cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σπονδυλολίσθηση
Πρόγνωση
Η στατιστική επί πρωτοβάθμιας περίθαλψης δείχνει ότι οι ασθενείς με σπονδυλολίσθηση μικρού βαθμού Ι και ΙΙ συνήθως βολεύονται γιά ολόκληρες δεκαετίες και σπάνια επιζητούν μόνιμη λύση με εγχείρηση, η δέ καθημερινή τους απόδοση σε χειρωνακτικό έργο δεν επηρεάζεται τόσο σημαντικά. Οσο γιά τα αποτελέσματα των εγχειρήσεων ποικίλλουν από συγγραφέα σε συγγραφέα και ανάλογα με τη μέθοδο που εφαρμόσθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκελετικές παθήσεις
Τουαλέτα
μικρογραφία|280px|Υπαίθριες χημικές τουαλέτες του [[Δήμος Αθηναίων|Δήμου Αθηναίων (1996)]] Η τουαλέτα ή αποχωρητήριο ή WC (βεσέ) είναι ένα προσάρτημα υγιεινής που χρησιμοποιείται για την αποβολή των ανθρώπινων ούρων και κοπράνων (φυσικές ανάγκες).
Κοινότητα Αγίου Πνεύματος Σερρών
Η κοινότητα Αγίου Πνεύματος από το 2011 είναι μέρος της Δημοτικής Ενότητας Εμμανουήλ Παππά του Δήμου Εμμανουήλ Παππά, σύμφωνα με τις διοικητικές μεταβολές που επέφερε το Πρόγραμμα Καλλικράτης.
Τουαλέτα
Σε πολλές χώρες, στα σπίτια οι τουαλέτες είναι σχεδιασμένες με το καζανάκι και το μπάνιο ή το ντους στο ίδιο δωμάτιο. Μαζί με αυτά συνήθως δίπλα από την τουαλέτα βρίσκεται ένα πιγκάλ και ένα καλάθι για το πέταμα του χαρτιού υγείας. Άλλοι πολιτισμοί το βρίσκουν αυτό ανθυγιεινές, και έχουν ένα δωμάτιο για το μπάνιο και ένα χωριστό δωμάτιο για την αποβολή. Οι κοινόχρηστες τουαλέτες τοποθετούνται όπου η χρήση τους αναμένεται σε μόνιμη βάση. Οι χημικές τουαλέτες χρησιμοποιούνται επίσης σε διάφορα μέρη, όπως στα τρένα και τα επιβατικά αεροπλάνα.
Κοινότητα Αγίου Πνεύματος Σερρών
Μέχρι το 1998 υπήρχε ως κοινότητα του νομού Σερρών, όταν καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας και εντάχθηκε στον Δήμο Εμμανουήλ Παππά του προγράμματος Καποδίστρια.
Τουαλέτα
Σοβαρές ασθένειες, όπως η χολέρα και η διάρροια, παρουσιάζονται όταν είναι ανοικτή η αφόδευση ή κακές συνθήκες υγιεινής, που επιτρέπουν στα ανθρώπινα απόβλητα να μολύνουν τα αποθέματα νερού.
Κοινότητα Αγίου Πνεύματος Σερρών
Συστάθηκε το 1920 αρχικά με την ονομασία Κοινότητα Βεζνίκου. Στη συνέχεια μετονομάστηκε σε κοινότητα Μονοίκου και τέλος σε κοινότητα Αγίου Πνεύματος μέχρι την κατάργησή της και ενσωμάτωσης στο Δήμο Εμμανουήλ Παππά
Τουαλέτα
Ιστορία
Ιστορικά, η αποχέτευση υπήρξε μια ανησυχία από τα πρώτα στάδια των ανθρώπινων οικισμών. Από νωρίς οι πόλεις άδειαζαν τα απόβλητά τους σε ποτάμια ή θάλασσες με το χέρι ή μέσω ανοικτών τάφρων. Ο πρόδρομος του σύγχρονου καζανακιού σχεδιάστηκε από τον Τζον Χάρινγκτον το 1596, αλλά δεν είχε γίνει γνωστό στο ευρύ κοινό μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα.
Κοινότητα Αγίου Πνεύματος Σερρών
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλαιές κοινότητες της Ελλάδας Κατηγορία:Δήμος Εμμανουήλ Παππά
Τουαλέτα
Ιστορία
Κατηγορία:Υγιεινή Κατηγορία:Υδραυλική μηχανική
Πλάτανος του Κερ
Ο πλάτανος του Κερ (Platanus kerrii) είναι κάτι σαν ανώμαλο είδος της οικογένειας των πλατανιδών, που απαντάται στη Νοτιοανατολική Ασία και διαφέρει από τα υπόλοιπα είδη στο ότι είναι αειθαλής και στο ότι τα στελέχη των φύλλων του δεν επισυνάπτονται στη βάση τους.
Η προέλευση της ονομασίας του είδους αυτού οφείλεται στον Α.Φ.Τ. Κερ, ο οποίος συνέλεξε δείγματά του στο Λάος το 1932.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πλατανοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Νοτιοανατολικής Ασίας
Πιγκάλ
Η βούρτσα τουαλέτας είναι ένα εργαλείο για τον καθαρισμό της λεκάνης της τουαλέτας. Η σύγχρονη πλαστική έκδοση εφευρέθηκε το 1932 από τον William C. Schopp του Huntington Park, στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ και αργότερα με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1933 από το Αντίς Brush Company.
Γενικά, η βούρτσα τουαλέτας χρησιμοποιείται με καθαριστικό τουαλέτας ή χλωρίνη. Η βούρτσα τουαλέτας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να καθαρίσει την άνω περιοχή της τουαλέτας.
Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός
Ο Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.) ήταν το στρατιωτικό σκέλος του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ) κατά την τριπλή κατοχή της Ελλάδας.
Ιδρύθηκε στις 16 Φεβρουαρίου του 1942 κατόπιν απόφασης που είχε λάβει τον Ιανουάριο του 1942 η συγκροτηθείσα «Κεντρική Στρατιωτική Επιτροπή» του ΕΑΜ. Μία από τις πρώτες ομάδες που ανέλαβαν δράση από έμπειρα στελέχη του ΚΚΕ στη Θεσσαλία και Μακεδονία την εποχή εκείνη ήταν και αυτή που δραστηριοποιούταν στη Φθιώτιδα από τον κομμουνιστή, Άρη Βελουχιώτη, που πολύ σύντομα ανέλαβε αρχικαπετάνιος της μεγαλύτερης και μαζικότερης αντιστασιακής οργάνωσης στην Ελλάδα, στα χρόνια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Δομή
Ο ΕΛΑΣ αποτελούσε εθελοντικό αντάρτικο στρατό με τριμελή διοίκηση (Καπετάνιος, Στρατιωτικός, Πολιτικός). Ο «καπετάνιος» ήταν ο αρχηγός των ανταρτών, ενώ αναλάμβανε επίσης τις επαφές με τον πληθυσμό, την επιμελητεία και τη στρατολογία. Ο «στρατιωτικός» ήταν ο αρμόδιος για το σχεδιασμό και τη διεξαγωγή των στρατιωτικών επιχειρήσεων, ενώ ο «πολιτικός» ήταν ο αντιπρόσωπος του ΕΑΜ, ο οποίος ήταν επιφορτισμένος με την τήρηση και τη διάδοση των σκοπών της οργάνωσης στους αντάρτες και στον πληθυσμό του χώρου δράσης.
Τη διοίκηση του ΕΛΑΣ ασκούσε απευθείας η Κεντρική Επιτροπή του ΕΑΜ ως τη συγκρότηση Γενικού Στρατηγείου (Μάιος 1943) με τριμελή διοίκηση από τους: στρατηγό Στέφανο Σαράφη ως στρατιωτικό αρχηγό, Άρη Βελουχιώτη ως αρχηγό των ανταρτών («καπετάνιο») και Ανδρέα Τζήμα (Βασίλης Σαμαρινιώτης), ως πολιτικό καθοδηγητή. Πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΛΑΣ τοποθετή­θηκε με την ίδια απόφαση ο στρατηγός Νεόκοσμος Γρηγοριάδης. Στο Γενικό Στρατηγείο υπάγονταν τα στρατηγεία Μακεδονίας και Θεσσαλίας και τα Γενικά Αρχηγεία Ηπείρου και Ρούμελης. Το Γενικό Αρχηγείο Πελοποννήσου εξακολούθησε να υπάγεται απευθείας στην Κεντρική Επιτροπή, όπως και ο ΕΛΑΣ της Αθή­νας.
Ο εφεδρικός ΕΛΑΣ ήταν οργανωμένος επίσης κατά αρχηγεία και υπαρχηγεία, υπαγόταν στις περιφερειακές οργανώσεις του ΕΑΜ και μόνο σε περίπτωση ανάγκης μετείχε σε επιχειρήσεις του τα­κτικού ΕΛΑΣ. Παράλληλα και σε άμεση συνεργασία με τον ΕΛΑΣ των βουνών δρούσε και η ναυτική δύναμη ΕΛΑΝ (Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Ναυτικό). Προς το τέλος της κατο­χής, ο ΕΛΑΣ συγκρότησε την Εθνική Πολιτοφυλακή (ΕΠ). Σύμφωνα με στοιχεία που δίνει ο στρατηγός Σαράφης στο βιβλίο του Ο ΕΛΑΣ, οι ένοπλες δυνάμεις που υπάγονταν στο Γενικό Στρατη­γείο αριθμούσαν το καλοκαίρι του 1943 γύρω στους 10.000 άν­δρες, ενώ τον Σεπτέμβριο του 1944 η συνολική δύναμη του ΕΛΑΣ ήταν 48.940 αξιωματικοί και οπλίτες (δεν συμπεριλαμβάνονται ο ΕΛΑΣ Αθήνας, Σάμου και Μυτιλήνης). Στα τέλη του Ιουλίου 1943 συνήλθε το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο, στην έδρα του Γενικού Στρατηγείου στο Περτούλι Θεσσαλίας (Τρίκαλα), που αποφάσισε τη μετατροπή του ΕΛΑΣ από ανταρτικό σε τακτικό στρατό και τη μετονομασία των στρατηγείων και γενικών αρχηγείων σε μεραρχίες και των αρχηγείων σε συντάγματα. Η διοίκηση σε όλη την κλίμακα παρέμεινε τριμελής.
Ο συντονισμός της εξόριστης κυβέρνησης με τις αντιστασιακές δυνάμεις στην κατεχόμενη Ελλάδα υπήρξε δύσκολος. Στους κύκλους της εξόριστης κυβέρνησης αρκετοί καταδίκαζαν την ένοπλη αντίσταση στην Ελλάδα, λόγω των βάρβαρων αντιποίνων που επέβαλαν οι αρχές Κατοχής και στρέφονταν κατά άμαχων και αθώων πολιτών. Πράγματι, το 1942 υπήρξε έξαρση των ένοπλων αντιστασιακών πράξεων και ειδικά των δολιοφθορών. Οι Γερμανοί ανακοίνωσαν ότι για κάθε νεκρό Γερμανό θα εκτελούσαν 50 Έλληνες. Πολλά χωριά καταστράφηκαν.
Πορεία
Η εφαρμογή άρχισε από την 1η Σεπτεμβρίου 1943. Στις 5 Ιουλίου 1943 ο ΕΛΑΣ υπέ­γραψε συμφωνητικό με το ΣΜΑ (εκπροσωπούμενο από τον αρχηγό της βρετανικής στρατιωτικής αποστολής στα ελληνικά βουνά ταξίαρχο Έντι Μάγιερς), στο οποίο υπάγονταν ήδη όλες οι ανταρτικές οργανώσεις (ΕΛΑΣ, ΕΔΕΣ, ΕΚΚΑ), με την κοινή ονομασία «Εθνικαί Αντάρτικαί Ομάδαι Ελλάδος». Κατά το συμφωνητικό, η Ελλάδα χωριζόταν σε στρα­τιωτικές περιφέρειες υπό τις διαταγές του ΣΜΑ. Στις 29 Ιουλίου 1943 ιδρύθηκε κοινό Γενικό Στρατηγείο ΕΛΑΣ- ΕΔΕΣ στο οποίο προσχώρησε και η ΕΚΚΑ. Οι κυρίως στρατιωτικές επιχειρήσεις του ΕΛΑΣ (που περιορίζονταν αρχικά σε παρενοχλήσεις, δολιο­φθορές κ.λ.π.) άρχισαν με την κορυφαία αντιστασιακή επιχείρηση, την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, στις 25 Νοεμβρίου 1942, που εκτελέστηκε σε συνεργασία με τις δυνάμεις του ΕΔΕΣ και με τη βοήθεια Βρετανών σαμποτέρ. Από τις πιο αξιομνημόνευτες επιχειρήσεις του στη διάρκεια της κατοχής είναι η ανατίναξη της σιδηροδρομικής σήραγγας στο Κούρνοβο Φθιώτιδας (2 Ιουνίου 1943), η μάχη του Φαρδύκαμπου από κοινού με την ΠΑΟ , οι επιχειρήσεις του θεσσαλικού κάμπου, που αναφέρονται συνοπτικά ως μάχη της σοδειάς για την αποτροπή αρπαγής της αγροτικής παραγωγής από τους κατα­κτητές , η μεγάλη μάχη της Πόρτας στη Θεσσαλία οι επιχειρήσεις παραπλάνησης των Γερμανών σχετικά με την περιοχή της αναμενόμενης συμμαχικής απόβασης στην Ευρώπη (σχέδιο ANIMALS), για τις οποίες απέσπασε τα συγχαρητήρια του ΣΜΑ (15 Ιουλίου 1943) και η Απελευθέρωση του νομού Έβρου κατά την τελευταία περίοδο της Κατοχής. Με την κατάρρευση της Ιταλίας και την συνθηκολόγηση της με τους συμμάχους (3 Σεπτεμβρίου 1943), ο ΕΛΑΣ αφόπλισε σημαντικά τμήματα των Ιταλι­κών στρατευμάτων με τον οπλισμό τους, μεταξύ των οποίων η Μεραρχία Πινερόλο.
Αξιοσημείωτες επίσης ήταν και οι δολοφονίες, του Γερμανού υποστράτηγου Κρεντς από τον ΕΛΑΣ Λακωνίας και του συνταγματάρχη των Ες Ες  και υπεύθυνου -μεταξύ άλλων- για τις σφαγές του Διστόμου και της Κλεισούρας, Καρλ Σουμς από τον ΕΛΑΣ Άρτας.
Στη διάρκεια της κατοχής σημειώθηκαν αλλεπάλληλες συγκρούσεις του ΕΛΑΣ με τον ΕΔΕΣ, την ΕΚΚΑ και άλλες μικρότερες αντιστασιακές οργανώσεις, οι οποίες χαρακτηρίζονται από πολλούς ιστορικούς ως «ο πρώτος γύρος του Εμφυλίου».
Κύριες αιτίες ήταν οι πολιτικές/ιδεολογικές διαφορές μεταξύ των οργανώσεων αλλά και το ζήτημα της κατοχής της πολιτικής εξουσίας στην Ελλάδα μεταπολεμικά. Ο ΕΛΑΣ, με 100.000 ενόπλους και με το ΕΑΜ να φτάνει τα 2 εκατομμύρια υποστηρικτές, είχε την πρωτοκαθεδρία του αντιστασιακού αγώνα, κατηγορώντας πολλές φορές τις υπόλοιπες οργανώσεις για δωσιλογισμό, ενώ αντίστοιχα κατηγορήθηκε από αυτές ότι δρούσε με κομμουνιστική προοπτική και όχι με εθνική.
Με τη συμφωνία της Καζέρτας (26 Σεπτεμβρίου 1944), η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, που προήλθε από τη Συμφωνία του Λιβάνου (20 Μαΐου 1944), έθεσε τον ΕΛΑΣ υπό τις διαταγές του Βρετανού στρατηγού Σκόμπι, ο οποίος ορίστηκε διοικητής όλων των ενόπλων δυνάμεων στην Ελλάδα. Όμως η ξαφνική εντολή Σκόμπι στις αρχές του Δεκέμβρη του '44 για τον μονομερή αφοπλισμό και την άμεση διάλυση του ΕΛΑΣ, μαζι με την παρελκυστική τακτική της κυβέρνησης να δικάσει τα Τάγματα Ασφαλείας αποτέλεσαν τα επίμαχα ζητήματα που οδήγησαν στη σύγκρουση των Δεκεμβριανών της Αθήνας.
Δεκεμβριανά
Στις αρχές Δεκεμβρίου, μέσα σε μια ατμόσφαιρα δηλητηριασμένη από την ένταση και την αμοιβαία καχυποψία, το ΕΑΜ κάλεσε τους Αθηναίους σε γενική απεργία και σε διαδήλωση στην πλατεία Συντάγματος. Στόχος ήταν η έκφραση διαφωνίας με τους χειρισμούς του Πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου. Κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης στις 3 Δεκεμβρίου 1944, η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά του πλήθους. Ακολούθησαν 33 ημέρες μάχης ανάμεσα στα κυβερνητικά στρατεύματα (Ορεινή Ταξιαρχία, Ιερός Λόχος, τα Κατοχικά Τάγματα Ασφαλείας και την Οργάνωση Χ, που εξοπλίστηκαν από τους Βρετανούς) και τις βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις (των οποίων η δύναμη έφτασε τις 90 χιλιάδες συνοδευόμενους από αεροπορία και ναυτικό) από τη μια πλευρά, και τον ΕΛΑΣ της Αθήνας από την άλλη (το Α' Σώμα Στρατού του ΕΛΑΣ, επικουρούμενο από τάγματα του ΕΛΑΣ από Κόρινθο και Λαμία). Οι συγκρούσεις επεκτάθηκαν μερικώς και έξω από το πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας (μάχες του ΕΛΑΣ με τον ΕΔΕΣ στην Ήπειρο και με τις δυνάμεις του Αντών Τσαούς στην Ανατολική Μακεδονία) και έγινε σε όλους σαφές ότι θα γενικεύονταν αργά ή γρήγορα σε μεγαλύτερο βαθμό. Η Μάχη της Αθήνας προκάλεσε την καταστροφή αρκετών περιοχών της πόλης και το θάνατο 11.000 ανθρώπων. Όταν, τα Χριστούγεννα του 1944, ο Βρετανός Πρωθυπουργός Τσώρτσιλ επισκέφθηκε την Αθήνα, για να εξετάσει από κοντά την κατάσταση, διαμόρφωσε, μεταξύ άλλων, την άποψη ότι θα έπρεπε να επιλυθεί το πολιτειακό ζήτημα, και μάλιστα το ταχύτερο δυνατόν. Υποχωρώντας στην πίεση των Βρετανών που επιθυμούσαν τη βελτίωση της εικόνας του Έλληνα μονάρχη, ο βασιλιάς Γεώργιος διόρισε αντιβασιλέα τον σεβαστό ως τότε Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό, μέχρι να διενεργηθεί δημοψήφισμα για το πολιτειακό. Επίσης με υπόδειξη των Βρετανών, σε μια κίνηση που αποσκοπούσε τον κατευνασμό της αντίπαλης παράταξης, ο βασιλιάς Γεώργιος αντικατέστησε τον Γεώργιο Παπανδρέου με τον παλιό βενιζελικό Στρατηγό Πλαστήρα.
Τον Φεβρουάριο του 1945 αποκαταστάθηκε μια επιφανειακή ηρεμία. Η κυβέρνηση και το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ υπέγραψαν τη Συμφωνία της Βάρκιζας. Με αυτήν προβλεπόταν ότι θα γινόταν πλήρης αφοπλισμός του ΕΛΑΣ με αντάλλαγμα ευρεία αμνηστία, διασφάλιση της ελευθερίας του λόγου, άρση του στρατιωτικού νόμου, αμνηστία για όλα τα «πολιτικά εγκλήματα» (όχι όμως και τα ποινικά) και προκήρυξη δημοψηφίσματος για το πολιτειακό ζήτημα (αβασίλευτη ή βασιλευόμενη δημοκρατία). Η υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας και η υλοποίηση του αφοπλισμού του ΕΛΑΣ εγκαινίασε ό,τι η Αριστερά ονόμασε Λευκή Τρομοκρατία, ενώ παράλληλα μεγάλο μέρος του αντάρτικου οπλισμού παρέμεινε κρυμμένο. Παραστρατιωτικές οργανώσεις και ομάδες διεξήγαν εκστρατεία τρομοκράτησης και δολοφονιών κατά κομμουνιστών, επικαλούμενοι λόγους αντεκδίκησης. Για να σωθούν, πολλοί κομμουνιστές πέρασαν πλέον στην παρανομία. Μια σειρά πολιτικά αδύναμων κυβερνήσεων απέτυχαν, ακόμη και όταν το επεχείρησαν, να ελέγξουν την αυξανόμενη βία των παρακρατικών. Η χώρα κατρακυλούσε σε μια νέα περίοδο πολέμου, την ώρα που στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες άρχιζε βραδέως αλλά σταθερά το έργο της ανασυγκρότησης από τα ερείπια του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου.
Διάρθρωση (1944)
μικρογραφία|upright=0.75|Ένα από τα εμβλήματα του ΕΛΑΣ Η επιχειρησιακή διάρθρωση του ΕΛΑΣ (που εμπεριείχε μοίρες του ΕΛΑΝ) στα τέλη του 1944 ήταν η εξής:
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εθνική Αντίσταση Κατηγορία:Αντιστασιακά κινήματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Θεμιστοκλής Κονίτσας
Ο Θεμιστοκλής Κονίτσας του Ιωάννη (Αράχοβα, 1901 - Αθήνα, 20 Νοεμβρίου 1980) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Βοιωτίας και υφυπουργός.
Βιογραφία
Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Το 1928 άρχισε να δικηγορεί στην Λιβαδειά. Στις εκλογές του 1935 εξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας με τα Συμπράττοντα Κυβερνητικά Κόμματα και στις εκλογές του επόμενου χρόνου επανεξελέγη στην ίδια περιφέρεια με το Λαϊκό Κόμμα. Επανεκλέχθηκε βουλευτής στις εκλογές του 1946. Στη συνέχεια έγινε μέλος του Ελληνικού Συναγερμού, με τον οποίο εξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας το 1951. Εξελέγη βουλευτής Λεβαδείας με τον Ελληνικό Συναγερμό στις εκλογές του 1952 και Αττικοβοιωτίας το 1956 με την ΕΡΕ. Το 1958 και το 1961 επανεξελέγη βουλευτής Βοιωτίας με την ΕΡΕ. Μετά την πτώση της χούντας εκλέχθηκε για τελευταία φορά βουλευτής Βοιωτίας το 1974 με τη Νέα Δημοκρατία.
Υπηρέτησε ως πρώτος αντιπρόεδρος της Βουλής και χρημάτισε υφυπουργός Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων στην κυβέρνηση Καραμανλή από το 1958 ως το 1961.
Πέθανε τον Νοέμβριο του 1980 και η ταφή του έγινε στην Αράχοβα.
Στην έδρα του στο Κοινοβούλιο τον διαδέχθηκε ο Νικόλαος Κτιστάκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Αττικοβοιωτίας Κατηγορία:Βουλευτές Βοιωτίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων
Νέος Σιδηροδρομικός Σταθμός Θεσσαλονίκης
thumb|left|Νέος Σιδηροδρομικός Σταθμός Θεσσαλονίκης. thumb|left|Νέος Σιδηροδρομικός Σταθμός Θεσσαλονίκης.
Ο Επιβατικός Σιδηροδρομικός Σταθμός Θεσσαλονίκης, γνωστός ως «Νέος», είναι σιδηροδρομικός σταθμός που αποτελεί κεντρικό επιβατικό σταθμό της πόλης της Θεσσαλονίκης για όλες τις επιβατικές και εμπορικές αμαξοστοιχίες. Βρίσκεται επί της οδού Μοναστηρίου, στη συμβολή της με την Αναγεννήσεως. Ξεκίνησε επίσημα να λειτουργεί τον Σεπτέμβριο του 1961, αλλά ήδη λειτουργούσε από νωρίτερα (πριν το 1948) και αυτό το τεκμηριώνει μια φωτογραφία. thumb|left|Επιβάτες στην αποβάθρα του νέου επιβατικού σιδηροδρομικού σταθμού. Θεσσαλονίκη, 1949-1950 Φωτογράφος: Ιωάννης Λάμπρος, Αρχείο: Μουσείο Μπενάκη.
Είναι γνωστός, απλά, και ως «Σταθμός» ενώ εκεί έχουν την αφετηρία τους οι περισσότερες λεωφορειακές γραμμές του ΟΑΣΘ. Η είσοδος στο σταθμό γίνεται από την οδό Μοναστηρίου και από την οδό Μαργαροπούλου. Αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους σιδηροδρομικούς σταθμούς στα Βαλκάνια. Η συνολική του έκταση καταλαμβάνει 80 στρέμματα, ενώ το κεντρικό κτήριο καλύπτει επιφάνεια 55.000 τετραγωνικών μέτρων. Διαθέτει μία μεγάλη κεντρική αίθουσα όπου βρίσκονται τα εκδοτήρια, και όλες οι σχετικές με την εξυπηρέτηση επιβατών υποδομές, όπως χώρος αποσκευών, καφέ, εστιατόρια, ταχυδρομείο και εμπορικά καταστήματα, ενώ ο επάνω όροφος στεγάζει τις υπηρεσίες του ΟΣΕ. Επίσης, εντός του Σταθμού βρίσκεται το παρεκκλήσιο του Αγίου Φιλίππου του διακόνου, προστάτη των σιδηροδρομικών και των ταξιδιωτών με σιδηρόδρομο.
Για την απρόσκοπτη μετακίνηση των επιβατών ο σταθμός διαθέτει 4 κρηπιδώματα, η πρόσβαση στα οποία γίνεται με υπόγειο διάδρομο, κυλιόμενες σκάλες και ανελκυστήρες. Η κυκλοφορία των αμαξοστοιχιών εξασφαλίζεται από 8 γραμμές - αποβάθρες, οι μεγαλύτερες των οποίων (3η και 4η) έχουν ωφέλιμο μήκος 440 μέτρα. Όλο το δίκτυο των γραμμών του σταθμού είναι, εδώ και αρκετά χρόνια, ηλεκτροκινούμενο.
Ιστορικό
Για τον Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός προκηρύχθηκε το 1935 και οι εργασίες ανεγέρσεως ξεκίνησαν το 1937. Κατά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και καθ' όλην την διάρκεια της Κατοχής διεκόπησαν οι εργασίες και ξανάρχισαν τον Ιανουάριο του 1951 από την κεντρώα κυβέρνηση Πλαστήρα - Βενιζέλου - Παπανδρέου. Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν τελικά στις 2 Σεπτεμβρίου 1961, από τον υπουργό Δημοσίων Έργων Δημήτριο Βρανόπουλο Τα εγκαίνια τέλεσε ο επίσκοπος Στέφανος.
Τον Απρίλιο του 2006 ξεκίνησαν οι εργασίες κατασκευής του Μετρό Θεσσαλονίκης με σταθμό αφετηρίας τον Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό.
Παλαιός Σιδηροδρομικός Σταθμός
thumb|Παλαιός Σιδηροδρομικός Σταθμός Θεσσαλονίκης. thumb|Παλαιός Σιδηροδρομικός Σταθμός Θεσσαλονίκης. Γεωγραφικές συντεταγμένες: 40.6409°N, 22.9267°W
Ο Παλαιός Σιδηροδρομικός Σταθμός Θεσσαλονίκης βρίσκεται κοντά στο λιμάνι επί της οδού Παλαιού Σταθμού (νέα δυτική είσοδος) και χρησιμοποιείται ως εμπορευματικός σταθμός και από το 2023 θα επαναλειτουργήσει ως επιβατικός σταθμός του προαστιακού σιδηρόδρομου. Στην έκταση του σταθμού προτίθεται να ανεγερθεί το Μουσείο Ολοκαυτώματος Ελλάδος. Στο συγκρότημα του Παλαιού Σιδηροδρομικού Σταθμού και συγκεκριμένα στη συμβολή των οδών Σταθμού και 26ης Οκτωβρίου, λειτούργησε ο σταθμός Θεσσαλονίκη-Πόλις (Salonique Ville).
Σταθμός Διαλογής
Γεωγραφικές συντεταγμένες: 40.6662°N, 22.8895°W
Ο Σταθμός Διαλογής βρίσκεται στο Δήμο Κορδελιού-Ευόσμου Θεσσαλονίκης. Από τον Σταθμό Διαλογής γίνεται η διακλάδωση των γραμμών προς τον Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό και της μονής γραμμής προς τον Παλαιό Σιδηροδρομικό Σταθμό. Υπάρχει συνδετήρια γραμμή μεταξύ ΝΣΣ και ΠΣΣ στην περιοχή της Μενεμένης.
Στρατιωτική Στάση - Σιδηροδρομικό Μουσείο Θεσσαλονίκης
Γεωγραφικές συντεταγμένες: 40.6662°N, 22.892°W thumb|right|Το ανακαινισμένο κτίριο της Στρατιωτικής Στάσης στο [[Ελευθέριο Κορδελιό|Κορδελιό που φιλοξενεί τις συλλογές του Σιδηροδρομικού Μουσείου Θεσσαλονίκης.]]
Η παλιά Στρατιωτική Στάση επί της σημερινής οδού Νέα Μοναστηρίου 7Β στο Κορδελιό, αποκαταστάθηκε και λειτουργεί πλέον ως Σιδηροδρομικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Είναι κτίριο κατασκευασμένο τα έτη 1891-1894. Πανομοιότυπος είναι και ο έτερος σταθμός Στρατιωτικής Στάσης, που βρίσκεται στην Αλεξανδρούπολη.
Μηχανοστάσιο της TrainOSE
Ήταν ο προπολεμικός σταθμός Θεσσαλονίκης της Jonction Salonique-Constantinople (Σταθμός Κωνσταντινουπόλεως) και από το 2023 θα επαναλειτουργήσει ως σταθμός του προαστιακού σιδηροδρόμου. Βρίσκεται στην οδό Γεωργίου Γεννηματά.
Κοινότητα Δαφνουδίου
Η κοινότητα Δαφνουδίου ήταν κοινότητα του νομού Σερρών. Λειτούργησε μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας και εντάχθηκε στον Δήμο Εμμανουήλ Παππά. Συστάθηκε το 1922, ενώ μέχρι τότε ήταν μέρος της κοινότητας Ζηλιαχώβης. Αρχικά ονομαζόταν κοινότητα Κάτω Νούσκας, αργότερα μετονομάστηκε σε κοινότητα Δαφνουδίου. Διατηρήθηκε αμετάβλητη μέχρι το 1998 οπότε καταργήθηκε
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλαιές κοινότητες της Ελλάδας
TN
Η συντομογραφία λατινικών και ελληνικών χαρακτήρων TN ή Tn ή tn και τν μπορεί να αναφέρεται:
Οδός Τσιμισκή (Θεσσαλονίκη)
thumb|right|250px|Το κτήριο της Τράπεζας της Ελλάδος στην Τσιμισκή
Η οδός Ιωάννου Τσιμισκή, στην πραγματικότητα λεωφόρος, είναι ένας οδικός άξονας στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Ξεκινάει από την πλατεία ΧΑΝΘ και καταλήγει στην περιοχή Λαδάδικα. Φυσική συνέχεια του άξονα αυτού αποτελεί η οδός Πολυτεχνείου, προς δυσμάς (από την οδό Κατούνη μέχρι την οδό 26ης Οκτωβρίου), και η Λεωφόρος Στρατού, προς ανατολάς (από την πλατεία ΧΑΝΘ μέχρι την οδό 3ης Σεπτεμβρίου). Διασταυρώνεται με κεντρικούς άξονες, όπως η Ίωνος Δραγούμη, η Βενιζέλου, η Αριστοτέλους, η Καρόλου Ντηλ, η Αγίας Σοφίας, η Παύλου Μελά, η Δημητρίου Γούναρη, η Εθνικής Αμύνης και οι οδοί Αγγελάκη/Μανώλη Ανδρόνικου.
Διαθέτει τέσσερις λωρίδες κυκλοφορίας, εκ των οποίων η μία αποκλειστικά για τα λεωφορεία και είναι μονόδρομος με κατεύθυνση προς τα δυτικά.
Ιστορικά
Ο δρόμος υπήρχε στην Θεσσαλονίκη πριν τους Βαλκανικούς πολέμους όπου ονομαζόταν Δεύτερη Παράλληλος. Το 1913 αφού η πόλη περνάει σε ελληνικά χέρια μετανομάζεται σε Οδός Ιωάννη Τσιμισκή. Τη σημερινή μορφή του όμως αποκτά μετά την μεγάλη πυρκαγιά του 1917, οπού ξεκινά να κατασκευάζεται και να ολοκληρωθεί το 1921. Η πρώτη φάση της κατασκευής της οδού περιλάμβανε το τμήμα από τα Λαδάδικα μέχρι την συμβολή με την Παύλου Μελά. Για ορισμένα χρόνια μάλιστα ονομάζεται και ως Οδός Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η "άνθιση" του δρόμου ξεκινά στην δεκαετία του 1930 όπου ανοίγουν βιβλιοπωλεία, τυπογραφεία και σε συνδυασμό με τα καφενεία, τα ζαχαροπλαστεία και τα εστιατόρια μετατρέπουν την Τσιμισκή στον κύριο εμπορικό δρόμο της πόλης και προσελκύουν πολλές φυσιογνωμίες της καλλιτεχνικής και της πνευματικής ζωής της. Μέχρι το 1950 η Τσιμισκή είχε ως ανατολικό άκρο την Διαγώνιο. Η ανατολική προέκταση της ήταν μια αλάνα και στην συνέχεια διάσπαρτες μονοκατοικίες που κάλυπταν τον χώρο μέχρι την Εθνικής Αμύνης. Η ολοκλήρωση του άξονα παρόλο που η ανατολική προέκταση της συμπεριλαμβανόταν σε ρυμοτομικά σχέδια του 1927 ξεκίνησε την δεκαετία του 1950 και ολοκληρώθηκε το 1955 με την κατεδάφιση και του τελευταίου κτιρίου στην συμβολή με την Εθνικής Αμύνης.
Το 1954 ο υπουργός Δημοσίων Εργων Κ. Καραμανλής ξήλωσε τις γραμμές του Τραμ Θεσσαλονίκης και κατήργησε τη γραμμή τραμ Ντεπώ-Τσιμισκή. Το 1957 ο Κ. Καραμανλής, ως Πρωθυπουργός πλέον, κατήργησε και το υπόλοιπο δίκτυο τραμ και στη θέση του ίδρυσε τον ΟΑΣΘ, μονοπωλιακό ιδιωτικό οργανισμό.
Πηγές
Τσιμισκη
Επαρχία Τροιζηνίας
right|200px|thumb|Η επαρχία Τροιζηνίας πριν την κατάργησή της το 1997 Η επαρχία Τροιζηνίας ήταν μονάδα τοπικής αυτοδιοίκησης στην Βορειοανατολική Πελοπόννησο και συγκεκριμένα στο νοτιοανατολικό τμήμα της χερσονήσου της Αργολίδας που υπήρξε από το 1833-1836 και από το 1845-1997. Η επαρχία βρισκόταν στον ίδιο χώρο με το αρχαίο ελληνικό κράτος της Τροιζηνίας από το οποίο πήρε και το όνομά της. Στη Τροιζήνα ανήκουν: Πόρος, Γαλατάς, Μέθανα.
Διοικητικές μεταβολές
Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις έξι επαρχίες του νομού Αργολίδας και Κορινθίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με τη διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατάργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1845.
Καγιόνζα
Η Καγιόνζα (κινιαρουάντα: Kayonza) είναι μια πόλη της Ρουάντα. Ανήκει στην Ανατολική Ρουάντα και είναι η πρωτεύουσα του Δήμου Καγιόνζα. Βρίσκεται ανατολικά της Ρουάντα και κεντρικά της Ανατολικής επαρχίας.
Επαρχία Τροιζηνίας
Διοικητικές μεταβολές
Με τη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας (1845) επανασυστάθηκε η επαρχία Τροιζηνίας. Το 1925 ενσωματώθηκε στον νομό Αττικής. Η επαρχία έγινε μέρος του νομού Πειραιώς στο διάστημα που αυτός ίσχυσε και στην συνέχεια επανήλθε στον νομό Αττικής (νομαρχία Αττικής). Περιλάμβανε επίσης και τον Πόρο ο οποίος ήταν και η έδρα της επαρχίας. Συνόρευε δυτικά με την επαρχία Ερμιονίδας. Καταργήθηκε το 1997 με το σχέδιο Καποδίστριας. Στην περιοχή που καταλάμβανε η πρώην επαρχία συγκροτήθηκαν με το σχέδιο Καποδίστριας οι δήμοι Τροιζήνιας, Μεθάνων και Πόρου. Με το σχέδιο Καλλικράτης εδάφη της επαρχία θα αποτελούν αυτοδιοικούμενη μονάδα ως δήμος Τροιζηνίας, με εξαίρεση του νησί του Πόρου που θα αποτελέσει ξεχωριστό δήμο.
Παραπομπές
Τροιζηνιας Κατηγορία:Επαρχία Τροιζηνίας
Καγιόνζα
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανατολική Ρουάντα Κατηγορία:Πόλεις της Ρουάντα
Λαοδίκη της Μακεδονίας
Η Λαοδίκη (άκμασε τον 4ο αι. π.Χ.) ήταν ευγενής από τη Μακεδονία, σύζυγος τού Αντιόχου, διακεκριμένου στρατηγού στην υπηρεσία τού Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Αντίοχο στρατηγό στη Μακεδονία και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένειες της αρχαίας Ελλάδας
Διεθνές Αεροδρόμιο της Ουφά
Το Διεθνές Αεροδρόμιο της Ουφά (Международный аэропорт Уфа, Өфө халыҡ-ара аэропорты, IATA: UFA, ICAO: UWUU) είναι το βασικό αεροδρόμιο της πόλης Ουφά, πρωτεύουσας της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία.
Το 2013 εξυπηρέτησε 2.218.000 επιβάτες και ήταν το ένατο μεγαλύτερο αεροδρόμιο της χώρας καθώς και το μεγαλύτερο στο Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα Βόλγα. Επίσης αποτελούσε την έδρα της Bashkirian Airlines.
Εωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροδρόμια στη Ρωσία Κατηγορία:Μεταφορές στη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Νησιά βόρειας Φρισίας
Η Φρισία με τα Νησιά της βόρειας Φρισίας, όπως και τα Νησιά ανατολικής Φρισίας (στη Γερμανία) και τα Νησιά δυτικής Φρισίας (στην Ολλανδία) κατοικήθηκαν αρχικά από τους Φρισίους έναν λαό με δικιά του γλώσσα και πολιτισμό, που σήμερα αποτελεί μειονότητα.
Γερμανία
Κατηγορία:Νησιά της Γερμανίας Κατηγορία:Γεωγραφία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν Κατηγορία:Νησιά της Δανίας
Χέλγκολαντ
Χέλγκολαντ (γερμ.: Helgoland) και εξελληνισμένα Ελιγολάνδη, ονομάζεται το μικρό Αρχιπέλαγος που βρίσκεται στη Βόρεια Θάλασσα και οι δυο νησίδες που βρίσκονται εντός του. Διοικητικά ανήκει στο κρατίδιο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν της Γερμανίας.
Παραδοσιακά αποτελούσε μέρος της Δανίας αν και από 1807 ως το 1890 ήταν Βρετανική αποικία. Παραχωρήθηκε στη Γερμανία το 1890. Το νησί είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός και διαθέτει αρκετά καταστήματα αφορολογήτων ειδών (Duty Free), επειδή τα πλοία από και προς τη στεριά περνούν μέσα από διεθνή ύδατα. Κατοικείται μόνιμα από 1.500 κατοίκους.
Ιστορία
Το αρχιπέλαγος, σύμφωνα με ευρήματα, κατοικούνταν από τους προϊστορικούς χρόνους. Πέτρινα εργαλεία έχουν ανακαλυφθεί στο θαλάσσιο πυθμένα της περιοχής, ενώ στην ξηρά είχαν εντοπιστεί το 19ο αιώνα προϊστορικά ταφικά μνημεία, με οστά και αντικείμενα. Επίσης, υποθαλάσσιες έρευνες ανακάλυψαν χάλκινες πλάκες, μάλλον τοπικής κατασκευής, σε μικρά βάθη γύρω από τα νησιά.
Το 697, ο τελευταίος βασιλιάς της Φριζικής, Ράντμποντ, υποχώρησε στο τότε ένα νησί του αρχιπελάγους, μετά την ήττα του από τους Φράγκους, όπως περιγράφει η πρώτη γραπτή αναφορά στη Χέλγκολαντ, στη βιογραφία του Βίλεμπορντ από τον Άλκιν. Μέχρι το 1231, το νησί καταγράφεται ως ιδιοκτησία του βασιλιά της Δανίας, Βάλντεμαρ Β΄.
Ως παραδοσιακές τοπικές δραστηριότητες αναφέρονταν η αλιεία, η θήρα πτηνών και φώκιας, ενώ οι κάτοικοι ήταν γνωστοί για τις ναυτικές τους ικανότητες και αναφέρονται ως ικανοί ναυσιπλόοι, τουλάχιστον για την προσέγγιση των μακρινών διαδρομών στα λιμάνια της Βρέμης και του Αμβούργου, τότε πόλεις της Χανσεατικής Ένωσης. Επίσης, η Χέλγκολαντ αποτέλεσε για διαστήματα ιδανικό σημείο για την έναρξη μεγάλων αλιευτικών εκστρατειών ρέγγας στη Βόρεια θάλασσα. Συνεπεία της θέσης της και των παραπάνω, το νησί άλλαξε πολλούς ηγεμόνες, όπως την πόλη του Αμβούργου, το βασίλειο της Δανίας και το Δουκάτο του Σλέσβιχ, μέχρι το 1714, οπότε και καταλήφθηκε από τη Δανία μέχρι και το 1804.
19ος αιώνας
Το 1807, η Χέλγκολαντ καταλήφθηκε από τους Βρετανούς κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων πολέμων. Έγινε κέντρο λαθρεμπορίου και κατασκοπείας ενάντια στη Γαλλία, ενώ χιλιάδες Γερμανοί που κατέφευγαν στη Βρετανία πέρασαν από τα νησιά. Το 1826, το νησί απέκτησε ιαματικά λουτρά και εξελίχθηκε σε τουριστικό προορισμό για αρκετούς ηλικιωμένους, ενώ παράλληλα προσέλκυσε καλλιτέχνες και συγγραφείς, ιδιαίτερα από τη Γερμανία και την Αυστρία, λόγω της ελευθερίας της Βρετανικής κυριαρχίας του. Επίσης, αποτέλεσε καταφύγιο για τους Γερμανούς πρόσφυγες των επαναστάσεων του 1830 και του 1848.
Η Βρετανία παραχώρησε τα νησιά στη Γερμανία το 1890 με τη Συνθήκη Χέλγκολαντ-Ζανζιβάρης, ανταλλάσσοντάς την με τη γερμανική κτήση στην ανατολική Αφρική.
Γεωγραφία
Η Χέλιγκολαντ βρίσκεται 46 χιλιόμετρα μακριά από τις γερμανικές ακτές και αποτελείται από δύο νησιά: το κατοικημένο κύριο νησί (Hauptinsel) έκτασης 1 τ.χλμ. στα δυτικά και το Düne ("αμμόλοφος", Heligolandic: de Halem) στα ανατολικά. Το όνομα Χέλγκολαντ αναφέρεται γενικά στο πρώτο νησί. Το Düne είναι κάπως μικρότερο σε έκταση, 0,7 τ.χλμ., χαμηλότερο και περιβάλλεται από αμμώδεις παραλίες. Δεν κατοικείται μόνιμα, αλλά είναι σήμερα η τοποθεσία του αεροδρομίου της Χέλιγκολαντ.
Το κύριο νησί χωρίζεται συνήθως στο Unterland ("Κάτω Γη") στο επίπεδο της θάλασσας (στα δεξιά της φωτογραφίας, όπου βρίσκεται το λιμάνι), στο Oberland ("Άνω Γη"), και στο Mittelland ("Μέση Γη") ανάμεσά τους. Το Mittelland δημιουργήθηκε το 1947 ως αποτέλεσμα εκρήξεων που πυροδότησε το βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό. Το κύριο νησί διαθέτει μικρές παραλίες στα βόρεια και στα νότια ενώ στα βόρεια, δυτικά και νοτιοδυτικά απότομοι βράχοι ύψους περίπου 50 μέτρων κατεβαίνουν στη θάλασσα. Οι βράχοι συνεχίζονται και υποβρυχίως σε βάθος 56 μέτρων. Το πιο διάσημο φυσικό σύμβολο της Χέλιγκολαντ είναι η Lange Anna ("Ψηλή Άννα"), μια ελεύθερη στήλη βράχου, ύψους 47 μέτρων, που βρίσκεται βορειοδυτικά του νησιού.
Τα δύο νησιά συνδέονταν μεταξύ τους μέχρι το 1720, όταν το σημείο σύνδεσης πλημμύρισε. Το υψηλότερο σημείο βρίσκεται στο κύριο νησί και φτάνει τα 61 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Αν και πολιτιστικά και γεωγραφικά είναι πιο κοντά στη Βόρεια Φρισία στη γερμανική περιφέρεια Nordfriesland, τα δύο νησιά αποτελούν μέρος της περιφέρειας Pinneberg στο κρατίδιο Schleswig-Holstein. Το κύριο νησί διαθέτει ένα καλό λιμάνι και χρησιμοποιείται κυρίως από ιστιοπλοϊκά σκάφη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν Κατηγορία:Νησιά της Γερμανίας κατηγορία:Βόρεια θάλασσα Κατηγορία:Ειδικά εδάφη των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Προγκρές Μ-1
Το Προγκρές Μ-1 ήταν σοβιετικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο που εκτοξεύθηκε το 1989 για να ανεφοδιάσει τον διαστημικό σταθμό Μιρ. Ήταν το δέκατο όγδοο από τα συνολικά 64 διαστημόπλοια αυτού του τύπου που επισκέφθηκαν τον Μιρ καθώς και το πρώτο της σειράς Προγκρές-Μ που εκτοξεύθηκε στο διάστημα. Εκτός από τον εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικών ερευνών, μετέφερε στον σταθμό τρόφιμα, νερό, οξυγόνο και καύσιμα για την ρύθμιση της τροχιάς του σταθμού και την πραγματοποίηση τροχιακών ελιγμών. Δεν υπήρχαν κοσμοναύτες στον Μιρ όταν συνδέθηκε το Προγκρές: το επόμενο πλήρωμα έφτασε στον σταθμό δύο εβδομάδες αργότερα.
Αποστολή
Παρέμεινε συνδεδεμένο με τον Μιρ για τρεις μήνες. Αποσυνδέθηκε την 1η Δεκεμβρίου (09:02:23 GMT) προκειμένου να απελευθερωθεί η θύρα για να συνδεθεί σε αυτή το νέο τμήμα του σταθμού, το Κβαντ-2. Στις 10:32:00 GMT, τέσσερις ώρες μετά την αποσύνδεσή του, το Προγκρέςς Μ-1 κάηκε στην ατμόσφαιρα πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποστολές στο Διαστημικό Σταθμό Μιρ Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1989
TM
Η συντομογραφία λατινικών και ελληνικών χαρακτήρων TM ή Tm ή tm και τμ μπορεί να αναφέρεται:
Νίλο Ακούνια
Ο Νίλο Ουμπέρτο Ακούνια Μπορδαμπορία (26 Σεπτεμβρίου 1943 – 29 Αυγούστου 2004) ήταν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στην Πριμέρα Ντιβιζιόν Ουρουγουάης και την Πριμέρα Ντιβιζιόν Μεξικού.
Σταδιοδρομία
Γεννημένος στο Μοντεβίδεο, ο Ακούνια αγωνίστηκε ως επιθετικός. Ξεκίνησε να αγωνίζεται στην Λίβερπουλ Μοντεβιδέο, προτού ενταχθεί στην Πενιαρόλ το 1967. Κατέκτησε συνεχόμενες φορές τον τίτλο του πρωταθλητή Ουρουγουάης το 1967 και το 1968, ενώ βοήθησε την ομάδα να φτάσει ως τον τελικό του Κόπα Λιμπερταδόρες του 1970, στην πρώτη του παρουσία με την ομάδα.
Το 1972, ο Ακούνια μεταγράφηκε στο Μεξικό για λογαριασμό της Μοντερέι για τρεις σεζόν. Επέστρεψε στην Ουρουγουάη όπου τελείωσε την καριέρα του στην Πενιαρόλ.
Αφού αποσύρθηκε από την αγωνιστική δράση, ο Ακούνια διετέλεσε προπονητής ποδοσφαίρου. Ήταν μέλος του τεχνικού επιτελείου του Χόρχε Φοσάτι το οποίο οδήγησε την ΛΝΟ Κίτο στον τίτλο της πρωταθλήτριας Εκουαδόρ για το 2003. Το 2004, εντάχθηκε στο προπονητικό επιτελείο του Φοσάτι στην Εθνική Ουρουγουάης.
Προσωπικά
Ο Ακούνα εμφάνισε όγκο και πέθανε σε ηλικία 60 ετών τον Αύγουστο του 2004.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουρουγουανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Πενιαρόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Μοντερρέι Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουρουγουάης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ ΦΚ (Μοντεβιδέο)
Δήμος Μπουγκερέσα
Ο Δήμος Μπουγκερέσα είναι ένας δήμος της Ρουάντα. Ανήκει στην Ανατολική Επαρχία. Η πρωτεύουσά του είναι η Νυαμάτα.
Κοινότητες
Ο Δήμος Μπουγκερέσα διαιρείται σε 15 κοινότητες:
Δείτε επίσης
μ Κατηγορία:Ανατολική Ρουάντα
Δημήτρης Χριστοδούλου (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Δημήτρης Χριστοδούλου ή Δημήτριος Χριστοδούλου μπορεί να προσδιορίζονται οι εξής:
Παύλος Διομήδης
Ο Παύλος Διομήδης ήταν Έλληνας εκδότης του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την μεγάλη Σπετσιώτικη οικογένεια Διομήδη-Κυριακού. Πατέρας του ήταν ο διαπρεπής επιστήμονας Διομήδης Κυριακού. Ήταν Γενικός Γραμματέας της Εθνικής Τράπεζας. Ο πεθερός του Δημήτριος Μαυροκορδάτος του άφησε κληροδότημα μερικές χιλιάδες δραχμές για την έκδοση ενός οικογενειακού περιοδικού, και έτσι ο Παύλος έγινε εκδότης του περιοδικού Η Εστία.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Παυλος Κατηγορία:Αρβανίτες
Αιγυπτιακές Ένοπλες Δυνάμεις
Οι Αιγυπτιακές Ένοπλες Δυνάμεις (αραβικά: القوات المسلحة المصرية) αποτελούν τις ένοπλες δυνάμεις της Αιγύπτου. Οι Αιγυπτιακές Ένοπλες Δυνάμεις είναι οι μεγαλύτερες στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή, αλλά και μία από τις μεγαλύτερες στον κόσμο. Ιδρύθηκαν το 1922 και αποτελούνται από τον Αιγυπτιακό Στρατό, το Αιγυπτιακό Πολεμικό Ναυτικό, την Αιγυπτιακή Πολεμική Αεροπορία και τις Αιγυπτιακές Δυνάμεις Αεράμυνας.
Σύμφωνα με το αιγυπτιακό σύνταγμα, οι Αιγυπτιακές Ένοπλες Δυνάμεις υπό την ηγεσία του Γενική Διοίκηση ή από το Ανώτατο Συμβούλιο που σχηματίζεται σε περιόδους έκτακτης ανάγκης και με επικεφαλής τον Πρόεδρο, ο οποίος κατέχει τον τίτλο του ανώτατου ηγέτη των Αιγυπτιακών Ενόπλων Δυνάμεων, και αποτελείται από 21 αξιωματικούς των ενόπλων δυνάμεων που αντιπροσωπεύουν τις διάφορες στρατιές και υπηρεσίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ε
Πωλ Λεμέρλ
Ο Πωλ Εμίλ Λεμέρλ (Paul Émile Lemerle, 11 Απριλίου 1903 - 17 Ιουλίου 1989) ήταν ένας από τους διαπρεπέστερους βυζαντινολόγους. Γεννήθηκε στο Παρίσι το 1903. Μετά τις σπουδές του στο Παρίσι διορίστηκε μέλος και αργότερα γραμματέας της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών για την περίοδο 1931-1941. Την περίοδο αυτή συμμετείχε σε ανασκαφές με κυριότερη αυτή στους Φιλίππους. Διετέλεσε διευθυντής σπουδών στην École Pratique des Hautes Études (1947-1967), καθηγητής στη Σορβόννη (1958-1967) και στο Κολέγιο της Γαλλίας (1967-1973), διευθυντής του Κέντρου Ερεύνης της Ιστορίας και του Πολιτισμού του Βυζαντίου, πρόεδρος (1961-1971) της Διεθνούς Ενώσεως Βυζαντινών Σπουδών. Επίσης υπήρξε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας, αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της Ακαδημίας της Βιέννης και επίτιμος διδάκτωρ πολλών πανεπιστημίων, μεταξύ αυτών των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης. Πέθανε το 1989.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι βυζαντινολόγοι
3rei Sud Est
μικρογραφία|Οι 3rei Sud Est Οι 3rei Sud Est (γράφονται επίσης 3 Sud Est ή 3SE) είναι ρουμανικό μουσικό συγκρότημα της χορευτικής μουσικής. Δημιουργήθηκαν το 1997. Κυκλοφόρησαν περίπου 10 δισκογραφικές δουλειές και μάξι σινγκλ, σε ρουμανικά και σε αγγλικά. Στα πρώτα χρόνια της καριέρας τους απόλαυσαν γρήγορη επιτυχία. Τραγούδια τους που έγιναν γνωστά είναι τα αγγλόφωνα «Don’t say I love You» και «Miracle».
Προφίλ
Το συγκρότημα συναποτελούν τρεις Ρουμάνοι τραγουδιστές : ο Βιορέλ Σίπος (Viorel Sipos), ο Λαουρέντσιου Ντούτσα (Laurenţiu Duţă) και ο Μιχάι Μπουντεάνου (Mihai Budeanu) σόλο τραγουδιστής και οι άλλοι δύο χόρευαν και έκαναν χορογραφία.
Το πρώτο τους άλμπουμ, με τίτλο Ai plecat κυκλοφόρησε το 1997 και σηματοδότησε τον ήχο τους, ο οποίος είναι χαρακτηριστικός. Το άλμπουμ αυτό σημείωσε αμέσως επιτυχία. Το είδος αυτό ηλεκτρονικής μουσικής επηρέασε και άλλους Ρουμάνους καλλιτέχνες, όπως το συγκρότημα Andre, τους Animal X και την Κριστιάνα Ραντούτα. Ο Μπουντεάνου έχει κυκλοφορήσει επίσης ένα δικό του άλμπουμ εκτός του συγκροτήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρουμανικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά τρίο
Ώρα Ανατολικής Ευρώπης
Η Ώρα Ανατολικής Ευρώπης, στα Αγγλικά Eastern European Time ή EET, είναι ζώνη ώρας που βρίσκεται δύο ώρες μπροστά από τη UTC και χρησιμοποιείται σε χώρες της Ευρώπης, της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής.
Χρήση
Οι παρακάτω χώρες ή περιοχές τη χρησιμοποιούν κατά τη διάρκεια του χειμώνα:
Βόρεια Ευρώπη
Ανατολική Ευρώπη
Βαλτικές Χώρες
Μέση Ανατολή Ανατολικά Βαλκάνια
Ευρωπη Ωρα
Τιμούρ Κετσπάγια
Ο Τιμούρ Κετσπάγια (თემურ ქეცბაია, 18 Μαρτίου 1968) είναι Γεωργιανός προπονητής ποδοσφαίρου.
Από τις 29 Ιουνίου 2022 αποτελεί και επίσημα το νέο ομοσπονδιακό τεχνικό της Εθνικής Κύπρου.
Είναι παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής, γεννημένος στην πόλη Γκάλι της Γεωργίας, ο οπoίος αγωνιζόταν στη θέση του μέσου, αλλά και του περιφερειακού επιθετικού.
Συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την καριέρα του στην Ντιναμό Τιφλίδας το 1987 παραμένοντας στον γεωργιανό σύλλογο μέχρι το 1992, όταν και συμφώνησε να συνεχίσει στην Ανόρθωση Αμμοχώστου, όπου συνέχισε για τα επόμενα δύο χρόνια συμμετέχοντας συνολικά σε 76 αγώνες του κυπριακού πρωταθλήματος, στους οποίους σημείωσε 36 τέρματα.
Συμμετείχε συνολικά σε 84 αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος και σκόραρε 24 φορές, ενώ κατέκτησε και το κύπελλο Ελλάδας το 1996. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για 3 χρόνια στη Νιούκασλ Γιουνάιτεντ όπου σκόραρε σημαντικά γκολ και έγινε γνωστός για τον εκρηκτικό χαρακτήρα του στο γήπεδο. Η Γουλβς και η Νταντί Γιουνάιτεντ ήταν οι επόμενες ομάδες του.
Το 2002 επέστρεψε στην Ανόρθωση με την οποία αγωνίστηκε έως το 2007. Από το 2004 ήταν παράλληλα και προπονητής της ομάδας, ενώ το καλοκαίρι του 2005 σημείωσε τη μεγαλύτερη έως τότε επιτυχία του συλλόγου σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, αποκλείοντας την τουρκική Τραμπζονσπόρ στα προκριματικά για το Τσάμπιονς Λιγκ της περιόδου 2005-06.
Εθνική Γεωργίας
Υπήρξε διεθνής με την εθνική ομάδα της Γεωργίας 49 συνολικά φορές και έχει σημειώσει 16 γκολ, το διάστημα 1992-2003.
Προπονητική καριέρα
Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής συνέχισε ως προπονητής στον πάγκο της Ανόρθωσης, θέση στην οποία βρισκόταν ήδη από το 2004 εκτελώντας επί μία τριετία παράλληλα χρέη ποδοσφαιριστή και προπονητή.
Την περίοδο 2008-09 οδήγησε την Ανόρθωση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, επίτευγμα που για πρώτη φορά πέτυχε κυπριακή ομάδα, αποκλείοντας στα προκριματικά της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης την Πιούνικ Αρμενίας, την Ραπίντ Βιέννης και τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Μελανό σημείο στην επιτυχημένη του πορεία στη Ανόρθωση, η ήττα με 4-0 από την Ομόνοια Λευκωσίας στο στάδιο Γ.Σ.Π.
Στις 27 Μαΐου 2009 ανακοινώθηκε η πρόσληψή του από τον Ολυμπιακό Πειραιώς, η παραμονή του όμως στον ελληνικό σύλλογο υπήρξε βραχύβια, καθώς στις 15 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου ανακοινώθηκε η λύση της συνεργασίας ανάμεσα στις δύο πλευρές.
Τον Νοέμβριο του 2009 ανακοινώθηκε η πρόσληψή του ως ομοσπονδιακού τεχνικού της Εθνικής Γεωργίας, θέση από την οποία αποχώρησε ακριβώς πέντε χρόνια αργότερα, τον Νοέμβριο του 2014.
Το καλοκαίρι του 2015 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του ΑΠΟΕΛ, ενώ έναν χρόνο αργότερα συμφώνησε με την ΑΕΚ Αθηνών. Ο ΑΠΟΕΛ την περίοδο 2015-16 στέφθηκε πρωταθλητής, ωστόσο στις 21 Απριλίου 2016 και ενώ ο ΑΠΟΕΛ ήταν πρώτος στη βαθμολογία απολύθηκε από τους «γαλαζοκίτρινους» της Λευκωσίας. Χάρισε μάλιστα και 300.000 ευρώ.
Στις 2 Ιουνίου 2017 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ρωσικής Αρινμπούρκ, ωστόσο απολύθηκε στις 17 Αυγούστου 2017.
Την 1η Ιουνίου 2019 επέστρεψε στην Ανόρθωση και στο «Α. Παπαδόπουλος».
Διετέλεσε για δεύτερη φορά προπονητής της ομάδας της Αμμοχώστου τερματίζοντας στη 2η θέση του πρωταθλήματος τη σεζόν 2019-20 η οποία διακόπηκε πρόωρα λόγω του κορωνοϊού, ισοβαθμώντας με την 1η Ομόνοια, την οποία και θα αντιμετώπιζε και στα ημιτελικά του κυπέλλου. Την περίοδο 2020-21 τερμάτισε στην 4η θέση και κατάκτησε το κύπελλο. Την περίοδο 2021-22 η Ανόρθωση τερμάτισε στην 5η θέση και αποκλείστηκε από τον θεσμό του κυπέλλου στην ημιτελική φάση από την Ομόνοια.
Συμμετείχε στα προκριματικά του Γιουρόπα Λιγκ το 2020-21 και το 2021-22. Το 2021-22 πέτυχε και την πρόκριση στους ομίλους του νεοσύστατου Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ για πρώτη φορά στην ιστορία του. Τερμάτισε στην 3η θέση του ομίλου πίσω από Γκεντ και Παρτιζάν και μπροστά από την Φλόρα.
Στις 6 Ιουνίου 2022, ανακοινώθηκε και επίσημα από τη διοίκηση της Ανόρθωσης ότι αποτελεί παρελθόν από την ομάδα. Ο λόγος αφορούσε την επιμονή του να κρατήσει τους συνεργάτες του στον πάγκο, διαφωνώντας με τους όρους που του έθεσαν Αθλητικός Διευθυντής και διοίκηση. Τον διαδέχθηκε ο Ντάρκο Μίλανιτς.
Λίγες ημέρες αργότερα ο Τιμούρ Κετσπάγια δεν άργησε να βρει τη νέα του προπονητική στέγη, καθώς δέχθηκε πρόταση από την Εθνική Κύπρου για να διαδεχθεί τον Νίκο Κωστένογλου στον πάγκο. Στη συνεδρία της 4ης Ιουλίου 2022 αναμένεται και η οριστική επικύρωση της συμφωνίας των δύο πλευρών.
Η καταρχήν συμφωνία με τον Τιμούρ Κετσπάγια για τη θέση του προπονητή της Εθνικής Ανδρών Κύπρου ανακοινώθηκε από την ΚΟΠ στις 29 Ιουνίου 2022.
Κατακτήσεις ως ποδοσφαιριστής
Ντιναμό Τιφλίδας
Πρωτάθλημα Γεωργίας (2): 1990, 1991
Ανόρθωση Αμμοχώστου
Πρωτάθλημα Κύπρου (1): 2004-05
Κύπελλο Κύπρου (1): 2002-03
Φιναλίστ (1): 1993-94
ΑΕΚ Αθηνών
Σούπερ Καπ (1): 1996
Νιούκασλ Γιουνάιτεντ
Κύπελλο Αγγλίας:
Φιναλίστ (1): 1998-99
Κατακτήσεις ως προπονητής
Ανόρθωση Αμμοχώστου
Πρωτάθλημα Κύπρου (2): 2004-05, 2007-08
Κύπελλο Κύπρου (1): 2006-07, 2020-21
Φιναλίστ (1): 2007-08
Πηγές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γεωργιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γεωργιανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γεωργίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νταντί ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Γεωργίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούκασλ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Τιφλίδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Σκωτίας
Κάβουρας
thumb|Μπλε κάβουρας σε αγορά του Πειραιά. Ο κάβουρας είναι καρκινοειδές μαλακόστρακο της τάξης των Δεκαπόδων και της υποτάξεως των βραχύουρων, τα οποία έχουν τυπικά κοντή (βραχεία) ουρά, εξ ου και το όνομα της υποτάξεως. Ανήκει στην οικογένεια Καρκινίδες και ζει κυρίως στη θάλασσα. Το σώμα του καλύπτεται γενικά από έναν σκληρό εξωσκελετό (με σχήμα πολυγωνικό ή στρογγυλό) και είναι εξοπλισμένο με ένα ζευγάρι δαγκάνες, Είναι γνωστά 6.793 είδη. Απαντώνται σε όλους τους ωκεανούς του κόσμου. Όλα τα θαλασσινά είδη είναι βαθύβια, ζουν δηλαδή σε βυθούς, ανάλογα και με το είδος τους. Επιπρόσθετα, υπάρχουν και κάβουρες που ζουν στην ξηρά, ιδίως σε τροπικές περιοχές. Το μέγεθός τους διαφέρει, από τον κάβουρα-μπιζέλι, του οποίου το πλάτος είναι σε χιλιοστά, ως τον κάβουρα-αράχνη της Ιαπωνίας, ο οποίος έχει μήκος μέχρι 4 μέτρα με τα πόδια ανοικτά. Μερικά είδη κολυμπούν καλά.
Τροφή
Τα καβούρια είναι παμφάγα ζώα και την ημέρα κρύβονται. Η αναζήτηση της τροφής γίνεται συνήθως τη νύχτα. Πολλά είδη τρέφονται αποκλειστικά με φύκια, ενώ άλλα τρώνε μαλάκια, σκουλήκια, άλλα αρθρόποδα, βακτήρια, μύκητες και αυγά μικρών ζώων. Με τις λαβίδες τους τεμαχίζουν την τροφή και ύστερα τη φέρνουν στο στόμα.
Αλίευση
350px|thumb|left|Διαλογή εδώδιμων καβουριών από ψαράδες στη Σκωτία Το 20% όλων των θαλασσινών αρθρόποδων που αλιεύονται διεθνώς είναι καβούρια και κάθε χρόνο καταναλώνονται πάνω από 1.500.000 τόνοι. Το 1/5 αυτής της ποσότητας αφορά μόνο ένα είδος, το Portunus trituberculatus. Εκτός από τον άνθρωπο, που τον κυνηγά για το κρέας του, εχθρό έχει και το χταπόδι.
Αναπαραγωγή
Στα περισσότερα δεκάποδα τα σεξουαλικά όργανα υπάρχουν στα πόδια, εκτός από τα καβούρια. Ζώα γονοχωριστικά, τα καβούρια ζευγαρώνουν όταν αλλάξει όστρακο το θηλυκό. Το τελευταίο γεννά εκατομμύρια αυγά. Τα θηλυκά σε πολλά είδη μεταφέρουν τα ίδια τα αυγά τους συγκρατημένα από τη διπλωμένη κοιλιά τους και με το πλάγιο μέρος της. Τα μικρά που βγαίνουν από τα αυγά περνούν δύο μεταβατικά στάδια (αρχικά προνύμφες, που επιπλέουν στο νερό) μέχρι να γίνουν τέλεια ζώα. Αυτό γίνεται με συνεχή αλλαγή κελύφους (διαδοχικές εκδύσεις) σε διάστημα δύο μηνών. Όταν ενηλικιωθούν, κατεβαίνουν οριστικά στον βυθό.
Πολιτιστικές επιδράσεις
thumb|120px|right|Πλεούμενο των Μότσε που παριστάνει έναν κάβουρα.