cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σιθρίκ Κες
Γάμος με ανώνυμη αδελφή του Έθελσταν της Αγγλίας πριν τον θάνατο του
Ο διάδοχος του Εδουάρδου του πρεσβύτερου Έθελσταν της Αγγλίας συνάντησε τον Σιθρίκ στο Τάμγουορθ (926). Το χρονικό δεν αναφέρεται στην αιτία της συνάντησης αλλά το γεγονός ότι συμφωνήθηκε ο γάμος του Σιθρίκ με μια από τις αδελφές του Έθελσταν χωρίς να καταγράφει το όνομα της. Μερικά χρόνια πριν (918) με έναν παρόμοιο γάμο ο πατέρας του Έθελσταν ήθελε να φέρει τη Μερκία υπό τον δικό του έλεγχο, ο Έθελσταν επανέλαβε το ίδιο γι'αυτό ο γάμος τους συμφωνήθηκε στο ίδιο βασιλικό κέντρο του Τάμγουορθ. Ένας από τους όρους της συμφωνίας ήταν η μεταστροφή του Σιθρίκ στον χριστιανισμό αλλά σύντομα επανήλθε στον παγανισμό. Ο Σιθρίκ πέθανε την επόμενη χρονιά και τον διαδέχθηκε ο ευγενής του Γκοφραίντ ουα Αιμάρ. Τα Χρονικά του Ούλστερ γράφουν σχετικά με τον θάνατο του Σιθρίκ :
"Ο Σιθρίκ, εγγονός του Αιμάρ και βασιλιάς των σκοτεινών ξένων πέθανε σε ανώριμη ηλικία".
Στα Χρονικά ο Σιθρίκ έμεινε γνωστός σαν "ουα Αιμάρ" δηλαδή σαν εγγονός του Αιμάρ χωρίς να αναφέρεται ποτέ το πατρώνυμο του με αυτόν τον τρόπο δεν γνωρίζουμε ποιός από τους τρεις επιζώντες γιους του Αιμάρ δηλαδή ο Μπαρίντ, ο Σιχφρίντ και ο Σιτριούκ ήταν ο πατέρας του. Η πρώτη εξήγηση είναι ότι ο πατέρας του Σιθρίκ δεν είχε βασιλεύσει ποτέ στην Ιρλανδία ή είχε περάσει το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του μακριά από το νησί, η δεύτερη εξήγηση είναι ότι ήταν γιος μιας κόρης του Αιμάρ, σε οποιαδήποτε περίπτωση τα κληρονομικά του δικαιώματα εξαρτήθηκαν μονάχα από τον παππού του. Τα ξαδέλφια του του Ραγκνάλ ουα Αιμάρ, Αμλαίμπ και Γκοφραίντ ουα Αιμάρ ήταν όλοι εγγονοί του Αιμάρ και αναγνωρίστηκαν με το επώνυμο "ουα Αιμάρ", όλοι εκτός από τον Αμλαίμπ βασίλευσαν στο Δουβλλινο ή στη Νορθουμβρία σε διαφορετικές χρονικές περιόδους.
Κληρονόμοι
Τα "Χρονικά του Κλόνμακνόιζ" αναφέρουν δυο από τους γιους του Σιθρίκ τον Αουίσλ και τον Σιχφρίθ που έπεσαν στη μάχη του Μπρούνανμπουρ (937). Ο γιος του Αράλτ βασίλευσε στο Λίμερικ για άγνωστο χρονικό διάστημα μέχρι τον θάνατο του σε μάχη (940), ο άλλος γιος του Αμλάιμπ Κουαράν που βασίλευσε στο Δουβλίνο και στη Νορθουμβρία έγινε ο πρωταγωνιστής του μεσαιωνικού μυθιστορήματος "Χάβελοκ ο Δανός". Ο Γκοφραίντ μακ Σιθριούκ ήταν άλλος ένας γιος του Σιθρίκ πιθανότατα λόγω του πατρωνύμου του. Τα Σάγκας του Όρκνει αναφέρουν ότι ο Σιθρίκ είχε μια κόρη την Γκύθα που παντρεύτηκε τον Νορβηγό βασιλιά Όλαφ Τρίγκβασον, ο Χιούντσον γράφει ότι κάτι τέτοιο είναι απίθανο επειδή ο γάμος έγινε 63 χρόνια μετά τον θάνατο του Σιθρίκ, η Γκύθα πιθανότατα ήταν κόρη του Αμλάιμπ Κουαράν. Έναν χρόνο πριν τον θάνατο του (926) ο Σιθρίκ παντρεύτηκε μια ανώνυμη αδελφή του Έθελσταν της Αγγλίας (926). Οι ιστορικοί περιγράφουν τη σύζυγο του σαν μοναδική αδελφή του Έθελσταν και από τους δυο γονείς αλλά ο Ματζικ Μπέιλι σημειώνει ότι αυτό βασίζεται σε μεταγενέστερη μαρτυρία του Γουλιέλμου του Μαλμέσμπουρι και δεν κάνει καμιά παρόμοια αναφορά το Αγγλοσαξωνικό χρονικό. Ο Γουλιέλμος δεν κατέγραψε το όνομα της αλλά αργότερα πολλοί την αναγνώρισαν ως την Αγία Εντίθ του Πόλεσγουορθ, η ταυτοποίηση αυτή στηρίζεται στο γεγονός ότι χήρεψε πολύ γρήγορα με επακόλουθο να γίνει μοναχή. Πολλές μετέπειτα πηγές ανάμεσα στις οποίες και ο Ιωάννης του Γουόλινγκφορντ αναφέρουν ότι ο Αμλάιμπ Κουαράν ήταν γιος του Σιθρίκ και της συγκεκριμένης πριγκίπισσας των Σαξόνων.
Μπλεριό (υποψήφιος δορυφόρος)
Μπλεριό, ονομάζεται προσωρινά και ανεπίσημα ένας έλικας και πιθανός φυσικός δορυφόρος του Κρόνου. Είχε φωτογραφηθεί το 2006 από το Κασσίνι-Χόιχενς και ξαναεντοπίστηκε σε φωτογραφγίες του ίδιου διαστημικού οχήματος, στις 8 Ιουλίου του 2010 και επιβεβαιώθηκε η ύπαρξή του ως ένα στερεό σώμα. Μάλιστα τότε πήρε και τό παρτσούκλι του από την επιστημονική ομάδα απεικονίσεων του Κασσίνι. Όπως συμβαίνει με όλους τους έλικες, έτσι και ο Μπλεριό έγινε αντιληπτός εξαιτίας της επιρροής της βαρύτητας του στους δακτυλίους του Κρόνου (το αποτέλεσμα της οποίας είναι αυτό που ονομάζουμε έλικα), καθώς ο ίδιος είναι πολύ μικρός ως αντικείμενο, για να εντοπιστεί απευθείας. Είναι από τους μεγαλύτερους γνωστούς έλικες, παρ'όλο που έχει διάμετρο μόνο 1 χιλιόμετρο. Όλος ο έλικας έχει διάμετρο περίπου 5 χιλιόμετρα. Ο Μπλεριό είναι μεγαλύτερος από τα υπόλοιπα σωματίδια του δακτυλίου που τον περιβάλλουν, ωστόσο δεν είναι αρκετά μεγάλος ώστε να έχει την απαιτούμενη βαρύτητα για να δημιουργήσει ένα χάσμα μέσα στους δακτυλίους του Κρόνου (όπως ο Πάνας) και να θεωρηθεί δορυφόρος. Ονομάσθηκε από τον Γάλλο αεροπόρο, Λουί Μπλεριό.
320px|right|thumb|Ο Μπλεριό από το Κασίνι στις [[9 Ιανουαρίουτου 2017.]]
Πηγές
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου Κατηγορία:Έλικες Κατηγορία:Υποψήφιοι φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Άλμα με σκι
thumb|Ο [[Νίκος Πολυχρονίδης εκτελεί ένα άλμα με σκι, το 2013]] Το Άλμα με σκι είναι άθλημα με σκι στο οποίο οι αθλητές κατεβαίνουν ράμπα απογείωσης, εκτελούν το άλμα με σκοπό να προσγειωθουν όσο πιο μακριά γίνεται.
Εκτός από το μήκος του άλματος, οι κριτές δίνουν πόντους για το στυλ. Το σκι που χρησιμοποιούνται για άλμα με σκι είναι φαρδύ και μακρύ (260-275 εκατοστά). Το άλμα με σκι είναι κυρίως ένα χειμερινό άθλημα, που εκτελειται στο χιόνι, και αποτελεί μέρος των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί και το καλοκαίρι σε τεχνητές επιφάνειες.
Το άθλημα πρωτοαναφέρεται στη Νορβηγία το 18ο αιώνα, και από τα τέλη του 19ου αιώνα εξασκείται διεθνώς. Ήταν ήδη το πρόγραμμα των πρώτων Χειμερινών Ολυμπιακών αγώνων το 1924. Το άθλημα δεν εξασκείται στην Ελλάδα, διότι προϋποθέτει ειδικές εγκαταστάσεις που δεν είναι διαθέσιμες. Ο μέχρι σήμερα μοναδικός Έλληνας αθλητής στο άλμα με σκι είναι ο Νίκος Πολυχρονίδης, ο οποίος έχει το εθνικό ρεκόρ με 186 μέτρα. Το παγκόσμιο ρεκόρ κατέχει από το 2017 ο Στέφαν Κραφτ, με 253,5 μέτρα.
Κονάτ
Το Κονάτ (γαλλικά και καταλανικά: Conat) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κονατουά (γαλλικά: Conatois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Θέμα Μεσοποταμίας
thumb|right|250px|Τα βυζαντινά θέματα κατά το έτος 950 Το Θέμα Μεσοποταμίας αποτελούσε διοικητικό διαμέρισμα («θέμα») της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, στα ανατολικά της Μικράς Ασίας, μεταξύ των ποταμών Αρσανία (σημερινός Μουράτ και του σημερινού Τσιμισγκεζέκ (Çimisgezek). Δεν πρέπει να συγχέεται ούτε με την περιοχή της Μεσοποταμίας, ούτε με την παλαιά Ρωμαϊκή και νεώτερη Βυζαντινή επαρχία της Μεσοποταμίας. Το θέμα αυτό ιδρύθηκε πιθανότατα μεταξύ 899 και 911 . Το μεγαλύτερό του μέρος προήλθε από τα εδάφη του αρμενικού πριγκιπάτου του Τάκις με τη συνεργασία του αρχηγού του Εμμανουήλ και των γιων του, οι οποίοι έλαβαν εδάφη και τίτλους σε άλλα μέρη της αυτοκρατορίας.
Κάρολος της Κουρλάνδης
Ο Κάρολος (γερμανικά: Karl, 13 Ιουλίου 1733 - 16 Ιουνίου 1796) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Κουρλάνδης.
Θέμα Μεσοποταμίας
Διοικητές του θέματος αναφέρονται οι:
Κάρολος της Κουρλάνδης
Βιογραφία
Ο Κάρολος Χριστιανός Ιωσήφ Ιγνάτιος Ευγένιος Φραγκίσκος Ιαβέριος ήταν ο τρίτος γιος του Αυγούστου Γ΄ της Πολωνίας (Φρειδερίκου Αυγούστου Β΄ της Σαξονίας) και της Μαρίας Ιωσηφίνας της Αυστρίας, κόρης του Ιωσήφ Α΄ της Αγίας Ρωμαίκής Αυτοκρατορίας.
Θέμα Μεσοποταμίας
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα Κατηγορία:Βυζαντινή Αρμενία
Κάρολος της Κουρλάνδης
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μυστικά το 1760 με τη Φραντσίσκα Κοβίν-Κρασίνσκα, κόρη του κόμη Στανίσουαφ Κορβίν-Κρασίνσκι. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και η Φραντσίσκα έλαβε από τον Ιωσήφ Β΄ της Αγίας Ρωμαίκής Αυτοκρατορίας (μικρανιψιό του Ιωσήφ Α΄) τον τίτλο της πριγκίπισσας. Το ζεύγος είχε επιζών τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Ήχος
Ο ήχος είναι μία μορφή ενέργειας. Είναι παλμικές δονήσεις που δημιουργούνται από ένα οποιοδήποτε σώμα, όταν τεθεί σε κίνηση, σε κραδασμό. Την κίνηση σε ένα σώμα που βρίσκεται σε αδράνεια, μπορεί να την προκαλέσει μια κρούση, μια νύξη, μια τριβή. Τα ηχητικά κύματα, που ξεκινούν από τους παλμούς του ηχογόνου σώματος και μεταδίδονται σφαιρικά προς όλες τις κατευθύνσεις, φτάνουν και προσκρούουν στη μεμβράνη του ακουστικού μας τυμπάνου κσι θέτουν σε ενέργεια τον μηχανισμό της ακοής.γειά σου
Φυσική του ήχου
Τα ηχητικά κύματα παράγονται από σώματα που εκτελούν μηχανικές ταλαντώσεις (δονήσεις), και επομένως χαρακτηρίζονται ως μηχανικά κύματα (ελαστικότητας) που μεταφέρουν μηχανική ενέργεια.
Διάδοση των ηχητικών κυμάτων
Για τη μετάδοση των κυμάτων είναι απαραίτητη η ύπαρξη κάποιου υλικού μέσου μεταξύ πομπού και δέκτη. Το μέσο μπορεί να βρίσκεται σε οποιαδήποτε κατάσταση ύλης - στερεό, υγρό, αέριο ή πλάσμα - καθώς ο ήχος δεν διαδίδεται στο απόλυτο κενό. Όταν, εξαιτίας κάποιου ερεθίσματος, δημιουργηθεί μια μορφή διατάραξης στο υλικό μέσο, τότε τα μετατοπισμένα μόρια ύλης ασκούν δυνάμεις στα γειτονικά μόρια, αναγκάζοντάς τα να έλθουν εκτός θέσης ισορροπίας. Με αυτό τον τρόπο η διατάραξη ταξιδεύει στο μέσο - το φαινόμενο ονομάζεται διάδοση.
Εγκάρσια και διαμήκη κύματα
Ας υποθέσουμε πως το υλικό μέσο είναι μια μονοδιάστατη ελαστική κατασκευή άπειρου μήκους, που απαρτίζεται από μάζες ενωμένες σε σειρά με τη βοήθεια ελατηρίων. Ανάλογα με τον τύπο διατάραξης του υλικού μέσου, τα ηχητικά κύματα που δημιουργούνται μπορεί να είναι εγκάρσια ή διαμήκη.
Όταν η πρώτη μάζα υποστεί διατάραξη και μετατοπιστεί κατά το μήκος του μέσου, θα προκαλέσει συμπίεση στο συνδεδεμένο ελατήριο, το οποίο σε σειρά θα ασκήσει δύναμη στην επόμενη μάζα. Καθώς η διάδοση γίνεται με κάποια καθυστέρηση και συγκεκριμένη ταχύτητα, θα παρατηρηθούν στο μέσο διαδοχικά πυκνώματα και αραιώματα. Τα κύματα που προκύπτουν κατά αυτό τον τρόπο ονομάζονται διαμήκη.
Στα ρευστά (υγρά και αέρια), τα ηχητικά κύματα διαδίδονται πάντα ως διαμήκη, ενώ στα στερεά διαδίδονται κύματα και των δύο μορφών.
Ταχύτητα του ήχου
μικρογραφία|300x300εσ|Αεροσκάφος [[F/A-18 Hornet|F/A-18 του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού καθώς διασπά το φράγμα του ήχου. Η λευκή άλως σχηματίζεται από την πτώση της ατμοσφαιρικής πίεσης γύρω από το αεροσκάφος ]]Η ταχύτητα του ήχου σε ατμοσφαιρικό ξηρό αέρα στους 20°C είναι 343 μέτρα/δευτερόλεπτο ή 1.235 χλμ/ώρα. Γενικά δεν είναι σταθερή, αλλά εξαρτάται από τις καταστατικές μεταβλητές του συστήματος (πίεση, θερμοκρασία).
Είναι σημαντική παράμετρος για ρευστομηχανικά συστήματα συμπιεστών ρευστών στα οποία η ταχύτητα της ροής πλησιάζει ή ξεπερνά το 0.8 Μαχ (πρακτικώς αεριοστρόβιλοι και υπερηχητικά αεροσκάφη), οπότε το ρευστό παύει να συμπεριφέρεται ως ασυμπίεστο και είναι πλέον συμπιεστό.
Οι πρώτες σημαντικές προσπάθειες για μέτρηση της ταχύτητας του ήχου έγιναν από τον Ισάακ Νεύτωνα ο οποίος θεωρούσε πως η ταχύτητα του ήχου εντός μιας συγκεκριμένης ουσίας είναι ίση με την τετραγωνική ρίζα της πίεσης που ασκείται στην ουσία, διαιρεμένης με την πυκνότητα της ως
Ωστόσο αυτή η θεώρηση ήταν λάθος, και ο Γάλλος μαθηματικός Πιερ-Σιμόν ντε Λαπλάς διόρθωσε τον τύπο συνάγοντας πως το ταξίδι του ήχου δεν είναι ισοθερμικό αλλά αδιαβατικό. Ο τελικός τύπος που προέκυψε είναι γνωστός ως τύπος Νιούτον-Λαπλάς
Ανάλογα με την ύλη και τη θερμοκρασία του υλικού στο οποίο ταξιδεύουν τα κύματα του ήχου, η ταχύτητα του μπορεί να διαφέρει.
Ανάκλαση
Όταν ένα ξένο σώμα διαφορετικής ύλης από αυτή του μέσου παρεμβάλλεται στην κατεύθυνση των ηχητικών κυμάτων, τότε αυτά υφίστανται ανάκλαση. Αν για παράδειγμα, σταθούμε μπροστά από έναν τοίχο και κτυπήσουμε παλαμάκια, τα κύματα που θα φτάσουν στον τοίχο θα αναγκαστούν να αλλάξουν κατεύθυνση. Αν το εμπόδιο βρίσκεται σε απόσταση μεγαλύτερη από 17 μέτρα, τότε παρατηρούμε πως ο κρότος που δημιουργήσαμε επαναλαμβάνεται - αυτό το φαινόμενο ονομάζεται ηχώ. Αν όμως το εμπόδιο βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη από 17 μέτρα, τότε ο ήχος απλώς δυναμώνει. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται αντήχηση και στηρίζεται στο ότι τα ηχητικά κύματα ανακλώνται και επιστρέφουν ενισχυμένα όταν συναντήσουν ένα πολύ κοντινό εμπόδιο.
Περίθλαση
Τα ηχητικά κύματα που ανακλώνται αλλάζουν γωνία κατεύθυνσης. Τα κύματα που περνούν γύρω από ένα εμπόδιο ή που το διαπερνούν (εξαιτίας, λόγου χάριν, κάποιου ανοίγματος στο σώμα) έχουν τη δυνατότητα να κυρτώνονται και γεμίζουν τον χώρο πέρα του εμποδίου. Αυτή η ιδιότητα ονομάζεται περίθλαση.
Διάθλαση
Όταν η υπόσταση του υλικού μέσου αλλάζει σταδιακά, τότε τα κύματα μπορεί να αλλάξουν κατεύθυνση. Το φαινόμενο αυτό λέγεται διάθλαση και παρατηρείται, για παράδειγμα, όταν ο ήχος ταξιδεύει σε στρώματα αέρα με διαφορετική θερμοκρασία.
Συμβολή
Όταν ηχητικά κύματα παραγόμενα από δυο διαφορετικές πηγές διαδίδονται στο ίδιο μέσο, τότε η διατάραξη που επιδέχεται κάθε μάζα προκύπτει από το άθροισμα των μετατοπίσεων που θα επιδεχόταν από κάθε κύμα ξεχωριστά. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται συμβολή. Η συμβολή μπορεί να είναι καταστρεπτική όταν τα ηχητικά κύματα ακυρώνουν πλήρως τη μετατόπιση που θα σημειωνόταν σε σημείο του μέσου.
Το φαινόμενο Ντόπλερ
Είναι η αντίληψη της διαφορετικής συχνότητας που αντιλαμβάνεται ένας παρατηρητής για τον ήχο μιας ηχογόνου πηγής, όταν βρίσκονται σε σχετική κίνηση μεταξύ τους.
Ήχος στο διάστημα
Ο ήχος δεν μεταφέρεται στον κενό χώρο, επειδή δεν υπάρχει αέρας.
Χαρακτηριστικά του ήχου
Ένα ηχητικό κύμα χαρακτηρίζεται από φυσικές ιδιότητες όπως συχνότητα, περίοδος, μήκος κύματος, πλάτος ταλάντωσης, χρόνος και κυματομορφή. Από αυτές τις ιδιότητες πηγάζουν τέσσερα χαρακτηριστικά που αποσκοπούν στην περιγραφή ενός ήχου από μουσικό ακουστικής προσέγγισης και είναι τα εξής: ύψος, ένταση, διάρκεια και χροιά (Seashore, 1967, σ.16).
Η συχνότητα εκφράζει την ταχύτητα ταλάντωσης και μετράται σε κύκλους ανά δευτερόλεπτο (Hertz, Hz). Γρηγορότερες ταλαντώσεις επιφέρουν υψηλότερους - οξύτερους - ήχους, ενώ βραδύτερες ταλαντώσεις επιφέρουν χαμηλότερους - βαρύτερους - ήχους. Ο μουσικά εξειδικευμένος όρος 'ύψος' δηλώνει πόσο υψηλός ή χαμηλός είναι ένας ήχος, χαρακτηριστικό που εξαρτάται από την έντονη παρουσία περιοδικών ταλαντώσεων.
Ως ένταση αποκαλείται το πόσο ισχυρή ή ασθενής είναι η ταλάντωση ενός σώματος. Πλατύτερες ταλαντώσεις επιφέρουν ηχητικά κύματα με μεγαλύτερη ένταση, σε σύγκριση με ταλαντώσεις μικρότερου πλάτους των οποίων το προϊόν είναι ήχοι ασθενέστεροι.
Η διάρκεια ορίζει τον συνολικό χρόνο για τον οποίο ένας ήχος γίνεται αντιληπτός. Ένας ήχος είναι μακρύτερος από έναν άλλο, βραχύτερο, όταν η αντιληπτή διάρκεια είναι συγκριτικά μεγαλύτερη.
Με βάση την κυματομορφή, οι ήχοι ταξινομούνται σε απλούς ή σύνθετους, και σε περιοδικούς ή μη περιοδικούς - το ημιτονοειδές κύμα είναι ένα παράδειγμα απλού και περιοδικού ηχητικού κύματος, ενώ ο λευκός θόρυβος είναι ήχος σύνθετος και μη περιοδικός. Από την κυματομορφή ενός ήχου πηγάζει το χαρακτηριστικό της χροιάς, το οποίο και εκφράζει την ποιότητα ενός ηχητικού κύματος - πρόκειται για το χαρακτηριστικό εκείνο που προσδιορίζει την ταυτότητα της ηχητικής πηγής και κάνει εφικτό τον διαχωρισμό μεταξύ δύο διαφορετικών ηχητικών πηγών.
Αντίληψη του ήχου
Η αντίληψη του ήχου αποτελεί βασική αίσθηση σε πολλούς οργανισμούς και πραγματοποιείται μέσω της ακοής. Χρησιμοποιείται για διάφορους λόγους, όπως επικοινωνία, ψυχαγωγία, μουσική σύνθεση, προειδοποίηση και αποφυγή κινδύνων. Στον άνθρωπο η ακοή εκτείνεται για ήχους με συχνότητα μεταξύ 20 Hz και 20.000 Hz. Το εύρος αυτό διαφέρει και σε μεγαλύτερες ηλικίες, αλλά και σε νεαρά άτομα βαρήκοα με χαμηλή ακοή παρατηρείται μείωση της αντίληψης υψηλών συχνοτήτων. Ήχοι με συχνότητα κάτω ή άνω των ορίων αυτών ονομάζονται υπόηχοι ή υπέρηχοι αντιστοίχως και δεν γίνονται αντιληπτοί από το ανθρώπινο αυτί. Σε άλλους οργανισμούς το φάσμα της ακοής διαφέρει - στον σκύλο το εύρος ακοής εκτείνεται μεταξύ 40 Hz και 60.000 Hz.
Τα ηχητικά κύματα δεν είναι ορατά με γυμνό μάτι - μπορούν να εμφανισθούν στην επιφάνεια ενός υγρού, και να καταγραφούν από ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά μέσα ηχογράφησης.
Δείτε Επίσης
Κατηγορία:Ακουστική Κατηγορία:Κυματική
Πελίας
Στην ελληνική μυθολογία ο Πελίας ήταν γιος της Τυρούς και του θεού Ποσειδώνα ή του βασιλιά της Ιωλκού Κρηθέα. Ο Πελίας ήταν δίδυμος αδελφός του Νηλέα και αδελφός του Αίσονα (γιου του Κρηθέα και της Τυρούς).
Ο μύθος
Ο Πελίας και ο Νηλέας εγκαταλείφθηκαν σε βρεφική ηλικία και ανατράφηκαν από μια φοράδα και αργότερα από ένα βοσκό. Αργότερα, όταν μεγάλωσαν, αναγνωρίσθηκαν από τη μητέρα τους και φιλονίκησαν για τη βασιλεία. Ο Πελίας έδιωξε τον Νηλέα, όπως και τον Αίσονα, και έγινε βασιλιάς στην Ιωλκό της Θεσσαλίας, όπου πήρε ως σύζυγό του την Αναξιβία και απέκτησαν 4 κόρες, τις Πεισιδίκη, Πελοπία, Ιπποθόη και Άλκηστη, (γνωστές συλλογικά ως Πελιάδες) και ένα γιο, τον Άκαστο.
Μια μέρα, έφθασε στην πόλη ο Ιάσονας, γιος του Αίσονα, φορώντας μόνο ένα σανδάλι γιατί είχε χάσει το άλλο όταν πέρασε ένα ποτάμι. Ο Πελίας φοβήθηκε μήπως τον εκθρονίσει ο Ιάσονας γιατί, σύμφωνα με χρησμό, ο θρόνος του θα κινδύνευε από ένα «μονοσάνδαλο», οπότε ανέθεσε στον Ιάσονα να φέρει το «Χρυσόμαλλο δέρας», μια προσταγή που υπήρξε η αιτία για την περίφημη Αργοναυτική Εκστρατεία.
Πολλά χρόνια αργότερα ο Ιάσονας επέστρεψε με το δέρας και τη Μήδεια, οπότε θέλησε να εκδικηθεί τον θείο του τον Πελία για τα όσα είχε κάνει στον πατέρα του. Τότε η Μήδεια, αναλαμβάνοντας να ικανοποιήσει την εκδικητική του μανία, συνέλαβε, ως μάγισσα, το εξής παμπόνηρο σχέδιο: μπροστά στις κόρες του Πελία έσφαξε ένα κριάρι και αφού το έκοψε σε μικρά κομμάτια το μετέβαλε ύστερα με φάρμακα-μαγικά φίλτρα και μάγια σε ζωντανό αρνάκι, δείχνοντας έτσι ότι μπορεί να επαναφερθεί με τον ίδιο τρόπο σε νεανική ηλικία κάθε γεροντικός οργανισμός, ακόμα και άνθρωπος. Οι χαζές θυγατέρες τότε κατέσφαξαν τον γέροντα Πελία προσδοκώντας τη μετατροπή του σε νέο, αλλά ο Πελίας δεν ξαναγύρισε πια στη ζωή. Οι Πελιάδες καταλήφθηκαν τότε από φρίκη για το τερατώδες έγκλημα που είχαν διαπράξει και κατέφυγαν στην Αρκαδία.
Μετά από αυτά ο Άκαστος έδρασε αμέσως, διαδεχόμενος τον Πελία στον θρόνο της Ιωλκού, και έδιωξε από την πόλη τη Μήδεια με τον Ιάσονα. Κατόπιν, μάζεψε τα λείψανα του πατέρα του και έκανε μια μεγαλοπρεπέστατη κηδεία του Πελία. Επίσης, διοργάνωσε πανελλήνιους αθλητικούς αγώνες προς τιμή του, στους οποίους έλαβαν μέρος οι άριστοι από τους Έλληνες ήρωες της εποχής, όπως οι Διόσκουροι, ο Άδμητος, ο Βελλεροφόντης, οι αδελφοί Βορεάδες, ο Γλαύκος, ο Κύκνος, ο Μελέαγρος, ο Ορφέας, ο Πηλέας κ.ά., ενώ υμνήθηκαν από τον ποιητή Στησίχορο στο ποίημά του «Άθλα επί Πελία». Παραστάσεις των αγώνων αυτών υπήρχαν στους γλυπτούς διακόσμους του θρόνου του Αμυκλαίου Απόλλωνα και της Λάρνακας του Κυψέλου στην Ολυμπία, όπου φαινόταν ο Άκαστος να στεφανώνει τον νικητή του αγώνα δρόμου Ίφικλο.
Πηγές
Κατηγορία:Αργοναυτική εκστρατεία Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ιωλκού
Υπηρεσία Ενημερώσεως Ενόπλων Δυνάμεων
Η Υπηρεσία Ενημερώσεως Ενόπλων Δυνάμεων (Υ.ΕΝ.Ε.Δ.) ήταν ραδιοτηλεοπτικός σταθμός των Ενόπλων Δυνάμεων που υπαγόταν στην ευθύνη της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού, και το δεύτερο τηλεοπτικό κανάλι που ξεκίνησε στην Ελλάδα. Η πρώτη του εκπομπή έγινε στις 27 Φεβρουαρίου του 1966, τέσσερις μέρες μετά την έναρξη των τηλεοπτικών εκπομπών του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ) και αρχικά ως Τηλεόρασις Ενόπλων Δυνάμεων.
Η Υ.ΕΝ.Ε.Δ. ήταν το τρίτο τηλεοπτικό κανάλι που εξέπεμψε τηλεοπτικό πρόγραμμα στην Ελλάδα (το πρώτο ήταν ο Σταθμός Τηλεοράσεως της ΔΕΗ και το δεύτερο ήταν το κανάλι του ΕΙΡ). Η πρώτη εκπομπή που μεταδόθηκε εκείνη την ημέρα από την Υ.ΕΝ.Ε.Δ. ήταν το ντοκιμαντέρ "Κέρκυρα". Η Υ.ΕΝ.Ε.Δ. το πρώτο διάστημα της λειτουργίας ήταν γνωστή και ως "Κανάλι 10 (ή Δίαυλος 10)", λόγω της συχνότητας από την οποία εξέπεμπε. Λίγα χρόνια αργότερα, μεταφέρθηκε στην συχνότητα 5 VHF (εκπομπή από Πάρνηθα) και αναφερόταν "Κανάλι 5".
Στις 14 Νοεμβρίου 1970 με το υπ' αριθμόν 722/70 νομοθετικό διάταγμα της χούντας, συστάθηκε η Υ.ΕΝ.Ε.Δ. η οποία ανέλαβε τον τηλεοπτικό σταθμό με το νέο όνομα ενώ παράλληλα κατείχε και ραδιοφωνικούς σταθμούς. Την 1η Οκτωβρίου 1982, με το νόμο 1288 η Υ.ΕΝ.Ε.Δ. αποστρατιωτικοποιήθηκε και υπήχθη στο Υπουργείο Προεδρίας μετονομαζόμενη σε ΕΡΤ2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Αθήνας Κατηγορία:Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις Κατηγορία:Πρώην ελληνικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Δημόσιοι φορείς ραδιοτηλεόρασης στην Ελλάδα Κατηγορία:Δημόσιοι φορείς τηλεόρασης στην Ελλάδα Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι έκλεισαν το 1982 Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1970 Κατηγορία:Χούντα των Συνταγματαρχών
Symphony of Destruction
Το «Symphony of Destruction» είναι τραγούδι του αμερικανικού Thrash Metal συγκροτήματος Megadeth, το οποίο κυκλοφόρησε ως single για τον δίσκο Countdown to Extinction, το 1992. Το τραγούδι γράφτηκε εξ ολοκλήρου από τον Ντέιβ Μαστέιν. Επίκεντρο των στίχων είναι η ανικανότητα των πολιτικών, που παρά αυτή, ο κόσμος συνεχίζει σχεδόν, μαγεμένος να τους ακολουθεί όπως «οι αρουραίοι τον τη μουσική του αυλού». Μάλιστα, γίνεται και αναφορά σε βασικό χαρακτήρα, από ποίημα του Ρόμπερτ Μπράουνινγκ («The Pied Piper of Hamelin»). Το τραγούδι παιγμένο πολλές φορές στο ραδιόφωνο, αλλά και μπαίνοντας σε διάφορα chart, θεωρείται ένα από τα δημοφιλέστερα και καλύτερα τραγούδια των Megadeth. Η εισαγωγή που ακούγεται στο τραγούδι πάρθηκε από τον έργο του Μότσαρτ, Ρέκβιεμ, το οποίο κιόλας δεν πρόλαβε να το ολοκληρώσει.
Αναφορικά στα chart, η υψηλότερη θέση του ήταν στα ιρλανδικά, που έφτασε μέχρι το νούμερο 14, ενώ στα βρετανικά στο νούμερο 15. Επίσης, μπήκε και στα αμερικανικά Billboard Hot 100, φτάνοντας το νούμερο 71. Για την προώθηση του τραγουδιού κυκλοφόρησε και video clip, το οποίο σκηνοθετήθηκε από τον Γουέιν Άισαμ. Αρχικά είχε καλή προβολή στο MTV, αλλά κατόπιν υπέστη επεξεργασία εξ αιτίας της σκηνής της δολοφονίας. Η επίμαχη σκηνή δείχνει έναν πολιτικό να δολοφονείται.
Το κομμάτι έχει υποστεί αρκετά διασκευές από μουσικούς διαφόρων ειδών, όπως τους 3 Doors Down, τους Nightwish και άλλους. Πέρα από τις διασκευές το τραγούδι έχει χρησιμοποιηθεί και σε αρκετά βιντεοπαιχνίδια. Επίσης, σε ψηφοφορία που έγινε στην ελληνική έκδοση του Metal Hammer, το τραγούδι συμπεριλήφθηκε μεταξύ των 200 σπουδαιότερων τραγουδιών όλων των εποχών, καταλαμβάνοντας την 48η θέση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1992 Κατηγορία:Τραγούδια των Megadeth Κατηγορία:Singles του 1992 Κατηγορία:Singles της Columbia Records Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια
Ελισάβετ Αυγούστα Σοφία του Νόιμπουργκ
Η Ελισάβετ Αυγούστα Σοφία (γερμ. Elisabet Augusta Sofia, 1693-1728) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Εκλέκτορα του Παλατινάτου και με τον γάμο της έγινε Κόμισσα του Παλατινάτου-Ζούλτσμπαχ.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη (επιζήσασα) κόρη του Καρόλου Γ΄ Φιλίππου του Παλατινάτου και της Λουδοβίκας Καρολίνας, κόρης τού Μπόγκουσλαβ Ραντζιβίου, μεγιστάνα και ευγενή της Πολωνίας.
Σαιν-Μπριέκ
Το Σαιν-Μπριέκ (προφέρεται [sɛ̃.bʁi.jø], στα Βρετονικά: Sant-Brieg, στα Γκάλο: Saent-Berioec) είναι πόλη στον νομό της Κοτ-ντ'Αρμόρ στην περιοχή της Βρετάνης, στα βορειοδυτικά της Γαλλίας.
Οι καταβολές του Σαιν-Μπριέκ
Η πόλη οφείλει την ονομασία της στον μοναχό Μπριέκ, τον ιδρυτή της.
Ερχόμενος από το Κερεντίγκιον (σημερινή Ουαλία) κατά το 580, περίπου, εγκαταστάθηκε στα υψώματα, όπου ίδρυσε μοναστήρι, κοντά στο σημείο, όπου σήμερα βρίσκεται, ακόμη, συντριβάνι, το οποίο φέρει το όνομά του. Η πρόσταση του συντριβανιού κατασκευάστηκε το 1420 από την Μαργαρίτα του Κλισόν, Κόμισσα της Παντιέβρ.
Ο Άγιος Μπριέκ είναι ένας εκ των επτά Αγίων-ιδρυτών της Αρμορικής. Η πόλη αποτελούσε σταθμό για προσκυνήματα.
Ο Καθεδρικός Ναός της πόλης κατασκευάστηκε μεταξύ του 13ου και του 18ου αιώνα (Επίσκοποι της πόλης). Χρησίμευσε ως οχυρωματική κατασκευή, εντός του "φρουρίου" του Σαιν-Μπριέκ, αμυντικό τείχος το οποίο περιτριγύριζε την πόλη. thumb|right|Ο Καθεδρικός του Σαιν-Μπριέκ
Μεσαίωνας
Το 848, ο Βρετονος βασιλιάς, Νομινόης πραγματοποίησε μια αναδιοργάνωση των επισκοπών που βρίσκονταν υπό την εξουσία του, μετά την αναχώρηση των Νορμανδών. Είναι σε αυτό το χρονικό διάστημα που ιδρύθηκε η Επισκοπή του Σαιν-Μπριέκ. Τα λείψανα του Αγίου Μπριέκ, τα οποία ήταν κρυμμένα την εποχή της νορμανδικής εισβολής, επέστρεψαν στην πόλη το 1210. Μία ειδική λειτουργία οργανώθηκε, η οποία ακολουθήθηκε από ένα μεγάλο λαϊκό πανηγύρι.
1220 : Άνοδος στον επισκοπικό θρόνο του Γκιγιόμ Πινσόν, ενός από τους μεγαλύτερους συντελεστές στην κατασκευή του Καθεδρικού Ναού. Πέθανε το 1234, ενώ είχε οσιοποιηθεί από το 1247 (Άγιος Γουλιέλμος) από τον Πάπα Ιννοκέντιο Δ΄, χωρίς πάντως να προλάβει να δει την αποπεράτωση του έργου του, που έγινε από τον διάδοχό του Φίλιππο, το 1248. Πρόκειται για τον πρώτο Άγιο από την Αρμορική, που οσιοποιήθηκε από την Ρώμη.
1355 : Κατεστραμμένο στη διάρκεια πυρκαγιάς, το καθολικό του Ναού ανακατασκευάστηκε εντός διαστήματος δύο ετών υπό τις επισκοπικές θητείες των Γκι ντε Μονφόρ και Υγκ ντε Μονρελαί. Καθεδρικός-φρούριο, χρησίμευε συχνά ως ύστατη άμυνα στους κατοίκους της πόλης απέναντι στους εισβολείς.
right|thumb|Οικία, η οποία αποκαλείται και Hôtel des Ducs de Bretagne
Μεταγενέστερη Εποχή
Το 1592, στρατιωτικές δυνάμεις στην υπηρεσία του Βασιλιά της Γαλλίας λεηλάτησαν την πόλη.
Το 1598, μετά το πέρας των Θρησκευτικών Πολέμων, λήφθηκε η απόφαση να καταστραφεί η οχυρή θέση του Πύργου του Σεσόν. Τα ερείπιά του εξακολουθούν να στέκουν στην θέση τους, πάνω από τον κόλπο του Σαιν-Μπριέκ. Η δημοτική διοίκηση δημιουργήθηκε, στην πόλη, στα τέλη αυτού του αιώνα.
Τα 1790, κατά την Γαλλική Επανάσταση, το Σαιν-Μπριέκ έγινε έδρα του νομού των Κοτ-ντυ-Νορ (Côtes-du-Nord) (μετονομάστηκε σε Κοτ-ντ'Αρμόρ στις 8 Μαρτίου 1990). Μεταξύ των σημαντικότερων πολιτικών προσωπικοτήτων της εποχής εκείνης, αξίζει να αναφερθεί και ο Παλάν ντε Σαμπώ, ο οποίος διετέλεσε και μέλος της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης.
Το 1793, στη διάρκεια του Τρόμου, η εμφύλια σύρραξη μεταξύ Σουάνων και των Εθνικών, είχε βαρύτατες συνέπειες στην περιοχή της Βρετάνης. Τη νύχτα της 5ης Μπρυμαίρ του Έτους Η' (26 Οκτωβρίου 1799), μία ομάδα Σουάνων απελευθέρωσε από την φυλακή της πόλης βασιλόφρονες κρατουμένους, οι οποίοι είχαν καταδικαστεί σε θάνατο. Ο εισαγγελέας Πουλαίν-Κορμπιόν σκοτώθηκε στη διάρκεια αυτής της νύχτας.
Σύγχρονη Εποχή
1819 : Διαμόρφωση του Λιμένα του Λεγκέ και των αποβαθρών του, με την κατασκευή νέας προκυμαίας και νέων αποθηκευτικών χώρων. Ίδρυση ενός Εμπορικού Επιμελητηρίου στο Σαιν-Μπριέκ.
6 Αυγούστου 1944 : Απελευθέρωση του Σαιν-Μπριέκ από τις αμερικανικές δυνάμεις του Στρατηγού Τζορτζ Πάτον. Μάχες λάμβαναν χώρα μεταξύ των Γερμανών (κυρίως των Λευκορώσων της Στρατιάς Βλασόφ) και των FFI από τις 4 Αυγούστου.
Στις 13 Μαρτίου 1972, οι εργαζόμενες στο εργοστάσιο της Joint Français ξεκίνησαν απεργία, η οποία ολοκληρώθηκε 8 εβδομάδες αργότερα, στις 8 Μαΐου. Αυτή η απεργία της Joint Français προκάλεσε αίσθηση και αποτέλεσε μείζον θέμα για την γαλλική κοινωνία, στο σύνολό της, εκείνη την εποχή.
1970 : Ανέγερση των Πύργων της Λα Κρουά Σαιν-Λαμπέρ.
1979 : Εγκαίνια του νέου νοσοκομείου της Λα Μπωσέ, το οποίο θα μετονομαστεί αργότερα σε Νοσοκομείο Υβ Λε Φολ, λίγο μετά τον θάνατο του τελευταίου.
1980 : Άνοιγμα της παράκαμψης του οδικού άξονα Ρεν-Βρέστης
1983 : 1η έκδοση του φεστιβάλ Art Rock.
1992 : Δημιουργία της περιφέρειας της Χώρας του Σαιν-Μπριέκ. Η μελλοντική Communauté d'agglomération de Saint-Brieuc (CABRI) μετρούσε εκείνη την εποχή 10 συνοικίες και 90.000 κατοίκους. Καθέλκυση του Grand Léjon, παραδοσιακού πλοιαρίου, πανομοιότυπου με εκείνα που χρησιμοποιούνταν παλαιότερα στον Κόλπο του Σαιν-Μπριέκ.
1994 : Εγκαίνια του IUT.
1995 : Εγκαίνια του πολυχώρου Steredenn, ο οποίος χτίστηκε για την φιλοξενία αθλητικών και πολιτισμικών εκδηλώσεων - Το Σαιν-Μπριέκ φιλοξένησε την εκκίνηση της 82ης διεξαγωγής του Ποδηλατικού Γύρου Γαλλίας - Κατεδάφιση του Υδραγωγείου του Σουζαίν.
2002 : Άνοιγμα του θαλασσίου πάρκου "Aquabaie".
2004 : 100.000 άτομα έδωσαν το παρόν στο Σαιν-Μπριέκ για να παρακολουθήσουν τον τερματισμό του Ποδηλατικού Γύρου Γαλλίας.
2007 : Διοργάνωση αρκετών αγώνων του Παγκοσμίου πρωταθλήματος χειροσφαίρισης γυναικών του 2007.
2009 : Διοργάνωση των Πρωταθλημάτων Γαλλίας ποδηλασίας δρόμου - Εγκαίνια του Εμπορικού Κέντρου "Les Champs" στο κέντρο της πόλης.
2012 : Κατεδάφιση των Πύργων της Λα Κρουά Σαιν-Λαμπέρ.
Γλωσσολογική ιστορία
Το Σαιν-Μπριέκ είναι σχεδόν αποκλειστικά, σήμερα, γαλλόφωνο, αν και με ποσοστό 3% ομιλητών της βρετονικής γλώσσας, η Χώρα του Σαιν-Μπριέκ είναι η Χώρα της Άνω-Βρετάνης με τον μεγαλύτερο αριθμό χρηστών της συγκεκριμένης γλώσσας. Υπάρχουν στοιχεία, τα οποία καταδεικνύουν ότι η βρετονική ομιλούνταν στην ευρύτερη περιοχή μέχρι και το 1200.
Τόπος εμποροπανηγύρεων και επισκοπική πόλη, το Σαιν-Μπριέκ υπήρξε, πράγματι, επί επτά αιώνες, τόπος συνάντησης των γαλλόφωνων και βρετονόφωνων πληθυσμών. Οι επίσκοποι και οι ευγενείς της Περντιέβρ ήταν, όσο γι' αυτούς, ήδη γαλλόφωνοι από τα τέλη του 13ου αιώνα, όπως και οι δούκες της Βρετάνης.
Το 1545, ένας ναύτης από την Λα Ροσέλ, ο Ζαν Φοντενώ αναλύοντας, στην "κοσμογραφία" του, την βρετονόφωνη Βρετάνη, ανέφερε ως σημείο εκκίνησής της το Σαιν-Μπριέκ και σημείο κατάληξής της το Κρουασίλ (44). : « Από το Κρουασίλ ως το Σαιν-Μπριέκ, η Κάτω-Βρετάνη είναι χώρα ανθρώπων κλειστών που δεν έχουν φιλικές σχέσεις με καμία άλλη χώρα. Είναι άνθρωποι ταλαιπωρημένοι και δουλευταράδες. ».
Το 1588, ένας χάρτης καθόριζε τα γεωγραφικά όρια μεταξύ της γαλλικής και της βρετονικής γλώσσας στο Μπινίκ. Εικάζεται πως οι ναύτες από το Σαιν-Μπριέκ εξακολούθησαν να χρησιμοποιούν την βρετονική, σε αντίθεση με τον υπόλοιπο πληθυσμό της περιοχής, είτε ότι το Σαιν-Μπριέκ αποτελούσε την εξαίρεση σε μια γαλλόφωνη περιοχή. Το 1636, ο Ντυμπουισόν-Ωμπεναί καταδείκνυε στο έργο του, με τίτλο Itinéraire de Bretagne, πως οι μισοί, σχεδόν, κάτοικοι γνώριζαν την βρετονική γλώσσα καλύτερα από την γαλλική : « Στην πόλη ο μισός πληθυσμός ομιλεί την βρετονική, αλλά το σύνολο του πληθυσμού γνωρίζει να ομιλεί την γαλλική ». Από την δεκαετία του 1800, αρκετοί βρετονόφωνοι μετοίκησαν στην πόλη, έδρα του νομού, συμβάλλοντας στην διατήρηση της χρήσης της βρετονικής στην περιοχή.
Το 1843, μεταξύ των προσθηκών τους στο Dictionnaire historique et géographique de la province de Bretagne, οι συνεχιστές του Ζαν Οζέ καταδείκνυαν πως στο Σαιν-Μπριέκ, στα μέσα του 19ου αιώνα, αν και « ομιλούνταν η γαλλική », « η βρετονική ήταν ιδιαιτέρως οικεία στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. ».
Μία έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 1988, κατέδειξε την παρουσία περίπου 7.000 βρετονόφωνων εντός του Δήμου του Σαιν-Μπριέκ.
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται κατά μήκος του Θάλασσας της Μάγχης, εντός του Κόλπου του Σαιν-Μπριέκ. Δύο ποταμοί διαπερνούν το Σαιν-Μπριέκ: ο Goued/Γκουέτ και ο Gouedig/Γκουεντίκ.
Το 2009, μεγάλες ποσότητες ούλβας, ενός τύπου φυκιών, έκαναν την εμφάνισή τους σε μεγάλο αριθμό παραλιών της Βρετάνης, ενώ όταν ξεράθηκαν απέβαλλαν επικίνδυνα επίπεδα υδρόθειου. Ένα άλογο και μερικοί σκύλοι πέθαναν, ενώ ένας δημόσιος εργάτης ο οποίος οδηγούσε έναν όχημα, το οποίο μετέφερε ποσότητά του έπεσε αναίσθητος στις ρόδες του οχήματός του, βρίσκοντας τραγικό θάνατο. Η παραλία του Σαιν-Μπριέκ υπέστη μεγάλη ζημιά και υποχρεώθηκε να αναστείλει την λειτουργία της.
Γειτονικές πόλεις και χωριά
Λανγκέ, Λα Μεωζόν, Πλερέν, Πλουφραγκάν, Τρεγκέ και Τρεμυζόν.
Μεταφορές
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός του Σαιν-Μπριέκ, ο οποίος βρίσκεται στην Σιδηροδρομική Γραμμή Παρίσι-Βρέστη, συνδέεται μέσω του TGV Atlantique με τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Μονπαρνάς στο Παρίσι, σε χρονική διάρκεια περίπου 3 ωρών.
Μία πτήση πραγματοποιείται από το Αεροδρόμιο του Σαιν-Μπριέκ-Αρμόρ προς το Νιούκουεϊ της Κορνουάλης από την αεροπορική εταιρεία Isles of Scilly Skybus τέσσερις ημέρες την εβδομάδα.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1976-77
Η Β΄ κατηγορία Κύπρου 1976-77 αποτέλεσε το 22ο πρωτάθλημα στη Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο ΑΠΟΠ Πάφου για 5η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 1976-77 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1977-78. Η τελευταία ομάδα υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία 1977-78.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1975-76
Ομάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 1976-77
Ομάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 1975-76
Προσφυρικές ομάδες που εναδραστηριοποιήθηκαν στην ελεύθερη Κύπρο
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
1 Ο αγώνας μεταξύ ΕΝΑΔ-Ηρακλή (τελευταία αγωνιστική) διακόπηκε ενώ το σκορ ήταν 1-1. Δεν είναι γνωστή η τελική έκβαση αλλά δεν επηρεάζει τον υποβιβασμό της ΕΝΑΔ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1976-1977 Κατηγορία:Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Νενητούρια
Τα Νενητούρια αποτελούν ένα χωριό της βορειοδυτικής Χίου. Ανήκουν στο δήμο Χίου. Αποτελούνται από τέσσερις ευδιάκριτους οικισμούς με ξεχωριστά ονόματα. Το χωριό απέχει 66 χιλιόμετρα από την πόλη της Χίου (Χώρα).
Οικισμοί
Τα ονόματα των τεσσάρων οικισμών του χωριού είναι: Κοσμάδος, αν και στις απογραφές αναφέρεται σαν ξεχωριστός οικισμός με 32 κατοίκους, Ψαρός, Χαμέτος και Αντραχλιάς, ο οποίος έχει πλέον εγκαταλειφθεί.
Ιστορικό
Η ονομασία του χωριού με βάση το Γεώργιο Ζολώτα προέρχεται από το ρήμα ωνούμαι (έομαι), που σημαίνει αγοράζω. Άρα νεώνητα σημαίνει νεοαγορασμένα και αναφέρεται σε χέρσες εκτάσεις γης που αγοράστηκαν από τους πρώτους κατοίκους της περιοχής από τα γειτονικά κεφαλοχώρια. Τα ονόματα των οικισμών αποδίδονται στους ιδρυτές τους.
Πληθυσμός
Με βάση την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός των Νενητουρίων είναι 37 κάτοικοι.
Αξιοθέατα
Ο καθεδρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στους Ταξιάρχες βρίσκεται στη μέση περίπου της απόστασης μεταξύ των οικισμών Χαμέτος και Ψαρός. Η ηλικία του αγγίζει τους δύο αιώνες. Στον περίβολο του ναού υπάρχει υπαίθριος πέτρινος πρόναος (κιόσκι), ενώ ανατολικά λιθόκτιστο κωδωνοστάσιο. Ο ναός γιορτάζει στις 6 Σεπτεμβρίου κάθε έτους, οπότε και πραγματοποιείται το πανηγύρι του χωριού.
Άλλα αξιοθέατα του χωριού είναι τα εξωκλήσια, η πολύ παλαιά «βρύση - καμάρα», που βρίσκεται δυτικά του χωριού, οι τρεις ερειπωμένοι νερόμυλοι κατά μήκος του χειμάρρου του χωριού.
Συμμετοχή της Ελλάδας στη Eurovision 2019
Η Ελλάδα έλαβε μέρος στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019. Το Ελληνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (ΕΡΤ) ανακοίνωσε ότι θα επιλέξει την συμμετοχή εσωτερικά. Η Κατερίνα Ντούσκα επιλέχθηκε για να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον διαγωνισμό του 2019 στο Τελ Αβίβ με το τραγούδι "Better Love", γραμμένο από την ίδια, τον Leon of Athens και τον Ντέιβιντ Σνέντον.
Ιστορικό
Πριν το διαγωνισμό του 2017, η Ελλάδα συμμετείχε στη Eurovision τριάντα επτά φορές από το ντεμπούτο της το. Το έθνος κέρδισε το διαγωνισμό μία φορά, το με το τραγούδι "My Number One" ερμηνευμένο από την Έλενα Παπαρίζου. Μετά την εισαγωγή των ημιτελικών το, η Ελλάδα καταφέρνει πάντα να προκριθεί στον τελικό. Ανάμεσα στα χρόνια 2004 με 2011, το έθνος επέτυχε οκτώ συνεχόμενα πλασαρίσματα στην πρώτη δεκάδα. Μέχρι τώρα, η Ελλάδα το 2016 με το συγκρότημα Argo και το τραγούδι "Utopian Land" δεν προκρίθηκε στον τελικό για πρώτη φορά στα χρονικά. Αυτή είναι και η χειρότερη θέση της Ελλάδας στο διαγωνισμό. Ωστόσο, η Ελλάδα επέστρεψε στον τελικό το με το τραγούδι της Demy, το "This Is Love", τερματίζοντας στη 19η θέση. Το, η Ελλάδα αποτυγχάνει να προκριθεί στον τελικό για δεύτερη φορά με την Γιάννα Τερζή και το τραγούδι "Όνειρο Μου", τερματίζοντας στη 14η θέση στον πρώτο ημιτελικό.
Ο Ελληνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (ΕΡΤ), εκπέμπει το γεγονός σε όλη την Ελλάδα και οργανώνει τον τρόπο επιλογής για τη συμμετοχή της χώρας. Η ΕΡΤ ήταν υπεύθυνη για τη συμμετοχή της Ελλάδας στο διαγωνισμό από το ντεμπούτο τους το 1974 μέχρι το 2013, όταν ο ραδιοτηλεοπτικός σταθμός τερματίστηκε με κυβερνητική οδηγία και αντικαταστάθηκε από την προσωρινή Δημόσια Τηλεόραση (ΔΤ) και αργότερα από τη Νέα Ελληνική Ραδιοφωνία, Ίντερνετ και Τηλεόραση (ΝΕΡΙΤ). Μετά τις ελληνικές νομοθετικές εκλογές του Ιανουαρίου το 2015, ξεκίνησε σχέδιο πρότασης για την αποκατάσταση της ΕΡΤ ως δημόσιου ελληνικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα. Στις 28 Απριλίου 2015, το σχέδιο εγκρίθηκε και υπογράφηκε στο νόμο από το Κοινοβούλιο, με αποτέλεσμα τη μετονομασία της ΝΕΡΙΤ στην ΕΡΤ. Η ΕΡΤ άρχισε να εκπέμπει και πάλι στις 11 Ιουνίου 2015. Η ΕΡΤ επιβεβαίωσε τις προθέσεις τους να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2016 στις 28 Αυγούστου 2015. Ο ελληνικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός χρησιμοποίησε διάφορες μεθόδους για να επιλέξει την ελληνική συμμετοχή στο παρελθόν, όπως εσωτερικές επιλογές και τηλεοπτικούς εθνικούς τελικούς για να επιλέξει τον ερμηνευτή, το τραγούδι ή και τους δύο για να ανταγωνιστεί τη Eurovision. Από το 2010, η ελληνική συμμετοχή επιλέχθηκε μέσω εθνικού τελικού, όπου συμμετείχε ένας διαγωνισμός μεταξύ διαφόρων καλλιτεχνών και τραγουδιών με τις ψήφους μιας ειδικής κριτικής επιτροπής και τηλεψηφοφορίας που αποφάσισε τη συμμετοχή της Ελλάδας στη Eurovision.
Πριν τη Eurovision
Τον Ιανουάριο ο ελληνικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός ΕΡΤ ανακοίνωσε τα προσωρινά του σχέδια για τη Eurovision 2019, δηλώνοντας ότι δεν θα διεξαχθεί φέτος κάποιος εθνικός τελικός. Αργότερα τον Ιανουάριο, το κανάλι αποκάλυψε τα ονόματα των ανθρώπων που θα αποτελούσαν την κριτική επιτροπή έξι μελών που θα συμμετείχε στην επιλογή του καλλιτέχνη. Η κριτική επιτροπή περιελάμβανε:
Στις 14 Φεβρουαρίου του 2019, η ΕΡΤ ανακοίνωσε την Κατερίνα Ντούσκα ως την Ελληνίδα εκπρόσωπο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019. Αναφέρθηκε επίσης ότι το τραγούδι θα κυκλοφορήσει στις 6 Μαρτίου 2019.
Στη Eurovision
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision 2019 διεξήχθη στο Expo Tel Aviv στo Τελ Αβίβ, Ισραήλ και αποτελούταν από δύο ημιτελικούς στις 14 και 16 Μαΐου και τον τελικό στις 18 Μαΐου 2019. Σύμφωνα με τους κανόνες της Eurovision, όλα τα έθνη με τις εξαιρέσεις της διοργανώτριας χώρας και των Μεγάλων Πέντε (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο) απαιτείται να λάβουν μέρος σε έναν από τους δύο ημιτελικούς για να αγωνιστούν για τον τελικό. Οι δέκα πρώτες χώρες από κάθε ημιτελικό, προκρίνονται στον τελικό. Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) χωρίζει τις ανταγωνιστικές χώρες σε έξι διαφορετικά δοχεία βασισμένα σε πρότυπα ψηφοφορίας από προηγούμενους διαγωνισμούς, με χώρες με ευνοϊκές ιστορίες ψηφοφορίας να τοποθετούνται στο ίδιο δοχείο.
Οι δύο ημιτελικοί και ο τελικός μεταδόθηκαν στην Ελλάδα τηλεοπτικά μέσω των ΕΡΤ1, ΕΡΤ HD και ERT World και ραδιοφωνικά μέσω των ΕΡΑ 2 και Η Φωνή της Ελλάδας με σχολιαστές τους Μαρία Κοζάκου και Γιώργο Καπουτζίδη.
Ημιτελικός
Η Ελλάδα έλαβε μέρος στο δεύτερο μισό του πρώτου ημιτελικού στις 14 Μαΐου 2019.
Έλαβε την 5η Θέση στον ημιτελικό.
Ψηφοφορία
Η ψηφοφορία κατά τη διάρκεια των τριών εκδηλώσεων αφορούσε κάθε χώρα που απονέμει δύο ομάδες από 1-8, 10 και 12 βαθμούς: μία από την επαγγελματική τους κριτική επιτροπή και η άλλη από την τηλεψηφοφορία. Η κριτική επιτροπή κάθε έθνους απαρτίζεται από πέντε επαγγελματίες της μουσικής βιομηχανίας που είναι πολίτες της χώρας που εκπροσωπούν, με τα ονόματά τους να δημοσιεύονται πριν από τον διαγωνισμό για να εξασφαλιστεί η διαφάνεια. Αυτή η κριτική επιτροπή έκρινε κάθε εγγραφή με βάση: φωνητική ικανότητα, την απόδοση στη σκηνή, τη σύνθεση και την πρωτοτυπία του τραγουδιού και τη συνολική εντύπωση από την πράξη. Επιπλέον, δεν επιτρέπεται σε κανένα μέλος εθνικής κριτικής επιτροπής να συνδέεται κατά κανένα τρόπο με κάποια από τις ανταγωνιστικές πράξεις κατά τρόπον ώστε να μην μπορούν να ψηφίσουν με αμεροληψία και ανεξαρτησία. Οι ατομικές κατατάξεις κάθε μέλους της κριτικής επιτροπής καθώς και τα αποτελέσματα της τηλεψηφοφορίας του έθνους γίνονται γνωστά λίγο μετά τον μεγάλο τελικό.
Τελικός
Η Ελλάδα, για το 2019 στη Eurovision, έλαβε την 21η Θέση στον μεγάλο τελικό, με την Κατερίνα Ντούσκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συμμετοχές χωρών στην Eurovision Κατηγορία:Μουσική στην Ελλάδα Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
Χρύσα Ρώπα
Η Χρύσα Ρώπα (Θεσσαλονίκη, 25 Φεβρουαρίου 1956) είναι Ελληνίδα κωμικός ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.
Βιογραφία
Σε ηλικία δώδεκα ετών έμαθε πως είναι υιοθετημένη. Μεγαλώνοντας βρήκε τη χαμένη δίδυμη αδερφή της στο Παρίσι, η οποία έχει πλέον πεθάνει. Από τότε το επισκέπτεται συχνά, είτε διδάσκοντας σε κάποια δραματική σχολή είτε παίζοντας σε κάποια θεατρική παράσταση.
Αποφοίτησε από τη δραματική σχολή της Ρούλας Πατεράκη. Ξεκίνησε την επαγγελματική της πορεία από το Εθνικό Θέατρο.
Κινηματογράφος
Έχει συμμετάσχει σε πολλές ταινίες όπως "Τόπος", "Κόκκινη μαργαρίτα" και "Γαμήλιο πάρτι". Τελευταία ασχολείται με τον χώρο κάνοντας Remake σε ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου όπως "Οι γαμπροί της Ευτυχίας" και "Ο Κλέαρχος η Μαρίνα και ο Κοντός", υποδυόμενη ρόλους που ανήκαν στη Γεωργία Βασιλειάδου. Τελευταία ταινία που συμμετείχε, η ζωή της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου  Ευτυχία , υποδυόμενη τη Σωτηρία Μπέλλου.
Τηλεοπτική πορεία
Πραγματοποίησε την πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση το 1985 πρωταγωνιστώντας στην μίνι κοινωνική σειρά της ΕΡΤ2 Στον αργαλειό του φεγγαριού. Πέντε χρόνια αργότερα τη σεζόν 1990-1991 συνεργάστηκε με τον Λάκη Λαζόπουλο στη σατιρική σειρά, σε σενάριο και σκηνοθεσία του ίδιου, του MEGA Ήταν ένα μικρό καράβι κάνοντας την πρώτη της εμφάνιση σε σειρά της ιδιωτικής τηλεόρασης. Τη σεζόν 1991-1992 υποδύθηκε την Καίτη στην κωμική σειρά του ANT1 Οι δύο ορφανές, σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή, παίζοντας μαζί με την Άννα Φόνσου και την Κατιάνα Μπαλανίκα. Την αμέσως επόμενη σεζόν ακολούθησε ο ρόλος της γιαγιάς Ελένης στη σειρά της Ελένης Ράντου Αχ Ελένη υποδυόμενη την ηλικιωμένη γιαγιά του κεντρικού χαρακτήρα της σειράς. Την τηλεοπτική σεζόν 1993-1994 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη στην κωμική σειρά του ANT1 Βαρβαρότητες υποδυόμενη την ανεξάρτητη και ιδιόρρυθμη Βαρβάρα Πέττα που ερωτεύεται τον Χάρη ένα άνδρα εντελώς αντίθετο από αυτήν. Το 1995 πραγματοποίησε μία guest εμφάνιση στην κωμική σειρά των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου Το δις εξαμαρτείν υποδυόμενη την Κλεάριστη μία καλόγρια στο επεισόδιο Το μοναστήρι να 'ναι καλά!. Τη σεζόν 1995-1996 είχε πολλαπλή τηλεοπτική παρουσία. Αρχικά υποδύθηκε την υπηρέτρια Μαριέττα στη μεταφορά του θρυλικού μυθιστορήματος Το τρίτο στεφάνι στη μικρή οθόνη. Επίσης συνεργάστηκε και πάλι με την Ελένη Ράντου στην νέα της κωμική σειρά Σαμπουάν στον ANT1. Τέλος πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά της Δήμητρας Παπαδοπούλου Καλά Ξεμπερδέματα ενώ έκανε και μία guest εμφάνιση στη σειρά του Τάσου Ψαρρά Ο Πρίγκιπας. Το 1997 έκανε μία guest εμφάνιση στο πλευρό του Γιάννη Μπέζου στη σειρά Εκείνες κι εγώ και το επεισόδιο Ο Γιούγκερμαν χρωματιστός.
Τη σεζόν 1998-1999 πρωταγωνίστησε μαζί με τη Νένα Μεντή στην κωμική σειρά Με δύο μαμάδες υποδυόμενη την Κούλα μία γυναίκα που αναλαμβάνει να μεγαλώσει ένα μωρό παιδί που εγκαταλείπει στην πόρτα της η βιολογική του μητέρα Ντόρα ενώ χρόνια μετά, έχοντας χηρέψει και οι δύο, καλούνται να συμβιώσουν σαν κανονική οικογένεια. Ακολουθεί ένας από τους πιο εμβληματικούς ρόλους στην καριέρα της αυτός της αδίστακτης δημοσιογράφου Αλέκας Καλουδάκη στη σειρά των Ρήγα-Αποστόλου Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή;. Εκεί το 2000 μπαίνει στο καστ της σειράς μετά από αλλαγή στη διανομή, και επανέναρξη των γυρισμάτων, υποδυόμενη μία από τις τέσσερις πλέον ενήλικες γυναίκες που αποφασίζουν να εκδικηθούν τον διευθυντή του ιδρύματος που μεγάλωσαν και τις οποίες κακοποιούσε σεξουαλικά. Ενώ η σειρά αρχίζει να προβάλλεται τη σεζόν 2000-2001 τελικά σταματά μετά από 7 περίπου επεισόδια. Η ίδια δεν ξαναμπαίνει για γυρίσματα ενώ το πρόωρο τέλος της σειράς συνεχίζει να απασχολεί τον Τύπο ακόμη και μετά από 20 χρόνια με δημοσιεύματα και ερωτήσεις σε προσωπικές της συνεντεύξεις. Το 2019 η ίδια σε συνέντευξη της αποφασίζει να αναφέρεται στον πραγματικό λόγο που σταμάτησε η σειρά. Συγκεκριμένα αναφέρει το διαπληκτισμό της με τον δημιουργό και σκηνοθέτη Αλέξανδρο Ρήγα και την απροθυμία του παραγωγού της σειράς να την αντικαταστήσει μετά την απόφαση της να αποχωρήσει από τη σειρά. Το 2007 επιστρέφει ξανά τηλεοπτικά με το ρόλο της Θρακιώτισσας Πεθεράς Βασιλικής στην κωμική σειρά Επτά Θανάσιμες Πεθερές. Τη σεζόν 2007-2008 υποδύεται τη Λίλα Πανταζή στην κωμική σειρά του ALPHA Amore Mio. Το 2008 εμφανίζεται στο επεισόδιο Κανείς δεν είναι τέλειος της σειράς αυτοτελών επεισοδίων Safe Sex TV Stories. Το 2009 πρωταγωνιστεί και πάλι στις Επτά Θανάσιμες Πεθερές και στα επεισόδια εποχής Μια Πεθερά στη Χούντα. Την ίδια περίοδο συμμετέχει και στο επεισόδιο Στέλεχος Πολυεθνικής της κωμικής σειράς Εργαζόμενη Γυναίκα. Τη σεζόν 2009-2010 ακολουθεί ένας ακόμη από τους πιο γνωστούς της τηλεοπτικούς ρόλους αυτός της πεθεράς Λαμπρινής Καρρά στην κωμική σειρά του Αλέξανδρου Ρήγα Η Οικογένεια Βλάπτει, δεχόμενη επιρροές από τη γνωστή ταινία Adams Family. To 2016 έκανε μία σύντομη εμφάνιση στη σατιρική εκπομπή Ελληνοφρένεια υποδυόμενη τη μητέρα του κεντρικού ήρωα Μπαλούρδου. Τη σεζόν 2019-2020 επέστρεψε τηλεοπτικά, μετά από 10 χρόνια απουσίας, στο δεύτερο κύκλο της κωμικής σειράς του ALPHA Κύπρου Η Φαμίλια υποδυόμενη την Ελληνίδα νονά Καίτη. Τη σεζόν 2020-2021 συνεργάζεται και πάλι με το συγγραφικό δίδυμο Ρήγα-Αποστόλου στην οικογενειακή σειρά της ΕΡΤ1 Η τούρτα της μαμάς. Εκεί για δύο σεζόν υποδύεται μία από τις δύο φευγάτες γιαγιάδες της οικογένειας έχοντας συμμετοχή σε 28 επεισόδια και ενσαρκώνοντας το ρόλο της Αλεξάνδρας Παλαιολόγου Βασίλενα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Πιονγιάνγκ
thumb|Η Πιονγιάνγκ από δορυφόρο Η Πιονγιάνγκ (κορεατικά: 평양 직할시, ) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Βόρειας Κορέας, που βρίσκεται στο ποταμό Ντέντονγκ. Ο επίσημος πληθυσμός της πόλης δεν αποκαλύπτεται από τη διοίκηση. Το 2003, είχε αναφερθεί ως 3,8 εκατ. από την Ένωση Κορεατών στην Ιαπωνία.
Ιστορία
Η περιοχή κατοικείται από ανθρώπους εδώ και αρκετές χιλιάδες χρόνια. Σύμφωνα με το θρύλο, η πόλη ιδρύθηκε το 2333 π.Χ. και άκμασε την περίοδο του βασιλείου Γκότζοσον. Το 108 π.Χ. κατακτήθηκε μαζί με την υπόλοιπη Κορέα από τους Κινέζους Χαν και έγινε έδρα επαρχίας υπό κινεζική διοίκηση, έως ότου καταστράφηκε το 313 μετά από εισβολή του βασιλείου Γκόγκουριο.