cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρωσική Συντακτική Συνέλευση
Η Επιτροπή της Σαμάρα (Ιούνιος – Σεπτέμβριος 1918)
Αρχικά, η συμφωνία είχε τη στήριξη της Κεντρικής Επιτροπής των Σοσιαλ-Επαναστατών, η οποία απέστειλε δύο μέλη της δεξιάς της πτέρυγας, τον Νικολάι Αυξεντίεφ και τον Βλαντιμίρ Ζενζινόβ, στο πενταμελές Διευθυντήριο της Ουφά. Ωστόσο, όταν ο Βίκτορ Τσερνόφ έφτασε στη Σαμάρα στις 19 Σεπτεμβρίου 1918, μπόρεσε να πείσει την Κεντρική Επιτροπή να αποσύρει τη στήριξη από το Διευθυντήριο επειδή το θεώρησε πολύ συντηρητικό και την παρουσία των Εσέρων εκεί ελλιπή. Αυτό έβαλε το Διευθυντήριο σε πολιτικό κενό και δύο μήνες αργότερα, στις 18 Νοεμβρίου 1918, καταλύθηκε από δεξιούς αξιωματικούς που κατέστησαν τον Ναύαρχο Αλεξάντερ Κολτσάκ τον νέο “ανώτατο άρχοντα”.
Τελειωτική κατάρρευση
Μετά την πτώση του Διευθυντηρίου της Ούφα, ο Τσερνόφ διατύπωσε αυτό που αποκαλούσε ο “τρίτος δρόμος” τόσο κατά των Μπολσεβίκων, όσο και κατά του φιλελεύθερου-δεξιού Λευκού Κινήματος, αλλά οι προσπάθειες των Εσέρων να επιβληθούν σαν ανεξάρτητη δύναμη ήταν ανεπιτυχείς και το κόμμα, πάντα δύστροπο, άρχισε να αποσυντίθεται. Στα Δεξιά, ο Αυξεντίεφ και ο Ζενζινόβ πήγαν στο εξωτερικό με την άδεια του Κολτσάκ. Στα Αριστερά, κάποιοι Εσέροι συνδιαλέχθηκαν με τους Μπολσεβίκους. Ο Τσερνόφ προσπάθησε να οργανώσει μια εξέγερση κατά του Κολτσάκ τον Δεκέμβριο του 1918, αλλά κατεστάλη και οι συμμετέχοντες εκτελέστηκαν. Τον Φεβρουάριο του 1919 η Κεντρική Επιτροπή των Εσέρων αποφάσισε ότι οι Μπολσεβίκοι ήταν το μικρότερο από τα δύο κακά και εγκατέλειψε τον ένοπλο αγώνα εναντίον τους. Οι Μπολσεβίκοι επέτρεψαν η Κεντρική Επιτροπή των Εσέρων να επανιδρυθεί στη Μόσχα και να αρχίσει να εκδίδει μια εφημερίδα του κόμματος τον Μάρτιο του 1919, αλλά σύντομα συνελήφθησαν και πέρασαν το υπόλοιπο του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου στη φυλακή. Ο Τσερνόφ πέρασε στην παρανομία και τελικά αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Ρωσία, ενώ τα φυλακισμένα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής πέρασαν από δίκη το 1922 και οι ηγέτες τους καταδικάστηκαν σε θάνατο, αν και οι ποινές τους ανεστάλησαν.
Με την εξουδετέρωση του κόμματος των Εσσέρων, η μόνη απομένουσα δύναμη που υποστήριζε την εκ νέου σύγκληση ήταν οι Σύμμαχοι της Αντάντ. Στις 26 Μαΐου 1919, οι Σύμμαχοι προσέφεραν στον Κολτσάκ τη στήριξή τους βασισμένη σε μια σειρά προϋποθέσεων, περιλαμβανομένων των ελεύθερων εκλογών σε όλα τα επίπεδα της διακυβέρνησης και την παλινόρθωση της Συντακτικής Συνέλευσης. Στις 4 Ιουνίου 1919 ο Κολτσάκ δέχτηκε τις περισσότερες από τις προϋποθέσεις, αλλά αρνήθηκε να συγκαλέσει εκ νέου τη Συνέλευση που εκλέχτηκε τον Νοέμβριο του 1917 αφού, ισχυρίστηκε, είχε εκλεγεί υπό την εξουσία των Μπολσεβίκων και οι εκλογές δεν ήταν εντελώς ελεύθερες. Στις 12 Ιουνίου 1919, οι Σύμμαχοι έκριναν την απάντηση ικανοποιητική και η απαίτηση για εκ νέου σύγκληση της αρχικής Συντακτικής Συνέλευσης εγκαταλείφθηκε.
Τόσο ο Κολτσάκ, όσο και ο ηγέτης του Λευκού Κινήματος στη Νότια Ρωσία, Στρατηγός Άντον Ντενίκιν, επίσημα προσυπέγραψαν την αρχή του “μη προκαθορισμού”, δηλαδή αρνήθηκαν να καθορίσουν τι είδους κοινωνικό ή πολιτικό σύστημα θα είχε η Ρωσία μόλις ανατρέπονταν ο Μπολσεβικισμός. Ο Κολτσάκ και ο Ντενίκιν έκαναν γενικές επαγγελίες με την έννοια ότι δεν θα υπήρχε επιστροφή στο παρελθόν και ότι θα υπήρχε κάποια μορφή λαϊκής εκπροσώπησης. Ωστόσο, όπως ένας Ρώσος δημοσιογράφος παρατήρησε τότε:
Στην Ομσκ… συνδιαλεγόταν ένας πολιτικός σχηματισμός πρόθυμος να υποσχεθεί οτιδήποτε ήθελαν οι Σύμμαχοι, ενώ έλεγαν ότι “Όταν φτάσουμε στη Μόσχα μπορούμε να μιλήσουμε μαζί τους σε διαφορετικό τόνο”.
Τα πολυάριθμα απομνημονεύματα που εκδόθηκαν από τους ηγέτες του Λευκού Κινήματος μετά την ήττα τους, δεν είναι πειστικά για το ζήτημα αυτό. Δεν φαίνεται να υπάρχουν αρκετά στοιχεία για να πούμε ποια ομάδα στο Λευκό Κίνημα θα επικρατούσε στην περίπτωση Λευκής νίκης και κατά πόσον θα είχαν γίνει νέες εκλογές για Συντακτική Συνέλευση, πολύ λιγότερο πόσο περιορισμένες θα ήταν.
Μετά τη νίκη των Μπολσεβίκων στον Εμφύλιο Πόλεμο στα τέλη του 1920, 38 μέλη της Συντακτικής Συνέλευσης συνεδρίασαν στο Παρίσι το 1921 και σχημάτισαν μια εκτελεστική επιτροπή, η οποία αποτελούνταν από τον ηγέτη των Συνταγματικών Δημοκρατών Πάβελ Μιλιουκόφ, έναν εκ των Προοδευτικών ηγετών, τον Αλεξάντερ Κονοβαλόφ, το μέλος του Διευθυντηρίου της Ούφα Αυξεντίεφ και τον επικεφαλής της Προσωρινής Κυβέρνησης Κερένσκι. Όπως και οι άλλες οργανώσεις προσφύγων, αποδείχτηκε αναποτελεσματική.
Ιστορικές αμφισβητήσεις
Σύμφωνα με ένα βιβλίο του 1975, το Leninism under Lenin (Ο Λενινισμός υπό τον Λένιν) του Μαρσέλ Λήμπμαν, οι Μπολσεβίκοι και οι σύμμαχοί τους είχαν την πλειοψηφία στα Σοβιέτ λόγω του ασυνήθιστου εκλογικού συστήματος. Κατά το Σοβιετικό Σύνταγμα του 1918, κάθε αστικό (και συνήθως υπέρ των Μπολσεβίκων) Σοβιέτ είχε 1 αντιπρόσωπο ανά 25.000 ψηφοφόρους. Σε κάθε αγροτικό (συνήθως υπέρ των Εσέρων) Σοβιέτ επιτράπηκε μόνο 1 αντιπρόσωπος ανά 125.000 ψηφοφόρους. Οι Μπολσεβίκοι δικαιολόγησαν το κλείσιμο της Συνέλευσης επισημαίνοντας ότι οι εκλογές δεν έλαβαν υπόψη τη διάσπαση στο Κόμμα των Εσέρων. Λίγες εβδομάδες αργότερα οι Αριστεροί Εσέροι και οι Δεξιοί Εσέροι πήραν σχεδόν τις ίδιες ψήφους στα Αγροτικά Σοβιέτ. Οι Μπολσεβίκοι επίσης ισχυρίστηκαν ότι τα Σοβιέτ ήταν περισσότερο δημοκρατικά, καθώς οι αντιπρόσωποι μπορούσαν να απομακρυνθούν από τους εκλέκτορές τους άμεσα και όχι το κοινοβουλευτικό στυλ της Συνέλευσης, όπου τα εκλεγμένα μέλη μπορούσαν να απομακρυνθούν μόνο μετά από χρόνια, στις επόμενες εκλογές.Το βιβλίο εξηγεί ότι όλες οι εκλογές στα Αγροτικά και Αστικά Σοβιέτ ήταν ελεύθερες και αυτά τα Σοβιέτ μετά εξέλεξαν το Πανρωσικό Συνέδριο των Σοβιέτ, το οποίο επέλεξε τη Σοβιετική Κυβέρνηση, το Δεύτερο Συνέδριο που έγινε πριν τη Συνέλευση, και το Τρίτο Συνέδριο αμέσως μετά.
Δύο περισσότερο πρόσφατα βιβλία που χρησιμοποιούν υλικό από τα Σοβιετικά αρχεία που άνοιξαν, το The Russian Revolution 1899-1919 (Η Ρωσική Επανάσταση 1899-1919) του Ρίτσαρντ Πάιπς και το A People’s Tragedy (Η Τραγωδία Ενός Λαού) του Ορλάντο Φίτζις, δίνουν μια διαφορετική εκδοχή. Ο Πάιπς υποστηρίζει ότι οι εκλογές για το Δεύτερο Συνέδριο δεν ήταν δίκαιες, για παράδειγμα ένα Σοβιέτ με 1.500 μέλη έστειλε 5 αντιπροσώπους, που ήταν περισσότεροι από τους αντιπροσώπους του Κιέβου. Βεβαιώνει ότι τόσο οι Εσέροι, όσο και οι Μενσεβίκοι κήρυξαν τις εκλογές παράνομες και μη αντιπροσωπευτικές. Τα βιβλία λένε ότι οι Μπολσεβίκοι, δύο ημέρες μετά τη διάλυση της Συντακτικής Συνέλευσης, δημιούργησαν μία αντι-συνέλευση, το Τρίτο Συνέδριο των Σοβιέτ. Έδωσαν στους εαυτούς τους και στους Αριστερούς Σοσιαλιστές-Επαναστάτες το 94% των εδρών, πάρα πολύ περισσότερες από τα αποτελέσματα από τις μόνες εθνικού επιπέδου κοινοβουλευτικές δημοκρατικές εκλογές στη Ρωσία εκείνη την περίοδο.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ" />.
Κατηγορία:Ρωσική Επανάσταση Κατηγορία:Ρωσική Προσωρινή Κυβέρνηση
Εθνική Ρωσίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών Ρωσίας είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ρωσίας στις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών και τελεί υπό τον έλεγχο της Ρωσικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (РФБ). Η ομάδα δημιουργήθηκε μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και της ισχυρής ομάδας καλαθοσφαίρισης που διέθετε. Έχει κερδίσει 2 ασημένια μετάλλια στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Η πιο πρόσφατη επιτυχία της ήταν η κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο.
Ιστορία
Ως διάδοχος της εξαιρετικά επιτυχημένης εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της ΕΣΣΔ, η Ρωσία εξακολουθεί να παράγει πολλούς ποιοτικούς καλαθοσφαιριστές και να κατακτά διεθνείς τίτλους σε αρκετές περιπτώσεις. Ωστόσο, η ομάδα μερικές φορές δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις τεράστιες προσδοκίες.
Στο Ευρωμπάσκετ 2011 στη Λιθουανία, μετά από έναν αδιάφορο αγώνα με την εθνική ομάδα της ΠΓΔΜ, η Ρωσία κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Συνολικά, η ρωσική ομάδα τελείωσε τη διοργάνωση έχοντας υποστεί μόνο μία ήττα σε 11 αγώνες, η οποία ήταν από τη Γαλλία στα ημιτελικά. Ο Αντρέι Κιριλένκο τιμήθηκε ως ένας από τους καλύτερους παίκτες της διοργάνωσης. Εξαιτίας αυτού του αποτελέσματος, η ρωσική ομάδα δεν είχε το δικαίωμα να προκριθεί απευθείας στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λονδίνο, αλλά έπρεπε να λάβει μέρος στην προκριματική φάση του 2012 για την πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες, που διεξήχθη 2 με 8 Ιουλίου στη Βενεζουέλα. Η Ρωσία κέρδισε όλους τους αγώνες των προκριματικών και πήρε το εισιτήριο της για το Λονδίνο.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, οι Ρώσοι κέρδισαν το πρώτο τους ολυμπιακό μετάλλιο. Η ομάδα ήταν σε θέση να διεκδικήσει την πρώτη θέση, έχοντας υποστεί μόνο μία ήττα σε ένα ήδη ασήμαντο αγώνα ενάντια στην Αυστραλία (80:82). Στα προημιτελικά αγωνίστηκε εναντίον των Λιθουανών (83:74) αλλά στα ημιτελικά η ρωσική ομάδα έχασε από την Ισπανία (59:67). Στον αγώνα για την τρίτη θέση, οι Ρώσοι νικήσαν την Αργεντινή (81:77), η οποία είχε κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, παίρνοντας το χάλκινο μετάλλιο.
Στις 30 Οκτωβρίου του 2012, ο Ντέιβιντ Μπλατ αποφάσισε να αφήσει τη θέση του προπονητή της Ρωσίας. Η αποχώρηση του Μπλατ κόστισε αγωνιστικά στη Ρωσία, η οποία έπρεπε να περάσει από μια πλήρη ανανέωση. Στο Ευρωμπάσκετ 2013, η Ρωσία απογοήτευσε τους πάντες, καθώς αποκλείστηκε από την α' φάση της διοργάνωσης, χάνοντας κατά σειρά από Ιταλία, Ελλάδα, Σουηδία και Φινλανδία και νικώντας μόνο την Τουρκία στον τελευταίο της αγώνα, σημειώνοντας αρνητικό ρεκόρ στην ιστορία της (24η ανάμεσα σε 24 ομάδες). Έτσι λοιπόν, η Ρωσία δεν κατάφερε να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2014 (Ούτε καν πήρε την wild card, την οποία είχε πάρει για το 2010). Το 2015, λίγο πριν το Ευρωμπάσκετ 2015, υπήρξε μια κρίση στις σχέσεις μεταξύ παικτών της ομάδας και της ομοσπονδίας και παρότι η ομοσπονδία της Ρωσίας είχε αποβληθεί, η FIBA επέτρεψε στην ομάδα της Ρωσίας να συμμετάσχει στην διοργάνωση. Εκεί η Ρωσία, όπως ακριβώς και το 2013, πάλι δεν κατάφερε να προκριθεί στην επόμενη φάση της διοργάνωσης, χάνοντας κατά σειρά από Ισραήλ, Πολωνία, Φινλανδία και Γαλλία και νικώντας μόνο τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, στον τελευταίο της αγώνα. Ως αποτέλεσμα, τερμάτισε 17η, ανάμεσα σε 24 ομάδες. Έτσι λοιπόν, δεν κατάφερε να προκριθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, αλλά συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 2017, όπου αγωνίστηκε στον μικρό τελικό χάνοντας από την Ισπανία 93-85 και ήταν παρούσα και στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2019, όπου τερμάτισε 12η καθώς αποκλείστηκε στην φάση των 16.
Με το πέρας των Ολυμπιακών Αγώνων 2020, στους οποίους η ομάδα δεν προκρίθηκε, η Ρωσία βρίσκεται στην 14η θέση της Παγκόσμιας Κατάταξης της FIBA.
Ενώ η Ρωσία προκρίθηκε στο Ευρωμπάσκετ 2022, μέσω των προκριματικών, εν τούτοις λόγω της εισβολής στην Ουκρανία αποβλήθηκε από την διοργάνωση και την θέση της πήρε το Μαυροβούνιο, λόγω καλύτερης απόδοσης των αποκλεισμένων ομάδων στα προκριματικά.
Παλαιοχώρι Εύβοιας
Το Παλαιοχώρι είναι παραθαλάσσιο χωριό στην βόρεια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 15 χλμ. ΒΔ. από την Λίμνη και 90 χλμ. ΒΔ. από την Χαλκίδα και έχει υψόμετρο 220 μέτρα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αιγαίων με την παλιά του ονομασία Παληοχώρι. Το 1940 διορθώθηκε σε Παλαιοχώριον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην τοπική κοινότητα Ροβιών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ελυμνίων του Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 38 κάτοικοι.
Εθνική Ρωσίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ιστορία
Επίσης, η Ρωσία αποβλήθηκε και από τα προκριματικά του Μουντομπάσκετ 2023, ενώ στην αρχή ξεκίνησε με νικηφόρα αποτελέσματα, με αποτέλεσμα οι νίκες στους αγώνες της με τις άλλες ομάδες να ακυρώνονται και οι άλλες ομάδες (Ιταλία, Ισλανδία και Ολλανδία), να προκρίνονται στον τελικό γύρο της προκριματικής φάσης. Την τύχη της Ρωσίας, είχε και η ομάδα της Λευκορωσίας, όπου η Ελλάδα, η Τουρκία και η Μεγάλη Βρετανία, από τον όμιλο της Λευκορωσίας, προκρίθηκαν αυτόματα στον τελικό γύρο της προκριματικής φάσης.
Παλαιοχώρι Εύβοιας
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας
Εθνική Ρωσίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρωσιας Ρωσια
Chastny Korrespondent
Η Chastny Korrespondent (ρωσικά: «Частный Корреспондент», ηλεκτρονική έκδοση: chaskor.ru, επίσης «Часкор») είναι εφημερίδα και ενημερωτική ιστοσελίδα της Ρωσίας. Πρόκειται για το πρώτο επίσημο ενημερωτικό μέσο στη Ρωσία που υιοθέτησε πλήρως την άδεια Creative Commons. Λειτουργεί σε εικοσιτετράωρη βάση, δημοσιεύοντας αναλυτικά και ερευνητικά άρθρα, συνεντεύξεις, ειδήσεις και ρεπορτάζ.
Ένα από τα καλύτερα χαρακτηριστικά του εκδοτικού οίκου θεωρείται η έμφαση στην σύσταση δικής τους πρωτότυπης θεματικής δέσμης πολυμέσων για το κάθε άρθρο, στην οποία περιλαμβάνονται βίντεο και φωτογραφικό υλικό, ποντκάστ, αλλά και άρθρα, που διασταυρώνουν τα δεδομένα ανά θεματική ενότητα.
Η «Χάστνι Κορρεσποντέντ» έχει καταχωρηθεί επίσημα στο Υπουργείο για Θέματα Τύπου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ως ραδιοτηλεοπτικό κανάλι και μέσο μαζικής επικοινωνίας.
Ως κυριότερος συντάκτης του, θεωρείται ο Ιβάν Ιβάνοβιτς Ζασούρσκϊι, ο οποίος είναι εφαρμοστής, θεωρητικός και ιδεολόγος των δικτυακών μέσων μαζικής ενημέρωσης, επικεφαλής της έδρας για τα νέα μέσα και την θεωρία της επικοινωνίας του τμήματος δημοσιογραφίας του Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας, πρώην διευθυντής μάρκετινγκ της εταιρείας SUP-Fabrik και γενικός διευθυντής της εταιρείας διαδικτύου και συμμετοχών Rambler.
Θέματα και διάθεση
Όλη η ύλη της ομαδοποιείται σε εννέα θεματικές κατηγορίες, την κοινωνία, την οικονομία, τα διεθνή νέα, τα μίντια, την τεχνολογία, την υγεία, τα ταξίδια, τα βιβλία. Η κάθε μια από τις θεματικές ενότητες, υποδιαιρείται σε άλλες 9 με 12 υποκατηγορίες. Σε αυτές παρουσιάζονται τόσο ερευνητικά και αναλυτικά άρθρα, με ειδήσεις και ρεπορτάζ, αλλά και απόψεις ειδικών πάνω στα θέματα που αναπτύσσονται.
Το 2009, όλο το υλικό της, έγινε διαθέσιμο υπό την άδεια Creative Commons Attribution έκδοση 3.0. Όπως μετάδωσε ο αρχισυντάκτης του εκδοτικού οίκου Ιβάν Ζασούρσκϊι, ένας από τους ιδρυτικούς στόχους αυτής, ήταν η επιθυμία να βοηθήσει την Ρωσική Βικιπαίδεια, έτσι ώστε η χρήση του υλικού του στη Βικιπαίδεια να διατίθεται υπό τους όρους της Creative Commons και να είναι απολύτως νόμιμη. Σύμφωνα με τον αρχισυντάκτη, το υλικό του θα μπορούσε ενδεχομένως να βοηθήσει την εγκυκλοπαίδεια, επειδή από την μία προσφέρει την ανάλυση διάφορων γεγονότων και από την άλλη ικανοποιεί την απαίτηση για αντικειμενικότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στη Ρωσία
No Sleep 'til Hammersmith
No Sleep 'til Hammersmith είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Motörhead, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 27 Ιουνίου 1981 σε μορφή δίσκου βινυλίου μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Bronze Records".
Η ηχογράφηση του δίσκου έγινε κατά τη διάρκεια της σύντομης περιοδείας "Short, Sharp Pain In The Neck Tour", η οποία ξεκίνησε στις 27 Μαρτίου 1981 από το Νόρφολκ της Αγγλίας, για να συνεχίσει την επόμενη ημέρα στο Λιντς, στις συνέχεια στο Νιούκασλ για δύο βραδιές και να κλείσει στο Μπέλφαστ της Βορείου Ιρλανδίας, στις 3 Απριλίου.
Αρχικός σκοπός ήταν ο δίσκος να κυκλοφορήσει σαν διπλός, αλλά τα τραγούδια τα οποία ηχογραφήθηκαν δεν ήταν αρκετά. Το άλμπουμ έλαβε ιδιαίτερα θετικές κριτικές, με το "Allmusic" να του δίνει 4,5 αστέρια και το "Metal Archives" βαθμολογία 94%. Ο δίσκος ανέβηκε στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ, ενώ η ζωντανή εκτέλεση του τραγουδιού "Motörhead" η οποία κυκλοφόρησε σε μορφή σινγκλ σχεδόν ταυτόχρονα με το δίσκο, ανέβηκε στο Top-10.
Το συγκεκριμένο άλμπουμ θεωρείται ένα από τα καλύτερα, ζωντανά ηχογραφημένα άλμπουμ του είδους. Το "Noisecreep" το περιέλαβε στη λίστα του με τα δέκα καλύτερα ζωντανά άλμπουμ του χέβι μέταλ, όπως και το περιοδικό "Hard Rock" στο δικό του Top-50, ενώ το "Metal Hammer" το τοποθέτησε στην 22η θέση των καλύτερων ζωντανών άλμπουμ.
Το "No Sleep 'til Hammersmith" επανεκδόθηκε σε μορφή CD με τρία επιπλέον κομμάτια, τα "Over the Top", "Capricorn" και "Train Kept-a-Rollin' ", ενώ το 1991 η "Roadracer Records" το κυκλοφόρησε μαζί με το ΕΡ "The Golden Years".
Τραγούδια
1. Ace of Spades (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:01
2. Stay Clean (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:50
3. Metropolis (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:31
4. The Hammer (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:05
5. Iron Horse / Born to Lose (Taylor, Brown, Lawrence) - 3:58
6. No Class (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:34
7. Overkill (Kilmister, Clarke, Taylor) - 5:13
8. (We Are) The Road Crew (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:31
9. Capricorn (Kilmister, Clarke, Taylor) - 4:40
10. Bomber (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:24
11. Motörhead (Kilmister) - 4:47
Βραβεία
No Sleep 'til Hammersmith (άλμπουμ)
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "No Sleep 'til Hammersmith" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Motörhead Κατηγορία:Άλμπουμ του 1981
NGC 1531
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1531 14635 Κατηγορία:Νάνοι γαλαξίες Κατηγορία:Ηριδανός (αστερισμός) Κατηγορία:Ιδιόμορφοι γαλαξίες
Ιός ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας
Η εξάπλωση του ιού ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας έχει πάρει το χαρακτήρα πανδημίας, καθώς έχουν πεθάνει από το σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας περίπου 30 εκατομμύρια άτομα, ενώ άλλα 34 υπολογίζεται ότι είναι φορείς. Το μεγαλύτερο πλήγμα έχει δεχτεί η Υποσαχάρια Αφρική, όπου σε ορισμένες χώρες το προσδόκιμο ζωής έχει υποχωρήσει πολύ πιο κάτω από την προ-HIV εποχή, αν και τα τελευταία χρόνια έχει παρουσιαστεί ανάκαμψη.
<!-- Ο HIV ανήκει στην κατηγορία των ρετροϊών, των ιών δηλαδή που έχουν το RNA ως γενετικό υλικό. Παρόλα αυτά έχει αρκετές διαφορές με αυτούς, η πιο σημαντική από τις οποίες είναι ότι μεταλλάσσεται ταχύτατα (μέσα στο αίμα ενός και μόνο ασθενούς μπορούν να δημιουργηθούν αρκετά διαφορετικά στελέχη). Μέχρι στιγμής έχουν αναγνωριστεί δυο είδη του ιού HIV, ο HIV-1 και ο HIV-2. Ο HIV-1 είναι αυτός που ευθύνεται για τη μεγάλη πλειονότητα των μολύνσεων παγκόσμια (περίπου 90%), και επίσης είναι αυτός με τις περισσότερες μεταλλάξεις και υποτύπους. Ο HIV-2, που αναγνωρίστηκε το 1986 και θεωρείται προγενέστερος τύπος από τον HIV-1, εντοπίζεται σχεδόν αποκλειστικά στη Δυτική Αφρική, με λίγα περιστατικά σε χώρες που έχουν συχνή επικοινωνία με την περιοχή αυτή (όπως π.χ. η Γαλλία). Ο HIV-2 τείνει να μεταδίδεται σχετικά δυσκολότερα σε σχέση με το άλλο είδος, ενώ η εξέλιξη της νόσου στους φορείς HIV-2 είναι πιο αργή. Η αρχική πηγή του ιού φαίνεται ότι είναι ο χιμπαντζής και συγκεκριμένα ο Ιός της Ανοσοανεπάρκειας του Πιθήκου (SIV) από τον οποίο εξελίχθηκε ο HIV μετά τη μόλυνση ανθρώπων με τον SIV μέσω της κατανάλωσης κρέατος πιθήκου.
Η μόλυνση με τον HIV ακολουθεί τρία διακριτά στάδια. Το πρώτο στάδιο, από τη στιγμή της μόλυνσης μέχρι και μερικές βδομάδες μετά από αυτή, χαρακτηρίζεται από την έντονη παραγωγή αντιγράφων του ιού στο αίμα, ενώ συνήθως εμφανίζονται και κάποια κλινικά συμπτώματα (που δεν οδηγούν πάντα σε διάγνωση καθώς μοιάζουν με αυτά των συνηθισμένων ιώσεων. Ο ιός σε αυτή τη φάση προσβάλλει τα CD4+ T κύτταρα, που αποτελούν και τους κύριους ξενιστές του, καθώς και τους μακροφάγους και τα δενδριτικά κύτταρα. Καθώς τα CD8 λεμφοκύτταρα αναλαμβάνουν δράση, παρατηρείται μείωση της συγκέντρωσης του ιού στο αίμα και ο φορέας περνάει στο δεύτερο στάδιο της μόλυνσης, αυτό της ασυμπτωματικής λοίμωξης που χαρακτηρίζεται από βραδύτερη αναπαραγωγή του ιού και πτώση της συγκέντρωσης των CD4+ κυττάρων, και διαρκεί, χωρίς τη λήψη αγωγής, κατά μέσο όρο οκτώ χρόνια και τότε ο άνθρωπος χαρακτηρίζεται ως φορέας του ιού HIV. Ο ιός σε αυτή την φάση βρίσκεται σε λανθάνουσα κατάσταση. Όταν η συγκέντρωση των CD4+ πέσει κάτω από ένα ορισμένο όριο, ο οργανισμός γίνεται ευάλωτος σε λοιμώξεις που σε έναν υγιή άνθρωπο θα καταπολεμούνταν, καθώς και σε νεοπλασίες, του νευρικού συστήματος κ.α. Αυτό είναι το τρίτο στάδιο της μόλυνσης, δηλαδή η νόσος του AIDS, που οδηγεί τον ασθενή στο θάνατο.
Η HIV λοίμωξη σήμερα αντιμετωπίζεται με συνδυασμούς αντιρετροϊικών φαρμάκων, που επιβραδύνουν την πορεία της και την εμφάνιση και εξέλιξη του AIDS, δίνοντας στους ασθενείς που τη λαμβάνουν προσδόκιμο ζωής κοντά σε αυτό του γενικού πληθυσμού, χωρίς ωστόσο να λείπουν οι σοβαρές παρενέργειες. Επίσης, δεν έχει αναπτυχθεί κάποιο προληπτικό εμβόλιο ή μέθοδος πλήρους ίασης της λοίμωξης, και πάνω από 1 εκατομμύριο άνθρωποι εξακολουθούν να πεθαίνουν κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο λόγω του HIV/AIDS.
Ο HIV μολύνει ζωτικά κύτταρα στο ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα, όπως τα βοηθητικά Τ κύτταρα (ειδικά τα CD4 + Τ κύτταρα), τα μακροφάγα, και τα δενδριτικά κύτταρα. Η λοίμωξη HIV οδηγεί σε χαμηλά επίπεδα CD4 + Τ κυττάρων μέσω ενός αριθμού μηχανισμών, συμπεριλαμβανομένης της πυρόπτωσης των αποτυχώς μολυσμένων κύτταρων-Τ, της απόπτωση των μη μολυσμένων κυττάρων που βρίσκονται κοντά, της άμεσης θανάτωσης των μολυσμένων κυττάρων, και της θανάτωσης των μολυσμένων CD4 + Τ κυττάρων από τα CD8  κυτταροτοξικά λεμφοκύτταρα που αναγνωρίζουν μολυσμένα κύτταρα. Όταν ο αριθμός των CD4 + Τ κυττάρων πέφτει κάτω από ένα κρίσιμο επίπεδο, η κυτταρική ανοσία χάνεται, και το σώμα γίνεται προοδευτικά πιο επιρρεπές σε ευκαιριακές λοιμώξεις.
Ιολογία
Κατάταξη
Δύο τύποι του HIV έχουν χαρακτηριστεί: HIV-1 και HIV-2. Ο HIV-1 είναι ο ιός που αρχικά ανακαλύφθηκε και ονομαζόταν τόσο LAV, όσο και HTLV-III. Είναι πιο μολυσματικός, πιο λοιμωγόνος, και είναι η αιτία της πλειοψηφίας των μολύνσεων από τον HIV σε παγκόσμιο επίπεδο. Η μικρότερη μολυσματικότητα του HIV-2 σε σύγκριση με τον HIV-1 υποδηλώνει ότι λιγότεροι από εκείνους που εκτίθενται σε HIV-2 θα μολυνθούν ανά έκθεση στον ιό. Λόγω της σχετικά χαμηλής ικανότητας μετάδοσής του, ο  HIV-2 περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό στη Δυτική Αφρική.
Δομή και γονιδίωμα
Ο HIV είναι διαφορετικός στη δομή από άλλους ρετροϊούς. Είναι περίπου σφαιρικός, με διάμετρο περίπου 120 nm, περίπου 60 φορές μικρότερος από ένα ερυθρό αιμοσφαίριο, ωστόσο αρκετά μεγάλος για ιός. Αποτελείται από δύο αντίγραφα του θετικού μονόκλωνου RNA που κωδικοποιούν τα εννέα γονίδια ιού και περικλείονται από ένα κωνικό καψίδιο που αποτελείται από 2000 αντίγραφα της ιικής πρωτεΐνης ρ24. Το μονόκλωνο RNA είναι στενά συνδεδεμένο με τις νουκλεοκαψιδίκςς πρωτεΐνες ρ7, και ένζυμα που απαιτούνται για την ανάπτυξη του λοιμογόνου παράγοντα, όπως ανάστροφη μεταγραφάση, πρωτεάσες, ριβονουκλεάση και ιντεγκράση. Μια μήτρα που αποτελείται από την ιική πρωτεΐνη ρ17  περιβάλλει το καψίδιο διασφαλίζοντας την ακεραιότητα του σωματιδίου του λοιμογόνου παράγοντα.
Αυτό, με τη σειρά του, περιβάλλεται από το περίβλημα του ιού, που αποτελείται από λιπιδική διπλοστιβάδα που λαμβάνεται από τη μεμβράνη ενός ανθρώπινου κυττάρου όταν το πρόσφατα σχηματισμένο σωματίδιο του ιού προκύπτει από το κύτταρο. Το ιικό περίβλημα περιέχει πρωτεΐνες από το κύτταρο ξενιστή και σχετικά λίγα αντίτυπα της πρωτεΐνης HIV Envelope, που  αποτελείται από ένα καπάκι από τρία μόρια γνωστά ως γλυκοπρωτεΐνες (gp)120, και ένα στέλεχος που αποτελείται από τρία gp41 μορια τα οποία σταθεροποιούν τη δομή εντός του ιικού φακέλου. Η πρωτεΐνη Envelope, που κωδικοποιείται από το γονίδιο του  HIV, env, επιτρέπει στον ιό να προσδεθεί στα κύτταρα στόχους και να συντήξει το ιικό περίβλημα με τη μεμβράνη του κυττάρου-στόχου, απελευθερώνοντας τα ιικά περιεχόμενα μέσα στο κύτταρο και ξεκινώντας έναν μολυσματικό κύκλο. Καθώς είναι η μόνη ιική πρωτεΐνη στην επιφανείας του ιού, η πρωτεΐνη Envelope είναι ένα σημαντικός στόχος για τις προσπάθειες εμβολιασμού για τον HIV.
Το RNA γονιδίωμα αποτελείται από τουλάχιστον επτά διαρθρωτικά ορόσημα (LTR, TAR, ΚΚΕ, ΡΕ, SLIP, CRS, και INS), και εννέα γονίδια (gag, pol, και env, tat, rev, nef, vif, vpr, νρυ, και μερικές φορές ένα δέκατο TEV, το οποίο είναι μια σύντηξη των tat και rev env), που κωδικοποιούν 19 πρωτεΐνες. Τρία από αυτά τα γονίδια, gag, pol και env, περιέχουν πληροφορίες που χρειάζονται για να κάνουν τις δομικές πρωτεΐνες για νέα σωματίδια του ιού. Για παράδειγμα, το env κωδικοποιεί μια πρωτεΐνη που ονομάζεται gp160 που διασπάται με μία κυτταρική πρωτεάση προς σχηματισμό gp120 και gp41. Τα υπόλοιπα έξι γονίδια, tat, rev, nef, vif, vpr, και νρυ (ή Vpx στην περίπτωση του HIV-2), είναι ρυθμιστικά γονίδια για πρωτεΐνες που ελέγχουν την ικανότητα του ΗIV να μολύνει τα κύτταρα, να παράγει νέα αντίγραφα του ιού (αναπαράγει), ή να προκαλέσει νόσο.
Οι δύο πρωτεΐνες Tat (ρ16 και ρ14) είναι μεταγραφικοί παράγοντες για τον προαγωγό LTR και ενεργούν μέσω δέσμευσης του στοιχείου TAR του RNA. Η TAR μπορεί επίσης να μετατραπεί σε microRNAs που ρυθμίζουν τα γονίδια απόπτωσης ERCC1 και IER3. Η πρωτεΐνη Rev (ρ19) εμπλέκεται στη μετακίνηση RNAs από τον πυρήνα και το κυτταρόπλασμα με σύνδεση στο στοιχείο RRE του RNA. Η πρωτεΐνη Vif (p23) εμποδίζει τη δράση της APOBEC3G (μια κυτταρική πρωτεΐνη η οποία απαμινώνει την κυτιδίνη σε ουριδίνη στο μονόκλωνο DNA του ιού ή / και αλληλεπιδρά με την αντίστροφη μεταγραφή). Η πρωτεΐνη Vpr (p14) σταματά την κυτταρική διαίρεση στο G2 / M. Η πρωτεΐνη Nef (ρ27) ρυθμίζει τη CD4 (η κύρια ιογενής υποδοχέα), καθώς και τα μόρια MHC κατηγορίας Ι και κατηγορίας II.
Η Nef αλληλεπιδρά επίσης με περιοχές SH3. Η πρωτεΐνη Vpu (ρ16) επηρεάζει την απελευθέρωση των νέων σωματιδίων του ιού από τα μολυσμένα κύτταρα. Τα άκρα του κάθε κλώνου του RNA του HIV περιέχουν μία αλληλουχία RNA που ονομάζεται μακρά τερματική αλληλουχία (LTR). Περιοχές της LTR ενεργούν ως διακόπτες για τον έλεγχο της παραγωγής νέων ιών και μπορεί να ενεργοποιηθούν από πρωτεΐνες είτε από τον ιό HIV ή από το κύτταρο ξενιστή. Το στοιχείο Psi εμπλέκεται στην ιική συσκευασία γονιδιώματος και αναγνωρίζεται από Gag και Rev πρωτεΐνες. Το στοιχείο ολίσθησης (ΤΤΤΤΤΤ) εμπλέκεται στη μετατόπιση πλαισίου στο πλαίσιο ανάγνωσης Gag-Pol απαιτείται για να γίνει λειτουργική η Pol.
Τροποποίηση
Ο όρος ιική τροποποίηση αναφέρεται στους τύπους κυττάρων που ένας ιός μολύνει. Ο HIV μπορεί να μολύνει μια ποικιλία από κύτταρα του ανοσοποιητικού όπως CD4 + Τ κύτταρα, μακροφάγα, και μικρογλοιακά κύτταρα. Η είσοδος του HIV-1 σε μακροφάγα και CD4 + Τ κύτταρα πραγματοποιείται μέσω της αλληλεπίδρασης των γλυκοπρωτεϊνών φακέλλου του ιοσωματίου (gp120) με το μόριο CD4 στα κύτταρα-στόχους, καθώς και με συνδέκτες χημειοκίνης.
Στελέχη μακροφάγων (M-tropic) του HIV-1, ή στελέχη μη-περιλαμβάνοντα-συγκύτια (NSI, που τώρα ονομάζονται ιοί R5) χρησιμοποιούν τον CCR5 υποδοχέα β-χημοκίνης για την είσοδο και είναι, ως εκ τούτου, σε θέση να αντιγράφονται σε μακροφάγα και CD4 + Τ κυττάρα. Αυτός ο CCR5 συνυποδοχέας χρησιμοποιείται από όλα σχεδόν τα πρωτογενή HIV-1 προϊόντα απομόνωσης, ανεξάρτητα του ιικού γενετικού υποτύπου. Πράγματι, τα μακροφάγα διαδραματίζουν βασικό ρόλο σε πολλές κρίσιμες πτυχές της HIV λοίμωξης. Φαίνεται να είναι τα πρώτα κύτταρα που μολύνονται από τον ιό HIV και ίσως η πηγή της παραγωγής HIV όταν CD4 + κύτταρα εξαντλούνται στον ασθενή. Τα μακροφάγα και τα μικρογλοιακά κύτταρα είναι τα κύτταρα που μολύνονται από τον ιό HIV στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Σε αμυγδαλές και αδενοειδείς εκβλαστήσεις των ασθενών με HIV λοίμωξη, τα μακροφάγα μετατρέπονται πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα που παράγουν τεράστιες ποσότητες του ιού.
Απομονωμένα στελέχη Τ-tropic ή περιλαμβανομενων-συγκυτίων στελέχη (SI, τώρα ονομάζονται ιοί X4 ) αντιγράφονται σε πρωτογενή κύτταρα CD4 + Τ, καθώς και σε μακροφάγα και χρησιμοποιούν τον υποδοχέα α-χημοκίνης, CXCR4, για την επαγωγή. Τα  Dual-Tropic HIV-1 στελέχη πιστεύεται ότι είναι μεταβατικά στελέχη του HIV-1 και έτσι είναι σε θέση να χρησιμοποιήσουν και τα δύο CCR5 και CXCR4 ως συν-υποδοχείς για την είσοδο του ιού.
Μερικοί άνθρωποι είναι ανθεκτικοί σε ορισμένα στελέχη του HIV. Για παράδειγμα, τα άτομα με τη μετάλλαξη CCR5-Δ32 είναι ανθεκτικά σε μόλυνση από τον ιό R5, καθώς η μετάλλαξη σταματά τον HIV από τη δέσμευση σε αυτόν τον συν-υποδοχέα, μειώνοντας την ικανότητά του να μολύνει κύτταρα-στόχους.
Η σεξουαλική επαφή είναι ο κύριος τρόπος μετάδοσης του ιού HIV. Τόσο X4 και R5 HIV υπάρχουν στο σπερματικό υγρό, το οποίο περνά από ένα αρσενικό προς τη σεξουαλικό σύντροφο του. Οι λοιμογόνοι παράγοντες μπορούν στη συνέχεια να μολύνουν πολλούς κυτταρικούς στόχους και να διαδοθούν εντός ολόκληρου του οργανισμού. Ωστόσο, μια διαδικασία επιλογής οδηγεί σε μια κυρίαρχη μετάδοση του ιού R5 μέσω αυτής της οδού. Το πώς η επιλεκτική διαδικασία λειτουργεί είναι ακόμη υπό έρευνα, αλλά ένα μοντέλο προτείνει ότι τα σπερματοζωάρια μπορούν επιλεκτικά να μεταφέρουν R5 HIV καθώς κατέχουν τόσο CCR3 όσο και CCR5, αλλά όχι CXCR4 στην επιφάνειά τους, και τα γεννητικά επιθηλιακά κύτταρα απομονώνουν κατά προτίμηση τον ιό Χ4. Σε ασθενείς που έχουν μολυνθεί με τον υπότυπο Β HIV-1, υπάρχει συχνά ένας διακόπτης συν-υποδοχέα σε τελευταίο στάδιο της νόσου και οι Τ-tropic παραλλαγές φαίνεται ότι μπορούν να μολύνουν μια ποικιλία Τ κυττάρων μέσω CXCR4. Αυτές οι παραλλαγές τότε αναπαράγονται περισσότερο επιθετικά με αυξημένη μολυσματικότητα που προκαλεί ταχεία εξάντληση των Τ κυττάρων, κατάρρευση του ανοσοποιητικού συστήματος, και ευκαιριακές λοιμώξεις που σηματοδοτούν την έλευση του AIDS. Έτσι, κατά τη διάρκεια της μόλυνσης, η ιογενής προσαρμογή στην χρήση του CXCR4 αντί του CCR5 μπορεί να είναι ένα βασικό βήμα στην εξέλιξη του AIDS. Ένας αριθμός μελετών απόμολυσμένα με τον υπότυπο Β- άτομα έχουν δείξει ότι μεταξύ 40 και 50 τοις εκατό των ασθενών με AIDS μπορούν να ανεχθούν ιούς της SI και, προφανώς, φαινοτύπους X4.
Ο HIV-2 είναι πολύ λιγότερο παθογόνος από HIV-1 και είναι περιορισμένος στην παγκόσμια διανομή του. Η υιοθέτηση των "βοηθητικών γονιδίων" από τον ιό HIV-2 και το πιο επιπόλαιο μοτίβο της χρήσης συνδέκτου (συμπεριλαμβανομένων των CD4-independence) μπορεί να βοηθήσει τον ιό στην προσαρμογή του για να αποφύγει τους εγγενείς παράγοντες περιορισμού που υπάρχουν στα κύτταρα-ξενιστές. Η προσαρμογή στην χρήση φυσιολογικών κυτταρικών μηχανημάτων για να επιτρέψει τη μετάδοση και την παραγωγική λοίμωξη έχει επίσης βοηθήσει την καθιέρωση του αναδιπλασιασμού του HIV-2 σε ανθρώπους. Μια στρατηγική επιβίωσης για κάθε μολυσματικό παράγοντα δεν είναι να σκοτώσει τον οικοδεσπότη του, αλλά τελικά να γίνει ένας συμβιωτικός οργανισμός. Έχοντας επιτύχει μια χαμηλή παθογένεια, με την πάροδο του χρόνου, οι παραλλαγές που είναι πιο επιτυχείς στην μετάδοση θα επιλεγούν.
Κύκλος αντιγραφής
Η είσοδος στο κύτταρο thumb|Ο κύκλος αντιγραφής του HIV Το ιοσωμάτιο Ηΐν εισέρχεται στα μακροφάγα και CD4 + Τ κύτταρα από την προσρόφηση των γλυκοπρωτεϊνών επί της επιφανείας του προς τους υποδοχείς επί του κυττάρου-στόχου ακολουθούμενο από σύντηξη του ιικού φακέλου με την κυτταρική μεμβράνη και την απελευθέρωση του καψιδίου του HIV μέσα στο κύτταρο. [43] [44 ]
Η είσοδος στο κύτταρο αρχίζει μέσω της αλληλεπίδρασης του τριμερούς συμπλόκου περιβλήματος (gp160 ακίδα) και δύο CD4 και με τον
Μετά ο HIV έχει συνδεθεί με το κύτταρο στόχο, το RNA του HIV και διάφορα ένζυμα, συμπεριλαμβανομένης της αντίστροφης μεταγραφάσης, ιντεγκράσης, ριβονουκλεάσης, και πρωτεάσης, και εγχέονται μέσα στο κύτταρο. [43] [όχι σε παραπομπή δίδεται] Κατά τη διάρκεια των μικροσωληνίσκων που βασίζεται η μεταφορά στον πυρήνα, το ιικό γονιδίωμα μιας έλικος RNA μεταγράφεται σε διπλής έλικος DNA, η οποία στη συνέχεια ενσωματώνεται σε ένα χρωμόσωμα ξενιστή.
Ο HIV μπορεί να μολύνει τα δενδριτικά κύτταρα (DCs) μέσω αυτής της οδού CD4-CCR5, αλλά και με μια άλλη διαδρομή χρησιμοποιώντας τη μαννόζη-ειδική C-τύπου με υποδοχείς λεκτίνης όπως DC-SIGN μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν. [46]Το DCs είναι ένα από τα πρώτα κύτταρα που συναντά το ιό κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής μετάδοσης. Σήμερα πιστεύεται ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στη μετάδοση του HIV τα Τ-κύτταρα, όταν ο ιός συλλαμβάνεται στον βλεννογόνο με ΑΧ. [46] Η παρουσία του FEZ-1, η οποία εμφανίζεται φυσικά στους νευρώνες, πιστεύεται ότι οφείλεται στην πρόληψη της μόλυνσης στα κύτταρα από τον ιό HIV. [47]
Ο HIV-1 εισόδου, καθώς και η είσοδος πολλών άλλων ρετροϊών,  από καιρό πιστεύεται ότι συμβαίνει  αποκλειστικά στη μεμβράνη του πλάσματος. Πιο πρόσφατα, ωστόσο, η παραγωγική μόλυνση από το ρΗ-ανεξάρτητο,και η κλαθρίνη εξαρτώμενη από ενδοκυττάρωση του HIV-1 έχει επίσης αναφερθεί και  προτάθηκε να αποτελέσει τη μόνη διαδρομή της παραγωγικής εισόδου. [48] [49] [50] [51] [52]
Αντιγραφή και μεταγραφή
thumb|Εξαρτώμενη από κλαθρίνη ενδοκυττάρωση Λίγο μετά το ιικό καψίδιο εισέρχεται στο κύτταρο, ένα ένζυμο που ονομάζεται αντίστροφη μεταγραφάση  απελευθερώνει το (+) του γονιδιώματος του μονόκλωνου RNA από τις συνημμένες ιικές πρωτεΐνες και τις αντιγράφει σε συμπληρωματικό DNA (cDNA) μόριο. [53] Η διαδικασία της αντίστροφης μεταγραφής είναι εξαιρετικά επιρρεπής σε λάθη, και οι προκύπτοντες  μεταλλάξεις μπορούν να προκαλέσουν ανθεκτικότητα του φαρμάκου ή να επιτρέπουν στον ιό να αποφύγει το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος. Η αντίστροφη τρανσκριπτάση έχει επίσης ριβονουκλεάση δραστηριότητα που αποικοδομεί το RNA του ιού κατά την διάρκεια της σύνθεσης του cDNA,  επίσης η δραστικότητα πολυμεράσης DNA που εξαρτάται από DNA δημιουργεί μια DNA νόημα από τον αντιπληροφοριακό cDNA. [54] Μαζί, το cDNA και το συμπλήρωμά του σχηματίζουν ένα διπλό -stranded ιικό DNA το οποίο στη συνέχεια μεταφέρεται στον πυρήνα του κυττάρου. Η ενσωμάτωση του ιικού DNA στο γονιδίωμα του κυττάρου ξενιστή διεξάγει  ένα άλλο ένζυμο που ονομάζεται ιογενής ιντεγκράση. [53]
Αυτό το ολοκληρωμένο DNA του ιού  μπορεί στη συνέχεια να βρίσκεται αδρανές, σε λανθάνουσα φάση της λοίμωξης HIV. [53] Για την αποτελεσματική παραγωγή του ιού, ορισμένοι παράγοντες κυτταρικής μεταγραφής πρέπει να είναι παρόντες, η σημαντικότερη των οποίων είναι η NF-κΒ (NF kappa B), η οποία ρυθμίζεται αυξητικά όταν τα Τ-κύτταρα που καθίστανται ενεργοποιημένα. [55] Αυτό σημαίνει ότι τα κύτταρα αυτά είναι πιθανότερο να σκοτωθούν από τον HIV είναι εκείνα που καταπολεμούν τη λοίμωξη thumb|Αντίστροφη μεταγραφή του γονιδιώματος του HIV σε διπλή έλικα DNA Κατά τη διάρκεια της ιικής αντιγραφής, του ολοκληρωμένου προϊού DNA μεταγράφεται σε RNA, μερικά από τα οποία στη συνέχεια υποβάλλονται σε μάτισμα RNA για την παραγωγή ώριμων mRNAs. Αυτά τα mRNAs που εξάγονται από τον πυρήνα στο κυτταρόπλασμα, όπου μεταφράζονται σε ρυθμιστικές πρωτεΐνες Tat (που ενθαρρύνει νέα παραγωγή ιού) και Rev. Καθώς η πρόσφατα παραγόμενη πρωτεΐνη Rev συσσωρεύεται στον πυρήνα, δεσμεύει σε πλήρους μήκους, μη συρραμμένα αντίγραφα του RNAs ιού και τους επιτρέπει να εγκαταλείψουν τον πυρήνα. [56] Ορισμένα από αυτά τα RNAs πλήρους μήκους λειτουργούν ως νέα αντίγραφα του γονιδιώματος του ιού, ενώ άλλα λειτουργούν ως mRNAs που μεταφράζονται για να παράγουν τις δομικές πρωτεΐνες Gag και Εην.Οι Gag πρωτεΐνες δεσμεύονται σε αντίγραφα του γονιδιώματος RNA του ιού για να τα συσκευάσει σε νέα σωματίδια του ιού. [57]
Ο HIV-1 και HIV-2 φαίνεται να συσκευάζουν το RNA τους με διαφορετικό τρόπο [παραπομπή που απαιτείται].Ο HIV-1 θα συνδεθεί με οποιοδήποτε κατάλληλο [παραπομπή που απαιτείται] RNA. Ο HIV-2 θα δεσμευτεί επιλεκτικά με το mRNA που χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία της ίδιας της πρωτεΐνης Gag. [58]
Aνασυνδυασμός
Δύο γονιδιώματα RNA είναι ενθυλακωμένα σε κάθε HIV-1 σωματίδιο (βλέπε Δομή και γονιδίωμα του HIV). Μετά τη μόλυνση και την αντιγραφή που καταλύεται από αντίστροφη μεταγραφάση, ανασυνδυασμός μεταξύ των δύο γονιδιωμάτων  μπορεί να συμβεί. [59] [60] Ο ανασυνδυασμός συμβαίνει καθώς μονόκλωνα (+) RNA γονιδιώματα μεταγράφονται αντίστροφα για να σχηματίσουν DNA. Κατά τη διάρκεια της αντίστροφης μεταγραφής το εν τω γεννάσθαι DNA μπορεί εναλλάσσεται πολλές φορές μεταξύ των δύο αντιγράφων του ιικού RNA. Αυτή η μορφή του ανασυνδυασμού είναι γνωστή ως αντίγραφο επιλογής. Συμβάντα ανασυνδυασμού μπορεί να συμβούν σε όλο το γονιδίωμα. Από 2 έως 20 γεγονότα ανά γονιδίωμα μπορεί να συμβούν σε κάθε κύκλο αντιγραφής, και αυτά τα γεγονότα μπορούν να ανακατέψουν γρήγορα την γενετική πληροφορία που μεταδίδεται από τη γονικό γονιδίωμα στα γονιδιώματα απογόνους. [60]
Ο ιικός  ανασυνδυασμός  παράγει γενετική παραλλαγή που πιθανόν συμβάλλει στην εξέλιξη της αντοχής σε αντι-ρετροϊική θεραπεία. [61] Ο ανασυνδυασμός μπορεί επίσης να συμβάλει, κατ 'αρχήν, στο  να ξεπεραστεί η ανοσολογικής άμυνα του ξενιστή. Ωστόσο, προκειμένου να υλοποιηθούν τα προσαρμοστικά πλεονεκτήματα της γενετικής ποικιλομορφίας, τα δύο ιικά γονιδιώματα που συσκευάζονται σε σωματίδια του μολυσματικού ιού πρέπει να έχουν προκύψει από διαφορετικούς προγονικούς γονικούς ιούς διαφορετικής γενετικής σύστασης. Είναι άγνωστο το πόσο συχνά ένα μικτό πακετάρισμα συμβαίνει κάτω από φυσικές συνθήκες. [62]
Ο Bonhoeffer και άλλοι [63] πρότειναν ότι μεταγωγή προτύπου από την ανάστροφη μεταγραφάση δρα ως διαδικασία επισκευής που ασχολείται με σπασίματα στο γονιδίωμα ssRNA. Επιπλέον, οι Χου και Τεμίν [59] πρότειναν ότι ο ανασυνδυασμός είναι μια προσαρμογή για την αποκατάσταση των ζημιών στα γονιδιώματα του RNA. Η μεταγωγή κλώνου (ανασυνδυασμός επιλογής-κλώνου) με αντίστροφη μεταγραφάση θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα άθικτο αντίγραφο του γονιδιωματικού DNA από τα δύο αντίγραφα του γονιδιώματος των κατεστραμμένα ssRNA. Αυτή η άποψη του προσαρμοστικού οφέλους του ανασυνδυασμού του ιού HIV θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί κάθε σωματίδιο του ιού HIV περιέχει δύο ολόκληρα γονιδιώματα, αντί για ένα. Επιπλέον, η άποψη ότι ο ανασυνδυασμός είναι μια διαδικασία επισκευής συνεπάγεται ότι το όφελος της επισκευής μπορεί να συμβεί σε κάθε κύκλο αντιγραφής, και ότι το όφελος αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε τα δύο γονιδιώματα διαφέρουν γενετικά είτε όχι. Από την άποψη ότι ο ανασυνδυασμός του ιού HIV είναι μια διαδικασία επιδιόρθωσης, η γενιά της ανασυνδυασμένης παραλλαγής θα ήταν μια συνέπεια, αλλά όχι η αιτία της εξέλιξης της αλλαγής του προτύπου. [63]
Η λοίμωξη από HIV-1 προκαλεί χρόνια φλεγμονή και συνεχή παραγωγή αντιδραστικών ειδών οξυγόνου. [64] Έτσι, το γονιδίωμα του HIV μπορεί να είναι ευάλωτo σε οξειδωτικές ζημιές, συμπεριλαμβανομένων των σπασιμάτων στο μονόκλωνο RNA. Για τον HIV, καθώς και για ιούς γενικά,η επιτυχής μόλυνση εξαρτάται από την υπέρβαση των αμυντικών στρατηγιών του ξενιστή που συχνά περιλαμβάνουν την παραγωγή αντιδρώντος οξυγόνου που βλάπτει το γονιδίωμα. Έτσι, ο Michod κ.ά.. [65] προτείναν ότι ανασυνδυασμός από ιούς είναι μια προσαρμογή για την επισκευή των ζημιών του γονιδιώματος, και ότι ανασυνδυαστική παραλλαγή είναι ένα υποπροϊόν που μπορεί να παρέχει ένα ξεχωριστό πλεονέκτημα.
Συνέλευση και απελευθέρωση
Ο HIV συναρμολόγείται στην επιφάνεια ενός μολυσμένου μακροφάγου
Το τελικό στάδιο του ιικού κύκλου, η συναρμολόγηση των νέων HIV-1 ιών, αρχίζει στην μεμβράνη του κυττάρου-ξενιστή του πλάσματος. Η πολυπρωτεΐνη Εnv (gp160) περνάει μέσα από το ενδοπλασματικό δίκτυο και μεταφέρεται στη συσκευή Golgi, όπου διασπάται από φουρίνη καταλήγοντας σε δύο γλυκοπρωτεΐνες περιβλήματος του HIV, τις gp41 και gp120. [66] [66] Αυτές μεταφέρονται στη μεμβράνη του κυττάρου ξενιστή όπου η  gp41 αγκυροβολεί την  gp120 στην μεμβράνη του μολυσμένου κυττάρου. Οι Gag (ρ55) και Gag-Pol (P160) πολυπρωτεϊνες σχετίζονται επίσης με την εσωτερική επιφάνεια της  κυτταρικής μεμβράνης, μαζί με το γονιδιωματικό RNA του HIV καθώς ο σχηματισμός ιοσωματίου αρχίζει  από το κύτταρο ξενιστή. O  λοιμογόνος παράγοντας δεν έχει ακόμη ωριμάσει, επειδή οι πολυπρωτεΐνες gag πρέπει ακόμα να διασπαστούν σε μητρικές και πρωτεΐνες του καψιδίου και νουκλεοκαψιδίου. Η διάσπαση αυτή προκαλείται από την επίσης συσκευασμένη ιική πρωτεάση και μπορεί να ανασταλεί με αντιρετροϊκά φαρμάκα της κατηγορίας αναστολέα πρωτεάσης. Τα διάφορα δομικά στοιχεία, στη συνέχεια, τη συναρμολογούνται για να παραχθεί ένας ώριμος HIV ιός. [67] Μόνο οι ώριμοι ιοί είναι τότε σε θέση να μολύνουν ένα άλλο κύτταρο.
Γενετική ποικιλλομορφία
-->
To φυλογενετικό δέντρο του SIV και του HIV
O HIV διαφέρει από πολλούς ιούς στο ότι έχει πολύ μεγάλη γενετική ποικιλότητα. Αυτή η ποικιλομορφία είναι ένα αποτέλεσμα του ταχέος κύκλου αντιγραφής του, με την παραγωγή των περίπου 1.010 ιοσωματίων κάθε ημέρα, σε συνδυασμό με ένα υψηλό ρυθμό μετάλλαξης περίπου 3x 10-5 ανά βάση νουκλεοτιδίου ανά κύκλο αναδιπλασιασμού και τις ανασυνδυαστικές ιδιότητες της αντίστροφης μεταγραφάσης. [74 ] [75] [76]thumb|Το φυλογενετικό δέντρο του SIV και του HIV Αυτό το πολύπλοκο σενάριο οδηγεί στην παραγωγή πολλών παραλλαγών του ιού HIV σε ένα μόνο μολυσμένο ασθενή κατά τη διάρκεια μιας ημέρας. [74] Η μεταβλητότητα επιδεινώνεται όταν ένα μόνο κύτταρο ταυτόχρονα μολυνθεί από δύο ή περισσότερα διαφορετικά στελέχη του HIV. Όταν συμβαίνει η ταυτόχρονη μόλυνση, το γονιδίωμα του απογόνων ιοσωματίων μπορεί να αποτελείται από κλώνους RNA από δύο διαφορετικά στελέχη. Αυτό το υβριδικό ιοσωμάτιο στη συνέχεια μολύνει ένα νέο κύτταρο όπου υφίσταται αντιγραφή. Καθώς αυτό συμβαίνει, η αντίστροφη μεταγραφάση, με το άλμα πίσω και εμπρός μεταξύ των δύο διαφορετικά προτύπων RNA, θα δημιουργήσει μία νέα σύνθεση  ρετροϊικής αλληλουχίας DNA που είναι ένα ανασυνδυασμένο μεταξύ των δύο γονικών γονιδιωμάτων. [74] Η ανασυνδυασμός είναι πιο προφανής όταν συμβαίνει μεταξύ υποτύπων. [74]
Ο σχετιζόμενο στενά ιός της ανοσοανεπάρκειας των πιθήκων (SIV) έχει εξελιχθεί σε πολλές ποικιλίες, που ταξινομούνται από τα φυσικά είδη ξενιστών. Τα SIV στελέχη του πράσινου αφρικανικού πιθήκου (SIVagm) και καπνισμένα mangabey (SIVsmm) πιστεύεται ότι έχουν μια μακρά εξελικτική ιστορία με τους ξενιστές τους. Αυτοί οι ξενιστές έχουν προσαρμοστεί στην παρουσία του ιού, [77], η οποία είναι παρούσα σε υψηλά επίπεδα στο αίμα του ξενιστή, αλλά προκαλεί μόνο μία ήπια ανοσοαπόκριση, [78] δεν προκαλεί την ανάπτυξη του ΑΙDS των πιθήκων, [79], και δεν υφίστανται την εκτεταμένη μετάλλαξη και ανασυνδυασμό που ειναι χαρακτηριστική της λοίμωξης HIV σε ανθρώπους. [80]
Αντίθετα, όταν τα στελέχη αυτά μολύνουν είδη που δεν έχουν προσαρμοστεί στο SIV ("ετερόλογοι" ξενιστές όπως rhesus ή cynomologus macaques), τα ζώα αναπτύσσουν AIDS και ο ιός δημιουργεί γενετική ποικιλομορφία παρόμοια με αυτή που παρατηρείται σε ανθρώπινη μόλυνση HIV. [1] χιμπατζής SIV (SIVcpz), ο πλησιέστερος γενετικός συγγενής του HIV-1, συνδέεται με αυξημένη θνησιμότητα και τα συμπτώματα του AIDS που μοιάζουν με αυτά στον φυσικό ξενιστή του. [82] SIVcpz φαίνεται να έχουν διαβιβασθεί σχετικά πρόσφατα σε χιμπατζή και ανθρώπινους πληθυσμούς. Έτσι οι ξενιστές τους δεν έχουν ακόμη προσαρμοστεί στον ιό. [77] Ο ιός έχει επίσης χάσει μια λειτουργία του γονιδίου Nef που είναι παρούσα στα περισσότερα SIVs. Για μη παθογόνες SIV παραλλαγές,το Nef καταστέλλει την ενεργοποίηση των Τ-κυττάρων μέσω του δείκτη CD3. Λειτουργία του Nef σε μη παθογόνες μορφές SIV είναι να ρυθμίζει με το να μειώνει την έκφραση φλεγμονωδών κυτοκινών, MHC-1, και τα σήματα που επηρεάζουν την εμπορία των Τ κυττάρων. Σε HIV-1 και SIVcpz, το Nef δεν αναστέλλει την ενεργοποίηση των Τ-κυττάρων και έχει χάσει αυτή τη λειτουργία. Χωρίς αυτή τη λειτουργία, η εξάντληση των Τ κυττάρων είναι πιο πιθανή, οδηγώντας σε ανοσοανεπάρκεια. [82] [83] Τρεις ομάδες του HIV-1 έχουν ταυτοποιηθεί βάσει των διαφορών στο φάκελο (env) περιοχή: Μ, Ν, και Ο [84]. Η Μ Ομάδα είναι η πιο διαδεδομένη και υποδιαιρείται σε οκτώ υποτύπους (ή κλάδους), που βασίζεται σε ολόκληρο το γονιδίωμα, οι οποίοι είναι διαφορετικοί γεωγραφικά [85] Η πιο διαδεδομένη είναι οι υποτυποι Β (που βρίσκονται κυρίως στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη), Α και D (βρίσκονται κυρίως στην Αφρική) και C (βρίσκονται κυρίως στην Αφρική και την Ασία). Αυτοί οι υπότυποι σχηματίζουν παρακλάδια στο φυλογενετικό δέντρο που αντιπροσωπεύει την γενεαλογία της ομάδας Μ HIV-1. Συνμόλυνση με διακριτούς υποτύπους δημιουργεί κυκλοφορούσες ανασυνδυασμένες μορφές (CRFs). Το 2000, το τελευταίο έτος κατά το οποίο έγινε η ανάλυση των παγκόσμιων επικρατών υποτύπων, 47,2% των λοιμώξεων παγκοσμίως ήταν υπότυπου C, το 26,7% ήταν υποτύπου Α / CRF02_AG, 12,3% ήταν υποτύπου Β, 5,3% ήταν υπότυπου Α, 3,2% ήταν CRF_AE, και το υπόλοιπο 5,3% αποτελείται από άλλους υποτύπους και CRFs [86] .Περισσότερο η HIV-1 έρευνα επικεντρώνεται στην υποτύπου Β. Λίγα εργαστήρια επικεντρώνονται στους άλλους υποτύπους. [87] Η ύπαρξη μιας τέταρτης ομάδας, «Ρ», έχει γίνει η υπόθεση ότι βασίζεται σε έναν ιό που απομονώθηκε στο 2009. [88] Το στέλεχος προφανώς προέρχεται από γορίλα SIV (SIVgor), πρώτα απομονωμένο από δυτικούς γορίλες πεδινών το 2006. [88] Του HIV-2 ο πιο κοντινός συγγενής είναι το SIVsm, ένα στέλεχος του SIV που βρέθηκε σε Sooty Mangabees. Μέχρι Το HIV-1 να προέρχεται από SIVcpz, και το HIV-2 από SIVsm, η γενετική ακολουθία του HIV-2 είναι μόνον εν μέρει ομόλογη με τον HIV-1 και πιο στενά θυμίζει εκείνη του SIVsm. [Παραπομπή που απαιτείται] [89] Διάγνωση Κύριο άρθρο: τεστ για HIV
ΕΙΚΟΝΑ ΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ Μια γενικευμένη γραφική παράσταση της σχέσης μεταξύ των αντιγράφων του HIV (ιικό φορτίο) και των CD4 κατά τη μέση διάρκεια των ανεπεξέργαστων HIV λοίμωξης : πορεία της νόσου οποιουδήποτε συγκεκριμένου ατόμου μπορεί να ποικίλλει σημαντικά. Αριθμός των CD4 + Τ κυττάρων (κύτταρα ανά μL) HIV RNA αντίγραφα ανά mL πλάσματος