cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Seo Taiji and Boys
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:K-pop συγκροτήματα
Εθνικός Κήπος
Ο Εθνικός Κήπος αποτελεί χαρακτηρισμένο Ιστορικό Τόπο στο κέντρο της Αθήνας ανάμεσα στις συνοικίες του Κολωνακίου και του Παγκρατίου.
Ιστορία του κήπου
Στην αρχαιότητα μέρος του κτήματος ήταν ο ιδιωτικός κήπος του φιλόσοφου και βοτανολόγου Θεόφραστου ενός των διαδόχων του Αριστοτέλη. Ο κήπος ήταν ένα δώρο από το Δημήτριο το Φαληρέα στο δάσκαλό του. Υπήρχε επίσης ένα ιερό και μια βιβλιοθήκη.
Ο βασιλικός κήπος οριοθετήθηκε το 1836 από τον Φρίντριχ φον Γκέρτνερ (Friedrich von Gärtner), τον αρχιτέκτονα των ανακτόρων, σε μια έκταση 500 περίπου στρεμμάτων. Επειδή η έκταση αυτή απέκλειε τον δρόμο Αθήνας-Αμαρουσίου-Κηφισιάς, το σχέδιο αυτό αναθεωρήθηκε το 1839 από τον Χοχ (Hoch), διευθύνοντα μηχανικό τής οικοδομής των ανακτόρων.thumb|250px|Εθνικός Κήπος
Ο κήπος των 155 στρεμμάτων ήταν προγραμματισμένος με εντολή τής βασίλισσας ως επιστημονικός και βοτανικός κήπος, καθώς και ως ιδιωτικός. το 1839 φυτεύτηκαν 15.000 καλλωπιστικά φυτά που μεταφέρθηκαν από τη Γένοβα, καθώς επίσης και με αυτοφυή είδη, που μεταφέρθηκαν από το Σούνιο και την Εύβοια. Το ενδιαφέρον τής Βασίλισσας Αμαλίας για τον Κήπο ήταν τέτοιο, που λέγεται οτι περνούσε τουλάχιστον τρεις ώρες την ημέρα ασχολούμενη προσωπικά με την φροντίδα του. Στην οικογένεια της Αμαλίας, η δημιουργία και η συντήρηση πάρκων και κήπων αποτελούσε παράδοση. Δεν εκπλήσσει λοιπόν, που και εκείνη θέλησε να κοσμήσει την Αθήνα με έναν μεγάλο κήπο. Το 1842 μάλιστα φύτεψε η ίδια τις Ουασινγκτόνιες, που υπάρχουν μέχρι σήμερα στην είσοδο της λεωφόρου Βασιλίσσης Αμαλίας. Η Βασίλισσα Αμαλία αργότερα στράφηκε στη γεωργική πολιτική και δεν συμμετείχε πλέον στη φροντίδα του κήπου.
Ο κήπος σήμερα
Ο κήπος μετονομάστηκε σε Εθνικό Κήπο το 1927 κατά την περίοδο της αβασίλευτης δημοκρατίας. Είναι ανοιχτός για το κοινό από την Ανατολή μέχρι τη Δύση του Ηλίου. Η κύρια είσοδος του πάρκου είναι από την Λεωφόρο που μετονομάστηκε σε Αμαλίας προς τιμήν της, αφού αυτή οραματίστηκε την δημιουργία τού κήπου. Υπάρχουν άλλες έξι είσοδοι στον κήπο: μία από την λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας, τρεις από την οδό Ηρώδου Αττικού (δύο είναι πλέον κλειστές με αστυνομική εντολή) και δύο από την περιοχή του Ζαππείου πάρκου. Στον κήπο υπάρχουν λίμνες με πάπιες, ένας μικρός ζωολογικός κήπος, καφετέρια, η παιδική βιβλιοθήκη και μια παιδική χαρά.
Ο Χένρυ Μίλλερ έγραψε για τον Εθνικό Κήπο το 1939: "Το πάρκο παραμένει στην μνήμη μου όσο κανένα άλλο πάρκο που έχω επισκεφτεί στη ζωή μου. Η πεμπτουσία ενός πάρκου είναι όπως όταν κάποιος κοιτά ένα πίνακα ή ονειρεύεται, να βρίσκεται σε έναν τόπο που όμως δεν μπορεί  ποτέ να πάει."
Ιστορικός Κήπος
Από το 2011 με το ΦΕΚ 49/ΑΑΠ/23-3-2011 ο ιστορικός Εθνικός Κήπος πλέον υπόκειται σε ειδικό νομικό καθεστώς προστασίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εθνικος Κηπος Κατηγορία:Βοτανικοί κήποι στην Ελλάδα
Ευφράτης
Ο Ευφράτης (Եփրատ, نهر الفرات, Nahr ul-Furāt, Fırat, Συριακά: ܦܪܬ, Prāṯ, Εβραϊκά: פרת, Pĕrāṯ) είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Μέσης Ανατολής. Το μήκος του φτάνει τα 2760 χιλιόμετρα. Πηγάζει από την Αρμενία και χύνεται στον Περσικό κόλπο, ενωμένος με τον Τίγρη Ποταμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί του Ιράκ Κατηγορία:Ποταμοί της Τουρκίας Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ασίας Κατηγορία:Ποταμοί της Συρίας
Ολιμπίκ Λυών
Η Ολιμπίκ Λυών (γαλλικά: Olympique Lyonnais (προφ. Ολιμπίκ Λιονναί), γνωστή και ως Λιόν, ή ΟΛ)   είναι γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Λυών. Αγωνίζεται στην κορυφαία τη τάξει κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου, την Λιγκ 1. Έδρα της είναι το Ολυμπιακό πάρκο της Λυών (Παρκ Ολεμπίκ Λιοναί).
Περιγραφή
Η Ολιμπίκ Λυών είναι μία από τις δημοφιλέστερες ομάδες της Γαλλίας. Ποσοστό περίπου 11% επί του πληθυσμού της χώρας δηλώνει υποστηρικτής του συλλόγου. Η Λιόν μοιράζεται τον αριθμό αυτό με την Παρί Σεν Ζερμέν, με μοναδική ομάδα που την ξεπερνάει να είναι η Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Η Ολιμπίκ Λυών δίνει τους εντός έδρας αγώνες της στο χωρητικότητας 59,186 θέσεων, Παρκ Ολεμπίκ Λιοναί στο Ντεσίν-Σαρπιέ, ένα προάστιο της Λυών. Χρώματα της ομάδας είναι το λευκό, το κόκκινο και το μπλε. Η Λιόν έχει, επίσης, την τιμή να είναι η πλουσιότερη ομάδα στην χώρα, έχοντας ετήσιο κύκλο εργασιών της τάξης των €139.6 εκατομμυρίων για την σεζόν 2008–09. Το παρατσούκλι της ομάδας, Les Gones, σημαίνει "Τα Παιδιά" στα Αρπιτανικά, την τοπική διάλεκτο της περιοχής της Λυών. Πρόεδρος της Ολιμπίκ Λυών είναι ο Ζαν-Μισέλ Ολά και προπονητής ο Ρεμί Γκαρντ. Η Ολιμπίκ Λυών διαθέτει, τέλος, μια άκρως επιτυχημένη γυναικεία ποδοσφαιρική ομάδα, η οποία έχει κατακτήσει το εγχώριο πρωτάθλημα τον αριθμό-ρεκόρ των 15 φορών. Η γυναικεία ομάδα, έχει, επίσης, κατακτήσει 9 φορές τον τίτλο του κυπέλλου γυναικών Γαλλίας και το Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών 8 φορές που την καθιστά την πολυνίκη ομάδα του θεσμού.
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε ως «Λιόν Ολιμπίκ Υνιβερσιταίρ» (Lyon Olympique Universitaire) το 1899, σύμφωνα με μεγάλο αριθμό οπαδών και ιστορικών του αθλητισμού, αλλά, επισήμως, ιδρύθηκε το 1950. Η πλέον επιτυχημένη περίοδος στην ιστορία της ομάδας είναι ο 21ος αιώνας. Η ομάδα κατέκτησε το πρωτάθλημα της Λιγκ 1 για πρώτη φορά στην ιστορία της, το 2002, ξεκινώντας ένα εθνικό ρεκόρ συνεχόμενων κατακτήσεων του πρωταθλήματος με τον τελικό αριθμό να ανέρχεται στα επτά. Η Λιόν κατέχει, επίσης, το ρεκόρ κατακτήσεων με επτά Γαλλικά Σούπερ Καπ, πέντε Γαλλικά Κύπελλα, ενώ έχει κατακτήσει και τρεις φορές το πρωτάθλημα της Λιγκ 2.
Η Λιόν έχει συμμετάσχει, συνολικά, δώδεκα φορές στο Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ στη διάρκεια της σεζόν 2009–10, έφτασε ως τα ημιτελικά της διοργάνωσης, για πρώτη φορά στην ιστορία της, έπειτα από τρεις συνεχόμενες παρουσίες στα προημιτελικά τη διοργάνωσης τα προηγούμενα χρόνια. Η Λιόν ήταν μέλος του G14, διοργάνωσης που συγκέντρωνε τις σημαντικότερες ευρωπαϊκές ομάδες, ενώ ήταν έναν από τα ιδρυτικά στελέχη της διάδοχης κατάστασής της, της Ευρωπαϊκής Ένωσης Συλλόγων.
Γήπεδο
Η Ολιμπίκ Λυών αγωνίζεται στο Παρκ Ολεμπίκ Λιοναί. Από το 1950, ημερομηνία ίδρυσης του συλλόγου, μέχρι το 2016 έδρα της ομάδας ήταν το Σταντ ντε Ζερλάν.
Το 1910, ο δήμαρχος της Λυών, Εντουάρ Ερριό, ήταν ο πρώτος που σκέφτηκε την κατασκευή αθλητικού γηπέδου, με στίβο και ποδηλατοδρόμιο εντός αυτού, στην πόλη. Το 1912, οι εργασίες υλοποίησης του έργου ξεκίνησαν κι επίσημα και ο τοπικός αρχιτέκτονας Τόνι Γκαρνιέ ήταν αυτός που ανέλαβε τον σχεδιασμό και την κατασκευή του. Οι εργασίες ξεκίνησαν το 1914 με την ελπίδα πως το γήπεδο θα είχε ολοκληρωθεί πριν από την Διεθνή Έκθεση του 1914. Όμως, λόγω του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, οι εργασίες σταμάτησαν προσωρινά, αλλά συνεχίστηκαν μετά το πέρας του το 1919. Έως το 1920, το γήπεδο λειτουργούσε κανονικά. Το 1926, το Σταντ ντε Ζερλάν εγκαινιάστηκε από τον Εντουάρ Ερριό.
Η Ολιμπίκ Λυών ξεκίνησε να αγωνίζεται στο Ζερλάν, στη διάρκεια της δεκαετίας του 1950, παραμένοντας στο γήπεδο, έκτοτε. Αρχικά, το γήπεδο διέθετε πίστα ποδηλασίας, η οποία όμως απομακρύνθηκε με στόχο την αύξηση της χωρητικότητάς του στις 50,000 θέσεις. Το 1984, πραγματοποιήθηκαν μικρές παρεμβάσεις στο γήπεδο από τον αρχιτέκτονα Ρενέ Γκαζί. Σε αυτές συμπεριλαμβανόταν η κατασκευή των κερκίδων Ζαν Μπουέν και Ζαν Ζορές. Περαιτέρω ανακαινίσεις απαιτούνταν για την προετοιμασία του γηπέδου ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998, καθώς η FIFA απαιτούσε όσα γήπεδα χρησιμοποιούνταν για διεθνείς αγώνες, συμπεριλαμβανομένου του Παγκοσμίου Κυπέλλου, να είναι θέσεων καθήμενων. Η βόρεια και νότια κερκίδα, γνωστές ως κερκίδες Ζαν Ζορές και Ζαν Μπουέν, αντιστοίχως, γκρεμίστηκαν και ξαναχτίστηκαν εξαρχής, ενώ ότι είχε απομείνει από τον στίβο περιμετρικά του αγωνιστικού χώρου, ακόμη και μετά το ξήλωμα της πίστας ποδηλασίας, απομακρύνθηκε. Οι ανακαινίσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν από τον αρχιτέκτονα Αλμπέρ Κονσταντέν. Πλέον, το ανακαινισμένο Ζερλάν, είχε χωρητικότητα που ανερχόταν στις 40,500 θέσεις.
Την 1η Σεπτεμβρίου 2008, ο πρόεδρος της Ολιμπίκ Λυών, Ζαν-Μισέλ Ολά ανακοίνωσε σχέδιο ανέγερσης νέου γηπέδου, χωρητικότητας 60,000 θέσεων, με την προσωρινή ονομασία, OL Land, το οποίο θα κατασκευαζόταν σε έκταση 50 εκταρίων γης που βρισκόταν στο Ντεσίν-Σαρπιέ, ένα προάστιο της Λυών. Το νέο γήπεδο, εφόσον χτιζόταν, θα περιελάμβανε υψηλού επιπέδου προπονητικές εγκαταστάσεις, δύο ξενοδοχεία, ένα κέντρο αποθεραπείας, και εμπορικά και επιχειρηματικά γραφεία.
Στις 13 Οκτωβρίου 2008, υπήρξε συμφωνία για την υλοποίηση του σχεδίου μεταξύ του Κράτους, του Γενικού Συμβουλίου του Ρον, του Μείζονος Λυών, της SYTRAL, και του Δήμου της Ντεσίν για την κατασκευή, με το κόστος αυτής να ανέρχεται στα €180 εκατομμύρια σε χρήματα του δημοσίου και μεταξύ €60–80 εκατομμυρίων που προήλθαν από την Αστική Κοινότητα της Λυών. Όμως, από την ημέρα της ανακοίνωσης, οι προσπάθειες ανέγερσης του γηπέδου από την ομάδα υποβαθμίστηκαν, κυρίως λόγω της αργής γραφειοκρατικής διαδικασίας, των διάφορων πολιτικών μικροσυμφερόντων, και διάφορες οργανώσεις αντίθετες στο εγχείρημα, καθώς έβλεπαν το γήπεδο ως έναν μεγάλο λάθος από οικονομικής, οικολογικής και κοινωνικής άποψης για τους φορολογούμενους και τους κατοίκους της Ντεσίν. Η επίσημη ονομασία του σταδίου αρχικά ήταν να είναι Σταντ ντε Λυμιέρ («Στάδιο των Φώτων»).
Το Παρκ Ολεμπίκ Λιοναί εγκαινιάστηκε στις 9 Ιανουαρίου του 2016 και έκτοτε αποτελεί την έδρα της Ολιμπίκ Λυών.
Προπονητικό Κέντρο
Το Κέντρο Τολά Βολόζ αποτελούσε το προπονητικό κέντρο και, ταυτόχρονα, στεγάζε τα διοικητικά γραφεία της Ολιμπίκ Λυών πριν η ομάδα μετακομήσει στο νέο της στάδιο το 2016. Βρίσκεται στην πόλη της Λυών, σε, σχετικά, κοντινή απόσταση από το Σταντ ντε Ζερλάν. Οι εγκαταστάσεις πήραν την ονομασία τους από τον Ανατόλ Τολόζ, πιο γνωστό ως Τολά Βολόζ, ο οποίος ήταν αθλητής από τη Λυών, ο οποίος δολοφονήθηκε από την Γκεστάπο, στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Το συγκεκριμένο προπονητικό κέντρο είναι γνωστό για τις υψηλές προδιαγραφές του, ενώ πολλοί είναι οι ταλαντούχοι ποδοσφαιριστές που έχουν περάσει από τα τμήματα υποδομής του συλλόγου. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται οι Καρίμ Μπενζεμά, Χατέμ Μπεν Αρφά, Σίντνεϊ Γκοβού, και Λουντοβίκ Ζιουλί. Το προπονητικό κέντρο φιλοξενούσε τις προπονήσεις της ανδρικής ομάδας, ενώ χρησίμευε και ως έδρα της δεύτερης ομάδας, των νέων (άνδρες και γυναίκες), και του γυναικείου τμήματος, οι οποίες έδιναν τους εντός έδρας αγώνες τους στην Plaine des Jeux de Gerland. Σημερινός διευθυντής του προπονητικού κέντρου είναι ο παλιός παίκτης της Λιόν, Αλαίν Ολιό.
Τόσο η αντρική όσο και η γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου, πλέον προπονούνται στο σύγχρονο συγκρότημα του Παρκ Ολεμπίκ Λιοναί στο προάστιο του Δήμου της Ντεσίν.
Πρώην Παίκτες
Για μια πλήρη λίστα παλιών παικτών της Ολιμπίκ Λυών με λήμμα στην Βικιπαίδεια, δείτε εδώ.
Τιμητικοί Αριθμοί Φανέλας
16 – 🇫🇷 αποσύρθηκε το 1999 προς τιμήν του τερματοφύλακα Λυκ Μπορελί. Ο Μπορελί σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα, τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους. Το 2011, ο συγκεκριμένος αριθμός επανήλθε και δόθηκε στον αναπληρωματικό τερματοφύλακα της ομάδας, Αντονί Λοπές.
17 – 🇨🇲 αποσύρθηκε το 2003 προς τιμήν του μέσου Μαρκ-Βιβιάν Φοέ. Ο Φοέ πέθανε, ενώ αγωνιζόταν με το Καμερούν για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA του 2003, στο Σταντ ντε Ζερλάν της Λυών. Ο συγκεκριμένος αριθμός επανήλθε το 2008, για να δοθεί στον Καμερουνέζο ποδοσφαιριστή Ζαν Μακούν. Μετά την αποχώρηση του Ζαν Μακούν από την ομάδα, ο αριθμός έμεινε αχρησιμοποίητος για έναν χρόνο. Το 2011, δόθηκε στον Αλεξάντρ Λακαζέτ.
Νικητές Βραβείων
Οι παρακάτω παίκτες έχουν κατακτήσει το βραβείο του Παίκτη της Χρονιάς UNFP, ενώ αγωνίζονταν στην Λιόν:
Οι παρακάτω παίκτες έχουν κατακτήσει το Βραβείο Bravo, ενώ αγωνίζονταν στην Λιόν:
Διακρίσεις
Η Ολιμπίκ Λυών έχει κατακτήσει 7 συνεχόμενες φορές το Γαλλικό πρωτάθλημα από το 2002 έως το 2008 και 5 φορές το Κύπελλο Γαλλίας, υπερισχύοντας των Μπορντό: 2-0 (1964), Σοσό: 3-1 (1967), Ναντ: 2-1 (1973), Παρί Σεν Ζερμέν: 1-0 (2008) και Κεβιγί: 1-0 (2012).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1899 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1950 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1899
Πηνειός (δορυφόρος)
Ο Πηνειός και η 41 Δάφνη φαίνεται να χωρίζονται από μια απόσταση 443 χιλιομέτρων, με τον Πηνειό να έχει μια περίοδο περιφοράς 1,1 ημέρας και εκτιμώμενη διάμετρο λίγο μικρότερη των 2 χιλιομέτρων. Αν αυτές οι τιμές ευσταθούν, τότε τα δύο σώματα έχουν την πιο ακραία αναλογία μεγεθών.
26 Αυγούστου
25 Αυγούστου | 26 Αυγούστου | 27 Αυγούστου
Η 26η Αυγούστου είναι η 238η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (239η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 127 ημέρες ως το τέλος του έτους.
Αργίες και εορτές
Δεν υπήρχε καμία αργία/εορτή στις 26 Αυγούστου.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Κωμειδύλλιο
Ιστορικό
Θεωρούνται πρώτοι διδάξαντες οι Δημήτριος Κορομηλάς, Δημήτριος Κόκκος, καθώς και οι Σπυρίδωνας Περεσιάδης (συγγραφέας του βουκολικού δράματος "Γκόλφω") και ο Ευάγγελος Παντόπουλος. Τα απλά μουσικά κομμάτια με τα εύκολα τραγούδια ήταν επηρεασμένα από Ιταλικά και Γαλλικά πρότυπα μελοδράματος και οπερέτας.
Περιεχόμενο
Ο νατουραλισμός και η λαογραφική τάση της εποχής επηρεάζουν τους συγγραφείς, οι οποίοι με την σειρά τους μας δίδουν έργα με εικόνες της τότε εποχής, γεμάτες χαρακτηριστικούς τύπους της υπαίθρου και των νησιών, να τραγουδούν σε Ελληνικά, Ιταλικά και ανατολίτικα μοτίβα σατυρικά και χαρούμενα τραγούδια, πάντα στη δημοτική γλώσσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσικά είδη Κατηγορία:Θεατρικά είδη
Λεύκιος Δομίτιος Αηνόβαρβος (ύπατος το 54 π.Χ.)
Ο Λεύκιος Δομίτιος Αηνόβαρβος II, λατιν.: Lucius Domitius Ahenobarbus, ύπατος το 54 π.Χ., ήταν εχθρός τού Ιουλίου Καίσαρα και ισχυρός υποστηρικτής της μερίδας των αριστοκρατών (optimates) στην ύστερη Ρωμαϊκή Δημοκρατία.
Βιογραφία
Ο Aηνόβαρβος γεννήθηκε περί το 98 π.Χ. ως γιος τού υπάτου Γναίου Δομίτιου Αηνόβαρβου IV. Ο παππούς του Γναίος Δομίιτος Αηνόβαρβος III ήταν στρατηγός και ύπατος, που ηγήθηκε μίας εκστρατείας για την κατάκτηση της νότιας Γαλατίας ενάντια στους Αλλόβρογες.
Αναφέρεται για πρώτη φορά το 70 π.Χ. από τον Κικέρωνα ως μάρτυρας κατά τού Βήρη. Το 61, ήταν αγορανόμος καθέδρας (curule aedile), όταν εξέθεσε εκατό λέοντες της Νουμιδίας, και συνέχισε τους αγώνες τόσο πολύ, που οι άνθρωποι αναγκάστηκαν να φύγουν από τον ιππόδρομο πριν τελειώσει η επίδειξη, για να πάρουν φαγητό, που ήταν η πρώτη φορά που είχαν γίνει έτσι. Αυτή η παύση στους αγώνες ονομαζόταν diludium.
Νυμφεύτηκε την Πορκία, την αδελφή τού Κάτωνα τού Νεότερου, και υποστήριξε τον τελευταίο στις προτάσεις του κατά της δωροδοκίας στις εκλογές, οι οποίες στράφηκαν εναντίον τού Πομπήιου, ο οποίος αγόραζε ψήφους για τον Αφράνιο. Οι πολιτικές απόψεις του Aηνόβαρβου συνέπιπταν με αυτές τού Κάτωνα: σε όλη του τη ζωή υπήρξε ένας από τους ισχυρότερους υποστηρικτές της αριστοκρατικής μερίδας. Έτσι έλαβε ενεργό μέρος εναντιούμενος στα μέτρα τού Ιουλίου Καίσαρα και τού Πομπήιου και το 59 κατηγορήθηκε, με την παρότρυνση τού Καίσαρα, ότι ήταν συνεργός στην υποτιθέμενη συνωμοσία κατά της ζωής τού Πομπήιου.
Ο Aηνόβαρβος ήταν πραίτωρ το 58. Ήταν υποψήφιος για την υπατεία τού 55 και απείλησε ότι στην υπατεία του θα εφαρμόσει τα μέτρα, που είχε προτείνει στην πραιτορία του και θα στερήσει από τον Καίσαρα την επαρχία του. Ηττήθηκε, ωστόσο, από τον Πομπήιο και τον Κράσσο, που έθεσαν επίσης υποψηφιότητα για την υπατεία, και εκδιώχθηκε από το Άρεως Πεδίον (Campus Martius) την ημέρα της εκλογής με τη δύναμη των όπλων. Έγινε ξανά υποψήφιος τον επόμενο χρόνο και ο Καίσαρας και ο Πομπήιος, των οποίων η εξουσία ήταν σταθερά εδραιωμένη, δεν τού αντιτάχθηκαν. Ως εκ τούτου, εξελέγη ύπατος για το έτος 54 με τον Άππιο Κλαύδιο Πούλχερ, συγγενή τού Πομπήιου, επομένως δεν μπόρεσε να κάνει κάτι εναντίον τού Καίσαρα και τού Πομπήιου. Και οι δύο άνδρες ενεπλάκησαν σε εκλογικό σκάνδαλο εκείνη τη χρονιά. Δεν πήγε σε επαρχία κατά τη λήξη της υπατικής του θητείας, και καθώς η φιλία μεταξύ τού Καίσαρα και τού Πομπήιου ψυχράνθηκε, συνδέθηκε στενά με τον τελευταίο.
Ο Aηνόβαρβος ήταν ο εκλεγμένος αξιωματούχος, που προήδρευσε στη δίκη εναντίον τού Tίτου Άννιου Μίλωνα το 52 για τη δολοφονία τού Πόπλιου Κλόδιου Πούλχερ, όπως αναφέρεται στην περίληψη τού Aσκόνιου για το " Υπέρ τού Μίλωνα" τού Κικέρωνα. Για τα επόμενα δύο ή τρία χρόνια, κατά την απουσία του Κικέρωνα στην Κιλικία, οι πληροφορίες για τον Aηνόβαρβο προέρχονται κυρίως από τις επιστολές τού εχθρού του Κοιλίου προς τον Κικέρωνα. Το έτος 50 ήταν υποψήφιος για τη θέση στον σύλλογο των οιωνοσκόπων (augurs) που έμεινε κενή από το τέλος τού Κόιντου Ορτένσιου, αλλά ηττήθηκε από τον Μάρκο Αντώνιο μέσω της επιρροής τού Καίσαρα.
Η Σύγκλητος τον διόρισε να διαδεχθεί τον Καίσαρα ως κυβερνήτη της επαρχίας της Πέραν των Άλπεων Γαλατίας, και στην πορεία τού Καίσαρα στην Ιταλία το 49, ήταν ο μόνος από την αριστοκρατική μερίδα, που έδειξε ενέργεια ή θάρρος. Ρίχτηκε στο Κονφίνιον (Corfinium) με περίπου 30 κοόρτεις, περιμένοντας να υποστηριχθεί από τον Πομπήιο. αλλά καθώς ο τελευταίος δεν έκανε κάτι για να τον βοηθήσει, τα δικά του στρατεύματα τον ανάγκασαν να παραδοθεί στον Καίσαρα μετά από επτά ημέρες πολιορκίας. Απελπισμένος από τη ζωή, διέταξε τον γιατρό του να του δώσει δηλητήριο, αλλά ο τελευταίος τού έδωσε μόνο μία γουλιά υπνωτικού. Οι στρατιώτες του εντάχθηκαν στο στρατό τού Καίσαρα, αλλά ο Αηνόβαρβος απολύθηκε από τον Καίσαρα χωρίς να τραυματιστεί –μία πράξη επιείκειας που δεν περίμενε, και που ο ίδιος σίγουρα δεν θα είχε δείξει, αν ήταν ο νικητής.
Τα συναισθήματα του Aηνόβαρβου κατά τού Καίσαρα παρέμειναν αναλλοίωτα, αλλά ήταν πολύ προσβεβλημένος από τη συμπεριφορά τού Πομπήιου, για να τον συναντήσει αμέσως. Αποσύρθηκε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα στην Κόζα στην Ετρουρία, και στη συνέχεια έπλευσε στη Μασσαλία, την οποία υπερασπίστηκε ενάντια στον Καίσαρα. Ακολούθησε σθεναρά τον πόλεμο εναντίον τού Καίσαρα, αλλά η πόλη τελικά καταλήφθηκε και ο Aηνόβαρβος διέφυγε με το μόνο σκάφος, που μπόρεσε να ξεφύγει από την πόλη.
Ο Aηνόβαρβος στη συνέχεια προχώρησε ανατολικά και ενώθηκε με τον Πομπήιο στη Θεσσαλία, και πρότεινε, μετά τον πόλεμο, όλοι οι συγκλητικοί που είχαν παραμείνει ουδέτεροι, να οδηγηθούν σε δίκη. Ο Κικέρων, τον οποίο χαρακτήρισε δειλό, τον φοβόταν. Ο Aηνόβαρβος σκοτώθηκε αμέσως μετά τη μάχη των Φαρσάλων το 48, στην οποία διοικούσε τη δεξιά πτέρυγα εναντίον τού Μάρκου Αντώνιου, ο οποίος, σύμφωνα με τον Κικέρωνα, έδωσε το πλήγμα που τον σκότωσε. Χτυπήθηκε κατά την προσπάθειά του να διαφύγει. Ο Aηνόβαρβος ήταν ένας άνθρωπος με μεγάλη ενέργεια και χαρακτήρα: παρέμεινε σταθερός στις πολιτικές του αρχές, αλλά ήταν αδίστακτος στα μέσα, που χρησιμοποιούσε για να τις διατηρήσει.
Ο ποιητής Λουκανός έχει τον Λεύκιο Δομίτιο Αηνόβαρβο ως σημαντικό χαρακτήρα στο βιβλίο 7 των Φαρσαλία του (αποκαλείται «Δομίτιος»). Ο Δομίτιος είναι σημαντικός στο ποίημα, επειδή είναι ο μόνος γνωστός συγκλητικός, που απεβίωσε υποστηρίζοντας τον Πομπήιο στη Φαρσαλία, και επομένως είναι σύμβολο της ετοιμοθάνατης δημοκρατίας. Επιπλέον, ο Λεύκιος Δομίτιος Αηνόβαρβος είναι ο προ-προπάππους τού Νέρωνα και έχει το όνομα γέννησης τού Νέρωνα (Λεύκιος Δομίτιος Αηνόβαρβος VΙΙΙ).
Ήταν πατέρας τού Γναίου Δομιτίου Αηνόβαρβου, ο οποίος υπηρέτησε ως ύπατος το 32 π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Ύπατοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Κλάουδια Ραμίρες
Η Κλάουδια Ραμίρες (Claudia Julieta Ramírez Valdez, 30 Ιουλίου 1964 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός. Έγινε ευρέως γνωστή από την τηλενουβέλα Te sigo amando.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου
Ιωάννης Νούνιεθ Γ΄ δε Λάρα
Ο Ιωάννης Νούνιεθ Γ΄ δε λα θέρδα υ Λάρα, ισπαν. Juan Núñez III (1313 - 28 Νοεμβρίου 1350) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας ήταν κύριος της Λάρα. Λόγω του γάμου του ήταν κύριος της Μπισκάγια. Έγινε μαγιορδόμος και σημαιοφόρος (alférez) του βασιλιά.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Φερδινάνδου δε λα Θέρδα διαδόχου της Καστίλης και της Χουάνα Νούνιεθ δε Λάρα, κόρης και κληρονόμου του Χουάν Νούνιεθ Α΄ δε Λάρα.
Ο πατέρας του Φερδινάνδος ήταν διάδοχος της Καστίλης, αλλά απεβίωσε πριν τον πατέρα του και ο δευτερότοκος αδελφός του Σάντσο Δ΄ βρήκε ευκαιρία να σφετεριστεί το θρόνο. Από τη μητέρα του κληρονόμησε την κυριότητα της Λάρας. Από τον γάμο του με την κυρία της Μπιθκάγια, έγινε κύριος της Μπιθκάγια.
Οικογένεια
Από τη μη νόμιμη σχέση του με τη Μάγιορ Λεγκιθαμόν είχε ένα φυσικό τέκνο:
Θωμάς Νάσης
Ο Θωμάς Νάσης (αλβ.: Thoma Nasi ή Nashi, Nassi, Nasji, Δάρδα Κορυτσάς, 2 Μαρτίου 1892 - Βοστώνη, 21 Δεκεμβρίου 1964) ήταν μαέστρος, συνθέτης και ακτιβιστής της αλβανικής ομογένειας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Βίος
Γεννήθηκε στη Δάρδα της Κορυτσάς και όπως πολλοί άλλοι νέοι της επαρχίας του, όταν ήταν 6 ετών, ο Νάσης μετανάστευσε αρχικά στην Ελλάδα και στη συνέχεια στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με την οικογένειά του το 1914. Μόλις αφίχθη στις ΗΠΑ άρχισε να εργάζεται για μια εταιρεία χαρτιού στην πολιτεία του Μέιν. Σε ηλικία 26 ετών αποφοίτησε στο Ωδείο της Νέας Αγγλίας στη Βοστώνη για σύνθεση και διεύθυνση ορχήστρας. Εργάστηκε με σύμβαση ως φλαουτίστας με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βοστώνης.
Κατά τα έτη 1915-1916 ίδρυσε δύο ορχηστρικά σχήματα με Αλβανούς της Αμερικής, το σύνολο μαντολίνων «Δωδώνη» και το εθνικό συγκρότημα του συλλόγου «Εστία» (αλβανικά: Vatra). Επικεφαλής του τελευταίου, το 1920, μετέβη στην Αλβανία για να συμμετάσχει στον πόλεμο της Αυλώνας, όπου προέκυψε και το πολύ διάσημο αλβανικό άσμα «Αυλώνα, Αυλώνα!» (αλβανικά: Vlora, Vlora!), σε στίχους του Αλή Ασλάνη. Πέρασε τα χρόνια 1920-1925 στην Κορυτσά, αφιερώνοντας όλες τις ενέργειές του στη μουσική δραστηριότητα. Εκεί συνέθεσε μερικά λυρικά τραγούδια και μερικά μικρά κομμάτια για φλάουτο / βιολί και πιάνο, όπως: «Η φλογέρα του βοσκού», «Το αηδόνι», «Μοιρολόι», «Τέσσερις χοροί» κ.λπ. Το 1925, ο βασιλιάς Ζώγου του ανέθεσε την οργάνωση του μουσικού βίου και της μουσικής εκπαίδευσης στην Αλβανία.
Ο Θωμάς Νάσης εγκατέλειψε οριστικά την Αλβανία το 1926 και εγκαταστάθηκε ξανά στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου συνέχισε να εργάζεται ως διευθυντής ορχήστρας της αλβανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στη Μασαχουσέτη.
Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου
thumb|550x550px|Πανοραμική άποψη του κτιρίου της Ακαδημία Καλών Τεχνών του 1886. Η Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου (γερμανικά: Akademie der Bildenden Künste München), επίσης γνωστή και ως Βασιλική Ακαδημία του Μονάχου, είναι μια από τις παλαιότερες και πιο σημαντικές σχολές καλών τεχνών στη Γερμανία.
Ιστορία
thumb|350x350px|Η πρόσοψη του κτιρίου, με τεχνοτροπία που ανήκει στην Αναγεννησιακή αρχιτεκτονική (1886). thumb|350x350px|Ντεκονστρουκτιβιστική επέκταση, σχεδιασμένη από τον Κουπ Χιμαλμπλάου (2005).
Σχολή του Μονάχου
Ως Σχολή του Μονάχου περιγράφεται μια ομάδα ζωγράφων που εργάστηκαν στο Μόναχο ή φοίτησαν στην Ακαδημία μεταξύ του 1850 και 1918. Οι πίνακες τους έχουν νατουραλιστικό ύφος και σκούρα φωτοσκίαση. Τυπικά θέματα στα έργα τους είναι τα τοπία, τα πορτρέτα, η καθημερινή ζωή, η νεκρή φύση και τα ιστορικά γεγονότα.
20ος αιώνας
Μεταξύ 1900-1918 διευθυντής της ακαδημίας ήταν Φέρντιναντ Φρέϊχερ φον Μίλερ. Το 1946 η Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών συγχωνεύθηκε με τη Σχολή των τεχνών και χειροτεχνίας και τη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών. Το 1953 μετονομάστηκε σε Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Εγκαταστάσεις
Το κτίριο του 19ου αιώνα είναι σχεδιασμένο με βάση την Αναγεννησιακή αρχιτεκτονική και σχεδιάστηκε από τον Gottfried Neureuther. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1886 και φιλοξενεί την Ακαδημία από τότε.
Το 2005 ολοκληρώθηκε μια νέα επέκταση Ντεκονστρουκτιβιστικού στυλ, σχεδιασμένη από τον Κουπ Χιμαλμπλάου ως επέκταση του αρχικού κτιρίου.
Παραπομπές
Ακαδημια Ακαδημια Μοναχου Μοναχου
Ανρί Βαν Ντε Βέλντε
Ο Κλέμενς Χένρυ Βαν Ντε Βέλντε (Clemens Henry Van de Velde, ορθή προφορά Κλέμενς Χένρυ φαν ντε Φέλντε, 3 Απριλίου 1863 - 15 Οκτωβρίου 1957) ήταν Βέλγος, Φλαμανδός ζωγράφος, αρχιτέκτονας και σχεδιαστής εσωτερικών χώρων.
Μαζί με τους Βικτόρ Ορτά (Victor Horta) και Πωλ Ανκάρ (Paul Hankar) θα μπορούσε να θεωρηθεί ένας από τους κύριους ιδρυτές και τους εκπροσώπους της Art Nouveau στο Βέλγιο. Ο Χένρυ Βαν Ντε Βέλντε, πέρασε το πιο σημαντικό μέρος της καριέρας του στη Γερμανία και είχε αποφασιστική επιρροή στη γερμανική αρχιτεκτονική και το σχεδιασμό, στις αρχές του 20ού αιώνα.
Πρόωρη σταδιοδρομία
Ο Χένρυ Βαν Ντε Βέλντε γεννήθηκε στην Αμβέρσα, όπου σπούδασε ζωγραφική με καθηγητή τον Charles Verlat. Το 1889 έγινε μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας των Βρυξελλών των 20. Αφού ο Βίνσεντ βαν Γκογκ εκθέτει ορισμένες εργασίες για την ετήσια έκθεση των 20, ο Βαν Ντε Βέλντε έγινε ένας από τους πρώτους που θα επηρεαστεί από την Ολλανδική ζωγραφική. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου θα αναπτύξει μια μόνιμη φιλία με τον ζωγράφο Τέο φαν Ρίσελμπέργκε (Theo van Rysselberghe) και τον γλύπτη Κονσταντέν Μενιέ (Constantin Meunier).
Αρ Νουβό
Το 1892 εγκατέλειψε τη ζωγραφική και αφιερώνει το χρόνο του στην τέχνη της διακόσμησης και τον εσωτερικό σχεδιασμό. Το προσωπικό του σπίτι, "Μπλούμενβερφ" (Bloemenwerf) στο Ούκκελ (Ukkel) του Βελγίου, ήταν η πρώτη του προσπάθεια στο αρχιτεκτονική, και εμπνεύστηκε από τις βρετανικές και αμερικανικές πλευρές του κινήματος Arts and Crafts. Σχεδίασε επίσης εσωτερικούς χώρους και έπιπλα για την γκαλερί "L'Art Nouveau" του Samuel Bing στο Παρίσι, το 1895. Αυτή η κίνηση έδωσε και το πρώτο χαρακτηρισμό της τέχνης του ως Art Nouveau.
Το έργο του Βαν Ντε Βέλντε, λάμβανε καλές κριτικές στη Γερμανία, μέσω περιοδικών, όπως το Innen-Dekoration, στη συνέχεια έλαβε παραγγελίες για σχέδια εσωτερικής διακόσμησης στο Βερολίνο. Στην αλλαγή του αιώνα, σχεδίασε επίσης τη Villa Leuring στην Ολλανδία, και τη Villa Esche στο Κέμνιτς (Chemnitz), δύο έργα που δείχνουν το Αρ Νουβό στυλ του στην αρχιτεκτονική.
Παρά το γεγονός ότι ήταν Βέλγος, ο Βαν Ντε Βέλντε, θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην Γερμανική Werkbund (σωματείο που ιδρύθηκε για να συμβάλει στη βελτίωση και την προώθηση του γερμανικού σχεδιασμού με τη δημιουργία στενών σχέσεων μεταξύ της βιομηχανίας και των σχεδιαστών. Θα αντιταχθεί στον Hermann Muthesius στη συνάντηση της Werkbund του 1914 και η συζήτηση τους θα στιγματίσει την ιστορία της μοντέρνας αρχιτεκτονικής. Ο Βαν Ντε Βέλντε θα κάνει έκκληση για τη διατήρηση της ατομικότητας των καλλιτεχνών, ενώ ο Hermann Muthesius θα υποστηρίξει ότι η τυποποίηση είναι το κλειδί για την ανάπτυξη. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Βαν Ντε Βέλντε, ως αλλοδαπός, ήταν υποχρεωμένος να αφήσει τη Βαϊμάρη, και να επιστρέψει στη γενέτειρά του, το Βέλγιο. Αργότερα συμμετείχε στην ίδρυση στις Βρυξέλλες, το 1926, του τμήματος των εικαστικών τεχνών της σχολής La Cambre, κάτω από το όνομα "Arts Institut des supérieur Décoratifs".
Συνέχισε την πρακτική του στην αρχιτεκτονική και το σχεδιασμό, η οποία έχει επηρεαστεί σημαντικά από την Αρ Νουβό φάση. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ήταν ο μέντορας του μεγάλου Βέλγου αρχιτέκτονα Βικτόρ Μπουρζουά (Victor Bourgeois).
Από το 1926 - 1936, ο Βαν Ντε Βέλντε ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γάνδης. Πέθανε σε ηλικία 94 ετών στη Ζυρίχη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βέλγοι ζωγράφοι Κατηγορία:Βέλγοι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Μοντερνιστές αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αρχιτέκτονες του Εξπρεσιονισμού
Τζολεόν Λέσκοτ
Ο Τζολεόν Πάτρικ Λέσκοτ (Joleon Patrick Lescott, 16 Αυγούστου 1982) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Σάντερλαντ ΑΦΚ.
Παιδική ηλικία
Ο Λέσκοτ πέρασε ολόκληρη την παιδική του ηλικία στο Μπέρμιγχαμ. Σε ηλικία πέντε ετών είχε ένα σοβαρό ατύχημα όταν τον χτύπησε αυτοκίνητο στο μέτωπο του υπάρχει ακόμα σημάδι από το τραύμα
Καριέρα
Ο Λέσκοτ έπαιζε ποδόσφαιρο από μικρός. Γρήγορα τον ανακάλυψε ένας κυνηγός ταλέντων των Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς και τον πήρε στην ομάδα του. Ο Λέσκοτ έκανε το ντεμπούτο του σε ηλικία 17 ετών και γρήγορα κέρδισε τις καρδιές των οπαδών της ομάδας του. Ο Λέσκοτ έμεινε στους Γουόντερερς ως το 2006, οπότε και μεταγράφηκε στην Έβερτον ΦΚ. Στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου τον Αύγουστο του 2009 μετά από τρεις καλές χρονιές στην Έβερτον μεταγράφεται στην Μάντσεστερ Σίτι έναντι 22 εκατομμυρίων στερλίνων.
Το καλοκαίρι του 2016 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ΑΕΚ.
Εθνική Αγγλίας
Ο Λέσκοτ ήταν διεθνής με όλες τις μικρές εθνικές ομάδες της Αγγλίας. Τον Οκτώβριο του 2007 έγινε διεθνής και με την Ανδρών.
Πηγές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντερλαντ ΑΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Γκλέντεϊλ (Αριζόνα)
Το Γκλέντεϊλ (αγγλικά: Glendale) είναι πόλη στην κομητεία Μαρικόπα της πολιτείας Αριζόνα, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Βρίσκεται περίπου εννέα μίλια (14 χλμ) βορειοδυτικά από το κέντρο της πόλης του Φοίνιξ. Σύμφωνα με την απογραφή των ΗΠΑ το 2010, ο πληθυσμός της πόλης είναι 226.721 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αριζόνα
Κυπριακή Δικαιοσύνη
Τα Δικαστήρια της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι είτε πρωτοβάθμια είτε δευτεροβάθμια δικαστήρια. Πρωτοβάθμια Δικαστήρια είναι τα Επαρχιακά Δικαστήρια, τα Δικαστήρια Εξειδικευμένης Δικαιοδοσίας, και το Κακουργιοδικείο. Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει μόνο ένα δευτεροβάθμιο δικαστήριο, το Ανώτατο Δικαστήριο. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία για να εκδικάζει υποθέσεις πρωτοβάθμια άλλα και δευτεροβάθμια και να λειτουργεί ως Εκλογοδικείο, Ναυτοδικείο και Εφετείο. Επίσης έχει αποκλειστική δικαιοδοσία για εκδοσή προνομιακών ενταλμάτων. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει εξουσίες Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου πρωτόδικα και κατά έφεση.
Ανώτατο Δικαστήριο
Ανώτατο Δικαστήριο σύμφωνα με τον περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (14/1964) είναι το Ανώτατο Δικαστήριο που εγκαθιδρύθηκε δυνάμει του της παραγράφου 1 του άρθρου 153 του Κυπριακού Συντάγματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο βρίσκεται στην κορυφής της πυραμίδας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Αποτελείται από 13 δικαστές ένας από τους οποίους είναι και ο πρόεδρος του. Επίσης λειτουργεί και ως Εφετείο. Στο Εφετείο υπόκεινται και οι πρωτοβάθμιες υποθέσεις του Ανωτάτου Δικαστηριου άλλα από διαφορετική σύνθεση Δικαστών και πιο μεγάλη. Το Ανώτατο Δικαστήριο είχε αποκλειστική δικαιοδοσία να εκδικάζει υποθέσεις διοικητικής φύσεως σύμφωνα με το άρθρο 146 του Συντάγματος. Με τον νόμο «Ο περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Νόμος του 2015 - 131(I)/2015» οι εξουσίες του Ανωτάτου Δικαστηρίου όσον άφορα τις υποθέσεις που εμπίπτουν στο διοικητικό δίκαιο πρωτοδικα, μετατίθενται στο Διοικητικό Δικαστήριο με σκοπό την ελάφρυνση του φόρτου εργασίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου και κατά έφεση συνεχίζονται να εκδικάζονται από το Ανώτατο Δικαστήριο. Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 του περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλες Διατάξεις) Νόμος του 1964 έως 1991 (33/1964) το αρχαιότερο μέλος του Ανωτάτου Δικαστηρίου θα είναι και ο πρώτος πρόεδρος αυτού έκτος σε περίπτωση κενώσεως της θέσης του ή προσωρινής ανικανότητας του Πρόεδρου να ασκήσει τα καθήκοντα του ή απουσίας του, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας δύναται να διορίσει εκ νέου Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου από τα μελή που το απαρτίζουν (Ανώτατο Δικαστήριο). Όλοι οι Δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου μεταξύ τους και ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι ίσοι και η ψήφος τους έχει το ίδιο αντίκτυπο (Ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν έχει νίκησα ψήφο). Διορίζονται από το Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας δύναται να επιλέξει για Δικαστή ή Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου ανάμεσα σε νομικούς ανωτάτου επαγγελματικού και ηθικού επίπεδου, πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας με δικηγορική πείρα ελάχιστο 12 χρονιά (με κυρία προϋπόθεση υπηρεσία σε δικαστική έδρα). Συνήθως όμως κατά παράδοση παίρνει την γνώμη των ήδη υπαρχόντων Δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου, παρόλο που είναι Συνταγματικό του δικαίωμα να επιλέγει. Σε διάστημα 45 ήμερων πρέπει να συμπληρωθεί κενωθεiσα θέση Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Για την διασφάλιση της ανεξαρτησίας των Δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου η αντιμισθία του ορίζεται από το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και απαγορεύεται η αλλαγή στους ορούς υπηρεσίας τους μετά τον διορισμό του επί τον δυσμενέστερων. Σύμφωνα με το εδάφιο 10 του άρθρου 153 του Κυπριακού Συντάγματος, δεν μπορεί να εγειρθει αγωγή κατά του Πρόεδρου ή Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, για οποιαδήποτε γνώμη εξέφρασε κατά την ασκησην των επαγγελματικων του καθηκόντων. Επίσης το Ανώτατο Δικαστήριο έχει πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια δικαιοδοσία, για εκδίκαση υποθέσεων. Η έδρα του σύμφωνα με το εδάφιο 2 του άρθρου 153 του Συντάγματος, είναι η πρωτεύουσα της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Αναθεωρητική Δικαιοδοσία
Τον Δικαστικό Έλεγχο στην Κύπρο έχει το Ανώτατο Δικαστήριο ασκώντας την Αναθεωρητική Διαδικασία σύμφωνα με το άρθρο 146 του Κυπριακού Συντάγματος με το ένδικο μέσο της προσφυγής. Το Ανώτατο Δικαστήριο μπορεί να ακυρώσει εν όλω ή εν μέρει την προσβαλλομένη πράξη, απόφαση, παράλειψη, προσφυγή (σύμφωνα με το άρθρο 146 του Κυπριακού Συντάγματος).
Προνομιακά Εντάλματα
Τα Προνομιακά Εντάλματα είναι 5 (Habeas Corpus, Mandamus, Certiorari, Quo Warranto, Prohibition) προέρχονται από το Αγγλοσαξονικό Δίκαιο και ο κύριος σκοπός τους είναι ο έλεγχος των ιεραρχικά κατώτερων Δικαστηρίων (Επαρχιακά Δικαστήρια, Δικαστήρια Εξειδικευμένης  Δικαιοδοσίας). Αποκλειστική δικαιοδοσία για εκδοσή προνομιακών ενταλμάτων έχει το Ανώτατο Δικαστήριο.
Habeas Corpus
Το προνομιακό ένταλμα Habeas Corpus εκδίδεται με σκοπό την απελευθέρωση κρατούμενου, που η κράτηση του είναι μη σύννομη από αρχή, όργανο ή ιδιώτη που τον κατακρατεί παρανόμως.
Mandamus
Το προνομιακό ένταλμα Mandamus εκδίδεται με σκοπό να διαταχθεί κατώτερο δικαστήριο να ασκήσει δικαιοδοσία που έπρεπε να ασκήσει και δεν έχει ασκήσει ακόμα. Επίσης μπορεί με το ένταλμα Mandamus να διαταχθεί όργανο ή αρχή, να εκτελέσει καθήκον που περικλείεται στον ιδιωτικό τομέα.
Certiorari
Το ένταλμα Certiorari εκδίδεται με σκοπό την ακύρωση αποφάσεων, διαταγμάτων ή ενταλμάτων κατώτερων δικαστηρίων, στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α) Υπέρβαση της Δικαιοδοσίας τους.
β)Νομικό σφάλμα στα πρακτικά της υπόθεσης.
γ)Συμφέρον, προκατάληψη, παράβαση των κανόνων Φυσικού Δίκαιου.
Prohibition
Το ένταλμα Prohibition σκοπό έχει να διατάξει κατώτερο Δικαστήριο να σταματήσει διαδικασία που υπερβαίνει την δικαιοδοσία του ή που είναι αντισυνταγματική. Επίσης το προαναφερόμενο ένταλμα εμποδίζει την εκτέλεση διαταγής η οποία έχει ήδη εκδοθεί και είναι αντισυνταγματική. Καθυστέρηση έκδοσης του προνομιακού εντάλματος Prohibition δεν μπορεί να αποτρέψει την έκδοση του μεταγενέστερα, υπό την προϋπόθεση ότι έχει διαπιστωθεί μέσα από τα προσκομιζόμενα έγγραφα η πασιφανής παρανομία.
Συνταγματικά θέματα
Το Ανώτατο Δικαστήριο είναι υπεύθυνο για την επίλυση θεμάτων σύγκρουσης εξουσιών. Επίσης ασκεί προληπτικό και κατασταλτικό έλεγχο συνταγματικότητας οποιουδήποτε Κυπριακού Νόμου ή Κανονισμού. Ακόμη είναι υπεύθυνο για την ερμηνεία ασαφειών στο Κυπριακό Σύνταγμα. Εντωμεταξύ το Ανώτατο Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να αποφασίζει για την συνταγματικότητα των νόμων που αναπέμπει ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας βάσει του δικαιώματος αναπομπής που έχει, το οποίο πηγάζει από το Κυπριακό Σύνταγμα. Πολλά απο τα Συνταγματικά θέματα δεν εγείρονται πλέον λογω της απόσυρσης των Τουρκοκυπρίων.
Προληπτικός Έλεγχος
Προληπτικό Έλεγχο ασκεί ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας με αναπομπή των νόμων στην Βουλή των Αντιπρόσωπων πριν την επικύρωση τους από το ίδιο σύμφωνα με το άρθρο 140 του Κυπριακού Συντάγματος.
Κατασταλτικός Έλεγχος
Σύμφωνα με το άρθρο 144 του Συντάγματος πριν τις διακοινοτικές συγκρούσεις όποτε εγειρόταν θέμα αντισυνταγματικότητας ενός νομού παραπεμπόταν στο Ανώτατο Δικαστήριο. Μέτα την συνένωση των δυο δικαστηρίων (Ανωτάτου Δικαστηρίου και Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου) κάθε Επαρχιακό Δικαστήριο είναι αρμόδιο για να κρίνει θέμα που μπορεί να εγείρει όσον άφορα την αντισυνταγματικότητα των Νόμων. Όμως μπορεί να αμφισβητηθεί η πρωτοδίκη απόφαση, με έφεση.
Εφετείο
Σύμφωνα με τον περί Εφέσεων (Προδικασία, Περιγράμματα Αγορεύσεων, Περιορισμός του Χρόνου των Προφορικών Αγορεύσεων και Συνοπτική Διαδικασία για την Απόρριψη Προδήλως Αβάσιμων Εφέσεων) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1996 (4/1996) Εφετείο σημαίνει «το Ανώτατο Δικαστήριο ή τμήμα αυτού το οποίο ασκεί δευτεροβάθμια δικαιοδοσία». Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει αποκλειστική δικαιοδοσία να λειτουργεί ως Εφετείο και με αυτή του την ιδιότητα να εκδικάζει όλες τις εφέσεις από αποφάσεις πρωτόδικων δικαστηρίων (Επαρχιακά Δικαστήρια και Δικαστήρια Εξειδικευμένης Δικαιοδοσίας). Απαρτίζεται από τρεις Δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις περιπτώσεις πολίτικων εφέσεων. Σε περίπτωση όμως που εγείρεται θέμα μεγάλης νομικής φύσεως δύναται να διευρυνθεί η σύνθεση του σε επτά ή ακόμα και στην ολομέλεια του.
Εξουσίες Ανωτάτου Δικαστηρίου ως Εφετείου
Απόσπασμα του περί Ποινικής Δικονομίας Νομού (ΚΕΦ.155) Άρθρο 145:
Σύμφωνα με το άρθρο 145 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος (ΚΕΦ.155)
Εκλογοδικείο
Το Ανώτατο Δικαστήριο στην ολομέλεια του, έχει την αποκλειστική δικαιοδοσία να λειτουργεί και ως Εκλογοδικείο. Μπορεί να εκδικάζει αιτήσεις που σχετίζονται με την ερμηνεία και εφαρμογή των εκλογικών νόμων. Επίσης έχει δικαίωμα να αποφασίζει επί εκλογικών ενστάσεων.
Ναυτοδικείο
Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδικάζει υποθέσεις Ναυτοδικείου, πρωτόδικα και κατά έφεση. Όταν εκδικάζει υποθέσεις πρωτόδικα απαρτίζεται από ένα δικαστή ενώ όταν εκδικάζει υποθέσεις Ναυτοδικείου κατά έφεση μπορεί να απαρτίζεται από 3, 5 Δικαστές ή την ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηριου, ανάλογα με το πόσο μείζονος σημασίας για την Κυπριακή Δικαιοσύνη είναι μια υπόθεση.
Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο
Το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο απαρτίζεται από του Δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηριου.
Επαρχιακά Δικαστήρια
Σύμφωνα με τον περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Ν.14/60) στην Κύπρο λειτουργούν έξι Επαρχιακά Δικαστήρια, ένα σε κάθε γεωγραφική περιοχή. Λόγω όμως της Τουρκικής Εισβολής που έγινε στο νησί το 1974, το Επαρχιακό Δικαστήριο Κερύνειας λειτουργεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Τα Επαρχιακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία σε αστικές και ποινικές υποθέσεις. Τα Επαρχιακά Δικαστήρια έχουν συμφωνα με το αρθρο 24 εδαφιο 1 του περι Δικαστηριων Νομοι του 1960 εως (Αρ.3) του 1998 (14/1960), ποινικη δικαιοδοσία εκδίκασης υποθέσων για αδικήματα που τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης μέχρι 5 έτη ή με προστιμο που δεν υπερβαινει τις πενηντα χιλιαδες λιρες ή διαφορετικης ποινης. Ακόμη μπορεί να διατάξει την χρηματική αποζημίωση μέχρι και €6.000,00.
Κακουργιοδικεία
Κακουργιοδικείο σημαίνει σύμφωνα με τον περί Νομικής Αρωγής Νόμος του 2002 «το προβλεπόμενο από τον περί Δικαστηρίων Νόμο Κακουργιοδικείο». Το Κακουργιοδικείο μπορεί να εκδικάζει πρωτόδικα οποιαδήποτε ποινική υπόθεση. Κατά κανόνα όμως εκδικάζει υποθέσεις που υπερβαίνουν την ποινή φυλάκισης 5 ετών. Επίσης το Κακουργιοδικείο απαρτίζεται από 3 Δικαστές. Στο Κακουργιοδικείο δεν υπάρχουν ένορκοι και οι αποφάσεις παίρνονται κατά πλειοψηφία. Οι Δικαστές που υπηρετούν στο Κακουργιοδικείο διορίζονται από το Ανώτατο Δικαστήριο και είναι Επαρχιακοί Δικαστές. Δικαίωμα να εγείρουν έφεση στο Ανώτατο Δικαστήριο εναντίον της καταδίκης ή της ποινής ή της αθώωσης που αποφασιστήκαν από το Κακουργιοδικείο έχουν ο Κατηγορούμενος και η Κατηγορούσα Αρχή.
Δικαστήρια Εξειδικευμένης Δικαιοδοσίας
Τα Δικαστήρια Εξειδικευμένης Δικαιοδοσίας είναι πρωτόδικα και ιεραρχικά ανήκουν στην ίδια βαθμίδα με τα Επαρχιακά Δικαστήρια. Τα Δικαστήρια Εξειδικευμένης Δικαιοδοσίας είναι τα ακόλουθα:
Δικαστήριο Έλεγχου Ενοικιάσεων
Το Δικαστήριο Έλεγχου Ενοικιάσεων ιδρύθηκε με τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1983 (23/1983). Απαρτίζεται από ένα Πρόεδρο που είναι μέλος της Δικαστικής Εξουσίας και δυο μελή που έχουν συμβουλευτικό χαρακτήρα και προτείνονται από τις οργανώσεις που αντιπροσωπεύουν τους ενοικοιαστές και τους ιδιοκτήτες. Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 του περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1983 (23/1983) κανένας δεν μπορεί να διοριστεί ως Πρόεδρος του Δικαστηρίου Έλεγχου Ενοικιάσεων, έκτος αν έχει τα προσόντα για να διοριστεί ως Επαρχιακός Δικαστής σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 παράγραφος 1 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 έως του 1982 ή οποιουδήποτε άλλου Νόμου που τροποποιεί ή αντικαθιστά τον συγκεκριμένο Νόμο.
Δικαστήριο Εργατικών Διάφορων
Το Δικαστήριο Εργατικών Διάφορων ιδρύθηκε με τον περί Ετησίων Άδειων μετ΄ Απολαβών Νόμος του 1967 (8/1967). Απαρτίζεται από ένα Πρόεδρο ή Δικαστή που είναι μέλος της Δικαστικής Εξουσίας. Επίσης απαρτίζεται από ακόμα δυο μελή που έχουν συμβουλευτικό ρόλο και δεν είναι νομικοί. Τα μελή αυτά επιλέγονται μετά από σύσταση των αντιπρόσωπων των εργοδοτών και εργοδοτουμένων.
Οικογενειακά Δικαστήρια
Το Οικογενειακό Δικαστήριο ιδρύθηκε με τον περί Οικογεινειακών Δικαστηρίων Νόμους του 1990 (23/1990). Έχει μονομελή σύνθεση εκτός σε υποθέσεις διαζυγίου που διευρύνεται η σύνθεση του σε τριμελή. Μια πρωτοβάθμια απόφαση Οικογενειακού Δικαστηρίου όταν εφεσιβληθεί δεν υπόκειται στην δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου άλλα στην δικαιοδοσία δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, το οποίο απαρτίζεται από Δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο
Το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο δυνάμει του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νομού του 1990 (23/1990) άρθρο 21, έχει δικαιοδοσία για εκδίκαση κατά έφεση των πρωτόδικων αποφάσεων του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Απαρτίζεται από 3 δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Οι δικαστές του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου διορίζονται από το Ανώτατο Δικαστήριο για την χρονική περίοδο των δυο χρόνων.
Στρατιωτικό Δικαστήριο
Σύμφωνα με τον περί Στρατιωτικό Ποινικό Κωδικά και Δικονομία του 1964 μέχρι 1995 (40/1964) Νόμο άρθρο 102, πρωτοβάθμια δικαιοδοσία όσον άφορα τον στρατό έχει το Στρατιωτικό Δικαστήριο και δευτεροβάθμια το Ανώτατο Δικαστήριο. Το Στρατιωτικό Δικαστήριο ιδρύθηκε με τον περί Στρατιωτικού Ποινικού Κωδικά και Δικονομίας Νόμο του 1964 (40/1964). Απαρτίζεται από ένα νομικό, μέλος της Δικαστικής Εξουσίας και δυο παρέδρους μη νομικούς που είναι Στρατιωτικοί και επιλέγονται από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο.
Διοικητικό Δικαστήριο
Το Διοικητικό Δικαστήριο δυνάμει του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Νόμος του 2015 (130(I)/2015) άρθρο 3 και 2, έχει δικαιοδοσία να εκδικάζει πρωτόδικα διοικητικές υποθέσεις. Απαρτίζεται από ένα Πρόεδρο και μέχρι 6 δικαστές. Οι δικαστές του Διοικητικοί Δικαστηρίου διορίζονται από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο.
Δίκαιο της Ανάγκης
Το Δίκαιο της Ανάγκης βασίζεται στην αρχή του Ρωμαϊκού Δίκαιου « salus populi est suprema lex » που σημαίνει « η Σωτηρία του λάου είναι ο υπέρτατος νόμος ».
Δικαστές Ανωτάτου Δικαστηρίου
Αρμόδιος για διορισμό των Δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Συνήθως ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας λαμβάνει σοβαρά υπόψιν τις συστάσεις των ήδη υπαρχόντων Δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Οι υποψήφιοι για την θέση Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου πρέπει να έχουν τουλάχιστον 12 έτη πείρα άσκησης του δικηγορικού επαγγέλματος (να έχουν υπηρετήσει σε δικαστική έδρα) και να είναι άμεμπτου ηθικής.
Δικαστές Επαρχιακών Δικαστηρίων
Το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο είναι αρμόδιο για τον διορισμό των Επαρχιακών Δικαστών. Βασικές προϋποθέσεις για τον διορισμό ενός προσώπου ως Επαρχιακού Δικαστή είναι, να είναι άμεμπτου ηθικής και να έχει ασκήσει δικηγορία για τουλάχιστον 6 χρονιά. Επίσης για να διοριστεί ένα πρόσωπο ως Πρόεδρος Επαρχιακού Δικαστηρίου ή Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή, πρέπει να πληροί τις ακόλουθες δυο προϋποθέσεις. Να έχει ασκήσει δικηγορία για τουλάχιστον 10 έτη (περικλείεται και η άσκηση του επαγγέλματος στην δικαστική έδρα) και να είναι άμεμπτου ηθικής. Σύμφωνα με το άρθρο 7 του περί Δικαστηρίων Νομοί του 1960 εως (Αρ.3) του 1998 (14/1960) ο Πρόεδρος Επαρχιακού Δικαστήριου, ο Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής και ο Επαρχιακός Δικαστής θα πρέπει να είναι μονιμά μελή της Δικαστικής Υπηρεσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής έχει δικαιοδοσία για εκδίκαση αγωγών μέχρι €500.000,00. Επίσης ο Επαρχιακός Δικαστής έχει δικαιοδοσία για εκδίκαση αγωγών μέχρι €100.000,00.
Δικαστές Δικαστηρίων Εξειδικευμένης Δικαιοδοσίας
Τους Δικαστές των Δικαστηρίων Εξειδικευμένης Δικαιοδοσίας διορίζει το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο. Τα προσόντα για τον διορισμό των Δικαστών, των πιο πάνω Δικαστηρίων ορίζονται στις νομοθεσίες που εγκαθιδρύουν το κάθε Δικαστήριο.
Δικαιοδοσία Δικαστηρίων
Στην Κύπρο έχουμε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια δικαιοδοσία δικαστηρίων.
Πρωτοβάθμια δικαιοδοσία
Eχουν τα Επαρχιακά Δικαστήρια Κύπρου και τα Δικαστήρια Εξειδικευμένης Δικαιοδοσίας. Επίσης πρωτοβάθμια δικαιοδοσία έχει και το Ανώτατο Δικαστήριο ως Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο, Εκλογοδικείο και Ναυτοδικείο.
Δευτεροβάθμια Δικαιοδοσία
Έχει μόνο το Ανώτατο Δικαστήριο Κύπρου. Επίσης το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο που εκδικάζει υποθέσεις κατά έφεση στην ουσία είναι το Ανώτατο Δικαστήριο, διότι η σύνθεση του αποτελείται από 3 δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι οποίοι διορίζονται από το Ανώτατο Δικαστήριο.
Παραπομπές
<div style="">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δικαιοσύνη
Τελιπίνου (θεός)
Αποσαφήνιση: ο Χετταίος βασιλιάς Τελιπίνου  '' (15ος αιώνας π.Χ.) είναι ιστορικό πρόσωπο. ''μικρογραφία|255x255εσ|Θεοί σκαλισμένοι στον βράχο στο ιερό της [[Γιαζιλικάγια (Yazιlıkaya) στην Χάττουσα. ]] Ο Τελιπίνου (στη χεττιτική σφηνοειδή γραφή: 𒀭𒋼𒂊𒇷𒁉𒉡𒌑, μεταγραφή: dTe(-e)-li-pí-nu(-ú), στη χαττική γλώσσα: Talipinu ή Talapinu) ήταν θεός των Χετταίων που προστάτευε την γεωργία. Θεωρείται επίσης θεός της καταιγίδας και προστάτης θεός των αγροτικών καλλιεργειών. Ήταν ο γιος του θεού του ουρανού Τεσούμπ που ήταν υπεύθυνος για τις καταιγίδες και της θύελλες. Μητέρα του Τελιπίνου ήταν η θεά του ήλιου Αρίννα. Σύζυγός του ήταν η θεά Χατεπούνα.