cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ισαβέλλα Λουίζα της Πορτογαλίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα Κατηγορία:Βραζιλιάνες πριγκίπισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Μπέιρα
Οικογενής υπερχοληστερολαιμία
Η οικογενής υπερχοληστερολαιμία (αγγλ. familial hypercholesterolemia) είναι νόσος του μεταβολισμού, που οφείλεται σε γενετική διαταραχή και είναι σπάνια στον άνθρωπο. Η νόσος είναι απειλητική για τη ζωή από τη γέννηση του ανθρώπου.
Τύποι
Και οι δύο τύποι εξελίσσονται με ταχείς ρυθμούς. Χωρίς θεραπεία, το πιο πιθανό είναι να εμφανισθεί αιφνίδιος (ξαφνικός) θάνατος ακόμα και στην εφηβεία.
Κληρονομική νόσος
Ο τρόπος διατροφής και οι «κακές» συνήθειες (λ.χ. λιπαρές τροφές, κάπνισμα, αλκοόλ, υπέρταση) δεν είναι αιτίες της νόσου. Η νόσος είναι αμιγώς κληρονομική.
Όσον αφορά τις νόσους μεταβολισμού, η οικογενής υπερχοληστερολαιμία εμφανίζεται με συχνότητα 1 προς 300 άτομα περίπου.
Συμπτώματα
Δεν υπάρχουν συμπτώματα από τη νόσο αυτή. Είναι απολύτως «σιωπηλή».
Ενδείξεις
Μόνον με εργαστηριακές μετρήσεις αναγνωρίζεται η νόσος αυτή. Εκ γενετής, τα άτομα με οικογενή υπερχοληστερολαιμία παρουσιάζουν -συνέχεια- αυξημένα επίπεδα «κακής» χοληστερόλης, περίπου έξι έως οκτώ φορές υψηλότερα σε σχέση με φυσιολογικά άτομα. Η νόσος, μέσα σε λίγα έτη, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια, σε επιθετική και πρόωρη καρδιαγγειακή ανεπάρκεια και βέβαια σε αθηροσκλήρωση.
Θεραπεία
Η εξαντλητική και καθημερινή θεραπεία με συνδυασμό από στατίνες, είναι η πιο αποτελεσματική αγωγή για τη θανατηφόρο αυτή νόσο. Οι ασθενείς που δε λαμβάνουν θεραπεία έχουν 20 με 30 φορές υψηλότερο κίνδυνο πρώιμης στεφανιαίας νόσου. Σπάνια τα άτομα αυτά υπερβαίνουν την ηλικία των 60 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παθήσεις
Μαρία Ρίτα της Μπραγκάνσα
H Μαρία-Ρίτα, πορτογαλ. Maria-Rita de Bragança (1731 - 1808) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν νόθη κόρη του βασιλιά της Πορτογαλίας.
Βιογραφία
Η Μαρία-Ρίτα-Γκερτρούντες γεννήθηκε στη Λισαβόνα. Ο πατέρας της είχε τρεις νόθους γιους, από διαφορετική ερωμένη τον καθένα. Έγινε μοναχή στη Μονή των Αγίων (Convento dos Santos) και απεβίωσε στη Λισαβόνα σε ηλικία 77 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
1085 Αμαρυλλίς
Η Αμαρυλλίς (Amaryllis) είναι ένας αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,603. Ανακαλύφθηκε το 1927 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο φυτό.
Μπερτίλ Λίντμπλαντ
Ο Μπερτίλ Λίντμπλαντ (Bertil Lindblad, 26 Νοεμβρίου 1895 – 25 Ιουνίου 1965) ήταν Σουηδός αστρονόμος.
Γεννήθηκε στο Όρεμπρο της Σουηδίας. Αφού τελείωσε το γυμνάσιο στην πόλη αυτή, ο Λίντμπλαντ εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλας το 1914. Πήρε το πτυχίο του (filosofie magister degree) το 1917, το filosofie licentiat το 1918 και το διδακτορικό του το 1920. Από το 1927 ο Λίντμπλαντ ήταν καθηγητής και αστρονόμος στη Βασιλική Σουηδική Ακαδημία Επιστημών και επικεφαλής του Αστεροσκοπείου της Στοκχόλμης. Εκείνος ήταν υπεύθυνος για τη μετακίνηση του αστεροσκοπείου από το παλαιό κτήριο στο κέντρο της Στοκχόλμης σε νεόδμητες εγκαταστάσεις στο Saltsjöbaden, έξω από την πόλη, που εγκαινιάσθηκαν το 1931. Ο ίδιος πέθανε στο Saltsjöbaden.
Ο Λίντμπλαντ μελέτησε τη θεωρία της περιστροφής των γαλαξιών. Πραγματοποιώντας προσεκτικές παρατηρήσεις των φαινόμενων κινήσεων των αστέρων, κατάφερε να προσδιορίσει την περιστροφή του Γαλαξία μας. Ανεκάλυψε ότι ο ρυθμός περιστροφής των αστέρων στην εξωτερική περιοχή του Γαλαξία, όπου βρίσκεται και ο `Ηλιος, μειωνόταν ως συνάρτηση της αποστάσεως από τον πυρήνα του Γαλαξία, μια διαπίστωση που επιβεβαιώθηκε σύντομα από τον Γιαν Όορτ, το 1927.
Ο γιος του Μπερτίλ, ο Περ-Όλοφ Λίντμπλαντ, έγινε επίσης αστρονόμος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Μάχη του Σκουλενίου
Η Μάχη τού Σκουλενίου ήταν μια από τις τελευταίες μάχες των Ελλήνων επαναστατών στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες κατά των στρατευμάτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Έλαβε χώρα στις 17 Ιουνίου του 1821, δέκα ημέρες μετά τη Μάχη του Δραγατσανίου, δίπλα στη Μονή Σκουλενίου στη Μολδαβία (σημερινή Ρουμανία) και κατέληξε με νίκη των Οθωμανών.
Το τέλος του Αγώνα στη Μολδοβλαχία
Μετά την αποτυχία της επανάστασης στη Βλαχία, ο Γεωργάκης Ολύμπιος μαζί με τους άνδρες του συνόδευσαν τον Υψηλάντη μέχρι τα αυστριακά σύνορα. Στις 8 Ιουνίου  ο Υψηλάντης με τους αδελφούς του και μερικούς άλλους διάβηκε τα σύνορα. Όταν ο Υψηλάντης εγκατέλειψε τον αγώνα, ο στρατός σκόρπισε.
Το ιστορικό της μάχης
Οι Τούρκοι μπήκαν στο Ιάσιο στις 13 Ιουνίου του 1821. Ο απόστρατος συνταγματάρχης τού ρωσικού στρατού Καντακουζηνός επισκεύασε ένα παλιό ρωσικό οχύρωμα πάνω στον Προύθο, κοντά στο Σκουλένι. . Ό Καντακουζηνός έστειλε σήμα στα υπολείμματα των στρατευμάτων να προστρέξουν να το υπερασπίσουν, αλλά ο ίδιος δεν βρισκόταν  πια σ' αυτό. Προτίμησε να διαβεί τον Προύθο και να βρει καταφύγιο στη ρωσική Βεσσαραβία. Από εκεί προσκάλεσε τους οπλαρχηγούς να περάσουν το ποτάμι και να σωθούν. "Αλλά ούτοι μια φωνή καί διά πολλής αποστροφής απέρριψαν πρότασιν τοιάυτην, καί επανήλθον είς Σκουλένιον καθυβρίζοντες τούτον ώς άνανδρον καί προδότην".
Όπως γράφει ο Διονύσιος Κόκκινος, οι επικεφαλής της ελληνικής δύναμης των 400 μαχητών «αφού οχύρωσαν το Σκουλένι, με τούς ολίγους πού τούς απόμειναν, έπειτα κοινώνησαν των Αχράντων μυστηρίων καί έφαγαν αντί άρτου αντίδωρον, μεταξύ τους ακούσθηκαν να λένε: "Αυτή είναι η στερνή μας τροφή". Στη σύναξη των οπλαρχηγών Καρπενησιώτη, Ιντσέ, Δαγκλιόστρο, Σταύρακα, Μάγκλαρη, Σφαέλο, Κοντογόνη, Σοφιανό, Καραγιώργη και του Κεφαλλονίτη καπετάνιου Μπαρμπαλιάρη, αρχηγός όλων των Ελλήνων ορίστηκε ο Αθανάσιος Καρπενησιώτης (Στον πίνακα του φον Ές αναφέρεται ως Αγραφιώτης). Η σύγκρουση έγινε στις 17 Ιουνίου 1821, μπροστά στα μάτια των ρωσικών συνταγμάτων του στρατηγού Ζαμπανιώφ παρατεταγμένων στην απέναντι όχθη και Ελλήνων και Μολδαβών προσφύγων από το Ιάσιο. Τους επιτέθηκε πρώτος ο Κεχαγιάμπεης με δυο χιλιάδες πεζούς, τέσσερις χιλιάδες ιππείς και έξι κανόνια. Ο αγωνιστής Δημήτριος Σφήκας από τη Στεμνίτσα Αρκαδίας, ο οποίος πήρε μέρος στη μάχη ως εκατόνταρχος και επικεφαλής πλαγιοφυλακής 50 ιππέων, περιγράφει στα απομνημονεύματά του με τον τίτλο "Αναμνήσεις των εν Δακία γεγονότων του 1821" ότι λίγες εκατοντάδες Ελλήνων επαναστατών πολέμησαν εναντίον 8.000 Τούρκων, από τους οποίους οι 4.000 ήταν ιππείς, με αρχηγό τον πασά της Βραίλας Κεχαγιάμπεη. Οι συνολικές απώλειες της Μάχης στο Σκουλένι υπολογίζονται για μεν τους Έλληνες σε 300 νεκρούς και 50 τραυματίες, για δε τους Τούρκους σε 1.600 νεκρούς και 200 τραυματίες.
Ο Απόστολος Σταύρακας με 100 Κρητικούς και Ηπειρώτες, εξόντωσε  την τουρκική εμπροσθοφυλακή. Ταυτόχρονα το ελληνικό πυροβολικό έβαλε  με μεγάλη επιτυχία. Οι Τούρκοι οπισθοδρόμησαν. Οι τουρκικές επιθέσεις επαναλαμβάνονταν επί 8 ώρες. Οι 400 Έλληνες όλο και λιγόστευαν. Πρώτοι έπεσαν οι Κόντος, Ιντζές, Σταύρακας, Δάγκλιστρος, Σφαέλλος, Βαλσαμάκης, Κοντογόνης, Σοφιανός και οι άνδρες τους. Μόνο ο Καραγιώργης διασώθηκε, αν και πληγωμένος, περνώντας στην απέναντι όχθη. Ανάμεσα στους λίγους που μάχονταν ακόμη έμεινε να πολεμάει ο Αθανάσιος Καρπενησιώτης, "ό ανήρ  ούτος τού μεγάλου χαρακτήρος και της ηρωικής καρδιάς". Όταν ο γενναίος καπετάνιος έριξε και τις τελευταίες βολές εναντίον των Τούρκων, πέταξε τα δύο πιστόλια του στο ποτάμι και κραδαίνοντας το σπαθί του όρμησε εναντίον των Τούρκων και έπεσε νεκρός. Όλοι οι υπερασπιστές του Σκουλενίου έπεσαν νεκροί, μόνο λίγοι τραυματισμένοι σώθηκαν αφού μεταφέρθηκαν στην απέναντι όχθη.
Όπως γράφει ο Κόκκινος στην "Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως": «η μάχη αυτή δεν έχει ανάλογη εις τας σελίδας του Αγώνος ως προς την εκδήλωσιν ομαδικής ανδρείας και ηρωικής αντιμετωπίσεως βεβαίου θανάτου, παρά μόνον την μάχην του Αθανάσιου Διάκου εις την γέφυρα της Αλαμάνας και του Παπαφλέσσα εις το Μανιάκι».
Αναφέρεται ως αξιοσημείωτη η παρουσία στη μάχη του ιερωμένου Λουκά (κατά κόσμον Λεοντιάδη, από την Αθήνα), ηγουμένου δύο μικρών μαναστηριών της Ρουμανίας που ήταν μετόχια της Μονής Εσφιγμένου. Ο Λουκάς ήταν γνώστης του μυστικού της Φιλικής Εταιρείας και υποστήριξε ηθικά και υλικά τον Υψηλάντη. Στη μάχη του Σκουλενίου εμψύχωνε τους μαχητές και πριν από τη μάχη τέλεσε την ιδιότυπη θεία κοινωνία που προαναφέρεται. Μετά τη μάχη διευκόλυνε 58 μαχητές να διαβούν τον Προύθο και να καταφύγουν σε ρωσικό έδαφος. Αργότερα ο ίδιος βοηθούσε Έλληνες πρόσφυγες από τη Ρωσία να περνούν στην Ελλάδα με εφόδια. Σε έγγραφο της 20 Ιουνίου που υπογράφεται και από τον Λουκά, πιστοποιούνται οι ανδραγαθίες του Καραγιώργη στο Σκουλένιο.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Μάχες ελληνικού στρατού Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιστορία της Μολδαβίας
Λιστόν (πλατεία)
Το Λιστόν είναι μια ενετική λέξη που χρησιμοποιείται σε αρκετές πόλεις στην περιφέρεια του Βένετο και σε πρώην αποικίες της πρώην Δημοκρατίας της Βενετίας ώστε να ορίσει ένα κομμάτι της πόλης, συνήθως μια πλατεία ή ένα μέρος μιας πλατείας. Ο όρος λιστόν αναφέρεται στις μεγάλες μαρμάρινες πλάκες που χρησιμοποιούνται για την πεζοδρόμηση των δρόμων. Ο όρος far el liston σημαίνει "να περπατάς τριγύρω από την πλατεία".
Πολλές πόλεις στην περιφέρεια του Βένετο διαθέτουν ένα λιστόν. Στην Βενετία το λιστόν είναι το όνομα του κομματιού στην πλατεία του Αγίου Μάρκου, μπροστά από τις κολόνες του Αγίου Μάρκου. Στην Βερόνα το λιστόν είναι η δυτική πλευρά της Piazza Bra. Στην Πάδουα το λιστόν είναι ένα κομμάτι στο Prato della Valle. Στο Μπελούνο το λιστόν βρίσκεται στην πλατεία Μαρτύρων (επίσης γνωστή ως "Campedel"). Στο Ροβίγκο το λιστόν είναι το κεντρικό σημείο της Piazza Vittorio Emanuele II. Στο Τριέστε, το οποίο έχει στενούς δεσμούς με τον βενετικό πολιτισμό, το λιστόν ονομάζεται Corso Italia. Στην Κέρκυρα, οι κάτοικοι χρησιμοποιούν ακόμα την λέξη λιστόν για να ορίσουν τον κεντρικό δρόμο της πόλης της Κέρκυρας.
Μπελούνο
Η πλατεία Μαρτύρων (ιταλικά : Piazza dei Martiri, επίσης γνωστή ως Campedel) στο Μπελούνο, αποκαλείται το "ζωντανό δωμάτιο" της πόλης. Η πλατεία βρίσκεται έξω από τα τείχη της παλιάς πόλης. Μερικοί ιστορικοί ισχυρίζονται ότι το σχήμα της βόρειας πλευράς της πλατείας δημιουργήθηκε από το σχήμα των όπλων που χρησιμοποιούνταν για να προστατεύσουν τα τείχη της πόλης προς τον νότο, τα οποία δεν υπάρχουν πια. Ο άξονας της πλατείας ορίζεται από το λιστόν, ένα μεγάλο δρόμο για περπάτημα. Σύμφωνα με την παράδοση, το πεζοδρομημένο λιστόν κατασκευάστηκε όταν η πόλη βρισκόταν υπό βενετική κατοχή. Το 2011 υπήρχαν σχέδια για ανάπλαση της πλατείας, διατηρώντας το ιστορικό λιστόν αλλά αφαιρώντας τον δρόμο που διασχίζει την νότια πλευρά της πλατείας.
Ροβίγκο
Στο Ροβίγκο, υπάρχει ένα Λιστόν και στις δυο πλατείες του ιστορικού κέντρου, την Piazza Vittorio Emanuele II και την Piazza Garibaldi. Στην Piazza Garibaldi, το λιστόν περνά μπροστά από την εκκλησία της Αγίας Ιουστίνης, που κατεδαφίστηκε το 1809.
Βερόνα
Στην Βερόνα το Λιστόν είναι ο μεγάλος δρόμος που διατρέχει την Piazza Bra στην δυτική πλευρά. Η Piazza Bra είναι ένα δημοφιλές σημείο για βόλτα τόσο για τους τουρίστες όσο και για τους κατοίκους. Το λιστόν χρησιμοποιείται σήμερα για εξωτερικά τραπέζια από τις καφετέριες, που βρίσκονται περιμετρικά της πλατείας.
Φερράρα
Η Φερράρα έχει ένα Λιστόν διπλά στον καθεδρικό ναό, στην παλιά "Piazza delle Erbe", η οποία σήμερα αποκαλείται "Piazza Trento & Trieste". Παρόλο που η Φερράρα αποτελεί μέρος της περιοχής Emilia, διαθέτει πολλές βενετικές επιρροές και θεωρείται γέφυρα ανάμεσα στον εμιλιανό και βενετικό πολιτισμό.
Κέρκυρα
Το Λιστόν στην Κέρκυρα, με αψιδωτές βεράντες και μοντέρνες καφετέριες, χτίστηκε το 1807 από τον Γάλλο επίτροπο Mathieu de Lesseps. Αποτελεί ένα άριστο παράδειγμα από την αρχιτεκτονική της ναπολεόντιας περιόδου όταν η Κέρκυρα ήταν υπό την κατοχή των Γάλλων. Το σχέδιο του Λιστόν εμπνεύστηκε από την οδό Ριβολί στο Παρίσι.
Ο Brewster Chamberlin εξύμνησε το Λιστόν στο ποίημά του Along the Liston, Corfu (2005), περιγράφοντάς το ως ένα πολυσύχναστο μέρος για να κάτσεις να φας και να δεις τους περαστικούς.
Το Liston διατρέχει στην μια πλευρά την Σπιανάδα, σε ένα μέρος το δημαρχείο της πόλης και σε ένα μέρος το δημοτικό πάρκιν. Για μια περίοδο αποτέλεσε μέρος σύγκρουσης των βενετικών στρατευμάτων.
Σήμερα στο Λιστόν υπάρχει ένα γήπεδο κρίκετ, εμπνευσμένο από τους Βρετανούς, το οποίο χρησιμοποιείται συχνά από τοπικές ομάδες του νησιού.
Παραπομπές
Πηγές
Κατηγορία:Πλατείες
Φραγκισκανικό Μοναστήρι της Φόινιτσα
Στο μοναστήρι, που ιδρύθηκε το 1668, υπάρχει βιβλιοθήκη με περίπου 12.500 τόμους, μεταξύ των οποίων βρίσκονται 156 έργα που είναι γραμμένα στη Βοσνιακή Κυριλλική και 13 βιβλία τυπωμένα πριν από το 1500 (αρχέτυπα). Τα περισσότερα από τα βιβλία που φυλάσσονται εκεί τυπώθηκαν ανάμεσα στο 16ο και 19ο αιώνα. Στα αρχεία της βιβλιοθήκης βρίσκονται περισσότερα από 3.000 έγγραφα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και τρία από αυτά χρονολογούνται το 1481.
Στο μουσείο του μοναστηριού φυλάσσεται η Διαταγή (Ahd-Namah) του Μωάμεθ Β' του Πορθητή, που έδωσε τη δυνατότητα στους Φραγκισκανούς μοναχούς να κηρύττουν ελεύθερα ανάμεσα στους Καθολικούς στη Βοσνία καθώς με αυτήν παρέχονταν εγγυήσεις για την ασφάλεια και την ελευθερία των μοναχών της εν λόγω μονής καθώς και το Fojnica Armorial, ένα χειρόγραφο βιβλίο, που χρονολογείται από το 1304, και στο οποίο απεικονίζονται οι θυρεοί μερικών Βαλκανικών κρατών και κάποιων σημαντικών οικογενειών της Βοσνίας. Επίσης υπάρχει έκθεση σπάνιων νομισμάτων.
Το Μοναστήρι των Φραγκισκανών στη Φόινιτζα έχει ανακηρυχτεί Εθνικό Μνημείο της Βοσνίας Ερζεγοβίνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φοινιτσα
Δήμος Σαμοθράκης
Ο Δήμος Σαμοθράκης είναι Δήμος της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ο οποίος συστάθηκε το 2011 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης». Η έκταση του δήμου είναι 178 τ.χλμ. και ο μόνιμος πληθυσμός του είναι 2.596 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Καλύπτει όλο το νησί της Σαμοθράκης και η έδρα του είναι ο οικισμός της Σαμοθράκης.
Διατελέσαντες Δήμαρχοι
μικρογραφία|[[Σαμοθράκη (πόλη)|Σαμοθράκη]] μικρογραφία|[[Καμαριώτισσα Σαμοθράκης|Καμαριώτισσα]] μικρογραφία|Το [[Ιερό των Μεγάλων Θεών, στη Σαμοθράκη.]]
Χάρτης
<mapframe latitude="40.450605" longitude="25.589905" zoom="11" width="1000" height="250" align="center" />
Κατηγορία:Σαμοθράκη
1086 Νάτα
Η Νάτα (Nata) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,44. Ανακαλύφθηκε το 1927 από τους Ρώσους αστρονόμους Σεργκέι Ιβάνοβιτς Μπελιάφσκι και Νικολάι Ιβανόφ, που παρατηρούσαν από το Σιμέις της Κριμαίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Νάτα εκτιμάται σε 66,27 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι Ch, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0767. Η Νάτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 18 ώρες και 4,4 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νατα
Ε/Γ - Ο/Γ Βιτσέντζος Κορνάρος
Πήρε το όνομά του από τον Βιτσέντζο Κορνάρο, Αναγεννησιακό ποιητή με καταγωγή από τη Σητεία Λασιθίου.
Το πλοίο ανήκε αρχικά στη Βρετανική Townsend Thoresen και λεγόταν Viking Viscount. Xρησιμοποιήθηκε στη διαδρομή Πόρτσμουθ προς Χερβούργο μέχρι το 1994, όταν αντικαταστάθηκε από ένα μεγαλύτερο πλοίο, το αρχικό Pride of Le Havre. Το 1989, όταν η εταιρεία του αγοράστηκε από την P&O, μετονομάστηκε σε "Pride of Winchester", αλλά διατήρησε τη γραμμή του. Λειτούργησε επίσης και στη γραμμή Καλαί - Ντόβερ. Το 1995 πωλήθηκε στην Ελληνική Lane Sea Lines και δρομολογήθηκε Πειραιά-Μήλο-Άγιο Νικόλαο-Σητεία. Κατόπιν, το το πλοίο έκανε το δρομολόγιο Πειραιά-Κύθηρα-Αντικύθηρα-Γύθειο-Καλαμάτα-Κίσσαμο. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2017, είχε πρόβλημα με τους κινητήρες του και στη συνέχεια παροπλίστηκε στην Κυνόσουρα Σαλαμίνας. Τον Απρίλιο του 2020, εκποιήθηκε για διάλυση στην Αλιάγα της Τουρκίας..
Ιστορικό
Το πλοίο ναυπηγήθηκε το 1976 στη Δανία ως Viking Viscount για την Townsend Thoresen. Το 1989, με τη δημιουργία της P&O European Ferries (Η οποία διαδέχθηκε την Townsend Thoresen) και έλαβε την ονομασία Pride of Winchester. Το 1994, ήρθε στην Ελλάδα, αγορασμένο από τη LANE Sea Lines και υπέστη μικρής κλίμακας μετασκευή, στην οποία προστέθηκαν καμπίνες. Το πρώτο του δρομολόγιο, ήταν το Πειραιάς - Μήλος - Άγιος Νικόλαος - Σητεία, αλλά στην πορεία δρομολογήθηκε και σε άλλες γραμμές -κυρίως άγονες-, όπως τη γραμμή Πειραιάς-Μήλος-Σαντορίνη-Ανάφη-Κρήτη-Κάσο-Κάρπαθο-Χάλκη-Ρόδο και Πειραιάς-Γύθειο-Κύθηρα-Αντικύθηρα-Κίσαμος, ενίοτε προσεγγίζοντας και την Καλαμάτα. Επίσης, το πλοίο λειτούργησε και στη ζεύξη Ρόδου και Αλεξανδρούπολης.
Το τέλος
Στις 16 Ιουνίου 2017, μετά από 41 χρόνια αδιάκοπης λειτουργίας, το πλοίο καθηλώθηκε στον Πειραιά λόγω μηχανικής βλάβης. Η εταιρεία ήλπιζε ότι μέχρι της 30 Ιουνίου θα είχε επισκευαστεί, αλλά η βλάβη είχε μεγάλη έκταση και η εταιρεία δεν μπορούσε να διαθέσει χρήματα για να το επισκευάσει, ενώ σε περίπτωση οριστικής απόσυρσης θα έπρεπε να καταβάλει ρήτρα 480.000 ευρώ. Στις 17 Ιουλίου κηρύχθηκε έκπτωτη από την άγονη γραμμή των Κυθήρων και προκηρύχθηκε διαγωνισμός για τη δρομολόγηση νέου πλοίου. Τον Σεπτέμβριο του 2017 μεταφέρθηκε στην Κυνόσουρα Σαλαμίνας και στα τέλη Φεβρουαρίου 2019 κηρύχθηκε διαγωνισμός για την απομάκρυνσή του, ο οποίος απέβη άκαρπος, ενώ ακολούθησαν κι άλλοι. Τελικά, το 2020 πωλήθηκε σε Τούρκους διαλυτές και ρυμουλκήθηκε προς το διαλυτήριο της Αλιάγα για τη διάλυσή του.
Περεταίρω ανάγνωση
Βιτσέντζος
1087 Αραβίς
Η Αραβίς (Arabis) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,711. Ανακαλύφθηκε το 1927 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο φυτό.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αραβίδος εκτιμάται σε 31,75 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,2248. Η Αραβίς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 48 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αραβις
Σίμων του Τάραντα
Ο Σίμων του Τάραντος μέλος του Οίκου των Ωτβίλ ήταν Πρίγκιπας του Τάραντα (1144 - 1157). Ο Σίμων ήταν νόθος υιός του Ρογήρου Β΄ της Σικελίας με μια εκτός γάμου σχέση του με την κόρη του Ούγου Α΄ κόμη του Μολίζε.
Βιογραφία
Το 1138 απεβίωσε ο δευτερότοκος Τανκρέδος πρίγκιπας του Τάραντος και ο πατέρας του απέδωσε τον τίτλο στον τεταρτότοκο Γουλιέλμο Α'. Το 1144 απεβίωσε ο τριτότοκος Ρογήρος Β' πρίγκιπας της Κάπουα και ο πατέρας του απέδωσε τον τίτλο στον Γουλιέλμο Α' και ταυτόχρονα απέδωσε τον τίτλο του πρίγκιπα του Τάραντος στον Σίμωνα. Το 1154 απεβίωσε ο ίδιος ο Ρογήρος Β' και ο μόνος επιζών υιός του ήταν ο Γουλιέλμος Α΄ που τον διαδέχθηκε ως βασιλιάς της Σικελίας. Τρία έτη μετά απέσπασε το πριγκιπάτο του Τάραντος από τον Σίμωνα, με τον ισχυρισμό ότι ήταν ένα πολύ σημαντικό φέουδο για να ανήκει σε έναν νόθο και το απέδωσε στον δικό του τρίτο υιό Γουλιέλμο Β'. Ο Σίμων κρατούσε κακία γι' αυτό και όταν ο Ματθαίος Μπονέλιους εξεγέρθηκε στο Παλέρμο, έδωσε την αρχηγία της στάσης στον Σίμωνα.
Μαζί με τον ανιψιό του Τανκρέδο, νόθο υιό του πρωτότοκου Ρογήρου Γ' εισέβαλε στο ανάκτορο το 1161. Κράτησαν την οικογένεια του Γουλιέλμου Α' και σφαγίασαν τους μουσουλμάνους. Οι δύο νόθοι υποστήριζαν την άνοδο στο θρόνο του Ρογήρου Δ', πρώτου υιού του βασιλιά, αλλά ο λαός ζήτησε να στεφθεί ο Σίμων. Η εξέγερση όμως αποδυναμώθηκε και οι δύο εξεγερθέντες αναγκάσθηκαν να ελευθερώσουν τον Γουλιέλμο Α' και να καταφύγουν στα κάστρα τους. Ο βασιλιάς έδωσε συγχώρεση με τον όρο του να εξορισθούν, έτσι ο Σίμων έφυγε από τη Σικελία. Όταν το 1166 απεβίωσε ο Γουλιέλμος Α', ο Σίμων φοβήθηκε να αναλάβει τη βασιλεία. Ο Ερρίκος κόμης του Μοντεσκαλιόζο, αδελφός της Μαργαρίτας Χιμένες, της συζύγου του Γουλιέλμου Α', κατέλαβε τα εδάφη του Σίμωνα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ Κατηγορία:Πρίγκιπες του Τάραντα
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2021 – Άλμα επί κοντώ γυναικών
Το άλμα επί κοντώ γυναικών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2021 πραγματοποιήθηκε στις 6 Μαρτίου, τοπική ώρα 18:45.
Παραπομπές
ΑΚοντώΓυ 2021Γ
Ροβέρτος Γ΄ της Κάπουα
Ο Ροβέρτος Γ'  (1150 - 1160) ήταν πρίγκιπας της Κάπουα (1154-1160) από τον Οίκο του Ωτβίλ. Ήταν δευτερότοκος υιός του Γουλιέλμου Α' βασιλιά της Σικελίας και της συζύγου του Μαργαρίτας Χιμένες, κόρης του Γκαρσία βασιλιά της Ναβάρρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ Κατηγορία:Πρίγκιπες της Κάπουα
Μαρία Άννα Φραγκίσκη της Πορτογαλίας
H Μαρία Άννα Φραγκίσκη (Maria Ana Francisca de Bragança, 7 Οκτωβρίου 1736 - 16 Μαΐου 1813) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν πριγκίπισσα (infanta) της Πορτογαλίας.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωσήφ της Πορτογαλίας και της Μαριάννας Βικτωρίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας.
Η Μαρία Άννα Φραγκίσκη Ιωσηφίνα Ρίτα Ιωάννα γεννήθηκε στη Λισαβόνα. Μεγαλύτερη αδελφή της ήταν η Μαρία Α΄ της Πορτογαλίας. Της προτάθηκε ως σύζυγος ο Λουδοβίκος Φερδινάνδος, Διάδοχος (Δελφίνος) της Γαλλίας, αλλά η μητέρα της δεν δέχθηκε.
Όταν ο Ναπολέων Α΄ διέταξε την εισβολή στην Πορτογαλία, η οικογένειά της διέφυγε στη Βραζιλία. Απεβίωσε στο Ρίο ντε Τζανέιρο σε ηλικία 77 ετών. Η σορός της μεταφέρθηκε στη Λισαβόνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Days of Purgatory
Days of Purgatory είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Iced Earth, το οποίο κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1997 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Century Media".
Η συγκεκριμένη κυκλοφορία παρουσιάζει τραγούδια από τους δύο πρώτους δίσκους του συγκροτήματος, επανηχογραφημένα με τον Ματ Μπάρλοου στα φωνητικά. Επίσης, υπάρχουν κομμάτια τα οποία είχαν κυκλοφορήσει αρχικά στο ντέμο "Enter the Realm", όπως και νέες μίξεις τραγουδιών από το άλμπουμ "Burnt Offerings". Το κομμάτι "Cast in Stone" είναι το "Written on the Walls" από το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος, με νέους στίχους, γραμμένους από τον Μπάρλοου. Το εξώφυλλο του άλμπουμ απεικονίζει τη χαρακτήρα Purgatori της Chaos! Comics.
Οι κριτικές για την συλλογή υπήρξαν θετικές, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με 4,5 / 5 αστέρια.
Έκδοση μονού CD
2. Colors (Shawver, Schaffer) - 4:50
3. Angels Holocaust (Schaffer) - 4:53
4. Stormrider (Shawver, Schaffer) - 4:47
5. Winter Nights (Schaffer) - 3:55
6. Nightmares (Schaffer) - 3:42
7. Pure Evil (Shawver, Schaffer) - 6:33
8. Solitude (Schaffer, Shawver) - 1:44
9. When the Night Falls (Schaffer) - 9:01
10. Desert Rain (Schaffer, Abell) - 6:56 11. The Funeral (Shawver, Schaffer) - 6:15
12. Cast in Stone (Shawver, Schaffer, Abell) - 5:59
13. Reaching the End (Schaffer) - 1:11
14. Travel in Stygian (Schaffer) - 9:32
15. Iced Earth (Schaffer) - 5:22
CD 1
1. Enter the Realm (Schaffer) - 0:54
2. Colors (Shawver, Schaffer) - 4:50
3. Angels Holocaust (Schaffer) - 4:53
4. Stormrider (Shawver, Schaffer) - 4:47
5. Winter Nights (Schaffer) - 3:55
6. Nightmares (Schaffer) - 3:42
7. Before the Vision (Schaffer, Shawver, Abell) - 1:35
8. Pure Evil (Shawver, Schaffer) - 6:33
9. Solitude (Schaffer, Shawver) - 1:44
10. The Funeral (Shawver, Schaffer) - 6:15
11. When the Night Falls (Schaffer) - 9:01
CD 2
1. Burnt Offerings (Shawver, Schaffer) - 7:22
2. Cast in Stone (Shawver, Schaffer, Abell) - 5:59
3. Desert Rain (Schaffer, Abell) - 6:56
4. Brainwashed (Shawver, Schaffer) - 5:22
5. Life and Death (Shawver, Schaffer) - 6:07
6. Creator Failure (Shawver, Schaffer, Abell) - 6:02
7. Reaching the End (Schaffer) - 1:11
8. Travel in Stygian (Schaffer) - 9:32
9. Dante's Inferno (Schaffer) - 16:26
10. Iced Earth (Schaffer) - 5:22
Μέλη των Iced Earth
Τα μέλη του συγκροτήματος που ηχογράφησαν τα τραγούδια του "Days of Purgatory" ήταν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Iced Earth Κατηγορία:Άλμπουμ του 1997
Μπέρτα του Μιλάνου
Η Μπέρτα του Μιλάνου ή του Λούνι, γερμ. Bertha von Milan ή von Luni (π. 997 - π. 1040), από τον Οίκο των Ομπερτένγκι/Γουέλφων ήταν κόρη του μαργράβου του Μιλάνου και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Τορίνο και μαρκησία της Σούζα. Έγινε επίτροπος για την κόρη της Αδελαΐδα της Σούζα το 1033.
Βιογραφία
Αν και είναι γνωστό ότι η Μπέρθα ήταν μέλος της δυναστείας Ομπερτένγκι, υπάρχει κάποια συζήτηση για το ποιος ήταν ο πατέρας της: λέγεται συχνά ότι είναι ο Ομπέρτο Β΄, αλλά άλλοι υποστηρίζουν ότι στην πραγματικότητα ήταν ο Ότμπερτ Γ΄ του Μιλάνου.
Ως το 1014 η Μπέρτα είχε παντρευτεί τον Ούλρικ-Μάνφρεντ (εκείνο το έτος, ο Ερρίκος Β΄ της Γερμανίας επιβεβαίωσε τη δωρεά του ζεύγους στο μοναστήρι της Φρουτουαρίας). Η προίκα της περιελάμβανε εδάφη στις κομητείες Τορτόνα, Πάρμα και Πιασέντσα.
Τον Μάιο του 1028, με τον σύζυγό της Ούλριχ-Μάνφρεντ, η Μπέρτα ίδρυσε το μοναστήρι της Σάντα Μαρία στην Καραμάνια. Τον επόμενο χρόνο, τον Ιούλιο του 1029, μαζί με τον σύζυγό της και τον αδελφό του Άλρικ επίσκοπο του Άστι, η Μπέρτα ίδρυσε το αβαείο των Βενεδικτίνων στο Σαν Τζιούστο στη Σούζα, το οποίο στεγάζει τα λείψανα του Σαιν Ζυστ (ιταλ. Σαν Τζιούστο), που θεωρείται ότι ήταν μάρτυρας μοναχός από το αβαείο Νοβαλέζα. Η εκκλησία του αβαείου του Σαν Τζούστο είναι τώρα ο καθεδρικός ναός της Σούζα.
Μετά το τέλος του Ούριχ-Μάνφρεντ (τον Δεκέμβριο του 1033/34), η Μπέρτα ενήργησε για λίγο ως επίτροπος για την κόρη τους Αδελαΐδα της Σούζα.
Το 1037 η Μπέρτα συνέλαβε απεσταλμένους, που ήθελαν να διασχίσουν τις Άλπεις από το Πιεμόντε στην Καμπανία, αποτρέποντας έτσι μία συνωμοσία εναντίον του Κορράδου Β΄ της Γερμανίας. Ο Κορράδος Β΄ επιβράβευσε τη Μπέρτα για το ρόλο της στην καταστολή της εξέγερσης εναντίον του, εκδίδοντας ένα αυτοκρατορικό δίπλωμα που επιβεβαίωσε τις δωρεές της στο μοναστήρι του Σαν Τζιούστο στη Σούζα.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ούλρικ Μάνφεντ Β΄ των Αρντουινιδών κόμη του Τορίνο και μαρκήσιο της Σούζα και είχε τέκνα:
Άγγελος Καλογερόπουλος
Ο Άγγελος Καλογερόπουλος (1959) είναι Έλληνας ποιητής και φιλόλογος με καταγωγή από την Κυπαρισσία. Είναι απόφοιτος της φιλοσοφικής σχολής του πανεπιστημίου Αθηνών και διαθέτει διδακτορικό στη μουσικολογία, ενώ υπήρξε μέλος των εκδοτικών ομάδων για τις λογοτεχνικές περιοδικές εκδόσεις Ερουρέμ και Ίνδικτος.
Εργογραφία
Έχει εκδώσει τις παρακάτω ποιητικές συλλογές και μελέτες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες μουσικολόγοι
S druz'yami
Το S druz'yami (С друзьями, Ελληνικά: Με φίλους) είναι τραγούδι που γράφτηκε από τον Λευκορώσο παιδί-τραγουδιστή Αλεξέι Ζιγκάλκοβιτς. Κέρδισε για τη Λευκορωσία στην Παιδική Γιουροβίζιον το 2007, η οποία έλαβε χώρα στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Το τραγούδι βγήκε 1ο με 137 βαθμούς.
Πέντε εβδομάδες με αερόστατο
Το Πέντε εβδομάδες με αερόστατο (τίτλος πρωτοτύπου Cinq semaines en ballon) είναι ένα μυθιστόρημα περιπέτειας του Γάλλου θεμελιωτή της επιστημονικής φαντασίας Ιουλίου Βερν. Δημοσιεύθηκε το έτος 1863.
Πρόκειται για το πρώτο μυθιστόρημα του Βερν, στο οποίο και δοκίμασε τη «συνταγή» των μελλοντικών του έργων, πλέκοντας επιδέξια μια υπόθεση γεμάτη περιπέτεια και εξελίξεις που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη με παραγράφους γεωγραφικών, τεχνολογικών και ιστορικών πληροφοριών και περιγραφών. Το βιβλίο παρέχει στους αναγνώστες μια εικόνα για την εξερεύνηση της Αφρικής, μεγάλες περιοχές της οποίας ήταν ακόμα άγνωστες στους Ευρωπαίους εκείνης της εποχής, με εξερευνητές να ταξιδεύουν σε όλη την ήπειρο σε αναζήτηση των μυστικών της.
Το ενδιαφέρον του κοινού για ευφάνταστες ιστορίες σχετικά με την εξερεύνηση της Αφρικής βρισκόταν στο υψηλότερο σημείο του και το βιβλίο σημείωσε άμεση εκδοτική επιτυχία, τόσο ώστε να καταστήσει τον Βερν οικονομικά ανεξάρτητο και του εξασφάλισε ένα συμβόλαιο με τον εκδότη Ζυλ Ετζέλ, ο οποίος εξέδωσε πολλές δεκάδες έργα του Βερν κατά τα επόμενα 40 και πλέον χρόνια.
Περίληψη της πλοκής
Ένας ήδη πολυταξιδεμένος επιστήμονας, ο δόκτωρ Σάμουελ Φέργκιουσον, συνοδευόμενος από τον υπηρέτη του Τζο και τον Σκωτσέζο φίλο του Ρίτσαρντ (Ντικ) Κέννεντυ, ξεκινά να διασχίσει την αφρικανική ήπειρο — ακόμα ανεξερεύνητη κατά μεγάλο μέρος — επιβαίνοντας σε ένα αερόστατο γεμάτο με υδρογόνο, το οποίο όμως μπορεί να ανεβαίνει ή να κατεβαίνει κατά βούληση με τη θέρμανση ή κρύωμα του αερίου, με τη βοήθεια ενός μηχανισμού επινοημένου από τον ίδιο, χωρίς να χρειάζεται να ρίχνει έρμα ή να ελευθερώνει αέριο αντιστοίχως, οπότε μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μακρινά ταξίδια. Το συγκεκριμένο ταξίδι αποσκοπεί στο να συνδέσει τα ταξίδια των εξερευνητών Ρίτσαρντ Μπάρτον και Τζων Χάννινγκ Σπεκ (Speke) στην Ανατολική Αφρική με αυτά του Χάινριχ Μπαρτ στη Σαχάρα και στο Τσαντ. Το ταξίδι του Φέργκιουσον ξεκινά από τη νήσο Ζανζιβάρη έξω από την ανατολική ακτή της Αφρικής και περνά από τη Λίμνη Βικτόρια, τη Λίμνη Τσαντ και το θρυλικό (τότε) Τιμπουκτού, μέχρι το Σαιν-Λουί στη σημερινή Σενεγάλη, στη δυτική ακτή. Το βιβλίο περιγράφει το άγνωστο εσωτερικό της Αφρικής κοντά στη σημερινή Κεντροαφρικανική Δημοκρατία ως έρημο, ενώ στην πραγματικότητα είναι μία σαβάνα.
Ο ένας σκοπός της αρχικής αποστολής είναι η ανακάλυψη των πηγών του Νείλου, κάτι που γίνεται στο 18ο από τα 43 κεφάλαια του βιβλίου. Ο άλλος σκοπός είναι η σύνδεση των άλλων εξερευνητικών αποτελεσμάτων. Υπάρχουν πολλές σκηνές περιπέτειας, με συγκρούσεις με ιθαγενείς ή με τη φύση, όπως:
Οι πρωταγωνιστές επιβιώνουν από όλες αυτές τις περιπέτειες με την επιμονή τους πάνω από κάθετι άλλο. Το μυθιστόρημα περιέχει πολλές στιγμές όπου ο κίνδυνος αποφεύγεται επειδή π.χ. ο άνεμος φυσά ακριβώς την κατάλληλη ώρα, ή επειδή οι ήρωες συμβαίνει να κοιτούν προς τη σωστή κατεύθυνση.
Το ίδιο το αερόστατο τελικά τους προδίνει λίγο πριν το τέλος του ταξιδιού και οι ήρωες της ιστορίας μόλις που καταφέρνουν να προσγειωθούν σε φιλικά εδάφη ( Γάλλων) και τελικά να επιστρέψουν στην Αγγλία πετυχαίνοντας έτσι την εξερευνητική αποστολή τους. Το μυθιστόρημα τελειώνει μάλλον απότομα αμέσως μετά το ταξίδι, με μόνο μία σύντομη σύνοψη του τι ακολουθεί.
Μοτίβα
Το μυθιστόρημα εμπεριέχει αρκετά μοτίβα κεντρικής σημασίας στις ευρωπαϊκές εξερευνήσεις: τα επιστημονικά επιτεύγματα, ο εξωτισμός της εξερευνώμενης περιοχής, και το ζήτημα του πόσο μοιράζονται την ίδια ανθρώπινη φύση οι εξερευνητές και οι ιθαγενείς. Το ίδιο το αερόστατο αντιπροσωπεύει το επιστημονικό επίτευγμα που υπερνικά την άγρια φύση, όσο και τους περιορισμούς του δυτικού πολιτισμού. Οι περισσότεροι Αφρικανοί είναι προληπτικοί και πρόθυμοι να λατρέψουν όποιο αντικείμενο πέσει από το αερόστατο, παρότι ο Βερν δεν το γενικεύει. Η συμπεριφορά απέναντι στα ζώα είναι, θα λέγαμε, «προ-οικολογική», σε συμφωνία με το πρότυπο του Μεγάλου Λευκού Κυνηγού. Αυτό γίνεται πιο φανερό στην αναφώνηση του Ντικ μόλις βλέπει ένα κοπάδι ελεφάντων: «Ιδανικός τόπος για κυνήγι! Στην τύχη να πυροβολήσεις μέσα στο δάσος, όλο και θα πετύχεις κανένα θήραμα. Δε θα μπορούσαμε να κατεβούμε λίγο για κυνήγι;» Αυτές οι πλευρές συνδέονται με το ότι οι εξερευνητές βρίσκονται πάνω από την περιοχή που ταξιδεύουν και ο Βερν τους καθιστά άξιους της υπεροχής τους μέσα από τα τεχνολογικά τους επιτεύγματα.
Καθώς δείχνει μια σκηνή όπου οι εξερευνητές συγχέουν τους μαύρους ιθαγενείς με μπαμπουίνους, η Αφρική προσεγγίζεται με το ίδιο πνεύμα με το οποίο σε μεταγενέστερα έργα επιστημονικής φαντασίας προσεγγίζονται οι εξωγήινοι κόσμοι. Οι εξερευνητές δεν κατανοούν πλήρως, και ίσως δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν, τους ανθρώπους με τους οποίους αλληλεπιδρούν (ή, κατά περίπτωση, αποφεύγουν). Μόνο αργότερα στο μυθιστόρημα σχολιάζουν τις ομοιότητες ανάμεσα στους ίδιους και στους ανθρώπους πάνω από τους οποίους έχουν περάσει, όταν λένε ότι ο τρόπος με τον οποίο πολεμούν οι Αφρικανοί δεν είναι ούτε στο ελάχιστο χειρότερος από αυτούς των λευκών ανθρώπων, μόνο πιο βρόμικοι. Στις περισσότερες φορές στο βιβλίο ούτε οι Αφρικανοί, ούτε οι εξερευνητές δείχνουν κάποια συμπόνοια ο ένας για τον άλλο.
Κριτική των επιστημονικών/τεχνολογικών αναφορών
Κατά την περιγραφή της, η συσκευή που χρησιμοποιείται για τη θέρμανση του υδρογόνου στο αερόστατο δεν είναι πρακτική. Ο συγγραφέας δηλώνει ότι έχει μία ισχυρή ηλεκτρική μπαταρία για να ηλεκτρολύει νερό σε υδρογόνο και οξυγόνο, και στη συνέχεια τα καίει μαζί σε ένα μπεκ (οξυυδρική φλόγα, πολύ μεγάλης θερμαντικής ισχύος). Ωστόσο γράφει ότι η όλη συσκευή ζυγίζει 350 κιλά (μαζί με την μπαταρία) και ότι μπορεί να ηλεκτρολύει 25 γαλόνια νερού. Αυτό στην πραγματικότητα είναι αδύνατο. Ακόμα και χρησιμοποιώντας τις πιο σύγχρονες μπαταρίες του 21ου αιώνα (π.χ. ιόντων λιθίου) και με μηδέν απώλειες, χρειάζονται πάνω από 1.800 κιλά μπαταρίες για να ηλεκτρολύσουν τόσο νερό. Αυτό το βάρος για την μπαταρία θα πρέπει να αυξηθεί κατά 5 τουλάχιστο φορές αν χρησιμοποιούνταν αυθεντικές ηλεκτρικές στήλες των μέσων του 19ου αιώνα. Θα ήταν πολύ πιο ρεαλιστικό να ηλεκτρολυθεί το νερό πριν το ταξίδι και να φορτωθεί το υδρογόνο σε μία δεξαμενή υπό πίεση στο αερόστατο, καθώς το αέριο αυτό θα ζύγιζε λιγότερο από 12 κιλά.
Επιπλέον, θα ήταν πιο αποτελεσματικό να χρησιμοποιηθεί η ενέργεια της μπαταρίας για να θερμάνει το αέριο του αεροστάτου απευθείας. Η απόδοση της ηλεκτρολύσεως του νερού δεν είναι 100%, ώστε η θερμότητα που εκλύεται κατά την καύση του παραγόμενου υδρογόνου είναι λιγότερη από τη θερμότητα που θα μπορούσε να παραχθεί χρησιμοποιώντας απλώς μία αντίσταση συνδεδεμένη με την μπαταρία. Στην πραγματικότητα ο Βερν υπονοεί ότι η περιγραφόμενη συσκευή είναι ένα αεικίνητο, αφού υποτίθεται ότι περισσότερη ενέργεια μπορεί να αποκτηθεί από την ηλεκτρόλυση από ό,τι απευθείας από την ίδια την μπαταρία. Αυτό όμως ίσως να αποτελεί ένα σκόπιμο αστείο του Βερν για τη μανία με το αεικίνητο που επικρατούσε κατά την εποχή του.
Μολονότι το μυθιστόρημα αφιερώνει αρκετές γραμμές στους υπολογισμού σχετικά με την ανυψωτική δύναμη του αεροστάτου και το πώς αποκτάται ο κατάλληλος όγκος με αλλαγές στη θερμοκρασία του υδρογόνου του, υπάρχον κάποια κενά στη λογική. Το αερόστατο ανεβαίνει όταν θερμαίνεται και κατεβαίνει όταν αφήνεται να κρυώσει, μια διαδικασία που επαναλαμβάνεται σε πολλά σημεία της πλοκής και δείχνει ότι η ψύξη ήταν σχετικώς γρήγορη. Ωστόσο, δεν μνημονεύεται η διατήρηση της θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια της νύχτας, ούτε η επίδραση της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος πάνω στο ίδιο το αερόστατο.
Πάνω από όλα, θα ήταν πολύ επικίνδυνο να θερμαίνεται με φλόγα από το καλάθι ένα αερόστατο γεμάτο με ένα εξαιρετικά εύφλεκτο αέριο όπως το υδρογόνο.
Σε δύο περιστάσεις ο δόκτωρ Φέργκιουσον ανεβάζει το αερόστατο σε ύψος άνω των 2,4 χιλιομέτρων. Ο Ιούλιος Βερν θα πρέπει να έχει εδώ υποεκτιμήσει πολύ την πτώση της θερμοκρασίας σε σχέση με την επιφάνεια του εδάφους και το πόση θερμότητα θα είχε απαιτηθεί για να κρατήσει το αερόστατο σε τέτοιο ύψος έστω και για λίγη ώρα.
Την εποχή που γράφτηκε το μυθιστόρημα οι τόποι στα βόρεια και τα βορειοδυτικά της Λίμνης Βικτόρια ήταν ακόμα ελάχιστα γνωστοί στους Ευρωπαίους. Ο Βερν προβαίνει σε λίγες αποτυχημένες προβέψεις εδώ, όπως όταν τοποθετεί την πηγή του Νείλου σε γεωγραφικό πλάτος 2°40΄ Β (αντί του ορθού 0°45 Β), όταν γράφει ότι η πηγή αυτή απέχει «λιγότερο από 150 χιλιόμετρα από το Γκοντοκόρο» (η πραγματική απόσταση είναι περίπου 480 χιλιόμετρα) κι όταν δεν αναφέρει καθόλου τη Λίμνη Αλβέρτου (ανακαλύφθηκε μετά την έκδοση του βιβλίου). Μεγάλο μέρος της γεωγραφίας που περιγράφεται μετέπειτα στο βιβλίο είναι φανταστική.
Η έμπνευση
Πριν τη συγγραφή των Πέντε εβδομάδων... ο Ιούλιος Βερν ζούσε φτωχικά στο Παρίσι με 75 φράγκα το μήνα που του έστελνε η οικογένειά του. `Αρχισε τότε να γράφει άρθρα πάνω σε επιστημονικά και ιστορικά θέματα για το μεγάλης κυκλοφορίας περιοδικό Musée des Familles. Ο Βερν αντλούσε τα δεδομένα που χρειαζόταν για τα άρθρα αυτά με πολύωρες αναδιφήσεις εγκυκλοπαιδειών, λεξικών, επιστημονικών περιοδικών αλλά και εφημερίδων, στην Εθνική Βιβλιοθήκη στο Παρίσι. Η δραστηριότητα αυτή τον οδήγησε να σκεφθεί μια άλλη δυνατότητα: την ενσωμάτωση αυτού του πλούτου πληροφορίας σε ένα νέο είδος μυθιστορήματος, με αφήγηση η οποία θα ένωνε τη μυθοπλασία με τα πραγματικά δεδομένα, την περιπέτεια με τη διδασκαλία των αναγνωστών και τη μύησή τους στις πρόσφατες ανακαλύψεις της επιστήμης που δεν θα είχαν διδαχθεί στο σχολείο. Η ιδέα αυτή ωρίμαζε στο μυαλό του επί χρόνια, ώσπου η γνωριμία με τον συγγραφέα, πρωτοπόρο φωτογράφο και ερασιτέχνη αεροναύτη Ναντάρ (Nadar), ψευδώνυμο του Φελίξ Τουρνασόν (F. Tournachon, 1820-1910), που επεχείρησε ένα ταξίδι στην Αφρική με το αερόστατο «Γίγας» (6.000 κυβικών μέτρων), δίνει την αφορμή για τη συγγραφή του Πέντε εβδομάδες με αερόστατο. Αν και ο «Γίγας» απέτυχε να φθάσει ως την Αφρική, το αερόστατο «Βικτωρία» του μυθιστορήματος φέρνει σε πέρας την αποστολή του με επιτυχία. Ο Ναντάρ πάντως θα παραμείνει ισόβιος φίλος και σύμβουλος επί τεχνικών θεμάτων του Βερν, και το όνομά του χρησιμοποιείται αναγραμματισμένο ως Ardan για τον γενναιότερο από τους ήρωες των έργων Από τη Γη στη Σελήνη και Γύρω από τη Σελήνη.
Η συγγραφή του «Πέντε εβδομάδες με αερόστατο» δεν θα είχε από μόνη της καταστεί η αρχή της κύριας προσφοράς του Ιουλίου Βερν στην ανθρωπότητα, αν δεν συνέπιπτε να έχει γνωρίσει ο συγγραφέας την ίδια περίοδο τον εκδότη Ζυλ Ετζέλ, μια γνωριμία που θα απέβαινε η σημαντικότερη της ζωής του. Ο Βερν του παρουσίασε το 1862 το χειρόγραφο του μυθιστορήματος και ο Hetzel εντυπωσιάσθηκε αμέσως, τόσο από το συγκεκριμένο έργο, όσο και επειδή διέγνωσε τις δυνατότητες αυτού του νέου τύπου αφηγήματος. Ανέλαβε έτσι όχι απλώς την έκδοσή του, αλλά πρότεινε στον Βερν την υπογραφή συμβολαίου κατά το οποίο ο συγγραφέας θα του έγραφε δύο τέτοια έργα κάθε χρόνο έναντι 20.000 φράγκων. Με βάση το συμβόλαιο αυτό ο Βερν έγραψε μυθιστορήματα ενταγμένα σε μία «σειρά», την οποία ο Ετζέλ ονόμασε «Les Voyages Extraordinaires». Η σειρά περιλαμβάνει όλα τα γνωστά έργα του Ιουλίου Βερν.
Ομοιότητες με μεταγενέστερα μυθιστορήματα
Το Πέντε εβδομάδες με αερόστατο εμφανίζει κάποιες ομοιότητες με το μυθιστόρημα Ταξίδι στο κέντρο της Γης: Υπάρχει το ίδιο είδος εικασιών που προέρχονται από τις επιστημονικές ιδέες και γνώση της εποχής, και οι οποίες προτάσσονται ως αλήθεια (παρότι οι 5 εβδομάδες υστερούν σε επιστημονική φαντασία). Υπάρχει και εδώ η τριμελής ομάδα με τον δόκτορα, τον σύντροφο που αμφιβάλλει αρχικά για την επιτυχία του ταξιδιού και τον πολύ πιστό υπηρέτη που αποδεικνύεται και ιδιαίτερα ικανός (πρβλ. επίσης και τους τρεις ήρωες του Γύρω από τη Σελήνη). Σε αμφότερα τα μυθιστορήματα επίσης υπάρχει ένα επεισόδιο απελπισίας που σχετίζεται με την έλλειψη νερού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ιουλίου Βερν
Doja Cat
H Άμαλα Ράτνα Ζαντίλε Ντλαμίνι (αγγλικά: Amala Ratna Zandile Dlamini, γενν. 21 Οκτωβρίου 1995) επαγγελματικά γνωστή ως Doja Cat, είναι Αμερικανίδα ράπερ, τραγουδίστρια, στιχουργός και παραγωγός δίσκων. Γεννημένη και μεγαλωμένη στο Λος Άντζελες, ξεκίνησε να δημιουργεί και να κυκλοφορεί μουσική στο SoundCloud ως έφηβη. Το τραγούδι της, "So High" τράβηξε την προσοχή των εταιριών Kemosabe Records and RCA Records, υπογράφοντας έτσι συμβόλαιο μαζί τους στα 17 της.
Είναι ιδιαίτερα γνωστή μέσω της διαδικτυακής εφαρμογής TikTok.
Στις 30 Οκτωβρίου 2020, κυκλοφόρησε το έκτο άλμπουμ της Αριάνα Γκράντε Positions, στο οποίο συμμετείχε και η Doja με φωνητικά στο τραγούδι 'motive'.
Δισκογραφία
Amala(2018)
Hot Pink(2019)
Planet her(2021)
So High(2014)
No Police(2014)
Go to town(2018)
Candy(2018)
Mooo!(2018)
Roll with us(2018)
Tia Tamera feat. Rico Nasty(2019)
Juicy with Tyga(2019)
Rules(2019)
Cyber sex(2019)
Freak(2020)
Streets(2021)
Kiss Me More feat. SZA(2021)
Awards:
NRJ Music Awards for International Breakthrough of the Year (2020)
MTV Europe Music Award for Best New Act (2020)
American Music Award for favorite Female Artist Soul/R&B (2020)
NAACP Image Award for Outstanding New Artist (2021)/ Say So
MTV Video Music Award for PUSH Best New Artist (2020)
Σατόσι Τατζίρι
Ο Σατόσι Τατζίρι (田尻 智, 28 Αυγούστου 1965) είναι Ιάπωνας σχεδιαστής βιντεοπαιχνιδιών, γνωστότερος για τη δημιουργία του franchise Pokémon, ιδρυτής της εταιρείας ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών, Game Freak. Ο Τατζίρι εργάστηκε, επίσης, και σε spin-offs του Mario και του The Legend of Zelda.
Ζωή και καριέρα
Ο Τατζίρι μεγάλωσε στα προάστια του Τόκιο και διασκέδαζε συλλέγοντας έντομα. Λίγο καιρό αργότερα, η περιοχή που έμενε, δασώδης και πράσινη, γέμισε από πολυκατοικίες και μαγαζιά, κάτι που τον εμπόδισε από τη συνέχιση της ενασχόλησής του αυτής. Η ιδέα της "γέννησης" των δημοφιλών πλασμάτων Pokémon του ήρθε, όσο έπαιζε ηλεκτρονικά παιχνίδια.
Στα παιχνίδια Pokémon, ο στόχος είναι να πιάσει ο παίκτης κάποια πλάσματα και να νικήσει άλλους εκπαιδευτές. Αυτή η ιδέα πήγαζε από την προτίμηση του Τατζίρι στη συλλογή εντόμων. Το 1982, ο Τατζίρι μαζί με δύο φίλους του εξέδιδαν ένα περιοδικό με τίτλο Game Freak. Ο λόγος για τον οποίο ασχολήθηκε με τα ηλεκτρονικά ήταν γιατί ένας φίλος του πήρε μέρος σε διαγωνισμό και κέρδισε. Το έπαθλο του ήταν να φτιάξει ένα δικό του βιντεοπαιχνίδι. Έτσι ο Τατζίρι και οι φίλοι του έφτιαξαν την Game Freak, η οποία πήρε το όνομά της από το περιοδικό που εξέδιδαν.
Τα επόμενα έξι χρόνια ο Τατζίρι ασχολήθηκε με την δημιουργία των παιχνιδιών Pokémon και συγκεκριμένα του πήρε χρόνο να ολοκληρώσει τον Mew, ένα μυθικό Pokémon που εμφανίζεται μόνο στις Κόκκινη/Μπλε/Κίτρινη εκδόσεις των παιχνιδιών Pokémon για το Game Boy της Nintendo.
Παραπομπές
Κατηγορία:Pokémon Κατηγορία:Nintendo Κατηγορία:Ιάπωνες σκηνοθέτες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Ιάπωνες σχεδιαστές βιντεοπαιχνιδιών
Μπαΐα (πολιτεία)
Η Μπαΐα (πορτογαλικά: Bahia) είναι μία από τις δεκαέξι πολιτείες της Βραζιλίας, βρίσκεται στα ανατολικά της χώρας στην όχθη του Ατλαντικού Ωκεανού. Έχει πληθυσμό 14.016.906 κατοίκους και έκταση 564.830,9 τ.χλμ. Η Μπαΐα είναι τέταρτη σε πληθυσμό (μετά τις πολιτείες Σάο Πάολο, Μίνας Ζεράις και Ρίο ντε Ζανέιρο) και πέμπτη σε έκταση. Διοικητικό κέντρο της πολιτείας είναι το Σαλβαδόρ. Στα πορτογαλικά η ονομασία της πολιτείας σημαίνει «όρμος».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτείες της Βραζιλίας
Μαρία Δωροθέα της Πορτογαλίας
H Μαρία Δωροθέα (πορτογαλ. Maria Doroteia de Bragança, infanta de Portugal, 21 Σεπτεμβρίου 1739 - 14 Ιανουαρίου 1771) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν πριγκίπισσα (infanta) της Πορτογαλίας.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Ιωσήφ της Πορτογαλίας και της Μαριάνας-Βικτωρίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας.
Η Μαρία Φραγκίσκη Δωροθέα Ιωσηφίνα Αντωνία Γερτρούδη Ρίτα Ιωάννα Ευγενία γεννήθηκε στη Λισαβόνα και έλαβε το όνομα της προγιαγιάς της Δωροθέας Σοφίας του Παλατινάτου (γιαγιάς της Μαριάνας Βικτωρίας). Μεγαλύτερη αδελφή της ήταν η Μαρία Α΄ της Πορτογαλίας.
Της προτάθηκε ως σύζυγος ο Λουδοβίκος-Φίλιππος Β΄, Δούκας της Ορλεάνης, αλλά αυτή αρνήθηκε. Απεβίωσε στη Λισαβόνα σε ηλικία 32 ετών και τάφηκε στο Βασιλικό Πάνθεον του Οίκου των Μπραγκάνσα, στο Μοναστήρι του Σάο Βισέντε ντε Φόρα της Λισαβόνας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Γενικές εκλογές της Ζιμπάμπουε (2018)
Το κυβερνών κόμμα της χώρας, το ZANU-PF, έλαβε μέρος στις εκλογές με πλειοψηφίες τόσο στη Βουλή όσο και στη Γερουσία. Η κύρια αντιπολίτευση, το Κίνημα για Δημοκρατική Αλλαγή - Τσανγκιράιi, πήρε μέρος στις εκλογές ως μέρος της Συμμαχίας MDC, που συμπεριέλαβε το MDC-T και έξι μικρότερα κόμματα. Οι εκλογές έδωσαν στο ZANU-PF τον έλεγχο τόσο της βουλής όσο και της Γερουσίας στο 9ο Κοινοβούλιο της Ζιμπάμπουε, αν και με μειωμένες πλειοψηφίες σε έκαστη. Η Συμμαχία MDC κέρδισε έδρες και στα δύο σώματα, που αντιστοιχούσαν στενά στις απώλειες του ZANU-PF.
Στις προεδρικές εκλογές, ο Έμερσον Μανανγκάγκουα, ο οποίος έγινε πρόεδρος ως αποτέλεσμα του πραξικοπήματος του 2017, διεκδίκησε την επανεκλογή του ως υποψήφιος του ZANU-PF. Ο αρχηγός του MDC-T Μόργκαν Τσανγκιράι, ο οποίος αναμενόταν να αναμετρηθεί στις εκλογές μαζί του, πέθανε τον Φεβρουάριο του 2018 και ο Νέλσον Τσαμίζα, ο νέος αρχηγός του κόμματος, τον αντικατέστησε ως υποψήφιος της συμμαχίας MDC. Σε αποτελέσματα που αμφισβητήθηκαν από τη Συμμαχία MDC, ο Μανανγκάγκουα κέρδισε με ποσοστό 50,8% της ψήφου έναντι 44,3% για τον Τσαμίζα, έχοντας κατά συνέπεια την απαιτούμενη πλειοψηφία για να αποφύγει τη διεξαγωγή ενός 2ου γύρου. Ο Μανανγκάγκουα κέρδισε σε έξι από τις δέκα επαρχίες της χώρας, ενώ ο Τσαμίζα κέρδισε σε τέσσερις, συμπεριλαμβανομένων των δύο μητροπολιτικών επαρχιών Χαράρε και Μπουλαγουάγιο.
Εκλογικό σύστημα
Ο πρόεδρος της Ζιμπάμπουε εκλέγεται χρησιμοποιώντας το σύστημα δύο γύρων.
Τα 270 μέλη του Οίκου της Συνέλευσης απαρτίζονται από 210 μέλη που εκλέγονται σε μονομελές εκλογικό σώμα και 60 γυναίκες εκλεγμένες με αναλογική εκπροσώπηση σε δέκα εξαεδρικές περιφέρειες που αντιστοιχούν στις επαρχίες της χώρας. Οι ψηφοφόροι ψηφίζουν με ένα ψηφοδέλτιο, το οποίο υπολογίζεται και για τις δύο μορφές εκλογών. Τα 80 μέλη της Γερουσίας περιλαμβάνουν 60 μέλη που εκλέγονται από δέκα εξαεδρικές εκλογικές περιφέρειες (επίσης με βάση τις επαρχίες) με αναλογική εκπροσώπηση με τη χρήση καταλόγων των κομμάτων. Οι λίστες πρέπει να έχουν μια γυναίκα στην κορυφή και να εναλλάσσονται μεταξύ ανδρών και γυναικών. Οι υπόλοιπες 20 θέσεις περιλαμβάνουν δύο θέσεις για άτομα με αναπηρίες και 18 για τους παραδοσιακούς αρχηγούς.
Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ζιμπάμπουε, οι εκλογές πρέπει να πραγματοποιηθούν πριν από την επίσημη ημερομηνία λήξης της τρέχουσας κοινοβουλευτικής περιόδου, η οποία πρόκειται να λήξει στις 21 Αυγούστου 2018.