cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρακή
Νομοθεσία
Στις περισσότερες σλαβικές χώρες των Βαλκανίων υπάρχει στην νομοθεσία ο ορισμός των αποσταγμάτων φρούτων, στεμφύλων φρούτων, μελιού, σιτηρών και κονδύλων ηλίανθου ως Rakija. Στην τουρκική νομοθεσία χρησιμοποιείται ο όρος Rakı για το απόσταγμα σούμας σταφυλής ή/και σταφίδας με προσθήκη γλυκάνισου. Στην Ελλάδα δεν ορίζεται από την νομοθεσία ο όρος ρακί αλλά χρησιμοποιείται στην καθομιλουμένη. Η θηλυκή εκδοχή του ονόματος χρησιμοποιείται στην Κρήτη και τη νησιωτική Ελλάδα για την περιγραφή της τσικουδιάς, του αποστάγματος σταφυλής ή/και ακόμα του σύκου. Στην στεριανή Ελλάδα ο όρος έπαψε να χρησιμοποιείται τόσο έντονα αφότου νομοθετήθηκε το τσίπουρο και το ούζο. Η χρήση του δεν έχει σταματήσει πλήρως όπου αυτό φαίνεται από την χρήση του σε λέξεις όπως ρακοκάζανο, ρακοπότηρο κ.α. Στην Ήπειρο συνηθίζεται η απόσταξη κορόμηλων (κούμπλα), μούρων (συκάμια) και σταφυλιών, όπου ο όρος ρακί χρησιμοποιείται ακόμη. Στις βλαχόφωνες περιοχές χρεισημοποιείται ο όρος Αρακί για την περιγραφή του αλκοολούχου ποτού γενικότερα στην καθομιλουμένη.
Είδη
Τα είδη της ρακής κατηγοριοποιούνται ανάλογα την πρώτη ύλη που χρησιμοποιήθηκε. Τα πιο συνήθη φρούτα που αποστάζονται στον Ελλαδικό χώρο είναι τα κορόμηλα, τα δαμάσκηνα, τα σύκα, τα κυδώνια, τα κούμαρα, το σταφύλι και φυσικά τα στέμφυλα σταφυλής. Τα τελευταία χρόνια γίνονται δοκιμές στην απόσταξη και του φραγκόσυκου.
Ως προς τη φάση της διαδικασίας της απόστασης:
Ως προς την πρώτη ύλη της απόσταξης:
Βιβλιογραφία
Forbes, Robert, J. (1997). Short History of the Art of Distillation from the Beginnings Up to the Death of Cellier Blumenthal (hardcover ed.). Brill Academic Publishers. ISBN 90-04-00617-6.
Κατηγορία:Ποτά προϊόντα απόσταξης
Σάαρμπουργκ
Το Σάαρμπουργκ (γερμανικά: Saarburg) είναι πόλη της Γερμανίας, η οποία βρίσκεται στον νομό Τριρ-Σάαρμπουργκ στο oμόσπονδο κρατίδιο της Ρηνανίας-Παλατινάτου. Το Τριρ, πρωτεύουσα του νομού, βρίσκεται περίπου 20 χλμ. βορειοανατολικά του Σάαρμπουργκ.
Η πόλη βρίσκεται στην όχθη του ποταμού Σάαρ, από τον οποίο πήρε και το όνομά της. Ο Λόικμπαχ, παραπόταμος του Σάαρ, που διασχίζει την πόλη, σχηματίζει εντυπωσιακό καταρράκτη ύψους 18 μέτρων στο κέντρο της πόλης.
Το Σάαρμπουργκ αποτέλεσε τον μεσαίωνα φέουδο των κόμητων και στη συνέχεια δουκών του Λουξεμβούργου. Η ιστορία της πόλης ξεκίνησε με την ανέγερση του κάστρου της τον 10ο αιώνα από τον Ζίγκφριντ του Λουξεμβούργου. Ως το 18ο αιώνα το Σάαρμπουργκ ανήκε στο Ελεκτοράτο του Τριρ. Με την απόσπαση της αριστερής όχθης του Ρήνου από τους Γάλλους, η περιοχή -ως καντόνι Σάαρμπουργκ- έγινε από το 1798 ως το 1814 τμήμα του διαμερίσματος του Τριρ (Arrondissement de Trier). Η πόλη έγινε πρωσική μετά το Συνέδριο της Βιέννης (1814-15).
Το Σάαρμπουργκ είναι αδελφοποιημένο με την παρώνυμη γαλλική πόλη Σαρμπούρ, η οποία βρίσκεται στην όχθη του ίδιου ποταμού στo διαμέρισμα Μοζέλ. Είναι επίσης αδελφοποιημένο και με δεύτερη γαλλική πόλη, το Σουλάκ-συρ-Μερ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρηνανίας-Παλατινάτου
Γεώργιος Αλβέρτος Β΄ του Βρανδεμβούργου
Ο Γεώργιος Αλβέρτος Β΄, γερμ. Georg-Albrecht II (20 Νοεμβρίου 1591 - 29 Νοεμβρίου 1615) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν πρίγκιπας (μάργραβος ως προς το όνομα μόνο) του Βρανδεμβούργου. Έγινε μέγας μάγιστρος του Τάγματος του Αγ. Ιωάννη (1614-1615).
Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ των Ασκάνια, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ.
Το 1614 έγινε μέγας μάγιστρος των Ιωαννιτών ιπποτών, μετά από τον τέταρτο αδελφό του Φρειδερίκο Θ΄, που ήταν μέγας μάγιστρος το διάστημα 1610-1611. Μετά από συμφωνία, ο εκλέκτορας του Βρανδεμούργου του παραχώρησε ένα φέουδο από τον Φίλιππο-Ιούλιο δούκα της Πομερανίας. Το 1615 ο Γεώργιος-Αλβέρτος Β΄ επιβεβαίωσε τα προνόμια της πόλης Ζήλεντσικ (Πολωνικά Σουλέντσιν).
Το 1615 ασθένησε από ευλογιά και απεβίωσε στο Βερολίνο σε ηλικία 24 ετών, άγαμος. Τάφηκε στο ναό του Κυστρίν. Το μόττο του ήταν: "Οι πράξεις μου και η ζωή μου είναι αφιερωμένα στο Θεό".
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Σαν Σεμπαστιάνο ντα Πο
Το Σαν Σεμπαστιάνο ντα Πο (ιταλικά: San Sebastiano da Po) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Σαν Σεκόντο ντι Πινερόλο
Το Σαν Σεκόντο ντι Πινερόλο (ιταλικά: San Secondo di Pinerolo) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Σανγκάνο
Το Σανγκάνο (ιταλικά: Sangano) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Σωτήρης Μητραλέξης
Ο Σωτήρης Μητραλέξης (γενν. 1988) είναι Ελληνοαυστραλός πανεπιστημιακός.
Ακαδημαϊκή βιογραφία
Είναι ερευνητικός εταίρος στο UCL του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και επισκέπτης καθηγητής του IOCS στο Cambridge του Ηνωμένου Βασιλείου, διδάκτωρ φιλοσοφίας της Freie Universität Berlin, διδάκτωρ πολιτικής επιστήμης και διεθνών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου (βραβείο Ελληνικού Οργανισμού Πολιτικών Επιστημόνων 2018 ) και διδάκτωρ θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, μετά από σπουδές φιλολογίας και φιλοσοφίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη Freie Universität Berlin. Έχει διατελέσει επίκουρος καθηγητής φιλοσοφίας στο Istanbul Şehir University και έχει εργαστεί ως ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Princeton, του Cambridge, της Ερφούρτης και στο Peterhouse, Cambridge, καθώς και ως εντεταλμένος διδάσκων στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου. Αν και η αφετηριακή του έρευνα αφορούσε την οντολογία του χρόνου στο έργο Μαξίμου του Ομολογητού, τα σκέλη της έρευνάς του που έχουν λάβει μεγαλύτερη δημοσιότητα στην Ελλάδα συνίστανται στην έρευνα των σχέσεων Εκκλησίας-Κράτους στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και στην επεξεργασία ενός μοντέλου χωρισμού εκκλησίας και κράτους («απελευθέρωση της εκκλησίας από το κράτος»),    καθώς και στις σχέσεις επιστήμης και θρησκείας στη δημόσια σφαίρα.
Πολιτική δράση
Το 2020 υπήρξε μέλος της κεντρικής επιτροπής του ΜέΡΑ25, με το οποίο είχε προηγουμένως συμμετάσχει ως υποψήφιος στις εθνικές εκλογές του 2019, αναφέροντας ως «διακύβευμα [την] απελευθέρωση της Ελλάδας από την πολιτική απόφαση να καταστεί μη-χώρα», χωρίς συνέχεια ή επανυποψηφιότητα στις εθνικές εκλογές του 2023.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνοαυστραλοί Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Αυστραλοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές
Ναός Αγίου Λαζάρου (Μάριμπορ)
Ο ναός του Αγίου Λαζάρου στο Μάριμπορ ήταν μια Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία στη σλοβενική πόλη Μάριμπορ.
Ο ναός κατασκευάστηκε το έτος 1936 και καταστράφηκε το έτος 1941 όταν μπήκαν οι Γερμανοί Ναζί στη Γιουγκοσλαβία. Ήταν αφιερωμένος στον Λάζαρο Χρεμπελιάνοβιτς, πρίγκιπα της Σερβίας, ο οποίος ανακηρύχτηκε άγιος μετά το θάνατό του.
Κατηγορία:Χώροι λατρείας στη Σλοβενία
Ράνια Σχίζα
Η Ουρανία (Ράνια) Σχίζα (12 Σεπτεμβρίου 1967-) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Βιογραφία
Είναι απόφοιτος της Ανώτερης Δραματικής Σχολής Βεάκη. Έγινε γνωστή στο τηλεοπτικό κοινό από τον ρόλο της ως σενιόρα Σούλα, μια από τις τρεις συζύγους του Σάκη Μπουλά στην κωμική σειρά του MEGA Σαββατογεννημένες.
Είναι παντρεμένη και έχει δυο κόρες, τη Ναταλία και την Κατερίνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Γκβντα
Ο Γκβντα (πολωνικά: Gwda, Küddow) είναι ποταμός στην Πολωνία, παραπόταμος του Νότετς. Έχει μήκος 140 χιλιόμετρα και έκταση λεκάνης 4.947 χλμ2. Ξεκινά από τη λίμνη Στουντνίτσα, βορειοανατολικά του Στσετσίνεκ. Η ανοδική πορεία του διατρέχει πολλές λίμνες. Διασχίζει την πόλη Πίουα.
Ειδικοί κανόνες και κανονισμοί αλιείας σχετικά με την πέστροφα ισχύουν για τα ακόλουθα τμήματα του Γκβντα:
Το νερό του Γκβντα ήταν ένα από τα πιο καθαρά στην Πολωνία το 1975. Ωστόσο, οι ροές του νερού έκτοτε υποβαθμίστηκαν λόγω των πόλεων που ρίχνουν μη επεξεργασμένα λύματα και των βιομηχανικών εγκαταστάσεων που ρίχνουν χημικά και πετρέλαιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Νότετς
Φανός Κιλκίς
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Φανός (αποσαφήνιση)
Ο Φανός είναι ημιορεινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Φανός βρίσκεται στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βόρεια Μακεδονία δυτικά του Αξιού ποταμού. Το χωριό είναι κτισμένο στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Πάικο σε υψόμετρο 375 μέτρα σε περιοχή με άφθονα νερά και πράσινο. Απέχει 18 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Πολύκαστρο (έδρα του δήμου) και 11 χλμ. ΝΔ. από το συνοριακό σταθμό Ευζώνων. Η παλιά του ονομασία, την περίοδο της τουρκοκρατίας, ήταν Μαγιαδάγ  και με την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών οι Τούρκοι έφυγαν και κατοικήθηκε από πρόσφυγες του Πόντου και Μικράς Ασίας (146 οικογένειες, 582 άτομα). Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων στην ευρύτερη περιοχή του Φανού έγιναν οι πολύνεκρες μάχες του Σκρα, γι΄αυτό και σε απόσταση περίπου 5 χλμ. από το χωριό υπάρχει το νεκροταφείο πεσόντων αξιωματικών και στρατιωτών του γαλλικού και ελληνικού στρατού, που πολέμησαν στα γύρω υψώματα. Την περίοδο της κατοχής, στις 17 Ιανουαρίου 1944 Γερμανοί μαζί με Βούλγαρους στρατιώτες έβαλαν φωτιά σε 40 σπίτια από τα οποία κάηκαν τα 17 και σκότωσαν 200 άνδρες του χωριού.
Ονομασία - Διοικητικά
Το χωριό αναφέρεται με την παλιά του ονομασία Μαγιαδάγ, μετά την απελευθέρωση, το 1919 στο ΦΕΚ 80Α - 14/04/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1926 με το ΦΕΚ 401Α - 12/11/1926 μετονομάστηκε σε Φανός. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Φανού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αξιούπολης του Δήμου Παιονίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 151 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Παιονίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Βεατρίκη της Σαβοΐας, κυρία του Φωσινύ
H Βεατρίκη, ιταλ. Beatrice di Savoya (π. 1237 - 21 Απριλίου 1310) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του κόμη της Σαβοΐας και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Βιενουά και μετά υποκόμισσα του Μπεάρν.
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Πέτρου Β΄ κόμη της Σαβοΐας και της Αγνής, κόρης του Αϋμόν/Αίμωνα Β΄ κυρίου του Φωσινύ.
Ο πάππος της Αίμων Β΄ τη πάντρεψε με τον Γκιγκ Ζ΄ κόμη του Βιενουά. Διαδέχθηκε τη μητέρα της στην κυριότητα του Φωσινύ, σύμφωνα με τη διαθήκη εκείνης. Ωστόσο αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το Τουάρ-Βιλάρ υπέρ της θείας της Βεατρίκης. Το 1268 απεβίωσε ο πατέρας της Πέτρος Β΄ και η Βεατρίκη ήταν το μόνο τέκνο του, αλλά επειδή οι γυναίκες αποκλειόταν της διαδοχής, την κομητεία της Σαβοΐας ανέλαβε ο θείος της. Αυτός υποστήριξε τη θεία της, και τη Βεατρίκη ο σύζυγός της Γκιγκ Ζ΄, πράγμα που οδήγησε σε πόλεμο. Η Βεατρίκη αιχμαλωτίστηκε και φυλακίστηκε, έτσι αναγκάστηκε να παραχωρήσει ένα μέρος της κληρονομίας της στη θεία της και να δηλώσει υποτέλεια στη Σαβοΐα (δεκαετία του 1290).
Το 1269 απεβίωσε ο Γκιγκ Ζ΄ και η Βεατρίκη ανέλαβε την επιτροπεία ως την ενηλικίωση του γιου τους Ιωάννη Α΄ για την κομητεία του Βιενουά. Αυτός νυμφεύτηκε τη Μπόνη, κόρη του Αμεδαίου Ε΄ κόμη της Σαβοΐας (εξαδέλφου της Βεατρίκης). Όμως ο γιος της έπεσε από το άλογο και απεβίωσε 18 ετών. Τον διαδέχθηκε το μόνο επιζών τέκνο της Βεατρίκης, η Άννα με τον σύζυγό της Ουμβέρτο ντε Λα Τουρ ντυ Πεν. Όλοι οι επόμενοι κόμητες του Βιενουά είναι απόγονοί τους. Έπειτα από αυτό η Βεατρίκη μετέβη στο Τανένζ με τη σορό του, όπου την εναπόθεσε εκεί και προσευχόταν για την ψυχή του στο μοναστήρι που ίδρυσε στο Μελάν.
Οικογένεια
Το 1269 απεβίωσε ο Γκιγκ Ζ΄ και η Βεατρίκη έκανε δεύτερο γάμο το 1273 με τον Γκαστόν Ζ΄ υποκόμη του Μπεάρν και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας
Αξός Πέλλας
Γεωγραφία
Η Αξός είναι μεγάλο πεδινό χωριό στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Πέλλας. Βρίσκεται στον εύφορο κάμπο των Γιαννιτσών, στις ανατολικές όχθες του Ξηροπόταμου και λίγο δυτικότερα των Γιαννιτσών (4 χλμ.), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40. Απέχει 35 χλμ. περίπου Α. της Έδεσσας.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Ιστορικά στοιχεία
H ανασκαφική έρευνα στην Αξό έφερε στο φως νεολιθικό οικισμό έκτασης 30 στρεμμάτων. Αποκάλυψε στοιχεία για τις οικιστικές κατασκευές και τα δομικά υλικά. Συγκεντρώθηκαν σημαντική ποσότητα κεραμικής, εργαλεία, καθώς και ποσότητες οστών και απανθρακωμένων σπόρων καταδεικνύοντας τη σπουδαιότητα της θέσης και παρέχοντας δεδομένα για το περιβάλλον, τη καθημερινή ζωή, την τεχνογνωσία και τις συνήθειες διατροφής του νεολιθικού ανθρώπου.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Πέλλας Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας
Σαντ'Αμπρότζο ντι Τορίνο
Το Σαντ'Αμπρότζο ντι Τορίνο (ιταλικά: Sant'Ambrogio di Torino) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Μάικλ Φραντσίζ
Ο Μάικλ Φραντσίζ (αγγλικά: Michael Franzese, γενν. 27 Μαϊου 1951) είναι Αμερικανός πρώην γκάνγκστερ, προσωπικότητα του διαδικτύου, motivational speaker, παραγωγός ταινιών και συγγραφέας. Γιός του πρώην υπαρχηγού της Οικογένειας Κολόμπο, Σόνι Φραντσίζ, ο Φραντσίζ ήταν Κάπο (Caporegime) της Οικογένειας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980. Θεωρείται ο εγκέφαλος μιας συνωμοσίας λαθρεμπορίου καυσίμων για την οποία καταδικάστηκε και φυλακίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Σε όλη την ιστορία της Αμερικανικής Μαφίας, ο Φραντσίζ είναι ο ισχυρότερος γκάνγκστερ, ο οποίος άφησε ποτέ πίσω το οργανωμένο έγκλημα.
Βιογραφία και έργο
Γεννήθηκε στις 27 Μαϊου 1951 στο Μπρούκλιν. Ήταν γιος της Κριστίνα Γκρίλο και του Τζον «Σόνι» Φραντσίζ. Μέχρι τα 18 του χρόνια δεν γνώριζε με βεβαιότητα ποιος ήταν ο πατέρας του και χρησιμοποιούσε το όνομα Μάικλ Γκρίλο. Διακρίθηκε ως μαθητής και αθλητής τα σχολικά του χρόνια. Ξεκίνησε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Χόφστρα και σκόπευε να πάρει πτυχίο στην ιατρική. Όμως, αφότου ο πατέρας του φυλακίστηκε, ο ίδιος εγκατέλειψε τις σπουδές του για να υποστηρίξει οικονομικά την μητέρα του. Έγινε μέλος της Οικογένειας Κολόμπο της Αμερικανικής Μαφίας το Χάλοουϊν του 1975 σε μια ιδιωτική τελετή.
Ως γκάνγκστερ, ασχολήθηκε περισσότερο με τις νόμιμες επιχειρήσεις της Μαφίας, τα καζίνο στο Ατλάντικ Σίτι, την κινηματογραφική βιομηχανία και την βιομηχανία πυγμαχίας. Το 1980, ο Φραντσίζ είχε γίνει Κάπο έχοντας 300 άντρες υπό τις εντολές του. Κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1980, ο Φραντσίζ υπήρξε εγκέφαλος μιας συνωμοσίας-πλεκτάνης λαθρεμπορίου καυσίμων, η οποία απέφερε στον Φραντσίζ μέχρι 8 εκατομμύρια δολάρια τον μήνα. Το 1986, το περιοδικό Fortune Magazine τον κατέταξε 18ο πλουσιότερο Αμερικανό γκαγκστερ.
Έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με την κινηματογραφική βιομηχανία ως παραγωγός ταινιών, ακόμα και ως ηθοποιός. Έχει παράγει και έχει συμμετάσχει σε τρία ντοκιμαντέρ και στην τηλεοπτική σειρά του Netflix "Fear City". Το βιβλίο του Φραντσίζ God the father, που αφορά τον ρόλο της θρησκείας στην μεταστροφή του, αλλά και στην Μαφία, κυκλοφόρησε ως κινηματογραφική ταινία το 2014 σε επιλεγμένους κινηματογράφους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο ίδιος είναι μέλος μιας ομάδας πρώην μαφιόζων, η οποία δραστηριοποιείται μέσω του καναλιού του στο YouTube.
Τον Ιούνιο του 2020 ο Φραντσίζ ξεκίνησε ένα κανάλι στην διαδικτυακή πλατφόρμα του YouTube, το οποίο χρησιμοποιείται για εκτενείς διηγήσεις της δράσης του ως γκάνγκστερ, αλλά και για συνεντεύξεις άλλων πρώην μαφιόζων-μελών της ομάδας του. Τον Μάρτιο του 2020, το κανάλι έχει γίνει ήδη πολύ δημοφιλές, έχοντας περίπου 463.000 εγγεγραμμένους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί Γκάνγκστερ Κατηγορία:Ιταλοαμερικανοί Κατηγορία:Αμερικανοί μαφιόζοι σικελικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί YouTubers Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί Κατηγορία:Συγγραφείς αστυνομικών βιβλίων σχετιζόμενων με το οργανωμένο έγκλημα
Έλενα (σύζυγος του Ίνγκε του Γηραιού)
Η βασίλισσα Έλενα ή Έλιν ή Μαέρ ή Μαρ ή Μω (αρχαιά νορβ.: Maiden, μέσα 11ου αιώνα - 1105/1110) ήταν βασίλισσα της Σουηδίας ως σύζυγος του Ίνγκε του Πρεσβύτερου και αδελφή του βασιλιά Μπλοτ-Σβεν. Η περιοχή στην οποία υπήρχαν οι δραστηριότητες της βασίλισσας Έλενας δεν έχει εξακριβωθεί, σχετίζεται με το Όστεργκοτλαντ. Ένας Ισλανδικός θρύλος του 13ου αιώνα αναφέρει "Ο βασιλιάς Ίνγκε παντρεύτηκε μια γυναίκα που την έλεγαν Μαέρ, είχε έναν αδελφό που τον έλεγαν Σβεν ο οποίος ήταν πολύ ισχυρός άντρας στο βασίλειο". Ένας παλιότερος θρύλος της Δανίας και περισσότερο αξιόπιστος (1194) γράφει "η αναφερθείσα Χριστίνα η γιαγιά του Βάλντεμαρ του Μέγα ήταν κόρη του Σουηδού βασιλιά Ίνγκε και της βασίλισσας Έλενας". Το όνομα Έλενα το οποίο σύμφωνα με τη Σουηδική χριστιανική προφορά ήταν Έλιν δεν ήταν γυναικείο όνομα αλλά είχε τη σημασία της κοπέλας ή του κοριτσιού, σαν Σκανδιναβικό όνομα ήταν εξαιρετικά σπάνιο για προσωπικό όνομα. Σύμφωνα με μια τρίτη άποψη τα ονόματα Μαέρ και Σβεν ήταν αλληγορικά ονόματα με την έννοια του κοριτσιού και της εξουσίας.
Εμφύλιος ανάμεσα στον σύζυγο και τον αδελφό της για θρησκευτικούς λόγους
Σουηδικός θρύλος του Αγίου Έσκι τον 13ο αιώνα περιγράφει ότι ο Σβεν σφετερίστηκε την εξουσία από τον Ίνγκε Α και πήρε τμήματα του βασιλείου την περίοδο (1080 - 1100). Ο Ίνγκε ο Πρεσβύτερος όπως ήταν γνωστό ήταν φανατικός χριστιανός που πολέμησε σκληρά τους παγανιστές με τους οποίους ήταν σε εμφύλιο πόλεμο στη Σουηδία την περίοδο (1020 - 1080), επέβαλε τον χριστιανισμό με τη βία ωστόσο υπήρχαν ίχνη του παγανισμού τον 12ο αιώνα. Ο ισχυρότερος εχθρός του Ίνγκε ήταν ο ίδιος ο κουνιάδος του ο αδελφός της Έλενας ο παγανιστής Μπλοτ-Σβεν ή Σβεν ο πιστός. Ο Μπλοτ-Σβεν ανέτρεψε τον Ίνγκε και τον ανάγκασε να δραπετεύσει για 3 χρόνια στη Βάστεργκοτλαντ χωρίς να είναι γνωστό αν πήρε την Έλενα μαζί του. Η Έλενα βρισκόταν στο επίκεντρο της σκληρής διαμάχης ανάμεσα στον χριστιανό σύζυγο της και τον παγανιστή αδελφό της με τελικό αποτέλεσμα τον θρίαμβο του Ίνγκε (1183) και τη θανάτωση του Μπλοτ-Σβεν κάτι που έφερε το τέλος του παγανισμού στη Σουηδία.
Θρησκευτικές πεποιθήσεις
Δεν είναι γνωστά πολλά πράγματα σχετικά με το τι πίστευε η ίδια το βέβαιο είναι ότι ήταν παγανίστρια πριν τον γάμο της και στη συνέχεια την προσηλύτισε ο Ίνγκε στον χριστιανισμό με τη βία με το χριστιανικό όνομα Έλενα, χριστιανικά ονόματα έδωσε και στις κόρες της όπως Χριστίνα, Μαργαρίτα και Κατερίνα. Μετά την οριστική ήττα των παγανιστών ίδρυσε μαζί με τον σύζυγο της το πρώτο γυναικείο μοναστήρι στο Βενεδεκτιανό αβαείο του Βρέτα στην Όστεργκοτλαντ (1090 - 1100) στο οποίο εμφανίζεται τον 16ο αιώνα μια μεγάλη λίστα από δωρεές. Θεωρείται απίθανο πως έγινε τόσο μεγάλος αριθμός δωρεών αφού εκείνη την εποχή στη Σουηδία δεν υπήρχαν ακόμα μοναστήρια, η εξήγηση θεωρείται η μεγάλη προίκα που πήρε η Ελένη από τον αδελφό της Σβεν.
Οικογένεια
Με τον σύζυγο της Ίνγκε Α΄ της Σουηδίας, παιδιά της ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σουηδίας
Σαντ'Αντονίνο ντι Σούζα
Το Σαντ'Αντονίνο ντι Σούζα (ιταλικά: Sant'Antonino di Susa) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Σαντένα
Η Σαντένα (ιταλικά: Santena) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Ίνγκλτον, Κομητεία Ντέραμ
Το Ίνγκλτον είναι χωριό και αστική κοινότητα στην κομητεία Ντέραμ της Αγγλίας. Ο πληθυσμός της κοινότητας (η οποία περιλαμβάνει τα Χέντλαμ και Λάνγκτον ) όπως λήφθηκε κατά την απογραφή του 2011 ήταν 420. Βρίσκεται περίπου οκτώ μίλια στα δυτικά του Ντάρλινγκτον και σε μικρή απόσταση από τα χωριά Λάνγκτον, Χίλτον και Κίλερμπυ. Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή στο Ίνγκλτον χτίστηκε το 1843 από τους Ιγνάτιο Μπoνόμι και Τζ.Α. Κόρυ και θεωρείται ως διατηρητέο κτήριο.
Αεροπορία στον Μεσοπόλεμο
Μερικές φορές ονομάζεται Χρυσή Εποχή της Αεροπορίας, η περίοδος της ιστορίας της αεροπορίας μεταξύ του τέλους του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου (1918) και της έναρξης του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου (1939) η οποία χαρακτηρίστηκε από την προοδευτική αλλαγή από τα αργά ξύλινα και υφασμάτινα διπλάνα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου σε γρήγορα, αεροδυναμικά μονοπλάνα, δημιουργώντας ρεύμα επανάστασης τόσο στην εμπορική όσο και τη στρατιωτική αεροπορία. Μέχρι το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου το 1939 τα διπλάνα θεωρούνταν απαρχαιωμένα. Η επανάσταση έγινε με τη συνεχιζόμενη ανάπτυξη των ελαφροβαρών αεροκινητήρων που είχαν περισσότερη ισχύ. Η ανάπτυξη των κινητήρων αεριώθησης ξεκίνησε επίσης κατά τη δεκαετία του 1930 αλλά αυτοί δεν έγιναν σύντομα λειτουργικοί.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η πολιτική αεροπορία επεκτάθηκε ευρύτατα και έλαβαν χώρα πολλά τολμηρά και δραματικά κατορθώματα όπως πτήσεις γύρω από όλο τον κόσμο, αγώνες αεροσκαφών καθώς και αεροπορικές επιδείξεις. Πολλές εμπορευματικές αεροπορικές εταιρείες άρχισαν τη λειτουργία τους αυτή την περίοδο. Οι πτήσεις μεγάλων αποστάσεων ήταν πλέον δυνατές για τους χλιδάτους ταξιδιώτες για πρώτη φορά. Οι πρώτες εταιρείες χρησιμοποιούσαν αερόπλοια, αλλά μετά την καταστροφή του Χίντενμπουργκ, αυτά έπαυσαν να χρησιμοποιούνται και τα υδροπλάνα κυριάρχησαν.
Στη στρατιωτική αεροπορία, τα πρώτα πλήρως μεταλλικά μονοπλάνα εξοπλισμένα με ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης — το οποίο τοποθετήθηκε για πρώτη φορά στη Σοβιετική Ένωση στο αεροσκάφος Polikarpov I-16 του 1934 — αναδύθηκαν μέσω πολλών κλασικών μοντέλων όπως το Γερμανικό Messerschmitt Bf 109 και το Βρετανικό Supermarine Spitfire, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν και στον επακόλουθο πόλεμο.
Αερόπλοια
Αρκετά έθνη, μεταξύ των οποίων η Βρετανία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Γερμανία, η Ιταλία, η Γαλλία, η Σοβιετική Ένωση και η Ιαπωνία χρησιμοποιούσαν αερόπλοια την περίοδο μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων.
Αυτή η περίοδος χαρακτηρίστηκε ως η μεγάλη εποχή του αεροπλοίου. Πριν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, πρωτοπόροι όπως η Γερμανική εταιρεία Ζέπελιν παρείχε επιβατικές υπηρεσίες, αλλά τα αερόπλοια που κατασκευάστηκαν μετά τον πόλεμο ήταν κατ' ολοκληρίαν μεγαλύτερα και πιό δημοφιλή. Μεγάλα αερόπλοια δοκιμαζόταν επίσης και για στρατιωτική χρήση, με πιο αξιοσημείωτη την κατασκευή δύο αερομεταφερόμενων μεταγωγικών από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά το μέγεθος τους τα έκανε ευάλωτα και η ιδέα απορρίφθηκε. Σε αυτή την περίοδο επίσης εισήχθη το μη εύφλεκτο ήλιο ως ανυψωτικό αέριο στις Ηνωμένες Πολιτείες, όσο το επικίνδυνο υδρογόνο συνέχιζε να χρησιμοποιείται μιας και οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν τις μοναδικές πηγές αερίου την περίοδο αυτη, και δεν πραγματοποιούσαν εξαγωγές.
Το 1919 το Βρετανικό αερόπλοιο R34 πέταξε πάνω από τον Ατλαντικό δύο φορές και το 1926 το Ιταλικό ημί-άκαμπτο αερόπλοιο, Norge ήταν το πρώτο επιβεβαιωμένο αεροσκάφος που πέταξε πάνω από τον Βόρειο Πόλο.
Το πρώτο Αμερικανικής κατασκευής άκαμπτο αερόπλοιο, το USS Shenandoah (ZR-1), πέταξε το 1923. Το Shenandoah ήταν το πρώτο που χρησιμοποίησε ήλιο, το οποίο καταναλωνόταν γρήγορα ώστε ένα τέτοιο αερόπλοιο χρειαζόταν σχεδόν το σύνολο τον παγκοσμίων αποθεμάτων ηλίου.
Το Πολεμικό Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών ερεύνησε την ιδέα της χρήσης αεροπλοίων ως αερομεταφερόμενων μεταγωγικών αεροσκαφών. Ενώ οι Βρετανοί είχαν πειραματιστεί με ένα αεροσκάφος «τραπέζιο» πάνω στο R33 πολλά χρόνια πριν, οι Αμερικάνοι κατασκεύασαν υπόστεγα μέσα στα δύο νέα αερόπλοια ενώ ακόμη σχεδίασαν ειδικά αεροπλάνα για αυτά. Τα USS Akron και Macon ήταν τα μεγαλύτερα αερόπλοια της εποχής, με το καθένα να μεταφέρει τέσσερα μαχητικά F9C Sparrowhawk στο υπόστεγό του. Αν και η ιδέα ήταν επιτυχημένη, δεν προχώρησε περεταίρω. Μέχρι την εποχή που το Ναυτικό άρχισε να αναπτύσσει την ορθή μέθοδο για τη χρήση αυτών των αεροπλοίων, αμφότερα χάθηκαν σε ατυχήματα. Πιο σημαντικό γεγονός αποτέλεσε, πως το υδροπλάνο ωρίμασε και θεωρούνταν μια καλύτερη επένδυση.
Τα πιο δημοφιλή αερόπλοια σήμερα είναι τα επιβατικά άκαμπτα αερόπλοια της Γερμανικής εταιρείας Ζέπελιν, ειδικά το Graf Zeppelin του 1928 και το Hindenburg του 1936.
Το Graf Zeppelin είχε σκοπό τονώσει το ενδιαφέρον στα επιβατικά αερόπλοια, και ήταν το μεγαλύτερο αερόπλοιο που θα μπορούσε να κατασκευαστεί στο υπάρχον υπόστεγο της εταιρείας. Οι κινητήρες του χρησιμοποιούσαν αέριο blau, παρόμοιο με το προπάνιο, το οποίο αποθηκευόταν σε μεγάλους θύλακες καυσίμων κάτω από τις κυψέλες υδρογόνου. Μιας και η πυκνότητα του ήταν παρόμοια με αυτή του αέρα, δεν γινόταν αλλαγή βάρους με την κατανάλωση του καυσίμου, και ως εκ τούτου υπήρχε η ανάγκη για αποδέσμευση υδρογόνου. Το Graf Zeppelin έγινε το πρώτο αεροσκάφος που έκανε τον γύρο του κόσμου.
Τα αερόπλοια υπέστησαν μια σειρά από θανατηφόρα ατυχήματα τα οποία έλαβαν δημοσιότητα, ιδιαίτερα το Βρετανικό R101 το 1930 και το Γερμανικό Hindenburg το 1937. Μετά την καταστροφή του Χίντενμπουργκ, η εποχή των μεγάλων αεροπλοίων είχε ουσιαστικά τελειώσει.
Αεροναυτικές εξελίξεις
Κατά το τέλος της δεκαετίας του 1920 και τις αρχές αυτής του 1930 η διαθέσιμη ισχύς στους αεροκινητήρες αυξήθηκε, δίνοντας τη δυνατότητα για την κατασκευή ενός γρήγορου μονοπλάνου με αρθρωτές πτέρυγες, το οποίο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα τέλη του 1915. Η δυνατότητα χειρισμού των υψηλών μηχανικών πιέσεων που προερχόταν από αυτή την εξελιγμένη μορφή της φιλοσοφίας σχεδιασμού των ατράκτων ταίριαξε με τις τεχνικές κατασκευής πλήρως μεταλλικών αεροσκαφών που είχαν αρχίσει να χρησιμοποιούνται από μερικούς προγενέστερους σχεδιαστές, και η αυξημένη δυνατότητα χρήσης κραμάτων αλουμινίου αντοχής προς βάρους — που πρωτοχρησιμοποιήθηκαν από τον Ούγκο Γιούνκερς την περίοδο 1916-17 ως ντουραλουμίνιο για τις πλήρως μεταλλικές ατράκτους του — το έκαναν πρακτικό, επιτρέποντας στα πρώτα επιβατικά πλήρως μεταλλικά αεροσκάφη όπως το Ford Trimotor που σχεδιάστηκε από τον Ουίλιαμ Στάουτ, καθώς και στα πρωτοποριακά αεροσκάφη του ιδίου του Γιούνκερς όπως το Junkers F.13 να κατασκευαστούν και να τεθούν σε λειτουργία. Όταν ο Αντρέι Τουπόλεφ παρομοίως χρησιμοποίησε τις τεχνικές της εταιρείας του Γιούνκερ για τις πλήρως μεταλλικές κατασκευές αεροσκαφών, τα μοντέλα του ήταν από μικρά έως τεράστια, με το οκτακινητήριο Σοβιετικής κατασκευής Maksim Gorki, που είχε άνοιγμα φτερών 63 μέτρων (206 πόδια), να γίνεται το μεγαλύτερο αεροσκάφος που κατασκευάστηκε πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το αγωνιστικό αεροσκάφος de Havilland DH.88 Comet του 1934 ήταν ένα από τα πρώτα μοντέλα που ενσωμάτωσαν όλα τα χαρακτηριστικά ενός σύγχρονου γρήγορου μονοπλάνου, στα οποία περιλαμβανόταν: κατασκευή από τεντωμένο δέρμα, λεπτή, καθαρή αρθρωτή πτέρυγα χαμηλής αντίστασης, ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης, πτερύγια προσγείωσης, έλικας μεταβλητού βήματος και περίφρακτο πιλοτήριο. Ήταν ασυνήθιστα για μια τόσο τεντωμένη πτέρυγα αυτή τη περίοδο να κατασκευάζεται ακόμη από ξύλο, με το σχέδιο του λεπτού τεντωμένου δέρματος να δίνει τη δυνατότητα για την εμφάνιση νέας συνθετικής κόλλας ρητίνης.
Το Comet τροφοδοτούνταν από κινητήρες τροποποιημένους για αγώνες, αλλά στην κανονική παραγωγή του διέθετε κινητήρες de Havilland Gipsy Six με μικτή ισχύ 460 αλόγων (344 kW). Αυτό συγκρίνεται για παράδειγμα από τη μια πλευρά για τον απλό κινητήρα 180 ίππων που διέθετε το πλήρως μεταλλικό μονοπλάνο Junkers CL.I του 1918 και από την άλλη με τον ανεπτυγμένο κινητήρα ισχύος 1.172 ίππων Rolls-Royce Merlin C ο οποίος τροφοδοτούσε το πρωτότυπο Spitfire το 1936.
Η ανάπτυξη των κινητήρων αεριώθησης ξεκίνησε τη δεκαετία του 1930 στη Γερμανία και την Αγγλία. Στην Αγγλία ο Φρανκ Γουίτλ κατοχύρωσε ευρυσιτεχνία για το σχέδιο ενός κινητήρα αεριώθησης το 1930 και προς το τέλος της δεκαετίας ξεκίνησε να τον κατασκευάζει. Στη Γερμανία ο Χανς φον Οχάιν κατοχύρωσε ευρυσιτεχνία για τη δική του εκδοχή κινητήρα αεριώθησης το 1936 και άρχισε την κατασκευή ενός παρόμοιου κινητήρα. Οι δύο άνδρες δεν γνώριζαν για τη δουλειά του άλλου, και αμφότερες η Γερμανία και η Βρετανία θα κατασκεύαζαν αεριωθούμενα αεροσκάφη μέχρι το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Στην Ουγγαρία, ο Γκιόργκι Γιέντρασικ ξεκίνησε την κατασκευή του πρώτου ελικοστροβιλοκίνητου (turboprop) κινητήρα στον κόσμο.
Πολιτική αεροπορία
Αυτή την περίοδο πραγματοποιήθηκαν πολλές αεροπορικές πρωτιές. Οι πτήσεις μεγάλων αποστάσεων από πρωτοπόρους όπως οι Άλκοκ και Μπράουν, Τσαρλς Λίντμπεργκ και Έιμι Τζόνσον άνοιξαν τον δρόμο που σύντομα ακολούθησαν οι αεροπορικές εταιρείες.
Σάουζε ντ'Ουλξ
Το Σάουζε ντ'Ουλξ (ιταλικά: Sauze d'Oulx) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Αεροπορία στον Μεσοπόλεμο
Πολιτική αεροπορία
Πολλά από αυτά τα νέα δρομολόγια δεν είχαν αρκετές εγκαταστάσεις όπως σύγχρονους διαδρόμους, ενώ επίσης αυτή η εποχή έγινε η περίοδος των μεγάλων υδροπλάνων, όπως το Γερμανικό Dornier Do X, το Αμερικανικό Sikorsky S-42 και το Βρετανικό Short Empire, τα οποία μπορούσαν να επιχειρήσουν σε κάθε επιφάνεια καθαρού, ήρεμου νερού.
Σάουζε ντ'Ουλξ
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Αεροπορία στον Μεσοπόλεμο
Πολιτική αεροπορία
Αυτή την περίοδο αναπτύχθηκαν επίσης οι αεροπορικές και άλλες ακροβατικές επιδείξεις τις οποίες πραγματοποιούσαν σώματα έμπειρων πιλότων οι οποίοι συμμετείχαν στις πολεμικές αεροπορίες κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου σε όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές.
Στρατιωτική αεροπορία
Στη στρατιωτική αεροπορία, τα γρήγορα πλήρως μεταλλικά μονοπλάνα αναφάνηκαν αργά. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 τα μονοπλάνα υψηλών πτερύγων αλεξήλιου τύπου συναγωνίστηκαν με τα παραδοσιακά διπλάνα. Δεν ήταν μέχρι την άφιξη του Αμερικανικού Boeing P-26 Peashooter το 1932 — σχεδόν δεκαπέντε χρόνια μετά το πρώτο μαχητικό χαμηλών πτερύγων που εισήλθε σε περιορισμένη στρατιωτική χρήση, το με πλήρως μεταλλική άτρακτο Junkers D.I εισήλθε σε υπηρεσία με τη Luftstreitkräfte το 1918 — όπου τα μονοπλάνα χαμηλών πτερύγων άρχισαν να αποκτούν χρήση, φτάνοντας στην κλασική μορφή αυτών των μοντέλων. Τα πρώτα σχέδια τους έγιναν στο τέλος του 1933 στη Σοβιετική Ένωση με το μαχητικό Polikarpov I-16, το οποίο αρχικά τροφοδοτούνταν από έναν Αμερικανικό ακτινικό κινητήρα εννέα κυλίνδρων, τον Wright Cyclone. Μέσα σε λίγα μόνο χρόνια μετά τις πρώτες πτήσεις του I-16, το Γερμανικό Messerschmitt Bf 109 του 1935 και το Βρετανικό Supermarine Spitfire του 1936 άρχισαν να πετούν, τροφοδοτούμενα από νέους και ισχυρούς υδρόψυκτους κινητήρες vee-δώδεκα από τις Daimler-Benz και Rolls-Royce αντίστοιχα. Οι ελικοφόροι κινητήρες που χρησιμοποιήθηκαν αρκετά στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο έπεσαν γρήγορα στην αφάνεια, και αντικαταστάθηκαν από ισχυρούς αερόψυκτους ακτινικούς κινητήρες όπως η σειρά Wasp της Pratt and Whitney.
Γενικές αναφορές
Κατηγορία:Ιστορία της αεροπορίας Κατηγορία:Μεσοπόλεμος
Φρειδερίκος Θ΄ του Βρανδεμβούργου
Ο Φρειδερίκος Θ΄, γερμ. Friedrich IX (22 Μαρτίου 1588 - 19 Μαΐου 1611) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν πρίγκιπας (μάργραβος ως προς το όνομα μόνο) του Βρανδεμβούργου. Έγινε μέγας μάγιστρος του Τάγματος του Αγ. Ιωάννη.
Βιογραφία
Σπούδασε στη Φρανκφούρτη και το Τύμπινγκεν· μετά έκανε τη Μεγάλη Περιοδεία σε χώρες της Ευρώπης. Το 1594 διορίστηκε βοηθός και το 1610 μέγας μάγιστρος των ιπποτών του Τάγματος του Αγ. Ιωάννη στο παράρτημα του Βρανδεμβούργου. Το 1611 απεβίωσε στο Σόννενμπουρκ (Πολωνικά: Σβονσκ) σε ηλικία 23 ετών, άγαμος.
Τάφηκε στον ενοριακό ναό του Κυστρίν. Το μόττο του ήταν "Justus ut palma floredit (Οι δίκαιοι θα ανθίσουν όπως ο φοίνικας)".
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Σάουζε ντι Τσεζάνα
Το Σάουζε ντι Τσεζάνα (ιταλικά: Sauze di Cesana) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Μίτο (Σιμάνε)
Το Μίτο (美都町, Μίτο-Τσο) είναι μία πόλη ευρισκομένη στην επαρχία Μίνο, στην περιφέρεια Σιμάνε, Ιαπωνία.
Το 2003, η πόλη είχε πληθυσμό 2.615 και πυκνότητα 19.72 ατόμων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η συνολική έκταση ήταν 132,64 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Την 1η Νοεμβρίου 2004, το Μίτο, μαζί με την πόλη Χικίμι (επίσης από την επαρχία Μίνο ), συγχωνεύθηκαν με την διευρυμένη πόλη Μασούντα.
Κατηγορία:Πόλεις της Ιαπωνίας
Σαρλ Ρενάρ
thumb|150px|Το La France του 1884, το πρώτο πλήρως ελεγχόμενο αερόπλοιο thumb|Πιστοποιητικό κατοχής μεριδίου της Société Francaise des Trains Renard SA, ημερομηνία έκδοσης 29 Ιανουαρίου 1907 Ο Σαρλ Ρενάρ (Charles Renard, Νταμπλαίν, 23 Νοεμβρίου 1847 – Παρίσι, 13 Απριλίου 1905), ήταν Γάλλος στρατιωτικός μηχανικός.
Αερόπλοια
Μετά τον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο του 1870-1871 άρχισε να εργάζεται στον σχεδιασμό αερόπλοιων στο τμήμα αεροναυτικής του Γαλλικού Στρατού. Το 1884, μαζί με τον Αρτύρ Κ. Κρεμπς και τον αδελφό του Πωλ, κατασκεύασε το La France, το οποίο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 9 Αυγούστου 1884 στο Σαλαί Μεντόν, κάνοντας μια κυκλική πτήση διάρκειας 23 λεπτών. Πρόκειται για την πρώτη φορά που ιπτάμενη μηχανή πραγματοποίησε πτήση η οποία κατέληξε στο σημείο της απογείωσής της. Το 1889 εκτέθηκε στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού.
Προτιμώμενοι αριθμοί
Εισήγαγε επίσης ένα πλέον ευρέως χρησιμοποιούμενο σύστημα προτιμώμενων αριθμών γνωστό ως αριθμοί Ρενάρ το οποίο ονομάστηκε αργότερα προς τιμήν του και απέκτησε διεθνή αναγνώριση ISO 3. Βοήθησε τον Γαλλικό Στρατό να περιορίσει τον αριθμό των διαφορετικών σχοινιών αεροστάτων που διέθετε στα αποθέματά του από 425 στα 17.
Οδικός Συρμός
Ο συνταγματάρχης Ρενάρ εφηύρε τον Οδικό Συρμό Ρενάρ που αναπτύχθηκε αρχικά από την εταιρεία Darracq, που τον παρουσίασε το 1903 ενώ αναπτύχθηκε περαιτέρω στην Αγγλία από την Daimler. Η κύρια μονάδα κινητήρα που παράγει την ισχύ μεταδίδει την ενέργεια μέσω ενός συνεχούς άξονα που είναι ενωμένος μεταξύ των βαγονιών με έναν καθολικό σύνδεσμο με τους κινητήριους τροχούς κάθε βαγονιού. Κάθε ένα από αυτά, που έχει έξι τροχούς, είναι το κεντρικό ζεύγος και είναι επενδυμένο με σίδηρο, ώστε οι κραδασμοί από το οδόστρωμα να απορροφώνται από τα ελατήρια και τα ελαστικά στους άλλους τροχούς. Κάθε βαγόνι κατευθύνεται από αυτό που βρίσκεται μπροστά του μέσω μιας σειράς ράβδων και συνδέσμων και όταν ένα τρένο Renard παίρνει μια στροφή κάθε βαγόνι ακολουθεί ακριβώς την πορεία του προηγουμένου του. Τροφοδοτούνταν από έναν κινητήρα 16,1 λίτρων Daimler.
Ακαδημία
Πιεσμένος από την άρνηση της γαλλικής κυβέρνησης να χρηματοδοτήσει τα πειράματά του καθώς και την απόρριψη της αίτησης του να γίνει μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών, αυτοκτόνησε τον Απρίλιο του 1905. Η Ακαδημία αναγνώρισε τα επιτεύγματά του με το βραβείο Prix Plumey το 1902 και το βραβείο Prix Poncelet που το απονεμήθηκε μετά το θάνατό του το 1907.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι μηχανικοί
Σκαλένγκε
Το Σκαλένγκε (ιταλικά: Scalenghe) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Αδελαΐδα της Βουργουνδίας, δούκισσα της Βραβάντης
Η Αδελαΐδα, γαλλ. Adelaide de Bourgogne (π. 1233 - 23 Οκτωβρίου 1273) από τον Οίκο της Βουργουνδίας ήταν κόρη του δούκα της Βουργουνδίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βραβάντης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1251 τον Ερρίκο Γ΄ κόμη της Βραβάντης και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας
Ιωακείμ Ερνέστος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Ο Ιωακείμ Ερνέστος, γερμ. Joachim Ernst (22 Ιουνίου 1583 - 7 Μαρτίου 1625) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν μαργράβος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ (1603-1625) και ιδρυτής του κλάδου Άνσμπαχ.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ των Ασκάνια, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ.
Το 1625 απεβίωσε στο Κελλν αν ντερ Σπρέε σε ηλικία 42 ετών. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκος Γ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1612 τη Σοφία, κόρη του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄, κόμη του Ζολμς-Λάουμπαχ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Ανσού Φατί
Ο Ανσουμανέ «Ανσού» Φατί Βιεϊρά (Ansumane "Ansu" Fati Vieira, γενν. 31 Οκτωβρίου 2002) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, με καταγωγή από τη Γουινέα-Μπισσάου, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος και επιθετικός για τη Μπαρτσελόνα.
Πρώτα χρόνια
Γεννημένος στο Μπισάου ο Φάτι μετακόμισε στην Ερέρα της Σεβίλλης μαζί με την οικογένειά του στην ηλικία των έξι ετών, όταν ο μεγάλος αδελφός του Μπράιμα υπέγραψε στη Σεβίλλη ΦΚ. Αφού αρχικά έπαιξε στην τοπική Ερέρα και στην ακαδημία νέων της Σεβίλλης, το 2012 έγινε μέλος της Λα Μασία, ακαδημία της Μπαρτσελόνα, σε ηλικία δέκα ετών, ένα χρόνο μετά την μετακίνηση του αδερφού του εκεί.
Μπαρτσελόνα
Στις 24 Ιουλίου 2019, ο Φατί υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο του με τους Καταλανούς, με ισχύ μέχρι το 2022. Στις 25 Αυγούστου, πριν ακόμη αγωνιστεί με τη Μπαρτσελόνα Β, έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα - και στην Πριμέρα Ντιβισιόν -, αφού μπήκε ως αλλαγή αργά στον αγώνα, στη θέση του σκόρερ Κάρλες Πέρεθ, σε μία νίκη με 5-2 επί της Ρεάλ Μπέτις, σε ηλικία 16 ετών και 298 ημερών, όπου έγινε ο δεύτερος νεώτερος παίκτης που κάνει το ντεμπούτο του για την ομάδα, μόλις 18 ημέρες μεγαλύτερος από τον Βίσεντς Μαρτίνεθ, πίσω στο 1941.
Στις 31 Αυγούστου 2019, σημείωσε το πρώτο επαγγελματικό του γκολ, σε μία ισοπαλία με 2-2 εναντίον της Οσασούνα, σε ηλικία 16 ετών και 304 ημερών και έτσι έγινε ο νεώτερος σκόρερ της ομάδας και ο τρίτος νεώτερος σκόρερ στην ιστορία της Πριμέρα Ντιβισιόν.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 2019, στον πρώτο του αγώνα ως βασικός στη σταδιοδρομία του, ο Φατί έγινε ο νεώτερος παίκτης στην ιστορία της Πριμέρα Ντιβισιόν που σημείωσε γκολ και έδωσε ασίστ στον ίδιο αγώνα, σε ηλικία 16 ετών και 318 ημερών. Ο Φατί σκόραρε στο 2ο λεπτό και έδωσε ασίστ στον Φρένκι ντε Γιονγκ στο 7ο λεπτό μίας εντός έδρας νίκης με 5-2 επί της Βαλένθια. Στις 17 Σεπτεμβρίου, έκανε το ντεμπούτο του στο Τσάμπιονς Λιγκ, στην εκτός έδρας ισοπαλία με 0-0 εναντίον της Μπορούσια Ντόρτμουντ και έγινε ο νεώτερος παίκτης που συμμετείχε στη διοργάνωση για τη Μπαρτσελόνα, σε ηλικία 16 ετών και 321 ημερών, σπάζοντας το προηγούμενο ρεκόρ του Μπόγιαν Κρκιτς (17 ετών και 22 ημερών). Επίσης, έγινε ο τρίτος νεώτερος παίκτης που εμφανίστηκε ποτέ στη διοργάνωση. Αντικαταστάθηκε από τον Λιονέλ Μέσσι στο 60ο λεπτό. Στις 10 Δεκεμβρίου 2019, στην εκτός έδρας νίκη της Μπαρτσελόνα με 1-2 επί της Ίντερ, έγινε ο νεώτερος σκόρερ του Τσάμπιονς Λιγκ, σε ηλικία 17 ετών και 40 ημερών και ξεπέρασε τον Πίτερ Οφορίκουε που κατείχε το ρεκόρ από την ήττα του Ολυμπιακού με 5-1 εναντίον της Ρόζεμποργκ τη σεζόν 1997-98.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Φατί είναι επιλέξιμος να εκπροσωπεί την Εθνική Γουινέα-Μπισσάου σε διεθνές επίπεδο, αλλά δεν έχει αντιπροσωπεύσει τη Γουινέα-Μπισσάου σε οποιοδήποτε επίπεδο. Μετά το ντεμπούτο του στην Πριμέρα Ντιβισιόν, η Βασιλική Ισπανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (RFEF) έδειξε ενδιαφέρον για αυτόν, με τη Diario AS να αναφέρει ότι η ισπανική κυβέρνηση έχει θέσει το βλέμμα της στην χορήγηση της ιθαγένειας στο Φατί, με σκοπό να τον συμπεριλάβει στην Εθνική Ισπανίας U17 για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου U17 του 2019 στη Βραζιλία. Έχει αναφερθεί πως είναι επιλέξιμος για να λάβει πορτογαλικό διαβατήριο, καθώς οι παππούδες του γεννήθηκαν στην αποικιακή Πορτογαλική Γουινέα.
Προσωπική ζωή
Οι αδελφοί του Φατί, Μπράιμα και Μιγκέλ, είναι επίσης ποδοσφαιριστές. Ο πατέρας του είναι ο πρώην ποδοσφαιριστής Μπορί Φατί, ο οποίος ήταν από τη Γουινέα-Μπισάου. Μετά τη μετανάστευση στην Πορτογαλία, ίδρυσε μερικές ομάδες στις κατώτερες κατηγορίες. Εκεί, διάβασε μια ιστορία της ανδαλουσιανής πόλης Μαριναλέδα, μίας αυτοδημιούργητης κομμουνιστικής ουτοπίας που βρίσκεται κοντά στη Σεβίλλη, η οποία προσέφερε εργασία σε μετανάστες. Αφού επαιτούσε για φαγητό στους δρόμους της Μαριναλέδα, συνάντησε τον δήμαρχο Χουάν Μάνουελ Σάντσεθ Γκορντίγιο και βρήκε δουλειά ως οδηγός. Στη συνέχεια, εγκαταστάθηκε στην Ερέρα, μία κοντινή πόλη, όπου ο Ανσού θα περνούσε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής του ηλικίας και όπου έλαβε την ποδοσφαιρική διαφωτιστική εκπαίδευση. Αν και γεννήθηκε στη Γουινέα-Μπισάου, ο Μπορί έχει πει πως είναι «Σεβιγιάνος».
Στατιστικά σταδιοδρομίας
Μέχρι τις 21 Φεβρουαρίου 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Γουινέα-Μπισάου Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ισπανίας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Σκαρμάνιο
Το Σκαρμάνιο (ιταλικά: Scarmagno) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Ελίτσα Μαγνησίας
Η Ελίτσα είναι πολύ μικρός παραθαλάσσιος οικισμός του Δήμου Ζαγοράς - Μουρεσίου στα ανατολικά του Πηλίου στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας. Βρίσκεται στα παράλια του Αιγαίου πελάγους, σε απόσταση 50 χλμ. ΒΑ. από τον Βόλο, περίπου 8 χλμ. Β. από την Ζαγορά (έδρα του δήμου) και 3 χλμ. (οδηγικά) Α. από το Πουρί του οποίου είναι η παραλία του ενώ 100 μέτρα νότιά του είναι η Ανάληψη. Η παραλία είναι πετρώδης και περιβάλλεται από πλούσιο πράσινο ενώ υπάρχουν μεγάλοι βράχοι στην επιφάνεια της θάλασσας και στον βυθό της. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Πουρίου του τότε δήμου Ζαγοράς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Πουρί και τον Οβριό αποτελούν την κοινότητα Πουρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ζαγοράς του Δήμου Ζαγοράς - Μουρεσίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 4 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Πήλιο Κατηγορία:Δήμος Ζαγοράς - Μουρεσίου
Γουίλ Κάμινγκς
Ο Γουίλ Κάμινγκς (Τζάκσονβιλ (Φλόριντα), 7 Οκτωβρίου 1992), είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,88 μέτρα αγωνίζεται στην θέση του πόιντ γκαρντ για την ομάδα των Ζεγιάνγκ Λάιονς.
Σταδιοδρομία
Ο Κάμινγκς ξεκίνησε να αγωνίζεται στο λύκειο του Πρόβιντενς στην Φλόριντα, όπου στην τελευταία του χρονιά είχε μέσους όρους 18,1 πόντων, 8,1 ασίστ και 4,0 κλεψιμάτων.
Το 2011, ξεκίνησε την φοίτηση του στο πανεπιστήμιο του Τεμπλ, όπου αγωνίστηκε ως αναπληρωματικός στις δύο πρώτες χρονιές του. Την τρίτη σεζόν σημείωνε 16,8 πόντους και 4,5 ασίστ ανά αγώνα, κερδίζοντας μία θέση στην δεύτερη καλύτερη πεντάδα της Philadelphia Big 5. Στην τελευταία του χρονιά, επιλέχθηκε στην πρώτη ομάδα της All-American Athletic Conference, ισοφαρίζοντας την δεύτερη καλύτερη επίδοση του κολεγίου του στις εύστοχες βολές με 189.
Το καλοκαίρι του 2015, συμμετείχε σε Summer League του ΝΒΑ με την φανέλα των Χιούστον Ρόκετς, ενώ την επόμενη χρονιά επανήλθε σε δύο Summer League με τους Σαν Αντόνιο Σπερς.
Την σεζόν 2015-16, αγωνίστηκε στην NBA D-League με την ομάδα των Ρίο Γκράντε Βάλεϊ Βάιπερς. Έπαιξε σε 49 αγώνες, με μέσους όρους 36,3 λεπτών, 20,5 πόντων, 4,8 ασίστ και 1,9 κλεψιμάτων. Στις 29 Απριλίου 2016, υπέγραψε στην ιταλική Ντολόμιτι Ενέργκια Τρέντο, ολοκληρώνοντας την σεζόν με τέσσερα παιχνίδια και 9,5 πόντους κατά μέσο όρο.
Στις 24 Ιουλίου του 2016, ανακοινώθηκε η συμφωνία του με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης για ένα χρόνο. Με τον Άρη έφτασε στον τελικό Κυπέλλου Ελλάδας, αλλά ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με τον ίδιο όμως να παίρνει το βραβείο του πρώτου σκόρερ του τελικού με 20 πόντους. Επίσης βγήκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Ελλάδας για το 2017.
Στις 17 Ιουλίου 2017 ανακοινώθηκε από την τουρκική Νταρουσάφακα. Τον Απρίλιο του 2018 κατέκτησε τον πρώτο τίτλο της καριέρας του, το Eurocup.
Στις 7 Ιουλίου 2019, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Λοκομοτίβ Κουμπάν. Τη σεζόν 2020-21, μέτρησε 12.8 πόντους, 2 ριμπάουντ, 3.5 ασίστ και 1.2 κλεψίματα ανά αγώνα.
Στις 23 Ιουλίου 2021, συμφώνησε με την γαλλική Μετροπολιτάν 92. Στις 7 Μαΐου 2022, ανακοινώθηκε ότι αποτελεί μέλος της καλύτερης πεντάδας του Γιούροκαπ, μετρώντας στη σεζόν 2021-22 κατά μέσο όρο 17,8 πόντους, 3,5 ριμπάουντ και 4,6 ασίστ. Στις 18 Μαΐου ανακοινώθηκε η βράβευσή του ως MVP του Πρωταθλήματος Γαλλίας έχοντας μέσο όρο 17,2 πόντους, 2,2 ριμπάουντ και 5,2 ασίστ σε 34 αγώνες. Επίσης, αποτέλεσε μέλος της καλύτερης πεντάδας της διοργάνωσης.
Το καλοκαίρι του 2022, συνέχισε την πορεία του στην Κίνα για τους Ζεγιάνγκ Λάιονς.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ακουίλα Τρέντο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρίο Γκράντε Βάλλεϋ Βάιπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νταρουσάφακα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λοκομοτίβ Κουμπάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρί-Λεβαλουά Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας
Τζον Χάνα
Ο Τζον Ντέιβιντ Χάνα (23 Απριλίου 1962 - ) είναι Σκωτσέζος ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Έγινε γνωστός από την ταινία Τέσσερις γάμοι και μία κηδεία (1994), για την οποία προτάθηκε για το Βραβείο BAFTA Καλύτερου Ανδρικού Ρόλου στον ρόλο του Μάθιου. Άλλες κινηματογραφικές του εμφανίσεις περιλαμβάνουν το Απρόσμενος έρωτας (1998) και την τριλογία Η μούμια (1999–2008).
Τα πρώτα χρόνια
Ο Χάνα γεννήθηκε στο Ιστ Κίλμπραϊντ του Λάνκασιρ. Ήταν το μικρότερο από τα τρία παιδιά της οικογένειάς του και έχει δύο μεγαλύτερες αδελφές. Η μητέρα του, Σούζαν, ήταν καθαρίστρια στο Marks & Spencer και ο πατέρας του, Τζον, ήταν εργάτης. Μετά το σχολείο, ο Χάνα μαθήτευσε για να γίνει ηλεκτρολόγος. Στο Ιστ Κίλμπραϊντ, συμμετείχε σε τοπικό θεατρικό θίασο. Μετά από πρόταση ενός συναδέλφου του, αφού ολοκλήρωσε τη μαθητεία του, παρακολούθησε την περίφημη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής και Δράματος της Σκωτίας.
Καριέρα
Μετά την αποφοίτησή του, ο Χάνα πήρε μέρος σε θεατρικές παραγωγές, ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές, ενίοτε σε πρωταγωνιστικούς ρόλους. Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό με την ερμηνεία του ως Μάθιου στο Τέσσερις γάμοι και μία κηδεία (1994). Στη συνέχεια, έπαιξε τον αλκοολικό, κλέφτη αλλά αξιαγάπητο αδελφός της πρωταγωνίστριας στις ταινίες Η μούμια (1999), Η μούμια επιστρέφει (2001) και Η μούμια: Η αυτοκρατορία του δράκου (2008). Πρωταγωνίστησε επίσης σε μια ρομαντική κωμωδία με τίτλο Απρόσμενος έρωτας (1998). Έκανε γκεστ εμφανίσεις στις σειρές Κωδικός Alias (2001), Το τσίρκο του μυστηρίου (2002) και Frasier (2003). Το 2006 πρωταγωνίστησε στη δραματική σειρά New Street Law.