cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έρβιν Χέλμχεν
Επίλεκτες ομάδες και εθνική
Η εξαιρετική του απόδοση στους τελικούς το 1935 και το 1936 για το γερμανικό πρωτάθλημα - 16 παιχνίδια συνολικά από το 1932 έως το 1936 με 23 γκολ - και τις επιτυχίες του με τη Σαξονία στο Κύπελλο - η αντιμετώπιση για την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου από τον προπονητή της Εθνικής Γερμανίας, Ότο Νερτζ (Otto Nerz, 1926–36) και τον Σεπ Χέρμπεργκερ (Sepp Herberger, 1936–42) προκαλεί εντύπωση. Κλήθηκε και ήταν μέλος της ομάδας χωρίς να αγωνιστεί στις 24 Μαΐου 1931 στη συντριβή με 0–6 με αντίπαλο την ισχυρή τότε Εθνική Αυστρίας. Συνολικά αγωνίστηκε σε έξι ανεπίσημους αγώνες (με βάση τους κανόνες της FIFA) και σημείωσε ισάριθμα τέρματα από το 1928 έως το 1937: το 1928 με αντίπαλο την επίλεκτη Νότιας Βαυαρίας (3–1), το 1932 με την Έβερτον (2–3), το 1933 τη Ρέιντζερς Γλασκώβης (2–3), το 1936 με την επίλεκτη Κεντρικού Ρήνου 1936 (6–1) και το 1937 εναντίον της Μάντσεστερ Σίτι (3–2) και τη επίλεκτη Γκάου Μπράντεμπουργκ (3–2). Ωστόσο, δεν συμμετείχε σε κανέναν από τους επίσημους αγώνες της εθνικής ομάδας, με αναφορές όπως για τραυματισμούς, κακή φόρμα, κακή τεχνική ή θεωρίες για κακή εντύπωση στις προπονήσεις ή αδιαφορία να αγωνιστεί. Το ιστορικό περιοδικό Kicker άσκησε έντονη κριτική το 1941 για τη μη αξιοποίησή του σε εθνικό επίπεδο.
Μετά το ποδόσφαιρο
Έχοντας μετακομίσει στο Κίελο το 1952, ο Χέλμχεν εργαζόταν στο τμήμα προμήθειας εξοπλισμού στο Υπουργείο Εσωτερικών και ήταν προπονητής της ΦφΜ Φρίντριχσορτ (SV Friedrichsort), σύλλογο στην περιοχή του Κιέλου μέχρι το 1956. Έζησε με τη σύζυγό του Έρνα σε ένα σπίτι στο Κίελο μέχρι το θάνατό του στις 8 Ιουνίου 1981, όπου επίσης είναι θαμμένος. Η επιθυμία που είχε εκφράσει ήταν να θέλει να αναπαυθεί κάτω από το έδαφος του «Σταδίου της Gellertstrasse» του Κέμνιτς (κατασκευάστηκε το 1932–34) εκπληρώθηκε συμβολικά στις 8 Σεπτεμβρίου 2001. Εκείνη την ημέρα η Χόλσταϊν Κίελ και η Κέμνιτσερ συναντήθηκαν στη  Regionalliga Nord για το πρώτο τους πρωτάθλημα. Το κλαμπ των οπαδών της ομάδας Clubsurfer στη συνέχεια ξεκίνησε την εκστρατεία Rasen für Erwin (γρασίδι για τον Έρβιν), στην οποία ένα κομμάτι χλοοτάπητα από το γηπέδο ποδοσφαίρου του Κέμνιτς κόπηκε και τοποθετήθηκε στον τάφο του στο Κίελο.
Ο Χέλμχεν αναγνωρίζεται ως ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στη Γερμανία, παρά το γεγονός ότι η καριέρα του ήταν μακριά στο παρελθόν και δεν αγωνίστηκε σε μεγάλες ομάδες με δεδομένη την έλλειψη οικονομικού κινήτρου. Οι σύλλογοι που αγωνίστηκε είναι στη σημερινή εποχή ουσιαστικά άγνωστοι. Μετά τη διαίρεση της Γερμανίας το 1949, ο Χέλμχεν μετακόμισε από την Ανατολική στη Δυτική Γερμανία με το σχηματισμό της ΟΔΓ και της ΛΔΓ, όπου έζησε μέχρι το θάνατό του. Καθώς απομακρύνθηκε από το ποδόσφαιρο στα μέσα της δεκαετίας του 1950, έφυγε από τη (δυτική) γερμανική ποδοσφαιρική μνήμη με τα χρόνια. Οι προπολεμικές επιτυχίες του, δεν διερευνήθηκαν καν στη ΛΔΓ και αρχεία δεν μεριμνήθηκε να διατηρηθούν, αν και στοιχεία συνεχίζουν να υπάρχουν. Η γερμανική εφημερίδα Ντι Βελτ (Die Welt) το 2005 ανέφερε ότι αυτός θα έπρεπε να ονομάζεται ως «ο βομβαρδιστής του έθνους» και όχι ο Γκερντ Μίλερ. Το 2021 η RSSSF ανέδειξε το Χέλμχεν ως τον μεγαλύτερο σκόρερ στην ποδοσφαιρική ιστορία σε επίσημους αγώνες με τουλάχιστον 987 τέρματα και συμπεριλαμβανoμένων και των 345 φιλικών αγώνων το γενικό σύνολο είναι τουλάχιστον 1.610 γκολ, το τρίτο υψηλότερο στην ιστορία. Είναι επίσης δεύτερος σκόρερ των πρωταθλημάτων όλων των εποχών με 720 τέρματα. Από αυτά, σύμφωνα με την εκτίμηση της IFFHS, τα 713 να έχουν σημειωθεί σε αγώνες πρωταθλήματος επιπέδου πρώτης κατηγορίας. Έχοντας σημειώσει τουλάχιστον 667 γκολ με την ΠΣΦ Κέμνιτς σε επίσημους αγώνες ήταν πρώτος και σε αυτό τον τομέα μέχρι το 2021, ενώ είναι έχει σημειώσει 7 ή περισσότερα γκολ σε 5 επίσημους αγώνες (δύο φορές από 8 γκολ και τρεις φορές από 7 γκολ). Ήταν ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Γκαουλίγκα (1933–44) στα χρόνια ύπαρξής της. Σύμφωνα με άρθρο της Schleswig-Holsteinische Volkszeitung (23 Ιουνίου 1951) σημείωσε 2.120 γκολ σε πάνω από 1.300 παιχνίδια (με 415 πέναλτι). Θα πρέπει να θεωρείται αρκετά πιθανό ότι τέρματα σε ομάδες νέων συμπεριλαμβάνονται σε αυτό τον αριθμό. Η παραγωγικότητά του, όπως αυτή εκφράζεται με την αναλογία γκολ ανά αγώνα είναι συνολικά η μεγαλύτερη στην ιστορία (1,71 για τους επίσημους αγώνες και 1,72 για το σύνολο).
Στατιστικά στοιχεία καριέρας
Πηγή : RSSSF - Erwin Helmchen (2022)
Τίτλοι
ΠΣΦ Κέμνιτς Επίλεκτες ομάδες
Πηγές-Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γερμανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΣΦ Κέμνιτς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κέμνιτσερ ΦΚ
Γενικές εκλογές στη Νήσο του Πρίγκιπα Εδουάρδου (2015)
Οι 65ες γενικές εκλογές στην καναδική επαρχία της Νήσου του Πρίγκηπα Εδουάρδου διεξήχθησαν στις 4 Μαΐου 2015. . Το κυβερνών Φιλελεύθερο Κόμμα της Νήσου του Πρίγκηπα Εδουάρδου εξελέγη για 3η συνεχή φορά στην κυβέρνηση, με αυτοδυναμία και με νέο ηγέτη τον Γουέιντ Μακ Λόκλαν, ενώ το Προοδευτικό Συντηρητικό Κόμμα της Νήσου του Πρίγκηπα Εδουάρδου σημείωσε μικρά κέρδη παρότι ο ηγέτης του κόμματος Ρομπ Λαντς απέτυχε στις εκλογές στην Σαρλοτάουν-Μπράιτον. Το Κόμμα των Πρασίνων κέρδισαν την πρώτη τους έδρα στη συνέλευση, για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της επαρχίας.
Πλαίσιο
Στις προηγούμενες εκλογές, που έγιναν στις 3 Οκτωβρίου 2011, το Φιλελεύθερο Κόμμα της Νήσου του Πρίγκιπα Εδουάρδου με επικεφαλής τον Ρόμπερτ Γκιζ διατήρησε την εξουσία, με αυτοδυναμία. Το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα εξέλεξε νέο αρχηγό του τον Μάικλ Ρέντμοντ, το 2012. Τους επόμενους μήνες έγιναν ζυμώσεις και στα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης. Παραιτήθηκε η Όλιβ Κρέιν από την ηγεσία των Προοδευτικών Συντηρητικών και στις 30 Ιανουαρίου 2013 και από αρχηγός της αντιπολίτευσης. Προσωρινά την ηγεσία των Προοδευτικών ανέλαβε ο Στίβεν Μάιερς, που συνακόλουθα διορίστηκε αρχηγός της αντιπολίτευσης. Στις αρχές του 2015 παραιτήθηκε ο πρωθυπουργός Ρόμπερτ Γκιζ και στις 21 Φεβρουαρίου οι Φιλελεύθεροι εξέλεξαν νέο ηγέτη και πρωθυπουργό χωρίς αντίπαλο, τον Γουέιντ Μακ Λάκλαν. Η ορκωμοσία του νέου πρωθυπουργού έγινε στις 23 Φεβρουαρίου 2015. Οι εκλογές του Μαΐου έδωσαν μια τρίτη συνεχή κυβέρνηση πλειοψηφίας στους Φιλελεύθερους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2015 Νησος Πριγκιπα Εδουαρδου Κατηγορία:Νήσος του Πρίγκιπα Εδουάρδου
Χριστίνα της Έσσης-Έσβεγκε
Η Χριστίνα, γερμ.: Christine von Hessen-Eschwege (30 Οκτωβρίου 1648 - 18 Μαρτίου 1702) από τον Οίκο της Έσσης ήταν Γερμανίδα ευγενής, κόρη του λαντγκράβου της Έσσης-Έσβεγκε. Μέσω του γάμου της έγινε δούκισσα του Μπράουνβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ-Μπέβερν.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κάσσελ ως το δεύτερο από τα έξι παιδιά του Φρειδερίκου λαντγκράβου της Έσσης-Έσβεγκε και της συζύγου του Ελεονώρας-Αικατερίνης του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν-Κλέεμπουργκ, αδελφής του μελλοντικού Καρόλου Ι΄ Γουσταύου της Σουηδίας.
Λίγα είναι γνωστά για την παιδική της ηλικία. Πέρασε τα πρώτα χρόνια της στο Έσβεγκε με τη μητέρα της, αλλά μετά το τέλος του πατέρα της, που συνέβη όταν αυτός πολεμούσε για τη Σουηδία στον Δεύτερο Βόρειο Πόλεμο, ο μικρότερος αδελφός εκείνου Ερνέστος ανέλαβε το μερίδιο του Φρειδερίκου στο «τεταρτημόριο Ρότενμπουργκ». Έτσι η μητέρα της Χριστίνας μετέφερε τα παιδιά της στην ιδιοκτησία χηρείας της, στο πρώην μοναστήρι του Όστερχολτς στη Βρέμη. Η οικογένεια τής Χριστίνας έδωσε το κάστρο Έσβεγκε ως προίκα· στη συνέχεια η οικογένεια του συζύγου της το κράτησε μέχρι το 1713. Το ζεύγος έκανε εννέα παιδιά, αλλά η σχέση του σημαδεύτηκε από τη νοσηρή ζήλια του Φερδινάνδου, την παράξενη συμπεριφορά του και τη βία.
Μετά τον γάμο του, το ζευγάρι μετακόμισε στο κάστρο της μικρής πόλης Μπέβερν. Ο Φερδινάνδος έδειξε έντονο ενδιαφέρον για τον πολιτισμό: για παράδειγμα, εόρτασε τα 30ά γενέθλια τής συζύγου του αναθέτοντας ένα έργο για να ανοίξει μία νέα "Αίθουσα Κωμωδίας". Η Χριστίνα εργάστηκε σε τέχνες και χειροτεχνίες (μία κεντημένη από αυτήν ματαιότητα σώζεται σήμερα στο Μουσείο Δούκα Άντον-Ούλριχ) και συγκέντρωσε μία μικρή βιβλιοθήκη. Ο Φερδινάνδος ταξίδεψε επίσης, μερικές φορές συνοδευόμενος από τη γυναίκα και την πεθερά του. Ταξίδεψαν στη Σουηδία το 1667 και το 1670–71, στην αυτοκρατορική Αυλή της Βιέννης το 1674-75 και έκαναν τακτικά ταξίδια στο Έσβεγκε. Η Χριστίνα και ο Φερδινάνδος μετακόμισαν και οι δύο στο πρώην μοναστήρι του Όστερχολτς το 1681, στη συνέχεια στο Ντόμσχοφ στη Βρέμη και τελικά από το 1686 πίσω στο Μπέβερν, όπου η Χριστίνα παρέμεινε μέχρι το 1702, δεκαπέντε χρόνια μετά το τέλος του συζύγου της.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε στις 25 Νοεμβρίου 1667 στο Έσβεγκε με τον Φερδινάνδο Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ (1636-1687) και είχε τέκνα:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Αλατονήσι Φούρνων
Το Αλατονήσι  ή Αλατζονήσι ή Αλατσονήσι ή Αλαφονήσι είναι νησίδα του συμπλέγματος των Φούρνων Κορσεών η οποία βρίσκεται νοτιοδυτικά των Φούρνων ενώ έχει έκταση 0,298 τ.χλμ. και ψηλότερο σημείο τα 92 μέτρα. Από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000 έχει κηρυχθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Calonectris diomedea, Falco eleonorae, Falco naumanni, Larus audouinii και Puffinus yelkouan. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, ανήκει στον Δήμο Φούρνων Κορσεών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικείται. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Φούρνων του δήμου Φούρνων Κορσεών.
Αλβάνκ
Το Αλβάνκ (αρμενικά: Ալվանք) είναι χωριό στον Δήμο Μεγρί, στην περιφέρεια Σιουνίκ της Αρμενίας. Η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Δημοκρατίας της Αρμενίας (ARMSTAT) ανέφερε ότι ο πληθυσμός του ήταν 343 κάτοικοι το 2010, από τους 382 στην απογραφή του 2001.
Στο χωριό δεσπόζει ένα αρμενικό μοναστήρι του 17ου-18ου αιώνα.
Ξένια Κακουράτου
Η Ξένια Κακουράτου (16 Ιουνίου 1993, Πειραιάς) είναι Ελληνίδα διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται με τη φανέλα του Άρη Θεσσαλονίκης στο Πρωτάθλημα Ελλάδας ως λίμπερο.
Καριέρα
Η Ξένια Κακουράτου με ρίζες από το Ληξούρι της Κεφαλονιάς, γεννήθηκε το 1993 στη Νίκαια του Πειραιά. Αρχικά ασχολήθηκε με την ενόργανη γυμναστική, αλλά τελικά την κέρδισε το βόλεϊ, και το 2003 σε ηλικία 10 μόλις ετών εντάχθηκε στις Ακαδημίες της γειτονικής της Αρτέμιδας Κορυδαλλού. Το 2006 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα, που τότε αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα ΕΣΠΕΔΑ. Την περίοδο 2007-08 η Άρτεμις κατακτά το πρωτάθλημα της κατηγορίας της, και έτσι η Ξένια Κακουράτου βρίσκεται στην A2 Εθνική κατηγορία. Την περίοδο 2010-11 κατακτά με την ομάδα του Κορυδαλλού το πρωτάθλημα της Α2, και αγωνίζεται πλέον στα "σαλόνια" της Α1. Εκεί την "ανακαλύπτει" ο Πανναξιακός, ο οποίος διεκδικούσε την άνοδο στην Α1, και την εντάσσει στο δυναμικό του. Με την Κακουράτου βασική λίμπερο η ομάδα της Νάξου στέφεται πρωταθλήτρια στον Α' όμιλο της Α2 Εθνικής Κατηγορίας την περίοδο 2012-13, και κατακτά το Ασημένιο Μετάλλιο του Κυπέλλου Ελλάδας το 2014.
Η αγάπη της για τη Νάξο την οδηγεί για 4η φορά στο νησί των Κυκλάδων το Καλοκαίρι του 2018, και κατακτά τη 2η θέση στο Πρωτάθλημα Ελλάδας της περιόδου 2018-19. Έχει φτάσει όμως η ώρα της Ξένιας για κάτι μεγαλύτερο. Η απόδοσή της δεν αφήνει ασυγκίνητους τους ανθρώπους του Ολυμπιακού Πειραιώς που θέλουν να αναπληρώσουν το κενό της αποχώρησης για λόγους σπουδών της Ειρήνης Κοκκινάκη. Έτσι η Ξένια Κακουράτου αποφασίζει να αφήσει το νησί και την ομάδα που τόσο αγάπησε, και παίρνει το πλοίο για τον Πειραιά, την πόλη που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Εκεί θα αποτελέσει στις ερυθρόλευκες μαζί με την Αρέτα Κονόμη το καλύτερο ίσως δίδυμο λίμπερο του Πρωταθλήματος 2019-20. Όταν η Ξένια Κακουράτου επισκέφτηκε ξανά τη Νάξο με την ομάδα του Ολυμπιακού για την 13η αγωνιστική της περιόδου 2019-20, ο Πανναξιακός όπως έχει κάνει και για άλλες αθλήτριες στο παρελθόν, είχε ετοιμάσει μια μικρή τελετή βράβευσης για την αθλήτρια που επέστρεψε στο «νησί της καρδιάς της».
Με τις ερυθρόλευκες η Κακουράτου κέρδισε το πρώτο πρωτάθλημα της καριέρας της, αλλά το Καλοκαίρι του 2020 η αναστάτωση που προκάλεσε η Πανδημία COVID-19 και η συνακόλουθη αβεβαιότητα στον προγραμματισμό των ομάδων ανάγκασε την Ξένια Κακουράτου να υπογράψει στον Α.Ο. Λαμίας. Στην ομάδα της Φθιώτιδας αγωνίστηκε την περίοδο 2020-21, για να επιστρέψει στον Πειραιά στο τέλος της περιόδου, αλλά τελείωσε το πρωτάθλημα πάλι με τον Α.Ο. Λαμίας. Τον Ιούλιο του 2022 αποφάσισε να ενταχθεί στον ΖΑΟΝ αλλά μετά τη "διάλυση" της ομάδας της Κηφισιάς στα μισά του Πρωταθλήματος 2022-23 αποδέχθηκε την πρόταση του Άρη Θεσσαλονίκης στον οποίο επανήλθε στις εξαιρετικές εμφανίσεις, με αποτέλεσμα να ανακηρυχθεί Πολυτιμότερη Παίκτρια της 18ης αγωνιστικής του Πρωταθλήματος 2022-23.
Διεθνής καριέρα
Μικρή ειναι η παρουσία της Ξένιας Κακουράτου στις Εθνικές Ομάδες. Για πρώτη φορά κλήθηκε στην Εθνική Γυναικών τον Ιούλιο του 2017 για τον 3ο προκριματικό γύρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Συμμετείχε στην αποστολή στην Ολλανδία, αγωνίστηκε σε 2 παιχνίδια της Εθνικής Ελλάδας, και έχει ακόμα μία συμμετοχή σε φιλικο παιχνίδι. Τον Μάιο του 2018 κλήθηκε στην προετοιμασία για τους Μεσογειακούς Αγώνες, αλλά αποκλείστηκε από την τελική αποστολή.
Εθνικά Πρωταθλήματα
1 Πρωτάθλημα Ελλάδας
'''1 Πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής Κατηγορίας
Εθνικά Κύπελλα
Κύπελλο Ελλάδας
Τοπικά Πρωταθλήματα
1 Πρωταθλήματα ΕΣΠΕΔΑ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες Πανναξιακού Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΑΕΚ Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες Άρη
Εθνική Βιβλιοθήκη της Νικαράγουα Ρούμπεν Ντάριο
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Νικαράγουα Ρούμπεν Ντάριο είναι η Εθνική Βιβλιοθήκη της Νικαράγουα, που βρίσκεται στην πόλη Μανάγκουα. Ιδρύθηκε το 1880 και υπέστη ζημιές από δυο ισχυρούς σεισμούς, επιπλέον, λεηλατήθηκε.
Ιστορία
Η βιβλιοθήκη Ιδρύθηκε το 1880 και ένας από τους βιβλιοθηκονόμους της ήταν ο ποιητής της Νικαράγουας Ρουμπέν Νταρίο, προς τιμήν του οποίου ο χώρος μετονομάστηκε, σε αναγνώριση του έργου του, και σήμερα στεγάζεται στο Παλάτι του Πολιτισμού στην πρωτεύουσα Μανάγκουα.
Ένας μεγάλος σεισμός στη Μανάγκουα στις 31 Μαρτίου 1931 προκάλεσε ζημιές στη βιβλιοθήκη, αλλά αργότερα ανοικοδομήθηκε.
Το συνολικό απόθεμα της βιβλιοθήκης ανέρχεται σε 120.000 τόμους.
Κατά τον μεγάλο σεισμό της 23ης Δεκεμβρίου 1972, η βιβλιοθήκη υπέστη πάλι ζημιές και λεηλατήθηκε, αλλά αργότερα ανακατασκευάστηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Νικαράγουα Κατηγορία:Εθνικές βιβλιοθήκες
Α.Ε.Κ. (Μπάσκετ ΑμεΑ)
Το τμήμα μπασκετ ΑμεΑ της ΑΕΚ είναι ελληνική ομάδα μπάσκετ που ανήκει στον ομώνυμο σύλλογο.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως
Λιμάνι του Πειραιά
Το λιμάνι του Πειραιά είναι το μεγαλύτερο της Ελλάδας και της Μεσόγειου θάλασσας, αλλά και ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο, τόσο σε κίνηση εμπορευματοκιβωτίων όσο και επιβατών. Το λιμάνι του Πειραιά είναι το σημαντικότερο λιμάνι της Αττικής από τα Αρχαϊκά χρόνια. Είναι ένας μεγάλος εργοδότης στην περιοχή με συνολικά 1.002 υπαλλήλους. Το 2015 διακινήθηκαν περίπου 17.000 πλοία, ενώ εξυπηρετήθηκαν περίπου 17.5 εκ. επιβάτες.
Το 2015, το λιμάνι ήταν το έκτο μεγαλύτερο στην Ευρώπη (ανάμεσα στα 20 μεγαλύτερα) ως προς τον αριθμό διέλευσης των επιβατών, το έκτο μεγαλύτερο στην Ευρώπη και το 26ο μεγαλύτερο στον κόσμο ως προς τον ετήσιο όγκο των εμπορευματοκιβωτίων (Ε/Κ).
Ιστορία
Το λιμάνι του Πειραιά ήταν το κύριο λιμάνι των Αθηνών από την αρχαιότητα.
Αρχαιότητα
Μέχρι την 2η χιλιετία π.Χ., ο Πειραιάς ήταν ένα βραχώδες νησί που συνδέεται με την ηπειρωτική χώρα από μια χαμηλή έκταση γης που πλημμύριζε με θαλασσινό νερό το μεγαλύτερο μέρος του έτους. Τότε ήταν που η περιοχή γινόταν όλο και πιο λασπωμένη και οι πλημμύρες σταμάτησαν, συνδέοντας μόνιμα τον Πειραιά με την Αττική και σχηματίζοντας τα λιμάνια του, το κύριο λιμάνι του Κανθάρου και τα δύο μικρότερα της Ζέας και της Μονυχίας. Το 1300 π.Χ., διάφοροι λαοί, Θράκες, Κάδμειοι κλπ κάνουν επιδρομές στον λόφο της Μουνιχίας, το μοναδικό κατοικήσιμο μέρος της περιοχής. Κατά τα 560 π.Χ., ο Πειραιάς ενώνεται με την Αθήνα μέσω έργων του Πεισιστράτου. Στα 511 π.Χ. η Μουνιχία και το 507 π.Χ. ο Κλεισθένης τον ανακήρυξε Δήμο των Αθηνών. Το 493 π.Χ., ο Θεμιστοκλής ξεκίνησε τις οχυρώσεις του Πειραιά και αργότερα συμβούλεψε τους Αθηναίους να εκμεταλλευτούν τις στρατηγικές δυνατότητες των φυσικών λιμανιών του. Το 483 π.Χ., ο αθηναϊκός στόλος έφυγε από το παλαιότερο λιμάνι του Φαληρώνα και μεταφέρθηκε στον Πειραιά, ξεχωρίζοντας στη μάχη της Σαλαμίνας μεταξύ των ελληνικών πόλεων-κρατών και των Περσών το 480 π.Χ. Τα επόμενα χρόνια ο Θεμιστοκλής ξεκίνησε την κατασκευή του λιμανιού και δημιούργησε τα υπόστεγα (νεοσόικοι), ενώ τα Θεμιστόκλεια τείχη ολοκληρώθηκαν το 471 π.Χ., μετατρέποντας τον Πειραιά σε ένα μεγάλο στρατιωτικό και εμπορικό λιμάνι, το οποίο χρησίμευσε ως η μόνιμη ναυτική βάση του ισχυρού Αθηναϊκού στόλου. Την εικοσαετία 451-431 π.Χ., ο Ιππόδαμος αναλαμβάνει την ανοικοδόμηση του Πειραιώς. Το 414 π.Χ. ολοκληρώνεται η αναβάθμιση του υδρευτικού δικτύου, τρία έτη αργότερα ιδρύεται η Συνεταιριστική τράπεζα. Το 405 π.Χ., μετά απ' την καταστροφή του Αθηναϊκού στόλου στους Αιγός ποταμούς, ο Λύσανδρος καταπλέει προς την πόλη, τίθεται σε αποκλεισμό, και εν τέλει παραδίδεται. Το 394 π.Χ. ανακατασκευάζονται τα τείχη από τον Κόνωνα. Το 322 π.Χ., οι Αθηναίοι αποκηρύσσουν τη Μακεδονική κυριαρχία αλλά ηττώνται και εγκαθίσταται στη Μουνιχία φρουρά. Το 307 π.Χ. δίδεται στον Δημήτριο τον Πολιορκητή ο Πειραιάς για να δοθεί το 251 π.Χ. ξανά έναντι 150 ταλάντων με πρωτοβουλία του Αράτου. Το 146 π.Χ., μετά τη Μάχη της Λευκόπετρας, ολόκληρη η Ελλάδα κυριαρχείται από τους Ρωμαίους. Το 86 π.Χ. οι κάτοικοι εξεγείρονται και ο Σύλλας πυρπολεί την Αττική. Το 67 π.Χ. ο Πομπήιος κατασκευάζει υποδομές στον Πειραιά και τον προστατεύει από την πειρατεία. Το 176 μ.Χ. κατασκευάζονται υποτυπώδεις υποδομές στο λιμάνι οι οποίες το οδηγούν σε στοιχειώδη ανάπτυξη. Το 267 μ.Χ. οι Έρουλοι ισοπεδώνουν ολόκληρο το λεκανοπέδιο και το λιμάνι εγκαταλείπεται.
Βυζαντινοί χρόνοι
Το 322 συγκεντρώνονται στον Πειραιά 1.200 από τη μεριά του Κωνσταντίνου για να αντιμετωπίσει τον Λικίνιο. Το 395, έπειτα από επιδρομή των Γότθων του Αλάριχου, ο Πειραιάς νεκρώνεται παντελώς. Το 551 καταστρέφεται το λιμάνι. Το 622 ο Βυζαντινός στόλος καταφθάνει στον Πειραιά για να παραλάβει την Ειρήνη την Αθηναία ώστε να στεφθεί αυτοκράτειρα. Το 1019 αναχωρεί απ' τον Πειραιά ο Βουλγαροκτόνος αφού δοξολόγησε τον Θεό στην Παναγία την Αθηνιώτισσα στην Αρχαία Αγορά. Οι Βαράγγοι, υποτελείς του Μιχαήλ Δ’, χάραξαν στην πλευρά του μαρμάρινου λέοντος που υπήρχε στη δική τους γλώσσα. Το 1205 αρχίζει η λατινοκρατία στην Αθήνα και αρχίζει να επικρατεί η ονομασίαΠόρτο Λεόνε, Λιμήν του Λέοντος, λόγω της ύπαρξης του προαναφερθέντος μαρμάρινου λέοντος. Το 1387,ο Πειραιάς πέφτει στα χέρια των Φράγκων.
Τουρκοκρατία
Το 1456 οι Οθωμανοί καταλαμβάνουν τον Πειραιά. Το 1466 και 1467, οι Ενετοί επιδράμουν στον Πειραιά. Το 1687 καταπλέει προς τον Πειραιά ενετικός στόλος με αρχηγό τον Φραντσέσκο Μοροζίνι. Καταστρέφεται το μεγαλύτερο μέρος της Ακροπόλεως, εκλάπη και ο Λέων. Ερημώνεται πλήρως ο Πειραιάς. Περί τα τέλη της δεκαετίας του 1740, ο Jean-Baptiste Annibal Aubert du Bayet, μετέπειτα Γάλλος πρόξενος, αποκτά οικόπεδο από τους μοναχούς της μονής του Αγίου Σπυρίδωνα. Στις 10 Ιανουαρίου 1750 πωλείται στον Joseph Cayrac, ο οποίος έκτισε σπίτι και κατάστημα. Αποτέλεσε ο πρώτος μόνιμος κάτοικος του νεότερου Πειραιά, πέραν των λιγοστών κτηνοτρόφων. Το 1824 ο Γεώργιος Καραϊσκάκης πολιορκεί και ελευθερώνει τον Πειραιά.
Ελλάδα
μικρογραφία|αριστερά|Πανοραμική άποψη του λιμένα του Πειραιά, το 1894. Το 1833 συστήνεται ο Δήμος Πειραιώς. Το 1835 ιδρύεται τελωνείο, αν και υπάρχουν ενδείξεις ότι υπήρχε τυπικά και παλαιότερα αλλά εγκαταλελειμμένο. Στις 10 Οκτωβρίου1835 επιβάλλεται τέλος 10% επί του εισαγωγικού δασμού, την επόμενη χρονιά ολοκληρώνεται η Οδός Πειραιώς. Επίσης, λειτουργεί το Υγειονομίο Πειραιώς. Το 1840 πλέει στον Πειραιά το πρώτο ατμόπλοιο με ελληνική σημαία. Το 1848, ειδική επιτροπεία αναλαμβάνει τη διοίκηση του λιμένος ο οποίος εμβαθύνεται. Το 1850 σημειώθηκε κίνηση 7.000 πλοίων με χωρητικότητα 130.000 τόνων και 30.000 επιβατών. Το 1860 ιδρύονται τα Ναυπηγεία Βασιλειάδη. Καταγράφονται 301 ιστιοφόρα νηολογημένα. Το επόμενο έτος, περνά η διοίκηση του λιμένος στον Δήμο. Το 1869 συνδέεται ο Πειραιάς με την Αθήνα μέσω της δημιουργίας σιδηροδρόμου, τον σημερινό Ηλεκτρικό. Ιδρύεται η πρώτη ναυτασφαλιστική εταιρεία. Το 1872, χτίζεται το Χρηματιστήριο Πειραιά, τέσσερα χρόνια αργότερα εγκαθίσταται ο πρώτος γερανός στο λιμάνι. Το 1884 ιδρύεται η Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Το 1890 η χωρητικότητα του λιμένος ανερχόταν στα 2.460 πλοία και 1.500.000 τόνους. Το 1898 κατασκευάζεται ο πρώτος εξωτερικός μώλος. Το 1904 η προβλήτα της Τρούμπας διαπλατύνεται. Αυξάνεται η κίνηση στον λιμένα στα 5.350 πλοία συνολικής χωρητικότητας 3.250.000 τόνων. Το 1911 ιδρύεται η Επιτροπεία Λιμένος Πειραιώς και τον επόμενο χρόνο κατασκευάζονται δύο δεξαμενές. Το 1924 ξεκινούν έργα κατασκευής του λιμένος, συνολικής αξίας 550εκ δρχ. Το 1929 προτείνεται η λιμενοποίηση του Φαλήρου. Το 1930 ιδρύεται ο Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς. Επιπλέον, ολοκληρώνονται η κατασκευή νέων κρηπιδωμάτων, μήκους 2.748 μέτρων και πέντε μεγάλων αποθηκών. Το 1937 εγκαινιάζονται δύο σιλό. Το 1941, εκρήγνυται πλοίο γεμάτο πολεμοφόδια, προκαλώντας ζημίες στις υποδομές. Το 1944 ανατινάσσονται κρηπιδώματα. Το 1946 εγκαθίστανται τριάντα ένας γερανοί, το 1950 άλλοι δεκατρείς. Το 1951 ο λιμένας διαιρείται σε έξι διαμερίσματα. Το 1953 ολοκληρώνεται η προβλήτα της Δραπετσώνος. Το 1957 εγκαινιάζονται οι προβλήτες Καραϊσκάκη και Βασιλέως Κωνσταντίνου. Το 1959 κατασκευάζεται ο πρώτος ναυτικός επιβατικός σταθμός. Το 1962 κατασκευάζεται ο μώλος της Φρεαττύδος και λιμενίσκου στο Δέλτα. Το 1966 κατασκευάζεται δεύτερος επιβατικός σταθμός. Το 1967 εγκαθίστανται δύο πλωτές εξέδρες. Το 1979 αρχίζει τη λειτουργία του σταθμός εξυπηρέτησης εμπορευματοκιβωτίων και ψυγείων. Το 1983 ανατίθεται, μετά από δημόσιο διαγωνισμό, σε ναυτιλιακή εταιρεία η εκτέλεση των εργασιών περισυλλογής λυμάτων πάσης φύσεως. Το 1992 δημιουργείται τρίτος επιβατικός σταθμός. Το επόμενο έτος παραδίδεται προς εκμετάλλευση νέας αποθήκη εκκένωσης 20.000μ².Το 1996 τελείωσε η ανέγερση του Μεγάρου Υπηρεσιών ΟΛΠ και το 1999 ο ΟΛΠ μετατρέπεται σε Ανώνυμη Εταιρεία με τον νόμο 2688/99. Το 2002 υπογράφεται σύμβαση σαράντα χρόνων με το ελληνικό δημόσιο όπου αναγνωρίζεται στον ΟΛΠ η αποκλειστικότητα αξιοποίησης όλης της ακίνητης περιουσίας του. Το 2003 εισάγεται στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών. Τον Οκτώβριο 2009 ξεκινά η μίσθωση μέρους του λιμένος από την COSCO έναντι 100εκ ευρώ ετησίως.
Προορισμοί
Ο παρακάτω πίνακας διαθέτει διάφορους προορισμούς οι οποίοι είναι προσβάσιμοι από το λιμάνι του Πειραιά, ταξινομημένοι ανά πύλη άφιξης/αναχώρησης πλοίων.
Στατιστικά στοιχεία
Το λιμάνι του Πειραιά είναι το μεγαλύτερο επιβατικό λιμάνι στην Ευρώπη και ένα από τα μεγαλύτερα τον κόσμο. Έχει συνολικό μήκος προβλήτας 2.8 χιλιομέτρων και βάθος μέχρι 11 μέτρα. Η κυκλοφορία των οχημάτων άγγιξε τα 2.5 εκατομμύρια το 2017, η επιβατική κίνηση έφτασε τα 15.5 εκατομμύρια. [36]
Οι τουρίστες κρουαζιέρας το 2019 ήταν 1.098.091 επιβάτες, έναντι 961.632 το 2018, αύξηση της τάξεως 14,2%. Η Ferry Shipping News αποδίδει αυτήν τη σημαντική αύξηση στην πολιτική του ΟΛΠ για την προσέλκυση τουριστών. Με περίπου 18.6εκ επιβάτες το 2014, ανεδείχθη ως ο πιο πολυσύχναστος λιμένας της Ευρώπης.
Προσβασιμότητα
Το Κεντρικό Λιμάνι του Πειραιά είναι άμεσα προσβάσιμο μέσω του αυτοκινητοδρόμου Αθηνών-Θεσσαλονίκης, της γραμμής 1 του μετρό (ηλεκτρικός σιδηρόδρομος), της γραμμής 3 του μετρό (υπόγειος σιδηρόδρομος), του προαστιακού, αλλά και αστικών λεωφορείων, ενώ βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το κέντρο της πόλης του Πειραιά. Ο σταθμός της γραμμής 1 είναι απέναντι από είσοδο του λιμανιού. Εσωτερικά του λιμανιού και με αφετηρία την είσοδο αυτή λειτουργεί δωρεάν μεταφορά με λεωφορεία του ΟΛΠ για την εξυπηρέτηση των επιβατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πειραιάς Κατηγορία:Λιμένες της Ελλάδας Κατηγορία:Ιδιωτικοποιήσεις στην Ελλάδα
Στρογγυλαίικα Αιτωλοακαρνανίας
Τα Στρογγυλαίικα είναι πεδινό χωριό του Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 65 μέτρων, το οποίο βρίσκεται ανάμεσα της λίμνης Τριχωνίδας (ΒΔ.) και της λίμνης Λυσιμαχίας (ΒΑ.). Το χωριό είναι κτισμένο στον κάμπο του Αγρινίου ανάμεσα στην πόλη του Αγρινίου (Ν.-ΝΑ.) από το κέντρο της οποίας απέχει 5 χλμ. και το Παναιτώλιο (Α.) από το οποίο χωρίζεται με τον χείμαρρο Ερμίτσα. Στα βορειοδυτικά και προς το Αγρίνιο είναι το Γενικό Νοσοκομείο Αγρινίου. Αναφέρεται επίσημα το 1961 να απογράφεται ως οικισμός του δήμου Αγρινίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα Αγρινίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγρινίου του Δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 26 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
1453-1821: Η Ώρα της Απελευθέρωσης
Το 1453–1821: Η Ώρα της Απελευθέρωσης είναι ένα βιντεοπαιχνίδι στρατηγικής σε πραγματικό χρόνο, που αναπτύχθηκε από την εταιρεία παραγωγής παιχνιδιών S.D.S. Game Studios και κυκλοφόρησε από την Centric Multimedia. Έγινε διαθέσιμο το 2008 για το Microsoft Windows και είναι το πρώτο ελληνικό παιχνίδι στρατηγικής σε πραγματικό χρόνο που κυκλοφόρησε στην λιανική αγορά.
Το παιχνίδι τοποθετείται στην περίοδο του ελληνικού αγώνα για την απελευθέρωση, όπου κυριάρχησαν οι Έλληνες επαναστάτες, εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 1821 έως το 1830. Οι παίκτες λαμβάνουν οδηγίες από τις ελληνικές δυνάμεις με στόχο να απελευθερώσουν τα 20 εδάφη που είναι υπό οθωμανική κατοχή στην Πελοπόννησο και την Κεντρική Ελλάδα. Το παιχνίδι ξεκίνησε να αναπτύσσεται τον Αύγουστο 2006 και ολοκληρώθηκε τον Μάιο 2008 από μια ομάδα τεσσάρων ατόμων. Μετά την κυκλοφορία του το 2008, το παιχνίδι έγινε best-seller για αρκετούς μήνες στην Ελλάδα και την Κύπρο με πωλήσεις άνω των 7,000 τεμαχίων και στις δυο χώρες.
Ανάπτυξη
Ο σχεδιασμός και η ανάπτυξη του παιχνιδιού Η Ώρα της Απελευθέρωσης ξεκίνησε τον Αύγουστο 2006 όταν δυο ξαδέρφια, ο Ανάργυρος Προσίλης και ο Ανάργυρος Χατζητόφης, και οι δυο πρωτοετείς φοιτητές την περίοδο εκείνη, ίδρυσαν την εταιρεία S.D.S. Game Studios και ξεκίνησαν να εργάζονται πάνω στο δικό τους παιχνίδι στρατηγικής καθώς και οι δυο ήταν μεγάλοι θαυμαστές του είδους αυτού. Μετά από ένα χρόνο έργων, αποφάσισαν να παρουσιάσουν το παιχνίδι σε φίλους και συγγενείς από τους οποίους έλαβαν σχόλια και παρατηρήσεις. Καθώς προχωρούσαν, το εύρος του έργου μεγάλωσε και η απόφαση που έλαβαν ήταν να κυκλοφορήσουν το παιχνίδι στο εμπόριο. Ακολούθησε η επέκταση της δημιουργικής ομάδας με τον Γεώργιο Παππά που συνέθεσε την μουσική του παιχνιδιού και τον συγγραφέα Παναγιώτη Παπαθανασίου που παρουσίασε ανανεωμένη την ιστορία του παιχνιδιού.
Φτάνοντας στην ολοκλήρωση του παιχνιδιού στο τέλος του Φεβρουαρίου 2008, η S.D.S. ήρθε σε συμφωνία με την Centric Multimedia, που ανέλαβε την κυκλοφορία και διανομή του παιχνιδιού. Κυκλοφόρησε επίσημα στο λιανικό εμπόριο στις 9 Μαΐου 2008.
Πωλήσεις
Μετά την κυκλοφορία του, Η Ώρα της Απελευθέρωσης έγινε best seller στην ελληνική και κυπριακή αγορά, με σημαντικά μεγαλύτερες πωλήσεις από τα αντίστοιχα παιχνίδια του εξωτερικού για αρκετούς μήνες. Εκτιμάται ότι περισσότερα από 7.000 αντίτυπα του παιχνιδιού πουλήθηκαν, κυρίως στην Ελλάδα και την Κύπρο, καθώς και ένας μικρός αριθμός αντιτύπων πουλήθηκε στο εξωτερικό, κυρίως από τους Έλληνες και τις ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια
Πρόγραμμα Φοίνικας
Το Πρόγραμμα Φοίνικας (αγγλικά: Project Phoenix) ήταν ένα πρόγραμμα του Ινστιτούτου ΣΕΤΙ (Έρευνα για εξωγήινη νοημοσύνη): Σε αυτή την περίπτωση η αναζήτηση της εξωγήινης νοημοσύνης, έγινε αναλύοντας μοτίβα σε ραδιοσήματα. Το Πρόγραμμα Φοίνικας είχε ανεξάρτητη χρηματοδότηση από το Ινστιτούτο ΣΕΤΙ που εδρεύει στη Καλιφόρνια των ΗΠΑ.
Η Έρευνα
Αντί να προσπαθεί να σαρώσει ολόκληρο τον ουρανό για τα μηνύματα, το πρόγραμμα επικεντρώθηκε σε κοντινά συστήματα που είναι παρόμοια με τα δικά μας. Οι στόχοι του Προγράμματος Φοίνικας περιελάμβαναν περίπου 800 αστέρια σε μια σειρά 200 έτη φωτός. Το προγράμμα αναζήτησε για τα ραδιοφωνικά σήματα τόσο στενά όσο 1 Ηz μεταξύ 1.000 και 3.000 ΜΗz: σε ένα μεγάλο εύρος ζώνης σε σύγκριση με τις περισσότερες αναζητήσεις του Προγράμματος ΣΕΤΙ. Τον Μάρτιο του 2004 το πρόγραμμα ανακοίνωσε ότι μετά τον έλεγχο των 800 αστεριών στον κατάλογό του, δεν είχε βρει καμία απόδειξη εξωγήινων σημάτων. Ο Επικεφαλής του Προγράμματος Φοίνικας Πίτερ Μπάκους παρατήρησε ότι μάλλον «ζούμε σε μια ήσυχη γειτονιά», όπως χαρακτηριστικά είπε.
Ιωάννα Ενρίκεθ
Η Ιωάννα, ισπαν. Juana (1425 - 13 Φεβρουαρίου 1468) από τον Οίκο της Ιβρέας-Καστίλης-Ενρίκεθ ήταν κόρη του κόμη του Μελγάρ & της Ρουέντα και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Αραγωνίας, Σικελίας & Ναβάρρας.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη (1η από τον 1ο γάμο) του Φαδρίκε δε Μεντόθα κόμη του Μελγάρ & της Ρουέδα, υποναυάρχου της Καστίλης και 2ου κυρίου της Μεδίνα & Ριοσέκο, και της 1ης συζύγου του Μαριάνα Φερνάντεθ δε Κόρδοβα υ Αγιάλα, κόρης του Ντιέγκο Φερνάντεθ δε Κόρδοβα υ Καρίγιο 1ου κυρίου της Μπαένα.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Αραγωνίας, Σικελίας & Ναβάρρας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα Κατηγορία:Βασίλισσες της Σικελίας Κατηγορία:Κόμισσες της Βαρκελώνης Κατηγορία:Βασίλισσες της Αραγωνίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Μαγιόρκας Κατηγορία:Βασίλισσες της Ναβάρρας
Άνταμ Τζέμιλι
Ο Άνταμ Αχμέντ Τζέμιλι (Περσικά: آدام جمیلی, γενν. 6 Οκτωβρίου 1993) είναι Βρετανός αθλητής του στίβου που διακρίνεται στα σπριντ. Παράλληλα ασχολείται και με το ποδόσφαιρο. Ήταν ο πρωταθλητής Ευρώπης 2014 στα 200 μέτρα και στα 4x100 μέτρα. Είναι ο χρυσός παγκόσμιος πρωταθλητής 2017 στα 4x100 μέτρα, μαζί με την ομάδα της Μεγάλης Βρετανίας.
Καριέρα
Ο Τζέμιλι είναι Ιρανικής και Μαροκινής καταγωγής. Το πλήρες όνομά του είναι Άνταμ Αχμέντ Τζέμιλι. Γεννήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1993 στο Λονδίνο.
Είναι παγκόσμιος πρωταθλητής στα 4x100 μέτρα σκυταλοδρομία το 2017. Έχει κατακτήσει 4 χρυσά σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Τζέμιλι Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Σύμφωνο της Βαγδάτης
Ο Οργανισμός Κεντρικής Συνθήκης (CENTO), αρχικά γνωστός ως Σύμφωνο της Βαγδάτης ή Οργανισμός της Συνθήκης της Μέσης Ανατολής (METO), ήταν μια στρατιωτική συμμαχία κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Συστάθηκε το 1955 από το Ηνωμένο Βασίλειο, το Ιράν, το Ιράκ, το Πακιστάν και την Τουρκία, και διαλύθηκε το 1979. Θεωρείται σε γενικές γραμμές ως μία από τις λιγότερο επιτυχημένες συμμαχίες του Ψυχρού Πολέμου.
Οι πιέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και οι υποσχέσεις για στρατιωτική και οικονομική βοήθεια ήταν καίριας σημασίας στις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στην επίτευξη της συμφωνίας, αν και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν εντάχθηκαν στη συμμαχία. Ο Τζον Φόστερ Ντάλες, ο οποίος συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις ως Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών υπό την προεδρία του Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, ισχυρίστηκε ότι αυτό οφειλόταν στο ισραηλινό «λόμπι» και στη δυσκολία να λάβει την έγκριση του Κογκρέσου. Άλλοι ισχυρίστηκαν ότι ο λόγος ήταν καθαρά τεχνικός και αφορούσε τις διαδικασίες προϋπολογισμού. Το 1958, οι Ηνωμένες Πολιτείες εντάχθηκαν στη στρατιωτική επιτροπή της συμμαχίας.
Η έδρα της οργάνωσης βρισκόταν από το 1955 έως το 1958 στη Βαγδάτη του Ιράκ και στη συνέχεια από το 1958 έως το 1979 στην Άγκυρα.
Γενικοί Γραμματείς
Ένας Γενικός Γραμματέας, ο οποίος διοριζόταν με συμφωνία των πέντε κρατών, επέβλεπε τις δραστηριότητες του CENTO για μια περίοδο τριών ετών. Οι διατελέσαντες γενικοί γραμματείς ήταν οι εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνθήκες του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Συνθήκες της Τουρκίας
Κρασούνας Ρεθύμνης
Ο Κρασούνας είναι οικισμός της Κοινότητας Χουμερίου του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 51 κατοίκους. Ο Κρασούνας βρίσκεται σε υψόμετρο 240 μέτρων. Το χωριό περιβάλλεται από ελαιόδεντρα και αμπελώνες.
Ο Κρασούνας αναφέρεται τουλάχιστον από το 1333, οπότε και το χωριό προϋπήρχε. Το 1333 αναφέρεται ότι αποτελούσε έδρα επανάστασης, μαζί με το κοντινό χωριό Μαργαρίτες εναντίον των Βενετών, με αποτέλεσμα ο Δούκας της Κρήτης Λαυρέντιος Μοροζίνι να εκστρατεύσει εναντίον των δύο χωριών. Στο χωριό τότε κρύβονταν οι επαναστάτες αδελφοί Σηφόπουλοι ή Ξιφόπουλοι. Αν και οι επαναστάτες διέφυγαν, οι Βενετοί έκαψαν το χωριό.
Έλαβε το καθεστώς παραδοσιακού οικισμού το 1978 και έχει χαρακτηριστεί οικισμός υψηλής πολιτιστικής αξίας και από τότε οι ενετικές κατασκευές που σώζονται στο χωριό είναι προστατευόμενες. Χαρακτηριστική κατασκευή είναι ο πύργος Γερωνυμάκη, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Πρόκειται για τετράεδρη κατασκευή με πυραμιδωτή απόληξη. Αποτελούσε μέρος ενός ευρύτερου κτιριακού συνόλου, του οποίου τμήματα μόνον σώζονται στον χώρο. Σύμφωνα με τα μορφολογικά της χαρακτηριστικά μπορεί να χρονολογηθεί στην περίοδο της Ενετοκρατίας και αποτελεί αξιόλογο δείγμα ενετικής αρχιτεκτονικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης
JSON
Στην πληροφορική, JavaScript Object Notation ή JSON είναι ένα ανοικτό μορφότυπο το οποίο χρησιμοποιεί κείμενο, που μπορεί να διαβαστεί από τον άνθρωπο, για τη μετάδοση αντικειμένων δεδομένων που αποτελούνται από ζεύγη χαρακτηριστικών-τιμών και τύπου δεδομένων συστοιχιών (ή οποιασδήποτε άλλης σειριοποίησιμης τιμής). Πρόκειται για ένα πολύ κοινό μορφότυπο δεδομένων που χρησιμοποιείται για την ασύγχρονη επικοινωνία περιήγηση-διακομιστή, συμπεριλαμβανομένης της αντικατάστασης για XML σε μερικά συστήματα τύπου AJAX.
Ανατόλ Βιέρου
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βιέρου γεννήθηκε στο Ιάσιο της Ρουμανίας, το 1926, από γονείς με εβραϊκή καταγωγή. Σπούδασε αρμονία, σύνθεση και ενορχήστρωση στο Ωδείο του Βουκουρεστίου (1946-9), με καθηγητές τους Λ. Κλέπερ (Leon Klepper), Π. Κονσταντινέσκου (Paul Constantinescu) και Κ. Σιλβέστρι (Constantin Silvestri). Αργότερα, συνέχισε στο Ωδείο της Μόσχας (1951-4) με καθηγητές τους Χατσατουριάν στη σύνθεση, και Ρόγκαλ-Λεβίτσκι (Rogal-Levitsky) στην ενορχήστρωση.
Μεταξύ 1947 και 1950 ήταν αρχιμουσικός στο Εθνικό Θέτρο του Βουκουρεστίου και, συγχρόνως, συνέθετε κινηματογραφική μουσική. Μετά το 1955, δίδαξε σύνθεση και ενορχήστρωση στο Ωδείο του Βουκουρεστίου. Προσκλήθηκε για να διδάξει σε διάφορα μουσικά ιδρύματα του εξωτερικού, όπως στη Σχολή Τζούλιαρντ (1968), στο Δυτικό Βερολίνο (1972-3), τον Καναδά, το Ισραήλ, τη Γενεύη και αλλού. Το 1978, υποστήριξε το διδακτορικό του στη μουσικολογία, στο Κλουζ, με τίτλο De la moduri, spre un model al gândirii muzicale intervalice. Το 1986 τιμήθηκε με το Βραβείο Χέρντερ. Πέθανε στο Βουκουρέστι, το 1998.
Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία
Στις πρώτες συνθέσεις του, ο Βιέρου συνδυάζει λαϊκά στοιχεία με τροπική τεχνική. Μετά το 1964, ανέπτυξε δικό του σύστημα συνήχησης από 61 φθόγγους, βασισμένο σε παλαιότερα έργα του. Σε αρκετές συνθέσεις του για ορχήστρα χρησιμοποιεί παραδοσιακά όργανα της Ρουμανίας όπως σαντούρι και αυλό του Πανός. Συνέθεσε πάνω από 120 έργα, όλων των ειδών, μεταξύ των οποίων 7 συμφωνίες, 8 κουαρτέτα εγχόρδων, κοντσέρτα, χορωδιακά κομμάτια -με ή χωρίς ορχήστρα-, μουσική δωματίου, κινηματογραφική μουσική κ.α.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρουμάνοι συνθέτες Κατηγορία:Αποδέκτες του Βραβείου Χέρντερ
Υπεζωκότας
Οι υπεζωκότες είναι δύο στρώματα ορογόνου μεμβράνης που επικαλύπτουν τους πνεύμονες και το εσωτερικό των γύρω θωρακικών τοιχωμάτων.
Ο εσωτερικός υπεζωκότας, που ονομάζεται σπλαχνικός υπεζωκότας, καλύπτει την επιφάνεια κάθε πνεύμονα και βυθίζεται μεταξύ των λοβών του πνεύμονα ως σχισμές. Το εξωτερικό στρώμα, που ονομάζεται τοιχωματικός υπεζωκότας, επενδύει τις εσωτερικές επιφάνειες της θωρακικής κοιλότητας σε κάθε πλευρά του μεσοθωρακίου και μπορεί να υποδιαιρεθεί σε μεσοθωρακικό (καλύπτοντας τις πλευρικές επιφάνειες του ινώδους περικαρδίου, του οισοφάγου και της θωρακικής αορτής), διαφραγματικό (που καλύπτει την άνω επιφάνεια του διαφράγματος ), πλευρικό (καλύπτοντας το εσωτερικό του θωρακικού κλωβού) και αυχενικό (που καλύπτει την κάτω πλευρά της υπερυπεζωκοτικής μεμβράνης ) υπεζωκότα.
Ανάμεσα στους δύο υπεζωκότες υπάρχει ένας δυνητικός χώρος που ονομάζεται υπεζωκοτική κοιλότητα (επίσης υπεζωκοτικός χώρος), ο οποίος κανονικά καταρρέει και γεμάτος με μόνο μια μικροσκοπική ποσότητα ορώδους υγρού (πλευριτικό υγρό) που εκκρίνεται από τους υπεζωκότες και θεωρείται κλινικά κενός υπό υγιείς συνθήκες. Οι δύο πνεύμονες, που οριοθετούνται από τον τοιχωματικό υπεζωκότα, σχεδόν γεμίζουν τη θωρακική κοιλότητα.
Ανατομία
μικρογραφία| Διαγραμματική όψη υπερβολικού υπεζωκοτικού χώρου. Κάθε υπεζωκότας περιλαμβάνει έναν επιφανειακό ορογόνο που αποτελείται από μια απλή μονοστοιβάδα επίπεδων (πλακωδών) ή κυβοειδών μεσοθηλιακών κυττάρων με μικρολάχνες μήκους έως 6 μm. Το μεσοθήλιο είναι χωρίς βασική μεμβράνη και υποστηρίζεται από έναν καλά αγγειοποιημένο υποκείμενο χαλαρό συνδετικό ιστό που περιέχει δύο κακώς καθορισμένα στρώματα ελασμάτων πλούσιων σε ελαστίνη. Οι πλευρικοί τοιχωματικοί υπεζωκότες έχουν επίσης λιποκύτταρα στον υποορογόνο, τα οποία εμφανίζονται ως υπουπεζωκοτικά/εξωπλευρικά λίπη και θεωρούνται ιστολογικά ότι ανήκουν στην ενδοθωρακική περιτονία που χωρίζει τον υποορογόνο από το εσωτερικό περιόστεο των πλευρών. Και οι δύο υπεζωκότες είναι αρκετά σταθερά συνδεδεμένοι με τις υποκείμενες δομές τους και συνήθως καλύπτονται από επιφανειακούς γλυκοκάλυκες που περιορίζουν την απώλεια υγρών και μειώνουν την τριβή.
Ο χώρος που περικλείεται μεταξύ του τοιχωματικού και του σπλαχνικού υπεζωκότα, γνωστός ως υπεζωκοτικός χώρος, κανονικά διαθέτει μόνο μικρή ποσότητα (λιγότερο από 10 mL) ορογόνου υγρού που εκκρίνεται από την κορυφαία περιοχή του τοιχωματικού υπεζωκότα. Ο συνδυασμός της επιφανειακής τάσης, της ογκωτικής πίεσης και της πτώσης της πίεσης του υγρού που προκαλείται από την προς τα μέσα ελαστική επαναφορά του πνευμονικού παρεγχύματος και την ακαμψία του θωρακικού τοιχώματος, έχει ως αποτέλεσμα αρνητική πίεση -5 εκατοστά της στήλης νερού (περίπου -3.68 mmHg  ) εντός του υπεζωκοτικού χώρου, με αποτέλεσμα να παραμένει ως επί το πλείστον ως δυνητικός χώρος που λειτουργεί ως κενό στη διεπαφή μεταξύ του τοιχωματικού και του σπλαχνικού υπεζωκότα. Η σύσπαση των αναπνευστικών μυών διευρύνει τη θωρακική κοιλότητα, προκαλώντας την επέκταση του τοιχωματικού υπεζωκότα προς τα έξω. Εάν το λειτουργικό κενό του υπεζωκότα παραμείνει άθικτο, ο υπεζωκοτικός χώρος θα παραμείνει όσο το δυνατόν πιο συμπιεσμένος και θα προκαλέσει την έλξη του σπλαχνικού υπεζωκότα προς τα έξω, που με τη σειρά του τραβά τον υποκείμενο πνεύμονα και τον διαστέλλει. Αυτό μεταδίδει την αρνητική πίεση στις κυψελίδες και τα βρογχιόλια, διευκολύνοντας έτσι την εισπνοή.
Σπλαχνικός υπεζωκότας
Ο σπλαχνικός υπεζωκότας καλύπτει τις επιφάνειες των πνευμόνων και τις πυλαίες δομές και εκτείνεται ουραία από την πύλη ως μια ταινία που μοιάζει με μεσεντέριο που ονομάζεται πνευμονικός σύνδεσμος. Κάθε πνεύμονας χωρίζεται σε λοβούς από τις πτυχώσεις του υπεζωκότα ως σχισμές. Οι σχισμές είναι διπλές πτυχές του υπεζωκότα που τέμνουν τους πνεύμονες και βοηθούν στην επέκτασή τους, επιτρέποντας στον πνεύμονα να αερίζεται πιο αποτελεσματικά ακόμα κι αν μέρη του (συνήθως τα βασικά τμήματα ) δεν διαστέλλονται σωστά λόγω συμφόρησης ή καθίζησης. Η λειτουργία του σπλαχνικού υπεζωκότα είναι να παράγει και να επαναρροφεί υγρό. Είναι μια περιοχή που δεν αισθάνεται πόνο λόγω της συσχέτισής της με τον πνεύμονα και της νεύρωσης από τους σπλαχνικούς αισθητήριους νευρώνες.
Ο σπλαχνικός υπεζωκότας σχηματίζει επίσης μεσολόβια διαφράγματα (που διαχωρίζει τους δευτερεύοντες πνευμονικούς λοβούς). Τα μεσολόβια διαφράγματα περιέχουν συνδετικό ιστό, πνευμονικές φλέβες και λεμφαγγεία.
Τοιχωματικός υπεζωκότας
Ο τοιχωματικός υπεζωκότας επενδύει το εσωτερικό της θωρακικής κοιλότητας και χωρίζεται από το θωρακικό τοίχωμα από την ενδοθωρακική περιτονία. Περιλαμβάνει την εσωτερική επιφάνεια του πλευρικού κλωβού και την άνω επιφάνεια του διαφράγματος, καθώς και τις πλευρικές επιφάνειες του μεσοθωρακίου, από τις οποίες διαχωρίζει την υπεζωκοτική κοιλότητα. Ενώνεται με τον σπλαχνικό υπεζωκότα στην περικαρδιακή βάση του πνευμονικού χείλους και του πνευμονικού συνδέσμου ως μια ομαλή αλλά με οξεία γωνία περιφερειακή διασταύρωση.
Ο τοιχωματικός υπεζωκότας υποδιαιρείται ανάλογα με την επιφάνεια που καλύπτει.
Νεύρωση και αγγείωση
Κατά κανόνα, η παροχή αίματος και νεύρων ενός υπεζωκότα προέρχεται από τις δομές κάτω από αυτόν. Ο σπλαχνικός υπεζωκότας τροφοδοτείται από τα τριχοειδή αγγεία που τροφοδοτούν την επιφάνεια του πνεύμονα (τόσο από την πνευμονική κυκλοφορία όσο και από τα βρογχικά αγγεία ) και νευρώνεται από τις νευρικές απολήξεις από το πνευμονικό πλέγμα.
Λειτουργία
Ως ορώδης μεμβράνη, ο υπεζωκότας εκκρίνει ένα ορώδες υγρό (πλευριτικό υγρό) που περιέχει διάφορα λιπαντικά μακρομόρια όπως η σιαλομουκίνη, η υαλουρονάνη και τα φωσφολιπίδια. Αυτά, σε συνδυασμό με την ομαλότητα των γλυκοκαλύκων και την υδροδυναμική λίπανση του ίδιου του πλευριτικού υγρού, μειώνουν τον συντελεστή τριβής όταν οι αντίθετες υπεζωκοτικές επιφάνειες πρέπει να γλιστρήσουν μεταξύ τους κατά τον αερισμό, βοηθώντας έτσι στη βελτίωση της πνευμονικής έκπτυξης.
Η συγκολλητική ιδιότητα του υπεζωκοτικού υγρού σε διάφορες κυτταρικές επιφάνειες, σε συνδυασμό με την ογκωτική πίεση και την αρνητική πίεση υγρού, συγκρατεί επίσης τους δύο αντίθετους υπεζωκότες σε στενή ολισθαίνουσα επαφή και διατηρεί τον πλευριτικό χώρο σε κατάρρευση, μεγιστοποιώντας τη συνολική χωρητικότητα των πνευμόνων διατηρώντας παράλληλα λειτουργικό κενό. Κατά την εισπνοή η σύσπαση του διαφράγματος και των εξωτερικών μεσοπλεύριων μυών (μαζί με τις κινήσεις των πλευρών και του στέρνου ) αυξάνει τον όγκο της πλευριτικής κοιλότητας, αυξάνοντας περαιτέρω την αρνητική πίεση εντός του πλευριτικού χώρου. Όσο το λειτουργικό κενό παραμένει άθικτο, ο πνεύμονας θα έλκεται για να επεκταθεί μαζί με το θωρακικό τοίχωμα, προκαλώντας αρνητική πίεση αεραγωγού που προκαλεί ροή αέρα στον πνεύμονα, με αποτέλεσμα την εισπνοή. Ωστόσο, η εκπνοή είναι συνήθως παθητική, που προκαλείται από την ελαστική επαναφορά των κυψελιδικών τοιχωμάτων και τη χαλάρωση των αναπνευστικών μυών. Στην εξαναγκασμένη εκπνοή, το πλευριτικό υγρό παρέχει κάποια υδροστατική προστασία για τους πνεύμονες έναντι της ταχείας αλλαγής της πίεσης μέσα στην πλευριτική κοιλότητα.
Κλινική σημασία
Η πλευρίτιδα είναι μια φλεγμονώδης κατάσταση του υπεζωκότα. Λόγω της σωματικής νεύρωσης του τοιχωματικού υπεζωκότα, οι υπεζωκοτικοί ερεθισμοί, ειδικά εάν οφείλονται σε οξείες αιτίες, συχνά προκαλούν οξύ πόνο στο στήθος που είναι χειρότερος κατά την αναπνοή, γνωστός ως πλευριτικός πόνος.
Η υπεζωκοτική νόσος ή οι λεμφικές αποφράξεις μπορεί να οδηγήσουν σε συσσώρευση ορογόνου υγρού εντός του πλευριτικού χώρου, γνωστή ως πλευριτική συλλογή. Η πλευριτική συλλογή εξαλείφει το υπεζωκοτικό κενό και μπορεί να συμπιέσει τον πνεύμονα (λόγω υδροστατικής πίεσης), μειώνοντας τον αερισμό και οδηγώντας σε αναπνευστική ανεπάρκεια τύπου 2. Η πάθηση μπορεί να αντιμετωπιστεί με μηχανική αφαίρεση του υγρού μέσω θωρακοπαρακέντησης με καθετήρα, θωρακικό σωλήνα ή θωρακοσκοπική διαδικασία. Η μολυσμένη πλευριτική συλλογή μπορεί να οδηγήσει σε εμπύημα, το οποίο μπορεί να δημιουργήσει σημαντική προσκόλληση και ίνωση που απαιτούν διαίρεση. Σε υποτροπιάζουσες πλευριτικές συλλογές, μπορεί να γίνει πλευροδεσία για να υπάρξει μόνιμη εξάλειψη του πλευριτικού χώρου.
Νικόλαος Ζαριφόπουλος
Ο Νικόλαος Ζαριφόπουλος ήταν Έλληνας αγωνιστής και πολιτικός του 1821.
Γεννήθηκε στην Ανδρίτσαινα το 1884 και ήταν γιος του Ζαρίφη Ζαριφόπουλου και αδελφός των Παναγιώτη, Ανδρέα, Αντώνιου, και Χαράλαμπου. Μυημένος στην Φιλική Εταιρεία από τον 1819.
Με την έναρξη της επανάστασης πήρε μέρος στην Μάχη του Αγίου Αθανασίου σαν καπετάνιος σώματος αγωνιστών της Ανδρίτσαινας, υπό τις διαταγές του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Συμμετείχε στις μάχες κατά την Πολιορκία του Λάλα.
Συμμετείχε ως πληρεξούσιος της επαρχίας Ολυμπίας στην Β΄ Εθνοσυνέλευση Άστρους
Παραπομπές
Νικολαος Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Κατάλογος επεισοδίων της τηλεοπτικής σειράς Sherlock
To Sherlock είναι ένα βρετανικό τηλεοπτικό αστυνομικό δράμα, το οποίο παρουσιάζει μια προσαρμογή στη σύγχρονη εποχή των ιστοριών του Άρθουρ Κόναν Ντόυλ με πρωταγωνιστή τον Σέρλοκ Χολμς. Δημιουργήθηκε από τους Στίβεν Μόφατ και Μαρκ Γκέιτις και τους πρωταγωνιστικούς ρόλους έχουν οι Μπένεντικτ Κάμπερμπατς και Μάρτιν Φρίμαν ως Σέρλοκ Χολμς και Δρ. Τζον Γουάτσον αντίστοιχα. Ο πρώτος κύκλος τριών επεισοδίων μεταδόθηκε το 2010, ο δεύτερος το 2012 και ο τρίτος το 2014. Ο τρίτος κύκλος έφερε στη σειρά την υψηλότερη τηλεθέαση δραματικής σειράς στο Ηνωμένο Βασίλειο από το 2001. Ένα μονό επεισόδιο με τίτλο «The Abominable Bride» και το οποίο διαδραματίζεται στη Βικτοριανή εποχή, προβλήθηκε το 2016 ως ειδικό. Ο τέταρτος κύκλος της σειράς προβλήθηκε το 2017, ενώ η σειρά πωλήθηκε προς προβολή σε περισσότερες από 180 επικράτειες.
Η σειρά ακολουθεί τον «συμβουλευτικό ντετέκτιβ» Χολμς, ο οποίος βοηθάει την Μητροπολιτική Αστυνομία του Λονδίνου, κυρίως τον Επιθεωρητή Ντετέκτιβ Γκρεγκ Λεστράντ (Ρούπερτ Γκρέιβς), στην επίλυση διαφόρων εγκλημάτων. Τον Χολμς βοηθάει ο συγκάτοικός του, Δρ. Τζον Γουάτσον, ο οποίος επέστρεψε από τη στρατιωτική του θητεία στο Αφγανιστάν. Αν και η σειρά απεικονίζει μια ποικιλία εγκλημάτων και δραστών, η διαμάχη του Χολμς με τη νέμεσή του, τον Τζιμ Μοριάρτι (Άντριου Σκοτ), αποτελεί ένα επαναλαμβανόμενο χαρακτηριστικό. Η Μόλι Χούπερ (Λουίζ Μπρίλι), μια παθολογοανατόμος στο νοσοκομείο St Bartholomew, βοηθάει περιστασιακά τον Χολμς στις υποθέσεις του. Άλλοι επαναλαμβανόμενοι ρόλοι περιλαμβάνουν την Ούνα Σταμπς στον ρόλο της σπιτονοικοκυράς των Χολμς και Γουάτσον, κ. Χάντσον, και τον συνδημιουργό της σειράς Γκέιτις στον ρόλο του μεγαλύτερου αδελφού τους Χολμς, Μάικροφτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατάλογοι επεισοδίων τηλεοπτικών σειρών Επεισόδια
Τόμας Μπρόντι-Σάνγκστερ
O Τόμας Μπρόντι-Σάνγκστερ αλλιώς γνωστός ως Τόμας Σάνγκστερ, είναι γεννημένος στις 16 Μαΐου του 1990, είναι Άγγλος ηθοποιός, μουσικός και μοντέλο κυρίως γνωστός για τον ρόλο του ως Jojen Reed στο Game of Thrones, στην μεταγλώττιση που έχει κάνει ως Ferb στην παιδική σειρά του Disney Channel, Φινέας και Φερμπ, στον ρόλο του ως Σαμ στο Love Actually, στον ρόλο του ως Νίουτ στην τριλογία ταινιών Maze Runner και τέλος στον ρόλο του ως Σάιμον στο Nanny McPhee. Πρόσφατα μάλιστα έπαιξε τον ρόλο του Benny Watts στην σειρα του netflix The queen's gambit
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί φωνής
Κουτσουνάρι Λασιθίου
Τοποθεσία
Το Κουτσουνάρι βρίσκεται στη νοτιοανατολική ακτή του νησιού. Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 60 μέτρων και απέχει 9 χιλιόμετρα από την Ιεράπετρα. Ένα από τα κοντινά χωριά είναι τα Φέρμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας