cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βολαπιούκ
Γραμματική
Το ρήμα μεταφέρει έναν μεγάλο βαθμό λεπτομέρειας ή πληροφορίας, με μορφήματα που σηματοδοτούν τον χρόνο, την έγκλιση, τη φωνή (ενεργητική ή παθητική), το πρόσωπο, τον αριθμό και (στην περίπτωση του 3ου προσώπου) το φύλο του υποκειμένου της πρότασης. Αν και, πολλές από αυτές τις κατηγορίες είναι προαιρετικές, και ένα ρήμα μπορεί να σταθεί αυτόνομα σε μια κατάσταση χωρίς προσδιορισμούς. Ένα ρήμα της Βολαπιούκ μπορεί να κλιθεί με 1.584 τρόπους (περιλαμβάνοντας τα απαρέμφατα και τα αυτοπαθή). Αν και στον απλό ενεστώτα, οι αντωνυμίες συγκολλούνται στον ρηματικό κορμό: binob "Εγώ είμαι", binol "εσύ είσαι", κλπ. Η παθητική φωνή παίρνει το πρόθημα pa-: palöfons σημαίνει "αυτοί αγαπιούνταν".
Ιστορία
thumb|Αναμνηστική Επιγραφή για τον Σλέϋερ. Ο Σλέϋερ πρώτος δημοσίευσε ένα σχεδίασμα της Βολαπιούκ τον Μάιο του 1879 στο Sionsharfe, ένα καθολικό περιοδικό ποίησης του οποίου ήταν εκδότης. Μετά ακολούθησε το 1880 ένα πλήρες σε έκταση βιβλίο στα Γερμανικά. Ο ίδιος ο Σλέϋερ δεν έγραψε βιβλία για τη Βολαπιούκ σε άλλες γλώσσες, αλλά σύντομα το έκαναν άλλοι συγγραφείς.
Ο Αντρέ Σερπιγιό γράφει για το τρίτο συνέδριο της Βολαπιούκ,
Ο Ολλανδός κρυπτογράφος δρ. Ωγκύστ Κέρκχοφς ήταν για κάποια χρόνια Διευθυντής της Ακαδημίας Βολαπιούκ, και εισήγαγε το κίνημα σε πολλές χώρες. Εντούτοις δημιουγήθηκαν εντάσεις ανάμεσα στον δρ. Κέρκχοφς και άλλα μέλη της Ακαδημίας, που επιθυμούσαν να γίνουν μεταρρυθμίσεις στη γλώσσα, και στον Σλέϋερ, που επέμενε έντονα να διατηρήσει τα ιδιοκτησιακά του δικαιώματα. Αυτό οδήγησε σε σχίσμα, με ένα μεγάλο μέρος μελών της Ακαδημίας να εγκαταλείπει τη Βολαπιούκ του Σλέϋερ για χάρη της Idiom Neutral και άλλων νέων εγχειρημάτων για τεχνητές γλώσσες. Ένας άλλος λόγος για την παρακμή της Βολαπιούκ μπορεί να ήταν η άνοδος της Εσπεράντο. Το 1887, δημοσιεύθηκε το πρώτο βιβλίο της Εσπεράντο, το (Unua Libro). Καθώς η γλώσσα αυτή ήταν ευκολότερη στην εκμάθηση, πολλές λέσχες Βολαπιούκ έγιναν λέσχες για την Εσπεράντο. Το 1900, υπήρχαν μόνο 159 μέλη σε λέσχες Βολαπιούκ που αναγνωρίζονταν από τον Σλέϋερ.
left|thumb|Αφίσα του 1898 που διαφημίζει τη Βολαπιούκ. Στη δεκαετία του 1920, ο Άρι ντε Γιονγκ, με τη συναίνεση των αρχηγών από τη μικρή κοινότητα των ομιλητών της Βολαπιούκ που είχε απομείνει, έκανε μια αναθεώρηση της Βολαπιούκ η οποία δημοσιεύτηκε το 1931. Η αναθεώρηση αυτή έγινε αποδεκτή από μερικούς ομιλητές της γλώσσας. Ο ντε Γιονγκ απλοποίησε τη γραμματική, εξαλείφοντας κάποιες πολύ σπάνια χρησιμοποιούμενες ρηματικές μορφές, και εξάλειψε αυτό που θεωρήθηκε ως σεξισμός στα ουσιαστικά και στις καταλήξεις των ρημάτων που δηλώνουν γένος. Επανέφερε επίσης το φώνημα /r/ και το χρησιμοποίησε για να δημιουργήσει μερικά πιο λογικά μορφήματα. Για παράδειγμα, το lömib, που σημαίνει "βροχή", έγινε rein.
Η Βολαπιούκ γνώρισε μια σύντομη ανανέωση της δημοφιλίας της στην Ολλανδία και στη Γερμανία υπό την καθοδήγηση του ντε Γιονγκ, αλλά υπέστη μεγάλη καταστολή (μαζί με άλλες τεχνητές γλώσσες) σε χώρες με ναζιστική κατοχή και έκτοτε δεν ανέκαμψε.
Σήμερα υπολογίζεται ότι υπάρχουν 20 ομιλητές της Βολαπιούκ στον κόσμο. Υπάρχει συνεχώς μια κοινότητα ομιλητών της Βολαπιούκ από την εποχή του Σλέϋερ, με μια αδιάκοπη διαδοχή των Cifals (αρχηγών), με τον σημερινό αρχηγό της να είναι ο Μπράιαν Ρ. Μπίσοπ.
Μεγάλες συλλογές της Βολαπιούκ κατέχει το Διεθνές Μουσείο της Εσπεράντο στη Βιέννη, στην Αυστρία, το Κέντρο για την τεκμηρίωση και τη μελέτη της διεθνούς γλώσσας στη Λα Σω-ντε-Φον, στην Ελβετία και η Αμερικανική Φιλοσοφική Κοινωνία στη Φιλαδέλφεια (ΗΠΑ).
Ενδεικτικό κείμενο
''Ven lärnoy püki votik, vödastok plösenon fikulis. Mutoy ai dönu sukön vödis nesevädik, e seko nited paperon. In dil donatida, ye, säkäd at pebemaston, bi tradut tefik vöda alik pubon dis vöds Volapükik. Välot reidedas sökon, e pamobos, das vöds Volapükik pareidons laodiko. Gramat e stabavöds ya pedunons in nüdug; too loged viföfik traduta pakomandos ad garanön, das sinif valodik pegeton. Binos prinsip sagatik, kel sagon, das stud nemödik a del binos gudikum, ka stud mödik süpo.''
Μετάφραση: Όταν κάποιος μαθαίνει μια άλλη γλώσσα, το λεξιλόγιο παρουσιάζει δυσκολίες. Πρέπει συνεχώς να ψάχνει για άγνωστες λέξεις, και ως επακόλουθο το ενδιαφέρον του χάνεται. Στο αρχικό στάδιο, εντούτοις, το πρόβλημα αυτό έχει ξεπεραστεί, επειδή η σχετική μετάφραση της κάθε λέξης εμφανίζεται κάτω από τις λέξεις της Βολαπιούκ. Ακολουθεί μια επιλογή κειμένων, και προτείνεται οι λέξεις της Βολαπιούκ να διαβαστούν δυνατά. Η γραμματική και το βασικό λεξιλόγιο έχουν ήδη παρουσιαστεί στην εισαγωγή. Ωστόσο, συνίσταται μια γρήγορη ματιά στη μετάφραση για να διασφαλιστεί ότι το πλήρες νόημα έχει γίνει αντιληπτό. Υπάρχει ένα απόφθεγμα που λέει ότι λίγη μελέτη κάθε μέρα είναι καλύτερη από την πολλή μελέτη δια μιας.
Εννέα
Η λέξη Εννέα ή Εννιά μπορεί να αναφέρεται:
Βολαπιούκ
Χρήση ως κοινό ουσιαστικό
Η λέξη Βολαπιούκ χρησιμοποιείται επίσης σε ορισμένες γλώσσες για να υποδηλώσει την "ανοησία" ή την "ασυναρτησία". Για παράδειγμα, στα Εσπεράντο, μια αντίπαλο τεχνητή γλώσσα, η έκφραση "Tio estas volapukaĵo por mi" (αυτό είναι Βολαπιούκ για μένα) μερικές φορές χρησιμοποιείται όπως στα Ελληνικά η έκφραση "αυτά είναι κινέζικα για μένα" (δηλαδή, "δεν μπορώ να τα καταλάβω" ή "είναι μια ανοησία").
Εκλογική περιφέρεια Λακωνίας
Η εκλογική περιφέρεια Λακωνίας είναι εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας, η οποία περιλαμβάνει το νομό Λακωνίας. Στην εκλογική περιφέρεια αντιστοιχούν σήμερα 3 έδρες. Σήμερα, οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι στην εκλογική περιφέρεια ανέρχονται σε περίπου 127.000.
Χαρακτηριστικό της εκλογικής περιφέρειας της Λακωνίας είναι ότι, σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις (τόσο σε βουλευτικές, όσο και σε ευρωεκλογές) έχει πρωτεύσει η Νέα Δημοκρατία.
Βουλευτικές εκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από το 1996 και μετά στη Λακωνία. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση.
Βουλευτές Λακωνίας 1974-σήμερα
Ακολουθούν οι βουλευτές Λακωνίας της περιόδου 1974-2015
Παραπομπές
Λακωνιας
Δέσμευση άνθρακα
Περιγραφή
μικρογραφία|300x300εσ|Προτεινόμενη έναντι εφαρμοσμένης ετήσιας δέσμευσης CO2 σε παγκόσμιο επίπεδο. Πάνω από το 75% των προτεινόμενων έργων επεξεργασίας φυσικού αερίου έχουν υλοποιηθεί, με αντίστοιχα στοιχεία για άλλα βιομηχανικά έργα και έργα ηλεκτροπαραγωγής να είναι περίπου 60% και 10%, αντίστοιχα. Η δέσμευση άνθρακα μπορεί να αναφέρεται συγκεκριμένα σε :
Επιπλέον, για να μετριαστεί η υπερθέρμανση του πλανήτη έχει προταθεί νέα τεχνολογία δέσμευσης άνθρακα που ονομάζεται δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα (CCS). Στη διαδικασία CCS, το διοξείδιο του άνθρακα διαχωρίζεται πρώτα από άλλα αέρια που περιέχονται στις βιομηχανικές εκπομπές. Στη συνέχεια συμπιέζεται και μεταφέρεται σε μια τοποθεσία που είναι απομονωμένη από την ατμόσφαιρα για μακροχρόνια αποθήκευση. Οι κατάλληλες θέσεις αποθήκευσης μπορεί να περιλαμβάνουν γεωλογικούς σχηματισμούς, όπως βαθείς αλατούχους σχηματισμούς (ιζηματογενή πετρώματα των οποίων οι πόροι είναι κορεσμένοι με νερό που περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις διαλυμένων αλάτων), άδειες δεξαμενές πετρελαίου και φυσικού αερίου ή τον βαθύ ωκεανό. Παρόλο που το CCS αναφέρεται συνήθως στη δέσμευση διοξειδίου του άνθρακα απευθείας από την πηγή εκπομπής προτού απελευθερωθεί στην ατμόσφαιρα, μπορεί επίσης να περιλαμβάνει τεχνικές όπως η χρήση μηχανημάτων καθαρισμού και "τεχνητά δέντρα" για την απομάκρυνση του διοξειδίου του άνθρακα από τον περιβάλλοντα αέρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άνθρακας Κατηγορία:Κλιματική αλλαγή
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης ΟΠΕΝ 2012 - βαθμολογία συλλόγων
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης OPEN 2012 διεξήχθη στις 22–24 Ιουνίου 2012 στο Κολυμβητήριο της Τρίπολης. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. για 53η φορά στην ιστορία του, ενώ ήταν και ο Πολυνίκης της διοργάνωσης με 20 πρώτες νίκες. Συνολικά βαθμολογήθηκαν 39 σωματεία.
Βαθμολογία
Κατηγορία:Υγρός στίβος το 2012 2012 Κατηγορία:Τρίπολη Αρκαδίας
2095 Πάρσιφαλ
Ο Πάρσιφαλ (Parsifal) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,652. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά του από τον ιππότη Πέρσιβαλ της Στρογγυλής Τράπεζας.
Αξιοσημείωτη είναι η πολύ μικρή εκκεντρότητα της τροχιάς του Πάρσιφαλ, δηλαδή η τροχιά του είναι σχεδόν κυκλική.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Πάρσιφαλ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παρσιφαλ
Δήμος Χαιρώνειας
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Νότα Κυμοθόη
Η Νότα Κυμοθόη (1958) είναι Ελληνίδα ζωγράφος και συγγραφέας. Κατάγεται από τη Λοκρίδα και ζει στην Αθήνα. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί Ελληνίδα της διασποράς. Έχει γράψει ποιήματα και μυθιστορήματα.
Δήμος Χαιρώνειας
Δήμος Χαιρώνειας 1835-1912
Ο Δήμος Χαιρώνειας συστάθηκε για πρώτη φορά το 1835 και περιλάμβανε εκτός από τη Χαιρώνεια (τότε Κάπραινα) τους οικισμούς: Άγιος Βλάσιος, Μέρα, Μπράμαγα (Θούριο), Καραμπούσα (Άγιοι Απόστολοι), Βελής (Προσήλιο), Ρωμαϊκό και Αραποχώρι. Το 1840 ο δήμος διευρύνθηκε με την ένταξη σ'αυτόν του μέχρι τότε Δήμου Δαυλίδος. Παράλληλα αποσπάστηκαν από τον δήμο οι οικισμοί Ρωμαίικο, Αραποχώρι, Βελής και Μπράμαγα οι οποίοι εντάχθηκαν στον δήμο Λεβαδεών. Έδρα του δήμου Χαιρώνειας μετά το 1840 ορίστηκε η Δαύλεια, με εξαίρεση την περίοδο που διεξήχθη η απογραφή του 1861 οπού αναφέρεται ως έδρα του δήμου ο οικισμός Άγιος Βλάσιος. Ο δήμος Χαρώνειας καταργήθηκε το 1912 και αντικαταστάθηκε από μικρότερες κοινότητες.
Κοινότητα Χαιρώνειας
Η Κοινότητα Χαιρώνειας συστάθηκε το 1912 αρχικά με την ονομασία κοινότητα Κάπραινας. Το 1916 μετονομάστηκε σε κοινότητα Χαιρώνειας καθώς μετονομάστηκε ο ομώνυμος οικισμός από Κάπραινα σε Χαιρώνεια. Εκτός από τον ομώνυμο οικισμό, περιλάμβανε επίσης τον οικισμό Άγιοι Απόστολοι ο οποίος καταργήθηκε το 1971. Το 1994 η κοινότητα Χαιρώνειας αναγνωρίστηκε σε δήμο, ο οποίος με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, το 1999 διευρύνθηκε με την προσάρτηση γειτονικών κοινοτήτων.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Χ
Ιωακείμ του Μύνστερμπεργκ-Ελς
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου Α΄ δούκα του Μύνστερμπεργκ-Ελς και της Άννας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Ιωάννη Β΄ δούκα του Ζαγκάν.
Ο Κάρολος Α΄ ήταν εγγονός του Γεωργίου της Βοημίας, ο οποίος απέκτησε την κομητεία του Κλόντσκο (1454) και το δουκάτο του Μύνστερμπεργκ στη Σιλεσία (1456). Ο Κάρολος Α΄ έλαβε το δουκάτο του Ελς από τον Βλαδίσλαο Β΄ (1495). Ο Κάρολος Α΄ κυβερνούσε αρχικά μαζί με τους δύο μεγαλύτερους αδελφούς του, οι οποίοι όμως απεβίωσαν χωρίς άρρενα διάδοχο, έτσι ο Κάρολος Α΄ έμεινε μόνος του· είχε επιρροή στην Αυλή της Πράγας, στον Βλαδίσλαο Β΄ και στον γιο του Λουδοβίκο και είχε παίξει ρόλο στην εκλογή του Φερδινάνδου Α΄ των Αψβούργων ως βασιλιά της Βοημίας (1526). Αν και προσκολλημένος στην Καθολική πίστη, ο Κάρολος Α΄ μόρφωσε τους γιους του το διάστημα 1515-17 στον Γιόχαν Χες Λουθηρανό μεταρρυθμιστή, ο οποίος ήταν τότε ιερέας στη Νύσα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ποντιέμπραντυ
Τζον Μπράουερ Μίνοχ
Ο Τζον Μπράουερ Μίνοχ (29 Σεπτεμβρίου 1941 - 10 Σεπτεμβρίου 1983) ήταν Αμερικανός άντρας ο οποίος, στο μέγιστο βάρος του, ήταν ο βαρύτερος άνθρωπος που καταγράφηκε ποτέ ζυγίζοντας 635 κιλά.
Πρώιμα χρόνια
Στην ηλικία των 12, ο Μίνοχ ζύγιζε 133 κιλά με εκτιμώμενο ύψος 170 εκατοστά, και μέχρι την ηλικία των 22 είχε ύψος 185 εκατοστά και ζύγιζε 230 κιλά. όταν έφτασε στο μέγιστο βάρος του, συχνά αναφέρεται ως «ο παχύτερος άνθρωπος στη γη».
Νοσηλεία
Το βάρος του Μίνοχ συνέχισε να αυξάνεται σταθερά μέχρι και τη νοσηλεία του το Μάρτιο του 1978 σε ηλικία 36 ετών λόγω καρδιακής και αναπνευστικής ανεπάρκειας. Την ίδια χρονιά, κατέρριψε το ρεκόρ για τη μεγαλύτερη διαφορά βάρους μεταξύ ενός παντρεμένου ζευγαριού όταν παντρεύτηκε τη σύζυγό του, Τζάνετ, η οποία τότε ζύγιζε 408 κιλά). Με τη σύζυγό του απέκτησαν δύο παιδιά. Διαγνώστηκε με μαζικό γενικευμένο οίδημα, μια κατάσταση στην οποία το σώμα κατακρατεί πλεονάζον εξωκυτταρικό υγρό. Κατά την εισαγωγή του στο νοσοκομείο, εκτιμήθηκε από τον ενδοκρινολόγο Ρόμπερτ Σβαρτς ότι πάνω από 408 κιλά της συνολικής μάζας του σώματος του βρισκόταν σε υγρή μορφή.
Η διακομιδή του Μίνοχ ήταν εξαιρετικά δύσκολη. Χρειάστηκαν πάνω από δώδεκα πυροσβέστες και διασώστες καθώς και ένα ειδικά τροποποιημένο φορείο προκειμένου να μεταφερθεί στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ. Εκεί, τοποθετήθηκε σε δύο κρεβάτια ενωμένα, ενώ χρειάστηκαν 13 άτομα για να τον μετακινήσουν για μία απλή αλλαγή σεντονιών.
Θάνατος
Ο Μίνοχ πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο μετά από 16 μήνες με αυστηρή δίαιτα 1200 χιλιοθερμίδων ανά ημέρα. Ζύγιζε 216 κιλά, έχοντας χάσει περίπου 419 κιλά, η δεύτερη μεγαλύτερη απώλεια ανθρώπινου βάρους που έχει καταγραφεί ποτέ. Ωστόσο, επανήλθε στο νοσοκομείο λίγο περισσότερο από ένα χρόνο αργότερα, τον Οκτώβριο του 1981, αφού το βάρος του αυξήθηκε σε 432 κιλά. Με την υποκείμενη κατάσταση του οιδήματος να είναι ανίατη και δύσκολη στη θεραπεία, αποφασίστηκε να διακόψει τη θεραπεία και πέθανε 23 μήνες αργότερα στις 10 Σεπτεμβρίου 1983, σε ηλικία 41 ετών. Τη στιγμή του θανάτου του, ζύγιζε 362 κιλά, έχοντας δείκτη μάζας σώματος 105,3.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί
Οικία Ντάγκλας
Η οικία Ντάγκλας (ή απλά το Douglas House) βρίσκεται σε μια απότομη, δασώδη πλαγιά πάνω από τις όχθες της λίμνης Μίσιγκαν, κοντά στο Χάρμπορ Σπρινγκς του Μίσιγκαν. Σήμερα, αναγνωρίζεται ως μια από τις πιο εμβληματικές κατοικίες που αντικατοπτρίζουν τη μοντέρνα αρχιτεκτονική εμπειρία, αλλά και έχει συμπεριληφθεί στο Εθνικό Μητρώο των Ιστορικών Τόπων των ΗΠΑ (National Register of Historic Places) που απαιτούν διατήρηση.
Ιστορικά στοιχεία
Το 1971, ο Τζιμ και η Ζαν Ντάγκλας ήρθαν σε επαφή με τον νεωτεριστή αρχιτέκτονα Ρίτσαρντ Μάιερ στη Νέα Υόρκη . Είχαν διαβάσει για το σπίτι του Σμιθ στο Κοννέκτικατ (ή αλλιώς και SmithHouse), αφού το είδαν στο εξώφυλλο του περιοδικού Architectural Record το 1968. Έτσι, ζήτησαν μια παρόμοια κατοικία για τον εαυτό τους, χτισμένη στο Χάρμπορ Σπρινγκς του Μίσιγκαν. Σύμφωνα με τον αρχιτέκτονα «Οι Ντάγκλας μόλις το είδαν, το αγάπησαν για την ανοιχτότητα και την διαφάνεια του..» . Ωστόσο, η αρχική τοποθεσία που επιλέχθηκε απορρίφθηκε από την κοινότητα λόγω του λευκού χρώματος του κτιρίου. Αντί για συμβιβασμούς, λοιπόν, στο χρώμα, οι Ντάγκλας βρήκαν μια νέα περιοχή, σχεδόν μη οικοδομήσιμη λόγω της απότομης κλίσης της, καλυμμένη με κωνοφόρα δέντρα και θέα στη Λίμνη Μίσιγκαν. Μετά από τη διετή περίοδο κατασκευής (1971-1973), το σπίτι ολοκληρώθηκε.
Ο Μάιερ έδωσε στο σπίτι έπιπλα σχεδιασμένα από τον Λε Κορμπυζιέ, τον Μις φαν ντερ Ρόε, και τον ίδιο, και όταν ολοκληρώθηκε δεν χρειαζόταν καμία άλλη διακόσμηση παρά την ίδια τη φύση που απλωνότανε τριγύρω του.
Περιγραφή
Η κατοικία αναπτύσσεται σε τέσσερις ορόφους και περιλαμβάνει και ένα υπόγειο που χρησιμεύει για μηχανολογικό εξοπλισμό και αποθήκευση. H είσοδος γίνεται στην ανατολική μεριά του σπιτιού και στο τελευταίο όροφο με μία μεταλλική γέφυρα. Ο προθάλαμος της εισόδου κλείνεται προς τη δυτική πλευρά, αφήνοντας μικρά ανοίγματα προς το εσωτερικό της κατοικίας. Το ίδιο επίπεδο οδηγεί σε μία βεράντα με στεγασμένη οροφή, η οποία εκτείνεται σε όλο το μήκος του κτιρίου και ανοίγεται προς την ακτογραμμή, τη λίμνη και τον μακρινό ορίζοντα που πλαισιώνεται με τις καπνοδόχους του τζακιού. Οι χαμηλότεροι όροφοι είναι προσβάσιμοι εξωτερικά από σκάλες που δημιουργούν μία ελικοειδή κίνηση στο χώρο και μία αίσθηση αιώρησης πάνω από το τοπίο. Αυτές έχουν τοποθετηθεί στη μία πλευρά του κτιρίου, έτσι ώστε να μην εμποδίζουν τη θέα και το φως του ηλίου.
Παρακάτω, ο δεύτερος όροφος περιλαμβάνει τρία υπνοδωμάτια, ένα μπάνιο και έναν εσωτερικό εξώστη πάνω από το σαλόνι του δεύτερου ορόφου, παρέχοντας διπλό ύψος στους χώρους διημέρευσης του πρώτου ορόφου.
Στον πρώτο όροφο βρίσκεται το καθιστικό με ένα τζάκι και ένα μπαρ, καθώς και το κυρίως υπνοδωμάτιο. Στους κοινόχρηστους του ίδιου ορόφου είναι φανερή η εκτεταμένη χρήση του γυαλιού για τη μέγιστη θέα και τον επαρκή φωτισμό του χώρου.
Το ισόγειο περιλαμβάνει την τραπεζαρία, την κουζίνα και ένα ακόμη υπνοδωμάτιο. Πέρα από τις μεγάλες τζαμαρίες, ένας φεγγίτης εισάγει ηλιακό φως στο εσωτερικό της κατοικίας.
Τα πέντε επίπεδα της κατοικίας διακρίνονται στη δυτική όψη της κατοικίας που στρέφεται στη λίμνη. Αυτό είναι φανερό εξαιτίας των διαχωριστικών λωρίδων των υαλοπινάκων, που δημιουργούν ένα ενδιαφέρον παιχνίδι με το φως στον εσωτερικό χώρο. "Τα ωραιότερα πράγματα γι’ 'αυτό είναι η ποιότητα του φωτός και των σκιών και το ανακλαστικό φως από τη λίμνη", αναφέρει ο αρχιτέκτονας Φρανκ Χάρμον ( αγγλικά: Frank Harmon), ασκούμενος αρχιτέκτονας στο γραφείο του Μάιερ κατά τη δεκαετία του 1970. "Είναι ένα πολύ όμορφο, γλυπτό".
Κύκνος (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία αναφέρονται τέσσερα διαφορετικά πρόσωπα με το όνομα Κύκνος.
Οικία Ντάγκλας
Αρχές σχεδιασμού
Γενικότερα, το λευκό χρώμα αποτελεί βασικό στοιχείο του αρχιτεκτονικού λεξιλογίου του Μάιερ. Η οικία Ντάγκλας αποτελεί ένα λευκό πρίσμα, που αναδύεται μέσα από τον πυκνοφυτεμένο λόφο. Η πρόθεση του αρχιτέκτονα ήταν να δημιουργηθεί μια ισχυρή οπτική αντίθεση με το τοπίο και παράλληλα ένας τρόπος αλληλεπίδρασης με αυτό. Το κτίριο ξεχωρίζει σαφώς, αλλά μέσω της γεωμετρίας και της χρήσης του φωτός γίνεται επίσης μέρος του περιβάλλοντος. Η ένταξη στο τοπίο γίνεται ακόμα πιο εύκολα μέσα από τους μεγάλους υαλοπίνακες, καθώς αντανακλούν τα μεταβαλλόμενα χρώματα των εποχών. Συνεπώς, η οικία Ντάγκλας, λευκή και ανεξάρτητη, έρχεται σε αντίθεση με το περιβάλλον, αλλά ταυτόχρονα συμπληρώνει το βαθύ πράσινο του δάσους και το μπλε ζαφείρι της λίμνης Μίσιγκαν.
Κύκνος (μυθολογία)
Ο γιος του θεού Ποσειδώνα
Με το ίδιο όνομα (Κύκνος) αναφέρεται ένας βασιλιάς των Κολωνών στην Τρωάδα, ο οποίος ήταν γιος του θεού Ποσειδώνα. Μάνα του ήταν η Καλύκη (κόρη του Εκάτωνα) ή η Αρπάλη ή η Σκαμανδροδίκη. Αυτός ο Κύκνος αναφέρεται στον μύθο για την ίδρυση της Τενέδου. Υπήρξε πατέρας του Τέννη και της Ημιθέας με την πρώτη του σύζυγο, την Πρόκλεια, κόρη του Λαομέδοντα. Η δεύτερη σύζυγος του Κύκνου, η Φιλονόμη, κόρη του Τραγάσου, ερωτεύθηκε με πάθος τον Τέννη, αλλά αυτός δεν ανταποκρίθηκε. Τότε η Φιλονόμη τον συκοφάντησε στον Κύκνο, λέγοντας ότι θέλησε δήθεν να τη βιάσει. Ο Κύκνος την πίστεψε και έκλεισε τον Τέννη με την αδελφή του μέσα σε μία λάρνακα την οποία έριξε στο πέλαγος. Τα κύματα με τη βοήθεια του Ποσειδώνα παρέσυραν τα δύο αδέλφια και τα οδήγησαν στην ακτή ενός νησιού. Οι κάτοικοι του νησιού ονόμασαν το νησί Τένεδο και παρακάλεσαν τον Τένη να γίνει βασιλιάς τους. Όταν αργότερα ο Κύκνος έμαθε την αλήθεια έθαψε τη Φιλονόμη ζωντανή. Ο Κύκνος και ο Τένης σκοτώθηκαν στην Τένεδο, όταν μονομάχησαν με τον Αχιλλέα, ο οποίος πήγαινε να συμμετάσχει στον Τρωικό πόλεμο. Ο Σοφοκλής αναφέρει αυτόν τον Κύκνο σε δύο δράματά του.
Οικία Ντάγκλας
Αρχές σχεδιασμού
Σύμφωνα με τον αρχιτέκτονα, ''«Συνήθως, όταν οι άνθρωποι μπαίνουν σε ένα σπίτι, περιμένουν το εξωτερικό να μεταφερθεί μέσα, αλλά στο Douglas House, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: μεταφέρονται έξω, πάνω από τη λίμνη και μέσα στα δέντρα. Όλοι οι επισκέπτες αναχωρούν με μια εμπειρία που δεν είχαν ξαναδεί» .''
Αντίθετα, ο δεύτερος όγκος που χαρακτηρίζεται ως ιδιωτική ζώνη, βρίσκεται στην ανατολική πλευρά και αποτελείται από μια σειρά από κλειστούς χώρους, κυτταρικής δομής. Οι χώροι αυτοί είναι κλειστοί και πιο σκοτεινοί και οργανώνονται σε τρία επίπεδα πίσω από μία αδιαφανή πρόσοψη με αραιά ανοίγματα.
Η διαφοροποίηση του δημόσιου- ιδιωτικού χώρου εκφράζεται και στην κατασκευαστική δομή της κατοικίας με τους ιδιωτικούς χώρους να διαθέτουν φέροντες τοίχους με μικρά παράθυρα, ενώ οι δημόσιοι χώροι εντάσσονται σε έναν κάναβο από υποστυλώματα και δοκάρια με γυάλινες πληρώσεις.
Σε κάτοψη ένας διάδρομος παράλληλος στις μεγάλες πλευρές του κτιρίου εκτείνεται σε όλο το μήκος του και διαιρεί τους κοινόχρηστους από τους ιδιωτικούς χώρους. Η κάθετη διέλευση βρίσκεται στις στενές πλευρές της κατοικίας, για να μην διακόπτονται οι οριζόντιες κινήσεις των κατοίκων.
Η πρόσοψη του κτιρίου είναι βασισμένη σε έναν ασύμμετρο κάναβο από οριζόντιους και κατακόρυφους άξονες. Διακρίνονται τρεις βασικοί οριζόντιοι άξονες σε διαφορετικές αποστάσεις μεταξύ τους που τονίζουν τις διαφορετικές λειτουργίες της κατοικίας( υπόγειο, κοινόχρηστοι χώροι, είσοδος). Παράλληλα, οι τέσσερις κατακόρυφοι άξονες έχουν σκοπό να αναδείξουν τα δύο βασικά συνθετικά στοιχεία, δηλαδή τις καπνοδόχους και τις σκάλες.
Τέλος, ο αρχιτέκτονας επικεντρώνεται στην αλληλεπίδραση του φωτός με τη σκιά. Τα δύο φουγάρα, καθώς είναι πιο μπροστά από το υπόλοιπο κτίριο και φωτίζονται, δημιουργούν σκιές στην όψη, κάνοντας αισθητή την έννοια του βάθους. Ακόμη, τα ανοίγματα και τα υποστυλώματα προκαλούν έντονες φωτοσκιάσεις στην όψη της κατοικίας. Τα κενά των τοίχων δίνουν την αίσθηση του βάθους, η οποία έρχεται σε αντίθεση με τις φωτισμένες λευκές επιφάνειες, ενώ ο δομικός κάναβος την εντύπωση μιας πολύ ελαφριάς κατασκευής.
Αρχιτεκτονική τομή
Σε τομή που γίνεται στη διεύθυνση Ανατολή- Δύση γίνεται αντιληπτή η σύνδεση της κατοικίας με το περιβάλλον της. Αυτό γίνεται αντιληπτό, αρχικά, με το σκάψιμο του λόφου σε ένα μέρος του, προκειμένου η σύνθεση να εισχωρήσει στη φυσική κλίση του τοπίου και συνεπώς, να ενσωματωθεί μέσα σε αυτή. Ακόμη, το ισχυρό στοιχείο της γέφυρας τονίζει την επικοινωνία της κατοικίας με το περιβάλλον της. Εκτείνεται από το σπίτι μέχρι το λόφο, συμβάλλοντας στην ανεμπόδιστη ροή του χώρου, αλλά και σηματοδοτώντας την είσοδο. Εσωτερικά, η οικία Ντάγκλας είναι διαιρεμένη σε δύο κατακόρυφες ζώνες με διαφορετικές λειτουργίες. Η ζώνη που στρέφεται στη δυτική μεριά και προς τη λίμνη αποτελείται από τους κοινόχρηστους χώρους, ενώ στην ανατολική μεριά από ιδιωτικούς χώρους. Ανάμεσα στα δύο είδη χώρων, υπάρχει ένας διάδρομος που λειτουργεί σαν συνδετικό στοιχείο και εξυπηρετεί και τα δύο είδη χρήσεων. Επίσης, εντοπίζεται ένας φεγγίτης, ο οποίος αφενός διοχετεύει περισσότερο ηλιακό φως στο εσωτερικό, αφετέρου τονίζει τον κάθετο διαμερισμό των λειτουργιών. Μεταξύ των δύο χώρων εντοπίζονται έντονες διαφοροποιήσεις στα ύψη, με τους κοινοχρήστους να είναι διώροφοι. Επίσης, σημαντικό συνθετικό στοιχείο αποτελούν οι εσωτερικοί εξώστες, οι οποίοι επιτρέπουν την καθ’ ύψος επικοινωνία των διαφορετικών επιπέδων των χώρων διημέρευσης και συμβάλλουν στη διοχέτευση του φωτός στους χαμηλότερους ορόφους. Τέλος, έντονη είναι η παρουσία κατακόρυφων στοιχείων, όπως οι σκάλες στις άκρες του σπιτιού ή οι καπνοδόχοι του τζακιού, οι οποίοι πλαισιώνουν τη θέα της λίμνης.
Yλικά
Η οικία Ντάγκλας είναι κατασκευασμένη εξ’ ολοκλήρου από οπλισμένο σκυρόδεμα, εκτός από τους σωλήνες της καπνοδόχου από ανοξείδωτο ατσάλι, τη μεταλλική γέφυρα και τα κιγκλιδώματα. Επίσης, χρησιμοποιείται εκτεταμένα το γυαλί, το οποίο εντοπίζεται κυρίως στη δυτική όψη για την εκμετάλλευση της θέας. Τέλος, τα δάπεδα είναι από κόκκινο ξύλο (σανίδες Tongue and groove).
Ερμηνεία έργου
Mία ενδιαφέρουσα ερμηνεία για την οικία Ντάγκλας είναι ο παραλληλισμός της με ένα καράβι που πλέει στη Λίμνη Μίσιγκαν. Επειδή το σπίτι βρίσκεται στην άκρη του λόφου και ακριβώς πάνω από τη λίμνη, ερμηνεύεται ως κινούμενη μάζα πάνω στην πλαγιά, η οποία έρχεται σε επαφή με το υγρό στοιχείο. Η τοποθέτηση, ακόμη, της εισόδου στην ταράτσα δημιούργησε μια διαφορετική εμπειρία εισόδου στο σπίτι που θυμίζει την αναλογία ενός σκάφους που πλησιάζει στην ακτή. Η ιπτάμενη γέφυρα που συνδέει το σπίτι με το έδαφος ενισχύει αυτήν την αναλογία. Μία, επίσης, σχεδιαστική αρχή που ενισχύει την παραπάνω ερμηνεία είναι η διαφοροποίηση των δημόσιων- ιδιωτικών χώρων με την ανοιχτότητα- κλειστότητά τους με τους ιδιωτικούς να συνάδουν με το πρότυπο της καμπίνας των πλοίων. Τέλος, εντοπίζονται στοιχεία που σχετίζονται άμεσα με τα πλοία στη θάλασσα, όπως τα λευκά σωληνοειδή κιγκλιδώματα, εμπνευσμένα από τις ιδέες του Λε Κορμπυζιέ ( ή Le Corbusier ), αλλά και τα φουγάρα στην ταράτσα.
Αποκατάσταση και Συντήρηση
Η οικία Ντάγκλας, από τη στιγμή που πουλήθηκε από τους αρχικούς ιδιοκτήτες της, το 1981, μέχρι τους σημερινούς, υπέστη διάφορες αλλαγές και προσθήκες που αλλοίωσαν το χαρακτήρα της. Ωστόσο, το 2007, η κατοικία αγοράστηκε από τους Michael McCarthy και Marcia Myers. Το ζευγάρι διατήρησε το σπίτι, χωρίς προσθήκες ή τροποποιήσεις στη φυσική του δομή και χωρίς αλλαγές στις χρήσεις ή τη διάταξη των δωματίων.
Επίσης, οι νέοι του ιδιοκτήτες επιχειρήσαν μια σημαντική αποκατάσταση των βλαβών. Το σπίτι είχε ανακαινιστεί ήδη μια φορά, το 1988, ωστόσο προκλήθηκαν νέες ζημιές στη διάρκεια του χρόνου, λόγω προσθηκών ή γήρανσης των υλικών του. Σημαντική ήταν η αντιμετώπιση της υγρασίας, η οποία είχε προκαλέσει μούχλα και διάβρωση του ξύλου των πατωμάτων. Επίσης, τα ατσάλινα κουφώματα είχαν σκουριάσει και η κρεμαστή γέφυρα είχε καταρρεύσει. Έτσι, αφαιρέθηκαν τα παλιά, προβληματικά κουφώματα και αντικαταστάθηκαν με νέα, ενεργειακά τζάμια. Παράλληλα, χρησιμοποιήθηκαν σύγχρονα συστήματα θέρμανσης και κλιματισμού για την αντιμετώπιση της υγρασίας το χειμώνα και της υπερθέρμανσης του χώρου το καλοκαίρι. Επίσης, η μεταλλική γέφυρα της εισόδου αποκαταστάθηκε με την τοποθέτηση ατσάλινου σκελετού και επαναφέρθηκε ο καναπές του Μάιερ στο καθιστικό της κατοικίας.
Σαράντα χρόνια, λοιπόν, μετά τη δημιουργία της η οικία Ντάγκλας επέστρεψε στα αρχικά της αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά.
Διακρίσεις
Η οικία Ντάγκλας έχει λάβει πλήθος βραβείων και διακρίσεων μέσα στο χρόνο, αποτελώντας ένα ευρέως αναγνωρισμένο εξαιρετικό παράδειγμα σύγχρονης αρχιτεκτονικής. Η καθαρή γεωμετρική του μορφή και η απλότητα του σχεδιασμού του, σε συνδυασμό με τις νέες τεχνολογίες αντικατοπτρίζουν τη βασική ιδέα του μοντέρνου αρχιτεκτονικού κινήματος.
" Το Douglas House αποτελεί ίσως και το σημαντικότερο οικιστικό έργο του Μάιερ. Ο εντυπωσιακός μοντέρνος σχεδιασμός του και η έντονη λευκή του μορφή έρχονται σε αντίθεση με το δραματικό φυσικό τοπίο που βλέπει στη λίμνη Μίσιγκαν. Είναι από τις πιο σημαντικές μοντέρνες κατοικίες της χώρας ".
-BRIAN D. CONWAY, Υπεύθυνος Ιστορικής Διατήρησης του Μίσιγκαν
MAC³PARK Stadion
Το MAC³PARK Stadion είναι ποδοσφαιρικό γήπεδο στο Τσβόλε της Ολλανδίας και είναι έδρα της ΠΕΚ Τσβόλε ανεπίσημα από το 2009 και επίσημα το 2012.
Ιστορία
Το γήπεδο άρχισε να κατασκευάζεται από τις 9 Μαρτίου 2007 και ολοκληρώθηκε στις 29 Αυγούστου 2009. Βρίσκεται 40 μ. από το παλιό στάδιο της Τσβόλε, το Στάδιο Όστερενκ, που το αντικατέστησε στις 12 Ιουλίου 2012 το MAC³PARK Stadion. Η αρχική ονομασία του γηπέδου ήταν FC Zwolle Stadion. Την ημέρα που η ομάδα μετακόμισε στο νέο γήπεδο, πήρε την ονομασία IJsseldelta Stadion και από το 2016 την σημερινή.
Σήμερα η μέγιστη χωρητικότητα του σταδίου φτάνει στις 12.500 θέσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ολλανδία Κατηγορία:ΠΕΚ Ζβόλε Κατηγορία:Οφερέισελ
Λυσιθέα
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λυσιθέα είναι γνωστή μία θυγατέρα του Ωκεανού, η οποία υπήρξε ερωμένη του θεού Δία. Ως κόρη του Ωκεανού, ήταν εγγονή του Ουρανού και της Γαίας, και επομένως πρώτη εξαδέλφη του Δία.
Με το εναλλακτικό όνομα «Λυσιθέα» είναι γνωστή και η Σεμέλη, η κόρη του Κάδμου και της Αρμονίας, και μητέρα του θεού Διονύσου.
Πηγές
Λυσιθεα
Δέκα
Η λέξη Δέκα μπορεί να αναφέρεται:
Γκρέιτ Καλί
Ο Νταλίπ Σινγκ Ρανά (γεννημένος στις 27 Αυγούστου 1972) είναι ένας Ινδός επαγγελματίας παλαιστής και ηθοποιός. Περισσότερο γνωστός είναι με το ψευδώνυμο «Γκρέιτ Καλί», το οποίο χρησιμοποιεί στα ρινγκ. Έχει συμβόλαιο με την εταιρεία WWE.
Καριέρα
Ξεκίνησε να ασχολείται με την πάλη το 2000, όταν έκανε εμφανίσεις σε μικρή εταιρεία πάλης της Αμερικής. Το ύψος του και η σωματοδομή του, που τον κάνουν γίγαντα, έκανε αίσθηση στο κοινό και τους υπευθύνους της μεγαλύτερης Ιαπωνικής εταιρείας, που τον απέκτησε το 2001, αλλά μόλις για έναν χρόνο έμεινε εκεί.
WWE
Μετά από αποχή τεσσάρων ετών, υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE και ξεκίνησε μια αντιπαλότητα με τον Αντερτέικερ. Αντιμετώπισε τους κορυφαίους της εταιρείας, παριστάνοντας τον αντιπαθητικό Ινδό, που δεν γνωρίζει αγγλικά. Πέρασε και από τα τρία σόου της εταιρείας, WWE Raw, WWE SmackDown και ECW.
Ράντζιν Σινγκ
Ο Γκρέιτ Καλί, που δεν ήξερε καλά αγγλικά και ήθελε καθοδήγηση από κάποιον, παρουσίασε τον Ράντζιν Σινγκ, μεταφραστή του και μάνατζέρ του, από τον Μάιο του 2007. Αργότερα μέσα στο σενάριο θα αποκαλυφθεί πως ο Σινγκ είναι αδερφός του Καλί. Την περίοδο 2007-2008, που ήταν το αποκορύφωμα της καριέρας του, κατάφερε να κατακτήσει και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών (WWE), μια φορά. Μετά από την επιτυχία, το 2008 ήρθε η πτώση του, αφού άλλαξε χαρακτήρα και πήρε έναν πιο κωμικό ρόλο, συμπαθητικού γίγαντα που κάνει πάντα το σωστό. Τέσσερα χρόνια ακριβώς μετά την έναρξη της συνεργασίας τους, ο Καλί θα επιτεθεί στον Σινγκ τον Μάιο του 2010 και ο τελευταίος από τότε θα αναλάβει παρασκηνικό ρόλο στο WWE. Από το 2011 ο Γκρέιτ Καλί, έχει ελατώσει πολύ τις εμφανίσεις του. Το 2014 έφυγε απο την εταιρία
Ηθοποία
Ο Σινγκ είναι και ηθοποιός, αλλά και τηλεοπτική προσωπικότητα στην χώρα του. Έχει πρωταγωνιστήσει σε σειρές του Μπόλιγουντ και έχει συμμετάσχει σε ριάλιτι σόου.
Προσωπική ζωή
Πριν ασχοληθεί με την σόου μπιζ, ήταν αστυνομικός. Αποφεύγει τις καταχρήσεις και είναι πολύ πιστός στην θρησκεία του, τον Ινδουισμό. Επίσης, προσέχει την διατροφή του και είναι χορτοφάγος.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Ινδοί αθλητές Κατηγορία:Ινδοί ηθοποιοί
Τεργέστη
Η Τεργέστη (ιταλ. Trieste, λατινικά: Tergeste, σλοβένικα και κροατικά: Trst, γερμανικά: Triest) είναι πόλη στα βορειοανατολικά της Ιταλίας πολύ κοντά στα σύνορα με τη Σλοβενία. Είναι η πρωτεύουσα της αυτόνομης περιοχής Φρίουλι-Βενετία Τζιούλια. Βρίσκεται στον Κόλπο της Τεργέστης στην Αδριατική θάλασσα και έχει πληθυσμό 204.878 κατοίκων, σύμφωνα με στοιχεία του 2012.
Ιστορία
Το 1719 κηρύχτηκε ελεύθερο λιμάνι από τον Κάρολο ΣΤ΄. Κατά τον 18ο αιώνα ανάπτυξε γρήγορα το εξωτερικό εμπόριο και το εμπορικό ναυτικό και γνώρισε μεγάλη ακμή. Η επί τρεις φορές όμως κατοχή της πόλης από τους Γάλλους, στην εποχή του Ναπολέοντα, προξένησε σημαντικές ζημιές στην πόλη και στο εμπόριο. Το ελληνικό στοιχείο εμφανίστηκε στην πόλη μετά τη συνθήκη Πασάροβιτς (1718). Υπήρξε πεδίο δράσης μελών της Φιλικής Εταιρείας αλλά και καταφύγιο πολλών Μικρασιατών προσφύγων από τις Κυδωνίες, τη Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη κ.α. Στην πόλη βρίσκεται ο Ελληνορθόδοξος Ναός του Αγίου Νικολάου των Ελλήνων, που ανεγέρθηκε από το 1784 μέχρι το 1787.
Σχολή του Παρισιού (Μεσαίωνας)
μικρογραφία|Σελίδα από τη Σύνοψη προσευχών του Μπελβίλ του Ζαν Πυσέλ, δεκαετία του 1320. Η Σχολή του Παρισιού είναι όρος ο οποίος αναφέρεται στον σημαντικό αριθμό δημιουργών εικονογραφημένων χειρογράφων, των οποίων η ταυτότητα είναι, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, άγνωστη, οι οποίοι κατέστησαν το Παρίσι σημαντικό διεθνές κέντρο εικονογράφησης κατά την διάρκεια της Ρομανικής και Γοτθικής περιόδου του Μεσαίωνα, καθώς και για ορισμένο διάστημα της περιόδου της Αναγέννησης. Οι σημαντικότεροι εκ των συγκεκριμένων καλλιτεχνών ήσαν ο Δάσκαλος Ονορέ, ο Ζαν Πυσέλ και ο Ζαν Φουκέ.
Οι Αδελφοί Λίμπουρχ, καταγόμενοι από τις Κάτω Χώρες, επίσης παρέμειναν για ορισμένο διάστημα στο Παρίσι, καθώς και στη Βουργουνδία και τη Μπουρζ, ωστόσο το στυλ τους δεν είναι αντίστοιχο εκείνου της Σχολής του Παρισιού εκείνης της περιόδου.
Αριθμός εκ των ζωγράφων των παριζιάνικων εργαστηρίων ήσαν γυναίκες.
Δείτε επίσης
Δάσκαλος του Ρομπέρ Γκαγκέν
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυτική τέχνη Master Honore Κατηγορία:Εικονογράφοι χειρογράφων
Ζετσεσιονισμός
thumb|δεξιά|240px|Το κτήριο που απετέλεσε τον εκθεσιακό χώρο των Ζετσεσιονιστών, κτισμένο στα [[1897 από τον Γιόζεφ Μαρία Όλμπριχ]] Ζετσεσιονισμός ή Απόσχιση (από το γερμανικό Sezession, επί λέξει στην ελληνική γλώσσα: αποχώρηση) ονομάζεται το κίνημα που ιδρύθηκε το 1897 από μια ομάδα Βιεννέζων καλλιτεχνών που αποχώρησε από την επίσημη Ένωση Αυστριακών Καλλιτεχνών που στεγαζόταν στο Κύνστλερχαους της Βιέννης. Η ομάδα των Ζετσεσιονιστών αποτελεί μια περίπτωση ανάλογη με αυτήν των Γάλλων ιμπρεσιονιστών και την αντιδραστική στάση τους απέναντι στην συντηρητική καθεστηκυία καλλιτεχνική τάξη που επικρατούσε στους ακαδημαϊκούς καλλιτεχνικούς κύκλους του Παρισιού στις αρχές του 20ου αιώνα. Πρώτος πρόεδρος της Ομάδας των Ζετσεσιονιστών υπήρξε ο Ρούντολφ φον Αλτ.
Η ιστορία
Το κίνημα του Ζετσεσιονισμού ιδρύθηκε στις 3 Απριλίου του 1897 από τους καλλιτέχνες Γκούσταβ Κλιμτ, Κόλομαν Μόζερ, Γιόζεφ Χόφμαν, Γιόζεφ Μαρία Όλμπριχ, Μαξ Κούρτσβαϊλ, Όττο Βάγκνερ, Όσκαρ Κοκόσκα και άλλους. Οι καλλιτέχνες της ομάδας του Ζετσεσιονισμού εκδήλωσαν την αντίθεσή τους στον συντηρητισμό που επικρατούσε στους κόλπους της ακαδημαϊκής Ένωσης Αυστριακών Καλλιτεχνών, και στο παραδοσιακό προσανατολισμό της προς τον ιστορικισμό. Τα αντίστοιχα κινήματα των Ζετσεσιονιστών του Βερολίνου και του Μονάχου προηγήθηκαν αυτού της Βιέννης. Η Ομάδα των Ζετσεσιονιστών της Βιέννης, πραγματοποίησε την πρώτη της έκθεση το 1898. Την ίδια χρονιά κτίστηκε κοντά στην Πλατεία Καρλς και το κτήριο που απετέλεσε τον εκθεσιακό χώρο των έργων των Ζετσεσιονιστών. Το διάσημο αυτό βιεννέζικο κτίριο που σχεδίασε ο Γιόζεφ Μαρία Όλμπριχ, έμεινε γνωστό ως «Η Απόσχιση» (die Sezession). Η Ομάδα των Ζετσεσιονιστών κέρδισε αξιοσημείωτη αποδοχή για την τακτική που ακολούθησε ως προς την έκθεση των έργων της, καθώς έκανε γνωστούς τους Γάλλους ιμπρεσιονιστές στο βιεννέζικο κοινό. Η 14η έκθεση της ομάδας, την οποία σχεδίασε ο Γιόζεφ Χόφμαν, ήταν αφιερωμένη στον Λούντβιχ βαν Μπετόβεν και παρουσίασε μεγάλη επιτυχία. Στο κέντρο της αίθουσας βρισκόταν ένα άγαλμα του Μπετόβεν, έργο του Μαξ Κλίνγκερ, γύρω από το οποίο ήταν τοποθετημένη η Ζωφόρος του Μπετόβεν του Γκούσταβ Κλιμτ.
Στα 1903 ο Χόφμαν και ο Μόζερ ίδρυσαν τα περίφημα Σεμινάρια της Βιέννης, μια κοινότητα που στόχο της είχε την εκφραστική ανανέωση των εικαστικών τεχνών.
Στις 14 Ιουνίου 1905 ο Γκούσταβ Κλιμτ μαζί με κάποιους άλλους καλλιτέχνες αποχώρησαν από την Ομάδα των Ζετσεσιονιστών εξαιτίας διαφορών που είχαν για καλλιτεχνικά ζητήματα.
Το στιλ των Ζετσεσιονιστών
Οι αρχιτέκτονες της καλλιτεχνικής ομάδας συχνά διακοσμούσαν τις προσόψεις των κτηρίων τους με γραμμική διακόσμηση που αποκαλούσαν Το στιλ του χελιού ή Χτύπημα στο λαιμό. Το βιεννέζικο κτίριο που φέρει το όνομα Μαγιόλικα Χάους του αρχιτέκτονα Όττο Βάγκνερ αποτελεί αντιπροσωπευτικό παράδειγμα αυστριακού γραμμικού στιλ.
Ο Ζετσεσιονισμός σήμερα
Το κίνημα του Ζετσεσιονισμού ή «της Απόσχισης» έχει αφήσει σημαντικότατη καλλιτεχνική κληρονομιά. Προς τιμήν του κινήματος εκδόθηκε το αναμνηστικό - συλλεκτικό νόμισμα των 100 ευρώ, που κυκλοφόρησε στις 10 Νοεμβρίου 2004. Στην μία του όψη απεικονίζει μία άποψη του εκθεσιακού χώρου των Ζετσεσιονιστών στη Βιέννη, του χώρου των «επαναστατών» όπως αλλιώς αποκαλείτο. Η άλλη όψη απεικονίζει λεπτομέρεια του έργου Η Ζωφόρος του Μπετόβεν του Γκούσταβ Κλιμτ. Η λεπτομέρεια απεικονίζει τρεις μορφές: έναν οπλισμένο ιππότη, που συμβολίζει την «οπλισμένη δύναμη», μια γυναικεία μορφή η οποία συμβολίζει τη «φιλοδοξία» και κρατά ένα επινίκιο στεφάνι και μια δεύτερη γυναίκα που αντιπροσωπεύει τη «συμπαράσταση», με χαμηλωμένο κεφάλι και χέρια ενωμένα σε στάση προσευχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τέχνες στην Αυστρία Κατηγορία:Καλλιτεχνικά ρεύματα Κατηγορία:Βιέννη Ζετσεσιονισμος
Καθαρτικό
μικρογραφία| Υπόθετα γλυκερίνης που χρησιμοποιούνται ως καθαρτικά. Τα καθαρτικά είναι ουσίες που μαλακώνουν τα κόπρανα και αυξάνουν τις κινήσεις του εντέρου. Χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία και την πρόληψη της δυσκοιλιότητας.
Τα καθαρτικά ποικίλλουν ως προς τον τρόπο δράσης τους και τις παρενέργειες που μπορεί να έχουν. Ορισμένα διεγερτικά, λιπαντικά και καθαρτικά φυσιολογικού ορού χρησιμοποιούνται για την εκκένωση του παχέος εντέρου για εξετάσεις του ορθού και του εντέρου και μπορεί να συμπληρωθούν με κλύσματα υπό ορισμένες συνθήκες. Επαρκώς υψηλές δόσεις καθαρτικών μπορεί να προκαλέσουν διάρροια. Ορισμένα καθαρτικά συνδυάζουν περισσότερα από ένα δραστικά συστατικά και μπορούν να χορηγηθούν από το στόμα ή από το ορθό.
Παράγοντες σχηματισμού όγκου
Τα καθαρτικά που σχηματίζουν όγκο είναι ουσίες, όπως οι φυτικές ίνες στα τρόφιμα και οι υδρόφιλοι παράγοντες σε φάρμακα χωρίς ιατρική συνταγή, που προσθέτουν όγκο και νερό στα κόπρανα, ώστε να περάσουν πιο εύκολα από τα έντερα (κάτω μέρος του πεπτικού συστήματος).
Ιδιότητες
Οι παράγοντες που σχηματίζουν όγκο έχουν γενικά τα πιο ήπια αποτελέσματα μεταξύ των καθαρτικών, καθιστώντας τα ιδανικά για τη μακροχρόνια διατήρηση των τακτικών κινήσεων του εντέρου.
Φυτικές ίνες
Οι τροφές που βοηθούν στην κάθαρση περιλαμβάνουν τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες. Οι διαιτητικές ίνες περιλαμβάνουν αδιάλυτες και διαλυτές φυτικές ίνες, όπως:
Μαλακτικοί παράγοντες (μαλακτικά κοπράνων)
Τα μαλακτικά καθαρτικά, γνωστά και ως μαλακτικά κοπράνων, είναι ανιονικά τασιενεργά που επιτρέπουν την ενσωμάτωση πρόσθετου νερού και λίπους στα κόπρανα, διευκολύνοντας την κίνηση μέσω των εντέρων.
Ιδιότητες
Οι μαλακτικοί παράγοντες προλαμβάνουν τη δυσκοιλιότητα αντί να θεραπεύουν τη μακροχρόνια δυσκοιλιότητα.
Λιπαντικοί παράγοντες
Τα λιπαντικά καθαρτικά είναι ουσίες που επικαλύπτουν τα κόπρανα με ολισθηρά λιπίδια και μειώνουν την απορρόφηση του νερού από το παχύ έντερο, έτσι ώστε τα κόπρανα να γλιστρούν μέσω του παχέος εντέρου πιο εύκολα. Τα λιπαντικά καθαρτικά αυξάνουν επίσης το βάρος των κοπράνων και μειώνουν τον χρόνο διέλευσης του εντέρου.
Ιδιότητες
Τα ορυκτέλαια, όπως η υγρή παραφίνη, είναι γενικά το μόνο μη συνταγογραφούμενο λιπαντικό καθαρτικό, αλλά λόγω του κινδύνου λιπιδικής πνευμονίας που προκύπτει από τυχαία αναρρόφηση, το ορυκτέλαιο δεν συνιστάται, ειδικά σε παιδιά και βρέφη. Το ορυκτέλαιο μπορεί να μειώσει την απορρόφηση λιποδιαλυτών βιταμινών και ορισμένων μετάλλων.
Υπερωσμωτικοί παράγοντες
Τα υπερωσμωτικά καθαρτικά κάνουν τα έντερα να συγκρατούν περισσότερο νερό, δημιουργώντας μια οσμωτική κλίση, η οποία προσθέτει περισσότερη πίεση και διεγείρει την κίνηση του εντέρου.
Ιδιότητες
Η λακτουλόζη λειτουργεί με το οσμωτικό αποτέλεσμα, το οποίο συγκρατεί το νερό στο κόλον, μειώνει το pH μέσω βακτηριακής ζύμωσης σε γαλακτικό, μυρμηκικό και οξικό οξύ και αυξάνει την περίσταλση του παχέος εντέρου. Η λακτουλόζη ενδείκνυται επίσης στην ηπατική εγκεφαλοπάθεια. Τα υπόθετα γλυκερίνης λειτουργούν κυρίως με υπερωσμωτική δράση, αλλά το στεατικό νάτριο στο παρασκεύασμα προκαλεί επίσης τοπικό ερεθισμό στο κόλον.
Διαλύματα πολυαιθυλενογλυκόλης και ηλεκτρολυτών (χλωριούχο νάτριο, όξινο ανθρακικό νάτριο, χλωριούχο κάλιο και μερικές φορές θειικό νάτριο) χρησιμοποιούνται για την άρδευση ολόκληρου του εντέρου, μια διαδικασία που έχει σχεδιαστεί για την προετοιμασία του εντέρου για χειρουργική επέμβαση ή κολονοσκόπηση και για τη θεραπεία ορισμένων τύπων δηλητηρίασης. Οι επωνυμίες για αυτές τις λύσεις περιλαμβάνουν GoLytely, GlycoLax, Cosmocol, CoLyte, Miralax, Movicol, NuLytely, Suprep και Fortrans. Τα διαλύματα σορβιτόλης (SoftLax) έχουν παρόμοια αποτελέσματα.
Αλατούχοι καθαρτικοί παράγοντες
Τα αλατούχα καθαρτικά είναι μη απορροφήσιμες, οσμωτικά δραστικές ουσίες που προσελκύουν και συγκρατούν νερό στον εντερικό αυλό, αυξάνοντας την ενδοαυλική πίεση που διεγείρει μηχανικά την εκκένωση του εντέρου. Οι παράγοντες που περιέχουν μαγνήσιο προκαλούν επίσης την απελευθέρωση χολοκυστοκινίνης, η οποία αυξάνει την εντερική κινητικότητα και την έκκριση υγρών. Τα αλατούχα καθαρτικά μπορεί να αλλάξουν την ισορροπία υγρών και ηλεκτρολυτών του ασθενούς.
Ιδιότητες
Διεγερτικοί παράγοντες
Τα διεγερτικά καθαρτικά είναι ουσίες που δρουν στον εντερικό βλεννογόνο ή στο νευρικό πλέγμα, μεταβάλλοντας την έκκριση νερού και ηλεκτρολυτών. Διεγείρουν επίσης την περισταλτική δράση και μπορεί να είναι επικίνδυνα υπό ορισμένες συνθήκες. μικρογραφία| Φυτό Σέννα Ιδιότητες
Η παρατεταμένη χρήση διεγερτικών καθαρτικών μπορεί να δημιουργήσει εξάρτηση καταστρέφοντας τις πτυχές του παχέος εντέρου, καθιστώντας τους χρήστες λιγότερο ικανούς να μετακινούν τα κόπρανα μέσω του παχέος εντέρου μόνοι τους. Μια μελέτη σε ασθενείς με χρόνια δυσκοιλιότητα διαπίστωσε ότι το 28% των χρηστών χρόνιων διεγερτικών καθαρτικών έχασαν τις πτυχές αυτές κατά τη διάρκεια ενός έτους, ενώ κανένας από την ομάδα ελέγχου δεν το έκανε.
Διάφορα
Το καστορέλαιο είναι ένα γλυκερίδιο που υδρολύεται από την παγκρεατική λιπάση σε ρικινελαϊκό οξύ, το οποίο παράγει καθαρτική δράση με άγνωστο μηχανισμό.
Ιδιότητες
Αγωνιστής σεροτονίνης
Αυτά είναι διεγερτικά της κινητικότητας που δρουν μέσω της ενεργοποίησης των υποδοχέων σεροτονίνης του εντερικού νευρικού συστήματος στη γαστρεντερική οδό. Ωστόσο, ορισμένα έχουν διακοπεί ή περιοριστεί λόγω δυνητικά επιβλαβών καρδιαγγειακών παρενεργειών.
Το Tegaserod (εμπορική ονομασία Zelnorm) αφαιρέθηκε από τις γενικές αγορές των ΗΠΑ και του Καναδά το 2007, λόγω αναφορών για αυξημένους κινδύνους καρδιακής προσβολής ή εγκεφαλικού. Είναι ακόμα διαθέσιμο στους ιατρούς για ασθενείς σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης που είναι απειλητικές για τη ζωή ή χρειάζονται νοσηλεία.
Ενεργοποιητές καναλιών χλωρίου
Η λουβιπροστόνη χρησιμοποιείται στη διαχείριση της χρόνιας ιδιοπαθούς δυσκοιλιότητας και του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου. Αναγκάζει τα έντερα να παράγουν μια πλούσια σε χλωριούχο έκκριση υγρού που μαλακώνει τα κόπρανα, αυξάνει την κινητικότητα και προάγει τις αυθόρμητες κινήσεις του εντέρου.
Κατάχρηση καθαρτικών
Μερικές από τις λιγότερο σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες της κατάχρησης καθαρτικών περιλαμβάνουν αφυδάτωση (που προκαλεί τρόμο, αδυναμία, λιποθυμία, θολή όραση, νεφρική βλάβη), υπόταση, ταχυκαρδία, ζάλη και λιποθυμία. Ωστόσο, η κατάχρηση καθαρτικών μπορεί να οδηγήσει σε δυνητικά θανατηφόρες ανισορροπίες οξέος-βάσης και ηλεκτρολυτών. Για παράδειγμα, η σοβαρή υποκαλιαιμία έχει συσχετιστεί με άπω νεφρική σωληναριακή οξέωση από κατάχρηση καθαρτικών. Η μεταβολική αλκάλωση είναι η πιο κοινή ανισορροπία οξέος-βάσης που παρατηρείται. Άλλες σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ραβδομυόλυση, στεατόρροια, φλεγμονή και εξέλκωση του βλεννογόνου του παχέος εντέρου, παγκρεατίτιδα, νεφρική ανεπάρκεια, προκλητή διάρροια και άλλα προβλήματα. Το παχύ έντερο θα χρειαστεί περισσότερες ποσότητες καθαρτικών για να συνεχίσει να λειτουργεί, αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα «τεμπέλικο» κόλον, λοιμώξεις, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και πιθανή ηπατική βλάβη.
Αν και ορισμένοι ασθενείς με διατροφικές διαταραχές όπως η νευρική ανορεξία και η ψυχογενής βουλιμία κάνουν κατάχρηση καθαρτικών σε μια προσπάθεια να χάσουν βάρος, τα καθαρτικά δρουν για να επιταχύνουν τη διέλευση των κοπράνων μέσω του παχέος εντέρου, η οποία συμβαίνει αφού η απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών στο λεπτό έντερο έχει ήδη ολοκληρωθεί. Έτσι, μελέτες κατάχρησης καθαρτικών έχουν βρει ότι οι επιδράσεις στο σωματικό βάρος αντικατοπτρίζουν κυρίως προσωρινές απώλειες σωματικού νερού παρά απώλεια ενέργειας (θερμίδων).
Έντερο
Οι ιατροί προειδοποιούν για τη χρόνια χρήση διεγερτικών καθαρτικών λόγω της ανησυχίας ότι η χρόνια χρήση θα μπορούσε να προκαλέσει φθορά των ιστών του παχέος εντέρου με την πάροδο του χρόνου και να μην μπορούν να αποβάλουν τα κόπρανα λόγω μακροχρόνιας υπερδιέγερσης. Ένα κοινό εύρημα σε ασθενείς που έχουν χρησιμοποιήσει διεγερτικά καθαρτικά είναι μια καφέ χρωστική ουσία που εναποτίθεται στον εντερικό ιστό, γνωστή ως μελάνωση κόλον.
Ιστορικές και χρήσεις απάτης για την υγεία
Τα καθαρτικά χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς στην ιστορική ιατρική για τη θεραπεία πολλών παθήσεων για τις οποίες σήμερα θεωρούνται γενικά αναποτελεσματικά στην ιατρική που βασίζεται σε στοιχεία. Ομοίως, τα καθαρτικά (συχνά αποκαλούμενα καθαριστικά του παχέος εντέρου) μπορούν να προωθηθούν στην εναλλακτική ιατρική για διάφορες καταστάσεις ψευτοϊατρικής, όπως η «βλεννώδης πλάκα».
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαστρεντερολογία
Βασίλης Διγαλάκης
Ο Βασίλης Διγαλάκης είναι Έλληνας πανεπιστημιακός, πρώην πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης, πολιτικός, βουλευτής Χανίων της Νέας Δημοκρατίας και πρώην υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων αρμόδιος για θέματα Ανώτατης Εκπαίδευσης στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Χανιά στις 2 Φεβρουαρίου 1963. Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά. Έλαβε το δίπλωμα Ηλεκτρολόγου Μηχανικού από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο το 1986 και το διδακτορικό του δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης το 1992. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1995 και από το 1996 είναι Καθηγητής στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Πολυτεχνείου Κρήτης στα Χανιά. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα βρίσκονται στις περιοχές μηχανικής μάθησης – τεχνητής νοημοσύνης, αναγνώρισης ομιλίας και συστημάτων διαλόγου. Από το 1992 έως το 1995 εργάστηκε ως ερευνητής στο Ερευνητικό Ινστιτούτο του Stanford (SRI International) στο Menlo Park της Καλιφόρνιας και συμμετείχε στην ίδρυση νεοφυών επιχειρήσεων με αντικείμενο την αναγνώριση ομιλίας Έλαβε δύο βραβεία καλύτερης δημοσίευσης από την IEEE Signal Processing Society, το 1999 και το 2000 Από το Σεπτέμβριο 2003 έως τον Αύγουστο του 2005, διετέλεσε Πρόεδρος του Τμήματος ΗΜΜΥ. Από το Σεπτέμβριο του 2005 έως το Μάρτιο του 2013 κατείχε τη θέση του Διευθυντή του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Τηλεπικοινωνιακών Συστημάτων του Πολυτεχνείου Κρήτης. Από τον Απρίλιο του 2013 έως και το Νοέμβριο του 2017 διετέλεσε Πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης.
Από τον Ιανουάριο του 2015 έως τον Σεπτέμβριο του 2015 διετέλεσε Προεδρεύων της Συνόδου Πρυτάνεων των Ελληνικών Πανεπιστημίων.
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 εξελέγη βουλευτής Χανίων της Νέας Δημοκρατίας και στις 9 Ιουλίου 2019.
Από τις 9 Ιουλίου 2019 έως τις 4 Ιανουαρίου 2021 διετέλεσε υφυπουργός Ανώτατης Εκπαίδευσης στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.vdigalakis.gr προσωπική ιστοσελίδα
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Χανίων Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
2096 Βάινο
Ο Βάινο (Väinö) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,495. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του από τον Βάιναμουϊνεν, κεντρικό χαρακτήρα του έπους Καλεβάλα (ωστόσο, το όνομα τιμά και τον Βάινο Βάισαλα, αδελφό του Ούργιο).
Αξιοσημείωτη είναι η πολύ μικρή κλίση της τροχιάς του Βάινο ως προς την εκλειπτική, μόλις 59,5 λεπτά της μοίρας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βάινο είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βαινο