cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ναβάχο
Επικράτεια του Νέου Μεξικού 1846–1863
Οι Νάβαχο αντιμετώπισαν τον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών το 1846, όταν ο στρατηγός Stephen W. Kearny εισέβαλε στη Σάντα Φε με 1.600 άνδρες κατά τη διάρκεια του Μεξικανο-Αμερικανικού Πολέμου. Στις 21 Νοεμβρίου 1846, έπειτα από πρόσκληση από μια μικρή ομάδα Αμερικανών στρατιωτών υπό τη διοίκηση του λοχαγού John Reid(Τζον Ράιντ), ο οποίος ταξίδεψε βαθιά στη χώρα των Νάβαχο και επικοινώνησε μαζί του, ο Ναρμπόνα και άλλοι Νάβαχο διαπραγματεύτηκαν μια συνθήκη ειρήνης με τον συνταγματάρχη Alexander Doniphan στο Bear Springs., Ojo del Oso (αργότερα η τοποθεσία του Fort Wingate ). Αυτή τη συμφωνία δεν τήρησαν κάποιοι Νάβαχο, ούτε κάποιοι Νεομεξικανοί. Οι Νάβαχο έκαναν επιδρομές σε ζώα των νεομεξικανών, οι Νεομεξικανοί πήραν γυναίκες, παιδιά και ζώα από τους Νάβαχο.
Χρυσή Εποχή του Ισλάμ
Αρχιτεκτονική
Το Μεγάλο Τζαμί της Σαμάρα στο Ιράκ ολοκληρώθηκε το 847. Συνδύαζε την υπόστυλη αρχιτεκτονική με σειρές από κολώνες που υποστηρίζουν μια επίπεδη βάση, επί της οποίας κατασκευάστηκε ένας τεράστιος κατακόρυφος μιναρές.
Στο σημερινό Κάιρο υπάρχουν πολλά ίχνη της Φατιμιδικής αρχιτεκτονικής, όπως το Πανεπιστήμιο Αλ και το Τζαμί Αλ Χακίμ.
Λουί-Μπερνάρ Γκιτόν ντε Μορβώ
Ο Λουί-Μπερνάρ Γκιτόν, Βαρόνος του Μορβώ (Louis-Bernard Guyton, Baron de Morveau) (επίσης Λουί-Μπερνάρ Γκιτόν-Μορβώ μετά την Γαλλική Επανάσταση, Louis-Bernard Guyton-Morveau, 4 Ιανουαρίου 1737 – 2 Ιανουαρίου 1816) ήταν Γάλλος χημικός και πολιτικός. Πιστώνεται την παραγωγή της πρώτης συστηματικής μεθόδου χημικής ονοματολογίας.
Χρυσή Εποχή του Ισλάμ
Εισβολές
μικρογραφία|Οι εμπορικές διαδρομές που κληροδοτήθηκαν από τον Μουσουλμανικό πολιτισμό καταστράφηκαν από την εισβολή [[Μογγόλοι|Μογγόλων, που σύμφωνα με τον Ιμπν Χαλντούν ήταν οικονομική καταστροφή.]] Το 1206, ο ο Τζένγκις Χαν καθιέρωσε μια ισχυρή δυναστεία μεταξύ των Μογγόλων της κεντρικής Ασίας. Τον 13ο αιώνα, η Μογγολική αυτοκρατορία κατέκτησε το μεγαλύτερο μέρος της Ευρασιατικής χερσαίας μάζας, με συμπεριλαμβανόμενη την Κίνα στα ανατολικά και πολλά από τα παλιά Ισλαμικά χαλιφάτο (και του Κράτους των Ρως) στα δυτικά. Η καταστροφή της Βαγδάτης και του Οίκου της Σοφίας από τον Χουλάγκου Χαν το 1258 ήταν για πολλούς το τέλος της Χρυσής Εποχής του Ισλαμ.
Λουί-Μπερνάρ Γκιτόν ντε Μορβώ
Πρώιμη σταδιοδρομία
Ο Γκιτόν ντε Μορβώ γεννήθηκε στη Ντιζόν, όπου εργάστηκε ως δικηγόρος και έπειτα γενικός σύμβουλος (avocat général), του κοινοβουλίου (parlement) της Ντιζόν.
Ναβάχο
Επικράτεια του Νέου Μεξικού 1846–1863
Το 1849, ο στρατιωτικός κυβερνήτης του Νέου Μεξικού, συνταγματάρχης John MacRae Washington —συνοδευόμενος από τον John S. Calhoun, έναν Ινδό πράκτορα—οδήγησε 400 στρατιώτες στη χώρα Νάβαχο, διεισδύοντας στο Canyon de Chelly. Υπέγραψε μια συνθήκη με δύο ηγέτες των Νάβαχο: τον Μαριάνο Μαρτίνεθ ως Αρχηγό και τον Καπιτόνε ως Δεύτερο Αρχηγό. Η συνθήκη αναγνώριζε τη μεταφορά της δικαιοδοσίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες του Μεξικού στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η συνθήκη επέτρεψε να χτιστούν οχυρά και εμπορικοί σταθμοί στη γη των Νάβαχο. Σε αντάλλαγμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες υποσχέθηκαν «τέτοιες δωρεές [και] άλλα φιλελεύθερα και ανθρώπινα μέτρα, όπως [θα] θεωρήσει ικανοποιητικά και κατάλληλα». Ενώ ήταν στον δρόμο του προς για να υπογράψει αυτή τη συνθήκη, ο εξέχων ηγέτης της ειρήνης Νάβαχο Ναμπόνα, σκοτώθηκε, κάτι 0εχθρότητα μεταξύ των μελών της συνθήκης.
Χρυσή Εποχή του Ισλάμ
Οικονομία
Για την παρακμή της Ισλαμικής επιστήμης, υποστηρίχθηκε ότι η Σουνίτικη Αναβίωση του 11ου-12ου αιώνα επέφερε θεσμικές αλλαγές που μείωσε τις απολαβές για την παραγωγή επιστημονικών έργων. Με την επέκταση των μαντρέσας και την μεγαλύτερη επιρροή των θρησκευτικών ηγετών, έγινε πιο επικερδής η παραγωγή θρησκευτικής γνώσης. Το θέμα είναι συζητήσιμο, αφού οι λόγιοι της χρυσής εποχής ήταν εμπειρογνώμονες σε θρησκευτικά και κοσμικά πεδία, και πολλές από τις Ισλαμικές σχολές σκέψεις ιδρύθηκαν κατά τη διάρκεια της χρυσής εποχής.
Λουί-Μπερνάρ Γκιτόν ντε Μορβώ
Πρώιμη σταδιοδρομία
Το 1773, έχοντας ήδη αρχίσει να δείχνει ενδιαφέρον για την χημεία, πρότεινε την χρήση του «αέριου υδροχλωρικού οξέος» για την απολύμανση κτιρίων και συνεπώς θεωρείται πως πρότεινε την χρήση χλωρίνης για τον σκοπό αυτό. Όμως, η χλωρίνη δεν είχε πιστοποιηθεί πλήρως ακόμη αυτή την εποχή, και το υδροχλώριο (που δημιουργούνταν μέσω της αντίδρασης του χλωριούχου νατρίου με θειικό οξύ) ήταν για την ακρίβεια το ενεργό μέσο αεριώδους απολύμανσης.
Χρυσή Εποχή του Ισλάμ
Οικονομία
Ο Αχμάντ Υ. Αλ-Χασάν αντέκρουσε τη θέση ότι η έλλειψη δημιουργικής σκέψης ήταν αίτιο, με το επιχείρημα ότι η επιστήμη πάντα εξετάζεται χωριστά από τις θρησκευτικές υποθέσεις* αντί αυτού ανέλυσε την παρακμή με οικονομικές και πολιτικές συνιστώσες βάσει συγγραμάτων του Ιμπν Χαλντούν από τον 14ο αιώνα. Ο Αλ-Χασάν παρέτεινε την χρυσή εποχή έως και τον 16ο αιώνα, εφόσον η επιστημονική δραστηριότητα ήταν ακμάζουσα έως τότε. 'Αλλοι σύγχρονοι λόγιοι την επέκτειναν σε όλο τον 16ο-17ο αιώνα και ανέλυσαν την παρακμή σε πολιτικές και οικονομικές συνιστώσες. Σε πλέον πρόσφατες μελέτες αμφισβητήθηκε η έννοια της παρακμής, αφού ακόμα αναβιώνονται έργα σε ορθολογικά και επιστημονική θέματα του δέκατου έβδομου αιώνα.
Ναβάχο
Επικράτεια του Νέου Μεξικού 1846–1863
Το 1863, ο Κάρλετον διέταξε τον Κάρσον να χρησιμοποιήσει την ίδια τακτική στους Νάβαχο. Ο Κάρσον και η δύναμή του σάρωσαν τη γη των Νάβαχο, σκοτώνοντας τους Νάβαχο και καταστρέφοντας καλλιέργειες και κατοικίες, ρυπώντας πηγάδια και αιχμαλωτίζοντας ζώα. Αντιμετωπίζοντας την πείνα και τον θάνατο, ομάδες Νάβαχο ήρθαν στο Fort Defiance για ανακούφιση. Στις 20 Ιουλίου 1863, η πρώτη από τις πολλές ομάδες αναχώρησε για να ενταχθεί στο Mescalero στο Bosque Redondo. Άλλες ομάδες συνέχισαν να έρχονται όμως το 1864.
Λουί-Μπερνάρ Γκιτόν ντε Μορβώ
Πρώιμη σταδιοδρομία
Το 1782 παραιτήθηκε από την θεση του και αφιερώθηκε στην χημεία, συνεργάστηκε με την Encyclopédie Méthodique και εργάστηκε πάνω σε βιομηχανικές εφαρμογές. Πραγματοποίησε αρκετές χρήσιμες υπηρεσίες στον ρόλο αυτό, και ίδρυσε την Εταιρεία Μετάλλων και Γυαλιού (La Société des Mines et Verreries) στο Σαιντ-Μπέραιν-συρ-Ντων. Ανέπτυξε το πρώτο σύστημα χημικής ονοματολογίας.
Χρυσή Εποχή του Ισλάμ
Πολιτισμός
Ο ιστορικός της οικονομίας Τζόελ Μοκύρ υποστήριξε ότι ο Ισλαμικός φιλόσοφος Αλ-Γκαζαλί (1058-1111) "ήταν άνθρωπος κλειδί στην παρακμή της Ισλαμικής επιστήμης", καθώς τα έργα του συνέργησαν στην άνοδο του μυστικισμού και οκασιοναλισμού στον Ισλαμικό κόσμο. Κατά την άποψη αυτή, ο Σαλίμπα (2007) έδωσε μια σειρά από παραδείγματα ειδικά για την άνθηση της αστρονομικής έρευνας μετά την εποχή του αλ-Γκαζάλι.
Λουί-Μπερνάρ Γκιτόν ντε Μορβώ
Πρώιμη σταδιοδρομία
Το 1783, εξελέγη αντεπιστέλλον μέλος της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών και το 1788 Εταίρος της Βασιλικής Εταιρίας.
Χρυσή Εποχή του Ισλάμ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:10ος αιώνας στην Ασία Κατηγορία:11ος αιώνας στην Ασία Κατηγορία:12ος αιώνας στην Ασία Κατηγορία:13ος αιώνας στην Ασία Κατηγορία:8ος αιώνας στην Ασία Κατηγορία:9ος αιώνας στην Ασία Κατηγορία:Ώριμος Μεσαίωνας Κατηγορία:Ιστορία του Ισλάμ Κατηγορία:Ισλαμικός πολιτισμός Κατηγορία:Ύστερος Μεσαίωνας Κατηγορία:Μεσαιωνική Ασία Κατηγορία:Μεσαιωνικό Ισλάμ Κατηγορία:Μεσαιωνική ιστορία της Μέσης Ανατολής Κατηγορία:Θρησκεία στον Μεσαίωνα
Λουί-Μπερνάρ Γκιτόν ντε Μορβώ
Επανάσταση
Κατά την Επανάσταση, ο Γκιτόν ντε Μορβώ (μετέπειτα Γκιτόν-Μορβώ) εργάστηκε ως σύνδικος Γενικός Εισαγγελέας (Procureur général syndic) στο διαμέρισμα (département) Κοτ ντ'Ορ το 1790, ενώ εξελέγη πληρεξούσιος στη Νομοθετική Συνέλευση το 1792, και έπειτα στην Συμβατική Εθνοσυνέλευση.
Αν και ανήκε στην δεξιά πτέρυγα, ψήφισε υπέρ της εκτέλεσης του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ΄. Ο Γκιτόν ντε Μορβώ ήταν μέλος της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας από τις 6 Απριλίου 1793 έως τις 10 Ιουλίου 1793, όταν παραιτήθηκε για να αφιερώσει χρόνο στην κατασκευή πυροβόλων όπλων, και τον σχηματισμό του σώματος αεροστατιστών του Γαλλικού Επαναστατικού Στρατού. Ο ίδιος πέταξε με αερόστατο κατά την διάρκεια της μάχης του Φλερύς στις 26 Ιουνίου 1794, και συνεισέφερε και σε πολλές άλλες μάχες.
Μετέπειτα χρόνια
Ήταν μεταξύ των ιδρυτών της Πολυτεχνικής Σχολής (École Polytechnique) και της Σχολής του Άρεως (École de Mars), και καθηγητής ορυκτολογίας στην Πολυτεχνική (καθώς και διευθυντής της το 1797). Έγινε μέλος της πρώτης τάξης της Ακαδημίας επιστημών στην χημεία, στις 20 Νοεμβρίου 1795, στη συνέχεια εξελέγη αντιπρόεδρος της τάξης (1806) και αργότερα πρόεδρος της (1807). Το 1798 νυμφεύτηκε την Κλωντίν Πικαρντέ, μια προσφάτως χήρα φίλη και συνάδελφο του. Κατά την διάρκεια του Διευθυντηρίου, εργάστηκε στο Συμβούλιο των Πεντακοσίων από το 1797, εκλεγμένος στο Ιλ-ετ-Βιλαίν, και ήταν διαχειριστής του Θησαυροφυλακίου της Πρώτης Γαλλικής Δημοκρατίας το 1799.
Έργα
Πέρα από την επιμελή συνεισφορά του στα επιστημονικά περιοδικά της εποχής, ο Γκιτόν έγραψε το Mémoire sur l’éducation publique (Έκθεση περί Δημόσιας Εκπαίδευσης, 1762), σατιρικό ποίημα με τίτλο Le Rat iconoclaste, ou le Jésuite croqué (Ο εικονομάχος Ρατ ή ο θρυμματισμένος Ιησουίτης, 1763), το Discours publics et éloges (Δημόσιες συζητήσεις και επαίνοι, 1775–1782), το Plaidoyers sur plusieurs questions de droit (Λόγοι για διάφορα νομικά θέματα, 1785) και το Traité des moyens de désinfecter l’air (Τρόποι απολύμανσης του αέρα, 1801), στο οποίο περιέγραφε τις απολυμαντικές δυνάμεις της χλωρίνης και του αέριου υδροχλωρικού οξέος που είχε χρησιμοποιήσει με επιτυχία στη Ντιζόν το 1773. Δημοσίευσε επίσης το Élémens de chymie théorique et pratique (Στοιχεία της θεωρητικής και της πρακτικής χημείας, 1776–1777) με τον Χιου Μάρετ (1726–1785) και τον Ζαν Φρανσουά Ντουράντ (απεβ. 1794).
Βραβεύσεις και τιμές
Κατά την διάρκεια της ζωής του, ο Γκιτόν ντε Μορβώ βραβεύθηκε με τον σταυρό της Λεγεώνας της Τιμής (1803) ενώ έγινε Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής για τις υπηρεσίες του στην ανθρωπότητα (1805). Έγινε βαρόνος από την Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία το 1811.
Η δημοσίευση Méthode de Nomenclature Chimique (Μέθοδος Χημικής Ονοματολογίας) του Λουί Μπερνάρ Γκιτόν ντε Μορβώ του 1788, που δημοσιεύθηκε με τους συναδέλφους του Αντουάν Λαβουαζιέ, Κλωντ Λουί Μπερτολέ και Αντουάν Φρανσουά, κόμη ντε Φουρκρουά, τιμήθηκε με Βραβείο Μνείας για Χημική Ανακάλυψη από το Τμήμα Ιστορίας της Χημείας της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας, και παρουσιάστηκε στην Ακαδημία Επιστημών (Παρίσι) το 2015.
Ο Γκιτόν ντε Μορβώ απεβίωσε στο Παρίσι στις 2 Ιανουαρίου 1816.
Ναβάχο
Επικράτεια του Νέου Μεξικού 1846–1863
Ωστόσο, δεν μπήκαν ούτε βρέθηκαν όλοι οι Νάβαχο. Κάποιοι ζούσαν κοντά στον ποταμό Σαν Χουάν, άλλοι πέρα από τα χωριά των Χόπι και άλλοι ζούσαν με συγκροτήματα Απάτσι.
Μεγάλη βόλτα
Ξεκινώντας την άνοιξη του 1864, ο στρατός ανάγκασε περίπου 9.000 Νάβαχο άνδρες, γυναίκες και παιδιά να περπατήσουν πάνω από 300 mi στο Fort Sumner, Νέο Μεξικό, για εγκλεισμό στο Bosque Redondo. Ο εγκλεισμός ήταν καταστροφικός για τους Νάβαχο, καθώς η κυβέρνηση απέτυχε να παράσχει αρκετό νερό, ξύλα, προμήθειες και ζώα για τους 4.000–5.000 ανθρώπους. Η μεγάλης κλίμακας αποτυχία των καλλιεργειών και οι ασθένειες ήταν επίσης ενδημικές κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, όπως και οι επιδρομές από άλλες φυλές και πολίτες. Μερικοί Νάβαχο πάγωσαν τον χειμώνα γιατί μπορούσαν να φτιάξουν μόνο φτωχά καταφύγια από τα λίγα υλικά που τους έδιναν. Αυτή η περίοδος είναι γνωστή μεταξύ των Νάβαχο ως «Η ώρα του φόβου». Επιπλέον, μια μικρή ομάδα Mescalero Apache, μακροχρόνιοι εχθροί των Νάβαχο είχαν μεταφερθεί στην περιοχή, γεγονός που οδήγησε σε συγκρούσεις.
Το 1868, η Συνθήκη του Bosque Redondo διαπραγματεύθηκε μεταξύ των ηγετών των Νάβαχο και της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, επιτρέποντας στους επιζώντες Νάβαχο να επιστρέψουν σε μια κράτηση σε ένα τμήμα της πρώην πατρίδας τους.
Εποχή κρατήσεων
Με συνθήκη, επιτράπηκε στους Νάβαχο να εγκαταλείψουν την κράτηση για εμπόριο, με την άδεια του στρατού ή του τοπικού Ινδού πράκτορα. Τελικά, η συμφωνία οδήγησε σε σταδιακό τέλος στις επιδρομές των Νάβαχο, καθώς η φυλή μπόρεσε να αυξήσει τα ζώα και τις καλλιέργειές της. Επίσης, η φυλή κέρδισε μια αύξηση στο μέγεθος της κράτησης Νάβαχο από 3.5 e6acre  έως το 16 e6acre   όπως έχει σήμερα. Αλλά οι οικονομικές συγκρούσεις με μη Ναβάχο συνεχίστηκαν για πολλά χρόνια καθώς πολίτες και εταιρείες εκμεταλλεύονταν πόρους που είχαν ανατεθεί στους Ναβάχο. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ έκανε μισθώσεις για τη βοσκή ζώων, πήρε γη για ανάπτυξη σιδηροδρόμου και επέτρεψε την εξόρυξη σε γη Ναβάχο χωρίς να συμβουλευτεί τη φυλή.
Το 1883, ο υπολοχαγός Πάρκερ, συνοδευόμενος από 10 στρατευμένους και δύο πρόσκοποι, ανέβηκε στον ποταμό Σαν Χουάν για να χωρίσει τους Νάβαχο και τους πολίτες, που είχαν καταπατήσει τη γη των Νάβαχο. Την ίδια χρονιά, ο υπολοχαγός Lockett, με τη βοήθεια 42 στρατευμένων στρατιωτών, ενώθηκε από τον υπολοχαγό Holomon στο Navajo Springs. Προφανώς, πολίτες με τα επώνυμα Houck και/ή Owens είχαν δολοφονήσει τον γιο ενός αρχηγού Ναβάχο και 100 ένοπλοι πολεμιστές Ναβάχο τους αναζητούσαν.
Το 1887, οι πολίτες Palmer, Lockhart και King κατασκεύασαν μια κατηγορία για κλοπή αλόγων και επιτέθηκαν τυχαία σε μια κατοικία στην κράτηση. Δύο άντρες Νάβαχο και οι τρεις λευκοί πέθαναν ως αποτέλεσμα, αλλά μια γυναίκα και ένα παιδί επέζησαν. Καπετ. Ο Kerr (με δύο πρόσκοποι Νάβαχο) εξέτασε το έδαφος και στη συνέχεια συναντήθηκε με αρκετές εκατοντάδες Νάβαχο στο Houcks Tank. Ο Rancher Bennett, του οποίου το άλογο φέρεται να είχε κλαπεί, είπε στον Kerr ότι τα άλογά του τα έκλεψαν οι τρεις λευκοί για να πιάσουν έναν κλέφτη αλόγων. Την ίδια χρονιά, ο υπολοχαγός Σκοτ πήγε στον ποταμό Σαν Χουάν με δύο προσκόπους και 21 στρατευμένους άνδρες. Οι Νάβαχο πίστευαν ότι ο Σκοτ ήταν εκεί για να διώξει τους λευκούς που είχαν εγκατασταθεί στην κράτηση και είχαν περιφράξει τον ποταμό από τους Ναβάχο. Ο Σκοτ βρήκε στοιχεία για πολλά ράντζα που δεν ανήκουν στη Ναβάχο. Μόνο τρεις ήταν ενεργοί και οι ιδιοκτήτες ήθελαν πληρωμή για τις βελτιώσεις τους πριν φύγουν. Ο Σκοτ τους απέβαλε.
Το 1890, ένας τοπικός κτηνοτρόφος αρνήθηκε να πληρώσει στους Νάβαχο πρόστιμο για τα ζώα. Οι Νάβαχο προσπάθησαν να το συλλέξουν και οι λευκοί στο νότιο Κολοράντο και τη Γιούτα ισχυρίστηκαν ότι 9.000 από τους Νάβαχο βρίσκονταν σε πολεμικό μονοπάτι. Ένα μικρό στρατιωτικό απόσπασμα από το Fort Wingate επανέφερε τους λευκούς πολίτες στην τάξη.
Το 1913, ένας Ινδός πράκτορας διέταξε έναν Νάβαχο και τις τρεις συζύγους του να έρθουν μέσα και στη συνέχεια τους συνέλαβε επειδή είχαν πληθυντικό γάμο. Μια μικρή ομάδα Νάβαχο χρησιμοποίησε βία για να απελευθερώσει τις γυναίκες και υποχώρησε στο Όμορφο Βουνό με 30 ή 40 συμπαθούντες. Αρνήθηκαν να παραδοθούν στον πράκτορα και οι τοπικές αρχές επιβολής του νόμου και ο στρατός απέρριψαν το αίτημα του πράκτορα για ένοπλη εμπλοκή. Ο στρατηγός Scott έφτασε και με τη βοήθεια του Henry Chee Dodge, ενός ηγέτη μεταξύ των Νάβαχο, εκτονώθηκε η κατάσταση.
Οικοτροφεία και εκπαίδευση
Μόλις τα παιδιά έφτασαν στο οικοτροφείο, η ζωή τους άλλαξε δραματικά. Οι Ευρωπαίοι Αμερικανοί δίδασκαν τις τάξεις με πρόγραμμα σπουδών μόνο στα αγγλικά και τιμωρούσαν όποιον μαθητή πιανόταν να μιλάει Νάβαχο. Τα παιδιά ήταν υπό μιλιταριστική πειθαρχία, υπό τη διεύθυνση του Siláo. Σε πολλαπλές συνεντεύξεις, τα άτομα θυμήθηκαν ότι συνελήφθησαν και πειθαρχήθηκαν από τους Siláo εάν προσπαθούσαν να τραπούν σε φυγή. Άλλες συνθήκες περιλάμβαναν ανεπαρκή τροφή, συνωστισμό, απαιτούμενη χειρωνακτική εργασία σε κουζίνες, χωράφια και λεβητοστάσια. και στρατιωτικού τύπου στολές και κουρέματα.
Η αλλαγή δεν συνέβη σε αυτά τα οικοτροφεία παρά μόνο μετά τη δημοσίευση της Έκθεσης Meriam το 1929 από τον Υπουργό Εσωτερικών, Hubert Work. Αυτή η έκθεση εξέτασε τα ινδικά οικοτροφεία ως ανεπαρκή όσον αφορά τη διατροφή, τις ιατρικές υπηρεσίες, τον υπερπληθυσμό των κοιτώνων, τους υπομορφωμένους δασκάλους, την περιοριστική πειθαρχία και τη χειρωνακτική εργασία των μαθητών για τη διατήρηση της λειτουργίας του σχολείου.
Αυτή η έκθεση ήταν ο προάγγελος των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων που ξεκίνησαν υπό τον Πρόεδρο Franklin D. Roosevelt, βάσει των οποίων χτίστηκαν δύο νέα σχολεία στην κράτηση των Νάβαχο. Αλλά το Rough Rock Day School λειτουργούσε με το ίδιο μιλιταριστικό στυλ με το Fort Defiance και δεν εφάρμοσε τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις. Το Ευαγγελικό Ιεραποστολικό Σχολείο άνοιξε δίπλα στο Ημερήσιο Σχολείο Rough Rock. Οι αφηγήσεις των Νάβαχο για αυτό το σχολείο το απεικονίζουν σαν να έχει μια οικογενειακή ατμόσφαιρα με σπιτικά μαγειρεμένα γεύματα, νέα ή ήπια ρούχα, ανθρώπινη μεταχείριση και πρόγραμμα σπουδών βασισμένο στο Νάβαχο. Οι εκπαιδευτικοί βρήκαν ότι το πρόγραμμα σπουδών του Ευαγγελικού Ιεραποστολικού Σχολείου ήταν πολύ πιο ωφέλιμο για τα παιδιά των Ναβάχο. αριστερά|μικρογραφία| Χωρίς τίτλο . [[Άνσελ Άνταμς . 1941. Τραβηγμένη κοντά στο Canyon de Chelly]] Το 1937, η κληρονόμος της Βοστώνης Mary Cabot Wheelright και ο τραγουδιστής και γιατρός των Νάβαχο, Hastiin Klah, ίδρυσαν το Μουσείο Wheelwright του Αμερικανού Ινδιάνου στη Σάντα Φε. Είναι ένα αποθετήριο για ηχογραφήσεις, χειρόγραφα, πίνακες ζωγραφικής και ταπετσαρίες άμμου των Νάβαχο. Παρουσίασε επίσης εκθέματα, για να εκφράσει την ομορφιά, την αξιοπρέπεια και τη λογική της θρησκείας των Νάβαχο. Όταν ο Klah συνάντησε τον Cabot το 1921, ήταν μάρτυρας δεκαετιών προσπαθειών από την κυβέρνηση των ΗΠΑ και τους ιεραπόστολους να αφομοιώσουν τους Νάβαχο στην επικρατούσα κοινωνία. Το μουσείο ιδρύθηκε για να διατηρήσει τη θρησκεία και τις παραδόσεις των Νάβαχο, που ο Klah ήταν σίγουρος ότι διαφορετικά σύντομα θα χανόταν για πάντα.
Το αποτέλεσμα αυτών των οικοτροφείων οδήγησε σε μεγάλη απώλεια γλώσσας στο Έθνος Νάβαχο. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Έκθεση Meriam χρηματοδότησε περισσότερα παιδιά για να φοιτήσουν σε αυτά τα σχολεία με έξι φορές περισσότερα παιδιά να πηγαίνουν σε οικοτροφείο από ό,τι πριν από τον πόλεμο. Τα αγγλικά ως η κύρια γλώσσα που ομιλείται σε αυτά τα σχολεία, καθώς και οι τοπικές πόλεις, που περιβάλλουν τις κρατήσεις των Νάβαχο συνέβαλαν στο να γίνουν οι κάτοικοι δίγλωσσοι. Ωστόσο, τα Νάβαχο ήταν ακόμα η κύρια γλώσσα που ομιλούνταν στο σπίτι.
Πολιτισμός
μικρογραφία| Τα Dibé (πρόβατα) παραμένουν μια σημαντική πτυχή του πολιτισμού των Νάβαχο. Το όνομα "Navajo" έχει ως προέλευσή του τα τέλη του 18ου αιώνα, από την ισπανική φράση "(Apaches de) Navajó "(Apaches of) Navajó", το οποίο προήλθε από το Tewa navahū "αγροκτήματα που γειτνιάζουν με μια κοιλάδα". Οι Νάβαχο αυτοαποκαλούνται Diné.
Όπως και οι άλλοι Απάτσι, οι Νάβαχο ήταν ημινομάδες από τον 16ο έως τον 20ο αιώνα. Οι εκτεταμένες συγγενικές τους ομάδες είχαν εποχικές περιοχές κατοικίας κατάλληλες για την κτηνοτροφία, τη γεωργία και τις πρακτικές συγκέντρωσης. Ως μέρος ενός παραδοσιακού τρόπου οικονομίας, οι ομάδες των Νάβαχο, ίσως να είχαν σχηματίσει εμπορικές ομάδες ή ομάδες επιδρομών, με τις οποίες διένυαν  σχετικά μεγάλες αποστάσεις.
Υπάρχει ένα σύστημα φυλών που ορίζει τις σχέσεις μεταξύ ατόμων και οικογενειών. Το σύστημα της φυλής είναι εξωγαμικό : οι άνθρωποι μπορούν να παντρευτούν (και να βγαίνουν ραντεβού) μόνο με συντρόφους εκτός των δικών τους φυλών, οι οποίες για το σκοπό αυτό περιλαμβάνουν τις φυλές των τεσσάρων παππούδων τους. Μερικοί Ναβάχο προτιμούν να παντρεύονται τα παιδιά τους με τη φυλή του πατέρα τους. Ενώ οι φυλές συνδέονται με μια γεωγραφική περιοχή, η περιοχή δεν προορίζεται για αποκλειστική χρήση οποιασδήποτε φυλής. Τα μέλη μιας φυλής μπορεί να ζουν εκατοντάδες μίλια μακριά αλλά να έχουν ακόμα δεσμό φυλής.
Ιστορικά, η δομή της κοινωνίας των Νάβαχο είναι σε μεγάλο βαθμό ένα μητριαρχικό σύστημα, στο οποίο η οικογένεια των γυναικών κατείχε ζώα, κατοικίες, εκτάσεις φύτευσης και βόσκηση ζώων. Μόλις παντρευτεί, ένας άνδρας Νάβαχο ακολουθούσε μια μητρόπολη και ζούσε με τη νύφη του στην κατοικία της και κοντά στην οικογένεια της μητέρας της. Οι κόρες (ή, εάν χρειαζόταν, άλλες γυναίκες συγγενείς) ήταν αυτές που λάμβαναν την κληρονομιά της γενεαλογικής ιδιοκτησίας, με βάση την παράδοση. Σε περιπτώσεις συζυγικού χωρισμού, οι γυναίκες θα διατηρούσαν την περιουσία και τα παιδιά. Τα παιδιά «γεννιούνται» και ανήκουν στη φυλή της μητέρας, αλλά «γεννιούνται για» τη φυλή του πατέρα. Ο μεγαλύτερος αδερφός της μητέρας έχει ισχυρό ρόλο στη ζωή των παιδιών της. Ως ενήλικες, οι άνδρες αντιπροσωπεύουν τη φυλή της μητέρας τους στα πολιτικά δρώμενα των φυλών.
Το ένα φύλο δεν μπορεί να ζήσει χωρίς το άλλο στην κουλτούρα των Νάβαχο. Οι άνδρες και οι γυναίκες θεωρούνται ίσοι, καθώς τόσο αρσενικό όσο και θηλυκό χρειάζονται για να αναπαραχθούν. Αν και οι γυναίκες μπορεί να φέρουν μεγαλύτερο βάρος, η γονιμότητα εκτιμάται τόσο πολύ που οι άνδρες αναμένεται να παρέχουν οικονομικούς πόρους (γνωστός ως πλούτος της νύφης ). Το καλαμπόκι είναι σύμβολο γονιμότητας στην κουλτούρα των Νάβαχο καθώς τρώνε λευκό καλαμπόκι στις γαμήλιες τελετές. Θεωρείται ανήθικο ή/και κλοπή εάν ο ένας δεν φροντίζει τον άλλο σε αυτή την προγαμιαία ή έγγαμη σχέση.
Παραδοσιακές κατοικίες
μικρογραφία| Hogan στο Monument Valley Navajo Tribal Park Ένα χόγκαν, το παραδοσιακό σπίτι των Νάβαχο, είναι χτισμένο ως καταφύγιο είτε για έναν άνδρα είτε για μια γυναίκα. Τα αρσενικά hogan είναι τετράγωνα ή κωνικά με ευδιάκριτη ορθογώνια είσοδο, ενώ ένα θηλυκό hogan είναι ένα σπίτι οκτώ όψεων. Τα Hogan είναι φτιαγμένα από κορμούς και καλυμμένα με λάσπη, με την πόρτα πάντα στραμμένη προς τα ανατολικά για να υποδέχεται τον ήλιο κάθε πρωί. Οι Νάβαχο έχουν επίσης διάφορους τύπους χόγκαν για διαμονή και τελετουργική χρήση. Τελετές, όπως τελετές θεραπείας ή το inaaldá, πραγματοποιούνται μέσα σε ένα hogan. Σύμφωνα με τον Kehoe, αυτό το στυλ στέγασης είναι χαρακτηριστικό για τους Νάβαχο. Γράφει, «ακόμα και σήμερα, ένα στιβαρά κατασκευασμένο, με ξύλινους τοίχους Hogan προτιμάται από πολλές οικογένειες Νάβαχο». Τα περισσότερα μέλη των Νάβαχο ζουν σήμερα σε διαμερίσματα και σπίτια σε αστικές περιοχές.
Όσοι ασκούν τη θρησκεία Νάβαχο, θεωρούν το Χόγκαν ως ιερό. Το θρησκευτικό τραγούδι " The Blessingway" (hózhǫ́ǫ́jí ) περιγράφει το πρώτο hogan ότι κατασκευάστηκε από τους Κογιότ, με τη βοήθεια των Καστόρων, ώστε να γίνει το σπίτι για τον πρώτο άντρα, την πρώτη γυναίκα και τον Θεό του λόγου. Οι άνθρωποι της φυλής των Καστόρων, έδωσαν κούτσουρα στους Κογιότ και οδηγίες για το πώς να φτιάξουν το πρώτο Χόγκαν. Οι Νάβαχο έφτιαχναν τα χόγκαν τους με τον παραδοσιακό τρόπο ως το 1900, όταν άρχισαν να τα φτιάχνουν σε σχήμα εξάγωνου ή οκτάγωνου. Τα Χόγκαν εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ως κατοικίες, ειδικά από τους γηραιότερους Νάβαχο, αν και τείνουν να κατασκευάζονται με σύγχρονα υλικά και τεχνικές κατασκευής. Μερικά συντηρούνται ειδικά για τελετουργικούς σκοπούς.
Πνευματικές και θρησκευτικές πεποιθήσεις
μικρογραφία| Νάβαχο Yebichai (Yei Bi Chei) χορευτές. Edward S. Curtis. ΗΠΑ, 1900. The Wellcome Collection, Λονδίνο μικρογραφία|Hastobíga, ένας Hataałii που φωτογραφήθηκε το 1904 από τον Edward S. Curtis Η πνευματική πρακτική των Νάβαχο αφορά την αποκατάσταση της ισορροπίας και της αρμονίας στη ζωή ενός ατόμου, για την επίτευξη της υγείας και βασίζεται στις ιδέες του Hózhóójí. Οι Ντινέ, πίστευαν σε δύο κατηγορίες ανθρώπων: Άνθρωποι της Γης και Άγιοι άνθρωποι. Οι άνθρωποι των Νάβαχο πιστεύουν ότι πέρασαν από τρεις κόσμους πριν φτάσουν σε αυτόν τον κόσμο, τον Τέταρτο Κόσμο ή τον Λαμπερό Κόσμο. Ως Άνθρωποι της Γης, οι Ντινέ πρέπει να κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να διατηρήσουν την ισορροπία μεταξύ της Μητέρας Γης και του ανθρώπου.
Οι Νάβαχο έχουν πολλές διαφορετικές τελετές. Ως επί το πλείστον, οι τελετές τους είναι για την πρόληψη ή τη θεραπεία ασθενειών. Η γύρη καλαμποκιού χρησιμοποιείται ως ευλογία και ως προσφορά κατά την προσευχή. Το ένα μισό του μεγάλου τελετουργικού συγκροτήματος τραγουδιού των Νάβαχο είναι ο Δρόμος της Ευλογίας ( Hózhǫ́ǫ́jí) και το άλλο μισό είναι ο Δρόμος του Εχθρού ( Anaʼí Ndááʼ ). Οι τελετές του Blessing Way βασίζονται στην καθιέρωση «ειρήνης, αρμονίας και καλών πραγμάτων αποκλειστικά» μέσα στο Dine. Οι τελετές του Enemy Way ή του Evil Way ασχολούνται με την αντιμετώπιση επιρροών που προέρχονται από έξω από το Dine. Οι τελετές πνευματικής θεραπείας έχουν τις ρίζες τους στις παραδοσιακές ιστορίες των Νάβαχο. Ένα από αυτά, η τελετή Νυχτερινής Ψαλτικής, διεξάγεται σε αρκετές ημέρες και περιλαμβάνει έως και 24 χορευτές. Η τελετή απαιτεί από τους χορευτές να φορούν μάσκες από δέρμα λουλούδι, όπως και πολλές από τις άλλες τελετές Νάβαχο, και όλες αντιπροσωπεύουν συγκεκριμένους θεούς. Ο σκοπός του Νυχτερινού Ψαλμού είναι να εξαγνίσει τους ασθενείς και να τους θεραπεύσει μέσω προσευχών προς τα πνεύματα. Κάθε μέρα της τελετής συνεπάγεται την εκτέλεση ορισμένων τελετών και τη δημιουργία λεπτομερών ζωγραφιών στην άμμο. Ένα από τα τραγούδια περιγράφει το σπίτι των thunderbirds:
Προφορικές ιστορίες/Λογοτεχνικά έργα
Δείτε: Diné Bahaneʼ (Creation Story) και Black God and Coyote (αξιοσημείωτοι παραδοσιακοί χαρακτήρες)
Η Φυλή Νάβαχο βασίστηκε στην προφορική παράδοση για να διατηρήσει πεποιθήσεις και ιστορίες. Τα παραδείγματα θα περιλαμβάνουν την παραδοσιακή ιστορία δημιουργίας Diné Bahaneʼ. Υπάρχουν επίσης μερικοί ινδιάνικοι θρύλοι των Νάβαχο, που είναι βασικοί στη λογοτεχνία, όπως "ο Πρώτος Άνδρας και η Πρώτη Γυναίκα" καθώς και "ο Ήλιος, η Σελήνη και τα Αστέρια". Η πρώτη, είναι η ιστορία για τη δημιουργία του κόσμου και η δεύτερη, είναι η ιστορία για την προέλευση των ουράνιων σωμάτων.
Αργυροτεχνία
μικρογραφία| Κολιέ από άνθη Σκουός αριστερά|μικρογραφία| Κοσμήματα Νάβαχο του 19ου αιώνα με τα δημοφιλή σχέδια [[Concho belt|Κόντσο και dragonfly (λιβελούλα)]] Η αργυροχοΐα είναι μια σημαντική μορφή τέχνης για τους Νάβαχο. Ο Ατσίντι Σάνι (περ. 1830 – περ. 1918) θεωρείται ο πρώτος αργυροχόος Νάβαχο. Έμαθε την αργυροχοΐα από έναν Μεξικανό που ονομαζόταν Nakai Tsosi ("Λεπτός Μεξικανός") γύρω στο 1878 και άρχισε να διδάσκει σε άλλους Νάβαχο πώς να δουλεύουν με ασήμι. Μέχρι το 1880, οι αργυροχόοι Νάβαχο δημιουργούσαν χειροποίητα κοσμήματα, όπως βραχιόλια, φιάλες καπνού, περιδέραια και τιράντες. Αργότερα, πρόσθεσαν ασημένια σκουλαρίκια, πόρπες, μπόλο, στολίδια μαλλιών, καρφίτσες και περιδέραια από άνθη σκουός για χρήση τους από την φυλή, αλλά και για να τα πουλήσουν στους τουρίστες ως τρόπο συμπλήρωσης του εισοδήματός τους.
Το τιρκουάζ, ήταν μέρος των κοσμημάτων για αιώνες, αλλά οι καλλιτέχνες Νάβαχο δεν χρησιμοποίησαν τεχνικές ενθέτων για να εισάγουν τιρκουάζ σε ασημένια σχέδια ως τα τέλη του 19ου αιώνα.
Ύφανση
αριστερά|μικρογραφία|219x219εσ| Υφαντής Νάβαχο με πρόβατα μικρογραφία|270x270εσ| Χαλί Navajo Germantown Eye Dazzler, [[Ινστιτούτο Ιστορίας Επιστημών]] μικρογραφία| Πιθανώς κουβέρτα σε στιλ Bayeta με Βεράντα και Σχεδιασμό με Σκαλοπάτια, 1870–1880, 50.67.54, [[Μουσείο του Μπρούκλιν|Μουσείο Μπρούκλιν]] Οι Νάβαχο μετανάστευσαν στα νοτιοδυτικά, με τις δικές τους παραδόσεις υφαντικής. Ωστόσο, έμαθαν να υφαίνουν βαμβάκι σε όρθιους αργαλειούς από τους λαούς Πουέμπλο. Οι πρώτοι Ισπανοί που επισκέφτηκαν την περιοχή, έγραψαν ότι είδαν κουβέρτες που είχαν δημιουργήσει Νάβαχο. Μέχρι τον 18ο αιώνα, οι Νάβαχο είχαν αρχίσει την εισαγωγή κόκκινου νήματος Bayeta (Μπαγέτα) για να συμπληρώσουν το τοπικό μαύρο, γκρι και λευκό μαλλί, καθώς και μαλλί βαμμένο με λουλακί. Χρησιμοποιώντας έναν όρθιο αργαλειό, οι Νάβαχο έφτιαχναν εξαιρετικά λεπτές χρήσιμες κουβέρτες που συλλέχθηκαν από τους Ινδιάνους της Ute(Ούτε) και του Plains(Πλέινς). Αυτές οι κουβέρτες, του Αρχηγού, που ονομάζονται έτσι επειδή μόνο οι αρχηγοί ή οι πολύ πλούσιοι άνθρωποι μπορούσαν να τις αντέξουν οικονομικά, χαρακτηρίζονταν από οριζόντιες ρίγες με μερικές κόκκινες λεπτομέρειες. Οι κουβέρτες του "First Phase Chief" έχουν μόνο οριζόντιες ρίγες, η δεύτερη φάση έχει κόκκινα ορθογώνια σχέδια και η τρίτη φάση έχει κόκκινους ρόμβους μαζί με μερικά σχέδια διαμαντιών.
Η ολοκλήρωση των σιδηροδρόμων, άλλαξε δραματικά την ύφανση των Νάβαχο. Εισήχθησαν φτηνές κουβέρτες, έτσι οι υφαντές των Νάβαχο έστρεψαν την εστίασή τους στην ύφανση χαλιών για ένα ολοένα και πιο μη εγγενές κοινό. Η σιδηροδρομική υπηρεσία έφερε επίσης μαλλί Germantown(Τζέρμανταουν) από τη Φιλαδέλφεια, τεχνητά βαμμένο μαλλί που επέκτεινε πολύ τις χρωματικές παλέτες των υφαντών.
Αξιοσημείωτα άτομα με καταγωγή Νάβαχο
μικρογραφία| Ο Jacoby Ellsbury, που απεικονίζεται με στολή [[Μπόστον Ρεντ Σοξ|Boston Red Sox, είναι ένας παίκτης μπέιζμπολ Νάβαχο (από την πλευρά της μητέρας του) των New York Yankees .]] μικρογραφία| James and Ernie, ένα κωμικό δίδυμο Νάβαχο και ηθοποιοί
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ινδιάνοι Κατηγορία:Ναβάχο Κατηγορία:Φυλές ινδιάνων Κατηγορία:Ιστορία τβ. Αμερικής Κατηγορία:Ιστορία ν. Αμερικής Κατηγορία:Ιστορία Ν.Μεξικού Κατηγορία:Φυλές της Γιούτα Κατηγορία:Αριζόνα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γλώσσα Γκέντε
Η Γκέντε (Γκεντέκα, Γκένε, επίσης γνωστή ως Μπούντι) είναι μία Παπούα γλώσσα που ομιλείται στην επαρχία Μαντάνγκ της Παπούας Νέας Γουινέας. Ανήκει στον κλάδο Γκορόκα των γλωσσών Καϊνάντου-Γκορόκα.
Παραπομπές
Γ
Μετάξι Ρατζσάχι
μικρογραφία|Σάρι από μετάξι Ρατζσάχι Το Μετάξι Ρατζσάχι είναι το όνομα που δίνεται στα προϊόντα μεταξιού που παράγονται στο Ρατζσάχι του Μπαγκλαντές. Έχει τη φήμη του υφάσματος υψηλής ποιότητας για ενδύματα όπως το σάρι.
Ιστορία
Σύμφωνα με καταγραφές, η αρχή της παραγωγής μεταξιού στην περιοχή έγινε τον 13ο αιώνα. Τότε ήταν γνωστό ως Βεγγαλικό μετάξι ή μετάξι Γάγγη. Η κυβέρνηση του Πακιστάν ξεκίνησε τη παραγωγή μεταξιού στο Ρατζσάχι το 1952. Το Εργοστάσιο Μεταξιού του Ρατζσάχι ήταν κρατικό εργοστάσιο που ιδρύθηκε το 1961. Το 1978 η ιδιοκτησία παραδόθηκε στο Συμβούλιο Σηροτροφικής Ανάπτυξης του Μπανγκλαντές. Από τότε, το εργοστάσιο εμφάνιζε απώλειες και έκλεισε στις 30 Νοεμβρίου 2002. Πριν 2002 το εργοστάσιο παρήγαγε 300 τόνους υφάσματος τον χρόνο. Το 2011 είχε πέσει στους 50 τόνους. Το 2011 ο υπουργός οικονομικών του Μπαγκλαντές, Αμπούλ Μαάλ Αμπντούλ Μουχίθ, εξέφρασε ενδιαφέρον για την επαναλειτουργία του εργοστασίου μεταξιού του Ρατζσάχι, αλλά η Επιτροπή Ιδιωτικοποίησης το αρνήθηκε.
Τύποι
μικρογραφία|Ίνες μεταξιού Ρατζσάχι. Το μετάξι Ρατζσάχι είναι σαν όλα τα άλλα είδη μεταξιού, καθώς παρασκευάζεται από τα κουκούλια του μεταξοσκώληκα. Οι πολύ λεπτές ίνες που προκύπτουν από αυτή τη διαδικασία καλύπτονται με σερικίνη, μια ειδική πρωτεΐνη. Υπάρχουν τρία κύρια είδη μεταξιού:
Ανάμεσα σε αυτές τις ποικιλίες, το μετάξι μουριάς είναι το καλύτερο και ως εκ τούτου είναι το πιο πολύτιμο.
Τα Σάρι από μετάξι Ρατζσάχι είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στο Μπαγκλαντές. Το συγκεκριμένο είδος μεταξιού επίσης πωλείται ως ύφασμα για σχεδιαστές και είναι διαθέσιμο σε διάφορα χρώματα και σχέδια.
Σημασία
Το 2011 υπήρχαν επτά εργοστάσια μεταξιού και το Ινστιτούτο Σηροτροφικής Έρευνας και Κατάρτισης του Μπανγκλαντές στο Ρατζσάχι. Το μεγαλύτερο μέρος του μεταξιού του Μπανγκλαντές παράγεται από την τοπική σηροτροφία. Περίπου 100.000 άτομα απασχολούνται άμεσα ή έμμεσα σε αυτό τον τομέα. Η Ένωση Βιομηχανιών και Εργατών Μεταξιού του Ρατζσάχι εκπροσωπεί τους εργαζόμενους στη βιομηχανία μεταξιού.
Κώστας Μελετίου
Ο Κώστας Μελετίου ήταν Κύπριος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στην θέση του αριστερού επιθετικού.
Ξεκίνησε την καριέρα του το 1938 στον ΑΠΟΕΛ. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Λάρνακα και συνέχισε την καριέρα του στην ΕΠΑ Λάρνακας, με την οποία κατέκτησε δύο νταμπλ. Το 1946 εγκαταστάθηκε στην Αμμόχωστο, συνεχίζοντας την καριέρα του στην Ανόρθωση, έως το 1951, όντας ένας από τους βασικούς συντελεστές στην κατάκτηση των πρώτων τίτλων της ομάδας (1949 κύπελλο, 1950 πρωτάθλημα).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΕΠΑ Λάρνακας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης
Σπούτνικ αγαπημένη
Το Σπούτνικ αγαπημένη (ιαπωνικά: スプートニクの恋人) είναι μυθιστόρημα του Χαρούκι Μουρακάμι, που κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία από τις εκδόσεις Kodansha το 1999. Μια μετάφρασή του στα αγγλικά από τον Φίλιπ Γκέιμπριελ κυκλοφόρησε το 2001. Στα ελληνικά, το μυθιστόρημα έχει μεταφραστεί από τον Λεωνίδα Καρατζά και κυκλοφόρησε το 2008 από τις εκδόσεις Ωκεανίδα.
Περίληψη υπόθεσης
Η Σουμίρε είναι μια επίδοξη συγγραφέας που επιβιώνει από ένα οικογενειακό επίδομα και με τη δημιουργική συμβολή του μοναδικού της φίλου, του αφηγητή και πρωταγωνιστή του μυθιστορήματος, γνωστό στο κείμενο μόνο ως K. Ο Κ είναι δάσκαλος δημοτικού, 25 ετών και ερωτευμένος με τη Σουμίρε, αν και εκείνη δεν συμμερίζεται τα συναισθήματά του. Σε έναν γάμο, η Σουμίρε γνωρίζει μια Κορεάτισσα, τη Μίου, η οποία είναι 17 χρόνια μεγαλύτερή της. Οι δυο τους ξεκινούν μια συζήτηση και η Σουμίρε ανακαλύπτει ότι ελκύεται από τη μεγαλύτερη γυναίκα. Αυτή είναι η πρώτη φορά που νιώθει σεξουαλική έλξη για κάποιο άτομο. Η Μίου ζητά σύντομα από τη Σουμίρε να πάει να δουλέψει μαζί της. Αυτή η συνάντηση και η επακόλουθη σχέση μεταξύ των δύο γυναικών οδηγεί στην αλλαγή της Σουμίρε: αρχίζει να φοράει πιο ωραία ρούχα, αποκτά ένα καλύτερο διαμέρισμα και κόβει το κάπνισμα. Ωστόσο, αναπτύσσει παράλληλα και συγγγαφικό αδιέξοδο.
Ο Κ αρχίζει ξαφνικά να λαμβάνει γράμματα από την Ευρώπη γραμμένα από τη Σουμίρε. Με βάση αυτά τα γράμματα, είναι σε θέση να παρακολουθεί τα επαγγελματικά ταξίδια της Σουμίρε και της Μίου σε όλη την ήπειρο. Στην τελευταία της επιστολή, η Σουμίρε αναφέρει ότι αντί να επιστρέψουν σπίτι όπως είχε αρχικά προγραμματιστεί, αυτή και η Μίου θα περάσουν λίγο επιπλέον χρόνο σε ένα ελληνικό νησί για διακοπές.
Η νέα σχολική χρονιά του Κ ξεκινά την εβδομάδα μετά την κλήση της Μίου, αλλά θεωρώντας την υγεία της Σουμίρε πιο σημαντική, ο Κ φεύγει για την Ελλάδα την επόμενη μέρα. Συναντά τη Μίου για πρώτη φορά και εκείνη του λέει ότι η Σουμίρε έχει εξαφανιστεί χωρίς να αφήσει πίσω της ίχνη. Του εξηγεί τη σειρά των γεγονότων που οδήγησαν στην εξαφάνιση της Σουμίρε. Σύμφωνα με την αφήγησή της, η Μίου δεν ήταν σε θέση να ανταποδώσει σωματικά τη σεξουαλική επαφή που ξεκίνησε από πλευράς της Σουμίρε. Η Μίου είναι πολύ χαρούμενη που έχει τον K μαζί της, αλλά ανησυχεί ότι η Σουμίρε μπορεί να έχει αυτοκτονήσει. Ο Κ την καθησυχάζει, λέγοντάς της ότι η Σουμίρε δεν θα το έκανε αυτό.
Η Μίου επιστρέφει μετά από μερικές μέρες. Ο Κ νιώθει ότι ο χρόνος του έχει τελειώσει, παρόλο που αισθάνεται μια σύνδεση με τη Μίου. Επιστρέφοντας στην Ιαπωνία, γυρίζει στην καθημερινότητά του. Με την απουσία της Σουμίρε, όμως, νιώθει ότι έχει χάσει το μοναδικό πολύτιμο πράγμα στη ζωή του. Δέχεται ένα ακόμη τηλεφώνημα, αυτή τη φορά από την κοπέλα του, η οποία είναι η παντρεμένη μητέρα ενός μαθητή του. Του λέει ότι ο γιος της –ένα αγόρι με το παρατσούκλι «Καρότο»– συνελήφθη να κλέβει σε ένα σούπερ μάρκετ και χρειάζεται τη βοήθειά του για να πείσει τον φύλακα να τον αφήσει να φύγει χωρίς να επικοινωνήσει με την αστυνομία. Μετά από μια κουραστική συζήτηση όπου ο φύλακας τιμωρεί τον Κ για τη στάση του απέναντί του, αφήνει τον Καρότο να φύγει. Ο Κ στέλνει τη μητέρα στο σπίτι και πηγαίνει το Καρότο σε ένα καφέ. Το Καρότο δεν μιλάει καθόλου. Ακόμα κι έτσι, νιώθοντας ένα είδος σύνδεσης μαζί του, ο Κ του λέει την ιστορία για τη Σουμίρε. Αφού πηγαίνει το Καρότο στο σπίτι της μητέρας του, ο Κ της λέει ότι δεν μπορεί να τη βλέπει πια.
Ο Κ συνεχίζει τη μοναχική του ζωή. Δεν θα δει ποτέ ξανά τη Μίου, εκτός από μια τυχαία συνάντηση: η Μίου τον προσπερνά με την τζάγκουάρ της, αλλά δεν φαίνεται να τον προσέχει. Έχει σταματήσει να βάφει τα μαλλιά της, τα οποία είναι πλέον κατάλευκα.
Χωρίς προειδοποίηση, ο Κ λαμβάνει ένα τηλεφώνημα από τη Σουμίρε, η οποία του λέει ότι βρίσκεται στον τηλεφωνικό θάλαμο κοντά στο διαμέρισμά της από τον οποίο τον καλούσε πάντα. Του ζητάει να έρθει να την πάρει από τον τηλεφωνικό θάλαμο. Όπως και άλλα έργα του Μουρακάμι, το μυθιστόρημα δεν έχει σαφές, συνοπτικό τέλος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνικά μυθιστορήματα
Ο αγαπημένος μαθηματικός τύπος του καθηγητή (ταινία)
Ο  (ιαπωνικά: 博士の愛した数式, προφέρεται Χακάσε νο αϊσίτα σουσίκι) είναι μια ταινία ιαπωνικής παραγωγής, η οποία κυκλοφόρησε στις 21 Ιανουαρίου 2006 σε σκηνοθεσία του Τακάσι Κοϊζούμι. Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα με τον ίδιο τίτλο της συγγραφέως Γιόκο Ογκάουα, το οποίο κυκλοφόρησε το 2003.
Ιστορικό
Σε αντίθεση με το πρωτότυπο έργο, το οποίο αφηγείται την ιστορία από την οπτική γωνία του αφηγητή, η ταινία είναι γυρισμένη από την οπτική γωνία ενός 29χρονου, του Ρουτ, ο οποίος αφηγείται σε μια ομάδα από νέους μαθητές τις αναμνήσεις που έχει από τον καθηγητή. Αν και υπάρχουν μερικές διαφορές μεταξύ της ταινίας και του πρωτότυπου έργου (όπως, για παράδειγμα, η ταινία κάνει αναφορά στη σχέση μεταξύ του καθηγητή και της χήρας ενώ το βιβλίο δεν δίνει πολλές λεπτομέρειες για το ίδιο θέμα), η ταινία είναι σε γενικές γραμμές πιστή στο πρωτότυπο μυθιστόρημα.
Πλοκή
Στο πρώτο του μάθημα μαθηματικών, ο δάσκαλος Ρουτ διηγείται στην τάξη του τον τρόπο με τον οποίο ερωτεύτηκε τα μαθηματικά. Η χήρα μητέρα του, η Κιόκο, εργαζόταν ως οικονόμος στο σπίτι ενός καθηγητή μαθηματικών, ο οποίος θυμόταν μόνο ό,τι είχε γίνει 80 λεπτά μετά από κάποιο ατύχημα που του συνέβη. Παρ' όλα αυτά, η αγάπη του για τα μαθηματικά δεν έσβησε ποτέ.
Κριτική αποτίμηση της ταινίας
Σύμφωνα με τον Jugu Abraham, η ταινία οδηγεί τον αναγνώστη στον μυστικιστικό κόσμο των αριθμών, που, μέσα στους αιώνες, έχει κατακτήσει μεγάλα πνεύματα όπως εκείνα του Πυθαγόρα και του Καρτέσιου. Μετά τη θέαση της ταινίας, ο θεατής είναι σε θέση να δει τους αριθμούς μα σεβασμό και να κατανοήσει ότι δεν πρόκειται για δημιούργημα του ανθρώπινου νου, καθώς προϋπήρχαν στο σύμπαν. Αντίθετα, ο άνθρωπος δεν έκανε τίποτα παραπάνω από το να ανακαλύψει τους αριθμούς στην προσπαθειά του να κατανοήσει ένα μικρό τμήμα του σύμπαντος, όπως το γνωρίζουμε στη σημερινή εποχή. Ο κριτικός ολοκληρώνει αυτή τη σκέψη του με την πεποίθηση ότι η ταινία Ο αγαπημένος μαθηματικός τύπος του καθηγητή (αλλά και το μυθιστόρημα στο οποίο βασίζεται) παροτρύνουν το κοινό να διεισδύσει στον κόσμο των μαθηματικών, αποβάλλοντας τον φόβο που ενδέχεται να έχει για τους αριθμούς.
εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με εκπαιδευτικούς Κατηγορία:Ιαπωνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2006
Αμπντούλ Γκάνι Μινχάτ
Ο Αμπντούλ Γκάνι μπιν Μινχάτ (μαλαϊκά : Abdul Ghani bin Minhat, ‎ 23 Δεκεμβρίου 1935 – 28 Σεπτεμβρίου 2012) ήταν Μαλαισιανός ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε με τη Σελανγκόρ ΦΚ τη δεκαετία του 1950 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1960. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές της Μαλαισίας αγωνιζόμενος ως επιθετικός και αποκαλούνταν Raja Bola («Βασιλιάς της Μπάλας»). Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε προπονητική καριέρα για 15 χρόνια στη χώρα του.
Βιογραφία
Το ενδιαφέρον του Γκάνι για το ποδόσφαιρο χρονολογείται από τότε που ήταν μικρό παιδί. Κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας έπαιζε συχνά ποδόσφαιρο με μπάλες από καουτσούκ με τους φίλους του. Σε ηλικία 10 ετών, εκπροσώπησε το σχολείο του σε μία ξυπόλυτη ποδοσφαιρική εκδήλωση. Κι αυτό γιατί εκείνη την εποχή μόνο όσοι είχαν υψηλά εισοδήματα είχαν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν ποδοσφαιρικά παπούτσια. Ακόμα κι έτσι, δεν επηρεάστηκε από το να κάνει αισθητή την παρουσία του επιδεικνύοντας τις εντυπωσιακές του δεξιότητες ευκινησίας. Οι ικανότητές του στο γήπεδο τράβηξαν την προσοχή παρατηρητών που αποτελούνταν από αστυνομικούς. Στη συνέχεια, οι αστυνομικοί έδωσαν στον Γκάνι ένα ζευγάρι παπούτσια για να διευκολύνουν περαιτέρω τις δεξιότητές του στο άθλημα. Σε ηλικία 17 ετών, το ταλέντο του ήταν τέτοιο που η τοπική αστυνομία τον κάλεσε να παίξει με την ομάδα ποδοσφαίρου της αστυνομίας του Σελανγκόρ, που συμμετείχε στο τοπικό πρωτάθλημα. Το 1955,  επιλέχθηκε να παίξει με την Σελανγκόρ ΦΚ στην προσπάθειά της να κερδίσει το Κύπελλο για πρώτη φορά μετά από 6 χρόνια. Σημείωσε ένα από τα δύο γκολ της νίκης με 2–1 επί της Σινγκαπόρ και η απόδοσή του εγκωμιάστηκε από τους συμπαίκτες του. Λίγο μετά τον αγώνα, κλήθηκε από τον εθνικό προπονητή, για να εκπροσωπήσει την εθνική ομάδα της Μαλάγιας σε φιλική συνάντηση με την Καμπότζη. Το 1959 και το 1960 ψηφίστηκε καλύτερος ποδοσφαιριστής της χώρας. Το 1960 πέτυχε ακατάρριπτο ρεκόρ για το σύλλογο σημειώνοντας 9 γκολ στον αγώνα με τη Νεγκερί Σεμπιλάν, ενώ σε 9 αγώνες πρωταθλήματος 34 γκολ. Πολύπλευρο ταλέντο με πολλαπλές επιδεξιότητες στη χρήση και των δύο ποδιών του, συχνά σούταρε από μεγάλες αποστάσεις. Το 1959 του δόθηκε ο χαρακτηρισμός του «βασιλιά του ποδοσφαίρου» από περισσότερους από 200 Μαλαισιανούς παίκτες και πρώην παίκτες στον ασημένιο εορτασμό ιωβηλαίου της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Μαλαισίας.
Ο Γκάνι συνέχισε να παίζει για τη σύλλογο όλα αυτά τα χρόνια και η Σελανγκόρ θεωρήθηκε ο καλύτερος σύλλογος στη Ομοσπονδία της Μαλάγια με το όνομα «Οι κόκκινοι γίγαντες». Το 1961 σημείωσε 10 γκολ με την επίλεκτη ομάδα του Σελανγκόρ στον ημιτελικό που έληξε με 19–0 στο Κύπελλο FAM του Κελαντάν, γεγονός το οποίο προσέλκυσε το ενδιαφέρον του Μπίλι Τζόουνς, του προπονητή της Κάρντιφ Σίτι, που μόλις υποβιβάστηκε τότε από την πρώτη κατηγορία της Αγγλίας. Αυτό το γεγονός του προσέφερε μία από τις πιο ανεκτίμητες εμπειρίες του, όταν εστάλη να υποβληθεί σε υψηλότερου επιπέδου προπόνηση σε συλλόγους στην Αγγλία (Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, Άρσεναλ), Ουαλία (Κάρντιφ Σίτι) και Γερμανία (Άιντραχτ Φρανκφούρτης) το 1962 και για συνολικά τέσσερις μήνες. Ήταν αναμενόμενο να δεχθεί προτάσεις να αγωνιστεί κυρίως στη Μεγάλη Βρετανία αλλά αυτός προτίμησε την επιστροφή στην πατρίδα του. Τα αποτελέσματα ήταν εμφανή ήδη την επόμενη χρονιά, όταν σημείωσε 34 γκολ σε 15 μόνο αγώνες στο τοπικό πρωτάθλημα, και η ομάδα πέτυχε 106 συνολικά και μόνο νίκες. Στον τελικό του Κυπέλλου του 1963 (με αντίπαλο την Πενάνγκ, αποτέλεσμα 6–2) σημείωσε επίσης τέσσερα γκολ, επίδοση που ισοφάρισε το μέχρι τότε ρεκόρ που παραμένει ακατάρριπτο.
Το 1967, ο Γκάνι βοήθησε τη Σελανγκόρ να προκριθεί στο πρώτο ασιατικό πρωτάθλημα συλλόγων που διοργανώθηκε εκείνη τη χρονιά. Κατάφεραν να περάσουν στους τελικούς αφού κέρδισαν την Τουνγκστένγκ ΚΦ της Νότιας Κορέας. Ο ισραηλινός σύλλογος Χάποελ Τελ Αβίβ καταφέρνει να την κερδίσει στον τελικό με 2–1 στην Μπανγκόκ. Ωστόσο, ήταν η πρώτη ομάδα που προκρίθηκε στους τελικούς στο Ασιατικό Πρωτάθλημα Συλλόγων. Ο Γκάνι αποσύρθηκε επίσημα από το ποδόσφαιρο το 1968 με τον τελικό του Κυπέλλου Μαλαισίας το 1968 με αντίπαλο την Πενάνγκ να είναι ο τελευταίος αγώνας του. Η Σελανγκόρ νίκησε με 8–1 χωρίς δικό του γκολ. Για τον ίδιο ήταν το έβδομο Κύπελλο της καριέρας του σε οκτώ τελικούς έχοντας σκοράρει στους τέσσερις.
Με την εθνική ομάδα της Μαλάγια και έκανε το επίσημο ντεμπούτο του στις 17 Μαρτίου 1956 σε αγώνα για την προκριματική φάση του Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών του 1956 στη νίκη επί της Καμπότζης με 9–2, όπου σημείωσε 7 γκολ, επίδοση ακατάρριπτο ρεκόρ κόσμου. Το 1962 βοήθησε τη νέα της εθνική ομάδα της Μαλαισίας να κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο στους Ασιατικούς Αγώνες. Ο ίδιος σημείωσε πέντε γκολ στη διοργάνωση. Συνολικά, αγωνίστηκε σε 71 αγώνες και σημείωσε 61 γκολ και με τις δύο διαδοχικές εθνικές. Ήταν ο πρώτος παίκτης εκτός Ευρώπης που ξεπέρασε τα 50 διεθνή γκολ και ο πέμπτος συνολικά για τις εθνικές ομάδες ανδρών μετά τους Ίμρε Σλόσσερ-Λάκατος, Πόουλ Νίλσεν, Φέρεντς Πούσκας και Σάντορ Κότσις. Είναι επίσης ένας από τους τέσσερις παίκτες που είχαν μέσο όρο περισσότερο από ένα γκολ ανά διεθνή αγώνα από όσους έχουν σημειώσει περισσότερα από 50 γκολ, μετά τους Κότσις με 75 γκολ σε 68 αγώνες (1,1), Γκερντ Μίλερ με 68 γκολ σε 62 αγώνες (1,1) και Νίλσεν με 52 γκολ σε 38 αγώνες (1,37): πέτυχε 58 γκολ σε 57 αγώνες (1,02). Αν συμπεριληφθούν και οι ανεπίσημοι αγώνες τα διεθνή του τέρματα είναι περισσότερα από 100, ενώ με το σύλλογό του πάνω από 300 σε επίσημους αγώνες.
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε επιτυχημένη προπονητική καριέρα στην εθνική ομάδα και στην Σελανγκόρ. Πήρε δίπλωμα προπονητή από την πρώτη σχολή της FIFA στην Ασία το 1969. Το 2004 έγινε μέλος του Hall of fame της Ολυμπιακής Επιτροπής της Μαλαισίας (OCM). Εκφραστής της ρομαντικής εποχής του ποδοσφαίρου είχε χαρακτηριστικά δηλώσει: «νομιμοποιώντας τα στοιχήματα για την έκβαση των αγώνων, δεν θα βελτιώσουμε την ποιότητα του παιχνιδιού! Αντίθετα, θα μπορούσε να διαστρεβλώσει και να ανατρέψει το άθλημα».
Παίκτης
Σελανγκόρ ΦΚ Μαλάγια/Μαλαισία Ατομικές διακρίσεις
Προπονητής
Σελανγκόρ ΦΚ Μαλαισία Μαλαισία Β
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαλαισιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαλαισίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σελανγκόρ ΦΚ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέλη του Τάγματος του Υπερασπιστή του Βασιλείου
Σπολάιτα Αιτωλοακαρνανίας
Η Σπολάιτα είναι ημιορεινό χωριό του Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 180 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Σπολάιτα βρίσκεται δίπλα και ανατολικά της τεχνητής λίμνης Στράτου σε απόσταση 9,5 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Αγρίνιο. Είναι κτισμένο σε καταπράσινο λόφο με θέα τη λίμνη και τα βουνά του Ξηρομέρου. Οι κάτοικοί της ασχολούνται κυρίως με την γεωργία (καλλιέργεια καπνού, ελιάς, σπαραγγιών) και την κτηνοτροφία. Στην απέναντι από το χωριό όχθη της λίμνης και γύρω από την κορυφή του λόφου "Παλιόκαστρο" ή "Κάστρο της Σπολάϊτας" (ύψους 119 μέτρων) έχει ανασκαφεί οχυρωμένος οικισμός της αρχαίας Αιτωλίας, ο οποίος δεν έχει ταυτιστεί ακόμη με κάποια γνωστή Αιτωλική πόλη. Πιθανολογείται ότι πρόκειται για οχυρό της πόλης του αρχαίου Αγρινίου. Στο εσωτερικό του έχουν βρεθεί ίχνη κτηρίων και αναλήμματα κυρίως στη βόρεια πλευρά. Εξωτερικά του και προς τα δυτικά του λόφου, στη τοποθεσία "Κατσιμπιρέικα" το 1986 ανασκάφηκε αρχαϊκό ιερό. Η όλη περιοχή έχει κηρυχθεί από το 2000 αρχαιολογικός χώρος. Βόρεια του χωριού και σε απόσταση 3 χλμ. βρίσκεται η μεταλλική γέφυρα Ματσουκίου, ενώ στην ίδια κατεύθυνση στην περιοχή "Βατόκαμπος" και πάνω σε λοφίσκο τη σταυροειδής με τρούλο εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Ρηγανά που χρονολογείται στα 1815.
Διοικητικά
Η Σπολάιτα αναφέρεται ως οικισμός το 1835 στο ΦΕΚ 19Α - 07/12/1835 να προσαρτάται στο δήμο Αγρινίου και το 1912 στο ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τα Αλώνια αποτελούν την τοπική κοινότητα Σπολάιτης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νεάπολης του Δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 564 κατοίκους ενώ ως οικισμός 548.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Μελίντα Σανκάρ
Η Μελίντα Σανκάρ (Melinda Shankar, 18 Φεβρουαρίου 1992) είναι Καναδή ηθοποιός. Έγινε γνωστή κυρίως από τη συμμετοχή της στη σειρά Degrassi: The Next Generation ως Άλι Μπαντάρι.
Πρώτα χρόνια
Από την ηλικία των τριών ετών ξεκίνησε να μαθαίνει μπαλέτο και καράτε, όπου κατέχει και μαύρη ζώνη. Πήγε στο γυμνάσιο Sir Wilfrid Laurier και έπειτα μετακόμισε στο Τορόντο για να συμμετάσχει στο Degrassi, το 2008.
Καριέρα
Η Σανκάρ ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο και εμφανίστηκε σε πολυάριθμες διαφημιστικές αφίσες, μεταξύ των οποίων και διαφημίσεις της P&G (Πι εντ Τζι) στο Λος Άντζελες. Η μητέρα της είναι ηθοποίος και ο παππούς της σκηνοθέτης στη Γουιάνα. Ο πατέρας της συχνά οδηγεί 5 ώρες για να πάει τη Σανκάρ από την Οττάβα στο Τορόντο για τις οντισιόν.
Το 2009, ξεκίνησε να εργάζεται για την τηλεοπτική σειρά του YTV, Ίντι. Είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Ιντίρα. Το 2010, συμμετείχε στην ταινία της Disney Harriet the Spy: Blog Wars, με τον ρόλο Τζέινι Γκριμπς, κολλητή της Ερριέτα. Επισής, το 2010, πρωταγωνίστησε στην ταινία Festival of Lights. Η ταινία γυρίστηκε στο Κουίνς της Νέα Υόρκη και στην πρωτεύουσα της Γουιάνας, την Τζώρτζταουν. Επιπλέον, ο πατέρας της ήταν ο Διευθυντής Παραγωγής της ταινίας, λόγω της καταγωγής του από τη Γουιάνα.
Προσωπική ζωή
Το 2008, μετακόμισε μαζί με τον πατέρα της στο Τορόντο για τα γυρίσματα της σειράς Degrassi. Πλέον κατοικεί στο North York, συνοικία του Τορόντο.
Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της σειράς είχε ερωτευτεί τον Ντάνιελ Κέλι, επίσης ηθοποιό της σειράς. Πλέον έχουν χωρίσει.