Άντριεν_Μπράουβερ
Πορτρέτα και tronies
Ο Μπράουβερ θεωρείται σημαντικός καινοτόμος στη δημιουργία πορτρέτων, εξέχον θέμα στην Φλαμανδική και Ολλανδική ζωγραφική. Ο πιο γνωστός του πίνακας - ομαδικό πορτρέτο είναι αυτός που δείχνει το εσωτερικό μιας ταβέρνας με τους Καπνιστές (περ. 1636, Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης). Παρά τον σύγχρονο τίτλο του, η σκηνή είναι ομαδικό πορτρέτο συναδέλφων καλλιτεχνών του Μπράουβερ, που τότε διέμενε στην Αμβέρσα. Δεν έχουν αναγνωριστεί όλοι με βεβαιότητα. Ο Μπράουβερ είναι η δεύτερη μορφή στα αριστερά, που στρέφεται προς τον θεατή. Έχει μάτια διάπλατα ανοιχτά, κρατάει μια κανάτα μπίρας στο δεξί του χέρι και ξεφυσά καπνό από την πίπα του. Η μορφή στο δεξιό άκρο έχει αναγνωριστεί ως ο Γιάν Ντάβιντς ντε Χέεμ, Οι άλλοι δεν έχουν αναγνωριστεί με βεβαιότητα, αλλά έχει προταθεί ότι στο αριστερό άκρο απεικονίζεται ο Γιαν Λίφενς, στο μέσον ο Γιόος φαν Κρέσμπεϊκ και ο δεύτερος στα δεξιά είναι ο Γιαν Κόσσιερς. Αυτός ο τύπος πορτρέτου έχει χαρακτηριστεί ως «πορτρέτο φιλίας». Παρόμοιου τύπου πορτρέτα που περιλάμβαναν αυτοπροσωπογραφία είχαν δημιουργηθεί νωρίτερα από τον Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς στην Αυτοπροσωπογραφία σε κύκλο φίλων από τη Μάντουα (σήμερα στο Μουσείο Wallraf-Richartz της Κολωνίας) και από τον Σίμον ντε Φος (Simon de Vos) στο ομαδικό πορτρέτο που απεικονίζονται αυτός, ο Γιόχαν Γκέερλοφ (Johan Geerlof) και ο Γιαν Κόσσιερς και αναφέρεται ως Σύναξη καπνιστών και ποτών (Λούβρο). Καθώς τα δύο τελευταία πορτρέτα ήταν σχετικά συμβατικά, ο Μπράουβερ καινοτόμησε στους Καπνιστές του. Το πέτυχε επεκτείνοντας το πορτρέτο σε ολόσωμες μορφές, στήνοντας τη σκηνή στην ταβέρνα, τονίζοντας την εκφραστικότητα των προσώπων, την ανέμελη συμπεριφορά και τα ενδύματα των συμμετεχόντων. Ο δυναμισμός της σύνθεσης προσεγγίζει το ομαδικό αυτό πορτρέτο με τις σκηνές που απεικόνιζε ο Μπράουβερ στην ταβέρνα, παρά σε σύγχρονά του πορτρέτα. Η σύνθεση αυτή εμπίπτει στον τύπο των πορτρέτων άσωτων καλλιτεχνών, που ανεφύησαν στη Φλαμανδική και Ολλανδική τέχνη του 17ου αιώνα. Αυτός ο τύπος τέχνης είναι αναστροφή του αναγεννησιακού ιδεώδους του «Δασκάλου Ζωγράφου» (pictor doctus): ο καλλιτέχνης είναι λόγιος και καλοαναθρεμμένος. Το ιδεώδες αυτό αντικαταστάθηκε από το νέο πρότυπο του άσωτου καλλιτέχνη, που χαρακτηρίζεται από τη δημιουργική του έμπνευση και τα ταλέντα του. Αυτές οι (αυτο)προσωπογραφίες δίνουν έμφαση στην άσωτη φύση των καλλιτεχνών δημιουργώντας συσχετίσεις με τα παραδοσιακά ηθικοπλαστικά θέματα όπως οι πέντε αισθήσεις, τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα και ο άσωτος υιός στην ταβέρνα. Στους Καπνιστές του ο Μπράουβερ απεικόνισε την αίσθηση της γεύσης. Ο Μπράουβερ διαδραμάτισε σοβαρό ρόλο στην εξέλιξη του τύπου πορτρέτου που αποκλήθηκε tronie. Ο όρος αυτός αναφέρεται σε μορφές που δεν αποσκοπούν στην απεικόνιση κάποιου αναγνωρίσιμου προσώπου, αλλά στη διερεύνηση των παραλλαγών των εκφράσεών του. Ως τέτοια, τα πορτρέτα που χαρακτηρίζονται tronies αποτελούν μια μορφή ζωγραφικής της καθημερινότητας αλλά σε μορφή πορτρέτου. Ο Μπράουβερ συνέβαλε στο είδος, καθώς είχε ταλέντο στην απεικόνιση εκφραστικότητας. Το έργο του έδωσε πρόσωπο σε μορφές «κατώτερης τάξης», ενσταλάζοντας στις εικόνες τους αναγνωρίσιμα και ζωηρά εκφρασμένα ανθρώπινα αισθήματα - θυμό, χαρά, πόνο και ευχαρίστηση. Στον πίνακα Νεαρός κάνει γκριμάτσα (περ. 1632 - 35, Ουάσινγκτον, Εθνική Πινακοθήκη Τέχνης) παρουσιάζει έναν νεαρό με σατιρική και σκωπτική χειρονομία, η οποία τον κάνει πιο ανθρώπινο, όσο απωθητικός κι αν φαίνεται. Η ρωμαλέα χρήση του χρώματος από τον Μπράουβερ στη σύνθεση αυτή, με τις χαρακτηριστικές κοντές και αδιαμόρφωτες πινελιές του, αυξάνει τη δραματικότητα του αποτελέσματος.