cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κραγένκα
Ιστορία
Παρά την πολιτική της γερμανοποίησης, οι ντόπιοι Πολωνοί στις αρχές του 20ου αιώνα ίδρυσαν τη Λαϊκή Τράπεζα και μια Πολωνική Καθολική Εταιρεία. Μετά την ανάκτηση της ανεξαρτησίας της Πολωνίας το 1918, οι Πολωνοί κάτοικοι κατέβαλαν προσπάθειες να επανενσωματώσουν την πόλη στην Πολωνία, αλλά παρά τα αιτήματά τους και τις διαμαρτυρίες τους, η Συνθήκη των Βερσαλλιών παραχώρησε την πόλη στη Γερμανία. Στη συνέχεια έγινε μέρος της Επαρχίας Πόζεν-Δυτικής Πρωσίας. Στις 21 Ιουνίου 1924, η πόλη έγραψε ιστορία στο πλαίσιο της γερμανικής νομοθεσίας, καθώς το Ράιχσγκεριχτ (Reichsgericht, Ανώτατο δικαστήριο) επιβεβαίωσε την ιδιοκτησία του Πρίγκιπα Φρειδερίκου Λεοπόλδου, συμπεριλαμβανομένου του τόπου όπου πέθανε το 1931. Το 1931, οι ντόπιοι Πολωνοί ίδρυσαν ένα πολωνικό σχολείο. Ο δάσκαλός του, Φραντσίσεκ Γκλισέφσκι, συνελήφθη και δολοφονήθηκε από τους Γερμανούς στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Φλόσενμπεργκ μετά το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1939.
Νικολά Πουσέν
Ενδεικτική εργογραφία
Πίνακες του Πουσσέν σε άλλα μουσεία ή πινακοθήκες του κόσμου, ενδεικτικά, είναι:
Κραγένκα
Αριθμός κατοίκων ανά έτος
Σημειώστε ότι ο πίνακας βασίζεται σε πρωτεύοντες, πιθανώς ανακριβείς ή μεροληπτικές πηγές.
Νικολά Πουσέν
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι του Μπαρόκ
Κραγένκα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Μείζονος Πολωνίας
Κάρλο Α΄ Μαλατέστα
Ο Κάρλο Α΄ του Ρίμινι', ιταλ.: Carlo I Malatesta (Ιούνιος 1368 - 13 Σεπτεμβρίου 1429) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν Ιταλός κοντοτιέρος κατά τη διάρκεια των Πολέμων στη Λομβαρδία και κύριος του Ρίμινι, του Φάνο, της Τσεζένα και του Πέζαρο. Σύζυγος του Κάρλο Α΄ ήταν η Eλιζαμπέτα Γκοντσάγκα, που παντρεύτηκαν τον Νοέμβριο του 1386. Ο Φραντσέσκο Α΄ Γκοντσάγκα νυμφεύτηκε την αδελφή του Κάρλο Α΄ Μαργαρίτα Μαλατέστα το 1393, ενισχύοντας τους δεσμούς μεταξύ των οικογενειών. Ο Κάρλο Α΄ ήταν αδελφός του Παντόλφο Γ΄ και του Aνδρέα, με τους οποίους πολέμησε σε πολλές περιπτώσεις.
Ο Κάρλο Α΄ ήταν ένας από τους πιο σεβαστούς κοντοτιέρους της εποχής. Διεύρυνε τις κτήσεις γύρω από το Ρίμινι και ανακαίνισε το λιμάνι της πόλης.
Βιογραφία
Ο Κάρλο Α΄ ήταν γιος του Γκαλεότο Α΄ κοντοτιέρου, κυρίου των Ρίμινι, Φάνο, Τσεζένα. Μετά το τέλος του πατέρα τoυ το 1385, τα εδάφη των Μαλατέστα μοιράστηκαν στους τέσσερις γιους του. Ο Κάρλο Α΄ έλαβε το Ρίμινι. Το 1385 ονομάστηκε αντιπρόσωπος (vicarius) στη Ρομάνια από τον πάπα Ουρβανό ΣΤ΄ και δύο χρόνια αργότερα σημαιοφόρος (gonfaloniere).
Το 1390 νίκησε ένα στρατό της Μπολόνια με επικεφαλής τον Αλμπερίκο ντα Μπαρμπιάνο. Στα πρώτα του χρόνια πολέμησε κυρίως εναντίον του Οίκου των Μοντεφέλτρο, αλλά αργότερα συμμάχησε μαζί τους μέσω διπλού γάμου. Το 1394 τοποθετήθηκε επικεφαλής της Ρόκκα Κοντράντα, μίας πόλης σημαντικής για την τοπική ισορροπία δυνάμεων, που βρίσκεται στα σύνορα της Mάρκα ντι Ανκόνα, της Ούμπρια και του δουκάτου του Ουρμπίνο. Την ίδια χρονιά, μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Γκαλεότο Β΄, έλαβε τον Μπερτινόρο ως εγγύηση για ένα δάνειο, που δόθηκε στον πάπα.
Παλαιότερα ήταν σύμμαχος των Βισκόντι, αλλά ο γάμος της αδελφής του Μαργαρίτας τον έφερε πιο κοντά με τους Γκονζάγκα. Το 1397, στον πόλεμο μεταξύ των Βισκόντι και των Γκονζάγκα της Μάντοβα, νίκησε τον ηγέτη των Βισκόντι Τζάκοπο νταλ Βέρμε στο Γκοβερνόλο, αλλά όταν ο Τζιοβάνι ντα Μπαρμπιάνο και άλλοι αρνήθηκαν να προχωρήσουν εναντίον της Μπρέσια, αποσύρθηκε με αποτροπιασμό στη Ρομάνια. Το 1398 διαιτήτευσε επιτυχώς για μία εκεχειρία μεταξύ των μερών.
Ο Κάρλο Α΄ ξανάρχισε την υπηρεσία στον πάπα και το 1402 ηγήθηκε μίας συμμαχικής δύναμης, συμπεριλαμβανομένου του αδελφού του Ανδρέα της Τσεζένα, των Φλωρεντινών, αρκετών αρχόντων των παπικών κρατών και των στρατευμάτων του παπικού απεσταλμένου (legatus) Μπαλντάσαρ Κόσα εναντίον του Μιλάνου. Στη συνέχεια διαπραγματεύτηκε μία συμφωνία με τον Φραντσέσκο Γκοντζάγκα ως εκπρόσωπο της δούκισσας του Μιλάνου, με την οποία η Μπολόνια, η Περούτζια και η Ασίζη επέστρεψαν στον πάπα. Ο πάπας Βονιφάτιος Θ', μη θέλοντας να παρατείνει μία δαπανηρή σύγκρουση, αποδέχτηκε αργότερα τους όρους, παρά την αντίθεση τόσο της Φλωρεντίας, όσο και της Μπολόνιας.
Το 1406 ονομάστηκε κυβερνήτης του Μιλάνου. Από το 1409 ο Κάρλο Α΄ πολέμησε συνεχώς για τα Παπικά Κράτη, όχι μόνο ως αρχηγός του στρατού της Εκκλησίας (capitano generale), αλλά και ως διπλωμάτης. Στη χαοτική κατάσταση που δημιουργήθηκε από την παρουσία τριών παπών ταυτόχρονα, στήριξε τον Γρηγόριο ΙΒ΄, τον οποίο φιλοξένησε επίσης στο Ρίμινι, μέχρι την παραίτησή του στο Συμβούλιο της Κωνσταντίας. Την επιστολή παραίτησης διάβασε ο ίδιος ο Κάρλο Α΄.
Μετά το τέλος τού κουνιάδου του Φραντσέσκο Α΄ Γκοντζάγκα το 1407, ο Κάρλο Α΄ προστάτεψε τον μικρό γιο εκείνου Τζιανφραντσέσκο Α΄ Γκοντζάγκα, γιο της αδελφής του Mαργαρίτας. Ο Τζιανφραντσέσκο Α΄ θα γινόταν ο πρώτος μαρκήσιος της Μάντοβας.
Το 1412 έγινε αρχηγός (capitano generale) του Βενετικού στρατού, πολεμώντας ενάντια στην εισβολή του βασιλιά Σιγισμούνδου της Ουγγαρίας. Ωστόσο τραυματίστηκε στη μάχη του Mότα και έπρεπε να παραχωρήσει τη θέση του στον αδελφό του Παντόλφο Γ΄.
Ο Κάρλο Β΄ που νυμφεύτηκε τη Βιτόρια Κολόννα (ανιψιά του πάπα Mαρτίνου Ε΄) ήταν εγγονός του εξαδέλφου του και γιος του Mαλατέστα Δ΄ των Σονέτων, κυρίου του Πέζαρο. Η μπαλάντα "Resvellies Vous" (Ξύπνα και να είσαι χαρούμενος) του Γκυγιώμ ντυ Φαι γράφτηκε για τον γάμο αυτού του νεότερου Κάρλο Β΄ το 1423. Ο Κάρλο Α΄ του Ρίμινι παρείχε στους νεόνυμφους έναν «πιο πολυτελή γάμο» στο Ρίμινι.
Ο Κάρλο Α΄ απεβίωσε το 1429, έχοντας αποκτήσει από τον πάπα Μαρτίνο Ε΄ τη νομιμοποίηση των γιων του, οι οποίοι κληρονόμησαν τις κυριότητες του Ρίμινι και του Φάνο, ενώ οι γιοι τού Μαλατέστα Δ΄ ντεϊ Σονέτι έλαβαν το Πέζαρο. Ο ανιψιός τού Κάρλο Α΄, ο Ντομένικο Νοβέλλο έλαβε την Τσεζένα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μαλατέστα
Γκαλεότο Ροβέρτος Μαλατέστα
Ο Γκαλεότο-Ροβέρτος, ιταλ.: Galeotto-Roberto Μalatesta (1411 – 1432) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν Ιταλός κοντοτιέρος, κύριος του Ρίμινι.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Πάντολφο Γ΄ και τον διαδέχθηκε στην εξουσία του Ρίμινι σε αντίθεση με τον τοπικό επίσκοπο. Επειδή ο λαός ξεσηκώθηκε εναντίον του τελευταίου, επέτυχε από τον πάπα Μαρτίνο Ε΄ τα εδάφη τού πατέρα του να ανατεθούν σε αυτόν και στους αδελφούς του Ντομένικο Νοβέλλο και Σιγισμόνδο-Παντόλφο.
Οικογένεια
Το 1427, σε ηλικία 16 ετών, παντρεύτηκε τη Mαργαρίτα των Έστε, μία από τις νόθος κόρες του Nικολό Γ΄ κυρίου της Φερράρα. Η σύζυγός του επέζησε αυτού για περισσότερα από 40 χρόνια· δεν παντρεύτηκε ποτέ ξανά και ήθελε να ταφεί στο πλευρό του.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μαλατέστα
Θειοκυανικός άργυρος
Ο θειοκυανικός άργυρος είναι άλας του αργύρου του θειοκυανικού οξέος (thiocyanic acid) με τον τύπο AgSCN.
Παραγωγή
Ο θειοκυανικός άργυρος παράγεται με αντίδραση μεταξύ νιτρικού αργύρου και θειοκυανικού καλίου (potassium thiocyanate).
Παραπομπέςs
Κατηγορία:Θειοκυανικά Κατηγορία:Ενώσεις αργύρου
Βαλτότοπος Πινσκ
μικρογραφία|Στην περιοχή του βαλτότοπου Πινσκ υπήρχε η Σαρματική λίμνη (Sarmatica palus) τον 16ο αιώνα Ο βαλτότοπος Πινσκ (Пінскія балоты, Pinskiya baloty), που είναι επίσης γνωστός με τα ονόματα Πρίπετ (Прыпяцкія балоты, Prypiackija baloty), Πολέζι και Ρόκιτνο, είναι μια τεράστια φυσική περιοχή υγροβιότοπου κατά μήκος της δασικής λεκάνης του ποταμού Πρίπιατ και των παραποτάμων του από το Μπλεστ στα δυτικά έως το Μπογκιλιόφ στα βορειοανατολικά και το Κίεβο στα νοτιοανατολικά. Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους υγροβιότοπους της Ευρώπης. Η πόλη του Πινσκ είναι μια από τις πιο σημαντικές στην περιοχή.
Χλωρίδα
Ο βαλτότοπος Πινσκ φιλοξενεί 827 είδη ανώτερων φυτών, εκ των οποίων τα 18 αναφέρονται ως απειλούμενα στο Κόκκινο Βιβλίο της Λευκορωσίας. Το τυπικό περιβάλλον του βαλτότοπου Πινσκ είναι οι καλαμιές και οι σχεδόν αδιαπέρατοι θάμνοι. Κατά τη διάρκεια της πλημμύρας την άνοιξη, ο βαλτότοπος καλύπτοται σχεδόν πλήρως με νερό, οπότε οι τοπικοί πληθυσμοί συχνά αναγκάζονται να τον διασχίζουν με βάρκες. Στα ξηρά "νησιά" υπάρχουν περιοχές με φυλλοβόλα πευκοδάση.
Πανίδα
εναλλ.=Triturus cristtcus|μικρογραφία| Ο λοφιοφόρος τρίτων, μια [[σαλαμάνδρα του βαλτότοπου.]] Ο βαλτότοπος Πινσκ φιλοξενεί χιλιάδες πουλιά από διαφορετικούς βιότοπους της Γης (Ευρώπη, Ασία, Αφρική, Μεσόγειος), μερικά από τα οποία έρχονται να φωλιάσουν εδώ κατά τη διάρκεια των μεταναστεύσεων. Επίσης ο βαλτότοπος είναι χειμερινό κατάλυμα για πολλά είδη αποδημητικών πτηνών που έρχονται από βόρειες χώρες όπως η Σκανδιναβία, η Φινλανδία, οι χώρες της Βαλτικής και η Ρωσία. Από τα 246 είδη πουλιών, τα οποία έχουν παρατηρηθεί σε αυτήν την περιοχή, τα 66 είδη περιλαμβάνονται στο Κόκκινο Βιβλίο της Λευκορωσίας. Στον βαλτότοπο φωλιάζει σημαντικός αριθμός ειδών που απειλούνται παγκοσμίως με εξαφάνιση: πάπια Ferruginous (Aythya nyroca), θαλασσαετός (Haliaeetus albicilla) (μόλις 2-3 ζευγάρια έχουν παρατηρηθεί), στικταετός (Aquila clanga) (έχουν παρατηρηθεί 4-6 ζευγάρια), Crex crex, Gallinago media. Η παρουσία τόσων πολλών πουλιών εθνικής και διεθνούς σημασίας υπογραμμίζει τη σημασία αυτής της περιοχής για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας της περιοχής αλλά και της Ευρώπης συνολικότερα.
Ιστορία
μικρογραφία|Ο βαλτότοπος σε ζωγραφικό πίνακα του 19ου αιώνα από τον Ιβάν Σίσκιν. Ιστορικά, το μεγαλύτερο μέρος του έτους, ο βαλτότοπος ήταν σχεδόν αδιάβατος από μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις, οι οποίες επηρέασαν τον στρατηγικό σχεδιασμό όλων των επιχειρήσεων στην περιοχή. Στον έβδομο τόμο των Ιουστινιάνειων Πολέμων του Ρωμαίου ιστορικού Προκόπιου, υπάρχει μια ιστορία σύμφωνα με την οποία οι πρώτοι Σλάβοι κρύβονταν από μέσα στον βαλτότοπο αναπνέοντας με καλάμια. Όπως και οι περισσότεροι υγρότοποι στην Ευρώπη, ο βαλτότοπος Πινσκ θεωρήθηκε κάποτε ανθυγιεινή περιοχή και εστία ασθενειών. Έργα αποκατάστασης του ανατολικού τμήματος των υγροτόπων άρχισαν το 1872 και στα τέλη του 19ου αιώνα η αποστράγγιση των βάλτων μετέτρεψε 1,5 εκατομμύρια εκτάρια υγροτόπων σε βοσκότοπους και καλλιεργήσιμες εκτάσεις.
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Στην αρχή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα έλη χώριζαν τον Αυστροουγγρικό τέταρτο στρατό από το έβδομο σώμα. Οι λίγοι δρόμοι που διέσχιζαν την περιοχή ήταν στενοί και σε μεγάλο βαθμό κακοτράχαλοι. Αυτό άφηνε ένα μεγάλο κενό και το Τρίτο Σώμα Στρατού του ρωσικού αυτοκρατορικού στρατού εισέβαλε πριν ολοκληρωθεί η μεταφορά του δεύτερου στρατού της Αυστροουγγαρίας από τη Σερβία. Οι Ρώσοι σύντομα κατέλαβαν τον πολύτιμο σιδηρόδρομο στο Λίμπεργκ (νυν Λβιβ), και στη συνέχεια στα ανατολικά της Αυστροουγγαρίας (που τώρα αποτελεί μέρος της δυτικής Ουκρανίας), ως αποτέλεσμα. Καθ' όλη τη διάρκεια του υπόλοιπου πολέμου, οι υγρότοποι παρέμειναν ένα από τα κύρια γεωγραφικά εμπόδια του Ανατολικού Μετώπου.
Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος
μικρογραφία|Τραυματισμένοι Γερμανοί στρατιώτες φυγαδεύονται με ελαφρύ αεροσκάφος στη νότια ζώνη των βαλτότοπων, 1944. Οι βαλτότοποι χώριζαν τα κεντρικά και τα νότια μέτωπα κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και χρησίμευαν ως κρησφύγετο τόσο για τους Σοβιετικούς όσο και για τους Πολωνούς. Σε ένα στάδιο κατά τη διάρκεια του πολέμου, η γερμανική διοίκηση σχεδίαζε να αποστραγγίσει τα έλη, να τα «καθαρίσει» από τους «εκφυλισμένους» κατοίκους τους και να εποικίσει ξανά την περιοχή με Γερμανούς αποίκους. Ο Κόνραντ Μέγιερ ήταν ο αρχηγός του «σχεδίου Πριπέτ». Ο Χίτλερ διέκοψε αυτό το έργο στα τέλη του 1941.
Ο Γερμανός φυλετικός ανθρωπολόγος Τέοντορ Πέσε είχε αναφέρει, στα τέλη του 19ου αιώνα, ότι η φυλή των Αρίων εξελίχθηκε στα έλη λόγω της επικράτησης του αλφισμού.
Οι υγρότοποι προκαλούσαν τον τρόμο στα στρατεύματα της Βέρμαχτ. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής στη Σοβιετική Ένωση, τα στρατεύματα του Τρίτου Ράιχ διήλθαν από τους υγρότοπους, περνώντας από τα νότια ή τα βόρεια.
Προτεινόμενη αποστράγγιση τη δεκαετία του 1950
Το 1952, υπήρχε ένα σχέδιο αποστράγγισης των υγροτόπων, κατά την εποχή που η περιοχή βρισκόταν ήταν υπό σοβιετική διοίκηση.
Πυρηνική καταστροφή του Τσερνομπίλ
Το 1986, η περιοχή έγινε παγκοσμίως γνωστή λόγω τουπυρηνικού ατυχήματος του Τσερνομπίλ. Ωστόσο, Οι βαλτότοποι δεν πρέπει να συγχέονται με την πόλη φάντασμα Πρίπιατ. Αυτή η κοινότητα στη ζώνη αποκλεισμού του Τσερνομπίλ βρίσκεται 356 χλμ. ανατολικά-νοτιοανατολικά του γεωγραφικού κέντρου της περιοχής των βαλτότοπων Πινσκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ουκρανίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Λευκορωσίας
Αλέξης Παπαδάτος
Ο Αλέξης Παπαδάτος, γεννημένος στην Κρανέα της Πρέβεζας στις 5 Απριλίου 1976, είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και προπονητής καλαθοσφαίρισης. Έχει ύψος 1,86 m και αγωνιζόταν στη θέση του πλέι μέικερ.
Καριέρα
Ο Παπαδάτος ξεκίνησε την καριέρα του από τον ΑΟ Κεφαλλονιάς, όπου παρέμεινε ως τα δεκαεπτά του χρόνια, όταν και μεταγράφηκε στον Πειραϊκό. Με την ομάδα του Πειραϊκού, πραγματοποίησε την κορυφαία του εμφάνιση στις 20 Φεβρουαρίου 1995 στη νίκη της ομάδας του επί του Ιωνικού Νίκαιας, όταν πέτυχε 33 πόντους με 8/8 δίποντα, 5/5 τρίποντα και 2/2 ελεύθερες βολές.
Παράλληλα, αγωνίστηκε στις εθνικές ομάδες παίδων και εφήβων, όπου συνολικά πραγματοποίησε 34 συμμετοχές, σημειώνοντας ρεκόρ πόντων σε αγώνα διεθνούς τουρνουά με την αντίστοιχη ομάδα της Γαλλίας στις 29 Δεκεμβρίου 1994, όταν πέτυχε 16 πόντους. Κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων στην Αθήνα το 1995, όντας αναπληρωματικός, με την ελληνική ομάδα να φθάνει αήττητη στον τίτλο.
Την σεζόν 1997-98, φόρεσε την φανέλα του ΓΣ Λάρισας, ο οποίος με μόλις τρεις νίκες κατά την διάρκεια της κανονικής περιόδου του ελληνικού πρωταθλήματος, τερμάτισε στην τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα και υποβιβάστηκε. Ακολούθησαν δύο ακόμη σεζόν για την ομάδα του Σπόρτιγκ, πριν ο Παπαδάτος συνεχίσει στο Περιστέρι, με το οποίο κατέλαβε την τρίτη θέση το 2000-01 και την έκτη θέση το 2001-02. Με την αθηναϊκή ομάδα έπαιξε στην Ευρωλίγκα και σε δώδεκα αγώνες είχε μέσους όρους 5,3 πόντων και 1,7 ριμπάουντ.
Το 2002-03 έπαιξε στον Απόλλωνα Πατρών και συνέχισε στο Ηράκλειο, τον Κολοσσό Ρόδου για δύο χρόνια και τον Ηρακλή για το πρωτάθλημα της Α2 κατηγορίας, πριν επιστρέψει στην ομάδα από όπου ξεκίνησε, τον Κεφαλληνιακό, όπου έκλεισε την αγωνιστική του καριέρα το 2014.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γ.Σ. Λάρισας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πειραϊκού Συνδέσμου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλείου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Διονύσης Γκούσκος
Ο Διονύσης Γκούσκος (25 Νοεμβρίου 1949) είναι δικηγόρος και διετέλεσε βουλευτής Ζακύνθου με το ΠΑΣΟΚ, την περίοδο 2000 -2004.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1949 στη Ζάκυνθο. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάστηκε ως δικηγόρος Αθηνών. Πολιτεύθηκε για πρώτη φορά στις εκλογές του 2000. , χωρίς να είναι μέλος του ΠΑΣΟΚ και δεν θέλησε να είναι υποψήφιος έκτοτε, παραιτούμενος κι από την ιδιότητα του μέλους του ΠΑΣΟΚ, επανερχόμενος στη δικηγορία. Κατά τη διάρκεια της βουλευτικής του θητείας διατέλεσε μέλος της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, της Ειδικής Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος του 2001 και της Επιτροπής Κανονισμού της Βουλής.
Ως δικηγόρος Αθηνών έχει συμμετάσχει σε σημαντικές δίκες πολιτικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος όπως του Ειδικού Δικαστηρίου (1991), των Διοικητών ΔΕΚΟ (1992) των τηλεφωνικών υποκλοπών 1981-1989, της υπόθεσης ΟΤΕ -Siemens (1994-1997), της παράνομης χρηματοδότησης των πολιτικών κομμάτων (Siemens 2008).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ζακύνθου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Τζέρσεϊ
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Τζέρσεϊ (αγγλικά: Jersey Football Association) είναι αρμόδια για το άθλημα του ποδοσφαίρου στο Τζέρσεϊ. Εδρεύει στο Σεντ Χέλιερ και είναι μέλος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αγγλίας. Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες της εθνικής ομάδας ανδρών νήσου.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1905 με σκοπό την οργάνωση του αθλήματος στη νήσο Τζέρσεϊ και προσχώρησε στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγγλίας ως μία από τις κομητειακές ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες της χώρας. Tο 2015 υπέβαλε αίτηση για να ενταχθεί στην Ένωση Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών (UEFA) ως πλήρες μέλος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Ηνωμένο Βασίλειο
Αγροτική Περιοχή Ντοντόμα
Η Αγροτική Περιοχή Ντοντόμα (Dodoma Rural District), είναι μία από τις 5 Περιοχές ή Επαρχίες στην Περιφέρεια Ντοντόμα της Τανζανίας. Στα Βόρεια συνορεύει με την Περιοχή Κοντόα (Kondoa), στα Ανατολικά με την Περιοχή Κόνγκουα (Kongwa), στα Νότια από την Περιοχή Ντοντόμα (Dodoma Urban District) και από τα Δυτικά με την Περιφέρεια Σινγκίντα (Singida).
Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή του 2002 στην Τανζανία, ο πληθυσμός στην Αγροτική Περιοχή Ντοντόμα ήταν 440.565.
Τμήματα
Η Αγροτική Επαρχία Ντοντόμα, διοικητικά διαιρείται σε 48 Τμήματα: • 4
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Ντοντόμα Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας
Fansub
Fansub (Υπότιτλοι θαυμαστών) είναι αγγλικός όρος που υποδηλώνει τη μετάφραση και τον υποτιτλισμό μιας κινηματογραφικής ή τηλεοπτικής παραγωγής από μια ερασιτεχνική ομάδα, θαυμαστών (fans) κατά κύριο λόγο, της ταινίας ή του σκηνοθέτη.
Διαδικασία
Η πρακτική της δημιουργίας fansubs ονομάζεται fansubbing και γίνεται από ένα fansubber. Οι fansubbers συνήθως σχηματίζουν ομάδες και μοιράζουν τη δουλειά. Το πρώτο μέσο διανομής του fansubbed υλικό είναι οι VHS και Betamax ταινίες.
Τα πρώτα fansubs παράχθηκαν χρησιμοποιώντας εκοπλισμό αναλογικής τηλεοπτικής επεξεργασίας. Αρχικά, ένα αντίγραφο από το αρχικό υλικό πηγής ή των πρωτότυπων αποκτήθηκε, πιο συχνά από μια εμπορική laserdisc. Κασέτες VHS ή ακόμα και αυτοσχέδια ηχογράφηση θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, αν και αυτό θα συνεπάγεται χαμηλότερη ποιότητα του τελικού προϊόντος. Ο διάλογος, στη συνέχεια, μεταφράζεται σε ένα σενάριο, που ήταν τότε χρονομετρημένο για να ταιριάζει με το διάλογο και στοιχειοθετημένο για την εμφάνιση. Τα δύο πιο δημοφιλή προγράμματα που χρησιμοποιούνται σε αυτή τη διαδικασία ήταν το JACOsub για την Commodore Amiga και το Substation Alpha για MS Windows. Το επόμενο βήμα ήταν να παράγουν ένα ή περισσότερα masters, ένα υψηλής ποιότητας αντίγραφο του τελικού fansub από το οποίο θα μπορούσαν να γινουν πολλά αντίγραφα διανομής. Το fansubber θα παίξει ξανα το ακατέργαστο βίντεο μέσω ενός υπολογιστή εξοπλισμένου με ένα genlock, προκειμένου να δημιουργήσει τους υπότιτλους και, στη συνέχεια, να τους επικαλύψει στο ακατέργαστο σήμα. Το υλικό της επιλογής ήταν ένα Amiga PC καθώς πιο επαγγελματικά genlocks ήταν εξαιρετικά ακριβά. Το τελικό αποτέλεσμα αυτής της ρύθμισης τότε καταγραφόταν. Το πρωτότυπο πιο συχνά καταγραφόταν σε S-VHS κασέτα, σε μια προσπάθεια να μεγιστοποιήσουν την ποιότητα, αν και μερικοί fansubbers ήταν αναγκασμένοι να χρησιμοποιούν κατώτερη αλλά φθηνότερη VHS ή Beta. Μόλις ολοκληρωθεί, το κύριο αντίγραφο στη συνέχεια αποστελλόταν σε ένα διανομέα.
Digisubs
Το διαδίκτυο δίνει τη δυνατότητα για υψηλή συνεργατική fansubbing, και κάθε μέλος μίας fansub ομάδας μπορεί μόνο να ολοκληρώσει ένα έργο. Οι απευθείας σύνδεσης fansubbing κοινότητες είναι σε θέση να κυκλοφορήσουν ένα πλήρως επεισόδιο με υπότιτλους (συμπεριλαμβανομένων περίτεχνα καραόκε με τη μετάφραση, kana, και kanji για τραγούδια, καθώς και πρόσθετες παρατηρήσεις και μεταφράσεις σημαδιών) εντός 24 ωρών από το ντεμπούτο του επεισοδίου στην Ιαπωνία.
Η παραγωγή του fansub συνήθως ξεκινά με την απόκτηση της unsubtitled πηγής-βίντεο που ονομάζεται "πρώτη", που συνήθως προέρχεται από Dvd, VHS κασέτες, τηλεοπτικές εκπομπές, peer-to-peer δίκτυα και άμεσα βασιζόμενοι σε Ιαπωνικές επαφές. Στη συνέχεια, ο μεταφραστής βλέπει το βίντεο και να παράγει ένα χρόνο-σφραγισμένο αρχείο κειμένου από το σενάριο με οποιεσδήποτε σχετικές σημειώσεις. Η ίδια σειρά ή το επεισόδιο μπορεί να χαρακτηριστεί από τις πολλαπλάσιες ομάδες με ανεξάρτητη μεταφράση διαφορετικής ποιότητας.Τα Fansub groups μερικές φορές μεταφράζουν άλλα ήδη μεταφρασμένα fansubs που είναι πιο επιρρεπή σε περισσότερα λάθη. Το μεταφρασμένο κείμενο αποδίδεται με χρόνους έναρξης και λήξης σε μια διαδικασία γνωστή ως χρονοδιάγραμμα για να εξασφαλιστεί οτι οι υπότιτλοι εμφανίζονται όταν ο διάλογος είναι προφορικός και εξαφανίζονται με τη σιωπή. Ο συντάκτης και ο ελεγκτής μετάφρασης διαβάζει το σενάριο για να εξασφαλίσει ότι τα αγγλικά είναι φυσικά και συνεκτικά, ενώ εξακολουθεί να διατηρεί το αρχικό νόημα. Ένας στοιχειοθέτης μετά την εμφάνιση του διαλόγου, σημάδια, μεταφραστής, σημειώσεις, κ. λπ. Στη συνέχεια, ομάδες εκτελούν τον ποιοτικό έλεγχο για να εντοπίσουν οποιαδήποτε τελικά λάθη.
Οι κωδικοποιητές στη συνέχεια λαμβάνουν το σενάριο και δημιουργούν ένα ενιαίο βίντεο με υπότιτλους, συχνά και με στόχο το μέγεθος του αρχείου ή την ποιότητα του βίντεο. "Σκληρά" υπότιτλοι, ή hard subs, είναι κωδικοποιημένοι στο υλικό, και, επομένως, είναι δύσκολο να αφαιρεθούν από το βίντεο χωρίς να χαθεί η ποιότητα του βίντεο. Οι "μαλακοί" υπότιτλοι, ή soft subs, είναι οι υπότιτλοι που εφαρμόζονται κατά την αναπαραγωγή από υπότιτλισμένο datafile, είτε αναμειγμένο απευθείας στο αρχείο-βίντεο (.mkv, .ogm, κ. λπ.), ή σε ένα ξεχωριστό αρχείο (.ssa, .srt, κ. λπ.). Οι soft subs μπορουν επίσης να αποδοθούν στις υψηλότερες αναλύσεις, που μπορουν να γίνουν για ευκολότερη ανάγνωση, αν ο προβολέας upscaling (αναβαθμίζει) το αρχείο, αλλά είναι επίσης πιο δύσκολο να ταιριάζουν με το βίντεο (για παράδειγμα, το περιστρεφόμενο κείμενο/το κινούμενο κείμενο). Οι Hard subs είναι παραδοσιακά πιο δημοφιλείς από τους softsubs, λόγω έλλειψης υποστήριξης φορέων και ανησυχίες για λογοκλοπή, αλλά τα περισσότερα fansub groups πλέον κυκλοφορούν μία softsub έκδοση από τις κυκλοφορίες.
Το αποτέλεσμα fansub είναι ένας αρχείο βίντεο υπολογιστή και μπορεί να διανεμηθεί μέσω CD, DVD, DDL, P2P λογισμικού, και από το file-sharing bot στο IRC. Αυτή η διανομή συνήθως διαχειρίζεται από μια ομάδα διανομής, ή "distro" ομάδα, που αποτελείται από ένα ή περισσότερα άτομα με ένα διακομιστή ή πολύ υψηλή ταχύτητα upload.
Προ-fansubs (προ του 1970)
Το πρώτο καταγεγραμένο Ιαπωνικό animation που θα διανεμηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν Η Ιστορία του Λευκού Φιδιού που μεταδόθηκε στις 15 Μαρτίου του 1961. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970, εκπομπές της Ιαπωνικής κοινότητας τηλεοπτικών σταθμών απευθύνονται αποκλειστικά σε πολύ μικρά παιδιά. Σύντομα μετά την κυκλοφορία βίντεο-κασετόφωνων, το νοέμβριο του 1975, το Post-Astro Boy anime άρχισε να διαδίδεται σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Από το Μάρτιο του 1976, τηλεοπτικοί σταθμοί στις Ηνωμένες Πολιτείες άρχισαν να εκπέμπουν σοου με σούπερ ρομπότ, όπως Getter Robo, και λόγω της διαθεσιμότητας των συσκευών Βίντεο, οι οπαδοί θα μπορούσαν να καταγράψουν αυτές τις εκπομπές για να τις δείξουν στους φίλους τους. Ο Fred Patten περιγράφει την πρώτη του επαφή με το anime στο "Λος Άντζελες Επιστημονικής Φαντασίας Κοινωνία" (LASFS) το 1976, όταν συναντήθηκε με ένα άλλο οπαδό που ήταν ένας πρώιμος υιοθετών της Sony betamax τεχνολογίας. Από το Μάιο του 1977 αυτός και μια ομάδα οπαδών ίδρυσαν το πρώτο anime club στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον "Κινούμενα σχέδια/Fantasy Οργάνωση" (C/FO).
Το νοέμβριο του 1977, ο C/FO άρχισε αντίστοιχο με άλλα Ιαπωνικά animation οπαδούς σε όλη τη χώρα και επειδή η διανομή του δείχνει όλη την Ηνωμένες Πολιτείες ήταν διαφορετικά με βάση την τοποθεσία, οι οπαδοί άρχισαν να διαπραγματεύονται ταινίες του δείχνει ότι έλειπαν μεταξύ τους. Την ώρα που πολλοί LASFS μέλη διατηρήσει την επαφή με μέλη σε όλο τον κόσμο, και, επομένως, C/FO μέλη άρχισαν να ανταλλάσσουν βίντεο με τους οπαδούς που βρίσκεται στην Ιαπωνία, συνήθως ΜΑΣ το στρατιωτικό προσωπικό, που ήθελε [//en.wikipedia.org/wiki/Star_Trek το Star Trek] και το [//en.wikipedia.org/wiki/Battlestar_Galactica Battlestar Galactica]. Ευτυχώς, δείχνει είτε από τις Ηνωμένες Πολιτείες ή την Ιαπωνία θα μπορούσε να παίξει σε κάθε περιοχή καθώς και οι δύο χρησιμοποιείται το [//en.wikipedia.org/wiki/NTSC NTSC] format για την εκπομπή. Αυτές οι εκπομπές δεν είχαν μεταφραστεί, ωστόσο Ιαπωνικά κινούμενα σχέδια παρέμεινε αρκετά απλό ότι ο μέσος θεατής μπορούσε να διακρίνει το οικόπεδο αποκλειστικά από τα οπτικά εφέ. Από το 1979, τους οπαδούς και τους συλλόγους των Ιαπωνικών κινουμένων σχεδίων είχε αρχίσει να διαχωρίζεται από το επιστημονικής φαντασίας κίνηση και άρχισε να αναφέρονται τα μέσα ενημέρωσης παρακολούθησαν ως anime.
Διανομή και αναπαραγωγή (δεκαετία 1990, πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 2000)
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000, τα fansubs σε ηλεκτρονική μορφή κυρίως διανεμόντουσαν σαν VHS και Beta ταινίες: μέσω mail CD-Rs. Πολλοί οπαδοί δεν είχαν Internet υψηλής ταχύτητας και δεν ήταν σε θέση να κατεβάσουν μεγάλα αρχεία. Πολλά από τα πρώτα ψηφιακά fansubs έγιναν από τους υπότιτλους. της κανονικής ταινίας.
Νομικές ενέργειες
Υπάρχει μια πεποίθηση μεταξύ ορισμένων οπαδών όπου μια "σιωπηρή συμφωνία" υπάρχει μεταξύ των fansubbers και των Ιαπωνικών κατόχων πνευματικών δικαιωμάτων που οι fansubs βοηθούν στην προώθηση ενός προϊόντος. Ο Steve Kleckner της Tokyopop, σημείωσε: Ειλικρινά, θεωρώ ότι είναι κολακευτικό, δεν απειλεί[...] Για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω ότι αν η μουσική βιομηχανία είχε χρησιμοποιηθεί για τη λήψη και την κοινή χρήση αρχείων σωστά, θα είχε αυξήσει την επιχείρησή τους, δεν θα χανόταν από αυτό. Και, αν μπορείτε να βρείτε 2.000 οπαδούς, να λένε ότι θέλουν ένα βιβλίο που δεν έχετε ακούσει ποτέ, λοιπόν, πρέπει να πάτε έξω και να βρείτε."
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορολογία φιλμ και βίντεο
Σεντάν
Η Σεντάν (γαλλικά: Sedan) είναι μια κοινότητα του νομού Αρδεννών, στην περιοχή Γκραντ Εστ της βορειοανατολικής Γαλλίας. Με πληθυσμό 16.846 κατοίκων (2016) είναι το κέντρο μιας ευρύτερης αστικής περιοχής 30.501 κατοίκων (2016). Το 2014 συμπεριλήφθηκε στο πολεοδομικό συγκρότημα Αρντέν Μετροπόλ που εμπεριέχει 65 κοινότητες, με πρωτεύουσα τη Σαγγλβίλ-Μεζιέγγ. Οι κάτοικοι αναφέρονται ως Σενταναί.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο ποταμός [[Μεύσης|Μεζ στο Σεντάν]] Γειτνιάζει με το Βέλγιο, τοποθετημένη στο βόρειο τμήμα των Αρδεννών στη διοικητική περιοχή Γκραντ-Εστ, 19 km ανατολικά τής Σαρλβίλ-Μεζιέρ. Είναι μία εκ των 3 Αρδεννικών υπονομαρχιών, μαζί με τις κοινότητες Ρετέλ, Βουζιέ. Είναι χτισμένη σε μια καμπή του ποταμού Μεζ (Μεύσης), με μέσο υψόμετρο 225 μ.
Μεσαίωνας
μικρογραφία|250x250εσ|Το κάστρο του Σεντάν Η πρώτη αναφορά στην πόλη έγινε το 997 και επρόκειτο περί ενός αγροκτήματος. Ονομαζόταν Βίλα Σεντένσι, ιδιοκτησία πιθανώς κάποιου Σεντένα.
Το Σεντάν αναπτύχθηκε γύρω από το κάστρο που κατασκευάστηκε από τον Εβάρ Γ' Λα Μαρκ από τα τέλη της δεκαετίας του 1420. Το κάστρο συνέχισε να τελειοποιείται και να επεκτείνεται κατά τους επόμενους αιώνες και ειδικά από τον Ζαν Εράρ. Οι άρχοντες Λα Μαρκ ήταν αναγνωρισμένοι κυρίαρχοι του Σεντάν από τον βασιλιά της Γαλλίας Ερρίκο Β' από το 1549, υπό τον Ανρί Ρομπέρ ντε λα Μαρκ, ο οποίος ασπάστηκε την προτεσταντική θρησκεία. Για το τίμημα αυτής της αναγνώρισης της κυριαρχίας του πρίγκιπα στη γη του, ο πρίγκιπας όφειλε βοήθεια στον βασιλιά σε περίπτωση πολέμου, να μην συμμετέχει σε κινήματα εναντίον των συμφερόντων του βασιλιά και να του παραχωρεί τα οχυρά του  αν του το ζητούσε. Σε αντάλλαγμα, ο βασιλιάς του χορήγησε προστασία και πλήρωνε μέρος των οχυρώσεων.
Το σύνθημα της πόλης είναι UNDIQUE ROBUR, ήταν το σύνθημα των αρχόντων Λα Μαρκ και σημαίνει «δύναμη από όλες τις πλευρές».
Νεότερη εποχή
μικρογραφία|250x250εσ|Βασιλικό εργοστάσιο στο Ντιζονβάλ το 1646 Κατά τη διάρκεια των Θρησκευτικών πολέμων, πολλοί προτεστάντες βρήκαν καταφύγιο στο πριγκιπάτο του Σεντάν, διανοούμενοι, δικηγόροι, βιοτέχνες και ήταν η πηγή της ευημερίας της πόλης. Η Ακαδημία του Σεντάν προσέλκυε καθηγητές και φοιτητές. Ο πρίγκιπας του Σεντάν είχε δικό του νόμισμα και εργοστάσιο όπλων. Η πόλη γνώρισε μεγάλη ακμή και επιστήμονες, καλλιτέχνες, ωρολογοποιοί συνέρρεαν και συνέβαλαν στον πλούτο, όπως ο Ζαν Ζαννόν, χαράκτης, τυπογράφος και εκδότης που το 1611 δραστηριοποιούνταν στην πόλη. Η δαντέλα του Σεντάν ήταν επίσης πολύ δημοφιλής. Ο Ανρί ντε λα Τουρ ντ'Ωβέρν έγινε δούκας του Μπουιγιόν καθώς παντρεύτηκε, το 1591, τη Σαρλότ, τελευταία κληρονόμο των Λα Μαρκ. Ανέπτυξε την πόλη και τις οχυρώσεις.
Το πριγκιπάτο του Σεντάν προσαρτήθηκε στη Γαλλία το 1642, μετά τη μάχη του Μαρφέ που ακολούθησε την κατάληψη της πόλης από τον βασιλιά τον Αύγουστο 1641, μετά από λίγες ημέρες πολιορκίας. Στη συνέχεια ήρθε η συνωμοσία του Σανκ-Μαρς κατά του καρδιναλίου Ρισελιέ και εμμέσως κατά του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΓ'. Ο πρίγκιπας του Σεντάν συμμετείχε σ' αυτή τη συνωμοσία και όταν αποκαλύφθηκε έσωσε τη ζωή του δίνοντας για αντάλλαγμα το πριγκιπάτο. Στην πόλη τοποθετήθηκε ο Αβραάμ ντε Φαμπέρ ντ'Εστερναί, πρώτος κυβερνήτης του Σεντάν από το 1642 έως το 1662.
Το 1641 δημιουργήθηκε νοσοκομείο από το θρησκευτικό τάγμα Οι κόρες της φιλανθρωπίας που εγκαταστάθηκαν στο Σεντάν. Η πόλη γνώριζε τότε μια σημαντική οικονομική ανάπτυξη χάρη στη δημιουργία βασιλικής βιομηχανίας υφασμάτων όπως το εργοστάσιο του Ντιζονβάλ το 1646. Τα υφάσματα του Σεντάν ήταν λινά και χρησιμοποιούνταν για ρούχα και για κουρτίνες κλπ. Από το 1878, άνθισε η βιομηχανία χαλιών που συνέχισαν αυτή την παράδοση υφαντουργίας που απασχολούσε χιλιάδες ανθρώπους στο παρελθόν.
Σύγχρονη εποχή
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Οι τελευταίες σφαίρες, πίνακας του Αλφόνς ντε Νεβίλ, 1873 μικρογραφία|250x250εσ|Το Δημαρχείο και η πλατεία Τυρέν, πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. μικρογραφία|250x250εσ|Η Ανώτερη σχολή στην λεωφόρο Φιλιποτώ και τραμ της γραμμής 4
Από την εποχή του Πριγκηπάτου ακόμη, πολλοί Εβραίοι είχαν βρει καταφύγιο σ' αυτή την πόλη. Το ίδιο ίσχυε και για τους κατοίκους της Αλσατίας-Λωρραίνης που προτίμησαν να παραμείνουν Γάλλοι μετά την προσάρτηση της περιοχής τους στη Γερμανία σαν συνέπεια του Γαλλοπρωσικού πολέμου του 1870 και οι οποίοι ήρθαν πολυάριθμοι στις Αρδέννες, στο Σεντάν και σε άλλες πόλεις της περιοχής.
Την 1η Σεπτεμβρίου του 1870, ο γαλλικός στρατός, υπό τον στρατάρχη Μακ Μαόν, περικυκλώθηκε και νικήθηκε στο Σεντάν από τα πρωσικά στρατεύματα και τα συνασπισμένα γερμανικά κράτη. Η μάχη έλαβε χώρα κοντά στο κάστρο του Σεντάν. Τα γαλλικά στρατεύματα υπερασπίστηκαν την πόλη σκληρά. Αυτοί οι αγώνες συμβολίζονται από το επεισόδιο στο «Σπίτι της τελευταίας σφαίρας», όπου Γάλλοι μαχητές που είχαν καταφύγει σε ένα σπίτι παραδόθηκαν μόνο μετά την εξάντληση των πυρομαχικών τους. Αυτό το σπίτι είναι ένα μουσείο ανοικτό στο κοινό σήμερα. Ο Γάλλος αυτοκράτορας Ναπολέων ΙΙΙ ύψωσε στο κάστρο του Σεντάν λευκή σημαία, ζητώντας τον τερματισμό των εχθροπραξιών. Η παράδοση της πόλης - που υπεγράφη το κάστρο Μπελβύ, στους λόφους που περιβάλλουν την πόλη -, η ήττα και η αιχμαλωσία του Ναπολέοντα Γ' με 100.000 στρατιώτες προκάλεσαν την κατάρρευση της Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας στις 4 Σεπτεμβρίου 1870 και την αρχή της Τρίτης Γαλλικής Δημοκρατίας.
Η ήττα προκάλεσε τον παροπλισμό των οχυρών και επέτρεψε την επέκταση της πόλης. Το κάστρο και τα στρατιωτικά στρατόπεδα διατηρήθηκαν.
Άλλες μάχες ακολούθησαν κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο τον Αύγουστο του 1914 και τον Νοέμβριο του 1918. Το Σεντάν κατελήφθη από τους Γερμανούς για 4 χρόνια κατά τη διάρκεια του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου.
Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, τα γερμανικά στρατεύματα εισέβαλαν αρχικά στο ουδέτερο Βέλγιο και διέσχισαν τον ποταμό Μεζ κοντά στο Σεντάν κερδίζοντας τη Δεύτερη Μάχη του Σεντάν που διήρκεσε από τις 12 έως τις 15 Μαΐου 1940. Αυτή η μάχη τους επέτρεψε να κερδίσουν ολόκληρη τη Μάχη της Γαλλίας καθώς όχι μόνον παρέκαμψαν το γαλλικό σύστημα οχύρωσης, τη γραμμή Μαζινό, αλλά τους επέτρεψε να παγιδεύσουν τις συμμαχικές δυνάμεις που προχώρησαν ανατολικά στο Βέλγιο. Η πόλη υπέστη σημαντικές ζημίες κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων, «ολόκληροι δρόμοι είχαν καταστραφεί», και στη συνέχεια ανοικοδομήθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αξιοθέατα-Τουρισμός
μικρογραφία|250x250εσ|Το [[κάστρο του Σεντάν]] Σήμερα το Σεντάν είναι γνωστό για το κάστρο του, το οποίο είναι το μεγαλύτερο οχυρό μεσαιωνικό κάστρο στην Ευρώπη με συνολική έκταση 30 στρεμμάτων και 7 επίπεδα. Η κατασκευή του άρχισε το 1424 και η άμυνα του κάστρου συνεχώς βελτιωνόταν κατά τη διάρκεια των εποχών. Είναι το μόνο εναπομείναν τμήμα των κάποτε τεράστιων οχυρώσεων μέσα και γύρω από την πόλη.
Άλλα σημαντικά μέρη: Το κάστρο των πριγκίπων, κτίριο του 1611, ο βοτανικός κήπος, το μνημείο των πεσόντων, εκκλησίες κ.ά.
Μεσαιωνικό Φεστιβάλ
Από το 1996, στο κάστρο του Σεντάν διοργανώνεται το μεσαιωνικό φεστιβάλ του Σεντάν γύρω από το φρούριο, το τρίτο σαββατοκύριακο του Μαΐου. Είναι πολύ δημοφιλές και έχει μεγάλη προσέλευση θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
Έκτωρ Κακναβάτος
Ο Έκτωρ Κακναβάτος (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Γιώργου Κοντογιώργη, Πειραιάς, 1920 - 8 Νοεμβρίου 2010) ήταν Έλληνας ποιητής.
Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1937-1941) και εργάστηκε ως καθηγητής στην ιδιωτική εκπαίδευση. Διετέλεσε σύμβουλος στο Υπουργείο Παιδείας και αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας Συγγραφέων. Έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και εξορίστηκε στη Μακρόνησο και την Ικαρία, το 1947, εξαιτίας των αριστερών του πεποιθήσεων. Την πρώτη του εμφάνιση στο χώρο της λογοτεχνίας πραγματοποίησε το 1943 με την έκδοση της πρώτης του ποιητικής συλλογής που είχε τίτλο «Fuga». Τιμήθηκε με το Β' Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1983 για τη συλλογή του «In Perpetuum»).
Ο Έκτωρ Κακναβάτος τοποθετείται στην πρώτη μεταπολεμική γενιά των Ελλήνων ποιητών. Το έργο του κινείται στα πεδία του υπερεαλιστικού γλωσσοκεντρισμού, εμφορείται από την ηχητική διάσταση του λόγου και μια αμείωτη ορμητικότητα η οποία συχνά αγγίζει τα όρια της σφοδρότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Πρώτη Μεταπολεμική Γενιά
Μπράχμαν (Ινδουισμός)
Στον ινδουισμό Μπράχμαν είναι το ανώτατο, παγκόσμιο Ον, που αποτελεί εκκίνηση του φαινόμενου κόσμου. Το Βράχμαν αναφέρεται επίσης ως "Ιερό Έδαφος", ένας όρος που εισήγαγε ο Άλντους Χάξλεϊ στο έργο του περί συγκριτικής θρησκειολογίας και μυστικισμού "Η αιώνια φιλοσοφία", και που εκφράζει την κοινή θρησκευτική/μυστικιστική εμπειρία διαφορετικών θρησκειών και παραδόσεων, όπου τα πάντα εμφανίζονται να έχουν μια κοινή αρχή. Οι θεϊστικές θρησκείες ονομάζουν αυτή την αρχή "Θεό", ενώ κάποιες ανατολικές θρησκείες που δεν βασίζονται σε θεότητες χρησιμοποιούν όρους όπως "Τάο" ή "Νταρμακάρυα".
Οι Ουπανισάδες διδάσκουν πως το Βράχμαν είναι η πεμπτουσία των υλικών φαινομένων και δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό από τις αισθήσεις, αλλά μπορεί να προσεγγιστεί μέσω της γνώσης του εαυτού. Το ονομάζουν επίσης Απέραντο Ον ή Απέραντη Νοημοσύνη και δεν μπορεί να γίνει κατανοητό μέσω της νόησης, επειδή συμπεριλαμβάνει τη δική μας ύπαρξη, μπορεί όμως κανείς να φτάσει στη φώτιση(Μόξα, Σαμάντι, Νιρβάνα κλπ), όπου κατανοεί πως ανήκει σε αυτό. Η προσωπική αντίληψη του Βράχμαν ονομάζεται "Άτμαν".Σε πολλά σημεία, οι Ουπανισάδες ταυτίζουν το Άτμαν με την εσωτερική ουσία του όντος, ένα "εσωτερικό Βράχμαν".
Διαμερίσματα της Ονδούρας
Ιστορικό
Μερικοί χρονολογικοί σταθμοί στην εξέλιξη της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοικήσεως της Ονδούρας είναι οι εξής:
1825: Η συντακτική εθνοσυνέλευση της χώρας επιτάσσει τη διοικητική διαίρεση της χώρας στα ακόλουθα επτά διαμερίσματα: Κομαγιάγουα, Σάντα Μπάρμπαρα, Τεγουσιγάλπα, Τσολουτέκα, Γιόρο, Ολάντσο και Γκράσιας (που αργότερα μετονομάσθηκε σε Λεμπίρα).
1834: Μια έκτακτη συντακτική εθνοσυνέλευση μειώνει νομοθετικά τον αριθμό των διαμερισμάτων σε τέσσερα. Ωστόσο αυτή η μείωση δεν εφαρμόζεται στην πράξη και η διαίρεση του 1825 παραμένει σε ισχύ.
1872: Ιδρύεται το Διαμέρισμα Ίσλας ντε λα Βαΐα, που αποτελείται από το ομώνυμο αρχιπέλαγος που είχε παραχωρηθεί στην Ονδούρα από τη Μεγάλη Βρετανία 12 χρόνια νωρίτερα.
1881: Το Λα Μοσκουιτία ενώνεται με εδάφη του Γιόρο και δημιουργείται έτσι το Διαμέρισμα Κολόν.
1883: Δημιουργείται το Διαμέρισμα Ιντιβούκα από εδάφη των Διαμερισμάτων Λα Πας και Γκράσιας.
1893: Δημιουργούνται τα Διαμερίσματα Βάλε (από εδάφη του Τσολουτέκα) και Κορτές (από εδάφη του Διαμερίσματος Σάντα Μπάρμπαρα).
1902: Εδάφη του Γιόρο και του Κολόν αποσπώνται και δημιουργούν το νέο Διαμέρισμα Ατλάντιδα.
1906: Το Διαμέρισμα Οκοτεπέκε δημιουργείται από εδάφη του Κοπάν.
1957: Το Κολόν διασπάται και δημιουργείται το Διαμέρισμα Γκράσιας α Δίος.
Κατάλογος διαμερισμάτων της Ονδούρας
Πηγή πληθυσμιακών δεδομένων:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Διαμερισματα Ονδουρα
Φάγρης
Η Φάγρης ήταν αρχαία ελληνική πόλη ευρισκόμενη στη Θράκη και αργότερα στη Μακεδονία, εντός της περιοχής μεταξύ του ποταμού Στρυμόνα και του ποταμού Νέστου, η οποία είναι γνωστή ως Ηδωνίδα. Ιδρύθηκε από αποίκους προερχόμενους από τη Θάσο. Πιθανώς, μαζί με τη Γαληψό και την Απολλωνία, να κατελήφθη και να καταστράφηκε από τον Φίλιππο Β΄ της Μακεδονίας, έπειτα από την κατάληψη της Αμφίπολης. Παρόλα αυτά, μεταξύ των αρχαιολογικών καταλοίπων περιλαμβάνονται ευρήματα της ελληνιστικής περιόδου και ενδείξεις για το γεγονός πως η Φάγρης εξακολούθησε να υφίσταται έως και την ρωμαϊκή περίοδο. Η θέση της σήμερα τοποθετείται κοντά στο χωριό Ορφάνι.
Σιγισμόνδος Μαλατέστα
Ο Σιγισμόνδος, ιταλ.: Sigismondo Malatesta' (Νοέμβριος 1498 – Δεκέμβριος 1553) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν Ιταλός κοντοτιέρος.
Φάγρης
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες στη Θράκη Κατηγορία:Νομός Καβάλας
Σιγισμόνδος Μαλατέστα
Βιογραφία
Ήταν γιος του Παντόλφο Δ΄ κοντοτιέρου, κυρίου του Ρίμινι και της Βιολάντε Μπεντιβόλιο. Ο Σιγισμόνδος προσπάθησε για όλη του τη ζωή να ανακτήσει την προγονική κυριότητα των Μαλατέστα, το Ρίμινι, που είχε προσαρτηθεί στα Παπικά Κράτη από τον προπάππο του Σιγισμόνδο-Παντόλφο Μαλατέστα. Το 1522 μπήκε στην πόλη για πρώτη φορά, αλλά εκδιώχθηκε από τα στρατεύματα που έστειλε ο Αδριανός ΣΤ΄.
Αργότερα, κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ένωσης του Κονιάκ, πολέμησε για τους Γάλλους, παίρνοντας μέρος στην κατάληψη της Νοναντόλα και στην υπεράσπιση του Μιλάνου. Το 1525 ήταν παρών στη μάχη της Παβίας. Την επόμενη χρονιά υπερασπίστηκε μάταια το Λόντι ενάντια στα Βενετικά στρατεύματα υπό τον Μαλατέστα Δ΄ Μπαλιόνι και ήταν πρωταγωνιστής μίας περίφημης μονομαχίας εναντίον του διοικητή (cepitano) του Μπαλιόνι, Λουδοβίκου Βισταρίνι. Αργότερα τάχθηκε στο πλευρό των Παπικών Κρατών, πολεμώντας στην Πάρμα και τη Φιορεντσουόλα ντ' Άρντα ενάντια στους αυτοκρατορικούς λάντσκνεχτς (πεζικάριους).
Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της λεηλασίας της Ρώμης, όταν ο πάπας Κλήμης Ζ΄ συνελήφθη αιχμάλωτος από τους αυτοκρατορικούς, το εκμεταλλεύτηκε και μπήκε στο Ρίμινι. Η πρώτη του κίνηση ήταν να εκτελέσει όλους τους εχθρούς του, ορισμένους μόνο από υποψίες, στην πόλη. Αργότερα το Ρίμινι πολιορκήθηκε από τα Γαλλικά στρατεύματα και η πόλη παραδόθηκε, αλλά ο Μαλτέστα επέστρεψε το 1528 μαζί με τον πατέρα του. Όταν ένας παπικός στρατός 6.000 στρατιωτών υπό τον καρδινάλιο Τζιοβάνι-Μαρία Ντελ Μόντε στάλθηκε εναντίον του, ο Σιγισμόνδος συμφώνησε να παραδώσει την πόλη με αντάλλαγμα 6.000 δουκάτα. Μετά από μία τελευταία απέλπιδα προσπάθεια να διατηρήσει την ακρόπολη της πόλης, κατέφυγε στη Ραβέννα και τη Φεράρα.
Τον επόμενο χρόνο πολέμησε ως κοντοτιέρος για τη Βενετία και για τη Γερμανική αυτοκρατορία στην Ουγγαρία, και ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη για να ζητήσει υποστήριξη ενάντια στην παπική κατοχή του Ρίμινι. Πέθανε ως ενδεής στο Ρέτζιο Εμίλια, το 1553.
Θεόδωρος Βρανάς
Ο Θεόδωρος Βρανάς (άκμασε το 1200) από τον Οίκο των Βρανάδων ήταν στρατηγός των Ρωμαίων και μετά το 1204 των Λατίνων της Κωνσταντινούπολης. Οι Λατίνοι τον έκαναν καίσαρα και το 1206 κυβερνήτη της Αδριανούπολης. Ο Γοδεφρείδος Βιλλεαρδουίνος τον αποκαλεί Le Vernas στην Ιστορία του.
Βιογραφία
Ήταν γιος του στρατηγού Αλεξίου Βρανά και της Άννας Κομνηνής Βατάτζαινας, γι' αυτό εκαλείτο και Θεόδωρος Κομνηνός Βρανάς. Μάλλον γεννήθηκε στην Αδριανούπολη, όπου ο Οίκος του είχε κληρονομικές γαίες. Ήταν απόγονος των Κομνηνών και από τους δύο γονείς του. Όταν οι Νορμανδοί της Νότιας Ιταλίας άλωσαν τη Θεσσαλονίκη, ο πατέρας του τους αναχαίτισε το 1185 στη μάχη της Δημητρίτσας (νυν Σιδηρόκαστρο). Ο Αλέξιος εξεγέρθηκε το 1187 εναντίον του Ισαακίου Β΄ Αγγέλου, αλλά σκοτώθηκε.
Το 1193 ο χρονικογράφος Αλμπερίκ ντε Τρουα-Φοντέν αναφέρει, πως ο Βρανάς αγάπησε την Αγνή των Καπετιδων (βαπτίστηκε Άννα στην Κωνσταντινούπολη), κόρη του Λουδοβίκου Ζ΄ της Γαλλίας και χήρα του Αλεξίου Β΄ Κομνηνού και μετά του Ανδρονίκου Α΄ Κομνηνού, η οποία ήταν τότε 22 ετών. Η Άννα είχε γίνει Ελληνίδα στον πολιτισμό και τη γλώσσα και χρησιμοποιούσε διερμηνέα για να μιλήσει στους Σταυροφόρους, καθώς είχε ξεχάσει τελείως τα Γαλλικά.
Ο Θεόδωρος πολέμησε υπό τον Ισαάκιο Β΄ με περιορισμένη επιτυχία. Ως αρχηγός των Αλανών μισθοφόρων, ήταν ο μόνος, που έμεινε να αντιμετωπίσει μία επίθεση των Γερμανών Σταυροφόρων στον Προυσηνό, κοντά στη Φιλιππούπολη, το 1189. Μαζί με τον Πετραλοίφα και τον Μιχαήλ Καντακουζηνό συνωμότησε για την αντικατάσταση τού Ισαακίου Β΄ από τον αδελφό του Αλέξιο Γ΄ Άγγελο το 1195. Πολέμησε εναντίον διαφόρων εχθρών υπό τον Αλέξιο Γ΄ και διορίστηκε δούκας στο θέμα της Αδριανούπολης-Διδυμοτείχου. Διακρίθηκε στην αρχική άμυνα της Κωνσταντινούπολης ενάντια στην Δ΄ Σταυροφορία το 1202-03.
Οι διάδοχοι
Τον διαδέχθηκε ο Βαλδουίνος του Μπετύν ως κύριος της Αδριανούπολης. Επειδή η θέση ήταν κληρονομική, υποθέτουμε ότι ο Βαλδουίνος νυμφεύτηκε μία κόρη του (δεν είναι γνωστή από τις πηγές). Τον 13ο αι. ο Οίκος των Βρανά είχε εκτενείς ιδιοκτησίες περί τη Σμύρνη· φαίνεται ότι είχαν επιστρέψει πλήρως στη Ρωμαϊκή κοινωνία και η εγγονή του Ειρήνη παντρεύτηκε έναν Παλαιολόγο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγνή (Άννα) των Καπετιδών κόρη του Λουδοβίκου Ζ΄ της Γαλλίας. Μάλλον είχε τέκνο:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βρανάδων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Τζοβάννι Γκαμπριέλι
Ο Τζοβάννι Γκαμπριέλι (ιταλικά: Giovanni Gabrieli, 1557 – 12 Αυγούστου 1612) ήταν Ιταλός συνθέτης και οργανίστας. Έδρασε την εποχή της μετάβασης από την Αναγέννηση στο Μπαρόκ, επηρεάζοντας με τη μουσική του πλήθος συνθετών. Θεωρείται ο πλέον κύριος εκπρόσωπος της Βενετσιάνικης Σχολής, στην οποία ανήκουν οι Κλάουντιο Μοντεβέρντι, Άντριαν Βίλαρτ, Κλάουντιο Μέρουλο κ.ά.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε πιθανότατα στη Βενετία, όπου και σπούδασε μουσική με τον θείο του και συνθέτη Αντρέα Γκαμπριέλι. Αργότερα συνέχισε τις σπουδές του στο Μόναχο με τον Ορλάντο ντι Λάσσο, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1579. Τα χρόνια αυτά έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του ύφους της μουσικής του, όπως διαφαίνεται κυρίως στα πρώιμα έργα του.
Επιστρέφοντας στη Βενετία, το 1585 διαδέχεται τον Κλάουντιο Μέρουλο ως οργανίστας της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου, θέση ύψιστης τιμής για την εποχή. Τον επόμενο χρόνο πεθαίνει ο θείος του, Αντρέα Γκαμπριέλι, και αναλαμβάνει καθήκοντα σύνθεσης. Παράλληλα, συγκεντρώνει και επιμελείται τα έργα του προκατόχου του, διασώζοντας έτσι ένα μεγάλο τους μέρος.
Ένα μεγάλο καλλιτεχνικό βήμα αποτελεί η ανάληψη της θέσης οργανίστα στη Scuola Grande di San Rocco· από την περίοπτη αυτή θέση έχει την ευκαιρία να γράψει και κοσμική μουσική, η οποία εκτελείται από τους πιο φημισμένους τραγουδιστές και μουσικούς της εποχής. Εξάλλου, το μουσικό επίπεδο στον καθεδρικό του Αγίου Μάρκου ήταν ανέκαθεν υψηλό και ο Γκαμπριέλι χαίρει της εκτίμησης των πιο αξιόλογων Ευρωπαίων συνθετών της εποχής του.
Το 1597 εκδίδει έναν τόμο με Ιερές συμφωνίες (Symphoniae Sacrae), έργο που έμελε να τον καταστήσει διάσημο σε ολόκληρη την Ευρώπη. Πολλοί συνθέτες, κυρίως από τη Γερμανία, συρρέουν για να μαθητεύσουν μαζί του, όχι μόνο την εκκλησιαστική μουσική, αλλά και το ιταλικό μαδριγάλι. Με την επιστροφή τους διαδίδεται το "πολυχορικό" ύφος, όπου δύο χορωδίες τραγουδούν εναλλάξ -γνωστό με τον μουσικό όρο cori spezzati. Αξιοσημείωτος μαθητής του Γκαμπριέλι υπήρξε και ο Χάινριχ Συτς, ο οποίος επιστρέφοντας στη Γερμανία, ανέπτυξε το ιταλικό ύφος, οδηγώντας στην καθιέρωση του Μπαρόκ.
Περί το 1606 η υγεία του Γκαμπριέλι επιδεινώνεται· πεθαίνει το 1612, πιθανότατα από νεφρολιθίαση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες της Αναγέννησης Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ
Τιμ φαν Ράιτχοφεν
Ο Τιμ φαν Ράιτχοφεν (Tim van Rijthoven, γενν. 24 Απριλίου 1997) είναι Ολλανδός επαγγελματίας τενίστας, που τον Ιούνιο του 2022 κέρδισε το τουρνουά Libéma Open, νικώντας τον νο. 1 του κόσμου Ντανιίλ Μεντβέντεφ στον τελικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί αθλητές της αντισφαίρισης
Ζόρδι Ερέου
Ο Ζόρδι Ερέου (Jordi Hereu i Boher, προφορά: [ˈʒɔrði əˈɾɛw], Βαρκελώνη, 14 Ιουνίου 1965) είναι Καταλανός πολιτικός, μέλος του Κόμματος των Σοσιαλιστών της Καταλονίας, δήμαρχος της Βαρκελώνης μεταξύ 2006 και 2011. Από το 2012 έχει αποσυρθεί από την πολιτική. Σήμερα είναι πρόεδρος της εταιρείας παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών σε πόλεις IdenCity.
Βιογραφία και πολιτική σταδιοδρομία
Κατάγεται από την καταλανική επαρχία του Κάτω Παλιάρς αλλά μεγάλωσε στη Βαρκελώνη όπου σπούδασε μάρκετινγκ στην ιδιωτική σχολή ESADE. Από το 1991 εργάστηκε ως υπεύθυνος προώθησης του τμήματος επιμελητείας του λιμένα της πόλης. Η πολιτική του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1997 όταν ενσωματώθηκε στο δημαρχείο της Βαρκελώνης ως διαχειριστής του τομέα των Λες Κορς παρότι είχε ενσωματωθεί στις τάξεις του PSC ήδη από το 1987. Στις εκλογές του 1999 εκλέχθηκε σύμβουλος του ίδιου τομέα. Το 2004 επανεκλέχθη και ορίστηκε δημοτικός σύμβουλος Ασφάλειας και Κινητικότητας· κατά τη διάρκεια της θητείας του προώθησε ένα μοντέλο πιο αποδοτικής μετακίνησης, με αύξηση των θέσεων στάθμευσης για ποδήλατα, τη βελτίωση του στόλου και της συχνότητας του μετρό και της κατασκευής δικτύου τραμ. Τον Μάιο του 2006 ανέλαβε τη θέση του εκπροσώπου τύπου του δημαρχείου.
Τον Σεπτέμβριο του 2006 διαδέχθηκε τον Ζοάν Κλος στη θέση του δημάρχου της πόλης μετά τον ορισμό του τελευταίου ως υπουργού Βιομηχανίας, Εμπορίου και Τουρισμού στην κυβέρνηση του Χοσέ Λουίς Ροδρίγεθ Θαπατέρο. Εκλέχθηκε επίσημα στις δημοτικές εκλογές του 2007. Μετά την απόρριψη του σχεδίου του αναμόρφωση της λεωφόρου Ντιαγονάλ από τους πολίτες της Βαρκελώνης το 2010 ηττήθηκε στις δημοτικές εκλογές του επόμενου έτους από τον υποψήφιο της Σύγκλισης και Ένωσης, Σαβιέ Τρίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταλανοί πολιτικοί Κατηγορία:Δήμαρχοι της Βαρκελώνης
Μουσουλμανική Βιβλιοθήκη Φετχή Πασσά
Η Μουσουλμανική Βιβλιοθήκη Φετχή Πασά ή Βιβλιοθήκη του Χαφίζ Αχμέτ Αγά, είναι ιστορικό οθωμανικό κτίριο στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου στην Ελλάδα, Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO (1988), ως μέρος της μεσαιωνικής πόλης, που στεγάζει τη βιβλιοθήκη του μουσουλμάνου λόγιου Χαφίζ Αχμέτ Αγά.