cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκρακλιάνι
Γραφή
Μία μέχρι πρότινος άγνωστη γραφή ανακαλύφθηκε ολίγον χαμηλότερα από τον κατακρημνισμένο βωμό ενός ναού αφιερωμένο σε μία θεά της γονιμότητας, ο οποίος χρονολογείται από τον 7ο αιώνα ΠΚΕ. Οι συγκεκριμένες επιγραφές διαφέρουν από εκείνες που έχουν ανευρεθεί εντός άλλων ναών στο Γκρακλιάνι, οι οποίοι απεικονίζουν ζώα, ανθρώπους, ή διακοσμητικά στοιχεία. Η συγκεκριμένη γραφή δεν φέρει την οποιαδήποτε ομοιότητα με κάποιο έως τώρα γνωστό αλφάβητο, αν και τα γράμματά της εικάζεται πως σχετίζονται με εκείνα των αρχαίων ελληνικών, καθώς και των αραμαϊκών. Η συγκεκριμένη επιγραφή φαίνεται να αποτελεί το παλαιότερο παράδειγμα ιθαγενούς αλφαβήτου που να έχει ανακαλυφθεί σε ολόκληρη την περιοχή του Καυκάσου, κατά χίλια χρόνια παλαιότερο οποιουδήποτε άλλου ιθαγενούς συστήματος γραφής που να έχει ανακαλυφθεί στην περιοχή. Ως μέτρο σύγκρισης, το παλαιότερο παράδειγμα αρμενικής και γεωργιανής γραφής χρονολογούνται στον 5ο αιώνα μ.Χ., ολίγον μετά τον εκχριστιανισμό των δύο προαναφερθέντων πολιτισμών. Τον Σεπτέμβριο του 2015, τμήμα εκτάσεως 79 επί 8 εκατοστών της συγκεκριμένης επιγραφής είχε ανασκαφεί.
Σύμφωνα με τον Βαχτάνγκ Λιτσέλι, επικεφαλής του Ινστιτούτου Αρχαιολογίας του Κρατικού Πανεπιστημίου Τιφλίδας, «Οι επιγραφές επί των δύο βωμών του ναού είναι σε πολύ καλή κατάσταση διατήρησης. Επί του ενός βωμού αριθμός γραμμάτων είναι σκαλισμένος πηλό, ενώ ο δεύτερος βωμός του ναού είναι πλήρως καλυμμένος με κείμενα.» Η συγκεκριμένη ανακάλυψη πραγματοποιήθηκε από μη αμειβόμενους φοιτητές. Έπειτα από την συγκεκριμένη ανακάλυψη, μισθοί κατεβλήθησαν προς τους εμπλεκόμενους, ενώ η κυβέρνηση προχώρησε σε αύξηση του ερευνητικού προϋπολογισμού του αρχαιολογικού τόπου.
Σημασία για την Γεωργία
Σύμφωνα με τον Λιτσέλι, ο οποίος ήταν επικεφαλής των αρχαιολογικών ερευνών, το σύνολο των αρχαιολογικών ευρημάτων τα οποία προέρχονται από την συγκεκριμένη τοποθεσία καταδεικνύουν την ύπαρξη για διάστημα 3000 ετών ενός γεωργιανού κράτους. Το Υπουργείο Πολιτισμού της Γεωργίας στόχευε, έως τα τέλη του 2015, στην μετατροπή του συγκεκριμένου αρχαιολογικού χώρου σε ένα υπαίθριο μουσείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λόφοι της Γεωργίας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Γεωργία Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Σίντα Κάρτλι Κατηγορία:Εποχή του Ορείχαλκου στη Γεωργία
Τέο φαν Ντέσμπουργκ
right|250px|thumb|Ο Τέο φαν Ντέσμπουργκ Ο Τέο βαν Ντέσμπουργκ (Theo van Doesburg, 30 Αυγούστου 1883 – 7 Μαρτίου 1931) ήταν Ολλανδός αρχιτέκτονας, ζωγράφος και συγγραφέας. Υποστήριζε την ορθολογιστική, αντι-ατομικιστική αισθητική. Είναι γνωστός ως ο κύριος εμπνευστής στη δημιουργία του κινήματος De Stijl και στην έκδοση του oμώνυμου περιοδικού.
Πρώτα χρόνια
Ήταν γιος του Wilhelm Küpper και της Henrietta Catharina Margadan, αλλά πήρε το όνομα του δεύτερου συζύγου της μητέρας του, του Theodorus Doesburg. Ξεκίνησε ως ζωγράφος, ζωγραφίζοντας νατουραλιστικά θέματα.γύρω στα 1899. Το 1903 κατατάχθηκε στο στρατό και εκείνη την εποχή γνώρισε την πρώτη του σύζυγο, Agnita Feis, μια θεοσοφίστρια και ποιήτρια. Γύρω στα 1908 με 1910, επηρεασμένος από το έργο του Honoré Daumier, ζωγράφισε καρικατούρες, μερικές από τις οποίες εκδόθηκαν αργότερα στο πρώτο του βιβλίο De maskers af! (1916). Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου πολέμου, ο Theo van Doesburg στάλθηκε στο Tilburg κοντά στα βελγικά σύνορα. Εκεί γνώρισε τη δεύτερη σύζυγό του, Lena Milius, (1917). Το 1915 γνώρισε τον ζωγράφο Janus de Winter. Την επιρροή του μπορεί κανείς να παρατηρήσει στα εκφραστικά και έντονα φορτισμένα έργα και τις αυτοπροσωπογραφίες αυτής της περιόδου, όπως το έργο Απελπισία (1915). Αυτήν την περίοδο ζωγραφίζει και μερικά τοπία επηρεασμένος από το κίνημα του ιμπρεσιονισμού και πορτρέτα με την τεχνική του George Hendrik Breitner. Σε κάποια έργα του, όπως στο Streetmusic I, στο Streetmusic II και σ’ άλλα αφηρημένα, είναι φανερή η επιρροή του Καντίνσκι. Ακόμα πειραματίζεται με μοτίβα του κυβισμού και εξερευνά τις δυνατότητες των γραμμικών δομών.
Συνεργασία με τον Μοντριάν- De Stijl
Το 1915 γνωρίζει το έργο του Πητ Μοντριάν, και εντυπωσιάζεται. Αναγνωρίζει σε αυτό το ιδανικό στη ζωγραφική: την απόλυτη αφαίρεση της πραγματικότητας. Για ένα διάστημα εργάζεται με τον Μοντριάν, στο πλαίσιο της συνεργασίας της ομάδας De Stijl, με αποτέλεσμα να επηρεαστεί ο ένας από το έργο του άλλου. Τελικά, βρίσκει το δικό του δρόμο με τη σύνθεση Χαρτοπαίκτες, βασισμένη στο Πωλ Σεζάν. Οι μορφές είναι απλοποιημένες σε γεωμετρικά σχήματα, που αναλύονται σε τρίγωνα, με χρώματα επίπεδα. Ενεπλάκη με τον Ντανταϊσμό και ταξίδεψε για να διαδώσει τις ιδέες του με τον Κουρτ Σβίττερς, ενώ την ίδια περίοδο εργάστηκε πάνω στον κονστρουκτιβισμό. Ενδιαφέρεται για το Μπάουχαους, το οποίο μόλις έχει ιδρυθεί στη Γερμανία και το 1921 πηγαίνει στη Βαϊμάρη όπου η παρουσία του επηρεάζει πολλούς σπουδαστές της σχολής και άλλους καλλιτέχνες. Ο Βάλτερ Γκρόπιους κράτησε αποστάσεις από τις επιθετικές και δογματικές απόψεις του,ενώ άλλοι όπως ο Μις φαν ντερ Ρόε, εμπνεύστηκαν από αυτές. Τον Ιούνιο εξέδωσε το περιοδικό De Stijl από τη Βαϊμάρη και τον επόμενο χρόνο ξεκίνησε τη διδασκαλία σειράς μαθημάτων αρχιτεκτονικής βασισμένη στο πρωτοποριακό κίνημα De Stijl, παίρνοντας μαθητές από τη σχολή Μπάουχαους. Τελικά η συμβολή του στη διαμόρφωση της φιλοσοφίας της σχολής ήταν σημσντική. Στη Βαϊμάρη γνώρισε και τον νεαρό Ολλανδό αρχιτέκτονα Κορνέλις φαν Έιστερεν (Cornelis van Eesteren), με τον οποίο συνεργάστηκε και δημιούργησε το κύριο θέμα για την έκθεση Les Architectures du Stijl at Léonce Rosenberg’s Galerie de l’Effort Moderne, στο Παρίσι το 1923. Την ίδια χρονιά μετακομίζει στο Παρίσι με την τελευταία του γυναίκα τη Nelly van Moorsel.
Η ρήξη του με τον Μοντριάν
Στο Παρίσι, η συχνή επαφή με τον Μοντριάν, αναδεικνύει τις διαφορές στο χαρακτήρα τους και οι δύο άντρες έρχονται σε προσωρινή ρήξη εξαιτίας, όπως υποστηρίζουν κάποιοι ιστορικοί τέχνης, των διαφορετικών απόψεων τους σχετικά με τις κατευθύνσεις των γραμμών στους πίνακες. – Ο Μοντριάν ποτέ δεν αποδέχθηκε τις διαγωνίους, ενώ ο Doesburg επέμενε στις δυναμικές πτυχές των διαγωνίων του, και αυτό είναι εμφανές στο έργο του. Πρόσφατα ολοένα και περισσότεροι ιστορικοί τέχνης, όπως, Carel Blotkamp υποστηρίζουν ότι η αιτία της ρήξης τους ήταν οι διαφορετικές απόψεις τους για τον χώρο και τον χρόνο. Μετά τη ρήξη ο Van Doesburg εισήγαγε μια νέα αντίληψη στην τέχνη τον Ελεμενταρισμό, που χαρακτηρίζεται από τις διαγώνιους γραμμές και ανταγωνίζεται τον νεοπλαστικισμό του Μοντριάν. Το 1929 οι δυο άντρες συναντιούνται τυχαία σε ένα καφενείο του Παρισιού και συμφιλιώνονται πάλι.
Η νέα αρχιτεκτονική
Στο μανιφέστο του για την αρχιτεκτονική, που διατύπωσε στο Παρίσι το 1924 για μια νέα δόμηση κατοικιών, υποστηρίζει ότι πρέπει να καταργήσουμε τις υπάρχουσες μορφές, τα πρότυπα του παρελθόντος, και να ξανασκεφτούμε το πρόβλημα της αρχιτεκτονικής από την αρχή. Προτείνει μια αρχιτεκτονική που να είναι στοιχειώδης, λειτουργική και οικονομική. Η νέα αρχιτεκτονική του Ντένσμπουργκ δεν υπόκειται σε κανέναν βασικό τύπο. Είναι ανοιχτή, ανοίγει τους τοίχους και καταργεί το μέσα και το έξω. Επιπλέον καταργεί την επανάληψη και τη συμμετρία, ενώ θεωρεί το χρώμα ως οργανικό εκφραστικό μέσο των σχέσεών της μεσα στο χρόνο και το χώρο. Είναι αντιδιακοσμητική και πρέπει να κατασκευάζεται στο νεό πλαίσιο του χώρου και του χρόνου.
Το τέλος του
Στο τέλος της ζωής του, μετακομίζει στο Νταβός, στην Ελβετία, λόγω της υγείας του, όπου και πεθαίνει στις 7 Μαρτίου 1931.
Έργα του
Δύο χαρακτηριστικά του έργα είναι η σύνθεση (Αγελάδα) και οι Χαρτοπαίχτες. Ξεκινώντας από κάτι πιο συγκεκριμένο, προχωρά σταδιακά στην αφαίρεση, καταλήγοντας στην πλήρη αποσύνθεση του θέματος. Και τα δύο έργα τα επεξεργάστηκε την περίοδο μεταξύ 1916-1917.Το πρώτο απ’τα παραπάνω είναι γκουάς, λάδι και κάρβουνο σε χαρτί και το δεύτερο λάδι και τέμπερα σε καμβά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ποιητές
Σάκρα ντι Σαν Μικέλε
Η Σάκρα ντι Σαν Μικέλε (ιταλικά: Sacra di San Michele), (είναι γνωστή και ως Αββαείο του Αγίου Μιχαήλ), είναι θρησκευτικό σύμπλεγμα στο Όρος Πιρκιριάνο, που βρίσκεται στο νότιο τμήμα του Βαλ ντι Σούζα, στο Δήμο του Σαντ'Αμπρότζο ντι Τορίνο, στη Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου, στη βορειοδυτική Ιταλία. Το αββαείο, το οποίο κατά το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του βρισκόταν υπό τον έλεγχο των Βενεδικτίνων, πλέον βρίσκεται υπό τον έλεγχο των Ροσμινιανών. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 10ο αιώνα και ολοκληρώθηκε τον 11ο αιώνα. Η πιο σημαντική περίοδος του μοναστηριού ήταν από το 12ο μέχρι το 15ο αιώνα όταν αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα πνευματικά κέντρα των Βενεδικτίνων μοναχών στην Ιταλία.
Η Σάκρα ντι Σαν Μικέλε αποτέλεσε σε μεγάλο βαθμό την έμπνευση για το βιβλίο Το Όνομα του Ρόδου, του Ουμπέρτο Έκο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βενεδικτινικά μοναστήρια στην Ιταλία Κατηγορία:Μοναστήρια στο Πεδεμόντιο Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο Κατηγορία:Γοτθική αρχιτεκτονική στο Πεδεμόντιο Κατηγορία:Ρομανική αρχιτεκτονική στο Πεδεμόντιο
Ρομπέρτο Μικελέτι
Ο Ρομπέρτο Μικελέτι (Roberto Micheletti Bain, και Μιτσελέτι) ήταν υπηρεσιακός πρόεδρος της Ονδούρας από το 2009 ως το 2010, θέση την οποία ανέλαβε μετά την ανατροπή του νόμιμα εκλεγμένου προέδρου, Μανουέλ Σελάγια, από τον στρατό. Η κυβέρνηση του Μικελέτι δεν αναγνωρίζεται από το σύνολο σχεδόν της Διεθνούς Κοινότητας.
Προφίλ
Γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου του 1943 στην Λομβαρδία της Ιταλίας. Είναι μέλος του Φιλελεύθερου Κόμματος της Ονδούρας, την ηγεσία του οποίου διεκδίκησε το 2008 χωρίς όμως επιτυχία. Απέτυχε επίσης να λάβει το χρίσμα να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές που θα διεξαχθούν το Νοέμβριο του 2009. Τον Ιανουάριο του 2006 ορκίστηκε πρόεδρος του Κογκρέσου της Ονδούρας. Αν και είναι στο ίδιο κόμμα με τον Μανουέλ Σελάγια διαφώνησε μαζί του για την επικείμενη συνταγματική μεταβολή. Στις 28 Ιουνίου του 2009 έπειτα από πραξικόπημα του στρατού κατά του προέδρου εξελέγη, ως ο επόμενος αντικαταστάτης κατά το σύνταγμα, με ανάταση χεριών από τη βουλή, πρόεδρος της Ονδούρας, με θητεία μέχρι τις 27 Ιανουαρίου του 2010. Ο αντιπρόεδρος Έλβιν Ερνέστο Σάντος είχε παραιτηθεί το Δεκέμβριο του 2008. .
Προσωρινός πρόεδρος
Η διεθνής υποστήριξη για την κυβέρνηση του Μικελέτι ήταν από την αρχή πολύ μικρή. Ελάχιστες χώρες τον αναγνώρισαν ως νόμιμο πρόεδρο, όπως η Ταϊβάν και το Ισραήλ. Ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών (OAS) κατέστησε σαφές ότι δεν θα αναγνώριζε άλλη κυβέρνηση από εκείνη του εκλεγμένου προέδρου, Μανουέλ Σελάγια. Ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα καταδίκασε τα γεγονότα.
Η κυβέρνηση του Μικελέτι επέβαλε περιορισμούς στα ξένα ΜΜΕ και στις συνταγματικές ελευθερίες. Ο ίδιος ο Μικελέτι αψήφισε την προθεσμία που του δόθηκε από τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών για να αποκατασταθεί στην προεδρία ο Σελάγια, λέγοντας ότι κάτι τέτοιο θα συνέβαινε μόνο έπειτα από εισβολή ξένων κρατών στην Ονδούρα. Η ΕΕ ανακάλεσε τους πρεσβευτές της από τη χώρα και οι διεθνείς οικονομικοί οργανισμοί, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα διέκοψαν τη χορήγηση οικονομικής βοήθειας προς την Ονδούρα.
Στις 30 Οκτωβρίου του 2009 ο Σελάγια και ο Μιτσελέτι υπέγραψαν συμφωνία για τον τερματισμό της κρίσης. Οι ΗΠΑ εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για την εξέλιξη. Με βάση τη συμφωνία, η οποία ανακοινώθηκε από τον ίδιο τον Σελάγια μία ημέρα πριν, προβλέπεται μεταξύ άλλων η επιστροφή του Σελάγια στην εξουσία. Τον διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα ο Πορφίριο Λόμπο στις 27 Ιανουαρίου 2010.
Παραπομπές
Μιτσελετι Κατηγορία:Πραξικοπηματίες
Πρόεδρος της Δημοκρατίας
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (αρχ. ελλ. προ- + έδρα) είναι ο Αρχηγός ενός κράτους και τυπικά ο πρώτος πολίτης του. Είναι ο "φύλακας" του Συντάγματος μίας χώρας, διότι προσυπογράφει τους νόμους, οι οποίοι είναι σύμφωνοι με το Σύνταγμα ή τους καταργεί, εάν σύμφωνα με το Σύνταγμα είναι αντισυνταγματικοί. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας συνήθως ασκεί την εκτελεστική εξουσία. Επίσης, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι αιρετός και έχει τη δυνατότητα να επανεκλεγεί. Το αξίωμα υπάρχει συνήθως σε χώρες στις οποίες έχει καταργηθεί η μοναρχία. Στην Προεδρική Δημοκρατία ο Πρόεδρος είναι ταυτόχρονα και Αρχηγός της Κυβέρνησης. Στην περίπτωση του Ημιπροεδρικού συστήματος, ο Πρωθυπουργός είναι πρόεδρος της κυβέρνησης, αλλά ο ΠτΔ έχει σημαντικές αρμοδιότητες που ανάλογα με τη χώρα μπορεί να είναι μεγαλύτερες, μικρότερες ή ισάξιες σε σύγκριση με τις αρμοδιότητες του πρωθυπουργού. Αντίθετα, στην Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία δεν έχει ουσιαστικές πολιτικές αρμοδιότητες.
Προεδρευομένη
Στην Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι αιρετός, δεν εκλέγεται απευθείας από τον λαό, αλλά από το Κοινοβούλιο και έχει περιορισμένες πολιτικές αρμοδιότητες, όπως στην Ελλάδα. Σε ορισμένες Προεδρευόμενες Δημοκρατίες και ο Πρόεδρος εκλέγεται από τον λαό π.χ. Βουλγαρία, Βόρεια Μακεδονία κ.α. Αρχηγός της Κυβέρνησης είναι ο Πρωθυπουργός.
Προεδρική Δημοκρατία
Στην Προεδρική Δημοκρατία, o Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είναι μόνο Αρχηγός του Κράτους, αλλά και Αρχηγός της Κυβέρνησης και εκλέγεται άμεσα από το λαό ή από ένα ειδικό σώμα εκλεκτόρων, όπως οι ΗΠΑ, η Κυπριακή Δημοκρατία κ.ά. Υπάρχουν περιπτώσεις που μια Προεδρική Δημοκρατία μπορεί να έχει και το αξίωμα του πρωθυπουργού, ο οποίος δεν έχει κάποιο ουσιαστικό ρόλο. Χώρες όπως η Λευκορωσία, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Τουρκμενιστάν, το Τατζικιστάν κτλ., για παράδειγμα, έχουνε πλήρη προεδρική δημοκρατία με τις υπερεξουσίες του προέδρου και τον απόλυτα συμβολικό ρόλο του πρωθυπουργού.
Ημιπροεδρικό σύστημα
Στο ημιπροεδρικό σύστημα, το οποίο είναι παραλλαγή της Προεδρικής Δημοκρατίας, υπάρχει και Πρόεδρος της Δημοκρατίας και Πρωθυπουργός. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός μοιράζονται την εκτελεστική εξουσία είτε με τον πρώτο να κατέχει πιο μεγάλη εξουσία όπως Ρουμανία, Γαλλία, Ρωσία κ.α., είτε με τον δεύτερο να έχει πιο μεγάλο ρόλο όπως για παράδειγμα η Πορτογαλία, η Πολωνία κτλ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πολιτική Κατηγορία:Δημοκρατία  Κατηγορία:Ηγέτες
USS Arizona (BB-39)
Το USS Arizona (BB-39)'' ήταν θωρηκτό του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, κλάσης Πενσυλβάνια. Ήταν το τρίτο πολεμικό πλοίο που ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της 48ης Πολιτείας των ΗΠΑ. Το πλοίο αυτό έμεινε περισσότερο γνωστό και στην παγκόσμια ναυτική ιστορία για την καταστροφή του κατά τη διάρκεια της Επίθεσης στο Περλ Χάρμπορ παρά για την όλη δράση του.
Ναυπήγηση
Στις 4 Μαρτίου του 1913 δόθηκε από το αμερικανικό Κογκρέσο η εντολή ναυπήγησης του δεύτερου και τελευταίου βαρέος θωρηκτού της κλάσης Πενσυλβάνια. Έτσι στις 16 Μαρτίου του 1914 τέθηκε η τρόπιδα του νέου θωρηκτού στα ναυπηγεία του Μπρούκλιν και στις 17 Οκτωβρίου του 1916 έγινε η καθέλκυσή του με κυβερνήτη τον Πλοίαρχο Τζον Μακντόναλντ.
Κύρια χαρακτηριστικά
Ναυπηγικά : Το Θ/Κ Αριζόνα είχε εκτόπισμα 31.400 τόνους, με ολικό μήκος 185 μ. (608 πόδια), μέγιστο πλάτος τα 30 μ. και βύθισμα (πλήρες φόρτου) 8,8 μ. Ήταν τετραπλέλικο με μηχανές ατμοστροβίλους που του έδιναν μέγιστη ταχύτητα τους 21 κόμβους.
Δράση
Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου δεν έλαβε δράση, περιοριζόμενο μόνο σαν εκπαιδευτικό πλοίο και στη συνέχεια σαν πλοίο τιμητικής συνοδείας στις θαλάσσιες μετακινήσεις του Προέδρου των ΗΠΑ, έχοντας σαν βάση το Γκουαντάναμο. Αργότερα στέλνεται στη Μεσόγειο όπου στις 11 Μαΐου του 1919 κατέπλευσε στη Σμύρνη. Εκεί παρέμεινε μέχρι τις 9 Ιουνίου όπου συνέχισε στη Κωνσταντινούπολη. Παραμένοντας εκεί για λίγο απέπλευσε στις 15 Ιουνίου για Νέα Υόρκη όπου και ανέλαβε τον χαρακτήρα ναυαρχίδα θωρηκτών. Στη συνέχεια συμμετείχε στις εκδηλώσεις της εκατονταετηρίδας της ανεξαρτησίας του Περού.
Στα 14 χρόνια που ακολούθησαν γίνανε μόνο μετασκευές και εκσυγχρονισμοί στο πλοίο. Στις 17 Σεπτεμβρίου του 1938 το Αριζόνα τίθεται ναυαρχίδα των θωρηκτών του Ειρηνικού υπό τον υποναύαρχο Τσέστερ Νίμιτς τον οποίο και αντικατέστησε 8 μήνες μετά ο υποναύαρχος Ράσελ Γουίλσον. Την εποχή εκείνη βάση του θωρηκτού ήταν ο ναύσταθμος της Χαβάης.
Καταστροφή
Στις αρχές του 1941 το θωρηκτό Αριζόνα, ναυαρχίδα πλέον του στόλου του Ειρηνικού συμμετέχει σε ασκήσεις ναυτικής τακτικής και επιχειρήσεις έρευνας από τη Χαβάη μέχρι τη ναυτική βάση του Περλ Χάρμπορ και των δυτικών ακτών των ΗΠΑ. Στις 27 Οκτωβρίου κατέπλευσε για τελευταία φορά στο Περλ Χάρμπορ για αντικατάσταση ή νέα εγκατάσταση, συσκευής ραντάρ, μαζί με τα θωρηκτά Νεβάδα και Οκλαχόμα, τα οποία και αγκυροβόλησαν κατά μήκος στην ίδια προβλήτα.
Το πρωί της 7ης Δεκεμβρίου και λίγο πριν τις 08.00΄ αρχίζει αιφνίδια επίθεση κατά δύο κύματα από 6 ιαπωνικά βομβαρδιστικά τύπου «Ναγκατζίμα», προερχόμενα από το ιαπωνικό αεροπλανοφόρο Κάγκα
Στις 07.55΄ σήμανε γενικός συναγερμός. Κατά την πρώτη επίθεση εβλήθη η πλευρά του Νο 4 πυργίσκου του πλοίου, χωρίς αξιόλογη ζημία, εκτός από μια περιορισμένη πυρκαγιά. Όμως, κατά τη διάρκεια της επόμενης προσβολής, (περί ώρα 08:06΄), αυτή τη φορά από βομβαρδιστικά αεροσκάφη προερχόμενα από το ιαπωνικό αεροπλανοφόρο Χιριού μία βόμβα έπληξε το σημείο μεταξύ των πρωραίων πυργίσκων, όπου, κάτω από το κατάστρωμα, βρισκόταν ο χώρος αποθήκευσης των πυρομαχικών. Ακολούθησε μια εκτεταμένη έκρηξη με τεράστιο ωστικό κύμα, από την οποία και καταστράφηκε όλη σχεδόν η υπερκατασκευή του πλοίου. Από την έκρηξη εκείνη έχασαν τη ζωή τους 1177 αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και ναύτες από το σύνολο των 1400 μελών του πληρώματος. Η δε πυρκαγιά που εκδηλώθηκε επί του πλοίου διατηρήθηκε επί τρεις ημέρες και, τελικά, το πλοίο βυθίστηκε στον λιμένα.
Χριστόφορος Μπακαούκας
Ο Δημήτρης Βραχόπουλος ΜπακαούκαςΣαλαμίνιοτης ήταν ο αρχηγός του τμήματος χειροσφαίρισης της ΑΕΚ. Έχει αγωνιστεί στην ομάδα για 10 συνεχόμενες χρονιές από την περίοδο 2006-2007 μέχρι την περίοδο 2015-16, στη θέση του δεξιού εξτρέμ. Είναι ο πρώτος σκόρερ της ομάδας καθώς και του πρωταθλήματος 7 φορές. Εργάζεται επίσης στα ναυπηγεία Σαλαμίνας.
USS Arizona (BB-39)
Καταστροφή
Το άδοξο τέλος του θωρηκτού Αριζόνα με την μεγάλη αυτή απώλεια ανθρώπινων ζωών ήταν και η μοναδική ολική απώλεια αμερικανικού πλοίου στο Περλ Χάρμπορ. Όλα τα άλλα πλοία, που υπέστησαν ζημίες επισκευάστηκαν, εκτός από αυτό, που εγκαταλείφθηκε στον υγρό τάφο του. Παρά ταύτα, η απώλεια του θωρηκτού Αριζόνα ήταν αυτή που συνέτεινε στην είσοδο των ΗΠΑ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Χριστόφορος Μπακαούκας
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου το 1978 στη Σαλαμίνα. Πρώτος σταθμός της καριέρας του ήταν ο Ιωνικός Ν.Φ. όπου και αγωνίστηκε για πάρα πολλά χρόνια, έχοντας ως συμπαίκτες τον Δημήτρη Καφφάτο και τον Γιώργο Παπαδόπουλο, με τους οποίους αργότερα αγωνίστηκε μαζί στην ΑΕΚ.
USS Arizona (BB-39)
Ναυτικό Μουσείο
Στις 30 Μαΐου του 1962 νομοθετήθηκε από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζον Κέννεντυ η επίσημη αναγνώριση του ναυαγίου ως αμερικανικό εθνικό ναυτικό μνημείο μαζί με τον περιβάλλοντα χώρο στον οποίο χάθηκαν τόσες ψυχές.
Χριστόφορος Μπακαούκας
Βιογραφικό
Τη χρονιά 2005-2006 ως παίκτης του Ιωνικού Ν.Φ. έπαιξε κόντρα στο νεοσύστατο τμήμα της ΑΕΚ και οδήγησε την ομάδα του Ιωνικού στη νίκη στην πρώτη αναμέτρηση σκοράροντας 7 γκολ.
USS Arizona (BB-39)
Ναυτικό Μουσείο
Έτσι σήμερα το ναυάγιο του Αριζόνα, μαζί με τον πέριξ χώρο αποτελεί ναυτικό μουσείο υπερ του οποίου έχει τοποθετηθεί και διασκευαστεί ειδικός πλωτός εκθεσιακός διάδρομος, ενώ η βάση του 2ου πρωραίου πυργίσκου εξακολουθεί να υφίσταται υπέρ την επιφάνεια της θάλασσας. Ένας μαρμάρινος τοίχος περιλαμβάνει τα ονόματα των απωλεσθέντων μελών.
Χριστόφορος Μπακαούκας
Βιογραφικό
Το καλοκαίρι του 2006 ο προπονητής της ομάδας Γιάννης Αρβανίτης επέλεξε τον Μπακαούκα για να ενισχύσει την ομάδα. Από τότε έχει αγωνιστεί σε όλα τα παιχνίδια της ομάδας εκτός από τρία. Δύο παιχνίδια λόγο τραυματισμού και ένα λόγο απεργίας των παικτών κόντρα στη διοίκηση της ερασιτεχνικής ΑΕΚ που είχε πρόεδρο τον Ανδρέα Ανατολιωτάκη
USS Arizona (BB-39)
Ναυτικό Μουσείο
Όλα τα πλοία πολεμικά και εμπορικά που παραπλέουν το μνημείο αυτό αποδίδουν τις πρέπουσες ναυτικές τιμές.
Σημειώσεις
Κατά την ημέρα της επίθεσης και καταστροφής του Θ/Κ διοικητής της ναυτικής μοίρας ήταν ο υποναύαρχος Ισαάκ Κίντ, που επέβαινε του πλοίου, και κυβερνήτης ο πλοίαρχος Φραγκλίνος βαν Βάλκενμπουργκ, που φονεύθηκαν και τιμήθηκαν μετά θάνατο ως πρώτοι Αμερικανοί νεκροί στον πόλεμο του Ειρηνικού. Από την έρευνα που έγινε αργότερα διαπιστώθηκε ότι ο Ιάπωνας πιλότος που επιχείρησε την καίρια ανατίναξη του πλοίου ονομάζονταν Ταντάσι Κουσούμι. Η βόμβα που επέφερε τη καταστροφή του Θ/Κ Αριζόνα ήταν τύπου 99 Mk-5, 800 κιλών, που θεωρούνταν όμως ότι το Αυτοκρατορικό Ιαπωνικό Ναυτικό είχε εγκαταλείψει τον εφοδιασμό του με αυτό τον τύπο βομβών.
Χριστόφορος Μπακαούκας
Βιογραφικό
Εφτά φορές ήταν πρώτος σκόρερ της κατηγορίας (R.s. και P.o.) τις περιόδους 2006-10-11-12-13-15-16.
USS Arizona (BB-39)
Παρατηρήσεις
Οι επισταμένες έρευνες που ακολούθησαν από εμπειρογνώμονες για την αιτία της πρόκλησης της έκρηξης και της τέτοιας μορφής και μεγέθους καταστροφής του θωρακισμένου καταστρώματος του πλοίου κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η βόμβα που προκάλεσε αυτή διαπέρασε πιθανώς μέσα από ανοικτή ανθρωποθυρίδα του καταστρώματος εξαερισμού του χώρου πυρομαχικών. Το δε δημιουργούμενο ωστικό κύμα από ελεύθερο άνοιγμα έφθασε στο μηχανοστάσιο απ΄ όπου και ακολούθησαν εκρήξεις πρώτα από το λεβητοστάσιο του πλοίου στη συνέχεια το μηχανοστάσιο και ακολούθως στις δεξαμενές καυσίμων. Οι φωτογραφίες που λήφθηκαν είναι μεταγενέστερες της αρχικής έκρηξης.
Χριστόφορος Μπακαούκας
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της χειροσφαίρισης [[Κατηγορία:Χειροσφαιριστές Δημήτρης Βραχόπουλός Μπακαούκας Σαλαμίνιοτης
USS Arizona (BB-39)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικά πλοία Κατηγορία:Θωρηκτά Κατηγορία:Πολεμικά πλοία των ΗΠΑ Κατηγορία:Ναυτικά μουσεία Κατηγορία:Πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Αριζόνα
1301
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Τζόζεφ Ενακαρίρε
Ο Τζόζεφ Ενακαρίρε (γεννημένος στις 6 Νοεμβρίου 1982) είναι Νιγηριανός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Μπορούσε να αγωνιστεί είτε ως αριστερός αμυντικός, είτε ως κεντρικός αμυντικός.
Συλλογική Καριέρα
Τον Ιούλιο του 2009, ο Ενακαρίρε πραγματοποίησε, ανεπιτυχώς, δοκιμαστική περίοδο με τη γαλλική ΦΚ Μετς. Την αμέσως επόμενη χρονιά, δοκιμαστικές περίοδοι τις οποίες πραγματοποίησε με τις Οντένσε Μπόλντκλουμπ και ΦΚ Ενεργκί Κότμπους είχαν ανάλογο αποτέλεσμα.
Στα τέλη Ιουνίου του 2012, έπειτα από διάστημα τεσσάρων ετών εκτός ποδοσφαιρικής δραστηριότητας, ο Ενακαρίρε αποκτήθηκε από την ΣΠ Λα Φιορίτα, προκειμένου να ενισχύσει την πρώτη προσπάθεια της ομάδας από τον Άγιο Μαρίνο στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. Τον Μάρτιο της αμέσως επόμενης χρονιάς, μετακόμισε εκ νέου, αυτή τη φορά στη Λετονία για λογαριασμό της πρωταθλήτριας ομάδας του λετονικού πρωταθλήματος, ΦΚ Ντάουγκαβα, ωστόσο το συμβόλαιό του με τον σύλλογο λύθηκε έπειτα από χρονικό διάστημα μόλις τεσσάρων μηνών.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νιγηριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζιροντέν Μπορντό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νιγηρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σ.Π. Λα Φιορίτα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντάρ Λιέγης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντάουγκαβα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία
Λαμπρότατος
Ο Λαμπρότατος ήταν βυζαντινός αριστοκρατικός, αυλικός, τιμητικός τίτλος, που δινόταν σε μέλη της συγκλήτου αντίστοιχος του ρωμαϊκού «κλαρίσιμος» (λατινικά: clarissimus). Ο αντίστοιχος τίτλος για τις γυναίκες ήταν Λαμπρότατη.
Ο τίτλος ήταν καθαρά τιμιτικός και δινόταν μόνο σε μέλη της βυζαντινής Συγκλήτου. Για να αποκτήσει κάποια γυναίκα τον τίτλο της λαμπρότατης, έπρεπε να τον έχει απαραίτητα ο σύζυγός της. Αν αυτός πέθαινε ή χώριζαν, τον κρατούσε· εκτός αν ξαναπαντρευόταν, οπότε τον έχανε· για τις κόρες ίσχυε ότι είχαν τον τίτλο μέχρι να παντρευτούν.
Ο τίτλος σήμερα χρησιμοποιείται από την Ορθόδοξη Εκκλησία σαν τιμητική προσφώνηση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί τιμητικοί τίτλοι Κατηγορία:Χριστιανικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί Κατηγορία:Βυζαντινοί αυλικοί τίτλοι‎
Αθανάσιος Δ΄
Ο Αθανάσιος Δ΄ ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από τις 2 έως τις 10 Αυγούστου του 1679.
Έμεινε στο Θρόνο οκτώ ημέρες, παρά το γεγονός ότι είχε καθαιρεθεί από επίσκοπος Ραιδεστού από τον Πατριάρχη Διονύσιο Δ΄ με την κατηγορία της ανοίκειας και απρεπούς συμπεριφοράς προς το ποίμνιό του. Μετά την παύση του πατριάρχη Διονυσίου Δ', αναρριχήθηκε στον Θρόνο με την υποστήριξη των αντιπάλων του παυθέντος Πατριάρχη.
Πηγές
Αθανασιος Δ Κατηγορία:Επίσκοποι του 17ου αιώνα
958 Ασπλίνδη
Η Ασπλίνδη (Asplinda) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στα εξώτατα όρια της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,244. Ανακαλύφθηκε το 1921 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το επώνυμο του Σουηδού αστρονόμου Μπρορ `Ανσγκαρ `Ασπλιντ (Bror Ansgar Asplind).
Το φωτογραφικό φαινόμενο μέγεθος της Ασπλίνδης κατά τη μέση αντίθεσή της είναι 16,1.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ασπλίνδης εκτιμάται σε 47,08 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0415. Η Ασπλίνδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 25 ώρες και 18 περίπου λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ασπλινδη
Γραικύλοι (μυθιστόρημα Ρόδη Ρούφου)
Οι Γραικύλοι είναι το τελευταίο μυθιστόρημα του διπλωμάτη και συγγραφέα Ρόδη Ρούφου, πριν από τον πρόωρο θάνατό του (1972), γραμμένο το 1967.
Θεματολογία
Αναφέρεται στην ήττα των Αθηναίων από τους Ρωμαίους το 86 π.Χ. και την πυρπόληση του κλεινού άστεως από τον Σύλλα. Τότε ο Αθηναίος Δίων, ο πρωταγωνιστής στο μυθιστόρημα του Ρόδη Ρούφου, ελπίζει οι Αθηναίοι να μη γίνουν «γραικύλοι» και να πορευθούν στην υπό τους Ρωμαίους αιχμαλωσία με βάση το λόγο του Σωκράτη στον «Φαίδωνα»: « ἀδεῶς (σ.σ.άφοβα) καὶ γενναίως».
Για το τι σημαίνει αυτός ο λόγος ο ίδιος ο Δίων εξηγεί: "«Μη λυγίσεις νου, στον ύστατο τούτο πειρασμό. Μείνε ελληνικός, μην παραιτηθείς από τη καθαρή σου θέαση...ἀδεῶς καὶ γενναίως. Αυτό θα μείνει από τον Ελληνισμό, αυτό δεν θα το καταστρέψουν οι λεγεώνες. Αν ποτέ σκοτεινιάσει ο κόσμος από καινούργιους βαρβάρους και δεισιδαιμονίες η λέξη 'Έλληνας' ας εξακολουθήσει να σημαίνει εκείνον που κρατάει τη σκέψη του άφοβη και αδέκαστη... Εμείς πρέπει τάχα να γίνουμε μια ξεπεσμένη ράτσα κολάκων, ταπεινοί και περιφρονημένοι Γραικύλοι;»"
Και απαντά ο ίδιος: «Όχι. Δεν θα σβήσει ο ελληνισμός, γιατί είναι μια έννοια που ξεπερνάει τις εφήμερες τύχες των φυλών..»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά μυθιστορήματα
Β.Σ. Νάιπολ
Ο Βιντιαντάρ Σουρατζπρασάντ Νάιπολ (Vidiadhar Surajprasad Naipaul, 17 Αυγούστου 1932 - 11 Αυγούστου 2018), γνωστότερος ως '''Β.Σ. Νάιπολ (V.S. Naipaul) ή Βίντια Νάιπολ''', ήταν συγγραφέας γεννημένος στο Τρινιντάντ, γνωστός για τα μυθιστορήματά του με έμφαση στην αποικιοκρατία της Βρετανικής αυτοκρατορίας. Τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2001 και άλλα βραβεία.
Στα ελληνικά μεταφράστηκαν τα έργα του Mr.Stone and the Khights companion (Ο κ.Στόουν και οι σύντροφοι των Ιπποτών, μετάφρ. Χρ.Μπάμπου-Παγκουρέλη, "Γκοβόστης") και Guerrillas (Αντάρτες, μετάφρ. Κ. Χριστοδούλου, "Γκοβόστης").
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας Κατηγορία:Ινδοί συγγραφείς
Εξέγερση στη Μάνη το 1457
Η Ελληνική επανάσταση του 1457 ήταν η πρώτη κατά χρονική σειρά απόπειρα των Ελλήνων να αποτινάξουν τον τουρκικό ζυγό.
Εξέλιξη των γεγονότων
Όταν το 1460 ο Μωάμεθ κατέλυε την Πελοπόννησο, ο Γραίτζας Παλαιολόγος πολέμησε με την ελληνική εθνική σημαία. Ο φρούραρχος της Μονεμβασίας Μανουήλ, ή κατά άλλους Νικόλαος Παλαιολόγος απέκρουσε τον Μωάμεθ και διέσωσε το φρούριό του. Ο Σγουρομαλαίος Παλαιολόγος αμύνθηκε στην Καρύταινα μέχρι που παραδόθηκε. Σε μια άλλη μάχη αγωνίστηκε ο Πέτρος Βούας αντικρούοντας κάποιο σώμα των Οθωμανών. Ο άρχοντας των Καλαβρύτων Δόξας αγωνίστηκε μέχρι που συνελήφθη και βρήκε οικτρότατο τέλος, αφού λεπίσθηκε ζωντανός. Τελικά ο Δημήτριος Παλαιολόγος συνθηκολόγησε και ο Θωμάς Παλαιολόγος κατέφυγε στην Ιταλία. Ο Μιχαήλ Ράλλης πήγε στη Μάνη και ανέλαβε την διοίκησή της υπό την ενετική κυριαρχία, πολεμώντας το 1463-64.
Σημαντικοί άνδρες αναγκάστηκαν να εκπατριστούν. Οι αδελφοί Γεώργιος, Ιωάννης και Νικόλαος Δαιμονογιάννηδες, οι αδελφοί Δημήτριος και Νικόλαος Μποχάληδες, ο Νικόλαος και ο Μιχαήλ Παγωμένοι, ο Πέτρος Βούας, ο πρωτοβεστιάριος Ισαάκ, ο Δημήτριος Μουσάλης, οι Κλαδάδες, οι Μέξες, και πολλοί άλλοι.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεμοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Επαναστάσεις στην Ελλάδα
N-αιθυλομεθανιμίνη
Η Ν-αιθυλομεθανιμίνη ή μεθυλεναιθυλιμίνη ή Ν-μεθυλεναιθαναμίνη ή μεθυλιμιναιθάνιο ή 2-αζαβουτένιο-1 είναι η χημική ένωση με σύντομο συντακτικό τύπο  CH2=NCH2CH3. Είναι μια δευτεροταγής αλδιμίνη. Με βάση το χημικό τύπο της, C3H7N, έχει τα ακόλουθα ένδεκα (11) ισομερή θέσης:
Από μεθανάλη και αιθαναμίνη
Με επίδραση αιθαναμίνης σε μεθανάλη :
Συμπεριφορά βάσης
Παράγει άλατα με οξέα. Π.χ.:
Αναγωγή
Ανάγεται προς αιθυλομεθυλαμίνη:
Παρεμβολή καρβενίων
Οπότε η συνολική αντίδραση είναι η ακόλουθη:
100 px 100 px
Πηγές
Κατηγορία:Αλκανιμίνες
Τζον Μάξγουελ Κούτσι
Ο Τζον Μάξγουελ Κούτσι (John Maxwell Coetzee, γενν. 9 Φεβρουαρίου 1940), αναφερόμενος συχνότερα ως «Τζ. Μ. Κούτσι», είναι Νοτιοαφρικανός μυθιστοριογράφος, γλωσσολόγος, κριτικός και μεταφραστής. Τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2003. Το 2002 εγκαταστάθηκε και ζει στην Αυστραλία (Αδελαΐδα), ενώ από το 2006 είναι και Αυστραλός πολίτης.
Ο Κούτσι γεννήθηκε στο Κέιπ Τάουν. Ο πατέρας του, Ζαχαρίας Κούτσι, ήταν δικηγόρος και δημόσιος υπάλληλος, ενώ η μητέρα του, Βέρα Βέμάγερ, δασκάλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αυστραλοί συγγραφείς Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί νομπελίστες Κατηγορία:Αυστραλοί νομπελίστες Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Αυστραλοί ακτιβιστές Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Κέιπ Τάουν
Παυλίνα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ
Η Παυλίνα (γερμ. Pauline Christine Wilhelmine von Anhalt-Bernburg, prinzessin von Lippe, 23 Φεβρουαρίου 1769 - 29 Δεκεμβρίου 1820) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και με τον γάμο της έγινε σύζυγος του Πρίγκιπα του Λίππε. Υπηρέτησε ως επίτροπος του Λίππε κατά τη διάρκεια της ανηλικότητας τού γιου της από το 1802 έως το 1820. Θεωρείται ως μία από τις σημαντικότερες ηγέτες του Λίππε. Την 1η Ιανουαρίου 1809 κατάργησε τη δουλεία με πριγκιπική απόφαση. Κατάφερε να διατηρήσει το πριγκιπάτο ανεξάρτητο κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντων Πολέμων. Έγραψε ένα Σύνταγμα, στο οποίο η δύναμη των ευγενών μειώθηκε. Στη συλλογική ιστορική συνείδηση του λαού του Λίππε, ωστόσο, έχει μείνει η μνήμη της περισσότερο για τους κοινωνικούς της στόχους. Επηρεασμένη από γαλλικά ρεφορμιστικά κείμενα, ίδρυσε το πρώτο κέντρο ημερήσιας φροντίδας στη Γερμανία, ένα σχολείο εργασίας για παραμελημένα παιδιά, ένα εθελοντικό χώρο εργασίας για τους αποδέκτες φιλανθρωπιών και ένα ίδρυμα υγειονομικής περίθαλψης με κέντρο πρώτων βοηθειών.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|250px|Το κάστρο Μπάλενστετ. μικρογραφία|150px|αριστερά|Η Παυλίνα με τους γιους της, Φρειδερίκο (αριστερά) και Λεοπόλδο (δεξιά).
Η Παυλίνα Χριστίνα Βιλελμίνη γεννήθηκε στο Μπάλενστετ ως κόρη του Φρειδερίκου Αλβέρτου του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και της Λουίζας Αλβερτίνας, κόρης του Φρειδερίκου Καρόλου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν.
Λίγες ημέρες μετά τη γέννησή της, η μητέρα της απεβίωσε από ιλαρά. Η Παυλίνα είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Αλέξιο Φρειδερίκο (1767-1834), ο οποίος ήταν δούκας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ από το 1807. Παρατηρήθηκε από τη νεαρή της ηλικία, ότι η Παυλίνα είχε ευφυέστατο μυαλό. Ο πατέρας της ανέλαβε προσωπικά την ανατροφή της Παυλίνας και του Αλεξίου Φρειδερίκου. Η κόρη του ήταν καλή μαθήτρια και έμαθε γαλλικά, εκτός από τα λατινικά, την ιστορία και τις πολιτικές επιστήμες. Ήδη σε ηλικία 13 ετών βοηθούσε τον πατέρα της στη διακυβέρνηση. Πρώτα ανέλαβε τη γαλλική αλληλογραφία και αργότερα όλη την αλληλογραφία μεταξύ της κατοικίας στο κάστρο Μπάλενστετ και των κυβερνητικών γραφείων στο Μπέρνμπουργκ. Η εκπαίδευσή της επηρεάστηκε έντονα από τη χριστιανική ηθική και τις ιδέες του Διαφωτισμού. Αργότερα η Παυλίνα συνέχισε να ασκεί ό,τι είχε μάθει στη νεότητά της, όπως τις διδασκαλίες των Γιόχαν Χάινριχ Πεσταλότσι και Ζαν-Ζακ Ρουσσώ.
Στις 2 Ιανουαρίου 1796 η Παυλίνα παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Α΄ του Λίππε. Ο γάμος εορτάστηκε στο Μπάλενστετ και στις 21 Ιανουαρίου 1796 το ζευγάρι επέστρεψε στο Ντέτμολντ, προς μεγάλη ευθυμία του λαού. Ο Λεοπόλδος ζητούσε το χέρι της για χρόνια, αλλά η Παυλίνα είχε απορρίψει επανειλημμένα τα αιτήματά του. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε μόνο μετά τη βελτίωση της υγείας του Λεοπόλδου. Προηγουμένως αυτός είχε τεθεί υπό κηδεμονία για μικρό χρονικό διάστημα, λόγω ψυχικής του σύγχυσης. Στα επόμενα χρόνια η Παυλίνα μιλούσε θετικά για το γάμο τους και τον αγαπητό της σύζυγο. Ομολόγησε σε μία επιστολή προς τον έμπιστο εξάδελφό της Φρειδερίκο Χριστιανό Β΄ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αυγκούστενμπουργκ: "Δεν έχω πάρει άλλη απόφαση με περισσότερη προσοχή από ότι τώρα· δεν αποφάσισα πιο ψύχραιμα, και δεν άφησα την αγάπη μου προς αυτόν να γίνει μεγεθυντικός φακός ή η καρδιά μου να υπερβεί τη λογική. Ο πρίγκιπας είναι καλός, ευγενής και δίκαιος· με αγαπά, με εκτιμά και έχει περισσότερες αρετές εσωτερικά απ' ότι εξωτερικά".
Η Παυλίνα γέννησε δύο γιους, τον Λεοπόλδο Β΄ (στις 6 Νοεμβρίου 1796) και τον Φρειδερίκο (στις 8 Δεκεμβρίου 1797). Ένα τρίτο παιδί, η Λουίζα, απεβίωσε λίγο μετά τη γέννησή του στις 17 Ιουλίου 1800.
Ο Λεοπόλδος Α΄ απεβίωσε στις 4 Απριλίου 1802 και στις 18 Μαΐου η Παυλίνα ανέλαβε την επιτροπεία για τον ανήλικο γιο της, τον μεταγενέστερο Λεοπόλδο Β΄. Στο συμβόλαιο γάμου μεταξύ Λεοπόλδου και Παυλίνας από το 1795, είχε συμφωνηθεί ότι η Παυλίνα, ως μελλοντική μητέρα, θα πρέπει να αναλάβει τόσο την επιτροπεία της κομητείας, όσο και την κηδεμονία ενός ανηλίκου πρίγκιπα αν χρειαστεί. Η ευγενείς του Λίππε αντιτάχθηκαν έντονα σε αυτή την εξουσία. Ωστόσο δεν υπήρχε κατάλληλος άνδρας κηδεμόνας και η Παυλίνα είχε ήδη αποδείξει ότι θα ήταν κατάλληλη επίτροπος. Η εξουσία της διήρκεσε σχεδόν δύο δεκαετίες και θεωρείται ένα ευτυχές κεφάλαιο στην ιστορία του Λίππε.
Η Παυλίνα κατείχε από το 1818 μέχρι το τέλος της το 1820 το αξίωμα του δημάρχου του Λέμγκο, επικαλύπτοντας την περίοδο που κυβέρνησε το Λίππε. Μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους, η πόλη είχε χρεωθεί πολύ. Όταν ο δήμαρχος Όβερμπεκ απεβίωσε το 1817, δεν μπορούσε να βρεθεί κατάλληλος νέος δήμαρχος και οι αξιωματούχοι και οι πολίτες αποφάσισαν στις 4 Ιανουαρίου 1818 να ζητήσουν από την Παυλίνα "να πάρει για μία περίοδο τις αστυνομικές και οικονομικές θέσεις της διακυβέρνησης της πόλης υπό την άμεση διεύθυνσή της, για περίοδο έξι ετών". Η Παυλίνα απάντησε την ίδια ημέρα και, σε αντίθεση με τις προσδοκίες όλων, δέχτηκε την πρόσκληση. Σε τοπικό επίπεδο εκπροσωπήθηκε από τον ταλαντούχο και αφοσιωμένο δικηγόρο Kέστνερ, ενεργώντας αυτός ως επίτροπος. Κατάφερε να βελτιώσει την οικονομική και κοινωνική κατάσταση, λαμβάνοντας ορισμένα μη δημοφιλή μέτρα, αλλά πάντα με σεβασμό στους κοινοβουλευτικούς κανόνες της πόλης. Όπως και στο Ντέτμολντ το 1801, ίδρυσε ένα εργαστήριο για τους φτωχούς και μια λέσχη εξυπηρέτησης υπό τη δική της διεύθυνση.
μικρογραφία|Το Λίππεχοφ στο Λέμγκο, τώρα το Ένγκελμπερτ Κέμπφερ-Γυμνάσιο.
Σχεδίασε να αποσυρθεί στο Λίππεχοφ, ένα μπαρόκ παλάτι που κτίστηκε στο Λέμγκo το 1734, αλλά η Παυλίνα απεβίωσε στις 29 Δεκεμβρίου 1820, λίγους μήνες μετά την παράδοση τής διακυβέρνησης στον γιο της Λεοπόλδο Β΄ στις 3 Ιουλίου 1820.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1796 τον Λεοπόλδο Α΄ πρίγκιπα του Λίππε και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Λίππε Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια Κατηγορία:Γερμανοί του 19ου αιώνα
1302
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1302 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ίδρυμα Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης
Το Ίδρυμα Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης (Ι.ΝΕ.ΔΙ.ΒΙ.Μ) είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου που ανήκει στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, διαθέτει οικονομική και λειτουργική αυτοτέλεια, έχει κοινωφελή και μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα, λειτουργεί προς εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος και εποπτεύεται από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Σκοπός του είναι η υλοποίηση δράσεων, προγραμμάτων και έργων για:
Ειδικότερα οι αρμοδιότητες του είναι:
Ίδρυση
Το Ίδρυμα Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης συστάθηκε το 2011. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, τα νομικά πρόσωπα «Ινστιτούτο Νεολαίας» και «Ινστιτούτο Διαρκούς Εκπαίδευσης Ενηλίκων» (Ι.Δ.ΕΚ.Ε.) συγχωνεύτηκαν με απορρόφηση σε έναν ενιαίο φορέα με την επωνυμία «Εθνικό Ίδρυμα Νεότητας». Βάσει της ίδιας απόφασης το «Εθνικό Ίδρυμα Νεότητας» (Ε.Ι.Ν.) μετονομάστηκε σε «Ίδρυμα Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης» (Ι.ΝΕ.ΔΙ.ΒΙ.Μ.) το οποίο εποπτεύεται από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Erasmus+ | Τομέας «Νεολαία»
To Erasmus+ είναι το νέο πρόγραμμα της Ε.Ε. για την Εκπαίδευση, την Κατάρτιση, τη Νεολαία, και τον Αθλητισμό για το διάστημα 2014-2020. Το Erasmus+ διαδέχεται και αντικαθιστά τα Ευρωπαϊκά Προγράμματα της περιόδου 2007-2013 στους Τομείς αυτούς και συγκεκριμένα τα Προγράμματα Διά Βίου Μάθησης, Νέα Γενιά σε Δράση, Erasmus Mundus, Tempus, Alpha, Edulink και άλλα διμερή προγράμματα συνεργασίας με τρίτες χώρες. Στοχεύει στη βελτίωση των δεξιοτήτων και της απασχολησιμότητας, στον εκσυγχρονισμό των συστημάτων εκπαίδευσης, κατάρτισης και νεολαίας καθώς και στην ενίσχυση της ταυτότητας του Ευρωπαίου πολίτη. Το Ίδρυμα Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης (ΙΝΕΔΙΒΙΜ) αποτελεί την Εθνική Μονάδα Συντονισμού του Erasmus+ για τον τομέα της Νεολαίας, ενώ το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών είναι η Εθνική Μονάδα διαχείρισης του Erasmus+ για τους τομείς της Εκπαίδευσης και της Κατάρτισης.
Το Erasmus+ στον τομέα της Νεολαίας δεν προϋποθέτει τη φοιτητική ιδιότητα. Αναμένεται να βοηθήσει τους νέους, μέσω των ανταλλαγών και του εθελοντισμού, να βελτιώσουν τις δεξιότητές τους και τις προοπτικές απασχόλησης και ταυτόχρονα να ανακαλύψουν νέους πολιτισμούς και να ενισχύσουν την ιδιότητα του ευρωπαίου πολίτη. Επιπλέον, οργανισμοί νεολαίας, εργαζόμενοι στον τομέα της νεολαίας και άτυπες ομάδες θα μπορούν να αναπτύξουν νέες και καινοτόμες προσεγγίσεις στη μάθηση, να συνεργαστούν με οργανισμούς που εδρεύουν στο εξωτερικό και να μοιραστούν καλές πρακτικές.
Προγράμματα Μαθησιακής Κινητικότητας | Erasmus+
Το Ίδρυμα Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης έχει αναλάβει, στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος Erasmus+, την ευθύνη της υλοποίησης των Σχεδίων Κινητικότητας για τα Δημόσια Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΔΙΕΚ), τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας (ΣΔΕ), τα Κέντρα Δια Βίου Μάθησης (ΚΔΒΜ) και το Erasmus+. Πρόκειται για προγράμματα ευρωπαϊκής κινητικότητας εκπαιδευόμενων και προσωπικού, τα οποία χρηματοδοτούνται από την Εθνική Μονάδα του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ).
Κέντρα Διά Βίου Μάθησης
Η Διά Βίου Μάθηση ως εκπαιδευτική διαδικασία, ενθαρρύνει τα άτομα στη διάρκεια της ζωής τους να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες για την απόκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων, με απώτερο σκοπό να αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις μιας κοινωνίας και οικονομίας που συνεχώς μεταβάλλεται. Με τη λειτουργία των Κέντρων Διά Βίου Μάθησης οι συμμετέχοντες αποκτούν γνώση, γενική και επιστημονική, στο πλαίσιο διαμόρφωσης μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας. Είναι η εμπλοκή της εκπαιδευτικής διαδικασίας στην εμπειρία της καθημερινότητας.
Σχολές Γονέων
Σκοπός των Σχολών Γονέων είναι η στήριξη κάθε μητέρας και πατέρα, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν με επιτυχία στο σύνθετο και δύσκολο ρόλο τους, όπως αυτός διαμορφώνεται στις σύγχρονες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες. Το πρόγραμμα προσφέρει στους γονείς και στο οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον γνώσεις και ευκαιρίες για προβληματισμό.
Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας
Το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας είναι ένα καινοτόμο δημόσιο Σχολείο Εκπαίδευσης Ενηλίκων για άτομα ηλικίας άνω των 18 ετών που δεν έχουν ολοκληρώσει την υποχρεωτική εκπαίδευση, με συνολική διάρκεια 2 εκπαιδευτικά έτη. Μετά την επιτυχή φοίτηση παρέχεται τίτλος ισότιμος του Γυμνασίου. Το πρόγραμμα σπουδών διαφέρει από το αντίστοιχο της τυπικής εκπαίδευσης ως προς το περιεχόμενο, τη διδακτική μεθοδολογία και την αξιολόγηση των εκπαιδευομένων. Τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας θεσμοθετήθηκαν στην Ελλάδα με το νόμο 2525/97 στο πλαίσιο που έχουν προδιαγράψει οι διακηρυγμένες αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το πρόγραμμα των Σ.Δ.Ε. συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (Ε.Κ.Τ.) και από το Ελληνικό Δημόσιο.
Μία από τις καινοτομίες που περιλαμβάνονται στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας είναι οι συμβουλευτικές υπηρεσίες από έναν Σύμβουλο Σταδιοδρομίας και έναν Σύμβουλο Ψυχολόγο σε κάθε σχολείο. Μαζί με την απόκτηση βασικών προσόντων και την ανάπτυξη προσωπικών δεξιοτήτων, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στη  χρήση των νέων τεχνολογιών, την εκμάθηση ξένης γλώσσας και τη συμβουλευτική σε θέματα επαγγελματικού προσανατολισμού, που βελτιώνουν σημαντικά τις δυνατότητες πρόσβασης στην αγορά εργασίας.
Πρόγραμμα «Οδυσσέας»
Σκοπός του προγράμματος «Εκπαίδευση των μεταναστών στην ελληνική γλώσσα, την ελληνική ιστορία και τον ελληνικό πολιτισμό - ΟΔΥΣΣΕΑΣ» είναι η απόκτηση της γλωσσικής δεξιότητας και των πρακτικών κοινωνικών και διαπολιτισμικών ικανοτήτων που απαιτούνται για την κοινωνική ένταξη των συμμετεχόντων και των οικογενειών τους. Το πρόγραμμα απευθύνεται σε Πολίτες της Ε.Ε. και υπηκόους τρίτων χωρών ανεξαρτήτως καταγωγής, από την ηλικία των 16 ετών και άνω, που διαμένουν νόμιμα στην Ελλάδα. Τα μαθήματα γίνονται σε όλους τους νομούς της χώρας και παρέχονται δωρεάν.
Πρόγραμμα «ΠΡΟ.Τ.Ε.Κ.Τ.Α.»
Στόχος του προγράμματος Εθελοντικής Δράσης για τη Διαχείριση Κινδύνων και Κρίσεων και Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών, είναι η εκπαίδευση ενηλίκων σε δεξιότητες διαχείρισης κινδύνου. Βασικός σκοπός του ΠΡΟ.Τ.Ε.Κ.Τ.Α. είναι η ενεργοποίηση των εθελοντών μελών του σε επίπεδο δήμου, σε θέματα πρόληψης και πολιτικής προστασίας, τα οποία μπορούν να ενεργοποιηθούν σε δύσκολες καταστάσεις και καταστροφές.
Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών και Μουσικής (ΧΟΦΕΘ)
Το πρόγραμμα αφορά στη διοργάνωση του 8ήμερου Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών και Μουσικής που πραγματοποιείται, κάθε χρόνο, στο κινηματοθέατρο της Α’ Φοιτητικής Εστίας Θεσσαλονίκης. Κάθε ημέρα είναι αφιερωμένη σε μια γεωγραφική περιοχή της Ελλάδας, απ΄ όπου 2-3 χορευτικά συγκροτήματα και ορχήστρες καλούνται να παρουσιάσουν χορούς και έθιμα της περιοχής τους.
«Ακαδημία Πλάτωνος - Η Πολιτεία και ο Πολίτης»
Το πρόγραμμα δίνει προτεραιότητα στην ανάπτυξη της ανθρώπινης δραστηριότητας, στην ευαισθητοποίηση και στη συμμετοχή των πολιτών σε δράσεις παιδείας και κοινωνικής δικτύωσης. Ειδικότερα το πρόγραμμα «Ακαδημία Πλάτωνος- Η Πολιτεία και ο Πολίτης», επιχειρεί να αναδείξει και να συνδέσει την ιστορία με τη σύγχρονη Αθήνα, να προβάλει την αξία των ανθρωπιστικών σπουδών και να τονίσει τη σημασία τους για την ανάπτυξη της χώρας και να δείξει τη δύναμη του παρελθόντος μας στη δημιουργία του μέλλοντός μας.
Αναπτυξιακή Σύμπραξη «Συν-Επιχειρείν στην Αττική»
Σκοπός του προγράμματος είναι η ενεργοποίηση και κινητοποίηση των τοπικών φορέων με στόχο την εξασφάλιση της δημιουργίας θέσεων απασχόλησης για ανέργους ευάλωτων κοινωνικά ομάδων, ως αποτέλεσμα διάγνωσης εξειδικευμένων τοπικών αναγκών και ανάδειξης των αναπτυξιακών δυνατοτήτων στην περιοχή παρέμβασης.
Αναπτυξιακή Σύμπραξη «Τέχνημα»
Στόχος του προγράμματος είναι να επιλέξει, να εκπαιδεύσει και να προετοιμάσει ανέργους ώστε να αποτελέσουν μια πηγή ωφέλιμου εργατικού δυναμικού και συμπληρωματικών βιώσιμων επιχειρήσεων για όλο τον κλάδο της παραδοσιακής λαϊκής τέχνης.
Αναπτυξιακή Σύμπραξη «Συνεργώ»
Το πρόγραμμα αποσκοπεί στη δημιουργία ενός βιώσιμου υποδείγματος ανάπτυξης της εξαρτημένης εργασίας και απασχόλησης, με σαφή αναφορά στις δυνατότητες που παρέχουν οι δράσεις και τα αντικείμενα της κοινωνικής οικονομίας. Επίσης στοχεύει στη διάδοση και επέκταση αυτού του υποδείγματος αντιμετώπισης της ανεργίας, σε άλλους κλάδους της οικονομίας και κοινωνίας, οι οποίοι θα μπορούν να «αντιγράψουν» και να εφαρμόσουν το υπόδειγμα σε παρόμοιες καταστάσεις για την επίλυση ιδίων προβλημάτων.
Restart Greece
Το Restart Greece είναι ένας κύκλος διήμερων σεμιναρίων που πραγματοποιούνται σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, Αφορά άτομα που έχουν καινοτόμες ιδέες για επιχειρηματική αξιοποίηση, ανέργους ή φοιτητές που ετοιμάζονται να ενταχθούν στην αγορά εργασίας και επιχειρηματίες που αναζητούν τρόπους να εξελίξουν την υφιστάμενη επιχείρησή τους. Το Restart Greece έχει στόχο την πληροφόρηση και την αντιμετώπιση κρίσιμων, πρακτικών ζητημάτων του επιχειρείν και την ενθάρρυνση της ανάπτυξης των επιχειρήσεων. Οι εισηγητές του σεμιναρίου προτείνονται με βάση τη γνώση τους γύρω από εξειδικευμένα ζητήματα της αγοράς και τις τοπικές ανάγκες και ιδιομορφίες. Πρόκειται για ομιλητές με σημαντική τεχνογνωσία και εμπειρία, καθηγητές Πανεπιστημίων, εξειδικευμένα στελέχη της αγοράς και μέλη επαγγελματικών Επιμελητηρίων, που δίνουν πρακτικές συμβουλές για τη χρηματοδότηση, το σωστό στήσιμο, αλλά και την εξέλιξη μιας επιχείρησης. Παράλληλα, συμβουλεύουν για την αξιοποίηση της σύγχρονης τεχνολογίας, τους κινδύνους και κυρίως τις ευκαιρίες που δίνει η έξυπνη διαχείριση και προώθησή της. Η συμμετοχή στο σεμινάριο είναι ελεύθερη και στους συμμετέχοντες χορηγείται βεβαίωση παρακολούθησης από το Ίδρυμα Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης.
Ideatree
Οι θεματικές περιοχές του διαγωνισμού συμβαδίζουν με τους τομείς της ελληνικής οικονομίας που μπορούν να συντελέσουν στη μελλοντική ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα της εθνικής καινοτομίας:
Οι καλύτερες επιχειρηματικές ιδέες λαμβάνουν χρηματικά έπαθλα
Διαχείριση & Λειτουργία Δημοσίων ΙΕΚ & ΣΕΚ
Η διαχείριση και λειτουργία των Δημοσίων Ι.Ε.Κ. (Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης) και Σ.Ε.Κ. (Σχολές Επαγγελματικής Κατάρτισης) έχει ανατεθεί στο Ινστιτούτο Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης από τη Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης. Συγκεκριμένα, το Ι.ΝΕ.ΔΙ.ΒΙ.Μ. διαχειρίζεται την πρόσληψη των εκπαιδευτών των Δημοσίων Ι.Ε.Κ. και των Δημοσίων Σ.Ε.Κ. και άλλων δομών εκπαίδευσης και την καταβολή της ωριαίας αντιμισθίας διδασκαλίας τους, τη διαχείριση δαπανών λειτουργίας των Δημοσίων Ι.Ε.Κ. και των Δημοσίων Σ.Ε.Κ., όπως και κάθε άλλη σχετική δαπάνη μετά από έγκριση της Γενικής Γραμματείας Δια Βίου Μάθησης και τη συντήρηση - επισκευή και αναβάθμιση κτιριακών υποδομών των Δημοσίων Ι.Ε.Κ και των Δημοσίων ΣΕΚ ύστερα από σχετική έγκριση της Γενικής Γραμματείας Δια Βίου Μάθησης. Επίσης, την προμήθεια πάγιου εξοπλισμού των Δημοσίων Ι.Ε.Κ. και Σ.Ε.Κ. ύστερα από σχετική έγκριση της Γενικής Γραμματείας Δια Βίου Μάθησης.