cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εβρίνος Ροδόπης
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Εβρίνος βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, στην ανατολική άκρη της πεδιάδας της Κομοτηνής σε υψόμετρο 70 μέτρα. Απέχει 8 χλμ. Β.-ΒΑ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου), 31 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Κομοτηνή και 47 χλμ. ΒΔ. από την Αλεξανδρούπολη (μέσω Μεστής). Δίπλα και δυτικά είναι το Λύκειο ενώ στα βόρεια περνάει ο χείμαρρος Ξηρόρεμα που παρεμβάλλεται μεταξύ του χωριού και του Ιάσιου, Αρριανών. Το 1871 αναφέρεται ως τσιφλίκι Εβρέν-Κιοϊ, από τον γιατρό της Μαρώνειας Μελίρρυτο στο βιβλίο του "Περιγραφή Ιστορική και Γεωγραφική από εκκλησιαστική άποψη της Μητρόπολης Μαρωνείας", όπου κατοικούσαν μερικές οικογένειες χριστιανών εργατών γης και ότι δεν είχε εκκλησία. Στην περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων ζούσαν 25 περίπου οικογένειες βουλγαρόφωνων χριστιανών που είχαν μετοικήσει από το Μεγάλο Δέρειο, τα Ποντίκια και το Αβρέν του Κρούμοβγκραντ από τις οποίες το 1913 οι Τούρκοι έσφαξαν όλους τους άνδρες και τα αγόρια πάνω από 12 ετών.
Οι κάτοικοι είναι χριστιανοί με προσφυγική καταγωγή από την Ανατολική Θράκη και μουσουλμάνοι γηγενείς χωρισμένοι σε δυο συνοικισμούς, νοτιοδυτικά και βορειοανατολικά αντίστοιχα. Στο χωριό υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Τρύφωνα και ένα τέμενος ενώ η αποκλειστική ασχολία τους είναι η γεωργία (καλλιεργούν δημητριακά και καπνά). Το 1941-44 κατά την περίοδο κατοχής Βούλγαροι αστυνομικοί συνέλαβαν, βασάνισαν και σκότωσαν 8 Έλληνες που έκαναν έρανο τροφίμων για τους αντάρτες που ζούσαν στα βουνά της Ροδόπης και πολεμούσαν εναντίον των Βουλγάρων. Προς τιμή τους υπάρχει από το Δήμο Σαπών ηρώο.
Διοικητικά
Μετά την απελευθέρωση της Θράκης αναφέρεται επίσημα ως Έβρενον το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρριανών. Το 1940 το όνομά του διορθώθηκε σε Εβρινός και το 2013 με το ΦΕΚ 108Α - 09/05/2013 μετονομάστηκε σε Έβρενος. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Εβρίνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σαπών του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 455 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Τζέισον Ντέιβιντ Φρανκ
Ο Τζέισον Ντέιβιντ Φρανκ (Jason David Frank, 4 Σεπτεμβρίου 1973- 19 Νοεμβρίου 2022) ήταν Αμερικανός ηθοποιός και βετεράνος των μικτών πολεμικών τεχνών ο οποίος είναι γνωστός για την μακρόβια απεικόνιση του χαρακτήρα Tommy Oliver στην σειρά Power Rangers.
Καριέρα
Ξεκίνησε από την πρώτη σεζόν των Mighty Morphin Power Rangers 1993 ως Tommy Oliver, ο Πράσινος Ranger. Ο χαρακτήρας του έγινε αργότερα ο Λευκός Ranger. Μετά συνέχισε στην τέταρτη (Power Rangers Zeo 1996) και πέμπτη σεζόν (Power Ranger Turbo 1997) ως κόκκινος Ranger. Στα μέσα της έκτης σεζόν έδωσε τον ρόλο του. Επέστρεψε για ένα επεισόδιο το 2002 Power Rangers Wild Force (Forever Red, 10η επέτειος) σε ένα διάσημο επεισόδιο στην επανένωση όλων των κόκκινων Ranger έως τότε. Μετά ξανά το 2004 Power Rangers Dinothunder ως μέντορας και μαύρος Ranger. Το 2014 έπαιξε στους Power Rangers Super Megaforce στο τελευταίο επεισόδιο (Legendary War, 20η επέτειος) και τέλος το 2018 στους Power Rangers Super Ninja Steel (Dimensions In Danger, 25η επέτειος της σειράς)
Ήταν επίσης αθλητής του MMA (Μεικτές πολεμικές τέχνες) καθώς είχε συμμετάσχει σε πολλούς αγώνες αλλά είχε και την δικιά του σχολή καράτε.
Απεβίωσε στις 19 Νοεμβρίου 2022, σε ηλικία 49 ετών
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Εραίν
Το Εραίν (γαλλικά: Eraines) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Εραιναί (γαλλικά: Erainais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Κατάλογος συνδρομητών
thumb|Δείγμα καταλόγου συνδρομητών. Εικόνα από έκδοση που προέρχεται από την [[Ελληνική Βιβλιοθήκη Ιδρύματος Ωνάση.]] Ο κατάλογος συνδρομητών στα ελληνικά βιβλία από τα μέσα του 18ου αιώνα είναι η λίστα ονομάτων των ατόμων που συγχρηματοδοτούσαν μιαν έκδοση, προαγοράζοντας ένα ή σπανίως περισσότερα τεύχη και αναγράφονταν συνήθως στις τελευταίες σελίδες του εντύπου. Οι κατάλογοι συνδρομητών αποτελούν την καλύτερη ένδειξη της γεωγραφικής κατανομής των αναγνωστικών κοινοτήτων και σημαντικό στοιχείο αναφορικά με τη διακίνηση του βιβλίου, όχι μόνο στις πόλεις όπου λειτουργούσαν τα τυπογραφεία που εξέδιδαν αντίστοιχους καταλόγους, αλλά και σε άλλες, κοντινές και μακρινές ελληνικές κοινότητες. Τα ονόματα των συνδρομητών μάς επιτρέπουν να διαγνώσουμε τα ενδιαφέροντά τους και προσφέρουν υλικό για την έρευνα του μορφωτικού επιπέδου κάθε ελληνικής κοινότητας.
Κείμενα συντακτών, με τα οποία καλούνται οι αναγνώστες σε οικονομική συνδρομή συναντάμε σε όλα τα περιοδικά. Χαρακτηριστικά είναι το παρακάτω κείμενο στην Αθηνα: ''Εν ταύτω δε προσφέρομεν τας παρακλήσεις μας εις τους πατριάρχας και αρχιερείς, εις τους γαληνοτάτους ηγεμόνας, εις τους αγαθοεργούς εμπόρους, και γενικώς εις όλους τους φιλογενείς Έλληνας, να γενώσι προστάται και αντιλήπτορες του έργου μας προς ωφέλειαν αποβλεπόντος και της πατρίδος και του γένους μας! Ώ πατρίς! Γλυκύτατον όνομα και ιερόν»! και «Ας υψόνωσιν λοιπόν οι σοφοί διδάσκαλοι του γένους μας την φωνήν των με πατριωτικά, και όχι με δουλοπρεπή φρονήματα. Οι δε αγαθοί έμποροι μας, το στήριγμα του γένους μας, ας ακούωσι με πόσην χαράν βλέπωμεν τας γενναίας συνδρομάς των και τούτο ας τους ενισχύη εις τον οποίον τρέχουσιν σκοπόν" . Επίσης, το κείμενο στην Καλλιόπη: "Παρακαλούνται οι φιλόκαλοι και φιλομαθείς ομογενείς, να δείξωσι πάλιν την συνήθη αυτών προς τα κοινωφελή καλά προθυμίαν, συντρέχοντες, οι μεν συνδρομή χρηματική, οι δε πεπειδευμένοι και με διατριβάς οποιασδήποτε ύλης θέλει έκαστος…."''.
Στις σελίδες των υπό έκδοση έργων οι εκδότες επιφυλάσσουν ιδιαίτερη μνεία στους συνδρομητές των περιοδικών ή των βιβλίων. Ο Κωνσταντίνος Κούμας σε κείμενο που έχει τίτλο «Δήλωσις προς τους Έλληνας» αναζητώντας συνδρομή για την έκδοσιν Ιστορικού Λεξικού γράφει πως: "...τα δε ονόματα των συνδρομητών θέλουσι καταστρωθή εις το τέλος του εσχάτου τόμου, δια να ευλογώνται και μακαρίζωνται εις γενεάς γενεών, ως σπουδασάντων, όσον εδυνήθησαν, δια του Γένους των τον φωτισμόν".
Τα βιβλία με κατάλογο συνδρομητών ήταν στην πλειονότητά τους κοσμικά και ελάχιστες εκδόσεις έχουν θεολογικό περιεχόμενο. Χρονολογικά, στην ιστορία της ελληνικής τυπογραφίας, το φαινόμενο παρατηρείται από τα μέσα του 18ου αιώνα, στην περίοδο του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, και βιβλία με τους εν λόγω καταλόγους τυπώθηκαν, κυρίως, σε μεγάλα εκδοτικά κέντρα της εποχής, στη Βενετία και τη Βιέννη, αλλά και στη Λειψία, τη Βούδα και την Πετρούπολη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σχεδιασμός βιβλίων Κατηγορία:Τυπογραφία Κατηγορία:Εκδόσεις
Πλατεία της Αγοράς (Λβιβ)
Υπάρχει μακρά παράδοση που συνδέει τη κατασκευή της πλατείας με τον Πολωνό βασιλιά Καζίμιρ Γ’ τον Μέγα. Αντίθετα σύμφωνα με διάφορα αρχαιολογικά στοιχεία η πλατεία φέρεται να κατασκευάστηκε στη διάρκεια της βασιλείας του Λέοντος Α’ της Γαλικίας.
Περιγραφή της πλατείας
Η πλατεία έχει ορθογώνιο σχήμα με διαστάσεις 142 μ. επί 129 μ. Στη πλατεία βρίσκεται το Δημαρχείο, που χτίστηκε το 1835 από τους αρχιτέκτονες J. Markl and F. Trescher, και ο πύργος του έχει ύψος 65μ. Στις τέσσερις γωνίες της πλατείας υπάρχουν σιντριβάνια, που κατασκευάστηκαν το 1793, πιθανόν σε σχέδια του Hartman Witwer, με αγάλματα του Νεπτούνους, της Ντιάνα, της Αμφιτρίτης και του Άδωνη.
Τα σιντριβάνια και τα αγάλματα
Σε κάθε πλευρά της πλατείας υπάρχουν δύο δρόμοι που βγαίνουν κάθετα στη πλατεία.
Κτίρια της ανατολικής πλευράς
Στη νότια πλευρά της πλατείας βρίσκονται διάφορες κατοικίες όπως η λεγόμενη Βενετική κατοικία (επρόκειτο για τη κατοικία του Βενετού προξένου Αντόνιο Μασσάρι), που είναι χτισμένη σε αναγεννησιακό ρυθμό, η Κατοικία Wening, σε ρυθμό Ροκοκό, στην οποία στεγάστηκαν τα γραφεία της Ένωσης για τον Πολωνικό Πολιτισμό στη γη του Λβιβ, η Κατοικία Gutterer, επίσης σε ρυθμό Ροκοκό, και η Κατοικία των Ubaldinis, που χτίστηκε το 16ο αιώνα από τον πλούσιο εμιγκρέ από τη Φλωρεντία, Ρίπο Ουμπαλντίνι.
Στη δυτική πλευρά υπάρχει μια σειρά από κατοικίες χτισμένες σε αναγεννησιακό ρυθμό όπως η Κατοικία Scholz-Wolf, που χτίστηκε το 1570 για την οικογένεια Scholz-Wolf, η Κατοικία του Γκιεμπλ, όπου το 1707 έμεινε ο Τσάρος Πέτρος ο Μέγας, η Κατοικία Χέπνερ, που χτίστηκε το 1510 από το γιατρό και μέλος του δημοτικού συμβουλίου Pawel Heppner και η Κατοικία Mazanczow, που ανήκε στην οικογένεια Baczewski καθώς και η Κατοικία της Οικογένειας Zipper, μείγμα Μοντερνισμού και Πολωνικής Αναγέννησης, που χτίστηκε το 1923.
Κτίρια της δυτικής πλευράς
right|thumb|170px|Η βόρεια πλευρά της Πλατείας της Αγοράς του Λβιβ Και στη βόρεια πλευρά υπάρχουν κατοικίες: η Κατοικία των Gielazyns, του 1778, και η Κατοικία του Marcin Gronswajer, που ήταν δήμαρχος της πόλης κατά την Εξέγερση του Χμελνίτσκι, στα μέσα του 17ου αιώνα. Επίσης σε αυτή τη πλευρά βρίσκεται ένα κτίριο στο οποίο κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου λειτουργούσε το Atlas Coffehouse που αποτελούσε σημείο συνάντησης καλλιτεχνών όπως ο Μαριάν Χέμαρ (Marian Hemar), ο Μπρούνο Σουλτς (Bruno Schulz), ο Γιαν Κασπρόβιτς (Jan Kasprowicz) και ο Γιόζεφ Βίττλιν (Jozef Wittlin).
Παραπομπές
Κατηγορία:Λβιβ
Ερν (Καλβαντός)
Το Ερν (γαλλικά: Ernes) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ερναί (γαλλικά: Ernais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Εσκοβίλ
Το Εσκοβίλ (γαλλικά: Escoville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Εσκοβιλαί (γαλλικά: Escovillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Βιβλιοθήκη Λουί Νοταρύ
Η Βιβλιοθήκη Πολυμέσων του Μονακό (γαλλικά: Médiathèque de Monaco) είναι μια βιβλιοθήκη που βρίσκεται στο Πριγκιπάτο του Μονακό. Η βιβλιοθήκη ενσωματώνει πολλούς και διαφορετικούς κλάδους και λειτουργεί σε τρεις διαφορετικές τοποθεσίες Λειτουργεί επίσης ως Εθνική Βιβλιοθήκη του Μονακό. Το γραφείο δανεισμού της Βιβλιοθήκης ονομάζεται Bibliothèque Louis Notari (Βιβλιοθήκη Λουί Νοταρύ)
Ίδρυση
Η βιβλιοθήκη ιδρύθηκε το 1909. Μετονομάστηκε το 1980, όταν η βιβλιοθήκη πήρε το όνομα του ποιητή Louis Notari. Έκτοτε, η βιβλιοθήκη επεκτάθηκε και περιλαμβάνει ηλεκτρονικές μορφές εγγραφής, όπως ηχογραφήσεις σε CD και DVD. Από το 2006 η βιβλιοθήκη είναι υπεύθυνη για τη νόμιμη κατάθεση και για τα πνευματικά δικαιώματα και λειτουργεί ως Εθνική Βιβλιοθήκη του Μονακό.
Συλλογές
Οι συλλογές της βιβλιοθήκης περιέχουν περίπου 450.000 τεκμήρια: όπως βιβλία, DVD (8.000 αντίτυπα), CD (πάνω από 30.000 αντίτυπα), γαλλικές και ξένες εφημερίδες και περιοδικά, λεξικά, εγκυκλοπαίδειες, χειρόγραφα, έντυπα και φωτογραφίες, παρτιτούρες και αλληλογραφία.
Πλατεία Κρασίνσκι (Βαρσοβία)
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/ff/Poland-00925_-_National_Library_%2831103382871%29.jpg/230px-Poland-00925_-_National_Library_%2831103382871%29.jpg|μικρογραφία|230x230εσ| Μέρος της Πλατείας Κρασίνσκι μπροστά από το [[Παλάτι Κρασίνσκι, ένα αριστούργημα της πολωνικής μπαρόκ αρχιτεκτονικής]] Η Πλατεία Κρασίνσκι (plac Krasińskich) είναι πλατεία στην κεντρική συνοικία της Βαρσοβίας, στην Πολωνία. Η ίδια η πλατεία βρίσκεται δίπλα στην Παλιά Πόλη της Βαρσοβίας και διαθέτει κτίρια μεγάλης ιστορικής και εθνικής σημασίας.
Ιστορία
Η πλατεία σχηματίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα από την αυλή του Παλατιού Κρασίνσκι. Κατά την εποχή της Πολωνίας του Συνεδρίου, χρησίμευε ως αγορά για μαλλί. Ως αποτέλεσμα, δύο σιδερένια πηγάδια κατασκευάστηκαν το 1823. Το 1838 κατασκευάστηκε το Παλάτι Μπαντένι στην πλατεία. Από τα τέλη του 19ου αιώνα έως το 1939, η πλατεία, μαζί με την οδό Μιοντόβα, χρησίμευαν ως δικαστική περιοχή. Την περίοδο του μεσοπολέμου το Παλάτι Μπαντένι στέγαζε το Εφετείο, ενώ το Παλάτι Κρασίνσκι το Ανώτατο Δικαστήριο. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η πλατεία χρησίμευσε ως ζώνη ασφαλείας μεταξύ του Γκέτο της Βαρσοβίας και του υπόλοιπου τμήματος της πόλης. Εξαιτίας αυτού καταστράφηκαν τα περισσότερα κτίρια στην περιοχή της πλατείας.
Τα ορόσημα στην πλατεία περιλαμβάνουν το Παλάτι Κρασίνσκι, το Μνημείο Εξέγερσης της Βαρσοβίας, το σύγχρονο κτίριο του Ανωτάτου Δικαστηρίου και τον Καθεδρικό Ναό του Πολωνικού Στρατού. Ο κήπος Κρασίνσκι βρίσκεται σε κοντινή απόσταση. Το Παλάτι Μπαντένι που κάποτε βρισκόταν στην πλατεία πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατεδαφίστηκε ολοσχερώς από τους Γερμανούς το 1944.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πλατείες στη Βαρσοβία
Φερνάντο Μπίντι
Ο Φερνάντο Μπίντι (ιταλικά: Fernando Bindi), γεννημένος το 1938 στην Ακουαβίβα, είναι πολιτικός από τον Άγιο Μαρίνο.
Έπειτα από την αποφοίτησή του από το λύκειο το 1957, πραγματοποίησε σπουδές με αντικείμενο τις ανθρωπιστικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια. Έπειτα από την αποφοίτησή του πραγματοποίησε σπουδές με αντικείμενο τη βιβλιοθηκονομία. Στη συνέχεια, έλαβε τίτλο διδακτορικών σπουδών, μετά επαίνων, από το Πανεπιστήμιο του Ουρμπίνο με αντικείμενο τη φιλοσοφία. Το 1966, διορίστηκε ως εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (ιταλικά: scuola media). Μεταξύ του 1972 και, έως τη συνταξιοδότησή του, το 1999, δίδαξε ιστορία και φιλοσοφία σε επίπεδο λυκείου.
Ο Φερνάντο Μπίντι ήταν μέλος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Αγίου Μαρίνου (PDCS). Το 1993, ήταν εκ των ιδρυτών της Λαϊκής Συμμαχίας (AP). Υπήρξε μέλος του κοινοβουλίου του Αγίου Μαρίνου, του Μεγάλου και Γενικού Συμβουλίου, κατά τη διάρκεια των περιόδων μεταξύ 1964 και 1969, καθώς και μεταξύ 1978 και 2008.
Μεταξύ 1986 και 1988, διετέλεσε Υπουργός Επικρατείας (ιταλικά: Deputato per il Territorio, l’Ambiente, l’Agricultura e i Rapporti con A.A.S.P.) στο πλαίσιο της κυβερνητικής συμμαχίας μεταξύ Χριστιανοδημοκρατών (PDCS) και Κομμουνιστών (PCS). Έπειτα από τις γενικές εκλογές του 1988, η κυβερνητική συμμαχία μεταξύ PDCS και PCS συνεχίστηκε, με τον Μπίντι να διατηρεί το αξίωμά του ως Υπουργός Επικρατείας, ωστόσο, υποχρεώθηκε σε παραίτηση στις 20 Φεβρουαρίου 1990. Κατά τη διάρκεια της βραχύβιας 30ής Κυβερνήσεως, διετέλεσε Υπουργός Εργασίας (ιταλικά: Segretario di Stato per il Lavoro e la Cooperazione) μεταξύ της 25ης Ιουνίου και της 16ης Δεκεμβρίου 2002.
Έπειτα από τις εκλογές του Ιουνίου του 2006, ο Μπίντι κατέστη ηγέτης της κοινοβουλευτικής ομάδας του AP. Παράλληλα, υπήρξε μέλος της εξεταστικής επιτροπής σχετικά με την υπόθεση του καζίνο. Τον Δεκέμβριο του 2007, εξελέγη ως αρχηγός κυβερνήσεως. Τον Ιούνιο του 2008, έπειτα από την πολιτική σύμπλευση μεταξύ AP και PDCS, ο Μπίντι παραιτήθηκε ως ηγέτης της κοινοβουλευτικής ομάδας, προτού αποχωρήσει, τον Αύγουστο του ίδιου έτους, ολοκληρωτικά από το κόμμα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέλη του Μεγάλου και Γενικού Συμβουλίου (Άγιος Μαρίνος) Κατηγορία:Υπουργοί Εργασίας (Άγιος Μαρίνος) Κατηγορία:Υπουργοί Επικρατείας (Άγιος Μαρίνος) Κατηγορία:Πολιτικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Πολιτικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Μπολόνια Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Ουρμπίνο Κατηγορία:Πολιτικοί του Αγίου Μαρίνου
Εσκαί-Νοτρ-Νταμ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Εσκαγιέν (γαλλικά: Esquayens).
Εσκαί-συρ-Σελ
Το Εσκαί-συρ-Σελ (γαλλικά: Esquay-sur-Seulles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Εσκαγιέν (γαλλικά: Esquayens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Εσπέν
Το Εσπέν (γαλλικά: Espins) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Εσπινουά (γαλλικά: Espinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ασιατικός γατόπαρδος
Ο ασιατικός γατόπαρδος (Acinonyx jubatus venaticus) είναι ένα κρισίμως απειλούμενο υποείδος του γατόπαρδου, που σήμερα επιβιώνει μόνο στο Ιράν. Προηγουμένως εξαπλωνόταν από την Αραβική Χερσόνησο και την Εγγύς Ανατολή μέχρι την Κασπία Θάλασσα, την έρημο Κιζίλ Κουμ και την Ινδία. Εξαφανίστηκε από αυτές τις περιοχές κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα.
Ο ασιατικός γατόπαρδος επιβιώνει σε προστατευόμενες, άνυδρες περιοχές στο ανατολικό και κεντρικό Ιράν, όπου η ανθρώπινη πληθυσμιακή πυκνότητα είναι πολύ χαμηλή. Ανάμεσα στο 2011 και το 2013, 84 άτομα παρατηρήθηκαν σε 14 διαφορετικές προστατευόμενες περιοχές. Τον Δεκέμβριο του 2017, υπολογίστηκε ότι παραμένουν λιγότερα από 50 άτομα, εξαπλωμένα σε μια περιοχή έκτασης 140,000 km2, στο κεντρικό οροπέδιο του Ιράν. Τον Ιανουάριο του 2022, το Υπουργείο Περιβάλλοντος του Ιράν, ανακοίνωσε ότι μόνο 12 γατόπαρδοι, 9 αρσενικά και 3 θηλυκά, έχουν απομείνει στην χώρα.
Το υποείδος διαφοροποιήθηκε από τους αφρικανικούς πληθυσμούς γατόπαρδου πριν από 32.000 με 67.000 χρόνια. Κατά την διάρκεια της Βρετανικής κυριαρχίας στην Ινδία, το υποείδος αποκαλούνταν κυνηγετική λεοπάρδαλη, καθώς πολλοί Ινδοί ευγενείς κρατούσαν μεγάλους αριθμούς από γατόπαρδους στην αιχμαλωσία και τους χρησιμοποιούσαν για το κυνήγι αντιλόπης.
Εξέλιξη
Τα αποτελέσματα μίας πενταετούς φυλογεωγραφικής μελέτης έδειξαν ότι οι αφρικανικοί και οι ασιατικοί πληθυσμοί του γατόπαρδου διαχωρίστηκαν πριν από 32.000 με 67.000 χρόνια και ότι είναι γενετικά διακριτοί. Κατά την διεξαγωγή της μελέτης λήφθηκαν δείγματα από 94 γατόπαρδους, από άγριους πληθυσμούς από 9 χώρες καθώς και από ζώα σε αιχμαλωσία και από μουσειακά δείγματα, από τα οποία εξήχθη και αναλύθηκε το Μιτοχονδριακό DNA. Ο πληθυσμός στο Ιράν θεωρείται αυτόχθων, μονοφυλετικός και ο τελευταίος αντιπρόσωπος του ασιατικού υποείδους.
Χαρακτηριστικά
Ο ασιατικός γατόπαρδος έχει γούνα καφέ χρώματος, η οποία είναι περισσότερο σκούρα στην ράχη και στο πάνω μέρος του κεφαλιού και ανοιχτότερης απόχρωσης στα υπόλοιπα μέρη του σώματος. Το τρίχωμα του είναι διάσπαρτο με μαύρες κηλίδες, οι οποίες είναι διατεταγμένες σε γραμμές στο κεφάλι και στον λαιμό του, αλλά διασπείρονται ακανόνιστα στο υπόλοιπο σώμα του. Το τρίχωμα και η χαίτη του είναι κοντύτερα από τα αφρικανικά υποείδη. Το σώμα ενός ενήλικου ασιατικού γατόπαρδου έχει μήκος 112 - 115 εκατοστά και η ουρά του φτάνει τα 66 - 84 εκατοστά σε μήκος. Παρουσιάζει φυλετικό διμορφισμό, καθώς τα αρσενικά είναι ελαφρώς μεγαλύτερα σε μέγεθος από τα θηλυκά.
Κατανομή και ενδιαίτημα
Ο γατόπαρδος ευδοκιμεί σε ανοιχτές, ημι-άνυδρες εκτάσεις με αφθονία θηραμάτων. Σήμερα απαντά αποκλειστικά σε ερημικές εκτάσεις του ανατολικού Ιράν, οι οποίες αποτελούν τμήματα των επαρχιών Κερμάν, Χορασάν, Σεμνάν, Γιαζντ, Μαρκαζί και Τεχεράνης. Οι περισσότεροι γατόπαρδοι ζουν σε καταφύγια άγρια ζωής, όπως το Εθνικό Πάρκο Καβίρ και το Εθνικό Πάρκο Χαρ Τουράν.
Ιστορικό εύρος
Στο Ιράκ ζούσε στην έρημα δυτικά της Μπάσρα, τελευταία φορά παρατηρήθηκε στην χώρα το 1991, όταν ένα άτομο σκοτώθηκε σε σύγκρουση με αυτοκίνητο. Στην Χερσόνησο του Σινά τελευταία φορά δύο άτομα δύο γατόπαρδοι παρατηρήθηκαν το 1946. Στην Αραβική Χερσόνησο ζούσε σε ερημικές περιοχές της Σαουδικής Αραβίας, όπου οι τελευταίοι δύο γατόπαρδοι σκοτώθηκαν από κυνηγούς στην Επαρχία Χαΐλ και του Κουβέιτ, μέχρι το 1974. Στην Υεμένη παρατηρήθηκε για τελευταία φορά το 1963, κοντά στα σύνορα με το Ομάν. Στο Ομάν ζούσε στα όρη Ντοφάρ, όπου ο τελευταίος γατόπαρδος της χώρας σκοτώθηκε από κυνηγούς το 1977.
Στην Κεντρική Ασία, το ανεξέλεγκτο κυνήγι, οι ακραίες κλιματικές συνθήκες και η μετατροπή της στέπας σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις οδήγησαν στην ραγδαία πτώση του πληθυσμού του γατόπαρδου. Ήδη από την δεκαετία του 1930, το εύρος του είχε περιοριστεί στην Χερσόνησο Μανγκισλάκ, στις όχθες της Κασπίας Θάλασσας. Τελευταία φορά παρατηρήθηκε στην περιοχή το 1983, σε μια πεδιάδα ανάμεσα στους ποταμούς Χάρι και Μαργκάμπ, στο Τουρκμενιστάν. Ρόλο στην εξαφάνιση του από την περιοχή μπορεί να έπαιξε και ένας φράχτης που στήθηκε στα σύνορα Ιράν-Σοβιετικής Ένωσης, ο οποίος απομόνωσε τους δύο πληθυσμούς.
Στην Ινδία, ο γατόπαρδος απαντούσε στις επαρχίας Ρατζπουτάνα, Παντζάμπ και Σιντ στον βορρά και στο Οροπέδιο Ντέκκαν, στις όχθες του ποταμού Γάγγη, στον νότο. Επίσης απαντούσε σε ερημικές περιοχές του Γκουτζαράτ, στην κεντρική Ινδία. Ο αυτοκράτορας Ακμπάρ ο Μέγας, ο οποίος έζησε τον 16ο αιώνα, ήταν λάτρης του κυνηγιού με γατόπαρδους, τους οποίους χρησιμοποιούσε για την καταδίωξη ινδικής αντιλόπης και ινδικής γαζέλας. Σε ιστορικές πηγές αναφέρεται ότι είχε υπό την ιδιοκτησία του 1000 γατόπαρδους, ωστόσο αυτός ο αριθμός πιθανότατα είναι υπερβολικός, καθώς δεν έχουν βρεθεί εγκαταστάσεις, οι οποίες μπορούσαν να φιλοξενήσουν τόσα πολλά ζώα. Η παγίδευση ενήλικων γατόπαρδων, οι οποίοι είχαν ήδη αποκτήσει κυνηγετικές ικανότητες στην άγρια φύση, για να χρησιμοποιηθούν είναι άλλος ένας λόγος που συνέβαλε στην εξαφάνιση του είδους από την Ινδία. Αναπαραγωγή ασιατικών γατόπαρδων στην αιχμαλωσία έχει καταγραφεί μόνο μία φορά στην ιστορία. Στις αρχές του 20ου αιώνα, οι άγριοι ασιατικοί γατόπαρδοι ήταν ήδη τόσο σπάνιοι στην Ινδία, που οι Ινδοί πρίγκηπες εισήγαγαν γατόπαρδους από την Αφρική, ώστε να τους χρησιμοποιήσουν για κυνήγι. Τρεις από τους τελευταίους γατόπαρδους την Ινδίας σκοτώθηκαν από τον Μαχαραγιά της Σουργκούτζα το 1948. Ο τελευταίος γατόπαρδος που εθεάθη στην χώρα ήταν ένα θηλυκό, που παρατηρήθηκε στο βορειοδυτικό τμήμα της πολιτείας Τσατίσγκαρ το 1951.
Οικολογία και συμπεριφορά
Ο ασιατικός γατόπαρδος συναντάται συχνότερα κατά την διάρκεια της ημέρας και κοντά σε πηγές νερού. Πιστεύεται ότι είναι περισσότερο ενεργός την μέρα, όταν και το θήραμα του είναι δραστήριο. Φωτογραφικά δεδομένα που λήφθηκαν ανάμεσα 2009 και το 2011 υποδεικνύουν ότι οι γατόπαρδοι ταξιδεύουν μεγάλες αποστάσεις. Ένα θηλυκό καταγράφηκε σε δύο προστατευόμενες περιοχές, οι οποίες απέχουν 150 χιλιόμετρα μεταξύ τους, για να φτάσει από την μία στην άλλη έπρεπε να διασχίσει δύο αυτοκινητόδρομους και μια σιδηροδρομική γραμμή. Τα τρία αρσενικά αδέρφια της καταγράφηκαν σε τρεις προστατευόμενες περιοχές, γεγονός που υποδεικνύει ότι η επικράτεια του κάθε ζώου καταλαμβάνει πολλά τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Ο ασιατικός γατόπαρδος κυνηγά μεσαίου μεγέθους φυτοφάγα ζώα. Η λίστα με τα θηράματα του περιλαμβάνει την ινδική γαζέλα, το μουφλόν, το αγριοκάτσικο και τον λαγό.
Τα θηλυκά γεννούν ένα με τέσσερα νεογνά, καθ' όλη την διάρκεια του έτους. Η επιτυχία της αναπαραγωγής εξαρτάται από την διαθεσιμότητα τροφής. Τον Οκτώβριο του 2013, ένα θηλυκό με τέσσερα νεογνά φωτογραφήθηκε στο Εθνικό Πάρκο Χαρ Τουράν. Τον Δεκέμβριο του 2015, πέντε ενήλικα και τρία νεογνά παρατηρήθηκαν στο ίδιο πάρκο.
Απειλές
Ο ασιατικός γατόπαρδος έχει χαρακτηριστεί ως κρισίμως απειλούμενο είδος από τον Κόκκινο κατάλογος της IUCN, από το 1996. Με το ξέσπασμα της Ιρανικής Επανάστασης το 1979, η προσπάθειες διατήρησης της άγριας ζωής διακόπηκαν για πολλά έτη, με αποτέλεσμα οι ντόπιοι κάτοικοι να κυνηγούν τους γατόπαρδους και το θήραμα τους ανεξέλεγκτα. Ο πληθυσμός της γαζέλας μειώθηκε δραματικά σε πολλές περιοχές και οι γατόπαρδοι εξαναγκάστηκαν να καταφύγουν σε απομονωμένες ορεινές περιοχές.
Η μείωση του αριθμού της γαζέλας, το κυνήγι, η αλλαγή χρήσεων γης, η υποβάθμιση και ο κατακερματισμός του ενδιαιτήματος και η ερημοποίηση συνέβαλλαν στην πτώση του πληθυσμού του γατόπαρδου. Άλλη μια απειλή για το είδος είναι η υπερβόσκηση και οι συγκρούσεις με κτηνοτρόφους. Οι βοσκοί εκτόπισαν τον γατόπαρδο και τα θηράματα του από το φυσικό τους περιβάλλον καθώς μπήκαν σε καταφύγια άγριας ζωής με τα κοπάδια τους Το 2008 ένας κτηνοτρόφος κυνήγησε ένα θηλυκό γατόπαρδο με δύο νεογνά με την μηχανή του, μέχρι που ένα από τα μικρά κατάρρευσε από την εξάντληση. Ο κτηνοτρόφος το αιχμαλώτισε και το κράτησε αλυσοδεμένο στο σπίτι του για δύο εβδομάδες, μέχρι που διασώθηκε από υπαλλήλους του Ιρανικού Υπουργείου Περιβάλλοντος. Πολλοί κτηνοτρόφοι σκοτώνουν τους γατόπαρδους για να προστατεύσουν τα κοπάδια τους. Τα κοπάδια επίσης συνοδεύονται από μεγάλους ποιμενικούς σκύλους, οι οποίοι σκότωσαν πέντε γατόπαρδους ανάμεσα στο 2013 και το 2016.
Η εξορυκτική δραστηριότητα και η κατασκευή δρόμων αποτελούν άλλη μια απειλή για την επιβίωση του είδους. Ορυχεία γαιάνθρακα, χαλκού και σιδήρου έχουν αναπτυχθεί σε τρεις περιοχές εντός του εύρους του γατόπαρδου στο ανατολικό Ιράν. Η κατασκευή δρόμων και η υψηλή κίνηση απειλούν το είδος και το κάνουν ευκολότερα διαθέσιμο σε λαθροκυνηγούς. Οι συνοριακές περιοχές του Ιράν με το Πακιστάν και το Αφγανιστάν αποτελούν σημείο διέλευσης ενόπλων κακοποιών και λαθρεμπόρων οπίου, οι οποίοι περνούν μέσα από το ενδιαίτημα του γατόπαρδου. Η παρουσία εγκληματιών καθιστά δυσκολότερη την προστασία του είδους από την κυβέρνηση του Ιράν. Ανάμεσα στο 2007 και το 2011, έξι γατόπαρδοι και δώδεκα γαζέλες σκοτώθηκαν στην Επαρχία Γιάζντ ύστερα από σύγκρουση με τροχοφόρα οχήματα. Το οδικό δίκτυο αποτελεί μεγάλη απειλή για το είδος, καθώς κατακερματίζει το ενδιαίτημα του και εξαναγκάζει τους γατόπαρδους να διαβούν πολυσύχναστους δρόμους όταν αναζητούν τροφή. Περιβαλλοντικές οργανώσεις προσπάθησαν τα σταματήσουν την διάνοιξη αυτοκινητόδρομου μέσα από μια προστατευόμενη περιοχή, αλλά χωρίς επιτυχία.
Προσπάθειες διατήρησης
Τον Σεπτέμβριο του 2001, σε συνεργασία με το πρόγραμμα «Διατήρηση του Ασιατικού Γατόπαρδου και του Ενδιαιτήματος του» ξεκίνησε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος του Ιράν, σε συνεργασία με το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη και τη Διεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN). Το 2007, προσωπικό του Υπουργείου Περιβάλλοντος του Ιράν τοποθέτησαν κολλάρα με πομπό ανίχνευσης σε γατόπαρδους που παγίδευσαν, και οι κινήσεις τους παρακολουθήθηκαν με την χρήση GPS. Ωστόσο, οι διεθνείς κυρώσεις που έχουν επιβληθεί στο Ιράν, καθιστούν δύσκολη την εισαγωγή ηλεκτρονικού εξοπλισμού στην χώρα.
Μερικά ορφανά νεογνά γατόπαρδου έχουν μεγαλώσει στην αιχμαλωσία, όπως ένα αρσενικό με το όνομα Μαρίτα, το οποίο πέθανε σε ηλικία 9 ετών το 2003. Ξεκινώντας από το 2006, Η ημέρα του θανάτου του, 31 Αυγούστου, ορίστηκε ως η εθνική ημέρα διατήρησης του γατόπαρδου, η οποία έχει ως στόχο την ενημέρωση του κοινού για τα προγράμματα διατήρησης.
Το 2014, η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Ιράν ανακοίνωσε ότι οι φανέλες που θα φορέσουν οι παίκτες της στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2014 και στο Ασιατικό Κύπελλο του 2015 θα είναι αποτυπωμένα με εικόνες του ασιατικού γατόπαρδου προκειμένου να επιστήσουν την προσοχή του κοινού στις προσπάθειες διατήρησης του είδους. Τον Μάιο του 2015, το Υπουργείο Περιβάλλοντος του Ιράν ανακοίνωσε το σχέδιο του να πενταπλασιάσει το πρόστιμο που θα επιβάλλεται σε όσους σκοτώσουν παράνομα γατόπαρδο, το οποίο πλέον θα ορίζεται στα 100 εκατομμύρια τομάν, ποσό που αντιστοιχεί σε 2460 ευρώ. Τον Σεπτέμβριο του 2015, η αεροπορική εταιρία Meraj Airlines ανακοίνωσε ότι θα διακοσμήσει τον στόλο της με εικόνες του ασιατικού γατόπαρδου, προκειμένου να ευαισθητοποιήσει το κοινό σχετικά με τις προσπάθειες διατήρησης. Ιρανοί αξιωματούχοι έχουν συζητήσει την κατασκευή σημείων διέλευσης άγριας ζωής σε αυτοκινητόδρομους, για τη μείωση του αριθμού των θανάτων από τροχαία ατυχήματα.
Το 2014, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Μποένος Άιρες προσπάθησαν να κλωνοποιήσουν τον ασιατικό γατόπαρδο, το έμβρυο δεν κατάφερε να επιβιώσει.
Σχέδια επανεισαγωγής στην φύση
Η κυβέρνηση της Ινδίας σχεδιάζει την επανεισαγωγή του γατόπαρδου στην χώρα, 7 δεκαετίες μετά την εξαφάνιση τους. Η IUCN έχει εγκρίνει μια μελέτη βιωσιμότητας, η οποία θα επιτρέψει την επανεισαγωγή του είδους, υπό την επίβλεψη της IUCN, μόνο και εάν οι λόγοι που οδήγησαν στην εξαφάνιση του έχουν εξαλειφθεί. Ο τότε υπουργών περιβάλλοντος και δασών της Ινδίας, Τζαιράμ Ραμές, σε ομιλία του στο Συμβούλιο των Κρατιδίων ανέφερε «Ο γατόπαρδος είναι το μοναδικό ζώο που έχει εξαφανιστεί από την Ινδία τα τελευταία 100 χρόνια, πρέπει να τους εισάγουμε από το εξωτερικό και τους επιτρέψουμε να πολλαπλασιαστούν ξανά». Μέλη του Ινστιτούτου Άγριας Ζωής της Ινδίας πρότειναν την εισαγωγή αφρικανικών γατόπαρδων από την Ναμίμπια, την αναπαραγωγή τους στην αιχμαλωσία και την απελευθέρωση των απογόνων τους στην φύση.
Τον Σεπτέμβριο του 2009, βιολόγοι, αντιπρόσωποι από το Ινστιτούτο Άγριας Ζωής της Ινδίας και Ινδοί πολιτικοί συμμετείχαν σε συνέδριο σχετικά με την επανεισαγωγή του γατόπαρδου στην Ινδία. Αποφασίστηκε η εκπόνηση μιας μελέτης βιωσιμότητας, η οποία θα διερευνήσει 10 πιθανές τοποθεσίες στα κρατίδια Ρατζαστάν, Γκουτζαράτ, Μαντία Πραντές, Ούταρ Πραντές και Τσατίσγκαρ, τα οποία θα μπορούσαν να αποτελέσουν πιθανά ενδιαιτήματα του ζώου. Προσδοκάται ότι τα έσοδα από τον τουρισμό στα καταφύγια άγρια ζωής που θα φιλοξενήσουν τους γατόπαρδου, μπορούν να ενισχύσουν την βιωσιμότητα του εγχειρήματος. Το 2012, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας ανέστειλε όλες τις προσπάθειες εισαγωγής γατόπαρδων από την Αφρική, όταν προέκυψαν νέα γενετικά στοιχεία που υποδεικνύουν ότι το ασιατικό και αφρικανικό υποείδος διαχωρίστηκαν πριν από 32.000 με 67.000 χρόνια. Η κυβέρνηση προσπάθησε να αναβιώσει το πρόγραμμα το 2014, αλλά χωρίς επιτυχία. Ωστόσο, τον Ιανουάριο του 2022, το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Δασών και Κλιματικής Αλλαγής της Ινδίας ανακοίνωσε ότι 50 αφρικανικοί γατόπαρδοι θα επανεισαχθούν στην Ινδία μέσα στα επόμενα 5 έτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αιλουρίδες Κατηγορία:Πανίδα του Ιράν
Μπενζαμέν Μεντί
Ο Μεντί ξεκίνησε την καριέρα του από τη Χάβρη, παίζοντας για την πρώτη ομάδα το 2011. Το 2013 αποκτήθηκε από την Μαρσέιγ, και παρέμεινε στο σύλλογο για τρία χρόνια πριν αποκτηθεί από τη Μονακό, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα το 2016-17. Το καλοκαίρι του 2017 αποκτήθηκε από τη Μάντσεστερ Σίτι για 52 εκατομμύρια λίρες, που αποτελούσε τότε ρεκόρ για μεταγραφή αμυντικού. Στη συνέχεια κατέκτησε την Πρέμιερ Λιγκ την πρώτη του χρονιά στο σύλλογο.
Ο Μεντί πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών της Γαλλίας, ενώ νωρίτερα ήταν μέλος των εθνικών Κ-16, Κ-17, Κ-18, Κ-19 και Κ-21. Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας που εκπροσώπησε τη Γαλλία στο Μουντιάλ 2018, το οποίο και κατέκτησε.
Στις 26 Αυγούστου 2021 κρίθηκε προφυλακιστέος για διάπραξη τεσσάρων βιασμών και μίας σεξουαλικής παρενόχλησης, με αποτέλεσμα να παυθεί από τη Μάντσεστερ Σίτι μέχρι την διερεύνηση της υποθέσης. Στις 14 Ιουλίου Ανατροπή δεδομένων στην υπόθεση του Μεντί: Κρίθηκε αθώος για βιασμό! Ο Μπεντζαμέν Μεντί κρίθηκε αθώος από το δικαστήριο μετά από πρόταση του εισαγγελέα, τόσο για βιασμό όσο και για απόπειρα.Θετικά είναι τα τελευταία νέα για τον Μπεντζαμέν Μεντί, ο οποίος πριν από λίγη ώρα κρίθηκε αθώος από το δικαστήριο του Τσέστερ, τόσο για βιασμό όσο και για απόπειρα. Ο Γάλλος αμυντικός είχε κατηγορηθεί για βιασμό 24χρονης κοπέλας σε έπαυλη στο Τσεσάιρ τον Οκτώβριο του 2020, αλλά και για ότι προσπάθησε να κάνει κάτι ανάλογη σε μία 29χρονη στο σπίτι του, λίγους μήνες αργότερα. Ο Μεντί είχε αρνηθεί κατηγορηματικά όλες τις κατηγορίες, λέγοντας πως όλες οι πράξεις ήταν συναινετικές, ενώ πριν μερικούς μήνες είχε αθωωθεί και για σεξουαλικά αδικήματα σε βάρος αρκετών γυναικών.Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της δίκης, ο πρώην παίκτης της Μάντσεστερ Σίτι, ο οποίος έχει μείνει ελεύθερος από τους «πολίτες», εξήγησε στον εισαγγελέα τι συνέβη, λέγοντας, μεταξύ άλλων, πως δεν θα ανάγκαζε ποτέ κάποια γυναικά να συνευρεθεί ερωτικά μαζί του. Πλέον, η απόφαση αυτή ανοίγει τον δρόμο να επιστρέψει στην ενεργό δράση μετά από σχεδόν δύο χρόνια, μετά την αναμέτρηση της Μάντσεστερ Σίτι κόντρα στην Τότεναμ, τον Αύγουστο του 2021.
Στης 18 Ιουλίου του 2023 η γαλλική ομάδα Λοριάν ανακοίνωσε ότι απέκτησε ως ελεύθερο τον Μεντί, ο οποίος υπέγραψε διετές συμβόλαιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λε Αβρ ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Καταζίνα Γκροχόλα
Η Καταζίνα Γκροχόλα (πολωνικά: Katarzyna Grochola) (18 Ιουλίου 1957) είναι Πολωνή συγγραφέας και δημοσιογράφος.
Βιογραφία
Η Γκροχόλα γεννήθηκε στο Κροτόσιν της Πολωνίας. Η μητέρα της ήταν ειδική στις πολωνικές σπουδές και ο πατέρας της ήταν δικηγόρος. Τελείωσε το σχολείο γραμματικής του Γιούλιους Σουοβάτσκι στη Βαρσοβία. Πάντα ήθελε να γίνει συγγραφέας, αλλά μέχρι τη στιγμή που άρχισε να γράφει, δούλεψε ως υπάλληλος νοσοκομείου, σύμβουλος γραφείου γάμου και βοηθός ζαχαροπλάστης. Συνεργάστηκε με περιοδικά όπως το Jestem και το Poradnik domowy. Η Γκροχόλα έχει μια κόρη που την λένε Ντορότα Σελονγκόφσκα, η οποία είναι δημοσιογράφος και έναν εγγονό, τον Αντόνι. Συμμετείχε στην 11η έκδοση του Dancing with the Stars, που μεταδόθηκε από το κανάλι TVN και μαζί με τον χορευτή της, Γιαν Κλίμεκ, κατέλαβε την τρίτη θέση. Στην Πολωνία, τα βιβλία της ήταν αρκετά δημοφιλή και πούλησαν χιλιάδες αντίτυπα. Η συλλογή των ιστοριών της Γκροχόλα, Podanie o miłość (Αίτηση για αγάπη), μεταφράστηκε στα ρωσικά και το μυθιστόρημά της, Nigdy w Życiu! (Ποτέ στην ζωή μου!), στα ρωσικά, γερμανικά και σλοβακικά. Το Nigdy w Życiu! διαφημίστηκε ως η Πολωνή Μπρίτζετ Τζόουνς, αλλά αντιμετωπίστηκε με πολύ καλή λογοτεχνική κριτική. Η συγγραφέας κατηγορήθηκε ότι προσέκρουσε σε χαμηλά γούστα και αντιγράφει δυτικά μοτίβα, ωστόσο η εμπορική επιτυχία αυτού του βιβλίου (καθώς και των ακόλουθων βιβλίων της) απέδειξε πόσο μεγάλη είναι η ζήτηση στην Πολωνία για μια τόσο ελκυστική δημοφιλή βιβλιογραφία. Επιπλέον, το Nigdy w Życiu!, ο πρώτος τόμος της σειράς «Żaby i Anioły» («Βάτραχοι και Άγγελοι»), ήταν το μεγαλύτερο μπεστ σέλερ μεταξύ των πολωνικών βιβλίων το 2001. Τον Φεβρουάριο του 2004 κυκλοφόρησε μια ταινία με τον ίδιο τίτλο υπό τη σκηνοθεσία του Ρίσαρντ Ζατόρσκι, με τη Ντανούτα Στένκα να πρωταγωνιστεί ως Γιουντίτα. Ο δεύτερος τόμος που δημοσιεύτηκε το 2002, Serce na temblaku, απέφερε τεράστια επιτυχία. Το τρίτο μέρος της σειράς, με τίτλο Ja wam pokażę προσαρμόστηκε επίσης στην οθόνη - αυτή τη φορά ο κύριος ρόλος απεικονίστηκε από την Γκραζίνα Βόλστσακ.
Η Καταζίνα Γκροχόλα είναι επίσης αρθρογράφος και συν-συγγραφέας εκ των πιο δημοφιλών πολωνικών τηλεοπτικών σειρών, των M jak miłość και Na dobre i na złe Το Osobowość Ćmy, ένα μυθιστόρημα που κυκλοφόρησε στις 15 Απριλίου 2005, ήταν το πρώτο βιβλίο που εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο της Γκροχόλα, Wydawnictwo Autorskie.
Βραβεία
Η Καταζίνα Γκροχόλα έλαβε 4 βραβεία για τα έργα της Pozwól mi odejść και Kot mi schudł στον δραματικό διαγωνισμό Tespis 2000. Επίσης ένα από τα μυθιστορήματά της, το Nigdy w życiu!, έλαβε βραβείο στο διαγωνισμό του βιβλιοπωλείου Empik το 2001 και το 2002 και το Zielone drzwi υποδέχθηκε ως Bestseller του 2010.
Πιτ Μπουλ
Πιτ Μπουλ είναι η κοινή ονομασία για έναν συγκεκριμένο τύπο σκύλων. Τυπικές φυλές στη Βόρεια Αμερική συχνά θεωρούνται τύπου Pit Bull, συμπεριλαμβανομένου του Αμερικανικού Πιτ Μπουλ Τεριέ, του Αμερικανικού Σταφορντσάιρ Τεριέ, του Αμερικανικού Μπούλι και του Σταφορντσάιρ Μπουλ Τεριέ. Το Αμερικανικό Μπουλντόγκ και το Μπουλ Τεριέ συμπεριλαμβάνονται επίσης μερικές φορές. Πολλά από αυτά τα σκυλιά εκτράφηκαν ως σκυλιά μαχητές από διασταυρώσεις με σκύλους τύπου Μπουλντόγκ και Τεριέ. Αφού πλέον τα αιματηρά σπορ απαγορεύτηκαν, αυτά τα σκυλιά χρησιμοποιήθηκαν ως κυνηγοί στις Ηνωμένες Πολιτείες για να πιάνουν ημι-άγρια βοοειδή και γουρούνια, να κυνηγούν και να κατευθύνουν κοπάδια ζώων, αλλά και ως οικογενειακοί σύντροφοι. Αν και μερικοί ιδιοκτήτες εξακολουθούν να τα εκτρέφουν και να τα χρησιμοποιούν για παράνομες κυνομαχίες. Η πρακτική αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα, αλλά είναι παράνομη σε πολλές χώρες.
Ιστορία
Τα Πίτμπουλ δημιουργήθηκαν από προσεκτική εκτροφή τεριέ μαζί με μπουλντόγκ για να δημιουργηθεί ένας σκύλος που θα έχει την προθυμία και την ευκινησία του τεριέ με τη δύναμη του μπουλντόγκ. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, αυτά τα σκυλιά χρησιμοποιήθηκαν σε αιματηρά σπορ όπως οι σκυλοταυρομαχίες, οι αρκουδομαχίες και οι κοκορομαχίες. Αυτά τα αιματηρά σπορ επίσημα εξαλείφθηκαν το 1835 καθώς η Βρετανία άρχισε να αναπτύσσει νόμους περί της καλής διαβίωσης των ζώων. Καθώς οι κυνομαχίες ήταν πιο εύκολο να οργανωθούν και πολύ πιο εύκολο να κρυφτούν από το νόμο σε αντίθεση με τις σκυλοταυρομαχίες και τις αρκουδομαχίες, οι υποστηρικτές των αιματηρών σπορ στράφηκαν στις κυνομαχίες που ήταν πια σκύλος-εναντίον-σκύλος. Οι κυνομαχίες ήταν και αιματηρό σπορ αλλά και κάποιοι το θεωρούσαν και "παιχνίδι τύχης" καθώς πόνταραν λεφτά πάνω στα σκυλιά που θα πάλευαν. Για δεκαετίες αργότερα, οι κυνομαχίες πήραν κρυφά μέρος σε μικρές περιοχές της Βρετανίας και της Αμερικής.
Τα Πιτ Μπουλ είναι κατά κάποιο τρόπο και σκυλιά συντροφιάς, και σκυλιά της αστυνομίας αλλά και σκυλιά θεραπείας. Τα Πιτ Μπουλ είναι στην πλειοψηφία των σκυλιών που αγωνίζονται σε παράνομες κυνομαχίες στην Αμερική. Επιπλέον η αστυνομία αναφέρει ότι τα σκυλιά αυτά χρησιμοποιούνται για φαύλους σκοπούς όπως την φύλαξη παράνομων επιχειρήσεων ναρκωτικών ουσιών, χρήση ενάντια της αστυνομίας και ως σκυλιά επίθεσης.
Σε μια προσπάθεια για την καταπολέμηση της κακής φήμης των σκύλων τύπου Πιτ Μπουλ η Εταιρεία για την Πρόληψη της Βίας κατά των Ζώων του Σαν Φρανσίσκο μετονόμασε τα Πιτ Μπουλ τεριέ ως "Τεριέ Αγ. Φράνσις", έτσι ώστε να είναι πιο πιθανό για τους ανθρώπους να τα υιοθετήσουν. 60 σκυλιά με ελεγμένη ιδιοσυγκρασία υιοθετήθηκαν, μέχρι που το πρόγραμμα αυτό σταμάτησε διότι μερικά από τα πρόσφατα υιοθετημένα Πιτ Μπουλ σκότωσαν γάτες. Το Κέντρο Φροντίδας και Ελέγχου των ζώων της Νέας Υόρκης δοκίμασε μια παρόμοια προσέγγιση το 2004, μετονομάζοντας τα Πιτ Μπουλ σε "Νιου Γιόρκις" αλλά εγκατέλειψε σύντομα την ιδέα για να μην αντιμετωπίσει την κοινή γνώμη του κόσμου.
Επιθέσεις
Τα Πιτ Μπουλ είναι μακράν η πιο επικίνδυνη και επιθετική φυλή στον κόσμο. Σκυλιά τύπου Πιτ Μπουλ είναι υπεύθυνα για 22 θανάτους το έτος 2014 στις Ηνωμένες Πολιτείες και για πολλούς τραυματισμούς. Απαιτούν εκτεταμένη και σωστή εκπαίδευση για την πρόληψη των επιθετικών ξεσπασμάτων. Πολλές χώρες έχουν επίσης απαγορέψει αυτήν την εξαιρετικά επιθετική ράτσα σκύλου.
Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 1991, βρήκε ότι το 94% των επιθέσεων σε παιδιά από Πιτ Μπουλ ήταν απρόκλητες. Το ποσοστό αυτό είναι σημαντικά υψηλότερο από εκείνο των άλλων φυλών, το οποίο είναι κατά μέσο όρο 43%. Σκυλιά τύπου Πιτ Μπουλ επιτίθενται τις περισσότερες φορές και σκοτώνουν μικρότερα κατοικίδια χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο, είναι επίσης ένας από τους λόγους που τα Πιτ Μπουλ έχουν απαγορευτεί σε πολλές χώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυλές σκύλων
Μποντ
Η αγγλική λέξη Μποντ (bond), που σημαίνει «δεσμός, ομόλογο», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:
Εσόν (Καλβαντός)
Το Εσόν (γαλλικά: Esson) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Εσοναί (γαλλικά: Essonais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
NGC 6052
Το NGC 6052 είναι ζεύγος γαλαξιών στον αστερισμό Ηρακλή. Ανακαλύφθηκε στις 11 Ιουνίου του 1784 από τον Ουίλιαμ Χέρσελ. Περιγράφηκε ως "αχνό, αρκετά μεγάλο και ακανόνιστα στρογγυλό" από τον Γιόχαν Ντράιερ, συντάκτη του Νέου γενικού αστρονομικού καταλόγου.
Τα δύο συστατικά του NGC 6052 ορίζονται ως NGC 6052A και NGC 6052B, αντίστοιχα. Προσελκυόμενα από την βαρύτητα μεταξύ τους, έχουν συγκρουστεί και αλληλεπιδρούν το ένα με το άλλο. Το ζεύγος NGC 6052 βρίσκεται επί του παρόντος σε προχωρημένο στάδιο συγχώνευσης, όπου το σχήμα των δύο γαλαξιών δεν είναι σαφώς καθορισμένο.
Εστρέ-λα-Καμπάνι
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών 2017–18
Το Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών 2017–18 διοργανώθηκε από την Παγκύπρια Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (Π.Ο.ΕΠ.Α) με τη συμμετοχή 9 ομάδων. Διεξήχθη σε δύο φάσεις, την κανονική περίοδο και τα πλέι οφ. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η Ε.Ν. Κυθραίας, η οποία ανέβηκε στην Α΄ Κατηγορία μαζί με την δευτεραθλήτρια ομάδα του Α.Π.Ο.Π. Παλαιχωρίου. Στη Γ΄ Κατηγορία υποβιβάστηκε ο Α.Μ.Σ. Άρης Λεμεσού και η Ασπίδα Δασούπολης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση το 2017 Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση το 2018
Ουισάμ Μπεν Γιεντέρ
Ο Ουισάμ Μπεν Γιεντέρ (γαλλικά: Wissam Ben Yedder, 12 Αυγούστου 1990) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός με την Μονακό και την εθνική ομάδα της Γαλλίας.
Ξεκίνησε την καριέρα του από την ερασιτεχνική Αλφορβίλ και το 2010 αποκτήθηκε από την Τουλούζη και σκόραρε 71 γκολ σε 174 παιχνίδια, ξεπερνώντας τον Αντρέ-Πιερ Ζινιάκ ως ο κορυφαίος σκόρερ της ομάδας τον 21ο αιώνα. Αποκτήθηκε από τη Σεβίλλη για 9 εκατομμύρια ευρώ το 2016 και σκόραρε 70 γκολ σε 138 αγώνες σε τρεις σαιζόν. Ακολούθως αποκτήθηκε από τη Μονακό για 40 εκατομμύρια ευρώ και τη σαιζόν 2019-20 αναδείχθηκε σε πρώτο σκόρερ της Λιγκ 1.
Σε διεθνές επίπεδο, ο Μπεν Γιεντέρ εκπροσώπησε τη Γαλλία στην Κ-21 και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική Γαλλίας το Μάρτιο του 2018. Έχει 8 συμμετοχές και 2 γκολ με το εθνόσημο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι τυνησιακής καταγωγής Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΖΑ Αλφορβίλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τουλούζ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμπιονά Νασιονάλ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμπιονά Νασιονάλ 3 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ
Ετερβίλ
Το Ετερβίλ (γαλλικά: Éterville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ετερβιλαί (γαλλικά: Étervillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μπρους Γουέιν (Εκτεταμένο Σύμπαν της DC)
Ο Μπρους Γουέιν, γνωστός και με το υπερηρωϊκό ψευδώνυμό του Batman, είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας στο Εκτεταμένο Σύμπαν της DC (DCEU), βασισμένο στον ομώνυμο χαρακτήρα των DC Comics. Τον υποδύεται ο Μπεν Άφλεκ, και έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην ταινία του Ζακ Σνάιντερ Batman v Superman: Η Αυγή της Δικαιοσύνης (2016), και εμφανίστηκε επίσης στις ταινίες Ομάδα Αυτοκτονίας (2016), Justice League (2017) (και την αρχική έκδοση του 2021) και The Flash (2023). Σε αυτό το σύμπαν, ο Μπρους είναι Batman για 20 χρόνια πριν αντιμετωπίσει τον Superman, και παρόλο που δεν τα πήγαιναν καλά στην αρχή, τα βρίσκουν, και ο Batman ξεκινάει την Λεγεώνα της Δικαιοσύνης προς τιμήν του, αφού θυσιάστηκε για να νικήσει τον Doomsday. Η Λεγεώνα της Δικαιοσύνης υπό αρχηγεία του Μπρους, πολεμάει για να σταματήσει τον Steppenwolf από το να συλλέξει και τα τρία Μητρικά Κουτιά και να καταστρέψει την Γη μαζί με τον αρχηγό του, Ντάρκσαϊντ, αναστήνοντας τον Superman για να τους βοηθήσει.
Αυτή η εκδοχή του Batman είναι η πέμπτη εκδοχή του χαρακτήρα που εμφανίζεται στον κινηματογράφο, αλλά η πρώτη που αλληλοεπιδράει με τους υπόλοιπους υπερήρωες της DC. Παρά την αρχικά αρνητική ανταπόκριση του Batman v Superman, η ερμηνεία του Άφλεκ έλαβε θετικά σχόλια από τους θαυμαστές και τους κριτικούς. Αργότερα ο Άφλεκ προσλήφθηκε για να γράψει, να σκηνοθετήσει και να πρωταγωνιστήσει στην δικιά του ταινία Batman, με τίτλο The Batman, πριν αφήσει την σκηνοθεσία και το σενάριο. Την σκηνοθεσία ανέλαβε ο Ματ Ριβς, με τον Ρόμπερτ Πάτινσον να αντικαταστεί τον Άφλεκ στον ρόλο. Ο Άφλεκ όμως επέστρεψε για τα Zack Snyder's Justice League και The Flash.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Batman Κατηγορία:Χαρακτήρες του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC Κατηγορία:Κινηματογραφικοί χαρακτήρες
Βερνάρδος ΣΤ΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ
Ο Βερνάρδος ΣΤ΄, γερμ. Bernhard VI. (απεβ. 2 Φεβρουαρίου 1468) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ (1420-1468).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Όθωνα Γ΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και μιας αγνώστου ονόματος συζύγου. Νεότερος αδελφός του ήταν ο Όθων Δ΄.
Το 1374 απεβίωσε ο θείος του Ερρίκος Δ΄ και αντί να τον διαδεχθεί ο γιος εκείνου Βερνάρδος Ε΄, τον διαδέχθηκε ο Όθων Γ΄. Το 1404 ετελεύτησε ο πατέρας του, Όθων Γ΄ και τον διαδέχθηκε ο Βερνάρδος Ε΄ που είχε παραγκωνιστεί, ο οποίος αναγκάστηκε να συγκυβερνήσει με τον Όθωνα Δ΄ (και τον Βερνάρδο ΣΤ΄). Το 1415 απεβίωσε ο Όθων Δ΄και ο Βερνάρδος Ε΄ ανέλαβε μόνος κυβερνήτης, ως το 1420 που ετελεύτησε. Τότε ο Βερνάρδος ΣΤ΄ τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.
Το 1468 απεβίωσε· επειδή ο μόνος γιος του είχε τελευτήσει από το 1437, ο Βερνάρδος ΣΤ΄ ήταν ο τελευταίος του κλάδου του. Τον διαδέχθηκε η αδελφή του με τον σύζυγό της Γεώργιο Α΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου, γιο του τέταρτου εξαδέλφου τους. Έτσι το Μπέρνμπουργκ περιήλθε σε νεότερο κλάδο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1419 τη Ματθίλδη, κόρη του Πρότσε, κόμη του Κβέρφουρτ-Μπούργκσαϊντουνγκεν και είχε τέκνα:
Το 1432 απεβίωσε η Ματθίλδη και ο Βερνάρδος ΣΤ΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Χέντβιχ των Πιάστ, κόρη του Ιωάννη Α΄, δούκα του Ζαγκάνι· δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ευάγγελος Π. Λέκκος
εναλλ.=Ευάγγελος Π. Λέκκος|μικρογραφία|Ευάγγελος Π. Λέκκος O '''Ευάγγελος Π. Λέκκος''' είναι Έλληνας θεολόγος, νομικός, συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής κειμένων.
Μετά τη λήξη του πολέμου επέστρεψαν στο χωριό, όπου τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο. Συνέχισε στο εξατάξιο Γυμνάσιο Καστοριάς, από το οποίο αποφοίτησε το 1959. Μετά από εισιτήριες εξετάσεις πέτυχε την εισαγωγή του στη Θεολογική Σχολή του ΕΚΠΑ. Σπούδαζε εργαζόμενος. Πτυχιούχος της πλέον, μετά τη στρατιωτική του θητεία διετέλεσε (1965-67) υπεύθυνος του οικοτροφείου σπουδαστών “Πειραϊκός Φάρος" και του παιδικού σπιτιού “Εδουάρδος Φλάναγκαν” στον Πειραιά, ενώ είχε προσληφθεί το 1965 ως Γραμματέας στην Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς, της οποίας διατέλεσε και λαϊκός ιεροκήρυκας σε ναούς της (1966-77). Ταυτόχρονα ολοκλήρωνε τις σπουδές του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστήμιο Αθηνών, καθώς και την 18μηνη άσκηση, λαβών μετά τις νόμιμες εξετάσεις ενώπιον του Αρείου Πάγου την άδεια άσκησης της δικηγορίας. Προτίμησε όμως να συνεχίσει ως θεολόγος.