cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αίολος Πατρών
Ο Αίολος Πατρών είναι αθλητικό σωματείο ράγκμπι γιούνιον της Πάτρας. Αποτελεί τμήμα του '''Γ. Σ. Αίολος Πατρών''', ο οποίος διατηρεί τμήματα στίβου και ρυθμικής γυμναστικής.
Ιστορία
Το τμήμα ράγκμπι γιούνιον του Αιόλου Πάτρας δημιουργήθηκε τον Αύγουστο του 2010 από Πατρινούς και Γάλλους που αγαπούν το άθλημα. Είναι η πρώτη ομάδα ράγκμπι στην Πελοπόννησο. Το 2013 το τμήμα ενεργοποιήθηκε ξανά με σκοπό την καθιέρωση σε πανελλήνιο επίπεδο. Από το 2014 δημιουργήθηκε και γυναικεία ομάδα ράγκμπι σέβενς στο σωματείο του Αιόλου.
Σκοπός
Αρχές της ομάδας είναι "οι διαχρονικές αξίες της ευγενούς άμιλλας και του ευ αγωνίζεσθαι γενικά, αλλά και πιο συγκεκριμένα η διάδοση του σωστού πνεύματος γύρω από το ράγκμπι".
Έδρα
Η έδρα της ομάδας ράγκμπι βρίσκεται στο χωριό Χαϊκάλι, περίπου 25 χιλιόμετρα ΝΔ της Πάτρας.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Την αγωνιστική περίοδο 2014-2015 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα Unity Cup (πρωτάθλημα ενότητας) όπως και την προηγούμενη περίοδο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι ράγκμπι γιούνιον Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2010
Γαλατάδες Πέλλας
Οι Γαλατάδες είναι μεγάλος οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
thumb|left|200px|O ενοριακός ναός Άγιος Αθανάσιος Οι Γαλατάδες βρίσκονται στην πεδιάδα των Γιαννιτσών σε υψόμετρο 18 μέτρων ενώ απέχουν περίπου 13 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τα Γιαννιτσά (έδρα του δήμου) και 62 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Θεσσαλονίκη.
Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την γεωργία και κυρίως με την παραγωγή σπαραγγιών.
Διοικητικά - Πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρονται επίσημα, μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, το 1918 στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 με την παλιά ονομασία τους από την περίοδο της τουρκοκρατίας ως Καδίνοβο να ορίζονται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1926 με το ΦΕΚ 97Α - 18/03/1926 να μετονομάστηκαν σε Γαλατάδες. Το 1997, με το σχέδιο Καποδίστριας (ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997) ορίστηκαν έδρα του Δήμου Μεγάλου Αλεξάνδρου που αργότερα (σχέδιο Καλλικράτης) ενσωματώθηκε στο δήμο Πέλλας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί την κοινότητα Παλαίφυτου η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μεγάλου Αλεξάνδρου του Δήμου Πέλλας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 1.388 κάτοικοι.
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Πέλλας Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας
Το κλειδί
Το σενάριο της σειράς έγραψε ο Λευτέρης Καπώνης. Το σενάριο βασίστηκε στην ταινία Η Γκαρσονιέρα του 1960 με τον Τζακ Λέμον και την Σίρλεϊ Μακ Λέιν. Τη σκηνοθεσία της σειράς επιμελήθηκαν ο Πέτρος Φιλιππίδης και ο Βαγγέλης Λαρίσης ενώ την παραγωγή της σειράς έκανε ο Γιάννης Καραγιάννης. Τα γυρίσματα της σειράς πραγματοποιήθηκαν στα ΚΑΠΠΑ Studios.
Το τραγούδι των τίτλων της σειράς είναι το Αν σ' αρνηθώ αγάπη μου και έγραψε ο Μίμης Πλέσσας ενώ για τους τίτλους της σειράς ερμήνευσε ο Πέτρος Φιλιππίδης.
Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 26 Ιανουαρίου του 2000 ενώ ο πρώτος κύκλος ολοκληρώθηκε στις 26 Ιουνίου του 2000 σε 23 επεισόδια. Ο δεύτερος κύκλος της σειράς έκανε πρεμιέρα στις 4 Οκτωβρίου του 2000 και ολοκληρώθηκε στις 20 Ιουνίου του 2001 σε 34 επεισόδια.
1ος Κύκλος: (2000)
Ο Ανδρέας είναι ένας χαμηλόμισθος υπάλληλος μίας εταιρείας που έχει ένα μικρό διαμέρισμα κοντά σε αυτή. Όταν ο προϊστάμενος του ζητάει το κλειδί του διαμερίσματος του με το πρόσχημα ότι θέλει να ξεκουράζεται το μεσημέρι, στην πραγματικότητα για να πηγαίνει με την ερωμένη του, η ζωή του Ανδρέα αλλάζει. Το κλειδί γίνεται το μυστικό της ανόδου του. Όσο το κλειδί ανεβαίνει στην ιεραρχία της εταιρίας, τόσο ανεβαίνει μαζί του και ο Ανδρέας. Όταν το κλειδί φτάνει στον Γενικό Διευθυντή της εταιρίας, ο Ανδρέας ανακαλύπτει με τρόμο ότι το κορίτσι, με το οποίο είναι ερωτευμένος η Άννα, θα επισκεφτεί το διαμέρισμά του παρέα με τον Γενικό Διευθυντή.
2ος Κύκλος: (2000-2001)
Τελικά μετά από πολλά εμπόδια ο Ανδρέας και η Άννα είναι μαζί. Παρόλο που και οι δύο έχουν μείνει χωρίς δουλειά δείχνουν να περνούν καλά μαζί. Λίγο καιρό μετά η Άννα μαθαίνει πως είναι έγκυος άλλα η χαρά δε θα κρατήσει για πολύ καθώς οι καταστάσεις θα τους φέρουν και πάλι χώρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Star Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Γ.Σ.Γ. Νίκη Αλεξανδρούπολης
150px|thumb|Νίκη Αλεξανδρούπολης Η Νίκη Αλεξανδρούπολης ιδρύθηκε το 1981 και είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος με έδρα την Αλεξανδρούπολη. Τα χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το λευκό ενώ στο σύμβολο της απεικονίζεται η Νίκη της Σαμοθράκης. Η ΟΜΑΔΑ ΕΠΑΙΞΕ ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗ Β'ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ ΑΝΕΒΗΚΕ 2 ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΔΗΛΑΔΗ ΣΤΗΝ Α1 ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΥΗΓΟΡΙΑ. ΗΤΑΝ Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ.
Ιστορία
Το 1981 η Νίκη Αλεξανδρούπολης αγωνίζεται σε τοπικά πρωταθλήματα ώσπου θα ανέβει στη Γ Εθνική Κατηγορία εκεί θα συνεχίζει να παίζει μέχρι και το 1988. Την αμέσως επόμενη χρονιά η Νίκη αγωνίζεται στην Β΄ Εθνική Κατηγορία. Παράλληλα την ίδια χρονιά οι κορασίδες κατακτούν το Πρωτάθλημα ενώ τις χρονιές 1990 και 1992 είναι η ώρα των νεανίδων να πανηγυρίσουν το Πρωτάθλημα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, η Νίκη Αλεξανδρούπολης το 1993 να ανέβει στην Α Εθνική Κατηγορία, κάνοντας ένα διάλειμμα το 1994 όπου έπεσε στη Β΄ Εθνική Κατηγορία και να ανέβει ξανά στην Α΄ Εθνική Κατηγορία, όπου και πρωταγωνιστεί μέχρι το 1999. Την ίδια χρονιά καταφέρνει και φτάνει στους 4 του Κυπέλλου Ελλάδας. Από το 2000 μέχρι και το 2002 η ομάδα πέφτει στην Α2 (Β΄ Εθνική Κατηγορία) κατηγορία. Την επόμενη χρονιά, και για έναν χρόνο, η Νίκη Αλεξανδρούπολης εξαφανίζεται από το χάρτη του βόλεϊ. Το 2004 γίνονται προσπάθειες για την δημιουργία ομάδας από την προπονήτρια και πρώην διεθνή παίκτρια με την Εθνική Ομάδα Αναστασίας Ιακωβίδου. Επιπλέον ιδρύονται ακαδημίες και τμήματα για όλες τις ηλικίες.
Το 2011-2012 η Νίκη Αλεξανδρούπολης αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Αν.Μακεδονίας & Θράκης, όπου στον τελικό αναμετράται με τη θρακιώτικη ομάδα ,Θύελλα Φερών την οποία κερδίζει 3-2 σετ και παίρνει την άνοδο για την Α2. Στο τιμόνι της ομάδας είναι ο Γεώργιος Τεκτονίδης.
Το Φεβρουάριο του 2014, ο Γ.Τεκτονίδης, αφήνει την ομάδα λόγω αποτελεσμάτων και τα καθήκοντα του προπονητή αναλαμβάνει ο Χαράλαμπος Κωνσταντινίδης με στόχο την παραμονή της ομάδας στην Α2. Στο τέλος της χρονιάς, η ομάδα πέφτει κατηγορία και την αμέσως επόμενη χρονιά θα παίζει και πάλι στο Πρωτάθλημα Αν.Μακεδονίας & Θράκης, με προπονητή τον Ιπποκράτη Δημήτσα.
Από την αρχή της σεζόν, η Νίκη Αλεξανδρούπολης, δείχνει ότι θα είναι το αφεντικό στο Δ’ όμιλο του Πρωταθλήματος ΓΥΝΑΙΚΩΝ της Β’ Εθνικής Αν.Μακεδονίας & Θράκης, αφού από πολύ νωρίς, παίρνει προβάδισμα. Αήττητη και πρωτοπόρος βγαίνει πρωταθλήτρια χειμώνα με στόχο την άνοδο στην Α2. Κάτι που θα καταφέρει, αφού στο τελευταίο παιχνίδι με αντίπαλο την Α.Ε Κομοτηνής, παρά την ήττα, κερδίζει το πολυπόθητο δεύτερο σετ και παράλληλα την άνοδο για δεύτερη φορά στην Α2.
Διακρίσεις
2 Πανελλήνια Πρωταθλήματα Πετοσφαίρισης Νεανίδων: 1990, 1992
ημιτελικά Κυπέλλου Ελλάδας Πετοσφαίρισης γυναικών: 1999
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Έβρου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1981 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.ΘΡ.ΑΝ.ΜΑΚ.
Σκιντ Ρόου (γειτονιά στο Λος Άντζελες)
Το Σκιντ Ρόου (αγγλικά: Skid Row) είναι γειτονιά του Λος Άντζελες, γνωστή και ως πρωτεύουσα των αστέγων στην Αμερική. μικρογραφία|330x330εσ|Σκηνές αστέγων στην περιοχή του Skid Row στο Λος Άντζελες Με τον απολογισμό του 2019, ο πληθυσμός της περιοχής εκτιμάται στους 4.757, έναν από τους μεγαλύτερους πληθυσμούς αστέγων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Σκιντ Ρόου είναι γνωστό για την κατάσταση αυτή από το 1930 και καλύπτει μια περιοχή περίπου 50 οικοδομικών τετραγώνων .<mapframe latitude="34.043841" longitude="-118.244433" zoom="14" width="330" height="300" align="right" />
Δημογραφία
Το 2019 ο συνολικός πληθυσμός ήταν 4757. Μεταξύ 2018 και 2019 υπήρξε αύξηση 11% των μόνιμων κατοίκων της περιοχής. Το 2019, το φυλετικό προφίλ της περιοχής αποτελούνταν από 12,66% Λευκοί, 58,21% Μαύροι, Αφροαμερικανοί, 2,06% Αυτόχθονες Αμερικάνοι, 0,63% Ασιάτες, 24,53% Λατινοαμερικάνοι, 0,79% αυτόχθονες Χαβάης/ Ειρηνικού Ωκεανού και 1,11% άλλες φυλές.
Ιστορία
Στο τέλος του 19ου αιώνα, με την αύξηση των εποχιακών εργατών που περνούσαν από την περιοχή, παρατηρήθηκε αύξηση στα πανδοχεία και τα ξενοδοχεία. Μέχρι το 1930, το Skid Row φιλοξενούσε 10000 άστεγους, αλκοολικούς και άλλους ανθρώπους που ζούσαν στο περιθώριο.
Από το 1976 εγκαθιδρύθηκε, από την αρχή της πόλης, μια ανεπίσημη «ζώνη περιορισμού», όπου καταφύγια και υπηρεσίες για άστεγους θα ήταν ανεκτά. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 60, πολλοί βετεράνοι του πολέμου στο Βιετνάμ, κατέληξαν στο Skid Row, όπως είχε συμβεί και με τους βετεράνους μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το 2002 ο αρχηγός του αστυνομικού τμήματος του Los Angeles (LAPD)  ανακοίνωσε ένα πλάνο καθαρισμού της περιοχής, κάνοντας χρήση μιας παλιάς διάταξης περί κάμπινγκ.
Εγκληματικότητα
Στην δικαιοδοσία του Αστυνομικού τμήματος του Los Angeles (LAPD), η οποία περιέχει το Skid Row και το κέντρο του Los Angeles, η εγκληματικότητα στο Skid Row αποτελεί το 58,96%.
Κουλτούρα
μικρογραφία|330x330εσ|Το Skid Row City Limits Mural βρίσκεται στο San Julian St, στην καρδιά του Skid Row, στο κέντρο του Λος Άντζελες. Ο πίνακας ολοκληρώθηκε την 1η Αυγούστου 2014. Το Skid Row αποτελεί γειτονιά για πολλούς καλλιτέχνες. Λόγω της εγγύτητας με άλλες γειτονιές συχνά γίνονται εκδηλώσεις. Ένα από τα γκρουπ που δραστηριοποιούνται στην περιοχή είναι το Los Angeles Poverty Department, το οποίο πραγματοποιεί εκδηλώσεις, θεατρικά και μουσικά δρώμενα. Επίσης, διάφοροι μη κυβερνητικοί οργανισμοί εστιάζουν στην φύλαξη και ασφάλεια των αστέγων.
Το Skid Row City Limits Mural δημιουργήθηκε από εθελοντές για να εκφράσουν την άποψη της κοινότητας για την ιστορία και την σημερινή κατάσταση στην γειτονιά. Το Dear Neighbor Mural είναι ένα ακόμα κομμάτι τέχνης, που απευθύνεται στο θεμελιώδες δικαίωμα για στέγη για όλους τους πολίτες.
Σύλλογοι υπέρ των αστέγων
Διάφοροι οργανισμοί και οργανώσεις δημιουργήθηκαν για την προστασία των αστέγων, τόσο των ίδιων όσο και των θεμελιωδών αναγκών τους για στέγη, υγεία και ασφάλεια. Πιο συγκεκριμένα αναφέρονται οι κάτωθι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Λος Άντζελες
Τρισιλιράνιο
To τρισιλιράνιο (αγγλικά triisilirane) είναι ανόργανη ισοκυκλική χημική ένωση, που περιέχειυδρογόνο και πυρίτιο, με μοριακό τύπο Si3H6, αν και συνήθως παριστάνεται με τον ελαφρά συντομευμένο συντακτικό του τύπο 60x60εσ. Είναι το απλούστερο κυκλοσιλάνιο. Αποτελεί το πυριτιούχο ανάλογο του κυκλοπροπάνιου.
Ισομέρεια
Με βάση το μοριακό τύπο του (Si3H6) έχει ένα (1) ισομερές θέσης, το τρισιλένιο, με ημισυντακτικό τύπο SiH3SiH=SiH2.
«Μητρικό» και «θυγατρικά» τρισιλιράνια
Το τρισιλιράνιο είναι η «μητρική ένωση» για μια σειρά «θυγατρικών» του παραγώγων (ανόργανων και οργανικών ), που μαζί με τη «μητρική ένωση», ονομάζονται συλλήβδην «τρισιλιράνια». Πρόκειται, δηλαδή, για όλες οι παράγωγες ενώσεις που περιέχουν έναν (τουλάχιστον) τρισιλιρανικό δακτύλιο, δηλαδή τριμελή ισοκυκλικό δακτύλιο, τον οποίο σχηματίζουν τρία (3) άτομα πυριτίου.
Ονοματολογία
Η ονομασία «τρισιλιράνιο» παράγεται από την συστηνόμενη από την IUPAC συστηματική ονοματολογία Hantzsch-Widman, παρόλο που η ένωση είναι ισοκυκλική. Πιο συγκεκριμένα, το αρχικό πρόθεμα «τρισιλ(α)» σημαίνει την παρουσία τριών (3) ατόμων πυριτίου στον ισοκυκλικό δακτύλιο. Η συλλαβή «-ιρ-» σημαίνει ότι ο ισοκυκλικός δακτύλιος είναι τριμελής, δηλαδή αποτελείται από τρία (3) συνολικά άτομα. Η συλλαβή «-αν-» σημαίνει την απουσία διπλού δεσμού στον ετεροκυκλικό δακτύλιο και τέλος, η κατάληξη «-ιο» δίνεται επειδή ο ετεροκυκλικός δακτύλιος δεν περιέχει άζωτο.
Η ονομασία «κυκλοτρισιλάνιο» παράγεται από την επίσης συστηματική ονοματολογία των σιλανίων. Η ονομασία αυτή δηλώνει ότι η ένωση περιέχει ένα δακτύλιο («κυκλο-»), ότι περιέχει τρία (3) άτομα («-τρι-»), πυρίτιου («-σιλ(α)-»), ότι είναι κορεσμένη «-αν-» και ότι δεν περιέχει χαρακτηριστική ομάδα με χαρακτηριστική κατάληξη «-ιο».
Χημική συμπεριφορά και παράγωγα
Το τρισιλιράνιο, από τη δομή του, συνδυάζει τις ιδιότητες ένωσης με τριμελή δακτύλιο, με αυτές σιλανίου. Έτσι, ως ένωση με τριμελή δακτύλιο δίνει αντιδράσεις 1,3-κυκλοπροσθήκης με διάνοιξη δακτυλίου. Ακόμη, ως σιλάνιο έχει τις αναγωγικές ιδιότητες ενός υδριδίου, αφού το πυρίτιο έχει μικρότερη ηλεκτραρνητικότητα από τον άνθρακα αλλά και από το υδρογόνο.
Σημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Ανόργανα σιλάνια Κατηγορία:Υδρίδια Κατηγορία:Μητρικές ενώσεις
Si3H6
Ο μοριακός τύπος Si3H6 μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα δύο (2) ισομερή θέσης:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων
Γκριγκόρι Ντομπρίγκιν
Ο Γκριγκόρι Εντουάρντοβιτς Ντομπρίγκιν (Ρωσικά: Григо́рий Эдуардович Добры́гин), είναι Ρώσος ηθοποιός γεννημένος 17 Φεβρουαρίου του 1986 στο Βιλιούτσινσκ της Ρωσίας. Έχει κάνει καριέρα εκτός από τη Ρωσία και στην Αγγλία. Έχει συμπρωταγωνιστήσει με μεγάλα ονόματα, μερικά από αυτά είναι: Τζουντ Λο, Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν, Ρέιτσελ ΜακΆνταμς, Κονσταντίν Χαμπένσκι, Σεργκέι Πουσκεπάλις, Ρόμπιν Ράιτ, Γουίλεμ Νταφόε, Ντάνιελ Μπρουλ, Εκατερίνα Βιλκόβα, Πιότρ Φιόντοροφ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί Κατηγορία:Ρώσοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Pax Romana
Παρ' όλα αυτά καθώς το εσωτερικό της Αυτοκρατορίας έμεινε ουσιαστικά ανέγγιχτο από πολέμους, η Pax Romana ήταν μια περίοδος σχετικής ηρεμίας, στην οποία η Ρώμη δεν υπέστη ούτε μεγάλους εμφύλιους πολέμους, ούτε σοβαρές εισβολές. Κατά την περίοδο αυτή το ρωμαϊκό εμπόριο άνθισε, ανεμπόδιστο από πειρατές ή εχθρικά στρατεύματα.
Η Pax Romana έληξε το 180 μ.Χ. με τον θάνατο του Μάρκου Αυρήλιου ..
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Ιστορία της Αρχαίας Ρώμης
Αρχιτεκτονική ροής δεδομένων
Η αρχιτεκτονική ροής δεδομένων (dataflow architecture) είναι μια αρχιτεκτονική υπολογιστή που έρχεται σε αντίθεση με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική φον Νόιμαν ή αρχιτεκτονική ροής ελέγχου. Οι αρχιτεκτονικές ροής δεδομένων δεν έχουν μετρητή προγράμματος και (τουλάχιστον στη θεωρία) η δυνατότητα εκτέλεσης μιας εντολής καθώς και η ίδια η εκτέλεσή της εξαρτάται μόνο από τη διαθεσιμότητα των παραμέτρων εισόδου της εντολής. Αν και καμία εμπορικά επιτυχημένη αρχιτεκτονική υπολογιστή γενικού σκοπού δεν έχει χρησιμοποιήσει αρχιτεκτονική ροής δεδομένων, η αρχιτεκτονική έχει υλοποιηθεί με επιτυχία σε υλικό ειδικού σκοπού όπως στην ψηφιακή επεξεργασία σήματος, στη δρομολόγηση δικτύων, στην επεξεργασία γραφικών και, πιο πρόσφατα, στην αποθήκευση δεδομένων (data warehousing). Έχει επίσης σχέση με πολλές αρχιτεκτονικές λογισμικού που χρησιμοποιούνται σήμερα, όπως η σχεδίαση των μηχανών των βάσεων δεδομένων και τα πλαίσια προγραμματισμού παράλληλων υπολογισμών.
Οι σύγχρονες (synchronous) αρχιτεκτονικές ροής δεδομένων ρυθμίζονται ώστε να ταιριάζουν με το φόρτο εργασίας που εμφανίζουν οι εφαρμογές δεδομένων πραγματικού χρόνου (real-time data path applications) όπως η προώθηση πακέτων (wire speed packet forwarding). Οι αρχιτεκτονικές ροής δεδομένων που είναι ντετερμινιστικής φύσης επιτρέπουν στον προγραμματιστή να χειρίζεται περίπλοκες εργασίες όπως η εξισορρόπηση φόρτου στον επεξεργαστή (processor load balancing) και ο συγχρονισμός και η πρόσβαση σε κοινούς πόρους.
Οι αρχιτεκτονικές υλικού για ροή δεδομένων ήταν σημαντικό θέμα της έρευνας στην αρχιτεκτονική υπολογιστών κατά τη δεκαετία του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Ο Jack Dennis του MIT υπήρξε πρωτοπόρος του πεδίου της αρχιτεκτονικής στατικής ροής δεδομένων ενώ η Μηχανή Ροής Δεδομένων του Μαντσεστερ (Manchester Dataflow Machine) και η αρχιτεκτονική MIT Tagged Token ήταν σημαντικά εγχειρήματα της δυναμικής ροής δεδομένων.
Οι υπολογιστές στατικής ροής δεδομένων που χρησιμοποιούν στη σχεδίασή τους τις κλασικές διευθύνσεις μνήμης σαν ετικέτες εξάρτησης μεταξύ των δεδομένων ονομάζονται υπολογιστές στατικής ροής δεδομένων. Αυτοί οι υπολογιστές δεν επιτρέπουν σε πολλαπλά στιγμιότυπα της ίδιας ρουτίνας να εκτελούνται ταυτόχρονα γιατί οι απλές ετικέτες δε μπορούν να ξεχωρίσουν μεταξύ αυτών. Οι υπολογιστές δυναμικής ροής δεδομένων χρησιμοποιούν μνήμη διευθύνσεων περιεχομένων (CAM) και χρησιμοποιούν ετικέτες στη μνήμη για να διευκολύνουν τον παραλληλισμό.
Τα προγράμματα φορτώνονται στην CAM ενός υπολογιστή δυναμικής ροής δεδομένων. Όταν όλα τα ορίσματα με ετικέτες μιας εντολής γίνουν διαθέσιμα (από έξοδο προηγούμενων εντολών ή από την είσοδο του χρήστη), η εντολή σημειώνεται σαν έτοιμη για εκτέλεση από μια μονάδα εκτέλεσης (execution unit). Αυτό είναι γνωστό σαν ενεργοποίηση (activating) ή εκπυρσοκρότηση (firing) της εντολής. Όταν μια εντολή τελειώσει από τη μονάδα εκτέλεσης, τα δεδομένα εξόδου της αποθηκεύονται (με την ετικέτα της) στην CAM. Όσες εντολές εξαρτώνται από αυτό το συγκεκριμένο δεδομένα (που αναγνωρίζεται από την ετικέτα του) σημειώνονται στη συνέχεια σαν έτοιμες για εκτέλεση. Με αυτόν τον τρόπο, οι επόμενες εντολές εκτελούνται με τη σωστή σειρά, αποφεύγοντας race conditions. Αυτή η σειρά μπορεί να διαφέρει από την ακολουθιακή σειρά που είχε υπόψη του ο προγραμματιστής, την προγραμματισμένη σειρά.
Η έρευνα, όμως, δε μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει τα εξής προβλήματα που σχετίζονταν με: Οι εντολές και οι εξαρτήσεις δεδομένων τους αποδείχτηκε ότι ήταν πολύ λεπτού κόκκου (fine-grained) για να κυκλοφορούν αποδοτικά σε ένα μεγάλο δίκτυο. Δηλαδή, ο χρόνος που χρειάζονταν οι εντολές και τα αποτελέσματα με τις ετικέτες τους για να ταξιδέψουν διαμέσου ενός μεγάλου δικτύου συνδέσεων ήταν μεγαλύτερος από το χρόνο που χρειαζόταν για τον ίδιο τον υπολογισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική υπολογιστή
Μανούμπα
δεξιά|μικρογραφία|250px|Άποψη από το κέντρο της πόλης
Η Μανούμπα (αραβικά: منوبة) είναι πόλη της Τυνησίας. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της χώρας και, αν και προάστιο της Τύνιδας, από το έτος 2000 είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου Κυβερνείου Μανούμπα. Κατά τη απογραφή του 2004 ο πληθυσμός της αριθμούσε 26.666 κατοίκους.
Το όνομά της είναι αρχαίο και στη γλώσσα των Καρχηδονίων σήμαινε αγροτικό εμπόριο. Η Μανούμπα αποτελούσε παλαιότερα τη θερινή κατοικία των Μπέηδων της Τυνησίας. Συνέπεια αυτού η πόλη σήμερα να διαθέτει πολλά ανάκτορα και μεγάλες επαύλεις των άλλοτε υψηλόβαθμων παραγόντων της χώρας. Το δε Πανεπιστήμιο της Μανούμπα θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα της Τυνησίας.
Εθνική Βουλγαρίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Βουλγαρίας (βουλγαρικά: Национа̀лен отбо̀р по фу̀тбол на Бъ̀лга̀рия) εκπροσωπεί τη Βουλγαρία στις διεθνείς διοργανώσεις ποδοσφαίρου και ελέγχεται από τη Βουλγαρική Ποδοσφαιρική Ένωση (БФС), μέλος της Ένωσης Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών (UEFA).
Μανούμπα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Τυνησίας
Εθνική Βουλγαρίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η έδρα της εθνικής Βουλγαρίας είναι το Εθνικό Στάδιο Βασίλ Λέφσκι, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Σόφια. Η καλύτερη επίδοση που έχει στο Παγκόσμιο Κύπελλο, είναι το 1994 στις Ηνωμένες Πολιτείες, όταν και έφτασε στον ημιτελικό, όπου αποκλείστηκε από την Ιταλία. Στον μικρό τελικό ηττήθηκε καταλαμβάνοντας την 4η θέση. Η δυναμική της τα τελευταία χρόνια έχει εξασθενίσει, καθώς η τελευταία της παρουσία σε τελικές φάσεις διοργανώσεων εθνικών ομάδων, είναι το 2004, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Πορτογαλίας, όπου μάλιστα κατέλαβε την τελευταία θέση.
Ιστορία
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Βουλγαρίας δημιουργήθηκε το 1922. Το 1923 ιδρύθηκε η Βουλγαρική Ποδοσφαιρική Ένωση και το πρώτο ματς της ομάδας πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη στις 21 Μαΐου του 1924, γνωρίζοντας βαριά ήττα από την Αυστρία με 6-0.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1968
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1968, η Βουλγαρία κληρώθηκε στον ίδιο όμιλο με δύο ισχυρές σκανδιναβικές ομάδες, τη Νορβηγία και τη Σουηδία, όπως και την Πορτογαλία του Εουσέμπιο. Στον πρώτο της αγώνα επικράτησε επί της Νορβηγίας με σκορ 4-2. Συνέχισε το νικηφόρο σερί με νίκη 3-0 επί της Σουηδίας. Στο τελευταίο παιχνίδι του ομίλου, η Βουλγαρία κέρδισε και την Πορτογαλία με 1-0, γεγονός που επισφράγισε την πρόκριση της ομάδας στα προημιτελικά. Εκεί αντιμετώπισε την Ιταλία, την οποία νίκησε στον πρώτο αγώνα με 3-2, όμως στον επαναληπτικό ηττήθηκε με 2-0 και αποκλείστηκε, καταλαμβάνοντας την 5η θέση στη διοργάνωση.
Παγκόσμιο Κύπελλο 1986
Η Βουλγαρία πήρε την πρόκριση για το Παγκόσμιο Κύπελλο στο Μεξικό τερματίζοντας δεύτερη στον Δ΄ Όμιλο, πίσω από τη Γαλλία με 11 πόντους, αλλά με χειρότερη διαφορά τερμάτων, μπροστά από τις ομάδες Γιουγκοσλαβία, Ανατολική Γερμανία και Λουξεμβούργο. Αυτή ήταν η πέμπτη εμφάνισή της στο Παγκόσμιο Κύπελλο.
Η Βουλγαρία κληρώθηκε στον Α΄ Όμιλο με την Ιταλία, την Αργεντινή και τη Νότια Κορέα. Στον εναρκτήριο αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου, οι Βούλγαροι παραχώρησαν ισοπαλία 1-1 με την πρωταθλήτρια της προηγούμενης διοργάνωσης Ιταλία. Το επόμενο παιχνίδι με τη Νότια Κορέα έληξε και πάλι ισόπαλο 1-1. Στο τελευταίο παιχνίδι του ομίλου ηττήθηκε με 2-0 από την Αργεντινή. Παρόλο που δεν σημείωσαν νίκη, οι Βούλγαροι προκρίθηκαν στη φάση νοκ-άουτ ως η τρίτη καλύτερη τρίτη ομάδα των ομίλων. Με αυτόν τον τρόπο, η Βουλγαρία και η Ουρουγουάη έγιναν οι πρώτες χώρες που προκρίθηκαν στη φάση νοκ-άουτ χωρίς να κερδίσουν ούτε ένα παιχνίδι στον πρώτο γύρο. Στη φάση των 16, η Βουλγαρία αντιμετώπισε το Μεξικό και έχασε με 2-0.
Παγκόσμιο Κύπελλο 1994
Μία από τις σημαντικότερες ημερομηνίες στην ιστορία του ποδοσφαίρου της Βουλγαρίας είναι η 17η Νοεμβρίου του 1993, όταν ο Εμίλ Κονσταντίνοφ σκόραρε δύο γκολ κερδίζοντας έτσι τη Γαλλία στο Παρίσι, με το δεύτερο γκολ μάλιστα στα τελευταία δευτερόλεπτα του αγώνα, δίνοντας έτσι στη Βουλγαρία την πρόκριση για το Παγκόσμιο Κύπελλο στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1994, και αποκλείοντας τη Γαλλία από τα τελικά της διοργάνωσης. Υπό την τεχνική ηγεσία του Ντίμιταρ Πένεφ, η ομάδα με επικεφαλής τους παίκτες, όπως ο Χρίστο Στόιτσκοφ, Γιορντάν Λέκοφ και ο Κράσιμιρ Μπαλάκοφ αναφέρεται ως η «χρυσή γενιά».
Η Βουλγαρία κληρώθηκε στον ιδιαίτερα δύσκολο Δ΄ Όμιλο με την Αργεντινή, τη Νιγηρία, και την Ελλάδα. Πριν από το 1994, οι Βούλγαροι δεν είχαν κερδίσει αγώνα στις προηγούμενες πέντε εμφανίσεις σε Παγκόσμια Κύπελλα Ποδοσφαίρου. Ο πρώτος αγώνας έληξε με ήττα 3-0 από τη Νιγηρία στο Ντάλας, πυροδοτώντας τότε έντονα αρνητικά εσωτερικά σχόλια για την ομάδα. Παρά το κακό ξεκίνημα, ωστόσο, η ομάδα στον δεύτερο αγώνα κέρδισε με εντελώς αναπάντεχο σκορ 4-0 εναντίον της Ελλάδας, που μετείχε για πρώτη φορά σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, μέσα στο Σικάγο και στον τρίτο αγώνα κατάφερε μια ακόμα πιο σοκαριστική νίκη με 2-0 εναντίον της Αργεντινής στο Ντάλας. Η Βουλγαρία συνέχισε στον επόμενο γύρο, όπου αντιμετώπισε το Μεξικό στο Giants Stadium λίγο έξω από την πόλη της Νέας Υόρκης. Ο αγώνας έληξε 1-1 και εφόσον δεν σημειώθηκαν γκολ στην παράταση, οι ομάδες οδηγήθηκαν στη διαδικασία των πέναλτι. Ο αρχηγός της ομάδας Μπόρισλαβ Μιχάιλοφ έσωσε τα τρία πρώτα πέναλτι στη σειρά, σπάζοντας το ρεκόρ του Παγκοσμίου Κυπέλλου, και έτσι η Βουλγαρία κέρδισε 3-1 στα πέναλτι. Στην προημιτελική φάση και πάλι στην πόλη της Νέας Υόρκης, η Βουλγαρία αντιμετώπισε την τότε παγκόσμια πρωταθλήτρια Γερμανία. Ο Λόταρ Ματέους σκόραρε με πέναλτι. Οι Βούλγαροι, ωστόσο, κατάφεραν να γυρίσουν το παιχνίδι με δύο γκολ των Χρίστο Στόιτσκοφ και Γιορντάν Λέκοφ, δίνοντάς τους τη νίκη με 2-1. Εκατομμύρια Βούλγαροι γιόρτασαν τη νίκη στη βουλγαρική πρωτεύουσα Σόφια και σε άλλες πόλεις της Βουλγαρίας. Έχοντας φτάσει στα ημιτελικά, αυτή ήταν η καλύτερη επίδοση της Βουλγαρίας σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Στον ημιτελικό αγώνα και πάλι στην πόλη της Νέας Υόρκης, έχασαν σκανδαλωδώς (έβαλε το χέρι του και ο διαιτητής) με 2-1 από την Ιταλία. Η Βουλγαρία στη συνέχεια ταξίδεψε σε όλη τη χώρα αλλάζοντας τρεις ζώνες ώρας στο Pasadena Rose Bowl λίγο έξω από το Λος Άντζελες για να παίξει με τη Σουηδία, οι παίκτες της οποίας δεν χρειάστηκε να ταξιδέψουν, καθώς ο ημιτελικός που είχαν παίξει εναντίον της Βραζιλίας διεξήχθη στο Rose Bowl. Η Σουηδία νίκησε εύκολα τη Βουλγαρία με το ευρύ 4-0, έτσι η ομάδα τερμάτισε στην 4η θέση της διοργάνωσης.
Μετά τη λήξη της διοργάνωσης, στον Χρίστο Στόιτσκοφ απονεμήθηκε το Χρυσό Παπούτσι για τον πρώτο σκόρερ, μαζί με τον Ρώσο Ολέγκ Σαλένκο, καθώς αμφότεροι είχαν σκοράρει έξι γκολ στη διοργάνωση. Λίγο αργότερα, τον Δεκέμβριο του 1994, στον Στόιτσκοφ απονεμήθηκε και το τρόπαιο FIFA Ballon D'or, ως ο πρώτος Βούλγαρος στην ιστορία που του απονεμήθηκε το συγκεκριμένο βραβείο. Ο Κράσιμιρ Μπαλάκοφ πλαισιώθηκε στην ομάδα των all-star μαζί με τον Στόιτσκοφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Βουλγαρίας (ποδόσφαιρο)
Νικηφόρος Πριγγελεύς
Ο ιερομόναχος Νικηφόρος Πριγγελεύς ήταν του 17ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Συνέταξε κώδικες και έγραψε δικά του κείμενα και επιστολές. Κατατάσσεται στους συγγραφείς της εποχής της Τουρκοκρατίας. Έζησε γύρω στο 1650 και ενώ είχε πάει στα Ιωάννινα επέστρεψε στην Αθήνα. Πότε αναχώρησε για τα Ιωάννινα και με ποιον σκοπό, δεν είναι γνωστό. Το όνομά του συναντάται με διαφορετικές γραφές, άλλοτε Πριγγελεύς, Πριγγελέος ή Πριγγιλέος, ίσως επειδή ήθελε να δώσει στο όνομά του έναν πιο ελληνικό τύπο. Θεωρείται ότι το οικογενειακό του όνομα παλαιότερα ήταν Πριγγιούλας, το οποίο στην Αθήνα προφερόταν Πρίντζουλας ή Πριντζούλας. Υπάρχει μια υπογραφή κάποιου μάρτυρα Μιχάλη Πρίντζουλα στα αθηναϊκά πρακτικά που φυλάγονται στα αρχεία της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας με αύξοντα αριθμό 1850. Πιθανόν αυτός να είναι ο Μιχαήλ Πριγγιούλας σε μια άλλη πράξη του 1593 με αύξοντα αριθμό 1826.
Έργα του
Έγραψε τον κώδικα που φυλάγεται στην Βοδληιανή βιβλιοθήκη της Οξωνίας Cod. Miscell. με αύξοντα αριθμό 256. Ο κώδικας περιέχει την συγγραφή του θεοδώρητου στα άπορα της αγίας Γραφής. Έγραψε επίσης τους κώδικες που φυλάγονται στην μονή Ιβήρων στο Άγιο Όρος με αύξοντες αριθμούς 404-406. Οι κώδικες αυτοί περιέχουν την ελληνική μετάφραση της συγγραφής κατά εθνικών του Θωμά του Ακοινάτου. Ανήκε δε στον Πριγγελέα και ο κώδικας Cod. Nan. XCI του ενδεκάτου ή δωδεκάτου αιώνα που περιείχε Γνώμες βιωφελείς πατέρων, Εκλογές εκ των θείων βιβλίων και τα Κεφάλαια Μαξίμου του Ομολογητού.
Ο Πριγγελέας ήταν και συγγραφέας δικών του κειμένων. Αυτόγραφα έργα του είναι ο κώδικας που φυλάγεται στην μονή Κουτλουμουσίου στο Άγιο Όρος με αύξοντα αριθμό 239. Ο κώδικας περιέχει την μετάφραση του Διοσκουρίδου στην καθομιλουμένη ελληνική γλώσσα. Άλλο αυτόγραφο έργο του είναι ο Λόγος του κατά του λατινόφρωνα Νεοφύτου του Ραδινού που περιέχεται στο χειρόγραφο Β27 της Ευαγγελικής σχολής Σμύρνης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι
Δρούσος Ιούλιος Καίσαρας
Ο Δρούσος Ιούλιος Καίσαρας ή Δρούσος ο Νεότερος, λατιν.: Drusus Julius Caesar / Drusus Junior (14 π.Χ. - 14 Σεπτεμβρίου 23 μ.Χ.) από την Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία ήταν ο μόνος γιος και διάδοχος τού Τιβερίου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ρώμη και ανήκε σε έναν εξέχοντα κλάδο τού γένους των Κλαυδίων· ήταν γιος τού Τιβερίου και της πρώτης συζύγου του Βιψανίας Αγριππίνας. Το όνομά του όταν γεννήθηκε, ήταν Νέρων Κλαύδιος Δρούσος, ομώνυμος τού θείου του Νέρωνα Κλαυδίου Δρούσου τού πρεσβυτέρου (αδελφού τού Τιβέριου), γι' αυτό ο ίδιος καλείται Δρούσος ο νεότερος. Το έτος 4 μ.Χ. πρόσθεσε το όνομα Ιούλιος Καίσαρας, όταν ο πατέρας του υιοθετήθηκε από τον Οκταβιανό Αύγουστο, ο οποίος ήταν υιοθετημένος από τον Ιούλιο Καίσαρα. Έτσι το όνομά του έγινε Δρούσος Ιούλιος Καίσαρας.
Εισήλθε στην πολιτική με το αξίωμα τού ταμία (quaestor) το 10 μ.Χ.. Η πολιτική του σταδιοδρομία αντανακλούσε αυτή τού εξαδέλφου του Γερμανικού (γιού τού Δρούσου τού πρεσβύτερου): ανέλαβε όλα τα αξιώματά του στην ίδια ηλικία με αυτόν. Ακολουθώντας το πρότυπο τού Αυγούστου, επρόκειτο να κυβερνήσουν μαζί. Ήταν και οι δύο λαοφιλείς και πολλές αφιερώσεις έχουν βρεθεί προς τιμήν τους σε όλη την Ιταλία. Ο Δίων Κάσσιος στο έργο του Ρωμαϊκή Ιστορία τους αποκαλεί Κάστορα και Πολυδεύκη, τα ονόματα των Διοσκούρων.
Απεβίωσε αιφνίδια το 23 μ.Χ., από φυσικά αίτια όπως φαίνεται. Ωστόσο οι αρχαίοι ιστορικοί όπως ο Τάκιτος και ο Σουητώνιος, αναφέρουν πως απεβίωσε ένεκα μίας φιλονικίας με τον Σηιανό έπαρχο τού Πραιτωρίου στη Ρώμη: ισχυρίζονται, ότι ο Σηιανός είχε αποπλανήσει τη σύζυγο τού Δρούσου, τη Λιβίλλα και με τη βοήθεια ενός ιατρού δηλητηρίασε τον Δρούσο. Παρά τις φήμες ο Τιβέριος δεν υποψιάστηκε τον Σηιανό και οι δύο έμειναν φίλοι, ώσπου το 31 μ.Χ. ο Σηιανός εξέπεσε της εύνοιας τού Τιβερίου. Ο Τιβέριος είχε υιοθετήσει τον ανιψιό του Γερμανικό, όμως αυτός απεβίωσε το 19 μ.Χ., έτσι το 37 μ.Χ. που απεβίωσε ο Τιβέριος, τον διαδέχθηκε ο γιος τού Γερμανικού, ο Γάιος Καλιγούλας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Λιβίλλα, κόρη τού Νέρωνα Κλαύδιου Δρούσου και της Αντωνίας της Νεότερης και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Ρωμανός ο Μελωδός
Ο Άγιος Ρωμανός ο Μελωδός ή ο Υμνογράφος (Αρχαία Ελληνικά Ῥωμανὸς ὁ Μελωδός, λατινικά Romanus, αγγλικά Roman) (Έμεσα ή Δαμασκός, περ. 490 – Κωνσταντινούπολη, περ. 556) ήταν ένας από τους μεγαλύτερους υμνογράφους της Ελληνικής γλώσσας, ονομαζόμενος και «ο Πίνδαρος της ρυθμικής ποίησης». . Άνθισε κατά τον 6ο αιώνα, ο οποίος θεωρείται ο «Χρυσός Αιώνας» της Βυζαντινής υμνογραφίας.
Ζωή
Η κύρια πηγή για τις πληροφορίες για τη ζωή του Ρωμανού προέρχονται από το Μηναία. Πέρα από αυτά το όνομά του αναφέρεται μόνο από δύο άλλες αρχαίες πηγές. Η μία είναι ο ποιητής του 8ου αιώνα Άγιος Γερμανός, και η άλλη η Σούδα, όπου αποκαλείται «Ρωμανός ο μελωδός». Από αυτές τις λίγες πληροφορίες μαθαίνουμε ότι γεννήθηκε από εβραϊκή οικογένεια είτε στην Χομς είτε στη Δαμασκό, στη Συρία. Βαπτίστηκε ως νέο παιδί (αν και αν οι γονείς του επίσης προσηλυτίστηκαν δεν είναι γνωστό). Έχοντας μετακομίσει στη Βηρυτό, χειροτονήθηκε διάκονος στην Εκκλησία της Αναστάσεως εκεί.
Αν οι μελετητές που πιστεύουν ότι έζησε κατά τα χρόνια του Αναστασίου Α΄ είναι σωστοί, μπορεί να συνέχιζε να γράφει κατά τη βασιλεία του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄, που ήταν κι αυτός υμνογράφος, ενώ έτσι θα ήταν και σύγχρονος δύο ακόμα διάσημων Βυζαντινών υμνογράφων, του Αναστασίου και του Κυριάκου.
Παράδοση
Σύμφωνα με την Ορθόδοξη παράδοση, ο Ρωμανός δεν θεωρούταν στην αρχή ούτε ταλαντούχος Αναγνώστης ούτε ψάλτης. Ήταν όμως αγαπητός από τον Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης για τη μεγάλη του ταπεινότητα. Κάποτε, γύρω στο έτος 518, ενώ υπηρετούσε στην Εκκλησία της Παναγίας στις Βλαχέρνες, κατά τη διάρκεια της ολονυκτίας των Χριστουγέννων, ήταν να διαβάσει τους στίχους του καθίσματος από το Ψαλτήρι. Το διάβασε τόσο άσχημα, που αναγκάστηκε να πάρει τη θέση του άλλος Αναγνώστης. Κάποιοι κατώτεροι κληρικοί γελοιοποίησαν τον Ρωμανό για το γεγονός, και έχοντας ταπεινωθεί έκατσε σε ένα από τα σκαλοπάτια του χοροστασίου. Καταβεβλημένος από την ανησυχία και τη λύπη, σύντομα αποκοιμήθηκε. Στον ύπνο του εμφανίστηκε η Θεοτόκος με μια περγαμηνή στο χέρι της. Τον πρόσταξε να φάει την περγαμηνή, και μόλις το έκανε, ξύπνησε. Έλαβε αμέσως την ευλογία από τον Πατριάρχη, ανέβηκε στον άμβωνα, και έψαλε αυθόρμητα χωρίς προετοιμασία το διάσημό του Κοντάκιο της Γέννησης «Η Παρθένος σήμερον τον Υπερούσιον τίκτει». Ο αυτοκράτορας, ο πατριάρχης, οι ιερείς και το ποίμνιο εξεπλάγησαν από την βαθιά θεολογία του ύμνου και την καθαρή και μελωδική φωνή του Ρωμανού καθώς το έψαλε. Σύμφωνα πάντα με την παράδοση, ήταν το πρώτο κοντάκιο που ψάλθηκε ποτέ. Η λέξη κοντάκιον αναφέρεται στην ξύλινη βάση στην οποία τυλίγεται ο πάπυρος, όπου και σημασία της εντολής της Θεοτόκου να καταπιεί την περγαμηνή, υποδηλώνοντας ότι οι συνθέσεις του θα ήταν από θεία έμπνευση. Η σκηνή της πρώτης αυτής εκτέλεσης του Ρωμανού απεικονίζεται συχνά στο κάτω μέρος των εικόνων της Αγίας Σκέπης
Έργα
305px|thumb|Ο Ρωμανός και η Παρθένος, μικρογραφία από το Μηνολόγιο του Βασιλείου Β΄ Ο Ρωμανός έγραψε σε Αττικίζουσα λόγια κοινή— δηλαδή λαϊκό αλλά ανυψωμένο ύφος— και πολλοί Σημιτιστές υποστηρίζουν ότι είχε εβραϊκή καταγωγή. Οι νοητικές απεικονίσεις, οι έντονες μεταφορές και παραβολές, τολμηρές συγκρίσεις, αντιθέσεις, εισαγωγή επιτυχημένων ρητών, και έντονη δραματοποίηση, είναι χαρακτηριστικά του έργου του.
Λέγεται ότι συνέγραψε πάνω από 1.000 ύμνους, ή αλλιώς κοντάκια, για τον εορτασμό διαφόρων γιορτών του εκκλησιαστικού έτους, τους βίους των αγίων και άλλα ιερά θέματα, από τα οποία σώζονται 60 με 80. Σήμερα, κατά τον όρθρο ψέλνεται μόνο η πρώτη στροφή από κάθε κοντάκιο, ενώ τα κοντάκια έχουν αντικατασταθεί από τους κανόνες. Ένα πλήρες κοντάκιο ήταν μια ποιητική λειτουργία που αποτελούνταν από 18 με 30 τροπάρια ή αλλιώς οίκους, ο καθένας με ένα ρεφρέν, και που ένωνε ένα ακρόστοιχο. Όταν ψελνόταν στην αρχική του μελωδία λεγόταν ιδιόμελον. Αρχικά, τα έργα του Αγίου Ρωμανού ήταν απλά γνωστά ως ψαλμοί, ωδές, ή ποιήματα. Ήταν μόνο από τον 9ο αιώνα και μετά που άρχισε να χρησιμοποιείται ο όρος κοντάκιο.
Μεταξύ των πιο γνωστών το έργα είναι τα κοντάκια για:
Ο Ύμνος για την Γέννηση εξακολουθεί να θεωρείται το αριστούργημά του, και μέχρι τον 12ο αιώνα ψελνόταν κάθε χρόνο στην αυτοκρατορική γιορτή για τα Χριστούγεννα από κοινή χορωδία της Αγίας Σοφίας και των Αγίων Αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη. Το μεγαλύτερο μέρος του ποιήματος έχει τη μορφή διαλόγου μεταξύ της Παναγίας και των Μάγων, η επίσκεψη των οποίων στο νεογέννητο Χριστό εορταζόταν στο Βυζαντινό τυπικό στις 25 Δεκεμβρίου αντί στις 6 Ιανουαρίου, όπου η Δυτική Εκκλησία γιορτάζει την Προσκύνηση των Μάγων.
Από τα άλλα κοντάκιά του ένα από τα πιο γνωστά είναι ο ύμνος, «Ψυχή μου, ψυχή μου, ἀνάστα, τί καθεύδεις..», ο οποίος ψέλνεται ως μέρος της λειτουργίας του Μεγάλου Κανόνος του Αγίου Ανδρέα την πέμπτη Πέμπτη της Σαρακοστής.
Ο Ρωμανός είναι ένα από τα πολλά πρόσωπα στα οποία έχει αποδοθεί η σύνθεση του Ακάθιστου Ύμνου.
Ο Κρουμπάχερ εξέδωσε στο Μόναχο πολλούς προηγούμενα μη εκδομένους ύμνους του Ρωμανού και άλλων υμνογράφων, από χειρόγραφα που ανακαλύφθηκαν στην βιβλιοθήκη του Μοναστηριού του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στην Πάτμος. Στην Βιβλιοθήκη της Μόσχας υπάρχει ένα ελληνικό χειρόγραφο που περιέχει κοντάκια και οίκους για όλο το χρόνο, αλλά δεν περιέχει κάποια σύνθεση του Ρωμανού.
Ο Καθηγητής λέει για το έργο του:
"«Στο ποιητικό ταλέντο, σπίθα της έμπνευσης, βάθος του συναισθήματος, και ανύψωση της γλώσσας, υπερέχει μακράν όλες τις άλλες μελωδίας. Η ιστορία της λογοτεχνίας του μέλλοντος ίσως ανακηρύξει το Ρωμανό τον μεγαλύτερο εκκλησιαστικό ποιητή όλων των εποχών.»"
Εικονογραφική αναπαράσταση
Στην Ανατολική Εκκλησία ο Άγιος Ρωμανός είναι ο προστάτης άγιος των εκκλησιαστικών ψαλμωδών.
Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 1 Οκτωβρίου, μαζί με αυτήν του Αποστόλου Ανανία και της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου εν Βλαχερνώ.
Καὶ πρὶν μὲν ὕμνει Ῥωμανὸς Θεὸν Λόγον, Ὑμνεῖ δὲ καὶ νῦν, ἀλλὰ σὺν τοῖς Ἀγγέλοις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί συνθέτες Κατηγορία:Βυζαντινοί υμνογράφοι Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Αντονίν Πανένκα
Ο Αντονίν Πανένκα (τσέχικα:Antonín Panenka, γεννήθηκε 2 Δεκεμβρίου 1948) είναι Τσέχος πρώην ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος και αναδείχθηκε σε ένα από τους κορυφαίους παίκτες της χώρας του όλων των εποχών. Ιστορικό για την τεχνική του έμεινε το τελευταίο πέναλτι, το οποίο εκτέλεσε επιτυχημένα στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1976 απέναντι στον Γερμανό τερματοφύλακα Σεπ Μάιερ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πανένκα αγωνίστηκε στην Μποέμιανς 1905 στο μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του, από τα εφηβικά του χρόνια το 1959 ως το 1981. Μόνο στο τέλος της καριέρας του αγωνίστηκε στη δύση, σε ομάδες της Αυστρίας.
Έγινε διεθνής με την Τσεχοσλοβακία το 1973 κι αγωνίστηκε σε 59 αγώνες ως το 1982, σκοράροντας 17 φορές.
Από το 1981 ως το 1985 αγωνίστηκε στη Ραπίντ Βιέννης, με την οποία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα και τρεις φορές το Κύπελλο Αυστρίας. Επίσης, έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1985, όπου η Ραπίντ ηττήθηκε με 3-1 από την Έβερτον.
Τέλειωσε την επαγγελματική καριέρα του στην Σεντ Πόλτεν, όπου αγωνίστηκε για δύο σεζόν ως τα 37 του χρόνια. Όμως, ως γνήσιος λάτρης του ποδοσφαίρου συνέχισε να αγωνίζεται σε ερασιτεχνικά σωματεία ως το 1993 στα 45 του χρόνια.
Σήμερα είναι πρόεδρος της Μποέμιανς, της ομάδας που τον ανέδειξε.
Το ιστορικό πέναλτι
Διακρινόταν για την ακρίβεια της πάσας του και για την καλή εκτέλεση φάουλ, πέναλτι και κόρνερ. Όμως, η ενέργειά του για την οποία έμεινε στην ποδοσφαιρική ιστορία συνέβη στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1976 στο Βελιγράδι με αντίπαλο τη Δυτική Γερμανία, χαρίζοντας το μοναδικό διεθνή τίτλο στη χώρα του.
Έπειτα από ένα ισόπαλο 2-2 ο αγώνας οδηγήθηκε στην παράταση και στα πέναλτι. Μετά το τέταρτο πέναλτι το σκορ ήταν 4-3 υπέρ της Τσεχοσλοβακίας, αφού είχε αστοχήσει ο Ούλι Χένες. Ήταν η σειρά του Πανένκα να χτυπήσει το πέμπτο και αποφασιστικό για την τύχη του ματς χτύπημα. Με εκπληκτική ψυχραιμία και μαστοριά ξεγέλασε τον Σεπ Μάιερ, αναγκάζοντάς τον να πέσει λίγο πριν σουτάρει κι έπειτα σκάβοντας την μπάλα την πέρασε πάνω από το σώμα του. Η ανεπανάληπτη αυτή εκτέλεση, που συνδυάζει ψυχραιμία και τεχνική, έγινε διάσημη κι έμεινε στην ποδοσφαιρική ιστορία ως χτύπημα «Πανένκα». Είναι ίσως η μοναδική περίπτωση που σκοράρισμα από το σημείο του πέναλτι αναφέρεται μεταξύ των καλύτερων γκολ στην ιστορία του ποδοσφαίρου.
Εκτός από την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού τίτλου το 1976, ο Πανένκα βοήθησε την Τσεχοσλοβακία να κατακτήσει την τρίτη θέση στην επόμενη διοργάνωση στην Ιταλία το 1980 και να προκριθεί στην τελική φάση του Παγκόσμιου Κυπέλλου της Ισπανίας το 1982, όπου σκόραρε δύο φορές αλλά η ομάδα δεν πέρασε τον πρώτο γύρο.
Μάχη του Χέιστινγκς
Η μάχη του Χέιστινγκς (Αγγλικά: Battle of Hastings) έλαβε χώρα στις 14 Οκτωβρίου του 1066 ανάμεσα στον Νορμανδικό-Γαλλικό στρατό υπό τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή και τον Αγγλικό στρατό υπό τον Αγγλοσαξονα  βασιλιά Χάρολντ Β΄ για τον έλεγχο της Αγγλίας κατά την Νορμανδική εισβολή. Υπήρξε μάχη περίπου ισάριθμων αντιπάλων και κρίθηκε από την πρότερη εισβολή των Βίκινγκ στην Αγγλία, την μέτρια απόδοση των Αγγλοσαξόνων και τον θάνατο του Χάρολντ Γκόντουϊν κατά τη διάρκειά της που τερμάτισε κάθε οργανωμένη αντίσταση των Άγγλων. Η μάχη πραγματοποιήθηκε βορειοδυτικά της κωμόπολης του Χέιστινγκς και έληξε και αποφασιστική Νορμανδική νίκη.
Η Αγγλία ως τον 11ο αιώνα
Ελάχιστα είναι γνωστά για τα Βρετανικά νησιά πριν από την Κελτική κατάκτησή τους, περίπου το 500 π.Χ.. Είναι πάντως γνωστό ότι υπήρξαν πηγή κασσιτέρου (και όχι μόνο) κατά την εποχή του Χαλκού. Υπήρχε οργανωμένο εμπορικό δίκτυο, μέσω Μάγχης, γαλλικών (σήμερα) ποταμών και εδαφών, Δούναβη, Εύξεινου Πόντου και Ελλήσποντου, μεταξύ των νησιών αυτών και του Μινωικού (αρχικά) και Μυκηναϊκού Κόσμου αργότερα και από εκεί προς την Αίγυπτο και τις άλλες πολιτισμένες (τότε) περιοχές. Ήταν στρατηγικό μέταλλο της εποχής, αφού η ανάμειξή του με χαλκό δίνει τον ορείχαλκο που είναι κατάλληλος για εργαλεία και ιδίως όπλα (της εποχής). Προϊόντα και κυρίως τεχνουργήματα της Ανατολής προωθούνταν από τον αντίστροφο δρόμο προς τα Βρετανικά νησιά, όπου και χρησιμοποιούνταν από τη ντόπια αριστοκρατία. Η Ανατολική Μεσόγειος και η ευρύτερη περιοχή διέθετε επαρκή κοιτάσματα χαλκού, αλλά ελάχιστα κασσιτέρου. Μόνο εικασίες γίνονται όμως για τους λαούς που κατοικούσαν τότε τα Βρετανικά νησιά.
Οι Κέλτες εισέβαλαν γύρω στο 500 π.Χ. στα Βρετανικά νησιά, επιβάλλοντας τη γλώσσα και τον πολιτισμό τους. Η άφιξή τους ενίσχυσε το εμπόριο, αν και πλέον στρατηγικό μέταλλο της εποχής έγινε στο μεταξύ ο σίδηρος. Ο κασσίτερος πάντως συνέχισε να έχει εμπορική αξία. Η ίδρυση της Μασσαλίας, ενδιάμεσα, πρόσφερε κι έναν εναλλακτικό εμπορικό δρόμο: Βρετανία - Μάγχη - Γάλλία - Μασσαλία - Ελλάδα (θαλασσίως).
Οι Ρωμαίοι επέβαλαν τελικά την Pax Romana μόνο στην Αγγλία και την Ουαλία το 43. Σκωτία και Ιρλανδία έμειναν εκτός ρωμαϊκής κατάκτησης. Πάντως η ανάμειξη του Βρετανοκελτικού με τον ελληνορωμαϊκό πολιτισμό έδωσε ένα ιδιόμορφο πολιτιστικό κράμα, το Ρωμαιοβρετανικό Πολιτισμό.
Η παρακμή και τελικά κατάρρευση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον 5ο αιώνα είχε σαν αποτέλεσμα τη σταδιακή απόσυρση των ρωμαϊκών λεγεώνων από το νησί, δημιουργώντας ένα κενό εξουσίας που δεν μπόρεσαν να το αναπληρώσουν ούτε οι εκρωμαϊσμένοι, ούτε οι ελεύθεροι Κέλτες, που επιπλέον συγκρούστηκαν μεταξύ τους. Γερμανικά φύλα από την Αγγλία (σημερινή Δανία) και τη Σαξωνία μετανάστευσαν και σταδιακά πήραν τον έλεγχο της σημερινής Αγγλίας. Τα κελτικά κέντρα στην Ουαλία, στη Σκωτία και την Ιρλανδία συνέχισαν να αντιστέκονται στους νέους αποίκους - κατακτητές.
Ακολούθησε η περίοδος του εκχριστιανισμού των Αγγλοσαξόνων και οι επιδρομές των Βίκινγκς που τελικά αποκρούστηκαν από την κυρίως Αγγλία. Δημιούργησαν απέναντι όμως το γαλλόφωνο Δουκάτο της Νορμανδίας.
Η Αγγλία του 11ου αιώνα
Το 1066 ο Αγγλοσάξονας βασιλιάς Εδουάρδος ο Ομολογητής πέθανε και τον διαδέχθηκε ο Χάρολντ Β' της Αγγλίας. Το θρόνο όμως διεκδικούσαν ο δούκας της Νορμανδίας, Γουλιέλμος και ο βασιλιάς της Νορβηγίας Χάραλντ Σίγκουρντσον. Ο Χάρολντ περίμενε την εισβολή των Νορμανδών στο νότο. Όμως ο Χάραλντ είχε κάνει απόβαση στην βόρεια Αγγλία και είχε ήδη νικήσει στη μάχη του Φούλφορντ. Με τον Χάραλντ είχε συμμαχήσει και ο αδερφός του Χάρολντ, ο Τόστιγκ. Έτσι, ο Χάρολντ αναγκάστηκε να βαδίσει μαζί με το στρατό του 180 μίλια μέσα σε τέσσερις μόνο μέρες. Στη μάχη του Στάμφορντ Μπριτζ οι Αγγλοσάξωνες αιφνιδίασαν και κατάφεραν να κατατροπώσουν τους Νορβηγούς. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν ο Χάραλντ και ο Τόστιγκ. Σε λιγότερο από δυο εβδομάδες, όμως, ο Γουλιέλμος είχε ήδη αποβιβαστεί στη νότια Αγγλία με πολύ στρατό και με τις ευλογίες του πάπα. Ο Χάρολντ έφτασε όσο πιο γρήγορα μπορούσε με τον εξαντλημένο στρατό του και στις 13 Οκτωβρίου οι δυο στρατοί συναντήθηκαν στο Χέιστινγκς.
Η μάχη
300px|thumb|Αναπαράσταση της μάχης του Χέιστινγκς Στις 13 Οκτωβρίου 1066, ο στρατός του Χάρολντ παρατάχθηκε στα υψώματα του Σένλακ, σχηματίζοντας μία πυκνή φάλαγγα από μαχητές οπλισμένους με πολεμικά τσεκούρια, ακόντια και λόγχες. Οι Αγγλοσάξονες πολεμούσαν πάντα πεζοί, σε αντίθεση με τους Νορμανδούς ιππότες οι οποίοι πολεμούσαν έφιπποι, μαζί με τη δύναμη πεζικού τους. Την ίδια ημέρα παρουσιάστηκε στον Χάρολντ αγγελιοφόρος του Γουλιέλμου για να του διαβιβάσει την πρόταση για παραίτηση από τον θρόνο, με αντάλλαγμα τα εδάφη βόρεια του Χάμπερ και την αδελφή του Γουλιέλμου, Αδέλα, ως σύζυγο. Η απόρριψη της πρότασης οδήγησε στις τελευταίες ετοιμασίες για την μάχη, η οποία ξεκίνησε την επομένη.
Η μάχη συνεχίστηκε ως το απόγευμα όταν ο Νορμανδός δούκας διέταξε μία παραπλανητική οπισθοχώρηση, με τους άντρες του Χάρολντ να αφήνουν το λόφο τον οποίο είχαν ως βάση για να τους καταδιώξουν, αλλά αποκόπηκαν και πάλι, χάνοντας μεγάλο αριθμό πολεμιστών. Ο Γουλιέλμος σταμάτησε την οπισθοχώρηση και επιτέθηκε κατά των μειωμένων δυνάμεων των Άγγλων, οι οποίοι ήταν συγκεντρωμένοι γύρω από τον Χάρολντ, διατάζοντας τους τοξότες του να βάλουν κατά του βασιλιά. Ένα βέλος πέτυχε τον Χάρολντ στο μάτι, σκοτώνοντας τον ακαριαία, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των ηγετών του Αγγλοσαξονικού στρατεύματος είχε ήδη χάσει τη ζωή του. Πριν το τέλος της ημέρας, οι Νορμανδοί κυρίευσαν τη χρυσή σημαία του βασιλιά και κατέλαβαν την κορυφογραμμή του Σένλακ.
Συνέπειες
Ο θάνατος μεγάλου αριθμού Άγγλων ευγενών δεν επέτρεψε την ανασυγκρότηση των δυνάμεων του Χάρολντ και κατέστησε τη νίκη του Γουλιέλμου αποφασιστική. Τα Χριστούγεννα του 1066, ο Γουλιέλμος στέφθηκε βασιλιάς της Αγγλίας στο Λονδίνο και παρ' όλο που αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει ορισμένες εξεγέρσεις στη βόρεια και ανατολική Αγγλία, μία και μόνο μάχη του είχε δώσει την κυριαρχία της χώρας.
Η Νορμανδική κατάκτηση υπήρξε πλήρης. Οι Αγγλοσάξονες ευγενείς έχασαν με τον καιρό τις γαίες τους, ενώ παράλληλα ένας μεγάλος αριθμός Νορμανδών και Ανδεγαυών εγκαταστάθηκαν στην Αγγλία. Οι Νορμανδοί ανέγειραν κάστρα για να εξασφαλίσουν την υποταγή του περίοικων, ενώ ο Γουλιέλμος δεν έδωσε στους ιππότες του μεγάλα φέουδα σε κοντινές περιοχές για να μην επαναληφθεί αυτό που γινόταν στη Γαλλία, με τους υποτελείς να γίνονται ισχυρότεροι του βασιλιά, ένα μέτρο τεράστιας σημασίας για την εξέλιξη της Αγγλίας.
Η οικογένεια του Χάρολντ βρήκε καταφύγιο στην Ιρλανδία, τη στιγμή που μεγάλος αριθμός Άγγλων ιπποτών κατατάχθηκαν ως μισθοφόροι στον Βυζαντινό στρατό.
Μία από τις χαρακτηριστικότερες συνέπειες της μάχης ήταν η επιβολή της γλώσσας των Αγγλο-Νορμανδικών ως γλώσσας των υψηλότερων τάξεων, αντικαθιστώντας τα παλιότερα Αγγλικά. Μεγάλος αριθμός γαλλικών λέξεων εισήχθηκε στο λεξιλόγιο της χώρας, όπως και μεγάλος αριθμός νορμανδικών ονομάτων τα οποία θα χρησιμοποιούνταν από εκεί και έπειτα.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό αποτέλεσμα της μάχης ήταν η υποβάθμιση και εκμηδένιση της δουλείας, παρ' όλο του ότι δεν κρίθηκε παράνομη. Η δουλεία στην Αγγλία εξαλείφθηκε τον 12ο αιώνα.
Πηγές
Χειστινγκς Κατηγορία:Ιστορία της Αγγλίας Κατηγορία:Μεσαιωνική Αγγλία Κατηγορία:Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας
Ανδρέας Ανδριανόπουλος
Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος (γενν. 1946) είναι Έλληνας πολιτικός και πανεπιστημιακός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1946 στον Πειραιά και είναι γιος του Γιάννη Ανδριανόπουλου, ενός εκ των πέντε ιδρυτών του Ολυμπιακού. Θείος του ήταν ο πρώην δήμαρχος Πειραιά και βουλευτής Γιώργος Ανδριανόπουλος. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα και Συγκριτική Πολιτειολογία, Ανάπτυξη και Διεθνείς Σχέσεις στα Πανεπιστήμια Κεντ και Κέμπριτζ της Αγγλίας και Όσλο της Νορβηγίας. Είναι διπλωματούχος του ειδικού τμήματος Ηγεσίας και Διοίκησης της Σχολής Κέννεντυ του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ ενώ είναι και κάτοχος δύο επίτιμων διδακτορικών διπλωμάτων.
Πολιτική σταδιοδρομία
Η πολιτική του καριέρα ξεκίνησε αμέσως μετά τη μεταπολίτευση με τη Νέα Δημοκρατία όπου έμεινε για πολλά χρόνια. Έχει διατελέσει αρκετές φορές υπουργός και υφυπουργός σε κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας: και έχει εκλεγεί επτά φορές βουλευτής Πειραιώς, ενώ το 1986 εξελέγη Δήμαρχος Πειραιά, θέση στην οποία παρέμεινε ως το 1989. Ο Ανδριανόπουλος είχε πρωτοστατήσει στην κινητοποίηση για τη δημιουργία ιδιωτικών ραδιοφωνικών σταθμών στην Ελλάδα.
Το 1994 αποχώρησε από τη Νέα Δημοκρατία, λόγω πολιτικών διαφωνιών με τον τότε αρχηγό Μιλτιάδη Έβερτ, ο οποίος δήλωνε πως «Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι νεοφιλελεύθερο κόμμα». Στη συνέχεια δεν ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική, απλά δημοσίευε άρθρα σε ελληνικά και ξένα έντυπα και συμμετείχε σε τηλεοπτικές συζητήσεις, ενώ παρουσίασε και δύο δικές του εκπομπές.