cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
S/2003 J 9
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Νήσος Βικτώρια (Καναδάς)
Η νήσος Βικτώρια (αγγλικά:Victoria Island ή Kitlineq) είναι ένα νησί στο Καναδικό Αρκτικό Αρχιπέλαγος, το οποίο ανήκει στα καναδικά εδάφη Νούναβουτ και Βορειοδυτικά Εδάφη. Με έκταση 217.291 τετραγωνικά χιλιόμετρα είναι το 2ο μεγαλύτερο νησί του Καναδά και το 8ο μεγαλύτερο παγκοσμίως. Είναι ελαφρώς μεγαλύτερο σε έκταση από τη μεγάλη Βρετανία.
Ιστορία
Ο πρώτος Ευρωπαίος που είδε το νησί ήταν ο Τζον Ρίτσαρντσον το 1826. Το 1838 και 1839 οι Πίτερ Γουόρεν Ντις και Τόμας Σίπσον εξερεύνησαν τη νοτιοανατολική ακτή του, ενώ ο Τζον Ράε χαρτογράφησε ολόκληρη τη νότια ακτή το 1851. Οι δυτικές και βορειοδυτικές ακτές χαρτογραφήθηκαν από την αποστολή του Ρόμπερτ ΜακΚλουρ το 1850 και 1851. Ένας από τους άνδρες του Ρόαλντ Αμούνδσεν χαρτογράφησε μέρος της ανατολικής ακτής το 1905. Η χαρτογράφηση του νησιού ολοκληρώθηκε το 1916 και 1917 από το Στόκερ Τ. Στόκερσον, μέρος της καναδικής Αρκτικής Αποστολής του Βιλχιάλμουρ Στέφανσον.
Γεωγραφία
Η νήσος Βικτώρια χωρίζεται από το υπόλοιπο αρχιπέλαγος στα βόρεια με το Βίσκοντ Μέλβιλ Σάουντ και στα δυτικά με το κανάλι Μ΄Κλίντοκ και το στενό Βικτώρια. Στα ανατολικά του νησιού βρίσκεται ο κόλπος Αμούσδεν και η νήσος Μπανκς. Η νήσος Βικτώρια χωρίζεται από το νησί Μπάνκς με ένα μακρύ στενό, το στενό του Πρίγκηπα της Ουαλίας. Στα νότια, από ανατολικά προς τα δυτικά βρίσκονται το στενό Ντόλφιν και Γιούνιον, ο κόλπος Ώστιν, ο κόλπος Κορονάσιον και το στενό Ντις. Οι νότιες θαλάσσιες οδοί και μερικές φορές το στενό του Πρίγκηπα της Ουαλίας σχηματίζουν το Βορειοδυτικό Πέρασμα. Η καναδική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι είναι ύδατα του Καναδά ενώ άλλα έθνη λένε ότι αποτελούν διεθνή ύδατα.
Η νήσος Βικτώρια έχει έντονο διαμελισμό των ακτογραμμών και παρουσιάζει πάρα πολλές χερσονήσους. Στα ανατολικά με κατεύθυνση προς βορρά βρίσκεται η χερσόνησος Στόκερσον, η οποία καταλήγει στο κανάλι Γκολντσμιθ, το οποίο χωρίζει τη χερσόνησο από το Στέφανσον. Ο κόλπος Χάντλεϊ χωρίζει στα δυτικά τη χερσόνησο από το υπόλοιπο νησί. Στο βορειοδυτικό άκρο του νησιού βρίσκεται μια άλλη χερσόνησος, η χερσόνησος του Πρίγκηπα Αλβέρτου, η οποία καταλήγει στο στενό του Πρίγκηπα της Ουαλίας. Τέλος, στα νότια με κατεύθυνση προς τα δυτικά βρίσκεται η χερσόνησος Γουόλαστον, η οποία χωρίζεται στα βόρεια από το υπόλοιπο νησί με το Πρινς Άλμπερτ Σάουντ. Οι τρεις χερσόνησοι δίνουν στο νησί σχήμα παρόμοιο με το φύλλο του σφενδάμου, το εθνικό σύμβολο του Καναδά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βικτωρια Κατηγορία:Νούναβουτ Κατηγορία:Βορειοδυτικά Εδάφη
Χριστίνα της Σαξονίας
Με το όνομα αυτό υπάρχουν τα εξής πρόσωπα:
Νεοχώρι Σερρών
Με την ονομασία Νεοχώρι Σερρών μπορεί να αναφέρονται:
Καθώς επίσης και:
Net als toen
Το "Net als toen" ("Ακριβώς όπως τότε") ήταν το νικητήριο τραγούδι του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 1957 που ερμήνευσε στα Ολλανδικά η Κόρι Μπρόκεν, εκπροσωπώντας την Ολλανδία. Έλαβε 31 βαθμούς, κατατάσσοντας την πρώτη, ανάμεσα σε δέκα συμμετοχές.
Το τραγούδι είναι κλασικό chanson, με την τραγουδίστρια να απευθύνεται στον άντρα της και να τον ρωτάει αν θυμάται τις πρώτες μέρες τους ως ζευγάρι. Οι στίχοι υποδηλώνουν ότι ο ρομαντισμός έχει φύγει από το γάμο, αν και δεν ήταν πάντα έτσι.
Η Μπρόκεν ηχογράφησε επίσης το τραγούδι στα γαλλικά και τα γερμανικά, ως "Tout comme avant" και "Damals war alles so schön" αντίστοιχα.
Παραπομπές και επιπλέον
Κατηγορία:Μουσική στην Ολλανδία Κατηγορία:Νικητήρια τραγούδια του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision
Τικουαντέπε
Το Τικουαντέπε (ισπανικά: Ticuantepe) είναι ένας από τους εννέα δήμους του Διαμερίσματος Μανάγουα της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Τικουαντέπε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Νικαράγουας Κατηγορία:Μανάγουα
Ελισάβετ της Έσσης (1539-1582)
Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη του Φιλίππου Α΄, λαντγκράβου της Έσσης και της Χριστίνας των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου, δούκα της Σαξονίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1560 τον Λουδοβίκο ΣΤ΄ των Βίττελσμπαχ, εκλέκτορα του Παλατινάτου και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης Κατηγορία:Πριγκίπισσες τoυ Παλατινάτου Κατηγορία:Εκλέκτειρες του Παλατινάτου
Σκήτη Αγίου Παντελεήμονος
Η σκήτη του Αγίου Παντελεήμονος αποτελείται από 23 καλύβες διασκορπισμένες μέσα στο δάσος από τις οποίες οι δύο σήμερα είναι ερειπωμένες. Βρίσκεται ανατολικά της Μονής Κουτλουμουσίου σε απόσταση μισής ώρας με τα πόδια. Η τοποθεσία της είναι αμφιθεατρική. Η σημερινή συγκρότηση διαμοφώθηκε το 1785 από κάποιον ιερομόναχο Χαράλαμπο που έκτισε και το Κυριακό της, επάνω στο παλαιότερο μικρό κελί του Αγίου Παντελεήμονος (1790). Στην αυλή του υψώνεται το κωδωνοστάσιο και ένα πολύ ψηλό και παμπάλαιο κυπαρίσσι. Η σκήτη διαθέτει και βιβλιοθήκη, που περιέχει 40 περίπου χειρόγραφα, τα περισσότερα νεότερα χάρτινα, και 500 έντυπα βιβλία παλαιών εκδόσεων. Φυλάγονται επίσης τεμάχια τιμίων λειψάνων και διακόσιες εικόνες μεταξύ των οποίων η θαυματουργή εικόνα του Αγίου Παντελεήμονα του 18ου αιώνα.
Αγίου Παντελεήμονος Κατηγορία:Μονή Καρακάλλου
Αρχαιολογικό Μουσείο Ερέτριας
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ερέτριας είναι αρχαιολογικό μουσείο στην Ερέτρια, στο Νομός Ευβοίας της Στερεάς Ελλάδας.
Το μουσείο ιδρύθηκε το 1960, αλλά διευρύνθηκε μεταξύ 1961 και 1962. Υπέστη περαιτέρω ανακαίνιση και επέκταση μεταξύ 1987 και 1991 από την 11η Εφορεία Αρχαιοτήτων της Ελληνικής Αρχαιολογικής Υπηρεσίας σε συνεργασία με την Ελβετική Αρχαιολογική Σχολή στην Ελλάδα.
Συλλογή
Το μουσείο, το οποίο βρίσκεται δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο της Ερέτριας, περιέχει αντικείμενα που ανακαλύφθηκαν στην Ξερόπολη, στο νεκροταφείο Σκούμπρη, στα Παλαιά Περιβόλια και στην Τούμπα στο Λευκαντί, στην Παλιοχώρα και στο λόφο Γεράκι στην Αμάρυνθο, καθώς και στην Ερέτρια και τη Μαγούλα. Πολλά αντικείμενα που βρέθηκαν στην Ερέτρια εκτίθενται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα και στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι. αριστερά|μικρογραφία|267x267εσ| Ένα παράδειγμα του τύπου κεραμικής που βρέθηκε στην Ερέτρια. Το συγκεκριμένο αντικείμενο εκτίθεται στο [[Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (Αθήνα)|Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα]] Αξιοσημείωτος είναι ο κένταυρος από τερακότα από το Λευκαντί, που χρονολογείται στο δεύτερο μισό του 10ου αιώνα π.Χ. Το ειδώλιο ανακαλύφθηκε σπασμένο σε δύο μέρη, καθένα από τα οποία είχε τοποθετηθεί σε διαφορετικό τάφο. Στο Λευκαντί βρέθηκε επίσης ένα ευθύγραμμο μυκηναϊκό αλάβαστρο με τρεις λαβές, που χρονολογείται στον 12ο αιώνα π.Χ. Η διακόσμηση είναι σε λευκή ματ βαφή σε σκούρα επιφάνεια, και ο ώμος και το σώμα καλύπτονται από τις μορφές ενός γρύπα, ενός ζαρκαδιού και ενός ελαφιού.
Το μουσείο διαθέτει μελανόμορφο επίνητρον από την Αμάρυνθο, το οποίο χρονολογείται στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. Ο ταφικός αμφορέας, που απεικονίζει γεωμετρικά σχέδια και πτηνά, περιείχε τα οστά ενός παιδιού και είναι προϊόν τοπικού ευβοϊκού εργαστηρίου της γεωμετρικής περιόδου, που χρονολογείται στον 8ο αιώνα π.Χ. Υπάρχουν επίσης πολλοί άλλοι αμφορείς και αγγεία, συμπεριλαμβανομένου ενός ταφικού αμφορέα από την παράκτια νεκρόπολη της Ερέτριας που χρονολογείται το 560 π.Χ., ο οποίος απεικονίζει τη μάχη μεταξύ Ηρακλή και Κενταύρων στο μπροστινό μέρος και την Πότνια θηρών (Ερωμένη των Ζώων) στο πίσω μέρος, και έναν Αμφορέα των Παναθηναίων, που χρονολογείται γύρω στο 363-362 π.Χ. Η μπροστινή όψη του αμφορέα απεικονίζει την ένοπλη θεά Αθηνά, ενώ στην πίσω πλευρά εμφανίζεται μια σκηνή από τον αγώνα των Παναθηναίων για τον οποίο το αγγείο ήταν το έπαθλο. Επίσης βρίσκεται το Γοργόνειον από τερακότα του 4ου αιώνα π.Χ., που ανήκε στη διακόσμηση της Οικίας με τα Ψηφιδωτά στην Ερέτρια.
Η ανασκαφή στην Ερέτρια έφερε στο φως μερικά αξιόλογα γλυπτά που εκτίθενται στο μουσείο, συμπεριλαμβανομένων εκείνων από το δυτικό αέτωμα του αρχαϊκού ναού του Απόλλωνα Δαφνηφόρου, που απεικονίζουν μια Αμαζονομαχία. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτο είναι το γλυπτό που αναπαριστά τον Θησέα και την Αντιόπη, που πιστεύεται ότι κατασκευάστηκε από τον διάσημο Αθηναίο γλύπτη Αντήνορα τον 6ο αιώνα π.Χ.
Το μουσείο περιέχει επίσης θραύσματα από αρχαϊκούς ανάγλυφους πίθους, διακοσμημένους με παραστάσεις πτηνών που καταβροχθίζουν σώματα που χρονολογούνται στον 7ο αιώνα π.Χ. και ένα περιδέραιο από χάντρες από φαγιάνς που αναπαριστούν την Ίσιδα και τον Χόρο πιθανώς από την Κύπρο και χρονολογούνται από την Πρωτογεωμετρική περίοδο, 11ος-10ος αιώνας π.Χ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Ερέτριας Ερετρια
Αμπρόσιους Φράνκεν Ι
Ο Αμπρόσιους Φράνκεν Ι (φλαμανδικά: Ambrosius Francken I, 1544 - 1618) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, γνωστός για τα έργα με θρησκευτικά θέματα και ιστορικές αλληγορίες, τα οποία δημιούργησε με ύστερη μανιεριστική τεχνοτροπία. Ήταν εξέχον μέλος της οικογένειας καλλιτεχνών Φράνκεν, η οπία διαδραμάτισε σοβαρότατο ρόλο στη φλαμανδική ζωγραφική από τα τέλη του 16ου ως τα μέσα του 17ου αιώνα.
Βίος
Ο Αμπρόσιους Φράνκεν γεννήθηκε στο Χέρενταλς. Πατέρας του ήταν ο ζωγράφος Νικολάες Φράνκεν, επίσης από το Χέρενταλς, ο οποίος αργότερα μετοίκησε στην Αμβέρσα. Ο Αμπρόσιους σπούδασε ζωγραφική κοντά στον πατέρα του και στον κορυφαίο μανιεριστή ζωγράφο της Αμβέρσας, Φρανς Φλόρις. Ο πρώιμος βιογράφος Κάρελ φαν Μάντερ αναφέρει στο Het Schilder-boeck του ότι ο Φράνκεν παρέμεινε ένα διάστημα στην Τουρναί, όπου διέμενε στην οικία του επισκόπου. Ο φαν Μάντερ τον συνάντησε στην Τουρναί, όταν διέμενε και αυτός εκεί ως νεαρός μαθητής του Πίτερ Φλέρικ. Το 1570 ο Φράνκεν έμεινε για λίγο διάστημα στο Φονταινεμπλώ.
Περί το 1573 ο Αμπρόσιους Φράνκεν Ι επέστρεψε στην Αμβέρσα, όπου έγινε "Δάσκαλος" στην τοπική Συντεχνία του Αγίου Λουκά. Έζησε σε δύσκολη περίοδο, λόγω της διένεξης μεταξύ Καθολικών και Καλβινιστών στις Κάτω Χώρες. Το 1577 στην Αμβέρσα εκλέχτηκε δημοτικό συμβούλιο από Καλβινιστές, το οποίο, το 1581, έδωσε εντολή για τη συστηματική αφαίρεση των εικόνων από τις εκκλησίες. Το γεγονός αυτό ονομάζεται "σιωπηλή εικονοκλασία". Ο Αμπρόσιους, ο οποίος πιστεύεται ότι είχε και ο ίδιος μεταστραφεί στον Καλβινισμό, εκλέχτηκε επικεφαλής της Συντεχνίας το 1582. Μετά την πολιορκία και την πτώση της Αμβέρσας, η πόλη επέστρεψε στον Καθολικισμό και ο Αμπρόσιους διακήρυξε ότι είχε κι αυτός γίνει ξανά καθολικός.
Καθιέρωσε φήμη ως παραγωγικός καλλιτέχνης πολλών εικόνων για Αγία Τράπεζα, που αντικατέστησαν αυτές που καταστράφηκαν κατά την περίοδο της εικονοκλασίας. Η φήμη του ήταν τέτοια, ώστε το 1589, μαζί με τον Μέρτεν ντε Φος ορίστηκε από τους κυβερνήτες της Γάνδης για να αξιολογήσουν τον πίνακα "Η Ύστατη Κρίση" του Ράφαελ Κόξι, με τον οποίο η τοπική κυβέρνηση είχε έρθει σε αντιδικία, καθώς είχε προσφέρει στον καλλιτέχνη μικρό, κατά την άποψή του, ποσόν, που δεν αντιπροσώπευε την αξία του αριστουργήματός του. Ο Φράνκεν και ο ντε Φος επιλέχτηκαν, επίσης, ως οι επικεφαλής σχεδιαστές των διακοσμήσεων για τη θριαμβευτική είσοδο του νεοδιορισμένου κυβερνήτη των Κάτω Χωρών Αρχιδούκα Ερνέστου της Αυστρίας..
Ο Αμπρόσιους Φράνκεν Ι νυμφεύτηκε την Κλάρα Πίκαρτς και έγινε ο Δάσκαλος του γιου του, Χιερόνυμους Φράνκεν ΙΙ. Απεβίωσε στην Αμβέρσα.
Έργο
Ο Αμπρόσιους Φράνκεν Ι είναι γνωστός για τους πίνακες με θρησκευτικά θέματα και ιστορικές αλληγορίες. Δημιούργησε μεγάλες εικόνες για Αγία Τράπεζα, οι οποίες αντικατέστησαν τις κατεστραμμένες, κατά τη διάρκεια του Beeldenstorm στους ναούς της πόλης, μερικές δεκαετίες νωρίτερα. Οι συνθέσεις του, στις οποίες απεικονίζονται μυώδεις μορφές, βασίζονται σε κλασικά πρότυπα και άσκησαν σημαντική επιρροή σε σύγχρονους καλλιτέχνες.
Το ύφος του μαρτυρά την επιρροή του Μάρτεν ντε Φος, στα πλούσια ενδύματα και σε άλλες λεπτομέρειες. Κατά διαστήματα εκτελούσε το "σταφάζ" (πληθύσμωση με ανθρώπινες μορφές) σε πίνακες του Άμπραχαμ Χόβερτς.
Πολλά από τα διασωθέντα έργα του απεικονίζουν μαρτύρια Αγίων, θέμα δημοφιλέστατο στην αντιμεταρρυθμιστική Φλάνδρα. Μια από τις σημαντικότερες παραγγελίες που έλαβε ήταν η δημιουργία του τριπτύχου για λογαριασμό της Συντεχνίας Χειρουργών και Κουρέων το 1590. Μια από τις πτέρυγες του τριπτύχου απεικονίζει τα θαύματα των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού. Το πιο γνωστό θαυματουργό εγχείρημα των Αγίων ήταν η αφαίρεση του ποδιού από έναν μόλις θανόντα Αιθίοπα για να αντικαταστήσουν το εξελκωμένο πόδι ενός ασθενούς. Αντίθετα από παλαιότερες αναπαραστάσεις του θέματος, οι οποίες εστίαζαν στον ρόλο του θείου, περιλαμβάνοντας Αγγέλους, άλω γύρω από τις κεφαλές των Αγίων και την επίδραση του ήρεμου ύπνου του ασθενούς που δέχεται το (μεταμοσχευόμενο) μέλος, η σύνθεση του Αμπρόσιους εστιάζει περισσότερο στην τεχνική του ακρωτηριασμού και παρουσιάζει τον ασθενή ως κανονικό άνθρωπο, το πρόσωπο του οποίου είναι παραμορφωμένο από τον πόνο. Οι Άγιοι δεν φέρουν φωτοστέφανο και δεν δέχονται βοήθεια από Αγγέλους. Χρησιμοποιούν τα χέρια τους και τα εργαλεία τους βρίσκονται στο δάπεδο και είναι σαφώς αναγνωρίσιμα. Η απεικόνιση είναι σαφώς πιο φυσική από τις προγενέστερες, καθώς παραβλέπει το θαύμα και εστιάζει πολύ περισσότερο στην τεχνική διαδικασία του εγχειρήματος.
Κατά την Καλβινιστική του περίοδο (1579-1585) ο Αμπρόσιους ήταν υπεύθυνος για τη δημιουργία μιας ομάδας χαρακτικών με τίτλο Η Μοίρα του Ανθρώπινου Γένους, η οποία κριτικάριζε, έως και γελοιοποιούσε, τον καθολικό κλήρο.
Ελάχιστα από τα σχέδιά του έχουν διασωθεί. Μερικά σχέδια από σκηνές από την commedia dell’arte (σήμερα στο Μουσείο του Άμστερνταμ) που αποδίδονται στον Αμπρόσιους Ι παρουσιάζουν ενδιαφέρον και απεικονίζουν σκηνές από έργα που ίσως είχε δει όταν διέμενε στο Φονταινεμπλώ τη δεκαετία του 1570.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Απώθηση (ψυχολογία)
Η απώθηση αποτελεί την πιο βασική άμυνα υψηλότερης τάξης που επιτρέπει στο άτομο να παραπέμψει (απωθήσει) στο ασυνείδητο ενορμήσεις που του προκαλούν αναστάτωση και απειλούν την ακεραιότητά του. Αποτελεί όχι απλά ένα μηχανισμό άμυνας αλλά τον στόχο όλων των μηχανισμών. Tην έννοια της απώθησης προσδιόρισε ο Σίγκμουντ Φρόυντ, ένας αυστριακός ψυχίατρος, νευρολόγος και φυσιολόγος.
Η λειτουργία της απώθησης
Η Απώθηση θέτει εκτός συνείδησης τις ενορμήσεις που θεωρούνται επικίνδυνες. Αυτές μπορεί να είναι φαντασιώσεις, συγκινήσεις, μνήμες και εικόνες. Οι απωθημένες ενορμήσεις δεν χάνονται αλλά τείνουν να αναδυθούν στο Εγώ όταν το άτομο κοιμάται, όταν έχει καταναλώνει αλκοόλ ή βρίσκεται υπό την επίδραση ουσιών. Το Εγώ βρίσκεται σε συνεχή πάλη για να κρατήσει τις ενορμήσεις απωθημένες και αυτή η συνεχής προσπάθεια ονομάζεται αντικάθεξη. Σύμφωνα με την Άννα Φρόυντ, η Απώθηση αποτελεί τον πιο αποτελεσματικό μηχανισμό άμυνας, γιατί μπορεί άμεσα, με μια μόνο προσπάθεια, να υποτάξει πολύ ισχυρές ενορμήσεις, τις οποίες αδυνατούν να ελέγξουν οι άλλοι μηχανισμοί άμυνας, ενώ η ενέργεια της αντικάθεξης τις διατηρεί μακρυά από το Εγώ. Αποτέλεσμα της απώθησης μπορεί να είναι καθημερινά γεγονότα όπως η τάση να ξεχνάει το άτομο ονόματα, συναντήσεις, περιστατικά που θεωρεί ανεπιθύμητα αλλά και τα συναισθήματα ή τις σκέψεις που τα συνοδεύουν. Αυτό το γνώρισμα την διαχωρίζει από την άρνηση που προφυλάσσει κυρίως από την εξωτερική πραγματικότητα.
Φάσεις της απώθησης
Σύμφωνα με τον Φρόυντ, η απώθηση περιλαμβάνει τρεις φάσεις. Αρχικά, συντελείται η "πρωταρχική απώθηση" που ασκείται σε ό,τι προκαλεί την ενόρμηση, σήματα ή εκπροσώπους τα οποία δεν έχουν πρόσβαση στη συνείδηση. Με αυτό τον τρόπο δημιουργείται ένας πρώτος ασυνείδητος πυρήνας που λειτουργεί ως πόλος έλξης για άλλα στοιχεία που πρέπει να απωθηθούν. Στη δεύτερη φάση, που προϋποθέτει την πρώτη, τα ανώτερα ψυχικά συστήματα προσθέτουν στην προηγούμενη λειτουργία μια άπωση των στοιχείων που πρέπει να απωθηθούν. Η τρίτη φάση περιλαμβάνει την προσπάθεια επιστροφής των απωθημένων ενορμήσεων με τη μορφή ονείρων, συμπτωμάτων κλπ
Πότε η απώθηση δημιουργεί προβλήματα
Η απώθηση των ανεπιθύμητων ενορμήσεων αποτελεί πολύ σημαντικό παράγοντα στην ψυχική εξέλιξη του ατόμου. Ωστόσο, συμπαρασύρει κι αποσυνδέει από τη συνείδηση σκέψεις και συναισθήματα και φτωχαίνει την προσωπικότητα του ατόμου. Η υπερβολική επιστράτευση αυτής της άμυνας, σε συνδυασμό με άλλους μηχανισμούς, συναντάται σε νευρώσεις και κυριώς στην υστερία, ενώ είναι πιθανόν να οδηγήσει σε ψυχοσωματικές ασθένειες.
Η αντίρρηση του Jung
Σύμφωνα με τον Jung, ορισμένες φορές το άτομο μπορεί να οδηγηθεί στην Απώθηση συνειδητά και να προχωρήσει στην απώθηση σκέψεων, συναισθημάτων, διαισθήσεων, αισθήσεων, επιθυμιών και αναγκών όχι από φόβο ή δειλία, αλλά από έλλογη αντιμετώπιση των προβλημάτων που του δημιουργούν. Αυτή τη λειτουργία την ονόμασε καταπίεση σε αντιδιαστολή με τη φροϋδική απώθηση.
Πηγές
Κατηγορία:Αμυντικοί μηχανισμοί Κατηγορία:Ψυχαναλυτική ορολογία
The Flowers of Romance
Ιστορία
Το συγκρότημα σχηματίστηκε το 1981 από τους Τάσο Δημητριάδη (μπάσσο), Κώστα Βένο (κιθάρα) και Μιχάλη Πούγουνα (φωνητικά). Από το συγκρότημα πέρασαν πολλοί ακόμη μουσικοί ενώ στην πορεία ο punk ήχος αντικαταστάθηκε με new wave φόρμες. Δίσκοι των Flowers Of Romance κυκλοφόρησαν και στην Ευρώπη από ξένες δισκογραφικές εταιρείες και πολλά τραγούδια τους συμπεριλήφθηκαν σε συλλογές. Εμφανίστηκαν σε πολλές συναυλίες στην Ελλάδα αλλά ήταν γνωστοί και στο εξωτερικό. Διαλύθηκαν το 1998 λόγω προσωπικών διαφορών των βασικών μελών τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Post-punk συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά gothic rock συγκροτήματα
Λουίζα Γιουλιάνα του Νάσσαου
Η Λουίζα-Τζουλιάνα, γερμ. Louise Juliana von Nassau (31 Μαρτίου 1576 - 15 Μαρτίου 1644) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόρη του πρίγκιπα της Οράγγης και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας του Παλατινάτου.
Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη (1η από τον 3ο γάμο) του Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Οράγγης και της Καρλόττας των Βουρβόνων, κόρης του Λουδοβίκου δούκα του Μονπανσιέ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1593 ττον Φρειδερίκο Δ΄ των Βίττελσμπαχ εκλέκτορα του Παλατινάτου και είχε τέκνα:
Σύστημα ευρωπαϊκών διοργανώσεων καλαθοσφαίρισης
Το σύστημα ευρωπαϊκών διοργανώσεων καλαθοσφαίρισης ή πυραμίδα ευρωπαϊκών διοργανώσεων καλαθοσφαίρισης είναι μια σειρά αλληλοσυνδεόμενων διοργανώσεων οι οποίες αφορούν επαγγελματικούς συλλόγους καλαθοσφαίρισης στην Ευρώπη. Οι σύλλογοι μπορούν να κερδίσουν τη συμμετοχή τους σε αυτές τις διοργανώσεις μέσω των εθνικών και διαπεριφερειακών τους πρωταθλημάτων, πλην κάποιων ομάδων που έχουν συμβόλαιο συμμετοχής ανεξαρτήτου κατάταξης.
Το σύστημα έχει μια ιεραρχική μορφή με δυνατότητα προβιβασμού και υποβιβασμού μεταξύ των διοργανώσεων σε διαφορετικά επίπεδα. Επί του παρόντος υπάρχουν τέσσερις διαφορετικές διοργανώσεις της πυραμίδας, που ελέγχονται από δύο φορείς. Η Euroleague και το Eurocup διεξάγονται από την εταιρεία Euroleague Basketball, ενώ το Basketball Champions League και το FIBA Europe Cup από την επιτροπή FIBA Europe, η οποία είναι υπεύθυνη για την ευρωπαϊκή ζώνη της FIBA.
Πανευρωπαϊκές διοργανώσεις
Η EuroLeague είναι η αδιαφιλονίκητα κορυφαία διοργάνωση καλαθοσφαίρισης στην Ευρώπη, η οποία διοργανώνεται από την Euroleague Basketball και κάθε χρόνο περιλαμβάνει συλλόγους από 10 έως 11 χώρες. Την τρέχουσα σεζόν συμμετέχουν 18 ομάδες, 11 με 10ετές συμβόλαιο συμμετοχής, οι οποίες είναι ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός η Ρεάλ Μαδρίτης, η Μπαρτσελόνα, η Μπασκόνια, η ΤΣΣΚΑ Μόσχας, η Φενέρμπαχτσε, η Ανατολού Εφές, η Εμπόριο Αρμάνι Μιλάνο, η Μακάμπι Τελ Αβίβ και η Ζάλγκιρις Κάουνας. Στις 11 προστίθενται και οι 7 που πληρούν τις προϋποθέσεις κάθε σεζόν. Επί του παρόντος, οι 7 αυτές θέσεις διανέμονται στον νικητή της Αδριατικής Λίγκας (Liga ABA), του Γερμανικού Πρωταθλήματος (BBL), της VTB United League (στον φιναλίστ αν η ΤΣΣΚΑ Μόσχας κατακτήσει το πρωτάθλημα) και σε σωματεία του Ισπανικού πρωταθλήματος (Liga ACB), του Γαλλικού πρωταθλήματος (LNB Pro A) και τέλος στους κατόχους του EuroCup ή της EuroLeague, εφόσον δεν έχουν κερδίσει τη συμμετοχή τους διαφορετικά.
Το EuroCup είναι μια διοργάνωση χαμηλότερου επιπέδου, η οποία διοργανώνεται επίσης από την Euroleague Basketball και σήμερα αποτελείται από 24 ομάδες από όλη την Ευρώπη. Συνολικά έχουν λάβει μέρος ομάδες από περισσότερες από 30 χώρες.
To Basketball Champions League, ξεκίνησε το 2016, είναι μια διοργάνωση ανταγωνιστική της EuroLeague. Αρχικά, η FIBA ​​είχε την πρόθεση να αναλάβει τη λειτουργία της EuroLeague, κάτι που απορρίφθηκε από τους εμπλεκόμενους συλλόγους, οπότε η FIBA ​​ξεκίνησε τη δική της διοργάνωση. Το Basketball Champions League περιλαμβάνει 32 ομάδες κάθε χρόνο. Μέχρι σήμερα έχουν συμμετάσχει συνολικά σύλλογοι από περισσότερες από 20 χώρες.
Η FIBA ​​διοργανώνει επίσης το FIBA Europe Cup, τη δική της χαμηλότερου επιπέδου διοργάνωση. Ανταγωνίζονται 32 ομάδες και οι ομάδες οι οποίες δεν προκρίνονται από την κανονική σεζόν του Basketball Champions League συμμετέχουν στα επόμενα στάδια του FIBA Europe Cup. Ο πρωταθλητής του FIBA Europe Cup έχει την ευκαιρία να παίξει στο Basketball Champions League της επόμενης σεζόν. Από το 2019, έχουν συμμετάσχει συνολικά ομάδες από περισσότερες από 30 εθνικές ομοσπονδίες.
Τα ονόματα των διαφόρων ευρωπαϊκών και διαπεριφερειακών διασυλλόγικών διοργανώσεων έχουν αλλάξει συχνά με την πάροδο του χρόνου
Βαθμίδες της πυραμίδας
Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει τη δομή των βαθμίδων της πυραμίδας, τόσο για την πρώην εποχή της FIBA και της ULEB, όσο και την τρέχουσα εποχή της Euroleague Basketball και της FIBA / Basketball Champions League. Οι τρέχουσες διοργανώσεις εμφανίζονται με πράσινο.
Διαπεριφερειακές διοργανώσεις
Εκτός από τα εθνικά πρωταθλήματα των χωρών, υπάρχουν διαπεριφερειακά πρωταθλήματα που περιλαμβάνουν συλλόγους από διάφορες χώρες.
Η Αδριατική Λίγκα (Liga ABA) είναι διεθνής διοργάνωση καλαθοσφαίρισης που ιδρύθηκε το 2001. Διεξάγεται με τη συμμετοχή των κορυφαίων ομάδων από τη Σερβία, την Κροατία, τη Σλοβενία, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Μαυροβούνιο, ενώ για δύο σεζόν είχε συμμετάσχει και το Ισραήλ. Σε μεγάλο βαθμό αποτελεί αναβίωση του Γιουγκοσλαβικού πρωταθλήματος. Οι ομάδες που συμμετέχουν στην Αδριατική Λίγκα συμμετέχουν στα εθνικά τους πρωταθλήματα μόνο στη φάση των Πλέι-Οφ. Εξαίρεση αποτέλεσε η Μακάμπι Τελ Αβίβ, που συμμετείχε και στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος του Ισραήλ. Οι ομάδες της διοργάνωσης συμμετέχουν κανονικά στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ο νικητής της διοργάνωσης συμμετέχει ]] της επόμενης σεζόν
Η Βαλκανική Λίγκα (BIBL) είναι διεθνής διοργάνωση καλαθοσφαίρισης που ιδρύθηκε το 2008. Συμμετέχουν σ’ αυτή ομάδες από τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, τη Βόρεια Μακεδονία, το Μαυροβούνιο, την Κροατία, τη Σερβία ενώ από τη σεζόν 2011-12 συμμετέχουν και ομάδες από το Ισραήλ, αν και η χώρα αυτή δεν σχετίζεται με τα Βαλκάνια. Τη σεζόν 2012-2013 συμμετείχε στη λίγκα και ομάδα από την Ελλάδα, η ομάδα της Καβάλας. Σκοπός της ίδρυσης της Λίγκας ήταν να δοθεί η δυνατότητα σε ομάδες που δεν είχαν εξασφαλίσει τη συμμετοχή τους σε κάποια ευρωπαϊκή διοργάνωση, να συμμετάσχουν σε μία διεθνή διοργάνωση και παράλληλα να μην επιβαρυνθούν με το κόστος μεγάλων μετακινήσεων.
Η VTB Λίγκα (VTB United League) είναι διεθνής διοργάνωση καλαθοσφαίρισης που ιδρύθηκε το 2008. Συμμετέχουν ομάδες της βορειοανατολικής Ευρώπης και σκοπός της δημιουργίας της ήταν να δημιουργηθεί ένα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα με τις ισχυρότερες ομάδες κρατών, της βόρειας και ανατολικής Ευρώπης. Συμμετείχαν αρχικά ομάδες από τη Ρωσία, την Ουκρανία, τη Λιθουανία, τη Λετονία και την Εσθονία. Από τη σεζόν 2010-11 προστέθηκαν ομάδες από τη Φινλανδία την Πολωνία και τη Λευκορωσία ενώ από τη σεζόν 2011-12 προστέθηκαν και ομάδες από την Τσεχία και το Καζακστάν. Σε μεγάλο βαθμό η λίγκα έχει οδηγήσει στην ανασύσταση του πρωταθλήματος της Σοβιετικής Ένωσης. Η VTB Λίγκα είναι μέλος της ULEB. Οι ομάδες που συμμετέχουν στην VTB Λίγκα, συμμετέχουν τόσο στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, όσο και στα εθνικά τους πρωταθλήματα, με εξαίρεση το ρωσικό πρωτάθλημα το οποίο συγχωνεύθηκε πλήρως στη συγκεκριμένη διοργάνωση. Ένας σύλλογος από το πρωτάθλημα προκρίνεται στη EuroLeague της επόμενης σεζόν, εκτός από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, η οποία κατέχει συμβόλαιο συμμετοχής στη EuroLeague.
Η Βαλτική Λίγκα (BBL) ήταν μία διεθνής διοργάνωση καλαθοσφαίρισης, που ιδρύθηκε το 2004 και τελευταία της διοργάνωση ήταν το 2018 (14 σεζόν). Συμμετείχαν σ’ αυτή ομάδες από τις Βαλτικές χώρες (Λιθουανία, Λεττονία, Εσθονία) άλλα και το Καζακστάν με τη Φινλανδία. Σε προηγούμενες περιόδους συμμετείχε και η Σουηδία με μία ομάδα. Οι ομάδες που συμμετείχαν στη Βαλτική Λίγκα συμμετείχαν και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις όσο και στα εθνικά τους πρωταθλήματα. Οι ομάδες που καταλάμβαναν τις πρώτες θέσεις, την επόμενη περίοδο αγωνίζονταν μόνο στη φάση των πλέι-οφ και παράλληλα συμμετείχαν στη VTB Λίγκα.
Ιστορία
Η εξέλιξη των ονομασιών των διαφόρων διεθνών ευρωπαϊκών διηπειρωτικών και διαπεριφερειακών επαγγελματικών διασυλλογικών διοργανώσεων (1990—2020):
Κάτοχοι τίτλων
FIBA European Champions Cup / European League / SuproLeague
FIBA European Cup Winners' Cup / European Cup / Saporta Cup
FIBA Korać Cup
EuroLeague
ULEB Cup / EuroCup
Basketball Champions League
FIBA EuroChallenge / FIBA Europe Cup
FIBA EuroCup Challenge
Τίτλοι ανά χώρα
Σύλλογοι από 15 χώρες μοιράζονται τους τίτλους. Άλλες 6 χώρες έστειλαν ομάδα στον τελικό χωρίς να κερδίσει το κύπελλο.
Τελευταία ενημέρωση: 14/01/2020
Εθνικά πρωταθλήματα
Το Ισπανικό πρωτάθλημα (Liga ACB) θεωρείται το ποιοτικότερο εθνικό πρωτάθλημα στην Ευρώπη, έχοντας την πολυπληθέστερη παρουσία στη EuroLeague, με τουλάχιστον τέσσερις συλλόγους κάθε σεζόν. Στα ισχυρότερα πρωταθλήματα περιλαμβάνονται η VTB United League, το Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Τουρκίας (BSL), το Ελληνικό πρωτάθλημα (Greek Basket League), το Ιταλικό πρωτάθλημα (LBA) και το Γαλλικό πρωτάθλημα (LNB Pro A).
Αυτοκίνητο νερού του Στάνλευ Μέγιερ
Περιγραφή
Η κυψέλη καυσίμου φέρεται να χωρίζει το Νερό στα συστατικά του στοιχεία, Υδρογόνο και Οξυγόνο. Το υδρογόνο στη συνέχεια καίγεται για την παραγωγή ενέργειας, μια διαδικασία για την ανασύσταση των μορίων του νερού. Σύμφωνα με τον Meyer, η συσκευή απαιτεί λιγότερη ενέργεια για την Ηλεκτρόλυση από ότι η ελάχιστη απαιτούμενη ενέργεια που προβλέπεται από την συμβατική επιστήμη. Ο μηχανισμός της δράσης φέρεται να περιλαμβάνει "Brown gas" ένα μίγμα από Υδρογόνο και Οξυγόνο σε αναλογία 2:1, την ίδια σύσταση με το υγρό νερό. Αν η συσκευή λειτουργούσε όπως ορίζεται, θα παραβίαζε τόσο τον πρώτο όσο και τον δεύτερο θερμοδυναμικό νόμο, επιτρέποντας την λειτουργία της σαν αέναη μηχανή κίνησης.
Κάλυψη ΜΜΕ
Σε ένα δελτίο ειδήσεων σε κάποιον τηλεοπτικό σταθμό στο Ohio, ο Meyer έδειξε ένα μπάγκι το οποίο ισχυριζόταν ότι το τροφοδοτούσε με την κυψέλη καυσίμου νερού του. Υπολόγιζε ότι χρειαζόταν μολις 83 λιτρα νερού για να ταξιδέψει απο το Λος Άντζελες στη Νέα Υόρκη. Επιπλέον, ισχυρίστηκε ότι είχε αντικαταστήσει τα μπουζί με μπεκ ψεκασμού που τροφοδοτούσαν τους κυλίνδρους της μηχανής με μίγμα υδρογονου/οξυγόνου. Το νερό υποβαλλόταν σε ηλεκτρικό συντονισμό που το διαχώριζε στα βασικά άτομα που το συνθέτουν. Η κυψέλη καυσίμου νερού θα διαχώριζε το νερό σε αέριο υδρογόνο και οξυγόνο, το οποίο θα μπορούσε στην συνέχεια να καεί πάλι σε υδρατμούς σε έναν συμβατικό κινητήρα εσωτερικής καύσης για την παραγωγή καθαρής ενέργειας.
Μέχρι σήμερα, δεν έχουν δημοσιευτεί στην επιστημονική βιβλιογραφία μελέτες αξιολόγησης των συσκευών του Meyer από ομότιμους. Ένα άρθρο στο περιοδικό Nature περιέγραψε τους ισχυρισμούς του Meyer σαν έναν ακόμα μύθο του  νερού ως καύσιμο.
Δίκη
Το 1996, ο Meyer μηνύθηκε από δύο επενδυτές στους οποίους είχε πουλήσει δικαιώματα για να μπορούν να δραστηριοποιηθούν στην τεχνολογία των κυψελών καυσίμου νερού. Το αυτοκίνητό του επρόκειτο να εξεταστεί απο τον πραγματογνώμονα Michael Laughton, καθηγητή του τμήματος Ηλεκτρολόγων μηχανικών στο πανεπιστήμιο Queen Mary του Λονδίνου και μέλος του Royal Academy of Engineering. Ωστόσο, ο Meyer έκανε ό,τι ο καθηγητής Laughton θεωρούσε «φθηνή δικαιολογία» για τις ημέρες της εξέτασης και δεν επέτρεψε να προχωρήσει η δοκιμή. Σύμφωνα με τον Meyer, η τεχνολογία ήταν ευρεσιτεχνία υπό έρευνα από το γραφείο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, το υπουργείο ενέργειας και τον στρατό. Η «κυψέλη καυσίμου νερού» του, ελέγχθηκε αργότερα από τρεις πραγματογνώμονες στο δικαστήριο, οι οποίοι διαπίστωσαν ότι «δεν υπήρχε τίποτα το επαναστατικό στην συσκευή και ότι απλά χρησιμοποιούσε συμβατική ηλεκτρόλυση». Το δικαστήριο έκρινε τον Meyer ένοχο για «κατάφωρη και σκανδαλώδη απάτη» και τον διέταξε να αποπληρώσει τα $25.000 στους δυο επενδυτές.
Θάνατος
Ο Stanley Meyer πέθανε ξαφνικά στις 21 Μαρτίου 1998, μετά απο δείπνο σε ένα εστιατόριο. Ο αδερφός του ισχυρίστηκε ότι κατά την διάρκεια μιας συνάντησης με δυο Βέλγους επενδυτές σε ένα εστιατόριο, ο Meyer ξαφνικά έτρεξε έξω, λέγοντας «Με δηλητηρίασαν». Μετά από έρευνα, η αστυνομία του Grove City συμβάδισε με την αναφορά του ιατροδικαστή που αποφάσισε ότι ο Meyer, ο οποίος έπασχε από υψηλή πίεση, πέθανε από εγκεφαλικό ανεύρυσμα. Οι υποστηρικτές του Meyer συνέχισαν να υποστηρίζουν ότι δολοφονήθηκε, προκειμένου να καταστείλει τις εφευρέσεις του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκίνητο
Θηριαψιδωτά
250px|right|thumb|θηριαψιδωτό Τα Θηριαψιδωτά είναι μια ομοταξία των Συναψιδωτών που περιλαμβάνει τα θηλαστικά και τους άμεσους προγόνους τους. Τα θηλαστικά είναι ο μόνος κλάδος που επειζεί σήμερα, ενώ τα τελευταία θηριαψιδωτά εξαφανίστηκαν 100 εκατομμύρια χρόνια πριν, στην αρχή της Κρητιδικής περιόδου.
To άνοιγμα πίσω από τα μάτια τους είναι μεγαλύτερο από αυτό των πελυκόσαυρων. Τα σαγόνια τους είναι σύνθετα με κοπτήρες, κυνόδοντες και τους γομφίους. Τα πόδια τους είναι πιο κάθετα από αυτά των ερπετών.
Ταξινόμηση
Κατηγορία:Συναψιδωτά
Τιπιτάπα (δήμος)
Η Τιπιτάπα (ισπανικά: Tipitapa) είναι ένας από τους εννέα δήμους του Διαμερίσματος Μανάγουα της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι η Τιπιτάπα. Πήρε το όνομά της από τον ομώνυμο ποταμό.
Γεωγραφία
Η Τιπιτάπα ευρίσκεται μεταξύ των λιμνών Μανάγουα και Νικαράγουα.
Anarchy in the U.K.
Το Anarchy in the U.K. είναι ένα τραγούδι του αγγλικού Punk συγκροτήματος Sex Pistols, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο ντεμπούτο (αλλά και μοναδικό studio) δίσκο τους, Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols, το 1977. Παρόλα αυτά, το τραγούδι κυκλοφόρησε πρώτα ως single το 1976, και μάλιστα ήταν το πρώτο τους. Η μουσική πιστώνεται σε όλα τα μέλη του σχήματος. Οι στίχοι του έχουν ύφος πολιτικό και επικεντρώνονται στην αναρχία. Ωστόσο, πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα τραγούδια του συγκροτήματος. Και με αρκετές διασκευές, με τη δημοφιλέστερη ίσως να είναι αυτή των Megadeth. Το περιοδικό Rolling Stone στη λίστα του με τα 500 Σπουδαιότερα Τραγούδια όλων των εποχών, το κατέταξε 56η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1976 Κατηγορία:Τραγούδια των Sex Pistols Κατηγορία:Τραγούδια των Megadeth Κατηγορία:Singles του 1976 Κατηγορία:Singles (ντεμπούτο) Κατηγορία:Τραγούδια διαμαρτυρίας Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια
Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού
Το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού (Υ.ΠΑΙ.Θ.Π.Α.) (21 Ιουνίου 2012 - 25 Ιουνίου 2013) ήταν βραχύβιο Υπουργείο της κυβέρνησης Αντώνη Σαμαρά που προέκυψε από τη συγχώνευση του προηγούμενου Υουργείου «Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων» και «Πολιτισμού και Τουρισμού», συν την «Γενική Γραμματεία Αθλητισμού».
Στις 25 Ιουνίου του 2013, ταυτόχρονα με τον εκτεταμένο ανασχηματισμό που προέκυψε και από την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από τον κυβερνητικό συνασπισμό, έγιναν πολλές αλλαγές στα Υπουργεία, μια εκ των οποίων αφορούσε και το συγκεκριμένο, το οποίο διαχωρίστηκε και πάλι στα υπουργεία που το συνέθεσαν αρχικά.
Υπουργός ήταν ο Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος.
Επιθεωρητής (Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα)
Ο Επιθεωρητής υπήρξε θεσμοθετημένο όργανο του Υπουργείου Παιδείας με σκοπό την εποπτεία, αξιολόγηση του έργου του εκπαιδευτικού προσωπικού της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, από το 1830 μέχρι το 1984 οπότε αντικαταστάθηκε από το θεσμό του Σχολικού Συμβούλου.
Η Λειτουργία του θεσμού του Επιθεωρητή
Σταδιακά, οι εκθέσεις αυτές εξελίχθηκαν σε επίμαχο θέμα, το οποίο έφερνε συχνά τους εκπαιδευτικούς αντιμέτωπους με τους επιθεωρητές, μέσω σιωπηρών αντιδράσεων, δυσαρεσκειών και αντιδικιών μεταξύ τους. Ο επιθεωρητής έπρεπε στην έκθεση αξιολόγησης που δημιουργούσε, να αποφεύγει αόριστους χαρακτηρισμούς και να κατευθύνει σε σαφή συμπεράσματα σχετικά με την πνευματική και σωματική υγεία των εκπαιδευτικών, την παιδαγωγική και μεθοδική ικανότητά τους, αλλά και σχετικά με την προσωπικότητα του ίδιου του εκπαιδευτικού. Στη συνέχεια, οι εκθέσεις αυτές έπρεπε να υποβληθούν στο εποπτικό συμβούλιο, ενώ και αντίγραφά τους υποβάλλονταν στο εκπαιδευτικό συμβούλιο, στο Υπουργείο Παιδείας και στον γενικό επιθεωρητή. Η δυσκολία όμως του επιθεωρητή να αποτιμήσει επακριβώς τους παραπάνω τομείς αξιολόγησης, δημιουργούσε φαινόμενα άνισης μεταχείρισης των εκπαιδευτικών με αρνητικές συνέπειες στην επαγγελματική τους εξέλιξη. Οι λανθασμένες αποτιμήσεις, οι ανεπαρκείς αιτιολογήσεις, οι ελλιπείς υποδείξεις και οι επιφανειακές διαπιστώσεις των επιθεωρητών για τους εκπαιδευτικούς, δεν παρουσίαζαν την αληθινή εικόνα της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Αυτό συνέβαινε, επειδή ακριβώς η συλλογή των δεδομένων - πληροφοριών που συνέλλεγε ο επιθεωρητής για τον εκπαιδευτικό, πραγματοποιούταν ύστερα από μία απλώς επιτόπια επίσκεψή του στην διδασκαλία του μαθήματος που διεξαγόταν από τον εκπαιδευτικό. Μάλιστα, συχνά παρατηρούνταν διαφορές στην βαθμολογία και στον τρόπο αξιολόγησης μεταξύ των επιθεωρητών από περιφέρεια σε περιφέρεια.
Περίοδος Δικτατορίας 1967-1974
Κατά τη διάρκεια της Απριλιανής Δικτατορίας θεσπίζεται η αξιολόγηση των δασκάλων και από τον διευθυντή του σχολείου με το Ν.Δ. 651/ 28 Αυγούστου 1970, με εξαίρεση τις περιπτώσεις συγγενικών προσώπων μέχρι τρίτου βαθμού συγγένειας. Ο θεσμός αυτός διατηρήθηκε και στην περίοδο της μεταπολίτευσης από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Με τον ίδιο νόμο η χώρα διαιρέθηκε σε δέκα Ανώτατες Εκπαιδευτικές Περιφέρειες. Σε κάθε μια από αυτές υπήρχε ένας εκπαιδευτικός σύμβουλος που επόπτευε και καθοδηγούσε παιδαγωγικά και διοικητικά τα σχολεία. Επίσης σε κάθε περιφέρεια υπήρχε ο Γενικός Επιθεωρητής Δημοτικής και Μέσης Εκπαίδευσης ο οποίος επόπτευε το διδακτικό και εποτικό προσωπικό. Επίσης επόπτευε την ηθικότητα και ακμαιότητα του ηθικού και εθνικού φρονήματος δασκάλων και μαθητών. Στην πυραμιδωτή αυτή διαταξη ερχόταν να προστεθεί, από πάνω προς τα κάτω, ο Νομαρχιακός Επιθεωρητής, ακολουθούσε ο Διευθυντής της Εκπαιδευτικής Περιφέρειας, οι Διοικητικοί Επιθεωρητές στη Μέση Εκπαίδευση και οι Επιθεωρητές ειδικοτήτων. Τέλος υπήρχε ο αναπληρωτής Γενικός Επιθεωρητής, ως βοηθός του Γενικού Επιθεωρητή. Η αύξηση των εποπτικών θέσεων αποσκοπούσε στην «αστυνόμευση των εκπαιδευτικών»
Περίοδος 1974-1981
Η διαμάχη και η αμοιβαία καχυποψία ανάμεσα σε διδάσκοντες και επιθεωρητές που είχε εκκολάψει η περίοδος της Δικτατορίας, έθεσε ζήτημα εκκαθάρισης του κλάδου των επιθεωρητών: τελικά το Ειδικό Συμβούλιο Κρίσης που συγκροτήθηκε αποφάνθηκε πως οι σύμβουλοι οι οποίοι είχαν επιλεγεί με το Ν.Δ. 651/1970 «δεν υποστήριξαν ηθελημένα» το καθεστώς με την δράση τους. Με το Νομο 309/1976 η χώρα χωρίστηκε για μεν την πρωτοβάθμια εκπαίδευση σε δεκαπέντε ανώτερες εκπαιδευτικές περιφέρειες με προϊστάμενο τον Επόπτη σε κάθε περιφέρεια. Ο συνολικός αριθμός των επιθεωρητών στη βαθμίδα αυτή ανερχόταν στους 240. Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση υπήρχαν 17 Επόπτες και 140 Γενικοί Επιθεωρητές. Τα συνδικαλιστικά σωματεία των εκπαιδευτικών θέτουν το αίτημα του εκσυγχρονισμού και την αντικατάσταση του Επιθεωρητή από τον Σχολικό Σύμβουλο.Το αίτημα αυτό πήγαζε από την «ανάγκη για επιστημονική καθοδήγηση και εκπαιδευτική-παιδαγωγική ανάπτυξη».
Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ
Με το Νόμο 1304/1982 ο θεσμός του Επιθεωρητή καταργείται. Με προεδρικό διάταγμα του 1984 καθιερώνεται ο θεσμός του Σχολικού Συμβούλου με τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητές του.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοελληνική εκπαίδευση Κατηγορία:Εκπαίδευση Κατηγορία:Εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Εκπαιδευτική πολιτική‎
Αρχαιολογικό Μουσείο Αιανής
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Αιανής είναι μουσείο στην Αιανή Κοζάνης, στη Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας της Ελλάδας.
Αν και το μουσείο εγκαινιάστηκε το 1970, με μια συλλογή αρχαιοτήτων της αρχαίας πόλης, το 1983 ορισμένα σημαντικά πρόσθετα ευρήματα σήμαιναν ότι το μουσείο έπρεπε να επεκταθεί σημαντικά για να στεγαστούν τα νέα αντικείμενα.
Η κατασκευή ενός νέου μουσείου ξεκίνησε το 1992 αλλά καθυστέρησε λόγω γεγονότων όπως ο σεισμός στις 13 Μαρτίου 1995. Μετά την αποθήκευση σε διάφορα μέρη, συμπεριλαμβανομένου του δημαρχείου, το μουσείο ολοκληρώθηκε τελικά το 1997, αλλά μόνο δύο από τις εκθεσιακές αίθουσες του μουσείου άνοιξαν τον Οκτώβριο του 2002.
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Αιανής, που βρίσκεται τώρα σε ένα διώροφο κτίριο, παρουσιάζει την ιστορία της αρχαίας Αιανής, πρωτεύουσας της Ελίμειας, που ήταν ένα από τα σημαντικότερα βασίλεια της Άνω Μακεδονίας.
Βιλελμίνη Ερνεστίνη της Δανίας
Η Βιλελμίνη-Ερνεστίνη, γερμ. Wilhelmine-Ernestine (20/12 Ιουνίου 1650 - 22/23 Απριλίου 1706) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν πριγκίπισσα της Δανίας και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας του Παλατινάτου.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ της Δανίας και της Σοφίας-Αμαλίας των Γουέλφων, κόρης του Γεωργίου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Κάλενμπεργκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Νορβηγίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες τoυ Παλατινάτου Κατηγορία:Εκλέκτειρες του Παλατινάτου
Ιωάννης της Ορλεάνης (1399-1467)
Ο Ιωάννης της Ορλεάνης (Jean d'Orléans, 1399 - 30 Απριλίου 1467) ήταν κόμης του Ανγκουλέμ.
Γεννήθηκε μεταξύ της 1ης Μαΐου και της 7ης Αυγούστου του 1399. Ήταν ο νεώτερος γιος του Λουδοβίκου Α΄, δούκα της Ορλεάνης και της Βαλεντίνας Βισκόντι, εγγονός του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου Ε΄ και παππούς του βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκου Α΄.
Βρισκόταν όμηρος στην Αγγλική αυλή (1412 - 1444). Ύστερα πολέμησε υπό τις διαταγές του ετεροθαλούς αδελφού του, Ιωάννη του Ντυνουά, διώχνοντας τους Άγγλους από την Ακουιτανία (1451). Είναι ο γενάρχης ενός κλάδου των Βαλουά, αυτού της Ορλεάνης-Ανγκουλέμ.
Οικογένεια
Με τον γάμο του με την Μαργαρίτα του Ροάν, κόρη του Αλέν Θ΄ του Ροάν και της Μαργαρίτας της Βρετάνης, παιδιά του ήταν:
Από μία μη νόμιμη σχέση είχε φυσικό τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Αλτικιέρο
Ο Αλτικιέρο (πλήρες όνομα: Altichiero da Verona, περ. 1330 – περ. 1390), επίσης αποκαλούμενος και Αλτιγκιέρι ντα Τσέβιο (Aldighieri da Zevio) ήταν Ιταλός ζωγράφος του γοτθικού στυλ. Μαθητής του Τζιότο, ο Αλτικιέρο θεωρείται ως ο ιδρυτής της Σχολής της Βερόνα και ήταν πιθανόν ο πλέον αξιόλογος καλλιτέχνης της Ιταλίας του 14ου αιώνα. Εργάστηκε στη Βερόνα και στην Πάντοβα. Εργασίες του έχουν διασωθεί στον ναό της Αγίας Αναστασίας στη Βερόνα και στη Βασιλική του Αγίου Αντωνίου και το παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου στην Πάντοβα (όπου το σύνολο των έργων διαμοιράζεται εν γένει μεταξύ Αλτικιέρο και Τζάκοπο ντ' Αβάντσι, για τον οποίο ελάχιστα είναι γνωστά.
Ο Αλτικιέρο πιθανότατα γεννήθηκε στο Τσέβιο (Zevio), κωμόπολη περίπου 15 χλμ. από τη Βερόνα, ή κάπου κοντά σε αυτήν. Έγινε σημαντικό μέλος της αυλής της οικογένειας Σκαλιγκέρι (Scaligeri ή Σκάλιγκερ (Scaliger) ή ντέλλα Σκάλα (della Scala)) και περί το 1364 ζωγράφισε στο ανάκτορο της οικογένειας μια σειρά από νωπογραφίες βασισμένες στους "Ιουδαϊκούς πολέμους" του Τίτους Φλάβιους Γιοζέφους (Titus Flavius Josephus).
Νωπογραφίες του υπάρχουν στη βασιλική του Αγίου Αντωνίου στην Πάντοβα. Σε συνεργασία με τον Ντ' Αβάντσο Βερονέζε έφτιαξε τις νωπογραφίες του παρεκκλησίου του Αγίου Ιακώβου, για τις οποίες και έλαβε 792 δουκάτα. Οι επτά πρώτες νωπογραφίες από τη ζωή του "Αγίου Ιακώβου του Πρεσβυτέρου" έχουν φτιαχτεί από τον Αλτικιέρο.
Τελευταία μνεία σε αυτόν γίνεται σε αρχειακό έγγραφο της Πάντοβα τον Σεπτέμβριο του 1384. Εκείνη την εποχή βρισκόταν στη Βερόνα ή ετοιμαζόταν να πάει εκεί. Ο καλλιτέχνης και βιογράφος Τζόρτζιο Βαζάρι είναι η πηγή της παράδοσης ότι ο Αλτικιέρο επέστρεψε στη Βερόνα αφού τελείωσε την εργασία του στην Πάντοβα. Κατ' άλλες πηγές το 1390 επέστρεψε στη Βερόνα, όπου δημιούργησε μια τελευταία σειρά νωπογραφιών στην εκκλησία της Αγίας Αναστασίας.
Οι μορφές του Αλτικιέρο είναι πιο ρεαλιστικά συνδεδεμένες με τη φύση και την αρχιτεκτονική σε σύγκριση με αυτές του Τζιότο και φαίνεται ότι ο Αλτικιέρο δείχνει μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την αρμονικότητα της σύνθεσης. Θυσιάζει ορισμένα στοιχεία δραματικότητας και πλαστικότητας των σκηνών του για να επιτύχει πιο ισχυρούς δισδιάστατους ρυθμούς.
Σημείωση
Η εικόνα στον πίνακα πληροφοριών είναι λεπτομέρεια από τη Σταύρωση, νωπογραφία στο παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου, Πάντοβα
Ο Επαναστάτης του Αλκατράζ
Ο Επαναστάτης του Αλκατράζ (Πρωτότυπος τίτλος: Point Blank) είναι αστυνομικό δράμα (νεο-νουάρ) αμερικανικής παραγωγής του 1967 σε σκηνοθεσία είναι Τζον Μπούρμαν και σε σενάριο του Ρίτσαρντ Σταρκ βασισμένο στο μυθιστόρημα "Ο Κυνηγός" του Ντόναλντ Ε. Γουέστλεϊκ. Πρωταγωνιστούν οι Λι Μάρβιν, Άντζι Ντίκινσον, Τζον Βέρνον και ο Κίναν Γουίν.
Η ταινία χαρακτηρίστηκε το 2016 από την βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Η.Π.Α
Πλοκή
Ο Γουόκερ συνεργάζεται με τον στενό φίλο του Μαλ Ρις για να κλέψει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό από έναν κούριερ που μετέφερε τα χρήματα μιας παράνομης επιχείρησης τζόγου, ο οποίος προσγειώνεται στο εγκαταλελειμένο νησί Αλκατράζ. Τότε ο Ρις προδίδει τον Γουόκερ, τον πυροβολεί και θεωρεί ότι είναι νεκρός. Ο Ρις εμπλέκει επίσης τη γυναίκα του Γουόκερ, τη Λιν, στην προδοσία. Ο Γουόκερ όμως επιζεί και με τη βοήθεια του μυστηριώδους Γιοστ, που φαίνεται να ξέρει τα πάντα για όλους, ο ξεκινά να βρει τον Ρις, να τον εκδικηθεί και να ανακτήσει τα $93.000 δολάρια που του χρωστάει. Ωστόσο ο Ρις χρησιμοποίησε όλα τα χρήματα από την κλοπή για να ξεπληρώσει ένα χρέος που είχε σε ένα συνδικάτο εγκλήματος που αποκαλείται «Η Οργάνωση».
Άγη Κασούμη
Η Αγαθή "Άγη" Κασούμη, γεννημένη στην Αθήνα το 1966 είναι ελληνίδα πρωταθλήτρια της σκοποβολής για 40 χρόνια στην Ελλάδα, μεσογειονίκης με 6 συμμετοχές σε Ολυμπιακούς Αγώνες, συμμετοχές σε παγκόσμια κύπελλα και Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Είναι επίσης πτυχιούχος προπονήτρια σκοποβολής και δημοσιογράφος, μιλάει τέσσερις γλώσσες αγγλικά, γερμανικά, αγγλικά και ιταλικά.
Ο Επαναστάτης του Αλκατράζ
Πλοκή
Θυμίζοντας τις ευτυχισμένες στιγμές τους μαζί, ο Γουόκερ ταξιδεύει στο Λος Άντζελες για να εκδικηθεί τη γυναίκα και τον καλύτερο φίλο του για την προδοσία τους. Όταν συναντά τη Λιν, τη βρίσκει ψυχικά διαταραγμένη, η οποία του λέει ότι δεν θέλει πια να ζει και αυτοκτονεί με υπερβολική δόση χαπιών. Αναφέρει επίσης στον Γουόκερ ότι μια αντιπροσωπεία αυτοκινήτων με το όνομα Στέγκμαν μπορεί να ξέρει πού να βρει τον Ρις. Αποφασίζει λοιπόν να πάρει τον Στέγκμαν μια «βόλτα» με ένα από τα καινούργια του αυτοκίνητα, τρομοκρατώντας τον μέχρι να αποκαλύψει πού μένει ο Ρις. Ο Στέγκμαν αναφέρει ότι ο Ρις έχει πάρει την κουνιάδα του Γουόκερ, Κρις.
Άγη Κασούμη
Ξεκίνησε τη σκοποβολή από πολύ μικρή ηλικία, πατέρας της είναι ο πρώην πρωταθλητής της σκοποβολής Δημήτρης Κασούμης. Πρωταθλήτρια Ελλάδος για 40 έτη, τελευταίο το 2018, στο σπορ πιστόλι. Στην καριέρα της έχει κατακτήση επίσης 6 μετάλλια σε παγκόσμιο πρωτάθλημα, 2 σε Ευρωπαϊκό και 2 σε Μεσογειακούς αγώνες. Έχει αγωνιστεί στο top-8 τρεις φορές, το παγκόσμιο πρωτάθλημα που συμμετέχουν οι 8 καλύτερες σκοπεύτριες του κόσμου, το 1990, το 1996 και το 1999. Ήταν αθλήτρια του Ζ.Α.Ο.Ν. Κηφισιάς ενώ σήμερα ανήκει στον σύλλογο Ε.Α.Σ.Ο. Άγη Κασούμη. Είναι κάτοχος του πανελλήνιου ρεκόρ στο σπορ πιστόλι από το 1981 έως σήμερα (2018).
Στους Ολυμπιακούς αγώνες συμμετείχε, το 1984 στο Λος Άντζελες όπου τερμάτισε 21η στο σπορ πιστόλι. Το 1988 στη Σεούλ ήταν 31η στο σπορ πιστόλι και 22η στο αεροβόλο πιστόλι, το 1992 στη Βαρκελώνη ήταν 11η στο σπορ πιστόλι και 39η στο αεροβόλο πιστόλι. Το 1996 στην Ατλάντα 15η στο σπορ πιστόλι, το 2000 στο Σίδνεϊ ήταν 20η στο σπορ πιστόλι και 32η στο αεροβόλο πιστόλι. Το 2004 στην Αθήνα ήταν 21η στο σπορ πιστόλι.
Στο Παγκόσμιο κύπελλο, το 1990 στο Ρίο ντε Τζανέιρο ήταν δεύτερη στο σπορ πιστόλι και τρίτη στο αεροβόλο πιστόλι, το 1991 ήταν τρίτη στο Μεξικό στο σπορ πιστόλιι. Ήταν πρώτη το 1996 στην Ατλάντα στο σπορ πιστόλι, την ίδια χρονιά δεύτερη στην Αβάνα στο σπορ πιστόλιι. Και στη Σεούλ το 1999 ήταν τρίτη στο σπορ πιστόλι.
Ο Επαναστάτης του Αλκατράζ
Πλοκή
Ο Γουόκερ εντοπίζει - και πάλι με τη βοήθεια του Γιοστ - τα τρία ονόματα για να πάρει τα χρήματά του πίσω. Ο πρώτος είναι ο Κάρτερ, ο οποίος προσπαθεί να τον πλαισιώσει με τη συνενοχή του Στέγκμαν, αλλά ο Γουόκερ υποπτεύεται την παγίδα και ο πληρωμένος δολοφόνος πυροβολεί και τους δύο. Η βαλίτσα που έφερε ο Κάρτερ περιέχει χαρτιά, αναγκάζοντας τον Γουόκερ να συνεχίσει το κυνήγι. Εν τω μεταξύ, η Οργάνωση μετακινείται και ανατρέπει το σπίτι της Κρις. Ο Γουόκερ την πηγαίνει σε ένα σπίτι που ανήκει στον Μπρούστερ, τον επόμενο στόχο, χάρη στις πληροφορίες του Γιοστ. Οι δυο τους είναι εκνευρισμένοι και μαλώνουν, αλλά μετά ηρεμούν και κάνουν έρωτα.
Άγη Κασούμη
Στους Μεσογειακούς αγώνες του 2005 στην Αλμερία της Ισπανίας ήταν τρίτη. Στους Μεσογειακούς αγώνες του 2013 στη Μερσίνα της Τουρκίας κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο τερματίζοντας δεύτερη πίσω από τη Σέρβα Ζοράνα Αρούνοβιτς.
Ο Επαναστάτης του Αλκατράζ
Πλοκή
Ο Γουόκερ πλησιάζει τον Μπρούστερ με ένα τελεσίγραφο: να του πληρώσει τα 93.000 δολάρια ή να γίνει μέλος του Κάρτερ. Ο Μπρούστερ προσπαθεί επίσης να παίξει ένα διπλό παιχνίδι, αλλά ο Γουόκερ παίρνει προφυλάξεις και αυτή τη φορά. Ωστόσο η πραγματική έκπληξη είναι η εμφάνιση του Γιοστ, ο οποίος ισχυρίζεται ότι είναι ο πραγματικός δολοφόνος του Κάρτερ και του Στέγκμαν. Ο Μπρούστερ μένει έκπληκτος αλλά καταφέρνει να αποκαλύψει στον Γουόκερ ότι ο Γιοστ είναι στην πραγματικότητα ο Φέρφαξ, ο τρίτος άνθρωπος της Οργάνωσης. Ο Γιοστ σκοτώνει τον Μπρούστερ αλλά δεν δρα ενάντια στον Γουόκερ, εξηγώντας ότι βρήκε την ευκαιρία να απαλλαγεί από δύο δυσκίνητους και επικίνδυνους υφισταμένους. Προτείνει μάλιστα συνεργασία στον Γουόκερ, αλλά εκείνος αρνείται και φεύγει για να πάει στην Κρις.
Άγη Κασούμη
Στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα νεανίδων ήταν δεύτερη στη Βουδαπέστη το 1986 στο σπορ πιστόλι και δεύτερη στη Δανία το 1983 στο σπορ πιστόλι.