cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εθνική Συμμαχία "Όλοι για τη Λετονία!" – "Όλοι για την Πατρίδα και την Ελευθερία/LNNK"
Ιστορικό
Στις βουλευτικές εκλογές του 2014, το κόμμα κέρδισε δεκαεπτά έδρες στο Κοινοβούλιο και εισήλθε σε έναν κεντροδεξιό συνασπισμό, μαζί με την Ενότητα και την Ένωση Πρασίνων και Αγροτών, υπό την πρωθυπουργό Λαϊμντότα Στραουγιούμα. Η Εθνική Συμμαχία κατάφερε να συμπεριλάβει πολλά σημεία στη διακήρυξη της κυβέρνησης συνασπισμού: να ξεκινήσει η σταδιακή λετονοποίηση του δίγλωσσου εκπαιδευτικού συστήματος από το 2018, να περιοριστεί το πρόγραμμα εμπορίας αδειών διαμονής που θεσπίστηκε το 2010, να αυξηθεί η κρατική στήριξη στις οικογενειακές αξίες και στο δημογραφικό πρόγραμμα, να τεθεί η εθνική ταυτότητα, η λετονική γλώσσα και ο πολιτισμός ως προτεραιότητα όπως ορίζεται στο Σύνταγμα της Λετονίας, να ανοίξει η αγορά φυσικού αερίου προκειμένου να τερματιστεί το μονοπώλιο της Gazprom στην αγορά ενέργειας της Λετονίας, να έχει το δικαίωμα αρνησικυρίας σε κάθε απόφαση που θα μπορούσε να αποδυναμώσει τη θέση της λετονικής γλώσσας.
Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2018, κανένα κόμμα ή συνασπισμός δεν διέθετε τις απαραίτητες έδρες για το σχηματισμό κυβέρνησης. Εξαιτίας αυτού, οι συνομιλίες χρειάστηκαν τρεις μήνες για να ολοκληρωθούν. Στις 7 Ιανουαρίου 2019, ο Αρτούρς Κρισιάνις Καρίνς ανέλαβε από τον Λετονό Πρόεδρο Ράιμοντς Βέγιονις σχηματίσει την επόμενη κυβέρνηση. Ο Καρίνς ανέλαβε τα καθήκοντά του ως πρωθυπουργός στις 23 Ιανουαρίου 2019, ηγούμενος ενός ευρέος κεντροδεξιού συνασπισμού πέντε συντηρητικών και φιλελεύθερων κομμάτων που περιλαμβάνει τα KPV LV, Νέο Συντηρητικό Κόμμα, Ανάπτυξη/Υπέρ!, Εθνική Συμμαχία και Νέα Ενότητα.
Ιδεολογία και πολιτικές θέσεις
Η Εθνική Συμμαχία είναι ένα εθνικο-συντηρητικό κόμμα, καθώς και κοινωνικά συντηρητικό. Στην πλατφόρμα της, η Εθνική Συμμαχία απαριθμεί τις βασικές της προτεραιότητες όπως η προστασία της λετονικής γλώσσας, πολιτισμού και κληρονομιάς. Είναι ένα οικονομικά φιλελεύθερο κόμμα, τηρεί φιλοδυτική στάση στην εξωτερική πολιτική, υποστηρίζει την οικονομική μεταρρύθμιση για την προώθηση του επιχειρηματικού ανταγωνισμού και ζητά μια «μη φορολογητέα ελάχιστη σύνταξη» για όλους τους πολίτες. Είναι ένα δεξιό κόμμα,  που τοποθετείται στην ακροδεξιά του πολιτικού φάσματος.
Από την έναρξη της ρωσικής στρατιωτικής επέμβασης στην Ουκρανία το 2014, το κόμμα έχει φιλοουκρανική στάση και έχει προτείνει μια αυστηρότερη αντιμετώπιση του Κρεμλίνου από τη λετονική κυβέρνηση και το Συμβούλιο της Ευρώπης.
Έχει δεξιές λαϊκιστικές θέσεις, και αντιτίθεται ενεργά στη μετανάστευση, δίνοντας έμφαση στον ήδη μεγάλο αριθμό εποίκων της σοβιετικής εποχής στη Λετονία. Το κόμμα ήταν το μόνο από τους κορυφαίους εταίρους του συνασπισμού που αρνήθηκε πλήρως τόσο το σύστημα ποσοστώσεων προσφύγων όσο και την εθελοντική αποδοχή προσφύγων. Αυτή η αντιμεταναστευτική θέση τονίστηκε στις ετήσιες συζητήσεις για τις εξωτερικές υποθέσεις στη Saeima, ενώ στράφηκε επίσης κατά της φιλελεύθερης μεταναστευτικής πολιτικής και της πολιτικής ορθότητας στην ΕΕ.
Στην εξωτερική πολιτική, το κόμμα θέλει να συμμετάσχει σε αυτό που αποκαλεί «δυτικό γεωπολιτικό χώρο». Υποστηρίζει την ένταξη της Λετονίας στο ΝΑΤΟ. Ωστόσο, το κόμμα τηρεί μια ευρωσκεπτικιστική στάση έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντιτιθέμενο στη γραφειοκρατία και τον συγκεντρωτισμό των εξουσιών γύρω από τις Βρυξέλλες. Υποστηρίζει ότι η ΕΕ πρέπει να περιοριστεί σε ένα εμπορικό μπλοκ, σε αντίθεση με έναν γραφειοκρατικό πολιτικό οργανισμό, και ότι τα κράτη μέλη πρέπει να εργαστούν για να καταπολεμήσουν το έγκλημα και υπερασπιστούν από κοινού τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, αλλά μην επιβάλλεται στη λήψη αποφάσεων και την πολιτική κυριαρχία των εθνών.
Το 2021, η Εθνική Συμμαχία υπέβαλε στη Saeima σχέδιο νόμου σχετικά με μια τροποποίηση του Συντάγματος, η οποία σκοπεύει να ορίσει αυστηρά την έννοια της οικογένειας ως ένωση ενός άνδρα και μιας γυναίκας.
Παραπομπές
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λετονικά πολιτικά κόμματα
Μοτσάνικα
Η Μοτσάνικα (ιταλικά: Mozzanica) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Κύπελλο Εφήβων Κύπρου (πετοσφαίριση)
Κυπελλούχοι
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις κυπελλούχες ομάδες κάθε περιόδου.
Κατακτήσεις ανά ομάδα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις κατακτήσεις ανά ομάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εφηβων
Σταροσουμπχανγκούλοβο
Το Σταροσουμπχανγκούλοβο (Старосубхангулово, μπασκίρ: Иҫке Собханғол) είναι αγροτική τοποθεσία (σέλο) και το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Μπουρζγιάνσκι στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν της δυτικής Ρωσίας, και βρίσκεται στον ποταμό Μπελάγια. Βρίσκεται στο νότιο μέρος της δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν. Πληθυσμός: 4.609 (απογραφή 2010).
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ
Παραπομπές
στον Πρωθυπουργό
Αλκί Ακόστα
Ο Αλκί Ακόστα (ισπ. Αλκιβιάδης Αλφόνσο Ακόστα Θερβάντες, γενν. 1938) είναι Κολομβιάνος τραγουδιστής, πιανίστας και ερμηνευτής μουσικής μπολερό, πασιλό, κορρίδο, βαλς και ραντσέρας. Γνωρίζει επί δεκαετίες σημαντική επιτυχία στην Λατινική Αμερική. Σημαντικότερη επιτυχία του ήταν το "Traicionera" με πάνω από 1,3 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλη τη λατινική Αμερική. Άλλες εξίσου αξιοσημείωτες επιτυχίες του είναι το "La Cárcel De Sing Sing", "La Copa Rota", "Hola Soledad", "Tango Negro", "Señora Bonita", "El Preso Número 9", και "El Contragolpe".
Παραπομπές
Κατηγορία:Κολομβιανοί μουσικοί Κατηγορία:Κολομβιανοί τραγουδιστές
Κοινότητα Λιγορτύνου
Η Κοινότητα Λιγορτύνου είναι κοινότητα του Δήμου Αρχανών - Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1930 με το ΦΕΚ 232Α - 08/07/1930 με την απόσπαση του οικισμού Λιγόρτυνος από την τότε κοινότητα Τεφελίου και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Κεφαλάδος και Πλακιώτισσα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Όλμο αλ Μπρέμπο
Το Όλμο αλ Μπρέμπο (ιταλικά: Olmo al Brembo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Νέμπρο
Το Νέμπρο (ιταλικά: Nembro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Κιργιζικό δημοψήφισμα Απριλίου 2021
Στις 11 Απριλίου 2021 πραγματοποιήθηκε συνταγματικό δημοψήφισμα στο Κιργιστάν. Το νέο σύνταγμα εγκρίθηκε από το 85% των ψηφοφόρων.
Ιστορικό
Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2020, ξεκίνησαν διαδηλώσεις τον Οκτώβριο του 2020 που οδήγησαν στην παραίτηση του προέδρου Σοορονμπάι Τζεενμπέκοφ. Τον Ιανουάριο του 2021 διεξήχθη ένα δημοψήφισμα για τη μορφή διακυβέρνησης παράλληλα με τις προεδρικές εκλογές (που κέρδισε ο Σαντίρ Τζαπάροφ ), με τους ψηφοφόρους να ερωτώνται εάν θα προτιμούσαν ένα προεδρικό σύστημα, ένα κοινοβουλευτικό σύστημα ή θα αντιτίθεντο και στα δύο. Λίγο πάνω από το 84% ψήφισε υπέρ ενός προεδρικού συστήματος.
Ξεκίνησαν οι εργασίες για τη σύνταξη ενός νέου συντάγματος, το οποίο συζητήθηκε στο Ανώτατο Συμβούλιο τον Φεβρουάριο του 2021. Το σχέδιο νέου συντάγματος αντικαθιστά ένα κοινοβουλευτικό σύστημα με προεδρικό, με τους προέδρους να περιορίζονται σε δύο πενταετείς θητείες αντί για μία εξαετή θητεία. Επίσης, μειώνει τον αριθμό των εδρών στο Ανώτατο Συμβούλιο από 120 σε 90 και ιδρύει συνταγματικό δικαστήριο. Οι αλλαγές περιγράφηκαν ως κινούμενες «προς μια μορφή προεδρισμού που είναι κοντά στον αυταρχικού τύπου «βασιλικό προεδρισμό» στον μετασοβιετικό ευρασιατικό χώρο».
Τον Μάρτιο του 2021 τα μέλη του Ανωτάτου Συμβουλίου ενέκριναν νομοσχέδιο, προγραμματίζοντας δημοψήφισμα για το νέο σύνταγμα για τις 11 Απριλίου, την ίδια ημέρα με τις τοπικές εκλογές.
Επακόλουθα
Το νέο σύνταγμα υιοθετήθηκε στις 11 Απριλίου 2021. Ο πρόεδρος Τζαπάροφ το υπέγραψε στις 5 Μαΐου 2021.
Παραπομπές
Κιργιζικο Απριλιου
Μαργαρίτα της Γαλλίας, βασίλισσα της Αγγλίας
thumb|right|250px|Η σφραγίδα της Μαργαρίτας της Γαλλίας ως βασίλισσας. Επιγρ.: MARGARETA DEI GRA[TIA] REGINA ANGLIE.
Ουρσακμπασκαραμάλι
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του χωριού ήταν 620 κάτοικοι το 2010, μειωμένος σε σχέση με το 2002 που ήταν 724 κάτοικοι, και το 2009 που ήταν 721 κάτοικοι.
Μαργαρίτα της Γαλλίας, βασίλισσα της Αγγλίας
Η Μαργαρίτα της Γαλλίας (Marguerite de France, 1279 - 14 Φεβρουαρίου 1318) ήταν βασίλισσα της Αγγλίας ως η δεύτερη σύζυγος του βασιλιά Εδουάρδου Α' της Αγγλίας.
Ουρσακμπασκαραμάλι
Γεωγραφική θέση
Το χωριό βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος του Μπασκορτοστάν. Επίσης, απέχει 31 χιλιόμετρα από το επαρχιακό κέντρο, το Κιργκίζ-Μιγιάκι και 74 χιλιόμετρα από τον πλησιέστερο σιδηροδρομικό σταθμό, που βρίσκεται στο Ακσιόνοβο.
Μαργαρίτα της Γαλλίας, βασίλισσα της Αγγλίας
Ήταν Γαλλίδα πριγκίπισσα από τον βασιλικό Οίκο των Καπετιδών κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου Γ΄ και της δεύτερης συζύγου του Μαρίας της Βραβάντης. Ο θάνατος της πρώτης συζύγου του Άγγλου βασιλιά Εδουάρδου Α΄ Ελεονώρας (1290) σε ηλικία 49 ετών τον έφερε σε μεγάλη θλίψη, ο Εδουάρδος αποφάσισε να κλείσει ειρήνη με τη Γαλλία προκειμένου να προετοιμαστεί για τους πολέμους του με τη Σκωτία, είχε αποκτήσει απο τον πρώτο γάμο του μόνο έναν γιο και επειδή φοβόταν τον θάνατο του αναζητούσε περισσότερους διαδόχους.
Δεύτερη σύζυγος του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Α΄
Το καλοκαίρι του 1291 ο Άγγλος βασιλιάς συμφώνησε να παντρέψει τον 7χρονο γιο και διάδοχο του Εδουάρδο με τη Λευκή της Γαλλίας ετεροθαλή αδελφή του Γάλλου βασιλιά Φιλίππου Δ΄ και μεγαλύτερη αδελφή της Μαργαρίτας για να κλείσει ειρήνη με τους Γάλλους. Στη συνέχεια μαθαίνοντας τα νέα για την εξαιρετική ομορφιά της Λευκής αποφάσισε να διακόψει τον αρραβώνα της με τον ανήλικο γιο του για να την παντρευτεί ο ίδιος (1293) που είχε χηρέψει 3 χρόνια ενώ ήταν ήδη 54 ετών, ο Φίλιππος Δ΄ συμφώνησε υπό την προϋπόθεση να κλείσει ειρήνη ανάμεσα στις δυο χώρες και να του παραχωρήσει τη Γασκώνη. Ο Εδουάρδος Α΄ έστειλε στη Γαλλία τον μικρότερο αδελφό του Εδμόνδο Κράουτσμπακ για να συνοδεύσει τη νύφη στην Αγγλική βασιλική αυλή. Ο Εδουάρδος έμαθε τότε ότι η Λευκή είχε συμφωνήσει να παντρευτεί τον Ροδόλφο Γ΄ των Αψβούργων νεώτερο γιο του Γερμανού βασιλιά Αλβέρτου Α΄ και ότι ο Γάλλος βασιλιάς Φίλιππος Δ΄ του πρόσφερε σαν νύφη αντί για τη Λευκή τη μικρότερη αδελφή του Μαργαρίτα, ο Εδουάρδος Α΄ αρνήθηκε, ένοιωσε ότι εξαπατήθηκε και ετοιμάστηκε να κηρύξει τον πόλεμο στη Γαλλία. Ύστερα από 5 χρόνια διαπραγματεύσεων με τη μεσολάβηση του πάπα Βονιφάτιου Η΄ συμφωνήθηκε τελικά (1299) να παντρευτεί ο ίδιος σε δεύτερο γάμο του τη Μαργαρίτα η οποία ήταν 40 χρόνια μικρότερη του και ο διάδοχος του Εδουάρδος να παντρευτεί τη μικρότερη κόρη του Γάλλου βασιλιά Φιλίππου Δ΄ Ισαβέλλα της Γαλλίας η οποία ήταν τότε μόλις 4 ετών. Ο Άγγλος βασιλιάς με τον γάμο αυτό θα κέρδιζε και την περιοχή της Γκιέννης και θα δεχόταν 15.000 φράγκα τον χρόνο τα οποία ανήκαν στη Μαργαρίτα και επίσης θα επέστρεφαν στον Εδουάρδο Α΄ τα κάστρα του Πονθιέ και του Μοντρέγ τα οποία δόθηκαν ως προίκα αρχικά στη Μαργαρίτα και στη συνέχεια στην Ισαβέλλα.
Βασίλισσα της Αγγλίας χωρίς στέψη
Η νέα βασίλισσα είχε σημαντική επιρροή στον ηλικιωμένο σύζυγο της, πολλές φορές κατάφερε να τον πείσει να συγχωρήσει τους εχθρούς του από την οργή του που είχε σκοπό να τιμωρήσει, κατάφερε να τον συμφιλιώσει επίσης με τον θετό γιο της και διάδοχο του Εδουάρδο Β΄ που ήταν μόλις 2 χρόνια μικρότερος της όταν είχε οργιστεί μαζί του (1305). Ήταν αφιερωμένη στο Τάγμα των Φραγκισκανών, πολύ καλή στα επιτραπέζια παιχνίδια ιδιαίτερα στο σκάκι που έπαιζε με τον σύζυγο και με τον θετό γιο της, το σκάκι και η ιππασία αποτελούν τις βασικές ασχολίες στο βασιλικό ζευγάρι, τα ίδια χόμπι μετέδωσαν και στα παιδιά που έκαναν μεταξύ τους. Όταν πέθανε η Λευκή (1305) ο Εδουάρδος Α΄ κήρυξε πένθος στη βασιλική αυλή την επόμενη χρονιά (1306) η Μαργαρίτα γέννησε με τον ηλικιωμένο βασιλιά και κόρη την οποία ονόμασαν Ελεονώρα στη μνήμη της πρώτης της συζύγου.
Η Μαργαρίτα μετά τη χηρεία της
Συνόδευσε τον βασιλιά την επόμενη χρονιά, στην εκστρατεία του στη Σκωτία εναντίον του Ροβέρτου Μπρους (1307), και έμεινε μαζί του ως το τέλος του και, παρά την τεράστια διαφορά ηλικίας που είχε με τον Εδουάρδο Α΄, δήλωσε ότι δεν θα ξαναπαντρευτεί, για να μείνει πιστή στη μνήμη του συζύγου της.
Η Μαργαρίτα δυσαρεστήθηκε έντονα για τη μεγάλη εύνοια, που έδειξε ο θετός γιος της Εδουάρδος Β΄ στον Πέτρο Γκάβεστον μετά το τέλος τού πατέρα του, ειδικά για τον τίτλο του κόμη της Κορνουάλης τον οποίο είχε υποσχεθεί στους γιους της. Παρακολούθησε τον γάμο του θετού γιου της με την Ισαβέλλα της Γαλλίας και κατασκευάστηκε μία αργυρή θήκη με τον θυρεό και των δύο. Έπειτα από τον γάμο η Μαργαρίτα αποσύρθηκε στο κάστρο του Μάρλμπορο, το οποίο είχε πάρει ως προίκα και βρισκόταν σε συνεχή επαφή τόσο με την ανιψιά της Ισαβέλλα, όσο και με τον ετεροθαλή αδελφό της βασιλιά Φίλιππο Δ΄ της Γαλλίας. Έντονα δυσαρεστημένη από τον Γκάβεστον και τη χυδαία συμπεριφορά του, συνέβαλε σημαντικά με τις επιστολές της στην εξέγερση των βαρόνων, που είχε σαν τελικό αποτέλεσμα την εκτέλεση εκείνου (1312). Ο θετός γιος της Εδουάρδος Β΄ είχε κάνει κατάσχεση μεγάλου μέρους της περιουσίας της δυο φορές, για να την παραχωρήσει στον Γκάβεστον. Σε συνεννόηση με τον ετεροθαλή αδελφό της Φίλιππο Δ΄ αναφέρεται από έναν ανώνυμο, ότι βοήθησαν σημαντικά τους εξεγερμένους βαρόνους προσφέροντας τους το ποσό των 40.000 φράγκων.
Η Μαργαρίτα της Γαλλίας ήταν παρούσα στη γέννηση του μελλοντικού βασιλιά Εδουάρδου Γ΄ (1312). Απεβίωσε στο κάστρο του Μάρλμπορο και τάφηκε -με Φραγκισκανική ενδυμασία- στην εκκλησία του Χριστού του Γκρέιφριαρς στο Λονδίνο· ο τάφος της καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της Μεταρρύθμισης.
Οικογένεια
Με τον σύζυγό της, βασιλιά Εδουάρδο Α΄ της Αγγλίας, παιδιά της ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Αγγλίας Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών Κατηγορία:Δούκισσες της Ακουιτανίας
Καφέ Τορτόνι
Το Καφέ Τορτόνι (ισπανικά: Café Tortoni) είναι ένα από τα πλέον ιστορικά καταστήματα της Αργεντινής, αλλά και πολυχώρος πολιτιστικών εκδηλώσεων, σημείο συνάντησης ανθρώπων της διανόησης, των τεχνών και της πολιτικής, από τα μέσα του 19ου αιώνα έως σήμερα. Ιδρύθηκε το φθινόπωρο του 1858 στην πρωτεύουσα της χώρας Μπουένος Άιρες, επί της Λεωφόρου Μαΐου (825 Avenida de Mayo) από το γάλλο μετανάστη Jean Touan, ο οποίος εμπνεύστηκε την ονομασία της επιχείρησης από ένα παρόμοιο κατάστημα που λειτουργούσε ήδη στο Παρίσι στη Boulevard des Italiens και όπου συνήθιζαν να συχνάζουν οι εκπρόσωποι της πνευματικής ζωής της γαλλικής μητρόπολης.
Τον Μάιο του 1926 στο κελάρι του Café Tortoni ιδρύθηκε η Ένωση Καλλιτεχνών La Pena από ζωγράφους, συγγραφείς, μουσικούς και δημοσιογράφους με επικεφαλής τον Benito Quinquela Martín. Θαμώνες του μαγαζιού υπήρξαν κατά καιρούς διάσημα πρόσωπα των γραμμάτων και τεχνών όπως οι Κάρλος Γκαρντέλ (Carlos Gardel), Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Jorge Luis Borges, αλλά και γνωστοί πολιτικοί και μονάρχες σαν τον πρόεδρο της Αργεντινής Marcelo T. De Alvear ή τον Ισπανό βασιλιά Don Juan Carlos de Borbon, τη Χίλαρι Κλίντον κ.α.
Αποτέλεσε επίσης έδρα γνωστών περιοδικών όπως τα «El Grillo de Papel», «El Escarabajo de Oro», «El Ornitorrinco» τα οποία συνέβαλαν στην πνευματική ανύψωση των αναγνωστών της εποχής τους. Το Καφέ Τορτόνι έχει ανακηρυχθεί τόπος ιδιαίτερου καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος από το Honolable Deliberative Council της πόλης του Μπουένος Άιρες και θεωρείται από τα πλέον αναγνωρίσιμα σημεία παγκοσμίως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Αργεντινή Κατηγορία:Μπουένος Άιρες Τορτονι Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αργεντινή
Εκρωσισμός της Λευκορωσίας
Ο εκρωσισμός της Λευκορωσίας (Расеізацыя Беларусі, Rasieizacyja Biełarusi) είναι η πολιτική που αντικαθιστά την χρήση της λευκορωσικής γλώσσας και την παρουσία του λευκορωσικού πολιτισμού σε διάφορες σφαίρες της λευκορωσικής δημόσιας ζωής με ρωσικά ανάλογα. Μαζί με τον εκπολωνισμό, θεωρείται ένας από τους δύο κύριους λόγους που οι Λευκορώσοι έχουν ανεπαρκή υιοθέτηση της γλώσσας τους.
Η πολιτική εκρωσισμού υλοποιήθηκε από τις αρχές της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και κατά περιόδους από τις Σοβιετικές αρχές. Για την λευκορωσική αντιπολίτευση η εκλογή του Αλεξάντερ Λουκασένκο το 1994 οδήγησε σε ανανέωση της πολιτικής εκρωσισμού. Ωστόσο από το 2014 άρχισε να δείχνει σημάδια "μαλακού λευκορωσισμού" (мягкая белорусизация).
Σήμερα, για τους λευκορώσους η χρήση της ρωσικής γλώσσας θεωρείται συνήθεια των κατοίκων στις αστικές περιοχές και συνδέεται με ανοδική κοινωνική κινητικότητα από την τσαρική εποχή, κάνοντας αμφισβητήσιμο το ποσοστό γνώσης της λευκορωσικής γλώσσας.
Ντιρκ Ε΄ της Ολλανδίας
Ο Ντιρκ Ε΄ (Dirk V van Holland, 1054 - 17 Ιουλίου 1091) ήταν κόμης της Ολλανδίας (η οποία ονομαζόταν τότε Φρισία) από το 1061 έως το 1091.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φλόρις Α΄ κόμη της Ολλανδίας (δυτικής Φρισίας) και της Γκέρτρουντε των Μπίλλουνκ, κόρης του Βερνάρδου Β΄ δούκα της Σαξονίας.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 9 ετών με επίτροπο τη μητέρα του. Τότε ο Γουλιέλμος Α΄ επίσκοπος της Ουτρέχτης βρήκε ευκαιρία και κατέλαβε διεκδικούμενα έδαφη, μάλιστα το δικαίωμά του το επιβεβαίωναν δύο καταστατικά του 1064 του Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας. Στον Ντιρκ Ε΄ έμεινε η περιοχή δυτικά του Βλη και γύρω από τα στόμια του Ρήνου.
Η Γερτρούδη με τον γιο της αποσύρθηκε στις νήσους της Φρισίας (Ζηλανδία), αφήνοντας τον Γουλιέλμο Α΄ να καταλάβει τις περιοχές. Το 1063 παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Α΄ του Οίκου της Φλάνδρας, του οποίου ο πατέρας, κόμης της Φλάνδρας, απέδωσε στον Ντιρκ Ε΄ το μέρος της Φλάνδρας που ήταν υποτελές στη Γερμανία. Ο Ροβέρτος Α΄ έγινε επίτροπος της αρχής και ανέκτησε τον έλεγχο των ανατολικών νησιών.
Ο Ροβέρτος Α΄ ήταν τώρα κύριος όλης της Φρισίας. Το 1070 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Βαλδουίνος ΣΤ΄ κόμης της Φλάνδρας, αφήνοντας γιο τον ανήλικο Αρνούλφο Γ΄. Η μητέρα αυτού Ριχίλντε και ο Ροβέρτος Α΄ έριζαν για την επιτροπεία του· στη μάχη στο Κάσσελ το 1071 ο Αρνούλφος Γ΄ σκοτώθηκε και η μητέρα του αιχμαλωτίστηκε.
Η διαμάχη έγινε μέρος της μεγαλύτερης αντιπαράθεσης μεταξύ του βασιλιά της Γερμανίας και του πάπα: ο επίσκοπος της Ουτρέχτης υποστήριξε τον Γερμανό βασιλιά, ενώ ο κόμης της Ολλανδίας τον πάπα Γρηγόριο Ζ΄ και τον αντίπαλο βασιλιά Ροδόλφο του Ράινφελντεν.
Ο Ντιρκ Δ΄, που είχε πια ενηλικιωθεί, έδραξε την ευκαιρία: με τη βοήθεια του Ροβέρτου Α΄ συγκέντρωσε στρατό, πολιόρκησε τον νέο επίσκοπο της Ουτρέχτης στο κάστρο Υσελμόνντε και τον αιχμαλώτισε. Τότε ο επίσκοπος αποποιήθηκε των διεκδικούμενων εδαφών, πλήρωσε λύτρα και αφέθηκε ελεύθερος.
Το 1091 απεβίωσε σε ηλικία 39 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος του Φλόρις Β΄. Τάφηκε στο αββαείο του Έχμοντ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Ελαϊκό οξύ
Το  ελαϊκό οξύ είναι ένα λιπαρό οξύ που βρίσκεται φυσικά σε διάφορα ζωικά και φυτικά λίπη και έλαια. Είναι άοσμο, άχρωμο έλαιο, αν και εμπορικά δείγματα μπορεί να είναι κιτρινωπά. Χημικά χαρακτηρίζεται ως μονοακόρεστο ωμέγα-9 λιπαρό οξύ, και εν συντομία με τον λιπιδικό αριθμό 18:1 cis-9. Έχει τον χημικό τύπο CH3(CH2)7CH=CH(CH2)7COOH. Το όνομα του προέρχεται από τη λατινική λέξη oleum, που σημαίνει έλαιο.
Παρουσία
Τα  λιπαρά οξέα στα βιολογικά συστήματα βρίσκονται με τη μορφή των εστέρων τους με τριγλυκερίδια, από τα οποία απελευθερώνονται με αντίδραση σαπωνοποίησης.
Τα τριγλυκερίδια του ελαϊκού οξέος είναι το κύριο συστατικό του ελαιολάδου. Τα ελεύθερα μόρια ελαϊκού οξέος καθιστούν το ελαιόλαδο ακατάλληλο για κατανάλωση. Βρίσκεται, επίσης, κατά 59-75% σε έλαιο πεκάν,  κατά 61% σε λάδι κανόλας,  κατά 36-67% στο φυστικέλαιο, κατά 60% τσε έλαιο μακαντάμια, κατά 20-85% σε ηλιέλαιο (σε ποικιλία υψηλής περιεκτικότητας σε ελαϊκό), κατά 15-20% σε σπορέλαιο σταφυλιών, σε έλαιο ιπποφαούς, στο σησαμέλαιο, και κατά 14% σε έλαιο παπαρούνας. Αποτελεί το 22.18% των λιπαρών του φρούτου Ντούριαν των ειδών Durio graveolens. Περιέχεται άφθονα σε πολλά ζωικά λίπη, αποτελεί το 37% - 56% των λιπαρών του κοτόπουλου και της γαλοπούλας  και το 44%-47% στο λαρδί.
Βρίσκεται άφθονο στον ανθρώπινο λιπώδη ιστό, και στους ανθρώπινους ιστούς μαζί με παλμιτικό οξύ.
Ως φερομόνη εντόμων
Τα αποσυντιθέμενα νεκρά σώματα ορισμένων εντόμων, όπως μέλισσες και μυρμήγκια Pogonomyrmex απελευθερώνουν ελαϊκό οξύ, που διεγείρει τα ένστικτα των ζωντανών εντόμων για απομάκρυνση των νεκρών από την κυψέλη. Έστω ζωντανή μέλισσα ή μυρμήγκι επαλειμμένη με ελαϊκό οξύ, θα εκληφθεί ως νεκρή και θα απορριφθεί. Η οσμή του ελαϊκού οξέος σημαίνει κίνδυνο για τα ζωντανά έντομα, και προτρέπει προς αποφυγή άρρωστων ατόμων ή περιοχές όπου παραμονεύουν θηρευτές.
Σύνθεση και χημικές ιδιότητες
Η βιοσύνθεση του ελαϊκού οξέος περιλαμβάνει τη δράση του ενζύμου στεαροϋλο-CoA 9-αποκορεστάση που δρα το στεαροϋλο-CoA. Πρακτικά, το στεατικό οξύ αφυδρογονώνεται προς σχηματισμό μονοακόρεστου παράγωγου ελαϊκού οξέος.
Το ελαϊκό οξύ διατηρεί τη χημική αντιδραστικότητα των καρβοξυλικών οξέων και των αλκενίων. Διαλύεται σε υδατική βάση παράγοντας σαπούνια που ονομάζονται ελαϊκά. Ο διπλός δεσμός αντιδρά με ιώδιο. Με υδρογόνωση του διπλού δεσμού παράγεται το κορεσμένο παράγωγο στεατικό οξύ. Παρουσία αέρα γίνεται σταδιακή οξείδωση του διπλού δεσμού, που ονομάζεται τάγγιση των τροφίμων ή ξήρανση των επιχρισμάτων. Με αναγωγή της καρβοξυλικής ομάδας παράγεται ελαϊκή αλκοόλη. Η οζονόλυση του ελαϊκού οξέος είναι σημαντικό στάδιο για την παρασκευή αζελαϊκού οξέος, με συμπαραγώμενο εννεανοϊκό οξύ:
Οι εστέρες του αζελαϊκού οξέος χρησιμοποιούνται για λίπανση και πλαστικοποίηση.
Σχετικές ενώσεις
Το στερεοϊσομερές του ελαϊκού οξέος ονομάζεται ελαϊδικό οξύ ή τρανς-9-δεκαοκταενοϊκό οξύ. Τα ισομερή έχουν διαφορετικές φυσικές και βιοχημικές ιδιότητες. Το ελαϊδικό οξύ είναι κοινό διατροφικό τρανς λιπαρό οξύ με επιπτώσεις στην υγεία. Η αντίδραση μετατροπής του ελαϊκού οξέος προς ελαϊδικό οξύ ονομάζεται ελαϊδινίωση.
Στη χημική ανάλυση, τα λιπαρά οξέα διαχωρίζονται με αέρια χρωματογραφία των παράγωγων μεθυλεστέρων τους. Εναλλακτικά, ο διαχωρισμός των ακόρεστων ισομερών είναι δυνατός με τεχνικές χρωματογραφίας λεπτής στιβάδας.
Εφαρμογές
Βασικά είναι συστατικό πολλών τροφίμων με τη μορφή των τριγλυκεριδίων του, και περιλαμβάνεται σε ζωικά λίπη και φυτικά έλαια.
Το άλας ελαϊκού οξέος είναι γαλακτωματοποιητικός παράγοντας στα σαπούνια. Χρησιμοποιείται ως μαλακτικός παράγοντας σε καλλυντικά προϊόντα. Μικρές ποσότητες χρησιμοποιούνται ως έκδοχα σε φαρμακευτικά προϊόντα, και ως γαλακτωματοποιητικός ή διαλυτοποιητικός παράγοντας σε σπρέι.
Επιπτώσεις στην υγεία
Είναι κοινό μονοακόρεστο λίπος του οποίου η κατανάλωση σχετίζεται με μείωση της χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνών (LDL) και αύξηση των λιποπρωτεΐνών υψηλής πυκνότητας (HDL).
Το ελαϊκό οξύ ίσως ευθύνεται για την αντιυπερτασική δράση του ελαιολάδου. Το ελαϊκό οξύ στις μεμβράνες των ερυθρών αιμοσφαιρίων έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού, μολονότι η κατανάλωση ελαϊκού ελαιόλαδου περιορίζει τον κίνδυνο για καρκίνο του μαστού.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Λιπαρά οξέα
Daseinsanalysis
Η Daseinsanalysis ( γερμανικά : Daseinsanalyse) είναι μια υπαρξιστική προσέγγιση της ψυχανάλυσης. Αναπτύχθηκε για πρώτη φορά από τον Ludwig Binswanger στη δεκαετία του 1920 με την έννοια της «φαινομενολογικής ανθρωπολογίας». Μετά τη δημοσίευση του «Βασικές Μορφές και Αντίληψη της Ανθρώπινης Ψυχής » (γερμανικά: Grundformen und Erkenntnis menschlichen Daseins ), ο Binswanger θα αναφερόταν στην προσέγγισή του ως Daseinsanalysis. Η προσέγγιση του Binswanger επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τον Γερμανό φιλόσοφο Martin Heidegger και τον ιδρυτή της ψυχανάλυσης Sigmund Freud.Η φιλοσοφία της daseinsanalysis επικεντρώνεται στη σκέψη ότι η ανθρώπινη ύπαρξη είναι ανοιχτή σε κάθε εμπειρία και ότι ο φαινομενολογικός κόσμος βιώνεται ελεύθερα με ανόθευτο τρόπο. Αυτός ο τρόπος που αρχικά απουσιάζει από το νόημα, είναι η βάση για την ανάλυση.Αυτή η θεωρία έρχεται σε αντίθεση με τον δυϊσμό αφού δεν προτείνει χάσμα μεταξύ του ανθρώπινου νου και της μετρήσιμης ύλης. Τα υποκείμενα διδάσκονται να σκέφτονται με τους όρους του να μένουν μόνοι με τον εαυτό τους και να κατανοούν τις έννοιες της προσωπικότητας, της θνησιμότητας και του διλήμματος ή του παραδόξου της ζωής σε σχέση με άλλους ανθρώπους ενώ τελικά είναι μόνοι με τον εαυτό τους. Ο Binswanger πίστευε ότι όλα τα ψυχικά προβλήματα προέρχονταν από το δίλημμα του να ζεις με άλλους ανθρώπους και να είσαι τελικά μόνος.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μια μορφή Daseinsanalysis που διέφερε από αυτή του Binswanger αναπτύχθηκε στη Ζυρίχη από τον Medard Boss. Αυτή η νέα μορφή Daseinsanalysis επικεντρώθηκε στην πρακτική εφαρμογή της φαινομενολογίας του Heidegger στη θεωρία των νευρώσεων και της ψυχοθεραπείας. Ο Μπος συνεργάστηκε στενά με τον Χάιντεγκερ και το 1957, δημοσίευσε ένα έργο που ασκούσε ευθεία κριτική στον Φρόιντ, τον Γιουνγκ, και Binswanger. Ενώ ο Binswanger αρνήθηκε να θεσμοθετήσει την «ψυχιατρική Daseinsanalysis» του και επικεντρώθηκε περισσότερο στην έρευνα, ο Boss επικεντρώθηκε στις ψυχοθεραπευτικές αξίες και άνοιξε την Swiss Society for Daseinsanalysis το 1970 και το Ινστιτούτο της Ζυρίχης για Daseinsanalytic ψυχοθεραπεία και ψυχοσωματική.Εδώ, ο Boss θα χρησιμοποιούσε την Daseinsanalysis ως μορφή θεραπείας.Αυτή η θεραπεία εστιάζει σε αυτό που είναι προφανές και σε αυτό που βιώνεται αμέσως. Προσπαθώντας να ξεφύγουμε από τη δυϊστική σκέψη και να δημιουργήσουμε μια σαφή σύνδεση μεταξύ σώματος και ψυχής. Με αυτόν τον τρόπο, η Daseinsanalysis είναι παρόμοια σε περιβάλλον με την ψυχανάλυση, αλλά διαφέρει στην ερμηνεία της εμπειρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχαναλυτική ορολογία
Όλτρε ιλ Κόλλε
Το Όλτρε ιλ Κόλλε (ιταλικά: Oltre il Colle) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Σαράντ (νομός)
Η Σαράντ (γαλλικά: Charente) είναι νομός της νοτιοδυτικής Γαλλίας, στην περιοχή της Νέας Ακουιτανίας. Έλαβε το όνομά του από τον ποταμό Σαράντ, τον σημαντικότερο ποταμό του νομού, στις όχθες του οποίου είναι χτισμένες οι δύο μεγαλύτερες πόλεις του νομού, η Ανγκουλέμ και το Κονιάκ.
Πριν το 2016 ο νομός Σαράντ ανήκε διοικητικά στην περιοχή Πουατού-Σαράντ, η οποία συνενώθηκε με την Ακουιτανία και το Λιμουζέν και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Η INSEE και το Ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 16. Πρωτεύουσα είναι η Ανγκουλέμ.
Οι κάτοικοι του νομού ονομάζονται Σαρανταί (ζ).
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|260x260εσ|Οι μεγάλοι αμπελώνες του νομού Σαράντ μικρογραφία|436x436εσ|Θέση του νομού Σαράντ στη [[Νέα Ακουιτανία]] Ο νομός Σαράντ είναι τμήμα της διοικητικής περιοχής Νέα Ακουιτανία. Έχει έκταση 5.956 τετραγωνικά χιλιόμετρα και διοικητικά αποτελείται από 3 διαμερίσματα. Περιλαμβάνει 366 κοινότητες. Ο πληθυσμός του νομού είναι 353.288 (στην απογραφή του 2016).
Συνορεύει στα δυτικά με το νομό Σαράντ-Μαριτίμ, στα νοτιοανατολικά με το νομό Δορδόνη, στα βοριεοανατολικά με το νομό Ωτ-Βιέν, και στα βόρεια με τους νομούς Βιέν και Ντε-Σεβρ.
Πρωτεύουσα είναι η Ανγκουλέμ με 41.935 κατοίκους (2016), που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 393 χιλιομέτρων κατ'ευθεία γραμμή νοτιοδυτικά του Παρισιού.
Ο νομός δεν περιέχει μεγάλα υψόμετρα, είναι ως επί το πλείστον μια λοφώδης περιοχή με το βορειοανατολικό τμήμα του στις παρυφές της Κεντρικής οροσειράς (Μασίφ Σαντράλ). Τα υψηλότερα σημεία, πολλά από τα οποία ξεπερνούν τα 300 μέτρα, βρίσκονται στην περιοχή του Κονφολάν, στα βορειοανατολικά. Στον υπόλοιπο νομό, τα επίπεδα κυμαίνονται γενικά μεταξύ 100 και 200 μέτρων, εκτός από τις δυτικές πεδιάδες, όπου οι λόφοι δεν υπερβαίνουν τα 100 μέτρα.
Ένα μεγάλο μέρος του νομού Σαράντ είναι πυκνά δασωμένο, τα κυριότερα δάση βρίσκονται στις βόρειες περιοχές του.
Η Σαράντ ανήκει φυσικά, γεωλογικά και κλιματικά στο λεκανοπέδιο της Ακουιτανίας, της οποίας σχηματίζει το βόρειο άκρο, μαζί με τους νομούς Σαράντ-Μαριτίμ και Δορδόνη.
Διασχίζεται από τον ποταμό Σαράντ, τον μεγαλύτερο ποταμό του νομού, ο οποίος διέρχεται μέσα από τις κοινότητες Ανγκουλέμ και Κονιάκ, και ο οποίος του έδωσε το όνομά του. Άλλοι ποταμοί που ρέουν στο νομό είναι οι Βιέν και Ντρόν.
Το κλίμα είναι εύκρατο αλλά υγρό, ενώ οι βροχοπτώσεις είναι υψηλότερες στα βορειοανατολικά.
Ιστορία
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|220x220εσ|Ο νομός Σαράντ και οι ιστορικές επαρχίες πριν το 1790 : [[Ανγκουμουά, Σαιντόνζ, Πουατού, Μαρς και Περιγκόρ]] Ο νομός Σαράντ είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς (πλέον 101) που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, με την κατάργηση των παλαιών επαρχιών. Δημιουργήθηκε από την ιστορική επαρχία Ανγκουμουά, τμήμα της Σαιντόνζ και μικρότερα τμήματα των ιστορικών επαρχιών Πουατού, Μαρς και Περιγκόρ.
Από το 1960 έως το 2015 ήταν νομός της διοικητικής περιοχής Πουατού-Σαράντ, η οποία μαζί με τις πρώην περιοχές Λιμουζέν και Ακουιτανία από το 2016 συγκροτούν τη νέα περιοχή Νέα Ακουιτανία.
Πριν από τη δημιουργία του νομού, η περιοχή δεν αποτελούσε φυσική μονάδα, αλλά ήταν εμπορικά ευημερούσα χάρη στις παραδοσιακές βιομηχανίες όπως η παραγωγή αλατιού και κονιάκ. Παρόλο που ο ποταμός Σαράντ έπαψε να είναι πλωτός για μεγάλο μέρος του 20ού αιώνα, τον 18ο αιώνα λειτουργούσε σαν σημαντικός σύνδεσμος με τις παράκτιες θαλάσσιες οδούς τόσο για τις παραδοσιακές επιχειρήσεις όσο και για τις νέες εξελίξεις όπως τα χαρτικά και η τήξη σιδήρου.
Ο επιταχυνόμενος ρυθμός της βιομηχανικής και εμπορικής ανάπτυξης κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα οδήγησε σε μια περίοδο ευημερίας και ο πληθυσμός του νομού κορυφώθηκε το 1851. Κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, η Σαράντ, όπως και πολλοί άλλοι αγροτικοί νομοί της Γαλλίας, γνώρισε μείωση του πληθυσμού, καθώς οι οικονομικές προοπτικές που υπήρχαν στις πόλεις και στην υπερπόντια αυτοκρατορία της Γαλλίας προσέλκυσαν τις νεότερες γενιές. Οικονομική καταστροφή ήρθε σε πολλούς στη βιομηχανία κρασιών της περιοχής με την εμφάνιση, το 1872, της φυλλοξήρας.
Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, ο νομός με τις παραδοσιακές βιομηχανίες του επηρεάστηκε δυσμενώς από τους δύο μεγάλους παγκόσμιους πολέμους και ακόμη και το δεύτερο μισό του αιώνα παρουσίασε σχετικά χαμηλή ανάπτυξη με τον συνολικό πληθυσμό να παραμένει αξιοσημείωτα σταθερός σε περίπου 340.000 κατοίκους μέσα στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, αν και οι βιομηχανικές και εμπορικές εξελίξεις στο αστικό κέντρο που περιβάλλει την πρωτεύουσα Ανγκουλέμ έχουν προσθέσει περίπου 10.000 άτομα στον συνολικό πληθυσμό κατά την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα.
Ο σχετικά χαλαρός ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης του 20ού αιώνα ενθάρρυνε τη μετανάστευση συνταξιούχων από το εξωτερικό. Τα στοιχεία της απογραφής το 2006 αποκάλυψαν ότι ο αριθμός των Βρετανών πολιτών που κατοικούσαν στο τμήμα είχε αυξηθεί σε 5.083.
Οικονομία
αριστερά|μικρογραφία|241x241εσ|Παραδοσιακό προϊόν της πόλης Κονιάκ, το [[κονιάκ]] Ο νομός Σαράντ είναι αγροτικός και βιομηχανικός. Περισσότερο από το ήμισυ της επιφάνειας του νομού είναι αρόσιμη γη, στο μεγαλύτερο μέρος της οποίας καλλιεργούνται σιτάρι, καλαμπόκι και κτηνοτροφικά φυτά. Η πατάτα επίσης είναι μια σημαντική καλλιέργεια. Η περιοχή φημίζεται για τους αμπελώνες της, από το παραγόμενο κρασί των οποίων αποστάζεται κυρίως το περίφημο κονιάκ στην ομώνυμη πόλη του νομού και το πινώ των Σαράντ. Γύρω στις πόλεις Κονφολάν και Μπαρμπεζιέ υπάρχουν βοσκότοποι, όπου εκτρέφονται κυρίως βοοειδή, από τα οποία παράγεται βούτυρο εξαιρετικής ποιότητας. Τα κύρια φρούτα είναι κάστανα, καρύδια και μήλα. Τα πουλερικά που εκτρέφονται στην περιοχή του Μπαρμπεζιέ είναι ονομαστά.
Στο νομό υπάρχουν πολλά λατομεία και εξορύσσονται ασβεστόλιθος, γύψος και πηλός τα οποία παράγουν τούβλα και κεραμοσκεπές και παράγουν τις πρώτες ύλες για εργοστάσια πήλινων ειδών. Μεταξύ των άλλων βιομηχανιών, η χαρτοβιομηχανία, η οποία έχει το κύριο κέντρο της στην Ανγκουλέμ, είναι πρωταρχική. Υπάρχουν επίσης πολλές βιομηχανίες τροφίμων. Η πιο σημαντική μεταλλουργική μονάδα είναι το μεγάλο χυτήριο όπλων στη Ρυέλ. Αλευρόμυλοι και μονάδες επεξεργασίας δερμάτινων ειδών είναι πολυάριθμα. Υπάρχουν επίσης πολλές δευτερεύουσες βιομηχανίες σχετικές με τη χαρτοποιία και την απόσταξη του κονιάκ.
Η παντόφλα σαρανταίζ (ένας τύπος μάλλινης μαλακής παντόφλας) είναι ένα άλλο γνωστό παραδοσιακό προϊόν του νομού Σαράντ.
Τουρισμός - Αξιοθέατα
μικρογραφία|244x244εσ|Το κάστρο Λα Ροσφουκώ, 11ος αιώνας Ο νομός Σαράντ, με τον ποταμό Σαράντ και τους πολυάριθμους παραποτάμους του, προσφέρει ένα ευρύ φάσμα αξιοθέατων και δραστηριοτήτων με τα τοπία των λόφων, των αμπελώνων, των λιμνών, των λιβαδιών και των δασών.
Ο ποταμός Σαράντ προσφέρει πολλές ευκαιρίες για κανό, καγιάκ, περιηγήσεις με βάρκα. Υπάρχει επίσης ένα παλιό μονοπάτι 20 χιλιομέτρων κοντά στο Σαιντ-Ιριγιέ-συρ-Σαράντ κατά μήκος του ποταμού που οι επισκέπτες ακολουθούν με τα πόδια ή με ποδήλατο.
Με πόλεις όπως την Ανγκουλέμ, η γαλλική πρωτεύουσα των κόμικς, και το Κονιάκ, διάσημο για το κονιάκ του, καθώς και τα γοητευτικά χωριά, τα κάστρα και τις ρωμαϊκές εκκλησίες, τον γαλλο-ρωμαϊκό οικισμό Κασινομάγκους (Cassinomagus) του 1ου-4ου αιώνα μ.Χ. κοντά στην κοινότητα Σασενόν και τα ποτάμια και τις λίμνες για θαλάσσια σπορ, υπάρχει μεγάλη προσφορά για τους επισκέπτες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας Κατηγορία:Νομοί της Νέας Ακουιτανίας
Μάρθα Ανθούλη
Η Μάρθα Ανθούλη (γεν. 13 Αυγούστου 2004, Θεσσαλονίκη) είναι διεθνής Ελληνίδα αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται ως διαγώνιος στον Παναθηναϊκό.
Γεννημένη στην Περαία, ξεκίνησε να παίζει βόλεϊ στον τοπικό Περσέα σε ηλικία 9 ετών. To 2019, πήρε μεταγραφή στον Άρη με τον οποίο στέφθηκε πρωταθλήτρια παγκορασίδων. Στην ομάδα της Θεσσαλονίκης παρέμεινε για δύο χρόνια, για να μεταγραφεί το 2021 στον «Α.Σ.Π. Θέτις Βούλας». Το 2022 έκανε το μεγάλο άλμα στην καριέρα της, υπογράφοντας στην πρωταθλήτρια ομάδα του Παναθηναϊκού. Με αυτήν, κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος για την σεζόν 2022-23, σημειώνοντας τον τελευταίο και νικητήριο πόντο στην σειρά με τον Ολυμπιακό.
Τίτλοι
Παναθηναϊκός:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες Άρη Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ
Κράσναγια Ζβέζντα (Μπασκορτοστάν)
Γεωγραφική θέση
Βρίσκεται στο δυτικό μέρος του Μπασκορτοστάν. Απέχει 31 χιλιόμετρα από το επαρχιακό κέντρο, το Ραγιέβσκι, 13 χιλιόμετρα από το κέντρο του σελσοβιέτ, το Αμπντρασίτοβο και 31 χιλιόμετρα από το Ραγιέβκα, τον πλησιέστερο σιδηροδρομικό σταθμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν
Ροβέρτο Καντοράλ
Ο Ροβέρτο Καντοράλ (ισπ. Ροβέρτο Καντοράλ Γκαρσία, 1945 – 2010) υπήρξε Μεξικανός συνθέτης, τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Έγραψε πολλές επιτυχίες, όπως "El Triste", "El Final", "La Barca" και "El Reloj" Σύμφωνα με εκτιμίσεις της Sociedad de Autores y Compositores de México το "La Barca" και "El Reloj" ερμηνεύτηκεαν πάνω από χίλιους άλλους καλλιτέχνες όπως ο Πλάθιντο Ντομίνγκο, Gualberto Κάστρο, Χοσέ Χοσέ, Λουίς Μιγκέλ, Τζόαν Báez και η Λίντα Ρόνσταντ. το 2009, κέρδισε το Latin Grammy Trustee Award.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεξικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Μεξικανοί συνθέτες
Ολτρεσσέντα Άλτα
Η Ολτρεσσέντα Άλτα (ιταλικά: Oltressenda Alta) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Πιτυούσσα
thumb|Θέα της Πιτυούσσας από την ενδοχώρα Η Πιτυούσσα ή Πιτούσσα (λατινικά: Pityoussa, τουρκικά: Dana) είναι Μεσογειακό νησάκι στις ακτές της Τουρκίας. Ανήκει στην Επαρχία Μερσίνης και απέχει δυόμισι χιλιόμετρα από την ακτή και 85 χιλιόμετρα βόρεια της Κύπρου. Το σχήμα του παρομοιάζει με ορθογώνιο, έχοντας διαστάσεις 2,7 χλμ × 0,9 χλμ. Η υψηλότερη κορυφή του φτάνει τα 250 μέτρα, ενώ η επιφάνεια του είναι βραχώδης και καλύπτεται με μακία και κίτρινο πευκοδάσος.
Ιστορία
Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, στην Πιτυούσσα υπήρχαν πολλά ναυπηγεία, τα οποία πιθανότατα χρονολογούνται στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού (περί το 1200 π.Χ.). Ο επίκουρος καθηγητής Χακάν Όνιζ λέει ότι το νησί ήταν το μεγαλύτερο αποδεδειγμένο ναυπηγείο στον αρχαίο κόσμο. Υπάρχουν επίσης μερικά ερείπια στη νότια ακτή της ενδοχώρας στραμμένα προς το νησί. Πιθανώς, αυτοί οι δύο οικισμοί ήταν οι θέσεις ελέγχου που κυριαρχούσαν στα δύο άκρα του στενού. Το νησί κατοικήθηκε κατά τη ρωμαϊκή και πρώιμη βυζαντινή εποχή. Υπάρχουν ερείπια από μερικές εκκλησίες, τάφοι, οικίες, υδραγωγεία, ένα ρωμαϊκό λουτρό και ένα λιμανάκι στα βόρεια του νησιού. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, και Γάλλοι έμποροι χρησιμοποιούσαν το νησί ως λιμάνι τους κατά τον Μεσαίωνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Τουρκίας Κατηγορία:Νησιά της Μεσογείου
Ed Gein
Τα εγκλήματα του Gein, που διαπράχθηκαν γύρω από τη γενέτειρά του, το Plainfield, στο Wisconsin, απέκτησαν ευρεία φήμη το 1957 αφού οι αρχές ανακάλυψαν ότι έκανε  εκταφή πτωμάτων από τοπικά νεκροταφεία και είχε φτιάξει τρόπαια και αναμνηστικά από τα οστά και το δέρμα τους. Ο Gein ομολόγησε επίσης ότι σκότωσε δύο γυναίκες: την ιδιοκτήτρια ταβέρνας, Mary Hogan, το 1954, και την ιδιοκτήτρια καταστήματος υλικού, Bernice Worden, το 1957.
Το 1968, θεωρήθηκε ικανός να δικαστεί. Κρίθηκε ένοχος για τη δολοφονία του Worden, όμως κρίθηκε νομικά παράφρων και οδηγήθηκε σε ψυχιατρικό ίδρυμα. Είναι θαμμένος δίπλα στην οικογένειά του στο νεκροταφείο του Πλέινφιλντ, σε έναν τάφο που πλέον έχουν σβηστεί τα σύμβολα.
Ονόρε (Ιταλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Ονέτα
Η Ονέτα (ιταλικά: Oneta) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Φικχ
Το φικχ (فقه, ) είναι η ισλαμική νομολογία. Ενώ η σαρία πιστεύεται από τους μουσουλμάνους ότι αντιπροσωπεύει το θεϊκό νόμο όπως αποκαλύπτεται στο Κοράνι και τη Σουνά (οι διδασκαλίες και οι πρακτικές του προφήτη Μωάμεθ), το φικχ είναι η ανθρώπινη κατανόηση της σαρία - η σαρία επεκτάθηκε και αναπτύχθηκε από την ερμηνεία (ιτζτιχάντ) του Κορανίου και της Σούνας από ισλαμικούς νομικούς (ουλεμάδες) και εφαρμόστηκε από τις γνωμοδοτήσεις (φετφάδες) των νομικών για τα ζητήματα που τους παρουσιάζονταν. Έτσι εννοιολογικά, ενώ η σαρία θεωρείται αμετάβλητη και αλάνθαστη, το φικχ θεωρείται λανθασμένο και μεταβλητό. Το φικχ ασχολείται με την παρατήρηση των τελετουργικών, της ηθικής και της κοινωνικής νομοθεσίας στο Ισλάμ. Στη σύγχρονη εποχή, υπάρχουν τέσσερις προεξέχουσες σχολές (μαδάμπ) του φικχ μέσα στη σουνική πρακτική, συν δύο (ή τρεις) μέσα στη σιιτική πρακτική. Ένα άτομο εκπαιδευμένο σε φικχ είναι γνωστό ως φακίχ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισλαμική ορολογία
Κοπερτίνο
Το Κοπερτίνο (ιταλικά: Copertino, τοπική διάλεκτος: Cupirtinu) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Λέτσε, Απουλία, στη νότια Ιταλία. Το 2021 είχε 23.109 κατοίκους.
Το Κοπερτίνο δημιουργήθηκε από κατοίκους της περιοχής του Οτράντο οι οποίοι διασώθηκαν από μια επιδρομή Σαρακηνών το 942. Ο νέος οικισμός, ο οποίος ήταν αγροτικός και όχι περιτειχισμένος, ονομάστηκε Κοβερτίνο, το οποίο σταδιακά έγινε Κοπερτίνο. Το Κοπερτίνο βίωσε περίοδο ακμής κατά την Αναγέννηση, τον 15ο και τον 16ο αιώνα, χάρις στο εμπόριο ελαιολάδου. Εκείνη την περίοδο κτίστηκαν μεγαλοπρεπή ιδιωτικά και δημόσια κτίρια, καθώς και το μοναστήρι των Δομινικάνων. Επίσης στο Κοπερτίνο δημιουργήθηκε το πρώτο τυπογραφείο της περιοχής του Οτράντο. Όμως μετά το 1700 η πόλη άρχισε να παρακμάζει, για να αρχίσει να αναπτύσσεται ξανά μετά την ενοποίηση της Ιταλίας. Σήμερα αποτελεί σημαντικό εμπορικό και αγροτικό κέντρο.
Το Κάστρο του Κοπερτίνο κτίστηκε από τους Νορμανδούς και επεκτάθηκε από τους Ανζού. Ο κύριος ναός του Κοπερτίνο είναι αφιερωμένος στη Θεοτόκο. Άρχισε να κτίζεται το 1088 από τους Νορμανδούς και ολοκληρώθηκε το 1235. Η σημερινή μορφή του ναού είναι αποτέλεσμα ανακατασκευών του 16ου και του 18ου αιώνα. Το μοναστήρι της Σάντα Κιάρα χρονολογείται από το 1545. Η εκκλησία και το μοναστήρι των Δομινικανών κτίστηκε το 1570 και το μοναστήρι των Καπουτσίνων κτίστηκε το 1590.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Πόλεις της Απουλίας
Άγιος Ανδρέας Λασιθίου
Ο Άγιος Ανδρέας είναι οικισμός της κοινότητας Σφάκας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Σητείας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ανδρέας είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο τμήμα του νομού μετά τον κόλπο Μιραμπέλλου, Α.ΝΑ. του χωριού Μόχλος και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50. Απέχει 48 χλμ. περίπου Α. του Αγίου Νικολάου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σφάκας (Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=27427)
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Όριο αλ Σέριο
Το Όριο αλ Σέριο (ιταλικά: Orio al Serio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Αιμιλιανός Αργολίδας
Ο Αιμιλιανός ή Μιλιανός  είναι βραχονησίδα στο Μυρτώο πέλαγος, απέναντι από το ομώνυμο ακρωτήριο και τον οικισμό Άγιο Αιμιλιανό στην Ερμιονίδα της Πελοποννήσου.
Παραπομπές
κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Λιουέλιν ο Μέγας
μικρογραφία|200px|Το σώμα του Λιουέλιν του Μέγα με τους γιούς του Γκρούφιντ και Ντάφιντ. Ο Λιουέλιν ο Μέγας (Ουαλικά: Llywelyn Fawr, Αγγλικά: Llywelyn the Great) ήταν βασιλιάς του Γκουίνεθ (1195–1240) στη βόρεια Ουαλία από τον Οίκο των Άμπερφραου και τελικά «Πρίγκιπας των Ουαλών» (1228-1240) και «Πρίγκιπας της Ουαλίας». Με συνδυασμό πολέμου και διπλωματίας κατάφερε να κυριαρχήσει στην Ουαλία για 45 χρόνια.
Κατά την παιδική του ηλικία, το Γκουίνεθ κυβερνήθηκε από τους δύο θείους του, οι οποίοι χώρισαν το βασίλειο μεταξύ τους, μετά τον θάνατο του παππού του Λιουέλιν Όουεν Γκουίνεθ το 1170. Ο Λιουέλιν είχε ισχυρή αξίωση να γίνει ο νόμιμος ηγεμόνας και ξεκίνησε εκστρατεία για να κερδίσει την εξουσία από νεαρή ηλικία.
Μέχρι το 1200 ήταν ο μοναδικός κυρίαρχος του Γκουίνεθ και συνθηκολόγησε με τον βασιλιά Ιωάννη της Αγγλίας το ίδιο έτος. Οι σχέσεις του Λιουέλιν με τον Ιωάννη παρέμειναν καλές για τα επόμενα δέκα χρόνια. Στο μεταξύ παντρεύτηκε την κόρη του Ιωάννη, Ιωάννα, Λαίδη της Ουαλίας, το 1205. Το 1211 οι σχέσεις των δύο επιδεινώθηκαν και ο Ιωάννης εισέβαλε στο Γκουίνεθ. Ο Λιουέλιν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει αρκετά εδάφη του, τα οποία μπόρεσε να ανακτήσει το επόμενο έτος συμμαχώντας με άλλους Ουαλούς πρίγκιπες. Το 1215 συμμάχησε με τους βαρόνους, οι οποίοι ανάγκασαν τον Ιωάννη να υπογράψει τη Μάγκνα Κάρτα. Μέχρι το 1216 ο Λιουέλιν ανήλθε σε κυρίαρχη δύναμη της Ουαλίας. Μετά το θάνατο του βασιλιά Ιωάννη, συνήψε την Συνθήκη του Ουόρστερ με τον διάδοχο, Ερρίκο Γ΄ της Αγγλίας, το 1218, η οποία επικύρωσε την ηγεμονία του σε όλες τις πρόσφατες κατακτήσεις του.
Από το 1216, ο Λιουέλιν και οι διάδοχοί του κυβέρνησαν το Πριγκιπάτο της Ουαλίας έως το 1283, όταν κατακτήθηκε από την Αγγλία και τέθηκε υπό τον άμεσο έλεγχο του Αγγλικού στέμματος. Το 1542 η Ουαλία ενσωματώθηκε και επίσημα στο Βασίλειο της Αγγλίας.
Δείτε επίσης
Πριγκιπάτο της Ουαλίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ουαλίας
Ορνίκα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Πουλσατίλλη του Χάλλερ
μικρογραφία|Πουλσατίλλη του Χάλλερ (Pulsatilla halleri subsp. rhodopaea), [[Φαλακρό|Όρος Φαλακρό, Δράμα]] Η Πουλσατίλλη του Χάλλερ (Pulsatilla halleri subsp. rhodopaea) ανήκει στην οικογένεια των βατραχιοειδών (RANUNCULACEAE) και αποτελεί ενδημικό είδος της Κεντρικής Βαλκανικής, από τη Βόρεια Αλβανία μέχρι την Ανατολική-Κεντρική Βουλγαρία. Στην Ελλάδα, κατανέμεται σε βραχώδεις ασβεστολιθικές πλαγιές και κορυφογραμμές μεταξύ 600-1400 μ στο Βόρειο Κεντρικό και Βόρειο Ανατολικό τμήμα της χώρας. Ανθίζει νωρίς την άνοιξη από τα μέσα Μαρτίου μέχρι το Μάιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα Κατηγορία:Βατραχιοειδή
Σωτήρης Δανέζης
Ο Σωτήρης Δανέζης είναι δημοσιογράφος και σύμβουλος επικοινωνίας. Είναι γνωστός πολεμικός ανταποκριτής και δημιουργός ντοκιμαντέρ της ελληνικής τηλεόρασης. Από τον Οκτώβριο του 2018 συνεργάζεται με τον τηλεοπτικό σταθμό OPEN, ως σχολιαστής διεθνών θεμάτων και αρθρογραφεί στις εφημερίδες Ημερησία και Έθνος. Έχει ιδρύσει την Danezis Stories, η οποία προσφέρει υπηρεσίες Στρατηγικής Επικοινωνίας, Marketing και Δημιουργίας Περιεχομένου σε επιχειρήσεις, οργανώσεις, ιδρύματα, δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς.
Βιογραφία
Έκανε καριέρα ως πολεμικός ανταποκριτής και δημιουργός δύο δημοφιλών σειρών ντοκιμαντέρ της ελληνικής τηλεόρασης με ιστορικά, πολιτικά, κοινωνικά, ανθρωπολογικά και ειδησεογραφικά θέματα: της «Εμπόλεμης Ζώνης», η οποία αριθμεί 83 επεισόδια με αποστολές και γυρίσματα σε διάφορες χώρες του κόσμου και της σειράς «Ορίζοντας»   , με 21 τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ που γυρίστηκαν κυρίως στην Ελλάδα. Οι δύο σειρές προβάλλονταν στην prime time ζώνη του τηλεοπτικού σταθμού Mega Channel από το 2003 μέχρι και το 2016, όταν τερματίστηκε η λειτουργία του Tμήματος Eιδήσεων και Eνημέρωσης του σταθμού.
Τα ντοκιμαντέρ του έχουν καταγράψει υψηλή τηλεθέαση     αποσπώντας θετικές κριτικές από το σύνολο του Τύπου     τόσο για το ποιοτικό αποτέλεσμα επί της οθόνης όσο και για την αποκαλυπτική δημοσιογραφική έρευνα.
Όζιο Σόπρα
Το Όζιο Σόπρα (ιταλικά: Osio Sopra) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Σωτήρης Δανέζης
Βιογραφία
Οι φίλοι της σειράς ξεχωρίζουν τα ντοκιμαντέρ: "Οι Ιππότες της Κου Κλουξ Κλαν", που προβλήθηκε στη Γαλλία από το Planete+ του δικτύου Canal Plus, "Η Παράσταση" που γυρίστηκε στην απομονωμένη Βόρεια Κορέα, "Γκαετάνο Γκράντο: Γεννημένος Μαφιόζος" με την προσωπογραφία του νεαρότερου εκτελεστή  στην ιστορία της Σικελικής Μαφίας, της Κόζα Νόστρα, "Το Τέλος της Σιωπής" με μια αποκαλυπτική έρευνα για τα σκάνδαλα σεξουαλικής κακοποίησης στους κόλπους της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας  και αποκλειστική συνέντευξη της Ιρλανδής τραγουδοποιού Sinead O' Conor, "Kursk" με θέμα την τραγωδία του ρωσικού πυρηνοκίνητου υποβρυχίου Κουρσκ, "Στρατιώτες Δίχως Όνομα" με συνέντευξη ηγετικού στελέχους των χάκερ ακτιβιστών "Anonymous", αλλά και τα ιστορικά ντοκιμαντέρ "Ο Σωματοφύλακας του Χίτλερ", "Το Μυστήριο του Περλ Χαρμπόρ", "Η Δοκιμή", με συνεντεύξεις επιζώντων από την ρίψη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και "Οι Κόκκινοι" με θέμα την αιματοβαμμένη ιστορία των Ερυθρών Χμερ στην Καμπότζη και μια σπάνια συνέντευξη του Nuon Chea, του επονομαζόμενου "Αδελφού Νο2", του υπαρχηγού του καθεστώτος που εγκαθίδρυσε ο Πολ Ποτ.
Όζιο Σόπρα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο