cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οξυκωδόνη
Ενεργοί μεταβολίτες
Ωστόσο, παρά την μεγαλύτερη in vitro δράση ορισμένων από τους μεταβολίτες της, έχει προσδιοριστεί ότι η ίδια η οξυκωδόνη ευθύνεται για το 83,0% και το 94,8% της αναλγητικής της δράσης μετά από από του στόματος και ενδοφλέβια χορήγηση, αντίστοιχα. Η οξυμορφόνη διαδραματίζει μόνο δευτερεύοντα ρόλο, που ευθύνεται για το 15,8% και 4,5% της αναλγητικής δράσης της οξυκωδόνης μετά από από του στόματος και ενδοφλέβια χορήγηση, αντίστοιχα. Αν και ο γονότυπος CYP2D6 και η οδός χορήγησης οδηγούν σε διαφορετικούς ρυθμούς σχηματισμού οξυμορφόνης, η αμετάβλητη μητρική ένωση παραμένει ο κύριος συντελεστής στη συνολική αναλγητική επίδραση της οξυκωδόνης. Σε αντίθεση με την οξυκωδόνη και την οξυμορφόνη, η νοροξυκοδόνη και η νοροξυμορφόνη, ενώ επίσης ισχυροί αγωνιστές MOR, διασχίζουν ελάχιστα το φράγμα αίματος-εγκεφάλου στο κεντρικό νευρικό σύστημα και για αυτόν τον λόγο είναι ελάχιστα αναλγητικά σε σύγκριση.
Κ-υποδοχέας οπιοειδών
Το 1997, μια ομάδα Αυστραλών ερευνητών πρότεινε (με βάση μια μελέτη σε αρουραίους) ότι η οξυκωδόνη δρα στους KOR, σε αντίθεση με τη μορφίνη, η οποία δρα στους MOR. Περαιτέρω έρευνα από την ομάδα αυτή έδειξε το φάρμακο φαίνεται να είναι ένας υψηλής συγγένειας αγωνιστής των κ 2b υποδοχέων οπιοειδών αγωνιστή. Ωστόσο, το συμπέρασμα αυτό αμφισβητήθηκε, κυρίως με βάση το ότι η οξυκωδόνη παράγει αποτελέσματα που είναι τυπικά των αγωνιστών MOR. Το 2006, έρευνα από ιαπωνική ομάδα έδειξε ότι η επίδραση της οξυκωδόνης προκαλείται από διαφορετικούς υποδοχείς σε διαφορετικές καταστάσεις. Συγκεκριμένα σε διαβητικούς ποντικούς, το KOR φαίνεται να εμπλέκεται στα αντι-αντιληπτικά αποτελέσματα της οξυκωδόνης, ενώ σε μη διαβητικούς ποντικούς, ο υποδοχέας μ1 - οπιοειδούς φαίνεται να είναι πρωταρχικά υπεύθυνος για αυτές τις επιδράσεις.
Προφίλ απορρόφησης άμεσης απελευθέρωσης
Η οξυκωδόνη μπορεί να χορηγηθεί από το στόμα, ενδορινικά, μέσω ενδοφλέβιας, ενδομυϊκής ή υποδόριας ένεσης ή από το ορθό. Η βιοδιαθεσιμότητα της από του στόματος χορήγησης οξυκωδόνης κατά μέσο όρο κυμαίνεται μεταξύ 60 και 87%, με την ορθική χορήγηση να αποδίδει τα ίδια αποτελέσματα. Η ενδορινική διαφέρει μεταξύ ατόμων με μέσο όρο 46%.
Μετά από μια δόση συμβατικής (άμεσης απελευθέρωσης) στοματικής οξυκωδόνης, η έναρξη της δράσης είναι σε 10 έως 30 λεπτά, και τα μέγιστα επίπεδα πλάσματος του φαρμάκου επιτυγχάνονται εντός περίπου 30 έως 60 λεπτών. σε αντίθεση, μετά από μια δόση OxyContin (μια στοματική σύνθεση ελεγχόμενης απελευθέρωσης), τα μέγιστα επίπεδα οξυκωδόνης στο πλάσμα εμφανίζονται σε περίπου τρεις ώρες. Η διάρκεια της οξυκωδόνης άμεσης απελευθέρωσης είναι 3 έως 6 ώρες, αν και αυτό μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με το άτομο.
Μεταβολισμός
Ο μεταβολισμός της οξυκωδόνης στους ανθρώπους λαμβάνει χώρα στο ήπαρ κυρίως μέσω του συστήματος κυτοχρώματος P450 και είναι εκτεταμένος (περίπου 95%) και πολύπλοκος, με πολλές μικρές οδούς και προκύπτοντες μεταβολίτες. Περίπου το 10% (εύρος 8-14%) μιας δόσης οξυκωδόνης απεκκρίνεται ουσιαστικά αμετάβλητο (μη συζευγμένο ή συζευγμένο ) στα ούρα. Οι κύριοι μεταβολίτες της οξυκωδόνης είναι η νοροξυκοδόνη (70%), η νοροξυμορφόνη ("σχετικά υψηλές συγκεντρώσεις"), και η οξυμορφόνη (5%). Ο άμεσος μεταβολισμός της οξυκωδόνης στον άνθρωπο έχει ως εξής:
Στους ανθρώπους, η Ν-απομεθυλίωση της οξυκωδόνης προς τη νοροξυκοδόνη από το CYP3A4 είναι η κύρια μεταβολική οδός, που αντιπροσωπεύει το 45% ± 21% μιας δόσης οξυκωδόνης, ενώ η Ο-απομεθυλίωση της οξυκωδόνης σε οξυμορφόνη από το CYP2D6 και η 6-κετοαναγωγή της οξυκωδόνης σε 6-οξυκωδόλες αντιπροσωπεύουν σχετικά ελάσσονες μεταβολικές οδούς, που αντιπροσωπεύουν 11% ± 6% και 8% ± 6% μιας δόσης οξυκωδόνης, αντίστοιχα.
Η πρώτη πορεία των τριών παραπάνω αντιστοιχεί στο 40% του μεταβολισμού της οξυμορφόνης, καθιστώντας την οξυμορφόνη-3-γλυκουρονίδιο τον κύριο μεταβολίτη της οξυμορφόνης, ενώ οι δύο τελευταίες οδοί αντιπροσωπεύουν λιγότερο από το 10% του μεταβολισμού της οξυμορφόνης. Μετά την Ν-απομεθυλίωση της οξυμορφόνης, η νοροξυμορφόνη περαιτέρω γλυκουρονιδώνεται σε νοροξυμορφόνη-3-γλυκουρονίδη.
Επειδή η οξυκωδόνη μεταβολίζεται από το σύστημα κυτοχρώματος P450 στο ήπαρ, η φαρμακοκινητική της μπορεί να επηρεαστεί από γενετικούς πολυμορφισμούς και αλληλεπιδράσεις φαρμάκων που αφορούν αυτό το σύστημα, καθώς και από τη λειτουργία του ήπατος. Μερικοί άνθρωποι είναι γρήγοροι μεταβολιστές της οξυκωδόνης, με αποτέλεσμα μειωμένες επιδράσεις, ενώ άλλοι είναι αργοί μεταβολιστές, με αποτέλεσμα αυξημένες επιδράσεις και τοξικότητα. Ενώ η υψηλότερη δραστικότητα του CYP2D6 αυξάνει τις επιδράσεις της οξυκωδόνης (λόγω της αυξημένης μετατροπής σε οξυμορφόνη), η υψηλότερη δραστικότητα του CYP3A4 έχει το αντίθετο αποτέλεσμα και μειώνει τις επιδράσεις της οξυκωδόνης (λόγω του αυξημένου μεταβολισμού σε νοροξυκοδόνη και νοροξυμορφόνη). Η δόση της οξυκωδόνης πρέπει να μειωθεί σε ασθενείς με μειωμένη ηπατική λειτουργία.
Κάθαρση
Η κάθαρση της οξυκωδόνης είναι 0,8 λίτρα/λεπτό. Η οξυκωδόνη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα. Επομένως, η οξυκωδόνη συσσωρεύεται σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Η οξυκωδόνη αποβάλλεται στα ούρα 10% ως αμετάβλητη οξυκωδόνη, 45% ± 21% ως Ν -απομεθυλιωμένοι μεταβολίτες (νοροξυκοδόνη, νοροξυμορφόνη, νοροξυκοδόλες), 11 ± 6% ως Ο -απομεθυλιωμένοι μεταβολίτες (οξυμορφόνη, οξυμορφόλες) και 8% ± 6 % ως 6-κετο-μειωμένοι μεταβολίτες (οξυκωδόλες).
Διάρκεια δράσης
Η οξυκωδόνη έχει χρόνο ημιζωής 4,5 ώρες. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Ο κατασκευαστής της Purdue Pharma ισχυρίστηκε στην αίτηση ευρεσιτεχνίας του 1992 ότι η διάρκεια δράσης του OxyContin, του παρασκευάσματος ελεγχόμενης αποδέσμευσης της οξυκωδόνης, είναι 12 ώρες στο "90% των ασθενών". Δεν έχει πραγματοποιήσει ποτέ κλινικές μελέτες στις οποίες χορηγήθηκε OxyContin σε συχνότερα διαστήματα. Σε ξεχωριστή αρχειοθέτηση, ο Purdue ισχυρίζεται ότι η οξυκωδόνη ελεγχόμενης απελευθέρωσης "παρέχει ανακούφιση από τον πόνο στον εν λόγω ασθενή για τουλάχιστον 12 ώρες μετά τη χορήγηση." Ωστόσο, το 2016 μια έρευνα από τους Los Angeles Times διαπίστωσε ότι «το φάρμακο εξαντλείται ώρες νωρίς σε πολλούς ανθρώπους», προκαλώντας συμπτώματα απόσυρσης οπιούχων και έντονης επιθυμίας για το OxyContin. Ένας γιατρός, ο Λόρενς Ρόμπινς είπε στους δημοσιογράφους ότι πάνω από το 70% των ασθενών του θα ανέφεραν ότι το OxyContin θα παρείχε μόνο 4-7 ώρες ανακούφισης. Οι γιατροί τη δεκαετία του 1990 συχνά άλλαζαν τους ασθενείς τους σε ένα δοσολογικό σχήμα μία φορά κάθε οκτώ ώρες, όταν διαμαρτύρονταν ότι η διάρκεια δράσης για το OxyContin ήταν πολύ μικρή για να ληφθεί μόνο δύο φορές την ημέρα.
Ο Purdue αποθάρρυνε έντονα την πρακτική: Ο ιατρικός διευθυντής της Purdue Ρόμπερτ Ρέντερ έγραψε σε έναν γιατρό το 1995 ότι "Το OxyContin έχει αναπτυχθεί για δόση [12 ωρών]... Ζητώ να μην χρησιμοποιήσετε ένα [8-ωρο] δοσολογικό σχήμα. " Η Purdue δημοσίευσε επανειλημμένα σημειώματα στους αντιπροσώπους πωλήσεών της, ζητώντας τους να υπενθυμίσουν στους γιατρούς να μην παρεκκλίνουν από το πρόγραμμα δόσεων 12 ωρών. Ένα τέτοιο σημείωμα έγραφε, "Δεν υπάρχει δοσολογία Q8 με το OxyContin... [8-ωρη δόση] πρέπει να αφαιρεθεί. ΤΩΡΑ!!" Οι δημοσιογράφοι που κάλυψαν την έρευνα υποστηρίζουν ότι η Purdue Pharma επέμεινε σε 12 ώρες διάρκειας δράσης για όλους σχεδόν τους ασθενείς, παρά τα αποδεικτικά στοιχεία για το αντίθετο, προκειμένου να προστατευθεί η φήμη του OxyContin ως φάρμακο 12 ωρών και η προθυμία των εταιρειών ιατρικών ασφαλίσεων και διαχειριζόμενης φροντίδας για την κάλυψη του OxyContin παρά το υψηλό κόστος σε σχέση με τα γενόσημα οπιοειδή όπως η μορφίνη.
Ιστορία
Ο Μάρτιν Φρόιντ και ο Έντμουντ Σπέγιερ του Πανεπιστημίου της Φραγκφούρτης στη Γερμανία συνέθεσαν για πρώτη φορά την οξυκωδόνη από τη θηβαΐνη το 1916. Όταν ο Φρόιντ πέθανε το 1920, ο Σπέγερ έγραψε τον επικήδειό του. Ο Σπέγερ, γόνος Εβραϊκής οικογένειας της Φραγκφούρτης το 1878, ήταν θύμα του Ολοκαυτώματος. Πέθανε τις 5 Μαΐου 1942, την δεύτερη ημέρα της εκκένωσης του Γκέτο του Λοτζ και ο θάνατός του σημειώθηκε στο χρονικό του γκέτο.
Η πρώτη κλινική χρήση του φαρμάκου τεκμηριώθηκε το 1917, ένα χρόνο μετά την ανάπτυξή του. Εισήχθη για πρώτη φορά στην αγορά των ΗΠΑ τον Μάιο του 1939. Στις αρχές του 1928, η Merck εισήγαγε ένα προϊόν συνδυασμού που περιείχε σκοπολαμίνη, οξυκωδόνη και εφεδρίνη με τα γερμανικά αρχικά για τα συστατικά SEE, το οποίο αργότερα μετονομάστηκε Scophedal (SCOpolamine, ePHEDrine και eukodAL) το 1942. Κατασκευάστηκε τελευταία φορά το 1987, αλλά μπορεί να φτιαχτεί σε φαρμακείο. Αυτός ο συνδυασμός είναι ουσιαστικά το ανάλογο οξυκωδόνης του " ύπνου λυκόφατος " με βάση τη μορφίνη, με προσθήκη εφεδρίνης για τη μείωση των κυκλοφοριακών και αναπνευστικών επιδράσεων. Το φάρμακο έγινε γνωστό ως "Θαυματουργό φάρμακο της δεκαετίας του 1930" στην ηπειρωτική Ευρώπη και αλλού και ήταν η επιλογή της Βέρμαχτ για αναλγητικό πεδίου μάχης για κάποιο χρονικό διάστημα. Το φάρμακο σχεδιάστηκε ρητά για να παρέχει αυτό που η αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας και το ένθετο πακέτου αναφέρονται ως «πολύ βαθιά αναλγησία και βαθιά και έντονη ευφορία» καθώς και ηρεμιστική και πρόδρομη αμνησία χρήσιμη για περιπτώσεις χειρουργικών επεμβάσεων και τραυματισμών στο πεδίο της μάχης. Η οξυκωδόνη φέρεται να επιλέχθηκε έναντι της μορφίνης, της υδρομορφόνης και της υδροκοδόνης για αυτό το προϊόν επειδή η οξυκωδόνη έχει υποκειμενικά στοιχεία στο προφίλ παρενεργειών παρόμοια με την κοκαΐνη.
Κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Χίμλερ, το Σκόφενταλ φέρεται να εγχύθηκε επίσης σε μαζική υπερβολική δόση στους κρατούμενους ντυμένους με στολές Πολωνικού Στρατού στο σκηνικό περιστατικό την 1η Σεπτεμβρίου 1939 που άνοιξε τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Οι προσωπικές σημειώσεις του ιατρού του Αδόλφου Χίτλερ, Τέοντορ Μορέλ, δείχνουν ότι ο Χίτλερ έλαβε επανειλημμένες ενέσεις οξυκωδόνης και Scophedal, καθώς και πεθιδίνη και μορφίνη λιγότερο συχνά. Η οξυκωδόνη δεν μπορούσε να ληφθεί μετά τα τέλη Ιανουαρίου 1945.
Η Purdue Pharma - μια ιδιωτική εταιρεία που εδρεύει στο Στάμφορντ του Κοννέκτικατ, ανέπτυξε το συνταγογραφούμενο παυσίπονο OxyContin. Με την κυκλοφορία του το 1995, το OxyContin χαιρετίστηκε ως ιατρική αποκάλυψη, ένα ναρκωτικό μακράς διάρκειας που θα μπορούσε να βοηθήσει ασθενείς που υποφέρουν από μέτριο έως σοβαρό πόνο. Το φάρμακο έγινε μεγάλη επιτυχία, και σύμφωνα με πληροφορίες έχει αποφέρει περίπου 35 δισεκατομμύρια δολάρια σε έσοδα για τον Purdue.
Νομικό καθεστώς
Η οξυκωδόνη υπόκειται σε διεθνείς συμβάσεις για τα ναρκωτικά. Επιπλέον, η οξυκωδόνη υπόκειται σε εθνικούς νόμους που διαφέρουν ανά χώρα. Η σύμβαση του 1931 για τον περιορισμό της παρασκευής και τη ρύθμιση της διανομής ναρκωτικών φαρμάκων της Κοινωνίας των Εθνών περιελάμβανε την οξυκωδόνη. Η Ενιαία Σύμβαση του 1961 για τα ναρκωτικά των Ηνωμένων Εθνών, η οποία αντικατέστησε τη σύμβαση του 1931, ταξινόμησε την οξυκωδόνη στο Παράρτημα Ι. Παγκόσμιοι περιορισμοί στα φάρμακα του Προγράμματος Ι περιλαμβάνουν «περιορισμό αποκλειστικά σε ιατρικούς και επιστημονικούς σκοπούς την παραγωγή, κατασκευή, εξαγωγή, εισαγωγή, διανομή, εμπορία, χρήση και κατοχή» αυτών των ναρκωτικών · «απαιτούν ιατρικές συνταγές για την προμήθεια ή διανομή [αυτών των] φαρμάκων σε άτομα» και «αποτροπή της συσσώρευσης» ποσοτήτων αυτών των φαρμάκων «που υπερβαίνουν εκείνες που απαιτούνται για τη συνήθη συμπεριφορά των επιχειρήσεων». μικρογραφία| Καναδικό δισκίο οξυκωδόνης παρακεταμόλης 5/325 mg Η οξυκωδόνη είναι φάρμακο κατηγορίας Α βάσει του νόμου περί κατάχρησης ναρκωτικών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Για φάρμακα κατηγορίας Α, τα οποία «θεωρούνται τα πιο πιθανά να προκαλέσουν βλάβη» και η κατοχή χωρίς ιατρική συνταγή τιμωρείται με φυλάκιση έως επτά ετών, απεριόριστο πρόστιμο ή και τα δύο. Η παράνομη εμπορεία του φαρμάκου τιμωρείται με ισόβια κάθειρξη, απεριόριστο πρόστιμο ή και τα δύο. Επιπλέον, η οξυκωδόνη είναι φάρμακο του Προγράμματος 2 σύμφωνα με τους κανονισμούς κατάχρησης ναρκωτικών 2001 που «προβλέπουν ορισμένες εξαιρέσεις από τις διατάξεις του νόμου 1971 περί κατάχρησης ναρκωτικών».
Σύμφωνα με το νόμο περί ελεγχόμενων ουσιών των Ηνωμένων Πολιτειών, η οξυκωδόνη είναι ελεγχόμενη ουσία του παραρτήματος ΙΙ είτε από μόνη της είτε μέρος ενός φαρμάκου πολλαπλών συστατικών. Η DEA καταχωρεί την οξυκωδόνη τόσο προς πώληση όσο και για χρήση στην κατασκευή άλλων οπιοειδών ως ACSCN 9143 και το 2013 ενέκρινε τις ακόλουθες ετήσιες συνολικές ποσοστώσεις παραγωγής: 131,5 μετρικοί τόνοι προς πώληση, από 153,75 το 2012 και 10,25 μετρικούς τόνους για μετατροπή, αμετάβλητοι από το προηγούμενο έτος. Το 2020, η κατοχή οξυκωδόνης αποποινικοποιήθηκε στην πολιτεία του Όρεγκον των ΗΠΑ.
Ψυχαγωγική χρήση
Η οξυκωδόνη, όπως και άλλα οπιοειδή αναλγητικά, τείνει να προκαλεί συναισθήματα ευφορίας, χαλάρωσης και μειωμένου άγχους σε όσους είναι περιστασιακοί χρήστες. Αυτές οι επιδράσεις το καθιστούν ένα από τα πιο συχνά καταχρησιμοποιούμενα φάρμακα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η μη ιατρική χρήση της οξυκωδόνης υπήρχε από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, αλλά έως το 2015, το 91% ενός εθνικού δείγματος χρηστών ενέσιμων ναρκωτικών στην Αυστραλία είχαν αναφέρει χρήση οξυκωδόνης και το 27% την ένεση τους τελευταίους έξι μήνες.
Η κατάχρηση και η εκτροπή της οξυκωδόνης στο Ηνωμένο Βασίλειο ξεκίνησαν στις αρχές έως τα μέσα της δεκαετίας του 2000. Ο πρώτος γνωστός θάνατος λόγω υπερδοσολογίας στο Ηνωμένο Βασίλειο σημειώθηκε το 2002 Ωστόσο, η ψυχαγωγική χρήση παραμένει σχετικά σπάνια.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, περισσότερα από 12 εκατομμύρια άνθρωποι χρησιμοποιούν οπιοειδή ναρκωτικά. Τα οπιοειδή ήταν υπεύθυνα για 49.000 από τους 72.000 θανάτους από υπερδοσολογία φαρμάκων στις ΗΠΑ το 2017. Τον Σεπτέμβριο του 2013, η FDA κυκλοφόρησε νέες κατευθυντήριες γραμμές για τις ετικέτες των μακράς δράσης και εκτεταμένης απελευθέρωσης οπιοειδών που απαιτούσαν από τους κατασκευαστές να αφαιρέσουν το μέτριο πόνο ως ένδειξη για τη χρήση, και να αναφέρουν ότι το φάρμακο είναι για «πόνο αρκετά σοβαρό ώστε να απαιτεί καθημερινά, όλο το εικοσιτετράωρο, μακροχρόνια θεραπεία με οπιοειδή.» Η επικαιροποιημένη ετικέτα δεν περιόρισε τους γιατρούς από τη συνταγογράφηση οπιοειδών για μέτρια, όπως απαιτείται για τη χρήση.
Η οξυκωδόνη είναι το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο ψυχαγωγικό οπιοειδές στην Αμερική. Το Υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ εκτιμά ότι περίπου 11 εκατομμύρια άνθρωποι στις ΗΠΑ καταναλώνουν οξυκωδόνη με μη ιατρικό τρόπο ετησίως. Το 2007, πραγματοποιήθηκαν περίπου 42.800 επισκέψεις στα επείγοντα λόγω «επεισοδίων» που αφορούσαν οξυκωδόνη. Η οξυκωδόνη μπορεί να ληφθεί από το στόμα ή να καταποθεί μέσω εισπνοής. Επίσης, χρησιμοποιείται ενδοφλεβίως ή μέσω εισπνοής θερμών ατμών. Το 2008, η ψυχαγωγική χρήση οξυκωδόνης και υδροκοδόνης εμπλεκόταν σε 14.800 θανάτους. Μερικές από τις περιπτώσεις οφείλονταν σε υπερδοσολογία της παρακεταμόλης στο σκεύασμα, με αποτέλεσμα θανατηφόρα ηπατική βλάβη. Τον Αύγουστο του 2010, η Purdue Pharma αναδιαμόρφωσε τη σειρά οξυκωδόνης μακράς δράσης, που κυκλοφόρησε ως OxyContin, χρησιμοποιώντας ένα πολυμερές, το Intac, για να κάνει τα χάπια εξαιρετικά δύσκολο να διαλυθούν σε νερό και να συνθλιβούν για να μειώσουν την κατάχρηση του OxyContin. Η FDA ενέκρινε την επισήμανση της αναδιατυπωμένης έκδοσης ως ανθεκτική στην κατάχρηση τον Απρίλιο του 2013.
Η Pfizer κατασκευάζει ένα παρασκεύασμα οξυκωδόνης βραχείας δράσης, που διατίθεται στο εμπόριο ως Oxecta, το οποίο περιέχει ανενεργά συστατικά, που αναφέρονται ως αποτρεπτικά συστατικά ανθεκτικά σε παραβιάσεις. Δεν αποτρέπει την κατάχρηση από του στόματος. Εγκριμένο από τη FDA στις ΗΠΑ τον Ιούνιο του 2011, το νέο σκεύασμα καθιστά τη σύνθλιψη, το μάσημα, το ρουθούνισμα ή την ένεση του οπιοειδούς λόγω της αλλαγής στις χημικές του ιδιότητες μη πρακτική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οπιοειδή
Θανάσης Παπαγιάννης
Ο Θανάσης Παπαγιάννης είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής και ποδοσφαιρικός παράγοντας, ο οποίος αγωνίστηκε στις ομάδες του Άρη Θεσσαλονίκης, της Δόξας Δράμας και του Ολυμπιακού Βόλου.
Καριέρα
Ο Παπαγιάννης ξεκίνησε από την ομάδα της Δόξας Δράμας και αγωνίστηκε στην Β΄ Εθνική, πριν μεταπηδήσει στον Άρη, όπου ήταν αναπληρωματικός του Άγγελου Σπυρίδωνα.
Στη συνέχεια, μεταπήδησε στην ομάδα του Ολυμπιακού Βόλου και αγωνίστηκε στην Α' εθνική μέχρι το 1975, καταγράφοντας 104 συμμετοχές και τρία γκολ.
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, έφθασε ως την θέση του προέδρου της ομάδας του Βόλου και της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της ΕΠΟ στα τέλη της δεκαετίας του '90 και στις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Το 2009, αθωώθηκε για τις κατηγορίες της απιστίας και της πλαστογραφίας από κοινού και κατ' εξακολούθηση εις βάρους του Δημοσίου. Τον Φεβρουάριο του 2015 καταδικάστηκε σε επταετή κάθειρξη για υπόθεση αφορούσε τη χρονική περίοδο από το 1999 έως το 2002 και ο ίδιος κάθισε στο εδώλιο με την κατηγορία της υπεξαίρεσης χρηματικού ποσού 180.000 ευρώ. Αφέθηκε ελεύθερος οκτώ μήνες αργότερα.
Βάσαντ Ναρασίμχαμ
Ο Βάσαντ Ναρασίμχαμ (Vasanth "Vas" Narasimhan) είναι Ινδός γιατρός, και  διευθύνων σύμβουλος της φαρμακευτικής εταιρείας Novartis.
Βιογραφία
Ο Ναρασίμχαμ έχει υπηρετήσει ως Global Head of Biopharmaceuticals & Oncology Injectables στην Sandoz International.
Ο Ναρασίμχαμ εντάχθηκε στη Novartis το 2005. Το 2014 έγινε Παγκόσμιος Διευθυντής Ανάπτυξης και από το 2016 έως το 2018 κατείχε το ρόλο του Παγκόσμιου Διευθυντή Ανάπτυξης Φαρμάκων και Διευθύνοντος Ιατρικού Διευθυντή στην εταιρεία. Στις 5 Σεπτεμβρίου 2017 ονομάστηκε διάδοχος του Τζόφεφ Χιμένεζ (Joseph Jimenez) ως CEO της Novartis.
Είναι μέλος της Αμερικανικής Εθνικής Ιατρικής Ακαδημίας.
Το 2015, το Fortune περιέλαβε τον Βάσαντ Ναρασίμχαμ 7ο στον κατάλογο «40 κάτω από 40» που δημοσιεύει.
Προσωπική ζωή
Ο Βάσαντ Ναρασίμχαμ είναι παντρεμένος με την Σρίστι Γκούπτα (Srishti Gupta), την οποία συνάντησε στο Χάρβαρντ ενώ οργάνωνε ένα ασιατικό πολιτιστικό φεστιβάλ. Οι γονείς του προέρχονται από το Ταμίλ Ναντού, της Ινδίας και μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του 1970. Η μητέρα του Ναρασίμχαμ ήταν πυρηνικός μηχανικός για τη Public Service Electric και Gas και ο πατέρας του ήταν στέλεχος στην Hoeganaes Corporation.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοί επιστήμονες
Γεώργιος Σταύρος
Ο Γεώργιος Σταύρος ( 1788 –1869) υπήρξε Έλληνας ευεργέτης, μέλος της Φιλικής Εταιρείας και τραπεζίτης, με πεδίο σταδιοδρομίας εντός και εκτός του ελληνικού χώρου.
Βιογραφία
Έλαβε μέρος ως πληρεξούσιος στην Γ' Εθνοσυνέλευση Ερμιόνης (Ιανουάριος - Μάρτιος 1827), στην Γ' Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας (Μάιος 1827) και στην Ε' Εθνοσυνέλευση 1832 (αναφέρεται ως Πληρεξούσιος Ηπείρου). Στα πρακτικά αναγράφεται ως Γ. Σταύρου ή Γ. Σταύρος.
Φημιζόταν για την εντιμότητά του και το σεβασμό του προς τη δημόσια περιουσία και γι' αυτό ο Καποδίστριας του ανέθεσε υψηλά αξιώματα στο νέο κράτος. Με τη σύσταση του ελληνικού κράτους συνέβαλε στην κατά το δυνατόν αυτοδύναμη και σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές αντιλήψεις της εποχής οικονομικής συγκρότησης της χώρας. Υπήρξε ιδρυτής και πρώτος διευθυντής, επί διακυβέρνησης Καποδίστρια, της Εθνικής Χρηματιστικής Τράπεζας, του πρώτου χρηματοπιστωτικού ιδρύματος του Κράτους.
Στα ευεργετήματα του Γεωργίου Σταύρου περιλαμβάνεται η ίδρυση και χρηματοδότηση νοσοκομείων, γηροκομείων, οικοτροφείων, βιβλιοθηκών, μοναστηρίων κλπ πριν και μετά την απελευθέρωση. Σε μεγάλο βαθμό συνέβαλε στην ίδρυση του Ορφανοτροφείου Χατζηκώνστα στην Αθήνα, αξιοποιώντας κληροδότημα του Ηπειρώτη ευεργέτη Γεωργίου Χατζηκώνστα (Ιωάννινα 1753-Μόσχα 1845). Βοήθησε επίσης μεμονωμένα άτομα, φτωχούς, χήρες και ορφανά αγωνιστών των Αθηνών και της Ηπείρου. Ιδιαίτερα ευεργετήθηκε η ιδιαίτερη πατρίδα του, τα Ιωάννινα ενώ εξακολουθούσε να είναι υπό τουρκοκρατία. Βοήθησε στον εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης της Ζωσιμαίας Σχολής.
Πέθανε το Μάιο του 1869 από ανακοπή της καρδιάς μέσα στο κτήριο της Εθνικής Τράπεζας, όπου διέμενε.
Το Ορφανοτροφείο Ιωαννίνων
Ο Γεώργιος Σταύρος δώρισε το πατρικό του σπίτι στα Ιωάννινα με σκοπό την ίδρυση ορφανοτροφείου. Με τη διαθήκη του (1868) όριζε ότι εκεί θα φιλοξενούνται ελληνορθόδοξα παιδιά, κατά προτίμηση από τα Ιωάννινα, όπου επίσης θα διδάκονται λίγα γράμματα και τέχνες. Η τουρκική διοίκηση προέβαλε σοβαρά εμπόδια στην ίδρυση του ορφανοτροφείου, επιχειρώντας αρχικά να ιδιοποιηθεί το ποσό, και αργότερα να διευρύνει τις κατηγορίες των ορφανών που θα φιλοξενούνταν και να αποκλείσει τη συμμετοχή Ελλήνων υπηκόων στη διοίκηση. Ταυτόχρονα, μια νομική απόφαση του Καδή των Ιωαννίνων έθετε θέμα κληρονομικού δικαιώματος επί του οικοπέδου υπέρ των συγγενών του Σταύρου που ήταν Οθωμανοί υπήκοοι. Ο ίδιος ο Σταύρος, προβλέποντας τα εμπόδια που θα όρθωνε η οθωμανική γραφειοκρατεία, είχε προβλέψει με τη διαθήκη του ότι "Οι αδελφοί εκτελεσταί καλώς να εξασφαλισθώσι δια να μη ματαιώσουν ή βλάψουν τα σχέδιά μας οι Τούρκοι και τότε ας λείψη και ας γείνη άλλο καλόν έργον φιλανθρωπικόν ...". Οι εκτελεστές της διαθήκης Μάρκος Ρενιέρης, Ευθύμιος Κεχαγιάς και Γεώργιος Βασιλείου, βοηθούμενοι από την Ιερά Μητρόπολη Ιωαννίνων και τοπικούς παράγοντες, κατάφεραν να υπερνικήσουν τα εμπόδια και να προχωρήσουν στην ίδρυση του ορφανοτροφείου. Αυτό άρχισε να κτίζεται από το 1882 υπό τους αρχιτέκτονες Θ.Ν. Τόμπρο και Ι. Δέδε. Επίσης προσελήφθη ο αρχιμηχανικός της οθωμανικής κυβέρνησης στα Ιωάννινα Σιγισμούνδος Μινέικο, παππούς του Ανδρέα Γ. Παπανδρέου από τη μητέρα του Σοφία. Το κτίριο αποπερατώθηκε το 1886.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Ρούντολφ Ιλόφσκι
Ο Ρούντολφ Ιλόφσκι  (Rudolf Illovszky) ήταν Ούγγρος ποδοσφαιριστής και προπονητής, ο οποίος κατέκτησε εθνικούς τίτλους όντας προπονητής της εθνικής της χώρας του. Διακρίθηκε με τη Βάσας, τόσο ως παίκτης όσο και ως προπονητής. Επίσης, υπήρξε τεχνικός και σε ελληνικές ομάδες, όπως ο Πιερικός. Το γήπεδο της Βάσας φέρει το όνομά του και η ονομασία δόθηκε όταν ο Ιλόφσκι ζούσε.
Καριέρα
Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη στις 21 Φεβρουαρίου του 1922. Ως παίκτης ξεκίνησε την καριέρα του από τη ΜΤΚ Βουδαπέστης. Στις αρχές της δεκαετίας του ' 40 μεταγράφηκε στη Βάσας, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε μέχρι που κρέμασε τα παπούτσια του (1955). Η προπονητική του καριέρα ξεκίνησε από τη Βάσας, στον πάγκο της οποίας εργάστηκε επιτυχώς τις περιόδους 1967-69, 1974-77, 1984-86 και το 1995. Από το 1966 ως το 1967 και από το 1971 ως το 1974 ανέλαβε προπονητής της εθνικής ομάδας της χώρας του, η οποία κατέκτησε ένα αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 και την 4η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της ίδιας χρονιάς. Το 1978-79 ήταν τεχνικός στην αυστριακή Αντμίρα Βάκερ. Από το 1970 ως το 1971 και ξανά από το 1980 ως το 1981 υπήρξε προπονητής του Πιερικού.
Απεβίωσε στις 23 Σεπτεμβρίου του 2008, από πνευμονία, στη γενέτειρά του.
Ως παίκτης
με τη Βάσας
Ως προπονητής
Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου Ουγγαρίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου Ι Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ουγγαρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βάσας ΣΚ Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πιερικού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Αντμίρα Βάκερ Μέντλινγκ
Άσκηση ΜΕΔΟΥΣΑ
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις Κατηγορία:Γεγονότα το 2021 Κατηγορία:Στρατός της Κύπρου Κατηγορία:Ιστορία της Αιγύπτου
Το λαγωνικό των Μπάσκερβιλ (ταινία)
Το λαγωνικό των Μπάσκερβιλ (The Hound of the Baskervilles) είναι Βρετανική ταινία μυστηρίου του 1959 σε σκηνοθεσία του Τέρενς Φίσερ και σε παραγωγή της Χάμερ Στούντιος. Αποτελεί την κινηματογραφική μεταφορά του ομότιτλου μυθιστορήματος του Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ και πρωταγωνιστούν ο Πίτερ Κάσινγκ στο ρόλο του Σέρλοκ Χολμς, ο Κρίστοφερ Λι στο ρόλο του Σερ Χένρι Μπασκερβιλ και ο Αντρέ Μορέλ στο ρόλο του Δρ Γουάτσον.
Πλοκή
Ο Δρ. Ρίτσαρντ Μόρτιμερ ζητά από τον Σέρλοκ Χολμς και τον Δρ. Γουάτσον να ερευνήσουν το θάνατο του φίλου του, Σερ Τσαρλς Μπάσκερβιλ. Ο Μόρτιμερ πιστεύει ότι ο Σερ Τσαρλς σκοτώθηκε από ένα τερατώδες κυνηγόσκυλο που, ο μύθος του φερέται να έχει δολοφονήσει και τον πρόγονο του, τον Σερ Χιούγκο Μπάσκερβιλ αιώνες πριν. Αυτό θα κινήσει την περιέργεια του Χολμς και θα ετοιμαστούν μαζί με τον Δρ. Γουάτσον να συναντήσουν τον νέο ιδιοκτήτη του Πύργου των Μπάσκερβιλ, Σερ Χένρι Μπάσκερβιλ. Ο Χολμς θυμάται ότι πρόκειται να πάει μακριά για μια άλλη υπόθεση, και αφήνει τον Γουάτσον να συναντήθει με τον Σερ Χένρι. Κατά την αφιξή του στο Λονδίνο μια ταραντούλα θα επιτεθεί στον Σερ Χένρι και ο Χολμς υποψιάζεται ότι είναι κάποιο βρώμικο παιχνίδι. Πριν από την αναχώρησή του, ο Χολμς λέει στον Γουάτσον να μην επιτρέψει στον Σερ Χένρι να βγειι έξω την νύχτα και να πλησιάσει τους βάλτους, όπου βρήκε τον θάνατο ο θείος του Σερ Τσάρλς Μπάσκερβιλ.
Στο δρόμο για τον πύργο των Μπάσκερβιλ, ο οδηγός της άμαξας αναφέρει ότι ένας κατάδικος που ονομάζεται Σέλντεν (Μάικλ Μαλκάστερ) έχει αποδράσει από την κοντινή φυλακή του Νταρτμορ πριν από δύο ημέρες. Ο Γουάτσον θυμάται την υπόθεση: ο Σέλντεν είχε καταδικαστεί για τη δολοφονία κάποιων γυναικών του δρόμου, και λόγω του ότι βρέθηκε παράφρων, καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, αντί να κρεμαστεί. Στο Μπάσκερβιλ Χωλ, ο Γουάτσον και ο Σερ Χένρι μαθαίνουν από τον μπάτλερ, Μπάριμορ, ότι ένα από τα δύο έργα ζωγραφικής του Σερ Χιούγκο έχει κλαπεί πριν από μερικούς μήνες.
Ο Γουάτσον στη συνέχεια ρωτάει τον Μπάριμορ για να μάθει περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το θάνατο του Σερ Τσαρλς, επειδή ο Μπάριμορ ήταν ο πρώτος που ανακάλυψε το πτώμα. Ο Μπάριμορ εξηγεί ότι ήταν στο δρόμο για να ειδοποιήσει τον Δρ Μόρτιμερ για την εξαφάνιση του Σερ Τσαρλς και στη συνέχεια βρήκε το πτώμα του κατά τύχη καθώς περνούσε μέσα από τους βάλτους. Την επομένη μέρα ο Γουάτσον με τον Σερ Χένρι θα επισκεφτούν τον τοπικό ιερέα, Επίσκοπο Φρανκλάντ (ο οποίος είναι επίσης ένας συλλέκτης εντομολόγος.
Ο Χολμς θα εμφανιστεί στον πύργο των Μπάσκερβιλ και θα λύσει την υπόθεση: Οι Σταπλέτον είναι νόθοι απόγονοι του Σερ Χιούγκο και θα κληρονομήσουν όλη την περιουσία των Μπάσκερβιλ εάν όλοι οι Μπασκερβιλς πεθάνουν. Ο Χολμς θα συνάγει αυτό το συμπέρασμα μετά από την ανάκριση του Μπάριμορ για το πορτρέτο που είχε κλαπεί επειδή αποκάλυπτε τα δάχτυλα στο δεξί χέρι του Σερ Χιούγκο ήταν παραμορφωμένα όπως του Στάπλετον. Η Σέσιλ θα πάρει τον Σερ Χένρι κοντά στο βάλτο και τον δένει έτσι ώστε να μπορεί να σκοτωθεί από το κυνηγόσκυλο. Ο Χολμς και ο Γουάτσον Θα πάνε βιαστικά και αυτοί στον βάλτο. Ο σκύλος επιτίθεται στον Σερ Χένρι και ο Σταπλέτον επιτίθεται στον Γουάτσον με το θρυλικό κυρτό μαχαίρι που είχε χρησιμοποιηθεί από τον Σερ Χιούγκο, αλλά ο Γουάτσον τον πυροβολεί και τον τραυματίζει. Ο Χολμς πυροβολεί το λαγωνικό και το σκοτώνει, αποκαλύπτοντας ότι είναι ένας μεγάλος σκύλος που φορούσε μια φρικτή μάσκα για να φανεί πιο τρομακτικός. Η Σέσιλ θα πέσει κατά λάθος μέσα στο βούρκο και θα πεθάνει. Ο Σέρλοκ Χολμς θα πάρει τον σοκαρισμένο Σερ Χένρι πίσω στον πύργο των Μπάσκερβιλ.
Κριτικές
Η New York Herald Tribune ανέφερε ότι "Ο Πίτερ Κάσινγκ είναι ένας ισχυρός και πρόθυμος Σέρλοκ Χολμς", ενώ ο Γουάτσον του Αντρέ Μόρελ έχει επαινεθεί για την πολύ πιο ακριβή απόδοση του ο χαρακτήρας όπως οραματίστηκε ο Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, σε αντίθεση με τον κωμικό μπούφο που δημιούργησε ο Νάιτζελ Μπρους.
Μια αρνητική κριτική στο Μηναίο δελτίο κινηματογράφου ανέφερε ότι "οποιεσδήποτε νέες δυνατότητες διασκέδασης σε αυτήν την πολυγυρισμένη ιστορία έχουν χαθεί σε έναν καταιγισμό αίματος, αγάπης και μουσικής διάθεσης". Η κριτική σημείωσε επίσης ότι τα σκηνικά και η σκηνοθεσία είναι χωρίς φαντασία και "βαριές ερμηνείες". Το Time Out (Λονδίνο) την αποκάλεσε "την καλύτερη ταινία του Σέρλοκ Χολμς που έγινε ποτέ και μία από τις καλύτερες ταινίες των Χάμερ Στούντιο".
Ο ιστότοπος συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, δίνει βαθμολογία θετικής έγκρισης 94% βασισμένες σε 18 κριτικές με μέσο όρο 7.20/10.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τέρενς Φίσερ Κατηγορία:Ταινίες του 1959 Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες στον Σέρλοκ Χολμς Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα
Βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες
Το Βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά:Los Angeles Film Critics Award For Best Foreign Picture) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες για να τιμήσει μια ξενόγλωσση ταινία της κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες
Ναυκρατούσα Ι (αντιτορπιλικό)
Η Ναυκρατούσα Ι / 26 ήταν αντιτορπιλικό.
Κατασκευάστηκε στην Αγγλία κατά τα έτη 1905 – 1907 στα ναυπηγεία ‘YARROW’ Αγγλίας. Ιδίου τύπου αντιτορπιλικά είναι τα : ‘Σφενδόνη ΙΙ’, ‘Λόγχη Ι’, ‘Ναυκρατούσα Ι’ και ‘Θύελλα Ι’.
Αρχικά είχε 2 πυροβόλα 76 χιλιοστών. 4 πυροβόλα 57 χιλιοστών και 2 Τ/Σ 45 εκατοστών. Παραγγελία της ελληνικής Κυβέρνησης το 1905. Συμμετείχε στους πολέμους 1912-1913. Το 1916 κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού πολέμου οι Γάλλοι έκαναν κατάληψη του Στόλου και χρησιμοποίησαν το ‘Ναυκρατούσα Ι’ υπό Γαλλική Σημαία και πλήρωμα για Α/Υ περιπολίες μεταξύ Αλγερίου και Τουλώνος. Καταστράφηκε στο Παξιμάδι της Μήλου τον Μάρτιο του 1921.
Κατηγορία:Ελληνικά αντιτορπιλικά
Οφρύς η κίτρινη
Η Οφρύς η κίτρινη  ή κίτρινη ορχιδέα (επιστ. ονομ. Ophrys lutea) ανήκει στην οικογένεια Ορχεοειδή (Orchidaceae) στην οποία ανήκουν οι γνωστές μας ορχιδέες, οι οποίες με μεγάλο αριθμό ειδών, ίσως 20000, παρουσιάζουν ευρύτατη εξάπλωση στις εύκρατες και θερμές περιοχές της γης, και κατά κύριο λόγο στα δάση των τροπικών χωρών. Το άνθος στις ορχιδέες αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα της οικογένειας αφού ένα από τα τρία πέταλα είναι μεγαλύτερο και διαφορετικό από τα υπόλοιπα και εκτείνεται εμπρός σχηματίζοντας αυτό που ονομάζεται χείλος, το οποίο πολλές φορές παρουσιάζει διάφορα σχέδια για να προσελκύει τα έντομα. Στην Ελλάδα οι αυτοφυείς (άγριες) ορχιδέες αριθμούν περίπου 200 είδη. Στο γένος Ophrys, τα άνθη μιμούνται θηλυκές αγριομέλισσες τόσο οπτικά όσο και οσφρητικά με αποτέλεσμα τα αρσενικά έντομα να παραπλανώνται και προσπαθώντας να έρθουν σε σεξουαλική επαφή μαζί τους, τα γυρεομάγματα να προσκολώνται επάνω τους και να μεταφέρονται έτσι σ’ άλλα άνθη. Η Ophrys lutea αποτελεί είδος με στενομεσογειακή κατανομή που απαντά σ’ όλη την Ελλάδα, σε φρύγανα, θαμνώνες, μεταξύ 0-600 μ. Το χείλος είναι τρίλοβο, με τους πλάγιους λοβούς, κίτρινους και ελαφρά τριχωτούς, ενώ ο μεσαίος μεγαλύτερος λοβός καλύπτεται από ένα έντονο, καφεκόκκινο γράφημα που μοιάζει με ουρά χελιδονιού. Ανθίζει από Φεβρουάριο έως Απρίλιο. Στην Ελλάδα απαντούν τρία υποείδη: Ophrys lutea subsp. galilaea, Ophrys lutea subsp. lutea, Ophrys lutea subsp. melena.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα Κατηγορία:Ορχεοειδή
Εκλογές στην Κολομβία
Εκλογές διεξάγονται στην Κολομβία, για πρόεδρο, αντιπρόεδρο, βουλή και γερουσία. Επίσης, διενεργούνται τοπικές εκλογές και δημοψηφίσματα. Ο Πρόεδρος της Κολομβίας εκλέγεται από το λαό.Η θητεία του Προέδρου και του αντιπροέδρου είναι τετραετής. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από το Κογκρέσο, το οποίο απαρτίζεται από δύο σώματα: τη Γερουσία (Senado) με 102 έδρες και τη Βουλή των Αντιπροσώπων (Camara de Representantes), με 166 μέλη. Οι βουλευτές και οι γερουσιαστές εκλέγονται από το λαό για τετραετή θητεία. Την εποπτεία των εκλογών ασκεί το Εθνικό Εκλογικό Συμβούλιο. Στη χώρα επικρατεί δικομματισμός, ενώ εξαιτίας της διαφθοράς, εκλογική νοθεία, δωροδοκίες και άλλα σκάνδαλα λαμβάνουν χώρα σε επίπεδο δήμων και σε εθνικό επίπεδο.
2014
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 25 Μαΐου 2014 με τον δεύτερο γύρο στις 15 Ιουνίου 2014. Πρόεδρος επανεξελέγη με ποσοστό 50,95% ο Χουάν Μανουέλ Σάντος.
2018
Ο Ιβάν Ντούκε εξελέγη πρόεδρος στις πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές, το 2018.
2014
Εκλογές για Γερουσία και Βουλή έγιναν στις 9 Μαρτίου 2014.
2018
Σε δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 26 Αυγούστου 2018. ζητήθηκε από τους ψηφοφόρους να εγκρίνουν ή να απορρίψουν επτά προτάσεις με στόχο τη μείωση της διαφθοράς. Ανάμεσα σε αυτές ήταν η μείωση του ορίου θητειών για όλους τους πολιτικούς σε τρεις, η απαίτηση οι υποψήφιοι αλλά και οι συγγενείς τους να αποκαλύπτουν τα περιουσιακά τους στοιχεία και η αφαίρεση του δικαιώματος για έφεση σε καταδίκες για διαφθορά.
Οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι ήταν 12,1 εκατομμύρια και τουλάχιστον το ένα τρίτο από αυτούς έπρεπε να είχε προσέλθει στην κάλπη, προκειμένου να είναι δεσμευτικό το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Ωστόσο, ψήφισαν μόνο 11,7 εκατ. ψηφοφόροι (32%) με αποτέλεσμα να μην ισχύει το δημοψήφισμα. Όλες οι προτάσεις εγκρίθηκαν από τους ψηφίσαντες, με ποσοστό 99%.
1957
Στο δημοψήφισμα που έγινε από τη χούντα του στρατού την 1η Δεκεμβρίου 1957, ψήφισαν για πρώτη φορά και γυναίκες. Το 95% των ψηφοφόρων ενέκριναν το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα της χούντας.
1990
Τρία δημοψηφίσματα διενεργήθηκαν το 1990. Στο πρώτο, που έγινε παράλληλα με τις βουλευτικές και τις τοπικές εκλογές στις 11 Μαρτίου 1990, το 95% των ψηφοφόρων τάχθηκαν υπέρ της σύστασης Συντακτικής Συνέλευσης. Το δημοψήφισμα εκείνο ήταν ανεπίσημο. Στη συνέχεια, διενεργήθηκε επίσημο δημοψήφισμα που προκήρυξε ο πρόεδρος Βιρχίλιο Μπάρκο Βάργας. Η ψηφοφορία έγινε παράλληλα με τις προεδρικές εκλογές στις 27 Μαΐου 1990 και το 96% των πολιτών υπερψήφισαν την πρόταση να συσταθεί Συντακτική Συνέλευση. Τέλος, στις 9 Δεκεμβρίου 1990, παράλληλα με τις εκλογές για την ίδια τη Συνέλευση, διενεργήθηκε νέο δημοψήφισμα από τον πρόεδρο Σέσαρ Γκαβίρια, ο οποίος επέλεξε να θέσει ξανά σε λειτουργία την νομιμότητα της Συνέλευσης. Ως όρος τέθηκε ότι όσοι και όσες ψήφιζαν "ναι" στο δημοψήφισμα θα είχαν και δικαίωμα ψήφου στις εκλογές για την ανάδειξη των μελών της Συνέλευσης.
1997
Ένα ανεπίσημο δημοψήφισμα έγινε με ιδιωτική πρωτοβουλία στις 26 Οκτωβρίου 1997 για την "ειρήνη, τη ζωή και την ελευθερία", ταυτόχρονα με τις περιφερειακές και διαμερισματικές εκλογές. Στις περιοχές της υπαίθρου οι κάτοικοι δεν προσήλθαν στην κάλπη, υποκύπτοντας στις πιέσεις των ανταρτών. Όμως, οι ψηφοφόροι στις πόλεις ψήφισαν υπέρ της πρότασης με ποσοστό άνω του 90%.
2003
Σε δημοψήφισμα με 15 ερωτήματα, που διεξήχθη στις 25 Οκτωβρίου 2003, ζητήθηκε από τους πολίτες να αποφανθούν για μεταρρυθμίσεις στο σύνταγμα. Ωστόσο, μόνο ένα ερώτημα, εκείνο που αφορούσε την ανικανότητα στο δημόσιο αξίωμα, εγκρίθηκε (με 93% υπέρ) με το απαιτούμενο ποσοστό συμμετοχής του 25%.
2016
Η τελική ειρηνευτική συμφωνία της κολομβιανής κυβέρνησης με τους αντάρτες του FARC τέθηκε σε δημοψήφισμα προς επικύρωση. Η ψηφοφορία διεξήχθη στις 2 Οκτωβρίου 2016. Η συμφωνία δεν εγκρίθηκε, καθώς υπέρ της τάχθηκε το 49,8% και καταψηφίστηκε από το 50,2% των ψηφισάντων.
Παραπομπές
*
Αιμιλία Βασιλική
Η Αιμιλία Βασιλική, λατιν. Basilica Aemilia, ήταν μία κρατική βασιλική στη Ρωμαϊκή Αγορά, στην Ιταλία. Σήμερα σώζονται μόνο τα θεμέλια και μερικά τμήματα που έχουν αναστυλωθεί. Το οικοδόμημα έχει διαστάσεις 100 μ. Χ 30 μ.. Είχε δύο ορόφους, από 16 αψίδες ο καθένας και τρεις εισόδους.
thumb|right|305px|Η Αιμιλία Βασιλική την εποή του Αυγούστου. Τισδιάστατη ανακατασκευή από υπολογιστή.
Ιστορία
thumb|right|405px|Η Αιμιλία Βασιλική ήταν το βόρειο άκρο της Ρωμαϊκής Αγοράς.
To προϋπάρχον κτήριο
Η νέα βασιλική κτίστηκε στη θέση των κρεοπωλείων (tabernae lanienae) του 5ου αι. π.Χ. και των μετέπειτα καταστημάτων των τραπεζιτών (tabernae argentariae), που όταν κάηκαν μετονομάστηκαν σε νέα καταστήματα (tabernae novae). Στην πρόσοψη υπήρχαν δύο όροφοι καταστημάτων. Η πρώτη βασιλική είχε κτιστεί πίσω από τα καταστήματα των τραπεζιτών το διάστημα 210-193 π.Χ., οπότε και αναφέρεται από τον Πλαύτο. Αρχαιολογικές μελέτες έδειξαν, ότι αυτό το κτήριο είχε τρία κλίτη και δάπεδο από τύρφη του Μοντεβέρντε. Η πίσω όψη είχε στοά και έβλεπε προς την Αγορά των Ιχθύων (Forum Piscatorium) και τα Λαχανοπωλεία (Macellum), περιοχή που έγινε μετά η Αγορά του Νέρβα (Forum Nervae).
H Φουλβία-Αιμιλία Βασιλική
Εγέρθηκε το 179 π.Χ. από τον τιμητή (censor) Μάρκο Φούλβιο Νομπίλιο με το όνομα Φουλβία Βασιλική. Όταν αυτός απεβίωσε, ο συνάδελφός του Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος ολοκλήρωσε τη βασιλική. Συχνά την επισκεύαζαν και τη διακοσμούσαν μέλη του Αιμιλίου γένους και από αυτό έλαβε το όνομά της.
Ο ύπατος του έτους 78 π.Χ. Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος, ομώνυμος του προηγουμένου, εξωράισε τη βασιλική με ασπίδες (clipei). Ο νεωτερισμός αυτός αποτυπώθηκε σε νόμισμα του 61 π.Χ. από τον γιο του, Μάρκο Αιμίλιο Λέπιδο, μέλος της Β΄ Τιανδρίας με τον Μάρκο Αντώνιο και τον Οκταβιανό Αύγουστο.
Ωστόσο μερικοί ερευνητές εκτιμούν, πως η Αιμιλία Βασιλική είναι διαφορετικό οικοδόμημα από τη Φουλβία Βασιλική.
Η Βασιλική Πάουλλι
thumb|right|400px|Η βασιλική και τα γύρω κτήρια Σε αντικατάσταση της Φουλβίας Βασιλικής, ξεκίνησε η κατασκευή ενός νέου οικοδομήματος το 55 π.Χ. από τον Λούκιο Αιμίλιο Λέπιδο Παύλο και εγκαινιάστηκε από τον γιο του το 23 π.Χ.. Το κτήριο είχε όμοια κάτοψη με το προηγούμενο· είχε ωστόσο μικρότερο μήκος και στη θέση της πίσω στοάς είχε ένα δεύτερο κλίτος.
Έπειτα από πυρκαγιά, ο Αύγουστος το 14 π.Χ. επισκεύασε δραστικά το οικοδόμημα. Τα καταστήματα (tabernae) προς την Αγορά ξαναχτίστηκαν. Η εμπρός στοά αφιερώθηκε στους εγγονούς του: ονομάστηκε porticus Gaio e Luci. Είχε δύο αψιδωτές κιονοστοιχίες, με ημιπεσσούς και ημικίονες. Ο επάνω όροφος της βασιλικής ξανακτίστηκε εξολοκλήρου. Από επάνω υπήρχε διάζωμα με παραστάσεις λαχανικών και αγάλματα βαρβάρων.
Η βασιλική επισκευάστηκε πάλι το 22 μ.Χ.. Στα 200ά γενέθλιά της ο Πλίνιος έγραψε, ότι ήταν το ωραιότερο κτήριο στη Ρώμη. Υπήρχαν μέρος για συναλλαγές στη στοά Γαΐου και Λούκιου, νέα καταστήματα (tabernae novae). Το κύριο κλίτος διαστάσεων 100 μ. Χ 30 μ βρισκόταν πίσω από τα καταστήματα.
Η ξύλινη οροφή, τα καταστήματα, όπως και η πρόσοψη της βασιλικής καταστράφηκαν ολοκληρωτικά από φωτιά, όταν η Ρώμη λεηλατήθηκε από τον Αλάριχο και τους Βησιγότθους το 410. Στα πολύχρωμα μάρμαρα του δαπέδου, μπορεί ακόμη να δει κανείς πράσινες κηλίδες από τα νομίσματα, που έλιωσαν από τη φωτιά. Η βασιλική ξανακτίστηκε έπειτα, με την προσθήκη ενός νέου ορόφου, ενώ το κεντρικό μέρος της βεράντας της πρόσοψης αντικαταστάθηκε από μία στοά περί το 420 με κίονες από ροζ γρανίτη επάνω σε βάσεις, πιο πυκνούς από τους κίονες της προηγούμενης βεράντας. Ένας σεισμός το 847 προκάλεσε την τελική πτώση της υπόλοιπης κατασκευής. Τα υπολείμματα χρησιμοποιήθηκαν ως οικοδομικά υλικά. Ευδιάκριτα ερείπια της βασιλικής μπορούσε να δει κανείς ως και την Αναγέννηση, αλλά χρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή του Παλάτσο Τορλόνια. Τρεις από τους γρανιτένιους κίονες βρέθηκαν στην ανασκαφή και επανατοποθετήθηκαν στην ανατολική μεριά, προς τον ναό του Αντωνίνου και της Φαυστίνας.
Παραπομπές
Αιμιλια Βασιλικη
Προσπερματικά υγρά
H προ-εκσπερμάτιση, ευρέως γνωστή και ως προσπερματικά υγρά, είναι ένα διαυγές, άχρωμο, ελάχιστα παχύρευστο υγρό που εκκρίνεται από την ουρήθρα του ανθρώπινου πέους κατά την ερωτική διέγερση του άνδρα. Η σύσταση των προσπερματικών υγρών είναι παρόμοια με αυτή του σπέρματος αλλά έχουν σαφείς χημικές διαφορές. Η ύπαρξη σπέρματος στο υγρό κυμαίνεται από χαμηλή έως καθόλου. Η προ-εκσπερμάτιση λειτουργεί ως λιπαντικό της αναπαραγωγικής οδού και της βαλάνου, ενώ παράλληλα εξισορροπεί το pH στην ουρήθρα του πέους.
Προέλευση και σύνθεση
Τα προσπερματικά υγρά εκχύονται από την ουρήθρα του πέους κατά τη σεξουαλική διέγερση, τον αυνανισμό ή τη συνουσία πριν το άτομο φτάσει πλήρως σε οργασμό και εκκρίνει το σπέρμα κατά την εκσπερμάτιση. Η παραγωγή τους συντελείται κυρίως στους βοβλουρηθραίους αδένες (γνωστοί και ως αδένες του Cowper), ενώ σε αυτή συμβάλλουν και οι ουρηθραίοι αδένες (αδένες του Littre), οι οποίοι παράγουν ένα βλεννώδες λιπαντικό υγρό. Η ποσότητα των υγρών που εκχύονται πριν από την εκσπερμάτιση ποικίλλει σημαντικά ανάμεσα σε άνδρες. Ορισμένοι μπορεί να εκκρίνουν ελάχιστα έως καθόλου υγρά, ενώ σε άλλους η ποσότητα προσπερματικών υγρών μπορεί να φτάσει τα 5 ml.
Στη σύσταση των προσπερματικών υγρών εντοπίζονται χημικά που σχετίζονται με το σπέρμα, όπως η όξινος φωσφατάση, ενώ άλλα στοιχεία του σπέρματος, όπως η Γ-γλουταμυλοτρανσφεράση, απουσιάζουν. Σε περίπτωση ύπαρξης μικρής ποσότητας σπέρματος στα υγρά, πιστεύεται πως οφείλεται, όχι η σύνθεση του υγρού, αλλά σπερματικά υπολείμματα στην ουρήθρα που παρέμειναν από προηγούμενη εκσπερμάτιση.
Λειτουργία
Η προ-εκσπερμάτιση εξουδετερώνει την υπολειμματική οξύτητα στην ουρήθρα που προκαλείται από τα ούρα, δημιουργώντας ένα πιο ευνοϊκό περιβάλλον για τη διέλευση του σπέρματος. Καθώς ο κόλπος τείνει να είναι όξινος, η έκχυση προσπερματικών υγρών πριν από την έκκριση του σπέρματος μπορεί να αλλάξει το κολπικό περιβάλλον για να προωθήσει την επιβίωση των σπερματοζωαρίων. Επιπλέον, η προ-εκσπερμάτιση λειτουργεί ως φυσικό λιπαντικό για το πέος διευκολύνοντας τη σεξουαλική δραστηριότητα.
Στο παρελθόν έχουν υπάρξει διάφορες και αντικρουόμενες μελέτες για το αν μπορεί ή όχι να επέλθει εγκυμοσύνη από τα υγρά. Η επικρατούσα άποψη είναι πως η ίδια η σύνθεση του προσπερματικού υγρού δεν είναι ικανή να προκαλέσει εγκυμοσύνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πέος
Γεωγραφία της Ιταλίας
μικρογραφία|Η Ιταλία όπως φαίνεται από το διάστημα μικρογραφία|476x476εσ|Κλιματικοί τύποι Köppen της Ιταλίας Η Ιταλία βρίσκεται στην νότια Ευρώπη και αποτελείται από την Ιταλική Χερσόνησο η οποία έχει σχήμα μπότας, τη νότια πλευρά των Άλπεων, την μεγάλη πεδιάδα του ποταμού Πάδου και μερικά νησιά συμπεριλαμβανομένης της Σικελίας και της Σαρδηνίας. Η Κορσική, παρότι ανήκει στην γεωγραφική περιοχή της Ιταλίας, αποτελεί κομμάτι της Γαλλίας από το 1769. Η Ιταλία είναι χώρα του Βόρειου Ημισφαιρίου.
Η συνολική της έκταση είναι 301.340 χλμ2, εκ των οποίων τα 294.140 χλμ2 είναι γη και τα 7.200 χλμ2 είναι νερό. Βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος μεταξύ  35° και 48° N και γεωγραφικό μήκος μεταξύ 6° και 19° E.
Συμπεριλαμβανομένων των πελάγων, η Ιταλία έχει ακτογραμμή 7.600 χλμ. στην Αδριατική Θάλασσα, το Ιόνιο Πέλαγος, την Τυρηνική Θάλασσα, τη Λιγουρική Θάλασσα, τη Θάλασσα της Σαρδηνίας και τα Στενά της Σικελίας.
Βουνά και πεδιάδες
μικρογραφία|Το [[Λευκό Όρος όπως φαίνεται από την κοιλάδα Αόστα.]] μικρογραφία|Υψομετρικός χάρτης της Ιταλίας Σχεδόν το 40% της ιταλικής γης είναι ορεινή, με βασικές οροσειρές τις Άλπεις ως φυσικό βόρειο σύνορο και την οροσειρά των Απεννίνων που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της χερσονήσου και εκτείνεται σε 1.350 χλμ. Ανάμεσα στις δύο οροσειρές βρίσκεται η μεγάλη κοιλάδα του Πάδου, του μεγαλύτερου ποταμού της Ιταλίας, ο οποίος έχει μήκος 652 χλμ., πηγάζει από τις Κοττιανές Άλπεις και εκβάλλει στην Αδριατική. Η κοιλάδα του Πάδου είναι η μεγαλύτερη πεδιάδα στην Ιταλία, με έκταση 46.000 χλμ2, ενώ αντιστοιχεί στο 70% των πεδινών εκτάσεων της χώρας.
Η οροσειρά των Άλπεων συνδέεται με τα Απέννινα όρη με το πέρασμα Κόλλε ντι Καντιμπόνα στις Λιγουριανές Άλπεις.
Γνωστές κορυφές βουνών στην Ιταλία είναι το Μάτερχορν, το Μόντε Ρόσα και το Γκραν Παραντίσο στις Δυτικές Άλπεις, καθώς και το Μπερνίνα, το Στέλβιο και οι Δολομιτικές Άλπεις στις Ανατολικές Άλπεις. Η ψηλότερη κορυφή της Ιταλίας είναι το Λευκό Όρος (4.810 μ.).
Ηφαίστεια
Πολλές περιοχές στην Ιταλία έχουν ηφαιστειογενή προέλευση. Τα περισσότερα μικρά νησιά καθώς και τα νησιά του αρχιπελάγους στον νότο όπως η Καπραΐα, η Πόντσα, η Ίσκια, τα νησιά του Αιόλου, το Ούστικα και η Παντελλερία είναι ηφαιστειογενή νησιά. Υπάρχουν επίσης και ενεργά ηφαίστεια: η Αίτνα στη Σικελία, το μεγαλύτερο ενεργό ηφαίστειο στην Ευρώπη, καθώς και το Βουλκάνο, το Στρόμπολι και ο Βεζούβιος κοντά στη Νάπολη. Ο Βεζούβιος αποτελεί και το μοναδικό ενεργό ηφαίστειο της ηπειρωτικής Ευρώπης.
Λίμνες
Άλλες σημαντικές λίμνες της Ιταλικής χερσονήσου είναι η Τρασιμέντο, η Μπολσένα, η Μπρακιάνο, η Βίκο, η Βαράνο και η Λεσίνα στο Γκαργκάνο, και η Ομόντεο στη Σαρδηνία.
Γεωγραφικό πλάτος και μήκος
/ Ακρωτήριο Σπαρτιβέντο, Παλίτσι, Καλαβρία (ηπειρωτική Ιταλία) 37°55′N 15°59′E
Ηλιόφωτο Κιλκίς
Το Ηλιόφωτο είναι ημιορεινό χωριό του Κιλκίς στην Κεντρική Μακεδονία σε υψόμετρο 180 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Ηλιόφωτο βρίσκεται νότια της λίμνης Δοϊράνης, σε απόσταση 21,5 χλμ. ΒΔ. της πόλης του Κιλκίς και 67 χλμ. Β.-ΒΔ. της Θεσσαλονίκης, ανάμεσα στα χωριά Χέρσο (ΝΑ.), Καλίνδρια (Α.) και Μεγάλη Στέρνα (Ν.). Η παλιά ονομασία του χωριού, από την εποχή της τουρκοκρατίας, ήταν Ράπες και αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κιλινδίρ που ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης. Μετονομάστηκε σε Ηλιόφωτο το 1927 και το 1934 αποσπάστηκε στον τότε νεοϊδρυθέντα νομό Κιλκίς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Χέρσο, την Καλίνδρια και το Ελευθεροχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Χέρσου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Χέρσου του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 24 μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες
Ρίπον
Το Ρίπον (αγγλικά: Ripon, ) είναι πόλη με καθεδρικό στο Χάρογκεϊτ, Βόρειο Γιορκσάιρ, Αγγλία. Η πόλη βρίσκεται στη συμβολή δύο παραπόταμων του ποταμού Ουρ, του Λέιβερ και του Σκελ. Ιστορικά μέρος του Δυτικού Ρίντιγκ του Γιορκσάιρ. Η πόλη φημίζεται για το κύριο χαρακτηριστικό της, τον καθεδρικό ναό του Ρίπον, ο οποίος είναι αρχιτεκτονικά σημαντικός, καθώς και για τον ιππόδρομο του Ρίπον και άλλα χαρακτηριστικά όπως η αγορά της.
Η πόλη ήταν αρχικά γνωστή ως Inhrypum. Ο Μπεντ καταγράφει ότι ο Όλφριθ, βασιλιάς του βασιλείου Ντέιρα της νότιας Νορθρούμβριας, έδωσε γη στο Ρίπαν στον Εάτα του Έξαμ για να χτίσει ένα μοναστήρι και ο ηγούμενος μετέφερε μερικούς από τους μοναχούς του εκεί, συμπεριλαμβανομένου ενός νεαρού Αγίου Κουθβέρτου, ο οποίος ήταν φιλοξενούμενος στο μοναστήρι του Ρίπον. Τόσο ο Μπεντ στο Βίο του Κουθβέρτου όσο και ο Έντιος Στέφανος στο Βίο του Βιλφρέδου δηλώνουν ότι όταν στη συνέχεια ο Εάτα απομακρύνθηκε από τον Όλφριθ, το μοναστήρι δόθηκε στον Άγιο Γουίλφριντ που αντικατέστησε την ξύλινη με μια πέτρινη εκκλησία. Αυτό ήταν κατά την εποχή του αγγλικού βασιλείου της Νορθουμβρίας, μια περίοδο κατά την οποία είχε μεγάλη σημασία στη θρησκευτική ζωή της Μεγάλης Βρετανίας. Ήταν για μια περίοδο υπό τον έλεγχο των Βίκινγκ και αργότερα κατελήφθη υπό τους Νορμανδούς. Μετά από μια σύντομη περίοδο κατασκευής έργων από τους Πλανταγενέτες, η πόλη εξελίχθηκε σε μια εξέχουσα βιομηχανία μαλλιού και υφασμάτων. Το Ρίπον έγινε γνωστό για την παραγωγή σπιρουνιών κατά τη διάρκεια του 16ου και 17ου αιώνα, αλλά αργότερα παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό ανεπηρέαστο από τη Βιομηχανική Επανάσταση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας
Ιουλία Βασιλική
Η Ιουλία Βασιλική, λατιν. Basilica Julia, ήταν μία κατασκευή, που κάποτε ορθωνόταν στη Ρωμαϊκή Αγορά. Ήταν ένα μεγάλο, διακοσμημένο, δημόσιο κτήριο, που εχρησιμοποιείτο για συσκέψεις και άλλες κρατικές λειτουργίες κατά την πρώιμη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Τα ερείπιά της έχουν ανασκαφεί: ό,τι έμεινε από την κλασική περίοδο είναι πιο πολύ θεμελιώσεις, δάπεδα, οι τοίχοι μίας γωνίας με μερικές αψίδες (που είναι μέρος του παλαιού κτηρίου και των μετέπειτα αυτοκρατορικών ανακατασκευών) και ένας κίονας από την πρώτη φάση οικοδόμησης.
thumb|right|300px|Η Ιουλία Βασιλική στην εποχή του Αυγούστου. Τρισδιάστατη αναπαραγωγή από υπολογιστή.