Η_Νεραϊδοβασίλισσα
Βιβλίο I
thumb|left|Η Ούνα και ο Ερυθρόσταυρος Ιππότης, Νεραϊδοβασίλισσα, Βιβλίο I, εικονογράφηση του Walter Jenks Morgan thumb|right|Η Ούνα και το λιοντάρι, Νεραϊδοβασίλισσα, Βιβλίο Ι, έργο του Briton Rivière Η Γκλοριάνα (Gloriana, Ένδοξη στα λατινικά), βασίλισσα της Νεραϊδοχώρας, αναθέτει στον Ερυθρόσταυρο Ιππότη (Red Cross Knight, Ιππότη του Κόκκινου Σταυρού, υπερασπιστή του δικαίου, προσωποποίηση της μαχητικής χριστιανικής αγιότητας) να συνοδεύσει την λαίδη Ούνα (Una, Μία, στα λατινικά, προσωποποίηση της αλήθειας ή της μίας και αληθινής πίστης, που εν προκειμένω είναι αυτή της Αγγλικανικής Εκκλησίας) με σκοπό να την βοηθήσει να κατανικήσει τον δράκο που λυμαίνεται το βασίλειο των γονιών της. Ο Ερυθρόσταυρος έρχεται αντιμέτωπος πρώτα με τη δράκαινα Πλάνη (Errour, προσωποποποίηση του ψεύδους και της σφαλερής πίστης, εν προκειμένω του Καθολικισμού), την οποία κατανικά με τη γενναιότητά του και με τις συμβουλές και παροτρύνσεις της Ούνας. Στη συνέχεια ωστόσο παρασύρεται από τις δολοπλοκίες του απατηλού Αρχιμάγου (Archimago, που είναι στο έργο η προσωποποίηση της αμαρτίας, της υποκρισίας, του Πάπα της Ρώμης ή και του ίδιου του Σατανά), ο οποίος τον κάνει να πιστέψει ότι η Ούνα δεν του ήταν πιστή. Ο Ερυθρόσταυρος εγκαταλείπει την Ούνα και ερωτεύεται τη μάγισσα Ντουέσσα (Duessa, Διπλοπρόσωπη, προσωποποίηση της εξαπάτησης και της απατηλής πίστης), η οποία του εμφανίζεται ως η αθώα και αγνή κορασίδα Φιντέσσα (Fidessa, Πιστή). Ο Ερυθρόσταυρος Ιππότης αντιμετωπίζει τους Σαρακηνούς ιππότες Sansfoy, Sansloy και Sanjoy (Δίχως-πίστη, Δίχως-νόμο και Δίχως-χαρά), παρασύρεται από την Λουτσιφέρα (Lucifera, την θηλυκή Εωσφόρο), βασίλισσα του Οίκου της Υπερηφάνειας (House of Pride) και, μετά από προδοσία, ηττάται από τον γίγαντα Οργκόλιο (Orgoglio, προσωποποίηση της αλαζονίας) και αιχμαλωτίζεται στο μπουντρούμι ενός κάστρου. thumb|right|Το Σπήλαιο της Απελπισίας, Νεραϊδοβασίλισσα, Βιβλίο Ι, έργο του Benjamin West Η Ούνα, η οποία στο μεταξύ είχε τεθεί υπό την προστασία ενός λιονταριού, μιας ομάδας σατύρων του δάσους και ενός χωρικού-ιππότη ονόματι Σατυράνης (Satyrane), ενημερώνεται από έναν νάνο για την θλιβερή κατάσταση του Ερυθρόσταυρου Ιππότη. Στο δρόμο για το κάστρο όπου ήταν αιχμαλωτισμένος ο Ερυθρόσταυρος συναντούν τον Πρίγκιπα Αρθούρο (που είναι η προσωποποίηση της υπέρτατης αρετής, του Χριστού ή της αγγλικής μοναρχίας στο έργο), ο οποίος, δίχως να τους αποκαλύπτει το όνομά του, προσφέρεται να τους βοηθήσει. Ο Αρθούρος επιτίθεται κατά του κάστρου και μετά από μια τρομαχτική αναμέτρηση σκοτώνει τον Οργκόλιο και ελευθερώνει τον Ερυθρόσταυρο Ιππότη, έχοντας αποκαλύψει και την Ντουέσσα ως κακόμορφη μάγισσα. Ο Ερυθρόσταυρος, ωστόσο, έχει τώρα να αντιμετωπίσει τον ίδιο τον εαυτό του. Λόγω ενοχών, παρασύρεται από έναν μοχθηρό τύπο ονόματι Άπελπις (Despair) σε σημείο που να θέλει να κάνει κακό στον ίδιο τον εαυτό του μέσα στο Σπήλαιο της Απελπισίας (Cave of Despair). Η Ούνα τότε τον οδηγεί στον Οίκο της Αγιότητας (House of Holiness), όπου αναρρώνει από την απελπισία του και αναγεννάται ηθικά και πνευματικά. Εν τέλει έρχεται αντιμέτωπος με τον δράκο, τον οποίο κατανικά μετά από τριήμερη μάχη, απαλλάσσοντας το βασίλειο από την λύμη και παίρνοντας ως αμοιβή την Ούνα για μνηστή του. Το όνομα του Ερυθρόσταυρου Ιππότη είναι Γεώργιος, οπότε και γίνεται αναπόφευκτη η ταύτισή του με τον Άγιο Γεώργιο, τον δρακοκτόνο και προστάτη-άγιο της Αγγλίας. thumb|left|"This is the Port of rest from troublous toyle" "Τούτο είναι το λιμάνι της ανάπαυσης από τους κοπιώδεις μόχθους", (Νεραϊδοβασίλισσα, Βιβλίο II, δωδέκατο άσμα, στροφή 32), εικονογράφηση του Walter Jenks Morgan