cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ταρραφάλ (Σαντιάγο)
Γεωγραφία
Η Ταρραφάλ βρίσκεται νότια του Πράσινου Ακρωτηρίου και βόρεια του Δήμου Ταρραφάλ και του Νησιού Σαντιάγο. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Τσα Μπομ και 70 χιλιόμετρα βόρεια της Πίκος. Βρίσκεται σε συντεταγμένες 15°16′30″Β 23°45′15″Δ. Από την Ταρραφάλ πήρε το όνομά του ο Κόλπος Ταρραφάλ.
Μεταφορές
Η Ταρραφάλ είναι το βόρειο κομμάτι του δρόμου που ενώνει την Ασσομάδα με την Πράια. Υπάρχει, επίσης, και ένας άλλος δρόμος που ενώνει την Ταρραφάλ με το βορειότερο σημείο του Νησιού Σαντιάγο, το Πόντα Μορέια (Ponta Moreia).
Τουρισμός
Το μεγαλύτερο ξενοδοχείο της Ταρραφάλ είναι το ομώνυμο ξενοδοχείο.
Δημογραφία
Υπάρχουν πολλοί οικισμοί του Πράσινου Ακρωτηρίου που λέγονται Ταρραφάλ. Παρ'όλα αυτά, όμως, το Ταρραφάλ στο Σαντιάγο είναι ο μεγαλύτερος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ταρραφάλ Ταρραφάλ
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1926
Tο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών του 1926 διεξήχθη την Κυριακή 7 Μαρτίου 1926, στην Αθήνα με διοργανωτή στον ΣΕΓΑΣ, έπειτα από διακοπή δύο ετών, αφού το προηγούμενο είχε γίνει το 1923. Η εκκίνηση και ο τερματισμός έγιναν στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Νικητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ., στον οποίο απονεμήθηκε το επαμειβόμενο έπαθλο του ΣΕΓΑΣ, το οποίο το 1923 είχε κερδίσει ο Πανιώνιος.
Χρονικό των αγώνων
Στους αγώνες δήλωσαν συμμετοχή επτά σύλλογοι Αθηνών, Πειραιώς, Αμαρουσίου και Θεσσαλονίκης με 54 αθλητές, από τους οποίους "ελάχιστοι απέσχον, εκ των μετασχόντων δε οι πλείστοι επεράτωσαν κανονικώς την διαδρομήν, ήτις ήτο οκτώ περίπου χιλιομέτρων με εκκίνησιν και τέρμα το Στάδιον". Οι αθλητές διαιρέθηκαν σε δύο κατηγορίες. Στην α΄ κατηγορία εντάχθηκαν όσοι είχαν στο παρελθόν πετύχει πρώτη ή δεύτερη νίκη σε αγώνες δρόμων αντοχής και οι υπόλοιποι τοποθετήθηκαν στη β΄. Η διαδρομή είχε μήκος 7.500μ, από τα οποία 1.200μ εντός σταδίου, 1.200μ σε οδούς της πόλης και 5.100μ σε ανώμαλο έδαφος. Οι αθλητές εκκίνησαν από το Παναθηναϊκό Στάδιο, κινήθηκαν εντός αυτού για 1,5 στροφή και εξήλθαν από τα προπύλαια. Συνέχισαν δια των οδών: Ανέτης, Ερατοσθένους, Αρχιμήδους και έστριψαν αριστερά στο λόφο ως τον ΝΑ τοίχο του Α΄ Νεκροταφείου. Ακολουθώντας την ευθεία μετά το πέρας του τοίχου διέσχισαν δύο λόφους ως την έπαυλη Δούγκα και έπειτα κατηφόρισαν προς τα πεδινά, όπου μεμονωμένη οικία στα δεξιά του οικισμού "Κοπανά". Μετά έστριψαν δεξιά με πορεία προς το εργοστάσιο Μαλτσινιώτη, επανήλθαν στην έπαυλη Δούγκα και επέστρεψαν κάνοντας την αντίστροφη πορεία. Τη σηματοδότηση της διαδρομής για τη διευκόλυνση των δρομέων είχε προετοιμάσει το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων. Επίσης, είχε προβλεφθεί η παρουσία αυτοκινήτου στο μέσον περίπου της διαδρομής για την παραλαβή όσων εγκατέλειπαν.
Νικητής στο ατομικό αναδείχθηκε ο Αλέξανδρος Κράνης του Εθνικού Αθηνών, όπως το 1923. Στον ατομικό αγώνα 2ας κατηγορίας νίκησε ο Αυγίνης του Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Στο ομαδικό επικράτησε ο Εθνικός Γ.Σ. με τους αθλητές: Αλ. Κράνη, Καμφόλα και Ι. Κράνη. Για τον υπολογισμό της ομαδικής (αρνητικής) βαθμολογίας προστέθηκαν οι θέσεις που κατέλαβαν οι τρεις καλύτεροι αθλητές του κάθε συλλόγου με βάση τους χρόνους που έφεραν, ανεξάρτητα αν έτρεξαν στην 1η ή 2η κατηγορία. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η ομάδα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης, που τερμάτισε στη δεύτερη θέση, η οποία αποτελείτο από στρατιώτες Γ΄ Σώματος Στρατού και είχαν προπονηθεί με τη φροντίδα του φίλαθλου διοικητή του Σώματος αντιστράτηγου Ζαφειρίου και του παλιού πρωταθλητή αρχίατρου Χριστόπουλου.
Κατά τη διάρκεια της τέλεσης του αγώνα δρόμου, στο Στάδιο διεξήχθησαν τρία ματς από το πρωτάθλημα βόλεϊ που διοργάνωνε ο Πανιώνιος Γ.Σ.
Πηγές
Κατηγορία:Στίβος το 1926 Ανδρων Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
NGC 922
Ο NGC 922 είναι ιδιόμορφος γαλαξίας στον νότιο αστερισμό Κάμινο, που απέχει από τη Γη 142 εκατομμύρια έτη φωτός. Είναι ένας από τους πλησιέστερους γαλαξίες που αλλοιώθηκαν από σύγκρουση. Περιγράφηκε από τον Ουίλιαμ Χέρσελ και την οικογένειά του ως «πολύ αμυδρός, αρκετά μεγάλος, στρογγυλός, βαθμιαία αρκετά φωτεινότερος προς το κέντρο». Η μορφή του ταξινομείται ως SB(s)cd pec, που υποδεικνύει έναν ιδιόμορφο ραβδωτό σπειροειδή (SB) γαλαξία, χωρίς εσωτερικό σύστημα δακτυλίου γύρω από τη ράβδο (s) και χαλαρά περιελισσόμενους σπειροειδείς βραχίονες (cd).
Παλαιότερα ο NGC 922 περιγραφόταν ως καλώς ορισμένος σπειροειδής γαλαξίς, που απλώς έχει πολλή σκόνη. Ωστόσο, η παρατήρηση των χαρακτηριστικών του υποδεικνύει ότι είναι διαταραγμένος από μία υψηλής ταχύτητας πλάγια (μη κεντρική) σύγκρουση με έναν κοντινό του νάνο γαλαξία, που φέρει τα διακριτικά S2 (Wong et al., 2006). Αυτή η σύγκρουση συνέβη πριν από περίπου 330 εκατομμύρια έτη και δημιούργησε έναν χαρακτηριστικό ατελή δακτύλιο σε σχήμα C, ευδιάκριτο εξαιτίας της εκπομπής H-α. Παρατηρείται επίσης ένα λοφίο από αστέρες να εκτείνεται από τον γαλαξία προς το μέρος του S2, ο οποίος απέχει από τον NGC 922 περίπου 8 λεπτά της μοίρας ή 104 κιλοπαρσέκ. Οι δακτυλιοειδείς δομές του NGC 922 οφείλονται σε διαδιδόμενα κύματα πυκνότητας ύλης. Υπάρχουν επίσης μακρόστενα χαρακτηριστικά σαν ακίδες και μια έκκεντρη αστρογόνος ράβδος. Αυτά όλα ταιριάζουν σε πρότυπα (μοντέλα) μιας τέτοιας συγκρούσεως.
Ο κυρίως γαλαξίας NGC 922 έχει μάζα αστέρων που εκτιμάται σε 5,47 δισεκατομμύρια ηλιακές μάζες, ενώ ο συνοδός νάνος γαλαξίες έχει μάζα μόλις 28,2 εκατομμύρια ηλιακές μάζες. Η συνολική μάζα του NGC 922 εκτιμάται σε 75 δισεκατομμύρια ηλιακές μάζες μέχρι απόσταση 13,4 κιλοπαρσέκ, με το 72% αυτής να αντιστοιχεί σε σκοτεινή ύλη και το 20% σε ουδέτερο αέριο υδρογόνο. Ο NGC 922 είναι αστρογόνος γαλαξίας, καθώς η σύγκρουση προκάλεσε ρυθμούς δημιουργίας νέων αστέρων 7 έως 8 ηλιακών μαζών ανά έτος. Νέα αστρικά σμήνη έχουν δημιουργηθεί στον δακτύλιο και στη ράβδο, με μέση ηλικία μόλις 16 εκατομμύρια έτη, ενώ παλαιότερα αστρικά σμήνη, ηλικίας 50 εκατομμυρίων ετών ή περισσότερο βρίσκονται κυρίως στην περιοχή του πυρήνα του γαλαξία. Το λοφίο αστέρων που εκτείνεται προς τον νάνο γαλαξία αποτελείται κυρίως από αστέρες πολύ μεγαλύτερης ηλικίας, κάτι που υποδεικνύει ότι δεν έχει λάβει χώρα αστρογένεση σε σημαντικό βαθμό σε αυτή τη συνιστώσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δακτυλιοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Αλληλεπιδρώντες γαλαξίες Κατηγορία:Κάμινος (αστερισμός) 0922
Άλφρεντ Γκούζενμπαουερ
Ο Άλφρεντ Γκούζενμπαουερ (Alfred Gusenbauer, 8 Φεβρουαρίου 1960) είναι Αυστριακός πολιτικός, καγκελάριος της Αυστρίας από τις 11 Ιανουαρίου του 2007 ως τις 2 Δεκεμβρίου του 2008.
Προφίλ
Γεννήθηκε στο Σανκτ Πέλτεν στην Κάτω Αυστρία στις 8 Φεβρουαρίου 1960 και σπούδασε πολιτικές επιστήμες και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Το 1985-1989 ήταν αντιπρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς των Νέων (IUSY) και το 1989 ήταν αντιπρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Εξελέγη Πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Αυστρίας το 1991. Την ίδια χρονιά εξελέγη βουλευτής στην Κάτω Βουλή. Έπειτα από τις εκλογές την 1η Οκτωβρίου 2006, το κόμμα του, το SPÖ και οι Οικολόγοι σχημάτισαν κυβέρνηση συνασπισμού, η οποία ορκίστηκε στις 11 Ιανουαρίου του 2007. Ο Γκούζενμπαουερ ανέλαβε καγκελάριος, διαδεχόμενος τον Βόλφγκανγκ Σύσελ.
Αποχώρηση από την προεδρία του κόμματός του
Στις 16 Ιουνίου 2008 το προεδρείο του κυβερνώντος Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος αποφάσισε την αντικατάσταση του Γκούζενμπαουερ στην ηγεσία του κόμματος, προτείνοντας ως διάδοχό του στην αρχηγία τον 48χρονο σημερινό υπουργό Συγκοινωνιών-Καινοτομίας και Υποδομών, Βέρνερ Φάιμαν.
Εκλογική ήττα και παραίτηση
Το κυβερνών κόμμα ηττήθηκε στις πρόωρες εκλογές που διεξήχθησαν στις 28 Σεπτεμβρίου 2008. Στις εκλογές αυτές αύξησαν εντυπωσιακά τα ποσοστά τους τα κόμματα της Ακροδεξιάς. Ο καγκελάριος Γκούζενμπαουερ υπέβαλε και τυπικά την παραίτηση της κυβέρνησής του στις 30 Σεπτεμβρίου 2008. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του καγκελάριου ο Βέρνερ Φάιμαν.
Βαλ ντι Βίτσε
Το Βαλ ντι Βίτσε (ιταλικά: Val di Vizze, ) ή Πφιτς (γερμανικά: Pfitsch, ) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Μπολτσάνο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο
Γκι Παρμελέν
Ο Γκι Παρμελέν (Guy Parmelin, 9 Νοεμβρίου 1959 -) είναι Ελβετός πολιτικός, πρόεδρος για το 2021 και μέλος του Ελβετικού Λαϊκού Κόμματος. . Υπηρέτησε επίσης ως Αντιπρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για το 2020.
Ασχολείται με το εμπόριο και την καλλιέργεια αμπελιών. Εξελέγη στο Εθνικό Συμβούλιο από το 2003. Στις 9 Δεκεμβρίου 2015 εξελέγη από την Ομοσπονδιακή Συνέλευση στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο στη θέση της Εβελίνε Βίντμερ-Σλουμφ.
Ελβετικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο
Έπειτα από τη μεγάλη νίκη που κατήγαγε το Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα (SVP) με ποσοστό άνω του 29% στις γενικές εκλογές του 2015, το μέλος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου Εβελίνε Βίντμερ-Σλουμφ ανακοίνωσε ότι δεν θα διεκδικούσε την επανεκλογή της στο Συμβούλιο. Η Σλουμφ είχε αποπεμφθεί από το SVP λίγο μετά την εκλογή της και στη συνέχεια ίδρυσε το Συντηρητικό Δημοκρατικό Κόμμα.
Ο Παρμελέν είναι το πρώτο μέλος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου που είναι και μέλος του SVP από το γαλλόφωνο τμήμα της Ελβετίας.
Επιλέχθηκε ως επικεφαλής του Ομοσπονδιακού Τμήματος Άμυνας, Πολιτικής Προστασίας και Αθλητισμού, αντικαθιστώντας τον Ουέλι Μάουρερ, ο οποίος ανέλαβε επικεφαλής του Ομοσπονδιακού Τμήματος των Οικονομικών. Στο τμήμα Άμυνας υπηρέτησε ως τις 31 Δεκεμβρίου 2018. Στη συνέχεια έγινε επικεφαλής του Ομοσπονδιακού Τμήματος Οικονομίας, Παιδείας και Έρευνας, αναλαμβάνοντας καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου 2019.
Τον Δεκέμβριο του 2019 εξελέγη Αντιπρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για το έτος 2020. Στις 9 Δεκεμβρίου 2020 ο Παρμελέν εξελέγη Πρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για το 2021. Ορκίστηκε πρόεδρος την 1η Ιανουαρίου 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετοί πολιτικοί Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Πρωτάθλημα Ελλάδας χειροσφαίρισης γυναικών
Ιστορία
Το Πρωτάθλημα Ελλάδας γυναικείας χειροσφαίρισης ξεκίνησε το 1982 και τα πέντε πρώτα χρόνια διεξήχθη με τη μορφή Πανελληνίου Πρωταθλήματος σε δύο φάσεις, την προκριματική με ομίλους συγκροτημένους βάσει γεωγραφικών κριτηρίων και την τελική πανελλήνια φάση όπου αναδεικνυόταν ο πρωταθλητής.
Την αγωνιστική περίοδο 1986-87 διεξήχθη πρώτη φορά ως πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής με τη συμμετοχή έξι συλλόγων (Αθηναϊκός, Μέγας Αλέξανδρος Γιαννιτσών, Άρης Νίκαιας, Γ.Ε. Βέροιας, Β.Α.Ο. και Έσπερος Πάτρας). Από την περίοδο 1993-94 έλαβε τη σημερινή του ονομασία, "Α1 Εθνική Κατηγορία".
Τους περισσότερους τίτλους έχει κατακτήσει η Αναγέννηση Άρτας με 12. Κάτοχος του τίτλου για το 2023 είναι ο Π.Α.Ο.Κ..
Νταμπλ
Νταμπλ τίτλων έχει επιτευχθεί 26 φορές από 6 διαφορετικές ομάδες.
Συμμετοχές ομάδων
Τρία σωματεία εμφανίζουν σταθερή και μακροχρόνια παρουσία στο πρωτάθλημα χειροσφαίρισης γυναικών από την καθιέρωση της Α Εθνικής το 1987 και σε 37 συνολικά διοργανωσεις.
Ο ΟΦ Νέας Ιωνίας έχει μόλις δύο απουσίες, το 1987 (έχασε την είσοδο του στην πρώτη Α' Εθνική σε αγώνα μπαράζ από το ΒΑΟ) και το 1994 (βρέθηκε στη νεοσύστατη Α2 κατά την κανονική περίοδο, την οποία κατέκτησε μετέχοντας έτσι και στα πλέι οφ της Α1), και συμμετέχει ανελλιπώς από το 1995.
Συνεχή παρουσία στην ανώτατη κατηγορία έχει και η ιστορική Αναγέννηση Άρτας από το 1993 μέχρι σήμερα.
Ο τρίτος στη σχετική λίστα Μέγας Αλέξανδρος Γιαννιτσών που συμμετείχε στο παρθενικό πρωτάθλημα της Α' Εθνικής, είχε 19 συνεχείς συμμετοχές μέχρι τον υποβιβασμό του το 2022.
Ομάδες με τουλάχιστον 10 συμμετοχές:
{|
Δείτε επίσης
Χειροσφαιριση Γυναικων
Θερμική αντοχή
Στη μηχανική, ο όρος θερμική αντοχή (ή συχνά και πυραντοχή) προσδιορίζει την ιδιότητα ενός υλικού να υφίσταται αλλεπάλληλες θερμοκρασιακές αλλαγές ή ακόμα και θερμικές τάσεις χωρίς αυτό να υφίσταται αλλοιώσεις στη δομή του, παραμορφώσεις, ή/και ρηγματώσεις.
Γενικά τα υλικά που παρουσιάζουν υψηλό βαθμό αντοχής χαρακτηρίζονται πυρίμαχα ή πυράντοχα, που μπορεί να αφορούν σκεύη για οικιακή μέχρι και βιομηχανική χρήση. Τέτοια υλικά συνήθως συντίθενται από χημικές ενώσεις που περιέχουν: γύψο, άσβεστο, περλίτη, πυριτικές ενώσεις με νάτριο - κάλιο - ασβέστιο, μελαμίνη, ή ενώσεις που περιέχουν βρώμιο, χλώριο, αργίλιο, φώσφορο, μαγνήσιο, βόριο, οργανικά αλογόνα και αρκετές άλλες. Στη μεταλλουργία ακολουθούνται διάφορες διεργασίες προκειμένου μέταλλα και κράματα ν' αποκτήσουν υψηλή θερμική αντοχή.
Πηγές
Κατηγορία:Θερμοδυναμική Κατηγορία:Μηχανολογία Κατηγορία:Μεταλλουργία
Τζον Κουίνσι Άνταμς
Ο Τζον Κουίνσι Άνταμς (John Quincy Adams, 11 Ιουλίου 1767 – 23 Φεβρουαρίου 1848) ήταν Αμερικανός πολιτικός και ο 6ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής από τις 4 Μαρτίου 1825 έως τις 4 Μαρτίου 1829, στην κορυφή μιας πολιτικής καριέρας κατά τη διάρκεια της οποίας υπηρέτησε σε αρκετές θέσεις ως διπλωμάτης ; γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών, Υπουργός Εξωτερικών και εκπρόσωπος των ΗΠΑ από τη Μασαχουσέτη. Ήταν γιος του δεύτερου Προέδρου των ΗΠΑ Τζον Άνταμς (1797-1801) και της συζύγου του, Αμπιγκέιλ Άνταμς. Αρχικά ομοσπονδιακός όπως ο πατέρας του, έγινε μέλος του δημοκρατικού-ρεπουμπλικανικού κόμματος του Τζέφερσον, του National Republican, του Anti-Masonic και του Whig.
Η δέσμευση του Άνταμς στις ρεπουμπλικανικές αξίες των ΗΠΑ διαμορφώθηκε στην αμερικανική εξωτερική πολιτική. Ως διπλωμάτης, ο Άνταμς έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαπραγμάτευση συνθηκών, όπως η Συνθήκη του Γκεντ, με την οποία έληξε ο πόλεμος του 1812 (1812-1815). Ως Υπουργός Εξωτερικών του πέμπτου προέδρου των ΗΠΑ Τζέιμς Μονρόε, διαπραγματεύτηκε με τη Μεγάλη Βρετανία το 1818 όσον αφορά τα βόρεια σύνορα των ΗΠΑ με τον Καναδά, διαπραγματεύτηκε τη Συνθήκη Adams-Onis με την Ισπανία, που επέτρεψε την προσάρτηση της Φλόριντα στις ΗΠΑ, και προετοίμασε το "Δόγμα Μονρόε". Οι ιστορικοί γενικά συμφωνούν ότι ήταν ένας από τους μεγαλύτερους διπλωμάτες και υπουργούς εξωτερικών στην ιστορία της Αμερικής. Ο βιογράφος Σάμιουελ Φλαγκ Μπέμις υποστηρίζει ότι ο Άνταμς ήταν σε θέση "να συγκεντρώνει, να διατυπώνει και να θέτει σε εφαρμογή τα βασικά στοιχεία της εξωτερικής πολιτικής της Αμερικής - αυτοδιάθεση, ανεξαρτησία, μη-αποικιοκρατία, μη-παρέμβαση, μη-εμπλοκή στην ευρωπαϊκή πολιτική, ελευθερία του εμπορίου και ελευθερία των θαλασσών"
Ο Άνταμς εξελέγη πρόεδρος σε έναν κλειστό και αμφιλεγόμενο διαγωνισμό το 1824. Ως πρόεδρος, φρόντισε να εκσυγχρονίσει την αμερικανική οικονομία και να προωθήσει την εκπαίδευση. Ο Άνταμς θέσπισε ένα μέρος στην ημερήσια διάταξή του και εξόφλησε ένα μεγάλο μέρος του εθνικού χρέους. Ωστόσο, το εχθρικό απέναντί του Κογκρέσο επαναστάτησε και η έλλειψη υποστήριξης στο πρόσωπο του Άνταμς βοήθησε τους υπόλοιπους πολιτικούς να τον σαμποτάρουν. Έχασε την υποψηφιότητά του στις εκλογές του 1828 για να επανεκλεγεί υπό την ηγεσία του Άντριου Τζάκσον. Ιστορικοί έχουν απεικονίσει τον Άνταμς ως ηθικό ηγέτη κατά τη διάρκεια μιας εποχής εκσυγχρονισμού κατά την οποία νέοι τρόποι επικοινωνίας διέδοσαν μηνύματα θρησκευτικής αναγέννησης, κοινωνικής μεταρρύθμισης και πολιτικών κομμάτων και όταν τα βελτιωμένα μέσα μεταφοράς μετέφεραν τα αγαθά, τα χρήματα και τους ανθρώπους πιο γρήγορα.
Μετά την αποχώρησή του από την προεδρεία το 1829, ο Άνταμς εξελέγη εκπρόσωπος των ΗΠΑ στη Μασαχουσέτη, υπηρετώντας κατά τα τελευταία δεκαεπτά χρόνια της ζωής του λαμβάνοντας τη μεγαλύτερη αναγνώριση από αυτήν που είχε λάβει ως πρόεδρος. Με την ολοένα και αυξανόμενη αντίθεσή του ενάντια στη δουλεία, ο Άνταμς έγινε πρόεδρος του κινήματος Δύναμη των Σκλάβων. Προέβλεψε τη διάλυση της ένωσης για τη δουλεία και θεώρησε ότι σε μια τέτοια κρίση ο πρόεδρος θα μπορούσε να καταργήσει τη δουλεία χρησιμοποιώντας τις δυνάμεις του πολέμου. Ο Άνταμς επίκρινε την προσάρτηση του Τέξας και τον Μεξικανο-Αμερικανικό Πόλεμο, τον οποίο θεώρησε έναν επιθετικό πόλεμο για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Βιογραφία
Ο Τζον Κουίνσι Άνταμς γεννήθηκε στις 11 Ιουλίου 1767 στο Braintree της Μασαχουσέτης, όπου τώρα βρίσκεται το Κουίνσι. Ήταν γιος του δεύτερου Προέδρου των Η.Π.Α. Τζον Άνταμς και της πολιτικού Αμπιγκέιλ Σμιθ. Πήρε το όνομά του από τον παππού από την πλευρά της μητέρας του, αξιωματικό Τζον Κουίνσι, από τον οποίο έλαβε το όνομα η περιοχή Κουίνσι της Μασαχουσέτης. Ο νεαρός Άνταμς έλαβε εκπαίδευση από ιδιωτικούς καθηγητές - τον ξάδερφό του Τζέιμς Θάξτερ και τον υπάλληλο του πατέρα του, Νέιθαν Ράις. Ξεκίνησε να δημοσιεύει τις λογοτεχνικές δημιουργίες του το 1779 όταν ξεκίνησε να γράφει ημερολόγιο το οποίο κράτησε μέχρι τον θάνατό του το 1848. Το ημερολόγιο περιλάμβανε 50 τόμους οι οποίοι εκπροσωπούσαν μια από τις πιο εκτενείς συλλογές με ευρέως παρατιθέμενες πληροφορίες σχετικά με την πρώιμη δημοκρατία.
Το μεγαλύτερο μέρος της νεαρής ηλικίας του, ο Άνταμς το πέρασε συνοδεύοντας τον πατέρα του στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Συνόδευε τον πατέρα του σε διπλωματικές αποστολές στη Γαλλία από το 1778 έως το 1779 και στην Ολλανδία από το 1780 μέχρι το 1782. Ο Άνταμς έλαβε μια εκπαίδευση σε ιδρύματα όπως το Πανεπιστήμιο Λέιντεν. Στις 10 Ιανουαρίου 1781 εγγράφηκε στο Λέιντεν. Για σχεδόν τρία χρόνια, ξεκινώντας από την ηλικία των 14 ετών, συνόδευε τον Φράνσις Ντάνα ως γραμματέας σε μια αποστολή στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας προκειμένου να λάβει αναγνώριση για τη νέα μορφή των Ηνωμένων Πολιτειών. Επισκέφτηκε τη Φινλανδία, τη Σουηδία και τη Δανία και το 1804 δημοσίευσε μια ταξιδιωτική αναφορά στη Σιλεσία. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, ο Άνταμς απέκτησε άριστη γνώση της γαλλικής και της ολλανδικής γλώσσας και βασική γνώση στη γερμανική και σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες.
Παρόλο που ο Άνταμς απολάμβανε την Ευρώπη, ο ίδιος και η οικογένειά του αποφάσισαν ότι έπρεπε να επιστρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες για να ολοκληρώσει την εκπαίδευσή του και στη συνέχεια να ακολουθήσει μια καριέρα στην πολιτική. Εισήχθη στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ από όπου αποφοίτησε το 1787 με πτυχίο στις τέχνες και εξελέγη στη Phi Delta Kappa. Ο Άνταμς, κυρίως υπό την επιρροή του πατέρα του, είχε διαπρέψει στις κλασικές σπουδές και απέκτησε άριστη γνώση στα λατινικά και στα ελληνικά. Με το που εισήχθη στο Χάρβαρντ, είχε ήδη μεταφράσει Βιργίλιο, Οράτιο, Πλούταρχο και Αριστοτέλη και μέσα σε έξι μήνες είχε απομνημονεύσει την ελληνική γραμματική και είχε μεταφράσει την Καινή Διαθήκη. Μετά την αποφοίτησή του από το Χάρβαρντ, σπούδασε νομικά με τον Θεόφιλο Πάρσονς στη Μασαχουσέτη από το 1787 έως το 1789. Το 1790 έλαβε ένα μεταπτυχιακό στις τέχνες από το Χάρβαρντ, έγινε δεκτός στο δικηγορικό σώμα της Μασαχουσέτης το 1791 και ξεκίνησε να εξασκεί το δικηγορικό επάγγελμα στη Βοστώνη.
Διετέλεσε Αμερικανός διπλωμάτης και υπηρέτησε τόσο στη γερουσία, όσο και στη βουλή των αντιπροσώπων. Βοήθησε στη δημιουργία του δόγματος Μονρόε ως Γραμματέας της Επικρατείας. Ως Πρόεδρος πρότεινε ένα πρόγραμμα εκσυγχρονισμού και ανέλιξης της εκπαίδευσης, αλλά εμποδίστηκε από το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Άνταμς δεν επανεκλέχθηκε το 1828 και τις εκλογές κέρδισε ο Άντριου Τζάκσον.
Βάλλε Αουρίνα
Το Βάλλε Αουρίνα (ιταλικά: Valle Aurina, ) ή Άρνταλ (γερμανικά: Ahrntal, ) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Μπολτσάνο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Τζον Κουίνσι Άνταμς
Προσωπική ζωή
Ο Άνταμς και η Λουίζα απέκτησαν τρεις γιους και μια κόρη. Η κόρη τους, Λουίζα, γεννήθηκε το 1811 αλλά πέθανε το 1812 ενώ η οικογένεια ήταν στη Ρωσία. Ονόμασαν τον πρώτο τους γιο Τζορτζ Ουάσινγκτον Άνταμς (1801–1829) όπως τον πρώτο πρόεδρο των ΗΠΑ. Αυτή η απόφαση δυσανασχέτησε τη μητέρα του Άνταμς και, σύμφωνα με τα λεγόμενά της, και τον πατέρα του. Τόσο ο πρώτος γιος τους, Τζορτζ, όσο και ο δεύτερος γιος τους, Τζον (1803–1834), έζησαν μια ταραγμένη ζωή και πέθαναν στα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής τους. Ο Τζορτζ αυτοκτόνησε και ο Τζον αποβλήθηκε από το Χάρβαρντ πριν την αποφοίτησή του το 1823. Ο μικρότερος γιος του Άνταμς, Τσαρλς Φράνσις Άνταμς (που ονόμασε Τζον Κουίνσι τον δικό του γιο), κυνήγησε μια καριέρα στη διπλωματία και την πολιτική. Το 1870 ο Τσαρλς Φράνσις έχτισε την πρώτη προεδρική βιβλιοθήκη στις Ηνωμένες Πολιτείες για να τιμήσει τον πατέρα του. Η Stone Library περιλαμβάνει πάνω από 14,000 βιβλία που είναι γραμμένα σε 12 γλώσσες. Η βιβλιοθήκη βρίσκεται στο "Old House" στο Εθνικό Ιστορικό Πάρκο Άνταμς στο Κουίνσι της Μασαχουσέτης.
Βάλλε Αουρίνα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο
Τζον Κουίνσι Άνταμς
Προσωπική ζωή
Ο Τζον Άνταμς και ο Τζον Κουίνσι Άνταμς ήταν οι μοναδικοί πατέρας και γιος που υπηρέτησαν ως πρόεδροι των ΗΠΑ μέχρι την άφιξη των George H. W. Bush (1989-93) και George W. Bush (2001-09).
Εκτιμάται ότι ο Τζον Κουίνσι Άνταμς είχε το υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης από κάθε άλλο πρόεδρο των ΗΠΑ. Ο Dean Simonton, καθηγητής ψυχολογίας στο UC Davis, εκτίμησε ότι ο δείκτης νοημοσύνης του ήταν 165.
Προσωπικότητα
Η προσωπικότητα του Άνταμς έμοιαζε αρκετά με αυτήν του πατέρα του, όπως και οι πολιτικές του πεποιθήσεις. Ο ιστορικός Πολ Νέιτζελ έχει δηλώσει ότι, όπως ο Αβραάμ Λίνκολν αργότερα, ο Άνταμς συχνά υπέφερε από κατάθλιψη, για την οποία υπεβλήθη σε κάποια μορφή θεραπείας κατά τα πρώτα χρόνια της προεδρείας του. Ο Άνταμς πίστευε ότι η κατάθλιψη οφειλόταν στις υψηλές προσδοκίες που απαιτούσαν από αυτόν οι γονείς του. Καθ'όλη τη διάρκεια της ζωής του αισθανόταν ανεπαρκής και αμήχανος εξαιτίας της κατάθλιψής του και συνεχώς τον ενοχλούσε η εξωτερική του εμφάνιση. Θεωρούσε ότι βρισκόταν πιο κοντά στον πατέρα του, με τον οποίο πέρασε ένα μεγάλο μέρος της πρώιμης ζωής του στο εξωτερικό, από ότι με τη μητέρα του. Όσο ήταν νέος και η Αμερικανική Επανάσταση ήταν σε εξέλιξη, η μητέρα του είπε στα παιδιά της τι δουλειά ακριβώς έκανε ο πατέρας τους, και τι πράγματα ρίσκαρε από την υπάρχουσα κατάσταση στις ΗΠΑ, και εξαιτίας αυτού ο Άνταμς μεγάλωσε νιώθοντας όλο και μεγαλύτερο σεβασμό για τον πατέρα του. Η σχέση με τη μητέρα του ήταν άσχημη ; η ίδια είχε μεγάλες προσδοκίες από τον ίδιο και φοβόταν ότι τα παιδιά της θα κατέληγαν νεκροί αλκοολικοί όπως ο αδερφός της. Ο βιογράφος του Άνταμς, Πολ Νέιτζελ, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η μητέρα του αποδοκίμασε τη σχέση του γιου της με την Τζόνσον; κάτι που ώθησε τον ίδιο τον Άνταμς να την παντρευτεί το 1797, παρά τις επιφυλάξεις του Άνταμς ότι η Τζόνσον, όπως και η μητέρα του, είχε μια ισχυρή προσωπικότητα.
Κινηματογράφος και τηλεόραση
Κατά διαστήματα γίνεται λόγος για τον Άνταμς στα μέσα ενημέρωσης. Στη μίνι σειρά του PBS The Adams Chronicles (1976), ενσαρκώθηκε από τους David Birney, William Daniels, Marcel Trenchard, Steven Grover και Mark Winkworth. Ενσαρκώθηκε επίσης από τον Anthony Hopkins στην ταινία Amistad (1997) και από τον Ebon Moss-Bachrach και τον Steven Hinkle στην τηλεοπτική μίνι σειρά του HBO John Adams (2008) ; η σειρά του HBO έλαβε αρνητική κριτική για τις περιττές ιστορικές και χρονικές στρεβλώσεις στην απεικόνισή του.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πρόεδροι των ΗΠΑ Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών των ΗΠΑ
Στρατηγίς Άρτζικε
Η στρατηγίδα περιελάμβανε την οχυρωμένη πόλη Άρτζικε ή Αλζίκε (Artzke, Areke) και τις γύρω περιοχές στη βορειοδυτική ακτή της λίμνης Βαν, ήταν έδρα στρατηγού που υπαγόταν διοικητικά στον Κατεπάνω της Βαασπρακανίας. Το Άρτζικε ήταν στα εδάφη που είχαν παραχωρήσει οι τελευταίοι Αρμένιοι πρίγκιπες στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 1019 ή 1021-22. Η πόλη πολιορκήθηκε και λεηλατήθηκε από τον Τοργκούλ το 1054.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα Κατηγορία:Βυζαντινή Αρμενία
Τεχνητή Λίμνη Πωμού
Η Τεχνητή Λίμνη Πωμού είναι τεχνητή λίμνη στην Επαρχία Πάφου στην Κύπρο. Η λίμνη βρίσκεται στον Πωμό.
Ιστορικό και πληροφορίες
Για τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης κατασκευάστηκε λιθόρριπτο φράγμα, η κατασκευή του οποίου ολοκληρώθηκε το 1966. Την ίδια χρονιά λειτούργησε η τεχνητή λίμνη (ταμιευτήρας).
Η Τεχνητή Λίμνη Πωμού έχει χωρητικότητα 0,86 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού. Το νερό που συγκεντρώνεται στη λίμνη προέρχεται από τον ποταμό Λειβάδι. Η Τεχνητή Λίμνη Πωμού κατασκευάστηκε για να εξυπηρετεί αρδευτικούς σκοπούς.
Η Τεχνητή Λίμνη Πωμού υπερχειλίζει σχεδόν κάθε χρόνο.
Η Τεχνητή Λίμνη Πωμού εμπλουτίζεται με διάφορα είδη ψαριών και επιτρέπεται το ερασιτεχνικό ψάρεμα. Στην Τεχνητή Λίμνη Αρμίνου υπάρχουν τα εξής είδη ψαριών: λαβράκι, αλβούρνος, κυπρίνος, κουνουπιέρης και κοκκινοφτέρα.
Πηγές
Κατηγορία:Φράγματα της Κύπρου Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Πάφου Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Κύπρου Κατηγορία:Πωμός
Ιαία
εναλλ.=|μικρογραφία|Πορτρέτο της Ιαίας του 15ου αιώνα από μία γαλλική μετάφραση του [[De mulieribus claris]] μικρογραφία|250x250εσ|Παράδειγμα αρχαίου ρωμαϊκού σκαλισμένου ελεφαντόδοντου, που δεν αποδίδεται στην Ιαία Η Ιάια της Κυζίκου («Μάρτσια») ήταν Ρωμαία ζωγράφος, η οποία έζησε την εποχή του Μάρκου Τερέντιου Βάρρωνος (116-27 π.Χ.).
Γεννήθηκε στην Κύζικο και ήταν διάσημη ζωγράφος και χαράκτρια ελεφαντόδοντου. Τα περισσότερα από τα έργα της λέγονται ότι είναι γυναικών. Μεταξύ των εικόνων που της αποδίδονται ήταν ένα μεγάλος πίνακας, στη Νάπολη, μια εικόνα ηλικιωμένης γυναίκας και μία αυτοπροσωπογραφία. Λέγεται ότι δούλευε γρηγορότερα και ζωγράφιζε καλύτερα από τους άνδρες ανταγωνιστές της, τον Σόπολη και τον Διονύσιο, γεγονός που της επέτρεψε να κερδίσει περισσότερα χρήματα από αυτούς. Η Μάρτσια παρέμεινε ανύπαντρη σε όλη της τη ζωή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίοι ζωγράφοι
Άντριου Τζάκσον
Ο Άντριου Τζάκσον (Andrew Jackson, 15 Μαρτίου 1767 - 8 Ιουνίου 1845) ήταν Αμερικανός στρατιωτικός και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως ο έβδομος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1829 έως το 1837 και θεωρείται ο ιδρυτής του Δημοκρατικού Κόμματος. Ήταν στρατιωτικός κυβερνήτης της Φλόριντα (1821) και διοικητής των αμερικανικών δυνάμεων στη Μάχη της Νέας Ορλεάνης (1815). Η κληρονομιά που άφησε θεωρείται μικτή, ως προστάτης της λαϊκής δημοκρατίας και της ατομικής ελευθερίας, διασταυρωμένη με την υποστήριξή του για την απομάκρυνση των Ινδιάνων και τη δουλεία. Το πορτραίτο του εμφανίζεται στο αμερικάνικο χαρτονόμισμα των 20 δολαρίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι των ΗΠΑ
Αδόλφος Φρειδερίκος της Σουηδίας
Ο Αδόλφος Φρειδερίκος (14 Μαΐου 1710 – 12 Φεβρουαρίου 1771) ήταν βασιλιάς της Σουηδίας (1751-1771) από τον Οίκο των Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Ήταν υιός του Χριστιανού-Αυγούστου πρίγκιπα του Οϊτίν και της Αλμπερτίνας-Φρειδερίκης, κόρης του Φρειδερίκου Ζ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ.
Η εποχή του
Μετά από την αποτυχία της Κοινοβουλευτικής Κυβέρνησης να ανακαταλάβει τις Βαλτικές επαρχίες το 1741-43, τοποθετήθηκε μονάρχης, πρώτος από τον Οίκο των Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Εκτός από μερικές απόπειρες να διεκδικήσει την απόλυτη μοναρχία των προκατόχων του, που υποστηρίχθηκαν από φιλο-απολυταρχικούς ευγενείς, παρέμεινε απλά ένας συνταγματικός μονάρχης. Η βασιλεία του ήταν μια περίοδος εσωτερικής ειρήνης.
Όταν απεβίωσε, τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιός του Γουσταύος Γ΄, που με πραξικόπημά του αποκατέστησε την απόλυτη μοναρχία.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Λουίζα-Ουλρίκα των Χοεντσόλερν, κόρη του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Α' βασιλιά της Πρωσίας και είχε τέκνα:
Ρίμπνικ
Το Ρίμπνικ είναι πόλη της Νότιας  Πολωνίας, στο  Βοεβοδάτο της Σιλεσίας. Το Ρίμπνικ βρίσκεται κοντά στα σύνορα με την Τσεχία και μόλις εκτός από το νότιο σύνορο της μεγαλύτερη αστικής περιοχής στην Πολωνία, δηλαδή την Άνω Μητροπολιτική Ένωση  της Σιλεσίας. Το Ρίμπνικ βρίσκεται περίπου 290 χλμ. νότια της Βαρσοβίας και σχεδόν 100 χλμ δυτικά της  Κρακοβίας.
Η πόλη του Ρίμπνικ έχει πληθυσμό 141.387 κατοίκων περίπου (Ιούνιος 2009) και η μητροπολιτική της περιοχή κατοικείται από 700.000. Η περιοχή του Ρίμπνικ είναι μια σημαντική περιοχή της Πολωνίας, και αναγνωρισμένο κέντρο πολιτισμού, με το διάσημο Μουσικό Σχολείο και την Φιλανθρωπική Ορχήστρα.
Πληθυσμός και τοποθεσία
Η πόλη μόνον έχει 141.387  (μεταξύ αυτών και 0.03% αλλοδαπούς), πυκνότητα: 955.3 ανά χλμ². (στις 30 Ιουνίου 2009). Το Ρίμπνικ κατατάσσεται ως η 25η μεγαλύτερη πόλη της Πολωνίας. Η ανεργία στο Ρίμπνικ είναι εντυπωσιακά χαμηλότερη (4.6%) απ'ό,τι ο εθνικός μέσος όρος, ο οποίος φτάνει το 8.8% (Οκτώβριος 2008). Από εθνολογική άποψη, το 88% του πληθυσμού του Ρίμπνικ δηλώνουν ότι είναι Πολωνοί, το 9% Σιλεσιανοί και το 3% "άλλοι".
Η πόλη του Ρίμπνικ είναι το κέντρο μιας Μητροπολιτικής Περιοχής, της Περιοχής Άνθρακα του Ρίμπνικ (στα πολωνικά:Rybnicki Okręg Węglowy) με έναν πληθυσμό 0.7 εκατομμυρίων. Η απόσταση από το Κατοβίτσε είναι περίπου  50 χλμ, και από την  Οστράβα είναι περίπου  30 χλμ.
Ιστορία
Το όνομα της πόλης προέρχεται από την πολωνική λέξη ψάρι (ryba) και σημαίνει "μικρή λίμνη με ψάρια" στην αρχαία Πολωνική γλώσσα. (όπως και στην γλώσσα Ρομανί όπου rebniko σημαίνει "μικρή λίμνη με ψάρια" μέχρι σήμερα). Το όνομα υποδηλώνει την σημασία της εκτροφής ψαριών για την οικονομία της πόλης στον Μεσαίωνα, που αντανακλάται και στο οικόσημό της μέχρι σήμερα.
Wieża Ciśnień
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Σιλεσίας
Άδωξοι Μπάσταρδη
Το Άδωξοι μπάσταρδη (αγγλικά: Inglourious Basterds) είναι αμερικανική πολεμική ταινία παραγωγής 2009 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Κουέντιν Ταραντίνο και πρωταγωνιστούν οι Μπραντ Πιτ, Μελανί Λοράν, Κρίστοφ Βαλτς, Ιλάι Ροθ και Ντιάνε Κρούγκερ. Η ταινία αφηγείται την φανταστική ιστορία δύο συνωμοσιών με σκοπό την κατάρρευση της Ναζιστικής Γερμανίας, η πρώτη συνωμοσία σχεδιάζεται από μια νεαρή Γαλλίδα Εβραία κοπέλα και η δεύτερη από μια ομάδα Εβραίων Συμμάχων της οποίας ηγείται ο Υπολοχαγός Άλντο Ρέιν.
Η υλοποίηση της ταινίας ξεκίνησε το 1998 όταν ο Ταραντίνο έγραψε το σενάριο. Ο Ταραντίνο δυσκολεύτηκε πολύ με το φινάλε και προτίμησε να μην αρχίσει ακόμα γυρίσματα. Έτσι σκηνοθέτησε τα δύο μέρη του Kill Bill, το Death Proof και μετά επέστρεψε στο Άδωξοι Μπάσταρδη. Η παραγωγή ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2008 και τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στη Γερμανία και τη Γαλλία με τον προϋπολογισμό να φτάνει τα 70.000.000 δολάρια.
Η ταινία κινήθηκε άκρως ικανοποιητικά στα διεθνή box office κάνοντάς την τη μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία του Ταραντίνο μέχρι σήμερα. Έλαβε πολλά βραβεία και υποψηφιότητες, ανάμεσά τους και οκτώ για το βραβείο Όσκαρ κερδίζοντας ένα.
Πλοκή
Το 1941 ο συνταγματάρχης των Ες-Ες Χανς Λάντα καταφθάνει σε μια φάρμα στη Γαλλία για να ανακρίνει τον Περιέ Λαπαντίτ (Perrier Lapadite) σχετικά με φήμες που τον θέλουν να κρύβει την εβραϊκή οικογένεια Ντρέιφους. Ο Λάντα πείθει τον Περιέ να ομολογήσει ότι κρύβει την οικογένεια κάτω από το πάτωμα. Ο Λάντα τότε δίνει εντολή στους στρατιώτες του να πυροβολήσουν τα πατώματα. Ολόκληρη η οικογένεια σκοτώνεται, εκτός από την έφηβη Σοσάνα, την οποία ο Λάντα αφήνει να δραπετεύσει.
Την άνοιξη του 1944, ο υπολοχαγός Άλντο Ρέιν καλείται να στρατολογήσει μια ομάδα οκτώ Εβραιοαμερικανών στρατιωτών για μια αποστολή με στόχο να προκαλέσουν φόβο στο γερμανικό στρατό. Λέει στους στρατιώτες ότι ο καθένας τού χρωστάει 100 κρανία Ναζί. Η πολιτική τους είναι «δεν παίρνουμε αιχμαλώτους» και γίνονται γνωστοί ως οι «Μπάσταρδοι». Ένας επιζών από την επίθεση της ομάδας του Λάντα, με το όνομα Μπουτζ, ανακρίνεται από τον Αδόλφο Χίτλερ. Ο Μπουτζ του εξηγεί τι ακριβώς έγινε: η ομάδα του έπεσε σε ενέδρα από την ομάδα του Άλντο και ο λοχαγός του χτυπήθηκε μέχρι θανάτου με ένα ρόπαλο του μπέιζμπολ από τον Ντόνι Ντόνοβιτζ, γνωστό στους Γερμανούς ως «Ο Εβραίος Αρκούδος». Ο Μπουτζ τότε αποκαλύπτει ότι ο Ρέιν χάραξε στο μέτωπό του μια σβάστικα με ένα μαχαίρι.
Τον Ιούνιο του 1944, η Σοσάνα έχει πλέον καινούρια ταυτότητα ως Εμανουέλ Μιμιέ και εργάζεται σε ένα σινεμά στο Παρίσι. Εκεί γνωρίζει έναν Γερμανό στρατιώτη, τον Φρίντριχ Τσόλερ, που την ενημερώνει ότι ο στρατός πρόκειται να γιορτάσει στο σινεμά βλέποντας το φιλμ - προπαγάνδα Stolz der Nation. Ο Τσόλερ ελκύεται από τη Σοσάνα και πείθει τον Γιόζεφ Γκαίμπελς να κάνει την πρεμιέρα της ταινίας του στο δικό της κινηματογράφο. Η Σοσάνα συνειδητοποιεί ότι η παρουσία πολλών υψηλόβαθμων Ναζί τής δίνει την ευκαιρία να πάρει εκδίκηση, και αποφασίζει να βάλει φωτιά στον κινηματογράφο κατά τη διάρκεια της πρεμιέρας. Οι Βρετανοί μαθαίνουν κι αυτοί για την πρεμιέρα και αποφασίζουν να διεισδύσουν στο σινεμά με τη βοήθεια των Μπάσταρδων και της Γερμανίδας ηθοποιού και διπλής κατασκόπου Μπρίτζετ φον Χάμερσμαρκ. Ο Βρετανός Άρτσι Χίκοξ και δύο γεννημένοι στη Γερμανία Μπάσταρδοι συναντιούνται με την Χάμερσμαρκ σε μια ταβέρνα όπου ο Ταγματάρχης Ντίτερ Χέλστρομ της Γκεστάπο, παρατηρεί την περίεργη προφορά του Χίκοξ. Τα πράγματα εξελίσσονται άσχημα με πυρά να ανταλλάσσονται και όλοι εκτός από τη Χάμερσμαρκ πεθαίνουν. Ο Ρέιν ανακρίνει τη Χάμερσμαρκ και όταν μαθαίνει ότι ο Χίτλερ θα παραστεί στην πρεμιέρα, σκέφτεται ένα σχέδιο όπου ο ίδιος μαζί με τους Ντόνι και Ομάρ θα παραστήσουν τους Ιταλούς συνοδούς της Χάμερσμαρκ στην πρεμιέρα. Ο Λάντα αργότερα θα ερευνήσει την ταβέρνα και θα βρει το παπούτσι της Χάμερσμαρκ και μια χαρτοπετσέτα με την υπογραφή της.
Στην πρεμιέρα, ο Λάντα ζητάει να δει τη Χάμερσμαρκ ιδιαιτέρως και την αναγκάζει να φορέσει το παπούτσι. Πεπεισμένος ότι η γερμανίδα σταρ βοηθάει τους Μπάσταρδους, την στραγγαλίζει. Στη συνέχεια δίνει εντολή να συλληφθεί ο Ρέιν και βρίσκουν τα εκρηκτικά στη γάμπα του. Στη συνέχεια ωστόσο, ο Λάντα κάνει συμφωνία με το αφεντικό του Ρέιν, να του δοθεί πλήρης στρατιωτική σύνταξη και αμερικανική υπηκοότητα, με αντάλλαγμα να αφήσει τους Ντόνι και Ομάρ να σκοτώσουν τους Ναζί. Κατά τη διάρκεια της προβολής, ο Τσόλερ, όλο ενοχή, πηγαίνει στο δωμάτιο προβολής να δει τη Σοσάνα. Αυτή τον πυροβολεί πολλές φορές, αλλά προλαβαίνει να τη σκοτώσει πριν πεθάνει, όταν μετανιωμένη σκύβει πάνω του. Η ταινία διακόπτεται από μια μικρή ταινία της Σοσάνα που πληροφορεί το κοινό ότι πρόκειται να σκοτωθούν από μια Εβραία. Την ίδια στιγμή, ο υπάλληλος και εραστής της Σοσάνα, Μαρσέλ, κλειδώνει όλες τις εξόδους της αίθουσας και βάζει τη φωτιά. Ταυτόχρονα, οι Ντόνι και Ομάρ επιτίθενται και σκοτώνουν τον Γκέμπελς και τον Χίτλερ, αρχίζουν να πυροβολούν μέσα στο πλήθος των πανικοβλημένων Ναζί μέχρι οι βόμβες που κουβαλούν να σκάσουν και να σκοτώσουν όλους όσους βρίσκονται μέσα.
Ο Λάντα πηγαίνει μαζί με τον οδηγό του τους Ρέιν και Ούτιβιτς στα αμερικανικά σύνορα και, σύμφωνα με τη συμφωνία, ο Λάντα παραδίνεται στον Ρέιν και του δίνει τα όπλα του, επιτρέποντας στον Ούτιβιτς να του περάσει χειροπέδες. Ο Ρέιν τότε σκοτώνει τον οδηγό και και χαράζει μια σβάστικα στο μέτωπο του Λάντα, λέγοντας: «Αυτό μάλλον θα είναι το αριστούργημά μου».
Πρώτα στάδια & σενάριο
Το 2002 ο Ταραντίνο βρήκε το Άδωξοι μπάσταρδη να είναι μεγαλύτερο πρότζεκτ από ότι σχεδίαζε και είδε ότι και άλλοι σκηνοθέτες εργάζονταν πάνω σε ταινίες με θέμα τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Μέχρι τότε ο Ταραντίνο θεωρούσε ότι είχε γράψει το καλύτερο σενάριο της καριέρας του αλλά δεν μπορούσε να βρει το κατάλληλο φινάλε. Έτσι άφησε τη συγγραφή του Άδωξοι μπάσταρδη και σκηνοθέτησε τα δύο μέρη του Kill Bill το 2003. Αφού τα ολοκλήρωσε επέστρεψε στους «Μπάσταρδους» και σκέφτηκε να μετατρέψει την ταινία σε μίνι σειρά. Έτσι μίκρυνε το σενάριο και η νέα εκδοχή ήθελε μια ομάδα στρατιωτών να ξεφεύγουν της εκτέλεσής τους και να ξεκινούν μια αποστολή ώστε να βοηθήσουν τους Συμμάχους.
Το Νοέμβριο του 2004, ο σκηνοθέτης αποφάσισε να μην ξεκινήσει ακόμα την παραγωγή της ταινίας και ασχολήθηκε με άλλα πρότζεκτ όπως τη σκηνοθεσία του Death Proof. Αργότερα επέστρεψε στους «Μπάσταρδους». Δήλωσε ότι ο τίτλος της ταινίας είναι εμπνευσμένος από την ταινία The Inglorious Bastards του Έντσο Καστελάρι αλλά είπε ότι δεν θα εξηγήσει το λόγο που ο δικός του τίτλος είναι ορθογραφικά λάθος. Αργότερα δήλωσε ότι είναι απλά "Ο ορθογραφικός τρόπος του Ταραντίνο".
Μακούντα (ποταμός)
Ο Μακούντα είναι ποταμός στην επαρχία Πάφου. Στην πορεία του ποταμού κατασκευάστηκε φράγμα το οποίο οδήγησε στη δημιουργία της Τεχνητής Λίμνης Αργάκας, η οποία παρέχει νερό άδρευσης σε μια μεγάλη περιοχή. Έχει μήκος 18 χιλιόμετρα. Πηγάζει από το δάσος Πάφου και εκβάλει βορειοδυτικά της κοινότητας Μακούντα.
Άδωξοι Μπάσταρδη
Κάστινγκ
Ο Ταραντίνο αρχικά ήθελε τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο στο ρόλο του Χανς Λάντα πριν τελικά αποφασίσει ότι ο ρόλος χρειαζόταν έναν μεγαλύτερο σε ηλικία ηθοποιό. Έτσι ο ρόλος κατέληξε στον Κρίστοφ Βαλτς.
Μακούντα (ποταμός)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Επαρχίας Πάφου
Άδωξοι Μπάσταρδη
Κάστινγκ
Ο Μπραντ Πιτ και ο Ταραντίνο ήθελαν να συνεργαστούν πολύ καιρό αλλά περίμεναν το κατάλληλο πρότζεκτ. Καθώς ήταν στη μέση του γραψίματος του σεναρίου, ο Ταραντίνο ένιωσε ότι ο Πιτ θα ήταν ο κατάλληλος να ερμηνεύσει τον Άλντο Ρέιν και έτσι τηλέφωνησε στον ατζέντη του Πιτ να ρωτήσει αν ήταν διαθέσιμος.
Για το ρόλο του Ντόνι Ντόνοβιτζ, ο Ταραντίνο ζήτησε τον Άνταμ Σάντλερ αλλά ο Σάντλερ αναγκάστηκε να αρνηθεί λόγω άλλων επαγγελματικών υποχρεώσεων. Ο ρόλος κατέληξε στον Ιλάι Ροθ. Ο Ροθ σκηνοθέτησε κιόλας την ταινία που προβλήθηκε μέσα στην ταινία "Stolz der Nation". Για το ρόλο του Άρτσι Κοξ, ο Ταραντίνο ήθελε τον Σάιμον Πεγκ αλλά δεν μπόρεσε να συμμετέχει εξαιτίας άλλων επαγγελματικών υποχρεώσεων. Για το ρόλο της Μπρίτζετ φον Χάμερσμαρκ ο Ταραντίνο συζήτησε με τη Ναστάζια Κίνσκι αλλά δεν κατέληξαν σε κάποια συμφωνία και ο ρόλος κατέληξε στη Ντιάνε Κρούγκερ.
Box office
Με προϋπολογισμό 70.000.000 δολάρια, η ταινία έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 38 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά απέφερε 120,5 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 200,9 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως συγκέντρωσε 321,4 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Επικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής The Weinstein Company Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κουέντιν Ταραντίνο Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2009 Κατηγορία:Γερμανικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γερμανία Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Κουέντιν Ταραντίνο Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Γαλλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Τσινετσιτά Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου‎ Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου
Παλική
Η Παλική (ορθότερη γραφή: Παλλική) είναι χερσόνησος της σημερινής Κεφαλονιάς (ή Κεφαλληνίας κατά τον αρχαιότερο τύπο του ονόματος), ένα από τα Επτάνησα στη δυτική Ελλάδα, σε 38°18'39.72"N, 20°25'6.75"E.
Ο δήμος της Πάλλης ήταν μια από τις τέσσερις πόλεις της Κεφαλονιάς στην αρχαιότητα (Πάλλη, Κράνη, Πρόννοι και Σάμη). Κατά την διάρκεια του 15ου αιώνα μεταφέρθηκε η πόλη περίπου 5.000 μέτρα νότια στο Ληξούρι.
Κατηγορία:Χερσόνησοι της Ελλάδας Κατηγορία:Κεφαλονιά
Μετασχηματιστής
thumb|250px|Μετασχηματιστήςthumb|250px|right|Τριφασικός μετασχηματιστής υποβιβασμού τάσης, αναρτημένος σε στύλο Ο μετασχηματιστής είναι συσκευή η οποία μεταφέρει ηλεκτρική ενέργεια μεταξύ δύο κυκλωμάτων, διαμέσου επαγωγικά συζευγμένων ηλεκτρικών αγωγών. Οι μετασχηματιστές συγκαταλέγονται ανάμεσα στις πιο αποδοτικές ηλεκτρικές μηχανές, με κάποιες μεγάλες μονάδες να αποδίδουν έως και το 99,75% της ισχύος εισόδου τους στην έξοδό τους. Οι μετασχηματιστές έχουν μεγάλο εύρος μεγεθών, που κυμαίνεται από μέγεθος νυχιού (όπως αυτοί που βρίσκονται μέσα σε ένα μικρόφωνο) έως τεράστιες μονάδες με βάρος εκατοντάδων τόνων που χρησιμοποιούνται για τη διασύνδεση τμημάτων των εθνικών δικτύων ηλεκτροδότησης. Όλοι λειτουργούν με βάση τις ίδιες αρχές, αν και υπάρχει πληθώρα διαφορετικών υλοποιήσεων.
Ένα μεταβαλλόμενο ηλεκτρικό ρεύμα στο πρώτο κύκλωμα (το "πρωτεύον") δημιουργεί ανάλογα μεταβαλλόμενο μαγνητικό πεδίο. Αυτό το μεταβαλλόμενο μαγνητικό πεδίο επάγει μεταβαλλόμενη τάση στο δεύτερο κύκλωμα (το "δευτερεύον"). Το φαινόμενο αυτό καλείται αμοιβαία επαγωγή.
Αν ένας ηλεκτρικός καταναλωτής είναι συνδεδεμένος στο δευτερεύον κύκλωμα, τότε θα υπάρξει ροή ηλεκτρικού φορτίου στο δευτερεύον τύλιγμα του μετασχηματιστή. Αυτό το φορτίο θα μεταφέρει ενέργεια από το πρωτεύον κύκλωμα, στον καταναλωτή που είναι συνδεδεμένος στο δευτερεύον κύκλωμα.
Η επαγόμενη τάση VS στο δευτερεύον ενός ιδανικού μετασχηματιστή, είναι ανάλογη της τάσης VP στο πρωτεύον κατά ένα συντελεστή ίσο με το λόγο του αριθμού Ν των περιελίξεων του σύρματος στα αντίστοιχα τυλίγματα:
Οι δείκτες S,P προέρχονται από τις αγγλικές λέξεις secondary, primary, οι οποίες σημαίνουν αντίστοιχα δευτερεύον και πρωτεύον.
Με κατάλληλη επιλογή του αριθμού των περιελίξεων, ένας μετασχηματιστής επιτρέπει την ανύψωση μιας εναλλασσόμενης τάσης (αν NS > NP) ή τον υποβιβασμό της (αν NS < NP).
Ιστορία
Η αρχή λειτουργίας του μετασχηματιστή διατυπώθηκε το 1831 από τον Μάικλ Φαραντέι, αν και τη χρησιμοποίησε μόνο για επίδειξη των αρχών της ηλεκτρομαγνητικής επαγωγής, χωρίς να προβλέψει την πρακτική της σημασία. Ο πρώτος μετασχηματιστής σε ευρεία χρήση ήταν το πηνίο επαγωγής, το οποίο εφηύρε ο Ιρλανδός κληρικός Νίκολας Κάλαν το 1836. Ήταν ένας από τους πρώτους που κατάλαβαν την αρχή πως όσο περισσότερες περιελίξεις έχει το τύλιγμα ενός μετασχηματιστή, τόσο μεγαλύτερη ηλεκτρεγερτική δύναμη παράγει. Τα πηνία επαγωγής δημιουργήθηκαν από τις προσπάθειες των επιστημόνων για παροχή υψηλότερων τάσεων από μπαταρίες. Δεν τροφοδοτούνταν από εναλλασσόμενο ρεύμα, αλλά από συνεχές, προερχόμενο από μπαταρίες, το οποίο διακόπτονταν από ένα δονούμενο διακοπτικό μηχανισμό. Μεταξύ 1830-1870 οι προσπάθειες για δημιουργία καλύτερων επαγωγικών πηνίων, κυρίως με τη μέθοδο της δοκιμής και αποτυχίας (trial and error), αποκάλυψαν σταδιακά τις βασικές αρχές της λειτουργίας του μετασχηματιστή. Αποδοτικοί σχεδιασμοί δεν ανακαλύφθηκαν παρά μετά το 1880, όμως μέσα σε λιγότερο από μια δεκαετία ο μετασχηματιστής αποδείχτηκε ουσιώδης στην επικράτηση των συστημάτων εναλλασσόμενου ρεύματος έναντι αυτών του συνεχούς, θέση την οποία κρατούν μέχρι και σήμερα.
thumb|right|250px|Το πηνίο του Κάλαν, 1836 Ο Ρώσος μηχανικός Πάβελ Γιαμπλότσκοφ εφηύρε το 1876 ένα σύστημα φωτισμού, βασισμένο σε ένα σύνολο από πηνία επαγωγής, όπου τα πρωτεύοντα τυλίγματα ήταν συνδεδεμένα σε πηγή εναλλασσόμενου ρεύματος, ενώ τα δευτερεύοντα μπορούσαν να συνδεθούν σε αρκετά "κεριά Γιαμπλότσκοφ" (είδος ηλεκτρικού λαμπτήρα τόξου). Στην πατέντα ισχυριζόταν ότι το σύστημα μπορούσε να "παρέχει ανεξάρτητα ισχύ σε διάφορους λαμπτήρες, με διαφορετική ισχύ φωτεινότητας, από μία πηγή ηλεκτρικής ισχύος". Προφανώς, το πηνίο επαγωγής σε αυτό το σύστημα λειτουργούσε ως μετασχηματιστής.
Οι Λουσιέν Γκολάρ και Τζον Ντίξον Γκιμπς επέδειξαν πρώτοι το 1882 στο Λονδίνο μια συσκευή με ανοιχτό πυρήνα σιδήρου που αποκαλούσαν "δευτερεύουσα γεννήτρια", ιδέα που πούλησαν στη συνέχεια στην αμερικανική εταιρεία Ουέστινγκχαους. Την ίδια συσκευή επέδειξαν και το 1884 στο Τορίνο, όπου υιοθετήθηκε για ένα ηλεκτρικό σύστημα φωτισμού.
Ένας φυσικός της Ουέστινγκχαους, ο Ουίλλιαμ Στάνλεϊ, δημιούργησε την πρώτη εμπορική υλοποίηση μετασχηματιστή το 1885, μετά την αγορά από τον Τζορτζ Ουέστινγκχαους των πατεντών των Γκολάρ και Γκιμπς. Ο πυρήνας ήταν κατασκευασμένος από πλάκες σιδήρου σχήματος "Ε", οι οποίες έμπαιναν η μία μέσα στην άλλη. Αυτό το σχέδιο χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στο εμπόριο το 1886. Η αίτηση ευρεσιτεχνίας έκανε για πρώτη φορά αναφορά στη λέξη "μετασχηματιστής". Ο Ρώσος μηχανικός Μικαΐλ Ντόλιβο-Ντομπροβόλσκι ανέπτυξε τον πρώτο τριφασικό μετασχηματιστή το 1889. Το 1891 ο Νίκολα Τέσλα εφηύρε το πηνίο Τέσλα, ένα μετασχηματιστή συντονισμού με πυρήνα αέρα, για την παραγωγή πολύ υψηλών τάσεων σε υψηλές συχνότητες. Μετασχηματιστές ακουστών συχνοτήτων χρησιμοποιήθηκαν για τα πρώτα πειράματα της ανάπτυξης του τηλεφώνου. Παρότι νέες τεχνολογίες έχουν καταστήσει τους μετασχηματιστές παρωχημένους για ορισμένες ηλεκτρονικές εφαρμογές, μετασχηματιστές χρησιμοποιούνται ακόμα σε πολλές ηλεκτρονικές συσκευές. Οι μετασχηματιστές είναι επίσης βασικοί στη μετάδοση ρευμάτων υψηλής τάσης, τεχνική που κάνει οικονομικά βιώσιμη τη μετάδοση ηλεκτρικής ισχύος σε μεγάλες αποστάσεις.
Βασικές αρχές
Ο μετασχηματιστής βασίζεται σε δύο αρχές: πρώτον, ότι ένα ηλεκτρικό ρεύμα μπορεί να παράγει ένα μαγνητικό πεδίο (ηλεκτρομαγνητισμός) και, δεύτερον, ότι ένα μεταβαλλόμενο μαγνητικό πεδίο σε ένα τυλιγμένο σύρμα ("τύλιγμα"), επάγει διαφορά δυναμικού στα άκρα του τυλίγματος (ηλεκτρομαγνητική επαγωγή). Μεταβάλλοντας το ρεύμα στο πρωτεύον τύλιγμα, αλλάζει η ένταση του μαγνητικού του πεδίου. Εφόσον το μεταβαλλόμενο μαγνητικό πεδίο εκτείνεται και στο δευτερεύον τύλιγμα, επάγεται διαφορά δυναμικού στα άκρα του δευτερεύοντος.
left|thumb|350px|Ένας ιδανικός μετασχηματιστής υποβιβασμού τάσης με επισημασμένη τη μαγνητική ροή στον πυρήνα του
Στο σχήμα φαίνεται ένα απλοποιημένο διάγραμμα μετασχηματιστή. Ηλεκτρικό ρεύμα περνάει μέσα από το πρωτεύον τύλιγμα δημιουργώντας μαγνητικό πεδίο. Τόσο το πρωτεύον όσο και το δευτερεύον τύλιγμα περιελίσσονται γύρω από ένα μαγνητικό πυρήνα πολύ υψηλής μαγνητικής διαπερατότητας, π.χ. από σίδηρο. Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται ότι όσο το δυνατόν περισσότερες γραμμές του μαγνητικού πεδίου που παράγει το πρωτεύον ρεύμα, βρίσκονται εντός του πυρήνα και περνούν τόσο από το πρωτεύον όσο και το δευτερεύον τύλιγμα.
Νόμος επαγωγής
Το δυναμικό που επάγεται στα άκρα του δευτερεύοντος μπορεί να υπολογιστεί από το νόμο της επαγωγής του Φάραντεϊ, ο οποίος δηλώνει πως:
όπου VS είναι η στιγμιαία τάση, NS είναι ο αριθμός των περιελίξεων (στροφών) στο δευτερεύον και Φ η μαγνητική ροή σε μία περιέλιξη του τυλίγματος. Αν οι στροφές του τυλίγματος είναι προσανατολισμένες κάθετα προς τις γραμμές του μαγνητικού πεδίου, η ροή είναι το γινόμενο της έντασης B του μαγνητικού πεδίου και της επιφάνειας Α μέσα από την οποία διέρχεται. Η επιφάνεια είναι σταθερή και ίση με τη διατομή του πυρήνα του μετασχηματιστή, ενώ το μαγνητικό πεδίο μεταβάλλεται με το χρόνο, ανάλογα με τη διέγερση του πρωτεύοντος.
Καθώς σε έναν ιδανικό μετασχηματιστή η ροή που περνά μέσα τόσο από το πρωτεύον όσο και από το δευτερεύον είναι ίδια, η στιγμιαία τάση στα άκρα του πρωτεύοντος τυλίγματος ισούται με:
Αν διαιρέσουμε τις δύο πιο πάνω σχέσεις κατά μέλη, παίρνουμε τη βασική εξίσωση για την ανύψωση ή τον υποβιβασμό της τάσης:
Ιδανική εξίσωση ισχύος
thumb|280px|right|Ο ιδανικός μετασχηματιστής ως στοιχείο κυκλώματος
Αν το δευτερεύον είναι συνδεδεμένο σε φορτίο που επιτρέπει τη ροή ρεύματος, τότε έχουμε μετάδοση ισχύος από το πρωτεύον κύκλωμα στο δευτερεύον κύκλωμα. Ιδανικά ο μετασχηματιστής έχει τέλεια αποδοτικότητα, δηλαδή όλη η εισερχόμενη ενέργεια μεταφέρεται από το πρωτεύον, μέσω του μαγνητικού πεδίου, στο δευτερεύον. Αν αυτή η συνθήκη ισχύει, η εισερχόμενη ηλεκτρική ισχύς πρέπει να ισούται με την εξερχόμενη ισχύ.
δίνοντας την εξίσωση του ιδανικού μετασχηματιστή
Αν η τάση αυξηθεί (ανυψωθεί) (VS > VP), τότε το ρεύμα μειώνεται (υποβιβάζεται) (IS < IP) κατά τον ίδιο συντελεστή. Οι μετασχηματιστές έχουν υψηλή αποδοτικότητα, οπότε αυτός ο τύπος αποτελεί ρεαλιστική προσέγγιση.
Η αντίσταση στο ένα κύκλωμα μετασχηματίζεται ανάλογα με το τετράγωνο του λόγου περιελίξεων. Για παράδειγμα, αν μια αντίσταση ZS είναι συνδεδεμένη στα άκρα του δευτερεύοντος, εμφανίζεται στο πρωτεύον να έχει αντίσταση. Αυτή η σχέση είναι αμφίδρομη, οπότε η αντίσταση ZP του πρωτεύοντος εμφανίζεται στο δευτερεύον ως.