cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μέριχας Κύθνου
Τη δεκαετία του 1970 κατασκευάστηκε το λιμάνι του Μέριχα, ενώ πρωτύτερα οι μετακινήσεις γίνονταν έξω από τον όρμο και ο πληθυσμός μετακινούνταν με καΐκια και βάρκες προς το νησί. Το έτος 2000 κατασκευάστηκαν έργα εξυπηρετήσεως μεγάλων επιβατηγών σκαφών προς διευκόλυνση των κατοίκων και των παραθεριστών.
Βιβλιογραφικές πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Κύθνου
Εδμόνδος Μόρτιμερ, 5ος κόμης του Μαρς
Ο Εδμόνδος Μόρτιμερ, 5ος κόμης του Μαρς (6 Νοεμβρίου 1391 - 18 Ιανουαρίου 1425), 5ος Κόμης του Μαρς και 7ος Κόμης του Άλστερ ήταν μεγαλύτερος γιος του Ρότζερ Μόρτιμερ, 4ου κόμη του Μαρς και της Ελεονώρας Χόλλαντ. Ο Εδμόνδος ήταν διεκδικητής του θρόνου τον τελευταίο χρόνο του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας σαν τρισέγγονος του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας, ο Ριχάρδος Β΄ εκθρονίστηκε από τον πρώτο του ξάδελφο Ερρίκο Δ΄ της Αγγλίας. Τα δικαιώματα των Μόρτιμερ στον Αγγλικό θρόνο τους οδήγησαν σε μια σειρά από επαναστάσεις εναντίον του Ερρίκου Δ΄, οι διαμάχες συνεχίστηκαν όταν ξέσπασε ο Πόλεμος των Ρόδων που ο Οίκος της Υόρκης συγκρούστηκε με τον Οίκο του Λάνκαστερ. Ο Εδμόνδος σταθερός οπαδός του Ερρίκου Ε΄ ήταν ο τελευταίος κόμης του Μαρς από την οικογένεια Μόρτιμερ. Ο Εδμόνδος είχε έναν μικρότερο αδελφό τον Ρότζερ (1393 - 1413) και δυο αδελφές : την Άννα Μόρτιμερ που παντρεύτηκε τον Ριχάρδο του Κέιμπριτζ μικρότερο γιο του Εδμόνδου του Λάνγκλεϊ και της Ελεονώρας που παντρεύτηκε τον Σερ Εδουάρδο Κουρτεναί χωρίς να αποκτήσει παιδιά.
Η μητέρα του Εδμόνδου ήταν κόρη του Τόμας Χόλλαντ, 2ου κόμη του Κεντ και της Αλίκης ΦίτςΑλαν. Η μητέρα του Τόμας Χόλλαντ Ιωάννα του Κεντ ήταν εγγονή του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας και μητέρα του Ριχάρδου Β΄ από τον δεύτερο γάμο της. Η Αλίκη ΦίτςΑλαν ήταν κόρη του Ριχάρδου ΦίτςΑλαν, 10ου κόμη του Αρουντέλ από τη δεύτερη σύζυγο του Ελεονώρα του Λάνκαστερ κόρη του Ερρίκου, 3ου κόμη του Λάνκαστερ, παππούς του ήταν ο Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας.
Πρώτα χρόνια
thumb|right|250px|Τα σύμβολα του Οίκου του Μόρτιμερ Τα σημαντικότερα δικαιώματα του Εδμόνδου στον θρόνο προήλθαν από τη γιαγιά του Φιλίππη, 5η κόμισσα του Άλστερ, μοναδικό παιδί του Λάιονελ της Αμβέρσας του δεύτερου γιου του Εδουάρδου Γ΄. Ο Ριχάρδος Β΄ δεν είχε παιδιά και τα κληρονομικά δικαιώματα είχε ο πατέρας του Εδμόνδου μέχρι τον θάνατο του (20 Ιουλίου 1398), στη συνέχεια πέρασαν στον ίδιο. Ο Ερρίκος του Μπόλινμπροκ αρχηγός του Οίκου του Λάνκαστερ γιος του Ιωάννη της Γάνδης τρίτου γιου του Εδουάρδου Γ΄ έγινε ο επόμενος βασιλιάς της Αγγλίας με τον ισχυρισμό της αρσενικής γραμμής της δυναστείας των Πλανταγενετών. Σε ηλικία 8 ετών οι ελπίδες του Εδμόνδου για τον θρόνο έσβησαν όταν ο Ερρίκος Δ΄ ανέτρεψε τον πρώτο του ξάδελφο και ανακηρύχτηκε νέος βασιλιάς (30 Σεπτεμβρίου 1399), ο γιος του Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας ανακηρύχτηκε διάδοχος από το Κοινοβούλιο. Ο Εδμόνδος και ο μικρότερος αδελφός του Ρότζερ μπήκαν στη συνοδεία του Σερ Ούγου Γουάτερτον στο κάστρο του Μπέρχαμστεντ, δέχθηκαν σημαντικές τιμές και μεγάλωσαν μαζί με τα παιδιά του Ερρίκου Δ΄ Ιωάννη του Λάνκαστερ και Φιλίππη της Αγγλίας, βασίλισσα της Δανίας.
Εξέγερση εναντίον του Ερρίκου Δ΄
Ο θείος του Εδμόνδου Εδμόνδος Μόρτιμερ μικρότερος γιος του Εδμόνδου Μόρτιμερ, 3ου κόμη του Μαρς αιχμαλωτίστηκε στη μάχη του Μπριν Γκλάς από τον Ουαλό επαναστάτη Ογουάιν Γκλύντυρ (22 Ιουνίου 1402). Ο Ερρίκος Δ΄ υποπτεύθηκε ότι ο Μόρτιμερ αιχμαλωτίστηκε με δικό του σχέδιο, απαγόρευσε στους Πέρσι να συγκεντρώσουν τα λύτρα για την απελευθέρωση του και έκανε κατάσχεση στα εδάφη και την περιουσία του. Ο Εδμόνδος Μόρτιμερ απαρνήθηκε την πίστη στον Ερρίκο Δ΄, συμμάχησε με τον Ογουάιν Γκλύντυρ και παντρεύτηκε την κόρη του Αικατερίνη (13 Δεκεμβρίου 1402), υποστήριξε την επαναφορά στον θρόνο του Ριχάρδου Β΄ αν ήταν ζωντανός σε αντίθετη περίπτωση υποστήριξε τον ανιψιό του Εδμόνδο Μόρτιμερ, 5ο κόμη του Μαρς. Η θεία του μικρού Εδμόνδου Ελισάβετ Μόρτιμερ παντρεύτηκε τον Χότσπερ γιο του Χένρι Πέρσι, 1ου Κόμη του Νορθάμπερλαντ. Η Οικογένεια Πέρσι σε συνεργασία με τον Ογουάιν Γκλύντυρ και τον Εδμόνδο εξεγέρθηκαν εναντίον του βασιλιά αλλά ηττήθηκαν και ο Χότσπερ έπεσε στη μάχη του Σρούσμπερυ.
Η συμμαχία του Γκλύντυρ, του Εδμόνδου Μόρτιμερ και των Πέρσι συνεχίστηκε και μετά τη μάχη του Σρούσμπερυ. Τον Φεβρουάριο του 1405 ο Γκλύντυρ, ο Μόρτιμερ και ο Νορθάμπερλαντ μπήκαν σε τριπλή συμμαχία για τη διαίρεση του βασιλείου στα τρία, ο Μόρτιμερ θα έπαιρνε το μεγαλύτερο τμήμα στα νότια. Η συμμαχία συνδέθηκε με την απόπειρα απελευθέρωσης του Εδμόνδου και του μικρότερου αδελφού του Ρότζερ και τη μεταφορά τους στην Ουαλία, τα δυο παιδιά απήχθησαν από το κάστρο του Ουίνδσορ αλλά τα πήραν γρήγορα πίσω κοντά στο Τσέλτεναμ. Η Κωνσταντία της Υόρκης που ήταν υπεύθυνη για τη φύλαξη τους συνελήφθη, στην υπόθεση ενοχοποιήθηκε ο αδελφός της Εδουάρδος του Νόργουιτς και έμεινε φυλακισμένη 17 εβδομάδες στο κάστρο του Πέβενσει. Μετά την απόπειρα απαγωγής ο Εδουάρδος και ο Ρότζερ μπήκαν σε αυστηρότερη επιτήρηση στο κάστρο του Πέβενσει (1 Φεβρουαρίου 1406) υπό τον Τζων Πέλχαμ (πέθανε το 1429) μέχρι το 1409. Τα δυο παιδιά ανταλλάχτηκαν με τον πρίγκιπα της Ουαλίας που ήταν πέντε χρόνια μεγαλύτερος από τον Εδμόνδο (1 Φεβρουαρίου 1409), παρέμειναν σε επιτήρηση μέχρι τον θάνατο του Ερρίκου Δ΄. Οι δυο αδελφές του Εδμόνδου Μόρτιμερ Άννα και Ελεονώρα μπήκαν στη φροντίδα της μητέρας τους μέχρι τον θάνατο της (1405), δεν είχαν μετά καλή αντιμετώπιση από τον Ερρίκο Δ΄ και περιγράφονται σαν "άπορες".
Βασιλεία Ερρίκου Ε΄
thumb|right|250px|Το κάστρο του Τριμ στην Ιρλανδία Με την άνοδο του Ερρίκου Ε΄ τα δυο αδέλφια ελευθερώθηκαν και την παραμονή της στέψης του νέου βασιλιά χρίστηκαν ιππότες του Τάγματος του Μπαθ (8 Απριλίου 1413), δεν ακούστηκε τίποτε από τότε για τον Ρότζερ και φαίνεται ότι πέθανε λίγο μετά το 1413. Ο Ερρίκος Ε΄ παραχώρησε στον Εδμόνδο Μόρτιμερ μίσθωση γα τα εδάφη του και η κυριότητα για τον γάμο του ανατέθηκε στη χήρα του Ερρίκου Δ΄ Ιωάννα της Ναβάρρας, βασίλισσα της Αγγλίας (24 Φεβρουαρίου 1408). Ο Εδμόνδος πήρε απαλλαγή από τον πάπα που του επέτρεψε να αποκτήσει σύζυγο με συγγένεια τρίτου βαθμού (17 Ιανουαρίου 1415), παντρεύτηκε την Άννα Στάφορντ κόρη της Άννας του Γκλόστερ και του Εδμόνδου Στάφορντ, 5ου κόμη του Στάφορντ. Η σύζυγος του ήταν όπως και ο ίδιος απόγονος του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας, ο βασιλιάς εξοργισμένος του επέβαλλε το τεράστιο πρόστιμο των 10.000 μάρκων. Ο Εδμόνδος παρέμεινε πιστός στον Ερρίκο Ε΄ παρά την προσωρινή σκληρή σύγκρουση για τον γάμο, δεν επέβαλε ποτέ αξιώσεις στον θρόνο όσο ζούσε και ήταν ένας από τους πιο έμπιστους συμβούλους του. Βρέθηκε στο συμβούλιο που κήρυξε τον πόλεμο στη Γαλλία (16 Απριλίου 1415) και ήταν ένας από τους μάρτυρες της διαθήκης του βασιλιά (24 Ιουλίου 1415).
Την εποχή που οι προετοιμασίες για εισβολή στη Γαλλία ήταν σε εξέλιξη αποκαλύφτηκε από δυσαρεστημένους ευγενείς η "Συνωμοσία του Σαουθάμπτον" με στόχο να ανατρέψει τον Ερρίκο Ε΄ και να τον αντικαταστήσει με τον ίδιο τον Εδμόνδο, ο αρχηγός της συνωμοσίας ήταν ο Ριχάρδος του Κέιμπριτζ σύζυγος της αδελφής του Άννας. Ο Εδμόνδος Μόρτιμερ αποκάλυψε γρήγορα τη συνωμοσία στον βασιλιά στις 31 Ιουλίου, βρέθηκε στο δικαστήριο που καταδίκασε τον Κέιμπριτζ σε θάνατο και αποκεφαλίστηκε μεταξύ 2 και 5 Αυγούστου. Ο Ερρίκος Ε΄ συγχώρεσε στις 7 Αυγούστου τον Εδμόνδο Μόρτιμερ για οποιαδήποτε ανάμειξη του στη σκευωρία. Ο Μόρτιμερ ήταν βαριά χρεωμένος την περίοδο που συνόδευσε τον Ερρίκο Ε΄ στη Γαλλία, πήρε μέρος σε πολλές μάχες όπως στην πολιορκία του Χάρφλερ αλλά προσελήφθη από δυσεντερία και επέστρεψε στην Αγγλία. Διορίστηκε Καπετάνιος σε μια από τις εκστρατείες για την υπεράσπιση του Χάρφλερ στην οποία αρχηγοί ήταν ο Ιωάννης του Λάνκαστερ και ο Γουόλτερ Χάνγκερφορντ, συνόδευσε τον στρατό που κατέκτησε τη Νορμανδία (1417 - 1418) και συμμετείχε τον Ιούλιο του 1420 στην πολιορκία του Μελάν. Τον Φεβρουάριο του 1421 ο Μόρτιμερ συνόδευσε τον βασιλιά στην Αγγλία μετά τον γάμο του με την Αικατερίνη της Γαλλίας (1401-1437), κρατούσε το σκήπτρο της βασίλισσας στην τελετή της στέψης στις 21 Φεβρουαρίου. Επέστρεψε τον Ιούνιο του 1421 στη Γαλλία με τον Ερρίκο Ε΄ στην πολιορκία του Μω στην οποία αρρώστησε ο βασιλιάς και πέθανε στις 31 Αυγούστου 1422.
Τελευταία χρόνια
thumb|right|250px|Η μονή του Κλερ, τόπος ταφής του Εδμόνδου Μόρτιμερ Ο Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγγλίας διαδέχθηκε τον πατέρα του μόλις 9 μηνών (9 Δεκεμβρίου 1422), ο Εδμόνδος Μόρτιμερ διορίστηκε στο Συμβούλιο της Αντιβασιλείας (1422 - 1437). Διορίστηκε αρχικά Υπολοχαγός της Ιρλανδίας εννιά χρόνια (9 Μαΐου 1423) αλλά τα πρώτα χρόνια διόρισε ο ίδιος ένα συμβούλιο και παρέμεινε στην Αγγλία. Μετά από σύγκρουση του με τον θείο του βασιλιά Χάμφρεϊ, δούκα του Γκλόστερ και την εκτέλεση του συγγενή του Σερ Τζων Μόρτιμερ ο Εδμόνδος Μόρτιμερ απεστάλη στην Ιρλανδία. Έφτασε το φθινόπωρο του 1424 και πέθανε από πανώλη στις 18 - 19 Ιανουαρίου στο κάστρο του Τριμ. Τάφηκε στο Στοκ μπαι Κλερ του Σάφοκ που ιδρύθηκε ένα Κολέγιο (1414).
Ο Εδμόνδος Μόρτιμερ δεν είχε παιδιά, μετά τον θάνατο του η κομητεία του Μαρς ξεκληρίστηκε, τους τίτλοι, τα εδάφη και τα δικαιώματα στον θρόνο κληρονόμησε ο Ριχάρδος της Υόρκης γιος της αδελφής του Άννας. Η χήρα του Άννα Στάφορντ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Τζων Χόλλαντ, 2ο δούκα του Έξετερ (6 Μαρτίου 1427), πέθανε τον Σεπτέμβριο του 1432 και τάφηκε στην εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης στον Πύργο του Λονδίνου. Τα Χρονικά του Γουίγκμορ περιγράφουν τον Εδμόνδο Μόρτιμερ "αυστηρό στα ήθη, προσεκτικό στις συζητήσεις και τις πράξεις του και σοφό στις δυσκολίες".
Τέχνη
Τα γεγονότα για τη ζωή του θείου του Εδμόνδου Μόρτιμερ εμφανίζονται στο έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Ερρίκος Δ΄, Μέρος Α΄, παρουσιάζεται σαν κουνιάδος του Χότσπερ αλλά τον σχετίζει παράλληλα και με τον ανιψιό του σαν "κόμη του Μαρς". Η "Συνωμοσία του Σαουθάμπτον" εμφανίζεται στο έργο του Σαίξπηρ "Ερρίκος Ε΄, Πράξη Β΄, Σκηνή Β΄" αλλά η υπόθεση ήταν εσφαλμένη και ο ρόλος του Εδμόνδου Μόρτιμερ παραλείπεται. Ο Εδμόνδος Μόρτιμερ εμφανίζεται στο έργο "Ερρίκος ΣΤ΄, Μέρος Α΄, Πράξη Β΄, Σκηνή Ε΄" εσφαλμένα σαν ηλικιωμένος αν και ήταν μόλις 33 ετών και πέθανε στον Πύργο του Λονδίνου που είχε κρατηθεί από την εποχή του Ερρίκου Δ΄.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Μόρτιμερ Κατηγορία:Κόμητες του Μαρς (1328) Κατηγορία:Κόμητες του Άλστερ (1264)
Μίλας (αποσαφήνιση)
Το Μίλας μπορεί να αναφέρεται:
Υποταγή (μυθιστόρημα)
Υποταγή (γαλλικός τίτλος: Soumission) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Μισέλ Ουελμπέκ, που εκδόθηκε το 2015. Είναι το έκτο μυθιστόρημα του συγγραφέα και αναφέρεται σε ένα εγγύς μέλλον στη Γαλλία, στο οποίο εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποψήφιος από μουσουλμανικό πολιτικό κόμμα.
Το μυθιστόρημα μετά την κυκλοφορία του γνώρισε σημαντική επιτυχία, πουλώντας περισσότερα από 120.000 αντίτυπα σε μόλις πέντε ημέρες. Έναν μήνα μετά την κυκλοφορία του, το βιβλίο πούλησε περισσότερα από 345.000 αντίτυπα μόνο στη Γαλλία και πήρε το προβάδισμα στις πωλήσεις σε τρεις ευρωπαϊκές χώρες: Γαλλία, Ιταλία και Γερμανία. Στην Ελλάδα μεταφράστηκε τον Οκτώβριο 2015.
Το μυθιστόρημα παρουσιάζει μια κατάσταση στην οποία ένα μουσουλμανικό κόμμα που υποστηρίζει τις ισλαμιστικές και πατριαρχικές αξίες είναι σε θέση να κερδίσει τις προεδρικές εκλογές του 2022 στη Γαλλία με την υποστήριξη του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Το βιβλίο βρέθηκε στο κέντρο μιας ασυνήθιστης προσοχής επειδή, κατά σύμπτωση, κυκλοφόρησε στις 7 Ιανουαρίου 2015, την ημέρα της τρομοκρατικής επίθεσης στα γραφεία του Charlie Hebdo.
Το μυθιστόρημα αναμιγνύει τη μυθοπλασία με πραγματικούς ανθρώπους: η Μαρίν Λεπέν, ο Φρανσουά Ολάντ, ο Φρανσουά Μπαϊρού, ο Μανουέλ Βαλς και ο Ζαν-Φρανσουά Κοπέ, μεταξύ άλλων, εμφανίζονται φευγαλέα ως χαρακτήρες στο βιβλίο.
Εκφράζοντας την ανησυχία του συγγραφέα για τον ισλαμικό κίνδυνο, το έργο καταγγέλλει τη σταδιακή πολιτική, ηθική και πολιτισμική κατάπτωση του δυτικού κόσμου.
Υπόθεση
Η ιστορία διαδραματίζεται στο εγγύς μέλλον: Το 2022, ο Φρανσουά, πανεπιστημιακός καθηγητής λογοτεχνίας με ειδίκευση στο έργο του Ζορίς-Καρλ Υσμάν, νιώθει ότι βρίσκεται στο τέλος της συναισθηματικής και σεξουαλικής του ζωής —που συνίσταται κυρίως σε μακροχρόνιες σχέσεις με φοιτήτριές του— με μόνη προοπτική το κενό και τη μοναξιά. Έχουν περάσει χρόνια από τότε που έκανε κάποιο σημαντικό πανεπιστημιακό έργο.
Αφού κατόρθωσε να ανέβει οριακά στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, ο Μοχάμεντ Μπεν-Αμπές, πρόεδρος του νέου κόμματος «Η Μουσουλμανική Αδελφότητα», τα κατάφερε, χάρη στην υποστήριξη στον δεύτερο γύρο όλων των πρώην παραδοσιακών πολιτικών κομμάτων συνασπισμένων εναντίον του Εθνικού Μετώπου, παρόν και στον δεύτερο γύρο, να εκλεγεί. Έτσι, γίνεται πρόεδρος της Γαλλίας. Ειρηνεύει τη χώρα, μειώνει την ανεργία (χορηγώντας επιδόματα στις γυναίκες για να αποσυρθούν από την εργασία) και θεσπίζει σαρωτικές αλλαγές στους γαλλικούς νόμους, ιδιωτικοποιώντας και εξισλαμίζοντας τη Σορβόννη — ο Φρανσουά απολύεται (με πλήρη σύνταξη), καθώς μόνο οι μουσουλμάνοι επιτρέπεται πλέον να διδάσκουν. Τερματίζει επίσης την ισότητα των φύλων, επιτρέποντας την πολυγαμία. Αρκετοί από τους διανοητικά κατώτερους συναδέλφους του Φρανσουά, έχοντας ασπαστεί το Ισλάμ, βρίσκουν καλές δουλειές και κάνουν γάμους με ελκυστικές νεαρές συζύγους. Ο νέος πρόεδρος διεξάγει εκστρατεία για τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να συμπεριλάβει τη Βόρεια Αφρική, με στόχο να την κάνει μια νέα Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, με επικεφαλής την ισλαμοποιημένη πλέον Γαλλία.
Σε αυτή τη νέα, διαφορετική κοινωνία, με την υποστήριξη του πανίσχυρου υπουργού του Μπεν Άμπες Ρομπέρ Ρεντιζέ, το μυθιστόρημα τελειώνει με τον Φρανσουά έτοιμο να ανοιχτεί στην προοπτική μιας δεύτερης, καλύτερης ζωής, με μια δουλειά κύρους και νεαρές συζύγους, όλα με τίμημα τον προσηλυτισμό του στο Ισλάμ.
Το Παρακμιακό Κίνημα είναι παρόν σε όλο το μυθιστόρημα, μέσα από την αναφορά στα έργα του συγγραφέα Ζορίς-Καρλ Υσμάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα
Δημοσθένης Χατζηνικολάου
Ο Δημοσθένης Χατζηνικολάου ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '30.
Καριέρα
Ο Χατζηνικολάου ξεκίνησε την καριέρα του στον Άρη το 1935, αγωνιζόμενος ως ενδιάμεσος αριστερός επιθετικός, συμπληρώνοντας την γραμμή των κυνηγών του Άρη με τους Κλεάνθη Βικελίδη και Μιλτιάδη Σιδηρόπουλο. Στις 3 Ιανουαρίου 1936, πέτυχε δύο γκολ στη νίκη της ομάδας του εναντίον της αυστριακής Φαβορίτνερ με 3-0. Διακρινόταν για την ικανότητα του στις στημένες φάσεις και ήταν βασικό στέλεχος της ενδεκάδας των "κίτρινων" στο πρωτάθλημα Ελλάδος του 1935-36, όπου ο Άρης κατέλαβε την τέταρτη θέση.
Υπήρξε βασικός στην κατάκτηση του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης του 1938 από τους "κίτρινους", συμμετέχοντας στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου κατατάχθηκε τρίτος πίσω από τον Ολυμπιακό και τον Απόλλωνα Αθηνών.
Την επόμενη σεζόν, ο Άρης κατέλαβε την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα του Βορείου Ομίλου, λόγω των δύο ηττών του από τον Ηρακλή για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης.
Το 1939-40, σκόραρε έξι γκολ μέσα στην σεζόν, πετυχαίνοντας το ένα από τα τρία τέρματα των "κίτρινων" στον τρίτο ημιτελικό του κυπέλλου με την ΑΕΚ στις 26 Απριλίου 1940. Ο Άρης έφθασε στον τελικό του κυπέλλου, όπου ηττήθηκε με 3-1 από τον Παναθηναϊκό με 3-1 στις 2 Ιουνίου 1940, με τον Χατζηνικολάου να είναι ο μοναδικός σκόρερ των "κίτρινων".
Το φθινόπωρο του 1940, σκόραρε στο ματς εναντίον του Ηρακλή για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης στις 6 Οκτωβρίου 1940, όπου οι "κίτρινοι" νίκησαν με 0-2 εκτός έδρας, όπως και στη νίκη κατά της ΜΕΝΤ με 4-0 τρεις εβδομάδες αργότερα. Την αμέσως επόμενη ημέρα, η ιταλική κυβέρνηση κήρυξε τον πόλεμο στην Ελλάδα, διακόπτοντας κάθε αθλητική δραστηριότητα. Ο Χατζηνικολάου δεν έπαιξε ξανά σε κάποιο επίσημο ματς του Άρη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Γυμνό Μοσχονησίων
thumb|Το Γυμνό Το Γυμνό, γνωστό ως Χαλκίς στην αρχαιότητα και Τσιπλάκ στα τουρκικά (Çıplak Ada), είναι νησί του Αιγαίου στην επικράτεια της Τουρκίας.
Ανήκει στον δήμο Αϊβαλίου της Επαρχίας Παλαιοκάστρου. Η απόστασή του από την ηπειρωτική χώρα είναι 800 μέτρα, και από τη Λέσβο 11 χιλιόμετρα. Με έκταση 230 εκταρίων είναι ένα από τα μεγαλύτερα νησιά γύρω από το Αϊβαλί. Είναι το νοτιότερο νησί του αρχιπελάγους των Μοσχονησίων και το μόνο με ακτές τόσο στον Αδραμυττηνό κόλπο όσο και στον κόλπο του Δεκελίου.
Το ακατοίκητο αυτό νησί ήταν φυσικός βοσκότοπος για την εκτροφή προβάτων. Κάθε χρόνο οι βοσκοί έφερναν στο νησί κοπάδια προβάτων. Ωστόσο, τώρα παραπονιούνται για τα κουνέλια που μολύνουν τον βοσκότοπο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Τουρκίας Κατηγορία:Νησιά Αιγαίου Πελάγους
Μπιόμκες Τσακραμπάρτι
Ο δρ. Μπιόμκες Τσακραμπάρτι, που επίσης γράφεται ως Μπιόμκες Τσακραμπόρτυ ή Μπιόμκες Τσακραμπάρτυ (1923-1981) ήταν Βεγγαλέζος ερευνητής των εθνικών γλωσσών. Ήταν επίσης γνωστός εκπαιδευτής και ποιητής. Η σημαντική συμβολή στη γλωσσολογία ήταν η ανακάλυψη κάποιων βασικών σχέσεων μεταξύ της γλώσσας Σαντάλι και της βεγγαλικής γλώσσας. Έδειξε πως η βεγγαλική γλώσσα έχει μοναδικά χαρακτηριστικά, τα οποία είναι απόντα σε άλλες ινδικές γλώσσες, υπό την επίδραση των Σαντάλι. Η συμβολή του ήταν καθοριστική για την έρευνα σχετικά με την προέλευση και την ανάπτυξη της Βεγγαλικής γλώσσας και παρείχε πεδία έρευνας σε νεότερους ορίζοντες στη γλωσσολογία.
Ζωή
Ο Μπιόμκες Τσακραμπάρτι, γιος των Σαράτ Τσάντρα Τσακραμπάρτι και Σιτάλα Σουντάρι Τσακραμπάρτι, γεννήθηκε στο χωριό Χαράρ-Γκοπιναθπούρ στην επαρχία Παστσίμ Μεντινιπούρ της Δυτικής Βεγγάλης της Ινδίας το 1923.
Πήρε το πτυχίο Μ.Α. στην αγγλική και τη βεγγαλική γλώσσα από το Πανεπιστήμιο της Καλκούτας. Ήταν ο πρώτος που έλαβε διδακτορικό στη γλώσσα Σαντάλι από αυτό το πανεπιστήμιο. Ο Τσακραμπάρτι ήρθε σε στενή επαφή με τους Δρ. Σουνίτι Κουμάρ Τσατερτζί και Δρ. Σουκουμάρ Σεν ως μαθητές τους και διδάχθηκε ικανότητες για γλωσσικές μελέτες από αυτούς τους εκπαιδευτικούς στο πεδίο. Η γνωριμία του με τις φυλετικές βάσεις της τότε επαρχίες Μεντινιπούρ τον έπεισε να μελετήσει τον πολιτισμό τους. Αυτός επικεντρώθηκε ιδιαίτερα στον πολιτισμό των Σαντάλι και απέκτησε καλή γνώση της γλώσσας Σαντάλι. Αυτός διεξήγαγε συστηματική έρευνα σχετικά με την συγκριτική μελέτη της γλώσσας Σαντάλι και της βεγγαλικής γλώσσας.
Ο δρ. Τσακραμπάρτι ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως διευθυντής και στη συνέχεια κατείχε τη θέση του Πρύτανη στο κολλέγιο Ράτζα Μπιρέντρα Τσάντρα, στο Κάντι της επαρχίας Μουρσινταμπάντ της Δυτικής Βεγγάλης.
Ο θάνατος σε ηλικία 58 ετών έβαλε τέλος στη σταδιοδρομία του το 1981.
Ερευνητική εργασία
Στις σύγχρονες ινδικές γλώσσες, όπως τα δυτικά Χίντι, τα βήματα της εξέλιξης από τα Μέσα Πρακριτικά Σαουρασένι μπορούν να εντοπιστούν με σαφήνεια. Στην περίπτωση της βεγγαλικής τέτοια βήματα εξέλιξης δεν είναι πάντα σαφή και ευδιάκριτα. Θα πρέπει να εξεταστούν και άλλες επιρροές που σχημάτισαν τα βασικά χαρακτηριστικά της βεγγαλικής. Ο Τσακραμπάρτι διερεύνησε τη σύνθετη διαδικασία της αφομοίωσης των μη-άρειων στοιχείων, ιδιαίτερα των σανταλικών στοιχείων από τη βεγγαλική, και έδειξε τη συντριπτική επιρροή της βεγγαλικής στα σαντάλι. Τα σκευάσματα που βασίζονται στη λεπτομερή μελέτη των αμοιβαίων επιρροών σε όλες τις πτυχές και των δύο γλωσσών και να προσπαθήσει να αναδείξει τα μοναδικά χαρακτηριστικά των γλωσσών.
Εθνική Βραζιλίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Βραζιλίας είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Βραζιλίας στις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών και τελεί υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης Βραζιλίας (CBB).
Στατιστικά
Για το 2023 (Φεβρουάριος), η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Βραζιλίας βρισκόταν στη 13η θέση της Παγκόσμιας Κατάταξης της FIBA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βραζιλιας Ανδρων
Ρουθ Τάιτελμπαουμ
δεξιά|μικρογραφία|261x261εσ| Οι προγραμματίστριες Ρουθ Λίχτερμαν (σκυμμένη) και [[Μαρλίν Μέλτζερ (όρθια) καλωδιώνουν τη δεξιά πλευρά του ENIAC με ένα νέο πρόγραμμα.]] Η Ρουθ Τάιτελμπαουμ (το γένος Λίχτερμαν) (1 Φεβρουαρίου 1924 – 9 Αυγούστου 1986) ήταν μία από τους πρώτους προγραμματιστές υπολογιστών στον κόσμο. Η Τάιτελμπαουμ ήταν μία από τους αρχικούς προγραμματιστές του υπολογιστή ENIAC.
Οι άλλες πέντε προγραμμαίστριες του ENIAC ήταν οι Τζιν Μπάρτικ, Μπέτυ Χόλμπερτον, Καθλίν Αντονέλι, Μάρλιν Μέλτζερ και Φράνσις Σπενς.
Σταδιοδρομία
Η Τάιτελμπαουμ προσελήφθει από τη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών Μουρ του Πανεπιστημίου της Πενσυλβανία για τον υπολογισμό των βαλλιστικών τροχιών. Η Σχολή Μουρ χρηματοδοτούνταν από τον αμερικανικό στρατό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Εκεί μία ομάδα περίπου 80 γυναικών εργάστηκε υπολογίζοντας χειροκίνητα τις βαλλιστικές τροχές (σύνθετοι διαφορικοί υπολογισμοί).
Τον Ιούνιο του 1943 ο Στρατός αποφάσισε να χρηματοδοτήσει ένα πειραματικό έργο - τον πρώτο ηλεκτρονικό ψηφιακό υπολογιστή που ονομάστηκε Electronic Numerical Integrator and Computer (ENIAC). Ο υπολογιστής ήταν μία τεράστια μηχανή με 40 μαύρα πάνελ 8 ποδιών το κάθε ένα. Οι προγραμματιστές έπρεπε να το προγραμματίσουν χειροκίνητα χρησιμοποιώντας 3000 διακόπτες και καλώδια εναλλαγής τηλεφώνου σε δώδεκα δίσκους, για να δρομολογήσουν τα δεδομένα και το πρόγραμμα μέσα στο μηχάνημα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι γυναίκες αυτές ονομάστηκαν «υπολογιστές».
Μαζί με τη Μαρλίν Μέλτζερ, η Τάιτελμπαουμ ήταν μέρος μίας ειδικής περιοχής του έργου ENIAC για τον υπολογισμό εξισώσεων βαλλιστικής τροχιάς χρησιμοποιώντας αναλογική τεχνολογία. Δίδαξαν στον εαυτό τους και σε άλλους ορισμένες λειτουργίες του ENIAC και βοήθησαν στην προετοιμασία του λογισμικού βαλλιστικών. Το 1946, ο υπολογιστής ENIAC παρουσιάστηκε στο κοινό και στον Τύπο. Οι επτά γυναίκες ήταν η μόνη γενιά προγραμματιστών που προγραμμάτισαν το ENIAC.
Μετά τον πόλεμο η Τάιτελμπαουμ ταξίδεψε με το ENIAC στο Εργαστήριο Βαλλιστικής Έρευνας στο Aberdeen Proving Ground στο Μέριλαντ, όπου παρέμεινε για δύο ακόμη χρόνια για να εκπαιδεύσει την επόμενη ομάδα προγραμματιστών ENIAC.
Κληρονομιά
Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην άνοδο των υπολογιστών, αν και της δόθηκε ελάχιστη αναγνώριση για τη δουλειά της στη θεμελίωση του ENIAC. Το 1997, εντάχθηκε στο Women of Technology International Hall of Fame, μαζί με τις άλλες πέντε αρχικές προγραμματίστριες του ENIAC.
Το 2010, κυκλοφόρησε ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο "Top Secret Rosies: The Female 'Computers' του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου". Η ταινία επικεντρώθηκε σε εις βάθος συνεντεύξεις τριών από τις έξι γυναίκες προγραμματίστριες, εστιάζοντας στις αξιέπαινες πατριωτικές συνεισφορές που έκαναν κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Η ομάδα ENIAC είναι η έμπνευση πίσω από το βραβευμένο ντοκιμαντέρ 2013 The Computers. Αυτό το ντοκιμαντέρ, που δημιουργήθηκε από την Κάθι Κλάιμαν και το Πρόγραμμα Προγραμματιστών ENIAC, συνδυάζει τα πραγματικά πλάνα της ομάδας ENIAC από τη δεκαετία του 1940 με συνεντεύξεις με τις γυναίκες μέλη της ομάδας καθώς αναπολούν τα χρόνια που δούλευαν μαζί στο ENIAC. Είναι το πρώτο μίας σειράς τριών ντοκιμαντέρ και τα μέρη δύο και τρία θα έχουν τους τίτλους The Coders and The Future-Maker αντίστοιχα.
Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε τον Αδόλφο Τάιτελμπαουμ. Η άδεια γάμου εκδόθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1948.
Η Ρουθ Τάιτελμπαουμ πέθανε το 1986 στο Ντάλας του Τέξας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες υπολογιστών Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αρτιομόβσκ (Ρωσία)
Το Αρτιομόβσκ (Артёмовск) είναι μια πόλη στην επαρχία Κουραγκίνσκι στο Κράι Κρασνογιάρσκ στη Ρωσία, 180 χιλιόμετρα νότια του Κρασνογιάρσκ. Πληθυσμός: 2,179 (απογραφή 2010).
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1860 ως ένας εξορυκτικός οικισμός του Ολχόβσκι (Ольховский). Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1939.
Διοικητικές και δημοτικής κατάστασης
Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, μαζί με τον οικισμό Ντζεμπ, στην επαρχία Κουραγκίνσκι έχει καθεστώς επαρχιακής πόλης του Αρτιομόβσκ. Ως δημοτική διαίρεση, η επαρχιακή πόλη του Αρτιομόβσκ είναι ενσωματωμένη στη δημοτική επαρχία Κουραγκίνσκι ως Αστικός Οικισμός Αρτιομόβσκ.
Πηγές
Κατηγορία:Κράι Κρασνογιάρσκ
Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής γεωγραφίας
δεξιά|μικρογραφία|440x440εσ| Το εξώφυλλο στην έκδοση του 1856 του λεξικού της ελληνικής και ρωμαϊκής γεωγραφίας, τόμος 1. Το Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής γεωγραφίας (Dictionary of Greek and Roman Geography), που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1854, ήταν το τελευταίο από μία σειρά κλασσικών λεξικών που επιμελήθηκε ο Άγγλος ακαδημαϊκός Ουίλλιαμ Σμιθ (1813 – 1893), που περιελάμβανε ως αδελφικά έργα το λεξικό των ελληνικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων και το λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας. Όπως δήλωσε ο Σμιθ στο Πρόθεμα: «Το Λεξικό της Γεωγραφίας... σχεδιάστηκε κυρίως για να απεικονίσει τους Έλληνες και Ρωμαίους συγγραφείς και να επιτρέψει σε έναν επιμελή φοιτητή να τα διαβάσει με τον πιο κερδοφόρο τρόπο». Το βιβλίο διατηρεί την περιγραφή: σε δύο τεράστιους τόμους, το λεξικό παρέχει λεπτομερή κάλυψη όλων των σημαντικών χωρών, περιοχών, πόλεων, γεωγραφικών χαρακτηριστικών που εμφανίζονται στην ελληνική και ρωμαϊκή λογοτεχνία, χωρίς να ξεχνάμε αυτά που αναφέρονται αποκλειστικά στη Βίβλο. Το έργο επανεκδόθηκε τελευταία φορά το 2005.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαδικτυακές εγκυκλοπαίδειες Κατηγορία:Κλασική γεωγραφία Κατηγορία:Ρωμαϊκή γεωγραφία Κατηγορία:Ελληνική γεωγραφία
Σούμα
Η σούμα είναι άχρωμο οινοπνευματώδες ποτό που παράγεται από την απόσταξη στεμφύλων σταφυλής. Ανήκει στην οικογένεια του τσίπουρου και είναι παρόμοια με την κρητική τσικουδιά/ρακή, την κυπριακή ζιβανία και την ιταλική γκράπα. Η περιεκτικότητά της σε οινόπνευμα διαφέρει ανάλογα με τα γούστα του κάθε παραγωγού, αλλά συνήθως κυμαίνεται στους 50° βαθμούς. Είναι παραδοσιακό ποτό της Ρόδου, της Πάρου ,ΣΑΜΟΣ-ΙΚΑΡΙΑ και άλλων νησιών του κεντρικού και ανατολικού Αιγαίου.
Μέθοδος παραγωγής
Στην πιο παραδοσιακή τεχνική, μετά το πάτημα των σταφυλιών, τα υπολείμματα (στέμφυλα ή τσίπουρα) μαζεύονται και φυλάσσονται επιτρέποντας στους ζυμομύκητες να αναπτυχθούν και να γίνει ζύμωση. Περίπου 30 ημέρες μετά, τα στέμφυλα μπαίνουν σε έναν λέβητα (το καζάνι) με νερό, ίσως και κάποια αρωματικά, για να βράσουν · ο ατμός διοχετεύεται σε έναν αποστακτήρα, όπου συγκεντρώνεται το τελικό προϊόν. Η πρώτη ποσότητα αποστάγματος (η κεφαλή ή το πρωτόρακο) έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε οινόπνευμα και η τελευταία (η ουρά ή το απόρακο) έχει πολύ μικρή περιεκτικότητα και δεν είναι για κατανάλωση. Αυτές αφαιρούνται από τον αποστακτήρα για να ξαναχρησιμοποιηθούν στην επόμενη καζανιά. Μόλις τελειώσει η μια καζανιά, τα αποσταγμένα στέμφυλα αφαιρούνται και φυλάσσονται για να χρησιμοποιηθούν ως λίπασμα.
Η πιο σύγχρονη τεχνική, που θεωρείται ότι δίνει καλύτερο αποτέλεσμα, βασίζεται στην άμεση χρήση των σταφυλιών και όχι μόνο των στεμφύλων. Έτσι μετά τον τρύγο, τα σταφύλια συνθλίβονται ολόκληρα (χωρίς να γίνει διαχωρισμός των καρπών από τους μίσχους - όπως ακριβώς χρησιμοποιούνται και στην παραδοσιακή τεχνική του πατήματος). Το προϊόν της σύνθλιψης, που περιλαμβάνει το γλεύκος και τα στέμφυλα σε μια υγρή μάζα, αφήνεται να ζυμωθεί για 15 με 20 μέρες προτού να χρησιμοποιηθεί για την απόσταξη.
Γουαϊμάρος Α΄ του Σαλέρνο
Βιογραφία
Οι γονείς του ήταν ο πρίγκιπας Γουαϊφέρος και η Λαντελάικα, κόρη του Λάντο Α΄ κόμη της Κάπουα. Από το 877 συνδέθηκε με τον πατέρα του στο θρόνο, μία πρακτική που είχε ξεκινήσει από την προηγούμενη δυναστεία και συνεχίστηκε μέχρι το τέλος της ανεξαρτησίας του Σαλέρνο το 1078.
Το Μπενεβέντο είχε περιέλθει στον Ρωμαικό/Βυζαντινό έλεγχο εκείνη την εποχή και ο Γκουάιμρ παντρεύτηκε την Ίτα των Γουιδονιδών, κόρη του Γουίδων Β΄ του Σπολέτo και αδελφή του Γουίδων Δ΄ του Σπολέτο. Ο Γουίδων Δ΄, με τη βοήθεια του πρίγκιπα, κατέκτησε εκ νέου το Μπενεβέντο το 895, αυξάνοντας το κύρος του Γουαϊμάρος, τον οποίο προσφέρθηκε να κάνει αντιβασιλέα του Μπενεβέντο. Δεν είναι βέβαιο αν ο Γουαϊμάρος δέχτηκε, αλλά προσπάθησε να δολοφονήσει τον διιοικητή (gastald) τού Αβελίνο, τον Αντελφέριο, και αιχμαλωτίστηκε με τη σύζυγό του, είτε ήταν αντιβασιλιάς είτε όχι. Ο Γουίδων Δ΄ έπρεπε να έλθει και να πολιορκήσει την πόλημ για να τον σώσει. Επέστρεψε στο Σαλέρνο ατιμασμένος.
Το 893 ο Γουαϊμάρος είχε κάνει τον ομώνυμο γιο του Γουαϊμάρος Β΄, συγκυβερνήτη, και ήταν αυτός που κυβερνούσε το Σαλέρνο όταν έλειπε ο πρεσβύτερος Γκουαϊμάρ Α΄. Μετά την επιστροφή του πρεσβύτερου πρίγκιπα, μία Ναπολιτανική φατρία στην πόλη, υποστηριζόμενη από τον Αθανάσιο, επαναστάτησε, αλλά οι δύο Γουαϊμάρος τοην κατέβαλαν και ο πρεσβύτερος, όπως ο πατέρας του πριν από αυτόν, αποσύρθηκε (ή αναγκάστηκε από τον γιο του) σε ένα μοναστήρι, το Σαν Μάσιμο, που ίδρυσε ο Γουαϊφέρος, το 900 ή το 901, και απεβίωσε αμέσως μετά. Τα χρονικά της βασιλείας του τον περιγράφουν με δεσποτικούς όρους και δεν φαίνεται να ήταν δημοφιλής, παρά τη μεταγενέστερη δημοτικότητα τού ονόματός του στη δυναστεία που είχε ιδρύσει ο πατέρας του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ίτα των Γουιδονιδών, κόρη του Γουίδων Β΄ δούκα του Σπολέτο και είχε τέκνο:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Σαλέρνο
Πυρρής Αρκαδίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας
Ραμόνα Παπαϊωάννου
Η Άννα Ραμόνα Παπαϊωάννου (15 Ιουνίου 1989) είναι Κύπρια σπρίντερ. Διαγωνίστηκε στα 60 μέτρα στο IAAF World Indoor Championships 2014. Ο πατέρας της είναι ο ελληνοβραζιλιάνος ποδοσφαιριστής Παύλος Παπαϊωάννου.
Διεθνείς διοργανώσεις
1Did not finish in the semifinals
Προσωπικά ρεκόρ
Outdoor Indoor
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι αθλητές του στίβου
Λεξικό των ελληνικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων
δεξιά Το Λεξικό των ελληνικών και ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων (Dictionary of Greek and Roman Antiquities) είναι μία εγκυκλοπαίδεια αγγλικής γλώσσας, που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1842. Η δεύτερη, βελτιωμένη και διευρυμένη, έκδοση εκδόθηκε το 1848 και υπήρξαν πολλές αναθεωρημένες εκδόσεις μέχρι το 1890. Η εγκυκλοπαίδεια κάλυπτε το νόμο, τη θρησκεία, την αρχιτεκτονική, τον πόλεμο, την καθημερινή ζωή και παρόμοια θέματα, κυρίως από την οπτική ενός κλασσικιστή. Ήταν ένα βιβλίο από μία σειρά έργων αναφοράς για την κλασική αρχαιότητα από τον Ουίλλιαμ Σμιθ, καθώς τα άλλα καλύπτουν πρόσωπα και μέρη. Τρέχει πάνω από ένα εκατομμύριο λέξεις σε οποιαδήποτε έκδοση, και όλες οι εκδόσεις είναι τώρα στο κοινό κτήμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσης, το Internet Archive έχει παράγωγα έργα:
Κατηγορία:Διαδικτυακές εγκυκλοπαίδειες
Οξανδρολόνη
Η οξανδρολόνη, που πωλείται με τις εμπορικές ονομασίες Oxandrin και Anavar, μεταξύ άλλων, είναι ανδρογόνο και αναβολικό στεροειδές (ΑΑΣ) που χρησιμοποιείται για την αύξηση βάρους σε διάφορες καταστάσεις, για την αντιστάθμιση του πρωτεϊνικού καταβολισμού που προκαλείται από τη μακροχρόνια θεραπεία με κορτικοστεροειδή, για να υποστηρίξει την ανάρρωση από σοβαρά εγκαύματα, για τη θεραπεία του πόνου στα οστά που σχετίζεται με την οστεοπόρωση, για τη βοήθεια στην ανάπτυξη κοριτσιών με σύνδρομο Τέρνερ και για άλλες ενδείξεις. Λαμβάνεται από το στόμα.
Η οξανδρολόνη περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1962 και εισήχθη για ιατρική χρήση το 1964. Χρησιμοποιείται κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Πέρα από τις ιατρικές της χρήσεις, η οξανδρολόνη χρησιμοποιείται για τη βελτίωση της σωματικής διάπλασης και της απόδοσης. Το φάρμακο είναι μια ελεγχόμενη ουσία σε πολλές χώρες, επομένως η μη ιατρική χρήση είναι γενικά παράνομη.
Ιατρικές χρήσεις
Η οξανδρολόνη έχει ερευνηθεί και έχει συνταγογραφηθεί ως θεραπεία για μια μεγάλη ποικιλία καταστάσεων. Είναι εγκεκριμένη από τον FDA για τη θεραπεία του οστικού πόνου που σχετίζεται με την οστεοπόρωση, την ενίσχυση της αύξησης βάρους μετά από χειρουργική επέμβαση ή σωματικό τραύμα, κατά τη διάρκεια χρόνιας λοίμωξης ή στο πλαίσιο ανεξήγητης απώλειας βάρους και την εξουδετέρωση της καταβολικής επίδρασης της μακροχρόνιας θεραπείας με κορτικοστεροειδή. Όσον αφορά το 2016, συχνά συνταγογραφείται εκτός ετικέτας για να επιταχύνει την ανάρρωση από σοβαρά εγκαύματα, να βοηθήσει την ανάπτυξη κοριτσιών με σύνδρομο Τέρνερ και να εξουδετερώσει την καταβολή που προκαλείται από τον HIV/AIDS. Η οξανδρολόνη βελτιώνει τόσο τα βραχυπρόθεσμα όσο και τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα σε άτομα που αναρρώνουν από σοβαρά εγκαύματα και έχει καθιερωθεί ως ασφαλής θεραπεία για αυτήν την ένδειξη. Χρησιμοποιείται επίσης στη θεραπεία του ιδιοπαθούς μικρού αναστήματος, της αναιμίας, του κληρονομικού αγγειοοιδήματος, της αλκοολικής ηπατίτιδας και του υπογοναδισμού.
Η ιατρική έρευνα έχει αποδείξει την αποτελεσματικότητα της οξανδρολόνης στην ενίσχυση της ανάπτυξης κοριτσιών με σύνδρομο Τέρνερ. Αν και η οξανδρολόνη έχει χρησιμοποιηθεί από καιρό για την επιτάχυνση της ανάπτυξης σε παιδιά με ιδιοπαθή κοντό ανάστημα, είναι απίθανο να αυξήσει το ύψος των ενηλίκων και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί ακόμη και να το μειώσει . Ως εκ τούτου, η οξανδρολόνη έχει αντικατασταθεί σε μεγάλο βαθμό από αυξητική ορμόνη για αυτή τη χρήση. Στα παιδιά με ιδιοπαθές κοντό ανάστημα ή σύνδρομο Τέρνερ χορηγούνται δόσεις οξανδρολόνης πολύ μικρότερες από αυτές που δίνονται σε άτομα με εγκαύματα για να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα αρρενωποποίησης και πρόωρης ωρίμανσης.
Μη ιατρικές χρήσεις
Πολλοί αθλητές σωματοδόμησης και άλλοι αθλητές χρησιμοποιούν οξανδρολόνη για να αυξήσουν τη μυϊκή τους μάζα. Είναι πολύ πιο αναβολικό παρά ανδρογόνο, επομένως οι γυναίκες και όσοι αναζητούν λιγότερο έντονες αγωγές στεροειδών το χρησιμοποιούν ιδιαίτερα συχνά. Πολλοί εκτιμούν επίσης τη χαμηλή ηπατοτοξικότητα της οξανδρολόνης σε σχέση με τα περισσότερα άλλα από του στόματος ενεργά ΑΑΣ.
Αντενδείξεις
Όπως και άλλα ΑΑΣ, η οξανδρολόνη μπορεί να επιδεινώσει την υπερασβεστιαιμία αυξάνοντας την οστεολυτική οστική απορρόφηση. Όταν λαμβάνεται από έγκυες γυναίκες, η οξανδρολόνη μπορεί να έχει ανεπιθύμητες ενέργειες όπως η αρρενοποίηση στο έμβρυο.
Παρενέργειες
Οι γυναίκες που λαμβάνουν οξανδρολόνη μπορεί να εμφανίσουν αρρενωποποίηση, μη αναστρέψιμη ανάπτυξη αρσενικών χαρακτηριστικών, όπως βαθιά φωνή, υπερτρίχωση, ανωμαλίες της εμμήνου ρύσεως, απώλεια μαλλιών ανδρικού τύπου και διεύρυνση της κλειτορίδας. Η οξανδρολόνη μπορεί να διαταράξει την ανάπτυξη στα παιδιά, μειώνοντας το ύψος των ενηλίκων τους. Λόγω αυτών των παρενεργειών, οι δόσεις που χορηγούνται σε γυναίκες και παιδιά ελαχιστοποιούνται και οι άνθρωποι συνήθως παρακολουθούνται για ανωμαλίες αρρενωποποίησης και ανάπτυξης. Όπως και άλλα ανδρογόνα, η οξανδρολόνη μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει την ακμή και τον πριαπισμό (ανεπιθύμητες ή παρατεταμένες στύσεις). Η οξανδρολόνη μπορεί επίσης να μειώσει τη γονιμότητα των ανδρών, μια άλλη παρενέργεια που είναι κοινή μεταξύ των ανδρογόνων. Σε μια προσπάθεια να αντισταθμίσει την εξωγενή αύξηση των ανδρογόνων, το σώμα μπορεί να μειώσει την παραγωγή τεστοστερόνης μέσω της ατροφίας των όρχεων και της αναστολής της γοναδοτροπικής δραστηριότητας.
Σε αντίθεση με ορισμένα ΑΑΣ, η οξανδρολόνη δεν προκαλεί γενικά γυναικομαστία επειδή δεν μετατρέπεται σε οιστρογόνους μεταβολίτες. Ωστόσο, αν και δεν υπήρχαν αναφορές γυναικομαστίας παρά την ευρεία χρήση, η οξανδρολόνη αναφέρθηκε σε μια δημοσίευση το 1991 ότι είχε συσχετιστεί με 33 περιπτώσεις γυναικομαστίας σε έφηβα αγόρια που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με αυτή για κοντό ανάστημα. Η γυναικομαστία αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια της θεραπείας με οξανδρολόνη σε 19 από τα αγόρια και μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας σε 14 από τα αγόρια, και 10 από τα αγόρια είχαν παροδική γυναικομαστία, ενώ 23 είχαν επίμονη γυναικομαστία που απαιτούσε μαστεκτομή. Αν και η παροδική γυναικομαστία είναι ένα φυσικό και συχνό φαινόμενο σε εφηβικά αγόρια, η γυναικομαστία που σχετίζεται με την οξανδρολόνη ήταν όψιμης/καθυστερημένης έναρξης και ήταν επίμονη σε υψηλό ποσοστό των περιπτώσεων. Ως εκ τούτου, δήλωσαν οι ερευνητές, «αν και η οξανδρολόνη δεν μπορεί να εμπλέκεται ως διεγερτική [στη] γυναικομαστία», μια πιθανή σχέση θα πρέπει να ληφθεί υπόψη σε κλινικούς γιατρούς που χρησιμοποιούν οξανδρολόνη σε εφήβους για διέγερση της ανάπτυξης.
Αλληλεπιδράσεις
Η οξανδρολόνη αυξάνει σημαντικά την αντιπηκτική δράση της βαρφαρίνης, μερικές φορές επικίνδυνα. Τον Απρίλιο του 2004, η Savient Pharmaceuticals δημοσίευσε μια προειδοποίηση ασφαλείας μέσω του FDA προειδοποιώντας τους επαγγελματίες υγείας σχετικά με αυτό. Η οξανδρολόνη μπορεί επίσης να αναστείλει τον μεταβολισμό των από του στόματος υπογλυκαιμικών παραγόντων. Μπορεί να επιδεινώσει το οίδημα όταν λαμβάνεται μαζί με κορτικοστεροειδή ή αδρενοκορτικοτροπική ορμόνη.
Φαρμακοδυναμική
Όπως και άλλα ΑΑΣ, η οξανδρολόνη είναι ένας αγωνιστής του υποδοχέα ανδρογόνων, παρόμοιος με τα ανδρογόνα όπως η τεστοστερόνη και η DHT. Η σχετική συγγένεια δέσμευσης της οξανδρολόνης για τον υποδοχέα ανδρογόνου είναι περίπου 0,8% αυτής της μεθυλτριενολόνης. Η ενεργοποίηση του υποδοχέα ανδρογόνων διεγείρει τη σύνθεση πρωτεϊνών, η οποία αυξάνει την ανάπτυξη των μυών, την άλιπη μάζα σώματος και την οστική πυκνότητα.
Σε σύγκριση με την τεστοστερόνη και πολλά άλλα ΑΑΣ, η οξανδρολόνη είναι λιγότερο ανδρογόνος σε σχέση με τη δύναμή της ως αναβολικό. Η οξανδρολόνη έχει περίπου 322 έως 633% της αναβολικής ισχύος και 24% της ανδρογόνου ισχύος της μεθυλτεστοστερόνης. Ομοίως, η οξανδρολόνης έχει έως και 6 φορές την αναβολική ισχύ της τεστοστερόνης και έχει σημαντικά μειωμένη ανδρογόνο ισχύ σε σύγκριση. Η μειωμένη αναλογία της αναβολικής προς την ανδρογόνο δραστηριότητα της οξανδρολόνης συχνά παρακινεί την ιατρική χρήση της σε παιδιά και γυναίκες, επειδή μικρότερο ανδρογόνο αποτέλεσμα συνεπάγεται μικρότερο κίνδυνο αρρενωποποίησης. Η κοινότητα του bodybuilding λαμβάνει επίσης υπόψη αυτό το γεγονός όταν επιλέγει ΑΑΣ.
Καθώς η οξανδρολόνη είναι ήδη 5α-ανοιγμένη, δεν είναι υπόστρωμα για την 5α-αναγωγάση, επομένως δεν ενισχύεται σε ανδρογόνους ιστούς όπως το δέρμα, τα τριχοθυλάκια και ο προστάτης αδένας. Αυτό εμπλέκεται στη μειωμένη αναλογία αναβολικής προς ανδρογόνο δράση. Λόγω της αντικατάστασης ενός από τα άτομα άνθρακα με ένα άτομο οξυγόνου στη θέση C2 στον δακτύλιο Α, η οξανδρολόνη είναι ανθεκτική στην αδρανοποίηση από την αφυδρογονάση της 3α-υδροξυστεροειδούς στους σκελετικούς μύες. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με το DHT και πιστεύεται ότι αποτελεί τη βάση της διατηρημένης αναβολικής ισχύος της οξανδρολόνης. Επειδή είναι 5α-ανοιγμένη, η οξανδρολόνη δεν είναι υπόστρωμα για την αρωματάση, επομένως δεν μπορεί να αρωματιστεί σε μεταβολίτες με οιστρογόνο δράση. Ομοίως, η οξανδρολόνη δεν έχει προγεστογόνο δράση.
Η οξανδρολόνη είναι, μοναδικά, πολύ λιγότερο ηπατοτοξική από άλλα 17α-αλκυλιωμένα ΑΑΣ, το οποίο μπορεί να οφείλονται σε διαφορές στο μεταβολισμό.
Φαρμακοκινητική
Η από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα της οξανδρολόνης είναι 97%. Η δέσμευσή της από τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι 94 έως 97%. Το φάρμακο μεταβολίζεται κυρίως από τα νεφρά και σε μικρότερο βαθμό από το ήπαρ. Η οξανδρολόνη είναι το μόνο ΑΑΣ που δεν μεταβολίζεται κυρίως ή εκτενώς από το ήπαρ, και αυτό πιστεύεται ότι σχετίζεται με τη μειωμένη ηπατοτοξικότητά του σε σχέση με άλλα ΑΑΣ. Ο χρόνος ημιζωής της αποβολής αναφέρεται από 9,4 έως 10,4 ώρες, αλλά παρατείνεται στις 13.3 ώρες στους ηλικιωμένους. Περίπου το 28% μιας από του στόματος δόσης οξανδρολόνης αποβάλλεται αμετάβλητο στα ούρα και το 3% απεκκρίνεται με τα κόπρανα.
Χημεία
Η οξανδρολόνη είναι ένα συνθετικό στεροειδές ανδροστάνης και ένα 17α-αλκυλιωμένο παράγωγο της DHT. Είναι επίσης γνωστό ως 2-οξα-17α-μεθυλ-5α-διυδροτεστοστερόνη (2-οξα-17α-μεθυλ-DHT) ή ως 2-οξα-17α-μεθυλ-5α-ανδροσταν-17β-ολ-3-όνη, και είναι DHT με μια ομάδα μεθυλίου στη θέση C17α και ο άνθρακας C2 αντικαθίσταται από ένα άτομο οξυγόνου. Τα στενά σχετιζόμενα ΑΑΣ περιλαμβάνουν τη μεστανολόνη (17α-μεθυλ-DHT), την οξυμεθολόνη (2-υδροξυμεθυλενο-17α-μεθυλ-DHT) και τη σταναζολόλη (ένα παράγωγο συντηγμένου με δακτύλιο 2,3- πυραζόλης Α της 17α-μεθυλ-DHT) και η δεσοξυμεθυλτεστοστερόνη (3-δεκετο-17α-μεθυλ-δ2-DHT), η μεθαστερόνη (2α,17α-διμεθυλ-DHT), η μεθυλ-1-τεστοστερόνη (17α-μεθυλ-δ1-DHT) και η μεθυλστενβολόνη (2,17α-διμεθυλ-δ1-DHT).
Ιστορία
Η οξανδρολόνη παρασκευάστηκε για πρώτη φορά από τους Ράφαελ Πάπο και Κρίστοφερ Γιουνγκ ενώ βρίσκονταν στην Searle Laboratories (τώρα μέρος της Pfizer ). Οι ερευνητές περιέγραψαν για πρώτη φορά το φάρμακο το 1962. Ενδιαφέρθηκαν αμέσως για τα πολύ αδύναμα ανδρογόνα αποτελέσματα της οξανδρολόνης σε σχέση με τα αναβολικά της αποτελέσματα. Εισήχθη ως φαρμακευτικό φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1964.
Το φάρμακο συνταγογραφήθηκε για την προώθηση της μυϊκής αναγέννησης σε διαταραχές που προκαλούν ακούσια απώλεια βάρους και χρησιμοποιείται ως μέρος της θεραπείας για τον HIV/AIDS. Είχε επίσης αποδειχθεί ότι είναι μερικώς επιτυχής στη θεραπεία περιπτώσεων οστεοπόρωσης. Ωστόσο, εν μέρει λόγω κακής δημοσιότητας από την παράνομη χρήση του από bodybuilders, η παραγωγή του Anavar διακόπηκε από τα εργαστήρια Searle το 1989. Το παρέλαβε η Bio-Technology General Corporation, η οποία άλλαξε το όνομά της σε Savient Pharmaceuticals, η οποία μετά από επιτυχημένες κλινικές δοκιμές το 1995, το κυκλοφόρησε με την επωνυμία Oxandrin. Στη συνέχεια, η BTG κέρδισε εγκρίσεις για την κατάσταση ορφανού φαρμάκου από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων για τη θεραπεία της αλκοολικής ηπατίτιδας, του συνδρόμου Τέρνερ και της απώλειας βάρους που προκαλείται από τον HIV. Ενδείκνυται επίσης ως αντιστάθμιση του πρωτεϊνικού καταβολισμού που προκαλείται από τη μακροχρόνια χορήγηση κορτικοστεροειδών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηπατοτοξίνες Κατηγορία:Στεροειδείς ορμόνες
Μονή Αγίου Στεφάνου Χίου
Η Μονή Αγίου Στεφάνου είναι μοναστήρι στη Χίο και την Περιφερειακή Ενότητα Χίου, το οποίο βρίσκεται σε μικρό ύψωμα με υψόμετρο 105 μέτρα σε δασική περιοχή ενώ απέχει περίπου 7 χλμ. βορειοδυτικά από το κέντρο της πόλης και 3,5 χλμ. νοτιοδυτικά του Βροντάδου. Ιδρύθηκε το 1880 από τον Αρχιμανδρίτη Γαβριήλ, Ηγούμενο της Ιεράς Σκήτης του Αγίου Μάρκου. Αργότερα το Μοναστήρι ανέλαβε υπό την προστασία του ο Όσιος Παρθένιος, ο οποίος και φρόντισε για την ανοικοδόμηση του σημερινού ναού. Το σημερινό καμπαναριό του καθολικού είναι κτισμένο σε παλιότερο εκκλησάκι του Αγίου Στεφάνου. Πανηγυρίζει στις 27 Δεκεμβρίου τη μνήμη του πρωτομάρτυρα Στέφανου. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να απογράφεται στον τότε δήμο Βροντάδων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα Βροντάδου που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Ομηρούπολης του Δήμου Χίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μοναχούς/ες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Χίου Κατηγορία:Μοναστήρια στη Χίο
Ντάνιελ Στάριτζ
Ο Ντάνιελ Στάριτζ (Daniel Sturridge, 1 Σεπτεμβρίου 1989) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός με την Τράμπζονσπορ και την εθνική ομάδα της Αγγλίας. Έχει αγωνιστεί σε συλλογικό επίπεδο με τις Μάντσεστερ Σίτι, Τσέλσι, Μπόλτον Γουόντερες, Λίβερπουλ και Γουέστ Μπρόμγουιτς Άλμπιον.
Ο Στάριτζ άρχισε την καριέρα του από την ακαδημία της Άστον Βίλα και μετά αγωνίστηκε με τη Κόβεντρι Σίτι. Το 2003 υπέγραψε συμβόλαιο με την Μάντσεστερ Σίτι, όπου συνέχισε να αγωνίζεται στις ακαδημίες του συλλόγου. Η πρώτη του συμμετοχή στην πρώτη ομάδα έγινε τη σαιζόν 2007-08, οπότε και έγινε ο πρώτος παίκτης που σκόραρε την ίδια χρονιά στο FA Cup νέων, Πρέμιερ Λιγκ και FA Cup. Το 2009 υπέγραψε συμβόλαιο με τη Τσέλσι, όπου δόθηκε δανεικός στην Μπόλτον Γουόντερερς για το δεύτερο μισό της σαιζόν 2010-11. Μετά από το επιτυχημένο πέρασμα από τη Μπόλτον, με οχτώ γκολ σε δώδεκα εμφανίσεις, επέστρεψε την επόμενη χρονιά στην Τσέλσι.
Τον Ιανουάριο του 2013 μετεγράφει στη Λίβερπουλ, όπου αποτελούσε το επιθετικό δίδυμο μαζί με τον Λουίς Σουάρες, σκοράροντας 21 από τα 100 γκολ της Λίβερπουλ τη σαιζόν 2013-14, με το δίδυμο να καταλαμβάνει τις δύο πρώτες θέσεις στον πίνακα των πρώτων σκόρερ του πρωταθλήματος. Όμως η επόμενη χρονιά σημαδεύτηκε από πολλαπλούς τραυματισμούς του Στάριτζ, με αποτέλεσμα να αγωνιστεί σε λίγους αγώνες. Στον τελικό του Γιουρόπα Λιγκ το 2016 σκόραρε το πρώτο τέρμα για τη Λίβερπουλ, αν και τελικά το κύπελλο το κατέκτησε η Σεβίλλη. Την επόμενη χρονιά, με προπονητή τον Γιούργκεν Κλοπ αγωνίστηκε κυρίως ως αλλαγή, αλλά ανήκε στην ομάδα που κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ το 2019. Την επόμενη χρονιά υπέγραψε συμβόλαιο με την τουρκική Τράμπζονσπορ, μέχρι τη λήξη του συμβολαίου του το 2020, λίγο μετά από τον τετράμηνο αποκλεισμό του λόγω παράνομου στοιχηματισμού.
Ο Στάριτζ έχει αγωνιστεί με την εθνική ομάδα της Αγγλίας όλων των ηλικιών. Η πρώτη του συμμετοχή ήταν ενάντια στη Σουηδία τις 15 Νοεμβρίου 2011, και αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2012, το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 και το Euro 2016.
Radio Kiskeya
Το Radio Kiskeya είναι ένας γενικός ραδιοφωνικός σταθμός της Αϊτής που ιδρύθηκε το 1994 από πρώην υπαλλήλους του Radio Haiti-Inter, του πρώτου ραδιοφώνου της Αϊτής, συμπεριλαμβανομένων των Σονί Μπαστιέν, Λιλιάν Πιερ-Πολ και Μαρβέλ Νταντίν. Ακούγεται στα FM στο Πορτ-ω-Πρενς και τα προάστια του. Ο σταθμός έσωσε μέρος του εξοπλισμού του κατά τον σεισμό του 2010. Στις 21 Δεκεμβρίου 2018, οι εγκαταστάσεις του Radio Kiskeya κάηκαν ολοσχερώς.
Εδώ είναι μία ενδεικτική μαρτυρία υπαλλήλου του ραδιοφωνικού σταθμού:
Χωρίς καθυστέρηση, συγκροτήθηκε Επιτροπή Αλληλεγγύης με κύριο έργο «να διαχειρίζεται, με διαφάνεια, την προσπάθεια αλληλεγγύης προς τον σταθμό και να αναλαμβάνει δράσεις συγκέντρωσης χρημάτων, να τις παραλαμβάνει και να αναφέρει στον σταθμό και το κοινό τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν».
Κύπελλο Τσεχίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Κύπελλο Τσεχίας (τσεχικά: Pohar České Posty - συμπεριλαμβάνετε ο χορηγός του κυπέλλου, πρώην Pohar CMFS) είναι μία ποδοσφαιρική διοργάνωση στην Τσεχική Δημοκρατία. Διοργανώνεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Τσεχίας.
Το Κύπελλο Τσεχίας πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1961. Ο νικητής στη συνέχεια αντιμετώπιζε τον νικητή του Κυπέλλου Σλοβακίας στον τελικό του Κυπέλλου Τσεχοσλοβακίας. Αυτός ο διαγωνισμός σταμάτησε το 1993, μετά τη διάλυση της Τσεχοσλοβακίας σε δύο ανεξάρτητα κράτη (την Τσεχική Δημοκρατία και τη Σλοβακία).
Ο νικητής κερδίζει την είσοδό στο Γιουρόπα Λιγκ της επόμενης περιόδου.
Πολυνίκης της διοργάνωσης είναι η Σπάρτα Πράγας με 7 τίτλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Τσεχίας
Αμυγδαλιά Λασιθίου
Η Αμυγδαλιά (επίσημη ονομασία Αμυγδαλέα) είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας Νεαπόλεως, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νεαπόλεως, του δήμου Αγίου Νικολάου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μιραμπέλλου του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός καταγράφηκε χωρίς κατοίκους.
Γεωγραφία
Η Αμυγδαλιά είναι οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Λασιθίου. Βρίσκεται κοντά στο ακρωτήριο Δρεπάνι, στις ακτές του Κρητικού Πελάγους και κοντά στον παράκτιο επαρχιακό δρόμο που συνδέει την Ελούντα με τον Σκινιά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 250. Απέχει 28 χλμ. περίπου ΒΔ. του Αγίου Νικολάου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νεαπόλεως του νομού Λασιθίου. Με το ΦΕΚ 874Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Νεαπόλεως και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Νικολάου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου