cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εμιράτο της Υπεριορδανίας
Το μονοπάτι προς ένα Εμιράτο
Αφού οι Γάλλοι τερμάτισαν το Βασίλειο της Συρίας στη Μάχη του Μαϊσαλούν, η Υπεριορδανία έγινε, για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, ουδέτερη ζώνη ή, όπως το έθεσε ο Σάμιουελ, «..έμεινε πολιτικά εγκαταλελειμμένη». Τον Αύγουστο του 1920, το αίτημα του Σερ Χέρμπερτ Σάμιουελ να επεκταθούν τα σύνορα της βρετανικής επικράτειας πέρα από τον ποταμό Ιορδάνη και να τεθεί η Υπεριορδανία υπό τον διοικητικό του έλεγχο απορρίφθηκε. Ο Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών, Λόρδος Κάρζον, πρότεινε αντί αυτού να προωθηθεί η βρετανική επιρροή στην Υπερορδανία στέλνοντας μερικούς πολιτικούς αξιωματικούς, χωρίς στρατιωτική συνοδεία, για να ενθαρρύνουν την αυτοδιοίκηση και να δώσουν συμβουλές στους τοπικούς ηγέτες στην επικράτεια. Ακολουθώντας τις οδηγίες του Κάρζον, ο Σάμιουελ οργάνωσε μια συνάντηση με τους ηγέτες της Υπεριορδανίας όπου παρουσίασε τα βρετανικά σχέδια για την επικράτεια. Οι τοπικοί ηγέτες διαβεβαιώθηκαν ότι η Υπεριορδανία δεν θα περιέλθει στην παλαιστινιακή διοίκηση και ότι δεν θα υπήρχε αφοπλισμός ή επιστράτευση. Οι όροι του Σάμιουελ έγιναν δεκτοί, επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ, αφήνοντας τον Λοχαγό Άλεκ Κέρκμπραϊντ ως τον Βρετανό εκπρόσωπο ανατολικά του Ιορδάνη μέχρι την άφιξη στις 21 Νοεμβρίου 1920 του Αμπντουλάχ Α΄, αδελφού του πρόσφατα έκπτωτου Βασιλιά Φαϊσάλ, που βάδισε στο Μα'άν με μια στρατιά από 300 άνδρες από τη φυλή Χετζάζι των Οταϊμπά. Χωρίς να αντιμετωπίσει αντίσταση, ο Αμπντουλάχ και ο στρατός του είχαν ουσιαστικά καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της Υπεριορδανίας μέχρι τον Μάρτιο του 1921.
Ίδρυση
Ο Αμπντουλάχ ίδρυσε την κυβέρνησή του στις 11 Απριλίου 1921. Η Βρετανία διοικούσε το τμήμα δυτικά του Ιορδάνη ως την Παλαιστίνη και το τμήμα ανατολικά του Ιορδάνη ως Υπεριορδανία. Τεχνικά παρέμειναν μία εντολή, αλλά τα περισσότερα επίσημα έγγραφα αναφέρονταν σε αυτά σαν να ήταν δύο ξεχωριστές εντολές. Το Παλαιστινιακό Διάταγμα στο Συμβούλιο του 1922, το οποίο καθιέρωσε τη νομική βάση για την Κυβέρνηση στην Παλαιστίνη υπό Εντολή, απέκλεισε ρητά την Υπεριορδανία από την εφαρμογή της, εκτός από το ότι παρείχε στον Ύπατο Αρμοστή κάποια διακριτική εξουσία εκεί. Τον Απρίλιο/Μάιο του 1923 παραχωρήθηκε στην Υπεριορδανία ένας βαθμός ανεξαρτησίας με τον Αμπντουλάχ ως κυβερνήτη και τον Τζον Φίλμπι ως κύριο εκπρόσωπο.
Ο Χασεμίτης Εμίρης Αμπντουλάχ, μεγαλύτερος γιος του Άραβα συμμάχου της Βρετανίας εν καιρώ πολέμου Χουσεΐν μπιν Άλι, τοποθετήθηκε στο θρόνο της Υπεριορδανίας. Τα ισχύοντα μέρη της Εντολής για την Παλαιστίνη δηλώθηκαν σε απόφαση της 16ης Σεπτεμβρίου 1922, η οποία προέβλεπε τη χωριστή διοίκηση της Υπεριορδανίας. Η κυβέρνηση της επικράτειας υπόκειντο στην εντολή που σχηματίστηκε από τον Αμπντουλάχ, αδελφό του βασιλιά Φαϊζάλ Α΄ του Ιράκ, ο οποίος βρισκόταν στο Αμμάν από τον Φεβρουάριο του 1921. Η Βρετανία αναγνώρισε την Υπεριορδανία ως ανεξάρτητη κυβέρνηση στις 15 Μαΐου 1923 και σταδιακά παραιτήθηκε από τον έλεγχο, περιορίζοντας την εποπτεία της σε οικονομικά, στρατιωτικά και θέματα εξωτερικής πολιτικής. Αυτό επηρέασε τους στόχους του Ρεβιζιονιστικού Σιωνισμού, ο οποίος αναζητούσε κράτος και στις δύο όχθες του Ιορδάνη. Το κίνημα ισχυρίστηκε ότι ουσιαστικά απέκοψε την Υπεριορδανία από την Παλαιστίνη και έτσι μείωσε την περιοχή στην οποία θα μπορούσε να ιδρυθεί ένα μελλοντικό εβραϊκό κράτος στην περιοχή.
Πληθυσμός
δεξιά|μικρογραφία| Αμμάν το 1940 Όσον αφορά τα δημογραφικά στοιχεία, το 1924 οι Βρετανοί δήλωσαν: «Δεν έχει γίνει απογραφή του πληθυσμού, αλλά ο αριθμός υπολογίζεται ότι είναι γύρω στους 200.000 κατοίκους, από τους οποίους περίπου 10.000 είναι Κιρκάσιοι και Τσετσένοι. Υπάρχουν περίπου 15.000 Χριστιανοί και οι υπόλοιποι, κυρίως, είναι Μουσουλμάνοι Άραβες». Δεν έγινε απογραφή καθ' όλη τη διάρκεια της βρετανικής θητείας, αλλά ο πληθυσμός εκτιμήθηκε ότι είχε αυξηθεί σε 300.000 – 350.000 στις αρχές της δεκαετίας του 1940.
Εχθρός προ των Πυλών
Κριτική
Η ταινία ήταν αντικείμενο κριτικής αμφοτέρου στη Ρωσία και στη Δύση για τη λήψη σημαντικών ελευθεριών όσον αφορά τα πραγματικά γεγονότα: και στην πλοκή της και στις αναπαραστάσεις των χαρακτήρων της (αξιοσημείωτα του χαρακτήρα του Φάινς, τον Ντανίλοφ, και του Γερμανού ελεύθερου σκοπευτή, Κένιχ), διαφέρει σημαντικά από την ιστορική καταγραφή. Για παράδειγμα, η ταινία περιέχει μια σκηνή στην οποία Κομισάριοι συναγελάζουν ένα πλήθος ανοργάνωτων Σοβιετικών στρατιωτών, οι μισοί των οποίων δεν έχουν όπλα, και τους εξαναγκάζουν σε κύματα αυτοκτονικών επιθέσεων εναντίον Γερμανών στρατιωτών οπλισμένων με τανκς και πολυβόλα. Αυτοί οι φανταστικοί αξιωματικοί ήταν αποκρουστικοί σαδιστές, και χρησιμοποιούσαν σφυρίχτρες, μεγάφωνα και πολυβόλα ως μέσα για τον έλεγχο των στρατιωτών, Αυτή η σκηνή απεικονίζει "zagradotryads" (δυνάμεις αντιϋποχώρησης), σε αντίφαση με τις ιστορικές μαρτυρίες της επάρκειας και των τακτικών μάχης των Σοβιετικών στρατιωτών στη Μάχη του Στάλινγκραντ.
Μερικοί Σοβιετικοί βετεράνοι του Στάλινγκραντ προσεβλήθησαν επαρκώς από την απεικόνιση του Κόκκινου Στρατού, ώστε στις 7 Μαΐου 2001, λίγο μετά αφότου η ταινία προβλήθηκε στη Ρωσία, απηύθυναν τα παράπονά τους στην Κρατική Δούμα, απαιτώντας να απαγορευθεί η ταινία. Αυτή η απαίτηση δεν ικανοποιήθηκε.
Ο ιστορικός Άντονι Μπίβορ προτείνει στο βιβλίο του Stalingrad, ότι, ενώ ο Ζάιτσεφ ήταν ένα υπαρκτό πρόσωπο, η ιστορία της μονομαχίας του (δραματοποιημένη στην τανία) με τον Κένιχ είναι φανταστική. Αν και το βιβλίο του Γουίλιαμ Κρεγκ Enemy at the Gates: The Battle for Stalingrad περιλαμβάνει μια «μονομαχία ελεύθερων σκοπευτών» μεταξύ του Ζάιτσεφ και του Κένιχ, η ακολουθία των γεγονότων στην ταινία είναι φανταστική.
Ενώ οι κύριοι χαρακτήρες βασίζονται σε ιστορικές φιγούρες, με την εξαίρεση του Ντανίλοφ και ίσως του Κένιχ, είναι σχεδόν απίθανο ότι ποτέ συναντήθηκαν ή είχαν επαφή ο ένας με τον άλλον.
Ο γερμανορώσος συγγραφέας Βλαντιμίρ Κάμινερ έπαιξε ως κομπάρσος έναν Σοβιετικό στρατιώτη στην ταινία. Στο βιβλίο του Yes I'm Irish (2000), ο Κάμινερ κριτικάρει το πως οι Σοβιετικοί στρατιώτες απεικονίζονται ως χούλιγκανς που μεθάνε και παίζουν παιχνίδια κλασίματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 2001 Κατηγορία:Επικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ιρλανδικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βιβλία Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Αισθηματικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Pathé Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος)
Άννι Φρίζινγκερ-Πόστμα
Η Άννα «Άννι» Κριστίνε Φρίζινγκερ-Πόστμα (γερμανικά: Anna "Anni" Christine Friesinger-Postma) (γενν. 11 Ιανουαρίου 1977) είναι Γερμανίδα πρώην αθλήτρια της παγοδρομίας ταχύτητας. Ο πατέρας της, Γκέοργκ Φρίζινγκερ, από τη Γερμανία και η μητέρα της, Γιανίνα Κοροβίτσκα, από την Πολωνία, ήταν και οι δύο αθλητές παγοδρομίας ταχύτητα. Η Γιανίνα ήταν μέλος της πολωνικής ομάδας στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976. Ο αδερφός της Γιαν είναι επίσης αθλητής παγοδρομίας ταχύτητας. Η αδερφή της, Άγκνες, είναι πρώην αθλήτρια παγοδρομίας ταχύτητας. Τον Ιούλιο του 2010, η Φρίζινγκερ αποσύρθηκε από την ενεργό αθλητική της καριέρα όταν χρειάστηκε να υποβληθεί σε θεραπεία για σοβαρή βλάβη του χόνδρου στην άρθρωση του δεξιού γόνατος.
Στις 11 Αυγούστου 2009, η Φρίζινγκερ παντρεύτηκε τον Ολλανδό πρώην παγοδρόμο ταχύτητας Ιντς Πόστμα, τον επί χρόνια σύντροφό της, στο Παλάτι Μιραμπέλ. Η εορτή έγινε στο Κάστρο του Άιγκεν. Από το Νοέμβριο του 2013, η Φρίζινγκερ ζει στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας και σχεδιάζει να μετακομίσει στην Ολλανδία για να ζήσει με τον Πόστμα στο αγρόκτημά του στο Ντέαρσουμ. Τον Αύγουστο του 2011 γέννησε μια κόρη. Τον Μάιο του 2014 γεννήθηκε η δεύτερη κόρη της.
Πρωταθλήματα
Η Φρίζινγκερ έχει κερδίσει πέντε Ολυμπιακά μετάλλια, χρυσό στα 1500 μ. στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2002 και στην ομαδική παγοδρομία στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2006 και του 2010, καθώς και χάλκινο στα 3000 μ. στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1998 και στα 1000 μ. στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2006. Κατάφερε να προκριθεί για τη γερμανική ομάδα παγοδρομίας ταχύτητας σε πέντε αγωνίσματα στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2006: την ομαδική παγοδρομία και τους ατομικούς αγώνες στα 1000 μ., 1500 μ., 3000 μ. και 5000 μ.. Ωστόσο, δεν κατάφερε να κερδίσει το χρυσό σε κανένα μεμονωμένο αγώνα. Στον ημιτελικό του ομαδικού εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2010, έμεινε πίσω από τα μέλη της ομάδας της και κατέληξε να γλιστρήσει στη γραμμή τερματισμού με την κοιλιά της, αλλά η Γερμανία κατάφερε ακόμα να προκριθεί στον τελικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανίδες αθλήτριες παγοδρομίας ταχύτητας Κατηγορία:Γερμανοί πολωνικής καταγωγής Κατηγορία:Αθλητές της παγοδρομίας ταχύτητας στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1998 Κατηγορία:Γερμανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές της παγοδρομίας ταχύτητας στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2002 Κατηγορία:Αθλητές της παγοδρομίας ταχύτητας στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2006 Κατηγορία:Αθλητές της παγοδρομίας ταχύτητας στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2010
Διονύσιος Πανούσης
Ο καπετάν Διονύσιος Πανούσης ήταν οπλαρχηγός αγωνιστής του 1821.
Η καταγωγή του ήταν από τα Μέγαρα. Καταρχάς ήρθε με τους στρατιώτες του στην Κόρινθο επικεφαλής σώματος και με άλλους αρχηγούς από τα Μέγαρα έλαβε μέρος στην πολιορκία του φρουρίου. Παρέμεινε εκεί καθ' όλη την διάρκεια της πολιορκίας του φρουρίου. Έκανε πολλές εκστρατείες στην Ρούμελη και ακολούθησε τον Νικήτα Σταματελόπουλο και τον Διονύσιο Ευμορφόπουλο.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Φάνο
Το Φάνο (ιταλικά: Fano) είναι παραθαλάσσια πόλη και δήμος στην επαρχία Πέζαρο-Ουρμπίνο, Μάρκε, στην κεντρική Ιταλία. Είναι παραλιακό θέρετρο το οποίο βρίσκεται 12 χιλιόμετρα νοιοανατολικά του Πέζαρο. Έχει 59.920 κατοίκους, γεγονός που την κατατάσσει ως την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της περιφέρειας μετά την Αγκώνα και το Πέζαρο.
Ο καθεδρικός ναός έχει θύρωμα του 13ου αιώνα, αλλά το εσωτερικό είναι ασήμαντο. Ο προθάλαμος του Σαν Φρανσέσκο περιέχει τους τάφους ορισμένων μελών της οικογένειας Μαλατέστα. Οι Σάντα Κρότσε και Σάντα Μαρία Νουόβα περιέχουν έργα του Τζοβάνι Σάντι, του πατέρα του Ραφαήλ. Ο τελευταίος έχει επίσης δύο έργα του Περουτζίνο, η πρεντέλα του ενός εκ των οποίων αποδίδεται στον Ραφαήλ. Ο Σαν Αγκοστίνο περιέχει έναν πίνακα του S. Angelo Custode («ο Φύλακας Άγγελος»). Το γοτθικό Παλάτσο ντέλα Ρατζιόνε (1299) έχει μετατραπεί σε θέατρο. Το παλάτι του Μαλατέστα, με ωραίες στοές και γοτθικά παράθυρα, υπέστη μεγάλες ζημιές από σεισμό το 1874. Ο Σαν Μικέλε, χτισμένος δίπλα στην αψίδα του Αυγούστου, είναι ένα πρώιμο αναγεννησιακό κτήριο (1475–1490), πιθανότατα από τον Ματέο Νούτσιο του Φάνο, με περίτεχνο θύρωμα. Η πρόσοψη έχει ένα ενδιαφέρον ανάγλυφο που δείχνει την κιονοστοιχία που προστέθηκε από τον Κωνσταντίνο ως επάνω όροφος στην αψίδα του Αυγούστου και αφαιρέθηκε το 1463.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πέζαρο και Ουρμπίνο
C3H10Si
Ο μοριακός τύπος C3H10Si μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα τέσσερα (4) ισομερή:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων
Καλειδοσκόπιο (αποσαφήνιση)
Η λέξη καλειδοσκόπιο μπορεί να αναφέρεται
1052 Βελγική
Η Βελγική (Belgica) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,877. Ανακαλύφθηκε το 1925 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου και της έδωσε το όνομα της πατρίδας του. Η Βελγική υπήρξε ο πρώτος από τους συνολικά 66 αστεροειδείς που ανακαλύφθηκαν από τον συγκεκριμένο αστρονόμο.
Το φαινόμενο μέγεθος της Βελγικής κατά τη μέση αντίθεσή της είναι 15,4.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Βελγικής είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Πηγές
Βελγικη
Βουλευτικές εκλογές στο Βιετνάμ (2016)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Βιετνάμ στις 22 Μαΐου 2016. Εξελέγησαν τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης, τα οποία στη συνέχεια εξέλεξαν τον πρωθυπουργό της χώρας. Επίσης, εξελέγησαν τα μέλη των λαϊκών συμβουλίων σε όλα τα επίπεδα.
Εκλογικό σύστημα
Η εκλογή των μελών της εθνοσυνέλευσης έγινε σε 184 πολυεδρικές περιφέρειες σε 2 γύρους. Εξελέγησαν ως και 500 υποψήφιοι. Για να εκλεγεί κάποιος έπρεπε να είχε συμπληρώσει τουλάχιστον το 50% των ψήφων στον πρώτο γύρο και ο δεύτερος γύρος θα διεξαγόταν με πλειοψηφικό σύστημα.
Εκστρατεία
Με βάση τον εκλογικό νόμο η ημέρα των εκλογών ορίστηκε να είναι Κυριακή. Η ημερομηνία διεξαγωγής τους ανακοινώθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2015.
Συνολικά δόθηκε η έγκριση σε 870 υποψηφίους να κατέλθουν στις εκλογές, συμπεριλαμβανομένων 97 ανεξάρτητων και 11 που αυτοπροτάθηκαν.
Άγιος Γεώργιος (ενορία), Γρενάδα
Η ενορία του Αγίου Γεωργίου (αγγλικά: Saint George parish, γαλλικά: Paroisse de Saint George) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη από τις 6 ενορίες της Γρενάδας. Συμπεριλαμβάνει την πρωτεύουσα, Άγιο Γεώργιο. Έχει πληθυσμό 37.057 κατοίκων και έκταση 26 τ.μ. (67 τ.χλμ.). Είναι η μεγαλύτερη σε πληθυσμό και δεύτερη μεγαλύτερη σε έκταση ενορία της Γρενάδας (μετά τον Άγιο Ανδρέα).
Περιφέρειες
Η ενορία χωρίζεται σε 5 περιφέρειες:
Γεωγραφία
Ο Άγιος Γεώργιος βρίσκεται νοτιοανατολικά της Γρενάδας. Είναι η νοτιοανατολικότερη ενορία της χώρας. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε έκταση ενορία της Γρενάδας, μετά τον Άγιο Ανδρέα. Συνορεύει στα νοτιοανατολικά με τον Άγιο Δαβίδ, στα βόρεια με τον Άγιο Μάρκο και στα βορειοανατολικά με τον Άγιο Ανδρέα.
Ποτάμια
Τα κυριότερα ποτάμια είναι:
Νησιά
Τα κυριότερα νησιά είναι:
Κόλποι
Οι κυριότεροι κόλποι είναι:
Παραπομπές
Αγιος Γεωργιος
Dark Passion Play
Το Dark Passion Play είναι το πιο πρόσφατο album του φινλανδικού συγκροτήματος Nightwish. Κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2007, και είναι το πρώτο στο οποίο συμμετέχει η νέα τραγουδίστρια Ανέτ Όλζον.
Με κόστος παραγωγής 500.000€, το "Dark Passion Play" είναι το ακριβότερο album των Nightwish, καθώς επίσης και το ακριβότερο στην ιστορία της φινλανδικής μουσικής. Στον δίσκο συμμετέχει συμφωνική ορχήστρα, χορωδία και μονωδοί, ενώ ο Μάρκο Χιέταλα τραγουδάει εξ ολοκλήρου δύο τραγούδια (Master Passion Greed και The Islander), ενώ συμμετέχει στο μισό σχεδόν κομμάτι του The Poet and the Pendulum.
Εκτός από τη standard έκδοση, το album κυκλοφόρησε και σε διάφορες άλλες εκδόσεις από τη Nuclear Blast, τη Spinefarm και τη Roadrunner Records, καθώς επίσης και σε διπλό CD, όπου στο δεύτερο CD υπάρχουν ορχηστρικές εκδοχές όλων των κομματιών.
Τίτλος
Αρχικά ο Χολοπάινεν είχε αποφασίσει να ονομάσει το album 'The Poet and the Pendulum', όπως το 14-λεπτο επικό κομμάτι που ανοίγει το δίσκο, όμως τελικά κατέληξε στον τίτλο "Dark Passion Play", από μια φράση που αναφέρεται στο συγκεκριμένο τραγούδι, το οποίο ο Χολοπάινεν θεωρεί το πιο αυτοβιογραφικό και προσωπικό που έχει γράψει ως τώρα:
"The morning dawned upon his altar
Remains of the dark passion play
Performed by his friends without shame
Spitting on his grave as they came."
Singles
Τον Μάιο του 2007, κυκλοφόρησε διαθέσιμο μέσω διαδικτύου το single "Eva", τα έσοδα από τις αγορές του οποίου προορίζονταν για μια φιλανθρωπική οργάνωση για τα δικαιώματα του παιδιού. Το single αυτό λειτούργησε σαν προπομπός για το πολυαναμενόμενο άλμπουμ των Nightwish, ενώ ταυτόχρονα σύστησε στο κοινό την Ανέτ Όλζον.
Τον Σεπτέμβριο του 2007, λίγο πριν από την κυκλοφορία του "Dark Passion Play", κυκλοφόρησε το δεύτερο single, "Amaranth", ενώ τον Δεκέμβριο, και μόνο για τη Φινλανδία, κυκλοφόρησε ένα ακόμα single, το "Last of the Wilds". Το συγκεκριμένο κομμάτι στο album είναι ορχηστρικό, ενώ το single κυκλοφόρησε με φωνητικά στα φινλανδικά από την Jonsu, τραγουδίστρια του συγκροτήματος Indica, και με τον τίτλο "Erämaan Viimeinen".
Bonus Tracks
Κομμάτια που συμπεριλαμβάνονται σε διαφορετικές εκδόσεις του άλμπουμ:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσική στη Φινλανδία
Εγκεφάλαρτος
Όλα τα είδη απειλούνται με εξαφάνιση, κάποια κριτικά, λόγω της εκμετάλλευσης τους από τους συλλέκτες και τους συλλέκτες παραδοσιακής ιατρικής. Ολόκληρο το γένος απαριθμείται στο CITES Appendix I / EU Annex A. Ο CITES, απαγορεύει το διεθνές εμπόριο δειγμάτων των ειδών αυτών, με εξαίρεση ορισμένα μη-εμπορικά κίνητρα, όπως η επιστημονική έρευνα.
Περιγραφή
Πολλά από τα είδη που διαθέτουν σωματώδεις κορμούς. Στο είδος Ε. ο κυκαδόφυλλος (Ε. cycadifolius), ο κύριος κορμός έχει ύψος έως 10 πόδια (3,0 μ.) και πολλοί από αυτούς μπορεί να είναι ενωμένοι σε μια βάση όπου είχε αναπτυχθεί ένας πρώην κύριος κορμός. Τα επίμονα, πτεροειδή φύλλα, είναι διατεταγμένα σε ένα τερματικό εξαπλούμενο στέμμα ή αυξανόμενα. Το άκαμπτα φυλλάδια είναι ποικιλοτρόπως αγκαθωτά ή εγχαράσσονται κατά μήκος των περιθωρίων τους.
Κώνοι
Οι αρσενικοί κώνοι είναι επιμήκης και μπορεί να εμφανιστούν τρεις ή τέσσερις την κάθε φορά. Οι θηλυκοί κώνοι φέρονται μεμονωμένοι ή τρεις ανά φορά και μπορεί να ζυγίζουν έως και 60 κιλά (27 kg). Σε μερικά είδη, οι αρσενικοί κώνοι με ώριμη γύρη εκπέμπουν μια αηδιαστική μυρωδιά. Όταν η γύρη έχει χυθεί και οι αρσενικοί κώνοι αποσυντεθεί, σημειώνεται μια ισχυρή μυρωδιά από οξικό οξύ.
Ρίζες
left|200px|thumb|Άποψη του κάκτου Mammillaria marksiana όπου φαίνονται σε διάταξη προεξέχοντα φυμάτια, με τα αγκάθια να προέρχονται από το άκρο κάθε φυματίου. Οι αποικίες των κυανοβακτηρίων Nostoc punctiforme προκύπτουν σε εμφανή συμβίωση μέσα στο ριζώδη ιστό, ενώ τα ριζίδια παράγουν ρυζικά φυμάτια (tubercles) στο επίπεδο του εδάφους, τα οποία υποκρύπτουν τον μύκητα μυκόριζας αβέβαιης λειτουργίας, ο οποίος ωστόσο, υπάρχουν υποψίες ότι διευκολύνει τη σύλληψη του αζώτου από τον αέρα.
Κατανάλωση από τον άνθρωπο
Σε πολλά είδη, η ψίχα του κορμού περιέχει κάτω από το στέμμα, άφθονη ποσότητα υψηλής ποιότητας άμυλο. Αυτό παλαιότερα αφαιρείτο από τους γηγενείς κατοίκους ως τροφή. Ο Thunberg κατέγραψε κατά το 1772, ότι οι Οτεντότοι ( Hottentots) αφαιρούσαν τη ψίχα του στελέχους από το στέμμα και το έθαβαν τυλιγμένο σε δέρμα ζώου για περίπου δύο μήνες, μετά την οποία θα ανακτηθεί για να το ζύμωμα του άρτου, εξ ου και η λαϊκή ονομασία "broodboom" (δηλαδή αρτόδεντρο). Η ταφή της ψίχας, προφανώς διευκόλυνε τη ζύμωση και το μαλάκωμά της και η ζύμη ψηνόταν ελαφρά επάνω από μια θράκα. Επίσης, το 1779 ο εξερευνητής William Paterson, διαπίστωσε ότι η ψίχα ενός «μεγάλου φοίνικα» πλησίον στην King William's Town, χρησιμοποιήθηκε από τους Αφρικανούς και Οτεντότους, ως άρτος. Η ψίχα είχε αφαιρεθεί και αφεθεί έως ότου γίνει υπόξινη, πριν ζυμωθεί σε ψωμί.
Τρόφιμο ζώων
thumb|250px|right|Εικονογράφηση κώνου Encephalartos barteri. thumb|250px|right|Εικονογράφηση κώνου Encephalartos hildebrandtii. Οι μεγάλοι του σπόροι, αποτελούνται από ένα συχνά δηλητηριώδη πυρήνα, ο οποίος καλύπτεται από ένα εδώδιμο σαρκώδες στρώμα. Κατά συνέπεια, οι θηλυκοί κώνοι καταστρέφονται από τους μπαμπουίνους, καθώς απολαμβάνουν την ψίχα πέριξ των σπόρων. Επίσης, οι πίθηκοι Chlorocebus pygerythrus, τα τρωκτικά και τα πτηνά, τρέφονται με σπόρους, αλλά λόγω των απρόβλεπτων τοξικών ιδιοτήτων τους, δεν συνιστάται για κατανάλωση από τον άνθρωπο.
Έντομα
Οι πρώτες instars προνύμφες, κάποιων aposematic σκώρων looper, που ίπτανται την ημέρα, είναι συγκεκριμένες για τα cycads και το γένος Εφκεφάλαρτος (Encephalartos), είναι ένα από τα βρώσιμα φυτά. Περιλαμβάνουν το leopard magpie (τα περισσότερα Encephalartos spp., άλλα cycads κλπ.), η Millar tiger (που καλλιεργείται Ε. villosus), dimorphic tiger (cycads κάτω από δασική κόμη), spotted tigerlet (Ε. villosus), inflamed tigerlet (Ε. villosus), Staude tigerlet (Ε. ngoyanus, που καλλιεργείται Ε. villosus και Stangeria) και pallid grey (Ε. natalensis).
Στην καλλιέργεια, διάφορα λεπιδωτά έντομα επιτίθενται τα φύλλα του γένους. Αυτά περιλαμβάνουν τα: cycad aulacaspis scale (Aulacaspis yasumatsui), zamia scale (Furchadaspis zamiae) και latania scale (Hemiberlesia lataniae).
Είδη
right|thumb|250px|Αναπαραγωγικός κώνος του E. sclavoi. • 2
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Χλωρίδα της Αφρικής Κατηγορία:Κυκαδώδη
Ζαμφίροβο (περιφέρεια Μοντάνα)
Το Ζαμφίροβο (Замфирово) είναι οικισμός στη Βουλγαρία, στην περιφέρεια Μοντάνα. Είναι μέρος του δήμου Μπερκόβιτσα.
Το 2011 ο πληθυσμός ήταν 1297 κάτοικοι και δήμαρχος είναι ο Ρανγκέπ Ανγκέλοφ. Το υψόμετρο είναι 286 μέτρα.
Ο Ταχυδρομικός κώδικας είναι 3530. Επίσης ο τηλεφωνικός κωδικός είναι ο 0952, και ο κωδικός ЕКАТТЕ είναι ο 30301.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Μοντάνα
Καλειδοσκόπιο (πρόγραμμα ΕΕ)
Το καλειδοσκόπιο (1/1/1996-1998) ήταν το πρώτο πολιτιστικό πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υιοθετήθηκε (μετά από ομώνυμο πιλοτικό πρόγραμμα του 1990) στις 15 Μαρτίου 1995 για μία περίοδο τριών ετών και αργότερα παρατάθηκε για έναν ακόμα χρόνο (1999).
Είχε στόχο να «ενθαρρύνει την καλλιτεχνική δημιουργία καθώς και να προωθήσει τη γνωριμία και τη διάδοση του πολιτισμού και της πολιτιστικής ζωής των λαών της Ευρωπαϊκής Ένωσης» μέσω της συνεργασίας των κρατών-μελών. Αφορούσε τις θεατρικές και τις εικαστικές τέχνες, τα πολυμέσα ως μέσο καλλιτεχνικής έκφρασης και τις εφαρμοσμένες τέχνες και προέβλεπε δύο ενέργειες:
Τέλος το πρόγραμμα στήριζε την Ευρωπαϊκή πολιτιστική πόλη, τον ευρωπαϊκό πολιτιστικό μήνα, την Ορχήστρα νέων και την ορχήστρα μπαρόκ της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο προϋπολογισμός του προγράμματος για την περίοδο 1996-1998 ανερχόταν στο ποσό των 26,5 εκατομμυρίων ecu.
Πηγές
Κατηγορία:Προγράμματα Ευρωπαϊκής Ένωσης
Χετ Βιλχέλμους
Ο Het Wilhelmus (Ολλανδικά,, ο Γουλιέλμος) είναι ο εθνικός ύμνος της Ολλανδίας. Είναι ο παλαιότερος εθνικός ύμνος στον κόσμο, παρά το ότι οι στίχοι του Ιαπωνικού Εθνικού Ύμνου (αλλά όχι και η μουσική) ανάγονται στον 9ο αιώνα. Παρότι αναγνωρίστηκε ως εθνικός ύμνος μόλις το 1932, ήταν γνωστός στους Ολλανδούς από τότε που συντέθηκε.
Ο ύμνος παίζεται μόνο μία φορά σε κάθε τελετή ή άλλο γεγονός και εάν είναι εφικτό, είναι το τελευταίο μουσικό κομμάτι που παίζεται. Όταν ένας αρχηγός κράτους επισκέπτεται την Ολλανδία, ο ύμνος παίζεται μόνο εάν είναι παρόν ένα μέλος του Ολλανδικού Βασιλικού Οίκου, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες χώρες, στις οποίες παίζεται αρχικά ο ύμνος της χώρας και έπειτα ο ύμνος της χώρας του ξένου αντιπροσώπου. Ο "Het Wilhelmus" παίζεται επίσης σε αθλητικά γεγονότα όπως το Παγκόσμιο και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου, καθώς και στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Ο παλαιότερος εθνικός ύμνος
Διεθνώς επικρατεί σύγχυση σχετικά με το ποιος είναι ο αρχαιότερος εθνικός ύμνος στον κόσμο. Ο ιαπωνικός ύμνος "Kimi Ga Yo" έχει τους πιο παλιούς στίχους (9ος αιώνας), αλλά η μελωδία του προστέθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, κάτι που τον καθιστούσε ποίημα και όχι εθνικό ύμνο για πολλά χρόνια. Παρότι ο ολλανδικός εθνικός ύμνος καθιερώθηκε μόλις το 1932 (περίπτωση παρόμοια με τον αγγλικό ύμνο "God Save The Queen", που δεν αναγνωρίστηκε ποτέ ως ο εθνικός ύμνος της χώρας), είναι ο παλαιότερος στον κόσμο. Ο ύμνος γράφτηκε το 1574, αποτελώντας έτσι δημιούργημα ηλικίας τεσσάρων και πλέον αιώνων. 220px|thumb|right|[[Γουλιέλμος Α΄ της Οράγγης, ο αρχηγός της Ολλανδικής Επανάστασης]]
Ιστορία
Όντας ύμνος αρκετών αιώνων, ο "Wilhelmus" έχει τραγουδηθεί σε πολλά σημαντικά γεγονότα από το 1568, όπως η πολιορκία του Χάαρλεμ το 1573 και η πομπώδης είσοδος του Πρίγκιπα της Οράγγης στις Βρυξέλλες στις 18 Σεπτεμβρίου 1578.
Μετά την Μπαταβική Επανάσταση, εμπνευσμένη από τη Γαλλική Επανάσταση, ο ύμνος αποκαλούνταν "Prinsenmars" (βηματισμός των πριγκίπων), καθώς απαγορεύτηκε από το Πατριωτικό κίνημα. Παρ´όλα αυτά, μετά την ίδρυση του Βασιλείου της Ολλανδίας το 1813 ο ύμνος παραγκωνίστηκε. Έχοντας γίνει μονάρχες, εκπροσωπώντας πλέον όλο το έθνος και όντες υπεράνω των αντιπάλων παρατάξεων, οι διάδοχοι του Οίκου της Οράγγης αντικατέστησαν τον ύμνο με το τραγούδι "Wien Neerlands Bloed" (όσοι έχουν Ολλανδικό αίμα), το οποίο έγινε εθνικός ύμνος της Ολλανδίας από το 1815 έως το 1932.
Παρ´ όλα αυτά ο "Wilhelmus" παρέμεινε γνωστός, χάνοντας την ταυτότητά του ως τραγούδι πολιτικής παράταξης και στις 10 Μαίου 1932 αποφασίστηκε ο ύμνος να παίζεται σε όλες τις επίσημες περιστάσεις και εκδηλώσεις, αντικαθιστώντας με τη σειρά του το "Wien Neerlands Bloed".
Προέλευση της μελωδίας
Η μελωδία του "Wilhelmus" βασίζεται σε ένα τραγούδι του γαλλικού στρατού: "Autre chanson de la ville de Chartres assiégée par le prince de Condé" (ελληνικά: Άλλο ένα τραγούδι για την πολιορκία της Σαρτρ από τον Πρίγκηπα του Κοντέ), το οποίο έγινε γνωστό και πιθανώς γράφτηκε στο πλαίσιο της πολιορκίας της Σαρτρ.
Ως ειρωνεία της τύχης (κατά την περίοδο των Γαλλικών Θρησκευτικών Πολέμων - πόλεμος ανάμεσα στους Προτεστάντες και Καθολικούς της Γαλλίας) οι Προτεστάντες πολιορκητές της Σαρτρ αναγκάστηκαν να λύσουν την πολιορκία.
Το τραγούδι ήταν αρκετά διάσημο στους Καθολικούς κατοίκους της Σαρτρ κι έτσι οι Προτεστάντες άρχισαν επίσης να το τραγουδούν, μεταδίδοντάς το στις Κάτω Χώρες. Γι´ αυτό τον λόγο η μελωδία του "Het Wilhelmus" είναι παλαιότερη από τους στίχους. Η μελωδία αναπτύχθηκε περαιτέρω από τον Ολλανδό συνθέτη Άντριαν Βαλέριους (κατά προσέγγιση 1575-1625), ο οποίος έκανε τον ρυθμό πολύ πιο αργό, έτσι ώστε να είναι κατάλληλος για να απαγγέλλεται σε εκκλησίες. Η σημερινή επίσημη εκδοχή περιέχει μερικές αλλαγές από τον Βάλτερ Μπουρ, οι οποίες έγιναν το 1932.
Προέλευση των στίχων
Η προέλευση των στίχων είναι λιγότερο γνωστή από αυτήν της μελωδίας του ύμνου και κανείς δεν ξέρει επακριβώς ποιος έγραψε τον ολλανδικό ύμνο. Μετά τη σύνθεση του ύμνου, φημολογήθηκε ότι αυτός γράφτηκε είτε από τον Φίλιπς φαν Μάρνιξ (συγγραφέας και πολιτικός, πρώην δήμαρχος της Αμβέρσας) ή από τον Ντιρκ Κούρνερτ (πολιτικός και θεολόγος). Τα παραπάνω αμφισβητούνται, καθώς ούτε ο Μάρνιξ ούτε ο Κούρνερτ ανέφεραν ποτέ πως συνέθεσαν τους στίχους οι ίδιοι, γεγονός περίεργο δεδομένου ότι το τραγούδι ήταν πασίγνωστο στην εποχή τους. Ο ύμνος επίσης έχει μερικούς ιδιόμορφους στίχους. Σε μερικές περιπτώσεις τα φωνήεντα τροποποιήθηκαν έτσι, ώστε να επιτυγχάνεται η ομοιοκαταληξία με άλλους στίχους. Αυτό ενισχύει την άποψη ότι ο ύμνος δεν γράφτηκε από κανέναν από τους δύο, καθώς όντες ικανοί και έμπειροι ποιητές της εποχής τους, δεν θα αναγκάζονταν να καταφύγουν σε τέτοιες αλλαγές και μεθόδους ή απλώς δε θα δέχονταν να κάνουν κάτι τέτοιο. Τέλος υπάρχει η άποψη, ότι οι στίχοι του ολλανδικού ύμνου ήταν δημιούργημα κάποιου που απλώς συνέθεσε ένα ποίημα για μια περίσταση και μετέπειτα απλά εξαφανίστηκε στην αφάνεια.
Δομή και στοιχεία του ύμνου
Το πλήρες κείμενο απαρτίζεται από 15 οκτάστιχες στροφές. Ο ύμνος είναι ταυτόχρονα μια ακροστιχίδα: τα πρώτα γράμματα των 15 στροφών σχηματίζουν το όνομα "Βίλχελμ φαν Νάσσοφ" (το Νάσσοφ ήταν μια ορθογραφική παραλλαγή της εποχής για το Νάσσαου). Στην τωρινή μορφή του ύμνου στα νέα Ολλανδικά, οι στροφές 12 και 13 αρχίζουν με Ζ αντί για S. Επίσης το κείμενο είναι θεματικά συμμετρικό.
Παραλλαγές του ύμνου
Υπάρχουν δύο κύριες παραλλαγές του ύμνου, ο βασιλικός ύμνος του Λουξεμβούργου "De Wilhelmus" και το τραγούδι "Das Treuelied", που στα Γερμανικά σημαίνει "το τραγούδι της αφοσίωσης". Ο βασιλικός ύμνος του Λουξεμβούργου είναι σε επίσημη χρήση από το 1919 και έχει κοινή προέλευση με τον ολλανδικό ύμνο. Η μελωδία πρωτοχρησιμοποιήθηκε στο Λουξεμβούργο τον καιρό που ήταν ενωμένο με το Βασίλειο των Ηνωμένων Κάτω Χωρών, κατά την επίσκεψη του Ολλανδού Βασιλιά και Δούκα του Λουξεμβούργου Γουλιέλμου του Γ' το 1883. Η δεύτερη παραλλαγή του ύμνου, το ποίημα "Das Treuelied", γνωστό και ως "Wenn alle untreu werden" (ελλ. "όταν όλοι γίνουν άπιστοι") γράφτηκε από τον ποιητή Μαξ φον Σένκεντορφ (1783-1817) και χρησιμοποιούσε ακριβώς την ίδια μελωδία με τον "Het Wilhelmus". Μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου το "Das Treuelied" έγινε πολύ γνωστό στα γερμανικά εθνικιστικά κινήματα και αργότερα ένα από τα πιο διάσημα τραγούδια των SS.
Ο Ύμνος
Ο "Het Wilhelmus" πρωτοτυπώθηκε το 1581 και είχε το παρακάτω κείμενο ως εισαγωγή:
''Een nieuw Christelick Liedt gemaect ter eeren des Doorluchtichsten Heeren, Heere Wilhelm Prince van Oraengien, Grave van Nassou, Patris Patriae, mijnen Genaedigen Forsten ende Heeren. Waer van deerste Capitael letteren van elck veers syner Genaedigen Forstens name metbrengen. Na de wijse van Chartres.''
(Ένα νέο χριστιανικό τραγούδι φτιαγμένο προς τιμήν του πιο ευγενούς αφέντη, του λόρδου Γουλιέλμου Πρίγκιπα της Οράγγης, κόμη του Νάσσαου, πατέρα της πατρίδας (Pater Patriae), τον ελεήμονα πρίγκιπα και λόρδο μου. (Ένα τραγούδι) του οποίου το πρώτο κεφαλαίο γράμμα κάθε στροφής σχηματίζει το όνομα αυτού του ευγενούς πρίγκιπα. Πάνω στη μελωδία της Σαρτρ.)
"Duytsch"
Επικρατεί σύγχυση και διαφορετικές απόψεις σχετικά με το τι εννοεί ο συγγραφέας λέγοντας "Duytschen bloedt" (γερμανικό αίμα) στο κείμενο, καθώς στα σύγχρονα Ολλανδικά "Duits" σημαίνει "Γερμανός". Μια άλλη εξήγηση είναι ότι το "Duytsch" εκείνη την εποχή σήμαινε "Ολλανδικά" (Ολλανδική γλώσσα).
Και οι δύο εκδοχές μπορούν να θεωρηθούν σωστές, καθώς ο Γουλιέλμος της Οράγγης γεννήθηκε στο Νάσσαου της Γερμανίας και καταγόταν από τον ομώνυμο βασιλικό οίκο της περιοχής. Συνεπώς μπορεί ο Γουλιέλμος να αποκαλούσε τον εαυτό του Ολλανδό, επειδή απλώς ένιωθε ένας από αυτούς, χωρίς να έχει αντίστοιχη καταγωγή.
Η λέξη "Duits" συχνά αντικαθίσταται από το "Diets" (συνώνυμο των "Duits", "Dutch", "Deutsch" και "Deitsch"), το οποίο όμως σημαίνει "Ολλανδικά" παρά "Γερμανικά". Αυτό γίνεται κυρίως εξαιτίας του αντιγερμανικού συναισθήματος που δημιουργήθηκε στην Ολλανδία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, λόγω της σκληρής πενταετούς κατοχής, καθώς πολλοί Ολλανδοί δεν μπορούσαν να δεχθούν ότι ο "Patris Patriae" είχε κοινή καταγωγή με τους ανθρώπους που τόσο απεχθάνονταν. Αν και το αληθινό νόημα παραμένει και πιθανώς θα παραμείνει ασαφές, η επίσημη εκδοχή του ύμνου χρησιμοποιεί τη λέξη "Duits".
Den Coninck van Hispaengien
Οι δύο τελευταίοι στίχοι της πρώτης στροφής δηλώνουν ότι ο αρχηγός της ολλανδικής επανάστασης ενάντια στην Ισπανική Αυτοκρατορία (στην οποία ανήκαν όλες οι Κάτω Χώρες) δεν είχε ιδιαίτερες αντιπαραθέσεις με τον Φίλιππο της Ισπανίας, αλλά περισσότερο με τους εκπροσώπους του στις Κάτω Χώρες. Γενικά κατά τα τέλη του 16ου αιώνα ήταν πολύ σπάνιο να αμφισβητήσει κάποιος το Θείο δικαίωμα των βασιλέων. Σε μερικούς μαχητές της τότε αντίστασης αυτή η στροφή ίσως να ακουγόταν σαν ειρωνεία ή σαρκασμός.
Οι "Ολλανδοί" και οι "Κάτω Χώρες" στο κείμενο
Ο συγγραφέας αναφέρεται στους "Ολλανδούς" και στις "Κάτω Χώρες" αρκετές φορές, όχι όμως με τη σημασία που έχει δοθεί στις λέξεις σήμερα. Με τον όρο "Ολλανδοί" ο συγγραφέας εννοεί όλους όσοι μιλούσαν Ολλανδικά. Την εποχή του Γουλιέλμου σ´ αυτό το σύνολο συγκαταλέγονταν οι ολλανδόφωνοι κάτοικοι της βόρειας Γαλλίας και του Βελγίου. Αντίστοιχα με τον όρο "Κάτω Χώρες" εννοεί όλη την ευρύτερη περιοχή.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ολλανδίας Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Αντόνιο Νέγκρι
Την 7 Απριλίου 1979, συνελήφθη ως  εγκέφαλος και ηθικός αυτουργός των Ερυθρών Ταξιαρχιών. Η σύλληψή του οφειλόταν στην υπόθεση ότι η ηγεσία της οργάνωσης Potere Operaio μετεξελίχθηκε σε παράνομο καθοδηγητικό κέντρο της τρομοκρατίας. Ο Νέγκρι φυλακίστηκε και παρέμεινε επί τεσσεράμισι χρόνια προφυλακισμένος παρά την πρώτη αθώωσή του το 1980.
Το 1983, εκλέχθηκε βουλευτής αλλά μετά από τέσσερις μήνες του έγινε άρση της ασυλίας του και αποφάσισε να καταφύγει στη Γαλλία. Για τα δεκατέσσερα επόμενα χρόνια, ο Νέγκρι δούλεψε στο Παρίσι με το περιοδικό "Futur Anterieur", και διδάσκοντας  στο Διεθνές Κολέγιο Φιλοσοφίας, καθώς και στο Παρίσι 8. Συμμετείχε σε σεμινάρια και ερευνητικά προγράμματα υπουργείων και δημόσιων οργανισμών στο πεδίο των κοινωνικών επιστημών. Το 1997, αποφάσισε να επιστρέψει στην Ιταλία  όπου εκκρεμούσαν καταδίκες εις βάρος του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ακτιβιστές Κατηγορία:Ιταλοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Πολιτικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 21ου αιώνα Κατηγορία:Μαρξιστές θεωρητικοί Κατηγορία:Ιταλοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Ιταλοί κοινωνιολόγοι
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1967
Το 22ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) 1967 (τελική φάση) διεξήχθη στις Βρυξέλες του Βελγίου, με συμμετοχή 4 χωρών. Νικήτρια αναδείχθηκε η Εθνική Ενόπλων της Τουρκίας.
Χώρες που μετείχαν
Μετείχαν συνολικά 15 χώρες.
Σύστημα διεξαγωγής
Στην πρώτη φάση οι ομάδες αγωνίστηκαν σε ομίλους που συγκροτήθηκαν με γεωγραφικά κριτήρια, οι νικητές των οποίων προκρίθηκαν στην τελική φάση που έγινε στις Βρυξέλλες. Σε κάποιους ομίλους υπήρχε βαθμολογία αλλά οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που ευνόησε η κλήρωση. Σε άλλους η πρόκριση κρίθηκε σε διπλούς αγώνες νοκ-άουτ. Η τελική φάση διεξήχθη με σύστημα νοκ-άουτ: δύο ημιτελικοί και τελικός. Δεν έγινε αγώνας για την 3η θέση.
Προκριματική φάση
Δεν είναι γνωστή η σύνθεση των ομίλων και τα αποτελέσματα εκτός από ελάχιστα:
Τελική φάση
Διεξήχθη στις Βρυξέλες του Βελγίου, με το σύστημα νοκ-άουτ, δηλαδή δυο ημιτελικοί και τελικός. Δεν έγινε αγώνας για την 3η θέση.
Αναφορές
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1967
Joanne (τραγούδι)
Το "Joanne" (επίσης γνωστό και ως "Joanne (Where Do You Think You're Goin'?)") είναι ένα τραγούδι από την Αμερικανίδα τραγουδίστρια Lady Gaga για το πέμπτο στούντιο άλμπουμ της, Joanne (2016). Η αρχική εκδοχή που υπήρχε στο άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 22 Δεκεμβρίου 2017 ως τρίτο σίνγκλ στην Ιταλία, ενώ μια νέα εκδοχή του κομματιού σε πιάνο στις 26 Ιανουαρίου 2018 στον υπόλοιπο κόσμο. Εμπνευσμένο από το χαμό της θείας της, Τζοάν, το κομμάτι αποτέλεσε το θεματικό κέντρο όλου του άλμπουμ. Η Gaga επιθυμούσε το τραγούδι να έχει θεραπευτικό ρόλο για όσους αντιμετωπίζουν την απώλεια αγαπημένων προσώπων.
Μουσικό Βίντεο
Στις 25 Ιανουαρίου 2018 η Lady Gaga δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι μια νέα εκδοχή του τραγουδιού σε πιάνο θα είναι το επόμενο σίνγκλ του δίσκου, μαζί με ένα απόσπασμα του βίντεο. Την επόμενη μέρα, την ίδια ώρα που το κομμάτι έγινε διαθέσιμο στις ψηφιακές πλατφόρμες κυκλοφόρησε και το μουσικό βίντεο.
Το βίντεο αρχίζει με ένα κείμενο που εξιστορεί σύντομα την ιστορία της θείας της. Στη συνέχεια δείχνει τη Gaga άλλοτε να παίζει μουσική στην κιθάρα και το πιάνο, άλλοτε να φοράει ένα ζευγάρι κίτρινα γυαλιά και άλλοτε να περιπλανιέται κρατώντας μια βαλίτσα, περνώντας γραμμές τρένου. Τα πλάνα εναλλάσσονται, ασπρόμαυρα και έγχρωμα. Κάποιες άλλες σκηνές περιλαμβάνουν τη Gaga σε ένα δάσος, σε ένα λιβάδι, σε μια γέφυρα και να περπατάει σε ένα πεζοδρόμιο μεγάλης πόλης. Μια σκηνή επίσης περιλαμβάνει την αδελφή της, Νάταλι να παίζει μαζί της μπιλιάρδο.
Μιχαήλ Ταμπακάκης
Ο Μιχαήλ Ταμπακάκης (Αθήνα, 10 Αυγούστου 1995) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Έχει συμμετάσχει σε τηλεόραση, θέατρο και κινηματογράφο, καθώς και σε videoclips, έχοντας ξεχωρίσει στη σειρά  Έρωτας Μετά .
Είναι απόφοιτος του Αμερικανικού Κολεγίου Ελλάδος, ενώ έχει σπουδάσει υποκριτική στην Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Θεάτρου και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Πειραιά.
Έχει κερδίσει το βραβείο Τέχνης του Αμερικανικού κολεγίου Ελλάδας και ήταν υποψήφιος για το βραβείο Χορν 2020.
Προσωπική Ζωή
Από τα μέσα Αυγούστου του 2022 είναι σε σχέση με την επίσης ηθοποιό Σάντυ Χατζηιωάννου.
Τηλεόραση
Το 2018, συμμετείχε στο remake της σατιρικής σειράς  Δέκα Μικροί Μήτσοι . Τη σεζόν 2019-2020, πρωταγωνιστεί στη δραματική σειρά  Έρωτας Μετά .
Κινηματογράφος
Το 2019, δραστηριοποιήθηκε με τη συμμετοχή του στη γερμανική ταινία "Rest in Greece" καθώς και στην ταινία του Τάκη Παπαναστασίου "Δεν Ακούμε Τα Τραγούδια" καθώς και στις μικρού μήκους ταινίες “escaping the fragile planet” και “Στα βήματά της”
Videoclips
Το 2014, πρωταγωνίστησε στο videoclip του τραγουδιού  Για σένα που λατρεύω  των Stavento και Βιολέττας Νταγκάλου, ως ο μαθητής που βιώνει bullying. Έξι χρόνια μετά, εμφανίστηκε στο videoclip του τραγουδιού που θα εκπροσωπούσε την Ελλάδα στον 65ο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision,  Supergirl  της Στεφανίας Λυμπερακάκη.
Θεατρογραφία
Έχει ενεργό δράση από το 2016, συμμετέχοντας στις περισσότερες παραστάσεις ως ηθοποιός. Παράλληλα, έχει κάνει ένα πέρασμα ως βοηθός σκηνοθέτη και ως σκηνογράφος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Καλειδοσκόπιο
Για άλλες χρήσης της λέξης παρακαλούμε επισκεφθείτε τη σελίδα Καλειδοσκόπιο (αποσαφήνιση) thumb|Παράδειγμα σχηματισμού Το καλειδοσκόπιο είναι οπτικό όργανο που συνηθίζεται να χρησιμοποιείται ως παιδικό παιχνίδι. Πρόκειται για έναν σωλήνα που από τη μία άκρη του τοποθετείται στο μάτι του χρήστη και από την άλλη έχει διαφανές κάλυμμα που επιτρέπει τη διέλευση του φωτός. Στο εσωτερικό, κατά μήκος του σωλήνα βρίσκονται κάτοπτρα, ενώ το διαφανές κάλυμμα στην άκρη του είναι διπλό και στο εσωτερικό του βρίσκονται μικρά κομμάτια από γυαλί. Τα κάτοπτρα αντανακλούν το εισερχόμενο φως με τέτοιο τρόπο ώστε εμφανίζονται συμμετρικές εικόνες από τα μικρά κομμάτια γυαλί. Με την περιστροφή του σωλήνα τα κομματάκια κινούνται και έτσι δημιουργούνται διαφορετικοί σχηματισμοί.(κάλλαος)....ενα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οπτικά όργανα Κατηγορία:Οπτικά παιχνίδια
Ο Πρίγκιπας του Μπελ Αιρ
Ο Πρίγκιπας του Μπελ Αιρ (αγγλικά: The Fresh Prince of Bel-Air) είναι αμερικανική κωμική σειρά που προβλήθηκε στο δίκτυο NBC από τις 10 Σεπτεμβρίου του 1990 ως τις 20 Μαϊου του 1996. Η σειρά παίχτηκε για έξι σεζόν και αποτελείται από 148 επεισόδια. Το κάθε επεισόδιο έχει διάρκεια 22 λεπτά. Δημιουργοί της σειράς είναι οι Άντι και Σούζαν Μπόροβιτς ενώ την σκηνοθεσία ανέλαβε ο Τζεφ Μέλμαν. Στην Ελλάδα η σειρά προβλήθηκε μέσω του τηλεοπτικού σταθμού ANT1 και μερικά χρόνια αργότερα στο STAR. Στη σειρά έχει εμφανιστεί ως guest star o πρώην Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ.
Υπόθεση
Το κεντρικό πρόσωπο είναι ο Γουίλ « Φρέσκος Πρίγκιπας» Σμιθ τον οποίο ενσαρκώνει ο Γουίλ Σμίθ ως μια φανταστικοποιημένη εκδοχή του εαυτού του. Ο Πρίγκηπας του Μπελ Αιρ είναι ένας έφηβος που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Δυτική Φιλαδέλφεια. Καθώς ο Γουίλ παίζει μπάσκετ στο δρόμο, η μπάλα χτυπά μια ομάδα ανθρώπων και δημιουργείται σύρραξη η οποία τρομάζει την μητέρα του η οποία στη συνέχεια τον στέλνει να ζήσει με τους πλούσιους θείους του στο Μπελ Αιρ το οποίο αποτελεί πλούσια γειτονία του Λος Άντζελες.
Εκεί η εργατικής τάξεως καταγωγή του Γουίλ θα συγκρουστεί με την ανώτερη τάξη των θείων του μέσα από διάφορους χιουμοριστικούς τρόπους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Κωμικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της Warner Bros. Television Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του NBC Κατηγορία:Sitcoms
Κάσπαρ Μπαχ (περ. 1580–1642)
O Κάσπαρ Μπαχ (Caspar Bach, περ. 1580 - Σεπτέμβριος 1642-1644) ήταν Γερμανός μουσικός, γιος του Φάιτ Μπαχ. Από τις λιγοστές αναφορές που διαθέτουμε για αυτόν, είναι γνωστό πως εργάστηκε ως μουσικός (γερμ. Stadtpfeiffer) στη Γκότα το 1619, και τον επόμενο χρόνο στο Άρνσταντ, όπου για ένα διάστημα έζησε στον πύργο Νάιντεκ της πόλης ως μουσικός διευθυντής. Ο γιος του, Κάσπαρ Μπαχ, ήταν επίσης μουσικός που δραστηριοποιήθηκε στο Μπαϊρόιτ και τη Δρέσδη.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Μπαχ Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί
Ίντα Ρόουντς
Η Ίντα Ρόουντς (αγγλικά: Ida Rhodes, 15 Μαΐου 1900 - 1 Φεβρουαρίου 1986) ήταν μαθηματικός, η οποία έγινε μέλος της ομάδος γυναικών με επιρροή στο επίκεντρο της πρώιμης ανάπτυξης υπολογιστών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Βιογραφία
Η Ίντα Ρόουντς (όνομα γέννησης Χάντασα 'Ιτσκοβιτς) γεννήθηκε σε ένα Εβραϊκό χωριό, ανάμεσα στο Νεμιρίβ και Τιλτσίν, στην Ουκρανία. Πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1913, όπου σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Cornell έξι χρόνια αργότερα.
Της απονεμήθηκε BA στα μαθηματικά, το Φεβρουάριο του 1923, και ΜΑΜΆ το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Αργότερα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια το 1930 και το 1931.
Η Ρόουντς συμμετείχε στο πρότζεκτ Μαθηματικών Πινάκων από το 1940, όπου εργάστηκε υπό την καθοδήγηση της Γερτρούδης Μπλανς, την οποία αργότερα αναγνώρισε ως μέντορά της.
Ήταν πρωτοπόρος στην ανάλυση συστημάτων προγραμματισμού, και μαζί με την Μπέτυ Χόλμπερτον σχεδίασε τη γλώσσα προγραμματισμού C-10 στις αρχές της δεκαετίας του 1950 για το UNIVAC I. Σχεδίασε επίσης τον πρωτότυπο υπολογιστή που χρησιμοποιούταν από τη Διοίκηση Κοινωνικής Ασφάλισης. Το 1949, το Υπουργείο Εμπορίου της απένειμε το Χρυσό Μετάλλιο για την "σημαντική πρωτοποριακή ηγεσία και την εξαιρετική συμβολή στην επιστημονική πρόοδο του Έθνους στο λειτουργικό σχεδιασμό και την εφαρμογή του ηλεκτρονικού εξοπλισμού ψηφιακού υπολογισμού."
Αν και συνταξιοδοτήθηκε το 1964, η Ρόουντς συνέχισε ως σύμβουλος του Τμήματος Εφαρμοσμένων Μαθηματικών του Εθνικού Γραφείου Προτύπων μέχρι το 1971. Το έργο της έγινε ευρέως γνωστό μετά τη συνταξιοδότησή της, καθώς ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, δίνοντας διαλέξεις και διατηρώντας τη διεθνή αλληλογραφία.
Το 1976, το Υπουργείο Εμπορίου της απένειμε Πιστοποιητικό Εκτίμησης με αφορμή την 25η Επέτειο του UNIVAC I και, στη συνέχεια, το Συνέδριο Υπολογιστών το 1981 την ανέφερε για τρίτη φορά ως "πρωτοπόρο UNIVAC I." Πέθανε το 1986.
Παραπομπές
(help)
Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Αμερικανίδες επιστήμονες Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες υπολογιστών
Οικιακός κινηματογράφος
Οικιακός κινηματογράφος (Home cinema / Home theater) είναι μία οπτικο-ακουστική εγκατάσταση που έχει σκοπό την αναπαραγωγή κινηματογραφικών ταινιών στον οικιακό χώρο.
Μία εγκατάσταση οικιακού κινηματογράφου μπορεί να αποτελείται ακόμη και από μία απλή τηλεόραση, DVD player και κάποιο σύνολο ηχείων. Σε πιο προχωρημένη μορφή διαθέτει μία ή δύο πηγές ήχου και εικόνας υψηλής ανάλυσης (HD-DVD, Blu-ray player), κάποιον Audio / Video receiver, κάποια μεγάλη οθόνη απεικόνισης ή σύστημα βιντεοπροβολής και ικανό αριθμό ηχείων, συμπεριλαμβανομένου και ενός ή δύο subwoofer.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συσκευές Κατηγορία:Συσκευές αναπαραγωγής ήχου Κατηγορία:Δωμάτια
Γκέτο του Μαρτσινκόνις
Το Γκέτο του Μαρτσινκόνις ή Γκέτο του Μαρτσινκάντσε ήταν ένα μικρό ναζιστικό γκέτο που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος στο Μαρτσινκόνις (προπολεμικά στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία, κατά τον πόλεμο στην Περιοχή Μπιαουίστοκ, μεταπολεμικά στη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Λιθουανίας). Υπήρξε από τον Νοέμβριο του 1941 έως τον Νοέμβριο του 1942 και στεγάσε 300 έως 400 Εβραίους.
Ίδρυση και λειτουργία
Σύμφωνα με μια λιθουανική αναφορά της 26ης Ιουλίου 1941, υπήρχαν 324 Εβραίοι, συμπεριλαμβανομένων 50 παιδιών κάτω των 6 ετών, που ζούσαν στο Μαρτσινκόνις. Πιθανότατα στις αρχές Νοεμβρίου 1941 (άλλες πηγές αναφέρουν την άνοιξη του 1942 μετά το Πάσχα), δόθηκε εντολή για την ίδρυση του γκέτο κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό του σιδηρόδρομου Αγίας Πετρούπολης - Βαρσοβίας. Μετά από δωροδοκίες από τη Γιούντενρατ, η περιοχή του γκέτο επεκτάθηκε από τρία σπίτια σε 14. Το γκέτο κάλυπτε μία περιοχή 15 εκταρίων που περιβαλλόταν από συρματοπλέγματα και στέγασε αρκετές δεκάδες Εβραίους από γειτονικές πόλεις και χωριά, συμπεριλαμβανομένων των Ρούντνια, Καμπελιάι, Βαλκινινκάι, Μπουτριμόνις και Βαρένα.
Οι συνθήκες διαβίωσης στο γκέτο ήταν καλύτερες από ότι σε άλλα εβραϊκά γκέτο. Το γκέτο είχε τη δική του μικρή εβραϊκή αστυνομική δύναμη, υπό τις οδηγίες του Μπέρκε Άιζενστατ. Οι περισσότεροι τρόφιμοι αναγκάστηκαν να εργαστούν στο σιδηροδρομικό σταθμό, στους δρόμους, στη δασοκομία ή στο εργοστάσιο κονσερβοποίησης μανιταριών, αλλά μερικοί κατάφεραν να διατηρήσουν το προπολεμικό τους εμπόριο. Το καλοκαίρι του 1942, 70 Εβραίοι επιζώντες έφτασαν στο γκέτο φέρνοντας αναφορές μαζικών δολοφονιών και άλλων φρικαλεοτήτων. Αυτό αύξησε τις εντάσεις και μια ομάδα νεαρών Εβραίων σχεδίαζαν να ξεφύγουν και να ενταχθούν στους Εβραίους παρτιζάνους. Η Γιούντενρατ έβαλε λαθραία ακόμη και 12 όπλα στο γκέτο.
Εκκαθάριση
Τις επόμενες εβδομάδες, Γερμανοί και τοπικοί συνεργάτες έψαχναν τους Εβραίους που διέφυγαν και περίπου 90 έως 100 Εβραίοι σκοτώθηκαν. Μια ομάδα 21 Εβραίων, συμπεριλαμβανομένων 7 γυναικών, πυροβολήθηκαν όταν το κρησφύγετό τους κοντά στο χωριό Μουστεΐκα προδόθηκε από έναν ντόπιο άνδρα. Περίπου 46 Εβραίοι επέζησαν του πολέμου, κυρίως ως μέλη της παρτιζανικής ομάδας του Κομπρόφσκι, που αναγνωρίστηκε ως μέρος της ταξιαρχίας του Νταβίντοφ των σοβιετικών παρτιζάνων το 1943.
Ο Χανς Λέμαν, ο οποίος είχε προσχωρήσει στο Ναζιστικό Κόμμα το 1933, ερευνήθηκε και αποφασίστηκε πως ήταν συμπονετικός με τους Εβραίους και τους επέτρεψε να διαφύγουν. Δυσφημίστηκε και μετατέθηκε. Το 1943, Εβραίοι αντάρτες εκτροχίασαν ένα γερμανικό τρένο ανατολικά του Μπιαουίστοκ. Ο Λέμαν ήταν μεταξύ των Γερμανών που συνελήφθησαν. Αναγνωρίστηκε από έναν από τους δραπέτες του Μαρτσινκόνις και εκτελέστηκε για το ρόλο του στη σφαγή.
Παραπομπές
Μαρτσινκονις Μαρτσινκονις Κατηγορία:Εξεγέρσεις των γκέτο Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Λιθουανικά (lt)
Δημήτρης Κύζας
Ο Δημήτρης Κύζας (Παραλίμνι, Κύπρος - 6 Σεπτεμβρίου 1953) είναι Έλληνας Κύπριος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στην θέση της άμυνας.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Παραλίμνι στις 6 Σεπτεμβρίου 1953. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Ένωσις Νέων Παραλιμνίου το 1971.
Το 1976 έρχεται μαζί με τον Δημήτρη Λ. Οικονόμου στην Ελλάδα για τον Παναθηναϊκό.
Μετά από μεγάλη καριέρα με τους πράσινους, το 1981 πηγαίνει στην Παναχαϊκή και την επόμενη χρονιά στον ΟΦΗ. Μένει έναν χρόνο στην Κρήτη και επιστρέφει στην Παναχαϊκή έως που και που «κρεμάει τα παπούτσια του» το 1989.
Ο Κύζας μετράει 196 συμμετοχές στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής και αποτελεί τον πέμπτο κατά σειρά Κύπριο στην σχετική λίστα με τις περισσότερες εμφανίσεις στην κατηγορία.
Έχει αγωνιστεί 9 φορές με τα χρώματα της Εθνικής Κύπρου, με την οποία έχει σημειώσει και 1 γκολ. Κλήθηκε και από την Εθνική Ελλάδος αλλά επειδή ήταν ήδη διεθνής με την φανέλα της «Μεγαλονήσου», τελικά δεν κατέστη δυνατό.
Είναι μέλος και έχει διατελέσει και πρόεδρος του Συνδέσμου Παλαιμάχων Παναχαϊκής. Σήμερα είναι μόνιμος κάτοικος Πατρών και είναι υπάλληλος σε ξενοδοχειακή επιχείρηση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ένωσις Νέων Παραλιμνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ρέιβ
thumb|Ο DJ [[Σβεν Φετ συνδυάζει κομμάτια για πλήθος χορευτών στο Amnesia, ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης της Ίμπιζα, το 2013.]]