cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bean: Η υπέρτατη ταινία καταστροφής
Πλοκή
Ο καλοπροαίρετος αλλά αδέξιος και καταστροφικός Mr. Bean εργάζεται ως φύλακας στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου. Όταν το διοικητικό συμβούλιο της πινακοθήκης, που περιφρονεί τον Bean επειδή κοιμάται στη δουλειά, αποτυγχάνει να τον απολύσει υπό τις εντολές του προέδρου, επιλέγει τον Bean ως εκπρόσωπό τους για τη μεταφορά του πορτρέτου του Τζέιμς Άμποτ ΜακΝίλ Ουίσλερ του 1871 Η μητέρα του Ουίσλερ στην Έκθεση Τέχνης Γκρίερσον στο Λος Άντζελες, όπου αγοράστηκε από τον φιλάνθρωπο Στρατηγό Νιούτον για 50 εκατομμύρια δολάρια, σε μια προσπάθεια να τον ξεφορτωθεί για λίγο.
Ο επιμελητής του Γκρίερσον, Ντέιβιντ Λάνγκλεϊ, εντυπωσιασμένος με το ψεύτικο προφίλ του «Dr. Bean», προσφέρεται να φιλοξενήσει τον Bean στο σπίτι του για δύο μήνες, παρά την επιθυμία της οικογένειάς του. Αφού ο Bean κάνει φάρσα με την αστυνομία του αεροδρομίου προσποιούμενος ότι έχει όπλο και καταστρέφει κατά λάθος τα πολύτιμα υπάρχοντα της οικογένειας, η σύζυγος του Ντέιβιντ, Άλισον, φεύγει για το σπίτι της μητέρας της μαζί με τα παιδιά τους, Κέβιν και Τζένιφερ. Στη συνέχεια, ο Ντέιβιντ αρχίζει να αμφισβητεί την ιδιότητα του Bean ως εμπειρογνώμονα τέχνης μετά από μια επίσκεψη στο Pacific Park, όπου ο Bean συλλαμβάνεται από τον υπολοχαγό Μπρούτους - τον ίδιο αστυνομικό που τον ανέκρινε στο αεροδρόμιο - αφού επιτάχυνε μια βόλτα με προσομοιωτή για να την κάνει πιο συναρπαστική. Αφού ο Bean καταστρέφει κατά λάθος ένα δείπνο με τον κύριο Γκρίερσον και τη σύζυγό του, ο Ντέιβιντ ανακαλύπτει ότι ο Bean δεν είναι ειδικός και δεν ξέρει τίποτα για την τέχνη.
Την επόμενη μέρα, Η μητέρα του Ουίσλερ έφτασε επιτέλους στην έκθεση του Λος Άντζελες, αλλά ο Bean φτερνίστηκε κατά λάθος πάνω του και κατάστρεψε τον πίνακα με ένα λεκιασμένο με μελάνι χαρτομάντιλο και διαλυτικό βερνικιού ενώ προσπάθησε να τον καθαρίσει. Φοβούμενος ότι η ζημιά θα του κόστιζε τη δουλειά του και πιθανώς θα τον εκδίωκαν νομικά, ο Ντέιβιντ απελπίζεται και μεθάει με τον Bean, αν και η οικογένειά του επιστρέφει από οίκτο. Εκείνο το βράδυ, αποφασισμένος να σώσει την καριέρα του Ντέιβιντ, ο Bean επιστρέφει κρυφά στην έκθεση, αποσπά την προσοχή του φύλακα με καθαρτικά και αντικαθιστά την παραποιημένη Μητέρα του Ουίσλερ με μια ανατυπωμένη αφίσα με ασπράδι αυγού και βερνίκι νυχιών για να μοιάζει με την πραγματική, η οποία με επιτυχία χαζεύει τους πάντες στην τελετή την επόμενη μέρα. Ο Bean δίνει μια ομιλία για τον πίνακα, εκφράζοντας μια αυτοσχέδια και συναισθηματική άποψη που κερδίζει την έγκριση του πλήθους.
Ο Μπρούτους ενημερώνει τον Ντέιβιντ ότι η Τζένιφερ είχε πρόσφατα ένα ατύχημα με μοτοσικλέτα με τον φίλο της, με αποτέλεσμα ο Ντέιβιντ και ο Bean να σπεύσουν στο νοσοκομείο. Καθώς περιπλανιέται στο νοσοκομείο, ο Bean μπερδεύεται με χειρουργό και αναγκάζεται να συμμετάσχει σε ένα χειρουργείο, όπου συναντά τον Μπρούτους - ο οποίος πυροβολήθηκε καθώς αντιμετώπιζε μια κλοπή στο δρόμο για το νοσοκομείο - και σώζει τη ζωή του αφαιρώντας ακούσια τη σφαίρα από το σώμα του με τίποτα άλλο εκτός από το χέρι του. Ο Ντέιβιντ τότε παρακαλεί τον Bean, αγνοώντας την αληθινή του ταυτότητα, να ξυπνήσει την Τζένιφερ από την αναίσθητη κατάστασή της, κάτι που πετυχαίνει αφού ένα ατύχημα με έναν απινιδωτή ανυψώνει τον Bean στον αέρα και προσγειώνεται πάνω της. Ευγνώμονες που επέστρεψαν την κόρη τους και αναρωτόμενοι πώς να ξεπληρώσουν τον ιατρό τους, ο Ντέιβιντ και η Άλισον εκπλήσσονται όταν ο Bean αποκαλύπτει την πραγματική του ταυτότητα. Σύμφωνα με την πρόταση του Bean, του ανταποδίδουν επιτρέποντάς του να μείνει μαζί τους για μία ακόμη εβδομάδα.
Ο Bean περνά ποιοτικό χρόνο μαζί με τον Ντέιβιντ και την οικογένειά του, προτού ο Ντέιβιντ τον συνοδεύσει πίσω στο αεροδρόμιο για την πτήση του για το Λονδίνο και τον ευχαριστήσει για όλα καθώς αναχωρεί. Στο σπίτι, ο Bean πηγαίνει για ύπνο στην κρεβατοκάμαρά του, τώρα διακοσμημένη με φωτογραφίες της εποχής του στο Λος Άντζελες, καθώς και με τον αυθεντικό πίνακα του Η μητέρα του Ουίσλερ που πήρε λαθραία μαζί του.
Παραγωγή
Το Νοέμβριο του 1991, ένα χρόνο μετά την πρεμιέρα της αρχικής σειράς, το Variety ανακοίνωσε ότι η 20th Century Fox παρήγαγε μια κινηματογραφική μεταφορά του Mr. Bean σε συνεργασία με την εταιρεία παραγωγής της σειράς, Tiger Television, αφού το στούντιο αναμόρφωσε δύο σενάρια από τη σειρά σε ταινίες μικρού μήκους, που κυκλοφόρησαν ως Ο Mr. Bean δίνει εξετάσεις και Ο Mr. Bean πηγαίνει σε πρεμιέρα. Η ταινία παρήχθη αργότερα από την Working Title Films και την PolyGram Filmed Entertainment με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο, κάτω από το πανό της τελευταίας Gramercy Pictures.
Διαγραμμένες και εναλλακτικές σκηνές
Η κυκλοφορία της Βόρειας Αμερικής διαφέρει από τη διεθνή κυκλοφορία, καθώς περιλαμβάνει μια πρόσθετη σκηνή στην οποία ο Ντέιβιντ προτείνει στον Bean να γεμίσει τη γαλοπούλα ενώ αποσπά την προσοχή των Γκρίερσον κατά τη διάρκεια του δείπνου. Αφού έχασε το ρολόι του στη γαλοπούλα, ο Bean βάζει το κεφάλι του μέσα σε αυτή (ένα ανακυκλωμένο αστείο από το επεισόδιο «Merry Christmas Mr. Bean») και σκοντάφτει στα τυφλά γύρω από την κουζίνα και την τραπεζαρία.
Η διεθνής κυκλοφορία περιλαμβάνει δύο εναλλακτικές σκηνές εκατέρωθεν της διαγραμμένης σκηνής της γαλοπούλας προκειμένου να εξηγηθεί η απουσία της. Ψάχνοντας στο ψυγείο, ο Bean βρίσκει πρώτα δύο λουκάνικα φρανκφούρτης και μετά το κρεμμύδι που προσφέρει ως ορεκτικό. Μόλις βρήκε τη γαλοπούλα, ο Ντέιβιντ τον ρωτά αν έχει μαγειρέψει γαλοπούλα στο παρελθόν και εκείνος απαντά, «Ω ναι». Αφού οι δυο τους βάλουν τη γαλοπούλα στο φούρνο μικροκυμάτων, ο Bean προτείνει να τη βάλει στα 20 λεπτά σε αντίθεση με τον χρόνο μαγειρέματος των 5 ωρών που προτείνει ο Ντέιβιντ, κάτι που προκαλεί την έκρηξη της γαλοπούλας.
Σύμφωνα με τον Άτκινσον, στο ντοκιμαντέρ Bean Scenes Unseen, οι διαφορετικές σκηνές ήταν αποτέλεσμα πολύ διαφορετικών αντιδράσεων από το βορειοαμερικανικό και το διεθνές κοινό σε δοκιμαστικές προβολές.
Μουσική
Η μουσική σύνθεση και διεύθυνση της ταινίας έγινε από τον Χάουαρντ Γκούντολ, ο οποίος συνέθεσε επίσης την αρχική σειρά του Mr. Bean, αν και το αρχικό θέμα του Mr. Bean δεν χρησιμοποιήθηκε. Οι διασκευές του άλμπουμ soundtrack περιλαμβάνουν το «Yesterday» των Beatles (τραγουδισμένο από τους Wet Wet Wet), τη διασκευή του «I Love L.A.» των OMC (αν και η αρχική έκδοση του Ράντι Νιούμαν είναι αυτή που ακούγεται στην ταινία) και το «Elected» των Alice Cooper (ερμηνευμένο από τον τραγουδιστή των Iron Maiden, Μπρους Ντίκινσον). Το «Elected» περιλαμβάνει ηχητικές μεταγλωττίσεις του Mr. Bean να δίνει υποσχέσεις προεκλογικής εκστρατείας και είχε χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν στο Comic Relief το 1992.
Box office
Το Bean: Η υπέρτατη ταινία καταστροφής έκανε πρεμιέρα στην Αυστραλία στις 3 Ιουλίου 1997 και κέρδισε 3,1 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο σαββατοκύριακο από 193 αίθουσες, με μέσο όρο 16.062 δολαρίων ανά κινηματογράφο, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση για το σαββατοκύριακο. Παρέμεινε νούμερο ένα για δεύτερη εβδομάδα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, έκανε πρεμιέρα στις 8 Αυγούστου 1997 σε 345 αίθουσες και κέρδισε 2.563.326 £ (4,0 εκατομμύρια δολάρια) με μέσο όρο 7.430 £ (11.719 $) ανά κινηματογράφο, τερματίζοντας δεύτερη το σαββατοκύριακο πριν το σαββατοκύριακο του Οι Άνδρες με τα Μαύρα. Ήταν το υψηλότερο εισόδημα έναρξης για μια βρετανική παραγωγή, που ξεπέρασε το άνοιγμα των 1,4 εκατομμυρίων λιρών του Τέσσερις γάμοι και μία κηδεία. Στη Γερμανία, κέρδισε 12,3 εκατομμύρια γερμανικά μάρκα (6,8 εκατομμύρια δολάρια) από 682 αίθουσες με μέσο όρο 9.998 $ ανά κινηματογράφο, για να κατακτήσει την πρώτη θέση, ξεπερνώντας το Το Πέμπτο Στοιχείο. Παρέμεινε νούμερο ένα για δεύτερη εβδομάδα στη Γερμανία. Έγινε η ταχύτερη βρετανική ταινία με εισπράξεις 100 εκατομμυρίων δολαρίων και έφτασε σε αυτό το ορόσημο πριν κάνει πρεμιέρα στις ΗΠΑ.
Μέχρι το τέλος της προβολής της στον κινηματογράφο, η ταινία είχε εισπράξεις 17.902.161 £ στο Ηνωμένο Βασίλειο, η τέταρτη ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις για τη χρονιά. Κέρδισε 45.319.423 δολάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά και 251.212.670 δολάρια παγκοσμίως.
Κριτική
Στο Rotten Tomatoes, η ταινία έχει βαθμολογία αποδοχής 43% με βάση 35 κριτικές, με μέση βαθμολογία 5,3/10. Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου λέει: «Ο Bean μπορεί να υπερηφανεύεται για έναν τρομερά ταλαντούχο φυσικό κωμικό στον ρόλο του τίτλου, αλλά η συνεχής κλοπή και το ανόητο slapstick του φθείρονται γρήγορα». Στο Metacritic, η ταινία έχει βαθμολογία 52 στα 100 με βάση 20 κριτικές, υποδεικνύοντας «ανάμεικτες ή μέτριες κριτικές».
Ο Ρότζερ Ίμπερτ έδωσε στην ταινία 2,5 αστέρια στα 4, λέγοντας ότι ενώ επαίνεσε την ταινία για «πολλές στιγμές που ήταν πολύ αστείες», επέκρινε τη διάρκεια της ταινίας των 90 λεπτών, λέγοντας ότι ήταν πολύ μεγάλη: «Σε μια ώρα, ο Bean θα ήταν ασταμάτητα αστείος. [Αλλά] μετά πρόσθεσαν 30 λεπτά παύσεων».
Σίκουελ
Ένα αυτόνομο σίκουελ, με τίτλο Ο Mr. Bean πάει διακοπές, κυκλοφόρησε το 2007, δέκα χρόνια μετά την κυκλοφορία του προκατόχου του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1997 Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λονδίνο Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε νοσοκομεία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε αεροδρόμια Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λονδίνο Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε τηλεοπτική σειρά Κατηγορία:Mr. Bean Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Gramercy Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής PolyGram Filmed Entertainment
Πατριάρχης Σόφιας Μάξιμος
Ο Μάξιμος Α΄ (κατά κόσμον Μαρίν Ναϊντένωφ Μινκώφ, βουλγ. Марин Найденов Минков) ήταν Πατριάρχης Σόφιας και πάσης Βουλγαρίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 29 Οκτωβρίου του 1914 στο ορεινό χωριό Όρεσακ. Αποφοίτησε από το σχολείο στο χωριό του και σε ηλικία 27 ετών εκάρη μοναχός σε γειτονικό μοναστήρι. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας. Το 1944 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Από το 1950 μέχρι το 1955 υπηρέτησε ως Προϊστάμενος του Μετοχίου του Πατριαρχείου Βουλγαρίας στη Μόσχα. Στις 30 Δεκεμβρίου 1956 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Βρανίτσης. Στις 30 Οκτωβρίου 1960 εξελέγη Μητροπολίτης Λοβτσού. Στις 4 Ιουλίου 1971 εξελέγη Μητροπολίτης Σόφιας και Πατριάρχης Βουλγαρίας, διαδεχόμενος τον προκάτοχό του Κύριλλο.
Πατριαρχία
Η Πατριαρχία του είχε σημαδευτεί από ένα υποβόσκον σχίσμα στην Εκκλησία της Βουλγαρίας, το οποίο ξεκίνησε από το γεγονός ότι εξελέγη Πατριάρχης το 1971, ενώ ο κύριος αντίπαλός του, ο Ποιμένας, βρισκόταν σε αποστολή στη Μόσχα. Από τότε ξέσπασε ένας ανηλεής πόλεμος και οι αντίπαλοι του κ. Μαξίμου τον κατηγόρησαν ανοιχτά ότι συνεργάζεται με το κομμουνιστικό καθεστώς της χώρας. Ο Ποιμένας εξελέγη και αυτός ως σχισματικός Πατριάρχης. Το 1998, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος συνεκάλεσε Μείζονα και Υπερτελή Σύνοδο για την αντιμετώπιση του σχίσματος, στην οποία συνέστησε την παραίτηση και των δύο Πατριαρχών, σχισματικού και νομίμου.
Έκτοτε, ο Πατριάρχης Μάξιμος διατήρησε αποστάσεις από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Το σχίσμα της εκκλησίας βρίσκεται σε ύφεση μετά το θάνατο του Ποιμένος.
Τέλος, κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του, η Εκκλησία της Βουλγαρίας θεωρείται ότι έγινε μια από τις πιο συντηρητικές Εκκλησίες, καθώς συμμετέχει μόνο στους διαλόγους που διεξάγονται μεταξύ των ορθοδόξων και έπαυσε να διαλέγεται με τους καθολικούς ή τους προτεστάντες.
Πέθανε 98 ετών στη Σόφια, στις 6 Νοεμβρίου 2012.
Ξενόγλωσση βιβλιογραφία
Μαξιμος
Θανάσης Σκορδαλός
Ο Θανάσης Σκορδαλός (Σπήλι Ρεθύμνης, 10 Δεκεμβρίου 1920 - Ηράκλειο Κρήτης, 22 Απριλίου 1998) ήταν Έλληνας λυράρης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 1920 στο Σπήλι Ρεθύμνου.
Ο ίδιος άρχισε να μαθαίνει μόνος του να παίζει λύρα, σε ηλικία 9 ετών. Μόλις στα δώδεκα του χρόνια, έκανε το πρώτο του γλέντι στο χωριό Χαμαλεύρι Ρεθύμνου. Έχει συνεργαστεί με πάρα πολλούς λαουτιέρηδες, όπως το Γιάννη Μαρκογιαννάκη που κατάγεται επίσης από το Σπήλι, το Γιάννη Μπερνιδάκη (Μπαξεβάνη), το Νίκο Μανιά και πολλούς άλλους.
Το δισκογραφικό του έργο είναι πάρα πολύ πλούσιο και περιέλαβε πολύ γνωστά τραγούδια όπως το Φιλεντέμ, Μόνο εκείνος π'αγαπά, Ένας καινούργιος άνεμος, Ποιος ουρανός ποια θάλασσα Συ μ'έμαθες πως αγαπούν, Ένας ψαράς, Όνειρα βλέπω μυστικά, και πολλά άλλα.
Διορίστηκε υπάλληλος στην τράπεζα της Ελλάδος από τον Σοφοκλή Βενιζέλο και κατόπιν αφιερώθηκε στη λύρα. Εμφανίστηκε στην Αμερική, τον Καναδά, την Αυστραλία και την Αφρική παίζοντας για μετανάστες από την Κρήτη.
Μαζί με τον Κώστα Μουντάκη, θεωρείται ως ένας από τους μεγαλύτερους δασκάλους της λύρας.
Απεβίωσε σε ηλικία 78 ετών την Τετάρτη 22 Απριλίου 1998 και ώρα 09:30 π.μ. στο Βενιζέλειο Γενικό νοσοκομείο του Ηρακλείου. Η σορός του, τέθηκε για έξι ώρες σε λαϊκό προσκύνημα στο παρεκκλήσι του Ιερού Ναού Αγίου Μηνά στο Ηράκλειο και κατόπιν ακολούθησε πομπή συγγενών και φίλων του μέχρι το χωριό του. Ενταφιάστηκε στο χωριό του, το Σπήλι Ρεθύμνης, στις 23 Απριλίου 1998.
Υπάρχει αντίστοιχη Σελίδα στην εφαρμογή facebook https://www.facebook.com/SKORDALOS.ATHANASIOS/ η οποία και κρατάει και δημοσιεύει αρχείο φωτογραφιών και ήχου απο το αρχείο του ίδιου του Δημιουργού Αθανασίου Ιωάννη Σκορδαλού και τη Διαχειρίζεται ο Γιώργος. Εμμ.Καρπουτζάκης
Παραπομπές
Κατηγορία:Κρητικοί μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες λυράρηδες κρητικής λύρας
Ανθρωπολογία της τέχνης
Η  Ανθρωπολογία της Τέχνης είναι υποκατηγορία της κοινωνικής ανθρωπολογίας αφιερωμένη στη μελέτη της τέχνης σε διαφορετικά πολιτισμικά πλαίσια. Η ανθρωπολογία της τέχνης, επικεντρώνεται στις ιστορικές, οικονομικές και αισθητικές διαστάσεις μη δυτικών μορφών τέχνης, συμπεριλαμβανομένου και εκείνων που είναι γνωστές ως φυλετικές τέχνες.
Ιστορία
O «πατέρας της αμερικάνικης ανθρωπολογίας» Φραντς Μποάζ, ένας από τους πρωτοπόρους της σύγχρονης ανθρωπολογίας, πραγματοποίησε πολλές μελέτες πεδίου σχετικά με τις τέχνες, θέτοντας τα θεμέλια για την μελέτη του συγκεκριμένου πεδίου. Το βιβλίο του, Πρωτόγονη Τέχνη Primitive Art (1927), συνοψίζει τις βασικές ιδέες του όσον αφορά τις λεγόμενες "πρωτόγονες" μορφές τέχνης, με μια λεπτομερή μελέτη περίπτωσης πάνω στις τέχνες της Βορειοδυτικής Ακτής του Ειρηνικού. Ο διάσημος ανθρωπολόγος Κλοντ Λεβί-Στρος προχώρησε περαιτέρω την μελέτη του Μποάζ syka blyat βιβλίο του «Ο Δρόμος της Μάσκας», όπου εντοπίζει αλλαγές στην πλαστική μορφή των μασκών του Βορειοδυτικού Ειρηνικού σε πρότυπα διαπολιτισμικής αλληλεπίδρασης μεταξύ των αυτοχθόνων λαών της ακτής.
Το Πρόβλημα της Τέχνης
Ένα από τα κεντρικά προβλήματα στην ανθρωπολογία της τέχνης αφορά την καθολικότητα της "τέχνης" ως ένα πολιτιστικό φαινόμενο. Διάφοροι ανθρωπολόγοι έχουν επισημάνει ότι οι δυτικές κατηγορίες της "ζωγραφικής", της "γλυπτίκης", ή  της "λογοτεχνίας", αντιλαμβανόμενες ως ανεξάρτητες καλλιτεχνικές δραστηριότητες, δεν υφίστανται, ή υφίστανται υπό τελείως διαφορετική μορφή, στους περισσότερες μη δυτικούς πολιτισμούς. Έτσι, δεν υπάρχει συναίνεση για έναν ενιαίο, διαπολιτισμικό ορισμό της "τέχνης" στην ανθρωπολογία. Για να υπερκεράσουν την δυσκολία αυτή, οι ανθρωπολόγοι της τέχνης έχουν επικεντρωθεί στα φορμαλιστικά χαρακτηριστικά των αντικειμένων, τα οποία, χωρίς αποκλειστικά να είναι "καλλιτεχνικά", έχουν ορισμένες προφανείς "αισθητικές" ιδιότητες. Το βιβλίο του Boas "Πρωτόγονη Τέχνη", το βιβλίο του Λεβί-Στρος "Ο Δρόμος της Μάσκας" (1982) ή "H Τέχνη ως Πολιτισμικό Σύστημα" (1983) του Κλίφορντ Γκερτζ είναι μερικά παραδείγματα αυτής της τάσης να μετατραπεί η ανθρωπολογία της τέχνης σε μια ανθρωπολογία πολιτισμικά συγκεκριμένων αισθητικών ιδιοτήτων. Πιο πρόσφατα, στο βιβλίο του "Art and Agency", ο Alfred Gell προτείνει ένα νέο ορισμό της "τέχνης" ως ένα πολύπλοκο σύστημα αποβλεπτικότητας, όπου οι καλλιτέχνες παράγουν έργα τέχνης για να πραγματοποιήσουν αλλαγές στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων (αλλά και δεν περιόριζονται μόνον σε αυτές)  αλλαγών στις αισθητικές αντιλήψεις του κοινού της τέχνης. Οι ιδέες του Gell προκάλεσαν μία μεγάλη διαμάχη στον τομέα της ανθρωπολογίας της τέχνης στη δεκαετία του 2000.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανθρωπολογία Κατηγορία:Ιστορία της τέχνης
Τζασιμπάι
Ο Τζασιμπάι (ρωσικά: Джасыбай, εναλλακτικά Ζασιμπάι) ήταν καζακικός μυθικός ήρωας, ένας πολεμιστής που πολέμησε στην εισβολή των Τζουνγκαριανών τον 16ο και 17ο αιώνα. Ο Τζασιμπάι δολοφόνησε τον εαυτό του, αλλά οι τοπικές φυλές πέτυχαν την απόκρουση του γύρου των εισβολών. Τελικά η προστασία ζητήθηκε από τον ρώσο Τσάρο από τους Μέσους Τζουζ των Καζάκων ενάντια σε αυτές τις επανειλημμένες εισβολές. Λέγεται ότι ο Τζασιμπάι είναι θαμμένος σε ένα πέρασμα μεταξύ της Λίμνης Τζασιμπάι και της Λίμνη Σαμπιντικούλ, έτσι ώστε το πνεύμα του να φρουρεί το σύνολο του εδάφους του Μπαγιαναούλ.
Κατηγορία:Πολιτισμός του Καζακστάν
Τουρκικά Ιερά του Μέρκε
Κατάσταση Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Αυτός ο χώρος προστέθηκε στον Ενδεικτικό Κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ουνέσκο στις 24 Σεπτεμβρίου του 1998, στη Μικτή κατηγορία (Πολιτιστική και Φυσική). (βλέπε Κατάλογος των Μνημείων Παγκόσμιας πολιτιστικής Κληρονομιάς στο Καζακστάν)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Κεντρικής Ασίας Κατηγορία:Πολιτισμός του Καζακστάν Κατηγορία:Ενδεικτικός κατάλογος Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Λέσα ΦΚ
Η Λέσα ΦΚ (πορτογαλικά: Leça FC) είναι πορτογαλική, ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε το 1912. Έδρα της ομάδας είναι το Estádio do Leça FC, χωρητικότητας 12000 θεατών. Συμμετέχει στην Portuguese Second Division. Την περίοδο 1995-1998 συμμετείχε στην Πριμέιρα Λίγκα. Έχει κερδίσει 1 πρωτάθλημα Σεγκούντα Λίγκα την περίοδο 1994-95, 1 πρωτάθλημα Portuguese Second Division την περίοδο 1940-41 και 1 πρωτάθλημα Portuguese Third Division την περίοδο 2006-07.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1912 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πορτογαλίας Κατηγορία:Λέσα ΦΚ
Δέση
Η Δέση είναι μια απόμακρη, ορεινή συνοικία στα βορειοανατολικά του δήμου Γέρακα Αττικής και η πρόσβαση σε αυτήν είναι εφικτή από την οδό Πεντέλης στη διασταύρωση της οδού Αγιου Νεκταρίου με την οδό Πίνδου καθώς και μέσω της οδού Θεσπρωτικού στο τέλος της οδού Κλεισθένους λίγο πριν το Μέγαρο της Δουκίσσης Πλακεντίας.
Επίσης η πρόσβαση στον οικισμό είναι δυνατή και μέσω της οδού Ασπασίας από τον γειτονικό οικισμό της Καλλιθέας.Είναι εκτός σχεδίου πόλεως και παρουσιάζει παρόμοια χαρακτηριστικά με τους οικισμούς Καλλιθέα, Ντράφι, την κοινότητα Ανθούσης, την Καλλιτεχνούπολη, Nέο Βουτζά κ.α. Οι περισσότερες από αυτές τις ορεινές περιοχές αποτελούν "γκρίζες ζώνες" ανάμεσα στον αστικό ιστό και στους ορεινούς όγκους του Πεντελικού. Τα τελευταία χρόνια η πολιτεία επιχειρεί να ξεκαθαρίσει το τοπίο με την αναθεώρηση των σχετικών άρθρων του Συντάγματος, προσπαθώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στην αντιμετώπιση περαιτέρω καταπατήσεων και αλλοτρίωσης του πεντελικού τοπίου και στο φόβο γκρεμίσματος ολόκληρων οικισμών που χτίστηκαν από οικοδομικούς συνεταιρισμούς, σε περίπτωση που χαρακτηριστούν τα θεμέλιά τους ως δασική ζώνη. Συγκεκριμένα για την Δέση προβλέπεται η ένταξη της περιοχής στο σχέδιο πόλης σε βάθος χρόνου με συντελεστές δόμησης ίδιους ή μικρότερους με την γειτονική Πεντέλη αφού βέβαια ξεπεραστούν τα προβλήματα με τις καταπατημένες δασικές εκτάσεις.
Όμορες Συνοικίες και Οικισμοί
Κατηγορία:Δήμος Παλλήνης Αττικής Κατηγορία:Οικισμοί και Περιοχές της Βόρειας Μεσογαίας
Αεροσυμπιεστής
Οι εμβολοφόροι αεροσυμπιεστές είναι παλινδρομικής κίνησης και περιλαμβάνουν κυλίνδρους διατεταγμένους σε σειρά. Ο κύλινδρος πρώτης βαθμίδας αναρροφά τον αέρα του περιβάλλοντος, ο οποίος εισάγεται μέσω ειδικού φίλτρου, καθώς το έμβολο κινείται προς τα πάνω. Ταυτόχρονα, ο αέρας στον ανώτερο κύλινδρο συμπιέζεται και ωθείται προς τα έξω. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων χρησιμοποιείται το λεγόμενο στροφείο ακτινικής ροής. Οι κύριοι λόγοι καθιέρωση της τεχνολογίας αυτής είναι η απλότητα και η στιβαρότητα της κατασκευής, το μικρό βάρος άρα και μέγεθος και τέλος ότι με μια βαθμίδα, ένα δηλαδή μόνο βήμα συμπίεσης, επιτυγχάνεται ικανοποιητικά μεγάλος λόγος πιέσεως που καλύπτει τις ανάγκες υπερπλήρωσης.
Οι φυγοκεντρικοί συμπιεστές που δεν χαρακτηρίζονται ως θετικής εκτοπίσεως στηρίζουν την αποτελεσματικότητα τους στο ταχύστροφο της περιστροφής τους. Στον ακτινικό συμπιεστή ο αέρας εκτός από την περιστροφική κίνηση κινείται κυρίως ακτινικά με την αξονική συνιστώσα πολύ μικρή. Κατά την περιστροφή του στροφείου προσδίδεται τόσο κινητική ενέργεια όσο και πίεση. Ο διάχυτης (diffuser) καθώς οδηγεί τον αέρα περιφερειακά προς το σπειροειδές κέλυφος, τον επιβραδύνει αυξάνοντας την πίεση του. Ο διάχυτης μπορεί να διαθέτει σταθερά πτερύγια ή να αποτελείται από απλά παράλληλα τοιχώματα. Το σπειροειδές κέλυφος είναι αγωγός με συνεχώς αυξανόμενη διατομή. Ο αγωγός περιβάλει τον διάχυτη με τη μορφή σπείρας και συλλέγει τον αέρα από το διάχυτη σε όλες τις περιφερειακές θέσεις, οδηγώντας τον στην έξοδο του κελύφους (case). Πριν την είσοδο του συμπιεστή τοποθετείται δικτυωτό φίλτρο για να αποφευχθεί η εισχώρηση ξένων αντικειμένων και αιωρούμενων σωματιδίων. Σε μεγάλους στροβιλοσυμπιεστές υπάρχει ειδική διάταξη διαφραγμάτων για να μειώνεται ο θόρυβος που προκαλεί η λειτουργία του συμπιεστή. Τυχόν φραγμένα φίλτρα αυξάνουν την αντίσταση στη ροή του αέρα με αποτέλεσμα να μειώνεται ο βαθμός απόδοσης του συμπιεστή και κατά συνέπεια της ίδιας της μηχανής.
Κατηγορία:Μηχανές Κατηγορία:Τεχνολογίες αερίων
ΚΝ Κοντάλ
Η ΚΝ Κοντάλ ήταν μια ισπανική ποδοσφαιρική ομάδα από τη Βαρκελώνη, στην αυτόνομη κοινότητας της Καταλονίας. Είχε ιδρυθεί το 1934 και διαλύθηκε το 1970. Έδρα της ομάδας ήταν το Καμπ ντε Λες Κορτς, χωρητικότητας 25000 θεατών.
Αρχικά είχε ιδρυθεί με το όνομα Λα Εσπάνια Ιντουστριάλ. Εικοσιδύο χρόνια αργότερα μετονομάστηκε σε ΚΝ Κοντάλ. Από το 1956 έως το 1961 συμμετείχε στις Πριμέρα Ντιβιζιόν και Σεγούντα Ντιβιζιόν. Η περίοδος 1956-57 ήταν η μοναδική που συμμετείχε στην ανώτατη κατηγορία, τερματίζοντας στη 16η και τελευταία θέση.
Το 1970 συγχωνεύθηκε με την Atlètic Catalunya σχηματίζοντας την Μπαρτσελόνα Β, η οποία αποτελεί την εφεδρική ομάδα της Μπαρτσελόνα
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1934
Elvira T
Η Ελβίρα Σεργκέγεβνα Τουγκουσέβα (Ρωσικά: Эльвира Сергеевна Тугушева), είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια, γεννημένη στις 14 Αυγούστου 1994 στο Σαράτοφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες
Ευκάλυπτος
Ο ευκάλυπτος είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο, ιθαγενές φυτό και ανήκει στην τάξη Μυρτώδη και στην οικογένεια των Μυρτίδων. Περιλαμβάνει 550 περίπου είδη μεγάλων ως επί το πλείστον δέντρων που καλλιεργούνται στις εύκρατες περιοχές για εμπορική εκμετάλλευση και για τη σκιά τους.
Τα φύλλα του είναι μακριά, δερματώδη και κρέμονται από το δέντρο. Ο καρπός είναι κάψα που περιβάλλεται από μία θήκη και περιέχει πολλά μικρά σπόρια ενώ τα άνθη όταν ανοίγουν ενώνονται μεταξύ τους σχηματίζοντας ένα μικρό δοχείο. Τα φύλλα πολλών ειδών περιέχουν ένα έλαιο γνωστό και ως ευκαλυπτέλαιο που χρησιμοποιείται στη φαρμακευτική σε διάφορα σπρέι κατά της ρινικής καταρροής. Από τον κορμό κάποιων άλλων ειδών λαμβάνεται η ρητίνη, χρήσιμη στη βυρσοδεψία και στη φαρμακευτική. Τα δέντρα είναι ψηλά και μπορούν να φτάσουν σε ύψος και τα 90 μέτρα και η περιφέρεια του κορμού τα 8 μέτρα. Είναι τα ψηλότερα ανθοφόρα φυτά.
Ο φλοιός του ευκαλύπτου έχει χρήσεις στη βυρσοδεψία, ενώ το ξύλο του, επειδή έχει την ιδιότητα να είναι σκληρό και στερεό, έχει χρήσεις στη ναυπηγική σε βαριές και ελαφριές κατασκευές, στην κατασκευή αποβάθρων, στη γεφυροποιία, σε τηλεγραφικούς στύλους και σε οικοδομές. Στην Αυστραλία χρησιμοποιείται ως καύσιμο. Επίσης χρησιμοποιείται πολύ σε αναδασώσεις γιατί αναπτύσσεται πολύ γρήγορα ενώ παράλληλα δεν είναι ευαίσθητος στις διάφορες ασθένειες. Έχει ξερό φλοιό που μαδάει βγάζοντας μακριές ταινίες αφήνοντας τον κορμό λείο και το χρώμα του σταχτίλευκο. Καλλιεργείται κυρίως στη νότια Ελλάδα και στη Χαλκιδική και βρίσκεται σε δάση και κήπους.
Στην Ελλάδα βρίσκουμε το είδος Ευκάλυπτος ο σφαιρικός (Eucalyptus globulus) που φτάνει σε ύψος τα 80 μέτρα. Ο ευκάλυπτος εισήχθη στην Ελλάδα από τον βοτανολόγο και λόγιο Θεόδωρο Ορφανίδη το 1862. Φυτεύθηκαν αρχικά για να απορροφήσει το νερό.
Στην Κύπρο διάφορα είδη ευκαλύπτου, κυρίως έυκαμπτου και σφαιρικού, εισήχθησαν το 1894 από την Αυστραλία από την Βρετανική αποικιακή κυβέρνηση στο πλαίσιο προσπάθειας αποξήρανσης των ελών, λόγω της μεγάλης απορρόφησης νερού που κάνει ο ευκάλυπτος, με αρκετά μεγάλη επιτυχία. Το πρώτο έλος που αποξηράνθηκε με αυτόν τον τρόπο ήταν στο χώρο που βρίσκεται το Δάσος Άλσος την Αγλαντζιά. Έτσι μείωσαν την διάβρωση και υπερχείλιση που υπήρχε σε ορισμένα σημεία τα οποία μπορούσαν πλέον να αξιοποιηθούν γεωργικά, αλλά κυρίως περιόρισαν δραστικά την εξάπλωση της ελονοσίας. Στην συνέχεια δάσωσαν και αλλά έλη σε ολόκληρη την Κύπρο αλλά και στις όχθες χειμάρρων, ποταμών και λιμνών. Επίσης οι ευκάλυπτοι φυτεύονταν σε μεγάλους κήπους λόγω της ταχείας ανάπτυξής τους, αλλά και κατά μήκος του οδικού και σιδηροδρομικού δικτύου του νησιού για καλλωπιστικούς αλλά και σταθεροποιητικούς σκοπούς, λόγω του μεγάλου ριζικού τους συστήματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο παλιός δρόμος Λευκωσίας- Αμμοχώστου που καλύπτεται, σχεδόν εξολοκλήρου, από σκιώδεις συστάδες ευκαλύπτων. Μικρά δασάκια φυτεύτηκαν αργότερα από φαρμακευτικές βιομηχανίες, για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες.
Μερικοί τον φυτεύουν στον κήπο του σπιτιού τους αφού εκτός της σκιάς και της δροσιάς που παρέχει έχει τη δυνατότητα να απομακρύνει και τα κουνούπια.
Ο γενετικός κώδικας του ευκαλύπτου έχει περισσότερα από 36000 γονίδια.
Τα πιο γνωστά είδη είναι
• 2
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δέντρα Κατηγορία:Χλωρίδα της Αυστραλίας Κατηγορία:Μυρτοειδή Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά
Λεϊσόες ΣΚ
Η Λεϊσόες ΣΚ είναι πορτογαλικός, αθλητικός σύλλογος. Διαθέτει τμήματα στο Ποδόσφαιρο, Πυγμαχία, Καράτε, πετοσφαίριση, κολύμβηση και μπιλιάδρου. Η επαγγελματική, ποδοσφαιρική ομάδα του είναι η περισσότερο γνωστή. Ιδρύθηκε το 1907. Έδρα της ομάδας είναι το Estádio do Mar, χωρητικότητας 16035 θεατών. Συμμετέχει στη Σεγκούντα Λίγκα. Έχει κερδίσει 1 Κύπελλο Πορτογαλίας την περίοδο 1960-61.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πορτογαλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1907 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1907 Κατηγορία:Λεϊσόες ΣΚ
Άγιος Νικόλαος Τριχωνίδας Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε: Άγιος Νικόλαος (τοπωνύμια Ελλάδας)
Ο Άγιος Νικόλαος είναι ημιορεινό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 240 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Άγιος Νικόλαος βρίσκεται βορειοδυτικά της λίμνης Τριχωνίδας σε απόσταση 7 χλμ. βορειοανατολικά του Αγρινίου. ανάμεσα στα χωριά Καμαρούλα (ΝΔ.) και Σχίνο (Β.) αν και τον χωρίζει από αυτά ο χείμαρρος Ερμίτσα. Το χωριό είχε παλιότερα το όνομα Ρεντσπέριον με το οποίο περιλαμβάνεται στις απογραφές από το 1940 ως μέρος της τότε κοινότητας Καινουργίου. Το 1953 μετονομάστηκε σε Άγιος Νικόλαος. Τις αρχές της δεκαετίας του '50 μετοίκησαν σε αυτόν πολλοί κάτοικοι από το Σταυροχώρι (Δοβίτσινο) Ευρυτανίας που μαζί τους μετέφεραν την εικόνα του Αγίου Νικολάου, στον οποίο οφείλεται και το όνομα του χωριού. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Αγίου Νικολάου Τριχωνίδας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγρινίου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 136 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 1,854 χμ² (2011).
Δείτε επίσης
Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Άγιος Νικόλαος Αιτωλικού, Άγιος Νικόλαος Βόνιτσας και Άγιος Νικόλαος Κατούνας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Εξίσωση Πουασόν
Στα μαθηματικά, η εξίσωση Πουασόν (Poisson) είναι μια μερική διαφορική εξίσωση με ευρεία εφαρμογή στην ηλεκτροστατική, τη μηχανολογία και τη θεωρητική φυσική. Έχει πάρει το όνομά της από το Γάλλο μαθηματικό, γεωμέτρη και φυσικό Συμεών Πουασόν (Siméon Denis Poisson).
Εξίσωση ορισμού στον ηλεκτρομαγνητισμό
Οι βασικές εξισώσεις του Ηλεκτρομαγνητισμού είναι:
Συνδυάζοντας τις δύο αυτές σχέσεις προκύπτει η εξίσωση Πουασόν:
όπου:
Χρήση
Η εξίσωση αποτελεί από μαθηματική άποψη την θεμελιώδη εξίσωση του ηλεκτροστατικού πεδίου. Από αυτήν την εξίσωση, όταν είναι γνωστή η κατανομή των φορτίων, μπορεί να υπολογιστεί το βαθμωτό δυναμικό φ και επομένως η ένταση του ηλεκτρικού πεδίου.
Η εξίσωση Πουασόν έχει εφαρμογή και στα βαρυτικά δυναμικά. Οι βαρυτικές δυνάμεις μοιάζουν με τις ηλεκτρικές διότι και οι δυο είναι κεντρικές και ακολουθούν το νόμο των αντιστρόφων τετραγώνων, είναι δηλαδή αντιστρόφως ανάλογες του τετραγώνου της απόστασης.
Η εξίσωση Πουασόν για την βαρύτητα είναι
όπου πλέον το βαρυτικό δυναμικό εξαρτάται από την πυκνότητα μάζας, ρm. Για ρm=0 η εξίσωση ανάγεται στην εξίσωση Λαπλάς:
Ο Αϊνστάιν στην Γενική Θεωρία της Σχετικότητας (ΓΘΣ) γενίκευσε την εξίσωση του Πουασόν στις εξισώσεις πεδίου της ΓΘΣ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηλεκτροστατική Κατηγορία:Διαφορικές εξισώσεις
Αγία Κυριακή Θεσπρωτίας
Η Αγία Κυριακή είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Παραμυθιάς, του δήμου Σουλίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Θεσπρωτίας, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας ανήκε στην επαρχία Σουλίου του νομού Θεσπρωτίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Γεωγραφία
Η Αγία Κυριακή είναι οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Θεσπρωτίας. Βρίσκεται σε ορεινή τοποθεσία στο διάσελο ανάμεσα στους βόρειους πρόποδες των ορέων Παραμυθιάς και Σουλίου, κοντά στις πηγές του Ποποβίτικου ποταμού, λίγο πρίν τα όρια με τον νομό Ιωαννίνων και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 670. Aπέχει περίπου 37 χλμ. Α. της Ηγουμενίτσας. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 18,987 χμ² (2011)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919 ως Πόπποβο και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Ποππόβου του νομού Ιωαννίνων. Το 1928 μετονομάστηκε σε Αγία Κυριακή. Με το ΦΕΚ 119Α –01/04/1937 υπήχθη στο νομό Θεσπρωτίας. Με το ΦΕΚ 244Α – 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Κυριακής και προσαρτήθηκε στον δήμο Παραμυθιάς. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Παραμυθιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Σουλίου.
Ιστορικά στοιχεία
Κοντά στο χωριό εντοπίζεται η θέση αρχαίας κώμης (ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων), η οποία υπαγόταν διοικητικά στην κοντινή ρωμαϊκή αποικία της Φωτικής. Οι κάτοικοι του ορεινού αυτού οικισμού, που έλεγχε μια φυσική διάβαση προς την αρχαία Μολοσσία, πιθανόν ασχολούνταν με την κτηνοτροφία και την υλοτομία, όπως συμπεραίνεται από το παρακείμενο δάσος από έλατα και πεύκα.
Εξωτερικοί σύνδεςμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Σουλίου
Αλεξάντρ Σεν
Ο Αλεξάντρ Χάνιεβιτς Σεν (Александр Ханиевич Шень, γενν. 31 Δεκεμβρίου 1958, Μόσχα, ΡΣΟΣΔ, ΕΣΣΔ) είναι Ρώσος μαθηματικός, επιστήμονας υπολογιστών, παιδαγωγός και εκλαϊκευτής της επιστήμης.
Βιογραφία
Σπούδασε στο Κεντρικό Μουσικό Σχολείο στο Ωδείο της Μόσχας. Από την έβδομη τάξη και μετέπειτα φοίτησε στο 2ο Γυμνάσιο Μόσχας. Αποφοίτησε από τη Μηχανική και Μαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου της Μόσχας (1979), στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές εκεί (1982).
Μαζί με τον Σ. Λ. Ταμπάτσνικοφ, έγραψε σενάρια για τον ραδιοκύκλο "Σίγμα", ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα για μαθητές στο ραδιόφωνο της ΕΣΣΔ, το οποίο κυκλοφόρησε από το 1981 έως το 1984.
Senior Research Fellow LIRMM CNRS (Εργαστήριο του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας στο Μονπελιέ ). Το 2019 έγινε συνδεδεμένο μέλος του Διεθνούς Εργαστηρίου Θεωρητικής Πληροφορικής στην Ανώτατη Οικονομική Σχολή. Επιπλέον, είναι μέλος του ακαδημαϊκού συμβουλίου του εκπαιδευτικού προγράμματος «Εφαρμοσμένα Μαθηματικά και Πληροφορική» και ηγείται της ειδικότητας «Θεωρητική Πληροφορική».
Τα κύρια έργα του Α. Χ. Σεν είναι στον τομέα της πολυπλοκότητας Κολμογκόροφ και της επιστήμης των υπολογιστών. Δημοσίευσε επίσης εγχειρίδια για τη διδασκαλία των μαθηματικών αλλά και δημοφιλή βιβλία για τα μαθηματικά, τον προγραμματισμό και την αστρονομία για μαθητές.
Οικογένεια
Ο πατέρας του ήταν ο Κινέζος Χαν Χαν Σεν (Хань Хань Шень), απόφοιτος του Ινστιτούτου Εργαλειομηχανών της Μόσχας.
Η μητέρα του ήταν η εβραϊκής καταγωγής Σοβιετική επιστήμονας Μαργκαρίτα Φρίντριχοβνα Μπόκγκολντ (Маргарита Фридриховна Бокгольд, γενν. 1933), μία από τους συγγραφείς του βιβλίου αναφοράς "Common Machine Building Standards for Cutting Modes " σε 2 τόμους.
Η γιαγιά του ήταν η Σοφία Σεμιόνοβνα Ροζενμπλιούμ (София Семёновна Розенблюм), βιολονίστρια στην ορχήστρα της Πανενωσιακής Επιτροπής Ραδιοφώνου υπό τη διεύθυνση του Σ. Π. Γκορτσακόφ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι μαθηματικοί Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Σοβιετικοί μαθηματικοί
Λουτρά Λουτροχωρίου Πέλλας
Στο Λουτροχώρι - Σκύδρας του νομού Πέλλας, μεταξύ Έδεσσας και Βέρoιας, στους πρόπoδες του όρους Kάμπερ στα όρια τών νoμών Πέλλας και Ημαθίας, υπάρχουν οι ιαματικές μεταλλικές πηγές Λουτρά Λουτροχωρίου ή Μπάνια Λουτροχωρίου με αξιόλογη χημική σύσταση και με θειούχα ύδατα με θεραπευτικές ιδιότητες κατάλληλες ειδικά για επιδερμικές και δερματικές παθήσεις και πόσιμο.
Ιστορία
Η αξία των ιαματικών πηγών φαίνεται πως είχε εκτιμηθεί ιδιαίτερα από τα αρχαία κιόλας χρόνια, πρώτοι, όμως οι Γερμανοί έκαναν ανάλυση των νερών και πιστοποίησαν τις θεραπευτικές τους ιδιότητες. Οι ιαματικές μεταλλικές πηγές αναβλύζουν στην περιοχή από την αρχαιότητα, κατά παράθεση γνωμών των αρχαίων ιστορικών.
Τα ιαματικά νερά
Τα νερά των ιαματικών πηγών είναι νερά που πηγάζουν μέσα από πετρώματα και βράχους και βγαίνουν από τα έγκατα της γης. Τα ιαματικά νερά των Λουτρών είναι υποτονικά και ψυχρά, αναβλύζουν σε θερμ. 18 - 24 °C (64 - 75°F), χειμώνα καλοκαίρι. Είναι υποτονικά και ολιγομεταλλικά νερά που περιέχουν διαλυμένα μεταλλικά συστατικά (χαρακτηριστικά: Mg, Ca, K, HCO3, Na, B, Cl, HS) όπως νάτριο, ασβέστιο, μαγνήσιο, ράδιο, σίδηρο, ιώδιο, φώσφορο και θείο, ή αέρια όπως διοξείδιο του άνθρακα, υδρόθειο, άζωτο, οξυγόνο και υδρογόνο. Τα νερά αυτά έχουν διάφορο βαθμό οξύτητας και είναι όξινα ή αλκαλικά ή και ουδέτερα.
Θεραπευτικές ιδιότητες
Τα Μπάνια έχουν θεραπευτικές ενδείξεις για παθήσεις του πεπτικού, ρευματοπάθειες, αρθροπάθειες, εκφυλιστικές εκβάσεις τραυμάτων, δερματικές παθήσεις, των πνευμόνων και του μυοσκελετικού συστήματος.
Επισκέπτες
Τα τελευταία χρόνια αυξάνεται ολοένα και περισσότερο ο αριθμός των νεώτερων, σε ηλικία, επισκεπτών που έρχονται να απολαύσουν στη γραφική αυτή γωνιά της Ελλάδας, για σύντομες διακοπές.
Σημειώνεται ότι οι ιαματικές πηγές Λουτροχωρίου παρουσιάζουν ενδιαφέρον, χωρίς να έχουν ακόμη οργανωθεί και επωφεληθεί των δυνατοτήτων που προσφέρει η περιοχή για ξεκούραση και αναψυχή, σε ένα καταπληκτικό φυσικό σκηνικό.
Σημειώσεις
- Πολλοί πιστεύουν ότι αποτελούσαν άλλοτε τα αρχαία Λουτρά της Μακεδονικής Βασιλικής Δυναστείας του Φιλίππου Β' και του Μ. Αλεξάνδρου.
- Από την πολιτεία, για εξυπηρέτηση πολλών ξένων επισκεπτών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομός Πέλλας Λουτροχωρι Πελλας Κατηγορία:Λουτροπόλεις της Ελλάδας
Πορταριά Χαλκιδικής
Η Πορταριά είναι μεγάλος πεδινός οικισμός και ομώνυμο δημοτικό διαμέρισμα στο Δήμο Νέας Προποντίδας του νομού Χαλκιδικής.
Με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2011 έχει 1.202 κατοίκους.
Στον οικισμό λειτουργεί δημοτικό σχολείο, που ονομάζεται «Δημοτικό σχολείο Πορταριάς», καθώς και σχολείο για παιδιά με ειδικές ανάγκες το οποίο ονομάζεται «Ειδικό Σχολείο Μουδανιών».
Το ΕνΕΕΓΥΛ Νέας Προποντίδας είναι μια νέα δομή που ανήκει στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού Χαλκιδικής και βρίσκεται στην Πορταριά του ομώνυμου Δήμου και απευθύνεται σε μαθητές με αναπηρίες και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Η πρόσφατη απόφαση ίδρυσης στην Πορταριά του Δήμου Νέας Προποντίδας, του Ενιαίου Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου – Λυκείου (σύμφωνα με το ΦΕΚ Τεύχος Β’ Αρ. φύλλου 2702/02.07.2019) αναβαθμίζει καίρια την εκπαίδευση που παρέχεται στους μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, αφού αποτελεί την καταλληλότερη για αυτούς εκπαιδευτική διέξοδο, προσφέροντάς τους παράλληλα και κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα. Τέλος, παρέχει στους μαθητές που ολοκληρώνουν με επιτυχία τις σπουδές τους Απολυτήριο Ειδικού Επαγγελματικού Λυκείου και Πτυχίο Ειδικότητας.
Από αθλητική άποψη ενεργή στην Α΄ ερασιτεχνική κατηγορία είναι η ποδοσφαιρική ομάδα της Πορταριάς, «Θερμαϊκός», στο τοπικό πρωτάθλήμα της ΕΠΣ Χαλκιδικής.
Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια της βερικοκιάς. Ονομαστά είναι τα υπερπρώιμα «βερίκοκα Πορταριάς», τα οποία εξάγονται και στο εξωτερικό.Επίσης σε μεγάλη κλίμακα γίνεται και καλλιέργεια ελιάς, κυρίως της πράσινης βρώσιμης ελιάς με την ονομασία «Χαλκιδικής» ή «Αγγουράκι».
Πολιτισμός
Πολιτιστικά δραστηριοποιείται ο ομώνυμος πολιτιστικός σύλλογος.
Το χωριό πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου, οπότε εορτάζεται η Κοίμηση της Θεοτόκου. Ο ομώνυμος ιερός ναός φιλοξενεί την εικόνα της Παναγίας, η οποία χρονολογείται από το 1840. Η εικόνα περιφέρεται σε λιτανεία, γύρω από το χωριό στις 14 Αυγούστου. Προστάτης του χωριού είναι ο Άγιος Αθανάσιος Αθωνίτης,του οποίου εκκλησία με έτος ανέγερσης το 1860, βρίσκεται στην είσοδο του χωριού σε ένα πευκόφυτο αλσύλιο και προς τιμήν του οποίου τελούνται κάθε χρόνο στις αρχές Μαΐου οι αθλητικές εκδηλώσεις "Αγιοθανάσια", στις οποίες μετέχουν αθλητές και αθλήτριες από όλη τη Χαλκιδική.
Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία του χωριού οφείλεται πιθανότατα στη μεγάλη πόρτα που βρισκόταν στην κεντρική πλατεία του χωριού, εξ ου και η αρχική ονομασία Πορτάρα, σύμφωνα με αναφορά του Γάλλου Προξένου στη Θεσσαλονίκη, Εμμανουέλ Κουζερί. Ο οικισμός κατοικοικούνταν αδιάκοπα σε όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, ενώ διοικητικά υπαγόταν στο ναχιγιέ της Καλαμαριάς.
Κατά την επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι της Προταριάς προσέφεραν στον αγώνα. Ο Παναγιώτης Παύλου και ο Γεώργιος Αθανασίου ήταν οι κυριότεροι αγωνιστές από το χωριό. Την περίοδο της εγκατάστασης των προσφύγων στην περιοχή και ως το 1925 αποτέλεσε διοικητικό κέντρο όπου υπάγονταν οι νέοι οικισμοί.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χαλκιδικής Κατηγορία:Δήμος Νέας Προποντίδας
Σταθμός Μοσχάτο (Μετρό Αθήνας)
Ο Σταθμός Μοσχάτο είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 1 (γνωστής και ως Ηλεκτρικού), στη χιλιομετρική θέση 3,982 από τον σταθμό Πειραιά. Βρίσκεται στον Δήμο Μοσχάτου-Ταύρου και πήρε το όνομά του από την συνοικία Μοσχάτο, την οποία και εξυπηρετεί. Ο σταθμός οριοθετείται στην συμβολή της λεωφόρου Θεσσαλονίκης με τη λεωφόρο Χρυσοστόμου Σμύρνης.
Ιστορία
Ο σταθμός άνοιξε το 1880 από τους ΣΑΠ. Αρχικά η τοποθεσία του ήταν ακριβώς στα δυτικά του σημερινού, στο σημείο που ακόμα και σήμερα μπορούμε να διακρίνουμε την παλιά χαμηλή πέτρινη αποβάθρα στην πλευρά προς Κηφισιά. Τότε δεν υπήρχε ακόμα η γέφυρα της Χρυσοστόμου Σμύρνης, ενώ η Στρ. Μακρυγιάννη ήταν φυσικά διπλής κατευθύνσεως. Η Μακρυγιάννη ακόμα και σήμερα έχει ένα μικρό πεζοδρομημένο κομμάτι, που συνεχίζει βόρεια του σταθμού και βγαίνει στην Πειραιώς. Εκείνα τα χρόνια λοιπόν, αφού η Χρυσοστόμου Σμύρνης δεν έβγαινε στην Πειραιώς και δε χρησιμοποιείτο ως ζεύγος ανόδου/καθόδου με τη Μακρυγιάννη, όλη η σύνδεση του Μοσχάτου με την Πειραιώς και στις δύο κατευθύνσεις γινόταν από τη Μακρυγιάννη, που διέσχιζε κάθετα τις γραμμές του τρένου με ισόπεδη διάβαση (αφού η γραμμή ήταν ακόμα ατμοκίνητη).
Ο σταθμός λοιπόν κατασκευάστηκε ακριβώς δίπλα στη διάβαση αυτή προς τον Πειραιά και αρχικά ήταν μόνο η απλή πέτρινη αποβάθρα που βλέπουμε και σήμερα, αφού το Μοσχάτο ήταν πολύ αραιοκατοικημένο. Ήταν μάλιστα προαιρετική για όλα τα χρόνια της ατμοκίνησης, ενώ ακόμα και μετά επί ηλεκτροκίνησης δεν σταματούσαν όλα τα τρένα. Οι συρμοί που έκαναν στάση είχαν μια μεγάλη πινακίδα που έγραφε «Μοσχάτο», ενώ αυτοί που το προσπερνούσαν είχαν «Μοσχάτο» με διαγραφή. Ο σταθμός τοποθετήθηκε στο σημείο που βρίσκεται και σήμερα το 1904, όταν η γραμμή ηλεκτροδοτήθηκε και όλες οι ισόπεδες διαβάσεις αντικαταστάθηκαν από γέφυρες.
Η Μακρυγιάννη φυσικά ήταν ακόμα διπλής κατεύθυνσης και συνδεόταν με την Πειραιώς, αλλά η γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τις γραμμές χρειαζόταν κάποιο χώρο να φτάσει στο κατάλληλο ύψος και έτσι χρησιμοποιήθηκε μια διάταξη τύπου Π, παρόμοια με τη σημερινή γέφυρα της εκκλησίας της Νερατζιώτισσας στο Μαρούσι.
Τελικώς, στη δεκαετία του 1930 όλα τα τρένα αρχίζουν να σταματούν στο Μοσχάτο, αφού η περιοχή τριγύρω ανοικοδομείται με γοργούς ρυθμούς. Το 1977, μονοδρομούνται τελικώς οι Μακρυγιάννη/Χρυσ.Σμύρνης και κατεδαφίζεται η γέφυρα που κύκλωνε το σταθμό, γιατί ακόμα και ως μονής κατεύθυνσης, κρίθηκε ως πολύ στενή για τις ανάγκες της εποχής και μη πρακτική. Αποφασίζεται να χτιστεί νέα διπλής κατευθύνσεως στο ύψος της Χρυσ. Σμύρνης (αποπερατώθηκε το 1980) και οι κατευθυνόμενοι προς την Ποσειδώνος να χρησιμοποιούν την οδό Κοραή για να βγουν στη Μακρυγιάννη. Με την κατεδάφιση της γέφυρας ξαναχτίζεται και ο σταθμός, που έχει πλέον όλο τον χώρο να αναπτυχθεί.
Η σημερινή μορφή του σταθμού ανάγεται στο 2003, με τα εγκαίνια στις 26 Ιουνίου, καθώς οι τότε ΗΣΑΠ πραγματοποίησαν έργα αναβάθμισης όλων των σταθμών της γραμμής 1 εν όψει των Ολυμπιακών αγώνων του 2004. Ο σταθμός Μοσχάτο ανακαινίστηκε πλήρως, με νέες αποβάθρες και χάλκινα στέγαστρα, δημιουργία δύο επιπλέον εισόδων και νέους χώρους για το προσωπικό.
Παραπομπές
Μοσχατο Μοσχατο Κατηγορία:Δήμος Μοσχάτου - Ταύρου
Ομοσπονδία
Ο όρος ομοσπονδία μπορεί να αναφέρεται:
ΚΦ Ουνιάο ντε Λάμας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πορτογαλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1932
Όρεσακ
Το Όρεσακ (βουλγαρικά: Орешак) είναι χωριό της Βουλγαρίας. Βρίσκεται στην επαρχία του Λόβεχ, στο κέντρο του ορεινού όγκου του Αίμου. Έχει πληθυσμό 2.111 κατοίκων και είναι γνωστό λόγω της γειτνίασής του προς το μοναστήρι του Τρόγιαν. Στο χωριό αυτό γεννήθηκε ο Πατριάρχης Βουλγαρίας Μάξιμος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Λόβετς
Γάτα Τάμπι
Η γάτα Τάμπι (Tabby) είνα είδος γάτας. Είναι ραβδωτή και ποικίλει σε σχηματισμούς. Ο κλασικός κηλιδωτός (ή μαρμάρινος) σχηματισμός είναι ο πιο συνηθισμένος. Η τιγρέ Τάμπι φέρει σειρές από οριζόντιες ραβδώσεις. Οι γάτες Τάμπι που φέρουν διάσπαρτες κηλίδες στο τρίχωμά τους είναι γνωστές με την ονομασία Τάμπι πιτσιλωτές. Χαρακτηριστικό γνώρισμά τους είναι ένα μεγάλο "Μ" στο μέτωπό τους.
Η παγκόσμια εξέλιξη της γάτας σημαίνει ότι ορισμένοι τύποι Τάμπι συνδέονται με ορισμένες χώρες. Παραδείγματος χάριν, σπάνια συναντούμε κηλιδωτές γάτες Τάμπι έξω από την βορειοδυτική Ευρώπη, όπου είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος.
Ιστορία
Οι εξημερωμένες κατοικίδιες γάτες της ράτσας τύπου Τάμπι θεωρούνται ως απόγονοι της βορειοαφρικανικής αγριόγατας (Felis Silvestris). Η εξημέρωση της πρέπει να συντελέστηκε πριν 3.500 με 4.500 χρόνια, όπως μας πείθουν απεικονίσεις σε αρχαίους παπύρους και περγαμηνές από την αρχαία Αίγυπτο. Αμουλέτες με γάτες δείχνουν πως οι αρχαίοι Αιγύπτιοι λάτρεψαν και θεοποίησαν τις γάτες. Ζωγραφικές παραστάσεις με γάτες, που βρέθηκαν σε τάφους των Θηβών της Αιγύπτου, είναι τα πρώτα ντοκουμέντα για την εξημέρωση της γάτας και χρονολογούνται από την Αίγυπτο του 1668 π.Χ. Γύρω στο 950 π.Χ., μια πόλη στο Δέλτα του ποταμού Νείλου, που λεγόταν Βούβαστις, λάτρεψε μια γατοκέφαλη θεότητα με το όνομα Μπαστ (Bast).
Ο ιστορικός Ηρόδοτος, γεννημένος γύρω στο 480 π.Χ., ήταν ο πρώτος που παρατήρησε, ότι οι γάτες της Αιγύπτου είναι τα πιο αξιόπιστα ντοκουμέντα για την πρώιμη ιστορία της γάτας. "Αν μια γάτα πεθάνει σ' ένα σπιτικό από φυσικό θάνατο, όλοι οι ένοικοι του σπιτιού ξυρίζουν τα φρύδια τους", έγραφε. Ανέφερε επίσης πως οι νεκρές γάτες μουμιοποιούνταν και θάβονταν σε νεκροταφεία.
Οι γάτες Τάμπι θεωρούνται από τις πιο παλιές ράτσες, όπως απεικονίζονται και στις αρχαίες Αιγυπτιακές ζωγραφικές. Πιστεύεται ότι οι Φοίνικες και οι Ρωμαίοι, κάνοντας εμπορικά ταξίδια στη Μεσόγειο, εισήγαγαν και τις γάτες τύπου Τάμπι στην Ευρώπη, αφού τις είχαν στα πλοία τους για την εξολόθρευση του πλήθους βλαβερών αρουραίων και ποντικιών που τρέφονταν με αποθηκευμένα σιτηρά.
Η λέξη "tabby" (Τάμπι) φαίνεται πως είναι παράγωγο από μια περιοχή της αρχαίας Βαγδάτης με το όνομα "Attabiah", όπου επεξεργάζονταν μια ποικιλία μεταξιού με διακριτικές ραβδώσεις, που δεν απείχαν πολύ από τα χαρακτηριστικά της σύγχρονης Τάμπι.
Πηγές
Κατηγορία:Γάτες
Η μοναχή
Η Μοναχή είναι ένα μυθιστόρημα του Ντενί Ντιντερό,την συγγραφή του οποίου άρχισε το 1760. Η πλοκή του μυθιστορήματος περιπλέκεται γύρω από μια γυναίκα που δραπέτευσε από το μοναστήρι στο οποίο την είχαν κλείσει οι γονείς της.
Μοναχη η
Λούρες Ηρακλείου
Οι Λούρες (επίσημο: αι Λούραι) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Γορτύνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Βρίσκεται στις βόρειες παρυφές της πεδιάδας της Μεσαράς. Απέχει από το Ηράκλειο 53,8 χιλιόμετρα.
Οι κάτοικοι ασχολούνται με την καλλιέργεια της ελιάς και της σταφιδαμπέλου, καθώς και με την κτηνοτροφία. Στις Λούρες εκτρέφεται εκτεταμένα το αυτόχθον Μασαρίτικο άλογο. Στο χωριό βρίσκονται οι εκκλησίες του Τιμίου Σταυρού (πολιούχος) και της Αγίας Ειρήνης.
Ιστορία
Ο οικισμός αναφέρεται στις βενετικές απογραφές του 16ου αιώνα με το όνομα Lures και 109 κατοίκους (απογραφή του Καστροφύλακα 1583).
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Στόλων και το 1949 στοΦΕΚ 128Α - 11/06/1949 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κόφινα του Δήμου Γόρτυνας και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 214 κατοίκους.
Δείτε: Κοινότητα Λουρών
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας Λουρες Λουρες