cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ψαλτήριον
Αξία
Ο άγιος Βασίλειος αναφέρει πως η ανάγνωσή τους ηρεμεί την αγριότητα, γαληνεύει τον θυμό μας, καθησυχάζει την ταραχή των λογισμών μας και χαλιναγωγεί την κλίση προς την ασωτία τού ανθρώπου· ενώνει τα χωρισμένα, συμφιλιώνει τα εχθρευόμενα και φέρει την ειρήνη και την αγάπη. Ο αναγνώστης βρίσκει ανάπαυση από τους κόπους της ημέρας και λύτρωση.
Ο κάθε ψαλμός διαπραγματεύεται πολλά θέματα και μέσα του κρύπτονται βαθύτερα νοήματα· αρχίζει από ορατά και κάνει αναγωγή σε πνευματικά. Οι στίχοι του ερμηνεύονται με πολλούς τρόπους, φερ' ειπείν ο όσιος στάρετς Νεκτάριος της Όπτινα εξηγεί τοn 1o ψαλμό "Μακάριος ανήρ ος ουκ επορεύθει εν βουλή ασεβών..." ως εξής: Μακάριος είναι ο άνθρωπος που ο νους του δεν δέχεται τους εμπαθείς λογισμούς (σκέψεις με εικόνες)· δεν μπορούμε να εμποδίσουμε την επίθεσή τους, όμως είναι δυνατό να μην ασχοληθούμε, να μη συζητήσουμε μαζί τους, αλλά να λέμε "Κύριε ελέησον" και το γήινο εξαφανίζεται.
Ο Όσιος Πορφύριος έλεγε πως οι ψαλμοί γράφτηκαν με πολλή ταπείνωση και δάκρυα και ο Θεός είπε: βρήκα ανάπαυση μόνο στην καρδιά τού Δαβίδ· οι ψαλμοί έχουν πολλή μεγάλη δύναμη. Ο Άγιος Παΐσιος έλεγε: ζήτα ως ο Δαβίδ και θα λάβεις όπως εκείνος.
Λειτουργική χρήση
Το βιβλίο τού Ψαλτηρίου περιέχει και τις εννέα ωδές της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, οι οποίες στην αρχαία ακολουθία τού Όρθρου ψαλλόταν μετά την ανάγνωση τού Εωθινού Ευαγγελίου. Έπειτα κάθε ωδή συνοδεύτηκε από τροπάρια· αργότερα ψαλλόταν μόνο τα τροπάρια και το σύνολο αυτό των τροπαρίων αποτέλεσε τον Κανόνα.
Στον Εσπερινό αναγινώσκεται ο 103ος ψαλμός ως προοίμιο της ακολουθίας τού Εσπερινού· ένα κάθισμα τού Ψαλτηρίου· οι ψαλμοί 140 ("Κύριε εκέκραξα...")-141-129-116, στους τελευταίους στίχους των οποίων ψάλλονται τα στιχηρά τροπάρια.
Στον Όρθρο αναγινώσκεται ο Εξάψαλμος (ψαλμοί 3, 37, 62, 87, 102, 142)· μετά 2-3 καθίσματα τού Ψαλτηρίου· έπειτα το 18ο κάθισμα· ο 50ός ("Ελέησόν με...", ο ψαλμός της Μετανοίας) και ο Κανόνας.
Σε γενικές γραμμές: από την Κυριακή τού Θωμά ως τις 21 Σεπτεμβρίου αναγιγνώσκεται ένα κάθισμα στον Εσπερινό (αρχίζουμε με αυτόν της Κυριακής, όπου ψάλλεται το 1ο κάθισμα) και δύο καθίσματα στον Όρθρο (τα επόμενα στη σειρά). Από τις 22 Σεπτεμβρίου ως την Κυριακή τού Ασώτου αναγιγνώσκεται το 18ο κάθισμα στους Εσπερινούς και τρία καθίσματα (από τα υπόλοιπα) στον Όρθρο.
Πηγές
Κατηγορία:Βιβλία Λειτουργικής
Θεοβάλδος ο Πρεσβύτερος
Ο Θεοβάλδος ο Πρεσβύτερος (πρίν το 890 - 917/943) από τον Οίκο του Μπλουά ήταν κόμης του Σαρτρ στη μεσαιωνική Γαλλία. Είναι ο γενάρχης του Οίκου, που μέλη του έγιναν κόμητες της Καμπανίας και βασιλείς της Ναβάρρας. Λέγεται ότι αγόρασε την κομητεία του Σαρτρ από τον Χάστινγκ και έτσι εγκαθίσδρυσε κληρονομική εξουσία εκεί, στα τέλη του 9ου αιώνα. Είναι καλά γνωστός ως ο πατέρας του Θεοβάλδου Α΄ κόμη του Μπλουά, που προσπάθησε να σφετεριστεί τον Ριχάρδο τον Ισχυρό κόμη του Ρουέν το 960.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ρισέντ ντε Μπουρζ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μπλουά
Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς
Η Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς είναι ελληνική αναρχική τρομοκρατική οργάνωση που δημιουργήθηκε το 2008 και εξακολουθεί να είναι ενεργή.Θεωρειται η οργάνωση με τις πιο πολλές επιθέσεις στο ενεργητικό της καθώς της χρεώνονται 250 εμπρηστικές και εκρηκτικές ενεργειες
Δράση της οργάνωσης
Η πρώτη εμφάνιση της οργάνωσης έγινε στις 22 Ιανουαρίου 2008 με γκαζάκια κατά τραπεζών. Έχει πραγματοποιήσει δεκάδες επιθέσεις με εμπρηστικούς ή εκρηκτικούς μηχανισμούς σε πολιτικά γραφεία, τράπεζες, φυλακές, δικαστήρια, οχήματα διπλωματών και άλλους στόχους. Αξιοσημείωτες επιθέσεις είναι η βόμβα στο προαύλιο χώρο της Βουλής ,η βομβιστική επίθεση στις φυλακές Κορυδαλλού, η ενέργεια στο Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης που είχε αποτέλεσμα να παραμείνει το κτίριο εκτός λειτουργίας για πάνω από ένα μήνα.Ακόμη έχουν αναλάβει την ευθύνη για την τοποθέτηση βόμβας στο Πεδίο του Άρεως σε χώρο όπου θα γίνονταν προεκλογική συγκέντρωση της Νέας Δημοκρατίας με ομιλητή τον Κώστα Καραμανλή λίγο πριν από τις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 2009.
Τον Νοέμβριο του 2009 η οργάνωση πραγματοποίησε μπαράζ αποστολών παγιδευμένων δεμάτων - βόμβα στην Ελλάδα (στις πρεσβείες της Χιλής, του Μεξικού, της Ρωσίας, της Ελβετίας κ.α) και σε διεθνείς οργανισμούς και ξένους ηγέτες κρατών (Eurojust, Europol, στον πρωθυπουργό της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι, στον γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί και στην γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ). Στην προκήρυξη που δημοσίευσε η οργάνωση ανέλαβε την ευθύνη για τις αποστολές και έκανε λόγο «για την συγκρότηση ενός διεθνούς επαναστατικού μετώπου». Ακολούθησαν αρκετές ενέργειες από ομοϊδεάτες της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς με βομβιστικές και εμπρηστικές επιθέσεις (όπως η έκρηξη βόμβας στο ελληνικό προξενείο του Μπουένος Άιρες). Ακολούθησαν νέες συλλήψεις και δημοσιεύτηκαν στον Τύπο οι φωτογραφίες των καταζητούμενων μελών της οργάνωσης.
Τελευταία ενέργεια της οργάνωσης ήταν τον Μάρτιο του 2017 ενάντια στον γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σοϊμπλε, όταν του έστειλαν ένα δέμα-βόμβα.
Συλλήψεις
Τον Σεπτέμβριο του 2009 έγινε έφοδος των δυνάμεων της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας σε σπίτι στο Χαλάνδρι. Εντός της οικίας εντοπίστηκε ένας αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός και συνελήφθησαν τέσσερα άτομα με την κατηγορία της ένταξης στην οργάνωση. Στη συνέχεια εκδόθηκαν έξι εντάλματα σύλληψης για υπόπτους για συμμετοχή στην ίδια οργάνωση. Λίγες μέρες μετά στις 4 Οκτωβρίου η Συνωμοσία τοποθέτησε εκρηκτικό μηχανισμό στην προεκλογική συγκέντρωση του Κ. Καραμανλή ενώ στην προκήρυξη που δημοσιεύτηκε στον Τύπο ανέφερε ότι θα συνεχίσει «το αναρχικό αντάρτικο πόλης και δεν την πτοεί η καταστολή».Στις 30 Οκτωβρίου τοποθετείται εκρηκτικός μηχανισμός έξω από το σπίτι της πρώην υπουργού Παιδείας κ Μαριέττας Γιαννάκου από την οποία προκαλούνται υλικές ζημιές στην πολυκατοικία που διέμενε η υπουργός και σε σταθμευμενο όχημα.Την ευθύνη αναλαμβάνει η Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς με προκήρυξη της σε ιστότοπο του αντιεξουσιαστικού χώρου αφιερώνοντας την ενέργεια σε φυλακισμένους ομοϊδεάτες της.
Πηγές
Κατηγορία:Τρομοκρατία στην Ελλάδα Κατηγορία:Τρομοκρατικές οργανώσεις
Γκιούλα Ζέγκελερ
Ο Γκιούλα Ζέγκελερ (ουγγρικά: Zsengellér Gyula, 27 Δεκεμβρίου 1915 – 29 Μαρτίου 1999) ήταν Ούγγρος ποδοσφαιριστής και προπονητής. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους Ούγγρους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών, περισσότερο γνωστός για τη συμμετοχή του στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1938 με την Εθνική Ουγγαρίας, όπου αναδείχθηκε δεύτερος σκόρερ της διοργάνωσης.
Καριέρα σε συλλόγους
Ξεκίνησε την καριέρα του από τη Σαλγκοταριάνι ΜΤΚ το 1931 αγωνιζόμενος στο περιφερειακό πρωτάθλημα της τρίτης κατηγορίας. Η ομάδα κέρδισε την άνοδο την επόμενη χρονιά στη δεύτερη κατηγορία και την τρίτη χρονιά ο Ζέγκελερ καθιερώθηκε σημειώνοντας 14 τέρματα σε 10 αγώνες πρωταθλήματος. Το 1936 μετακινήθηκε στην Ούιπεστ στην οποία έμεινε 11 χρόνια. Το 1939 κατέκτησε το Κύπελλο Μιτρόπα, όπου ήταν και πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 9 τέρματα. Την ίδια χρονιά αναδείχθηκε ποδοσφαιριστής της χρονιάς στην Ουγγαρία.
Ήταν ένας από τους καλύτερους παίκτες της περιόδου μεταξύ των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, κερδίζοντας την αναγνώριση των άλλων με τα εξαιρετικά περάσματα του. Είχε μία αξέχαστη σκηνή όταν πέρασε τη μπάλα στον Φέρεντς Πούσκας, ο οποίος έπαιξε για πρώτη φορά στην εθνική ομάδα το 1945 (και σημείωσε το πρώτο του διεθνές του γκολ ), φωνάζοντας: "Θείος, πυροβολήστε τον!" Αγωνίστηκε με επιτυχία σε όλες τις θέσεις της επίθεσης αλλά διακρίθηκε περισσότερο στη θέση του κεντρικού επιθετικού.
Έγινε διάσημος για τα αστραπιαία κόλπα του, τα εκρηκτικά του άλματα. Η ικανότητα σκοραρίσματος ήταν κορυφαία, ενώ διέθετε εξαιρετική νοημοσύνη στην κατανόηση των παιχνιδιών. Οι γνώσεις του ήταν τόσο περίπλοκες που μια τουρκική εφημερίδα τον ονόμασε Paganini (Παγκανίνι, από τον Ιταλό συνθέτη) του ποδοσφαίρου. Συμμετείχε σε 325 παιχνίδια της πρώτης κατηγορίας του πρωταθλήματος Ουγγαρίας και σημείωσε 387 γκολ την περίοδο 1935 ως 1947. Είναι στην τρίτη θέση των σκόρερ όλων των εποχών στο πρωτάθλημα πρώτης κατηγορίας της Ουγγαρίας.
Ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Ουγγαρίας για πέντε αγωνιστικές περιόδους: 1938, 1939, 1943, 1944 και τη θερινή περίοδο του 1945. Ήταν πρώτος σκόρερ των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων δύο φορές (επίτευγμα αντίστοιχο με το Χρυσό Παπούτσι) το 1939 σημειώνοντας 56 τέρματα σε μόλις 26 αγώνες και το 1945 με 46 τέρματα. Το 1945 ήταν και πρώτος σκόρερ στον κόσμο σε επίσημους αγώνες με 59 γκολ. Το 1946 πέτυχε 51 τέρματα στο πρωτάθλημα αλλά δεν ήταν αρκετά για τον τίτλο του πρώτου σκόρερ που πήγε στον Φέρεντς Ντέακ με το ακατάρριπτο ρεκόρ Ευρώπης των 66 γκολ. Με την Ούιπεστ σημείωσε 415 τέρματα σε 350 επίσημους αγώνες και συνολικά 747.
Την περίοδο 1949–50 αγωνίστηκε με την ιταλική Ανκόνα και ολοκλήρωσε την καριέρα του αγωνιζόμενος στην Κολομβία, αρχικά αγωνιζόμενος με την Ντεπορτίβο Σαμάριος την περίοδο 1951–52, τη χρυσή εποχή του ποδοσφαίρου της χώρας. Σε αγώνα της Ντεπορτίβο με την Ουνιβερσιτάντ για το πρωτάθλημα το 1951 σημείωσε 6 γκολ στη νίκη με 12–1, επίδοση ρεκόρ σε αγώνα πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας για την Κολομβία που παραμένει. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του σημείωσε 611 τέρματα σε 649 επίσημους αγώνες, μεταξύ των οποίων 490 σε αγώνες πρωταθλήματος. Συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών το γενικό σύνολο είναι 1.076 γκολ σε 961 αγώνες. Είναι στους 15 καλύτερους σκόρερ της πρώτης κατηγορίας πρωταθλήματος όλων των εποχών με 416 τέρματα.
Διεθνής καριέρα
Η πρώτη του διεθνής συμμετοχή έγινε στις 2 Δεκεμβρίου 1936, όταν η Εθνική Ουγγαρίας έχασε με 6–3 από την Αγγλία. Συνολικά είχε 39 συμμετοχές με την εθνική ομάδα της χώρας του, σκοράροντας 32 γκολ. Ήταν από τους πρωταγωνιστες του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1938, όπου αναδείχθηκε τρίτος σκόρερ της διοργάνωσης με 5 τέρματα και συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα. Είναι στην 8η θέση των σκόρερ όλων των εποχών με την Εθνική Ουγγαρίας. Η μεγαλύτερη ήττα της Εθνικής Ελλάδας ήταν από εκείνη την Ουγγαρία για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1938 με 11–1, συνάντηση όπου ο Ζέγκελερ πέτυχε τέσσερα τέρματα.
Προπονητής
Μετά την ολοκλήρωση της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής, συνέχισε ως προπονητής, δουλεύοντας κυρίως σε Ιταλία και Κύπρο. Κέρδισε το πρωτάθλημα Κύπρου 1953–54 με τον Πεζοπορικό και το Κύπελλο Κύπρου 1975–76 με τον ΑΠΟΕΛ.
Το 1956 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε να λάβει μέρος η Μικτή Κύπρου (τότε δεν υπήρχε ακόμη Εθνική Κύπρου) στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1958. Η ομάδα είχε να συσταθεί από το 1954. Τον Ιανουάριο του 1957 η ΚΟΠ όρισε τον Γκιούλα Ζέγκελερ, τότε προπονητή του Πεζοπορικού, ως προπονητή της Μικτής Κύπρου. Προπόνησε την ομάδα 3 φορές τον Φεβρουάριο του 1957, όμως τα παιχνίδια ματαιώθηκαν λόγω της επιδείνωσης της πολιτικής κατάστασης στην Κύπρο και η μικτή Κύπρου διαλύθηκε (συστάθηκε ξανά το 1960 ως Εθνική Κύπρου). Συνέχισε την προπονητική του καριέρα σε άλλες ομάδες.
Το 1998 βραβεύτηκε στο Μόναχο από την IFFHS ως τρίτος καλύτερος σκόρερ στην ιστορία της πρώτης κατηγορίας πρωταθλήματος σε όλο τον κόσμο, πίσω από τους συμπατριώτες του Φέρεντς Πούσκας (511 τέρματα) και Ίμρε Σλόσσερ (417 τέρματα). Απεβίωσε το 1999 σε ηλικία 83 ετών.
Στατιστικά στοιχεία καριέρας
Πηγή : RSSSF - Guyla Zsengellér (2023)
Τίτλοι και διακρίσεις
Ούιπεστ Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουγγαρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ούιπεστ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Ανκόνα 1905 Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κολομβίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1938 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΠΟΠ Πάφου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πεζοπορικού Λάρνακας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Βόλου
Άγριο πράσο
Το Άλλιον το αμπελόπρασο (Allium ampeloprasum) ανήκει στο γένος Άλλιον και στην οικογένεια των Λειριοειδών (Liliaceae). Το άγριο φυτό είναι κοινώς γνωστό ως άγριο πράσο. Συναντάται από τη νότια Ευρώπη μέχρι τη δυτική Ασία, αλλά καλλιεργείται επίσης και σε πολλά άλλα μέρη. Το Άλλιον το αμπελόπρασο θεωρείται ιθαγενές φυτό σε όλες τις χώρες που συνορεύουν με τη Μαύρη, την Αδριατική και τη Μεσόγειο Θάλασσα, από την Πορτογαλία, μέχρι την Αίγυπτο και τη Ρουμανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λειριοειδή Κατηγορία:Λαχανικά Κατηγορία:Χλωρίδα της Ασίας Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα Κατηγορία:Χλωρίδα της Βόρειας Αφρικής
Νοντρόν
Το Νοντρόν (γαλλικά: Nontron) είναι κοινότητα του νομού Δορδόνης, στην περιοχή Νέα Ακουιτανία, στη νοτιοδυτική Γαλλία. Είναι υπονομαρχία του νομού και ο πληθυσμός ανέρχεται σε 3.050 κατοίκους (2017).
Είναι μέρος του περιφερειακού φυσικού πάρκου Περιγκόρ-Λιμουζέν.
Οι κάτοικοι ονομάζονται Νοντροναί (ζ).
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Η εκκλησία του Νοντρόν Η κοινότητα Νοντρόν είναι υπονομαρχία του βορειότερου διαμερίσματος του νομού Δορδόνης και βρίσκεται στην καρδιά του Πράσινου Περιγκόρ.
Λουδοβίκος Ε΄ της Βαυαρίας
Ο Λουδοβίκος Ε΄, γερμ. Ludwig V (Μάιος 1315 - 18 Σεπτεμβρίου 1361) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν δούκας της Βαυαρίας (1347-49), δούκας της Άνω Βαυαρίας (1349-61), Α΄ ως μαργράβος του Βρανδεμβούργου (1323-51) και ως σύζυγος της Μαργαρίτας, κόμης του Τυρόλου.
Νοντρόν
Γεωγραφικά στοιχεία
Η πόλη ήταν πολύ απομονωμένη για πολύ καιρό, χωρίς κανένας σημαντικός οδικός άξονας να περνά μέσα από αυτήν, γεγονός που αποτέλεσε σημαντικό εμπόδιο στην τοπική οικονομική ανάπτυξη.
Διασχίζεται από τον ποταμό Μπαντιά, παραπόταμο του Σαράντ.
Η έκταση της κοινότητας είναι 24,67 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Λουδοβίκος Ε΄ της Βαυαρίας
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαργαρίτα των Έστριντσεν, κόρη του Χριστοφόρου Β΄ της Δανίας· δεν απέκτησαν απογόνους.
Το 1340 απεβίωσε η Μαργαρίτα και ο Λουδοβίκος Ε΄ έκανε δεύτερο γάμο, με τη Μαργαρίτα των Γκορίτσια κόμισσα του Τυρόλου, κόρη του Ερρίκου της Βοημίας και είχε (επιζόντα) τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Νοντρόν
Ιστορία
Κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους το 53 π.Χ., στη συνέχεια από τους Γότθους μεταξύ 406 και 418, από τους Φράγκους του Κλοβίς το 507, λεηλατήθηκε από τους Σαρακηνούς στο δρόμο τους για την πολιορκία του Πουατιέ στο 8ο αιώνα.
Τον 8ο αιώνα, χτίστηκε ένα κάστρο για τους κόμητες της Λιμόζ και το αββαείο του Σαρού.
Κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου το Νοντρόν πολιορκήθηκε πολλές φορές, περνώντας από την ηγεμονία του βασιλιά της Γαλλίας στον βασιλιά της Αγγλίας και το 1453 βρισκόταν στα σύνορα μεταξύ των δύο κρατών.
Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης και τη δημιουργία των νομών στη Γαλλία, το Νοντρόν έγινε υπονομαρχία του νομού Δορδόνης.
Ο σιδηροδρομικός σταθμός λειτουργούσε μεταξύ 1891 και 1946 για τους επιβάτες και μέχρι το 1970 για τα εμπορεύματα.
Μια στρατιωτική φυλακή άνοιξε από το 1940 έως το 1946 στις εγκαταστάσεις της πρώην αστικής φυλακής. Ήταν τόπος κράτησης πολιτικών υπόπτων και καταδίκων.
Η πόλη είναι γνωστή για την παραγωγή ενός τύπου πτυσσόμενου μαχαιριού, γνωστού ως μαχαίρι Νοντρόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ακουιτανίας Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
Ντίβα (ταινία)
Η Ντίβα (αγγλικά: Diva), είναι γαλλική ταινία του 1981 σε σκηνοθεσία Ζαν-Ζακ Μπενέξ, από την ομώνυμη νουβέλα του Ντελακόρτα, σε σενάριο του συγγραφέα και του σκηνοθέτη.
Πλοκή
Ο Ζιλ είναι ένας νεαρός παριζιάνος ταχυδρόμος που λατρεύει τη μαύρη Αμερικανίδα τραγουδίστρια της όπερας Cynthia Hawkins. Κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας της και κατά παράβαση της επιθυμίας της, ο Ζυλ την ηχογραφεί μ' ένα υψηλής ποιότητας μαγνητόφωνο. Στη συνέχεια, κλέβει από το καμαρίνι της το φόρεμα που φορούσε.
Αργότερα, ο Ζιλ βρίσκει μια ηχογραφημένη κασέτα με την ηχογραφημένη μαρτυρία μιας δολοφονημένης πόρνης, που κατονομάζει έναν ανώτερο αξιωματικό της αστυνομίας, ως τον επικεφαλής σ' ένα κύκλωμα διακίνησης ναρκωτικών και πορνείας. Ο Ζιλ καταδιώκεται από δύο γκάνγκστερ που θέλουν να αποκτήσουν την ηχογράφηση της συναυλίας της Cynthia Hawkins. Επιπλέον, καταδιώκεται και από τους μπράβους του διεφθαρμένου αστυνομικού που θέλουν να αποκτήσουν την ηχογραφημένη μαρτυρία που τον ενοχοποιεί.
Ο Ζιλ γνωρίζεται με μια νεαρή γαλλο-βιετναμέζα την Άλμπα και τον μυστηριώδη φίλο της Γκοροντίς οι οποίοι τού προσφέρουν καταφύγιο και προστασία. Ο Ζιλ επιστρέφει το φόρεμα στην τραγουδίστρια και την προστατεύει από τον εκβιασμό που την ασκούν οι δύο γκάνγκστερ. Ο Γκοροντίς προστατεύει τον Ζιλ από τους μπράβους του διεφθαρμένου αστυνομικού.
Κριτικές
Η Ντίβα είναι η πρώτη ταινία του Ζαν Ζακ Μπενέξ ενός Γάλλου σκηνοθέτη με θητεία στη διαφήμιση, που στην εποχή του διαφοροποιήθηκε από την κυρίαρχη ρεαλιστική τάση του γαλλικού σινεμά. Η ταινία στην αρχή αντιμετωπίσθηκε αρνητικά από την κριτική αλλά βρήκε ανταπόκριση στο κοινό και έμεινε για ένα ολόκληρο χρόνο στις αίθουσες. Οι αμερικανικές θετικές κριτικές βοήθησαν επίσης στην επιτυχία.
Η ταινία απέκτησε ένα cult status και θεωρήθηκε ως μια αισθητική πρόταση ανανέωσης του ευρωπαϊκού κινηματογράφου του δημιουργού. Υπήρξε η ταινία η πιο εμβληματική εκπρόσωπος της τάσης “σινεμά της εικόνας”. Παράλληλα, η ταινία συνεχίζει την παράδοση του φιλμ νουάρ και του γαλλικού αστυνομικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1981 Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ζαν-Ζακ Μπεντέξ Κατηγορία:Γαλλικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Γαλλικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αισθηματικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Παρίσι Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε μυθιστορήματα
Πρόεδρος του Μπαρμπάντος
Ο πρόεδρος του Μπαρμπάντος είναι ο αρχηγός του κράτους του Μπαρμπάντος και ο γενικός διοικητής του στρατού του Μπαρμπάντος. Το αξίωμα εγκαθιδρύθηκε όταν η χώρα έγινε κοινοβουλευτική δημοκρατία στις 30 Νοεμβρίου 2021. Προηγουμένως, αρχηγός του κράτους ήταν η Ελισάβετ Β', βασίλισσα των Μπαρμπάντος, η οποία εκπροσωπούνταν στο νησί από έναν γενικό κυβερνήτη. Η πρώτη και νυν πρόεδρος είναι η Σάντρα Μέισον, η οποία στο παρελθόν υπηρέτησε ως η τελευταία γενική κυβερνήτης.
Ιστορία
Το 1979, συστάθηκε μια εξεταστική επιτροπή, γνωστή ως Επιτροπή Κοξ για το Σύνταγμα, η οποία επιφορτίστηκε με τη μελέτη της σκοπιμότητας εισαγωγής ενός κοινοβουλευτικού δημοκρατικού συστήματος. Η Επιτροπή Κοξ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι Μπαρμπάντος προτιμούσαν να διατηρήσουν τη συνταγματική μοναρχία. Ως εκ τούτου, η πρόταση για μετάβαση σε δημοκρατικό καθεστώς δεν εφαρμόστηκε. Το μανιφέστο του 1994 του Εργατικού Κόμματος των Μπαρμπάντος ασχολήθηκε με το ζήτημα της δημοκρατίας, προτείνοντας δημοψήφισμα. Χάριν σε αυτή την υπόσχεση, στις 29 Οκτωβρίου 1996 μια Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος, υπό την προεδρία του Χένρι Ντε Μπουλάι Φορντ, διορίστηκε για να αναθεωρήσει το Σύνταγμα των Μπαρμπάντος. Η Επιτροπή υπέβαλε έκθεση στις 15 Δεκεμβρίου 1998 και συνέστησε στα Μπαρμπάντος να υιοθετήσουν ένα κοινοβουλευτικό δημοκρατικό σύστημα. Το 1999, το μανιφέστο του Εργατικού Κόμματος των Μπαρμπάντος πρότεινε ότι τα ευρήματα της επιτροπής και η σύστασή της να γίνουν τα Μπαρμπάντος δημοκρατία θα τύχουν της πρώιμης προσοχής της κυβέρνησης.
Ένα νομοσχέδιο για το δημοψήφισμα εισήχθη στο κοινοβούλιο και είχε την πρώτη του ανάγνωση στις 10 Οκτωβρίου 2000. Με τη διάλυση του Κοινοβουλίου λίγο πριν από τις εκλογές το 2003, το νομοσχέδιο για το δημοψήφισμα δεν πραγματοποιήθηκε.
Ο πρωθυπουργός Όουεν Άρθουρ ζήτησε το 2005 να διεξαχθεί πολιτειακό δημοψήφισμα. Κατά συνέπεια, ένα δεύτερο νομοσχέδιο για το δημοψήφισμα προτάθηκε το 2005, και ψηφίστηκε σε νόμο τον Οκτώβριο του 2005. Το δημοψήφισμα βάσει του νόμου του 2005 είχε προγραμματιστεί να διεξαχθεί ταυτόχρονα με τις γενικές εκλογές των Μπαρμπάντος του 2008. Στις 2 Δεκεμβρίου 2007, εμφανίστηκαν αναφορές ότι αυτή η ψηφοφορία αναβλήθηκε λόγω ανησυχιών που εξέφρασε η Επιτροπή Εκλογών και Κανονισμών. Μετά τις εκλογές, ο Ντέιβιντ Τόμπσον αντικατέστησε τον Άρθουρ ως πρωθυπουργό και το σχέδιο μπήκε στο ράφι.
Στις 22 Μαρτίου 2015, ο Πρωθυπουργός Φρέντελ Στούαρτ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να οδηγήσει τη χώρα προς μια δημοκρατική μορφή διακυβέρνησης «στο πολύ εγγύς μέλλον». Ο γενικός γραμματέας του Δημοκρατικού Εργατικού Κόμματος, Τζορτζ Πίλγκριμ, επιβεβαίωσε το σχέδιο και είπε ότι αναμένεται να συμπέσει με την 50ή επέτειο της ανεξαρτησίας των Μπαρμπάντος το 2016.
Τον Σεπτέμβριο του 2020, η κυβέρνηση του Εργατικού Κόμματος των Μπαρμπάντος της Πρωθυπουργού Μία Μότλεϊ ανακοίνωσε στην ομιλία της στον Θρόνο ότι τα Μπαρμπάντος θα γίνουν δημοκρατία μέχρι τον Νοέμβριο του 2021, αντικαθιστώντας τη βασίλισσα και τον γενικό κυβερνήτη με έναν τελετουργικό αρχηγό κράτους των Μπαρμπάντος. Ήταν αυτή η πρόταση που τελικά θεσπίστηκε σε νόμο — στις 20 Σεπτεμβρίου 2021, το Σύνταγμα (Τροποποίηση) (Αριθ. 2) Νομοσχέδιο, 2021 προτάθηκε στο Κοινοβούλιο των Μπαρμπάντος και στη συνέχεια εγκρίθηκε στις 6 Οκτωβρίου. Ο πρώτος υποψήφιος για πρόεδρος των Μπαρμπάντος, η γενική κυβερνήτης των Μπαρμπάντος, Σάντρα Μέισον, προτάθηκε από κοινού από τον πρωθυπουργό και τον αρχηγό της αντιπολίτευσης στις 12 Οκτωβρίου 2021, και στη συνέχεια εξελέγη στις 20 Οκτωβρίου.
Εκλογή
Ο πρόεδρος εκλέγεται από το Κοινοβούλιο του Μπαρμπάντος.
Ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός της αντιπολίτευσης υποδεικνύουν από κοινού έναν υποψήφιο 90 ημέρες πριν από τη λήξη της θητείας του υφιστάμενου, και στη συνέχεια ο υποψήφιος εκλέγεται με παρέκκλιση χωρίς ψήφο, εκτός εάν κάποιο μέλος του Κοινοβουλίου υποβάλει την ένστασή του. Εάν υποβληθεί ένσταση, η κοινή συνεδρίαση διακόπτεται και οι δύο Βουλές, η Γερουσία και η Βουλή της Συνέλευσης, συνεδριάζουν χωριστά και η κάθε πλευρά κάνει ψηφοφορία για την αποδοχή ή την απόρριψη του υποψηφίου. Στη συνέχεια απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων των έγκυρων ψήφων σε κάθε Σώμα χωριστά για την εκλογή ενός υποψηφίου σε όλους τους γύρους ψηφοφοριών.
Εάν δεν οριστεί υποψήφιος με συναίνεση μέχρι την 60ή ημέρα πριν από τη λήξη της θητείας του υφιστάμενου, οι εκλογές ανοίγονται για άλλους υποψηφίους. Για να αποκτήσει πρόσβαση στις κάλπες σε τέτοιες ανοιχτές εκλογές, ένας υποψήφιος πρέπει να οριστεί είτε από τον πρωθυπουργό, τον αρχηγό της αντιπολίτευσης ή τουλάχιστον δέκα μέλη της Βουλής. Η απαίτηση για πλειοψηφία δύο τρίτων των έγκυρων ψήφων σε κάθε Σώμα χωριστά ισχύει και σε ανοιχτές εκλογές. Αυτό σημαίνει ότι εάν έχει προταθεί μόνο ένας υποψήφιος, το σύστημα ψηφοφορίας είναι το ίδιο όπως όταν έχει υποβληθεί αντίρρηση για έναν υποψήφιο με συναίνεση.
Συνταγματικός ρόλος
Το σύνταγμα του Μπαρμπάντος ορίζει για την χώρα ένα κοινοβουλευτικό σύστημα διακυβέρνησης του Γουέστμινστερ με βάση αυτό του Ηνωμένου Βασιλείου, όπου ο ρόλος του αρχηγού του κράτους είναι νομικός και πρακτικός, αλλά όχι πολιτικός. Ομοίως με άλλες κοινοβουλευτικές δημοκρατίες στην Κοινοπολιτεία των Εθνών όπως η Ινδία και το Τρινιντάντ και Τομπάγκο, αλλά σε αντίθεση με τα ηπειρωτικά ευρωπαϊκά κοινοβουλευτικά κράτη όπως η Γερμανία και η Ιταλία, ο πρόεδρος των Μπαρμπάντος έχει επίσημα μεγάλη συνταγματική εξουσία που εκτείνεται και στους τρεις κλάδους της κυβέρνησης. Στην πράξη, οι συνταγματικές συμβάσεις που δέσμευαν τον αρχηγό του κράτους και τους εκπροσώπους του όταν τα Μπαρμπάντος ήταν συνταγματική μοναρχία αναμένεται να παραμείνουν σε ισχύ, πράγμα που σημαίνει ότι η εκτελεστική εξουσία θα συνεχίσει να ασκείται από τον πρωθυπουργό και το υπουργικό συμβούλιο σύμφωνα με το τροποποιημένο σύνταγμα το οποίο αναφέρει ότι ο πρόεδρος "θα ενεργεί σύμφωνα με τη συμβουλή του Υπουργικού Συμβουλίου ή ενός Υπουργού που ενεργεί υπό τη γενική εξουσία του Υπουργικού Συμβουλίου" εκτός από ορισμένες περιπτώσεις, που συνήθως περιγράφονται ως εφεδρικές εξουσίες.
Ευρωμπάσκετ 2017
Το Ευρωμπάσκετ του 2017 είναι η 40η διοργάνωση του πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος μπάσκετ υπό την αιγίδα της FIBA Ευρώπης.
Επιλογή οικοδεσπότη
Ανάμεσα στην Ουκρανία, η οποία τελικά δε φιλοξένησε το Ευρωμπάσκετ 2015, τη Λιθουανία, τη Λετονία, την Εσθονία, τη Φινλανδία, τη Σερβία, την ΠΓΔΜ, τη Βουλγαρία, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Ισραήλ, την Πολωνία, τη Σλοβενία, τη Ρουμανία, την Τουρκία και το Βέλγιο, τελικά το ευρωμπάσκετ 2017, όπως και το Ευρωμπάσκετ 2015, διεξήχθη σε τέσσερις χώρες, τη Ρουμανία, τη Φινλανδία, την Τουρκία και το Ισραήλ.
Τόποι διεξαγωγής-Στάδια
Το Ευρωμπάσκετ του 2017, διεξήχθη σε πέντε γήπεδα, όπως και το Ευρωμπάσκετ 2015:
Προκριθείσες ομάδες
Στις 11 Δεκεμβρίου 2015 αποφασίστηκε ότι, όπως και το Ευρωμπάσκετ 2015 έτσι και του 2017, θα διεξαχθεί σε τέσσερεις (4) χώρες. Αποφασίστηκε ότι η διοργάνωση θα γίνει στη Φινλανδία, τη Ρουμανία, την Τουρκία και το Ισραήλ. Στις 20 Σεπτεμβρίου 2015, ημέρα του τελικού του 2015, προκρίθηκαν οι εφτά (7) άλλες ομάδες (μεταξύ αυτών, προκρίθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2015 και η Εθνική μας ομάδα, μετά τη νίκη της επί της Λετονίας με 97-90). Στις 20 Ιανουαρίου 2016, δόθηκαν wild cards στη Λετονία και την Κροατία, για το προολυμπιακό τουρνουά 2016, και συνεπώς απευθείας πρόκριση στο Ευρωμπάσκετ 2017. Σε προκριματικά που έγιναν από τις 31 Αυγούστου 2016 ως τις 17 Σεπτεμβρίου 2016, προκρίθηκαν και οι υπόλοιπες έντεκα (11), που υπολείπονταν για να συμπληρωθούν οι 24 της διοργάνωσης. Παρακάτω, αναλυτικά οι 24 χώρες που έπαιξαν σε αυτό το Ευρωμπάσκετ:
Κλήρωση
Η κλήρωση για το Ευρωμπάσκετ 2017, έγινε στις 22 Νοεμβρίου 2016, στην Τουρκία. Ωστόσο, στις 7 Οκτωβρίου 2016, προτάθηκε από τη Φινλανδία, που είναι μια από τις τέσσερις διοργανώτριες, να πάρει στο γκρούπ του Ελσίνκι την Ισλανδία. Το Ισραήλ επέλεξε τη Λιθουανία, η Ρουμανία την Ουγγαρία και η Τουρκία τη Ρωσία. Κατά τα άλλα, η κλήρωση έγινε στις 22 Νοεμβρίου 2016, για τις υπόλοιπες ομάδες.
Όμιλος Α
Ελσίνκι, Φινλανδία
Όμιλος Β
Τελ Αβίβ, Ισραήλ
Όμιλος Γ
Κλουζ-Ναπόκα, Ρουμανία
Όμιλος Δ
Κωνσταντινούπολη, Τουρκία
Φάση των ομίλων
Οι είκοσι τέσσερεις προκριθείσες ομάδες χωρίζονται σε τέσσερις ομίλους των έξι. Κάθε ομάδα σημειώνει δύο πόντους σε περίπτωση νίκης και έναν πόντο σε περίπτωση ήττας. Οι ομάδες που τερματίζουν στις τέσσερεις πρώτες θέσεις προκρίνονται στη φάση νοκ-άουτ (προημιτελικοί).
Όμιλος Α΄
Τόπος: Ελσίνκι, Φινλανδία
Όμιλος Β΄
Τόπος: Τελ Αβίβ, Ισραήλ
Όμιλος Δ΄
Τόπος: Κωνσταντινούπολη, Τουρκία
Τελική Κατάταξη
2017  Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 2017 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 2017 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 2017 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 2017
Χανς Γκάιγκερ
Ο Γιόχαν Βίλχελμ «Χανς» Γκάιγκερ (γερμ. Johannes Wilhelm "Hans" Geiger, 30 Σεπτεμβρίου 1882 - 24 Σεπτεμβρίου 1945) ήταν Γερμανός φυσικός. Είναι περισσότερο γνωστός ως συνεφευρέτης του στοιχείου ανίχνευσης του μετρητή Geiger και για το πείραμα Geiger-Marsden που ανακάλυψε τον ατομικό πυρήνα. Ο Γκάιγκερ γεννήθηκε στο Νόισταντ αν δερν Χάαρντ της Γερμανίας. Ήταν ένα από τα πέντε παιδιά που γεννήθηκαν από τον ινδολόγο Βίλχελμ Λούντβιγκ Γκάιγκερ, ο οποίος ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ερλάνγκεν.
Το 1902, ο Geiger άρχισε να σπουδάζει φυσική και μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο του Ερλάνγκεν και του απονεμήθηκε διδακτορικό δίπλωμα το 1906. Το 1907 άρχισε να εργάζεται με τον Έρνεστ Ράδερφορντ στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και το 1909, μαζί με τον Έρνεστ Μάρσντεν, διεξήγαγε το διάσημο πείραμα Geiger-Marsden που ονομάζεται και "πείραμα φύλλου χρυσού". Ο Ράδερφορντ και ο Γκάιγκερ δημιούργησαν τον σωλήνα Rutherford-Geiger, που αργότερα έγινε ο σωλήνας Geiger.
Το 1911 ο Γκάιγκερ και ο Τζον Μίτσελ Νάταλ ανακάλυψαν τον νόμο Geiger-Nuttall (ή κανόνα) και πραγματοποίησαν πειράματα που οδήγησαν στο ατομικό πρότυπο του Ράδερφορντ. Το 1928 ο Γκάιγκερ και ο σπουδαστής του Walther Müller δημιούργησαν μια βελτιωμένη έκδοση του σωλήνα Geiger, τον σωλήνα Geiger-Müller. Ο Geiger συνεργάστηκε επίσης με τον Τζέιμς Τσάντγουικ. Το 1912 έγινε ηγέτης του Φυσικο-Τεχνικού Reichsanstalt στο Βερολίνο, 1925 καθηγητής στο Κίελο, 1929 στο Τύμπιγκεν και 1936 στο Βερολίνο.
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Γερμανοί φυσικοί Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα
Νησί του Αγίου Παύλου
Το Νησί του Αγίου Παύλου (Μαλτέζικα : Il-Gżejjer ta 'San Pawl), επίσης γνωστό ως Σελμουνέτ (Selmunett), είναι μικρό νησί στα ανοικτά του Σέλμουν κοντά στα βορειοανατολικά του κύριου νησιού της Μάλτας. Το νησί του Αγίου Παύλου χωρίζεται μερικές φορές σε δύο νησιά από έναν ρηχό ισθμό, και ως εκ τούτου μερικές φορές αναφέρεται στον πληθυντικό ως Νησιά του Αγίου Παύλου. Το νησί του Αγίου Παύλου είναι ακατοίκητο από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και είναι το δεύτερο μεγαλύτερο ακατοίκητο νησί της Μάλτας, με έκταση 0,1 τετραγωνικά χιλιόμετρα (0,04 τετραγωνικά μίλια).
Ιστορία
μικρογραφία| Άποψη του νησιού του Αγίου Παύλου το 1861 μικρογραφία| Το άγαλμα του Αγίου Παύλου και τα ερείπια του πύργου. Οι Πράξεις των Αποστόλων αφηγούνται την ιστορία για το πώς ναυάγησε ο Απόστολος Παύλος σε ένα νησί, το οποίο στο Κεφάλαιο 28 θεωρείται ότι είναι η Μάλτα, ενώ ήταν καθοδόν προς τη Ρώμη, για να αντιμετωπίσει κατηγορίες. Παραδοσιακά, ο κόλπος του Αγίου Παύλου και το νησί του Αγίου Παύλου θεωρούνται ως η τοποθεσία για αυτό το ναυάγιο. Ωστόσο, δεδομένων των επικρατέστερων βορειοανατολικών ανέμων και της αμμώδους παραλίας, που αναφέρεται στη Βίβλο, είναι πιο πιθανό το πραγματικό ναυάγιο να συνέβη στην περιοχή γνωστή ως il Munxar, η οποία έχει έναν βυθισμένο ύφαλο και μια αμμώδη παραλία κοντά στον κόλπο του Αγίου Θωμά στο ΝΑ μέρος του νησιού.
Μέχρι το 1575 τα νησιά πήραν το όνομά τους από την οικογένεια Σαλομόνε, η οποία κατείχε μια γειτονική γη στο Μελίχα, που ονομάζεται επίσης Σέλμουν. Τα νησιά ονομάστηκαν στους χάρτες ως Isola Salomone και Isola Salomonetto και ερμηνεύθηκαν από τους Μαλτέζους ως Σέλμουν (Selmun)  και Σελμουνέτ (Selmunett). Σε άλλους χάρτες τα νησιά αναφέρονταν ως νησιά Σέλμουν και Ο Πάπυρος του Σέλμουν. Το 1576, ο Μάρκο ντι Μαρία διώχτηκε από τους Βεβρερίνους πειρατές στα ανοικτά των ακτών της Μάλτας. Πλοήγησε το σκάφος του μέσα από το στενό κανάλι μεταξύ του νησιού του Αγίου Παύλου και της Μάλτας, αλλά όταν τον ακολούθησαν οι πειρατές έτρεξαν στη στεριά και συνελήφθησαν. Ως αποτέλεσμα αυτού, ο Μεγάλος Δάσκαλος του Τάγματος της Μάλτας Ζιάν ντε λα Κασιέρ έδωσε τα νησιά του Αγίου Παύλου στον ντι Μαρία και τα νησιά άρχισαν να ονομάζονται Tal-Barba Marku.
Μετά το θάνατο του Μάρκο, όπως ορίζει ο Μεγάλος Δάσκαλος, το νησί πέρασε στην οικογένειά του. Πρώτα πήγε στον γιο του Τζιοβάνι ντι Μαρία και αργότερα στον ανιψιό του Μάρκο που ήταν ο γιος του Τζιαβάνι, ο οποίος ονομάστηκε Ναρντούτσιο ντε Μαρία. Ο Ναρντούτσιο έχασε τη ζωή του σε μια μάχη στη θάλασσα σε έναν αγώνα ενάντια στους Οθωμανούς. Στη συνέχεια το νησί συνδέθηκε με τη Θρησκεία, ως κατοχή του Τάγματος. Κάποια στιγμή μετά το 1649 χτίστηκε ένας πύργος στο νησί από τον Μεγάλο Δάσκαλο Τζιοβάνι Πάολο Λασκάρις. Ο πύργος αποτελούσε μέρος μιας σύμβασης για την ανταλλαγή του νησιού με το Casa della Giornata (τώρα η τοποθεσία της Βασιλικής Όπερας) στη Βαλέτα, που ανήκε στον Μισέλ ντε Τορέγιας, τον ηγούμενο της Καταλονίας.
Το 1844 ανεγέρθηκε στο νησί ένα εξέχον άγαλμα του Αγίου Παύλου. Το γλυπτό κατασκευάστηκε από τον Σετζισμόντο Ντίμεχ από τη Βαλέτα και τον Σαλβατόρε Ντίμεχ από τη Λίτζα. Το άγαλμα εγκαινιάστηκε επίσημα και ευλογήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1845. Ανακαινίστηκε από το Ντιν Λ-άρτ Χέλβα (Din l-Art Ħelwa) αρκετές φορές, πρώτα το 1996, μετά το 2007, το 2014, και το 2015.
Μέχρι το 1930, ένας αγρότης, που ονομάζεται Βινσέντσο Μποργκ, με το παρατσούκλι Ta 'Bajdafin, ζούσε στο νησί στον πύργο, που χτίστηκε από τον Μεγάλο Δάσκαλο Λασκάρις. Το μετέτρεψε και το χρησιμοποίησε ως αγροικία. Ο Μποργκ εγκατέλειψε την κατοικία και τα χωράφια στο νησί, λίγο πριν ξεκινήσει ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Ο πύργος ήταν μια δομή τριών θαλάμων με ένα ισχυρό τείχος στο χαμηλότερο επίπεδο. Χτίστηκε παρόμοια με άλλους πύργους του Λασκάρις. Από τότε που εγκαταλείφθηκε, το ανώτερο δωμάτιο έχει καταρρεύσει και το κτήριο είναι τώρα σε ερείπια.
Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β ' επισκέφθηκε το νησί με βάρκα κατά την επίσκεψή του στη Μάλτα το 1990. Την ίδια χρονιά, ένα άγαλμα με το όνομα Kristu tal-Baħħara βυθίστηκε κοντά στο νησί του Αγίου Παύλου. Μετά από 10 χρόνια, το άγαλμα μεταφέρθηκε από τον κόλπο του Αγίου Παύλου στο σημείο Κάουρα (Qawra) λόγω της επιδείνωσης της ορατότητας στο νερό και της πτώσης των δυτών, που επισκέπτονται την τοποθεσία.
Γεωγραφία
μικρογραφία| Βράχια στη βόρεια πλευρά του κύριου νησιού. δεξιά|μικρογραφία| Το νησί όπως φαίνεται από τη [[Μελίχα ]] Τα νησιά του Αγίου Παύλου βρίσκονται περίπου 80 μέτρα από την ακτή της Μελίχα, στη Μάλτα. Το νησί μπορεί να χωριστεί σε δύο νησιά με έναν ρηχό ισθμό ανάλογα με τη στάθμη της θάλασσας, και όταν χωρίζονται, το μεγαλύτερο νησί στα δυτικά είναι γνωστό ως νησί του Αγίου Παύλου, ενώ το μικρότερο στα ανατολικά είναι γνωστό ως νησί Χαλαζία. Και τα δύο νησιά είναι από ανώτερο ασβεστόλιθο.
Το τοπίο του νησιού του Αγίου Παύλου είναι ένας θαλάσσιος φρυγανότοπος, που κυριαρχείται από το χρυσό κρίταμο, το Μαλτέζικο ηριγέρων και άλλα είδη. Το νησί Χαλαζία είναι πιο εκτεθειμένο και έχει λιγότερη βλάστηση από το κύριο νησί.
Ένας πληθυσμός του χερσαίου σαλιγκαριού Trochoidea spratti βρίσκεται στα νησιά. Άγρια κουνέλια ζούσαν στο νησί αλλά ο πληθυσμός πέθανε λόγω ασθένειας. Ένα υποείδος της Μαλτέζικης σαύρας τοίχου γνωστό ως Podarcis filfolensis kieselbachi ζούσε επίσης εκεί, αλλά ο πληθυσμός προφανώς εξαφανίστηκε το 2005.
Αλεξάντρ Μοζάισκι
thumb|Ο Μοζάισκι σε σοβιετικό γραμματόσημο του 1963. Ο Αλεξάντρ Φιόντοροβιτς Μοζάισκι (Алекса́ндр Фёдорович Можа́йский, 21 Μαρτίου 1825 –  1 Απριλίου 1890) ήταν ναύαρχος του Αυτοκρατορικού Ρωσικού Ναυτικού, πρωτοπόρος της αεροπορίας, ερευνητής και σχεδιαστής βαρύτερων από τον αέρα σκαφών.
Νησί του Αγίου Παύλου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Μάλτας
Αλεξάντρ Μοζάισκι
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μοζάισκι γεννήθηκε στο Ρόχενσαλμ του Μεγάλου Δουκάτου της Φινλανδίας (σημερινή Κότκα), στη νότια Φινλανδία, που τότε ήταν τμήμα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ο πατέρας του ήταν ναύαρχος του Αυτοκρατορικού Ρωσικού Ναυτικού, και ο Μοζάισκι αποφοίτησε από το Σώμα Ναυτικών Δοκίμων το 1841. Τα επόμενα επτά χρόνια πραγματοποίησε ταξίδια με διάφορα πλοία στη Βαλτική και τη Λευκή Θάλασσα, και κατατάχθηκε ως υποπλοίαρχος το 1849. Υπηρέτησε στο Στόλο της Βαλτικής από το 1850 έως το 1852. Το 1853, επελέγη ως μέλος της εκστρατείας του Αντιναυάρχου Γιεβφίμι Πουτλιάτιν στην Άπω Ανατολή. Τον Αύγουστο το 1853, πραγματοποίησε επίδειξη ενός λειτουργικού μοντέλου ατμομηχανής σε Ιάπωνες αξιωματούχους στο Ναγκασάκι, από το οποίο ο Ιάπωνας εφευρέτης Τανάκα Χισασίγκε κατάφερε να πραγματοποιήσει μέσω της αντίστροφης μηχανικής την ιαπωνική έκδοση της. Το Δεκέμβριο του 1854, ναυάγησε στη Χέντα της Σιζουόκα, όταν η φρεγάτα Diana βυθίστηκε κατά τη διάρκεια του σεισμού στο Ανσέι-Τοκάι. Ο Μοζάισκι συνέβαλε στην κατασκευή της γολέτας Heda το 1855, η οποία επέτρεψε στα μέλη της ρωσική αντιπροσωπεία που διαπραγματευόταν κατά τη Συνθήκη της Σιμόντα, να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Αργότερα το 1855, κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου, υπηρέτησε στον Κόλπο της Φινλανδίας στο βρίκιο Antenor.
Το 1858, ο Μοζάισκι επελέγη να συμμετάσχει σε εκστρατεία την Χίβα της Κεντρικής Ασίας, και δημοσίευσε μια διατριβή για την Αράλη και τον ποταμό Αμού Ντάρια. Του απονεμήθηκε το παράσημο 4ης τάξης του Τάγματος του Αγίου Βλαδίμηρου, για τη συμμετοχή του στην εκστρατεία. Μετά την επιστροφή του, κατετάγη στον βαθμό του πλωτάρχη, ωστόσο το 1863 παραιτήθηκε λόγω της συρρίκνωσης του Ρωσικού ναυτικού μετά το τέλος του Κριμαϊκού Πολέμου. Από το 1869 έως το 1876, διέμεινε στα πέριξ της πόλης Βίνιτσα που πλέον βρίσκεται στην Ουκρανία.
Ο Μοζάισκι άρχισε να εργάζεται για την ανάπτυξη ενός βαρύτερου από τον αέρα σκάφους το 1876. Επανακατετάγη στο ναυτικό το 1879, του απονεμήθηκε ο βαθμός του πλοιάρχου 1ης τάξης και έγινε εκπαιδευτής του Σώματος Ναυτικών Δοκίμων. Προήχθη στο βαθμό του υποναυάρχου τον Ιούλιο του 1882, αλλά παραιτήθηκε λίγο αργότερα για προσωπικούς λόγους. Το 1884, το μονοπλάνο του Μοζάισκι απέτυχε να πετάξει. Το μοντέλο του στηριζόταν στην απογείωση μέσω ράμπας παρά την μηχανική ισχύ που θα δημιουργούσε επαρκή ταχύτητα για άντωση. Ο σχεδιασμός της πτέρυγας του σκάφους του είχε παραλείψεις στην αναγκαία κυρτότητα για την δημιουργία άντωσης. Ενώ θεωρείται πιθανό πως οι πτέρυγες του Μοζάισκι επιβράδυναν την προσγείωση του μονοπλάνου μετά την απογείωση του από τη ράμπα, δεν παρείχαν επαρκή άντωση για την πραγματοποίηση σταθερής πτήσης εκτός αν χρησιμοποιούνταν σε μη πρακτικές γωνίες πρόσπτωσης, με βάση τους κινητήρες του Μοζάισκι. Πειραματίστηκε με διάφορες γωνίες πρόσπτωσης.
Ο Μοζάισκι απεβίωσε τη 1η Απριλίου 1890, και ο τάφος του βρίσκεται στο Κοιμητήριο Σμόλενσκ της Αγίας Πετρούπολης.
Κληρονομιά
Το 1909 μια ρωσική εφημερίδα ισχυρίστηκε πως το άλμα του αεροσκάφους του Μοζάισκι ήταν η πρώτη μηχανοκίνητη πτήση. Ο ισχυρισμός αυτός αργότερα επαναλήφθηκε αρκετές φορές στη Σοβιετική Ένωση. Την περίοδο 1971-1981 το ινστιτούτο TsAGI διερεύνησε το ζήτημα και απέρριψε τον ισχυρισμό. Βρέθηκε πως το αυθεντικό αεροσκάφος του Μοζάισκι δεν είχε την δυνατότητα να παραγάγει άντωση λόγω χαμηλής χωρητικότητας του κινητήρα του. Βρέθηκε επίσης, πως με έναν ισχυρότερο κινητήρα, τον οποίο ο Μοζάισκι είχε σχεδιάσει λίγο πριν τον θάνατό του, το αεροσκάφος του θα μπορούσε να πετάξει.
Ωστόσο, τα επιτεύγματα της Μοζάισκι στον τομέα της αεροπορίας, ιδίως όσον αφορά τα συστήματα ελέγχου πτήσης και την πρόωση, ήταν σημαντικά, δεδομένων των ορίων της διαθέσιμης τεχνολογίας, και μόλις πρόσφατα έλαβαν σοβαρή προσοχή.
Ο αστεροειδής 2850 Μοζάισκι ονομάστηκε προς τιμήν του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ναύαρχοι Κατηγορία:Ρώσοι εφευρέτες Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αεροπορίας
Ρεκόρ και στατιστικά του ελληνικού ποδοσφαίρου
Η σελίδα αφορά σε ποδοσφαιρικά ρεκόρ που έχουν σημειωθεί στην Ελλάδα συμπεριλαμβανομένων όλων των κατηγοριών.
Ρεκόρ νεότερων ποδοσφαιριστών
πανελληνίου πρωταθλήματος Λυκείων]], το Φεβρουάριο του 2009, σε ηλικία 15 ετών και 2 μηνών, με το Αριστοτέλειο Κολλέγιο Θεσσαλονίκης.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ελλάδα
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1985–86
Για την περίοδο 1985-86, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας.
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Εθνικός Πύργου ο οποίος σε αγώνα μπαράζ νίκησε τον Ηλειακό Λεχαινών στην διαδικασία των πέναλτι.
Πρωτάθλημα
Η περίοδος 1985-86 ήταν η 17η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Α κατηγορία
Στην Α κατηγορία μετείχαν 26 ομάδες χωρισμένες σε δύο ομίλους. Η περίοδος 1985-86 ήταν η τελευταία περίοδος κατά την οποία η Α κατηγορία ήταν χωρισμένη σε δύο ομίλους.
Β κατηγορία
Στην Β κατηγορία μετείχαν 30 ομάδες χωρισμένες σε δύο ομίλους
Γ κατηγορία
Στην Γ κατηγορία μετείχαν 20 ομάδες χωρισμένες σε δύο ομίλους
1ος όμιλος
* ο Αχχιλέας δεν κατήλθε στο πρωτάθλημα.
Κύπελλο Ηλείας
Τελικός
25 Μαρτίου 1986 Αστέρας Αμαλιάδας - Α.Ο Ζάκυνθος 3-0 - εθνικό στάδιο Πύργου -
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηλείας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1985-1986 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1985-1986
Καστρί Μαγνησίας
Το Καστρί είναι παραθαλάσσιος οικισμός, αλλά και παραλία, της Θεσσαλίας στο Πήλιο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γεωγραφικά στοιχεία
Το Καστρί βρίσκεται στο νότιο τμήμα της χερσονήσου, στα παράλια του Αιγαίου πελάγους και στα νότια του δίαυλου Σκιάθου σε υψόμετρο 24 μέτρα. Απέχει περίπου 61 χλμ. ΝΑ. από τον Βόλο και περίπου 20 χλμ. ΝΑ. από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου) και είναι ανάμεσα στα χωριά Κατηγιώργης (ΒΑ.) και Πλατανιάς (Δ.). Είναι γνωστό για την λευκή αμμώδη παραλία του και τα κρυστάλλινα νερά του Αιγαίου με τη θέα ανατολικά τη Σκιάθο. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην κοινότητα Προμυρίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στην κοινότητα Προμυρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σηπιάδος του Δήμου Νοτίου Πηλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 6 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Πιανφέι
Το Πιανφέι (ιταλικά: Pianfei) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Ροδιά Μαγνησίας
Η Ροδιά είναι οικισμός της Θεσσαλίας στο Πήλιο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας, ο οποίος βρίσκεται στο νότιο τμήμα της χερσονήσου και προς τα παράλια του Αιγαίου πελάγους σε υψόμετρο 240 μέτρα. Απέχει περίπου 59 χλμ. ΝΑ. από τον Βόλο και περίπου 19 χλμ. ΝΑ. από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου). Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην κοινότητα Προμυρίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στην κοινότητα Προμυρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Σηπιάδος του Δήμου Νοτίου Πηλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 10 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Μαλατέικα Αιτωλοακαρνανίας
Τα Μαλατέικα ή τα Μαλαταίικα ή το Μαλατέϊκο είναι ημιορεινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 220 μέτρα.
Γεωγραφία
Τα Μαλατέϊκα βρίσκονται στην συμβολή του ποταμού Αχελώου με τον Ίναχο στην παλιά επαρχία Βάλτου - Αιτωλοακαρνανίας. Μέχρι το 1968 υπήρξε ανεξάρτητη κοινότητα αλλά σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους Αμοργιανούς, το Χαμορίκι και το Πραντικό αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Αμοργιανών που ανήκει στον Δήμο Αμφιλοχίας.
Η σημαντικότερη στιγμή στην νεώτερη ιστορία του οικισμού υπήρξε ο κατακλυσμός του απ' τα νερά της τεχνητής Λίμνης Καστρακίου το 1968. Παρ΄ ότι ο βασικός οικισμός των Μαλατεϊκων, έμεινε εκτός λίμνης εν τούτοις πλημμύρισαν σχεδόν όλες οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Σημειώνονται μερικοί από τους οικισμούς -τοποθεσίες που κατακλύσθηκαν εντελώς απ' τα νερά: το Πραντικό (αλλιώς Πρεβέτζα), το Αμπελάκι, η Γύρα, ο Άγιος Δημήτριος, το Μπαμπαλάκι (απέναντι απ' το Μπαμπαλιό), η Παλούμπα, η Λαχανού κλπ. Ελάχιστοι κάτοικοι απέμειναν μετά την καταστροφή του τόπου (4 με 5 οικογένειες). Γνώρισε την πλήρη συγκοινωνιακή απομόνωση για περίπου 2 χρόνια (δηλ. μέχρι το 1970 περίπου) οπότε και κατασκευάσθηκε δρόμος επικοινωνίας με την Κοινότητα των Αμοργιανών με την οποία και συγχωνεύθηκε διοικητικά (εν συνεχεία, με το Σχέδιο «Καποδίστρια»), στον Δήμο Ινάχου.
ιστορικά
Στην ιστορία του τόπου σημειώνεται η μάχη στο «Μαλατέϊκο Λημέρι» τον Αύγουστο του 1806 του Κατσαντώνη με στρατιωτικό τμήμα του Αλή Πασά. Το εκ πεντακοσίων Αλβανών απόσπασμα υπό τον Δερβέναγα Αλούς Μπεράτη κατατροπώθηκε αφήνοντας 40 νεκρούς στη μάχη, ενώ σκοτώθηκαν 2 παλικάρια του Κατσαντώνη. Η επόμενη μάχη του Κατσαντώνη ήταν πάλι κοντά σ' αυτά τα μέρη, στη θέση Ληστή (κοντά στο Μπαμπαλιό) όπου παρά τα πλήγματα που υπέστη το εκ τριακοσίων Αλβανών Τζοχανταραίων στρατιωτικό σώμα υπό τον Δερβέναγα Μπεκύρ Τζουγαδούρο, εν τούτοις πέτυχε τον σοβαρό τραυματισμό του Κατσαντώνη. Ο τραυματισμένος Κατσαντώνης διέταξε τακτική υποχώρηση. Μετά ένα μήνα έφτασε στα ρωσοκρατούμενα τότε Επτάνησα για θεραπεία του τραύματός του.
Απ' τα σπουδαιότερα μνημεία που χάθηκαν μέσα στα νερά σημειώνεται ο Βυζαντινός ναός αφιερωμένος στο Γενέσιον της Θεοτόκου στην Πρεβέτζα. Ήταν αξιόλογο μνημείο του Δεσποτάτου της Ηπείρου, κτισμένη τον 13ο αιώνα με εντυπωσιακό κεραμοπλαστικό διάκοσμο και κεράμινες επιγραφές στην ανατολική πλευρά. Από αυτές προέκυπτε η χρονολόγηση και οι κτήτορες του ναού. Τις τοιχογραφίες -όσες κατέστη δυνατόν - τις αποτείχισαν πριν τον κατακλυσμό, και έμειναν αποθηκευμένες για χρόνια σε αποθήκες της ΔΕΗ στο Υδροηλεκτρικό εργοστάσιο Καστρακίου, φέρεται δε στη συνέχεια να κατέληξαν άλλες στα Ιωάννινα άλλες στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών ενώ κάποιες ίσως ευρίσκονται σε αποθήκες του Υπουργείου Πολιτισμού στο κάστρο του Αντιρρίου. Στα λοιπά κτίσματα που χάθηκαν με τη λίμνη, σημειώνονται 2 νερόμυλοι, 3 ελαιοτριβεία ενώ δύο δημοτικά σχολεία λειτούργησαν για τελευταία σχολική χρονιά το 1967 στο Αμπελάκι και στην Πρεβέτζα.
Οι περισσότεροι παλαιοί κάτοικοι μετανάστευσαν στο Αγρίνιο συνεχίζοντας κατά κανόνα τις αγροτικές ενασχολήσεις κυρίως με την καπνοκαλλιέργεια. Λιγότεροι κατέληξαν στην Αθήνα. Τα τελευταία χρόνια, μαζί με τους λίγους εναπομείναντες κατοίκους, ανοίγουν και άλλα λίγα σπίτια του χωριού, κυρίως σαββατοκύριακα, καλοκαίρια ή την εποχή μαζέματος της ελιάς, από γόνους της αναγκαστικής μετανάστευσης, που επισκεύασαν τα πατρικά τους σπίτια ή έκτισαν εξ' αρχής -εξοχικά πλέον- στον τόπο, που παραμένει όμορφος. Στα πόδια του οικισμού σήμερα απλώνεται η Λιμνη Καστρακίου που αποκατέστησε εν μέρει τις ομορφιές που καταστράφηκαν από την βίαια διατάραξη της φύσης.
Οι χαμένες αυτές ομορφιές των Μαλατεϊκων, οι χαμένες μνήμες, οι καταγεγραμμένες και μη αρχαιότητες και τα μνημεία που κατεστράφησαν, η συνακόλουθη βίαιη μετακίνηση πληθυσμών, η βίαιη αλλαγή της γεωγραφίας του τόπου και εν τέλει η σημερινή -μάλλον καθολική- αμφισβήτηση της μέσω μεγάλων φραγμάτων ενεργειακής αξιοποίησης των ποταμών, όλα μαζί αποτελούν πτυχές της ιστορίας του τόπου.
Παραπομπές - Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Λίμνες της Αιτωλοακαρνανίας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Δράμας 2018–19
Για την περίοδο 2018–19, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δράμας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Δράμας.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Δράμας έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Δράμας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Δράμας είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Πρωταθλητρια για την περίοδο 2017-18 ήταν ο Πανδραμαϊκός που προβιβάστηκε στη Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική. Υποβιβάστηκαν οι 3 τελευταίες της κατάταξης. Ο 12ος έδωσε αγώνα διαβάθμισης με τον 3ο της ενιαίας κατάταξης της Β κατηγορίας Πηγή: ΕΠΣ Δράμας: Αρχείο Πρωταθλημάτων