cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γλωσσολογικός δομισμός
Η ευρύτερη προσέγγιση του στρουκτουραλισμού στις κοινωνικές επιστήμες, με αφετηρία την αρχική γλωσσολογική θεωρία, βρίσκει εφαρμογή σε ένα ευρύ πεδίο που διατρέχει σχεδόν όλο το γνωστικό φάσμα. Το βασικό αξίωμά του είναι ότι κάτω από τις συνειδητές ανθρώπινες κατασκευές, άσχετα με το πεδίο τους, υπάρχουν ασυνείδητες δομές που αναπαράγουν τα διάφορα φαινόμενα, οι οποίες διέπονται από κάποιους νόμους ισορροπίας, κοινούς για κάθε σύστημα που αποτελεί μέρος του φυσικού κόσμου.
Το ριζοσπαστικό συμπέρασμα έγκειται στο επιχείρημα ότι οι εκδηλώσεις του ανθρώπου, που η φιλοσοφία μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα θεωρούσε «συνειδητές», υπακούν στην πραγματικότητα σε «μη συνειδητές δομές» (ή αλλιώς στρουκτούρες) με τη δική τους διάρθρωση και διαλεκτική, η οποία και απέχει παρασάγγας από τον συνειδητό ανθρώπινο έλεγχο.
Πηγές
Κατηγορία:Γλωσσολογία Κατηγορία:Δομισμός
1916 (άλμπουμ)
1916 είναι ο τίτλος του ένατου στούντιο δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Motörhead, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 21 Ιανουαρίου 1991 σε μορφή δίσκου βινυλίου και CD μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "WTG Records".
Ιστορία του δίσκου
Το 1989 ο Lemmy αντιμετώπισε προβλήματα με την ιθαγένεια του στις Ηνωμένες Πολιτείες, αναγκαζόμενος να επιστρέψει στη Μεγάλη Βρετανία, ανάμεσα σε περιοδείες κατά τις οποίες οι Motörhead πέρασαν για πρώτη φορά από τη Βραζιλία το Μάρτιο, αλλά και μία μεγάλη ευρωπαϊκή περιοδεία την άνοιξη. Μέσα στη χρονιά, το συγκρότημα κατάφερε να ηχογραφήσει τρία νέα τραγούδια, τα "Going To Brazil", "No Voices In The Sky" και "Shut You Down", επηρεασμένα από τις εμφανίσεις τους στη Βραζιλία.
Την επόμενη χρονιά ο Νταγκ Σμιθ παρέδωσε τα δικαιώματα των τραγουδιών του συγκροτήματος δίνοντας τέλος σε μία διαμάχη η οποία κράτησε για το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '80, ενώ τα προβλήματα παραμονής του Lemmy στις Ηνωμένες Πολιτείες λύθηκαν, με τον τραγουδιστή των Motörhead να αγοράζει σπίτι σε προάστιο του δυτικού Χόλιγουντ, στο Λος Άντζελες. Η μετακίνηση αυτή τον ενέπνευσε να γράψει το τραγούδι "Angel City".
Στις αρχές του 1991 κυκλοφόρησε ο δίσκος με τίτλο "1916" από την εταιρεία "WTG", ανεβαίνοντας στο # 24 των βρετανικών τσαρτ και το γερμανικό Top-20, αλλά αποτυγχάνοντας για άλλη μια φορά να μπει στη λίστα με τους εκατό πρώτους δίσκους στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Οι πωλήσεις του δίσκου ανέβηκαν από την επιτυχία του σινγκλ "The One to Sing the Blues", το οποίο έφθασε στο # 45, στην πατρίδα τους.
Αυτή τη χρονιά ο Lemmy έγραψε τέσσερα τραγούδια για το προσωπικό σχήμα του Όζι Όσμπορν και το "1916" κέρδισε υποψηφιότητα για βραβείο "Grammy" στην κατηγορία "Best Heavy Metal album". Οι Motörhead ξεκίνησαν την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ στις 3 Φεβρουαρίου 1991 από το Νιούπορτ της Μεγάλης Βρετανίας συνεχίζοντας στη Γερμανία, την Ολλανδία, την Αυστρία, τη Γαλλία, τη Νορβηγία, τη Δανία, την Ελβετία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες μέχρι τα μέσα Απριλίου. Τον Ιούνιο μετέβησαν στην Ιαπωνία για πέντε εμφανίσεις και άλλες τέσσερις στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, πριν ξεκινήσουν την αμερικάνικη περιοδεία τους στις 9 Ιουλίου 1991 από το Σολτ Λέικ Σίτι, δίνοντας 28 συναυλίες μέχρι τις 18 Αυγούστου. Επίσης, το Δεκέμβριο εκείνης της χρονιάς έδωσαν έξι συναυλίες επί γερμανικού εδάφους με τους Sepultura να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους.
Τραγούδια
1. The One to Sing the Blues (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 3:07
2. I'm So Bad (Baby I Don't Care) (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 3:13
3. No Voices in the Sky (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 4:12
4. Going to Brazil (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 2:30
5. Nightmare/The Dreamtime (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 4:40
Κώρυκος (Κρήτης)
Η Κώρυκος ή Κώρυκος Άκρα όπως την αναφέρει ο Πτολεμαίος ήταν πόλη της Αρχαίας Ελλάδας στην Κρήτη, πιθανολογείται ότι βρισκόταν στην σημερινή περιοχή του ακρωτηρίου Γραμβούσσας. Ο Μελέτιος Αθηνών κάνει αναφορά για την Κώρυκο στην γεωγραφία του ενώ γίνεται αναφορά σε νόμισμα των Κωρυκίων που φέρει τα γνωστά κρητικά σύμβολα στο βιβλίο του Golzius III 221 (Insularum Nomismata) (Πάσλευ ΙΙ 61,47).
1916 (άλμπουμ)
Τραγούδια
6. Love Me Forever (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 5:27
Κώρυκος (Κρήτης)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οι Αρχαίες Πόλεις της Επαρχίας Κισάμου από το chania-info.gr
1916 (άλμπουμ)
Τραγούδια
7. Angel City (Kilmister) - 3:57
Κώρυκος (Κρήτης)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κρήτης
1916 (άλμπουμ)
Τραγούδια
10. Shut You Down (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 3:44
11. 1916 (Kilmister) - 3:44
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Motörhead Κατηγορία:Άλμπουμ του 1991
Ελπίδα Λιοπετρίου
Η Ελπίδα Λιοπετρίου είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από το Λιοπέτρι της επαρχίας Αμμοχώστου. Η ομάδα έχει τρεις συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Αγωνίζεται στο αγροτικό πρωτάθλημα και την περίοδο 2016-2017 ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια και κυπελλούχος.Στην ομάδα αγωνίζονται κυρίως παιδιά του χωριού και  των γύρω χωριών. Στα αξιοσημείωτα είναι ο αρκετός κόσμος που ακολουθεί την ομάδα εντός και εκτός έδρας για τα δεδομένα του πρωταθλήματος.Η χρόνια 2023-2024 βρίσκει την ομάδα στην ΕΠΙΛΕΚΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΣΤΟΚ
Ιστορία
Η Ελπίδα ιδρύθηκε το 1948 και χρώματα έχει το πράσινο και το άσπρο. Πριν το 1974 συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΑ Αμμοχώστου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το 1975, υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδία Ελεύθερης Περιοχής Αμμοχώστου (ΠΟΕΠΑ) και στη συνέχεια συμμετείχε στις διοργανώσεις της ομοσπονδίας.
Το 1990 εντάχθηκε στην Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Συμμετείχε για τρεις περιόδους στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας (το οποίο τότε διεξαγόταν σε ομίλους) τερματίζοντας στα μέσα του βαθμολογικού πίνακα του ομίλου της. Η περίοδος 1992-93 ήταν η τελευταία που η Δ΄ κατηγορία διεξαγόταν με ομίλους και έτσι οι περισσότερες ομάδες των ομίλων της περιόδου αυτής υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Η Ελπίδα τερμάτισε στην έκτη θέση του ομίλου της και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΠΟΕΠΑ. Απο το 2016 η ποδοσφαιρική ομάδα του σωματείου αγωνίζεται στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αμμοχώστου Λάρνακας (ΠΟΑΛ).
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Ελπίδα στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Αμμοχώστου Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1948 Κατηγορία:Λιοπέτρι
Πεττοράτσα Γκριμάνι
Η Πεττοράτσα Γκριμάνι (ιταλικά: Pettorazza Grimani) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ροβίγκο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ροβίγκο
Πυρηνική σύντηξη
thumb|right|Σχήμα 1: Διαγραμματική απεικόνιση σύντηξης [[δευτέριο|δευτερίου με τρίτιο προς σχηματισμό 4He.]] Πυρηνική σύντηξη (συν + τήξη) ονομάζεται η συνένωση ελαφρών πυρήνων σε βαρύτερους με ταυτόχρονη απελευθέρωση ενέργειας, δηλαδή πρόκειται για εξώθερμη αντίδραση. Βέβαια για να θεωρηθεί εξώθερμη αναφερόμαστε σε σύντηξη ελαφρών πυρήνων μέχρι το σίδηρο-56 ή νικέλιο-62. Κατά τη σύντηξη βαρύτερων πυρήνων από αυτούς υπάρχει ενεργειακό έλλειμμα και η αντίδραση γίνεται ενδόθερμη.
Παμβαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1929
Οι Παμβαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1929 ή Προβαλκανικοί Αγώνες, όπως ονομάστηκαν αργότερα, αποτέλεσαν μια δοκιμαστική αθλητική διοργάνωση, του Βαλκανικού Πρωταθλήματος Στίβου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία του Συνδέσμου Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Παναθηναϊκό Στάδιο στην Αθήνα, στην Ελλάδα, τις δύο τελευταίες Κυριακές του Σεπτεμβρίου: στις 22 και 28–29 Σεπτεμβρίου του 1929.
Πυρηνική σύντηξη
Ο μηχανισμός παραγωγής ενέργειας
Η ενέργεια που απελευθερώνεται, οφείλεται στο γεγονός ότι η ενέργεια σύνδεσης ανά νουκλεόνιο στα αντιδρώντα της σύντηξης (ή καλύτερα το άθροισμα των ενεργειών αυτών), είναι μικρότερη από την ενέργεια σύνδεσης ανά νουκλεόνιο που χαρακτηρίζει τον πυρήνα που δημιουργείται. Λόγου χάρη, στο διάγραμμα (βλ.Σχήμα 1) θεωρούμε ως τον πυρήνα που παράγεται λόγω σύντηξης το 4He το οποίο έχει μεγαλύτερη ενέργεια σύνδεσης ανά νουκλεόνιο από το άθροισμα των αντίστοιχων ενεργειών σύνδεσης του ²H(δευτερίου) και  ³H(τριτίου). Οπότε με τη δημιουργία των προϊόντων στη διαδικασία της σύντηξης, υπάρχει ένα "περίσσευμα" ενέργειας, που οφείλεται στη διαφορά των ενεργειών σύνδεσης και αυτή απελευθερώνεται στο περιβάλλον με μορφή κινητικής ενέργειας στα παραπροϊόντα (π.χ. σωματίδια β ή νετρίνα ηλεκτρονίου) και με τη μορφή ακτινοβολίας γάμμα.
Παμβαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1929
Κατά τη διάρκεια των αγώνων οι αθλητικοί εκπρόσωποι των βαλκανικών κρατών συμφώνησαν να καθιερωθεί ένα ετήσιο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Στίβου με βαθμολογία, το οποίο θα ξεκινούσε το επόμενο έτος 1930 από την Αθήνα. Έτσι το δοκιμαστικό αυτό πρωτάθλημα του 1929 αποκλήθηκε "προβαλκανικό", μιας και η επίσημη καθιέρωση των αγώνων έγινε το 1930.
Πυρηνική σύντηξη
Ποια στοιχεία μπορούν να κάνουν σύντηξη
Πυρηνική σύντηξη μπορούν να κάνουν μόνον ελαφρά στοιχεία, όπως τα ισότοπα του υδρογόνου. Με την θέρμανση αερίου υδρογόνου σε υψηλές θερμοκρασίες, προκαλούνται συγκρούσεις των πυρήνων των ατόμων του υδρογόνου, τόσο ορμητικές και βίαιες που τελικά αυτοί συνενώνονται δημιουργώντας σταδιακά, πυρήνες ενός άλλου στοιχείου (μεταστοιχείωση), του ηλίου, εκλύοντας ταυτόχρονα θερμική ενέργεια.
Παμβαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1929
Νικήτρια αναδείχθηκε η Ελλάδα με 107 βαθμούς και 15 νίκες στα 21 αγωνίσματα. Μετείχαν επίσης η Βουλγαρία, η Γιουγκοσλαβία και η Ρουμανία.
Πυρηνική σύντηξη
Είδη πυρηνικών αντιδράσεων
Οι πυρηνικές αντιδράσεις που περιγράφουν την εξώθερμη σύντηξη υδρογόνου, αρχικά σε δευτέριο και τελικά σε ήλιο είναι οι ακόλουθες:
Παμβαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1929
Χρονικό των αγώνων
Πρωτεργάτης των αγώνων υπήρξε ο πρόεδρος του Πανιωνίου Δημητρός Δάλλας, ένας "εραστής" του κλασικού αθλητισμού, ο οποίος από το 1922 που ήρθε πρόσφυγας από τη Σμύρνη, είχε κάνει στην κυριολεξία σπίτι του το Παναθηναϊκό Στάδιο, αφού έμενε στα γραφεία που είχαν παραχωρηθεί στον Πανιώνιο στα αποδυτήρια του Σταδίου. Την προετοιμασία των αγώνων είχε ξεκινήσει από το 1924, κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού, όπου είχε κάνει διερευνητικές συζητήσεις για το θέμα με αθλητικούς παράγοντες βαλκανικών κρατών. Το 1925 προσκάλεσε αθλητές από τη Ρουμανία στους Πανιώνιους Αγώνες διατηρώντας έτσι τις επαφές. Το 1928, εκπροσωπώντας τον ΣΕΓΑΣ στο διεθνές αθλητικό συνέδριο του Άμστερνταμ, οργάνωσε σύσκεψη των εκπροσώπων των άλλων βαλκανικών κρατών και πρότεινε τη διοργάνωση ένος βαλκανικού πρωταθλήματος στίβου. Για να μη μείνει η συμφωνία μόνο στα λόγια πρότεινε το επόμενο έτος να πραγματοποιήσει ο ΣΕΓΑΣ μια δοκιμαστική διοργάνωση στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο, αναλαμβάνοντας τα έξοδα φιλοξενίας των αθλητικών αποστολών. Έτσι από 22 ως 29 Σεπτεμβρίου του 1929 πραγματοποιήθηκαν οι "Παμβαλκανικοί Αγώνες", όπως αποκλήθηκαν τότε, ή "Προβαλκανικοί", όπως επικράτησε να αποκαλούνται μεταγενέστερα, με τη συμμετοχή 4 χωρών: Ελλάδας, Βουλγαρίας, Γιουγκοσλαβίας και Ρουμανίας. Όμως, ο Δάλλας δεν κατάφερε να απολαύσει τη διεξαγωγή τους, αφού ήταν βαρύτατα ασθενής και λίγες εβδομάδες αργότερα απεβίωσε. Οι Παμβαλκανικοί Αγώνες σημείωσαν μεγάλη επιτυχία και αποτέλεσαν την αφορμή να καθιερωθεί από το 1930 σε ετήσια βάση η τέλεση των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου, μιας διοργάνωσης η οποία υπήρξε για πολλές δεκαετίες η σπουδαιότερη αθλητική διοργάνωση των Βαλκανίων και επιβίωσε ως τη δεκαετία του 1990. Επίσης, αποτέλεσε πρόκριμμα για την καθιέρωση βαλκανικών αγώνων σταδιακά σχεδόν για όλα τα σπορ.
Πυρηνική σύντηξη
Είδη πυρηνικών αντιδράσεων
Όπου, {}_1^1H ο πυρήνας του υδρογόνου, {}_1^2H ο πυρήνας του δευτερίου, {}_2^3He το ελαφρύ ισότοπο 3 2 του ηλίου και {}_2^4He το ισότοπο 4 2 του ηλίου που συναντάμε και πιο συχνά στο περιβάλλον. Το β+ είναι ένα σωματίδιο β (εν προκειμένω ποζιτρόνιο), το νe είναι το νετρίνο ηλεκτρονίου και γ η ακτινοβολία γάμμα. thumb|right|Κυρίαρχη αντίδραση σύντηξης στον [[Ήλιος|Ήλιο]]
Παμβαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1929
Χρονικό των αγώνων
Την εβδομάδα 22-29 Σεπτεμβρίου, αγωνίσματα έγιναν τέσσερις ημέρες: στις 22 (Κυριακή), 23 (μόνο η δισκοβολία) και στις 28-29 (Σάββατο-Κυριακή). Τις ενδιάμεσες ημέρες πραγματοποιήθηκε βαλκανικό αθλητικό συνέδριο, στο οποίο συζητήθηκαν οι τεχνικές λεπτομέρειες της νέας διοργάνωσης. Συμφωνήθηκε να διεξάγεται κάθε χρόνο διαδοχικά στις πρωτεύουσες όλων των βαλκανικών κρατών αλλά τις πρώτες τρεις χρονιές να γίνει πάλι στην Αθήνα, αφού οι άλλες βαλκανικές ομοσπονδίες δεν είχαν ακόμα ούτε την αθλητική υποδομή ούτε κυρίως την οικονομική δυνατότητα να αναλάβουν τη διοργάνωση. Έτσι, οι αγώνες έγιναν στην Αθήνα τέσσερις συνεχείς φορές (1929-1933) μέχρι να μπορέσει κάποια άλλη χώρα να τους φιλοξενήσει. Καθορίστηκε οι αγώνες να διαρκούν τρεις ημέρες και το αναλυτικό πρόγραμμα ανά ημέρα με τα αγωνίσματα που θα περιλαμβάνει, τα οποία ήταν σχεδόν τα ίδια με των ολυμπιακών αγώνων. Κατόπιν επιμονής των ξένων αποστολών προστέθηκε η σφυροβολία, η οποία δεν είχε ακόμα ενταχθεί στα ελληνικά πρωταθλήματα αλλά δεν μπήκε το δέκαθλο, το οποίο δεν δέχθηκε η ελληνική αντιπροσωπεία. Επίσης, η ολυμπιακή σκυταλοδρομία των 3000μ (1600x800x400x200) ή των 1500μ (800x400x200x100) αποφασίστηκε να αντικατασταθεί από την βαλκανική σκυταλοδρομία των 2900μ (1500x800x400x200) και να παραμείνουν τα 4x100 και 4x400 αλλά όχι τα 4x200. Συμπεριλήφθηκε, επίσης, η ελληνική δισκοβολία, όπως και η ελεύθερη.
Στην εναρκτήρια ημέρα των αγώνων του 1929, το Στάδιο ήταν κατάμεστο από 50.000 θεατές, παρουσία του υπουργού ναυτικών της κυβέρνησης κ. Μπότσαρη. Τα εισιτήρια κόστιζαν: α) για το κάτω διάζωμα 30 δρχ στις κερκίδες 1-7, 10-12 (εκατέρωθεν των κερκίδων 8-9 των επισήμων) και 25 δρχ στις κερκίδες 13-24 και στη σφενδόνη: Α-Ζ και β) στο άνω διάζωμα 10 δρχ. Οι συνολικές εισπράξεις των αγώνων έφτασαν 1.200.000 δρχ και στον ΣΕΓΑΣ έμεινε κέρδος 745.000 δρχ. Το γενικό πρόσταγμα είχε ο γυμναστής του Πανιωνίου Ε. Μπαμιέρος. Πρώτα παρέλασαν οι αθλητικές αποστολές. Στη συνέχεια ανακρούσθηκαν οι εθνικοί ύμνοι των τεσσάρων χωρών και απαγγέλθηκε ο όρκος των αθλητών από τον αθλητή του ύψους Α. Καρυοφύλλη. Στους αγώνες μετείχαν ως τρεις αθλητές από κάθε χώρα, αλλά σε κάποια αγωνίσματα μετείχαν τέσσερις Έλληνες, χωρίς να ξεκαθαρίζεται εάν κάποιος ήταν εκτός συναγωνισμού. Βαθμολογήθηκαν οι τέσσερις πρώτοι με 4-3-2-1 βαθμούς αντίστοιχα, ενώ στις σκυταλοδρομίες οι τρεις πρώτες ομάδες με 3-2-1 βαθμούς. Φαντασμαγορικό υπήρξε το θέαμα την ημέρα της λήξης, όταν καθώς έπεφτε το σκοτάδι και δεν είχαν τελειώσει ακόμα οι απονομές, οι χιλιάδες θεατές άναψαν τις εφημερίδες που κρατούσαν και χιλιάδες πυρσοί φώτισαν το Στάδιο.
Πυρηνική σύντηξη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σύντηξη  Κατηγορία:Μετατροπή ενέργειας
Παμβαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1929
Χρονικό των αγώνων
Εκτός από το αγωνιστικό μέρος η διοργάνωση περιλάμβανε διάφορες εκδηλώσεις φιλοξενίας προς τις τρεις ξένες αποστολές. Την Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου, τις δεξιώθηκε ο δήμαρχος Αθηναίων Σπυρίδων Μερκούρης στο Δημαρχείο. Το Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου, τις αποστολές δεξιώθηκε ο ΣΕΓΑΣ στις εγκαταστάσεις του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών, με παρουσίαση μουσικού προγράμματος από τη φιλαρμονική της Φρουράς Αθηνών υπό τον Μανόλη Καλομοίρη και τη χορωδία Αθηνών.
Αποτελέσματα
1929 | 1930 | 1931 | 1932 | 1933
Πίνακας μεταλλίων
Αυτός είναι ένας μη ολοκληρωμένος πίνακας αρίθμησης μεταλλίων από τους Παμβαλκανικούς Αγώνες 1929, με βάση την καταμέτρηση μεταλλίων του Συνδέσμου Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ). Αυτές οι ταξινομήσεις ταξινομούν κατά τον αριθμό χρυσών μεταλλίων που κερδίζονται από μια χώρα. Ο αριθμός των αργυρών μεταλλίων λαμβάνεται υπόψη έπειτα και στη συνέχεια ο αριθμός των χάλκινων μεταλλίων. Εάν, μετά τα ανωτέρω, οι χώρες ισοβαθμούν, η ίση ταξινόμηση δίνεται και παρατίθενται αλφαβητικά.
Βαθμολογία
* Σημείωση: Βαθμολογήθηκαν με 4-3-2-1 β. οι τέσσερις πρώτοι και στις
σκυταλοδρομίες οι τρεις πρώτες ομάδες με 3-2-1 β. Δεν υπολογίστηκαν τα 400μ εμπ. και η ελληνική δισκοβολία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στίβος το 1929 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1929
Μικροβιολογία τροφίμων
Η μικροβιολογία τροφίμων είναι κλάδος της επιστήμης της βιολογίας που εξειδικεύεται στη μικροβιολογία και έχει ως αντικείμενο τους μικροοργανισμούς που αναπτύσσονται στα τρόφιμα. Κάποιοι από αυτούς τους μικροοργανισμούς είναι αυτοί που έχουν αποτέλεσμα το να χαλάσει το φαγητό, άλλοι είναι αυτοί που είναι απαραίτητοι στη δημιουργία του γιαουρτιού, της μπύρας, του ψωμιού και του κρασιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μικροβιολογία Κατηγορία:Ασφάλεια τροφίμων
Μαρκιανή Βιβλιοθήκη
Η Μαρκιανή Βιβλιοθήκη της Βενετίας (Biblioteca nazionale Marciana), που οφείλει το όνομα της στον προστάτη άγιο της πόλης Μάρκο, θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες δημόσιες βιβλιοθήκες της Ιταλίας και είναι περίφημη για την συλλογή ελληνικών και λατινικών χειρογράφων που κατέχει. Βρίσκεται εγκατεστημένη σε ένα από τα ομορφότερα αναγεννησιακά κτήρια της πλατείας Αγίου Μάρκου.
Ιστορικό
Σύμφωνα με το επίσημο ιστορικό της Βιβλιοθήκης, οι εργασίες ανέγερσης του κτηρίου ξεκίνησαν το 1536 από τον αρχιτέκτονα και γλύπτη Τζάκοπο Σανσοβίνο, συνεχίσθηκαν μετά τον θάνατο του τελευταίου από τον Βιτσέντζο Σκαμότσι και αποπερατώθηκαν το 1582. Το εσωτερικό του διακοσμήθηκε από τους μεγάλους καλλιτέχνες της Βενετικής Σχολής.
Από το 1362, ο ποιητής Πετράρχης είχε ήδη προτείνει την ίδρυση μιας δημόσιας βιβλιοθήκης στην Βενετία και προς το σκοπό αυτό κληροδότησε στην πόλη την προσωπική του συλλογή βιβλίων. Το σχέδιο όμως αυτό δεν πραγματοποιήθηκε αμέσως, αλλά αρκετές δεκαετίες αργότερα, όταν (το 1468) ο Καρδινάλιος Βησσαρίων πρόσφερε και την δική του συλλογή λατινικών και ελληνικών χειρογράφων (υπό τον όρο, λέγεται, να αποδοθούν στην Ελλάδα όταν κάποτε αυτή θα απελευθερωνόταν - όρος που φυσικά δεν τηρήθηκε ποτέ)
Μεταξύ των ετών 1500 και 1700 στην αρχική συλλογή του Βησσαρίωνος προστέθηκαν οι πλούσιες βιβλιοθήκες επιφανών οικογενειών της Βενετίας (Κονταρίνι, Ρεκανάτι, Φορτσέτι, Νάνι κ.ά.), ενώ αργότερα ενσωματώθηκαν σ' αυτήν και οι βιβλιοθήκες πολλών κατηργημένων μοναστηριών.
Συλλογές
μικρογραφία|410x410εσ|[[Πλούταρχος, Περί αρετής και κακίας σε χειρόγραφο γραμμένο για τον Βησσαρίωνα]] Οι συλλογές της Βιβλιοθήκης περιλαμβάνουν:
Επίσης το χειρόγραφο Chronologia magna του Fra Paolino, ένα χειρόγραφο του Πλίνιου του 1481 που ανήκε στον Ζαν Πικ ντε λα Μιραντόλ, ένα αντίγραφο του πρώτου βιβλίου που εκτυπώθηκε στη Βενετία, πολλές εκδόσεις aldine (που πήραν το όνομά τους από τον Alde Manuce, βενετικό εκδότη που εγκαταστάθηκε το 1494), πλούσια συλλογή γεωγραφικών χαρτών (Atlas Corbitis, τέλη 15ου αιώνα), μουσικά χειρόγραφα ιδίως του Domenico Scarlatti, κ.λπ.
Τα ελληνικά χειρόγραφα της Μαρκιανής Βιβλιοθήκης
Μεταξύ των χειρογράφων της Μαρκιανής Βιβλιοθήκης υπάρχουν τουλάχιστον 1.200 βυζαντινά χειρόγραφα. Προέρχονται κυρίως από τις συλλογές του Καρδιναλίου Βησσαρίωνος, του Φραντσέσκο Μπάρμπαρο, των αδελφών Γριμάνι, του Τζιάκομο Κονταρίνι, καθώς και από συλλογές μοναστηριακών βιβλιοθηκών και άλλων Ιταλών μικροσυλλεκτών. Περιλαμβάνουν Ευαγγελιστάρια, λεξικά και αρχαία κείμενα ιστορικού, φιλοσοφικού, γεωγραφικού, ποιητικού, ρητορικού κ.τ.λ. περιεχομένου. Μεταξύ αυτών περίοπτη θέση κατέχουν τα δύο διάσημα χειρόγραφα της Ιλιάδος, γνωστά και ως κώδικες Venetus A και Venetus B.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Ιταλία Κατηγορία:Ιστορικές βιβλιοθήκες Κατηγορία:Βενετία
Αγιά Νακαμουρά
Η Αγιά Νακαμουρά (γαλλικά: Aya Nakamura, γεννημένη στις 10 Μαΐου το 1995 στο Μπαμακό του Μαλί) είναι Γαλλίδα τραγουδίστρια. Η πρώτη της μεγάλη επιτυχία στη Γαλλία ήταν το τραγούδι Brisé, το 2015. Το 2017 κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ, με τίτλο Journal intime. Το 2018 κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ, το Nakamura, που πραγματοποίησε πάνω από 400.000 πωλήσεις αντιτύπων και έγινε διπλό πλατινένιο.
Παιδική ηλικία
Γεννήθηκε στο Μπαμακό με το όνομα Αγιά Ντανιοκό. Προέρχεται από μια οικογένεια γκριότ ( Δυτικοαφρικανοί τροβαδούροι και ιστορικοί), και είναι η μεγαλύτερη από πέντε αδέλφια. Μετανάστευσε στη Γαλλία με την οικογένειά της και μεγάλωσε στο Ωλναί-σου-Μπουά, στα νοτιοανατολικά προάστια του Παρισιού. Σπούδασε μόδα στο Λα Κουρνέβ, 8,3 χλμ. από το κέντρο του Παρισίου. Όταν άρχισε τη σταδιοδρομία της στη μουσική άλλαξε το επίθετό της σε Νακαμούρα, με έμπνευση από τον Χίρο Νακαμούρα της σειράς Heroes του NBC.
2014-2017: Journal Intime
Το 2015, κυκλοφόρησε το τραγούδι Brisé (Σπασμένα), του οποίου το βίντεο κλιπ έφτασε τις 13 εκατομ. προβολές στο YouTube. Την 17η Σεπτεμβρίου 2015 κυκλοφόρησε το σινγκλ "Love d'un Voyou" (Αγάπη του Αλήτη), με τον Γάλλο ράπερ Fababy, που κορυφώθηκε στο Νο. 9 των Γαλλικών κατατάξεων σινγκλ και έγινε χρυσό. Τον Ιανουάριο του 2016, η τραγουδίστρια υπέγραψε συμβόλαιο με τη Δισκογραφική Rec.118, μια θυγατρική της Warner στη Γαλλία. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το δεύτερό της σινγκλ, το Super Héros (Υπερήρωες), με τον Γάλλο ράπερ Gradur, που έφτασε στο Νο.34 των Γαλλικών κατατάξεων.
Την 26η Αυγούστου 2017 κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ, με τίτλο "Journal Intime" (Προσωπικό Ημερολόγιο), που κορυφώθηκε στην έκτη θέση των Γαλλικών κατατάξεων και έγινε χρυσός δίσκος. Από το άλμπουμ, την 27η Ιουνίου 2017 κυκλοφόρησε το σινγκλ "Comportement" (Συμπεριφορά), που έγινε η πρώτη πλατινένια επιτυχία της. Την 23η Σεπτεμβρίου 2017, συμμετείχε στη συναυλία του "La Nuit du Mali" (Νύχτα στο Μαλί) στην Αρένα Μπέρσι, στο Παρίσι, που πραγματοποιήθηκε για τον εορτασμό της Ημέρα της Ανεξαρτησίας του Μάλι.
2018-2019: Nakamura
Την 6η Απριλίου 2018, η Άγια Νακαμούρα κυκλοφόρησε το πρώτο σινγκλ από το νέο άλμπουμ της, το Djadja (Τζάτζα), το οποίο βρέθηκε στην κορυφή στο Νο. 1 της Γαλλίας, της Ολλανδίας και της Ρουμανίας, και έγινε διαμαντένιο στη Γαλλία. Με αυτήν την επιτυχία, η Άγια Νακαμούρα έγινε η πρώτη Γαλλίδα καλλιτέχνιδα που έγινε Νο. 1 στην Ολλανδία από τον καιρό της Εντίθ Πιάφ που τραγούδησε " Non je ne regrette rien" (Όχι, δεν μετάνιωσα για τίποτα) το 1961, και το τραγούδι της ήταν το πρώτο που έφτασε στην πρώτη θέση των Ολλανδικών κατατάξεων, από το 2009 που ήταν το Alors on danse (Έτσι Χορεύουμε) του Stromaé. Μπήκε στις κατατάξεις και παίχτηκε στα ραδιόφωνα όλης της Ευρώπης: Γερμανία, Σουηδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Τουρκία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Ελλάδα, Ισπανία, Βέλγιο, Ελβετία.
Την 10η Απριλίου 2019 κυκλοφόρησε το τέταρτο σινγκλ, το "Pookie" (Πούκι), που κορυφώθηκε στο Νο. 5 των Γαλλικών κατατάξεων και έγινε διαμαντένιο στη Γαλλία Το μουσικό του βίντεο, που γυρίστηκε στο Ανάκτορο του Φονταινεμπλώ, έγινε το πιο δημοφιλές βίντεο του 2019 με πάνω από 148 εκατομ. προβολές στο YouTube. Τον Μάιο του 2019, σε μια συνέντευξή της στο New York Times περιέγραψε τον εαυτό της ως «φιγουρατζού» και δήλωσε ότι «τα τραγούδια [της] μιλάνε από μόνα τους». Τον Ιούνιο του 2019, κέρδισε την πρώτη της υποψηφιότητα στα Βραβεία BET για Καλύτερη Διεθνή Ερμηνεία. Την 13η Σεπτεμβρίου 2019 κυκλοφόρησε το πέμπτο σινγκλ, "Soldat" (Στρατιώτη), που κορυφώθηκε στην 8η θέση των Γαλλικών κατατάξεων.
Το 2021, απέκτησε την γαλλική υποκοότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλίδες τραγουδίστριες
Νικόλας Κωστουράκης Γιανναράκης
Ο Νικόλας Κωστουράκης Γιανναράκης (4 Απριλίου, 1912 – 17 Νοεμβρίου 1986) γιος του Αντωνίου Κοστουράκη και της Ελένης Γιαναράκη Κάνου, γεννήθηκε στο χωριό Καλύβες του δήμου Αποκορώνου, στο νησί της Κρήτης, Ελλάδα.
Ήταν αξιοσημείωτος έλληνας επιχειρηματίας και φιλάνθρωπος που μετανάστευσε στο Μεξικό το 1930. Ως πρόσωπο με μεγάλη πολιτική και κοινωνική επιρροή και στα δύο την Ελλάδα και το Μεξικό, ήταν επίσης γνωστός για την περιβόητη φιλανθρωπική στήριξη, και τιμήθηκε με το διπλωματικό τίτλο του Επίτιμου Προξένου της Ελλάδας στη Μεξικανική πόλη της Τσιουάουα. Ήταν Τέκτων της πολιτείας Τσιουάουα.
Μαζί με τη σύζυγό του για περισσότερα από 30 χρόνια, την Μαρία Λουσίλα Γκαρσία Στίβενς, έκανε τρεις γιους και δύο κόρες: τους Νικόλας, Ντιμίτριο, Χόρχε, Μαρία Λουσίλα και Ελένη
Κατηγορία:Μεξικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Τάσσος Σταθόπουλος
Ξεκίνησε επαγγελματικά τη δημοσιογραφία το 1987 στην εφημερίδα "Ενημέρωση". Έχει εργαστεί επίσης, στην αθλητική εφημερίδα «Πάτρα σπορ» (1992 - 1997), ως ανταποκριτής στον «Φίλαθλο», στα «Πελοποννησιακά Νέα» (1995 - 1996), στην εφημερίδα «Η Ημέρα» (1997-2001), στην εφημερίδα της Πάτρας «Πελοπόννησος» (2001 -2018) και στα ειδησεογραφικά sites «thebest.gr» (από το 2017) και «sportin.gr» (από το 2018) και από το 2020 στο περιοδικό «Sports Voice magazine». Παλαιότερα εργάστηκε στον ραδιοφωνικό σταθμό «Ωμέγα FM», στο περιοδικό «Trip» και στο «www.pelop.gr».
Είναι μέλος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αθλητικού Τύπου (ΠΣΑΤ), της Διεθνούς Ένωσης Αθλητικών Συντακτών (AIPS) (από το 2001), της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Πελοποννήσου, Ηπείρου και Νήσων (από το 2006) και της Εταιρείας Λογοτεχνών Νοτιοδυτικής Ελλάδας (από το 2017). Στην εφημερίδα «Πελοπόννησος», εκτός από αθλητικός συντάκτης, ήταν υπεύθυνος και για την συγγραφή και έκδοση του ένθετου ιστορικών αφιερωμάτων «Επιλογές» με 295 μέχρι στιγμής εκδοθέντα τεύχη (από το 2014 έως το 2023). Επίσης έχει συμμετάσχει στη συγγραφή ή και έχουν χρησιμοποιηθεί στοιχεία του, σε δεκαπέντε ακόμα βιβλία αθλητικού και ιστορικού περιεχομένου.
Βραβεύσεις
Έχει βραβευτεί πέντε φορές από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αθλητικού Τύπου για τα βιβλία του Αχαϊκό ποδόσφαιρο 120 χρόνια (έπαινος), ΑΕΠ Ολυμπιάς, στίβος 1961-2014 (έπαινος) , Πατραϊκή Πυγμαχία (έπαινος), Στα χρόνια του στίβου (1891–2016) (έπαινος) , Θανατικές Εκτελέσεις στην Πάτρα και "Σύλλογος Εργοληπτών Δημοσίων Εργων Πάτρας 1932-2022 εννέα δεκαετίες χτίζοντας το μέλλον . Για το ένθετο «Επιλογές» έχει βραβευτεί με το ασημένιο βραβείο στα Regional Media Awards . Έχει επίσης βραβευτεί συνολικά 18 φορές από Αθλητικές ενώσεις και συλλόγους της Πάτρας . Αναλυτικά, τον έχουν βραβεύσει κατά σειρά: η Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης Αχαΐας - Ηλείας, ο Α.Ο. Θρίαμβος, ο Ποδηλατικός Όμιλος Πατρών, ο Α.Ο. Παγκράτιο, το τμήμα μπέιζμπολ του Α.Ο. Σείριος, η Ακαδημία των Σπορ, η Ένωση Τάε Kβον Nτο Δυτικής Ελλάδας, η ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Β.Π., το τμήμα σόφτμπολ του Α.Ο. Σείριος, από κοινού τα πυγμαχικά τμήματα της Ε.Α.Π. και της ΠΥΓΜΗ, ο Σείριος Παραλίας, το τμήμα πυγμαχίας της Παναχαϊκής, ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βετεράνων Αθλητών Στίβου Πάτρας, ο Ολυμπιακός Πατρών, ο Α.Ο. Αθηνόδωρος, ο Αιγιεύς, ο Α.Ο. Πέλοπας, το Fight Club (2018, 2020), ο Σύλλογος Καλών Τεχνών Πάτρας «Κωστής Παλαμάς» και ο ΑΣ Εύμαχος Πάτρας (5 Νοεμβρίου 2021). Επίσης ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου, ο Σύνδεσμος Διαιτητών Ποδοσφαίρου Νομού Αχαΐας (αθλητικό τμήμα «Πελοπόννησος») και ο Αυτοκινητιστικός Όμιλος Πατρών (sportin.gr).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του αθλητισμού Κατηγορία:Έλληνες αθλητικογράφοι Κατηγορία:Έλληνες χρονογράφοι
Καθεδρικός του Νάουμπουργκ
Ο Καθεδρικός ναός του Νάουμπουργκ βρίσκεται στην πόλη Νάουμπουργκ στη Γερμανία. Η εκκλησία, που είναι αφιερωμένη στους αγίους Πέτρο και Παύλο, συνδυάζει στοιχεία ρομανικής και γοτθικής αρχιτεκτονικής και ανακηρύχθηκε το 2018 ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Η εκκλησία χτίστηκε τον 13ο αιώνα και αποτελεί εξαιρετικό δείγμα αρχιτεκτονικής και γλυπτικής του Μεσαίωνα. Ο καθεδρικός ναός του Νάουμπουργκ είναι στις μέρες μας ένας προτεσταντικός ενοριακός ναός.
Ιστορία
Η εκκλησία ανεγέρθηκε μετά την μεταφορά της επισκοπικής έδρας από το Ζάιτς στο Νάουμπουργκ το 1028. Την Άνοιξη του 1029 ανατολικά σε μία υπάρχουσα ενοριακή εκκλησία άρχισε η κατασκευή του καθεδρικού ναού με στοιχεία πρώιμου ρομανικού ρυθμού. Το 1044, κατά τη διάρκεια της θητείας του επισκόπου Χούνολντ του Μέρσεμπουργκ, η εκκλησία καθαγιάστηκε και οι άγιοι Πέτρος και Παύλος ορίστηκαν ως προστάτες του ναού. Αυτή η εκκλησία βρισκόταν στη θέση, που βρίσκεται το σημερινό οικοδόμημα, αλλά είχε μικρότερο μέγεθος. Το 1160/70 μία κρύπτη με τρία κλίτη προστέθηκε στο κτίσμα. Αυτό το δωμάτιο είναι το μόνο μέρος του αρχικού καθεδρικού ναού, που διασώθηκε στο σημερινό οικοδόμημα λίγο έως πολύ αναλλοίωτο.
Η ανακατασκευή του καθεδρικού ναού ξεκίνησε γύρω στα 1210. Ο νέος καθεδρικός ναός χτίστηκε όταν ήταν επίσκοπος ο Ένγκελχαρντ (1207-1242). Όμως, δεν παρέμεινε για μεγάλο διάστημα σε αυτή την ύστερη ρομανική μορφή, γιατί στα μέσα του 13ου αιώνα προστέθηκε ο πρώιμης γοτθικής αρχιτεκτονικής δυτικός χορός αντικαθιστώντας τον παλιό ενοριακό ναό. Πιθανώς αυτή η προσθήκη ολοκληρώθηκε μέχρι το 1260. Στους δυτικούς πύργους προστέθηκε ένα πάτωμα λίγο αργότερα. Γύρω στα 1330 κατασκευάστηκε ο γοτθικός πολυγωνικός ανατολικός χορός. Επιπλέον όροφοι προστέθηκαν στους δυτικούς πύργους κατά τον 14ο και 15ο αιώνα. Πυρκαγιά κατέστρεψε τον καθεδρικό ναό το 1532 καταστρέφοντας την οροφή. Έπειτα απ' αυτό οι ανατολικοί πύργοι αναγέρθηκαν. Η φωτιά επίσης κατέστρεψε την τρίκλιτη εκκλησία, που ήταν αφιερωμένη στην Παρθένο Μαρία και βρισκόταν δίπλα στον καθεδρικό ναό.
Στη διάρκεια της Μεταρρύθμισης, έγινε η επισκοπική έδρα του πρώτου Γερμανού προτεστάντη επισκόπου, του Νικόλαου φον Άμσντορφ στα 1542. Ο ίδιος ο Μαρτίνος Λούθηρος είχε χειροτονήσει τον Νικόλαο φον Άμσντορφ. Υπάρχει μάλιστα άγαλμα του Μαρτίνου Λούθηρου στον άμβωνα του καθεδρικού ναού του Νάουμπουργκ. Μετά το θάνατο του καθολικού επισκόπου, του Ιούλιου φον Πφλούγκ στα 1564, η Καθολική επισκοπή του Νάουμπουργκ διοικήθηκε από εκλέκτορες της Σαξονίας και τελικά διαλύθηκε στα 1615.
Οι χάλκινες στέγες και τα φανάρια των ανατολικών πύργων προστέθηκαν στα 1713/4 και 1725/8. Ο νοτιοδυτικός πύργος ενισχύθηκε με τρεις ψευδογοτθικούς ορόφους στα τέλη του 19ου αιώνα. Στην ίδια περίοδο αετώματα και στέγες προστέθηκαν και στους δύο δυτικούς πύργους.
Αρχιτεκτονική και διακόσμηση
Ο καθεδρικός ναός του Νάουμπουργκ είναι βασιλική με στοιχεία ρομανικής και γοτθικής αρχιτεκτονικής. Διαθέτει τέσσερεις πύργους. Αποτελείται από δύο χορούς με δύο παραπετάσματα, που διαχωρίζουν τους χορούς από το κεντρικό κλίτος. Λόγω της ύπαρξης δύο χορών η είσοδος στον ναό γίνεται από τις πλαϊνές πόρτες. Είναι ο μοναδικός ναός στον κόσμο, που διαθέτει δύο χορούς. Ο δυτικός χορός είναι φημισμένος για το παραπέτασμά του και τα 12 αγάλματα, που απεικονίζουν δωρητές του ναού. Από αυτά οκτώ απεικονίζουν άνδρες και τέσσερα γυναίκες. Το πιο διάσημο άγαλμα είναι αυτό, που απεικονίζει την Ούτα (Uta von Ballenstedt), μια γυναίκα ευγενικής καταγωγής. Θεωρείται από πολλούς ως η πιο όμορφη γυναίκα του Μεσαίωνα. Τα αγάλματα κατασκευάστηκαν τον 13ο αιώνα από άγνωστο τεχνίτη, που έχει μείνει στην ιστορία γνωστός ως «Naumburg Master». Ενδεχομένως καταγόταν από τη Γαλλία.
Στο παραπέτασμα του δυτικού χορού απεικονίζονται ανάγλυφες παραστάσεις του Πάθους του Χριστού. Στην είσοδο του παραπετάσματος απεικονίζεται ο Εσταυρωμένος και δεξιά και αριστερά του στις άκρες της πόρτας βρίσκονται τα αγάλματα της Παρθένου Μαρίας και του Ιωάννη, του μαθητή του Χριστού. Το παραπέτασμα είναι διακοσμημένο με διάφορα φυτά και φρούτα, όπως φύλλα κισσού, φουντούκια, κεράσια, κ.α.
Το παραπέτασμα του ανατολικού χορού αποτελείται από τρεις αψίδες. Στη ζωφόρο απεικονίζονται διάφοροι άγιοι. Υπάρχει ένας Εσταυρωμένος (16ος αιώνας) γοτθικής τεχνοτροπίας. Η Αγία Τράπεζα στο κέντρο του ανατολικού χορού προστέθηκε τον 19ο αιώνα.
Πινκάρα
Η Πινκάρα (ιταλικά: Pincara) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Ροβίγκο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Ροβίγκο
Ανδρόβιος
Ο Ανδρόβιος (πιθ. 5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ζωγράφος από τη Σικιώνα, πόλη της Παλλήνης στη Χαλκιδική.
Ο Παυσανίας αναφέρει τον Ανδρόβιο περιγράφοντας τα αναθήματα των Δελφών. Εκεί ξεχώριζε η ζωγραφιά του Σικιωναίου μυθικού ήρωα Σκύλλι ή Σκύλλου, ο οποίος είχε την ικανότητα να καταδύεται σε μεγάλα βάθη στη θάλασσα, πράγμα που δίδαξε και στην κόρη του. Αυτό το έργο ήταν του Ανδροβίου, όπως είχε διαπιστώσει και ο Πλίνιος τον 1ο αιώνα μ.Χ. (Nat. hist., xxxv 139). Ο Ανδρόβιος ωστόσο είχε ζωγραφίσει τον Σκύλλι ως ιστορικό πρόσωπο, να κόβει τις άγκυρες του πλοίου του στόλου του Ξέρξη.
Νέος Πύργος Ευβοίας
Ο Νέος Πύργος είναι χωριό στη βορειοδυτική πλευρά της Εύβοιας (απέναντι από τη Φθιώτιδα) και στον μυχό του Όρμου Ωρεών. Βρίσκεται επί της οδού Ιστιαίας - Αιδηψού, σε απόσταση 2 χιλιομέτρων δυτικά από τους Ωρεούς. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Ιστιαίας - Αιδηψού, του οποίου αποτελεί ομώνυμη κοινότητα.
Ιστορική αναδρομή
Μέχρι το 1925 η τοποθεσία στην οποία σήμερα βρίσκεται ο Νέος Πύργος ήταν μια άγρια περιοχή που άφηνε μάλλον αδιάφορους τους κατοίκους των Ωρεών και της Ιστιαίας. Το χωριό ιδρύθηκε το 1924 όταν οι πρόσφυγες που έφθασαν με την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 στην Αιδηψό από το χωριό Πύργος κοντά στην Κωνσταντινούπολη (σήμερα Κεμέρ Μπουργκάς - Kemerburgaz), διάλεξαν τον τόπο αυτό για να κατοικήσουν. Εγκαταστάθηκαν στην περιοχή που βρίσκεται σήμερα το χωριό και που αγόρασε το κράτος για να εγκατασταθούν οι πρόσφυγες.
Ο οικισμός ξεκίνησε να χτίζεται το 1925 με σύγχρονες πολεοδομικές προδιαγραφές (οικοδομικά τετράγωνα). Σε λίγα χρόνια η περιοχή μετατράπηκε σε πρότυπη αγρόπολη του ελληνικού κράτους, ακολουθώντας τις ρωσικές προδιαγραφές των αγροπόλεων. Τα ακαλλιέργητα μέχρι τότε εδάφη μετατράπηκαν σε παραγωγικό πόρο για τη βόρεια Εύβοια.
Ο σύγχρονος Νέος Πύργος
Ο σύγχρονος Νέος Πύργος βρίσκεται χτισμένος κατά μήκος ακτής στον Βόρειο Ευβοϊκό κόλπο. Σε απόσταση 1,5 χιλιομέτρου από τον Νέο Πύργο βρίσκεται η παραλία της Νησιώτισσας.
Σήμερα ο Νέος Πύργος, με 786 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2011), είναι σχεδόν ενωμένος με τους Ωρεούς. Με τα χωριά Ωρεοί, Καστανιώτισσα και Ταξιάρχη συγκροτούν τη Δημοτική Ενότητα Ωρεών (τέως Δήμο Ωρεών), με συνολικό πληθυσμό 3.017 κατοίκους, κατά την απογραφή του 2011.
Ο Νέος Πύργος διαθέτει σήμερα ξενοδοχεία όλων των κατηγοριών, καθώς και πολλές ενοικιαζόμενες μικρές και μεγάλες γκαρσονιέρες. Πολυάριθμες είναι επίσης οι ψαροταβέρνες, οι ψησταριές, τα ουζερί, οι πιτσαρίες, και τα κέντρα διασκέδασης με ζωντανή και μη μουσική. Το λιμανάκι του μπορεί να φιλοξενήσει μικρά κυρίως σκάφη.
Εφύρα
Με το όνομα Εφύρα ήταν γνωστές οι παρακάτω
Νέος Πύργος Ευβοίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού
Εφύρα
Σήμερα, Εφύρα λέγεται και ένα
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ranger 1
Το Ranger 1 ήταν δοκιμαστικό διαστημικό σκάφος του προγράμματος Ranger της NASA, με σκοπό να δοκιμαστούν διάφορα μέχρι τότε άγνωστα και γι' αυτό πρωτοπόρα υπό εξέλιξη συστήματα της μέλλουσας διαστημικής εξερεύνησης. Παράλληλα διενεργήθηκαν τα πρώτα διαστημικά πειράματα παρατήρησης κοσμικής ακτινοβολίας, μαγνητικών πεδίων, ραδιενέργειας, κοσμικής σκόνης, και μίας κόμης αέριου υδρογόνου που υποτίθεται ότι έσερνε η γη πίσω της.
Περιγραφή του σκάφους
Το Ranger 1 ήταν διαστημικό σκάφος τύπου Μπλοκ 1 και παρόμοιο με το Ranger 2. Το όλο σκάφος είχε γενικά σχήμα κωνικό για να χωράει αργότερα στην μύτη του πυραύλου, που για λόγους αεροδυναμικούς έπρεπε αυτονόητα να έχει κωνική μορφή. Η βάση του σκάφους είχε γεωμετρικό σχήμα εξαγώνου με διάμετρο 1,5 μέτρο και χρησίμευε γα την ανάρτηση του υπόλοιπου εξοπλισμού. Επάνω στη βάση ήταν προσαρμοσμένος ένας πύργος ύψους 4 μέτρων κατασκευασμένος από αλουμίνιο. Δυο φωτοβολταϊκές μονάδες ηλιακών συλλεκτών για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, συνολικού μήκους 5,2 μέτρων, ήταν αναρτημένες σε αντιδιαμετρικά σημεία της βάσης. Κάτω από την βάση ήταν προσαρμοσμένη μια παραβολική κεραία υψηλής κατευθυντικότητας.
Τα πειράματα και άλλος εξοπλισμός τοποθετήθηκαν μέσα στη βάση και τον πύργο. Τα όργανα στο διαστημικό σκάφος περιέλαβαν
Το σύστημα επικοινωνίας περιελάμβανε την κεραία υψηλής κατευθυντικότητας, μια κεραία πανκατευθυντική και δύο πομπούς ισχύος 0,25 W και 3 W αντίστοιχα, και οι δύο στην συχνότητα των περίπου 960,1 MHz. Την παραγωγή ρεύματος και τη τροφοδότηση του σκάφους εξασφάλιζαν τα 8.680 ηλιακά φωτοκύτταρα των δύο φωτοβολταϊκών μονάδων, μια επαναφορτιζόμενη εφεδρική μπαταρία Ag/Zn βάρους 57 κιλών, και μικρότερες μπαταρίες σε μερικά από τα πειράματα. Για τον προσανατολισμό του, το σκάφος διέθετε ανιχνευτές για τον ήλιο και τη γη, γυροσκόπια, έναν κεντρικό υπολογιστή και ακροφύσια ελέγχου πρόνευσης και περιστροφής. Για τον έλεγχο της θερμοκρασίας το σκάφος είχε εξωτερική επένδυση από χρυσό, ήταν βαμμένο σε λευκό χρώμα, ενώ οι επιφάνειες αλουμινίου ήταν γυαλισμένες.
Περιγραφή της αποστολής
thumb|right|350px|Πρόγραμμα Ranger - Η σύλληψη της ιδέας. Το διαστημικό σκάφος προορίζονταν να μπει σε χαμηλή γήινη τροχιά (περίπου 2.000 χλμ) και από εκεί να συνεχίσει και να φθάσει σε γήινη τροχιά 60.000 χλμ - 1.100.000 χλμ για να δοκιμαστούν τα συστήματα και και η τεχνολογία των μελλοντικών σεληνιακών αποστολών. Εκτοξεύτηκε και έφτασε με επιτυχία την προβλεπόμενη χαμηλή γήινη τροχιά, όμως η επόμενη πυροδότηση του πυραύλου Agena απέτυχε. Το σκάφος επανήλθε στην γήινη ατμόσφαιρα στις 30 Αυγούστου 1961. Το Ranger 1 είχε κατά κάποιον τρόπο επιτυχία, αφού ως επί το πλήστον εκπλήρωσε τους στόχους της αποστολής δοκιμασίας του εξοπλισμού, αποτυγχάνοντας όμως να διαβιβάσει τα αποτελέσματα των επιστημονικών πειραμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόγραμμα Ranger Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1961
Νότιες Ορκάδες
Οι Νότιες Ορκάδες (αγγλικά: South Orkney Islands), είναι αρχιπέλαγος που βρίσκεται περίπου 604 χιλιόμετρα βόρεια της Ανταρκτικής χερσονήσου της Ανταρκτικής με συνολική έκταση 620 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με τη Συνθήκη της Ανταρκτικής, το 1959, τα νησιά όπως και η Ανταρκτική θεωρούνται επιστημονική προστατευόμενη περιοχή, ελεύθερη για επιστημονική έρευνα και στην οποία απαγορεύεται κάθε στρατιωτική δράση.
Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Αργεντινή διατηρούν ερευνητικές βάσεις στα νησιά. Η αργεντίνικη βάση, Ορκάδας (Orcadas), που ιδρύθηκε το 1904, βρίσκεται στο νησί Λόρι (Laurie). Στα έντεκα κτίρια της αργεντίνικης βάσης διαμένουν μέχρι 45 άτομα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, και κατά μέσο όρο 14 άτομα κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Η βρετανική βάση, βρίσκεται στο νησί Σάινι και ιδρύθηκε το 1947. Εκτός από το προσωπικό στις βάσεις, δεν υπάρχουν άλλοι κάτοικοι στα νησιά.
Ιστορία
Οι Νότιες Ορκάδες ανακαλύφθηκαν το 1821 από δύο κυνηγούς φωκών, τον αμερικανικό Ναθάνιελ Πάλμερ και τον Βρετανό Τζόρτζ Πάουελ. Τα νησιά είχαν αρχικά ονομαστεί νησιά του Πάουελ, και το κύριο νησί ονομάστηκε Κορονέισον (Coronation) επειδή ήταν η χρονιά της στέψης του βασιλιά Γεωργίου Δ΄. Το 1823, ο Τζέιμς Ουέντελ επισκέφθηκε τα νησιά και έδωσε στο αρχιπέλαγος το σημερινό του όνομα (από τα νησιά Ορκάδες της Σκωτίας) και μετονόμασε κάποια από τα νησιά. Οι Νότιες Ορκάδες βρίσκονται περίπου στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος νότια ενώ οι Ορκάδες βρίσκονται βόρεια (60° S με 59° N αντίστοιχα), αν και δεν είναι γνωστό αν αυτό ήταν ένας παράγοντας πίσω από την ονομασία των νησιών.
Τα νησιά επισκέπτονταν συχνά κυνηγοί φωκών και φαλαινοθήρες, αλλά καμία εμπεριστατωμένη έρευνα δεν είχε γίνει μέχρι την αποστολή του Ουίλιαμ Σπιρς Μπρους (William Speirs Bruce) με το πλοίο «Σκωτία» το 1903, η οποία διαχείμασε στο νησί Λόρι. Ο Μπρους ερεύνησε τα νησιά, επανέφερε μερικές από τις ονομασίες που είχε αλλάξει ο Ουέντελ, και δημιούργησε ένα μετεωρολογικό σταθμό, ο οποίος πουλήθηκε στην κυβέρνηση της Αργεντινής κατά την αναχώρησή του, το 1904. Αυτή η βάση, η οποία είναι μέχρι σήμερα σε λειτουργία, μετονομάστηκε σε Ορκάδας το 1951 και είναι η αρχαιότερη ερευνητική βάση, η οποία είναι συνεχώς επανδρωμένη, στην Ανταρκτική.
Τα νησιά διεκδικούνται από το Ηνωμένο Βασίλειο από το 1908 και από το 1962 ως μέρος του Βρετανικού εδάφους της Ανταρκτικής. Ενώ η διεκδίκηση της Αργεντινής επί των νησιών υπάρχει από το 1925 ως μέρος της Ανταρκτικής της Αργεντινής.
thumb|Η αργεντίνικη βάση Ορκάδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Ανταρκτικής Κατηγορία:Αμφισβητούμενα νησιά
Το μικρό ψάρι
Το μικρό ψάρι είναι ο τίτλος μιας κινηματογραφικής ταινίας παραγωγής 2014 σε σκηνοθεσία του Γιάννη Οικονομίδη. Αποτελεί την τέταρτη ταινία του, στην οποία πρωταγωνιστεί ο Βαγγέλης Μουρίκης. Η ταινία γνώρισε μεγάλη επιτυχία εντός και εκτός των ελληνικών συνόρων, αποκομίζοντας πολύ καλές κριτικές. Το μικρό ψάρι χαρακτηρίζεται από αναφορές στο κινηματογραφικό είδος του φιλμ νουάρ.
Πλοκή
Ο Στράτος (Βαγγέλης Μουρίκης) όταν ήταν νέος διέπραξε ένα έγκλημα πάθους, με αποτέλεσμα να περάσει την μισή ζωή του στην φυλακή. Εκεί ο Λεωνίδας, μεγάλο κεφάλι στον υπόκοσμο, τον προστάτευε. Σε μια συμπλοκή ανάμεσα σε δύο συμμορίες ο Λεωνίδας σώζει την ζωή του Στράτου, κάτι που ο Στράτος δεν θα ξεχάσει ποτέ. Όταν αφήνεται ελεύθερος, βρίσκει μια νυχτερινή δουλειά σε αρτοποιείο, ενώ την ημέρα, μη μπορώντας να ξεχάσει την εγκληματική του ζωή, διαπράττει πληρωμένους φόνους δίνοντας όλα τα χρήματα στον, αδελφό πλέον, του Λεωνίδα, ο οποίος προγραμματίζει την απόδρασή του. Ο Στράτος αφοσιώνεται σε έναν και μόνο στόχο: την αποπληρωμή του χρέους του προς τον Λεωνίδα, αγωνιώντας για την ημέρα της απόδρασης του αδελφού του.
Εθνική Λιθουανίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών Λιθουανίας είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Λιθουανίας στις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών. Διοικείται από την LKP (Lietuvos Krepšinio Federacija, Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Λιθουανίας) και επίσημο χρώμα της είναι το πράσινο.
Το μικρό ψάρι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Κυπριακές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές αστυνομικές ταινίες
Εθνική Λιθουανίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Σύντομο ιστορικό
Η Λιθουανία υπήρξε η πρώτη (χρονικά) μεγάλη δύναμη του μπάσκετ στην Ευρώπη, επαναπατρίζοντας παιδιά Λιθουανών μεταναστών που είχαν μεγαλώσει και μάθει το άθλημα στις ΗΠΑ, όπως ο χρυσός ολυμπιονίκης του Βερολίνου Πράνας Λούμπινας. Στο πρώτο Ευρωμπάσκετ ήταν απούσα, κατέκτησε όμως αήττητη τα δύο επόμενα (1937 και 1939).
Αμέσως μετά η χώρα προσαρτήθηκε στη Σοβιετική Ένωση, αλλά κάποιοι από τους σπουδαιότερους αθλητές της Εθνικής ΕΣΣΔ, που μονοπωλούσε τις διεθνείς διοργανώσεις στις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες, ήταν Λιθουανοί. Ως ανεξάρτητο κράτος επανήλθε στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης (1992) και έκτοτε συγκαταλέγεται στις υπερδυνάμεις του αθλήματος, κατακτώντας σειρά μεταλλίων στις παγκόσμιες και ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Μετά από το Ευρωμπάσκετ 2022 και μέχρι τον Νοέμβριο 2022, βρίσκεται στην όγδοη θέση της παγκόσμιας κατάστασης.
Μερικοί μόνο από τους αθλητές παγκοσμίου βεληνεκούς που έχουν φορέσει τη φανέλα της, είναι οι Άρβιντας Σαμπόνις, Σαρούνας Μαρτσιουλίονις, Ρίμας Κουρτινάιτις, Σαούλιους Στομπέργκας και Σαρούνας Γιασικέβιτσιους.
Παρουσία σε μεγάλες διοργανώσεις
Τελευταία ενημέρωση: Σεπτέμβριος 2022 Δεν αναγράφονται οι διοργανώσεις της περιόδου που η χώρα αποτελούσε τμήμα της Σοβιετικής Ένωσης
Παγκόσμια Πρωταθλήματα
thumb|261px|Η Εθνική Λιθουανίας, ενώ ανεβαίνει στο βάθρο ως τρίτη του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2010.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης ανδρών  Λιθουανια
Αμπίτταρες
Στην ελληνική αρχαιότητα αμπίτταρες ονομάζονταν οι είλωτες εκείνοι της Σπάρτης που υπηρετούσαν τους οπλίτες Σπαρτιάτες κατά τη διάρκεια της μάχης. Συνώνυμη λέξη του όρου αυτού θεωρούνταν και η προσωνυμία "αμφίσταντες".
Κατά την περίφημη Μάχη των Πλαταιών ο κάθε Σπαρτιάτης οπλίτης είχε στην προσωπική υπηρεσία του επτά αμπίτταρες, ο επικεφαλής των οποίων λεγόταν "θεράπων" και εκτελούσε χρέη υπασπιστού. Κάθε δε περίοικος οπλίτης εξυπηρετούνταν από ένα μόνο αμπίτταρα.
Πηγές
Κατηγορία:Σπαρτιατικός στρατός
25η Ένοπλη Μεραρχία Γρεναδιέρων των SS Hunyadi (1η Ουγγρική)
Η 25η Ένοπλη Μεραρχία Γρεναδιέρων των SS „Hunyadi“ (ουγγρ. 25. Waffen-SS Páncélgránátos Hadosztály "Hunyadi") ήταν μία μεραρχία των Waffen-SS, που όπως δηλώνει και το όνομά της ήταν η πρώτη από τις τρεις ουγγρικές μεραρχίες που σχηματίστηκαν κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Υπόβαθρο
Στα πρώτα στάδια του πολέμου, η Ουγγαρία θεωρείτο ένα de facto ανεξάρτητο κράτος, ένα κατά κάποιο τρόπο προτεκτοράτο της Ναζιστικής Γερμανίας. Ο μεγάλος αριθμός Ούγγρων Volksdeutsche (Γερμανών ομοεθνών) ήταν κατά τον ανώτατο ηγέτη (Reichsführer) των SS Χάινριχ Χίμλερ μία ιδανική πηγή στρατιωτών. Αρχικά, περί το 1942, οι Ούγγροι είχαν συμφωνήσει, αλλά υπό τον όρο πως η κατάταξη θα ήταν αυστηρά εθελοντική και ότι στους εθελοντές θα αφαιρείτο η ουγγρική υπηκοότητα. Από Μαγυάρους συγκροτήθηκαν κατά κύριο λόγο οι μεραρχίες ιππικού „Florian Geyer“ και „Maria Theresia“.
Το 1944 όμως οι Σοβιετικοί πλησίαζαν επικίνδυνα στην Ουγγαρία, οπότε ενώ η κατάσταση δυσκόλευε, ο Χίμλερ πρακτικά κατέστησε τη θητεία των Volksdeutsche στα SS υποχρεωτική.
Δημιουργία και δράση
Τον Απρίλιο του 1944,, σχηματίστηκε μία νέα «μεραρχία», η οποία έλαβε το όνομα 25η Μεραρχία Γρεναδιέρων Εθελοντών SS (25. SS-Freiwilligen-Grenadier-Division). Με διαταγή της 2ας Νοεμβρίου 1944 ανασυστάθηκε με το όνομα «25η Ένοπλη Μεραρχία Γρεναδιέρων των SS „Hunyadi“» και στελεχώθηκε από Ούγγρους «εθελοντές», μεγάλος αριθμός των οποίων υπηρετούσε στην Ουγγρική 13η Μεραρχία Πεζικού Μετά από αυτό μεταφέρθηκε στο Νόιχαμερ της Σιλεσίας για εκπαίδευση. Ενώ μεταφερόταν με τρένο, στις 27 Νοεμβρίου αμερικανικά αεροπλάνα της USAAF επιτέθηκαν και βομβάρδισαν το τρένο, σκοτώνοντας 800 άντρες και τραυματίζοντας 650.
Εκεί συναντήθηκε με την 26η Ένοπλη Μεραρχία Γρεναδιέρων των SS (2η Ουγγρική), με την οποία το Φεβρουάριο του 1945 συγκρότησαν το XVII Ένοπλο Σώμα Στρατού (ουγγρικό). Η Σοβιετική χειμερινή επίθεση (τέλη του 1944-αρχές του 1945) βρήκε τις μεραρχίες απροετοίμαστες, ακόμα σε φάση εκπαίδευσης, αναγκάζοντάς τις να υποχωρήσουν στα δυτικά, αρχικά στη Βαυαρία και έπειτα στην Αυστρία.
Δύο ετοιμοπόλεμα τάγματα έμειναν στη Σιλεσία, όπου καταστράφηκαν ολοσχερώς, αντιμετωπίζοντας συντριπτικά ανώτερες σοβιετικές δυνάμεις. Στην Αυστρία, πολεμώντας εναντίον του αμερικανικού στρατού, παραδόθηκαν με ανακούφιση στις δυνάμεις της 3ης Στρατιάς των ΗΠΑ στις 4-5 Μαΐου κοντά στο Άτερζεε, λίγες μέρες πριν ανακοινωθεί η επίσημη παράδοση της Γερμανίας στους Συμμάχους (8 Μαΐου).
Διακριτικά, τίτλος
Για τα μέλη της μεραρχίας είχε σχεδιαστεί επίραμμα γιακά, το οποίο απεικόνιζε ένα "Η" (για το "Hungaria" ή το "Hunyadi") σε μαύρο φόντο. Η μεραρχία έλαβε τιμητικά τον τίτλο "Hunyadi" προς τιμή του Ιωάννη Ουνιάδη, (1387-1456) εθνικoύ ήρωα των Μαγυάρων.
Σημειώσεις
Ο βαθμός αυτός δεν έχει αντίστοιχο στα ελληνικά. Βρίσκεται μεταξύ συνταγματάρχη και ταξιάρχου.
Ο Τόμας Μύλερ (Thomas Müller) γεννηθείς το 1902, ζει ακόμα, στην προχωρημένη ηλικία των 108 χρονών (!)
Πηγές
Κατηγορία:Μεραρχίες των Waffen-SS
1949
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1949 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη