cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νιμί
Ιστορία
Η περιοχή ήταν έδρα γνωστής επιχείρισης αγγειοπλαστικής από το 1789 (με ιδρυτές τους Φερί-Φρανσουά ντε Μπουζί και Ντιεντονέ Ζοζέφ Αντουάν) και τα προϊόντα της έχουν την ονομασία Παλιό Νιμί (Vieux-Nimy). Η επιχείριση αγοράστηκε το 1851 από την Kéramis της Λα Λουβιέρ. Το 1897 μετρούσε 675 εργαζόμενους. Λόγω των συνθηκών του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η επιχείριση πωλήθηκε το 1921 στην κεραμική εταιρεία του Μάαστριχτ (Société Céramique de Maastricht). Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος έδωσε το τελικό χτύπημα και η παραγωγή σταμάτησε το 1951.
Γεωγραφία
Στην περιοχή αρχίζει το κανάλι Νιμί-Μπλατόν-Περόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαλλωνία
Σαιν-Τροπέ
thumb|300 px|Δειλινό στο λιμάνι του Σαιν-Τροπέ Το Σαιν-Τροπέ (οξιτανικά: Sant Tropetz, γαλλικά Saint-Tropez) είναι μια κοινότητα στο διαμέρισμα της Βαρ στη Νότια Γαλλία, στην ευρύτερη περιοχή της Κυανής Ακτής. Διάσημο για τους λαμπερούς και πλούσιους επισκέπτες του, αποκαλείται συχνά «η Μαρμπέγια της Γαλλίας». Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σύμφωνα με την απογραφή του 1999 στους 5.542 κατοίκους.
Ιστορία
Οι θρύλοι για τον κόλπο του Σαν-Τροπέ ανάγονται πολλούς αιώνες πίσω. Ένας από αυτούς λέει ότι το όνομα προέκυψε από ένα χριστιανό μάρτυρα (παραφθορά του ονόματός του) από τα χρόνια της βασιλείας του Νέρωνα, τον Άγιο Τορπέ ('Αγιο Απόστολο Τρόφιμο). Αυτός αρνούμενος να απαρνηθεί την πίστη του αποκεφαλίστηκε και πέταξαν το πτώμα του σε μια βάρκα μαζί με ένα κόκκορα και ένα σκύλο. Η βάρκα αυτή παρασύρθηκε από τα ρεύματα και προσάραξε στο σημείο όπου είναι σήμερα ο κόλπος και η πόλη.
Στο διάστημα από το 1470 έως το 1672 την πόλη κυβερνούσαν ανεξάρτητοι άρχοντες προερχόμενοι από τις διάφορες συντεχνίες και εκλεγμένοι απευθείας από τους κατοίκους της πόλης. Ο άρχοντες είχαν το προνόμιο να συγκροτήσουν τον δικό τους στρατό και το 1637 κατάφεραν να απωθήσουν τα Ισπανικά γαλιόνια. Η πόλη δεν κατέβαλε φόρους και δεν ήταν υπό την εξουσία του Γαλλικού κράτους. Εντούτοις τα προνόμια αυτά αφαιρέθηκαν από τον βασιλιά Λουδοβίκο τον 14ο και η πόλη έκτοτε πέρασε στον έλεγχο της Γαλλίας.
Στη δεκαετία του '20 το Σαιν-Τροπέ άρχισε να προσελκύει διεθνείς προσωπικότητες της μόδας και άλλες διασημότητες. Κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και συγκεκριμένα στις 15 Αυγούστου του 1944, η παραλία της πόλης ήταν το κύριο σημείο απόβασης των συμμαχικών δυνάμεων στην επιχείρηση εισβολής στη Νότια Γαλλία. Με το πέρας του πολέμου γίνεται το καλοκαιρινό καταφύγιο τον Γάλλων υπαρξιστών, αλλά είναι η δεκαετία του '50 και η συμβολή της Μπριζίτ Μπαρντό που θα χαρίσουν στην πόλη τη διεθνή της ακτινοβολία. Η σειρά ταινιών του Λουί ντε Φινές, Ο Χωροφύλακας του Σαιν-Τροπέ, θα την κάνει γνωστή στα πέρατα του κόσμου.
Τοπικό χρώμα
thumb|300 px|Το λιμάνι του Σαιν-Τροπέ Χτισμένη πάνω στα καταγάλανα νερά του κόλπου, η εκσυγχρονισμένη αυτή εκδοχή μια τυπικής μεσαιωνικής πόλης, είναι γνωστή για τα αναρίθμητα πολυτελή σκάφη αναψυχής που δένουν στο λιμάνι της απέναντι στα παραλιακά καφέ. Τουρίστες από όλες τις εθνικότητες και ακριβά σπορ αμάξια περιδιαβαίνουν τους δρόμους της.
Η νυχτερινή ζωή είναι έντονη και μπορεί κανείς συχνά να πετύχει ελικόπτερα που προσγειώνονται προκειμένου να μεταφέρουν τους υψηλούς καλεσμένους στα πριβέ πάρτι που διοργανώνονται σε κάποια από τις πολυάριθμες πολυτελείς βίλες.
Έχει ήσυχες, απομακρυσμένες αλλά και πολυπληθείς παραλίες. Σε μερικές από αυτές επιτρέπεται ο γυμνισμός.
Εκδηλώσεις
Κάθε χρόνο, στις αρχές του Οκτωβρίου, πραγματοποιείται στον κόλπο του Σαιν-Τροπέ μια ρεγκάτα. Πολλά ιστιοφόρα, μεταξύ των οποίων και παλιά κλασσικά γιοτ μέχρι 50 μέτρα, μαζεύονται και παρέχουν στους τουρίστες ένα εξαιρετικό θέαμα. Πολλοί μάλιστα σπεύδουν τη συγκεκριμένη περίοδο αποκλειστικά για αυτή την εκδήλωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Προβηγκίας-Άλπεων-Κυανής Ακτής
Μίκα
Η λέξη μίκα μπορεί να αναφέρεται:
C Sharp
thumb|right|300px|Το Λογότυπο της C#.Η C# (C Sharp, ελληνική προφ. Σι Σαρπ) είναι μια γλώσσα προγραμματισμού Η/Υ. Δημιουργήθηκε από την Microsoft μέσα από την πλατφόρμα .NET και αργότερα αναγνωρίστηκε επισήμως από την Ecma (ECMA-334) και την ISO (ISO/IEC 23270:2018 ). Είναι μια απ τις γλώσσες προγραμματισμού που δημιουργήθηκαν για την Κοινή Υποδομή Γλώσσας (αγγλικά: Common Language Infrastructure). Ο κύριος σκοπός της γλώσσας είναι να είναι απλή αντικειμενοστρεφής γλώσσα για γενική χρήση. Ο διοικητής της ομάδα που διαχειρίζεται την γλώσσα ονομάζεται Άντερς Χάιλσμπεργκ. Στις 15 Αυγούστου 2012 κυκλοφόρησε η έκδοση 5.0 η οποία είναι η πιο πρόσφατη μέχρι σήμερα.
Ιστορία
Κατά την διάρκεια της δημιουργίας της πλατφόρμας .ΝΕΤ οι κλάσεις και οι βιβλιοθήκες γράφτηκαν χρησιμοποιώντας ένα μεταγλωττιστή με το όνομα Simple Managed C (SMC). Τον Ιανουάριο του 1999 ο Άντερς Χάιλσμπεργκ συγκρότησε μια ομάδα με σκοπό να φτιάξει μια καινούρια γλώσσα με όνομα Cool (C-like Object Oriented Language). Παρόλο που η Microsoft σκεφτόταν να κρατήσει το όνομα Cool σαν το τελικό όνομα της γλώσσας αυτό δεν έγινε ποτέ για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων. Μέχρι τον Ιούλιο του 2000 όπου ανακοινώθηκε η πλατφόρμα .NET η γλώσσα είχε είδη μετονομαστεί σε C# στην οποία αργότερα εισήχθησαν οι βιβλιοθήκες της ASP.NET.
Ο Τζέιμς Γκόσλινγκ (προγραμματιστής της Java) το 1994 μαζί με τον Μπιλ Τζόι (συνιδρυτής της Sun Microsystems) αποκάλεσαν την C# απομίμηση της Java. Ο Γκόσλινγκ επίσης συμπλήρωσε ότι η C# είναι ίδια με την Java απλά χωρίς αξιοπιστία, παραγωγικότητα και ασφάλεια. Οι συγγραφείς ενός βιβλίου της C# ισχυρίστηκαν ότι η Java και η C# είναι πανομοιότυπες επαναληπτικές και χωρίς καινοτομίες. Τον Ιούνιο του 2000 ο Άντερς Χάιλσμπεργκ υποστήριξε ότι η C# δεν είναι κλώνος της Java αλλά ότι είναι πολύ πιο κοντά στην C++.
Από τότε που κυκλοφόρησε η δεύτερη έκδοση της C# το Νοέμβριο του 2005, η C# και η Java άρχισαν να απομακρύνονται η μία από την άλλη, με αποτέλεσμα όσο περνάει ο καιρός να μοιάζουν όλο και λιγότερο. Μια από τις πρώτες σημαντικές διαφορές ήταν στην υλοποίηση των γενικών αντικειμένων. Η C# παρέχει "πρώτης-κλάσης" γενικά αντικείμενα τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν οποιαδήποτε άλλη κλάση, με τον κώδικα να εκτελείται κατά τη διάρκεια της φόρτωσής της. Αντιθέτως τα γενικά αντικείμενα της Java παρέχονται από τη γλώσσα κατά τη διάρκεια της σύνταξής της και δεν επηρεάζουν τον ήδη υπάρχοντα κώδικα. Επιπλέον η C# πρόσθεσε κάποια ακόμα χαρακτηριστικά στην τρίτη έκδοσή της, τα οποία επιτρέπουν στους προγραμματιστές να χρησιμοποιούν τεχνικές όπως τα κλεισίματα (closures).
Η C# είχε κάποτε μια μασκότ που ονομαζόταν Άντι σαν φόρος τιμής στον σχεδιαστή της, αλλά αποσύρθηκε στις 29 Ιανουαρίου του 2004.
Όνομα
Το όνομα C sharp εμπνεύστηκε από μια μουσική σημειογραφία. Εξαιτίας διαφόρων τεχνικών περιορισμών προβολής και επειδή το σύμβολο sharp ♯ δεν υφίσταται στα απλά πληκτρολόγια χρησιμοποιήθηκε το αποτέλεσμα του συνδυασμού shift + 3 (#) για την αναπαράσταση της γλώσσας. Η συγκεκριμένη κατάληξη έχει χρησιμοποιηθεί από αρκετές ακόμα γλώσσες της .ΝΕΤ όπως η A# η F# και η Eiffel#.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες προγραμματισμού
Μπερλένγκας
Τα νησιά Μπερλένγκας είναι πορτογαλικό αρχιπέλαγος, που αποτελείται από μικρά νησιά του Ατλαντικού και απέχουν 10 έως 17 χιλιόμετρα από την ακτή του Πενίσε της Πορτογαλίας, στην περιοχή Οέστε. Αυτά τα νησιά ήταν παραδοσιακά γνωστά στους Βρετανούς ναυτικούς ως «the Burlings». Το μόνο κατοικημένο νησί είναι το μεγαλύτερο νησί του, το Μπερλένγκα Γκράντε, αν και αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει μόνιμη κατοίκηση στο αρχιπέλαγος. Τα άλλα νησιά ομαδοποιούνται σε δύο ομάδες νησίδων, τις νησίδες Εστέλας και τις νησίδες Φαρίλιοες-Φορκάντος.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|235x235εσ| Η ιστορική αποικία καταδίκων: το φρούριο του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στα νησιά Μπερλένγκας αριστερά|μικρογραφία|235x235εσ| Τα σπίτια των ψαράδων στο νησί Μπερλένγκα Γκράντε είναι οι μόνες κατοικίες στο αρχιπέλαγος. Η ανθρώπινη κατοχή στο Μπερλένγκα Γκράντε (Berlenga Grande) χρονολογείται από την αρχαιότητα: τα νησιά αναφέρονται στη Γεωγραφία του Πτολεμαίου ως Λονδοβρίς (Londobris). Πολύ αργότερα αναφέρθηκε ως το νησί του Saturno από τους Ρωμαίους γεωγράφους και το επισκέφτηκαν διαδοχικά Μουσουλμάνοι, Βίκινγκς και κουρσάροι.
Τα νησιά πιστεύεται ότι ήταν ένας πρώην ιερός τόπος, που χρησιμοποίησαν οι Φοίνικες την πρώτη χιλιετία π.Χ. όπου γιορταζόταν η λατρεία του Βάαλ - Melqart.
Μετά τον Πορτογαλικό Πόλεμο της Αποκατάστασης, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του βασιλιά Ιωάννη Δ', το πολεμικό συμβούλιο αποφάσισε ότι η κατεδάφιση των ερειπίων του μοναστηριού και η χρήση των βράχων τους για την κατασκευή μιας παράκτιας άμυνας θα βοηθούσαν στην προστασία των παράκτιων οικισμών. Το Φρούριο του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή (São João Baptista das Berlengas) κατασκευάστηκε από τα απομεινάρια των ερειπίων του μοναστηριού. Μέχρι το 1655, είχε ήδη αποκρούσει, κατά την διάρκεια της κατασκευής του, την επίθεση τριών πειρατών της Μπαρμπαριάς.
Ο φάρος του νησιού (που ονομάστηκε Δούκας της Μπραγκάνζα από τους ντόπιους) κατασκευάστηκε το 1841. Τον 20ο αιώνα ένα ηλιακό πάνελ εγκαταστάθηκε στη στήλη του φάρου ύψους 29 μέτρων, που παρέχει οπτικό πεδίο 31 μιλίων.
Το Διεθνές Συντονιστικό Συμβούλιο του Προγράμματος Άνθρωπος και Βιόσφαιρα της UNESCO ( MAB), που συνήλθε στη Δρέσδη (Γερμανία) από τις 28 Ιουνίου έως την 1η Ιουλίου, προσθέτοντας 18 νέες τοποθεσίες, συμπεριέλαβε το Μπερλένγκας στο Παγκόσμιο Δίκτυο Αποθεμάτων Βιόσφαιρας (WNBR): σε μία ανακοίνωση στις 30 Ιουνίου 2011, παρουσιάστηκε ο κατάλογος των ταξινομημένων καταφυγίων.
Γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία| Νησίδες Φαρίλιοες-Φορκάντος που φαίνονται από την Μπερλένγκα Γκράντε Το αρχιπέλαγος αποτελείται από το μεγαλύτερο νησί, το Μπερλένγκα Γκράντε, και δύο ομάδες μικρότερων νησίδων, τις νησίδες Εστέλας και τις νησίδες Φαρίλιοες-Φορκάντος. Καθώς το αρχιπέλαγος έχει κηρυχθεί ως προστατευόμενη περιοχή για την διαφύλαξη της τοπικής πανίδας (κυρίως των θαλάσσιων πτηνών), το επισκέπτονται μόνο επιστήμονες και, το καλοκαίρι, μικρός αριθμός τουριστών.
Υπάρχει λίγο χώμα στο βραχώδες αρχιπέλαγος, επομένως υπάρχει ελάχιστη βλάστηση. Τα θαλάσσια πουλιά και η θαλάσσια ζωή, όπως το σκουμπρί, ο κέφαλος και ο ξιφίας είναι άφθονα.
Μπερλένγκα Γκράντε
αριστερά|μικρογραφία| Είσοδος στο Φουράντο Γκράντε Το Μπερλένγκα Γκράντε είναι το μεγαλύτερο από τα νησιά του αρχιπελάγους Μπερλένγκας. Η υψηλότερη κορυφή είναι 88 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το νησί έχει μήκος 1,5 χιλιόμετρα και πλάτος 0,8 χιλιόμετρα και διαθέτει μια σειρά από αξιοσημείωτα σπήλαια, συμπεριλαμβανομένων των Γκρούτα Αζούλ (Gruta Azul) (Μπλε Σπήλαιο) και Φουράντο Γκράντε (Furado Grande) (Μεγάλη Τρύπα). Το Φουράντο Γκράντε είναι μια φυσική σήραγγα 70 μέτρων πλάτους και 20 μέτρων ύψους, που διασχίζει ολόκληρο το νησί πριν σχηματίσει έναν κόλπο.
Το Φρούριο του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή (São João Baptista) βρίσκεται στα ανοιχτά της νοτιοανατολικής ακτής της Μπερλένγκα Γκράντε, σε μια μικρή νησίδα, που συνδέεται με το νησί με ένα μονοπάτι/αψίδα-γέφυρα και ένα αγκυροβόλιο προς τον βοριά. Έχει ανακαινιστεί ως ξενώνας όπου μπορούν να μείνουν οι τουρίστες ενώ επισκέπτονται τα νησιά.
Νησίδες Φαρίλιοες-Φορκάντος
Οι νησίδες Φαρίλιοες-Φορκάντος (Farilhões-Forcados) είναι ακατοίκητα νησιά, που βρίσκονται βορειοδυτικά της Μπερλένγκα Γκράντε.
Γεωλογία
Αυτά τα νησιά αποτελούνται από ένα ροζ γρανίτη πολύ σπάνιο στην Ευρώπη και πολύ κοινό στην Αμερική, πλούσιο σε άστριοι. Η διάβρωση έχει δημιουργήσει αξιοσημείωτες μορφές εδάφους, όπως το «ζαχαρόψωμο», ή ακόμη και στενές κοιλάδες με σχεδόν κάθετα τοιχώματα (τα carreiros), καθώς και πολυάριθμες σπηλιές και θαλάσσιες σήραγγες.
Το νησί Μπερλένγκα είναι ένα οροπέδιο από ροζ γρανίτη με στρογγυλεμένα σχήματα, που χαρακτηρίζεται από μια πολύ οδοντωτή ακτογραμμή, όπου ξεχωρίζουν αρκετοί όρμοι, σπήλαια, καμάρες, μονοπάτια, μικρές νησίδες και βράχοι. Όλη αυτή η μορφολογία του εδάφους διαμορφώθηκε από τη συνεχή διάβρωση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ξεχωρίζουν τα πολύ ενσωματωμένα και σχετικά ευθυγραμμισμένα μονοπάτια του Κασόις και του Μοστέιρο, τα οποία σχεδόν χωρίζουν το νησί Μπερλένγκα σε δύο κομμάτια, το Ilha Velha και το ίδιο το Berlenga, και του δίνουν ένα περίεργο σχήμα οκτώ.
Κλίμα
Τα νησιά Μπερλένγκας έχουν μεσογειακό κλίμα (Köppen : Csb) όπου κυριαρχεί ο Ατλαντικός, ειδικά στις βόρειες και βορειοδυτικές ακτές, όπου γίνονται αισθητοί οι ισχυροί άνεμοι. Οι έντονες βροχοπτώσεις το χειμώνα εναλλάσσονται με περιόδους ξηρασίας, μεταξύ άνοιξης και φθινοπώρου.
Το κλίμα του αρχιπελάγους επηρεάζεται έντονα από τους ανέμους, πολύ ισχυροί στις βόρειες βραχώδεις περιοχές και πιο ήπιοι στις νότιες ακτές. Αυτά τα ρεύματα ανέμου επηρεάζουν την κατανομή της χλωρίδας και της πανίδας στα νησιά. Αυτό το κλιματικό χαρακτηριστικό προικίζει το αρχιπέλαγος με ένα μοναδικό οικοσύστημα, τόσο στην ξηρά όσο και στο επίπεδο της θάλασσας.
Η παρουσία κοντά στην ηπειρωτική χώρα, της οποίας οι ακτές έχουν προσανατολισμό βορρά-νότου, επηρεάζει επίσης έντονα τα κλιματικά χαρακτηριστικά του νησιού, ιδιαίτερα το καλοκαίρι. Την εποχή αυτή, η διαφορά θερμοκρασίας της θάλασσας και της ξηράς προκαλεί το σχηματισμό θαλάσσιας αύρας κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό το αεράκι ενισχύει το κύριο ρεύμα ανέμου, που σχετίζεται με τον Αντικυκλώνα των Αζορών και δημιουργεί ένα είδος ανέμου γνωστό ως Νοτράντα. Αυτοί οι άνεμοι σπρώχνουν τα επιφανειακά ύδατα στην ανοικτή θάλασσα, προκαλώντας τα κρύα νερά από τα βαθύτερα στρώματα του νερού να αντικαταστήσουν τα θερμά επιφανειακά ύδατα σε μια ανοδική διαδικασία. Το φαινόμενο αυτό προκαλεί συχνή ομίχλη κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και έχει ως αποτέλεσμα τον εμπλουτισμό των επιφανειακών υδάτων με θρεπτικά συστατικά.
Οι μέσες μηνιαίες θερμοκρασίες το καλοκαίρι είναι δροσερές (κάτω από 20 C) και οι υψηλές σπάνια υπερβαίνουν το 25 C. Το χειμώνα, οι μηνιαίοι μέσοι όροι παραμένουν υψηλοί (πάνω από 12 C) και το ελάχιστο πάνω από 10 C. Τόσο η ημερήσια διακύμανση της θερμοκρασίας όσο και η ετήσια διακύμανση θερμοκρασίας παραμένει επομένως μέτρια.
Λόγω των γενικά συννεφιασμένων καιρικών συνθηκών το χειμώνα και της πρωινής ομίχλης του καλοκαιριού, το αρχιπέλαγος έχει σχετικά χαμηλό αριθμό ωρών ηλιοφάνειας, αν και τα απογεύματα με καθαρό ουρανό είναι συχνά το καλοκαίρι.
Οι μέσοι όροι θερμοκρασίας για το πλησιέστερο σημείο της ηπειρωτικής χώρας στα νησιά, το Cabo Carvoeiro, εκφράζονται στον παρακάτω πίνακα:
Χλωρίδα
μικρογραφία|200x200εσ| Armeria berlengensis, ενδημικό φυτό του αρχιπελάγους Η χλωρίδα των νησιών Μπερλένγκας αποτελείται κυρίως από θάμνους και χόρτα, προσαρμοσμένα στους δυνατούς ανέμους, την υψηλή ξηρότητα και την αλατότητα, μερικά από αυτά είναι κοινά στην παράκτια ηπειρωτική χώρα, άλλα είναι ενδημικά των νησιών. Υπάρχουν δύο γνωστά ενδημικά είδη στα νησιά, το Armeria berlengensis και το Pulicaria microcephala και δύο υποείδη, το Echium rosulatum subsp. davaei και Herniaria lusitanica subsp. berlengiana''. ''
Υπάρχουν περίπου 100 διαφορετικά είδη φυτών στο αρχιπέλαγος.
Η ανθρώπινη παρουσία οδήγησε στην εισαγωγή εξωτικών ειδών, όπως το φυτό πάγου και μικρά θηλαστικά όπως το ευρωπαϊκό κουνέλι και ο μαύρος αρουραίος που εργάζονται, για να μειώσουν τον γηγενή πληθυσμό.
Πανίδα
δεξιά|μικρογραφία| Γλάρος παρακολουθεί τους απογόνους του σε ένα από τα νησιά Υπάρχουν δύο είδη σαύρας στα νησιά, η σαύρα τοίχου Καρμπονέλ (Podarcis carbonelli) (subs. berlengensis) και η Οματιωτή σαύρα (Ocellated lizard), αν και αυτή η τελευταία εμφανίζεται μόνο σε περιορισμένες περιοχές των νησιών, όπως σπηλιές και πιστεύεται ότι είναι διαφορετικό είδος από τους ηπειρωτικούς συγγενείς, παρουσιάζοντας διαφορετικά μορφολογικά χαρακτηριστικά και συμπεριφορά.
Το αρχιπέλαγος Μπερλένγκας είναι μια σημαντική περιοχή αναπαραγωγής θαλάσσιων πτηνών όπως ο μικρότερος μελανόγλαρος και ο κιτρινοπόδαρος γλάρος, ο πληθυσμός του οποίου αυξήθηκε δραματικά λόγω τεχνητής διατροφής και έχει γίνει σοβαρό πρόβλημα σε ορισμένες περιπτώσεις, και περιοχή αναπαραγωγής για πτηνά της ξηράς όπως ο καρβουνιάρης και ο πετρίτης. Βρίσκεται επίσης στο νοτιότερο εύρος της κοινής μουρμούρας (υιοθετήθηκε ως σύμβολο του φυσικού καταφυγίου). και είναι μία από τις λίγες τοποθεσίες αναπαραγωγής των υδροβατίδων (Hydrobates castro).
Ένα νέο ενδημικό είδος σαλιγκαριού, το Oestophora barrelsi (νέο είδος) περιγράφηκε το 2015.
Θαλάσσια είδη
μικρογραφία| κοπάδι [[Γουρουνόψαρο|γκρι γουρουνόψαρων]] δεξιά|μικρογραφία| Το ευρωπαϊκό Λαβράκι, συνηθισμένο θέαμα κοντά στα νησιά Το αρχιπέλαγος Μπερλένγκας βρίσκεται στα ανοιχτά του Πενίσε, νότια της τάφρου Ναζαρέ και στην άκρη της υφαλοκρηπίδας (στις νησίδες Φαρίλιοες) σε μια θαλάσσια ζώνη, που είναι γνωστή για τη σχετικά υψηλή βιολογική της παραγωγικότητα, που λειτουργεί ως σημείο συνάντησης μεταξύ παράκτιων και ωκεάνιων ειδών ψαριών. Από την άλλη πλευρά, τα ανοδικά ρεύματα που προέρχονται από βαθιά νερά συμβάλλουν στην ανάπτυξη μιας υδρόβιας πανίδας με εμπορικό ενδιαφέρον. Η ποικιλία ψαριών και θαλάσσιων θηλαστικών, θαλάσσιων φυτών και άλλων θαλάσσιων οργανισμών οδήγησε στην κατάταξή του ως θαλάσσιου καταφυγίου.
Ψάρια
Τα νερά γύρω από τα νησιά φιλοξενούν μια μεγάλη ποικιλία ψαριών, τουλάχιστον 44 είδη είναι γνωστά από δύο ερευνητικές αποστολές. Τα πιο συχνά παρατηρούμενα ψάρια είναι η κοινή τσιπούρα με δύο λωρίδες (κακαρέλλος) και η τσιπούρα, μαζί με το ευρωπαϊκό λαβράκι, το κόκκινο φαγκρί, την επίχρυση τσιπούρα και το ροφό, που συχνάζουν στις νησίδες Φαρίλιοες.
Ναυάγια
Ορισμένα πλοία έχουν ναυαγήσει στο αρχιπέλαγος Μπερλένγκας σε όλη την καταγεγραμμένη ιστορία.
Το 1808, το HMS Μίλμπρουκ ναυάγησε στο Μπερλένγκα Γκράντε κατά τη διάρκεια θύελλας, αν και χωρίς απώλειες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Πορτογαλίας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Αρχιπελάγη του Ατλαντικού Ωκεανού
Μονκριβέλλο
Το  Μονκριβέλλο (ιταλικά: Moncrivello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου. Βρίσκεται περίπου 35χμ. βορειοανατολικά του Τορίνου και 35χμ. δυτικά του Βερτσέλλι.
Συνορεύει με τους εξής δήμους: Λιβόρνο Φερράρις, Μπιαντσέ, Μπόργκο ντ'Άλε και Τσιλιάνο της επαρχίας του Βερτσέλλι, Βιλαρέτζια, Βίσκε, Μαλιόνε, Ματσέ και Μποργκομαζίνο της επαρχίας του Τορίνο.
Ιστορία
thumb|left|Άποψη του κάστρου του Μονκριβέλλο. Το όνομα της πόλης αναφέρεται για πρώτη φορά κατά τον 12ο αι. Σε αυτοκρατορικό κείμενο του Φρειδερίκου Α' Βαρβαρόσσα αναφέρεται ως Μοντεκριβέλλουμ (Montecrivellum) και αργότερα ως Μονκραβέλλουμ (Moncravellum) ή Μονσκαπράρουμ (Monscaprarum) σε κείμενο του 1191 του Ερρίκου ΣΤ΄.
Όταν κατά τον 13ο αι. η πόλη πουλήθηκε στο Βερτσέλλι διέθετε ήδη ισχυρό φρούριο ενώ το 1399 πέρασε στη κυριαρχία του Οίκου της Σαβοΐας. Έκεινη την περίοδο το φρούριο χρησίμευε κυρίως για αμυντικούς σκοπούς. Η δραστήρια Γιολάντα της Γαλλίας, κόρη του Κάρολου Ζ' το μετέτρεψε σε αρχοντική κατοικία, όπου και πέθανε το 1478. Στο συγκεκριμένο κάστρο έγιναν οι γάμοι αρκετών αριστοκρατισσών του Δουκάτου της Σαβοΐας.
Η κυριαρχία του Οίκου της Σαβοΐας τελειώνει λόγω συνεχών μαχών ανάμεσα στη Γαλλία και την Ισπανία, και η πόλη καταλήγει τελικά σε ευγενείς του Πεδεμοντίου τον 17ο αι., στους οποίους και παραμένει ως το 1825, οπότε και καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό από πυρκαγιά, ακολουθώντας την μοίρα της υπόλοιπης επαρχίας του Βερτσέλλι.
Το 1972 το κάστρο αναστηλώθηκε από ιδιώτες και σήμερα είναι επισκέψιμο ενώ χρησιμοποιείται και για πολιτιστικούς σκοπούς.
Ανθρωπολογική Εταιρεία Ελλάδος
Η Ανθρωπολογική Εταιρεία Ελλάδος(ΑΕΕ) είναι ένας μη κερδοσκοπικός επιστημονικός φορέας (ΝΠΙΔ) που ιδρύθηκε το 1971 μετά από τη διάλυση της Ελληνικής Ανθρωπολογικής Εταιρείας με πρωτοβουλία τού Δρα Άρη Πουλιανού, σε μία δύσκολη εποχή για την επιστημονική έρευνα στην Ελλάδα. Η Ελληνική Ανθρωπολογική Εταιρεία ανασυστάθηκε το 1976 και από τότε μεταξύ των δύο εταιρειών υπάρχει μια συνεχής αντιδικία.
Οι βασικοί καταστατικοί σκοποί της ΑΕΕ είναι η εν γένει προαγωγή των ανθρωπολογικών επιστημών και η προστασία τής πολιτισμικής κληρονομιάς. Οι σκοποί αυτοί ανάγονται στο συντονισμό των προσπαθειών κάθε ενδιαφερομένου και τη συγκέντρωση δεδομένων πάνω στους κλάδους της εθνογένεσης, εθνολογίας, λαογραφίας, γλωσσολογίας, κοινωνιολογίας, γενετικής, ανθρωπολογίας των σύγχρονων πληθυσμών, παλαιοανθρωπολογίας, αρχαιολογίας, καθώς και κάθε άλλης συναφούς επιστήμης, όπως αρχαιομετρίας, παλαιοντολογίας, γεωλογίας, στατιστικής, φιλοσοφίας κ.ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δικτυακός τόπος ΑΕΕ
Κατηγορία:Ανθρωπολογία
Ερέννιος Ετρούσκος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες
100
μικρογραφία|Χάρτης του Ανατολικού Ημισφαιρίου το 100 μ.Χ. μικρογραφία|Παγκόσμιος χάρτης του 100 μ.Χ. Το 100 μ.Χ. ήταν ένα δίσεκτο έτος που ξεκίνησε την Τετάρτη κατά το Ιουλιανό ημερολόγιο. Στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, μερικές φορές το έτος αναφερόταν υπό την ονομασία έτος 853 ab urbe condita, δηλαδή, 853 χρόνια από την ίδρυση της Ρώμης το 753 π.Χ. Η ονομασία 100 μ.Χ. για αυτό το έτος χρησιμοποιείται από τους πρώτους αιώνες του Μεσαίωνα, όταν ο διαχωρισμός των ετών σε πριν και μετά Χριστόν έγινε η κύρια μέθοδος ονοματοδοσίας των ετών στην Ευρώπη.
Παραπομπές
100
Σταθμός Κορωπί
Ο Σταθμός Κορωπί είναι σταθμός που εξυπηρετεί τον Δήμο Κρωπίας. Ένα τμήμα των αποβαθρών του εξυπηρετεί τους συρμούς του Προαστιακού και άλλο τμήμα τους συρμούς της Γραμμής 3 του Μετρό.
Ο σταθμός βρίσκεται στην επιφάνεια του εδάφους, στην νησίδα της Αττικής Οδού, στην διασταύρωση της με την Λεωφόρο Παιανίας–Μαρκόπουλου. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον παλαιό Σιδηροδρομικό Σταθμό Κορωπίου των Σιδηροδρόμων Αττικής, ο οποίος βρισκόταν νοτιοδυτικά του σημερινού σταθμού.
Τα εγκαίνια του σταθμού έγιναν στις 30 Ιουλίου 2004, λίγο πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Αρχικά εξυπηρετείτο μόνο από τον Προαστιακό με συρμούς πετρελαίου. Από τις 10 Ιουλίου 2006 ξεκίνησε να εξυπηρετείται και από τους συρμούς του Μετρό.
Οι επιβάτες του σταθμού αναφέρουν συχνά προβλήματα με τη συντήρηση των ηλεκτρομηχανικών εγκαταστάσεων και διαμαρτύρονται για την έντονη ηχορρύπανση απο τα διερχόμενα αυτοκίνητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κρωπίας Κορωπι Κορωπι Κορωπι Κορωπι
Honda S2000
Το Honda S2000 είναι ένα 2-πορτο, 2-θέσιο σπορ roadster αυτοκίνητο, που παρήχθη από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Honda, από το 1999 μέχρι και το 2009. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Τόκιο το 1995 ως δοκιμαστικό πρωτότυπο (concept car), ενώ κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην αγορά τον Απρίλιο του 1999 για να γιορτάσει την 50-ή επέτειο της εταιρείας. Το S2000 πήρε το όνομά του από τον κυβισμό του κινητήρα των 2.0 λίτρων, και συνέχισε την παράδοση των roadsters S500, S600 και S800 της δεκαετίας του 1960, ως ιδεολογικός απόγονός τους.
Εκδοχές
Πολλές αναθεωρήσεις έγιναν σε όλη τη διάρκεια της παραγωγής του αυτοκινήτου, συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών στον κινητήρα, στο κιβώτιο ταχυτήτων, στην ανάρτηση, καθώς και στην αισθητική, εσωτερικά και εξωτερικά. Επισήμως υπήρξαν δύο παραλλαγές: το αρχικό μοντέλο έλαβε τον κωδικό ΑΡ1, ενώ η ονομασία AP2 δόθηκε στα οχήματα που παράγονταν από τα μέσα του 2003 και μετά στις ΗΠΑ και στην Ιαπωνία, και μόνο με τον κινητήρα των 2.2 λίτρων.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Κινητήρας	2.0 λίτρα (ισχύς 241 hp)
Τέλος της παραγωγής	19 Αυγούστου 2009
Τύπος κουπέ - κάμπριο
Καθίσματα	2
Πόρτες	2
Κατανάλωση καυσίμου - Κύκλος εντός πόλης	13,2 λίτρα / 100 km
17,82 US mpg
21,4 UK mpg
Κατανάλωση καυσίμου - Κύκλος εκτός πόλης	7,9 λίτρα / 100 km
29,77 US mpg
35,76 UK mpg
Κατανάλωση καυσίμου - Μικτός κύκλος	9,9 λίτρα / 100 km
23,76 US mpg
28,53 UK mpg
Τύπος καυσίμου	Βενζίνη
Επιτάχυνση 0 - 62 mph	6.2 δευτ.
Επιτάχυνση 0 - 60 mph (Υπολογισμός από το Auto-Data.net)	5.9 δευτ.
Μέγιστη ταχύτητα	240 km/h
149,13 mph
Προδιαγραφές Καυσαερίων	Euro 3
1999 Honda S2000 (AP1) 2.0 (240 Hp) | Τεχνικά Χαρακτηριστικά, Κατανάλωση καυσίμου, Διαστάσεις: https://www.auto-data.net/gr/honda-s2000-ap1-2.0-240hp-12368
Μαζικά τροχαία ατυχήματα
Πάρα πολλά τροχαία συνέβησαν με το Honda S2000 ιδιαίτερα της πρώτης φάσης (AP1) αφού δεν διέθετε κάποιο είδος ηλεκτρονικής υποβοήθησης. Επίσης αυτό που συνέβαλε στα τροχαία ήταν η ιδιαιτερότητα του τιμονιού του, αφού ήταν περίεργα ελαφρύ, κάτι το οποίο δεν βοηθούσε ιδιαίτερα. Μάλιστα από πολλά περιοδικά αυτοκινήτων, αλλά και από δοκιμές που έγιναν από ανεξάρτητους δοκιμαστές, το αυτοκίνητο αυτό χαρακτηρίστηκε ως ένα μικρό καρτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα S2000
Σεγκούντα Λίγκα 2012–13
Η Λίγκα ντε Όνρα 2012–13 ήταν η 23η περίοδος της Σεγκούντα Λίγκα και η 79η αναγνωρισμένη περίοδος του β΄ επιπέδου ποδοσφαίρου στην Πορτογαλία. Την περίοδο αυτή η διοργάνωση επανήλθε στο προηγούμενο όνομα της Σεγκούντα Λίγκα από το Λίγκα ντε Όνρα.
Προεπισκόπηση
Στη διοργάνωση συμμετείχαν 22 ομάδες ενώ τις προηγούμενες 16 ομάδες. Συμμετείχαν 14 ομάδες από την Λίγκα ντε Όνρα 2011–12, δύο ομάδες από τη δεύτερη κατηγορία Πορτογαλίας (συμπεριλαμβανομένης μιας αναπληρωματικής ομάδας), μία ομάδα που υποβιβάστηκε από την Πριμέιρα Λίγκα 2011-12 και πέντε ομάδες οι οποίες ήταν οι νέες αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων της Πριμέιρα Λίγκα. Οι αναπληρωματικές ομάδες δεν μπορούσαν να προβιβαστούν την επόμενη περίοδο στην Πριμέιρα Λίγκα.
Η ΚΦ Ος Μπελενένσες κέρδισε το πρωτάθλημα και μαζί με τη ΦΚ Αρούκα προβιβάστηκε στην Πριμέιρα Λίγκα. Οι Ναβάλ, Βιτόρια Γκιμαράες και ΣΚ Φρεαμούντε υποβιβάστηκαν στη Σεγκούντα Ντιβιζάο.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Σεγκούντα Λίγκα Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2012-2013
Ινστιτούτο Ηλεκτρολόγων και Ηλεκτρονικών Μηχανικών
Το Ινστιτούτο Ηλεκτρολόγων και Ηλεκτρονικών Μηχανικών — IEEE (αγγλ.  Institute of Electrical and Electronics Engineers ) (I triple E — «Αϊ-τριπλ-ι») είναι ένας επαγγελματικός οργανισμός με τα κεντρικά του γραφεία να βρίσκονται στην Νέα Υόρκη. Ιδρύθηκε το 1963 απο την ένωση του Αμερικανικού Ινστιτούτου Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και του Ινστιτούτου Ραδιομηχανικών. Σήμερα αποτελεί το μεγαλύτερο οργανισμό επαγγελματιών τεχνολογίας με περισσότερα απο 400.000 μέλη σε διάφορα τμήματα ανα τον κόσμο. Βασικοί σκοποί του Ινστιτούτου αποτελούν η εκπαιδευτική προώθηση και η τεχνική εξέλιξη της ηλεκτρονικής και ηλεκτρολογικής μηχανικής, των τηλεπικοινωνιών, της επιστήμης των υπολογιστών και των ενοποιημένων προτύπων.
Οργανισμός
Ο οργανισμός είναι δομημένος με το όνομα ΙΕΕΕ. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες στον οργανισμό αποτελούν κυρίως μηχανικοί καθώς και επιστήμονες/ακαδημαϊκοί. Η πλειονότητα των επαγγελματιών-μελών αποτελείται απο επιστήμονες υπολογιστών, μηχανικούς λογισμικού, επαγγελματίες πληροφορικής, φυσικούς μέχρι και ιατρούς. Για αυτό το λόγο ο οργανισμός δεν χρησιμοποιεί συχνά το πλήρες όνομα και προτιμά τη χρήση του αρκτικόλεξου.
Υπάρχουν περίπου 430.000 εγγεγραμένα μέλη σε περίπου 160 χώρες, με τους μισούς να βρίσκονται στις Η.Π.Α..
Δημοσιεύσεις
Ο οργανισμός παράγει λίγο παραπάνω απο το 30% των δημοσιεύσεων στους τομείς των ηλεκτρολόγων/ηλεκτρονικών μηχανικών και επιστήμης υπολογιστών σε περισσότερες απο 100 επιστημονικές εφημερίδες.
Αναφορές
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί Κατηγορία:Ηλεκτρολογία Κατηγορία:Ηλεκτρονική
Άρθρο (γραμματική)
Άρθρο είναι η μικρή λέξη που μπαίνει μπροστά από τα ονόματα (π.χ. ο αετός, η Ειρήνη, τα ψηλά βουνά).
Οριστικό άρθρο
Το οριστικό άρθρο (ο - η - το) χρησιμοποιείται σε αναφορά συγκεκριμένου προσώπου, ζώου, αντικειμένου ή έννοιας (π.χ. Ήρθε ο πατέρας μου, γέμισε από κόσμο η πλατεία). Το οριστικό άρθρο έχει τρία γένη (αρσενικό, θηλυκό, ουδέτερο), δύο αριθμούς (ενικό και πληθυντικό) και κλίνεται.
Αόριστο άρθρο
Όταν το αόριστο άρθρο χρησιμοποιείται με αριθμητική έμφαση τότε χαρακτηρίζεται ως αριθμητικό. (π.χ. Ένας εργάτης έσκαψε όλο το χαντάκι, Πήρε μία πορτοκαλάδα, Βρήκε ένα μόνο εισιτήριο β΄ θέσης).
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέρη του λόγου Αρθρο Αρθρο
No Substance
Το "No Substance" είναι το δέκατο άλμπουμ από την αμερικάνικη πανκ ροκ μπάντα Bad Religion. Ήταν η τρίτη (ή η τέταρτη, αν μετρήσουμε την επανακυκλοφορία του Recipe for Hate) κυκλοφορία της μπάντας για την Atlantic Records, καθώς και το δεύτερο στούντιο άλμπουμ που έχει κυκλοφορήσει η μπάντα μετά την αναχώρηση του κιθαρίστα Brett Gurewitz.
Κριτικοί και θαυμαστές ανυπομονούσαν για την κυκλοφορία του "No Substance" λόγω της παγκόσμιας επιτυχίας των δύο προηγούμενων άλμπουμ της μπάντας, "Stranger Than Fiction" και "The Gray Race". Το άλμπουμ τελικά πήρε μέτριες κριτικές και δεν ήταν τόσο πετυχημένο όσο και οι προκάτοχοί του. Το άλμπουμ επανακυκλοφόρησε από την Epitaph Records στις 15 Σεπτεμβρίου του 2008.
Εξώφυλλο
Η γυναίκα στο εξώφυλλο είναι η Kristen Johnston, γνωστή για το ρόλο της ως Sally Solomon στην σειρά "3rd Rock from the Sun" για τον οποίο κέρδισε 2 Emmy.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1998
Ιωάννης Τσακασιάνος
Ο Ιωάννης Τσακασιάνος (Ζάκυνθος 1853 – Ναύπλιο 1908) ήταν Έλληνας ποιητής της Επτανησιακής Σχολής. Συνέγραψε λυρικά ποιήματα καθώς και σατιρικά, τα οποία υπήρξαν δημοφιλή την εποχή του εξ αιτίας του ηπίου περιεχομένου τους.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1853 στη Ζάκυνθο. Ο πατέρας του είχε βενετσιάνικη αριστοκρατική καταγωγή, ενώ η μητέρα του ασχολούνταν με την υφαντική. Είχε πέντε αδέλφια εκ των οποίων δύο κορίτσια και τρία αγόρια. Όταν ήταν μικρός εργάστηκε ως βοηθός στο κουρείο που λειτουργούσε ο θείος του στη Ζάκυνθο, το οποίο ήταν ένα από τα πλέον γνωστά στην υψηλή κοινωνία της Ζακύνθου. Εκεί, ήρθε σε επαφή με καλλιτέχνες και ποιητές, μελέτησε ποίηση, έμαθε ξένες γλώσσες και κιθάρα. Έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον, και οι ικανότητες του σε αυτά τον έκαναν γνωστό στους αριστοκρατικούς κύκλους της εποχής του. Ήταν ανάμεσα στους συνιδρυτές του περιοδικού Ποιητικός Άνθων, όντας ένας από τους σημαντικότερους χρηματοδότες του. Το περιοδικό αυτό απέκτησε φήμη και αναγνώριση από λόγιους της εποχής όπως ο Ανδρέας Λασκαράτος και ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης. Στο περιοδικό αυτό, ο Τσακασιάνος δημοσίευε ποιήματα, χρησιμοποιώντας κυρίως το ψευδώνυμο Σπουργίτης.
Στη συνέχεια αποφάσισε να ασχοληθεί με το θέατρο. Έγινε ιμπρεσάριος και εργολάβος του θερινού θεάτρου της Ζακύνθου, το οποίο κατασκευάστηκε με δικά του έξοδα. Βρέθηκε στη Νάπολη όπου γνωρίστηκε με πρωταγωνίστρια του θεάτρου Ροσίνι, και εμπνεύστηκε τη δημιουργία θιάσου. Ο θίασος όμως δεν ευδοκίμησε και ο Τσακασιάνος οδηγήθηκε σε οικονομική καταστροφή. Στη συνέχεια αποχώρησε από την πατρίδα του και μετέβη στην Αθήνα όπου εξέδωσε τις επιτυχημένες ποιητικές συλλογές Κόντε Σπουργίτης και Πρωτοχρονιάτικο δώρο. Μετά την επιτυχία αυτή επέστρεψε στη Ζάκυνθο όπου άνοιξε βιβλιοπωλείο, το οποίο όμως δεν πέτυχε οικονομικά. Μετά από ενέργειες της Σοφίας Τρικούπη, αδελφής του Χαριλάου, διορίστηκε υποτελώνης κατά σειρά στο Φισκάρδο, στην Ιθάκη, στην Κόπραινα, στην Κυπαρισσία, στον Πόρο, στην Άρτα, στη Λευκάδα, στη Λάρισα και τέλος στο Ναύπλιο, χωρίς όμως να αποκτήσει οικονομική ευχέρεια. Πέθανε στο Ναύπλιο το 1908, και κηδεύτηκε στη Ζάκυνθο.
Εργογραφία
Ανάμεσα στα σημαντικότερα του έργα περιλαμβάνονται τα εξής :
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Μυρτώ Δραγώνα-Μονάχου
Η Μυρτώ Δραγώνα-Μονάχου είναι Ελληνίδα καθηγήτρια φιλοσοφίας. Γεννήθηκε στην Καλαμάτα στις 6 Ιουλίου 1935. Δίδαξε αρχικά στην ιδιωτική και στη Μέση Εκπαίδευση, στη συνέχεια υπηρέτησε στο Κέντρο Ερεύνης της Ελληνικής Φιλοσοφίας της Ακαδημίας Αθηνών, και τέλος δίδαξε στα Πανεπιστήμια Κρήτης και Αθηνών. Ειδικεύτηκε στη Στωική Φιλοσοφία, στη Φιλοσοφία των ανθρώπινων δικαιωμάτων, στην Ηθική και στη Βιοηθική. Είναι συγγραφέας πολλών φιλοσοφικών βιβλίων και άρθρων.
=== Σπουδές === Εισήχθη 2η κατά σειράν επιτυχίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και 3η στη Νομική Σχολή του ίδιου Πανεπιστημίου. Περάτωσε μόνο το πρώτο έτος της Νομικής Σχολής και την εγκατέλειψε για να φοιτήσει  στη Φιλοσοφική, απ’ όπου έλαβε το πτυχίο της το 1959 με άριστα (8,94). Ήδη μητέρα μιας κόρης και φιλόλογος στην Μέση Εκπαίδευση άρχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές της αρχικά ως υπότροφος Εσωτερικού του Ι.Κ.Υ. επί ένα έτος στην Ελλάδα το 1966 υπό την εποπτεία του ακαδημαϊκού Ιωάννη Θεοδωρακοπούλου. Ως υπότροφος Εξωτερικού εργάστηκε επί 2 έτη (1970-1972) στη Μεγάλη Βρετανία, στο University College London, υπό την εποπτεία του καθηγητή Α. Α. Long και για ένα εξάμηνο στο Cambridge υπό την εποπτεία του καθηγητή John Morison. Λόγω της επίδοσής της, της χορηγήθηκε και η τιμητική υποτροφία Hollier’s  Scholarship. To 1973 υπέβαλε τη διδακτορική διατριβή της με  τίτλο "The Stoic Arguments for the Existence and the Providence of the Gods" και στις αρχές του 1974 έλαβε Ph.D. από το University College London. Η διδακτορική διατριβή της δημοσιεύτηκε από τη Βιβλιοθήκη Σοφίας Σαριπόλου το 1976.
Τιμητικές διακρίσεις
1) Το 2002  έγινε μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας  Φιλοσοφίας (International Academy for Philosophy) με έδρα την Αρμενία (Yerevan).
2) Το 2003  κατά τη διάρκεια του 21ου  Παγκοσμίου Φιλοσοφίας διετέλεσε  για μια πενταετία  αντιπρόεδρος της F.I.S.P.
3) To 2003 της απονεμήθηκε ο τίτλος του επίτιμου μέλους της Ένωσης Καθηγητών για την Προαγωγή της Φιλοσοφίας στην Εκπαίδευση.
5) Τον Ιούλιο του 2006 της αφιερώθηκε ο τόμος της περιοδικής έκδοσης Φιλοσοφίας και Διεπιστημονικής Έρευνας SKEPSIS   ΧVII/ι-ιι,  με βιογραφικό,  εργογραφία και  εργασίες συναδέλφων και φοιτητών της συναφείς με το επιστημονικό της έργο.
6) Στις 23 Μαρτίου του 2008 της απονεμήθηκε σε ειδική τελετή από το Διοικητικό Συμβούλιο της  Παμμεσσηνιακής Ένωσης Αθηνών το αργυρούν μετάλλιο του Ιθωμάτα Διός.
8) Στις 15 Ιανουαρίου του 2015 στο πλαίσιο της απονομής τιμής σε γυναίκες επιστήμονες της απονεμήθηκε από τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια ο Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικος και σχετικό δίπλωμα για την αναγνώρισή της από τη φιλοσοφική κοινότητα  ως σημαντικής θεράπαινας της  φιλοσοφίας.
Επιστημονικό έργο
4 βιβλία, μία μονογραφία και Πανεπιστημιακές Σημειώσεις βιοηθικής, 4 επιμέλειες Πρακτικών συνεδρίων με προλόγους και εισαγωγές, 2 εκτενείς συμμετοχές σε συλλογικά έργα, μία εκτενής εισαγωγή σε Πρακτικά διεπιστημονικού συνεδρίου Βιοηθικής (2016), 2 μεταφράσεις βιβλίων σε συνεργασία, περισσότερα από 70 ερευνητικά άρθρα σε ελληνικά περιοδικά, ξένες εκδόσεις και συλλογικούς τόμους, περίπου 100 ανακοινώσεις σε Πρακτικά διεθνών και τοπικών συνεδρίων στην Ελλάδα και το εξωτερικό, 14 βιβλιοκρισίες και παρουσιάσεις βιβλίων, 15 περίπου άρθρα σε λεξικά και εγκυκλοπαίδειες, περισσότερες από 50 επιφυλλίδες (κυρίως στις εφημερίδες Το Βήμα, Η Καθημερινή, Τα Νέα και Η Σημαία Καλαμάτας) και περισσότερα από 15 ποικίλα και σχετικά με τη φιλοσοφία δημοσιεύματα σε περιοδικά γενικού ενδιαφέροντος.
Έχει κάνει διαλέξεις και εισηγήσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Λονδίνο, Cambridge, Princeton, Austin, Berkeley, Νaples, Edinburgh, Ericeira, Kyoto, New Delhi, κλπ.), έχει συμμετάσχει στα Παγκόσμια Συνέδρια Φιλοσοφίας κατά τα έτη 1973, 1978, 1983, 1988, 1993, 1998, 2003, 2008, 2013 με ανακοίνωση και σε αρκετά και με προεδρία και έχει οργανώσει η ίδια 4 συνέδρια (2 διεθνή, 1 βαλκανικό και 1 πανελλήνιο) των οποίων έχει επιμεληθεί και τα Πρακτικά.
Βιβλία - Μονογραφίες
2. Φιλοσοφία και ανθρώπινα δικαιώματα. Αθήνα, Παπαζήσης 1986, 335 σελ.
3. Σύγχρονη ηθική Φιλοσοφία:  Ο Αγγλόφωνος Στοχασμός. Αθήνα, Ελληνικά Γράμματα 1995, 550 σελ.
5. Σωκράτης.  Αθήνα, Σκάι: Οι Μεγάλοι ΄Ελληνες, 2009, 217 σελ.
6. Φιλοσοφικοί προβληματισμοί σε θέματα ιατρικής ηθικής και βιοηθικής. Σημειώσεις για τους μεταπτυχιακούς φοιτητές του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Καλαμάτα, 2013, 250 σελ.
7. [Επιμ.], Anthony Long: Νους, ψυχή και σώμα στον αρχαίο ελληνικό στοχασμό. Μετάφρ. Δήμητρα Παπουτσάκη. Ηράκλειο, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Φιλόσοφοι (γυναίκες) στην Ελλάδα Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου
Θεηκολεών
Ο Θεηκολεών ήταν κτίσμα στο χώρο της αρχαίας Ολυμπίας, δυτικά της Άλτεως και αποτελούσε την έδρα των θεηκόλων, των ιερέων της Ολυμπίας. Ήταν επιπλέον κατάλυμα όλου του προσωπικού που υπηρετούσε μόνιμα στο ιερό, όπως ήταν οι σπονδοφόροι, οι μάντεις, οι εξηγητές, οι αυλητές και ο ξυλέας (ο προμηθευτής των ξύλων που χρησιμοποιούσαν στις θυσίες).
Περιγραφή και ιστορικά στοιχεία
Ο Θεηκολεών βρισκόταν έξω από τον ιερό περίβολο της Άλτεως και βόρεια του εργαστηρίου του Φειδία. Η κατασκευή του χρονολογείται στα μέσα του 5ου αι. π.Χ. και μέχρι και τα ρωμαϊκά χρόνια υπέστη διάφορες προσθήκες και μετασκευές. Το κτίσμα αρχικά ήταν σχεδόν τετράγωνο με μήκος πλευράς 19 μέτρα και μία αυλή στο κέντρο, γύρω από την οποία υπήρχαν οκτώ δωμάτια. Τα τέσσερα είχαν είσοδο προς την αυλή με στοά δύο κιόνων ανάμεσα σε παραστάδες, ενώ τα άλλα τέσσερα γωνιακά δεν επικοινωνούσαν με την αυλή, αλλά είχαν πόρτες προς τα υπόλοιπα δωμάτια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία Ολυμπία
Ελπίδιος
Με το όνομα Ελπίδιος ήταν γνωστοί οι:
Με το όνομα Ελπίδιος είναι γνωστοί και άλλοι επίσκοποι και άγιοι της Εκκλησίας.
Mika
Ο Μίκα Πένιμαν (Michael Holbrook Penniman Jr., 18 Αυγούστου 1983) είναι Άγγλος τραγουδιστής που γεννήθηκε στο Λίβανο. Έχει προταθεί για Βραβείο Γκράμι και έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό στα τέλη του 2006 και στις αρχές του 2007 με το καλλιτεχνικό του όνομα, το Mika. Μερικές πηγές σημειώνουν το βαπτιστικό του όνομα ως  Michael Holbrook Penniman.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βηρυτό στις 18 Αυγούστου του 1983 και είναι το τρίτο από τα πέντε παιδιά Λιβανέζας μητέρας και Αμερικανού πατέρα. Μάλιστα, η μητέρα του έχει ρίζες και από τη Συρία. Όταν ο ίδιος ήταν ενός έτους, η οικογένειά του έφυγε από το Λίβανο, που επλήγη από τον πόλεμο και εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Επηρεασμένος από κάποιο τραγούδι των ABBA, έγραψε το πρώτο του τραγούδι με τίτλο "Angry". Η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο όταν ο ίδιος ήταν 9 ετών. Εκεί παρακολούθησε το Γαλλικό Λύκειο Ντε Γκολ, όπου τον πείραζαν τα άλλά παιδιά συστηματικά και είχε προβλήματα δυσλεξίας. Σε ηλικία 11 ετών υπέστη νευρικό κλονισμό και για οκτώ μήνες έκανε σχολείο στο σπίτι, με τη μητέρα του. Στη συνέχεια πήγε στο σχολείο του Αγίου Φιλίππου στο Κένσινγκτον και έπειτα σε σχολείο στο Ουεστμίνστερ και στο Βασιλικό Κολέγιο της Μουσικής. . Το 2012 μίλησε για την προσωπική του ζωή, δηλώνοντας πως είναι ομοφυλόφιλος.
Μουσική καριέρα
Έκανε μαθήματα από την Alla Ardakov (Ablaberdyeva) στην όπερα. Μετέβαλε ελαφρώς το όνομά του από Mica, αλλάζοντας το "c" σε "k," επειδή φοβόταν ότι οι περισσότεροι συχνά θα έκαναν λάθος στην προφορά του.
Τον Ιανουάριο του 2007, βρέθηκε στην πρώτη θέση στην ψηφοφορία του BBC News, Sound of 2007. Το πρώτο του σινγκλ ήταν το "Relax, Take It Easy" (2006). Αυτό σύντομα άρχισε να παίζεται από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς στη Βρετανία και η Universal Music κυκλοφόρησε το single "Grace Kelly" το 2007, το οποίο έγινε νούμερο 1 στη Βρετανία, στις 21 Ιανουαρίου 2007. Το πρώτο του album Life in Cartoon Motion κυκλοφόρησε στις 5 Φεβρουαρίου του 2007 και επέφερε συγκρίσεις με το Φρέντι Μέρκιουρι, Scissor Sisters, Έλτον Τζον, Ρόμπι Γουίλιαμς και Ντέιβιντ Μπάουι. Μόλις γύρισε το βίντεο-κλιπ του νέου του τραγουδιού ( Popular Song ) με συμμετοχή της Ariana Grande.
Φραγκίσκος
Το όνομα Φραγκίσκος μπορεί να αναφέρεται:
101
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κολύμβηση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 διεξήχθησαν τέσσερα αγωνίσματα κολύμβησης ανδρών. Διοργανώθηκαν από την υπo-επιτροπή των Ναυτικών Αθλημάτων. Συνολικά, 19 αθλητές από τέσσερις χώρες έλαβαν μέρος.
Μέχρι σήμερα, η Αθήνα κρατάει το ρεκόρ θεατών σε κολυμβητικούς αγώνες μιας ολυμπιάδας. Περισσότεροι από 20.000 θεατές παρακολούθησαν από την παραλία, από βάρκες και από πλοία, που βρισκόταν στο λιμάνι της Ζέας, τα τέσσερα αγωνίσματα του προγράμματος στις 11 Απριλίου 1896.
Επίσης, κατέχει το ρεκόρ της χαμηλότερης θερμοκρασίας νερού στον υγρό στίβο των Ολυμπιακών Αγώνων, αφού η θάλασσα την ώρα που διεξάγονταν τα κολυμβητικά αγωνίσματα είχε θερμοκρασία μόλις 13 βαθμών στην κλίμακα Κελσίου.
Συμμετέχουσες χώρες
Οι τέσσερις χώρες που συμμετείχαν είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών):
Σύνοψη αποτελεσμάτων
thumb|right|300px|border|Φωτογραφία από αγώνισμα της κολύμβησης το 1896. Τα παρακάτω μετάλλια απονεμήθηκαν αργότερα στους αθλητές από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Την εποχή των Αγώνων, οι νικητές έπαιρναν ασημένιο μετάλλιο, οι δεύτεροι χάλκινο, ενώ οι τρίτοι τίποτα.
Πίνακας μεταλλίων
thumb|right|200px|border|Ο [[Άλφρεντ Χάγιος]]
Ελένη δούκισσα στη Βαυαρία
Η Ελένη (γερμ. Helene in Bayern, 4 Απριλίου 1834 - 16 Μαΐου 1890) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Δούκα εν Βαυαρία και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα του Τουρν & Τάξις.
Βιογραφία
Η Ελένη Καρολίνα Θηρεσία, γνωστή στην οικογένειά της ως "Νενέ", ήταν η πρώτη κόρη του Μαξιμιλιανού Ιωσήφ, Δούκα εν Βαυαρία, και της Λουδοβίκας, κόρης του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας. Γεννήθηκε στο Παλάτι του Δούκα Μαξιμιλιανού στο Μόναχο, όπου διέμενε η οικογένεια το χειμώνα. Τα καλοκαίρια διέμεναν στο Κάστρο του Ποσσενχόφεν όπου τα αδέλφια συναντιούνταν συχνά στο μέλλον.
Γάμος
Το 1853 ταξίδεψε με τη μητέρα της και τη νεότερη αδελφή της Ελισάβετ στο Μπαντ Ισλ για να συναντήσει τον εξάδελφό της Φραγκίσκο Ιωσήφ, Αυτοκράτορα της Αυστρίας. Η μητέρα της Λουδοβίκα και η θεία της Σοφία ήλπιζαν σε γάμο μεταξύ της Ελένης και του Φραγκίσκου Ιωσήφ. Εκείνος, όμως, ερωτεύτηκε την Ελισάβετ και σύντομα αρραβωνιάστηκαν. Η Ελένη έπεσε σε βαριά κατάθλιψη και η μητέρα της ανησυχούσε μήπως αποφασίσει να μην παντρευτεί και να επιλέξει να γίνει μοναχή.
Το 1857 η Λουδοβίκα κανόνισε συνάντηση μεταξύ της Ελένης και του Μαξιμιλιανού Αντωνίου του Τουρν & Τάξις. Ο Πρίγκηπας εντυπωσιάστηκε από την Ελένη και τη ζήτησε σε γάμο. Αρχικά, υπήρχαν ενστάσεις εκ μέρους του Μαξιμιλιανού Β΄ της Βαυαρίας, εξαδέλφου της Ελένης και αρχηγού του Οίκου των Βίττελσμπαχ, λόγω της κατώτερης θέσης του Πρίγκηπα. Με την βοήθεια της Ελισάβετ, πλέον Αυτοκράτειρας της Αυστρίας, οι ενστάσεις καταρρίφθηκαν και το ζεύγος παντρεύτηκε στο Ποσσενχόφεν στις 24 Αυγούστου 1858. Θεωρείται ότι η Ελένη είχε το μοναδικό ευτυχισμένο γάμο μεταξύ των αδελφών της.
Το ζεύγος απέκτησε τέσσερα παιδιά. Λίγο μετά τη γέννηση του δεύτερου παιδιού, η Ελένη ταξίδεψε στην Κέρκυρα για να δει την Ελισάβετ η οποία ήταν πολύ άρρωστη και στην επιστροφή ενημέρωσε τον Φραγκίσκο Ιωσήφ για την σοβαρή κατάσταση της συζύγου του.
Ο γάμος της Ελένης και του Μαξιμιλιανού ήταν ευτυχισμένος αλλά επισκιαζόταν από τη σοβαρή νόσο του Μαξιμιλιανού που έπασχε από χρόνια ηπατική ανεπάρκεια την οποία δεν μπορούσαν να θεραπεύσουν οι γιατροί ούτε και τα ιαματικά νερά του Κάρλσμπαντ.
Χηρεία και απώλειες των παιδιών της
Ο Μαξιμιλιανός πέθανε σε ηλικία 35 ετών. Ο Αυτοκράτορας της Αυστρίας την όρισε κηδεμόνα των παιδιών της και ο πεθερός της την εμπιστεύτηκε με τις υποθέσεις της οικογένειας. Η Ελένη ήταν αρχηγός του Οίκου έως την ενηλικίωση του γιού της Μαξιμιλιανού ενώ παράλληλα ασχολούνταν με φιλανθρωπικές δράσεις.
Το 1877 η νεότερη κόρη της Ελισάβετ παντρεύτηκε τον Μιχαήλ, Δούκα της Μπραγκάνσα. Μετά τη γέννηση του πρώτου της παιδιού, η υγεία της Ελισάβετ επιδεινώθηκε και το 1881 απεβίωσε σε ηλικία 20 ετών μετά τη γέννηση του τρίτου της παιδιού. Η Ελένη αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή μετά το θάνατο της κόρης της.
Θάνατος
Το 1890 αρρώστησε σοβαρά στο στομάχι. Ο γιος της ενημέρωσε την αδελφή της Ελισάβετ η οποία κατέφθασε το συντομότερο δυνατόν και έμεινε μαζί της έως τη στιγμή του θανάτου της. Η Ελένη απεβίωσε σε ηλικία 56 ετών και ο γιος της μετέτρεψε το δωμάτιο όπου πέθανε σε παρεκκλήσι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Τουρν και Τάξις Κατηγορία:Βαυαροί ευγενείς Κατηγορία:Δούκισσες στη Βαυαρία
Υπερβατικός διαλογισμός
Ο Υπερβατικός διαλογισμός (Transcendental Meditation) είναι μία μέθοδος διαλογισμού, βασισμένη στην Βεδική παράδοση. Δημιουργός της είναι ο Μαχαρίσι Μαχές Γιόγκι. thumb|right
Ιστορική διαδρομή
Στις 29 Ιανουαρίου του 1959, ο Μαχαρίσι Μαχές Γιόγκι επισκέφθηκε για πρώτη φορά τις Ηνωμένες Πολιτείες ξεκινώντας από το Σαν Φρανσίσκο. Ήταν η δεύτερη ήπειρος που επισκέφθηκε στο παγκόσμιο ταξίδι του για την διάδοση του Υπερβατικού Διαλογισμού στον κόσμο. Ο Μαχαρίσι έδωσε διαλέξεις σε εκατοντάδες ανθρώπους κατά τη διάρκεια της δίμηνης παραμονής του και πολλοί έμαθαν την τεχνική του. Το San Francisco Chronicle κάλυψε μια από τις διαλέξεις του Μαχαρίσι και δημοσίευσε το πρώτο άρθρο σχετικά με τη τεχνική του Υπερβατικού Διαλογισμού στην Αμερική.
Η πρώτη μελέτη για την τεχνική του υπερβατικού διαλογισμού πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες το 1968 από το φυσιολόγο Robert Keith Wallace. Με τη διατριβή του, "Τα φυσιολογικά αποτελέσματα του Υπερβατικού Διαλογισμού: Ένα προτεινόμενο 4ο σημαντικό επίπεδο της συνειδητότητας", πήρε τον τίτλο Ph.D, και τα συμπεράσματά του δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Science και Scientific American. Αυτό ενέπνευσε επίσης μια τεράστια άνοδο της έρευνας στα αποτελέσματα του υπερβατικού διαλογισμού.
Περισσότεροι από έξι εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως -συμπεριλαμβανομένων περισσότερων του ενός εκατομμυρίου ανθρώπων στις Ηνωμένες Πολιτείες- από κάθε επάγγελμα, ηλικία, εκπαιδευτικό υπόβαθρο, και θρησκεία ασκήθηκαν στον υπερβατικό διαλογισμό. Η τεχνική έχει μαθευτεί από πάνω από 6.000 ιατρούς στις ΗΠΑ και από δεκάδες χιλιάδες ανώτερους υπάλληλους, διευθυντές, και υπάλληλους μεγάλων εταιριών και μικρών επιχειρήσεων στην ΗΠΑ και σ’ όλο τον κόσμο.
Πρακτική του Υπερβατικού Διαλογισμού
Ο Υπερβατικός Διαλογισμός ασκείται για δεκαπέντε έως είκοσι λεπτά δύο φορές καθημερινά ενώ κάποιος κάθεται άνετα με τα μάτια κλειστά. Κατά τη διάρκεια της πρακτικής, ο νους και το σώμα κατασταλάζουν για να δοκιμάσουν μια κατάσταση ήρεμης εγρήγορσης. Δεδομένου ότι ο νους προσλαμβάνει την εμπειρία της πλήρους σιγής, το σώμα αποκτά βαθιά ξεκούραση. Σε αυτή την πιο πάγια κατάσταση της συνειδητοποίησης του εαυτού, ο νους ξεπερνά όλη τη διανοητική δραστηριότητα για να δοκιμάσει την απλούστερη μορφή συνειδητοποίησης, την «υπερβατική συνείδηση».