cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χάινριχ Άμπεκεν
Σταδιοδρομία
Ο Μπίσμαρκ τον απασχολούσε κατά κόρον με τη σύνταξη επίσημων αποστολών και είχε μεγάλη εύνοια για τον βασιλιά Γουλιέλμο, τον οποίο συνόδευε συχνά στα ταξίδια του ως εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών. Ήταν παρών με τον βασιλιά κατά τη διάρκεια των εκστρατειών του 1866 και του 1870-71. Το 1851 δημοσίευσε ανώνυμα το Babylon und Jerusalem (Βαβυλώνα και Ιερουσαλήμ), μια καυστική κριτική των απόψεων της κόμισσας φον Χαν-Χαν.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου κατά της Αυστρίας το 1866, καθώς και των πολέμων κατά της Γαλλίας το 1870 και το 1871, ο Άμπεκεν παρέμεινε στο πρωσικό αρχηγείο. Ένα μεγάλο μέρος των αποστολών της εποχής γράφτηκε από τον ίδιο. Δυστυχώς η υγεία του επλήγη από τις ταλαιπωρίες αυτών των ταξιδιών και πέθανε μετά από ασθένεια αρκετών μηνών.
Παρά την ενασχόλησή του με την πολιτική, ο Άμπεκεν δεν έχασε ποτέ το ενδιαφέρον του για τη θεολογία και συνέχισε να δημοσιεύει και να ομιλεί στον εν λόγω τομέα καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του. Ενδιαφερόταν για την τέχνη και την αρχαιολογία και ήταν χρηματοδότης του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου της Ρώμης και μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας της Ρώμης. Ίδρυσε τον Κύκλο Φίλων της Ελληνικής Λογοτεχνίας στο Βερολίνο και ήταν μέλος της επιτροπής για το βασιλικό βραβείο Σίλλερ.
Βιβλιογρφία
Κατηγορία:Γερμανοί διπλωμάτες Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον
Το Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον (Lyndon B. Johnson Space Center, JSC) είναι το κέντρο επανδρωμένων διαστημικών σκαφών και αποστολών της NASA, όπου λαβαίνουν χώρα η εκπαίδευση των αστροναυτών της, οι σχετικές έρευνες και ο έλεγχος των επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων. Βρίσκεται στο Χιούστον του Τέξας και πήρε το σημερινό όνομά του προς τιμή του πρώην Προέδρου των ΗΠΑ Λίντον Τζόνσον, ο οποίος καταγόταν από το Τέξας.
Αποτελείται από ένα συγκρότημα εκατό κτηρίων που απλώνεται σε μια έκταση 6,6 χιλιάδων στρεμμάτων στην περιοχή Κλήαρ Λέικ. Το Κέντρο είναι η έδρα του «Σώματος Αστροναυτών της NASA» (NASA astronaut corps) και είναι υπεύθυνο για την εκπαίδευση αστροναυτών, τόσο από τις ΗΠΑ όσο και από άλλα κράτη, που πετούν με αμερικανικά διαστημόπλοια. Ευρύτερα γνωστό έχει γίνει από τη λειτουργία του Κέντρου Ελέγχου των διαστημικών αποστολών, από το Πρόγραμμα Τζέμινι μέχρι τις πτήσεις των διαστημικών λεωφορείων. Από το πρόγραμμα «Απόλλων» προέρχεται η περίφημη φράση προς το Κέντρο: «Houston, we have a problem» («Χιούστον, έχουμε ένα πρόβλημα»).
Το Κέντρο άρχισε να κατασκευάζεται το 1962 σε έκταση που δωρήθηκε από πετρελαϊκή εταιρεία δια του Πανεπιστημίου «Ράις», και εγκαινιάσθηκε επισήμως τον Σεπτέμβριο του 1963. Σήμερα αποτελεί ένα από τα δέκα κέντρα της NASA.
Επιλογή της τοποθεσίας
Το 1961 το αμερικανικό Κογκρέσο, μετά από ακροάσεις, πέρασε νόμο με τον οποίο δίνονταν 1,7 δισεκατομμύρια δολάρια στη NASA για το 1962, μεταξύ των οποίων 60 εκατομμύρια για το «νέο εργαστήριο επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων». Οι απαιτήσεις της τοποθεσίας για αυτό δόθηκαν στη δημοσιότητα και περιελάμβαναν: πρόσβαση για θαλάσσιες μεταφορές από μεγάλα φορτηγά πλοία, ήπιο κλίμα, αεροδρόμιο παντός καιρού, βιομηχανικό συγκρότημα και ΑΕΙ κοντά, επαρκής παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και νερού, έκταση τουλάχιστον 1000 έικρ και κάποιες παραμέτρους κόστους. Τον Αύγουστο συγκροτήθηκε τετραμελής ομάδα επιλογής τοποθεσίας, που αρχικώς επέλεξε 22 πόλεις και μετά τη «βραχεία λίστα» των εξής εννέα:
Ωστόσο, μετά από αφόρητες πολιτικές πιέσεις τοπικών παραγόντων, προστέθηκαν στις παραπάνω εκ των υστέρων άλλες 14 τοποθεσίες, οι δύο εκ των οποίων ήταν επίσης στην περιφέρεια του Χιούστον, κοντά στο Πανεπιστήμιο του Χιούστον και κοντά στο Πανεπιστήμιο Ράις. Η ομάδα επισκέφθηκε και τις 23 τοποθεσίες μέχρι τις 7 Σεπτεμβρίου 1961. Στη συνέχεια ανακήρυξε την Τάμπα ως πρώτη της επιλογή, με δεύτερη την τοποθεσία του Χιούστον κοντά στο Ράις και τρίτη το Σαν Φρανσίσκο. Ωστόσο η Πολεμική Αεροπορία αποφάσισε τότε ακριβώς να μη κλείσει την Αεροπορική Βάση MacDill στην Τάμπα, όπου θα γινόταν το διαστημικό κέντρο, προωθώντας έτσι το Χιούστον στην πρώτη θέση. Ο διοικητής της NASA Τζέιμς Γουέμπ πληροφόρησε σχετικά τον Πρόεδρο Κένεντυ στις 14 Σεπτεμβρίου και η απόφαση ανακοινώθηκε στις 19 του μήνα. Σύμφωνα με τον ιστορικό του Πανεπιστημίου A&M του Τέξας Henry C. Dethloff: «Αν και η τοποθεσία του Χιούστον σαφώς πληρούσε τα απαιτούμενα κριτήρια, Τεξανοί σε καίριες θέσεις άσκησαν αναμφίβολα τεράστια πολιτική επιρροή για μια τέτοια απόφαση: Ο Λύντον Τζόνσον ήταν Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ και επικεφαλής του Συμβουλίου Διαστήματος, ο Άλμπερτ Ρ. Τόμας ήταν πρόεδρος της Επιτροπής Κατανομής Πόρων της βουλής, οι Ρόμπερτ Ρ, Κέισυ και Olin E. Teague ήταν μέλη της Επιτροπης Επιστήμης και Αστροναυτικής της βουλής και επιπλέον ο Teague ήταν πρόεδρος της Υποεπιτροπής Επανδρωμένων Διαστημικών Πτήσεων. Τέλος, ο Σαμ Ρέυμπερν ήταν Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων.»
Κατασκευή και πρώτη λειτουργία
Η έκταση (4 χιλιάδες στρέμματα) για το νέο Κέντρο είχε δωρηθεί στο Πανεπιστήμιο Ράις από την εταιρεία Humble Oil και βρισκόταν 40 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Χιούστον, δίπλα στην υφάλμυρη Λίμνη Κλήαρ (Clear Lake), κοντά στον Κόλπο του Γκάλβεστον. Η NASA αγόρασε και άλλα 2.400 στρέμματα ώστε να υπάρχει πρόσοψη σε εθνική οδό. Η κατασκευή του Διαστημικού Κέντρου, σε σχέδια του επιχειρηματία και αρχιτέκτονα Charles Luckman, άρχισε τον Απρίλιο του 1962 και η νέα διεύθυνση του Gilruth δημιουργήθηκε και μετακόμισε εκεί σε προσωρινά γραφεία τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Τον ίδιο μήνα ο Κένεντυ έβγαλε λόγο στο Πανεπιστήμιο Ράις με θέμα το διαστημικό πρόγραμμα των ΗΠΑ. Ο λόγος αυτός είναι διάσημος για την αναγγελία του προγράμματος «Απόλλων», αλλά ο Κένεντυ δεν παρέλειψε να αναφέρθεί και στο νέο Κέντρο:
"«Το Χιούστον,... ...με το Κέντρο Επανδρωμένων Διαστημικών Σκαφών θα καταστεί η καρδιά μιας μεγάλης κοινότητας επιστημόνων και μηχανικών. Μέσα στα επόμενα 5 έτη η NASA αναμένεται να διπλασιάσει τον αριθμό των επιστημόνων και μηχανικών στην περιοχή, να αυξήσει τους πόρους που διαθέτει για μισθούς και έξοδα σε 60 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο, να επενδύσει περί τα 200 εκατομμύρια σε εγκαταστάσεις και εργαστήρια, και να κατευθύνει ή να συνάψει σε συμβόλαια για νέες διαστημικά εγχειρήματα περισσότερο από 1 δισεκατομμύριο από αυτό το Κέντρο αυτής της πόλεως»."
- Λόγος του John F. Kennedy στο Πανεπιστήμιο Rice, 12 Σεπτεμβρίου 1962
Το εκτάσεως 6.556 στρεμμάτων Κέντρο άνοιξε επίσημα ένα έτος αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 1963.
Κέντρο Ελέγχου Αποστολών
thumb|right|Η Αίθουσα 2 Ελέγχου Επιχειρήσεων κατά το τέλος της αποστολής «[[Απόλλων 11» το 1969]] Καθώς τα σχέδια για το Πρόγραμμα Τζέμινι άρχισαν, γινόταν όλο και πιο ξεκάθαρο ότι το Κέντρο Ελέγχου του Προγράμματος Μέρκιουρι στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ θα ήταν ακατάλληλο για τον έλεγχο αποστολών με πλοηγήσιμα σκάφη όπως τα «Τζέμινι» και «Απόλλων». Ο Κρίστοφερ Κραφτ και τρεις άλλοι ελεγκτές πτήσεων άρχισαν να μελετούν τι χρειαζόταν για ένα βελτιωμένο κέντρο ελέγχου και ανέθεσαν με διαγωνισμό σε ιδιωτική εταιρεία την κατασκευή νέου ηλεκτρονικού εξοπλισμού για νέο Κέντρο Ελέγχου Αποστολών στο Χιούστον. Η κατασκευή άρχισε το 1963.
Στις 14 Απριλίου 2011 η NASA έδωσε στο κέντρο ελέγχου το όνομα του Κρίστοφερ Κ, Κραφτ (Christopher C. Kraft Jr. Mission Control Center), ενώ ακόμα ο Κραφτ βρισκόταν στη ζωή.
Το πρόγραμμα «Απόλλων»
Εκτός από τη στέγαση των δραστηριοτήτων των αστροναυτών της NASA, το Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον είναι επίσης η έδρα του πρώην Lunar Receiving Laboratory, όπου οι πρώτοι αστροναύτες που επέστρεψαν από τη Σελήνη κρατήθηκαν σε καραντίνα και όπου είναι αποθηκευμένη ακόμα η πλειονότητα των σεληνιακών δειγμάτων.
Στις 19 Φεβρουαρίου 1973, 28 ημέρες μετά τον θάνατο του Τζόνσον, ο Πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον υπέγραψε μια απόφαση της Γερουσίας που μετονόμαζε το Κέντρο Επανδρωμένων Διαστημικών Σκαφών προς τιμή του Τζόνσον, που ως αρχηγός της πλειοψηφίας στη Γερουσία είχε υποστηρίξει το νομοσχέδιο της δημιουργίας της NASA. Η τελετή της μετονομασίας έγινε στις 27 Αυγούστου.
Μεταξύ των εκθεμάτων στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον είναι ο πύραυλος «Κρόνος 5».
Τα δυστυχήματα των διαστημικών λεωφορείων
Παρόμοια τελετή-αστροναυτικό μνημόσυνο έγινε στο Κέντρο στις 4 Φεβρουαρίου 2003, για τους αστροναύτες που χάθηκαν στην καταστροφή του διαστημικού λεωφορείου «Κολούμπια» τρεις ημέρες νωρίτερα, η οποία και πάλι παρακολουθήθηκε από το προεδρικό ζεύγος Μπους.
Στις 13 Σεπτεμβρίου 2008 ο τυφώνας Άικ έπληξε το Γκάλβεστον όντας κατηγορίας 2 και προκάλεσε περιορισμένες ζημιές στο Κέντρο Ελέγχου Αποστολών και σε άλλα κτήρια στο Κέντρο Τζόνσον, ιδίως τις οροφές αρκετών στεγάστρων για τα T-38 Talon στο Έλινγκτον.
Εγκαταστάσεις
Το Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον φιλοξενεί το Κέντρο Ελέγχου Αποστολών «Christopher C. Kraft Jr.» (MCC-H, βλ. παραπάνω), το κέντρο της NASA που παρακολουθεί και συντονίζει όλες τις επανδρωμένες διαστημικές πτήσεις των ΗΠΑ. Το MCC-H διεύθυνε όλες τις αποστολές διαστημικού λεωφορείου, ενώ σήμερα διευθύνει τις αμερικανικές δραστηριότητες πάνω στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η αίθουσα από την οποία ελέγχονταν οι αποστολές «Απόλλων» στο Κτήριο 30 έχει κηρυχθεί Εθνικός Ιστορικός Τόπος. Από τη στιγμή της εκτοξεύσεως ενός επανδρωμένου διαστημοπλοίου μέχρι την προσγείωσή του, η τύχη του βρίσκεται στα χέρια του Ελέγχου Αποστολών του Χιούστον. Το MCC διαθέτει αρκετές αίθουσες ελέγχου πτήσεων, από τις οποίες ελεγκτές πτήσεων παρακολουθούν και συντονίζουν διαστημικές πτήσεις. Οι αίθουσες έχουν πολλούς υπολογιστικούς πόρους για την παρακολούθηση, τον έλεγχο και την επικοινωνία με τις επανδρωμένες διαστημικές πτήσεις. Οποτεδήποτε μία τέτοια αποστολή βρίσκεται σε εξέλιξη, οι αίθουσες είναι επανδρωμένες 24 ώρες το 24ωρο, συνήθως σε τρεις βάρδιες, 7 ημέρες την εβδομάδα.
Πέρα από αυτό, στο JSC διεξάγεται το μεγαλύτερο μέρος της εκπαιδεύσεως των Αμερικανών αστροναυτών, έχοντας τις κατάλληλες εγκαταστάσεις. Μια από αυτές είναι το «Εργαστήριο Ουδέτερης Ανώσεως» (Neutral Buoyancy Laboratory), σημαντική εγκατάσταση για την εκπαίδευση για «διαστημικούς περιπάτους». Το Εργαστήριο παρέχει ένα ελεγχόμενο περιβάλλον όπου η άνωση εξουδετερώνει τη δύναμη του βάρους: μια πολύ μεγάλη δεξαμενή νερού (περίπου 23 χιλιάδων κυβικών μέτρων). Οι αστροναύτες έτσι εξοικειώνονται με τις δραστηριότητες κατά τη διάρκεια των αποστολών και με τη δυναμική των κινήσεων του σώματος υπό συνθήκες ελλείψεως βαρύτητας.
Μοριορί
Οι Μοριορί είναι ιθαγενής πληθυσμός στα Νησιά Τσάταμ (Rekohu στη Μοριορί γλώσσα), ανατολικά του αρχιπελάγους της Νέας Ζηλανδίας.
Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον
Εγκαταστάσεις
Το Κτήριο 31-N στεγάζει το Εργαστήριο Σεληνιακών Δειγμάτων, όπου φυλάσσονται και αναλύονται τα περισσότερα από τα δείγματα σεληνιακού εδάφους που μεταφέρθηκαν από τη Σελήνη από το πρόγραμμα «Απόλλων».
Μοριορί
Καταγωγή
Οι Μοριορί κατάγονται, εθνολογικά και πολιτιστικά, από τους Πολυνήσιους του Ειρηνικού Ωκεανού. Αν και είχαν γίνει υποθέσεις πως εγκαταστάθηκαν στα Νησιά Τσάταμ απευθείας από τα ισημερινά Πολυνησιακά νησιά, οι μελετητές συμφωνούν σήμερα πως οι πρόγονοι των Μοριορί μετανάστευσαν ως Μαορί από το νοτιότερο σημείο του Νοτίου Νησιού της Νέας Ζηλανδίας περίπου το 1500 μ.Χ. (βλέπε την παραπομπή για τον Clark 1994 που παρατίθεται στο τμήμα παραπομπών παρακάτω). Τα στοιχεία που υποστηρίζουν τη θεωρία αυτή πηγάζουν από την ομοιότητα της γλώσσας των Μοριορί με την Μαορί διάλεκτο που ομιλείται από την φυλή Ngai Tahu του Νοτίου Νησιού, συγκρίσεις των γενεαλογιών των Μοριορι ("hokopapa") και των Μαορί ("whakapapa") και άλλα. Είναι πιθανόν η λέξη Μοριορί να προέκυψε από γλωσσολογικό αναδιπλασιασμό για να δώσει έμφαση σε συγκεκριμένη ταυτότητα: αν Maori ισοδυναμούσε με τους "ανθρώπους" γενικά, τότε το Maori-aori θα ισοδυναμούσε με το "οι άνθρωποί μας". Έτσι τα Νησιά Τσάταμ έγιναν το τελευταίο μέρος στον Ειρηνικό που αποικίστηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου της Πολυνησιακής ανακάλυψης και αποικισμού.
Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον
Εγκαταστάσεις
Το Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον είναι επίσης υπεύθυνο για τη διεύθυνση των επιχειρήσεων στο Πεδίο Δοκιμών Χουάιτ Σαντς στο Νέο Μεξικό, που χρησίμευσε ως εφεδρικός τόπος για την προσγείωση διαστημικών λεωφορείων.
Μοριορί
Προσαρμογή στο δριμύ κλίμα
Τα Νησιά Τσάταμ διαθέτουν περιβάλλον ψυχρότερο και δριμύτερο από αυτό που είχαν αφήσει πίσω οι άποικοι, και με δυσκολία μπορούν να συντηρήσουν έναν πληθυσμό. Τα Τσάταμ αποδείχτηκαν ακατάλληλα για την καλλιέργεια των περισσοτέρων σοδειών που ήταν γνωστές στους Πολυνήσιους, και οι Μοριόρι υιοθέτησαν έναν κυνηγετικό-συλλεκτικό τρόπο ζωής. Λόγω της έλλειψης πηγών για πολιτιστική χρήση όπως ο φλεβίτης ή η άφθονη ξυλεία, βρήκαν διέξοδο στις πολιτιστικές τους παρορμήσεις φτιάχνοντας δενδρογλυφίες.
Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον
Εγκαταστάσεις
Το Κτήριο 2 στέγαζε μέχρι το 1994 το Κέντρο Επισκεπτών, το οποίο από τότε μεταφέρθηκε στο νέο «Διαστημικό Κέντρο Χιούστον» (Space Center Houston) που δημιουργήθηκε δίπλα στο «Τζόνσον».
Μοριορί
Εισβολή του 1835 από την Ταρανάκι
Ως μικρός και αντιμέτωπος με πολλές δυσκολίες πληθυσμός, οι Μοριορί υιοθέτησαν έναν ειρηνικό πολιτισμό που αυστηρά απέφευγε τις πολεμικές συγκρούσεις, υποκαθιστώντας τις με την επίλυση διαφωνιών με τη μορφή τελετουργικής πάλης και με τον συμβιβασμό. Το 1835 κάποιοι πληθυσμοί Ngāti Mutunga και Ngāti Tama, Μαορί από την περιοχή Ταρανάκι του Βορείου Νησιού της Νέας Ζηλανδίας, μίσθωσαν ένα Ευρωπαϊκό καράβι, το Rodney, και αποβιβάστηκαν στα Τσάταμ. Επιδόθηκαν σε σφαγή και κανιβαλισμό των Μοριορί, σκλαβώνοντας τους επιζώντες. Οι ειρηνιστές Μοριορί αρνήθηκαν να πολεμήσουν και έτσι οι νεοαφιχθέντες Μαορί, που τακτικά επίλυαν τις διαμάχες τους με πολεμικά μέσα, τους νίκησαν εύκολα.
Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον
Εγκαταστάσεις
Υπάρχει επίσης ελικοδρόμιο με κωδικό (FAA LID) 72TX.
Προσωπικό και εκπαίδευση
thumb|Οι αστροναύτες του «[[Απόλλων 11» Νηλ Άρμστρονγκ (αριστερά) και Μπαζ Όλντριν εκπαιδεύονται στο Κτήριο 9 στις 18 Απριλίου 1969]] thumb|left|Αστροναύτης του διαστημικού λεωφορείου εκπαιδεύεται στο Εργαστήριο Ουδέτερης Ανώσεως.
Μοριορί
Αναβίωση του πολιτισμού
Τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί μια αναβίωση του ενδιαφέροντος για τον πολιτισμό και την ταυτότητα των Μοριορί, και μερικοί απόγονοι των Μοριορί έχουν διατυπώσει διεκδικήσεις εναντίον της κυβέρνησης της Νέας Ζηλανδίας μέσω του Δικαστήριου Γουαϊτάνγκι, ένα δικαστήριο που εγκαθιδρύθηκε για να αποζημίωση Μαορί για γη που έχασαν από απάτη ή με τη βία από το 1840.
Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον
Προσωπικό και εκπαίδευση
Το προσωπικό που εργάζεται στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον ως δημόσιοι υπάλληλοι ανέρχεται σε περίπου 3200, μεταξύ των οποίων 110 αστροναύτες. Αλλά ο κύριος όγκος του εργατικού δυναμικού είναι οι εργαζόμενοι σε εργολαβίες: πάνω από 15.000. Περισσότερες από 15 εταιρείες έχουν εργολαβίες στο JSC, με τη μεγαλύτερη να είναι σήμερα η United Space Alliance με έδρα το Χιούστον, που αντιπροσωπεύει περί το 40% των εργαζομένων στο JSC.
Μοριορί
Ο καταρριφθείς μύθος των Μοριορί στη Νέα Ζηλανδία
Ο λαϊκός πολιτισμός της Νέας Ζηλανδίας των αρχών του εικοστού αιώνα επί μακράν υπoστήριζε έναν αβάσιμο μύθο πως οι "Μοριορί", μια φυλή μικρόσωμων σκουρόχρωμων ανθρώπων πιθανής Μελανησιακής καταγωγής, κατοίκησαν αρχικά τη Νέα Ζηλανδία προτού οι περισσότερο ανοιχτόχρωμοι Μαορί καταφθάσουν και τους διώξουν στα Τσάταμ. Η ιστορία αυτή προωθούσε βολικά ρατσιστικά στερεότυπα και δικαιολογούσε την ιδέα αποίκισης από πολιτιστικά "ανώτερους", αλλά δεν διαθέτει καμία ιστορική ή ανθρωπολογική αξία και είναι παντελώς αβάσιμη και φανταστική. Το βιβλίο του Μάικλ Κινγκ Moriori: A People Rediscovered (2000) (Μοριορί: Ένας Λαός που Ξανανακαλύφθηκε) παρέχει την μόνη περιεκτική και συστηματική έκθεση για τους Μοριορί. Η έκδοσή του βοήθησε να διαλυθούν τελικά μακροχρόνιες ψεύτικες καταχωρήσεις και αναλήθειες για τους Μοριορί που κυκλοφορούσαν πρωτύτερα μεταξύ του πληθυσμού της Νέας Ζηλανδίας.
Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον
Προσωπικό και εκπαίδευση
Από τον Ιανουάριο του 2013 διευθυντής (ο 11ος στην ιστορία) του Κέντρου είναι η πρώην αστροναύτισσα Έλεν Οτσόα. .
Μοριορί
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον
Προσωπικό και εκπαίδευση
Η εκπαίδευση των Αμερικανών αστροναυτών περιλαμβάνει μαθήματα για τα συστήματα των επανδρωμένων διαστημοπλοίων, αλλά και στις βασικές επιστήμες, όπως τα μαθηματικά, την αστρονομία, τη φυσική, την ωκεανογραφία, την αστροδυναμική και την πλοήγηση. Προτού αρχίσουν την πτητική εκπαίδευση, οι υποψήφιοι αστροναύτες πρέπει υποχρεωτικά να ολοκληρώσουν με επιτυχία στρατιωτικού τύπου εκπαίδευση επιβίωσης στο νερό και SCUBA, καθώς και να περάσουν ένα τεστ κολυμβητικής δεξιότητας. . Οι υποψήφιοι εκπαιδεύονται επίσης στην αντιμετώπιση έκτακτων καταστάσεων, που συνδέονται με μεγαλύτερες και μικρότερες του κανονικού πιέσεις αέρα. Διατηρούν την επαφή τους με την πτήση, πετώντας 15 ώρες τον μήνα με αεροσκάφη T-38 Talon της NASA.
Οι αστροναύτες εκπαιδεύονται επίσης από τους ελεγκτές πτήσεων στο Κέντρο Ελέγχου Αποστολών. Το Κέντρο Προσομοιώσεων είναι συνδεδεμένο με υπολογιστή με το Κέντρο Ελέγχου με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο ένα σκάφος σε τροχιά είναι συνδεδεμένο με το Κέντρο Ελέγχου κατά τη διάρκεια μιας πραγματικής αποστολής.
Ερευνητική δραστηριότητα
Το Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον εκτελεί τα περισσότερα προγράμματα ιατρικής και τεχνικής έρευνας της NASA που σχετίζονται με την πτήση ανθρώπων στο διάστημα. Οι τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν για τη διαστημική πτήση χρησιμοποιούνται σήμερα σε πολλές εφαρμογές στην ιατρική, την ενέργεια, τις μεταφορές, τη γεωργία, τις τηλεπικοινωνίες και την ηλεκτρονική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τζονσον Διαστημικο Κεντρο Τζονσον Τζονσον
Μηχανές ακραίας μάθησης
Οι Μηχανές ακραίας μάθησης (συντομογρ. ΜΑΜ· Extreme learning machines [ELMs]) είναι εμπροσθοτροφοδοτούμενα νευρωνικά δίκτυα που χρησιμοποιούνται για ταξινόμηση, παλινδρόμηση, κατηγοριοποίηση, σποραδική προσέγγιση, συμπίεση και μάθηση χαρακτηριστικών με ένα απλό ή πολλαπλά στρώματα κρυφών κόμβων, όπου οι παράμετροι των κρυφών κόμβων (όχι απλώς τα βάρη που συνδέουν τις εισόδους σε κρυφούς κόμβους) δεν χρειάζεται να ρυθμιστούν. Αυτοί οι κόμβοι μπορούν να εκχωρηθούν τυχαία και να μην ενημερωθούν ποτέ (δηλ. είναι τυχαίες προβολές αλλά με μη γραμμικούς μετασχηματισμούς) ή μπορούν να κληρονομηθούν από τους προγόνους τους χωρίς να αλλάξουν. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα βάρη εξόδου των κρυφών κόμβων μαθαίνονται σε ένα απλό βήμα, το οποίο ουσιαστικά γίνεται στη μάθηση ενός γραμμικού μοντέλου. Το όνομα "ακραίες μηχανές μάθησης" δώθηκε σε αυτά τα μοντέλα από τον κύριο εφευρέτη τους Guang-Bin Huang.
Σύμφωνα με τους δημιουργούς τους, αυτά τα μοντέλα είναι ικανά να παράγουν καλές επιδόσεις γενίκευσης και μαθαίνουν χιλιάδες φορές γρηγορότερα από δίκτυα που εκπαιδεύονται με την χρήση του αλγορίθμου οπισθοδιάδοσης. Στην βιβλιογραφία, επίσης φαίνεται ότι τέτοιου είδους μοντέλα μπορούν να ξεπεράσουν τις επιδόσεις των Μηχανών Υποστήριξης Διανυσμάτων (ΜΥΔ) και ότι οι ΜΥΔ παρέχουν μη βέλτιστες λύσεις σε εφαρμογές ταξινόμησης και παλινδρόμησης.
Κατηγορία:Υπολογιστική νευροεπιστήμη Κατηγορία:Υπολογιστική στατιστική Κατηγορία:Κυβερνητική Κατηγορία:Μηχανική μάθηση
Κόλπος Χαουράκι
Τοποθεσία
Τα ύδατα του κόλπου είναι μέρος του Ειρηνικού Ωκεανού, με τον οποίο συνδέεται στα βόρεια και ανατολικά. Ο κόλπος προστατεύεται κατά πολύ από τον Ειρηνικό από το Νησί Γκρέιτ Μπάρριερ και το Νησί Χαουτούρου/Λίτλ Μπάρριερ στα βόρεια, και από την μήκους 80 χιλιομέτρων Χερσόνησο Κορομάντελ στα ανατολικά.
Τρία μεγάλα κανάλια συνδέονται με τον κόλπο στον Ειρηνικό. Το Κανάλι Κολβίλ βρίσκεται μεταξύ της Χερσονήσου Κορομάντελ και το Γκρέιτ Μπάρριερ, το Κανάλι Κραντόκ βρίσκεται μεταξύ των δύο νησιών, και το Κανάλι Τζελλικό βρίσκεται μεταξύ του Λιτλ Μπάρριερ και της ακτής της Χεσονήσου Νορθ Ώκλαντ.
Στα βόρεια του Ώκλαντ διάφορες χερσόνησοι προεξέχουν προς τον κόλπο, κυρίως η Χερσόνησος Γουανγκαπαραόα. Το Νησί Καγουάου βρίσκεται κοντά στη χερσόνησο αυτή.
Νησιά
Στα δυτικά του κόπλου βρίσκεται σειρά νησιών γύρω από το στόμιο του Λιμανιού Γουαϊτεμάτα, ενός εκ των δύο λιμανιών του Ώκλαντ. Σ'αυτά περιλαμβάνονται το Νησί Πονούι, το Νησί Γουαϊχέκε και το εικονικά θολωτό Νησί Ρανγκιτότο (ένα κοιμώμενο ηφαίστειο), το οποίο συνδέεται με το πολύ παλαιότερο Νησί Μοτουτάπου με έναν υπερυψωμένο δρόμο. Τα νησιά χωρίζονται από την ηπειρωτική χώρα με τον Ισθμό Ταμάκι και το Κανάλι Ρανγκιτότο.
Άλλα νησιά που βρίσκονται στον κόπλο είναι μεταξύ άλλων το Νησί Μπράουνς, το Νησί Μοτουίχε, το Νησί Πακίχι, το Νησί Πακατόα, το Νησί Ρακίνο και το Νησι Ροτορόα στον εσώτερο κόλπο, γύρω από τα Γουαϊχέκε και Ρανγκιτότο, τα Νησιά Μοτουκαγουάο και Γουανγκανούι στο υπήνεμο της Χερσονήσου Κορομάντελ, και το Νησί Τσάννελ και το Νησί Τιριτίρι Ματάνγκι στον εξωτερικό κόλπο.
Ο Στενός Κόλπος του Τάμεση
Στο νότιο τέλος του Κόλπου Χαουράκι σχηματίζεται μια μορφή λιμνούλας γνωστή ως Στενός Κόλπος του Τάμεση. Πέρα από αυτή βρίσκονται οι Κοιλάδες Χαουράκι, σχηματισμένες από τον Ποταμό Γουαϊχού/Τάμεσης και τον Ποταμό Πιάκο. Εξ αμφοτέρων των πλευρών των κοιλάδων υψώνονται η οροσειρές Χουνούα και οι λόφοι της Χερσονήσου Κορομάντελ.
Στέφανος, αρχιδούκας της Αυστρίας
thumb|250px|Στέφανος, αρχιδούκας της Αυστρίας
Ο Στέφανος, Αρχιδούκας της Αυστρίας και Παλατινός (Κόμης) της Ουγγαρίας (Βούδα, Ουγγαρία 14 Σεπτεμβρίου 1817 - Μεντόν, 19 Φεβρουαρίου 1867), ήταν μέλος του Οίκου των Αψβούργων-Λωρραίνης.
Βιογραφία
Ο Στέφανος Φραγκίσκος Βίκτωρ ήταν ο πρώτος γιος του Ιωσήφ, Αρχιδούκα της Αυστρίας & Παλατινού (Κόμη) της Ουγγαρίας, και της Ερμίνας (1817-1842), κόρης του Βίκτωρα Β΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμπουργκ-Χόυμ, η οποία απεβίωσε λίγο μετά την γέννηση του ίδιου και της δίδυμης αδελφής του, αρχιδούκισσας Ερμίνας.
Τον μεγάλωσε η μητριά του Μαρία Δωροθέα της Βυρτεμβέργης. Δέχτηκε εξαιρετική εκπαίδευση και έδειξε από νέος μεγάλο ενδιαφέρον για την πολιτική· υπηρέτησε ως αντισυνταγματάρχης στον Αυστριακό στρατό (1839-1841) και στη συνέχεια ταξίδεψε στη Βοημία, τη Βενετία, το Τυρόλο, τη Σαρδηνία και το Βατικανό. Το 1843 ο εξάδελφός του αυτοκράτορας Φερδινάνδος Α΄ της Αυστρίας τον έκανε παλατινό (κόμη) -δηλαδή διοικητή- της Βοημίας· ο Στέφανος έμεινε σε αυτή τη θέση το διάστημα (1843 -1847), μέχρις ότου απεβίωσε ο πατέρας του Ιωσήφ και τον διαδέχθηκε ως παλατινός (κόμης) της Ουγγαρίας.
Ήταν ο τελευταίος παλατινός της Ουγγαρίας και πέθανε άγαμος, 25 ετών, χωρίς απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αυστρίας Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Παΐσιος Ιεροσολύμων
Ο Παΐσιος διετέλεσε Πατριάρχης Ιεροσολύμων κατά τα έτη 1645 - 1660.
Βιογραφικά στοιχεία
Μετά τον θάνατο του Πατριάρχη Θεοφάνη, ο Παΐσιος εξελέγη το 1645 διάδοχός του στην Μολδοβλαχία από τους Αγιοταφίτες που βρίσκονταν εκεί, προκειμένου να προλάβουν επέμβαση του Κωνσταντινουπόλεως Παρθενίου Β΄, ο οποίος ανέκαθεν δεν συμπαθούσε τον Παΐσιο. Την εκλογή πάντως αναγνώρισε αμέσως ο Οικουμενικός Πατριάρχης και έστειλε στο Ιάσιο τον Μητροπολίτη Λαρίσης Γρηγόριο μαζί με άλλους τρεις αρχιερείς, για να χειροτονήσουν τον νέο Πατριάρχη Ιεροσολύμων. Αφού έλαβε επικύρωση των πατριαρχικών του δικαιωμάτων από τον σουλτάνο Ιμπραήμ μετέβη στα Ιεροσόλυμα, όπου έγινε δεκτός με μεγάλες τιμές.
Ως Πατριάρχης ασχολήθηκε με το σιναϊτικό ζήτημα και περιόδευσε στις παραδουνάβιες χώρες και τη Ρωσία για πνευματική καθοδήγηση και συλλογή εράνων. Επί των ημερών του εκδόθηκε απόφαση, με την βοήθεια του Οικουμενικού Πατριάρχη Ιωαννίκιου Β΄, να προπορεύονται οι Ορθόδοξοι στην τελετή του Αγίου Φωτός, να μην δοθεί η πύλη της Βηθλεέμ στους Αρμενίους και να υπάγονται οι Αβησσυνοί στον ορθόδοξο πατριάρχη.
Για αρκετά χρόνια έζησε στη Βλαχία, μην θέλοντας να επιστρέψει στην Ιερουσαλήμ ενώ ο Παρθένιος Β΄, με τον οποίο βρισκόταν σε εχθρότητα, παρέμεινε στο θρόνο της Κωνσταντινούπολης. Κατά τον Sukhanov, ο Παΐσιος ήταν αναμεμειγμένος στην οργάνωση της δολοφονίας του Πατριάρχη Παρθενίου από γενίτσαρους (16 Μαΐου 1651).
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Ιεροσολύμων
Μουσείο θυσίας αγωνιστών ΕΟΚΑ στο Κούρδαλι
Το Μουσείο θυσίας αγωνιστών ΕΟΚΑ είναι μουσείο στο χωριό Κούρδαλι της Επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Τα εκθέματα του μουσείου αφορούν την περίοδο 1955-1959 και τον Απελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου από τους Βρετανούς,
Το μουσείο στεγάζεται σε παλιό ανακαινισμένο σπίτι που αποτελούσε καταφύγιο αγωνιστών και αποθήκη πυρομαχικών. Το σπίτι ανήκε στην οικογένεια Πατσαλίδη όπου την Παρασκευή 20 Ιουνίου 1958 ανατινάχτηκαν μέσα σε αυτό τέσσερις αγωνιστές την στιγμή που ετοίμαζαν εκρηκτικά για κάποια επικείμενη δολιοφθορά. Στο σπίτι σήμερα φυλάσσονται και εκτίθενται προσωπικά αντικείμενα των αγωνιστών. Πεσόντες ήταν οι Παναγιώτης Γεωργιάδης, Ανδρέας Πατσαλίδης, Κώστας Αναξαγόρα και Αλέκος Κωνσταντίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσεία Απελευθερωτικού αγώνα της Κύπρου
Ιλαρίων Κοϊβεράκης
Ο Μητροπολίτης Μέμφιδος Ιλαρίων (κατά κόσμον Ιωσήφ Κοϊβεράκης; Αφράτα, Χανίων, 1897 - Κολυμβάρι, Χανίων, 17 Ιανουαρίου 1972) ήταν Ιεράρχης του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1897 στα Αφράτα Κισσάμου Χανίων. Ο πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Κοϊβεράκης και μητέρα του η Ασπασία Αναστασάκη - Κοϊβεράκη. Η οικογένειά του αποτελούνταν από άλλα έξι αδέρφια τους Αντώνη, Στυλιανή, Σταματία, Ειρήνη, Ιωάννα και Μαρία. Σε νεαρή ηλικία χειροτονήθηκε Διάκονος στις 26 Φεβρουαρίου 1917 στην Ιερά Μονή Κυρίας των Αγγέλων Γωνιάς Κολυμβαρίου από τον Επίσκοπο Κισάμου και Σελίνου Άνθιμο.
Ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο Χανίων και με την συνδρομή της Ι.Μ. Παναγίας Κυρίας των Αγγέλων Γωνιάς σπούδασε στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου αποφοίτησε το 1929. Χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος το 1931 από τον Μητροπολίτη Πτολεμαΐδος Παρθένιο. Τον Νοέμβριο του 1940, εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας Τιτουλάριος Επίσκοπος της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Βαβυλώνος, ενώ η Χειροτονία του τελέστηκε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους.
Κατόπιν αποφάσεως του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Χριστόφορου Β΄, υπηρέτησε ως Πατριαρχικός Επίτροπος Κάιρου την περίοδο από το 1940 έως το 1968. Στις 14 Δεκεμβρίου 1968, προήχθη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας σε Μητροπολίτη της Ιεράς Μητροπόλεως Μέμφιδος.
Εκοιμήθη το 1972 στην Ιερά Μονή Κυρίας των Αγγέλων Γωνιάς Κολυμβαρίου όπου και ετάφη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιεράρχες Κατηγορία:Επίσκοποι Βαβυλώνος Αιγύπτου Κατηγορία:Μητροπολίτες Μέμφιδος Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1996
thumb|right|200px|Το Ολυμπιακό Στάδιο της Ατλάντα Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1996, γνωστοί και ως Αγώνες της 26ης Ολυμπιάδας, ήταν μία διεθνής αθλητική διοργάνωση που έλαβε χώρα στην Ατλάντα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Αυτή ήταν η 26η διοργάνωση Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων υπό την αιγίδα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ).
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Ατλάντα θεωρούνται οι πλέον εμπορευματικοποιημένοι στην ιστορία του θεσμού. Τα χρήματα που συγκέντρωσε η οργανωτική επιτροπή από τηλεοπτικά δικαιώματα, χορηγούς, εισιτήρια ανήλθαν στο ποσό των δύο δισεκατομμυρίων τριακοσίων εκατομμυρίων δολαρίων (2.300.000.000).
Συνολικά 26 νέα κράτη, έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση, ως κυρίαρχα κράτη, εκ των οποίων, τα εξής πρώτα 12 είναι, είναι από διαφορετικές ηπείρους: Μπουρούντι, Πράσινο Ακρωτήριο, Κομόρες, Δομινίκα, Γουινέα Μπισσάου, ΠΓΔΜ, Ναουρού, Κράτος της Παλαιστίνης, Άγιος Χριστόφορος και Νέβις, Αγία Λουκία και Σάο Τόμε και Πρίνσιπε, αλλά και η Νέα Γιουγκοσλαβία (η οποία απαρτιζόταν από τη Σερβία και το Μαυροβούνιο). Οι δώδεκα χώρες της πρώην ΕΣΣΔ, που έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση, στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, του 1996 (μετά τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1994 στο Λιλεχάμερ της Νορβηγίας) ήταν: Αζερμπαϊτζάν, Τατζικιστάν, Τουρκμενιστάν, Αρμενία, Λευκορωσία, Γεωργία, Καζακστάν, Κιργιζία, Μολδαβία, Ουζμπεκιστάν, Ουκρανία και Ρωσία. Η Τσεχία και η Σλοβακία, συμμετείχαν επίσης για πρώτη φορά, στους Ολυμπιακούς της Ατλάντας, ως κυρίαρχα κράτη, μετά τη Διάλυση της Τσεχοσλοβακίας.
Ελλάδα
Η Ελλάδα κέρδισε 4 χρυσά και 4 αργυρά μετάλλια. Οι χρυσοί Ολυμπιονίκες ήταν ο Πύρρος Δήμας, ο Κάχι Καχιασβίλι, ο Νίκος Κακλαμανάκης και ο Ιωάννης Μελισσανίδης. Τα αργυρά μετάλλια κατέκτησαν οι:Λεωνίδας Κόκκας, Βαλέριος Λεωνίδης, Λεωνίδας Σαμπάνης και Νίκη Μπακογιάννη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1996
Αμφιφοβία
μικρογραφία| [[ Αμφιφυλόφιλος σημαία υπερηφάνειας |Αμφιφυλόφιλική σημαία υπερηφάνειας ]] Η αμφιφοβία (αγγλικά: biphobia) είναι αποστροφή προς την αμφιφυλοφιλία και προς τους αμφιφυλόφιλους ως κοινωνική ομάδα ή ως άτομα. Μπορεί να πάρει τη μορφή άρνησης ότι η αμφιφυλοφιλία είναι ένας πραγματικός σεξουαλικός προσανατολισμός ή αρνητικά στερεότυπα για τους ανθρώπους που είναι αμφιφυλόφιλοι (όπως οι πεποιθήσεις ότι είναι ασύδοτοι ή ανειλικρινείς). Οι άνθρωποι οποιουδήποτε σεξουαλικού προσανατολισμού μπορούν να βιώσουν ή να διαιωνίσουν την αμφιφοβία.
Η αμφιφοβία είναι μια λέξη portmanteau κατά το πρότυπο της ομοφοβίας. Προέρχεται από το αμφί από το αμφιφυλόφιλος και το ριζικό- φοβία της ομοφοβίας. Μαζί με την τρανσφοβία και την ομοφοβία, είναι μια οικογένεια όρων που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν τη μισαλλοδοξία και τις διακρίσεις κατά των ΛΟΑΤ ανθρώπων. Το επίθετο αμφιφοβικός είναι μια ετικέτα για τους ανθρώπους που πιστεύεται ότι εκφράζουν την αμφιφοβία.
Ο όρος αμφιφοβία εισήχθη το 1992 από την ερευνητή Kathleen Bennett ως "προκατάληψη κατά της αμφιφυλοφιλίας" και "την δυσφήμηση της αμφιφυλοφιξίας ως επιλογή ζωής". Στη συνέχεια ορίστηκε ως «οποιαδήποτε απεικόνιση ή συζήτηση που δυσφημίζει ή επικρίνει τους άνδρες ή τις γυναίκες αποκλειστικά και μόνο επειδή ανήκουν σε αυτή την [αμφιφυλόφιλη] κοινωνικοξουαλική ταυτότητα ή τους αρνούνται να την διεκδικήσουν».
Η αμφιφοβία δεν χρειάζεται να είναι μια φοβία όπως ορίζεται στην κλινική ψυχολογία (δηλαδή μια διαταραχή άγχους). Η έννοια και η χρήση του είναι χαρακτηριστικά παράλληλα με εκείνες της ξενοφοβίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σεξουαλικός προσανατολισμός και κοινωνία Κατηγορία:Προκαταλήψεις Κατηγορία:ΛΟΑΤ ορολογία Κατηγορία:Μίσος Κατηγορία:Διάκριση Κατηγορία:ΛΟΑΤ
JTLS
To Joint Theater Level Simulation (JTLS) αποτελεί ένα εργαλείο/σύστημα προσομοίωσης, διακλαδικού επιπέδου, το οποίο χρησιμοποιείται από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις και άλλες χώρες. Προσομοιώνει το περιβάλλον για χερσαίες, ναυτικές και αεροπορικές επιχειρήσεις, με υποστήριξη διοικητικής μέριμνας, ειδικών επιχειρήσεων και πληροφοριών, με σκοπό την ανάπτυξη και αξιολόγηση επιχειρησιακών σχεδίων, ενώ συχνά χρησιμοποιείται και για την εξάσκηση των επιτελείων και των κέντρων λήψης απόφασης.
Η ανάπτυξη του JTLS άρχισε το 1983, με χρηματοδότηση από τα United States Readiness Command, U.S. Army Concepts Analysis Agency και U.S. Army War College. Η προσομοίωση αρχικά αφορούσε μόνο στην ανάπτυξη και ανάλυση διακλαδικής επιχειρησιακής σχεδίασης, ενώ στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε και για την εξάσκηση επιτελείων και δοκιμές σχεδίων. Σήμερα, αποτελεί αποδεκτό παγκόσμιο πρότυπο μοντελοποίησης επιχειρησιακού επιπέδου.
Το αμερικανικό υπουργείο εξωτερικών ελέγχει τη διανομή του JTLS software και μέχρι σήμερα έχει δοθεί άδεια χρήσης στις ακόλουθες χώρες:
Εξωτερικοί δεσμοί
Κατηγορία:Μοντελοποίηση και προσομοίωση
Ολυμπιακό Γήπεδο Χειροσφαίρισης και Ταεκβοντό Φαλήρου
Το Ολυμπιακό Γήπεδο Χειροσφαίρισης και Ταεκβοντό Φαλήρου το οποίο είναι μέρος του Ολυμπιακού Συγκροτήματος Φαλήρου, είναι κλειστό γυμναστήριο στο Παλαιό Φάληρο, στο παραλιακό μέτωπο της Αθήνας. Έχει το ψευδώνυμο «Μικρό Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας», λόγω της ομοιότητας στον σχεδιασμό, και την εγγύτητα με το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Ήταν ο χώρος στον οποίο διεξήχθησαν οι προκριματικοί αγώνες της χειροσφαίρισης, καθώς και η διοργάνωση του Τάε Κβον Ντο στους Ολυμπιακούς Αγώνες στου 2004. Η χωρητικότητα του γυμναστηρίου είναι 8.536 θέσεις, αλλά μόνον 3.836 από αυτές διατίθενταν κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων.
Ιστορικό
Η κατασκευή του γηπέδου ολοκληρώθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2003, αλλά εγκαινιάστηκε στις 12 Αυγούστου 2004, λίγο πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων. Έχει φιλοξενήσει την διεθνή έκθεση τέχνης Art Athina. Τον Ιούνιο του 2010, στο γήπεδο έλαβαν χώρα τα 7α Mad Video Music Awards, που διοργανώθηκαν από τον τηλεοπτικό σταθμό MAD, και παρουσιάστηκαν από τον Θέμη Γεωργαντά. Το συγκρότημα The Prodigy πραγματοποίησε επίσης μια συναυλία στο κατάμεστο γήπεδο. Ο Tiësto πραγματοποίησε συναυλία στο γήπεδο, κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας περιοδείας του "Kaleidoscope". Στο γήπεδο πραγματοποιείται επίσης διαχρονικά η παράσταση Holiday on Ice καθώς και η Disney on Ice. Επίσης στο χώρο έχουν φιλοξενηθεί εκδηλώσεις πολιτικών κομμάτων.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αθήνα Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2004 Κατηγορία:Γήπεδα χειροσφαίρισης στην Ελλάδα
Ράινερ Φερδινάνδος, αρχιδούκας της Αυστρίας
Ο Ράινερ Φερδινάνδος (γερμ. Rainer Ferdinand von Habsburg-Lorraine, Μιλάνο, 11 Ιανουαρίου 1827 - Βιέννη, 27 Ιανουαρίου 1913) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης, ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας. Έγινε πρωθυπουργός της Αυστρίας.
Βιογραφία
Ο Ράινερ Φερδινάνδος Μαρία Ιωάννης Ευαγγελιστής Φραγκίσκος Ιγνάτιος ήταν ο τέταρτος γιος του Ράινερ Ιωσήφ, Αρχιδούκα της Αυστρίας και Αντιβασιλέα της Λομβαρδίας-Βενετίας, και της Ελισάβετ της Σαβοΐας, κόρης του Καρόλου Εμμανουήλ του Καρινιάνο.
Ο Ράινερ Φερδινάνδος υπηρέτησε ως στρατηγός στον αυτοκρατορικό στρατό· έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τις επιστήμες και τις τέχνες, ιδιαίτερα για την παπυρολογία.
Απεβίωσε το 1913, σε ηλικία 86 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την πρώτη εξαδέλφη του Μαρία Καρολίνα των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Καρόλου της Αυστρίας, Δούκα του Τέσεν. Ο γάμος ήταν αρκετά ευτυχής, αφού ήταν το πιο διάσημο ζευγάρι στον οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης, αλλά δεν έκαναν παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αυστρίας Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Περιφέρειες της Ελλάδας
Περιφέρειες ονομάζονται οι 13 δευτεροβάθμιοι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης του ελληνικού κράτους. Κάθε περιφέρεια έχει συσταθεί σε μια ευρύτερη περιοχή της χώρας (εξαιρουμένου του Αγίου Όρους), διαθέτει δικές της αυτοτελείς υπηρεσίες και προϋπολογισμό και τα όργανά της εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία. Οι αρμοδιότητές της απλώνονται σε ένα ευρύ φάσμα: από το σχεδιασμό, το συντονισμό και την εφαρμογή των πολιτικών που άπτονται των ζητημάτων της περιοχής, μέχρι και επιμέρους καθήκοντα της κεντρικής διοίκησης που μπορεί να της ανατεθούν με νόμο.
Ο όρος εμπεριέχει επίσης γεωγραφική σημασία, υπό την έννοια ότι οι περιφέρειες διαθέτουν συγκεκριμένη έκταση, πληθυσμό και έδρα, όμως ο αμιγώς γεωγραφικός όρος είναι το διαμέρισμα. Από τις δεκατρείς περιφέρειες, μόλις τρεις ταυτίζονται εδαφικά με διαμέρισμα: Ηπείρου, Θεσσαλίας και Κρήτης.
Ιστορική εξέλιξη
Μια ιδιότυπη διαίρεση της χώρας σε περιφέρειες (με την ονομασία Περιφερειακαί Διοικήσεις) έγινε από τη χούντα των συνταγματαρχών με τη μεταρρύθμιση του 1971, αλλά ακυρώθηκε δύο χρόνια αργότερα, μετά το πραξικόπημα Ιωαννίδη. Σύμφωνα με το τότε χουντικό πρόγραμμα, οι περιφέρειες ήταν μόλις επτά και οι διορισμένοι διοικητές τους εισέρχονταν αυτομάτως στο Υπουργικό Συμβούλιο ως υφυπουργοί.
Η σύσταση των κανονικών περιφερειών με τα σημερινά τους όρια έγινε από την δεύτερη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου και τον υπουργό Εσωτερικών Μένιο Κουτσόγιωργα με το Ν.1622/1986 «για την Περιφερειακή Ανάπτυξη και τον Δημοκρατικό Προγραμματισμό» και το Π.Δ.51/87, ο δε χαρακτήρας τους ήταν κατά βάσιν επικουρικός της κεντρικής διοίκησης και τα όργανά τους διορίζονταν από αυτήν. Στα τέλη της δεκαετίας του '90 η λειτουργία τους μεταρρυθμίστηκε με παράλληλη διεύρυνση των αρμοδιοτήτων τους (Ν.2503/1997 και 2647/1998), και πάλι όμως παρέμειναν άμεσα εξαρτώμενες από την κεντρική διοίκηση, αφού το σύνολο των αποφασιστικών αρμοδιοτήτων συγκεντρωνόταν στα χέρια του διορισμένου από την κυβέρνηση γενικού γραμματέα τους.
Το σημερινό τους χαρακτήρα οι περιφέρειες τον έλαβαν τον Ιανουάριο του 2011, όταν τέθηκαν σε ισχύ οι σχετικές διατάξεις του «Καλλικράτη» που προέβλεπαν πλήρη δημοσιονομική και διοικητική αυτοτέλεια, αιρετά όργανα (περιφερειάρχης και περιφερειακό συμβούλιο) και ανάληψη μέρους των αρμοδιοτήτων των καταργημένων νομαρχιακών αυτοδιοικήσεων. Παράλληλα όμως έχασαν κάποιες από τις έως τότε αρμοδιότητές τους, οι οποίες κρίθηκε σκόπιμο να παραμείνουν στα χέρια της κρατικής διοίκησης μέσω των αποκεντρωμένων διοικήσεων.
Κατάλογος περιφερειών
Πηγές πληροφοριών πίνακα
Πολυτροπική αλληλεπίδραση
Η πολυτροπική αλληλεπίδραση (multimodal interaction) παρέχει στον χρήστη ενός συστήματος διαφορετικούς τρόπους (modes) να αλληλεπιδρά με αυτό. Μια πολυτροπική διεπιφάνεια (multimodal interface) παρέχει αρκετά εργαλεία για την είσοδο και έξοδο των δεδομένων.
Πολυτροπική είσοδος
Υπάρχουν δύο διαφορετικά είδη πολυτροπικών διεπιφανειών που έχουν συγκλίνει: αυτή των εναλλακτικών μεθόδων εισόδου και αυτή της συνδυασμένης εισόδου/εξόδου δεδομένων. Το πρώτο είδος συνδυάζει διάφορες μεθόδους εισόδου δεδομένων από τον χρήστη, εκτός των παραδοσιακών (πληκτρολόγιο, ποντίκι), όπως η ομιλία, η χρήση γραφίδας, η αφή, οι χειρονομίες, το βλέμμα και οι κινήσεις του κεφαλιού ή του σώματος. Μια κοινή διεπιφάνεια αυτού του είδους είναι ο συνδυασμός μιας οπτικής τροπικότητας (όπως μια οθόνη, ένα πληκτρολόγιο και ένα ποντίκι) με κάποια φωνητική τροπικότητα (αναγνώριση ομιλίας για είσοδο δεδομένων, σύνθεση ομιλίας και προηχογραφημένους ήχους για έξοδο). Μπορούν όμως να χρησιμοποιηθούν και άλλες τροπικότητες όπως η είσοδος με βάση τη γραφίδα ή η απτική είσοδος/έξοδος. Οι πολυτροπικές διεπιφάνειες χρήστη (multimodal user interfaces) αποτελούν αντικείμενο έρευνας του πεδίου της αλληλεπίδρασης ανθρώπου-υπολογιστή (human-computer interaction, HCI).
Το πλεονέκτημα των πολλαπλών τρόπων εισόδου/εξόδου είναι η ευχρηστία: οι αδυναμίες μιας τροπικότητας συμπληρώνονται από τα πλεονεκτήματα κάποιας άλλης. Για παράδειγμα, σε μια φορητή συσκευή με μικρή οθόνη για γραφικό περιβάλλον και μικρό πληκτρολόγιο, μια λέξη μπορεί να είναι πιο δύσκολο να γραφτεί παρά να ειπωθεί. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν αυτές οι μικρές συσκευές χρησιμοποιούνται για την πρόσβαση και αναζήτηση σε καταλόγους πολυμέσων. Ένα άλλο παράδειγμα είναι η παροχή πληροφοριών ασθενή σε μια αίθουσα χειρουργείου, όπου τα μέλη της χειρουργικής ομάδας μπορούν να τις λαμβάνουν με διάφορους οπτικούς ή ακουστικούς τρόπους ώστε να λαμβάνονται όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και σωστά.
Μια κοινή τροπικότητα εισόδου που χρησιμοποιείται ευρέως είναι η γλώσσα σήμανσης XHTML+Voice (γνωστή και ως X+V), μια ανοιχτή προδιαγραφή από την IBM, τη Motorola και την Opera Software. Η X+V προς το παρόν εξετάζεται από W3C για τις εφαρμογές της και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την XHTML για την οπτική σήμανση, τη VoiceXML για σήμανση φωνής και τα XML Events, ένα πρότυπο για την ενσωμάτωση γλωσσών βασισμένων στην XML. Πολυτροπικοί περιηγητές ιστού που υποστηρίζουν την X+V είναι το IBM WebSphere Everyplace Multimodal Environment, ο Opera για Embedded Linux και Windows, και το ACCESS Systems NetFront για Windows Mobile. Η ανάπτυξη πολυτροπικών εφαρμογών μπορεί να γίνει με χρήση κάποιου κιτ ανάπτυξης λογισμικού, όπως το IBM WebSphere Multimodal Toolkit, το οποίο βασίζεται στο ανοιχτό πλαίσιο λογισμικού Eclipse, που περιλαμβάνει έναν αποσφαλματωτή X+V debugger, έναν διορθωτή και έναν προσομοιωτή.
Πολυτροπική είσοδος και έξοδος
Το δεύτερο είδος πολυτροπικών συστημάτων δίνει στον χρήστη ερεθίσματα πολυμέσων και πολυτροπική έξοδο, κυρίως με τη μορφή εικόνας ή ήχου. Έχει αρχίσει να γίνεται χρήση και άλλων τροπικοτήτων στη σχεδίαση διεπιφανειών, όπως η αφή και η όσφρηση. Τα πολυτροπικά συστήματα εξόδου έχουν τα εξής προτερήματα: συνέργεια (synergy) και πλεονασμός (redundancy). Η πληροφορία που παρουσιάζεται με διαφορετικούς τρόπους λειτουργεί ενιαία και αφορά διαφορετικές πλευρές της ίδιας εργασίας. Η χρήση διαφορετικών τροπικοτήτων για την επεξεργασία της ίδιας πληροφορίας έχει σαν αποτέλεσμα υψηλότερο εύρος ζώνης μεταφοράς πληροφορίας. Η πολυτροπική έξοδος χρησιμοποιείται κυρίως για να βελτιώνεται η αντιστοίχηση μεταξύ του μέσου επικοινωνίας και του περιεχομένου, και για τη διαχείριση της προσοχής (attention management) σε περιβάλλοντα με μεγάλο όγκο δεδομένων όπου οι χρήστες πρέπει να έχουν συγκεντρωμένη την προσοχή τους.
Ένα σημαντικό βήμα στη σχεδίαση πολυτροπικών διεπιφανειών είναι η δημιουργία φυσικών αντιστοιχίσεων μεταξύ τροπικοτήτων και πληροφοριών ή εργασιών. Η ακοή διαφέρει από την όραση: δεν έχει κατεύθυνση, είναι παροδική (transient) και λειτουργεί πάντα. Ειδικά η έξοδος ομιλίας, που είναι μορφή ηχητικής πληροφορίας, αποτελεί αντικείμενο μελέτης και έχουν αναπτυχθεί διάφορες τεχνικές για τη χρήση της ομιλίας. Οι Michaelis και Wiggins (1982) υποστήριξαν ότι η έξοδος ομιλίας θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί για απλά και σύντομα μηνύματα που δεν πρόκειται να χρειαστούν στο μέλλον. Επίσης θεώρησαν ότι θα ήταν καλύτερο η ομιλία να παράγεται όσο πιο σύντομα γίνεται και να πρέπει να απαντηθεί από τον χρήστη.
Η αίσθηση της αφής χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σαν μέσο επικοινωνίας κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1950. Εκτός από πολλά υποσχόμενη, είναι και μοναδική. Σε αντίθεση με την ακοή και την όραση, τις δύο βασικές αισθήσεις της HCI, η αίσθηση της αφής είναι εγγύτατη (proximal): ανιχνεύει αντικείμενα που ακουμπούν στο σώμα και είναι δύο κατευθύνσεων (bidirectonal) γιατί υποστηρίζει τόσο την πρόσληψη ερεθισμάτων όσο και την παρέμβαση στο περιβάλλον.
Παραδείγματα ηχητικής αλληλεπίδρασης είναι τα ηχητικά εικονίδια των λειτουργικών συστημάτων στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, τα οποία σημαίνουν ενέργειες του χρήστη (όπως η διαγραφή ενός αρχείου, το άνοιγμα ενός φακέλου, ή κάποιο σφάλμα), και η έξοδος ομιλίας για τη βοήθεια κατά την πλοήγηση οχημάτων ή την προειδοποίηση του πιλότου στα σύγχρονα αεροσκάφη. Παραδείγματα σημάτων αφής είναι οι δονήσεις κατά το άναμμα του φωτός αλλαγής λωρίδας όταν υπάρχει άλλο αυτοκίνητο στη νεκρή γωνία του οδηγού, η δόνηση μιας θέσης αυτοκινήτου σαν σημάδι προειδοποίησης, και η δόνηση του μοχλού ελέγχου στα σύγχρονα αεροσκάφη σαν προειδοποίηση για επερχόμενες αναταράξεις.
Υπάρχουν αόρατοι χώροι διεπιφανειών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν με την κατάλληλη τεχνολογία αισθητήρων, όπως οι κάμερες και οι αισθητήρες υπέρυθρου φωτός ή υπερήχων.
Λουίς Καντίχεβιτς
Ο  Λουίς Καντίχεβιτς  (Luis Kadijevic) είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής από την Αργεντινή αλλά γιουγκοσλαβικής καταγωγής, που αγωνίστηκε ως τερματοφύλακας στην ομάδα της Καλαμάτας στην Α΄ Εθνική και Β΄ Εθνική τη δεκαετία του ’70.
Ποδοσφαιριστής
Ο Καντίχεβιτς γεννήθηκε στην Αργεντινή, όπου ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Αλμιράντε, ενώ έπαιξε και στη Σαν Λορένσο. Τη σεζόν 1972-73 έπειτα από παρότρυνση του προπονητή Γκομέζ Ντε Φαρία, ο οποίος εργαζόταν στον ΠΑΣ Γιάννινα, ήρθε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε στην ομάδα της Καλαμάτας, που μόλις είχε ανέβει στην Α΄ Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία της. Ο ομάδα τον παρουσίασε ως ελληνικής καταγωγής χωρίς να είναι, μαζί με άλλους τέσσερις νοτιοαμερικανούς, τους: Ραούλ Βάλιαν, Έλβιο Μάνα, Σέρτζιο Εσπινόζα και Αρμάντο Τζιλιότι, κάτι που πολλοί σύλλογοι συνήθιζαν εκείνη την περίοδο, που ακόμα απαγορεύονταν οι μεταγραφές ξένων ποδοσφαιριστών.
Οικογένεια
Ο γιος του Μαξιμιλιάνο, που είχε γεννηθεί στην Ελλάδα, πήρε την ελληνική υπηκοότητα. Ο Μαξιμιλιάνο Καντίχεβιτς είναι επίσης τερματοφύλακας και το 2007 αγωνιζόταν στην Ντεφενσόρες Μπελγράνο.
Τίτλοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαν Λορένσο Αλμάγρο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλμιράντε Μπράουν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Αρμένιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεφενσόρες Μπελγράνο
Παναγιώτης Τσουτάκος
Ο Παναγιώτης Τσουτάκος, (1920 - 2011) ήταν Έλληνας λογοτέχνης και δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στο Κερατσίνι όπου και απεβίωσε.  Εργάσθηκε στα Νέα, στην  Μεσημβρινή και για 27 χρόνια στην εφημερίδα Ακρόπολις.
Βιογραφία
Ο Παναγιώτης Τσουτάκος, είχε εκδώσει 35 έργα (ποίηση - πεζογραφία - ιστορία), (τρεις τόμοι Η Ιστορία του Κερατσινίου 1986).  Βιβλία του και ποιήματά του έχουν μεταφρασθεί σε πολλές χώρες του κόσμου. Ποιήματά του διδάσκονται στα Πανεπιστήμια Βαρσοβίας και Πόζναν καθώς και στο Πανεπιστήμιο Νάπολη της Ιταλίας. Κατά την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής, έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Είχε τιμηθεί με πολλά μετάλλια και διακρίσεις, όπως Μετάλλιο Συμμαχικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής, Μετάλλιο Εθνικής Αντίστασης, Διεθνές Βραβείο Ποίησης (Ιταλία 1985), Διεθνές βραβείο Ειρήνης και Φιλίας lπεκτσί, (Τουρκία 1986 και 1999). Επίσης τιμήθηκε με το ανώτατο παράσημο της Πολωνικής Κυβέρνησης για τα γράμματα και τον πολιτισμό. Υπήρξε τακτικό μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, της οποίας διετέλεσε και Πρόεδρός της, για μια πενταετία (1997-2001), ενώ διατέλεσε και Επίτιμος Πρόεδρος της. Επίσης διετέλεσε Επίτιμος Πρόεδρος της Εταιρίας Γραμμάτων και Τεχνών Πειραιά. Πρόεδρος του Ομίλου Πειραιά για την διάδοση της Ελληνικής Γλώσσας, καθώς και πολλών άλλων πολιτιστικών φορέων και Σωματείων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Πρόεδροι της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών
Terraria
Η Terraria είναι ένα παιχνίδι δράσης-περιπέτειας sandbox που αναπτύχθηκε από τη Re-Logic. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε για πρώτη φορά για Windows στις 16 Μαΐου 2011 και έκτοτε έχει μεταφερθεί σε πολλές άλλες πλατφόρμες. Το παιχνίδι περιλαμβάνει εξερεύνηση, χειροτεχνία, κατασκευή, ζωγραφική και μάχη με μια ποικιλία πλασμάτων σε έναν διαδικαστικά δημιουργημένο δισδιάστατο χώρο κόσμο. Η Terraria έλαβε γενικά θετικές κριτικές και πούλησε πάνω από 44 εκατομμύρια αντίτυπα μέχρι το 2022, καθιστώντας το ένα από τα δέκα κορυφαία βιντεοπαιχνίδια με τις καλύτερες πωλήσεις.
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2011 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια sandbox Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας
Μάχη του Κλειδίου
thumb|right|250px|Η νοτιο-ανατολική Ευρώπη το 1000. Τα βυζαντινά εδάφη και η ανεξάρτητη Δυτική Βουλγαρία. Εν τω μεταξύ, η Ανατολική Βουλγαρία μένει στα χέρια των Βούλγαρων thumb|250px|right|Ο Νικηφόρος Ουρανός κατατροπώνει τους Βούλγαρους στη μάχη του Σπερχείου
Η Μάχη του Κλειδίου (βουλ. Беласишка битка, γνωστή και με το όνομα Μάχη της οροσειράς Μπέλλες) διεξήχθη στις 29 Ιουλίου 1014 μεταξύ της Βυζαντινής και της Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας. Η μάχη αποτέλεσε το αποκορύφωμα της 50χρονης διαμάχης μεταξύ του Σαμουήλ της Βουλγαρίας και του Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου και έληξε με τη νίκη των Βυζαντινών.