cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αριθμοδείκτης
Ένας αριθμοδείκτης παριστάνεται συνήθως είτε με τη μορφή πηλίκου κάποιων μεγεθών είτε με τη μορφή ποσοστού. Εάν προτιμηθεί η μορφή του ποσοστού, τότε συνήθως λαμβάνουμε ως διαιρετέο τον αριθμό που δείχνει την ευνοϊκή αξία για την επιχείρηση ούτως ώστε οποιαδήποτε βελτίωση της κατάστασης να μεταφράζεται σε αύξηση του ποσοστού.
Άμεσα ενδιαφερόμενοι από τους αριθμοδείκτες
Οι άμεσα ενδιαφερόμενοι από την ανάλυση και ερμηνεία των αριθμοδεικτών σε μία επιχείρηση μπορεί να είναι οι εξής:
Χρησιμότητα αριθμοδεικτών
Οι αναλυτές (εσωτερικοί ή εξωτερικοί) προκειμένου να αναλύσουν τις οικονομικές καταστάσεις  (ισολογισμός, κατάσταση αποτελεσμάτων χρήσης ,κατάσταση ταμειακών ροών) χρησιμοποιούν ως μέσα τους χρηματοοικονομικούς δείκτες ή αριθμοδείκτες. Με την χρήση αυτών μπορούν να καθορίσουν τις ανάγκες χρηματοδότησης της επιχείρησης καθώς επίσης και τις δυνατότητες διαπραγμάτευσης που έχει με τους εξωτερικούς της χρηματοδότες. Έτσι, μπορούμε να πληροφορηθούμε σε γενικές γραμμές για τη ρευστότητα, τη δραστηριότητα, την αποδοτικότητα και την βιωσιμότητα μιας επιχείρησης σε σχέση µε την διάρθρωση των κεφαλαίων της και σε τελική ανάλυση την πραγματική κατάσταση ολόκληρης της οικονομικής μονάδας.
Επίσης είναι πολύ σημαντικοί γιατί βοηθούν τον αναλυτή να πραγματοποιήσει: Σύγκριση των παρόντων χρηματοοικονομικών στοιχείων της επιχείρησης με τα αντίστοιχα που παρουσίασε η ίδια στο παρελθόν ή θα παρουσιάσει στο προβλεπόμενο μέλλον. Εξετάζεται εάν η χρηματοοικονομική κατάσταση ή απόδοση της επιχείρησης έχει βελτιωθεί ή έχει χειροτερεύσει με την πάροδο του χρόνου. Σύγκριση των χρηματοοικονομικών στοιχείων της επιχείρησης με τα αντίστοιχα παρόμοιων επιχειρήσεων ή τη μέση τιμή του κλάδου στον οποίο ανήκει κατά τη διάρκεια του ίδιου χρονικού διαστήματος.
Μειονεκτήματα αριθμοδεικτών
Τέτοια πρότυπα μπορεί να αποτελέσουν τα παρακάτω:
Κανόνες Κατάρτισης Αριθμοδεικτών
Οι αριθμοδείκτες καταρτίζονται με βάση τους εξής κανόνες:
Βασικές Κατηγορίες Αριθμοδεικτών
Σύμφωνα με τις παραπάνω βασικές κατηγορίες προκύπτει η εξής ταξινόμηση των αριθμοδεικτών:
Αριθμοδείκτες ρευστότητας
Χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό τόσο της βραχυχρόνιας οικονομικής θέσης της επιχείρησης όσο και της ικανότητάς της να ανταποκριθεί στις βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις της.
Χαρακτηριστικοί Δείκτες Ρευστότητας είναι:
Αριθμοδείκτες δραστηριότητας
Χρησιμοποιούνται προκειμένου να μετρηθεί ο βαθμός αποτελεσματικότητας μιας επιχειρήσεως στη χρησιμοποίηση των περιουσιακών στοιχείων, κατά πόσο δηλαδή γίνεται ή όχι χρησιμοποίηση αυτών.
Χαρακτηριστικοί Δείκτες Δραστηριότητας είναι:
Αριθμοδείκτες αποδοτικότητας
Με αυτούς μετράται η αποδοτικότητα μιας επιχειρήσεως, η δυναμικότητα των κερδών της και η ικανότητα της διοικήσεώς της. Οι αριθμοδείκτες αποδοτικότητας μετρούν τον βαθμό επιτυχίας ή αποτυχίας μιας επιχειρήσεως σε δεδομένη χρονική στιγμή.
Χαρακτηριστικοί Δείκτες Αποδοτικότητας είναι:
Αριθμοδείκτες διαρθρώσεως κεφαλαίων και βιωσιμότητας
Μέσω των συγκεκριμένων αριθμοδεικτών εκτιμάται η μακροχρόνια ικανότητα της επιχείρησης να ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις της και ο βαθμός προστασίας που απολαμβάνουν οι πιστωτές της.
Χαρακτηριστικοί Δείκτες Διαρθρώσεων Κεφαλαίων και Βιωσιμότητας είναι:
Αριθμοδείκτες επενδύσεων ή επενδυτικοί αριθμοδείκτες
Οι αριθμοδείκτες αυτοί συσχετίζουν τον αριθμό των μετοχών μιας επιχειρήσεως και τη χρηματιστηριακή τους τιμή με τα κέρδη, τα μερίσματα και τα άλλα περιουσιακά στοιχεία της
Χαρακτηριστικοί Δείκτες Επενδύσεων είναι:
Δείτε Επίσης
Κατηγορία:Χρηματοοικονομικά
Τίχομιρ Ζάβιντοβιτς
Ο Τιχομίρ Ζαβιντόβιτς (σερβικά : Тихомир Завидовић), ήταν Μεγάλος Ζουπάνος του Μεγάλου Πριγκιπάτου της Ράσκα την περίοδο 1162–1171.
Ήταν το πρώτο νεογέννητο παιδί του Ζαβίντα Μετά τον θάνατο του πατέρα του ο Τιχομίρ ορίζεται ανώτατος άρχοντας το 1166 ) από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ Κομνηνού ωστόσο κυβερνά από κοινού με τα αδέλφια του . Τα εδάφη όταν χωρίστηκαν ο Στρασιμίρ πηρε την δυτική περιοχή του Μοράβα, ο Μίροσλαβ πήρε την Ζαχουμία και την Τραβουνία, στον Στέφαν Νεμάνια δόθηκε η Τοπλίτσα, η Ιμπάρ, η Ρασίνα και η Ρέκε. Ο Νεμάνια ήταν υποτελής στον Μανουήλ Α΄ και βοήθησε τον αυτοκρατορικό στρατό ενάντια στους Ούγγρους στην Σρεμ το 1164. Η συμμαχία μεταξύ Νεμάνια καιΜανουήλ ήταν πιο πιθανό να θεωρείται ως απειλή από τον Τιχομίρ.
Ο Νεμάνια έχτισε το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου στην Κουρσουμλία και το Μοναστήρι της Παναγίας του Χριστού κοντά στην Τοπλίτσα, χωρίς την έγκριση του Τιχομίρ[ 2 ] που πίστευε ότι ο Νεμάνια προσπαθούσε να διεκδικήσει την ανεξαρτησία μέσα από τη σχέση του με τον Μανουήλ Α΄. Έτσι ο Τιχομίρ συνέλλαβε τον Νεμάνια και αλυσοδεμένο τον έριξε στη φυλακή, τα εδάφη του τα προσάρτησε στα δικά του. Αργότερα ο Νεμάνια απέδρασε και γύρισε στα εδάφη του.
Πηγές
Κατηγορία:Μεγάλο Πριγκιπάτο της Ράσκας Κατηγορία:Πρίγκιπες της Σερβίας Κατηγορία:Δυναστεία των Βουκάνοβιτς Κατηγορία:Ζαχλουμία Κατηγορία:Βυζαντινοί άρχοντες
Γιώργος Βασιλακόπουλος
Βιογραφικό
Ο Γιώργος Βασιλακόπουλος γεννήθηκε το 1939 στον Πειραιά. Κατάγεται από την Λάμπεια (Δίβρη) της ορεινής Ηλείας. Παράλληλα με τον αθλητισμό ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Ανωτάτη Εμπορική Σχολή ως αριστούχος και εξελίχθηκε σε επιτυχημένο επιχειρηματία: σήμερα είναι ιδιοκτήτης βιομηχανίας χάρτου.
Η θέση του στο μπάσκετ ήταν σμολ φόργουορντ και διακρινόταν για την ευστοχία, τη γρήγορη σκέψη και εκτέλεση, καθώς και τις ηγετικές ικανότητές του. Αγωνίστηκε στον Πειραϊκό. Μετεγγράφηκε στον Παναθηναϊκό το 1958 και κατέκτησε 3 πρωταθλήματα Ελλάδας (1961, 1962, 1967), ενώ παράλληλα εργαζόταν ως λιμενοφύλακας. Συνέχισε ως προπονητής σε Παναθηναϊκό, Εθνικό, Ιωνικό Νικαίας, Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας και Πανιώνιο, ενώ υπήρξε και διαιτητής. Για πολλά χρόνια υπήρξε και αρχηγός του Παναθηναϊκού.
Υπηρέτησε το ελληνικό μπάσκετ ως παράγοντας και τελικά αναδείχθηκε πρώτος πρόεδρος της FIBA Europe (2002-2010) και αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης FIBA (2006-2010). Το 2011 τιμήθηκε ως επίτιμος πρόεδρος της FIBA.
Συμμετείχε στην Ομοσπονδία Αθλοπαιδιών από την ίδρυση της το 1966. Το 1970, όταν διαχωρίστηκε το μπάσκετ από τις αθλοπαιδιές, προσχώρησε στη νεοσύστατη Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Ακόμη, ο Γ. Βασιλακόπουλος διετέλεσε πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης από τον Φεβρουάριο του 1998 μέχρι τον Νοέμβριο του 2002. Στις 13/9/2010 το ΔΣ της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης τον εξέλεξε ομόφωνα εκ νέου πρόεδρο. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2012, στις εκλογές τις ομοσπονδίας εξελέγη ξανά πρόεδρος. Τον 2016, επανεξελέγη από τα 581 σωματεία, πρόεδρος της ΕΟΚ.
Ο δήμος Πύργου ονόμασε το Κλειστό Γήπεδο της πόλης Γιώργος Βασιλακόπουλος προς τιμήν του παράγοντα. Στη Λάμπεια Ηλείας (Δίβρη) το ανοικτό γήπεδο μπάσκετ στην είσοδο του χωριού φέρει το όνομά του.
Πολιτική και επιχειρήσεις
Ο Γιώργος Βασιλακόπουλος έχει ασχοληθεί ενεργά με την πολιτική, και υπήρξε επί σειρά ετών μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ. Στις 13 Οκτωβρίου 1993 τοποθετήθηκε γενικός γραμματέας Αθλητισμού στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, έχοντας διοριστεί σε αυτή τη θέση από την αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη, τότε υπουργό Πολιτισμού. Τελικά εξαναγκάστηκε σε παραίτηση στις 23 Απριλίου 1996, μετά από σύγκρουση με τον Θεόδωρο Τσουκάτο, στενό φίλο του καινούριου πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη. Από το 1978 ασχολείται με την διαχείριση και εμπορία ανακυκλωμένου χάρτου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πρόεδροι αθλητικών Ομοσπονδιών Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Πανιωνίου Κατηγορία:Έλληνες διαιτητές καλαθοσφαίρισης
Ουίγκμουντ της Μερκίας
Ο Ουίγκμουντ της Μερκίας (Wigmund, πέθανε το 840) βασιλιάς της Μερκίας (839 - 840) ήταν γιος και διάδοχος του Ουίγκλαφ της Μερκίας, πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι πέθανε πριν από τον πατέρα του αφού δεν είναι τίποτα βέβαιο πέρα από μια σύντομη συμβασιλεία μαζί του. Είναι ο πατέρας του Ουίγκσταν ο οποίος παραιτήθηκε την ίδια χρονιά (840) υπέρ του θείου του Μπέορθγουλφ της Μερκίας για να εισέλθει σε μοναστήρι και βρήκε αργότερα μαρτυρικό θάνατο από τον γιο του Μπέορθγουλφ Μπέορτφριθ (849). Ο Ουίγκμουντ παντρεύτηκε την Έλφλιντ της Μερκίας κόρη του Κέολγουλφ Α΄ της Μερκίας γι'αυτό πολλοί πιστεύουν ότι ο Κέολγουλφ Β΄ της Μερκίας τελευταίος εκπρόσωπος της Δυναστείας "C" είναι απόγονος του Ουίγκμουντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Μερκίας
640 Μπραμπίλλα
Η Μπραμπίλλα (Brambilla) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,998. Ανακαλύφθηκε το 1907 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το μυθιστόρημα «Πριγκήπισσα Μπραμπίλλα» του E.T.A. Hoffmann.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μπραμπίλλα εκτιμάται σε 80,79 ± 2,3 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι G, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0686. Η Μπραμπίλλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 46 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπραμπιλλα
Τέμενος Σεκμπάν μπασή
Το Τέμενος του αρχιχωροφύλακος (Τουρκικά: Sekbanbaşı Mescidi ή Σεκμπάν μπασή μεστζηδί) υπήρξε Βυζαντινή χριστιανική εκκλησία αγνώστου ονόματος στην Κωνσταντινούπολη. Η εκκλησία μετατράπηκε επί Οθωμανικής αυτοκρατορίας σε Ισλαμικό Τέμενος και το 1935 κατεδαφίστηκε (τότε ήταν ερειπωμένο τέμενος) για να γίνει η σημερινή λεωφόρος Ατατούρκ στην Κωνσταντινούπολη.
Η τοποθεσία του ναού
Το κτίριο βρισκόταν στην συνοικία «σαράντα κρήνες», βόρεια του μεγάλου υδραγωγείου του Ουάλεντος. Απέναντι της εκκλησίας είναι οι λεγόμενες «σαράντα βρύσες», από τις οποίες σώζονται μόνο τέσσερις.
Περιγραφή του ναού
Η εκκλησία έχει μήκος 10,30 μέτρα και πλάτος 9,10 μέτρα. Στην δεξιά μεριά έχει ανεγερθεί μιναρές.
Ιστορία του ναού
Η ιστορία του ναού είναι άγνωστη, όπως επίσης και το χριστιανικό όνομα του ναού. Ο ναός μετατράπηκε από κάποιον που πέθανε το 1496 και θάφτηκε στον ναό.
Κειμήλια του ναού
Στον ναό υπήρξε θαμμένος αυτός που τον μετέτρεψε σε Οθωμανικό τέμενος.
Πηγές
Κατηγορία:Μοναστήρια στην Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Ναοί της Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Τζαμιά στην Κωνσταντινούπολη
Ξενία Βυτίνας
Το «Ξενία» Βυτίνας αποτελούσε ξενοδοχειακή μονάδα η οποία κατασκευάστηκε το 1965 υπό την εποπτεία του Ε.Ο.Τ σε δασική περιοχή της Βυτίνας Αρκαδίας στα πλαίσια της γενικότερης αναβάθμισης των τουριστικών μονάδων της περιοχής.
Η μονάδα σχεδιάστηκε από τον Κώστα Μπίτσιο ο οποίος συνέβαλε στον σχεδιασμό και του «Ξενία» Καστανιάς και αποτελούσε τουριστική υποδομή η οποία διέθετε δυο κτίρια όπου στο ένα στεγαζόταν η υποδοχή και το εστιατόριο και στο άλλο ήταν η πτέρυγα δωματίων δυναμικότητας 40 κλίνων.
Το 2008 η τουριστική αυτή υποδομή χαρακτηρίστηκε νεότερο μνημείο από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεότερων Μνημείων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τουριστικό Πρόγραμμα «Ξενία»
Περιβαλλοντισμός
μικρογραφία|300x300εσ|"The Blue Marble" είναι η διάσημη φωτογραφία της Γης που τραβήχτηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1972, από το πλήρωμα του διαστημικού σκάφους Apollo 17 στο δρόμο προς τη [[Σελήνη, σε απόσταση περίπου 29.000 χιλιομέτρων από την επιφάνεια της Γης. Δείχνει την Αφρική, την Ανταρκτική και την Αραβική Χερσόνησο.]] Ο περιβαλλοντισμός είναι ένα πολιτικό και ηθικό κίνημα που επιδιώκει να βελτιώσει και να προστατεύσει την ποιότητα του φυσικού περιβάλλοντος μέσω αλλαγών σε περιβαλλοντικά επιβλαβείς ανθρώπινες δραστηριότητες, μέσω της υιοθέτησης μορφών πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής οργάνωσης που θεωρούνται απαραίτητες για σωστή μεταχείριση του περιβάλλοντος από τους ανθρώπους, και μέσω της επανεκτίμησης της σχέσης της ανθρωπότητας με τη φύση.
Συνήθως κατατάσσεται σε δύο βασικές κατηγορίες: σε ανθρωποκεντρικό και σε βιοκεντρικό περιβαλλοντισμό. Ο ανθρωποκεντρισμός εστιάζει κυρίως στις αρνητικές επιπτώσεις που έχει η υποβάθμιση του περιβάλλοντος στους ανθρώπους και στα ενδιαφέροντά τους, συμπεριλαμβανομένων των ενδιαφερόντων τους για την υγεία, την αναψυχή και την ποιότητα ζωής. Αντίθετα, ο βιοκεντρισμός ισχυρίζεται ότι η φύση έχει μια εγγενή ηθική αξία που δεν εξαρτάται από το αν είναι χρήσιμη για τα ανθρώπινα όντα, και είναι αυτή η εγγενής αξία που δημιουργεί άμεσα τις υποχρεώσεις προς το περιβάλλον.
Στην ουσία του, ο περιβαλλοντισμός είναι μια προσπάθεια εξισορρόπησης των σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων και των διαφόρων φυσικών συστημάτων από τα οποία εξαρτώνται με τέτοιο τρόπο ώστε όλα τα συστατικά να έχουν έναν κατάλληλο βαθμό βιωσιμότητας. Τα ακριβή μέτρα και τα αποτελέσματα αυτής της ισορροπίας είναι αμφιλεγόμενα και υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι για την έκφραση περιβαλλοντικών ανησυχιών στην πράξη. Ο περιβαλλοντισμός και οι περιβαλλοντικές ανησυχίες συχνά αποτυπώνονται από το πράσινο χρώμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιβαλλοντισμός Κατηγορία:Πράσινη πολιτική
Συλλογική σύμβαση
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνδικαλισμός Κατηγορία:Εργασιακές σχέσεις
Επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς
right|200px|thumb|Η επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς Η επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Λακωνίας που υπήρχε από το 1833 έως το 1836 και από το 1848 μέχρι το 1997, με εξαίρεση το χρονικό διάστημα από το 1899 μέχρι το 1909 οπότε ήταν μια από τις δυο επαρχίες του τότε νομού Λακεδαίμονος. Έδρα της ήταν οι Μολάοι και κατά το παρελθόν η Μονεμβασία. Καταλάμβανε ολόκληρη σχεδόν την ανατολική χερσόνησο της Λακωνίας με γεωγραφικά όρια βόρεια τον ποταμό Μαριόρρευμα καταλήγοντας νότια στο ακρωτήριο Μαλέας, διαβρεχόμενη ανατολικά από το Μυρτώο πέλαγος και δυτικά από τον Λακωνικό Κόλπο.
Το όνομα της επαρχίας προέρχεται από την Επίδαυρο Λιμηρά, αρχαία Ελληνική πόλη στην περιοχή της Λακωνίας που βρισκόταν βορειότερα της Μονεμβασίας.
Διοικητικές μεταβολές
Η επαρχία παρέμεινε αμετάβλητη στην συνέχεια, διατηρώντας πέντε επιμέρους περιφέρειες, μέχρι την οριστική της κατάργηση το 1997, με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας. Με το σχέδιο Καλλικράτης του 2010 σημαντικό μέρος των εδαφών που αποτελούσαν την επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς θα γίνουν μέρος του νέου δήμου Μονεμβασιάς.
Περιφέρειες της Επαρχίας
Οι περιφέρειες της άλλοτε επαρχίας της Επιδαύρου Λιμηράς κατ΄ αλφαβητική σειρά ήταν: α) Περιφέρεια Ασωπού, β) Περιφέρεια Βοιών, γ) Περιφέρεια Έλους, δ) Περιφέρεια Ζάρακος και ε) Περιφέρεια Μονεμβασίας.
Προσωπικότητες
Σημαντική προσωπικότητα της Επαρχίας κατά τον 19ο αιώνα ήταν ο Νικόλαος Παπαμιχαλόπουλος που ήταν βουλευτής από το 1856 μέχρι το 1888, πολλές φορές υπουργός και πρόεδρος της Βουλής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς
Θεόδωρος Μελιτηνιώτης
Ο Θεόδωρος Μελιτηνιώτης (Κωνσταντινούπολη, 1320 - 8 Μαρτίου 1393) ήταν βυζαντινός αστρονόμος και σακελλάριος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Υπήρξε υποστηρικτής του Γρηγορίου Παλαμά κατά την ησυχαστική έριδα και ήταν εναντίον της ένωσης της ορθόδοξης και καθολικής εκκλησίας. Έγινε ο διευθυντής της πατριαρχικής σχολής με τον τίτλο διδάσκαλος τῶν διδασκάλων το 1360.
Το έργο για το οποίο είναι κυρίως γνωστός είναι η Τρίβιβλος το οποίο δημιουργήθηκε πριν το 1352 και ασχολείται με τη μελέτη διαφόρων μαθηματικών και αστρονομικών προβλημάτων ενώ παραθέτει και ιδέες από πρωιμότερους βυζαντινούς αστρονόμους όπως ο Γεώργιος Παχυμέρης και ο Θεόδωρος Μετοχίτης. Το 2ο βιβλίο είναι αφιερωμένο στον Κλαύδιο Πτολεμαίο του οποίου τους υπολογισμούς εξήγησε κατά τον τρόπο του Θέωνα του Αλεξανδρινού. Το 3ο βιβλίο ασχολείται με την περσική αστρονομία, και αντλεί πληροφορίες κυρίως από τον Γεώργιο Χρυσοκόκκη στο έργο του οποίου έκανε διορθώσεις σε πολλά σημεία, κυρίως σε ότι αφορά τα ζητήματα αστρολογίας για την οποία ο Μελιτηνιώτης τηρούσε σαφή στάση απόρριψης και διαχωρισμού της από την αστρονομία σε αντίθεση με τα γραπτά του Χρυσοκόκκη και την περσική παράδοση. Λόγω του παιδαγωγικού χαρακτήρα του έργου, είναι πιθανό πως χρησιμοποιήθηκε για την εκπαίδευση του βυζαντινού κλήρου σε θέματα αστρονομίας.
Άλλα γραπτά του, ήταν μια ερμηνευτική μελέτη των ευαγγελίων, καθώς και ένα ποιήμα σχετικά με την σωφροσύνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί αστρονόμοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Ζάβιντα
Ο Ζάβιντα (σερβικά : Завида), αποκαλούνταν και "λευκός πρίγκιπας" (Μπέλι Ούρος), έζησε τον 12ο αιώνα και ήταν μέλος του Οίκου των Βουκάνοβιτς. Είχε τον τίτλο του ζουπάνου του Ζαχουμίου και αργότερα κράτησε τον τίτλο του "άρχοντα της Ρίμπνιτσα ".
Βιογραφία
Υπήρξε στενός συγγενής ή ακόμη και γιος του Ούρος Α΄ Βουκάνοβιτς, αν και αυτό δεν έχει διευκρινιστεί τελείως. Οι απόγονοι της οικογένειας χρησιμοποιούσαν το όνομα Βούκαν και Ούρος σε πολλές γενιές. .
Κατέκτησε την επαρχία της Δαλματίας από τον Φώτιο, πριν έρθει σε σύγκρουση με τα αδέλφια του, με αποτέλεσμα να βρεθεί εξόριστος (προ 1113) από την περιοχή Διόκλειας όπου θα κρατήσει τον τίτλο του άρχοντα της Ρίμπνιτσα (μέρος της σημερινής Ποντγκόριτσα).
Ο πρωτότοκος γιος του Τίχομιρ επιλέχθηκε για μεγάλος ζουπάνος του πριγκιπάτου της Ράσκας από τους Βυζαντινούς, που είχαν επεμβεί στη διαμάχη των αδελφών.
Οικογένεια
Παιδιά του ήταν:
Βέλθανδρος και Χρυσάντζα
Ο Βέλθανδρος και Χρυσάντζα ή Τα κατά Βέλθανδρον καὶ Χρυσάντζαν ή Διήγησις ἐξαίρετος Βελθάνδρου τοῦ Ῥωμαίου είναι λογοτεχνικό έργο της βυζαντινής εποχής γραμμένο στη δημώδη ελληνική γλώσσα, που περιγράφει την ιστορία αγάπης ενός νεαρού ζευγαριού. Η πρωτότυπη έκδοση του έργου πιθανόν χρονολογείται κατά τον 13ο ή 14ο αιώνα, ενώ ενσωματώνει και μεταγενέστερες τροποποιήσεις που τοποθετούνται στον 15ο αιώνα. Ο περιβάλλων κόσμος που περιγράφει, λαμβάνει υπόψη την ιστορική πραγματικότητα που επικρατούσε κατά τον 13ο αιώνα στη Μικρά Ασία, όπου εκτυλίσσεται.
Χρονολόγηση και κείμενο
Το έργο πιθανότατα δημιουργήθηκε τον 13ο αιώνα ή στις αρχές του 14ου (1310–1350) από κάποιον ανώνυμο λογοτέχνη. Το κείμενο πάντως ενσωματώνει προσθήκες και γλωσσολογικές απλοποιήσεις, και η μορφή που διασώζεται σήμερα ανήκει στον 15ο αιώνα. Ολόκληρο το κείμενο αποτελείται από 1.348 στίχους από ανομοιοκατάληκτο δεκαπεντασύλλαβο, και είναι γραμμένο στη δημώδη ελληνική γλώσσα της εποχής.
Πηγές
Ορισμένοι ερευνητές πιστεύουν ότι η ιστορίας αγάπης που περιγράφει το έργο, βασίστηκε στη μεσαιωνική γαλλική λογοτεχνία, από κάποιο έργο το οποίο έχει χαθεί. Αυτή η άποψη κυρίως βασίζεται στις ομοιότητες της προβηγκιανής λογοτεχνίας καθώς και σε ορισμένα άλλα στοιχεία, όπως τα ονόματα των ηρώων, που αποτελούν εξελληνισμένες μορφές δυτικοευρωπαϊκών ονομάτων: Βέλθανδρος (Μπετράντ/Μπερτράμ) και Ροδόφιλος (Ρούντολφ). Υπάρχει και η άποψη όμως των Κρούμπαχερ και Ντίλ που διαφωνούν και υποστηρίζουν ότι η συγκεκριμένη ιστορία αγάπης είναι ξεκάθαρα ελληνικό έργο, που εκτυλίχθηκε σε περιοχή του ελληνικού κόσμου που ήταν φραγκοκρατούμενη και φεουδαρχική, όπως ήταν αρκετές περιοχές κατοικημένες από Έλληνες κατά τον 13ο αιώνα. Ο ιστορικός Τζ. Μπ. Μπιούρι, υποστηρίζει ότι το έργο είναι ελληνικής δημιουργίας εξολοκλήρου, χωρίς επιρροές από τη δυτική λογοτεχνία. Μάλιστα υποστηρίζει ότι η μεσαιωνική γαλλική και ελληνική λογοτεχνία αναπτύχθηκαν παράλληλα, αμφότερες επηρεασμένες από ελληνιστικά πρότυπα. Μάλιστα, το έργο περιέχει πολλά στοιχεία, συνήθη των ιστοριών αγάπης της βυζαντινής λογοτεχνίας του 12ου αιώνα, όπως η εκφραστικότητα στις περιγραφές βυζαντινών κήπων και κτηρίων, καθώς και η ύπαρξη νυφικών πομπών, με σκοπό την επιλογή κατάλληλης συζύγου για τον πρίγκιπα.
Πλοκή
Ο Βέλθανδρος, είναι ο δευτερότοκος πρίγκιπας του Ρωμαίου (Ρωμιού) αυτοκράτορα Ροδόφιλου και βρίσκεται σε σύγκρουση με τον πατέρα του. Τελικά αποφασίζει να εγκαταλείψει το σπίτι του. Ύστερα από περιήγηση σε αφιλόξενες περιοχές της Μικράς Ασίας, και αφού αντιμετώπισε με επιτυχία Τούρκους ληστές, έφτασε στην Ταρσό της Κιλικίας, που ανήκε στους Αρμένιους. Καθώς πλησιάζει την πόλη, φθάνει σε ένα ποτάμι, που μέσα στα νερά του βλέπει ένα αστέρι να λάμπει. Το τελευταίο οδηγεί τον Βέλθανδρο σε ένα λαμπρό κάστρο, που ονομάζεται Ερωτόκαστρο, γεμάτο θαυμάσια αντικείμενα, έργα τέχνης, αγάλματα και κουρδιστά μηχανήματα. Ο Βέλθανδρος καθώς μπαίνει μέσα στο κάστρο αφήνει τη συνοδεία του έξω. Εκεί από τις επιγραφές που διαβάζει σε δύο αγάλματα, πληροφορείται για το προκαθορισμένο από τη μοίρα, έρωτά του με τη Χρυσάντζα, κόρη του βασιλιά της Αντιοχείας.
Στη συνέχεια, ύστερα από πρόσκληση του κυρίου του κάστρου, τον πλησιάζει στην αίθουσα του θρόνου και του συστήνεται. Εκεί ο Βέλθανδρος του διηγείται την ιστορία της ζωής του και στη συνέχεια ο βασιλιάς του Ερωτόκαστρου τον οδηγεί να διαλέξει από σαράντα πριγκίπισσες την πιο ωραία για να τις προσφέρει μια ράβδο από σίδερο, χρυσό και τοπάζι. Αμέσως μετά ακολουθεί η σκηνή της επιλογής, που παραπέμπει στην Κρίση του Πάρη και θυμίζει τη γνωστή βυζαντινή συνήθεια της επιλογής της πιο άξιας νύφης για τον βασιλιά. Όταν όμως ο Βέλθανδρος δίνει τη ράβδο στην πιο όμορφη, όλα γύρω του, ο βασιλιάς και οι σαράντα κοπέλες, εξαφανίζονται ξαφνικά "σαν όνειρο". Μένοντας μόνος μέσα στο κάστρο, αποφάσισε ότι πρέπει να δώσει μία εξήγηση για αυτά, αποφασισμένος να εντοπίσει την πριγκίπισσα που είχε επιλέξει.
Ύστερα από ένα σύντομο ταξίδι καταλήγει στην Αντιόχεια, όπου συναντάει τον βασιλιά της πόλης, ο οποίος του προσφέρει μία θέση στην αυλή του. Εκεί συναντά και την κόρη του, την Χρυσάντζα, την οποία αναγνωρίζει ως την πριγκίπισσα που επέλεξε στον Ερωτόκαστο. Η Χρυσάντζα αναγνωρίζει αμέσως στο πρόσωπο του Βέλθανδρου τον κριτή των 40 γυναικών ο οποίος και τελικά της έδωσε το σκήπτρο της νικήτριας. Αμέσως δημιουργείται ερωτική έλξη μεταξύ τους που καταλήγει σε κρυφή σχέση.
Καθώς περνούσε ο καιρός, δύο χρόνια και δύο μήνες, το ζευγάρι εντοπίζεται από τη φρουρά του πατέρα της Χρυσάντζας, ενώ βρισκόταν στους βασιλικούς κήπους. Τελικά ο Βέλθανδρος συλλαμβάνεται και φυλακίζεται. Η Χρυσάντζα, όμως, πείθει τον υπηρέτριά της, να αναλάβει η ίδια την ευθύνη και να πείσει τον βασιλιά ότι η ίδια είχε δεσμό με τον Βέλθανδρο και όχι η πριγκίπισσα. Τελικά ο βασιλιάς πείθεται και στη συνέχεια λαμβάνει χώρα ένας εικονικός γάμος μεταξύ του Βέλθανδρου και της πιστής υπηρέτριας.
Οι μυστικές συναντήσεις του ζευγαριού συνεχίζονται, όμως, δέκα μήνες αργότερα αποφασίζουν ότι πρέπει να φύγουν από την Αντιόχεια. Έτσι κατορθώνουν να διαφύγουν μαζί με ορισμένους υπηρέτες, μαζί τους και η πιστή υπηρέτρια της Χρυσάντζας. Ενώ διασχίζουν ένα πλημμυρισμένο ποτάμι, όλοι οι υπηρέτες πνίγονται, ενώ οι δύο ερωτευμένοι ξεβράζονται σε διαφορετικά σημεία της κοίτης του ποταμού. Η Χρυσάντζα μόλις βρίσκει τη σορό ενός πνιγμένου, που δεν ήταν δυνατόν να αναγνωριστεί, θεωρεί ότι είναι ο Βέλθανδρος και τότε αποφασίζει να αυτοκτονήσει. Όμως την τελευταία στιγμή εμφανίστηκε ο Βέλθανδρος. Οι δύο νέοι φθάνουν στην ακτή της θάλασσας, όπου τυχαίνει και περνάει ένα πλοίο που είχε στείλει ο βασιλιάς Ροδόφιλος προς αναζήτηση του δευτερότοκου γιου του. Η ιστορία αγάπης ολοκληρώνεται με την επιστροφή στο παλάτι του Ροδόφιλου, όπου λαμβάνει χώρα ο γάμος και ο Βέλθανδρος στέφεται βασιλιάς.
Περιεχόμενο και ύφος
Η ιστορία αγάπης προσφέρει ποικίλες σκηνές έντονου ρεαλισμού, με παράλληλη την ύπαρξη του αλληγορικού στοιχείου, καθώς και του φαντασιακού λυρισμού, ενώ ορισμένοι κριτικοί του είδους το θεωρούν ανώτερο, ως έργο, από το έπος του Νιμπελούγκεν, σε φαντασιακή δύναμη. Ακολουθεί επίσης απόλυτα συμμετρική πλοκή, η οποία κατανέμεται μεταξύ του φανταστικού κόσμου, δηλαδή του Ερωτόκαστρου και το πραγματικού κόσμου, δηλαδή, της Αντιόχειας και της αγάπης για την Χρυσάντζα.
Επιπλέον, ορισμένες σκηνές, όπως ο διαγωνισμός ομορφιάς, παραπέμπει στην Κρίση του Πάρη, στον Τρωικού Κύκλο, πρότυπο που έχει αντληθεί από την παλιότερη βυζαντινή παράδοση, του 7ου-8ου αιώνα, που ο Αυτοκράτορας, έπρεπε να επιλέξει την καταλληλότερη σύζυγο, μεταξύ πολλών. Η ιδέα του Ερωτόκαστρου πιθανότατα την εμπνεύστηκε ο συγγραφέας από το Chateau d' Amour της προβιγγιανής ποίησης.
Σε σύγκριση με τις σύγχρονές του ιστορίες αγάπης, όπως ο Καλλίμαχος και Χρυσορόη ή ο Λίβιστρος και Ροδάμνη, ο Βέλθανδρος και η Χρυσάντζα περιέχει λιγότερα παραμυθιακά στοιχεία, αλλά ισχυρότερα δάνεια από την Αρχαία Ελληνική Μυθολογία, ενώ οι περιπέτειες του Βέλθανδρου στη Μικρά Ασία ακολουθούν τα πρότυπα των ακριτικών τραγουδιών. Γενικότερα, και τα τρία προηγούμενα στοιχεία αποτελούν τμήμα των βυζαντινών ιστοριών αγάπης του 12ου αιώνα, με την παράλληλη επιρροή δυτικών προτύπων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινή λογοτεχνία Κατηγορία:Ελληνικά ποιήματα Κατηγορία:Ελληνικά μυθιστορήματα
Κώστας Παναγιωτόπουλος
Ο Κώστας Παναγιωτόπουλος (γεννημένος στις 10 Μαΐου 1965) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής.
Καριέρα
Ο Κώστας Παναγιωτόπουλος έχει αγωνιστεί σε επαγγελματικό επίπεδο στην Ολυμπιάδα Αιγάλεω, στον Α.Ο. Παγκρατίου, στη Δάφνη Δαφνίου αλλά και στον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Στον Ολυμπιακό αγωνίστηκε για πέντε χρόνια, και συγκεκριμένα από το 1985 μέχρι και το 1991.
Ο Κώστας Παναγιωτόπουλος δεν κατόρθωσε να κατακτήσει κάποιο εγχώριο τίτλο με τον Ολυμπιακό, ενώ και σε ευρωπαικό επίπεδο το μόνο που κατάφερε ήταν να φτάσει στη φάση των 32 και στη φάση των 8 του Κυπέλλου Κόρατς (1987 και 1989 αντίστοιχα).
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον Ολυμπιακό Πειραιώς, ο Παναγιωτόπουλος αγωνίστηκε υπό τις οδηγίες των Κώστα Αναστασάτου, Στιβ Γιατζόγλου, Μάκη Δενδρινού και Μιχάλη Κυρίτση.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Κώστας Παναγιωτόπουλος έχει πραγματοποιήσει συνολικά 23 συμμετοχές με την Εθνική Ελλάδος μπάσκετ των Εφήβων.
Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Εφήβων του 1983. και το Πανευρωπαικό Πρωτάθλημα Εφήβων του 1984.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκρατίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Δάφνης Δαφνίου
Ούγκο Φριγκέριο
Ο Ούγκο Φριγκέριο (Ugo Frigerio, 16 Σεπτεμβρίου 1901 - 7 Ιουλίου 1968) ήταν Ιταλός αθλητής του στίβου. Γεννήθηκε στο Μιλάνο και πέθανε στην Γκάρντα. Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 3.000 μ. βάδην και στα 10.000 μ. βάδην των ανδρών, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 στην Αμβέρσα.Στα 3 χλμ. βάδην πέτυχε χρόνο 13:14.2 και στα 10 χλμ. 48:06.2. Στους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1924, ο Φριγκέριο υπερασπίστηκε τον τίτλο του στα 10 χλμ. βάδην. Το 1932 στους Αγώνες εκείνης της χρονιάς στο Λος Άντζελες ήταν τρίτος στα 50 χλμ. βάδην και πήρε χάλκινο μετάλλιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1920 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1932 Κατηγορία:Ιταλοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ιταλικού Πρωταθλήματος Στίβου
Επαρχία Λακεδαίμονος
right|200px|thumb|Η επαρχία Λακεδαίμονος Η επαρχία Λακεδαίμονος ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Λακωνίας και η μεγαλύτερη σε έκταση. Έδρα της ήταν η Σπάρτη. Καταλάμβανε το κεντρικό τμήμα του νομού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Επαρχία Λακεδαίμονος
Θανάσης Τζήμητρας
Ο Θανάσης Τζήμητρας (1898 - 1976) γεννήθηκε στην Αρκαδιούπολη (Λουλέμπουργκαζ) της Ανατολικής Θράκης το 1898. Σπούδασε νομικά και άσκησε στη Θεσσαλονίκη το επάγγελμα του δικηγόρου. Το έτος 1929 εξέδωσε μία σειρά διηγημάτων (ηθογραφιών) με τίτλο «Θρακικά διηγήματα» τα οποία είχε δημοσιεύσει παλαιότερα σε λογοτεχνικά περιοδικά της Θεσσαλονίκης (επανεκδόθηκαν το 1961 με την προσθήκη ενός επιπλέον διηγήματος). Πρωτοστάτησε με άλλους επιφανείς Θρακιώτες στην ίδρυση της Θρακικής Εστίας Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε ενεργά στην πνευματική ζωή της πόλης, μέχρι το θάνατό του το Φεβρουάριο του 1976.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Έλφλιντ της Μερκίας (Β΄)
Η Έλφλιντ της Μερκίας (Ælfflæd, πέθανε μετά το 840), βασίλισσα της Μερκίας (840) ήταν κόρη του Κέολγουλφ Α΄ της Μερκίας και παντρεύτηκε τον Ουίγκμουντ της Μερκίας γιο του Ουίγκλαφ της Μερκίας. Ο γιος τους Ουίγκσταν διαδέχθηκε στον θρόνο της Μερκίας τον παππού του με κηδεμόνα και αντιβασίλισσα την ίδια την Έλφλιντ αλλά παραιτήθηκε την ίδια χρονιά με διάδοχο τον Μπέορθγουλφ της Μερκίας προκειμένου να αποσυρθεί σε μοναστήρι. Η Έλφλιντ της Μερκίας πολλές φορές συγχέεται επειδή το ίδιο νόμισμα με την αρχαιότερη πριγκίπισσα της Μερκίας από τον Οίκο του Ικέλ Έλφλιντ της Μερκίας, κόρη του Όφα της Μερκίας.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Μερκίας
Ουίγκσταν
Ο Ουίγκσταν ή Άγιος Ουίγκσταν (Wigstan, πέθανε το 849), βασιλιάς της Μερκίας (840) ήταν γιος και διάδοχος του Ουίγκμουντ της Μερκίας και της Έλφλιντ της Μερκίας κόρης του Κέολγουλφ Α΄ της Μερκίας. Πολύ λίγα είναι γνωστά για τον Ουίγκσταν από πηγές της εποχής του όπως και για όλους τους τελευταίους βασιλείς βασιλείς της Μερκίας μετά την εξάλειψη του Οίκου του Ικέλ, οι παππούδες του ήταν αντίστοιχα οι Ουίγκλαφ της Μερκίας και ο Κέολγουλφ Α΄. Ο πατέρας του Ουίγκμουντ ο οποίος είχε συμβασιλεύσει με τον παππού του Ουίγκλαφ πέθανε από δυσεντερία πιθανότερα πριν από αυτόν αφήνοντας τον μικρό Ουίγκσταν διάδοχο του παππού του (840). Ο Ουίγκσταν ωστόσο σύντομα αρνήθηκε την βασιλεία παραιτήθηκε την ίδια χρονιά για να γίνει μοναχός αφήνοντας τον θρόνο της Μερκίας στον μεγάλο θείο του Μπέορθγουλφ της Μερκίας. Ο νέος βασιλιάς Μπέορθγουλφ αργότερα ζήτησε σαν σύζυγο για τον γιο του Μπέορτρικ την χήρα μητέρα του Ουίγκσταν Έλφλιντ, ο ίδιος ο Ουίγκσταν αρνήθηκε λόγω της συγγένειας που είχαν μεταξύ τους. Ο οργισμένος Μπέορθγουλφ αποφάσισε να εκδικηθεί, ο Μπέορτφριθ δεύτερος γιος του Μπέορθγουλφ επισκέφτηκε τον Ουίγκσταν στο μοναστήρι με φιλικές τάχα διαθέσεις, όταν χαιρετήθηκαν τον χτύπησε με το μαχαίρι στο κεφάλι και στην συνέχεια ο υπηρέτης του τον σκότωσε με το ξίφος του. Ο Φλωρέντιος του Γούστερ αναφέρει :
"Ο Μπέορτφριθ γιος του βασιλιά της Μερκίας Μπέορθγουλφ αποφάσισε να δολοφονήσει τον ξάδελφο του Άγιο Ουίγκσταν την 1η Ιουλίου παραμονή της Πεντηκοστής. Οι δυο ήταν εγγόνια βασιλέων της Μερκίας ο Ουίγκσταν του Ουίγκλαφ της Μερκίας και ο Μπέορθγουλφ του Μπέορνγουλφ της Μερκίας, η μητέρα του Ουίγκσταν ήταν κόρη του παλιότερου βασιλιά Κέολγουλφ Α΄. Μετά τον φόνο η σορός του Ουίγκσταν μεταφέρθηκε στο Ρέπτον για να ταφεί, ένα διάσημο μοναστήρι εκείνης της εποχής στο οποίο είχε ταφεί ο παππούς του Ουίγκλαφ. Πολλά θαύματα καταγράφηκαν αμέσως στον τόπο της μαρτυρικής δολοφονίας του, μια στήλη φωτός εμφανίστηκε μέχρι τον ουρανό και παρέμεινε ορατή από τους κατοίκους 30 μέρες."
Ο τόπος του μαρτυρικού θανάτου του Ουίγκσταν ήταν πιθανότατα το Σροπσάιρ αλλά έχουν προταθεί από τους ιστορικούς και άλλες τοποθεσίες όπως το Λέστερσιρ και το Κεϊμπριτζσάιρ τόποι στους οποίους λατρεύεται η αγιότητα του. Το Ρέπτον, ο τόπος ταφής του έγινε ο διάσημος τόπος λατρείας του Αγίου μέχρι την εποχή που ο Κνούτος μετέφερε τα οστά του στο αβαείο του Ίβσαμ. Ο Ντομινίκ του Ίβσαμ, ηγούμενος του αβαείου του Ίβσαμ έγραψε τον 12ο αιώνα ένα έργο σχετικά με την ζωή του Αγίου Ουίγκσταν. Το αβαείο κατεδαφίστηκε τον 16ο αιώνα την εποχή της θρησκευτικής Μεταρρύθμισης μαζί με πολλά άλλα αβαεία στην Αγγλία εκείνη την εποχή, στην ενοριακή εκκλησία του Σροπσάιρ ανακαλήφτηκε ο διάσημος γυάλινος πυλώνας στον τόπο που εκτοξεύτηκε προς τον ουρανό το θείο φώς μετά την δολοφονία του.
Πλατανοειδή
Τα Πλατανοειδή ή Πλατανίδες (Platanaceae) είναι μια οικογένεια αγγειόσπερμων φυτών. Έχει αναγνωριστεί από σχεδόν όλους τους επιστήμονες και συχνά αναφέρεται ως «οικογένεια των πλατάνων». Το όνομα «πλάτανος» αναφέρεται σε μία επιστολή του Πλίνιου του Νεότερου προς Δομίτιο Απολλινάριο για την περιγραφή της Tuscan Villa, που βρισκόταν κοντά στην Τοσκάνη κατά τον 1ο μ.Χ. αιώνα.
thumb|left|49 [[mya (unit)|mya Απολιθωμένο φύλλο του είδους Maginitiea gracilis από το όρος Κλοντάικ στην Ουάσινγκτον.]] Το μοναδικό είδος της οικογένειας αυτής είναι ο Πλάτανος, που περιλαμβάνει έντεκα υποείδη ψηλών δέντρων, που βρίσκονται στις εύκρατες και υποτροπικές περιοχές του βορείου ημισφαιρίου. Το υβρικικό είδος πλάτανος του Λονδίνου καλλιεργείται σε πολλές πόλεις του κόσμου.
Ταξινόμηση
Το Σύστημα APG II του 2003 δίνει τη δυνατότητα κατάταξης της οικογένειας αυτής στη μεγαλύτερη οικογένεια των Πρωτεοειδών (Proteaceae), ή ως ανεξάρτητης οικογένειας. Κατά το APG II, η οικογένεια αυτή τοποθετείται στην τάξη των Πρωτεωδών (Proteales), στην ομοταξία των ευδικότυλων (eudicots), διαφέροντας σε λίγα σημεία από το Σύστημα APG του 1998.
Το Σύστημα Cronquist του 1981 τοποθετούσε την οικογένεια στην τάξη Αμαμηλιδώδη (Hamamelidales), στην υφομοταξία Αμαμηλιδίδες (Hamamelididae), στην ομοταξία Δικοτυλήδονα (Magnoliopsida).
Τα συστήματα Dahlgren και Θορν (1992) αναγνώριζαν επίσης την οικογένεια αυτή και την τοποθετούσαν στην τάξη Αμαμηλιδώδη (Hamamelidales), στην υπερτάξη Rosanae, στην υφομοταξία Δικοτυλήδονα (Magnoliidae).
Το Σύστημα Έγγλερ, στην ενημέρωσή του το 1964, αναγνώριζε επίσης την οικογένεια, τοποθετώντας την στην τάξη Ροδώδη (Rosales), στην υφομοταξία Αρχιχλαμύδες (Archichlamydeae) της ομοταξίας Δικοτυλήδονα.
Το Σύστημα Βέτσταιν, με την τελευταία ενημέρωσή του το 1935, αναγνώριζε την οικογένεια και την τοποθετούσε στην τάξη Αμαμηλιδώδη (Hamamelidales), στις Μονοχλαμύδες (Monochlamydeae), στην υφομοταξίας Χωριστοπέταλα (Choripetalae) της ομοταξίας Δικοτυλήδονα.
Εξαφάνιση του βαθυσκάφους Titan (2023)
Ναυάγιο του Τιτανικού
Ο Τιτανικός ήταν ένα βρετανικό υπερωκεάνιο που βυθίστηκε στον Βόρειο Ατλαντικό στις 15 Απριλίου 1912 μετά από σύγκρουση με ένα παγόβουνο. Το 1985, το ναυάγιο ανακαλύφθηκε στον πυθμένα του ωκεανού περίπου 740 χλμ. από την ακτή της Νέας Γης και βρίσκεται σε βάθος περίπου 3.810 μέτρα. Το πλοίο συνεχίζει να κατέχει σημαντική θέση στο δημόσιο ενδιαφέρον και στον πολιτισμό, με πλήθος άρθρων, βιβλίων και κινηματογραφικών ταινιών σχετικά με το ναυάγιο.
Βαθυσκάφος Τιτάνας
Ο Τιτάνας ήταν ένα υποβρύχιο σκάφος χωρητικότητας πέντε ατόμων που λειτουργούσε από την OceanGate, Inc. και σύμφωνα με την εταιρεία είχε σχεδιαστεί για να καταδύεται σε βάθος έως και 4.000 μέτρα "για επιτόπια έρευνα και επιθεώρηση, έρευνα και συλλογή δεδομένων, παραγωγή ταινιών και πολυμέσων και δοκιμές σε βάθος υλικού και λογισμικού". alt= A picture of Logitech F710, the game controller used aboard the Titan |δεξιά|μικρογραφία|240x240εσ|Το Logitech F710, το χειριστήριο παιχνιδιών που χρησιμοποιήθηκε στον Τιτάνα για τον χειρισμό του σκάφους.
Το μήκους 6,7 μέτρων βαθυσκάφος ήταν κατασκευασμένο από ανθρακονήματα και τιτάνιο. Τα χειριστήρια του τιμονιού του αποτελούνται από ένα Logitech G F710 (ένα ασύρματο χειριστήριο παιχνιδιών υπολογιστή) με τροποποιημένα στικάκια.
Αποστολές με το βαθυσκάφος
Συνήθως, κάθε κατάδυση έχει έναν πιλότο, τρεις επιβάτες και έναν οδηγό. Μόλις αυτά τα άτομα βρίσκονται μέσα στο βαθυσκάφος, η καταπακτή κλείνει με βίδες και πρέπει να ανοίξει ξανά μόνο από έξω. Η κάθοδος από την επιφάνεια ως τον Τιτανικό διαρκεί συνήθως τρεις ώρες, με την πλήρη κατάδυση έως την επιστροφή στην επιφάνεια να διαρκεί συνήθως οκτώ ώρες. Καθ' όλη τη διάρκεια του ταξιδιού, το βαθυσκάφος αναμένεται να εκπέμπει ένα σήμα ασφαλείας κάθε 15 λεπτά που θα παρακολουθείται από το πλήρωμα πάνω από το νερό. Το πλήρωμα του βαθυσκάφους και της επιφανείας μπορούν επίσης να επικοινωνούν μέσω σύντομων μηνυμάτων κειμένου.
Οι πελάτες που ταξιδεύουν στον Τιτανικό με την OceanGate, που αναφέρεται ως «ειδικοί της αποστολής» από την εταιρεία, ξοδεύουν έκαστος 250.000 δολάρια ΗΠΑ για να συμμετάσχουν στην οκταήμερη αποστολή.
Ο συγγραφέας και ρεπόρτερ τεχνολογίας Ντέιβιντ Πογκ, ο οποίος ολοκλήρωσε την αποστολή το 2022 ως μέρος της εκπομπής του CBS News Sunday Morning, δήλωσε ότι όλοι οι επιβάτες που εισέρχονται στον Τιτάνα υπογράφουν μια δήλωση παραίτησης επιβεβαιώνοντας τη γνώση τους ότι πρόκειται για ένα πειραματικό βαθυσκάφος που δεν έχει εγκριθεί ή πιστοποιηθεί από κανένα ρυθμιστικό φορέα και μπορεί να οδηγήσει σε σωματικό τραυματισμό, αναπηρία, συναισθηματικό τραύμα ή και θάνατο.
Ο τηλεοπτικός παραγωγός Μάικ Ράις, ο οποίος έχει επίσης ολοκληρώσει την αποστολή, σημείωσε ότι η παραίτηση αναφέρει τον θάνατο τρεις φορές στην πρώτη σελίδα.
Η OceanGate σκόπευε να πραγματοποιήσει πολλαπλές αποστολές στον Τιτανικό το 2023, αλλά λόγω των κακών καιρικών συνθηκών στη Νέα Γη, η εταιρεία είχε ξεκινήσει μόνο μία αποστολή μέχρι στιγμής το 2023.
Προηγούμενες ανησυχίες
Το 2018, η Marine Technology Society έγραψε μια επιστολή στον Διευθύνοντα Σύμβουλο της OceanGate, Στόκτον Ρας, εκφράζοντας ομόφωνη ανησυχία σχετικά με την ανάπτυξη του «TITAN» και της προγραμματισμένης αποστολής του Τιτανικού, υποδεικνύοντας ότι «η τρέχουσα πειραματική προσέγγιση ... θα μπορούσε να οδηγήσει σε αρνητικά αποτελέσματα (από μικρό έως καταστροφικό) που θα είχε σοβαρές συνέπειες για όλους στον κλάδο. Ένας υπογράφων της επιστολής είπε αργότερα στους New York Times ότι ο Ρας τον είχε τηλεφωνήσει αφού το διάβασε για να του πει ότι πίστευε ότι τα πρότυπα του κλάδου έπνιγαν την καινοτομία. Επίσης το 2018, ένας πρώην πιλότος υποβρυχίων της OceanGate και διευθυντής θαλάσσιων επιχειρήσεων κατέθεσε μήνυση ισχυριζόμενος ότι είχε απολυθεί άδικα επειδή εξέφρασε ανησυχίες σχετικά με την ικανότητα του Τιτάνα να λειτουργεί με ασφάλεια σε μεγάλα βάθη, δηλώνοντας το βαθυσκάφος — συγκεκριμένα τη διαφανή θέα στο μπροστινό τέλος — πιστοποιήθηκε μόνο για να φτάσει σε βάθος 1.300 μέτρα, μόλις το ένα τρίτο του βάθους που απαιτείται για να φτάσει κανείς στο ναυάγιο του Τιτανικού. Η OceanGate τον μήνυσε χωριστά για φερόμενη αποκάλυψη εμπιστευτικών πληροφοριών. Το επόμενο έτος, ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Smithsonian αναφέρθηκε στον Ρας ως τολμηρό εφευρέτη. Στο άρθρο, ο Ρας δήλωσε ότι ο νόμος για την ασφάλεια των επιβατηγών πλοίων των ΗΠΑ του 1993 "έδινε άσκοπα προτεραιότητα στην ασφάλεια των επιβατών έναντι της εμπορικής καινοτομίας".
Μογγολικές εισβολές στην Ιαπωνία
Οι Μογγολικές εισβολές στην Ιαπωνία το 1274 και 1281 μ.Χ. ήταν μεγάλης κλίμακος στρατιωτικές ενέργειες του Κουμπλάι Χαν στην προσπάθειά του να κατακτήσει τα ιαπωνικά νησιά μετά την υποταγή της Κορέας. Κατέληξαν σε αποτυχία, αποτελώντας σταθμό στην ιαπωνική ιστορία.
Εξαφάνιση του βαθυσκάφους Titan (2023)
Προηγούμενες ανησυχίες
Ο Τιτάνας είχε πραγματοποιήσει τρεις αποστολές στη θέση του ναυαγίου του Τιτανικού, η πρώτη από τις οποίες ήταν τον Ιούλιο του 2021. Το 2022, ο ρεπόρτερ Ντέιβιντ Πογκ βρισκόταν στο πλοίο επιφανείας όταν χάθηκε η επικοινωνία με τον Τιτάνα κατά τη διάρκεια μιας κατάδυσης. Η αναφορά του Πογκ τον Δεκέμβριο του 2022 για την εκπομπή του CBS Sunday Morning, η οποία αμφισβήτησε την ασφάλεια του Τιτάνα'', έγινε viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αφού το βαθυσκάφος έχασε ξανά την επαφή με το υποστηρικτικό του πλοίο τον Ιούνιο του 2023. Στην έκθεση, ο Πογκ σχολίασε στον Ρας ότι «φαίνεται ότι αυτό το υποβρύχιο έχει κάποια στοιχεία ακαμψίας του MacGyvery». Σημείωσε επίσης ότι η κονσόλα παιχνιδιών της Logitech F710 με τροποποιημένα χειριστήρια χρησιμοποιείται για να κατευθύνει και να βάζει το βαθυσκάφος και ότι οι σωλήνες κατασκευής χρησιμοποιήθηκαν ως έρμα. ''
Μογγολικές εισβολές στην Ιαπωνία
Μετά από μια σειρά μογγολικών εισβολών από το 1231 μέχρι το 1259, η Δυναστεία Γκορυέο της Κορέας υπέγραψε μια συνθήκη ευνοϊκή για τους Μογγόλους και έγινε υποτελής τους. Ο Κουμπλάι ανακηρύχθηκε Μεγάλος Χάνος της Μογγολικής Αυτοκρατορίας το 1260 (αν και δεν έτυχε ευρείας αναγνώρισης από τους Μογγόλους των δυτικότερων μογγολικών περιοχών) και εγκαθίδρυσε την πρωτεύουσά του στο Νταντού (Πεκίνο) το 1264.
Εξαφάνιση του βαθυσκάφους Titan (2023)
Προηγούμενες ανησυχίες
Σε μια κατάδυση του 2022 στο ναυάγιο του Τιτανικού, ένας από τους προωθητές στο βαθυσκάφος εγκαταστάθηκε κατά λάθος προς τα πίσω και αυτό άρχισε να περιστρέφεται σε κύκλους όταν προσπαθούσε να κινηθεί προς τα εμπρός κοντά στον πυθμένα της θάλασσας. Όπως τεκμηριώθηκε από το ντοκιμαντέρ του BBC Take Me to Titanic, το πρόβλημα παρακάμπτεται με το τιμόνι κρατώντας το χειριστήριο στο πλάι. Σύμφωνα με τις δικαστικές καταθέσεις του Νοεμβρίου 2022, η OceanGate ανέφερε ότι σε μια κατάδυση του 2022 το βαθυσκάφος υπέφερε από προβλήματα μπαταρίας και ως αποτέλεσμα έπρεπε να συνδεθεί χειροκίνητα σε μια πλατφόρμα ανύψωσης, προκαλώντας ζημιά σε εξωτερικά εξαρτήματα.
Μογγολικές εισβολές στην Ιαπωνία
Η Ιαπωνία την εποχή εκείνη κυβερνάτο από μέλη της φατρίας Χότζο, που είχαν σφετεριστεί την εξουσία του Σόγκουν του Σογκουνάτου της Καμακούρα, μετά το θάνατο του Σόγκουν Γιοριτόμο Μιναμότο το 1203. Οι Σόγκουν συνέχισαν αρχικά να προέρχονται από τους Μιναμότο, την πραγματική εξουσία όμως πήρε στα χέρια της η οικογένεια της χήρας του Γιοριτόμο, της Μασάκο Χότζο, που είχε την αντιβασιλεία μετά το θάνατο του Γιοριτόμο. Οι Χότζο κατάφεραν μάλιστα να διατηρήσουν την εξουσία για 135 έτη.
Εξαφάνιση του βαθυσκάφους Titan (2023)
Χρονοδιάγραμμα γεγονότων
<mapframe latitude="44.370987" longitude="-50.229492" zoom="5" width="250" height="299" text="Αφετηρία του Polar Prince (1) και προορισμός στην περιοχή του ναυαγίου του Τιτανικού, όπου χάθηκε η επαφή με τον Τιτάνα (2)">{ "type": "FeatureCollection", "features": [ {  "type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "-number", "marker-color": "302060", "title": "June 16: Departure from St. John's, in Newfoundland" },  "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ -52.698383, 47.565415 ] } },  {   "type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "-number", "marker-color": "302060", "title": "June 18: The expedition arrives at the area where RMS Titanic sank" },  "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ -49.945833, 41.731944 ] } } ] }
Μογγολικές εισβολές στην Ιαπωνία
Τον καιρό των μογγολικών εισβολών, ο εσωτερικός κύκλος των Χότζο είχε γίνει τόσο διαπρεπής και ισχυρός που έφτασε να μην συμβουλεύεται πλέον ούτε το Χυότζο (το συμβούλιο του Σογκουνάτου), ούτε την Αυτοκρατορική Αυλή του Κυότο, ούτε τους τοπικούς αρχηγούς των υποτελών του, και λάμβανε αποφάσεις σε ιδιωτικές συναντήσεις στις κατοικίες των μελών του.
Εξαφάνιση του βαθυσκάφους Titan (2023)
Χρονοδιάγραμμα γεγονότων
μικρογραφία| Το Polar Prince μετέφερε τον Τιτάνα και το πλήρωμα της αποστολής στην τοποθεσία κατάδυσης πάνω από το ναυάγιο του Τιτανικού.
Στις 16 Ιουνίου, η αποστολή στον Τιτανικό αναχώρησε από το Σαιν Τζον, του Νιουφάουντλαντ, με το ερευνητικό και εκστρατευτικό πλοίο Polar Prince. Το πλοίο έφτασε στο σημείο κατάδυσης στις 17 Ιουνίου και η επιχείρηση κατάδυσης ξεκίνησε την επόμενη μέρα στις 18 Ιουνίου στις 9:00 ADT.
Την πρώτη μιάμιση ώρα της καθόδου, το βαθυσκάφος Τιτάνας επικοινωνούσε με το Polar Prince κάθε 15 λεπτά, αλλά η επικοινωνία σταμάτησε μετά από μια ηχογραφημένη επικοινωνία στις 11:47. Το πλοίο αναμενόταν να ξαναβγεί στην επιφάνεια στις 18:10 ADT. Οι αρχές ειδοποιήθηκαν για το περιστατικό στις 18:35. Το βαθυσκάφος υπολογίστηκε τότε ότι διέθετε έως και 96 ώρες παροχής οξυγόνου για τους πέντε επιβαίνοντες του όταν ξεκίνησε, που ενδέχεται ότι θα λήξει το πρωί της 22ας Ιουνίου 2023.
Αρχικά σενάρια
Σύμφωνα με τις θεωρίες που διατυπώθηκαν από την πρώτη στιγμή που διακόπηκε η επικοινωνία, θα μπορούσαν να είχαν συμβεί πολλά πιθανά σφάλματα. Μια πιθανότητα είναι ότι ο εξοπλισμός επικοινωνίας του Τιτάνα ενδεχομένως να είχε αποτύχει, που θα σήμαινε ότι δεν θα μπορούσαν να επικοινωνήσουν με το πλήρωμα επιφάνειας, αλλά θα μπορούσαν να πλοηγηθούν ελεύθερα. Θεωρήθηκε επίσης πιθανό να υπήρξε πρόβλημα με το σύστημα έρματος, το οποίο είναι υπεύθυνο για τη διαχείριση της άνωσης του σκάφους. Ένα άλλο σενάριο ήταν ότι ο Τιτάνας παγιδεύτηκε μέσα στον Τιτανικό ή κόλλησε σε ένα κομμάτι από τα συντρίμμια, εμποδίζοντας την ανάβασή του. Το χειρότερο σενάριο (που τελικώς επαληθεύτηκε ότι αυτό συνέβη) θα ήταν να είχε υποστεί ζημιά ή μηχανική βλάβη που να προκάλεσε την έκρηξη προς τα μέσα (ενδόρρηξη) του βαθυσκάφους, η οποία πιθανότατα θα είχε σκοτώσει τους επιβαίνοντες εντελώς ακαριαία.
Επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης
Η Ακτοφυλακή των Ηνωμένων Πολιτειών, το Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών και η Καναδική Ακτοφυλακή ηγούνται των προσπαθειών έρευνας και διάσωσης. Αεροσκάφη της Βασιλικής Καναδικής Αεροπορίας και της Εθνικής Φρουράς της Αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών βοηθούν επίσης στην έρευνα. Η έρευνα περιλαμβάνει τόσο επιφανειακή όσο και υποβρύχια έρευνα με σόναρ.
Πληρώματα από τον Βορειοανατολικό Τομέα της Ακτοφυλακής των Ηνωμένων Πολιτειών, με έδρα τη Βοστώνη, ξεκίνησαν αποστολές αναζήτησης 900 ναυτικά μίλια από την ακτή του Κέιπ Κοντ της Μασαχουσέτης. Το Κοινό Κέντρο Συντονισμού Διάσωσης του Χάλιφαξ ανέφερε ότι ένα αεροσκάφος Lockheed CP-140 Aurora της Βασιλικής Καναδικής Αεροπορίας και το CCGS Kopit Hopson 1752 συμμετέχουν στην έρευνα απαντώντας σε αίτημα βοήθειας από το Κέντρο Συντονισμού Ναυτικής Διάσωσης στη Βοστώνη που έγινε στις 18 Ιουνίου στις 21: 13.
Η αμερικανική ακτοφυλακή έχει επισημάνει ότι η αποστολή έρευνας και διάσωσης είναι δύσκολη λόγω της απομακρυσμένης τοποθεσίας, αλλά ο υποναύαρχος Τζον Μάουγκερ δήλωσε ότι "αναπτύσσουν όλα τα διαθέσιμα μέσα". Πέρα από τη δυσκολία πρόσβασης στην τοποθεσία, όλες οι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης εμποδίζονται από τις καιρικές συνθήκες, την έλλειψη φωτός τη νύχτα, την κατάσταση της θάλασσας και την θερμοκρασία του νερού. Ενώ πολλά υποβρύχια είναι εξοπλισμένα με μια ακουστική συσκευή, που συχνά αποκαλείται πινγκέρ, η οποία εκπέμπει ήχους που μπορούν να ανιχνευθούν υποβρύχια από τους διασώστες, δεν είναι σαφές εάν ο Τιτάνας διαθέτει μια τέτοια συσκευή.
Η έρευνα αφορούσε τρία αεροσκάφη C-130 Hercules, δύο από τις Ηνωμένες Πολιτείες και ένα από τον Καναδά. Επίσης 4 αεροσκάφη P-8 Poseidon από τις Ηνωμένες Πολιτείες και σημαδούρες σόναρ. Καμία χώρα δεν διαθέτει υποβρύχια σκάφη ικανά να βοηθήσουν εύκολα στις αποστολές έρευνας και διάσωσης. Το Ναυτικό των ΗΠΑ διαθέτει ένα υποβρύχιο όχημα διάσωσης, αν και αυτό δεν μπορεί να φτάσει στο πιθανό βάθος του Τιτάνα. Το Πολεμικό Ναυτικό έχει επίσης τηλεχειριζόμενα υποβρύχια οχήματα (ROV), αλλά αυτά ενδέχεται να μην φτάσουν έγκαιρα στο σημείο. Η έρευνα και η διάσωση παρεμποδίστηκαν επίσης από τις καιρικές συνθήκες χαμηλής ορατότητας, οι οποίες υποχώρησαν την Τρίτη.
20 Ιουνίου
Το πλοίο τοποθέτησης σωλήνων Deep Energy, το οποίο εκμεταλλεύεται η TechnipFMC, έφτασε στο σημείο στις 20 Ιουνίου 2023 με δύο ROV και άλλο εξοπλισμό κατάλληλο για τα βάθη του βυθού της περιοχής.