cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανδρέας Στεφανόπουλος
Απεβίωσε το 1938. Αδελφός του ήταν ο Χρήστος Στεφανόπουλος. Ήταν ανιψιός του Στέφανου Χ. Στεφανόπουλου (πρεβύτερου) και θείος του Βασίλειου Στεφανόπουλου.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Βουλευτές Ηλείας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Ανδρεας
Πηγάδια Ημαθίας
Τα Πηγάδια είναι ακατοίκητος οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας και του Δήμου Ηρωικής Πόλης Νάουσας. Βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Βέρμιο, σε υψόμετρο 1.046 μέτρα. Απέχει περίπου 18 χλμ. δυτικά από τη Νάουσα (έδρα του δήμου) και 110 χλμ. δυτικά από την Θεσσαλονίκη.
Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1991 να απογράφεται στον δήμο Ναούσης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τη Νάουσα, τον Άγιο Νικόλαο, το Άνω Σέλι, την Ροδακινιά και τον Σταθμό αποτελούν την κοινότητα Νάουσας η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νάουσας του Δήμου Ηρωικής Πόλης Νάουσας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Πηγαδια Πηγαδια
Αριστέας ο Προκοννήσιος
Ο Αριστέας ο Προκοννήσιος (αρχ. ελλ. ) ήταν Έλληνας επικός ποιητής των αρχαίων χρόνων από το Προκόννησο της Προποντίδας. Η ύπαρξή του βρίσκεται μεταξύ θρύλου και πραγματικότητας, με το όνομά του να συνδέεται τόσο με την ποιητική δημιουργία όσο και με αφηγήσεις υπερφυσικού χαρακτήρα στις οποίες του αποδίδονται ιδιαίτερες δυνάμεις, καθώς και μια ιδιαίτερη σχέση με τον Απόλλωνα.Το λεξικό της Σούδας αναφέρει ότι ο πατέρας του ονομαζόταν Δημοχάρις. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο (Ιστορίαι, 4.13), το όνομα του πατέρα του ήταν Καϋστρόβιος και ανήκε σε μια ανώτερη οικογένεια αριστοκρατών του νησιού. Από τον ιστορικό αναφέρονται ακόμη τα ταξίδια του στις χώρες των Κιμμερίων, των Αριμασπών και των Ισσηδόνων.
Αριμάσπεια
thumb|right|180px|Αριμασπός και Γρύπας, Αττική πελίκη, 4ος αιώνας π.Χ., Λούβρο Το βασικό έργο το οποίο κατά την αρχαιότητα αποδιδόταν στον Αριστέα ήταν το έπος Αριμάσπεια, του οποίου το όνομα προέρχεται από την μυθική εθνότητα των Αριμασπών, η οποία κατοικούσε στη βόρεια Σκυθία, γειτονεύοντας με τους επίσης μυθικούς Υπερβορείους. Τα Αριμάσπεια χωρίζονταν σε τρία βιβλία, στα οποία ο Αριστέας αφηγούταν τις εντυπώσεις του από τα ταξίδια του στις περιοχές πέρα από τον Εύξεινο Πόντο. Σε αυτά περιγραφόταν πώς οι μονόφθαλμοι Αριμασποί βρίσκονταν σε συνεχή σύγκρουση με τα μυθολογικά πλάσματα Γρύπες, με τους πρώτους να προσπαθούν να κλέψουν το χρυσό ο οποίος φυλασσόταν από τους δεύτερους, ο οποίος πιστευόταν ότι αφθονούσε στη χώρα. Τα Αριμάσπεια ήταν αρκετά γνωστά στους αρχαίους συγγραφείς, κρίνοντας από το πλήθος των αναφορών σε αυτά. Ωστόσο, φαίνεται πως έπεσαν σχετικά νωρίς στη λήθη, ενώ η πατρότητα του έργου αμφισβητήθηκε ήδη από τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα (1οςαιώνας π.Χ). Δεκατρείς στίχοι επικού εξαμέτρου σώζονται στο έργο του Λογγίνου,  και στις Χιλιάδες του Ιωάννη Τζέτζη.
Νεφέλωμα του Μικρού Αλτήρα
290px|thumb|Το πλανητικό νεφέλωμα Μεσιέ 76 Το Νεφέλωμα του Μικρού Αλτήρα (γνωστό και ως Μεσιέ 76, NGC 650/651, «Νεφέλωμα Barbell» και «Νεφέλωμα Cork») είναι πλανητικό νεφέλωμα σε απόσταση περίπου 3.400 ετών φωτός στον αστερισμό Περσέα. Είναι ένα από τα αχνότερα αντικείμενα Μεσιέ.
Αριστέας ο Προκοννήσιος
Ανάσταση και Ταυτόχρονη Παρουσία
Ο Αριστέας, σε διήγηση την οποία παραθέτει ο Ηρόδοτος ως προερχόμενη από την Κύζικο και την Προκόννησο, είχε επισκεφθεί κάποτε ένα εργαστήριο καθαρισμού ρούχων όπου και ξαφνικά πέθανε. Ο ιδιοκτήτης έκλεισε το εργαστήριο και κατευθύνθηκε προς τις οικίες των συγγενών του ποιητή για να τους ενημερώσει, με την είδηση να εξαπλώνεται γρήγορα σε όλη την πόλη. Κάποιος ταξιδιώτης όμως από την Κύζικο - ο οποίος είχε καταφτάσει από το επίνειο της τελευταίας, Αρτάκη - διέψευσε αυτή την πληροφορία, καθώς είχε δει και συνομιλήσει με τον Αριστέα στην πόλη του. Μπροστά στην επιμονή του τελευταίου, οι συγγενείς επισκόπησαν το εργαστήριο, όμως δεν βρήκαν τον ποιητή ούτε ζωντανό ούτε νεκρό. Επτά χρόνια μετά, ο Αριστέας επανεμφανίστηκε στην πόλη του και συνέγραψε τα Αριμάσπεια, οπότε και εξαφανίστηκε για δεύτερη φορά.
Νεφέλωμα του Μικρού Αλτήρα
Ιστορικό
Το Μεσιέ 76 ανακαλύφθηκε από τον Πιέρ Μεσαίν στις 5 Σεπτεμβρίου 1780. Ο λόρδος Ρος το θεώρησε λανθασμένα ως «σπειροειδές νεφέλωμα». Ο πρώτος που το αναγνώρισε ως πλανητικό νεφέλωμα ήταν ο αστρονόμος Heber Doust Curtis. Όμως, υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό το γεγονός καθώς ο Isaac Roberts πρότεινε ότι το Μεσιέ 76 είναι ίδιο με το Δακτυλιοειδές Νεφέλωμα (Μεσιέ 57) με τη διαφορά ότι φαίνεται από το πλάι.
Ονομασία
Το Νεφέλωμα του Μικρού Αλτήρα αντλεί το όνομά του από το Νεφέλωμα του Αλτήρα (Μ27), με το οποίο και μοιάζει. Επιπλέον είναι γνωστό ως νεφέλωμα Barbell, νεφέλωμα Πεταλούδα και νεφέλωμα Cork. Αρχικά θεωρείτο ότι το αποτελούσαν δύο ξεχωριστά νεφελώματα εκπομπής και γι´αυτό τον λόγο έχει δύο αριθμούς στο New General Catalogue, 650 και 651.
Απόσταση
Η απόσταση του Μ76, όπως και πολλών άλλων πλανητικών νεφελωμάτων, δεν έχει καθοριστεί με ακρίβεια, με τιμές που κυμαίνονται στην περίπτωση του Μ76 από 1.700 έως 15.000 έτη φωτός. Η απόσταση του Μ76 προς το παρόν υπολογίζεται μεταξύ 2.500 και 3.500 ετών φωτός.
Αριστέας ο Προκοννήσιος
Σημειώσεις
α. Η ετυμολογία του ονόματος προέρχεται από τις πρωτο-ιρανικές λέξεις <ariama (αγάπη) + asp (άλογο)>, κατά τρόπο παρόμοιο με το σχηματισμό του ονόματος Υστάσπις (αντίστοιχο του Φίλιππος). Ο Ηρόδοτος αναφέρει τη συνάρθρωση από τις λέξεις <arima (ένα) + spou (μάτι)>, ετυμολογία που συνάδει με το μυθολογικό πλαίσιο με το οποίο περιέβαλε τους Αριμασπούς.
Νεφέλωμα του Μικρού Αλτήρα
Χαρακτηριστικά
Πιθανότατα, το Μεσιέ 76 αποτελείται από ένα λαμπρό, ελαφρά ελλειπτικό δακτυλίδι, που φαίνεται από το πλάι και φαίνεται να επεκτείνεται με 42 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο, και από τα «φτερά», δηλαδή αέρια με χαμηλότερη επιφανειακή φωτεινότητα. Τέλος, βρίσκεται μία αχνή άλως με διάμετρο περίπου 290’’. Μάλλον αποτελεί υλικό που απομακρύνθηκε με τη μορφή αστρικού ανέμου όταν το κεντρικό άστρο βρισκόταν στη φάση του ερυθρού γίγαντα.
Μανουήλ Σκλάβος
Ο Μανουήλ Σκλάβος ήταν Έλληνας ποιητής του 16ου αιώνα. Γεννήθηκε στην Κρήτη. Περιέγραψε σε 284 πολιτικούς στίχους την «Συμφορά της Κρήτης», όπου διηγείται τον καταστροφικό σεισμό του 1508.
Νεφέλωμα του Μικρού Αλτήρα
Χαρακτηριστικά
Η δομή του Μ76 ταξινομείται ως διπολικό πλανητικό νεφέλωμα (BPNe).
Αριστέας ο Προκοννήσιος
Σημειώσεις
β. Απόδοση του αρχαίου όρου. Συνηθιζόταν να βρίσκονται εκτός της πόλης λόγω των τυχόν δυσάρεστων οσμών που προέκυπταν από τη λειτουργία τους.
Μανουήλ Σκλάβος
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Νεφέλωμα του Μικρού Αλτήρα
Χαρακτηριστικά
Ανάλογα με την απόστασή του το μήκος του κεντρικού δακτυλιδιού κυμαίνεται από 0,7 έτη φωτός μέχρι 6,5 έτη φωτός με την απόσταση γύρω στα 2.500 έτη φωτός φτάνει τα 1,2 έτη φωτός, ενώ τα «φτερά» έχουν διάμετρο περίπου 2,3 έτη φωτός.
Αριστέας ο Προκοννήσιος
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Προκοννήσιοι
Νεφέλωμα του Μικρού Αλτήρα
Χαρακτηριστικά
Το Μεσιέ 76 έχει οπτικό φαινόμενο μέγεθος +10,1 και το κεντρικό άστρο ή πυρήνας πλανητικού νεφελώματος (PNN) έχει φαινόμενο μέγεθος +15,9. Το άστρο έχει θερμοκρασία περίπου 70.000 βαθμούς Κελσίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πλανητικά νεφελώματα 76 0650-1 Κατηγορία:Περσεύς (αστερισμός)
Eon Productions
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τζέιμς Μποντ Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1962
Χρυσονδύων
Τα αρχαιότερα νομίσματα που έχουν βρεθεί στις ανασκαφές χρονολογούνται από την εποχή του Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας, ενώ τα ισχυρά κυκλικά τείχη μαζί με την πύλη χρονολογούνται, πιθανώς, στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. Στις ανασκαφές έχουν επίσης βρεθεί ονομασίες σε σφραγίσματα κεραμιδιών και αμφορέων, καθώς και όπλα, εργαλεία και περόνες. Η πόλη συμμετείχε στους πολέμους μεταξύ της Μακεδονίας και της Ρώμης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηπείρου Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στα Βαλκάνια Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Αλβανία Κατηγορία:Δεσσαρητία
Μιχαήλ Παπαρρηγόπουλος
Ο Μιχαήλ Παπαρρηγόπουλος (1840 - 1920) ήταν Έλληνας νομικός, διπλωμάτης και Αυλάρχης του Βασιλέως Γεωργίου Α΄.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1840 στην Αθήνα και ήταν τριτότοκος γιος του Ι. Παπαρρηγόπουλου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και ακολούθως επιστρέφοντας στην Ελλάδα εισήλθε στο Διπλωματικό Σώμα. Διετέλεσε πρέσβης της Ελλάδος στη Ρώμη, στο Βουκουρέστι και στην Αγία Πετρούπολη.
Περί το τέλος της σταδιοδρομίας του διορίστηκε Αυλάρχης του Βασιλέως Γεωργίου του Α΄. Πέθανε στην Αθήνα το 1920.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Οικογένεια Παπαρρηγόπουλου
Κιτασάτο Σιμπασαμπούρο
Ο Κιτασάτο Σιμπασαμπούρο, αγγλ. Kitasato Shibasaburō (στα ιαπωνικά: 北里 柴三郎, 29 Ιανουαρίου 1853 – 13 Ιουνίου 1931) ήταν σημαντικός Ιάπωνας γιατρός και βακτηριολόγος. Συνέβαλε καθοριστικά στην ανακάλυψη μεθόδου για την πρόληψη του τέτανου και της διφθερίτιδας. Ανακάλυψε στο ίδιο χρονικό διάστημα, όπως ο δρ. Αλεξάντρ Υερσέν, το μολυσματικό παράγοντα της βουβωνικής πανώλης.
Είχε προταθεί για το πρώτο βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής το 1901 χωρίς να το λάβει τελικά. Το Νόμπελ Ιατρικής απονεμήθηκε στον Έμιλ φον Μπέρινγκ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κιτασάτο Σιμπασαμπούρο γεννήθηκε στο χωριό Ογκούνι της επαρχίας Χίγκο, στο σημερινό νομό Κουμαμότο. Όταν ήταν παιδί ήθελε να ασχοληθεί με πολεμικές τέχνες και να γίνει στρατιωτικός, επειδή είχε καταγωγή από οικογένεια Σαμουράι, αλλά οι γονείς του τον παρότρυναν να σπουδάσει στο ιατρικό σχολείο στο Κουμαμότο κάτω από την καθοδήγηση του καθηγητή της σχολής Constant George van Mansveldt.
Σπουδές και σταδιοδρομία
Σπούδασε στην Ιατρική σχολή στο Τόκιο, που αποτελεί τον πρόδρομο του σημερινού τμήματος Ιατρικής του πανεπιστημίου του Τόκιο, και από την οποία αποφοίτησε το 1883. Ήταν υπέρμαχος της αντίληψης ότι πρώτιστη προτεραιότητα της ιατρικής είναι η πρόληψη των ασθενειών και όχι η θεραπεία των ασθενών. Το 1884 άρχισε να εργάζεται στο Κεντρικό Γραφείο Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Εσωτερικών. Εκεί έγινε βοηθός ερευνητής του Μασανόρι Ογκάτα, ενός καθηγητή του πανεπιστημίου του Τόκιο. Τον ίδιο χρόνο παντρεύτηκε την Torako Matsuo. Το 1885 στάλθηκε από την ιαπωνική κυβέρνηση στη Γερμανία για να εμπλουτίσει τις γνώσεις του στη βακτηριολογία και τις μολυσματικές ασθένειες. Σπούδασε υπό την καθοδήγηση του σπουδαίου ερευνητή, δρ. Ρόμπερτ Κοχ στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου από το 1885 έως το 1891.
Το 1889 δημοσίευσε μία μελέτη για την καλλιέργεια του αναερόβιου βακτηρίου Clostridium chauvoei και μία άλλη μελέτη για το βακτήριο, που προκαλεί τον τέτανο. Κατάφερε να επιτύχει την πρώτη καθαρή καλλιέργεια του κλωστηριδίου του τετάνου (Clostridium tetani). Το 1890 μαζί με τον δρ. Έμιλ φον Μπέρινγκ παρουσίασαν μία μελέτη για την επίτευξη ανοσίας απέναντι στη διφθερίτιδα και τον τέτανο. Με τη μελέτη αυτή έθεσαν τα θεμέλια του κλάδου της ανοσολογίας και απέδειξαν ότι ο ορός αίματος μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία μολυσματικών ασθενειών για την ανάπτυξη ανοσίας σε αυτές τις ασθένειες. Δημιούργησε αντιτοξίνες για τη διφθερίτιδα και τη νόσο του άνθρακα.
Το 1892 με τη βοήθεια του Yukichi Fukuzawa ίδρυσε το Ινστιτούτο μελέτης λοιμωδών νόσων, το οποίο το 1899 έγινε τμήμα του γραφείου δημόσιας υγείας της ιαπωνικής κυβέρνησης. Το 1914 ξαφνικά έγινε υπαγωγή του ινστιτούτου στο υπουργείο παιδείας με αποτέλεσμα το ερευνητικό προσωπικό και ο Κιτασάτο Σιμπασαμπούρο να αντιδράσουν. Ο Κιτασάτο Σιμπασαμπούρο ίδρυσε την ίδια χρονιά το ινστιτούτο Κιτασάτο στο οποίο πήγαν πολλοί συνεργάτες του. To 1893 ίδρυσε στο Τόκιο το πρώτο ιδιωτικό σανατόριο για ασθενείς με φυματίωση με την επωνυμία «Yojo-en». Το 1894 στάλθηκε από την ιαπωνική κυβέρνηση στο Χονγκ Κονγκ, για να μελετήσει την επιδημία της βουβωνικής πανώλης, η οποία είχε εξαπλωθεί στη νότια Κίνα. Ο Κιτασάτο συνοδευόταν από τον παθολόγο Τανεμίτσι Αογιάμα, μερικούς σπουδαστές ιατρικής και βοηθούς.
Την ίδια εποχή ο βακτηριολόγος Αλεξάντρ Υερσέν είχε σταλεί επίσης στο Χονγκ Κονγκ από την γαλλική κυβέρνηση με έναν μόνο υπηρέτη και μικρό εργαστηριακό εξοπλισμό και ανακάλυψε το αίτιο, που προκαλούσε την ασθένεια. Μεγάλη διαμάχη έχει αναπτυχθεί αν και κατά πόσο οι δύο επιστήμονες ανακάλυψαν το βάκιλο της πανώλης (Pasteurella pestis ή Yersinia pestis) ή άλλο βακτήριο και ποιος από τους δύο τον ανακάλυψε πρώτος. Το πιθανότερο είναι να έφτασαν στην ανακάλυψη σχεδόν παράλληλα και ανεξάρτητα ο ένας με τον άλλον. Εκτός από την ανακάλυψη του μολυσματικού παράγοντα της βουβωνικής πανώλης, ο Κιτασάτο Σιμπασαμπούρο ασχολήθηκε με την ανάπτυξη μεθόδων αποφυγής εξάπλωσης της ασθένειας, όπως η απομόνωση των ατόμων, η επιβολή καραντίνας σε μολυσμένους ασθενείς, η βελτίωση του αποχετευτικού συστήματος και του πόσιμου νερού. Ήταν υπέρμαχος της άποψης ότι κάθε οικογένεια έπρεπε να έχει γάτες ως κατοικίδια, γιατί η βουβωνική πανώλη διαδιδόταν με τους αρουραίους. Ο Αλεξάντρ Υερσέν έκανε ακριβέστερη περιγραφή του βακίλου της πανώλης σε σχέση με τον Κιτασάτο Σιμπασαμπούρο. Ο Κιτασάτο Σιμπασαμπούρο το 1911 πήγε στη Μαντζουρία για να μελετήσει τα μέτρα εναντίον της πνευμονικής πανώλης.
Το 1917 ο Κιτασάτο Σιμπασαμπούρο έγινε κοσμήτορας στην ιατρική σχολή του πανεπιστημίου Κέιο στο Τόκιο και παρέμεινε σ' αυτή τη θέση μέχρι το 1928. Ίδρυσε το 1921 μαζί με άλλους γιατρούς την εταιρεία Sekisen Ken-onki, που αργότερα μετονομάστηκε σε Terumo, η οποία κατασκευάζει πιο ακριβή κλινικά θερμόμετρα και άλλο ιατρικό εξοπλισμό. Το 1923 εκλέχθηκε πρώτος πρόεδρος της ιαπωνικής ιατρικής ένωσης. Το 1924 ανακηρύχθηκε βαρόνος από τον αυτοκράτορα της Ιαπωνίας. Πέθανε από ενδοκρανιακή αιμορραγία στο σπίτι του στο Αζάμπου στο Τόκιο στις 13 Ιουνίου 1931. Ο τάφος του βρίσκεται στο κοιμητήριο Αογιάμα στο Τόκιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες ιατροί κατηγορία: Ιάπωνες επιστήμονες Κατηγορία:Ιατροί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Ιατροί του 20ού αιώνα
Φότο Στρακόσια
<div class="plainlinks" style="margin-left:0.5em; margin-bottom:0.5em; border-top:1px solid #ccc; border-bottom:1px solid #ccc; padding:2px; background:#F9F9F9; text-align:left; font-size:95%;"> Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!
Κάρλος Ντανιέλ Τάπια
Ο Κάρλος Ντανιέλ Τάπια (γεννημένος στις 20 Αυγούστου 1962 στο Σαν Μιγκέλ (Μπουένος Άιρες)) είναι παλαίμαχος Αλγερινός ποδοσφαιριστής.
Φότο Στρακόσια
Ο Φότο (Φώτης) Στρακόσια (Αλβανικά: Fotaq "Foto" Strakosha, Φότο Στρακόσσα) είναι Αλβανός διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε κατά το μεγαλύτερο διάστημα της καριέρας του στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Δημόσια Ραδιοφωνία
Η Δημόσια Ραδιοφωνία (ΔΡ) ήταν ο κρατικός φορέας που διαχειριζόταν την ελληνική ραδιοφωνία μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, ήταν ο προκάτοχος της ΝΕΡΙΤ και ήταν εν λειτουργία μέχρι που άνοιξε η τελευταία στις 18:00 το απόγευμα της 4ης Μαΐου του 2014. Ξεκίνησε την λειτουργία του στις 26 Σεπτεμβρίου 2013 τη στιγμή που δεν υπήρχε κρατικός φορέας της ραδιοφωνίας στην Ελλάδα, μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, στις 11 Ιουνίου του 2013, με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου από την Ελληνική Κυβέρνηση.
Φότο Στρακόσια
Βιογραφικό
Ο Στρακόσια γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1965 στο χωριό Μεμαλιάι του Νομού Αργυροκάστρου στην Αλβανία και είναι ελληνικής καταγωγής, προερχόμενος από τους Δρυμάδες της ευρύτερης περιοχής της Χειμάρρας.
Κάρλος Ντανιέλ Τάπια
Ξεκίνησε την καριέρα του αγωνιζόμενος στην Ρίβερ Πλέιτ το 1981, όταν ο τότε προπονητής της ομάδας Αλφρέδο Ντι Στέφανο τον έκανε μέλος της πρώτης ομάδας, παίρνοντας την θέση του μυθικού Νορμπέρτο Αλόνσο.
Δημόσια Ραδιοφωνία
Ιστορικό
Η πορεία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στην Ελλάδα, η οποία καλύπτει και το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής ιστορίας, αρχίζει το 1938 με την ίδρυση του Ραδιοφωνικού Σταθμού των Αθηνών (ΡΣΑ), που μετεξελίχθηκε το 1945 σε Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ) και το οποίο μετονομάστηκε σε Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας Τηλεοράσεως (ΕΙΡΤ) τον Δεκέμβριο του 1970, περιλαμβάνοντας πλέον και τηλεοπτικούς σταθμούς και με τον Νόμο 1730/1987 δημιουργήθηκε η ΕΡΤ Α.Ε., η οποία καταργήθηκε στις 11 Ιουνίου του 2013 και επαναλειτούργησε ως συνέχεια της ΝΕΡΙΤ Α.Ε. στις 11 Ιουνίου 2015.
Φότο Στρακόσια
Βιογραφικό
Τα πρώτα ποδοσφαιρικά βήματα έκανε στην ομάδα της γενέτειράς του, τη Μινατόρι Τεπελένα, από την οποία το 1988 μεταγράφηκε στην Ντιναμό Τιράνων. Το 1990, με την κατάρρευση του παλιού καθεστώτος και το άνοιγμα των συνόρων, ήρθε στην Ελλάδα, στον ΠΑΣ Γιάννινα. Στη συνέχεια αγωνίστηκε σε πολλές ελληνικές ομάδες Α΄ Εθνικής και Β΄ Εθνικής ως το 2005.
Κάρλος Ντανιέλ Τάπια
Το 1985 μετακόμισε στην αιώνια αντίπαλο της Ρίβερ, Μπόκα Τζούνιορς. Ήταν μέλος της ομάδας της Αργεντινής η οποία κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986, αν και αγωνίστηκε μονάχα λίγα λεπτά στη διάρκεια της διοργάνωσης. Είναι ο ένας από τους δύο παίκτες της Μπόκα που κατέκτησαν τον τίτλο, με τον άλλο να είναι ο Χούλιο Ολαρτικοετσέα.
Φότο Στρακόσια
Βιογραφικό
Η σημαντικότερη περίοδος της καριέρας του ήταν η εποχή 1993–1997, οπότε αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1997. Επιτυχημένη ήταν και η παρουσία του στον Πανιώνιο με τον οποίο κέρδισε το Κύπελλο Ελλάδος το 1998. Αφού αγωνίστηκε και σε άλλες ομάδες, γύρισε πάλι στον Πανιώνιο, όπου τελείωσε την καριέρα του το 2005.
Δημόσια Ραδιοφωνία
Σταθμοί
Η Δημόσια Ραδιοφωνία λειτουργούσε με δύο ραδιοφωνικούς σταθμούς της πρώην ΕΡΤ, Πρώτο Πρόγραμμα και Τρίτο Πρόγραμμα.
Κάρλος Ντανιέλ Τάπια
Ο Τάπια είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής στην ιστορία της Μπόκα Τζούνιορς που να έχει τέσσερις διαφορετικές θητείες με την ομάδα, με την τελευταία του να είναι ιδιαίτερα επιτυχημένη, καθώς την βοήθησε να κατακτήσει το πρωτάθλημα της Απερτούρα του 1992, τον πρώτο τίτλο πρωταθλητή της ομάδας έπειτα από 11 χρόνια και το Κόπα όρο το 1993. Αγωνίστηκε σε συνολικά 217 αγώνες με την Μπόκα συνολικά σε όλες τις διοργανώσεις, σημειώνοντας 46 τέρματα.
Φότο Στρακόσια
Βιογραφικό
Στη συνέχεια εργάστηκε ως προπονητής τερματοφυλάκων, αρχικά στον Ολυμπιακό, ενώ το 2007 ανακοινώθηκε για το ίδιο πόστο από τον ΑΠΟΕΛ της Κύπρου. Το καλοκαίρι του 2014 η ΠΑΕ Ολυμπιακός ανακοίνωσε την επαναπρόσληψή του στο πόστο του προπονητή τερματοφυλάκων, αυτή τη φορά όμως σε επίπεδο νέων.
Δημόσια Ραδιοφωνία
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί Κατηγορία:Νέα Ελληνική Ραδιοφωνία, Ίντερνετ και Τηλεόραση
Κάρλος Ντανιέλ Τάπια
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόκα Τζούνιορς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Μπρεστουά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίβερ Πλέιτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1987 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λουγκάνο Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Φότο Στρακόσια
Βιογραφικό
Ο γιος του Φώτη Στρακόσια, Θωμάς (γενν. 19/3/1995 στην Αθήνα) είναι επίσης τερματοφύλακας και αγωνίζεται στην Ιταλική Λάτσιο.
Επαρχία του Τάραντα
Η Επαρχία του Τάραντα (provincia di Taranto, provìgne de Tarde στα Ταραντίνικα και provincia ti Tàrantu στα Σαλεντίνικα) είναι μία από τις Επαρχίες της Ιταλίας στην Ιταλική Περιφέρεια Απουλία, πρωτεύουσα της επαρχίας είναι ο Τάραντας, ήταν γνωστή παλιότερα ως "Επαρχία του Ιονίου". Η επαρχία έχει έκταση 2.437 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό σύμφωνα με την Απογραφή του 2017 581.092 κατοίκους. Υπάρχουν 29 κοινότητες στην επαρχεία που καταγράφονται στον "Κατάλογο Κοινοτήτων της Επαρχίας του Τάραντα". Συνορεύει δυτικά με την Επαρχία της Μάτερα στην Περιφέρεια Μπαζιλικάτα, βόρεια με την Επαρχία του Μπάρι ανατολικά με την Επαρχία του Μπρίντιζι και νοτιοανατολικά με την Επαρχία του Λέτσε. Τέλος, νότια βρέχεται από το Ιόνιο Πέλαγος.
Σύμβολα
Όταν ολοκληρώθηκε η Ιταλική Ενοποίηση (1861) δημιουργήθηκε η Επαρχία του Λέτσε, το δυτικό τμήμα της επαρχίας που έγινε αργότερα το πριγκιπάτο του Τάραντα. Ο Τάραντας έγινε πρωτεύουσα της νέας Επαρχίας του Ιονίου (23 Σεπτεμβρίου 1923) επειδή στην περιοχή υπήρχε η πόλη Τέρρα ντ΄Οτράντο που είχε παίξει σημαντικό ρόλο στην αρχαιότητα, αργότερα μετονομάστηκε σε Επαρχεία του Τάραντα (1951).
Τα σύμβολα της επαρχίας είναι ένας Σκορπιός τον οποίο φημολογείται ότι έβλεπε ο Πύρρος της Ηπείρου όταν κοιτούσε στο έδαφος του Τάραντα. Ο σκορπιός ήταν σύμβολο της πόλης από την Αρχαιότητα. Στο σύμβολο ο σκορπιός ήταν ξαπλωμένος ανάμεσα σε τρία κρίνα και κρατούσε το στέμμα του πριγκιπάτου του Τάραντα ανάμεσα στα νύχια του. Ο Πύρρος βασιλιάς της Αρχαίας Ηπείρου κοίταζε κάτω την πόλη πάνω από τους λόφους και του έδινε την εντύπωση ότι είχε σχήμα σκορπιού. Ο Πύρρος της Ηπείρου, σύμμαχος της πόλης στους πολέμους ανάμεσα στην Μεγάλη Ελλάδα και την Ρωμαϊκή Δημοκρατία πρότεινε στους κατοίκους να δημιουργήσουν το έμβλημα με το σύμβολο του σκορπιού ώστε να φοβούνται οι εχθροί όταν κατεβαίνουν νότια στην Ιταλική χερσόνησο. Η παλιότερη επιβεβαιωμένη χρήση του σκορπιού σαν σύμβολο του Τάραντα προέρχεται από το 400 μ.χ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ταραντας
Σόνι Μπόνο
Ο Σαλβατόρε Φίλιπ (Σόνι) Μόνο (16 Φεβρουαρίου 1935 - 5 Ιανουαρίου 1998) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής, ηθοποιός και πολιτικός που έγινε γνωστός σε συνεργασία με τη δεύτερη σύζυγό του Σερ ως το δημοφιλές δίδυμο Sonny & Cher. Μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, ο Μπόνο υπηρέτησε ως ο 16ος δήμαρχος του Παλμ Σπρινγκς στην Καλιφόρνια, από το 1988 έως το 1992 και ως εκπρόσωπος της 44ης περιφέρειας της Καλιφόρνιας από το 1995 μέχρι τον θάνατό του το 1998.
Ο Νόμος για την Επέκταση των Πνευματικών Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Πολιτειών του 1998, ο οποίος παρέτεινε τη διάρκεια των πνευματικών δικαιωμάτων κατά 20 χρόνια, ονομάστηκε προς τιμήν του Μπόνο όταν εγκρίθηκε από το Κογκρέσο εννέα μήνες μετά τον θάνατό του.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Μπόνο γεννήθηκε στο Ντιτρόιτ. Ήταν γιος της Ζίγα (το γένος Ντιμερκούριο) και του Σάντο Μπόνο. Ο πατέρας του γεννήθηκε στο Παλέρμο της Ιταλίας και η μητέρα του ήταν επίσης ιταλικής καταγωγής. Η μητέρα του τον αποκαλούσε "Σόνο" χαϊδευτικά, όνομα που με τον καιρό εξελίχθηκε σε "Σόνι". Ο Σόνι ήταν ο μικρότερος από τα τρία αδέρφια. είχε δύο αδερφές, τη Φραν και την Μπέτι. Η οικογένεια μετακόμισε στο Ίνγκλγουντ της Καλιφόρνιας όταν ο Σόνι ήταν επτά ετών και οι γονείς του χώρισαν αμέσως μετά. Ο Μπόνο αποφάσισε νωρίς στη ζωή του να ασχοληθεί με τη μουσική και άρχισε να γράφει τραγούδια ως έφηβος. Το "Koko Joe", ένα τραγούδι που έγραψε σε ηλικία 16 ετών, ηχογραφήθηκε από τους Don και Dewey το 1958 και αργότερα διασκευάστηκε από πολλούς άλλους καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων οι Righteous Brothers. Ο Μπόνο φοίτησε στο Λύκειο του Ίνγκλγουντ, αλλά δεν αποφοίτησε, επέλεξε να το εγκαταλείψει για να ακολουθήσει καριέρα ως τραγουδοποιός και ερμηνευτής. Εργάστηκε σε διάφορες δουλειές ενώ προσπαθούσε να κάνει καριέρα, όπως σερβιτόρος, οδηγός φορτηγού, εργάτης οικοδομών και βοηθός χασάπη.
Μουσική
Με ψευδώνυμο, ο Μπόνο συνέγραψε το "She Said Yeah", που διασκευάστηκε από τους Rolling Stones στο LP December's Children (And Everybody's) του 1965. Το μοναδικό επιτυχημένο σινγκλ του ως σόλο καλλιτέχνης, το "Laugh at Me", κυκλοφόρησε το 1965 και έφτασε στο Νο. 10 του Billboard Hot 100. Το μόνο άλλο σινγκλ του ως σόλο καλλιτέχνης, το "The Revolution Kind", έφτασε στο Νο. 70 στο Billboard Hot 100 την ίδια χρονιά. Το σόλο άλμπουμ του με τίτλο Inner Views κυκλοφόρησε το 1967. αριστερά|μικρογραφία| Ο Σόνι Μπόνο το 1966 ερμηνεύοντας Ο Σόνι συνέχισε να συνεργάζεται με τη Σερ στις αρχές και στα μέσα της δεκαετίας του 1970, πρωταγωνιστώντας σε μια δημοφιλή τηλεοπτική ψυχαγωγική εκπομπή με τίτλο The Sonny & Cher Comedy Hour, το οποίο προβλήθηκε στο CBS από το 1971 έως το 1974. Το 1974 προβλήθηκε στο ABC η σόλο εκπομπή του με τίτλο The Sonny Comedy Revue. Από το 1976 έως το 1977, το ζευγάρι, αφού χώρισε, επέστρεψε για να εμφανιστεί μαζί στο The Sonny and Cher Show. Η τελευταία τους εμφάνιση μαζί ήταν το Late Night με τον David Letterman στις 13 Νοεμβρίου 1987, όπου τραγούδησαν το "I Got You Babe".
Το 2011, ο Σόνι Μπόνο εισήχθη στο Michigan Rock and Roll Legends Hall of Fame.
Κινηματογράφος και τηλεόραση
Η υποκριτική καριέρα του Μπόνο περιλάμβανε γκεστ εμφανίσεις σε τηλεοπτικές σειρές όπως Fantasy Island, Οι άγγελοι του Τσάρλι, Το πλοίο της αγάπης κ.ά.. Στην τηλεοπτική ταινία του 1975 Έγκλημα στην πτήση 502, έπαιξε τον ρόλο του ροκ σταρ Τζακ Μάρσαλ. Εμφανίστηκε στη μίνι σειρά του 1980 Top of the Hill. Έπαιξε τον ρόλο του τρελού βομβιστή στο Μια απίθανη πτήση Νο 2: Το θεότρελο ταξίδι (1982) και εμφανίστηκε στην ταινία τρόμου Η συνωμοσία των δαιμόνων (1986). Υποδύθηκε επίσης τον ρατσιστή επιχειρηματία στην ταινία Hairspray (1988). Στο Οι άνδρες με τα μαύρα (1997), ο Μπόνο είναι μια από τις πολλές διασημότητες που εμφανίζονται σε ένα βίντεο γουόλ παρακολουθώντας εξωγήινους που ζουν ανάμεσά μας. Εμφανίστηκε επίσης ως δήμαρχος του Παλμ Σπρινγκς (που ήταν και στην πραγματικότητα εκείνη την εποχή) σε πολλά επεισόδια του PS I Luv U κατά την τηλεοπτική σεζόν 1991–92 και στο Λόις & Κλαρκ: Οι νέες περιπέτειες του Σούπερμαν (στον κύκλο 1, επεισόδιο 9). Έκανε επίσης μια μικρή εμφάνιση στην κωμωδία Και το πρώτο παιδί (1996).
Ο Μπόνο έπαιξε ως γκεστ σταρ στο επεισόδιο της σειράς Τα χρυσά κορίτσια "Mrs. George Devereaux» (αρχικά μεταδόθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1990).
Πολιτική καριέρα
αριστερά|μικρογραφία|185x185εσ| Ο πρόεδρος [[Ρόναλντ Ρήγκαν|Ρόναλντ Ρίγκαν και η πρώτη κυρία Νάνσυ Ρίγκαν με τους Σόνι και Μαίρη Μπόνο στο Παλμ Σπρινγκς, 29/12/1988]] Ο Μπόνο μπήκε στην πολιτική αφού βίωσε μεγάλη απογοήτευση με τη γραφειοκρατία της αυτοδιοίκησης στην προσπάθεια να ανοίξει εστιατόριο στο Παλμ Σπρινγκς της Καλιφόρνιας. Ο Μπόνο έκανε μια επιτυχημένη προσπάθεια για να γίνει ο νέος δήμαρχος του Παλμ Σπρινγκς. Υπηρέτησε τέσσερα χρόνια, από το 1988 έως το 1992. Συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Παλμ Σπρινγκς, το οποίο πραγματοποιείται κάθε χρόνο στη μνήμη του Μπόνο.
Ο Μπόνο έθεσε υποψηφιότητα με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα για τη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών το 1992, αλλά έχασε από τον πιο συντηρητικό Μπρους Χέρσενσον, ενώ τις εκλογές κέρδισε η δημοκρατική Μπάρμπαρα Μπόξερ. Ο Μπόνο και ο Χέρσενσον έγιναν στενοί φίλοι μετά την εκστρατεία. Ο Μπόνο εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών το 1994 για να εκπροσωπήσει την 44η περιφέρεια στο Κογκρέσο. Ήταν ένας από τους δώδεκα συνυποστηρικτές ενός νομοσχεδίου που παρατείνει τα πνευματικά δικαιώματα. Αν και αυτό το νομοσχέδιο δεν ψηφίστηκε ποτέ, ένα παρόμοιο νομοσχέδιο εγκρίθηκε μετά τον θάνατό του και ονομάστηκε νόμος Σόνι Μπόνο περί επέκτασης πνευματικών δικαιωμάτων στη μνήμη του. Είναι επίσης γνωστό (κοροϊδευτικά) ως νόμος προστασίας Μίκυ Μάους. δεξιά|μικρογραφία|192x192εσ| Ο ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Σόνι Μπόνο (CA-44), στην [[Ουάσινγκτον|Ουάσιγκτον, 1995]]
Ο Μπόνο παραμένει το μόνο μέλος του Κογκρέσου που έχει σημειώσει νούμερο ένα ποπ σινγκλ στο αμερικανικό Billboard Hot 100.
Γάμοι
μικρογραφία| Η ταφόπλακα του Σόνι Μπόνο στο Desert Memorial Park|155x155εσ Ο Μπόνο παντρεύτηκε τέσσερις φορές. Παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο, Ντόνα Ράνκιν, στις 3 Νοεμβρίου 1954. Η κόρη τους Κριστίν (Κρίστι) γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1958. Το ζευγάρι χώρισε το 1962.
Το 1964, ο Μπόνο παντρεύτηκε τη Σέριλιν Σαρκισιάν, αργότερα γνωστή ως τραγουδίστρια και ηθοποιό Σερ. Το ζευγάρι απέκτησε ένα παιδί, τον Τσάστιτι (Τσαζ Μπόνο), που γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1969. Το ζευγάρι χώρισε το 1975.
Ο Μπόνο παντρεύτηκε την ηθοποιό-μοντέλο Σούζι Κοέλιο την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 1981 και χώρισαν το 1984.
Παντρεύτηκε τη Μαίρη Γουίτακερ το 1986 και απέκτησαν δύο παιδιά, τον Τσέζαρε Ίλαν το 1988 και την Κιάνα Μαρία το 1991.
Νονός
Ο Μπόνο έγινε νονός του Άντονι Κίντις, ο οποίος έγινε μουσικός με το συγκρότημα Red Hot Chili Peppers. Ο Μπόνο ήταν στενός φίλος του πατέρα του, Μπλάκι Ντάμετ, και πήγαινε συχνά ταξίδια με τον νεαρό Κίντις τα Σαββατοκύριακα.
Θρησκεία
Ο Μπόνο ενδιαφέρθηκε για τη Σαϊεντολογία και παρακολούθησε μαθήματα Σαϊεντολογίας εν μέρει λόγω της επιρροής της Μίμι Ρότζερς, αλλά δήλωνε καθολικός σε όλα τα επίσημα έγγραφα και σε όλους τους ιστότοπους. Η σύζυγός του Μαίρη παρακολούθησε επίσης μαθήματα Σαϊεντολογίας. Ωστόσο, μετά το θάνατό του, η Μαίρη Μπόνο δήλωσε ότι «ο Σόνι προσπάθησε να απομακρυνθεί [από την Εκκλησία της Σαϊεντολογίας] κάποια στιγμή και τον δυσκόλεψαν πολύ». Η Εκκλησία της Σαϊεντολογίας είπε ότι δεν υπήρχε αποξένωση από τον Μπόνο.
Θάνατος
Ο Μπόνο πέθανε στις 5 Ιανουαρίου 1998, από τραύματα που προκλήθηκαν όταν χτύπησε ένα δέντρο ενώ έκανε σκι στο South Lake Tahoe της Καλιφόρνιας.
Κατόπιν αιτήματος της Μαίρης, η Σερ εκφώνησε επικήδειο στην κηδεία του Μπόνο, ο οποίος τάφηκε στο Desert Memorial Park στην Καλιφόρνια. Στην ταφόπλακα του Μπόνο γράφει "AND THE BEAT GOES ON".
Η Μαίρη Μπόνο εξελέγη για να καλύψει το υπόλοιπο της θητείας του συζύγου της στο Κογκρέσο. μικρογραφία| Αναμνηστικό άγαλμα του Σόνι Μπόνο στο κέντρο του Παλμ Σπρινγκς|155x155εσ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Στέφανος Στεφανόπουλος (πρεσβύτερος)
Ο Στέφανος Στεφανόπουλος (1820 - 1887) ήταν βουλευτής Ηλείας και πρόεδρος της βουλής των Ελλήνων.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Δίβρη και ήταν γιος του Χρήστου Σκανδάμη, γόνου της σημαντικής οικογένειας Στεφανόπουλου. Αδελφός του ήταν ο Ιωάννης Στεφανόπουλος και ανίψια του οι Ανδρέας, Χρήστος και Ιωάννης Στεφανόπουλος. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Ηλείας στις εκλογές του 1844 και επανεξελέγη σε αυτές του 1847, του 1850, του 1853, του 1856, του 1861, του 1862, του 1868, του 1872, του 1873, του 1874, του 1881, του 1885 και του 1887.
Αντίπαλη πολιτική οικογένεια αποτελούσε αυτή των Αυγερινών. Τα τελευταία χρόνια ήταν υποστηρικτής της πολιτικής του Χαρίλαου Τρικούπη, ο οποίος μάλιστα τον υπέδειξε και πρόεδρο της βουλής των Ελλήνων για την έκτακτη σύνοδο του 1886.
Απεβίωσε στις 7 Νοεμβρίου του 1887 εν ενεργεία βουλευτής.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Ηλείας Στεφανος
Ιωάννης Κορωναίος
Ο Ιωάννης Κορωναίος ήταν Έλληνας ποιητής του 16ου αιώνα. Έγραψε το 1519 μακρό και άμοιρο ποιητικό έπος με τον τίτλο «Ανδραγαθήματα Μερκουρίου Μπούα». Το έπος έχει περίπου πέντε χιλιάδες ομοιοκατάληκτους στίχους. Ο ποιητής αποδίδει την ιστορία του Μπούα με ιστορική ακρίβεια. Φαίνεται ότι μελέτησε τα οικογενειακά του έγγραφα και ταξίδεψε στην Ελλάδα, για να συγκεντρώσει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες. Αντίγραφο βρίσκεται στην βιβλιοθήκη του Τουρίνου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κωδικός χώρας FIFA
Η FIFA προσδιορίζει ένα κωδικό χώρας για κάθε ένα από τα μέλη της, ακόμη και για τα μη-μέλη της. Ο κωδικός αυτός αποτελείται από τρία γράμματα. Οι κωδικοί αυτοί είναι οι επίσημοι κωδικοί που χρησιμοποιούνται από τη FIFA και τις ηπειρωτικές συνομοσπονδίες (AFC, CAF, CONCACAF, CONMEBOL, OFC και UEFA) ως συντομογραφίες για τις χώρες και τις εξαρτημένες περιοχές, σε επίσημες διοργανώσεις.
Κωδικός χώρας FIFA
Η FIFA έχει 211 μέλη, με το κάθε ένα να έχει ένα μοναδικό κωδικό χώρας..
Κωδικοί για μη μέλη
Οι ακόλουθιοι κωδικοί αφορούν χώρες ή εξαρτημένες περιοχής οι οποίες δεν είναι μέλη της FIFA, αλλά οι κωδικοί τους είτε χρησιμοποιούνται στις βάσεις δεδομένων αποτελεσμάτων της FIFA ή χρησιμοποιούνται συχνά από τις ιστοσελίδες των συνομοσπονδιών.
Παράτυπο κωδικοί
Οι ακόλουθοι κωδικοί αναφέρονται σε χώρες ή ανεξάρτητες περιοχές οι οποίες δεν είναι συνδεδεμένες με τη FIFA. Παρόλο που είναι μέλη των συνομοσπονδιών, οι κωδικοί αυτοί δεν χρησιμοποιούνται από τη FIFA.
Απαρχαιωμένοι κωδικοί χώρας
Οι ακόλουθοι κωδικοί είναι απαρχαιωμένοι επειδή η χώρα έπαψε να υπάρχει, άλλαξε όνομα, άλλαξε κωδικό ή πλέον αποτελεί μέρος μιας άλλης χώρας.
Διαφορές μεταξύ FIFA, ΔΟΕ και ISO
Παρόλο που οι περισσότεροι κωδικοί χωρών FIFA είναι οι ίδιοι με τους κωδικούς της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ) που χρησιμοποιούνται στους Ολυμπιακούς Αγώνες και με τους κωδικούς ISO, υπάρχουν μερικές διαφορές:
Υπάρχουν επίσης μερικές χώρες που είναι συνδεδεμένες με τη FIFA αλλά όχι με τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ), και αντίστροφα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:FIFA
Τζίντζερμπρεντ
Το τζίντζερμπρεντ (φωνητική μεταγραφή του αγγλικού gingerbread) αναφέρεται σε μια ευρεία κατηγορία ψημένων προϊόντων, συνήθως αρωματισμένων με τζίντζερ, γαρίφαλο, μοσχοκάρυδο και κανέλα και σιροπιασμένων με μέλι, ζάχαρη ή μελάσα. Τα προϊόντα τζίντζερμπρεντ ποικίλλουν και κυμαίνονται από ένα μαλακό, υγρό μακρόστενο κέικ έως κάτι κοντά στο μπισκότο τζίντζερ.
Ετυμολογία
Αρχικά, ο όρος gingerbread (από το λατινικό zingiber μέσω του παλαιού γαλλικού gingebras) αναφέρεται στο διατηρημένο τζίντζερ. Στη συνέχεια αναφέρεται σε ένα γλυκό που παρασκευάζεται με μέλι και μπαχαρικά.
Η έννοια του τζίντζερμπρεντ έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου. Για αιώνες, η λέξη χρησιμοποιήθηκε για μια παραδοσιακή ευρωπαϊκή ζαχαροπλαστική, πιο κοντά σε μπισκότο, όπως αυτό που χρησιμοποιείται για τους μπισκοτάνθρωπους. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η πρώτη γνωστή συνταγή για το «Μαλακό τζίντζερμπρεντ που ψήνεται σε τηγάνια» προέρχεται από το American Cookery (1796) της Αμέλια Σίμονς.
Ιστορία
μικρογραφία| [[Μπισκοτάνθρωπος|Μπισκοτάνθρωποι]] μικρογραφία| Τζίντζερμπρεντ με [[βασιλικό γλάσο]] Το τζίντζερμπρεντ φέρεται να μεταφέρθηκε στην Ευρώπη το 992 μ.Χ. από τον Αρμένιο μοναχό Γρηγόριο της Νικόπολης. Έφυγε από τη Νικόπολη (στη σύγχρονη δυτική Ελλάδα) για να ζήσει στο Μπονταρουά (βορειοκεντρική Γαλλία), κοντά στο Πιτιβιέ. Έμεινε εκεί για επτά χρόνια και δίδαξε ψήσιμο τζίντζερμπρεντ σε Γάλλους Χριστιανούς. Πέθανε το 999. Επίσης, μπορεί να μεταφέρθηκε στη Δυτική Ευρώπη από την ανατολική Μεσόγειο τον 11ο αιώνα.
Από τον 13ο αιώνα, το τζίντζερμπρεντ του Τόρουν φτιάχτηκε στο Τόρουν της Πολωνίας (Χανσεατική Ένωση). Κέρδισε φήμη στον κόσμο και στο εξωτερικό όταν μεταφέρθηκε στη Σουηδία από Γερμανούς μετανάστες. Στη Γερμανία του 15ου αιώνα, μια συντεχνία τζίντζερμπρεντ έλεγχε την παραγωγή. Οι πρώτες αναφορές από το Αβαείο της Βαστένα δείχνουν ότι οι Σουηδές καλόγριες έψηναν τζίντζερμπρεντ για να ηρεμήσουν την δυσπεψία το 1444. Ήταν το έθιμο να ψήνουν λευκά μπισκότα και να τα χρωματίζουν ως διακοσμήσεις παραθύρων. Στην Αγγλία, το τζίντζερμπρεντ πιστεύεται επίσης ότι είχε φαρμακευτικές ιδιότητες. Ο συγγραφέας του 16ου αιώνα, Τζον Μπάρετ, περιέγραψε το τζίντζερμπρεντ ως «ένα είδος κέικ φτιαγμένο για να ηρεμήσει το στομαχόπονο».
Το τζίντζερμπρεντ ήταν ένα δημοφιλές κέρασμα σε μεσαιωνικά ευρωπαϊκά φεστιβάλ και εκθέσεις και υπήρχαν ακόμη και αφιερωμένες εκθέσεις τζίντζερμπρεντ.
Το πρώτο τεκμηριωμένο εμπόριο μπισκότων τζίντζερμπρεντ στην Αγγλία χρονολογείται από τον 17ο αιώνα,  όπου πωλούνταν σε μοναστήρια, φαρμακεία και αγροτικές αγορές πλατειών. Εκατό χρόνια αργότερα, η πόλη Μάρκετ Ντρέιτον στο Σρόπσαϊρ της Αγγλίας έγινε γνωστή για το τζίντζερμπρεντ, όπως φαίνεται στην πινακίδα καλωσορίσματος της πόλης, δηλώνοντας ότι είναι το «σπίτι του τζίντζερμπρεντ». Η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά για το ψήσιμο τζίντζερμπρεντ στην πόλη χρονολογείται από το 1793, παρόλο που πιθανότατα έγινε νωρίτερα, καθώς το τζίντζερ ήταν εφοδιασμένο σε μεγάλους εμπορικούς δρόμους από το 1640. Το τζίντζερμπρεντ έγινε ευρέως διαθέσιμο τον 18ο αιώνα.
Το τζίντζερμπρεντ έφτασε στην Αμερική με εποίκους από την Ευρώπη. Η μελάσα, η οποία ήταν λιγότερο ακριβή από τη ζάχαρη, σύντομα έγινε κοινό συστατικό και παρήγαγε ένα πιο μαλακό κέικ. Το πρώτο αμερικανικό βιβλίο μαγειρικής, το American Cookery της Αμέλια Σίμονς που δημοσιεύθηκε το 1796, περιείχε επτά διαφορετικές συνταγές για τζίντζερμπρεντ.
Ποικιλίες
μικρογραφία| Παραδοσιακό [[τζίντζερμπρεντ του Τόρουν.]] μικρογραφία| Τζίντζερμπρεντ Τούλα Στην Αγγλία, το τζίντζερμπρεντ μπορεί να αναφέρεται σε ένα κέικ ή ένα είδος μπισκότου με τζίντζερ. Στη μορφή μπισκότου, συνήθως παίρνει τη μορφή ενός μπισκοτάνθρωπου. Οι μπισκοτάνθρωποι αποδόθηκαν αρχικά στην αυλή της Ελισάβετ Α', η οποία σέρβιρε τα ειδώλια σε ξένους αξιωματούχους. Σήμερα, ωστόσο, συνήθως σερβίρονται γύρω από τα Χριστούγεννα. Το τζίντζερμπρεντ ήταν ένα παραδοσιακό γλύκισμα που πωλούταν σε δημοφιλείς εκθέσεις, που συχνά δινόταν ως κέρασμα ή ένδειξη αγάπης σε παιδιά και εραστές. Αυτό το τραγανό, εύθρυπτο είδος τζίντζερμπρεντ αντιπροσωπεύεται τώρα από την πολύ δημοφιλή εμπορική έκδοση που ονομάζεται μπισκότο τζίντζερ.
Το πάρκιν είναι μια μορφή μαλακού κέικ τζίντζερμπρεντ που παρασκευάζεται με βρώμη και μελάσα, το οποίο είναι δημοφιλές στη βόρεια Αγγλία, με καταγωγή από το Γιόρκσιρ.
Στις Κάτω Χώρες και το Βέλγιο, ένα μαλακό και εύθρυπτο τζίντζερμπρεντ που ονομάζεται peperkoek, kruidkoek ή ontbijtkoek, σερβίρεται ευρέως κατά την ώρα του πρωινού ή κατά τη διάρκεια της ημέρας, χοντροκομμένο και συχνά επικαλυμμένο με βούτυρο.
Στη Γερμανία, το τζίντζερμπρεντ παρασκευάζεται σε δύο μορφές: μία με μαλακή υφή που ονομάζεται λέμπκουχεν και μία με πιο σκληρή υφή, που συνδέεται ιδιαίτερα με καρναβάλια και λαϊκές αγορές, όπως οι χριστουγεννιάτικες αγορές που συμβαίνουν σε πολλές γερμανικές πόλεις. Το σκληρό τζίντζερμπρεντ φτιάχνεται με διακοσμητικά σχήματα, τα οποία στη συνέχεια διακοσμούνται περαιτέρω με γλυκά και γλάσο. Η παράδοση της κοπής τζίντζερμπρεντ σε σχήματα παίρνει πολλές άλλες μορφές και υπάρχει σε πολλές χώρες, με ένα γνωστό παράδειγμα να είναι ο μπισκοτάνθρωπος. Παραδοσιακά, αυτά βουτιούνταν σε κρασί του Πόρτο.
Στο Οκτόμπερφεστ στο Μόναχο, είναι σύνηθες για τους άνδρες να αγοράζουν μεγάλα μπισκότα τζίντζερμπρεντ σε σχήμα καρδιάς με μια κορδέλα, για να το φοράει η αγαπημένη τους στο λαιμό της. Τα μπισκότα είναι γλασομένα με ρομαντικές φράσεις όπως «Ich liebe dich» (σε αγαπώ). μικρογραφία| Καρδιές τζίντζερμπρεντ από το Οκτόμπερφεστ. Στην εβραϊκή κουζίνα Ασκεναζί, το κέικ μελιού που τρώγεται στο Rosh Hashanah (Πρωτοχρονιά) μοιάζει πολύ με το ολλανδικό peperkoek ή το γερμανικό Lebkuchen, αν και έχει μεγάλες παραλλαγές ανά περιφέρεια.
Στην Πολωνία, τα τζίντζερμπρεντ είναι γνωστά ως pierniki (πιερνίκι, ενικός: piernik [πιέρνικ]). Ορισμένες πόλεις έχουν παραδοσιακά τοπικά είδη. Το τζίντζερμπρεντ του Τόρουν (piernik toruński) είναι παραδοσιακό πολωνικό τζίντζερμπρεντ που παράγεται από τον Μεσαίωνα στο Τόρουν. Ήταν μια αγαπημένη λιχουδιά του Φρεντερίκ Σοπέν όταν επισκεπτόταν τον νονό του, Φριντέρικ Σκάρμπεκ, στο Τόρουν, κατά τη διάρκεια των σχολικών διακοπών. Το τζίντζερμπρεντ της Κρακοβίας είναι το παραδοσιακό είδος της πρώην πρωτεύουσας της Πολωνίας.
Στη Ρουμανία, το τζίντζερμπρεντ ονομάζεται turtă dulce (τούρτα ντούλτσε) και συνήθως έχει γλάσο ζάχαρης.
Μια ποικιλία τζίντζερμπρεντ στη Βουλγαρία είναι γνωστή ως меденка («φτιαγμένο από μέλι»). Παραδοσιακά, το μπισκότο είναι τόσο μεγάλο όσο η παλάμη του χεριού, στρογγυλό και επίπεδο και με ένα λεπτό στρώμα σοκολάτας. Άλλα κοινά συστατικά περιλαμβάνουν μέλι, κανέλα, τζίντζερ και αποξηραμένο γαρίφαλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα εδέσματα Κατηγορία:Γλυκά ψωμιά Κατηγορία:Μπισκότα Κατηγορία:Μεσαιωνική κουζίνα Κατηγορία:Βικτωριανή κουζίνα Κατηγορία:Πολωνικά επιδόρπια Κατηγορία:Γερμανικά επιδόρπια Κατηγορία:Βρετανικά επιδόρπια
Α΄ Επιστολή προς Κορινθίους
Η Πρώτη ή Α' Επιστολή προς Κορινθίους είναι ένα από τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης, γραμμένη από τον απόστολο Παύλο. Χρόνος συγγραφής θεωρείται το χρονικό διάστημα μεταξύ του 55 και του 56 μ.Χ.
Στην επιστολή αυτή, ο Παύλος καταπιάνεται με τα προβλήματα που υπήρχαν στην εκκλησία της Κορίνθου. Κάποια από αυτά είναι: διαιρέσεις, εκκλησιαστικοί ηγέτες που λατρεύονται σαν ήρωες, ανηθικότητα, νομικές διαμάχες, προβλήματα μέσα στο γάμο, αμφίβολες πρακτικές και υπερβολές στην χαρισματική ζωή της εκκλησίας. Εκτός από αυτά όμως, στην επιστολή υπάρχει ο λεγόμενος ύμνος της αγάπης (κεφ. 13), σημαντική διδασκαλία για την ανάσταση του Ιησού Χριστού (κεφ. 15), ρύθμιση ζητημάτων σχετικά με την Θεία Ευχαριστία (κεφ. 11) και παροτρύνσεις για οικονομική συνεισφορά (κεφ. 16). Επίσης, στην πρώτη επιστολή προς τους Κορινθίους, βρίσκονται μερικές από τις πιο γνωστές φράσεις της Αγίας Γραφής: για τους πάντες, έγινα τα πάντα (9:22),  αν δεν έχω αγάπη, είμαι ένα τίποτα (13:2), τώρα βλέπομεν διά κατόπτρου αινιγματωδώς (13:12), ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος ελάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος εσυλλογιζόμην (13:11).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλία της Καινής Διαθήκης Κορινθίους Α
Νόμος του Σαρλ
Ο νόμος τού Charles (ή νόμος της ισόχωρης μεταβολής) λέει πως η πίεση P είναι ανάλογη της απόλυτης θερμοκρασίας T μιας ορισμένης ποσότητας ιδανικού αερίου, υπό την προϋπόθεση ο όγκος να είναι σταθερός (V=σταθ.).
=σταθ.
όπου \;n ο αριθμός των γραμμομορίων τού αερίου και\;R η παγκόσμια σταθερά των ιδανικών αερίων, που στο διεθνές σύστημα μονάδων (S.I) έχει τιμή
Αν ορισμένη ποσότητα ιδανικού αερίου μεταβαίνει ισόχωρα (V=σταθ.) από την θερμοδυναμική κατάσταση στην κατάσταση τότε ισχύει η σχέση:
Ο νόμος του Charles, όπως και οι άλλοι νόμοι των αερίων, ισχύει επακριβώς για ιδανικά αέρια. Οι νόμοι όμως μπορούν να εφαρμοστούν σαν καλή προσέγγιση και σε πραγματικά αέρια -αρκεί να είναι σχετικά θερμά και αραιά, (αν εξαιρέσουμε ακραίες καταστάσεις, σχεδόν πάντοτε).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Νόμοι των αερίων
Thermische Zustandsgleichung idealer Gase
Little Willie
Το Little Willie ήταν ένα πρωτότυπο για την ανάπτυξη του βρετανικού Mark I. Κατασκευασμένο το φθινόπωρο του 1915 κατ 'εντολή της Επιτροπής Landships, ήταν το πρώτο ολοκληρωμένο πρωτότυπο άρμα στην ιστορία. Το  Little Willie  είναι το παλαιότερο επιζών άρμα και διατηρείται ως ένα από τα πιο διάσημα κομμάτια της συλλογής του Μουσείου Αρμάτων στο Bovington της Αγγλίας.
Nο 1 Lincoln Machine
Οι εργασίες σχετικά με το Little Willie είχαν αρχίσει τον Ιούλιο του 1915 από την Επιτροπή Landships για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της Μεγάλης Βρετανίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο για ένα θωρακισμένο όχημα μάχης σε θέση να διασχίζει τάφρους 5  ft  (1,5 m. Μετά από αρκετά άλλα έργα είχαν αποτύχει, αλλά στις 22 Ιουλίου  δόθηκε στον William Ashbee Tritton, διευθυντή της εταιρείας γεωργικών μηχανημάτων William Foster & Company της Lincoln, η σύμβαση για την ανάπτυξη ενός «Tritton Machine" με δύο ερπύστριες. Αυτό είχε να κάνει με συναρμολογήσεις ερπυστριών με επιμήκυνση και στοιχεία ανάρτησης (με επτά τροχούς αντί για τέσσερις) που αγοράστηκαν ως πλήρως ενσωματωμένες μονάδες από την Εταιρεία Μπούλοκ Grip Τρακτέρ στο Σικάγο.
Περιγραφή
Το όχημα είχε 13 λίτρων και 105 hp Daimler-Knight μηχανή, τροφοδότηση από δύο δεξαμενές καυσίμων που ήταν στο πίσω μέρος, αφήνοντας αρκετό χώρο κάτω από τον πυργίσκο. Το πρωτότυπο ήταν εφοδιασμένο με έναν μη περιστρεφόμενο πυργίσκο με πολυβόλο, ένα Vickers 2 λιβρών ναυτικό όπλο ("Pom-pom") και έξι Madsen πολυβόλα. Το κύριο όπλο θα είχε ένα μεγάλο χώρο πυρομαχικών με 800 γύρους. Το άνοιγμα για το πλήρωμα επιστρώθηκε πάνω. Στο μπροστινό μέρος του οχήματος δύο άνδρες καθόντουσαν σε έναν στενό πάγκο απ΄όπου ο ένας έλεγχε το τιμόνι, το συμπλέκτη, το κύριο κιβώτιο ταχυτήτων και το γκάζι, ενώ ο άλλος κρατούσε τα φρένα. Συνολικό μήκος της τελικής έκδοσης με την επιμήκυνση στις ερπύστριες και τους πίσω τροχούς διεύθυνσης στη θέση τους ήταν 8,08 m. Το μήκος χωρίς την εγκατάσταση των πίσω τροχών διεύθυνσης ήταν 5,87 m.
Τα περισσότερα μηχανικά μέρη, συμπεριλαμβανομένου του ψυγείου, είχαν προσαρμοστεί από εκείνες του τρακτέρ Foster-Daimler. Καθώς τουλάχιστον τέσσερις άνδρες απαιτούνταν για να λειτουργήσει ο οπλισμός, το πλήρωμα δεν θα μπορούσε να είναι μικρότερο από έξι. Η μέγιστη ταχύτητα που υποδείχθηκε από τον Tritton δεν ήταν μεγαλύτερη από δύο μίλια ανά ώρα. Το όχημα δεν είχε καμία πραγματική πανοπλία χάλυβα και επρόκειτο να χρησιμοποιήσει 10 mm επιμετάλλωση στην παραγωγή.
Little Willie και Big Willie
Ο Wilson ήταν δυσαρεστημένος με την βασική ιδέα του Nο 1 Lincoln Machine, και στις 17 Αυγούστου πρότεινε στον Tritton την ιδέα της χρησιμοποίησης των ερπυστριών σε όλο το όχημα. Με την έγκριση d'Eyncourt η κατασκευή ενός βελτιωμένου πρωτότυπου ξεκίνησε στις 17 Σεπτεμβρίου. Σ' αυτό το δεύτερο πρωτότυπο (αργότερα γνωστό ως "HMLS Σαρανταποδαρούσα Αυτού Μεγαλειότητος", και ακόμα αργότερα ως «Μητέρα»), ένα ρομβοειδές πλαίσιο τροχιάς είχε τοποθετηθεί, μέχρι και πάνω από την κορυφή του οχήματος. Οι πίσω τροχοί διεύθυνσης διατηρήθηκαν σε μια βελτιωμένη μορφή, αλλά η ιδέα ενός πυργίσκου εγκαταλείφθηκε και ο κύριος οπλισμός τοποθετήθηκε στις πλευρές (sponson).
Αν και ποτέ δεν είδε καταπολέμηση, το Little Willie ήταν ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός στην στρατιωτική τεχνολογία και είναι το πρώτο πρωτότυπο άρμα που ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια του υπολοίπου χρόνου του Α Παγκοσμίου Πολέμου και μερικά πληρώματα αρμάτων συνέχισαν να αναφέρονται ανεπίσημα στα οχήματα τους ως "Willies" ή "λεωφορεία". Το 1922 ο Βασιλικό Σύνταγμα Αρμάτων εξέδωσε λαϊκό τραγούδι που ονομάζεται  My Boy Willie  ως συνταγματική πορεία του.
Σήμερα
Το Little Willie διαφυλάχθηκε για τις επόμενες γενιές μετά τον πόλεμο, σώθηκε από διάλυση το 1940 και σήμερα εμφανίζεται στο Μουσείο Αρμάτων στο Bovington. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα άδειο κέλυφος, χωρίς κινητήρα, αλλά και πάλι με μερικά εσωτερικά εξαρτήματα. Οι πίσω τροχοί διεύθυνσης δεν υπάρχουν και ενώ φαίνεται βλάβη στο κύτους γύρω από τη δεξιά σχισμή όρασης, που πιθανώς προκλήθηκε από μια προσπάθεια σε κάποιο σημείο για να συρθεί το όχημα περνώντας ένα καλώδιο μέσα από τη σχισμή, σχίζοντας τελικά την συγκριτικά λεπτή επίστρωση χάλυβα του άρματος.
Κατηγορία:Άρματα μάχης του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Βρετανικά άρματα μάχης
Μονοφωνία
Ως μονοφωνία ή μονοφωνική μουσική χαρακτηρίζεται κάθε μουσικό είδος το οποίο βασίζεται σε μία και μόνη μελωδική γραμμή, που ακόμα και αν παίζεται ή τραγουδιέται από πλέον του ενός εκτελεστή, αναπαράγεται από όλους ταυτόχρονα και πανομοιότυπα.
Μόνη αποδεκτή διαφοροποίηση στη μονοφωνική μουσική, όταν εκτελείται από πολλούς, είναι η μελωδία της να αναπαράγεται με διαφορά οκτάβας από τους διάφορους εκτελεστές, όπως συμβαίνει όταν τραγουδούν μαζί ανδρικές και γυναικείες φωνές, λόγω της διαφοράς στη φυσιολογία τών φωνητικών χορδών τους. Οι μελωδικές γραμμές (τα μέλη) που εκτελούνται με διαφορά μιας οκτάβας ή και περισσότερων, θεωρούνται «μελωδικά ισοδύναμες» και ουσιαστικά εκλαμβάνονται από τον ακροατή ως μία μελωδία.
Ελληνική μουσική
Η αρχαία ελληνική μουσική ήταν μονοφωνική. Από τις πηγές μαρτυρείται επίσης ένα είδος ετεροφωνίας, ενώ η πολυφωνία δεν ήταν σε χρήση. Το ελληνικό δημοτικό τραγούδι είναι κι αυτό μονοφωνικό και τροπικό στη δομή του.
Κατηγορία:Μεσαιωνική μουσική Κατηγορία:Αρμονία
Κωνσταντίνος Ερμονιακός
Ο Κωνσταντίνος Ερμονιακός ήταν Έλληνας αυλικός ποιητής του 14ου αιώνα. Δεν έχουμε στοιχεία για τη ζωή του. Έγραψε την «Ιλιάδα», κατά προσταγή του δεσπότη της Ηπείρου Ιωάννη Β΄ Κομνηνού. Η διασκευή αυτή του Ομήρου αποτελείται από 8.779 οκτασύλλαβους ανομοιοκατάληκτους τροχαϊκούς στίχους σε 24 ραψωδίες.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Στατιστικά δεδομένα
Τα δεδομένα των παρατηρήσεων και πειραμάτων στατιστικού ενδιαφέροντος συλλέγονται κατά διάφορους τρόπους και μεθόδους απαρίθμησης ή μέτρησης και στη συνέχεια ταξινομούνται σε ιδιαίτερα σύνολα ενδιαφέροντος που αποτελούν και τις στατιστικές βάσεις (δεδομένων). Μετά δε από σχετική επεξεργασία τους με διάφορες στατιστικές μεθόδους ακολουθεί η παρουσία και η ανάλυσή τους ως στατιστικά στοιχεία.