cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ένωση Συγγραφέων Τρόμου
Ιστορία
Το αρχικό όνομα της Ένωσης ήταν HOWL (Horror and Occult Writers League, δηλ. Ομάδα Συγγραφέων Τρόμου και Αποκρυφισμού), αλλά όταν οργανώθηκαν επίσημα άλλαξε σύντομα σε Horror Writers of America (Συγγραφείς Τρόμου της Αμερικής). Η Ένωση έχει πλέον μέλη και τμήματα σε πολλές ηπείρους όπως η Βόρεια Αμερική, η Ευρώπη, η Αυστραλία, η Ρωσία και η Ασία, οπότε άλλαξε ξανά το όνομά της στο υπάρχον.
Ο οργανισμός είναι ευρέως γνωστός για την προώθηση και παράδοση της διάκρισης Bram Stoker Award, που απονέμεται σε ετήσια βάση και αφορά το ύψιστο επίτευγμα στον τρόμο και τη σκοτεινή φαντασία. Επίσης, παρουσιάζει το ετήσιο Lifetime Achievement Award (Βραβείο Επιτεύγματος Ζωής) μέχρι σε τρία άτομα εν ζωή, τα οποία έχουν κάνει σημαντική συνεισφορά στη γραφή των θεμάτων του τρόμου και της σκοτεινής φαντασίας κατά τη διάρκεια όλης τους της ζωής. Επιπλέον, η Ένωση παρουσιάζει και άλλα βραβεία, όπως το Specialty Press Award και το Silver Hammer Award.
Λουντοβίκ Γκοτέν
Ο Λουντοβίκ Γκοτέν(γεννημένος στις 5 Ιουλίου 1985 στις Αμπίμ), είναι ένας Γάλλος ποδοσφαιριστής από την Γουαδελούπη, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός με την ΚΣ Μουλιέν και την Εθνική Γουαδελούπης.
Καριέρα
Ύψους 1,76 μέτρων και βάρους 70 κιλών, ο παίκτης αναδείχτηκε μέσα από το σύστημα ακαδημιών της ΚΣ Μουλιέν, της οποίας και ήταν ο κορυφαίος σκόρερ για την σεζόν 2004-2005 στην DH Guadeloupe. Μετά από αυτή την καλή σεζόν, μετακόμισε στην ηπειριωτική Γαλλία, για λογαριασμό της ΚΣΑ (Κλαμπ Σπορτίφ Αβιονναί), με την ελπίδα να καταφέρει να βρει μια θέση στον χώρο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, αλλά επέστρεψε από την επόμενη σεζόν κιόλας στο νησί του.
Στη διάρκεια των σεζόν 2006-2007 και 2007-2008, η ομάδα του (η ΚΣΜ) τερμάτισε πρωταθλήτρια της ζώνης της Γουαδελούπης του Κυπέλλου Γαλλίας, κάτι που είχε ξαναγίνει την σεζόν 2005-2006 (μετά από αυτή την νίκη, η ΚΣΜ υποδέχτηκε την ΟΣ Λεσκάν, από την οποία ηττήθηκε με σκορ 3-0) παρά την απουσία του, αλλά η απώλειά του στην επίθεση της ομάδας ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής.
Στις 22 Νομεβρίου 2006, η ομάδα ταξίδεψε στην ηπειρωτική Γαλλία, για να δώσει τον πρώτο της αγώνα απέναντι στην Κλερμόν Φουτ, όπου, όμως, γνώρισε την ήττα με σκορ 2-1. Το τέρμα της Μουλιέν, που έδωσε στην ομάδα το δικαίωμα να είναι μπροστά στο σκορ για ολόκληρο το πρώτο ημίχρονο, σημειώθηκε από τον Λουντοβίκ Γκοτέν.
Για μια ακόμη φορά, οι παίκτες της ΚΣΜ πήραν την πρόκριση για τον τελικό της ζώνης της Γουαδελούπης του Κυπέλλου Γαλλίας, απ'όπου, αφού τον κέρδισαν, κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν, και πάλι, μια ομάδα της ηπειρωτικής Γαλλίας, όμως αυτή τη φορά, οι Γουαδελουπιανοί κατάφεραν να πάρουν την νίκη έπειτα από την ψυχοφθόρα διαδικασία των πέναλτι.
Κλήθηκε στην Εθνική Γουαδελούπης για το Gold Cup 2007, όπου πέτυχε δύο τέρματα με την ομάδα του, στη διάρκεια του προκριματικού γύρου της διοργάνωσης, και συνέβαλε τα μέγιστα στην πρόκριση της Γουαδελούπης στην τελική φάση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Γουαδελούπη Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γουαδελούπης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣ Αβιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣ Μουλιάν
Τόνος (ήχος)
Στη μουσική, ο όρος τόνος, προέρχεται από την θεωρία της χορδής, σύμφωνα με την οποία το μουσικό (τονικό όπως λέγεται) ύψος που παράγεται από χορδές κατασκευασμένες από το ίδιο υλικό, καθορίζεται από τρεις παράγοντες: α) το πάχος της κάθε χορδής, β) το μήκος της κάθε χορδής και γ) την τάση της κάθε χορδής. Η τάση της κάθε χορδής καθορίζεται από το πόση δύναμη έχει εφαρμοστεί κατά το χόρδισμά της (κούρδισμα) μέσω των κλειδιών (αρχαιοελληνικών κολάφων). Χορδές λοιπόν, κατασκευασμένες από το ίδιο υλικό, έχοντας το ίδιο μήκος και το ίδιο πάχος, παράγουν διαφορετικά μουσικά ύψη (μουσικές συχνότητες), ανάλογα με το πόσο τεντωμένες είναι. Τα διαφορετικά αυτά ύψη ονομάζονται στην μουσική ορολογία φθόγγοι ή τόνοι.
Στη μουσική ορολογία
Ο όρος τόνος έχει επικρατήσει στη μουσική ορολογία να αναφέρεται στο μείζον διάστημα δευτέρας (αγγλ. major second), το οποίο ακριβέστερα ονομάζεται μείζων τόνος. Το διάστημα αυτό εκπεφρασμένο ως μαθηματικός λόγος είναι 8:9, που συνεπάγεται ότι δύο χορδές (από το ίδιο υλικό, με το ίδιο πάχος και την ίδια τάση), όπου η μία έχει μήκος 90 cm και η άλλη 80 cm (δηλαδή 8/9 των 90 cm), θα παράγουν δύο διαφορετικούς φθόγγους που θα έχουν διαφορά, όπως ονομάζεται, ενός τόνου. Χαμηλότερος (βάσει του διαστήματος) θα είναι ο φθόγγος ο προερχόμενος από την χορδή των 90 cm, και ψηλότερος (κορυφή του διαστήματος) ο φθόγγος που προέρχεται από την χορδή των 80 cm. Στην ευρωπαϊκή μουσική διακρίνονται δύο είδη τόνων ο μείζων τόνος (8/9) και ο ελάσσων τόνος(9/10).
Αρχαιότητα
Μεγάλη ποικιλία τόνων με την έννοια του μουσικού διαστήματος, απαντάται στους αρχαίους Έλληνες θεωρητικούς συγγραφείς. Ως τόνους ονομάζουν γενικώς τα διαστήματα που καθορίζονται από δύο διαδοχικούς φθόγγους κάποιας κλίμακας. Κατ' αυτόν τον τρόπο προκύπτουν πολλά είδη τόνων: τόνοι μείζονες, ελάσσονες, ελάχιστοι, υπερμείζονες. Η έκφραση όλων αυτών των τόνων με μαθηματικούς λόγους, ποικίλει μεταξύ των διαφόρων αρχαίων θεωρητικών συγγραφέων. Αντίστοιχα, και οι βυζαντινοί και οι μεταβυζαντινοί θεωρητικοί της εκκλησιαστικής μουσικής ακολουθούν την αρχαιοελληνική ορολογία για τον προσδιορισμό του τόνου, διαφοροποιούμενοι ως προς τον μαθηματικό προσδιορισμό των ποικιλιών του, και από τους αρχαίους Έλληνες θεωρητικούς, αλλά και μεταξύ των.
Ο όρος τόνος συνδυαζόμενος μάλιστα με τα επίθετα Δώριος, Φρύγιος, Λύδιος, κλπ, στην αρχαιοελληνική μουσική θεωρία, αλλά και σε ορισμένους θεωρητικούς της βυζαντινής μουσικής, σημαίνει κλίμακα, τρόπος, αρμονία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσική θεωρία Κατηγορία:Ήχος
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2003-2004
Η Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2003–04 ξεκίνησε στις 15 Οκτωβρίου 2003 και ολοκληρώθηκε στις 3 Απριλίου 2004 με την διεξαγωγή του τελευταίου τελικού. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 20η φορά στην ιστορία του και για έκτη συνεχόμενη χρονιά.
Βαθμολογία
Β= Βαθμοί, Α= Αγώνες, Ν= Νίκες, Ι= Ισοπαλίες, Η= Ήττες, ΓΥ= Γκολ υπέρ, ΓΚ= Γκολ κατά, ΔΤ= Διαφορά τερμάτων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2003 2004 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2003 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2004
3051 Ναντόνγκ
Ο Ναντόνγκ (Nantong) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,273. Ανακαλύφθηκε το 1974 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη μεγαλούπολη της Κίνας, κοντά στη Σαγκάη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ναντόνγκ εκτιμάται σε 13,4 χιλιόμετρα περίπου, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,075 ± 0,023. Ο Ναντόνγκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 41 λεπτά, μία μάλλον ταχεία περιστροφή, ακόμα και για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ναντονγκ
Ένωση Ανεξάρτητων Αθλητικών Ομάδων Αττικής
Η Ένωση Ανεξάρτητων Αθλητικών Ομάδων Αττικής (ΕΑΑΟΑ) ιδρύθηκε το 1977 και είναι η Ένωση ανεξάρτητων ποδοσφαιρικών ομάδων στην Ελλάδα. Η ιστορία της ξεκινά από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 όταν εντελώς ερασιτεχνικά ξεκίνησε η διοργάνωση ενός ανεξάρτητου ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος στα γήπεδα του Αγίου Κοσμά.
Ίδρυση και ιστορία
Στα πρώτα χρόνια της ύπαρξής της η Ένωση διοργάνωνε ένα πρωτάθλημα αποτελούμενο από 12 μόνο ομάδες. Σε εκείνη την εποχή οι αγώνες διεξάγονταν στα γήπεδα του Αγίου Κοσμά και υπήρχε ένας μόνο διαιτητής. Αργότερα, το 1984, η Ένωση προσέθεσε και την Β' Κατηγορία κι έτσι γίνονταν δύο πρωταθλήματα (της Α' και της Β' Κατηγορίας), αποτελούμενα από 20 ομάδες καθένα. Επίσης άρχισε να οργανώνεται περισσότερο όσον αφορά την ύπαρξη γιατρού σε κάθε αγώνα. Από το 1986 η Ένωση απέκτησε την τελική της μορφή, αποτελούμενη δηλαδή από 3 κατηγορίες (Α', Β' και Γ') καθώς επίσης και από το Κύπελλο της Ένωσης, το οποίο διεξάγεται μεταξύ των ομάδων και των 3 κατηγοριών. Ο τελικός του Κυπέλλου διεξαγόταν σε μεγάλα αθηναϊκά γήπεδα (για παράδειγμα στο γήπεδο του Παναθηναϊκού στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας) και ήταν μια γιορτή για τον ερασιτεχνικό αθλητισμό.
Δομή πρωταθλημάτων
Το πρωτάθλημα της ΕΑΑΟΑ απoτελείται από τρεις Κατηγορίες. Η μέγιστη διάκριση ανήκει στην πρωταθλήτρια ομάδα της Α' Κατηγορίας η οποία είναι η κορυφαία ομάδα της Ένωσης για την εκάστοτε αγωνιστική περίοδο. Οι 3 πρώτες ομάδες της Β' Κατηγορίας ανεβαίνουν στην Α' Κατηγορία και οι 3 τελευταίες ομάδες της Β' Κατηγορίας υποβιβάζονται στην Γ' Κατηγορία. Τέλος, οι 3 πρώτες ομάδες της Γ' Κατηγορίας προβιβάζονται στην Β' Κατηγορία. Όταν μια ομάδα γίνεται νέο μέλος της Ένωσης ξεκινάει να αγωνίζεται στην Γ' Κατηγορία. Αξίζει να τονισθεί το γεγονός ότι στο τέλος κάθε περιόδου διοργανώνεται μεγάλη εκδήλωση για τις απονομές των Κυπέλλων και μεταλλίων κατά την οποία δίνονται και "Κύπελλα ήθους" σε αθλητές και ομάδες με βάση το ήθος και τη συμπεριφορά τους κατά τη διάρκεια όλης της αγωνιστικής περιόδου.
Πρωταθλητές (της Α' Κατηγορίας)
{|
Κυπελλούχοι της Ένωσης
{|
Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη
εναλλ.=|μικρογραφία|300x300εσ|Η οριοθέτηση των θαλασσίων υδάτων κατά το διεθνές δίκαιο Σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (1982), η αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) θεωρείται η θαλάσσια έκταση, εντός της οποίας ένα κράτος έχει δικαίωμα έρευνας ή άλλης εκμετάλλευσης των θαλασσίων πόρων, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής ενέργειας από το νερό και τον άνεμο. Εκτείνεται πέραν των χωρικών υδάτων μιας χώρας (συνήθως 12 ναυτικά μίλια) στα 200 ναυτικά μίλια από την ακτογραμμή. Η χρήση του όρου μπορεί να περιλαμβάνει την υφαλοκρηπίδα, ονομαστικά και μόνο. Σε επίπεδο ουσίας δικαίου και συνεπαγόμενων δικαιωμάτων είναι δύο διαφορετικές ζώνες. Η ΑΟΖ δεν συμπεριλαμβάνει τα χωρικά ύδατα, ούτε και την υφαλοκρηπίδα πέραν των 200 ν.μ. Η διαφορά χωρικών υδάτων και ΑΟΖ είναι πως τα χωρικά ύδατα αφορούν σε πλήρη κυριαρχία, ενώ η ΑΟΖ αποτελεί απλό "κυριαρχικό δικαίωμα", το οποίο αναφέρεται στη δικαιοδοσία του παράκτιου κράτους μέχρι και κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η επιφάνεια είναι διεθνή ύδατα.
Ορισμός της ΑΟΖ
Γενικά, η ΑΟΖ μιας χώρας εκτείνεται από τα εξωτερικά όρια των χωρικών υδάτων και μέχρι τα 200 ν.μ. (370 χλμ.), τα οποία υπολογίζονται από τις γραμμές βάσης/ baseline (Άρθρο 57 της Σύμβασης για το Δίκαιο της θάλασσας), οι οποίες δεν συμπίπτουν ακριβώς με την ακτογραμμή. Εξαίρεση σ' αυτόν τον κανόνα αποτελούν οι περιπτώσεις όπου οι ΑΟΖ δύο ή περισσοτέρων χωρών αλληλοεφάπτονται, όταν δηλαδή οι ακτογραμμές των εν λόγω χωρών απέχουν λιγότερο από 400 ναυτικά μίλια (740 χλμ). Στην περίπτωση που οι ΑΟΖ αλληλοεφάπτονται, έγκειται στις χώρες που τις διεκδικούν να ορίσουν από κοινού θαλάσσια σύνορα. Γενικά, κάθε σημείο εντός αλληλοεφαπτόμενης περιοχής περιέρχεται στη δικαιοδοσία της εγγύτερης χώρας.
Στην έκταση της ΑΟΖ συνυπολογίζεται και η συνορεύουσα ζώνη, η οποία εκτείνεται για 12 ν.μ. πέραν του ορίου των εθνικών υδάτων. Οι χώρες μπορούν να αξιώνουν δικαίωμα και στην υφαλοκρηπίδα, η οποία μπορεί να εκτείνεται έως και 350 ν.μ. από την ακτογραμμή και πέραν την ΑΟΖ, ωστόσο αυτές οι περιοχές δεν λογίζονται ως μέρος της ΑΟΖ τους. Ο δια νόμου ορισμός της υφαλοκρηπίδας δεν αντιστοιχεί επακριβώς στη γεωλογική σημασία του όρου, καθώς περιλαμβάνει το υποθαλάσσιο μέρος της ξηράς, καθώς και τον πυθμένα εντός της ΑΟΖ.
Ιστορική αναδρομή της ΑΟΖ
Μόλις στα τέλη του 20ύ αιώνα υιοθετήθηκε η ιδέα της κατάτμησης θαλασσίων περιοχών εν είδει ΑΟΖ, ώστε να υπάρχει καλύτερος έλεγχος των αλιευτικών υποθέσεων εκτός εθνικών υδάτων.
Αρχικά, τα εθνικά ύδατα μιας χώρας εκτείνονταν για 3 ν.μ. (6 χλμ) από την ακτογραμμή της -όσο περίπου είναι το βεληνεκές ενός κανονιού. Στη νεότερη εποχή, τα εθνικά ύδατα επεκτάθηκαν στα 12 ναυτικά μίλια (περ. 19 χλμ). Στις αρχές του 1970, το Εκουαδόρ διεκδίκησε την επέκταση των εθνικών του υδάτων στα 200 ν.μ.· κατέσχεσαν έτσι αμερικανικά αλιευτικά και υποχρέωσαν τις ΗΠΑ να πληρώσουν βαριά πρόστιμα για καταπάτηση περιοχής εθνικής κυριαρχίας. Εν τέλει, οι ΗΠΑ συμφώνησαν να τεθεί το θέμα στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Αυτό υπήρξε το πρώτο βήμα για την καθιέρωση των 12 ν.μ. ως νόρμα των εθνικών υδάτων μιας χώρας. Παράλληλα, με την Τρίτη Συμβαση του ΟΗΕ περί Δικαίου της Θάλασσας το 1982, αναγνωρίστηκε διεθνώς ο ορισμός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στα 200 ν.μ.
Το Άρθρο 55, μέρος Ε΄της Σύμβασης, ορίζει τα εξής:
ΑΟΖ υπό αμφισβήτηση
Η ακριβής έκταση της ΑΟΖ είναι συχνά θέμα διαμάχης μεταξύ δύο ή περισσότερων χωρών. Ακολουθεί ένας κατάλογος με μερικές σημαντικές έριδες κάποιων χωρών, επί των θαλασσίων υδάτων τους.
Περιοχές όπου παγετώνες καλύπτουν τη θαλάσσια περιοχή μιας χώρας πέραν της ακτογραμμής της, αποτελούν επίσης πιθανές διαφιλονικούμενες εκτάσεις.
Ελλάδα
Η Ελλάδα έχει ορίσει ΑΟΖ με την Ιταλία και μερικώς με την Αίγυπτο, ενώ ακόμα προσπαθεί να ολοκληρώσει την ΑΟΖ με την Αίγυπτο και να ορίσει ΑΟΖ με την Αλβανία, Λιβύη, Κύπρο και Τουρκία, και έχει το δικαίωμα να το πράξει σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και τη διεθνή νομοθεσία. Ωστόσο η ελληνική πλευρά έχει προβεί μέχρι στιγμής σε κάποια τέτοιου είδους διεκδίκηση.
Η τουρκική δήλωση περί πολέμου δεν αφορά την ΑΟΖ· η Τουρκία ισχυρίζεται ότι το Αιγαίο, ως ημίκλειστη θαλάσσια περιοχή, πρέπει να τεθεί υπό ειδικό καθεστώς, εν αντιθέσει με άλλες ημίκλειστες θάλασσες όπως την Αδριατική θάλασσα, ή πλήρως κλειστές όπως τη Μαύρη Θάλασσα. Η Τουρκία δεν έχει υπογράψει τη Συνθήκη του ΟΗΕ περί Δικαίου της Θάλασσας, με την οποία τα εθνικά ύδατα μιας χώρας μπορούν να επεκταθούν στα 12 ναυτικά μίλια. Αν και φέρει μόνιμη αντίρρηση στο σχετικό άρθρο της Συνθήκης, η ίδια έχει επεκτείνει τα εθνικά της ύδατα στη Μαύρη Θάλασσα στα 12 ν.μ. Το 1995, κατά την επικύρωση της Συνθήκης από το ελληνικό κοινοβούλιο, η Τουρκία δήλωσε ότι στην περίπτωση που η Ελλάδα επέκτεινε τα εθνικά της ύδατα πέραν των 6 ν.μ., αυτό θα εκλαμβανόταν ως απόπειρα περιορισμού της καθώς και άμεση προσβολή της εθνικής της κυριαρχίας. Με αυτόν τον ισχυρισμό ισχύει ακόμη και σήμερα το λεγόμενο casus belli.
Την ίδια ώρα, ενώ η Λιβύη δείχνει - μετά και το ξέσπασμα της Αραβικής Άνοιξης- διστακτική στην υπογραφή σχετικής συμφωνίας, η κυβέρνηση του Ισραήλ έχει αναγνωρίσει ήδη τις ΑΟΖ τόσο της Ελλάδας, όσο και της Κύπρου. Στα σχέδιά του είναι η μεταφορά του φυσικού αερίου που θα εξορύσσεται από το κοίτασμα Λεβιάθαν, μέσω ενός υποθαλάσσιου αγωγού ο οποίος θα διέρχεται και από την Ελληνική ΑΟΖ. Κατά το σχέδιο αυτό τεκμαίρεται η αναγνώριση της ελληνικής ΑΟΖ από το Ισραήλ, κάτι που αποτελεί ισχυρό διαπραγματευτικό «χαρτί» για τις ελληνικές διεκδικήσεις. Είναι γεγονός ότι μια τέτοια σύμπραξη θα αποτελέσει μια ισχυρή ενεργειακή συμμαχία μεταξύ της Κύπρου, της Ελλάδας και του Ισραήλ, αν και την εξόρυξη και παραγωγή έχει αναλάβει η αμερικανική εταιρεία American Νoble Εnergy Ltd. Ο ισραηλινός υπουργός εξωτερικών Gaby Levy, δήλωσε στην τουρκική οικονομική εφημερίδα Hürriyet Daily News & Economic Review: "Κατ' ουσίαν, στην απόπειρα να προστατέψουμε και να εξασφαλίσουμε τα ισραηλινά συμφέροντα στη Μεσόγειο, το Ισραήλ υποχρεώθηκε να οριοθετήσει επίσημα τα θαλάσσια σύνορά του".
Κατάταξη κατά έκταση
Ο ακόλουθος κατάλογος περιλαμβάνει εξαρτώμενες περιοχές υπό την κυριαρχία Κυρίαρχων Χωρών (συμπεριλαμβανομένων ακατοίκητων περιοχών), αλλά όχι διεκδικήσεις χωρών επί της Ανταρκτικής. Ως Εσωτερική Έκταση Χώρας νοείται η έκταση που καταλαμβάνει η στεριά, συμπεριλαμβανομένων των νήσων.
[1] σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνές_Δίκαιο_Θαλάσσης
Θορές
Οι Θορές (Θοραί), (ο δήμος: Θορών, Δήμος Θοριέων ή Δήμος Θορέων) ήταν αρχαίος οικισμός - πόλη και δήμος της Αντιοχίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Ονομασία
Ο δήμος πήρε πιθανώς το όνομά του, σύμφωνα με μια εκδοχή, από τις λέξεις «θορός» και «θορώ», οι οποίες σήμαιναν «ορμώ», δηλαδή αφορούσε την ορμή με την οποία κάποιος κατέβαινε από τον τραχύ τόπο που βρισκόταν ο δήμος προς τη θάλασσα.
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος των Θορών, ήταν δήμος των Μεσογείων ή της Παραλίας. Βρισκόταν στην ακτή, νοτιοανατολικά από την αρχαία Αθήνα, κοντά στο ακρωτήριο του Ζωστήρα, μεταξύ των δήμων του Αναγυρούντος και των Λαμπτρών. Η θέση του δήμου δεν έχει ταυτιστεί επακριβώς με κάποια συγκεκριμένη περιοχή, αλλά σύμφωνα με τους σύγχρονους ερευνητές βρίσκεται κοντά στο Λαγονήσι Αττικής ή παλιότερα αναφερομένης ως η Παραλία Καλυβίων Θορικού, συνοικίας των Καλυβίων Θορικού του Δήμου Σαρωνικού Αττικής, τον Άγιο Δημήτριο Σαρωνικού ή Άγιο Δημήτριο Λαγονησίου και την Τραπουριά ή Τραμπουριά ή περιοχή Άνω Λαγονησίου (Φοινικιά-Τραμπουριά).
Ο ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής, πίστευε ότι οι Θορές βρίσκονταν στην περιοχή της Βάρης.
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος αρχικά της Αντιοχίδας φυλής, συμμετείχε με 4 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) ο δήμος μεταφέρθηκε στην «μακεδονική» Δημητριάδα φυλή, αντιπροσωπευόμενος από 5 βουλευτές στη Βουλή των 600. Με 5 βουλευτές αντιπροσωπευόταν επίσης και κατά την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.). Μετά την κατάργηση και διάλυση των «μακεδονικών φυλών» (Αντιγονίς και Δημητριάς) ο δήμος επανήλθε στην Αντιοχίδα φυλή, κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας), αλλά είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου και για τις δυο αυτές τελευταίες περιόδους.
Οι κάτοικοι των Θορών
Ο δημότης των αρχαίων Θορών ονομαζόταν Θοραιεύς ή Θορεύς. Υπάρχουν συγκεχυμένες αναφορές, ότι σύμφωνα με τον Φερεκύδη, ο Κέφαλος έζησε σε περιοχή του δήμου αυτού, αμέσως μετά το γάμο του με την Πρόκριδα, αλλά αυτό φαίνεται να είναι σε αντίθεση με άλλους συγγραφείς της αρχαιότητας («Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου», Αντωνίνος Λιβεράλις), οι οποίοι αναφέρουν ότι ο δήμος στον οποίον έμειναν ήταν αυτός του Θορικού.
Προσωπικότητες από τις Θορές
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από τον δήμο των Θορών, όπως ο βουλευτής Βούλις ο Θοραιεύς, ο πάρεδρος Γνιφωνίδης ο Θοραιεύς γιος του Σημίωνος, ο βουλευτής Δεινοκράτης ο Θοραιεύς, ο βουλευτής Δημαγόρας ο Θοραιεύς, ο Δρακοντίδης ο Θοραιεύς γιος του Λεωγόρου κ.α. Από τους πλέον γνωστούς, οι οποίοι είχαν κάποιου είδους σχέση με το δήμο ή την περιοχή του ήταν επίσης οι:
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Ρίτσαρντ Πράιορ
Ο Πράιορ γύρισε τις εξής τανίες και ηχογραφήσεις λάιβ εμφανίσεων: Richard Pryor: Live & Smokin' (1971), That Nigger's Crazy (1974), Richard Pryor: Is It Something I Said? (1975), Bicentennial Nigger (1976), Richard Pryor: Live in Concert (1979), Richard Pryor: Live on the Sunset Strip (1982) και Richard Pryor: Here and Now (1983). Ως ηθοποιός πρωταγωνίστησε κυρίως σε κωμωδίες. Οι περιστασιακοί ρόλοι του σε δράματα περιελάμβαναν τη Θανάσιμη απειλή (1978) του Πολ Σρέιντερ. Εμφανίστηκε επίσης σε ταινίες δράσης, όπως το Σούπερμαν 3 (1983). Συνεργάστηκε σε πολλά έργα με τον ηθοποιό Τζιν Γουάιλντερ, συμπεριλαμβανομένων των ταινιών Το ασημένιο τρένο (1976), Τώρα δεν μας σταματάει τίποτα (1980), Δεν βλέπω τίποτα, δεν ακούω τίποτα (1989) και Ένας άλλος σαν κι εσένα (1991).
Τα πρώτα χρόνια
Ο Πράιορ υπηρέτησε στον στρατό των ΗΠΑ από το 1958 έως το 1960, αλλά πέρασε σχεδόν όλη του τη θητεία σε στρατιωτική φυλακή. Σύμφωνα με ένα αφιέρωμα του 1999 του περιοδικού The New Yorker για τον Πράιορ, ο Πράιορ φυλακίστηκε για ένα συμβάν ενώ βρισκόταν στη Δυτική Γερμανία. Θυμωμένος που ένας λευκός στρατιώτης διασκέδασε υπερβολικά με τις ρατσιστικά φορτισμένες σκηνές της ταινίας Αυτή είναι η ζωή μου, ο Πράιορ και αρκετοί άλλοι μαύροι στρατιώτες τον χτύπησαν και τον μαχαίρωσαν, χωρίς όμως να τον σκοτώσουν.
Δεκαετία του 1960
Το 1963, ο Πράιορ μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και άρχισε να εμφανίζεται τακτικά σε κλαμπ δίπλα σε καλλιτέχνες όπως Μπομπ Ντίλαν και ο Γούντι Άλεν. Σε μια από τις πρώτες του βραδιές, εμφανίστηκε πριν από την τραγουδίστρια και πιανίσρρια Νίνα Σιμόν στο Village Gate της Νέας Υόρκης.
Εμπνευσμένος από τον Μπιλ Κόσμπι, ο Πράιορ ξεκίνησε ως κωμικός με υλικό λιγότερο αμφιλεγόμενο από αυτό που θα ακολουθούσε. Άρχισε να εμφανίζεται τακτικά σε τηλεοπτικές εκπομπές όπως The Ed Sullivan Show, Merv Griffin Show, και The Tonight Show. Η δημοτικότητά του οδήγησε στην επιτυχία του ως κωμικού στο Λας Βέγκας. Τα πρώτα πέντε κομμάτια της συλλογής CD του 2005 Evolution/Revolution: The Early Years (1966–1974), που ηχογραφήθηκαν το 1966 και το 1967, αποτυπώνουν τον Πράιορ εκείνης της περιόσου. Το 1966, ο Πράιορ ήταν γκεστ σταρ σε ένα επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς The Wild Wild West.
Τον Σεπτέμβριο του 1967, ο Πράιορ ανέβηκε στη σκηνή του ξενοδοχείου Aladdin στο Λας Βέγκας (ενώ ο Ντιν Μάρτιν ήταν στο κοινό), κοίταξε το πλήθος, αναφώνησε από το μικρόφωνο «Τι διάολο κάνω εδώ;» και έφυγε από τη σκηνή. Στη συνέχεια, ο Πράιορ άρχισε να χρησιμοποιεί βωμολοχίες στο νούμερό του, όπως τη λέξη nigger. Η πρώτη του ηχογράφηση κωμωδίας, το ντεμπούτο του 1968 με τίτλο Richard Pryor από την εταιρεία Dove/Reprise, αποτυπώνει αυτή τη συγκεκριμένη περίοδο. Περίπου αυτή την περίοδο, πέθαναν οι γονείς του —η μητέρα του το 1967 και ο πατέρας του το 1968.
Το 1969, ο Πράιορ μετακόμισε στο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας, όπου γνώρισε καλά την αντικουλτούρα της δεκαετίας του 1960.
Δεκαετία του 1970
Στη δεκαετία του 1970, ο Πράιορ έγραψε για τηλεοπτικές εκπομπές όπως Sanford and Son, The Flip Wilson Show, και ένα αφιέρωμα του 1973 στην Λίλι Τόμλιν, για το οποίο μοιράστηκε ένα Βραβείο Έμμυ. Εκείνη την εποχή, ο Πράιορ προσπάθησε να εισχωρήσει στη συμβατική τηλεόραση. Εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες, όπως Η κυρία τραγουδά τα μπλουζ (1972), The Mack (1973), Uptown Saturday Night (1974), Το ασημένιο τρένο (1976), Στον ρυθμό των τροχών (1976), Δαίμονες με μοτοσικλέτες ( 1976), What Way Is Up? (1977), Greased Lightning (1977), Θανάσιμη απειλή (1978) και Οι απίθανοι Μάπετ κοντά σας (1979). αριστερά|μικρογραφία| Ο Πράιορ έπαιξε σε αφιερώματα στη [[Λίλι Τόμλιν. Εδώ με την Τόμλιν και τον Άλαν Άλντα στο αφιέρωμα στην Τόμλιν το 1973.]] Ο Πράιορ υπέγραψε συμβόλαιο με την ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία Laff Records, που ήταν προσανατολισμένη στην κωμωδία, το 1970, και το 1971 ηχογράφησε το δεύτερο άλμπουμ του με τίτλο Craps (After Hours). Δύο χρόνια αργότερα, ο Πράιορ, σχετικά άγνωστος ακόμα, εμφανίστηκε στο ντοκιμαντέρ Wattstax (1972). Λίγο αργότερα, ο Πράιορ υπέγραψε συμβόλαιο με τη μεγαλύτερη εταιρεία Stax Records το 1973. Όταν κυκλοφόρησε το τρίτο, πρωτοποριακό άλμπουμ του, That Nigger's Crazy (1974), ο Λαφ, ο οποίος διεκδίκησε την ιδιοκτησία των δικαιωμάτων στις ηχογραφήσεις του Πράιορ, σχεδόν κατάφερε να εμποδίσει νομικά την πώληση του άλμπουμ. Οι διαπραγματεύσεις οδήγησαν στην αποδέσμευση του Πράιορ από το συμβόλαιό του με τον Λαφ. Σε αντάλλαγμα για αυτήν την παραχώρηση, ο Λαφ είχε το δικαίωμα να κυκλοφορήσει υλικό που δεν είχε εκδοθεί προηγουμένως και που ηχογραφήθηκε μεταξύ 1968 και 1973, κατά βούληση. Το Nigger's Crazy ήταν εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία. Τελικά ο δίσκος έγινε χρυσός και κέρδισε βραβείο Grammy καλύτερου κωμικού άλμπουμ στα βραβεία Grammy το 1975. αριστερά|μικρογραφία| Ο Πράιορ σε ζωντανή εμφάνιση το 1974 Κατά τη διάρκεια του δικαστικού αγώνα, η Stax έκλεισε για λίγο τις πόρτες της και ο Πράιορ επέστρεψε στη Reprise / Warner Bros. Records, η οποία επανακυκλοφόρησε το That Nigger's Crazy, αμέσως μετά το ...Is It Something I Said?, το πρώτο του άλμπουμ με τη νέα του δισκογραφική. Όπως και το That Nigger's Crazy, το άλμπουμ ήταν καλλιτεχνική επιτυχία. Τελικά έγινε πλατινένιο και κέρδισε βραβείο Grammy καλύτερης ηχογράφησης κωμωδίας στα βραβεία Grammy το 1976.
Η κυκλοφορία του Bicentennial Nigger το 1976 από τον Πράιορ συνέχισε το σερί επιτυχίας του. Έγινε το τρίτο συνεχόμενο χρυσό άλμπουμ του και έλαβε το τρίτο συνεχόμενο Grammy Καλύτερης Ηχογράφησης Κωμωδίας το 1977. Με κάθε επιτυχημένο άλμπουμ που ηχογραφούσε ο Πράιορ για τη Warner, ο Λαφ κυκλοφορούσε ένα άλμπουμ με παλαιότερο υλικό για να αξιοποιήσει την αυξανόμενη φήμη του Πράιορ - μια πρακτική που συνεχίστηκε μέχρι το 1983. Τα εξώφυλλα των άλμπουμ του Λαφ έδεναν θεματικά με ταινίες του Πράιορ, όπως το Are You Serious? με Το ασημένιο τρένο (1976), το The Wizard of Comedy με την εμφάνισή του στην ταινία Ο μάγος του Οζ (1978) και το Insane με το Τώρα δεν μας σταματάει τίποτα (1980).
Ο Πράιορ ήταν ένας από τους σεναριογράφους του Μπότες, σπιρούνια και καυτές σέλες (1974), σε σκηνοθεσία Μελ Μπρουκς με πρωταγωνιστή τον Τζιν Γουάιλντερ. Ο Πράιορ επρόκειτο να παίξει τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Μπαρτ, αλλά το στούντιο παραγωγής της ταινίας δεν τον ασφάλιζε και ο Μελ Μπρουκς επέλεξε τον Κλίβον Λιτλ αντ' αυτού.
Το 1975, ο Πράιορ ήταν παρουσιαστής στον πρώτο κύκλο του Saturday Night Live (SNL) και ο πρώτος μαύρος που παρουσίασε την εκπομπή. Η επί χρόνια φίλη του Πράιορ, ηθοποιός και παρουσιάστρια τοκ σόου Κάθριν Μακί, έκανε μια σύντομη γκεστ εμφάνιση με τον Πράιορ στο SNL. Ένα από τα αλησμόνητα σημεία της βραδιάς ήταν ένα αμφιλεγόμενο νούμερο με τον Τσέβι Τσέις. Αργότερα θα έκανε δική του εκπομπή, με τίτλο The Richard Pryor Show, που έκανε πρεμιέρα στο NBC το 1977. Η εκπομπή σταμάτησε μετά από τέσσερα μόνο επεισόδια πιθανώς επειδή το τηλεοπτικό κοινό δεν ανταποκρίθηκε καλά στην αμφιλεγόμενη θεματολογία της εκπομπής του και ο Πράιορ δεν ήταν διατεθειμένος να αλλάξει το υλικό του όπως ήθελαν οι λογοκριτές του καναλιού. Αργότερα είπε: «Μου πρόσφεραν δέκα επεισόδια, αλλά είπα όλα όσα ήθελα σε τέσσερα». Κατά τη διάρκεια της βραχύβιας σειράς, απεικόνισε τον πρώτο μαύρο Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, διακωμώδησε την καντίνα του Star Wars, μίλησε για τη βία των όπλων σε ένα μη κωμικό νούμερο, καταδίκασε τον ρατσισμό στο ναυάγιο του Τιτανικού και χρησιμοποίησε κοστούμια και εφέ για να εμφανιστεί γυμνός.
Το 1979, στο απόγειο της επιτυχίας του, ο Πράιορ επισκέφτηκε την Κένυα. Επιστρέφοντας στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Αφρική, ο Πράιορ ορκίστηκε ότι δεν θα χρησιμοποιούσε ποτέ ξανά τη λέξη nigger στα νούμερά του.
Δεκαετία του 1980
μικρογραφία|Ο Πράιορ το 1986 Το 1980, ο Πράιορ έγινε ο πρώτος μαύρος ηθοποιός που κέρδισε ένα εκατομμύριο δολάρια για μία ταινία, όταν προσλήφθηκε για να πρωταγωνιστήσει στο Τώρα δεν μας σταματάει τίποτα. Ενώ βρισκόταν σε ένα φαγοπότι κατά τα γυρίσματα της ταινίας, ο Πράιορ λούστηκε με ρούμι και αυτοπυρπολήθηκε. Αργότερα, ενσωμάτωσε μια περιγραφή του περιστατικού στην κωμική εκπομπή του Richard Pryor: Live on the Sunset Strip (1982). Αστειευόμενος υποστήριξε ότι το συμβάν προκλήθηκε από το βούτηγμα ενός μπισκότου σε ένα ποτήρι παστεριωμένο γάλα με χαμηλά λιπαρά, προκαλώντας έκρηξη. Στο τέλος του νούμερου, έκανε πλάκα κουνώντας ένα αναμμένο σπίρτο και λέγοντας: «Τι είναι αυτό; Ο Ρίτσαρντ Πράιορ που τρέχει στο δρόμο».
Πριν από το περιστατικό, ο Πράιορ επρόκειτο να ξεκινήσει τα γυρίσματα του Η τρελή ιστορία του κόσμου (1981) του Μελ Μπρουκς, αλλά αντικαταστάθηκε την τελευταία στιγμή από τον Γκρέγκορι Χάινς. Ομοίως, ο Πράιορ είχε προγραμματίσει μια εμφάνιση στο Muppet Show εκείνη την εποχή, αλλά οι παραγωγοί επέλεξαν τον Βρετανό συγγραφέα Κρις Λάνγχαμ, ως γκεστ σταρ σε εκείνο το επεισόδιο.
Μετά την «τελική του παράσταση», ο Πράιορ δεν έμεινε για πολύ μακριά από το stand-up comedy. Μέσα σε έναν χρόνο, γύρισε και κυκλοφόρησε μια νέα ταινία και το συνοδευτικό άλμπουμ Richard Pryor: Here and Now (1983), την οποία σκηνοθέτησε ο ίδιος. Έγραψε και σκηνοθέτησε μια φανταστική αφήγηση της ζωής του με τίτλο Jo Jo Dancer, Your Life Is Calling, η οποία περιστρέφεται γύρω από το συμβάν του 1980.
Το 1983 ο Πράιορ υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με την Columbia Pictures για $40 εκατομμύρια και ίδρυσε δική του εταιρεία παραγωγής, την Indigo Productions. Ακολούθησαν πιο τυποποιημένες ταινίες, όπως Σούπερμαν 3 (1983), που απέφερε στον Πράιορ 4 $εκατομμύρια, Το χρήμα φέρνει τρέλα (1985), Moving (1988) και Δεν βλέπω τίποτα, δεν ακούω τίποτα (1989). Το μόνο κινηματογραφικό έργο αυτής της περιόδου που θύμιζε τις ρίζες του ήταν το ημιαυτοβιογραφικό ντεμπούτο του Πράιορ ως συγγραφέα-σκηνοθέτη με τίτλο Jo Jo Dancer, Your Life Is Calling, το οποίο δεν γνώρισε μεγάλη επιτυχία.
Ο Πράιορ αρχικά ήταν υποψήφιος για τον ρόλο του Μπίλι Ρέι Βαλεντάιν στην ταινία Πολυθρόνα για δύο (1983), προτού κερδίσει τον ρόλο ο Έντι Μέρφι. δεξιά|μικρογραφία| Ο Πράιορ τον Φεβρουάριο του 1986 Παρά τη φήμη του ότι χρησιμοποιεί συνεχώς βωμολοχίες εντός και εκτός κάμερας, ο Πράιορ παρουσίασε για λίγο μια παιδική εκπομπή στο CBS με τίτλο Pryor's Place (1984). Όπως το Sesame Street (όπου ο Πράιορ εμφανίστηκε σε μερικά επεισόδια), το Pryor's Place περιλάμβανε ένα καστ από κούκλες (με κινούμενα σχέδια). Η εκπομπή σταμάτησε λίγο μετά τα πρώτα επεισόδια.
Ο Πράιορ ήταν δύο φορές συμπαρουσιαστής των βραβείων Όσκαρ και προτάθηκε για Βραβείο Έμμυ για έναν γκεστ ρόλο στην τηλεοπτική σειρά Chicago Hope. Οι λογοκριτές του δικτύου είχαν προειδοποιήσει τον Πράιορ για τις βωμολοχίες στα Βραβεία Όσκαρ και μετά από ένα ολίσθημα στην αρχή του προγράμματος, έγινε μια καθυστέρηση πέντε δευτερολέπτων με διαφημιστικό διάλειμμα. Ο Πράιορ είναι ένας από τους τρεις παρουσιαστές του Saturday Night Live όπου σημειώθηκε μια σπάνια καθυστέρηση πέντε δευτερολέπτων λόγω της εμφάνισής του το 1975.
Ο Πράιορ είχε τη φήμη ότι ήταν απαιτητικός και ασεβής στα κινηματογραφικά πλατό και ότι είχε εγωιστικά και δύσκολα αιτήματα. Στην αυτοβιογραφία του με τίτλο Kiss Me Like a Stranger, ο συμπρωταγωνιστής του Τζιν Γουάιλντερ λέει ότι ο Πράιορ αργούσε συχνά στο πλατό στα γυρίσματα του Τώρα δεν μας σταματάει τίποτα και ότι ζήτησε, μεταξύ άλλων, ελικόπτερο για να τον πηγαινοφέρνει στα γυρίσματα επειδή ήταν σταρ. Ο Πράιορ κατηγορήθηκε ότι κατηγορούσε τους παραγωγούς ταινιών για ρατσισμό στα γυρίσματα για να τους αναγκάζει να του δίνουν περισσότερα χρήματα.
Ο Πράιορ εμφανίστηκε στις Νύχτες του Χάρλεμ (1989), μια κωμικο-δραματική αστυνομική ταινία με πρωταγωνιστές τρεις γενιές μαύρων κωμικών (Πράιορ, Έντι Μέρφι και Ρεντ Φοξ).
Δεκαετίες 1990 και 2000
Τα τελευταία χρόνια, ξεκινώντας από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, ο Πράιορ χρησιμοποιούσε μηχανοκίνητο αμαξίδιο λόγω σκλήρυνσης κατά πλάκας (ΣΚΠ). Εμφανίζεται στο αμαξίδιο στην τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση, έναν μικρό ρόλο στη Χαμένη λεωφόρο (1997) του Ντέιβιντ Λιντς, υποδυόμενος έναν μηχανικό αυτοκινήτων ονόματι Άρνι.
Η εταιρεία Rhino Records έκανε remaster όλων των άλμπουμ των Πράιορ για το box set ...''And It's Deep Too! The Complete Warner Bros. Recordings (1968–1992)'' (2000).
Τον Δεκέμβριο του 1999, ο Πράιορ εμφανίστηκε στην εκπομπή The Norm Show όπου παιξε τον κύριο Τζόνσον, έναν ηλικιωμένο σε αναπηρικό αμαξίδιο. Αυτή ήταν η τελευταία του τηλεοπτική εμφάνιση.
Το 2002, ο Πράιορ και η Τζένιφερ Λι Πράιορ, σύζυγος και μάνατζέρ του, κέρδισαν τα νόμιμα δικαιώματα για όλο το υλικό του Λαφ, το οποίο ανερχόταν σε σχεδόν 40 ώρες αναλογικού φιλμ. Η Τζένιφερ Λι Πράιορ έδωσε πρόσβαση στις κασέτες στη Rhino Records το 2004.
Κληρονομιά
μικρογραφία| Το αστέρι του Πράιορ στη [[Λεωφόρος της Δόξας στο Χόλυγουντ|Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλιγουντ, καλυμμένο με αντικείμενα που άφησαν θαυμαστές του]] Ο Τζέρι Σάινφελντ αποκάλεσε τον Πράιορ «Πικάσο του επαγγέλματος» και ο Μπομπ Νιούχαρτ τον θεωρούσε «τον σημαντικό κωμικό των τελευταίων 50 ετών». Αυτή η κληρονομιά μπορεί να αποδοθεί, εν μέρει, στον ασυνήθιστο βαθμό οικειότητας που είχε ο Πράιορ στην κωμωδία του. Όπως φέρεται να είπε κάποτε ο Μπιλ Κόσμπι: «Ο Ρίτσαρντ Πράιορ χάραξε τη γραμμή μεταξύ κωμωδίας και τραγωδίας όσο πιο λεπτή θα μπορούσε κανείς να τη χαράξει».
Βραβεία και διακρίσεις
Το 1998, ο Πράιορ κέρδισε το πρώτο βραβείο Μαρκ Τουέιν για το αμερικανικό χιούμορ του John F. Kennedy Center for the Performing Arts.
Το 2004, ο Πράιορ ψηφίστηκε νούμερο ένα στη λίστα του Comedy Central με τους 100 καλύτερους stand-up κωμικούς όλων των εποχών. Σε μια βρετανική δημοσκόπηση του 2005, ο Πράιορ ψηφίστηκε ως ο 10ος καλύτερος κωμικός που έγινε ποτέ από συναδέλφους κωμικούς και γνώστες της κωμωδίας. δεξιά|μικρογραφία| Το άγαλμα του Πράιορ από τον Πρέστον Τζάκσον στην Πεόρια του [[Ιλινόι]] Ο Πράιορ βραβεύτηκε μετά θάνατον με το Βραβείο Grammy Συνολικής Προσφοράς το 2006.
Η οργάνωση για τα δικαιώματα των ζώων PETA απονέμει ένα βραβείο στο όνομα του Πράιορ σε ανθρώπους που έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά για να ανακουφίσουν τον πόνο των ζώων. Ο Πράιορ δραστηριοποιήθηκε στα δικαιώματα των ζώων και ανησυχούσε βαθιά για τη δεινή κατάσταση των ελεφάντων σε τσίρκα και ζωολογικούς κήπους. Το 1999, του απονεμήθηκε Ανθρωπιστικό Βραβείο από την ομάδα και συνεργάστηκε μαζί τους σε διάφορες εκστρατείες.
Ο καλλιτέχνης Πρέστον Τζάκσον δημιούργησε ένα χάλκινο άγαλμα σε φυσικό μέγεθος αφιερωμένο στον αγαπημένο κωμικό. Το άγαλμα τοποθετήθηκε στη γωνία των οδών State και Washington στο κέντρο της Πεόρια, την 1η Μαΐου 2015, κοντά στη γειτονιά στην οποία μεγάλωσε με τη μητέρα του. Τα αποκαλυπτήρια έγιναν την Κυριακή 3 Μαΐου 2015.
Απεικονίσεις
Στο επεισόδιο της σατιρικής τηλεοπτικής εκπομπής Black Dynamite με τίτλο "Taxes and Death or Get Him to the Sunset Strip" (2012), τη φωνή του Πράιορ υποδύεται ο Έντι Γκρίφιν.
Η βιογραφική ταινία πέρασε από πολλούς παραγωγούς μέχρι που ανακοινώθηκε τον Ιανουάριο του 2014 ότι υποστηρίζεται από την εταιρεία The Weinstein Company με σκηνοθέτη τον Λι Ντάνιελς. Τον Αύγουστο του 2014, ανακοινώθηκε ότι η βιογραφική ταινία θα έχει ως παραγωγό την Όπρα Γουίνφρεϊ και θα πρωταγωνιστήσει ο Μάικ Επς ως Πράιορ.
Επιρροές
Τον Πράιορ επηρέασαν οι Τσάρλι Τσάπλιν, Τζάκι Γκλίσον, Ρεντ Σκέλτον, Άμποτ και Κοστέλο, Τζέρι Λιούις, Ντιν Μάρτιν, Τζακ Μπένι, Μπομπ Χόουπ, Γούντι Άλεν, Ντικ Γκρέγκορι, Μπιλ Κόσμπι, Ρεντ Φοξ, και Λένι Μπρους.
Προσωπική ζωή
Ο Πράιορ γνώρισε την ηθοποιό Παμ Γκρίερ μέσω του κωμικού Φρέντι Πρινζ. Έκαναν σχέση όταν έπαιζαν και οι δύο στο Greased Lightning (1977). Η Γκρίερ βοήθησε τον Πράιορ να μάθει ανάγνωση και προσπάθησε να τον βοηθήσει με τον εθισμό του στα ναρκωτικά. Ο Πράιορ παντρεύτηκε μια άλλη ενώ είχε σχέση με τη Γκρίερ.
Ο Πράιορ έκανε σχέση με την ηθοποιό Μάργκο Κίντερ κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του Some Kind of Hero (1982). Η Κίντερ δήλωσε ότι «ερωτεύτηκε τον Πράιορ σε δύο δευτερόλεπτα» μετά τη γνωριμία τους.
Γάμοι
Ο Πράιορ παντρεύτηκε επτά φορές με τις εξής πέντε γυναίκες:
Παιδιά
Ο Πράιορ απέκτησε επτά παιδιά με έξι διαφορετικές γυναίκες:
Σεξουαλικότητα
Εννέα χρόνια μετά τον θάνατο του Πράιορ, το 2014, το βιογραφικό βιβλίο Becoming Richard Pryor του Σκοτ Σολ ανέφερε ότι ο Πράιορ "αναγνώρισε την αμφιφυλοφιλία του". και, το 2018, ο Κουίνσι Τζόουνς και η χήρα του Πράιορ, Τζένιφερ Λι, δήλωσαν ότι ο Πράιορ είχε σεξουαλική σχέση με τον ηθοποιό Μάρλον Μπράντο και ότι ο Πράιορ ήταν ειλικρινής με τους φίλους του σχετικά με την αμφιφυλοφιλία του και το γεγονός ότι κοιμόταν με άντρες. Η κόρη του Πράιορ, Ρέιν, αμφισβήτησε αργότερα τον ισχυρισμό, στο οποίο η Λι απάντησε ότι η Ρέιν αρνιόταν την αμφιφυλοφιλία του πατέρα της.
Κατάχρηση ουσιών
Αργά το βράδυ της 9ης Ιουνίου 1980, ο Πράιορ έριξε πάνω του ρούμι και άναψε φωτιά. Η αστυνομία του Λος Άντζελες ανέφερε ότι κάηκε από έκρηξη ενώ κατανάλωνε κοκαΐνη. Ο Πράιορ ισχυρίστηκε ότι τα τραύματά του προκλήθηκαν από καύση ρούμι. Ενώ φλεγόταν, βγήκε τρέχοντας από το σπίτι του Λος Άντζελες, μέχρι που τον σταμάτησε η αστυνομία. Μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο, όπου νοσηλεύτηκε για εγκαύματα δεύτερου και τρίτου βαθμού που κάλυπταν περισσότερο από το μισό σώμα του. Ο Πράιορ πέρασε έξι εβδομάδες αναρρώνοντας στο νοσοκομείο Sherman Oaks του Λος Άντζελες. Η κόρη του, Ρέιν, δήλωσε ότι το περιστατικό συνέβη ως αποτέλεσμα ψυχωτικής κρίσης που προκαλείται από ναρκωτικά.
Προβλήματα υγείας
Τον Νοέμβριο του 1977, μετά από πολλά χρόνια έντονου καπνίσματος και αλκοόλ, ο Πράιορ υπέστη ήπια καρδιακή προσβολή σε ηλικία 36 ετών. Ανάρρωσε και συνέχισε τις εμφανίσεις τον Ιανουάριο του επόμενου έτους. Το 1986, διαγνώστηκε με σκλήρυνση κατά πλάκας. Το 1990, ο Πράιορ έπαθε δεύτερο καρδιακό επεισόδιο ενώ βρισκόταν στην Αυστραλία. Υποβλήθηκε σε τριπλό μπαϊπάς το 1991.
Στα τέλη του 2004, η αδερφή του είπε ότι έχασε τη φωνή του ως αποτέλεσμα της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Ωστόσο, στις 9 Ιανουαρίου 2005, η σύζυγος του Πράιορ, Τζένιφερ Λι, αντέκρουσε αυτή τη δήλωση σε μια ανάρτηση στον επίσημο ιστότοπο του Πράιορ.
Θάνατος
Στις 10 Δεκεμβρίου 2005, ο Πράιορ υπέστη τρίτη καρδιακή προσβολή στο Λος Άντζελες. Μετά τις αποτυχημένες προσπάθειες της συζύγου του να τον επαναφέρει στη ζωή, μεταφέρθηκε σε τοπικό νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του στις 7:58. Η χήρα του Τζένιφερ φέρεται να είπε: «Στο τέλος, υπήρχε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό του».
Αποτεφρώθηκε και η τέφρα του δόθηκε στην οικογένειά του. Σκορπίστηκαν στον κόλπο στη Χάνας της Χαβάης από τη χήρα του το 2019. Ο ιατροδικαστής πιστεύει ότι το θανατηφόρο καρδιακό επεισόδιο του Πράιορ προκλήθηκε από στεφανιαία νόσο που τουλάχιστον εν μέρει προκλήθηκε από πολυετές κάπνισμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί σκετς Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Λακκώματα (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Λακκώματα μπορεί να αναφέρονται:
Μονή του Σαν Αδριάν της Σάσαβε
Η Μονή του Σαν Αδριάν της Σάσαβε (Monasterio de San Adrián de Sásabe), ιδρύθηκε στα τέλη του 9ου αιώνα, και αποτελούσε την έδρα της πρώτης επισκοπής της κομητείας Αραγωνίας. Βρισκόταν στην κοιλάδα Lubierre, στον σημερινό δήμο Μποράου. Το μόνο που απομένει σήμερα από την μονή είναι η Ρωμανική εκκλησία του Σαν Αδριάν της Σάσαβε, από τον 12ο αιώνα, καθώς πιθανότατα υπάρχουν και θαμμένα ερείπια του παλιού μοναστηριού.
Η εκκλησία ήταν μέρος του παλιού μοναστηριού, το οποίο ήταν το πιο σημαντικό στην κομητεία Αραγωνίας κατά τον 10ο αιώνα και ήταν μια από τις έδρες των επισκόπων της Αραγωνίας (κατά την πρώιμη εποχή της κομητείας, δεν είχε καθόλου επισκοπική έδρα λόγω των επιδρομών των Σαρακηνών του πρώτου εμιράτου και αργότερα του χαλιφάτου της Κόρδοβας) έως το 1077, όταν οι επίσκοποι μετακόμισαν μόνιμα στην Χάκα. Υπάρχει ακόμη μια επιγραφή στην εκκλησία του Σαν Αδριάν της Σάσαβε που αναγράφει: «Εδώ αναπαύονται τρεις επίσκοποι». Ο πρώτος από αυτούς τους επισκόπους ήταν ο Ferriolo, με τίτλο επίσκοπος sisabensis οποίος χρίστηκε από τον επίσκοπο της Παμπλόνα στις αρχές του 10ου αιώνα, όταν οι κόμητες της Αραγωνίας έγιναν οι βασιλιάδες της Παμπλόνα της δυναστείας των Χιμένεθ, λόγω μιας αλλαγής στην δυναστεία μέσω γάμου (με παράλληλη στρατιωτική κατοχή της Ναβάρρας μέχρι την άνω κοιλάδα του ποταμού Γάγιεγο).
Το μοναστήρι βρισκόταν στο ίδιο σημείο όπου βρίσκεται η εκκλησία σήμερα, στην αριστερή όχθη του ποταμού Lubierre (παραπόταμος του ποταμού Αραγών), λίγο μετά τη συμβολή των ρευμάτων Cáncil και Lupán, που σχηματίζουν τον ποταμό Lubierre. Η εκκλησία είναι προσβάσιμη μέσω της δασικής διαδρομής HF-3102-AA, την οποία παίρνει κανείς από τον τοπικό δρόμο, από το Μποράου προς την Αΐσα, HU-V-2201 αφήνοντας την κοιλάδα του Lubierre. Θαμένη για αρκετούς αιώνες, οι κάτοικοι του Μποράου ζήτησαν να ανασκαφεί η εκκλησία, καθώς ήταν γεμάτη από στάσιμα νερά.
Λέγεται ότι οι επίσκοποι της Ουέσκας, κατά την επιδρομή των μουσουλμάνων, έκρυψαν στο Σαν Αδριάν της Σάσαβε το Άγιο Δισκοπότηρο για να το προστατεύσουν από τους εισβολείς. Αργότερα, το Άγιο Δισκοπότηρο θα περνούσε από τη Χάκα, το Σαν Χουάν ντε λα Πένια, την Αλχαφερία, τη Βαρκελώνη, για να καταλήξει στον καθεδρικό ναό της Βαλένθιας.
Η εκκλησία-μονή του Σαν Αδριάν της Σάσαβε έχει ορθογώνιο κλίτος με πρεσβυτέριο και ημικυκλική αψίδα με καμπύλη ενός τετάρτου της σφαίρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοναστήρια στην Ισπανία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αραγωνία Κατηγορία:Ιστορία της Αραγωνίας Κατηγορία:Μεσαιωνική Ισπανία Κατηγορία:Τουρισμός στην Ισπανία
Αναρή
thumb|Αναρή Η αναρή ή ανάλατη είναι είδος μυζήθρας που προέρχεται από την Κύπρο. Αν και είναι λιγότερο γνωστό από άλλα είδη κυπριακών τυριών (π.χ. χαλλούμι), τα τελευταία χρόνια έχει καταστεί δημοφιλές λόγω της δημόσιας προβολής που έχει αποκτήσει. Το 2005 ένας από τους κυριότερους εγχώριους βιομηχανικούς παραγωγούς αναρής της Κύπρου βραβεύτηκε με ασημένιο μετάλλιο σε παγκόσμια έκθεση που πραγματοποιήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η αναρή αναφέρεται και στο παραδοσιακό παραμύθι της Κύπρου «Ο Σπανός τζι’ οι Σαράντα Δράτζιοι».
Παρασκευή
Η αναρή παράγεται από το νερόγαλο (κυπρ.: αναρόαλον/νωρός), δηλ. το τυρόγαλο, που αποστραγγίζεται κατά την διάρκεια της παραγωγής του χαλλουμιού. Σε αυτό προστίθεται κατσικίσιο ή πρόβειο γάλα το οποίο στη συνέχεια ανακατεύεται. Μετά από λίγο, από το μείγμα αυτό δημιουργείται η αναρή η οποία τοποθετείται σε σωληνοειδή φίλτρα ώστε να γίνει η στράγγιση και αργότερα ενίοτε αλατίζεται. Μετά την παραγωγή της η αναρή μπορεί να καταναλωθεί είτε σε φρέσκια (π.χ. στο πρωινό μαζί με άλλα φαγητά) είτε σε ξηρή μορφή (π.χ. στα μπουρέκια και στα ζυμαρικά).
Διατροφική αξία
Ανά 100 γραμμάρια:
Κλεωναί Αργολίς
Οι σημερινές Κλεωνές που υπάγονται στο Δήμο Νεμέας στην Κορινθία βρίσκονται στην θέση της ομώνυμης αρχαίας πόλης-κράτους, αγωνοθέτριας ενός από τους τέσσερεις αρχαίους Πανελλήνιους αθλητικούς αγώνες, των Νεμέων.
Η Αρχαία Πόλη
Οι Κλεωνές βρίσκονται στη θέση της ομώνυμης αρχαίας πόλης-κράτους της αρχαίας ΒΑ Πελοποννήσου. Ο πληθυσμός της αρχαίας πόλης δεν ξεπερνούσε τους 10.000 κατοίκους ενώ η θέση ήταν εξαιρετικά σημαντική, αφού ήταν χτισμένη σε μια εκτεταμένη εύφορη κοιλάδα και βρισκόταν πάνω στον αρχαίο δρόμο που ένωνε την Κόρινθο με το Άργος και άλλες σημαντικές πόλεις της Πελοποννήσου. Δείγμα της ακμής της ήταν οι πλούσιες κοπές νομισμάτων κατά τα κλασικά, ελληνιστικά και ρωμαϊκά χρόνια. Οι Κλεωνές διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο από τα μυκηναϊκά χρόνια ως τον 2ο αιώνα μ.Χ. Σύμφωνα τη μυθολογία έλαβαν το όνομά τους από τον Κλέωνα (ή Κλεώνη) γιο του Πέλοπα ή την Κλεώνη κόρη του Ασωπού και της Μετόπης, κόρης του ποταμού και θεού Λάδωνα. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι κατά την εποχή του (155 μ.Χ. περίπου) ήταν μικρή πόλη, με ιερό της Αθηνάς και μνήματα αφιερωμένα στον Ευρύτο και στον Κτεάτη.
Ιστορία
Η περιοχή κατοικήθηκε από τους νεολιθικούς χρόνους. Η κατοίκηση συνεχίστηκε και κατά την εποχή του Χαλκού και εντοπίζεται κυρίως σε οικισμό που έχει εντοπισθεί στη θέση Ζυγούρια, ο οποίος πρέπει να ήταν έδρα τοπικού ηγεμόνα. Αναφέρεται στον Ομηρικό κατάλογο του Τρωικού πολέμου, όπου χαρακτηρίζεται ως «καλοχτισμένη πόλη». Κατά την κάθοδο των Δωριέων, μέρος των κατοίκων μετανάστευσε και εγκαταστάθηκε στις Κλαζομενές της Ιωνίας. Μέχρι τις αρχές του 5ου αι. π.Χ. η πόλη είχε στην κυριαρχία της την γειτονική κοιλάδα της Νεμέας, ενώ ήταν ιδρύτρια και διοργανώτρια για μεγάλο χρονικό διάστημα των Νέμεων αγώνων, οι οποίοι ονομάζονταν και «Κλεωναίος αγών». Το 496 π.Χ. οι Αργείοι προσπάθησαν ανεπιτυχώς να καταλάβουν την πόλη, ενώ το 487 π.Χ. πέτυχαν να της αποσπάσουν τη Νεμέα. Γύρω στο 480 π.Χ. συμμετέχει μαζί με το Άργος και την Τεγέα στην κατάληψη των Μυκηνών και στη διαμοίραση των εδαφών της. Το 460 π.Χ. η πόλη φαίνεται να προσαρτάται πολιτικοστρατιωτικά στην Αργολική επικράτεια. Το 457 π.Χ. οι Κλεωνές συμμετέχουν μαζί με τους Αθηναίους στη μάχη της Τανάγρας ενώ το 418 π.Χ. έλαβαν μέρος στη μάχη της Μαντινείας στο πλευρό των Αργείων. Το 414 π.Χ. μετά από σεισμό η πόλη γλιτώνει από τους Σπαρτιάτες. Το 237 π.Χ. προσχωρεί στην Αχαϊκή Συμπολιτεία, ενώ το 225 π.Χ. θα συνταχθεί με τον Κλεομένη Γ' της Σπάρτης. Κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους η πόλη σταδιακά παρακμάζει.
Από τις Κλεωνές ήταν οι αρχαίοι ολυμπιονίκες Οξύθεμις, νικητής στο στάδιο το 732 π.Χ. και ο Τιμάνθης, νικητής το 456 π.Χ. στο παγκράτιο.
Ανασκαφές και Αρχαιότητες
Ανασκαφές έχουν φέρει στο φως λείψανα της αρχαίας πόλης. Διασώζονται τμήματα του πολυγωνικού αρχαίου τείχους και τα θεμέλια του ναού του Ηρακλή κοντά στον οικισμό. Πρόκειται για μικρό πρόστυλο τετράστυλο ναό των ελληνιστικών χρόνων, ενώ έχει βεβαιωθεί ότι στη θέση του προϋπήρχε αρχαιότερος ναός. Ο ναός αποτελούσε τμήμα μικρού ιερού στο οποίο βρισκόταν επίσης ένα ηρώο προς τιμήν του Ευρύτου και του Κτεάτου. Τα τείχη της πόλης περιέβαλλαν τον λόφο της ακρόπολης με τη λεγόμενη κατώτερη ακρόπολη. Στην κάτω ακρόπολη ανακαλύφθηκε ιερό του 6ου αι. π.Χ. άγνωστης θεότητας. Σε μικρή απόσταση από το ιερό εντοπίσθηκε αναλημματικό οικοδόμημα της ελληνιστικής περιόδου, αποτελούμενο από πρόπυλο που αποτελούσε το σημείο πρόσβασης σε περίβολο στην παρυφή του λόφου της ακρόπολης. Στη θέση Ζυγουριές έχει ανακαλυφθεί επίσης από Αμερικανική Αρχαιολογική ομάδα προϊστορικός οικισμός της χάλκινης εποχής. Επίσης πρόσφατη ανασκαφική έρευνα στη θέση Βαρελά, βορειοανατολικά των Κλεωνών, αποκάλυψε αγροτική έπαυλη με θαυμάσια ψηφιδωτά. Στην περιοχή των Κλεωνών, ακριβώς δίπλα από την Εθνική Οδό Κορίνθου-Τρίπολης, βρίσκεται αρχαίο λατομείο της πόλης με εμφανή δείγματα χρήσης εξελιγμένης τεχνικής λάξευσης και εξόρυξης. Το λατομείο παρείχε οικοδομικό υλικό για την κατασκευή του ιερού του Διός στη Νεμέα.
Σήμερα τα λείψανα των Κλεωνών βρίσκονται κοντά στον οικισμό Αρχαίες Κλεωνές Κορινθίας.
Κλεωνές: θεματοφύλακας της Νεμέας και των αγώνων της
Οι Κλεωνές είναι μια μικρή πόλη πάνω στο δρόμο που ενώνει το Άργος με την Κόρινθο, σε λόφο που κατοικείται ολόγυρα και είναι καλά οχυρωμένος, ώστε μου φαίνεται πως δίκαια ο Όμηρος μιλάει για καλοχτισμένες Κλεωνές. Εδώ είναι και η Νεμέα μεταξύ Κλεωνών και Φλιούντα, και το ιερό άλσος όπου οι Αργείοι τηρούσαν το έθιμο να εορτάζουν τα Νέμεα, και ο τόπος που εκτυλίχθηκε η ιστορία με το λιοντάρι της Νεμέας, και το χωριό Βέμβινα. Οι Κλεωνές απέχουν εκατόν είκοσι στάδια από το Άργος, ενώ από την Κόρινθο ογδόντα. Και εμείς είδαμε αυτή την πόλη από τον Ακροκόρινθο.
'''Στράβων Β. 8. 377.'''
Η πρώτη αναφορά στην αρχαία πόλη των Κλεωνών απαντάται στην Ιλιάδα του Ομήρου (Β. 570) όπου οι «καλοχτισμένες Κλεωνές» όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο ποιητής συμμετείχαν στον Τρωικό πόλεμο υπό τον Αγαμέμνονα.
Οι Κλεωνές δεν ήταν παρά σχετικά μια μικρή πόλη κράτος με περιορισμένη πολιτικοστρατιωτική δύναμη και πληθυσμό που δεν ξεπερνούσε τις δέκα χιλιάδες κατοίκους. Η οικονομία της βασιζόταν κυρίως στη γεωργία και η τοποθεσία της ήταν ιδιαίτερα σημαντική μιας και η οδική αρτηρία που ένωνε τη νότια Πελοπόννησο με την κυρίως Ελλάδα περνούσε μέσα από τις Κλεωνές. Το γεγονός αυτό υπήρξε καθοριστικό για την ιστορία της πόλης καθώς οι δύο μεγάλες όμορες πόλεις-κράτη, -Κόρινθος και Άργος- έριζαν για τον πολιτικό έλεγχό της.
Εδώ λατρεύτηκε ο Ηρακλής όσο πουθενά αλλού ως θεάνθρωπος, γιατί απάλλαξε τους Κλεωναίους απ' το λιοντάρι της Νεμέας. Η πόλη τους μάλιστα ήταν τόσο στενά συνδεδεμένη με τον ήρωα και τον άθλο του, ώστε να απεικονίζει στα νομίσματα της τις κεφαλές του λιονταριού της Νεμέας και αντίστοιχα του Ηρακλέους.