cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Προβηγκία
Βασίλειο των Βουρβόνων
Η Προβηγκία είχε στις αρχές του 17ου αιώνα περίπου 450.000 κατοίκους. Ο πληθυσμός ήταν κυρίως αγροτικός, καλλιεργούσαν κυρίως ελιές, κρασί και σιτηρά ενώ είχαν μικρές βιομηχανίες κεραμικής, αγγειοπλαστικής και ναυπηγικής. Τα παπλώματα από την Προβηγκία εξαπλώθηκαν σημαντικά στα μέσα του 17ου αιώνα στην Αγγλία, την Ισπανία, την Ιταλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία. Το εμπόριο γινόταν βασικά κατά μήκος του ποταμού Ρήνου, οι μεγάλες πόλεις όπως η Μασσαλία, η Τουλόν, η Αιξ-αν-Προβάνς και η Αβινιόν είχαν πλούσια διακοσμημένες ιδιωτικές βίλες. Η Προβηγκία υπέφερε στα τέλη της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΔ΄ από μεγάλες οικονομικές κακουχίες, η πανώλη τη θέρισε την περίοδο 1720 - 1722 σκοτώνοντας 40.000 κατοίκους. Στα τέλη του αιώνα αναπτύχθηκαν πολλές βιομηχανίες στην Προβηγκία με παραγωγή αρώματος στην Γκρας και λαδιού στην Αιξ, υφάσματα κατασκευάστηκαν στην Οράγγη, στην Αβινιόν και στην Αιξ και κεραμικά αγγεία στη Μασσαλία, την Απτ και την Ωμπάνι. Στα τέλη του 18ου αιώνα η Μασσαλία είχε 120.000 κατοίκους και ήταν η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στη Γαλλία.
Γαλλική επανάσταση
Το μεγαλύτερο τμήμα της Προβηγκίας με εξαίρεση τη Μασσαλία, της Αιξ και την Αβινιόν ήταν πιστοί στη βασιλική δυναστεία, έβγαλε η περιοχή ωστόσο σημαντικές φυσιογνωμίες στη Γαλλική Επανάσταση. Ο Ονορέ-Γκαμπριέλ Ρικετί, κόμης ντε Μιραμπώ προσπάθησε να συμφιλιώσει τους επαναστάτες και τους βασιλείς προτείνοντας τη μετατροπή του πολιτεύματος σε Βασιλευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία στα πρότυπα της Αγγλίας. Ο Μαρκήσιος ντε Σαντ διετέλεσε Αναπληρωτής στην Εθνική Συνέλευση. Ο Εμμανυέλ Ζοζέφ Σιεγές σπουδαίος πολιτικός αρχηγός υποστήριξε θερμά τη Γαλλική Επανάσταση και την Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία, ήταν ο οργανωτής του κινήματος των 18 Μπρυμαίρ που έφερε τον Ναπολέων Α΄ στην εξουσία (1799).
Η Προβηγκία παρήγαγε το πιο διάσημο τραγούδι στη Γαλλική επανάσταση που έμεινε γνωστό σαν Η Μασσαλιώτιδα. Το τραγούδι έγραψε αρχικά στο Στρασβούργο ένας στρατιώτης ο Κλοντ Ζοζέφ Ρουζέ ντε Λιλ (1792) με στόχο να το τραγουδήσει ο Επαναστατικός Στρατός του Ρήνου. Το τραγούδι έγινε διάσημο σε ολόκληρη την επαναστατημένη Γαλλία όταν ο Φρανσουά Μιρέ ένας στρατιώτης από το Μονπελιέ το τραγούδησε στους δρόμους του Παρισιού, από τότε έγινε το πιο δημοφιλές τραγούδι της Επανάστασης και ο Εθνικός ύμνος της Γαλλίας (1789). Η εξέλιξη της επανάστασης στην Προβηγκία έγινε με μεγάλη βιαιότητα, το κάστρο του Σαιν Νικολά στη Μασσαλία πολιορκήθηκε και οι υπερασπιστές του σφαγιάστηκαν (30 Απριλίου 1790). Ακολούθησε μεγάλη σφαγή βασιλικών και θρησκευτικών μορφών στα παγωμένα δωμάτια των φυλακών στα Ανάκτορα των Παπών στην Αβινιόν. Τον Μάιο του 1793 οι Γιρονδίνοι έχασαν την εξουσία από τους Ορεινούς και ακολούθησαν εκτεταμένες σφαγές στην Αβινιόν, τη Μασσαλία και την Τουλόν, ο στρατηγός Καρτώ κατέλαβε τη Μασσαλία τον Αύγουστο του 1793 που ονομάστηκε "Πόλη χωρίς όνομα". Οι βασιλικοί παρέδωσαν την Τουλόν στον Αγγλικό και τον Ισπανικό βασιλικό στρατό (28 Αυγούστου 1793).
Άνοδος του Ναπολέοντα
Ο επαναστατικός στρατός πολιόρκησε τους Άγγλους για τέσσερις μήνες, τελικά εκδιώχθηκαν τον Δεκέμβριο του 1793 από τον νεαρό ικανό στρατιωτικό του πυροβολικού Ναπολέων Βοναπάρτη. Οι 15.000 βασιλικοί δραπέτευσαν με τον στρατό των Άγγλων αλλά περίπου 7.000 παρέμειναν στην Τουλόν που πήρε το όνομα "Πόλη του Μοντάν". Τον Ιούλιο του 1794 έπεσαν οι Ορεινοί και ακολούθησαν αντίποινα από τους Γιρονδίνους, η ηρεμία επανήλθε όταν ανέβηκε ο Ναπολέων Βοναπάρτης στην εξουσία (1795). Ο Ναπολέων Α΄ επανέφερε στην εξουσία τις παλιές ευγενείς οικογένειες της Προβηγκίας, ο Βρετανός ναύαρχος Οράτιος Νέλσον απέκλεισε την Τουλόν με αποτέλεσμα να διακοπεί όλο το ναυτικό εμπόριο και να ακολουθήσει πείνα. Η ήττα και η πτώση του Ναπολέοντα εορτάστηκε με μεγαλοπρεπείς εκδηλώσεις στην Προβηγκία, όταν δραπέτευσε για την Έλβα (1 Μαρτίου 1815), στρατοπέδευσε στη Βαλλωρίς και δεν πέρασε από τις πόλεις της Προβηγκίας που ήταν εχθρικές απέναντι του. Τα λιμάνια της Μασσαλίας και της Τουλόν είχαν μεγάλη εμπορική άνοδο ολόκληρο τον 19ο αιώνα, ήταν πρωταγωνιστές στο Γαλλικό εμπόριο με ολόκληρη τη Γαλλική αποικιακή αυτοκρατορία και την Ανατολή, η μεγάλη έκρηξη ήρθε όταν άνοιξε η Διώρυγα του Σουέζ (1869)
Ναπολεόντειοι πόλεμοι
thumb|right|250px|Το λιμάνι της Μασσαλίας (1825) Ο Ναπολέων Γ΄ από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο του 1859 έκανε μυστική συμφωνία με τον πρωθυπουργό του Πεδεμοντίου Καβούρ να τον βοηθήσει να διώξει τους Αυστριακούς από την Ιταλική χερσόνησο και να ενώσει την Ιταλία σε ένα βασίλειο. Ο Καβούρ σε αντάλλαγμα θα έπρεπε να του δώσει τη Σαβοΐα και την περιοχή της Νίκαιας. Ο Ναπολέων Γ΄ κήρυξε τον πόλεμο στην Αυστρία, μετά τη νίκη του στο Σολφερίνο οι Αυστριακοί παρέδωσαν τη Λομβαρδία στη Γαλλία. Η Γαλλία παρέδωσε όπως υποσχέθηκε τη Λομβαρδία στο Πεδεμόντιο, σε αντάλλαγμα δέχθηκε την περιοχή της Νίκαιας και τη Σαβοΐα (1860), τη Ροκεμπρύν-Καπ-Μαρτέν και το Μεντόν (1861).
Ο Εθνικός Σιδηροδρομικός Σταθμός ένωσε το Παρίσι με τη Μασσαλία (1848) στη συνέχεια επεκτάθηκε μέχρι την Τουλόν και τη Νίκαια (1864). Η Νίκαια, η Αντίμπ και η Ιέρ έγιναν οι πιο διάσημοι τόποι χειμερινών διακοπών για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή αριστοκρατία ανάμεσα στους οποίους ήταν και η Βασίλισσα Βικτώρια. Η Μασσαλία την εποχή του Ναπολέων Γ΄ είχε περίπου 250.000 κατοίκους και περιείχε μια μεγάλη Ιταλική κοινότητα, η Τουλόν είχε 800.000 κατοίκους, στις δύο πόλεις οικοδομήθηκαν επιβλητικά ανάκτορα, εκκλησίες, όπερες και πάρκα. Μετά την πτώση του Ναπολέων Γ΄ ακολούθησε ο Γαλλοπρωσικός Πόλεμος και η ήττα των Γάλλων με ταραχές στους δρόμους της Μασσαλίας (23 Μαρτίου 1871). Η Κομμούνα με αρχηγό τον Γκαστόν Κρεμιέ ανέλαβε τον έλεγχο της πόλης, τελικά συνετρίβη και ο αρχηγός της Γκαστόν Κρεμιέ εκτελέστηκε (30 Νοεμβρίου 1871). Η Προβηγκία αν και ήταν παραδοσιακά συντηρητική έβγαλε σημαντικές ριζοσπαστικές μορφές : ο πρωθυπουργός Λεόν Γκαμπετά ήταν γιος ενός εμπόρου από τη Μασσαλία, ο Ζωρζ Κλεμανσώ είχε εκλεγεί αναπληρωτής στη Βαρ (1885). Το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα υπήρξε αναγέννηση της Προβηγκιανής γλώσσας και έκρηξη της λογοτεχνίας με σημαντικότερο εκπρόσωπο τον Φρεντερίκ Μιστράλ που με το έργο του "Μιρέιγ" πήρε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας (1904).
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Στο διάστημα ανάμεσα στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η Προβηγκία χωρίστηκε σε δύο περιοχές: την αγροτική συντηρητική και την αστική προοδευτική. Πολλές ταραχές και κινήματα ξέσπασαν στις πόλεις όπως στη Μασσαλία (1919) και στην Τουλόν (1935). Με την ήττα της Γαλλίας από τους Γερμανούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τον Ιούνιο του 1940 η Γαλλία χωρίστηκε σε μια ελεύθερη και σε μία υποταγμένη ζώνη, η Προβηγκία ανήκε στην ουδέτερη ζώνη. Την αρχική παθητική στάση ακολούθησε ενεργή αντίσταση όταν η Ναζιστική Γερμανία επιτέθηκε τον Ιούνιο του 1941 στην Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, το Κομμουνιστικό Κόμμα είχε την πιο ενεργή συμβολή στην Αντίσταση. Ο Ζαν Μουλέν (1899 - 1943) αναπληρωτής του Σαρλ ντε Γκωλ και αρχηγός του κινήματος της Ελεύθερης Γαλλίας παραδόθηκε στην Μπους-ντυ-Ρον (2 Ιανουαρίου 1942) προκειμένου να ενωθούν όλα τα αντιναζιστικά κινήματα στη Γαλλία.
Σύγχρονα χρόνια
thumb|right|250px|Το χωριό Σαιν-Ζανέ πάνω στις Άλπεις Μετά το τέλος του πολέμου η Μασσαλία γνώρισε ταχύτατη οικοδόμηση από τις καταστροφές ιδιαίτερα τα λιμάνια και οι σιδηροδρομικές γραμμές, η Οικιστική Μονάδα της Μασσαλίας οικοδομήθηκε την περίοδο 1947 - 1952. Η Προβηγκία έχασε έναν μεγάλο αριθμό από κατοίκους που έφυγαν για την Αλγερία μετά την ανεξαρτησία της, οι Αφρικανοί κάτοικοι ζούσαν μέχρι τότε σε ξεχωριστές κοινότητες στη Μασσαλία και την Τουλόν. Η Προβηγκία γνώρισε τη δεκαετία του 1940 μεγάλη πολιτιστική έκρηξη, ιδρύθηκαν το Φεστιβάλ της Αβινιόν (1947), άνοιξε ξανά το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών και πολλά άλλα μεγάλα διεθνή γεγονότα. Η νέα σιδηροδρομική γραμμή ανάμεσα στο Παρίσι και τη Μασσαλία που εγκαινιάστηκε το 1970 μετέτρεψε την Προβηγκία σε διεθνή τουριστικό προορισμό σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η άφιξη της ταχείας αμαξοστοιχίας TGV ελάττωσε τον χρόνο στα ταξίδια ανάμεσα στη Μασσαλία και το Παρίσι στις τέσσερις ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Πολιτισμικές και γλωσσολογικές περιοχές της Γαλλίας
Ονάτας
Ο Ονάτας ήταν ένας από τους σημαντικούς γλύπτες της κλασικής αρχαιότητας. Το όνομά του μας παραδίδεται από τον Παυσανία, καθώς φαίνεται πως είχε φιλοτεχνήσει πολλά και σημαντικά έργα στους Δελφούς και την Ολυμπία.
Βιογραφία
Ο Ονάτας καταγόταν από την Αίγινα και εκπροσωπούσε την τοπική σχολή γλυπτικής που άνθισε στα τέλη της αρχαϊκής και την αρχή της κλασικής εποχής. Η υπογραφή του σώζεται σε μια βάση από την Ολυμπία και σε άλλη μια βάση χάλκινου αλόγου από την Ακρόπολη της Αθήνας. Στους Δελφούς φέρεται ως δημιουργός, μαζί με τον Αγελάδα από το Άργος, του γλυπτού αναθήματος των Ταραντίνων. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Παυσανία, στα έργα του συγκαταλέγονταν ένα άγαλμα του Ερμή με ένα κριάρι, ένα άγαλμα της “Μαύρης Δήμητρας”, παραγγελία των πολιτών της Φιγάλειας, αλλά και το τέθριππο που στήθηκε στην Ολυμπία για τη νίκη του Ιέρωνα των Συρακουσών, αντίστοιχο με το τέθριπππο του Ηνίοχου στους Δελφούς για τον αδελφό του Πολύζαλο. Επίσης στην Ολυμπία ήταν εκτεθειμένο ένα γιγαντιαίο άγαλμα του Ερμή, αλλά και ένα γλυπτό σύνταγμα εννέα μορφών με τον Νέστορα επικεφαλής. Δεν αποκλείεται να είχε εργαστεί και στην κατασκευή των αετωμάτων του ναού της Αφαίας στη γενέτειρά του, τα οποία σήμερα βρίσκονται στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου. Αν ισχύει αυτό, τότε θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι το καλλιτεχνικό ιδίωμα του Ονάτα ήταν οι στιβαρές, αρρενωπές μορφές, οι οποίες ωστόσο δεν χαρακτηρίζονταν τόσο από  πλαστικότητα όσο από  μια ακίνητη μνημειακότητα. Για το λόγο αυτό και θεωρείται από τους σημαντικούς εκπροσώπους του “αυστηρού” ρυθμού.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) αποτελεί τον Εθνικό Θεσμό Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΘΑΔ) στην Ελλάδα και είναι το ανεξάρτητο συμβουλευτικό όργανο της Πολιτείας στα ζητήματα προστασίας και προώθησης των δικαιωμάτων του ανθρώπου (άρθρο 10, παρ. 2, Ν 4780/2021). Στις διεθνείς σχέσεις ο τίτλος της αποδίδεται ως "Greek National Commission for Human Rights (GNCHR)".
Η ιδρυτική νομοθεσία της ΕΕΔΑ
Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) ιδρύθηκε με το Ν 2667/1998, ως το ανεξάρτητο συμβουλευτικό όργανο της Πολιτείας κατ’ εφαρμογή των Αρχών των Παρισίων, που υιοθέτησε η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ με την απόφασή της 48/134 «Εθνικοί Θεσμοί για την προώθηση και την προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» (ΕΘΑΔ) της 20ης Δεκεμβρίου 1993. Η ιδρυτική νομοθεσία της ΕΕΔΑ τροποποιήθηκε με το Ν 4780/2021 «Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής» (ΦΕΚ 30/Α/28.2.2021), οι διατάξεις του οποίου διέπουν πλέον τη λειτουργία της.
Η βασική ιδέα που ενέπνευσε τη δημιουργία της ΕΕΔΑ είναι η διαρκής παρακολούθηση των εξελίξεων που σχετίζονται με το καθεστώς των δικαιωμάτων του ανθρώπου στην Ελλάδα και το εξωτερικό, η ενημέρωση της κοινής γνώμης για τους σχετικούς κινδύνους παραβίασης που ελλοχεύουν και προπαντός η παροχή συμβουλών για τη χάραξη κεντρικής πολιτικής για θέματα που άπτονται των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Σκοπός της ΕΕΔΑ είναι η συνεχής επισήμανση σε όλα τα όργανα της Πολιτείας της ανάγκης αποτελεσματικής κατοχύρωσης των δικαιωμάτων του ανθρώπου όλων όσων διαβιούν στην ελληνική Επικράτεια.
Ο συμβουλευτικός ρόλος της, ωστόσο, δεν περιορίζεται μόνο στην υποβολή γνωμοδοτήσεων, συστάσεων, προτάσεων ή εκθέσεων και στη συμμετοχή σε συνεδριάσεις της Βουλής αλλά επεκτείνεται και στη συνδρομή στις εκθέσεις που υποβάλλουν οι εθνικές αρμόδιες Αρχές για τη συμμόρφωσή τους με τα διεθνή, περιφερειακά ή/και ευρωπαϊκά πρότυπα για τα δικαιώματα του ανθρώπου (reporting) καθώς επίσης και στην ενθάρρυνση για την επικύρωση διεθνών συνθηκών για τα δικαιώματα του ανθρώπου.
Η ΕΕΔΑ ως ο Εθνικός Θεσμός Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΘΑΔ) στην Ελλάδα
Η ΕΕΔΑ από το 2001 διαθέτει βαθμό διαπίστευσης Α΄ το οποίο της έχει αποδώσει η αρμόδια διεθνής Υποεπιτροπή Διαπίστευσης του GANHRI, που λειτουργεί υπό την αιγίδα και σε συνεργασία με το Γραφείο του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Οι εθνικοί θεσμοί προστασίας και προώθησης των δικαιωμάτων του ανθρώπου ελέγχονται τακτικά σε επάλληλες διαδικασίες αξιολόγησης. Τον Μάρτιο του 2017, η ΕΕΔΑ επαναδιαπιστεύτηκε με status A από την αρμόδια διεθνή Υποεπιτροπή.
Ο βαθμός συμμόρφωσης προς τις Αρχές των Παρισίων είναι η βάση σύμφωνα με την οποία αξιολογούνται – και κατά τακτά χρονικά διαστήματα, επαναξιολογούνται – οι ΕΘΑΔ από το Παγκόσμιο Συντονιστικό Όργανο των ΕΘΑΔ (Global Alliance of National Human Rights Institutions, GANHRI). Με βάση την αξιολόγηση αυτή τους αποδίδεται status A (πλήρης συμμόρφωση) ή status Β (ελλιπής συμμόρφωση), το οποίο και καθορίζει τη δυνατότητά τους να συμμετέχουν σε μία σειρά από μηχανισμούς
Ομόλογοι Εθνικοί Θεσμοί για την προώθηση και την προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΘΑΔ), διαπιστευμένοι με status Α λειτουργούν ήδη στα περισσότερα Κράτη μέλη της ΕΕ, ενώ τα υπόλοιπα Κράτη μέλη βρίσκονται σε μία διαδικασία είτε εναρμόνισης υπαρχόντων θεσμών με τις Αρχές των Παρισίων, είτε δημιουργίας νέων ΕΘΑΔ που θα πληρούν τις αναγκαίες προϋποθέσεις. Το Δεκέμβριο του 2021, 86 Χώρες στον κόσμο διαθέτουν πλήρως εναρμονισμένους ΕΘΑΔ και αρκετές άλλες έχουν δρομολογήσει την ίδρυση των δικών τους Εθνικών Θεσμών (βλ. GANHRI, Chart of the status of National Institutions).
Η ανεξαρτησία της ΕΕΔΑ
Η ανεξαρτησία της ΕΕΔΑ, μέσω της διττής εντολής προώθησης και προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου που της έχει ανατεθεί από το νομοθέτη, κατοχυρώνεται στο νόμο της και διασφαλίζεται, μεταξύ άλλων, με την πρόβλεψη μιας όσο το δυνατόν ευρύτερης και ορισμένης με σαφήνεια στη νομοθεσία εντολής. Η νομοθεσία της ΕΕΔΑ προσδιορίζει με σαφήνεια την αποστολή και τη σφαίρα αρμοδιότητάς της, ενώ παράλληλα η ΕΕΔΑ ερμηνεύει με ευρύ και εποικοδομητικό τρόπο την εντολή, ώστε να προωθείται ένας πιο προοδευτικός ορισμός των δικαιωμάτων του ανθρώπου που να περιλαμβάνει το σύνολο των δικαιωμάτων του ανθρώπου, όπως αυτά ορίζονται σε διεθνή, περιφερειακά και εθνικά κείμενα και ερμηνεύονται από τα αρμόδια διεθνή δικαιοδοτικά και οιονεί δικαιοδοτικά όργανα. Κατά τον τρόπο αυτό πραγματώνεται η θεμελιώδης αρχή του δικαίου των δικαιωμάτων του ανθρώπου, σύμφωνα με την οποία όλα τα δικαιώματα είναι οικουμενικά, αδιαίρετα και αλληλοεξαρτώμενα.
Η πλουραλιστική σύνθεση της ΕΕΔΑ
Επιπρόσθετη εγγύηση της ανεξαρτησίας της ΕΕΔΑ είναι η πλουραλιστική και πολυφωνική σύνθεσή της, η οποία επιτρέπει και καλλιεργεί το διάλογο μεταξύ των διαφόρων φορέων της Κοινωνίας των πολιτών και της Πολιτείας. Αντανακλώντας τον πλουραλισμό των απόψεων σε θέματα που αφορούν στα δικαιώματα του ανθρώπου, αυτή η συλλογική σύνθεση, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων ανεξάρτητες Αρχές, πανεπιστημιακές σχολές νομικών και πολιτικών επιστημών, συνδικαλιστικές οργανώσεις, ΜΚΟ, πολιτικά κόμματα και υπουργεία, εξασφαλίζει ένα πολύ υψηλό επίπεδο εμπειρογνωμοσύνης, πολύ κοντά στις ανάγκες και τις προκλήσεις του πεδίου.
Δείτε εδώ τη σύνθεση της ΕΕΔΑ
Η αποστολή της ΕΕΔΑ
Σύμφωνα με το νόμο της, η κύρια αποστολή της ΕΕΔΑ συνίσταται:
Οι αρμοδιότητες της ΕΕΔΑ
Η ΕΕΔΑ έχει τις εξής, ιδίως, αρμοδιότητες:
α) Εξετάζει ζητήματα σχετικά με την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου που της θέτει η Κυβέρνηση ή η Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής ή της προτείνουν τα μέλη της ή η Κοινωνία των Πολιτών,
γ) εξετάζει την προσαρμογή της εθνικής έννομης τάξης προς το διεθνές και ενωσιακό δίκαιο για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και εκφέρει σχετική γνώμη προς τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας,
δ) παρακολουθεί και διατυπώνει γνώμη προς την Πολιτεία για τη μόνιμη και σταθερή ανάλυση των συνεπειών των μέτρων πολιτικής στα δικαιώματα του ανθρώπου,
στ) αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για την καλλιέργεια του σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού συστήματος,
η) επικοινωνεί και συνεργάζεται με τις ανεξάρτητες αρχές, καθώς και με τα αρμόδια όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διεθνείς οργανισμούς, παρεμφερή όργανα άλλων χωρών, καθώς και εθνικές ή διεθνείς Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις,
θ) γνωστοποιεί δημόσια τις θέσεις της, με κάθε πρόσφορο τρόπο,
ι) αναπτύσσει πρωτοβουλίες για την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης σε θέματα σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου και
ια) οργανώνει Κέντρο Τεκμηρίωσης για τα δικαιώματα του ανθρώπου.
Το Προεδρείο της ΕΕΔΑ
Το Προεδρείο της ΕΕΔΑ εκλέγεται από την Ολομέλειά της και αποτελείται από:
την Πρόεδρό της, Μαρία Γαβουνέλη, Καθηγήτρια της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (πρόσωπο ορισθέν από το Σύνδεσμο για τα Δικαιώματα της Γυναίκας )
τον Α΄ Αντιπρόεδρό της, Γιάννη Ιωαννίδη, Δικηγόρο (πρόσωπο ορισθέν από την Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου)
τη Β΄ Αντιπρόεδρό της, Έλλη Βαρχαλαμά, Δικηγόρο (πρόσωπο ορισθέν από τη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας, ΓΣΕΕ)
Τα Τμήματα της ΕΕΔΑ
Κατ’ εφαρμογή του Κανονισμού της ΕΕΔΑ, έχουν συσταθεί πέντε τμήματα, με διαφορετικό πεδίο ενασχόλησης το καθένα. Σε θέματα που από τη φύση τους εμπίπτουν στη θεματική αρμοδιότητα περισσοτέρων του ενός τμημάτων, τα τμήματα αυτά συνεργάζονται.
Ειδικότερα, τα πέντε αυτά τμήματα είναι τα ακόλουθα:
Α΄ Τμήμα Ατομικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων
Προεδρεύων: Γιάννης Ιωαννίδης
Β΄ Τμήμα Κοινωνικών, Οικονομικών και Πολιτιστικών Δικαιωμάτων
Προεδρεύουσα: Έλλη Βαρχαλαμά
Προεδρεύων: Σπυρίδων Απέργης
Προεδρεύουσα: Μαρία-Ηλιάνα Πραβίτα
Ε΄ Τμήμα Διεθνούς Επικοινωνίας και Συνεργασίας
Προεδρεύουσα: Μαρία Γαβουνέλη
H ΕΕΔΑ ως bridge builder: χτίζοντας γέφυρες μεταξύ του Κράτους και της Κοινωνίας των Πολιτών
ΕΕΔΑ, Πολιτεία και Κοινωνία των Πολιτών, συνεπώς, επωφελούνται αμοιβαία από τη συνεργασία και τη διάδρασή τους, όχι μόνο για τη βαθιά γνώση, την εξειδικευμένη τεχνογνωσία και την πολύτιμη εμπειρία που παρέχουν οι φορείς της Κοινωνίας των Πολιτών σε ζητήματα προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου, αλλά και για να έρθουν πιο κοντά στους πολίτες και τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων με τις οποίες αυτοί έρχονται αντιμέτωποι σε καθημερινή βάση. Από την άλλη πλευρά, και η Κοινωνία των Πολιτών μπορεί να επωφεληθεί σημαντικά από τη συνεργασία της με τους ΕΘΑΔ και την Πολιτεία, στο μέτρο που αξιοποιώντας την ευκαιρία να διοχετεύει τα αιτήματά της στις δημόσιες Αρχές, της δίνεται η ευκαιρία να μεγιστοποιήσει την επιρροή της στα όργανα λήψης απόφασης.
Η ΕΕΔΑ και οι ομόλογοι ΕΘΑΔ
Η ΕΕΔΑ ήταν από το 2002 έως και το 2008 εκλεγμένο μέλος του τετραμελούς Ευρωπαϊκού Συντονιστικού Οργάνου των Εθνικών Θεσμών Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και, συνακόλουθα, μέλος του δεκαεξαμελούς Διεθνούς Συντονιστικού Οργάνου των ομολόγων οργανισμών. Από το Σεπτέμβριο του 2009 έως και τον Σεπτέμβριο του 2011, η ΕΕΔΑ ήταν προεδρεύουσα της Ειδικής Ομάδας των Ευρωπαϊκών Εθνικών Θεσμών για την Εκπαίδευση στα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
Το έργο και η συμβολή της ΕΕΔΑ στην προώθηση και προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου στην Ελλάδα αναγνωρίστηκαν για ακόμη μία φορά σε διεθνές επίπεδο, με την εκλογή της ΕΕΔΑ, το Δεκέμβριο του 2015, στην Ευρωπαϊκή Συντονιστική Επιτροπή (European Coordinating Committee, ECC), η οποία αποτελεί το εκτελεστικό όργανο του Ευρωπαϊκού Δικτύου Εθνικών Θεσμών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (European Network of National Human Rights Institutions, ENNHRI).
Κόπραινα
Η Κόπραινα ή Κόπρενα είναι περιοχή του Αμβρακικού κόλπου στο μεταίχμιο Ηπείρου και Στερεάς Ελλάδας. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Νικολάου Σκουφά, τον νοτιότερο της περιφερειακής ενότητας Άρτας, στα σύνορα με την Αιτωλοακαρνανία. Βρίσκεται στα ανατολικά των εκβολών του ποταμού Βωβού, στα νοτιοδυτικά της λιμνοθάλασσας του Αγρίλου. Η Κόπραινα είναι μία έκταση γλωσσόμορφης ξηράς μήκους 2 χιλιομέτρων και πλάτους 100 μέτρων και ήταν λιμάνι στο Αμβρακικό κόλπο της ευρύτερης περιοχής της Άρτας και της Αιτωλοακαρνανίας με σημαντική εμπορική κίνηση από τη Βυζαντινή εποχή και καθ' όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα. Μέχρι το 1940, το λιμάνι έσφυζε από οικονομική και εμπορική κίνηση. Μετά όμως το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το λιμάνι εγκαταλείφθηκε εντελώς λόγω του μεγαλύτερου λιμανιού της Πρέβεζας που βρίσκεται πιο κοντά στο Ιόνιο πέλαγος και απορρόφησε όλη την κίνηση.
Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
Η ΕΕΔΑ και οι ομόλογοι ΕΘΑΔ
Η ΕΕΔΑ επανεξελέγη τον Οκτώβριο 2018 για δεύτερη συνεχόμενη θητεία (2019-2022) στην Ευρωπαϊκή Συντονιστική Επιτροπή του ENNHRI. Επιπλέον κατά την ίδια Γενική Συνέλευση του ENNHRI, που έγινε στην Αθήνα στις 24 Οκτωβρίου 2018, η ΕΕΔΑ εξελέγη ως μέλος του Γραφείου (Bureau) της Παγκόσμιας Συμμαχίας Εθνικών Θεσμών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Global Alliance of National Human Rights Institutions, GANHRI). Κατά τη Γενική Συνέλευση του ENNHRI πραγματοποιήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2021, η ΕΕΔΑ εξελέγη αναπληρωματικό μέλος της Υποεπιτροπής Διαπίστευσης του GANHRI.
Την ΕΕΔΑ εκπροσωπεί στα εσωτερικά όργανα διοίκησης τόσο του ευρωπαϊκού όσο και του παγκόσμιου δικτύου των ΕΘΑΔ η Πρόεδρός της, Καθηγήτρια Μαρία Γαβουνέλη.
Κόπραινα
Ονομασία
Η ονομασία Κόπραινα ή Κόπρενα, σύμφωνα με την άποψη του Γιάννη Τσούτσινου, δικηγόρου και ιστορικού συγγραφέα, οφείλεται στο λευκό επίστρωμα αλατιού: γιατί η λέξη Κόπραινα είναι ξενική και απαντιέται σε όλα τα σερβοελληνικά λεξικά, παλαιά και νεότερα και σημαίνει κάτι αραχνοΰφαντο, κάλυμμα, πέπλο. ενώ μια δεύτερη εκδοχή για το όνομα οφείλεται στην πολλή κοπριά που σώριαζαν εκεί τα πολλά βοϊδογέλαδα των κατοίκων των χωριών της περιοχής, οι οποίοι στάβλιζαν τα ζώα τους στην περιοχή αυτή. Η Κόπραινα το έτος 1927, με Διάταγμα (ΦΕΚ 76/1-4-1927), μετονομάστηκε σε Αλυκή από τη μεγάλη παραγωγή και το εμπόριο του αλατιού της, αλλά η ονομασία αυτή δεν επικράτησε, γρήγορα αποβλήθηκε και παρέμεινε η ονομασία Κόπραινα.
Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
Η ΕΕΔΑ και οι ομόλογοι ΕΘΑΔ
Πέρα από τη συμμετοχή της στη διοίκηση, η ΕΕΔΑ μετέχει ενεργά στις συναντήσεις, εκδηλώσεις και Ομάδες Εργασίας του GANHRI και του ENNHRI. Την τρέχουσα περίοδο την Προεδρία στην Ομάδα Εργασίας του ENNHRI για το Άσυλο και τη Μετανάστευση ασκεί η Ειδική Επιστήμονας της ΕΕΔΑ, Εύα Τζαβαλά.
Πηγές
Ιστότοπος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
Κόπραινα
Ιστορική περιγραφή
Ο Γιάννης Τσούτσινος, δικηγόρος και ιστορικός συγγραφέας μας αναφέρει για την Κόπραινα ότι κατασκευάστηκε από τους Δωριείς, που κατέβηκαν από την Πίνδο. Το τοπωνύμιο Κόπραινα το απαντάμε στις αρχές του 14ου αι. μ.Χ. και μνημονεύτηκε για πρώτη φορά το έτος 1304, όταν ο Προβηγκιανός Ιππότης Ραϋμούνδος και ο Ιωάννης, Κόμης της Κεφαλληνίας αγκυροβόλησαν στο λιμάνι της Κόπραινας, για να πολεμήσουν την Παλαιολογίνα του Δεσποτάτου της Ηπείρου, ενώ άρχισε ν’ αποκτάει ζωτική σημασία ύστερα από την απελευθέρωση της Άρτας από τους Τούρκους το 1881. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στους Βαλκανικούς πολέμους αφού από εκεί αποβιβάζονταν ο Ελληνικός Στρατός για να αναμετριθεί με τον Τουρκικό στρατό. Παράλληλα πρέπει να αναφερθεί ότι μέχρι και τον Δεύτερο Βαλκανικό πόλεμο ήταν το μοναδικό λιμάνι της τότε δυτικής Ελλάδας.
Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
Μέσα κοινωνικής δικτύωσης της ΕΕΔΑ
Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα
Κόπραινα
Προτεινόμενη Βιβλιογραφία
Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, Κόπραινα, ταξίδι στη μνήμη, εκδ. Εντύπωσις, Άρτα 2008. ISBN: 978-960-89448-7-9
Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, Ο φάρος της Κόπραινας, εκδ. Ακτία Νικόπολις, Πρέβεζα 2015. ISBN: 978-960-7660-23-7
Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, Οι σημειώσεις του φαροφύλακα, εκδ. Στοχαστής, Αθήνα 2019. ISBN: 978-960-303-256-4
Πηγές
Κατηγορία:Νομός Άρτας Κατηγορία:Λιμένες του Αμβρακικού
Χοσέ Αντόνιο Πρίμο ντε Ριβέρα
Ο Χοσέ Αντόνιο Πρίμο ντε Ριβέρα (José Antonio Primo de Rivera y Sáenz de Heredia), (Μαδρίτη, 24 Απριλίου 1903 - Αλικάντε, 20 Νοεμβρίου 1936), 1ος Δούκας του Πρίμο ντε Ριβέρα, 3ος Μαρκήσιος της Εστέγια, ευρύτερα γνωστός ως Χοσέ Αντόνιο, ήταν Ισπανός διανοητής και πολιτικός. Υπήρξε ιδρυτής και αρχηγός του κόμματος, Φάλαγγα.
Πρώτα χρόνια
Ο Χοσέ Αντόνιο ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ισπανού στρατηγού και δικτάτορα Μιγκέλ Πρίμο ντε Ριβέρα. Από τον πατέρα του κληρονόμησε τον τίτλο του Μαρκήσιο της Εστέλλα (στη Ναβάρα) και δεν παντρεύτηκε ποτέ. Η μητέρα του πέθανε όταν ήταν πέντε ετών και στη συνέχεια ανατράφηκε από την αδελφή του πατέρα του. Μιλούσε την αγγλική και την γαλλική γλώσσα. Συνέχισε να σπουδάζει το δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης μεταξύ 1917 και 1923. Βοήθησε να οργανώσει τη φοιτητική ένωση, "Federación Universitaria Escolar", η οποία αντιτάχθηκε στις πολιτικές ανώτερης εκπαίδευσης του πατέρα του.
Στρατιωτική θητεία
Μετά την αποφοίτησή του, επέλεξε να καταταγεί στον Ισπανικό στρατό ως "Εθελοντής ενός έτους" ενώ ο πατέρας του ήταν δικτάτορας. Υπηρέτησε με το 9ο Σύνταγμα Ιππικού του Αγίου Ιάκωβου, το οποίο έδρευε στη Βαρκελώνη. Καταδικάστηκε από στρατιωτικό δικαστήριο μετά από τον ξυλοδαρμό του Ταξιάρχου Gonzalo Queipo de Llano για λόγους τιμής.
Επαγγελματική δραστηριότητα
Ο Πρίμο ντε Ριβέρα άσκησε την νομική από το 1925 όταν άνοιξε ένα δικηγορικό γραφείο σε έναν παράδρομο της Μαδρίτης πολύ κοντά στη συμβολή τριών κύριων λεωφόρων. Το 1931, αποτελούσε μέλος του "Agrupación al Servicio de la República" και παραδόξως πολιτεύτηκε υπό το μοναρχικό έμβλημα της «Unión Monárquica Nacional» - ωστόσο δεν κατάφερε να εκλεγεί. Αργότερα συνελήφθη σύντομα το 1932 για συνεργασία στο επιχειρησιακό πραξικόπημα του στρατηγού Χοσέ Σανχούρχο.
Ίδρυση της Φάλαγγας
Με την έγκρισή του, οι Φαλαγγίτες επιτέθηκαν στα πολυκαταστήματα SEPU που ανήκαν στους εβραίους Henry Reisembach και Edouard Worms την άνοιξη του 1935. Μοιραζόταν την πεποίθηση ότι η βία ήταν νόμιμη ενάντια σε μια Δημοκρατία που την θεωρούσε επηρεασμένη από τους Εβραίους και τους Ελευθεροτέκτονες. Στις γενικές εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου 1936, η Φάλαγγα κέρδισε μόνο το 0,7% των ψήφων. αλλά το κύμα αστάθειας που χαιρέτισε τη νίκη του Λαϊκού Μετώπου - ένας αριστερός συνασπισμός Κομμουνιστών, Σοσιαλιστών, φιλελεύθερων και Ρεπουμπλικανών προκάλεσε μια εισροή νέων μελών και το μικροσκοπικό κόμμα αυξήθηκε σε περισσότερα από 40.000 μέλη μέχρι τον Ιούλιο.
Θάνατος
Ο Χοσέ Αντόνιο υποστήριζε ανοιχτά την ανάγκη στρατιωτικού κινήματος εναντίον της αριστερής κυβέρνησης του Λαϊκού Μετώπου, έτσι στις 6 Ιουλίου 1936 συνελήφθη από κυβερνητικές δυνάμεις και φυλακίσθηκε στο φρούριο του Αλικάντε. Λίγες μέρες αργότερα εκδηλώθηκε το στρατιωτικό κίνημα, με αποτέλεσμα να γίνουν αυστηρότερες οι συνθήκες κράτησής του. Τελικά δικάστηκε από λαϊκό δικαστήριο, αποτελούμενο από κομμουνιστές και αναρχικούς, και καταδικάστηκε εις θάνατο στις 17 Νοεμβρίου. Εκτελέστηκε στις 20 Νοεμβρίου. Ο θάνατός του παρουσιάστηκε από τους Εθνικιστές ως άνανδρη δολοφονία και μετά την επικράτηση του Φράνκο αναπτύχθηκε η τιμή προς το πρόσωπό του, η δε Φάλαγγα έμεινε η μοναδική νόμιμη πολιτική οργάνωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Ισπανίας Κατηγορία:Φασίστες Κατηγορία:Ισπανικός Εμφύλιος
Μαρτίνα Μπαρτολομέι
Η Μαρτίνα Μπαρτολομέι (γεννημένη στις 9 Δεκεμβρίου 1990) είναι Ιταλίδα αθλήτρια της σκοποβολής.
Το 2010 στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα σκοποβολής νέων του Μονάχου κατέλαβε την 5η θέση στο ατομικό τραπ. Το 2021 κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο ομαδικό σκιτ και το χάλκινο μετάλλιο στο ομαδικό μικτό σκιτ στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ.
Το 2005, 2006, 2007 και 2010 της απονεμήθηκε ο τίτλος του Αθλητή της Χρονιάς Νέων. Είναι αθλήτρια του αθλητικού τμήματος του Ιταλικού Στρατού Ξηράς και κατοικεί στη Λατερίνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλίδες αθλήτριες της σκοποβολής Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Ισοφλουράνιο
thumb|250px|Η χημική δομή του ισοφλουράνιου Το ισοφλουράνιο είναι φάρμακο το οποίο χρησιμοποιείται ως εισπνεόμενο γενικό αναισθητικό. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο στην εισαγωγή όσο και στη διατήρηση της αναισθησίας, αλλά πλέον χρησιμοποιούνται περισσότερο άλλα φάρμακα, καθώς το ισοφλουράνιο μπορεί να ερεθίσει τον αεραγωγό. Το ισοφλουράνιο ανήκει στην κατηγορία των αλογονομένων αιθέρων. Όπως και άλλα αναισθητικά, ο ακριβής μηχανισμός δράσης δεν είναι γνωστός. Πιθανότητα δρα ως ενεργός αλοστερικός ρυθμιστής των ανασταλτικών υποδοχέων GABA.
Παρενέργειες του ισοφλουράνιου περιλαμβάνουν καταστολή του αναπνευστικού, χαμηλή πίεση και καρδιακή αρρυθμία. Μπορεί να προκαλέσει κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο ή υποκαλιαιμία. Είναι άγνωστο αν η χρήση του κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι ασφαλής για το έμβρυο, αλλά φαίνεται να είναι ασφαλές κατά τη διάρκεια της καισαρικής τομής. Το ισοφλουράνιο εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1979. Το ισοφλουράνιο συμπεριλαμβάνεται από το Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας στο κατάλογο απαραιτήτων φαρμάκων, φάρμακα τα οποία θεωρούνται απαραίτητα για την παροχή βασικών υπηρεσιών υγείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αναισθητικά Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις χλωρίου Κατηγορία:Αιθέρες Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Αγγελόκαστρο
Με την ονομασία Αγγελόκαστρο υπάρχουν οι οικισμοί της Ελλάδας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Motorola 6800
thumb|Επεξεργαστής Motorola 6800 (M6800) thumb|Εσωτερικό του Motorola 6800
Ο Motorola 6800 (M6800) ήταν ένας επεξεργαστής των 8-bit ο οποίος σχεδιάστηκε, παρήχθη και κυκλοφόρησε στην αγορά το 1974 από την εταιρεία Motorola. Έχει 78 εντολές, σήμα χρονισμού στα 1 ή 2 MHz με 16 bit πλάτος διαύλου διευθύνσεων (address bus). Ο M6800 ήταν ένας από τους πρώτους μικροεπεξεργαστές με καταχωρητή δείκτη (index register).
Κυβέρνηση Παναγιώτη Κανελλόπουλου 1967
Η κυβέρνηση Παναγιώτη Κανελλόπουλου του 1967 (Απρίλιος 1967) ήταν η τελευταία κυβέρνηση πριν την επιβολή στην Ελλάδα, στρατιωτικής δικτατορίας.
Motorola 6800
Χρήση σε υπλογιστές
Χρησιμοποιήθηκε σε λίγους οικιακούς υπολογιστές, όπως στους SWTPC 6800 και Altair 680, αλλά σε όλα τα ηλεκτρονικά pinball-παιχνίδια της πρώτης γενεάς των μεγάλων κατασκευαστριών επιχειρήσεων Bally Technologies και Williams. Από την Bally μάλιστα χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1985, όταν αντικαταστήθηκε από τον 6803. Σε μερικά εμπορικά βιντεοπαιχνίδια χρησιμοποιήθηκε επίσης μέχρι τα μέσα της δεκαετίας 1980.
Κυβέρνηση Παναγιώτη Κανελλόπουλου 1967
Η προηγούμενη κυβέρνηση του Ιωάννη Παρασκευόπουλου, παραιτήθηκε στις 30 Μαρτίου 1967, όταν η ΕΡΕ απέσυρε την υποστήριξή της σε αυτήν. Αφορμή της κυβερνητικής κρίσης που ξέσπασε, ήταν η τροπολογία για την παράταση της βουλευτικής ασυλίας που κατέθεσε η Ένωση Κέντρου στο συζητούμενο εκείνες τις ημέρες εκλογικό νομοσχέδιο (ο έτερος υποστηρικτής της κυβέρνησης), και που συνάντησε την κατηγορηματική άρνηση του Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Ο Βασιλιάς στις διαβουλεύσεις με τους πολιτικούς αρχηγούς διαπίστωσε την πλήρη άρνηση τόσο του Γ. Παπανδρέου όσο και του Στ. Στεφανόπουλου να στηρίξουν την προσωρινή λύση Κανελλόπουλου. Παρόλα αυτά, ο Βασιλιάς εν μέσω θύελλας διαμαρτυριών, θα δώσει τελικά την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Π. Κανελλόπουλο και στις 3 Απριλίου θα ορκίσει την κυβέρνησή του.
Motorola 6800
Χαρακτηριστικά
Ο μεγάλου βαθμού ενσωμάτωσης (Large Scale Intergration, LSI), για τα δεδομένα της εποχής, επεξεργαστής είχε 4.000 τρανζίστορ και 40-pin-DIP περίβλημα. Σε ότι αφορά σήμα και περίβλημα, όχι όμως λογισμικό, είναι συμβατός με τον MOS 6501, ο οποίος κατόπιν αγωγής της Motorola κατά της MOS για παραβίαση ευρεσιτεχνίας, αντικαταστήθηκε με τον MOS 6502. Αυτός χρησιμοποιήθηκε στους Apple I και Apple II, αλλά και σε πολλούς άλλους οικιακούς υπολογιστές.
Κυβέρνηση Παναγιώτη Κανελλόπουλου 1967
Στις 14 Απριλίου δημοσιεύεται το διάταγμα για την διάλυση της παρούσας Βουλής και την διενέργεια εκλογών για τις 28 Μαΐου 1967.
Motorola 6800
Συσχέτιση με διάδοχους επεξεργαστές
Ο 6800 είναι ο <<πατέρας>> πολλών επεξεργαστών, μεταξύ αυτών ο M6809, ο οποίος διευθυνσιοδοτεί έμμεσα μέσω δείκτη και χρησιμοποιήθηκε σε κονσόλες (Vectrex), στους οικιακούς υπολογιστές TRS-80 Color Computer και Dragon 32/64 όπως και για ενσωματωμένες (embedded) εφαρμογές.
Κυβέρνηση Παναγιώτη Κανελλόπουλου 1967
Ωστόσο ο κύβος είχε ήδη ριφθεί: η συνωμοσία που εξυφαινόταν στα παρασκήνια των Ενόπλων Δυνάμεων για την ανατροπή του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος θα εκδηλωθεί τα ξημερώματα της 21ης Απρίλη 1967, όταν τα τανκς που στάθμευαν στο «Κέντρο Εκπαίδευσης Τεθωρακισμένων», υπό τις διαταγές του Ταξίαρχου Στυλιανού Παττακού, θα βγουν στους δρόμους της Αθήνας και θα καταλάβουν νευραλγικά σημεία της πρωτεύουσας.
Motorola 6800
Συσχέτιση με διάδοχους επεξεργαστές
Από τη Motorola σε μεταγενέστερο χρόνο κυκλοφόρησαν αρκετοί μικροελεγκτές που βασίζονταν στον 6800 με τα εξής ονόματα και διαφορές:
Ο διάδοχος του 6800 ήταν ο Motorola 68000. Ανταγωνιστές ήταν άλλοι μικροεπεξεργαστές των 8-bit της πρώτης γενιάς, όπως οι Intel 8080, MOS 6502, Zilog Z80.
Κυβέρνηση Παναγιώτη Κανελλόπουλου 1967
Οι φόβοι που πριν ενάμιση χρόνο είχε εκφράσει ο Π. Κανελλόπουλος γίνονταν πραγματικότητα: ''«Η αναποφασιστικότης των κομμάτων, η υπερβολική προσήλωσις εις τους κομματικούς εγωισμούς, τα προσωπικά ή κομματικά πείσματα, η αδικαιολόγητος υποτίμησις του υψηλόφρονος Ελληνικού Λαού, ως δήθεν ανικάνου να κατανοήση ανιδιοτελείς αποφάσεις, τας οποίας ακριβώς αι ηγεσίαι δεν είχον πάντοτε την ικανότητα να λαμβάνουν, όλα αυτά εστοίχισαν συχνότατα πολύ ακριβά εις την χώραν, ιδία εις τον κοινοβουλευτισμόν. Τα ελαττώματα αυτά είχον, κατά το έτος 1936, ως αποτέλεσμα την κατάλυσιν του ελευθέρου πολιτεύματος»''
Κανονικό πολύτοπο
μικρογραφία|δεξιά|Το [[Υπερβολικό επίπεδο|υπερβολικό κανονικό πολύτοπο {5,3,4}, σε προβολή του στον τρισδιάστατο χώρο.]]
Στα μαθηματικά, το κανονικό πολύτοπο είναι ένα πολύτοπο του οποίου η συμμετρία είναι μεταβατική στην ακολουθία των επιφανειών του, δίνοντας έτσι τον υψηλότερο βαθμό συμμετρίας. Όλα τα στοιχεία του (κελιά, επιφάνειες και ούτω καθεξής) ή μ-επιφάνειες (για κάθε 0 ≤ μ ≤ ν, όπου ν είναι η διάσταση του πολυτόπου) είναι επίσης μεταβατικά στις συμμετρίες του πολυτόπου, και κανονικά πολύτοπα των διαστάσεων ≤ ν.
Τα κανονικά πολύτοπα είναι η γενικευμένη αναλογική σε οποιοδήποτε αριθμό διαστάσεων των κανονικών πολυγώνων (για παράδειγμα, το τετράγωνο, ή το κανονικό πεντάγωνο) και των κανονικών πολυέδρων (για παράδειγμα, ο κύβος). Η ισχυρή συμμετρία των κανονικών πολυτόπων τους δίνει μια αισθητική ποιότητα που ενδιαφέρει τόσο τους μη μαθηματικούς όσο και τους μαθηματικούς.
Κατ' εξοχήν, ένα κανονικό πολύτοπο σε ν διαστάσεις μπορεί να οριστεί ως το πολύτοπο που έχει κανονικές έδρες [(ν − 1)-επιφάνειες] και κανονικό σχήμα κορυφών. Οι δύο αυτές προϋποθέσεις είναι επαρκείς για να εξασφαλιστεί ότι όλες οι επιφάνειές του είναι ίδιες και όλες οι κορυφές του είναι ομοειδείς. Ο ορισμός αυτός δεν ισχύει για τα αφηρημένα πολύτοπα.
Ένα κανονικό πολύτοπο μπορεί να εκπροσωπείται από ένα σύμβολο Schläfli της μορφής {a, b, c, ..., y, z}, με κανονικές έδρες όπως {a, b, c, ..., y}, και κανονικό σχήμα κορυφών όπως {b, c, ..., y, z}.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολύτοπα Κατηγορία:Συμμετρία Κατηγορία:Πολυδιάστατη γεωμετρία
Η κόμισσα και ο γκάνγκστερ
Η ταινία Η Κόμμισα και ο γκάνγκστερ (πρωτότυπος τίτλος Pocketful of Miracles) είναι σοφιστικέ κομεντί παραγωγής 1961 σε σκηνοθεσία Φρανκ Κάπρα. Πρόκειται για επανεκτέλεση της ταινία Κυρία για μια μέρα (Lady for a Day) που σκηνοθέτησε ο ίδιος ο Κάπρα το 1933. Οι σεναριογράφοι Χαλ Κάντερ και Χάρι Τάτζεντ βασίστηκαν στο πρωτότυπο σενάριο του Ρόμπερτ Ρίσκιν, το οποίο αποτελεί διασκευή του διηγήματος του Ντέιμον Ράνιον Madame La Gimp. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Μπέτι Ντέιβις, Γκλεν Φορντ και Χόουπ Λανγκ που πλαισιώνονται από τους Πίτερ Φολκ, Τόμας Μίτσελ, Έντουαρντ Έβερετ Χόρτον, Αν Μάργκρετ και Άρθουρ Ο'Κόνελ. Η ταινία έμελλε να είναι το τελευταίο σκηνοθετικό εγχείρημα του Κάπρα, καθώς και η τελευταία του ηθοποιού Τόμας Μίτσελ, ενώ η Αν Μάργκρετ έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο. Ο Πίτερ Φολκ έλαβε την πρώτη και μοναδική του υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του.
Υπόθεση
Η Απλ Άννι (Μπέτι Ντέιβις) μια ρακένδυτη, φτωχή γυναίκα ζητιανεύει έχοντας μαζί της ένα καλάθι με μήλα, έξω από τα θέατρα του Μπρόντγουεϊ. Ο αρχιμαφιόζος Ντέιβ ο Μάγκας (Γκλεν Φορντ) αγοράζει πάντα τα μήλα της Άννι εφόσον πιστεύει ότι του φέρνουν γούρι. Αλλά ο Ντέιβ και η μνηστή του Κουίνι Μάρτιν (Χόουπ Λανγκ) πρόκειται να χρειαστούν κάτι περισσότερο από τύχη προκειμένου να βοηθήσουν την Άννι να βγει από τους μπελάδες που πρόκειται να επιφέρει στο γούρι τους η άφιξη της κόρης της Άννι από την Ισπανία. Η Άννι την γέννησε σε μικρή ηλικία και αναγκάστηκε να την αφήσει οικότροφη σε ισπανικό μοναστήρι στέλνοντάς της χρήματα κάθε μήνα και αποκρύπτοντάς από εκείνην το γεγονός ότι είναι ζητιάνα. Η Λουίζ (Αν Μάγκρετ) που έχει μεγαλώσει και έχει γίνει πλέον μια όμορφη γυναίκα έχει αρραβωνιαστεί με τον γιο ενός Ισπανού κόμη με τον οποίο επιστρέφει στις Η.Π.Α. για να τον συστήσει στους γονείς της. Η Λουίζ έχει την εντύπωση ότι η Απλ Άννι είναι μέλος της υψηλής κοινωνίας της Νέας Υόρκης και είναι στο χέρι του Ντέιβ του Μάγκα, της Κουίνι Μάρτιν και της σπείρας των κομπιναδόρων του να μετατρέψουν την ρακένδυτη Άννι σε κυρία και να κάνουν τους απατεώνες φίλους του να συμπεριφερθούν ως μέλη της κοσμικής Νέας Υόρκης.
Πληροφορίες παραγωγής
Η ταινία Η Κόμισσα και ο Γκάνγκστερ ήταν το κύκνειο άσμα του Φρανκ Κάπρα και αποτελεί επανεκτέλεση της άκρως επιτυχημένης του ταινίας του 1933 Κυρία για μια Μέρα (Lady For A Day), το σενάριο της οποίας (το οποίο είχε γράψει ο Ρόμπερτ Ρίσκιν) διασκεύασαν οι Χαλ Κάντερ και Χάρι Τάντζεντ για την εκτέλεση του '61. Και οι δυο ταινίες βασίζονται στο διήγημα του Ντέιμον Ράνιον Madame La Gimp. Η ταινία ήταν επίσης το κύκνειο άσμα του βετεράνου ηθοποιού Τόμας Μίτσελ καθώς και η ταινία στην οποία έκανε το ντεμπούτο της η Αν Μάργκρετ.
Ο Κάπρα γύρισε το Κυρία για μια Μέρα το 1933 και επί σειρά ετών ήθελε να την γυρίσει ξανά, αλλά η εταιρία Columbia που είχε τα δικαιώματά της θεωρούσε ότι η υπόθεσή της ήταν παλαιομοδίτικη και δεν του επέτρεπε να την επανεκτελέσει. Κατά τη δεκαετία του '50, ο παραγωγός Χαλ Ουόλις, ο οποίος εργαζόταν για την εταιρία Paramount Pictures, ζήτησε από τον διευθυντή της Columbia Χάρι Κον τα δικαιώματα της ταινίας προκειμένου να αναθέσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη Σίρλεϊ Μπουθ, αλλά ο Κον αποφάσισε να επιτρέψει στον Κάπρα να επανεκτελέσει την ταινία, ελπίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσε εντάξει την Μπουθ στην εταιρία του. Αφού ο Κάπρα δεν μπόρεσε να πείσει τον Έιμπ Μπάροους ή τον Γκάρσον Κέινιν να διασκευάσουν την ταινία, ο σκηνοθέτης άρχισε να τη διασκευάζει μόνος του. Το σενάριο του Κάπρα που τοποθετούσε την υπόθεση της ταινίας στον πόλεμο της Κορέας και έκανε αναφορές στον ψυχρό πόλεμο γρήγορα εγκαταλείφθηκε. Ο Κον απαίτησε από τον Κάπρα να βρει συνεργάτη και προσέλαβε τον Χάρι Τάτζεντ, του οποίου επίσης το σενάριο απορρίφτηκε.
Πρώτη επιλογή του σκηνοθέτη για το ρόλο του γκάνγκστερ του Ντέιβ του Μάγκα ήταν ο Φρανκ Σινάτρα, ο οποίος απέρριψε το ρόλο εφόσον δε συμφωνούσε σε πολλά σημεία με το σενάριο. Ο Ντιν Μάρτιν, ο Κερκ Ντάγκλας και ο Τζάκι Γκλίσον επίσης απέρριψαν το ρόλο. Τότε ο Γκλεν Φορντ προσέγγισε τον Κάπρα προσφέροντάς του χρηματική βοήθεια, ζητώντας από τον σκηνοθέτη ως αντάλλαγμα για αυτήν τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο σκηνοθέτης πίστευε ότι ο Φορντ δεν ήταν κατάλληλος για τον ρόλο, αλλά αναγκάστηκε να δεχτεί. Η συμφωνία υπογράφτηκε με την προϋπόθεση ότι τόσο ο Κάπρα, όσο και ο Φορντ θα λάμβαναν 37 % από τα κέρδη. Εντέλει η ταινία δεν έκανε επιτυχία στο Box-Office και ο Κάπρα έλαβε μόνο 200.000 δολάρια ως αμοιβή.
Η Ντέιβις και ο Φορντ ξεκίνησαν τους διαπληκτισμούς από την πρώτη μέρα των γυρισμάτων, κυρίως λόγω της πρωτοβουλίας του ηθοποιού να ζητήσει να δοθεί το καμαρίνι δίπλα από το δικό του, που προοριζόταν για την Μπέτι Ντέιβις, στην Χόουπ Λανγκ με την οποία εκείνην την περίοδο ο ίδιος είχε ερωτική σχέση. Η Ντέιβις υποχώρησε στην απαίτηση του ηθοποιού λέγοντας ότι τα καμαρίνια ουδέποτε δεν ήταν υπεύθυνα για την επιτυχία μιας ταινίας. Παρ' όλη την διάθεση της Ντέιβις να βοηθήσει την κατάσταση, της δόθηκε το καμαρίνι το οποίο ο Φορντ είχε ζητήσει για λογαριασμό της Λανγκ κι από εκείνην τη στιγμή ο ηθοποιός άρχισε να της συμπεριφέρεται σαν αστέρι δεύτερου μεγέθους, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την δημιουργία εντάσεων στο πλατό. Το ποτήρι ξεχείλισε όταν ο Φορντ άφησε να εννοηθεί σε συνέντευξή του ότι ο λόγος για τον οποίον η Ντέιβις ανέλαβε τον ρόλο της Απλ Άννι, ήταν επειδή εκείνος μεσολάβησε προκειμένου να της ανταποδώσει τη χάρη που του έκανε εκείνη το 1946 όταν του έδωσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Κλεμμένη Ευτυχία (A Stolen Life). Ο Φορντ είπε ότι με αυτόν τον τρόπο την βοηθούσε να σώσει την κατεστραμμένη καριέρα της. Η Ντέιβις ποτέ δεν του συγχώρεσε αυτή του την φράση και το σετ των γυρισμάτων μετατράπηκε σε ρινγκ, με τον Φρανκ Κάπρα να είναι αμέτοχος στην όλη διαμάχη μεταξύ των δυο πρωταγωνιστών του για τον απλό λόγο, ότι ο Φορντ πληρούσε τα χρέη του συμπαραγωγού.
Βραβεία
Ο Πίτερ Φολκ ήταν υποψήφιος για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου, το οποίο έχασε από τον Τζορτζ Τσακίρης που βραβεύτηκε για την ερμηνεία του στην ταινία Γουέστ Σάιντ Στόρι.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1961 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists
Ελισαίος Γιαννίδης
Ο Ελισαίος Γιαννίδης (Νηχώρι, Κωνσταντινούπολη, 1865 - Αθήνα, 1942) ήταν Έλληνας γεωπόνος, φυσικός, χημικός, φιλόλογος, μαθηματικός και μουσικολόγος. Το πραγματικό του όνομα ήταν Σταμάτιος Σταματιάδης, και ήταν ένας από τους πρωτεργάτες του δημοτικισμού.
Βιογραφικά στοιχεία
Ωστόσο, έγινε περισσότερο γνωστός για το φιλολογικό του έργο, ως υπέρμαχος της δημοτικής γλώσσας, έχοντας ως σκοπό την επίλυση του ορθογραφικού ζητήματος. Το πιο γνωστό του έργο είναι το Γλώσσα και ζωή το οποίο έγραψε το 1908, το οποίο θεωρείται κλασικό θεωρητικό έργο του δημοτικισμού. Το βιβλίο αυτό απέκτησε ευρύτερη απήχηση, όχι μόνο εντός Ελλάδας, αλλά και σε σημαντικά κέντρα του ελληνισμού, με την 3η έκδοση του βιβλίου να τυπώνεται στην Κωνσταντινούπολη. Μετά την πρώτη έκδοση άρχισε και ο ίδιος να εφαρμόζει τις απόψεις του, καταργώντας από τα κείμενα του τα πνεύματα και χρησιμοποιώντας το απλό τονικό σύστημα. Σε άλλα σημαντικά του έργα περιλαμβάνονται τα εξής: Το μεγάλο πρόβλημα, Γλωσσολογικά πάρεργα, Γλώσσα και ορθογραφία και Συζητήσεις της εποχής.
Απεβίωσε το 1942 στην Αθήνα. Μετά τον θάνατό του, ο Εμμανουήλ Κριαράς, συνέγραψε ένα βιβλίο αφιερωμένο στον Γιαννίδη, με τίτλο Ελισσαίος Γιαννίδης ο νηφάλιος (1999).
Το 1981 ο Χριστόφορος Χρηστίδης εξέδωσε το έργο Ελυσαίος Γιαννίδης: Ο άνθρωπος, το έργο του (εκδόσεις Σχολή Μωραϊτη).
Μεσογειακό Κύπελλο Ποδοσφαίρου
thumb|right|350px|Διαφημιστικό του Κυπέλλου Μεσογείου, εφ. "Αθλητική Φωνή", 30/5/1955. Το Μεσογειακό Κύπελλο υπήρξε μια διεθνής ποδοσφαιρική διοργάνωση, μεταξύ των εθνικών ομάδων των μεσογειακών χωρών, η οποία διεξαγόταν από το 1949 ως το 1958. Έγιναν συνολικά τρεις διοργανώσεις, με δυο διαφορετικές αλλά παραπλήσιες ονομασίες: "Κύπελλο Φιλίας Ανατολικής Μεσογείου" οι δύο πρώτες και "Μεσογειακό Κύπελλο" η τελευταία. Στη συνέχεια διακόπηκε καθώς το ποδοσφαιρικό τουρνουά των Μεσογειακών αγώνων επικάλυπτε τη διοργάνωση.
Ελισαίος Γιαννίδης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί Κατηγορία:Έλληνες χημικοί Κατηγορία:Έλληνες γεωπόνοι
Μεσογειακό Κύπελλο Ποδοσφαίρου
1953-1958
* Δεν έγιναν τα δύο ματς Ελλάδας-Τουρκίας.
Πηγές
Κατηγορία:Διοργανώσεις ποδοσφαίρου εθνικών ομάδων
Τζιοβάνι Μπατίστα Ντονάτι
Ο Τζιοβάνι Μπατίστα Ντονάτι (Giovanni Battista Donati, 16 Δεκεμβρίου 1826 – 20 Σεπτεμβρίου 1873) ήταν Ιταλός αστρονόμος.
Ο Ντονάτι γεννήθηκε στην Πίζα της Ιταλίας και σπούδασε στο πανεπιστήμιό της. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο προσωπικό του αστεροσκοπείου της Φλωρεντίας, το 1852. Μεταξύ των ετών 1854 και 1864 ο Ντονάτι ανακάλυψε έξι νέους κομήτες, μεταξύ των οποίων ο θεαματικός Κομήτης του Ντονάτι (C/1858 L1), που ανακαλύφθηκε στις 2 Ιουνίου 1858. Υπήρξε επίσης πρωτοπόρος στη φασματοσκοπία των κομητών (ο πρώτος που απέκτησε και ανέλυσε το φάσμα κομήτη) με σκοπό τη διακρίβωση της φυσικής και χημικής τους συστάσεως, οπότε βρήκε πως όταν ένας κομήτης πλησίαζε τον Ήλιο το φάσμα του κομήτη μεταβαλλόταν. Συμπέρανε σωστά ότι η σύσταση των κομητών ήταν, τουλάχιστον μερικώς, αεριώδης. Μετά από αυτά, ο Ντονάτι διορίσθηκε διευθυντής του Αστεροσκοπείου της Φλωρεντίας, το 1864. Εννέα χρόνια αργότερα πέθανε στην ίδια πόλη κατά την επιδημία πανούκλας, σε ηλικία 47 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Δ΄ Βασιλειών
Το Δ' Βασιλειών (ή Β' Βασιλέων όπως λέγεται στην εβραϊκή βίβλο) είναι ένα από τα βιβλία του κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης. Κατατάσσεται στα λεγόμενα «Ιστορικά Βιβλία» της Παλαιάς Διαθήκης, ενώ στην Εβραϊκή Βίβλο στην ομάδα «Προγενέστεροι Προφήτες».
Εισαγωγικά
Στο πρώτο μέρος του βιβλίου Δ' Βασιλειών, ολοκληρώνεται ο κύκλος των σχετικών με τη δράση του προφήτη Ηλία αφηγήσεων και στην συνέχεια ακολουθεί ένας δεύτερος κύκλος με επεισόδια από τη ζωή του προφήτη Ελισαίου, στο πλαίσιο των οποίων συνεχίζεται και η έκθεση της ιστορίας των δύο βασιλείων. Το βιβλίο ακολουθεί τη χρονολογική σειρά της διαδοχής στη διακυβέρνηση μέχρι την οριστική κατάλυση αμφοτέρων και τον τερματισμό ταυτόχρονα του μοναρχικού πολιτεύματος στο αρχαίο Ισραήλ.