cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κουάζι Κουαρτένγκ
Είναι ο πρώτος μαύρος Καγκελάριος (Υπουργός Οικονομικών) στο Ηνωμένο Βασίλειο, και o πρώτος μαύρος που υπηρετεί σε ένα από τα τέσσερα υψηλότερα αξιώματα (Great Office of State) της Κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου. Θεωρείται ότι ανήκει στην δεξιά πτέρυγα του Συντηρητικού Κόμματος. Ο Κουαρτένγκ απολύθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2022, ύστερα από 38 ημέρες θητείας από το αξίωμα του Καγκελαρίου του Θησαυροφυλακίου, καθιστώντας τον, ως τον Καγκελάριο με την δεύτερη μικρότερη θητεία.
Βιογραφία
Ο Κουάζι Κουαρτένγκ, γεννήθηκε τον Μάιο του 1975 στο Λονδίνο, από γονείς μετανάστες από την Γκάνα. Ο πατέρας του είναι οικονομολόγος και η μητέρα του δικηγόρος. Μεγάλωσε στο Λονδίνο, και φοίτησε στο σχολείο "Colet Court". Στη συνέχεια φοίτησε στο γυμνάσιο και το λύκειο του φημισμένου σχολείου "Eton College" στο Μπέρκσαϊρ της Αγγλίας, από το οποίο αποφοίτησε με διακρίσεις.
Σπούδασε Ιστορία και Κλασσικές Σπουδές, στο Κολλέγιο Τρίνιτι του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, λαμβάνοντας αριστούχος, πτυχίο (BA) το 1996. Ύστερα από την αποφοίτησή του, έλαβε υποτροφία και μετέβη στις ΗΠΑ, προκειμένου να παρακολουθήσει σεμινάρια στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Στη συνέχεια, επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο, και το 2000, έλαβε διδακτορικό δίπλωμα (PhD) πάνω στην Οικονομική Ιστορία από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.
Υπαστυνόμος Α΄
Ο Υπαστυνόμος Α΄ είναι βαθμός αξιωματικού στην ιεραρχία της Ελληνικής Αστυνομίας. Ανήκει στην κατηγορία των Κατωτέρων Αξιωματικών από κοινού με τον Υπαστυνόμο Β΄ και τον Αστυνόμο Β΄. Αποτελεί βαθμό μεγαλύτερο του Υπαστυνόμου Β΄ και μικρότερο του Αστυνόμου Β΄. Αντίστοιχοι βαθμοί στον Στρατό Ξηράς είναι ο Υπολοχαγός, στο Πολεμικό Ναυτικό και στο Λιμενικό ο Ανθυποπλοίαρχος, στην Πολεμική Αεροπορία ο Υποσμηναγός και στην Πυροσβεστική ο Υποπυραγός.
Κουάζι Κουαρτένγκ
Βιογραφία
Πριν ασχοληθεί με την πολιτική, εργάστηκε ως αρθρογράφος στην εφημερίδα The Daily Telegraph και ως οικονομικός αναλυτής στην JPMorgan Chase, στην WestLB AG και στην εταιρεία αντισταθμιστικών κεφαλαίων (hedge fund) Oddey Asset Management. Επίσης, συνέγραψε και έχει εκδώσει δύο βιβλία.
Υπαστυνόμος Α΄
Ο Υπαστυνόμος Α΄ καταλαμβάνει οργανική θέση Υπαστυνόμου από κοινού με τον Υπαστυνόμο Β΄. Ο ελάχιστος χρόνος παραμονής στον βαθμό είναι 5 έτη.
Κουάζι Κουαρτένγκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Κοινοτήτων (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Πολιτικοί του Συντηρητικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί Κατηγορία:Βρετανοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Πολιτικοί αφρικανικής καταγωγής Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Υπαστυνόμος Α΄
Διακριτικό
Τα διακριτικά βαθμού του Υπαστυνόμου Α΄ αποτελούνται από δύο μεταλλικούς αστέρες χρώματος ασημί τα οποία τοποθετούνται στον διαμήκη άξονα των επωμίδων, κατά σειρά από τη βάση προς την κορυφή, ή στο αριστερό πέτο της στολής εκστρατείας κεντητά σε μικρογραφίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική Αστυνομία Κατηγορία:Αστυνομικοί βαθμοί
Σημαία του Μολίζε
Η σημαία του Μολίζε είναι μία σημαία που χρησιμοποιείται αποκλειστικά από την ιταλική περιφέρεια του Μολίζε. Άρχισε να χρησιμοποιείται πρώτα κατά τη δεκαετία του 1980, αλλά σε μία πρώιμη μορφή της, που στερούνταν κόκκινου χρώματος στο έμβλημα. Η τωρινή μορφή σχεδιάστηκε το 1995.
Ιστορία
Η σημαία εισήχθη κατά τη δεκαετία του 1980. Αρχικά η σημαία είχε μόνο δύο χρώματα: το λευκό και το μπλε, με το εθνόσημο να στερείται κόκκινου χρώματος. Η έκδοση με το εθνόσημο στα πραγματικά του χρώματα (κόκκινο και ασημί) δημιουργήθηκε το 1995 για να ανταποκριθεί στο αίτημα του Προέδρου της Δημοκρατίας, Όσκαρ Λουίτζι Σκάλφαρο, ο οποίος στις 4 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, θέλησε να επιδείξει όλες τις σημαίες των περιφερειών της Ιταλίας στο Παλάτσο ντελ Κουιρινάλε.
Γενική εικόνα και σχέδιο
Η σημαία του Μολίζε έχει αναλογία πλευρών 2:3. Διαθέτει ένα γαλάζιο πεδίο, στο οποίο βρίσκεται τοποθετημένο και το επίσημο εθνόσημο της περιφέρειας αυτής, με κόκκινο και ασημί χρώμα. Από κάτω υπάρχει γραμμένη η φράση REGIONE MOLISE ("Περιφέρεια Μολίζε").
Χρώματα
Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται αναλυτικότερα τα δύο χρώματα που εμφανίζονται στη σημαία: το λευκό και το μπλε, στις κατάλληλες αποχρώσεις. Παρουσιάζονται δύο διαφορετικοί τρόποι περιγραφής: το δεκαεξαδικό (HEX), και το RGB. Έτσι:
Αρχική σημαία
μικρογραφία|Η πρώτη σημαία του [[Μολίζε.]]
Περιγραφή
Η συγκεκριμένη σημαία αποτελούσε την επίσημη σημαία του Μολίζε πριν το 1995. Παρατηρούμε πως κυριαρχεί ένα μπλε πεδίο, στο οποίο βρίσκεται τοποθετημένο το εθνόσημο της περιφέρειας, αυτή τη φορά μόνο σε λευκό χρώμα. Από κάτω, είναι γραμμένη η φράση REGIONE MOLISE ("Περιφέρεια Μολίζε").
Παραπομπές
Κατηγορία:Σημαίες
Κωνστάντσια Τσαρτορύσκα (1700-1759)
Η Πριγκίπισσα Κωνστάντσια Τσαρτορύσκα (πολωνικά: Konstancja Czartoryska) (1696 ή 29 Ιανουαρίου 1700 - 27 Οκτωβρίου 1759) ήταν Πολωνή-Λιθουανή ευγενής και μητέρα του Βασιλιά Στανίσουαφ Αύγουστου Πονιατόφσκι.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Καζιμίερς Τσαρτορύσκι (1674-1741) δούκα του Κλέβαν & Ζούκουφ και της Ιζαμπέλα Ελσμπιέτα Μόρστυν, κόρης του Γιαν Αντρέι Μόρστυν ευγενούς, αξιωματούχου & ποιητή,
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1720 τον Στανίσουαφ Πονιατόφσκι Πολωνό ευγενή, στρατιωτικό διοικητή & διπλωμάτη και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένεια Πονιατόφσκι Κατηγορία:Οικογένεια Τσαρτορίσκι Κατηγορία:Πολωνές του 18ου αιώνα
Στέλλα Γιούπη
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της χειροσφαίρισης
Ελεύθερη Πόλη της Κρακοβίας
δεξιά|μικρογραφία|400x400εσ|Χάρτης της Ελεύθερης Πόλης της Κρακοβίας, 1815-1846. Η Ελεύθερη, Ανεξάρτητη και Αυστηρά Ουδέτερη Πόλη της Κρακοβίας με την Επικράτειά της (πολωνικά: Wolne, Niepodległe i Ściśle Neutralne Miasto Kraków z Okręgiem), πιο γνωστή είτε ως Ελεύθερη Πόλη της Κρακοβίας είτε ως Δημοκρατία της Κρακοβίας (πολωνικά: Rzeczpospolita Krakowska, γερμανικά: Republik Krakau), ήταν πόλη–κράτος που δημιουργήθηκε από το Συνέδριο της Βιέννης το 1815, η οποία περιελάμβανε την πόλη της Κρακοβίας και τις γύρω περιοχές.
Ήταν από κοινού ελεγχόμενη από τους τρεις γείτονές της (Ρωσική Αυτοκρατορία, Βασίλειο της Πρωσίας και Αυστριακή Αυτοκρατορία) και ήταν κέντρο αναταραχής για μια ανεξάρτητη Πολωνία. Το 1846, μετά την αποτυχημένη Εξέγερση της Κρακοβίας, η Ελεύθερη Πόλη της Κρακοβίας προσαρτήθηκε από την Αυστριακή Αυτοκρατορία. Ήταν ένα κατάλοιπο του Δουκάτου της Βαρσοβίας, το οποίο διαμελίστηκε μεταξύ των τριών κρατών το 1815.
Η Ελεύθερη Πόλη της Κρακοβίας ήταν μια συντριπτικά πολωνόφωνη πόλη-κράτος, όπου το 85% του πληθυσμού της ήταν Καθολικοί, το 14% ήταν Εβραίοι, ενώ άλλες θρησκείες αποτελούσαν λιγότερο από 1%. Η ίδια η πόλη της Κρακοβίας είχε έναν εβραϊκό πληθυσμό που έφτασε σχεδόν το 40%, ενώ οι υπόλοιποι ήταν σχεδόν αποκλειστικά πολωνόφωνοι Καθολικοί.
Ιστορία
Η Ελεύθερη Πόλη εγκρίθηκε και εγγυήθηκε από το Άρθρο VII της Συνθήκης μεταξύ της Αυστρίας, της Πρωσίας και της Ρωσίας στις 3 Μαΐου 1815. Το καταστατικό έλαβε ταυτόχρονα ένα αρχικό σύνταγμα, αναθεωρήθηκε και επεκτάθηκε το 1818, καθιερώνοντας σημαντική αυτονομία για την πόλη. Το Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο θα μπορούσε να δεχτεί φοιτητές από το διαμελισμένο έδαφος της Πολωνίας. Έτσι, η Ελεύθερη Πόλη έγινε κέντρο πολωνικής πολιτικής δραστηριότητας στα εδάφη της διαμελισμένης Πολωνίας.
Κατά τη διάρκεια της Νοεμβριανής Εξέγερσης του 1830-31, η Κρακοβία ήταν η βάση για το λαθρεμπόριο όπλων στο υπό ρωσικό έλεγχο Βασίλειο της Πολωνίας. Μετά το τέλος της εξέγερσης, η αυτονομία της ελεύθερης πόλης περιορίστηκε σοβαρά. Η αστυνομία ελέγχοταν από την Αυστρία και η εκλογή του προέδρου έπρεπε να εγκριθεί και από τις τρεις εξουσίες. Στη συνέχεια, η Κρακοβία καταλήφθηκε από τον αυστριακό στρατό από το 1836 έως το 1841. Μετά την αποτυχημένη Εξέγερση της Κρακοβίας του 1846, η ελεύθερη πόλη προσαρτήθηκε από την Αυστρία στις 16 Νοεμβρίου 1846 ως το Μεγάλο Δουκάτο της Κρακοβίας.
Γεωγραφία, πληθυσμός και οικονομία
Η Ελεύθερη Πόλη της Κρακοβίας δημιουργήθηκε από το νοτιοδυτικό τμήμα του Δουκάτου της Βαρσοβίας (μέρος του πρώην τμήματος της Κρακοβίας στην αριστερή όχθη του ποταμού Βιστούλα). Το έδαφος της πόλης ήταν τουλάχιστον 1164-1234 χλμ² (οι πηγές διαφέρουν). Συνόρευε με τη Ρωσική Αυτοκρατορία, το Βασίλειο της Πρωσίας και την Αυστριακή Αυτοκρατορία. Περιλάμβανε την πόλη της Κρακοβίας και τα περίχωρα της. Οι άλλοι οικισμοί στην περιοχή που διαχειρίζοταν η Ελεύθερη Πόλη περιελάμβαναν 224 χωριά και τρεις πόλεις (Χσάνουφ, Τσεμπίνια και Νόβα Γκούρα).
Το 1815, ο πληθυσμός της ήταν 95.000 κάτοικοι, το 1843, είχε πληθυσμό 146.000 κατοίκων, από τους οποίους το 85% ληταν Καθολικοί, 14% Εβραίοι, ενώ άλλες θρησκείες αποτελούσαν το 1%. Η πιο αξιοσημείωτη οικογένεια σλάχτα ήταν η αρχοντική οικογένεια Ποτότσκι, οι οποίοι είχαν μία έπαυλη στο Κσεσοβίτσε.
Η Ελεύθερη Πόλη ήταν μια περιοχή αφορολόγητων ειδών, επιτρέποντας το εμπόριο με τη Ρωσία, την Πρωσία και την Αυστρία. Εκτός από τους δασμούς, είχε πολύ χαμηλούς φόρους και διάφορα οικονομικά προνόμια παραχωρήθηκαν από τις γειτονικές δυνάμεις. Ως εκ τούτου, έγινε ένα από τα ευρωπαϊκά κέντρα οικονομικού φιλελευθερισμού και υποστηρικτών του laissez-faire, προσελκύοντας νέες επιχειρήσεις και μετανάστες, με αποτέλεσμα την εντυπωσιακή ανάπτυξη της πόλης. Υφαντές από την πρωσική Σιλεσία είχαν χρησιμοποιήσει πολλές φορές την Ελεύθερη Πόλη ως σύνδεση λαθραίων για να αποφύγουν δασμολογικά εμπόδια κατά μήκος των συνόρων της Αυστρίας και του Βασιλείου της Πολωνίας, αλλά και με την προσάρτηση της Αυστρίας από την Ελεύθερη Πόλη ήρθε μια σημαντική μείωση των εξαγωγών πρωσικής κλωστοϋφαντουργίας.
Πολιτική
αριστερά|μικρογραφία|178x178εσ|Στανίσουαφ Βοντζίτσκι, πρώτος Πρόεδρος της Γερουσίας, 1815-1831. Το καταστατικό έλαβε ένα αρχικό σύνταγμα το 1815, το οποίο επινοήθηκε κυρίως από τον Πρίγκιπα Άνταμ Γέζι Τσαρτορίσκι. Το σύνταγμα αναθεωρήθηκε και επεκτάθηκε το 1818, καθιερώνοντας σημαντική αυτονομία για την πόλη. Η νομοθετική εξουσία ανατέθηκε στη Συνέλευση των Αντιπροσώπων (Izba Reprezentantów) και η εκτελεστική εξουσία δόθηκε σε μια Διοικητική Γερουσία.
Το 1833, μετά την Νοεμβριανή Εξέγερση και το αποτυχημένο σχέδιο ορισμένων Πολωνών ακτιβιστών να ξεκινήσουν εξέγερση στην Κρακοβία, οι δυνάμεις διαμελισμού εξέδωσαν ένα νέο, πολύ πιο περιοριστικό σύνταγμα: ο αριθμός των γερουσιαστών και βουλευτών μειώθηκε και οι αρμοδιότητές τους περιορίστηκαν, ενώ οι κομισάριοι των διαμελιστικών δυνάμεων είχαν διευρύνει τις αρμοδιότητές τους. Περιορίστηκε επίσης η ελευθερία του Τύπου. Το 1835 μια μυστική συνθήκη μεταξύ των τριών δυνάμεων διαμελισμού παρουσίασε ένα σχέδιο στο οποίο, σε περίπτωση πρόσθετων αναταραχών στην Πολωνία, θα δινόταν στην Αυστρία το δικαίωμα να καταλάβει και να προσαρτήσει την πόλη. Αυτό θα συνέβαινε μετά την εξέγερση της Κρακοβίας του 1846.
Ο νόμος βασίστηκε στον Ναπολεόντειο αστικό κώδικα του και στο γαλλικό εμπορικό και ποινικό δίκαιο. Η επίσημη γλώσσα ήταν η πολωνική. Το 1836, η τοπική αστυνομική δύναμη διαλύθηκε και αντικαταστάθηκε από την αυστριακή αστυνομία. Το 1837, οι δυνάμεις διαμελισμού μείωσαν τις αρμοδιότητες των τοπικών δικαστηρίων που αρνήθηκαν να υποκύψουν στις απαιτήσεις τους.
Η Ελεύθερη Πόλη της Κρακοβίας ήταν η πρώτη καθαρά δημοκρατική κυβέρνηση στην ιστορία της Πολωνίας.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Κράτη και περιοχές που ιδρύθηκαν το 1815 Κατηγορία:19ος αιώνας στην Πολωνία Κατηγορία:Ιστορία της Κρακοβίας Κατηγορία:Πρώην σλαβικά κράτη Κατηγορία:Συγκυριαρχίες
Θεόδωρος Φιλαδελφεύς
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Έντουαρντ Βίιραλτ
Ζωή
Ο Βίιραλτ γεννήθηκε στην πόλη Γκουμπανίτζι στην επαρχία της Αγίας Πετρούπολης ως γιος υπηρετών σε κτήμα. Το 1909, η οικογένεια μετακόμισε στην Εσθονία, όπου ο πατέρας εργάστηκε στο κτήμα Βαράνγκου στην επαρχία Γιάρβα. Σε ηλικία 17 ετών, ο Βίιραλτ εισήλθε στη σχολή εφαρμοσμένης τέχνης του Τάλιν. Εκεί ένας από τους καθηγητές του ήταν ο διάσημος Εσθονός ζωγράφος και σχεδιαστής Νικολάι Τρίικ, ο οποίος ασκούσε ισχυρή επιρροή στο έργο του νεαρού καλλιτέχνη. Ωστόσο, ο Βίιραλτ δεν αποφοίτησε λόγω της έναρξης της γερμανικής κατοχής και της επανάστασης.
Ο Βίιραλτ συνέχισε τις σπουδές του στο Τάρτου, στην σχολή τέχνης Παλλάς στο στούντιο γλυπτικής του Άντον Στάρκοπφ το 1919. Εκεί οι διδασκαλίες στην τέχνη της χαρακτικής κατευθύνθηκαν έντονα από τα εγχειρίδια και τα έργα των παλιών κυρίων, επηρεάζοντας έτσι την καλλιτεχνική του τεχνική ακόμη και στα ύστερα του χρόνια. Και πάλι, οι σπουδές διακόπηκαν λόγω της συμμετοχής στον Εσθονικό πόλεμο της Ανεξαρτησίας. Το 1922-1923, ο Βίιραλτ συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία Τέχνης της Δρέσδης στη Γερμανία υπό την εποπτεία του καθηγητή Σέλμαρ Βέρνερ. Στα έργα του εκείνης της περιόδου μπορεί να παρατηρηθεί κάποια επίδραση από τον γερμανικό εξπρεσιονισμό. Ο Βίιραλτ επέστρεψε στο Τάρτου το φθινόπωρο του 1923. Το 1924 αποφοίτησε από το Τμήμα Γραφικών Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών Παλλάς και δημιούργησε το γραφικό του στούντιο το επόμενο έτος.
Πήγε στο Παρίσι το 1925 και έζησε εκεί σχεδόν αδιάκοπτα μέχρι το 1938. Στο Παρίσι δημιούργησε το έργο του Κόλαση. Το 1937 η Διεθνής Έκθεση Γραφικών στη Βιέννη τον αναγνώρισε ως τον κύριο χαράκτη στην Ευρώπη, τιμώντας τον με το Χρυσό Μετάλλιο της. Από τον Ιούλιο του 1938 έως τον Φεβρουάριο του 1939 έζησε και εργάστηκε στο Μαρακές, επιστρέφοντας την επόμενη χρονιά στην πατρίδα του Εσθονία.
Επέζησε από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Εσθονία. Το 1944 έκανε μια προσπάθεια να επιστρέψει στο αγαπημένο του Παρίσι, αλλά πήγε αντ 'αυτού στη Γερμανία και αργότερα στη Σουηδία. Επέστρεψε ξανά στο Παρίσι το φθινόπωρο του 1946. Στο τέλος, έζησε στο νότιο τμήμα της πόλης, στο Σω, στην Οδό Ουντάν 61. Ο Έντουαρντ Βίιραλτ πέθανε στην ηλικία των 55 ετών στο Παρίσι, στο νοσοκομείο Ντανκούρτ λόγω γαστρικού καρκίνου και θάφτηκε στο νεκροταφείο Περ Λασέζ στις 12 Ιανουάριος 1954.
Έργα
Το έργο του Βίιραλτ εκπροσωπείται σε πολλές συλλογές τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική, όπως: σε μερικά μουσεία του Παρισιού, η Αλμπερτίνα στη Βιέννη, το Κουνστχάλλε του Αμβούργο, του Καμπινέτ ντες Εστάμπς στην Αμβέρσα, το Κουπφερτσιχκαμπινέτ του Βερολίνου, το Εθνικό Μουσείο στη Στοκχόλμη, το Καλογκράφια Νασιονάλε στη Ρώμη και το Μουσείο Δυτικής Τέχνης στη Μόσχα. Η πλήρης δουλειά του αποτελείται από περίπου 450 χαρακτικά, χαλκογραφίες, ξύλινα χαρακτικά και λιθογραφίες. Ήταν επίτιμο μέλος της Βασιλικής Εταιρείας Χαλκογράφων και Χαρακτών στο Λονδίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εσθονοί ζωγράφοι Κατηγορία:Εσθονοί καλλιτέχνες
Αναστασία Πάτσιου
Η Αναστασία Πάτσιου (γεννηθείσα στις 13 Ιουνίου 1977) είναι Ελληνίδα παίκτρια της χειροσφαίρισης. Αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 ως μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας, και έχει ύψος 1.75 μέτρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της χειροσφαίρισης
Φιλιππίνα Καρλότα της Πρωσίας
Η Φιλιππίνα Καρλόττα της Πρωσίας (Philippine Charlotte von Preußen, 13 Μαρτίου 1716 - 17 Φεβρουαρίου 1801) ήταν η σύζυγος του Καρόλου Α΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ. Ήταν εισηγμένη ως γυναίκα συνθέτης, καθώς πιστεύεται ότι είχε γράψει πορείες και άλλη μουσική.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου 1716 στο Παλάτι του Βερολίνου και ήταν το έβδομο παιδί και τέταρτη κόρη του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας και της Σοφίας-Δωροθέας του Αννοβέρου, κόρης του Γεωργίου Α΄ της Μ. Βρετανίας. Η Φιλιππίνα-Καρλόττα ήταν λεπτή, μορφωμένη και παιδί φωτισμένο.
Στις 2 Ιουλίου 1733 η Φιλιππίνα-Καρλόττα παντρεύτηκε τον Κάρολο Α΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ. Μαζί απέκτησαν δεκατρία παιδιά:
Ο διπλός γάμος συμμαχία μεταξύ Πρωσίας και Μπράουνσβαϊγκ από το γάμο της με τον Κάρολο Α΄ και του αδελφού της Φρειδερίκου με την αδελφή τού Καρόλου, Ελισάβετ-Χριστίνα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ-Μπέβερν οδήγησε σε μια μόνιμη συμμαχία των σημαντικότερων βορειο-γερμανικών Προτεσταντικών οίκων: της Πρωσίας και του Μπράουνσβαϊγκ.
Οι οικογενειακοί δεσμοί των δύο δυναστειών οδήγησαν στη συμμαχία του Μπράουνσβαϊγκ και της Πρωσίας κατά τον Επταετή Πόλεμο και στη σταδιοδρομία των γιων της Φιλιππίνας-Καρλόττας στην πρωσική υπηρεσία.
Η Φιλιππίνα-Καρλόττα απεβίωσε στις 17 Φεβρουαρίου 1801 στο Μπράουνσβαϊγκ σε ηλικία 84 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ
Μάχη στα Τσουκαλαριά
Η Μάχη στα Τσουκαλαριά διεξήχθη στις 12 Ιουνίου 1822 στην περιοχή των Τσουκαλαριών της Κρήτης μεταξύ των Ελλήνων και των Τούρκων, με τελική έκβαση την νίκη των Τούρκων.
Υπόβαθρο
Μετά την αρχική νίκη των Ελλήνων στη μάχη της Μαλάξας, οι Έλληνες επιτέθηκαν στα Τσουκαλαριά στα οποία οι Τούρκοι με τη συνδρομή του αιγυπτιακού στόλου κατάφεραν και απώθησαν τις Ελληνικές δυνάμεις αρχικά στη Μαλάξα και στην συνέχεια στο ορεινό χωριό Κάμπος
Στρατοί
Σε πληθυσμό οι Έλληνες ήταν γύρω στους 2000 και οι Τούρκοι μαζί με την βοήθεια των Αιγυπτίων πλησίαζαν τους 12000.
Απολογισμός
Στην μάχη σκοτώθηκαν 40 κρητικοί μέσα στους οποίους βρίσκονταν και ο αρχηγός των Μαλαξιανών και των Πεμονιανών, Μανώλης Αλιβάνιστος, ενώ οι Τούρκοι είχαν περισσότερους από 100 νεκρούς και τραυματίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Βουλισμένη Λασιθίου
Η Βουλισμένη είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Αγίου Νικολάου στην περιφερειακή ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 337 κατοίκους. Βρίσκεται 1,5 χλμ. δυτικά από τη Νεάπολη Λασιθίου, σε υψόμετρο 270 μ.
Ετυμολογία
Ο Στέργιος Σπανάκης αναφέρει ότι το όνομα προέρχεται από το γεγονός ότι το έδαφος του χωριού δεν είναι σταθερό και κατολισθαίνει. Μια άλλη θεωρεία, την οποία πρότεινε ο Βασίλειος Ψιλάκης, αναφέρει ότι το όνομα δόθηκε στο χωριό μετά από την ήττα των επαναστατών στην περιοχή από τους Βενετούς κατά τη διάρκεια της επανάστασης των Ψαρομηλίγγων το 1347. Ο Μανόλης Πιτυκάκης αναφέρει ότι το όνομα προέρχεται από αρχαίο οικισμός ο οποίος πλέον είναι θαμμένος κάτω από τον σύγχρονο οικισμό. Ο Εμμανουήλ Λαμπρινάκης τοποθέτησε την αρχαία Πάννονα στη Βουλισμένη, αλλά πλέον θεωρείται πιθανότερη η εντόπισή της στον Άγιο Θωμά Ηρακλείου.
Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη γραπτή μνεία στο χωριό γίνεται σε έγγραφο του 1247. Το έγγραφο αναφέρει στο χωριό Vulismeni βρίσκονται έρημα κτήματα της επισκοπής Χερσονήσου. Στα βενετικά χρόνια, η Βουλισμένη ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χωριά του Μιραμπέλου. Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 αναφέρει το χωριό ως Vulismeni. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Vulismeni με 798 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 την αναφέρει ως Vulismeni. Στην οθωμανική απογραφή του 1671 το χωριό φορολογήθηκε με 100 χαράτσια.
Στην απογραφή του 1881 ανήκε στον δήμο Νεάπολης και σύμφωνα με την απογραφή είχαν 602 χριστιανούς και 68 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 484 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1925 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Βουλισμένης μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Νεαπόλεως. Με το Πρόγραμμα Καλλικράτης η Βουλισμένη έγινε πάλι έδρα κοινότητας του τότε Δήμου Αγίου Νικολάου, ο οποίος περιλαμβάνει όλη την πρώην Επαρχία Μιραμπέλλου.μικρογραφία|311x311px|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο. Δείτε επίσης: Κοινότητα Βουλισμένης
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημεία ενδιαφέροντος
Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται ο ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Ανήκει στον τύπο του μονόχωρου καμαρόσκεπου και χαρακτηρίζεται από τις μεγάλες διαστάσεις του. Η καμάρα είναι οξυκόρυφη. Ο ναός αναφέρεται στην απογραφή ναών του 1635 από τον Μανόλη Φούσκη. Στο δυτικό τμήμα του χωριού βρίσκεται ο μονόχωρος καμαρόσκεπος ναός της Αγίας Αικατερίνης, με διακοσμημένο τέμπλο. Στην αψίδα του αγίου βήματος βρίσκεται χαραγμένη η χρονολογία 1580. Επίσης εντός του χωριού βρίσκεται ο δίκλιτος ναός των Αγίων Ειρήνης και Πελαγίας και ο μονόχωρος ναός του Αγίου Ιωάννη, και ο ναός του Αγίου Νικολάου, κοντά στο νοτιοανατολικό όριο του οικισμού, οι οποίοι αναφέρονται στην απογραφή εκκλησιών και μονών του 1635. Ο ναός του Σωτήρα Χριστού κτίστηκε το 1954 στη θέση παλαιότερου δίκλιτου ναού των ενετικών χρόνων. Ο νεκροταφικός ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικήτα και κτίστηκε στη θέση ομώνυμου ναού ο οποίος χρονολογούταν από τους ενετικούς χρόνους.
Η θέση Βιγλί, πάνω από το χωριό, σε υψόμετρο 400 μέτρων προσφέρει πανοραμική θέα στην κοιλάδα του Μιραμπέλου. Εκεί υπήρχε παλιό μοναστήρι γνωστό ως η Παναγία η Βιγλιώτισσα, από το οποίο σήμερα σώζεται μόνο ο ναός. Στην κτητορική επιγραφή αναφέρεται το έτος 1605 και τη μοναχή Μαγδαληνή Στριανοπούλα και πιθανότατα αφορά επισκευή. Ο ναός είναι τοιχογραφημένος, με τις τοιχογραφίες να έχουν χρονολογηθεί στις αρχές του 14ου αιώνα. Στην ίδια περιοχή βρίσκεται επίσης πηγή νερού, νερόμυλος και δεξαμενές νερού ρωμαϊκής μάλλον εποχής και κατάλοιπα αρχαίας ακρόπολης και αρχαίων τάφων. Κοντά στο Βιγλί βρίσκεται ο ναός του Αγίου Κωνσταντίνου, καθολικό ενετικής μονής η οποία πλέον έχει καταστραφεί. Ο ναός φέρει στο υπέρθυρο τη χρονολογία 1545. Είναι μονόχωρος καμαρόσκεπος και έχει μια αντηρίδα στη βόρεια πλευρά.
Σε λόφο βόρεια του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Ονουφρίου. Ο ναός είναι μονόχωρος καμαρόσκεπος και στο εσωτερικό του είναι τοιχογραφημένος. Ο ναός χρονολογείται με βάση τα τυφλά αψιδώματα στο εσωτερικό και τον κεραμοπλαστικό διάκοσμο στον 13ο αιώνα. Δίπλα στο ναό σώζονται εγκαταλελειμμένα κτίρια τα οποία ανήκαν σε μονή. Τα κτίρια αυτά δεν έχουν παράθυρα στην εξωτερική επιφάνεια και φαίνεται να είχαν και οχυρό χαρακτήρα. Η μονή και ο ναός δεν αναφέρονται στην απογραφή του 1635.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Μετζάνο (Ιταλία)
Το Μετζάνο (ιταλικά: Mezzano) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Πελεκητή Δράμας
Η Πελεκητή είναι ημιορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας προς τα όρια της Περιφερειακής Ενότητας Δράμας. με την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας σε υψόμετρο 350 μέτρα. Απέχει 27 χλμ. Α. από τη Δράμα, 18 χλμ. ΝΔ. από το Παρανέστι (έδρα του δήμου) και περίπου 1 χλμ. Ν. από την Πλατανιά ενώ βόρεια και δυτικά περνάει η ΕΟ Δράμας - Ξάνθης. Η παλιά της ονομασία είναι Μπαλτατζιλάρ και έτσι αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1927 να μετονομάζεται σε Πελεκητή. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Πλατανιά, τον Μαυροκορδάτο, το Θαμνωτό και τον Πρινόλοφο αποτελούν την τοπική κοινότητα Πλατανιά που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νικηφόρου του Δήμου Παρανεστίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 13 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Παρανεστίου
Μετζοκορόνα
Η Μετζοκορόνα (ιταλικά: Mezzocorona) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Μετσάνα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Star Wars (Main Title)
To "Star Wars (Main Title)" είναι ένα ορχηστρικό κομμάτι του 1977, το οποίο γράφτηκε και ενορχηστρώθηκε από τον Τζον Γουίλιαμς. Είναι το βασικό μουσικό θέμα της σειράς ταινιών Star Wars. Η πρώτη του εκτέλεση έγινε από τη Φιλαρμονική Ορχήστρα Λονδίνου. Το κομμάτι έγινε hit στις Ηνωμένες Πολιτείες, με το single να φτάνει την 10η θέση στα Billboard Hot 100, καθώς και το νούμερο 13 των καναδικών charts. Το κομμάτι είναι ελαφρώς επηρεασμένο από το μουσικό θέμα της ταινίας Έγκλημα χωρίς τιμωρία (1944). Στη Β' πλευρά του single, κυκλοφόρησε και το κομμάτι Cantina Band.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1977 Κατηγορία:Singles του 1977 Κατηγορία:Singles της 20th Century Fox Records Κατηγορία:Συνθέσεις του Τζον Γουίλιαμς Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα για ταινίες
Κρεώφυλος ο Σάμιος
Ο Κρεώφυλος ήταν ένας από τους αρχαιότερους επικούς ποιητές. Έζησε τον 7ο ή 6ο π.Χ. αιώνα και καταγόταν από τη Σάμο ή τη Χίο.
Θεωρούνταν, όπως μας πληροφορεί η Σούδα, φίλος ή γαμβρός του Ομήρου, ο οποίος και του χάρισε το επικό του ποίημα Οιχαλίας άλωσις, όταν κάποτε ο Κρεώφυλος τον φιλοξένησε στο σπίτι του στη Σάμο (ή, κατ' άλλους, στη Χίο ή στην Ίο). Ο Καλλίμαχος πάντως, ο επιφανής λόγιος και ποιητής της ελληνιστικής εποχής, δεν αποδεχόταν την ιστορία αυτή εκτιμώντας ότι το έπος γράφτηκε εξαρχής από τον Κρεώφυλο, άποψη την οποία κατέθεσε και στο διασωθέν (από τον Στράβωνα) επίγραμμά του για την "Οιχαλία" και στον Σάμιο ποιητή της.
Όλα αυτά δείχνουν, πέρα από τον μύθο και τις αντιπαραθέσεις, ότι ο Κρεώφυλος ήταν μάλλον ένας από τους πρώτους Ομηρίδες. Ο Πλάτων τον θεωρούσε μαθητή [εταίρο] του Ομήρου. Υπήρχαν ωστόσο και κάποιοι (όπως μας πληροφορούν ο Ευστάθιος και ο Φώτιος), οι οποίοι, αντιστρέφοντας τη σχέση, υποστήριζαν ότι δεν ήταν ο Κρεώφυλος συνεχιστής του Ομήρου, αλλά ο δάσκαλός του. Εκτός από την ', ο Παυσανίας απέδιδε στον Κρεώφυλο και μια ', δηλαδή ένα έπος που διηγιόταν τις περιπέτειες του Ηρακλή (το οποίο όμως μπορεί να ήταν απλώς ένα άλλο όνομα της "Οιχαλίας").
Απομακρυσμένος μικρός πλανήτης
Ο όρος απομακρυσμένος μικρός πλανήτης χρησιμοποιείται από το Κέντρο Μικρών Πλανητών της Διεθνής Αστρονομικής Ένωσης όταν γίνεται συλλογική αναφορά στους μικρούς πλανήτες που βρίσκονται στο εξωτερικό Ηλιακό Σύστημα οι οποίοι συνήθως δεν θεωρούνται αστεροειδείς. Σε αυτούς περιλαμβάνονται οι πληθυσμοί των κενταύρων, των Τρωικών του Ποσειδώνα, και Μεταποσειδώνια αντικείμενα. Όλα τα μακρινά αντικείμενα έχουν ένα ημιμεγάλο άξονα (μέση απόσταση από τον Ήλιο) μεγαλύτερο από 6 ΑΜ, που είναι μόλις πέρα από τον πλανήτη Δία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταποσειδώνια αντικείμενα Κατηγορία:Ηλιακό Σύστημα Κατηγορία:Κένταυροι (Αστρονομία)
Ελευθερία Μαυρογένη
Η Ελευθερία Μαυρογένη (γεννηθείσα στις 12 Μαΐου 1970) είναι Ελληνίδα παίκτρια της χειροσφαίρισης. Αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 ως μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της χειροσφαίρισης
Μετζολομπάρντο
Το Μετζολομπάρντο (ιταλικά: Mezzolombardo) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Γιούλιαν Μπραντ
Ο Γιούλιαν Μπραντ (Julian Brandt, γεννημένος στις 2 Μαΐου 1996) είναι Γερμανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως χαφ για λογαριασμό της γερμανικής Μπορούσια Ντόρτμουντ.
Ο Μπραντ πραγματοποίησε περισσότερες από 55 συνολικά συμμετοχών με τις νεανικές ηλικιακές κατηγορίες της Εθνικής Γερμανίας, αγωνιζόμενος σε καθεμία ηλικιακή κατηγορία από την U15 έως την U21. Ήταν στέλεχος της ομάδας η οποία κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U19 του 2014.
Συλλογική καριέρα
Σε νεανική ηλικία, ο Μπραντ αγωνίστηκε με την ομάδα της γενέτειράς του, ΣΚ Μπόργκφελντ, ενώ στην συνέχεια αγωνίστηκε με τα χρώματα της ΦΚ Ομπερνόιλαντ, προτού ενταχθεί στα τμήματα υποδομής της ΦφΛ Βόλφσμπουργκ.
Στις 12 Δεκεμβρίου 2013, έγινε γνωστό πως ο Μπραντ εντάχθηκε στην Μπάγερ Λεβερκούζεν στην διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου, με την οποία και υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με διάρκεια έως το 2019. Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 15 Φεβρουαρίου 2014, σε αναμέτρηση για την Μπουντεσλίγκα με αντίπαλο την Σάλκε 04. Αντικατέστησε τον Σον Χέουνγκ-Μιν στο 82ο λεπτό της εντός έδρας ήττας της ομάδας του με σκορ 1–2. Τρεις ημέρες αργότερα, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, εισερχόμενος ως αλλαγή στην πρώτη νοκ-άουτ αναμέτρηση με αντίπαλο την Παρί Σεν Ζερμέν στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Στις 4 Απριλίου 2014, πέτυχε το πρώτο τέρμα του με τα χρώματα της Μπάγερ Λεβερκούζεν, ισοφαρίζοντας προσωρινά σε 1–1 στην ήττα της ομάδας του με σκορ 1–2 απέναντι στην Αμβούργο ΣΦ.
Στις 15 Αυγούστου 2015, ο Μπραντ πέτυχε το νικητήριο τέρμα εισερχόμενος ως αλλαγή στην επικράτηση της Μπάγερ με σκορ 2–1 επί της Χόφενχαϊμ 1899 για την σεζόν 2015-16 της Μπουντεσλίγκα.
Μεταξύ τις 20 Μαρτίου και τις 30 Απριλίου 2016, σκόραρε σε έξι συνεχόμενες αναμετρήσεις της Μπουντεσλίγκα, καθιστάμενος ως ο νεαρότερος παίκτης μετά τον Γκερντ Μύλερ που να καταφέρνει το συγκεκριμένο επίτευγμα, σκοράροντας έπειτα από 72 δευτερόλεπτα στην εντός έδρας νίκη της ομάδας με σκορ 2–1 επί της Χέρτα Βερολίνου.
Τον Μάιο του 2019 υπέγραψε στην Μπορούσια Ντόρτμουντ για πέντε χρόνια.
Διεθνής καριέρα
Στις 17 Μαΐου 2016, ο Μπραντ συμπεριλήφθηκε στην προεπιλογή της Εθνικής Γερμανίας ενόψει του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2016. Ήταν στέλεχος της ομάδας η οποία έλαβε μέρος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, όπου η Γερμανία κέρδισε το αργυρό μετάλλιο. Επίσης, συμμετείχε στην αποστολή της ομάδας στο Μουντιάλ του 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερ Λεβερκούζεν Β΄ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερ Λεβερκούζεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ15 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Γερμανίας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Έλενα Νικολή
Η Έλενα Νικολή (γεννημένη στις 12 Μαΐου 1982) είναι Ελληνίδα παίκτρια της χειροσφαίρισης. Έχει κερδίσει το ελληνικό πρωτάθλημα έξι φορές, καθώς και το Κύπελλο Ελλάδας (1998-2003). Κέρδισε την τρίτη θέση στους Βαλκανικούς Αγώνες το 2004 και συμμετείχε στην Ολυμπιάδα του 2004. Το 1998 κλήθηκε για πρώτη φορά στην ελληνική εθνική ομάδα χειροσφαίρισης,. Έπαιξε στις ακόλουθες ομάδες: Αμαζόνες Άρτας, Αναγέννηση Άρτας, Ορμή Πάτρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της χειροσφαίρισης
Μοένα
Η Μοένα (ιταλικά: Moena) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Μάικ Λι
Ο Μάικλ Σάμγουεϊ Λι (αγγλικά: Michael Shumway Lee, 4 Ιουνίου 1971) είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία της Γιούτα, από τον Ιανουάριο του 2011. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Πριν ενασχοληθεί με την πολιτική, ο Λι, είχε εργαστεί ως νομικός υπάλληλος του Ανώτατου Δικαστή Σάμιουελ Αλίτο, και στη συνέχεια ως βοηθός εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών για την περιφέρεια της Γιούτα. Επίσης, εργάστηκε ως πολιτικός σύμβουλος στο γραφείο του Κυβερνήτη της Γιούτα, από το 2005 έως το 2006.
Αφού κατάφερε να κερδίσει στις προκριματικές εκλογές του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στη Γιούτα το 2010, τον εν ενεργεία Ρεπουμπλικανό Γερουσιαστή Μπομπ Μπένετ, εξελέγη για πρώτη φορά στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, στις γενικές ενδιάμεσες εκλογές του 2010, νικώντας τον τότε Δημοκρατικό ανθυποψήφιό του, με ποσοστό 61.6% έναντι 32.8%. Επανεξελέγη στις γενικές ενδιάμεσες εκλογές του 2016, με ποσοστό 68.2% έναντι 27.1% της Δημοκρατικής ανθυποψήφιάς του.
Βιογραφία
Ο Μάικ Λι, γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1971 στην Μέσα της Αριζόνας, και μεγάλωσε στο Πρόβο της Γιούτα και στο Μακλίν της Βιρτζίνια (προάστιο της Ουάσινγκτον). Ο πατέρας του, Ρεξ Λι, ήταν υψηλόβαθμος αξιωματούχος του Υπουργείου Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών, επί προεδρίας Ρόναλντ Ρήγκαν.
Αποφοίτησε από το Λύκειο "Timpview High School" στο Πρόβο της Γιούτα, το 1989. Κατόπιν, σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες, στο Πανεπιστήμιο Μπρίγκαμ Γιανγκ, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 1994. Στη συνέχεια, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Μπρίγκαμ Γιανγκ, και έλαβε πτυχίο (JD) το 1997.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Γιούτα Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Ελένη Πόταρη
Η Ελένη Πόταρη (γεννηθείσα στις 25 Αυγούστου 1982) είναι Ελληνίδα παίκτρια της χειροσφαίρισης. Αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 ως μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας.
Γεωργία Δωροθέου
Η Γεωργία Δωροθέου (γεννηθείσα στις 20 Οκτωβρίου 1980) είναι Ελληνίδα παίκτρια της χειροσφαίρισης. Αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 ως μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της χειροσφαίρισης
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1932
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά το 1932.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Σφαγή των Πύργων Κοζάνης
Τα γεγονότα πριν τη σφαγή
Όπως και στον οικισμό της Ερμακιάς ο οποίος υπέστη ανάλογη καταστροφή κατά την επιχείρηση Μαγιάτικη Καταιγίδα, στους Πύργους διέμεναν συχνά, λόγω της θέσης τους (βρίσκονταν σε απόσταση δύο περίπου ωρών από τη σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Φλώρινας και την οδό Αμυνταίου - Έδεσσας) αντάρτες του ΕΛΑΣ. Το γεγονός αυτό ήταν γνωστό στους Γερμανούς ενώ και οι Έλληνες συνεργάτες τους ήταν εχθρικά διακείμενοι καθώς ο ΕΛΑΣ είχε εκτελέσει αντικομμουνιστές στους Πύργους και την Ερμακιά.
Το φθινόπωρο του 1943 οι αντάρτες του ΕΛΑΣ στο Βέρμιο αντιμετώπιζαν σοβαρό πρόβλημα επισιτισμού λόγω της διακοπής της βρετανικής ενίσχυσης προς τον ΕΛΑΣ σε λίρες και πολεμοφόδια (η ενίσχυση είχε διακοπεί λόγω της επίθεσης του ΕΛΑΣ εναντίον των οργανώσεων ΠΑΟ και ΕΔΕΣ). Έτσι οι αντάρτες του Βερμίου, με ορμητήρια τους Πύργους και την Ερμακιά, επιτίθονταν σε προσφυγικούς οικισμούς των προπόδων του Βερμίου, με σκοπό την προμήθεια τροφών. Την προσοχή των Γερμανών, ωστόσο, τράβηξε το γεγονός ότι ο ΕΛΑΣ ενέδρευε και σκότωνε στρατιώτες των SS και συνεχώς πλησίαζε στις γερμανικές επισταθμίες πόλεων και κωμοπόλεων της περιοχής, απειλώντας την οδική και ιδιαίτερα τη σιδηροδρομική συγκοινωνία μεταξύ Άνω και Κάτω Μακεδονίας (οι Πύργοι βρίσκονταν ανάμεσα στη Θεσσαλονίκη και το Αμύνταιο). Μάλιστα, κατά την άνοιξη του 1944, ο ΕΛΑΣ αποφάσισε να πλησιάσει περισσότερο τη Θεσσαλονίκη και απέστειλε ενισχύσεις στην περιοχή του Βερμίου, αποτελούμενες από 500 αντάρτες. Τον Μάρτιο του 1944 ξεκίνησε η εκκαθαριστική επιχείρηση των Γερμανών, Μαγιάτικη Καταιγίδα (Maigewitter), με σκοπό τη δημιουργία προστατευτικής νεκρής ζώνης γύρω από τις θέσεις που κατείχαν. Σε αυτή συμμετείχαν:
Η σφαγή στους Πύργους
Η επίθεση και η σφαγή στην Ερμακιά έγινε τον Μάρτιο του 1944. Μετά από ένα μήνα οι Γερμανοί επιτέθηκαν στους Πύργους και το Μεσόβουνο, με τη συμμετοχή ακόμη και της αεροπορίας τους από τα πυρά της οποίας σκοτώθηκαν και μικρά παιδιά. Σε όλα αυτά τα χωριά οι Γερμανοί συνάντησαν έντονη αντίσταση των ανταρτών, η οποία τους ερέθισε ακόμη περισσότερο. Όταν μπήκαν στο χωριό, οι Γερμανοί συνέλαβαν και σκότωσαν 327 άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Πολλά από τα θύματα εκτελέστηκαν μαζικά ή πυρπολήθηκαν μέσα σε αχυρώνες ενώ παιδιά και βρέφη φονεύθηκαν με ξιφολόγχες. Στη συνέχεια, 1.400 επιζήσαντες από τους Πύργους και το Μεσόβουνο οδηγήθηκαν πεζοί, ως όμηροι, σε χάνι της Πτολεμαΐδας. Καταστράφηκαν τα 365 από τα 385 σπίτια, δημόσια κτήρια και εκκλησίες (εκτός από τρεις) και κατασχέθηκαν οικοσκευές, ζώα,  τουλάχιστον 10 τόνοι σιτάρι, 12.000 γιδοπρόβατα, 3.500 ιπποειδή και βοοειδή. Επίσης διαπράχθηκαν βιασμοί οι οποίοι κατ' άλλες μαρτυρίες συνέβησαν μέσα στον ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και κατ' άλλους στην πλατεία του χωριού. Κατά τον Αθανάσιο Καλλιανιώτη, ο αριθμός των βιασμών που αναφέρθηκαν (170) πρέπει να θεωρηθεί υπερβολικός όπως αβάσιμη πρέπει να θεωρηθεί και η πληροφορία ότι διεπράχθησαν από Έλληνες συνεργάτες των Γερμανών. Οι δε κάτοικοι άλλων περιοχών που συμμετείχαν στην επιχείρηση φαίνεται πως χρησίμευσαν ως οδηγοί, δεσμοφύλακες, συλλέκτες ζώων, πολεμοφοδίων και αγροτικών προιόντων. Στους Πύργους οι Έλληνες αυτοί ασχολήθηκαν ιδιαίτερα με κατασχέσεις λιρών και κοσμημάτων, τα οποία έπαιρναν από τις γυναίκες.
Υπεύθυνος για τα ολοκαυτώματα Πύργων Κοζάνης, Κλεισούρας Καστοριάς και Διστόμου Βοιωτίας όπου συνολικά έχασαν τη ζωή τους πάνω από 1.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά, ήταν ο Γερμανός συνταγματάρχης Καρλ Σύμερς, διοικητής του 7ου συντάγματος της 4ης μεραρχίας τεθωρακισμένων γρεναδιέρων των SS. Ο Σύμερς είχε μάλιστα παρασημοφορηθεί από τη Βέρμαχτ με τον Σταυρό των Ιπποτών, τον οποίο από ό,τι φαίνεται κέρδισε διαπράττοντας μαζικές εκτελέσεις αμάχων, τους οποίους βάφτιζε ένοπλους αντάρτες. Εκτός από τον συνταγματάρχη Γεώργιο Πούλο, κανείς από τους υπευθύνους της σφαγής των Πύργων και της Εορδαίας γενικότερα, Γερμανούς, Τουρκμένιους και Έλληνες, δεν τιμωρήθηκε αργότερα από τις ελληνικές αρχές.
Κάθε χρόνο στους Πύργους δίνει το παρόν του στο καθιερωμένο μνημόσυνο για τα θύματα του Ολοκαυτώματος ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Από το 2016 και έπειτα διεξάγεται το πρόγραμμα ανταλλαγής μαθητών «Πολιτισμός Μνήμης: Μεσόβουνο, Πύργοι, Ερμακιά», των τριών γενικών Λυκείων της Πτολεμαΐδας, με ένα αντίστοιχο γερμανικό σχολείο από την περιοχή της Βρέμης, με σκοπό τη συμφιλίωση των λαών, αλλά και την ενημέρωση των μαθητών για τα εγκλήματα του Γ΄ Ράιχ κατά την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, τόσο στην περιοχή της Δ. Μακεδονίας αλλά και ευρύτερα στην Ευρώπη. Το πρόγραμμα εκτός των άλλων, περιλαμβάνει δενδροφύτευση για τη δημιουργία ενός 'δασυλλίου μνήμης', με το κάθε δέντρο να αντιστοιχεί σε ένα θύμα της ναζιστικής θηριωδίας. Επίσης, στις δράσεις του προγράμματος περιλαμβάνονται και συνεντεύξεις με επιζήσαντες της Σφαγής και συγγενείς των θυμάτων, αλλά και διάφορες δραστηριότητες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Εορδαίας Πύργοι Κοζάνης Κατηγορία:Ιστορία της Κοζάνης Κατηγορία:Τόποι εκτέλεσης στην Ελλάδα
Μόρι (Ιταλία)
Το Μόρι (ιταλικά: Mori) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Μολβένο
Το Μολβένο (ιταλικά: Molveno) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Πάνορμος Καλύμνου
Η Πάνορμος είναι παραθαλάσσια κωμόπολη της Καλύμνου στα Δωδεκάνησα με υψόμετρο 40 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Πάνορμος βρίσκεται στα δυτικά παράλια του νησιού και τον όρμο Λιναριάς. Είναι κτισμένη στο δυτικό τμήμα της κοιλάδας Πόθιας, ανάμεσα στην πρωτεύουσα (ΝΑ.) και το Καμάρι (Β.), σε απόσταση μόλις 6 χλμ. από το λιμάνι της Καλύμνου (Πόθια). Στα δυτικά είναι η νησίδα Αγία Κυριακή και νότια το αεροδρόμιο της Καλύμνου. Είναι παραθεριστικός οικισμός που διαθέτει αρκετά ξενοδοχειακά καταλύμματα (ξενοχεία, ενοικιαζόμενα κ.α.), γνωστός για τις παραλίες "Καντούνι", "Λινάρια" και "Πλατύς Γιαλός". Θρησκευτικό αξιοθέατο είναι η ανδρώα Ιερά Μονή του Αγίου Παντελεήμονα, η οποία βρίσκεται στα βορειοανατολικά και τις πλαγιές του υψώματος Πατέλα, χρονολογείται στον 17ο αιώνα και θεωρείται δεύτερος Πολιούχος του νησιού.
Ιστορία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1948, μετά την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων, στο ΦΕΚ 248Α - 28/09/1948 με την ονομασία Μπροστά να προσαρτάται στο δήμο Καλύμνου. Το 1950 με το ΦΕΚ 196Α - 02/09/1950 μετονομάστηκε σε Πάνορμος. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στο Δήμο Καλυμνίων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 2.069 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Καλύμνου Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Δωδεκανήσου
Νάγκο-Τόρμπολε
Το Νάγκο-Τόρμπολε (ιταλικά: Nago-Torbole) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Ραούλ του Σαιντ-Ομέρ
Ο Ραούλ, γαλλ. Raoul (απεβ. 1220) από τον Οίκο του Σαιντ-Ομέρ ήταν τιτουλάριος πρίγκιπας της Γαλιλαίας (1204-1219) και σενεσάλης της Ιερουσαλήμ (δύο φορές).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Γκωτιέ πρίγκιπα της Γαλιλαίας από τον γάμο του με την Εσίβα του Μπυρ, κόρη του Ελινάν πρίγκιπα της Γαλιλαίας (ή του Ραντούλφ του Ισσύ, ανιψιού του Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Γαλιλαίας).
Το 1197 απεβίωσε ο Ερρίκος Β΄ των Μπλουά κόμης της Καμπανίας, τρίτος σύζυγος της Ισαβέλλας Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ. Τότε ο πρωτότοκος αδελφός του Ούγος προσπάθησε να τον νυμφεύσει με την Ισαβέλλα Α΄ και να τον κάνει βασιλιά, αλλά τελικά η Ισαβέλλα Α΄ παντρεύτηκε τον Αμωρί Α΄ των Λουζινιάν. Ο Ραούλ αποπειράθηκε να φονεύσει τον 4ο σύζυγό της και εξορίστηκε γι' αυτό.
Μετέβη στην Τρίπολη το 1198 και στην Κωνσταντινούπολη το 1204. Επεξεργάστηκε το σώμα νόμων του Βιβλίου του βασιλιά και από αυτό απέκτησε φήμη ως νομικός. Ο Φίλιππος της Νοβάρα του αποδίδει υλικό από τις Συνήθειες (Assizes) της Ιερουσαλήμ. Απεβίωσε το 1220.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή του Γκρανιέ, κόρη του Ρεζινάλ κυρίου της Σιδώνος.
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Σαιντ-Ομέρ
Άνταμ Λαλάνα
Ο Άνταμ Λαλάνα (Adam Lallana, 10 Μαΐου 1988) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος στη Μπράιτον και χόουβ Άλμπιον και στην Εθνική Αγγλίας.
Καριέρα
Ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά το 2006 στη Σαουθάμπτον, με την οποία κέρδισε ένα Φούτμπολ Λιγκ Τρόφι (2009-2010). Το 2014 υπέγραψε στη Λίβερπουλ, όπου αγωνίζεται μέχρι σήμερα. Αναδείχθηκε στην καλύτερη ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ τη σεζόν 2013-2014 και καλύτερος Άγγλος παίκτης για το έτος 2016.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Μπόρνμουθ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουθάμπτον ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Βασιλική Σκάρα
Η Βασιλική Σκάρα (γεννηθείσα στις 4 Μαΐου 1973 στο μαρτυρικό Κομμένο Άρτας) είναι Ελληνίδα παίκτρια της χειροσφαίρισης.
Αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 ως αρχηγός της Ελληνικής εθνικής ομάδας στην οποία παρέμεινε εως το 2008.
Το 2018 αναδείχτηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια με την Ελληνική εθνική ομάδα του μπίτς χάντμπολ στο τουρνουά που διεξήχθει στο Καζάν της Ρωσίας και το 2019 αναδείχτηκε (με την ίδια ομάδα) μεσογειονίκης στους μεσογειακούς αγώνες που έγιναν στην Πάτρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της χειροσφαίρισης
Ελισάβετ Γκοντζάγκα
Η Ελισάβετ, ιταλ.: Elisabetta Gonzaga (1471 – 1526) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα ήταν μία ευγενής της Ιταλικής Αναγέννησης, γνωστή για την καλλιεργημένη και ενάρετη ζωή της. Ήταν αδελφή του Φραντσέσκο Β΄ Γκονζάγκα μαρκήσιου της Μάντοβας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Ουρμπίνο. Επειδή ο σύζυγός της Γκουιντομπάλντο Α΄ ντα Μοντεφέλτρο, ήταν ανίκανος να τεκνοποιήσει, η Eλισάβετ δεν έκανε ποτέ δικά της παιδιά, αλλά υιοθέτησε τον ανιψιό και κληρονόμο του συζύγου της, Φραντσέσκο-Μαρία ντελλα Ρόβερε.
Βιογραφία
Η Eλισάβετ γεννήθηκε στη Μάντοβα της Ιταλίας ως η δεύτερη κόρη του Φεντερίκο Α΄ μαρκήσιου της Μάντοβας και της Mαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας. Αδελφός της ήταν ο Φραντσέσκο Β΄ μαρκήσιος της Μάντοβας.
Παντρεύτηκε τον Γκουιντομπάλντο Α΄ ντα Μοντεφέλτρο, δούκα του Ουρμπίνο, το 1489. Ο Γκουιντομπάλντο Α΄ ήταν άρρωστος και ανίκανος προς τεκνογονία, έτσι δεν είχαν παιδιά, αλλά η Eλισάβετ αρνήθηκε να τον χωρίσει και τον περιποιήθηκε στις ασθένειές του. Ακόμη και μετά το τέλος του, η Eλισάβετ αρνήθηκε να παντρευτεί.
Η εκπαίδευση της Eλισάβετ την οδήγησε σε μία ζωή μαζί με μερικά από τα μεγαλύτερα μυαλά της Ιταλίας του τέλους του 15ου αι. Η Αυλή της προσέλκυσε συγγραφείς, καλλιτέχνες και μελετητές. Η αρχοντιά της επηρέασε και η ίδια συμμετείχε στην πολιτική της Ιταλίας του 16ου αι. Ο αδελφός της Φραντσέσκο Β΄ είχε σύζυγο την Ισαβέλλα των Έστε, μία ισχυρή προστάτιδα και πολιτική μορφή της Αναγέννησης. Παρά την κακή υγεία της, η Eλισάβετ ήταν γνωστό ότι ήταν μία σπουδαία ιππέας και συχνά παρακολουθούσε κυνήγι στην ύπαιθρο γύρω από το Ουρμπίνο.
Στις 21 Ιουνίου 1502 ο Καίσαρας Βοργίας κατέλαβε το Ουρμπίνο, έδιωξε τον Γκουιντομπάλντο Α΄ και ανάγκασε την Eλισάβετ να παραμείνει στη Μάντοβα, όπου διέμενε ως φιλοξενούμενη. Παρέμεινε εκεί μέχρι το 1503 και στη συνέχεια πήγε στον Γκουιντομπάλντo στη Βενετία. Αποκαταστάθηκαν στην εξουσία το 1504. Καθώς δεν είχαν παιδιά, υιοθέτησαν την ίδια χρονιά τον Φραντσέσκο-Μαρία ντελλα Ρόβερε, το παιδί της Τζιοβάννας ντα Μοντεφέλτρο, αδελφής του Γκουιντομπάλντο Α΄, που αυτός ήταν τότε 14 ετών, για να εξασφαλίσουν τη διαδοχή.
Το 1502 η Eλισάβετ συνόδευσε απρόθυμα τη Λουκρητία Βοργία στο ταξίδι της στη Φερράρα, όπου η Λουκρητία παντρεύτηκε τον Aλφόνσο Α΄ των Έστε. Ένας αυτόπτης μάρτυρας την περιέγραψε στο γάμο ως εξής:
"Μπήκε στη Φερράρα επάνω σε ένα μουλάρι σκεπασμένο με μαύρο βελούδο, κεντημένο με χρυσά σχέδια. Φορούσε έναν μανδύα από μαύρο βελούδο, διακοσμημένο με τρίγωνα από σφυρήλατο χρυσό. Μία άλλη ημέρα μέσα στο κτίριο φορούσε έναν μανδύα από καφέ βελούδο κομμένο και πιασμένο με αλυσίδες από μασίφ χρυσό. Μία άλλη ημέρα φορούσε ένα ένδυμα από μαύρο βελούδο με χρυσές λωρίδες, με ένα περιδέραιο με πέτρες και ένα διάδημα. Και πάλι μία άλλη ημέρα ένα φόρεμα από μαύρο βελούδο κεντημένο με σύμβολα".
Μετά το τέλος του Γκουιντομπάλντo το 1508 σε ηλικία 36 ετών, η Ελισάβετ συνέχισε να ζει στο Ουρμπίνo ως αντιβασίλισσα του ανήλικου κληρονόμου.
Ωστόσο τον Ιούνιο του 1516 εκδιώχθηκε από το Ουρμπίνο από τον πάπα Λέοντα Ι΄, ο οποίος ήθελε να δώσει το δουκάτο στον ανιψιό του Λαυρέντιο των Μεδίκων γιο του Πιέρο, τον αποκαλούμενο "Λορεντσίνo". ΄Έτσι έκανε τον Λαυρέντιο δούκα του Ουρμπίνο. Τότε μαζί με την ανιψιά της Ελεονόρα Γκονζάγκα και χωρίς χρήματα, βρήκαν καταφύγιο στη Φερράρα, όπου η Ελισάβετ απεβίωσε το 1526.
Νογκαρέντο
Το Νογκαρέντο (ιταλικά: Nogaredo) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Ελισάβετ Γκοντζάγκα
Πολιτιστικές αναφορές
Η Eλισάβετ Γκοντζάγκα απαθανατίστηκε από τον συγγραφέα Μπαλντασσάρε Καστιλιόνε, του οποίου το έργο του 1528 Ο Αυλικός, βασίστηκε στις αλληλεπιδράσεις και τις συνομιλίες που είχε μαζί της.
Ένα πορτρέτο της ζωγραφισμένο στα έτη 1504-06 αποδίδεται στον καλλιτέχνη Ραφαήλ και βρίσκεται στην Πινακοθήκη Ουφίτσι, στη Φλωρεντία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δούκισσες του Ουρμπίνο Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα