Γιόνας_Μπασαναβίτσιους
Ιατρική σταδιοδρομία στη Βουλγαρία
Μετά την αποφοίτησή του την άνοιξη του 1879, ο Μπασαναβίτσιους ταξίδεψε πίσω στη Λιθουανία και είχε μερικούς ασθενείς στο Οζκαμπαλιάι, Βιλκαβίσκις και Αλεξώτας. Επέστρεψε στη Μόσχα τον Οκτώβριο του 1879 ελπίζοντας να ιδρύσει το ιδιωτικό του ιατρείο, αλλά σύντομα δέχτηκε μια προσοδοφόρα πρόταση από το Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας να γίνει επικεφαλής ενός νοσοκομείου στη Λομ Παλάνκα, μια πόλη περίπου 8.000 κατοίκων. Μετά την άφιξή του στα τέλη Ιανουαρίου 1880, βρήκε ένα ερειπωμένο νοσοκομείο, που βρισκόταν σε ένα πρώην ξενοδοχείο και πήρε δυναμικά μέτρα για την κατασκευή ενός νέου κτηρίου, τη δημιουργία υπηρεσιών εξωτερικών ασθενών και την καταπολέμηση της αντίληψης ότι το νοσοκομείο ήταν ένα μέρος, για να πεθάνεις αντί για να γίνεις καλά. Το 1880, το νοσοκομείο είχε 522 εσωτερικούς ασθενείς και 1.144 εξωτερικούς ασθενείς σε σύγκριση με μόλις 19 ασθενείς το 1879. Η θέση ήταν καλά αμοιβόμενη, τα έξοδα ήταν χαμηλά, έτσι ήταν σε θέση να αποπληρώσει γρήγορα τα χρέη και να συσσωρεύσει οικονομίες. Ο Μπασαναβίτσιους έγραψε επίσης άρθρα ιατρικής έρευνας, φιλελεύθερα πολιτικά άρθρα, που υποστηρίζουν τον Βούλγαρο πολιτικό Πέτκο Καραβέλοφ και πολιτιστικά άρθρα για τον πρωσικό λιθουανικό τύπο, συμπεριλαμβανομένων των Tilžės Keleivis και Lietuwißka Ceitunga, και το ακαδημαϊκό περιοδικό Mitteilungen der Litauischen literarischen Gesellschaft. Ωστόσο, αυτές οι εκδόσεις ήταν υπερβολικά υπό γερμανικό έλεγχο και δεν ικανοποιούσαν τις αυξανόμενες ανάγκες των Λιθουανών ακτιβιστών. Ο Μπασαναβίτσιους σκέφτηκε να ιδρύσει μια αληθινά λιθουανική εφημερίδα. μικρογραφία|223x223εσ| Μια αναμνηστική πλάκα στην [[Πράγα στο σπίτι όπου έζησε ο Μπασαναβίτσιους ]] Μετά τη δολοφονία του Τσάρου Αλέξανδρου Β' της Ρωσίας τον Μάρτιο του 1881, ο Βούλγαρος πρίγκιπας Αλέξανδρος του Μπάττενμπεργκ επιχείρησε να πατάξει τους φιλελεύθερους πολιτικούς. Φοβούμενος διώξεις, ο Μπασαναβίτσιους εγκατέλειψε τη Βουλγαρία τον Μάιο του 1882. Ταξίδεψε για αρκετούς μήνες, επισκέφθηκε το Βελιγράδι, τη Βιέννη, τη Λιθουανία, πριν εγκατασταθεί στην Πράγα τον Δεκέμβριο του 1882. Εκεί οργάνωσε την έκδοση της Aušra, της πρώτης λιθουανικής εφημερίδας. Το πρώτο τεύχος εμφανίστηκε τον Μάρτιο του 1883 και αναφέρεται συχνά ως η αρχή της Λιθουανικής Εθνικής Αναγέννησης. Ο Μπασαναβίτσιους διηύθυνε τις εκδοτικές πολιτικές, ενώ ο Γιούργκις Μίκσας χειριζόταν την εκτύπωση στο Ράγκνιτ της Ανατολικής Πρωσίας. Τότε η εφημερίδα θα μεταφερόταν λαθραία στη Λιθουανία, καθώς η δημοσίευση στη λιθουανική γλώσσα ήταν παράνομη στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Ο Μπασαναβίτσιους έχασε σύντομα τον εκδοτικό έλεγχο του Aušra από τον Γιόνας Σλιούπας. Η εμπλοκή του σε μια παράνομη δημοσίευση εμπόδισε τον Μπασαναβίτσιους να επιστρέψει στη Λιθουανία μέχρι το 1905. αριστερά|μικρογραφία| Γιόνας Μπασαναβίτσιους σε τραπεζογραμμάτιο των 50 [[λίτας, που κυκλοφόρησε το 2003]] Στην Πράγα, ο Μπασαναβίτσιους γνώρισε την Γκαμπριέλα Ελεονόρα Μολ, μια Γερμανίδα από τη Βοημία, και παντρεύτηκαν τον Μάιο του 1884. Αμέσως μετά το γάμο, το ζευγάρι μετακόμισε στη Βουλγαρία, όπου η πολιτική κατάσταση είχε βελτιωθεί. Ο Μπασαναβίτσιους βρήκε για πρώτη φορά μια θέση στην Έλενα, αλλά κατάφερε να επιστρέψει στη Λομ Παλάνκα το 1885. Η ζωή εκεί σημαδεύτηκε από μια σειρά από κακουχίες. Ο Σερβοβουλγαρικός πόλεμος έφερε ένα κύμα θυμάτων πολέμου στο νοσοκομείο και μια επιδημία τύφου. Ο Μπασαναβίτσιους αρρώστησε βαριά με πνευμονία και τύφο τον Φεβρουάριο του 1886. Τον Αύγουστο του 1887, επέζησε από μια απόπειρα δολοφονίας, αλλά μια σφαίρα παρέμεινε κολλημένη κάτω από την αριστερή του ωμοπλάτη για το υπόλοιπο της ζωής του και προκάλεσε διάφορα προβλήματα υγείας. Ο επιτιθέμενός του, Αλεξάντερ Μανοΐλοφ, εξέτισε ποινή δέκα ετών, αλλά ποτέ δεν εξήγησε πλήρως το σκεπτικό του. Στις 16 Φεβρουαρίου 1889, η Μολ πέθανε από φυματίωση που προφανώς κόλλησε από την ετοιμοθάνατη μητέρα της ενώ ήταν ακόμα στην Πράγα. Ο θάνατος της συζύγου του έφερε τον Μπασαναβίτσιους σε κατάθλιψη και μελαγχολία για σχεδόν ένα χρόνο.