cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάνφρεντ Νόβακ
Καριέρα
Ως Special Rapporteur των Ηνωμένων Εθνών στο Torture, ο Νόβακ ήταν ένας από τους πέντε συγγραφείς μιας αναφοράς των Ηνωμένων Εθνών για την κράτηση αιχμαλώτων στη ναυτική βάση των Ηνωμένων Πολιτειών, στο Γκουαντάναμο της Κούβας (2006) και ένας από τους τέσσερις συγγραφείς μιας αναφοράς των Ηνωμένων Εθνών για τη μυστική πάλη ενάντια στην τρομοκρατία (2010).
Το 2005, ο Νόβακ επισκέφτηκε την Κίνα όπου ισχυρίστηκε ότι τα βασανιστήρια παρέμεναν "διαδεδομένα" εκεί. Παραπονέθηκε επίσης και για τους Κινέζους αξιωματούχους οι οποίοι επενέβαιναν στη δουλειά του.
Τον Σεπτέμβριο του 2006, ο Νόβακ ισχυρίστηκε ότι τα βασανιστήρια θα μπορούσαν να θεωρηθούν περισσότερο ως ένα σημαντικό πρόβλημα στο Ιράκ μετά τον Ιρακινό πόλεμο παρά ως ένα πρόβλημα προερχόμενο από το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν. Υποστήριξε ότι το μεγαλύτερο μέρος των βασανιστηρίων απορρέει από τις δυνάμεις ασφαλείας, από τις πολιτοφυλακές και από τους αντάρτες.
Τον Φεβρουάριο του 2008, ο Νόβακ ήταν ιδρυτικό μέλος του "Research Platform Human Rights in the European Context" στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης.
Ο Νόβακ είναι υποστηρικτής της εκστρατείας για τη δημιουργία μιας Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, ενός οργανισμού που κάνει εκστρατείας υπέρ των δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων στα Ηνωμένα Έθνη και τη δημιουργία ενός διεθνούς πολιτικού συστήματος.
Πρωτοβουλίες
Ως ένας διεθνώς αναγνωρισμένος ειδικός στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο Νόβακ έχει πραγματοποιήσει αρκετές ανεξάρτητες πρωτοβουλίες για τα Ηνωμένα Έθνη, το Συμβούλιο της Ευρώπης, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον OSCE καθώς και για μη κυβερνητικές οργανώσεις και τον επιχειρηματικό τομέα. Οι πιο σημαντικές πρωτοβουλίες του είναι οι ακόλουθες :
Συγγραφή
Ο Νόβακ είναι συγγραφέας περισσότερων από 600 δημοσιεύσεων στα πεδία του συνταγματικού, διοικητικού και διεθνούς δικαίου, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των σχετικών ακαδημαϊκών σπουδών.
Μερικές δημοσιεύσεις :
Τιμές
Το 1994, ο Νόβακ βραβεύτηκε με το Βραβείο UNESCO για τη Διδασκαλία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ως αναγνώριση της εξαιρετικής συνεισφοράς του στην ανάπτυξη της διδασκαλίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Το 2007, έλαβε το βραβείο Bruno Kreisky για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα για τις εξαιρετικές επιδιώξεις του πάνω στα ανθρώπινα δικαιώματα διεθνώς. Έλαβε επίσης το βραβείο Human Rights Award από το Πανεπιστήμιο του Όσλο για την "προστασία υπέρ των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων" το 2013.
Το 2014, ο Μάνφρεντ Νόβακ τιμήθηκε με το Μετάλλιο Ειρήνης Ότο Χαν.
Δημοτικό Στάδιο Κοζάνης
Το Δημοτικό Στάδιο Κοζάνης είναι ένα στάδιο που βρίσκεται στην Κοζάνη, Ελλάδα. Είναι η έδρα του ποδοσφαιρικού συλλόγου Φ.Σ. Κοζάνης. Επισης ήταν η έδρα της ομάδας Α.Ε.Π Καραγιαννιων όταν βρισκόταν στη γ εθνική την σεζόν 2017-18.ανήκει στο Δήμο Κοζάνης. Το στάδιο βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά της πόλης και αποτελεί μέρος του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Κοζάνης.
Το στάδιο έχει χωρητικότητα 4.000 θέσεις και ανακατασκευάστηκε το 1986 και το 2004 με την προσθήκη στεγάστρου. Επίσης κάθε χρόνο πραγματοποιούνται οι αγώνες στίβου Λασσάνεια.
Το 2021, με την τοποθέτηση νέων καθισμάτων, η σκεπαστή κερκίδα μπορεί να φιλοξενήσει 1.010 καθήμενους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Κοζάνη
Ιλολανγκούρου
To Ιλολανγκούρου ή Ιλολανγκούλου (Αγγλικά ή Σουαχίλι: Ilolanguru ή Ilolangulu), είναι Μεικτό Τμήμα που βρίσκεται στην Περιοχή Ουυούι (Uyui District), στην Περιφέρεια Ταμπόρα (Tabora Region) της Τανζανίας.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, ο πληθυσμός στο Ιλολανγκούρου ήταν 12.675 και το 2012, αυξήθηκε σε 16.110 άτομα.
Κλίμα
Το κλίμα στο Ιλολανγκούρου είναι αυτό της τροπικής σαβάνας με υγρασία.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Τμήματα της Τανζανίας Κατηγορία:Τμήματα της Περιφέρειας Ταμπόρα Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Περιφέρεια Ταμπόρα
Διεθνής Συνεταιριστική Συμμαχία
thumb|Παλαιό λογότυπο Η Διεθνής Συνεταιριστική Συμμαχία (International Co-operative Alliance – ICA) ιδρύθηκε το 1895. Το ιδρυτικό της συνέδριο έγινε στο Λονδίνο, µε τη συμμετοχή εκπροσώπων των συνεταιριστικών κινημάτων της Αργεντινής, της Αυστραλίας, του Βελγίου, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Δανίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ινδίας, της Ιταλίας, των Κάτω Χωρών, της Ουγγαρίας, της Ρωσίας και της Σερβίας. Στο ιδρυτικό συνέδριο, καθορίστηκαν οι πρώτοι στόχοι της Ένωσης, που ήταν ο συντονισμός για την προώθηση, την ανάπτυξη, τον καθορισμό και την υπεράσπιση των Συνεταιριστικών Αρχών.
Μέλη και συμμετοχή
Η ICA από το 1982 έχει την έδρα της στη Γενεύη και είναι η μεγαλύτερη µη κυβερνητική οργάνωση στον κόσμο. Είναι ανεξάρτητος οργανισμός και ενώνει, αντιπροσωπεύει και εξυπηρετεί τα εθνικά και διεθνή συνεταιριστικά κινήματα σε παγκόσμιο επίπεδο. Συνεργάζεται µε πολλούς διεθνείς οργανισμούς σε διάφορα θέματα και έχει ειδικό συμβουλευτικό ρόλο στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, στο Συμβούλιο της Ευρώπης και σε τοπικές τράπεζες αναπτύξεως. Συμμετέχει επίσης σε διάφορα δίκτυα των Ηνωμένων Εθνών, όπως είναι η Επιτροπή για την Προώθηση και την Ανάπτυξη των Συνεταιρισμών (COPAC), η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO), το Διεθνές Αγροδιατροφικό Δίκτυο (IAFN) κ.λ.π.
Ως μέλη της ICA μπορούν να εγγραφούν εθνικές και διεθνείς συνεταιριστικές οργανώσεις όλων των συνεταιριστικών τομέων. Σήμερα, τα εγγεγραμμένα µέλη της Ένωσης ανέρχονται σε 310 συνεταιριστικές οργανώσεις, που προέρχονται από 109 χώρες και αντιπροσωπεύουν 1,2 δισεκατομμύρια μέλη.
Αντικείμενο
Τα σημαντικότερα θέματα με τα οποία ασχολείται η ICA είναι η προαγωγή και η υπεράσπιση των Συνεταιριστικών Αρχών για να διασφαλίζεται ο συνεργατικός χαρακτήρας των συνεταιριστικών επιχειρήσεων, η κατάλληλη πληροφόρηση ατόμων και κυβερνήσεων για την καλύτερη κατανόηση του συνεταιριστικού επιχειρηματικού μοντέλου, η διαμόρφωση του κατάλληλου πολιτικού περιβάλλοντος για να διευκολύνεται η απρόσκοπτη ανάπτυξη των συνεταιριστικών επιχειρήσεων, η εξασφάλιση της αναγκαίας πληροφόρησης στις συνεταιριστικές επιχειρήσεις με τη διοργάνωση συνεδρίων, σεμιναρίων κ.λ.π., η παροχή τεχνικής βοήθειας, κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες, μέσω αναπτυξιακών προγραμμάτων και άλλα.
Η Διεθνής Συνεταιριστική Ένωση ασχολείται επίσης µε τα γενικότερα κοινωνικά θέματα, που συγκεντρώνουν διεθνές ενδιαφέρον και απασχολούν τη διεθνή κοινότητα. Μεταξύ των θεμάτων αυτών περιλαμβάνονται η προώθηση της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών, η αντιμετώπιση των επικίνδυνων μεταδοτικών ασθενειών, όπως είναι το AIDS και η ηπατίτιδα Β, η αναχαίτιση του φάσματος της πείνας που απειλεί ολόκληρους πληθυσμούς, ιδιαίτερα σε πολλές χώρες του τρίτου κόσμου, η διεθνοποίηση της οικονομίας και οι επιπτώσεις της στο χάσμα μεταξύ φτωχών και πλουσίων χωρών, η συμβολή στην αντιμετώπιση των συνεπειών εκτάκτων καταστροφικών γεγονότων, όπως ήταν οι σεισμοί που έπληξαν τη Νοτιοανατολική Ασία κ.λ.π.
Στατιστικές πληροφορίες σχετικά με το Συνεταιριστικό Κίνημα σε όλο τον Κόσμο
Το Συνεταιριστικό Κίνημα έχει ως μέλη του πάνω από 1,2 δισεκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με εκτιμήσεις των Ηνωμένων Εθνών για το 1994, το βιοτικό επίπεδο περίπου 3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων ή του μισού πληθυσμού του πλανήτη βελτιώθηκε μέσω των συνεταιριστικών επιχειρήσεων. Οι εν λόγω επιχειρήσεις συνεχίζουν να παίζουν σημαντικό οικονομικό και κοινωνικό ρόλο στις κοινότητές τους.
Στην συνέχεια αναφέρονται μερικά στοιχεία σχετικά με το Κίνημα που αποδεικνύουν τη σημασία και την συμβολή του στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη.
Οι θέσεις εργασίας που δημιούργησαν και συντηρούν οι συνεταιρισμοί
Οι πληροφορίες που παρέχονται εδώ έχουν συγκεντρωθεί από διάφορες πηγές, συμπεριλαμβανομένης το στατιστικό ερωτηματολόγιο της ICA, πληροφορίες που δημοσιεύονται από τις συνεταιριστικές οργανώσεις, παρουσιάσεις που έγιναν από συνεταιρισμούς, και των στατιστικών υπηρεσιών των κυβερνήσεων.
Η ποσοστιαία κατανομή των συνεταιρισμών κατά είδος εργασίας, εκφραζόμενη ως ποσοστό των μελών της κάθε κατηγορίας, ανάλογα με την γεωγραφική περιοχή είναι:
Η Αυστραλία και οι χώρες Ειρηνικού ενσωματώνονται στην Ασία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις
Κλαρομοντάνιος Κώδικας
thumb|Δείγμα του κώδικα, Λατινική thumb|right|180px|Δείγμα του κώδικα, Romans 7,4-7 Ο Κλαρομοντάνιος Κώδικας (Λατ. Codex Claromontanus) είναι ένας μεσαιωνικός χειρόγραφος κώδικας που περιέχει τις Επιστολές του Παύλου της Καινής Διαθήκης. Συμβολίζεται με το Dp ή το 06, ενώ φυλάσσεται στη Εθνική βιβλιοθήκη της Γαλλίας Παρίσι, όπου καταγράφεται ως ''Gr. 107 AB''.
Ο κώδικας είναι γραμμένος σε κεφαλαιογράμματη τετραγωνισμένη ελληνική γραφή και χρονολογείται στα μέσα του 6ου αιώνα. Το μέγεθος της κάθε σελίδας είναι 24.5x19.5 εκατοστά. Το υλικό των φύλλων είναι εξαιρετικής ποιότητας περγαμηνή (vellum). Το κείμενο της Καινής Διαθήκης καλύπτει 533 φύλλα.
Σχετικά κύρια άρθρα
Κατηγορία:Χειρόγραφα της Αγίας Γραφής Κατηγορία:Χειρόγραφα
Kepler-1625b I
δεξιά|μικρογραφία|150x150εσ|Ο εξωδορυφόρος Κέπλερ-1625b Ι σε τροχιά γύρω από τον [[Εξωηλιακός πλανήτης|εξωπλανήτη Κέπλερ-1625b (καλλιτέχνη αναπαράσταση).]] Ο Kepler 1625b I είναι ένας πιθανός φυσικός δορυφόρος του εξωπλανήτη Kepler-1625b, ο πρώτος εξωδορυφόρος που ανακαλύφθηκε ποτέ (εν αναμονή επιβεβαίωσης).
Οι πρώτες ενδείξεις προήλθαν μετά από προκαταρκτικές παρατηρήσεις από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Kepler. Μια ενδελεχέστερη παρατήρηση από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ έγινε τον Οκτώβριο του 2017 και οδήγησε τελικά στην δημοσιοποίηση της ανακάλυψης στο Science Advances στις αρχές του Οκτωβρίου του 2018. Μελέτες που σχετίζονται με την ανακάλυψη του δορυφόρου δείχνουν ότι ο εξωπλανήτης γύρω από τον οποίο περιφέρεται είναι έως και αρκετές μάζες Δία σε μέγεθος, επειδή ο δορυφόρος υπολογίζεται πως είναι περίπου ίσος σε μάζα με τον Ποσειδώνα.
Υπάρχει μια πιθανότητα ότι ο μεγάλος εξωδορυφόρος μπορεί να έχει ένα δικό του δορυφόρο, που ονομάζεται υποδορυφόρος (ή ένας "δορυφόρος ενός δορυφόρου"). Ο Kepler-1625b μπορεί να είναι κατοικήσιμος, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο πλανήτης έχει μια  θερμοκρασία ισορροπίας ίση με 253K (-20C).
κέντρο|μικρογραφία|600x600εσ|Το σχετικό μέγεθος και η σχετική απόσταση του Kepler-1625b και του δορυφόρου του Kepler-1625b-I (οι πλανήτες Δίας και Ποσειδώνας που παρουσιάζονται για την σύγκριση)
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1954-55
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1954-55 ήταν η 18η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η ΑΕΛ για 3η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1954-55 συμμετείχαν 10 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η τελευταία ομάδα υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία 1955-56.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1953-54, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1954-55 συμμετείχε ο πρωταθλητής της Β΄ κατηγορίας 1953-54 Άρης Λεμεσού.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1954-1955
Πλανητική σκίαση
Με τον όρο Πλανητική Σκίαση (Global dimming) περιγράφεται το φαινόμενο της σταδιακής μείωσης της συνολικής ηλιακής ακτινοβολίας που φτάνει στην επιφάνεια της Γης. Η ανάλυση του φαινομένου βασίστηκε σε καταγραφές του ρυθμού εξάτμισης του νερού που ξεκίνησαν την δεκαετία του 1950 καθώς και μελέτες σχετικά με την ανακλαστικότητα των πάγων και την επίδρασή της στο κλίμα. Με βάση τις παρατηρήσεις, έχει καταγραφεί μια παγκόσμια μείωση της ακτινοβολίας που εισέρχεται στη Γη της τάξης του 4%, τις δεκαετίες 1960 έως 1990.
Κύρια αιτία του φαινομένου θεωρείται η αύξηση των αιωρουμένων σωματιδίων που προέρχονται από την ανθρώπινη δραστηριότητα. Σύμφωνα με τον μηχανισμό που έχει προταθεί, τα σωματίδια αφενός αντανακλούν από μόνα τους ηλιακή ακτινοβολία πίσω στο διάστημα, αφετέρου μετατρέπονται σε πυρήνες πάνω στους οποίους προσκολλούνται σταγονίδια νερού, με παρόμοιο τρόπο με αυτό που δημιουργούνται τα απλά νέφη. Η αυξημένη ρύπανση μεγαλώνει τον αριθμό των σωματιδίων των αερολυμάτων στην ατμόσφαιρα. Έτσι, δημιουργούνται νέφη αερολυμάτων που αποτελούνται από μεγαλύτερο αριθμό μικρότερων σταγονιδίων, σε σχέση με τα απλά νέφη. Με αυτό τον τρόπο, η ίδια ποσότητα ύδατος που θα υπήρχε σε κάποιο απλό σύννεφο απλώνεται τώρα σε περισσότερα σταγονίδια, αυξάνοντας την δυνατότητα αντανάκλασης. Η εισερχόμενη ηλιακή ακτινοβολία ανακλάται σε μεγαλύτερο βαθμό πίσω στο διάστημα και φθάνει λιγότερη στην επιφάνεια της Γης. Παράλληλα, λόγω του μικρότερου μεγέθους των σταγονιδίων, μειώνεται η δυνατότητα βροχόπτωσης. Ως αποτέλεσμα της αυξημένης αντανάκλασης, την ημέρα συχνά παρατηρείται μια μικρή μείωση της θερμοκρασίας. Αντίθετα, τη νύχτα εμποδίζουν την απώλεια της θερμότητας της Γης προς το διάστημα.
Αν και φαινομενικά δρα με αντίστροφο τρόπο από το φαινόμενο της παγκόσμιας θέρμανσης, συγκαλύπτοντας την αίσθηση των επιπτώσεων της στο Φαινόμενο του θερμοκηπίου, τα αποτελέσματά της είναι εξίσου καταστροφικά. Η Πλανητική Σκίαση επηρεάζει αρνητικά τον υδρολογικό κύκλο, μειώνοντας την εξάτμιση του νερού, προκαλώντας μειωμένες βροχοπτώσεις και ξηρασία σε πολλές περιοχές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κλιματική αλλαγή Κατηγορία:Παγκόσμια περιβαλλοντικά προβλήματα
Διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ
Το Διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ (Hubble Space Telescope, HST) είναι τηλεσκόπιο το οποίο βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη. Τέθηκε σε τροχιά από το αμερικανικό Διαστημικό Λεωφορείο Ντισκάβερι τον Απρίλιο του 1990 και έχει πάρει το όνομά του από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντγουιν Χαμπλ. Αν και δεν ήταν το πρώτο διαστημικό τηλεσκόπιο, ήταν ένα από τα πιο ευέλικτα και έδωσε σημαντικά αποτελέσματα με εικόνες που δεν ήταν εφικτό να ληφθούν από τα επίγεια τηλεσκόπια. Το Χαμπλ αναμένεται να ολοκληρώσει την αποστολή του μέσα στο 2020. Το τηλεσκόπιο, είναι προϊόν της συνεργασίας ΝΑΣΑ και ΕΣΑ. Αναπτύχθηκε στα πλαίσια του προγράμματος μεγάλων παρατηρητηρίων, μαζί με το τηλεσκόπιο ακτίνων γ Κόμπτον, το παρατηρητήριο ακτίνων Χ Τσάντρα και το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Σπίτζερ.
Περιγραφή
Το ΔΤΧ είναι ένας μεγάλος τεχνητός δορυφόρος με μάζα 11,25 τόνους, μήκους 13,2 μ. και διάμετρο 4,2 μέτρα που περιφέρεται σε ύψος 559 χλμ. πάνω από τη Γη με ταχύτητα 27.340 χλμ. την ώρα. Φέρει εξωτερικά κατά μήκος δύο ζεύγη (ένα ανά πλευρά) αντιτακτούς αναπεπταμένους ηλιακούς συλλέκτες που φορτίζουν 6 μπαταρίες παρέχοντας λειτουργία για 25 λεπτά όταν κινείται στη σκιά της Γης. Επίσης φέρει μία πτυσσόμενη κεραία ραδιοκυμάτων υψηλής απολαβής (περί το μέσον της άνω κατά μήκους πλευράς) καθώς και μία επίσης ραδιοκυμάτων στη κάτω πλευρά.
Στο εσωτερικό του φέρει ένα κατοπτρικό τηλεσκόπιο τύπου Ritchey-Chrétien που λειτουργεί στην εγγύς υπέρυθρη ακτινοβολία, στο οπτικό φως και την υπεριώδη ακτινοβολία. Τα όργανα τα οποία βρίσκονται στο Χαμπλ είναι η κάμερα NICMOS (κάμερα εγγύς υπερύθρου και φασματογράφος πολλών αντικειμένων), η κάμερα ACS (προηγμένη κάμερα ερευνών), η WFC3 (η ευρυπεδιακή φωτογραφική μηχανή), ο COS (φασματογράφος της κοσμικής προέλευσης), ο STIS (φασματογράφος απεικόνισης διαστημικού τηλεσκοπίου) και το FGS (συμβολόμετρο εξαιρετικής καθοδήγησης).
Το ΔΤΧ εκτοξεύθηκε στο διάστημα τις 24 Απριλίου 1990 με το διαστημικό λεωφορείο Discovery και υπολογίζεται πως το τέλος της αποστολής του θα είναι γύρω στο 2013 με 2020. Από τότε έχει δεχτεί πέντε αποστολές επιδιόρθωσης στο διάστημα, κάτι για το οποίο και είχε κατασκευαστεί. Η πρώτη ήταν καθοριστική διότι αποδείχτηκε ότι το οπτικό σύστημα ήταν ελαττωματικό και έστελνε θαμπές φωτογραφίες και έπρεπε επειγόντως να επιδιορθωθεί.
Επιστημονική συμβολή
Η συμβολή του ΔΤΧ στην αστρονομία είναι τεράστια αφού βοήθησε στην επίλυση κάποιων από τα προβλήματα της αστρονομίας, δίδοντας δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν σε νέες θεωρίες για την επίλυση αυτών των προβλημάτων. Το κύριο πρόβλημα για το οποίο το ΔΤΧ είχε σχεδιαστεί ήταν ο υπολογισμός της σταθεράς του Χαμπλ, η οποία δείχνει τον ρυθμό με τον οποίο το σύμπαν επεκτείνεται, μέσω της μέτρησης της απόστασης με τη μέθοδο των μεταβλητών Κηφειδών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεχνητοί δορυφόροι Κατηγορία:Διαστημικά τηλεσκόπια Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1990 Κατηγορία:NASA Κατηγορία:Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος
Μαυροποντικός
Ο μαυροποντικός (Rattus rattus) είναι κοινό τρωκτικό του γένους Επίμυς (Rattus) (μεγάλοι ποντικοί) της υποοικογένειας Μυΐνες (ποντικοί). Το είδος προέρχεται από την τροπική Ασία και εξαπλώθηκε μέσω της Εγγύς Ανατολής στα Ρωμαικά χρόνια πριν φτάσει στην Ευρώπη κατά τον 1ο αιώνα και να διαθωθεί με τους Ευρωπαίους σε όλο τον κόσμο.
Οι μαυροποντικοί είναι παμφάγοι. Αποτελούν σοβαρά παράσιτα για τους αγρότες καθώς τρέφονται με πολλές από τις γεωργικές καλλιέργειες.
Ανατομία και Μορφολογία
left|thumb|Κρανίο μαυροποντικού thumb|Σύγκριση της σωματικής διάπλασης του μαυροποντικού (Rattus rattus) με αυτό ενός [[δεκατιστής|δεκατιστή (Rattus norvegicus)]]
Ένας τυπικός ενήλικος μαυροποντικός έχει μήκος 12,75 με 18,25 εκατοστόμετρα, συμπεριλαμβανομένης της ουράς μήκους 6,5 με 10 εκατοστομέτρων, και ζυγίζει 110 με 340 γραμμάρια. Τα αρσενικά είναι γενικά μεγαλύτερα και ισχυρότερα από τα τα θηλυκά. Παρά το όνομά του, ο μαυροποντικός εμφανίζει διάφορα χρώματα. Έχει χρώμα συνήθως μαύρο προς ανοιχτό καφέ με ανοιχτότερη την κοιλιά. Ο μαυροποντικός έχει επίσης τραχειά γούνα και είναι λίγο μικρότερος από τον δεκατιστή.
Ταξινόμηση
Ο μαυροποντικός ήταν ένα από τα πολλά είδη που περιέγραψε αρχικά ο Λινναίος στο έργο του, του 18ου αιώνα, Systema Naturae, και φέρει ακόμα το ταυτώνυμο Rattus rattus. Είναι τυπικό είδος του γένους Επίμυς (Rattus).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαυροποντικος
Άγιος Ευθύμιος Μαδύτου
Ο Άγιος Ευθύμιος Μαδύτου είναι άγιος της Oρθόδοξης Eκκλησίας. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 5 Μαΐου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στους Επιβάτες της Θράκης στις αρχές του 10ου αιώνα και ήταν γόνος της βυζαντινής οικογενείας "Ρετσέλη" ενώ αδελφή του ήταν η Οσία Παρασκευή η Επιβατινή (τιμάται 14 Οκτωβρίου). Μετά τον θάνατο του πατέρα του ο Ευθύμιος οδηγήθηκε σε μονή της Κωνσταντινούπολης, όπου παρέμεινε επί τριάντα χρόνια διαπρέποντας στους πνευματικούς αγώνες. Κατόπιν εγκατέλειψε το μοναστήρι για να ασκητεύσει ως ερημίτης.
Η φήμη της διορατικότητας του Αγίου Ευθυμίου έφθασε μέχρι τα ανάκτορα, κάνοντας τον αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄, να μεταβεί από την Κωνσταντινούπολη μέχρι την Μάδυτο για να ζητήσει την γνώμη του Αγίου. Εκεί ο Άγιος Ευθύμιος προέβλεψε την νίκη του Βασιλείου κατά του Βάρδα Φωκά το 989 μ.Χ.
Κοιμήθηκε μεταξύ των ετών 989 - 996 μ.Χ. Κατά την κοίμησή του αναφέρεται ότι το σκήνωμά του ανέβλυσε μύρο και πολλοί ασθενείς θεραπεύθηκαν. Γι' αυτό και επωνομάσθηκε Μυροβλήτης.
Περίπου 300 χρόνια μετά, ο Αθηνών Μελέτιος, ο οποίος προήδρευε τότε της Εκκλησίας Μαδύτου και Κοίλης, ζήτησε από τον Γεώργιο Κύπριο, μετέπειτα Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, να γράψει εγκωμιαστικό λόγο για τον Άγιο Ευθύμιο, ο οποίος είναι ένα από τα κοσμήματα της Μεσοβυζαντινής Γραμματείας.
Ακολουθία του Αγίου συνέθεσε ο Υμνογράφος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης, η οποία δημοσιεύτησε στο Αρχείο Θρακικού και Λαογραφικού Θησαυρού το 1961.
Απολυτίκιον
Ἦχος δ΄, Ταχύ προκατάλαβε.
Ἐπιβατῶν τὸν γόνον καὶ Μαδύτου σε πρόεδρον, καὶ Ἱεράρχην κλεινὸν, ἡ χάρις ἀνέδειξε, ὡς τοῦ Χριστοῦ μιμητήν, Εὐθύμιε Ὅσιε` ὅθεν ἱερατεύσας, θεοφρόνως Κυρίῳ, ὤφθης τῆς εὐσεβείας, πρακτικὸς ὑποφήτης` καὶ νῦν Πάτερ ἱκέτευε, ὑπὲρ τῶν τιμώντων σε.
Πηγές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Επιβατιανοί
Λοχαγός
Ο Λοχαγός (Λγος, Ίλαρχος, Ιλχος, για τα Τεθωρακισμένα και παλαιότερα το Ιππικό) είναι στρατιωτικός βαθμός μέσου Αξιωματικού (OF-2) στον Ελληνικό Στρατό Ξηράς, ανώτερος του Υπολοχαγού και κατώτερος του Ταγματάρχη. Οι Λοχαγοί είναι επισήμως προορισμένοι να διοικούν τον Λόχο όπου τοποθετούνται. Οι αντίστοιχοι βαθμοί στο Πολεμικό Ναυτικό και στο Λιμενικό είναι ο Υποπλοίαρχος, στην Πολεμική Αεροπορία ο Σμηναγός, στην Ελληνική Αστυνομία ο Αστυνόμος Β΄ και στην Πυροσβεστική ο Πυραγός.
Στους αγγλόφωνους στρατούς ο αντίστοιχος βαθμός καλείται Captain.
Ετυμολογία
Η λέξη "λοχαγός" προέρχεται από το "λόχος" + "-αγός" < άγω (οδηγώ). Από τη σύνθεση της λέξης υποδηλώνεται ότι πρόκειται για τον Διοικητή του Λόχου.
Ιστορικό
Μεταξύ 1831 και 1833, υπήρχε και ο βαθμός του Επιλοχαγού, ο οποίος αργότερα μετονομάστηκε σε Λοχαγός Α’ Τάξεως. Ως αποτέλεσμα, μέχρι το 1917 υπήρχαν παράλληλα Ταγματάρχες και Λοχαγοί Α’ Τάξεως. Το έτος αυτό, καθιερώθηκε η διαβάθμιση Λοχαγός - Ταγματάρχης, η οποία ισχύει μέχρι και σήμερα.
Διακριτικό
Το διακριτικό του Λοχαγού είναι τρία ασημένια αστέρια (κάθετης διάταξης) σε κάθε επωμίδα της στολής εξόδου, ή τρία αστέρια στο αριστερό πέτο της στολής αγγαρείας και οπλόσημο στο δεξί. Η σημερινή του μορφή καθιερώθηκε το 1968.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί Κατηγορία:Βαθμοφόροι αθηναϊκού στρατού
Χαλούσκι
δεξιά|μικρογραφία| Σουρωτήρι για χαλούσκι δεξιά|μικρογραφία| Μνημείο Χαλουσκί στην [[Πολτάβα, Ουκρανία]] Το Χαλούσκι ( IPA: [ɦaluʃkɪ] στα Τσεχικά και στα Σλοβακικά, μοναδικό: haluška (ένα ζυμαρικό) ; galuska, haluska ή nokedli . gălușcă ; галушка ; virtinukai, Haajaknetchen) είναι μια παραδοσιακή ποικιλία παχιών, μαλακών ζυμαρικών ή ζυμαρικών που βρίσκονται σε πολλές κουζίνες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης (Σλοβακία,  Τσεχική Δημοκρατία, Πολωνία, Ουκρανία, Λιθουανία, Ρουμανία και Ουγγαρία). Το χαλούσκι μπορεί να αναφέρεται στα ζυμαρικά καθ' εαυτά ή στο πλήρες πιάτο. Το χαλούσκι είναι εθνικό πιάτο της Ουκρανίας, ενώ το Μπριντζόβε χαλούσκι είναι εθνικό πιάτο της Σλοβακίας.
Παρασκευή
Τα ζυμαρικά χαλούσκι παρασκευάζονται από ένα κουρκούτι, που αποτελείται από αλεύρι και τριμμένες πατάτες. Το κουρκούτι απλώνεται σε μια ξύλινη σανίδα κοπής, από την οποία ρίχνονται μικρά κομμάτια του χυλού σε βραστό νερό. Μπορούν επίσης να κατασκευαστούν με ένα ειδικό διάτρητο σουρωτήρι μαγειρέματος (haluškar) από το οποίο το κουρκούτι ρίχνεται απευθείας στο βραστό νερό μέσα από μικρές τρύπες στο haluškar.
Παραλλαγές
Το χαλούσκι είναι εθνικό πιάτο της Ουκρανίας, ενώ το Μπριντζόβε χαλούσκι είναι εθνικό πιάτο της Σλοβακίας. Το Μπριντζόβε χαλούσκι είναι ένα παραδοσιακό σλοβακικό πιάτο, που βρίσκεται επίσης στη Μοραβία στο ανατολικό τμήμα της Τσεχικής Δημοκρατίας. Το Καπουστόβε χαλούσκι είναι ένα παρόμοιο πιάτο, που φτιάχνεται με τηγανητό λάχανο (ή / και κρεμμύδια) και καραμελωμένο βούτυρο αντί για μπρίντζα. Το Στραπάκι είναι μια άλλη παραλλαγή του χαλουσκί στην οποία χρησιμοποιείται βρασμένο ξινό λάχανο αντί για μπρίντζα. Στην Ουγγαρία, το γκαλούσκα (galuska) τρώγεται συχνά με κρέας στιφάδο, όπως γκούλας ή στιφάδο (pörkölt).
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι περισσότερες προσαρμοσμένες συνταγές χαλούσκι απαιτούν νούντλς με αυγά αντί για ζυμαρικά πατάτας. Ορισμένοι αμερικανοί μάγειρες περιλαμβάνουν χαλαρό, κομμένο και τηγανητό πράσινο λάχανο (σύγκλιση με Στραπάκι, εξαναγκασμένο από την απλότητα, τη δυσκολία στην εύρεση μπρίντζα ή αποδεκτών υποκατάστατων και την πρόσβαση σε προσιτό λάχανο σε περιοχές με εξέχουσα υπάρχουσα σλαβική και γερμανική μετανάστευση).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουκρανική κουζίνα Κατηγορία:Σλοβάκικη κουζίνα Κατηγορία:Ρουμάνικη κουζίνα Κατηγορία:Ουγγρική κουζίνα Κατηγορία:Τσέχικη κουζίνα
Ιερά Μητρόπολις Κιτίου
Η Ιερά Μητρόπολις Κιτίου είναι μια από τις Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Κύπρου. Πρώτος επίσκοπός της κατά την παράδοση, και προστάτης της είναι ο Άγιος Λάζαρος, ο φίλος του Χριστού. Έδρα της είναι η Λάρνακα και επίσκοπός της από τις 30 Ιουλίου 2019 είναι ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κιτίου, Υπέρτιμος και Έξαρχος Λάρνακος Νεκτάριος (Σπύρου).
Ιστορικά στοιχεία
Η Επισκοπή Κιτίου είναι από τις αρχαίες Επισκοπές του νησιού. Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας (1191 – 1478), και πιο συγκεκριμένα το πρώτο μισό του 13ου αιώνα, οι αντιπρόσωποι της Λατινικής Εκκλησίας στην Κύπρο αποφάσισαν τη μείωση των ορθόδοξων επισκοπών από 14 σε 4 και τη μετακίνησή τους από τις πόλεις στα χωριά. Τότε, η Επισκοπή Κιτίου, αφού καταργήθηκε, συγχωνεύτηκε με την Επισκοπή Λευκωσίας.
Μετά την τουρκική κατάκτηση του 1571 η Επισκοπή Κιτίου επανασυστάθηκε και υπό την διοίκησή της περιελάμβανε και τις περιοχές που είχαν προηγουμένως οι Επισκοπές Κιτίου, Αμαθούντος, Λεμεσού και Κουρίου. Μέχρι τα μέσα του 18ου αιώνα η Μητρόπολη στεγαζόταν δίπλα από τον ιερό ναό του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, ο οποίος ήταν ο καθεδρικός. Γύρω στο 1760 μεταφέρθηκε από τον τότε Μητροπολίτη Κιτίου Μακάριο Α΄ (1737 – 1776) στον ιερό ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα. Κατά τα γεγονότα του 1821 σφαγιάστηκε ο Μητροπολίτης Κιτίου Μελέτιος Β΄(1810 – 1821).
Το 1973 η Επισκοπή διχοτομήθηκε, δίνοντας κομμάτι στην νεοσύστατη Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού, το οποίο κάλυπτε τις αρχαίες Επισκοπές Κουρίου, Αμαθούντος και Νεαπόλεως (Λεμεσού). Το 2007 έδωσε και άλλες περιοχές στην ανασυσταθείσα πάλαι ποτέ διαλαμψάσα Ιερά Μητρόπολη Τριμυθούντος.
Η Μητρόπολη σήμερα
thumb|right|300px|Ναός του Λαζάρου στη Λάρνακα Στις 19 Ιουνίου 2019 παραιτήθηκε ο τότε Μητροπολίτης Κιτίου Χρυσόστομος. Στις εκλογές της Κυριακής 28 Ιουλίου 2019 για την εκλογή του τριπρόσωπου, 70% του κλήρου και του λαού της Λάρνακας ψήφισε τον Αρσινόης Νεκτάριο (Σπύρου), ο οποίος εξελέγη στις 30 Ιουλίου 2019 από την Ιερά Σύνοδο ως ο νέος ποιμενάρχης της Μητρόπολης.
Υπό την επίβλεψη της Μητρόπολης Κιτίου λειτουργούν σήμερα στη περιφέρειά της όλων των τύπων κατηχητικά σχολεία, ταμείο αγάπης, φιλόπτωχες αδελφότητες, χριστιανικές νεανικές ομάδες, φροντιστήριο κατηχητών, θερινές κατασκηνώσεις, σχολή βυζαντινής μουσικής καθώς και θρησκευτική υπηρεσία στρατού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κιτιου Κατηγορία:Λάρνακα
Τερψιχόρη (αποσαφήνιση)
Το όνομα Τερψιχόρη μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Εθνική Τουρκίας Κ-19 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Τουρκίας U19 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου κάτω των 19 ετών της Τουρκίας. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Τουρκίας. Η ομάδα συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U19, το οποίο διεξάγεται κάθε χρόνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Τουρκίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-19 Ευρώπης
Τζούλιους Νυερέρε
Ο Τζούλιους Καμπαράγκε Νυερέρε (Julius Kambarage Nyerere, 13 Απριλίου 1922 – 14 Οκτωβρίου 1999) ήταν ο πρώτος πρόεδρος της Τανζανίας στην ιστορία της, από το 1964 μέχρι το 1985, και προηγουμένως πρωθυπουργός της Τανγκανίκας (του προγονικού της Τανζανίας κράτους). Εκτός από πολιτικός υπήρξε και δραστήριος ακτιβιστής κατά της αποικιοκρατίας, αγωνισθείς για την ανεξαρτησία της χώρας ως ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος του κόμματος-οργανώσεως Εθνική Αφρικανική Ένωση Τανγκανίκας (TANU), καθώς και του διάδοχου κόμματος Τσάμα Τσα Μαπιντούζι. Από ιδεολογικής πλευράς ήταν Αφρικανός εθνικιστής αλλά και σοσιαλιστής, προάγοντας μια ιδιαίτερη πολιτική φιλοσοφία γνωστή ως Ujamaa.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νυερέρε γεννήθηκε στη μικρή πόλη Μπουτιάμα, στην Περιφέρεια Μάρα, στον βορρά της τότε βρετανικής αποικίας της Τανγκανίκας, και ήταν γιος ενός φυλάρχου των Ζανάκι, του Μπουρίτο Νυερέρε (1860-1942), και της Κριστίνα Μγκάυα ουά Νυανγκ'όμπε (Christina Mgaya wa Nyang'ombe, 1897-1997). Αφού τελείωσε το σχολείο, φοίτησε στο Κολέγιο Μακερέρε στη σημερινή Ουγκάντα και κατόπιν στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Το 1952 επέστρεψε στην Τανγκανίκα, νυμφεύθηκε τη Μαρία Ουανίνγκου Γκάμπριελ Ματζίτζε (Maria Waningu Gabriel Magige, γενν. 1930) και εργάσθηκε ως δάσκαλος σε σχολείο. Το 1954 βοήθησε στην ίδρυση του TANU, μέσα από το οποίο δραστηριοποιήθηκε για την ανεξαρτητοποίηση της χώρας από τη Βρετανική Αυτοκρατορία. Επηρεασμένος από τον ηγέτη της ανεξαρτησίας της Ινδίας Μαχάτμα Γκάντι, κήρυξε τη μη βίαιη διαμαρτυρία προς επίτευξη του σκοπού του. Εκλέχθηκε στο «Νομοθετικό Συμβούλιο» (το αποικιακό κοινοβούλιο της αποικίας) στις εκλογές του 1958-1959 και στις επόμενες εκλογές το 1960 οδήγησε το TANU στη νίκη, οπότε έγινε πρωθυπουργός. Οι διαπραγματεύσεις του με τις βρετανικές αρχές είχαν ως αποτέλεσμα την ανεξαρτησία της Τανγκανίκας το 1961. Το 1962 ο Νυερέρε εκλέχθηκε ο πρώτος της Πρόεδρος. Με τη διακυβέρνησή του επεδίωξε την «αφρικανοποίηση» του στενού δημόσιου τομέα και την προαγωγή της ενότητας μεταξύ του ιθαγενούς πληθυσμού και των ασιατικών και ευρωπαϊκών μειονοτήτων της χώρας. Ενεθάρρυνε τη δημιουργία ενός μονοκομματικού πολιτικού συστήματος και επεδίωξε, ανεπιτυχώς, τη δημιουργία μιας ενώσεως κρατών, την Ομοσπονδία Ανατολικής Αφρικής, με την Ουγκάντα και την Κένυα. Μια εξέγερση μέσα στον στρατό το 1963 καταπνίγηκε με τη βοήθεια των Βρετανών.
Μετά τη Ζανζιβαρινή Επανάσταση του 1964, η Ζανζιβάρη ενώθηκε με την Τανγκανίκα και σχημάτισαν την Τανζανία. Μετά από αυτό, ο Νυερέρε έδωσε περισσότερη έμφαση στην αυτάρκεια της χώρας και τον σοσιαλισμό. Παρά το ότι ο «δικός του» σοσιαλισμός διέφερε από καθαρά μαρξιστικό, η Τανζανία του Νυερέρε ανέπτυξε στενούς δεσμούς με τη Λαϊκή Κίνα του Μάο Τσετούνγκ. Το 1967, με τη «Διακήρυξη της Αρούσα», ο Νυερέρε έθεσε τις βασικές αρχές του οράματός του για την ujamaa (= «αδελφοσύνη»). Οι τράπεζες και άλλες μείζονες βιομηχανίες και εταιρείες γενικότερα εθνικοποιήθηκαν. Το εκπαιδευτικό σύστημα και η φροντίδα υγείας επεκτάθηκαν σημαντικά. Νέα έμφαση δόθηκε στην αγροτική ανάπτυξη με τη δημιουργία συνεταιριστικών αγροκτημάτων, αλλά αυτή η μεταρρύθμιση δυσκόλευσε την παραγωγή τροφίμων και άφησε περιοχές της χώρας εξαρτημένες από την ξένη βοήθεια σε τρόφιμα. Το καθεστώς του Νυερέρε παρείχε εκπαίδευση και βοήθεια σε αντάρτες που μάχονταν τους αποικιοκράτες λευκούς σε άλλες χώρες της νοτίως του ισημερινού Αφρικής. Από την άλλη, είχε τον πόλεμο με την Ουγκάντα το 1978–1979, ο οποίος είχε ως αποτέλεσμα την πτώση του καθεστώτος του Ουγκαντέζου δικτάτορα Ιντί Αμίν Νταντά. Το 1985 ο Νυερέρε παραιτήθηκε από την προεδρία και τον διαδέχθηκε ο Αλί Χασάν Μουίνυ, ο οποίος αντέστρεψε πολλές από τις πολιτικές του. Ο Νυερέρε παρέμεινε πρόεδρος του κόμματος Τσάμα Τσα Μαπιντούζι, έως το 1990, υποστηρίζοντας πλέον μια μετάβαση προς ένα πολυκομματικό σύστημα. Αργότερα έγινε διαμεσολαβητής στις προσπάθειες για τη λήξη του Εμφύλιου στο Μπουρούντι.
Ο Τζούλιους Νυερέρε πέθανε σε ηλικία 77 ετών στο Λονδίνο από λευχαιμία. Με τη σύζυγό του Μαρία απέκτησαν οκτώ τέκνα και 26 εγγόνια.
Ο Νυερέρε υπήρξε μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Στην Αφρική κέρδισε φήμη και σεβασμό ως αντιαποικιοκράτης, ενώ ως ηγέτης της χώρας του επαινέθηκε για το ότι, αντίθετα από αρκετές γειτονικές χώρες, η Τανζανία παρέμεινε σταθερή και ενωμένη στις πρώτες κρίσιμες δεκαετίες της ως ανεξάρτητο κράτος. Από την άλλη, η δημιουργία ενός μονοκομματικού κράτους και η ευρεία χρήση της φυλακίσεως πολιτικών κρατουμένων επ' αόριστο χωρίς δίκη, οδήγησαν σε κατηγορίες για δικτατορική και αυταρχική διακυβέρνηση, ενώ έχει κατηγορηθεί και για οικονομική κακοδιαχείριση. Ακόμα και σήμερα ωστόσο, η μνήμη του είναι σεβαστή στο εσωτερικό της Τανζανίας, όπου αναφέρεται συχνά τιμητικά με το προσωνύμιο Μουαλίμου, που σημαίνει «δάσκαλος» στη γλώσσα Σουαχίλι, και χαρακτηρίζεται «Πατέρας του έθνους». Είχε τιμηθεί με το Βραβείο Ειρήνης Γκάντι (ήταν ο πρώτος που τιμήθηκε με αυτό), με το Βραβείο Ειρήνης Λένιν, με το Διεθνές Βραβείο Σιμόν Μπολίβαρ και με το Βραβείο Ζολιό-Κιουρί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Τανζανίας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου Κατηγορία:Κάτοχοι του Βραβείου Ειρήνης Λένιν Κατηγορία:Θάνατοι από λευχαιμία Κατηγορία:Αφρικανοί Χριστιανοί
MOS Technology
right|thumb|250px|Μέρος μιας κάρτας του [[C64 με διάφορα τσιπ της MOS Technology.]] Η MOS Technology, Inc., αργότερα και γνωστή ως CSG (Commodore Semiconductor Group), ήταν σχεδιαστής και παραγωγός εταιρία ολοκληρωμένων κυκλωμάτων με έδρα το Νόρισταουν της Πενσιλβάνια στις ΗΠΑ. Η εταιρία ήταν κυρίως γνωστή για τον επεξεργαστή 6502 και διάφορα άλλα προϊόντα για τους οικιακούς υπολογιστές της Commodore International. Το αρκτικόλεξο MOS αποτελεί συντομογραφία των λέξεων Metal Oxide Semiconductor (ελλ. ημιαγωγός οξειδίου μετάλλου) και διαβάζεται κατά πλήρη προφορά των γραμμάτων.
Ίδρυση
Η MOS ιδρύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960 στο Valley Forge Industrial Park της Πενσιλβάνιας ως θυγατρική της Allen-Bradley Co., παραγωγού παθητικών στοιχείων. Τα προϊόντα της μέχρι το 1975 περίπου ήταν κυρίως συστατικά για αριθμομηχανές τεχνολογίας MOS και TTL, όπως το 100 Bit Shift-Register MTS1001, το 256-Bit-SRAM MCS2050, τα Character-ROMs MOS2017 και MOS2020, η γεννήτρια ρολογιών MTS2517 και αργότερα τα ολοκληρωμένα κυκλώματα για αριθμομηχανές MPS7529, MPS7530, MPS7541, MPS7542 και MPS7545, που μερικώς προορίζονταν ως προϊόντα του είδους «second source» για την Texas-Instruments-Chips.
Ο επεξεργαστής 6502
Το 1974 η MOS προσέλαβε οκτώ πρώην προγραμματιστές της Motorola, μεταξύ αυτών οι Bill Mensch και Chuck Peddle, οι οποίοι είχαν σχεδιάσει τον επεξεργαστή Motorola 6800. Οι νέοι αυτοί συνεργάτες είχαν δυσαρεστηθεί από την τιμολογιακή πολιτική του πρώην εργοδότη τους και έφεραν στη MOS διάφορες ιδέες για τη βελτιστοποίηση του σχεδιασμού επεξεργαστών. Ήθελαν π.χ. να βελτιώσουν τη μοναδική διευθυνσιοδότηση (addressing mode) και παράλληλα να μειώσουν την επιφάνεια του τσιπ αφαιρώντας περιττούς καταχωρητές (processor register) με σκοπό να κατεβούν έτσι τα κόστη παραγωγής. Αποτέλεσμα της προσπάθειας αυτής ήταν ο επεξεργαστής MCS6501 τεχνολογίας NMOS, ο οποίος βγήκε στην αγορά το 1975 στην τιμή 20 δολλαρίων (στα 10% της τότε συνηθισμένης τιμής επεξεργαστών της Intel). Επειδή όμως οι ακίδες του ήταν συμβατές (pin-compatible) με τον 6800, η Motorola στράφηκε δικαστικώς κατά της MOS με αποτέλεσμα ο MCS6501 να αποσυρθεί από την αγορά.
Σε αντίθεση με αυτόν, ο 6502 που κυκλοφόρησε σχεδόν ταυτόχρονα δεν ήταν pin-compatible με τον 6800 και επίσης διέθετε δική του γεννήτρια ρολογιών (integrated clock generator). Αυτά και η ιδιότητά του να μπορεί να χρησιμοποιείται με τσιπ περιφέρειας της Motorola (ακόμη και με διαφορετικούς μικροελεγκτές) στάθηκαν αιτία για την μεγάλη του επιτυχία. Παρουσιάστηκε στην WESCON75 όπου εντυπωσίασε μεταξύ άλλων και τον Στηβ Γουόζνιακ, ο οποίος τον χρησιμοποίησε στους υπολογιστές Apple I και II. Επίσης χρησιμοποιήθηκε από τον σχεδιαστή ολοκληρωμένων κυκλωμάτων Chuck Peddle στον PET 2001 και αργότερα από την Commodore στον VIC-20, αλλά και σε διάφορους υπολογιστές της Atari.
Commodore Semiconductor Group
Η πτώση της αγοράς αριθμομηχανών και η μήνυση της Motorola οδήγησαν την MOS σε σοβαρή οικονομική κρίση με αποτέλεσμα την εξαγορά της από την Commodore τον Σεπτέμβριο του 1976. Μέχρι την εξαγορά, η Commodore ήταν ο μεγαλύτερος αγοραστής ολοκληρωμένων κυκλωμάτων για αριθμομηχανές της MOS. Από εδώ κι πέρα η MOS παρήγαγε με το όνομα Commodore Semiconductor Group και είχε έδρα το Νόρισταουν. Στα προϊόντα εξακολουθούσε να βάζει τον τίτλο MOS. Η εταιρεία όμως δεν φρόντισε να συνεχίσει την εξέλιξη των επεξεργαστών της επιτυχημένης σειράς 65XX, πράγμα που φρόντισε όμως να κάνει ο Bill Mensch που εγκατέλειψε την MOS πριν από την εξαγορά της με την δική του νεοϊδρυθέντα εταιρεία Western Design Center.
Αντί αυτού παρήγαγε τον 6502 με διαφορετικές τροποποιήσεις για τους Commodore 64 και Commodore 128) και επίσης διάφορα τσιπ περιφέρειας (όπως π.χ. τους VIC, CIA και SID). Αργότερα ανέλαβε την παραγωγή ολοκληρωμένων κυκλωμάτων για τους υπολογιστές της σειράς Amiga.
GMT Microelectronics
Αμέσως μετά την πτώχευση της Commodore International το 1994, το εργοστάσιο πωλήθηκε σε μια ομάδα πρώην διευθυντών της έναντι 5,3 εκατομμυρίων δολαρίων, στα οποία περιλαμβάνονταν 1 εκατομμύριο δολάρια σε έξοδα για πράγματα όπως π.χ. δεσμεύσεις απέναντι στην Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος (EPA) των ΗΠΑ. Μετονομάστηκε σε GMT Microelectronics (Great Mixed-signal Technologies) και άνοιξε εκ νέου το αρχικό εργοστάσιο της MOS Technology στο Audubon της κομητείας Montgomery της Πενσυλβάνια, το οποίο η Commodore είχε κλείσει το 1993. Στο απόγειο της επιτυχίας της GMT Microelectronics το 1999, 180 υπάλληλοι παρήγαγαν και πούλησαν προϊόντα αξίας 21 εκατομμυρίων δολαρίων.
Λόγω της παραγωγής επικίνδυνων αποβλήτων, το εργοστάσιο βρισκόταν στον κατάλογο εθνικών προτεραιοτήτων της EPA από το 1989. Το 2001 η EPA έκλεισε το εργοστάσιο. Η GMT διέκοψε τις δραστηριότητές της και εκκαθαρίστηκε.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Επιχειρήσεις υπολογιστών Κατηγορία:Ιστορία υπολογιστών
Σαπφώ (αποσαφήνιση)
Το όνομα Σαπφώ μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Φρούριο του Μάγκλαϊ
Το Φρούριο του Μάγκλαϊ είναι φρούριο στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, εντός του εδάφους της πόλεως του Μάγκλαϊ και εντός του Δήμου του Μάγκλαϊ. Η ανέγερσή του χρονολογείται στον Μεσαίωνα και την οθωμανική περίοδο, ενώ είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Περιγραφή
μικρογραφία|κέντρο|Άλλη άποψη του φρουρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσαιωνική Βοσνία και Ερζεγοβίνη Κατηγορία:Οθωμανική Βοσνία και Ερζεγοβίνη Μαγκλαι Κατηγορία:Εθνικά μνημεία στο Μάγκλαϊ
Επισκοπή Κουρίου
Η Επισκοπή Κουρίου είναι μια Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου. Γνωστός Επίσκοπος της Επισκοπής υπήρξε ο Άγιος Φιλωνίδης, του οποίου η μνήμη εορτάζεται στις 30 Αυγούστου και ο οποίος μαζι με τον Επίσκοπο Φιλάγριο συνέβαλαν στη διάδοση του Χριστιανισμού στην Κύπρο. Η Επισκοπή φαίνεται να είναι από αρχαιοτάτων χρόνων μιας και ο Επίσκοπος Ζήνων πήρε μέρος στην Γ΄ Οικουμενική Σύνοδο.
Σήμερα, η Επισκοπή Κουρίου δεν έχει Εκκλησιαστική Περιφέρεια, αλλά έχει στενή σχέση με τη Μητρόπολη Λεμεσού, και ο σημερινός Μητροπολίτης Λεμεσού είναι και Πρόεδρος Κουρίου. Ο σημερινός Επίσκοπος Λεμεσού, είναι ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού και Πρόεδρος Αμαθούντος και Κουρίου κ. Αθανάσιος.
Η Ιερά Μητρόπολις Λεμεσού συστάθηκε το 1973 παίρνοντας περιοχές από την Επισκοπή Κιτίου, και μαζί της ανασυστάθηκαν και οι πάλαι ποτέ διαλαμψάσεις Επισκοπές Αμαθούντος και Κουρίου.
Σύνδεσμοι
Κουριου
Σουασόν
Το Σουασόν (Γαλλικά: Soissons) είναι γαλλική κοινότητα, υπονομαρχία του νομού Αιν στην περιοχή Ω-ντε-Φρανς στη βόρεια Γαλλία. Βρίσκεται στον ποταμό Αιν, 104 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Παρισιού και είναι μια από τις αρχαιότερες πόλεις της Γαλλίας. Ο πληθυσμός ανέρχεται σε 28.530 κατοίκους (2017).
Βαρθολομαίος Ζαχαρίας
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μαρτίνου Ζαχαρία ηγεμόνα της Χίου και αργότερα βαρόνου του πριγκιπάτου της Αχαΐας. Μητέρα του ήταν η Ζακλίν ντε Λα Ρος, μέλος του Οίκου ντε Λα Ρος που κυβερνούσε το Δουκάτο των Αθηνών. Αδελφός του ήταν ο Κεντυρίων Α΄ Ζαχαρίας. Κατά την διάρκεια μίας εισβολής Καταλανών στο μαρκιζάτο πιάστηκε αιχμάλωτος και οδηγήθηκε σε φυλακή της Σικελίας, αλλά αφέθηκε ελεύθερος με επέμβαση του πάπα Ιωάννη ΚΒ΄.
Σουασόν
Το Σουασόν είναι ιστορικά γνωστό ως η πρώτη πρωτεύουσα της Γαλλίας. Έχει το προσωνύμιο «Πόλη του Βάζου», λόγω ενός θρυλικού γεγονότος του 5ου αιώνα.
Βαρθολομαίος Ζαχαρίας
Βιογραφία
Πέθανε το 1334 σε μικρή ηλικία. Η χήρα του Γουλιέλμα Πλαβιτσίνι έκανε δεύτερο γάμο με τον Νικόλαο Α΄ Ζόρζι, ο οποίος έγινε ο νέος μαρκήσιος της Βοδονίτσας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1327 τη Γουλιέλμα Παλαβιτσίνι μαρκησία της Βοδονίτσας και είχε τέκνο:
Σουασόν
Οι κάτοικοι ονομάζονται Σουασοναί (ζ).
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο ποταμός [[Αιν (ποταμός)|Αιν στο Σουασόν]] Η κοινότητα Σουασόν βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα του νομού Αιν, στη διοικητική περιοχή Ω-ντε-Φρανς.
Η πόλη είναι κτισμένη σε μια διπλή καμπή του ποταμού Αιν, που την χωρίζει σε δύο μέρη, σε υψόμετρο 38 έως 130 μέτρων. Αρκετά άλλα υδάτινα ρεύματα διέρχονται επίσης εντός των ορίων της κοινότητας. Ο πληθυσμός ανέρχεται σε 28.530 κατοίκους (2017) και αποτελεί τη δεύτερη αστική περιοχή του νομού που συγκεντρώνει 63.852 κατοίκους.
Η πόλη βρίσκεται στο κέντρο της φυσικής περιοχής του Σουασοναί, φυσική διασταύρωση των τριών γεωγραφικών και πολιτιστικών ζωνών που είναι οι ιστορικές περιοχές Πικαρδία, Καμπανία και Ιλ-ντε-Φρανς. Πρόκειται για ασβεστολιθικό οροπέδιο με ανεπτυγμένη γεωργία.
Το Σουασόν είναι η μία από τις 4 υπονομαρχίες του νομού Αιν. Η απόσταση οδικώς από την πρωτεύουσα Λαν είναι 34 χιλιόμετρα και από τις 3 άλλες υπονομαρχίες απέχει: από το Σατώ-Τιερί 42 χιλιόμετρα, από το Σαιν-Κεντέν 60 χιλιόμετρα και από το Βερβέν 72 χιλιόμετρα. Από το Παρίσι η απόσταση είναι 104 χιλιόμετρα προς τα βορειοανατολικά.
Η έκταση της κοινότητας είναι 12,32 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Τοπωνύμιο
Η πόλη πήρε το όνομά της από τη γαλατική φυλή των Σουεσσιόνων, που κατοικούσαν στη Βελγική Γαλατία, στις κοιλάδες και στους παρακείμενους λόφους των ποταμών Αιν και Ουάζ.
Ιστορία
μικρογραφία|250x250εσ|Η [[Μάχη του Σουασόν (486)|μάχη του Σουασόν, 486]] Στην περιοχή του Σουασόν πριν τη ρωμαϊκή κατάκτηση κατοικούσαν οι Σουεσσίονες, γαλατικός λαός που συμμετείχε στη συνομοσπονδία των Βέλγων, οι οποίοι είχαν αρκετά οχυρωμένα χωριά στην περιοχή, πιθανώς η πόλη ήταν η αρχαία πρωτεύουσα των Σουεσσιόνων.
Όταν κατά την διάρκεια του Γαλατικού πολέμου (52 π.Χ. - 58 π.Χ.) στην περιοχή έφθασαν τα ρωμαϊκά στρατεύματα, ο Ιούλιος Καίσαρ, όπως αναφέρει στα Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου, εισέβαλε στην περιοχή τους και την κατέλαβε (μάχη του Αιν, 57 π.Χ.). Η περιοχή έγινε ρωμαϊκή επαρχία, η Βελγική Γαλατία.
Στη θέση του Σουασόν, το 20 π.Χ., οι Ρωμαίοι ίδρυσαν μια νέα πόλη, την Αουγκούστα Σουεσιόνουμ. Η πόλη κατοικήθηκε από Γαλάτες και Ρωμαίους πολίτες, οι οποίοι την έκαναν μια ευημερούσα πόλη που βρίσκονταν σε μια από τις διαδρομές της ρωμαϊκής οδού Αγρίππα (Via Agrippa de l'Océan) που συνέδεε το λιμάνι της Βουλώνης (Gesoriacum) με το Λούγδουνο (Λυών) και την υπόλοιπη Γαλατία. Η πόλη διέθετε θέατρο 20.000 θέσεων, μάρτυρας της ευημερίας και του αυτοκρατορικού μεγαλείου. Η Αουγκούστα Σουεσιόνουμ αναφέρεται στον Χάρτη του Πόιτινγκερ.
Το 486, ο Συάγριος, διοικητής της πόλης και τελευταίος Ρωμαίος εκπρόσωπος της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορία ς στη Γαλατία, νικήθηκε στη μάχη του Σουασόν και οι Φράγκοι με βασιλιά τον Κλόβι Α' κατέλαβαν την πόλη και την περιοχή. Αυτή είναι η θρυλική εποχή του επεισοδίου του αγγείου του Σουασόν. μικρογραφία|Το Βρετανικό μνημείο πολέμου 1914-1918 Μέρος της φραγκικής επικράτειας της Νευστρίας, η περιοχή του Σουασόν και το αββαείο του Σαιν-Μεντάρ που ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα, διαδραμάτισαν σημαντικό πολιτικό ρόλο κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας των Μεροβίγγειων βασιλέων (447–751 μ.Χ.). Μετά το θάνατο του Κλόβι Α' το 511, το Σουασόν έγινε πρωτεύουσα ενός από τα τέσσερα βασίλεια στα οποία χωρίστηκαν τα κράτη του. Τελικά, το βραχύβιο βασίλειο του Σουασόν εξαφανίστηκε το 613 όταν οι φραγκικές χώρες συγχωνεύτηκαν υπό τον Χλωτάριο Β΄.
Το 752, ο Πιπίνος ο Βραχύς ανακηρύχθηκε βασιλιάς και καθαγιάστηκε στο Σουασόν από τον άγιο Βονιφάτιο. Το 768, μετά το θάνατο του Πιπίνου, ο Καρλομάν Α΄ ανέβηκε στο θρόνο του φραγκικού βασιλείου μαζί με τον αδερφό του Καρλομάγνο, στέφθηκαν στην κοντινή πόλη Νουαγιόν.
Η πόλη γνώρισε ευημερία τον 12ο και 13ο αιώνα και κατασκευάστηκαν πολλά γοτθικά κτήρια.
Κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς πολέμου, η πόλη κατελήφθη από τους Άγγλους και απελευθερώθηκε από τα γαλλικά στρατεύματα υπό τη διοίκηση της Ιωάννας της Λωρραίνης στις 23 Ιουλίου 1429. μικρογραφία|290x290εσ|Ερείπια του Σουασόν, 1919 Κατά τη διάρκεια των Θρησκευτικών πολέμων, η πόλη καταλήφθηκε από Προτεστάντες το 1567, οι οποίοι προκάλεσαν ζημιές, ιδίως σε θρησκευτικά κτήρια.
Από τον Ιούνιο του 1728 έως τον Ιούλιο του 1729 στην πόλη διεξήχθη το συνέδριο του Σουασόν, μια προσπάθεια επίλυσης μιας μακροχρόνιας σειράς διαφορών μεταξύ των βασιλείων της Μεγάλης Βρετανίας και της Ισπανίας, οι σχέσεις των οποίων είχαν επιδεινωθεί κατά τον Αγγλο-Ισπανικό Πόλεμο του 1727–1729. Το συνέδριο ήταν σε μεγάλο βαθμό επιτυχημένο και οδήγησε στην υπογραφή ειρηνευτικής συνθήκης μεταξύ τους.
Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, το Σουασόν δέχθηκε σοβαρούς βομβαρδισμούς. Η αποτυχία της επίθεσης Νιβέλ στη μάχη του Σεμέν ντε Νταμ την άνοιξη του 1917 προκάλεσε τεράστιες απώλειες και ακολούθησε ανταρσία στις τάξεις του γαλλικού στρατού. Ένα μνημείο με εικόνες Γάλλων στρατιωτών που σκοτώθηκαν στις μάχες του 1917 βρίσκεται πίσω από την εκκλησία του Αγίου Πέτρου, δίπλα στο Δικαστικό μέγαρο του Σουασόν.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, κατά την Κατοχή, η εβραϊκή κοινότητα εκτοπίσθηκε μετά από δύο μεγάλες επιχειρήσεις: η πρώτη στις 17 Ιουλίου 1942 που πραγματοποιήθηκε από την αστυνομία του Σουασόν και η δεύτερη στις 4 Ιανουαρίου 1944, που πραγματοποίησε η Γκεστάπο.
Η πόλη βρισκόταν στο «μονοπάτι» της ολικότητας στην ηλιακή έκλειψη της 11ης Αυγούστου 1999.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|250x250εσ|Ο καθεδρικός ναός Το Σουασόν έχει ταξινομηθεί ως Πόλη τέχνης και ιστορίας. Τα κυριότερα μνημεία της πόλης:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας Κατηγορία:Πόλεις της Ω-ντε-Φρανς
Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1983-84
Το Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα 1983-84 διοργανώθηκε με τη συμμετοχή 126 ομάδων, οι οποίες χωρίστηκαν σε 7 ομίλους των 18. Ήταν η 2η περίοδος του «Εθνικού ερασιτεχνικού πρωταθλήματος» ως 4η κατηγορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Οι πρώτοι κάθε ομίλου εξασφάλισαν την άνοδό τους στη Γ' Εθνική κι οι 7 τελευταίες ομάδες κάθε ομίλου υποβιβάστηκαν στα Τοπικά Πρωταθλήματα.
Πηγές
Κατηγορία:Δ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1983-1984
Εχινάκεια η στενόφυλλη
Η εχινάκεια η στενόφυλλη (Echinacea purpurea) είναι είδος ανθοφόρων φυτών της οικογένειας των ηλιάνθων της Βόρειας Αμερικής. Είναι ιθαγενής στην ανατολική Βόρεια Αμερική και παρουσιάζεται σε κάποιο βαθμό στην άγρια ​​φύση σε πολλές ανατολικές και νοτιοανατολικές περιοχές στις Ηνωμένες Πολιτείες καθώς και στην Καναδική επαρχία του Οντάριο. Είναι πιο συνηθισμένο στους Ozarks και στον Μισισιπή / Κοιλάδα του Οχάιο. "Purple coneflower". Αυτή η κοινή ονομασία χρησιμοποιείται μερικές φορές για άλλα μοβ φυτά άνθη στο γένος εχινάκεια.