cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πωλ Νιούμαν
Πρόβλημα Υγείας
Τον Ιούνιο του 2008 διαδόθηκε πως ο Νιούμαν, πρώην μανιώδης καπνιστής, διαγνώστηκε με καρκίνο των πνευμόνων τον Ιανουάριο της ίδιας χρονιάς. Οι φωτογραφίες του που λήφθηκαν την εποχή αυτή τον εμφανίζουν αποδυναμωμένο. Ο συγγραφές Α.Ε. Χότσνερ, συνέταιρος του Νιούμαν στη βιομηχανία τροφίμων, Newman’s Own, φέρεται πως είπε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι ο Νιούμαν του μίλησε για την ασθένεια 18 μήνες πριν. Ο εκπρόσωπος του Νιούμαν μετέφερε στους δημοσιογράφους πως ο δημοφιλής ηθοποιός ήταν καλά, αλλά απέφυγε να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει τις φήμες.
Απεβίωσε στις 26 Σεπτεμβρίου 2008.
Βραβεύσεις & Υποψηφιότητες
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου Βράβευση:
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου Βράβευση:
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών Βράβευση:
Βραβεία Αμερικανικού Σωματείου Σκηνοθετών Υποψηφιότητα:
Βραβεία Έμμυ Βράβευση:
Χρυσές Σφαίρες Βράβευση:
National Board of Review Βράβευση:
Βραβεία Εθνικού Κύκλου Κριτικών Κινηματογράφου Βράβευση:
Βραβεία Κύκλου Κριτικών Κινηματογράφου Νέας Υόρκης Βράβευση:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Νικητές Ανθρωπιστικού Βραβείου Τζιν Χέρσολτ Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αμερόνχεν
Το Αμερόνχεν (ολλανδικά: Amerongen) είναι χωριό της κεντρικής Ολλανδίας (επαρχία Ουτρέχτης) στα σύνορα του Utrecht Hill Ridge. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 7 χλμ. νοτιοδυτικά του Φένενταλ (10,5 χλμ. οδικώς).
Η περιοχή εκτείνεται από την υδάτινη περιοχή του Νέντεραϊν (Κάτω Ρήνος) ως το Utrecht Hill Ridge ("Utrechtse Heuvelrug"). Το υψηλότερο σημείο της δυτικής Ολλανδίας βρίσκεται 2 χλμ. ανατολικά του χωριού. Το Αμερόνχενσε Μπεργκ (όρος Αμερόνχεν) έχει ύψος 69 μέτρων πάνω από την θάλασσα.
Ιστορία
Ο πρώην Αυτοκράτορας της Γερμανίας, Γουλιέλμος Β΄, κατέφυγε στην Ολλανδία τον Νοέμβριο του 1918 και έζησε στο κάστρο μέχρι τον Μάιο του 1920, όταν και μετακόμισε στο Ντορν, όπου πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του. Ήταν στο Κάστρο του Αμερόνχεν όπου υπέγραψε την Πράξη Παραίτησής του από τον γερμανικό θρόνο.
Μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2006, το Αμερόνχεν ήταν διαχωρισμένος Δήμος, ο οποίος κάλυπτε το ίδιο το χωριό του Αμερόνχεν, το Όφερμπεργκ, και το δυτικό τμήμα του Ελστ. Το Ελστ μετατέθηκε στον Δήμο του Ρένεν. Το μεγαλύτερο τμήμα του Δήμου συγχωνεύτηκε με τέσσερις άλλους δήμους ώστε να δημιουργήσει τον νέο δήμο του Ούτρεχτσε Χόιβελρουχ.
Το 2001, το χωριό του Αμερόνχεν είχε πληθυσμό 5169 κατοίκων. Η κτισμένη έκταση του χωριού ήταν 1,21 τ.χλμ., και περιελάμβανε 2072 κατοικίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ολλανδίας Κατηγορία:Ουτρέχτη (επαρχία)
Ηλίας Ζερβός Ιακωβάτος
Ο Ηλίας Ζερβός Ιακωβάτος (1814-1894) ήταν Έλληνας πολιτικός, δημοσιογράφος και λογοτέχνης.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1862 ως Πρόεδρος τότε της Βουλής προτείνει την αναστολή του εθνικού ζητήματος και την προώθηση κοινωνικών μεταρρυθμίσεων. Οι παλιοί ριζοσπάστες με τον Ιωσήφ Μομφεράτο συντάσσονται μαζί του ενώ οι νέοι με αρχηγό τον Κωνσταντίνο Λομβάρδο διαφωνούν. Έτσι το κόμμα των Ριζοσπαστών διασπάται στο Κόμμα Αληθινών Ριζοσπαστών με ηγέτες το Ζερβό και το Μομφεράτο που έδινε προτεραιότητα στην κοινωνική δικαιοσύνη και στο κόμμα των Ενωτικών Ριζοσπαστών που επεδίωκε μόνο την ένωση χωρίς κοινωνικό περιεχόμενο. Όταν το 1864 τα Επτάνησα ενώνονται με την Ελλάδα ο Ζερβός και ο Μομφεράτος αρνούνται να υπογράψουν την ένωση και δε συμμετέχουν στους πανηγυρισμούς.
Το καλοκαίρι του 1864 έλαβε μέρος στην Β' Εθνική Συνέλευση στην Αθήνα ως πληρεξούσιος Κεφαλληνίας.
Εκτός από πολιτικός, είχε και πλούσιο συγγραφικό και ποιητικό έργο. Δημοσίευσε ιστορικά, κοινωνικά και ηθικολογικά έργα, τρεις ποιητικές συλλογές και ένα δράμα, με τίτλο Ενάρετη.
Ήταν παντρεμένος με τη Χρυσάνθη Σολωμού. Πέθανε το 1894.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Βουλευτές της Ιονίου Βουλής
Κλουμπ Ατλέτικο Ουνιόν (Σάντα Φε)
Η Ουνιόν ντε Σάντα Φε είναι αργεντίνικος αθλητικός σύλλογος από τη Σάντα Φε (Αργεντινή). Ιδρύθηκε στις 15 Απριλίου 1907. Είναι περισσότερο γνωστός για το ποδοσφαιρικό του τμήμα. Έδρα της ομάδας είναι το Estadio 15 de Abril, χωρητικότητας 22852 θεατών. Συμμετέχει στην Πριμέρα Β΄ Νασιονάλ. Ο σύλλογος διαθέτει ακόμη τμήματα σε Τοξοβολία, Καλαθοσφαίριση, Χόκεϊ επί χόρτου, Γυμναστική, Πολεμικές τέχνες, roller skating, κολύμβηση και Πετοσφαίριση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουνιόν ντε Σάντα Φε Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1907 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αργεντινής
Κεράς ο Αργείος
Ο Κεράς ο Αργείος (4ος/3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από το Άργος, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πάλης κατά τους 120ους (300 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Αναφέρεται πως διέθετε εξαιρετική δύναμη και κατά την μαρτυρία του ιστορικού του 2ου αιώνα μ.Χ. Ευσέβιου της Καισαρείας ο Κεράς είχε ξεριζώσει τις οπλές μιας αγελάδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Πυθιονίκες Κατηγορία:Ισθμιονίκες Κατηγορία:Νεμεονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Αλγκέρο
Tο Αλγκέρο (καταλ. L'Alguer, σαρδ. S'Alighèra, σασαρ. La Liéra) είναι μια πόλη περίπου 44.000 κατοίκων στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού της Σαρδηνίας της Ιταλίας στη Μεσόγειο.
Ιστορία
Η περιοχή της σημερινής πόλης κατοικείται από τους προϊστορικούς χρόνους, ενώ περίπου κατά το 1500 π.Χ. άνθισε ο Πολιτισμός Νουράγκι, ενώ ερείπια φοινικικών κτισμάτων έχουν βρεθεί σε μικρή απόσταση από την πόλη.
Το 1353, καταλήφθηκε από το Στέμμα της Αραγωνίας υπό τον Μπερνάρντο ντε Καμπρέρα. Το 1372, έπειτα από αρκετές εξεγέρσεις ο ιθαγενής πληθυσμός εκδιώχθηκε και η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται αργότερα μετά την άφιξη Καταλανών αποίκων. Στις αρχές του 16ου αιώνα, έγινε Βασιλική Πόλη (ciutat de l'Alguer) και αναπτύχθηκε οικονομικά.
Στο τέλος του 19ου αιώνα, η πόλη αποστρατικοποιήθηκε και κατά τη φασιστική περίοδο επανακτήθηκαν οι πέριξ βαλτώδεις περιοχές και ιδρύθηκαν τα προάστια Φερτίλια και Σάντα Μαρία Λα Πάλμα. Κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη βομβαρδίστηκε το 1943 και το ιστορικό της κέντρο επλήγη σημαντικά. Κατά τη δεκαετία του '50 αντιμετωπίστηκε και η έξαρση ελονοσίας στα περίχωρα.
Γλώσσα
Επίσημη γλώσσα είναι τα ιταλικά. Ένα μικρό ποσοστό του πληθυσμού μιλούν μια διάλεκτο της καταλανικής γλώσσας, η οποία εξαπλώθηκε όταν οι Καταλανοί εισβολείς πήραν την πόλη από τους Γενουάτες το 1353. Το 17ο αιώνα, τα καταλανικά αντικαταστάθηκαν από τα ισπανικά ως επίσημη γλώσσα κι έπειτα από τα ιταλικά.
Έπειτα από την μετακίνηση πληθυσμού των γειτονικών χωριών προς την πόλη, μεγάλο τμήμα του πληθυσμού μιλά επίσης τη σαρδηνιακή γλώσσα, εκτός των ιταλικών και καταλανικών.
Αξιοθέατα
Στα περίχωρα της πόλης εντοπίζονται περίπου 100 Νουράγκε, καθώς και μια φοινικική νεκρόπολη και ρωμαϊκά ερείπια.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σάσσαρι
Γενικές εκλογές της Γουατεμάλας (2019)
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Γουατεμάλα στις 16 Ιουνίου 2019 για την εκλογή Προέδρου, όλων των 158 αντιπροσώπων του Κογκρέσου, δημάρχων και συμβουλίων για όλους τους 338 δήμους στη χώρα. Καθώς κανείς υποψήφιος δεν συγκέντρωσε την απαιτούμενη πλειοψηφία στον πρώτο γύρο, διεξήχθη ένας δεύτερος και τελικός γύρος στις 11 Αυγούστου 2019. Ο Αλεχάντρο Γιαματέι αναδείχθηκε τελικός νικητής των εκλογών και ορκίστηκε πρόεδρος τον Ιανουάριο του 2020.
Ο απερχόμενος πρόεδρος Τζίμι Μοράλες δεν επιτρεπόταν από το σύνταγμα να διεκδικήσει και άλλη μία τετραετή θητεία.
Παραπομπές
2019 γενικες Γουατεμαλα
Αυλιώτες Κέρκυρας
Οι Αυλιώτες είναι χωριό της Κέρκυρας. Διοικητικά, είναι έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Εσπερίων, του δήμου Βόρειας Κέρκυρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Κερκύρας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.
Γεωγραφία
Οι Αυλιώτες είναι πεδινό χωριό της βορειοδυτικής Κέρκυρας, πάνω στον επαρχιακό δρόμο Περουλάδων-Αγίου Στεφάνου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 120. Το χωριό απέχει 41 χλμ. περίπου ΒΔ. της πόλης της Κέρκυρας.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αυλιωτών είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 8,040 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Πελαγία, Άγιος Στέφανος, Γαρνάδες, Κουκνικάδες και Στάουσα.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866 και ορίστηκε έδρα του δήμου Εσπερίων της Κέρκυρας. Το 1912 προσαρτήθηκε στην ομώνυμη κοινότητα. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αυλιωτών και προσαρτήθηκε στον δήμο Εσπερίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από από τον δήμο Εσπερίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερκυραίων. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερκυραίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Βόρειας Κέρκυρας.
Φιλαρμονική
Το 1979 ιδρύθηκε η Φιλαρμονική Αυλιωτών, η οποία διευθύνεται από τον αρχιμουσικό Σπύρο Κασταμονίτη. Αποτελείται περίπου από 60 άτομα και έχει λάβει μέρος σε πολλές εκδηλώσεις εντός και εκτός Κέρκυρας. Στη Φιλαρμονική διδάσκονται ξύλινα πνευστά (δασκάλα Ειρήνη Κυπριανού) και κρουστά (Σπύρος Σαλβάνος).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Προγκρές Μ-17
Το Προγκρές Μ-17 ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο που εκτοξεύτηκε το 1993 για να ανεφοδιάσει τον διαστημικό σταθμό Μιρ. Ήταν το τριακοστό πέμπτο από τα 64 συνολικά διαστημόπλοια Προγκρές που στάλθηκαν στον σταθμό. Ήταν της έκδοσης Προγκρές Μ και είχε αριθμό σειράς 217. Όπως και τα άλλα διαστημόπλοια Πρόγκρες, μετέφερε τρόφιμα, νερό, οξυγόνο και καύσιμα για τον σταθμό, καθώς και εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικών ερευνών. Πέραν αυτών, αξιοποιήθηκε για να επιδειχθεί η δυνατότητα παρατεταμένων αποστολών διαστημοπλοίων Πρόγκρες: το Μ-17 παρέμεινε σε τροχιά για ένα έτος σχεδόν, ενώ παρέμεινε συνδεδεμένο με τον σταθμό για 132 ημέρες.
Εκτόξευση και σύνδεση με τον σταθμό
Εκτοξεύτηκε με πύραυλο] Soyuz-U2 από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ την 31η Μαρτίου 1993 (03:34:13 GMT). Συνδέθηκε με την οπίσθια θύρα του Κβαντ-1 την 1η Απριλίου (05:16:18 GMT), δηλαδή σε λιγότερο από 26 ώρες μετά την εκτόξευσή του. Το ολικό φορτίο που μετέφερε στον σταθμό ήταν 2604 kg. Επίσης μετέφερε κάψουλα επανεισόδου Ραντούγκα, για την επιστροφή εξοπλισμού και άλλου υλικού στην Γη, όμως εξ αιτίας της παρατεταμένης αποστολής του η κάψουλα μεταφέρθηκε στο Πρόγκρες Μ-18.
Παράταση της αποστολής
Σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό το Προγκρές Μ-17 θα πραγματοποιούσε αποστολή συνηθισμένης διάρκειας. Παρέμεινε όμως για πολύ περισσότερο στον Μιρ (για 132 ημέρες) επειδή προέκυψε ασυνήθιστα μεγάλο διάστημα ανάμεσα σε αποστολές που θα χρησιμοποιούσαν την συγκεκριμένη θύρα σύνδεσης. Το επανδρωμένο Σογιούζ ΤΜ-16 συνδέθηκε με την θύρα του τμήματος Κριστάλ του σταθμού για να δοκιμάσει το νέο σύστημα σύνδεσης που θα χρησιμοποιούνταν στο Πρόγραμμα Διαστημικού Λεωφορείου - Μιρ, αφήνοντας την εμπρόσθια θύρα ελεύθερη για το επόμενο διαστημόπλοιο Πρόγκρες, το Μ 18. Ήταν η πρώτη φορά που βρίσκονταν ταυτόχρονα δύο Προγκρές στον Μιρ. Το Μ 17 αποσυνδέθηκε στις 11 Αυγούστου (15:36:42 GMT).
Εξ αιτίας της παρατεταμένης αποστολής του, δεν διέθετε αρκετά καύσιμα για να επιβραδύνει και να βγει από την τροχιά του άμεσα. Παρέμεινε στο διάστημα για 205 ημέρες, μέχρι να εκφυλιστεί η τροχιά του σε σημείο που τα καύσιμα του να επαρκούν για την τελική έξοδο του από αυτήν ώστε να καταστραφεί στην ατμόσφαιρα. Την μακρά χρονική περίοδο που παρέμεινε στο διάστημα, έγιναν δοκιμές για να εξεταστεί η λειτουργικότητα και η διάρκεια ζωής του διαστημοπλοίου. Αφού τέθηκε σε ασφαλή τροχιά (ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος σύγκρουσης με τον Μιρ) όλα τα μη απαραίτητα συστήματα απενεργοποιήθηκαν για να εξοικονομηθεί ενέργεια. Στις 2 Μαρτίου το διαστημόπλοιο επανενεργοποιήθηκε και ολοκλήρωσε επιτυχώς σειρά ελιγμών για να επιδειχθεί ότι λειτουργούσε κανονικά ύστερα από μακρά παραμονή στο διάστημα. Την επομένη καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα πάνω από την Νότια Αμερική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποστολές στο Διαστημικό Σταθμό Μιρ Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1993
Κατάλογος Κυβερνητών της Δυτικής Βιρτζίνια
Ο Κυβερνήτης της Δυτικής Βιρτζίνια είναι ο αρχηγός του εκτελεστικού κλάδου της κυβέρνησης της Δυτικής Βιρτζίνια και αρχηγός των στρατιωτικών δυνάμεων της πολιτείας. Ο κυβερνήτης έχει καθήκον να επιβάλει τους πολιτειακούς νόμους, και την εξουσία είτε να εγκρίνει είτε να αρνηθεί να κυρώσει νομοσχέδια που ψηφίζει το Νομοθετικό Σώμα της Δυτικής Βιρτζίνια, να συγκαλεί το νομοθετικό σώμα οποιαδήποτε στιγμή, και, εκτός αν έχει υπάρξει δίιωξη από την Βουλή των Αντιπροσώπων, να δώσει χάρη και αναστολή ποινής.
Τύπος του Ήρωνα
μικρογραφία|290px|Έστω τα μήκη των πλευρών του τριγώνου. Από το ημιάθροισμά τους υπολογίζετε η ημιπερίμετρος, που χρησιμοποιείται στον τύπο του Ήρωνα. Στην Ευκλείδεια Γεωμετρία, ο τύπος του Ήρωνα δίνει το εμβαδόν ενός τριγώνου συναρτήσει του μήκους των πλευρών του. Σύμφωνα με τον τύπο ένα τρίγωνο με μήκη πλευρών \alpha, \beta και \gamma έχει εμβαδό όπου \tau είναι η ημιπερίμετρος του τριγώνου, δηλαδή:
Κατάλογος Κυβερνητών της Δυτικής Βιρτζίνια
Αφότου η Δυτική Βιρτζίνια έγινε πολιτεία, είχε 35 κυβερνήτες· 32 διαφορετικοί άνδρες έχουν φέρει το αξίωμα (ο Αρτς Α. Μουρ, νεότερος και ο Σέσιλ Χ. Άντεργουντ υπηρέτησαν έκαστος δύο μη συνεχόμενες θητείες). Έξι κυβερνήτες στην ιστορία της πολιτείας έχουν υπηρετήσει πολλαπλές θητείες. Αυτός με την μακρύτερη θητεία ήταν ο Μουρ, ο οποίος υπηρέτησε τρεις θητείες σε δώδεκα έτη. Ο πρώτος κυβερνήτης της πολιτείας, ο Άρθουρ Ι. Μπόρμαν, υπηρέτησε δύο συνεχόμενες θητείες, παραιτούμενος μια εβδομάδα πριν το τέλος της του θητείας. Ο Ντάνιελ Ντ. Τ. Φάρνσγουορθ ήταν Πρόεδρος της Γερουσίας εκείνη την περίοδο· ολοκλήρωσε τις επτά τελευταίες ημέρες της θητείας του Μπόρμαν και παραμένει ο κυβερνήτης με την μικρότερη θητεία. Ο Άντεργουντ έχει την ασυνήθιστη διάκριση να είναι το νεότερο πρόσωπο που εκλέχθηκε κυβερνήτης (34 ετών κατά την πρώτη του θητεία το 1957) και το γηραιότερο (74 ετών κατά την δεύτερη θητεία του το 1997· 78 ετών στο τέλος της δεύτερης θητείας του το 2001).
Τύπος του Ήρωνα
Ο τύπος του Ήρωνα μπορεί να γραφτεί και ως εξής: Ο τύπος παίρνει το όνομά του από τον Ήρων. Ο τύπος του Ήρωνα γενικεύεται για όλα τα πολύγωνα που είναι εγγεγραμμένα σε κύκλο.
Κατάλογος Κυβερνητών της Δυτικής Βιρτζίνια
Κυβερνήτες
Η Δυτική Βιρτζίνια ήταν αρχικά μέρος της πολιτείας της Βιρτζίνια, μιας από τις αρχικές Δεκατρείς Αποικίες. Οι βορειοδυτικές κομητείες της Βιρτζίνια αποσχίσθηκαν κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο και δημιούργησαν μια πολιτεία, η οποία έγινε δεκτή στην Ένωση στις 20 Ιουνίου 1863. Δύο ακόμη κομητείες της Βιρτζίνια, η Μπέρκλεϋ και η Τζέφερσον, εισήλθαν στην πολιτεία στι 10 Μαρτίου 1866.
Για να εκλεγεί στη θέση του κυβερνήτη, ένα πρόσωπο πρέπει να είναι τουλάχιστον 30 ετών, και πρέπει να έχει υπάρξει πολίτης της Δυτικής Βιρτζίνια επί τουλάχιστον πέντε έτη την περίοδο της έναρξης της θητείας. Το Σύνταγμα της Δυτικής Βιρτζίνια, επικυρωμένο το 1872, αναφέρει μια τετραετή θητεία για το κυβερνήτη, με έναρξη την Δευτέρα μετά την πρώτη Τετάρτη του Ιανουαρίου μετά την εκλογή. Το αρχικό σύνταγμα του 1863 είχε μια διετή θητεία για τον κυβερνήτη.
Τύπος του Ήρωνα
Απόδειξη
Έστω ένα τρίγωνο με πλευρές \alpha, \beta, \gamma και \mathrm{A}, \mathrm{B}, οι απέναντί τους γωνίες. Εφαρμόζοντας τον νόμο των συνημιτόνων για την γωνία έχουμε ότι:
Κατάλογος Κυβερνητών της Δυτικής Βιρτζίνια
Κυβερνήτες
Το σύνταγμα δεν αναφέρει αναπληρωτή κυβερνήτη· αν η θέση του κυβερνήτη αδειάσει, ο Πρόεδρος της Γερουσίας ενεργεί ως κυβερνήτης. Αν απομένει πάνω από ένας χρόνος στην θητεία του κυβερνήτη την περίοδο εκκένωσης της θέση, διεξάγεται νέα εκλογή· αλλιώς, ο Πρόεδρος της Γερουσίας υπηρετεί το υπόλοιπο της θητείας. Ένα νομοσχέδιο που πέρασε το 2000 δίνει στον Πρόεδρο της Γερουσίας τον επίτιμο τίτλο του Αναπληρωτή Κυβερνήτη, αλλά αυτός ο τίτλος σπάνια χρησιμοποιείται στην πράξη και οι θητείες του Προέδρου της Γερουσίας δεν αντιστοιχούν σε αυτές των κυβερνητών. Ο ίδιος νόμος δηλώνει ότι στην γραμμή διαδοχής μετά τον Πρόεδρο της Γερουσίας θα είναι ο Ομιλητής της Βουλής των Αντιπροσώπων, ακολουθούμενος από τον πολιτειακό γραμματέα δικαιοσύνης, τον πολιτειακό λογιστικό αρχιεκτιμητή και πρώην κυβερνήτες, σε αντίστροφη τάξη θητείας, οι οποίοι κατοικούν στην πολιτεία την εποχή που χηρεύει η θέση.
Τύπος του Ήρωνα
Απόδειξη
Από την σχέση του ημιτόνου και του συνημιτόνου έχουμε ότι: Χρησιμοποιώντας την διαφορά τετραγώνων έχουμε ότι: Χρησιμοποιώντας την ταυτότητα, προκύπτει ότι: Χρησιμοποιώντας πάλι την διαφορά τετραγώνων έχουμε ότι
Κατάλογος Κυβερνητών της Δυτικής Βιρτζίνια
Κυβερνήτες
thumb|upright|alt=Portrait of a well-dressed nineteenth-century man, sitting.|[[Άρθουρ Ι. Μπόρμαν, πρώτος κυβερνήτης της Δυτικής Βιρτζίνια]] thumb|upright|alt=Upper-body photograph of a twenty-first-century man in a suit.|[[Τζέι Ροκφέλλερ, 29ος Κυβερνήτης της Δυτικής βιρτζίνια]]
Άλλα υψηλά αξιώματα που έφεραν
Αυτός είναι ένας πίνακας με αξιώματα του Κογκρέσου που κατείχαν οι κυβερνήτες. Όλοι οι αντιπρόσωποι και οι γερουσιαστές που φαίνονται αντιπροσώπευαν την Δυτική Βιρτζίνια. Ουδείς κυβερνήτης της Δυτικής Βιρτζίνια έχει χρηματίσει σε άλλο ομοσπονδιακό αξίωμα.
Εν ζωή πρώην κυβερνήτες
Τον Ιανουάριο του 2012 πέντε πρώην κυβερνήτες ήταν εν ζωή, με γηραιότερο τον Αρτς Μουρ τον νεότερο (1969–1977· 1985-1989, γεννημένος το 1923). Ο κυβερνήτης που πέθανε πιο πρόσφατα ήταν ο Χούλετ Σ. Σμιθ (1965-1969), ο οποίος πέθανε στις 16 Ιανουαρίου 2012. Ο πιο πρόσφατος κυβερνητης που πέθανε ήταν ο Σέσιλ Χ. Άντεργουντ (1957–1961, 1997–2001), ο οποίος πέθανε στις 24 Νοεμβρίου 2008.
Τύπος του Ήρωνα
Τύπος Βραχμαγκούπτα
Ο τύπος Βραχμαγκούπτα γενικεύει αυτόν τον τύπο για τον εμβαδόν οποιουδήποτε εγγράψιμου τετρατπλεύρου. Πιο συγκεκριμένα, για ένα εγγράψιμο τετράπλευρο με πλευρές και ημιπερίμετρο \tau, το εμβαδόν του είναι ίσο με
Τύπος Bretschneider
Ο τύπος Bretschneider δίνει το εμβαδόν για κάθε τετράπλευρο σχήμα με πλευρές και γωνίες  ως
Παραπομπές
Κατηγορία:Εμβαδόν Κατηγορία:Γεωμετρία του τριγώνου
Ένα το χελιδόνι
Το Ένα το χελιδόνι είναι ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη, σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη και αρχική ερμηνεία του Γρηγόρη Μπιθικώτση.
Κατηγορία:Επαναστατικά τραγούδια Κατηγορία:Τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη
Πυθόδωρος ο Τραλλιανός
Ο Πυθόδωρος (π. 70 - μετά το 28 π.Χ.) ήταν ένας βαθύπλουτος Έλληνας από τις Τράλλεις, φίλος τού Γ. Πομπήιου.
Βιογραφία
Δεν γνωρίζουμε για τους γονείς του.
Το 36 π.Χ. νυμφεύτηκε το μεγαλύτερο τέκνο τού Μάρκου Αντωνίου, την Αντωνία Πρίμα. Αυτή ήταν κόρη τού στρατηγού από τον 2ο γάμο του, με την εξαδέλφη του Αντωνία Υβρίδα τη Νεότερη. Η Αντωνία ήταν 20 έτη νεότερη τού συζύγου της Πυθοδώρου. Ο λόγος ήταν, ότι ο Μ. Αντώνιος ήθελε χρήματα για την εκστρατεία του να εισβάλει στην Παρθία και ήλπιζε με τον γάμο της κόρης του να αποκτήσει μέρος τού πλούτου τού γαμπρού του για τις δαπάνες τού πολέμου που σχεδίαζε.
Το ζεύγος εγκαταστάθηκε στη Σμύρνη. Το 30/29 η Αντωνία γέννησε την Πυθοδωρίδα, που μεγάλωσε στη Σμύρνη και με τους γάμους της έγινε βασίλισσα τού Πόντου και της Καππαδοκίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αντωνία Πρίμα, κόρη τού Μάρκου Αντωνίου στρατηγού και μέλους της Β΄ Τριανδρίας και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαίοι
Παταγή Έβρου
Η Παταγή είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Έβρου στη Θράκη
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Παταγή βρίσκεται 10 χιλιόμετρα Δ.-ΝΔ. της Ορεστιάδας σε υψόμετρο 110 περίπου μέτρων, απαλλαγμένο από την υγρασία του κάμπου, στην πλαγιά ενός λόφου, που στο νότιο τμήμα του καταλήγει σε δάσος με βελανιδιές με πλούσια χλωρίδα και πανίδα. Κατοικείται από 163 κατοίκους (απογραφή 2011), οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, ενώ ο οικισμός αποτελεί ένα από τα 13 χωριά των Μάρηδων. Κύρια προϊόντα που παράγονται είναι στάρι, καλαμπόκι, ηλιόσπορος, τεύτλα, καθώς και κόκκινο κρασί.
Στην Παταγή βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου, ένας από τους ελάχιστους μεταβυζαντινούς ναούς με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στον τομέα του θρησκευτικού τουρισμού. Ο μεταβυζαντινός ναός του Αγίου Νικολάου στην Παταγή αποτελεί το παλαιότερο θρησκευτικό μνημείο της περιοχής και ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά κτίρια του βορείου Έβρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ορεστιάδας Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου
Live in Concert 1972/73
Live in Concert 1972/73 είναι ο τίτλος του DVD του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο κυκλοφόρησε στις 25 Ιουλίου του 2005 από την εταιρεία "ΕΜΙ". Το συγκεκριμένο DVD περιλαμβάνει τη βιντεοσκόπηση της συναυλίας του συγκροτήματος στην Κοπενχάγη, την 1 Μαρτίου του 1972, η οποία είχε κυκλοφορήσει το 1990 με τίτλο "Scandinavian Nights", αλλά και τρία τραγούδια βιντεοσκοπημένα στη Νέα Υόρκη, στις 29 Μαΐου του 1973, ένα μήνα πριν την τελευταία εμφάνιση του τραγουδιστή Ίαν Γκίλαν και του μπασίστα Ρότζερ Γκλόβερ με το συγκρότημα.
Το "Live in Concert 1972/73" έχει βραβευθεί ως χρυσό στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου οι πωλήσεις του ξεπέρασαν τα 50.000 αντίτυπα.
Τραγούδια
Κοπενχάγη, 1972
Νέα Υόρκη, 1973
Βραβεία
Live in Concert 1972/73 (βίντεο)
Τα μέλη των Deep Purple
Στο "Live in Concert 1972/73" συμμετείχε η δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple
Φραντσέσκα Σκιαβόνε
Η Φραντσέσκα Σκιαβόνε (Francesca Schiavone, 23 Ιουνίου 1980) είναι Ιταλίδα αντισφαιρίστρια. Έγινε επαγγελματίας το 1998. Κέρδισε το Ρολάν Γκαρός το 2010 και έγινε η πρώτη Ιταλίδα που κέρδισε τίτλο Γκραν Σλαμ στο απλό.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου του 1980 στο Μιλάνο. Τον Ιούλιο του 2007 κέρδισε τον πρώτο της τίτλο. Εξάλλου, στον τελικό του Fed Cup του 2006 η ομάδα της Ιταλίας, στην οποία ήταν μέλος η Σκιαβόνε, κέρδισε με 3-2 το Βέλγιο. Ήταν η πρώτη κατάκτηση του τρόπαιου για την Ιταλία στην ιστορία της.
Στις 5 Ιουνίου 2010 έγινε η πρώτη Ιταλίδα αντισφαιρίστρια που κατέκτησε τίτλο Γκραν Σλαμ στο απλό, καθώς επικράτησε της Αυστραλής Σαμάνθα Στόσουρ με 6–4 7–6 (2) στον τελικό. Μετά τη νίκη της από τη θέση 17 που ήταν στην παγκόσμια κατάταξη, αναρριχήθηκε στην 6η θέση, στις 7 Ιουνίου 2010 και έγινε η Ιταλίδα τενίστρια που βρέθηκε στην υψηλότερη κατάταξη στην ιστορία μετά την 10η θέση της Φλάβια Πενέτα το 2009.
Η Σκιαβόνε είναι μία από τις τρεις μόνο τενίστριες που κατατάσσονται στις 50 πρώτες στον κόσμο, οι οποίες παίζουν με ένα πίσω χέρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Ασφάκα Θεσπρωτίας
Η Ασφάκα είναι ημιορεινός οικισμός του δήμου Σουλίου στον νομό Θεσπρωτίας της περιφέρειας Ηπείρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό 10 κατοίκων.
Γενικά στοιχεία
Η Ασφάκα βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της Θεσπρωτίας, κτισμένη σε υψόμετρο 220 μέτρων, στις δυτικές απολήξεις των ορέων της Παραμυθιάς. Αναγνωρίστηκε επίσημα το 1940, ως οικισμός της κοινότητας Ζερβοχωρίου, με 39 κατοίκους. Το 1997 υπήχθη στον δήμο Παραμυθιάς, ενώ από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Σουλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Σουλίου
Ελισάβετ του Βιντ
Η Ελισάβετ του Βιντ (γερμ. Elisabeth Pauline Ottilie Luise zu Wied, 29 Δεκεμβρίου 1843 – 2 Μαρτίου 1916) ήταν σύζυγος του Καρόλου Α΄ της Ρουμανίας, γνωστή ευρέως με το φιλολογικό ψευδώνυμο Κάρμεν Σίλβα. Υπήρξε η πρώτη που έφερε τον τίτλο της Βασίλισσας της Ρουμανίας.
Βιογραφικά στοιχεία
left|250px|thumb|Η πριγκίπισσα Ελισάβετ σε νεαρή ηλικία. Η Ελισάβετ Παυλίνα Οττιλία Λουίζα γεννήθηκε στο Παλάτι του Μονρεπό στο Νοϊβίντ. Ήταν η κόρη του Χέρμαν του Βιντ και της Μαρίας του Νάσσαου, αδελφής του Αδόλφου του Λουξεμβούργου. Από μικρή ηλικία είχε καλλιτεχνικές ανησυχίες, που φάνηκε αργότερα και με την ενασχόλησή της με τη λογοτεχνία. Ήταν επίσης ανιψιά της Σοφίας, Βασίλισσας της Σουηδίας, ενώ η ίδια είχε ανιψιό τον Γουλιέλμο του Βιντ, μετέπειτα Πρίγκιπα της Αλβανίας, από τον αδελφό της Γουλιέλμο Αδόλφο του Βιντ. Στην ηλικία μόλις των 16 ετών, εθεωρείτο πιθανή σύζυγος του Αλβέρτου Εδουάρδου, Πρίγκηπα της Ουαλίας, μετέπειτα Βασιλιά του Ηνωμένου Βασιλείου και Αυτοκράτορα της Ινδίας. Εθεωρείτο μάλιστα ιδανική νύφη από τη Βικτωρία του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία ενθάρρυνε την κόρη της, Βικτωρία, μετέπειτα σύζυγο του αυτοκράτορα Φρειδερίκου Γ΄, να συναναστρέφεται την Ελισάβετ. Αργότερα ο διάδοχος του βρετανικού θρόνου νυμφεύθηκε την Αλεξάνδρα της Δανίας, μετέπειτα Βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου και Αυτοκράτειρα της Ινδίας.
Γνωρίστηκε πρώτη φορά με τον μέλλοντα σύζυγό της, Κάρολο του Οίκου Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν στο Βερολίνο το 1861, όταν η οικογένειά της βρισκόταν στην Αυλή του Βερολίνου προς επίτευξη ενός βέλτιστου γάμου. Αργότερα το 1869, όταν ο Κάρολος έλαβε τον τίτλο του Πρίγκιπα της Ρουμανίας, επέστρεψε στη Γερμανία προς αναζήτηση της μέλλουσας συζύγου του. Επανασυνδέθηκε με την Ελισάβετ και τελικώς παντρεύτηκαν στο Νοϊβίντ τον ίδιο χρόνο. Το μοναδικό παιδί του, η Μαρία, απεβίωσε το 1874 στην ηλικία των 3 ετών, γεγονός που δεν μπορούσε να ξεπεράσει η μητέρα της. Στέφθηκε Βασίλισσα της Ρουμανίας το 1881, όταν η Ρουμανία ανακηρύχθηκε βασίλειο. Οι σχέσεις του βασιλικού ζεύγους αναφερόταν ως παγωμένες σε όλη την διάρκεια του γάμου τους, ενώ ο βασιλιάς Κάρολος ασχολείτο αποκλειστικά με τα τεκταινόμενα της βασιλείας του. Η ίδια η Ελισάβετ είχε αναφέρει, ότι ήταν τέτοια η προσήλωση του συζύγου της στην πολιτική, που «κοιμόταν με το στέμμα». Ο θάνατος της κόρης τους επέτεινε το ψυχρό κλίμα, αλλά προς το τέλος της ζωής τους υπήρξε μια επαναπροσέγγιση.
Κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου του 1877-1878 αφοσιώθηκε στη φροντίδα των τραυματιών και ίδρυσε το Τάγμα της Ελισάβετ, που απέδιδε παράσημα με χρυσό σταυρό πλαισιωμένο με μπλε κορδέλα σε διακεκριμένα πρόσωπα. Προσπάθησε να ενθαρρύνει τις γυναίκες να συνεχίζουν τις σπουδές τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και ίδρυσε συλλόγους αρωγής για την επίτευξη κοινωφελών σκοπών. Ήταν καλλιτεχνική φύση, αφού διακρινόταν για την έφεσή της στο πιάνο, καθώς και σε άλλα μουσικά όργανα, στο τραγούδι, στη ζωγραφική και στη λογοτεχνία και ειδικότερα την ποίηση, στη λαογραφία και στις νουβέλες. Εκτός από τα πολυάριθμα πρωτότυπα έργα της διέδωσε σε λογοτεχνική μορφή πολλούς από τους θρύλους της ρουμανικής επαρχίας. Απεβίωσε στο Βουκουρέστι και ο τόπος ταφής της βρίσκεται στον καθεδρικό ναό της πόλης Κουρτέα ντε Άργκες.
Εργογραφία
Χρησιμοποίησε το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Κάρμεν Σίλβα για να γράψει διάφορα έργα σε πολλές γλώσσες, όπως στα γερμανικά, τα ρουμανικά, τα γαλλικά και τα αγγλικά. Μερικά από τα έργα της, που περιλαμβάνουν ποιήματα, θεατρικά έργα, νουβέλες, δοκίμια, μελέτες, συλλογές στοχασμών και άλλα, αξίζουν αναφοράς: Μαζί με τη Μίτε Κρέμνιτς, κυρία επί των τιμών και συγγραφέα, εξέδωσαν κάποια έργα, ενώ ορισμένες φορές χρησιμοποίησαν το ψευδώνυμο Dito et Idem. Μερικά από αυτά είναι:
Συμπεριφορά
thumb|250px|Η βασίλισσα Ελισάβετ της Ρουμανίας με την κόρη της, Μαρία. Το 1881 λόγω έλλειψης διαδόχου στο ρουμανικό θρόνο, ο Κάρολος Α΄ υιοθέτησε τον ανιψιό του Φερδινάνδο. Ο Φερδινάνδος σε μια ξένη βασιλική Αυλή και μακριά από την πατρίδα του, συνδέθηκε με μία από τις γυναίκες της Αυλής της Ελισάβετ, τη συγγραφέα Ελένα Βακαρέσκου. Η Ελισάβετ, στενή φίλη της Ελένα, ενθάρρυνε τη σχέση μεταξύ τους, παρόλο που το Σύνταγμα απαγόρευε την τέλεση του γάμου μεταξύ του διαδόχου του θρόνου και μιας γυναίκας ρουμανικής καταγωγής. Αυτό οδήγησε στην αυτοεξορία της Ελισάβετ στη πόλη που μεγάλωσε και της Ελένα στο Παρίσι, ενώ ο Φερδινάνδος αναζήτησε στην Ευρώπη μία σύζυγο. Τελικώς νυμφεύθηκε την Μαρία του Εδιμβούργου, εγγονή της Βασίλισσας Βικτωρίας από τον γιο της Αλφρέδο.
Η υπόθεση συνέβαλε στην ενίσχυση της αντίληψης, ότι η Ελισάβετ ήταν ονειροπόλα και εκκεντρική. Αρκετά ασυνήθιστη για μια βασίλισσα ήταν η προσωπική της άποψη, όπως έγραψε σε κάποιο ημερολόγιό της, ότι θεωρούσε μια δημοκρατική μορφή διακυβέρνησης προτιμότερη από τη μοναρχία. Η άποψή της δεν δημοσιεύτηκε παρά μετά τον θάνατό της.
Πυθοδωρίδα του Πόντου
Η Πυθοδωρίς Φιλομήτωρ (30/29 π.Χ. - 38 μ.Χ.) ήταν βασίλισσα τού Πόντου ως σύζυγος τού Πολέμωνα Α΄ και βασίλισσα της Καππαδοκίας ως σύζυγος τού Αρχελάου.
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο τού βαθύπλουτου Πυθοδώρου τού Τραλλιανού και της Αντωνίας Πρίμας, κόρης τού Μάρκου Αντωνίου, στρατηγού και μέλους της Β΄ Τριανδρίας. Μέσω της Αντωνίας και τού Μ. Αντωνίου ήταν εξαδέλφη τού Αυτοκράτορα Κλαυδίου.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σμύρνη. Ο πατέρας της ήταν Έλληνας της Μ. Ασίας, φίλος τού Γ. Πομπήιου. Έλαβε το όνομα τού πατέρα της. Η εκ μητρός μάμμη της ήταν η Αντωνία Υβρίδα η Νεότερη, εξαδέλφη τού συζύγου της Μ. Αντωνίου.
Οι γάμοι της δείχνουν, πώς μία ευγενής, στα υποτελή στους Ρωμαίους βασίλεια, ανακατευόταν στην πολιτική και στα παιχνίδια εξουσίας. Περί το 14 π.Χ. παντρεύτηκε τον χήρο Πολέμωνα Α΄ τού Πόντου, έτσι έγινε βασίλισσα τού Πόντου. Ο Πολέμων Α΄ απεβίωσε το 8 π.Χ. και η Πυθοδωρίδα έμεινε βασίλισσα τού Πόντου. Κράτησε την Κολχίδα, όχι όμως τον Κιμμέριο Βόσπορο, που δόθηκε στον γιο της πρώτης συζύγου τού Πολέμωνα Α΄, από προηγούμενο γάμο της, τον Τ. Ι. Ασπούργο.
Έπειτα παντρεύτηκε τον χήρο Αρχέλαο της Καππαδοκίας, περιοχών της Κιλικίας και της Μικράς Αρμενίας. Έτσι έγινε βασίλισσα της Καππαδοκίας, κ.λπ.· δεν απέκτησαν τέκνα. Η Πυθοδωρίδα, έπειτα από τον γάμο αυτόν, είχε μετακινηθεί με τα τρία παιδιά της από τον Πόντο στην Καππαδοκία για να ζήσει με τον Αρχέλαο. Αυτός έκτισε ανάκτορο στην Ελαιούσα Σεβαστή της Κιλικίας Τραχέας. Το 17 μ.Χ. απεβίωσε ο Αρχέλαος και η Καππαδοκία έγινε ρωμαϊκή επαρχία· τα τμήματα της Κιλικίας δόθηκαν στον γιο του από τον πρώτο του γάμο, τον Αρχέλαο της Κιλικίας και η Μικρά Αρμενία στον Ζήνωνα, γιο της Πυθοδωρίδας, που βασίλευσε με το όνομα Αρταξίας Γ΄. Η Πυθοδωρίδα με τα υπόλοιπα τέκνα της επέστρεψε στον Πόντο.
Ο Πολέμων Β΄ τη βοηθούσε στη διακυβέρνηση τού βασιλείου. Όταν εκείνη απεβίωσε, τη διαδέχθηκε στον θρόνο. Η Πυθοδωρίδα αναφέρεται από τον φίλο της Στράβωνα τον γεωγράφο, που την περιγράφει ως ενάρετη γυναίκα. Γράφει, ότι ήταν ικανή στο εμπόριο και πως ο Πόντος υπό την εξουσία της γνώρισε άνθηση. Στην Αθήνα βρέθηκε στήλη των τελών τού 1ου αι. π.Χ. με την επιγραφή ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΠΥΘΟΔΩΡΙΔΑ ΦΙΛΟΜΗΤΩΡ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Πολέμωνα Α΄ τού Πόντου & τού Κιμμερίου Βοσπόρου και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες του Πόντου
Επαρχία Ντενιζλί
Η περιοχή αντιστοιχεί σε τμήμα της αρχαίας Λυκίας και Φρυγίας. Σημαντικές αρχαίες πόλεις της περιοχής είναι Λαοδίκεια η εν Φρυγία, η Ιεράπολις, η Τρίπολη της Φρυγίας, και οι Κολοσσές.
Προγκρές Μ-18
Το Προγκρές Μ-18 ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο που εκτοξεύτηκε το 1993 για να ανεφοδιάσει τον διαστημικό σταθμό Μιρ. Ήταν το τριακοστό έκτο από τα 64 συνολικά διαστημόπλοια Προγκρές που έφτασαν στον σταθμό. Το συγκεκριμένο ήταν της έκδοσης Πρόγκρες Μ και είχε αριθμό σειράς 218. Μετέφερε τρόφιμα, νερό, οξυγόνο, καύσιμα καθώς και επιστημονικό εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικών ερευνών.
Αποστολή
Εκτοξεύτηκε στις 22 Μαΐου 1993 (06:41:47 GMT) με πύραυλο Soyuz-U2 από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Ήταν το τελευταίο Προγκρές που εκτοξεύτηκε με πύραυλο-φορέα αυτού του τύπου. Συνδέθηκε με την εμπρόσθια θύρα του κύριου τμήματος (αγγλ. core module) στις 24 Μαΐου (08:24:44 GMT). και παρέμεινε στον Μιρ για 40 ημέρες. Αποσυνδέθηκε στις 3 Ιουλίου 15:58:16 GMT, λιγότερο από μισή ώρα πριν την άφιξη του Σογιούζ ΤΜ-17 που θα χρησιμοποιούσε την ίδια θύρα. Το Προγκρές Μ-18 καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα πάνω από την Ειρηνικό Ωκεανό περίπου μία ημέρα αργότερα. Πριν την αποχώρησή του από τον σταθμό, μεταφέρθηκε σε αυτό η κάψουλα επανεισόδου Ραντούγκα του Προγκρές Μ-17. Έγινε επιτυχής ανάκτηση της κάψουλας στις 17:13 GMT.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποστολές στο Διαστημικό Σταθμό Μιρ Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1993
Επικοινωνία
μικρογραφία|Επικοινωνία
Επικοινωνία είναι η διαδικασία της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ δύο ή περισσότερων μελών για τα οποία η πληροφορία έχει νόημα οπότε αποκτά νόημα και η ανταλλαγή της ως μια πράξη. Επικοινωνία έχουμε για παράδειγμα μεταξύ έμβιων όντων με την ανταλλαγή σκέψεων, μηνυμάτων, συναισθημάτων ή πληροφορίας μέσω της ομιλίας, της εικόνας, της γραφής, της συμπεριφοράς ή μεταξύ ανθρώπου και έξυπνων μηχανών.
Η επικοινωνία είναι η διαδικασία με την οποία ένας πομπός Α (άνθρωπος ή ομάδα ή μηχανή) μεταβιβάζει πληροφορίες, σκέψεις, ιδέες ή συναισθήματα σε ένα δέκτη Β (άνθρωπος ή ομάδα η μηχανή) με στόχο να ενεργήσει πάνω του με τρόπο ώστε να προκαλέσει σε αυτόν την εμφάνιση ιδεών, πράξεων ή συναισθημάτων και σε τελική ανάλυση να επηρεάσει την κατάστασή του και τη συμπεριφορά του.
Η επικοινωνία είναι μια διαδικασία ανταλλαγής μηνυμάτων που δεν συμβαίνει απαραίτητα μεταξύ ανθρώπινων όντων, αλλά κάθε οργανισμού ή μηχανής που είναι σε θέση να λάβει και να στείλει μηνύματα ή σήματα που επενεργούν στην πνευματική ή φυσική του κατάσταση ή στη συμπεριφορά του. Η επικοινωνία μπορεί να είναι είτε αυθόρμητη, είτε φυσική (όταν αφορά ανθρώπινη κατασκευή) προσχεδιασμένη και κωδικοποιημένη συνειδητά και προσεκτικά.
Ιστορία Επικοινωνίας
Εκτός από την λεκτική επικοινωνία υπάρχει και η μη λεκτική, γνωστή και ως "γλώσσα του σώματος": οι χειρονομίες, ο τόνος της φωνής, η στάση του σώματος, οι εκφράσεις του προσώπου.
Η επικοινωνία αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι ολόκληρου του πλανήτη μας. Χάρη σε αυτήν η καθημερινότητα μας έγινε πιο εύκολη και η επικοινωνία με μακρινούς συγγενείς πιο άμεση. Αυτό έχει και ως αποτέλεσμα όλες αυτές οι επικοινωνιακές συσκευές να έχουν ακόμα και συναισθηματική αξία για μας. Η επικοινωνία έχει αναπτυχθεί με την πάροδο του χρόνου. Στα παλαιότερα χρόνια η μορφή της επικοινωνίας ήταν κυρίως λεκτική, αλλά στις μέρες μας χρησιμοποιείται και η μαζική επικοινωνία η οποία δεν είναι μορφή επικοινωνίας που δόθηκε από την φύση. Σε αυτήν περιλαμβάνονται τα νέα μέσα, όπως είναι η τηλεόραση, το τηλέφωνο,το ραδιόφωνο, ο κινηματογράφος, το διαδίκτυο (Internet) κ.ά. Σε αυτά οι άνθρωποι οδηγήθηκαν από την ανάγκη για πιο γρήγορη και άμεση επικοινωνία.
Επικοινωνία και ενέργεια
Για να υπάρξουν όλες οι μορφές επικοινωνίας απαιτείται η κατανάλωση κάποιας μορφής ενέργειας.
Για την παραγωγή ήχων ή χειρονομιών (π.χ., από τα έμβια όντα) απαιτείται μυική ενέργεια, ενώ για την επικοινωνία με τη χρήση των σύγχρονων μέσων επικοινωνίας (π.χ., κινητό τηλέφωνο) απαιτείται ηλεκτρική ενέργεια.
Παράγοντες που επηρεάζουν την επικοινωνία
Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που επηρεάζουν τη επικοινωνία, όπως η γλώσσα, το περιβάλλον, το φύλο και η ηλικία, οι προσωπικές αντιλήψεις και ιδέες, η διανοητική, σωματική και ψυχολογική κατάσταση του πομπού και του δέκτη, πολιτισμικοί και θρησκευτικοί περιορισμοί, το κοινωνικό στάτους και ο θόρυβος. Θόρυβος είναι οτιδήποτε επηρεάζει την μετάδοση του μηνύματος από τον πομπό στον δέκτη.
Καρδάμωμον το γνήσιον
Ανάπτυξη
thumb|left|Καρδάμωμον το γνήσιον. Το Καρδάμωμον το γνήσιον, είναι ένα πικάντικο, αρωματικό, ποώδες, πολυετές φυτό το οποίο αναπτύσσεται σε ύψος 2-4 μ. Τα φύλλα του εναλλάσσονται σε δύο σειρές, γραμμικά-λογχοειδή, μήκους 40-60 εκατοστών, με μια μακρυά αιχμηρή κορυφή. Τα άνθη είναι λευκά έως λιλά ή απαλό βιολετί, που παράγονται σε μια χαλαρή ακίδα μήκους 30-60 εκατοστών. Ο καρπός είναι ένας κίτρινο-πράσινος λοβός, τριών όψεων μήκους 1-2 εκατοστών, που περιέχει αρκετούς μαύρους και καφέ σπόρους.
Ζαν-Φρανσουά Μαρμοντέλ
Ο Ζαν-Φρανσουά Μαρμοντέλ (γαλλικά: Jean-François Marmontel) (1723 - 1799) ήταν Γάλλος ποιητής, ιστορικός, θεατρικός συγγραφέας, μυθιστοριογράφος και μέλος των συντακτών της Εγκυκλοπαίδειας.
Καρδάμωμον το γνήσιον
Χρήσεις
Οι πράσινοι λοβοί του σπόρου του φυτού ξηραίνονται και οι σπόροι μέσα στο λοβό χρησιμοποιούνται στην Ινδική και τις άλλες Ασιατικές κουζίνες, είτε ολόκληροι είτε αλεσμένοι. Είναι το πιο ευρέως καλλιεργούμενο είδος κάρδαμου· για τους άλλους τύπους και τις χρήσεις, δείτε κάρδαμο, μαύρο κάρδαμο. thumb|Λοβοί από κάρδαμο που χρησιμοποιούνται ως μπαχαρικό. Το τριμμένο κάρδαμο είναι ένα συστατικό σε πολλά Ινδικά κάρυ και αποτελεί την πρωταρχική συμβολή στη γεύση του masala chai. Στο Ιράν, το κάρδαμο χρησιμοποιείται για να αρωματίσει τον καφέ και το τσάι. Στην Τουρκία, χρησιμοποιείται για να αρωματίσει το μαύρο τούρκικο τσάι, το kakakule στα τουρκικά.
Ζαν-Φρανσουά Μαρμοντέλ
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ζαν-Φρανσουά Μαρμοντέλ γεννήθηκε στις 11 Ιουλίου 1723 σε φτωχή οικογένεια στο Μπορ-λεζ-Οργκ της επαρχίας του Λιμουζέν (σήμερα στο νομό Κορέζ). Αφού σπούδασε σε σχολείο Ιησουιτών στο Μωριάκ, Καντάλ, δίδαξε στα κολέγιά τους στο Κλερμόν-Φεράν και στην Τουλούζη. Το 1745, με την παρακίνηση του Βολταίρου, ξεκίνησε για το Παρίσι για να προσπαθήσει για λογοτεχνική επιτυχία.
Καρδάμωμον το γνήσιον
Χρήσεις
Εκτός από τη φυσική του περιοχή, καλλιεργείται επίσης στο Νεπάλ, το Βιετνάμ, την Ταϊλάνδη και την Κεντρική Αμερική. Στην Ινδία, οι Πολιτείες και τα Ενωτικά εδάφη της Ινδίας Σικκίμ και Κεράλα, είναι οι κύριοι παραγωγοί κάρδαμου· Κατατάσσονται δε στις χώρες με τις περισσότερες καλλιεργούμενες εκτάσεις και την υψηλότερη παραγωγή.
Ζαν-Φρανσουά Μαρμοντέλ
Βιογραφικά στοιχεία
Από το 1748 έως το 1753 έγραψε μια σειρά τραγωδιών έχοντας ως πρότυπο τον Βολταίρο: Διονύσιος ο Τύραννος (1748), Αριστομένης (1749), Κλεοπάτρα (1750), Ηρακλείδης (1752), Αίγυπτος (1753). Αυτά τα θεατρικά έργα, αν και είχαν μικρή επιτυχία στη σκηνή, εξασφάλισαν την εισαγωγή του συγγραφέα στους λογοτεχνικούς και κοσμικούς κύκλους.
Καρδάμωμον το γνήσιον
Χρήσεις
Τα φύλλα του που φύονται κοντά στη βάση του, έχουν δυνατή πικάντικη γεύση και χρησιμοποιούνται σε σαλάτες και διάφορα γαρνιρίσματα.
Ζαν-Φρανσουά Μαρμοντέλ
Βιογραφικά στοιχεία
Έγραψε μια σειρά άρθρων για την Εγκυκλοπαίδεια αποκαλύπτοντας σημαντική κριτική δύναμη και διορατικότητα, τα οποία στη συλλογική τους έκδοση με τον τίτλο Στοιχεία λογοτεχνίας (Eléments de Littérature, 1787) εξακολουθούν να κατατάσσονται μεταξύ των γαλλικών κλασικών έργων. Έγραψε επίσης λιμπρέτα έργων όπερας για τους συνθέτες Ζαν Φιλίπ Ραμώ, Λουίτζι Κερουμπίνι, την οπερατική εκδοχή του έργου Η Πεντάμορφη και το Τέρας για τον Αντρέ Γκρετρί και άλλα.
Το 1758 κέρδισε την υποστήριξη της μαντάμ ντε Πομπαντούρ, η οποία του εξασφάλισε μια θέση διοικητικού γραμματέα και τη διεύθυνση του περιοδικού Le Mercure, στο οποίο είχε ήδη ξεκινήσει να δημοσιεύει τη διάσημη σειρά ιστοριών του Χρηστές ιστορίες (Contes moraux). Η αξία αυτών των συναισθηματικών και ηθικοπλαστικών ιστοριών, που βρήκαν πλατιά απήχηση και πολλούς μιμητές, έγκειται εν μέρει στο στυλ του, αλλά κυρίως στις γραφικές και γοητευτικές εικόνες της γαλλικής κοινωνίας της εποχής του βασιλιά Λουδοβίκο ΙΕ΄.
Καρδάμωμον το γνήσιον
Χρήσεις
Οι λοβοί του πράσινου κάρδαμου, μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν ως συστατικό του μπαχαράτ.
Ζαν-Φρανσουά Μαρμοντέλ
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1759 εξ αιτίας μιας σάτιρας εναντίον του δούκα του Ωμόν, ο συγγραφέας φυλακίστηκε για έντεκα μέρες στη Βαστίλη και έχασε τη διεύθυνση του περιοδικού Le Mercure.μικρογραφία|250x250εσ|Συγκέντρωση στο σαλόνι της [[Μαρί-Τερέζ Ροντέ Ζοφρέν|κυρίας Ζοφρέν το 1755|αριστερά]]Το 1763 εκλέχθηκε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας, της οποίας αργότερα έγινε ισόβιος γραμματέας. Δημοσίευσε δύο μυθιστορήματα που επαύξησαν σημαντικά τη φήμη του: Το 1767 δημοσίευσε τον Βελισσάριο, μυθιστόρημα αξιοσημείωτο κυρίως λόγω ενός κεφαλαίου όπου έκανε έκκληση για ανεξιθρησκία που προκάλεσε την αποδοκιμασία της Σορβόννης και του αρχιεπισκόπου του Παρισιού. Το 1777 έγραψε το δεύτερο μυθιστόρημά του Οι Ίνκας, ή η καταστροφή της αυτοκρατορίας του Περού, καταγγέλλοντας τις σκληρότητες στην Ισπανική Αμερική και τις συνέπειες του θρησκευτικού φανατισμού των εισβολέων.
Καρδάμωμον το γνήσιον
Χρήσεις
Στην Ευρώπη, εισήχθη για πρώτη φορά γύρω στο 1300 π.Χ.
Ζαν-Φρανσουά Μαρμοντέλ
Βιογραφικά στοιχεία
Διορίστηκε ιστοριογράφος της Γαλλίας (1771), ισόβιος γραμματέας της Γαλλικής Ακαδημίας (1783) και καθηγητής ιστορίας στο Λύκειο (1786). Ως ιστοριογράφος, ο Μαρμοντέλ έγραψε μια ιστορία της Αντιβασιλείας (1788). αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το Συμβούλιο των Πρεσβυτέρων. 1797 Στη διάρκεια της Τρομοκρατίας αποσύρθηκε στην επαρχία, αρχικά στο Εβρέ και λίγο αργότερα σε ένα εξοχικό σπίτι στην Αμπλοβίλ στον σημερινό νομό Ερ. Εκεί έγραψε τις Αναμνήσεις ενός πατέρα (Memoires d'un père) (4 τόμοι), έργο με πραγματική αξία, που περιλαμβάνει μια γραφική ανασκόπηση της ζωής του, αναφορές στη λογοτεχνική ιστορία της εποχής του και μια μεγάλη συλλογή βιογραφιών, από τον σεβάσμιο Ζαν-Μπατίστ Μασιγιόν, τον οποίο περισσότερο από μισό αιώνα πριν είχε δει στο Κλερμόν, έως τον Μιραμπώ. Το βιβλίο γράφτηκε για τη διδασκαλία των παιδιών του, περιέχει μια εξαιρετική εικόνα της παιδικής του ηλικίας στο Λιμουζέν και η αξία του για τους ιστορικούς λογοτεχνίας είναι μεγάλη.
Καρδάμωμον το γνήσιον
Οικολογία
Το Καρδάμωμον το γνήσιον, χρησιμοποιείται ως τροφή των φυτών από τις προνύμφες του σκόρου Endoclita hosei.
Ζαν-Φρανσουά Μαρμοντέλ
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μαρμοντέλ στο Παρίσι έζησε για κάποιο διάστημα στο σπίτι της κυρίας Ζοφρέν και ήταν παρών στα διάσημα δείπνα της σε καλλιτέχνες και φιλοσόφους. Ήταν ευπρόσδεκτος στα λογοτεχνικά σαλόνια, όπως της Ζυλί ντε Λεσπινάς, όπου συγκεντρώνονταν οι Εγκυκλοπαιδιστές και ήταν μέλος της σύνταξης της Εγκυκλοπαίδειας ή Λεξικό αλφαβητικά ταξινομημένο των τεχνών και των επαγγελμάτων. Είχε έτσι εκτεταμένο υλικό για τις βιογραφίες του και άντλησε από εκεί τις αναμνήσεις του. Μετά από μια σύντομη παραμονή στο Παρίσι, όταν κατά τη διάρκεια του Διευθυντηρίου εξελέγη το 1797 στο Συμβούλιο των Πρεσβυτέρων, πέθανε στην Αμπλοβίλ στις 31 Δεκεμβρίου 1799.
Καρδάμωμον το γνήσιον
Ποικιλίες
thumb|Φυτό καρδάμου. Οι τρεις φυσικές ποικιλίες των φυτών του πράσινου καρδάμου είναι:
Ζαν-Φρανσουά Μαρμοντέλ
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ακαδημαϊκοί Κατηγορία:Γάλλοι κριτικοί της λογοτεχνίας Κατηγορία:Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Καρδάμωμον το γνήσιον
Πηγές
Κατηγορία:Ζιγγιβεροειδή Κατηγορία:Μπαχαρικά Κατηγορία:Χλωρίδα της Ινδίας Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Ασίας
Γιώργος Καλαφατάκης
Ο Γιώργος Καλαφατάκης, γεννημένος στις 9 Νοεμβρίου 1958, είναι Έλληνας προπονητής καλαθοσφαίρισης.
Προσωπική ζωή
Ο Καλαφατάκης γεννήθηκε στην Αθήνα. Κατά την περίοδο 1978-1983 σπούδασε Οικονομικά και Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Είναι έγγαμος και έχει μία κόρη.
Ως αθλητής
Ως καλαθοσφαιριστής αγωνίστηκε με τα χρώματα των Αμπελοκήπων, του Ιωνικού Νικαίας και του Απόλλωνα Αθηνών.
Ως προπονητής
Η προπονητική καριέρα του Καλαφατάκη ξεκίνησε στην Ε.Σ.Κ.Α. και συγκεκριμένα στον Α.Ο. Αμπελοκήπων (1984-85, Β' Κατηγορία) και κατόπιν στην Εστία Φιλίας (1985-87, Α' Κατηγορία).
Κατά την εκτενή περίοδο από το 1987 έως το 1995 οδήγησε την ομάδα των Αμπελοκήπων στην άνοδο έξι κατηγοριών σε έξι έτη, από το τοπικό στην Α1 Εθνική, κάτι που θεωρείται πρωτόγνωρο ακόμη και για τα διεθνή δεδομένα. Την ίδια εποχή ήταν προπονητής στην ομάδα του Πανελευσινιακού (1991–92, Γ' Κατηγορία Ε.Σ.Κ.Α.) την οποίαν ανέβασε κατηγορία. Το δε 1994 υπήρξε προπονητής της Ομάδας των Ελλήνων στο All-Star Game που διεξήχθη στην Αθήνα. Επιπλέον, με ομάδα της Ε.Σ.Κ.Α. κέρδισε το χρυσό μετάλλιο σε διεθνές τουρνουά που διεξήχθη στη Νάντη της Γαλλίας. Την επόμενη χρονιά στο ίδιο τουρνουά κατέκτησε με την ομάδα το ασημένιο μετάλλιο.
To 1995 μετακόμισε στην Κρήτη για λογαριασμό του Ηρακλείου με το οποίο συμμετείχε και πάλι στην Α1 Εθνική, καθώς και στο Κύπελλο Κόρατς. Σε συνέντευξή του ο ίδιος παραδέχεται πως έζησε «[...]οκτώ χρόνια στους Αμπελόκηπους και τρία στο Ηράκλειο όπου μιλάμε για «εξωπραγματικές» σχέσεις, οράματα και συνθήκες δουλειάς[...]». Το 1997 διετέλεσε και πάλι προπονητής της Ομάδας των Ελλήνων στο All-Star Game της Πάτρας.
Το 1998 και για μία αγωνιστική περίοδο κάθισε στον πάγκο της ΑΕΚ με την οποία συμμετείχε και στο Κύπελλο Σαπόρτα. Την επόμενη περίοδο, 1999-00, καθοδήγησε τη Δάφνη στα γήπεδα της Α1. Κατόπιν συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής του 2000-01 με τον Απόλλωνα Πατρών, φεύγοντας τον Ιανουάριο του 2001, για να επιστρέψει το 2001-02 στην Α1 Εθνική με τον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας.
Ακολούθησε μία διετία στις επάλξεις του Πανιωνίου (Δεκέμβριος 2002-Νοέμβριος 2004) μετά την πάροδο της οποίας ο Καλαφατάκης συνεργάστηκε με τον Ηλυσιακό το Μάρτιο του 2005 μέχρι το τέλος της χρονιάς. Ακολούθησε διετές συμβόλαιο με το Μακεδονικό, μένοντας τελικά από τον Αύγουστο του 2005 έως το Σεπτέμβριο του 2006. Για ενάμιση χρόνο (Οκτώβριος 2006-Δεκέμβριος 2007) συνεργάστηκε με τον Πανελλήνιο που πραγματοποιούσε αξιόλογη πορεία στην Α1 Εθνική, πριν την παρακμή του στα τέλη της δεκαετίας.
Από το Φεβρουάριο του 2008 και μέχρι το τέλος της περιόδου, πάντα στα πλαίσια της Α1 Εθνικής, ο χανιώτης προπονητής ανέλαβε τις τύχες της Α.Ε. Λάρισας. Έπειτα, το Νοέμβριο του 2008, διαδέχτηκε τον Αργύρη Πεδουλάκη στον πάγκο του ΠΑΟΚ
Το Νοέμβριο του 2009 μετέβη στην ομάδα της Ολύμπιας Λάρισας, με τον προπονητή να παραιτείται το Μάρτιο του 2010 λόγω της κατάστασης που επικρατούσε στην ομάδα σε διοικητικό και αγωνιστικό επίπεδο. Μετά από μια απόπειρα παραμονής στον υπό διάλυση Γ.Σ. Αμαρουσίου, τον Ιανουάριο του 2011 ο Καλαφατάκης ξεκίνησε να εργάζεται στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, ωστόσο το συμβόλαιό του με την ομάδα λύθηκε κοινή συναινέσει τον επόμενο μήνα.
Το Σεπτέμβριο του 2011 ο Καλαφατάκης ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Κ.Α.Ο. Δράμας, συνεχίζοντας τη μακρόχρονη πορεία του στην Α1 Εθνική. Η συνεργασία των δύο πλευρών έλαβε τέλος το Φεβρουάριο του 2013. Λίγες ημέρες μετά ανακοινώθηκε η συνεργασία του τεχνικού με την ομάδα του Ικάρου Καλλιθέας. Η συνεργασία των δύο πλευρών ολοκληρώθηκε το Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου (οπότε και η ομάδα προσωρινά ονομαζόταν Ίκαρος Χαλκίδας).