cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βιλφρέδος Α΄ της Βαρκελώνης
Εξασθένιση της εξουσίας των Φράγκων
Ο Εύδης Α΄ έστρεψε την προσοχή του ευγενείς που υποστήριζαν τον Κάρολο τον Απλό και δεν ασχολήθηκε μαζί τους. Ο Έσκλουα ένας πρεσβύτερος εκμεταλλεύτηκε την απουσία του Τεοτάρντο, αρχιεπισκόπου του Ναρμπόν και ανακυρήχτηκε επίσκοπος της Ουρζέλ, έστειλε εξορία τον επίσκοπο Ινγκομπέρτο με τη σύμφωνη γνώμη των Μποσσωνιδών και του Ραυμόνδου Α΄ κόμη του Παλιάρς-Ριβαγόρθα. Ο Έσκλουα εκμεταλλεύτηκε τη θέση του για να ανακυρηχτεί μητροπολίτης στην Ταρρακωνησία που διαχωρίστηκε από την αρχιεπισκοπή της Ναρμπόν, στη συνέχεια καθαίρεσε τον Σέρβους από την επισκοπή της Ζιρόνας. Ο Σέρβους που τον είχε στέψει ο Τεοτάρντο αλλά τον είχαν απορρίψει ο Βιλφρέδος Α΄ και τα αδέλφια του κατέφυγε στο μοναστήρι του Μπανιόλες και ο Έσκλουα με τη βοήθεια των επισκόπων της Βαρκελώνης και του Μπικ έστεψε νέο επίσκοπο της Ζιρόνας τον Ερμεμίρο. Ο Έσκλουα δημιούργησε ξανά τις επισκοπές του Παλιάρς και του Εμπόριου για να ευχαριστήσει τους Μποσσωνίδες για την υποστήριξη τους. Ο Βιλφρέδος Α΄ αν και δέχτηκε την ανατροπή του Ινγκομπέρτο λόγω των κακών σχέσεων που είχε μαζί του δεν μπορούσε να ανεχθεί περισσότερο τις μεγάλες φιλοδοξίες του Έσκλουα στην εκκλησία χάρη στη φιλία που είχε με τον Τεοτάρντο. Η δημιουργία ανεξάρτητων επισκοπών ήταν μια μέθοδος που δεν συμπαθούσε ο Βιλφρέδος και έδειξε αποφασισμένος να μην του επιτρέψει να συνεχίσει, δεν φαίνεται ωστόσο να προχώρησε σε μέτρα εναντίον του.
Θάνατος σε μάχη
Οι Μουσουλμάνοι ανησυχούσαν έντονα για την εξάπλωση των χριστιανικών κομητειών στον βορά, ο Βιλφέδος έκτισε πολλά κάστρα στην Οζόνα νότια του ποταμού Λιοβρεγάτ αλλά τα όρια της κομητείας του είχαν επεκταθεί σημαντικά. Ο Μουσουλμάνος κυβερνήτης Ισμαήλ οχύρωσε τη Λιέιδα, ο Βιλφρέδος ο Δασύτριχος επιτέθηκε αλλά ο στρατός του γνώρισε τη συντριβή. Ο διάδοχος του Ισμαήλ επιτέθηκε στη Βαρκελώνη, ο Βιλφρέδος Α΄ ηττήθηκε για άλλη μια φορά και έπεσε σε μάχη (11 Αυγούστου 897), τάφηκε στη Σάντα Μαρία δε Ριπόλ. Η εξασθένιση της εξουσίας των Φράγκων στην Ισπανική Μαρκιωνία φαίνεται καθαρά με την εγκατάσταση κληρονομικής διαδοχής στις διοίκηση των κομητειών της περιοχής που μέχρι τότε ήταν διορισμένοι από τον βασιλιά των Φράγκων. Ο Μιρό Α΄ ο Πρεσβύτερος πέθανε και τον διαδέχθηκε ο Σούνιερ Α΄ του Εμπούριες χωρίς να παρέμβει ο Εύδης Α΄. Η μετατροπή της διαδοχής από αιρετή σαν επιλογή του Φράγκου βασιλιά σε κληρονομική δείχνει ότι οι κόμητες άρχισαν να γίνονται οι μοναδικοί κυρίαρχοι στις κομητείες τους. Η μετατροπή έγινε όμως χωρίς προετοιμασία και χωρίς νομική βάση με αποτέλεσμα μετά τον θάνατο του Βιλφρέδου του Δασύτριχου να κατακερματιστεί η κομητεία ανάμεσα στους γιους του. Ο μεγαλύτερος Βιλφρέδος Β΄ της Βαρκελώνης και ο δεύτερος Σουνυέρ της Βαρκελώνης κυβέρνησαν στη Βαρκελώνη, τη Ζιρόνα και την Αουσόνα, ο Μιρό Β΄ της Σερδάνια κυβέρνησε τη Σερδάνια και ο Σουνιφρέδος Β΄ του Ουρζέλ την Ουρζέλ. Δεν είναι γνωστό αν η συγκεκριμένη διαδοχή αποτελούσε επιθυμία του πατέρα τους στη διαθήκη του ή αν τα αδέλφια την έκαναν μεταξύ τους για να αποφύγουν τον εμφύλιο.
Θρύλοι
Ο Βιλφρέδος ο Δασύτριχος έγινε η σημαντικότερη φυσιογνωμία στους σύγχρονους Καταλανούς εθνικιστές και είναι αναμφισβήτητα ο γενάρχης του Οίκου της Βαρκελώνης. Τα εθνικιστικά κινήματα που ξέσπασαν τον 19ο αιώνα είχαν σαν πρότυπο τον Βιλφρέδο και την Καταλονία στην εποχή του, με την ίδια βάση εξέτασαν οι ιστορικοί την εξέλιξη των εθνικιστικών κινημάτων με αφετηρία των Βιλφρέδο έναν από τους προπάτορες της Καταλονίας. Ένας θρύλος γύρω από το όνομα του σχετίζεται με τα σύμβολα του που αργότερα εμφανίζονται στη "Σενιέρα", τη σημαία της Καταλονίας, ο Κάρολος ο Φαλακρός επισκέφτηκε τον Βιλφρέδο στη σκηνή του μετά τον τραυματισμό του σε μια μάχη για να τον επιβραβεύσει για την ανδρεία του. Ο Φράγκος βασιλιάς τον είδε ξαπλωμένο με μια χρυσή ασπίδα δίπλα του χωρίς καμιά διακόσμηση, βάζει τα δάκτυλα του στην πληγή του Βιλφρέδου και με το αίμα θα δημιουργήσει τέσσερις κόκκινες λωρίδες πάνω στη χρυσή ασπίδα. Ο θρύλος αυτός αν και έγινε εξαιρετικά δημοφιλής δεν είναι ιστορικά επιβεβαιωμένος. Το μεγαλύτερο κατόρθωμα του θεωρείται ωστόσο η ανεξαρτησία της Καταλονίας από την εξουσία των Φράγκων, ανέβηκε στην κομητεία σαν διορισμένος ή υποτελής και πέθανε σαν ανεξάρτητος κληρονομικός ηγεμόνας που ίδρυσε την επισκοπή του Μπικ. Ο Βιλφρέδος σχετίζεται με τη δημιουργία της Καταλονίας αν και καμιά πηγή στην εποχή του δεν τον παρουσιάζει ανεξάρτητο, οι πρώτες πληροφορίες για το θέμα εμφανίζονται σε έπη του 12ου αιώνα που περιγράφουν επιδρομές Καταλανών και Πιζανών στη Μαγιόρκα.
Οικογένεια
Με τη σύζυγο του Γκουινεδίλντα, κόρη τού Βαλδουίνου Α΄ της Φλάνδρας απέκτησε :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Τίμο Σόινι
Ο Τίμο Σόινι (Timo Juhani Soini, 30 Μαΐου 1962) είναι Φινλανδός πολιτικός, ένας από τους συνιδρυτές και ο νυν ηγέτης του Κόμματος των Φινλανδών, το οποίο στις βουλευτικές εκλογές της 17ης Απριλίου του 2011 στη Φινλανδία κέρδισε 39 θέσεις στο Κοινοβούλιο, αυξάνοντας τα ποσοστά του από 4,1% που ήταν πριν τέσσερα χρόνια σε 19,0%, με αποτέλεσμα να γίνει το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα στη φινλανδική βουλή. Το Κόμμα των Φινλανδών και ο Σόινι προσωπικά είναι εναντίον των μεταναστών καθώς και της οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία.
Βιογραφικό
Ο Σόινι εργάστηκε για την εταιρία τροφίμων Linkosuo Oy το 1981 και το 1982. Το 1988 πήρε μάστερ στις Κοινωνικές επιστήμες από το Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι. Από το 1983 μέχρι το 1992 ήταν Πρόεδρος και Γενικός Γραμματέας της Kehittyvän Suomen Nuorten Liitto (Νεολαία για την Ανάπτυξη της Φινλανδίας) και από το 1992 μέχρι τα τέλη του 1995 ήταν Γενικός Γραμματέας του Αγροτικού Κόμματος της Φινλανδίας (Finnish Rural Party) μετά τη διάλυση του οποίου, το 1995, ίδρυσε το Κόμμα των Φινλανδών. Δύο χρόνια αργότερα διαδέχτηκε τον Raimo Vistbacka στην ηγεσία του κόμματος θέση που διατηρεί μέχρι σήμερα. Στις βουλευτικές εκλογές την άνοιξη του 1999 ήταν υποψήφιος βουλευτής άλλα δεν εκλέχτηκε και το 2006 ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές. Το 2000 εκλέχτηκε μέλος του δημοτικού συμβουλίου της πόλης Espoo και το 2003 μέλος του Φινλανδικού Κοινοβουλίου. Το 2009 ήταν ο πρώτος ευρωβουλευτής του Κόμματος των Φινλανδών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φινλανδοί πολιτικοί
Δυναστεία (σειρά)
Η Δυναστεία είναι αμερικανική τηλεοπτική σαπουνόπερα, που προβλήθηκε στο ABC από τις 12 Ιανουαρίου του 1981 ως τις 11 Μαΐου του 1989. Στην Ελλάδα προβλήθηκε από την ΕΡΤ2 (κύκλοι 1-7) και το Mega Channel (κύκλοι 8-9), ενώ δύο κύκλοι είχαν κυκλοφορήσει και σε βιντεοκασέτες (6-7) από την Joy Video. Επαναλήψεις προβλήθηκαν, μεταγενέστερα, και από τα κανάλια New Channel και Μακεδονία TV.
Δημιουργήθηκε από τους Ρίτσαρντ και Έστερ Σαπίρο, σε παραγωγή Άαρον Σπέλινγκ. Αρχικά η σειρά είχε ως επίκεντρο δύο οικογένειες, τους μεγαλοεπιχειρηματίες Κάρινγκτον και τους μεσοαστούς Μπλέιζντελ. Ζούσαν στο Ντένβερ του Κολοράντο. Πρωταγωνιστές ήταν οι Τζον Φορσάιθ και Λίντα Έβανς, ο πρώτος ως ο μεγιστάνας του πετρελαίου Μπλέικ Κάρινγκτον και η δεύτερη ως η σύζυγός του Κρυστλ. Η Δυναστεία ήταν η απάντηση του ABC στη σειρά Ντάλας του CBS - και παρομοίως και η απάντηση της ΕΡΤ2 στην ΕΡΤ1.
Η πρώτη σεζόν
Ο πρώτος κύκλος ήταν μέτριος σε θεαματικότητα, αλλά με ανώτερη ποιότητα σεναρίου και παραγωγής (με μουσική γραμμένη ειδικά για τη σειρά από τον Μπιλ Κόντι) από τους επόμενους. Στο πιλοτικό επεισόδιο, η Κρυστλ ετοιμάζεται να παντρευτεί τον Μπλέικ, σε έναν γάμο στον οποίο αντιτίθεται η κόρη του Φάλον και για τον οποίο επιστρέφει από τη Νέα Υόρκη ο γκέι γιος του Στίβεν. Όταν ένα πραξικόπημα σε μια αραβική χώρα απειλεί την περιουσία του Μπλέικ, ο αντίπαλος του, Σίσιλ Κόλμπι, κάνει μια συμφωνία με τη Φάλον: Να παντρευτεί η Φάλον τον ανιψιό του Σίσιλ, Τζεφ Κόλμπι, και σε αντάλλαγμα ο Σίσιλ θα βοηθήσει, σιωπηρά, τον Μπλέικ. Εν τω μεταξύ η Κρύστλ, που ήταν παλιά ερωτευμένη με τον Μάθιου Μπλέιζντελ, εργοδηγό του Μπλέικ στις πετρελαιοπηγές, βλέπει σταδιακά πόσο αδίστακτος είναι ο άντρας της. Όταν ο Μάθιου ξεκινά τη δική του επιχείρηση η Κρυστλ τον βοηθά οικονομικά, κάτι που ο Μπλέικ βλέπει σαν απιστία και στο θυμό του βιάζει την Κρυστλ. Ο εραστής του Στίβεν, Τεντ Ντινάρντ, τον επισκέπτεται στο Κολοράντο και ο Μπλέικ του επιτίθεται οργισμένος και τον σκοτώνει ρίχνοντας τον, από ατύχημα, στη γωνία του τζακιού. Η σεζόν τελειώνει όταν στη δίκη του Μπλέικ για το θάνατο του Τεντ εμφανίζεται η πρώτη σύζυγός του, Αλέξις Κάρινγκτον. Στη σεζόν αυτή διάφοροι χαρακτήρες συχνά έκαναν κριτική στους Μπλέικ και Σίσιλ και κατ' επέκταση στο σύστημα που υπηρετούσαν για την εξάρτηση από το πετρέλαιο, την αναγωγή του κέρδους σε ύψιστο σκοπό, τα βρώμικα μέσα κατά των μικρών ανταγωνιστών κλπ, στοιχεία που δεν επέζησαν της πρώτης σεζόν.
Αλλαγή δομής
Όταν το ABC απείλησε να σταματήσει τη σειρά λόγω χαμηλής θεαματικότητας σε σχέση με το μεγάλο κόστος, η παραγωγή αποφάσισε να αλλάξει τη δομή της σειράς. Οι Eileen και Robert Mason Pollock επιστρατεύτηκαν ως παλαιοί γνώστες του είδους. Πρώτα εξαφάνισαν τους μεσοαστούς Μπλέιζντελ, που αποχώρησαν (πλην της Κλώντια) και πια όλο το ενδιαφέρον ήταν στην υψηλή κοινωνία. Έπειτα, με την άφιξή της Τζόαν Κόλινς στο ρόλο της ραδιούργας πρώην συζύγου του Μπλέικ, Αλέξις, και με τη μετατροπή της σειράς από δραματική με κοινωνικά στοιχεία σε καλτ και συχνά κωμική σαπουνόπερα, το ζεύγος Eileen και Robert Mason Pollock δημιούργησε μια ιστορία βεντέτας όπου η Αλέξις επιστρέφει και από απλή γυναίκα του τζετ σετ που ζει με τη διατροφή του Μπλέικ γίνεται η αντίπαλος του στις επιχειρήσεις. Σαν παρασκήνιο της βεντέτας αποκαλύπτεται ότι η Αλέξις αναζητεί την εκδίκηση για τα χρόνια που ο Μπλέικ την είχε εξορίσει από το Ντένβερ επειδή τη βρήκε στο κρεβάτι με τον ζωγράφο Ρότζερ Γράιμς. Η πλοκή άρχισε να τρέχει με απίστευτο ρυθμό και συχνά με απίστευτες ιστορίες (π.χ. σε ένα επεισόδιο η Κλώντια Μπλέιζντελ ρίχνει ένα μωρό από την κορφή ενός ουρανοξύστη, αλλά αποκαλύπτεται ότι το μωρό ήταν μια κούκλα που βάσταγε η ψυχικά διαταραγμένη Κλώντια).
Η Δυναστεία σημαδεύτηκε από σκάνδαλα εντός και εκτός οθόνης: μετά την αποχώρηση των Pollocks, η Camille Marchetta επιστρατεύτηκε από τη συγγραφική ομάδα της σειράς Ντάλας και δημιούργησε την πλοκή του κρατιδίου της Μολδαβίας. Ξαφνικά πρίγκιπες και πραξικοπήματα άλλαξαν και πάλι τη βασική δομή της σειράς, αλλά αυτή τη φορά χωρίς μακροχρόνιο σχεδιασμό. Έτσι ενώ η σειρά κέρδισε τη θέση #1 στην Αμερική εκείνη τη χρονιά, ήταν μια πύρρειος νίκη. Η σειρά έχασε το πιστό κοινό που είδε τη Δυναστεία να στερείται κάθε αξιοπιστία σε πλοκή και χαρακτήρες - κάτι στο οποίο επέτεινε και η παρέλαση γκεστ σταρ, ανάμεσα τους και ο Ροκ Χάτσον που φίλησε την Κρυστλ (Λίντα Έβανς) στην οθόνη και λίγο καιρό μετά πέθανε από AIDS, δημιουργώντας πανικό στο σετ σε μια εποχή που λίγα ήταν γνωστά για την ασθένεια. Στην 6η σεζόν οι παραγωγοί δημιούργησαν μια σειρά-κλώνο, τους Colbys, η οποία κράτησε μόνο δύο σεζόν. Στην Αμερική οι δύο σειρές διαδραματίζονταν ταυτόχρονα, όμως η ΕΡΤ2 τις προέβαλλε διαδοχικά. Η σειρά Δυναστεία προέβαλλε το τελευταίο της επεισόδιο στις 11 Μαΐου 1989 στην Αμερική.
Δυναστεία 2017, CW
Τον Μάιο του 2017 το αμερικανικό δίκτυο CW ανακοίνωσε ότι η σειρά θα ξαναρχίσει τον Οκτώβριο. Η νέα σειρά δεν θα είναι συνέχεια, αλλά επανεκκίνηση (reboot) της αρχικής ιστορίας, με αρκετές όμως αλλαγές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές των CBS Television Studios Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της American Broadcasting Company
Χατσίμαν
μικρογραφία|300x300εσ| Η Σιντοϊστική θεότητα Χατσίμαν ( περίοδος Καμακούρα 1326) στο Εθνικό Μουσείο του Τόκιο (δανεισμένο από τον Ακάνα Χατσιμάνγκου), Σημαντική Πολιτιστική Περιουσία Στην ιαπωνική θρησκεία, το Γιαχάτα (八幡神, αρχαία προφορά Σιντοϊσμού) παλαιότερα στο Σιντοϊσμό και αργότερα κοινώς γνωστό ως Χατσίμαν (八幡神, ιαπωνική βουδιστική προφορά) είναι η συγκριτική θεότητα της τοξοβολίας και του πολέμου,  και ενσωματώνει στοιχεία τόσο από τον Σιντοϊσμό όσο και από τον Βουδισμό.
Από την αρχαιότητα ο Χατσίμαν λατρεύτηκε από τους αγρότες ως θεός της γεωργίας και από τους ψαράδες, που ήλπιζαν ότι θα γέμιζε τα δίχτυα τους με πολλά ψάρια.
Κατά την εποχή των σαμουράι, απόγονοι και των δύο φυλών των σαμουράι, η Σέιβα Γκέντζι (清和源氏Seiwa Gen-ji, μια γραμμή της φυλής Μιναμότο, που καταγόταν από τον αυτοκράτορα Σέιβα) και η Κάνμου Τάιρα (桓武平氏 Kanmu Taira'u-ji/ Hei-shi/ Hei-ji, μια γραμμή της φυλής Τάιρα, που καταγόταν από τον αυτοκράτορα Κάνμου) τίμησαν τον Χατσίμαν, από τον οποίο η παράδοση διαδόθηκε σε εθνικό επίπεδο όπου οι φυλές των σαμουράι (武家 " buke" στα Ιαπωνικά) τιμούν τον Χατσίμαν ως τη σεβαστή θεότητα για αυτούς. Οι άλλοι ρόλοι του περιλαμβάνουν να καθορίσει τη μοίρα ενός σαμουράι είτε για επιτυχία είτε για αποτυχία στη μάχη, ο οποίος ελέγχει και προστατεύει τις πολεμικές τέχνες, επίσης ως θεότητα, που προστατεύει τη νίκη του στρατού.
Αν και συχνά αποκαλείται θεός του πολέμου, ορίζεται πιο αυστηρά ως ο θεός φύλακας των πολεμιστών. Είναι επίσης ο θεϊκός προστάτης της Ιαπωνίας, του ιαπωνικού λαού και του Αυτοκρατορικού Οίκου.
Χατσίμαν
Στην παρούσα μορφή του Σιντοϊσμού, ο Χατσίμαν είναι το θεϊκό πνεύμα του αυτοκράτορα Ότζιν. Ο αυτοκράτορας Κινμέι (欽明天皇, Kinmei-tennō) κατά το Αυτοκρατορικό Έτος του 32 (571 μ.Χ.) ανέφερε ότι ο θεοποιημένος αυτοκράτορας Ότζιν αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά στη γη της Ούσα (宇佐の地) - στη σημερινή πόλη Ούσα στο Νομό Όιτα, όπου έγινε η προστάτιδα θεότητα αυτής της πόλης, μαζί με μια μικρότερη σιντοϊστική γυναικεία θεότητα την Χιμεγκάμι (Himegami) (比売神) και τη μητέρα του αυτοκράτορα, την αυτοκράτειρα Τζίνγκου. Η τριάδα αυτή γνωστή ως Χατσίμαν Μικάμι (Hachiman Mikami) (八幡三神) λατρεύεται σε σιντοϊστικά ιερά.
Μεταξύ των Hachiman Mikami, υπάρχουν πολλά ιερά, που λατρεύονται άλλες μορφές εκτός από το τρίο, όπως ο αυτοκράτορας Τσουάι (仲哀天皇, Chuai-Tenno) αντί της αυτοκράτειρας Τζίνγκου, ο θρυλικός ήρωας και Σίντο θεότητα Τακενοούτσι νο Σουκούνε ή Τακεσιούτσι νο Σουκούνε (武内宿禰) και η γυναικεία θεότητα Ταμαγιόρι-χίμε (玉依毘売命 ή 玉依姫尊), όπου υπάρχει μια αφιερωμένη προσευχή για ασφαλή τοκετό στο σιντοϊστικό ιερό του Ούμι Χατσιμάνγκου (宇美八幡宮) στην πόλη Ούμι, στην επαρχία Φουκουόκα.
Χιμεγκάμι
Οι τρεις θεές Μουνακάτα (宗像三女神 Munakata Sanjoshin) γεννήθηκαν από την τελετουργική προφητεία Ουκέχι ή Ουκέι (宇気比,誓約,祈,誓,誓占, κυριολεκτικά "υπόσχεση προφητεία") μεταξύ της θεάς Αματεράσου και του θεού Σουσάνοο - δηλαδή η Ταγκίτσου-χίμε (Tagitsu-hime) (多岐津姫命), η Ιτσικισίμα-χίμε ( Ichikishima-hime) (市杵嶋姫命) και η Ταγκάιρι-χίμε (Tagairi-hime) (多紀理姫命) - λέγεται ότι όταν κατέβηκαν από τους ουρανούς ως «τρεις πυλώνες της Ουσανοσίμα (宇佐嶋) της αρχαίας επαρχίας Τσουκούσι (筑紫)", τοποθετήθηκαν σε ένα συγκρότημα ναών στο όρος Ομοτοσάν (御許山) στην Ούσα.
Οι θεές Μουνακάτα είναι επομένως οι μητριάρχες μιας αρχαίας φυλής και της φυλής Μουνακάτα-σι (宗像氏, 宗形氏), που οι ψαράδες λάτρευαν συλλογικά ως σύνολο. Θεωρείται και λαμβάνεται υπόψη ότι η λατρεία των θεών Μουνακάτα από τη φυλή Μουνακάτα οφειλόταν στην επιτυχία της αυτοκράτειρας Τζίνγκου στην "Κατάκτηση των Τριών Βασιλείων (της Κορέας)" (三韓征伐Sankan Seipatsu ). Επομένως, είναι παλιές λαϊκές θεότητες του Σιντοϊσμού (地主神 jinushigami) πριν από την παρουσία του Χατσίμαν.
Η Χιμεγκάμι (比売神) πιστεύεται ότι είναι η σύζυγος ή η θεία του Χατσίμαν, ενώ η Ταμαγιόρι-χίμε (玉依毘売命 ή 玉依姫尊) πιθανώς και ίσως θεωρείται ως η μητέρα από την προαναφερθείσα γνώμη. Από την περιγραφή ότι ο Χατσίμαν ήταν ο αυτοκράτορας Ότζιν, η οποία εμφανίστηκε από την "Επιτομή Αρχείου του Ναού Τοντάι-τζι (東大寺要録Tōdai-ji Yoroku)" και τα "Αρχεία της Εποχής των Θεών από το Μεγάλο Ιερό Σουμιγιόσι (住吉大稣绣-Sumiyoshi-Taisha Jindaiki), η πρακτική του συνδυασμού του αυτοκράτορα Ότζιν με τον Χατσίμαν υπολογίζεται ότι ξεκίνησε από την περίοδο Νάρα έως την περίοδο Χεϊάν.
Αυτοκράτειρα Τζίνγκου
Ο αυτοκράτορας Ότζιν ήταν ήδη προορισμένος να ανέβει στον θρόνο από τη στιγμή, που βρισκόταν στη μήτρα της μητέρας του και η αυτοκράτειρα, ονομάζεται "Αυτοκράτορας στη μήτρα", βασίζεται και ερμηνεύεται μερικές φορές στην πεποίθησή της ως η "μητέρα θεότητα" για το μελλοντικό παιδί, που θα θεοποιούταν. Οι τρεις θεές Μουνακάτα, οι τρεις θεοί Σουμιγιόσι (住吉三神Sumiyoshi Sanjin) και η θεά Αματεράσου, που λατρεύονταν από τη φυλή Μουνακάτα-σι λόγω της βοήθειάς τους στην "Κατάκτηση των Τριών Βασιλείων (της Κορέας)" λατρεύονται επίσης σε διάφορα μέρη. Λέγεται ότι σύμφωνα με την παράδοση σε ανάμνηση μετά την κατάκτηση, η αυτοκράτειρα Τζίνγκου έστησε οκτώ μεγάλες στρατιωτικές σημαίες στο νησί Τσουσίμα (対馬) που στη συνέχεια έγιναν η προέλευση του ονόματος Χιροχατάνο Γιαχάτα Όκαμι (Hirohatano Yahata Ōkami) (広幡乃八幡大神), επίσης η προέλευση του ονόματος Γιαχάτα (Yahata) (八幡) για τον γιο της αυτοκράτειρας, τον τότε αυτοκράτορα Ότζιν.
Αυτοκρατορικός Πρόγονος και Θεότητα στην Αυτοκρατορική Οικογένεια
δεξιά|μικρογραφία| Ιερό Ούσα, στην Ούσα στο νομό Όιτα αφιερωμένο στον Χατσίμαν, ιδρυτή και προστάτη θεό αυτής της πόλης Δεδομένου ότι ο Χατσίμαν θεωρούνταν θεϊκό πνεύμα του Αυτοκράτορα Ότζιν, τοποθετήθηκε και ως πρόγονος και ως Κόσο-σιν (Kōso-shin) (皇祖神, «Αυτοκρατορική Προγονική Θεότητα») της Αυτοκρατορικής Οικογένειας της Ιαπωνίας. Θεωρούνταν ότι είναι ο φύλακας-θεότητα του Αυτοκρατορικού Οίκου μετά τη Μεγάλη Θεά Αματεράσου όπως καταγράφεται στο «Χρονικό της Εποχής Τζόκιου» (承久記 Jōkyūki) στο «Συλλογή της Μεγάλης Θεάς Αματεράσου της Ίσε και του Χατσίμαν Νταϊμποσάτσου για τον Αυτοκρατορικό Θρόνο της Ιαπωνίας».
Η ίδρυση του ναού Κόντα Χατσίμαν-γκου (誉田八幡宮) στο Χαμπικίνο της Νομαρχίας Οσάκα έχει συνδεθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα με τη σύνδεση με τον αυτοκράτορα Ότζιν, επομένως η Αυτοκρατορική Οικογένεια τιμούσε επίσης το Ιερό της Ούσα (宇佐神宮Usa Jingū, γνωστό και ως 宇佐八幡宮 Usa Hachiman-gū) στην Ούσα στη Νομαρχία Όιτα, και το Ιερό Ιβασιμίζου Χατσίμαν (石清水八幡宮 Iwashimizu Hachiman-Gu) στην Γιαβάτα στο νομό Κιότο, ως το δεύτερο προγονικό ιερό μετά το κυρίαρχη Μεγάλο Ιερό της Ίσε (伊勢神宮 Ise Jingu).
Ο συγκρητισμός του Χάτσιμαν μεταξύ Σιντοϊσμού και Βουδισμού
μικρογραφία| Ο βουδιστής Σογιό Χατσίμαν που απεικονίζεται με την ενδυμασία ενός βουδιστή μοναχού,  αναμείχθηκε λόγω συγκρητισμού με τη σιντοϊστική θεότητα Χατσίμαν Μετά την άφιξη του Βουδισμού στην Ιαπωνία, ο Χατσίμαν έγινε μια συγκρητιστική θεότητα, συνδυάζοντας στοιχεία της γηγενούς λατρείας κάμι με τον βουδισμό (shinbutsu-shūgō). Τον 8ο αιώνα μ.Χ., εντάχθηκε στο βουδιστικό πάνθεον ως ο Μεγάλος Μποντισάττβα Χατσίμαν, (八幡大菩薩, Hachiman Daibosatsu), όπου τα Τζίντζα του (神社 - Σιντοϊστικά ιερά) και τα τζίνγκου (神宮 - το ιερό του Σιντοϊσμού της Αυτοκρατορικής Οικογένειας) ενσωματώθηκαν σε ιερά σε βουδιστικούς ναούς (寺 dera).
Αυτή η μετάβαση συνέβη, όταν ο Μεγάλος Βούδας του Τοντάι-τζι (東大寺, Ανατολικός Μεγάλος Ναός) κατασκευαζόταν και καταγράφηκε την εποχή του «Πρώτου Έτους του Τενπιό-σόχο (天平勝宝 «Ουράνια Ειρήνη και Νικηφόρος Θησαυρός»)» κατά τη βασιλεία του αυτοκράτορα Κόκεν το 749 μ.Χ., ένας χρησμός κηρύχθηκε από τον Χατσίμαν σε έναν αρχιερέα του Σιντοϊσμού (禰宜negi) και μία μοναχή από το ιερό της Ούσα, για να προχωρήσει στην πρωτεύουσα (στη Νάρα ) ότι ο Χατσίμαν  θα συνεργαζόταν στην κατασκευή ενός «Μεγάλου Βούδα» αφιερωμένου σε αυτόν. Από αυτή την αναγνώριση έγινε συγκρητισμός του Χατσίμαν στον Βουδισμό από νωρίς και μετέπειτα.
Στη συνέχεια, στο "Πρώτο έτος της εποχής του Τεν'ό (天応)" υπό τη βασιλεία του αυτοκράτορα Κόνιν το 781 μ.Χ., η Σιντοϊστική αυτοκρατορική αυλή συνέδεσε τη Σιντοιστική θεότητα Ούσα Χατσίμαν (Usa Hachiman) (Χατσίμαν της Ούσα) με τη βουδιστική θεότητα Χατσίμαν Νταϊμποσάτσου (Hachiman Daibosatsu) ως φύλακα θεό για την πνευματική προστασία του κράτους. Ως αποτέλεσμα, η διάδοση της λατρείας στον Χατσίμαν μεταφέρθηκε και διαδόθηκε σε βουδιστικούς ναούς ή ιερά σε όλη τη χώρα, καθιερώνοντας τη «θεωρία του συγκρητισμού του Σιντοϊσμού και του Βουδισμού (本地垂迹Honji Suijaku)». Επομένως θεωρείται ο Αμιτάμπα ως η εκδήλωση του Βούδα Χατσίμαν. Ωστόσο, ο Ιάπωνας βουδιστής ιερέας Νιτσίρεν (日蓮) της περιόδου Καμακούρα λέει ότι αρνείται τη θεωρία και υποθέτει ότι η αληθινή μορφή του Χατσίμαν Νταϊμποσάτσου είναι ο Σακιαμούνι Βούδας (δηλ. ο Γκαουτάμα Βούδας) .
Στη συνέχεια, στην Περίοδο Χεϊάν, η λατρεία των σιντοϊστικών ιερών του Χατσίμαν έγινε δεκτή και συγκεντρώθηκε σε όλο το έθνος από τις φυλές σαμουράι Σέιβα της φυλής Γκέντζι (清和源氏) και Κάνμου της φυλής Τάιρα (桓武平氏). Όταν η θεωρία του συγκρητισμού είχε εξαπλωθεί κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Χατσίμαν απεικονίζονταν να αντιπροσωπεύει έναν βουδιστή μοναχό και στη συνέχεια ονομαζόταν Σογκιό Χατσίμαν (Sogyō Hachiman) (僧形八幡神, "Βουδιστής Ιερέας-Μορφή Χατσίμαν").
Λατρεία του Χατσίμαν από τους Σαμουράι
Επειδή ο αυτοκράτορας Ότζιν ήταν πρόγονος της φυλής των πολεμιστών Μιναμότο, ο Χατσίμαν έγινε ο φύλακας-προστάτης κάμι (氏神, ujigami). Ο Μιναμότο νο Γιοσιίε, όταν ενηλικιώθηκε στο Ιερό Ιβασιμίζου στο Κιότο, πήρε το όνομα Χατσίμαν Τάρο Γιοσιίε και, μέσω της στρατιωτικής του ανδρείας και της αρετής του ως ηγέτη, θεωρήθηκε και έγινε σεβαστός ως ο ιδανικός σαμουράι ανά τους αιώνες. Αφού ο Μιναμότο νο Γιοριτόμο έγινε σόγκουν και ίδρυσε το σογκουνάτο Καμακούρα, η δημοτικότητα του Χατσίμαν αυξήθηκε και έγινε κατ' επέκταση ο προστάτης της τάξης των πολεμιστών, που ο σόγκουν είχε φέρει στην εξουσία. Για το λόγο αυτό, το σίνταϊ ενός ιερού Χατσίμαν είναι συνήθως ένας αναβολέας ή ένα τόξο.
Το mon (έμβλημα) του Χατσίμαν είναι ένα μιτσουντομόε, μια στρογγυλή δίνη ή δίνη με τρία κεφάλια που στροβιλίζονται δεξιά ή αριστερά. Πολλές φυλές σαμουράι χρησιμοποιούσαν αυτό το mon ως δικό τους, συμπεριλαμβανομένων μερικών που ανήγαγαν την καταγωγή τους στον θανάσιμο εχθρό της φυλής Μιναμότο, τον Αυτοκράτορα Κάνμου της φυλής Τάιρα ( 桓武平氏, Kanmu Heishi).
Περαιτέρω ανάγνωση
κατηγορία: Ιαπωνική θρησκεία Κατηγορία:Βουδισμός στην Ιαπωνία Κατηγορία:Σιντοϊσμός Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά Κατηγορία:Θεότητες του πολέμου Κατηγορία:Θεότητες της γεωργίας
Αποθήκη των Ωφελίμων και Τερπνών Γνώσεων
Η Αποθήκη των Ωφελίμων και Τερπνών Γνώσεων ήταν μηνιαίο περιοδικό παιδαγωγικού και ψυχαγωγικού χαρακτήρα. Εκδίδονταν αρχικά στην Ερμούπολη και κατόπιν στην Κωνσταντινούπολη κατά τη χρονική περίοδο 1847-1849.
Στο περιοδικό συνεισέφεραν με άρθρα τους μερικά από τα γνωστότερα ονόματα της εποχής όπως οι Κωνσταντίνος Ασώπιος, Νεόφυτος Βάμβας, Γεώργιος Γεννάδιος, Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής, Γεώργιος Ράλλης κ. ά.
Δικτυακοί τόποι
Κατηγορία:Ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά
Ζακ Ντυκλό
Ο Ζακ Ντυκλό (Γαλλικά Jacques Duclos, Hautes-Pyrénées, 2 Οκτωβρίου 1896 - Montreuil 25 Απριλίου 1975) ήταν Γάλλος πολιτικός, τιμημένος με το Σοβιετικό βραβείο Λένιν (1972) και επικεφαλής επί σειρά ετών του Κομμουνιστικού Κόμματος Γαλλίας. Πολέμησε στον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο όπου τραυματίσθηκε και συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Γερμανούς (1917) Το 1969 ήταν υποψήφιος πρόεδρος της Γαλλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Δήμος Καλλιφωνίας
Ο Δήμος Καλλιφωνίας ήταν δήμος της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων που καταργήθηκε το 1912 με θέσπιση του θεσμού των διοικητικά ανεξάρτητων κοινοτήτων.
Διοικητική ιστορία
Με το Β.Δ. της 20ης Ιανουαρίου του 1870 ο Δήμος Καλλιφωνίας ανασυστάθηκε και παρέμεινε σε λειτουργία μέχρι το 1912 οπότε και καταργήθηκε οριστικά. Στη θέση του δημιουργήθηκαν 5 ανεξάρτητες κοινότητες.
Το όνομά του ο δήμος το όφειλε στο όρος Καλλιφώνιο, στις πλαγίες του οποίου είναι χτισμένοι οι περισσότεροι από τους οικισμούς που τον αποτελούσαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κ Δ Δ
Μαρία του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Η Μαρία, γερμ.: Maria von Brunswick-Wolfenbüttel von Welfen (13 Ιανουαρίου 1566, Σλάμπεν - 13 Αυγούστου 1626 στο Λάουενμπουργκ) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόρη του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ιουλίου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ (1528–1589) και της Χέντβιχ των Χοεντσόλερν (1540-1602), κόρης του Ιωακείμ Β΄ Έκτορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Παντρεύτηκε στις 10 Νοεμβρίου 1582 στο Βόλφενμπυτελ με τον Φραγκίσκο Β΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ (1547–1619) ως η δεύτερη σύζυγός του. Της δόθηκε το κάστρο Φράντσχαγκεν ως ιδιοκτησία χηρείας της (wittum). Δημιούργησε ένα Μάιερχοφ (αγρόκτημα) και μία εκκλησία στη εκεί Αυλή.
Οικογένεια
δεξιά|μικρογραφία|Το οικόσημο της Μαρίας του 1608 στην εκκλησία του Αγίου Ιακώβου στο Κούξχαβεν. Συντομευμένη επιγραφή: V[on] G[ottes] G[naden] M[arie] G[eborene] Z[u] B[raunschweig] U[nd] L[üneburg] - 2η γραμμή - H[erzogin] Z[u] S[achsen], E[ngern] U[nd] W[estfalen] (ie Με τη Χάρη του Θεού Μαρία γεννημένη στο Μπράουνσβαϊγκ και Λύνεμπουργκ - 2η γραμμή - δούκισσα της Σαξονίας, της Άνγκρια και της Βεστφαλίας). Παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Β΄ των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και είχε τέκνα:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Ροκαμαντούρ
Το Ροκαμαντούρ (Γαλλικά: Rocamadour) είναι γαλλική κοινότητα στον νομό Λοτ, στη διοικητική περιοχή Οξιτανία, στα νότια της Γαλλίας. Βρίσκεται στην παλαιά επαρχία του Κερσί.
Είναι μία από τις τοποθεσίες με τον χαρακτηρισμό Μεγάλο Αξιοθέατο της Οξιτανίας και προσελκύει επισκέπτες για τη γραφική του τοποθεσία, σε φαράγγι, πάνω από έναν παραπόταμο του ποταμού Ντορντόν, καθώς και για τα ιστορικά μνημεία και το παρεκκλήσι της Μαύρης Παναγίας, το οποίο για αιώνες προσελκύει προσκυνητές από πολλές χώρες.
Γεωγραφικά στοιχεία
Το Ροκαμαντούρ είναι χτισμένο πάνω σε βραχώδη πλαγιά στη δεξιά όχθη του ποταμού Αλζού, στην κοιλάδα του ποταμού Ντορντόν, κοντά στο Περιγκόρ. Παλαιότερα ανήκε στην ιστορική περιοχή του Κερσί.
Η έκταση είναι 49,42 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το υψόμετρο 110 έως 364 μέτρα.
Βρίσκεται στο κέντρο του Περιφερειακού φυσικού πάρκου των Κως του Κερσί.
Τοπωνυμία
Σύμφωνα με τον Γκαστόν Μπαζάλγκ, το τοπωνύμιο Ροκαμαντούρ είναι μια μεσαιωνική μορφή που προέρχεται από το Rocamajor. Το Ροκ αναφερόταν στο βράχο όπου ήταν κτισμένο το χωριό, ενώ το Μαζόρ στη σημασία του. Το 1166 ανακαλύφθηκαν τα λείψανα του Αγίου Αμαδούρου και το 1473 το όνομα άλλαξε σε Ροκαμαντούρ, Βράχος του Αγίου Αμαδούρου.
Άσμα αλ Άσαντ
Η Άσμα αλ Άσαντ (أَسْمَاء الْأَسَد, γεννημένη Άσμα Φάβαζ αλ Άχρας أَسْمَاء فَوَّاز الْأَخْرَس) (11 Αυγούστου 1975) είναι η Πρώτη Κυρία της Συρίας. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λονδίνο από Σύριους γονείς και είναι παντρεμένη με τον 19ο και τρέχον πρόεδρος της Συρίας, Μπασάρ αλ Άσαντ.
Ροκαμαντούρ
Ιστορία
μικρογραφία|307x307εσ|Η Μαύρη Παναγία του Ροκαμαντούρ
Άσμα αλ Άσαντ
Η Άσαντ αποφοίτησε από το Βασιλικό Κολέγιο του Λονδίνου το 1996 παίρνοντας πτυχίο στον τομέα της επιστήμης των υπολογιστών και στη γαλλική λογοτεχνία. Εργάστηκε στον τομέα της τραπεζικής επενδυτικής και ετοιμαζόταν να ξεκινήσει το μεταπτυχιακό της πάνω στη διοίκηση επιχειρήσεων στο Χάρβαρντ όταν παντρεύτηκε τον Μπασάρ αλ Άσαντ τον Δεκέμβριο του 2000. Μετά τον γάμο της, παραιτήθηκε από τη δουλειά της και παρέμεινε στη Συρία, όπου και γέννησε τα τρία της παιδιά. Ως Πρώτη Κυρία, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην υλοποίηση κυβερνητικών οργανισμών που ασχολούνταν με την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη σε όλη τη χώρα στο πλαίσιο μίας πρωτοβουλίας μεταρρυθμίσεων, οι οποίες σταμάτησαν λόγω του ξεσπάσματος του Συριακού Εμφυλίου Πολέμου.
Ροκαμαντούρ
Αμαντούρ
Ο θρύλος ανάγει την προέλευση του προσκυνήματος στους πρώτους χριστιανικούς χρόνους. Όταν το 1166 ανακαλύφθηκε ένα άθικτο σώμα σε έναν παλιό τάφο μπροστά στην είσοδο του θαυματουργού παρεκκλησιού, θεωρήθηκε ότι είχαν βρεθεί τα λείψανα του θρυλικού ερημίτη Αμαδούρου. Αναφέρθηκαν διάφορα θαύματα, που διέδωσαν τη φήμη του τόπου, και τα λείψανα εκτέθηκαν στους προσκυνητές.
Άσμα αλ Άσαντ
Ως αποτέλεσμα του συνεχιζόμενου Συριακού Εμφύλιου Πολέμου, η Άσαντ υπόκειται σε οικονομικές κυρώσεις που σχετίζονται με υψηλού επιπέδου αξιωματούχους της Συρίας, καθιστώντας παράνομο στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) να της παρέχει συγκεκριμένη υλική βοήθεια και για εκείνη να αποκτήσει ορισμένα προϊόντα, ενώ δεν έχει επίσης τη δυνατότητα να ταξιδεύει εντός της ΕΕ.
Ροκαμαντούρ
Αμαντούρ
Ο ερημίτης λέγεται ότι χάραξε τη μορφή της Παναγίας σε έναν κορμό δέντρου. Στην πραγματικότητα, η θαυματουργή εικόνα της Μαύρης Παναγίας του Ροκαμαντούρ με το παιδί που κάθεται μπροστά στο αριστερό γόνατό της πιθανώς ανήκει στον 12ο αιώνα.
Άσμα αλ Άσαντ
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Η Άσαντ (γεννημένη: Άχρας) γεννήθηκε στις 11 Αυγούστου 1975. Ο πατέρας της, Φάβαζ Άχρας, ήταν καρδιολόγος στο Νοσοκομείο Κρόμγουελ και η μητέρα της, Σαχάρ Άχρας (γεννημένη: Ότρι), ήταν συνταξιούχα διπλωμάτης που είχε εργαστεί ως Πρώτη Γραμματέας στην Πρεσβεία της Συρίας στο Λονδίνο. Οι γονείς της είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι με Συριακή καταγωγή, από την πόλη Χομς.
Μεγάλωσε στο Άκτον του Λονδίνου, όπου φοίτησε στο Τουάιφορντ της Εκκλησίας της Αγγλίας και, αργότερα, σε ιδιωτικό σχολείο θηλέων, το Queen's College του Λονδίνου. Αποφοίτησε από το Βασιλικό Κολέγιο του Λονδίνου το 1996, παίρνοντας πτυχίο στον τομέα της επιστήμης των υπολογιστών και στη γαλλική λογοτεχνία. Μιλάει αγγλκά, αραβικά, γαλλικά και ισπανικά.
Ροκαμαντούρ
Αξιοθέατα -Μνημεία
μικρογραφία|250x250εσ|Ροκαμαντούρ Το Ροκαμαντούρ εκτείνεται σε τρία επίπεδα. Στο χαμηλότερο επίπεδο βρίσκεται το χωριό, του οποίου τα μεσαιωνικά σπίτια φωλιάζουν στις απότομες πλαγιές σε φαράγγι του ποταμού Αλζού. Από εκεί, οι επισκέπτες ανεβαίνουν τη Μεγάλη Σκάλα, με περισσότερα από 200 σκαλοπάτια, για την Ιερή Πόλη (Sanctuaire) του 12ου αιώνα. μικρογραφία|250x250εσ|Το θρυλικό σπαθί Ντουρεντάλ Σε αυτό το δεύτερο επίπεδο υπάρχουν επτά εκκλησίες: η πιο σημαντική είναι το παρεκκλήσι της Παναγίας, η οποία βρίσκεται πάνω από την κρύπτη του Αγίου Αμαδούρου. Επίσης σημαντική είναι η βασιλική του Σαιν-Σωβέρ, η οποία, μαζί με την κρύπτη, από το 1998 αποτελεί μέρος του Μνημείου Παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO Διαδρομή Αγίου Ιακώβου της Κομποστέλα, καθώς ήταν μια στάση της διαδρομής. Υπάρχουν επίσης τα μικρότερα παρεκκλήσια: Σαιν Ζαν-Μπαπτίστ, Σαιν Μπλαίζ, Σαιντ-Αν και Σαιν Μισέλ. Στο μουσείο εκκλησιαστικής τέχνης παρουσιάζονται πολλά ιερά λείψανα, θρησκευτικοί πίνακες και αγάλματα και επεξηγείται η ιστορία του προσκυνηματικού χώρου. Υπάρχει επίσης ένα Κέντρο εκκλησιαστικής μουσικής, το οποίο διοργανώνει συναυλίες και φιλοξενεί χορωδίες.
Άσμα αλ Άσαντ
Καριέρα στα οικονομικά
Μετά την αποφοίτησή της από το Βασιλικό Κολέγιο του Λονδίνου, άρχισε να εργάζεται ως οικονομική αναλύτρια στον Όμιλο της Deutsche Bank στο τμήμα διοίκησης αντισταθμιστικών κεφαλαίων με πελάτες σε Ευρώπη και Ανατολική Ασία. Το 1998, εντάχθηκε στο τμήμα επενδυτικής τραπεζικής της εταιρείας J.P. Morgan, όπου εργάστηκε σε ομάδα που ειδικευόταν στη βιοτεχνολογία και στις φαρμακευτικές εταιρίες. Η ίδια ισχυρίζεται πως η τραπεζική της εμπειρία της έδωσε την «αναλυτική της σκέψη» και την ικανότητα να «[καταλαβαίνει] την επιχειρηματική πλευρά της διοίκησης μίας εταιρείας».
Το 2000, η Άσαντ ετοιμαζόταν να φύγει για το μεταπτυχιακό της στη διοίκηση επιχειρήσεων στο Χάρβαρντ όταν, κατά τη διάρκεια των διακοπών της στο σπίτι της θείας της στη Δαμασκό, γνώρισε τον οικογενειακό φίλο Μπασάρ αλ Άσαντ.
Ροκαμαντούρ
Αξιοθέατα -Μνημεία
Σύμφωνα με έναν θρύλο, το ξίφος που είναι κολλημένο στον βράχο θεωρείται ότι είναι το θρυλικό σπαθί Ντουρεντάλ από το Άσμα του Ρολάνδου. Σύμφωνα με αυτόν τον θρύλο, ο Ρολάνδος, αφού δεν κατάφερε να σπάσει το σπαθί του πριν πεθάνει, το πέταξε προς την κοιλάδα. Αυτό πέταξε με μαγικό τρόπο αρκετές εκατοντάδες χιλιόμετρα πριν καρφωθεί πάνω στο βράχο της εκκλησίας του Ροκαμαντούρ.
Άσμα αλ Άσαντ
Πρώτη Κυρία
Μετά τον θάνατο του Χαφέζ αλ Άσαντ τον Ιούνιο του 2000, ο Μπασάρ ανέλαβε την προεδρία. Τον Νοέμβριο του 2000, η Άσμα μετακόμισε στη Συρία και τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, παντρεύτηκε τον Μπασάρ. Ο γάμος ξάφνιασε αρκετούς καθώς δεν υπήρχαν καθόλου αναφορές στα μέσα πως οι δυο τους ήταν μαζί πριν από τον γάμο. Αρκετοί ερμήνευσαν αυτή την ένωση ως συμφιλίωση και σημάδι προόδου προς μία μεταρρυθμιστική κυβέρνηση, καθώς η Άσμα μεγάλωσε στο Ηνωμένο Βασίλειο και αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία των Σουνιτών, σε αντίθεση με τον Αλαουίτη Μπασάρ.
Ροκαμαντούρ
Αξιοθέατα -Μνημεία
Άλλα κοντινά αξιοθέατα περιλαμβάνουν:
Άσμα αλ Άσαντ
Πρώτη Κυρία
Μετά τον γάμο, η Άσμα ταξίδεψε σε όλη τη Συρία σε εκατό χωριά στα 13 από τα 14 Συριακά Κυβερνεία, για να συνομιλήσει με τους Σύριους και να μάθει πού θα έπρεπε να κατευθύνει τις μελλοντικές της πολιτικές. Προχώρησε στη δημιουργία μίας συλλογής οργανισμών οι οποίοι λειτουργούσαν υπό τον φιλανθρωπικό τομέα της κυβέρνησης και αναφέρονταν ως «Συρία Εμπιστοσύνη για Ανάπτυξη». Οι οργανισμοί αυτοί περιλαμβάνουν τους FIRDOS (αγροτικές μικρο-πιστώσεις), SHABAB (επιχειρηματικές δεξιότητες για τη νεολαία), BASMA (παροχή βοήθειας σε παιδιά με καρκίνο), RAWAFED (πολιτιστική ανάπτυξη), Συριακός Οργανισμός για Άτομα με Ειδικές Ανάγκες και Ερευνητικό Κέντρο Ανάπτυξης της Συρίας, οι οποίοι είχαν σαν στόχο την παροχή βοήθειας σε αγροτικές κοινότητες, σε πολίτες με ειδικές ανάγκες, την οικονομική ανάπτυξη και την ανάπτυξη σε θέματα παιδιών και γυναικών. Τα πιο γνωστά κέντρα τα οποία δημιούργησε ήταν τα MASSAR, τοποθεσίες οι οποίες λειτουργούσαν ως κοινοτικά παιδικά κέντρα όπου τα παιδιά μάθαιναν πώς να συμμετέχουν ενεργά στην κοινότητα ως πολίτες. Λόγω αυτής της δουλειάς, η Άσαντ κέρδισε μία θέση στο περιοδικό Middle East 411 Magazine ανάμεσα στους «Άραβες με τη Μεγαλύτερη Επιρροή στον Κόσμο».
Ροκαμαντούρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας Κατηγορία:Οξιτανία
Άσμα αλ Άσαντ
Δημόσια εικόνα
Καθώς περιγράφηκε από αναλυτές μέσων ως ένα σημαντικό μέρος της προσπάθειας των δημοσίων σχέσεων της Συριακής κυβέρνησης κατά τη διάρκεια της θητείας της ως Πρώτη Κυρία, η Άσαντ πιστώθηκε με τη λήψη προοδευτικών θέσεων σε θέματα που αφορούσαν τα δικαιώματα των γυναικών και την εκπαίδευση. Το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη ξόδεψε $18 εκατομμύρια για να βοηθήσει στην οργάνωση ενός σύνθετου συνόλου μεταρρυθμιστικών πρωτοβουλιών που να δείχνει πως η Συριακή κυβέρνηση εργαζόταν προς μία πιο σύγχρονη και προοδευτική μορφή διακυβέρνησης, ένα σημείο κλειδί το οποίο βοηθούσε στη δημιουργία μίας «αύρας μεταρρυθμιστή» για την Άσαντ, δίνοντας έμφαση στη συμμετοχή της στο πρόγραμμα «Συρία Εμπιστοσύνη για Ανάπτυξη», μέχρι τη στιγμή που το πρόγραμμα τέθηκε σε αναστολή λόγω του ξεσπάσματος του εμφυλίου πολέμου στη χώρα. Ως Σουνίτισσα Μουσουλμάνα εκ γενετής, ο ηγετικός ρόλος της Άσαντ ήταν επίσης σημαντικός για το πώς έβλεπε τη Συριακή κυβέρνηση και τον Πρόεδρο η Σουνιτική πλειοψηφία στη Συρία.
Συριακός Εμφύλιος Πόλεμος
Η δημόσια εικόνα της Άσαντ δέχτηκε σοβαρό πλήγμα από την εντατικοποίηση του Συριακού Εμφυλίου Πολέμου στις αρχές του 2012, καθώς η Πρώτη Κυρία δέχθηκε επικρίσεις για το γεγονός πως παρέμεινε σιωπηλή καθ'όλη τη διάρκεια της έναρξης της Συριακής εξέγερσης. Τον Φεβρουάριο του 2012, έκανε την πρώτη της επίσημη δήλωση στα διεθνή μέσα, σχεδόν ένα χρόνο μετά τις πρώτες σοβαρές διαδηλώσεις. Επίσης, τον ίδιο μήνα, έστειλε μία ηλεκτρονική επιστολή στην εφημερίδα The Times δηλώνοντας: «Ο Πρόεδρος είναι ο Πρόεδρος της Συρίας, όχι μία φατριά Σύριων, και η Πρώτη Κυρία τον στηρίζει σε αυτόν του τον ρόλο». Το ανακοινωθέν περιέγραφε επίσης τη συνεχιζόμενη υποστήριξή της σε φιλανθρωπικές δραστηριότητες και δραστηριότητες αγροτικής ανάπτυξης και τη συσχέτισή της με την παρηγοριών των «θυμάτων της βίας».
Στις 23 Μαρτίου 2012, η Ευρωπαϊκή Ένωση πάγωσε τα περιουσιακά της στοιχεία και απαγόρευσε τα ταξίδια στο έδαφός της τόσο σε εκείνη όσο και σε άλλα στενά μέλη της οικογένειας του Προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ, ως μέρος των κλιμακωτών κυρώσεων κατά της συριακής κυβέρνησης. Η ίδια μπορεί να ταξιδέψει στο Ηνωμένο Βασίλειο λόγω της Βρετανικής της υπηκοότητας, αλλά δεν μπορεί να εισέλθει στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στις 16 Απριλίου 2012, οι Ουμπέρτα φον Βος Γουίτιγκ και Σέιλα Λάιαλ Γκραντ, οι σύζυγοι του Γερμανού και του Βρετανού πρέσβη αντίστοιχα των Ηνωμένων Εθνών, δημοσιοποίησαν ένα βίντεο διάρκειας τεσσάρων λεπτών στο οποίο ζητούσαν από την Άσαντ να αγωνιστεί για την ειρήνη και προέτρεπαν τον σύζυγό της να δώσει τέλος στην αιματοχυσία που συνέβαινε στη χώρα.
Μετά τον βομβαρδισμό της Διεύθυνσης Στρατιωτικών Πληροφοριών της Συρίας στις 18 Ιουλίου 2012 δεν έκανε τακτικές δημόσιες εμφανίσεις, κάτι που οδήγησε σε ισχυρισμούς του Τύπου πως είχε φύγει από την πρωτεύουσα ή τη χώρα. Έκανε μία δημόσια εμφάνιση στις 18 Μαρτίου 2013 στην Όπερα της Δαμασκού για μία εκδήλωση με τίτλο «Mother's Rally», αντικρούοντας τις φήμες που επικρατούσαν. Έκανε μία ακόμα δημόσια εμφάνιση τον Οκτώβριο του 2013, αντικρούοντας και πάλι τις φήμες περί αναχώρησής της δηλώνοντας: «Ήμουν εδώ χθες, είμαι εδώ σήμερα και θα είμαι εδώ αύριο».
Από το 2020, η δημόσια σελίδα της στο Instagram ενημερώνεται με εικόνες της όπου φαίνεται να ασχολείται με δραστηριότητες κοινωφελούς εργασίας.
«Ένα Ρόδο στην Έρημο»
Τον Φεβρουάριο του 2011, το περιοδικό Vogue δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο «Ένα Ρόδο στην Έρημο», στο οποίο παρουσιαζόταν ένα κολακευτικό προφίλ της Άσαντ από τη βετεράνο αρθρογράφο μόδας, Τζόαν Τζούλιετ Μπακ. Την άνοιξη, το άρθρο αφαιρέθηκε από την ιστοσελίδα του περιοδικού χωρίς κάποιο σχόλιο από τη συντάκτρια. Απαντώντας σε ερωτήσεις των μέσων σχετικά με την εξαφάνιση του προφίλ της Άσαντ από την ιστοσελίδα του περιοδικού, ο εκδότης του Vogue δήλωσε: «Καθώς τα τρομερά γεγονότα της προηγούμενης μιάμιση χρονιάς εκτυλίσσονται στη Συρία, έγινε ξεκάθαρο πως οι προτεραιότητες και οι αξίες [της Συρίας] ήταν εντελώς αντίθετες με αυτές της Vogue». Από τότε, η Μπακ έγραψε ένα άλλο άρθρο για την The Daily Beast δίνοντας έναν εντελώς κριτικό απολογισμό για την Άσαντ.
Προσωπική ζωή
Η Άσμα και ο Μπασάρ αλ Άσαντ έχουν τρία παιδιά. Το πρώτο τους παιδί, ο γιος τους Χαφέζ ο οποίος πήρε το όνομα του παππού του, Χαφέζ αλ Άσαντ, γεννήθηκε το 2001. Το 2003 ακολούθησε η γέννηση της κόρη τους, Ζέιν, και το 2004 γεννήθηκε ο δεύτερος γιος τους, Καρίμ.
Στην Άσαντ αρέσει το θέατρο, η όπερα και ο κινηματογράφος.
Στις 8 Αυγούστου 2018, ανακοινώθηκε πως η Άσαντ είχε ξεκινήσει θεραπεία για καρκίνο του μαστού που βρισκόταν σε πρώιμο στάδιο. Περίπου ένα χρόνο αργότερα, στις 4 Αυγούστου 2019, η Άσαντ δήλωσε δημόσια πως ανάρρωσε πλήρως και επίσημα πλέον δεν πάσχει από καρκίνο.
Αλέξανδρος Παπαφίγκος
Ο Απόστολος Παπαφίγκος (Αλεξάνδρεια 1901 - 11 Ιουνίου 1980), ήταν Έλληνας, Αιγυπτιώτης, πρωταθλητής του στίβου. Ήταν αθλητής του συλλόγου Αθλητική Ένωση Ελλήνων Αλεξάνδρειας.
Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1924 ήταν πρώτος στα 100 μέτρα, πρώτος στα 200 μέτρα και πρώτος στα 4Χ100. Στο Πανελλήνιο του 1925 ήταν δεύτερος στα 100, 200 μέτρα και πρώτος στα 4Χ100.
Συμμετείχε ανελλιπώς σε όλες τις διοργανώσεις στην Αίγυπτο, όπου διέμενε μόνιμα, σημειώνοντας πολλές επιτυχίες. Το 1926 στους αγώνες της Παλαίστρα Ιταλιάνα στην Αλεξάνδρεια ήταν πρώτος στα 100 και 200 μέτρα, στους τοπικούς του Καίρου επίσης πρώτος στα 100 και 200 μέτρα, και στους τοπικούς αγώνες της Αλεξάνδρειας επίσης πρώτος στα 100 και 200 μέτρα.
Το 1927 στους προκριματικούς αγώνες για την συγκρότηση της εθνικής ομάδας για την συνάντηση στίβου μεταξύ Ελλάδας και Αγγλίας, ήταν πρώτος πρώτος στα 100 και 200 μέτρα. Στους διεθνείς αγώνες στα 100 μέτρα ήταν τρίτος ίσω από τους δύο πρώτους άγγλους αθλητές και στα 200 μέτρα (192 αναφέρονται από τον τύπο) ήταν επίσης τρίτος.
Είχε συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο Παρίσι όπου είχε πάρει μέρος στα 100 μέτρα, στα 200 μέτρα και στα 4Χ100 μέτρα. Το 1928 ο πρόεδρος της Αθλητικής ένωσης Ελλήνων Αλεξάνδρειας διαμαρτυρήθηκε, και μέσω του τύπου, στον ΣΕΓΑΣ που δεν συμπεριέλαβε τον Παπαφίγκο στην ελληνική ολυμπιακή αποστολή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητική Ένωση Ελλήνων Αλεξάνδρειας Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Αιγύπτιοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Κερασιά Ροδόπης
Ως Κερασιά Ροδόπης είναι γνωστά τα εξής χωριά:
Β΄ κατηγορία ΕΠΟΛ 2014-15
Το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορία ΕΠΟΛ 2014-15 κέρδισε η Δόξα Πολεμιδιών.
Σύστημα διεξαγωγής
Η πρωταθλήτρια ομάδα και οι ομάδες που τερμάτισαν στη δεύτερη και τρίτη θέση προβιβάστηκαν στην Α΄ κατηγορία ΕΠΟΛ 2015-16.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Πηγή:
α Πριν την έναρξη της επόμενης περιόδου η Αναγέννηση Διερώνας ζήτησε όπως συνεχίσει στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Πηγή:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Β΄ κατηγορία ΕΠΟΛ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2014–2015
Γραμμή Κάρζον
μικρογραφία|Χάρτης της γραμμής Κάρζον Η ιστορία της Γραμμής Κάρζον, με μικρές παραλλαγές, ανάγεται στην περίοδο μετά την Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τα όρια της γραμμής σχεδιάστηκαν από το Ανώτατο πολεμικό Συμβούλιο ως η διαχωριστική γραμμή μεταξύ δύο νέων εθνών: της Δεύτερης πολωνικής Δημοκρατία και της Σοβιετικής Ένωσης. Η πρόταση ήταν του βρετανού υπουργού εξωτερικών Τζορτζ Κέρζον, ενώ η γραμμή επρόκειτο να χρησιμεύσει ως διπλωματική βάση για τη μελλοντική συμφωνία των συνόρων, αλλά αυτή δεν υλοποιήθηκε ποτέ διότι ο πόλεμος συνεχιζόταν.
Η γραμμή έγινε γεωπολιτικός παράγοντας μείζονος σημασίας κατά τον Β΄ ΠΠ. Ο Αδόλφος Χίτλερ εισέβαλε στην Πολωνία στις 1 Σεπτεμβρίου και σε 1 εβδομάδα έφτασε στα όρια της Γραμμής Κάρζον. Αφού ο πολωνικός στρατός ηττήθηκε και η πολωνική κυβέρνηση εγκατέλειψε την χώρα στις 16 Σεπτεμβρίου, την επομένη (17 Σεπτεμβρίου) η ΕΣΣΔ εισέβαλε στην ανατολική Πολωνία. Ο Κόκκινος Στρατός σταμάτησε στην γραμμή Κάρζον, η οποία αναγνωρίστηκε σε διεθνές επίπεδο το 1919 ως το ανατολικό σύνορο της Πολωνίας. Οι δυτικές δυνάμεις ξεκίνησαν τις διαπραγματεύσεις με την Σοβιετική Ένωση μετά την επιχείριση Μπαρμπαρόσα. Μέχρι τη διάσκεψη της Τεχεράνης, οι Σύμμαχοι δεν συμφωνούσαν ότι το σύνορο της Πολωνίας πρέπει να παραμείνει το ίδιο με τη γραμμή που χαράχτηκε το 1939, αλλά η θέση του Τσώρτσιλ άλλαξε μετά τη νίκη των Σοβιετικών στην μάχη του Κουρσκ.
Μετά από ιδιωτική συμφωνία στην διάσκεψη της Τεχεράνης (η οποία επιβεβαιώθηκε στην διάσκεψη της Γιάλτα), οι επικεφαλείς των συμμάχων Φραγκλίνος Ρούζβελτ, Ουίνστον Τσώρτσιλ και Ιωσήφ Στάλιν εξέδωσαν δήλωση που επιβεβαίωνε την γραμμή Κάρζον με μικρές παραλλαγές 5-8 χιλιομέτρων. Έτσι το νέο πολωνοσοβιετικό σύνορο έγινε η γραμμή Κάρζον. Όταν ο Τσώρτσιλ πρότεινε την προσθήκη τμημάτων της ανατολικής Γαλικίας (συμπεριλαμβανομένου του Λβιβ) στην Πολωνία, ο Στάλιν αρνήθηκε λέγοντας ότι η ΕΣΣΔ δεν μπορούσε να ζητήσει λιγότερα εδάφη για εκείνη σε σχέση με αυτά που είχε επανεπιβεβαιώσει η βρετανική κυβέρνηση αρκετές φορές. Η Πολωνία αποζημιώθηκε με την ενσωμάτωση τμημάτων της Γερμανίας (γνωστές ως Ανακτημένες Επικράτειες). Σήμερα, τα σημερινά σύνορα της Πολωνίας με τη Λευκορωσία και την Ουκρανία είναι μια προσέγγιση της γραμμής Κάρζον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφική ιστορία της Πολωνίας Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία Κατηγορία:Σχέσεις Ηνωμένου Βασιλείου-Πολωνίας Κατηγορία:Δυτική Λευκορωσία (1918-1939) Κατηγορία:Γεωγραφική ιστορία της Ουκρανίας Κατηγορία:Σύνορα Ουκρανίας-Πολωνίας
Ετιέν-Μαρέν Μπαγί
Ο Ετιέν-Μαρέν Μπαγί (Étienne-Marin Bailly ή E.-M. Bailly de Blois, όπως υπέγραφε τα βιβλία του) ήταν Γάλλος γιατρός και συγγραφέας, φιλέλληνας, που γεννήθηκε στο Μπλουά το 1796 και πέθανε στις 16 Φεβρουαρίου 1837.
Ήταν γιατρός, φίλος και συνεργάτης του Σαιν Σιμόν και to 1825 εξέδωσε τη δημοσίευση Discours prononcé sur la tombe de M. Henri Saint-Simon («Λόγος που εκφωνήθηκε στον τάφο του κ. Ενρί Σαιν Σιμόν»).
Εστάλη στην Ελλάδα μαζί με τον ανιψιό του Φελίξ Μπλοντώ (Félix Blondeau) με σκοπό την οργάνωση των υπηρεσιών υγείας από την Επιτροπή Φιλελλήνων του Παρισιού (Comité philhellène de Paris), με χρηματοδότηση του Δούκα της Ορλεάνης. Έφθασε στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 1825. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του, παρείχε φροντίδα σε Έλληνες και Φιλέλληνες, και προσπάθησε να διαδώσει πρακτικές υγείας κοινές στη Δύση. Οι στρατηγοί της επαναστατημένης Ελλάδας τον χαρακτήρισαν «νέο Ιπποκράτη». Η Εθνική Συνέλευση της Τροιζήνας το 1827, τον πολιτογράφησε Έλληνα για τις υπηρεσίες του. Προσκλήθηκε αρκετές φορές να γίνει γιατρός στρατού, ωστόσο παρέμεινε στην πόλη του Ναυπλίου, που απειλήθηκε από την πανούκλα, όπου διορίστηκε μέλος του συμβουλίου υγείας. Μετά από επαφές με τα μέλη της αποστολής του Μωριά που είχε αποβιβαστεί στην Ελλάδα, έφυγε από τη χώρα στο τέλος Οκτωβρίου 1829 για να πάει στην Κωνσταντινούπολη, πριν επιστρέψει στη Γαλλία.
Αναφορές
Κατηγορία:Γάλλοι ιατροί Κατηγορία:Γάλλοι φιλέλληνες
Διαγωνισμός Χορού Eurovision
Ο Διαγωνισμός Χορού της Eurovision ακολουθώντας το πρότυπο του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, είναι ένας πανευρωπαϊκός Διαγωνισμός Χορού που διεξήχθη για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο το Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου 2007. Ο διαγωνισμός είναι εμπνευσμένος από το τηλεοπτικό σόου του BBC "Strictly Come Dancing". Στις 9 Μαΐου 2007, η Διεθνής Ομοσπονδία Χορού ως Άθλημα (Αγγλικά: International DanceSport Federation, IDSF ) επίσημα ανακοίνωσε τη συνεργασία του με τον Διαγωνισμό Χορού της Eurovision. Η IDSF αποδίδει τη δημιουργία του Διαγωνισμού στον Richard Bunn του δικτύου rbi στη Γενεύη, ο οποίος παλαιότερα ήταν υπεύθυνος της EBU για τα αθλητικά προγράμματα, έπεισε την EBU να δημιουργήσει τον Διαγωνισμό.
Μορφή του Διαγωνισμού και Γενικές Πληροφορίες
Ο διαγωνισμός αποτελείται από ζευγάρια χορευτών από κάθε συμμετάσχουσα χώρα. Κάθε ζευγάρι παρουσιάζει έναν χορό, τον ελεύθερο χορό όπου κάθε χώρα μπορεί να δείξει την κουλτούρα της. Εκτός από την Κριτική Επιτροπή την οποία αποτελούν ειδικοί, το ευρωπαϊκό κοινό καλείται να ψηφίσει το αγαπημένο κατά τη γνώμη του ζευγάρι μέσω τηλεψηφοφορίας και μέσω μηνυμάτων για να αποφασίσει το νικητή του Διαγωνισμού.
Το BBC ήταν ο "οικοδεσπότης" του πρώτου και του δεύτερου διαγωνισμού.
2007
Ο Διαγωνισμός Χορού της Eurovision του 2007 διεξήχθη στο Λονδίνο. Στο διαγωνισμό αυτό κάθε ζευγάρι έπρεπε να παρουσιάσει δύο χορούς διάρκειας ο καθένας ενός λεπτού και τριάντα δευτερολέπτων: ο πρώτος ήταν χορός τύπου "Ballroom" ή Latin, ενώ ο δεύτερος ελεύθερο χορό. Μόνο ζευγάρια επαγγελματιών χορευτών μπορούσαν να συμμετάσχουν και αυτό της Φινλανδίας κέρδισε εκείνον τον Διαγωνισμό.