cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανάκτορο της Μάφρα
Πολιτιστική επιρροή
Μια σημαντική αναφορά στην κατασκευή του παλατιού γίνεται στο μυθιστόρημα Μπαλτάσαρ και Μπλιμούντα (Μνημείο της Μονής), γραμμένο από τον Πορτογάλο νομπελίστα Ζοζέ Σαραμάγκου. Ο κύριος χαρακτήρας, ο Μπαλτάσαρ, γεννημένος στη Μάφρα, εργάζεται για την κατασκευή του παλατιού. Ο Σαραμάγκο κάνει μια λεπτομερή περιγραφή της διαδικασίας κατασκευής, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς μιας γιγάντιας πέτρας από το λατομείο στο εργοτάξιο (στην οποία βοηθάει ο Μπαλτάσαρ), απεικονίζοντάς το ως βασανιστήριο, για όσους βοήθησαν στην οικοδόμηση του παλατιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Πορτογαλία Κατηγορία:Μπαρόκ ανάκτορα
Οικολογικός σχεδιασμός
Ο οικολογικός σχεδιασμός προïόντων αναφέρεται στην ένταξη του οικολογικού παράγοντα, σε όλα τα στάδια του Κύκλου Ζωής αυτών, με σκοπό την ελαχιστοποίηση της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος, χωρίς τα προïόντα να στερούνται την λειτουργική, αισθητική, νομική και ανταγωνιστική τους δυναμικότητα. Εναλλακτικά ο οικολογικός σχεδιασμός αναφέρεται ως περιβαλλοντικός σχεδιασμός, ενώ συνδέεται άμεσα με την βιωσιμότητα, καθώς πλέον, μέσα στα πλαίσιά του, λαμβάνονται υπόψη παράγοντες όπως η οικολογική συνείδηση, ο υπερπλυθησμός, η οικονομική κρίση, ο υπερκαταναλωτισμός και οι ανθρώπινες ανάγκες.
Εξέλιξη έννοιας
Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως ο οικολογικός σχεδιασμός έχει τις ρίζες πολύ παλιά, στην προïστορική εποχή, όταν οι άνθρωποι εκείνης της εποχής έχτιζαν τα σπίτια τους, και κατασκεύαζαν τα εργαλεία τους με απόλυτα φυσικά υλικά. Οι συνειδητοποιημένες χρήσεις της έννοιας όμως άργησαν πολύ να βρεθούν στο προσκήνιο. Θεωρείται πως μέσα στη δεκαετία του ’60 οι προσπάθειες που έγιναν σχετικά με το σχεδιασμό οικολογικών κτιρίων, συντέλεσαν στην ανάδειξη της σημασίας του οικοσυστήματος και του ζωντανού οργανισμού, καθώς και τα ίδια τα κτίρια άρχισαν να θεωρούνται ως αυτόνομα οικοσυστήματα και όχι «μηχανές για διαβίωση», μια άποψη του Λε Κορμπυζιέ που είχε αρχίσει να απορρίπτεται. Το «Ολοκληρωτικό Αστικό Οίκημα» στο Μπέρκλευ της Καλιφόρνιας, μια πρωτοβουλία των βιολόγων Μπιλ και Χέλγκα Ολκόφσκι, ξεκίνησε να υλοποιείται το 1973, και ήταν μια προσπάθεια δημιουργίας ενός απολύτως αυτόνομου οικήματος, το οποίο θα εξασφάλιζε την μικρότερη δυνατή κατανάλωση σε πόρους, αξιοποίώντας την ηλιακή ενέργεια, και ανακυκλώνοντας τους ίδιους του τους πόρους. Επιπλέον η ενεργειακή κρίση έθεσε ερωτήματα για την εξάρτηση του σύγχρονου ανθράπου από τα ορυκτά καύσιμα. Στη συνέχεια, κατά τη δεκαετία του ’80, εξελίχθηκαν οι τεχνολίες εκμετάλλευσης της ηλιακής και αιολικής ενέργειας. Η έννοια των οικολογικών προïόντων άρχισε να διαδίδεται όλο και εντονότερα, και έτσι το 1990 εκδόθηκε «Ο οδηγός του πράσινου καταναλωτή» » από τους Τζον Έλκινγκτον, Τζούλια Άιλες και Τζόελ Μακόουερ. Επίσης, το 1987 εισήχθηκε για πρώτη φορά η ένννοια της «βιώσιμης ανάπτυξης» μετά από σχετική αναφορά της Παγκόσμιας Επιτροπής για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη. Το 1992 στο συνέδριο “The Agenda 21: The Earth Summit Strategy to Save Our Planet”, τέθηκε ουσιαστικά το ερώτημα για τη σημασία του ρόλου των σχεδιαστών στα σχετικά με το περιβάλλον θέματα. Τότε άρχισε να υιοθετείται η άποψη πως ο σχεδιασμός πρέπει να εστιάζεις στις ανάγκες του ανθρώπου, οι οποίες δεν μπορούν να θεωρηθούν ανεξάρτητες των οικολογικών συνεπειών της όποιας σχεδιαστικής απόφασης για την ικανοποίηση αυτών. Ο ρόλος του σύγχρονου σχεδιαστή απαιτεί από μέρος του, την ικανότητα σχεδίασης του Κύκλου Ζωής του προïόντος. Αυτή η προσέγγιση παρέχει, όχι μόνο καλύτερο έλεγχο της περιβαλλοντικής απόδοσης του προïόντος, αλλά και ανταγωνιστικότερα χαρακτηριστικά σε αυτό.
Απόψεις
Για πολλούς τα ωφέλη του οικολογικού σχεδιασμού είναι πολλά και ποικίλα. Αρχικά, βελτώνεται η περιβαλλοντική επίδοση των προïόντων καθώς εφαρμόζεται ολιστικός έλεγχος της συμπεριφοράς αυτού. Για τον ίδιο λόγο υπάρχει συστηματικότερη επίβλεψη των εφαρμοζόμενων διεργασιών, κάτι που μπορεί να οδηγήσει στη βελτίωση της παραγωγικής δραστηριότητας και της ποιότητας του παραγώμενου προïόντος. Επιπλέον, οι αυξημένες σχεδιαστικές απαιτήσεις που επιβάλλει ο οικολογικός σχεδιασμός θεωρούνται κίνητρο για την εύρεση καινοτομιών. Επιπλέον, γίνονται συνεχώς νομοθετικές ρυθμίσεις ώστε να μπορούν ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις να ενταχθούν στον οικολογικό ανταγωνισμό, αλλά για να περιοριστούν τα νομικά προβλήματα κατά την εισαγωγή και εξαγωγή οικολογικών προïόντων. Από την άλλη, ο αντίλογος για τον οικολογικό σχεδιασμό, αφορά το κόστος παραγωγής των περιβαλλοντικά φιλικών προïόντων, καθώς συχνά το κόστος τους είναι αρκετά υψηλότερο από αυτό των αντιστοίχων λιγότερο φιλικών.
Προïόντα που καταναλώνουν ενέργεια (ΠκΕ)
Η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε στις 11 Φεβρουαρίου 2011 στην επίσημη εφημερίδα της κυβέρνησης το Προεδρικό Διάταγμα υπ’ αριθμ. 7 (τροποποίηση του Π.Δ. 32/2010 (ΦΕΚ Α 70)) για τον Καθορισμό απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού, όσον αφορά τα προϊόντα που καταναλώνουν ενέργεια και τροποποίηση των ΠΔ 335/1993 (ΦΕΚ 143/Α/93), 178/1998 (ΦΕΚ 131/Α/1998) και της ΚΥΑ Δ6/Β/17682 (ΦΕΚ 1407/Β/2001) σε συμμόρφωση προς την Οδηγία 2009/125/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Οκτωβρίου 2009 για τη θέσπιση πλαισίου για τον καθορισμό απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού, όσον αφορά τα συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα. Οι τροποποιημένες διατάξεις της απόφασης είναι σε εφαρμογή από την ημέρα έκδοσης του Διατάγματος στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, ενώ αυτές που έμειναν ανέγγιχτες ισχύουν από τις 10.08.2007. Σκοπός του διατάγματος είναι να ορίσει το πλαίσιο για τη θέσπιση απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού για τα προϊόντα που καταναλώνουν ενέργεια (ΠΚΕ), ώστε να διασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία τους στην αγορά, με τρόπο που συμβάλλει στην αειφόρο ανάπτυξη, βελτιώνοντας την ενεργειακή απόδοση και το επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος, με ταυτόχρονη αύξηση της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού. Για τον σκοπό αυτό, τροποποιεί κάποια παλιότερα προεδρικά διατάγματα.
Αξίζει να σημειωθεί ο ορισμός του προïόντος που καταναλώνει ενέργεια (ΠΚΕ), όπως αυτός αποτυπώνεται στο Προεδρικό Διάταγμα• "είναι το προϊόν το οποίο, αφού διατεθεί στην αγορά ή/και τεθεί σε λειτουργία, εξαρτάται από την κατανάλωση ενέργειας (ηλεκτρική ενέργεια, ορυκτά καύσιμα και ανανεώσιμες ενεργειακές πηγές) για να λειτουργήσει σύμφωνα με τη χρήση για την οποία προορίζεται, καθώς και το προϊόν το οποίο χρησιμοποιείται για την παραγωγή, τη μεταφορά και τη μέτρηση της ενέργειας αυτής, συμπεριλαμβανομένων των τμημάτων που εξαρτώνται από την κατανάλωση ενέργειας και προορίζονται να ενσωματωθούν σε ΠΚΕ που καλύπτονται από το παρόν, και τα οποία διατίθενται στην αγορά ή/και τίθενται σε λειτουργία ως μεμονωμένα εξαρτήματα για τελικούς χρήστες, και των οποίων οι περιβαλλοντικές επιδόσεις μπορούν να αξιολογούνται με ανεξάρτητο τρόπο".
Το πεδίο εφαρμογής του Διατάγματος, αφορά όλα τα προïόντα που καταναλώνουν ενέργεια, προκειμένου να διατίθενται στην αγορά, ή/και να τίθενται σε λειτουργία, και δεν εφαρμόζεται στα μέσα μεταφοράς ανθρώπων και εμπορευμάτων. Σε κάθε κράτος ορίζονται οι αρχές που θα είναι αρμόδιες για τον έλεγχο της συμμόρφωσης των προïόντων με τα μέτρα, την επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, την συλλογή όλων των απαιτούμενων πληφοριών γύρω από το προïόν και έτσι όπως αυτές ορίζονται από τα μέτρα, καθώς και την διασφάλιση της δυνατότητας υποβολής παρατηρήσεων εκ μέρους των καταναλωτών ή άλλων ενδιαφερόμενων, σχετικά με τη μη συμμόρφωση του προïόντος. Στην Ελλάδα αρμόδια αρχή ορίζεται η 4η Διεύθυνση Κλαδικής Βιομηχανικής Πολιτικής της Γενικής Γραμματείας Βιομηχανίας του Υπουργείου Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας.
Όποιο προïόν έχει κριθεί πως συμμορφώνεται με τα μέτρα του Διατάγματος,και φέρει το σήμα CE, πάνω του, ή/και πάνω στην συσκευασία του, ή/και τα συνοδευτικά του έγγραφα, μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερα σε κάθε κράτος της Κοινότητας, εφόσον δεν έρχεται αντιμέτωπο με κάποια συγκεκριμένη νομοθεσία του κράτους αυτού. Στη Ελλάδα μπορεί να διακινείται ελεύθερα οποιοδήποτε προïόν φέρει το σήμα CE καθώς προβλέπεται απαίτηση οικολογικού σχεδιασμού για αυτό, όπως και οποιοδήποτε προïόν φέρει το σήμα CE, έστω και αν δεν υπάρχει κάποια αντίστοιχη απαίτηση. Συμμορφωμένα με τους κανονισμούς των μέτρων εφαρμογής θεωρούνται και τα προïόντα που φέρουν διαφορετικά σήματα οικολογικής πιστοποίησης, όπως το κοινοτικό οικολογικό σήμα, εφόσον αυτά έχουν εγκριθεί από την Επιτροπή.
Για την αξιολόγηση κάθε προïόντος προυποθέτεται η ύπαρξη μιας λίστας απαιτήσεων με ορισμένες παραμέτρους, ώστε τα συμπεράσματα της αξιολόγησης να είναι μετρήσιμα και συγκρίσιμα. Για το καθορισμό των απαιτήσεων αυτών εφαρμόζεται μια γενική μεθοδολογία, η οποία τροποποιείται απο την Επιτροπή έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στα χαρακτηριστικά κάθε προïόντος. Αναγνωρίζονται αρχικά οι φάσεις του κύκλου ζωής του προïόντος:
Έπειτα, για καθε φάση ελέγχεται ο βαθμός στον οποίο επηρεάζονται οι παρακάτω περιβαλλοντικές πτυχές:
Η παραπάνω προσέγγιση καταλήγει στον καθορισμό γενικών απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού. Στην περίπτωση που οι απαιτήσεις πρέπει να παρέχουν πιο ειδική πληροφορία, ακολουθείται διαφορετική μεθοδολογία, κατά την οποία ελέγχονται οι περιβαλλοντικές πτυχές αντιπροσωπευτικού πλήθους ίδιων προïόντων, που κυκλοφορούν ήδη στην αγορά, και σύμφωνα με τα αποτελέσματα που εξάγωνται ορίζονται οριακές τιμές για τις διάφορες τεχνικές, περιβαλλοντικές και οικονομικές παραμέτρους για το προς σχεδίαση προïόν.
Επιπλέον, δίνονται ευκαιρίες σε μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις να υιοθετήσουν μια πιο περιβαλλοντικά υγιή προσέγγιση στον σχεδιασμό των προïόντων τους, ακόμα και από τα πρώτα στάδια του σχεδιασμού, καθώς το Διάταγμα εξασφαλίζει την νομοθετική εγκυρότητα αυτών των κινήσεων.
Σύμφωνα με το άρθρο 16(1) της οδηγίας 2009/125/ΕΚ της Ε.Ε. για τον οικολογικό σχεδιασμό, οι κατηγορίες των προïόντων που έχουν προτεραιότητα να ενταχθούν μέσα στο πλάνο εργασίας για το διάστημα 2012-2014, και θεωρούνται ΠκΕ είναι οι εξής:
Οικολογικά προïόντα
Με τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 66/2010 του Ευρωπαïκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 25ης Νοεμβρίου 2009, στο Στρασβούργο, ορίστηκαν τα κριτήρια σύμφωνα με τα οποία ένα προïόν διακαιούται το οικολογικό σήμα της ΕΕ (EU Ecolabel) (ή κοινοτικό οικολογικό σήμα), με αποτέλεσμα να χαρακτηρίζεται ως οικολογικό προïόν. Ο Κανονισμός δημοσιεύτηκε στις 30.1.2010 στην επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαïκής Ένωσης, και είναι σε ισχύ είκοσι ημέρες μέτα την δημισίευση αυτή.
Τα κριτήρια που αναφέρονται στον Κανονισμό αφορούν τις περιβαλλοντικές απαιτήσεις που πρέπει να ικανοποιεί ένα προïόν, ώστε να είναι ικανό να φέρει το οικολογικό σήμα, τα οποία ορίζονται βάσει επιστημονικών στοιχείων και λαμβανομένου υπόψη ολόκληρου του κύκλου ζωής των προϊόντων. Επίσης, λαμβάνονται υπόψη και παράγοντες όπως οι κλιματικές αλλαγές που μπορεί να επιφέρει το προïόν, η τοξικότητά του, παράπλευροι κοινωνικοί συντελεστές, όπως και οι απαιτήσεις που προκύπτουν από το Διάταγμα για τα προïόντα που καταναλώνουν ενέργεια. Για κάθε κατηγορία, τα κριτήρια που έχουν θεσπιστεί είναι ξεκάθαρα και διαφορετικά.
Το οικολογικό σήμα είναι μια ειδική σήμανση- αναγνώριση του προïόντος, το οποίο την φέρει έπειτα από έγκριση της σχετικής αίτησης που πρέπει να υποβάλλει ο δημιουργός του στους αρμόδιους φορείς που έχουν επιλεγεί από το κράτος. Η έγκριση αποφασίζεται από ειδική επιτροπή. Μέσα στον Κανονισμό ορίζονται επακριβώς οι αποδεκτές μορφές που μπορεί να πάρει το σήμα, όπως και οι συγκεκριμένες υποχρεώσεις που αποκτά ή ο κατασκευαστής, ή ο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος ή ο εισαγωγέας του προïόντος, εφόσον αυτό εγκριθει πως μπορεί να φέρει το σήμα.
Προς το παρόν, με το κανονισμό θεσπίζονται οικολογικά κριτήρια για 11 κατηγορίες προïόντων (23 συνολικά προïόντα), και 2 κατηγορίες υπηρεσιών:
Εθνικό Πάρκο Μπράις Κάνιον
Το εθνικό πάρκο Μπράις Κάνιον (αγγλικά: Bryce Canyon National Park) είναι εθνικό πάρκο στην νοτιοδυτική Γιούτα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το κύριο χαρακτηριστικό του πάρκου είναι το Μπράις Κάνυον, αν και δεν πρόκειται για φαράγγι, όσο για ένα φυσικό γιγάντιο αμφιθέατρο που δημιουργήθηκε από την διάβρωση στην ανατολική πλευρά του οροπεδίου Πάουνσουγκαν. Το Μπράις Κάνυον είναι ιδιαίτερο εξαιτίας της παρουσίας των χούντους (hoodoos), τα οποία σχηματίστηκαν από την διάβρωση του αέρα, του νερού και του πάγου των ιζηματογενών πετρωμάτων, κυρίως ψαμμίτη και σχιστόλιθο. Το κόκκινο, καφέ και ροζ χρώμα της περιοχής οφείλεται στον αιματίτη, το κίτρινο στον λειμωνίτη και το μοβ στον πυρολουσίτη. Επίσης, στο πάρκο υπάρχουν φυσικές αψίδες, γέφυρες και τοίχοι. Το Μπράις Κάνυον βρίσκεται σε αρκετά μεγαλύτερο υψόμετρο από το γειτονικό εθνικό πάρκο Ζάιον, σε υψόμετρο 2.400 με 2.700 μέτρων.
Στην περιοχή Μπράις εγκαταστάθηκαν πρωτοπόροι Μορμόνοι στη δεκαετία του 1850 και πήρε το όνομά του Εμπενίζερ Μπράις, ο οποίος έγινε αγρότης κάτοχος δημοσίου κλήρου στην περιοχή το 1874. Η περιοχή γύρω από το φαράγγι Μπράις έγινε αμερικανικό Εθνικό Μνημείο το 1923 και χαρακτηρίστηκε ως εθνικό πάρκο το 1928. Το πάρκο καλύπτει 150 τετραγωνικά χιλιόμετρα και δέχεται σχετικά λίγους επισκέπτες σε σύγκριση με το εθνικό πάρκο Ζάιον και το Γκραν Κάνιον, κυρίως λόγω της απομακρυσμένης θέσης του.
Πηγές
Κατηγορία:Γιούτα Μπραις Κανυον
Ουισντεάν
Το Ουϊσντεάν (ή Ουίσντεαν ή Χουϊσντεάν) είναι ένα αρσενικό όνομα στην Σκωτική Γαελική γλώσσα. Προέρχεται από το όνομα Εϊστέινν, στην αρχαία σκανδιναβική γλώσσα, με σημασία πάντα, για πάντα και στέινν, που σημαίνει πέτρα. Το όνομά μπορεί να αγγλιστεί ως Χιου (που είναι επίσης μια αγγλισμένη μορφή του μη σχετικού ονόματος Αόντ). Το όνομα μπορεί να αναφέρεται:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ονόματα αγγλικής προέλευσης
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αλγερίας
To Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αλγερίας (αραβικά: الرابطة الجزائرية المحترفة الأولى لكرة القدم, γαλλικά: Championnat d'Algérie de football)  αποτελεί την ανώτατη εθνική κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αλγερίας. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (LFP).
Ιστορία
Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε το 1962, όταν η Αλγερία έγινε ανεξάρτητο έθνος. Μέχρι το 1950 διεξάγονταν μόνο τα περιφερειακά πρωταθλήματα (Αλγέρι, Κωνσταντίνη, Οράν). Ορισμένα «εθνικά» πλέι οφ διεξήχθησαν κατά την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα, πρώτο το 1904. Μεταξύ 1920 και 1956 οι νικήτριες προκρίνονταν στο Πρωτάθλημα Βόρειας Αφρικής, μαζί με πρωταθλήτριες από το Μαρόκο και την Τυνησία.
Από το 1957 έως το 1962 διεξάγονταν το Πρωτάθλημα Βόρειας Αφρικής χωρίς τη συμμετοχή του Μαρόκου και της Τυνησίας ως «αλγερινό πρωτάθλημα». Στις 21 Αυγούστου 2010, η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Αλγερίας (FAF) ανακοίνωσε ότι η επωνυμία του πρωταθλήματος θα μετονομαζόταν σε Λιγκ 1 για να αντικατοπτρίζει τον επαγγελματισμό του πρωταθλήματος.
Metalhead
Metalhead είναι ο τίτλος του 14ου στούντιο δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Saxon, ο οποίος κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1999 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Steamhammer". Έλαβε θετικές κριτικές, αλλά δεν κατάφερε να μπει στα βρετανικά ή τα αμερικανικά τσαρτ.
Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος των Saxon από το "Denim and Leather" του 1981, στον οποίο δεν έπαιζε τα τύμπανα ο Νάιτζελ Γκλόκλερ, αλλά ο πρώην ντράμερ των Eloy και των Sinner, Φριτς Ράντοου.
Τα τραγούδια του δίσκου γράφτηκαν από τον τραγουδιστή Μπιφ Μπάιφορντ, τον μπασίστα Νιμπς Κάρτερ και τους κιθαρίστες Πωλ Κουήν και Νταγκ Σκάρατ, εκτός από την εισαγωγή του δίσκου, την οποία έγραψε ο πρώην ντράμερ των Saxon, Νάιτζελ Γκλόκλερ.
Θέσεις τσαρτ
Metalhead (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 9 Νοεμβρίου 1999
Τα μέλη των Saxon
Το Metalhead ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Saxon Κατηγορία:Άλμπουμ του 1999
Ποχαλιγιάντα
Το Ποχαλιγιάντα είναι χωριό στη Σρι Λάνκα. Το χωριό βρίσκεται στην Κεντρική Περιφέρεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σρι Λάνκα
Φέρητας
Στην ελληνική μυθολογία ο Φέρητας ήταν ο μικρότερος γιος του Ιάσονα και της Μήδειας και αδελφός του Μέρμερου. Σύμφωνα με μια παράδοση η Μήδεια είχε επτά γιους και επτά κόρες. Σε κάθε περίπτωση η Μήδεια σκότωσε τον Φέρητα και τα αδέλφια του παρότι είχαν καταφύγει στο ναό της θεάς Ήρας στην Κόρινθο. Για τιμωρία έπεσε λοιμός στην πόλη και για αυτό οι Κορίνθιοι διάλεγαν κάθε χρόνο επτά νέους και επτά παρθένες από τις πιο πλούσιες οικογένειες για να γίνουν ιερείς και ιέρειες της θεάς Ήρας. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι όταν πέθαναν ο Φέρητας και ο Μέρμερος τα παιδιά των Κορινθίων πέθαιναν από λοιμό. Μετά από χρησμό οι Κορίνθιοι θυσίασαν επτά αγοράκια και επτά κοριτσάκια από τις καλύτερες οικογένειες, με ξυρισμένα τα κεφάλια τους και μαυροφορεμένα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Σιουδάδ Μπολίβαρ
Η Σιουδάδ Μπολίβαρ (ισπανικά: Ciudad Bolívar) είναι πόλη της Βενεζουέλας και πρωτεύουσα της Πολιτείας Μπολίβαρ.
Η Σιουδάδ Μπολίβαρ διαθέτει ένα καλά διατηρημένο ιστορικό κέντρο, στο οποίο περιλαμβάνονται ο καθεδρικός ναός και άλλα αποικιακών χρόνων κτίρια. Βρίσκεται κατά μήκος του Ποταμού Ορινόκο, αποτελόντας σημαντικό λιμένα ποταμόπλοιων.
Ιστορία
Η Σιουδάδ Μπολίβαρ ιδρύθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1595 από τον Αντόνιο ντε Μπερίος, ο οποίος είχε φθάσει στην περιοχή από το Νέο Βασίλειο της Γρανάδας (σημερινή Κολομβία), με αποστολή να δημιουργήσει αποικίες στη Γουιάνα. Το αρχικό όνομα της πόλης ήταν Σάντο Τομάς ντε Γκουαγιάνα και η τοποθεσία της μετακινήθηκε τρεις φορές, εξαιτίας των συνεχών επιθέσεων από Ινδιάνους της Καραϊβικής και Ευρωπαίους πειρατές, όπως ο Ουόλτερ Ράλεϊ. Το 1764 η πόλη θα τοποθετηθεί οριστικά στις όχθες του Ποταμού Ορινόκο, με ονομασία Σάντο Τόμας ντε λα Νουέβα Γκουαγιάνα ντε λα Ανγκοστούρα ντελ Ορινόκο, ενώ θα παραμείνει γνωστή ως Ανγκοστούρα.
Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του στρατηγού Κάρλος Σουβλέτε, θα μετονομαστεί η πόλη από Ανγκοστούρα σε Σιουδάδ Μπολίβαρ το 1846, προς τιμήν του Σιμόν Μπολίβαρ, ο οποίος είχε εγκατασταθεί στο παρελθόν στην πόλη.
Στις 21 Ιουλίου 1903, πλησίον της Σιουδάδ Μπολίβαρ, θα διεξαχθή η τελευταία μάχη της Απελευθερωτικής Επανάστασης, όταν ο κυβερνητικός στρατός υπό τον Χουάν Βισέντε Γκόμες θα υπερνικήσει τις δυνάμεις του στρατηγού Νικολάς Ρολάντο.
Γεωγραφία
Η Σιουδάδ Μπολίβαρ βρίσκεται 54 μέτρα πάνω από την επιφάνεια του ποταμού Ορινόκο, αποτελώντας κύριο λιμάνι της ανατολικής Βενεζουέλας. Στο γεωλογικό μέρος παρουσιάζει μεγάλη τεκτονική σταθερότητα, επειδή βρίσκεται σε πυριγενή πετρώματα του ηπειρωτικού κορμού της Γουιάνας, έναν από τους παλαιότερους και πιο σταθερούς γεωλογικούς σχηματισμούς του πλανήτη.
Η έντονη βλάστηση είναι τυπικό χαρακτηριστικό της περιοχής, όπου υπάρχουν φοίνικες, χαμόδεντρανα, καθώς και άλλα είδη δέντρων όπως χαρουπιές.
Η πανίδα αντιπροσωπεύεται από καπιμπάρα, κροκόδειλους, χελώνες, ερωδιίδες, παπαγάλους, ιγκουάνα και άλλα είδη.
Οικονομία και υπηρεσίες
Η Σιουδάδ Μπολίβαρ βρίσκεται σε μια περιοχή που κυριαρχείται από την γεωργία και την κτηνοτροφία. Καλαμπόκι, γιούκα, μάνγκο, διοσκορέα και καρπούζι είναι χαρακτηριστικά προϊόντα που καλλιεργούνται στην περιοχή. Στην κτηνοτροφία αντιπροσωπεύεται από την ανάπτυξη αγελάδων και χοίρων. Η αλιεία αξιοποιείται σε μικρότερο βαθμό. Ο τουρισμός έχει λάβει μεγάλη σημασία για την πόλη, καθώς ενισχύει τον παραγωγικό τομέα. Άλλες οικονομικές δραστηριότητες περιλαμβάνουν το εμπόριο, υπηρεσίες, μεταφορές, καταστήματα φαγητού, εθνικές και διεθνείς βιομηχανίες.
Η Γέφυρα Ανγκοστούρα έχει μεγάλη σημασία για την υποδομή της πόλης, καθώς την συνδέει με το υπόλοιπο μέρος της Βενεζουέλας. Ένας αυτοκινητόδρομος την συνδέει με την πόλη Σιουδάδ Γκουαγιάνα. Σημανυικό έργο υποδομής της πόλης αποτελεί το Αεροδρόμιο Τομάς ντε Έρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βενεζουέλας
Νικόλαος Δαμαλάς
Ο Νικόλαος Δαμαλάς (1842 – 2 Φεβρουαρίου 1892) ήταν Έλληνας θεολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1842, έχοντας καταγωγή από τη Χίο. Από την ηλικία των 16 ετών σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στα πανεπιστήμια του Έρλανγκεν (όπου αναγορεύθηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας το 1863), της Λειψίας και του Λονδίνου. Όταν επέστρεψε, διορίστηκε έκτακτος καθηγητής (1867) και αργότερα τακτικός (1872) στην έδρα της ερμηνευτικής της Καινής Διαθήκης στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παρέμεινε στη θέση αυτή για το υπόλοιπο της ζωής του. Διετέλεσε 4 φορές κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής (1873-1874, 1883-1884, 1887-1888 και 1891-1892) ενώ το ακαδημαϊκό έτος 1878-1879 υπήρξε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Έργο
Ήταν υποστηρικτής της ένωσης της Παλαιοκαθολικής Εκκλησίας με την Ορθόδοξη. Οι διαλέξεις του ήταν πολυπληθείς και υποστήριζε τη γραμματική και ιστορική ερμηνεία των γραφών, ενώ διακήρυττε την κοινωνική και ηθική σημασία της θρησκευτικής επιστήμης. Έγραψε πολλά έργα, μεταξύ των οποίων και τα εξής :
Κύπελλο Αγγλίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Κύπελλο Αγγλίας (αγγλικά: The Football Association Challenge Cup, πιο γνωστό ως FA Cup) είναι ετήσια διοργάνωση ποδοσφαίρου. Αποτελεί τον αρχαιότερο θεσμό του αθλήματος παγκοσμίως σε διασυλλογικό αλλά και επίπεδο εθνικών ομάδων, έχει δε ολοκληρωθεί –παρά την αναστολή του στους δύο παγκόσμιους πολέμους– τις περισσότερες φορές από κάθε άλλον.
Ιστορικά στοιχεία
Η απόφαση για τη δημιουργία του λήφθηκε την 20η Ιουλίου 1871 στα γραφεία του λονδρέζικου περιοδικού The Sportsman κατόπιν πρότασης του Τσαρλς Άλκοκ, επίτιμου γραμματέα της αγγλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (The FA). Η πρώτη διεξαγωγή του κυπέλλου διήρκεσε μεταξύ 11 Νοεμβρίου 1871 και τον τελικό αγώνα της 16ης Μαρτίου 1872. Αυτός έλαβε χώρα στο Κένινγκτον Όουβαλ του Λονδίνου, όπου 2.000 θεατές πλήρωσαν από ένα σελίνι ώστε να παρακολουθήσουν τη νίκη 1-0 των Γουόντερερς επί των Ρόγιαλ Εντζινίρς, με σκόρερ τον Μόρτον Μπετς που –για αδιευκρίνιστο λόγο– είχε δηλώσει το ψευδώνυμο Α.Χ Τσέκερ.
Παραδοσιακά, όλοι οι αγώνες του κυπέλλου Αγγλίας είναι μονοί και πραγματοποιούνται στην έδρα του ενός αντιπάλου, με εξαίρεση τους δύο ημιτελικούς και τον τελικό που διεξάγονται σε ουδέτερα γήπεδα. Αντίθετα με άλλες εθνικές ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες, η FA καθυστέρησε να εισαγάγει τη διαδικασία των πέναλτι, δεδομένου ότι έως και την περίοδο 1990-91 για ισοπαλία στα 90 λεπτά προβλεπόταν η επανάληψη της αναμέτρησης στην έδρα τώρα του φιλοξενούμενου (ή ουδέτερη για τις δύο τελικές φάσεις), με ημίωρη παράταση σε νέα ισοπαλία. Δεν είχε τεθεί περιορισμός ως προς τoν αριθμό των διαδοχικών επαναληπτικών που τυχόν θα απαιτούνταν, ενώ το γήπεδό τους όριζε πλέον ανά περίπτωση η FA. Σε μία απόπειρα να μην μεταβληθεί δραματικά ο επί 120ετία χαρακτήρας της διοργάνωσης, η διαδικασία των πέναλτι εφαρμοζόταν για λίγα χρόνια από τη δεύτερη συνάντηση ημιτελικών και τελικού (μετά 240' ισόπαλων δηλαδή, όχι 120').
Χορηγίες
Από την περίοδο 1994–95 το Κύπελλο Αγγλίας διαθέτει κεντρικό χορηγό, ο οποίος εμπεριέχεται στην επίσημη ονομασία του, με εξαίρεση το διάστημα 2002–2006 και την περίοδο 2014–2015.
Ανά σύλλογο
Στον τελικό έχουν προκριθεί 57 σωματεία, με 44 να κατακτούν το κύπελλο. Η Σαουθάμπτον ΦΚ με τρεις, εμφανίστηκε τις περισσότερες φορές σε τελικό ως σωματείο εκτός της κορυφαίας βαθμίδας του αγγλικού ποδοσφαίρου, όταν έχει συνολικά αγωνιστεί τέσσερις και παρότι τον πρόσφατο μισό αιώνα μετέχει συνήθως στην Α' κατηγορία. Τη μοναδική επιτυχία της, άλλωστε, πανηγύρισε το 1976 από την 6η θέση της Β' και άρα χωρίς να τη συνδυάσει με άνοδο. Το τελευταίο, δεν έχει συμβεί σε καμία από τις άλλες 7 αντίστοιχες περιπτώσεις με εξαίρεση τη Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον το 1931.
Οι μόνοι δύο που σε τελικό επικράτησαν αντιπάλου Β' κατηγορίας από δύο φορές, αποτελούν συμπτωματικά η Τότεναμ Χότσπερ τα 1921 και 1982, αποκλειστική νικήτρια εκτός συστήματος πρωταθλημάτων (1901) και η Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ τα 1964 και 1975, τελευταία κάτοχος από τη Β' κατηγορία (1980).
Τα γήπεδα του τελικού
Ο τελικός σύμφωνα με την παράδοση φιλοξενείται σε γήπεδο του Λονδίνου, πρωτεύουσας του Ηνωμένου Βασιλείου, πλην ορισμένων εξαιρέσεων (η εκάστοτε πόλη σε παρένθεση):
Οι 14 επαναληπτικοί αγώνες τελικού είχαν λάβει χώρα στα Κένινγκτον Όουβαλ (1875 και 1876), Ρέισκορς Γκράουντ (Ντέρμπι, 1886), Μπέρντεν Παρκ (Μπόλτον, 1901), Κρίσταλ Πάλας Νάσιοναλ Σπορτς Σέντερ (1902), Γκούντισον Παρκ (Λίβερπουλ, 1910), Ολντ Τράφορντ (Μάντσεστερ, 1911 και 1970), Μπράμαλ Λέιν (Σέφιλντ, 1912) και το παλαιό Στάδιο Γουέμπλεϊ (1981, 1982, 1983, 1990 και 1993).
Προπονητές με τις περισσότερες κατακτήσεις
Στον σχεδόν 1½ αιώνα ιστορίας του θεσμού, μόλις δύο τεχνικοί ηγήθηκαν διαφορετικών νικητών συλλόγων: ο Χέρμπερτ Τσάπμαν των Χάντερσφιλντ Τάουν (1922), Άρσεναλ (1930) και ο Μπίλι Γουόκερ των Σέφιλντ Γουένσντεϊ (1935), Νότιγχαμ Φόρεστ (1959).
Ο ποδοσφαιριστής με τα περισσότερα μετάλλια
Ο Άσλεϊ Κόουλ, κάτοχος επίσης του ρεκόρ συμμετοχών στη θέση του αριστερού αμυντικού για την εθνική Αγγλίας από το 2011 (τελικά συμπλήρωσε 107), έχει κατακτήσει 7 κύπελλα ως στέλεχος των Άρσεναλ (2002, 2003, 2005 με εύστοχη την 4η εκτέλεση της ομάδας του στην πρώτη διαδικασία πέναλτι τελικού) και Τσέλσι ΦΚ (2007 αλλαγή στην παράταση, 2009, 2010, 2012), ενώ τη μοναδική ήττα υπέστη κατά την πρώτη του εμφάνιση σε τελικό (2001: Λίβερπουλ ΦΚ-Άρσεναλ 2-1 με ανατροπή από τον Μάικλ Όουεν στα 83' και 88'). Ενδεικτικό του ρεκόρ είναι ότι τρία μόλις σωματεία έχουν να παρουσιάσουν περισσότερες κατακτήσεις του τροπαίου συγκριτικά με τον Κόουλ (Άρσεναλ 12, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 11, Τότεναμ Χότσπερ 8), έως και το 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Κυριάκος Μαρκίδης
Ο '''Κυριάκος Κ. Μαρκίδης''' (1942) είναι καθηγητής κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μέιν. Επίσης, είναι συγγραφέας βιβλίων που σχετίζονται με τον Χριστιανικό μυστικισμό. Σε κάποια από τα πιο γνωστά βιβλία του (Ταξίδι με τον Λέοντα, Δώρα της Ερήμου, Το Όρος της Σιωπής), εξερευνεί τον μυστικό Χριστιανισμό μέσα από τον συσχετισμό του με έναν χαρισματικό γέροντα, τον πατέρα Μάξιμο, ένα μοναχό από το Άγιο Όρος. Τα βιβλία του Μαρκίδη έχουν μεγάλη αναγνωσιμότητα, και έχουν μεταφραστεί σε δεκατρείς γλώσσες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Κύπριοι συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες κοινωνιολόγοι
Ν'Γκολό Καντέ
Ο Ν'Γκολό Καντέ, γεννημένος στις 12 Σεπτεμβρίου 1991 στο Παρισι της Γαλλίας. είναι Γάλλος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αυτόν τον καιρό αγωνίζεται για λογαριασμό της Αραβικής ομαδας Αλ Ιτιχάντ στη θέση του κεντρικού μέσου (θέση 8). Επιπλέον, είναι Μαλιανής καταγωγής.
Ξεκίνημα καριέρας
Γεννημένος στο 10ο Δημοτικό Διαμέρισμα του Παρισιού, ο Ν'Γκολό Καντέ έπαιζε ποδόσφαιρο, κατά τα παιδικά του χρόνια, στο Συρέν, όπου η διαφορά του σε επίπεδο ταλέντου διαφαινόταν σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες με τις οποίες αγωνίστηκε. Στη διάρκεια της τελευταίας του σεζόν στην Προμοσιόν ντ'Ωνέρ (PH), πέτυχε συνολικό αριθμό περίπου δέκα τερμάτων. Έχοντας εντοπιστεί από την ΟΣ Μπουλόν, υπέγραψε ερασιτεχνικό συμβόλαιο με την τελευταία το 2010, ενώ αγωνίστηκε αρχικά με τη δεύτερη ομάδα του συλλόγου, στο CFA 2. Κατά τον υποβιβασμό της πρώτης ομάδας στο Νασιονάλ το 2012, κατάφερε να καθιερωθεί ως βασικό στέλεχος στον χώρο της μεσαίας γραμμής.
Αποκάλυψη με την ΣΜ Καέν (2013-2015)
Παρακολουθούμενος από αριθμό γαλλικών και ξένων επαγγελματικών συλλόγων, υπέγραψε, τον Ιούνιο του 2013, συμβόλαιο τριετούς διάρκειας με την ΣΜ Καέν, η οποία αγωνιζόταν, τότε, στη Λιγκ 2. Καθιερώθηκε άμεσα ως αναπόσπαστο κομμάτι της μεσαίας γραμμής του νορμανδικού συλλόγου, φτάνοντας να ψηφιστεί ως μέλος της καλύτερης ενδεκάδας της Λιγκ 2 κατά τη διάρκεια της τελετής των Βραβείων UNFP με το πέρας της σεζόν.
Από την πρώτη του συμμετοχή στη Λιγκ 1, διακρίθηκε πετυχαίνοντας το πρώτο του τέρμα, σε μια αναμέτρηση απέναντι στην Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ. Οι πολύ καλές του εμφανίσεις κατά την έναρξη της σεζόν τον κατέστησαν ως μία από τις « αποκαλύψεις » του πρωταθλήματος. Ο Φρανκ Σιλβέστρ ζήτησε, για παράδειγμα, την κλήση του στην Εθνική Γαλλίας, εκτιμώντας, ταυτόχρονα, πως θα γινόταν καλύτερος του Κλοντ Μακελελέ. Τον Οκτώβριο, ο Καντέ επέκτεινε το συμβόλαιό του με την Καέν έως το 2018. Τα ΜΜΕ θεώρησαν, ωστόσο, πως, δεδομένων των πολύ καλών του εμφανίσεων μετά το ντεμπούτο του στην ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου, η αναχώρησή του για μια ομάδα υψηλού επιπέδου ήταν ιδιαιτέρως πιθανή με την ολοκλήρωση της σεζόν 2014-2015.
Παράλληλα, έγινε με το πέρας της σεζόν ο παίκτης με τα περισσότερα επιτυχημένα τάκλιν στα 5 μεγαλύτερα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα (5,3 τάκλιν ανά αγώνα κατά μέσο όρο).
Η Αγγλία, με τη Λέστερ (2015-2016)
Στις 7 Νοεμβρίου 2015, έπειτα από τη συμμετοχή του στις δώδεκα πρώτες αναμετρήσεις της ομάδας του για το πρωτάθλημα, ο Καντέ πέτυχε το πρώτο του τέρμα στην Αγγλία, ανοίγοντας το σκορ σε αναμέτρηση απέναντι στη Γουότφορντ (νίκη με σκορ 2-1). Έχει λάβει τον χαρακτηρισμό της κορυφαίας μεταγραφής της σεζόν της Πρέμιερ Λιγκ στην Αγγλία.
Θεωρείται ότι έπαιξε κομβικό ρόλο στην κατάκτηση της Πρέμιερ Λιγκ από τη Λέστερ τη χρονιά 2015-16, με πολλά τάκλιν και αναχαιτίσεις. Ήταν ένας από τους τέσσερις παίκτες της Λέστερ στην ομάδα της χρονιάς για το πρωτάθλημα.
Εθνική Γαλλίας
Στις 17 Μαρτίου 2016, κλήθηκε για πρώτη φορά από τον ομοσπονδιακό τεχνικό της Εθνικής Γαλλίας, Ντιντιέ Ντεσάν, ενόψει των φιλικών αναμετρήσεων με αντιπάλους τη Ρωσία και την Ολλανδία. Σημείωσε την πρώτη του διεθνή συμμετοχή στην αναμέτρηση με αντίπαλο την Ολλανδία στο Άμστερνταμ, όπου και αγωνίστηκε φέροντας στην εμφάνισή του τον αριθμό 13. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τα χρώματα της Εθνικής Γαλλίας στις 29 Μαρτίου 2016 στην αναμέτρηση με αντίπαλο τη Ρωσία (νίκη με σκορ 4-2). Αγωνιζόμενος ως βασικός την ημέρα των 25ων γενεθλίων του, πέτυχε, στη διάρκεια της συγκεκριμένης αναμέτρησης, το πρώτο του τέρμα με την Εθνική Γαλλίας.
Ο Καντέ ήταν μέλος της αποστολής της Γαλλίας στο Μουντιάλ 2018. Αγωνίστηκε και στους 7 αγώνες. Ψηφίστηκε παίκτης του αγώνα εναντίον της Δανίας στη φάση των ομίλων. Ξεκίνησε βασικός στον τελικό εναντίον της Κροατίας, όπου η Γαλλία επικράτησε με 4-2.
Ομάδα
Λέστερ Σίτυ: Τσέλσι ΦΚ:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Μπουλόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΜ Καέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Μέγας Αλέξανδρος Καβάλας
Ο Μέγας Αλέξανδρος είναι παραθαλάσσιος οικισμός της τοπικής κοινότητας Ορφανίου στο νομό Καβάλας, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση 53,5 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης της Καβάλας, 9 χλμ. νοτιοανατολικά από το Οφρύνιο και 67 χλμ. νοτιοανατολικά των Σερρών. Είναι κτισμένος ανάμεσα στην παραλιακή ΕΟ Θεσσαλονίκης - Καβάλας και τη θάλασσα, αποτελώντας την ανατολική συνέχεια της Παραλίας Οφρυνίου. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1991 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ορφανίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Ορφάνιο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Ορφανίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ορφανού του δήμου Παγγαίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 50 κατοίκους.
Σημείωση
Με την ονομασία Μέγας Αλέξανδρος Καβάλας αναφέρεται ο Κρατικός Αερολιμένας Καβάλας «Μέγας Αλέξανδρος» και το αθλητικό σωματείο Π.Σ Μέγας Αλέξανδρος Καβάλας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 1995-1996
To 1ο Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 1995-96 ξεκίνησε στις 17 Σεπτεμβρίου 1995 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 11 Μαΐου 1996 με τον τελικό, ο οποίος έγινε στην Πτολεμαΐδα μεταξύ του Α.Ο. Σπόρτιγκ και του Γ.Α.Σ. Κομοτηνή. Το πρώτο κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Α.Ο. Σπόρτιγκ.
Τελικός
Ο πρώτος τελικός του Κυπέλλου μπάσκετ γυναικών διεξήχθη στις 11 Μαΐου 1996 στην Πτολεμαΐδα.
Πηγές
Γυναικων 1995 1996 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1995 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1996
Ιβοριανή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου
Η Ιβοριανή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (γαλλικά: Fédération Ivoirienne de Football, FIF) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στην Ακτή Ελεφαντοστού. Εδρεύει στο Αμπιτζάν. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά και επαγγελματικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Ακτής Ελεφαντοστού.
Ιστορία
Η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Ακτής Ελεφαντοστού (fédération nationale de Côte d'Ivoire) ιδρύθηκε το 1960.
Καλλιανός Εύβοιας
Ο Καλλιανός είναι ημιορεινός οικισμός στη νότια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Ο Καλλιανός βρίσκεται προς τα παράλια του Αιγαίου πελάγους και τους βόρειους πρόποδες του όρους Όχη σε υψόμετρο 234 μέτρα. Απέχει 31 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Κάρυστο (έδρα δήμου), 30 χλμ. ΒΑ. από το Μαρμάρι και 134 χλμ. ΝΑ. από την Χαλκίδα. Δυτικά του χωριού περνάει ο χείμαρρος του Δημοσάρη που διασχίζει το ομώνυμο φαράγγι συνολικού μήκους περίπου δέκα χιλιομέτρων, το οποίο ξεκινά από τη θέση "Πετροκάναλο" της Όχης σε υψόμετρο 950 μέτρων και καταλήγει στην παραλία του Καλλιανού στο Αιγαίο. Η περιοχή νότια του Καλλιανού είναι χαρακτηρισμένο Τοπίο Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλους (Τ.Ι.Φ.Κ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Πολιορκία της Χαλανδρίτσας (1316)
Η Πολιορκία της Χαλανδρίτσας ήταν το αποκορύφωμα μίας σειράς επιθετικών ενεργειών κατά της Βαρωνίας της Χαλανδρίτσας στα πλαίσια του πολέμου διαδοχής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας ανάμεσα στον Λουδοβίκο της Βουργουνδίας και τον Φερδινάνδο της Μαγιόρκας το 1316.
Η Χαλανδρίτσα είχε καταληφθεί νωρίτερα από τον Φερδινάνδο το 1315. Ο Λουδοβίκος έκανε πολλές επιθετικές ενέργειες κατά της Χαλανδρίτσας και συμπλοκές στην περιοχή σήμερα ανάμεσα σε Πάτρα και Χαλανδρίτσα. Τέλος πολιόρκησε την κώμη και το κάστρο (πύργο) της, που για αυτόν τον σκοπό είχε φέρει και πολιορκητική μηχανή. Ο Λουδοβίκος δεν κατάφερε να κατακτήσει την κώμη και αποσύρθηκε, έπειτα λίγες από εβδομάδες νίκησε τον αντίπαλο του στην Μάχη της Μανωλάδας.
Ο Βαρώνος της Χαλανδρίτσας, ο Κεντυρίωνας, την ίδια χρονιά πήρε μέρος στην Μάχη της Μανωλάδας με το πλευρό του Λουδοβίκου.
Νεοκλής Καζάζης
Ο '''Νεοκλής Γ. Καζάζης''' (1849 - 1936) ήταν Έλληνας νομικός, καθηγητής πανεπιστημίου και συγγραφέας. Υπήρξε επί σειρά δεκαετιών ο πρόεδρος της εταιρείας «Ο Ελληνισμός».
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1849 στην Πέτρα Λέσβου. Ήταν γιος του Γεωργίου Καζάζη και αδελφός της Μαριγώς/Αμερσούδας συζ. Ηλία Αμπατζή. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, του οποίου αναγορεύτηκε διδάκτορας το 1870. Έπειτα μετέβη για περαιτέρω σπουδές σε Γαλλία και Γερμανία. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του, επέστρεψε το 1877 στην Ελλάδα και δύο χρόνια μετά επιτυγχάνει να γίνει υφηγητής της Φιλοσοφίας του Δικαίου στη Νομική Σχολή. Το 1882 διορίστηκε τμηματάρχης Δημόσιας Οικονομίας και Στατιστικής του Υπουργείου Εσωτερικών, θέση που κράτησε μέχρι το 1887, όταν ορίστηκε γενικός διευθυντής ταχυδρομείων και τηλεγράφων, όπου παρέμεινε ως το 1890. Παράλληλα συνέχισε την πανεπιστημιακή του σταδιοδρομία ως και το 1910. Μεταξύ άλλων διατέλεσε τρεις φορές κοσμήτορας της Νομικής (1890 - 91, 1900 - 01 και 1907 - 08) και πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά το ακαδημαϊκό έτος 1902 - 1903. Με την ιδιότητα του πρύτανη, πραγματοποίησε το 1903 ενημερωτική εκστρατεία στην Ευρώπη υπέρ των ελληνικών εθνικών θέσεων. Μεταξύ 1902 και 1904 διετέλεσε σύμβουλος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας.
Το 1910 παραιτήθηκε, για να ακολουθήσει πολιτική σταδιοδρομία. Κατά τις εκλογές της 8ης Αυγούστου 1910 εξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας επιτυγχάνοντας να καταταγεί στην Αθήνα ένατος, σε ψήφους όμως στις εκλογές που ακολούθησαν τον Νοέμβριο του ίδιου έτους δεν μπόρεσε να εκλεγεί εκ νέου.
Το 1902, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στη Φιλιππούπολη πραγματοποιήθηκε δολοφονική απόπειρα εναντίον του. Για τη συμμετοχή του στην επιτροπή για τη συγκέντρωση οικονομικών εισφορών υπέρ του Παναγίου Τάφου του απονεμήθηκε από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων ο Τίμιος Σταυρός των Ιπποτών του Παναγίου Τάφου. Τον Μάιο του 1909 έγινε δεκτός στη τεκτονική Στοά «Αθηνά».
Απεβίωσε το 1936 στην Αθήνα.
Πολιτικές απόψεις
Ο Καζάζης υπηρέτησε, μέσω του συγγραφικού του έργου και της δράσης του, την ιδεολογία της Μεγάλης Ιδέας. Παράλληλα, μέσω της αρθρογραφίας του, εκφράζει στοιχεία αντικοινοβουλευτισμού, ενώ το 1915 ήρθε σε ρήξη με τη βενιζελική παράταξη, λόγω της αντίθεσής του με τον Ελευθέριο Βενιζέλο σε ότι αφορούσε τη στάση του τελευταίου απέναντι στο θεσμό της βασιλείας, κάτι το οποίο είχε επιπτώσεις και στην ίδια την εταιρεία, η οποία ανέστειλε τη λειτουργία της ως το 1923. Μετά το 1923, ο Καζάζης ανέπτυξε θέσεις εναντίον του κομμουνισμού, εκτιμώντας πως η συγκεκριμένη ιδεολογία -και οι διάφορες αναφορές περί Βαλκανικής Ομοσπονδίας- έθεταν σε κίνδυνο τα εθνικά επιτεύγματα των προηγούμενων χρόνων.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Αθανάσιος Ασημακόπουλος
Ο Αθανάσιος Ασημακόπουλος ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την πόλη του Άργους. Ο Ασημακόπουλος και όλοι οι γείτονές του είχαν δεχθεί την κατήχηση και τις ιδέες της Φιλικής Εταιρείας, και είχαν προετοιμάσει πολεμοφόδια και άλλα αναγκαία για τον πόλεμο υλικά και περίμεναν να ξεκινήσει η επανάσταση. Στην αρχή της επανάστασης πρώτος αυτός συμμάζεψε στρατιωτικό σώμα από τα χωριά Μπέλεσι και Σχοινοχώρι, βοηθούμενος και από τον καπετάν Νέζο και επαναστάτησε πριν από τους άλλους Αργείους προτού ξεσπάσει η επανάσταση.
Επίσης πήρε μέρος στην απόπειρα αντίστασης κατά του Μουσταφά Κεχαγιά στο τείχος του Ξεριά. Όταν οι Τούρκοι όμως τους κατάλαβαν ο Ασημακόπουλος μαζί με τους Παπά Αρσένη και τους άλλους κλείστηκαν στο Μοναστήρι του Άργους, ο δε γιος της  τεράστιας και μέγας αρχηγού, ηρωΐδας, αγωνίστριας, οπλαρχηγού και στρατηγού της επανάστασης του 1821 Μπουμπουλίνας με λίγους Σπετσιώτες και άλλους ντόπιους, σχεδόν πενήντα το σύνολο κλείστηκαν στα γύρω  σπίτια του Ξεριά και πολέμησαν με πολλή γενναιότητα και οι περισσότεροι έπεσαν στην μάχη.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Τσούκα
Το τοπωνύμιο Τσούκα ή Τσούκκα είναι βλάχικης προέλευσης και σημαίνει βουνοκορφή. Με το όνομα αυτό μπορεί να αναφέρονται:
Οικισμοί
Επίσης με το όνομα αυτό αναφέρονταν στο παρελθόν οι οικισμοί
Βουνά
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
ΦΚ Λουζιτάνος
Η ΦΚ Λουζιτάνος (καταλανικά: Futebol Club Lusitanos) είναι ποδοσφαιρικό σωματείο τής Ανδόρρας που εδρεύει στην πόλη Σαν Τζουλιά ντε Λόρια. Επίσημα ονομάζεται Κονστρουκτιόνς Λα Πόζα ΦΚ Λουζιτάνος (καταλανικά: Construccions La Posa FC Lusitans), λόγω χορηγίας της κατασκευαστικής εταιρείας Construccions La Posa, S.L.. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1999 και παίζει στην πρώτη κατηγορία τού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου τής Ανδόρρας, την Πριμέρα Ντιβιζιό. Το γήπεδο της ομάδας είναι το Καμπ ντ' Εσπόρτς ντ' Αϊζοβάλ χωρητικότητας 1.800 θεατών. Είναι ο σύλλογος της πορτογαλικής παροικίας και οι παίχτες είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου Πορτογάλοι.
Ονομασίες
Συχνά αναφέρεται και η ομάδα με ΦΚ Λουζιτάνος Λα Πόζα ή με την καταλανική εκδοχή ΦΚ Λουζιτάνς. Η σωστή ονομασία είναι όμως η παραπάνω.
Ιστορία
Η ΦΚ Λουζιτάνος ιδρύθηκε το 1999 και έλαβε την ίδια χρονιά μέρος στο πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας ποδοσφαίρου Σεγκόνα Ντιβιζιό όπου τερμάτισε αμέσως πρώτη. Έτσι προβιβάστηκε στην πρώτη κατηγορία Πριμέρα Ντιβιζιό για την περίοδο 2000-2001 όπου και παρέμεινε από τότε.
Το 2002 κέρδισε το μοναδικό της τίτλο ως τώρα, το Κόπα Κονστιτουσιό νικώντας στον τελικό την Ίντερ Κλούμπ ντ' Εσκάλδες με 2:0.
Την περίοδο 2005-2006 τερματίζοντας τέταρτη στην κανονική σαιζόν έλαβε για πρώτη φορά μέρος στους αγώνες πλέι οφ για την ανάδειξη του πρωταθλητή, χωρίς όμως να μπορέσει να βελτιώσει τη θέση της και να πάρει τον τίτλο.
Την περίοδο 2010-2011 η ΦΚ Λουζιτάνος τερμάτισε στην τρίτη θέση, την καλύτερη ως σήμερα. Η θέση αυτή της δίνει το δικαίωμα να λάβει μέρος την επόμενη σαιζόν για δεύτερη φορά στα προκριματικά του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. Την πρώτη της στον διαγωνισμό αυτόν την είχε την περίοδο 2010-2011, όταν η Ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Ανδόρρας μπόρεσε για πρώτη φορά να στείλει τέσσερεις εκπροσώπους σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Στον πρώτο προκριματικό γύρο του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ θα αποκλειστεί όμως με δύο ήττες (5:0 και 6:0) από τη ομάδα της Βόρειας Μακεδονίας ΦΚ Ραμπότνιτσκι.
Η δεύτερη ομάδα  ΦΚ Λουζιτάνος Β που αγωνίζεται στη δεύτερη κατηγορία τέρματισε την περίοδο 2010/11 στην πρώτη θέση. Καθώς δεν επιτρέπεται να παίζουν σε μια κατηγορία πρώτες και δεύτερες ομάδες, τη θέση της έλαβε η Ρέιντζερς ΦΚ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1999 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ανδόρρας
Γιάκομπ Σάβεραϊ
Ο Γιάκομπ Σάβεραϊ (φλαμανδικά: Jacob Savery, αναφερόμενος επίσης και ως Jacob Maertensz. Saverij και Jacques Savery, Κόρτραϊκ,1566 – Άμστερνταμ 23 Απριλίου 1603 (ταφή)) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, χαράκτης και σχεδιαστής, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην Ολλανδική Δημοκρατία μετά το 1584. Ειδικευόταν στις νεκρές φύσεις, την απεικόνιση ζώων, τοπίων και θέματα της καθημερινής ζωής.
Βιογραφία
Ο Σάβεραϊ υπήρξε δάσκαλος των Γιοος Γκουιμάρε, του αδελφού του Ρούλαντ, Φρανς ντε Χρέμπερ (ο οποίος τότε ήταν ένας πολλά υποσχόμενος ζωγράφος και σχεδιαστής ταπισερί στο Χάαρλεμ) και Βίλλεμ Νιούλαντ του νεότερου. Οι τρεις γιοι του έγιναν επίσης καλλιτέχνες: Ο Χανς Σάβεραϊ ο νεότερος (1589 - 1654) δραστηριοποιήθηκε σε Άμστερνταμ και Ουτρέχτη, όπου βοηθούσε - και μιμήθηκε - τον θείο του Ρούλαντ - ο Γιάκομπ Σάβεραϊ ο νεότερος (1592 - μετά το 1651) ήταν ζωγράφος ζώων και ο Σάλομον Σάβεραϊ (1594 - 1678) ήταν αξιοσέβαστος χαράκτης και εκδότης στο Άμστερνταμ. Η θυγατέρα του Μαρία ήταν μητέρα των ζωγράφων Χέιτραουντ Ρόχμαν (Geertruyd Roghman), Ρούλαντ Ρόχμαν και Μαγκνταλένα Ρόχμαν.
Έργο
Στο Άμστερνταμ ο Γιάκομπ δραστηριοποιήθηκε ως ζωγράφος, χαράκτης και σχεδιαστής. Φιλοτέχνησε μια σειρά χαρακτικών με την τεχνική των κουκίδων που χρησιμοποίησε ο Πίτερ Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος, στα οποία απεικόνισε εξιδανικευμένες αγροτικές σκηνές, γεμάτες γραφικές λεπτομέρειες, όπως ερείπια κάστρων και κυνήγι λαγού. Πιστεύεται ότι ο Γιάκομπ δημιούργησε, επίσης, και "πλαστά" σχέδια με πενάκι και μελάνι, του Πίτερ Μπρίγκελ με βουνά και αγροτικές σκηνές ή θέματα από το Άμστερνταμ, προσθέτοντας πλαστή υπογραφή του Μπρίγκελ και χρονολογίες μεταξύ 1559 και 1562. Τα έργα αυτά αποδίδονται πλέον στον ίδιο τον Γιάκομπ.
Οι πίνακες με σκηνές της καθημερινότητας ή του υποκόσμου είναι υφολογικά όμοιοι με του Μπρίγκελ.
Ζωγράφισε, επίσης, τοπία όπου είναι εμφανής η επιρροή του Χίλλις φαν Κόνινξλοο που εργαζόταν στο Άμστερνταμ από το 1595. Παρά τις σύγχρονές του αναφορές στους πίνακες με λουλούδια, δεν έχουν εντοπιστεί παρόμοια έργα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Μπιρκιρκάρα ΦΚ
Η Μπιρκιρκάρα ΦΚ (μαλτεζικά: Birkirkara FC) είναι ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη της Μπιρκιρκάρα, την μεγαλύτερη πόλη στο νησί της Μάλτας. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1950, μετά τη συγχώνευση της Μπιρκιρκάρα Γιουνάιτεντ με την Μπιρκιρκάρα Σέλτικ. Η Μπιρκιρκάρα έχει κερδίσει 4 πρωταθλήματα Μάλτας, 5 κύπελλα και 7 σούπερ καπ.
Η Μπιρκιρκάρα είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συλλόγων (ECA).
Ευρωπαϊκές συμμετοχές
<div id="notes_qr1">Σhμείωση 1: Το αποτέλεσμα κρίθηκε από την ΟΥΕΦΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1950
Μεγάλοι Μάγιστροι των Ναϊτών Ιπποτών
Κάθε ιππότης που κατείχε τη θέση του Μεγάλου Μάγιστρου των Ναϊτών Ιπποτών ήταν επίσης και ο ανώτατος διοικητής των Φτωχών Ιπποτών του Χριστού και του Ναού του Σολομώντα (λατ. Pauperes commilitones Christi Templique Salomonici), με πρώτο τον Ούγο ντε Παιν, το 1118. Η θέση αυτή ήταν ισόβια, παρόλο που η διάρκεια θητείας σε αυτήν ήταν κατά κανόνα σύντομη εξαιτίας της στρατιωτικής φύσης του Τάγματος.
Η κάθε χώρα είχε τον δικό της Μάγιστρο και όλοι ανέφεραν στον Μεγάλο Μάγιστρο. Αυτός επέβλεπε όλες τις επιχειρήσεις του Τάγματος, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών επιχειρήσεων στους Αγίους Τόπους και την Ανατολική Ευρώπη, και τις οικονομικές και επιχειρηματικές συναλλαγές στη Δυτική Ευρώπη.
Ο Μεγάλος Μάγιστρος μπορούσε να είναι εν ενεργεία στρατιωτικός διοικητής, αν και κάτι τέτοιο δε θεωρούνταν σοφή επιλογή, λαμβανομένου υπόψη του αποκεφαλισμού του Ζεράρ ντε Ριντφόρ το 1189 από τον Σαλαντίν.
Κατάλογος διατελεσάντων Μεγάλων Μαγίστρων
Οι Μεγάλοι Μάγιστροι των Ναϊτών Ιπποτών κατά χρονολογική σειρά είναι οι εξής:
Κύπελλο Καραϊβικής 2014
Οι ομα΄δες που τερματίζουν στις τέσσερις πρώτες θέσεις, προκρίνονται αυτόματα στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2015, ενώ η ομάδα που τερματίζει στην πέμπτη θέση, μετέχει σε αγώνα μπαράζ με την αντίστοιχη ομάδα της πεμπτης θέσης του Κόπα Σεντροαμερικάνα 2014. Αυτή είναι η πρώτη φορά που οι δύο ομάδες της πέμπτης θέσης αγωνίζονται με σκοπό την πρόκριση στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ, ενώ στο παρελθόν πέντε ομάδες από την Κεντρική Αμερική και τέσσερις από την Καραϊβική προκρίνονταν στη διοργάνωση της Συνομοσπονδίας.
Η νικήτρια της διοργάνωσης προκρίνεται στο Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο,
Προκριματικά
Η προκριματική φάση είχε προγραμματιστεί για το Μάιο του 2014. Ο πρώτος γύρος των προκριματικών (24 ομάδες) ήταν προγραμματισμένος για το διάστημα μεταξύ 1 και 9 Σεπτεμβρίου και ο δεύτερος γύρος των προκριματικών (16 ομάδες) είχε προγραμματιστεί για το διάστημα μεταξύ 6 και 14 Οκτωβρίου.
Τον Απρίλιο του 2014, η Ποδοσφαιρική Ένωση Καραϊβικής ανακοίνωσε την κλήρωση για τη φάση των ομίλων. Συνολικά 26 ομάδες συμμετείχαν στη διοργάνωση. Η Κούβα (περσινή πρωταθλήτρια) και η Τζαμάικα (host) προκρίθηκαν απευθείας στο τελικό στάδιο. Μπαχάμες, Βερμούδες, Νήσοι Κέιμαν, Άγιος Μαρτίνος Γαλλίας και Άγιος Μαρτίνος Ολλανδίας δεν έλαβαν μέρος στη διοργάνωση.
Προκριθείσες ομάδες
Οι ακόλουθες οκτώ ομάδες προκρίθηκαν στην τελική φάση της διοργάνωσης.
Με έντονα γράμματα σημειώνωνται οι διοργανώτριες.
1. Γαλλική Γουιάνα και Μαρτινίκα δεν αποτελούν μέλη της ΦΙΦΑ και ως εκ τούτου δε συμπεριλαμβάνονται στη σχετική κατάταξη.
2. Αυτή είναι η πρώτη συμμετοχή του Κουρασάο έπειτα από τη διάλυση των Ολλανδικών Αντίλλων, ως άμεσος διάδοχος τους (σε σχέση με την ένταξη της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας), και κληρονόμος της ένταξης του πρώην έθνους στη ΦΙΦΑ και της ιστορίας της.