cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εκλογές στις Νήσους Κουκ
Εκλογές Νομοθετικού Συμβουλίου (1947-58)
Οι πρώτες εκλογές για την ανάδειξη των μελών του Νομοθετικού Συμβουλίου έγιναν το 1947, οπότε τα 10 μέλη του Νομοθετικού Συμβουλίου εξελέγησαν έμμεσα από τα συμβούλια των νησιών. Εξελέγη και μία γυναίκα. Το Νομοθετικό Συμβούλιο των Νήσων Κουκ δημιουργήθηκε μετά από νομοθεσία που ψηφίστηκε τον Οκτώβριο του 1946 και αποτελούνταν από δέκα μέλη που εκλέγονταν έμμεσα από τα νησιωτικά συμβούλια (τέσσερα από τη Ραροτόνγκα και έξι από τα μικρότερα νησιά), δέκα δημόσιους υπαλλήλους που διορίστηκαν από τον Γενικό Κυβερνήτη της Νέας Ζηλανδίας και τον Κάτοικο Επίτροπο, ο οποίος ήταν πρόεδρος του συμβουλίου. Τα νησιωτικά συμβούλια έγιναν μερικώς αιρετά και τα εκλεγμένα μέλη των συμβουλίων είχαν δικαίωμα να είναι υποψήφιοι για εκλογή στο Νομοθετικό Συμβούλιο. Προβλεπόταν ότι το εκλεγμένο ευρωπαϊκό μέλος του Συμβουλίου της Νήσου Ραροτόνγκα θα γινόταν αυτόματα το ευρωπαϊκό μέλος του Νομοθετικού Συμβουλίου. Ωστόσο, η νομοθεσία που δημοσιεύτηκε απαιτούσε το ευρωπαϊκό μέλος να εκλέγεται από αυτόχθονα μέλη του Συμβουλίου του Νησιού. Οι εκλογές του νησιωτικού συμβουλίου έγιναν τον Μάρτιο. Στη Ραροτόνγκα διεξήχθησαν αμφισβητούμενες εκλογές για την ευρωπαϊκή έδρα (την οποία οι Ευρωπαίοι που ζούσαν οπουδήποτε στις Νήσους Κουκ μπορούσαν να ψηφίσουν) για πρώτη φορά μετά από αρκετά χρόνια. Ο Γουίλι Γουάτσον νίκησε τον Στούαρτ Κίνγκαν με 47 ψήφους έναντι 37, με όλους τους εγγεγραμμένους ψηφοφόρους να ψηφίζουν, εκτός από δύο.
Εκλογές Νομοθετικής Συνέλευσης (1958-83)
Στις εκλογές που έγιναν στις 13 Μαΐου 1958 το 23μελές Νομοθετικό Συμβούλιο αντικαταστάθηκε από μια 27μελή Νομοθετική Συνέλευση. Τα 27 μέλη της Νομοθετική Συνέλευσης αποτελούνταν από 15 άμεσα εκλεγμένα μέλη (14 από δέκα γενικές εκλογικές περιφέρειες και ένα από μια ευρωπαϊκή εκλογική περιφέρεια),επτά μέλη που εκλέγονταν έμμεσα από Συμβούλια νησιών (τέσσερα από τη Ραροτόνγκα και ένα από τα Αϊτουτάκι, Ατίου και Μανγκάια) και πέντε επίσημα μέλη, συμπεριλαμβανομένου του Επίτροπου ως Προέδρου της Συνέλευσης, ο Γραμματέας Διοίκησης, ο Ταμίας και δύο μέλη που διορίζονται από τον Επίτροπο. Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν τον Μάιο του 1961 με το ίδιο εκλογικό σύστημα του 1958.
Στις 20 Απριλίου 1965 διεξήχθησαν οι πρώτες εκλογές για την ανάδειξη 22 βουλευτών στη Νομοθετική Συνέλευση. Το Κόμμα των Νήσων Κουκ κέρδισε τις 14 έδρες από τις συνολικά 22 και ο Άλμπερτ Χένρι έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός των Νήσων Κουκ (Premier). Το Κόμμα των Νήσων Κουκ του πρωθυπουργού Χένρι αύξησε τις έδρες του σε 2 (συνολικά 16), κερδίζοντας και τις εκλογές την 1η Μαΐου 1968. Ακολούθησαν οι εκλογές στις 11 Απριλίου 1972, όπου το Κόμμα των Νήσων Κουκ κέρδισε 15 έδρες. Το Κόμμα των Νήσων Κουκ του πρωθυπουργού Χένρι κέρδισε τις πρόωρες εκλογές στις 3 Δεκεμβρίου 1974 με 14 έδρες από τις συνολικά 22. Στις εκλογές του 1978 (30 Μαρτίου) επί συνόλου 22 εδρών της Νομοθετικής Συνέλευσης, το Κόμμα των Νήσων Κουκ (CIP) του πρωθυπουργού Άλμπερτ Χένρι κέρδισε 15 έδρες.
1983
Χωρίς πλειοψηφία, ο Χένρι παραιτήθηκε στις 2 Αυγούστου. Ο εκπρόσωπος της Βασίλισσας Γκάβεν Ντον συγκάλεσε μια σειρά ψηφοφοριών για να καθορίσει ποιος θα μπορούσε να επιτύχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, με την ψηφοφορία στις 10 Αυγούστου να λήγει με 11 για τον Τζέφρι και τον Τουπούι Χένρι. Με τις ενδιάμεσες εκλογές του Atiu –σχεδόν βέβαιο ότι θα κερδίσει το Δημοκρατικό Κόμμα– που θα διεξαχθούν στις 12 Αυγούστου, ο Donne ζήτησε από τους δύο ηγέτες να περιμένουν μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές για την έδρα του Ματάπο πριν διοριστεί κυβέρνηση. Ο Τουπούι Χένρι και ο αρχηγός της αντιπολίτευσης Βίνσεντ Ίνγκραμ συμφώνησαν με την πεποίθηση ότι θα μπορούσαν να κερδίσουν την πρώην εκλογική περιφέρεια του Ματάπο. Ωστόσο, ο Τζέφρι Χένρι αρνήθηκε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Ντον να διαλύσει το Κοινοβούλιο στις 17 Αυγούστου, να προκηρύξει νέες εκλογές για τον Νοέμβριο και να διορίσει τον Τζέφρι Χένρι ως προσωρινό πρωθυπουργό με περιορισμένες εξουσίες.
Οι δεύτερες εκλογές διεξήχθησαν στις 2 Νοεμβρίου 1983. Το αποτέλεσμα ήταν μια νίκη για το Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο κέρδισε 13 από τις 24 έδρες. Σχηματίστηκε κυβέρνηση συνασπισμού με το Κόμμα των Νήσων Κουκ, με τον αρχηγό του Δημοκρατικού Κόμματος Τόμας Ντέιβις ως πρωθυπουργό και τον αρχηγό του CIP Τζέφρι Χένρι ως αντιπρόεδρο. Ο Χένρι αντικαταστάθηκε αργότερα με τον Τερεπάι Μαοάτε.
1989
Στις 19 Ιανουαρίου 1989 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στα Νησιά Κουκ για την εκλογή 24 βουλευτών στο Κοινοβούλιο. Το Κόμμα των Νήσων Κουκ κέρδισε 12 έδρες, το Δημοκρατικό Κόμμα Τούμου κέρδισε 2 έδρες και ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης υπό την ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος κέρδισε 9 έδρες. Μία έδρα κέρδισε ένας ανεξάρτητος. Μετά τις εκλογές, το Δημοκρατικό Κόμμα Tumu υποστήριξε το CIP και ο Τζέφρι Χένρι έγινε πρωθυπουργός για δεύτερη φορά.
1994
Το Κόμμα των Νήσων Κουκ κέρδισε σαρωτική νίκη στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 24 Μαρτίου 1994, κερδίζοντας 20 έδρες. Το Δημοκρατικό Κόμμα εξασφάλισε 3 έδρες και το νεοσύστατο Κόμμα Συμμαχίας έλαβε δύο.
1999
Στις εκλογές στις 16 Ιουνίου 1999 εξελέγησαν 25 βουλευτές στο Κοινοβούλιο. Το Κόμμα των Νήσων Κουκ (CIP) κέρδισε 11 έδρες, το Κόμμα Δημοκρατικής Συμμαχίας 10 έδρες και το Κόμμα της Νέας Συμμαχίας 4 έδρες. Μετά τις εκλογές, το CIP σχημάτισε συνασπισμό με το NAP, με τον Τζέφρι Χένρι ως πρωθυπουργό και τον αρχηγό του NAP Νόρμαν Τζορτζ ως αναπληρωτή του. Ωστόσο, τρία μέλη του CIP εγκατέλειψαν στη συνέχεια το κόμμα και προσχώρησαν στους Δημοκρατικούς, αναγκάζοντας τον Χένρι να παραιτηθεί. Τζο Γουίλιαμς στη συνέχεια έγινε πρωθυπουργός, αλλά αναγκάστηκε να παραιτηθεί τον Νοέμβριο έπειτα από ενδιάμεσες εκλογές και περαιτέρω αναδιάταξη του συνασπισμού. Τελικά, ο Τερεπάι Μαοάτε του Δημοκρατικού κόμματος έγινε πρωθυπουργός, με αναπληρωτή τον Τζορτζ.
2004
Οι γενικές εκλογές που έγιναν στις 7 Σεπτεμβρίου 2004 είχαν ως αποτέλεσμα τη νίκη του Δημοκρατικού Κόμματος, με τα πρώτα αποτελέσματα να του δίνουν τη νίκη. Ωστόσο, έγιναν ενστάσεις και προσφυγές εναντίον του αποτελέσματος σε 11 περιπτώσεις. Τα αποτελέσματα των ενστάσεων ήταν η έδρα στην Τιτικαβέκα να αλλάξει χέρια και η έδρα του πρωθυπουργού Ρόμπερτ Γούντον να οδηγήσει σε επαναληπτική εκλογή. Το αποτέλεσμα ήταν ο πρωθυπουργός να παραιτηθεί και να αντικατασταθεί από τον αναπληρωτή του, Τζιμ Μαρουράι.
2006
Στις βουλευτικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 27 Σεπτεμβρίου 2006, το Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε 15 έδρες έναντι 8 για το Κόμμα των Νήσων Κουκ. Η κυβέρνηση απώλεσε την πλειοψηφία της μετά τη νίκη του αντιπολιτευόμενου Κόμματος των Νήσων Κουκ σε επαναληπτική εκλογή στη Ματεβέρα στις 26 Σεπτεμβρίου 2006. Το Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε οριακή νίκη στις εκλογές αυτές.
2010
Οι γενικές εκλογές του 2010 διεξήχθησαν στις 17 Νοεμβρίου και εξελέγησαν τα 24 μέλη του Κοινοβουλίου. Το Κόμμα των Νήσων Κουκ κέρδισε τις εκλογές, με 16 επί συνόλου 24 εδρών.
2014
Στις πρόωρες εκλογές του 2014 που διεξήχθησαν στις 9 Ιουλίου, το κόμμα του πρωθυπουργού Χένρι Πούνα (Κόμμα των Νήσων Κουκ) έχασε την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, καθώς κέρδισε 10 έδρες έναντι 11 για το Δημοκρατικό Κόμμα.
1999
Με ποσοστό 64,5% υπέρ, οι ψηφοφόροι ενέκριναν στις 16 Ιουνίου 1999 την πρόταση να μειωθεί η θητεία του Κοινοβουλίου από 5 σε 4 χρόνια. Όμως, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν άκυρο καθώς δεν είχε εγκριθεί με την απαιτούμενη πλειοψηφία των 2/3.
2004
Στις 7 Σεπτεμβρίου 2004 διενεργήθηκε ένα ακόμα δημοψήφισμα για τη μείωση της κοινοβουλευτικής θητείας στα τέσσερα χρόνια. Αυτή τη φορά εγκρίθηκε με ποσοστό 82,27%, περισσότερο από τα δύο τρίτα που απαιτείτο για να είναι έγκυρο.
2010
Την ίδια ημέρα με τις γενικές εκλογές του 2010 διενεργήθηκε δεσμευτικό δημοψήφισμα για το αν τα έπρεπε να μειωθεί ο αριθμός των 24 βουλευτών.
Οι ερωτηθέντες ενέκριναν την πρόταση για μείωση στον αριθμό των εδρών, με ποσοστό 63,8% έναντι 36,2% που την καταψήφισαν. Το 7,4% ήταν άκυρα ή λευκά ψηφοδέλτια, με αποτέλεσμα να μην συμπληρωθούν τα 2/3 της πλειοψηφίας, ώστε να περάσει το δημοψήφισμα.
2022
Σε ένα μη δεσμευτικό δημοψήφισμα ταυτόχρονα με τις γενικές εκλογές, την 1η Αυγούστου 2022, οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να ταχθούν υπέρ ή κατά της νομιμοποίησης της κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς. Η πλειοψηφία των ατόμων που προσήλθαν στις καλπες υποστήριξαν τη νομοθεσία, με το 62% να τάσσεται υπέρ και το 35% να καταψηφίζει. Εναπόκειται στο Κοινοβούλιο των Νήσων Κουκ εάν θα εφαρμοστεί η νομοθεσία ή όχι.
Σίττας
Ο Σίττας (έχασε τη ζωή του το 538) ήταν Βυζαντινός στρατιωτικός διοικητής κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ (527-565). Κατά τη διάρκεια του Ιβηρικού πόλεμου εναντίον της Σασσανιδικής Αυτοκρατορίας, ο Σίττας πήρε εντολή από το παλάτι, με όλες τις δυνάμεις του από την Αρμενία, να επιτεθούν στη Μεσοποταμία μαζί με τον Βελισάριο. Ο Σίττας κέρδισε μια νίκη επί των Σασσανιδών στα Σάταλα.
Βιογραφία
thumb|285x285px|Χάρτης των βυζαντινοπερσικών συνόρων Ο Σίττας ήταν ο σύζυγός της Κομιτώ, της μεγαλύτερης αδελφής της αυτοκράτειρας Θεοδώρας, και πιθανόν πατέρας της μετέπειτα αυτοκράτειρας Σοφίας.
Η καταγωγή του Σίττα είναι ασαφής. Οι βυζαντινολόγοι έχουν προτείνει ότι το όνομά του ήταν γοτθικό ή θρακικό, αλλά είναι θεωρητικό ζήτημα η καταγωγή του από τους Γότθους ή τους Θράκες, καθώς δεν αναφέρεται σε πρωτογενείς πηγές. Εισέρχεται ενεργά στην Ιστορία στα χρόνια της βασιλείας του Αυτοκράτορα Ιουστίνου Α΄ (518-527) ως «δορυφόρος» (σωματοφύλακας) στη φρουρά του Ιουστινιανού και στη συνέχεια γίνεται magister militum Orientem (διοικητής των στρατευμάτων της Ανατολής).
Το 527 ο Σίττας και ο Βελισσάριος πήραν εντολή για την εισβολή στην Περσαρμενία. Ο Σίττας υπήρξε επιτυχής κατά των λεηλασιών της περιοχής και απελευθέρωσε ένα σημαντικό αριθμό Αρμενίων κρατουμένων. Αυτοί προσπάθησαν να εισβάλουν στο υπόλοιπο του Marzpanate της Αρμενίας αργότερα μέσα στο έτος, αλλά νικήθηκαν από τον Αράτιο και τον Ναρσή. Ο τελευταίος δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον Ναρσή, τον περίφημο Βυζαντινό στρατηγό του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού.
Το 528 ο Σίττας διορίστηκε στο νέο αξίωμα του, που ήταν ο magister militum στην Αρμενία. Σύμφωνα τόσο με τον Μαλάλα, όσο και τον Θεοφάνη τον Ομολογητή, ο Σίττας προσλήφθηκε ως scriniarii (διοικητικός υπάλληλος) μεταξύ του τοπικού αρμένικου λαού, καθώς ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του πιο εξοικειωμένο με το εκεί έδαφος. Ο Προκόπιος καταγράφει νίκη του Σίττα κατά των Tzanni, μία φυλή του Καυκάσου, η οποία ηγήθηκε περιστασιακών επιδρομών σε γειτονικές περιοχές. Ο Σίττας τούς αλλαξοπίστησε επιτυχώς από την ειδωλολατρία στον Χριστιανισμό και τους παρότρυνε να προσληφθούν (οι πρώην ληστές) στον βυζαντινό στρατό.
Β΄ Εθνική καλαθοσφαίρισης γυναικών
Η Β' Εθνική Κατηγορία Καλαθοσφαίρισης Γυναικών αποτελούσε παλαιότερα τη δεύτερη σημαντικότερη διοργάνωση πρωταθλήματος γυναικείας καλαθοσφαίρισης σε πανελλαδικό επίπεδο. Διοργανώνόταν και υπαγόταν στη δικαιοδοσία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. Η συγκεκριμένη διοργάνωση γεννήθηκε το φθινόπωρο του 1989 και καταργήθηκε το καλοκαίρι του 2004.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πρωταθλημα Γυναικες Β
Λαγονήσι Φωκίδος
Λαγονήσι Φωκίδος ονομάζεται η δεύτερη και μεγαλύτερη βραχονησίδα που βρίσκεται στον κολπίσκο του Αγίου Νικολάου Φωκίδος του Δήμου Δωρίδος του Νομού Φωκίδος στον Κορινθιακό κόλπο. Είναι σε πολύ κοντινή απόσταση από την ακτή της Δωρίδος και μπορεί κανείς, όταν είναι ήρεμη θάλασσα, να πάει και περπατώντας. Γειτονικό είναι το νησάκι του Αγίου Νικολάου με το εκκλησάκι που είναι αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο. Δεν κατοικείται ούτε έχει κάποιο κτίσμα.
Κατηγορία:Νησιά της Φωκίδας Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Δεξίλεως
Ο Δεξίλεως ήταν αρχαίος ευγενής Αθηναίος, γιος του Λυσανίου εκ του Θορικού. Γεννήθηκε όταν στην Αθήνα ήταν άρχοντας ο Τείσανδρος. Ανήκε στη τάξη των ιππέων, και έπεσε, σε ηλικία μόλις 20 ετών, μαζί με άλλους 4 ιππείς και το φύλαρχο Αντιφάνη το 394 π.Χ. στη Κόρινθο, όταν ήταν άρχοντας Αθηνών ο Ευβουλίδης. Στη μάχη εκείνη είχαν ηττηθεί οι Αθηναίοι από τους Σπαρτιάτες.
Η τέφρα του Δεξίλεω καθώς και των τεσσάρων άλλων ιππέων μεταφέρθηκε στην Αθήνα και εναποτέθηκε στο Δημόσιο Σήμα. Το ανάγλυφο που αποκαλύφθηκε στον Κεραμεικό κατασκευάστηκε αργότερα από τους συγγενείς του Δεξίλεω (ανάγεται στο 390 π.Χ.), όταν κατασκευάστηκε ο οικογενειακός τους περίβολος, όπου και ευρέθη το ανάγλυφο. Εξάλλου γνωστό είναι το ομώνυμο ποίημα που συνέγραψε ο Κωστής Παλαμάς με τους ακόλουθους στίχους:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Κεραμεικός
Γκολφιναίικα Αχαΐας
Τα Γκολφιναίικα (εναλλακτική γραφή: Γκολφινέικα) είναι μικρή οικιστική τοποθεσία της Αχαΐας, η οποία υπάγεται στην Τοπική κοινότητα Ελληνικού του Δήμου Ερυμάνθου. Απέχουν 28 χλμ. από την πόλη της Πάτρας, 8 χλμ. από την Χαλανδρίτσα, καθώς και 3 χλμ. από το Ελληνικό.
Τοποθεσία
Βρίσκονται σε μια ημιορεινή τοποθεσία στις βόρειες υπώρειες του Ερυμάνθου, δίπλα από τις όχθες ενός μικρού παραπόταμου του Πείρου και σε υψόμετρο 340 μέτρων περίπου.
Ονομασία
Το όνομα της περιοχής είναι ανθρωπωνυμικό και έχει προέλθει από την οικογένεια Γκολφινόπουλου, που κατοικεί εκεί.
Λοιπά στοιχεία
Τα Γκολφιναίικα κατοικούνται από λιγοστές οικογένειες και η κύρια απασχόληση των κατοίκων εκεί έχει να κάνει με την γεωργία και την κτηνοτροφία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Φαρρών Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου Κατηγορία:Ελληνικό Αχαΐας
Αλέξανδρος Φαλτσέτας
Ο Αλέξανδρος Φαλτσέτας (γεννημένος στις 4 Ιουλίου 1987) είναι Σουηδός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για την Χάκεν.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο ως παιδί στο σύλλογο Βέστρα Φρέλουντα με έδρα το Γκέτεμποργκ και έμεινε εκεί μέχρι το 2009, όταν υπέγραψε με την ομάδα της Σούπερεταν FC Trollhättan, μετά από δοκιμαστικό.
Αρχικώς, ξεκίνησε ως επιθετικός μέσος, αλλά σταδιακά οπισθοχώρησε σε έναν πιο αμυντικό ρόλο, όπου είχε αρκετή επιτυχία, ούτως ώστε ο σύλλογος της Άλσβενσκαν, ΙΦΚ Γκέτεμποργκ, τον υπέγραψε τον επόμενο χρόνο. Εκεί έπαιξε σε 19 αγώνες στην πρώτη του σεζόν, αλλά είδε τον χρόνο παιχνιδιού του να μειώνεται, παίζοντας μόνο σε ένα αγώνα ως αναπληρωματικός στη δεύτερη χρονιά του. Λόγω της έλλειψης χρόνου παιχνιδιού, αγωνίστηκε με δανεισμό στη Μπράγκε της Σούπερεταν. Η Μπράγκε ήθελε να τον κρατήσει μετά το τέλος της σεζόν, αλλά ο Φαλτσέτας επέλεξε να υπογράψει με τη Γκέλφε.
Το συμβόλαιο του με τη Γκέλφε ολοκληρώθηκε μετά το τέλος της σεζόν 2013 και όταν ο προπονητής Πέλε Όλσον μετακινήθηκε στην Τζουργκάρντεν στις αρχές του 2014, έφερε μαζί του τον «αγαπημένο του παίκτη» Φαλτσέτα στο νέο σύλλογο, με τριετές συμβόλαιο.
Τη σεζόν 2017, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τη Χάκεν.
Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει μία συμμετοχή με την Εθνική Σουηδίας U19.
Προσωπική ζωή
Ο Φαλτσέτας έχει Έλληνα πατέρα. Ο αγαπημένος του ελληνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος είναι ο ΠΑΟΚ, από την πατρίδα του πατέρα του, τη Θεσσαλονίκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σουηδοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερεταν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άλσβενσκαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βέστρα Φρέλουντα ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΦΚ Γκέτεμποργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΚ Μπράγκε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκέφλε ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουργκόρντεν ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΜΚ Χάκεν Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου
Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου ή αλλιώς Αρχιεπισκοπή Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου είναι η έδρα της Εκκλησίας της Κύπρου. Έχει Επισκοπική Περιφέρεια η οποία καλύπτει περιοχές που ανήκουν κυρίως στην επαρχία Λευκωσίας.
Ιδρυτής, προστάτης και πρώτος προκαθήμενος υπήρξε ο Απόστολος Βαρνάβας το 45 μ.Χ.
Έδρα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής είναι το Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο, το οποίο βρίσκεται στην Παλιά Λευκωσία, απέναντι από το Παγκύπριο Γυμνάσιο.
Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Κύπρου και διάδοχος του Αποστόλου Βαρνάβα είναι ο εκάστοτε Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστινανής και πάσης Κύπρου. Σημερινός 76ος Αρχιεπίσκοπος είναι ο από Πάφου Γεώργιος, που εξελέγη στις 24 Δεκεμβρίου 2022 από την Ιερά Σύνοδο, με 11 ψήφους.
Ιστορικά στοιχεία
thumb|330px|Το Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο στην Λευκωσία Η Εκκλησία της Κύπρου είναι έτσι μία από τις παλαιότερες αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες, αφού ιστορικά ιδρύθηκε αμέσως μετά τα τέσσερα πρεσβυγενή (παλαίφατα) Πατριαρχεία (Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων) και πριν από όλα τα νεοπαγή Πατριαρχεία (Μόσχας, Σερβίας, Ρουμανίας, Βουλγαρίας και Γεωργίας). Εντούτοις, ιεραρχικά βρίσκεται μετά από όλα τα Πατριαρχεία, πράγμα το οποίο δεν αποτελεί υποτέλεια ή λιγότερη αξία, αλλά μόνο πρεσβεία λειτουργικής τιμής.
Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου είναι ο Πρώτος τη τάξει των Αρχιεπισκόπων Αυτοκέφαλων Εκκλησιών.
Αρχιεπίσκοπος Κύπρου
Ο Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστινιανής και Πάσης Κύπρου, όπως είναι ο πλήρης τίτλος του, είναι ο επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου, προκαθήμενος της Εκκλησίας της Κύπρου, καθώς επίσης και πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου της. Πρώτος Επίσκοπος, ιδρυτής και προστάτης υπήρξε ο Απόστολος Βαρνάβας, του οποίου η μνήμη εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 11 Ιουνίου.
Τίτλος
Γύρω στον 7ο με 9ο αιώνα, έγιναν διάφορες αραβικές επιδρομές στην Κύπρο οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα να καταστραφούν κάποιες Επισκοπές. Για να προστατευτεί ο λαός της Κύπρου, ο τότε Αρχιεπίσκοπος με την βοήθεια του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού Β΄, μερίμνησε ώστε να μεταφερθούν οι πιστοί στην περιοχή της Κυζίκου της Μικράς Ασίας. Η νέα «χώρα» που έζησαν οι Κύπριοι ονομάστηκε Νέα Ιουστινιανή προς τιμήν του Αυτοκράτορος που συνέβαλε στην ασφάλειά τους και υπήρξε η νέα έδρα του Αρχιεπισκόπου Κύπρου - η οποία αναγνωρίστηκε με τον 39ο κανόνα της Πενθέκτης Συνόδου το 691 μ.Χ. Έκτοτε, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου φέρει τον τίτλο: Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου. Όταν σταμάτησαν οι επιδρομές και το νησί ήταν πλέον ασφαλές, ο λαός γύρισε πίσω το 698 μ.Χ.
Προνόμια
Αυτό έγινε όταν ο τότε Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Ανθέμιος προσέφερε στον Αυτοκράτορα το ευαγγέλιο του Ματθαίου που βρέθηκε πάνω στο στήθος του Λειψάνου του Αποστόλου Βαρνάβα, το οποίο βρήκε ο Αρχιεπίσκοπος στον τάφο του Αποστόλου κατόπιν οράματος.
Προσφώνηση
Ο Αρχιεπίσκοπος της Κύπρου, ως Προκαθήμενος Εκκλησίας προσφωνείται «Μακαριώτατος», όπως και όλοι οι Προκαθήμενοι Ορθόδοξων Αυτοκέφαλων Εκκλησιών. Αντιθέτως, για την Εκκλησία της Κύπρου, οι Μητροπολίτες με Μητροπολιτική Περιφέρεια φέρουν τον τίτλο «Πανιερώτατος», αντί «Σεβασμιώτατος», όπως στις λοιπές Εκκλησίες.
Βοηθοί Επίσκοποι
Βοηθοί Επίσκοποι είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κυπρου
Α.Ο. Αιγάλεω (ποδόσφαιρο)
Η ΠΑΕ Αιγάλεω 1931 είναι ελληνικό επαγγελματικό ποδοσφαιρικό σωματείο που εδρεύει στο Αιγάλεω Αττικής. Έχει επίσημο έτος ίδρυσης το 1931 και αποτελεί τμήμα του αθλητικού συλλόγου «Αθλητικός Όμιλος Αιγάλεω», καθώς και ένα από τα παλαιότερα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ελλάδας, με αριθμό μητρώου Ε.Π.Ο. 129. Έχει έδρα το Δημοτικό Γήπεδο Αιγάλεω «Σταύρος Μαυροθαλασσίτης», χωρητικότητας 8.217 καθήμενων θεατών, όπου και διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες του.
Έχει πολυετή παρουσία στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής Κατηγορίας, έχοντας αγωνιστεί συνολικά 23 φορές. Επίσης έχει παρουσία στις ευρωπαϊκές ποδοσφαιρικές διοργανώσεις έχοντας αγωνιστεί 1 φορά στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ, 3 φορές στο Κύπελλο Ιντερτότο και 1 φορά στο Βαλκανικό Κύπελλο. Την περίοδο 2021-22 η ομάδα αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Super League 2.
Ιστορική αναδρομή
Το φθινόπωρο του 2021 συμπληρώθηκαν 90 έτη ζωής για το σύλλογο, καθότι ο Αιγάλεω Α.Ο. χρησιμοποιεί αυτοδικαίως τα ιδρυτικά στοιχεία της "Αθλητικής Ενώσεως Ιεραπόλεως", με έτος επίσημης ίδρυσης το 1931.
Η πορεία του ποδοσφαιρικού τμήματος έως το 2010
125px|μικρογραφία|Λογότυπο του Αιγάλεω (δεκαετία '70) Ο Αθλητικός Όμιλος Αιγάλεω ιδρύθηκε στις 3 Νοεμβρίου του 1946, όταν η 'Αθλητική Ένωση Πυριτιδοποιείου' (που είχε ιδρυθεί το 1930) συγχωνεύτηκε με την 'Αθλητική Ένωση Αγίου Σπυρίδωνος' (1934) και τον 'Φοίνικα Πυριτιδοποιείου' (1942) (τα δυο τελευταία σωματεία ήταν ανεξάρτητα, δεν αγωνίζονταν δηλαδή σε τακτικό πρωτάθλημα) και μετονομάσθηκε σε Αιγάλεω Α.Ο.. Ακολούθως, στις 10 Δεκεμβρίου 1947 η διοίκηση του Αιγάλεω Α.Ο. ανακοίνωσε την προσχώρηση στο νέο σύλλογο και της 'Αθλητικής Ένωσης Ιεράπολης' (1931), η οποία του παραχώρησε όλα τα έννομα δικαιώματά της. Ωστόσο, οι εφημερίδες της εποχής εξακολουθούσαν να αναγράφουν τη νέα ομάδα ως "Αθλητική Ένωση Αιγάλεω" ή "Ένωση Αιγάλεω" ακόμη και την άνοιξη του 1948
Αρχικά, ανεβαίνοντας ένα-ένα τα σκαλοπάτια της ποδοσφαιρικής ιεραρχίας (κατακτώντας κατά σειρά το πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας Αθηνών το 1948, της Β΄ κατηγορίας Αθηνών το 1950  και της Α2 Αθηνών τo 1954 ), το σωματείο έφθασε να αγωνίζεται για μια πενταετία στο κορυφαίο Αθηναϊκό Πρωτάθλημα (1955-1959), ενώ 15 χρόνια από την ίδρυσή του πέρασε τις πύλες και της νεοσύστατης τότε Α΄ Εθνικής Κατηγορίας (1961-62), καταλαμβάνοντας την 14η θέση (51 βαθμοί, 7 νίκες, 7 ισοπαλίες, 16 νίκες, τέρματα: 26-52).
Κορυφαίες στιγμές στην ιστορία του Αιγάλεω Α.Ο. αποτελούν το Θερινό Πρωτάθλημα ΟΠΑΠ Α΄Εθνικής του 1968, η κατάκτηση της 4ης θέσης της Α΄ Εθνικής της περιόδου 1970-71 και η συμμετοχή του στη διοργάνωση του Βαλκανικού κυπέλλου ποδοσφαίρου, που είχε προηγηθεί ένα χρόνο πριν. Παράλληλα η ομάδα έχει φθάσει τρεις φορές έως την ημιτελική φάση του κυπέλλου Ελλάδας, τις περιόδους 1969-70, 1983-84 και 2002-03 όταν και αποκλείσθηκε από τον ΠΑΟΚ, τον Παναθηναϊκό και τον Άρη Θεσσαλονίκης  , αντίστοιχα.
Η φθίνουσα πορεία του "Αιγάλεω Σίτι", χαρακτηριστική ονομασία που εμπνεύστηκε ο Αιγαλιώτης μουσικοσυνθέτης Γιώργος Ζαμπέτας, άρχισε στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Είναι μάλιστα ενδεικτικό για αυτό, το γεγονός ότι έως και το 1979 η ομάδα είχε συμμετάσχει στις δεκαπέντε από τις είκοσι ερασιτεχνικές διοργανώσεις της Α΄ Εθνικής κατηγορίας που είχαν προηγηθεί.
Τα χρόνια που ακολούθησαν μετά τη συμμετοχή της ομάδας στην Ευρώπη ήταν χαρακτηριστικά μιας πτωτικής πορείας, καθώς υπέστη τρεις συνεχείς υποβιβασμούς, αρχικά στη δεύτερη κατηγορία (το 2007), στην τρίτη (το 2008) και στην τέταρτη το 2009.
Συγχώνευση Αιγάλεω-Ηλυσιακός
Οι αδελφοί Μητρόπουλοι, ιδιοκτήτες της ομάδας του Αιγάλεω από το 1981, αμέσως μετά τον υποβιβασμό στη Γ΄ Εθνική το καλοκαίρι του 2008, αγόρασαν από τους τότε ιδιοκτήτες της Χριστοβασίλη και Μαρκάκη την ΠΑΕ Ηλυσιακός προκειμένου να την μετονομάσουν σε ΗΑΟ Αιγάλεω και το Αιγάλεω που θα αγωνίζονταν πλέον στην Γ΄ κατηγορία, σε Ηλυσιακό. Τη σεζόν 2008-2009 η ΠΑΕ Ηλυσιακός αγωνίστηκε στο γήπεδο του Αιγάλεω με απόφαση της Ένωσης ποδοσφαιρικών Ανωνύμων Εταιρειών Β΄-Γ΄ Εθνικής κατόπιν παραχωρητηρίου το οποίο εκδόθηκε τον Αύγουστο του 2008 με εντολή του τότε δημάρχου Αιγάλεω. Το επίμαχο αυτό έγγραφο στη συνέχεια ανεκλήθη με το αιτιολογικό ότι λόγω θέρους δεν ήταν δυνατόν να συγκληθεί το Δημοτικό Συμβούλιο Αιγάλεω για να το εγκρίνει.
Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Ηλυσιακός αγωνίσθηκε χωρίς διακριτικά σήματα και για το λόγο αυτό του επεβλήθη πρόστιμο από την Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού (ΕΕΑ) και οι ποδοσφαιριστές του εμφανίζονταν στο γήπεδο με κυανόλευκη εμφάνιση (διαφορετική από τα παραδοσιακά του χρώματα που είναι το κίτρινο και το μαύρο), ενώ το ίδιο έγινε και με την ΠΑΕ Αιγάλεω η οποία αγωνιζόταν αρχικά στο γήπεδο Δάσους Χαϊδαρίου επίσης με διαφορετικά χρώματα (ροζ-μαύρο) παρόλη την αρνητική απόφαση της ΕΕΑ για τη μετονομασία της ομάδας.
Όμως την Κυριακή 09/08/09 και μετά από συνεχείς αναβολές η Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού ενέκρινε με πλειοψηφία 5-3, παρά την αρνητική εισήγηση του προέδρου του εισαγγελέα κ. Κουτελιδάκη, την συγχώνευση των δυο ΠΑΕ δι' απορροφήσεως της μίας (Ηλυσιακός) από την άλλη (Αιγάλεω) με το διακριτικό τίτλο "ΠΑΕ Αιγάλεω ΑΟ".
Το χρώματα της νέας ομάδας ήταν μπλε-άσπρο και η έδρα της, το δημοτικό στάδιο «Σταύρος Μαυροθαλασσίτης». Ωστόσο, παρά την αναβάθμιση αυτή, η ομάδα υπέστη έναν ακόμη υποβιβασμό, από τη Β΄ στη Γ΄ Εθνική κατηγορία, το 2010.
Αντιδράσεις
left|200px|thumb|Έντονες αντιδράσεις των οπαδών του Αιγάλεω στη συγχώνευση με τον Ηλυσιακό Η διοίκηση του ερασιτέχνη Ηλυσιακού αμφισβήτησε ως παράνομη την απόφαση της συγχώνευσης και για το λόγο αυτό κατέθεσε αίτηση θεραπείας προς την ΕΕΑ. Η τελευταία, απέρριψε ως απαράδεκτη την ανωτέρω αίτηση το Φεβρουάριο του 2010 και ενώ το πρωτάθλημα βρίσκεται σε εξέλιξη, με το αιτιολογικό ότι εκκρεμούσε η λήψη απόφασης για το ζήτημα από το ΣτΕ, στο οποίο επίσης προσέφυγε ο Ερασιτέχνης Ηλυσιακός.
Στην όλη διαδικασία της συγχώνευσης των δυο ΠΑΕ αντέδρασαν έντονα οι φίλαθλοι και των δύο ομάδων και στο Αιγάλεω συστάθηκε "Συντονιστική Επιτροπή για τη σωτηρία της ομάδας" που με συγκεκριμένες ενέργειες και πρωτοβουλίες (ανακοινώσεις στο διαδίκτυο, παράσταση στο δημοτικό συμβούλιο Αιγάλεω, συλλογή υπογραφών συμπαράστασης, συνεντεύξεις Τύπου κ.τ.λ.) πέτυχε να αναγνωρισθεί επίσημα από όλες τις παρατάξεις του δημ. συμβουλίου Αιγάλεω σαν κίνηση πολιτών και να εξουσιοδοτηθεί ομόφωνα από αυτό κατά τη συνεδρίασή του στις 19-3-2009 να αναζητήσει μια διάδοχο κατάσταση για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της ΠΑΕ Αιγάλεω.
Στη συγχώνευση αντιτάχθηκε σθεναρά ο Ερασιτέχνης Ηλυσιακός και ο σύλλογος παλαιμάχων ποδοσφαιριστών του, ενώ ερωτήματα για το θέμα είχαν κατατεθεί στη Βουλή των Ελλήνων από τους βουλευτές Λιάνα Κανέλλη, Γιάννη Δημαρά, Γρηγόρη Ψαριανό, Αθανάσιο Πλεύρη κ.α.
Η τελική έκβαση της υπόθεσης
«Για μας υπάρχει ομάδα μόνο με το όνομα Αιγάλεω, είτε παίζει στα Κύπελλα Ευρώπης, είτε για διάφορους λόγους στην Δ΄ Εθνική" κατέληγε η ανακοίνωση της ΠΑΕ Αιγάλεω.»
Έτσι δεν υπέβαλε δήλωση συμμετοχής στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας στην Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου και υποβιβάστηκε μετά από έκτακτη συνεδρίαση του ΕΕΠ στις 13-08-2010, στην Δ΄ Εθνική κατηγορία πλέον σαν Ηλυσιακός. Στον ίδιο Όμιλο της ίδιας Κατηγορίας και για την αγωνιστική περίοδο 2010-2011 μετείχαν τα ποδοσφαιρικά Τμήματα τόσο του Α.Ο. Ηλυσιακού όσο και του Αιγάλεω Α.Ο.
Πρόσφατη πορεία του ποδοσφαιρικού τμήματος
Έπειτα από τη διάλυση της Π.Α.Ε. Αιγάλεω λόγω αδυναμίας συμμετοχής της σε επαγγελματική κατηγορία και την αποχώρηση των αδελφών Θωμά και Βίκτωρα Μητρόπουλου από τα διοικητικά ηνία, το ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου υπήχθη στη δικαιοδοσία του Ερασιτέχνη Αιγάλεω Α.Ο.
Περίοδος 2010-11
Μετά την άρνηση της διοίκησης της ΠΑΕ Αιγάλεω να δηλώσει συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής το καλοκαίρι του 2010, κάτι που επισημοποιήθηκε με ανακοίνωση που εξέδωσε, η ανώνυμη εταιρεία διαλύθηκε και τέθηκε υπό διαδικασία εκκαθάρισης. Η ΕΠΟ έκανε δεκτά στην διοργάνωση της Δ΄Εθνικής κατηγορίας και τα δυο ερασιτεχνικά ποδοσφαιρικά τμήματα, τόσο του Αιγάλεω, όσο και του Ηλυσιακού, που προηγουμένως (2009-10) μετείχαν στην ομάδα η οποία είχε προκύψει από τη συγχώνευσή τους. Καθήκοντα προέδρου ερασιτέχνη Αιγάλεω Α.Ο. ανέλαβε επίσημα ο δημοτικός υπάλληλος Γιώργος Τριδήμας. Προπονητής προσλήφθηκε ο Θωμάς Γράφας (γιος του παλαιού διεθνή ποδοσφαιριστή Δημήτρη Γράφα) αλλά η ομάδα παρέπαιε αγωνιστικά μέχρι τις μετεγγραφές του Ιανουαρίου, όπου αποκτήθηκαν ορισμένοι έμπειροι ποδοσφαιριστές. Εν συνεχεία το Αιγάλεω ανέκαμψε και έφτασε στην κατάληψη της τρίτης θέσης της τελικής βαθμολογίας.
Περίοδος 2011-12
Τα διοικητικά ηνία του ποδοσφαιρικού τμήματος έχει αναλάβει, με απλή εξουσιοδότηση του Δ.Σ. του συλλόγου από το Δεκέμβριο του 2011, ο επιχειρηματίας Γιώργος Γιανναράκης, ο οποίος διαδέχτηκε το Γιώργο Τριδήμα που αποχώρησε προς τα τέλη της προηγούμενης σεζόν. Προπονητής του Αιγάλεω για δεύτερο συνεχόμενο χρόνο ξεκίνησε ο Θωμάς Γράφας, αλλά στην πορεία και έπειτα από μερικά ανεπιτυχή αποτελέσματα, αντικαταστάθηκε από το Θωμά Κουρκούνα. Νέος προπονητής, από την 1 Μαρτίου 2012 ήταν ο Κριστόφ Βαζέχα με τον οποίο η συνεργασία λύθηκε στις 13 Ιουνίου 2012
Περίοδος 2012-13
Χρησιμοποιώντας τρεις διαφορετικούς προπονητές κατά τη διάρκεια της σεζόν, αρχικά το Μάρκο Μαυρομάτη, στη συνέχεια τον Πάρη Βάλβη και στο τέλος το Λουσιάνο ντε Σόουζα , το Αιγάλεω κέρδισε τον τίτλο του πρωταθλητή στον 8ο όμιλο του Περιφερειακού Πρωταθλήματος και ανέβηκε στη νέα Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία της περιόδου 2013-2014. Η ομάδα ήταν επίσης, φιναλίστ, για πρώτη φορά στην ιστορία της, στον Τελικό του Κυπέλλου ΕΠΣΑ, όπου ηττήθηκε από την Κηφισιά, με σκορ 4-3 στα πέναλτι.
Περίοδος 2013-14
Στις 5 Αυγούστου του 2013 ο Γιώργος Γιανναράκης επανεκλέχθηκε στην προεδρία του συλλόγου, μετά τις σχετικές αρχαιρεσίες που διεξήχθησαν Τεράστια οικονομικά προβλήματα αντιμετώπισε η ομάδα, με αποτέλεσμα η διοίκησή της να προβεί σε αλλεπάλληλες αλλαγές προπονητή, αφού τον Λουτσιάνο ντε Σόουζα αντικατέστησε αρχικά ο Γιώργος Αθανασιάδης, που με τη σειρά του παραιτήθηκε, για να τον διαδεχθεί ο Γιώργος Σουρλής. Την Τετάρτη 8 Ιανουαρίου του 2014, ο πρόεδρος του συλλόγου Γιώργος Γιανναράκης ανακοίνωσε ότι παραιτείται από το αξίωμά του για να ανακαλέσει την απόφασή του και να παραιτηθεί εκ νέου, στις 4 Μαρτίου. Τον Γιώργο Σουρλή διαδέχθηκε στη συνέχεια (15η αγωνιστική) ο Μανώλης Παπαδόπουλος, ο οποίος με τη σειρά του έδωσε τη θέση του στον Παναγιώτη Μανδραφλή , από την 21η αγωνιστική έως το τέλος. Παρά τις κινήσεις αυτές, η ομάδα δεν απέφυγε τον υποβιβασμό, καθώς τερμάτισε στην 11η θέση της βαθμολογίας Στις 11 Ιουνίου του 2014, σε ανοιχτή συνέλευση πάρθηκε απόφαση να προκηρυχθούν νέες αρχαιρεσίες, οι οποίες και πραγματοποιήθηκαν την Παρασκευή 20 Ιουνίου 2014. Από αυτές προέκυψε το νέο 15μελές διοικητικό συμβούλιο του Ομίλου (για την τριετία 2014-2017), το οποίο την επόμενη ημέρα (Σάββατο 21 Ιουνίου 2014) συγκροτήθηκε σε σώμα, με πρόεδρο το γνωστό ποινικολόγο Αλέξη Κούγια.
Περίοδος 2014-15
Την 1 Ιουλίου 2014 και κατόπιν πρότασης του νέου διοικητικού συμβούλιου της ομάδας, οι φίλαθλοι του Αιγάλεω κλήθηκαν να αποφασίσουν δια ψηφοφορίας σε ποια κατηγορία επιθυμούν να αγωνισθεί το ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου. Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν σε ποσοστό 57,62% υπέρ της επιλογής βάσει των καθαρά αγωνιστικών αποτελεσμάτων της περιόδου 2013-14, ήτοι στην Α΄κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αθηνών Ωστόσο, δυο μόλις ημέρες μετά τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας, ο κ. Κούγιας, με δηλώσεις του ξεκαθάρισε ότι αποδέχεται το αποτέλεσμά της, πλην όμως σκοπεύει να δηλώσει και δεύτερη ομάδα του Αιγάλεω στο πρωτάθλημα της Football League, παράλληλα με εκείνη που θα αγωνίζεται στην Α΄ τοπική κατηγορία Στις 3 Ιουλίου ανακοινώθηκε η πρόσληψη του νέου προπονητή Χρήστου Τάσση. Ωστόσο, την Τετάρτη 27 Αυγούστου ο Αλέξης Κούγιας δήλωσε ότι αποχωρεί από την προεδρία της ομάδας, λόγω αυξημένων επαγγελματικών υποχρεώσεων. Στις 29 Οκτωβρίου 2014 ο τεχνικός διευθυντής της ομάδας Τάκης Μανδραφλής ανακοίνωσε τη λήξη της συνεργασίας με τον προπονητή Χρήστο Τάσση Στις 5 Νοεμβρίου του 2014, την ομάδα ανέλαβε ο Άγγελος Πυρένης. Όπως διέρευσε στον Τύπο στις 9 Δεκεμβρίου 2014 ο Αιγαλιώτης επιχειρηματίας Γιάννης Παλτόγλου θα είναι ο νέος πρόεδρος στο ποδοσφαιρικό τμήμα του Αιγάλεω Α.Ο. Η ομάδα αναδείχθηκε πρωταθλήτρια χειμώνα, ενώ για δεύτερη φορά στα χρονικά πέρασε στους ημιτελικούς του Κυπέλλου της ΕΠΣ Αθηνών Στις 18 Φεβρουαρίου 2015 αποκλείοντας στα πέναλτι το Φωστήρα Ηλιούπολης, προκρίθηκε στον Τελικό της ΕΠΣ Αθηνών. Την Τετάρτη 11 Μαρτίου 2015 ανακοινώθηκε η διεξαγωγή έκτακτης γενικής συνέλευσης, με μοναδικό θέμα την προκήρυξη αρχαιρεσιών για την ανάδειξη νέου διοικητικού συμβουλίου Οι εκλογές ορίσθηκαν να διεξαχθούν το Σάββατο 4 Απριλίου 2015 Το νέο διοικητικό συμβούλιο συγκροτήθηκε σε Σώμα, την Τρίτη 7 Απριλίου 2015 με πρόεδρο το Γιάννη Παλτόγλου, αντιπροέδρους τους Ευθύμιο Μαξακούλη και Αντώνη Τιρτιράκη, γραμματείς τους Μηνά Αρχοντάκη - Αντώνη Χατζηαντωνίου και ταμία τον Παντελή Βλάχο. Στις 9 Απριλίου 2015 το Αιγάλεω, επικρατώντας στην παράταση με 1-0 του Χαραυγιακού, αναδείχθηκε Κυπελλούχος Αθήνας για πρώτη φορά στην ιστορία του Παράλληλα, νικώντας με 1-0 εκτός έδρας τον ΟΦ Χολαργού την τελευταία αγωνιστική, το Αιγάλεω κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή Αθηνών
Περίοδος 2015-16
Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, η ομάδα αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Αθηνών και μάλιστα τρεις αγωνιστικές πριν την ολοκλήρωση του προγράμματος αγώνων. Μάλιστα για πρώτη φορά στην ιστορία της, κατέκτησε αήττητη το πρωτάθλημα.
Περίοδος 2016-17
Στην τρίτη συνεχόμενη χρονιά της στην τοπική κατηγορία Αθηνών, η ομάδα του Αιγάλεω ξεκίνησε με βλέψεις πρωταθλητισμού, έχοντας σαν στόχο να κερδίσει την επιστροφή της στην Γ΄ Εθνική. Νέος προπονητής του τμήματος ανέλαβε ο Μάρκος Μαυρομάτης, ο οποίος όμως γρήγορα διαφώνησε με κάποια επιλογή της διοίκησης και παραιτήθηκε , για να τον διαδεχθεί ο Κώστας Αρζένης Ωστόσο, μετά από ένα άσχημο ξεκίνημα με κορύφωμα την ήττα (2-0) της ομάδας από τον Πανερυθραϊκό εκτός έδρας το Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2017, αποτέλεσμα που φάνηκε ότι απομάκρυνε το Αιγάλεω από τη διεκδίκηση του τίτλου, τερματίσθηκε η συνεργασία και με τον Αρζένη, σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση του συλλόγου. Εν συνεχεία, προπονητής ανέλαβε ο γυμναστής Π. Κωνσταντινίδης, ενώ στις 22 Απριλίου 2017 προσλήφθηκε ο Ηλίας Καλοπήτας που κατάφερε να κερδίσει τον τίτλο της Α΄ Κατηγορίας Αθήνας (ήταν κάτι που επιτεύχθηκε για 3ο συνεχόμενο χρόνο), μαζί με την απευθείας άνοδο στην Γ΄ Εθνική. Ωστόσο ο προπονητής υπέβαλε παραίτηση τη Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου 2017, την οποία έκανε αποδεκτή με ανακοίνωσή της η διοίκηση του Αιγάλεω.
Περίοδος 2017-18
Μέτριο ήταν το ξεκίνημα της ομάδας στον 8ο όμιλο της ερασιτεχνικής Γ΄ Εθνικής, ενώ με τη συμπλήρωση του 2017 λύθηκε η συνεργασία και με τον προπονητή Θανάση Κιούπκιολη, ο οποίος (διαδεχόμενος τον Ηλία Καλοπήτα) δεν είχε θητεύσει ούτε έναν μήνα στη θέση αυτή καθώς είχε προσληφθεί μόλις την 7η Δεκεμβρίου. Στις 3 Ιανουαρίου 2018 η διοίκηση της ομάδας ανακοίνωσε την πρόσληψη του Γιώργου Αρχοντάκη. Ωστόσο, στις 12 Μαρτίου, αμέσως μετά την ήττα της ομάδας στην Κρήτη από την Α.Ε. Μυλοπόταμου, με την οποία το Αιγάλεω έχασε κάθε ελπίδα να κερδίσει τον τίτλο στον όμιλο από τον πρωτοπόρο Ηρόδοτο, η συνεργασία και με αυτό τον τεχνικό λύθηκε εκ νέου. Την επόμενη ημέρα ανακοινώθηκε η πρόσληψη του Λευτέρη Βασιλειάδη.
Περίοδος 2018-19
αριστερά|μικρογραφία|244x244εσ|Εικόνα από την αναμέτρηση του Αιγάλεω-Ηλυσιακός 2-0 (σεζόν 2018/19). Το Αιγάλεω κατέκτησε το πρωτάθλημα της ερασιτεχνικής Γ΄ Εθνικής, επιστρέφοντας, έτσι, στη Β΄ Εθνική κατηγορία.
Περίοδος 2019-20
Η ομάδα ξεκίνησε τις υποχρεώσεις της στο πρωτάθλημα της Φούτμπολ Λιγκ με προπονητή τον Πέτρο Δημητρίου, ο οποίος μετά τις δύο πρώτες αναμετρήσεις παραχώρησε τη θέση του στον Λουκά Καραδήμο. Ωστόσο, μετά την ήττα του Αιγάλεω στα Τρίκαλα από την τοπική ομάδα, παιχνίδι κατά το οποίο σημειώθηκαν επεισόδια ο Καραδήμος (με το συνεργάτη του Δημήτρη Καλύκα) παραιτήθηκαν και στη θέση του προσλήφθηκε ο Θωμάς Γράφας, γιος του παλαιού διεθνή Δημήτρη Γράφα.
Περίοδος 2020-2021
Με την καθυστερημένη έναρξη του πρωταθλήματος (λόγω των περιοριστικών μέτρων που επιβλήθηκαν από την Πολιτεία με σκοπό την αποτροπή διασποράς του ιού Covid-19) σημειώθηκε αλλαγή στην τεχνική ηγεσία της ομάδας καθώς τρεις ημέρες μετά από τον αγώνα της 2ης αγωνιστικής μεταξύ Αιγάλεω - Ιάλυσου Ρόδου που έγινε την Τετάρτη 31 Μαρτίου 2021 και έληξε με νίκη των φιλοξενούμενων, ο Θωμάς Γράφας παραιτήθηκε από τη θέση του, για να τον αντικαταστήσει στις 6 Απριλίου, ο Απόστολος Χαραλαμπίδης.
Περίοδος 2014-15
Κατά σειρά, το Αιγάλεω έφερε τα εξής αποτελέσματα: Αιγάλεω - Α.Ε. Ηρακλείου (στο γήπεδο Ελευσίνας) 1-2, Κερατσίνι - Αιγάλεω 0-1, Ίκαρος Καλλιθέας - Αιγάλεω 1-0, Α.Ε. Ηρακλείου - Αιγάλεω 1-0, Αιγάλεω - Κερατσίνι 2-1 και Αιγάλεω - Ίκαρος Καλλιθέας 4-0. Ύστερα από την αποτυχία της ομάδας και κατακτήσει την επάνοδό της στη Γ΄ Εθνική κατηγορία (έμεινε στη δεύτερη θέση του ομίλου του τουρνουά, πίσω από την Α.Ε. Ηρακλείου) και την αποχώρηση του προπονητή Άγγελου Πυρένη, νέος τεχνικός στην ομάδα ανέλαβε ο Γιώργος Σουρλής
9ος Όμιλος
Κατά σειρά, το Αιγάλεω έφερε τα εξής αποτελέσματα: Προοδευτική - Αιγάλεω 4-1, Αιγάλεω - Αετός Κορυδαλλού 2-1, Άγιος Ιερόθεος - Αιγάλεω 3-1, Αιγάλεω - Προοδευτική (διακόπηκε λόγω επεισοδίων ), Αετός Κορυδαλλού - Αιγάλεω 3-0 και Αιγάλεω - Άγιος Ιερόθεος 1-4. Η ομάδα τερμάτισε στην τελευταία θέση και ο προπονητής Γιώργος Σουρλής, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την απώλεια της ανόδου, παραιτήθηκε με γραπτή του δήλωση που ανακοινώθηκε απ' την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου
Στο Κύπελλο Ελλάδας
Το Αιγάλεω δεν κατάφερε ποτέ να αγωνιστεί σε τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας. Έφτασε τρεις φορές ως τους ημιτελικούς της διοργάνωσης, το 1969-70 όταν και αποκλείστηκε από τον ΠΑΟΚ (ήττα 1-0 στο γήπεδο της Τούμπας), το 1983-84 αποκλείστηκε με δύο ήττες (3-0 εντός έδρας και 4-0 στη "Λεωφόρο") από τον νταμπλούχο τη χρονιά εκείνη Παναθηναϊκό, ενώ το 2002-03 γνώρισε τον αποκλεισμό από τον Άρη με δύο ισοπαλίες και τον κανονισμό του εκτός έδρας γκολ (1-1 στο Αιγάλεω και 0-0 στο γήπεδο "Κλεάνθης Βικελίδης"). Επίσης άλλες τρεις φορές κατάφερε να φτάσει ως την προημιτελική φάση της διοργάνωσης και συγκεκριμένα το 1964-65 όταν (σαν ομάδα Β΄ Εθνικής) αποκλείσθηκε με σκορ 3-2 από την Προοδευτική (ομάδα Α΄ Εθνικής) σε μονή αναμέτρηση στο Στάδιο "Γεώργιος Καραϊσκάκης", το 1973-74 όταν αποκλείσθηκε σε μονό αγώνα χάνοντας με 2-0 από τον ΠΑΟΚ στο γήπεδο Τούμπας και το 1976-77 από τον ΠΑΟ, ηττώμενο με 9-0 στη "Λεωφόρο".
Πρόεδροι
Πρώτος πρόεδρος της ομάδας ήταν ο Γεώργιος Μαρτίνης. Κατά καιρούς τη θέση κατείχαν μεταξύ άλλων οι Νικόλαος Μίχος, Δημήτριος Χανιώτης, Ιωάννης Τρέσσος (1918 - 2002), ο κωνσταντινουπολίτης Γεώργιος Νικ. Αρώνης (1920 - 1974), που δεν πρέπει να συγχέεται με τον ιδρυτή της Ιεράπολης μικρασιάτη Γεώργιο Αρώνη, ούτε με τον Λάκωνα στην καταγωγή Γεώργιο Αρώνη του Χαραλάμπους (Βοτανικός, 1925 - 2007), αδελφό του πρώην ποδοσφαιριστή του Αιγάλεω Α.Ο. και δημοτικού συμβούλου Δημήτρη (Τάκη) Αρώνη (Οκτώβριος 1930 - Ιούνιος 2014), ο βαλκανιονίκης του άλματος επί κοντώ και εν-συνεχεία επιχειρηματίας της εστίασης Γεώργιος Καραμπατέας (1937 - 2005), ο πολιτικός μηχανικός Ιωάννης Παντελιάδης (1931 - 1989), ο εργολάβος οικοδομικών υλικών Δημήτριος Τουσμάνωφ (1919 - 1995), ο επιχειρηματίας Γεώργιος Δαλακούρας (1935 - 2014), οι Αλέξανδρος Σταυρόπουλος, Χρήστος Κανελλόπουλος (1929 - 2019) και πιο πρόσφατα οι Βίκτωρ Μητρόπουλος και Δημήτρης Καλογερόπουλος. Κατά χρονικά διαστήματα πρόεδροι είχαν διατελέσει και οι Κυριάκος Μαρκίδης, Γεώργιος Ραλλίδης, Αθανάσιος Ελευθεριάδης, ο μαιευτήρας - κλινικάρχης Θεμιστοκλής Κοντομήτρος (1923 - 1996), Ιωάννης Γαρδεράκης (1932-2012), Ι. Γαρδέρης, Δημ. Κοντογιάννης, Γεώργιος Τριανταφυλλίδης (1927 - 2001), Δημ. Τσικουντούρογλου (απεβ. στις 9 Αυγούστου 2021, 72 ετών), Αλέξης Κούγιας κ.α.
Προπονητές
Σημαντικοί τεχνικοί που θήτευσαν κατά καιρούς στην τεχνική ηγεσία της ομάδας είναι οι Μίμης Σέλτσικας, Τρύφωνας Τζανετής, Γιώργος Μάγειρας, Χρήστος Ρίμπας, Λευτέρης Αντωνιάδης, Λουίτζι Τζουλιάνο, Αλέξι Πέτροβιτς, Θανάσης Σούλης, Κώστας Χούμης, Νίκος Μπαϊρακτάρης, Ντέζο Μπούντζακ, Μίλτος Παπαποστόλου, Χαράλαμπος Σεραφείδης, Μπέλα Πάλφι, Νταν Γεωργιάδης, Ανδρέας Σταματιάδης, Σταύρος Μακρής, Παύλος Γρηγοριάδης, Γιάννης Μαντζουράκης, Λες Σάνον, Κώστας Πολυχρονίου, Κώστας Καραπατής, Αντώνης Τζανετουλάκος, Γιάννης Γκαϊτατζής, Τάκης Παπουλίδης, Πέτρος Καραβίτης, Γεώργιος Φράγκου, Στάθης Χάιτας, Μπάμπης Σταυρόπουλος, Ζαχαρίας Λυκουρίνος, Γιώργος Χατζάρας, Stephane Demol, Γιώργος Βαζάκας κ.α.
Κατάλογος προπονητών Αιγάλεω Α.Ο. (Α' Εθνική)
left|300 px|thumb|Οι δυο κορυφαίοι ποδοσφαιριστές της ομάδας
Υποστηρικτές
Σχετικά με το Σύνδεσμο Φιλάθλων της ομάδας, βλέπε το γενικό λήμμα Αιγάλεω Α.Ο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1946
Μαρία Ζάμπα
Η Μαρία Ζάμπα (1888–1933) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1888 στα Άδανα της Μικράς Ασίας. Στη συνέχεια μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη όπου σπούδασε στη Ζάππειο Σχολή της πόλης. Μετά την ολοκολήρωση των σπουδών της, μετακόμισε στην Αθήνα, όπου άρχισε να ασχολείται με τη λογοτεχνία. Δημοσίευσε τα πρώτα ποιήματα της στο περιοδικό Νουμάς, ενώ νωρίτερα δημοσίευσε στίχους της στα περιοδικά Αμάλθεια (Σμύρνη), Ελλάς (Αθήνα) και Μικρασιατικό Ημερολόγιο (Σάμος). Δημοσίευσε την πρώτη της ποιητική συλλογή, με τίτλο Τα τραγούδια μου το 1924 στην Αθήνα, ενώ έξι χρόνια αργότερα, το 1930, δημοσιεύθηκε η δεύτερη ποιητική συλλογή της, Αυγές και δειλινά. Ττα έργα της χαρακτηριζόταν από λιτότητα και αφαιρετικότητα στον λόγο της. Πέθανε στην Αθήνα το 1933.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Ιγνάσιο Μιλάμ Τανγκ
Πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε στις 20 Ιουνίου του 1940. Υπηρέτησε ως Υπουργός Νέας Γενιάς και Αθλητισμού και ως δεύτερος αντιπρόεδρος στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Στις 26 Φεβρουαρίου του 2001 διορίστηκε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης στο υπουργικό συμβούλιο του πρωθυπουργού Κάντιδο Μουατετέμα Ρίβας. Στη συνέχεια ανέλαβε υπουργός Προεδρίας και Γραμματέας της Προεδρίας στην κυβέρνηση που ανέλαβε στις 11 Φεβρουαρίου 2003. Από το 2006 ως τον Ιούλιο του 2008 υπήρξε πρεσβευτής της αφρικανικής χώρας στην Ισπανία.
Πρωθυπουργία
Ο Τανγκ διορίστηκε στην πρωθυπουργία από τον πρόεδρο Τεοδόρο Ομπιάνγκ Νγκέμα Μπασόνγκο στις 8 Ιουλίου του 2008, στη θέση του παραιτηθέντος Ρικάρδο Μάνγκε Ομπάμα Νφουμπέα. Στις 12 Ιανουαρίου 2010 η κυβέρνησή του παραιτήθηκε, όμως την ίδια μέρα ο Τανγκ επαναδιορίστηκε στην πρωθυπουργία από τον Ομπιάνγκ και δυο ημέρες μετά η κυβέρνησή του ανέλαβε με το ίδιο ακριβώς σχήμα.
Στις 18 Μαΐου 2012 ο Τανγκ παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία και στη θέση του ανέλαβε ο Βιθέντε Εχάτε Τόμι στις 21 Μαΐου 2012. Ο πρώην Πρωθυπουργός μετακινήθηκε στο νεοσύστατο αξίωμα του Πρώτου Αντιπροέδρου την ίδια ημέρα, με το γιο του Ομπιάνγκ, Τεοδορίν Ομπιάνγκ, να αναλαμβάνει Δεύτερος Αντιπρόεδρος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ισημερινής Γουινέας Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Sukhoi Su-35BM
Ιστορία
Το Su-35 αποτελεί το τελευταίο αεροσκάφος της οικογένειας των Flanker. Αποτελεί ίσως την καλύτερη και την πιο βελτιωμένη έκδοση του μαχητικού Su-27, αφού ουσιαστικά συνδυάζει την ευελιξία του τελευταίου και τα ηλεκτρονικά συστήματα, τους κινητήρες και τα όπλα που θα χρησιμοποιηθούν στα μαχητικά αεροσκάφη επόμενης γενιάς (PAK-FA) που είναι υπό σχεδίαση στη Ρωσία.
Το αεροσκάφος
Το Sukhoi-35 είναι σχεδιασμένο πάνω στη βάση που θα κατασκευαστεί το καινούριο αεροσκάφος 5ης γενιάς (Su-50/PAK-FA). Το Su-35 εξελίχθηκε (με βάση το Su-27SM/Su-35Mk2) τη δεκαετία του '90 με βάση λύσεις, οι οποίες εφαρμόζονται στην ανάπτυξη του μαχητικού πέμπτης γενιάς. Το αεροσκάφος είναι ειδικά σχεδιασμένο ώστε να παρέχει πολύ υψηλές επιδόσεις, όπως: μέγιστη ευελιξία του αεροσκάφους και δυνατότητα εκτέλεσης ακραίων ελιγμών με γωνία προσβολής άνω των 90 μοιρών, υπερηχητική ταχύτητα χωρίς να επηρεάζεται η εμβέλεια, δυνατότητα ανταλλαγής δεδομένων μεταξύ αεροσκαφών (όπως δεδομένων στοχοποίησης και εντοπισμού στόχων), μεγαλύτερη ικανότητα μεταφοράς οπλισμού, μεγαλύτερη διάρκεια πτήσης σε χαμηλό ύψος, ειδική επικάλυψη σε ζωτικά μέρη της δομής για την ελαχιστοποίηση της υπογραφής ίχνους στα ραντάρ του αντιπάλου.
Θάλαμος Διακυβέρνησης
Ο θάλαμος διακυβέρνησης διαθέτει δύο μεγάλες έγχρωμες οθόνες υγρών κρυστάλλων των 19 ιντσών. Η διαχείρισή τους πραγματοποιείται μέσω δεικτών που ελέγχονται από το χειριστήριο, τη μανέτα και τα κουμπιά γύρω τους. Για την αποφυγή σφαλμάτων διατίθεται λογισμικό συγχώνευσης δεδομένων. Ο πιλότος φέρει επίσης σκοπευτικό επί κράνους (αγγλ.: (HMS) Helmet Mounted Sight). Στον εξοπλισμό περιλαμβάνεται ένα σύστημα για την καταγραφή της φυσικής κατάστασης του πιλότου.
Σύστημα ελέγχου του αεροσκάφους
Λειτουργίες αυτόματων διορθώσεων: trimming, σταθερότητας (αγγλ. stabilization), έλεγχος ακροφύσιων κινητήρα (αγγλ. nozzle control), απώλειας στήριξης (αγγλ. stalling}. Σύστημα HOTAS (αγγλ. Hands on Throttle and Stick).
Σύστημα καυσίμου
Με δύο πρόσθετες δεξαμενές καυσίμου φτάνει την ακτίνα δράσης των 3,600 χιλιομέτρων. Δυνατότητα ανεφοδιασμού εν πτήση (με χρήση του probe) και λειτουργία αεροσκάφους-δεξαμενόπολοιου (αγγλ. tanker).
Σύστημα ναυτιλίας και σύστημα σκόπευσης
Έχει συστήματα ραδιοναυτιλίας και αυτόνομο αδρανειακό και δορυφορικό σύστημα ναυτιλίας. Χρησιμοποιεί ψηφιακό σύστημα χαρτών και μεταδίδει ψηφιακά στοιχεία μέσω οπτικών ινών για υψηλή ποιότητα και αξιοπιστία. Επίσης διαθέτει ατρακτίδιο σκόπευσης.
Σύστημα Επικοινωνίας
Έχει 2 ασύρματους UHF/VHF. Ανταλλάσσει δεδομένα με σύστημα τύπου Link-16. Διαθέτει επίσης δυνατότητα αυτόματης ανταλλαγής στοιχείων μέσω ράδιο καναλιών. Για μεγαλύτερη ασφάλεια διαθέτει και συστήματα κρυπτογράφησης στοιχείων και συνομιλιών από παρεμβολές και υποκλοπές.
Επιχειρησιακή διάρκεια ζωής
Αυξήθηκε η επιχειρησιακή ζωή σημαντικών κομματιών του αεροσκάφους. Ο κινητήρας έχει εξαιρετικά μεγάλη επιχειρησιακή ζωή για κινητήρα ρωσικής κατασκευής.Είναι επίσης ανώτερος από κάθε δυτικό αντίστοιχο του.
Ραντάρ
Διαθέτει κεραία ηλεκτρονικής σάρωσης(ΑESA). Παρέχει δυνατότητες ανίχνευσης και παρακολούθησης εναέριων στόχων, κινουμένων στόχων εδάφους και επιφανείας και δυνατότητα χαρτογράφησης, αυτόματο σύστημα εξομάλυνσης της πτήσης σε χαμηλό ύψος και προηγμένο σύστημα ελέγχου βολής και άφεσης οπλισμού.
Δυνατότητες του ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης:
Για το ραντάρ αυτό αναφέρεται ότι έχει ικανότητα αποκάλυψης στόχων με RCS 0,01 τ.μ. σε απόσταση 90 χιλιομέτρων (το ηλεκτρομαγνητικό αυτό ίχνος θεωρείται ότι αντιστοιχεί σε εκείνο πυραύλων cruise νέας γενιάς, ενώ πιθανολογείται ότι και τα αεροσκάφη F-35 εξαγωγικής έκδοσης θα έχουν αντίστοιχο ίχνος ραντάρ, σε αντίθεση με εκείνα που προορίζονται για την αμερικάνικη αεροπορία, των οποίων το ίχνος θεωρείται ότι θα είναι τουλάχιστον δέκα φορές μικρότερο).
Σύστημα αυτοπροστασίας
Έχει υπερσύγχρονο 3ης γενιάς σύστημα εκτόξευσης θερμοβολίδων/παραπλανητικών φωτοβολίδων. Ο δέκτης προειδοποίησης και αναγνώρισης του παρέχει πληροφορίες διόπτευσης και τύπου της απειλής. Διαθέτει επίσης συστήματα προειδοποίησης ραντάρ, ακτινοβολίας, λέιζερ, εισερχόμενων πυραύλων και προηγμένα συστήματα παρεμβολών (Jammer). Το σύστημα αναφέρεται ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη στοχοποίηση των πυραύλων αντιραντάρ. Για το σύστημα αυτοπροστασίας αναφέρεται ότι λειτουργεί σε τρία διαφορετικά επίπεδα λειτουργίας: αυτοάμυνα, αμοιβαία προστασία και προστασία ομάδας.Το σύστημα αυτοπροστασίας θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παροχή δεδομένων στόχευσης σε ορισμένους τύπους πυραύλων που θα φέρει το αεροσκάφος, όπως οι πύραυλοι αντιραντάρ και πύραυλοι με σύστημα παθητικής καθοδήγησης.