cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ναυμαχία της Κοπεγχάγης (1801)
Στο δρόμο για τη Βαλτική
Ο Νέλσωνας στις 6 Μαρτίου 1801 μετατέθηκε στο «Στόλο της Βαλτικής» με υποναυαρχίδα το «St George» των 98 πυροβόλων. Το βρετανικό Ναυαρχείο πίστευε ότι αρκούσε απλή επίδειξη ισχύος του Βασιλικού Ναυτικού στη Βαλτική για να πεισθούν τα Σκανδιναβικά κράτη να τηρήσουν φιλικότερη στάση. Γι' αυτό τοποθέτησε επικεφαλής του στόλου το Ναύαρχο σερ Χάιντ Πάρκερ που ήταν ιδιαίτερα συντηρητικός και προσεκτικός. Είχε διακριθεί πάντως στον Πόλεμο κατά της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ και ακολούθως ως υποναύαρχος του Ναυάρχου Χουντ στο «Στόλο της Μεσογείου». Έπειτα τοποθετήθηκε Κυβερνήτης της Τζαμάικα.
Στην πραγματικότητα οι Πάκερ και Νέλσων δεν είχαν σαφείς διαταγές για το τι έπρεπε να κάνουν, όμως ήταν σαφές από την κατάσταση ότι ο χρόνος κυλούσε εναντίον τους, γιατί πιθανή συνένωση των εχθρών της Βρετανίας πριν το εμποδίσουν σήμαινε καταστροφή για την πατρίδα τους. Μάλιστα, θα έκαναν καλά να διευθετήσουν υπέρ τους την κατάσταση πριν το εαρινό λιώσιμο των πάγων επέτρεπε τον κατάπλου του ισχυρού ρωσικού στόλου από το Ρέωαλ. Τελικά ο Βρετανικός «Στόλος της Βαλτικής» απέπλευσε στις 12 Μαρτίου 1801. Διέθετε 18 πλοία γραμμής, 11 φρεγάτες και 24 μικρότερα πολεμικά. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού έλιωσε η αρχική ψυχρότητα στις σχέσης ναυάρχου και αντιναυάρχου, με πρωτοβουλία του δεύτερου.
Η Δανία όχι μόνο επέβαλε αποκλεισμό των βρετανικών εμπορικών πλοίων από τα λιμάνια της, αλλά ακόμη απαγόρευσε το διάπλου των πορθμών της και επιπλέον απέκλεισε και το γερμανικό λιμάνι του Αμβούργου. Ήταν φανερό λοιπόν ότι έπρεπε να την αντιμετωπίσουν πρώτη και να τη... «λογικεύσουν». Άλλωστε, αφού έπρεπε να πλεύσουν στη Βαλτική, ήταν απαραίτητο να πλεύσουν από τους πορθμούς της χώρας ή αυτόν μεταξύ Δανίας - Σουηδίας που θα έδινε τη δυνατότητα να εμπλακεί και ο σουηδικός στόλος.
Η πορεία προς τη σύγκρουση
Στις 18 Μαρτίου, μετά από μια φοβερή θύελλα, ο βρετανικός «Στόλος της Βαλτικής» αντίκρυσε το βορειοδυτικό ακρωτήριο της Χερσονήσου της Γιουτλάνδης και στις 20 Μαρτίου αγκυροβόλησε στον πορθμό Κατεγάτη. Από εκεί στάλυηκε εκπρόσωπος του βρετανικού Υπουργείου Εξωτερικών, που επέβαινε ως επιβάτης στη ναυαρχίδα του στόλου, με τελεσίγραφο προς τη Δανία να εγκαταλείψει εντός 48ωρών το «Σύμφωνο της Ένοπλης Ουδετερότητας» (όπως είχε ονομαστεί η τριμερής συμφωνία Δανίας, Σουηδίας και Ρωσίας).
Ο απεσταλμένος γύρισε με αρνητική απάντηση και μια ανησυχητική περιγραφή για τις δανικές οχυρώσεις. Η περιγραφή έκανε το Ναύαρχο Πάρκερ να διστάζει να διατάξει είσοδο του στόλου στο στενό. Στο νέο πολεμικό συμβούλιο που ακολούθησε πρότεινε να περιμένουν έξω από το στενό να βγει ο δανικός στόλος για να τον αντιμετωπίσουν χωρίς τα οχυρά να τον καλύπτουν. Ο Νέλσονας όμως τον έπεισε ότι αυτό είναι τελείως απίθανο και ότι οι Δανοί απλώς θα περίμεναν τις ρωσικές και σουηδικές ενισχύσεις πρώτα. Επομένως, ακριβώς για ν' αποφύγουν αυτή τη μεγαλύτερη αιματοχυσία, έπρεπε να μπουν στο στενό και βα τελειώνουν το συντομότερο με τη Δανία, πριν επέμβουν άλλοι.
Στις 30 Μαρτίου ο βρετανικός «Στόλος της Βαλτικής» πέρασε τον πορθμό κοντά στις σουηδικές ακτές, εκτός του βεληνεκούς του δανικού φρουρίου «Κρόνενμπουργκ». Κατευθύνθηκε προς το νησάκι Χβιν, μελετώντας τις υπόλοιπες δανικές οχυρώσεις. Η κυριότερη αφορούσε τον οχυρωμένο κάβο του «Τρεκρόνερ», στην είσοδο του λιμανιού της πρωτεύουσας, με 160 πυροβόλα των 24 και των 36 λιβρών. Επίσης, με συνδυασμό φυσικών και τεχνητών οχυρώσεων είχαν παραταχθεί αρκετές πυροβολαρχίες του δανικού στρατού με καλό πεδίο βολής προς τη θάλασσα. Ακόμη η οχυρωμένη ρομβοειδής νησίδα Μιντλ Γκράουντ αποτελούσε σοβαρότατο εμπόδιο για κάθε επίδοξο εισβολέα από τη θάλασσα. Τα δυο στενά κανάλια που οδηγούσαν στο λιμάνι προστατεύονταν ακόμη από πυκνά πλωτά αγκυροβολημένα πυροβολεία και από τα επίσης αγκυροβολημένα πλοία του δανικού στόλου, τόσο τα ενεργά, όσο και παροπλισμένα που επανδρώθηκαν εκ νέου. Το βόρειο και σχετικά πιο ευρύχωρο καλύπτονταν από περισσότερα πυροβολεία, ενώ το άλλο ήταν πολύ στενό και ρηχό.
Η πολυπλοκότητα της δανικής οχύρωσης, η στενότητα του χώρου για πραγματοποίηση ελιγμών και η τρομερή ισχύς πυρός από τα αβύθιστα δανικά οχυρά θα αποθάρρυναν΄πολλούς διοικητές στόλων εισβολής, αλλά όχι το Νέλσωνα, ο οποίος αισθάνθηκε όλα αυτά τα προβλήματα ως ισχυρή πρόκληση. Ο Πάρκερ όμως, που ήταν ανώτερός του σε βαθμό, δίσταζε έντονα να ριψοκινδυνεύσει βαριά πλοία σε τόσο ρηχά νερά. Ο Νέλσωνας του δήλωσε ότι με 10 πλοία μόνο μπορούσε να εξουδετερώσει τα ακίνητα οχυρά σε μια ημέρα. Μετά από διαδοχικές συσκέψεις τελικά έπεισε τον προϊστάμενό του να του δώσει 12 πλοία γραμμής με το μικρότερο βύθισμα, 4 φρεγάτες και 4 μικρότερες κανονιοφόρους.
Πηγές
Κατηγορία:Κοπεγχάγη Κατηγορία:Ιστορία της Δανίας Κατηγορία:Ιστορία της Αγγλίας Κατηγορία:Ιστορία της Νορβηγίας Κατηγορία:Μάχες Ναπολεόντειων Πολέμων
Τριανταφυλλίδης
Το ελληνικό επώνυμο Τριανταφυλλίδης, που ετυμολογικά σημαίνει «γιος ή απόγονος του Τριαντάφυλλου», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κλεάνθης
Ο Κλεάνθης ο Άσσιος (από την Άσσο της Τρωάδος, 330 π.Χ. - 232 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας στωικός φιλόσοφος. Υιός του Φανίου, υπήρξε μαθητής, επί 19 ολόκληρα έτη, και, εν τέλει, διάδοχος του Ζήνωνα, ως ο δεύτερος κατά σειρά δάσκαλος της Αρχαίας Στοάς. Πρώην πυγμάχος αθλητής, έφθασε στην Αθήνα γύρω στο έτος 282, με μόνον 4 δραχμές στο πουγκί του, όπου σπούδασε Φιλοσοφία υπό τον κυνικό Κράτητα αλλά κυρίως υπό τον Ζήνωνα επί 14 πλήρη έτη, όντας υποχρεωμένος, κατά την παράδοση, να κερδίζει τα προς το ζην με νυκτερινή εργασία αρτεργάτου ή άντληση ύδατος για λογαριασμό ενός κηπουρού. Λέγεται ότι οι Αθηναίοι πολίτες, παρατηρώντας ότι ήταν υγιής και δυνατός και παρευρίσκετο ανελειπώς στις παραδόσεις του Ζήνωνος, παρά το ότι δεν είχε φανερούς οικονομικούς πόρους, τον παρέπεμψαν στον Άρειο Πάγο, κατά τα νόμιμα της πόλεως, ώστε να εξηγήσει από πού αντλούσε τα προς το ζην. Όταν κατέθεσαν υπέρ του ο κηπουρός για λογαριασμό του οποίου αντλούσε νερό και η γυναίκα στον αλευρόμυλο και φούρνο της οποίας εργαζόταν, οι δικαστές συγκινήθηκαν σε τέτοιον βαθμό για την αφοσίωσή του στη Φιλοσοφία, ώστε ψήφισαν να του χορηγηθούν τιμής ένεκεν δέκα μναι από το ταμείο της πόλεως (ο Ζήνων, δεν του επέτρεψε ωστόσο να δεχθεί το χρηματικό βραβείο). Ο Κλεάνθης ήταν άνθρωπος μεγάλης σωματικής ρώμης (κάποιοι τον αποκαλούσαν «Δεύτερο Ηρακλέα») και εξαιρετικά πνευματώδης (απάντησε κάποτε σε κάποιον που τον είχε αποκαλέσει «γάιδαρο» ότι μόνον αυτός θα μπορούσε να σηκώσει το.. σαμάρι του Ζήνωνος). Υπήρξε μία αξιοσέβαστη προσωπικότητα, πλήρης πνευματικότητας και λέγεται μάλιστα ότι, στα βαθιά του γεράματα, σε ηλικία 99 ετών, ήταν αυτός ο ίδιος που έδωσε τέλος στη ζωή του, παύοντας να λαμβάνει οποιαδήποτε τροφή όπως πιθανόν και ο δασκαλός τού, Ζήνων, (πολύ αργότερα, η Ρωμαϊκή Σύγκλητος έστησε προς τιμήν του φιλοσόφου αυτού, ένα άγαλμά του στην ιδιαιτέρα πατρίδα του, Άσσο). Τον διαδέχτηκε μετά από 32ετή σχολαρχεία ο μαθητής του Χρύσιππος από τους Σόλους.
Η φιλοσοφία του
Η φιλοσοφική δραστηριότητα του Κλεάνθους είχε συντηρητικά χαρακτηριστικά, καθώς δεν ανέπτυξε τις διδασκαλίες του Ζήνωνος, αλλά απλώς τις διαφύλαξε πιστά. Ο διάδοχος του Ζήνωνος δημιουργεί απλώς υποκατηγορίες στην στωική τριχοτόμηση της Φιλοσοφίας, θέτοντας τη Διαλεκτική και Ρητορική υπό τη Λογική και απλώνοντας την Ηθική με την πρόσθεση της Πολιτικής (μελέτη των Ηθικών Αρχών του βίου και των συντακτικών Αρχών της Πολιτείας) και την Φυσική με την πρόσθεση της Θεολογίας. Ο Κλεάνθης προσυπογράφει τις θέσεις του δασκάλου του, ότι το κάθε ανθρώπινο ον οφείλει να έχει στη ζωή του τον ίδιο ανώτερο και ηθικό προορισμό, να επιδιώκει τον ίδιο σκοπό του «ομολογουμένως ζην» και να λαμβάνει την ίδια αμοιβή, απλώς τα μέσα και οι διαδρομές προς την επίτευξη του σκοπού είναι διαφορετικά από άνθρωπο σε άνθρωπο, αν και από την Φύση έχουν διανεμηθεί κατά δίκαιο και αμερόληπτο τρόπο. Η Φύση δεν κάνει διακρίσεις, παραγκωνισμούς και αδικίες αλλά για όλους ισχύουν οι ίδιοι νόμοι και όλοι είναι τέκνα της ιδίας Αρχής. Δικό του δρόμο ο Κλεάνθης ακολούθησε μόνο στην αξιολόγηση του Ηλίου (αντί του Αιθέρος) ως Ηγεμονικού του Κόσμου, στην Κοσμογονία και την Ηθική του. Σε αυτόν ανάγεται η (διευρυμένη εν σχέσει προς τον Ζήνωνα) διατύπωση - έκφραση για το «Τέλος», κατά την οποία ο στωικός πρέπει να ζει σε απόλυτη εσωτερική συμφωνία (ομολογία) προς την Φύση, προσέθεσε δε στον όρο του Ζήνωνος το «τήι Φύσει», βελτιώνοντάς τον σε «ομολογουμένως τήι Φύσει ζήν».
Ο Πλούταρχος αφηγείται ότι:
"«Ο βασιλιάς Αντίγονος όταν μετά από καιρό είδε κάποτε στην Αθήνα τον Κλεάνθη και τον ρώτησε: «Αλέθεις ακόμα «Κλεάνθη;»  «Αλέθω, βασιλιά», του απάντησε εκείνος «και το κάνω» για να μη χάσω τη διδασκαλία του Ζήνωνα και τη φιλοσοφία». Πόσο σπουδαίο φρόνημα είχε ο άνθρωπος που άλεθε το σιτάρι με το χέρι του και έψηνε το ψωμί έγραφε για τους θεούς, για τη σελήνη, για τα άστρα και για τον ήλιο."
Βίγο
Η Βίγο (ισπανικά: Vigo), ισπ. προφορά ΔΦΑ : [ˈbiɣo] είναι πόλη και λιμάνι της Ισπανίας, η μεγαλύτερη πόλη της Γαλικίας. Βρίσκεται στη βορειοδυτική Ισπανία, κοντά στα σύνορα με την Πορτογαλία, και βρέχεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Είναι το μεγαλύτερο αλιευτικό λιμάνι στον κόσμο, και ένα από τα μεγαλύτερα εμπορευματικά. Το 2003 από το λιμάνι της Βίγο διακινήθηκαν 673.874 τόνων ψαριών. Η πόλη κατά την απογραφή του 2007 είχε πληθυσμό 294.772 κατοίκων, και η μητροπολιτική της περιοχή 659.632 κατοίκων, δέκατη τέταρτη κατά πληθυσμό μητροπολιτική περιοχή της Ισπανίας.
Η Βίγο αποτελεί τη βάση εταιρειών αλιευτικών προϊόντων με ισχυρή παρουσία σε χώρες όπως η Νότια Αφρική, Ναμίμπια, Μοζαμβίκη, Αυστραλία, Αργεντινή, τα Νησιά Φόκλαντ, Χιλή και Περού. Το ψάρι αυτό αποστέλλεται στην Ισπανία καθώς και σε χώρες όπως η Πορτογαλία, η Ιταλία, η Γαλλία και άλλες πιο μακρινές αγορές, ακόμη και στην Ασία. Γνωστότερη από αυτές τις εταρείες είναι η Pescanova, μεγαλύτερη αλιευτική εταιρία του κόσμου. Στη Βίγο υπάρχει επίσης βαριά βιομηχανία, κυρίως ναυπηγεία με ειδικότητα στην κατασκευή αλιευτικών σκαφών καθώς και ένα μεγάλο εργοστάσιο της PSA Peugeot Citroën.
Κλεάνθης
Τα έργα του
Ο Διογένης ο Λαέρτιος, διασώζει έναν κατάλογο 50 έργων του, που από τον Χανς Φον Άρνιμ μελετήθηκαν σε 57 στο σύνολο, στην πλειονότητά τους ηθικού περιεχομένου (ανάμεσά τους και ερμηνευτικά έργα στον Όμηρο και στον Ηράκλειτο τον Εφέσιο): «Περί Χρόνου», «Περί της του Ζήνωνος φυσιολογίας», «Ερωτική Τέχνη», «Αρχαιολογία», «Περί Ευβουλίας», «Ηρακλείτου Εξηγήσεις», «Περί Αισθήσεως», «Περί Τέχνης», «Περί Αρετών», «Περί Ελευθερίας», «Περί Νόμων», «Περί Επιστήμης», «Περί του ότι η αυτή Αρετή Ανδρός και Γυναικός», «Περί Διαλεκτικής» κ.ά. Από όλα του τα έργα, διασώθηκε από τον Στοβαίο μόνον ο «Ύμνος εις Δία», μία προσπάθεια να τεθεί η ποίηση στην υπηρεσία της φιλοσοφικής γνώσεως.
Βίγο
Στη Βίγο γίνονται σημαντικές εμπορικές εκθέσεις, όπως η CONXEMAR, ένα ετήσιο γεγονός αφιερωμένο στα κατεψυγμένα αλιευτικά προϊόντα. Εδώ γίνεται επίσης κατά περιόδους η Παγκόσμια Έκθεση Αλιείας.
Κλεάνθης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Στωικοί φιλόσοφοι
Βίγο
Λιμάνι
Οι διάφορες αποβάθρες που αποτελούν μέρος του λιμένα του Βίγο είναι, από τα δυτικά προς τα ανατολικά, οι ακόλουθες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας Κατηγορία:Λιμένες Κατηγορία:Γαλικία
Ερμής (πλανήτης)
Ο Ερμής είναι ο πλησιέστερος πλανήτης στον Ήλιο και ο μικρότερος στο Ηλιακό Σύστημα. Στον ουρανό της Γης εμφανίζεται πάντοτε κοντά στον Ήλιο και αυτό τον καθιστά είτε εντελώς αόρατο είτε ορατό μόνο για ένα σύντομο χρονικό διάστημα πριν την ανατολή ή μετά τη δύση του Ηλίου.
Ο Ερμής είναι ένας από τους τέσσερεις βραχώδεις πλανητες του Ηλιακού συστήματος. Οι άλλοι τρεις είναι η Αφροδίτη, η Γη και ο Άρης. Είναι παλιρροϊκά κλειδωμένος ως προς τον Ήλιο και πραγματοποιεί ακριβώς τρεις πλήρεις περιστροφές γύρω από τον άξονά του για κάθε δύο πλήρεις περιφορές γύρω από τον Ήλιο. Ο πλανήτης διαθέτει αμελητέα ατμόσφαιρα και αυτό έχει ως αποτέλεσμα η θερμοκρασία στην επιφάνειά του να παρουσιάζει τεράστιες διακυμάνσεις. Συγκεκριμένα, στον ισημερινό και κατά τη διάρκεια της ημέρας η θερμοκρασία μπορεί να ανέλθει έως τους 427 βαθμούς Κελσίου ενώ κατά τη διάρκεια της νύχτας μπορεί να πέσει μέχρι και στους -173 βαθμούς Κελσίου. Ο πλανήτης δεν έχει φυσικούς δορυφόρους.
Ετυμολογία
Ονομάστηκε με το όνομα του ελληνικού θεού Ερμή, γιο του Δία και μιας από τις κόρες του Άτλαντα, της νύμφης Μαίας, ενώ οι Ρωμαίοι τον βάφτισαν με το όνομα του αντίστοιχου θεού τους Mercurius. Το αστρονομικό σύμβολό του είναι ένας κύκλος με ένα σταυρό από κάτω και ένα ημικύκλιο από επάνω (Unicode: ☿). Συμβολίζει το κεφάλι του Θεού με το κερατοειδές κράνος του. Πριν από τον 5ο αιώνα π.Χ. ο πλανήτης είχε δύο ονόματα καθώς εμφανίζεται εναλλάξ και στις δύο πλευρές του Ήλιου. Το βράδυ ήταν ο Ερμής και το πρωί ο Απόλλων (θεός του ήλιου). Θεωρείται ότι πρώτος ο Πυθαγόρας διατύπωσε την άποψη ότι πρόκειται για τον ίδιο πλανήτη. Η πρώτη καταγραφή του Ερμή έγινε από τον Τιμόχαρι τον Αλεξανδρινό.
Βασικά στοιχεία
Ο Ερμής βρίσκεται τόσο κοντά στον Ήλιο ώστε είναι πολύ δύσκολο να τον διακρίνουμε καθαρά από τη Γη, καθώς βρίσκεται μέσα στην ηλιακή άλω. Ωστόσο, μπορεί να παρατηρηθεί και έτσι ήταν γνωστός από την αρχαιότητα. Επιπλέον, είναι και μικρός, όντας μόνο ελάχιστα μεγαλύτερος από τη Σελήνη. Η ηλιακή του ημέρα (από ανατολή σε ανατολή) διαρκεί διπλάσιο χρόνο (176 γήινες ημέρες) απ’ ότι το έτος του, αν και μια πλήρης περιστροφή γύρω από τον άξονά του διαρκεί 59 γήινες ημέρες, ενώ μια πλήρης περιφορά του γύρω από τον Ήλιο (με μέση ταχύτητα 48 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο) διαρκεί μόνο 88 γήινες ημέρες. Σε μέση απόσταση τροχιάς 58 εκατομμύρια χιλιόμετρα, είναι ο πλησιέστερος πλανήτης στον Ήλιο και καψαλίζεται συνεχώς από τις ακτίνες του. Η επιφάνεια του πλανήτη πλήττεται κατ'επανάληψη από μετεωρίτες οι οποίοι οδηγούνται σε αυτή την περιοχή από το ισχυρό βαρυτικό πεδίο του Ηλίου, προσκρούουν στην επιφάνεια με μεγάλες ταχύτητες και σχηματίζουν κρατήρες.
Ατμόσφαιρα
Η ατμόσφαιρα του Ερμή είναι εξαιρετικά αραιή και μεταβλητή. Οι αστρονόμοι την ονομάζουν εξώσφαιρα, επειδή είναι πολύ αραιή. Ο Ερμής περιβάλλεται από ένα λεπτό στρώμα ηλίου, οξυγόνου και υδρογόνου, που ίσως προέρχονται από τον ηλιακό άνεμο, ενώ οποιοδήποτε άλλο είδος ατμόσφαιρας και αν είχε, χάθηκε πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, αφού η βαρύτητά του, η οποία δεν υπερβαίνει το 1/3 της γήινης, δεν κατόρθωσε να τη συγκρατήσει, με δεδομένη και την υψηλή θερμοκρασία. Το ήλιο προέρχεται από τον ηλιακό άνεμο και φυλακίζεται από το μαγνητικό του πεδίο, ενώ η ποσότητα που υπάρχει είναι τόσο μικρή ώστε για να γεμίσουμε ένα απλό παιδικό μπαλόνι θα έπρεπε να συγκεντρώναμε όλο το αέριο που περιλαμβάνεται σε μια σφαίρα με διάμετρο 6,5 χιλιομέτρων. Σε σύγκριση, η ατμόσφαιρα της Γης είναι ένα τρισεκατομμύριο φορές πιο πυκνή από αυτήν του Ερμή.
Θερμοκρασία
Χωρίς ουσιαστική ατμόσφαιρα γύρω από τον Ερμή, δεν υπάρχουν ούτε άνεμοι ούτε βροχές, δεν υπάρχει όμως ούτε προστασία από τη ζέστη ή από το κρύο. Στο αφήλιο του οι μεσημεριανές θερμοκρασίες στην επιφάνεια φτάνουν τους 285 βαθμούς Κελσίου, ενώ στο περιήλιο η θερμοκρασία ξεπερνάει τους 430 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή σχεδόν 370 βαθμούς μεγαλύτερη από τη μέγιστη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί στην επιφάνεια της Γης (56,7 βαθμοί Κελσίου, στην Κοιλάδα του Θανάτου της Καλιφόρνιας, ΗΠΑ). Στη θερμοκρασία αυτή λιώνει ο μόλυβδος. Εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες επικρατούν το εσωτερικό των κρατήρων των πόλων του Ερμή που δεν φωτίζονται από τον Ήλιο όπου η θερμοκρασία είναι πολύ χαμηλή και φτάνει τους -180 βαθμούς Κελσίου. Στους πολικούς κρατήρες υπάρχει παγωμένο νερό όπου διατηρείται επειδή δεν θερμαίνεται από τον Ήλιο. Αυτή η διαφορά θερμοκρασίας που επικρατεί στον Ερμή (610 βαθμοί Κελσίου) είναι η μεγαλύτερη απ’ ότι σε όλους τους άλλους πλανήτες.
Χαρακτηριστικά
Ανάμεσα στα διάφορα χαρακτηριστικά της επιφάνειας που εντόπισε η διαστημική συσκευή Μάρινερ 10 ήταν και ένα τεράστιο λεκανοπέδιο που ονομάστηκε Λεκανοπέδιο των Θερμίδων (Caloris). Τo λεκανοπέδιο αυτό έχει διάμετρο 1.400 χιλιομέτρων, αποτέλεσμα μιας τεράστιας σύγκρουσης του Ερμή με έναν αστεροειδή που πρέπει να είχε διάμετρο 100 χιλιομέτρων. Ο αστεροειδής αυτός έπεσε στην επιφάνεια με ταχύτητα 500.000 χιλιομέτρων την ώρα, αφού δεν υπήρχε κανένα είδος ατμόσφαιρας για να ελαττώσει την ταχύτητά του, η οποία οφείλονταν στη μεγάλη βαρυτική έλξη που εξασκούσε πάνω στον επερχόμενο αστεροειδή ο Ήλιος. Ολόκληρη η επιφάνεια του Ερμή συγκλονίστηκε τότε από τη σύγκρουση αυτή, ενώ τεράστιες ποσότητες λάβας διασκορπίστηκαν στην επιφάνεια.
Η επιφάνεια του Ερμή καλύπτεται επίσης και από τεράστιες χαράδρες με μήκη που ξεπερνούν τα 500 χιλιόμετρα και ύψη που ξεπερνούν τα 3.000 μέτρα. Οι ειδικοί επιστήμονες υπολογίζουν ότι οι χαράδρες αυτές είναι ρήγματα που δημιουργήθηκαν καθώς ο τεράστιος σιδερένιος πυρήνας του Ερμή συρρικνώνονταν. Η συρρίκνωση αυτή, επήλθε με την αργή στερεοποίησή του, που σημαίνει ότι ο Ερμής είναι σήμερα μικρότερος απ’ ότι ήταν πριν από μερικά δισεκατομμύρια χρόνια. Ένα τέτοιο ρήγμα ονομάζεται Santa Maria Rupes με βάθος 3.200 μέτρων. Αν ρίχνατε μια πέτρα από την κορυφή του ρήγματος αυτού θα χρειαζόταν 130 δευτερόλεπτα για να φτάσει στη βάση του, αφού η βαρύτητα του Ερμή είναι τρεις φορές μικρότερη από τη βαρύτητα στη Γη. Ένας άνθρωπος δηλαδή με βάρος 75 κιλών στη Γη, στον Ερμή θα είχε βάρος 25 μόνο κιλών.
Η τελική κατάληξη του Ερμή
Το πεπρωμένο του Ερμή είναι επιβεβαιωμένο από τώρα. Αφού αυτός είναι ο πλησιέστερος πλανήτης στον Ήλιο, θα είναι επίσης και ο πρώτος πλανήτης που θα καταστραφεί όταν ο Ήλιος μας φτάσει στο στάδιο της μετατροπής του σε κόκκινο γίγαντα. Σε πέντε δισεκατομμύρια χρόνια από σήμερα, ο Ήλιος θα αρχίσει να διογκώνεται και η επιφάνειά του θα φτάσει τον Ερμή και θα τον εξαερώσει. Η ίδια κατάληξη επιφυλάσσεται και για τους υπόλοιπους εσωτερικούς πλανήτες του Ηλιακού μας συστήματος.
Εξερεύνηση
thumb|320px|Έγχρωμη εικόνα του Ερμή από το Messenger.
Η πρώτη διαστημική συσκευή που πέρασε από τον Ερμή ήταν ο Μάρινερ 10 ο οποίος τον επισκέφτηκε τρεις φορές σε περίοδο ενός έτους, από τον Μάρτιο του 1974 έως τον Μάρτιο του 1975. Ο Μάρινερ 10, φωτογράφησε σχεδόν τη μισή επιφάνεια του Ερμή, στέλνοντάς μας 10.000 φωτογραφίες που μας αποκάλυψαν μία επιφάνεια βλογιοκομμένη πραγματικά από μετεωρικούς κρατήρες. Μια επιφάνεια όπου την ημέρα τσουρουφλίζεται κυριολεκτικά από τον Ήλιο, λόγω της μικρής απόστασής του από αυτόν, σε θερμοκρασίες που λιώνουν ακόμη και μέταλλα, ενώ τη νύχτα παγώνει από το κρύο λόγω της παντελούς έλλειψης ατμόσφαιρας. Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν ορισμένα σημεία στις πολικές περιοχές του Ερμή που θα μπορούσαν να είναι τα κύρια σημεία προσεδάφισης μελλοντικών, μη επανδρωμένων διαστημικών αποστολών. Στα σημεία αυτά, που είναι προστατευμένα από τις καυτές ακτίνες του Ήλιου, πρέπει να υπάρχει ακόμη και σήμερα πάγος και παγωμένο διοξείδιο του άνθρακα, υπολείμματα της αρχέγονης εποχής πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια όταν πάγωσαν για πρώτη φορά τα υλικά αυτά μετά τη γέννηση του πλανήτη. Η ανάλυση παρόμοιων υλικών από κάποιο μελλοντικό διαστημόπλοιο θα μας έδινε σίγουρα πολλές πληροφορίες για την κατάσταση που επικρατούσε τότε. Πολύ σημαντικές γνώσεις με ανατρεπτικές αλλαγές προέκυψαν από το διαστημόπλοιο MESSENGER, το οποίο έχει πραγματοποιήσει τρεις διελεύσεις χαρτογραφώντας το 98% της επιφάνειας του πλανήτη. Η χαρτογράφηση ολοκληρώθηκε το 2011, οπότε και μπήκε σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη και έλαβε 277.000 εικόνες και εκατομμύρια μετρήσεις φασμάτων και υψομετρίας μέσω λέιζερ. Πολύ σημαντική είναι η αναπάντεχη ανακάλυψη μαγνητικού πεδίου του υπέρθερμου πλανήτη, σε αντίθεση με ό,τι αναμένονταν μέχρι τότε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος Κατηγορία:Βραχώδεις πλανήτες
Αλεξάντρα Μαρινίνα
Η Αλεξάντρα Μαρινίνα (ρωσικά: Александра Маринина, γεννημένη στις 16 Ιουνίου 1957), ή όπως ονομάζεται πραγματικά Αλεξάντρα Ανατόλιεβνα Αλεξέγιεβα, είναι δημοφιλής Ρωσίδα συγγραφέας αστυνομικών ιστοριών.
Η Μαρινίνα γεννήθηκε Λβιβ της Ουκρανίας σε μια οικογένεια δικηγόρων. Έζησε στο Λένινγκραντ μέχρι το 1971 και από τότε και έπειτα στη Μόσχα. Έλαβε πτυχίο νομικής από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας το 1979.
Η Μαρινίνα άρχισε να γράφει το 1991, όταν μαζί με τον συνάδελφό της, Αλεξάντερ Γκόρκιν, έγραψε μια αστυνομική ιστορία, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Militsiya. Τον Δεκέμβριο του 1992 ολοκλήρωσε το πρώτο της μυθιστόρημα «Συρροή Περιστατικών» το οποίο δημοσιεύθηκε επίσης στο περιοδικό Militsiya το 1993.
Έχει γράψει πάνω από 30 μυθιστορήματα, που έχουν εκδοθεί σε περισσότερα από 17 εκατομμύρια αντίτυπα και έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 20 γλώσσες. Ωστόσο, το μόνο βιβλίο της που είναι διαθέσιμο σήμερα στα αγγλικά είναι αυτό της «Συρροής Περιστατικών». Τα περισσότερα από τα μυθιστορήματά της έχουν ένα κοινό κεντρικό χαρακτήρα, την Αναστασία Νάστια Καμένσκαγια. Μια τηλεοπτική σειρά η «Καμένσκαγια», βασισμένη σε οκτώ από τα μυθιστορήματα της Μαρινίνα, έχει προβληθεί από την κρατική ρωσική τηλεόραση, καθώς και σε χώρες όπως η Λετονία, η Λιθουανία, η Ουκρανία, η Πολωνία, η Γερμανία και η Γαλλία.
Έχει λάβει πολλά βραβεία. Το 1995 έλαβε το βραβείο του Υπουργείου Εσωτερικών Υποθέσεων της Ρωσίας για το καλύτερο βιβλίο για τα έργα της «θάνατος για χάρη του θανάτου» και «μακρινό παιχνίδι». Η ίδια αναγνωρίστηκε ως «συγγραφέας της χρονιάς» το 1998 στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Μόσχας, λόγω των πωλήσεων των βιβλίων της το προηγούμενο έτος, ενώ έχει λάβει βραβείο και από το περιοδικό Ogonyok.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσίδες συγγραφείς
Αμπντελατίφ Φιλαλί
Ο Αμπντελατίφ Φιλαλί (αραβικά: عبد اللطيف الفلالي) (26 Ιανουαρίου 1928 – 20 Μαρτίου 2009) ήταν Μαροκινός πολιτικός και διπλωμάτης, που υπηρέτησε στην πρωθυπουργία του κράτους από το 1994 έως το 1998. Σταδιοδρόμησε επί βασιλείας του Χασάν Β΄. Ο γιος του, Φουάτ, είναι πρώην σύζυγος της πριγκίπισσας Λάλα Μέριεμ του Μαρόκου, κόρης του αποβιώσαντος βασιλέα Χασάν Β΄ και μεγαλύτερη αδερφή του βασιλιά Μοχάμετ ΣΤ΄.
Καριέρα
Διορίστηκε στην πρωθυπουργία από τον βασιλιά στις 25 Μαΐου του 1994. Την περίοδο από το 1985 έως το 1999 χρημάτισε και υπουργός Εξωτερικών. Παρέμεινε πρωθυπουργός ως τις 4 Φεβρουαρίου του 1998, οπότε αντικαταστάθηκε από τον Αμπντεραχμάν Γιουσουφί. Απεβίωσε στη Γαλλία στις 20 Μαρτίου του 2009 εξαιτίας καρδιακού προβλήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Μαρόκου
Al-Nasheed Al-Watani
Ιστορικό και χρήση
Ο ύμνος σπάνια χρησιμοποιείται στο Κουβέιτ και κυρίως σε ειδικές περιπτώσεις. Εξαιτίας αυτού πολλοί Κουβεϊτιανοί δεν χρησιμοποιούν τον εθνικό ύμνο.
Αγγλική μετάφραση
(πολύ ελεύθερη, όχι κατά λέξη μετάφραση του αραβικού κειμένου)
Ελληνική μετάφραση
(πολύ ελεύθερη, όχι κατά λέξη μετάφραση του αραβικού κειμένου)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Κουβέιτ
Shotzi Blackheart
Η Ashley Urbanski (13 Μαρτίου 1993- ), πιο γνωστή με το ψευδώνυμο Shotzi Blackheart, είναι Φιλιππινοαμερικανή επαγγελματίας παλαίστρια που έχει υπογράψει στο WWE SmackDown.
2014-2016
Η Blackheart ξεκίνησε την καριέρα της στο Όουκλαντ της Καλιφόρνιας στο Hoodslam το 2014 ως "Missy Highasshit", όπου ήταν μαζορέτα για τον Hoodslam Stoner U.
Η Blackheart εμφανιζόταν επίσης συχνά στην ανεξάρτητη σκηνή της Καλιφόρνιας. Πάλεψε για εταιρείες όπως All Pro Wrestling, Bar Wrestling και Big Time Wrestling. Τον Ιούνιο του 2017, η Blackheart θα αντιμετώπιζε μελλοντικές συναδέλφους παλαίστριες όπως η Κάντις Λαρί και η Ρέιτσελ Έλερινγκ στο APW Cow Palace Royale '17.
2016-2019
Η Blackheart έκανε το ντεμπούτο της για τη SHIMMER στις 11 Νοεμβρίου 2016 στο Σικάγο του Ιλινόις.
Στο Evolve 137 στις 11 Οκτωβρίου 2019, ο Ουίλιαμ Ρίγκαλ προσέφερε στη Blackheart ένα συμβόλαιο WWE κατά τη διάρκεια μιας αιφνιδιαστικής εμφάνισης.
NXT (2019 – σήμερα)
Στις 15 Οκτωβρίου 2019, αναφέρθηκε ότι η Blackheart είχε υπογράψει με το WWE και θα έκανε αναφορά στο WWE Performance Center. Η Blackheart έκανε το ντεμπούτο της σε μια ζωντανή εκπομπή NXT house στις 5 Δεκεμβρίου 2019, χάνοντας από την Τσέλσι Γκριν. Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο στο NXT στις 18 Δεκεμβρίου 2019 εναντίον της Μπιάνκα Μπελέρ. Στο επεισόδιο του NXT στις 15 Ιανουαρίου 2020, η Blackheart μπήκε σε ένα Battle Royal για μια ευκαιρία στο Πρωτάθλημα Γυναικών NXT στο NXT TakeOver: Portland, όπου απέκλεισε τη Σάνια Μπάσλερ. Αυτό οδήγησε σε αγώνα εναντίον της Μπάσλερ στο επόμενο επεισόδιο, όπου η Blackheart ηττήθηκε. [Στο Royal Rumble, η Blackheart μπήκε στον αγώνα Royal Rumble των γυναικών στο νούμερο 26, πριν απομακρυνθεί από τη Σάνια Μπάσλερ, καταφέρνοντας να διαρκέσει μέχρι το τελικό επτά του αγώνα. Επιπλέον, δέχτηκε επίθεση στα παρασκήνια από την Ντιόνα Πουράτσο μετά τον αγώνα, με αποτέλεσμα έναν αγώνα μεταξύ των δύο στο επεισόδιο της 29ης Ιανουαρίου 2020.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές του WWE
Εθνόσημο της Βενεζουέλας
μικρογραφία|[[εθνόσημο της Βενεζουέλας made by Heraldist Fabio Cassani Pironti in 2006]] μικρογραφία|Εφημερίδα Βενεζουέλα El Nacional, 12/03/2006 Το εθνόσημο της Βενεζουέλας υιοθετήθηκε στις 9 Μαρτίου του 2006. Το αρχικό σχέδιο του εθνικού εμβλήματος εγκρίθηκε από το Κογκρέσο στις 18 Απριλίου του 1836 και υπέστη μικρές αλλαγές με την πάροδο του χρόνου. Ο θυρεός εισήχθη ως εθνόσημο με νόμο το 1954 και είναι χωρισμένος στα χρώματα της σημαίας της Βενεζουέλας.
Περιγραφή
thumb|Το εθνόσημο της Βενεζουέλας πριν το 2006. Στη δεξιά πλευρά υπάρχουν στάχυα σε κόκκινο αγρό, που συμβολίζουν την ένωση των 20 Πολιτειών της Δημοκρατίας, των οποίων η ύπαρξη σημαίνει την ευημερία του κράτους. Στην αριστερή πλευρά υπάρχουν όπλα (ένα ξίφος, μία σπάθη και τρεις λόγχες, σε κίτρινο έδαφος, καθώς επίσης και δύο εθνικές σημαίες που είναι δεμένες με κλαδί δάφνης, σύμβολο πολεμικής υπεροχής. Στη βάση του εθνοσήμου σε βαθύ μπλε έδαφος, βρίσκεται ένα λευκό άγριο άλογο (ίσως συμβολίζει το άλογο του ήρωα Σιμόν Μπολίβαρ, ονόματι Παλόμο), το οποίο τρέχει ελεύθερο, σύμβολο ανεξαρτησίας και ελευθερίας. Πάνω από το θυρεό υπάρχουν δύο σταυρωτά κέρατα της αφθονίας (cornucopias), που εκπέμπουν πλούτο. Ο θυρεός στεφανώνεται από ένα κλαδί ελιάς και ένα κλαδί φοίνικα, αμφότερα δεμένα στο κάτω μέρος του εμβλήματος με μια μεγάλη ταινία, η οποία εκπροσωπεί τα τρία εθνικά χρώματα (που υπάρχουν και στη σημαία). Τα εθνικά χρώματα είναι: κίτρινο για τον πλούτο του έθνους, μπλε για τον ωκεανό, που χωρίζει τη Βενεζουέλα από την Ισπανία και κόκκινο για το αίμα που έχυσε ο λαός και για το θάρρος του. Στην μπλε λωρίδα εμφανίζονται με χρυσά γράμματα οι εξής λεζάντες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βενεζουελα Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Βενεζουέλας
Διακριτικά σήματα στα Ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης
Τα διακριτικά σήματα στα Ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα οποία ήταν συνήθως ανεστραμμένα τρίγωνα, χρησιμοποιούνταν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στις κατεχόμενες από τους Ναζιστές χώρες για να προσδιορίζουν το λόγο της φυλάκισης των κρατουμένων. Τα τρίγωνα αυτά φτιάχνονταν από ύφασμα και ράβονταν στα παλτό και στις μπλούζες των κρατουμένων. Αυτά τα υποχρεωτικά σήματα είχαν συγκεκριμένη σημασία που υποδηλωνόταν από το χρώμα και το σχήμα τους.
Σύστημα κωδικοποίησης των σημάτων
Το τριγωνικό σχήμα αυτών των σημάτων οφειλόταν στα τριγωνικά οδικά σήματα κινδύνου στους δρόμους της Γερμανίας τα οποία αποτελούσαν προειδοποιήσεις για τους οδηγούς οχημάτων. Στη συγκεκριμένη περίπτωση τα τρίγωνα θεωρούνται «ανεστραμμένα» καθώς η βάση τους βρίσκεται επάνω ενώ η κορυφή τους προς τα κάτω.
Πέρα από την χρωματική κωδικοποίηση, για κάποιες ομάδες έπρεπε να καταγράφεται επάνω στα τρίγωνά τους ένα γράμμα που υποδήλωνε τη χώρα προέλευσης του κρατουμένου. Για την περιγραφή της εθνικότητας των κρατουμένων χρησιμοποιούνταν το κόκκινο τρίγωνο με ένα από τα παρακάτω γράμματα: "B" (Βέλγοι), "F" (Γάλλοι), "I" (Ιταλοί), "P" (Πολωνοί), "S" (Ισπανοί) "T" (Τσέχοι) και "U" (Ούγγροι).
Οι πιο διαδεδομένες μορφές σημάτων ήταν οι εξής:
Υπήρχαν πολλά σήματα και οι συνδυασμοί τους. Ένας κρατούμενος θα μπορούσε να έχει τυπικά τουλάχιστον δύο και πιθανόν όχι περισσότερα από έξι συνδυασμένα σήματα.
Πίνακας των σημάτων των κρατουμένων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης
Πηγές: (Πλαντ 1988) και φωτογραφία πρωτότυπου πίνακα με τα διακριτικά σήματα από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου.
Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας της Ερυθραίας (1993)
Ένα δημοψήφισμα ανεξαρτησίας έλαβε χώρα στην Ερυθραία από τις 23 έως τις 25 Απριλίου 1993. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν 99.83% υπέρ, ενώ η προσέλευση έφτασε το 98.5%. Η ανεξαρτησία κηρύχθηκε στις 27 Απριλίου.
Διεξαγωγή του δημοψηφίσματος
Η αποστολή παρατηρητών του ΟΗΕ για την επαλήθευση του δημοψηφίσματος στην Ερυθραία ιδρύθηκε σύμφωνα με το ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης 47/114 στις 16 Δεκεμβρίου 1992. Η αποστολή λειτούργησε μέχρι τις 25 Απριλίου 1993. Οι στόχοι της αποστολής ήταν να επαληθεύσει την αμεροληψία του δημοψηφίσματος, να εκθέσει αναφορές για παρατυπίες, καθώς και να επαληθεύσει τη μέτρηση, τον υπολογισμό και την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.
Το δημοψήφισμα ολοκληρώθηκε εντός συγκεκριμένου προϋπολογισμού, ενώ ήταν ελεύθερο και δίκαιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Ερυθραίας Κατηγορία:Πολιτική της Αιθιοπίας
Γεωργία Βασιλειάδου
Η Γεωργία Βασιλειάδου (1 Ιανουαρίου 1897 - 12 Φεβρουαρίου 1980) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός. Έπαιξε κυρίως σε κωμωδίες του κινηματογράφου.
Βιογραφία
μικρογραφία|Η Γεωργία Βασιλειάδου. Η Γεωργία Βασιλειάδου γεννήθηκε στην Αθήνα στην περιοχή της Κυψέλης το 1897 σε μια οικογένεια με δέκα παιδιά. Το πραγματικό της όνομα ήταν Γεωργία Αθανασίου, αλλά η ίδια το άλλαξε σε Βασιλειάδου όταν αποφάσισε να ασχοληθεί με το τραγούδι και την υποκριτική. Υποχρεώθηκε να αφήσει νωρίς το σχολείο για να εργαστεί σε κατάστημα και να βοηθήσει την πολυμελή οικογένειά της, μετά τον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα της κατόπιν πτώσης από άλογο, ο οποίος ήταν αξιωματικός του ιππικού.
Την πρώτη της καλλιτεχνική εμφάνιση έκανε το 1922 σαν μέλος της χορωδίας του Θεάτρου Ολύμπια, στο έργο Ερνάνη του Τζουζέπε Βέρντι, μάλλον συμπτωματικά οπότε και ξεκίνησε τις σπουδές της στην Γεννάδειο Σχολή το 1923 και κατόπιν εμφανίστηκε σε διάφορες όπερες. Εργάστηκε σε μεγάλα θεατρικά σχήματα της εποχής με τους Κυβέλη, Μαρίκα Κοτοπούλη, Δημήτρη Μυράτ, ερμηνεύοντας ποικίλους ρόλους.
Στα μέσα του 1930 αποφάσισε να σταματήσει, μετά από έναν γάμο της που υπήρξε όμως ατυχής. Στη συνέχεια γνώρισε τη Σοφία Βέμπο η οποία και της υποσχέθηκε να τη βοηθήσει. Ο άνθρωπος που την ανακάλυψε και της έδωσε την ευκαιρία να κάνει μεγάλη καριέρα ήταν ο Αλέκος Σακελλάριος έτσι στα σαράντα δύο της χρόνια η Γεωργία Βασιλειάδου κάνει ένα νέο δυναμικό ξεκίνημα και με το έμφυτο ταλέντο της κατακτάει αμέσως το κοινό. Ο Αλέκος Σακελλάριος της προσέφερε ένα ρόλο το 1939 στα Κορίτσια της παντρειάς, που έγινε η αφορμή για το ξεκίνημα μιας δεύτερης, αλλά περισσότερο γνωστής καριέρας - αυτή τη φορά ως κοσμαγάπητης κωμικού, της "ομορφότερης άσχημης" του ελληνικού κινηματογράφου, όπως χαρακτηρίστηκε. Στην εταιρεία της Φίνος Φιλμ έγιναν οι μεγάλες της επιτυχίες όπως: Η ωραία των Αθηνών, Η θεία απ' το Σικάγο, Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα και ο κοντός και πολλές άλλες. Έλαβε μέρος στην τηλεοπτική σειρά Ο Χριστός ξανασταυρώνεται.
Θάνατος
Έμενε στο Μαρούσι και είχε μια κόρη, τη Φωτεινή Αποστολίδου. Τον τελευταίο καιρό, υπέφερε από βρογχικό άσθμα. Η κατάσταση της υγείας της επιδεινώθηκε και νοσηλεύτηκε στον Ευαγγελισμό. Πέθανε στις 12 Φεβρουαρίου του 1980, κηδεύτηκε δύο μέρες μετά, ένα βροχερό πρωί με πολύ κρύο. Ωστόσο παραμένει ακόμα αξιαγάπητη χάρη στις ταινίες της. Κηδεύτηκε παρουσία λίγου κόσμου, στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Onirama
Οι Onirama είναι ελληνικό ποπ ροκ συγκρότημα. Έχουν συνεργαστεί με καλλιτέχνες, όπως ο Αντώνης Ρέμος, ο Σάκης Ρουβάς, ο Μιχάλης Χατζηγιάννης και η Έλενα Παπαρίζου.
Καριέρα
Το συγκρότημα σχηματίστηκε τον Οκτώβριο του 2000 ως αποτέλεσμα μιας ιδέας του Θοδωρή Μαραντίνη και του Διονύση Φραντζή όταν συναντήθηκαν στη διάρκεια της στρατιωτικής τους θητείας. Ιδρυτικά μέλη ήταν επίσης οι Γιώργος και Δημήτρης Κοκονίδης, ενώ λίγους μήνες αργότερα έγινε μέλος ο Κώστας Καρακατσάνης.
Το συγκρότημα ξεκίνησε αρχικά σαν χόμπι, με το όνομα "Mixing Up The Medicine", όνομα που αντικατόπτριζε τα πολλά και διαφορετικά είδη μουσικής που έπαιζαν.
Το 2003 έγινε μέλος ο Χρήστος Τρεσίντσης και στα μέσα της ίδιας χρονιάς έγινε η μετονομασία του συγκροτήματος σε Onirama, όνομα που προέρχεται από τη φράση "Τα Όνειρά μας".
Στα τέλη του 2005 κυκλοφόρησε το πρώτο τους άλμπουμ, με το τραγούδι "Ο Χορός" (Κλείσε τα Μάτια) να γίνεται επιτυχία, όπως και το σινγκλ "Μια μέρα θα' ρθεις".
Το Μάρτιο του 2006 οι Onirama ήταν υποψήφιοι στην κατηγορία του καλύτερου ποπ συγκροτήματος στα 5α Βραβεία Αρίων.
To καλοκαίρι του 2007 περιοδεύουν με τον Αντώνη Ρέμο.
Τον Ιούνιο του 2008 κυκλοφόρησαν το δεύτερό τους άλμπουμ, με τίτλο "Κλεψύδρα" το οποίο ήταν στην πρώτη θέση στους καταλόγους επιτυχιών της IFPI και έπειτα έγινε χρυσό. Το ίδιο άλμπουμ ήταν στην 11η θέση στον κατάλογο με τα 50 καλύτερα ελληνικά άλμπουμ του έτους 2008 και στην 13η θέση στον κατάλογο ελληνικών και ξένων άλμπουμ του 2008''. ''
Το Νοέμβριο του 2010 κυκλοφόρησε ο δίσκος Στη Χώρα των Τρελών ηχογραφημένος στα Black Studios στη Σαντορίνη. Περιελάμβανε το επίσημο τραγούδι των Special Olympics Athens 2011 Εκεί για σένα εγώ. Τον Οκτώβριο του 2011 ξεκίνησαν ζωντανές εμφανίσεις με τον Σάκη Ρουβά και την Ελένη Φουρέιρα στο Αθηνών Αρένα. Παράλληλα, εμφανίζονται σε νυχτερινά κέντρα διασκέδασης σε όλη την Ελλάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά pop rock συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Βλασφημία
Βλασφημία ονομάζεται λέξη ή φράση και (κατ`επέκταση της αρχικής σημασίας) οποιαδήποτε άλλη μορφή έκφραση, η οποία αναφέρεται με ασέβεια ή και υβρίζει ότι θεωρείται θείο από μια ορισμένη ομάδα θρησκεία.
Σύμφωνα με τον Μωσαϊκό νόμο, οδηγούσαν τον βλάσφημο έξω από την πόλη και τον λιθοβολούσαν. Οι μάρτυρες έβαζαν το χέρι τους πάνω στο κεφάλι του για να βεβαιώσουν ότι ήταν αυτός και ήταν οι πρώτοι που του έριχναν τις πέτρες. Η πιο σημαντική βλασφημία στο νόμο αυτό ήταν η αναφορά του ονόματος του θεού, «καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· ἐξάγαγε τὸν καταρασάμενον ἔξω τῆς παρεμβολῆς, καὶ ἐπιθήσουσι πάντες οἱ ἀκούσαντες τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ λιθοβολήσουσιν αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγή. καὶ τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ λάλησον καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἄνθρωπος ὃς ἐὰν καταράσηται Θεόν, ἁμαρτίαν λήψεται· ὀνομάζων δὲ τὸ ὄνομα Κυρίου, θανάτῳ θανατούσθω· λίθοις λιθοβολείτω αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγὴ Ἰσραήλ· ἐάν τε προσήλυτος, ἐάν τε αὐτόχθων, ἐν τῷ ὀνομάσαι αὐτὸν τὸ ὄνομα Κυρίου, τελευτάτω» (Λευιτικόν, 24,13-16).
Στην Ελλάδα υπήρχε νόμος που απαγόρευε την κακόβουλη βλασφημία αλλά αποσύρθηκε το 2019. Σύμφωνα με το κατηργημενο άρθρο 199 του Ποινικού Κώδικα του 1951 η βλασφημία προέβλεπε φυλάκιση μέχρι και δύο χρόνια. Οι χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης κατήργησαν σταδιακά τις διατάξεις περί βλασφημίας, τιμωρώντας μόνο την προσβολή θρησκευτικών λατρειών. Η βλασφημία τιμωρείται σήμερα ιδίως σε χώρες με μουσουλμανική πλειοψηφία πληθυσμού καθώς και σε χριστιανικές χώρες στην υποσαχάρια Αφρική και στη Λατινική Αμερική, στη Ρωσία, την Ινδία κ.α. επισύροντας σε ορισμένες εξ αυτών των χωρών και θανατική ποινή.
Στην Ελλάδα, διώξεις χρησιμοποιώντας τον νόμο περί βλασφημίας είναι συχνές τόσον αναφορικά με καλλιτέχνες και δημοσιογράφους όσο και σε άτομα που υβρίζουν τα θεία με σκοπό να προσβάλλουν κάποιον.
Τον Αύγουστο του 2016, η Επιτροπή του ΟΗΕ για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων (CERD) στις καταληκτικές παρατηρήσεις της για την Ελλάδα συνιστά την κατάργηση των άρθρων 198 και 199 περί βλασφημίας.
Ωστόσο, σύμφωνα με ανάλυση των όρων της Συνθήκης και ειδικά των άρθρων 19 και 20 περί ελευθερίας της έκφρασης, επιτρέπεται στα κράτη να επιβάλλουν περιορισμούς σ' αυτή την ελευθερία όταν αυτό «προβλέπεται από το νόμο». Στα πλαίσια του ΟΗΕ υπήρξε μακρά αντιπαράθεση για το αν η Συνθήκη επιτρέπει περιορισμούς της ελευθερίας του λόγου σε περίπτωση βλασφημίας. Η αντιπαράθεση υπήρξε κυρίως μεταξύ των Δυτικών και των Ισλαμικών κρατών. Σε αναφορά του Ανώτατου Αρμοστή του ΟΗΕ που εξέτασε το θέμα, διαπιστώνεται ότι δεν υπάρχει στη διεθνή νομοθεσία ομοφωνία (consensus) ως προς το θέμα αυτό. Μετά από πρωτοβουλίες ισλαμικών κρατών, το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ ενέκρινε την απόφαση 13/16 Για την καταπολέμηση της δυσφήμισης των θρησκειών. Εκεί αναγνωρίζει την πιθανή σχέση μεταξύ της δυσφήμισης των θρησκειών και της εμφάνισης επιθετικότητας, μίσους και μη-ανεκτικότητας (άρθρο 1). Στο άρθρο 10 καταδικάζει τη χρήση του τύπου και ηλεκτρονικών ή άλλων μέσων για τη στόχευση θρησκευτικών συμβόλων και ιερών προσώπων. Με την απόφαση αυτή, καλούνται τα κράτη, όχι να επιβάλλουν απαγορεύσεις, αλλά να καταδικάζουν δημοσίως εκφράσεις που προσβάλλουν τις θρησκευτικές πεποιθήσεις. Σχετική ανάλυση εκτιμά ότι η εφαρμογή αυτών των μέτρων «είναι το κριτήριο που προσδιορίζει αν οι κυβερνήσεις έχουν σοβαρή πολιτική για να προάγουν την ανεκτικότητα». Σημειώνεται, επίσης, ότι η Ελλάδα έχει προσυπογράψει την ανωτέρω συνθήκη του ΟΗΕ διατυπώνοντας επιφυλάξεις, μεταξύ των οποίων και η διαπίστωση ότι μετά τις ερμηνείες και επιφυλάξεις ορισμένων ισλαμικών κρατών, η συνθήκη καθίσταται μονομερής (δηλαδή δεν δεσμεύει όλα τα συμβαλλόμενα κράτη). Παρόμοια άποψη πρόσθεσαν υπό μορφή επιφύλαξης και άλλα κράτη.
Οι διτάξεις περί βλασφημίας καταργήθηκαν στην Ελλαδα με τη θέση σε ισχύ του Ποινικού Κώδικα του 2019.
Σε σχέση με τις διαφορετικές αντιλήψεις περί βλασφημίας ή προσβολής θρησκευτικών προσώπων που επικρατούν στην Ευρώπη, έχει εκδοθεί κοινή δήλωση της ΕΕ και του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC), της Αραβικής Ένωσης και της Επιτροπής της Αφρικανικής Ένωσης όπου αναφέρεται ότι "Ενώ αναγνωρίζεται πλήρως η ελευθερία της έκφρασης, πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό να γίνονται σεβαστοί όλοι οι προφήτες, ανεξάρτητα από τη θρησκεία στην οποία ανήκουν".
Ελληνική
Η ποινικοποίηση της βλασφημίας, Ελευθεροτυπία, 2/4/2000
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βλασφημια Βλασφημια
Ποντικονήσια Κάσου
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Κάσου Κατηγορία:Νησιωτικά συμπλέγματα Ελλάδας
Αγιοσοφίτες
Με την προσωνυμία Αγιοσοφίτες αποκαλούνταν οι κληρικοί που ιερουργούσαν στον Ναό της Αγιάς Σοφιάς στην Κωνσταντινούπολη, σε αντιδιαστολή με εκείνους που ιερουργούσαν στον επίσης μεγάλο ναό των Αγίων Αποστόλων, οι οποίοι αποκαλούνταν Αγιαποστολίτες.
Οι Αγιοσοφίτες, σύμφωνα με την «έκθεση της Βασιλείου τάξεως» του Πορφυρογέννητου, διακρίνονταν ανάλογα με το βαθμό τους και το έργο που επιτελούσαν σε Πρεσβυτέρους, Διακόνους και Διακόνισσες, υποδιακόνους, αναγνώστες, ψάλτες και πυλωρούς ή οστιαρίους. Οι Αγιοσοφίτες είχαν εν προκειμένω ιδιαίτερο οργανισμό, πρότυπα του οποίου υφίστανται μέχρι σήμερα στο «Τυπικό της Εκκλησίας».
Άλλοι εκκλησιαστικοί τίτλοι που απαντώνταν στην Αγία Σοφία ήταν του ρεφενδαρίου, του ναρθηκοφόρου, του στράτωρος (= ιπποκόμος του Πατριάρχη), του διποτάτου του ιερού ναού κ.ά.
Σημείωση
Σήμερα Αγιοσοφίτες ή Αγιασοφίτες ονομάζονται οι μόνιμοι κάτοικοι της ομώνυμης συνοικίας του Πειραιά.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού Κατηγορία:Χριστιανικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί Κατηγορία:Θρησκεία στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Μάρκος Πόρκιος Κάτων
Ο Μάρκος Πόρκιος Κάτων ο Ιτυκαίος (Marcus Porcius Cato Uticensis, 95 π.Χ. – 12 Απριλίου 46 π.Χ.), κοινώς γνωστός ως Κάτων ο Νεότερος για να τον διακρίνουν από τον προπάππου του, τον Κάτωνα τον πρεσβύτερο, ήταν Ρωμαίος πολιτικός προς το τέλος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας και υποστηρικτής της Στωικής φιλοσοφίας. Ήταν ένας διακεκριμένος ρήτορας, που έχει μείνει στην ιστορία για το πείσμα του και την επιμονή του (ειδικά στη μακρά διαμάχη του με τον Ιούλιο Καίσαρα) καθώς και την ηθική του ακεραιότητα και τη διάσημη αποστροφή του για την πανταχού παρούσα διαφθορά εκείνης της περιόδου.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Κάτων γεννήθηκε το 95 π.Χ. στη Ρώμη και ήταν γιος του Μάρκου Πόρκιου Κάτωνα και της συζύγου του.
Στωικισμός και Πομπηίος
Στον στωικισμό ο Κάτων εντάχθηκε ενεργά μετά τη μαθητεία του δίπλα στον Αθηνόδωρο τον Ταρσέα, το έτος 67 στην πόλη της Περγάμου, όπου υπηρετούσε ως χιλίαρχος του ρωμαϊκού στρατού. Στον εμφύλιο πόλεμο συντάχθηκε με τον Πομπήιο (του οποίου τα σχέδια να ανακηρυχθεί δικτάτορας είχε εμποδίσει ο ίδιος, το έτος 54, ως πραίτωρας) στη σύγκρουση του τελευταίου με τον Ιούλιο Καίσαρα, θεωρώντας την επικράτηση του πρώτου, ως του λιγότερο αντιδημοκρατικού, συγκριτικά πιο ευνοϊκή για τη δημοκρατική υπόθεση. Ο Κάτων συνόδευσε τον Πομπήιο στην πορεία γύρω από την Αδριατική και κράτησε με ολιγομελή φρουρά το Δυρράχιο, μέχρι την πανωλεθρία της παράταξής του στη μάχη των Φαρσάλων. Μαζί με τον Κόιντο Σκιπίωνα πέρασε εν συνεχεία στην Αφρική, όπου συνέχισε τον πόλεμο εναντίον του Ιουλίου Καίσαρα, διοικώντας και προστατεύοντας με τις λεγεώνες του την Ιτύκη, από όπου και πήρε το προσωνύμιό του (Uticensis). τιμούμενος από τους κατοίκους της πόλεως.
Ο Κάτων ο Νεότερος, βαθυστόχαστος δημοκρατικός και αυστηρός με τη συνείδησή του, ασπάστηκε με ενθουσιασμό τις δημοκρατικές αξίες από τον θείο του Μάρκο Λίβιο Δρούσο, καθώς και το στωικισμό, τον οποίο εφάρμοσε με αυστηρότητα τόσο στην προσωπική όσο και στην έντονη πολιτική ζωή του (χιλίαρχος το 67, ταμίας [quaestor] το 65, δήμαρχος το 62 και πραίτωρ το 54). Απολάμβανε μεγάλη υπόληψη εκ μέρους των συμπολιτών του λόγω της εντιμότητός του, της ευθύτητάς του και της αφοσίωσής του στη δικαιοσύνη και την αρετή, τόσο ώστε να τον αποκαλούν κάποτε «ζωντανό άγαλμα της αρετής». Η αγαπημένη του ρήση ήταν ότι «Η φιλοσοφία είναι χρήσιμη μόνον όταν μπορεί να τεθεί σε πρακτική εφαρμογή». Υπήρξε υπέρμαχος των πνευματικών ελευθεριών και αφοσιωμένος οπαδός της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, στην οποία αφιέρωσε τα τελευταία 15 χρόνια της ζωής του.
Ο θάνατός του
350px|thumb|Ο θάνατος του Κάτωνος τού Νεότερου. Έργο τού Λουί-Αντρέ-Γκαμπριέλ Λουσέ (1797) Μετά την ήττα των δημοκρατικών στη Μάχη της Θάψου, τον Απρίλιο του έτους 46 π.Χ., αυτοκτόνησε σε ηλικία 48 ετών, ως αιχμάλωτος του Καίσαρα. Κάλεσε τους συντρόφους του σε δείπνο, στο οποίο αναπτύχθηκε μακρά φιλοσοφική συζήτηση με κύριους ομιλητές τον ίδιο, τον περιπατητικό Δημήτριο και τον στωικό Απολλώνιο, και εν συνεχεία, χαιρέτησε τους συνδαιτημόνες και έδωσε όπως κάθε νύχτα τα συνθήματα στις φρουρές του στρατοπέδου του, όρκισε τους άνδρες του να κλείσουν ειρήνη με τον Καίσαρα για το καλό της Ρώμης, αλλά και για να μην καταστραφεί η πόλη της Ιτύκης που φιλοξένησε την αντίστασή τους. Αποσύρθηκε όμως στο δωμάτιό του με τον πλατωνικό διάλογο περί της αθανασίας της ψυχής στο χέρι, και όταν είδε ότι το ξίφος του έλειπε από τη θήκη του δημιούργησε μεγάλη αναστάτωση, πείθοντας τελικώς τον γιο του που το είχε κρύψει για να μην μπορέσει ο πατέρας του να αυτοκτονήσει, να το επιστρέψει, με το επιχείρημα ότι το αντίθετο θα τον παρέδιδε άοπλο στα χέρια του τυράννου. Μερικές ώρες αργότερα, όταν όλοι είχαν κοιμηθεί, ο Κάτων έσυρε το ξίφος και το βύθισε στο σώμα του, αλλά η πράξη του έγινε αντιληπτή από τους συντρόφους του που ματαίως προσπάθησαν να τον σώσουν. Ακόμη και όταν ο ιατρός τού μάζεψε τα εκχυθέντα σπλάχνα του και συνέρραψε το τραύμα, ο Κάτων, σπρώχνοντάς τον με τη δύναμη που του είχε απομείνει, ολοκλήρωσε με αποφασιστικότητα και αταραξία την αυτοκτονία του, διασπώντας με τα χέρια του τις ραφές λίγο προτού ξεψυχήσει, συνεπής προς τις απόψεις του περί της μέχρι εσχάτων εμμονής των ενάρετων ανδρών στις αρχές και τις πεποιθήσεις τους, όπως και στο ότι ο ηρωικός θάνατος ενός ανθρώπου έχει τη δύναμη να περισώσει όσα δεν επέτυχαν να περισώσουν οι έως τότε προσπάθειές του και αγώνες του. Ο Καίσαρας, προσπαθώντας να εκμεταλλευθεί την προκατάληψη του πλήθους κατά των αυτοχείρων, περιέφερε κατά το θρίαμβό του, το έτος 46, καρικατούρες των Λευκίου Σκιπίωνος και Πετρηίου ενώ αυτοκτονούσαν, δίπλα σε μία του Κάτωνος «που αυτοξεσκιζόταν σαν άγριο θηρίο». Η προπαγάνδα όμως υπήρξε ατυχής, καθώς ο λαός το είδε ως αυτοθυσία ηρώων και ξέσπασε σε αποδοκιμασίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί Κατηγορία:Στρατιωτικοί της Αρχαίας Ρώμης Κατηγορία:Ρωμαίοι πραίτορες
Χάρης Λυμπερόπουλος
Ο Χάρης Λυμπερόπουλος (Αθήνα, 1922 – 1 Ιουνίου 2020) ήταν Έλληνας βραβευμένος δημοσιογράφος, από τους πρωτοπόρους της αθλητικής σύνταξης και αθλητής στίβου ο ίδιος. Εργάστηκε επί σειρά ετών σε πολλά έντυπα του χώρου, εφημερίδες και περιοδικά, αφήνοντας αξιοσημείωτο έργο, καθώς κάλυψε με τις ανταποκρίσεις και τα άρθρα του πολλές διεθνείς και εγχώριες αθλητικές διοργανώσεις.
Αθλητική σταδιοδρομία
Απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Σιράκιους των ΗΠΑ, ο Λυμπερόπουλος ασχολήθηκε εκτενώς με τον αθλητισμό και πέτυχε διακρίσεις τόσο ως πρωταθλητής Ελλάδας αγωνισμάτων στίβου και συγκεκριμένα του πεντάθλου (1948) και του άλματος εις μήκος (1946, 1949) και μέλος της Εθνικής Ομάδας στίβου, όσο και σαν ποδοσφαιριστής (ήταν παίκτης του Πανιωνίου), αλλά και σαν οδηγός αγώνων ταχύτητας.
Δημοσιογραφική καριέρα
Ως δημοσιογράφος εργάσθηκε στις εφημερίδες «Αθηναϊκή», «Ακρόπολη», «Απογευματινή» κ.α., ενώ θήτευσε σαν επικεφαλής του αθλητικού τμήματος της ΕΡΤ και ακόμη, υπήρξε ένας από τους εμπνευστές της δημιουργίας του ραδιοφωνικού σταθμού «Αθήνα 9,84». Για την προσφορά του τιμήθηκε δύο φορές, από το Ίδρυμα Μπότση (1987, 2019) και από το Μορφωτικό Ίδρυμα της Ένωσης Συντακτών (2018).
Προσωπική ζωή
Ο Χάρης Λυμπερόπουλος ήταν νυμφευμένος και με τη σύζυγό του Αθηνά το γένος Ρεμέντζη έχει αποκτήσει δύο κόρες, την Κατερίνα και Γκρέτα Λυμπεροπούλου. Η πρώτη ακολουθεί τα χνάρια του στην δημοσιογραφία κι η δεύτερη στον αθλητισμό.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις μήκος Κατηγορία:Έλληνες αθλητές αθλητικού πένταθλου Κατηγορία:Αθλητές στίβου Εθνικού ΓΣ Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Πέδρο Κασάδο
Ο Πέδρο Κασάδο (ισπανικά: Pedro Casado), ή Πέδρο Κασάδο Μπούτσο (ισπανικά: Pedro Casado Bucho, 20 Νοεμβρίου 1937 - 10 Ιανουαρίου 2021 ) όπως είναι το πλήρες όνομά του, ήταν Ισπανός πρώην ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως αμυντικός.
Συλλογικό επίπεδο
Ο Πέδρο Κασάδο εκπαιδεύτηκε ποδοσφαιρικά στις ακαδημίες της Ρεάλ Μαδρίτης. Υπήρξε παίκτης της πρώτης ομάδας του συλλόγου μεταξύ του 1956 και του 1966, ενώ, παράλληλα, αγωνίστηκε και για λογαριασμό της Πλους Ούλτρα, θυγατρικού συλλόγου της Ρεάλ.
Ως παίκτης της Ρεάλ Μαδρίτης, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ισπανίας, συνολικά, έξι φορές.
Επίσης, ο Κασάδο αγωνίστηκε αρκετές φορές στο Κύπελλο Πρωταθλητριών.
Παράλληλα, ο Κασάδο κατέκτησε το Διηπειρωτικό Κύπελλο το 1960.
Το 1966, μεταγράφηκε στην ΚΕ Σαβαδέλ, με τα χρώματα της οποίας και αγωνίστηκε ως το 1969.
Έπειτα από μία ύστατη σεζόν, το 1970-1971, ως παίκτης της ΚΝ Τολούκα, αποχώρησε από την ενεργό δράση.
Εθνικό επίπεδο
Ως διεθνής, πραγματοποίησε, συνολικά, μία διεθνή συμμετοχή με την Εθνική Ισπανίας, χωρίς να σημειώσει κάποιο τέρμα, στις 2 Απριλίου 1961, κατά τη διάρκεια αναμέτρησης με αντίπαλο τη Γαλλία, στη Μαδρίτη, η οποία ολοκληρώθηκε με την επικράτηση της εθνικής ομάδας της χώρας του με τελικό σκορ 2-0.