cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρόμπερτ Μπερνς
Ο Μπερνς πήγε στο Εδιμβούργο ως προσωπικότητα πλέον, έκανε σπουδαίες γνωριμίες, απέκτησε μεγαλόσχημους προστάτες και συνέχισε να σπέρνει παιδιά. Αλλά το περιβάλλον της μεγαλούπολης ήταν καταστροφικό για το ταλέντο του χωρικού ποιητή. Νοίκιασε πάλι ένα κτήμα στην επαρχία, παντρεύτηκε τελικά την Τζην και έγινε εφοριακός υπάλληλος στην περιοχή. Πέθανε το 1796 σε ηλικία τριάντα επτά χρόνων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκωτσέζοι ποιητές
Ιωάννης Κουμανούδης
Ο Ιωάννης Κουμανούδης ήταν Έλληνας ευεργέτης του 19ου αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1811 στην Αδριανούπολη της Θράκης. Αδερφός του ήταν ο Στέφανος Κουμανούδης. Ο Ιωάννης Κουμανούδης είχε εγκατασταθεί στο Βελιγράδι και ασχολείτο με το εμπόριο και τα τραπεζιτικά. Ήταν μέλος του ιδιαίτερου συμβουλίου του ηγεμόνα της Σερβίας Μιχαήλ Οβρένοβιτς, ο οποίος τον έστειλε το 1862 στην Αθήνα για να διαπραγματευτεί τη συνεννόηση των χριστιανικών λαών των Βαλκανίων εναντίον της Τουρκίας. Απεβίωσε το 1866.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Υποψήφιος Μάγος (ταινία, 2010)
To Υποψήφιος Μάγος (αγγλικά: The Sorcerer's Apprentice) είναι αμερικάνικη ταινία φαντασίας του 2010, σε σκηνοθεσία Γιον Τέρτελταουμπ. Πρωταγωνιστεί ο Νίκολας Κέιτζ.
Πλοκή
Στη μάχη, η Μοργκάνα ετοιμαζόταν να σκοτώσει τον Μπαλτάζαρ όμως η Βερόνικα θυσιάστηκε, απορροφώντας την ψυχή της Μοργκάνα στο σώμα της, αναγκάζοντας τον Μπαλτάζαρ να την κλείσει σε ένα ζοφερό φυλάκιο. Λίγο πριν πεθάνει, ο Μέρλιν έδωσε στον -αθάνατο- Μπαλτάζαρ ένα δαχτυλίδι για να εντοπίσει τον πρώτο μερλίνιο, ένα μάγο που θα διαδεχθεί τον Μέρλιν ως τον ικανότερο μάγο. Κοντά στη σύγχρονη εποχή, ο Μπαλτάζαρ έχει πιάσει τον Χόρβαθ και πολλούς μάγους που ήθελαν να ελευθερώσουν τη Μοργκάνα, αλλά δεν έχει καταφέρει να βρει τον πρώτο μερλίνιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2010 Κατηγορία:Ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ
Τρωιανάτα Κεφαλονιάς
Τα Τρωιανάτα είναι χωριό στην Κεφαλονιά. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κεφαλονιάς του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 100 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς
Πέτρος Κουμανούδης
Ο Πέτρος Κουμανούδης ήταν Έλληνας φιλόλογος και ευεργέτης του 19ου αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1854 στην Αθήνα. Πατέρας του ήταν ο Στέφανος Κουμανούδης. Διετέλεσε διευθυντής της Εθνικής Τράπεζας. Δώρησε την βιβλιοθήκη του πατέρα του και τη δική του στην Αρχαιολογική Εταιρεία. Απεβίωσε το 1939.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Sonic the Hedgehog (βιντεοπαιχνίδι)
Το Sonic the Hedgehog είναι βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας που αναπτύχθηκε από τη Sonic Team και διανεμήθηκε από τη Sega για το Sega Mega Drive. Ήταν ο πρώτος τίτλος της σειράς Sonic και κυκλοφόρησε στις 23 Ιουνίου 1991 σε Ευρώπη και ΗΠΑ, με την ιαπωνική κυκλοφορία να καθυστερεί μέχρι τις 26 Ιουλίου του ίδιου έτους. Ο συγκεκριμένος τίτλος αναφέρεται συχνά και ως Sonic the Hedgehog 1 (ή απλά σαν Sonic 1) για να ξεχωρίζει από τυχόν αναφορές στο σύνολο της σειράς Sonic the Hedgehog, αλλά και στον ομώνυμο χαρακτήρα.
Το Sonic the Hedgehog αποτέλεσε έναν από τους βασικότερους λόγους της εμπορικής επιτυχίας του Mega Drive. Η Sega με τη κυκλοφορία του παιχνιδιού αντικατέστησε τον μέχρι πρότινος τίτλο που πήγαινε πακέτο με την κονσόλα, το Altered Beast (1988), με το Sonic the Hedgehog, ενώ αργότερα κατάφερε τεράστια εμπορική επιτυχία τόσο με το Sonic the Hedgehog 2 όσο και με το Sonic the Hedgehog 3.
Το κύριο χαρακτηριστικό του παιχνιδιού σε σχέση με τους υπόλοιπους τίτλους του είδους της τότε εποχής, ήταν ο εξαιρετικά πετυχημένος συνδυασμός του στοιχείου της ταχύτητας με κλασικούς platform μηχανισμούς. Η έμφαση αυτή σε μια πιο γρήγορη εκδοχή του platforming, έδωσε έντονη προσωπικότητα στη σειρά και γρήγορα την έκανε να ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους τίτλους του είδους, τόσο για την φρεσκάδα, όσο και για την ποιότητά του.
Το Sonic the Hedgehog γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία, με τις συνολικές πωλήσεις του τελικά να φτάνουν τα 4,34 εκατομμύρια παγκοσμίως. Αποτελεί τον δεύτερο πιο πετυχημένο εμπορικά τίτλο του Mega Drive, πίσω μόνο από το Sonic the Hedgehog 2, οι πωλήσεις του οποίου έφτασαν τα 6,03 εκατομμύρια.
Τρόπος παιχνιδιού
Στο Sonic the Hedgehog, ο παίκτης κάνει τη χρήση αποκλειστικά ενός κουμπιού, με το οποίο κάνει άλμα και επιτίθεται ταυτόχρονα, με τη μορφή στροβιλιζόμενης μπάλας κάθε φορά που κάνει άλμα. Ο Sonic μπορεί επίσης να επιτίθεται ακόμα και χωρίς άλμα, παίρνοντας την μορφή στροβιλιζόμενης μπάλας καθώς τρέχει, σαρώνοντας τους εχθρούς του. Το Sonic the Hedgehog κάνει χρήση της ανομοιομορφίας του εδάφους, το οποίο παρουσιάζει κλίσεις ποικίλων μορφών (ανηφορικές, κατηφορικές, κυκλικές) και ανώμαλες επιφάνειες, με τις οποίες ο Sonic μπορεί να αλληλεπιδράσει. Για παράδειγμα, αν ο Sonic διανύσει την απόσταση μιας κατηφόρας σε μορφή μπάλας, η ταχύτητα που αναπτύσσει είναι μεγαλύτερη από την αντίστοιχη που θα είχε αν απλά έτρεχε κατά μήκος αυτής.
Οι κίνδυνοι τους οποίους καλείται να αντιμετωπίσει ο Sonic, ποικίλουν. Οι βασικοί εχθροί στο παιχνίδι είναι ρομπότ, και διαλύονται με ένα απλό χτύπημα. Υπάρχουν, ωστόσο, πολλά ήδη εχθρών ανά κόσμο, η στρατηγική των οποίων διαφέρει: υπάρχουν εχθροί που ακολουθούν μία προκαθορισμένη πορεία, άλλοι που βάζουν στόχο τον Sonic, κι άλλοι που ειδικεύονται σε χτυπήματα εξ αποστάσεως. Εκτός από τους κλασικούς εχθρούς, ο Sonic πρέπει να αντιμετωπίσει και τις διάφορες παγίδες και εμπόδια που υπάρχουν στις πίστες, από σειρές καρφιών, γκρεμούς και λάβα, μέχρι και μηχανικές παγίδες, όπως συμπιεστήρες.
Υπάρχουν, επίσης, τα Σημεία Ελέγχου (Check points), τα οποία εμφανίζονται με τη μορφή φαναριών. Περνώντας ο Sonic από ένα check point, το ενεργοποιεί, και το χρώμα της λάμπας από μπλε γίνεται κόκκινο. Αν έπειτα ο Sonic χάσει μια ζωή, θα συνεχίσει την πίστα από το σημείο που ενεργοποίησε το τελευταίο check point.
Δαχτυλίδια
Από τα σημαντικότερα αντικείμενα του παιχνιδιού, είναι τα Δαχτυλίδια (Rings), τα οποία ο Sonic καλείται να μαζέψει στις πίστες. Πρόκειται για ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα αντικείμενα ολόκληρης της σειράς Sonic, ενώ εξυπηρετούν διάφορους σκοπούς στο παιχνίδι: Η βασικότερη λειτουργία τους, είναι η προστασία που παρέχουν στον Sonic. Όσο ο Sonic έχει στην κατοχή του τουλάχιστον ένα δαχτυλίδι, οποιοδήποτε χτύπημα από εχθρό δεν είναι ικανό να του κοστίσει ζωή. Απλώς το χτύπημα θα κοστίσει στον Sonic όσα δαχτυλίδια είχε εκείνη την στιγμή στην κατοχή του. Τα δαχτυλίδια θα διασκορπιστούν, δίνοντας στον Sonic λίγα δευτερόλεπτα για να μπορέσει να μαζέψει όσα περισσότερα μπορεί, πριν αυτά εξαφανιστούν. Ο ανώτατος αριθμός δαχτυλιδιών που διασκορπίζονται είναι 20. Αυτό σημαίνει ότι αν ο Sonic έχει στη κατοχή του μικρότερο ή ίσο αριθμό δαχτυλιδιών με 20 πριν δεχτεί ένα χτύπημα, τότε θα διασκορπιστούν όλα τα δαχτυλίδια που έχει στη κατοχή του (τόσα όσα φέρει πριν το χτύπημα). Αντίθετα αν έχει περισσότερα, τότε αναγκαστικά θα διασκορπιστούν 20 δαχτυλίδια.
Αν τυχόν ο Sonic δεχτεί χτύπημα από εχθρό, μην έχοντας στην κατοχή του έστω και ένα δαχτυλίδι και δεν επιτεθεί παίρνοντας την μορφή μπάλας, τότε το χτύπημα συνεπάγεται απώλεια μίας ζωής. Αν επιτεθεί παίρνοντας την μορφή μπάλας, χάνει μία ζωή αν το χτύπημα ήταν εξ αποστάσεως με πυρά ή αν πάτησε σε καρφιά ή λάβα. Πάντως, ακόμα και αν έχει δαχτυλίδια ή και Shield ή ακόμα και Invincibility, χάνει μία ζωή αν πέσει σε γκρεμούς χωρίς πάτο ή σε ορισμένες μηχανικές παγίδες που συνθλίβουν (όπως συμπιεστήρες ή ανάμεσα σε μετακινούμενη πλατφόρμα και τοίχο), μείνει από οξυγόνο ενώ είναι μέσα στο νερό ή αν δεν τερματίσει την πράξη (act) σε 10 λεπτά.
Στο τέλος κάθε πίστας (και πίστας bonus), ο συνολικός αριθμός των δαχτυλιδιών που φέρει στη κατοχή του ο Sonic πολλαπλασιάζεται επί 100, με το άθροισμα να προστίθεται στο συνολικό σκορ. Κατά τη διάρκεια των δευτερολέπτων του υπολογισμού του σκορ, ο Sonic έχει τη δυνατότητα να κάνει άλματα, ψάχνοντας τα κρυφά εμβλήματα που αιωρούνται στην οθόνη και δίνουν bonus από 100 μέχρι 10.000 πόντους το καθένα.
Αν ο Sonic τερματίσει μία πίστα Act 1 ή Act 2 έχοντας στην κατοχή του τουλάχιστον 50 δαχτυλίδια, ένα τεράστιο δαχτυλίδι κάνει την εμφάνισή του (εκτός μόνο από την Scrap Brain Zone, τον τελευταίο κόσμο του παιχνιδιού). Αν ο Sonic μπει μέσα στο δαχτυλίδι, μεταφέρεται στις πίστες bonus όπου καλείται να βρει και να συλλέξει τα Chaos Emeralds (Σμαράγδια του Χάους). Επίσης, σε κάθε 100 δαχτυλίδια που συλλέγει ο Sonic, κερδίζει μία ζωή, είτε συμβεί αυτό σε κανονική πίστα, είτε σε πίστα bonus. Το Sonic the Hedgehog είναι το μοναδικό από τα παιχνίδια της σειράς Sonic, στο οποίο ο μέγιστος αριθμός δαχτυλιδιών ανά πίστα είναι πάντα μικρότερος από 300, άρα μπορεί να κερδίσει το πολύ 2 ζωές ανά πίστα με τον τρόπο αυτό και συνήθως μόνο μία.
Οθόνες με ενισχυτικά
Διασκορπισμένα στις διάφορες πίστες του παιχνιδιού βρίσκονται και τα διαθέσιμα Power ups με τη μορφή οθονών (Μonitors). Όταν ο Sonic σπάει της οθόνες αυτές, κερδίζει διάφορα αντικείμενα, τα οποία τον βοηθούν να προχωρήσει στο παιχνίδι. Τα διαθέσιμα power ups ποικίλλουν και αποτελούνται από τα εξής αντικείμενα, που απεικονίζονται ευκρινώς στις οθόνες: το Super ring (Σούπερ δαχτυλίδι), το οποίο δίνει στον Sonic 10 δαχτυλίδια, το Invincibility (Αορατότητα), το οποίο κάνει τον Sonic άτρωτο, για περιορισμένο χρονικό διάστημα το Shield (Ασπίδα), το δίνει στον Sonic μία μπλε ασπίδα σε μορφή φούσκας, η οποία τον προστατεύει από απώλεια των δαχτυλιδιών, ή αν δεν έχει δαχτυλίδια, από απώλεια μίας ζωής, για μία μόνο φορά απέναντι σε εχθρικά χτυπήματα, το Extra life (Επιπλέον ζωή), και τέλος τα Speeding shoes (Παπούτσια επιτάχυνσης), τα οποία δίνουν στον Sonic την δυνατότητα να τρέξει κατά πολύ γρηγορότερα, για περιορισμένο χρονικό διάστημα.
Ζώνες
300px|thumb|right|Η έναρξη της Πράξης 1 στη Green Hill Zone. Το παιχνίδι φέρει έξι Ζώνες (Zones), καθένας από τους οποίους απαρτίζεται από τρεις Πράξεις (Acts). Πρώτη είναι η Green Hill Zone, η οποία έχει ως θέμα μία τροπική περιοχή, και ο σχεδιασμός της χαρακτηρίζεται από λούπες, καρφιά και ελατήρια -θεωρείται ο κόσμος που εγκαθίδρυσε το επονομαζόμενο και ως "jungle cliché" στους τίτλους της σειράς.
Δεύτερη είναι η Marble Zone, η οποία έχει ως θέμα αρχαίους ναούς, και ο σχεδιασμός της χαρακτηρίζεται από έντονη εμφάνιση του στοιχείου της λάβας, καρφιά, διακόπτες, φλόγες, συμπιεστήρες και παρόμοιων ειδών παγίδες -ο γενικότερος σχεδιασμός της πίστας εστιάζει στο παραδοσιακό platforming.
Τρίτη είναι η Spring Yard Zone, η οποία έχει ως θέμα μία πόλη κατά το δειλινό, και ο σχεδιασμός της χαρακτηρίζεται από την έμφαση σε ελατήρια και παρόμοιους μηχανισμούς αναπήδησης, σε πολύ μεγάλα ύψη και αποστάσεις, στοιχεία τα οποία δίνουν ένα ύφος pinball στον τρόπο παιχνιδιού -ο κόσμος που εγκαθίδρυσε το επονομαζόμενο και ως "pinball cliché" στους τίτλους της σειράς.
Τέταρτη είναι η Labyrinth Zone, η οποία έχει ως θέμα ένα βυθισμένο ναό, και ο σχεδιασμός της χαρακτηρίζεται από την έμφαση σε ποικίλων μορφών παγίδες, ενώ, για να επιβιώσει κάτω από το νερό, ο Sonic καλείται να συλλέγει φυσαλίδες οξυγόνου.
Πέμπτη είναι η Star Light Zone, η οποία έχει ως θέμα ένα αστικό κέντρο, κατά τη διάρκεια της νύχτας, και ο σχεδιασμός της χαρακτηρίζεται από πολλές λούπες, γκρεμούς και τραμπάλες, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην ταχύτητα.
Τελευταία είναι η Scrap Brain Zone, η οποία έχει ως θέμα μια βιομηχανική περιοχή, και αποτελεί τον τελευταίο κόσμο του παιχνιδιού και τη βάση του Robotnik. Ο σχεδιασμός του επιπέδου χαρακτηρίζεται από γενικότερη έμφαση στις μηχανικές παγίδες. Η Final Zone αποτελεί τυπικά μέρος της Scrap Brain Zone. Απαρτίζεται από μία μόνο αίθουσα, στην οποία γίνεται η τελική μάχη του παιχνιδιού, χωρίς την ύπαρξη των δαχτυλιδιών, ενάντια στον Robotnik.
Επιπλέον Ζώνες
Αν κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού ο Sonic τελειώσει μια πίστα Act 1 ή Act 2 έχοντας στην κατοχή του 50 ή περισσότερα δαχτυλίδια, ένα τεράστιο δαχτυλίδι κάνει την εμφάνισή του (εκτός μόνο από την Scrap Brain Zone, τον τελευταίο κόσμο του παιχνιδιού). Εάν ο Sonic μπει μέσα στο δαχτυλίδι, μεταφέρεται στις πίστες bonus, όπου καλείται να βρει και να συλλέξει τα Chaos Emeralds. Τα bonus του παιχνιδιού είναι κυκλικά κινούμενοι λαβύρινθοι στους οποίους ο Sonic εμφανίζεται μονάχα με τη μορφή μπάλας. Στις πίστες bonus κάνουν την εμφάνισή τους τριών ειδών μηχανισμοί: μηχανισμοί αναπήδησης, μηχανισμοί αλλαγής της φοράς περιστροφής της πίστας bonus, και μηχανισμοί εξόδου.
Ο Sonic καλείται να αποφύγει τις εξόδους και κάνοντας χρήση των άλλων δυο μηχανισμών να βρει τον δρόμο προς το πετράδι, να σπάσει τα διαμάντια που το περικυκλώνουν και να το αποκτήσει. Εάν κατά την διάρκεια του bonus ο Sonic συλλέξει 50 ή παραπάνω δαχτυλίδια, κερδίζει ένα continue, ενώ σε κάθε 100 δαχτυλίδια που συλλέγει ο Sonic, κερδίζει μία ζωή - όλα αυτά, ανεξαρτήτως του αν θα καταφέρει να αποκτήσει το πετράδι.
Ανάπτυξη
Η ανάπτυξη του τίτλου ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1990, όταν η SEGA ανέθεσε στην AM-8 (με την κυκλοφορία των Sonic μετονομάστηκε σε Sonic Team) τον σχεδιασμό ενός «τίτλου μασκότ» για την εταιρία. Η SEGA, βλέποντας την επιτυχία της Nintendo με το franchise Mario και τον σημαντικό ρόλο που έπαιξε η εν λόγω σειρά στην επιτυχία της εταιρείας, θέλησε να εκμεταλλευτεί την τάση της εποχής και να απαντήσει με τη δημιουργία μίας αντίστοιχης μασκότ. Οι κύριοι συντελεστές του όλου πρότζεκτ ήταν οι Ναότο Οσίμα (σχεδιαστής χαρακτήρων), Γιούτζι Νάκα (σχεδιαστής παιχνιδιού) και Χορικάζου Γιασουχάρα (σχεδιαστής).
Παρά το ότι ο Νάκα είναι εκείνος που τυγχάνει περισσότερης δημοσιότητας, τόσο ο Οσίμα, όσο και ο Γιασουχάρα έπαιξαν εξίσου σημαντικό ρόλο στην δημιουργία του τίτλου. Ωστόσο κανένας από τους παραπάνω συντελεστές δεν έχει συμμετοχή στην ανάπτυξη των σημερινών τίτλων της σειράς.
Υπογραμμίζεται επίσης, ότι το Sonic the Hedgehog είναι ο μοναδικός, μαζί με το Sonic The Hedgehog CD, από τους τίτλους Sonic του Mega Drive, του οποίου η ανάπτυξη έγινε αποκλειστικά στην Ιαπωνία. Τα Sonic the Hedgehog 2, Sonic the Hedgehog 3 και Sonic & Knuckles αναπτύχθηκαν στις ΗΠΑ από την STI (ένα studio της SEGA απαρτιζόμενο από Ιάπωνες και Αμερικανούς σχεδιαστές) με τα Ιαπωνικά μέλη του studio πάντως να αναλαμβάνουν σχεδόν αποκλειστικά τους τίτλους της σειράς.
Αντιθέτως, το Sonic The Hedgehog Spinball αναπτύχθηκε ως επί το πλείστο από Αμερικανούς σχεδιαστές, ενώ μεγάλο μέρος της ανάπτυξης του Sonic 3D ανατέθηκε στο αγγλικό στούντιο Traveler’s Tales.
Μουσική
Συνθέτης της μουσικής επένδυσης του παιχνιδιού (όπως και του Sonic the Hedgehog 2) είναι ο Μασάτο Νακαμούρα, γνωστός στο ιαπωνικό κοινό για το J-Pop συγκρότημά του με το όνομα Dreams Come True.
Το Sonic the Hedgehog έχει μείνει στην ιστορία για την εντυπωσιακή μελωδική μουσική του επένδυση. Μερικά κομμάτια είναι από τα πιο αναγνωρίσιμα στον χώρο των βιντεοπαιχνιδιών, με γνωστότερο όλων το θέμα της Green Hill Zone.
Διαφορές μεταξύ των κρατών
Η πρωτότυπη έκδοση που κυκλοφόρησε σε Ευρώπη και ΗΠΑ στερείτο των αναβαθμίσεων που έκαναν την εμφάνισή τους στην Ιαπωνική έκδοση, λόγω της ελαφρώς καθυστερημένης κυκλοφορίας του τίτλου στην Ιαπωνική αγορά. Συγκεκριμένα, η Ιαπωνική έκδοση περιελάμβανε αυτόνομα κινούμενα backgrounds / φόντο του τοπίου όπου κινείται ο πρωταγωνιστής (π.χ. τα σύννεφα στην Green Hill Zone μετακινούνταν ανεξαρτήτως εάν ο χαρακτήρας βρισκόταν ή όχι εν κινήσει) και γενικότερα περισσότερα εφέ.
Η έκδοση 2.0 που κυκλοφόρησε στην Ιαπωνική αγορά, διόρθωσε το «spike bug»: ένα bug στο οποίο αν ο Sonic έπεφτε σε καρφιά και από την αυτόματη αναπήδηση που συνέβαινε από το πάτημα ξαναέπεφτε τυχαία σε καρφιά, αυτόματα έχανε μία ζωή. Στην έκδοση 2.0 αντιθέτως, διέθετε λίγα «άτρωτα» δευτερόλεπτα, στα οποία ο Sonic αναβοσβήνει, ώστε να προλάβει να ξαναπατήσει σε ασφαλές έδαφος. Επίσης, σε όλες τις ιαπωνικές εκδόσεις διορθώθηκε η οθόνη «level select» (επιλογή πίστας), καθώς στην πρωτότυπη έκδοση εμφάνιζε τις πίστες του παιχνιδιού με λανθασμένη σειρά.
Τέλος, λόγω του διαφορετικού ρυθμού ανανέωσης της εικόνας μεταξύ των τηλεοπτικών σημάτων PAL (Ευρώπη) και NTSC (ΗΠΑ και Ιαπωνία), η Ευρωπαϊκή έκδοση έτρεχε στο 83% της ταχύτητας των Αμερικανικών και Ιαπωνικών εκδόσεων, κάτι που επηρέαζε και την μουσική του παιχνιδιού, η οποία ήταν αισθητά πιο αργή. Το συγκεκριμένο πρόβλημα αντιμετωπίστηκε στα επόμενα παιχνίδια Sonic του Mega Drive, όχι όμως και σε όλες τις συλλογές όπου έκανε την εμφάνισή του ο πρώτος τίτλος, όπως π.χ. στο Sonic Jam και στο Virtual Console.
Sonic the Hedgehog + Sonic & Knuckles
Σε αντίθεση με τα Sonic The Hedgehog 2 και Sonic The Hedgehog 3 που ήταν συμβατά με το cartridge του Sonic & Knuckles, προσφέροντας έτσι της δυνατότητα στους δυο τίτλους να παιχτούν και με πρωταγωνιστή τον Knuckles αντί του Sonic, η SEGA αποφάσισε να μη κάνει το ίδιο και με το Sonic the Hedgehog. Ο κύριος λόγος της απόφασης αυτής ήταν, σύμφωνα με διάφορους προγραμματιστές, η διαφορετική παλέτα χρωμάτων που χρησιμοποιούσε το Sonic & Knuckles σε σχέση με το Sonic the Hedgehog. Για να υπήρχε συμβατότητα μεταξύ των δυο τίτλων, θα έπρεπε να αλλάξει ολόκληρη η χρωματική παλέτα του Sonic the Hedgehog. Έτσι, αντί της δυνατότητας να χρησιμοποιηθεί ο Knuckles στον κλασικό τίτλο, η ένωση των δυο cartridge ξεκλείδωνε το παιχνίδι Blue Sphere.
Παρόλα αυτά, στις 31 Αυγούστου 2005, ένας προγραμματιστής με το nickname «Stealth» δημιούργησε ένα πειρατικό παιχνίδι ονόματι Knuckles the Echidna in Sonic the Hedgehog. Το συγκεκριμένο hack προσφέρει τη δυνατότητα στον κλασικό τίτλο να παιχτεί εξ ολόκληρου με τη χρήση του Knuckles. Το γεγονός ότι ο Knuckles ήταν σε θέση να χρησιμοποιήσει όλες τις κινήσεις που είχε στο Sonic & Knuckles, μείωνε σε σημαντικό βαθμό την δυσκολία του τίτλου. Ωστόσο, τα κοντύτερα άλματα του σε σχέση με τον Sonic, δημιουργούσαν προβλήματα, κυρίως στις Labyrinth Zone και Scrab Brain Zone.
Κληρονομιά
Η SEGA από το 1991 μέχρι σήμερα, έχει κυκλοφορήσει τον κλασικό τίτλο και σε άλλα συστήματα εκτός του Mega Drive. Είτε με τη μορφή port, είτε ως περιεχόμενο λήψης, είτε με τη μορφή συλλογής, το Sonic the Hedgehog έχει κυκλοφορήσει στα εξής συστήματα:
Παναγιώτης Πατάλας
Ο Παναγιώτης Πατάλας (Αθήνα, 1911 - 1967) ήταν Έλληνας πρωταθλητής του στίβου.
Sonic the Hedgehog (βιντεοπαιχνίδι)
Κληρονομιά
Από το 2007, το Sonic the Hedgehog είναι διαθέσιμο και για το iPod μέσω του iTunes Store, ενώ υπάρχει και έκδοση για κινητά τηλέφωνα με αρκετά μοντέλα της Panasonic να έχουν το παιχνίδι περασμένο στη μνήμη. Τέλος, μια πειρατική έκδοση κινεζικής προέλευσης με την ονομασία Somari είχε κάνει την εμφάνισή της το 1994 για τους γνωστούς κλώνους του NES. Ο συγκεκριμένος τίτλος αντικαθιστούσε τον Sonic με τον Mario (ο οποίος φόραγε τα παπούτσια του Tails) κι αν και είχε αρκετά τεχνικά προβλήματα ήταν κατορθωτό να παιχτεί (playable) σε ικανοποιητικό βαθμό, έχοντας αποκτήσει σήμερα κύρος (cult status) στην κοινότητα των παικτών.
Παναγιώτης Πατάλας
Ήταν αθλητής της ΑΕΚ μέλος της εθνικής ομάδας στίβου και πανελληνιονίκης στα 100 μέτρα το 1933 με επίδοση 11,20. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1933 κέρδισε το χρυσό κι έκανε πανελλήνιο ρεκόρ στα 4Χ200 μαζί με τους Φραγκούδη, Σακελλαρίου, Μάντικα, το ρεκόρ αυτό καταρρίφθηκε το 1951.
Ήταν επίσης χρυσός βαλκανιονίκης ήταν στα 4Χ100 το 1933. Πέθανε το 1967.
Πηγές
Πατάλας Π Πατάλας Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Sonic the Hedgehog (βιντεοπαιχνίδι)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Sonic Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1991 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Advance Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Mega Drive Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια για κινητά Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2006
Γέλενα Γκέντσιτς
Η Γέλενα Γκέντσιτς (αγγλ. Jelena Genčić, Јелена Генчић, 9 Οκτωβρίου 1936 - 1 Ιουνίου 2013) ήταν Σέρβα αθλήτρια και προπονήτρια του τένις και του χάντμπολ.
Στις δεκαετίες του 1970 και 1980, διετέλεσε προπονήτρια τένις, στα παιδικά και στα εφηβικά τμήματα της χώρας της, και πιστώθηκε ότι έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην ανακάλυψη και την πρώιμη ανάπτυξη μεγάλων ταλέντων, που αργότερα εξελίχθησαν σε κορυφαίοι επαγγελματίες παίκτες και πρωταθλητές σε παγκόσμιο επίπεδο. Μεταξύ αυτών που ανακάλυψε και αρχικά προπόνησε η ίδια ήταν οι: Μόνικα Σέλες, Νόβακ Τζόκοβιτς, Γκόραν Ιβανιέβιτς,Μίμα Τζουόβκοτς, Ίβα Μαγκόλι και Τάτζια Τζέσενικα.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στο Βελιγράδι το 1936. Είχε έξι αδέρφια, ο πατέρας της, Jovan, ήταν Σέρβος και η μητέρα της, Hermina, ήταν Αυστριακή. Η οικογένειά της, από την πλευρά του πατέρα της ήταν κοινωνικά πολύ ευυπόληπτη.
Ο παππούς της, Lazar Genčić, σπούδασε ιατρική στη Βιέννη, έγινε ένας από τους πρώτους χειρουργούς της Σερβίας και ταυτόχρονα κατείχε το αξίωμα στρατηγού του Βασιλικού Σερβικού Στρατού στη Σερβική εκστρατεία του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου. Ο θείος της, Đorđe Genčić, διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών στο υπουργικό συμβούλιο του Nikola Paolaić και ήταν ένας από τους κύριους συνωμότες του πραξικοπήματος Μαΐου στη Σερβία, το 1903.
Απέκτησε πτυχίο στην ιστορία της τέχνης από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Αργότερα απέκτησε και ένα δεύτερο πτυχίο, στην ψυχολογία.
Καριέρα
Η Γκέντσιτς υπήρξε αθλήτρια του χάντμπολ και του τένις, αγωνιζόμενη παράλληλα και στα δύο αθλήματα.
Ξεκίνησε να παρακολουθεί τένις το 1948 σε ηλικία 11 ετών. Το 1954, 17 ετών μόλις, αγωνίστηκε στο Wimbledon στο απλό γυναικών.
Το 1976 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, και έγινε προπονήτρια του τένις στην τότε Γιουγκοσλαβία. Κατά τα επόμενα 30 χρόνια η ίδια έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανακάλυψη και καθοδήγηση νέων ταλέντων, που η ίδια διέκρινε και βοήθησε, στη χώρα της Σερβίας. Θεωρείται ότι ήταν μία εξέχουσα μορφή του τένις στη Σερβία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Σέρβες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Διάταγμα Μπαρμπαρόσα
Το Διάταγμα Μπαρμπαρόσα (αγγλικά: Barbarossa decree)ήταν μια από τις εγκληματικές διαταγές της Βέρμαχτ που εκδόθηκαν στις 13 Μαΐου 1941, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου λίγο πριν από την Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, την εισβολή στη Σοβιετική Ένωση. Το διάταγμα που ορίζεται από τον Αδόλφο Χίτλερ κατά τη διάρκεια συνάντησης υψηλού επιπέδου με στρατιωτικούς αξιωματούχους στις 30 Μαρτίου 1941, δηλώνεται ότι ο πόλεμος κατά της Σοβιετικής Ρωσίας θα ήταν ένας πόλεμο εξόντωσης, στην οποία τόσο οι πολιτική και πνευματική ελίτ της Ρωσίας θα εξαλειφθούν από τις γερμανικές δυνάμεις, προκειμένου να εξασφαλιστεί μια μακροχρόνια γερμανική νίκη. Ο Χίτλερ τόνισε ότι οι εκτελέσεις δεν θα ήταν θέμα στρατιωτικών δικαστηρίων, αλλά μια οργανωμένη δράση του στρατού. Το διάταγμα, που εκδόθηκε από τον Στρατάρχη Βίλχελμ Κάιτελ, λίγες εβδομάδες πριν από την Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, εξαιρούσε τα ποινικά αδικήματα που διαπράχθηκαν από εχθρικούς πολίτες (στη Ρωσία) από τη δικαιοδοσία της στρατιωτικής δικαιοσύνης. Οι ύποπτοι έπρεπε να παραπεμφθούν σε έναν αξιωματικό που θα αποφασίσει εάν θα εκτελεστούν. Η ποινική δίωξη αδικημάτων εναντίον των αμάχων από μέλη της Βέρμαχτ κρίθηκε ότι «δεν απαιτείται», εκτός εάν είναι απαραίτητο για τη διατήρηση της πειθαρχίας.
Το Διάταγμα
Το διάταγμα Μπαρμπαρόσα (πλήρης τίτλος «Διάταγμα για τη δικαιοδοσία του στρατιωτικού δικαίου και για τα ειδικά μέτρα των στρατευμάτων», επίσημος χαρακτηρισμός C-50) είναι ένα έγγραφο που υπεγράφη στις 13 Μαΐου 1941 από τον γερμανό αρχηγό της Ανώτατης Διοίκησης Ενόπλων Δυνάμεων Βίλχελμ Κάιτελ κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας για την επιχείρηση Μπαρμπαρόσα κατά της Σοβιετικής Ένωσης στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το διάταγμα αφορούσε τη γερμανική στρατιωτική συμπεριφορά σε σχέση με σοβιετικούς πολίτες και σοβιετικούς αντιστασιακούς και έδινε την εντολή στα γερμανικά στρατεύματα να «αμυνθούν ενάντια σε κάθε απειλή από τον εχθρικό άμαχο πληθυσμό χωρίς έλεος». Το διάταγμα προέβλεπε επίσης ότι όλες οι επιθέσεις «από εχθρικούς πολίτες εναντίον της Βέρμαχτ πρέπει να απωθούνται επί τόπου με τα πιο ακραία μέτρα μέχρι την καταστροφή του επιτιθέμενου».
Στις 27 Ιουλίου 1941, ο Κάιτελ διέταξε να καταστραφούν όλα τα αντίγραφα του διατάγματος, αλλά χωρίς να επηρεαστεί η εγκυρότητά του.
Το Διάταγμα καθόριζε:
Οι «Κατευθυντήριες γραμμές για τη συμπεριφορά των στρατευμάτων στη Ρωσία» που εκδόθηκαν από τη Ανώτατη Διοίκηση Ενόπλων Δυνάμεων στις 19 Μαΐου 1941 κήρυξαν του «Ιουδαϊσμού-Μπολσεβικισμού» ως τον πιο θανατηφόρο εχθρό του γερμανικού έθνους και ότι «είναι ενάντια σε αυτήν την καταστροφική ιδεολογία και τους οπαδούς της που η Γερμανία διεξάγει πόλεμο». Οι κατευθυντήριες γραμμές συνέχισαν να απαιτούν «αδίστακτα και σθεναρά μέτρα εναντίον των μπολσεβίκων υποκινητών, αντάρτων, σαμποτέρ, Εβραίων και την πλήρη εξάλειψη κάθε ενεργής και παθητικής αντίστασης». Επηρεασμένος από τις κατευθυντήριες γραμμές, σε μια οδηγία που στάλθηκε στα στρατεύματα υπό τη διοίκησή του, ο στρατηγός Έριχ Χόιπνερ της 4ης Μεραρχίας Πάντσερ δήλωσε:
Με το ίδιο πνεύμα, ο στρατηγός Μίλερ, ο οποίος ήταν ο ανώτερος αξιωματούχος της Βέρμαχτ για νομικά θέματα, σε διάλεξη προς τους στρατιωτικούς δικαστές στις 11 Ιουνίου 1941, τους συμβούλεψε να επιδείξουν ότι «...στην επερχόμενη επιχείρηση, τα συναισθήματα της δικαιοσύνης για ορισμένες καταστάσεις πρέπει να υποχωρούν σε στρατιωτικές ανάγκες και μετά να επανέρχονται στις παλιές συνήθειες του πολέμου...Ένας από τους δύο αντιπάλους πρέπει να τελειώσει. Οι υποστηρικτές της εχθρικής συμπεριφοράς δεν διατηρούνται, αλλά εκκαθαρίζονται».
Ο στρατηγός Μίλερ δήλωσε ότι, στον πόλεμο εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης, κάθε σοβιετικός πολίτης που θεωρείται ότι παρεμποδίζει τη γερμανική πολεμική προσπάθεια έπρεπε να θεωρηθεί «αντάρτης» και να πυροβολείτε επί τόπου. Ο Αρχηγός του Επιτελείου του Στρατού, Στρατηγός Φραντς Χάλντερ, ανέφερε σε μια διαταγή του ότι «σε περίπτωση επιθέσεων ανταρτών, τα γερμανικά στρατεύματα έπρεπε να επιβάλουν συλλογικά μέτρα βίας με τον σφαγιασμό χωριών».
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκλήματα πολέμου των Ναζί Κατηγορία:Εγκλήματα πολέμου των Ναζί στη Σοβιετική Ένωση Κατηγορία:Εγκλήματα πολέμου της Βέρμαχτ
Κρίσα
Η Κρίσα (και Κρίσσα) ήταν αρχαία Φωκική πόλη, χτισμένη στους δυτικούς πρόποδες του Παρνασσού κοντά στο σημερινό χωριό Χρισσό. Βρισκόταν λίγο νοτιότερα των Δελφών. Αναφέρεται πρώτη φορά από τον Όμηρο ως μία από τις εννέα Φωκικές πόλεις που συμμετείχαν στην Τρωική εκστρατεία. Από τον Παυσανία ταυτίζεται με την Κίρρα αλλά ο Στράβων αναφέρεται ξεχωριστά σ' αυτή. Η Κρίσσα έγινε αιτία του ξεσπάσματος του Α' ιερού πολέμου το 595 π.Χ. καθώς οι κάτοικοι της, εκμεταλλεύονταν τους προσκυνητές του μαντείου των Δελφών. Η πόλη καταστράφηκε μετά την παρέμβαση του στρατού της Δελφικής Αμφικτυονίας, ύστερα από δεκαετή πόλεμο που ονομάστηκε πρώτος ιερός πόλεμος. Από την πόλη αυτή στην αρχαιότητα ονομαζόταν Κρισαίο πεδίο ο σημερινός κάμπος της Άμφισσας και Κρισαίος κόλπος ο κόλπος της Ιτέας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:πόλεις της αρχαίας Φωκίδας
Βεατρίκη της Ισπανίας
Η Βεατρίκη (ισπαν. Beatriz de Borbón y Battenberg, 22 Ιουνίου 1909 - 22 Νοεμβρίου 2002) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πριγκίπισσα της Ισπανίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Τσιβιτέλα-Τσέζι.
Βιογραφία
Η Βεατρίκη Ισαβέλλα Φρειδερίκη Αλφόνσα Ευγενία Χριστίνα Μαρία Θηρεσία Μπιενβενίδα Λαδισλάη ήταν η πρώτη κόρη του Αλφόνσου ΙΓ΄ της Ισπανίας και της Βικτωρίας Ευγενίας της Έσσης-Μπάττενμπεργκ, κόρης του Ερρίκου του Μπάττενμπεργκ.
Ο σύζυγός της ανήκε σε Οίκο που είχε πλουτίσει τον 18ο και 19ο αι. διοικώντας τα οικονομικά του Βατικανού. Οι πρόγονοί του είχαν λάβει από την Αγία Έδρα το 1794 τον τίτλο του δούκα του Μπρατσιάνο· το 1803 ο Πάπας Πίος Ζ΄ τους έδωσε τον τίτλο του πρίγκιπα της Τσιβιτέλα-Τσέζι. Απέκτησαν και άλλους τίτλους. Ωστόσο ο γάμος ήταν μοργανατικός και η Βεατρίκη έπρεπε να αποκηρύξει το δικαίωμα διαδοχής της στον (προσωρινά σε παύση) θρόνο της Ισπανίας. Ο Βασιλιάς ζούσε εξόριστος, έτσι η τελετή έγινε στην Εκκλησία του Ιησού, έδρα των Ιησουιτών, στη Ρώμη και η Βεατρίκη είχε νυφικό με ουρά 6 μ. και τιάρα με άνθη πορτοκαλιάς. Ήλθαν περισσότεροι από 50 πρίγκιπες και πολλοί Ισπανοί, όχι όμως ο αδελφός της διάδοχος Αλφόνσος και η μητέρα τους Βικτωρία Ευγενία, που είχαν κακές σχέσεις με τον Αλφόνσο ΙΓ΄. Μετά την τελετή, το ζεύγος δέχθηκε ο Πάπας Πίος ΙΑ΄.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1935 τον Αλέξανδρο Τορλόνια, 5ο Πρίγκιπα της Τσιβιτέλα-Τσέζι, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας
Χέλλοχ
Το Χέλλοχ (γερμανικά: Hölloch, μτφ. «Σπήλαιο της Κολάσεως») είναι σπήλαιο στη Γερμανία, και βρίσκεται στα νότια σύνορα της χώρας με την Αυστρία. Είναι προσβάσιμο από είσοδο που βρίσκεται στο Κλάινβάσσερταλ (Kleinwalsertal) της Αυστρίας. Το μήκος του είναι 10.9 χιλιόμετρα.
Γεωλογική περιγραφή
Το σπήλαιο διαβρέχεται από υπόγεια ύδατα που τροφοδοτούνται από την επίγεια μετεωρολογική βροχόπτωση και χιονόπτωση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σπήλαια Κατηγορία:Γεωγραφία της Γερμανίας
Αναγνώστης Κοπανίτσας
Ο Αναγνώστης Σπυρίδων Κοπανίτσας ή Κοπανίτζας (1755 - 1838 ή 1839) ήταν αγωνιστής του 1821, Φιλικός και προύχοντας από τη Βορδώνια της επαρχίας Μυστρά. Το 1821 φυλακίστηκε στην Τρίπολη μαζί με τους άλλους προεστούς και προύχοντες. Συμμετείχε στον αγώνα της απελευθέρωσης. Έγινε πληρεξούσιος στη Γ΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου το 1826 και στη Γ΄ Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας το 1827 υπογράφοντας τελευταίος.
Βιογραφία
Ο Αναγνώστης Κοπανίτσας γεννήθηκε το 1755 και πέθανε το 1838 ή το 1839 στο Μυστρά. Πατέρας του ήταν ο Ηλίας Κοπανίτσας και παππούς του ο Γιάννος. Είχε τρεις γιούς, τον Ηλία, τον Στέφανο και τον Παναγιώτη.
Σημαντικότερη πηγή για τον Κοπανίτσα είναι οι πολύτιμες αναφορές του απογόνου του, Δημήτρη Κοπανίτσα, ο οποίος εκτός των άλλων αναφέρει και δυο βιογραφικά σημειώματα ως πηγές της ζωής και της δράσης του Αναγνώστη Κοπανίτσα, αλλά και πολλά στοιχεία από το αρχείο της οικογένειας Κοπανίτσα. Ο τρισέγγονός του Δημήτρης Κοπανίτσας συγκέντρωσε στοιχεία από τα οικογενειακά αρχεία, προφορικές παραδόσεις και αφηγήσεις Ελλήνων και ξένων οι οποίοι βίωσαν τα γεγονότα εκείνης της ταραγμένης εποχής. Η ζωή του προεστού Αναγνώστη Κοπανίτζα συμπίπτει με τη μετάβαση από τη σχεδόν φεουδαρχική κοινωνία του 18ου αιώνα στην αποδεκατισμένη, αλλά ελεύθερη Ελλάδα του 19ου αιώνα. Ένα πολύ σύντομο, επίσης, βιογραφικό σημείωμα του Αναγνώστη Κοπανίτζα περιλαμβάνεται στο λεξικό του Χρήστου Α. Στασινόπουλου "Λεξικό της Ελληνικής Επανάστασης του 1821" .
Γενικούς χαρακτηρισμούς του Αναγνώστη βρίσκει κανείς διάσπαρτους στα απομνημονεύματα του Κανέλλου Δεληγιάννη . Τον παρουσιάζει ως άνθρωπο σοβαρό και προσεκτικό, γνωστό για τον πλούτο του, δίκαιο και σεμνό, με φρόνηση και ηθικό θάρρος. Τον αναφέρει και ως άνθρωπο ευλαβή και με μεγάλο σεβασμό για την παιδεία που ο ίδιος, εκτός από την στοιχειώδη της εποχής του, δεν μπόρεσε να αποκτήσει. Ο Κανέλλος Δεληγιάννης τον περιλαμβάνει μεταξύ των πρώτης τάξεως προεστών, που υποκίνησαν τον αγώνα και έρριψαν τον ακρογωνιαίον λίθο του κολοσσαίου αυτού οικοδομήματος. Με την επιρροή του Κοπανίτζα, ο Μυστράς μπορούσε να κρατήσει ουδέτερη και εξισορροπητική θέση κατά τους εμφυλίους πολέμους και την Επανάστασης του 1821, και τούτο παρ’όλα τα ισχυρά πάθη, τα αντικρουόμενα συμφέροντα και τις επιδρομές Ρουμελιωτών και Μανιατών εναντίον της επαρχίας του Μυστρά. Η φρόνηση και η αυτοθυσία του συνέβαλαν όσο ήταν δυνατό, με τρόπο αφανή αλλά και ουσιαστικό στην τελική επιτυχία της Επανάστασης. Έκθεση του Αναγνωσταρά, το 1820, για τις διαθέσιμες δυνάμεις στην Πελοπόννησο αναφέρει σε Μυστρά και Έλος 2.300 μαχητές και από τους προκρίτους που θα αναλάμβαναν την ηγεσία, τους Κρεββατά και Αναγνώστη Κοπανίτσα, αντιστοίχως. Ο Αναγνώστης Κοπανίτσας με το κύρος, τον πλούτο και τους δεσμούς του με εξέχοντες προκρίτους στην Κωνσταντινούπολη και στην Οδησσό μπορούσε να επηρεάσει σημαντικά την τούρκικη διοίκηση σε όφελος του ελληνικού στοιχείου.
Μύηση στη Φιλική Εταιρεία
Μολονότι ως πρώτος προεστός τραβούσε περισσότερο την προσοχή και διέτρεχε μεγαλύτερο κίνδυνο, μυήθηκε μεταξύ των πρώτων στη Φιλική Εταιρεία, μαζί με τον Παναγιώτη Κρεββατά και τον Μελέτη Μελετόπουλο. Η υπογραφή του υπάρχει σε πολλά από τα έγγραφα των μεγάλων προεστών του Μοριά και σε πολλά μετεπαναστατικά αρχεία. Για παράδειγμα από τα αρχεία του Αναγνώστη Κοπανίτζα προκύπτει πως ακόμη και οι επιφυλακτικοί προεστοί του Μοριά, ενώ γνώριζαν πως τα στοιχεία που δίνονταν από τους Φιλικούς περί χρημάτων και πόρων ήταν πλαστά, αποφάσισαν να πάρουν την ευθύνη της έναρξης της επανάστασης .Στην οικογένεια φαίνεται να υπήρχαν τρεις φιλικοί, ο Αναγνώστης και οι δυο γιοί του Στέφανος και Παναγιώτης. Ο πρωτότοκος Ηλίας δεν πρόφθασε να γίνει, γιατί είχε δολοφονηθεί πρίν από την επανάσταση. Πάντως, δεν υπάρχουν επίσημες αναφορές στα σχετικά δημοσιεύματα με την Φιλική Εταιρεία της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρίας ή της Ακαδημίας Αθηνών. Ωστόσο, κατά τον Δ. Κοπανίτσα, το 1820 ορκίζεται Φιλικός ο Αναγνώστης Κοπανίτζας,  σύμφωνα με το εφοδιαστικό έγγραφο που γράφει: "Εις το όνομα της μελλούσης σωτηρίας Φ. καθιερώνω Ιερέα φιλικόν και αφιερώνω εις την αγάπην της φιλικής εταιρίας και την υπεράσπισιν των μεγάλων ιερέων των Ελευσίνιων τον συμπολίτη Κυρ Αναγνώστη Σπυρίδωνα Κοπανίτζα εκ χωράς Μυστρός ετών εξήντα πέντε επαγγέλματος πολιτικού ως θερμόν υπερασπιστή της ευδαιμονίας της πατρίδος κατηχηθέντα και ορκισθέντα παρ’εμού, έτος των φιλικών 820 εν Τριπολιτσά ."
Ο Ιωάννης Φιλήμων αναφέρει μόνο τον Αναγνώστη Κοπανίτζα ως φιλικό (έτος κατήχησης 1819, επάγγελμα πολιτικός, τόπος κατήχησης Πελοπόννησος, κατηχητής άγνωστο). Ο Γ. Αναγνωστόπουλος προβαίνει στην εικασία ότι ο Αναγνώστης Κοπανίτζας μυήθηκε το 1819 από τον Παναγιώτη Κρεββατά, γι’αυτό όμως δεν βρήκε όμως καμία άλλη επιβεβαίωση. Έχοντας στην Φιλική Εταιρεία το βαθμό του ιερέα, ο Αναγνώστης Κοπανίτζας και οι γιοί του είχαν το δικαίωμα να κατηχούν και άλλους, και ήταν εφοδιασμένοι με το σχετικό τυπικό έγγραφο της διαδικασίας για την ορκωμοσία και την κατήχηση. Αυτή η νέα συνείδηση, που σίγουρα σφραγίζεται από τις αρχές της Γαλλικής Επανάστασης, αποτυπώνεται σε ένα τετράστιχο που φέρεται να λέει ο Αναγνώστης Κοπανίτζας στο θεατρικό έργο του Παναγιώτη Σούτσου «Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης»: «Του έθνους του ελληνικού ελεύθερα τα μέλη / θρησκείαν των πρεσβεύουσιν οποίαν καθείς θέλει. / Κι εξεταστήν έχει καθείς της συνειδήσεώς του / τον μόνον οφθαλμόν ενός θεού καρδιογνώστου»
Η ομηρία του στην Τριπολιτσά
Περίπου έναν μήνα πριν από την έκρηξη της Επανάστασης, τον Φεβρουάριο του 1821, η τουρκική διοίκηση αποφάσισε να προσκαλέσει στην Τρίπολη τους προύχοντες και τους αρχιερείς της Πελοποννήσου υπό το πρόσχημα διαβουλεύσεων. Στην μυστική Συνέλευση των προεστών και κληρικών της βόρειας Πελοποννήσου στην Βοστίτσα στις 26 έως 29 Ιανουαρίου 1821, οι παρευρεθέντες είχαν συμφωνήσει να μην μεταβούν στην Τρίπολη, εάν καλούνταν, γιατί ήταν βέβαιη η καταδίκη τους. Οι περισσότεροι όμως προύχοντες και αρχιερείς, παρά τα συμφωνηθέντα στη Βοστίτσα, αποφάσισαν να ανταποκριθούν στις τουρκικές αρχές, προκειμένου να διασκεδάσουν τις υποψίες τους και να μη δώσουν επιχειρήματα για γενικευμένες σφαγές. Ο Αναγνώστης Κοπανίτζας πήγε με τη θέληση του από τους πρώτους όμηρους, για να καθησυχάσει τους Τούρκους, ενώ, στο μεταξύ, με τον Παναγιώτη Κρεββατά και τον γιο του Στέφανο Κοπανίτζα είχε καταστρώσει πλήρες σχέδιο περί της καθ’ όλην την διάρκειαν της επαναστατικής δράσεως της επαρχίας Μυστρά. Μελετόπουλος και Κοπανίτσας φθάνουν αρχές Μαρτίου στην Τρίπολη, όπου και η έδρα της οθωμανικής διοίκησης της Πελοποννήσου (Μόρα βαλεσί). Λεπτομέρειες της φυλάκισης των ομήρων γνωρίζουμε από τρία, μικρά σε έκταση αλλά εξαιρετικής σημασίας, απομνημονεύματα αιχμαλώτων κληρικών, του διακόνου Ιωσήφ Ζαφειρόπουλου, του Τριπόλεως Δανιήλ και του Ανδρούση Ιωσήφ. Τα πιο σημαντικά στοιχεία είναι από τον Ζαφειρόπουλο. Αφηγείται ο επίσκοπος Ανδρούσης: «''Επλησιάσαμεν και εστάθημεν κατά σειράν, πρώτος της σειράς ευρέθη ο Αναγνώστης Κοπανίτσας και ο Μελέτιος δεύτερος από Μυστράν. Ο Καϊμακάμ μετά των πρωτίστων Οθωμανών, άνω εις τα οικήματα εκάθηντο και έβλεπον ημάς τους μετά καταδίκης διερχομένους.... Εβλήθη ο Μελέτιος εις την άλυσσον... Τέλος πάντων εξ αρχιερείς... και δέκα προεστώτες κατεκλείσθησαν εις την ζοφεράν και πολυβάσανον φυλακήν βαστάζοντες την άλυσσον. Η ολκή αυτής ήταν οκάδες εκατόν ογδοήκοντα, άνευ των κουλούρων των επί τον τράχηλον ημών. Εκεί εύρομεν τους διακόνους και δούλους μας εν ελεεινή καταστάσει''.» Σύμφωνα και με τον Κανέλλο Δεληγιάννη, οι φυλακισμένοι στην Τριπολιτσά αρχιερείς ήταν 8 και επέζησαν 2, οι δε φυλακισμένοι προύχοντες ήταν 11 και επέζησαν 3. Με το που αρχίζει η Επανάσταση, τα πράγματα έσφιξαν γι’ αυτούς, και τελικά κατέληξαν στο μπουντρούμι, όπου τους πέρασαν την κουλούρα στο λαιμό: «Ο Μούσα Κελεντζής ούτος βλέπων τον Κοπανίτζαν πλησιάσαντα και τον τράχηλον εκτείναντα, δια να βληθή η κουλούρα και εν αυτή να διαπερασθή η άλυσσος, είπε μεγαλοφώνως: ‘άπιστε Κοπανίτζα έστειλες τον κερατά Κρεββατά εις την Φραγκίαν και μας έφερε αυτά τα σίτελα και μίζελα, αλλ’ αύριον θέλει δοκιμάσετε τα επίχειρα της κακίας σας’.» Την επομένη οι Τούρκοι εκτέλεσαν δεκαεφτά υπηρέτες τους.
Προσφορά στον Αγώνα
Στις κρίσιμες περιστάσεις δεν δίσταζε να προσφέρει γενναιόδωρα τον εαυτό του και την περιουσία του για τις ανάγκες και τις επιτυχίες της Επανάστασης. Ξόδεψε για τον αγώνα όλη του την περιουσία και δεν πήρε, όπως οι άλλοι, αποζημιώσεις ή εθνικές γαίες. Κατά την διάρκεια του αγώνα ο Αναγνώστης Κοπανίτζας κατέβαλε για τις ανάγκες της Επανάστασης πάνω από 200 χιλιάδες γρόσια σε χρηματικές εισφορές. Είναι χαρακτηριστικό ότι σ’ έναν πρόχειρο υποθετικό λογαριασμό εσόδων του έτους 1823, που υπέβαλε στις 12 Απριλίου 1823 στην Β’ εθνική συνέλευση σε μία επιτροπή με τους Γιώργο Σισίνη, Ιωάννη Λογοθέτη και άλλους, που είχε οριστεί με ψήφισμα της Εθνοσυνέλευσης (ΙΣΤ’ της 4ης Απριλίου), τα ετήσια έσοδα ολόκληρης της επαρχίας Μυστρά υπολογιζόταν σε 292 χιλιάδες γρόσια. Αντιθέτως, όταν ήταν όμηρος στην Τριπολιτσά, του κατέλαβαν και –με την δικαιολογία ότι ήταν εθνικές- δεν του απέδωσαν μετά τις γαίες που λίγο πριν την από την έκρηξη της Επανάστασης είχε αγοράσει στη Βορδώνια από τους Τούρκους γαιοκτήμονες.
Στον Μυστρά, όπου στις 8 Μαΐου του 1832 έφθασε ο (Friedrich Thiersch) Φρειδερίκος Θείρσιος, καθηγητής της Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και πρόεδρος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών, συνομιλητής του ήταν ο Αναγνώστης Κοπανίτζας «ένας γέροντας 80 ετών, ο επικεφαλής της δημογεροντίας, το πλέον διακεκριμένο και σεβαστό πρόσωπο της πόλης». Σε μια επιστολή που έστειλε προς τη γυναίκα του τις ίδιες μέρες ο Θείρσιος γράφει για αυτή τη συνάντησή του με τον δημογέροντα του Μυστρά: «Μας διηγήθηκε πόσα είχε υπομείνει κάτω από τους Τούρκους. Διώξεις, πόλεμο, φυλακίσεις, σιδερένια δεσμά στα πόδια, στα χέρια, γύρω από το λαιμό. Ολα αυτά όμως ήταν λιγότερα απ' όσα υπέφερε τα δύο τελευταία χρόνια, όχι από κάθειρξη αλλά από καταπίεση ή εξαιτίας της καταπίεσης που έβλεπε να γίνεται σε άλλους. Με τους Τούρκους υπήρχε πάντοτε κάποια βοήθεια από τον αγά, τον μουλά, τον πασά ή ακόμα και από την Κωνσταντινούπολη, αλλά κάτω από την καποδιστριακή καταπίεση δεν υπήρχε καμιά. Οι Τούρκοι βασάνιζαν μόνο με το σώμα, αλλά αυτοί και το μυαλό». Μέσα από την αφήγηση του Θείρσιου, ο 80χρονος Αναγνώστης Κοπανίτζας αναδεικνύεται σε ένα δραματικό μάρτυρα για την κατάσταση στην Ελλάδα εκείνη τη μεταβατική εποχή, όπου οι νέοι θεσμοί του εθνικού κράτους προσπαθούσαν να επιβληθούν εκ των άνω.
Πέθανε φτωχός, αλλά έχοντας διατηρήσει το σεβασμό όλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Κοκολάτα Κοθρέα Κεφαλληνίας
Τα Κοκολάτα είναι οικισμός στην Κεφαλονιά. Διοικητικά ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Κορθέα της Δημοτικής Ενότητας Ερισού στον δήμο Κεφαλονιάς του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 4 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς
Ηλίας Εμίρης
Ο Ηλίας Εμίρης (1911 - 1991) ήταν Έλληνας πρωταθλητής του στίβου και της ξιφασκίας.
Γεννήθηκε στην Πορτ Σάιντ στην Αίγυπτο το 1911. Ήταν αθλητής στίβου της ΑΕΚ έχοντας αναδεχτή τρεις φορές πανελληνιονίκης στις σκυταλοδρομίες.Όταν σταμάτησε τον στίβο ασχολήθηκε με την Ξιφασκία σαν αθλητής της Αθηναϊκής λέσχης και ανακηρύχθηκε πολλές φορές πρωταθλητής Ελλάδας. Σταμάτησε την ξιφασκία σε ηλικία 59 ετών, ήταν δικηγόρος. Πέθανε στην Αθήνα το 1991.
Cmp (Unix)
Το cmp είναι ένα εργαλείο γραμμής εντολών για το Unix και την οικογένεια λειτουργικών συστημάτων βασισμένων σε αυτό. Συγκρίνει δύο αρχεία οποιουδήποτε τύπου και τυπώνει το αποτέλεσμα την έξοδο (standard output). Κανονικά το cmp δεν τυπώνει τίποτα αν τα αρχεία είναι ίδια, ενώ αν διαφέρουν τυπώνει το byte και τον αριθμό της γραμμής που βρέθηκε η πρώτη διαφορά.
Επιλογές
Το cmp δέχεται κάποιες επιπλέον επιλογές. Η έκδοση GNU του cmp δέχεται τις εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Unix
Bane (DC Comics)
Ο Bane είναι ένας φανταστικός σούπερ κακός που εμφανίζεται σε αμερικανικά κόμικς που εκδίδονται από την DC Comics. Δημιουργήθηκε από τους Chuck Dixon, Doug Moench και Graham Nolan. Έκανε το ντεμπούτο του στο Batman: Vengeance of Bane # 1 (Ιανουάριος 1993). Ο Bane απεικονίζεται συνήθως ως αντίπαλος του υπερήρωα Batman και ανήκει στη συλλογική ομάδα των εχθρών που απαρτίζουν τη γκαλερί απατεώνων. Διαθέτοντας ένα μείγμα ωμής δύναμης και εξαιρετικής νοημοσύνης, ο Bane θεωρείται συχνά ως ο μόνος κακός που έχει «σπάσει τον Μπάτμαν»  τόσο σωματικά όσο και διανοητικά. Είναι γιος ενός άλλου από τους εχθρούς του Μπάτμαν, του Κίνγκ Σνέικ.
Οι Chuck Dixon, Doug Moench και Graham Nolan δημιούργησαν τον χαρακτήρα για την ιστορία του Knightfall. Τόσο ο Dixon όσο και ο Moench έγραψαν την πρώτη εμφάνιση του χαρακτήρα στο Vengeance of Bane, με την τέχνη του Graham Nolan. Ανέπτυξαν την ιδέα του Bane μετά από μια αρχική ιδέα του εκδότη Batman Dennis O'Neil
Ο O'Neil είχε δημιουργήσει στο παρελθόν τη γενέτειρα του Bane την Σάντα Πρίσκα στο The Question και το ναρκωτικό Βένομ (Venom) στην ιστορία του ίδιου ονόματος (δημοσιεύθηκε στις σελίδες του Legends of the Dark Knight # 16–20, και αργότερα επανεκτυπώθηκε. Στις σελίδες του Azrael, ο O'Neil παρουσίασε την αντίληψη του Bane για την ουσία Βένομ τόσο ως εθισμό όσο και ως αδυναμία του, που ευθύνεται για τις προηγούμενες ήττες του.
Ιστορία προέλευσης
Η ιστορία της προέλευσης του Bane έχει δημιουργηθεί στην ιστορία "Knightfall". Ο πατέρας του, Έντμουντ Ντόρανς Edmund Dorrance (γνωστός ως King Snake ), ήταν ένας επαναστάτης που διέφυγε από το δικαστικό σύστημα της Σάντα Πρίσκα ( Santa Prisca ). Η διεφθαρμένη κυβέρνηση αποφάσισε ότι ο νεαρός γιος του θα εκτίσει την ποινή ισόβιας κάθειρξης, και έτσι ο Bane πέρασε τη παιδική του ηλικία και την πρώιμη ενήλικη ζωή του στη φυλακή. Αν και φυλακισμένος, οι φυσικές του ικανότητες του επέτρεψαν να αναπτύξει εξαιρετικές δεξιότητες μέσα στα τείχη της φυλακής. Διάβασε όσα βιβλία μπορούσε να πάρει τα χέρια του, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του ελεύθερου χρόνου του στο σώμα του στο γυμναστήριο της φυλακής, ανέπτυξε τη δική του μορφή διαλογισμού και έμαθε να πολεμά στο ανελέητο << σχολείο της φυλακής >>. Λόγω της πολιτιστικής και υποτιθέμενης γεωγραφικής τοποθεσίας της Santa Prisca, ο Bane ήξερε πώς να μιλά Αγγλικά, Ισπανικά, Πορτογαλικά και Λατινικά. Παρά τις περιστάσεις του, βρήκε δασκάλους διαφόρων ειδών κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του, που κυμαίνονταν από γεροδεμένους καταδίκους έως έναν ηλικιωμένο Ιησουιτή ιερέα, υπό την εποπτεία του οποίου προφανώς έλαβε κλασική εκπαίδευση. Ο Μπέιν δολοφόνησε αυτόν τον ιερέα κατά την επιστροφή του στη Σάντα Πρίσκα χρόνια αργότερα. Έκανε τον πρώτο του φόνο στην ηλικία των οκτώ, μαχαίρωσε έναν εγκληματία που ήθελε να τον χρησιμοποιήσει για να πάρει πληροφορίες σχετικά με τη φυλακή. Κατά τη διάρκεια των χρόνων του στη φυλακή, ο Bane μετέφερε ένα αρκουδάκι που ονόμασε Όσιτο (Osito) («μικρή αρκούδα» στα Ισπανικά), τον οποίο θεωρούσε μοναδικό του φίλο. Αποκαλύπτεται ότι ο Osito έχει μια τρύπα στην πλάτη του για να κρατήσει ένα μαχαίρι που ο Bane χρησιμοποιούσε για να υπερασπιστεί τον εαυτό του.
Ο Bane βασανίζεται από ένα τερατώδες, τρομακτικό πλάσμα νυχτερίδας που εμφανίζεται στα όνειρά του, δίνοντάς του έτσι έναν έντονο φόβο για νυχτερίδες. Τελικά καθιερώθηκε ως «βασιλιάς» της φυλακής Πένια Ντούρο (Peña Duro) και έγινε γνωστός ως Bane. Οι ελεγκτές της φυλακής σημείωσαν και τελικά τον ανάγκασαν να γίνει εξεταστικό θέμα για ένα μυστηριώδες φάρμακο γνωστό ως Venom, οποίο είχε σκοτώσει όλα τα άλλα θέματα. Το πείραμα Peña Duro στη φυλακή Venom σχεδόν σκότωσε τον Bane στην αρχή, αλλά επέζησε και διαπίστωσε ότι το φάρμακο αυξάνει σημαντικά τη φυσική του δύναμη, αν και θα έπρεπε να το παίρνει κάθε 12 ώρες (μέσω ενός συστήματος σωλήνων που αντλούνται απευθείας στον εγκέφαλό του), διαφορετικά θα υπέφερε από αναπάντεχες παρενέργειες. Ο Bane δραπετεύει από την Peña Duro, μαζί με αρκετούς συνεργούς που βασίζονται στο Fabulous Five (οι Minion του Trogg, Zombie and Bird, όλοι τους πήραν το όνομά τους από τα ροκ συγκροτήματα της δεκαετίας του 1960 - The Troggs, The Zombies και The Byrds - και έχουν σχεδιαστεί για να μιμούνται τρία από τα Οι βοηθοί του Doc Savage Monk, Ham και Renny ). Η φιλοδοξία του μετατρέπεται στην καταστροφή του Batman, για τον οποίο είχε ακούσει ιστορίες από τον πιστό συνεργάτη του, Bird. Το Γκόθαμ (Gotham City) συναρπάζει τον Bane, όπως ακριβώς η Peña Duro, καθώς και στις 2 επικρατεί ο φόβος. Όμως ο φόβος της Γκόθαμ είναι αυτή τη φορά, ο φόβος για τον Μπάτμαν. Ο Bane είναι πεπεισμένος ότι ο Batman είναι μια προσωποποίηση της δαιμονικής νυχτερίδας που στοίχειωνε τα όνειρά του από την παιδική του ηλικία. Ως εκ τούτου, ο Bane πιστεύει ότι η μοίρα έβαλε τον Batman σε μια πορεία σύγκρουσης μαζί του.
Η Μάσκα
Ακολουθώντας τα γεγονότα του Knightfall, ο Bane θεραπεύεται από τον εθισμό του στο Venom ενώ εκτούσε την ποινή του στη φυλακή Blackgate, όπως φαίνεται στο Batman: Vengeance of Bane II - The Redemption (1995). Έχτισε το σώμα του στην καλύτερη δυνατή κατάσταση και τελικά δραπετεύει από τη φυλακή και επιστρέφει στο Gotham, όπου παλεύει με τον Μπάτμαν, ο οποίος τώρα έχει ανακτήσει τον μανδύα που του έκλεψε ο Άζραελ, για να χρησιμοποιήσει ένα δολοφονικό δαχτυλίδι που θα μετέφερε ποσότητες Βένομ σε επικίνδυνους εγκληματίες. Μετά από μια νίκη επί των εγκληματιών (και η αποκάλυψη ότι πίσω από αυτό είναι ο ίδιος γιατρός που έκανε την επέμβαση στο Bane χρόνια νωρίτερα στο Peña Duro), ο Bane διακηρύσσει ότι είναι «αθώος» από τα προηγούμενα εγκλήματά του και προτρέπει τον Batman να σταματήσει να τον κυνηγά. Στη συνέχεια φεύγει από τον Γκόθαμ, χωρίς να πολεμήσει τον Μπάτμαν, για να ξεκινήσει την αναζήτηση του νεκρού πατέρα του.