cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρωμαϊκή Δημοκρατία
Καρχηδονιακοί πόλεμοι
Μετά από λίγα χρόνια, ξεσπά ο Α' Καρχηδονιακός πόλεμος (264 π.Χ.-241 π.Χ.). Στο τέλος αυτού του πολέμου οι κουρασμένοι αντίπαλοι, Ρώμη και Καρχηδόνα, κάνουν ειρήνη. Οι Ρωμαίοι κερδίζουν τη Σικελία, τη Σαρδηνία και την Κορσική, και στρέφουν την προσοχή τους στη βόρεια Ιταλία, όπου μέχρι το 220 π.Χ. καταλαμβάνουν την κοιλάδα του Πάδου. Οι Καρχηδόνιοι στρέφονται στην Ισπανία και σύντομα καταλαμβάνουν όλα τα εδάφη μέχρι τον ποταμό Έβρο. Όλα έδειχναν ότι οι δύο δυνάμεις είχαν αφήσει ανοιχτούς λογαριασμούς. Εκείνη την εποχή αναλαμβάνει τη διοίκηση των καρχηδονιακών δυνάμεων ο Αννίβας, που σύντομα θα έδειχνε τη στρατιωτική του ιδιοφυΐα. Περνά τις Άλπεις (218 π.Χ.), μεταφέρει τον πόλεμο στην Ιταλία, και σε δύο φονικές μάχες, στη λίμνη Τρανσιμένη και τις Κάννες (216 π.Χ.) καταφέρνει να συντρίψει τον ρωμαϊκό στρατό. Οι Ρωμαίοι, όμως, συνήλθαν γρήγορα και κατάφεραν να αντισταθούν και να μεταφέρουν οι ίδιοι τον πόλεμο στην Αφρική. Το 202 π.Χ., ο Αννίβας ηττάται στη Ζάμα από τον Κορνήλιο Σκιπίωνα.
Η επέκταση στην Ασία
Η Καρχηδόνα υποχρεώθηκε να περιοριστεί στην Αφρική και να πληρώσει μεγάλη χρηματική αποζημίωση. Μόλις τελείωσε ο Β' Καρχηδονιακός πόλεμος, οι Ρωμαίοι εμπλέκονται σε πόλεμο στην ελληνική ανατολή.Το 197 π.Χ. νίκησαν το Φίλιππο Ε', βασιλιά της Μακεδονίας στις Κυνός Κεφαλαί. Μετά από τέσσερις νικηφόρους Μακεδονικούς πολέμους υποτάσσουν το βασίλειο της Μακεδονίας και το 148 π.Χ. συγκροτούν εκεί την πρώτη τους επαρχία πέρα από την Αδριατική. Το 146 π.Χ. νικούν την Αχαϊκή Συμπολιτεία στη μάχη της Λευκόπετρας και κάθε αντίσταση στον ελληνικό νότο εξουδετερώνεται, ενώ μία εξέγερση της Καρχηδόνας, τον ίδιο χρόνο, συντρίφτηκε. Το 189 π.Χ. νικούν το Σελευκίδη βασιλιά Αντίοχο Γ' στη Μικρά Ασία. Το 133 π.Χ., ο βασιλιάς της Περγάμου, ο Άτταλος Γ' κληροδοτεί το βασίλειό του στη Ρώμη.
Φιρμιλιανός Καισαρείας
Ο Φιρμιλιανός Καισαρείας (πέθανε το 268) χριστιανός επίσκοπος της Καισαρείας που έζησε τον 3ο αιώνα και είχε καππαδόκική καταγωγή.
Βίος
Η θέση του είναι η προβολή της άποψης πως όπως είναι ένας ο Ιησούς και μία η πίστη, ένα είναι και το βάπτισμα, άρα το βάπτισμα των αιρετικών είναι άκυρο. Με τα μέτρα που έλαβε ο Στέφανος κατά των Εκκλησιών της Αντιόχειας, διέσπασε την εκκλησιαστική ενότητα, και τελικά ο ίδιος ο επίσκοπος Ρώμης χωρίστηκε από όλους, έλεγε σε επιστολή του ο Φιρμιαλιανός.
Eνεργή θα είναι η συμμετοχή του και στο ζήτημα του Παύλου του Σαμοσατέα: με δική του πρωτοβουλία μάλιστα θα συγκληθούν τρεις κατά αυτού. σύνοδοι στην Αντιόχεια, στις δύο πρώτες δε,θα προεδρεύσει, ενώ στην τελευταία δεν θα προλάβει να συμμετάσχει αφού θα πεθάνει καθ΄όδόν, το 268 μ.Χ.
Συγγραφικό έργο
Ο Φιρμιλιανός, όπως πολλοί επίσκοποι του καιρού του, έγραψε επιστολές σχετικές με τα εκκλησιαστικά ζητήματα στη ρύθμιση των οποίων έλαβε μέρος. Αόριστες είναι οι πληροφορίες γύρω από το αν έγραψε πραγματείες. Από τις επιστολές του σώζεται μόνο αυτή προς τον Κυπριανό Καρθαγένης, την οποία συνέταξε μετά από σχετική επιστολή που του απέστειλε ο Κυπριανός, σε λατινική απόδοση. Το περιεχόμενό της σχετίζεται με το ζήτημα της εγκυρότητας του βαπτίσματος των αιρετικών και της αναγκαιότητας ή μη του αναβαπτισμού τους, το τελευταίο αποδέχονται οι Κυπριανός και Φιρμιλιανός. Έγραψε και επιστολές με αποδέκτη τον Ωριγένη. Η μαρτυρία του Μωϋσή Χωρήνη στην Αρμενική ιστορία του πως ο Φιρμιλιανός συνέταξε ιστορία των διωγμών των Χριστιανών επί Διοκλητιανού, δεν πρέπει να είναι έγκυρη, αφού ο Φιρμιλιανός δεν ήταν σύγχρονος του συγκεκριμένου αυτοκράτορα, εκτός αν έργο του που αναφερόταν σε παλιότερους διωγμούς, συμπληρώθηκε μεταγενέστερα από άλλο συντάκτη.
Πηγές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Επίσκοποι του 3ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι Καισαρείας Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Κάρνιαρης Κέρκυρας
Ο Κάρνιαρης είναι παραλιακός οικισμός 12 κατοίκων (απογραφή 2011) στα βορειοανατολικά του νησιού της Κέρκυρας στους πρόποδες του όρους Παντοκράτορα. Μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητόν (126 κ.), Περούλι (39 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.
Πληθυσμιακή εξέλιξη
Η μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού έχει ως εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Κάρολος της Δανίας
O Κάρολος, δανικά Karl (26 Οκτωβρίου 1680 - 8 Ιουνίου 1729) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν πρίγκιπας της Δανίας.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Χριστιανού Ε΄ της Δανίας και τηςΚαρλόττας-Αμαλίας, κόρης του Γουλιέλμου ΣΤ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Φρειδερίκος Δ΄ της Δανίας.
Γεννήθηκε στο κάστρο Κοπενχάγκεν και η εκπαίδευσή του ανατέθηκε στον Γιόχαν-Γκέορκ Χόλσταϊν, που τον αντικατέστησε το 1696 ο Κάρλ Άλεφεντ. Υπεύθυνος για την ανατροφή του ήταν ο Χρίστιαν-Ζήγκφρητ φον Πλέσεν.
Δεν νυμφεύτηκε. Το διάστημα 1697-99 η πολιτική της Δανίας ήταν να συμμαχήσει με τη Σουηδία και σχεδιάστηκε ο γάμος της αδελφής του Σοφίας-Χέντβιχ με τον Κάρολο ΙΒ΄ της Σουηδίας και ο δικός του με την μία αδελφή του Καρόλου ΙΒ΄, αλλά κανείς γάμος δεν υλοποιήθηκε.
Ιδιοκτήτης γης και ιπποτρόφος
Επέστρεψε στη Δανία και εγκαταστάθηκε στο κάστρο Γιέγκερσπρις, που του παραχώρησε ο αδελφός του, όταν το 1699 ανέλαβε βασιλιάς. Ξεκίνησε αμέσως μία μεγάλη επέκταση του κάστρου και μια και αγαπούσε τα άλογα, όπως ο πατέρας και ο αδελφός του, έφτιαξε ένα ιπποφορβείο.
Η μητέρα του απεβίωσε το 1715 και από αυτήν κληρονόμησε τις ενορίες Βέμμετοφτε και Χόιστρουπ στη νήσο Ζέαλαντ και το ανάκτορο Σαρλόττενμπορκ στην Κοπεγχάγη. Μεταξύ των ιδιοκτησιών του ήταν και ένας ευχάριστος κήπος έξω από τη Βόρεια πύλη της Κοπεγχάγης, γνωστός με το όνομα ο κήπος του πρίγκιπα ή το μπλε αγρόκτημα, ονόματα που επέζησαν ως τοπωνύμια.
Τα επόμενα έτη
Ο αδελφός του, χωρίς να χωρίσει την 1η του σύζυγο, νυμφεύτηκε 2η και όταν αυτή απεβίωσε, νυμφεύτηκε μοργανατικά την Άννα-Σοφία Ρέβεντλοβ. Όταν απεβίωσε η 1η, ο Φρειδερίκος Δ΄ ανύψωσε την Άννα-Σοφία σε βασίλισσα. Σε αυτό εναντιώθηκε o Κάρολος και η αδελφή του Σοφία-Χέντβιχ. Ο Κάρολος μετακινήθηκε μόνιμα στην ενορία Βέμμετοφτε και διατηρούσε μία υπερβολική οικοσκευή. Ο φον Πλέσεν ασκούσε μεγάλη επιρροή στον πρίγκιπα.
Ο Κάρολος συμφιλιώθηκε με τον Φρειδερίκο Δ΄, μάλιστα έγινε ανάδοχος ενός τέκνου, που απέκτησε ο αδελφός του με την Άννα-Σοφία. Υπέφερε από ασθενή υγεία σε όλη τη ζωή του· απεβίωσε το 1729 και τάφηκε στον καθεδρικό του Ρόσκιλντε.
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας
Λόφος Κολωνού
Να μην συγχέεται με τον Λόφο Ιππείου Κολωνού στην Αθήνα. δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Αναμνηστική πλάκα του επιγράμματος του [[Σιμωνίδης ο Κείος|Σιμωνίδη]] Ο Λόφος Κολωνού είναι λόφος στην Κεντρική Ελλάδα. Βρίσκεται στο στενό παραλιακό πέρασμα γνωστό ως Θερμοπύλες και βρίσκεται κοντά στην πόλη της Λαμίας.
Ιστορία
Ο λόφος είναι γνωστός ως χώρος της τελικής πτώσης των 300 Σπαρτιατών κατά τη διάρκεια της Μάχης των Θερμοπυλών το 480 π.Χ. Το 1939, ο Σπυρίδων Μαρινάτος, Έλληνας αρχαιολόγος, βρήκε μεγάλο αριθμό περσικών βελών γύρω από το λόφο, το οποίο άλλαξε την μέχρι σήμερα αποδεκτή ταυτοποίηση του χώρου, όπου οι Έλληνες έπεσαν σκοτωμένοι από τα περσικά βέλη.
Στην αρχαιότητα, τοποθετήθηκε μια αναμνηστική πλάκα στην περιοχή αλλά η αρχική πέτρα δεν έχει διασωθεί. Το 1955 ανεγέρθηκε νέα πέτρα με το επίγραμμα του Σιμωνίδη χαραγμένο πάνω του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Κεντρικής Ελλάδας Κατηγορία:Λόφοι της Ελλάδας Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Φθιώτιδας
Σφίντου Γκεόργκε
Το Σφίντου Γκεόργκε,(ρουμ:Sfântu Gheorghe, ουγγρ:Sepsiszentgyörgy ή Szentgyörgy, Γίντις סנט דשזארדזש), είναι πόλη της κεντρικής Ρουμανίας στην ιστορική-γεωγραφική περιοχή της Τρανσυλβανίας και πρωτεύουσα της επαρχίας Κοβάσνα. Η πόλη βρίσκεται χτισμένη στην κοιλάδα του Ποταμού Ολτ στα κεντρικά Καρπάθια, μεταξύ των Ορέων Μπαραόλτ και Μπόντοκ, σε υψόμετρο 530 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Από την πρωτεύουσα της χώρας απέχει 196 χιλιόμετρα και ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ήταν 54.312.
Δημογραφικά
Η πλειοψηφία των κατοίκων της πόλης είναι Ούγγροι. Στην απογραφή του 2011, 41.770 (77%) των 54.312 κατοίκων της πόλης αυτοπροσδιορίζονταν ως Ούγγροι, 11.921 (22%) ως Ρουμάνοι, 420 (0,8%), ως Ρομά και 201 ως «άλλοι».
Ιστορία
220px|leftΟχυρωμένη εκκλησία στο Σφίντου Γκεόργκε
Το Σφίντου Γκεόργκε είναι από τις παλαιότερες πόλεις της Τρανσυλβανίας και αναφέρεται, από τεκμηριωμένες ιστορικές πηγές, για πρώτη φορά το 1332. Η πόλη πήρε το όνομα της από μιά εκκλησία του Αγίου Γεωργίου που έγινε και ο πολιούχος της. Ιστορικά ήταν επίσης γνωστή στα γερμανικά ως Sankt Georgen. Το πρόθεμα "Sepsi" στην Ουγγρική ονομασία (sebesi → Sepsi, που σημαίνει "του Sebes") αναφέρεται στην περιοχή όπου κατοικούσαν οι πρόγονοι των ντόπιων κατοίκων Σέκελι, πριν εγκατασταθούν στην περιοχή της πόλης. Η προηγούμενη περιοχή τους ήταν γύρω από την πόλη Σέμπες, που αργότερα κατοικήθηκε κυρίως από Σάξονες της Τρανσυλβανίας.
Ενόσω ανήκε στο Βασίλειο της Ουγγαρίας αποτελούσε το διοικητικό και οικονομικό κέντρο της Ουγγρικής επαρχίας Háromszék, που εκτεινόταν στη σημερινή Επαρχία Κοβάσνα και τμήματα του Μπρασόβ. Από τα μέσα του 19ου αιώνα άρχισε η ανάπτυξη της ελαφράς βιομηχανίας, κυρίως η κλωστουφαντουργία και η καπνοβιομηχανία. Μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου πολέμου και τη συνθήκη του Τριανόν, το 1920, παραχωρήθηκε στο Βασίλειο της Ρουμανίας, για να επανέλθει κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου το 1940 υπό ουγγρικό έλεγχο, για τέσσερα χρόνια με το Δεύτερο Σύμφωνο της Βιέννης. Μετά το τέλος του, δόθηκε οριστικά στη Ρουμανία μαζί με την υπόλοιπη Τρανσυλβανία, το 1947, με τις Συνθήκες των Παρισίων. Μεταξύ 1952-1960 ήταν η νοτιότερη πόλη της Αυτόνομης Ουγγρικής Περιφέρειας της Ρουμανίας και μεταξύ 1960-1968 ανήκε στην Περιφέρεια του Μπρασόβ, που καταργήθηκε το 1968, όταν η Ρουμανία αναδιοργανώθηκε σε επαρχίες (νομούς) αντί περιφερειών.
Το Σφίντου Γκεόργκε είναι ένα από τα κέντρα των Σέκελι (Ούγγρων) στην περιοχή, που είναι γνωστή σε αυτούς ως Székelyföld στα ουγγρικά - που σημαίνει "Χώρα των Σέκελι", και έχει το Εθνικό Μουσείο των Σέκελι. Η πόλη φιλοξενεί δύο εμποροπανηγύρεις κάθε χρόνο.
Οικονομία
Η κυρίαρχη βιομηχανία στην πόλη είναι η κλωστοϋφαντουργία. Η πόλη κατέχει ανεκμετάλλευτες δυνατότητες παραγωγής, όπως ένα εργοστάσιο στοιχείων μετάδοσης και κιβωτίων ταχυτήτων αυτοκινήτων (IMASA Α.Ε.) και ένα εργοστάσιο καπνού (TIGARETE Α.Ε.). Οταν το δεύτερο έκλεισε ήταν ο τελευταίος τόπος όπου παράγονταν ρουμανικές μάρκες τσιγάρων, όπως "Carpati", "Snagov" ή "Mărăşeşti".
Ο τομέας των υπηρεσιών περιέχει αναπτυσσόμενους τομείς όπως υπηρεσίες πληροφορικής με τη ROMARG SRL, κορυφαίο ιντερνετικό πάροχο στη Ρουμανία, που έχει την έδρα του εδώ.
Πολιτισμός
Εδώ γεννήθηκε και έζησε ο Ούγγρος καλλιτέχνης Ζένε Γκιάρφας. Το πρώην στούντιό του είναι σήμερα πινακοθήκη και εκθεσιακός χώρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρουμανίας
Βασίλειος Παπακώστας
Ο Βασίλειος Παπακώστας του Γεωργίου (1916-2002) ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως νομάρχης.
Βιογραφικά στοιχεία
Διορίστηκε Νομάρχης Χίου τον Δεκέμβριο του 1957, υπηρετώντας στο νησί ως το 1960. Στη συνέχεια, τον Φεβρουάριο του 1960, μετατέθηκε στο Νομό Σερρών. Παρέμεινε Νομάρχης Σερρών ως το 1964, οπότε ανέλαβε Νομάρχης Δωδεκανήσου για πρώτη φορά. Η πρώτη του εκείνη νομαρχία διακόπηκε από τη χούντα το 1967, οπότε αντικαταστάθηκε από τον Καμπαδέλλη. Επανήλθε στα Δωδεκάνησα μεταπολιτευτικά, το 1974.
Με τη σύζυγό του, Πόπη, είχαν μία κόρη, τη Ρενάτα.
Πέθανε στις 28 Ιανουαρίου 2002 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Αγίου Αντωνίου του Β΄ Κοιμητηρίου Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Δωδεκανήσου Κατηγορία:Νομάρχες Σερρών Κατηγορία:Νομάρχες Χίου
Δήμος Αχινού
Ο Δήμος Αχινού ήταν δήμος του Νομού Σερρών. Το 2011 συγχωνεύτηκε στο νέο Δήμο Βισαλτίας, υποβιβαζόμενος σε δημοτική ενότητα Αχινού. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελείτο από 7 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 3.008 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Σιτοχώρι.
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αχινου
Σπύρος Γιαννιώτης
Ο Σπύρος Γιαννιώτης (γενν. 19 Φεβρουαρίου 1980) είναι Έλληνας πρωταθλητής της κολύμβησης. Είναι ασημένιος ολυμπιονίκης στα 10 χιλιόμετρα κολύμβησης ανοικτής θαλάσσης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016. Ήταν 5ος και 7ος ολυμπιονίκης (2004) της κολύμβησης, ο μοναδικός Έλληνας με τριπλή παρουσία σε τελικούς Ολυμπιακών Αγώνων. Ανήκει στον Ολυμπιακό. Προπονητής του είναι ο Νίκος Γέμελος. To 2011 κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα 10 χλμ σε ανοιχτό νερό και αναδείχθηκε Αθλητής της Χρονιάς από τον ΠΣΑΤ, βραβείο που κέρδισε και τις επόμενες χρονιές 2012 και 2013. Κατόπιν επιλέχθηκε από τη FINA ως υποψήφιος για κορυφαίος αθλητής στον κόσμο για το 2012 στην ανοιχτή θάλασσα.
Στις 16 Ιουνίου η γενέτειρα του σπουδαίου κολυμβητή έδωσε το όνομά του στο κολυμβητήριο απ' όπου ξεκίνησε την αγωνιστική του πορεία.
Πρώτα χρόνια και πρώτες επιδόσεις
Γεννήθηκε στο Λίβερπουλ στις 19 Φεβρουαρίου 1980 και πρώτη του ομάδα ήταν ο Ν.A.O.K. (Ναυτικός Αθλητικός Όμιλος Κέρκυρας). Αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες το 2000.
Ήταν έβδομος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Φουκουόκα το 2001. Το 2003 κέρδισε χάλκινο μετάλλιο στα 4Χ200μ. ελεύθερο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.
Στα 400μ. ελεύθερο κέρδισε ένα αργυρό μετάλλιο με 3:51.84 στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2005, στην Αλμερία. Στους ίδιους αγώνες κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 1.500μ. ελεύθερο, με επίδοση 15 λεπτά 24.84 και την τρίτη θέση στα 800 μέτρα ελεύθερο, αφού στον τελικό κάλυψε την απόσταση σε 8 λεπτά 03.60.
Toν Ιούλιο του 2006, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου στη Βουδαπέστη κατετάγη στην όγδοη θέση του τελικού στα 400μ. ελεύθερο ανδρών με επίδοση 3:51.40, αρκετά πάνω από το πανελλήνιο ρεκόρ (3:48.67) που πέτυχε στον προκριματικό.
Αγώνες στην ανοιχτή θάλασσα
Στις 18 Μαρτίου 2007 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο 12ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα υγρού στίβου, στη Μελβούρνη, στον πρώτο αγώνα της καριέρας του σε ανοιχτή θάλασσα. Ήταν τρίτος στα 5 χλμ, επιτυχία που έδωσε στην Ελλάδα το συνολικά τρίτο της μετάλλιο στην ιστορία του θεσμού, μετά το χρυσό του Άρη Γρηγοριάδη και το χάλκινο της εθνικής ανδρών υδατοσφαίρισης στο Μόντρεαλ. Κάλυψε την απόσταση σε 56 λεπτά, 56 δευτερόλεπτα και 6 δέκατα, υστερώντας κατά επτά δευτερόλεπτα του νικητή, Γερμανού Τόμας Λουρτς (56:49.6).
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο ανοιχτής θάλασσας, που διεξήχθη στην Κίνα, το 2007 ο Γιαννιώτης κατέκτησε αργυρό μετάλλιο στις 23 Σεπτεμβρίου, καθώς ήταν δεύτερος με χρόνο 43.19.56. Έναν μήνα μετά, στους Διεθνείς Στρατιωτικούς Αγώνες στο Χαϊντεραμπάντ της Ινδίας, κατέκτησε ένα χρυσό και δύο ασημένια μετάλλια στα 1.500μ.ελεύθερο. στα 4Χ200 και στα 400μ. ελεύθερο, αντίστοιχα. Στα 1.500 μέτρα ελεύθερο σημείωσε χρόνο 15:16.50, που είναι ρεκόρ αγώνων.
Ο Γιαννιώτης ήταν στον κατάλογο των υποψηφίων για τον τίτλο του καλύτερου Ευρωπαίου κολυμβητή ανοιχτής θαλάσσης για το 2007. Τα αποτελέσματα της σχετικής ψηφοφορίας ανακοινώθηκαν από τη LEN κατά τη διάρκεια του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, που διεξήχθη το Μάρτιο του 2008 στην Ολλανδία.
Κουμαρίτσι Φθιώτιδας
Το Κουμαρίτσι είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας. Είναι κτισμένο στις νοτιοανατολικές πλαγιές του Όρους Οίτη σε υψόμετρο 840 μέτρα και απέχει 24 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τη Λαμία. Σύμφωνα με την μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011 αποτελεί την τοπική κοινότητα Κουμαριτσίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Γοργοποτάμου του δήμου Λαμιέων. Ο πληθυσμός του χωριού ήταν 43 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Σπύρος Γιαννιώτης
Αγώνες στην ανοιχτή θάλασσα
Τον Μάιο του 2008 αγωνίστηκε στα 10 χλμ. στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, αφού κατέλαβε την ένατη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κολύμβησης ανοιχτής θάλασσας, που διεξάχθηκε στη Σεβίλλη, με χρόνο 1 ώρα 53:39.1.
Κουμαρίτσι Φθιώτιδας
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίτη Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Σπύρος Γιαννιώτης
Αγώνες στην ανοιχτή θάλασσα
Τον Ιούλιο του 2009 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στη Ρώμη στα 5 χλμ. ανοιχτής θάλασσας. Το 2011 στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Σετούμπαλ, κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στα 10 χλμ. Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής στα 10 χλμ. ανοιχτής θαλάσσης στη Σαγκάη. Στην ίδια διοργάνωση κατέκτησε και αργυρό μετάλλιο στα 5 χλμ. ανοικτής θάλασσας.
Το 2013 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 10χλμ. ανοιχτής θαλάσσης στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Βαρκελώνης. . Έγινε ο μεγαλύτερος σε ηλικία παγκόσμιος πρωταθλητής στην κατηγορία ανοικτής θάλασσας.
Παρουσία σε Ολυμπιακούς Αγώνες
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 ύστερα από 108 χρόνια, ήταν η μία από τις τρεις πρώτες ελληνικές παρουσίες σε ολυμπιακούς τελικούς, στις 14 Αυγούστου του 2004. Ο Γιαννιώτης έκανε πανελλήνια επίδοση το πρωί στα 400 μ. ελεύθερο με 3.48.77 (πέρασε έβδομος) και το βράδυ στον τελικό είχε τον ίδιο χρόνο και κατέλαβε την ίδια θέση.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο αγωνίστηκε στον τελικό των 10 χλμ. ανοικτής θαλάσσης και κατέλαβε τη 17η θέση με χρόνο 1:52.20.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο τερμάτισε τέταρτος με 1:50:05.3 στον τελικό των 10 χλμ. ανοικτής θαλάσσης.
Στο τελικό των 10 χιλιομέτρων ανοικτής θαλάσσης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, ο Σπύρος Γιαννιώτης κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο, με χρόνο 1:52:59.8, το ίδιο με τον νικητή Φέρι Βέερτμαν. Αυτό συνέβη επειδή ακούμπησε δεύτερος με το χέρι την οριζόντια επιφάνεια αφής στον τερματισμό, όπως διαπιστώθηκε από τους κριτές. Στους αγώνες ανοικτής θαλάσσης όταν μία επιφάνεια αφής ή κάθετος τοίχος είναι διαθέσιμα στη γραμμή του τερματισμού, οι κολυμβητές πρέπει να την αγγίξουν για να τερματίσουν τον αγώνα. Αλλιώς τιμωρούνται με αποκλεισμό.
Προσωπική ζωή
Ο Σπύρος Γιαννιώτης γεννήθηκε στο Λίβερπουλ το 1980, όπου και έμεινε μέχρι το 1983, όταν η οικογένειά του επέστρεψε στην Κέρκυρα. Στο σχολείο αντιμετώπισε μαθησιακές δυσκολίες λόγω της δυσλεξίας που είχε μικρός. Παντρεύτηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2012 την Ισμήνη Καλαντζή.
<references group=" Capital Ασημένιο μετάλλιο τελικά ο Σπύρος Γιαννιώτης, χρυσό ο Ολλανδός Φέρι... Images may be subject to copyri" responsive="0" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της κολύμβησης Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Κολυμβητές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Έλληνες κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 1927
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Βουλγαρία στις 29 του Μαΐου 1927. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για τη συμμαχία Δημοκρατική συμμαχία-Εθνικό Φιλελεύθερο κόμμα η οποία κέρδισε 174 από τις 261 έδρες. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 84,3%.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές
Κατάλογος χωρών ανά ονομαστικό ΑΕΠ (Παγκόσμια Τράπεζα)
Ακολουθεί κατάλογος των παγκόσμιων οικονομιών που ταξινομούνται κατά το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) στις επίσημες συναλλαγματικές ισοτιμίες αγοράς ή κυβέρνησης.
Ο κατάλογος περιλαμβάνει την κατάταξη σύμφωνα με τις μετρήσεις και εκτιμήσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας το 2011, για το έτος 2010.
Δείτε επίσης
ΑΕΠ
Κέιτ Γουίνσλετ
Η Κέιτ Γουίνσλετ (Kate Elizabeth Winslet, 5 Οκτωβρίου 1975) είναι Αγγλίδα ηθοποιός. Έχει κερδίσει το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Σφραγισμένα Χείλη, τέσσερις Χρυσές Σφαίρες, τρία βραβεία BAFTA, ένα βραβείο BIFA, ένα βραβείο Έμμυ, ένα βραβείο Γκράμι, ένα βραβείο AACTA και τρία βραβεία Guild ως κινηματογραφική ηθοποιός. Η Γουίνσλετ είναι η νεαρότερη ηθοποιός που έχει λάβει έξι υποψηφιότητες για βραβεία Όσκαρ, με επτά υποψηφιότητες συνολικά, και είναι μια από τις ελάχιστες ηθοποιούς που κέρδισε τρία από τα τέσσερα αμερικανικά βραβεία EGOT. Επιπρόσθετα, έχει κερδίσει βραβεία από την Αυστραλιανή Ακαδημία Κινηματογράφου και Τηλεόρασης και Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου, μεταξύ άλλων, καθώς και το τιμητικό βραβείο César το 2012.
Γεννημένη στο Μπέρκσαϊρ, η Γουίνσλετ σπούδασε υποκριτική από την παιδική ηλικία και ξεκίνησε την καριέρα της στην βρετανική τηλεόραση το 1991. Έκανε το κινηματογραφικό ντεμπούτο με την ταινία Ουράνια Πλάσματα (1994), για την οποία έλαβε επαίνους. Κέρδισε αναγνώριση με τον υποστηρικτικό της ρόλο στην ταινία Λογική και ευαισθησία (1995) προτού γίνει παγκοσμίως γνωστή με τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στην επική ρομαντική ταινία Τιτανικός το 1997, που ήταν η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία μέχρι εκείνη την στιγμή.
Οι ερμηνείες της Γουίνσλετ στις ταινίες Iris (2001), Η Αιώνια Λιακάδα Ενός Καθαρού Μυαλού (2004), Ψάχνοντας τη Χώρα του Ποτέ (2004), Κρυφές Επιθυμίες (2006), Ο Δρόμος της Επανάστασης (2008) και Στηβ Τζομπς (2015) συνέχισαν να της δίνουν επαίνους από τους κριτικούς του κινηματογράφου. Το 2008 ο κριτικός κινηματογράφου Ντέιβιντ Έντελσταϊν την περιέγραψε ως "η καλύτερη αγγλίδα κινηματογραφική ηθοποιός της γενιάς της".
Η Γουίνσλετ κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ηθοποιού για τον ρόλο της στην ταινία The Reader (2008) και το βραβείο Έμμυ παίζοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην μίνι σειρά Mildred Pierce (2011) από το HBO. Οι μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες της Γουίνσλετ μετά τον Τιτανικό περιλαμβάνουν την ρομαντική κωμωδία The Holiday (2006), την ταινία κινουμένων σχεδίων Flushed Away (2006) και τις δυο πρώτες ταινίες The Divergent Series.
Παράλληλα με την υποκριτική, η Γουίνσλετ έχει γίνει η αφηγήτρια σε ντοκιμαντέρ και σε παιδικά βιβλία. Έχει λάβει ένα βραβείο Γκράμμυ για την Καλύτερη Αφήγηση Βιβλίου το 2000 και για την αφήγηση του βιβλίου Listen to the Storyteller. Έχει επίσης χαρίσει την φωνή της σε τραγούδια των ταινιών της, συμπεριλαμβανομένου του single What If στην ταινία Christmas Carol: The Movie (2001).
Έχοντας ήδη δυο διαζύγια από τους σκηνοθέτες του κινηματογράφου, Τζιμ Θρίπλετον και Σαμ Μέντες, η Γουίνσλετ είναι παντρεμένη με τον επιχειρηματία Ned Rocknroll.
Βιογραφία
Η Γουίνσλετ γεννήθηκε στο Ρέντινγκ του Μπέρκσαϊρ και είναι το δεύτερο από τα τέσσερα παιδιά των Σάλι Αν και Ρότζερ Τζον Γουίνσλετ. Η μεγαλύτερη αδερφή της, Άννα, και η μικρότερη, Μπεθ, είναι επίσης ηθοποιοί. Η μικρός της αδερφός, Τζος, είναι το μόνο παιδί της οικογένειας που δεν ασχολήθηκε με την υποκριτική. Στην ηλικία των 11, η Γουίνσλετ, ξεκίνησε να σπουδάζει δραματική τέχνη.
1991-1997
Η Γουίνσλετ ξεκίνησε την καριέρα της στην τηλεόραση, με έναν συμπρωταγωνιστικό ρόλο στην παιδική σειρά επιστημονικής φαντασίας Dark Season του BBC. Ακολούθησε ένας ρόλος στην τηλεταινία Anglo-Saxon Attitudes το 1992, η κωμική σειρά Get Back και μια γκεστ εμφάνιση σε ένα επεισόδιο της σειράς Casualty το 1993.
Το 1992, η Γουίνσλετ έκανε δοκιμαστικό για το ρόλο της Τζούλιετ στην ταινία Ουράνια Πλάσματα (Heavenly Creatures) σε σκηνοθεσία Πίτερ Τζάκσον. Κέρδισε το ρόλο ανάμεσα σε 175 ηθοποιούς. Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές και ο Τζάκσον κέρδισε το Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου. Μιλώντας για την εμπειρία της στο πλατό σαν πρωτοεμφανιζόμενη ηθοποιός, η Γουίνσλετ είπε: "Με την ταινία Ουράνια Πλάσματα, το μόνο που ήξερα ότι έπρεπε να κάνω ήταν να γίνω ολοκληρωτικά αυτό το άτομο. Κατά κάποιον τρόπο ήταν ωραίο να κάνω την ταινία και να μην ξέρω απολύτως τίποτα".
Το 1996, πρωταγωνίστησε στις ταινίες Τζουντ (Jude) και Άμλετ (Hamlet) και ξεκίνησε τα γυρίσματα της ταινίας Τιτανικός (Titanic) στο πλευρό του Λεονάρντο Ντι Κάπριο και σε σκηνοθεσία του Τζέιμς Κάμερον. Στο ρόλο της ευαίσθητης 17χρονης Ρόουζ ΝτεΓουίτ Μπουκάτερ, ένας πλασματικός χαρακτήρας που επιβίωσε του ναυαγίου, η εμπειρία της Γουίνσλετ ήταν συναισθηματικά απαιτητική. "Ο Τιτανικός ήταν εντελώς διαφορετικό και τίποτα δεν μπορούσε να με προετοιμάσει. Ήμασταν πραγματικά τρομαγμένοι για την όλη περιπέτεια. Ο Τζιμ (Κάμερον) είναι ένας τελειομανής, μια πραγματική ιδιοφυία στο να κάνει ταινίες. Αλλά υπήρχαν όλα αυτά τα κακά σχόλια από τον τύπο πριν κυκλοφορήσει και αυτό ήταν πολύ ανησυχητικό". Ενάντια όλων των προσδοκιών, η ταινία έγινε η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία όλων των εποχών, συγκεντρώνοντας 1,8 δισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και μετέτρεψε την Γουίνσλετ σε εμπορική σταρ του κινηματογράφου. Για την ερμηνεία της έλαβε πολλά βραβεία και υποψηφιότητες, ανάμεσά τους υποψηφιότητες για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα α' γυναικείου ρόλου.
1998–2003
Αν και γυρισμένη πριν από τον Τιτανικό, η ταινία Ο Έρωτας Ταξιδεύει στο Μαρόκο (Hideous Kinky) είναι η μοναδική ταινία της Γουίνσλετ για το 1998. Απέρριψε τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στις ταινίες Ερωτευμένος Σαίξπηρ (Shakespeare in Love, 1998) και Η Άννα και ο Βασιλιάς (Anna and the King, 1999) για να υποδυθεί μια νεαρή Αγγλίδα μητέρα, η οποία φεύγει μαζί με τις κόρες της από το Λονδίνο και πηγαίνει στο Μαρόκο για να ξεκινήσει μια καινούρια ζωή. Η ταινία έλαβε κυρίως μικτές κριτικές και κυκλοφόρησε σε περιορισμένο κύκλωμα αιθουσών. Οι συνολικές της εισπράξεις έφτασαν τα 5 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Παρά την τεράστια επιτυχία του Τιτανικού, η επόμενη ταινία της Γουίνσλετ ήταν το Ιερός Καπνός! (Holy Smoke!, 1999), άλλη μια ανεξάρτητη, μικρού προϋπολογισμού ταινία. Νιώθοντας πιεσμένη είπε ότι "ποτέ δεν είδα τον Τιτανικό σαν ευκαιρία για μεγαλύτερους ρόλους ή μεγαλύτερες αμοιβές, ξέροντας ότι κάτι τέτοιο θα με κατέστρεφε".
Το 2000, η Γουίνσλετ εμφανίστηκε στο Quills, Η Πένα της Αμαρτίας (Quills) μαζί με τους Τζέφρεϊ Ρας και Χοακίν Φίνιξ. Η ταινία ήταν βασισμένη στη ζωή και το έργο του Μαρκήσιου ντε Σαντ. Απέσπασε κυρίως θετικά σχόλια από τους κριτικούς και η Γουίνσλετ έλαβε υποψηφιότητα για Screen Actors Guild Award. Εισπρακτικά κινήθηκε ικανοποιητικά αποφέροντας 18 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Το 2001, πρωταγωνίστησε στις ταινία Κωδικός: Enigma (Enigma) και Iris. Στο Iris υποδύθηκε τη συγγραφέα Άιρις Μέρντοκ σε νεαρή ηλικία ενώ η Τζούντι Ντεντς στα μετέπειτα χρόνια. Και οι δύο ηθοποιοί έλαβαν υποψηφιότητα για Όσκαρ, με τη Γουίνσλετ να σκοράρει την τρίτη της υποψηφιότητα. Την ίδια χρονιά δάνεισε τη φωνή της στην ταινία κινουμένων σχεδίων Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα (A Christmas Carol). Για την ταινία η Γουίνσλετ ηχογράφησε το τραγούδι "What If", το οποίο κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2001. Το τραγούδι έφτασε στην πρώτη θέση στα charts της Αυστρίας, του Βελγίου και της Ιρλανδίας και στην έκτη θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο.
2004–2006
Το 2004 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Τζιμ Κάρεϊ στην ταινία Η Αιώνια Λιακάδα Ενός Καθαρού Μυαλού (Eternal Sunshine of the Spotless Mind) σε σκηνοθεσία Μισέλ Γκοντρί. Η Γουίνσλετ υποδύθηκε την Κλεμεντίν, μία εκκεντρική, αυθόρμητη και νευρωτική κοπέλα, η οποία αποφασίζει να σβήσει από το μυαλό της όλες τις αναμνήσεις της που αφορούν τον πρώην της. Για την ερμηνεία της, έλαβε διθυραμβικές κριτικές και έλαβε την τέταρτη υποψηφιότητά της για Όσκαρ.
Η τελευταία της ταινία για το 2004 ήταν το Ψάχνοντας τη Χώρα του Ποτέ (Finding Neverland). Η ταινία εστίαζε στον Σκωτσέζο συγγραφέα Τζ. Μ. Μπάρι, τον οποίο υποδύθηκε ο Τζόνι Ντεπ και της πλατωνικής του σχέσης με την Σίλβια Λουέλιν Ντέιβις, που υποδύθηκε η Γουίνσλετ, οι γιοι της οποίας ενέπνευσαν τον Μπάρι να γράψει το Πίτερ Παν. Η ταινία έλαβε πολύ καλές κριτικές και απέφερε 118 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Το 2005, η Γουίνσλετ εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο της σειράς Extras και στην ταινία Απιστίες & Τσιγάρα (Romance & Cigarettes). Αφού απέρριψε την πρόταση του Γούντι Άλλεν να πρωταγωνιστήσει στο Match Point (2005), η Γουίνσλετ δήλωσε ότι ήθελε να περνάει περισσότερο καιρό με τα παιδιά της. Ακολούθησε η ταινία Όλοι οι Άνθρωποι του Βασιλιά (All the King's Men, 2006) μαζί με τους Σον Πεν και Τζουντ Λο. Το 2006 πρωταγωνίστησε στη δραματική ταινία Κρυφές Επιθυμίες (Little Children). Τόσο η ταινία όσο και η ερμηνεία της απέσπασαν πολύ θετικά σχόλια από τους κριτικούς. Βραβεύτηκε με BAFTA και έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα και για Όσκαρ. Στα 31 της, η Γουίνσλετ έγινε η νεαρότερη ηθοποιός που λαμβάνει πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ.
Ακολούθησε η αισθηματική κομεντί The Holiday (2006), όπου συμπρωταγωνίστησε μαζί με τους Κάμερον Ντίαζ, Τζουντ Λο και Τζακ Μπλακ. Η ταινία έλαβε μικτές κριτικές αλλά έγινε η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία της Γουίνσλετ των τελευταίων εννέα χρόνων, αποφέροντας 205 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Την ίδια χρονιά δάνεισε τη φωνή της στην ταινία κινουμένων σχεδίων Ποντικούπολη (Flushed Away). Η ταινία έγινε καλλιτεχνική και εισπρακτική επιτυχία, συγκεντρώνοντας 177,6 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
2007–σήμερα
Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και η ταινία Σφραγισμένα Χείλη (The Reader) μαζί με τους Ρέιφ Φάινς και Ντέιβιντ Κρος. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Στίβεν Ντάλντρι. Αρχικά δεν μπορούσε να δεχθεί το ρόλο εξαιτίας των γυρισμάτων της ταινίας Ο Δρόμος της Επανάστασης και η Νικόλ Κίντμαν την αντικατέστησε. Ένα μήνα μετά το ξεκίνημα των γυρισμάτων, η Κίντμαν αποχώρησε εξαιτίας της εγκυμοσύνης της και η Γουίνσλετ μπόρεσε να συμμετάσχει. Υποδύθηκε μια πρώην Ναζί δεσμοφύλακα σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, η οποία είχε δεσμό με έναν έφηβο, ο οποίος σαν ενήλικος παρακολουθεί τη δίκη της για εγκλήματα πολέμου. Η ίδια δήλωσε ότι βρήκε δύσκολο το ρόλο καθώς της ήταν αδύνατο να συμπαθήσει μια δεσμοφύλακα των Ες Ες. Αν και η ταινία έλαβε μικτά σχόλια, η ερμηνεία της Γουίνσλετ επαινέθηκε από τους κριτικούς. Κέρδισε το Όσκαρ α' γυναικείου ρόλου, το βραβείο BAFTA α' γυναικείου ρόλου, το Screen Actors Guild Award β' γυναικείου ρόλου και τη Χρυσή Σφαίρα β' γυναικείου ρόλου.
Το 2011, η Γουίνσλετ πρωταγωνίστησε στη μίνι σειρά του ΗΒΟ Mildred Pierce. Η σειρά αποτελεί τηλεοπτική μεταφορά του ομότιτλου βιβλίου του Τζέιμς Μ. Κάιν και της ομώνυμης ταινίας του 1945. Αν και δεν έφτασε υψηλά ποσοστά τηλεθέασης, η σειρά πέντε επεισοδίων έλαβε κυρίως θετικές κριτικές και χάρισε στη Γουίνσλετ το βραβείο Έμμυ, το Screen Actors Guild Award και τη Χρυσή Σφαίρα α' γυναικείου ρόλου. Επίσης το 2011, η Γουίνσλετ εμφανίστηκε μαζί με τους Μαριόν Κοτιγιάρ, Ματ Ντέιμον, Τζουντ Λο και Γκουίνεθ Πάλτροου στο Contagion σε σκηνοθεσία του Στίβεν Σόντερμπεργκ.
Επόμενη ταινία της ήταν το Ο Θεός της Σφαγής (Carnage) σε σκηνοθεσία Ρόμαν Πολάνσκι, στο οποίο η Γουίνσλετ συμπρωταγωνιστεί μαζί με τους Τζόντι Φόστερ, Κρίστοφ Βαλτς και Τζον Σ. Ράιλι. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βενετίας. Για την ερμηνεία της έλαβε την 7η υποψηφιότητα της για Χρυσή Σφαίρα.
Προσωπική ζωή
Το Μάιο του 2003, παντρεύτηκε τον βραβευμένο με Όσκαρ σκηνοθέτη Σαμ Μέντες. Απέκτησαν έναν γιο, τον Τζο Άλφι Γουίνσλετ Μέντες, ο οποίος γεννήθηκε το Δεκέμβριο του 2003. Το Μάρτιο του 2010, το ζευγάρι ανακοίνωσε το χωρισμό τους, ενώ το διαζύγιο εκδόθηκε επίσημα το 2011.
Τον Αύγουστο του 2011, με αφορμή μια πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στο χώρο που έμενε η Γουίνσλετ, τα παιδιά και ο τότε φίλος της, Louis Dowler, γνώρισε τον Νεντ Έιμπελ Σμιθ (Ned Abel Smith, αργότερα Ned Rocknroll). Το ζευγάρι παντρεύτηκε το Δεκέμβριο του 2012 στην Νέα Υόρκη. Ο γιος τους, Μπέαρ Μπέιζ Γουίνσλετ (Bear Blaze Winslet), γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου του 2013, στην Αγγλία, όπου και είχαν μετακομίσει.
Φιλμογραφία
Η Γουίνσλετ, στην καριέρα της που μετρά πάνω από δυο δεκαετίες, έχει εμφανιστεί σε διαφορετικά είδη ταινιών, από τις δραματικές ταινίες Heavenly Creatures (1994), Sense and Sensibility (1995) και Titanic (1997) μέχρι την ταινία επιστημονικής φαντασίας Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004) και την ταινία δράσης Divergent (2014). Μέχρι τον Αύγουστο του 2017, οι ταινίες της Γουίνσλετ έχουν αποφέρει πάνω από 4 δις δολάρια παγκοσμίως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κορύβαντες
Στην ελληνική μυθολογία οι Κορύβαντες ήταν κατά μία παράδοση οι «πρώτοι άνθρωποι» πάνω στη Γη, ενώ κατά μία άλλη ήταν υπερφυσικές οντότητες που γεννήθηκαν πριν γεννηθούν οι ολύμπιοι θεοί. Οι Κορύβαντες αναφέρονται συνήθως ως εννέα ή δέκα, ή ως τρεις, αλλά συχνά, και ιδιαίτερα στις γενεαλογικές παραδόσεις, γίνεται λόγος για έναν Κορύβα ή Κύρβα.
Καταγωγή
Τον πρώτο μύθο ενισχύει η μαρτυρία ότι οι Κορύβαντες αποκαλούνταν «δενδροφυείς» (πρβλ. την καταγωγή του ανθρώπινου είδους κατά τον Δαρβίνο). Σύμφωνα όμως με άλλη παράδοση, οι Κορύβαντες γεννήθηκαν από τα δάκρυα του Δία, δηλαδή από τη βροχή, που γονιμοποιεί τη γη. Τέλος, άλλες παραδόσεις λένε ότι οι Κορύβαντες ήταν απόγονοι των Ιδαίων Δακτύλων (Στράβων Ι 473) ή γιοι της Ρέας.
Επειδή οι Κορύβαντες σχετίζονταν στενά με τη λατρεία της Κυβέλης, αναφέρονται συχνά ως γιοι της, τους οποίους απέκτησε με κάποιο ήρωα της Σαμοθράκης (Διόδωρος Γ΄ 55). Στη Ρόδο τους θεωρούσαν παιδιά του Ηλίου και της Αθηνάς, ενώ στη Σαμοθράκη γιους του Απόλλωνα και της Ρυτίας. Η σύνδεση των Κορυβάντων με τον χορό οδήγησε στη σκέψη ότι ίσως είχαν σχέση με τις Μούσες, κι έτσι από πολλούς αναφέρονται ως γιοι της Θάλειας και του Απόλλωνα (Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, Α΄ 3, 4) ή του Δία και της Καλλιόπης. Οι Κορύβαντες αναφέρονται και ως γιοι του Κρόνου, ενώ κατά τους Ορφικούς κατάγονταν από την Περσεφόνη.
Λατρεία και «κορυβαντιώντες»
Οι Κορύβαντες λατρεύονταν με οργιαστικούς χορούς των πιστών, που χαρακτηρίζονταν ως «κορυβαντιώντες» (Αριστοφ. Σφήκες 8, Πλάτ. Κριτίας 54, Συμπόσιον 215). Οι πιστοί καλούσαν τους Κορύβαντες με άγριες κραυγές και κινήσεις. Από τη μανία τους αυτοτραυματίζονταν κάποτε, καθώς χτυπούσαν τα κύμβαλα και τα τύμπανα με τη συνοδεία αυλού. Οι αρχαίοι αποκαλούσαν την κατάσταση αυτή της εκστάσεως ως «πλήρωση», η οποία χαριζόταν από το θείο. Ταύτιζαν τη μανία αυτή με το μεθύσι ή την ευγλωττία. Η ένταξη ενός ανθρώπου στους κορυβαντιώντες γινόταν με τη «Θρόνωση»: ο μυούμενος καθόταν πάνω σε ένα θρόνο, ενώ χόρευαν γύρω του.
Τοπικές λατρείες
Τόπος καταγωγής των Κορυβάντων θεωρείται γενικώς η Μικρά Ασία. Περί τα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ. η λατρεία τους καθιερώθηκε στην περιοχή της Αιολίας και της Ιωνίας, όπου και συνδέθηκαν με τους Καβείρους. Αργότερα λατρεύθηκαν στη Ρόδο και στην Κρήτη, όπου ταυτίσθηκαν με τους Κουρήτες. Τόποι λατρείας τους στην Αιολία και στις ακτές της Προποντίδας ήταν η Ίδα, το Σίγειο, η Αμαξιτία, η Σκήψις, η Μυτιλήνη, η Πέργαμος, οι Ερυθρές, η Αλικαρνασσός, κ.ά., ενώ κύριο λατρευτικό κέντρο στην Κρήτη ήταν η Ιεράπυτνα, η οποία ονομαζόταν παλαιότερα Κύρβα. Την παλαιότητα της λατρείας των Κορυβάντων στη Ρόδο στηρίζουν η μαρτυρία του Διοδώρου για κάποια πόλη «Κυρβία» και μία επιγραφή.
Στην ηπειρωτική Ελλάδα, οι Κορύβαντες λατρεύονταν για αρκετούς αιώνες και στην Αθήνα. Ο Παυσανίας γράφει ότι αγάλματά τους υπήρχαν πριν από το ιερό της Δεσποίνης στη Λυκόσουρα της Αρκαδίας.
Κορύβαντες και Κυβέλη
Οι Κορύβαντες συνδέθηκαν στενά με την Κυβέλη, πιθανώς για πρώτη φορά στη Μικρά Ασία. Μέσα από τη λατρεία της Κυβέλης έγιναν γνωστοί και στους Ρωμαίους. Από ένα χρονικό σημείο και μετά, οι Κορύβαντες εμφανίζονται στη θέση των «Γάλλων», δηλαδή των ιερέων της Κυβέλης, ενώ ήταν και οι χορευτές που τη λάτρευαν με τον χορό τους. Τα λιοντάρια που έσερναν το άρμα της Κυβέλης τα περνούσαν για Κορύβαντες μεταμορφωμένους. Ο επικεφαλής Κορύβας, επειδή ταυτιζόταν με τον Άττιν, κατείχε υψηλή θέση: καθόταν στον ίδιο θρόνο με τη Μητέρα (την Κυβέλη).
Η συσχέτιση των Κορυβάντων με τους Ιδαίους Δακτύλους, που και αυτοί έπαιζαν κάποιο ρόλο κατά καιρούς στη λατρεία της Κυβέλης, αποτελεί μία ακόμα σύνδεση.
Οι Κορύβαντες συσχετίσθηκαν με τον θεό Διόνυσο όταν ταυτίσθηκαν με τους Κουρήτες, ενώ σχετίσθηκαν και με τους Τελχίνες της Ρόδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κορυβαντες
Εκλογές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών 1988
Η εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών της 8ης Νοεμβρίου 1988 ήταν μια εκλογή για την Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών στην οποία, παρά την νίκη του Τζορτζ Χ. Ο. Μπους στην προεδρική εκλογή, οι Δημοκρατικοί κέρδισαν καθαρά μία έδρα στην Γερουσία. Η Δημοκρατική πλειοψηφία στη Γερουσία αυξήθηκε από 54-45 σε 55-45.
Οι Δημοκρατικοί κατέλαβαν τέσσερις Ρεπουμπλικανικές έδρες, οι οποίες περιελάμβαναν μια ανοικτή έδρα στη Βιρτζίνια και τις έδρες τριών εν ενεργεία γερουσιαστών, του Κρις Χεκτ της Νεβάδα, του Λόουλ Π. Ουίκερ του νεότερου του Κονέκτικατ.
Σύνθεση της Γερουσίας πριν και μετά τις εκλογές
Κατηγορία:Εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Σαν Μαρίνο Κάλτσιο
Η Σαν Μαρίνο Κάλτσιο είναι ποδοσφαιρική ομάδα από τον Άγιο Μαρίνο. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1960 ως ΣΣ Σερενίσιμα (Σοσιετά Σπορτίβα Σερενίσιμα). Η Σερενίσιμα συγχωνεύτηκε με την ΣΣ Γιουβένες το 1973, αλλάζοντας την ονομασία της σε '''Α.Κ. Σαν Μαρίνο' (Ασοσιατζιόνε Κάλτσιο Σαν Μαρίνο'') και την σεζόν 1988–89, υιοθέτησε την σημερινή της ονομασία. Αγωνίζεται στη Λέγκα Προ Πρίμα Ντιβιζιόνε, την τέταρτη κατηγορία του ιταλικού ποδοσφαίρου.
Ιστορία
Είναι η μόνη επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα του Αγίου Μαρίνου που της επιτρέπεται να αγωνίζεται αποκλειστικά στο ιταλικό σύστημα πρωταθλήματος. Από τη στιγμή που το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σαν Μαρίνο είναι ερασιτεχνικό, η ομάδα είναι η μόνη επαγγελματική ομάδα του Αγίου Μαρίνου. Ακόμα μια ομάδα, η Γιουβένες Ντογκάνα, έχει συμμετάσχει στα ερασιτεχνικά επίπεδα του ιταλικού ποδοσφαίρου και στα πρωταθλήματα του Αγίου Μαρίνου στο παρελθόν, αλλά έκτοτε έχει αποσυρθεί από την Ιταλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου.
Τίτλοι
Σέριε Γ2΄
Σέριε Δ΄
Ετσελέντζα Εμίλια-Ρομάνια
Προμοτζιόνε Εμίλια-Ρομάνια
Πρίμα Κατεγκόρια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σαν Μαρίνο Κάλτσιο Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1960 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγίου Μαρίνου
Χριστιανός Γκίλντενλεβε
Ο Χριστιανός Γκίλντενλεβε, δανικά Christian Gyldenløve (28 Φεβρουαρίου 1674 - 16 Ιουλίου 1703) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν κόμης του Σάμσε.
Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος νόθος γιος του Χριστιανού Ε΄ της Δανίας και της ερωμένης του Σοφίας Αμαλίας Μοτ.
Στη Σοφία Αμαλία και τους απογόνους της δόθηκε ο τίτλος της κόμισσας/κόμη του Ντένεσκιελντ-Σάμσε. Ο Χριστιανός γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη· υπηρέτησε στον στρατό της Δανίας και άλλων χωρών με διάκριση. Έγινε Γενικός Διευθυντής Ταχυδρομείων.
Απεβίωσε το 1703 στο Όντενσε στη νήσο Φιονία σε ηλικία 71 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1696 την εξαδέλφη του Καρλόττα Αμαλία, κόρη του Ούλρικ Φρειδερίκου Γκίλντενλεβε και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ
Τακαγιούκι Μοριμότο
Ο Τακαγιούκι Μοριμότο (Takayuki Morimoto, ιαπωνικά: 森本 貴幸) (7 Μαΐου 1988) είναι Ιάπωνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Α.Ε.Π. Κοζάνης.
Νεανική σταδιοδρομία
Γεννημένος στο Καβασάκι, ο Μοριμότο ξεκίνησε τη νεανική σταδιοδρομία του με την Τσουνταγιάμα ΦΚ το 1995, πριν μετακινηθεί στη Βέρντι Παίδων το 1998. Μετά από τρία χρόνια, προωθήθηκε στη Βέρντι Νέων το 2001 και παρέμεινε μέχρι το 2004, όταν πωλήθηκε στην Τόκιο Βέρντι.
Τόκιο Βέρντι
Στις 13 Μαρτίου 2004, ο Μοριμότο έκανε το ντεμπούτο του στην J1 League για την Τόκιο Βέρντι εναντίον της Τζούμπιλο Ιβάτα σε ηλικία 15 ετών, 10 μηνών και 6 ημερών, ρεκόρ πρωταθλήματος για το ντεμπούτο νεότερου παίκτη. Σημείωσε το πρώτο του γκολ εναντίον της ΤΖΕΦ Γιουνάιτεντ Ιτσιχάρα στις 5 Μαΐου του ίδιου έτους, δύο ημέρες πριν από τα 16α γενέθλιά του, ένα άλλο ρεκόρ πρωταθλήματος για τον νεότερο σκόρερ. Έλαβε το βραβείο J.League Rookie της Χρονιάς για τη σεζόν 2004. Στις 23 Ιουλίου 2006, η Τόκιο Βέρντι ανακοίνωσε μια συμφωνία δανεισμού ενός έτους, στέλνοντας τον Μοριμότο στην Κατάνια της Σέριε Α.
Κατάνια
Ο Μοριμότο έκανε το ντεμπούτο του στη Σέριε Α στις 28 Ιανουαρίου 2007, κατά τη διάρκεια ενός εκτός έδρας αγώνα εναντίον της Αταλάντα. Μπήκε στον αγώνα στο 83ο λεπτό και σημείωσε το γκολ της ισοφάρισης, το πρώτο του, μόλις πέντε λεπτά αργότερα. Στις 13 Μαρτίου 2007, επιβεβαιώθηκε από την Κατάνια ότι ο Μοριμότο είχε πάθει ρήξη προσθίου χιαστού συνδέσμου (ACL) στο αριστερό του γόνατο και θα έμενε εκτός αγωνιστικής δράσης για τουλάχιστον έξι μήνες, αποκλείοντας τον για το υπόλοιπο της σεζόν 2006-07. Παρά τον σοβαρό τραυματισμό, η Κατάνια αναγνώρισε τις πραγματικές δυνατότητές του και έκανε μόνιμη την μετακίνησή του Μοριμότο τον Ιούνιο του 2007. Στις 14 Δεκεμβρίου 2008, ο Μοριμότο υπέγραψε τριετή επέκταση συμβολαίου με την Κατάνια, με διάρκεια έως το 2011.
Ο Μοριμότο είχε μια δυναμική σεζόν για την Κατάνια το 2008–09, καθώς σημείωσε 10 γκολ σε 25 αγώνες πρωταθλήματος και Κυπέλλου, ενώ ταυτόχρονα έδωσε αρκετές ασίστ. Ο αστέρας της Βραζιλίας και της Μίλαν, Αλεξάντρε Πάτο, δήλωσε στην ιταλική αθλητική εφημερίδα Corriere dello Sport πως πιστεύει ότι ο Μοριμότο είναι ο καλύτερος νεαρός παίκτης της Σέριε Α και τον σύγκρινε με τον Βραζιλιάνο θρύλο Ρονάλντο.
Παρά το ταλέντο και όλες τις δυνατότητες, ο Μοριμότο δεν ανταποκρίθηκε ποτέ σε στις προσδοκίες όλων μετά από μια βελτίωση σε κάθε μία από τις τρεις πρώτες σεζόν του στη Σικελία. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2009-10, ο Μοριμότο σημείωσε επιπλέον πέντε γκολ, προσθέτοντας άλλα δύο κατά τη διάρκεια της σεζόν 2010-11. Οι επιδόσεις του συχνά επισκιάζονταν από τους Τζουζέπε Μασκάρα, Μάξι Λόπεζ, Χόρχε Μαρτίνες και Τζιόναθα Σπινέζι, ενώ η υπογραφή του διεθνούς Αργεντινού Γκονζάλο Μπεργκέσιο περιόρισε επίσης τις πιθανότητές του να αγωνίζεται.
Νοβάρα (συνιδιοκτησία)
Στις 11 Ιουλίου 2011, η Κατάνια επιβεβαίωσε την πώληση του Μοριμότο στην πρόσφατα προβιβασμένη στη Σέριε Α, Νοβάρα, σε προσφορά συνιδιοκτησίας. Η σεζόν του Μοριμότο στιγματίστηκε από τραυματισμούς που περιόρισαν τον Ιάπωνα διεθνή σε μόλις 18 εμφανίσεις πρωταθλήματος, με τέσσερα γκολ. Στο τέλος της σεζόν, η Νοβάρα υποβιβάστηκε στη Σέριε Β, μετά τον τερματισμό στην 19η θέση και ο Μοριμότο επέστρεψε επίσημα στην Κατάνια στις 21 Ιουνίου 2012.
Αλ Νασρ (δανεισμός)
Στις 7 Ιανουαρίου 2013, ο Μοριμότο δανείστηκε στην Αλ Νασρ, με προπονητή τον πρώην προπονητή της Κατάνια, Βάλτερ Ζένγκα. Η συμφωνία δανεισμού έληξε στις 30 Ιουνίου 2013 και ο Μοριμότο επέστρεψε στη Σικελία.
Καβασάκι Φροντάλε
Στις 24 Δεκεμβρίου 2015, ο Μοριμότο υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Καβασάκι Φροντάλε, με ισχύ από την 1η Φεβρουαρίου 2016.
Αβίσπα Φουκουόκα
Στις 7 Ιανουαρίου 2018, ο Μοριμότο εντάχθηκε στην Αβίσπα Φουκουόκα με ελεύθερη μεταγραφή.
Α.Ε.Π. Κοζάνης
Στις 13 Οκτωβρίου 2020, ο Μοριμότο υπέγραψε συμβόλαιο με την Α.Ε.Π. Κοζάνης της Φούτμπολ Λιγκ.
Εθνική ομάδα
Ο Μοριμότο έχει εκπροσωπήσει την Ιαπωνία με την Εθνική U20 τόσο στο Ασιατικό Πρωτάθλημα Νέων του 2004 όσο και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 2005. Το 2008, ήταν μέλος της Εθνικής Ιαπωνίας U23 που συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, όπου η ομάδα αποκλείστηκε στη φάση των ομίλων, χάνοντας και τους τρεις αγώνες και καταφέρνοντας να σκοράρει μόνο ένα γκολ.
Στις 10 Οκτωβρίου 2009, ο Μοριμότο έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ιαπωνίας εναντίον της Σκωτίας, ως αλλαγή του Ριόιτσι Μαέντα στη νίκη με 2-0. Στις 14 Οκτωβρίου 2009, έκανε την πρώτη του συμμετοχή ως βασικός, όπου σημείωσε το πρώτο του γκολ στη νίκη με 5-0 εναντίον του Τόγκο.
Συλλογικές
Τόκιο Βέρντι
Καβασάκι Φροντάλε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά Κατηγορία:Ιάπωνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιαπωνίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ιαπωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιαπωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τόκιο Βέρντι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζε 1 Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλτσιο Κατάνια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ιάπωνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νοβάρα Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Νασρ ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ ΗΑΕ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΤΖΕΦ Γιουνάιτεντ Ιστιχάρα Τσίμπα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καβασάκι Φροντάλε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζε 2 Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αβίσπα Φουκουόκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε.Π. Κοζάνης Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Αινείας Τζελάτι
Ο Αινείας Τζελάτι (15 Μαϊου 1982) είναι Έλληνας επαγγελματίας πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 198 εκ. και αγωνίζεται στη θέση του διαγωνίου.
Σταδιοδρομία
Ο Αινείας Τζελάτι ήρθε στην Ελλάδα το 1990, σε ηλικία μόλις οκτώ ετών, και πέντε χρόνια αργότερα ξεκίνησε το βόλεϊ στις ακαδημίες του Άρη Θεσσαλονίκης. Το 1999 μεταπήδησε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, με τον οποίο μάλιστα κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας του 2000.
Στη συνέχεια μετεγγράφη στον Μακεδονικό, στον οποίο αγωνίστηκε μέχρι το 2005, όταν και αποφάσισε να επιστρέψει στον Ηρακλή. Στο δεύτερο πέρασμά του από τον Ηρακλή κατάφερε να κατακτήσει ένα Κύπελλο Ελλάδας.
Το 2006 μεταπήδησε στον ΠΑΟΚ, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο κατακτώντας την 4η θέση στο εγχώριο πρωτάθλημα. Το 2007 μετεγγράφη στον Επίκουρο Πολίχνης, ενώ ένα χρόνο αργότερα επέστρεψε για δεύτερη φορά στην καριέρα του στον Άρη, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 2013, με εξαίρεση ένα σύντομο πέρασμά του από τον Απόλλωνα Καλαμαριάς κατά την αγωνιστική περίοδο 2011-12.
Τίτλοι
'''2 Κύπελλα Ελλάδος
Πηγές
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Αλβανοί πετοσφαιριστές
Τζάκομο Πουτσίνι
Ο Τζάκομο Πουτσίνι (Giacomo Puccini, 22 Δεκεμβρίου 1858 – 29 Νοεμβρίου 1924), συχνά λανθασμένα και Τζιάκομο Πουτσίνι, ήταν Ιταλός συνθέτης.
Ο Τζάκομο Αντόνιο Ντομένικο Μικέλε Σεκόντο Μαρία Πουτσίνι γεννήθηκε στην Ιταλία το 1858. Ήταν συνθέτης όπερας, ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του ιταλικού βερισμού. Καταγόταν από οικογένεια μουσικών. Σπούδασε σύνθεση και εκκλησιαστικό όργανο, πρώτα στη γενέτειρά του Λούκκα και μετά στο Μιλάνο.
Το 1893, είχε την πρώτη του επιτυχία με την όπερα Τόσκα (1900), τη Μαντάμα Μπατερφλάυ και την Τουραντότ, την οποία άφησε ημιτελή και την συμπλήρωσε ο Φράνκο Αλφάνο. Δύο χρόνια μετά τον θάνατό του η όπερα ανέβηκε στην Σκάλα του Μιλάνου με μαέστρο τον φίλο του Αρτούρο Τοσκανίνι. Ο Τοσκανίνι αποφάσισε να διακόψει την παράσταση στο σημείο όπου είχε δουλευτεί από τον Πουτσίνι. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, διέκοψε το έργο, γύρισε στο κοινό και είπε «''Σε αυτό το σημείο τελειώνει το έργο αφού πεθαίνει ο συνθέτης. Δυστυχώς, ο θάνατος υπερβαίνει την τέχνη''». Ο Πουτσίνι έγραψε επίσης μια λειτουργία, έργα μουσικής δωματίου κ.α.