cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας
Ιστορία
Από την επίσημη υιοθέτησή της στη Σοβιετική Ρωσία μετά την Επανάσταση το 1917, η ημέρα εορταζόταν κυρίως στις κομμουνιστικές χώρες και από το κομμουνιστικό κίνημα παγκοσμίως. Άρχισε να εορτάζεται από τους κομμουνιστές της Κίνας από το 1922. Μετά την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας την 1η Οκτωβρίου 1949, το Κρατικό Συμβούλιο κήρυξε στις 23 Δεκεμβρίου ότι η 8 Μαρτίου ορίζεται ως επίσημη αργία, με της γυναίκες στην Κίνα να δικαιούνται μισή ημέρα άδεια.
Η κομμουνίστρια ηγέτιδα Ντολόρες Ιμπάρρουρι οδήγησε μια πορεία γυναικών στη Μαδρίτη το 1936 την παραμονή του ισπανικού εμφυλίου πολέμου.
Τα Ηνωμένα Έθνη ξεκίνησαν να γιορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας στο Διεθνές Γυναικείο Έτος του 1975. Το 1977, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών κάλεσε τα κράτη μέλη να ανακηρύξουν την 8η Μαρτίου ως Ημέρα του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των γυναικών και την παγκόσμια ειρήνη
Σε όλο τον κόσμο
[[Αρχείο:International_Women's_Day_celebration.png|αριστερά|μικρογραφία|
]] Η μέρα είναι επίσημη αργία στο Αφγανιστάν, την Ανγκόλα, την Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, τη Λευκορωσία, την Μπουρκίνα Φάσο, την Καμπότζη, την Κίνα (μόνο για γυναίκες), την Κούβα, τη Γεωργία, τη Γουινέα-Μπισάου, την Ερυθραία, το Καζακστάν, την Κιργιζία, το Λάος, τη Μαδαγασκάρη (μόνο για γυναίκες), τη Μολδαβία, τη Μογγολία, το Νεπάλ, τη Ρωσία, το Τατζικιστάν, το Τουρκμενιστάν, την Ουγκάντα, την Ουκρανία,, το Ουζμπεκιστάν, το Βιετνάμ, και τη Ζάμπια.
Σε ορισμένες χώρες, όπως το Καμερούν, η Κροατία, η Ρουμανία, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, η Βουλγαρία και η Χιλή η μέρα δεν είναι αργία, αλλά εορτάζεται ευρέως. Την ημέρα αυτή συνηθίζεται οι άντρες να δίνουν δώρα στις γυναίκες της ζωής τους (φίλες, μητέρες, σύζυγοι, αρραβωνιαστικοί, κόρες, συνάδελφοι κτλ.) λουλούδια και μικρά δώρα. Σε ορισμένες χώρες (όπως η Βουλγαρία και η Ρουμανία) γιορτάζεται επίσης ως ισοδύναμο της Ημέρας της Μητέρας, όπου τα παιδιά επίσης δίνουν μικρά δώρα για τις μητέρες και τις γιαγιάδες. Στη Ρωσία, η ημέρα έχει χάσει το πολιτικό πλαίσιο μέσα στο χρόνο και έχει γίνει απλά μια μέρα για να τιμήσει τις γυναίκες και τη γυναικεία ομορφιά.
Στη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας, γίνονταν τεράστιοι σοβιετικού τύπου εορτασμοί σε ετήσια βάση. Μετά την πτώση του Κομμουνισμού, η αργία, η οποία θεωρείται ως ένα από τα σημαντικότερα σύμβολα του παλιού καθεστώτος, έπεσε στην αφάνεια. Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας επανιδρύθηκε ως επίσημη "σημαντική μέρα" από το Κοινοβούλιο της Τσεχίας το 2004 με πρόταση των Σοσιαλδημοκρατών και Κομμουνιστών. Αυτό προκάλεσε κάποια διαμάχη σε μεγάλο μέρος του κοινού καθώς το θεωρούν ως απομεινάρι του κομμουνιστικού παρελθόντος του έθνους.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ηθοποιός και ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα Μπεάτα Πόσνιακ συνεργάστηκε με τον Δήμαρχο του Λος Άντζελες και το Κυβερνήτη της Καλιφόρνια για να πείσει τα μέλη του Κογκρέσου των ΗΠΑ να προτείνουν την επίσημη αναγνώριση της αργίας. Τον Φεβρουάριο του 1994, προτάθηκε νομοσχέδιο από τη Μαξίν Ουότερς με την υποστήριξη 79 βουλευτών, σε μια προσπάθεια για επίσημη αναγνώριση της 8ης Μαρτίου ως αργία. Το νομοσχέδιο στη συνέχεια αναφέρθηκε και παρέμεινε στην Επιτροπή Εσωτερικών για τα Ταχυδρομεία και τη Πολιτική Υπηρεσία. Δεν έγινε κάποια ψηφοφορία σε κανένα θάλαμο του Κογκρέσου.
Από το 2019 η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας θα εορτάζεται ως αργία του ομοσπονδιακού κρατιδίου του Βερολίνου της Γερμανίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φεμινισμός πρώτου κύματος Κατηγορία:Δικαιώματα των γυναικών Κατηγορία:Παγκόσμιες ημέρες Κατηγορία:Έθιμα Μαρτίου Κατηγορία:Εορτές στη Βόρεια Κορέα
Ντέιβιντ Καλιγκάρις
Ο Ντέιβιντ Καλιγκάρις (Dave Caligaris) ήταν Ελληνοαμερικάνος πρώην καλαθοσφαιριστής.
Αγωνίστηκε στο κολεγιακό πρωτάθλημα των ΗΠΑ με την ομάδα του Northeastern University από το 1973 έως το 1977 και είναι ένας από τους σημαντικότερους καλαθοσφαιριστές που πέρασαν από τις τάξεις της καθώς συγκαταλέγεται στις πρώτες θέσεις των στατιστικών. Το 1989 τιμήθηκε με την ένταξή του στο Hall of Fame του Northeastern University.
Το 1978 έγινε ο πρώτος Έλληνας καθώς ο  Ντέιβιντ Στεργάκος ήταν ελληνοποιημένος, που επιλέχθηκε στο Ντραφτ του ΝΒΑ. Οι Ντιτρόιτ Πίστoνς τον επέλεξαν στη 95η θέση.
Από το 1978 έως το 1981 αγωνίστηκε στο Σπόρτιγκ. Για τον εντυπωσιακό τρόπο παιχνιδιού του οι φίλαθλοι τον αποκαλούσαν «Γκάλη των Πατησίων». Μετά την πρώτη του χρονιά και την έξοδο της ομάδας για πρώτη φορά στο Κύπελλο Κόρατς, η διοίκηση του Σπόρτιγκ του πρότεινε να αναλάβει παράλληλα και τη θέση του προπονητή της ομάδας και έτσι ο Καλιγκάρις αγωνιζόταν ως παίκτης-προπονητής. Την περίοδο 1978-79 αναδείχθηκε τρίτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 649 πόντους και την επόμενη περίοδο 1979-80 ήταν ο δεύτερος σκόρερ με 727 πόντους. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αμερική για λόγους υγείας αλλά και οικογενειακούς λόγους.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 2001
Το 16ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών 2001 διοργανώθηκε στις 24 & 25 Φεβρουαρίου στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας μαζί με τo αντίστοιχo των ανδρών, ενώ τα πρωταθλήματα εφήβων και νεανίδων έγιναν ξεχωριστά. Στο ίδιο στάδιο είχε προγραμματιστεί το πρωτάθλημα συνθέτων αγωνισμάτων για τις 17 & 18 Φεβρουαρίου. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για ενδέκατη φορά ο Πανελλήνιος Γ.Σ.
Πηγές
Κλειστου στιβου γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2001 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Ίυγξ
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ίυγξ είναι γνωστή μία θυγατέρα του θεού Πάνα και της Νύμφης Ηχούς. Αναφέρεται ότι η Ίυγξ έδωσε στον Δία να πιει το μαγικό φίλτρο του έρωτα, που του προκάλεσε τον ασίγαστο ερωτικό πόθο για την Ιώ. Για τον λόγο αυτό, η ζηλιάρα Ήρα τη μεταμόρφωσε στο ομώνυμο πουλί (το σημερινό jynx torquilla της οικογένειας των δρυοκολαπτιδών), το οποίο χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες ως ξόρκι του έρωτα. Π.χ. δίνεται από τη θεά του έρωτα Αφροδίτη στον Ιάσονα, ο οποίος περιστρέφοντάς το και απαγγέλλοντας κάποιες μαγικές λέξεις προκαλεί τον έρωτα στη Μήδεια.
Σε μία άλλη παράδοση, η Ίυγξ ήταν κόρη του Πιέρου, που με τις αδελφές της προκάλεσαν σε διαγωνισμό τις Μούσες, έχασαν και η Ίυγξ μεταμορφώθηκε στο ομώνυμο πτηνό.
Πηγές
Ιυγξ
Κωνσταντίνος Παπαπέτρου
Ο Κωνσταντίνος Παπαπέτρου (1936-2007) ήταν Έλληνας θεολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις Ερυθρές Αττικής στις 12 Φεβρουαρίου 1936. Το 1954 εισήχθη πρώτος στην Θεολογική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από την οποία αποφοίτησε με βαθμό πτυχίου «Άριστα» το 1959. Το 1961 μετέβη στο (δυτικό) Βερολίνο για να συνεχίσει τις σπουδές του στη Συστηματική θεολογία στο εκεί Ελεύθερο Πανεπιστήμιο (Freie Universität). Μεταξύ 1964 και 1966 δίδαξε στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Σχολή του Βερολίνου και τελικά αναγορεύθηκε διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου το 1969 με την εργασία ''«Περί των ανθρωπολογικών ορίων της Εκκλησίας. Ένα φιλοσοφικοθεολογικό σχεδίασμα στο θέμα "δίκαιος και άδικος εν ταυτώ" εξ ορθοδόξου-καθολικής επόψεως»''. Το 1970 έλαβε διδακτορικό δίπλωμα θεολογίας από το Πανεπιστήμιο Αθηνών με την εργασία ''«Η αποκάλυψις τού Θεού και η γνώσις αυτού. Κατά το υπόμνημα τού Κυρίλλου Αλεξανδρείας εις το κατά Ιωάννην ευαγγέλιον», ενώ ένα χρόνο αργότερα εξελέγη στην ίδια σχολή υφηγητής της Απολογητικής με την εργασία «Η ουσία της Θεολογίας. Συστηματική μελέτη επί ενός πατερικού ερμηνευτικού έργου»''. Το 1976 έγινε τακτικός καθηγητής στην έδρα της Απολογητικής και της Εγκυκλοπαιδείας της Θεολογίας. Τα μαθήματα αυτά καθώς και κατ’ ανάθεσιν το μάθημα της Φιλοσοφίας δίδαξε έκτοτε και μέχρι την συνταξιοδότησή του το 2003 ανελλιπώς. Στο πλαίσιο της διδασκαλίας του δίδασκε εκτός των άλλων τη λογική επιστημονική και θεολογική αδυναμία των ¨αποδείξεων περί υπάρξεως Θεού¨ στις δε παραδόσεις του στο μεγάλο αμφιθέατρο της Θεολογικής Σχολής Αθηνών υπήρχε το αδιαχώρητο.
Εργογραφία
Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται τα εξής έργα:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Τα χρονικά της Νάρνια: Ο πρίγκιπας Κασπιανός
Τα χρονικά της Νάρνια: Ο πρίγκιπας Κασπιανός είναι ο τίτλος ενός παιδικού βιβλίου-μυθιστορήματος το οποίο αρχικά εκδόθηκε ως Πρίγκιπας Κάσπιαν: Η επιστροφή στη Νάρνια. Γράφτηκε από τον Κ.Σ. Λιούις και εκδόθηκε από τον Τζόφρεϊ Μπις το 1951. Ήταν το δεύτερο μυθιστόρημα που εκδόθηκε από τα επτά μυθιστορήματα Τα χρονικά της Νάρνια (1950–1956), και ο Λιούις είχε τελειώσει να το γράφει το 1949, πριν βγει το πρώτο βιβλίο. Είναι το τέταρτο βιβλίο στις πρόσφατες εκδόσεις της σειράς, ακολουθούμενο από την εσωτερική χρονολογία των βιβλίων. Όπως και όλα τα βιβλία, εικονογραφήθηκε από την Πωλίν Μπέινς και το έργο της διατηρήθηκε σε πολλές μεταγενέστερες εκδόσεις.
Στο βιβλίο αυτό τα τέσσερα παιδιά του Pevensie του πρώτου μυθιστορήματος επιστρέφουν στην Νάρνια, περίπου ένα χρόνο αργότερα μετά τα γεγονότα του πρώτου μυθιστορήματος στην Αγγλία, αλλά 1300 χρόνια αργότερα στη Νάρνια. Είναι το μοναδικό βιβλίο των Χρονικών όπου οι άντρες κυριαρχούν στη Νάρνια. Τα ομιλώντα ζώα και τα μυθικά όντα καταπιέζονται και μερικά απο αυτά απειλούνται με εξαφάνιση. Τα αδέλφια, οι θρυλικοί βασιλιάδες και οι βασίλισσες της Νάρνια, καλούνται με μαγικό τρόπο στην Νάρνια, για άλλη μια φορά παιδιά, από τον πρόσφυγα Πρίγκιπα Κασπιανό.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα φαντασίας Κατηγορία:Μυθιστορήματα για παιδιά Κατηγορία:Τα χρονικά της Νάρνια Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1951
Φιλομένα Καουτέλα
Η Φιλομένα Καουτέλα (16 Δεκεμβρίου 1984) είναι τηλεπαρουσιάστρια και ηθοποιός από την Πορτογαλία. Το 2000 ξεκίνησε την υποκριτική της καριέρα στο θέατρο. Το 2004 έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο και το 2005 εργάστηκε ως παρουσιάστρια στο MTV Portugal.
Καριέρα
Η Καουτέλα συνέχισε την υποκριτική τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο ενώ η τηλεοπτική της καριέρα την οδήγησε σε διαφορετικούς τηλεοπτικούς σταθμούς και σε νέα σόου. Είναι η βασική παρουσιάστρια στο talk show 5 Para A Meia-Noite στο RTP από το 2015. Υπήρξε η παρουσιάστρια του green room στον εθνικό τελικό της Πορτογαλίας για το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017 και ήταν αυτή που ανακοίνωσε τους βαθμούς της κριτικής επιτροπής της Πορτογαλίας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017.
Στις 8 Ιανουαρίου 2018, ανακοινώθηκε ότι θα είναι μια από τους τέσσερις οικοδεσπότες του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2018 μαζί με τις Σίλβια Αλμπέρτο, Ντανιέλα Ρουά και Καταρίνα Φουρτάντο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ηθοποιοί Κατηγορία:Πορτογάλοι Τηλεπαρουσιαστές Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
1390 Αμπαστουμάνι
Ο Αμπαστουμάνι (Abastumani) είναι ένας μεγάλος αλλά πολύ σκουρόχρωμος αστεροειδής, που κινείται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,011. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τη Ρωσίδα-Σοβιετική αστρονόμο Πελαγία Σαζν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από τη λουτρόπολη Αμπαστουμάνι στη Γεωργία, όπου βρίσκεται το Εθνικό Αστροφυσικό Αστεροσκοπείο της Γεωργίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Αμπαστουμάνι εκτιμάται σε 101,58 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι P (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0298. Ο Αμπαστουμάνι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 17 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αμπαστουμανι
Περατεία
Η κυριαρχία της Τραπεζούντας επί της Περατείας ήταν αδύναμη σχεδόν από την αρχή, αφού πιεζόταν από τους Γενουάτες και τους Τατάρους, από την εποχή του τέλους του Αλεξίου Α΄ το 1222. Το επόμενο έτος οι Σελτζούκοι Τούρκοι επέδραμαν στις ακτές της Περατείας και έκτισαν το φρούριο του Σουντάκ, ώστε να διοχετεύσουν το εμπόριο της Κριμαίας από την Τραπεζούντα στους Σελτζούκους της Σινώπης, πόλη την οποία κατείχαν.
Μετά από αυτό, η περιοχή διοικήθηκε από την οικογένεια Γαβρά, που τα μέλη της ήταν μεγιστάνες της Τραπεζούντας. Αυτοί αργότερα δημιούργησαν το πριγκιπάτο της Θεοδωρούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Περατεια Κατηγορία:Μεσαιωνική Κριμαία
Αδελφές Παπέν
Η Κριστίν (8 Μαρτίου 1905 – 18 Μαΐου 1937) και η Λέα Παπέν (15 Σεπτεμβρίου 1911 – 24 Ιουλίου 2001, ή 1982) ήταν δύο γαλλίδες αδελφές, εσωτερικές υπηρέτριες, οι οποίες καταδικάστηκαν για τη δολοφονία των δυο γυναικών (μητέρα και κόρη) του σπιτιού όπου εργάζονταν.
Το περιστατικό αυτό είχε σημαντική επίδραση τους γάλλους διανοούμενους Ζαν Ζενέ, Ζαν-Πωλ Σατρ και Ζακ Λακάν, οι οποίοι θέλησαν να το αναλύσουν, και θεωρήθηκε από μερικούς ως συμβολικό της ταξικής πάλης. Η υπόθεση διαμόρφωσε τη βάση για έναν αριθμό εκδόσεων, θεατρικών έργων και ταινιών καθώς και δοκίμων, προφορικού λόγου, τραγουδιών και έργων τέχνης. μικρογραφία|Λέα (αριστερά) και Κριστίν Παπέν
Ζωή και έγκλημα
Η Κριστίν και η Λέα είχαν μεγαλώσει σε χωριά νότια του Λε Μαν. Μεγάλωσαν σε ένα σπίτι αλκοολικού περιβάλλοντος, κακοποιημένες από τον πατέρα τους, ο οποίος φέρεται ότι βίασε την αδελφή τους, και παραμελημένες από τη μητέρα τους. Είχαν μια μεγαλύτερη αδελφή, την Εμίλια, η οποία έγινε καλόγρια. Και οι δυο τους πέρασαν κάποιο διάστημα σε ιδρύματα ως αποτέλεσμα της διάλυσης του γάμου των γονιών τους. Καθώς μεγάλωναν, εργάζονταν ως υπηρέτριες σε διάφορα σπίτια του Λε Μαν, προτιμώντας, όποτε είναι δυνατόν, να δουλεύουν μαζί.
Από το 1926 περίπου, εργάστηκαν ως εσωτερικές υπηρέτριες στην οικία του συνταξιούχου δικηγόρου, Ρενέ Λανσελέν στο Λε Μαν. Η οικογένεια αποτελούνταν από τη σύζυγο και την ενήλικη κόρη του, η οποία ζούσε ακόμα με τους γονείς της (μια άλλη κόρη ήταν παντρεμένη). Οι δύο υπηρέτριες ήταν εξαιρετικά ήσυχες και συνεσταλμένες νέες γυναίκες, οι οποίες ζούσαν μοναχικά και φαινόταν να μην έχουν άλλα ενδιαφέροντα παρά η μία την άλλη. Ένα-δυο χρόνια αφ’ ότου η Κριστίν και η Λέα ξεκίνησαν να εργάζονται για την οικογένεια, η κυρία Λανσελέν άρχισε να χτυπά τα κορίτσια. Την εποχή εκείνη έπασχε από κατάθλιψη και ήθελε κάποιον να ξεσπάσει πάνω του. Όποτε τα κορίτσια «δεν έκαναν αρκετά καλή δουλειά» τις γρονθοκοπούσε. Η κακοποίηση άρχισε να χειροτερεύει μέχρι του σημείου που χτυπούσε τα κεφάλια των κοριτσιών στον τοίχο. Τα κορίτσια αποφάσισαν ότι την επόμενη φορά που η κυρία Λανσελέν θα τις χτυπούσε, θα ανταπέδιδαν.
Στις 2 Φεβρουαρίου 1933, ο κύριος Λανσελέν έπρεπε να συναντήσει τη σύζυγο και την κόρη του για δείπνο στο σπίτι ενός φίλου. Εκείνη τη μέρα συνέβη ένα μπλακάουτ. Η κυρία Λανσελέν αναστατώθηκε και ήθελε κάποιον να του ρίξει το φταίξιμο. Οι δύο αδελφές γνώριζαν τι επρόκειτο να συμβεί. Όταν έφτασε σε αυτές, η Κριστίν χτύπησε το κεφάλι της κυρίας με ένα σκεύος. Η κόρη της κυρίας έτρεξε στο πλευρό της μητέρας της για να την βοηθήσει. Ξαφνικά, η Κριστίν έβγαλε τα μάτια της κυρίας Λανσελέν έξω. Η κυρία σωριάστηκε στο πάτωμα. Η Κριστίν έδωσε εντολή στη Λέα να κάνει το ίδιο και στην κόρη της κυρίας Λανσελέν, οπότε η Λέα έβγαλε τα μάτια της κόρης της κυρίας. Η Κριστίν πήγε στην κουζίνα για να πάρει ένα μαχαίρι και ένα σφυρί. Η κυρία και η κόρη της δεν ήταν ακόμη νεκρές, έτσι οι αδελφές άρχισαν να τις βασανίζουν. μικρογραφία|Λέα Παπέν Άρχισαν να τις κόβουν με το μαχαίρι στα πόδια τους, τα χέρια τους και το στομάχι. Οι αδελφές τις χτύπησαν πολλές φορές στο κεφάλι τους με το σφυρί και το σκεύος. Τα κορίτσια ήταν και οι δύο μαγείρισσες έτσι, για να το τελειώσουν, πήραν όλο το αίμα από τα κεφάλια τους και το περιέλουσαν πάνω τους σαν σάλτσα. Ο κύριος Λανσελέν άρχισε να έχει υποψίες που η σύζυγός του και η κόρη του δεν εμφανίστηκαν και επέστρεψε στο σπίτι της οικογένειας. Δεν μπόρεσε να μπει στο σπίτι, επειδή οι πόρτες ήταν κλειδωμένες από μέσα, αλλά μπόρεσε να διακρίνει τη λάμψη ενός κεριού από το παράθυρο του δωματίου των υπηρετριών. Τότε πήγε στην αστυνομία και ένας από τους αστυνομικούς μπήκε στο σπίτι, σκαρφαλώνοντας τον τοίχο του κήπου. Μέσα, βρήκε τα σώματα της κυρίας Λανσελέν και της κόρης της. Είχαν και οι δύο χτυπηθεί μέχρι το σημείο που δεν ήταν άλλο δυνατό να αναγνωριστούν, και ένα από τα μάτια της κόρης ήταν πεσμένο στο πάτωμα, εκεί κοντά. Τα μάτια της κυρίας Λανσελέν είχαν πεταχτεί έξω από τις κόγχες τους και βρέθηκαν στις πτυχές του μαντηλιού γύρω από το λαιμό της. Οι δύο υπηρέτριες βρέθηκαν στο δωμάτιό τους επάνω, γυμνές   στο κρεβάτι μαζί. Αμέσως ομολόγησαν ότι σκότωσαν τις δύο γυναίκες και δεν έδειξαν καμία μεταμέλεια καθώς το έκαναν. Τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν ένα κουζινομάχαιρο, ένα σφυρί και ένα μπρούτζινο σκεύος που έστεκε στην κορυφή των σκαλοπατιών.
Οι αδελφές οδηγήθηκαν στη φυλακή  και χωρίστηκαν μεταξύ τους. Η Κριστίν έπεσε σε μεγάλη απελπισία, επειδή δεν μπορούσε να δει τη Λέα, αλλά σε κάποια φάση οι αρχές υπαναχώρησαν και την άφησαν να δει την αδελφή της. Ρίχτηκε στην αγκαλιά της Λέα και της μίλησε με τρόπους που υποδήλωναν σεξουαλική σχέση. Τον Ιούλιο του 1933, η Κριστίν βίωσε ένα είδος «αμόκ» ή κρίσης, κατά την οποία προσπάθησε να βγάλει έξω τα δικά της μάτια και χρειάστηκε να της φορέσουν ζουρλομανδύα. Στη συνέχεια, έκανε μια δήλωση στον ανακριτή, λέγοντας ότι την ημέρα των δολοφονιών είχε βιώσει μια κρίση όπως αυτή που είχε μόλις στη φυλακή και αυτό ήταν που προκάλεσε τις δολοφονίες.
Η υπόθεση είχε τεράστιο αντίκτυπο στο κοινό και αποτέλεσε θέμα έντονης συζήτησης των διανοούμενων. Κάποιοι θεωρούσαν ότι οι δολοφονίες ήταν το αποτέλεσμα της «εκμετάλλευσης των εργαζόμενων», θεωρώντας ότι οι υπηρέτριες εργάζονταν δεκατέσσερις ώρες, με μόνο μισή ημέρα ρεπό την εβδομάδα. εναλλ.=Κριστίν Παπέν. Η Κριστίν πιστεύεται ότι ήταν η πιο αυταρχική των αδελφών|μικρογραφία|Κριστίν Παπέν. Η Κριστίν πιστεύεται ότι ήταν η πιο αυταρχική των αδελφών.
Δίκη και απόηχος
Οι γυναίκες δικάστηκαν το Σεπτέμβριο του 1933. Πλήθη κόσμου συγκεντρώθηκαν έξω από το δικαστήριο του Λε Μαν και έπρεπε να κληθεί η αστυνομία για να τους ελέγξει. Κατά τη διάρκεια της δίκης, οι γυναίκες δήλωσαν ότι ξέσπασε ένας καβγάς μεταξύ της Κριστίν και των γυναικών Λανσελέν. Τότε η Λέα πήρε μέρος στη συμπλοκή και η Κριστίνα της φώναξε να «της βγάλει τα μάτια» και ότι «θα τις σφάξω!» σε σχέση με την κυρία Λανσελέν, και την κόρη της. Η κόρη έτυχε παρόμοιας μεταχείρισης και η Κριστίν πήγε τότε στην κουζίνα για να πάρει τα όπλα που είχαν χρησιμοποιηθεί για να αποτελειώσουν τις γυναίκες. Τα χτυπήματα και τα κοψίματα κατευθύνονταν σχεδόν αποκλειστικά στα κεφάλια και τα πρόσωπα των θυμάτων, εξαλείφοντας ουσιαστικά τα χαρακτηριστικά τους. Οι υπηρέτριες είχαν επίσης βγάλει τα μάτια των θυμάτων με τα δάχτυλά τους.
Κριστίν Παπέν
μικρογραφία|Η δίκη των αδελφών Παπέν Η ιατρική μαρτυρία που δόθηκε κατά τη διάρκεια της δίκης ήταν ότι η Κριστίν, η οποία ήταν μέσης νοημοσύνης, ήταν απολύτως το κυρίαρχο άτομο στη σχέση. Η Λέα, η οποία είχε χαμηλή νοημοσύνη, κυριαρχήθηκε στο σημείο που η προσωπικότητά της σχεδόν εξαφανίστηκε στην προσωπικότητα της Κριστίν. Υπήρχε επίσης ιστορικό ψυχικής ασθένειας στην οικογένεια – ο θείος τους αυτοκτόνησε και ο ξάδελφος τους ζούσε σε άσυλο. Τα δύο κορίτσια βρέθηκαν αναπόφευκτα ένοχες, και η Κριστίν καταδικάστηκε σε θάνατο. Η Λέα έλαβε τη μικρότερη ποινή δεκαετούς φυλάκισης και καταναγκαστικών έργων ώστε να αντικατοπτριστεί το γεγονός ότι οι επιλογές της είχαν χειραγωγηθεί βαθιά από την επιρροή της Κριστίν. Η θανατική ποινή της Κριστίν μετατράπηκε αργότερα σε φυλάκιση ισόβια, πράγμα που ήταν σύνηθες στην περίπτωση γυναικών. Ενώ βρισκόταν στη φυλακή, εκδήλωσε οξεία σημάδια τρέλας και διακαή πόθο για την αδελφή της. Η Κριστίν έγινε σοβαρά καταθλιπτική και συχνά αρνιόταν να φάει. Μεταφέρθηκε σε ένα ψυχιατρικό άσυλο στη Ρεν, όπου πέθανε από καχεξία («μαρασμό») στις 18 Μαΐου 1937.
Λέα Παπέν
Η Λέα Παπέν αποφυλακίστηκε το 1943, αφού η ποινή της μειώθηκε σε οκτώ χρόνια λόγω καλής διαγωγής. Στη συνέχεια, ζούσε στην πόλη της Νάντης, όπου ενώθηκε με τη μητέρα της και βιοποριζόταν ως καμαριέρα ξενοδοχείου, υιοθετώντας μια ψεύτικη ταυτότητα. Θεωρήθηκε ότι πέθανε το 1982, αλλά αυτό αμφισβητήθηκε το 2000 από τον Γάλλο κινηματογραφιστή Κλοντ Βεντούρα, ο οποίος γύρισε μια ταινία ντοκιμαντέρ με τίτλο «En Quête des Soeurs Papin» (Αναζητώντας τις αδελφές Παπέν), στην οποία ισχυριζόταν ότι βρήκε τη Λέα ζωντανή σε ένα κέντρο περίθαλψης στη Γαλλία. Ήταν εν μέρει παράλυτη συνέπεια ενός εγκεφαλικού επεισοδίου και δεν μπόρεσε να μιλήσει, μολονότι παρουσιάστηκε στην ταινία. Η ταινία του Βεντούρα ισχυρίστηκε ότι η Λέα πέθανε το 2001.
External links
Κατηγορία:Γαλλίδες ανά ιδιότητα
Άγιος Χριστόφορος
Η παράδοση λέει πως έζησε και μαρτύρησε στα χρόνια του Ρωμαίου αυτοκράτορα Δεκίου (249-251 μ.Χ.). Στη διάρκεια ενός πολέμου συνελήφθη αιχμάλωτος μαζί με άλλους στρατιώτες και μεταφέρθηκε στην Αντιόχεια όπου βαπτίστηκε από τον εκεί επίσκοπο, ιερομάρτυρα Βαβύλα. Πήρε τότε το όνομα Χριστόφορος ή Χριστοφόρος εγκαταλείποντας το προηγούμενο όνομά του που ήταν Ρέπροβος.
Λέγεται ότι η αφορμή για τον αποκεφαλισμό του (το έτος 250 μ.Χ.) ήταν η μεταστροφή στον χριστιανισμό από το κήρυγμά του, δύο γυναικών ελευθέρων ηθών, της Καλλίνικης και της Ακυλίνας, αλλά και Ρωμαίων στρατιωτών.
Ο Άγιος Χριστόφορος στη λαογραφία
Κατά την παράδοση του Ελληνικού λαού ο Άγιος Χριστοφόρος θεωρείται προστάτης των χωραφιών και των αμπελιών από τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες και ιδιαίτερα από την πτώση χαλαζιού. Στους νεότερους χρόνους, άρχισε να θεωρείται προστάτης των αυτοκινητιστών, των οδοιπόρων και του Σώματος Εφοδιασμού-Μεταφορών του Στρατού, ενώ είναι και ο πολιούχος της πόλης του Αγρινίου.
Η μνήμη του τιμάται στις 9 Μαΐου από την Ορθόδοξη Εκκλησία και στις 25 Ιουλίου από την Καθολική. Θεωρείται επίσης Άγιος από τη Λουθηρανική και την Αγγλικανική εκκλησία.
Απεικονίσεις του Αγίου Χριστόφορου
Σε αρχαϊκές τοιχογραφίες της Καππαδοκίας ο Χριστόφορος απεικονίζεται νέος αγένειος φέροντας χλαμύδα (γύρω στον 11ο αιώνα), κάτι που αποδεικνύει πως η παράδοση περί κυνοκέφαλου αγίου δεν είχε δημιουργηθεί την περίοδο αυτή ή δεν είχε επηρεάσει την εικονογραφία της Καππαδοκίας. Σαν στρατιωτικός νεαρός και ωραίος Άγιος απεικονίζεται σε βυζαντινές τοιχογραφίες. Τον 12ο αιώνα τον εντοπίζουμε ως νέο αγένειο με στρατιωτική πανοπλία και ασπίδα (Άγιοι Ανάργυροι Καστοριάς), στους Παλαιολόγιους χρόνους ως νέο κατά τον τύπο των μαρτύρων κρατώντας σταυρό και την ίδια περίοδο ως νέο φέροντα στους ώμους το Βρέφος Ιησού. Της τελευταίας αναπαράστασης έχουν εντοπιστεί τοιχογραφίες στο Τίρνοβο της Βουλγαρίας και σε εικόνα της Πάτμου. Είναι μάλλον προϊόντα δυτικών προτύπων-χαλκογραφίας, η οποία κυκλοφορούσε στην Ανατολή.
thumb|140px|left|Ο Άγιος Χριστοφόρος [[Κυνοκεφαλία|ως κυνοκέφαλος, φορητή εικόνα στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών.]]
Ο Άγιος απεικονιζόμενος ως κυνοκέφαλος
Σύμφωνα με τον πανεπιστημιακό φιλόλογο-ιστορικό Θεοχάρη Δετοράκη «μια πολύ χαρακτηριστική περίπτωση της επίδρασης των παγανιστικών επιβιώσεων και των λαϊκών θρύλων στη διαμόρφωση της αγιολογικής παράδοσης βρίσκουμε στα σχετικά με τον Άγιο Χριστόφορο κείμενα».
Ο Άγιος Χριστοφόρος περιγράφεται και εικονίζεται πολλές φορές και ως κυνοκέφαλος, προφανώς λόγω της σύνδεσής του με το έθνος των Σκυλοκέφαλων. Εντοπίζεται έτσι σε τοιχογραφίες, φορητές εικόνες ακόμα και σε μικρογραφίες χειρογράφων. Όλες αυτές οι αναπαραστάσεις προέρχονται από την περίοδο της ύστερης Τουρκοκρατίας, ιδίως του 17ου και 18ου αιώνα, σε λαϊκές επαρχιακές ζωγραφιές. Σύμφωνα με τον Ανδρέα Ξυγγόπουλο, καμία παράσταση του Αγίου ως κυνοκεφάλου δεν απαντάται στα βυζαντινά χρόνια. Σύμφωνα με το Συναξάριο του Αγίου αναφέρεται ότι «''Περὶ τούτου τοῦ ἐνδόξου καὶ μεγαλομάρτυρος τερατώδη λέγεταί τινά καὶ παράδοξα, ὅτι τε κυνοπρόσωπος ἦν ἐκ τῆς χώρας τῶν τοὺς ἀνθρώπους κατεσθιόντων καὶ ὅτι πρότερον ἀνθρώπους ἤσθιεν, ὕστερον δὲ μετὰ τὸ πιστεῦσαι Χριστῷ μετεμορφώθη. Οὐκ ἔστι δὲ τοῦτο, οὐκ ἔστιν· ἀλλὰ τινὲς αὐτὸν οὕτως ὑπενόησαν διὰ τὸ ἐθνικὸν καὶ ἄγριον καὶ φοβερόν.''» Δηλαδή για την Εκκλησιαστική συνείδηση, η λαϊκή αυτή παράδοση που είναι σχετική με την απεικόνιση του Αγίου ως σκύλου, αποκρούσθηκε.
Σε κώδικα του 11ου αιώνα ο Χριστόφορος «ἐκ τοῦ γένους τῶν κυνοκεφάλων ὐπῆρχεν, γῆς δὲ τῶν ἀνθρωποφάγων». Και περιγράφεται ως ἀνὴρ νεανίας, φοβερὸς τῷ εἴδει, καὶ ὑπερμεγέθης τῷ σώματι καὶ τῷ πάχει· οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς ἀστὴρ ὁ πρωῒ ἀνατέλλων, καὶ οἱ ὀδόντες αὐτοῦ ὡς συάγρου ἐξέχοντες. Έτσι από τα κείμενα προκύπτει πως υπήρχε παράδοση περί καταγωγής του Χριστόφορου από τη χώρα των Κυνοκεφάλων, χωρίς όμως να λέγεται ότι αυτός ήταν κυνοκέφαλος. Το θέμα της ερμηνείας του Κυνοκέφαλου Αγίου έχει απασχολήσει τους ερευνητές, οι οποίοι το συνδέουν με τον Αιγύπτιο θεό Άνουβι αλλά δυσκολεύονται να βρουν τη συνέχεια, αφού η μορφή αυτή είναι γνωστή περισσότερο από νεότερες εικόνες. Γενικά η απεικόνισή του ως σκύλου συνδέεται με μια λαϊκή, ανατολική μορφή του Αγίου.
Άγιοι με την ονομασία Χριστόφορος
Την ονομασία Χριστοφόρος φέρουν συνολικά επτά 'Αγιοι της Ορθόδοξης, ενώ 6 (εκ των 7) της Καθολικής Εκκλησίας οι οποίοι και είναι:
Καλύβια Κόνιτσας Ιωαννίνων
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα στο νομό Ιωαννίνων δείτε: Καλύβια Ζαγορίου Ιωαννίνων
Άγιος Χριστόφορος
Άγιοι με την ονομασία Χριστόφορος
Για τους πρώτους πέντε εξ αυτών δεν είναι γνωστό πού και πότε μαρτύρησαν. Γνωστοί είναι μόνο οι βίοι που τιμώνται στις 20 Απριλίου και στις 9 Μαΐου του τελευταίου ως «Αγίου Χριστοφόρου του Επιμάχου».
Καλύβια Κόνιτσας Ιωαννίνων
Για οικισμούς της Ελλάδας με το ίδιο όνομα δείτε: Καλύβια
Τα Καλύβια είναι ορεινό χωριό στο νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 500 μέτρων.
Άγιος Χριστόφορος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Άγιοι προστάτες στρατιωτικών σωμάτων
Καλύβια Κόνιτσας Ιωαννίνων
Γεωγραφία - ιστορία
Τα Καλύβια βρίσκονται στις δυτικές όχθες του Βοϊδομάτη και επάνω στην εθνική οδό Κοζάνης - Ιωαννίνων. Απέχουν 52 χλμ Β.-ΒΔ. της πόλης των Ιωαννίνων και 12 χλμ. ΝΑ. από την Κόνιτσα. Είναι σχετικά νέος οικισμός που δημιουργήθηκε από κατοίκους της ορεινότερης και παλαιότερης Κλειδωνιάς ή Άνω Κλειδωνιάς (7,5 χλμ. ΒΔ.). Λόγω του τουρισμού που αναπτύχθηκε στον Βοϊδομάτη υπάρχουν ξενοδοχειακές μονάδες, βενζινάδικο και κέντρα εστίασης. Νότια από το χωριό υπάρχει το το πέτρινο μονότοξο γεφύρι της Κλειδωνιάς, που χτίστηκε το 1853 με 37.000 γρόσια, χορηγία της Μπαλκίζ Χανούμ από το χαρέμι του μαλίκ Πασά. Στην κοντινή του περιοχή έχουν βρεθεί οι βραχοσκεπές Κλειδί, Μποϊλα και Μεγάλακκος. Πρόκειται για αβαθή σπήλαια στα οποία βρέθηκαν ίχνη (λίθινα εργαλεία, οστά ζώων κ.α.) προϊστορικής κατοίκησης που χρονολογούνται από το 16.000 π.Χ. μέχρι 9.500 π.Χ. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Πρόεδρος της Ζανζιβάρης
Ο Πρόεδρος της Ζανζιβάρης είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης της Ζανζιβάρης, η οποία είναι ημιαυτόνομη κυβέρνηση εντός της Τανζανίας.Ο Πρόεδρος είναι επίσης πρόεδρος του Επαναστατικού Συμβουλίου, του οποίου τα μέλη διορίζονται από αυτόν, και μερικά από τα οποία πρέπει να επιλεγούν από την Βουλή των Αντιπροσώπων της Ζανζιβάρης. Συγκεκριμένα ο Πρόεδρος διορίζει τον πρωθυπουργό, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τις καθημερινές λειτουργίες της κυβέρνησης.
Ο Πρόεδρος εκλέγεται πλειοψηφικά. Οι προεδρική θητεία διαρκεί για πέντε χρόνια και ένας υποψήφιος μπορεί να επανεκλεγεί μόνο μία φορά..
Μετά την Ζανζιβαρινή Επανάσταση το 1964, ο Αμάνι Καρούμε έγινε ο πρώτος πρόεδρος της Ζανζιβάρης, ως ηγέτης του Κόμματος Αφρο-Σιράζι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Ζανζιβάρης *
Συμμετοχή της Δανίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου
Η Δανία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου είναι η ομάδα που αντιπροσωπεύει το κράτος της Δανίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου και οργανώνεται από την Δανέζικη Ομοσπονδία Στίβου.
Η Δανία έχει συμμετάσχει σε κάθε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου από το 1934. Έως το 2014 οι Δανοί αθλητές έχουν κατακτήσει 13 μετάλλια, εκ των οποίων τα 3 είναι χρυσά, τα 7 ασημένια και τα 3 χάλκινα, σε 8 διαφορετικά αγωνίσματα, με τα περισσότερα από αυτά να είναι στα 800 και στα 1500 μέτρα των ανδρών. Η Δανία δεν έχει μέχρι στιγμής φιλοξενήσει το πρωτάθλημα.
Η χώρα κατατάσσεται σήμερα στην 28η θέση στον πίνακα μεταλλίων. Το πρώτο μετάλλιό της ήταν το 1934, και το πρώτο χρυσό μετάλλιό της το 1946. Η μεγαλύτερη συμμετοχή αθλητών της είναι 23 το 1946 και η καλύτερή της θέση 8η το ίδιο έτος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δανία Συμμετοχή
Πατριάρχης Σόφιας Κύριλλος
Ο Πατριάρχης Σόφιας Κύριλλος (3 Ιανουαρίου 1901-7 Μαρτίου 1971), ήταν ο πρώτος Πατριάρχης του ανασυσταθέντος Πατριαρχείου Βουλγαρίας.
Γεννήθηκε στη Σόφια και το κοσμικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος Μαρκώφ Κωνσταντίνωφ. Εκάρη μοναχός στις 30 Δεκεμβρίου 1923 στον Ιερό Ναό Αγίας Κυριακής (Σβέτα Νεντέλγια στα βουλγαρικά) και χειροτονήθηκε διάκονος την επόμενη ημέρα. Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε από τον Μητροπολίτη Στάρας Ζαγόρας Παύλο στις 22 Ιουνίου 1929. Το 1935 τοποθετήθηκε γραμματέας της Ιεράς Συνόδου και το 1936 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Στις 12 Ιουλίου 1936 χειροτονήθηκε τιτουλάριος επίσκοπος Στοβίου. Το 1948 εξελέγη Μητροπολίτης Πλόβντιβ (Φιλιππουπόλεως).
Στις 10 Μαΐου 1953 εξελέγη Πατριάρχης Σόφιας και πάσης Βουλγαρίας. Το 1961 μετά την κανονική ανακήρυξη της Εκκλησίας της Βουλγαρίας σε Πατριαρχείο αναγνωρίστηκε ως Πατριάρχης και από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Πέθανε στις 7 Μαρτίου 1971 σε ηλικία 70 ετών και τάφηκε στο καθολικό της Ιεράς Μονής Μπάτσκοβο, 89 χλμ από τη Σόφια.
1391 Καρελία
Η Καρελία (Carelia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,614. Ανακαλύφθηκε το 1936 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη περιοχή της Βόρειας Ευρώπης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καρελια
Τριώνυμο
Στα μαθηματικά, τριώνυμο ονομάζεται κάθε παράσταση της μορφής Ο όρος "τριώνυμο" προκύπτει από το γεγονός ότι πρόκειται για ένα άθροισμα τριών μονωνύμων. Συνήθη προβλήματα που αφορούν τριώνυμα είναι (μεταξύ άλλων) η εύρεση ριζών του τριωνύμου, η παραγοντοποίηση, ο καθορισμός του προσήμου του για τις διάφορες τιμές του, καθώς και η ελαχιστοποίηση/μεγιστοποίησή του.
Μέθοδος της διακρίνουσας
Η διακρίνουσα \Delta του τριωνύμου ορίζεται από τον τύπο
Ανάλογα με την τιμή της διακρίνουσας το τριώνυμο έχει δύο, μία ή καμμιά πραγματική ρίζα. Πιο συγκεκριμένα, αν θεωρήσουμε ότι οι συντελεστές είναι πραγματικοί αριθμοί (δηλαδή ) θα ισχύει:
Περίπτωση 1η: Αν \Delta>0, τότε η εξίσωση έχει δύο πραγματικές ρίζες οι οποίες δίνονται από τους τύπους:
Περίπτωση 2η: Αν \Delta=0, τότε η εξίσωση έχει μόνο μια πραγματική ρίζα, η οποία δίνεται από τον τύπο: Η συγκεκριμένη ρίζα αναφέρεται συνήθως ως "διπλή ρίζα".
Περίπτωση 3η: Τέλος, αν \Delta<0, τότε η εξίσωση δεν έχει πραγματικές ρίζες, δεν υπάρχουν δηλαδή πραγματικές τιμές που μηδενίζουν το αντίστοιχο τριώνυμο. Υπάρχουν όμως ρίζες που ανήκουν στο σύνολο των μιγαδικών αριθμών και οι οποίες δίνονται από τους τύπους: όπου \mathrm{i} είναι η φανταστική μονάδα με. Όπως προβλέπει και η θεωρία των μιγαδικών αριθμών, οι δύο ρίζες είναι συζυγείς μιγαδικοί αριθμοί.
Παραγοντοποίηση Τριωνύμου
Πολύ συχνά προκύπτει η ανάγκη να μετατραπεί ένα τριώνυμο σε γινόμενο πρωτοβάθμιων παραγόντων, δηλαδή να παραγοντοποιηθεί, ώστε να γίνει κάποια απλοποίηση της παράστασης. Και σε αυτή την περίπτωση ο υπολογισμός της διακρίνουσας παίζει κρίσιμο ρόλο:
Περίπτωση 1η: Αν \Delta>0, τότε το τριώνυμο μπορεί να παραγοντοποιηθεί ως εξής: όπου x_1, x_2 είναι οι δύο πραγματικές ρίζες του τριωνύμου.
Περίπτωση 2η: Αν \Delta=0, τότε μπορούμε να γράψουμε όπου x_1 είναι η διπλή ρίζα του τριωνύμου.
Περίπτωση 3η: Τέλος, αν \Delta<0, τότε το τριώνυμο δε μπορεί να γραφεί ως γινόμενο πρωτοβάθμιων παραγόντων με πραγματικούς συντελεστές. Μπορεί βέβαια να γραφεί ως γινόμενο παραγόντων με μιγαδικούς συντελεστές, χρησιμοποιώντας τις μιγαδικές ρίζες του τριωνύμου, δηλαδή
Πρόσημο Τριωνύμου
Ένα ακόμη πρόβλημα που ανακύπτει συχνά είναι η ανάγκη αναζήτησης του προσήμου ενός τριωνύμου, δηλαδή η αναζήτηση των πραγματικών τιμών του x για να γίνει το τριώνυμο θετικό ή αρνητικό. Και πάλι υπάρχουν 3 περιπτώσεις, ανάλογα με την τιμή της διακρίνουσας.
Περίπτωση 1η: Αν \Delta>0, τότε το τριώνυμο έχει το ίδιο πρόσημο με τον συντελεστή του μεγιστοβάθμιου όρου (a) εκτός από το διάστημα ενδιάμεσα των ριζών του όπου το πρόσημο είναι αντίθετο. Δηλαδή για όλα τα το τριώνυμο παίρνει τιμές ομόσημες του \alpha, ενώ για όλα τα, το τριώνυμο παίρνει τιμές ετερόσημες του a.
Περίπτωση 2η: Αν \Delta=0, τότε το τριώνυμο έχει το ίδιο πρόσημο με τον συντελεστή του μεγιστοβάθμιου όρου (\alpha) εκτός βέβαια από την τιμή της ρίζας όπου μηδενίζεται.
Περίπτωση 3η: Τέλος, αν \Delta<0, τότε το τριώνυμο έχει το ίδιο πρόσημο με τον συντελεστή του μεγιστοβάθμιου όρου (\alpha) για όλες τις τιμές του x.
Τύποι Βιετά
Στην περίπτωση που το τριώνυμο έχει δύο ρίζες, μπορούμε εύκολα να βρούμε το άθροισμα και το γινόμενο των δύο ριζών χρησιμοποιώντας τους τύπους της διακρίνουσας. Συγκεκριμένα, μπορεί εύκολα να αποδειχθεί ότι:
Οι δύο παραπάνω τύποι, που συνδέουν το άθροισμα και το γινόμενο των ριζών με τους συντελεστές του τριωνύμου ονομάζονται τύποι Βιετά.
Ακρότατα τριωνύμου
Το τριώνυμο έχει ένα ακρότατο σημείο, για και η τιμή είναι. Για \alpha > 0, το ακρότατο είναι ελάχιστο και για \alpha < 0 είναι μέγιστο.
Για να αποδείξουμε ότι είναι ακρότατο, αρκεί να υπολογίσουμε την παράγωγο του τριωνύμου και να την θέσουμε ίση με το μηδέν:
Στην εκπαίδευση
Στα ελληνικά σχολεία οι μαθητές διδάσκονται τις βασικές τεχνικές που αφορούν το τριώνυμο στην Γ΄ Γυμνασίου και στην Γ΄ Λυκείου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικά
Σίλβια Αλμπέρτο
Η Σίλβια Αλμπέρτο (18 Μαΐου 1981) είναι τηλεπαρουσιάστρια και ηθοποιός από την Πορτογαλία, προς το παρόν εργαζόμενη στο Rádio e Televisão de Portugal. Ξεκίνησε την καριέρα της το 2000, παρουσιάζοντας την εκπομπή Clube Disney στο κανάλι RTP1.
Καριέρα
Σπούδασε θέατρο στην Σχολή Θεάτρου και Κινηματογράφου της Λισαβόνας. Είναι περισσότερο γνωστή για την παρουσίαση των επτά σεζόν του Festival da Canção (υποψηφιότητες της Πορτογαλίας για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision), του Dança Comigo (πορτογαλέζικη εκδοχή του Strictly Come Dancing), του Operação Triunfo και του σόου ταλέντων Aqui há talento στο RTP.
Εργάστηκε επίσης για τρία χρόνια στο Socieda de Independente de Comunicação, όπου συμπαρουσίασε τις δυο πρώτες σεζόν του Ídolosand, τις Χρυσές Σφαίρες της Πορτογαλίας το 2004.
Στις 8 Ιανουαρίου 2018, ανακοινώθηκε ότι θα είναι μια από τους τέσσερις οικοδεσπότες του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2018 μαζί με τις Φιλομένα Καουτέλα, Ντανιέλα Ρουά και Καταρίνα Φουρτάντο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ηθοποιοί Κατηγορία:Πορτογάλοι Τηλεπαρουσιαστές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Νομάρχης (αρχαία Αίγυπτος)
Ο Νομάρχης, ήταν το ανώτατο αξίωμα της τοπικής αυτοδιοίκησης της αρχαίας Αιγύπτου, υπεύθυνος για την άρδευση, τη γεωργική παραγωγή, για την επιβολή των φόρων, τη διευθέτηση των ορίων των ιδιοκτησιών μετά την ετήσια πλημμύρα του Νείλου, καθώς επίσης και για τις αποθήκες και τις σιταποθήκες. Η περιοχή που διοικούσε ονομαζόταν sepat (σεπάτ), και από την εποχή του Ακενατών και μετά kah. Η ελληνική ονομασία, η οποία και επικράτησε, ήταν νομός (περιφέρεια, επαρχία).
Ο Νομάρχης εκτελούσε τα δικαστικά, στρατιωτικά και θρησκευτικά του καθήκοντά του ως εκπρόσωπος του Φαραώ. Κατά την περίοδο του Αρχαίου βασιλείου ο τίτλος του ήταν ady-mer «αυτός που ανοίγει τα κανάλια», κατά τη διάρκεια της Πρώτης μεταβατικής περιόδου Hery-tep aa sepat, «πρίγκιπας της επαρχίας», και κατόπιν κατά το Νέο βασίλειο hatia (χατί), δηλαδή «δήμαρχος». Τον επικουρούσε συλλογικό όργανο το οποίο ήταν υπόλογο στις δικαστικές αρχές.
Σεπάτ
Δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα την προέλευση της εδαφικής διαίρεσης της αρχαίας Αιγύπτου, αν και μερικοί μελετητές προτείνουν ότι οι διοικητικές περιφέρεις ήταν τα αρχαία αυτόνομα βασίλεια τα οποία εξελίχθηκαν σε ημιαυτόνομες επαρχίες κατά την ενοποίηση της Αιγύπτου. Υπάρχουν στοιχεία για την ύπαρξη αυτής της διοικητικής διαίρεσης από την περίοδο του Ζοζέρ, καθώς και κατάλογοι από την εποχή του Νιουζερέ. Στον Λευκό Ναΐσκο του Σέσωστρι Α' στο Καρνάκ, αναφέρονται 22 νομοί στην Άνω Αίγυπτο και 20 νομοί στην Κάτω Αίγυπτο.
Γενικά, σε περιόδους που η κεντρική διακυβέρνηση ήταν ισχυρή, η νομάρχες ήταν κυβερνήτες διορισμένοι από τον Φαραώ. Όταν όμως η κεντρική διακυβέρνηση ήταν αδύναμη, -όπως σε περιόδους ξένης εισβολής και κατάκτησης ή εμφυλίων πολέμων-, ξεχωριστοί νομοί ενίσχυαν την εξουσία τους και εγκαθιστούσαν κληρονομική διαδοχή νομαρχών. Οι συγκρούσεις μεταξύ αυτών των κληρονομικών νομαρχών και του Φαραώ ήταν ιδιαίτερα κοινός τόπος κατά τη διάρκεια της Πρώτης μεταβατικής περιόδου, μέχρι κάποιος τοπικός ηγεμόνας κατάφερνε να επιβάλει με την ισχύ των όπλων την εξουσία του σε όλη τη χώρα ως Φαραώ.
Αξίωμα
Είναι δύσκολο να γνωρίζουμε κάτι για τους νομάρχες για την πρώιμη περίοδο του Αρχαίου βασιλείου. Απ’ ό, τι μπορούμε να υποθέσουμε ήταν ανώτατοι αξιωματούχοι σταλμένοι από την βασιλική αυλή στις επαρχίες για τη διαχείρισή τους. Γνωρίζουμε γι’ αυτούς τους κυβερνήτες από τους τάφους τους και από τις νεκροπόλεις τους. Συχνά δεν υπάρχουν επιγραφές σ’ αυτούς τους τάφους, και γι’ αυτό γνωρίζουμε τόσα λίγα στοιχεία για αυτούς που ήταν θαμμένοι εκεί. Σ’ αυτούς τους τάφους συναντάμε τον τίτλο που κατείχαν κατά το Αρχαίο βασίλειο, ady-mer, «αυτός που ανοίγει τα κανάλια», μαζί με άλλους όπως «Αρχηγός της Γης (περιοχής)» ή «Επόπτης των Αποστολών», που συναντάμε στην Βαθμιδωτή Πυραμίδα του Ζοζέρ.
Από το τέλος της 5ης Δυναστείας συναντάμε ένα μεγάλο αριθμό τάφων στους κεντρικούς νομούς στους οποίους υπάρχουν επιγραφές, και κατά την περίοδο της 6ης Δυναστείας εμφανίζεται ο τίτλος Hery-tep aa sepat, «πρίγκιπας της επαρχίας». Οι νομάρχες αυτοί είχαν τοπική καταγωγή, και απολάμβαναν, σε σχέση με τον Φαραώ, διοικητική, πολιτική, οικονομική και θρησκευτική αυτονομία, η οποία ποίκιλε ανάλογα με την δύναμη του εκάστοτε Φαραώ. Κατά την περίοδο της Πρώτης μεταβατικής περιόδου το αξίωμα φαίνεται ότι αρχίζει να γίνεται σε μεγάλο βαθμό κληρονομικό, και "διανθίζεται" με μεγαλόσχημους τίτλους, οι οποίοι όμως δεν ισχύουν στην πραγματικότητα, όπως αυτός που βρίσκουμε στον τάφο του Ankhtifi, νομάρχη (ady-mer) του δεύτερου και τρίτου νομού της Άνω Αιγύπτου κατά την 10η Δυναστεία: Ο Διάδοχος Πρίγκιπας, Πρώτος Σύμβουλος του Βασιλιά της Κάτω Αιγύπτου, Βασιλικός Σφραγιδοφύλακας, Μόνος Συνοδός, (του Φαραώ), Λόγιος-Ιερέας, Αρχηγός του Στρατού, Αρχηγός των Διερμηνέων, Κύριος των Ξένων Χωρών, Μεγάλος Αρχηγός των νομών του Έντφου και της Ηρακλεόπολης.
Κατά την Πρώτη μεταβατική περίοδο άρχισε να γίνεται σημαντικός ο τίτλος του χατί, (δήμαρχος), για να γίνει ο κύριος τίτλος κατά τη διάρκεια του Μέσου βασιλείου, κατά την 12η Δυναστεία, όταν και οι νομάρχες άρχισαν να έχουν έλεγχο στους ιερείς, κάτι που υπογραμμίζει το χαρακτήρα της ηγεσία τους ως επικεφαλής του ιερατείου.
Ο Σέσωστρις Γ' περιόρισε την δύναμη των νομαρχών, με την αναδιοργάνωση της δημόσιας διοίκησης, και εξαλείφοντας το αποκεντρωτικό σύστημα της εξουσίας που είχαν επιβάλει οι τοπικοί ηγεμόνες, αν και επέτρεψε να διατηρηθεί η κληρονομική μορφή του. Η εξουσία τους μειώθηκε στο σημείο που ο τίτλος Hery-tep aa sepat έπαψε να υφίσταται, και μόνο οι δήμαρχοι μεγάλων πόλεων (κέντρων συγκεντρωτικής διοίκησης) είχαν το δικαίωμα να φέρουν το τίτλου του νομάρχη, υπό τον τύπο Δήμαρχος και Αρχηγός των Ιερέων, εγκαινιάζοντας μια σειρά από πλούσιους αξιωματούχους οι οποίοι μπορούσαν να χτίζουν για τους εαυτούς τους μεγαλόπρεπους τάφους. Η απόλυτη εξουσία ξαναπέρασε στον Φαραώ, και οι νομάρχες ήταν υπόλογοι στον βεζίρη.
Καθήκοντα
Τα καθήκοντα του νομάρχη ποίκιλαν, καθώς όντας ο αντιπρόσωπος του Φαραώ έπρεπε να τον αντικαθιστά σε διάφορα πεδία. Εκτός από τη συλλογή των φόρων και την διευθέτηση της γης, ήταν υπεύθυνος για την φύλαξη και διανομή των τροφίμων.
Επέβλεπε επίσης τη λειτουργία των ναών, και μ’ αυτήν την ιδιότητα ήταν ο "Αρχηγός των Ιερέων ", και ο "Επόπτης του Οίκου του Θεού ", ενώ από την έκτη δυναστεία και μετά ήταν υπεύθυνος και για τη διαχείριση των προσφορών στους ναούς.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίοι αιγυπτιακοί τίτλοι Κατηγορία:Τίτλοι στην Αρχαία Ελλάδα
Τζορτζ Μπαντ
Ο Τζορτζ Κρίστοφερ Μπαντ (αγγλικά: George Christopher Band, 2 Φεβρουαρίου 1929 – 26 Αυγούστου 2011) ήταν Βρετανός ορειβάτης.
Γεννήθηκε στην Ταϊβάν και σπούδασε στο κολέγιο Έλθαμ. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στις διαβιβάσεις και σπούδασε γεωλογία στο κολέγιο Κουΐνς του Κέιμπριτζ. Συνέχισε τις σπουδές του ως μηχανολόγος εξορύξεων πετρελαίου στο κολέγιο Ιμπίριαλ, του πανεπιστημίου του Λονδίνου.
Ορειβασία και εξερευνήσεις
Αποκτώντας εμπειρία στις Άλπεις όντας ακόμη σπουδαστής στο Κουΐνς, έγινε ο νεότερος ορειβάτης της αποστολής του 1953 στο Έβερεστ, όπου οι Έντμουντ Χίλαρι και Τένσινγκ Νοργκέι έκαναν την πρώτη ανάβαση στο βουνό. Δύο χρόνια αργότερα, το 1955, μαζί με τον Τζο Μπράουν έγιναν οι πρώτοι ορειβάτες που κατέκτησαν το Κανγκτσενγιούνγκα, το τρίτο υψηλότερο βουνό στον κόσμο. Σεβόμενοι την παράδοση και τα θρησκευτικά συναισθήματα των ανθρώπων του Νεπάλ και του Σικίμ, σταμάτησαν τρία μέτρα κάτω από την πραγματική κορυφή.
Στη συνέχεια αυτών των πρώιμων ορειβατικών επιτυχιών, ο Τζορτζ Μπαντ πέρασε το μεγαλύτερο τμήμα της επαγγελματικής του ζωής στην εξερεύνηση για πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Το 2005, σε ηλικία 76 ετών, ο Μπαντ επανέλαβε το μονοπάτι προς τη νοτιοδυτική κατασκήνωση βάσης του Κανγκτσενγιούνγκα στο Νεπάλ. Υπήρξε πρόεδρος της Αλπικής Λέσχης του Ηνωμένου Βασιλείου, του Βρετανικού Συμβουλίου Ορειβασίας και ταξίδεψε σε όλον τον κόσμο. Υπήρξε συγγραφέας βιβλίων με ορειβατικά θέματα και Πρόεδρος του Himalayan Trust (UK).
Τιμές
Τιμώμενος για την προσφορά του ο Τζορτζ Μπαντ έγινε Αξιωματικός του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (OBE) το 2009
Πέθανε από φυσικά αίτια στο Χάμσαϊρ, της Αγγλίας, ΗΒ, στις 26 Αυγούστου 2011, σε ηλικία 82 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί ορειβάτες Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
Αιγυπτιακές εκλογές γερουσιαστών (2020)
Στις 11-12 Αυγούστου 2020 διεξήχθησαν οι εκλογές γερουσιαστών στην Αίγυπτο, για τις 200 από τις 300 έδρες της Αιγυπτιακής Γερουσίας. Ο πρώτος γύρος διεξήχθη στις 11-12 Αυγούστου και ο δεύτερος γύρος στις 8-9 Σεπτεμβρίου.
Στις εκλογές το Εθνικό Μελλοντικό Κόμμα ήρθε πρώτο κερδίζοντας τις 158 από τις 200 αιρετές έδρες και συνολικά 11 κόμματα μπήκαν στη Γερουσία. Ο Πρόεδρος αλ Σϊσι διόρισε 100 γερουσιαστές επιδιώκοντας να αυξήσει τον πολυκομματισμό της βουλής και την εκπροσώπηση των γυναικών, των νέων και των Σύριων.
Πρόεδρος της Γερουσίας εξελέγη ο Αμπντελ Ουαχάμπ Αμπντελ Ράζεκ του Εθνικού Μελλοντικού Κόμματος.
Ιστορικό
Μετά τις συνταγματικές τροποποιήσεις που εγκρίθηκαν με το δημοψήφισμα του 2014, το διθάλαμο Αιγυπτιακό Κοινοβούλιο έγινε μονοθάλαμο και η άνω βουλή, που τότε ονομαζόταν Συμβούλιο Σούρα, διαλύθηκε. Μετά τις συνταγματικές τροποποιήσεις που εγκρίθηκαν με το δημοψήφισμα του 2019 ιδρύθηκε εκ νέου η άνω βουλή, ως Γερουσία.
Ο πρώτος γύρος των εκλογών για τη Γερουσία διεξήχθη στις 11-12 Αυγούστου και τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 19 Αυγούστου. Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 8-9 Σεπτεμβρίου. Οι Αιγύπτιοι του εξωτερικού ψήφισαν λίγο νωρίτερα, στις 9-10 Αυγούστου για τον πρώτο γύρο και στις 6-7 Σεπτεμβρίου για τον δεύτερο.
Εκλογικό σύστημα
Οι εκλογές είναι δημοκρατικές, άμεσες, και διεξάγονται με καθολική και μυστική ψηφοφορία. Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική.
Προϋποθέσεις υποψηφιότητας
Προϋποθέσεις που πρέπει να πληρεί ένας υποψήφιος γερουσιαστής για να συμμετάσχει στις εκλογές:
Κατανομή των εδρών στα 27 Κυβερνεία
μικρογραφία|379x379εσ|Τα [[Κυβερνείο|Κυβερνεία της Αιγύπτου]]
Αποτελέσματα
Η διεξαγωγή των εκλογών έγινε υπό την εποπτεία 47 εγχώριων οργανισμών, 14 διεθνών και ξένων οργανισμών, και 3 εθνικών συμβουλίων. Η προσέλευση κατά τις δύο ημέρες του πρώτου γύρου των εκλογών στα 14.000 εκλογικά κέντρα της χώρας ήταν μέτρια. Ο πληθυσμός της Αιγύπτου είναι γύρω στα 100 εκατομμύρια, και από τους εγγεγραμμένους ψηφοφόρους, που είναι γύρω στα 63 εκατομμύρια άτομα, η προσέλευση ψηφοφόρων ήταν μόνο 14,23% (8.950.000 ήρθαν να ψηφίσουν). Όσοι προσήλθαν στην ψηφοφορία έπρεπε να τηρήσουν τα απαραίτητα μέτρα προστασίας από τον κορονοϊό και να κρατάνε τις αποστάσεις μέσα στα εκλογικά κέντρα. Έντεκα κόμματα και αρκετοί ανεξάρτητοι πολιτικοί συμμετείχαν ως μέρη της συμμαχίας «Εθνική Λίστα Αιγύπτου». Ο συνολικός αριθμός των υποψήφιων γερουσιαστών ήταν 787. Οι Αιγύπτιοι που ζουν σε 124 χώρες του εξωτερικού είχαν την ευκαιρία να ψηφίσουν εξ'αποστάσεως. Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα δείχνουν ότι το Εθνικό Μελλοντικό Κόμμα, που είχε και τον μεγαλύτερο αριθμό υποψηφίων, θα κερδίσει τις περισσότερες έδρες.
Από τις 100 έδρες του πλειοψηφικού συστήματος, οι 74 καλύφθηκαν ενώ για τις υπόλοιπες 26 χρειάστηκε δεύτερος γύρος εκλογών. Στα 14 κυβερνεία που διεξήχθη δεύτερος γύρος ο συνολικός αριθμός ψηφοφόρων ήταν 28.217.880, και η προσέλευση ήταν πολύ μικρή: 10,22%.
μικρογραφία|Η σύσταση της Γερουσίας μετά τον διορισμό των 100 μελών από τον Πρόεδρο αλ Σίσι (18 Οκτωβρίου): {{legend|#78B0FF|[[Εθνικό Μελλοντικό Κόμμα|text=149}} {{legend|#D18F17|Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα|text=17}} {{legend|#d92c4e|Υπερασπιστές της Πατρίδας|text=11|textcolor=white}} {{legend|#29a90d|Νέα Αποστολή|text=10|textcolor=white}} {{legend|#b530c1|Εθνικό Προοδευτικό Ενωτικό Κόμμα|text=4|textcolor=white}} {{legend|#468a7e|Σύγχρονο Αιγυπτιακό Κόμμα|text=4|textcolor=white}} {{legend|#a5ca07|Κόμμα Μεταρρύθμισης και Ανάπτυξης|text=3}} {{legend|#fe2020|Αιγυπτιακό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα|text=3|textcolor=white}} {{legend|#e4e750|Κόμμα του Κογκρέσου|text=3}} {{legend|#00cd22|Αιγυπτιακό Πατριωτικό Κίνημα|text=2|textcolor=white}} {{legend|#0080FF|Φωτεινό Κόμμα |text=2|textcolor=white}}    {{legend|#f613be|Έραντετ Τζιλ |text=1|textcolor=white}}  {{legend|#08e595|Κόμμα Ελευθερίας|text=1}} {{legend|#C11B17|Δημοκρατικό Κόμμα «Σαντάτ»|text=1|textcolor=white}}  {{legend|#1C6339|Κόμμα Δικαιοσύνης|text=1|textcolor=white}} {{legend|#afafaf|Ανεξάρτητοι|text=88}}|350x350εσ]]
Μετά τις εκλογές
Μετά τις εκλογές οι αντιπαραθέσεις εντάθηκαν μεταξύ των κομμάτων Νέα Αποστολή και Ελεύθεροι Αιγύπτιοι, καθώς τα εθνικά κόμματα ετοιμάζονται για τις βουλευτικές εκλογές της 24ης Οκτωβρίου 2020.