cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χανς Μέμλινγκ
thumb|Ο Μέμλινγκ τοποθετεί τα [[θεία πάθη στο σκηνικό ενός αστικού τοπίου με πύργους, καμπαναριά κι άλλα ψηλά κτήρια κι οι σκηνές διαδραματίζονται σε ανοιχτό χώρο, ώστε να είναι κατανοητές από όλους. Το φως αντανακλάται επιτυχημένα στους τοίχους για ν΄αποδίδεται καλύτερα η ατμόσφαιρα-Alte Pinakothek - Μόναχο]] Ο Χανς Μέμλιγκ (Hans Memling, Ζέλιγκενστατ, Γερμανία, περ. 1433-1440 - Μπρυζ, Βέλγιο, 11 Αυγούστου 1494) ήταν Γερμανός ζωγράφος που μετακόμισε στη Φλάνδρα και εργάστηκε στην παράδοση της πρώιμης φλαμανδικής ζωγραφικής. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του εργαστηρίου της Μπρυζ το 15ο αι. Η γερμανική καταγωγή του, οι μορφολογικές συγγένειες και η υποτιθέμενη ταύτισή του με ένα βοηθό του Βαν ντερ Βάιντεν το 1459 οδηγούν στην υπόθεση ότι διαμορφώθηκε καλλιτεχνικά στο εργαστήριο του Ρόχιερ φαν ντερ Βάιντεν.
Ιδιαίτερη μνεία
«Τα τρίπτυχα και δίπτυχα του Μέμλινγκ (αναθηματικά τα περισσότερα), όπου στην μια πλευρά απεικονίζεται η Παναγία με το μικρό Χριστό και στην άλλη ο δωρητής του Πίνακα είχαν ανάλογες απηχήσεις κατά τους επόμενους αιώνες από πολλούς καλλιτέχνης, αλλά και δωρητές. Ιδιαίτερη σημασία έδωσε στην απόδοση των υφασμάτων και των κοσμημάτων, που αποτελεί χαρακτηριστικό στοιχείο στη φλαμανδική τέχνη. Τα έργα του χαρακτηρίζονται για τη διαυγή και διάχυτη φωτεινότητά τους για τη συνθετική ισορροπία και την ήρεμη ατμόσφαιρα.»
Θεματογραφία
Στα θέματά του περιλαμβάνονται απεικονίσεις θρησκευτικών σκηνών και πολλές προσωπογραφίες - στον τομέα αυτό διέπρεψε- καθώς κατόρθωσε να αποδώσει με μοναδική λεπτότητα, ευαισθησία και χάρη την προσωπικότητα και το οικείον περιβάλλον των απεικονιζομένων. Στα σημαντικότερα έργα του περιλαμβάνονται: το τρίπτυχο Η Παναγία με το Χριστό ανάμεσα σε αγίους και δωρητές (Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου), Η προσκύνηση των Μάγων (Μουσείο Μέμλινγκ, Μπρυζ), Ο μυστικός γάμος της αγίας Αικατερίνης (Μουσείο του Λούβρου, Παρίσι) κ.ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Αγωνιστικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας
Το Αγωνιστικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας (Α.Σ.Κ.Ε.) είναι Ελληνικό πολιτικό κόμμα.
Ιστορικό
Το Α.Σ.Κ.Ε. ιδρύθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1984. Ο κεντρικός πυρήνας των ιδρυτικών στελεχών του αποτελούταν από μέλη της Επιτροπής Οργανωτικού του ΠΑ.ΣΟ.Κ., έχοντας επικεφαλής τον Νίκο Καργόπουλο, τα οποία αμέσως μετά τις εκλογές του 1981, που έφεραν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην εξουσία, διαμαρτυρήθηκαν για αθέτηση των διακηρύξεών του και παραιτήθηκαν από τις κομματικές τους θέσεις.
Η αντίθεση αυτή, που εκφράστηκε με την αντι-εισήγηση του Νίκου Καργόπουλου στην Κεντρική Επιτροπή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. το καλοκαίρι του 1983, οδήγησε στη διαγραφή-αποχώρηση αυτών από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Στη συνέχεια και με άλλους, που προέρχονταν από τον ευρύτερο αριστερό και προοδευτικό χώρο, ίδρυσαν τη Σοσιαλιστική Κίνηση, η οποία το Φεβρουάριο του 1984 μετεξελίχθηκε στο Α.Σ.Κ.Ε.
Βασικές θέσεις του ο αγώνας για την ανεξαρτησία από κάθε ξένο κέντρο εξουσίας, περιλαμβανομένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Ο σοσιαλισμός, σύμφωνα με το κόμμα, πρέπει να βασίζεται στην αυτοδιαχείριση, στον πλήρη σεβασμό των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων και στη Δημοκρατία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Σοσιαλιστικά κόμματα
Δαυίδ Μαύρος
Ο Δαυΐδ Μαύρος (γεν. Κεχριές Εύβοιας, 8 Μαΐου 1955 ) είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού μέσου, πρώην διεθνής προπονητής και νυν διοικητικός παράγοντας. Είναι πρόεδρος στον Ακράτητο Άνω Λιοσίων
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Μαύρος ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία σε μικρή ηλικία με την ομάδα του Ακράτητου όπου σε ηλικία 14 ετών έκανε ντεμπούτο στην αναμέτρηση της Β' ΕΠΣΑ μεταξύ του Ακράτητου και του Φοίνικα Καλλιθέας. Παρέμεινε στην ομάδα για 10 χρόνια και εν συνεχεία μεταπήδησε στον Ηλυσιακό, όπου έπαιξε τρεις συνεχόμενες χρονιές (από το 1979-80 έως και το 1981-82), στη Β΄ Εθνική αναδεικνυόμενος και τις τρεις πρώτος σε συμμετοχές της ομάδας αυτής (συνολικά 103 παρουσίες σε αγώνες πρωταθλήματος). Το καλοκαίρι του 1982 και ακριβώς την τελευταία ημέρα των μετεγγραφών (31 Ιουλίου) αποκτήθηκε από το Αιγάλεω, το οποίο αναζητούσε έναν δυναμικό παίκτη για τη θέση του ανασταλτικού χαφ ύστερα από την αποχώρηση του Μαρτίνου. Κατέκτησε τον τίτλο του Νότιου Ομίλου της Β΄ Εθνικής και συμμετείχε σε αγώνες της Α΄ Εθνικής με το Αιγάλεω, την επόμενη διετία. Την άνοιξη του 1984 ο Μαύρος συγκέντρωσε το ενδιαφέρον του ΠΑΟ, αλλά ένας τραυματισμός του στους χιαστούς συνδέσμους είχε σαν αποτέλεσμα να μην ολοκληρωθεί η μετεγγραφή του. Λέγεται ότι ο τότε πρόεδρος του Παναθηναϊκού Γιώργος Βαρδινογιάννης, εκτιμώντας το χαρακτήρα του παίκτη, του χάρισε τη χρηματική προκαταβολή που του είχε δώσει, όταν ο Μαύρος τον επισκέφτηκε στο γραφείο του για να του την επιστρέψει. Στην ομάδα της Δυτικής Αθήνας έμεινε μέχρι και το καλοκαίρι του 1989 (μεσολάβησαν 6 μήνες που αγωνίστηκε στον "Ελληνοαμερικανικό" σύλλογο ομογενών στις ΗΠΑ και ακόμη 6 μήνες που έπαιξε στον Παναιγιάλειο), συμπληρώνοντας 151 συμμετοχές και 14 τέρματα. Ακολούθως μεταπήδησε στον Ακράτητο με τον οποίο αγωνίστηκε στη Δ' Εθνική για τέσσερις συνεχόμενες περιόδους (1989-1993) ενώ τη τελευταία σαιζόν είχε το ρόλο του παίκτη και προπονητή για δύο μηνες στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος σε ηλικία 37 ετών.Τελικά έκλεισε την καριέρα του στον Εθνικό Πανοράματος Φυλής, ως παίκτης-προπονητής. Διακρινόταν για το παθιασμένο παιχνίδι του.
Ενασχόληση με την προπονητική
Τα τελευταία χρόνια ηγείται του Δ.Σ. του συλλόγου των Άνω Λιοσίων ενώ έχει καθίσει και στο πάγκο της ομάδας ως προπονητής για 3 συνεχόμενες περιόδους 2006-2009 όταν ο Ακράτητος αγωνίζονταν στη Δ' Εθνική. Ο γιος του, Γιώργος Μαύρος έγινε επίσης ποδοσφαιριστής και πρόσφατα, προπονητής ποδοσφαίρου κατακτώντας το πρωτάθλημα Δυτικής Αττικής με τον Ακράτητο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Πρόεδροι ποδοσφαιρικών ομάδων της Ελλάδας
Σωτήριος Δαμιάνοβιτς
Ο Σωτήριος Δαμιάνοβιτς (βουλγαρικά: Сотир Дамянович) ήταν βουλγαρικής καταγωγής οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από το Μοναστήρι Μακεδονίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σωτήριος Δαμιάνοβιτς γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στο Μοναστήρι Μακεδονίας. Με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, συγκρότησε ένοπλο σώμα από Μοναστηριώτες κατήλθε στον Όλυμπο, όπου συνεργάστηκε με τον οπλαρχηγό Διαμαντή Νικολάου. Το 1822 συμμετείχε στις μάχες με τον Οθωμανικό στρατό στην Κασσάνδρα της Χαλκιδικής και το ίδιο έτος μετέβη στην πολιορκημένη Νάουσα, προκειμένου να συνδράμει στην υπεράσπισή της. Μετά την αποτυχία της επανάστασης στη Μακεδονία και την καταστροφή της Νάουσας, κατήλθε στη Νότια Ελλάδα και με το σώμα του συμμετείχε σε πολλές μάχες στη Δυτική Στερεά Ελλάδα και στην Πελοπόννησο. Με τον ερχομό του Ιωάννη Καποδίστρια και τη συγκρότηση του τακτικού στρατού, κατατάχθηκε στην ΣΤ΄ τάξη αξιωματικών. Μετά την ίδρυση του Ελληνικού κράτους, αναγκάστηκε να επιστρέψει στο Μοναστήρι, όπως και πολλοί συμπατριώτες του, που ως ετερόχθονες δεν έτυχαν ευμενούς αντιμετώπισης από την πολιτεία.
Αναφορές
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821 Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Κατηγορία:Βούλγαροι αγωνιστές του 1821
Άνα Λαΐνς
Η Άνα Μαργαρίντα Λαΐνς ντα Σίλβα Αουγκούστο (Ana Margarida Laíns da Silva Augusto), πιο γνωστή και ως Άνα Λαΐνς (Ana Laíns) είναι Πορτογαλίδα τραγουδίστρια. Γεννήθηκε στο Τομάρ της Πορτογαλίας στης 16 Αυγούστου του 1979. Έχει συνδεθεί με το παραδοσιακό μουσικό είδος της χώρας της, το φάδο. Παράλληλα ασχολείται με όλο το εύρος της παραδοσιακής πορτογαλικής μουσικής και για αυτόν τον λόγο η ίδια προσδιορίζει τον εαυτό της ως «πολύχρωμη τραγουδίστρια».
Καριέρα
Έχοντας γεννηθεί στο Τομάρ, η Άνα Λαϊνς έχει ισχυρή σύνδεση με την πόλη της Κονστάντσια όπου και έκανε την πρώτη της ζωντανή εμφάνιση σε κοινό στην ηλικία των 6 ετών. Στην ηλικία των 15 τραγούδησε το πρώτο της φάδο λόγω της απώλειας του πατέρα της, Μανουέλ Αγκούστο (Manuel Augusto), στρατιωτικού καριέρας και λόγο της επιμονής του φαδίστα Ζουάο Χόρα (João Chora).
Έχοντας κερδίσει την Μεγάλη Νύχτα του Φάδο (Grande Noite do Fado) στην Λισαβόνα το 1992 αποφάσισε να επικεντρωθεί στην καριέρα της επαγγελματικά και έδωσε συναυλίες σε διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και πέρασε και την άλλη πλευρά του Ατλαντικού για να τραγουδήσει στις Η.Π.Α.
Τον επόμενο χρόνο, το 2000, ξεκίνησε να ηχογραφεί τα πρώτα της κομμάτια στο στούντιο, για να συμμετέχει σε συλλογές. Το 2001 πήρε μέρος στο 38ο Ραδιοτηλεοπτικό Φεστιβάλ του Κανσάο (το φεστιβάλ που αναδεικνύει την πορτογαλική συμμετοχή στην Eurovision) με το τραγούδι "Há sempre alguém que nos quer"
Αφότου υπέγραψε το πρώτο της δισκογραφικό συμβόλαιο το 2003, η Άνα ξεκίνησε να ηχογραφεί την πρώτης της δουλειά μέχρι το 2005 με τον Ντίογκο Κλεμέντε (Diogo Clemente) στην παραγωγή και την μουσική διεύθυνση.
Τον Απρίλιο του 2006 βγήκε στην αγορά το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ με το όνομα Sentidos από την δισκογραφική εταιρία Difference μέσα στο οποίο η Άνα Λαϊνς μελοποίησε ποιήματα δημιουργών όπως της ποιήτριας Φλορμπέλα Εσπάνκα, της Λίδια Ολιβέιρα και του Αντόνιο Ράμος Ρόσα και κάποιος μπορεί να βρει έργα υπογεγραμμένα από τον Ελδέρ Μουτίνιο και τον Χόρχε Φερνάνδο.
Στην περιοδεία για την προώθηση του Sentidos πέρασε από την Ισπανία, το Βέλγιο, την Ολλανδία και την Ελλάδα. Τον χειμώνα του 2009 συνεργάστηκε με τον Boy George για το τραγούδι "Amazing Grace" το οποίο προοριζόταν για το νέο του άλμπουμ Ordinary Allien που κυκλοφόρησε το 2011.
Το 2010 που η τραγουδίστρια έκλεισε δεκαετία στον χώρο κυκλοφόρησε τον δίσκο Quatro Caminhow στην πρώτη Μαρτίου, με το οποίο έκλεισε και η συνεργασία με την Difference λόγο διαφωνιών, με τον Ντιόγκο Κλεμέντε πάλι στην παραγωγή και την μουσική διεύθυνση. Σε αυτήν την δεύτερη δισκογραφική δουλειά περιλαμβάνεται το κομμάτι "Não Sou Nascida do Fado" το οποίο είναι το πρώτο κομμάτι για το οποίο γράφει στίχους η ίδια η τραγουδίστρια. Στα υπόλοιπα κομμάτια περιλαμβάνονται μελοποιημένα ποιήματα της Natalia Correia, του Ουρουγουϊανού Ruben Dario και του Βραζιλιάνου Carlos Drummond de Andrade. Στην μουσική σύνθεση υπογράφουν ονόματα όπως η Amélia Muge, ο José Manuel David και ο Filipe Raposo.
Ακόμη στο 2010 η Άνα Λαϊνς πήρε μέρος σε δύο κομμάτα στον δίσκο Catavento του Beto Betuk όπου συμμετέχουν καλλιτέχνες όπως η Dulce Pontes και ο Ivan Lins.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορτογάλοι τραγουδιστές
Κώστας Κουτσομύτης
Ο Κώστας Κουτσομύτης (Γρεβενά, 20 Σεπτεμβρίου 1938 – Μαρούσι, 10 Μαρτίου 2016) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης της τηλεόρασης και του κινηματογράφου, ιδιαίτερα γνωστός για τηλεοπτικές μεταφορές κλασικής ελληνικής λογοτεχνίας. Μεταξύ άλλων σκηνοθέτησε τις σειρές Βαμμένα κόκκινα μαλλιά, Εκείνος και εκείνος, Ματωμένα χώματα και Τα παιδιά της Νιόβης. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Κινηματογράφου της Βιέννης.
Μαίρη Κυβέλου
Βιογραφία
Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (απόφοιτος 1968). Η πρώτη της θεατρική εμφάνιση έγινε το 1968 με τον θίασο του Γιάννη Γκιωνάκη, στο έργο του Δημήτρη Ψαθά «Ο κουτσομπόλης». Από τότε και μέχρι το 1981, όταν σταμάτησε την πορεία της ως ηθοποιός για να αφοσιωθεί στην οικογένειά της, έλαβε μέρος σε πολλές παραστάσεις, κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.
Επίσης σπούδασε επί ένα χρόνο στη Σχολή Δραματικής Τέχνης του σκηνοθέτη Πίτερ Χολ στο Λονδίνο. Ήταν απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Έφυγε από τη ζωή στα 60 της χρόνια από καρκίνο. Σύζυγός της υπήρξε ο ηθοποιός, διαφημιστής και πολιτικός Νίκος Απέργης (1947-2012).
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Αϊγκεσάτ (Ετσμιαντζίν)
Το Αϊγκεσάτ (αρμενικά: Այգեշատ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009 αριθμούσε 1,846 κατοίκους.
Παραπομπές
Αιγκ
1430
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1430 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας
Ο Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας (ρωσικά: Президент Российской Федерации), είναι το ανώτερο αξίωμα της Ρωσίας και εγγυητής του Συντάγματος, των δικαιωμάτων και των ελευθεριών του ανθρώπου και του πολίτη και λαμβάνει μέτρα για την προστασία της κυριαρχίας, της ανεξαρτησίας και κρατικής ακεραιότητας της Ρωσίας.
Ως Αρχηγός του Κράτους και της Κυβέρνησης, ο Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας έχει ευρεία εξουσία στα θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολεμικά ζητήματα. Ο Πρόεδρος διαχειρίζεται την εξωτερική πολιτική της χώρας, κατευθύνει τις διευθύντριες γραμμές της οικονομικής και εσωτερικής πολιτικής της χώρας, διαπραγματεύεται και προσυπογράφει διεθνές συνθήκες και επίσημα έγγραφα, δέχεται διαπιστευτήρια ή δίνει εντολές ανάκλησης διπλωματικών εκπροσώπων.
Ο Πρόεδρος είναι ο Αρχιστράτηγος των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας, διορίζει ή απαλλάσσει από καθήκοντά της την ανώτατη διοίκηση των Ενόπλων Δυνάμεων και σχηματίζει το Συμβούλιο Ασφάλειας του οποίου γίνεται ο επικεφαλής. Το Συμβούλιο Ασφαλείας είναι συνταγματικό όργανο που προετοιμάζει τις αποφάσεις του Προέδρου σχετικά με τη διασφάλιση της προστασίας των συμφερόντων του ατόμου, της κοινωνίας και του κράτους από τις εσωτερικές και εξωτερικές απειλές. Ο Πρόεδρος ορκίζεται με θρησκευτικό όρκο πάντα. Πολιτικός όρκος δεν προβλέπεται από το Σύνταγμα.
Πρόεδρος της Ρωσίας είναι, από τον Μάιο του 2012, ο Βλαντίμιρ Πούτιν.
Προσόντα εκλογής
Για να εκλεγεί κάποιος στο ύπατο αξίωμα του Προέδρου πρέπει να πληροί κάποιες προϋποθέσεις.
Προεδρικές εκλογές 2008
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 2 Μαρτίου του 2008 αναδείχθηκε νικητής ο προεπιλεγμένος υποψήφιος του απερχόμενου Προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν. Ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ έλαβε περίπου το 70% των ψήφων. Οι εκλογές επικρίθηκαν από την αντιπολίτευση και η εκλογή του Μεντβέντεφ έτυχε "χλιαρής" υποδοχής από τη Διεθνή Κοινότητα και τον ξένο Τύπο.
'''Πρόεδρος, 2 Μαρτίου 2008 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Υποψήφιοι !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% Ρωσικό Κόμμα Οικολόγων- Οι Πράσινοι και Δύναμη του Πολίτη.
Προεδρικές Εκλογές 2012
Άνετη νίκη είχε ο Βλαντίμιρ Πούτιν από τον πρώτο γύρο με ποσοστό 63,75% με 110.000.000 ψήφους. Δεύτερος αναδείχθηκε ο σοσιαλιστής Γκενάντι Ζιουγκάνοφ με 17,84%, ενώ τρίτος ήρθε ο επιχειρηματίας Μιχαήλ Προχορόφ με 7,76%. Ο εθνικιστής Βλαντίμιρ Ζιρινόφσκι συγκέντρωσε 6,24% και ο ηγέτης του κόμματος Μια Δίκαιη Ρωσία, Σεργκέι Μιρόνοφ, έρχεται τελευταίος με 3,84%. Τέλος, η συμμετοχή έφτασε στο 64%. Πρόεδρος, 4 Μαρτίου 2012 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Υποψήφιοι !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Κόμματα στα οποία πρόσκεινται !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Ρωσίας
Ισοπολίτιδα πόλη
Κατά το Ρωμαϊκό Δίκαιο με την ονομασία  ισοπολίτιδα πόλη (λατινικά "municipium") χαρακτηριζόταν η ανεξάρτητη πόλη που, επεκτεινόμενη η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, περιερχόταν στην επικράτειά της. Συνέχιζε όμως να διατηρεί αυτονομία με δικούς της άρχοντες, νόμους, ακόμα και γλώσσα.
Οι πόλεις αυτού του τύπου δεν είχαν όλες ενιαίο καθεστώς, αλλά διέφεραν κυρίως στην έκταση της αυτονομίας.
Κατηγορία:Ρωμαϊκό δίκαιο Κατηγορία:Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Αρχαία αγγλική γλώσσα
Η Αγγλοσαξονική γλώσσα (και Παλαιο-Αγγλική γλώσσα, Αρχαία αγγλική γλώσσα - Old English στη μοντέρνα Αγγλική γλώσσα) είναι η πρώιμη μορφή της Αγγλικής που ομιλείτο σε μέρη της σημερινής Αγγλίας και νότιας Σκωτίας από τον 5ο αιώνα ως τον 12ο αιώνα. Είναι μία από τις δυτικές γερμανικές γλώσσες και συνεπώς μοιάζει με την αρχαία φριζική και την αρχαία σαξονική. Συγγενεύει επίσης με την αρχαία νορδική (και, κατ' επέκταση, με τη σύγχρονη ισλανδική).
Η αγγλοσαξονική δεν ήταν μια στατική γλώσσα, καθώς ομιλείτο για περίπου 700 χρόνια – από την εποχή των μεταναστεύσεων των Αγγλοσαξόνων που δημιούργησαν την Αγγλία τον 5ο αιώνα μέχρι την περίοδο κατάκτησης της Αγγλίας από τους Νορμανδούς το 1066, μετά από την οποία η γλώσσα υπέστη ριζικές αλλαγές. Κατά τη διάρκεια αυτής της πρώιμης περιόδου αφομοίωσε μερικά χαρακτηριστικά των γλωσσών με τις οποίες ήρθε σε επαφή, όπως τα κελτικά και τις δύο διαλέκτους των αρχαίων νορδικών μετά την εισβολή των Βίκιγκς, που κατέλαβαν τη βόρεια και ανατολική Αγγλία.
Γερμανική προέλευση
Η πιο σημαντική δύναμη που ουσιαστικά διαμόρφωσε την αγγλοσαξονική γλώσσα ήταν οι γερμανικές της καταβολές που γίνονται εμφανείς στο λεξιλόγιο, στη συντακτική δομή και στη γραμματική της. Μερικά από τα χαρακτηριστικά της διέκριναν αποκλειστικά την οικογένεια των δυτικών γερμανικών γλωσσών, στην οποία ανήκει η αγγλοσαξονική, ενώ άλλα χαρακτηριστικά της τα κληρονόμησε από την πρωτογερμανική γλώσσα από την οποία θεωρείται ότι κατάγονται όλες οι γερμανικές γλώσσες. Αν και πολλοί από αυτούς τους δεσμούς της αγγλοσαξονικής με τις άλλες γερμανικές γλώσσες έχουν εν τω μεταξύ επισκιαστεί από μετέπειτα γλωσσολογικές επιρροές, ιδίως των νορμανδικών γαλλικών, πολλοί ακόμη είναι εμφανείς στα σύγχρονα αγγλικά. Συγκρίνετε τη σύγχρονη αγγλική φράση Good day με την αγγλοσαξονική Gōdne dæg, τη σύγχρονη ολλανδική Goedendag, ή τη σύγχρονη γερμανική Guten Tag. Σήμερα, η φριζική, μια γλώσσα που ομιλείται από μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στη βόρεια Ολλανδία και στη βόρεια Γερμανία, είναι η ευρωπαϊκή γλώσσα που συγγενεύει στενότερα με τα αγγλοσαξονικά.
Όπως και οι άλλες δυτικές γερμανικές γλώσσες εκείνης της εποχής, τα αγγλοσαξονικά ήταν μια πλήρως κλιτή γλώσσα με πέντε γραμματικές πτώσεις, δυϊκό αριθμό για να περιγράφει ομάδες δύο αντικειμένων, και, φυσικά, ενικό και πληθυντικό αριθμό. Επίσης, όλα τα ουσιαστικά είχαν γραμματικό γένος, ακόμη και αυτά που αναφέρονταν σε άψυχα αντικείμενα: π.χ. sēo sunne (ο ήλιος) ήταν θηλυκό, ενώ se mōna (το φεγγάρι) ήταν αρσενικό.
Λατινικές επιρροές
Ένα μεγάλο ποσοστό εγγράμματων αγγλοσαξόνων (μοναχοί, κληρικοί κλπ.) γνώριζαν λατινικά, που ήταν τότε η διεθνής γλώσσα της Ευρώπης. Μερικές φορές είναι δυνατόν να προσδιορίσουμε χρονικά πότε τα αγγλοσαξονικά δανείστηκαν κάποια λατινική λέξη μελετώντας τις γλωσσολογικές μεταλλάξεις που έχει υποστεί. Υπήρξαν τουλάχιστον τρεις σημαντικές περίοδοι επιρροής της λατινικής γλώσσας. Η πρώτη περίοδος αφορά στην εποχή που οι αρχαίοι Σάξονες κατοικούσαν ακόμη στην ηπειρωτική Ευρώπη. Η δεύτερη περίοδος ξεκίνησε όταν οι Αγγλοσάξονες έγιναν Χριστιανοί και λατινόφωνοι ιερείς κατέκλυσαν τα βασίλειά τους. Η τρίτη περίοδος, κατά την οποία η αγγλοσαξονική γλώσσα δανείστηκε το μεγαλύτερο αριθμό λέξεων λατινικής καταγωγής, ξεκίνησε αμέσως μετά την κατάκτηση της Αγγλίας από τους Νορμανδούς το 1066, οπότε υιοθετήθηκε ένας τεράστιος αριθμός νορμανδογαλλικών λέξεων. Οι περισσότερες από αυτές τις λέξεις προέρχονται από την κλασική λατινική, αν και ένας ικανός αριθμός νορβηγικών λέξεων εισήχθη στη γλώσσα ή, μάλλον, επανεισήχθη με νορμανδική μορφή. Η κατάκτηση της Αγγλίας από τους Νορμανδούς σηματοδοτεί το τέλος της αγγλοσαξονικής γλώσσας και την έλευση των μεσαιωνικών αγγλικών.
Η γλώσσα επίσης άλλαξε όταν εγκαταλείφθηκε το ρουνικό αλφάβητο για χάρη του λατινικού αλφαβήτου, που αποτέλεσε έναν σημαντικό παράγοντα πιέσεων πάνω στη γλώσσα. Οι αγγλοσαξονικές λέξεις γράφονταν όπως προφέρονταν. Συνεπώς, οι Αγγλοσάξονες πρόφεραν αρκετά από τα γράμματα που σε πολλές σύγχρονες αγγλικές λέξεις δεν προφέρονται. Για παράδειγμα, οι Αγγλοσάξονες πρόφεραν το αρχικό 'c' στη λέξη cniht, που αντιστοιχεί με το σημερινό 'knight' (ιππότης). Μια άλλη παρενέργεια της φωνητικής γραφής των λέξεων ήταν ότι η ορθογραφία ήταν εξαιρετικά ποικιλόμορφη – η ορθογραφία μιας λέξης αποκαλύπτει φωνολογικές διαφορές μεταξύ διαλέκτων καθώς και ιδιόλεκτα που μεταβάλλονται από συγγραφέα σε συγγραφέα ή και από κείμενο σε κείμενο ακόμη κι αν δύο διαφορετικά κείμενα έχουν γραφτεί από τον ίδιο συγγραφέα. Έτσι, για παράδειγμα, η λέξη "και" γραφόταν είτε and είτε ond.
Συνεπώς, η ορθογραφία της αγγλοσαξονικής γλώσσας μπορεί να θεωρηθεί ακόμη πιο περίπλοκη από την ορθογραφία της σύγχρονης αγγλικής γλώσσας, αν και μπορεί τουλάχιστον κανείς να ισχυριστεί ότι αντικατοπτρίζει εν μέρει την πραγματική προφορά των Αγγλοσαξόνων, ενώ η σύγχρονη αγγλική γλώσσα ως επί το πλείστον παραβιάζει αυτόν τον κανόνα. Οι περισσότεροι σπουδαστές των αγγλοσαξονικών μαθαίνουν τη γλώσσα χρησιμοποιώντας "διορθωμένες" εκδόσεις των κειμένων, ενώ έρχονται σε επαφή με τις παραλλαγές της αγγλοσαξονικής ορθογραφίας αφού έχουν αφομοιώσει τα βασικά χαρακτηριστικά της γλώσσας.
Επιρροές των Βίκινγκς
Η δεύτερη κύρια πηγή δανείων για την αγγλοσαξονική γλώσσα ήταν οι σκανδιναβικές λέξεις που εισήχθησαν κατά τη διάρκεια των εισβολών των Βίκινγκς, τον 9ο και τον 10ο αιώνα. Εκτός από την πληθώρα τοπωνυμίων, αυτά τα δάνεια περιλαμβάνουν επίσης λεξιλόγιο που σχετίζεται με την καθημερινή ζωή αλλά και τη διοίκηση. Οι Βίκινγκς μιλούσαν αρχαία νορβηγικά, μια γλώσσα που συγγενεύει με τα αγγλοσαξονικά μέσω της κοινής τους καταγωγής από την πρωτογερμανική γλώσσα. Η δημιουργία μιας μικτής γλώσσας είναι συνηθισμένο φαινόμενο όποτε έρχονται σε επαφή ομιλητές διαφορετικών διαλέκτων, όπως συμβαίνει πολλές φορές κατά τη διάρκεια πολιτικών ανακατατάξεων. Σύμφωνα με μια θεωρία, η επαφή των αρχαίων νορβηγικών με τα αγγλοσαξονικά βοήθησε να επιταχυνθεί η διαδικασία εξάλειψης των πτωτικών καταλήξεων στα αγγλοσαξονικά. Φαίνεται πως η θεωρία αυτή επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι η απλοποίηση των πτωτικών καταλήξεων εμφανίστηκε πρώτα στον κατακτημένο από τους Βίκινγκς βορρά και κατόπιν στη νοτιοδυτική Αγγλία, που ήταν σχετικά απομακρυσμένη από τους Βίκινγκς και την επιρροή τους. Όπως και να 'χει, τα αρχαία νορβηγικά άσκησαν σημαντικότατη επιρροή στην αγγλική γλώσσα, αφού προσέφεραν λέξεις όπως sky (ουρανός), leg (πόδι) και την αντωνυμία they (αυτοί).
Κελτικές επιρροές
Οι γλωσσολόγοι παραδοσιακά θεωρούσαν ότι η επιρροή των κελτικών στα αγγλικά ήταν περιορισμένη, καθώς υπάρχουν λίγα μόνο κελτικά δάνεια. Πράγματι, ο αριθμός λέξεων κελτικής καταγωγής στα αγγλικά είναι ελάχιστος σε σχέση με λέξεις σκανδιναβικής ή λατινικής καταγωγής.
Από τη δεκαετία του 1980, όμως, ένας αυξανόμενος αριθμός συγγραφέων, περιλαμβανομένης της Χίλντεγκαρντ Τρίστραμ, ισχυρίζονται ότι η επιρροή της κελτικής γλώσσας έχει υποτιμηθεί. Τα τελευταία χρόνια, έχουν προταθεί κελτικές ετυμολογικές ερμηνείες για αρκετές τοπικές αγγλικές λέξεις. Η Χίλντεγκαρντ Τρίστραμ, ο Τέο Βένεμαν και άλλοι έχουν ισχυρισθεί ότι κελτικά χαρακτηριστικά είναι ευδιάκριτα στο αγγλικό συντακτικό.
Διάλεκτοι
Τα αγγλοσαξονικά είχαν πολλές διαλέκτους. Οι τέσσερις κυριότερες διάλεκτοι ήταν τα μερκιανά, τα νορθουμβριανά, τα καντουαριανά και τα δυτικά σαξονικά. Κάθε μια από αυτές τις διαλέκτους σχετιζόταν με ένα ανεξάρτητο αγγλοσαξονικό βασίλειο. Η Νορθουμβρία και το μεγαλύτερο μέρος της Μερκίας κατακτήθηκαν από τους Βίκινγκ κατά τον 9ο αιώνα. Το υπόλοιπο της Μερκίας και ολόκληρο το βασίλειο της Καντουαρίας, που αμύνθηκαν επιτυχώς, ενσωματώθηκαν αργότερα στο βασίλειο των Δυτικών Σαξόνων.
Μετά το πέρας της διαδικασίας ενοποίησης των διαφόρων αγγλοσαξονικών βασιλείων το 878 από τον Αλφρέδο τον Μεγάλο, μειώνεται η σημασία των τοπικών διαλέκτων. Φυσικά, τοπικές διάλεκτοι δεν έπαψαν να υπάρχουν. Στην πραγματικότητα, τοπικές διάλεκτοι εξακολουθούν να υπάρχουν ακόμη και σήμερα, και η ύπαρξή τους μαρτυρείται ιστορικά καθ' όλη τη διάρκεια του Μεσαίωνα, της Αναγέννησης και της σύγχρονης εποχής – άλλωστε, οι άνθρωποι δεν αλλάζουν αυτομάτως τον τρόπο που μιλούν όποτε επέρχεται κάποια πολιτική αλλαγή.
Εξαιτίας των εισβολών των Βίκινγκς και του διοικητικού συγκεντρωτισμού που επεκράτησε μετά την ενοποίηση των αγγλοσαξονικών βασιλείων υπό την αιγίδα των Δυτικών Σαξόνων, υπάρχουν λίγες γραπτές μαρτυρίες σχετικά με την εξέλιξη των υπολοίπων αγγλοσαξονικών διαλέκτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλικές γλώσσες Κατηγορία:Μεσαιωνικές γλώσσες
1427
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1427 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Απρατοξίνες
Πηγές
Κατηγορία:Τοξικολογία
Καρολίνα (όνομα)
Καρολίνα (γενική: της Καρολίνας), ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).
Ετυμολογία του ονόματος
Το όνομα Καρολίνα είναι μεταγραφικό δάνειο από το ιταλικό Carolina, υποκοριστικό του Carola (Κάρολα), που προέρχεται από το μεσαιωνικό λατινικό Carolus, που με τη σειρά του αποδίδει το γερμανικό Karl (Κάρολος), από το αρχαίο γερμανικό charal «δυνατός άνδρας». Σύμφωνα με το Online Etymology Dictionary, Karl, στη μέση άνω γερμανική, αρχικά «άνθρωπος, σύζυγος», και αργότερα «ελεύθερος άνθρωπος». Επομένως το Καρολίνα θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως «δυνατή, γενναία γυναίκα ή ελεύθερη γυναίκα».
Διάδοση του ονόματος
Ένα από τα σπάνια στην Ελλάδα ονόματα, που φέρνει στο νου τη δυτική Ευρώπη. Απαντά κυρίως στις Κυκλάδες, όπου μερικές χιλιάδες κατοίκων ακολουθούν το καθολικό δόγμα. Η διάδοση του ονόματος Καρολίνα, πολύ μεγαλύτερη από αυτήν των Κάρλα, Κάρολα, Καρλότα, οφείλεται στην αίγλη που προσέδωσαν στο όνομα πολλές βασίλισσες, πριγκίπισσες κτλ. Στην Αμερική, το όνομα Carolina είναι 595ο πιο συχνό γυναικείο όνομα και το Caroline 248ο. Στην Ελλάδα, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το όνομα Καρολίνα παρουσιάζεται ως το 534ο πιο συχνό όνομα (385ο ανάμεσα στα γυναικεία).
Αρσενικός τύπος του ονόματος
Κάρολος
Σημειώσεις
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Νεότερα ονόματα Κατηγορία:Ονόματα ιταλικής προέλευσης Κατηγορία:Ονόματα γερμανικής προέλευσης
Ευρωμπάσκετ 1961
Η 12η διοργάνωση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών του 1961 (γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 1961) οργανώθηκε από τη FIBA Europe. Συμμετείχαν δέκα εννιά εθνικές ομάδες. Το τουρνουά διοργάνωσε η Γιουγκοσλαβία και έλαβε χώρα στο Βελιγράδι, κατά το διάστημα από τις 29 Απριλίου ως τις 8 Μαΐου.
Σε αυτή τη διοργάνωση οι Γιουγκοσλάβοι εμφανίζονται για πρώτη φορά με καλή ομάδα και υπό την καθοδήγηση του Άτσα Νίκολιτς και του κορυφαίου Ραντιβόι Κόρατς- που ήταν ο πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 216 πόντους (24 μ.ο.) και καλύτερος παίκτης - αλλά και με τη βοήθεια του Ίβο Ντανέου κατακτούν το αργυρό μετάλλιο, κάνοντας μόλις δύο ήττες και αυτές απέναντι στον ίδιο αντίπαλο, τους παραδοσιακά πανύψηλους και αχτύπητους αγωνιστικά Σοβιετικούς. Το χάλκινο πήγε στα χέρια των Βουλγάρων που νίκησαν στον μικρό τελικό τη Γαλλία. Από τη διοργάνωση αυτή, οι Ούγγροι αρχίζουν σιγά σιγά να ρίχνουν το επίπεδο τους, με πρώτο έντονο μελανό σημείο τη βαριά ήττα με 93-31 (είναι εντυπωσιακό ότι δέχτηκαν ακριβώς τους 3-πλάσιους πόντους από αυτούς που σκόραραν!) από τους Σοβιετικούς.
Στο τουρνουά αυτό επέστρεψε και η Ελλάδα, αλλά τερμάτισε 17η, έχοντας για πρώτους σκόρερ τους Γιώργο Αμερικάνο με 91 πόντους (15,2 μ.ο.), Αντώνη Χρηστέα με 74 πόντους (12,3 μ.ο.), Κώστα Μουρούζη με 49 πόντους (8,2 μ.ο.).
Στο τουρνουά αυτό επιχειρήθηκε από εταιρεία η επιβράβευση των καλυτέρων παικτών με ένα σκούτερ. Ο πρόεδρος όμως της FIBA Ουίλιαμ Τζόουνς αρνήθηκε κάτι τέτοιο λέγοντας πως είμαστε ερασιτέχνες! Από αυτή τη διοργάνωση και έπειτα οι αγώνες θα διεξάγονται σε κλειστά γυμναστήρια. Είναι η τελευταία φορά επίσης που συμμετέχουν εθελοντικά ομάδες, αφού υπάρχει μεγάλη συμμετοχή (ρεκόρ συμμετοχών με 19 ομάδες) με συνέπεια να δημιουργούνται οργανωτικά προβλήματα. Έτσι, από εδώ και μπρος, ξεκίνησαν τα προκριματικά του πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος, το λεγόμενο Τσάλεντζ Ράουντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1961 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1961 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1961 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1961
1432
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1432 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Καταστροφή της Σμύρνης
thumb|350px|Η Καταστροφή της Σμύρνης, φωτογραφία από ιταλικό πλοίο, 14η Σετεμβρίου 1922 Η Καταστροφή της Σμύρνης ή αλλιώς Μεγάλη Πυρκαγιά της Σμύρνης αφορά στα γεγονότα της σφαγής του ελληνικού και αρμενικού πληθυσμού της Σμύρνης από τον κεμαλικό στρατό, καθώς και η πυρπόληση της πόλης. Η τελευταία διήρκεσε από τις 31 Αυγούστου έως τις 4 Σεπτεμβρίου (με το παλαιό ημερολόγιο) του 1922. Σήμερα η επέτειος αυτή στην πραγματικότητα είναι η 13η Σεπτεμβρίου, καθώς την επόμενη χρονιά εισήχθη στην Ελλάδα το νέο ημερολόγιο.
Προηγηθέντα της πυρπόλησης
Μετά την κατάρρευση του μετώπου, και την άτακτη υποχώρηση και αναδίπλωση του ελληνικού εκστρατευτικού σώματος από το Αφιόν Καραχισρ, (στα μέσα Αυγούστου του 1922), άρχισε και ο ξεριζωμός ενός μεγάλου μέρους του χριστιανικού πληθυσμού (Ελλήνων και Αρμενίων) προς τη μικρασιατική ακτή, που, κατά τους υπολογισμούς του Οικουμενικού Πατριαρχείου, έφτανε τις 250.000. Επίσης, στη Σμύρνη είχαν βρει καταφύγιο και 15.000 Αρμένιοι που συνωστίζονταν στα διάφορα ιδρύματα και σπίτια της Αρμενικής Κοινότητας.
μικρογραφία|Το καμπαναριό της Αγίας Φωτεινής, διασώθηκε κατά την πυρπόληση, αλλά ανατινάχθηκε με δυναμίτιδα από τις τουρκικές αρχές, αφού ολοκληρώθηκε η πυρπόληση της Σμύρνης. Η αδιάκοπη όμως άφιξη των τρένων που μετέφεραν στρατιωτικά υπολείμματα και πρόσφυγες (υπολογίστηκε ότι έφταναν με ρυθμό 30.000 ατόμων την ημέρα) στη Σμύρνη, καθώς και οι έντονες φήμες της γενικής κατάρρευσης του μετώπου μεγάλωναν την ένταση και την ανησυχία του πληθυσμού, ενώ η προετοιμασία της ελληνικής διοίκησης για αναχώρηση δεν άφηναν πλέον τις παραμικρές αμφιβολίες για τη μετέπειτα εξέλιξη. Έναντι της έντρομης εκείνης κατάστασης που εξελισσόταν, χαρακτηριστική υπήρξε η απάντηση του Έλληνα Υπάτου Αρμοστή Αριστείδη Στεργιάδη στον πρώην Νομάρχη Λέσβου και Διοικητή Χίου Γεώργιο Παπανδρέου, όταν ο δεύτερος του συνέστησε να ενημερώσει άμεσα τον ελληνογενή πληθυσμό για να φύγει. Ο Στεργιάδης φέρεται να δήλωσε στον Παπανδρέου: «Καλύτερα να μείνουν εδώ, να τους σφάξει ο Κεμάλ, γιατί αν πάνε στην Αθήνα θ' ανατρέψουν τα πάντα». Μέχρι την τελευταία στιγμή οι αρχές καθησύχαζαν τους κατοίκους της Σμύρνης, ενώ ο Αρμοστής Στεργιάδης αντιδρούσε βιαιότατα στις προτάσεις της "Μικρασιατικής Άμυνας" και του Μητροπολίτη Χρυσόστομου (που ανησυχούσαν και πρότειναν εξοπλισμό του μικρασιατικού πληθυσμού) ως ηττοπαθείς.
Στις 24 Αυγούστου/6 Σεπτεμβρίου αναχώρησε και το τελευταίο ελληνικό στρατιωτικό τμήμα. Την επομένη οι χιλιάδες των προσφύγων, Έλληνες και Αρμένιοι, που κατέκλυζαν όλο το μήκος της περίφημης προκυμαίας «Κε» της Σμύρνης μάταια περίμεναν πλέον τα επιταγμένα ελληνικά πλοία για τη μεταφορά τους στα γειτονικά ελληνικά νησιά. Μετά όμως από έντονη παρέμβαση του Αμερικανού Προξένου Γ. Χόρτον, (G. Horton), στάλθηκαν δύο αμερικανικά αντιτορπιλικά για την εξυπηρέτηση των προσφύγων. Την επομένη, 26 Αυγούστου/8 Σεπτεμβρίου 1922, αναχώρησαν οι ελληνικές Αρχές Σμύρνης. Ο μέχρι τότε Έλληνας Ύπατος Αρμοστής της Σμύρνης, Αρ. Στεργιάδης, επιβιβάστηκε σε φορτηγίδα η οποία τον μετέφερε σε αγγλικό πολεμικό πλοίο που του διατέθηκε με προορισμό την Κωνσταντινούπολη και από εκεί κατέφυγε στη Γαλλία. Η αντίστροφη μέτρηση για την πόλη της Σμύρνης είχε πλέον φθάσει.
Ο ελληνικός στόλος
Στις 11 Σεπτεμβρίου του 1922, δηλαδή δύο ημέρες πριν από την έναρξη της καταστροφής της πόλης, είχε εκδηλωθεί στρατιωτικό κίνημα στη Χίο και τη Μυτιλήνη. Τούτο είχε συνέπεια όλος σχεδόν ο ελληνικός στόλος με το σύνολο των επίτακτων πλοίων να τεθεί υπό τους κινηματίες για τη μεταγωγή του ελληνικού στρατού προς το Λαύριο, προκειμένου να επικρατήσει η επανάσταση στην Αθήνα. Μάλιστα δε, το ελληνικό θωρηκτό Κιλκίς που ναυλοχούσε και είχε ως βάση τη Σμύρνη, με την έκρηξη του κινήματος και υπό τον κυβερνήτη πλοίαρχο Δεμέστιχα μετέβη στη Σάμο όπου και παρέμεινε προκειμένου να επιβάλει την επανάσταση παρότι οι καπνοί της καταστροφής, κατά την ημέρα, και το φέγγος της πυρκαγιάς, κατά τη νύχτα, ήταν ορατά τόσο από τη Χίο όσο και από τη Σάμο. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1922, κατά την τρίτη ημέρα της καταστροφής της Σμύρνης, το θωρηκτό Κιλκίς απέπλευσε και ενώθηκε με το θωρηκτό Αβέρωφ, μεταξύ Χίου και Σάμου, που κατερχόταν ολοταχώς το Αιγαίο προς Πειραιά, προερχόμενο από την Κωνσταντινούπολη, αφού προηγουμένως είχε σημειωθεί ανταρσία και είχε αποχωρήσει από τη Διασυμμαχική Ανταντική Ναυτική Δύναμη, που ναυλοχούσε στον Βόσπορο, στην οποία είχε ενταχθεί μετά την υπογραφή της ανακωχής του Μούδρου, υπό τον κινηματία κυβερνήτη Αντιπλοίαρχο Γ. Χατζηκυριάκο.
Είσοδος των Τούρκων στην πόλη
Οι Τούρκοι μπήκαν στη Σμύρνη το πρωί του Σαββάτου (27 Αυγούστου/9 Σεπτεμβρίου), με σχετική τάξη, όμως από το βράδυ της ίδιας ημέρας, Τούρκοι πολίτες αρχικά, και στρατιώτες στη συνέχεια, άρχισαν να διαπράττουν σποραδικές λεηλασίες και φόνους. Την Κυριακή κατέφθασαν νέες δυνάμεις του τουρκικού στρατού, ενώ εντάθηκαν οι σφαγές του ελληνικού και αρμενικού πληθυσμού, καθώς και οι λεηλασίες. thumb|300px|Έλληνες θύματα των σφαγών στη Σμύρνη το 1922Μέχρι την Τετάρτη, 31 Αυγούστου/13 Σεπτεμβρίου είχε ολοκληρωθεί η καταστροφή της αρμενικής συνοικίας, η οποία ισοπεδώθηκε. Από το βράδυ της ίδιας ημέρας, εντάθηκαν οι λεηλασίες και οι φόνοι Ελλήνων οι οποίοι κράτησαν για πολλές ημέρες μετά την είσοδο των Τούρκων στην πόλη. Κατά τα επεισόδια αυτά κατακρεουργήθηκε και ο μητροπολίτης Χρυσόστομος, τον οποίο παρέδωσε στον όχλο ο νέος διοικητής της πόλης, υποστράτηγος Νουρεντίν. Μεταξύ των θυμάτων, υπήρξαν και μεμονωμένες περιπτώσεις φόνων Δυτικών, όπως του Βρετανού συνταγματάρχη Murphy που σκοτώθηκε ενώ προσπαθούσε να προστατέψει το προσωπικό του από αρπαγές και βιασμούς ή του Ολλανδού εμπόρου Oscar de Jongh και της γυναίκας του.
Η πόλη εκκενώθηκε από τον ελληνικό και αρμενικό πληθυσμό της και τους χιλιάδες πρόσφυγες που είχαν συρρεύσει εκεί (κατά τον Λ. Οικονόμου έφταναν τους 300.000), μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου 1922 (παλαιό ημερολόγιο).
Η ευθύνη για την καταστροφή
Σύμφωνα με τον Γερμανό ιστορικό, καθηγητή Ιστορίας και ειδικό σε θέματα Ελλάδας και Κύπρου, Χάιντς Α. Ρίχτερ, «Οι δύο βασικοί υπαίτιοι για τις θηριωδίες που ακολούθησαν την κατάληψη της Σμύρνης από τους Τούρκους είναι ο Βαλής της πόλης, ο στρατηγός Νουρεντίν Πασάς και ο αρχιστράτηγός του, ο Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος ήταν εκείνος που τον διόρισε σε αυτή τη θέση».
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μικρασιατική Εκστρατεία Κατηγορία:Κατοχή της Σμύρνης Κατηγορία:Θηριωδίες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία Κατηγορία:Θηριωδίες του Τουρκικού Εθνικού Κινήματος Σμυρνη 1922 Κατηγορία:Θηριωδίες κατά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο Κατηγορία:Γενοκτονία των Αρμενίων
Μπαγραμιάν (Ετσμιαντζίν)
Το Μπαγραμιάν (αρμενικά: Բաղրամյան) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε 3,078 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Νέος που αυτοστεφανώνεται (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 3344)
Το Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό 3344 είναι ανάγλυφο τμήμα καλλιτεχνικού έργου μεγαλύτερων διαστάσεων, ενώ το υπόλοιπο δεν έχει σωθεί. Στο σημείο αυτό οι έφηβοι Αθηναίοι έδιναν τελετουργικά τον όρκο τους. Βρέθηκε το έτος 1915 στο ναό του Σουνίου. Βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας.
Περιγραφή
Το τμήμα που σώζεται παρουσιάζει έφηβο, ο οποίος στέκει γυμνός με το σώμα και πρόσωπο στραμμένο προς αριστερά. Το σώμα παρουσιάζεται σε έμπροσθεν άποψη τριών τετάρτων, το πρόσωπο σε πλάγια άποψη. Ο αριστερός βραχίονας κρέμεται κάθετα λίγο πιο πίσω από το σώμα, ενώ με το υψωμένο δεξί χέρι ακουμπάει το στεφάνι της κεφαλής, ακριβώς την στιγμή που μόλις το φόρεσε και το αφήνει. Το στεφάνι έχει χαθεί. Πιθανώς να ήταν μεταλλικό, και ακουμπούσε στις εννέα οπές που φαίνονται στην κεφαλή του εφήβου. Η κόμη είναι περιποιημένη, τα μαλλιά σχηματίζουν κοντές μπούκλες που κρέμονται και σκεπάζουν τα αυτιά φτάνοντας μέχρι στο σβέρκο, ενώ είναι δεμένα με κορδέλα που περνάει γύρω από το κεφάλι. Ο θώρακας και οι βραχίονες είναι καλοδεμένοι σύμφωνα με το ιδανικό της εποχής. Το σκηνικό ήταν χρωματισμένο σε χρώμα βαθύ μπλε, όπως φαίνεται από μερικά υπολείμματα μπογιάς.
Πηγές
Κατηγορία:Ανάγλυφα Κατηγορία:Εκθέματα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
STS-110
Η πτήση STS-110 (αγγλ. Space Transportation System, διαστημικό σύστημα μεταφορών) είναι ο κωδικός που χαρακτηρίζει μια από τις αποστολές της NASA στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS). Πραγματοποιήθηκε με το διαστημικό λεωφορείο Ατλαντίς στις 7 Απριλίου 2002 από το συγκρότημα εκτοξεύσεων LC-39Β του ακρωτηρίου Κένεντι. Κύριος σκοπός της πτήσης ήταν η μεταφορά και εγκατάσταση του ζευκτικού τμήματος S0, το οποίο διαμορφώνει τη σπονδυλική στήλη της δομής του διαστημικού σταθμού.
Κυριότερα σημεία αποστολής
Ο κύριος σκοπός της πτήσης STS-110 ήταν να συνδεθεί το τμήμα S0 με το διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS) στην εργαστηριακή ενότητα Destiny. Το τμήμα S0 διαμορφώνει τη σπονδυλική στήλη του σταθμού και συνδέει τα τμήματα S1 και P1 που θα ακολουθήσουν στις επόμενες αποστολές STS-112 και STS-113, αντίστοιχα. Η STS-110 επίσης παρέδωσε τον κινητό μεταφορέα (αγγλ. Mobile Transporter, MT), ο οποίος είναι ένα είδος γερανός βάρους 885 κιλών που γλιστρά πάνω σε ράγες του σταθμού. Κατά τη διάρκεια της επόμενης αποστολής, της STS-111, το κινητό σύστημα βάσεων (αγγλ. Mobile Servicing System, MBS) θα τοποθετηθεί στον κινητό μεταφορέα. Στο κινητό σύστημα συντηρήσεων είναι προσαρμοσμένος ένας άλλος πολυμορφικός γερανός, ο Canadarm2 που κινείται κατά μήκος της εγκατεστημένης δομής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποστολές Διαστημικών Λεωφορείων Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2002
Ίιρστε Ντιβίζι
Η Ίιρστε Ντιβίζι (ολλανδικά Eerste Divisie, ολλανδική προφορά: ˈɪːr.stə di.ˈvi.zi, ελληνικά: Πρώτη Κατηγορία) είναι η δεύτερη κατηγορία της Ολλανδίας. Προβιβάζονται στην Έρεντιβιζι 2 ομάδες, η πρωταθλήτρια και μία από τα play offs. Ονομάζεται «Jupiler League» για εμπορικούς λόγους.
Ιστορία
Η Ίιρστε Ντιβίζι ιδρύθηκε το 1956, ενώ το πρώτο πρωτάθλημα κατέκτησε η ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ. Από το 1972 ως το 2008 καμία ομάδα δεν μπορούσε να υποβιβαστεί. Από το 2009 υποβιβάζεται μία ομάδα στην Τόπκλασε.
Ως το 2008 ο μόνος τρόπος για να προβιβαστεί μια ομάδα από το Χούφντκλασε στην Ίιρστε Ντιβίζι ήταν παίρνοντας τη θέση μιας ομάδα της Ίιρστε Ντιβίζι που θα χρεοκοπούσε ή θα έχανε την άδεια συμμετοχής, όπως έγινε το 1992 με τη χρεοκοπία των Βαχενίνχεν και Φλίσιχεν, το 2010 και 2011 όταν χρεοκόπησαν οι Χάρλεμ και Ρούζενταλ αντίστοιχα και το 2013 όταν χρεοκόπησαν οι Άπελντορν και Φέενταμ. Η Ολλανδική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (KNVB), για να αποτρέψει και άλλες χρεοκοπίες προβίβασε την Αχίλλες '29 από την Τόπκλασε, ενώ επιτράπηκε στις Γιονγκ Άγιαξ, Γιονγκ Τβέντε και Γιονγκ Αϊνχόφεν (το αποθεματικό των πρώτων αντίστοιχων ομάδων) να αγωνιστούν στην 2η κατηγορία.
Άνοδος στην Έρεντιβιζι
Προβιβάζεται στην Έρεντιβιζι η πρωταθλήτρια ομάδα και κερδίζουν το εισιτήριο για τα Play Offs:
Οι βαθμοί από τα τελευταία 4 παιχνίδια προσθέτονται στην τελική βαθμολογία. Κερδίζουν μια θέση στα Play Offs οι ομάδες που κατέλαβαν τη 2η-5η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου Β΄ επιπέδου Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ολλανδίας
2-φθοροπεντάνιο
To 2-φθοροπεντάνιο ή 2-πεντυλοφθορίδιο, σε δύο (2) οπτικά ισομερή, είναι ένα υγρό (στις συνηθισμένες συνθήκες, T = 25 °C, P = 1 atm) αλκυλογονίδιο. Με βάση το χημικό τύπο του, C5H11F, έχει τα ακόλουθα επτά (7) ισομερές θέσης:
Ονοματολογία
Η ονομασία «φθοροπεντάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «πεντ-» δηλώνει την παρουσία πέντε (5) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες που έχουν χαρακτηριστικές καταλήξεις. Το αρχικό πρόθεμα «φθορο-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ατόμου φθορίου ανά μόριο της ένωσης. Τέλος, ο αρχικός αριθμός θέσης «2-», δηλώνει τον αριθμό θέσης του ατόμου του άνθρακα με το οποίο ενώνεται το άτομο του φθορίου, για να διαχωριστεί η ένωση από τις ισομερείς της 1-φθοροπεντάνιο και 3-φθοροπεντάνιο.
Με φωτοχημική φθορίωση
Με φωτοχημική φθορίωση πεντανίου παράγεται μίγμα 2-φθοροπεντανίου, 1-φθοροπεντανίου και 3-φθοροπεντανίου :
Με υποκατάσταση υδροξυλίου από φθόριο
Με επίδραση υδροφθορίου (HF) σε 2-πεντανόλη (CH3CH2CH2CH(OH)CH3) :
Με υποκατάσταση χλωρίου από φθόριο
Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε 2-χλωροπεντάνιο (CH3CH2CH2CHClCH3) :
Με προσθήκη υδροφθορίου σε 1-πεντένιο
Με προσθήκη υδρφθορίου σε 1-πεντένιο παράγεται 2-φθοροπεντάνιο :
Με προσθήκη φθορoμεθανίου σε 1-βουτένιο
Με προσθήκη φθορομεθανίου σε 1-βουτένιο παράγεται 2-φθοροπεντάνιο :
Με προσθήκη φθοραιθανίου σε 1-προπένιο
Με προσθήκη φθοραιθανίου σε 1-προπένιο παράγεται 2-φθοροπεντάνιο :
Με προσθήκη υδροφθορίου σε 1,2-διμεθυλοκυκλοπροπάνιο
Με προσθήκη υδρφθορίου σε 1,1-διμεθυλοκυκλοπροπάνιο παράγεται 2-φθοροπεντάνιο : 40px|1,2-διμεθυλοκυκλοπροπάνιο
Με προσθήκη υδροφθορίου σε μεθυλοκυκλοβουτάνιο
Με προσθήκη υδροφθορίου (ΗF) σε μεθυλοκυκλοβουτάνιο παράγεται 2-φθοροβουτάνιο : 40px|Μεθυλοκυκλοβουτάνιο
Υποκατάσταση από υδροξύλιο
Κατά την υδρόλυσή του με εναιώρημα υδροξειδίου του αργύρου (AgOH) σχηματίζεται 2-πεντανόλη (CH3CH2CH2CH(OH)CH3) :
Γη και ύδωρ
Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο οι Πέρσες ζητούσαν  γῆν καί ὕδωρ  απ' τις πόλεις και τους λαούς που τους παραδίδονταν. Στο τέταρτο βιβλίο, ο Ηρόδοτος αναφέρει για πρώτη φορά τον όρο γη και ύδωρ στην απάντηση του Βασιλιά Ιδαθύρσου των Σκυθών προς τον Βασιλιά Δαρείο.
2-φθοροπεντάνιο
Υποκατάσταση από αλκοξύλιο
Με αλκοολικά άλατα (RONa) σχηματίζει αλκυλo(2-αλκοξυπεντάνιο (CH3CH2CH2CH(OR)CH3) :
Γη και ύδωρ
Στο πέμπτο βιβλίο, ο Δαρείος στέλνει αγγελιαφόρους που ζητούν γην και ύδωρ από τον Βασιλιά Αμύντα των Μακεδόνων. Και στο έκτο βιβλίο, στέλνει αγγελιαφόρους σε όλη την Ελλάδα που ζητούν γην και ύδωρ για τον Βασιλιά.
2-φθοροπεντάνιο
Υποκατάσταση από αλκινύλιο
Με αλκινικά άλατα (RC≡CNa) σχηματίζει αλκίνιο (RC≡CCH(CH3)CH2CH2CH3). Π.χ. :
Γη και ύδωρ
Η απαίτηση για γην και ύδωρ συμβόλιζε ότι αυτοί που παραδίδονταν στους Πέρσες παραιτούνταν από κάθε δικαίωμα πάνω στη γη τους και στα αγαθά της. Δίνοντας γην και ύδωρ αναγνώριζαν την περσική εξουσία πάνω σε όλα, ακόμα και οι ζωές τους άνηκαν στον Βασιλιά των Περσών. Μετά από αυτή την αναγνώριση, ακολουθούσαν διαπραγματεύσεις για τις υποχρεώσεις και τα προνόμια των υποτελών.
2-φθοροπεντάνιο
Υποκατάσταση από ακύλιο
Με καρβονικά άλατα (RCOONa) σχηματίζει καρβονικό (1-μεθυλοβουτυλ)εστέρα (RCOOCH(CH3)CH2CH2CH3) :
Γη και ύδωρ
Όταν οι Πέρσες αγγελιαφόροι απαίτησαν από την Σπάρτη και την Αθήνα γη και ύδωρ, οι Σπαρτιάτες τους πέταξαν σε ένα βαθύ πηγάδι, και οι Αθηναίοι σε ένα βάραθρο, λέγοντάς τους πως θα τα βρουν εκεί.
2-φθοροπεντάνιο
Υποκατάσταση από κυάνιο
Με κυανιούχο νάτριο (NaCN) σχηματίζει 2-μεθυλοπεντανονιτρίλιο (CH3CH2CH2CH(CH3)CN) :
Υποκατάσταση από αλκύλιο
Με αλκυλολίθιο (RLi) σχηματίζει αλκάνιο :
Γη και ύδωρ
Η φράση γη και ύδωρ, ακόμα και στα νέα ελληνικά, συμβολίζει την υποταγή άνευ όρων σε ένα κατακτητή.
2-φθοροπεντάνιο
Υποκατάσταση από σουλφυδρίλιο
Με όξινο θειούχο νάτριο (NaSH) σχηματίζει 2-πεντανοθειόλη (CH3CH2CH2CH(SH)CH3) :
Υποκατάσταση από σουλφαλκύλιο
Με θειολικό νάτριο (RSNa) σχηματίζει 2-αλκυλοθειοπεντάνιο (RSCH(CH3)CH2CH2CH3) :
Υποκατάσταση από ιώδιο
Με ιωδιούχο νάτριο (NaI) σχηματίζει 2-ιωδοπεντάνιο (CH3CH2CH2CHICH3) :
Υποκατάσταση από αμινομάδα
Με αμμωνία (NH3) σχηματίζει 2-πενταναμίνη (CH3CH2CH2CH(NH2)CH3) :
Υποκατάσταση από αλκυλαμινομάδα
Με πρωυτοταγείς αμίνες (RNH2) σχηματίζει N-αλκυλο-2-πενταναμίνη (RNHCH(CH3)CH2CH2CH3) :
Υποκατάσταση από διαλκυλαμινομάδα
Με δευτεροταγείς αμίνες (R'NHR) σχηματίζει N,N-διαλκυλο-2-πενταναμίνη [R'N(CH(CH3)CH2CH2CH3)R] :
Υποκατάσταση από φωσφύλιο
Με φωσφίνη σχηματίζει 2-πεντανοφωσφαμίνη :
Υποκατάσταση από νιτροομάδα
Με νιτρώδη άργυρο (AgNO2) σχηματίζει 2-νιτροπεντάνιο (CH3CH2CH2CH(NO2)CH3) :
Υποκατάσταση από φαινύλιο
Με επίδραση τύπου Friedel-Crafts σε βενζολίου παράγεται 2-φαινυλοπεντάνιο:
Παραγωγή οργανομεταλλικών ενώσεων
1. Με λίθιο (Li σχηματίζει 1-μεθυλοβουτυλολίθιο :
2. Με μαγνήσιο (Mg) σχηματίζει 2-πεντυλομαγνησιοφθορίδιο :
Αναγωγή
1. Με λιθιοαργιλλιοϋδρίδιο (LiAlH4) παράγεται πεντάνιο. :
2. Με «υδρογόνο εν τω γενάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ παράγεται πεντάνιο. :
3. Με σιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, παράγεται πεντάνιο :
4. Αναγωγή από ένα αλκυλοκασσιτεράνιο. Π.χ. :
Αντιδράσεις προσθήκης
1. Σε αλκένια. Π.χ. με αιθένιο (CH2=CH2) παράγει 3-μεθυλο-1-φθορεξάνιο (CH3CH2CH2CH(CH3)CH2CH2F) :
2. Σε αλκίνια. Π.χ. με αιθίνιο (HC≡CH) παράγει 3-μεθυλο-1-φθορο-1-εξένιο (CH3CH2CH2CH(CH3)CH=CHF) :
3. Η αντίδραση του 2-φθοροπεντανίου με συζυγή αλκαδιένια αντιστοιχεί κυρίως σε 1,4-προσθήκη, αν και είναι επίσης δυνατές η 1,2-προσθήκη και η 3,4-προσθήκη, με τη χρήση κατάλληλων συνθηκών. Π.χ : (1,4-προσθήκη)
(1,2-προσθήκη)
Παρεμβολή καρβενίων
Προκύπτει επομένως μίγμα 3-φθορεξάνιου ~27%, 2-φθορεξάνιου ~27%, 3-μεθυλο-2-φθοροπεντάνιου ~18%,  4-μεθυλο-2-φθοροπεντάνιου ~18% και 2-μεθυλο-2-φθοροπεντάνιου ~9%.
Πηγές
Κατηγορία:Αλκυλαλογονίδια Κατηγορία:Φθοροπεντάνια
Εδουάρδος Μάσον
Ο Εδουάρδος Μάσον (Edward Masson) (1799-1873) ήταν Σκώτος φιλέλληνας εκδότης, διανοούμενος και εκπαιδευτικός, αλλά και νομομαθής που υπηρέτησε ως ο πρώτος Εισαγγελέας του νεοσύστατου ελληνικού κρατιδίου.
Ο Μάσον έφτασε στην Ελλάδα το 1824, έλαβε μέρος στην Ελληνική επανάσταση του 1821 και τα τελευταία έτη του Αγώνα διετέλεσε γραμματέας του διοικητή του ελληνικού επαναστατικού στόλου («Ελληνική Στολαρχία») λόρδου Κόχραν. Για τις υπηρεσίες του βραβεύτηκε από την ελληνική κυβέρνηση με το Αριστείο του Αγώνα και έλαβε τιμητικά τον βαθμό του «Λοχαγού της Φάλαγγας». Χάρις στην εξαιρετική φιλομάθειά του κατόρθωσε εντός τεσσάρων μηνών να μάθει τέλεια την ελληνική γλώσσα (ομιλία-γραφή) και διορίσθηκε καθηγητής φιλοσοφίας, πολιτικής οικονομίας και θεολογίας στο «Αλληλοδιδακτικό Σχολείο» του Ναυπλίου. Συνεργάσθηκε στενά με τον Θεόκλητο Φαρμακίδη. Στο Ναύπλιο εξέδιδε το 1838 τον «Παρατηρητή».