cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άρθουρ Κόναν Ντόυλ
Βιογραφία
Το πρώτο του σημαντικό έργο ήταν η Σπουδή στο Κόκκινο, που δημοσιεύτηκε το 1887 στο ετήσιο χριστουγεννιάτικο έντυπο του Μπίτον. Στο έργο αυτό εμφανίζεται για πρώτη φορά ο Σέρλοκ Χολμς, χαρακτήρα που ο Άρθουρ Κόναν Ντόυλ δημιούργησε βασιζόμενος εν μέρει στον πρώην καθηγητή του, Τζόζεφ Μπελ. Άλλοι συγγραφείς αναφέρουν ενίοτε και άλλες επιρροές π.χ. τον διάσημο χαρακτήρα του Έντγκαρ Άλαν Πόε, Ωγκύστ Ντυπέν. Το έργο δεν σημείωσε καμία ιδιαίτερη επιτυχία. Δεν απέφερε στον συγγραφέα του κανένα ιδιαίτερο κέρδος, βοήθησε όμως να γνωρίσει το κοινό τον ήρωα Σέρλοκ Χολμς και τον συνεργάτη του, τον δόκτορα Γουάτσον, προτού αρχίσουν να δημοσιεύονται τακτικά οι περιπέτειές τους στο μηνιαίο περιοδικό Στραντ (The Strand Magazine). Όταν ο συγγραφέας βαρέθηκε να γράφει αστυνομικά διηγήματα και μυθιστορήματα έγινε ιστορικός κι έδινε διαλέξεις.
thumb|right|Πορτραίτο του Άρθουρ Κόναν Ντόυλ, φωτογραφία του Herbert Rose Barraud (1893) Το 1890 ο Άρθουρ Κόναν Ντόυλ σπούδασε οφθαλμολογία στη Βιέννη και το 1891 μετακόμισε στο Λονδίνο για να ανοίξει ιατρείο ως οφθαλμίατρος. Στην αυτοβιογραφία του έγραψε ότι ούτε ένας πελάτης δεν πέρασε το κατώφλι του. Αυτό του έδωσε περισσότερο χρόνο για γράψιμο και τον Νοέμβριο του 1891 έγραψε στη μητέρα του: «Σκέφτομαι να σκοτώσω τον Χολμς... και να τον ξαποστείλω μια και καλή. Με αποσπά από σημαντικότερα πράγματα». Η απάντηση της μητέρας του ήταν: «Κάνε ό,τι νομίζεις σωστό αλλά τα πλήθη δεν θα το πάρουν αυτό ελαφρά». Τον Δεκέμβριο του 1893 «σκότωσε» τον Χολμς με σκοπό να επικεντρωθεί στα ιστορικά του μυθιστορήματα. Ο Χολμς και ο καθηγητής Μοριάρτυ φαινομενικά σκοτώθηκαν πέφτοντας από ένα καταρράκτη στην ιστορία Το Τελικό Πρόβλημα. Η δημόσια κατακραυγή ανάγκασε τον Κόναν Ντόυλ να επαναφέρει τον χαρακτήρα στο έργο Το Σκυλί των Μπάσκερβιλ. Στην Περιπέτεια του Άδειου Σπιτιού δόθηκε η εξήγηση ότι μόνο ο Μοριάρτυ έπεσε και ότι επειδή ο Χολμς είχε άλλους επικίνδυνους εχθρούς, σκηνοθέτησε προσωρινά τον θάνατό του. Ο Χολμς τελικά εμφανίστηκε σε συνολικά 56 μικρές ιστορίες και τέσσερα μυθιστορήματα του Κόναν Ντόυλ και από τότε έχει εμφανιστεί σε πολλά μυθιστορήματα και ιστορίες άλλων συγγραφέων. Οι ιστορίες με τον Σέρλοκ Χολμς σημείωσαν μεγάλη επιτυχία και συνεχίστηκαν ως το 1896.
Κατά τον πόλεμο των Μπόερς στη Νότια Αφρική υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιατρός. Μετά τον πόλεμο και την καταδίκη από όλο τον κόσμο των ενεργειών του Ηνωμένου Βασιλείου, ο Κόναν Ντόυλ έγραψε ένα μικρό φυλλάδιο με τίτλο «Ο πόλεμος στη Νότια Αφρική: Η αιτία και η πραγματοποίηση», το οποίο δικαιολογούσε τον ρόλο του Ηνωμένου Βασιλείου και μεταφράστηκε ευρέως. Για τον λόγο αυτό τιμήθηκε για διακεκριμένες υπηρεσίες προς τη χώρα του και το 1902 παρασημοφορήθηκε από τον βασιλιά της Αγγλίας, χρίσθηκε ιππότης, του απονεμήθηκε ο τίτλος "σερ" και διορίσθηκε υποδιοικητής του Σάρρεϋ. Επίσης το 1900 έγραψε ένα μεγαλύτερο βιβλίο με τίτλο Ο Μεγάλος Πόλεμος των Μπόερς. Στα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα ο Σερ Άρθουρ ήταν δύο φορές υποψήφιος σε βουλευτικές εκλογές αλλά, αν και έλαβε σεβαστό αριθμό ψήφων, δεν εξελέγη.
Ο Κόναν Ντόυλ ήταν ένθερμος υποστηρικτής της δικαιοσύνης και ερεύνησε προσωπικά δύο υποθέσεις που είχαν κλείσει, με αποτέλεσμα δύο άτομα να απαλλαγούν από τα εγκλήματα για τα οποία κατηγορήθηκαν. Η πρώτη υπόθεση, το 1906, ήταν ενός ντροπαλού Βρετανο-Ινδού δικηγόρου, του George Edalji, ο οποίος κατηγορήθηκε ότι έγραφε απειλητικά γράμματα και ακρωτηρίαζε ζώα. Η αστυνομία ήταν αποφασισμένη να τον καταδικάσει, παρόλο που οι ακρωτηριασμοί συνεχίστηκαν και μετά τον εγκλεισμό του στη φυλακή. Ήταν εν μέρει χάρη σ' αυτήν την υπόθεση που το 1907 ιδρύθηκε το Ποινικό Εφετείο. Έτσι ο Κόναν Ντόυλ όχι μόνο βοήθησε έναν αθώο αλλά και συνέβαλε στο να καθιερωθεί ένας τρόπος ώστε να αντιμετωπίζονται οι δικαστικές πλάνες.
Η δεύτερη υπόθεση ήταν ενός Γερμανο-Εβραίου, του Όσκαρ Σλάτερ, ο οποίος είχε λέσχη τυχερών παιχνιδιών και καταδικάστηκε για δολοφονία μιας 82χρονης γυναίκας στη Γλασκώβη το 1908. Η υπόθεση τού κέντρισε την περιέργεια λόγω αντιφάσεων στο κατηγορητήριο και μίας γενικής εντύπωσης ότι η κατηγορία ήταν κατασκευασμένη. Ο Άρθουρ Κόναν Ντόυλ πλήρωσε το μεγαλύτερο μέρος του κόστους της επιτυχημένης προσφυγής του Σλάτερ το 1928.
Ο Κόναν Ντόυλ ενεπλάκη στην εκστρατεία για την αναμόρφωση του Κογκό με αρχηγούς τον δημοσιογράφο Ε. Μορέλ και τον διπλωμάτη Ρ. Κέισμεντ. Το 1909 έγραψε «Το Έγκλημα του Κογκό», ένα μεγάλο φυλλάδιο με το οποίο κατήγγειλε τη φρίκη σ' εκείνη την χώρα. Εξοικειώθηκε με τους Μορέλ και Κέισμεντ, και είναι πιθανό από αυτούς και τον Μπέρτραμ Φλέτσερ Ρόμπινσον να εμπνεύστηκε μερικούς χαρακτήρες του μυθιστορήματος Ο Χαμένος Κόσμος (1912). Απομακρύνθηκε και από τους δύο όταν ο Μορέλ έγινε ένας από τους αρχηγούς της φιλειρηνικού κινήματος κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και όταν ο Κέισμεντ καταδικάστηκε για προδοσία κατά του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο Κόναν Ντόυλ προσπάθησε ανεπιτυχώς να σώσει τον Κέισμεντ από τη θανατική ποινή υποστηρίζοντας ότι είχε χάσει τα λογικά του και δεν ήταν υπεύθυνος για τις πράξεις του.
Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, αν και δεν του επέτρεπε πια η ηλικία του να καταταγεί στον στρατό, υπηρέτησε τη Μεγάλη Βρετανία γράφοντας ένα ατέλειωτο όγκο από προπαγανδιστικά έργα που συντέλεσαν στην εξύψωση του ηθικού του βρετανικού λαού. Από την αφοσίωσή του στην υπόθεση της πατρίδας του προήλθε η εξάτομη ιστορία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, υπό τον τίτλο Η Βρετανική Εκστρατεία στη Γαλλία και τη Φλάνδρα, που όπως λέγεται συνετέλεσε όσο κανένα άλλο έργο στο να γίνει γνωστή η αξία του βρετανικού στρατού.
Προσωπική ζωή και οικογένεια
thumb|upright|right|Η οικογένεια Κόναν Ντόυλ στη Νέα Υόρκη (1922) Κατά την παραμονή του στο Πόρτσμουθ ο Κόναν Ντόυλ έπαιζε ποδόσφαιρο ως τερματοφύλακας σε ερασιτεχνική ομάδα. Ήταν επίσης φανατικός παίκτης του κρίκετ και του γκολφ.
Το 1885 νυμφεύθηκε τη Λουΐζα Χόκινς, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, ένα κορίτσι κι ένα αγόρι. Η Λουΐζα Χόκινς υπέφερε από φυματίωση και γι' αυτό τον λόγο, το 1892, η οικογένεια Ντόυλ εγκαταστάθηκε αναγκαστικά στην Ελβετία. Εκεί ο Ντόυλ έμαθε να κάνει σκι στις πλαγιές των Άλπεων.
Το 1894 έκανε μία περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής δίνοντας διαλέξεις. Αυτό ήταν το πρώτο από μία σειρά ταξιδιών που έκανε στην Αμερική. Το 1895 μετοίκησε και πάλι μαζί με την οικογένειά του, αυτή τη φορά στην Αίγυπτο. Εκεί εργάστηκε για πρώτη φορά ως πολεμικός ανταποκριτής, εργασία που έκανε αργότερα και στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Πνευματισμός
Μετά τον θάνατο της γυναίκας του, Λουΐζας, του γιου του, Κίνγκσλεϊ, καθώς και του αδερφού του Ίνες, των δύο γαμπρών του και των δύο ανηψιών του λίγο μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Κόναν Ντόυλ έπεσε σε κατάθλιψη. Βρήκε παρηγοριά στον πνευματισμό και στις προσπάθειές του να αποδειχθεί ότι υπάρχει ζωή μετά θάνατον. Τα έργα του με αυτό το θέμα ήταν ένας από τους λόγους που μία από τις συλλογές μικρών ιστοριών του, Οι περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς, απαγορεύθηκε στη Σοβιετική Ένωση το 1929, γιατί θεωρήθηκε συνδεδεμένη με τον αποκρυφισμό. Η απαγόρευση αυτή αργότερα άρθηκε.
Για μία περίοδο ο Άρθουρ Κόναν Ντόυλ ήταν φίλος με τον Αμερικανό μάγο Χάρρυ Χουντίνι, ο οποίος μετά τον θάνατο της μητέρας του έγινε προεξάρχων αντίπαλος του πνευματιστικού κινήματος τη δεκαετία του 1920. Αν και ο Χουντίνι επέμενε ότι τα μέντιουμ χρησιμοποιούσαν κόλπα (και συνεχώς τα εξέθετε ως απατεώνες), ο Κόναν Ντόυλ είχε πεισθεί ότι ο ίδιος ο Χουντίνι διέθετε υπερφυσικές δυνάμεις, άποψη που εξέφρασε στο Χείλος του Αγνώστου. Προφανώς ο Χουντίνι δεν μπόρεσε να τον πείσει ότι τα κατορθώματά του ήταν απλά αυταπάτες και αυτό τους οδήγησε σε πικρή δημόσια ρήξη.
Από την πίστη του Άρθουρ Κόναν Ντόυλ στον πνευματισμό προήλθαν τα συγγράμματα Η Νέα Αποκάλυψη (1918) και Ιστορία του Πνευματισμού (1926 σε δύο τόμους).
Θάνατος
right|thumb|upright|Ο τάφος του Άρθουρ Κόναν Ντόυλ στο Minstead Στις 7 Ιουλίου 1930 ο Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόυλ βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του κρατώντας το στήθος του. Πέθανε από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 71 ετών. Οι τελευταίες του λέξεις ήταν προς τη γυναίκα του: «Είσαι υπέροχη». Πριν πεθάνει ήταν τόσο βέβαιος για τη μετά θάνατον ζωή, ώστε είπε στους συγγενείς του και στους στενούς του φίλους, ότι θα επέστρεφε σαν πνεύμα στη γη και θα τους παρουσιαζόταν.
Ο τάφος του βρίσκεται στο νεκροταφείο του Μίνστεντ στο Νιου Φόρεστ και γράφει:
''' STEEL TRUE BLADE STRAIGHT ARTHUR CONAN DOYLE KNIGHT PATRIOT, PHYSICIAN & MAN OF LETTERS '''
Ο σερ Άρθουρ Κόναν Ντόυλ ήταν ένας από τους περιφημότερους Βρετανούς λογοτέχνες. Είχε εμβαθύνει σε πολλά από τα πεδία της ανθρώπινης γνώσης. Περισσότερο απ' όλα τον έκαναν γνωστό τα γεμάτα περιπέτειες και μυστήριο μυθιστορήματά του, που του εξασφάλισαν ένα ευρύτατο αναγνωστικό κοινό. Είχαν όμως χιλιάδες αφοσιωμένους αναγνώστες και τα ιστορικά του έργα, καθώς και οι μελέτες του γύρω από τον πνευματισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ν Κατηγορία:Σκωτσέζοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Σκωτσέζοι ιστορικοί Κατηγορία:Σκωτσέζοι ιατροί Κατηγορία:Σέρλοκ Χολμς
Αίθρα (μυθολογία)
Ο μύθος
Ο βασιλιάς της Αθήνας Αιγέας πήγε στο μαντείο των Δελφών να ζητήσει συμβουλή προκειμένου ν' αποκτήσει γιο. Η απάντηση της Πυθίας ήταν: «Αντρειωμένε μην ανοίξεις τον μακρουλό λαιμό του ασκού σου, πριν να φτάσεις στην Αθήνα». Ο Αιγέας πήρε το δρόμο της επιστροφής στην Αθήνα, είχε δε μαζί του ένα ασκί γεμάτο κρασί. Θα νόμιζε κανείς ότι δεν θα έπρεπε να πιει κρασί ώσπου να βρεθεί στο σπίτι του. Στον δρόμο της επιστροφής πέρασε από την Τροιζήνα, όπου βασίλευε ο Πιτθέας, γιος του Πέλοπα, που φημιζόταν για τη σοφία του. Η Τροιζήνα είχε επιπλέον τους ίδιους προστάτες με την Αθήνα, την Αθηνά και τον Ποσειδώνα. Ο Πιτθέας έμαθε την επιθυμία του, τον μέθυσε με ανάμεικτο κρασί και τον άφησε να κοιμηθεί με την κόρη του Αίθρα. Ακολουθώντας τις οδηγίες της θεάς Αθηνάς την οποία είδε στον ύπνο της η Αίθρα μετέβη στο απέναντι νησί Σφαιρία (σημερινός Πόρος) που ήταν αφιερωμένο στον ηνίοχο του Πέλοπα Σφαίρο για να κάνει σπονδές στην μνήμη του. Η Αίθρα κατόπιν πλάγιασε με τον Ποσειδώνα αν και οι γνώμες διίστανται σχετικά αν ήταν πατέρας του Θησέα ο Αιγέας ή ο Ποσειδώνας, τα τεράστια κατορθώματα του κλίνουν προς τον Ποσειδώνα. Ο Πλούταρχος γράφει ότι ο Πιτθέας διέσπειρε την φήμη ότι ο Θησέας είναι γιος του Ποσειδώνα, με τον τρόπο αυτό έγινε σεβαστός από τον λαό του.
Η Αίθρα αφιέρωσε κατόπιν στην Σφαιρία έναν ναό αφιερωμένο στην Αθηνά Απατούρια σε ανάμνηση της απάτης, μετονόμασε το νησί σε "Ιέρα" και έδωσε εντολή στις γυναίκες να αφιερώνουν στον ναό τις ζώνες τους την ημέρα του γάμου τους. Όταν έμεινε έγκυος η Αίθρα ο Αιγέας αποφάσισε να επιστρέψει στην Αθήνα, άφησε τα σανδάλια, την ασπίδα και το ξίφος του πίσω από τον ιερό βράχο του Διός με εντολή όταν ο γιος του μεγαλώσει και ενηλικιωθεί να σύρει τον βράχο και να πάρει τα όπλα. Η Αίθρα ακολούθησε πιστά της εντολές, όταν ενηλικιώθηκε ο Θησέας έσυρε τον βράχο και αναγνώρισε τα όπλα, με αυτά έκανε όλα τα μεγάλα του κατορθώματα με αποκορύφωμα τον φόνο του Μινώταυρου. Αργότερα ο γιος της Αίθρας, ο Θησέας με τον φίλο του, το Θεσσαλό ήρωα Πειρίθοο, άρπαξαν την Ωραία Ελένη, αδελφή των Διοσκούρων, Κάστορα και Πολυδεύκη, από τη Σπάρτη, πριν την παντρευτεί ο Μενέλαος. Έβαλαν μεταξύ τους κλήρο ο Θησέας κι ο Πειρίθοος για την Ελένη. Ο Θησέας ήταν ο τυχερός. Εγκατέστησε την Ελένη για λόγους ασφάλειας στις Αφίδνες, στο σπίτι του φίλου του Αφίδνου κι έβαλε κοντά της τη μητέρα του, την Αίθρα. Αλλά, όταν οι Θησέας και Πειρίθοος κατέβηκαν στον Άδη να αρπάξουν την Περσεφόνη, οι Διόσκουροι βρήκαν ευκαιρία να πάρουν πίσω στη Σπάρτη την αδελφή τους και μαζί της την Αίθρα. Όταν ο Πάρις απήγαγε στην Τροία την Ελένη, πήρε μαζί και την Αίθρα. Όταν οι Έλληνες κατέλαβαν την πόλη, την αναγνώρισαν και την απελευθέρωσαν οι εγγονοί της, γιοί του Θησέα, Ακάμας και Δημοφών (οι οποίοι, γι' αυτό, δεν πήραν άλλο λάφυρο από την Τροία). Ο πρόωρος θάνατος των εγγονών της οδήγησε την Αίθρα στην αυτοκτονία.
Πηγές
Αιθρα Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Τροιζήνα
Ιδεολογία του Σι Τζινπίνγκ
Η ιδεολογία του Σι Τζινπίνγκ για τον σοσιαλισμό με κινέζικα χαρακτηριστικά για μια νέα εποχή, συντομογραφείται συχνά ως ιδεολογία του Σι Τζινπίνγκ ή σκέψη του Σι Τζινπίνγκ, είναι ένα σύνολο πολιτικών και ιδανικών που προέρχονται από τον Γενικό Γραμματέα του Κινέζικου Κομμουνιστικού Κόμματος Σι Τζινπίνγκ. Αναφέρθηκε αρχικά στο 19ο Εθνικό Συνέδριο του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος, στο οποίο ενσωματώθηκε στο Σύνταγμα του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Στην πρώτη σύνοδο του 13ου Εθνικού Λαϊκού Συνεδρίου στις 11 Μαρτίου 2018, το προοίμιο του Συντάγματος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας τροποποιήθηκε για να αναφερθεί στην ιδεολογία του Σι Τζινπίνγκ.
Ιστορία
Η πρώτη επίσημη αναφορά του όρου έγινε στο 19ο Εθνικό Συνέδριο του Κινέζικου Κομμουνιστικού Κόμματος και αναπτύχθηκε σταδιακά από το 2012 αφότου ο Σι έγινε ο Γενικός Γραμματέας του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος (υπέρτατος ηγέτης της Κίνας). Ορισμένες ειδήσεις ανέφεραν ότι ο Σι βοήθησε στη δημιουργία αυτής της ιδεολογίας μαζί με τον στενό σύμβουλό του, τον Γουάνγκ Χουνίνγκ.
Το 19ο Συνέδριο επιβεβαίωσε την ιδεολογία ως καθοδηγητική πολιτική και στρατιωτική ιδεολογία του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος (ΚΚΚ) και ενέκρινε την ενσωμάτωση της ιδεολογίας στο Σύνταγμα του Κινέζικου Κομμουνιστικού Κόμματος. Η επιβεβαίωση έλαβε ομόφωνη υποστήριξη καθώς κάθε εκπρόσωπος ψήφισε υπέρ, υψώνοντας τα χέρια όταν ο Σι ζήτησε τις απόψεις του για το Κογκρέσο. Η ένταξη έκανε τον Σι τον τρίτο ηγέτη της Κίνας μετά τον Μάο Τζεντόνγκ και τον Ντένγκ Σιαοπίνγκ, των οποίων τα ονόματα εμφανίστηκαν στον κατάλογο των θεμελιωδών δογμάτων του Κ.Κ.Κ. Στην έκθεσή του, ο Σι υποσχέθηκε να κάνει την Κίνα ισχυρή, ωθώντας τη χώρα σε μια «νέα εποχή».
Οι ιδέες πίσω από τη σκέψη του Σι Τζινπίνγκ περιγράφονται στη σειρά βιβλίων του Σι The Governance of China (Η διακυβέρνηση της Κίνας), που εκδόθηκε από τη Foreign Languages Press για διεθνές κοινό. Ο πρώτος τόμος δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2014, ακολουθούμενος από τον δεύτερο τόμο τον Νοέμβριο του 2017.
Η αναπαραγωγή του μαρξισμού είναι βασικό στοιχείο στην ιδεολογία του Σι Τζινπίνγκ. Με τα λόγια του Σι, «Τιμάμε τη μνήμη του Μαρξ για να αποτίσουμε φόρο τιμής στον μεγαλύτερο στοχαστή στην ιστορία της ανθρωπότητας, και επίσης να δηλώσουμε τη σταθερή μας πίστη στην επιστημονική αλήθεια του μαρξισμού».
Περιεχόμενο
Η ιδεολογία του Σι Τζινπίνγκ αποτελείται από μια βασική πολιτική 14 σημείων ως εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαρξιστική θεωρία Κατηγορία:Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας
ENIAC
Ιστορία
Ο ENIAC σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε υπό την εποπτεία του Καθηγητή Φυσικής Τζον Μόχλι (John Mauchly) και του μεταπτυχιακού φοιτητή του Τζον Έκερτ (John Presper Eckert), στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. Σκοπός των δύο κατασκευαστών ήταν η δημιουργία ενός υπολογιστή που θα μπορούσε να επιτύχει την έγκαιρη σύνταξη ακριβέστατων πινάκων εμβέλειας και τροχιάς, για τις βολές των νέων όπλων του αμερικανικού στρατού. Ο υπολογιστής θα χρησιμοποιούταν από το Εργαστήριο Βαλλιστικής Έρευνας του στρατού των Η.Π.Α., κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η διαδικασία ανάπτυξης των πινάκων βολών από την Υπηρεσία Βαλλιστικής μέχρι τότε γινόταν με το χέρι, κάτι που την έκανε χρονοβόρα και που συχνά οδηγούσε σε λάθη. Στο παρελθόν, ο Mauchly είχε παρακολουθήσει την δημόσια επίδειξη, από τον ίδιο τον Στίμπιτζ (George Stibbitz), του υπολογιστή που είχε σχεδιάσει στα εργαστήρια της Bell Labs, σε ένα συνέδριο στο Κολέγιο Νταρτμουθ το 1940. Επιπλέον, είχε γνώση για την εργασία του Τζον Ατανάσοφ (John Atanasoff), από το πανεπιστήμιο της Αϊόβα.
Ο Mauchly, ξέροντας ότι ο στρατός είχε ανάγκη από αριθμομηχανές ακριβείας, κατέθεσε πρόταση ζητώντας χρηματοδότηση για την κατασκευή της μηχανής που είχε φανταστεί. Η πρόταση έγινε αποδεκτή και το συμβόλαιο υπογράφτηκε στις 5 Ιουνίου του 1943.
Το Project PX, όπως ονομάστηκε το σχέδιο, άρχισε να κατασκευάζεται από τη τη σχολή Ηλεκτρολογικής Μηχανικής Moore (Moore School of Electrical Engineering) στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, τον Ιούλιο του 1943. Η πρώτη δημόσια παρουσίασή της έγινε στις 15 Φεβρουαρίου 1946, στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, με την κατασκευή να έχει κοστίσει σχεδόν 500.000 $
Ωστόσο, ήταν πλέον πολύ αργά για να χρησιμεύσει για τον αρχικό του σκοπό, καθώς ο πόλεμος είχε τελειώσει. Έτσι, χρησιμοποιήθηκε για προβλήματα σε τομείς όπως η ατομική ενέργεια και η βαλλιστική. Η πρώτη του αποστολή ήταν να εκτελέσει περίπλοκους υπολογισμούς για τον έλεγχο της δυνατότητας κατασκευής της βόμβας υδρογόνου. Στους κατασκευαστές του επιτράπηκε να διοργανώσουν ένα σεμινάριο για να παρουσιάσουν την δουλειά τους στους συναδέλφους τους, το καλοκαίρι του έτους. Αυτό κίνησε το ενδιαφέρον για την κατασκευή μεγάλων ψηφιακών υπολογιστών, τομέας που γνώρισε ανάπτυξη τα επόμενα χρόνια.
Ο ENIAC έκλεισε στις 9 Νοεμβρίου, 1946 για αναβάθμιση μνήμης και συντήρηση. Μεταφέρθηκε στο Aberdeen Proving Ground, στην πολιτεία Μέριλαντ, το 1947. Εκεί, στις 29 Ιουλίου του ίδιου χρόνου, τέθηκε ξανά σε λειτουργία και συνέχισε να λειτουργεί αδιαλείπτως μέχρι την 11:45 μ.μ. στις 2 Οκτωβρίου του 1955.
Οι Mauchly και Eckert κατέθεσαν αίτηση ευρεσιτεχνίας, υποστηρίζοντας ότι αυτοί εφηύραν τον ψηφιακό υπολογιστή. Χρόνια αργότερα, μετά από νομικό αγώνα, τα δικαστήρια αποφάσισαν ότι η ευρεσιτεχνία ήταν άκυρη και ότι ο John Atanasoff ήταν αυτός που εφηύρε τον ψηφιακό υπολογιστή (ABC - Atanasoff–Berry Computer).
Λειτουργία
Ο ENIAC είχε περισσότερες από 18.000 λυχνίες κενού και 1500 ηλεκτρονόμους. Ζύγιζε 30 τόνους και καταλάμβανε 163 τετραγωνικά μέτρα χώρο. Κατανάλωνε 140 κιλοβάτ ισχύ.
Από αρχιτεκτονικής πλευράς, είχε 20 καταχωρητές (accumulators), κάθε ένας από τους οποίους μπορούσε να αποθηκεύσει έναν αριθμό, του δεκαδικού συστήματος, των 10 ψηφίων. Μία ομάδα από 10 λυχνίες αναπαριστούσε κάθε ένα από τα δέκα ψηφία. Σε κάθε στιγμή, μία μόνο λυχνία βρισκόταν σε κατάσταση λειτουργίας, αναπαριστώντας έτσι την τιμή που αποκτούσε κάθε ένα από τα δέκα ψηφία του αριθμού.
Ο προγραμματισμός του γινόταν με τη ρύθμιση 6.000 διακοπτών πολλών θέσεων και με την σύνδεση ενός πλήθους υποδοχών με καλώδια (βραχυκυκλωτές). Αυτό αποτελούσε και το μεγάλο του πρόβλημα καθώς έπρεπε να προγραμματίζεται με το χέρι, ανοιγοκλείνοντας διακόπτες και βραχυκυκλώνοντας τις υποδοχές με τα συνδετικά καλώδια. Όμως, ήταν σημαντικά ταχύτερος από οποιοδήποτε άλλον ηλεκτρομηχανικό υπολογιστή της εποχής του, καθώς μπορούσε να εκτελέσει 5.000 προσθέσεις ανά δευτερόλεπτο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία υπολογιστών
Nissan 70
Δημιουργία
Η λειτουργία του εργοστασίου ξεκίνησε επίσημα το 1935, ενώ το 1937 ξεκίνησε η παραγωγή του Nissan 70, το οποίο και βασίστηκε στο Graham Paige Crusader. Συνολικά πωλήθηκαν 5.500 αντίτυπα του Nissan 70.
Εκδόσεις
Οι εκδόσεις που ήταν διαθέσιμο το Nissan 70 ήταν τρεις: η Sedan, η Phaeton και η Crusader, με την σεντάν να αποτελεί την πιο δημοφιλή.
Πηγές
70 Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Ασούρ ναδίν σουμί
Ο Ασούρ ναδίν σουμί υπήρξε Ασσύριος πρίγκιπας γιος του βασιλιά της Ασσυρίας Σενναχειρείμ υποτελής βασιλιάς της Βαβυλώνας (700 - 694 π.χ.) μετά την καθαίρεση του προηγούμενου βασιλιά Μπέλ ιμπνί που είχε συνωμοτήσει με την βοήθεια των Χαλδαίων και των Ελαμιτών εναντίον του πατέρα του. Μετά από βασιλεία 6 ετών οι Ελαμίτες κατέλαβαν την Βαβυλώνα, ο ίδιος δολοφονήθηκε επιφέροντας την οργή του πατέρα του Σενναχειρείμ.
Πηγές
ΑΣΣΥΡΟΒΑΒΥΛΩΝΙΑΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ
Κατηγορία:Ασσυρία Κατηγορία:Βασιλείς της Βαβυλώνας
Νορν
thumb|right|285px|Οι Νορν thumb|right|Οι Νορν (1889) του Johannes Gehrts. Οι Νορν (norn, πληθυντικός nornir) της σκανδιναβικής μυθολογίας είναι τρεις θεότητες που ονομάζονται Ουρντ (Urd, δηλαδή αυτό που έχει γίνει), Βερντάντι (Verdandi, αυτό που γίνεται) και Σκουλντ (Skuld, το πρέπον).
Κατοικούν κάτω από τις ρίζες του Ύγκντρασιλ, του παγκόσμιου δέντρου στο κέντρο του κόσμου, και παίρνοντας νερό από το ιερό τους πηγάδι ποτίζουν το δέντρο στο κέντρο του σύμπαντος για να μη ξεραθεί (αν και κάποιες διηγήσεις αναφέρουν πως ζουν πάνω από τη Γέφυρα Μπίφροστ), όπου υφαίνουν το κέντημα των μοιρών. Αυτές οι τρεις Νορν περιγράφονται ως ισχυρές παρθενικές γιγάντισσες των οποίων η άφιξη από το Γιοτουνχέιμ τελείωσε τη χρυσή εποχή των θεών. Η ζωή κάθε ανθρώπου είναι μια κλωστή στον αργαλειό τους, και το μήκος της κλωστής είναι το μήκος της ζωής του προσώπου.
Έτσι καθετί έχει τον προορισμό του στη Σκανδιναβική θρησκεία: ακόμα και οι θεοί έχουν τις δικές τους κλωστές, αλλά οι νορν δεν τους αφήνουν να τις δουν. Αυτή η υποταγή των θεών σε μια δύναμη πέρα από τον έλεγχό τους και η συνέπειά της, ότι δηλαδή και αυτοί θα έχουν ένα τέλος, είναι μείζονα θέματα της λογοτεχνίας που περιβάλλει τη σκανδιναβική μυθολογία.
Οι τρεις υφάντρες γριές που ελέγχουν το πεπρωμένο υπάρχουν σε ένα βαθύ μυθικό επίπεδο, αν και πιθανά όχι τόσο παλιό όσο η τέχνη της υφαντουργίας. Το αντίστοιχο των Νορν στους Έλληνες ήταν οι Μοίρες, που ήταν γνωστές στους Ρωμαίους ως Πάρκε (Parcae).
Στον Μάκβεθ του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ τρεις αδερφές λένε στον πρωταγωνιστή το πεπρωμένο του.
Σκουλντ ονομάζεται και μια βαλκυρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία
Τεράν
Το Τεράν (γαλλικά: Teyran, οξιτανικά: Teiran) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τεραναί (γαλλικά: Teyrannais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Μαρία Ρηγοπούλου
Η Μαρία Ρηγοπούλου ήταν Ελληνίδα αθλήτρια της κολύμβησης πανελληνιονίκης από την Πάτρα, ήταν αθλήτρια του Ν.Ο. Πατρών. Μαζί με την Πούπα Ρουμπέν του Παλαιού Φαλήρου ήταν οι καλύτερες Ελληνίδες στα 100 πρόσθιο όπου μονοπώλησαν τις δύο πρώτες θέσεις στο πανελλήνιο πρωτάθλημα μεταπολεμικά.
Στους Πανελλήνιους αγώνες του 1946, στο Ζάππειο μέγαρο, ήταν πρώτη στα 100 πρόσθιο γυναικών και μετά λίγους μήνες τον Μάρτιο του 1946 στην κολυμβητική συνάντηση Ν.Ο. Πατρών - Ολυμπιακού Πειραιώς που έγινε στην Πάτρα, πέτυχε πανελλήνιο ρεκόρ στα 100 μέτρα ελευθέρας με χρόνο 1.42.5. Την ίδια χρονιά σε αγώνες τον Ιούλιο κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ κορασίδων στα 100 πρόσθιο με νέα επίδοση 46.2. Σε άλλες κολυμβητικές συναντήσεις της χρονιάς ήταν πρώτη στην συνάντηση ΝΟ Πατρών - ΝΟ Πειραιώς και πάλι πρώτη σε αυτή με το Παλαιό Φάληρο.
Στους πανελλήνιους του 1947 ήταν δεύτερη στα 100 πρόσθιο γυναικών με 1.49.2. Στους πανελλήνιους του 1948 ήταν πρώτη στα 100 πρόσθιο με χρόνο 1.47.3. Πριν τους πανελλήνιους είχε λάβει μέρος σε αγώνες πρόκρισης όπου ήταν πάλι πρώτη στα 100 πρόσθιο με 1.47.3. Σε αθλητική συνάντηση ΝΟΠ-Παλαιού Φαλήρου ήταν δεύτερη στα 100 πρόσθιο πίσω από την Ρουμπέν με χρόνο 49.1.
Στους πανελλήνιους αγώνες του 1950 ήταν δεύτερη στα 100 μέτρα πρόσθιο με χρόνο 1.54.2.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κολυμβητές του Ν.Ο. Πατρών Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης
Άννα του Όλντενμπουργκ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Όλντενμπουργκ ως η μόνη κόρη του Ιωάννη Ε΄ κόμη του Όλντενμπουργκ-Ντέλμενχορστ (1483-1526) και της Άννας (1460-1531), κόρης του Γεωργίου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ. Είχε επιζώντες αδελφούς τους Ιωάννη ΣΤ΄, Γεώργιο, Χριστόφορο και Aντώνιο Α΄.
Παντρεύτηκε τον Έννο Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας το 1530.
Επιτροπεία
Το 1540 ο Έννο Β΄ απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο ανήλικος γιος τους Έντσαρντ Γ΄. Η Άννα διορίστηκε προϊσταμένη της επιτροπής διακυβέρνησης το 1542. Κύριος σύμβουλός της ήταν ο αδερφός της Χριστόφορος κόμης του Όλντενμπουργκ.
Το κύριο χαρακτηριστικό της πολιτικής της έναντι των Ρεφορμιστών (Καλβινιστών) ήταν μία προσπάθεια εξισορρόπησης των διαφόρων ομολογιών, ώστε να τους επιτρέψει να συνυπάρχουν. Διατήτησεε τη δική της πίστη, αλλά είδε ότι μεταξύ των ευγενών της Ανατολικής Φρισίας, ο Λουθηρανισμός, όπως ο Ζβινγκλιανισμός ήταν σχεδόν εξίσου κατανεμημένοι. Ήταν σαφές ότι η επιλογή ενός από αυτά ως κρατική θρησκεία της Ανατολικής Φρισίας, δεν θα ήταν εκτελεστή. Στους Καθολικούς και στους Πνευματιστές επετράπη επίσης να ασκήσουν την πίστη τους στην Ανατολική Φρισία. Μόνο υπό πίεση από τον αυτοκράτορα της Γερμανίας απαγορεύτηκαν οι Βαπτιστές το 1549.
Ίδρυσε αστυνομία στην Ανατολική Φρισία (1545) και αναμόρφωσε το νομικό σύστημα. Εκτός από τα διοικητικά της καθήκοντα, η Καγκελαρία ανέλαβε και δικαστικά καθήκοντα. Σύμβουλοι και νομικοί μελετητές προστέθηκαν στην Καγκελαρία για την εκτέλεση αυτών των καθηκόντων. Η Καγκελαρία αποτελούσε ως επί το πλείστον ένα εφετείο, αλλά θα ενεργούσε επίσης ως πρωτοβάθμιο δικαστήριο σε υποθέσεις που αφορούσαν τους ευγενείς.
Κατά τη διάρκεια της εξουσίας της Άννας, η ένοπλη σύγκρουση με το Χάρλινγκερλαντ ξεκίνησε για άλλη μία φορά, όταν ο Ιωάνης Β΄ κόμης του Χάρλινγκερλαντ κατέλαβε μία λωρίδα γης στο Accumer Deep (Βαθύ Συγκεντρωτή). Η Άννα έστειλε την υπόθεσή της στο Reichskammergericht (αυτοκρατορικό Δικαστικό Επιμελητήριο) και στον Κύκλο του Κάτω Ρήνου-Βεστφαλίας. Ο Κύκλος συνέλαβε τον Ιωάννη Β΄, ο οποίος είχε κάνει πολλούς εχθρούς, και αυτός απεβίωσε αιχμάλωτος το 1562.
Το 1558 η Άννα κατάργησε τον νόμο ότι μόνο ο πρωτότοκος θα είναι διάδοχος ως μοναδικός κυβερνήτης της κομητείας. Έτσι τώρα η εξουσία έπρεπε να μοιραστεί μεταξύ των τριών γιων της, Έντσαρντ Β΄, Χριστοφόρου και Ιωάννη Β΄. Αυτό είχε ως στόχο να αποτρέψει τη Σουηδική επιρροή ενόψει του γάμου μεταξύ του γιου της Έντσαρντ Β΄ με την Αικατερίνη των Βάσα, κόρης του Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας (1559). Υπονοούσε επίσης τη συνέχιση της θρησκευτικής ισορροπίας, καθώς ο Ιωάννης Β΄ ήταν Καλβινιστής, ενώ ο Έντσαρντ Β΄ ήταν Λουθηρανός και κανένας από αυτούς δεν θα μπορούσε να εδραιώσει την πίστη του ως τη μόνη επιτρεπόμενη ομολογία στην κομητεία.
Η επιτροπεία της έληξε το 1561.
Μετέπειτα ζωή
Η σχέση μεταξύ Έντσαρντ Β΄ και Ιωάννη Β΄ δεν ήταν πολύ καλή και επιδεινώθηκε μετά το τέλος του Χριστοφόρου το 1566. Η διαμάχη εξουσίας μεταξύ των αδελφών εμπόδιζε συχνά την άσκηση της κοινής τους εξουσίας. Αυτό ενίσχυσε σε μεγάλο βαθμό τους ευγενείς και τους πολίτες του Έμντεν.
Ο Mένσο Άλτινγκ ήταν κήρυκας στο Έμντεν μόνο για λίγο, όταν η κόμισσα Άννα απεβίωσε εκεί στις 24 Σεπτεμβρίου 1575. Έκανε την πρώτη μεγάλη επικήδειο ομιλία του, όταν η Άννα τάφηκε στην οικογενειακή κρύπτη στη Μεγάλη Εκκλησία του Έμντεν, της Αναμορφωμένης (Καλβινιστικής) Εκκλησίας, γνωστής ως Moederkerk ("Μητέρα Εκκλησία").
Μετά το τέλος του Ιωάννη Β΄ το 1591 ο Έντσαρντ Β΄ έγινε ο μοναδικός κυβερνήτης της κομητείας της Ανατολικής Φρισίας, αλλά η εξουσία του είχε πληγεί σοβαρά από τη συνεχιζόμενη σύγκρουση. Η αποδυνάμωση του Οίκου των Σίρκσενα ήταν ένας από τους παράγοντες που οδήγησαν στη λεγόμενη «Εξέγερση του Έμντεν».
Οικογένεια
Από τον γάμο της με τον Έννο Β΄ των Σίρκσενα κόμη της Ανατολικής Φρισίας, είχε παιδιά:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ
Οστσίπεκ
Το Όσιπεκ (Oscypek, Oszczypek, πληθυντικός: oscypki) είναι καπνιστό τυρί από αλατισμένο πρόβειο γάλα που παράγεται αποκλειστικά στην περιοχή των βουνών Τάτρα εντός των συνόρων της Πολωνίας. Η παρασκευή του Όσιπεκ γίνεται από ειδικούς τυροκόμους που ονομάζονται "μπάκας", οι οποίοι συνήθως είναι  άντρες.
Η πρώτη αναφορά για την παραγωγή του τυριού στα Όρη Τάτρα χρονολογείται από τον 15ο αιώνα, σε έγγραφο από το χωριό Οτσότνικα το 1416. Η πρώτη καταγεγραμμένη συνταγή για το όσιπεκ εκδόθηκε το 1748 στην περιοχή του Ζίβιετς. Υπάρχει επίσης μια μορφή του τυριού σε μικρότερο μέγεθος που η ρεντικόλκα, που είναι γνωστή ως η "μικρή αδερφή" του όσιπεκ.
<mapframe text="''Η γεωγραφική περιοχή στην οποία μπορεί να γίνει η παραγωγή του όσιπεκ. Πηγή: Eur-lex έγγραφο 52006XC0802(06)" width="250" height="200" zoom="7" latitude="49.5" longitude="20" align="right">[ {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q770911", "properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Nowy Targ county {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q1147584", "properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Tatra county {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q1116177", "properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Bystra-Sidzina commune {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q167783", "properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Zawoja commune {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q2081361", "properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Niedźwiedź commune {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q2461186", "properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Kamienica commune {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q11798166","properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Olszówka {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q7278474", "properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Raba Niżna {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q8080784", "properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Łostówka {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q9395219", "properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Łętowe {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q6695500", "properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Lubomierz {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q2460034", "properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Piwniczna-Zdrój commune {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q2606201", "properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Muszyna commune {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q1443261", "properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Krynica-Zdrój commune {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q553636", "properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Istebna commune {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q554537", "properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Milówka commune {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q555569", "properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Węgierska Górka commune {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q379249", "properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Rajcza commune {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q555847", "properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Ujsoły commune {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q553465", "properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Jeleśnia commune {"type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q553407", "properties": { "fill": "#FFFF00" } }, //Koszarawa commune ]
Παραπομπές
Κατηγορία:Τυριά πρόβειου γάλακτος Κατηγορία:Καπνιστά τυριά Κατηγορία:Pages with unreviewed translations Κατηγορία:Τυριά με ονομασία προέλευσης που προστατεύονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση Κατηγορία:Πολωνικά τυριά Κατηγορία:Πολωνικά προϊόντα με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης
3ο Δημοτικό Διαμέρισμα Παρισιού
Το 3ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού (γαλλικά: Le 3e arrondissement de Paris) είναι ένα από τα 20 διαμερίσματα της πρωτεύουσας της Γαλλίας. Ονομάζεται επίσης και Ταμπλ αν και αυτή η ονομασία αυτή σπάνια χρησιμοποιείται στην καθημερινή ζωή.
Το διαμέρισμα βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Σηκουάνα και είναι το μικρότερο στην περιοχή μετά το 2ο διαμέρισμα. Περιλαμβάνει το βόρειο και πιο ήσυχο τμήμα της μεσαιωνικής συνοικίας Λε Μαραί (ενώ το 4ο διαμέρισμα περιλαμβάνει το πιο ζωντανό νότιο τμήμα του Μαραί). Η παλαιότερη ιδιωτική κατοικία του Παρισιού, η οικία του Νικολά Φλαμέλ που χτίστηκε το 1407, βρίσκεται στο 3ο διαμέρισμα, στην οδό Μονμορανσί 52.
Η παλιά εβραϊκή συνοικία, που χρονολογείται από τον 13ο αιώνα, αρχίζει στο ανατολικό τμήμα του 3ου διαμερίσματος και εκτείνεται στο 4ο. Εδώ βρίσκεται το Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας του Ιουδαϊσμού και η Συναγωγή της οδού Παβέ που σχεδίασε ο αρχιτέκτονας Εκτόρ Γκιμάρ. Οι μοντέρνες μπουτίκ καταλαμβάνουν τους εμπορικούς δρόμους, εξακολουθούν όμως να υπάρχουν καταστήματα που πωλούν παραδοσιακά εβραϊκά προϊόντα.
Ιστορικά στοιχεία
Το 3ο διαμέρισμα, γνωστό ως το διαμέρισμα του Ταμπλ, δημιουργήθηκε με το νόμο της 16ης Ιουνίου 1859, κατά την επέκταση του Παρισιού έως τα τείχη του Θιέρσου, οπότε και έγιναν τροποποιήσεις των υπαρχόντων διαμερισμάτων.
Από τον Απρίλιο του 2020, το 3ο διαμέρισμα θα συνδεθεί με τα 1ο, 2ο και 4ο διαμερίσματα στον 1ο τομέα, που θα ονομάζεται Παρίσι-Κέντρο, που θα αναλάβει όλες τις λειτουργίες διαμερίσματος. Μόνο ο ταχυδρομικός κώδικας θα παραμείνει σε ισχύ.
Δημογραφικά στοιχεία
Η περιοχή που καταλαμβάνεται τώρα από το τρίτο διαμέρισμα έφτασε στο ανώτατο πληθυσμό της κατά την περίοδο που προηγήθηκε της αναδιοργάνωσης του Παρισιού το 1860. Το 2009 ο πληθυσμός ήταν 35.655 ενώ το διαμέρισμα προσφέρει συνολικά 29.723 θέσεις εργασίας.
Συνοικίες
Σύμφωνα με την επίσημη αρίθμηση των συνοικιών του Παρισιού, έχουν τους αριθμούς από 9 έως 12.
Σημεία ενδιαφέροντος
μικρογραφία|Το Δημαρχείο του 3ου διαμερίσματος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
03
Κώστας Μπαλάσκας
Ο Κώστας Μπαλάσκας (Αθήνα, 1939 – Αθήνα, 28 Φεβρουαρίου 2023) ήταν φιλόλογος, διδάκτωρ φιλοσοφίας, καθηγητής μέσης και ανώτατης εκπαίδευσης, επίτιμος σύμβουλος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου (μετά το 2012: "Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής").
Σπουδές
Σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετεκπαιδεύτηκε στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαίδευσης. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γαλλία (Πανεπιστήμιο της Grenoble), όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ στη Φιλοσοφία της Παιδείας χάρη στη διατριβή με θέμα "Η παιδαγωγική σκέψη των Ελλήνων Σοφιστών του 5ου π.Χ. αιώνα" (1976).
Σταδιοδρομία – διδακτικό και διοικητικό έργο
Εργάστηκε στη Δημόσια Εκπαίδευση κατά τα έτη 1965-2000. Δίδαξε Λογοτεχνία και Φιλοσοφία της Παιδείας σε επιμορφούμενους φιλολόγους, σε Πανεπιστημιακά Σεμινάρια (μεταπτυχιακά σεμινάρια του Θεόφιλου Βέικου και της Άντας Κατσίκη-Γκίβαλου), στη Δραματική Σχολή Αθηνών, στη ΣΕΛΜΕ και στο Μαράσλειο Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. Συμμετείχε ως εισηγητής σε πολλά συνέδρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για θέματα σχετικά με τη λογοτεχνία και την παιδεία.
Διετέλεσε Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων (Π.Ε.Φ.) και της Επιστημονικής Ένωσης «Νέα Παιδεία» που εξέδιδε το ομώνυμο περιοδικό. Διετέλεσε επίσης Διευθυντής Σχολών Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών (ΣΕΛΜΕ και ΠΕΚ Αθήνας), Σχολικός Σύμβουλος Φιλολόγων Αθήνας, Εθνικός Επιθεωρητής για τα Ευρωπαϊκά Σχολεία και Σύμβουλος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Συμμετείχε στην Ομάδα Εργασίας που συνέταξε τα «Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας» για το Γυμνάσιο και το Λύκειο.
Επιστημονικό έργο
Στο βιβλίο του Κοινωνική θεώρηση της παιδείας (1984) ο Κώστας Μπαλάσκας υποστηρίζει ότι η εκπαίδευση δεν είναι μόνο δέκτης ή εκφραστής του κοινωνικού γίγνεσθαι αλλά και πομπός που μπορεί να επηρεάζει την κοινωνία, όπως κάθε εποικοδόμημα μπορεί να επηρεάζει τη βάση. Η εκπαίδευση έχει συνεπώς μια δυναμική που μπορεί να την καταστήσει μια επαναστατική λειτουργία, κύριος φορέας της οποίας είναι ο δάσκαλος. Έτσι, προτείνεται η θεμελίωση ενός γνήσια δημοκρατικού σχολείου που θα διαμορφώνει τον δημοκρατικό άνθρωπο.
Το 2005, εκδίδοντας  το έργο του Κερκυραίου στοχαστή Ιάκωβου Πολυλά Η φιλολογική μας γλώσσα (1892) οδηγείται στο συμπέρασμα ότι ο Πολυλάς παραμένει συνεπής στο πνεύμα του Διονύσιου Σολωμού και του επτανησιακού δημοτικισμού· αντιτίθεται στη λογιοσύνη της Αθηναϊκής Σχολής, αλλά δεν διστάζει να χρησιμοποιεί και λόγια γλωσσικά στοιχεία, προοιωνίζοντας έτσι τον σημερινό ιστορικό συμβιβασμό δημοτικής και καθαρεύουσας.
Τιμητικές διακρίσεις
Τον Μάιο του 2004 η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων οργάνωσε τιμητική ημερίδα προς τιμήν του. Σχετικές ανακοινώσεις έκανε ο Αναστάσιος Στέφος («Ο Κώστας Μπαλάσκας ως σχολικός σύμβουλος»), η Τασούλα Καραγεωργίου («Για τον Κώστα Μπαλάσκα και την ποίηση»), η Ανθούλα Δανιήλ («Κώστας Μπαλάσκας: Ο δάσκαλος, ο σύμβουλος, ο συνάδελφος, ο συγγραφέας»), ο Παύλος Χαραμής («Η παιδαγωγική διάσταση του έργου του Κώστα Μπαλάσκα») και η Γεωργία Παπακωστούλα-Γιανναρά («Κώστας Μπαλάσκας, Ξενάγηση στη Νεοελληνική πεζογραφία. Θεωρία – Ιστορία – Συγγραφείς – Κείμενα – Ερμηνεία). Τα πρακτικά της ημερίδας δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Νέα Παιδεία, τεύχος 111 (2006) και από τις εκδόσεις "Μεταίχμιο".
19 Νοεμβρίου
Η 19η Νοεμβρίου είναι η 323η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (324η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 42 ημέρες για το τέλος του έτους.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Ευγένιος Ατζέ
Ο Ευγένιος Ατζέ (Jean-Eugène-Auguste Atget, 12 Φεβρουαρίου 1857 - 4 Αυγούστου 1927) ήταν Γάλλος φωτογράφος, γνωστός κυρίως από τις φωτογραφίες με τις οποίες αποτύπωσε την πόλη του Παρισιού.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1857 στη γαλλική πόλη Λιμπούρν (Libourne) της νοτιοδυτικής Γαλλίας, γιος του αμαξοποιού Ευγένιου Ατζέ και της Κλάρα-Αντελίν Ουρλιέ. Δύο χρόνια αργότερα εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο Μπορντό, ωστόσο το 1862 οι γονείς του πέθαναν και την ανατροφή του ανέλαβαν ο παππούς και η γιαγιά του. Μετά τις σχολικές σπουδές του εργάστηκε για σύντομο χρονικό διάστημα ως ναύτης και καμαρότος, πριν εγκατασταθεί στο Παρίσι το 1878, με στόχο να ακολουθήσει σταδιοδρομία ηθοποιού. Το 1879 έγινε δεκτός στη δραματική σχολή, έχοντας αποτύχει ένα χρόνο νωρίτερα. Τα επόμενα δέκα περίπου χρόνια εργάστηκε ως ηθοποιός χωρίς όμως να σημειώσει ιδιαίτερη επιτυχία και εγκατέλειψε την ηθοποιία εξαιτίας ενός προβλήματος υγείας με τις φωνητικές του χορδές, αποφασίζοντας παράλληλα να στραφεί στη ζωγραφική, το σχέδιο και τη φωτογραφία. Το 1890 αποφάσισε να γίνει επαγγελματίας φωτογράφος, αντιλαμβανόμενος πως οι ζωγράφοι και σχεδιαστές της εποχής είχαν ανάγκη από φωτογραφίες ως πρότυπα για τη δημιουργία των έργων τους. Για το λόγο αυτό, διαφήμισε τις υπηρεσίες του ως ντοκουμέντα για καλλιτέχνες (documents pour artistes).
Τα επόμενα χρόνια, φωτογράφισε με συστηματικό τρόπο το Παρίσι και τα περίχωρά του, δημιουργώντας τελικά μία σημαντική συλλογή φωτογραφιών, την οποία και εμπορευόταν. Παρά το γεγονός πως τροφοδοτούσε με φωτογραφίες σημαντικούς ζωγράφους της εποχής, όπως το Ζωρζ Μπρακ και τον Αντρέ Ντερέν, αλλά και την Εθνική Βιβλιοθήκη του Παρισιού, η οικονομική του κατάσταση υπήρξε γενικά δυσμενής, γεγονός που τον ανάγκαζε να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στα οικονομικά έσοδα της συζύγου του, η οποία εργαζόταν ως ηθοποιός. Από το 1914 άρχισε να εγκαταλείπει σταδιακά τη φωτογραφία. Πέθανε στις 4 Αυγούστου του 1927, ένα χρόνο μετά το θάνατο της συζύγου του.
Έργο
Η αξία του φωτογραφικού έργου του Ατζέ αναγνωρίστηκε αρχικά από την Αμερικανίδα φωτογράφο και βοηθό, εκείνη την εποχή, του Μαν Ραίη, Μπερενίς Άμποτ, η οποία τον συνάντησε περίπου να χρόνο πριν το θάνατό του, εξασφαλίζοντας αρκετά αρνητικά και εκτυπώσεις του. Μετά το θάνατό του, η Άμποτ προέβαλε το έργο του και συνέβαλε στην αναγνώρισή του ως ένα σημαντικό έργο τέχνης, πέρα από την ιστορική του διάσταση, ως ντοκουμέντο για την πόλη του Παρισιού.
Το 1968, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, αγόρασε τη συλλογή της Άμποτ με έργα του Ατζέ και το 1985 παρουσίασε μία τετράτομη συλλογή με θέμα τη ζωή και το έργο του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι φωτογράφοι
Δήμος Τολοφώνος
Ο Δήμος Τολοφώνος ήταν δήμος του νομού Φωκίδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Δωρίδας. Είχε πληθυσμό 3.088 σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν η Ερατεινή.
Διαίρεση
Στο Δήμο συμπεριλαμβάνονταν τα εξής δημοτικά διαμερίσματα:
Εκδηλώσεις της περιοχής που καταλάμβανε ο δήμος
Η σημαντικότερη εκδήλωση του Δήμου, είναι η Γιορτή της Τράτας, που διοργανώνεται στην έδρα του Δήμου, Ερατεινή, κάθε Ιούνιο σε συνεργασία με το Δήμο και τον Πολιτιστικό Σύλλογο Ερατεινής. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, προσφέρονται δωρεάν ψητές σαρδέλες, ψωμί και κρασί, ενώ συγκρότημα μουσικής παίζει παραδοσιακά άσματα σε εξέδρα κατά μήκος του λιμανιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι του νομού Φωκίδας
Τεζάν-λε-Μπεζιέ
Το Τεζάν-λε-Μπεζιέ (γαλλικά: Thézan-lès-Béziers, οξιτανικά: Tesan de Besièrs) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τεζαναί (γαλλικά: Thézanais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Έννο Β΄ της Ανατολικής Φρισίας
Ο Έννο Β΄, γερμ.: Enno II von Ostfriesland (1505 - 24 Σεπτεμβρίου 1540 στο Έμντεν) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν κόμης της Ανατολικής Φρισίας (1528-1540).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Έντσαρντ Α΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Ελισάβετ, κόρης του Ιωάννη Α΄ κόμη του Ρήτμπεργκ. Το 1528 έγινε κόμης της Ανατολικής Φρισίας. Για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του κυβέρνησε μαζί με τον Ιωάννη Α΄ της Ανατολικής Φρισίας, ο οποίος παρέμεινε Καθολικός, ενώ ο Έννο Β΄ ήταν Λουθηρανός.
Ο Έννο Β΄ έχασε το Γιέβερ επειδή δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις γάμου που είχε ο πατέρας του είχε κανονίσει για τη Μαρία κυρία του Γιέβερ. Ο Έννο Β΄ και ο αδελφός του Ιωάννης έπρεπε να νυμφευτούν τις κληρονόμους του Γιέβερ, αλλά ο Έννο Β΄ έσπασε τη συμφωνία. Αυτό προσέβαλε σε μεγάλο βαθμό τη Μαρία του Γιέβερ, η οποία ως αποτέλεσμα έγινε δια βίου εχθρός του Έννο Β΄. Εκείνη μερίμνησε το Γιέβερ να δοθεί στην κομητεία του Όλντενμπουργκ μετά το τέλος της.
Ο Έννο Β΄ παραιτήθηκε επίσης οικειοθελώς από τον Μπούτγιαντινγκεν στον γάμο του με την Άννα των Όλντενμπουργκ (1501-1575). Μόνο το Χάρλινγκενλαντ παρέμεινε, κυβερνούμενο από τον επιθετικό φύλαρχο Bαλτάσαρ Όομκενς φον Έζενς. Ο Έννο Β΄ έδιωξε τον Βαλτάσαρ το 1530, αλλά εκείνος επέστρεψε και κατέστρεψε την Ανατολική Φρισία με τη βοήθεια του δούκα των Χέλρε (γερμ.: Γκέλντερν). Τότε ο Έννο Β΄ αναγκάστηκε να αναγνωρίσει τον Bσλτάσαρ ως φύλαρχο του Χάρλινγκενλαντ. Ο Έννο Β΄ δεν τα πήγε καλά από τη διαμάχη του με το Χέλρε. Ο Έννο Β΄ έπαιξε σημαντικό ρόλο στις επιθέσεις κατά των πολυάριθμων αβαείων και μοναστηριών της Ανατολικής Φριισίας. Κατάσχεσε τα υπάρχοντά τους, για να χρηματοδοτήσει τους πολέμους του. Ο Έννο Β΄ απεβίωσε σε ηλικία 35 ετών και η σύζυγός του Άννα του Όλντενμπουργκ έγινε επίτροπος για τους γιους τους.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1530 την Άννα των Όλντενμπουργκ, κόρη το υΙωάννη Ε΄ κόμη του Όλντενμπουργκ, και είχε τέκνα:
Νανοτεχνολογία
Νανοτεχνολογία είναι μια νέα επιστήμη και ορίζεται ως η εκμετάλλευση της ύλης σε ατομικό και μοριακό επίπεδο. Ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη δημιουργία και χρήση λειτουργικών δομών μεγέθους μεταξύ 1 και 100 νανομέτρων, της τάξεως δηλαδή του 10−9μέτρων. Οι διαστάσεις γίνονται ευκολότερα αντιληπτές αναφέροντας πως ένα νανόμετρο ισούται περίπου με το 1/80000 μιας ανθρώπινης τρίχας ή με το μήκος 10 ατόμων υδρογόνων σε σειρά. Κατά παρόμοιο τρόπο ορίζεται και ο όρος νανοεπιστήμη αναφερόμενος σε επιστήμες οι οποίες μελετούν φαινόμενα στην κλίμακα αυτή.
Πριγκιπάτο του Άνχαλτ
Το Πριγκιπάτο του Άνχαλτ (γερμανικά: Fürstentum Anhalt) ήταν ένα κράτος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που βρίσκεται στην Κεντρική Γερμανία, στο σημερινό τμήμα της ομοσπονδιακής πολιτείας της Σαξονίας-Άνχαλτ.
Νανοτεχνολογία
thumb|400px|right|Σύγκριση μεγεθών των νανοϋλικών Αν και το πεδίο της νανοτεχνολογίας μόλις πρόσφατα άρχισε να αναπτύσσεται ουσιαστικά (τα απαραίτητα εργαλεία για την προσέγγιση της νανοκλίμακας αναπτύχθηκαν τα τελευταία μόλις 30-40 χρόνια), οι δυνατότητες της είχαν αρχίσει να γίνονται εμφανείς ήδη από την εποχή που ο φυσικός Ρίτσαρντ Φίλλιπς Φάινμαν έδωσε το λόγο με τίτλο "There's Plenty of Room at the Bottom" μιλώντας για τα μεγάλα περιθώρια που αφήνουν οι νόμοι της φύσης για τον έλεγχο της ύλης σε ατομικό επίπεδο.
Στη μέχρι τώρα ανάπτυξη της σημαντικό ρόλο έπαιξαν η σημαντική βελτίωση του ηλεκτρονικού μικροσκοπίου ενώ σταθμοί μπορούν να θεωρηθούν οι ανακαλύψεις δομών άνθρακα σε μορφή σφαίρας γνωστές ως φουλερένια καθώς και σε μορφή σωλήνα γνωστές ως νανοσωλήνες άνθρακα με ιδιαίτερες ιδιότητες το καθένα.
Πριγκιπάτο του Άνχαλτ
Κάτω από τον κανόνα Οίκου των Ασκάνια, το έδαφος του Άνχαλτ διαχωρίστηκε από το γερμανικό Δουκάτο της Σαξονίας το 1212 και παραχωρήθηκε στον Κόμη Ερρίκο Α΄, ο οποίος ανήλθε στο αξίωμα του πρίγκιπα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 1218.
Νανοτεχνολογία
Ο όρος νανοτεχνολογία χαρακτηρίζεται από μεγάλη ευρύτητα όντας πολύ γενικός για να περιγράψει οτιδήποτε συμβαίνει στις διαστάσεις του νανομέτρου. Κατά συνέπεια, μπορεί να χωρισθεί σε πιο ειδικά θέματα όπως αυτό της νανοηλεκτρονικής, των νανοϋλικών καθώς και άλλων. Οι εφαρμογές της είναι αναρίθμητες ενώ οι επιπτώσεις γίνονται αντιληπτές σε πολλαπλά επίπεδα κατά κύριο λόγο στον οικονομικό τομέα επηρεάζοντας παγκόσμιες βιομηχανίες και οικονομίες, αλλά και στο κοινωνικό βελτιώνοντας το επίπεδο ζωής μας.
Πριγκιπάτο του Άνχαλτ
Κυβερνήθηκε από Ασκανούς πρίγκιπες από τον υψηλό μεσαίωνα έως την πρώιμη νεότερη περίοδο, το Άνχαλτ διαιρέθηκε αρκετές φορές ανάμεσα σε διάφορες γραμμές της δυναστείας μέχρι τη διάλυση της αυτοκρατορίας το 1806, όταν ο Ναπολέων προήγαγε τις υπόλοιπες πολιτείες της Άνχαλτ-Μπερνμπούργκ, της Άνχαλτ-Ντέσσαου και της Άνχαλτ-Κέτεν σε δουκάτα.
Νανοτεχνολογία
Δε θα πρέπει ωστόσο να φανταστεί κάποιος πως η νανοτεχνολογία πρόκειται για επιστημονική επανάσταση. Τα περισσότερα θέματα όπου αυτή περικλείει προκύπτουν σαν λογική συνέπεια της εξέλιξης της ικανότητας της επιστήμης και της τεχνολογίας να ερευνά και να εργάζεται σε όλο και μικρότερη κλίμακα. Εξάλλου, η κατάλυση, ένα φαινόμενο που ανέκαθεν χαρακτηριζόταν από νανομετρικές διαστάσεις αποτελεί επιστημονικό κλάδο ο οποίος αναπτύσσεται πολλές δεκαετίες. Επιπλέον, ολόκληρα επιστημονικά πεδία όπως η χημεία ή η βιολογία ανέκαθεν δούλευαν σε τέτοιες διαστάσεις παρόλο που ο όρος νανοεπιστήμη εισήχθη μόλις πρόσφατα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Ηλεκτρονική μικροσκοπία
μικρογραφία|Ηλεκτρονικό μικροσκόπιο Η ηλεκτρονική μικροσκοπία χρησιμοποιεί τις ιδιότητες των ηλεκτρονίων, καθώς αυτά οπισθοσκεδάζονται από ένα σώμα ή διέρχονται μέσα από αυτό. Η υπεροχή ενός ηλεκτρονικού μικροσκοπίου εν συγκρίσει με ένα οπτικό μικροσκόπιο στηρίζεται στα εξής:
Ένα οπτικό μικροσκόπιο μας επιτρέπει μεγέθυνση εκατοντάδες φορές. Ωστόσο, η ελάχιστη λεπτομέρεια που μπορεί να διακριθεί είναι περίπου 200 νανόμετρα (nm), όριο το οποίο τίθετα από την κυματική φύση του ορατού φωτός και το ελάχιστο μήκος κύματός του. Αντιθέτως, ένα ηλεκτρονικό μικροσκόπιο εκμεταλλεύεται την κυματική φύση των ηλεκτρονίων, σε μήκη κύματος πολύ μικρότερα. Η σχέση μήκους κύματος και ορμής ή ενέργειας, δίνεται από τον τύπο: όπου h η σταθερά του Πλανκ, p η ορμή και Ε η ενέργεια. Για ηλεκτρόνια ενέργειας 3.600 eV και σύμφωνα με τον παραπάνω τύπο, το μήκος κύματος ισούται με 0,02 nm. Βέβαια, η τελική μέγιστη ανάλυση είναι μικρότερη, της τάξεως του 0,1 nm, καθώς υπεισέρχονται περιορισμοί από τη κατασκευή του οργάνου.
Είδη ηλεκτρονικών μικροσκοπίων
Μικροσκόπια αυτής της κατηγορίας είναι τα εξής:
Τρεσάν
Το Τρεσάν (γαλλικά: Tressan, οξιτανικά: Treçan) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τρεσαναί (γαλλικά: Tressanais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ