Ο_εθνικοσοσιαλισμός_και_η_αρχαιότητα
Κριτική
Η Μαρτίνα Πέσντιτσεκ, ειδικός επί της ιστορίας των επιστημών, καθώς και του εθνικοσοσιαλισμού, βρίσκει σημαντικά ελαττώματα στο συγκεκριμένο βιβλίο. Εκφράζει αριθμό κριτικών ως προς το πραγματικό επίπεδο γνώσεων του Γιοάν Σαπουτό ως προς την ιστοριογραφία η οποία έχει εκδοθεί στη γερμανική γλώσσα σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα, καθώς και ως προς την χρήση των πηγών που αυτός κάνει. Συγκεκριμένα, προβαίνει στην παρουσίαση του Χίτλερ ως ενός φανατικού αντισημίτη κατά τη διάρκεια της βιεννέζικης περιόδου της ζωής του, «ωστόσο, μία τέτοια θεώρηση εδώ και καιρό δεν αντιστοιχεί πλέον στα σημερινά ερευνητικά ευρήματα.» Για τους συγκεκριμένους λόγους, οι πληροφορίες τις οποίες αναφέρει ο Σαπουτό σχετικά με τον Χίτλερ «θα πρέπει, λοιπόν, καταρχάς, να παραμείνουν υπό το καθεστώς μίας γενικότερης υποψίας έλλειψης αξιοπιστίας και πληρότητας.» Παράλληλα, παρατηρεί πως ο Σαπουτό, ως προς τις γνώσεις του στον τομέα των κλασικών σπουδών, πιθανώς, δεν έχει γνώση του ελληνικού αλφαβήτου, γεγονός το οποίο και οδηγεί σε σημαντικό αριθμό εννοιολογικών λαθών τα οποία είναι δυνατό να βρει κανείς, ήδη, εντός του αρχικού γαλλικού κειμένου. Θεωρεί προβληματικό, επίσης, το γεγονός πως δεν φαίνεται να είναι αρκετά εμφανές για την πλειονότητα των αναγνωστών πως οι παραπομπές του βιβλίου προέρχονται, παρά μόνο σε έναν πολύ μικρό βαθμό, από συγγραφείς οι οποίοι έχουν εργαστεί ως καθηγητές γερμανικών πανεπιστημίων, ενώ οι περισσότερες εξ αυτών προέρχονται από το έργο του Χανς Φ. Κ. Γκούντερ, του οποίου η παρουσίαση περιλαμβάνει, σε ορισμένο βαθμό, «χονδροειδείς ανακρίβειες», καθώς και εκείνο του, γεννημένου στο Λιντς της Αυστρίας, Φριτς Σχάχερμαϊρ, του οποίου και ο Σαπουτό δείχνει να μην έχει πλήρη γνώση της πραγματικής θέσης του στα γερμανικά πανεπιστήμια. Από το σύνολο των επιστημονικών κλάδων, εκείνος της ινδοευρωπαϊκής γλωσσολογίας είναι αυτός ο οποίος βρίσκεται στο επίκεντρο των επιθέσεων του Σαπουτό, καθώς ο τελευταίος εκτιμά πως, εντός των γερμανικών εδαφών, η ινδοευρωπαϊκή γλωσσολογία δημιούργησε «μία ψευδοεπιστήμη», αν και οι βάσεις της συγκεκριμένης επιστήμης δημιουργήθηκαν αρκετά διαφορετικά από το ιδεολογικό πλαίσιο εντός του οποίου προσπαθεί να την εντάξει, όπως ανέφερε ο Φέλιξ Ζόλμσεν. Σύμφωνα με την Πέσντιτσεκ, ο Σαπουτό προχωρά, ως αποτέλεσμα, σε βαριές κατηγορίες, χωρίς, ωστόσο, να έχει εξετάσει το ακριβές περιεχόμενο της διδασκαλίας των συγκεκριμένων επιστημονικών πεδίων κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου. Παρομοίως, χαρακτηρίζει ως «άσεμνη» την παρουσίαση, εκ μέρους του Σαπουτό, μίας «πλήρους συγχώνευσης μεταξύ της γλωσσολογίας και των φυλετικών μελετών», έχοντας ως μόνη απόδειξη των γραφόμενών του την διεξαγωγή ενός σεμιναρίου με θέμα «Η σχέση μεταξύ φυλής και γλώσσας» στο Πανεπιστήμιο του Κιέλου, κατά τη διάρκεια του θερινού εξαμήνου του 1935. Η Πέσντιτσε αμφισβητεί την ιστορία των ιδεών στη Γερμανία, όπως την παρουσιάζει γενικότερα ο Σαπουτό και, πιο συγκεκριμένα, τους ισχυρισμούς του σχετικά με την γένεση και την πορεία των ερευνών οι οποίες αφορούσαν την ανεύρεση του τόπου αρχικής καταγωγής των Ινδοευρωπαίων. Τέλος, καταλήγει αναφέροντας πως «παρόμοια ανικανότητα και αμέλεια σχετικά με το θέμα του εθνικοσοσιαλισμού» δεν είναι δυνατόν παρά μόνο να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα όσων είναι απολογιτές της συγκεκριμένης περιόδου.