cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νόμος Κυβέρνησης της Ινδίας (1858)
Οι διατάξεις του προέβλεπαν την εκκαθάριση της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών (η οποία μέχρι στιγμής κυβερνούσε τη Βρετανική Ινδία υπό την αιγίδα του Κοινοβουλίου) και τη μεταβίβαση των λειτουργιών της στο βρετανικό στέμμα. Ο Λόρδος Πάλμερστον, τότε πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, εισήγαγε ένα νομοσχέδιο για τη μεταφορά του ελέγχου της κυβέρνησης της Ινδίας από την εταιρεία Ανατολικών Ινδιών στο Στέμμα, αναφερόμενη στις σοβαρές ατέλειες στο υπάρχον σύστημα της κυβέρνησης της Ινδίας. Ωστόσο, πριν περάσει το νομοσχέδιο, ο Πάλμερστον αναγκάστηκε να παραιτηθεί για ένα άλλο ζήτημα. Αργότερα ο Έντουαρντ Χένρι Στάνλεϊ, 15ος κόμης του Ντέρμπι (ο οποίος αργότερα θα γίνει ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών της Ινδίας) εισήγαγε ένα άλλο νομοσχέδιο το οποίο είχε αρχικά τίτλο «Νόμος για την Καλύτερη Κυβέρνηση της Ινδίας» και πέρασε στις 2 Αυγούστου 1858. με την προϋπόθεση ότι η Ινδία έπρεπε να κυβερνάται άμεσα και στο όνομα του Στέμματος.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία|Η διακήρυξη προς τους «Πρίγκιπες, αρχηγούς και λαούς της Ινδίας», που εκδόθηκε από τη Βασίλισσα Βικτώρια την 1η Νοεμβρίου 1858. Η ινδική εξέγερση του 1857 ανάγκασε τη βρετανική κυβέρνηση να περάσει το νόμο. Ο νόμος ακολουθήθηκε μερικούς μήνες αργότερα από τη διακήρυξη της Βασίλισσας Βικτώριας στους «Πρίγκιπες, αρχηγούς και λαούς της Ινδίας», ο οποίος, μεταξύ άλλων, δήλωσε: «Δεσμευόμαστε στους ιθαγενείς των ινδικών εδαφών μας με το ίδιο καθήκον για τις υποχρεώσεις που μας δεσμεύει σε όλα τα άλλα μας θέματα ". (σελ. 2)
Διατάξεις του νόμου
Ο νόμος εισήγαγε μια νέα περίοδο στην ιστορία της Ινδίας, επιφέροντας το τέλος της κυριαρχίας της εταιρείας στην Ινδία. Η εποχή της νέας Βρετανικής Ινδίας θα διαρκέσει μέχρι τη διαίρεση της Ινδίας τον Αύγουστο του 1947, όπου όλη η επικράτεια της Βρετανικής Ινδίας έλαβε καθεστώς Ντομίνιον ως Ένωση του Πακιστάν και Ένωση της Ινδίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Ινδίας
Κίρο Γκλιγκόροφ
Ο Κίρο Γκλιγκόροφ (Киро Глигоров, 3 Μαΐου 1917 – 1 Ιανουαρίου 2012) ήταν Σλαβομακεδόνας πολιτικός, που διετέλεσε δύο φορές πρόεδρος της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας.
Ίδρυσε το κράτος με τη συνταγματική ονομασία «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» το οποίο είναι μέλος του Ο.Η.Ε. ως «πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» (fYROM)
Εξελέγη πρώτη φορά πρόεδρος της χώρας τον Ιανουάριο του 1991 από τη Βουλή και επανεξελέγη το 1994 σε εκλογές που είχαν διεξαχθεί το ίδιο έτος. Παρέμεινε στο αξίωμα του Προέδρου μέχρι το 1999, έχοντας ολοκληρώσει δύο θητείες. Αποχώρησε από το προεδρικό αξίωμα της πΓΔΜ σε ηλικία 82 ετών.
Ο Κίρο Γκλιγκόροφ πίστευε στα σλαβικά χαρακτηριστικά του λαού του και κατηγορήθηκε ως προδότης από τους συμπατριώτες του που οικοδομούν τον «πούρο μακεδονισμό», τη νέα ιστορική θεωρία για το έθνος της χώρας του. Οι δηλώσεις του ότι η ταυτότητα του λαού του είναι σλαβική και δεν συνδέεται με τον Μέγα Αλέξανδρο και τους αρχαίους Μακεδόνες, καθώς και η άποψή του πως η προσπάθεια για αφαίρεση της σλαβικής ταυτότητας από τον λαό είναι πολιτική προπαγάνδας, έφερε την κυβέρνηση της χώρας του να υποβαθμίσει τον ρόλο του στην επέτειο των είκοσι χρόνων από την ίδρυση του κράτους από τον ίδιο. Στις 3 Οκτωβρίου του 1995 είχαν ανατινάξει το αυτοκίνητο που τον μετέφερε στο κέντρο της πόλης των Σκοπίων, με αποτέλεσμα να χάσει οριστικά την όρασή του στο δεξί μάτι.
Εξωτερικοί συνδέσμοι
[https://www.youtube.com/watch?v=oVRBlasWt90 Δήλωση του Κ. Γκλιγκόροφ σε ελληνικά Μ.Μ.Ε. σχετικά με την ταυτότητα των Σλαβομακεδόνων]
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Σλαβομακεδόνες
Χρονολόγιο της ρωσικής ιστορίας
20ος αιώνας
Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας ρωσικης ιστοριας
Το λιμάνι της ομίχλης
Το Λιμάνι της Ομίχλης (Πρωτότυπος τίτλος: Out of the Fog) είναι ένα αστυνομικό δραματκό φιλμ νουάρ Αμερικανικής παραγωγής του 1941 σε σκηνοθεσία Ανατόλ Λίτβακ και σενάριο των Ρόμπερτ Ρόσεν, Ρόμπερτ Μακόλεϊ και Τζέρι Γουόλντ, βασισμένο στο θεατρικό έργο "Gentle People" του Ίρβιν Σο. Πρωταγωνιστούν οι Τζον Γκάρφιλντ, Άιντα Λουπίνο και ο Τόμας Μίτσελ.
Πλοκή
Στο Μπρούκλιν, το ψάρεμα είναι το χόμπι των εργαζομένων Τζόνα Γκούντγουιν και Όλαφ Τζόνσον και χρησιμοποιούν το παλιό τους σκάφος για να ψαρεύουν κάθε βράδυ. Και οι δύο ονειρεύονται να αγοράσουν ένα μεγάλο σκάφος για να μπορούν να ψαρεύουν στον κόλπο. Η κόρη του Τζόνα είναι η εικοσιέναχρονη τηλεφωνήτρια Στέλλα, η οποία είναι μια φιλόδοξη νεαρή γυναίκα που ονειρεύεται να φύγει από τη γειτονιά της και διατηρεί σχέση με τον εργάτη Τζορτζ Γουάτκινς, ένος απλού άνθρωπου που ονειρεύεται να την παντρευτεί. Αλλά η Στέλλα είναι δυσαρεστημένη με τον βαρετό Τζορτζ. Τότε γνωρίζει τον Χάρολντ Γκοφ, έναν απατεώνα που την εντυπωσιάζει. Αυτό που δεν ξέρει η Στέλλα είναι ότι ο Χάρολντ εκβιάζει και παίρνει χρήματα πουλώντας προστασία στον Τζόνα και τον Όλαφ για να «προστατεύσει» τη βάρκα τους από τη φωτιά. Ως ασφάλεια, βάζει τους δύο να υπογράψουν ένα σύντομο σημείωμα στο οποίο οι πληρωμές σε μετρητά δηλώθηκαν ως αποπληρωμή χρεών στοιχημάτων.
Ο Γκοφ χρησιμοποιεί τα χρήματα για να αγοράσει άρωμα για τη Στέλλα. Για να απομακρύνει τη Στέλλα από τον Γκοφ, ο Τζόνα της υπόσχεται ένα ταξίδι στην Κούβα, το οποίο θέλει να πληρώσει με τα χρήματα που έχει αποταμιεύσει μαζί με τον Όλαφ για το μεγαλύτερο σκάφος. Ο Γκοφ το ανακαλύπτει και προσφέρει στη Στέλλα να την πάει αυτός στην Κούβα. Απαιτεί από τον Τζόνα να του παραδώσει τις αποταμιεύσεις, αλλά ο Τζόνα θυμωμένος παίρνει τον Γκοφ και τον πηγαίνει στην αστυνομία. Εκεί ο Γκοφ δείχνει την υπογεγραμμένη επιστολή, οπότε ο δικαστής πρέπει να τον απελευθερώσει.
Η Στέλλα λέει στον πατέρα της ότι θέλει να πάει στην Κούβα με τον Γκοφ. Ο Τζόνα και ο Όλαφ αποφασίζουν να σκοτώσουν τον Γκοφ και τον δελεάζουν να πάει στο σκάφος τους. Εκεί σχεδιάζουν να τον ρίξουν στη θάλασσα, αλλά ο Όλαφ δεν το καταφέρνει. Ο Γκοφ τελικά πέφτει στη θάλασσα εξαιτίας ενός ατυχήματος και πνίγεται. Ο Τζόνα βρίσκει το πορτοφόλι του Γκοφ με τις αποταμιεύσεις του. Αφού βρεθεί το πτώμα του Γκοφ, η αστυνομία αναζητά το πορτοφόλι που λείπει. Οι αξιωματικοί ψάχνουν τη βάρκα, αλλά δεν βρίσκουν τίποτα γιατί ο Τζόνα έχει ρίξει το πορτοφόλι στο νερό. Όταν φεύγουν οι αξιωματικοί, ο Τζόνα βγάζει το πορτοφόλι από το νερό. Στην ακτή προσκαλούν την Στέλλα να πάει για ψάρεμα στον κόλπο.
Κριτικές
Γράφοντας στο Bright Lights Film Journal, ο Άλαν Κον είπε: «Όπως ο Γκοφ, ο Γκάρφιλντ - ο προοδευτικός, ο αληθινός κοινός άνθρωπος του οποίου η άθλια μοίρα ήταν να καταστραφεί μέσω της τραγωδίας της μαύρης λίστας του Χόλιγουντ - αποκαλύπτει την καταστροφή και τη φαντασία της εποχής της ύφεσης σε μια καπιταλιστική κοινωνία καθώς καταδικάζει όλες τις φασιστικές δυνάμεις που βάζουν έναν κόσμο σε πόλεμο».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1941 Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ανατόλ Λίτβακ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες που συσχετίζονται με το οργανωμένο έγκλημα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Νέλλη Αγγελίδου
Η Νέλλη Αγγελίδου (Πειραιάς, 10/02/1923 – Αθήνα, 06/10/2014) υπήρξε σημαντική Ελληνίδα ηθοποιός. Διακρίθηκε κυρίως στο θέατρο ερμηνεύοντας πρωταγωνιστικούς και δεύτερους ρόλους σε έργα κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου της ελληνικής και παγκόσμιας δραματουργίας. Κατέθεσε επίσης, σπουδαίες ερμηνείες και σε παραστάσεις αρχαίου δράματος. Επικεντρώθηκε περισσότερο στο δραματικό ρεπερτόριο και ελάχιστα στην κωμωδία. Εξελίχθηκε σε γκραν ρολίστα ηθοποιό που διέθετε μεγάλη ερμηνευτική γκάμα και ικανότητα προσαρμογής σε διαφορετικές ερμηνευτικές «σχολές». Εργάστηκε τόσο στις μεγάλες κρατικές σκηνές όσο και στο ελεύθερο θέατρο σε εμπορικούς και πειραματικούς θιάσους, συμμετέχοντας σε περισσότερες από πενήντα θεατρικές παραγωγές.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Νέλλη Αγγελίδου γεννήθηκε στον Πειραιά το 1923. Το πατρικό της όνομα ήταν Νέλλη (Ελένη) Ακεστορίδη. Υπήρξε παντρεμένη με τον Άγγελο Αγγελίδη με τον οποίο απέκτησε έναν γιο. Πριν αποφασίσει να γίνει ηθοποιός εργάστηκε για μία δεκαετία περίπου, ως διοικητικός υπάλληλος στην Τράπεζα της Ελλάδος. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης και ολοκληρώνοντας το πρώτο έτος σπουδών πήρε την άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος του ηθοποιού ως εξαιρετικό ταλέντο (1954/55). Την ίδια χρονιά πραγματοποίησε την πρώτη της εμφάνιση επί σκηνής με το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν». Παρέμεινε στο δυναμικό του Θεάτρου Τέχνης έως και τη θεατρική σεζόν 1957/58 και επανήλθε σε αυτό περιστασιακά κατά τις επόμενες δεκαετίες. Ακολούθησαν συνεργασίες της με το Εθνικό Θέατρο, με το Κυκλικό Θέατρο του Λεωνίδα Τριβιζά, με τον θίασο του Δημήτρη Χορν, με τον θίασο του Δημήτρη Μυράτ, με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας (Κ.Θ.Β.Ε.), με τον θίασο Προσκήνιο του Αλέξη Σολομού κ.ά. Ολοκλήρωσε τη θεατρική της πορεία το 2003, ερμηνεύοντας τον μονόλογο του Αντώνη Δωριάδη Η αναχώρηση ή καρκίνος του λάρυγγος. Επιπλέον, εργάστηκε σε μικρότερη έκταση στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο. Την τελευταία της εμφάνιση ως ηθοποιός την πραγματοποίησε το 2013, στην κινηματογραφική ταινία του Μιχάλη Κωνσταντάτου Luton. Είχε τιμηθεί με το έπαθλο «Μαρίκα Κοτοπούλη», αλλά και από την Ελληνική Ραδιοφωνία για τη συνολική προσφορά της στον Πολιτισμό. Πέθανε στον ύπνο της στις 04 Οκτωβρίου 2014 και θάφτηκε στο Κοιμητήριο Κηφισιάς.
Επαγγελματική πορεία
Αφετηρία της θεατρικής πορείας της Νέλλης Αγγελίδου υπήρξε ο ρόλος της Λιούμποφ στον Βυσσινόκηπο του Αντόν Τσέχοφ (1955), σε μία παράσταση του Θεάτρου Τέχνης, σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν. Για την ερμηνεία της σε αυτήν την παράσταση ο Μ. Καραγάτσης έγραψε «Η αποκάλυψις της προχθεσινής βραδυάς ήταν η νέα ηθοποιός Νέλλη Αγγελίδου. Με ωραίο σκηνικό παράστημα και ενδιαφερόντως εκφραστική φυσιογνωμία, απέδειξε πως είναι προικισμένη με τάλαντο μεγάλο». Στη συνέχεια συμμετείχε σε έξι ακόμα παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης ερμηνεύοντας κύριους ρόλους σε έργα της σύγχρονης δραματουργίας (Το αλέτρι και τ' άστρα, Τριαντάφυλλο στο στήθος, Ο κύκλος με την κιμωλία, Λίβινγκ ρουμ), καθώς και της κλασικής (Δωδέκατη νύχτα) και της νεοελληνικής δραματουργίας (Η αυλή των θαυμάτων). Αρκετά από αυτά τα έργα παρουσιάστηκαν τότε για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Στις παραστάσεις αυτές η ίδια ξεχώρισε για την ερμηνεία της στο ρόλο της Σεραφίνας στο έργο Τριαντάφυλλο στο στήθος του Τενεσί Ουίλιαμς, ερμηνεία για την οποία κέρδισε θερμά σχόλια από το σύνολο σχεδόν των θεατρικών κριτικών.
Από το 1959 έως το 1961 συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο σε οκτώ θεατρικές παραγωγές, όπου ερμήνευσε τόσο πρωταγωνιστικούς ρόλους (Ιουλιανός ο παραβάτης, Αλκιβιάδης, Οργισμένα νειάτα) όσο και δεύτερους (Ριχάρδος ο Γ' , Πειρασμός, Γέρμα κ.ά.). Στο Εθνικό Θέατρο δούλεψε υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες των Αλέξη Σολομού, Κωστή Μιχαηλίδη και Αλέξη Μινωτή. Όπως μαρτυρά η θεατρική κριτική της εποχής οι παραστάσεις του Εθνικού βοήθησαν τη Ν. Αγγελιδου να εμπλουτίσει τα υποκριτικά της εργαλεία και να διευρύνει την ερμηνευτική της γκάμα. Στη συνέχεια εργάστηκε στο ελεύθερο θέατρο συμμετέχοντας σε θιάσους με εκ διαμέτρου αντίθετες θεατρικές καταβολές και στοχεύσεις. Συμμετείχε στο ανέβασμα δύο έργων του σύγχρονου ξένου εναλλακτικού ρεπερτορίου (Ένας όμηρος και Ερρίκος ο Η' και οι γυναίκες του) από το Κυκλικό Θέατρο του Λεωνίδα Τριβιζά. Ακολούθησε η ένταξή της στον θίασο του Δημήτρη Χόρν (1963-1964), όπου ερμήνευσε κύριους ρόλους σε έργα μπουλβάρ. Η «θητεία» της στο είδος του μπουλβάρ ολοκληρώθηκε με τη συμμετοχή σε δύο ακόμα παραγωγές: στο Καληνύχτα έρωτα του Αλέκου Λιδωρίκη (θίασος Δημήτρη Μυράτ, 1965) και στο Οικογένεια Μαρεσκώ του Μ. Ζ. Σωβαζόν (θίασος Πέτρου Φυσσούν, 1967).
Η επιστροφή της στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» το 1965, συνδέθηκε με δύο παραστάσεις που μνημονεύονται στην ιστορία του μεταπολεμικού ελληνικού θεάτρου. Ερμήνευσε την Άτοσσα στους Πέρσες του Αισχύλου, πρώτη της συμμετοχή σε παράσταση αρχαίου δράματος, καθώς και τη Μάρθα στην παράσταση του έργου του Έντουαρντ Άλμπι Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ. Η παράσταση των Περσών προκάλεσε μεγάλες συζητήσεις για τον τρόπο αναπαράστασης της αρχαίας τραγωδίας και αρκετές επικρίσεις από πλευράς θεατρικής κριτικής. Μέσα σε αυτό το κλίμα υπήρξαν κριτικοί που στάθηκαν στην ερμηνεία της Ν. Αγγελίδου και της αναγνώρισαν το μέτρο του τραγικού, την έξοχη κίνηση και τις σιωπές της. «Η ίδια αποτιμά την αφήγηση του ονείρου της Άτοσσας ως κορυφαία της ερμηνευτική στιγμή, γιατί ένιωσε την ταύτιση ως έξοδος από τον εαυτό της». Η επόμενη συνεργασία της με το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» το 1969, στη Λυσιστράτη του Αριστοφάνη την έφερε –για πρώτη και μοναδική φορά στην καριέρα της– στον στίβο της αττικής κωμωδίας. Οι κριτικές για την ερμηνεία της στον ρόλο της Λυσιστράτης στο μεγαλύτερο ποσοστό τους ήταν επαινετικές.
Από το 1969 έως και την επιστροφή της στο Εθνικό Θέατρο το 1986, άλλαζε θεατρική «στέγη» σχεδόν κάθε σεζόν με γνώμονα πάντα συνεργασίες με θιάσους που παρουσίαζαν έργα σημαντικής δραματουργικής αξίας. Την περίοδο αυτή σταδιακά, άρχισε να μετασχηματίζεται από πρωταγωνίστρια σε γκραν ρολίστα. Ενδεικτικά αναφέρονται οι συνεργασίες με: τον θίασο του Δ. Χορν (Ο βασιλιάς Ριχάρδος Γ', 1972), με το Λαϊκό Πειραματικό Θέατρο (Η μάνα,1976 και Εξορία, 1983), με το Προσκήνιο (Σόδομα και Γόμορρα, 1983) κ.ά. Παράλληλα, συμμετείχε και σε παραστάσεις αρχαίου δράματος σε σημαντικά φεστιβάλ του εξωτερικού και της Ελλάδας. Υποδύθηκε την Κλυταιμνήστρα στην Ηλέκτρα του Σοφοκλή (Κ.Θ.Β.Ε., 1975), την Αγαύη στις Βάκχες του Ευριπίδη (Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν». 1977), την Εκάβη στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη (Κ.Θ.Β.Ε., 1981) και την Ιοκάστη στις Φοίνισσες του Ευριπίδη (Λαϊκό Πειραματικό Θέατρο, 1983). Στις παραστάσεις αυτές υποδύθηκε τις τραγικές ηρωίδες υπό την ανανεωμένη και αναθεωρητική σκηνοθετική ματιά σκηνοθετών όπως ο Μίνως Βολανάκης και ο Λεωνίδας Τριβιζάς. Η κριτική εξήρε κυρίως, την ερμηνεία της στην Κλυταιμνήστρα, με αναφορές στην υποβλητικότητά της και στη μεταμόρφωσή της.
Η επάνοδος της Ν. Αγγελιδου στο Εθνικό Θέατρο (1986) σήμανε και την πιο μακροχρόνια παραμονή της σε έναν θεατρικό οργανισμό. Παρέμεινε στο Εθνικό Θέατρο σχεδόν ως το τέλος της θεατρικής της καριέρας (2002). Την περίοδο αυτή της δόθηκε η ευκαιρία να καταθέτει σημαντικές ερμηνείες σε δραματικούς ρόλους κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου —ελληνικού και ξένου— αλλά και αρχαίου δράματος. Στο ξένο ρεπερτόριο διακρίθηκε ως Ελισάβετ στην τραγωδία Μαρία Στιούαρτ του Φ. Σίλερ (1986), ως Λάουρα στον Πατέρα του Α. Στρίντμπεργκ (1988), ως Μάνα Κουράγιο στο ομώνυμο έργο του Μπ. Μπρεχτ (1991) κ.ά. Από τις συμμετοχές της σε νεοελληνικά έργα που παραστάθηκαν στο Εθνικό Θέατρο θεωρήθηκαν σημαντικές και ενδιαφέρουσες οι ερμηνείες της στα έργα Εξορία (1987) και Προς Ελευσίνα (1995) του Παύλου Μάτεσι.
Αντικείμενο πολλών συζητήσεων και ποικίλων αντιδράσεων υπήρξε η συμμετοχή της ως Τειρεσίας στην παράσταση της Αντιγόνης που σκηνοθέτησε ο Μίνως Βολανάκης για το Εθνικό Θέατρο (1995). Όμως για μεγάλο μέρος της θεατρικής κριτικής της εποχής η σύλληψη και η ερμηνεία του ρόλου αυτού εγγράφεται ως μία μοναδική θεατρική στιγμή στην μεταπολεμική ιστορία του ελληνικού θεάτρου. Η Ν. Αγγελιδου ολοκλήρωσε τον κύκλο της στο Εθνικό Θέατρο —λίγο πριν «ρίξει» οριστική αυλαία στην καριέρα της— με τις παραστάσεις των έργων Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι του Τενεσί Ουίλιαμς (1999) και Οι φάλαινες του Αυγούστου του Ντ. Μπέρρυ (2001). Για τις ερμηνείες στις παραστάσεις αυτές της αναγνωρίστηκαν χαρακτηριστικά όπως η υποκριτική ωριμότητα και ο πλήρης έλεγχος των εκφραστικών της μέσων. Τελευταία σκηνική της παρουσία υπήρξε ο μονόλογος Η αναχώρηση ή Καρκίνος του λάρυγγος (2003), παραγωγή στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας του 2004.
Σταθερή παρουσία είχε η Ν. Αγγελίδου σε ραδιοφωνικές παραγωγές θεατρικών έργων, ερμηνεύοντας δραματικούς κυρίως ρόλους (Η αυλή των θαυμάτων, Το στερνό καράβι, Η πένα, Ο πατέρας κ.ά). Μικρή έκταση σε σχέση με το θέατρο, είχε η καριέρα της στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση. Πραγματοποίησε λίγες και αρκετά επιλεγμένες εμφανίσεις και κλήθηκε να ερμηνεύσει κυρίως δεύτερους ρόλους. Συμμετείχε σε οκτώ κινηματογραφικές ταινίες και σε οκτώ τηλεοπτικές σειρές. Η πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο έγινε στα πρώτα βήματα της καριέρας της (1958) με την ταινία του Νίκου Κούνδουρου Οι παράνομοι. Ακολούθησαν λίγες συμμετοχές στον εμπορικό κινηματογράφο (Ο θάνατος θα ξανάρθει, Ψωμί για έναν δραπέτη) και έπειτα μια μακροχρόνια ηθελημένη απομάκρυνση. Επέστρεψε στα κινηματογραφικά πλατό στα τέλη της δεκαετίας του 1970 συμμετέχοντας κυρίως σε ταινίες νέων δημιουργιών (Ανατολική περιφέρεια, 120 ντεσιμπέλ κ.ά.). Για την ερμηνεία της στην ταινία του Ντίνου Δημόπουλου Ο ήλιος του θανάτου τιμήθηκε με το βραβείο Α' γυναικείου ρόλου στο Διεθνές Φεστιβάλ Αλεξάνδρειας. Μέσω της συμμετοχής της στις τηλεοπτικές σειρές Αστροφεγγιά και Σαν τα τρελά πουλιά καθιερώθηκε ως ηθοποιός στη συνείδηση του ευρύτερου τηλεοπτικού κοινού. Κύκνειο άσμα της υπήρξε η ολιγόλεπτη συμμετοχή της στην κινηματογραφική ταινία Luton, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή.
Παραστασιογραφία
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες η Ν. Αγγελίδου συμμετείχε ως ηθοποιός.
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Φιλμογραφία
Πίνακας κινηματογραφικών ταινιών στις οποίες συμμετείχε η Ν. Αγγελίδου.
Τηλεόραση
Πίνακας τηλεοπτικών σειρών στις οποίες συμμετείχε η Ν. Αγγελίδου.
Ηλεκτρονικές Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
3290 Αζάμπου
Ο Αζάμπου (Azabu) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή (την προς τον Δία) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 12,1. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομα του από το προάστιο και πρώην διαμέρισμα του Τόκιο Αζάμπου.
Τροχιά και ταξινόμηση
Ο Αζάμπου είναι μέλος της δυναμικής Ομάδας αστεροειδών της Χίλντας, δηλαδή είναι «κλειδωμένος» σε τροχιακό συντονισμό 3:2 με τον πλανήτη Δία. Αυτό σημαίνει ότι στο χρονικό διάστημα που ο Δίας εκτελεί δύο περιφορές γύρω από τον Ήλιο, ο Αζάμπου εκτελεί τρεις. Ο Αζάμπου δεν αποτελεί ωστόσο μέλος της (στενότερης) «Οικογένειας της Χίλντας», αστεροειδών που έχουν και κοινή καταγωγή με τον 153 Χίλντα.
Ο Αζάμπου περιφέρεται σε απόσταση 3,5 έως 4,5 AU από τον Ήλιο, συμπληρώνοντας μία περιφορά κάθε 7 γήινα έτη και 11 μήνες (2891 ημέρες). Το τόξο παρατηρήσεων του Αζάμπου αρχίζει με μια φωτογραφία στον οποίο διακρίνεται και λήφθηκε από το Πάλομαρ τον Απρίλιο του 1954, δηλαδή δεκαετίες πριν από την παρατήρηση που οδήγησε στην ανακάλυψή του.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο αστεροειδής έχει χαρακτηρισθεί ως φασματικού τύπου XL από το Pan-STARRS και στην ταξινόμηση της SDSS. Παρόμοια, χαρακτηρίζεται ως φασματικού τύπου C (ανθρακούχος) στην ταξινόμηση SDSS-MFB (Masi-Foglia-Binzel).
Περίοδος περιστροφής
Τον Απρίλιο του 2017 μια καμπύλη φωτός του Αζάμπου αποκτήθηκε από φωτομετρικές παρατηρήσεις των Brian Warner και Robert D. Stephens στο Κέντρο Μελετών Ηλιακού Συστήματος στην Καλιφόρνια. Η ανάλυση έδωσε με βεβαιότητα την περίοδο περιστροφής του γύρω από τον άξονά του: 7 ώρες και 40 λεπτά με μεταβολή στη φωτεινότητα 0,23 του μεγέθους, διορθώνοντας μια μέτρηση που έδινε περίπου 12 ώρες από τη δεκαετία του 1990.
Διάμετρος και άλβεδο
Σύμφωνα με την επισκόπηση της αποστολής NEOWISE της NASA, ο Αζάμπου έχει διάμετρο 10,2 χιλιόμετρα και (γεωμετρικό) άλβεδο 0,324. Ο «Συνεργατικός Σύνδεσμος Καμπυλών Φωτός Αστεροειδών» δίνει ένα πολύ μικρότερο άλβεδο, συμβατό με ανθρακούχο φασματικό τύπο, 0,057 και συνεπώς υπολογίζει μια πολύ μεγαλύτερη διάμετρο: 21,2 χιλιόμετρα με απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 12,1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αζαμπου
Σαράντα Αιτωλοακαρνανίας
Η νησίδα Σαράντα βρίσκεται στον Πατραϊκό κόλπο και τη Λιμνοθάλασσα Κλείσοβας μιας από τις έξι ενότητες που διαμορφώνουν τη λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου - Αιτωλικού. Είναι στο κεντρικό τμήμα της λιμνοθάλασσας, δυτικά της νησίδας Μολόχας και νοτιοανατολικά της Κλείσοβας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά του Πατραϊκού κόλπου Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Ίσωμα Αχαΐας
Το Ίσωμα (παλαιά ονομασία: Ίσαρι ) είναι χωριό της Αχαΐας και έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας της Δημοτικής Ενότητας Φαρρών του Δήμου Ερυμάνθου.
Η Τοπική Κοινότητα Ισώματος (τέως δημοτικό διαμέρισμα και άλλοτε αυτοτελής κοινότητα) αποτελείται μόνο από τον ομώνυμο οικισμό και έχει έκταση 9.028 στρέμματα. Κατά την εθνική απογραφή του 2011 το Ίσωμα είχε πληθυσμό που ανήλθε στους 452 κατοίκους.
Γεωγραφία - Τοποθεσία
Εγγύς του βρίσκονται τα χωριά Αγριλιά, Βασιλικό, Πρέβεδος, Φαρές (Φαραί) και Χαϊκάλι. Απέχει οδικώς περίπου 20 χλμ. από το κέντρο της Πάτρας και 9 χλμ. περίπου από την Χαλανδρίτσα, έδρα του Δήμου Ερυμάνθου.
Οικονομία
Οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού ως επί το πλείστον απασχολούνται με την κτηνοτροφία και την γεωργία (κυρίως με την καλλιέργεια αμπελώνων και ελαιώνων), καθώς και σε μικρότερο βαθμό με την μελισσοκομία και άλλες εργασίες.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Αξιοθέατα
Στο Ίσωμα αξίζει να δει και να θαυμάσει κανείς την γραφική πλατεία του χωριού με τον πανύψηλο πλάτανο, τα παραδοσιακά πέτρινα σπίτια και πηγάδια, την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στο κέντρο του χωριού, το αρχαίο ρωμαϊκό νεκροταφείο στη θέση Κάμπος και το παρόχθιο πλατανόδασος του Πείρου. Επίσης, ένα χιλιόμετρο περίπου πριν την βόρεια είσοδο του οικισμού και κατά μήκος του δρόμου μέχρι αυτήν υπάρχουν φυτεμένα πανύψηλα ευκάλυπτα συνθέτοντας ένα πολύ όμορφο τοπίο και συνάμα περιοχή που αποτελεί κατάλληλο μέρος για περίπατο και βόλτα.
Αθλητισμός
Στο χωριό εδρεύει η ποδοσφαιρική ομάδα «Α.Ο. Πείρος Ισώματος» που ιδρύθηκε το 1971 και αγωνίζεται στις τοπικές κατηγορίες της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αχαΐας (Ε.Π.Σ.Α). Φυσική της αγωνιστική έδρα αποτελεί το Γήπεδο Ισώματος που βρίσκεται σε θέση βορειοδυτικά του χωριού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Φαρρών Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Δίας (μυθολογία)
Ο Μάου, αλλιώς Δίας ή Ζεύς, σύμφωνα με την αρχαία ελληνική θεογονεία είναι ο «Πατέρας των θεών και των ανθρώπων», που κυβερνά τους Θεούς του Ολύμπου. Λέγεται πως με το πέρας της Τιατνομαχίας ξεκίνησε να φτιάχνει κοκτέιλ με νέκταρ και αμβροσία σε μπαρ με την ονομασία μυθολογικού θαλάσσιου πλάσματος.
Όνομα
μικρογραφία|Απεικόνιση του [[Άγαλμα του Ολυμπίου Διός|Αγάλματος του Ολυμπίου Διός.]] Ο Δίας ονομαζόταν στα Αρχαία Ελληνικά Ζευς, λέξη που στη γενική πτώση ήταν του Διός, (σπανιότερα του Ζηνός), απ' όπου προήλθε και η νεοελληνική ονομασία. Η ετυμολογία της λέξης είναι η εξής: Προέρχεται από την Ινδοευρωπαϊκή ρίζα *Dyēus, που σύμφωνα με τους γλωσσολόγους προέρχεται από την πρώτο-ινδο-ευρωπαϊκό θεό της ημέρας *Dyeus ph2tēr ("πατέρα από ουρανό") που προέρχεται από τη ριζά *dyeu- ("να λάμπει") και div-, που σημαίνει ουρανός και έδωσε ακόμα την ελληνική λέξη Θεός, το Λατινικό Deus, το Βεδικό Dyaus, το Γερμανικό Tiwaz, το Γαελικό Dia, Αρχαίο Ιρλανδικό Dia που επίσης σημαίνει και Θεός και Μέρα και άλλες λέξεις σχετικές με το θείο. Το όνομα βρίσκεται και σε άλλους ινδοευρωπαϊκούς λαούς, τους Ινδούς, τους Όμβρους, τους Λατίνους κ.ά. Η έκφραση Ζευς πατήρ αντιστοιχεί στο Diespiter (Juppiter) των Ρωμαίων, το Jupater των Όμβρων και το Dyaus Pita των αρχαίων Ινδών. Από την ίδια ρίζα προέρχεται και το αγγλικό day που σημαίνει μέρα.
Μυθολογία
Ο Δίας είναι ο θεός του ουρανού και του κεραυνού στην ελληνική μυθολογία. Είναι το νεότερο παιδί του Κρόνου και της Ρέας. Στις περισσότερες παραδόσεις είναι παντρεμένος με την Ήρα, αν και στο μαντείο της Δωδώνης, σύζυγος του αναφέρεται η Διώνη. Είναι γνωστός για τις ερωτικές περιπέτειες του. Αυτό οδήγησε σε πολλούς ευσεβείς και ηρωικούς απογόνους, συμπεριλαμβανομένων της Αθηνάς, του Απόλλωνα, της Άρτεμης, του Ερμή, της Περσεφόνης (από τη Δήμητρα), του Διόνυσου, του Περσέα, του Ηρακλή, της Ωραίας Ελένης, του Μίνωα και των Μουσών (από την Τιτανίδα Μνημοσύνη). Από την Ήρα έχει αποκτήσει τον Άρη, την Ήβη και τον Ήφαιστο (μια άλλη πηγή λέει ότι η Ήρα γονιμοποίησε τον Ήφαιστο μόνη της), ενώ από τη Ωκεανίδα Διώνη απέκτησε την Αφροδίτη. Ο Δίας υπήρξε ανέκαθεν μετεωρολογικός θεός, ελεγκτής της αστραπής, του κεραυνού και της βροχής. Ήταν ο δυνατότερος και σπουδαιότερος όλων των μυθολογικών όντων και θεών. Ο Θεόκριτος περίπου το 265 π.Χ. έγραψε: «άλλοτε είναι καθαρός ο Δίας, άλλοτε βρέχει». Στο ομηρικό έπος της Ιλιάδας, έστελνε τους κεραυνούς στους εχθρούς του. Άλλα εμβλήματά του, ήταν ο αετός και η αιγίς.
Γέννηση
Ο Τιτάνας Κρόνος απέκτησε πολλά παιδιά από τη Ρέα: την Εστία, τη Δήμητρα, την Ήρα, τον Πλούτωνα και τον Ποσειδώνα, αλλά τα κατάπιε όλα τη στιγμή που γεννήθηκαν, αφού είχε μάθει από τη Γαία και τον Ουρανό ότι ο γιος του θα τον ανατρέψει, όπως ο ίδιος είχε ανατρέψει τον δικό του πατέρα. Όταν ο Δίας ήταν έτοιμος να γεννηθεί, η Ρέα ζήτησε από τη Γαία να επινοήσει ένα σχέδιο για να τον σώσει, έτσι ώστε ο Κρόνος να τιμωρηθεί για τις πράξεις του ενάντια στον πατέρα του Ουρανό και τα παιδιά του. Η Ρέα γέννησε το Δία στο Δικταίο Άντρο στη βόρεια πλευρά του βουνού Δίκτη παραδίδοντας στον Κρόνο μια πέτρα τυλιγμένη στα σπάργανα, την οποία κατάπιε.
Νηπιακή ηλικία
εναλλ.=|μικρογραφία|269x269εσ|Η «Σπηλιά του Διός» στο Όρος Ίδη της Κρήτης Η Ρέα έκρυψε τον Δία σε μια σπηλιά στο όρος Ίδη της Κρήτης και σύμφωνα με διαφορετικές εκδοχές της ιστορίας ανατράφηκε από:
Βασιλιάς των θεών
Ο Δίας μετά την ενηλικίωση του ανάγκασε τον Κρόνο να ξεράσει πρώτα την πέτρα και στη συνέχεια τα αδέλφια του, με την αντίστροφη σειρά της κατάποσης. Σε ορισμένες εκδόσεις, η Ωκεανίδα Μήτις έδωσε στον Κρόνο ένα εμετικό για να τον αναγκάσει να ξεράσει τα μωρά. Μαζί με τα αδέλφια του, με τους Γίγαντες, τους Κύκλωπες και τους Εκατόγχειρες, ανέτρεψε τον Κρόνο και τους άλλους Τιτάνες στον αγώνα που ονομάστηκε Τιτανομαχία. εναλλ.=|μικρογραφία|440x440εσ|Ο Δίας και ο αετός του
Η Τιτανομαχία
Ο Ησίοδος μας μεταφέρει τα περί της μυθικής Τιτανομαχίας, αναφέροντας ότι ο Δίας και τα αδέλφια του πολέμησαν εναντίον του Κρόνου και των Τιτάνων για την κυριαρχία επάνω στη Γη. Ορμούμενοι από τον Όλυμπο καταπολέμησαν τους Τιτάνες που είχαν οχυρωθεί στον Όρθυ. Ο αμείλικτος αυτός πόλεμος διήρκεσε δέκα χρόνια, ώσπου ο Δίας έλαβε τη συμβουλή της Γαίας, να κατέβει στα Τάρταρα και να απελευθερώσει τους αδελφούς των Τιτάνων, τους Κύκλωπες και τους Εκατόγχειρες. Στα Τάρταρα πάλεψε με το μυθικό τέρας Κάμπη και αφού το νίκησε, απελευθέρωσε τους Κύκλωπες και τους Εκατόγχειρες, οι οποίοι έκτοτε έγιναν σύμμαχοί του. Οι Κύκλωπες από ευγνωμοσύνη έδωσαν στον Άδη και στον Ποσειδώνα πολεμικά όπλα και προμήθευσαν τον Δία με τις αστραπές, τη βροντή και το σφυρί, τα οποία από τότε έγιναν σύμβολα της δύναμής του. Οι δε Εκατόγχειρες συνόδευσαν τον Δία στη μάχη, όπου με τη βοήθειά τους οι θεοί νίκησαν τους Τιτάνες καταποντίζοντάς τους στα Τάρταρα βάζοντας για φρουρούς τους, τους Εκατόγχειρες. Τον Κρόνο τον φυλάκισαν μαζί με τους Τιτάνες στα Τάρταρα και όρισαν σαν φρουρό του τη Νύχτα. Αργότερα, πήρε χάρη και έγινε βασιλιάς των Ηλύσιων Πεδίων, όπου κοιμόταν αιώνια. Ο Δίας, κατόπιν προτάσεως από τη Γαία, αναλαμβάνει την υπέρτατη εξουσία ανάμεσα στους Θεούς και μοιράζει τον κόσμο σε τρία βασίλεια: Τον ουρανό, τη θάλασσα και τον κάτω κόσμο, θέτοντας για αρχηγούς τον εαυτό του, τον Ποσειδώνα και τον Άδη αντίστοιχα.
Δίας και Ήρα
Ο Δίας ήταν αδελφός και σύζυγος της Ήρας. Με την Ήρα απέκτησε τον Άρη, την Ήβη και τον Ήφαιστο (μία άλλη εκδοχή λέει ότι η Ήρα μόνη της γέννησε τον Ήφαιστο, από ζήλια που ο Δίας γέννησε μόνος του την Αθηνά). Ορισμένοι περιλαμβάνουν στις κόρες τους την Ειλείθυια (θεά των τοκετών), την Άργη και την Έριδα. Πολυτάραχη η σχέση τους, ήταν γεμάτη ραδιουργίες και αντιζηλίες. Περιελάμβανε ακόμη και συνωμοσίες ή εναντίωση του ενός απέναντι στη θέληση του άλλου. Αναφέρεται η άποψη, η έχθρα του ζεύγους ανάγεται στην αντιπαλότητα του πρωταρχικού ζεύγους Ουρανός - Γαία και αντανακλά τη θέση του αρσενικού στα ιστορικά χρόνια της πατριαρχίας. Πολλοί μύθοι αναφέρουν την Ήρα να ζηλεύει τις ερωτικές κατακτήσεις του Δία και να είναι εχθρός των ερωμένων και των παιδιών τους. Για έναν χρόνο, μια νύμφη που ονομαζόταν Ηχώ είχε τη δουλειά να αποσπά την προσοχή της Ήρας από τις υποθέσεις του, μιλώντας της ακατάπαυστα. Όταν η Ήρα ανακάλυψε την απάτη, την καταράστηκε να επαναλαμβάνει τα λόγια των άλλων.
Δίας και Μήτις
Κατά τον Ησίοδο, πρώτη σύζυγος του Δία ήταν η ελκυστική Μήτις, θεά της γνώσης. Ο Δίας όμως πήρε χρησμό ότι από τον γιο της Μήτιδας μια μέρα θα έβρισκε την ίδια μοίρα, όπως ο πατέρας του (Κρόνος) και ο παππούς του (Ουρανός), οι οποίοι εκθρονίστηκαν από κάποιο παιδί τους. Αφού όμως, ακόμα και η μέθοδος του Κρόνου είχε αποδειχθεί αναποτελεσματική, αποφάσισε να μην εξουδετερώσει τα παιδιά του, αλλά την ίδια τη Μήτιδα πριν αυτή προλάβει να γεννήσει. Έτσι, ο Δίας κατάπιε την Μήτιδα, όπως είχε κάνει ο Κρόνος με τα παιδιά της Ρέας. Η Μήτιδα όμως ήδη εγκυμονούσε την Αθηνά, με αποτέλεσμα να πιάσει τρομερό πονοκέφαλο τον Δία. Ο Ήφαιστος σπεύδοντας να βοηθήσει με τα εργαλεία του, συνέβαλε στη γέννηση της Αθηνάς, η οποία ξεπήδησε πάνοπλη μέσα από το κεφάλι του Δία.
Απόγονοι
Είναι πολλοί οι μύθοι που παρουσιάζουν τον Δία να έχει ερωτικές σχέσεις με γυναίκες. Γι' αυτό γέννησε πολλούς απογόνους, ενώ χαρακτηριστικό είναι ότι ποτέ κανένας μύθος δεν έχει παρουσιάσει τον Δία ως άκαρπο. Πολλές φορές επίσης, ο Δίας άλλαζε μορφή για να πλησιάσει και να ενωθεί με τις ερωμένες του.
Ο Δίας στην Ιλιάδα
Ραψωδία 2: Ο Δίας στέλνει τον «πλάνο» θεό Όνειρο στον Αγαμέμνονα με τη μορφή του Νέστορα και τον προτρέπει να επιτεθεί στους Τρώες, γιατί τάχα ήρθε η ώρα να τους νικήσει.
Ραψωδία 8: ο Δίας απαγορεύει σε όλους τους θεούς να μετέχουν στη σύγκρουση και ο ίδιος επισκοπεί το πεδίο της μάχης από το όρος Ίδη.
Ραψωδία 15: Ο Δίας ξυπνάει και συνειδητοποιεί ότι ο ίδιος ο αδελφός του ο Ποσειδών βοηθά τους Έλληνες.
Ραψωδία 16: Ο Δίας είναι αναστατωμένος που δεν θα μπορούσε να βοηθήσει τον Σαρπηδόνα, διότι τότε θα έρχονταν σε αντίθεση με τις προηγούμενες αποφάσεις του.
Ραψωδία 17: Ο Δίας στενοχωριέται από τη μοίρα του Έκτορος.
Ραψωδία 20: Ο Δίας αφήνει τους άλλους Θεούς να βοηθήσουν τις αντίστοιχες πλευρές στον πόλεμο.
Η επιγραφή του όρους Ζας
Σε ένα βράχο στην κορυφή του όρους Ζας υπάρχει με παραφθαρμένα γράμματα η επιγραφή "Όρος Διός Μηλωσίου" (Διός προστάτη των προβάτων).
Το βουνό Ζευς/Ζας αποτελεί την υψηλότερη ορεινή κορυφή, όχι μόνο της Νάξου, αλλά και ολόκληρου του κυκλαδικού συμπλέγματος Το βουνό δεσπόζει πάνω από το χωριό του Φιλωτίου.
Δείτε επίσης
Ναός του Δία στην Ολυμπία Ζάνες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεότητες της δικαιοσύνης Κατηγορία:Θεότητες του κεραυνού
Βροντή Κοζάνης
Η Βροντή είναι χωριό και κοινότητα του Δήμου Βοΐου. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011, ήταν μέρος του Καποδιστριακού Δήμου Τσοτύλιου, του οποίου ήταν δημοτική περιφέρεια. Η απογραφή του 2011 κατέγραψε 123 κατοίκους στο χωριό και 178 κατοίκους στην κοινότητα.
Διοικητικό τμήμα
Η κοινότητα της Βροντής αποτελείται από τρεις ξεχωριστούς οικισμούς:
Τα προαναφερθέντα στοιχεία για τον πληθυσμό είναι από το 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Πάλλας ο Αρκάδιος
Στην ελληνική μυθολογία, ο Πάλλας ή Πάλλαντας ήταν γιος του Λυκάονα και ο επωνυμικός ιδρυτής της αρκαδικής πόλης Παλλάντιο. Ήταν ο δάσκαλος της Αθηνάς, η οποία, σύμφωνα με τους τοπικούς μύθους, γεννήθηκε στην Αλίφειρα. Είχε επίσης μια κόρη, την Χρύση, η οποία παντρεύτηκε τον Δάρδανο και έφερε το Παλλάντιο στην Τροία. Πέτρινα αγάλματα του Πάλλαντα και του εγγονού του του Ευάνδρου σώζονταν στο Παλλάντιο στην εποχή του Παυσανία.
Οι ρωμαίοι συγγραφείς χρησιμοποίησαν το όνομα του Πάλλαντα για να αιτιολογήσουν την ονομασία του Παλατίνου λόφου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αρκαδίας Κατηγορία:Αθηνά
Εθνική Λετονίας U17 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U17 της Λετονίας είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα της Λετονίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 17 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Λετονίας Κορασίδων. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Λετονικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Latvijas Basketbola Savienība, LBS).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U17
Μέι Ουίτμαν
Η Μέι Ουίτμαν (αγγλική γλώσσα: Mae Margaret Whitman, 9 Ιουνίου 1988) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός.
Γεννήθηκε στο στο Λος Άντζελες. Είναι γνωστή για το ρόλο της Κατάρα στη σειρά κινουμένων σχεδίων Avatar: The Last Airbender.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής
3298 Μασσάντρα
Η Μασσάντρα (Massandra) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 13,5. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναούτσνι της Κριμαίας, και πήρε το όνομα του προς τιμή της κωμόπολης Μασσάντρα της νότιας Κριμαίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μασσάντρα εκτιμάται σε 10,55 ± 0,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,063. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Μασσάντρα γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μασσαντρα
3300 Μακγκλάσον
Ο Μακγκλάσον (McGlasson) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εξωτερική περιοχή (την προς τον Δία) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 10,4. Ανακαλύφθηκε το 1928 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Χάρρυ Έντγουιν Γουντ, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού επιστήμονα Βαν Μακγκλάσον (Van McGlasson).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Χωλ εκτιμάται σε 22,75 ± 0,2 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,184. Ο Χωλ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 17 έως 28 ώρες περίπου, μια αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μακγκλασον
3299 Χωλ
Ο Χωλ (Hall) είναι ένας μικρός αστεροειδής, που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή (την προς τον Ήλιο) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 14,2. Ανακαλύφθηκε το 1980 από την Αμερικανίδα αστρονόμο Κάρολυν Σουμέικερ, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομα του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Τζων Σ. Χωλ (John Scoville Hall, 1908-1991), που διετέλεσε διευθυντής του Αστεροσκοπείου Λόουελ από το 1958 έως το 1977. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον αστεροειδή 9000 Χαλ (Hal).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Χωλ εκτιμάται σε 6,1 ± 0,2 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,275. Ο Χωλ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 8 έως 13 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χωλ
Οδύσσεια (τηλεοπτική μίνι σειρά, 1997)
Η Οδύσσεια είναι αμερικανική μυθολογική μίνι σειρά περιπέτειας του 1997 που εξιστορεί το αρχαίο ελληνικό επικό ποίημα του Ομήρου Οδύσσεια. Η σκηνοθεσία είναι του Αντρέι Κοντσαλόφσκι και προβλήθηκε σε δύο μέρη στις 18 - 19 Μαΐου 1997 στο NBC. Γυρίστηκε στη Μάλτα, στη Τουρκία, σε μέρη της Αγγλίας και σε πολλά άλλα μέρη της Μεσογείου, όπου γίνεται η ιστορία. Οι πρωταγωνιστές περιλαμβάνουν τους Αρμάντ Ασσάντε, την Γκρέτα Σκάκι, την Ειρήνη Παππά, την Ιζαμπέλα Ροσελίνι, την Μπερναντέτ Πήτερς, τον Έρικ Ρόμπερτς, την Ζεραλντίν Σάπλιν, τον Κρίστοφερ Λι και την Βανέσα Γουίλιαμς. Στην Ελλάδα συνήθως τα δύο επεισόδια προβάλλονται συνενωμένα με τη μορφή ταινίας 176 λεπτών.
Πλοκή
Ύστερα από την άλωση της Τροίας ακολούθησε ένα 10ετές ταξίδι για τον Οδυσσέα και τους συντρόφους του, εξαιτίας της οργής που προκάλεσε η υπεροπτική συμπεριφορά του Οδυσσέα στους θεούς. Ο δρόμος της επιστροφής προς την πατρίδα τους την Ιθάκη μετατρέπεται σε ένα "πεδίο μάχης", καθώς είναι αναγκασμένοι να αντιμετωπίσουν μία πληθώρα κινδύνων, εμπνευσμένη από τον θεό της θάλασσας, τον Ποσειδώνα. Το ταξίδι ξεκινάει με τους θεούς να μεταβιβάζουν ισχυρούς ανέμους εναντίον των πλοίων του Οδυσσέα, παρασύροντάς αυτόν και τους συντρόφους του στο νησί των Κυκλώπων. Εκεί προσέγγισαν μία σπηλιά που περιείχε μεγάλα δοχεία με γάλα και τυρί και πολλά πρόβατα και κατσίκες. Η άφιξη του κύκλωπα Πολύφημου, γιού του Ποσειδώνα, δεν ήταν ευχάριστη, καθώς, για να ξεφύγουν, ο Οδυσσέας τον τύφλωσε με τη βοήθεια ενός κλαδιού, προκαλώντας την οργή του Ποσειδώνα. Σηκώνοντας ισχυρούς ανέμους, ο Οδυσσέας με τους συντρόφους του βρέθηκαν στο νησί της Κίρκης, οπού εκεί διέμειναν για μόλις έναν χρόνο. Ακολουθεί η άφιξη του Οδυσσέα στον Άδη για να αναζητήσει τον μάντη Τειρεσία, από τον οποίο θα μπορούσε να αντλήσει πληροφορίες για τον γυρισμό του στην πατρίδα. Ακολούθησαν περιπέτειες στην επαφή με την Σκύλλα και την Χάρυβδη, όπου εκεί ο Οδυσσέας χάνει όλους τους συντρόφους του και καταλήγει να είναι ο μοναδικός επιζών. Για τα επτά επόμενα χρόνια θα βρίσκεται στο νησί της Καλυψώς, την Ωγυγία, με τελευταία του στάση το νησί των Φαιάκων. Η επιστροφή στην πατρίδα περιλαμβάνει την δική της δοκιμασία, αφού τώρα ο Οδυσσέας πρέπει να αντιμετωπίσει τους μνηστήρες που πολιορκούν την γυναίκα του Πηνελόπη.
Παραγωγή
Τα εφέ πλασμάτων για αυτή τη σειρά παρασχέθηκαν από το Creature Shop του Τζιμ Χένσον.
Το σκάφος που χρησιμοποιήθηκε στη σειρά επαναχρησιμοποιήθηκε λίγα χρόνια αργότερα για τη μινισειρά Ιάσων και οι Αργοναύτες (2000).
Η σειρά αξιολογήθηκε με το σήμα καταλληλότητας PG-13 καθώς περιέχει βίαια σκηνικά και κάποια αισθησιακά στοιχεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογραφικές ταινίες βασισμένες σε λογοτεχνικά έργα Κατηγορία:Ιστορικές επικές ταινίες Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-σειρές) Κατηγορία:Μίνι τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Έργα βασισμένα στην Οδύσσεια Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Αρχαία Ελλάδα
Επιδερμίδα
<div class="imageMapHighlighter" data-showLegend='yes' data-expandLegendText="Λίστα επιμέρους ανατομικών στοιχείων" data-collapseLegendText="Απόκρυψη λίστας">
Η επιδερμίδα, ως επιστημονικός διεθνής όρος της βιολογίας και της ιατρικής (epidermis), είναι η εξωτερική λεπτή επιφανειακή προστατευτική στιβάδα του δέρματος των ζώων και του ανθρώπου. Ανάλογα με τη θέση της στο ανθρώπινο σώμα και το πόσο νερό συγκρατεί το πάχος της ποικίλλει, αν και ο μέσος όρος είναι 0,2 mm. Δεν έχει φλέβες και τριχοειδή αγγεία να τη διαπερνούν αλλά διαθέτει πλήθος αριθμού λιπιδίων που της προσδίδουν στηρικτικό ρόλο, ανακλαστική ικανότητα και αμφίφυλες ιδιότητες.
Στιβάδες επιδερμίδας
Η επιδερμίδα διακρίνεται στις επιμέρους στιβάδες:
Βασική στιβάδα
Είναι η βαθύτερη στιβάδα της επιδερμίδας και διαθέτει μελανοκύτταρα. Εδώ παράγονται τα κερατινοκύτταρα. Τα επιθηλιακά κύτταρά της διατάσσονται το ένα δίπλα στο άλλο, είναι ορθογώνια και συνδέονται μεταξύ τους με τονοϊνίδια που σχηματίζουν τα δεσμοσώματα. Παρουσιάζουν μιτώσεις και πολλαπλασιάζονται ανεβαίνοντας προς την επιφάνεια για να σχηματίσουν την κεράτινη στιβάδα. Είναι το όριο μεταξύ της επιδερμίδας και του χόριου. Αποτελείται κατά 8% σε νερό και με τη γήρανση χάνει την ικανότητα συγκράτησης νερού και λεπταίνει.
Ακανθωτή στιβάδα
Τα βασικά κύτταρα μέσω της διαδικασίας turn-over αποκτούν πιο επίπεδο σχήμα και συγκρατούν 14 στρώματα. Η υποστιβάδα αυτή ονομάζεται έτσι γιατί τα δεσμοσώματα που διαθέτει έχουν σχήμα άκανθου μιας και έχουν αγκάθια στις εξωτερικές μεμβράνες τους. Αποτελείται από στοίχους κυττάρων που καθώς ανεβαίνουν προς τα πάνω σχηματίζουν την κοκκώδη στιβάδα. Το πάχος της ακανθωτής στιβάδας κυμαίνεται από 50 μm έως 150 μm.
Κοκκώδης στιβάδα
Εδώ ξεκινά η κερατινοποίηση  των κερατινοκυττάρων. Τα λιπίδια που υπάρχουν εδώ βοηθούν στην κυτταρική συνοχή και αποβάλλονται στο μεσοκυττάριο διάστημα. Καθώς τα κύτταρα γεμίζουν με ίνες κερατίνης μειώνεται η υγρασία τους και τελικά το σχήμα τους αλλάζει και γίνονται πεπλατισμένα.
Διαυγής στιβάδα
Υπάρχει ανάμεσα στην κεράτινη και την κοκκώδη στιβάδα και είναι μια επιπλέον στιβάδα η οποία υπάρχει μόνο στα πέλματα και στις παλάμες. Διακρίνεται για τη μεγάλη διαθλαστική της ικανότητα και την πυκνή διάταξη των κυττάρων της.
Κεράτινη στιβάδα
Η εξωτερική στιβάδα της επιδερμίδας είναι η κεράτινη. Τα κύτταρα που την αποτελούν είναι πιο επιπεδωμένα, απύρηνα κύτταρα (πετάλια) και με κεραμωτή αλληλουχία. Επίσης λόγω της σταθερότητας της συνένωσή τους δίνουν στην επιδερμίδα την ικανότητα της αδιαπερατότητας. Η κεράτινη στιβάδα έχει πάχος από 8-15 μm. Διατηρεί την υγρασία του δέρματος εξαιτίας του παράγοντα NMF (naturalmoisturizingfactor). Κατέχει το 10%-15% της συνολικής ποσότητας του αποθηκευμένου στην επιδερμίδα νερού.
Είδη κυττάρων επιδερμίδας
Τα είδη των κυττάρων που υπάρχουν στην επιδερμίδα είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανατομία Κατηγορία:Δέρμα
Samsung
thumb|Η πρώτη έδρα της επιχείρησης τη δεκαετία του 1930 στο [[Ντέγκου]] Η Samsung Electronics (Κορεατικά: 삼성, προφέρεται Σάμσονγκ, αναγράφεται ως SΛMSUNG) είναι πολυεθνικός όμιλος επιχειρήσεων με έδρα κοντά στη Σεούλ της Νότιας Κορέας. Αποτελείται από πολυάριθμες θυγατρικές εταιρίες και είναι ο μεγαλύτερος όμιλος επιχειρήσεων, τζέμπολ (재벌, jaebeol), της Νότιας Κορέας. Απασχολεί 370.000 άτομα και πληρώνει φόρους ύψους περίπου 8% των εισοδημάτων της χώρας. Ο όμιλος καλύπτει εξαιρετικά ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων. Η γνωστότερη θυγατρική του ομίλου είναι η Samsung Electronics. Άλλη πολύ σημαντική θυγατρική του ομίλου είναι η Samsung Heavy Industries, η οποία είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ναυπηγική βιομηχανία στον πλανήτη. Η έδρα του ομίλου βρίσκεται στην πόλη Σούουον, μόλις 48 χλμ από την πρωτεύουσα.
Ιστορία
Η εταιρία ιδρύθηκε το 1938 ως κατάστημα λιανικής πώλησης. Μετά τον πόλεμο της Κορέας ο ιδρυτής της εταιρίας επέκτεινε τις δραστηριότητες στα οικοδομικά υλικά, τις οικοδομές και από το 1969 στα ηλεκτρονικά και στα μηχανάκια. Η λειτουργία ενός δικού της ιδιωτικού τηλεοπτικού καναλιού σταμάτησε για πολιτικούς λόγους. Όπως όλοι οι τζέμπολ, κατά τις διάρκεια της Κρίσης της Ασίας αποχώρησε από ορισμένες δραστηριότητες και συγκεντρώθηκε στις δραστηριότητες με το μεγαλύτερο κύκλο εργασιών.
Λογότυπο και γραμματοσειρά
Το βασικό χρώμα στο λογότυπο είναι μπλε, το οποίο η Samsung έχει κρατήσει εδώ και πολλά χρόνια, υποδηλώνοντας ότι συμβολίζει τη σταθερότητα, την αξιοπιστία και την εταιρική κοινωνική ευθύνη.
Λογότυπο ήχου
Η Samsung έχει ένα λογότυπο ήχου, το οποίο αποτελείται από τις σημειώσεις E ♭, A ♭, D ♭, E ♭. Το λογότυπο ήχου δημιουργήθηκε από τον Musikvergnuegen και γράφτηκε από τον Walter Werzowa.
Γραμματοσειρά
Τον Ιούλιο του 2016, η Samsung παρουσίασε τη γραμματοσειρά SamsungOne της, μια γραμματοσειρά που ελπίζει να δώσει μια σταθερή και καθολική οπτική ταυτότητα στο ευρύ φάσμα των προϊόντων της Samsung. Το SamsungOne σχεδιάστηκε για να χρησιμοποιείται σε όλο το φάσμα των διαφόρων συσκευών της Samsung, με έμφαση στην ευκρίνεια για τα πάντα, από μικρότερες συσκευές όπως smartphones έως μεγαλύτερες συνδεδεμένες τηλεοράσεις ή ψυγεία, καθώς και μάρκετινγκ και διαφημίσεις της Samsung. Η οικογένεια γραμματοσειρών υποστηρίζει 400 διαφορετικές γλώσσες με πάνω από 25.000 χαρακτήρες.
Ιατρικό Κέντρο της Samsung
Η Samsung δωρίζει περίπου 100 εκατομμύρια δολάρια ετησίως στο Ιατρικό Κέντρο της Samsung, έναν μη κερδοσκοπικό φορέα παροχής υγειονομικής περίθαλψης που ιδρύθηκε από τον όμιλο το 1994. Το ιατρικό κέντρο της Samsung περιλαμβάνει το νοσοκομείο Samsung Seoul, το νοσοκομείο Kangbook της Samsung, το νοσοκομείο Samsung Changwon, το κέντρο καρκίνου του Samsung και το ερευνητικό κέντρο Samsung Life Sciences. Το Κέντρο Καρκίνου της Samsung, που βρίσκεται στη Σεούλ, είναι το μεγαλύτερο κέντρο καρκίνου στην Ασία.
Το Ιατρικό Κέντρο της Samsung και η φαρμακευτική πολυεθνική Pfizer συμφώνησαν να συνεργαστούν για την έρευνα για τον εντοπισμό των γενωμικών μηχανισμών που ευθύνονται για κλινικές εκβάσεις στο ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατασκευαστές κινητών τηλεφώνων Κατηγορία:Πολυεθνικές εταιρείες Κατηγορία:Επιχειρήσεις στη Νότια Κορέα Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1938
Άγιος Παντελεήμονας Οινουσσών
Ο Άγιος Παντελεήμονας ή Μανδράκι είναι νησίδα στις Οινούσσες και το βορειοανατολικό Αιγαίο Πέλαγος, η οποία βρίσκεται απέναντι (νότια) από το λιμάνι και το ακρωτήριο Μονοπετριά του νησιού με ψηλότερο σημείο στα 9 μέτρα. Δίπλα και βορειοδυτικά είναι οι νησίδες Παπαποντάδικο και Χάλικας (ή Πατερόνησο).
Η μία πλευρά της νησίδας έχει αρκετά δένδρα (ευκάλυπτοι, λεύκες, ελιές) ενώ επάνω της ζουν μερικά αγριοκούνελα και στις απόκρυμνες περιοχές φωλιάζουν γλάροι. Στην νοτιοανατολική άκρη της λειτουργεί ναυτικός φανός. Υπάρχουν οι εκκλησίες του Αγίου Παντελεήμονα και της Αγίας Αικατερίνης οι οποίες υπάγονται στο μοναστήρι των Οινουσσών. Μικρός λιμενοβραχίονας στο μέσο της δυτικής πλευράς οριοθετεί την είσοδο στο λιμάνι των Οινουσσών ενώ σε βράχο της στην νοτιοανατολική άκρη του υπάρχει το άγαλμα μιας χάλκινης εστεμμένης γοργόνας (σύμβολο αιώνιας συντροφιάς των ναυτικών).
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στον Δήμο Οινουσσών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν κατοικείται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χίου
Βροχίτσα Ηλείας
Η Βροχίτσα είναι πεδινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας του Δήμου Πύργου, το οποίο βρίσκεται σε μια κοιλάδα που περιβάλλεται από χαμηλούς λόφους, σε υψόμετρο 91 μέτρων. Απέχει 2 χλμ. νοτιοδυτικά του Ελαιώνα, 2 χλμ. ανατολικά των Φοναΐτικων, 4 χλμ. ανατολικά του Βούναργου και 7 χλμ. βόρεια του Πύργου. Ο πληθυσμός του είναι 359 κάτοικοι (απογραφή του 2011). Υπάρχει ένα δημοτικό σχολείο, μια εκκλησία και μια πλατεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Γκάνγκα Σινγκ
Ο Sir Γκάνγκα Σινγκ (3 Οκτωβρίου 1880 - 2 Φεβρουαρίου 1943) ήταν ο 21ος Μαχαραγιάς του Μπικάνερ, πολιτικός και αξιωματικός του βρετανικού στρατού.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Μπικάνερ της Ινδίας και ήταν ο νεότερος γιος του Μαχαραγιά Λαλ Σινγκ. Διαδέχθηκε τον αδελφό του, Ντούνγκαρ Σινγκ, σε νεαρή ηλικία. Στάλθηκε στο περίφημο Mayo College για πέντε χρόνια και στη συνέχεια επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου και συμπλήρωσε τις σπουδές του υπό την επίβλεψη βρετανού δασκάλου. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε ως αρχηγός σώματος απαρτιζόμενου από καμήλες με το πλευρό της Βρετανικής Αυτοκρατορίας συμμετέχοντας σε μάχες στη Γαλλία, την Αίγυπτο και την Παλαιστίνη. Για την δράση του τιμήθηκε με τον βαθμό του Στρατηγού του βρετανικού στρατού όντας ο πρώτος Ινδός που έφερε ποτέ τον τίτλο.
Κατά τη διάρκεια του Πολέμου εκπροσώπησε την Ινδία στην Αυτοκρατορική Σύνοδο Πολέμου (1917) καθώς και στο Αυτοκρατορικό Πολεμικό Συμβούλιο (1918) ενώ ήταν ένας από τους δύο εκπροσώπους της Ινδίας στην Σύνοδο Ειρήνης του Παρισιού το 1919. Την περίοδο 1920 - 1926 υπήρξε καγκελάριος της Βουλής των Πριγκίπων και το 1924 εκπροσώπησε την Ινδία στην Κοινωνία των Εθνών.