cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δράμα (πόλη)
Β' Βουλγαρική Κατοχή (1916-1918)
thumb|Το 1914 η πόλη είχε πληθυσμό 25.000 κατοίκων, εκ των οποίων 4.000 πέθαναν από πείνα και ασθένειες κατά τη [[Β΄ Βουλγαρική Κατοχή της Ανατολικής Μακεδονίας|Β΄ Βουλγαρική κατοχή του 1916-18 (αρχείο Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου Η.Π.Α.).]]
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (το 1916) καταλήφθηκε για δεύτερη φορά από τους Βουλγάρους. Στη διάρκεια της Β' Βουλγαρικής Κατοχής (1916-1918) ο ελληνικός πληθυσμός υπέστη διώξεις, λιμοκτονία, ομηρίες καθώς και συλλήψεις και βασανισμούς από τη μυστική βουλγαρική αστυνομία και τον κατοχικό βουλγαρικό στρατό. Κατά τη Β΄ Βουλγαρική κατοχή 1916-18 πέθαναν από ασιτία και ασθένειες 4.000 Έλληνες, σύμφωνα με το αρχείο Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου των Η.Π.Α.
Ταυτόχρονα εφαρμόστηκε από τους Βούλγαρους ένα σκληρό μέτρο εξόντωσης του πληθυσμού: η εκτόπιση και η ομηρία χιλιάδων Ελλήνων κατοίκων, μεταξύ αυτών και του συνόλου σχεδόν των ιερέων, της Ανατολικής Μακεδονίας σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και καταναγκαστικά έργα στη Βουλγαρία. Την περίοδο της Β΄ Βουλγαρικής κατοχής εξορίστηκαν από την πόλη της Δράμας 1.965 άτομα, από τα οποία επέστρεψαν μόνο 1.359. Πέθαναν στην εξορία 606 ατομα, δηλαδή το 1/3 των εξορίστων από τις στερήσεις, τα βασανιστήρια και την εξοντωτική εργασία. Ακόμη κλάπηκαν από τον βουλγαρικό κατοχικό στρατό, και κρατούνται έως σήμερα στη Βουλγαρία, τα κειμήλια και οι θησαυροί της Μονής Παναγίας Εικοσιφοινίσσης της Μητροπόλεως Δράμας Ο βουλγαρικός κατοχικός στρατός αποχώρησε το 1918, με τη λήξη του πολέμου.
Εγκατάσταση προσφύγων Μικρασιατικής Καταστροφής
Μετά από τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 και την Ανταλλαγή πληθυσμών το 1923-1924, εγκαταστάθηκαν στη Δράμα πολλοί Έλληνες πρόσφυγες από διάφορες περιοχές της Ανατολικής Θράκης, της Ανατολικής Ρωμυλίας και της Μικράς Ασίας (Ιωνία, Βιθυνία, Καππαδοκία, Πόντος, Λυκαονία, κ.ά.). Πολλά κειμήλια από μικρασιατικούς και θρακικούς ναούς μεταφέρθηκαν από τους πρόσφυγες στη Δράμα. Τα κειμήλια του ναού των Αγίων Δώδεκα Αποστόλων της συνοικίας Κιρισχανέ της Αδριανούπολης μεταφέρθηκαν από τους Θρακιώτες πρόσφυγες οι οποίοι αργότερα έκτισαν τον Ναό των Αγίων Δώδεκα Αποστόλων σε ανάμνηση του ομώνυμου ναού της πατρίδας τους. Οι Μικρασιάτες από το Ικόνιο μετέφεραν στη Δράμα το ιερό λείψανο της Αγίας Θέκλης, το οποίο φυλάσσεται στον Ιερό Ναό Αγίων Ανάργυρων Δράμας.
Γ' Βουλγαρική Κατοχή, Εθνική Αντίσταση και Απελευθέρωση 1944
thumb|Βούλγαροι στρατιώτες του κατοχικού στρατού με τα κομμένα κεφάλια των Ελλήνων ανταρτών. Σεπτέμβριος 1941, Δράμα.
Με την είσοδο των Γερμανών στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, γερμανικά και βουλγαρικά στρατεύματα κατέλαβαν την Ανατολική Μακεδονία. Οι Βούλγαροι ξεκίνησαν τότε συστηματική επιχείρηση εκβουλγαρισμού του πληθυσμού της Δράμας και της περιοχής της, η οποία όμως συνάντησε τη σθεναρή αντίδραση των κατοίκων της. Αυτή την περίοδο εξοντώθηκε η εβραϊκή κοινότητα της πόλης.
Η Εξέγερση της Δράμας αποτέλεσε την πρώτη μαζική λαϊκή εξέγερση στον ελλαδικό χώρο που έλαβε καθαρά μαχητικό και επαναστατικό χαρακτήρα και συνέβη την 28η προς 29η Σεπτεμβρίου 1941, οπότε ο λαός της Δράμας και των γύρω χωριών εξεγείρεται και καταλύει τις βουλγαρικές αρχές. Η αυθόρμητη αυτή εξέγερση, καταπνίγεται βίαια από τους Βούλγαρους. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1941, οι βουλγαρικές δυνάμεις κατοχής εφαρμόζοντας σκληρά αντίποινα, εκτέλεσαν ομαδικά 3.000 πατριώτες στην πόλη της Δράμας, στην Προσοτσάνη, τη Χωριστή, το Δοξάτο αλλά και στα χωριά Κύργια, Κουδούνια, Αδριανή, Άγιος Αθανάσιος, Κοκκινόγεια, Μικρόπολη, Χαριτωμένη, Φωτολίβος, Σιταγροί, Μικρόκαμπος, Μυλοπόταμος και Μαυρότοπος. Τα γεγονότα αυτά είχαν συγκλονιστική επίδραση σε ολόκληρο τον υπόδουλο ελληνικό λαό. Οι Βούλγαροι εγκατέλειψαν τελικά τη Δράμα τον Οκτώβριο του 1944. Για τη θυσία αυτή η Δράμα χαρακτηρίστηκε ως «μαρτυρική πόλη» με το Π.Δ. 398/1998.
Στη Θεσσαλονίκη διακρίθηκε για την αντιστασιακή του δράση ο Μικρασιάτης φοιτητής από τη Δράμα Ιωσήφ Μιχαήλογλου, της Σχολής Γεωπονίας του ΑΠΘ.
Πολιτισμός: Εκδηλώσεις και φεστιβάλ
thumb|Το πάρκο των πηγών της Αγίας Βαρβάρας.
Επίσης όλο το Δεκέμβριο λαμβάνει χώρα στη Δράμα, η μεγαλύτερη Χριστουγεννιάτικη Γιορτή της χώρας, η «Ονειρούπολη Δράμας», ένα μαγικό χριστουγεννιάτικο χωριό, που θυμίζει έντονα τα αντίστοιχα Χριστουγεννιάτικα χωριά της Κεντρικής Ευρώπης. Ακόμη, την πρώτη εβδομάδα του Ιουνίου διοργανώνεται η «ΔραμΟΙΝΟγνωσία», με αντικείμενο το κρασί και την τέχνη της παρασκευής, αλλά και της απόλαυσης του, καθώς και την πλούσια τοπική γαστρονομία σε μία κατεξοχήν οινοποιητική περιοχή της χώρας. Αξιόλογες δράσεις και εκδηλώσεις πραγματοποιούνται στην πόλη της Δράμας στο πλαίσιο των Ελευθερίων της Δράμας την 1η Ιουλίου.
Ακόμη, πλήθος πολιτιστικών εκδηλώσεων εκτείνονται κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου και στα χωριά της Δράμας, όπως για παράδειγμα η αναβίωση εθίμων όπως τα Μπαμπούγερα της Καλής Βρύσης που αποτελεί ένα πανάρχαιο δρώμενο με τις ρίζες του στη λατρεία του θεού Διονύσου, οι Καλογέροι στο Καλαμπάκι, τα Αναστενάρια στη Μαυρολεύκη, το Καρναβάλι στη Χωριστή, η γιορτή του Αγίου Πνεύματος στο Βώλακα κ.ά.
Το έθιμο της Αγίας Βαρβάρας
Σύμφωνα με την παράδοση, όταν το 1383 η Δράμα κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς, το εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας τέθηκε προς κατεδάφιση από τους κατακτητές για να χτιστεί στη θέση του ένα οθωμανικό τζαμί. Τα σχέδιά τους, όμως, άλλαξαν ανήμερα της Αγίας Βαρβάρας, καθώς η περιοχή πλημμύρισε με νερό και δημιουργήθηκε η λίμνη, που σκέπασε την εκκλησία. Έτσι, η Αγία Βαρβάρα καθιερώθηκε ως πολιούχος της Δράμας και ακριβώς απέναντι από τη λίμνη χτίστηκε αργότερα μια νέα εκκλησία που αφιερώθηκε στην Αγία. Μέχρι σήμερα διατηρείται το έθιμο την παραμονή της γιορτής της, στις 3 Δεκεμβρίου, όπου εκατοντάδες παιδιά αφήνουν τα αυτοσχέδια φωταγωγημένα καραβάκια τους στα νερά της λίμνης, συχνά γράφοντας ευχές ή το όνομά τους, ακριβώς μπροστά από την ομώνυμη εκκλησία. Με αυτόν τον τρόπο ο κόσμος στέλνει στο βυθισμένο εκκλησάκι το κερί του για την Αγία.
Ωστόσο, η Αγία Βαρβάρα, εκτός από πολιούχος Αγία της πόλης της Δράμας και προστάτιδα του πυροβολικού, λέγεται, ότι προστατεύει και τα νεαρά κορίτσια από τη γλωσσοφαγιά, βοηθώντας τες ιδιαίτερα στον ερωτικό τομέα της ζωής τους. Αν και όχι τόσο δημοφιλής, σύμφωνα με αυτή την εκδοχή του θρύλου, όλες οι ανύπαντρες κοπέλες συγκεντρώνονταν στην περιοχή της λίμνης στις 3 Δεκεμβρίου, παραμονή της γιορτής της Αγίας, και κατά τη δύση του ηλίου άναβαν τα κεριά τους στο ανατολικό τοίχωμά της. Αν και στις μέρες μας τα κεριά τοποθετούνται επάνω σε κομμάτια φελιζόλ ή φελλού, εκείνη την εποχή συνηθίζονταν να τοποθετούνται επάνω σε ξύλινες σανίδες, με τις κοπέλες να στέλνουν στη βυθισμένη εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας τα κεριά τους μαζί με μια ευχή. Αν το κεράκι έφτανε μέχρι το σημείο της εκκλησίας, περίπου στο κέντρο της λίμνης, χωρίς να σβήσει, τότε σήμαινε μεγάλη τύχη και ότι η ευχή θα πραγματοποιηθεί. Το πρωί της επόμενης ημέρας, δηλαδή στις 4 Δεκεμβρίου, όλα τα νεαρά κορίτσια είχαν τη δυνατότητα να πάρουν την εύνοια της Αγίας, με την προϋπόθεση ότι θα έφταναν στη λίμνη χωρίς να έχουν μιλήσει, ούτως ώστε να πλυθούν με το αγιασμένο από την Αγία νερό. Για να πραγματοποιηθεί η ευχή τους, αυτή τη φορά τα κορίτσια έπρεπε να μείνουν "αμίλητες" μέχρι να πλυθούν στα νερά της. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι πολλές μουσουλμάνες γυναίκες, δεν έχαναν την ευκαιρία να πλυθούν και να καθαγιασθούν από τα χαράματα αμίλητες στα νερά της λίμνης, ενώ το όλο έθιμο γινόταν σεβαστό και από τους Οθωμανούς κατοίκους της πόλης, οι οποίοι όχι μόνο συμμετείχαν στη λιτανεία, αλλά προσέφεραν και αφιερώματα στην εικόνα, όπως αργυρά νομίσματα ή ανάβοντας λαμπάδες.
Αρχαία, Βυζαντινά και μεταβυζαντινά μνημεία
thumb|Βυζαντινά τείχη στην πόλη της Δράμας. thumb|Βυζαντινά τείχη στην πόλη της Δράμας. μικρογραφία|Η λίμνη της Αγίας Βαρβάρας με τα καραβάκια των ευχών. thumb|Ο [[Ναός Αγίας Σοφίας Δράμας|βυζαντινός Ναός της Αγίας Σοφίας στη Δράμα (10ος αιώνας).]]
Μουσεία
thumb|Αρχαία μαρμάρινα ευρήματα στο [[Αρχαιολογικό Μουσείο Δράμας.]] thumb|Κατακόρυφο ηλιακό ρολόι του 1069 μ.Χ. στο [[Αρχαιολογικό Μουσείο Δράμας.]]
Αρχαιολογικό Μουσείο Δράμας
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Δράμας καλύπτει χρονικά την ανθρώπινη παρουσία στον νομό Δράμας από τη Μέση Παλαιολιθική εποχή (50.000 χρόνια πριν) μέχρι και τους Νεότερους Χρόνους (το 1913). Το Μουσείο βρίσκεται στη συμβολή των οδών Πατριάρχου Διονυσίου 2 και Κώστα Βάρναλη. Κτίστηκε από το Δήμο Δράμας και παραχωρήθηκε στο Υπουργείο Πολιτισμού.
Εκκλησιαστικό Μουσείο Ιεράς Μητροπόλεως Δράμας
Εκκλησιαστικό Μουσείο της Ιεράς Μητροπόλεως Δράμας (οδός Ελευθερίου Βενιζέλου 168): Σε αυτό εκτίθενται αντικείμενα λατρευτικής ζωής της ορθοδόξου εκκλησίας που προέρχονται από ναούς και μονές της πόλης και της ευρύτερης περιοχής. Ανάμεσα στα εκθέματα βρίσκονται κειμήλια προσφύγων από τις Αλησμόνητες Πατρίδες της Μικράς Ασίας και τη Θράκης καθώς επίσης και αντικείμενα του Αγίου Χρυσοστόμου Μητροπολίτου Δράμας (και μετέπειτα εθνομάρτυρα Μητροπολίτη Σμύρνης).
Χώρος πολιτισμού «Σαντιρβάν»
Το κτίσμα (οδός Άρμεν και Αγαμέμνονος) ανεγέρθηκε στο β’ μισό του 15ου αιώνα και ήταν οθωμανικό τέμενος. Σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή της εισόδου, ανακαινίστηκε το 1806 και παρέμεινε ως τέμενος μέχρι το 1922, αναφερόμενο ως Σαντιρβάν Τζαμί. Από το 1922 έως το 1927 αποτέλεσε προσωρινή στέγη για οικογένειες προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής. Από το 1927 έως το 1981 αποτέλεσε τον χώρο έκδοσης της ιστορικής τοπικής εφημερίδας «Θάρρος» ιδιοκτησίας του Μιχαήλ Ρ. Βεζιρτζόγλου. Το 1983 κηρύχτηκε διατηρητέο μνημείο. Το 2012 αγοράστηκε από την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία ΚΥΚΛΩΨ, αποκαταστάθηκε και λειτουργεί από το 2022 ως χώρος πολιτισμού. Σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη, πραγματοποιούνται σε ετήσια βάση εκθέσεις. Η πρώτη έκθεση (Δεκέμβριος 2022-Μάρτιος 2023) έχει τίτλο «Δια τα κειμήλια της Μικράς Ασίας» όπου παρουσιάζονται εκκλησιαστικά κειμήλια Μικρασιατών από το Μουσείο Μπενάκη ως αφιέρωμα στα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Μουσείο Τρένων
Το Μουσείο Τρένων Δράμας, που δημιούργησε ο Μορφωτικός Εκπολιτιστικός και Αθλητικός Σύλλογος Σιδηροδρομικών Υπαλλήλων «ΗΦΑΙΣΤΟΣ», λειτουργεί ως μοχλός αναβίωσης μνήμης από μία άλλη εποχή. Μια εποχή που η Δράμα γνώριζε την ανάπτυξη στην οποία συνέβαλε κατά πολύ και ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Δράμας.
Λαογραφικό Μουσείο Δράμας
Το Λαογραφικό Μουσείο κατασκευάστηκε για να στεγάσει το Λύκειο Ελληνίδων Δράμας σε οικόπεδο που παραχωρήθηκε από τον Δήμο Δράμας και θεμελιώθηκε το 1979. Είναι κτισμένο σε μακεδονίτικο αρχιτεκτονικό ρυθμό. Το Λύκειο Ελληνίδων διέσωσε και διαφύλασσε θραύσματα του ελληνισμού πολιτισμού και έτσι κατάφερε να συγκεντρώσει μια πλούσια λαογραφική συλλογή.
Συνοικίες
thumb|Τοιχογραφία στο Τέμενος Σαδριβάν (στη συμβολή των οδών Άρμεν και Αγαμέμνονος), που απεικονίζει την πόλη της Δράμας την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ακολουθούν οι συνοικίες της πόλης:
• 2
Χρυσοστόμεια
Τα Χρυσοστόμεια είναι ετήσιοι αθλητικοί αγώνες Στίβου υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Δράμας με συνδιοργανωτές τη ΔΕΚΠΟΤΑ Δράμας, την ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Αν. Μακεδονίας – Θράκης και τα Σωματεία Στίβου και Άρσης Βαρών Ν. Δράμας. Διοργανώνονται τον Σεπτέμβριο κατά τη μνήμη του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης.
Με τους αγώνες τιμάται η μνήμη του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης προστάτη των αθλητών, καθώς ο άγιος επέδειξε σημαντική δράση και ενδιαφέρον για την ενασχόληση της νεολαίας με αθλητικές δραστηριότητες και τη δημιουργία αθλητικών εγκαταστάσεων, κατά την αρχιερατεία του ως Μητροπολίτης Δράμας αλλά και μετέπειτα ως Σμύρνης.
Αθλητικές εγκαταστάσεις
Στην πόλη υπάρχουν δύο μεγάλα γήπεδα και άλλα μικρότερα. Το ένα μεγάλο γήπεδο είναι της Δόξας Δράμας και έχει χωρητικότητα 10.000. Το άλλο μεγάλο γήπεδο είναι το Δημοτικό (πρώην Εθνικό) Στάδιο Δράμας. Το δημοτικό κλειστό γυμναστήριο "Κραχτίδη", χωρητικότητας 1.600 θέσεων, έχει εξυπηρετήσει προκριματικούς της εθνικής ομάδας στο Ευρωμπάσκετ, ενώ αποτελεί την έδρα της ομάδας Χάντμπολ της πόλης (Δράμα 86).
Πληθυσμός
Η εξέλιξη του πληθυσμού της Δράμας έχει ως εξής:
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Στην πόλη της Δράμας λειτουργούν τα παρακάτω μέσα ενημέρωσης:
Έντυπες
• 2
Ηλεκτρονικές
• 2
Περιοδικά
• 2
Περιοδικές εκδόσεις
• 2
Ραδιοφωνικοί σταθμοί
• 2
Τηλεοπτικοί σταθμοί
Από την πόλη της Δράμας λειτουργεί ο μοναδικός ντόπιος περιφερειακής εμβέλειας τηλεοπτικός σταθμός, ονόματι Star Βορείου Ελλάδος. Παλιότερα λειτουργούσαν άλλοι τέσσερις ντόπιοι σταθμοί: ο Άλφα που μεταφέρθηκε στην Αλεξανδρούπολη του Έβρου, το TV Δέλτα που μετετράπη στο παράρτημα του New Epsilon TV λειτουργώντας με την ονομασία Έψιλον-Δέλτα, το Δραμινό Κανάλι και το DCI (Επικοινωνία-Πληροφορίες-Ενημέρωση) που έκλεισαν λόγω οικονομικών προβλημάτων.
Μεταφορές
thumb|[[Σειρά 520 ΟΣΕ|Αυτοκινητάμαξα σειράς 520 στη Δράμα.]]
Η Δράμα είναι συνδεδεμένη με το σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας. Εποχιακά, διέρχονται κάθε μέρα από τον σταθμό της πόλης, μία αμαξοστοιχία από και προς τη Θεσσαλονίκη και λεωφορείο της ΤΡΑΙΝΟΣΕ από και προς την Αλεξανδρούπολη. Παλαιότερα υπήρχε σιδηροδρομική ζεύξη με την Αλεξανδρούπολη όμως αυτή διακόπηκε λόγω προβλημάτων στη σιδηροδρομική υποδομή. Η Δράμα διαθέτει έναν σταθμό ΚΤΕΛ, ο οποίος τη συνδέει με τις γειτονικές πόλεις, αλλά και τα μεγάλα αστικά κέντρα. Για τις μετακινήσεις εντός της πόλης ή σε κοντινά χωριά χρησιμοποιούνται αστικά λεωφορεία. Η Δράμα συνδέεται με την Εγνατία Οδό με 2 δρόμους (προς Αμφίπολη/Θεσσαλονίκη και προς Καβάλα/Θράκη). Το κοντινότερο λιμάνι είναι αυτό της Καβάλας. Στη Δράμα δεν υπάρχει αεροδρόμιο και έτσι εξυπηρετείται κυρίως από το αεροδρόμιο Μέγας Αλέξανδρος στην Καβάλα, αλλά και από το αεροδρόμιο "Μακεδονία" της Θεσσαλονίκης.
Εκπαίδευση
thumb|Οι εγκαταστάσεις του [[Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος|Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος στη Δράμα.]]
Πρωτοβάθμια & Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση
Στη Δράμα λειτουργούν 16 Δημοτικά Σχολεία, 6 Γυμνάσια και 4 Γενικά Λύκεια. Επιπλέον λειτουργούν 2 Επαγγελματικά Λύκεια και 1 Μουσικό Σχολείο. Επίσης στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση λειτουργούν το Ενιαίο Ειδικό Επαγγελματικό Γυμνάσιο Λύκειο (ΕΝ.Ε.Ε.ΓΥ-Λ) καθώς και το Εργαστήριο Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (Ε.Ε.Ε.Ε.Κ.).
Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος
Στη Δράμα εδρεύει το Τμήμα Αγροτικής Βιοτεχνολογίας και Οινολογίας και το Τμήμα Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος της Σχολής Γεωτεχνικών Επιστημών του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος.
Κλίμα
Η Δράμα έχει Ηπειρωτικό κλίμα στα πλαίσια του μεσογειακού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Δράμας Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Μακεδονίας
Προθοήνορας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Προθοήνορας (Προθοήνωρ) είναι γνωστός ο ένας από τους 5 αρχηγούς των Βοιωτών στον Τρωικό Πόλεμο (οι άλλοι 4 ήταν οι Αρκεσίλαος, Λήτος, Κλονίος και Πηνέλεως). Ο Προθοήνορας ήταν γιος του Αρηιλύκου και σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Πολυδάμαντα με ακόντιο, που τον χτύπησε στον δεξιό ώμο. Αναφέρεται στην Ιλιάδα (ραψωδία Β, στίχος 495 και ραψωδία Ξ, στ. 450).
Πηγές
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος Κατηγορία:Αρχαίοι Βοιωτοί
Δημήτρης Δρούτσας
Ο Δημήτρης Δρούτσας είναι Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1968.
Σπούδασε και δίδαξε, ως βοηθός καθηγητή, στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βιέννης. Ξεκίνησε να γράφει διδακτορική διατριβή στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης με θέμα «Ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση», την οποία όμως ποτέ δεν κατέθεσε. Συνεπώς δεν έχει τον τίτλο του διδάκτορα. αριστερά|μικρογραφία|Ο Δρούτσας με τη [[Χίλαρι Κλίντον το 2010 στις Βρυξέλλες]] Διετέλεσε νομικός σύμβουλος του Υπουργού Εξωτερικών της Αυστρίας Wolfgang Schüssel (1998-1999), Ειδικός Σύμβουλος του Υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Α. Παπανδρέου (1999-2004) και διευθυντής του Διπλωματικού Γραφείου του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ (2004-2009). Υποστήριξε με θέρμη το Σχέδιο Ανάν, κάτι για το οποίο κατόπιν κατακρίθηκε.
Στις ευρωεκλογές του 2009 τοποθετήθηκε δέκατος στο ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ χωρίς αρχικά να εκλεγεί.
Λόγω παραίτησης του ευρωβουλευτή Σταύρου Λαμπρινίδη για να αναλάβει το υπουργείο εξωτερικών, ο Δρούτσας ως πρώτος επιλαχών εξελέγη ευρωβουλευτής.
Μιλά Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά και Ρώσικα. Είναι παντρεμένος με τη δημοσιογράφο Φαίη Καραβίτη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Κατηγορία Commons με τοπικό σύνδεσμο ίδιο με των Wikidata Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2009-2014 Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Ζίγκμουντ Κρασίνσκι
Ο Ναπόλεον Στανίσουαφ Άνταμ Φέλικς Ζίγκμουντ Κρασίνσκι (πολωνικά: Napoleon Stanisław Adam Feliks Zygmunt Krasiński) (19 Φεβρουαρίου 1812 – 23 Φεβρουαρίου 1859) ήταν Πολωνός ποιητής, ο οποίος παραδοσιακά κατατάσσεται μαζί με τον Άνταμ Μιτσκιέβιτς και τον Γιούλιους Σουοβάτσκι ως έναν από τους Τρεις Βάρδους της Πολωνίας – τους ρομαντικούς ποιητές που επηρέασαν την εθνική συνείδηση στην περίοδο των διαμελισμών της Πολωνίας. Από τους τρεις θεωρείται ο λιγότερο επιδραστικός.
Ο Κρασίνσκι ήταν το πιο διάσημο μέλος της οικογένειας Κρασίνσκι. Γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν υιός του Κόμη Βιντσέντι Κρασίνσκι και τη Μάρια Ουρσούλα Ραντζίβιου και έγινε ο στενός σύντροφος του πατέρα του μετά τον πρόωρο θάνατο της μητέρας του από φυματίωση. Εκπαιδεύτηκε από δασκάλους προτού φοιτήσει στο Λύκειο της Βαρσοβίας, όπου αποφοίτησε το 1827. Στη συνέχεια άρχισε να σπουδάζει νομικά και διοίκηση στο Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας, αλλά αποβλήθηκε από το πανεπιστήμιο το 1829.
Το 1829, ο Κρασίνσκι έφυγε από την Πολωνία για σπουδές στη Γενεύη. Γνώρισε τον Μιτσκιέβιτς, ο οποίος θάμπωσε τον νεαρό συγγραφέα και έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των λογοτεχνικών τεχνικών του. Στη Ρώμη, ο Κρασίνσκι έλαβε νέα για τη Νοεμβριανή Εξέγερση και διέκοψε το ταξίδι του με την πρόθεση να επιστρέψει στην Πολωνία για να πολεμήσει, αλλά τελικά δεν συμμετείχε. Το 1833 ταξίδεψε από την Αγία Πετρούπολη στην Ιταλία, όπου θα έμεινε μέχρι τον Απρίλιο του 1834. Αυτή την περίοδο δημιουργήθηκε το πιο διάσημο έργο του, το τραγικό δράμα Nie-Boska komedia (Άθεη Κωμωδία). Μέχρι το 1850 η υγεία του είχε επιδεινωθεί, αλλά αυτό δεν σταμάτησε τα συνεχή ταξίδια του στην Ευρώπη. Μέσω επιστολών και ακροατηρίων με ευρωπαϊκές προσωπικότητες, συμπεριλαμβανομένου του Ναπολέοντα Γ΄ της Γαλλίας, προσπάθησε να κερδίσει υποστήριξη για το πολωνικό ζήτημα. Για να αποφύγει τις πολιτικές επιπτώσεις, δημοσίευσε τα έργα του ανώνυμα, γεγονός που τον οδήγησε στο να γίνει γνωστός ως ο Ανώνυμος Ποιητής της Πολωνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές Κατηγορία:Πολωνοί συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Ρομαντικοί ποιητές Κατηγορία:Πολωνοί συγγραφείς του 19ου αιώνα Κατηγορία:Ακτιβιστές της Μεγάλης Μετανάστευσης Ζιγκμουντ Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές του 19ου αιώνα
Κίνημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1922
thumb|Η ηγεσία της επανάστασης: στρατηγοί Γονατάς (κέντρο), Πλαστήρας (δεξιά) και ο πολιτικός σύμβουλος της επανάστασης Γεώργιος Παπανδρέου ο πρεσβύτερος (αριστερά), κατά τη διάρκεια επίσκεψης στη γενέτειρα του Αθανασίου Διάκου, Μουσουνίτσα. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1922, ξέσπασε Κίνημα του Στρατού και του Ναυτικού στη Χίο και τη Λέσβο και σχηματίστηκε Επαναστατική Επιτροπή από τους πρωτεργάτες της, τους Συνταγματάρχες Νικόλαο Πλαστήρα, ως εκπρόσωπο του στρατού της Χίου, Στυλιανού Γονατά, ως εκπρόσωπο του στρατού της Λέσβου, και τον Αντιπλοίαρχο Δημήτριο Φωκά, ως εκπρόσωπο του Ναυτικού.
Η στρατιωτική ήττα και η καταστροφή του ελληνικού στοιχείου στην Μικρά Ασία, είχαν συγκλονίσει το πανελλήνιο και είχαν προκαλέσει τη γενική κατακραυγή εναντίον των υπευθύνων. Η κυβέρνηση Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη παραιτήθηκε και στις 28 Αυγούστου τη διαδέχτηκε κυβέρνηση του Νικολάου Τριανταφυλλάκου. Η μεταβολή δεν είχε πλέον κανένα νόημα. Στα στρατιωτικά τμήματα που είχαν διασωθεί και είχαν περάσει στη Χίο και τη Λέσβο, καθώς και στις μονάδες του Ναυτικού της περιοχής, η αγανάκτηση είχε κορυφωθεί.
Στις 9 Σεπτεμβρίου γίνονται από Ελληνικές και ξένες εφημερίδες οι πρώτες αναφορές για τον σχηματισμό κινήματος στα νησιά του Αιγαίου με σκοπό την καθαίρεση του Κωνσταντίνου και τη θέσπιση δημοκρατικού πολιτεύματος. Στις 11 Σεπτεμβρίου οι Κινηματίες κήρυξαν Επανάσταση. Την επόμενη μέρα, τα επαναστατημένα στρατεύματα επιβιβάστηκαν σε εμπορικά πλοία και με τη συνοδεία πολεμικών έπλευσαν στην Αθήνα. Πριν ακόμη το αποβατικό σώμα φτάσει στην Αττική, στρατιωτικό αεροπλάνο έριξε στην πρωτεύουσα προκηρύξεις της Επαναστατικής Επιτροπής με τις οποίες οι Κινηματίες ζητούσαν την παραίτηση του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ υπέρ του Διαδόχου, τη διάλυση της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης, το σχηματισμό πολιτικά αχρωμάτιστης κυβέρνησης, που θα είχε την εμπιστοσύνη των συμμάχων της Αντάντ την άμεση ενίσχυση του Θρακικού Μετώπου και την τιμωρία των υπευθύνων της μικρασιατικής καταστροφής.
Στις 13 Σεπτεμβρίου τα πλοία με το στρατό έφτασαν στο Λαύριο και την επομένη ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α΄ παραιτήθηκε και έφυγε για την Ιταλία. Βασιλιάς ανακηρύχτηκε ο γιος του και Διάδοχος Γεώργιος Β΄. Στις 14 Σεπτεμβρίου τα επαναστατικά στρατεύματα μπήκαν στην Αθήνα, όπου ματαίωσαν την προσπάθεια του αποστρατευμένου υποστράτηγου Θεόδωρου Πάγκαλου να επωφεληθεί από την επανάσταση και να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, και στις 16 Σεπτεμβρίου σχηματίστηκε πολιτική κυβέρνηση με πρόεδρο το Σ. Κροκιδά. Την εξουσία όμως είχε ουσιαστικά η Επαναστατική Επιτροπή (αρχηγός της ήταν ο Νικόλαος Πλαστήρας), που ανέθεσε τη διεθνή εκπροσώπηση της Χώρας στον Ελευθέριο Βενιζέλο.
Παραπομπές
1922 Κατηγορία:Ιστορία της Χίου Κατηγορία:Ιστορία της Λέσβου Κατηγορία:Βενιζελισμός Κατηγορία:1922
Σεμενταμπάντ (Γκορανμπόι)
Το Σεμενταμπάντ (επίσης, Σαμενταμπάντ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Γκορανμπόι του Αζερμπαϊτζάν.
Έχει πληθυσμό 1.245 κατοίκων.
Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Σεμενταμπάντ και Ξεσαντάρλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γκορανμπόι
Μανώλης Παπαμακάριος
Ο Μανόλης Παπαμακάριος (26 Αυγούστου 1980) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνίζόταν ως πόιντ γκαρντ και σούτινγκ γκαρντ.
Καριέρα
Διακρίθηκε στο Περιστέρι και το 2002 αντιμετώπισε σοβαρό πρόβλημα τραυματισμού στο γόνατο. Το 2004 μεταγράφηκε στο Μακεδονικό, με τον οποίο έφτασε μέχρι τον τελικό του ULEB Cup και τον Μάιο του 2005 ο γκαρντ συμφώνησε να φορά την «ερυθρόλευκη» φανέλα του Ολυμπιακού για τα επόμενα τρία (2+1) χρόνια. Μάλιστα, από το 2006 ήταν ο αρχηγός της ομάδας.
Τον Ιούλιο του 2008 αποδεσμεύτηκε και συμφώνησε με τον Πανελλήνιο. To 2011 υπέγραψε για δύο χρόνια στην ισπανική Σαν Σεμπαστιάν (Λαγκούν Άρο). Ακολούθησε για μία χρονιά ο Πανελευσινιακός και το 2014 υπέγραψε στην ισπανική Φουενλαμπράδα μέχρι το τέλος της σαιζόν. Η περίοδος 2014-15 τον βρήκε στον Κ.Α.Ο. Δράμας.
Το καλοκαίρι του 2015 υπέγραψε στον Φάρο Κερατσινίου και αυτό του 2016 στον Δούκα απ' όπου αποχώρησε το 2017. Το καλοκαίρι του 2017 επέστρεψε στην Α1 κατηγορία υπογράφοντας στον Φάρο -Γυμναστικό σύλλογο Λάρισας.
Σαιντ-Κολόμπ-ντε-λα-Κομαντρί
Το Σαιντ-Κολόμπ-ντε-λα-Κομαντρί (γαλλικά: Sainte-Colombe-de-la-Commanderie, καταλανικά: Santa Coloma de Tuïr) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Μανώλης Παπαμακάριος
Καριέρα
Στις 12 Ιουλίου 2018, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, μετά από 22 χρόνια, σε ηλικία 38 ετών.
Σαιντ-Κολόμπ-ντε-λα-Κομαντρί
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιντ-Κολομπάν (γαλλικά: Sainte-Colombans).
Μανώλης Παπαμακάριος
Εθνική Ελλάδος
Ήταν στο ρόστερ της εθνικής εφήβων στο Ευρωμπάσκετ του 1998, κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 1999, καθώς και της εθνικής νέων στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000.
Τίτλοι
Εθνική Εφήβων
Μακεδονικός
'''Ολυμπιακός Σ.Φ. Πειραιώς
'''Πανελλήνιος
Α.Ο. Φάρος Κερατσινίου Ατομικές:
Άλλες δραστηριότητες
Το Νοέμβριο του 2011 ο Παπαμακάριος ανέλαβε τα καθήκοντα του Προέδρου του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αμειβομένων Καλαθοσφαιριστών (Π.Σ.Α.Κ.) για δύο χρόνια. Τον Νοέμβριο του 2017, επέστρεψε στην προεδρία του Π.Σ.Α.Κ.
Προσωπική ζωή
Τον Ιούνιο του 2019 η σύντροφος του Μαντώ Τζαβάρα κατήγγειλε ξυλοδαρμό από τον Μανώλη Παπαμακάριο, καθώς και κλοπή ύψους 20,000 Ευρώ, τα οποία απέσπασε αφού τη γονθροκόπησε. Με σειρά αναρτήσεων σε μέσα κοινωνικής δικτυώσης που περιλάμβαναν φωτογραφικό υλικό, και συνεντεύξεις σε τηλεοπτικά κανάλια, η Μαντώ Τζαβάρα ανέφερε πως κατέθεσε μήνυση στον πρώην μπασκετμπολίστα. Η υπόθεση πρόκειται να εκδικαστεί τον Μάιο του 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακεδονικού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελευσινιακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΑΟΔ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαν Σεμπαστιάν Γκιπούθκοα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φάρου Κερατσινίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εκπαιδευτηρίων Δούκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φάρου Λάρισας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ηφαίστου Λήμνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαλονθέστο Φουενλαμπράδα
Σαιντ-Κολόμπ-ντε-λα-Κομαντρί
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Πρόμαχος (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πρόμαχος είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγές
Προμαχος Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αρκαδίας Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αρκαδίας Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες Κατηγορία:Αρκαδική Αζανία
Εξωσωματική εμπειρία
thumb|Καλλιτεχνική απεικόνιση του σταδίου του διαχωρισμού μιας εξωσωματικής εμπειρίας, που συχνά προηγείται της ελεύθερης κίνησης.
Μια εξωσωματική εμπειρία είναι μια εμπειρία που κλασικά περιλαμβάνει την αίσθηση της αιώρησης έξω από το σώμα και, σε κάποιες περιπτώσεις, το αίσθημα της αντίληψης του σώματος από ένα σημείο έξω το σώμα (αυτοσκόπηση).
Οι νευροεπιστήμονες και οι ψυχολόγοι θεωρούν την εξωσωματική εμπειρία αποσυνδετικές εμπειρίες που μπορούν να προκύψουν από διάφορους ψυχολογικούς και νευρολογικούς παράγοντες.
Ύπνος και υπναγωγική φάση
Αυτοί που βιώνουν εξωσωματικές εμπειρίες κάποιες φορές αναφέρουν (μεταξύ άλλων ειδών άμεσων και αυτόματων εμπειριών) μια προηγούμενη ή που εκκινεί κατάσταση συνειδητού ονείρου. Σε πολλές περιπτώσεις άτομα που ισχυρίστηκαν ότι είχαν εξωσωματική εμπειρία, ανέφεραν ότι ήταν στην υπναγωγική φάση ή μόλις είχαν κοιμηθεί πριν την εμπειρία. Μεγάλο ποσοστό αυτών των περιπτώσεων αναφέρονται σε καταστάσεις όπου ο ύπνος δεν ήταν ιδιαίτερα βαθύς (λόγω ασθένειας, θορύβων σε άλλα δωμάτια, συναισθηματικό στρες, εξάντληση από εργασία, συνεχόμενα ξυπνήματα κ.τ.λ.). στις περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις τα άτομα θεωρούν τους εαυτούς τους ως ξύπνια. Περίπου τα μισά από αυτά αναφέρουν ένα αίσθημα παράλυσης ύπνου.
Επιθανάτιες εμπειρίες
Μιαν άλλη μορφή αυτόματης εξωσωματικής εμπειρίας είναι η επιθανάτια εμπειρία. Κάποια άτομα αναφέρουν τη βίωση εξωσωματικής εμπειρίας σε καταστάσεις μεγάλου σωματικού τραύματος όπως καταστάσεις παραλίγο πνιγμού ή μεγάλης εγχείρισης. Επιθανάτιες εμπειρίες μπορεί να περιλαμβάνουν την υποκειμενική αίσθηση του να βρίσκεται κανείς έξω από το σώμα του, κάποιες φορές οράματα αποθανόντων συγγενών και θρησκευτικών μορφών, και υπέρβαση του εαυτού και των ορίων του χωροχρόνου. Κλασικά, οι εμπειρίες περιλαμβάνουν στοιχεία όπως: η αίσθηση ότι το άτομο είναι νεκρό, το να ακούει μη φυσικούς ήχους, η εξωσωματική εμπειρία, η αίσθηση της διάσχισης ενός τούνελ φωτός, η συνάντηση με όντα φωτός, μορφές του Θεού ή παρόμοια, μια αίσθηση του ότι χαρίστηκε μια ευκαιρία για νέα ζωή, κ.τ.λ. .
Ψυχολογικές
Ο Σαρλ Ρισέ (1887) πίστευε ότι οι εξωσωματικές εμπειρίες δημιουργούνται από τις διαδικασίες μνήμης και φαντασίας του ατόμου και δεν διαφέρουν από τα όνειρα. Ο James H. Hyslop (1912) έγραψε ότι οι εξωσωματικές εμπειρίες εμφανίζονται όταν η δραστηριότητα του υποσυνείδητου δραματοποιεί κάποιες εικόνες δίνοντας την εντύπωση ότι τα αντικείμενα είναι σε διαφορετικό μέρος στο χώρο. Ο Eugéne Osty (1930) θεωρούσε ότι οι εξωσωματικές εμπειρίες δεν ήταν τίποτα παραπάνω από προϊόν της φαντασίας. Άλλοι πρώτοι ερευνητές (όπως ο Schmeing, 1938) υποστήριξαν τις ψυχοφυσιολογικές θεωρίες. Ο George Tyrrell ερμήνευσε τις εξωσωματικές εμπειρίες ως παραισθησιακά κατασκευάσματα που σχετίζονται με τα υποσυνείδητα επίπεδα της προσωπικότητας.
Ο Donovan Rawcliffe (1959) συνέδεσε τις εξωσωματικές εμπειρίες με την ψύχωση και την υστερία. Άλλοι ερευνητές έχουν συζητήσει τις εξωσωματικές εμπειρίες στο πλαίσιο της παραμόρφωσης της εικόνας του σώματος (Horowitz, 1970) και της αποπροσωποποίηση (Whitlock, 1978). Οι ψυχολόγοι Nandor Fodor (1959) και Jan Ehrenwald (1974) πρότειναν ότι οι εξωσωματικές εμπειρίες είναι ένας αμυντικός μηχανισμός σχεδιασμένος να αντιμετωπίζει την απειλή του θανάτου. Οι ψυχολόγοι Ντόναλντ Χεμπ (1960) και Κιρίλ Μπαρτ (1968) έγραψαν για την ψυχολογική ερμηνεία της εξωσωματικής εμπειρίας περιλαμβάνοντας έννοιες όπως την εικόνα του σώματος και την εικονική φαντασία.
Ο Terence Hines (2003) έγραψε ότι αυτόματες εξωσωματικές εμπειρίες μπορούν να προκληθούν από τεχνική διέγερση του εγκεφάλου, και αυτό υποδηλώνει ότι οι εξωσωματικές εμπειρίες προκαλούνται από "προσωρινές, μικρές εγκεφαλικές δυσλειτουργίες, και όχι από το πνεύμα (ή ό, τι άλλο) του ατόμου που όντως εγκαταλείπει το σώμα". Σε μια ανασκοπική μελέτη νευρολογικών και νευρογνωστικών δεδομένων (Bünning and Blanke, 2005) οι συγγραφείς ανάφεραν ότι οι εξωσωματικές εμπειρίες οφείλονται σε "λειτουργική αποσύνθεση της διαδικασίας επεξεργασίας αισθητηριακών προσλήψεων σε πρώτο επίπεδο και μη ομαλής σε υψηλότερο επίπεδο της αυτοαντίληψης στην κροταφοβρεγματική σύνδεση". Κάποιοι ερευνητές υποψιάζονται ότι οι εξωσωματικές εμπειρίες είναι το αποτέλεσμα του μη ταιριάσματος μεταξύ οπτικών και απτικών σημάτων.
Ο Richard Wiseman (2011) παρατήρησε ότι η έρευνα για την εξωσωματική εμπειρία έχει επικεντρωθεί στο να βρει μια ψυχολογική εξήγηση και ότι "οι εξωσωματικές εμπειρίες δεν είναι παραφυσικές και δεν παρέχουν απόδειξη για την ύπαρξη της ψυχής. Αντίθετα, αποκαλύπτουν κάτι το αξιοσημείωτο για την καθημερινή λειτουργία του εγκεφάλου και του σώματος". Μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε από τον Jason Braithwaite και συνεργάτες (2011) συσχέτισε την εξωσωματική εμπειρία "νευρικές αστάθειες τον κροταφικών λοβών του εγκεφάλου και σε λάθη στην αίσθηση του σώματος από το ίδιο". Οι Braithwaite et al. (2013) ανάφεραν ότι «η κύρια επικρατούσα άποψη είναι ότι η εξωσωματικές εμπειρίες προκαλούνται από προσωρινή διαταραχή στην διαδικασία επεξεργασίας αισθητηριακών προσλήψεων».
Παραφυσικές
Ο θεοσοφιστής Άρθουρ Πάουελ (1927) ήταν από τους πρώτους που υποστήριξε την θεωρία του αιθερικού σώματος για τις εξωσωματικές εμπειρίες. Ο Σίλβαν Μαλντούν (1936) υιοθέτησε επίσης την έννοια του αιθερικού σώματος για την εξήγηση των εξωσωματικών εμπειριών, όπως και ο ερευνητής Ernesto Bozzano (1938) που εξήγησε το φαινόμενο με όρους δις-υπόστασης κατά την οποία το αιθερικό σώμα μπορεί να απελευθερωθεί από το σώμα σε σπάνιες περιπτώσεις.
Τον Απρίλιο του 1977, μία ασθενής από το Harborview Medical Center γνωστή ως Μαρία ισχυρίστηκε ότι είχε εξωσωματική εμπειρία, κατά την οποία αιωρήθηκε έξω από το σώμα της και έξω από το νοσοκομείο. Αργότερα θα έλεγε στην κοινωνική λειτουργό Kimberly Clark ότι κατά την εμπειρία είχε παρατηρήσει ένα παπούτσι του τένις στο παράθυρο του τρίτου ορόφου στη βόρεια πλευρά του κτηρίου. Η Clark πήγε και κοίταξε εκεί και όντως υπήρχε στο περβάζι ένα παπούτσι τένις. Η Clark δημοσιοποίησε την αναφορά αυτή το 1985. Η ιστορία από τότε αναφέρεται από πολλά βιβλία παραφυσικής ως απόδειξη ότι το πνεύμα μπορεί να αφήσει το σώμα.
Το 1996 οι Hayden Ebbern, Sean Mulligan και Barry Beyerstein επισκέφτηκαν το εν λόγω ιατρικό κέντρο για να ερευνήσουν την ιστορία. Τοποθέτησαν ένα παπούτσι του τένις στο ίδιο σημείο και ανακάλυψαν ότι ήταν ορατό μέσα από το κτήριο και μπορούσε να το δει άνετα κάποιος ασθενής ξαπλωμένος στο κρεβάτι. Επίσης βρήκαν ότι το παπούτσι ήταν ορατό και έξω από το κτήριο, και υπέθεσαν ότι η Μαρία είχε ακούσει για αυτό κάποιο σχόλιο κατά τις τρεις μέρες που ήταν στο νοσοκομείο και το ενσωμάτωσε στην εξωσωματική εμπειρία της. Συμπέραναν ότι «Η ιστορία της Μαρίας απλά αποκαλύπτει την αφέλεια και τη δύναμη των ευσεβών πόθων» των ερευνητών των εξωσωματικών εμπειριών που αναζητούν παραφυσικές εξηγήσεις. Η Clark δεν δημοσιοποίησε την ιστορία παρά μόνο επτά χρόνια μετά που συνέβη, δημιουργώντας αμφιβολίες για την ιστορία. Ο Richard Wiseman είχε πει ότι αν και η ιστορία δεν αποτελεί καμία απόδειξη για τίποτα το παραφυσικό, έχει «επαναληφθεί συνεχώς από συγγραφείς που είτε δεν μπαίνουν στον κόπο να ελέγξουν τα δεδομένα, ή δεν επιθυμούν να παρουσιάσουν στους αναγνώστες τους την πιο σκεπτικιστική πλευρά της ιστορίας».
Μελέτες για την εξωσωματική εμπειρία
Η πρώτη εκτεταμένη επιστημονική μελέτη των εξωσωματικών εμπειριών έγινε από τη Σίλια Γκριν (1968). Συνέλεξε γραπτές αναφορές από πρώτο χέρι από περίπου 400 υποκείμενα, που βρήκε από ανακοινώσεις από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και κατόπιν ξεχώρισε με χρήση ερωτηματολογίων. Ο σκοπός της ήταν να ταξινομήσει τα διάφορα είδη των εξωσωματικών εμπειριών, ιδωμένων απλώς ως ανώμαλων αντιληπτικών εμπειριών ή αυταπάτες, αφήνοντας ταυτόχρονα ανοιχτό το ζήτημα αν κάποιες περιπτώσεις μπορεί να περιλαμβάνουν πληροφορίες που προέρχονται από εξωαισθητηριακή αντίληψη (ή κοινώς έκτη αίσθηση).
Το 1999 στο πρώτο Διεθνές Φόρουμ Έρευνας της Συνείδησης στην Βαρκελώνη, οι ερευνητές Wagner Alegretti και Nanci Trivellato παρουσίασαν κάποια πρώτα αποτελέσματα από online έρευνα για τις εξωσωματικές εμπειρίες από ενδιαφερόμενους χρήστες, και συνεπώς όχι δείγμα αντιπροσωπευτικό του γενικού πληθυσμού. 1.007 (85%) από τους πρώτους 1.185 που απάντησαν ανέφεραν ότι είχαν μία εξωσωματική εμπειρία. Το 37% ισχυρίστηκε ότι είχε μεταξύ δύο και δέκα, και το 5,5% ισχυρίστηκε ότι είχε πάνω από 100 τέτοιες εμπειρίες. Οι αισθηση που αναφέρθηκαν  πιο συχνά σε σχέση με τις εξωσωματικές εμπειρίες ήταν αυτή της πτώσης, της αιώρησης,  αναπηδήσεις (μελών σώματος), βυθίσματος, μουδιάσματος, ήχων μέσα στο κεφάλι, γαργαλήματος, ενόρασης, ταλάντωσης και γαλήνης.
Μια άλλη συχνά αναφερόμενη αίσθηση είναι αυτή της προσωρινής ή προβολικής καταληψίας, ένα πιο συχνό χαρακτηριστικό της υπνικής παράλυσης. Η συσχέτιση μεταξύ υπνικής παράλυσης και εξωσωματικής εμπειρίας επιβεβαιώθηκε αργότερα από μια έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Neurology από τον Kevin Nelson και συνεργάτες από το Πανεπιστήμιο του Κεντάκι το 2007. Η έρευνα βρήκε ότι τα άτομα που είχαν εξωσωματικές εμπειρίες είναι ήταν πιθανότερο να πάσχουν από υπνική παράλυση.
Μελέτη Miss Z
Το 1968 ο Τσαρλς Ταρτ διενέργησε ένα πείραμα για την εξωσωματική εμπειρία με ένα υποκείμενο γνωστό ως Miss Z για τέσσερεις νύχτες στο εργαστήριο ύπνου του. Το υποκείμενο συνδέθηκε με μηχανή για εγκεφαλογράφημα και ένας πενταψήφιος κωδικός τοποθετήθηκε σε ένα ράφι πάνω από το κρεβάτι. Δεν ισχυρίστηκε ότι είδε τον αριθμό τις πρώτες τρεις νύχτες, αλλά την τέταρτη μέρα είπε τον αριθμό σωστά. Ο ψυχολόγος Τζέιμς Άλκοκ επέκρινε το πείραμα για ανεπαρκείς ελέγχους και αναρωτήθηκε γιατί το υποκείμενο δεν παρακολουθούνταν με κάμερα. ο Μάρτιν Γκάρντνερ έγραψε ότι το πείραμα δεν αποτελούσε απόδειξη για εξωσωματική εμπειρία, και δήλωσε ότι ενώ ο Ταρτ «ροχάλιζε πίσω από το διαχωριστικό τζάμι, η Miss Z απλά σηκώθηκε από το κρεβάτι, χωρίς να αποσυνδεθεί από το μηχάνημα, και είδε το νούμερο». Η Σούζαν Μπλάκμορ έγραψε ότι «Αν η Miss Z είχε προσπαθήσει να σηκωθεί, το εγκεφαλογράφημα θα είχε δείξει το αντίστοιχο μοτίβο κυμάτων. Και είναι ακριβώς αυτό που έδειξε όντως».
Νευρολογία και παρόμοιες με εξωσωματικές εμπειρίες
Υπάρχουν αρκετές πιθανές εξηγήσεις για μέρη της εξωσωματικής εμπειρίας που άπτονται της φυσιολογίας, ενώ παρόμοιες με εξωσωματικές εμπειρίες έχουν προκληθεί με διέγερση το εγκεφάλου, μία περίπτωση από τις οποίες ήταν με διέγερση της οπίσθιας δεξιάς άνω κροταφικής έλικας σε έναν ασθενή. Σε αυτήν την έρευνα επίσης χρησιμοποιήθηκε τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων για να εντοπιστούν οι περιοχές του εγκεφάλου που επιρεάζονται από τέτοια διέγερση. Ο όρος «σαν εξωσωματική εμπειρία» χρησιμοποιείται για τα παραπάνω πειράματα, γιατί είτε οι εμπειρίες που περιγράφονταν δεν έχουν την καθαρότητα ή τις λεπτομέρειες κανονικών εξωσωματικών εμπειριών, ή περιγράφονται από άτομα τα οποία δεν είχαν ποτέ πριν εξωσωματική εμπειρία. Τα άτομα αυτά έτσι, δεν ήταν κατάλληλα να κάνουν ισχυρισμούς για την αυθεντικότητα ή όχι της πειραματικά προκαλούμενης εξωσωματικής εμπειρίας.
Η Βρετανή ψυχολόγος Σούζαν Μπλάκμορ και άλλοι έχουν προτείνει ότι μια εξωσωματική εμπειρία αρχίζει ότι ένα άτομα χάνει την αισθητηριακή τροφοδότηση από το σώμα ενώ διατηρεί την συνείδηση του. Το άτομο διατηρεί την ψευδαίσθηση ότι έχει σώμα, αλλά οι προσλήψεις δεν προέρχονται πια από τις αισθήσεις. Ο κόσμος που αντιλαμβάνεται μπορεί να ομοιάζει με τον κόσμο στον οποίο ζει όταν είναι ξύπνιο, αλλά ούτε αυτή η αντίληψη προέρχεται από τις αισθήσεις. Η αίσθηση του ζωντανού σώματος και του κόσμου προέρχεται από την ικανότητα του εγκεφάλου μας να δημιουργεί πλήρως αληθοφανή πεδία, ακόμα και με την έλλειψη αισθητηριακών πληροφοριών. Τη διαδικασία αυτή τη βιώνουμε ο καθένας από εμάς κάθε βράδυ με τα όνειρα, αν και οι εξωσωματικές εμπειρίες αναφέρονται ως πολύ πιο ζωντανές από ένα συνειδητό όνειρο.
Ο Irwin επισήμανε ότι οι εξωσωματικές εμπειρίες συμβαίνουν σε καταστάσεις είτε πολύ μεγάλης είτε πολύ χαμηλής διέγερσης. Για παράδειγμα η Green βρήκε ότι τα τρία τέταρτα μιας ομάδας 176 υποκειμένων που ανέφεραν μία μόνο εξωσωματική εμπειρία ξάπλωναν εκείνη την ώρα της εμπειρίας, και από αυτούς το 12% θεωρούσε ότι είχαν αποκοιμηθεί όταν άρχισε. Αντίθετα, σε μια αξιοσημείωτη μειονότητα συνέβησαν σε καταστάσεις πολύ μεγάλης διέγερσης όπως αναρρίχησης, αυτοκινητιστικού ατυχήματος, ή γέννας. Ο McCreery  έχει προτείνει ότι αυτό το παράδοξο μπορεί να εξηγηθεί από το γεγονός ότι ο ύπνος μπορεί να παρέμβει ως αντίδραση σε υπερβολικές καταστάσεις στρες ή υπερδιέγερσης, και ότι οι εξωσωματικές εμπειρίες και στις δύο περιπτώσεις, χαλάρωσης και υπερδιέγερσης, αντιπροσωπεύουν ένα είδος «ξύπνιου ονείρου», ή η εισβολή της πρώτης φάσης του ύπνου στην κατάσταση ξυπνητής συνείδησης.
Έρευνες του Olaf Blanke
Έρευνα από τον Olaf Blanke στην Ελβετία βρήκε ότι ήταν πιθανό να προκληθούν εμπειρίες παρόμοιες με εξωσωματικές με τη διέγερση περιοχών του εγκεφάλου που ονομάζεται δεξιά κροταφοβρεγματική σύνδεση, το σημείο που συναντιούνται ο κροταφικός με το βρεγματικό λοβό. Αυτές οι προκαλούμενες εμπειρίες μπορεί να περιλαμβάνουν την αίσθηση της μεταλλαγής των άκρων των υποκειμένων (σύνθετες σωματοαισθητηριακές αντιδράσεις) και μετατόπισης όλου του σώματος (αντιδράσεις της ισορροπίας)
Σε νευρολογικά υγιή άτομα ο Blanke και συνεργάτες απέδειξαν κατόπιν ότι οι συνειδητή εμπειρία της αίσθησης της ύπαρξης του εαυτού και του σώματος στο ίδιο σημείο εξαρτάται από την πολυαισθητηριακή ολοκλήρωση στην κροταφοβρεγματική σύνδεση. Χρησιμοποιώντας τεχνική μέτρησης αντίδρασης του εγκεφάλου, βρήκαν την επιλεκτική ενεργοποίηση της κροταφοβρεγματικής περιοχής 330-400 ms μετά το ερέθισμα όταν τα υγιή υποκείμενα φαντάζονταν τον εαυτό τους στην θέση και οπτική προοπτική που συνήθως αναφέρουν άτομα που βίωσαν εξωσωματικές εμπειρίες. Ενδοκρανιακή μαγνητική διέγερση στα ίδια άτομα εμπόδισε την νοητική μετάλλαξη των υποκειμένων για τα σώματά τους. Δεν βρέθηκαν τα προηγούμενα αποτελέσματα με τη διέγερση άλλης περιοχής ή με την φαντασίωση χωρική μεταλλαγή εξωτερικών αντικειμένων, υποδηλώνοντας τη επιλεκτική εμπλοκή της κροταφοβρεγματικής σύνδεσης στην νοητική απεικόνιση του ίδιου του σώματος που έχει κάποιος.
Σε μια επόμενη έρευνα με βάση την προηγούμενη, οι Arzy και συνεργάτες έδειξαν ότι η θέση και ο συγχρονισμός της εγκεφαλικής δραστηριότητας εξαρτιόταν αν η νοητική απεικόνιση με την αναπαράσταση του εαυτού μέσα ή έξω από το σώμα. Όταν τα υποκείμενα έκαναν νοητική απεικόνιση με τοποθέτηση του εαυτού μέσα στο σώμα, υπήρχε έντονη δραστηριότητα σε μια περιοχή στον εξωταινιωτό λοβό, αλλά όταν έκαναν νοητική απεικόνιση με τοποθέτηση του εαυτού έξω από το σώμα, όπως γίνεται σε αναφορές εξωσωματικών εμπειριών, υπήρχε αυξυμένη δραστηριότητα στην περιοχή της κροταφοβρεγαμτικής σύνδεσης. Αυτό οδήγησε τους ερευνητές να συμπεράνουν ότι «τα δεδομένα αυτά έδειξαν ότι η δραστηριότητα στις περιοχή του εξωταινιωτού λοβού και της κροταφοβρεγματικής σύνδεσης καθώς και το χρονικό σημείο που γίνεται αυτή είναι καίρια για την κωδικοποίηση του εαυτού ότι είναι μέσα στο σώμα και χωρικά τοποθετημένου μέσα σε αυτό».
Τον Αύγουστο του 2007 το εργαστήριο του Blanke δημοσίευσε έρευνα στο περιοδικό Science καταδεικνύοντας ότι αντικρουόμενες οπτικό-σωματοαισθητηριακές πληροφορίες από την εικονική πραγματικότητα μπορούν να διαταράξουν την χωρική ενότητα του εαυτού και του σώματος. Κατά τη διάρκεια πολυαισθητηριακής σύγκρουσης, οι συμμετέχοντες ένοιωσαν σαν ένα εικονικό σώμα που έβλεπαν μπροστά τους να ήταν το δικό τους σώμα, και τοποθέτησαν λανθασμένα τους εαυτούς τους προς το εικονικό σώμα, σε μια θέση έξω από τα όρια του σώματός τους. Αυτό υποδηλώνει ότι η χωρική ενότητα του σώματος και της αυτό-συνείδησης του εαυτού μέσα στο σώμα μπορεί να μελετηθεί πειραματικά και βασίζεται σε πολυαισθητηριακή και γνωστική ανάλυση πληροφοριών που προέρχονται από το σώμα.
Έρευνα Ehrsson
Τον Αύγουστο του 2007 ο Henrik Ehrsson, τότε στο Ινστιτούτο Νευρολογίας στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο Λονδίνου (σήμερα στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα), δημοσίευσε μιαν έρευνα στο περιοδικό Science για την πρώτη πειραματική μέθοδο που, σύμφωνα με τους επιστήμονες που την έκαναν, «προκάλεσαν» μια εξωσωματική εμπειρία σε υγιής συμμετέχοντες. Το πείραμα έγινε ως εξής:
Ο ερευνητής τότε στέκεται πίσω από τον συμμετέχοντα και χρησιμοποιεί δύο πλαστικά ραβδιά για να αγγίξει ταυτόχρονα το πραγματικό στήθος του συμμετέχοντα και το στήθος του εικονικού σώματος, κινώντας αυτό το δεύτερο ραβδί εκεί όπου θα βρισκόταν το εικονικό στήθος, ακριβώς κάτω από το οπτικό πεδίο της κάμερας.
Οι συμμετέχοντες επιβεβαίωσαν ότι είχαν βιώσει την αίσθηση ότι καθόταν πίσω από το σώμα τους και το κοιτούσαν από εκείνη τη θέση."
Και αυτοί που άσκησαν κριτική και οι ίδιοι οι ερευνητές παρατήρησαν ότι οι έρευνα δεν πέτυχε να αναπαράγει κανονικές εξωσωματικές εμπειρίες. Όπως με προηγούμενα πειράματα που προκάλεσαν αισθήματα αιώρησης έξω από το σώμα, η δουλειά του Ehrsson δεν εξηγεί πώς μια εγκεφαλική δυσλειτουργία μπορεί να προκαλέσει μια εξωσωματική εμπειρία. Βασικά, ο Ehrsson δημιούργησε μια αυταπάτη που ταιριάζει με την περιγραφή μιας εξωσωματικής εμπειρίας στην οποία «ένα άτομο που είναι ξύπνιο βλέπει το σώμα του από μια θέση έξω από το σώμα του».
Μελέτη συνείδησης κατά την ανάνηψη
Το φθινόπωρο του 2008, 25 νοσοκομεία στην Αγγλία και 25 στις ΗΠΑ άρχισαν τη συμμετοχή σε μια έρευνα, που συντόνιζε ο Σαμ Πάρνια, (τότε γιατρός στη Μονάδα Επειγόντων Περιστατικών του Ιατρικού Κέντρου Cornell της Νέας Υόρκης) και το Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον γνωστή ως μελέτη AWARE study (AWAreness κατά τη Resuscitation, συνείδηση κατά τη διάρκεια της ανάνηψης). Ακολουθώντας τη δουλειά του Pim van Lommel στην Ολλανδία, η μελέτη είχε σκοπό να ερευνήσει τις επιθανάτιες εμπειρίες σε 1.500 επιζώντες καρδιακής νακοπής και έτσι να προσδιορίσει αν άτομα χωρίς καρδιακή λειτουργία ή εγκεφαλική δραστηριότητα μπορεί να έχουν εξωσωματικές εμπειρίες οι οποίες μπορούν να τεκμηριωθούν. Ως μέρος της έρευνας ο Πάρνια και οι συνεργάτες του ερεύνησαν τους ισχυρισμούς για εξωσωματικές εμπειρίες με το να τοποθετήσουν κρυμμένους στόχους σε ράφια τους οποίους δεν μπορούσε να δει κανείς από κάτω, αλλά μόνο από πάνω. Ο Πάρνια έγραψε, «αν κανείς δεν δει τις εικόνες, αυτό δείχνει ότι αυτές οι εμπειρίες είναι αυταπάτες ή ανασύρονται από την κρυμμένη μνήμη».
Το 2014 ο Πάρνια εξέδωσε μια ανακοίνωση ότι η πρώτη φάση είχε ολοκληρωθεί και ότι τα αποτελέσματα εξετάζονται από συναδέλφους για δημοσίευση σε ιατρικό περιοδικό. Κανένα από τα υποκείμενα δεν είδε καμία εικόνα, σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα που ανακοινώθηκαν σε συνάντηση της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρίας το Νοέμβριο του 2013. Μόνο δύο από τους 152 ασθενείς ανέφεραν κάποια οπτική εμπειρία, και ένας από αυτούς περιέγραψε γεγονότα τα οποία μπορούσαν να επιβεβαιωθούν. Οι δύο αυτές επιθανάτιες εμπειρίες δεν έγιναν σε μέρος όπου είχαν τοποθετηθεί εικόνες σε ράφια.
Τα αποτελέσματα δημοσιοποιήθηκαν στις 6 Οκτωβρίου 2014 στο περιοδικό Resuscitation (Ανάνηψη). Μεταξύ αυτών που ανέφεραν μια αίσθηση συνείδησης και συμπλήρωσαν παραπέρα ερωτηματολόγια, το 46% βίωσε ένα ευρύ φάσμα νοητικών μνημών σε σχέση με το θάνατο που δεν ήταν συμβατές με την περιγραφή του όρου επιθανάτια εμπειρία. Μόνο το 9% είχε εμπειρίες που ήταν συμβατές με επιθανάτιες εμπειρίες, και το 2% επέδειξε πλήρη συναίσθηση συμβατή με εξωσωματική εμπειρία με σαφή μνήμη του να βλέπει και να ακούει γεγονότα. Μία περίπτωση εκτιμήθηκε και ελέγχθηκε χρονικά από ακούσματα κατά την ανάνηψη. «Η μόνη περίοδο ύπαρξης συνείδησης που μπορούσε να εξακριβωθεί δεν σχετιζόταν με το αντικείμενο της μελέτης ακριβώς. Ήταν ένας ασθενής που έδωσε μια υποτιθέμενη ακριβή αναφορά γεγονότων ποτ έγιναν κατά τη διάρκεια της ανάνηψής του. Δεν αναγνώρισε τις εικόνες (που είχαν τοποθετηθεί ψηλά) περιέγραψε το θόρυβο της μηχανής ανάνηψης. Αυτό όμως δεν είναι και πολύ εντυπωσιακό, καθώς πολλοί άνθρωποι γνωρίζουν τι γίνεται σε ένα δωμάτιο ανάνηψης από την τηλεόραση».
Αστρική προβολή
Η αστρική προβολή είναι μια παραφυσική ερμηνεία της εξωσωματικής εμπειρίας που υποθέτει την ύπαρξη ενός ή περισσοτέρων μη φυσικών επιπέδων ύπαρξης και ένα σώμα που συνδέεται όχι με φυσική μορφή με αυτά. Τα πεδία αυτά ονομάζονται συνήθως αστρικά, αιθέρια, ή πνευματικά. Η αστρική προβολή βιώνεται συχνά καθώς το πνεύμα ή αστρικό σώμα αφήνει το σώμα για να ταξιδέψει στον πνευματικό κόσμο ή αλλιώς αστρικό πεδίο.
Σεμενταμπάντ (Γιεβλάχ)
Το Σεμενταμπάντ (επίσης, Σαμενταμπάντ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Γιεβλάχ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,877. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Σεμενταμπάντ, Ισμαγιλαμπάντ και Μπουνγιανταμπάντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γιεβλάχ