποίησαν πολύ λιγότερα εξαρτήματα της Volkswagen. Η Porsche Cayenne, η οποία εισήχθη το 2002, μοιράζεται το αμάξωμά της με το Volkswagen Touareg και το Audi Q7, τα οποία κατασκευάστηκαν στο εργοστάσιο του ομίλου Volkswagen στην Μπρατισλάβα της Σλοβακίας.
Εταιρική αναδιάρθρωση
300px|thumb|left|[[Porsche Cayenne του 2003 - 2006 στον Καναδά.]]
Τον Οκτώβριο του 2005, η αυτοκινητοβιομηχανία Porsche εξαγόρασε το 18,53% των μετοχών του Ομίλου Volkswagen και έγινε με αυτό τον τρόπο ο μεγαλύτερος μέτοχός της.
Το 2008, η Porsche αποκάλυψε επίσημα ότι είχε φτάσει πλέον να ελέγχει το 75% των μετοχών του Ομίλου Volkswagen και ότι σύντομα θα προχωρούσε στην πλήρη εξαγορά του. Κατά τη διάρκεια, όμως της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης που ξέσπασε στα τέλη του έτους και που είχε ως αποτέλεσμα και την συνεπακόλουθη παγκόσμια κρίση (2008 - 2010) στον κλάδο της αυτοκινητοβιομηχανίας, η Porsche δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει την εξαγορά και απεναντίας μάλιστα κινδύνευσε να χρεοκοπήσει. Το αποτέλεσμα ήταν, κατά ιστορική ειρωνεία, να συμβεί ακριβώς η αντίστροφη εξαγορά, καθώς το καλοκαίρι του 2009, οι 2 εταιρείες αποφάσισαν από κοινού την ενσωμάτωση της Porsche στον όμιλο Volkswagen. Μετά τη συμφωνία αυτή, ο Όμιλος προχώρησε σε σταδιακή εξαγορά της Porsche AG, η οποία τελικώς έγινε πλήρης 100% την 1η Αυγούστου 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στουτγκάρδη Κατηγορία:Γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες Κατηγορία:Γερμανικά εμπορικά σήματα
Ρύζια Κιλκίς
Τα Ρύζια είναι πεδινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς με υψόμετρο 40 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Ρύζια βρίσκονται δυτικά του ποταμό Αξιού, σε απόσταση 11 χλμ. Ν.από το Πολύκαστρο (έδρα του Δήμου) και 43 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Κιλκίς. Είναι κτισμένα ανάμεσα στον Ευρωπό (Ν.), την Τούμπα (ΝΔ.), το Βαλτοτόπι και το Καμποχώρι (Β.)
Για την ονομασία του υπάρχουν δύο βασικές εκδοχές:
α) προέρχεται από τη λέξη «Ορυζάρτσι», (η ονομασία του χωριού μέχρι το 1926 ) που πιθανολογείται ότι σημαίνει ρυζοφαγάς.
β) προέρχεται από τη λέξη «ρίζα», δεδομένου ότι βρίσκεται στις ρίζες του βουνού Πάϊκου. Στην περίπτωση αυτή γράφεται "Ρίζια", όπως απαντάται σε πολλά έγγραφα. Το χωριό ιδρύθηκε από γηγενείς Μακεδόνες, αρκετοί από τους οποίους πήραν μέρος στο Μακεδονικό Αγώνα, όπως για παράδειγμα οι Βασίλειος Βάντσης και Χρήστος Καραμάρκος.
Το 1924 εγκαταστάθηκαν στο χωριό Μικρασιάτες πρόσφυγες, από το Κίσδερβεντ Βιθυνίας, και Θρακιώτες, προερχόμενοι από το Τζελέπιο, τη Μήδεια, τη Βιζύη και τις Καστανιές της Ανατολικής Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο πληθυσμός του χωριού είναι 389 κάτοικοι που οι κύριες ασχολίες τους είναι κυρίως η γεωργία και λιγότερο η κτηνοτροφία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αξιούπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς Κατηγορία:Δήμος Παιονίας
Μεταγραφή ιαπωνικών με ελληνικούς χαρακτήρες
Ως μεταγραφή ιαπωνικών με ελληνικούς χαρακτήρες εννοούμε ακριβώς την απόδοση της ιαπωνικής γλώσσας με το ελληνικό σύστημα γραφής. Αντιστοιχεί με τα συστήματα Ρομάτζι για μεταγραφή στο λατινικό αλφάβητο και το για μεταγραφή στο κυριλλικό αλφάβητο. Γενικά δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο επίσημο σύστημα μεταγραφής παρά μόνο τάσεις και συχνά χρησιμοποιούμενες συμβάσεις.
Εξαιτίας του ότι οι ιαπωνικές λέξεις και ονόματα συνήθως δε μεταγράφονται στo διαδίκτυο και σε υπότιτλους ταινιών και σειρών άνιμε, προέκυψε η ανάγκη να δημιουργηθεί σύστημα μεταγραφής. Περαιτέρω λόγοι δημιουργίας αυτού ήταν η συχνή εναλλαγή μεταξύ γλωσσών στα πληκτρολόγια, κάτι το οποίο προκαλεί κούραση, η αδυναμία μερικών ανθρώπων να προφέρουν σωστά τις ξένες λέξεις, η έλλειψη γνώσης του λατινικού αλφαβήτου από μερικούς και η άσχημη εικόνα που δημιουργεί η πάραθεση όρων σε ξένα συστήματα γραφής αντί αυτού που χρησιμοποιείται στο υπόλοιπο κείμενο.
Πίνακας χιραγκάνα
Όλοι οι ήχοι της ιαπωνικής αποδίδονται πλήρως με το συλλαβάριο χιραγκάνα. Επειδή, ωστόσο, τα κατακάνα καλύπτουν ακριβώς το ίδιο φάσμα ήχων, οι ίδιες μεταγραφές μπορούν να λειτουργήσουν και για αυτά. Χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα και οι διαδεδομένες μεταγραφές στο σύστημα Χέπμπορν για αντιστοίχηση μεταξύ των δύο τρόπων μεταγραφής.
Πίνακας επιπρόσθετων κατακάνα
Αυτά τα γράμματα χρησιμοποιούνται για να την απόδοση ξένων λέξεων στα ιαπωνικά. Δεν έχουν καθιερωθεί επίσημα.
Διπλά σύμφωνα, διπλασιασμός
Όταν τοποθετείται το っ/ッ πριν από σύμφωνο, το σύμωνο αυτό ακούγεται για περισσότερη ώρα απ' όσο ένα απλό σύμφωνο. Γι'αυτόν τον λόγο και διπλασιάζουμε το σύμφωνο κατά τις ελληνικές αποδόσεις με σκοπό να διαβαστεί διπλό. Το φαινόμενο αυτό στα Αγγλικά ονομάζεται gemination και μεταφράζεται ως διπλασιασμός Πιο συγκεκριμένα, οι συνδυασμοί συμφώνων είναι:
κκ, σσ, σσ', ττ, ττσ, ττσ', νν, μμ, χχ, φφ, μμ, ρρ, γκγκ, ζζ, ττζ, ντντ, ζζ', ττζ', μπμπ, ππ και ακολουθεί το φωνήεν της συλλαβής.
Τα «ζευγάρια» γκ, ντ και μπ αντιμετωπίζονται ως ένα σύμφωνο (ώστε γράφονται γκγκ, ντντ, μπμπ), εν αντιθέσει με τα τσ, τσ', τζ και τζ' (που γράφονται διπλά ως ττσ, ττσ', ττζ', ττζ' διπλασιάζοντας μόνο το πρώτο σύμφωνο.
Μακρά φωνήεντα
Τα ιαπωνικά, όπως και πολλές γλώσσες, έχουν μακρά φωνήεντα. Αυτά άλλοτε τα είχε και η αρχαία ελληνική. Ωστόσο, εξαιτίας των φωνηεντικών αλλαγών που συνέβησαν ανά τους αιώνες, θα ήταν μάταιο να προσπαθήσουμε να αναπαραστήσουμε τα μακρά ιαπωνικά φωνήεντα με τα πάλαι ελληνικά μακρά φωνήεντα. Γι' αυτό και επιλέγουμε να τα αναπαραστήσουμε με διπλά γράμματα. Αυτά είναι:
Επειδή κι εδώ –σαν και στα διπλά σύμφωνα– έχουμε πολλά γράμματα και οι λέξεις γίνονται πολύ μεγάλες, θα μπορούσαμε να είχαμε εναλλακτικές γραφές με μακρό. Σχετικό παράδειγμα αποτελεί ο τίτλος του βιβλίου της Κλαίρης Παπαπαύλου: '''Νō. Το κλασικό θέατρο της Ιαπωνίας'''. Συνεπώς έχουμε:
Λόγω έλλειψης μακρών στα ιστορικά βραχέα γράμματα, περιπλοκότητας στη χρησιμοποίηση πολυτονικού πληκτρολογίου και συχνών προβλημάτων στην απεικόνιση μη-συχνών γραμμάτων από τις γραμματοσειρές, χρησιμοποιούνται και τα αντίστοιχα λατινικά γραμματα στον διαδικτυακό χώρο. Αυτά είναι τα: ā, ī, ū (ως οū) και ō.
Ωστόσο, πολλές φορές δεν προκύπτουν μακρά φωνήεντα από τους παραπάνω συνδυασμούς, οπότε δεν μπορούν να αντικατασταθούν από φωνήεν με μακρό. Για παράδειγμα, η λέξη «経緯» (περίσταση)· το πρώτο κάν'τζι έχει την ανάγνωση «κεϊ» και το δεύτερο «ι». Οπότε η λέξη θα πρέπει να διαβαστεί «κέι•ι» κι όχι «κε•ῑ». Επίσης, στην λέξη «問う» (ρωτώ), το κάν'τζι έχει την ανάγνωση «το» και το χιραγκάνα «ου». Επειδή το «ου» βρίσκεται έξω από το κάν'τζι (ως κατάληξη ρήματος), η λέξη θα διαβαστεί «τό•ου» κι όχι «τō».
Απόστροφος
Συχνά οι Έλληνες προφέρουν τον συνδυασμό /nt/ σαν /d/ και /nd/. Επειδή οι Ιάπωνες διαχωρίζουν τα δύο, σκόπιμο είναι να διαχωρίζονται στις μεταγραφές. Σε λέξεις που βρίσκονται τα ん + συλλαβή σειράς τ-/τσ-/τσ'-/ντ-/τζ-/τζ'- μπαίνει απόστροφος. Επί παραδείγματι, しんとう = Σίν'τοου (Shintou, σιντοϊσμός).
Η ελληνική γλώσσα υστερεί σε φωνήματα που χρειάζονται στις άλλες γλώσσες και μπορούν να αλλοιώσουν ολόκληρο το νόημα μιας λέξης αν αυτό αλλαχτεί. Συγκεκριμένα, αναφερόμαστε στις συλλαβές しゃ, しょ, しゅ (sha, sho, shu). Αυτές προφέρονται με πιο «παχύ» σ (Δ.Φ.Α. [ɕ]). Ως αποτέλεσμα, γράφουμε αυτές τις συλλαβές ως σ'α, σ'ο, σ'ου για να τις διαχωρίσουμε από τις σα, σο, σου (さ,そ,す) που προφέρονται με «κανονικό» σ (Δ.Φ.Α. [s]). Και το σι προφέρεται με «παχύ» σ, αλλά δε βάζουμε απόστροφο, διότι δεν υπάρχει συλλαβή σι με «κανονικό» σ.
Οι συλλαβές じ/ぢ/じゃ/ぢゃ/じゅ/ぢゅ/じょ/ぢょ και ず/づ προφέρονται το ίδιο. Με «παχύ» τζ (Δ.Φ.Α. [dʑ]) οι πρώτες και «κανονικό» ζ (Δ.Φ.Α. [z]) οι δεύτερες. Η απόστροφος μπαίνει μόνο για ορθογραφική διευκρίνιση.
Τονισμός
Τα ιαπωνικά, όπως άλλοτε και τα αρχαία ελληνικά σε αντίθεση με τα νέα ελληνικά, έχουν μελωδικό τονισμό. Μία λέξη μπορεί να έχει σε μία συλλαβή της τόνο. Αρχίζει ο τόνος να ανεβαίνει από την πρώτη συλλαβή της λέξης μέχρι να κορυφωθεί στην τονισμένη συλλαβή και ακολουθεί άμεση πτώση στο τονικό ύψος. Οπότε τοποθετείται ο τόνος σ' αυτό το τονισμένο φωνήεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιαπωνική γλώσσα Κατηγορία:Ελληνικό αλφάβητο
Ελβετική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης
Η Ελβετική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (αγγλικά: Swiss Basketball) είναι το όργανο διοίκησης της καλαθοσφαίρισης στην Ελβετία. Εδρεύει στο Φριμπούρ και είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA). Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά και επαγγελματικά πρωταθλήματα ανδρών, γυναικών και νέων, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Ελβετίας.
Λογότυπο
Το λογότυπο της ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Ελβετία
Κλαρκ Γκρεγκ
Ο Ρόμπερτ Κλαρκ Γκρεγκ (Robert Clark Gregg) γεννήθηκε στις 2 Απριλίου 1962 και είναι Αμερικανός ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Συμπρωταγωνίστησε ως τον πρώην σύζυγο της Κριστίν Κάμπελ τον Ρίτσαρντ στην κωμωδία του CBS με τίτλο Οι Νέες Περιπέτειες της Παλιάς Κριστίν, που έκανε το ντεμπούτο του τον Μάρτιο του 2006 και τελείωσε τον Μάιο του 2010. Είναι επίσης γνωστός για το ρόλο του ειδικού πράκτορα του FBI τον Μάικ Κάσπερ στις σειρές του NBC με τίτλο Το Δυτικό Φτερό και τον Φιλ Κόλσον στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Μάρβελ (Iron Man, Iron Man 2, Thor και Οι Εκδικητές).
Καριέρα
Ο Γκρεγκ έχει χαρακτηριστεί σε μια σειρά από υποστηρικτικούς ρόλους σε ταινίες, όπως Ο Υπέροχος και Φανταστικός, Σε Καλή Παρέα, Ο Ανθρώπινος Λεκές, και μια σειρά από σημεία καλεσμένων σε τηλεοπτικές σειρές, όπως Γουίλ & Γκρέις, Νύχτα Σπορ, Sex and the City και Το Δυτικό Φτερό. Επίσης έγραψε το σενάριο για το θρίλερ του 2000 Τι Προδίδει τον Μπένιθ.
Είναι ο σκηνοθέτης και ο σεναριογράφος της ταινίας του 2008 με τίτλο Εμφράκτης, βασισμένο στη νουβέλα του Τσακ Πάλανιουκ με το ίδιο όνομα, με πρωταγωνιστή τον Σαμ Ρόκγουελ. Ο Γκρεγκ συμβούλευσε τον πατέρα του, έναν επίτιμο καθηγητή θρησκευτικών στο Στάνφορντ, για την προσφορά από το γράμμα του Πωλ του Τάρσους στους Γαλάτες το οποίο ο Γκρεγκ χρησιμοποίησε στο Εμφράκτης. Ο πατέρας του Γκρεγκ είναι επίσης ο πρώην εφημέριος στην Αναμνηστική Εκκλησία Στάνφορντ.
Το 2008, ο Γκρεγκ εμφανίστηκε στην ταινία Iron Man στο ρόλο του πράκτορα της Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α Φιλ Κόλσον. Το 2010, ο Γκρεγκ επανέλαβε το ρόλο του Πράκτορα Κόλσον για το Iron Man 2. Ο Γκρεγκ είχε υπογράψει μια συμφωνία πολλών ταινιών στο ρόλο του χαρακτήρα με την Marvel Studios. Το 2011, επέστρεψε ξανά ως Κόλσον για το Thor. Ο Γκρεγκ σημείωσε την ύπαρξή του ως μέλος του εκτεταμένου Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Μάρβελ ως πολύ ευχαριστημένη, "Ο Πράκτωρ Κόλσον ήταν ένας από τους τύπους που δεν ήταν πραγματικά στα κόμικες, και ήταν ένα πολύ είδος ενός μικρού ρόλου στο Iron Man," είπε, "και ήμουν απλά πολύ τυχερός που διάλεξαν να μεγαλώσουν τον χαρακτήρα και διάλεξαν να τον βάλουν πιο πολύ στο σύμπαν. Είναι μια μεγάλη έκρηξη!". Ακολουθώντας στην εμφάνισή του στο Thor, επανέλαβε ξανά τον ρόλο του στους Εκδικητές. Ο Γκρεγκ επίσης πρωταγωνιστεί σε μια σειρά από μικρές ταινίες της Μάρβελ που έχουν κέντρο τους τον χαρακτήρα και μπορεί κάποιος να τις δει σε κυκλοφορίες Blu-ray των ταινιών.
Τον Οκτώβριο του 2010, ο Γκρεγκ ήταν μέρος του καστ ενός κειμένου στο θέατρο της παράστασης Η Κανονική Καρδιά του Λάρι Κράμερ μαζί με τον Ντίλαν Ουόλς, την Λίζα Κάντροου, και τον Τέιτ Ντόνοβαν, που παρουσιάστηκε το Λος Άντζελες στην ευκαιρία της παράστασης της 25ης επετείου (και προηγήθηκε η παράσταση του 2011 στην πρεμιέρα του Μπρόντγουεϊ, που διατήρησε στοιχεία του κειμένου του θεάτρου) το κείμενο σκηνοθετήθηκε από τον πεθερό του, Τζολ Γκρέι.