cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σέπτιμα Πουανσέτ Κλαρκ
Η Σέπτιμα Πουανσέτ Κλαρκ (3 Μαΐου 1898 – 15 Δεκεμβρίου 1987) ήταν μια Αμερικανή παιδαγωγός και ακτιβίστρια υπέρ των πολιτικών δικαιωμάτων. Η Κλαρκ ανέπτυξε εκπαιδευτικά εργαστήρια σχετικά με τον αλφαβητισμό και την ιθαγένεια που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην προώθηση για τα δικαιώματα ψήφου και τα αστικά δικαιώματα των αφροαμερικανών στο Κίνημα για τα Πολιτικά Δικαιώματα. Η Σέπτιμα Κλαρκ συνήθως υποτιμούνταν από άντρες ακτιβιστές του Νότου. Έγινε γνωστή ως "Βασίλισσα μητέρα" ή "Γιαγιά" του Κίνημα των Πολιτικών Δικαιωμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Martin Luther King, Jr. συνήθως αναφερόταν στην Κλαρκ ως "Η Μητέρα του Κινήματος". Το επιχείρημα της Κλαρκ για τη θέση της στο Κίνημα για τα Πολιτικά Δικαιώματα ήταν "η γνώση θα μπορούσε να ενδυναμώσει περιθωριοποιημένες ομάδες, με τρόπους που η επίσημη νομική ισότητα δεν μπορεί."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές
Ιβάν Λεντλ
Ο Ιβάν Λεντλ (Ivan Lendl, γενν. 7 Μαρτίου 1960, Οστράβα, Τσεχοσλοβακία) είναι Τσεχοσλοβάκος, μετέπειτα Αμερικανός (από το 1992) πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Θεωρείται συχνά ένας τους καλύτερους στην ιστορία του αθλήματος. Ήταν Νο 1 στον κόσμο για 270 εβδομάδες στη δεκαετία του '80 και τελείωσε την καριέρα του με 94 τίτλους στο απλό. Στα μεγάλα τουρνουά (Grand Slam) κέρδισε οκτώ τίτλους και ήταν στον τελικό 11 φορές. Επίσης κέρδισε 22 τίτλους, ρεκόρ, στο "Grand Prix Super Series". Ως προπονητής αντισφαίρισης, βοήθησε τον Άντι Μάρεϊ να κερδίσει τρεις τίτλους Γκραν Σλαμ και να φτάσει στην πρώτη θέση.
Πρόωρη ζωή
Ο Λεντλ γεννήθηκε σε μια οικογένεια με παράδοση στην αντισφαίριση. Οι γονείς του ήταν κορυφαίοι παίκτες στην Τσεχοσλοβακία, ο πατέρας του Γίρζι Λεντλ και η μητέρα του Όλγα, γεννημένη Γενίστοβα, στις γυναίκες στο νο2 στη χώρα.
Καριέρα
Ο Λεντλ το 1978, κέρδισε τους τίτλους στο απλό αγοριών τόσο στο γαλλικό όπεν όσο και στο Γουίμπλετον και ήταν νο1 στον κόσμο στην κατηγορία του. Επαγγελματίας έγινε το 1978. Το 1980 κέρδισε τρείς νίκες σε τουρνουά, σε τρεις διαδοχικές εβδομάδες, σε τρεις διαφορετικές επιφάνειες.
Ο Λεντλ ήταν μέλος της ομάδας του Ντέιβις καπ της Τσεχοσλοβακίας από το 1980. Ήταν η κινητήρια δύναμη της Τσεχοσλοβακίας στο πρώτο μισό της δεκαετίας του '80 και ήταν επίσης μέλος της ομάδας της Τσεχοσλοβακίας που κέρδισε το Παγκόσμιο κύπελλο το 1981 και ήταν επιλαχόντες το 1984 και το 1985. Ωστόσο σταμάτησε να παίζει μετά τη μετακόμισή του στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1986, επειδή η ένωση Τένις της Τσεχοσλοβακίας τον έκρινε ως «παράνομο και απατεώνα». Είχε ρεκόρ 2 νίκες και 15 ήττες.
Το 1981, καθώς κέρδισε δέκα τίτλους, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου του τίτλου στο "Masters Grand Prix", νικώντας τον Βίτας Γκερουλάιτις σε πέντε σετ. Μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1981, ζώντας πρώτα στο σπίτι του μέντορα και του φίλου Wojtek Fibak. Το 1982, κέρδισε 15 από τα 23 τουρνουά που συμμετείχε, συμμετείχε στην περιοδεία του "World Championship Tennis (WCT)", όπου κέρδισε και τα δέκα πρωταθλήματα που συμμετείχε, στον τελικό νίκησε τον Τζον Μακ Ένρο. Αντιμετώπισε ξανά τον Μακ Ενρό στο τελικό του "Masters Grand Prix " και τον κέρδισε κατακτώντας το δεύτερο πρωτάθλημα του WCT. Σε μια εποχή που τα χρηματικά έπαθλα του τουρνουά αυξάνονταν απότομα λόγω του ανταγωνισμού μεταξύ των δύο ομοσπονδιών (Grand Prix και WCT), οι νίκες τουΛεντλ τον έκαναν γρήγορα τον πιο κερδοφόρο τενίστα όλων των εποχών.
Ο Λεντλ κέρδισε άλλα επτά τουρνουά το 1983. Ωστόσο, δεν είχε κερδίσει τίτλους Γκραντ σλαμ στα πρώτα χρόνια της καριέρας του. Έφτασε τον πρώτο του Γκραντ σλαμ τελικό στο Γαλλικό Όπεν το 1981, όπου έχασε σε πέντε σετ από τον Μπγιορν Μποργκ. Το 1982 έφτασε στον τελικό του Αμερικανικού όπεν, όπου νικήθηκε από τον Τζίμι Κόνορς. Το 1983, ήταν ο επιλαχόντας τόσο στο Αυστραλιανό όσο και στο Αμερικανικό όπεν.
Το 1983 η Τσεχοσλοβακική αθλητική ομοσπονδία (ČSTV), που ελεγχόταν από το Κομμουνιστικό Κόμμα, τον απέβαλε από την ομάδα του Ντέβις καπ και του επέβαλε πρόστιμο ύψους $ 150.000. Ο Λεντλ αμφισβήτησε την τιμωρία και το πρόστιμο.
Το 1984 ο Λεντλ αγόρασε το δικό του σπίτι στο Γκρήνγουιτς του Κοννέκτικατ. Ο πρώτος τίτλος Γκραντ σλαμ ήρθε στο Γαλλικό Όπεν το 1984, όπου νίκησε τον Μακ Ενρό σε έναν μακρύ τελικό με 3-6, 2-6, 6-4, 7-5, 7-5. Ο Μακ Ενρό στη συνέχεια νίκησε τον Λεντλ και στους δύο τελικούς του Αμερικανικού όπεν το 1984 και του Βόλβο Μάστερς το 1984 (που διεξήχθη τον Ιανουάριο του 1985). Ο Λεντλ έχασε στον τελικό του γαλλικού όπεν του 1985 από τον Ματς Βίλαντερ. Στη συνέχεια αντιμετώπισε και πάλι τον Μακ Ενρό στον τελικό του Αμερικανικού όπεν κερδίζοντας τον. Ήταν ο πρώτος από τους τρεις διαδοχικούς τίτλους του Αμερικανικού όπεν για τον Λεντλ και μέρος μιας σειράς οκτώ διαδοχικών τελικών στο ίδιο τουρνουά. Έφτασε στους τελικούς του WCT για δεύτερη και τελευταία φορά, νικώντας τον Τιμ Μαγιότ. Κέρδισε επίσης τον τίτλο του "Masters Grand Prix" για τρίτη φορά, νικώντας τον Μπόρις Μπέκερ.
Κέρδισε το Γαλλικό όπεν το 1986 και 1987, καθώς και τους τίτλους του πρωταθλήματος Masters Grand Prix του 1986 και του 1987 , όπου νίκησε τον Μπέκερ (1986) και τον Βίλαντζερ (1987) σε τρία σετ, αυτός ο πέμπτος και τελευταίος του τίτλος περιοδείας Grand Prix. Από το Αμερικανικό όπεν του 1985 μέχρι το Αυστραλιανό όπεν του 1988, ο Λεντλ έφτασε σε δέκα συνεχόμενα Γκραντ σλαμ ημιτελικά - ένα ρεκόρ που έσπασε ο Φέρεντερ το 2006. Ο Λεντλ ξεκίνησε το 1989 κερδίζοντας τον πρώτο του τίτλο στο Αυστραλιανό Όπεν με νίκη επί του Μίλοσλαβ Μετσίρ και κέρδισε 10 τίτλους από τα 17 τουρνουά που συμμετείχε. Υπερασπίστηκε επιτυχώς τον τίτλο του στο Αυστραλιανό Όπεν το 1990.
Ο μόνος τίτλος του Γκραντ σλαμ που δεν κατάφερε ποτέ να κερδίσει ήταν το Γουίμπλεντον. Έφτασε στους ημιτελικούς το 1983 και το 1984, έφτασε στο τελικό δύο φορές, χάνοντας από τον Μπέκερ το 1986 και τον Πατ Κας το 1987. Έφτασε στους ημιτελικούς το 1988 και το 1989, αλλά έχασε από τον Μπέκερ και στις δύο περιπτώσεις. Το 1990 κέρδισε το "Queen's Club Championship" με άνετες νίκες απέναντι στον Μακ Ενρό στον ημιτελικό και τον Μπέκερ στον τελικό, αλλά δεν μπόρεσε να αναπαράγει αυτή τη φόρμα στο Γουίμπλετον και παρόλο που έφτασε στους ημιτελικούς για έκτη συνεχή χρονιά. Ο Λεντλ παρέμεινε κοντά στην κορυφή της κατάταξης το 1991. Ξεπέρασε ξανά το Γαλλικό Όπεν για να επικεντρωθεί στο Γουίμπλετον, αλλά έχασε στον τρίτο γύρο. Στο Αυστραλιανό Όπεν τον Ιανουάριο εκείνου του έτους έχασε στον τελικό από τον Μπέκερr, ήταν ο τελευταίος τελικός του Γκραντ σλαμ.
Ο Λεντλ ήταν γνωστός για το σχολαστικό και εντατικό πρόγραμμα εκπαίδευσης και φυσικής κατάστασης και την επιστημονική του προσέγγιση για την προετοιμασία στο παιχνίδι. Στο πλαίσιο των προετοιμασιών του για το Αμερικανικό όπεν, προσέλαβε τους ίδιους εργαζόμενους που έβαζαν τις σκληρές επιφάνειες στο Flushing Meadows κάθε χρόνο για να εγκαταστήσουν ένα ακριβές αντίγραφο στο σπίτι του. Ανακοίνωσε την αποχώρησή του από επαγγελματικό τένις στις 21 Δεκεμβρίου 1994, σε ηλικία 34 ετών, λόγω χρόνιου πόνου στην πλάτη.
Ο Λεντλ κέρδισε συνολικά 94 ατομικές τίτλους ATP (συν 49 άλλα μη ATP τουρνουά, συνολικά 144 τίτλους στο απλό) και 6 τίτλους στα διπλά, το 2001, εισήχθη στη Διεθνή αίθουσα τένις της φήμης.
Στις 10 Απριλίου 2010, επέστρεψε για ένα παιχνίδι στο Ατλάντικ σίτι εναντίον του αντιπάλου του από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, του Ματς Βίλαντερ, όπου έχασε σε ένα μόνο σετ με 3-6. Στις 28 Φεβρουαρίου 2011, επέστρεψε ξανά στο γήπεδο σε αγώνα επίδειξης εναντίον του Μακ Ενρό στο στην Νέα Υόρκη όπου νίκησε σε ένα σετ. Τον Μάιο του 2012 έπαιξε στην Πράγα για πρώτη φορά από τη δεκαετία του '70, στο τουρνουά "Sparta Prague Open" του 2012. Νίκησε τον συμπατριώτη Τσέχο Νόβακ σε αγώνα επίδειξης.
Καριέρα προπονητή
Στις 31 Δεκεμβρίου 2011, ανέλαβε ως προπονητής τον Άντι Μάρει οδηγώντας τον στις δύο πρώτες νίκες του το 2012 Αμερικανικό όπεν και στο πρωτάθλημα του Γουίμπλεντον το 2013. Κερδίζοντας το Αμερικανικό όπεν το 2012, ο Μάρει έγινε ο δεύτερος παίκτης στην Open Era, μετά την Λεντλ, όπου έχασε τους πρώτους τέσσερις τελικούς του Γκραντ σλαμ και κέρδισε τον πέμπτο. Στις 19 Μαρτίου 2014, ανακοινώθηκε ότι ο Λεντλ και ο Μαρεϊ θα τερματίσουν τη συνεργασία τους. Στις 12 Ιουνίου 2016, ο Λεντλl επανήλθε στην ομάδα προγύμνασης του Μάρεϊ. Μέχρι το τέλος του 2016, ο Μάρεϊ ήταν Νο1 στον κόσμο, έχοντας κερδίσει και τον δεύτερο τίτλο του στο Γουίμπλεντον, και το δεύτερο τίτλο του στο "ATP World Tour Finals".
Βραβεία
Ο Λεντλ ήταν ο Παγκόσμιος πρωταθλητής της διεθνούς ομοσπονδίας αντισφαίρισης τέσσερις φορές (1985, 1986, 1987, 1990) και ο παίκτης της χρονιάς (ATP) τρεις φορές (1985, 1986, 1987). Νωρίτερα στην καριέρα του, κατέκτησε επίσης το ATP Most Improved Player, το 1981. Στο βιβλίο του Modern Encyclopedia of Tennis, ο Bud Collins συμπεριέλαβε τον Lendl στον κατάλογο των παικτών τένις των μεγαλύτερων ανδρών της περιόδου 1946-1992. Το 1986, η Βόρεια Κορέα εξέδωσε γραμματόσημο με τον Λεντλ.
Προσωπική ζωή
Έγινε πολίτης των ΗΠΑ στις 7 Ιουλίου 1992 μετά από ταλαιπωρία χρόνων όπου η Τσεχοσλοβακία αρνούνταν να παράσχει τα απαραίτητα έγγραφα. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1989 παντρεύτηκε τη Σαμάνθα Φράνκελ. [22] Έχουν πέντε κόρες: τη Μαρίκα, τα δίδυμα Ισαμπέλε και Καρολίν, τη Ντανιέλα και το Νίκολα. Δύο από τις κόρες του (Μαρίκα και Ιζαμπέλε) είναι μέλη της ομάδας Γκολφ γυναικών του Πανεπιστημίου της Φλώριδας. [25] Η Ντανιέλα είναι μέλος της ομάδας Γκολφ γυναικών του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα. . Η κόρη του, Καρολίν, ήταν μέλος της ομάδας κωπηλασίας γυναικών του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα για το ακαδημαϊκό έτος 2011-2012 και η κόρη του Νικόλα συμμετέχει στην ιππασία.
Μετά την ολοκλήρωση της καριέρας του τένις το 1994, ο Λεντλ έπαιξε γκολφ, και αγωνίζεται ακόμα, κερδίζοντας την νίκη στο Celebrity Tour.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του γκολφ Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές Κατηγορία:Νικητές Αυστραλιανού Όπεν (αντισφαίριση) Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν Κατηγορία:Νικητές του Αμερικανικού Όπεν
Στέφανος των Αψβούργων
Ο Στέφανος, γερμ. Stefan (15 Αυγούστου 1932 - 12 Νοεμβρίου 1998) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν τιτουλάριος αρχιδούκας της Αυστρίας και πρίγκιπας της Τοσκάνης.
Βιογραφία
Έζησε τα πρώτα έτη του στο κάστρο Ζόννμπερκ της Αυστρίας. Το 1942 μετακινήθηκε με τα αδέλφια του στη Ρουμανία, όπου οι γονείς του έμειναν στο κάστρο Μπραν, στο Μπρασόβ. Το 1947 οι κομμουνιστές εκθρόνισαν τον Μιχαήλ της Ρουμανίας (ανιψιό της Ιλεάνας) και η οικογένεια του Στεφάνου μετακόμισε στην Ελβετία, μετά στην Αργεντινή και τέλος στις ΗΠΑ. Πολιτογραφήθηκε πολίτης των ΗΠΑ και αποφοίτησε από τη Προπαρασκευαστική Σχολή Μάλβερν του ΜΙΤ. Ίδρυσε ένα τμήμα ανώτερες σπουδές στη Τζένεραλ Μότορς στο Ντιτρόιτ του Μίτσιγκαν.
Απεβίωσε στο Μπράιτον του Μίτσιγκαν το 1998 σε ηλικία 66 ετών και τάφηκε στον Αγ. Βεγκέσλαο στο Σούττονς Μπέι του Μίτσιγκαν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1954 τη Μέρυ Τζέρριν Σόπερ, κόρη του Τσαρλς Β. Σόπερ και είχε τέκνα :
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Κάζλου Ρούντα
Το Κάζλου Ρούντα (λιθουανικά: Kazlų Rūda) είναι πόλη της Λιθουανίας. Βρίσκεται 27 χιλιόμετρα βόρεια του Μαριγιάμπολε. Η πόλη περιβάλλεται από δάση, αλλά μια σιδηροδρομική γραμμή διασχίζει την πόλη και τη χωρίζει σε ίσα μέρη. Η αεροπορική βάση Κάζλου Ρούντα του πρώην Σοβιετικού στρατού βρίσκεται 5 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πόλης. Το 2005, η πόλη είχε πληθυσμό 7.330 κατοίκων.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Κάζλου Ρούντα είναι αδελφοποιημένο με οκτώ πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Λιθουανίας Κατηγορία:Λιθουανίας γεωγραφία-επέκταση
Δομίνικος των Αψβούργων
Ο Δομίνικος, γερμ. Dominic (γενν. 4 Ιουλίου 1937) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης είναι τιτουλάριος αρχιδούκας της Αυστρίας και πρίγκιπας της Τοσκάνης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο κάστρο Ζόννεμπερκ, στο Χόλλαμπρυνν της Αυστρίας και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αντωνίου αρχιδούκα της Αυστρίας-Τοσκάνης και της Ιλεάνας των Χόεντσολερν-Ζίγκμαρινγκεν, κόρης του Φερινάνδου της Ρουμανίας. Πέρασε τα πρώτα έτη του στο Ζόννμπερκ. Το 1942 οι γονείς του μετακινήθηκαν στη Ρουμανία, όπου έζησαν στο κάστρο Μπραν, στο Μπρασόβ. Όταν οι κομμουνιστές το 1947 εκθρόνισαν τον εξάδελφό του Μιχαήλ της Ρουμανίας εξόρισαν και την οικογένεια τού Δομίνικου, που βρήκε καταφύγιο στην Ελβετία, μετά στην Αργεντινή και τέλος στις ΗΠΑ.
Προσωπική ζωή
Το 2012 ο Γερουσιαστής Ινάκι Ανασαγκάστι των Βάσκων του πρότεινε να ιδρύσουν μία Καταλανική-Βασκική-Ναβαρρική μοναρχία με τον Δομίνικο ως βασιλιά. Το 2006 του επεστράφη το κάστρο Μπραν στην Τρανσυλβανία, που είχαν κατασχέσει οι κομμουνιστές το 1948. Γνωστό ως κάστρο του Δράκουλα, είναι ο πρώτος τουριστικός προορισμός στη Ρουμανία και μία από τις 10 ακριβότερες ιδιοκτησίες στον κόσμο.
Επαγγελματική ζωή
Ο Δομίνικος αποφοίτησε από τη Σχολή Σχεδίασης του Ρόουντ Άιλαντ με πτυχίο BFA στη Βιομηχανική Σχεδίαση. Το 1962 έφτιαξε τη δική του Εταιρεία Σχεδίασης στην Αυστρία. Το 1969 ίδρυσε το Τμήμα Σχεδιασμού προϊόντων στην Εταιρεία Ζέμπεριτ (μετέπειτα Κοντινένταλ).
Το 1974-78 ο Οργανισμός Βιομηχανικού Σχεδιασμού και η Παγκόσμια Τράπεζα τον περιέλαβαν στους ειδήμονες για μικρομεσαίες βιομηχανίες. Ήταν καθηγητής Τέχνης στη Σχολή Πήστινκ στην Αυστρία (1974-75) και στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Δομινικανικής Δημοκρατίας.
Το 1976 ίδρυσε εργαστήριο εκτύπωσης σε μετάξι στην Αντίγκουα των Δυτικών Ινδιών. Κατόπιν αιτήματος του Υπουργού Παιδείας, έφτιαξε τμήματα Χειροτεχνίας και Καλών Τεχνών.
Τώρα έχει αποσυρθεί στη Ν. Υόρκη, παρακολουθώντας το κάστρο Μπραν και τις επιχειρήσεις Τέχνης και Σχεδίασης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Βιρτζίνια Ένγκελ φον Βος και μετά ο 2004 την Εμμανουέλα (Νέλα) Μλυνάρσκι, γεννημένη στο Ισραήλ, αεροσυνοδό της εταιρείας El Al, πρώην σύζυγο του Γκαντ Γιαακόμπι, υπουργού του Ισραήλ και πρέσβη της χώρας του στον ΟΗΕ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας
Μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας (Unmanned surface vehicle ή USV) ονομάζεται το αυτόνομο (χωρίς την ύπαρξη πληρώματος), προγραμματισμένο ή τηλεκατευθυνόμενο σκάφος που κινείται στην επιφάνεια της θάλασσας και ελέγχεται από ειδικό πρόγραμμα ή χειριστήριο εδάφους. Χρησιμοποιείται για πολεμικούς, ερευνητικούς, ερασιτεχνικούς και στο άμεσο μέλλον για εμπορικούς σκοπούς. Το αυτόνομο σκάφος μπορεί να λειτουργεί:
Δείτε ακόμη
Κατηγορία:Ρομποτική Κατηγορία:Τύποι πλοίων
Και οι Χελώνες Μπορούν να Πετάξουν
Πλοκή
Η ταινία διαδραματίζεται στο κουρδικό στα ιρακινο-τουρκικά σύνορα την παραμονή της αμερικανικής εισβολής στο Ιράκ. Ο δεκατριών χρονών Δορυφορικός (Σοράν Εμπραχίμ) είναι γνωστός για την εγκατάσταση πιάτων και κεραιών (στα τοπικά χωριά που αναζητούν νέα για το Σαντάμ Χουσεΐν) και για τις περιορισμένες γνώσεις του στα αγγλικά. Είναι δυναμικός, αλλά ο εκμεταλλευτής ηγέτης των παιδιών, οργανώνοντας την επικίνδυνη αλλά αναγκαία σάρωση κι εκκαθάριση των ναρκοπεδίων. Πολλά από αυτά τα παιδιά τραυματίζονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αλλά εξακολουθούν να διατηρούν μια ζωηρή φλυαρία όποτε είναι δυνατόν, αφιερωμένα στο έργο τους παρά τις ιδιοτροπίες της ζωής τους.
Ο εργατικός Δορυφορικός οργανώνει εμπορικές συναλλαγές για απενεργοποιημένες νάρκες. Ερωτεύεται μία ορφανή που ονομάζεται Αγκρίν, βοηθώντας την όποτε αυτό ήταν δυνατόν για να την κερδίσει. Αυτή είμαι μία αέναη κοπέλα με βλοσυρό πικρό βλέμμα, χαμένο σε σκέψεις, αδυνατώντας να ξεφύγει από τους δαίμονες του παρελθόντος. Ταξιδεύοντας μαζί με τον ανάπηρο, αλλά πολύ προστατευτικό αδερφό της Χένκοβ, που φαίνεται να έχει το δώρο της διόραση, αν και φαίνεται να έχει κακή φήμη για αυτό. Τα αδέλφια μένουν με ένα τυφλό μικρό παιδί που ονομάζεται Ρίγκα. Αποκαλύπτεται ότι η Αγκρίν γέννησε το Ρίγκα αφού βιάστηκε από μία συμμορία στρατιωτών, ενώ τα χέρια του Χένκοβ είχαν πυροβοληθεί καθώς οι στρατιώτες προσπαθούσαν να πνίξουν και τα δύο παιδιά. Η Αγκρίν δεν είναι σε θέση να δεχτεί το Ρίγκα ως κάτι άλλο εκτός από ένα στίγμα, μια συνεχής υπενθύμιση του βάναυσου παρελθόντος της.
Η Αγκρίν προσπαθεί να εγκαταλείψει το παιδί πολλές φορές, μέχρι που τελικά το δένει σε ένα βράχο και το ρίχνει στο βυθό της λίμνης, αυτοκτονώντας μετά πηδώντας από ένα γκρεμό. Όταν ο αδελφός της βλέπει ένα όραμα των αγαπημένων του να πνίγονται, βγαίνει από τη σκηνή για να τους σώσει, αλλά είναι πολύ αργά. Ο Χένκοβ βρίσκει τελικά το σώμα του ανιψιού του στο βάθος της λίμνης αλλά δεν μπορεί να το λύσει από το βράχο λόγω της αναπηρίας του. Ο Χένκοβ θρηνεί στο βράχο από όπου πήγε η Αγκρίν στο θάνατό της. Εν τω μεταξύ, ο ανάπηρος Δορυφορικός χάνει κάθε γοητεία που είχε για την αμερικανική παρέμβαση και κοιτάζει μακριά όταν τελικά οι Αμερικανοί στρατιώτες περνούν δίπλα του.
Ανταπόκριση
Και οι Χελώνες Μπορούν να Πετάξουν έλαβε γενικά θετικές κριτικές, κατέχοντας σήμερα μία "φρέσκια" βαθμολογία 90% στο Rotten Tomatoes και μία βαθμολογία 85/100 στο Metacritic, που σημαίνει "παγκόσμια αναγνώριση".
Ιδιαίτερα, η ταινία είναι σιωπηλή για το τι συμβαίνει στο 'Δορυφορικό' αφού οι Αμερικανοί προσγειώνονται τελικά στο στρατόπεδο προσφύγων τους. Μερικοί κριτικοί πιστεύουν ότι η ταινία αντικατοπτρίζει το αληθινό αίσθημα των Κούρδων, πολλοί από τους οποίους υπέφεραν αρκετά υπό τη δικτατορία του Σαντάμ Χουσεΐν και υποστήριξαν σθεναρά την αμερικανική στρατιωτική εισβολή και κατοχή του Ιράκ.
Το 2004, η ταινία προβλήθηκε στο 45ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με τον τίτλο ''Και οι χελώνες πετάνε. ''
Στη λαϊκή κουλτούρα
Η ταινία είχε επιρροή στην άνιμε σειρά Gundam του 2007-2009 Mobile Suit Gundam 00. Ο κύριος πρωταγωνιστής του άνιμε Setsuna F. Seiei είναι ένα ορφανό πολέμου κουρδικής καταγωγής και το πραγματικό του όνομα είναι Σοράν Ιμπραήμ, μια αναφορά στο παιδί ηθοποιό που υποδύεται τον πρωταγωνιστή της ταινίας Και οι Χελώνες Μπορούν να Πετάξουν.
Η συζήτηση ανάμεσα στο Δορυφορικό και το τυφλό αγόρι (Ρίγκα) όταν ο τελευταίος έχει κολλήσει σε μία νάρκη υπάρχει στο μιξτέιπ του Τζέι Ελεκτρόνικα, Act I: Eternal Sunshine (The Pledge).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2004 Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ιρανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ορφανά Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Ιράκ Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αυτοκτονία
Προγραμματιζόμενος λογικός ελεγκτής
Ένας προγραμματιζόμενος λογικός ελεγκτής (PLC), ή προγραμματίσημους ελεγκτής είναι μια συσκευή η οποία αντικαθιστά στον πίνακα κλασικού αυτοματισμού όλους τους βοηθητικούς ηλεκτρονόμους, τα χρονικά, τους απαριθμητές ένας βιομηχανικός ψηφιακός υπολογιστή ς που έχει γίνει ανθεκτικός και προσαρμόζεται για τον έλεγχο των διαδικασιών παραγωγής, όπως γραμμές παραγωγής, ή ρομποτικές συσκευές, ή οποιαδήποτε δραστηριότητα που απαιτεί την υψηλή αξιοπιστία ελέγχου και την ευκολία του προγραμματισμού και τη διαδικασία διάγνωσης βλαβών.
Επισκόπηση
δεξιά|μικρογραφία|[[Siemens Simatic S7-400 σύστημα σε ένα ράφι, από αριστερά προς τα δεξιά: μονάδα παροχής ρεύματος (PSU), η CPU, η ενότητα διεπαφών (IM) και η επικοινωνία του επεξεργαστή (CP).]] Μπορούν να σχεδιαστούν για τις πολλαπλές ρυθμίσεις των ψηφιακών και αναλογικών I/O, εκτεταμένες κυμάνσεις της θερμοκρασίας, ανοσία στον ηλεκτρικό θόρυβο, και αντοχή σε χτυπήματα και κραδασμούς. Προγράμματα για τον έλεγχο της λειτουργίας της μηχανής αποθηκεύονται συνήθως σε battery-backed-up ή μη-πτητική μνήμη.
Το PLC γεννήθηκε από την αυτοκινητοβιομηχανία των ΗΠΑ. Πριν από το PLC, ο έλεγχος, η αλληλουχία και η λογική για την ασφαλή κατασκευή των αυτοκινήτων  ρυθμίζονταν ρελέ (ηλεκτρονόμους), cam χρονόμετρα, κρουστικούς χρονιστές, και βασίζονταν στους ελεγκτές κλειστού βρόχου. Από αυτά θα μπορούσαν να αριθμούν σε εκατοντάδες ή ακόμη και χιλιάδες κομμάτια, η διαδικασία για την ενημέρωση αυτών των εγκαταστάσεων ήταν πολύ χρονοβόρα και δαπανηρή, και επίσης χρειάζονταν ηλεκτρολόγοι για να συνδέσουν  το κάθε ρελέ και για να αλλάξουν τα λειτουργικά χαρακτηριστικά τους.
Όταν οι ψηφιακοί υπολογιστές έγιναν διαθέσιμοι, προγραμματίσημες συσκευές γενικής χρήσης χρησιμοποιήθηκαν για να ελέγξουν τη διαδοχική και συνδυαστική λογική σε βιομηχανικές διεργασίες. Ωστόσο, αυτοί οι πρώτες υπολογιστές απαιτούσαν ειδικούς προγραμματιστές και αυστηρούς περιβαλλοντικούς ελέγχους για τη θερμοκρασία, την καθαριότητα και την ποιότητα ισχύος. Για να αντιμετωπίσει αυτές τις προκλήσεις, το PLC αναπτύχθηκε με πολλά βασικά χαρακτηριστικά. Δεν θα ανεχόταν το shop-floor περιβάλλον, θα υποστήριζε τη bit-μορφή εισόδου και εξόδου με έναν εύκολα επεκτάσιμο τρόπο, δεν θα απαιτούσε χρόνια εκπαίδευσης για να το χρησιμοποιήσει κάποιος, και θα επέτρεπε την παρακολούθηση της λειτουργίας. Μιας που πολλές βιομηχανικές διεργασίες έχουν χρονοδιαγράμματα εύκολα να αντιμετωπιστούν με τους χρόνους απόκρισης στο χιλιοστό του δευτερολέπτου, στα σύγχρονα (γρήγορα, μικρά, αξιόπιστα) ηλεκτρονικά διευκολύνουν σε μεγάλο βαθμό την οικοδόμηση αξιόπιστων ελεγκτών, και η απόδοση θα μπορούσε να ανταλλαχθεί για την αξιοπιστία τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιομηχανικός αυτοματισμός
Γιόζεφ Σεμπέκ
Ο Γιόζεφ Σεμπέκ (λατινικό αλφάβητο: Josef Šebek), (18 Μαρτίου 1888, Πράγα Αυστροουγγαρία - ? ), είναι πρώην Τσεχοσλοβάκος πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Ο Σεμπέκ συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1912 που έγιναν στη Στοκχόλμη εκπροσωπώντας τη Βοημία. Στο απλό αποκλείστηκε στον τρίτο γύρο από τον Αυστριακό Άρθουρ Ζμπορζίλ με 3-1 σετς. Στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Μπόχουσλαβ Χυκς έχασαν στον πρώτο γύρο από τη Δανική ομάδα με 3-0 σετς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Βοημοί αθλητές της αντισφαίρισης
Άτζα Ναόμι Κινγκ
Η Άτζα Ναόμι Κινγκ (γενν. 11 Ιανουαρίου 1985) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός.
Νεανικά χρόνια
Η Κινγκ γεννήθηκε στο Λος Άντζελες και μεγάλωσε στην Γουόλνατ, Καλιφόρνια. έλαβε το Bachelor Καλών Τεχνών στην Υποκριτική από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Santa Barbara, και ένα Master Καλών Τεχνών από το Πανεπιστήμιο του Yale's στην υποκριτική το 2010. Στο Πανεπιστήμιο του Yale, η Κινγκ συμμετείχε σε μια σειρά από παραγωγές, συμπεριλαμβανομένων Ένα Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτώς, το Μικρό μαγαζάκι του Τρόμου, και οι Άγγελοι στην Αμερική: Μια Γκέι "Φαντασία" στα Εθνικά Θέματα.
2010-2013
Η Κινγκ εμφανίστηκε σε αρκετές ταινίες μικρού μήκους στις αρχές της καριέρας της. Έκανε το ντεμπούτο της το 2010, ως γκεστ σταρ στο αστυνομικό του CBS: Blue Bloods, και αργότερα εμφανίστηκε στο Πρόσωπο του Ενδιαφέροντος, Η μαύρη λίστα, και Άχρηστος. Έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο το 2011 στην ανεξάρτητη ταινία Δεσποινίδες σε κίνδυνο, σε έναν μικρό ρόλο. Η μεγάλη ευκαιρία ήρθε το 2012, όταν πήρε τον ρόλο μιας νέας ειδικευόμενης στην χειρουργική, την Κασσάνδρα Κόπελσον, την βασική ανταγωνίστρια στην ιατρική κωμωδία-δράμα Emily Owens M. D. Η σειρά ακυρώθηκε μετά από μια σεζόν το 2013. Αργότερα πρωταγωνίστησε στον πιλότο του Το Κρεμμύδι Παρουσιάζει Τις Ειδήσεις.
Το 2013, η Κινγκ συν-πρωταγωνίστησε σε δύο ανεξάρτητες ταινίες. Έπαιξε την Abigayle, η κόρη του χαρακτήρα του Γουέντελ Πιρς, στο ανεξάρτητο δράμα Τέσσερις, που κυκλοφόρησε στις 13 Σεπτεμβρίου, 2013. Μαζί με τις συνπρωταγωνίστριες της, κέρδισε το Los Angeles Film Festival Βραβείο για τις Καλύτερες Ερμηνείες. Επίσης, εμφανίστηκε δίπλα στις Λαβέρν Κοξ και Britne Oldford στους 36 Άγιοι. Το 2014, είχε δευτερεύων ρόλο στη ρομαντική κωμωδία Της Ξαναγράψει, με πρωταγωνιστή τον Χιου Γκραντ και τη Μαρίζα Τομέι. Η ταινία γυρίστηκε το 2013, αλλά κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2015.
2014–σήμερα: Ανακάλυψη
μικρογραφία|286x286εσ|Η Κινγκ τον Αύγουστο του 2014 Στις αρχές του 2014, η Κινγκ είχε έναν ρόλο ως Ali Henslee στην ιατρική δραματική σειρά του ABC το Μαύρο Κουτί, με πρωταγωνιστή τον Kelly Reilly. Η σειρά ακυρώθηκε μετά από μια σεζόν. Τον Φεβρουάριο του 2014, ήταν καστ ως μία από τους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες του νομικού θρίλερ Πώς να την γλιτώσεις με Δολοφονία, με παραγωγό την Shonda Rhimes. Δίπλα της στη σειρά πρωταγωνιστεί η Βαϊόλα Ντέιβις, ως η καθηγήτρια Αναλίζ Κίτινγκ. Η Κινγκ παίζει το ρόλο της Michaela Pratt, μίας από τους πέντε μαθητές, πρωταγωνιστώντας παράλληλα με τους Jack Falahee, Alfred Enoch, Matt McGorry, και Karla Souza. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 25 Σεπτεμβρίου του 2014 με γενικώς θετικά σχόλια από τους κριτικούς και 14 εκατομμύρια τηλεθεατές. Η Κινγκ έλαβε την πρώτη της υποψηφιότητα NAACP Βραβείο Εικόνας για την ερμηνεία της στην σειρά.
Το 2015, η Κινγκ είχε το πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο στην επιστημονική φαντασία θρίλερ Επαναφορά. Η ταινία είχε περιορισμένες προβολές στις 9 Οκτωβρίου, 2015. Επίσης, το 2015, επιλέχθηκε ως η πρωταγωνίστρια στο ιστορικό δράμα ταινία Η Γέννηση ενός Έθνους, που βασίστηκε στην επανάσταση των σκλάβων του 1831 με δημιουργό τον Νατ Τέρνερ. Στην ταινία συμμετέχουν επίσης οι Νέιτ Πάρκερ, Aunjanue Ellis, Gabrielle Union, και Armie Hammer. Η Κινγκ έπαιξε την σύζυγο του Νατ Τέρνερ, Τσέρι. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο διαγωνισμό του 2016 Sundance Film Festival στις 25 Ιανουαρίου 2016, και έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς. Η ερμηνεία της Κινγκ απέσπασε θετικές κριτικές. Το Variety την τοποθέτησε στη λίστα με το "Μεγαλύτερο Επίτευγμα Ερμηνείας" στο Sundance, γράφοντας ότι "η Κινγκ μεταμορφώνεται από ένα πλούσιο κορίτσι του 19ου αιώνα σε σκλάβα του Νέιτ Πάρκερ φεστιβάλ. Μια οδυνηρή σκηνή στο τέλος της ταινίας λέει ο Πάρκερ ότι "αποκαλύπτει το βάθος και το εύρος της Κινγκ που δεν έχει κληθεί ξανά να αποδείξει στην δουλειά της στη μικρή οθόνη, και ένα νέο αστέρι γεννιέται". Η Κινγκ έχει επίσης προταθεί ως πιθανή υποψήφια για το Βραβείο Ακαδημίας για την Καλύτερη Ηθοποιό αλλά δεν έχει λάβει μια υποψηφιότητα. Έλαβε ένα NAACP Εικόνα Βραβείο για την Εξαιρετική Ηθοποιό σε μια ταινία υποψηφιότητα για το ρόλο της.
Το 2017, η Κινγκ ερμήνευσε απέναντι από τον Kevin Hart, Bryan Cranston, και την Nicole Kidman στο φιλμ Το καλό, στη νέα έκδοση της γαλλικής ταινία του 2011, The Intouchables.
Αναφορές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ράινερ, αρχιδούκας της Αυστρίας
Ο Ράινερ, γερμ. Rainer (21 Νοεμβρίου 1895 - 25 Μαΐου 1930) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας και πρίγκιπας της Τοσκάνης.
Βιογραφία
Ο Ράινερ-Κάρολος-Λεοπόλδος-Μπλάνκα-Αντώνιος-Μαργαρίτα-Βεατρίκη-Πέτρος-Ιωσήφ-Ραφαήλ-Μιχαήλ-Ιγνάτιος-Στέφανος γεννήθηκε στο Ζάγκρεμπ (πρώην Άγκραμ) και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λεοπόλδου-Σαλβαδόρ αρχιδούκα της Αυστρίας και της Μπλάνκας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Κάρλο δούκα της Μαδρίτης.
Δημιούργησε ένα συνεργείο αυτοκινήτων, εργάστηκε ως οδηγός ταξί και μετέφερε ταινίες κινηματογράφου με μοτοσυκλέτα, ώστε μία ταινία μπορούσε να παιχτεί σε πολλές αίθουσες. Το 1922 έγιναν διαμαρτυρίες εναντίον του στο Χέρνσταϊν. Το επόμενο έτος συνελήφθη, προσπαθώντας να πλαστογραφήσει διαβατήριο.
Το 1922 απεβίωσε ο 4ος εξάδελφος του πατέρα του Κάρολος αυτοκράτορας της Αυστρο-Ουγγαρίας, που είχε εκτοπιστεί τρία έτη πριν και εξοριστεί στην Πορτογαλία, όπου τάφηκε. Έγινε πένθιμη λειτουργία στον καθεδρικό του Αγ. Στεφάνου στη Βιέννη και παρέστησαν ο Λεοπόλδος-Σαλβαδόρ και ο Ράινερ. Διαμαρτυρήθηκαν ζητώντας να κυματίσει η σημαία του Κοινοβουλίου μεσίστια.
Απεβίωσε το 1930 από σηψαιμία στο νοσοκομείο της Βιέννης σε ηλικία 35 ετών. Ήταν άγαμος. Τάφηκε στην Αυτοκρατορική κρύπτη του ναού των Καπουτσίνων στη Βιέννη, όπου τελευταίος είχε ταφεί Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας. Παρέστησαν οι γονείς του, ο θείος του με τον γιο του, ο θείος της μητέρας του, κά. Το 1962 η σαρκοφάγος του μετακινήθηκε στη Νέα Κρύπτη, δίπλα σε αυτήν του πατέρα του.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Φραγκίσκος Σαλβάτορ, αρχιδούκας της Αυστρίας
O Φραγκίσκος Σαλβάτορ (γερμ. Franz Salvator, 21 Αυγούστου 1866 - 20 Απριλίου 1939) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν Αρχιδούκας της Αυστρίας και Πρίγκιπας της Τοσκάνης.
Βιογραφία
Ο Φραγκίσκος Σαλβάτορ Μαρία Ιωσήφ Φερδινάνδος Κάρολος Λεοπόλδος Αντώνιος της Πάντοβα Ιωάννης Βαπτιστής Ιανουάριος Λουδοβίκος Γκοντζάγκα Ράινερ Βενέδικτος Βερνάρδος γεννήθηκε στο Άλτμυνστερ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου Σαλβάτορ, Αρχιδούκα της Αυστρίας, και της Μαρίας Ιμμακουλάτας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φερδινάνδου Β΄ των Δύο Σικελιών.
Ήταν στρατηγός του Ιππικού στον αυτοκρατορικό και βασιλικό Αυστροουγγρικό στρατό. Έλαβε τιμητικά διδακτορικό στην Ιατρική από το Πανεπιστήμιο του Ίνσμπρουκ για τη δράση του στον Ερυθρό Σταυρό κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος.
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1890 τη Μαρία Βαλερία των Αψβούργων-Λωραίνης, κόρη του Φραγκίσκου Ιωσήφ της Αυστρίας και είχε τέκνα:
Το 1924 απεβίωσε η Μαρία Βαλερία και ο Φραγκίσκος Σαλβάτορ έκανε δεύτερο, μοργανατικό γάμο με την Μελανία, Φράιιν φον Ρήζενφελς· δεν απέκτησε απογόνους.
Από μία μη νόμιμη σχέση του με την Στεφανί Ρίχτερ, κόρη του Γιόχαν Σεμπάστιαν Ρίχτερ (και σύζυγο του Φρειδερίκου Φραγκίσκου του Χόενλοε-Βάλντενμπουρκ-Σίλλινκφυρστ) είχε ένα φυσικό τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Γεώργιος Τζαμαλούκας
Ο Γεώργιος Τζαμαλούκας του Αριστομένους (1894 - 29 Σεπτεμβρίου 1982) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1894 στην Ζαχάρω, Ηλίας. Τελείωσε την Ιατρική στο Πανεπιστήμο Αθηνών. Ειδικεύτηκε ως δερματολόγος-αφροδισιολόγος. Ανέλαβε την δοιήκηση του Νοσοκομεόυ Λοιμοδών Νοσημάτων στην Θεσσαλονίκη. Πολιτεύτηκε στην εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης και εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό. Διετέλεσε πρόεδρος του Ροταριανού Ομίλου Θεσσαλονίκης.
Ο Τζαμαλούκας πέθανε σε ηλικία 88 ετών και κηδεύτηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1982 από τον ιερό ναό του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά της Θεσσαλονίκης. Με τη σύζυγό του, Χαρίκλεια, απέκτησαν 2 κόρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Πρόβλημα του έτους 2038
Το πρόβλημα του έτους 2038 είναι ένα πρόβλημα παρόμοιο με το Πρόβλημα του έτους 2000. Το πρόβλημα υπάρχει στις περιπτώσεις στις οποίες για την χρονική σήμανση και τους υπολογισμούς ημερομηνιών χρησιμοποιείται η διαφορά σε δευτερόλεπτα από την 1η Ιανουαρίου 1970 και αυτή η διαφορά αποθηκεύεται σε προσημασμένους ακεραίους 32 μπιτ.
Το πρόβλημα
Η μεγαλύτερη ημερομηνία που μπορεί να παρασταθεί χρησιμοποιώντας 32 μπιτ προσημασμένους ακεραίους σε συστήματα Unix είναι η 19η Ιανουαρίου 2038, 03:14:07 (231-1 = 2.147.483.647 δευτερόλεπτα μετά την 1η Ιανουαρίου 1970). Το πρόβλημα μπορεί να παρουσιαστεί σε ενσωματωμένα συστήματα που χρησιμοποιούν ημερομηνίες είτε για υπολογισμούς είτε για τη λειτουργία τους. Επίσης πολλές δομές δεδομένων στο υπάρχον λογισμικό ή σε υπάρχουσες βάσεις δεδομένων, χρησιμοποιούν προσημασμένους ακεραίους 32 μπιτ για ημερομηνίες.
Λύση
Δεν υπάρχει καθολικά αποδεκτή λύση ούτε για τα συστήματα Digital Video Broadcasting και Advanced Television Systems Committee λόγω του λογισμικού που χρησιμοποιείται στους ήδη εγκατεστημένους δέκτες.
Τα περισσότερα λειτουργικά συστήματα που είναι σχεδιασμένα για χρήση σε υλικό το οποίο χρησιμοποιεί 64 bit, χρησιμοποιούν ήδη χρονοσήμανση 64 bit. Η χρονοσήμανση αυτή έχει μετακινήσει την εμφάνιση του αντίστοιχου προβλήματος κατά περίπου 292 δισεκατομμύρια έτη (στην 4η Δεκεμβρίου του έτους 292.277.026.596), χρόνος που είναι μεγαλύτερος από την εκτιμούμενη ηλικία του σύμπαντος.
Πολλά από αυτά τα λειτουργικά συστήματα χρησιμοποιούν κάποιο μηχανισμό εκτέλεσης προγραμμάτων τα οποία είναι σχεδιασμένα για αρχιτεκτονική 32 μπιτ. Σε αυτά τα προγράμματα το πρόβλημα του 2038 θα συνεχίσει να υπάρχει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φαινόμενα Κατηγορία:Ημερολόγια
Ουμβέρτος Σαλβάτορ, αρχιδούκας της Αυστρίας
Ο Ουμβέρτος Σαλβάτορ (γερμ. Hubert Salvator, 30 Απριλίου 1894 - 24 Μαρτίου 1971) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας και πρίγκιπας της Τοσκάνης.
Βιογραφία
Ο Ουμβέρτος-Σαλβάτορ-Ράινερ-Μαρία-Ιωσήφ-Ιγνάτιος γεννήθηκε στο ανάκτoρο Λίχτενεκκ, στο Βελς της Άνω Αυστρίας και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φραγκίσκου Σαλβάτορ αρχιδούκα της Αυστρίας  και της Μαρίας-Βαλερίας των Αψβούργων-Λωρραίνης , κόρης του Φραγκίσκου-Ιωσήφ αυτοκράτορα της Αυστρο-Ουγγαρίας. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Φραγκίσκος-Κάρολος απεβίωσε 25 ετών.
Ο Ουμβέρτος Σαλβάτορ απεβίωσε το 1971, στο ανάκτορο Πέρσενμποϊκ στο Πέρσενμποϊκ-Γκόττσντορφ της Κάτω Αυστρίας, σε ηλικία 77 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1926 τη Ρόζμαρυ, κόρη του Εμμανουήλ-Αλφρέδου διαδόχου πρίγκιπα του Ζαλμ-Ζαλμ και της Μαρίας-Χριστίνας των Αψβούργων-Λωρραίνης και είχε τέκνα  :
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Μπόχουσλαβ Χυκς
Ο Μπόχουσλαβ Χυκς (λατινικό αλφάβητο: Bohuslav Hykš), (7 Μαΐου 1889, Πράγα Αυστροουγγαρία - ? ), είναι πρώην Τσεχοσλοβάκος πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Ο Χυκς συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1908 που έγιναν στο Λονδίνο εκπροσωπώντας τη Βοημία. Στο απλό αποκλείστηκε στον τρίτο γύρο από τον Βρετανό Ντίξον με 3-0 σετς. Στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Νταβίντ Σλίβα αποκλείστηκαν από τον πρώτο γύρο.
Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1912 που έγιναν στη Στοκχόλμη συμμετείχε εκπροσωπώντας ξανά τη Βοημία. Στο απλό αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο όπως και στο διπλό με συμπαίκτη τον Γιόζεφ Σεμπέκ έχασαν στον πρώτο γύρο από τη Δανική ομάδα με 3-0 σετς.
Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1920 που τα παιχνίδια αντισφαίρισης έγιναν στην Αμβέρσα συμμετείχε εκπροσωπώντας για πρώτη φορά την Τσεχοσλοβακία. Πήρε μέρος μόνο στο διπλό όπου με συμπαίκτη τον Γιάροσλαβ Γιστ αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο.
Neoplan Cityliner
Δεκαετίες 1970-80
Το 1985, ξεκίνησε η παραγωγή της τέταρτης γενιάς του Cityliner. To 1986, ξεκίνησε η παραγωγή του Cityliner από την Neoplan USA. Το λεωφορείο ήταν τριαξονικό και 13,7 μέτρων.
Δεκαετία 1990
Το 1990, άλλαξαν οι διαστάσεις του Cityliner προσθέτοντας 16 εκ. στο ύψος του και ο χώρος των αποσκευών ήταν 15.6 m³. Στα μέσα της δεκαετίας του '90 κατασκευάστηκε το μοντέλο N 118/3 (H), το οποίο είναι το πρώτο τριαξονικό λεωφορείο με μήκος μεγαλύτερο από 12 μέτρα. Συγκεκριμένα ήταν 15 μέτρα. Το 1995, με αφορμή την 60η επέτειο της Neoplan, κατασκευάστηκεν 60 Cityliner, των οποίων ο εξοπλισμός ήταν υψηλότερης ποιότητας από τα υπόλοιπα Cityliner.
Το 1996, ξεκίνησε η παραγωγή του μοντέλου N 116/3 (H), το οποίο είναι 13,7 μέτρων.
Δεκαετία 2000
To 2001, η παραγωγή των Cityliner είναι σύμφωνα με τις προδιαγραφές του Euro 3. Την ίδια χρονιά ξεκίνησε η παραγωγή των μοντέλων N 1116 (12 μέτρα), N 1116/3 (12 μέτρα) και N 1116/3HL (τριαξονικό, 13 μέτρα).
Το 2003, παρουσιάστηκε η σειρά Comfort ή C του Cityliner. Το 2006, παρουσιάστηκε η έκδοση 2006 με αφορμή την 35η επέτειο του Cityliner.
Χαρακτηριστικά
Το Cityliner έχει δύο εκδόσεις κινητήρων. Στον μικρό κινητήρα η ισχύς είναι 309 kW, οι ίπποι 420 και η μέγιστη ροπή στρέψης είναι 2.100. Σε αυτή την έκδοση το κιβώτιο ταχυτήτων είναι χειροκίνητο και έχει 6 ταχύτητες. Στην έκδοση με το μεγάλο κινητήρα η ισχύς είναι 338 kW, οι ίπποι 460 και η μέγιστη ροπή στρέψης είναι 2.300. Επίσης, σε αυτή την έκδοση το κιβώτιο ταχυτήτων είναι αυτόματο και έχει 12 ταχύτητες.
Και στις δύο εκδόσεις, το λεωφορείο διαθέτει ABS, ASR, EBS, ESP, ACC και LGS.
Από το 2014, ο κινητήρας του Cityliner είναι σύμφωνος με τις προδιαγραφές του Euro 6.
Πηγές
Κατηγορία:Μοντέλα της Neoplan
Διοικητήριο (Θεσσαλονίκη)
Ιστορία
μικρογραφία|Το παλιό κτήριο του διοικητηρίου πριν το 1891 Στην θέση του υπήρχε το παλιό διοικητήριο το οποίο κατεδαφίστηκε και αντικαταστάθηκε από το νέο. Το νέο κτήριο κατασκευάστηκε το 1891 από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Βιταλιάνο Ποζέλι (Vitaliano Poselli). Ο αρχιτέκτονας επέλεξε τον εκλεκτικισμό, ο οποίος συνδυάζει διάφορα αρχιτεκτονικά στυλ (όπως ο νεοκλασικισμός), ως κύριο ρυθμό του κτιρίου. Κατασκευάστηκε πάνω από τα ερείπια του Βυζαντινού αυτοκρατορικού παλατιού και διέθετε αρχικά τρεις ορόφους. Ο τέταρτος όροφος, σε νεοκλασική αρχιτεκτονική, προστέθηκε το 1955.
Το 1907 το κτίριο στέγαζε οθωμανική Νομική Σχολή, ενώ το 1911 ο Οθωμανός Σουλτάνος Μωάμεθ Ε' Ρεσάτ διέμεινε εκεί κατά την επίσκεψή του στη Θεσσαλονίκη. Κατά τη διάρκεια του Α' Βαλκανικού Πολέμου, εκεί υπογράφηκαν τα έγγραφα παράδοσης της Θεσσαλονίκης και ενσωμάτωσής της στο τότε Βασίλειο της Ελλάδας. Το 1917, παρά τη μεγάλη καταστροφή που υπέστη το κέντρο της πόλης από τη μεγάλη πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης, το Διοικητήριο δεν υπέστη ζημιές. Από το 1912 έως το 1929, το κτίριο αποτελούσε έδρα της Γενικής Γραμματείας Μακεδονίας, ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε μεταξύ των άλλων την έδρα του υπουργείου Βορείου Ελλάδος (1974-1988) και του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης (1988-2009). Σήμερα, η είσοδος του Διοικητηρίου βρίσκεται επί της οδού Αγίου Δημητρίου, ενώ περικλείεται επίσης από τις οδούς Φιλήμονος Δραγούμη, Κασσάνδρου, και Προξένων. Η οδός Προξένων ονομάστηκε προς ανάμνηση των δολοφονημένων προξένων στο περιστατικό της σφαγής των προξένων στις 6 Μαΐου του 1876.
Απέναντι από το διοικητήριο βρίσκεται η πλατεία Διοικητηρίου, κάτω από την οποία αποφασίστηκε από το Δήμο Θεσσαλονίκης το 1990 η κατασκευή υπόγειου χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων. Κατά την έναρξη των εργασιών ανακαλύφθηκαν πάμπολλα αρχαιολογικά ευρήματα και οι εργασίες σταμάτησαν. Από τότε, η πλατεία Διοικητηρίου παραμένει χώρος ανασκαφών, ενώ παραμένει ανοιχτό το θέμα της κατασκευής του υπόγειου χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων ή/και η δημιουργία πάρκου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη
Βαλκεακόσκι
Η Βαλκεακόσκι είναι πόλη της Φινλανδίας αλλά και δήμος. Βρίσκεται 35 χιλιόμετρα νότια του Τάμπερε και 150 χιλιόμετρα βόρεια του Ελσίνκι, στην περιφέρεια της Δυτικής Φινλανδίας. Είναι περισσότερη γνωστή για την βιομηχανία χαρτιού και για την ποδοσφαιρική της ομάδα την, ΦΚ Χάκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Φινλανδίας
Σπυρίδων Βαδαλούκας
Ο Σπυρίδων Βαδαλούκας (1916 - 14 Μαρτίου 1992), του Ιωάννη, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής.
Σταδιοδρομία
Εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων με την Ένωση Κέντρου στις εκλογές του 1963 και στις εκλογές του 1964.
Απεβίωσε σε ηλικία 76 ετών στις 14 Μαρτίου 1992.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Tiny Toon Adventures: Buster Busts Loose!
Το Tiny Toon Adventures: Buster Busts Loose! (κυκλοφορημένο στην Ιαπωνία ως Tiny Toon Adventures) είναι ένα βιντεοπαιχνίδι του SNES και είναι βασισμένο στην τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων, Tiny Toon Adventures. Το παιχνίδι αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από την Konami. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε το 1992 στην Ιαπωνία και το 1993 στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική. Το περιοδικό, GameMaster, που ειδικεύεται στο gaming, στην κριτική του του έβαλε 92%.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1992 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1993 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Konami Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας Κατηγορία:Side-scrolling βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Αποκλειστικότητες του SNES
Αναστάσιος Τασούλας
Ο Αναστάσιος Τασούλας (1926 - 1 Ιανουαρίου 1995), του Χρήστου, ήταν Έλληνας φιλόλογος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως νομάρχης σε διάφορους νομούς.
Νομαρχίες
Τον Φεβρουάριο του 1963 διορίστηκε Νομάρχης Λασιθίου, υπηρετώντας ως τον Νοέμβριο του 1964, οπότε μετατέθηκε στη Βοιωτία για βραχύβια θητεία. Το 1965 διορίστηκε Νομάρχης Ηρακλείου, θέση στην οποία υπηρέτησε ως το 1967. Το 1968 ήταν Νομάρχης Καρδίτσας.
Ο Τασούλας απεβίωσε την 1η Ιανουαρίου του 1995 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Περιβλέπτου Ιωαννίνων. Ήταν παντρεμένος με τη Βασιλική Τασούλα και απέκτησαν δύο γιους, τον Κώστα και το Χρήστο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Βοιωτίας Κατηγορία:Νομάρχες Ηρακλείου Κατηγορία:Νομάρχες Καρδίτσας Κατηγορία:Νομάρχες Λασιθίου
Uniracers
Το Uniracers (κυκλοφορημένο ως Unirally, σε PAL περιοχές) είναι βιντεοπαιχνίδι, που δημιουργήθηκε από την DMA Design και την Nintendo of America για το SNES, στη Βόρεια Αμερική, τον Δεκέμβριο του 1994. Στις περιοχές PAL, κυκλοφόρησε στις 27 Απριλίου του 1995. Ο παίχτης χειρίζεται ένα μονόκυκλο, και επικεντρώνεται στην ετοιμότητά του, αποφεύγοντας εμπόδια, ξεπερνώντας και τους αντιπάλους του. Οι κριτικές που δέχτηκε ήταν ανάμικτες, με το περιοδικό GamePro, να επαινεί τον γρήγορο ρυθμό του και να επικρίνει τα γραφικά του και τον ήχο του. Χαρακτηριστικό δείγμα και των μέτριων κριτικών που έλαβε ήταν και το αμερικανικό περιοδικό EGM, το οποίο του έδωσε βαθμολογία 5.5/10.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1994 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του SNES Κατηγορία:Αποκλειστικότητες του SNES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Nintendo Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια αγώνων Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στο Ηνωμένο Βασίλειο
Πεταλίδι Μεσσηνίας
Το Πεταλίδι είναι χωριό στην Μεσσηνία, στην Πελοπόνησσο, Ελλάδα. Ύστερα από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011 αποτελεί μέρος του δήμου της Μεσσήνης. Το Πεταλίδι βρίσκεται στη δυτική όχθη του Μεσσηνιακού κόλπου, 13 χλμ. νοτιοδυτικά της Μεσσήνης, 18 χλμ. νοτιοδυτικά της Καλαμάτας και 21 χλμ. ανατολικά της Πύλου. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας ήταν έδρα του δήμου Πεταλιδίου. Το Πεταλίδι με την απογραφή πληθυσμού του 2021 έχει 1.203 κατοίκους, ενώ η δημοτική ενότητα Πεταλιδίου αριθμεί τους 2.555 κατοίκους. μικρογραφία|Παραλία Πεταλιδίου
Ιστορία
Στην περιοχή Νιχώρια, κοντά στο Πεταλίδι, έχει ανασκαφεί σημαντικός προϊστορικός οικισμός, ο οποίος άκμασε ιδιαίτερα στην μυκηναϊκή εποχή. Εγκαταλείφθηκε στα μέσα του 8ου αιώνα π.Χ. Το Πεταλίδι έχει αναγνωριστεί ως θέση όπου βρισκόταν η αρχαία Αίπεια. Η Αίπεια ήταν μία από τις επτά Μεσσηνιακές πόλεις που παραχωρούσε ο Αγαμέμνονας σαν προίκα της κόρης του Ιφιγένειας, εάν την παντρευόταν ο Αχιλλέας. Η Αίπεια καταστράφηκε από τους Λακεδαιμόνιους στον Γ΄ Μεσσηνιακό πόλεμο, καθώς είχε συμμαχήσει με την Μεσσήνη, και οι κάτοικοί της κατέφυγαν στη Σικελία.
Το 369 π.Χ. ο Θηβαίος Επιμενίδης στη θέση της Αίπειας ίδρυσε μια νέα πόλη την οποία ονόμασε Κορώνεια - Κορώνη, από το όνομα της Κορώνειας της Βοιωτίας, από όπου καταγόταν. Η Κορώνη εντάχθηκε στην Αχαϊκή Συμπολιτεία, της οποίας ήταν μέλος το 175 π.Χ. Η Κορώνη συνέχισε να υπάρχει μέχρι τους πρώτους βυζαντινούς χρόνους. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιουστινιανού, λόγω διαφόρων καταστροφών, είτε φυσικών είτε λόγω επιδρομών, οι πόλεις της Πελοποννήσου γνώρισαν κάμψη. Ο Ιουστινιανός προχώρησε σε οικιστική αναδιαμόρφωση, μετακινώντας ολόκληρο των πληθυσμό πόλεων σε νέες τοποθεσίες και συχνά άλλαζε το όνομα της πόλης. Τέτοιες μετακινήσεις αναφέρονται από τον Προκόπιο στο Περί κτισμάτων, αν και οι αναφορές του για την Πελοπόννησο είναι σπάνιες. Ανάμεσα στις πόλεις που μετακινήθηκαν εκείνη την περίοδο ήταν η Κορώνη, η οποία από τη θέση της Αρχαίας Αιπείας μετακινήθηκε στη θέση της Αρχαίας Ασίνης, στη σημερινή Κορώνη.
Ο σύγχρονος οικισμός δημιουργήθηκε το 1830. Με το διάταγμα 3016/11-08-1830, ο Ιωάννης Καποδίστριας παραχώρησε το χώρο του Πεταλιδίου, ο οποίος ανήκε στις εθνικές γαίες, στον συνταγματάρχη Νικόλαο Πιεράκο–Μαυρομιχάλη, ως αμοιβή για τις υπηρεσίες του κατά τη διάρκεια της επανάστασης. Στον οικισμό εγκαταστάθηκαν σύντομα και άλλοι Μανιάτες. Σύμφωνα με την εφημερίδα «Αναγεννηθείσα Ελλάς», με τόπο έκδοσης το Ναύπλιο, το 1836 στο Πεταλίδι είχαν εγκατασταθεί περισσότερες από 200 οικογένειες και είχαν οικοδομηθεί 120 οικίες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Κωνσταντίνος Σταρίδας
Ο Κωνσταντίνος Σταρίδας (8 Δεκεμβρίου 1967 - 7 Οκτωβρίου 2016) γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στις σχολές του Εθνικού Θεάτρου και του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.
Η πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο έγινε το 1996 στους Απόντες του Νίκου Γραμματικού, ταινία για την οποία βραβεύτηκε μαζί με τους υπόλοιπους ηθοποιούς της ταινίας με το βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Έπαιξε σε ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους, συμμετείχε θεατρικές παραστάσεις και τηλεοπτικές σειρές και εκπροσώπησε την Ελλάδα σε διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου. Το 2002 έγραψε και σκηνοθέτησε μαζί με τον Δημήτρη Μπαβέλλα την ταινία μικρού μήκους Φώτα. Εργάστηκε επίσης ως Διευθυντής Παραγωγής και ασχολήθηκε με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολείτο με την φωτογραφία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Κάρελ Ρομπετίν
Ο Κάρελ Ρομπετίν (λατινικό αλφάβητο : Karel Ardelt Fuchs Robětín)(8 Ιανουαρίου,Πράγα Αυστροουγγαρία - 14 Φεβρουαρίου 1978 Τσερνοζίτσε Τσεχοσλοβακία), είναι Τσεχοσλοβάκος πρώην πρωταθλητής του Χόκεϊ επί πάγου και της αντισφαίρισης. Αγωνίστηκε για την Βοημία σε δύο Ολυμπιακούς Αγώνες, και στο Κύπελλο Ντέιβις όπου αντιπροσώπευσε την Τσεχοσλοβακία.
Προσωπική ζωή
Ο Κάρελ Ρομπετίν γεννήθηκε σε αριστοκρατική οικογένεια της Αυστροουγγαρίας, ήταν γιος του Ρόμπετ Φούκς, ιδιοκτήτη της χαρτοποιίας "Böhmisch Kamnitzer Papierfabriken Robert Fuchs" στην Καμενίτσε και της "Holzstof-und Papierenfabrik Robert Fuchs" στο Haunoldmühle. Η εταιρεία εξήγαγε προϊόντα χαρτιού παγκοσμίως στη Νότια Αμερική, την Ινδία, την Ινδονησία, την Κίνα, την Ιαπωνία, τη Μέση Ανατολή και την Αυστραλία. Στον πατέρα του απονεμήθηκε το "Τάγμα της τρίτης τάξης Σιδηρόδρομου" ενώ αργότερα για τις φιλανθρωπικές του ενέργειες ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας του έδωσε επίσης τον τίτλο του ευγενούς, ο οποίος του επέτρεψε να φέρει το όνομα Robettin, Rodek ή Ronnek, με το γερμανικό πρόθεμα "Fuchs Edler von Robbetin" κι ένα οικόσημο. Η μητέρα του ήταν η Ερμίν βον Πόστερ, κόρη ιδιοκτήτη εργοστασίου και χονδρέμπορου από τη Βουδαπέστη Καρλ Λούντβιχ Ρίτερ βον Πόστερ (Karl Ludwig Ritter von Poster). Ο Καρλ είχε δύο αδέρφια τον Χέμπερτ και τον Όσβαλντ.
Ο Κάρελ σπούδασε στο Τσεχικό πολυτεχνείο της Πράγας και εκεί άρχισε να παίζει για πρώτη φορά αντισφαίριση. Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η οικογένεια μετακόμισε από την Αυστρία στην Τσεχοσλοβακία. Ο Κάρελ όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές του και έγινε αρχιτέκτονας. Το 1921 ήταν γραμματέας της Τσεχοσλοβακικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης και έγινε πρόεδρος της από το 1929 έως το 1938. Αργότερα παρέμεινε σε επαφή με την αντισφαίριση και αφιέρωσε τον εαυτό του στο να σχεδιάζει γήπεδα τένις, όπως το γήπεδο τένις του Λόουν τένις κλαμπ Πράγας.