cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συμμετοχή της Ρωσίας στη Eurovision 2021
Evrovidenie 2021 – Nacional'nyj Otbor
Το Evrovidenie 2021 – Nacional'nyj Otbor ήταν η εθνική τελική μορφή που ανέπτυξε η C1R προκειμένου να επιλέξει τη συμμετοχή της Ρωσίας στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2021. Η παράσταση πραγματοποιήθηκε στις 8 Μαρτίου 2021 στα Mosfilm Studios στη Μόσχα και τον παρουσίασε η Γιάνα Τσουρίκοβα. Η εκπομπή μεταδόθηκε στο Channel One καθώς και στο διαδίκτυο μέσω της ιστοσελίδας του τηλεοπτικού φορέα 1tv.ru. Τρεις συμμετοχές διαγωνίστηκαν και ο νικητής, το "Russian Woman" επιλέχθηκε αποκλειστικά και μόνο από ψηφοφορία του κοινού. Εκτός από τις παραστάσεις των διαγωνιστικών συμμετοχών, οι Ρώσοι συμμετέχοντες για τη Eurovision του 2020, οι Little Big ερμήνευσαν το "Uno", ο Ρώσος συμμετέχων για τη Eurovision του 1995, Φιλίπ Κιρκόροφ, πραγματοποίησε μια ανανεωμένη έκδοση του "Kolybelnaya dlya vulkana", η Ρωσίδα συμμετέχων για τη Eurovision του 2015, Πωλίνα Γκαγκάρινα, εκτέλεσε τη ρωσική έκδοση του "A Million Voices" και ο νικητής της Eurovision του 2008 για τη Ρωσία, Ντίμα Μπιλάν ερμήνευσε το "Believe" ως γκεστ. Ανάμεσα στους διαγωνιζόμενους καλλιτέχνες ήταν η Μαρία Ζαϊτσέβα από τους #2Mashi (Ρωσίδα εθνική συμμετέχων ως μέλος των A-Sortie το 2005, το 2007 και το 2008 ) και η Βικτώρια Ζουκ από τους Therr Maitz (συμμετέχων στην εθνική επιλογή της Ρωσίας για το 2010 με τους του Los Devchatos).
Στη Eurovision
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision 2021 έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στο Rotterdam Ahoy στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας και θα αποτελείται από δύο ημιτελικούς που θα πραγματοποιηθούν στις 18 και 20 Μαΐου, και τον μεγάλο τελικό στις 22 Μαΐου 2021. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Εurovision, κάθε συμμετέχουσα χώρα, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, πρέπει να προκριθεί από έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστεί στον τελικό. Οι πρώτες δέκα χώρες από κάθε ημιτελικό προκρίνονται στον μεγάλο τελικό. Στις 17 Νοεμβρίου 2020, η EBU επιβεβαίωσε ότι η ημιτελική κλήρωση κατανομής για το διαγωνισμό του 2021 δεν θα πραγματοποιηθεί. Αντ' αυτού, οι ημιτελικοί θα έχουν την ίδια σύνθεση χωρών όπως καθορίστηκε από την κλήρωση για τους ημιτελικούς του διαγωνισμού του 2020 που ακυρώθηκαν, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020 στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ, που σημαίνει ότι η Ρωσία κλήθηκε να συμμετάσχει στο πρώτο μισό του πρώτου ημιτελικού.
Η Ρωσία ερμήνευσε 5η σε σειρά εμφάνισης στον μεγάλο τελικό στις 22 Μαΐου 2021, μετά το Βέλγιο και πριν τη Μάλτα. Στο τέλος της ψηφοφορίας τερμάτισε στην 9η θέση, λαμβάνοντας 204 βαθμούς: 100 βαθμούς από την τηλεψηφοφορία και 104 βαθμούς από τις επιτροπές.
Ψηφοφορία
Η ψηφοφορία κατά τη διάρκεια των τριών εκδηλώσεων αφορούσε κάθε χώρα που απονέμει δύο ομάδες από 1-8, 10 και 12 βαθμούς: μία από την επαγγελματική τους κριτική επιτροπή και η άλλη από την τηλεψηφοφορία. Η κριτική επιτροπή κάθε έθνους απαρτίζεται από πέντε επαγγελματίες της μουσικής βιομηχανίας που είναι πολίτες της χώρας που εκπροσωπούν, με τα ονόματά τους να δημοσιεύονται πριν από τον διαγωνισμό για να εξασφαλιστεί η διαφάνεια. Αυτή η κριτική επιτροπή έκρινε κάθε εγγραφή με βάση: φωνητική ικανότητα, την απόδοση στη σκηνή, τη σύνθεση και την πρωτοτυπία του τραγουδιού και τη συνολική εντύπωση από την πράξη. Επιπλέον, δεν επιτρέπεται σε κανένα μέλος εθνικής κριτικής επιτροπής να συνδέεται κατά κανένα τρόπο με κάποια από τις ανταγωνιστικές πράξεις κατά τρόπον ώστε να μην μπορούν να ψηφίσουν με αμεροληψία και ανεξαρτησία. Οι ατομικές κατατάξεις κάθε μέλους της κριτικής επιτροπής καθώς και τα αποτελέσματα της τηλεψηφοφορίας του έθνους γίνονται γνωστά λίγο μετά τον μεγάλο τελικό.
Αναλυτικά αποτελέσματα ψηφοφορίας
Τα ακόλουθα μέλη αποτελούσαν τη Ρωσική κριτική επιτροπή:
Παραπομπές
Κατηγορία:Συμμετοχές χωρών στην Eurovision Κατηγορία:Μουσική στη Ρωσία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021
Οινηίδα φυλή
Με την ονομασία Οινηίς ή Οινηίς φυλή (αρχαία ελληνικά: Οἰνηΐς) ή Οινηίδα φυλή (σύγχρονα ελληνικά) για την φυλή και Οινηίδα (γενική: Οινηίδος) για την περιοχή και με το όνομα (άρθρο: ο) Οινεύς ή (άρθρο πληθυντικού: οι) Οινείς ή Οινηείς, για τα μέλη της φυλής και τους κατοίκους της περιοχής αυτής, αναφέρεται μια από τις φυλές της Αρχαίας Ελλάδας και μία από τις 10 φυλές της Αρχαίας Αθήνας, οι οποίοι κατοικούσαν στην ομώνυμη περιοχή της  Οινηίδας, η οποία περιλάμβανε μια σειρά από δήμους της περιοχής της σύγχρονης Ελλάδας που είναι γνωστή ως Αττική.
Ονομασία
right|150 px|thumb|Απεικόνιση του [[Οινέας|Οινέα, πάνω σε λευκή αττική λήκυθο, περίπου το 500 π.Χ.]] Η Οινηίδα, πήρε το όνομά της από τον μυθικό Οινέα (αρχαία ελληνικά: Οινεύς), ο οποίος ήταν ο βασιλιάς της Καλυδώνας, γιος του Πορθάονα και της Ευρύτης, εγγονός του Αγήνορα και απόγονος του Ενδυμίωνα και της Προνόης.
Οι 10 φυλές της Αρχαίας Αθήνας
Η φυλή και η περιοχή των 20 Οιηνίδων δήμων ήταν μέρος της μεγάλης πόλης-κράτους της αρχαίας Αθήνας, η οποία διοικούταν από εκπροσώπους των 10 φυλών της Αθήνας, με βάση τη διαίρεση του Κλεισθένη, οι οποίες ήταν οι εξής:
Οι δήμοι της Οινηίδος
Η φυλή Οινηίς, με βάση τη διαίρεση του Κλεισθένη, είχε κατανεμηθεί σε διάφορες περιοχές, που καταλάμβαναν οι δήμοι, που ανήκαν σε αυτήν και έφεραν τις ονομασίες:
Ιστορικές ασάφειες
Υπάρχουν μερικές ιστορικές ασάφειες σχετικά με την ταύτιση ή τα ονόματα μερικών δήμων αυτής της φυλής, σε σχέση με άλλες:
Η συμμετοχή των δήμων στη αρχαία Βουλή
Η αντιπροσωπευτική ποσόστωση των εκπροσώπων - βουλευτών των δήμων της Οινηίδος (στον παρακάτω πίνακα) αποδεικνύει και τη σημαντική συμμετοχή της φυλής αυτής, κατά την πρώτη (508 π.Χ. - 306 π.Χ.) και τη δεύτερη περίοδο (306 π.Χ. - 223 π.Χ.) της διακυβέρνησής της, μέσω της αρχαίας αθηναϊκής Βουλής και της Εκκλησίας του δήμου, ειδικότερα την περίοδο μεταξύ των ετών 343 π.Χ. - 253 π.Χ..
Προσωπικότητες από την Οινηίδα
Με καταγωγή γενικά από την Οινηίδα, αναφέρονται οι εξής:
Από το δήμο των Αχαρνών, γνωστοί, ήταν:
Αρχαίες πηγές
Κατηγορία:Φυλές της αρχαίας Αθήνας
Ο Ταξιδιώτης της Βροχής
Ο Ταξιδιώτης της Βροχής (γαλλικά: Le Passager de la pluie) είναι αστυνομικό δράμα του 1970 σε σκηνοθεσία Ρενέ Κλεμάν και σε μουσική του Φρανσίς Λαι. Πρωταγωνιστούν ο Τσαρλς Μπρόνσον στο ρόλο του Χάρι Ντομπς και η Μαρλέν Ζομπέρ στο ρόλο της Μέλυ.
Πλοκή
Η Μέλυ, που είναι πρόσφατα παντρεμένη με τον Τόνι, έναν πλοηγό που εργάζεται σε αεροπορική εταιρεία, βρίσκεται σε ένα μαγαζί και ψάχνει να βρει ένα φορέμα να αγοράσει για έναν γάμο που θέλει να πάει. Εκεί βλέπει έναν παράξενο άνθρωπο να κατεβαίνει από ένα λεωφορείο. Ξαφνικά βλέπει τον άντρα να την κοιτά περιέργα. Όταν πηγαίνει στο σπίτι της, ο άντρας θα μπει μέσα στο σπίτι της, θα την δέσει και θα την βιάσει. Συνειδητοποιώντας αφού έχει απελευθερωθεί ότι ο άντρας είναι ακόμα μέσα στο σπίτι, παίρνει ένα όπλο και τον σκοτώνει. Στη συνέχεια, θα πάρει το πτώμα και με το αυτοκίνητο της θα πάει σε μια ερημική παραλία και πάνω από ένα βράχο θα πετάξει το πτώμα του στη θάλασσα. Όταν επιστρέψει στο σπίτι της αποφασίζει να μην πει τίποτα στον σύζυγό της όταν αυτός επιστρέψει το ίδιο βράδυ.
Την επόμενη μέρα στο γάμο ένας απρόσκλητος Αμερικανός, ονομάτι Χάρι Ντομπς μιλά σε αυτήν. Ένα πτώμα έχει βρεθεί και ο ίδιος ισχυρίζεται πως η Μέλυ τον σκότωσε, το οποίο η ίδια το αρνείται. Μια ημέρα μετά από αυτό, όταν ο σύζυγός της είναι μακριά και πάλι, ο Ντομπς θα μπει στο σπίτι και θα αρχίσει τις ερωτήσεις στη Μέλυ. Η ίδια αρχίζει να σκέφτεται ότι ο βιαστής της είχε επιχείρηση με τον Τόνι, ενδεχομένως να συνδέονται με ναρκωτικά και γι' αυτό ο Ντομπς είναι τόσο επίμονος. Πηγαίνει μαζί του στην τράπεζα και με ότι χρήματα έχει η ίδια τα προσφέρει σ 'αυτόν. Ο Ντομπς δεν θέλει τα χρήματα της, αλλά μόνο την αλήθεια.
Διακρίσεις
Η ταινία κέρδισε το Ειδικό Βραβείο Νταβίντ ντι Ντονατέλο το 1970 και τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας το 1971.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1970 Κατηγορία:Βιασμός σε ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρενέ Κλεμάν Κατηγορία:Γαλλικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γαλλία Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Α.Ο. Υπάτου
Ο Αθλητικός Όμιλος Υπάτου είναι αθλητικό σωματείο με έδρα το Ύπατο Βοιωτίας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1976 και έχει χρώματα το μπλε και το λευκό. Διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου και υποδομών και ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας. Συμμετέχει στη Γ' Εθνική Κατηγορία Ελλάδας και ως έδρα για τη διεξαγωγή των εντός έδρας αγώνων του χρησιμοποιεί το Δημοτικό Στάδιο Θήβας στη Θηβα. Φυσική του έδρα αποτελεί το Δημοτικό γήπεδο Υπάτου.
Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Κωνσταντίνος Περαντάκος και επίτιμος πρόεδρος ο Σταμάτης Παπασταμάτης, Γενικός Διευθυντής της εταιρίας στο Ύπατο Βοιωτίας «Ελληνική Εταιρία Γρανιτών» που είναι και επίσημος χορηγός του Α.Ο. Υπάτου και επίσης Αντιπρόεδρος του Ερασιτέχνη και Πρόεδρος της ομάδας χάντμπολ της Α.Ε.Κ.
Νομική προστασία βιομηχανικού σχεδιασμού
Το εθνικό νομικό πλαίσιο για την προστασία των βιομηχανικών σχεδίων και υποδειγμάτων τους είναι ο νόμος 2417/1996 και το προεδρικό διάταγμα 259/1997.
Α.Ο. Υπάτου
Ιστορία
Ο '''Α.Ο. Υπάτου''' ιδρύθηκε στο Ύπατο του Νομού Βοιωτίας το 1976. Εντάχθηκε αμέσως στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας και ξεκίνησε την επίσημη αγωνιστική του δράση, αγωνιζόμενος στις κατηγορίες των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας. Το 2016 και με τη συμπλήρωση 40 ετών ιστορίας του συλλόγου, κατέκτησε το πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας και ανήλθε στην Α' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας και παράλληλα, έφτασε αξιοσημείωτα μέχρι και την ημιτελική φάση του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Βοιωτίας. Το 2018 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Βοιωτίας για πρώτη φορά στην ιστορία του και κέρδισε την ιστορική άνοδο στην Γ' Εθνική κατηγορία. Επίσης κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ε.Π.Σ. Βοιωτίας, επικρατώντας στον τελικό του Α.Ο. Θήβα με 4-0 στο Δημοτικό Στάδιο Θήβας.
Την αγωνιστική περίοδο 2018-19, αγωνίζεται για πρώτη φορά στην Γ' Εθνική κατηγορία και μετέχει στον 8ο όμιλο. Παράλληλα, κατέκτησε το Κύπελλο της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Βοιωτίας με αντίπαλο την Ολυμπιάδα Οινοφύτων επικρατώντας στο τελικό της διοργάνωσης με 2-0 στο Δημοτικό Στάδιο Λιβαδειάς.
Κύπελλο Ελλάδας
Ο Αθλητικός Όμιλος Υπάτου έχει συμμετάσχει δυο φορές στην διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδας φτάνοντας μέχρι την 4η φάση του θεσμού.
2019-20
1η φάση:• ΑΟ ΥΠΑΤΟΥ-Παναργειακός Α.Π.Ο. 5-0
2η φάση:• Π.Σ. Σπάρτη-ΑΟ ΥΠΑΤΟΥ 1-0
1η φάση: • ΑΟ ΥΠΑΤΟΥ- Αμβρακικός Λουτρού 7-1
2η φάση: • Α.Σ. Μακεδονικός- ΑΟ ΥΠΑΤΟΥ 0-1
3η φάση: • Εθνικός Σοχού- ΑΟ ΥΠΑΤΟΥ 0-1
4η φάση ΑΟ ΥΠΑΤΟΥ- Α.Ο. Τρίκαλα 0-1 (στην παρ)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Βοιωτίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1976 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1976 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες στη Θήβα
Νομική προστασία βιομηχανικού σχεδιασμού
Το βιομηχανικό σχέδιο και τα υποδείγματα χρησιμότητας ανήκουν στην κατηγορία δικαιωμάτων βιομηχανικής ιδιοκτησίας. Οι γραμμές, το περίγραμμα, το χρώμα, το σχήμα ,η μορφή ,τα υλικά του προϊόντος ή της διακόσμησης του ,χαρακτηρίζουν την εξωτερική ορατή εικόνα ενός βιομηχανικού προϊόντος. Πρόκειται δηλαδή για μία δυσδιάστατη διάπλαση μορφής (σχέδιο) ή τρισδιάστατη διάπλαση μορφής (υπόδειγμα), η οποία λόγω του αισθητικού αποτελέσματος αποτελεί πνευματικό δημιούργημα. Πρόκειται επί της ουσίας για νέες επινοήσεις του ανθρωπίνου πνεύματος που αφορούν ένα ενσώματο κινητό αντικείμενο. Δηλαδή εννοούμε μια εφευρετική και καινοτόμα ιδέα που παρέχει την λύση σε ένα τεχνικό πρόβλημα. Στον όρο προϊόν περιλαμβάνεται επίσης η συσκευασία, η παρουσίαση, τα γραφικά σύμβολα, τα τυπογραφικά στοιχεία, τα αντικείμενα που υπάρχουν για συναρμολόγηση σε ένα σύνθετο προϊόν.
Προϋποθέσεις (σχέδιο ή υπόδειγμα)
*καινούργιο θεωρείτε ένα σχέδιο ή υπόδειγμα το οποίο μέχρι την ημερομηνία που θα κατατεθεί η αίτηση για χορήγηση του πιστοποιητικού καταχώρισης σχεδίου ή υποδείγματος δεν έχει διατεθεί στο ευρύ κοινό κάποιο παρόμοιο σχέδιο ή υπόδειγμα.
*μοναδικό χαρακτήρα θεωρούμε το διαθέτει ένα αντικείμενο το οποίο όταν έρθει σε επαφή με τον τελικό αγοραστή (ενημερωμένος χρήστης ), η εντύπωση που του δημιουργεί είναι διαφορετική από οποιοδήποτε υπάρχων αντικείμενο
Προστασία βιομηχανικών σχεδίων
Η προστασία που υπάρχει για τα βιομηχανικά σχέδια και υποδείγματα είναι ένα σύμπλεγμα προστασίας βιομηχανικών και πνευματικών δικαιωμάτων. Επίσης, προστατεύονται και κατά τις έννομες διατάξεις περί αθέμιτου ανταγωνισμού. Ο νόμιμος κάτοχος ενός σχεδίου, που πληροί τις κατάλληλες προϋποθέσεις που θεσπίζονται από την νομοθεσία του Ελληνικού Κράτους για να προστατεύεται , αποκτά μόνο αυτός το δικαίωμα  να το χρησιμοποιεί στην Ελλάδα και για όσο καιρό βρίσκεται σε ισχύ να μπορεί να το εκμεταλλεύεται εμπορικά με οποιονδήποτε τρόπο θελήσει εκείνος. Ακόμα, καλό θα ήτανε να αναφερθεί ότι ο νόμιμος κάτοχος μπορεί να απαγορεύει σε τρίτους τη χρήση του σχεδίου.
Η χρήση ενός σχεδίου ή υποδείγματος περικλείει την κατασκευή, διάθεση στο εμπόριο , εξαγωγή και εισαγωγή αλλά και αποθήκευση οποιουδήποτε προϊόντος στο οποίο έχει ενσωματωθεί ή εφαρμοστεί το σχέδιο, που προστατεύεται. Η ιδιωτική χρήση, ενέργειες που διεξάγονται για ερευνητικούς ή πειραματικούς σκοπούς αλλά και η αναπαραγωγή του σχεδίου για διδασκαλία , εξαιρούνται από τους νόμους της προστασίας. Οι συγκεκριμένες εξαιρέσεις ισχύουν μόνο αν :
Προστασία σε ένα βιομηχανικό σχέδιο δεν δίνεται όταν :
Πραγματοποίηση καταχώρησης
Ο Οργανισμός Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (Ο.Β.Ι.) είναι αυτός που έχει την ικανότητα και ευθύνη καταχώρησης σχεδίων στην Ελλάδα. Το άτομο καλείται πρώτα να καταθέσει μια αίτηση στον οργανισμό έτσι ώστε να του χορηγηθεί το ‘’πιστοποιητικό καταχώρησης βιομηχανικού σχεδίου και υποδείγματος ‘’. Η αίτηση θα πρέπει να περιλαμβάνει αρχικά τα στοιχεία του καταθέτει και του ατόμου που δημιούργησε το σχέδιο, επίσης θα πρέπει να παρέχει τον προσδιορισμό του αντικείμενου , σχέδια από αυτό, τα τεχνικά του χαρακτηριστικά , τα υλικά από τα οποία θα δημιουργηθεί , την διακόσμησή του και την σήμανση που θα χρησιμοποιεί. Ακόμα στην αίτηση θα πρέπει να βρίσκεται φωτογραφικό υλικό, θα μπορούσε επίσης να περιέχει σύντομη περιγραφή , έως 100 λέξεις. Η περιγραφή θα πρέπει να περιλαμβάνει τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν το σχέδιο και όχι τεχνικές λεπτομέρειες οι οποίες εξηγούν την λειτουργία του. Η αίτηση θα μπορούσε να περιέχει μέχρι και 50 διαφορετικά σχέδια τα οποία όμως θα περιλαμβάνονται σε προϊόντα που ανήκουν στο ίδιο σύνολο ή υποκατηγορία ή σύνθεση στοιχείων
Αφού πραγματοποιηθεί η εξέταση της αίτησης από τον Ο.Β.Ι. γίνεται η καταχώρηση του σχεδίου και μετά πραγματοποιείται η χορήγηση του σχετικού πιστοποιητικού. Αναλυτικότερα εάν η αίτηση ανταποκρίνεται στις απαιτούμενες προϋποθέσεις, το πιστοποιητικό χορηγείται και ο κάτοχος του μπορεί να χρησιμοποιήσει το δικαιώματα του. Αν θεωρηθεί από κάποιον τρίτο ότι το σχέδιο δεν ικανοποιεί τις ουσιαστικές προϋποθέσεις του νόμου, έχει το δικαίωμα να πάει στο αρμόδιο δικαστήριο, το οποίο θα εξετάσει προσεκτικά της αναφορές του. Το δικαστήριο είναι υπεύθυνο για την τελική απόφαση, αν δηλαδή το πιστοποιητικό θα συνεχίσει να ισχύει ή αν θα ακυρωθεί .Το διάστημα στο οποίο ο οργανισμός εκδίδει το πιστοποιητικό είναι τέσσερις μήνες
Δικαιούχοι
Βάση της εθνικής νομοθεσίας, δικαίωμα καταχώρισης σχεδίου ή υποδείγματος έχει ο δημιουργός ή ο καθολικός ή ειδικός διάδοχός του. Στην περίπτωση που δημιούργησαν δύο ή περισσότερα άτομα ένα σχέδιο ή υπόδειγμα  με κοινή προσπάθεια, εφόσον δεν έχει πραγματοποιηθεί άλλη συμφωνία , το δικαίωμα στο σχέδιο ή υπόδειγμα ανήκει σε όλους εξ αδιαιρέτου κατά ίσα μέρη. Κάθε συν-δικαιούχος έχει επίσης την δυνατότητα να μεταβιβάσει ελεύθερα το μερίδιο του, αλλά ακόμα έχει επίσης την δυνατότητα να επιμελείται την προστασία του κοινού καταχωρημένου σχεδίου ή υποδείγματος
Όταν δύο διαφορετικά άτομα δημιουργήσουν δύο σχετικά όμοια σχέδια που να έχουν ουσιώδες ταυτίσεις, ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλον τότε το δικαίωμα για την εκμετάλλευση του σχεδίου ή υποδείγματος ανήκει σε αυτόν που έκανε πρώτος την αίτηση.
Αν το σχέδιο ή υπόδειγμα δημιουργήθηκε από εργαζόμενο, εφαρμόζονται ανάλογα οι παράγραφοι 4, 5, 6 και 7, του άρθρου 6 του ''ν. 1733/1987 (ΦΕΚ, 171, Α’''), δηλαδή των σχετικών διατάξεων, που διέπουν τις εφευρέσεις.
Η διάρκεια της προστασίας
Από την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης στον οργανισμό η διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού είναι 5 χρόνια, ο δικαιούχος έχει την δυνατότητα ανανέωσης κάθε πέντε χρόνια μέχρι την συμπλήρωση 25 χρόνων. Όταν ο δικαιούχος παραιτηθεί από το σχετικό σχέδιο, παύει η προστασία. Επίσης, είναι αναγκαστική η πληρωμή τελών ανανέωσης. Για τα πιστοποιητικά που χορηγεί ο Ο.Β.Ι., τα τέλη πληρώνονται ανά 5ετία από την ημερομηνία κατάθεσης της σχετικής αίτησης.
Κίνδυνοι και Προστασία
Εάν δεν κατοχυρωθεί το σχέδιο, δεν υπάρχει το δικαίωμα της μονοπωλιακής εκμετάλλευσης του σχεδίου ή υποδείγματος και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα κάθε τρίτος να μπορεί να το χρησιμοποιείσαι με οποιοδήποτε νόμιμό τρόπο θέλει χωρίς να έχει τη συγκατάθεση του δημιουργού.
Είναι δυνατόν, στην ίδια αίτηση να υπάρξουν περισσότερα από ένα σχέδια ή υποδείγματα, αλλά θα πρέπει αυτά να ενσωματώνονται ή να εφαρμόζονται στην ίδια υποκατηγορία ή στο ίδιο σύνολο ή και στην ίδια σύνθεση στοιχείων. Αυτό ονομάζεται πολλαπλή αίτηση. Ο μέγιστος αριθμός σχεδίων ή υποδειγμάτων που θα μπορούσε μια πολλαπλή αίτηση να περιλαμβάνει είναι πενήντα.
Κατοχύρωση και Προστασία στο Εξωτερικό
Εκτός από τα εθνικά σχέδια, για τα κράτη τα οποία ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση δίνεται η δυνατότητα χορήγησης ενός πιστοποιητικού , το οποίο έχει την ικανότητα να ισχύει ταυτόχρονα σε όλα τα κράτη της Ε.Ε. Το πιστοποιητικό αυτό, χορηγείται από το Γραφείο Εναρμόνισης Εσωτερικής Αγοράς, που εδρεύει στο Alicante, μετά από ουσιαστική εξέταση της σχετικής αίτησης.
Ακόμη, δίνετε η δυνατότητα διεθνούς καταχώρησης του βιομηχανικού σχεδίου. Η διαδικασία περιλαμβάνει την κατάθεση μίας διεθνούς ενιαίας αίτησης στο Διεθνές Γραφείο του Παγκόσμιου Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας (WIPO). Μέσω αυτής, μπορείτε να αποκτήσετε προστασία σε μία σειρά από κράτη μέλη και διακυβερνητικές οργανώσεις.
Για την κατοχύρωση του σχεδίουν ο δικαιούχος απαιτείται να πληροί της παρακάτω προϋποθέσεις: (δεδομένου ότι το παρόν απευθύνεται σε Έλληνες σχεδιαστές και η αίτηση θα ξεκινήσει από την Ελλάδα).
Προβληματισμός για την νομοθεσία
Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μία αύξηση των σχεδίων που δημιουργούνται με την χρήση λογισμικού σε υπολογιστές, έτσι δημιουργείται το ερώτημα του ποιος είναι ο δημιουργός του σχεδίου. Σύμφωνα με τη νομοθεσία, που είναι σε ισχύ στην Βρετανία, στην συγκεκριμένη περίπτωση, δημιουργός θεωρείται αυτός που δημιούργησε το σχέδιο βασιζόμενος στην βοήθεια του λογισμικού.
Βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Φλόριντα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Φλόριντα
Κρατικό Αρχείο της Βόρειας Μακεδονίας
Ιστορία
Τον Ιανουάριο του 1946 το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας αποκάλυψε την πρόθεσή του να δημιουργήσει το αρχείο του Κινήματος Λαϊκής Απελευθέρωσης της Μακεδονίας εντός της Εθνικής Βιβλιοθήκης στα Σκόπια, κατόπιν της διακοίνωσης της ανάγκης για συλλογή και προστασία του αρχειακού υλικού που έγινε κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στις 3 Μαΐου του 1945.
Η πρωτοβουλία αυτή δεν έγινε λειτούργησε αρχικά για μια σειρά από λόγους. Στη συνέχεια, με την υπ 'αριθμ. 2543 απόφαση της 31ης Μαΐου του 1946, το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας σύστησε αρμόδια επιτροπή για τη συλλογή αρχειακού υλικού. Η επιτροπή ξεκίνησε τη δράση, εμπλέκοντας σε αυτήν κυρίως εκπαιδευτικούς και αναθέτοντάς τους τη συλλογή του αρχειακού υλικού, κάτι που δεν έδωσε αποτελέσματα.
Κατόπιν ιδρύθηκε την 1η Αυγούστου 1948 το Ινστιτούτο Εθνικής Ιστορίας (Институт за Национална Историја) με κυβερνητική απόφαση με στόχο «την εξεύρεση, τη συλλογή και τη διατήρηση υλικού, εγγράφων και άλλων μνημείων που αφορούν την ιστορία του μακεδονικού λαού, των μειονοτήτων και των εθνοτικών ομάδων που διαβιούν μαζί του». Υπερασπιζόμενο τις σλαβομακεδονικές θέσεις στο Μακεδονικό Ζήτημα. Δεδομένης της αδυναμίας του Ινστιτούτου να λειτουργήσει λόγω έλλειψης εξειδικευμένου προσωπικού ένα χρόνο αργότερα ιδρύθηκε το Κρατικό Αρχείο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, πρόγονος του σημερινού κρατικού αρχείου.
Σήμερα
Σήμερα το αρχειακό υλικό μεταξύ των ετών 1946 και 1947 περιλαμβάνεται στη νεοϊδρυθείσα Φιλοσοφική Σχολή και το Ινστιτούτο Εθνικής Ιστορίας της Βόρειας Μακεδονίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βόρεια Μακεδονία Πγδμ Κατηγορία:Εκπαίδευση στη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Μουσεία στη Βόρεια Μακεδονία
Νομική προστασία βιομηχανικού σχεδιασμού
Χρηματική επιβάρυνση
Το πιστοποιητικό για την προστασία του βιομηχανικού σχεδίου ή του υποδείγματος δίνεται με την καταβολή συγκεκριμένων τελών, αυτά περιλαμβάνουν το  τέλος κατάθεσης και καταχώρισης και το τέλος προστασίας και δημοσίευσης ή αναβολής της. Το συνολικό ύψος αμφοτέρων των ως άνω τελών είναι 130 ευρώ.
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Φλόριντα
Το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Φλόριντα (αγγλικά: Florinda Film Critics Award For Best Picture) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Φλόριντα για να τιμήσει την καλύτερη ταινία της χρονιάς της κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Φλόριντα
Προμηθέας Αλειφερόπουλος
μικρογραφία|Ο Αλειφερόπουλος στο έργο «Ο Φάρος» του Κόνορ Μακφέρσον, στο θέατρο Αθηνών, 2018 Ο Προμηθέας Αλειφερόπουλος (Αθήνα 1982-) είναι Έλληνας ηθοποιός. Έχει αποκτήσει έναν γιο με τη σύζυγό του, Φαίδρα.
Βιογραφικά στοιχεία
Έχει καταγωγή από την Σπάρτη. Το πλήρες όνομά του είναι Σπύρος Προμηθέας Αλειφερόπουλος.
Έχει ζήσει για πολλά χρόνια σε χώρες του εξωτερικού όπως η Αγγλία, η Ινδία και η Βραζιλία. Έχει παίξει στην αμερικανική σειρά The Borgias με τον Jeremy Irons.
Καριέρα
Θέατρο
Τηλεόραση
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Ενδοπρωκτικό υπερηχογράφημα
Το ενδοπρωκτικό υπερηχογράφημα (διορθικό υπερηχογράφημα - endoanal ultrasound) είναι μία εξέταση της περιοχής του πρωκτού που απεικονίζει με πολύ λεπτομερή τρόπο τους ιστούς και τις παθολογικές αλλοιώσεις γύρω από τον πρωκτό και συμβάλλει αποφασιστικά στην διευκρίνιση δυσχερών περιπτώσεων. Η συσκευή αποτελείται από ένα σκληρό πλαστικό κώνο που περιέχει νερό και περιβάλλει τον ηχοβολέα των υπερήχων. Αυτή η κατασκευή διευκολύνει την εισαγωγή του ηχοβολέα στον πρωκτικό σωλήνα χωρίς σημαντικό πόνο και επιτυγχάνεται η πλήρης ακουστική επαφή με τα τοιχώματα του πρωκτού χωρίς παραμόρφωση των ιστών. Με την εξέταση αυτή απεικονίζονται με λεπτομέρεια τα ανατομικά στοιχεία μέχρι βάθους 5 cm, όπως η υποεπηθηλιακή στιβάδα, ο έσω σφιγκτήρας, η αγκύλη του ηβοορθικού μυός και ο έξω σφιγκτήρας.
Το ενδοπρωκτικό υπερηχογράφημα χρησιμοποιείται συνήθως στις παρακάτω περιπτώσεις:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακτινολογία Κατηγορία:Υγειονομικές διαγνωστικές εξετάσεις
Μανάκις
Το Μανάκις (مناقيش) είναι δημοφιλές φαγητό της λεβαντίνικης κουζίνας και αποτελείται από ζύμη με επικάλυψη από θυμάρι, τυρί ή κιμά. Παρομοίως με την πίτσα, μπορεί να κοπεί σε κομμάτια ή να διπλωθεί, και σερβίρεται τόσο για πρωινό όσο και για μεσημεριανό. Η λέξη μανάκις είναι ο πληθυντικός της Αραβικής λέξης μανγκούσα (από τη ρίζα του ρήματος ναγκάσα που σημαίνει 'να χαράξεις'), σημαίνοντας πως αφού ανοιχτεί η ζύμη, πιέζεται με τις άκρες των δακτύλων για να δημιουργηθούν μικρά λακάκια, ώστε η επικάλυψη να εισέλθει σε αυτα.
Παραδοσιακά, οι γυναίκες ψήνουν τη ζύμη σε κοινόχρηστο φούρνο το πρωί για να παρέχουν στις οικογένειές τους την καθημερινή ανάγκη τους σε ψωμί, ενώ ετοιμάζουν μικρότερες μερίδες με διαφορετικές επικαλύψεις για πρωινό.
Το Μανάκις είναι δημοφιλές σε όλο το Λεβάντε, ενώ μπορούμε να το συναντήσουμε και σε γειτονικές περιοχές και σε κέντρα με μετανάστες από το Λεβάντε.
Στα σαγόνια του κροκόδειλου
Το Στα σαγόνια του κροκόδειλου (αγγλικά: Crocodile) είναι μια αμερικάνικη ταινία τρόμου του 2000 που κυκλοφόρησε απευθείας σε βίντεο στις 26 Δεκεμβρίου 2000 στην Αμερική. Την ταινία ακολούθησε μια συνέχεια το Στα σαγόνια του κροκόδειλου 2 το 2002. Είναι η 2η ταινία με θέμα δολοφόνο κροκόδειλο που κυκλοφόρησε το 2000 μαζί με το Αμόκ.
Παραγωγή
Η ταινία γυρίστηκε στη Σάντα Κλαρίτα, στο Λος Άντζελες και κυρίως στο Μεξικό με έναν προϋπολογισμό των 2.800.000 δολαρίων.
Υποδοχή
Η ταινία αρνητικές κριτικές από το κοινό. Στο IMDb κρατάει μια βαθμολογία των 3,7/10. Στο Rotten Tomatoes κρατάει μια βαθμολογία κοινού 19% βασισμένη σε 4,665 βαθμολογίες χρηστών. Παρ΄όλο που κατηγορήθηκε λόγω των ειδικών της εφέ η ταινία είναι πλέον cult.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες του 2000 Κατηγορία:Ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού
Φίλιπ Γκόρσκι
Έκανε προπτυχιακές σπουδές στο Deep Springs College (αποφοίτηση 1983) το πανεπιστήμιου του Χάρβαρντ (αποφ. 1986). Έκανε μεταπτυχιακή εργασία στο πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης και ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ το 1996. Ο σύμβουλός του ήταν ο κοινωνιολόγος της θρησκείας Robert Neelly Bellah. Εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν, στο Μάντισον από το 1996 και στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ από το 2004. Εργάστηκε ως επισκέπτης καθηγητής σε διάφορα πανεπιστήμια, μεταξύ των οποίων στα Yale-NUS College (Σιγκαπούρη) École des hautes études en sciences sociales (Παρίσι), Πανεπιστήμιο της Konstanz (Γερμαία), και στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Πεκίνου.
Ο Γκόρσκι έχει συγγράψει ή επεξεργαστεί έξι βιβλία μόνος ή με άλλους, και έχει δημοσιεύσει πολλά  άρθρα. Ήταν ένας από τους εκδότες του περιοδικού Sociological Theory. Το 2011 του απονεμήθηκε το βραβείο Lewis A. Coser Memorial Award για τον Καθορισμό της Θεωρητικής Ατζέντας (Theoretical Agenda Setting) από το τμήμα Θεωρίας της Αμερικανικής Κοινωνιολογικής Ένωσης.
Στο βιβλίο του The Disciplinary Revolution: Calvinism and the Rise of the State in Early Modern Europe (2003), ο Γκόρσκι προσφέρει μια νέα εξήγηση για την άνοδο ενός ισχυρού, συγκεντρωτικού έθνους-κράτους σε ορισμένες περιοχές της Ευρώπης στην πρώιμη νεωτερικότητα. Ο Γκόρσκι, αντίθετα με τις δύο κυρίαρχες εξηγήσεις περί πρώιμου σύγχρονου κράτους, οι οποίες είναι η στρατιωτική ανάπτυξη του 16ου αιώνα, και οι αστικές επαναστάσεις του 17ου και 18ου αιώνα, δίνει έμφαση στην "επανάσταση της πειθαρχίας" (disciplinary revolution) που οφείλεται στον Προτεσταντισμό. Πιστεύει ότι ο Καλβινισμός βοήθησε στη δημιουργία της υποδομής της θρησκευτικής διακυβέρνησης και του κοινωνικού ελέγχου, που λειτούργησε ως μοντέλο για την υπόλοιπη Ευρώπη και όλο τον κόσμο. Αυτή η επανάσταση ξεκίνησε από τις Κάτω Χώρες και την Πρωσία. Οι επιπτώσεις του Καλβινισμού παρατηρούνται στην κοινωνική πρόνοια, στα ποσοστά εγκληματικότητας, στη λαϊκή εκπαίδευση, στη στρατιωτική οργάνωση, στην οικονομική ευθύνη, και σε πολλά άλλα μέρη της κοινωνικής ζωής των Κάτω Χωρών και της Πρωσίας, τα οποία αύξησαν την ικανότητά τους να σχηματίζουν γραφειοκρατικά κράτη.
Σε άρθρο του 2000 ασκεί κριτική στην κρατούσα μοντερνιστική άποψη περί εθνικισμού που θεωρεί αυτόν ως μοντέρνο φαινόμενο που εμφανίστηκε στον ύστερο 18ο αιώνα. Εξετάζοντας τις Κάτω Χώρες, τη Βρετανία και άλλα σύγχρονα κράτη διατυπώνει την άποψη ότι μερικές εθνικιστικές αντιλήψεις και εθνικές συνειδήσεις έχουν τις ρίζες τους στο Μεσαίωνα και ότι ήταν το ίδιο εθνικιστικές όσο και οι αντίστοιχες της Γαλλικής Επανάστασης. Πιστεύει ότι η κύρια αιτία της ανάπτυξης του προ-μοντέρνου εθνικισμού ήταν ο Προτεσταντισμός. Ειδικότερα για την περίπτωση της Ολλανδίας, δείχνει ότι οι δύο κύριοι μύθοι ή αφηγήσεις για την προέλευση της Ολλανδικής Δημοκρατίας είναι η Βιβλική, κατά την οποία οι Ολλανδοί είναι ο νέος Ισραήλ ή Ιερουσαλήμ, και η κλασική, που αναφέρεται στην καταγωγή από τους αρχαίους Βαταβιανούς (βλ. και Βαταβική Δημοκρατία). Στο βιβλίο του American Covenant: A History of Civil Religion from the Puritans to the Present (2017) εξετάζει την έννοια της πολιτικής θρησκείας (civil religion) ως θεμελιώδους χαρακτηριστικού της πολιτικής παράδοσης των ΗΠΑ. Κατά την άποψή του οι ΗΠΑ δεν ιδρύθηκαν ούτε ως χριστιανικό έθνος ούτε ως κοσμική δημοκρατία. Οι ιδρυτές των ΗΠΑ οραματίζονταν μια προφητική δημοκρατία (prophetic republic) που θα συνδύαζε την ηθική οπτική των βιβλικών προφητών και τη Δυτική παράδοση του πολιτικού ρεπουπλικανισμού. Εξηγεί ότι η αμερικανική πολιτική παράδοση δεν βασίστηκε στις αξίες του Διαφωτισμού αλλά σε μια αρχαία παράδοση πολιτικού ρεπουμπλικανισμού που ανάγεται στη Βρετανία, την Ιταλία, την αρχαία Ρώμη και την αρχαία Ελλάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ Κατηγορία:Καθηγητές στο Πανεπιστήμιο Γέιλ Κατηγορία:Αμερικανοί κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Κοινωνιολογικές θεωρίες
Λαζάρους Τσακουέρα
Ο Λαζάρους Τσακουέρα (Lazarus McCarthy Chakwera, γεννημένος στις 5 Απριλίου 1955) είναι θεολόγος και πολιτικός από το Μαλάουι, πρόεδρος του Μαλάουι από τον Ιούνιο του 2020. Εκτός από την προεδρία, ανέλαβε επίσης το χαρτοφυλάκιο της Άμυνας. Είναι ηγέτης του Κόμματος Κογκρέσου του Μαλάουι από το 2013 και προηγουμένως ήταν ηγέτης της αντιπολίτευσης στην Εθνοσυνέλευση έπειτα από τις εξαιρετικά αμφιλεγόμενες εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στις 21 Μαΐου 2019, οι οποίες ανατράπηκαν από το Συνταγματικό Δικαστήριο. Διετέλεσε πρόεδρος των Συνάξεων του Θεού του Μαλάουι από το 1989 έως τις 14 Μαΐου 2013.
Προσωπική ζωή
Ο Τσακουέρα γεννήθηκε στη Λιλόνγκουε, τη σημερινή πρωτεύουσα του Μαλάουι, στις 5 Απριλίου 1955 όταν η χώρα βρισκόταν ακόμη υπό βρετανική αποικιακή κυριαρχία. Η οικογένειά του ήταν αγρότες στα περίχωρα της πόλης. Είναι παντρεμένος με τη Μόνικα και μαζί έχουν τέσσερα παιδιά και εγγόνια.
Εκπαίδευση
Αποφοίτησε με διδακτορικό τίτλο (Bachelor of Arts) στη Φιλοσοφία από το Πανεπιστήμιο του Μαλάουι το 1977. Σπούδασε θεολογία και απέκτησε πτυχίο από το Πανεπιστήμιο του Βορρά στη Νότια Αφρική και απέκτησε μεταπτυχιακό (MTh) από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Αφρικής το 1991. Το Διεθνές Πανεπιστήμιο Τρίνιτι στις Ηνωμένες Πολιτείες του απένειμε διδακτορικό (D. Min) το 2000. Έγινε καθηγητής στο Παναφρικανικό Θεολογικό Σεμινάριο το 2005.
Θεολογική καριέρα
Εργάστηκε ως εκπαιδευτής στις Συνάξεις της Θεολογικής Σχολής του Θεού από το 1983 έως το 2000 όπου έγινε διευθυντής το 1996. Υπήρξε συνδιευθυντής και λέκτορας στο Πανεθνικό Θεολογικό Σεμινάριο. Το 1989 ξεκίνησε να προεδρεύει στις Συνάξεις του Θεού στο Μαλάουι. Στις 14 Απριλίου 2013 εξέπληξε πολλούς όταν εξέφρασε τις προθέσεις του να συμμετάσχει σε Συνέλευση του αντιπολιτευόμενου Κόμματος του Κογκρέσου του Μαλάουι (MCP) ως πρόεδρος, διατηρώντας παράλληλα την Προεδρία των Συνάξεων του Θεού.
Πολιτική καριέρα
Οι φήμες για την πρόθεση του Τσακουέρα να συμμετάσχει στον προεδρικό αγώνα του MCP αναφέρθηκαν για πρώτη φορά στα διαδικτυακά μέσα ενημέρωσης στις 9 Απριλίου 2013. Επιβεβαιώθηκαν στις 14 Απριλίου 2013. Ο Τσακουέρα υπέβαλε αργότερα τα έγγραφα υποψηφιότητάς του ενώ ήταν ακόμα στο τιμόνι των Συνάξεων του Θεού του Μαλάουι. Το συνέδριο του MCP που είχε προγραμματιστεί για τις 27 Απριλίου 2013 αναβλήθηκε για αργότερα και τελικά έγινε στις 10 και 11 Αυγούστου. Στη διάρκεια του συνεδρίου εξελέγη πρόεδρος της MCP και εκπροσώπησε το κόμμα στις γενικές εκλογές του 2014. Κατά τη διάρκεια των γενικών εκλογών του Μαλάουι το 2014, εμφανίστηκαν φήμες σε διαφορετικές πλατφόρμες ότι οι εκλογές ήταν νοθευμένες. Ο Τσακουέρα απευθύνθηκε σε όλους τους κατοίκους του Μαλάουι και τους ζήτησε να παραμείνουν ήρεμοι, να αποδεχτούν το αποτέλεσμα και να περιμένουν τις επόμενες εκλογές. Εκτός από την επιτυχία του ως κύριου προέδρου του κόμματος της αντιπολίτευσης, διετέλεσε επίσης μέλος του κοινοβουλίου για τη Βορειοδυτική Περιφέρεια της Λιλόνγκουε.
Ο Τσακουέρα ανακοίνωσε την παραίτησή του από επικεφαλής των Συνάξεων του Θεού του Μαλάουι αρχομένης 14ης Μαΐου 2013. Δήλωσε ότι αυτό θα του επέτρεπε να επικεντρωθεί περισσότερο στην πολιτική πρώτης γραμμής, θεωρώντας ότι υπηρετούσε ακόμα τον Θεό σε άλλο πλαίσιο. Ο Τσακουέρα ένωσε τις δυνάμεις του με τον αρχηγό του UTM Σαούλος Τσίλιμα και πολλά άλλα κόμματα για να σχηματίσουν τη «Συμμαχία Τόνσε» για την προετοιμασία των γενικών εκλογών του Μαλάουι του Ιουνίου του 2020, με τον Τσιλίμα να εκλέγεται αντιπρόεδρος. Αυτό συνέβη όταν το Δικαστήριο απέκλεισε τις γενικές εκλογές του 2019 λόγω μαζικών παρατυπιών, αφού το DPP διεκδίκησε τη νίκη.
Διορισμοί μελών κυβέρνησης
Λίγο μετά την εκλογή του Τσακουέρα ως προέδρου, ο ίδιος έγινε αντικείμενο κριτικής για τον αμοιβαίο διορισμό συγγενικών μελών στο υπουργικό συμβούλιο. Το 31μελές υπουργικό συμβούλιο του Τσακουέρα που ανακοινώθηκε μετά την ορκωμοσία είχε έξι μέλη, τα οποία ήταν όλα συγγενικά με ένα άλλο μέλος του υπουργικού συμβουλίου. Ο Μο Σιντίκ Μία, υποψήφιος αντιπρόεδρος του Τσακουέρα το 2019, διορίστηκε υπουργός Μεταφορών και Δημοσίων Έργων και η σύζυγός του Αμπίντα Μία, αναπληρωτής υπουργός αρμόδιος για τη Γη. Ο Κένι Καντόντο και η αδερφή του Χουμπίζε Καντόντο κατέλαβαν και οι δύο υπουργικές θέσεις, ο πρώτος έγινε υπουργός Εργασίας ενώ η τελευταία διορίστηκε υπουργός Υγείας. Παρομοίως, ο Γκόσπελ Καζάκο έγινε υπουργός Πληροφοριών, ενώ η νύφη του Νχουζο Νχούμα έγινε αναπληρώτρια υπουργός Γεωργίας. Περισσότερο από το 70% των υπουργών κατάγονταν από την κεντρική περιοχή του Μαλάουι, το παραδοσιακό προπύργιο του Τσακουέρα. Ο Τσακουέρα υπερασπίστηκε τις αποφάσεις του, λέγοντας ότι θα αντιμετωπίσει τις ανησυχίες που σχετίζονται με τους διορισμούς.
Περικοπή εκτελεστικών εξουσιών
Ο Τσακουέρα έχει δηλώσει ότι εργάζεται για να μειώσει τις εκτελεστικές εξουσίες προκειμένου να κάνει τους Προέδρους πιο υπεύθυνους στους πολίτες και να αυξήσει τις εξουσίες άλλων κλάδων της κυβέρνησης.
Πρόεδρος της SADC
Ο Λαζάρους Τσακουέρα εξελέγη από τα κράτη μέλη της SADC ως πρόεδρος της ομάδας. Θα είναι ο διάδοχος του σημερινού προέδρου, προέδρου της Μοζαμβίκης, Φιλίπε Νιούσι. Ο Τσακουέρα θα ξεκινήσει τη θητεία του τον Αύγουστο του 2021.
Παραπομπές
Τσακουερα Τσακουερα
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Φλόριντα
Το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Φλόριντα (αγγλικά:Florida Film Critics Award For Best Animated Film) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Φλόριντα για να τιμήσει μια ταινία κινουμένων σχεδίων της κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Φλόριντα
Μεταξάδες Έβρου
Οι Μεταξάδες είναι πεδινός οικισμός και πρώην δήμος της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 120 μέτρα. Αποτελούν τον πιο γραφικό οικισμό της ευρύτερης περιοχής, λόγω της παραδοσιακής πέτρινης αρχιτεκτονικής τους.
Γεωγραφία
Η περιοχή Μεταξάδων βρίσκεται δίπλα στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα, 28 χλμ δυτικά από το Διδυμότειχο και 3 χλμ. ανατολικά της μεθοριακής γραμμής με τη Βουλγαρία.
Τα ρέματα της περιοχής είναι μικρού βάθους και καταλήγουν στον Ερυθροπόταμο ή σε παραπόταμους του. Συνολικά οι υδάτινες μάζες καλύπτουν το 3% της περιοχής. Το υψόμετρο της περιοχής είναι μικρό και το μέγιστο ύψος είναι 306 μέτρα, ενώ το ελάχιστο 80 μέτρα.
Η περιοχή βρίσκεται μακριά από το κεντρικό οδικό δίκτυο του νομού, σε απόσταση περίπου 25-30 χιλιόμετρα από το βασικό οδικό άξονα Αλεξανδρούπολης - Ορεστιάδας. Η σύνδεση με την υπόλοιπη χώρα γίνεται μόνο μέσω Διδυμοτείχου, με το οποίο συνδέεται με λεωφορεία υπεραστικών γραμμών.
Οι υπηρεσίες που παρέχονται είναι λίγες και περιορίζονται κυρίως σε καταστήματα αγοράς τροφίμων και εστίασης, στα γύρω χωριά.
Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Οι ρίζες του χωριού χάνονται μέσα στα βάθη των χρόνων. Πολλά στοιχεία για την ιστορία του χωριού προέρχονται από το χειρόγραφο βιβλίο του Κωνσταντίνου Γκεργκένη, παλιού κατοίκου του χωριού. Ο ίδιος, μετά από πολύχρονη έρευνα, μας αναφέρει ότι το παλιό χωριό, επί Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, λεγόταν Δογάντζια (ή Ντουγάντζια) και ήταν χτισμένο δύο χιλιόμετρα δυτικά του σημερινού χωριού. Η ονομασία αυτή στηρίζεται μάλλον στη λέξη ντουγάντζι, που είναι αρπακτικό πουλί και δηλώνει την ορεινή και βραχώδη θέση του τότε χωριού. Η παράδοση αναφέρει ότι εκεί ήταν ο χώρος της πρώτης εγκατάστασης των κατοίκων των Μεταξάδων, έως το 1285 όπου μια επιδημία χολέρας ανάγκασε τους κατοίκους να εγκαταλείψουν τον οικισμό, και αργότερα να ψάξουν για νέο τόπο εγκατάστασης. Ψάχνοντας, διάλεξαν τη σημερινή δασώδη τοποθεσία από την ύπαρξη ενός δέντρου 3-4 χρόνων τότε (καραγάτσι) και επακόλουθα από τη σκέψη της ύπαρξης νερού.
Η εισβολή των Οθωμανών
Μετά την ίδρυση του χωριού, το 1361 οι Τούρκοι με αρχηγό τον Σουλτάνο Μουράτ ο Α’ εισέβαλαν στο Διδυμότειχο και την γύρω περιοχή μετά από 12 χρόνια πολιορκίας. Την ίδια χρονιά κατέλαβαν και την περιοχή από την Αδριανούπολη μέχρι τη Φιλιππούπολη.
Άλλοι ιστορικοί, οι οποίοι βασίζονται σε βυζαντινές και άλλες πηγές, αναφέρουν πως η κατάληψη της Αδριανούπολης έγινε είτε το 1369 είτε μετά το 1371, ενώ επίσης αναφέρουν πως οι επιχειρήσεις δεν καθοδηγήθηκαν από τον Μουράτ αλλά από Τούρκους μπέηδες που ήταν μονάχα θεωρητικά υποτελείς των Οθωμανών (μιας και από το 1366 μέχρι τις 1377, οι επικοινωνίες μεταξύ της Θράκης και της Ανατολίας είχαν διακοπεί).
Οθωμανική κατοχή
Καθ'όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, η ζημιά στην περιοχή είναι ηθική και υλική. Εκκλησίες και μοναστήρια καταστρέφονται, εύποροι έμποροι και κτηματίες εγκαταλείπουν τα αρχοντικά τους, βαριοί φόροι με οδυνηρότερο το παιδομάζωμα επισφραγίζουν την ταπείνωση του ελληνισμού, άντρες στέλνονται δούλοι στα βάθη της Μικράς Ασίας, οι κοπέλες μπαίνουν σε χαρέμια και τα αγόρια εξισλαμίζονται και γίνονται γενίτσαροι. Η βαρβαρότητα των Τούρκων και οι ανήκουστες θηριωδίες τους δεν σταματούν ούτε στις σφαγές και στις γενικές καταστροφές ολόκληρων χωριών της Θράκης. Αυτά συνεχίστηκαν μέχρι προς το τέλος της Τουρκοκρατίας τον 20ό αιώνα.
Διοίκηση
Από την εποχή της Τουρκοκρατίας τη διοίκηση του χωριού είχε αναλάβει ένας μουχτάρης, ένας αντιμουχτάρης και δύο σύμβουλοι, ονομαζόμενοι στα τουρκικά ατάαδες, οι οποίοι οριζόταν από τα έξι πιο πλούσια άτομα του χωριού, τους επονομασμένους δωδεκάρα. Η θητεία τους κρατούσε ένα χρόνο και είχαν απεριόριστες δικαιοδοσίες, αφού είχαν και τη σφραγίδα του χωριού. Ανήμερα του Αγίου Δημητρίου, στην πλατεία του χωριού, ο Μουχτάρης, αφού συγκέντρωνε τους κατοίκους, όριζε τους κλητήρες που χωριζόταν σε αγροφύλακες για τα καλαμπόκια, το σιτάρι και τα αμπέλια, σε νυχτοφύλακες, αγελαδάρηδες, αλογάρηδες και γουρουνάδες. Σε περιπτώσεις που ο Μουχτάρης έκανε καταχρήσεις, ο πρόεδρος του χωριού και οι κάτοικοι κατέφευγαν στα δικαστήρια και αν δικαιωνόταν όριζαν νέο Μουχτάρη και αφαιρούσαν δια της βίας τη σφραγίδα από τον παλιό και την έδιναν στον καινούριο.
Η δημιουργία των γειτονικών οικισμών
Στην περιοχή δημιουργήθηκαν νέα χωριά, κάτι που είχε ως συνέπειες τον περιορισμό των συνόρων του Τοκμακιού (Μεταξάδων), την πείνα και την εξαθλίωση των κατοίκων του, οι οποίοι ήξεραν μόνο να δουλεύουν τον αγρό που πια τον κατείχαν οι Τούρκοι. Οι Μεταξαδιώτες ωστόσο, επιβίωσαν όμως και πάλι, άρχισαν τα ταξίδια στη Βάρνα και τη Φιλιππούπολη, έγιναν μεταφορείς, αργότερα ραφτάδες, μπογιατζήδες, λαϊνάδες, ενώ σιγά-σιγά άρχισαν ν’ αγοράζουν απ’ τους Τούρκους ματζήρηδες πάλι την κλεμμένη γη τους.
Πρώτη εκδοχή
Η πρώτη εκδοχή, η οποία είναι η πιο παραδοσιακή εκδοχή, για τη δημιουργία της Αβδέλλας και της Πολιάς, αναφέρει ότι στο Αλεποχώρι, τη νύφη που θα παντρευόνταν την Κυριακή το βράδυ την έπαιρνε ο Τούρκος. Την κρατούσε τρεις ημέρες κι ύστερα την έδινε στο γαμπρό. Το γεγονός αυτό είχε γίνει ο φόβος και ο τρόμος και η πιο εξευτελιστική πράξη σε κάθε νέο ζευγάρι που παντρευόταν. Η νύφη περνούσε μαρτυρικές ώρες ομαδικού βιασμού και βιασμού της προσωπικότητάς της. Αυτό διήρκησε για πολλά χρόνια. Κάποια στιγμή όμως οι νέοι του χωριού δεν άντεξαν περισσότερα.
Συννενοήθηκαν και αποφάσισαν, μια επιτροπή από τρεις νεαρούς, να ξεκινήσει από το χωριό και να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη, όπου ήταν η έδρα του Σουλτάνου. Μέσω των τουρκικών φυλακίων και χωριών μπαίνοντας στην Ανατολική Θράκη μετά από πολλές μέρες έφτασαν στην Κωνσταντινούπολη. Την ημέρα που έφτασαν στην Πόλη, λέει η παράδοση, γινόταν μια εκδήλωση όπου θα παρευρισκόταν ο Σουλτάνος. Οι άκρες του δρόμου ήταν γεμάτη κόσμο. Πήγαν σ’ ένα Αρμένη στην Κωνσταντινούπολη και ζήτησαν συμβολή τι να κάνουν για να απαλλαγούν από αυτή τη συνήθεια. Ο Αρμένης τους εσυμβούλεψε να πάρουν από ένα μαγκάλ ι κάρβουνα αναμμένα, να τα βάλλουν επάνω στο κεφάλι και να γυρίζουν. «Ο Σουλτάνος θα σας καλέσει τους είπε και θα του μιλήσετε», τους είπε. Πράγματι τους κάλεσε ο Σουλτάνος και τους ρώτησε γιατί έχουν τα μαγκάλια στο κεφάλι. Εκείνοι του είπαν: «Βασιλιά μου, όπως καίει η φωτιά στο μαγκάλι, έτσι καίει και το δικό μας το κεφάλι». Και του διηγήθηκαν τι γινότανε και τι τραβούσαν.
Εξαγριώθηκε τότε ο Σουλτάνος και διέταξε έναν Τούρκο αξιωματικό με ισχυρή φρουρά να επισκεφθεί το χωριό και αν πράγματι συνέβαινε αυτό που του διηγήθηκαν να τους τιμωρήσει. Την ώρα που ετοιμάστηκαν να φύγουν οι νέοι αφού τον ευχαρίστησαν, τους ζήτησε να του λύσουν την απορία, πως κατόρθωσαν να φτάσουν στην Πόλη, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τα τουρκικά φυλάκια. Εκείνοι του είπαν πως ήρθαν με πολλές προφυλάξεις, κρυβόμενοι και παραπλανώντας τους στρατιώτες με διάφορους πονηρούς τρόπους. Τότε ο Σουλτάνος τους αποκάλεσε «τιλκίκ» (αλεπούδες) και από τότε το χωριό πήρε την τουρκική ονομασία: «Τιλκίκιοϊ».
Όταν επέστρεψαν οι νέοι στο χωριό, διηγήθηκαν τα πάντα στους συγχωριανούς και περίμεναν την άφιξη του Τούρκου αξιωματικού με την φρουρά του για να ερευνήσει το θέμα. Εκείνος ήρθε μεταμφιεσμένος ως καπνέμπορος και τους είπε ότι εμείς στα χωριά μας κάνουμε αυτά και αυτά τους «γκιαούρηδες». Εκείνοι ξεθάρρεψαν και του είπαν ότι κάνουν ακόμη χειρότερα. Γύρισε ο αντιπρόσωπος στην Εντρινέ (Αδριανούπολη) και έκαμε αναφορά στο Σουλτάνο.
Δύο γέροι Τούρκοι κατάφεραν να διαφύγουν. Ο «Ακσακάλ» που σημαίνει «άσπρα γενιά» και ο «Αμπντουλάχ». Αυτοί έφυγαν και ίδρυσαν αντίστοιχα τα χωριά «Ακσακάλ»-(Πολιά) και «Αμπντούλα»-(Αβδέλλα).
Δεύτερη εκδοχή
Ωστόσο υπάρχει και η δεύτερη εκδοχή, όπου αναφέρεται ότι η τουρκική κυβέρνηση εγκαθίστησε στην περιοχή Διδυμοτείχου πρόσφυγες απ’ την Ανατολή και το Πακιστάν (τους λεγόμενους ματζήρηδες), οι οποίοι ίδρυσαν τουρκικά χωριά όπως την Κυανή (Τσιαουσλί), τη Σαύρα (Σουμπάσκιοϊ), το Αβδουλάκι (τη σημερινή Αβδέλλα), το Ελαφοχώρι, την Πολιά και άλλα.
Ύστερη Οθωμανική περίοδος
Το 1695, χτίστηκε ο Ναός Αγίου Αθανασίου. Το μεγαλύτερο μέρος της εκκλησίας χτίστηκε κάτω από το έδαφος λόγω του φόβου να μην προκαλέσει τους Οθωμανούς, καθώς η ελληνική κοινότητα έπεσε συχνά θύμα των γενίτσαρων που λεηλάτησαν την περιοχή της Θράκης. Χρησιμοποιήθηκε ως «κρυφό σχολειό» κατά την Οθωμανική εποχή, και να ψάλλουν. Οι κάτοικοι του χωριού, δεν παραμέλησαν ποτέ τη μόρφωση των παιδιών τους, ακόμα και στα χρόνια της σκλαβιάς. Φρόντιζαν πάντα να υπάρχει ελληνικό σχολείο, για να μην σβήσουν τα ελληνικά, η Ιστορία του Έθνους και η παράδοση. Κι όπως γινόταν σ' όλη τη σκλαβωμένη Ελλάδα, έτσι και στους Μεταξάδες, η Εκκλησία ήταν η κινητήρια δύναμη κάθε πνευματικής κίνησης, έχοντας βέβαια την ηθική και υλική συμπαράσταση των κατοίκων. Για πολλά χρόνια χρησιμοποιούσαν τα Εκκλησάκια σαν κρυφά σχολεία, όπου Ιερείς δίδασκαν στα παιδιά το αλφάβητο και το ψαλτήρι. Αργότερα, το 1882, χτίστηκε το πρώτο Δημοτικό σχολείο από τους Δημητράκη Μπίμπαση και Αναστάση Καμπάκα.
Κατά τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο, η Ρωσία μετά το 1878 (αφού κάθισε τρία χρόνια) παρέδωσε πάλι την περιοχή στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Σύμφωνα με πληροφορίες από χειρόγραφα, επικρατεί μια ισονομία και γενικά μια ελευθερία ως το 1908, χωρίς προβλήματα με τους Τούρκους. Το 1908 είναι μια χρονιά ορόσημο, αφετηρία δύσκολων συνθηκών για τους Έλληνες. Η Τουρκία αλλάζει Σύνταγμα και αρχίζει η στράτευση ρωμιών.
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και Βαλκανικοί Πόλεμοι
Κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο εκατοντάδες Θρακιώτες φονεύθηκαν, γιατί οι Τούρκοι τους τοποθέτησαν στην πρώτη γραμμή πυρός. Επίσης, κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Τούρκοι στρατολόγησαν Θρακιώτες Έλληνες, τους οποίους έστελναν πεζούς στη Χερσόνησο της Καλλιπόλεως, όπου και θερίζονταν από τα τηλεβόλα των συμμάχων της Αντάντ.
Το 1912 οι Τούρκοι επιχείρησαν να καταλάβουν τους Μεταξάδες, όπως περιγράφεται στο ιστορικό τραγούδι του χωριού. Αν και οι Τούρκοι δεν είχαν ζήσει ποτέ στο χωριό, ήταν φιλοδοξία να το κατακτήσουν.
Η προσπάθειά τους να πλησιάσουν το χωριό απαρατήρητη απέτρεψαν οι κάτοικοι, οι οποίοι ειδοποίησαν αμέσως τον καπετάν Γιάννη Σώκο. Συνοδευόμενος από δύο στρατιώτες, ο Σώκος τοποθέτησε τα στρατεύματά του έξω από το χωριό σε μια τοποθεσία γνωστή ως «Αλώνια».
Μετά από παρατήρηση, συνειδητοποίησε ότι οι Τούρκοι δεν ήταν πολυάριθμοι, με μόνο μια διμοιρία περίπου σαράντα ατόμων. Για να δημιουργήσει την εντύπωση μιας μεγαλύτερης δύναμης, χώρισε στρατηγικά τους στρατιώτες του. Έπιασε τους Τούρκους απροσδόκητα ρίχνοντας χειροβομβίδες.
Οι χωρικοί βοήθησαν με όποιον τρόπο μπορούσαν, με ένα άτομο να σκαρφαλώνει στο καμπαναριό της εκκλησίας για να πυροβολήσει προειδοποιητικά τα ελληνικά φυλάκια στην περιοχή ότι οι Τούρκοι επιτίθενται στους Μεταξάδες. Μαζί απέκρουσαν επιτυχώς τους Τούρκους και απέτρεψαν κάθε περαιτέρω προσπάθεια κατάληψης του χωριού.
Τα αρβανιτοχώρια, κατά την διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων, λεηλατήθηκαν και οι κάτοικοι τους εξορίστηκαν, ενώ πολλοί δολοφονήθηκαν. Τον Οκτώβριο του 1913, η Μανδρίτσα, λεηλατήθηκε από τους Βούλγαρους και οι κάτοικοι της κατέφυγαν στους Μεταξάδες, όπως και σε άλλους οικισμούς.
Ο Κ. Γκεργκένης αναφέρει ότι το Μάρτιο του 1914 η τουρκική κυβέρνηση έκανε γενική επιστράτευση των κατοίκων από 20 έως 46 ετών και άδειασε σχεδόν όλο το χωριό από άντρες. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς έπεσαν νεκροί στη μάχη του Τσανάκκαλε.