cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κώστας Βίρβος
Βιογραφία
Το πρώτο τραγούδι που κυκλοφόρησε ήταν το «Να το βρεις από άλλη» σε μουσική Καλδάρα και ερμηνευτές τους Σούλα Καλφοπούλου και Μάρκο Βαμβακάρη (1948). Έχει γράψει πάνω από 2000 τραγούδια, λαϊκά, έντεχνα, μέχρι και παραδοσιακού ύφους με κοινωνικό και πολιτικό, άμεσο ή έμμεσο, περιεχόμενο. Ο ίδιος συνδιαμορφώνει το Ελληνικό τραγούδι, καθώς συμπορεύεται διαδοχικά με πολλές γενιές κορυφαίων καλλιτεχνών. Ξεκινά από το Ρεμπέτικο τραγούδι, προχωρά στο Λαϊκό, αλλά και στο Έντεχνο και το Παραδοσιακό. Συνεργάστηκε με τους σημαντικότερους συνθέτες, από το ρεμπέτικο, λαϊκό, όπως Βασίλη Τσιτσάνη,Απόστολο Καλδάρα, Θεόδωρο Δερβενιώτη, Μπάμπη Μπακάλη, Χρήστο Νικολόπουλο αλλά και έντεχνο τραγούδι, όπως Μίκη Θεοδωράκη, Μίμη Πλέσσα, Γιάννη Μαρκόπουλο, Χρήστο Λεοντή κ.ά. και με τους κορυφαίους ερμηνευτές, όπως Στέλιο Καζαντζίδη, Γρηγόρη Μπιθικώτση, Πάνο Γαβαλά, Γιώργο Νταλάρα, Μανώλη Μητσιά, Γιώτα Λύδια, Καίτη Γκρέυ, Μπάμπη Τσετίνη, Βαγγέλη Περπινιάδη, Τόλη Βοσκόπουλο, Γιάννη Πάριο, Γιάννη Καλαντζή, Μαρινέλλα, Βίκυ Μοσχολιού, Χάρις Αλεξίου κ.ά. Άλλα σημαντικά του τραγούδια είναι: «Της γερακίνας γιος» του Βασίλη Τσιτσάνη, «Το καράβι» του Βασίλη Τσιτσάνη, «Μια παλιά ιστορία» του Στέλιου Καζαντζίδη, «ο κυρ Θάνος πέθανε», "Ένα όμοφο αμάξι με δυο άλογα", "Στου Μπελαμή το ουζερί" σε μουσική Γρηγόρη Μπιθικώτση, "Ζαϊρα", "Γεννήθηκα για να πονώ" σε μουσική Βασίλη Τσιτσάνη, "Κοιμήσου αγγελούδι μου" σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη, «Πάρε τα χνάρια μου», "'Ισως" σε μουσική Θεόδωρου Δερβενιώτη, «Άγια Κυριακή» σε μουσική Μίμη Πλέσσα, «Μακριά μου να φύγεις» σε μουσική Πάνου Γαβαλά, και άλλα. Το πέρασμά του και στους ολοκληρωμένους κύκλους τραγουδιών έγινε με το μνημειώδες δισκογραφικό έργο "Καταχνιά" του Χρήστου Λεοντή, με το «Α-Ω», σε μουσική Μπιθικώτση, το «Θάλασσα, πικροθάλασσα», σε μουσική Μίμη Πλέσσα και πλήθος άλλων. Επίσης είναι ο συνθέτης του ύμνου της ποδοσφαιρικής ομάδας του Α.Ο. Τρίκαλα. Ένα σημαντικό έργο του είναι ο Θεσσαλικός Κύκλος σε μουσική τού Γιάννη Μαρκόπουλου.
Ο Κώστας Βίρβος εξέδωσε ανθολογία 300 ποιημάτων του, που περιλαμβάνουν τις μεγάλες ενότητες ποιημάτων που έγραψε ο ίδιος όπως την «ΚΑΤΑΧΝΙΑ» (τα κείμενα της οποίας συνέγραψε με την επιμέλεια του Νικηφόρου Βρεττάκου), «ΘΕΣΣΑΛΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ», «ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ», «ΝΕΚΡΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ», σε ελεύθερη μετάφραση/απόδοση του ιδίου από τον Λουκιανό, «ΤΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ», «ΖΕΙ;», «ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ» «ΟΥΤΟΠΙΑ» και πολλά άλλα, καθώς και ένα βιβλίο ποιημάτων για τη Θεσσαλία «ΠΡΑΣΙΝΑ ΒΟΥΝΑ ΚΑΙ ΧΡΥΣΑΦΕΝΙΟΙ ΚΑΜΠΟΙ», αλλά και ποιήματα τα οποία μελοποιήθηκαν μεμονωμένα, όπως το «ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ ΜΟΥ», «ΤΗΣ ΓΕΡΑΚΙΝΑΣ ΓΙΟΣ» κ.ά. Το έργο του ασχολήθηκε με τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα αλλά και τις ηρωικές σελίδες της ιστορίας της Ελλάδας, όπως ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος και η Αντίσταση στο έργο Καταχνιά, το Κιλελέρ στον Θεσσαλικό Κύκλο, τα κύματα μετανάστευσης της δεκαετίας του 50, οι αγώνες ανεξαρτησίας της Κύπρου κ.ά. Το έργο του έχει τύχει ευρύτατης κοινής αλλά και φιλολογικής αποδοχής. Ο ίδιος τιμήθηκε από δύο Προέδρους Δημοκρατίας της Κύπρου και τον Ραδιοτηλεοπτικό Οργανισμό ΡΙΚ της Κύπρου, από τα Πανεπιστήμια Αθηνών, Ιωαννίνων και Πειραιώς, από τον Φιλολογικό Ιστορικό Λογοτεχνικό Σύνδεσμο (Φ.Ι.ΛΟ.Σ.) Τρικάλων ο οποίος έχει καταξιωθεί ως ένα από τα δραστηριότερα πολιτιστικά σωματεία της χώρας μας και έχει τιμηθεί για την προσφορά του στα Ελληνικά Γράμματα από την Ακαδημία Αθηνών, από τους πολιτιστικούς φορείς δεκάδων δήμων της χώρας και του εξωτερικού. Στην γενέτειρα πόλη του, των Τρικάλων, ένας δρόμος της πόλης και ένα δημόσιο δημοτικό σχολείο έχουν λάβει το όνομά του, ως απόδοση τιμής στην προσφορά του, ενώ εκθέματα από τη ζωή και το έργο του εκτίθενται σε τρία μουσεία. Μετά το θάνατό του, η εκπαιδευτική περιφέρεια Θεσσαλίας συνδιοργάνωσε με τον Δήμο Τρικκαίων, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, το 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο για τη ζωή και το έργο του με τη συμμετοχή πλήθους Πανεπιστημιακών και εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Ο Μίκης Θεοδωράκης Μίκη Θεοδωράκη είχε πει: «Ο Βίρβος είναι ένα από τα μεγάλα κλαριά επάνω στο δέντρο της Ελληνικής μουσικής. Είναι ο λαϊκός ποιητής που έγραψε χιλιάδες τραγούδια. Πολλοί από μας και από σας δεν θα ξέρετε ότι τα τραγούδια που έχετε αγαπήσει και τραγουδήσει και με τα οποία έχετε συγκινηθεί, έχετε κλάψει, έχετε πονέσει, έχετε ελπίσει, τα έχει γράψει εκείνος. Έχει συνεργαστεί με όλους σχεδόν τους πιο μεγάλους και κλασικούς συνθέτες της λαϊκής μας μουσικής».
Έφυγε το βράδυ της Πέμπτης 6 Αυγούστου 2015, ταλαιπωρημένος από βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο ενώ βρισκόταν διασωληνωμένος στο σπίτι του, στο Παλαιό Φάληρο.
Συγγραφικό έργο
Έχει εκδώσει τα εξής βιβλία:
Πολλοί στίχοι από τραγούδια του βασίζονται στις εμπειρίες του Βίρβου από την Κατοχή, όταν τον συνέλαβαν το 1944 και μπήκε στην απομόνωση.
Ο ίδιος αφηγείται:
Δισκογραφία
LP - ALBUM:
Πηγές
Κατηγορία:Λαϊκοί συνθέτες Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
2933 Άμπερ
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του `Αμπερ εκτιμάται σε 20,62 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,087 ± 0,010. Ο `Αμπερ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 10 ως 17 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Αμπερ
Αυτοκρατορία των Ντουρανί
Μετά τον θάνατο του Ναντέρ Σαχ το 1747, η περιοχή της Κανταχάρ διεκδικήθηκε από τον Αχμάντ Σαχ Ντουρανί. Από εκεί ξεκίνησε την κατάκτηση του Γκαζνί και ακολούθησε η Καμπούλ. Το 1749 ο αρχηγός της αυτοκρατορίας Μουγκάλ είχε παραχωρήσει την κυριαρχία επί του Πακιστάν και του Βορειοδυτικού Παντζάμπ στους Αφγανούς. Ο Αχμάντ Σαχ κινήθηκε στη συνέχεια προς τα δυτικά για να κατακτήσει τη Χεράτ, το οποίο κυβερνούσε ο Σαχρόκ Σαχ. Έπειτα έστειλε στρατό για να υποτάξει τις περιοχές βόρεια της οροσειράς Χίντου Κους και σε σύντομο χρονικό διάστημα όλες οι διαφορετικές φυλές άρχισαν να συντάσσονται με τον σκοπό του. Ο Αχμάντ Σαχ και οι δυνάμεις του εισέβαλαν τέσσερις φορές στην Ινδία, αποκτώντας τον έλεγχο των περιοχών του Κασμίρ και του Παντζάμπ. Στις αρχές του 1757, λεηλάτησε το Δελχί, αλλά επέτρεψε τη δυναστεία των Μουγκάλ να διατηρήσει κατ' όνομα τη διακυβέρνηση όσο ο κυβερνήτης αναγνώριζε την επικυριαρχία του Αχμάντ Σαχ στο Παντζάμπ, στο Σιντ και στο Κασμίρ. Οι δυνάμεις του Ντουρανί υποκίνησαν το Βάντα Γκουλουγκάρα όταν σκότωναν χιλιάδες Σιχ στο Παντζάμπ.
Μετά τον θάνατο του Αχμάντ Σαχ γύρω στο 1772, ο γιος του Τιμούρ Σαχ έγινε ο επόμενος ηγεμόνας της δυναστείας Ντουρανί, ο οποίος αποφάσισε να καταστήσει την Καμπούλ την νέα πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας και χρησιμοποίησε τη Πεσαβάρ ως χειμερινή πρωτεύουσα. Η αυτοκρατορία Ντουρανί θεωρείται το θεμέλιο του σύγχρονου κράτους του Αφγανιστάν, με τον Αχμάντ Σαχ Ντουρανί να πιστώνεται τον τίτλο του «πατέρα του έθνους».
Βασιλεία του Αχμάντ Σαχ Ντουρανί (1747–1772)
Το έτος 1747 σηματοδοτεί την οριστική εμφάνιση μιας αφγανικής πολιτικής οντότητας ανεξάρτητης από τις αυτοκρατορίες των Περσών και των Μουγκάλ. Τον Οκτώβριο του 1747 συνήχθη ένα loya jirga (μεγάλο συμβούλιο) κοντά στην πόλη Κανταχάρ με τον Αχμάντ Σαχ Ντουρανί να επιλέγεται ως νέος ηγέτης των Αφγανών, οπότε ιδρύθηκε η δυναστεία Ντουρανί. Παρά το γεγονός ότι ήταν νεότερος από τους άλλους υποψηφίους, ο Αχμάντ Σαχ είχε διάφορους σημαντικούς παράγοντες υπέρ του. Ανήκε σε μια αξιοσέβαστη οικογένεια με πολιτικό παρελθόν, ειδικά αφού ο πατέρας του υπηρέτησε ως Κυβερνήτης της Χεράτ, και πέθανε σε μια μάχη που υπερασπιζόταν τους Αφγανούς.
Πρώτες νίκες
thumb|Η πόλη Κανταχάρ με τη σημαντική αγορά της. Μια από τις πρώτες στρατιωτικές ενέργειες του Αχμάντ Σαχ ήταν να καταλάβει το Γκαζνί από τους Γκιλτζί και στη συνέχεια να αποσπάσει βίαια την Καμπούλ από τον τοπικό κυβερνήτη. Το 1749, ο ηγεμόνας των Μουγκάλ παροτρύνθηκε να παραχωρήσει το Σινδ, την περιοχή του Παντζάμπ και τον σημαντικό εμπορικό ποταμό Ινδό στον Αχμάντ Σαχ, προκειμένου να σώσει την πρωτεύουσά του από την επίθεση των Αφγανών. Έχοντας έτσι αποκτήσει σημαντικά εδάφη προς την ανατολή χωρίς μάχη, ο Αχμάντ Σαχ στράφηκε προς τα δυτικά για να κατακτήσει τη Χεράτ, την οποία κυβερνούσε ο εγγονός του Ναντέρ Σαχ Αφσάρ, ο Σαχρούκ Αφσάρ. Ο Αχμάντ Σαχ έστειλε έπειτα έναν στρατό για να υποτάξει τις περιοχές βόρεια της οροσειράς Χίντου Κους. Με λίγα λόγια, ο ισχυρός στρατός απέκτησε υπό τον έλεγχό του τους Τατζίκους, τους Χάζαρους, τους Ουζμπέκους, τους Τουρκμένους και άλλες φυλές του βόρειου Αφγανιστάν. Ο Αχμάντ Σαχ εισέβαλε για τρίτη φορά στα απομεινάρια της αυτοκρατορίας Μουγκάλ και στη συνέχεια μία τέταρτη, εδραιώνοντας τον έλεγχο των περιοχών του Κασμίρ και του Παντζάμπ, με τη Λαχόρη να είναι υπό τον έλεγχο των Αφγανών. Λεηλάτησε το Δελχί το 1757, αλλά επέτρεψε στη δυναστεία των Μουγκάλ να παραμείνει κατ' όνομα έλεγχο της πόλης όσο ο ηγεμόνας αναγνώριζε την κυριαρχία του Αχμάντ Σαχ στις περιοχές Παντζάμπ, Σινδ και Κασμίρ. Αφήνοντας τον δεύτερο γιο του Τιμούρ Σαχ να διαφυλάττει τα συμφέροντά του, ο Αχμάντ Σαχ έφυγε από την Ινδία για να επιστρέψει στο Αφγανιστάν.
Σχέσεις με την Κίνα
Αναμένοντας την επέκταση της δυναστείας Τσινγκ της Κίνας στα ανατολικά σύνορα του Καζακστάν, ο Αχμάντ Σαχ προσπάθησε να συσπειρώσει τα γειτονικά μουσουλμανικά χανάτα και τους Καζάκους ώστε να επιτεθούν στην Κίνα, δήθεν για να απελευθερώσουν τους Μουσουλμάνους που κατοικούσαν στα δυτικά. Ο Αχμάντ Σαχ ανέστειλε το εμπόριο με την Κίνα και απέστειλε στρατεύματα στο Κοκάντ. Ωστόσο, με τις εκστρατείες του στην Ινδία να αδειάζουν το δημόσιο ταμείο και με τα στρατεύματά του να εκτείνονται σε ολόκληρη την Κεντρική Ασία, ο Αχμάντ Σαχ στερούνταν επαρκών πόρων για να κάνει το οτιδήποτε, εκτός από την αποστολή πρεσβευτών στο Πεκίνο για ανεπιτυχείς συνομιλίες.
Τρίτη Μάχη του Πανιπάτ
thumb|Ο [[Αχμάντ Σαχ Ντουρανί και ο συνασπισμός του επικρατούν αποφασιστικά της Συνομοσπονδίας των Μαράτα, κατά τη διάρκεια της Τρίτης Μάχης του Πανιπάτ αποκαθιστώντας την αυτοκρατορία των Μουγκάλ στον Σάχη Αλάμ Β΄. ]]
Η εξουσία των Μουγκάλ στη βόρεια Ινδία είχε μειωθεί από την εποχή της βασιλείας του Αουρανγκζέμπ, ο οποίος πέθανε το 1707. Την περίοδο 1751-52, υπογράφηκε η συνθήκη Αχαμντίγια μεταξύ των Μαράτα και των Μουγκάλ, όταν ο Μπαλάτζι Μπατζιράο ήταν Πεσβά (πρωθυπουργός). Μέσα από αυτή τη συνθήκη, οι Μαράτα έλεγχαν σχεδόν ολόκληρη την Ινδία από την πρωτεύουσα τους στην Πούνε και η κυριαρχία των Μουγκάλ περιοριζόταν μόνο στο Δελχί (οι Μουγκάλ παρέμειναν κατ' όνομα επικεφαλής του Δελχί). Οι Μαράτα πλέον προσπαθούσαν να επεκτείνουν την περιοχή ελέγχου τους προς τα βορειοδυτικά της Ινδίας. Ο Αχμάντ Σαχ λεηλάτησε την πρωτεύουσα των Μουγκάλ και αποχώρησε με τη λεία που χρειαζόταν. Για να αντιμετωπίσει τους Αφγανούς, ο Πεσβά Μπαλάτι Μπατζιράο απέστειλε τον Ραγκουναθράο. Επικράτησε των Ροχίλα και των αφγανικών φρουρών στο Παντζάμπ και κατάφερε να απομακρύνει τον Τίμουρ Σαχ και τους αυλικούς του από την Ινδία και έφερε τη Λαχόρη, το Μουλτάν, το Κασμίρ και άλλα σουμπάχ στην ινδική πλευρά του Ατόκ υπό την διακυβέρνηση των Μαράτα. Έτσι, μετά την επιστροφή του στην Κανταχάρ το 1757, ο Αχμάντ αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Ινδία και να αντιμετωπίσει τις δεινές επιθέσεις της Συνομοσπονδίας των Μαράτα.
Ο Αχμάντ Σαχ ανακήρυξε τζιχάντ ενάντια στους Μαράτα και πολεμιστές από διάφορες αφγανικές φυλές εντάχθηκαν στον στρατό του, συμπεριλαμβανομένων των Βαλούχων υπό την διοίκηση του Χάνου του Καλάτ Μιρ Νασίρ Α΄ του Καλάτ. Ο Σούμπα Χαν Τανόλι (Ζαμπαρντάστ Χαν) επελέγη ως επικεφαλής όλων των στρατιωτικών δυνάμεων. Τις πρώτες αψιμαχίες ακολούθησε νίκη για τους Αφγανούς ενάντια στις πολύ μεγαλύτερες φρουρές των Μαράτα στη Βορειοδυτική Ινδία και το 1759 ο Αχμάντ Σαχ και ο στρατός του είχαν φτάσει στη Λαχόρη και ήταν έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τους Μαράτα. Ο Αχμάντ Σαχ Ντουρανί ήταν γνωστός για τις νίκες του σε πολύ μεγαλύτερους στρατούς. Μέχρι το 1760, οι ομάδες των Μαράτα συνασπίστηκαν σε ένα αρκετά μεγάλο στρατό υπό τη διοίκηση του Σαντασιβράο Μπάου. Για άλλη μια φορά, το Πανιπάτ ήταν το σκηνικό μιας αναμέτρησης μεταξύ δύο αντιμαχόμενων διεκδικητών για τον έλεγχο της βόρειας Ινδίας. Η τρίτη μάχη του Πανιπάτ (14 Ιανουαρίου 1761), στην οποία συμμετείχαν σε μεγάλο βαθμό μουσουλμανικά και σε μεγάλο βαθμό ινδικά στρατεύματα, διεξήχθη κατά μήκος ενός δώδεκα χιλιομέτρων μετώπου. Παρά την κατάλυση των Μαράτα, ο ειρηνικός έλεγχος των περιοχών του Αχμάντ Σαχ είχε διαταραχθεί από πολλές προκλήσεις. Όσον αφορά τις απώλειες, οι Αφγανοί υπέφεραν επίσης σε μεγάλο βαθμό στην τρίτη μάχη του Πανιπάτ. Το γεγονός αυτό αποδυνάμωσε τον έλεγχο στο Παντζάμπ το οποίο πέρασε στους ανερχόμενους Σιχ. Υπήρξαν ανταρσίες στο βορρά στην περιοχή της Μπουχάρα.
Άλλοι ηγεμόνες των Ντουρανί (1772–1826)
Οι διάδοχοι του Αχμάντ Σαχ κυβερνούσαν τόσο άσκοπα σε μια περίοδο βαθιάς αναταραχής που μέσα σε πενήντα χρόνια από το θάνατό του, η αυτοκρατορία Ντουρανί καταστράφηκε ολοκληρωτικά και το Αφγανιστάν ενεπλάκη σε εμφύλιο πόλεμο. Μεγάλο μέρος της επικράτειας που κατακτήθηκε από τον Αχμάντ Σαχ έπεσε σε χέρια άλλων μέσα σε αυτά τα πενήντα χρόνια. Μέχρι το 1818, οι ηγεμόνες της φυλής Σαντοζάι, οι οποίοι διαδέχτηκαν τον Αχμάντ Σαχ, έλεγχαν λίγο περισσότερο από την Καμπούλ και την γύρω περιοχή μέσα σε ακτίνα 160 χιλιομέτρων. Δεν έχασαν μόνο τα απομακρυσμένα εδάφη αλλά επίσης απομακρύνθηκαν από άλλες φυλές και γενεαλογίες μεταξύ των Ντουρανί Παστούν.
Τιμούρ Σαχ (1772–1793)
Τον Αχμάντ Σαχ διαδέχθηκε ο γιος του, ο Τιμούρ Σαχ, στον οποίο είχε ανατεθεί η διαχείριση των κατακτήσεων του πατέρα του στη Βόρεια Ινδία, αλλά είχε εκδιωχθεί από τους Μαράτα. Μετά τον θάνατο του Αχμάντ Σαχ, οι οπλαρχηγοί του Ντουρανί απρόθυμα δέχτηκαν την άνοδο του Τιμούρ στον θρόνο. Το μεγαλύτερο μέρος της βασιλείας του πέρασε σε εμφύλιο πόλεμο και σε αντίσταση σε εξεγέρσεις. Ο Τιμούρ αναγκάστηκε να μεταφέρει την πρωτεύουσα του από την Κανταχάρ στην Καμπούλ λόγω της εξέγερσης. Ο Τίμουρ Σαχ αποδείχθηκε αναποτελεσματικός ηγέτης, κατά τη διάρκεια του οποίου η αυτοκρατορία Ντουρανί άρχισε να καταρρέει. Είναι αξιοσημείωτο ότι είχε 24 γιους, πολλοί από τους οποίους έγιναν κυβερνήτες των εδαφών των Ντουρανί. Ο Τιμούρ πέθανε το 1793 και στη συνέχεια τον διαδέχτηκε ο πέμπτος γιος του Ζαμάν Σαχ.
Ζαμάν Σαχ (1793–1801)
thumb|Η κύρια οδός της αγοράς στην [[Καμπούλ.]] Μετά το θάνατο του Τιμούρ Σαχ, τρεις από τους γιους του, οι κυβερνήτες της Κανταχάρ, της Χεράτ και της Καμπούλ, διεκδίκησαν τη διαδοχή. Ο Ζαμάν Σαχ, κυβερνήτης της Καμπούλ, υπερτερούσε ως κυβερνήτης της πρωτεύουσας και έγινε σάχης σε ηλικία 23 ετών. Πολλοί από τους ετεροθαλείς αδελφούς του φυλακίστηκαν κατά την άφιξή τους στην πρωτεύουσα με σκοπό, ειρωνικά, να εκλέξουν ένα νέο σάχη. Οι διαμάχες μεταξύ των απογόνων του Τιμούρ που προκάλεσαν αναταραχές στο Αφγανιστάν έδωσαν επίσης το πρόσχημα για τις παρεμβάσεις ξένων δυνάμεων.
Οι προσπάθειες των κληρονόμων του Τιμούρ από τη φυλή Σαντοζάι να επιβάλουν μια ολοκληρωτική μοναρχία στις σκληρές φυλές Παστούν, και οι προσπάθειές τους να αποφανθούν απολύτως και χωρίς τις συμβουλές των άλλων μεγάλων φυλετικών ηγετών των Παστούν, ήταν τελικά ανεπιτυχείς. Οι Σιχ άρχισαν να ανέρχονται στην εξουσία για να αντιμετωπίσουν τις χρόνιες εισβολές των Αφγανών στο Παντζάμπ. Ο Ζαμάν Σαχ απέτυχε να τους υποτάξει. Ένας νέος αρχηγός των Σιχ, ο Ραντζίτ Σινγκ, πέτυχε στη συνέχεια να καταλάβει την εξουσία από τις δυνάμεις του Ζαμάν. Αργότερα, όταν ο Ζαμάν τυφλώθηκε από τον αδελφό του, ήταν ο Ραντζίτ Σινγκ που του έδωσε άσυλο στο Παντζάμπ.
Η πτώση του Ζαμάν προκλήθηκε από τις προσπάθειές του να εδραιωθεί στην εξουσία. Αν και είχε την υποστήριξη του αρχηγού της φυλής Μπαρακζάι που είχε ανέλθει στον θρόνο, Παΐντα Χαν Μπαρακζάι, ο Ζαμάν άρχισε σύντομα να απομακρύνει τους εξέχοντες ηγεμόνες των Μπαρακζάι από θέσεις εξουσίας και τους αντικαθιστούσε από πρόσωπα που προερχόταν από τη δική του φυλή, τους Σαντοζάι. Αυτό ανέτρεψε τη λεπτή ισορροπία της φυλετικής πολιτικής των Ντουράιν που είχε καθιερώσει ο Αχμάντ Σαχ και ίσως ώθησε τον Παΐντα Χαν και άλλους αρχηγούς των Ντουρανί να διαμαρτυρηθούν ενάντια στον σάχη. Ο Παΐντα Χαν και οι αρχηγοί των φυλών Νουρζάι και Αλιζάι Ντουρανί, όπως και ο αρχηγός της φυλής των Κιζιλμπάσηδων. Ο γιος του Παΐντα Χαν κατέφυγε στο Ιράν και υποσχέθηκε την ουσιαστική υποστήριξη των οπαδών του σε έναν αντίπαλο διεκδικητή του θρόνου, τον μικρότερο αδερφό του Ζαμάν, τον Μαχμούντ Σαχ. Οι φυλές του αρχηγού Ζαμάν είχαν εκτελέσει τις μικτές δυνάμεις με τους αντάρτες και πήραν την Κανταχάρ χωρίς αιματοχυσία.
Μαχμούντ Σαχ (πρώτη βασιλεία, 1801–1803)
Η ανατροπή του Ζαμάν Σαχ το 1801 δε σήμανε το τέλος των εμφύλιων συγκρούσεων στο Αφγανιστάν, αλλά την αρχή ακόμα μεγαλύτερης βίας. Η πρώτη βασιλεία του Μαχμούντ Σαχ διήρκεσε μόνο δύο χρόνια πριν αντικατασταθεί από τον Σουτζά Σαχ.
Σουτζά Σαχ (1803–1809 και 1839–1842)
Ένας ακόμη γιος του Τιμούρ Σαχ, ο Σουτζά Σαχ (ή Σάχης Σουτζά), κυβέρνησε μόνο έξι χρόνια. Στις 7 Ιουνίου 1809, ο Σουτζά Σαχ υπέγραψε μια συνθήκη με τους Βρετανούς, η οποία περιελάμβανε ρήτρα που δηλώνει ότι θα αρνούνταν τη διέλευση ξένων στρατευμάτων μέσω των εδαφών του. Αυτή η συμφωνία, το πρώτο αφγανικό σύμφωνο με ευρωπαϊκή εξουσία, προέβλεπε κοινή δράση σε περίπτωση Γαλλοπερσικών επιθέσεων κατά των αφγανικών ή βρετανικών δυνάμεων. Μόλις λίγες εβδομάδες μετά την υπογραφή της συμφωνίας, ο Σουτζά Σαχ εκθρονίστηκε από τον προκάτοχό του Μαχμούντ. Πολύ αργότερα, αποκαταστάθηκε από τους Βρετανούς, κατά την περίοδο 1839–1842. Δύο από τους γιους του κυβέρνησαν επίσης για μια σύντομη περίοδο το 1842.
Μαχμούντ Σαχ (δεύτερη βασιλεία, 1809–1818)
Η δεύτερη βασιλεία του Μαχμούντ διήρκεσε εννέα χρόνια. Ο Μαχμούν εξολόθρευσε τους Μπαρακζάι, ιδιαίτερα τον Φατέχ Χαν, τον γιο του Πάιντα Χαν, ο οποίος τελικά αιχμαλωτίστηκε και τυφλώθηκε. Στη συνέχεια τους εκδικήθηκε ο μικρότερος αδελφός του Φατέχ Χαν, ο Ντοστ Μοχαμάντ Χαν.
Σουλτάνος Αλί Σαχ (1818–1819)
Ο Αλί Σαχ ήταν ακόμη ένας γιος του Τιμούρ Σαχ. Κατέλαβε την εξουσία για σύντομο διάστημα μεταξύ 1818–1819.
Αγιούμπ Σαχ (1819–1823)
Ο Αγιούμπ Σαχ ήταν γιος του Τιμούρ Σαχ, ο οποίος εκθρόνισε τον Σουλτάνο Αλί Σαχ. Στη συνέχεια εκθρονίστηκε και αυτός, και σκοτώθηκε το 1823. Η απώλεια του Κασμίρ κατά τη διάρκεια της βασιλείας του άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της νότιας Ασίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Αφγανιστάν Κατηγορία:Πολιτική του Αφγανιστάν Ντουρανι Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ασίας
Φρανσίσκο Μέντες
Ο Φρανσίσκο Μέντες (Francisco Mendes, 1939-1978) ήταν αγωνιστής για την ανεξαρτησία και πολιτικός, ο πρώτος πρωθυπουργός της Γουινέα-Μπισσάου. Το πολεμικό του όνομα ήταν Chico Té. Κυβέρνησε από τις 24 Σεπτεμβρίου του 1973 ως τη δολοφονία του, τον Ιούλιο του 1978. Άφησε τέσσερα παιδιά.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου του 1939. Πολέμησε υπέρ της ανεξαρτησίας της χώρας του αλλά και του Πρασίνου Ακρωτηρίου από τους Πορτογάλους. Ο Μέντες διορίστηκε πρώτος πρωθυπουργός της Γουινέας-Μπισσάου το 1973 και ανέλαβε να αναπτύξει προγράμματα σοσιαλιστικού τύπου. Μερίμνησε επίσης για εθνική συμφιλίωση.
Στις 7 Ιουλίου του 1978 δολοφονήθηκε υπό συνθήκες μυστηρίου και οι περισσότεροι θεωρούν ότι το κόμμα PAIGC ενεπλάκη πιθανότατα στη δολοφονία του.
Πηγές
Μεντες
Μέγα Ευύδριο Λάρισας
μικρογραφία|[[Δημοτική Ενότητα Ενιππέα]] Το Μέγα Ευύδριο είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Μεγάλου Ευυδρίου (Έδρα: Μέγα Ευύδριο) και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ενιππέα (Έδρα: Μέγα Ευύδριο) του Δήμου Φαρσάλων.
Γεωγραφικές πληροφορίες
Το Μέγα Ευύδριο Λάρισας βρίσκετται σε υψόμετρο 139 μέτρων και έχει πληθυσμό 155 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1949 ονομαζόταν Μέγα Γκουσγουνάρι. Από το 1999, έως το 2010, ήταν έδρα του Δήμου Ενιππέα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Φαρσάλων
Ένωση Σώστε τη Ρουμανία
Η Ένωση Σώστε τη Ρουμανία (Uniunea Salvați România, USR) είναι φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα στη Ρουμανία. Το κόμμα ιδρύθηκε το 2016, μετά την επιτυχία της παράταξης "Ένωση «Σώστε το Βουκουρέστι»", στις τοπικές εκλογές του ίδιου χρόνου. Πρόεδρος του κόμματος είναι ο Νταν Μπάρνα.
Αφού καταχωρήθηκε επίσημα ως πολιτικό κόμμα το 2016 και ενώθηκε με το κόμμα Ένωση Σώστε το Βουκουρέστι και Ένωση για το Κοντλέα, απέκτησε το μεγαλύτερο μέρος της αρχικής βάσης μελών του από τα μέλη των δύο προαναφερθέντων κομμάτων. Επί του παρόντος, είναι το τρίτο μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα στο Κοινοβούλιο της Ρουμανίας μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2016 και το μόνο κόμμα στη χώρα που αντιτίθενται στο συνταγματικό δημοψήφισμα για την αλλαγή του ορισμού της οικογένειας.
Ωστόσο, δεδομένου ότι το κόμμα έχει σημαντικό αριθμό προοδευτικών και συντηρητικών βουλευτών, η θέση του κόμματος για τα ζητήματα των ΛΟΑΤ δεν είναι σαφώς καθορισμένη. Ο επικεφαλής του κόμματος Νταν Μπάρνα δήλωσε: "Ο γάμος ομοφυλόφιλων δεν είναι ακόμα ένα θέμα για τη δημόσια ατζέντα και δεν υπάρχει καμία πρωτοβουλία για την προώθηση του γάμου με άτομο ίδιου φύλου. Ίσως σε 20, 30 χρόνια οι επόμενες γενιές θα φροντίσουν για αυτό το πρόβλημα, αλλά για τώρα, αυτό δεν αποτελεί προτεραιότητα."
Εκλογική απόδοση
Στις βουλευτικές εκλογές του 2016, το κόμμα έλαβε 629.375 ψήφους για την Γερουσία και 625.154 ψήφους για την Βουλή των Αντιπροσώπων, με αποτέλεσμα να γίνει το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα στη χώρα, μετά το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (PSD) και το Εθνικό Φιλελεύθερο Κόμμα (PNL).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Ρουμανίας
Arado Ar 199
Το Arado Ar 199 ήταν μονοκινητήριο υδροπλάνο εκπαιδευτικό αεροσκάφος το οποίο αναπτύχθηκε από την Arado Flugzeugwerke. Επρόκειτο για χαμηλοπτέρυγο μονοπλάνο που αναπτύχθηκε το 1938. Σχεδιάστηκε για να απονηώνεται από κύριες μονάδες επιφανείας με καταπέλτη. Είχε κλειστό κόκπιτ, με εκπαιδευτή και εκπαιδευόμενο να κάθονται δίπλα-δίπλα, ενώ πίσω τους υπήρχε τρίτη θέση για ασυρματιστή ή εκπαιδευόμενο πλοηγό.
Βιβλιογραφία
Ar 199 Κατηγορία:Υδροπλάνα Κατηγορία:Εκπαιδευτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Πρώτος γομφίος άνω γνάθου
Ο μόνιμος πρώτος γομφίος άνω γνάθου ανήκει στην ομάδα των γομφίων. Είναι το έκτο δόντι του οδοντικού φραγμού εκατέρωθεν της μέσης γραμμής του προσώπου, τοποθετημένο ανάμεσα στον δεύτερο προγόμφιο προς την εγγύς όμορη επιφάνειά του και στον δεύτερο γομφίο προς την άπω όμορη επιφάνειά του. Ο νεογιλός πρώτος γομφίος της άνω γνάθου στην εγγύς όμορη επιφάνειά του συνορεύει με τον κυνόδοντα καθώς απουσιάζουν οι προγόμφιοι από τον νεογιλό φραγμό. Ο μόνιμος ανατέλλει κατά το έκτο έτος γι' αυτό είναι γνωστός και σαν «εξαρίτης».
Γενικά χαρακτηριστικά
Ο πρώτος γομφίος είναι το σπουδαιότερο και μεγαλύτερο δόντι του μόνιμου οδοντικού φραγμού καθώς ανατέλλει πρώτο, ρυθμίζοντας τη θέση των παρακείμενων δοντιών, το ύψος της άρθρωσης, το μήκος των γνάθων και το σχήμα του προσώπου. Έχει τρεις ρίζες και τέσσερα φύματα. Η μασητική του επιφάνεια έχει σχήμα ακαθόριστου ρόμβου. Διαθέτει τη μεγαλύτερη παρειο-γλωσσική διάσταση απ' όλα τα δόντια.
Οι επιφάνειες του δοντιού διακρίνονται σε:
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά
Τις περισσότερες φορές διαθέτει το φύμα του Καραμπέλι.
Μόνιμων και νεογιλών δοντιών
Οι νεογιλοί πρώτοι γομφίοι άνω γνάθου σε σχέση με τους μόνιμους έχουν μεγαλύτερη κυρτότητα και αυχενική περίσφιξη, είναι στενότερα και μικρότερα δόντια με τραπεζοειδές σχήμα, χωρίς λοξή επιμήκη αύλακα στη μασητική τους επιφάνεια, παρουσιάζουν το φύμα Zuckerkandl στην παρειακή τους επιφάνεια και έχουν μεγαλύτερο διαχωρισμό στις ρίζες. Είναι λευκότερα και πιο διαφανή.
Άνω και κάτω μόνιμων πρώτων γομφίων
Τα παρειακά φύματα των άνω είναι ψηλότερα από τα υπερώια. Διαθέτουν φύμα του Καραμπέλι. Έχουν τέσσερα φύματα και τρεις ρίζες αντί πέντε και δύο που έχουν αντίστοιχα οι κάτω πρώτοι γομφίοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δόντια
Βοεβοδάτο Λούμπλιν (1919-1939)
Το Βοεβοδάτο Λούμπλιν (Województwo Lubelskie) ήταν μονάδα διοικητικής διαίρεσης της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας μεταξύ των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, στα έτη 1919–1939. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας ήταν το Λούμπλιν.
Τοποθεσία και περιοχή
Το βοεβοδάτο δημιουργήθηκε με το διάταγμα του Πολωνικού Κοινοβουλίου (Σέιμ) της 14ης Αυγούστου 1919. Κατά τα έτη 1919–1939 (σε αντίθεση με σήμερα), το Βοεβοδάτο Λούμπλιν κάλυπτε το κεντρικό τμήμα της Πολωνίας του μεσοπολέμου – την καρδιά της χώρας – και συνόρευε με το Βοεβοδάτο Μπιαουίστοκ (1919-1939) στα βόρεια, το Βοεβοδάτο Βαρσοβίας (1919-1939) και το Βοεβοδάτο Κιέλτσε στα δυτικά, το Βοεβοδάτο Λβουφ στα νότια και το Βοεβοδάτο Πολεσίας, καθώς και το Βοεβοδάτο Βόουιν (1921-1939) στα ανατολικά. Η έκτασή του, μετά την 1η Απριλίου 1938 ήταν 26.555 χλμ2. Το τοπίο ήταν επίπεδο και λοφώδες στο νότο, τα δάση κάλυπταν μόνο το 16,6% της έκτασης (με μέσο όρο της χώρας 22,2%, την 1η Ιανουαρίου 1937).
Εθνοτικές ομάδες
Σύμφωνα με την πολωνική απογραφή του 1931, ο πληθυσμός ήταν 2.116.200 κάτοικοι. Οι Πολωνοί αποτελούσαν το 85,1% του πληθυσμού, οι Εβραίοι το 10,5% και οι Ουκρανοί (στα ανατολικά και νότια) το 3%. Οι Εβραίοι προτιμούσαν να ζουν σε πόλεις και κωμοπόλεις, ειδικά στο ίδιο το Λούμπλιν.
Λόγω των αδίστακτων πολιτικών εκρωσισμού κατά τη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα που οδήγησαν σε γενική απουσία σχολείων στο βοεβοδάτο, το 24,6% του πληθυσμού ήταν ακόμα αναλφάβητο το 1931, αν και μειώθηκε ραγδαία από 46,8% το 1921.
Βιομηχανία
Το μεγαλύτερο βιομηχανικό κέντρο του βοεβοδάτου ήταν η πόλη του Λούμπλιν. Εκτός από αυτό, δεν είχε σημαντικά βιομηχανικά κέντρα. Στα μέσα της δεκαετίας του 1930, η πολωνική κυβέρνηση ξεκίνησε ένα τεράστιο πρόγραμμα δημοσίων έργων, που ονομαζόταν Centralny Okręg Przemysłowy (Κεντρική Βιομηχανική Περιοχή), το οποίο ήταν μια μεγάλη ώθηση για τις υπερπληθυσμένες και φτωχές κομητείες. Κάλυψε το νοτιοδυτικό τμήμα του βοεβοδάτου, με την πόλη Κράσνικ. Η πυκνότητα του σιδηροδρόμου ήταν 4,0 χλμ. ανά 100 χλμ2 (με συνολικό μήκος σιδηροδρόμων 1 236 χλμ.).
Πηγές
Κατηγορία:Πρώην βοεβοδάτα της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας Κατηγορία:Κράτη και περιοχές που ιδρύθηκαν το 1919 Κατηγορία:Κράτη και περιοχές που καταργήθηκαν το 1939
Ρας αλ Χαϊμά
Το Ρας αλ Χαϊμά (رَأْس ٱلْخَيْمَة, ιστορικά γνωστή ως Τζουλφάρ) είναι η μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα του Εμιράτου Ρας αλ Χαϊμά στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Έχει πληθυσμό περίπου 115.949 κατοίκων.
Ιστοριά
Η πόλη του Ρας αλ Χαϊμά ήταν ιστορικά γνωστή ως Τζουλφάρ και φημολογείται ότι είναι ένας από τους παλαιότερους οικισμούς των ΗΑΕ. Σύμφωνα με τον διοικητή του Σάρτζα, Σουλτάν μπιν Μουχαμάντ αλ-Κασίμι, η πόλη ιδρύθηκε από Αρμένιους που εγκατέλειψαν την περιοχή τους λόγω των μογγολικών εισβολών. Στα εξώτερα προάστια της πόλης υπάρχουν σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα. Στην πόλη έλαβαν χώρα δύο εκστρατείες στον Περσικό Κόλπο υπό την ηγεσία των Βρετανών, το 1809 και το 1819. Η περιοχή απέκτησε το ψευδώνυμο "Ακτή των Πειρατών" λόγω των επιδρομών πειρατών σε βρετανικά πλοία. Ο Αλ Κασίμι το αρνήθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων
Δημήτριος Δημακόπουλος
Βιογραφία
Ο Δημακόπουλος μεγάλωσε στην Αθήνα, και σπούδασε εκεί έως το 1948. Συνέχισε τις σπουδές του στο Τμήμα Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου McGill. Το 1955 ίδρυσε με συναδέλφους από το γραφείο Affleck, Desbarats, Dimakopoulos, Lebensold, Michaud, Sise. Μέσα σε λίγα χρόνια, το γραφείο έχει καταστεί ένα από τα πιο σημαντικά αρχιτεκτονικά γραφεία στον Καναδά με τη συμμετοχή σε πολλά μεγάλα έργα (Expo 67, Montreal, 1963–67; Place Bonaventure, Montreal, 1964–68; National Arts Centre, Ottawa, 1964–69).
Ο Δημακόπουλος 1967 ξεκινά μια μακροχρόνια συνεργασία με το Τμήμα Προγραμματισμού της πόλης του Calgary, και το 1968 ιδρύει τη »Δημακόπουλος και Συνεργάτες«. Τώρα ο σχεδιασμός του είναι λιγότερο ριζική και λαμβάνει έργα για τα αστικά κέντρα του Winnipeg, Quebec, Χαλ και το Χονγκ Κονγκ. 1991-92 έχει σχεδιάσει σε συνεργασία με την Lemay and Associates, το κτίριο 1.000 de la Gauchetière, το οποίο μέχρι σήμερα είναι το ψηλότερο κτίριο στην πόλη του Μόντρεαλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Ελληνοκαναδοί Κατηγορία:Κεμπέκ
2934 Αριστοφάνης
Ο Αριστοφάνης (Aristophanes) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική (δηλαδή την προς τον Δία) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,564. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του αρχαίου `Ελληνα κωμικού ποιητή Αριστοφάνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Αριστοφανης
Αμαλία της Έσσης-Χόμπουργκ
Η Αμαλία (γερμ. Amalie, 29 Ιουνίου 1774 - 3 Φεβρουαρίου 1846) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του Λανδγράβου της Έσσης-Χόμπουργκ και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Ντεσσάου.
Βιογραφία
Η Χριστιανή Αμαλία ήταν η τρίτη κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ της Έσσης-Χόμπουργκ και της Καρολίνας, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1792 τον Φρειδερίκο του Άνχαλτ-Ντεσσάου και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
2935 Ναίρουμ
Ο Ναίρουμ (Naerum) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,0. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τον Δανό αστρονόμο Ρίτσαρντ Μάρτιν Γουέστ, που παρατηρούσε από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, στην κορυφή Λα Σίγια των χιλιανών `Ανδεων, και πήρε το όνομά του από το προάστιο Ναίρουμ της Κοπεγχάγης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ναίρουμ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ναιρουμ
Αντικαγκελάριος της Γερμανίας
Ο αναπληρωτής του Ομοσπονδιακού Καγκελαρίου (γνωστός επίσης και με τους όρους αντικαγκελάριος, Stellvertreter des Bundeskanzlers) είναι τίτλος μέλους του γερμανικού υπουργικού συμβουλίου. Ο καγκελάριος είναι επικεφαλής της κυβέρνησης και σύμφωνα με το Σύνταγμα δίνει τον τίτλο σε έναν από τους ομοσπονδιακούς υπουργούς. Αυτός ο υπουργός έχει την δυνατότητα να χρησιμοποιήσει τις συνταγματικές εξουσίες του καγκελαρίου όταν τον αντικαθιστά επίσημα. Αυτό δεν έχει συμβεί ποτέ μέχρι τώρα, ωστόσο, σύμφωνα με τους εσωτερικούς κανονισμούς της κυβέρνησης, ο αναπληρωτής καγκελάριος παίρνει την θέση του καγκελαρίου όταν ο καγκελάριος είναι απών σε συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου. Σημερινός αντικαγκελάριος είναι, από τις 8 Δεκεμβρίου 2021, ο Ρόμπερτ Χάμπεκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Γερμανίας
NHL
Το NHL (National Hockey League, προφορά: Νάσιοναλ Χόκεϊ Λιγκ, γαλλικά: Ligue nationale de hockey, LNH) είναι η διοργανώτρια αρχή του ομώνυμου πρωταθλήματος χόκεϊ επί πάγου των ΗΠΑ. Απαρτίζεται από 30 ομάδες, εκ των οποίων 23 βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες και 7 στον Καναδά. Με έδρα στη Νέα Υόρκη, το πρωτάθλημα του NHL θεωρείται ότι είναι το κορυφαίο επαγγελματικό πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου στον κόσμο, και ένα από τα σημαντικότερα αθλητικά επαγγελματικά πρωταθλήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Το Κύπελλο Στάνλεϋ (Stanley Cup), το παλαιοτερο επαγγελματικό αθλητικό τρόπαιο στη Βόρεια Αμερική, απονέμεται κάθε χρόνο στην πρωταθλήτρια των πλέι-οφ στο τέλος κάθε αγωνιστικής περιόδου.
Ιστορία
Το NHL συστάθηκε στις 26 Νοεμβρίου του 1917 στο Μόντρεαλ του Καναδά, έπειτα από την αναστολή λειτουργίας του προκατόχου του, NHA (National Hockey Association), που είχε ιδρυθεί το 1909 στο Ρένφρεου του Οντάριο. Το πρωτάθλημα του NHL, ξεκινώντας με τέσσερις ομάδες από τον Καναδά (εξ ου και το National στην ονομασία του) πήρε αμέσως τη θέση του NHA ως ένα από τα πρωταθλήματα που οδηγούσαν στα πλέι-οφ με σκοπό την κατάκτηση του κυπέλλου Στάνλεϊ (Stanley Cup). Το πρωτάθλημα επεκτάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1924, όταν προσχώρησαν οι Μπόστον Μπρούινς και έκτοτε αποτελείται από αμερικανικές και καναδικές ομάδες. Το 1926, έπειτα από συγχωνεύσεις, το πρωτάθλημα του NHL έμεινε να είναι το μόνο που οδηγούσε στα πλέι-οφ. Το πρωτάθλημα επεκτάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1924, όταν οι Μπόστον Μπρούινς ενώνονται, και έκτοτε αποτελείται από αμερικανικές και καναδικές ομάδες. Μετά από μια διαμάχη μεταξύ εργαζομένων και διοίκησης που οδήγησε στην ακύρωση ολόκληρης της περιόδου 2004–05, το πρωτάθλημα συνεχίστηκε υπό τους όρους μιας νέας συλλογικής σύμβασης εργασίας, που περιλάμβανε ένα ανώτατο όριο στη μισθοδοσία. Το 2009, το πρωτάθλημα του NHL απολάμβανε επίπεδα ρεκόρ από άποψη χορηγιών, συμμετοχών και τηλεθέασης.
Παίκτες
Το πρωτάθλημα προσελκύει πολλούς εξαιρετικά ικανούς παίκτες από όλο τον κόσμο και σήμερα διαθέτει παίκτες από περίπου 20 διαφορετικές χώρες. Οι Καναδοί αποτελούσαν ιστορικά την πλειοψηφία των παικτών στο πρωτάθλημα, με ένα αυξανόμενο ποσοστό Αμερικανών και Ευρωπαϊκών σε ποιο πρόσφατες περιόδους.
Πρώτος παίκτης Ελληνικής καταγωγής ήταν ο τερματοφύλακας Μάικ Καράκας. Μεταξύ το παικτών ελληνικής καταγωγής ήταν οι Κρις Κοστόπουλος, Νικ Κυπραίος, Κρις Τσέλιος, Άνταμ Μπούρις, Κρις Κόντος, Τζορτζ Πάρρος, Νικ Φωτίου, Τζίμι Κάρσον, Ανδρέας Αθανασίου και Νίκος Τσέλιος.
Ο Πήτερ Καρμάνος ήταν ιδιοκτήτης της ομάδας Καρολίνα Χιούρικεϊνς, o Τεντ Λέονσις είναι ιδιοκτήτης της ομάδας Ουάσινγκτον Κάπιταλς.
Διεθνείς διοργανώσεις
Ομάδες του πρωταθλήματος NHL έχουν κατά καιρούς συμμετάσχει σε διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Αθλητισμός στον Καναδά Κατηγορία:Χόκεϊ επί πάγου στην Αμερική
Αληγείς άνεμοι
Ως αληγείς άνεμοι, (εκ του α στερητικού + λήγειν), χαρακτηρίζονται οι άνεμοι που πνέουν μεταξύ της Ζώνης υποτροπικών νηνεμιών, δηλαδή της περιοχής με υψηλές βαρομετρικές πιέσεις εκάστου ημισφαιρίου, και της Ζώνης τροπικών νηνεμιών παρά τον Ισημερινό όπου και οι παρατηρούμενες χαμηλές βαρομετρικές πιέσεις.
Οι αληγείς άνεμοι έχουν στο μεν βόρειο ημισφαίριο διεύθυνση βορειοανατολική (ΒΑ), ενώ στο νότιο ημισφαίριο νοτιοανατολική. Οι άνεμοι αυτοί πνέουν με μεγάλη σταθερότητα καθ΄ όλο το έτος, εξ ου και τ΄ όνομά τους. Σε ορισμένες όμως περιοχές της υδρογείου, όπως στο βόρειο Ινδικό ωκεανό, καθώς και στο δυτικό τμήμα του βορείου Ειρηνικού ωκεανού δεν πνέουν οι αληγείς. Αντ΄ αυτών, πνέουν «εποχικοί άνεμοι», όπως οι λεγόμενοι Μουσώνες.
Πάνω από τους αληγείς ανέμους, σε υψόμετρα πάνω από 2.000 μέτρα, πνέουν οι ανταληγείς άνεμοι, η διεύθυνση των οποίων είναι αντίθετη των αληγών κατά ημισφαίριο, όπως υποδηλώνει και η ονομασία τους.
Η ένταση των αληγών ανέμων είναι κατά μέσον όρο 3 - 4 βαθμοί της κλίμακας Μποφόρ, (7 - 16 κόμβοι). Οι καιρικές συνθήκες στις ζώνες των αληγών χαρακτηρίζονται από αίθριο γενικά ουρανό μέχρι λίγο νεφελώδη. Απαιτείται όμως ιδιαίτερη προσοχή, διότι σε ορισμένες περιοχές και ορισμένες εποχές συχνά οι καιρικές συνθήκες αυτές διακόπτονται από τροπικούς κυκλώνες.
Κατηγορία:Άνεμοι
Κύπελλο Ελλάδος χειροσφαίρισης ανδρών 2018-2019
Το Κύπελλο Ελλάδας χάντμπολ ανδρών της περιόδου 2018-19, ήταν το 37ο στην ιστορία του θεσμού. Ο τίτλος δεν κρίθηκε σε φάιναλ φορ, αλλά με ημιτελική φάση που περιλάμβανε διπλούς αγώνες. Μετείχαν 22 ομάδες, δέκα από την Handball Premier και δώδεκα από την Α2 κατηγορία.
Κυπελλούχος Ελλάδος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 2η συνεχόμενη χρονιά, επικρατώντας της ΑΕΚ στον τελικό που έγινε στην Πάτρα με 23-13.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδος χειροσφαίρισης ανδρών Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2018 Κατηγορία:Χειροσφαίριση το 2019
Κανονισμός της Μπολόνια
Ο «Κανονισμός της Μπολόνια», είναι κανονισμός που προωθεί τη συνεργασία μεταξύ των πολιτών στα πλαίσια των αστικών κοινών. Με τη βοήθεια του εργαστηρίου LabGov, οι αρχές της Μπολόνια διαπίστωσαν ότι ήταν απαραίτητο να υπάρξει η δημιουργία ενός καινούργιου θεσμικού και οικονομικού συστήματος βασισμένου στη συνεργατική διακυβέρνηση των πολιτών. Αυτό αποτέλεσε μια εναλλακτική πολιτική προσέγγιση της πόλης ως ένα πλαίσιο κοινωνικού συνεργατισμού με σκοπό τη νομική κατοχύρωση των πρωτοβουλιών των πολιτών με παράλληλη κυβερνητική υποστήριξη. Διάφοροι φορείς κι οργανισμοί ενασχόλησης με τα κοινά συμμετέχουν σε συνεργατικές διαδικασίες για την πόλη τους, με σκοπό τη φροντίδα και την αναγέννηση των αστικών κοινών.
Ο "Κανονισμός της Μπολόνια" είναι ένα θεσμικό πλαίσιο το οποίο υπογραμμίζει πώς οι τοπικές αρχές, οι πολίτες και η κοινότητα μπορούν να συν-διαχειριστούν, τους δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους της πόλης καθώς και τους πόρους της γενικότερα. Επιτρέπει σε ομάδες πολιτών να προτείνουν βελτιώσεις για τις γειτονιές τους, ενώ ταυτόχρονα δίνει τη δυνατότητα στην πόλη να βοηθιέται άμεσα από τους πολίτες. Με αυτό τον τρόπο η Τοπική Αυτοδιοίκηση λειτουργεί ως συντονιστής αυτής της τοπικής διακυβέρνησης. Η πόλη εκλαμβάνεται ως ένα συνεργατικό κοινωνικό οικοσύστημα κι όχι ως μια δεξαμενή πόρων τους οποίους διαχειρίζονται οι πολιτικοί φορείς. Η τοπική διακυβέρνηση ανασυγκροτείται με σκοπό τη καλλιέργεια πολυάριθμων αυτο-οργανωμένων πρωτοβουλιών για το κοινό όφελος.
Προοπτικές κανονισμού
Ο «Κανονισμός της Μπολόνια» έχει επεκταθεί και σε άλλες πόλεις οι οποίες διερευνούν μεθοδολογίες και αρχές σχεδιασμού σε διάφορες μορφές δημόσιας διακυβέρνησης. «Τις περισσότερες φορές τα κοινά αφορούν τις κοινωνικές νόρμες σε μια άτυπη οργάνωση, η οποία είναι προσαρμοστική και διαισθητική. Αυτή η διαδικασία χαρακτηρίζεται από οργανική εξέλιξη και συνεπώς μεταβάλλεται διαρκώς. Άρα αυτό που εφαρμόζεται επιτυχώς σε μια περίπτωση πιθανόν να μην ταιριάζει στις υπόλοιπες».
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστικά κοινά
Εθνικό Σύστημα Αριθμοδότησης
Το Εθνικό Σύστημα Αριθμοδότησης είναι ο νέος τρόπος κλήσης των τηλεφωνικών αριθμών του ΟΤΕ. Δημιουργήθηκε την 1 Μαρτίου του 2002. Μέχρι τότε επιλέγονταν άλλοτε 5, άλλοτε και άλλοτε 9 νούμερα. Αλλά από εκείνη την ημερομηνία και μέχρι σήμερα τα νούμερα που επιλέγονται είναι 10 και στην αρχή του αριθμού μπαίνει σε όλες τις περιπτώσεις ο κωδικός αριθμός της περιοχής. Εξαίρεση αποτελεί η περίπτωση της κλήσης τηλεφώνων της Ελλάδας από το Εξωτερικό και αντίστροφα, κατά την οποία επιλέγονται 14 νούμερα. Κατηγορία:Τηλεφωνία
Ιράκ
Το Ιράκ (αραβικά: العـراق), επίσημα Δημοκρατία του Ιράκ (αραβικά: جمهورية العـراق), είναι κράτος της νοτιοδυτικής Ασίας στην περιοχή της Μεσοποταμίας (μεταξύ των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη). Το Ιράκ από το 1930 έγινε ανεξάρτητο βασίλειο και το 1958, μετά από επανάσταση, ανακηρύχτηκε δημοκρατία. Συνορεύει ανατολικά με το Ιράν, δυτικά με τη Συρία και την Ιορδανία, νότια με το Κουβέιτ και τη Σαουδική Αραβία και βόρεια με την Τουρκία.
Η έκτασή του είναι 437.072 τετρ. χλμ. και ο πληθυσμός του 43.324.000 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2023.
Ετυμολογία
Το αραβικό όνομα αλ-Ιράκ (αραβικά: العراق) χρησιμοποιείται πριν ακόμα τον 6ο αιώνα μ.Χ. Υπάρχουν αρκετές προτεινόμενες πηγές για το όνομα αυτό. Μία από αυτές ανάγει την προέλευσή του στην πόλη των Σουμερίων Ουρούκ και εξ αυτού τεκμαίρεται πως η λέξη είναι σουμερικής ρίζας, καθότι η λέξη Ουρούκ είναι η ακκαδική ονομασία της σουμερικής πόλης Ουρούγκ, περιλαμβάνοντας τη σουμερική λέξη για την πόλη, τη λέξη Ουρ.
Η Μεσοποταμία ονομαζόταν πάντοτε «η γη του Ιράκ» στα αραβικά, που μεταφραζόταν τότε σε «γόνιμη» ή «βαθιά ριζωμένη γη».
Κατά τη διάρκεια της μεσαιωνικής περιόδου, η Κάτω Μεσοποταμία ονομαζόταν Ιράκ Αραμπί (Αραβικό Ιράκ), ενώ η περιοχή που αποτελεί το σημερινό Κεντρικό και Δυτικό Ιράν ονομαζόταν Ιράκ ατζαμί (περσικό Ιράκ ή ξένο Ιράκ). Ο όρος ιστορικά περιελάμβανε την πεδιάδα νοτίως της οροσειράς Χαμρίν ενώ δεν περιελάμβανε το βορειανατολικό και δυτικό άκρο της σημερινής επικράτειας του Ιράκ. Ο όρος Σαουάντ χρησιμοποιείτο επίσης στα πρώτα ισλαμικά χρόνια για την περιοχή της προσχωματικής πεδιάδος των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη, σε αντιδιαστολή με την άγονη, άνυδρη Αραβική έρημο.
Ως αραβική λέξη, η λέξη Ιράκ σημαίνει ακτή, όχθη ή άκρη, χείλος, έτσι ώστε το όνομα στη λαϊκή ετυμολογία έφτασε να ερμηνεύεται ως «γκρεμός», όπως αυτός που υπάρχει στα νότια και ανατολικά του Υψιπέδου Τζαζίρα, το οποίο Υψίπεδο σχηματίζει τη βόρεια και δυτική άκρη της περιοχής του αραβικού Ιράκ.
Από την αρχαιότητα ως τα Οθωμανικά χρόνια
200px|thumb|Ιστορική όψη της αρχαίας Βαβυλώνας Η περιοχή του σημερινού Ιράκ κατά την αρχαιότητα ήταν γνωστή ως Μεσοποταμία, όπου βρίσκονταν οι εύφορες κοιλάδες των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη. Η Μεσοποταμία ονομάστηκε λίκνο του πολιτισμού καθώς εκεί αναπτύχθηκαν μεγάλοι πολιτισμοί ήδη από το 5.000 π.Χ. Διαδοχικά, στην περιοχή εμφανίζονται οι: Σουμέριοι, Ακκάδιοι, Βαβυλώνιοι και Ασσύριοι. Αυτοί οι πολιτισμοί ήταν οι πρώτοι που ανέπτυξαν σε βασικό στάδιο διάφορες επιστήμες, όπως τα μαθηματικά και τη φιλοσοφία και επίσης επινόησαν τη γραφή. Τον 6o αιώνα π.Χ., η περιοχή έγινε τμήμα της Περσικής Αυτοκρατορίας υπό τον Κύρο Β΄, ενώ αργότερα κατακτήθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο, ο οποίος ήταν επικεφαλής των συνασπισμένων Ελλήνων.
Μετά από διάφορες περιόδους κυριαρχίας γειτονικών κρατών-Σελευκίδες, Πάρθοι και Σασσανίδες, το 634 μ.Χ. οι Άραβες εισέβαλαν στη Μεσοποταμία. Τον 7ο αιώνα μ.Χ., καθώς ο εξισλαμισμός προχωρούσε με γρήγορους ρυθμούς, η Βαγδάτη έγινε η πρωτεύουσα του Χαλιφάτου των Αββασιδών. Μετά τον θάνατο του χαλίφη Αλί, προκλήθηκε βαθύ θρησκευτικό σχίσμα στον ισλαμικό κόσμο, από το οποίο προέκυψε ο σιιτισμός. Κατά τη διάρκεια του 12ου με 14ο αιώνα, η περιοχή γνώρισε τις εισβολές διάφορων λαών: δύο φορές των Μογγόλων, των Τουρκμένων, των Τατάρων και των Κούρδων. Από το 17ο αιώνα ώς το 1918, το Ιράκ αποτέλεσε τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αν και διατηρούσε καθεστώς μερικής αυτονομίας.
Kinder Bueno
Το Kinder Bueno (προφέρεται Κίντερ Μπουένο, το Kinder στα γερμανικά σημαίνει «παιδιά», το Bueno στα ισπανικά σημαίνει «καλό») είναι ράβδος σοκολάτας και γκοφρέτας που παρασκευάζεται από την ιταλική εταιρεία ζαχαροπλαστικής Ferrero SpA. Είναι μέρος της σειράς επωνυμίας Kinder Chocolate και είναι γκοφρέτα γεμιστή με κρέμα φουντουκιού, καλυμμένη με σοκολάτα γάλακτος και μία γραμμή μαύρης σοκολάτας.
Ιράκ
Ανεξαρτησία
Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, το Ηνωμένο Βασίλειο κατέλαβε την περιοχή (1918) και δύο χρόνια αργότερα το μετέτρεψε σε προτεκτοράτο. Τη δεκαετία του '20 καθορίστηκαν τα ακριβή όρια της χώρας, βάσει των γεωστρατηγικών συμφερόντων της Αγγλίας, ενώ επιλέχθηκε ως μονάρχης της χώρας ο Φεϊζάλ Α΄. Τελικά, το 1930 τερματίστηκε η περίοδος της Βρετανικής Εντολής, ενώ το 1932 αναγνωρίστηκε επίσημα η ανεξαρτησία του Ιράκ.
Kinder Bueno
Το Kinder Bueno κυκλοφόρησε το 1990 και διατίθεται σε 60 χώρες. Πωλείται σε συσκευασίες των δύο, τριών, έξι, και κουτιών των δώδεκα.
Ιράκ
Ανεξαρτησία
Ωστόσο προβλήματα μεταξύ των διαφόρων εθνοφυλετικών ομάδων και εντάσεις με τους Κούρδους στις βόρειες περιοχές, ανάγκασαν την κρατική εξουσία να ενισχύσει τον ρόλο των ενόπλων δυνάμεων. Στις 14 Ιουλίου 1958 πραγματοποιήθηκε πραξικόπημα υπό την ηγεσία του στρατηγού Αμπντ αλ-Καρίμ Κασίμ, που ανέτρεψε τον βασιλιά Φεϊζάλ Β΄, οδηγώντας στην ανακήρυξη αβασίλευτης δημοκρατίας.
Kinder Bueno
Παραγωγή
Το Kinder Bueno κατασκευάζεται σε εργοστάσια στη Γαλλίας και στη Βαρσοβία της Πολωνίας. Το 2022, μια νέα μονάδα παραγωγής για την αγορά της Βόρειας Αμερικής κατασκευάζεται στο Μπλούμινγκτον του Ιλινόι.
Ιράκ
Ανεξαρτησία
thumb|right|270px|Η επανάσταση του 1958
Το Μπάαθ στην εξουσία
Στις 8 Φεβρουαρίου 1963, ο Κασίμ ανατράπηκε από τους συνωμότες του κόμματος Μπάαθ, δυνάμεις του Στρατού και άλλες παναραβικές ομάδες, υπό την ηγεσία του συνταγματάρχη Αμπντούλ Σαλάμ Αρίφ. Ο Αρίφ, πρώην σύντροφος του Κασίμ στην επανάσταση του '58, εκλέχτηκε Πρόεδρος του Ιράκ, αλλά το μεγαλύτερο τμήμα της εξουσίας ασκείτο από το μπααθιστή πρωθυπουργό της χώρας, τον Αχμέντ Χασάν αλ-Μπακίρ.
Ο Αρίφ κατάφερε αργότερα ν' ανακτήσει τον έλεγχο της εξουσίας, διώχνοντας τους μπααθιστές από την κυβέρνηση και κάνοντας πρωθυπουργό τον υποστράτηγο Ταχίρ Γιάχια ατ-Τικρίτι. Συνάμα διόρισε ως αρχηγό του γενικού επιτελείου στρατού τον αδελφό του, στρατηγό Αμπντούλ Ραχμάν Αρίφ. Το φθινόπωρο του '64, το Μπάαθ επιχείρησε να ανατρέψει τον Σαλάμ Αρίφ, όμως η συνωμοσία αποκαλύφθηκε και οι συνωμότες, μεταξύ των οποίων και ο Σαντάμ Χουσεΐν, συνελήφθησαν.
Τον Απρίλιο του '66 ο Σαλάμ Αρίφ σκοτώθηκε όταν συνετρίβη (πιθανόν από σαμποτάζ μπααθικών πυρήνων στον ιρακινό στρατό) το αεροπλάνο του στο Νότιο Ιράκ. Η προεδρία του κράτους πέρασε τότε στον αδελφό του, Ραχμάν Αρίφ.
Το 1968, ο Αμπντούλ Ραχμάν Αρίφ ανατράπηκε από το κόμμα Μπάαθ. Ο Αχμέντ Χασάν αλ-Μπακρ έγινε ο πρώτος μπααθιστής πρόεδρος του Ιράκ αλλά το μπααθικό κίνημα βαθμιαία περιήλθε υπό τον έλεγχο του ισχυρού άντρα των μυστικών υπηρεσιών του κράτους, Σαντάμ Χουσεΐν, ο οποίος τον Ιούλιο του 1979 ανήλθε στην προεδρία του Επαναστατικού Συμβουλίου, του ανώτατου εκτελεστικού οργάνου του Ιράκ.
Πόλεμος Ιράν-Ιράκ (1980-1988)
thumb|270px|Εικόνα από την «Εθνική Οδό του Θανάτου», με πλήθος ιρακινών οχημάτων κατεστραμμένων κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Κόλπου (1991) Από το 1979 ο Σαντάμ Χουσεΐν επέβαλε στυγνή δικτατορία εισβάλλοντας τον επόμενο χρόνο στο γειτονικό Ιράν, με την υποστήριξη των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ. Ο πόλεμος έληξε το 1988 με αποδοχή του ειρηνευτικού σχεδίου των Ηνωμένων Εθνών. Την ίδια περίοδο καταπνίγηκε ανηλεώς εξέγερση των Κούρδων στη Χαλάμπτζα με χρήση χημικών όπλων.
Πόλεμος του Κόλπου (1990-1991)
Ο Σαντάμ Χουσεΐν θέλοντας να υλοποιήσει τις ιμπεριαλιστικές του βλέψεις σε ένα παναραβικό όραμα αλλά και να αντιμετωπίσει τα οικονομικά του προβλήματα, εισέβαλε στις 2 Αυγούστου 1990 στο Κουβέιτ. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ επέβαλε ως απάντηση οικονομικές κυρώσεις στο Ιράκ και ταυτόχρονα οικονομικό αποκλεισμό. Καθώς ο Σαντάμ Χουσεΐν παρέμενε αμετανόητος, η Επιτροπή Αμυντικού Σχεδιασμού του ΝΑΤΟ αποφάσισε την ενεργό συμμετοχή της Συμμαχίας στην κρίση του Περσικού Κόλπου ενώ, λίγες μέρες μετά, το αμερικανικό Κογκρέσο εξουσιοδότησε τον πρόεδρο Μπους να χρησιμοποιήσει στρατιωτική βία. Παρά τη γαλλοαραβική ειρηνευτική πρωτοβουλία και τις αλλεπάλληλες εκκλήσεις του ΟΗΕ προς τον Σαντάμ Χουσεΐν, ο πόλεμος δε μπόρεσε να αποφευχθεί λόγω της αδιάλλακτης στάσης του Ιρακινού ηγέτη.
Στις 17 Ιανουαρίου 1991 πραγματοποιήθηκε αιφνιδιαστική αεροπορική επίθεση των συμμαχικών δυνάμεων εναντίον του Ιράκ με τη Βαγδάτη να βομβαρδίζεται ανελέητα. Το Ιράκ προσπάθησε ανεπιτυχώς να αντεπιτεθεί με τους ξεπερασμένης τεχνολογία πυραύλους «Σκουντ», που τους εκτόξευε κυρίως ενάντια στη Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ, προσπαθώντας ταυτόχρονα να προκαλέσει την αντίδραση του Ισραήλ και την είσοδο στον πόλεμο αραβικών κρατών από μίσος για το Ισραήλ, κλιμακώνοντας έτσι τη σύγκρουση. Η Τουρκία μπλέχτηκε στον πόλεμο έμμεσα παραχωρώντας στους συμμάχους την αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ, ενώ οι Ιρακινοί για λόγους τακτικής ανατίναζαν πετρελαιοπαραγωγικές εγκαταστάσεις στο Κουβέιτ. Λίγες μέρες αργότερα κατάφεραν να καταλάβουν την πόλη Χάφτζι στη Σαουδική Αραβία. Στη συνέχεια οι Ιρακινοί, αφού απέρριψαν το ιρανικό ειρηνευτικό σχέδιο, αποδέχθηκαν το σχέδιο ειρήνης που παρουσίασε η Μόσχα αλλά παράλληλα πυρπόλησαν πάνω από 500 πετρελαιοπηγές στο Κουβέιτ. Τις επόμενες ημέρες οι σύμμαχοι εισέβαλαν στο Νότιο Ιράκ και στο Κουβέιτ, ενώ ο Χουσεΐν αποδέχθηκε όλα τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και επιτεύχθηκε τελικά εκεχειρία. Παράλληλα το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ επέβαλε εμπάργκο στην πώληση όπλων στο Ιράκ για όσο ο Χουσεΐν θα βρισκόταν στην εξουσία του Ιράκ.