cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανδρέας Κορδέλλας
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας στις 30 Νοεμβρίου του 1836. Η οικογένεια Κορδέλλα έλκει την καταγωγή της από τα Αμπελάκια της Θεσσαλίας και η μητέρα του Στυλιανή από τη Σμύρνη. Ο πατέρας του Ιωάννης (Χαδούλης) εγκαταστάθηκε στη Σμύρνη ως αντιπρόσωπος του εξ Αμπελακίων εμπορικού οίκου των Κορδέλλα. Τα πρώτα μαθητικά του χρόνια τα φοίτησε στην ιδιωτική σχολή των Ροδέ, Θωμά Τιμογένους, Ισηγόνη και στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης. Στην εν λόγω Σχολή κατά το διάστημα 1848-1849 είχε δασκάλους, τους Γεράσιμο Ζωχιό, Δ. Μαυροκορδάτο, Νικόλαο Αρώνη. Μετά το θάνατο του πατέρα το 1849 ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του και παράλληλα ασχολήθηκε με διάφορες εμπορικές υποθέσεις του πατέρα του με τους εμπορικούς οίκους Οϋλιχ και Χατζή Κωστή, μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1851, όταν και αποφάσισε να μεταβεί στη Γερμανία για την τελειοποίηση των σπουδών του. Στις 10/22 Σεπτεμβρίου 1851 αναχώρησε ατμοπλοοικώς για Τεργέστη με τελικό προορισμό τοΤσιτάου (Zittau) της Σαξωνίας. Μετά από πολλές στάσεις και επισκέψεις σε συγγενικά και φιλικά πρόσωπα της οικογενείας έφτασε στον προορισμό του. Στις 22 Απριλίου του 1852 γράφτηκε στη Βασιλική Βιομηχανική Σχολή του Τσιτάου της Σαξονίας από την οποία αποφοίτησε μετά από τριετή φοίτηση στις 7 Απριλίου του 1855.
και στη μεταλλειολογική σχολή της Ακαδημίας του Φράιμπεργκ (1855 - 1858). Μετά τις σπουδές του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Σύντομα αντιλήφθηκε τις δυνατότητες κέρδους που συνεπαγόταν η εκμετάλλευση των μεταλλείων του Λαυρίου δημοσιεύοντας μια σχετική έκθεση, η οποία προκάλεσε τον ενδιαφέρον του επιχειρηματία Ιωάννη Βαπτιστή Σερπιέρη, ο οποίος το 1864 ίδρυση τη Μεταλλουργική Εταιρεία Λαυρίου, στην οποίο ο Κορδέλλας τοποθετήθηκε διευθυντής παραγωγής. Το 1887 ανέλαβε τη διεύθυνση της εταιρείας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1891.
Παράλληλα με τις επαγγελματικές του δραστηριότητες ασχολήθηκε ενεργά με την οργάνωση του συνδικαλιστικού οργάνου των μηχανικών και τη διδασκαλία. Υπήρξε συντάκτης του νόμου «περί Ορυχείων και Μεταλλείων», ιδρυτικό μέλος του Πολυτεχνικού Συλλόγου, του οποίου διετέλεσε πρόεδρος, μέλος της Επιτροπής Εμψυχώσεως της Εθνικής Βιομήχανος, μέλος της επιτροπής διοίκησης ("εφορία") του Πολυτεχνείου (1879) και καθηγητής στην έδρα Ορυκτολογίας και Γεωλογίας στη Σχολή Ευελπίδων.
Είχε τιμηθεί με το Παράσημο των Ταξιαρχών του Τάγματος του Ρόδου της Αυτής Μεγαλειότητος του Αυτοκράτορος της Βραζιλίας (1884), με τον Αργυρό Σταυρός των Ιπποτών του Βασιλικού Τάγματος του Σωτήρος (1878) και με τον Χρυσό Σταυρό των Ιπποτών του Βασιλικού Τάγματος του Σωτήρος (1906). Το αρχείο του φυλάσσεται στην Αμερικανική Σχολή Κλασσικών Σπουδών της Αθήνας.
Απεβίωσε στην Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μεταλλειολόγοι
Βεατρίκη της Βουργουνδίας, κυρία του Μπουρμπόν
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1272 τον Ροβέρτο των Καπετιδών κόμη τού Κλερμόν και είχε τέκνα:
Οι Όθων και Άσερμπο Μορένα στην Ιστορία του Φρειδερίκου Α΄ περιγράφουν τη Βεατρίκη ως μετρίου αναστήματος, με ξανθά μαλλιά και πολύ ωραίο πρόσωπο.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας
Ημερολογιακό έτος
Ένα ημερολογιακό έτος αποτελείται από ένα σύνολο ημερών, ξεκινώντας από την πρώτη ημέρα του στο δοθέν ημερολογιακό σύστημα μέχρι και την ημέρα πριν την πρώτη ημέρα του επόμενου έτους. Για να συμβαδίζει το ημερολογιακό έτος με το αστρονομικό, εφόσον το τελευταίο έχει κλασματικό αριθμό ημερών, προσθέτονται κάποιες επιπλέον ημέρες ανά τακτά έτη, τα λεγόμενα δίσεκτα.
Κατηγορία:Μονάδες χρόνου
Ανέστης Πεταλίδης
Ο Ανέστης Πεταλίδης ήταν Έλληνας καλαθοσφαιριστής και προπονητής καλαθοσφαίρισης, ο οποίος αγωνιζόταν με την ομάδα της ΧΑΝΘ και πριν ολοκληρώσει την αγωνιστική του καριέρα, ανέλαβε χρέη προπονητή στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης για περισσότερες από είκοσι αγωνιστικές περιόδους.
Καριέρα Καλαθοσφαιριστή
Ο Πεταλίδης αγωνίστηκε με την ομάδα της ΧΑΝΘ από το 1945, με προπονητή τον Μίμη Τσικίνα, μέχρι το 1955, όταν και σταμάτησε την αγωνιστική του δραστηριότητα για να επικεντρωθεί στην τεχνική ηγεσία του Άρη. Με την ΧΑΝΘ κατέκτησε δέκα πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης σε ισάριθμες αγωνιστικές περιόδους, με σπουδαιότερες επιτυχίες την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα Ελλάδος του 1949 και την τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα του 1951 και του 1954.
Καριέρα Προπονητή
Ο Πεταλίδης ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Άρη το καλοκαίρι του 1952 και αγωνίστηκε με τους "κίτρινους" μόνο κατά την πρώτη τους ευρωπαϊκή έξοδο, στο διεθνές τουρνουά του Βιαρέτζιο, όπου ο Άρης κατέλαβε την δεύτερη θέση.
Στις 18 Μαΐου του 1959, ο Άρης κατέκτησε το διεθνές τουρνουά της Λιέγης, νικώντας την Αντβέρπ με 61-45, μία επιτυχία που έδωσε διεθνή αναγνώριση στην ομάδα της Θεσσαλονίκης. Ο Πεταλίδης οδήγησε τον Άρη σε πρωταγωνιστικό ρόλο στο πρωτάθλημα της Θεσσαλονίκης μέχρι το 1963, αφού στις τελευταίες έξι χρονιές της διοργάνωσης, οι "κίτρινοι" δεν προκρίθηκαν στην τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος μόνο το 1962.
Στην πρώτη χρονιά του πρωταθλήματος της Α' Εθνικής, ο Άρης αναδείχθηκε πέμπτος, αλλά την επόμενη σεζόν κατέλαβε την δεύτερη θέση, με μία ομάδα νέων παικτών τους οποίους ανέδειξε ο Πεταλίδης, όπως οι Γιάννης Ιωαννίδης, Θέμης Κατριός, Γιώργος Τσιτούρας, Λευτέρης Χατζόπουλος, κ.α..
Ο Άρης κατέλαβε την δεύτερη θέση και το 1966, διεκδικώντας τον τίτλο του πρωταθλητή από την ΑΕΚ στην τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος, όπου ηττήθηκε στην Αθήνα με 89-80. Η επιτυχία αυτή οδήγησε τους "κίτρινους" στην πρώτη τους έξοδο στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, αφού συμμετείχαν στο πρώτη διοργάνωση του κυπέλλου Κυπελλούχων, αντιμετωπίζοντας την ισραηλινή Μακάμπι Τελ Αβίβ, από την οποία αποκλείστηκαν λόγω της βαριάς εκτός έδρας ήττας και παρά το ότι κέρδισαν στην Ελλάδα με διαφορά είκοσι πόντων.
Ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση για δύο συνεχόμενες χρονιές και την τέταρτη θέση τις δύο επόμενες, κλείνοντας την δεκαετία του '60 ως μία από τις σημαντικότερες δυνάμεις της ελληνικής καλαθοσφαίρισης. Παρ' όλα αυτά, τα προβλήματα που αντιμετώπισαν οι "κίτρινοι" στις αρχές της επόμενης δεκαετίας και τους περιόρισαν στην μέση του βαθμολογικού πίνακα, οδήγησαν την διοίκηση του συλλόγου στην αποπομπή του Πεταλίδη από τον πάγκο του Άρη μετά από 21 χρόνια, δίνοντας την θέση του στον Φαίδωνα Ματθαίου.
Το 1974-75, ο Πεταλίδης επέστρεψε στον πάγκο του Άρη, αλλά μετά το κακό ξεκίνημα των δύο νικών σε έξι αγώνες, έδωσε την σκυτάλη, προσωρινά στον καλαθοσφαιριστή Γιάννη Ιωαννίδη και στην συνέχεια στον Γιώργο Τσιτούρα.
Το καλοκαίρι του 1978, ώθησε τον Ιωαννίδη να αναλάβει την τεχνική ηγεσία του συλλόγου, με αποτέλεσμα έναν χρόνο αργότερα να γίνει ο νεότερος προπονητής που κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος.
Ο Πεταλίδης επέστρεψε στην τεχνική ηγεσία του Άρη για άλλη μια φορά την σεζόν 1979-80, αντικαθιστώντας τον Φρεντ Ντέβελι και οδηγώντας τους "κίτρινους" στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος.
Η ανοδική πορεία του Άρη και η ανάληψη της προεδρίας από τον Άκη Μιχαηλίδη, οδήγησαν στον παραγκωνισμό του Πεταλίδη, ο οποίος συνέχισε ως σύμβουλος του τμήματος.
Στις 7 Σεπτεμβρίου 2012, έχασε την ζωή του αφού είχε νοσηλευθεί σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης για μερικές ημέρες, έχοντας υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΧΑΝΘ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Άρη Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Απόλλωνα Καλαμαριάς
Ζεϊμπέκοι
Οι Ζεϊμπέκοι ή Ζεϊμπέκηδες ήταν μουσουλμανικοι πληθυσμοί, οποίοι ζούσαν σε ένοπλες παράνομες ομάδες στα βουνά της δυτικής Ανατολίας από τα τέλη του 17ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. .
Οι Ζεϊμπέκοι ήταν, τον καιρό που δρούσαν, λαϊκοί ήρωες και προστάτες του ανυπεράσπιστου λαού από τους τσιφλικάδες, τους ληστές των βουνών και τους φοροεισπράκτορες. Ο ηγέτης μια ομάδας Ζεϊμπέκων ονομαζόταν Εφές, ενώ οι στρατιώτες ονομάζονταν ή Ζεϊμπέκοι ή Κιζάν. Ο όρος Κιζάν χρησιμοποιούνταν περισσότερο για τους νέους και άπειρους. Το κύριο όπλο τους ήταν το γιαταγάνι, αλλά χρησιμοποιούσαν επίσης και πυροβόλα όπλα. Εντός της ομάδας ίσχυε μια μορφή πρωτόγονης άμεσης δημοκρατίας, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονταν από όλους αλλά στη συνέχεια ο Εφές είχε την αδιαμφισβήτητη αρχηγία. Επίσης, οι Ζεϊμπέκοι είχαν διάφορα τελετουργικά, όπως αυτό της προαγωγής του Κιζάν σε Ζεϊμπέκου, τα οποία είχαν καταβολές από μεσαιωνικά τουρκικά φύλα, όπως τους Αχίς.
Οι Ζεϊμπέκοι αντιστάθηκαν σθεναρά στην προέλαση των Ελληνικών στρατευμάτων κατά τη Μικρασιατική εκστρατεία και πολλοί από αυτούς εντάχθηκαν στον Τουρκικό Απελευθερωτικό Στρατό. Μετά την ανακατάληψη της Μικράς Ασίας, οι Ζεϊμπέκοι και ιδιαίτερα οι Εφέδες ανταμείφθηκαν πλουσιοπάροχα και έλαβαν υψηλόβαθμα αξιώματα στον στρατό, καθώς και συντάξεις. Τα επόμενα χρόνια εγκαταστάθηκαν σε πόλεις της δυτικής Μικράς Ασίας και ενσωματώθηκαν πλήρως.
Οι Ζεϊμπέκοι έχουν υψηλή θέση τόσο στην ελληνική όσο και στην τουρκική λαογραφία. Μάλιστα, ο χορός τους, "Ζεϊμπέκικος", στον οποίον παρίσταναν τα γεράκια, επιβιώνει μέχρι τις μέρες μας. Η ελληνική μορφή του χορού μεταφέρθηκε από Έλληνες από την Σμύρνη στην Ελλάδα, όπου αποκαλούνταν «Τούρκικος», αλλά αυτό το όνομα δεν χρησιμοποιείται πλέον.
Παραπομπές
Ζεϊμπέκοι Κατηγορία:Μικρασιατική Εκστρατεία Κατηγορία:Τουρκικές λέξεις και φράσεις
Βαζγκέν Σαρκσιάν
Ο Βαζγκέν Ζαβενί Σαρκσιάν (Վազգեն Զավենի Սարգսյան) (5 Μαρτίου 1959 – 27 Οκτωβρίου 1999) ήταν Αρμένιος στρατιωτικός διοικητής και πολιτικός. Ήταν ο πρώτος υπουργός Άμυνας της Αρμενίας από το 1991 έως το 1992 και στη συνέχεια, από το 1995 έως το 1999 υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Αρμενίας από τις 11 Ιουνίου 1999 μέχρι τη δολοφονία του στις 27 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Έγινε γνωστός κατά τη διάρκεια του μαζικού κινήματος για την ένωση του Ναγκόρνο Καραμπάχ με την Αρμενία στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και ηγήθηκε των αρμενικών εθελοντικών ομάδων κατά τις πρώτες συγκρούσεις με τις δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν. Διορίστηκε υπουργός Άμυνας από τον Πρόεδρο Λεβόν Τερ-Πετροσιάν αμέσως μετά την ανεξαρτησία της Αρμενίας από τη Σοβιετική Ένωση στα τέλη του 1991 και έγινε ο πιο εξέχων διοικητής των αρμενικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια του Πρώτου Πολέμου του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Σε διαφορετικές θέσεις, ρύθμιζε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στην εμπόλεμη περιοχή μέχρι το 1994, όταν επιτεύχθηκε εκεχειρία τερματίζοντας τον πόλεμο, με τις αρμενικές δυνάμεις να ελέγχουν σχεδόν όλο το Ναγκόρνο Καραμπάχ και επτά περιβάλλοντες περιοχές.
Στα μεταπολεμικά χρόνια, ο Σαρκσιάν έσφιξε τον έλεγχο του στις Ένοπλες Δυνάμεις της Αρμενίας, καθιερώνοντας τον εαυτό του ως απόλυτο ισχυρό άνδρα. Αφού υποστήριξε σθεναρά τον Τερ-Πετροσιάν για να διατηρήσει την εξουσία το 1996, ανάγκασε τον πρόεδρο να παραιτηθεί το 1998 λόγω της υποστήριξης του τελευταίου για παραχωρήσεις στις διαπραγματεύσεις διευθέτησης του Ναγκόρνο Καραμπάχ και βοήθησε τον Πρωθυπουργό Ρομπέρτ Κοτσαριάν να εκλεγεί πρόεδρος. Μετά την επιδείνωση των σχέσεών του με τον Κοτσαριάν, ο Σαρκσιάν συγχώνευσε την ομάδα βετεράνων πολέμου «Γερκραπά» στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Αρμενίας και ένωσε τις δυνάμεις του με τον πρώην κομμουνιστή ηγέτη της Αρμενίας, Καρέν Ντεμιρτσιάν. Στις εκλογές του Μαΐου 1999, η μεταρρυθμιστική συμμαχία τους εξασφάλισε μια άνετη πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση. Ο Σαρκσιάν έγινε πρωθυπουργός, αναδεικνύοντας τον de facto λήπτη αποφάσεων στην Αρμενία με αποτελεσματικό έλεγχο του στρατού και του νομοθετικού σώματος.
Ο Σαρκσιάν, μαζί με τον Ντεμιρτσιάν και αρκετούς άλλους, δολοφονήθηκαν στους πυροβολισμούς στο αρμενικό κοινοβούλιο στις 27 Οκτωβρίου 1999. Οι δράστες καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη. Ωστόσο, η δυσπιστία προς τη διαδικασία της δίκης γέννησε μια σειρά από θεωρίες συνωμοσίας. Ορισμένοι ειδικοί και πολιτικοί υποστηρίζουν ότι η δολοφονία τους έγινε από τον Κοτσαριάν και τον υπουργό Εθνικής Ασφάλειας, Σερζ Σαρκισιάν. Άλλοι έχουν υποψιαστεί την πιθανή εμπλοκή ξένων δυνάμεων στους πυροβολισμούς.
Παρά τη μικτή κληρονομιά του, ο Σαρκσιάν αναγνωρίζεται πλέον ευρέως ως εθνικός ήρωας σε όλο το πολιτικό φάσμα και από το κοινό. Του απονεμήθηκε το τιμητικοό Σπαραπέτ, συνέβαλε σημαντικά στην καθιέρωση της Αρμενίας ως ανεξάρτητου κράτους και στη διασφάλιση της ασφάλειάς της ως ιδρυτής του Αρμενικού Στρατού. Έχει επίσης επικριθεί από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ότι ήταν αντιδημοκρατικός, ειδικά για τον ρόλο του στις εκλογές. Ο Σαρκσιάν τιμήθηκε με τους υψηλότερους τίτλους της Αρμενίας και του Ναγκόρνο Καραμπάχ — Εθνικός Ήρωας της Αρμενίας και Ήρωας του Αρτσάχ.
Εξαφάνιση της Αντονέτ Καγιεντίτο
Η Αντονέτ Κριστίν Καγιεντίτο (Αγγλικά: Anthonette Christine Cayedito) (γεννημένη στις 25 Δεκεμβρίου του 1976) είναι μια ιθαγενής νεαρή Αμερικανίδα που εξαφανίστηκε από το σπίτι της στο Γκάλουπ του Νέου Μεξικού, στις 6 Απριλίου του 1986, σε ηλίκια 9 ετών. Οι αρχές πιστεύουν ότι πλέον δεν είναι εν ζωή. Ωστόσο, εφόσον δεν έχει βρεθεί η σωρός της, η υπόθεση της παραμένει ανοιχτή και θεωρείται επίσημα αγνοούμενη.
Ιστορικό
Η Αντονέτ γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου του 1976, από την Πένι Καγιεντίτο (1952–1999), από το Έθνος Ναβάχο, και τον Άντονι Μοντόγια (1951–2012), ο οποίος είχε ιταλική και ισπανική καταγωγή. Μετά τον χωρισμό των γονιών της, η Αντονέτ και οι μικρότερες αδερφές της, Γουέντι και Σενίντα μεγάλωσαν από τη μητέρα τους στο Γκάλουπ του Νέου Μεξικού.
Ήταν μαθήτρια της τέταρτης τάξης στο Δημοτικό Σχολείο Lincoln Elementary, όπου ήταν μια συγκεντρωμένη και πάνω από το μέσο όρο μαθήτρια, η οποία επέδειχνε ταλέντο για τον αθλητισμό και τις σωματικές δραστηριότητες, κερδίζοντας το Προεδρικό βραβείο Fitness στο τέταρτο έτος της. Εκτός σχολείου, η Καγιεντίτο έδειχνε επίσης έντονο ενδιαφέρον για τις εβδομαδιαίες Γραφικές μελέτες της στο κατηχητικό και ήταν αφοσιωμένη στη θρησκευτική της πίστη. Την στιγμή της εξαφάνισης της, ζούσε με τη μαμά και τις αδερφές της στην οδό Arnold Circle 204, στο Γκάλουπ του Νέου Μεξικού.
Εξαφάνιση
Το επόμενο πρωί, όταν η Πένι ξύπνησε για να προετοιμάσει τα κορίτσια για το κατηχητικό, συνειδητοποίησε ότι η Αντονέτ δεν ήταν στην κρεβατοκάμαρα της. Αφού αρχικά ζήτησε βοήθεια από τους γείτονες, κατόπιν τηλεφώνησε στην αστυνομία.
Πέντε χρόνια μετά την εξαφάνιση της, η Γουέντι που τότε ήταν 10 ετών, μίλησε για πρώτη φορά για το τι συνέβει την μοιραία νύχτα. Σύμφωνα με τη Γουέντι, η πόρτα χτύπησε γύρω στις 3 τα ξημερώματα, και τα δύο κορίτσια ήταν ακόμη ξύπνια. Η Αντονέτ πήγε στην πόρτα και ρώτησε ποιος ήταν. Ο επισκέπτης αυτοπροσδιορίστηκε ως «θείος Τζο». Όταν άνοιξε την πόρτα, την άρπαξαν δύο άνδρες. Ενώ το κορίτσι τους κλωτσούσε και ούρλιαζε :«Αφήστε με να φύγω!», οι άντρες την έβαλαν με το ζόρι σε ένα καφέ βαν. Η Γουέντι δεν αναγνώρισε τους άντρες και δεν είδε τα πρόσωπα τους. Η Γουέντι δήλωσε ότι δεν είχε πει τίποτα μέχρι εκείνη τη στιγμή λόγω του φόβου να μην στενοχωρήσει τη μητέρα τους και επειδή θεωρούσε ότι δεν θα την πιστέψουν.
Μαρτυρίες
Στις 8 Απριλίου του 1986, ένας μάρτυρας ανέφερε ότι πίστευε ότι είχε δει την Aντονέτ στο Σαν Αντόνιο. Θυμήθηκε ότι είχε δει μια νεαρή Λατίνα με ένα μακρύ ροζ φόρεμα να συνοδεύει μια ξανθιά γυναίκα στην άκρη του δρόμου. Δεν επιβεβαιώθηκε αν το κορίτσι ήταν πράγματι η Αντονέτ.
Στις 19 Απριλίου του 1986, μια γυναίκα ισχυρίστηκε ότι είδε ένα καφέ φορτηγάκι σε ένα βενζινάδικο. Καθώς περνούσε το βαν, η γυναίκα πίστεψε ότι άκουσε την φωνή ενός κοριτσιού να ουρλιάζει «βοήθησε με». Η μάρτυρας πίστευε ότι θα μπορούσε να ήταν η Αντονέτ, αλλά παραμένει άγνωστο αν πράγματι ήταν εκείνη.
Στις 30 Ιουνίου του 1986, ένας μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι είχε δει την Aντονέτ στον τερματικό σταθμό λεωφορείων στο Ελ Πάσο του Τέξας. Ισχυρίστηκε ότι η μικρή κοπέλα φορούσε ροζ φόρεμα (όπως είχε αναφέρει και ένας άλλος αυτόπτης μάρτυρας), λευκά παπούτσια και είχε ένα αξιοσημείωτο σημάδι στο μάγουλο της, παρόμοιο με αυτό που πράγματι είχε η Αντονέτ.
Ένα χρόνο μετά την εξαφάνιση της Καγιεντίτο, το αστυνομικό τμήμα του Γκάλουπ έλαβε μια περίεργη τηλεφωνική κλήση, στην οποία μια νεαρή κοπέλα ισχυριζόταν ότι ήταν η Αντονέτ και είπε ότι βρισκόταν στο Αλμπουκέρκι του Νέου Μεξικού. Προτού το κορίτσι προλάβει να αποκαλύψει την διεύθυνση, ακούστηκε μια θυμωμένη αντρική φωνή να της φωνάζει: "Ποιος σου είπε ότι μπορείς να χρησιμοποιήσεις το τηλέφωνο;" Ακολούθησε το ουρλιαχτό του κοριτσιού και οι ήχοι μιας συμπλοκής και η κλίση διακόπηκε. Η Πένι πίστευε ότι η φωνή άνηκε στην κόρης της, αλλά δεν αναγνώρισε την αντρική φωνή.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1991, μια σερβιτόρα σε ένα εστιατόριο στο Κάρσον Σίτι της Νεβάδα, συνάντησε μια έφηβη που ταίριαζε με την περιγραφή της Καγιεντίτο, η οποία βρισκόταν παρέα με ένα απεριποίητο ζευγάρι. Η κοπέλα έριχνε συνεχώς τα μαχαιροπήρουνα της στο πάτωμα, φαινομενικά προσπαθώντας να τραβήξει την προσοχή της σερβιτόρας. Σύμφωνα με τη σερβιτόρα, η κοπέλα έπιανε το χέρι της και το έσφιγγε σταθερά κάθε φορά που η σερβιτόρα της έδινε πίσω τα μαχαιροπήρουνα. Αφού έφυγαν, η σερβιτόρα καθάρισε το τραπέζι τους και βρήκε μια χαρτοπετσέτα κάτω από το πιάτο από το οποίο έτρωγε το κορίτσι, η οποία είχε γραμμένα δύο σύντομα μηνύματα: «Βοηθήστε με» και «Καλέστε την αστυνομία».
Θεωρίες
Η αστυνομία πήρε κατάθεση από έναν θείο του κοριτσιού (ο οποίος ονομαζόταν Τζο) που ήταν παντρεμένος με την αδερφή της Πένι, αλλά αρνήθηκε ότι είχε εκείνος και η Πένι ανάμειξη με την απαγωγή. Οι ερευνητές δεν θεώρησαν τον «θείο Τζο» ύποπτο για την υπόθεσης. Ωστόσο, το γεγονός ότι οι απαγωγείς χρησιμοποίησαν το όνομα του για να κάνουν την Αντονέτ να τους ανοίξει την πόρτα, έκανε τις αρχές να πιστεύουν ότι εκείνοι οι άντρες γνώριζαν πολύ καλά την οικογένεια του κοριτσιού.
Οι ερευνητές πιστεύουν πλέον ότι η Αντονέτ Καγιεντίτο έχει πεθάνει. Οι θεωρίες κυμαίνονται από το ότι είναι είτε θύμα ανθρωποκτονίας είτε πιθανώς εμπορίας ανθρώπων. Η μητέρα της, Πένι πέθανε στις 18 Απριλίου του 1999, από συνδυασμό κίρρωσης του ήπατος και καρδιακών προβλημάτων σε ηλικία 46 ετών. Το 2016 η αστυνομία δήλωσε ότι πίστευε ότι η Πένυ μπορεί να είχε περισσότερες πληροφορίες από όσες είχε δώσει στην αστυνομία σχετικά με την εξαφάνιση της κόρης της, καθώς απέτυχε να περάσει επιτυχώς το τεστ αλήθειας. Ο πατέρας της Αντονέτ, ο Άντονι πέθανε στις 17 Αυγούστου του 2012.
Συμπεράσματα
Τέσσερις ημέρες μετά την εξαφάνιση της Αντονέτ, η Πένι είπε στους ντετέκτιβ ότι ένας άνδρας με το όνομα Εμμανουέλ (που τον φώναζαν με το παρατσούκλι Έμο) είχε δώσει λουλούδια στην Αντονέτ τρεις φορές τις ημέρες πριν από την εξαφάνιση της. Εντούτοις η μητέρα της "αναγκάστηκε" να το αναφέρει αυτό στις αρχές, μόνο όταν ένα άλλο μέλος της οικογένειας αποκάλυψε το περιστατικό κατά τη διάρκεια αστυνομικής έρευνας.
Τρία χρόνια μετά την εξαφάνιση της Καγιεντίτο, η 25χρονη ανάπηρη θεία της Αντονέτ, Λουίζα Εστράδα, εξαφανίστηκε στις 5 Σεπτεμβρίου του 1989, από το Γκάλουπ. Σε αντίθεση με την Αντονέτ, η Λουίζα βρέθηκε ζωντανή στο Σιουδάδ Χουάρες του Μεξικού, ένα μήνα αργότερα και επέστρεψε στο σπίτι. Με τα χρόνια υπήρξαν ερωτήματα σχετικά με πιθανές συνδέσεις μεταξύ των δύο υποθέσεων.
Το 1994, η Πένι Καγιεντίτο ομολόγησε ότι συμμετείχε στην απαγωγή της κόρης της. Είπε: «Κι αν εγώ και ο Έμο το κάναμε αυτό, θα πηγαίναμε και οι δύο φυλακή;». Η Πένι δήλωσε ότι αυτή και ο Έμο συμμετείχαν σε ένα σχέδιο πριν από την εξαφάνιση της Αντονέτ. Στην συνέχεια δήλωσε ότι ήθελε να μάθει πού βρίσκεται το παιδι της, αλλά της είπαν ότι ήταν καλύτερα να μην ξέρει. Η Πένι παραδέχτηκε ότι ήξερε ποιος θα ερχόταν να πάρει την Αντονέτ, καθώς και ότι είχε ζητήσει στη κόρη της να ανοίξει την πόρτα. Η Πένι ισχυρίστηκε ότι ξάπλωσε στο κρεβάτι για άλλα 30 λεπτά προτού σηκωθεί και ανακαλύψει ότι η Αντονέτ είχε εξαφανιστεί. Ισχυρίστηκε ότι το χτύπημα ήταν στις 3:30 - 4:30. Αν και η Πένι ομολόγησε, λόγο ανεπαρκών στοιχείων ποτέ δεν κατηγορήθηκε επίσημα για την εξαφάνιση της Αντονέτ. Η αστυνομία ήθελε να την ανακρίνει ξανά για την εξαφάνιση της Αντονέτ, αλλά ο θάνατός της περιέπλεξε περισσότερο την έρευνα. Οι αρχές πιστεύουν τώρα ότι ήξερε περισσότερα για την απαγωγή της κόρης της από όσα είχε πει καθώς βρέθηκε με χρήματα και έκανε ακριβές αγορές μετά την εξαφάνιση της κόρης της. Υπήρχαν επίσης ισχυρισμοί ότι συμμετείχε στην πώληση ναρκωτικών, αλλά αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Σε μια συνέντευξη του 2016 στην εφημερίδα Albuquerque Journal, η Γουέντι Μοντόγια, η μικρότερη αδερφή της Αντονέτ (η οποία ήταν πέντε ετών την εποχή της απαγωγής), μίλησε για την στεναχώρια που πέρασαν εκείνη και η οικογένεια της. «Αυτή η ιστορία διέλυσε όλη μου την οικογένεια. Ήταν μια πολύ σκοτεινή και δυσλειτουργική εποχή» Η Μοντόγια αποκάλυψε ότι η ίδια και η μητέρα της μετά βίας μπορούσαν να μιλήσουν για την Αντονέτ χωρίς να κλάψουν και μετά χωρίς να πιούν και να μεθύσουν. «''Έτσι αντέξαμε τον πόνο, αναισθητοποιούμασταν, όχι για να ξεχάσουμε αλλά να βάλουμε στην άκρη την στεναχώρια. Καταλαβαίνεις;''»
Το τραύμα της απώλειας της αδερφής της οδηγεί την Γουέντι σε μια ζωή εθισμού στα ναρκωτικά, στον αλκοολισμό, στην εμπλοκή της με συμμορίες και στην απόκτησης ποινικού μητρώου καθ' όλη τη διάρκεια της εφηβείας της μέχρι την ενηλικίωση της. Ο τρόπος ζωής της την έκανε αναπόφευκτα να χάσει την επιμέλεια των παιδιών της από το κράτος. Γύρω στο 2007, η Μοντόγια άλλαξε με επιτυχία τη ζωή της. «Πήγα σε κέντρο απεξάρτησης. ''Αγωνίστηκα να πάρω πίσω τα παιδιά μου, πάλεψα να ξεφύγω από την παλιά μου ζωή, να σπάσω τον κύκλο στον οποίο μεγάλωσα και να φύγω μακριά από εδώ. Και το κατάφερα''». Πρόσθεσε επίσης ότι αν και δεν μπόρεσε να βρει την αδερφή της, κατάφερε τουλάχιστον να βρει τον εαυτό της.
Από το 2016, η Γουέντι ζει και εργάζεται στο Μπέικερσφιλντ της Καλιφόρνια, μαζί με την οικογένεια της. Η Μοντόγια παραδέχτηκε ότι αν και οι αναμνήσεις της από την Αντονέτ είναι ασαφείς (λόγω του γεγονότος ότι η αδερφή της έπεσε θύμα απαγωγής όταν ήταν πέντε ετών), η απώλεια εξακολουθεί να την στοιχειώνει και της λείπει μέχρι σήμερα. Για τη Γουέντι, η Αντονέτ είναι ανεξίτηλα παγωμένη στον χρόνο «στην ηλικία των 9, ένα κοριτσάκι με απαλά καστανά μαλλιά και μάτια και με μια καρδιά από χρυσάφι». Εξακολουθεί να ελπίζει ότι η αδερφή της είναι κάπου εκεί έξω, και υπάρχει ακόμη χρόνος για να ανακαλύψει τι της συνέβει. Επιπλέον, δήλωσε: «Δεν πρόκειται να δεχτώ ότι είναι νεκρή. Χρειάζομαι αποδείξεις».
Τον Ιούνιο του 2022, η άλλη αδερφή της Anthonette, η Σενίντα Ασεβέντο, έδωσε συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό KOAT-TV. Δήλωσε: «Είναι δύσκολο να μην γνωρίζεις τι πραγματικά έγινε. Τι της συνέβη; Που την πήγαν;». Στη συνέντευξη, η Σενίντα μετέφερε επίσης δημόσια ένα μήνυμα στην αγνοούμενη αδερφή της, «''Έχει μια οικογένεια που την αγαπά. Έχει αδερφές. Δεν τα παρατήσαμε. Όλοι αναρωτιόμαστε και σκεφτόμαστε συχνά την Αντονέτ και τι κάνει: Έχει παιδιά; Τι είδους ζωή ζει;''».
Στα μέσα
Η εξαφάνιση της Αντονέτ Καγιεντίτο δραματοποιήθηκε σε ένα επεισόδιο της εκπομπής Unsolved Mysteries. Το επεισόδιο προβλήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου του 1992, εννέα ημέρες πριν από τα δέκατα έκτα γενέθλια της Αντονέτ.
Αναφορές
Κατηγορία:Articles with hCards Κατηγορία:Αγνοούμενοι
Μπου Σαάντα
Το Μπου Σαάντα (بو سعادة ) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Μ'Σιλά της Αλγερίας, η οποία βρίσκεται 245 χλμ. νότια του Αλγερίου. Ως Αρένα ήταν η τοποθεσία πόλης και επισκοπής στη Ρωμαϊκή Αφρική, ενώ πλέον αποτελεί τιτουλάρια έδρα. Ο πληθυσμός του πόλης σύμφωνα με την απογραφή του 2008 ήταν 111.787, από 99.766 το 1998, με ετήσιο ρυθμό αύξησης 1,17%.
Γεωγραφία
Το Μπου Σαάντα βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της αλυκής Σοτ ελ Χοντνά στα οροπέδια Ωτ, στους πρόποδες της οροσειράς Ουλέντ Ναΐλ του Άτλαντα της Σαχάρας.
Το Μπου Σαάντα αποτελεί παραδοσιακά σημαντική αγορά στην παραγωγή και πώληση κοσμημάτων, μεταλλικών κατασκευών, χαλιών και μαχαιριών μπουσαάντι. Στην πόλη υπάρχει επίσης κλωστοϋφαντουργείο. Ακόμη και στη σύγχρονη εποχή, το Μπου Σαάντα αποτελεί σημαντικό εμπορικό σταθμό για τους νομάδες. Κατά τη διάρκεια της χειμερινής περιόδου παρατηρείτααι εγχώριος τουρισμός. Το Μπου Σαάντα είναι καλά συνδεδεμένο οδικώς με άλλα αστικά κέντρα. Το Μ'Σιλά βρίσκεται 70 χλμ. βορειοανατολικά, η Μπίσκρα 175 χλμ. ανατολικά, το Μπορντζ Μπου Αρερίντζ 130 χλμ. βορειοανατολικά και η Ντζέλφα 120 χλμ. νοτιοδυτικά. Το Μπου Σαάντα έχει δύο περιοχές, την παλιά μεντίνα (κσαρ) εντός των τειχών της πόλης με τοξωτά σοκάκια και τη γαλλική πόλη στα νότια. Μέσα στην πόλη υπάρχουν εκτεταμένοι αγροί χουρμαδιών.
Κλίμα
Το Μπου Σαάντα έχει ψυχρό ερημικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν BWk). Η βροχόπτωση είναι υψηλότερη τον χειμώνα από το καλοκαίρι. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στο Μπου Σαάντα είναι 15,5 °C. Περίπου 212 χιλιοστά βροχόπτωσης πέφτουν ετησίως.
Τέχνη σε πετρώματα
Εντός του δήμου, πλησίον του οικισμού Μπεν Σρουρ, υπάρχουν αρκετές τοποθεσίες αρχαιολογικού ενδιαφέροντος με πετρογλυφικά έργα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αλγερίας
Γιούζεφ Ουρμπανόβιτς
Ο Γιούζεφ Ουρμπανόβιτς (πολωνικά: Józef Urabanowicz) (25 Μαρτίου 1916 – 6 Ιουλίου 1989) ήταν Σοβιετικός/Πολωνός στρατηγός και πολιτική προσωπικότητα. Ο Ουρμπανόβιτς υπηρέτησε ως επικεφαλής της Κύριας Πολιτικής Διεύθυνσης του Πολωνικού Στρατού το (1965-1971) και υφυπουργός Άμυνας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας (1968-1984).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κυβερνείο Όριολ σε μια πολωνική εργατική οικογένεια. Το 1920 εγκαταστάθηκε στη Ρίγα με την οικογένειά του. Μετά την αποφοίτησή του από το δημοτικό σχολείο της Πολωνίας, σπούδασε για μικρό χρονικό διάστημα στο Πολωνικό Γυμνάσιο της Ρίγας το 1932, από το οποίο εγκατέλειψε τις σπουδές του λόγω έλλειψης κεφαλαίων και κομμουνιστικών πεποιθήσεων. Από το 1932 έως το 1935 ήταν μεταλλουργός. Από το 1934 έως το 1938 φοίτησε στη Ναυτική Σχολή της Ρίγας. Από το 1935 έως το 1938 ήταν ναύτης του εμπορικού ναυτικού. Από το 1938 έως το 1939 υπηρέτησε στον Λετονικό Στρατό στο Αλούκσνε. Το 1939, εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Λετονίας.
Μετά τη σοβιετική προσάρτηση της Λετονίας, έγινε ο κύριος συντάκτης της πολωνικής εφημερίδας Czerwony Sztandar (Κόκκινο Πανό). Όταν η Γερμανία εισέβαλε στη Σοβιετική Ένωση, υπηρέτησε ως αξιωματικός στον Κόκκινο Στρατό κοντά στη Μόσχα και τη Σταράγια Ρούσα.
Το 1943, με την ίδρυση των Πολωνικών Ενόπλων Δυνάμεων στη Σοβιετική Ένωση, έγινε μέρος τους. Από το 1943 έως το 1945 διετέλεσε Υποδιοικητής σε Πολιτικές Υποθέσεις της 4ης Μεραρχίας.
Μετά την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας, υπηρέτησε στον Πολωνικό Στρατό ως μέλος του Πολωνικού Εργατικού Κόμματος. Από το 1945 έως το 1952 ήταν Αρχηγός του Πολιτικού Τμήματος του Πολωνικού Ναυτικού και αργότερα κατείχε παρόμοιες θέσεις στην Πολεμική Περιοχή της Πομερανίας και στην Ακαδημία Γενικού Επιτελείου. Από το 1958 έως το 1960 ήταν διοικητής της Πολιτικής-Στρατιωτικής Ακαδημίας Ντζεζχίνσκι. Ο Ουρμπανόβιτς ήταν αναπληρωτής από το 1960 έως το 1965 και επικεφαλής της Πολιτικής Διεύθυνσης του Πολωνικού Λαϊκού Στρατού από το 1965 έως το 1971. Από το 1968 έως το 1984, Αναπληρωτής Υπουργός Άμυνας της Πολωνίας. Από το 1984 έως το 1987 ήταν Πρέσβης της Πολωνίας στη Μογγολία. αριστερά|μικρογραφία| Εορτασμοί για την 25η επέτειο από την απελευθέρωση του [[Κοουόμπζεγκ, 16 Μαρτίου 1970, από τα δεξιά: Πιοτρ Γιαροσέβιτς, Στρατηγός Στανισλάφ Ποπλάφσκι, Ζένον Νόβακ και Στρατηγός Γιούζεφ Ουρμπανόβιτς]] Ο Ουρμπανόβιτς ήταν μέλος του Σέιμ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας από το 1965 έως το 1985 και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Ενιαίου Εργατικού Κόμματος Πολωνίας από το 1971 έως το 1986.
Πέθανε στη Βαρσοβία και τάφηκε στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι, όπου έλαβε κρατική κηδεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί στρατηγοί Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Στρατηγοί του Πολωνικού Λαϊκού Στρατού Κατηγορία:Πολωνικό στρατιωτικό προσωπικό του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πολιτικοί του Πολωνικού Εργατικού Κόμματος Κατηγορία:Πολιτικοί του Κομμουνιστικού Κόμματος Λετονίας Κατηγορία:Μέλη του Ενιαίου Εργατικού Κόμματος Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λαβάρου της Εργασίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λένιν Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Σταυρού του Γκρούνβαλντ, 3η τάξη Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Κόκκινου Λαβάρου Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας (1944-1989) Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος των Οικοδόμων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Χρυσή Σφαίρα Β' Ανδρικού Ρόλου - κινηματογραφική ταινία
Η Χρυσή Σφαίρα Β' Ανδρικού Ρόλου είναι μια Χρυσή Σφαίρα που απονεμήθηκε για πρώτη φορά από την Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου του Χόλιγουντ το 1944 για μια ερμηνεία σε κινηματογραφική ταινία που κυκλοφόρησε το προηγούμενο έτος.
Ο επίσημος τίτλος ποικίλλει από την έναρξη του θεσμού. Από το 2005, το βραβείο ονομάζεται επίσημα "Καλύτερη ερμηνεία από ηθοποιό σε δεύτερο ρόλο σε κινηματογραφική ταινία".
Έξι ηθοποιοί έχουν κερδίσει το βραβείο δύο φορές: οι Ρίτσαρντ Ατένμπορο, Έντμουντ Γκουέν, Μάρτιν Λάνταου, Έντμοντ Ο'Mπράιεν, Κρίστοφ Βαλτς και Μπραντ Πιτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρυσές Σφαίρες
Σταθαίικα Αργολίδας
Τα Σταθαίικα (παλαιότερα: Σταθέϊκα) είναι πεδινό χωριό του νομού Αργολίδας. Είναι κτισμένα σε υψόμετρο 100 μέτρων στους πρόποδες του όρους Μπραχριάμι επάνω στον Αργολικό κάμπο. Οι κάτοικοι του Βρουστίου είναι αυτοί που δημιούργησαν τα Σταθαίικα. Αποτελούν την έδρα της κοινότητας Βρουστίου και υπάγονται διοικητικά στην δημοτική ενότητα Κουτσοποδίου του δήμου Άργους - Μυκηνών της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Απέχουν έξι χιλιόμετρα απο το Κουτσοπόδι και 7,5 απο το Άργος. Στην απογραφή του 2011 είχαν 240 μόνιμους κατοίκους.
Ονομασία
Πιστεύεται πως η ονομασία του χωριού προήλθε απο την φράση «στα θεϊκά» που απαντούσαν οι κάτοικοι όταν τους ρωτούσαν που έμεναν. Αυτό οφείλεται στην εύφορη τοποθεσία και στην ωραία θέα που έχει το χωριό.
Ιστορία
Τα Σταθαίικα υπήρξαν παλιά τα χειμαδιά των κατοίκων του Βρουστίου. Απο την δεκαετία του 1920 αλλά κυρίως μεταπολεμικά οι κάτοικοι του Βρουστίου μετακινήθηκαν μόνιμα στα Σταθαίικα και δημιούργησαν τον σημερινό οικισμό. Εγκατέλειψαν την παραδοσιακή μετακινούμενη κτηνοτροφία και ασχολήθηκαν με την καλλιέργεια εσπεριδοειδών και ελιών κυρίως. Ενώ απο το 1940 ο πληθυσμός του Βρουστίου έχει συρρικνωθεί σημαντικά ο πληθυσμός των Σταθαίικων έχει αυξηθεί σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό.
Τα Σταθαίικα αναγνωρίστηκαν ως ανεξάρτητος οικισμός στην απογραφή του 1928.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του οικισμού υπήρξε σταθερός τις πρώτες δύο δεκαετίες μετα την αναγνώριση του αλλά γνώρισε σημαντική πληθυσμιακή ανάπτυξη τις επόμενες δεκαετίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών
Ρόσα Μαρία Μπιανκί
Η Ρόσα Μαρία Μπιανκί (Rosa María Bianchi, 18 Φεβρουαρίου 1948 -) είναι Αργεντινή ηθοποιός.
Σε νεαρή ηλικία μετακόμισε στο Μεξικό, όπου απέκτησε μεξικανική υπηκοότητα. Σπούδασε στο INBA, την θεατρική σχολή του CUT και στο UNAM, συμμετέχοντας σε διάφορα έργα. Στον κινηματογράφο έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην ταινία Hotel Villa Goerne το 1981.
Ήταν παντρεμένη με τον θεατρικό σκηνοθέτη Λουίς ντε Ταβίρα, μαζί απέκτησαν δύο γιους, τον Χοσέ Μαρία και τον Χουλιάν. Είναι επίσης θεία της υποψήφιας για Όσκαρ, Μαρίνα ντε Ταβίρα.
Φιλμογραφία
Ταινίες
Τηλενουβέλες
Τηλεόραση
Θέατρο
Κατάλογος αστέρων του Πτηνού
Ο παρών κατάλογος αστέρων του Πτηνού παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Πτηνόν κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! Ίππαρχος ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
* Π
SNK
Η SNK είναι ευρύτερα γνωστή για τη δημιουργία των arcade, οικειακών και φορητών κονσολών Neo Geo το 1990. Η σειρά τέθηλε σε παύση το 2001, επειδή οικονομικά προβλήματα ανάγκασαν την SNK Corporation να κλείσει το ίδιο έτος. Ο Καβασάκι, αμφιβάλλοντας για το τέλος της εταιρείας, ίδρυσε την Playmore Corporation το 2001, η οποία κατείχε όλες τις ιδιοκτησίες της πρώην SNK Corporation. Το 2003, η Playmore Corporation μετονομάστηκε σε SNK Playmore Corporation. Το 2016, η SNK έβγαλε τη λέξη "Playmore" από το λογότυπό της και ξανασυστύθηκε με το παλιό της σλόγκαν,"The Future Is Now" ("Το Μέλλον Είναι Τώρα"), αλλάζοντας το όνομά της σε SNK.
Παραδοσιακά, η SNK δρούσε κυρίως ως προγραμματιστής, εκδότης, κατασκευαστής υλικού και εστιάζοντας στα arcade παιχνίδια. Ωστόσο, πλέον αναπτύσσει και παιχνίδια για κονσόλες και PC.
Το 2004, η SNK ξεκίνησε να κατασκευάζει μηχανές pachislot, αλλά αποσύρθηκε από αυτή την αγορά το 2015. Το 2009 ξεκίνησε να αναπτύσσει παιχνίδια για κινητά.
Μεταξύ των franchises που ανήκουν στην εταιρεία είναι τα Metal Slug, Samurai Shodown και The King of Fighters.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εταιρείες ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Εκδότες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 2001 Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1978 Κατηγορία:Εταιρείες βιντεοπαιχνιδιών της Ιαπωνίας Κατηγορία:Εταιρείες βιντεοπαιχνιδιών των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:SNK
Λευκορωσικές βουλευτικές εκλογές 1995
Στις 14 Μαΐου 1995 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές για την εκλογή των μελών του 13ου Ανώτατου Συμβουλίου της Λευκορωσίας. Οι εκλογές ολοκληρώθηκαν σε τρεις γύρους, με ημερομηνίες διεξαγωγής: 28 Μαΐου, 29 Νοεμβρίου και 10 Δεκεμβρίου. Συνολικά, 260 έδρες προσφέρονταν για πλήρωση και έπρεπε να καλυφθούν τουλάχιστον οι 174. Στις εκλογές συμμετείχαν 22 πολιτικά κόμματα. Ο συνολικός αριθμός των υποψήφιων πολιτικών ήταν 2.348, από τους οποίους το 43% ήταν ανεξάρτητοι.
Επειδή οι συμμετέχοντες ήταν πολλοί και το εκλογικό όριο ήταν υψηλό, στον 1ο γύρο εκλέχτηκαν μόνο 18 βουλευτές. Στον 2ο γύρο, της 28ης Μαΐου, εκλέχτηκαν ακόμα 101 από τους 432 εναπομείναντες υποψήφιους. Τελικά, επαρκής αριθμός εδρών καλύφθηκε στον 4ο και τελευταίο γύρο των εκλογών.
Το Συμβούλιο της Ευρώπης και ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) επόπτευσαν τη διοργάνωση. Οι ξένοι παρατηρητές σχολίασαν ότι για πολλούς λόγους δεν θεώρησαν τις εκλογές ελεύθερες και δίκαιες.
Αποτελέσματα
Η προσέλευση ήταν 64,7% στον 1ο γύρο και 56,6% στον 2ο γύρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στη Λευκορωσία
Καρδιακές βαλβίδες
Η καρδιακή βαλβίδα είναι μονόδρομη βαλβίδα που επιτρέπει στο αίμα να ρέει προς μία μόνο κατεύθυνση μέσω της καρδιάς. Οι τέσσερις βαλβίδες αντιπροσωπεύονται συνήθως σε μια καρδιά θηλαστικού που καθορίζει την οδό της ροής του αίματος μέσω της καρδιάς. Μια καρδιακή βαλβίδα ανοίγει ή κλείνει τον κατεστημένο σε διαφορική αρτηριακή πίεση σε κάθε πλευρά.
Οι τέσσερις βαλβίδες στην καρδιά των θηλαστικών είναι:
Η μιτροειδής βαλβίδα και η αορτική βαλβίδα βρίσκονται στο αριστερό ημικάρδιο, ενώ η τριγλώχινα βαλβίδα και η πνευμονική βαλβίδα βρίσκονται στο δεξιό ημικάρδιο.
Η καρδιά έχει επίσης μια στεφανιαία βαλβίδα και μια κατώτερη βαλβίδα στην κοίλη φλέβα, που δεν συζητείται εδώ.
Δομή
δεξιά|μικρογραφία|240x240εσ| Δομή των καρδιακών βαλβίδων δεξιά|μικρογραφία|240x240εσ| Ροή αίματος μέσω των βαλβίδων Οι καρδιακές βαλβίδες και οι θάλαμοι είναι επενδεδυμένοι με ενδοκάρδιο. Οι καρδιακές βαλβίδες διαχωρίζουν τους κόλπους από τις κοιλίες ή τις κοιλίες από ένα αιμοφόρο αγγείο. Οι καρδιακές βαλβίδες βρίσκονται γύρω από τους ινώδεις δακτυλίους του καρδιακού σκελετού. Οι βαλβίδες ενσωματώνουν πτερύγια που ονομάζονται γλωχίνες ή ακίδες, παρόμοια με μια ράμφος πάπιας ή βαλβίδα πτερυγίων, τα οποία ωθούνται να ανοίξουν για να επιτρέψουν τη ροή του αίματος και τα οποία στη συνέχεια κλείνουν μεταξύ τους για να σφραγίσουν και να αποτρέψουν την αντίστροφη ροή. Η μιτροειδής βαλβίδα έχει δύο γλωχίνες, ενώ οι άλλες έχουν τρεις. Υπάρχουν οζίδια στις άκρες των ακρών που κάνουν τη σφραγίδα πιο σφιχτή.
Οι βαλβίδες της ανθρώπινης καρδιάς μπορούν να ομαδοποιηθούν σε δύο ομάδες:
Κολποκοιλιακές βαλβίδες
αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ| 3D - βρόχος μιας καρδιάς που βλέπει από την κορυφή, με το ακραίο τμήμα των κοιλιών να αφαιρείται και η μιτροειδής βαλβίδα να είναι καθαρά ορατή. Λόγω ελλείψεων δεδομένων, τα φυλλάδια των τρικυψών και των αορτικών βαλβίδων δεν είναι σαφώς ορατά, αλλά τα ανοίγματα είναι. η πνευμονική βαλβίδα δεν είναι ορατή. Αριστερά υπάρχουν δύο τυπικές προβολές 2D (που λαμβάνονται από το σύνολο δεδομένων 3D) που δείχνουν τρισδιάστατες και μιτροειδείς βαλβίδες (πάνω) και βαλβίδα αορτής (παρακάτω). Αυτές είναι οι μιτροειδής και η τριγλώχινα βαλβίδες, οι οποίες βρίσκονται μεταξύ των κόλπων και των κοιλιών και εμποδίζουν την επαναρροή από τις κοιλίες προς τους κόλπους κατά τη διάρκεια της συστολής. Στερεώνονται στα τοιχώματα των κοιλιών από τενοντικές χορδές (chordae tendineae), οι οποίες εμποδίζουν την αναστροφή των βαλβίδων.
Οι τενοντικές χορδές συνδέονται με θηλοειδείς μύες που προκαλούν υπερένταση στην καλύτερη συγκράτηση της βαλβίδας. Μαζί, οι θηλώδεις μύες και οι τενοντικές χορδές είναι γνωστοί ως υποσυσσωματικές συσκευές. Η λειτουργία της υποσυσσωματικής συσκευής είναι να εμποδίζει τις βαλβίδες να προεξέχουν στον κόλπο όταν κλείνουν. Η συσκευή δεν επηρεάζει το άνοιγμα και το κλείσιμο των βαλβίδων, ωστόσο, η οποία προκαλείται εξ ολοκλήρου από την άσκηση πίεσης κατά μήκος της βαλβίδας. Η περίεργη εισαγωγή χορδών στο ελεύθερο περιθώριο των γλωχινων, ωστόσο, παρέχει κατανομή συστολικής πίεσης μεταξύ χορδών ανάλογα με το διαφορετικό τους πάχος.
Το κλείσιμο των βαλβίδων AV ακούγεται ως lub (least upper bound), ο πρώτος ήχος της καρδιάς (S1). Το κλείσιμο των βαλβίδων SL ακούγεται ως dub, ο δεύτερος καρδιακός ήχος (S2).
Η μιτροειδής βαλβίδα ονομάζεται επίσης διγλώχινα βαλβίδα επειδή περιέχει δύο γλωχίνες. Η μιτροειδής βαλβίδα παίρνει το όνομά της από την ομοιότητα με τη μίτρα επισκόπου. Βρίσκεται στην αριστερή πλευρά της καρδιάς και επιτρέπει στο αίμα να ρέει από τον αριστερό κόλπο στην αριστερή κοιλία.
Κατά τη διάρκεια της διαστολής, η μιτροειδής βαλβίδα που λειτουργεί κανονικά ανοίγει ως αποτέλεσμα της αυξημένης πίεσης από τον αριστερό κόλπο καθώς γεμίζει με αίμα (προφόρτιση). Καθώς η κολπική πίεση αυξάνεται πάνω από την αριστερή κοιλία, ανοίγει η μιτροειδής βαλβίδα. Το άνοιγμα διευκολύνει την παθητική ροή αίματος στην αριστερή κοιλία. Η διαστολή ολοκληρώνεται με κολπική συστολή, η οποία εκτοξεύει το τελικό 30% του αίματος που μεταφέρεται από τον αριστερό κόλπο στην αριστερή κοιλία. Αυτή η ποσότητα αίματος είναι γνωστή ως ο τελικός διαστολικός όγκος (EDV) και η μιτροειδής βαλβίδα κλείνει στο τέλος της κολπικής συστολής για να αποτρέψει την αντιστροφή της ροής του αίματος.
Η τριγλώχινα βαλβίδα έχει τρεις γλωχίνες και βρίσκεται στη δεξιά πλευρά της καρδιάς. Βρίσκεται μεταξύ του δεξιού κόλπου και της δεξιάς κοιλίας και σταματά την αντίστροφη ροή του αίματος μεταξύ των δύο.
Βαλβίδες σε σχήμα ημισελήνου
Η αορτική και η πνευμονική βαλβίδα βρίσκονται στη βάση της αορτής και του πνευμονικού κορμού αντίστοιχα. Αυτές ονομάζονται επίσης «ημι-σεληνιακές βαλβίδες». Αυτές οι δύο αρτηρίες λαμβάνουν αίμα από τις κοιλίες και οι ημισφαιρικές βαλβίδες τους επιτρέπουν στο αίμα να εξαναγκάζεται στις αρτηρίες και να εμποδίζει την επιστροφή των αρτηριών στις κοιλίες. Αυτές οι βαλβίδες δεν έχουν τενοντικές χορδές και είναι περισσότερο παρόμοιες με τις βαλβίδες στις φλέβες από αυτές στις κολποκοιλιακές βαλβίδες. Το κλείσιμο των ημι-σεληνιακών βαλβίδων προκαλεί τον δεύτερο ήχο της καρδιάς.
Η αορτική βαλβίδα, η οποία έχει τρεις γλωχίνες, βρίσκεται μεταξύ της αριστερής κοιλίας και της αορτής. Κατά τη διάρκεια της κοιλιακής συστολής, η πίεση αυξάνεται στην αριστερή κοιλία και όταν είναι μεγαλύτερη από την πίεση στην αορτή, η αορτική βαλβίδα ανοίγει, επιτρέποντας στο αίμα να εξέλθει από την αριστερή κοιλία στην αορτή. Όταν τελειώνει η κοιλιακή συστολή, η πίεση στην αριστερή κοιλία πέφτει γρήγορα και η πίεση στην αορτή αναγκάζει τη βαλβίδα της αορτής να κλείσει. Το κλείσιμο της αορτικής βαλβίδας συμβάλλει ως συνιστώσα Α2 του δεύτερου καρδιακού ήχου.
Η πνευμονική βαλβίδα βρίσκεται μεταξύ της δεξιάς κοιλίας και της πνευμονικής αρτηρίας και έχει τρεις γλωχίνες. Παρόμοια με την αορτική βαλβίδα, η πνευμονική βαλβίδα ανοίγει σε κοιλιακή συστολή, όταν η πίεση στη δεξιά κοιλία αυξάνεται πάνω από την πίεση στην πνευμονική αρτηρία. Στο τέλος της κοιλιακής συστολής, όταν η πίεση στη δεξιά κοιλία πέφτει γρήγορα, η πίεση στην πνευμονική αρτηρία θα κλείσει την πνευμονική βαλβίδα. Το κλείσιμο της πνευμονικής βαλβίδας συμβάλλει στη συνιστώσα P2 του δεύτερου καρδιακού ήχου. Το δεξιό ημικάρδιο είναι σύστημα χαμηλής πίεσης, επομένως το στοιχείο P2 του δεύτερου καρδιακού ήχου είναι συνήθως πιο απαλό από το στοιχείο Α2 του δεύτερου καρδιακού ήχου. Ωστόσο, είναι απόλυτα φυσιολογικό σε ορισμένους νέους να ακούγονται και τα δύο στοιχεία χωριστά κατά την εισπνοή.
Ανάπτυξη
Στην αναπτυσσόμενη καρδιά, οι βαλβίδες μεταξύ των κόλπων και των κοιλιών, των αμφίδρομων και των τριγλώχινων βαλβίδων, αναπτύσσονται και στις δύο πλευρές των κολποκοιλιακών καναλιών. Η ανοδική επέκταση των βάσεων των κοιλιών προκαλεί την είσοδο του καναλιού στις κοιλότητες της κοιλίας. Τα περιβλημένα περιθώρια σχηματίζουν τα βασικά στοιχεία των πλευρικών ακρών των βαλβίδων AV. Τα μεσαία και διαφράγματα αναπτύσσονται από την προς τα κάτω επέκταση του ενδιάμεσου διαφράγματος.
Οι ημι-σεληνιακές βαλβίδες (οι πνευμονικές και οι αορτικές βαλβίδες) σχηματίζονται από τέσσερις παχύνσεις στο καρδιακό άκρο των λεγομένου "trunceus arteriosus ". Αυτές οι παχύνσεις ονομάζονται ενδοκαρδιακά "μαξιλάρια". Ο αρτηριακός κόλπος είναι αρχικά ένας μοναδικός σωλήνας εκροής από την εμβρυϊκή καρδιά που αργότερα θα χωριστεί για να γίνει η ανιούσα <a href="./%CE%91%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%AE" rel="mw:WikiLink" data-linkid="undefined" data-cx="{&quot;userAdded&quot;:true,&quot;adapted&quot;:true}">αορτή</a> και ο πνευμονικός κορμός. Πριν διαχωριστεί, εμφανίζονται τέσσερις παχύνσεις. Υπάρχουν πρόσθια, οπίσθια και δύο πλευρικές παχύνσεις. Ένα διάφραγμα αρχίζει να σχηματίζεται μεταξύ αυτού που αργότερα θα γίνει η ανιούσα αορτή και η πνευμονική οδός. Καθώς σχηματίζεται το διάφραγμα, οι δύο πλευρικές παχύνσεις διαχωρίζονται, έτσι ώστε η ανιούσα αορτή και ο πνευμονικός κορμός να έχουν τρεις παχύνσεις ο καθένασ (πρόσθιο ή οπίσθιο, και το ήμισυ από κάθε πλευρική πάχυνση). Η πάχυνση είναι η αρχική προέλευση των τριών γλωχίνων των ημικυκλικών βαλβίδων. Οι βαλβίδες είναι ορατές ως μοναδικές κατασκευές έως την ένατη εβδομάδα. Καθώς ωριμάζουν, περιστρέφονται ελαφρώς καθώς τα εξωτερικά αγγεία γίνονται σπειροειδή και κινούνται ελαφρώς πιο κοντά στην καρδιά.
Φυσιολογία
Γενικά, η κίνηση των καρδιακών βαλβίδων καθορίζεται χρησιμοποιώντας την εξίσωση Navier – Stokes, χρησιμοποιώντας οριακές συνθήκες των πιέσεων του αίματος, του περικαρδιακού υγρού και της εξωτερικής φόρτωσης ως περιορισμούς. Η κίνηση των καρδιακών βαλβίδων χρησιμοποιείται ως οριακή συνθήκη στην εξίσωση Navier – Stokes για τον προσδιορισμό της δυναμικής ρευστής εκβολής αίματος από την αριστερή και τη δεξιά κοιλία στην αορτή και τον πνεύμονα. μικρογραφία|400x400εσ| Διάγραμμα Wiggers, που δείχνει διάφορα γεγονότα κατά τη διάρκεια ενός καρδιακού κύκλου, με κλεισίματα και ανοίγματα της αορτικής και μιτροειδούς σήμανσης στις καμπύλες πίεσης. μικρογραφία|258x258εσ| Αυτή είναι μια περαιτέρω εξήγηση του παραπάνω ηχοκαρδιογραφήματος. MV: Μητροειδής βαλβίδα, ΤV: τριγλώχινα βαλβίδα, AV: Αορτική βαλβίδα, μεσοκοιλιακό διάφραγμα. Οι συνεχείς γραμμές οριοθετούν το διάφραγμα και το ελεύθερο τοίχωμα που φαίνονται στο ηχοκαρδιογράφημα, η διακεκομμένη γραμμή είναι μια πρόταση για το πού πρέπει να βρίσκεται το ελεύθερο τοίχωμα της δεξιάς κοιλίας. Η κόκκινη γραμμή αντιπροσωπεύει τη θέση όπου ο άνω αριστερός βρόχος στο ηχοκαρδιογράφημα διασχίζει τον βρόχο 3D, ενώ η μπλε γραμμή αντιπροσωπεύει τον κάτω βρόχο.
Η πτώση της πίεσης, {\Delta}p, σε μια ανοιχτή καρδιακή βαλβίδα σχετίζεται με τον ρυθμό ροής, Q, μέσω της βαλβίδας:
όπου:
Συνήθως, οι αορτικές και η μιτροειδής βαλβίδες ενσωματώνονται σε μελέτες βαλβίδων σε έναν μόνο βαθμό ελευθερίας. Αυτές οι σχέσεις βασίζονται στην ιδέα ότι η βαλβίδα είναι μια δομή με έναν μόνο βαθμό ελευθερίας. Αυτές οι σχέσεις βασίζονται στις εξισώσεις Euler.
Εξισώσεις για την αορτική βαλβίδα σε αυτήν την περίπτωση:
Κολποκοιλιακή βαλβίδα
Κλινική σημασία
Η καρδιακή νόσος των βαλβίδων είναι ένας γενικός όρος που αναφέρεται στη δυσλειτουργία των βαλβίδων και είναι κυρίως σε δύο μορφές, είτε παλινδρόμηση, όπου μια δυσλειτουργική βαλβίδα αφήνει το αίμα να ρέει προς τη λάθος κατεύθυνση, ή στένωση, όταν η βαλβίδα είναι στενή.
Η παλινδρόμηση συμβαίνει όταν μια βαλβίδα καθίσταται ανεπαρκής και δυσλειτουργεί, επιτρέποντας λίγο αίμα να ρέει σε λάθος κατεύθυνση. Αυτή η ανεπάρκεια μπορεί να επηρεάσει οποιαδήποτε από τις βαλβίδες όπως στην αορτική ανεπάρκεια, την ανεπάρκεια μιτροειδούς, την πνευμονική ανεπάρκεια και την ανεπάρκεια τριγλώχινης. Η άλλη μορφή βαλβιδικής καρδιακής νόσου είναι η στένωση της βαλβίδας. Αυτό είναι αποτέλεσμα της πάχυνσης της βαλβίδας και μπορεί να επηρεαστεί οποιαδήποτε από τις καρδιακές βαλβίδες, όπως στη στένωση της μιτροειδούς βαλβίδας, στη στένωση της τριγλώχινας βαλβίδας, στη στένωση πνευμονικής βαλβίδας και στη στένωση αορτικής βαλβίδας. Η στένωση της μιτροειδούς βαλβίδας είναι κοινή επιπλοκή του ρευματικού πυρετού. Η φλεγμονή των βαλβίδων μπορεί να προκληθεί από μολυσματική ενδοκαρδίτιδα, συνήθως βακτηριακή λοίμωξη, αλλά μερικές φορές μπορεί να προκληθεί από άλλους οργανισμούς. Τα βακτήρια μπορούν να προσκολληθούν ευκολότερα στις κατεστραμμένες βαλβίδες. Ένας άλλος τύπος ενδοκαρδίτιδας που δεν προκαλεί φλεγμονώδη απόκριση, είναι η μη βακτηριακή θρομβωτική ενδοκαρδίτιδα. Αυτό βρίσκεται συνήθως σε βαλβίδες που δεν έχουν υποστεί ζημιά. Μια σημαντική καρδιακή νόσος της βαλβίδας είναι η πρόπτωση της μιτροειδούς βαλβίδας, η οποία είναι αποδυνάμωση του συνδετικού ιστού που ονομάζεται μυξωματώδης εκφυλισμός της βαλβίδας. Αυτόπροκαλεί τη μετατόπιση της πεπαχυμένης μιτροειδούς βαλβίδας στον αριστερό κόλπο κατά τη διάρκεια της συστολής.
Η βαλβική καρδιακή νόσος διαγιγνώσκεται με ηχοκαρδιογραφία, η οποία είναι μια μορφή υπερήχου. Οι κατεστραμμένες και ελαττωματικές καρδιακές βαλβίδες μπορούν να επισκευαστούν ή να αντικατασταθούν με τεχνητές καρδιακές βαλβίδες. Λοιμώδη αίτια μπορεί επίσης να απαιτούν θεραπεία με αντιβιοτικά.