cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Έμβλημα
Το έμβλημα του τμήματος καλαθοσφαίρισης του Ολυμπιακού, έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Στο παρελθόν η ομάδα είχε χρησιμοποιήσει διάφορες παραλλαγές του εμβλήματος. Από την περίοδο 1992-93 το έμβλημα απέκτησε τριγωνικό σχήμα και χρησιμοποιήθηκε έως και την περίοδο 2002-03. Την περίοδο 2003-04, όλα τα τμήματα του Ολυμπιακού χρησιμοποιούσαν μία νέα εκδοχή του εμβλήματος, το οποίο ήταν πλαισιωμένο από ένα κόκκινο κύκλο με την επιγραφή «Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς». Την περίοδο 2009-10, το τμήμα καλαθοσφαίρισης δημιούργησε και πάλι τη δική του εκδοχή του εμβλήματος.
Έδρα
Έδρα του τμήματος καλαθοσφαίρισης του Ολυμπιακού αποτελεί το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (ΣΕΦ). Το ΣΕΦ βρίσκεται στο Φάληρο του Πειραιά, απέναντι από το Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης.
Το στάδιο κτίστηκε το 1985. Είναι το πλέον πολυ-λειτουργικό κλειστό γήπεδο στην Ελλάδα, καθώς εκτός από καλαθοσφαίριση μπορεί επίσης να φιλοξενήσει αγώνες στίβου, πετοσφαίρισης, γυμναστικής, παγοδρομιών, super-cross και άλλων αθλημάτων, καθώς και ποικίλες διοργανώσεις όπως συναυλίες, συνέδρια και εκθέσεις. Το 1991, έλαβε το Χρυσό Βραβείο στον παγκόσμιο διαγωνισμό που διοργάνωσε το IAKS για τη λειτουργικότητα και την ποιότητά του. Το 2004 ανακατασκευάστηκε για να φιλοξενήσει τους αγώνες πετοσφαίρισης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, ενώ στο παρελθόν έχει φιλοξενήσει κι άλλες μεγάλες διεθνείς αθλητικές συναντήσεις και οργανώσεις όπως το Ευρωπαικό Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης του 1987 όπου η Ελληνική Εθνική ομάδα των ανδρών κατέκτησε την 1η θέση νικώντας την ΕΣΣΔ με 103–101. Αποτελεί από τα πιο καλά γήπεδα μπάσκετ στην Ελλάδα, με διεθνείς προδιαγραφές.
Τίτλοι
thumb|right|220px|Η φανέλα του Ολυμπιακού το 2010 right|thumb|220px|Ο [[Κάιλ Χάινς μετά τη νίκη με 100–88 επί της Ρεάλ Μαδρίτης και την κατάκτηση του δεύτερου συνεχόμενου Πρωταθλήματος Ευρώπης το 2013 στο Λονδίνο]] thumb|right|220px|Ο [[Έισι Λο με τη φανέλα του back-to-back Πρωταθλητή Ευρώπης 2012–2013]]
Η πορεία προς την κατάκτηση των Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων
{|
Αναμετρήσεις του Ολυμπιακού με ομάδες του NBA
Το 1997 ο Ολυμπιακός έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που αντιμετώπισε ομάδα από το NBA. Αγωνίστηκε ως Πρωταθλητής Ευρώπης στο τουρνουά ΝΒΑ-FIBA McDonald's Open και έφτασε στον τελικό, όπου αντιμετώπισε τους πρωταθλητές του NBA, Σικάγο Μπουλς του Μάικλ Τζόρνταν. Τον Οκτώβριο του 2009 η ομάδα ταξίδεψε στις ΗΠΑ και αντιμετώπισε τους Σαν Αντόνιο Σπερς και τους Κλίβελαντ Καβαλίερς του ΛεΜπρόν Τζέιμς σε φιλικούς αγώνες.
Η πορεία στην Α' εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Ελλάδας
Από την καθιέρωση της Α' εθνικής κατηγορίας την περίοδο 1963–64 και τον υποβιβασμό του, ο Ολυμπιακός απουσίασε συνολικά από πέντε διοργανώσεις. Την τριετία που συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής (1965-1967) καθώς επίσης και την διετία 2019-2021 μετά την αποχώρησή του απ' το πρωτάθλημα της Α1 την περίοδο 2018-19.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Καλαθοσφαίριση ανδρων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1931
Πολυθέρσης
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πολυθέρσης είναι γνωστός ο πατέρας του Κτησίππου, ενός από τους μνηστήρες της Πηνελόπης. Ο Πολυθέρσης ήταν πολύ πλούσιος και μάλλον κάτοικος της Σάμης. Από το όνομα του πατέρα του, ο Κτήσιππος αναφέρεται στην Οδύσσεια, και συγκεκριμένα στη «μνηστηροφονία», ως Πολυθερσεΐδης (ραψωδία χ, στίχος 287).
Πηγή
Πολυθερσης
Κάστρο Μυλοποτάμου Κυθήρων
Το Κάστρο Μυλοποτάμου Κυθήρων ή όπως αναφέρεται τοπικά Κάστρο Κάτω Χώρας Μυλοποτάμου Ενετικό κάστρο Κάτω Χώρας Μυλοποτάμου θεωρείται ότι χτίστηκε στις αρχές του 16ου αιώνα, ως ένα μικρού μεγέθους φρούριο όπου μπορούσαν να προστατευθούν οι κάτοικοι του χωριού σε περίπτωση που γινόταν επίθεση από τη θάλασσα, αλλά ιδίως για κατόπτευση της δραστηριότητας στη θάλασσα της δυτικής πλευράς των Κυθήρων. Μετά το 1545 αναφέρεται ότι κατοικούν εκεί 80 οικογένειες προσφύγων από την Κύπρο και την Κρήτη οι οποίοι δίνουν και τους απαραίτητους στρατιώτες για τη φύλαξή του, ο Άγιος Ιωάννης Θεολόγος, οι Άγιοι Ανάργυροι, ο Άγιος Νικόλαος, οι Άγιοι Πάντες, ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και ο Άγιος Δημήτριος. Πάνω από την πύλη του οχυρού, σώζεται ανάγλυφο με το σύμβολο της κυριαρχίας των Ενετών, το φτερωτό λέοντα του Αγίου Μάρκου, με την επιγραφή «PAX TIBI MARCE EVANGELISTA MEUS MDLXV (1565)», («Ειρήνη σοι Ευαγγελιστά μου Μάρκε»). Ο χώρος κατοικείτο μέχρι και τη δεκαετία του 1950, ενώ μέχρι τα τέλη της Ενετοκρατίας γίνονταν και ταφές.
Αναφορές
Κάστρο Κάτω Χώρας Μυλοποτάμου Κατηγορία:Κάστρα των Κυθήρων
Ταράζ
Το Ταράζ (καζακικά: Тараз / Taraz) είναι η έκτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη του Καζακστάν μετά το Αλμάτι, την Αστανά, το Σίμκεντ, την Καραγκάντα και το Ακτομπέ. Βρίσκεται στο νότιο Καζακστάν κοντά στα σύνορα με το Κιργιστάν και την διαρρέει ο ποταμός Ταλάς. Ο πληθυσμός της υπολογίζεται σε 326.113 κατοίκους (εκτίμηση 2011). Το Ταράζ είναι μία από τις αρχαιότερες πόλεις στο Καζακστάν, στην αρχαία Υπερωξιανή και το 2001 γιόρτασε τα 2000 χρόνια από την ίδρυσή του (αναγνωρισμένη από την UNESCO), που χρονολογείται από το φρούριο που χτίστηκε στην περιοχή από τους Χιονγκ-νου, το οποίο ονομάζεται Zhizhi και στο οποίο έλαβε μέρος η μάχη του Zhizhi το 36 π.Χ. Η πόλη καταγράφηκε για πρώτη φορά με την επωνυμία "Ταλάς" το 568 μ.Χ. από τον Μένανδρο τον προτήκτωρ. Η μεσαιωνική πόλη Ταλάς ήταν ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο στο Δρόμο του Μεταξιού. Το Ταλάς περιγράφεται αργότερα από τον Xuanzang, ο οποίος επισκέφτηκε το Ταλάς το 629 μ.Χ. και αργότερα έγραψε: «Ταξιδεύοντας προς τα δυτικά από το Thousand Springs 140 ή 150 Li, φτάνουμε στην πόλη Daluosi. Η πόλη έχει διάμετρο 8 ή 9 li και εποικίστηκε από Hu (ξένους, εννοώντας τους μη-Κινέζους) εμπόρους από διάφορα έθνη. Τα προϊόντα και το κλίμα είναι περίπου το ίδιο με το Suyab.» Το Ταλάς εξασφάλισε μια θέση στην ιστορία λόγω της Μάχης του Ταλάς το 751 μ.Χ., η οποία διεξήχθη μεταξύ των δυνάμεων της κινεζικής δυναστείας Τανγκ και του αραβικού χαλιφάτου των Αββασιδών. Η μάχη έλαβε χώρα κάπου κατά μήκος του ποταμού Ταλάς στην κοιλάδα Ταλάς. Ένα από τα έμμεσα αποτελέσματά της μάχης ήταν η εισαγωγή του χαρτιού προς τα δυτικά, μέσω της σύλληψης Κινέζων κατασκευαστών χαρτιού από Άραβες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων 1964-65
Το Κυπέλλο Διεθνών Εκθέσεων 1964-1965 ήταν η έβδομη διοργάνωση του ομώνυμου ποδοσφαιρικού θεσμού. Το κύπελλο κατέκτησε η ουγγρική Φερεντσβάρος του Φλόριαν Άλμπερτ, η οποία νίκησε τη Γιουβέντους με 1-0, στον τελικό που έγινε στο Κομουνάλε του Τορίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1964 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1965
1092
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1092 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Ηγησίας ο Μάγνης
Ο Ηγησίας ο Μάγνης ήταν αρχαίος Έλληνας ρήτορας και σοφιστής από τη Μαγνησία της Μικράς Ασίας, παρά το όρος Σίπυλο, που έζησε τον 3ο αιώνα π.Χ..
Ο Ηγησίας θεωρείται ο βασικός εκπρόσωπος του Ασιανισμού, ο οποίος άκμασε και στη Ρόδο και τον χαρακτήριζε εκζήτηση, έλλειψη ιδεών και συναισθημάτων, ευφυολογήματα και κάθε είδους εντυπωσιασμοί. Ο ίδιος ο Ηγησίας υπεστήριζε ότι εμιμείτο το απλό ύφος του Λυσία με τις σύντομες προτάσεις, και είχε εφαρμόσει την τεχνοτροπία αυτή σε διάφορα έργα του, όπως στην «Ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου», την οποία ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσέας θεωρεί ως υπόδειγμα ακαλαισθησίας, παραθέτει μάλιστα και μία σελίδα προκειμένου να πείσει τον αναγνώστη για τα παραπάνω ελαττώματα. Πιθανότατα πάντως η «ιστορία» αυτή ήταν μέρος ενός «επιδεικτικού λόγου» (βλ. Ρητορική) και όχι σύγγραμμα με στόχο την ιστοριογραφία. Αυτό υποστηρίζεται από ένα σχόλιο του Αγαθαρχίδη που έσωσε ο Μέγας Φώτιος (κώδ.250), όπου αναφέρεται ότι ο μόνος σκοπός του Ηγησίου ήταν να επιδείξει την επιδεξιότητά του στο να περιγράφει γεγόνοτα που έκαναν «αίσθηση», όπως εδώ η μεταχείριση που επεφύλαξε ο Μέγας Αλέξανδρος στους κατοίκους της Γάζας μετά την κατάκτησή της. Παρόλα αυτά, ο Ηγησίας βρήκε μιμητές: στον ιστορικό Τίμαιο η επίδρασή του είναι φανερή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Αλέξανδρος ο Μέγας
Άγιος Όσβαλντ
Ο Όσβαλντ της Νορθουμβρίας ή Άγιος Όσβαλντ (Oswald of Northumbria, Saint Oswald, 604 - 5 Αυγούστου 642) βασιλιάς της Νορθουμβρίας (634 - 642) ήταν δεύτερος γιος του Έθελφριθ της Βερνικίας και της Άχα της Ντέιρα. Καθιερώθηκε άγιος από την Καθολική εκκλησία και η λατρεία του ήταν έντονη σε όλη την περίοδο του μεσαίωνα. Ανέβηκε στον θρόνο ύστερα από μια μεγάλη περίοδο εξορίας, μετά την νίκη του επί του Καντβαλλόν-απ-Καντφάν ο Όσβαλντ ένωσε ξανά την Βερνικία και την Ντέιρα σε ένα βασίλειο την Νορθουμβρία και διέδωσε τον χριστιανισμό. Ο ιστορικός Βέδας που έζησε περίπου έναν αιώνα μετά τον ίδιο κάνει εκτεταμένες αναφορές στον Όσβαλντ σαν βασιλιά και χριστιανό Άγιο, αποτελεί την βασική πηγή πληροφοριών. Ο Όσβαλντ ύστερα από 8 χρόνια βασιλείας στα οποία ήταν ο ισχυρότερος βασιλιάς της Βρετανίας ηττήθηκε και σκοτώθηκε στην μάχη του Μάζερφιλντ από τον Πέντα της Μερκίας.
Πρώτα χρόνια
Ο πατέρας του Έθελφριθ ήταν σημαντικός βασιλιάς από τον Οίκο της Βερνικίας, ο πρώτος Βερνίκιος μονάρχης που βασίλευσε και στην Ντέιρα, τα δυο βασίλεια ενωμένα θα μείνουν γνωστά σαν Νορθουμβρία. Ο όρος "Νορθουμβρία" παρ'όλα αυτά την εποχή του Έθελφριθ ήταν ακόμα άγνωστο αφού οι λαοί της Βερνικίας και της Ντέιρα ήταν σε διακριτό βαθμό ξεχωριστοί. Η μητέρα του Όσβαλντ Άχα ήταν μέλος του βασιλικού Οίκου της Ντέιρα, ο πατέρας του την παντρεύτηκε προκειμένου να αποκτήσει κληρονομικά δικαιώματα στην περιοχή. Το συμπέρασμα ότι γεννήθηκε το 604 προκύπτει από την αναφορά του Βέδα ότι ο Όσβαλντ έπεσε σε μάχη γύρω στο 642 σε ηλικία 38 ετών. Η προσάρτηση της Ντέιρα από τον Έθελφριθ έγινε περίπου την εποχή που γεννήθηκε ο Όσβαλντ γύρω στο 604. Ο Έθελφριθ της Βερνικίας κορυφαίος στρατιωτικός αρχηγός στην Βρετανία έπεσε στην μάχη του ποταμού Ίντλ (616) από τον Ράεντβαλντ της Ανατολικής Αγγλίας. Ο αντίπαλος του από τον βασιλικό Οίκο της Ντέιρα Έντουιν της Νορθουμβρίας ανέβηκε στον θρόνο και ολόκληρη η οικογένεια του δηλαδή ο Όσβαλντ και τα αδέλφια του εξορίστηκαν στον βορρά. Ο Όσβαλντ μεγάλωσε στην αυλή του Σκωτσέζικου βασιλείου του Νταλ Ριάτα στο οποίο ασπάστηκε τον χριστιανισμό, την περίοδο της εξορίας του συμμετείχε σε πολλές μάχες στην Ιρλανδία. Θεωρείται ότι ο Όσβαλντ είναι ένας από τους τρεις Σάξονες βασιλείς που αναφέρονται στο Ιρλανδικό επικό ποίημα "Οσάλτ". Μετά τον φόνο του Έντουιν από τον βασιλιά της Γκουινέντ Καντβαλλόν-απ-Καντφάν στην μάχη του Χάτφιλντ Τσέιζ (633) η Νορθουμβρία διασπάστηκε ξανά στα βασίλεια της Βερνικίας και της Ντέιρα. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Όσβαλντ Έανφριθ της Βερνικίας έγινε βασιλιάς της Βερνικίας αλλά δολοφονήθηκε την επόμενη χρονιά από τον Καντβαλλόν την ώρα που πραγματοποιούσε ειρηνικές διαπραγματεύσεις, ο Όσβαλντ επικεφαλής ενός μικρού στρατού με την βοήθεια Σκωτσέζων και Πίκτων αποφάσισε να αντιμετωπίσει τον Καντβαλλόν στην μάχη του Χίβενφιλντ. Λίγο πριν από την μάχη ο Όσβαλντ ανήγειρε έναν ξύλινο σταυρό τον έπιασε και γονάτισε μέχρι την γη προσευχόμενος, την ίδια ώρα ζήτησε από τον στρατό να ενωθεί μαζί του. Ο Άντομναν στο έργο του "Η ζωή του Αγίου Κολούμπα" αναφέρει ότι ο ηγούμενος Σεγκέν άκουσε τον βασιλιά να λέει ότι ο βασιλιάς την προηγούμενη νύχτα πριν από την μάχη είδε ένα όραμα του αγίου να του λέει :
Τζόνγκνο-γκου
Η περιφέρεια Τζόνγκνο ή το Τζόνγκνο-γκου είναι μία από τις περιφέρειες στην πρωτεύουσα της Νότιας Κορέας, η Σεούλ.
Άγιος Όσβαλντ
Πρώτα χρόνια
"Να είσαι ισχυρός και δυνατός, να βγεις να πολεμήσεις στην μάχη και ο θεός θα σε βοηθήσει να νικήσεις τους εχθρούς σου, ο Καντβαλλόν θα παραδωθεί στα χέρια σου, εσύ θα επιστρέψεις νικητής και θα βασιλεύσεις εν ειρήνη"
Άνοδος στον θρόνο
thumb|left|Εκκλησία του Αγίου Όσβαλντ, Castle Bolton, [[Γιορκσάιρ]] Ο Όσβαλντ στο βασιλικό συμβούλιο ανέφερε το όραμα και συμφώνησαν όλοι να βαπτιστούν χριστιανοί μετά την μάχη. Στην μάχη που ακολούθησε ο στρατός της Νορθουμβρίας συνέτριψε τους σημαντικά υπεράριθμους Βρετανούς αντιπάλους, ο Καντβαλλόν σκοτώθηκε. Μετά την νίκη του Χίβενφιλντ ο Όσβαλντ ένωσε ξανά την Νορθουμβρία με την ηγεμονία της δυναστείας της Βερνικίας. Ο Βέδας γράφει ότι ο Όσβαλντ ήταν αυτοκρατορικός βασιλιάς 8 χρόνια αλλά τόσο ο Βέδας όσο και το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρουν ότι ο Όσβαλντ βασίλευσε 9 χρόνια προσθέτοντας το ένα έτος του αποστάτη στον παγανισμό αδελφού του Έανφριθ. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό τον 9ο αιώνα τον καταγράφει σαν έναν από τους "Μπρετβάλντα", ο Άντομναν τον περιγράφει σαν "αυτοκρατορικό βασιλιά των Βρετανών με την χάρη του θεού". Ο Όσβαλντ αναγνωρίστηκε κυρίαρχος των Βρετανών βασιλέων αλλά υπάρχουν αμφιβολίες για το μέγεθος της εξουσίας του, ο Βέδας γράφει ότι "έφερε υπό την εξουσία του όλα τα έθνη και τις επαρχίες της Βρετανίας". Σε κάποιο σημείο του έργου του όμως αφήνει κάποιον υπαινιγμό ότι δεν κατόρθωσε να υποτάξει τους Σκωτσέζους και τους Πίκτους κάτι που έγινε αργότερα από τον μικρότερο αδελφό του Οσουί. Μια Ιρλανδική πηγή αναφέρει ότι οι Αγγλοσάξονες αντιστάθηκαν ισχυρά τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του νότια του Χάμπερ αλλά οι προσπάθειες τους κατέληξαν σε αποτυχία.
Η Μερκία η οποία είχε μεγάλη συμμετοχή στην ήττα του Έντουιν (633) δημιούργησε ισχυρές εστίες αντίστασης στον Όσβαλντ, ο Πέντα δολοφόνησε παρόλα αυτά τον Έαντφριντ τον αιχμάλωτο γιο του Έντουιν ο οποίος ήταν αντίπαλος του Όσβαλντ με άγνωστα κίνητρα. Ο Όσβαλντ είχε υπό τον έλεγχο του το βασίλειο του Λίντσεϊ, ο Βέδας αναφέρει την μετακίνηση των οστών του Αγίου Όσβαλντ σε τοπικό μοναστήρι αλλά οι μοναχοί αρχικά αντιδρούσαν επειδή τον θεωρούσαν ξένο βασιλιά στην περιοχή τους. Στα βόρεια κατέκτησε το Κέλτικο βασίλειο του Γκοντοντίν, τα Ιρλανδικά Χρονικά αναφέρουν την πολιορκία του Εδιμβούργου το οποίο ήταν πρωτεύουσα του Γκοντοντίν (638) αυτό ήταν η αρχή του τέλους του βασιλείου αν και η ολοκληρωτική κατάκτηση πραγματοποιήθηκε από τον αδελφό του Οσουί την δεκαετία του 650. Ο Όσβαλντ είχε καλές σχέσεις με τους Δυτικούς Σάξονες, ο ίδιος ήταν ανάδοχος του βασιλιά Κινεγκίλς του Ουέσσεξ που βαπτίστηκε χριστιανός και παντρεύτηκε την κόρη του. Το όνομα της ήταν Κινεμπούργκα και αναφέρεται μονάχα από μια πηγή τον Ρέτζιναλ του Ντάρχαμ τον 12ο αιώνα. Ο Όσβαλντ είχε έναν γιο τον Έθελβαλντ της Ντέιρα αλλά υπάρχουν αμφιβολίες αν ήταν γιος του με την Κινεγκίλς, ο Έθελβαλντ ανέβηκε στον θρόνο της Ντέιρα (651) σε περίπτωση που γεννήθηκε μετά τον γάμο του ήταν ανήλικος και προφανώς ακατάλληλος να κυβερνήσει.
Θάνατος
thumb|right|250px|Απεικόνιση του Αγίου Όσβαλντ στον Καθεδρικό ναό του Νταρχάμ - 12ος αιώνας Η σύγκρουση που ξέσπασε με τους παγανιστές της Μερκίας αποδείχτηκε καταστροφική για τον Όσβαλντ, σκοτώθηκε στην μάχη του Μάζερφιλντ (642) σε μια θέση που έμεινε γνωστή ως Οσβέστρι και το σώμα του διαμελίστηκε σύμφωνα με τα παγανιστικά έθιμα του Πέντα. Ο Βέδας αναφέρει μια παράδοση σύμφωνα με την οποία ο Όσβαλντ πέθανε αργότερα σαν μοναχός, λίγο πριν τον θάνατο του προσευχήθηκε για την ψυχή των στρατιωτών του. Μετά τον θάνατο του τα ακρωτηριασμένα μέλη του Όσβαλντ και το κεφάλι του τοποθετήθηκαν από τον Πέντα σε κολώνες. Η ταυτοποίηση της τοποθεσίας με το Οσβέστρι στην περιοχή του Πόουις δείχνει ότι ο Πέντα είχε πολλούς Βρετανούς συμμάχους πριν από την μάχη, ένα παλιό Ουαλικό ποίημα καταγράφει την συμμετοχή των Πόουις στην μάχη. Οι ιστορικοί αναφέρουν ότι αν η θέση του Οσβέστρι είναι ακριβής ο ίδιος ο Όσβαλντ βρισκόταν σε άμυνα.
Ο Βέδας αποφεύγει να διευκρινίσει αν ο πόλεμος ήταν αμυντικός ή επιθετικός επειδή ένας επιθετικός πόλεμος πόλεμος με πρωτοβουλία του Όσβαλντ μπορεί να καταργούσε την αγιοποίηση του, αποφεύγει επίσης να αναφέρει οτιδήποτε σχετικά με τους πολέμους του Όσβαλντ την περίοδο που ήταν πολύ ισχυρός. Ο Όσβαλντ επιπλέον ήταν σύμμαχος με τον αδελφό του Πέντα Εόβα της Μερκίας που έπεσε και εκείνος στην μάχη, η "Βρετανική Ιστορία" και τα "Χρονικά του Καμπραί" αναφέρουν επίσης τον θάνατο του Εόβα στην μάχη αλλά αποφεύγουν να πάρουν θέση σχετικά με το αν υποστήριζε τον Όσβαλντ ή τον αδελφό του.
Θρύλοι
Ο Βέδας γράφει ότι ο αδελφός του Όσβαλντ Οσουί ανακάλυψε τα οστά του αδελφού του έναν χρόνο μετά τον θάνατο του. Με την περιγραφή των θαυμάτων του ο Βέδας αναφέρει τον τρόπο που έγινε ο Όσβαλντ αποδεκτός στις υπόλοιπες χώρες, όταν η ανιψιά του Όσθριθ θέλησε να μετακινήσει τα οστά του στο αβαείο του Μπάρτνει στο Λίντσεϊ οι μοναχοί αρνήθηκαν να τα δεχτούν επειδή τον θεωρούσαν "ξένο και κατακτητή βασιλιά άρα ανεπιθύμητο". Όταν η άμαξα που μετέφερε τα οστά έγινε αντικείμενο θαύματος με μια φωτεινή στήλη που έφτασε μέχρι τον ουρανό μόνο τότε οι μοναχοί αναγκάστηκαν να τα αποδεχτούν γράφοντας "οι ίδιοι μοναχοί οι οποίοι δεν τα ήθελαν την προηγούμενη μέρα αναγκάστηκαν να προσευχηθούν στα ιερά λείψανα επειδή ήταν ευλογημένα με την χάρη του Θεού".
Στις αρχές του 10ου αιώνα το Μπάρτνει ήταν περιοχή των Βίκινγκ, μετά από μια επίθεση των δυνάμεων της Μερκίας και των Δυτικών Σαξόνων υπό την ηγεσία της Έθελφλιντ κόρης του Αλφρέδου του Μέγα τα οστά μεταφέρθηκαν σε νέο αβαείο στο Γκλόστερ που ονομάστηκε προς τιμή του αβαείο του Αγίου Όσβαλντ. Η Έθελφλιντ και ο σύζυγος της Έθελσταν της Αγγλίας τάφηκαν στο ίδιο αβαείο, ο ανιψιός τους Έθελρεντ, λόρδος της Μερκίας έγινε ο μεγαλύτερος οπαδός της λατρείας του Αγίου Όσβαλντ. Η κεφαλή του Όσβαλντ τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Νταρχάμ μαζί με τα οστά του Αγίου Κάθμπερτ και διάφορα άλλα ιερά αντικείμενα, υπήρχαν τουλάχιστον άλλες τέσσερις κεφαλές στην ηπειρωτική Ευρώπη για τις οποίες υπήρχαν ισχυρισμοί ότι ανήκαν στον Όσβαλντ. Ένα από τα μπράτσα του βρισκόταν την περίοδο του μεσαίωνα στο Πίτερμπρο, αναφέρεται μια ιστορία με μια ομάδα μοναχών οι οποίοι στον δρόμο τους από το Πίτερμπρο στο Μπάρμπουργκ έκλεψαν το μπράτσο. Αναγκαστηκαν να το επιστρέψουν όταν δημιουργήθηκε ένας στενός πύργος στο Πίτερμπρο για να στεγάσει το ιερό μπράτσο, στον πύργο υπήρχε εσωτερική σκάλα από την οποία ένας μοναχός ανέβαινε στην κορυφή και βρισκόταν όρθιος για να φυλάξει το μπράτσο, η αλλαγή του γινόταν κάθε 24 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οσβαλντγ Οσβαλντ Κατηγορία:Βασιλικός Οίκος της Νορθουμβρίας Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 7ου αιώνα
Η τελευταία του υπόκλιση
Η τελευταία του υπόκλιση είναι μία συλλογή 7 μικρών ιστοριών με πρωταγωνιστή τον ντετέκτιβ Σερλοκ Χολμς, που δημοσίευσε ο σερ Άρθουρ Κόναν Ντόυλ το 1917. Οι 6 ιστορίες είχαν πρωτοδημοσιευτεί αυτοτελώς στο περιοδικό Strand, ενώ η 7η εμφανίστηκε με την έκδοση του βιβλίου.
Περιγραφή
Οι έξι ιστορίες εμφανίστηκαν μεμονωμένα στο μηνιαίο περιοδικό Νήμα (Strand) από τον Σεπτέμβριο του 1908 ως το Δεκέμβριο του 1913. Το 1917 ο σερ Άρθουρ Κόναν Ντόυλ εξέδωσε το βιβλίο Η τελευταία του υπόκλιση (His last bow) με τον υπότιτλο Μερικές αναμνήσεις του Σέρλοκ Χολμς. Στην αμερικανική έκδοση, ο υπότιτλος είναι Μερικές παλαιότερες αναμνήσεις του Σέρλοκ Χολμς. Υπήρχε πρόλογος "υπό του Δρ. Τζον Χ. Γουάτσον", όπου αναφερόταν ότι "ο ντετέκτιβ έχει αποσυρθεί από το επάγγελμά του και πως είναι καλά στην υγεία του, αν και με λίγους ρευματισμούς". Επίσης επαναδημοσιεύτηκε η ιστορία H περιπέτεια του κουτιού από χαρτόνι από τη συλλογή Οι αναμνήσεις του Σέρλοκ Χολμς του 1894, επειδή απουσίαζε από μετέπειτα εκδόσεις της συλλογής. Ως τελευταία υπήρχε η ιστορία Η τελευταία υπόκλιση: Η στρατιωτική υπηρεσία του Σέρλοκ Χολμς. Αυτή είχε δημοσιευθεί τον Σεπτέμβριο του 1917 στο εβδομαδιαίο, αμερικανικό περιοδικό Collier. Ένα μήνα μετά, στις 22 Οκτωβρίου 1917 έγινε η παρουσίαση του βιβλίου.
Πηγές
Κατηγορία:Συλλογές ιστοριών Σέρλοκ Χολμς από Άρθουρ Κόναν Ντόυλ
Μέγας λογαριαστής των σεκρέτων
Ο Μέγας λογαριαστής των σεκρέτων (μέγας λογαριαστής τῶν σεκρέτων) ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, φορολογικός υπάλληλος, που ήταν υπεύθυνος για όλα τα ακίνητα, χωράφια και κτίρια, στην αυτοκρατορία που ανήκαν στο δημόσιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητικοί τίτλοι
Καμπυάκ
Το Καμπυάκ (γαλλικά και οξιτανικά: Campuac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καμπυακουά (γαλλικά: Campuacois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Ασραφούλ Ισλάμ Ράνα
Ο Ασραφούλ Ισλάμ Ράνα είναι Μπαγκλαντεσιανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αυτή τη στιγμή παίζει ως τερματοφύλακας για την Τσιταγκόνγκ Αμπαχάνι στη Μπαγκλαντεσιανή Πρέμιερ Λιγκ.
Διεθνές
Ο Ασραφούλ Ράνα έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική πλευρά σε ένα διεθνές φιλικό εναντίον του Νεπάλ στις 19 Δεκεμβρίου 2015 στο Εθνικό Στάδιο Μπανγκαμπάντχου.Έκανε δέκα αποκρούσεις κατά των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων κατά τη διάρκεια φιλικού αγώνα το 2016. Στις 4 Σεπτεμβρίου του 2016 η Μπαγκλαντεσιανή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου ανακοίνωσε το όνομα του ως νέο αρχηγό της εθνικής ομάδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπανγκλαντεσιανοί ποδοσφαιριστές
1093
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1093 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Επαρχία Νγκάμι
Η Επαρχία Νγκάμι (Ngami) είναι μια επαρχία της Βορειοδυτική Περιφέρειας στη Μποτσουάνα. Πρωτεύουσα είναι η Μαούν.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Επαρχίες της Μποτσουάνα Κατηγορία:Βορειοδυτική Περιφέρεια (Μποτσουάνα)
Σαρβαντικάρ
Το Σερβάντικαρ (τουρκικά: Savranda Kalesi) είναι αρμενικό κάστρο στην Τουρκία στην Επαρχία Οσμανίγιε. Το κάστρο είχε στρατηγική σημασία λόγω της θέσης της, φύλαγε τις Συριακές πύλες.
Κατασκευάστηκε, άγνωστο ακριβώς πότε, από τους Αρμένιους και ανήκε στο Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας. Είναι τυπικό αρμενικό σχέδιο κάστρο, ένας κεντρικός πύργος στην κορυφή ενός απότομου βραχώδους λόφου με σχήμα πετάλου πύργοι που φρουρούν τα τείχη. Η τοποθεσία είναι τόσο απρόσιτη όπου ορισμένες πλευρές δεν χρειάζονται περίτεχνα τείχη, όπως ο απότομος γκρεμός είναι αρκετή άμυνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάστρα στην Τουρκία Κατηγορία:Κάστρα Αρμενικού Βασιλείου της Κιλικίας
Κανέ-ντε-Σαλάρ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κανετόλ (γαλλικά: Canetols).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Καλαμίτσι Χαλκιδικής
Το Καλαμίτσι είναι οικισμός και παραλία (εκτασης περιπου 15.000 τ.μ.), βρίσκεται στη Σιθωνία Χαλκιδικής και ανήκει στον δήμο Σιθωνίας. Στο Καλαμίτσι ζουν μόνιμοι κάτοικοι ενώ το καλοκαίρι το επισκέπτονται πάρα πολλοί τουρίστες λόγω της πεντακάθαρης θάλασσάς του. Βρίσκεται 6 χιλιόμετρα από τη Συκιά Χαλκιδικής και απέχει 150 περίπου χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη. Η παραλία φέρεται στον τύπο ενταγμένη στο χαρτοφυλάκιο του ΤΑΙΠΕΔ και προωθείται προς πώληση από την ελληνική κυβέρνηση.
Παραπομπές σημειώσεις
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χαλκιδικής
Οικουμενική κυβέρνηση Ξενοφώντα Ζολώτα 1989
Η οικουμενική κυβέρνηση Ξενοφώντος Ζολώτα 1989 (Νοέμβριος 1989 – Απρίλιος 1990) σχηματίστηκε μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989, όταν για δεύτερη φορά μέσα σε ένα χρόνο, κανένα κόμμα δεν κατάφερε να αποκτήσει αυτοδυναμία. Παρόλο που η Νέα Δημοκρατία βγήκε από τις εκλογές ακόμα πιο ενισχυμένη κατά 100.000 ψήφους κατάφερε να κερδίσει μόνο 148 έδρες (151 απαιτούνταν για αυτοδυναμία). Το ΠΑΣΟΚ (αν και βαλλόταν πανταχόθεν εδώ και πολλούς μήνες) εξήρθε και αυτό ενισχυμένο κατά 180.000 ψήφους αλλά μακριά από την αυτοδυναμία. Ο χαμένος των εκλογών, ήταν ο ΣΥΝ, που έχασε 120.000 ψήφους, κυρίως λόγω της διάσπασης της ΚΝΕ, διάσπαση που προήλθε από την διαφωνία της ΚΝΕ για την συμμετοχή του ΚΚΕ στη συγκυβέρνηση. Με αυτή την κατανομή δυνάμεων, και αφού διμερείς πρωτοβουλίες για σχηματισμό κυβέρνησης απέτυχαν, τα τρία κόμματα αποφάσισαν τον σχηματισμό κυβέρνησης από πρόσωπο κοινής αποδοχής, τον οικονομολόγο και ακαδημαϊκό, Ξενοφώντα Ζολώτα.
Ο Ξενοφών Ζολώτας ασχολήθηκε επισταμένα με το οικονομικό πρόβλημα της χώρας, αφού όπως δήλωνε τον Φεβρουάριο του 1990 «η κατάσταση είναι δραματική αλλά αναστρέψιμη». Ο Ξ. Ζολώτας εκπόνησε το «Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Διαχείρισης» για το έτος 1990 με μια σειρά προτάσεων για την βελτίωση της κατάστασης της χώρας, το οποίο και επέδωσε στους πολιτικούς αρχηγούς, ενώ στις 6 Απριλίου η επιτροπή εμπειρογνώμων που είχε συσταθεί για να μελετήσει εις βάθος την κατάσταση της οικονομίας (η οποία έμεινε γνωστή ως «Επιτροπή Αγγελόπουλου») παρέδωσε το πόρισμά της, και πρότεινε μια σειρά μέτρων: ''«Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία» επισημαινόταν στην έκθεση της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων «η πορεία της οικονομίας παρουσιάζει, για αρκετό ήδη χρόνο, συνεχή επιδείνωση, που θα μπορούσε να οδηγήσει σε εξελίξεις οι οποίες θα ήταν ενδεχομένως πολύ δύσκολο να ελεγχθούν, αν οι τάσεις που επικρατούν τελευταία δεν αναστραφούν το συντομότερο δυνατόν». ''
Στις 13 Φεβρουαρίου 1990 η κυβέρνηση με την παραίτηση σχεδόν όλων των βουλευτών, μετατράπηκε σε υπηρεσιακή και στις 8 Απριλίου διενήργησε τις βουλευτικές εκλογές του 1990, που έδωσαν -αν και οριακά - αυτοδύναμη κυβέρνηση.
Συμμετοχική δημοκρατία
Η συμμετοχική δημοκρατία είναι ένας τύπος δημοκρατίας που δίνει έμφαση στην ευρεία εμπλοκή των πολιτών στην διεύθυνση και διαχείριση των πολιτικών υποθέσεων. Αν και η ετυμολογία υπονοεί ότι όλα τα πολιτεύματα που αξίζουν την ονομασία δημοκρατία στηρίζονται στη συμμετοχή των πολιτών, οι παραδοσιακές αστικές δημοκρατίες που επικρατούν, τείνουν να περιορίζουν τη συμμετοχή αυτή στην διακυβέρνηση, με τους αντιπροσώπους να αποφασίζουν για όλα τα ζητήματα, μετατρέποντας έτσι τη διακυβέρνηση σε μία επαγγελματική κοινοβουλευτική ολιγαρχία. Η συμμετοχική δημοκρατία προσπαθεί να εισάγει στο κοινοβουλευτικό σύστημα, κάποια χαρακτηριστικά άμεσης δημοκρατίας, ώστε να διευρύνει το πλήθος των ανθρώπων που έχουν πρόσβαση στις πολιτικές διεργασίες λήψης αποφάσεων, αλλά και να εμβαθύνει αυτή την πρόσβαση.
Ένας στοιχειώδης τύπος συμμετοχικής δημοκρατίας εξασκείται στην Ελβετία όπου, παράλληλα με τις συνήθεις πολιτικές διαδικασίες όπου εμπλέκονται οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των πολιτών, λαμβάνουν χώρα και τακτικά δημοψηφίσματα για διάφορα ζητήματα. Στα δημοψηφίσματα αυτά έχει το δικαίωμα να συμμετάσχει το σύνολο των πολιτών. Έχει υποστηριχθεί ότι μία πιο ισχυρή συμμετοχική δημοκρατία θα μπορούσε να επεκτείνει αυτό το μοντέλο με κατάλληλη χρήση του Διαδικτύου για ευκολότερη και ταχύτερη διεξαγωγή ψηφοφοριών σε μαζική κλίμακα (ηλεκτρονική δημοκρατία).
Κατηγορία:Δημοκρατία Κατηγορία:Πολιτική επιστήμη Κατηγορία:Άμεση δημοκρατία
Βιλαέτι του Αρχιπελάγους
Το βιλαέτι ή αγιαλέτι ή μπεηλερμπεηλίκι των νήσων της Άσπρης Θάλασσας όπου Άσπρη Θάλασσα το Αιγαίο Πέλαγος και ακόμα Νομαρχία Νήσων του Αρχιπελάγους, όπως και βιλαέτι του Αρχιπελάγους (οθωμανικά τουρκικά: ولايت جزائر بحر سفيد, Vilâyet-i Cezair-i Bahr-i Sefid) ήταν διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Παρόλο που λεγόταν των νήσων περιλάμβανε και χερσαία σαντζάκια διάσπαρτα στην Αυτοκρατορία Διοικούνταν από τον Καπουδάν Πασά, τον αρχιναύαρχο του οθωμανικού στόλου.
Δημιουργήθηκε το 1554 κι άλλαξε σύσταση πολλές φορές έως το 1912, όταν τα Δωδεκάνησα καταλήφθηκαν από τον Ιταλικό στρατό. Το 1600 αναφέρεται ότι είχε 13 σαντζάκια, 1500 περίπου τιμάρια και 130 περίπου ζιαμέτια.
Σαντζάκια
Το 1554 είχε τα εξής Σαντζάκια:
Μετέπειτα προστέθηκαν τα παρακάτω Σαντζάκια:
Τον 17ο αιώνα προστέθηκαν:
Το 1864 αποτελούνταν μόνο από τα εξής σαντζάκια:
Το 1884 αποτελούνταν από τα νησιά η Νίσυρος με 4 μικρότερα νησάκια, η Κάλυμνος με 9 μικρότερα νησιά, η Αστυπάλαια με 11 μικρότερα νησιά, και η Κως με 4 ακόμα νησάκια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιλαέτια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Τουρκοκρατία Κατηγορία:Ιστορία του Αιγαίου Πελάγους
Θέρμο
Απέχει 32 χιλιόμετρα από το Αγρίνιο.
Αρχαιότητα
Η αρχαία πόλη του Θέρμου ήταν η σημαντικότερη σε ολόκληρη την Αιτωλία και διοικητικό και θρησκευτικό κέντρο του Κοινού των Αιτωλών (Αιτωλική Συμπολιτεία). Μάρτυρας της ιστορίας της πόλης είναι ο αρχαιολογικός χώρος με το μεγάλο πλήθος από δημόσια κτίρια και ναούς. Σήμερα εκεί βρίσκεται και το Αρχαιολογικό μουσείο Θέρμου.
Νεώτεροι χρόνοι
Η νέα κωμόπολη βρίσκεται περίπου ένα χιλιόμετρο από την αρχαία πόλη. Στο χωριό Μέγα Δένδρο, λίγο έξω από την πόλη, γεννήθηκε ο Κοσμάς ο Αιτωλός.
Με το ΦΕΚ 32Α της 08/12/1845 το τότε Κεφαλόβρυσο υπήχθη στον τότε Δήμο Παμφίας, αποτελώντας ταυτόχρονα έδρα του. Με το ΦΕΚ 261Α της- 31/08/1912, και την κατάργηση των δήμων, ορίστηκε έδρα της τότε Κοινότητας Κεφαλόβρυσου. Στις 4 Μαρτίου 1915 (ΦΕΚ 89Α) μετονομάστηκε από Κεφαλόβρυσο σε Θέρμο, ομοίως και η κοινότητα. Από το 1985 (ΦΕΚ 97Α - 24/05/1985) αποτελεί έδρα του ομώνυμου δήμου.
Διατελέσαντες δήμαρχοι Θέρμου
Μεταπολιτευτικά, πρώτος αιρετός πρόεδρος της τότε Κοινότητας Θέρμου ήταν ο Δημήτρης Αραπογιάννης.
Τοπική Κοινότητα Θέρμου
Η Δημοτική Κοινότητα Θέρμου, με έδρα το Θέρμο, περιλαμβάνει και τους οικισμούς: Κουλούρια, Μάνδρα, Μάραθος, Μέγας Δένδρος και Ταξιάρχης. Η Δημοτική Κοινότητα Θέρμου, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είχε 1.959 μόνιμους κατοίκους. Με το ΦΕΚ 955Β της 16/04/2014 η Δημοτική Κοινότητα Θέρμου μετατράπηκε σε τοπική κοινότητα.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του καθαυτό οικισμού του Θέρμου στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αιτωλοακαρνανίας *
Therma
1094
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1094 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Βόθρος (Βυζάντιο)
Ο Βόθρος (μτφ : εκτιμητής ζώων) ήταν βυζαντινό αξίωμα, οφφίκιο, ήταν υπεύθυνος για την εκτίμηση της αξίας των αλόγων που πωλούνταν στην αγορά του Αμαστριανού στην Κωνσταντινούπολη. Επίσης είχαν και νομικά καθήκοντα, αρμοδιότητα του ήταν η έρευνα υποθέσεων ζωοκλοπής σε όλη την αυτοκρατορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητικοί τίτλοι Κατηγορία:Βυζαντινοί νομικοί τίτλοι
Ζεύς Ι (πετρελαιοφόρο)
Ζεύς Ι (Πετρελαιοφόρο) / Α-372
Πρώην ‘USS YOG 98’. Διαστάσεις : 165Χ25Χ10 πόδια. Χωρητικότητας: 900 τόνοι. Ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Owream, Croye City PQ’. Παρελήφθη στην Ιταλία στις 30 Αυγούστου 1946 στο λιμάνι της Μιζένας’. Τέθηκε σε παροπλισμό στις 7 Απριλίου 1977.
Κατηγορία:Ελληνικά πετρελαιοφόρα
Ορνιθοληστής
Ο Ορνιθοληστής ήταν ένα είδος δεινοσαύρου και πιο συγκεκριμένα είναι ένα είδος μικρού θηριόποδου με μήκος δύο μέτρα από το ρύγχος ως την ουρά. Έζησε στο ύστερο Ιουράσιο, πριν περίπου 154 εκατομμύρια χρόνια. Το είδος είναι γνωστό από ένα και μοναδικό μέχρι σήμερα σκελετό, ο οποίος ανακαλύφθηκε στο Ουαϊόμινγκ το 1900.
Ο Ορνιθοληστής όπως λέει και το όνομά του ήταν πολύ ικανός ληστής αυγών. Τα αρσενικά είχαν χνουδωτό, λευκό φτέρωμα με χρυσοκίτρινο ρύγχος, τα οποία αναδεικνύονταν κατά τη διάρκεια της εαρινής και της θερινής εποχής του ζευγαρώματος με ένα έντονα κόκκινο λοφίο και με κόκκινες, μαύρες και μπλε κηλίδες και ραβδώσεις. Τα θηλυκά είχαν υπόλευκο άσπρο φτέρωμα με σποραδικές μαύρες και γκρι κηλίδες, όμως το κεφάλι τους ήταν φαλακρό και είχε κόκκινο κεραμιδί χρώμα όπως του σημερινού γύπα.
Τα αρσενικά και τα θηλυκά επέλεγαν ένα σύντροφο για όλη τους τη ζωή και ανέτρεφαν 3 με 4 νεοσσούς κάθε χρόνο. Ζευγάρια Ορνιθοληστών θα συναντούσαμε σε τόπους φωλιάσματος σαυρόποδων.
Πηγές
Κατηγορία:Σαυρίσχια
Μένμα
Το Μένμα (Ιαπωνικά:メンマ ) είναι ένα Ιαπωνικό Καρύκευμα από ζυμωμένους βλαστούς μπαμπού. Τα βλαστάρια μπαμπού αποξηραίνονται πριν την διαδικασία ζύμωσης. Χρησιμοποιείται κυρίως για να αρωματίσει σούπες με νούντλς ειδικά την σούπα Ράμεν. Το Μένμα παρασκευάζεται κυρίως στην Κίνα αλλά το μένμα ταϊβανέζικης προέλευσης γίνεται όλο και πιο δημοφιλές. Το μένμα επίσης είναι γνωστό στην Ιαπωνία και ως Σινατσίκου(支那竹) δηλαδή κινέζικο μπαμπού.
παραπομπές
Κατηγορία:Κινεζική κουζίνα Κατηγορία:Ιαπωνική κουζίνα Κατηγορία:Μπαχαρικά Κατηγορία:Ζυμωμένα τρόφιμα
Βραβείο Οστρόβσκι
Το Βραβείο Οστρόβσκι είναι ένα βραβείο μαθηματικών, που απονέμεται κάθε περιττό έτος για εξαιρετικό επίτευγμα στα μαθηματικά, που κρίνεται από μία διεθνής κριτική επιτροπή από τα πανεπιστήμια της Βασιλείας, της Ιερουσαλήμ, του Βατερλώ και των ακαδημιών της Δανίας και των Κάτω Χωρών. Ο Αλεξάντερ Οστρόβσκι, ένας μακροχρόνιος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας, δώρησε το κτήμα του στο ίδρυμα, προκειμένου να καθιερώσει ένα βραβείο για εξαιρετικά επιτεύγματα στα γνήσια μαθηματικά και τα θεμέλια των αριθμητικών μαθηματικών. Επί του παρόντος έχει χρηματικό βραβείο 100.000 ελβετικών φράγκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβεία μαθηματικών
Τζένοα ΚΦΚ
Η Τζένοα ΚΦΚ (ιταλικά: Genoa CFC) είναι ιταλικός επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη Γένοβα. Ιδρύθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1893 και αποτελεί την πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα που δημιουργήθηκε στην Ιταλία.
Έδρα
Η ομάδα αγωνίζεται στο Στάδιο Λουίτζι Φεράρις από το 1911.
Αντιπαλότητες
Μεγάλη παραδοσιακή αντίπαλος της Τζένοα είναι η Σαμπντόρια που ιδρύθηκε το 1946 και εδρεύει επίσης στην πόλη της Γένοβα. Ο αναμεταξύ τους αγώνας, αποκαλείται Ντέρμπι ντέλλα Λαντέρνα (Ντέρμπι του Φάρου), από το Φάρο τη Γένοβας.
Τίτλοι
Η Τζένοα έχει κατακτήσει 9 φορές το Πρωτάθλημα Ιταλίας και 1 φορά το Κύπελλο Ιταλίας. Αν και οι τίτλοι της ομάδας σε κορυφαίο επίπεδο χρονολογούνται πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Τζένοα εξακολουθεί να είναι η τέταρτη ομάδα σε πρωταθλήματα, στην Ιταλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1893 Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1897 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1897
Σφυροβολία στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Η σφυροβολία είναι ένα παλαιό αγώνισμα στίβου των Ολυμπιάδων. Βρίσκεται στο πρόγραμμα των αγώνων από την Ολυμπιάδα του 1900 στο Παρίσι. Το αντίστοιχο γυναικείο αγώνισμα μπήκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα μόλις το 2000 στο Σίδνεϊ.
Αξιοσημείωτα
Στις πρώτες Ολυμπιάδες τα μετάλλια ήταν υπόθεση των αθλητών των ΗΠΑ. Από το 1928 κυρίαρχοι έγιναν οι αθλητές της Ευρώπης. Από το 1960 ως το 1992 το άθλημα έγινε σοβιετική υπόθεση.
Μεγάλη φυσιογνωμία του αθλήματος υπήρξε ο Αμερικανός Τζον Φλάναγκαν με τρία συνεχόμενα χρυσά μετάλλια (1900, 1904, 1908) κι ένα ασημένιο στη ρίψη βάρους 25,4 κιλών (1904). Δύο χρυσά κατέκτησαν ο Ιρλανδός Πάτρικ Ο’Κάλαχαν (1928, 1932) και ο Σοβιετικός Γιούρι Σέντιχ (1976, 1980 και ασημένιο το 1988).
Άνδρες
Σημείωση: Ο Ολυμπιονίκης του 1992 Αντρέι Αμπντουβαλίγιεφ είναι από το Τατζικιστάν, με το οποίο έλαβε μέρος στις αθλητικές διοργανώσεις από το 1993 ως το 1996 και κατέκτησε δύο παγκόσμια πρωταθλήματα (1993, 1995). Το 1997 πήρε την αθλητική υπηκοότητα του Ουζμπεκιστάν, με το οποίο κατέκτησε το ασιατικό πρωτάθλημα το 1998 και έλαβε μέρος στην Ολυμπιάδα του Σίδνεϊ το 2000. Έτσι είναι ο μοναδικός αθλητής που αγωνίστηκε σε υψηλό επίπεδο ως εκπρόσωπος τριών διαφορετικών κρατών.
Γυναίκες
thumb|Η Ανίτα Βουοντάρτσικ είναι τρεις φορές χρυσή ολυμπιονίκης και η μόνη αθλήτρια με αντίστοιχο επίτευγμα σε όλα τα αγωνίσματα του κλασικού αθλητισμού
Σεντρίκ Μπαρμποσά
Ο Σεντρίκ Μπαρμποσά, γεννημένος στις 6 Μαρτίου 1976 στο Ωμπενά, είναι Γάλλος ποδοσφαιρστής, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του μέσου για λογαριασμό της Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ.
Βιογραφία
Ο Σεντρίκ Μπαρμποσά ξεκίνησε την καριέρα του από την Αλέ, στην περιοχή των Σεβέν. Εντάχθηκε στην Μονπελιέ το 1997, με την οποία πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Λιγκ 1. Ο πρώτος του αγώνας πρώτης κατηγορίας έλαβε χώρα στις 2 Αυγούστου 1997, σε μία αναμέτρηση με αντίπαλο την Στρασμπούρ (1-1).
Το 2003, συνέχισε την καριέρα του στην Βρετάνη και συγκεκριμένα στην Σταντ Ρενναί, όπου μετά από μια καλή πρώτη σεζόν, βρέθηκε στον πάγκο των αναπληρωματικών για δύο σεζόν μετά από σοβαρό τραυματισμό του. Το 2006, αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στην Ωμπ, για λογαριασμό της ΕΣ Τρουά ΑΚ, όπου ξαναβρήκε θέση βασικού, αλλά με το τέλος της σεζόν, η Τρουά υποβιβάστηκε στην Λιγκ 2.
Για την σεζόν 2007-2008, ο Σεντρίκ Μπαρμποσά επέλεξε την ΦΚ Μετς ως τον επόμενο σταθμό στην ποδοσφαιρική του καριέρα, η οποία είχε μόλις προβιβαστεί από την Λιγκ 2. Στην διάρκεια της θερινής μεταγραφικής περιόδου του 2009, αποκτήθηκε από την Κρουά ντε Σαβουά (Νασιονάλ), νυν Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ και συμμετείχε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος της Νασιονάλ από τους Savoyards, που ήταν και ο πρώτος τίτλος στην καριέρα του. Επιστρέφοντας στην Λιγκ 2, διατήρησε θέση βασικού στο αρχικό σχήμα της ομάδας και μετά από μια εντυπωσιακή σεζόν στην Λιγκ 2, ο ομάδα της Σαβοΐας πήρε την άνοδο για την Λιγκ 1.
Κατά την επιστροφή του στην Λιγκ 1 για την σεζόν 2011-2012, συνεισέφερε σημαντικά στην παραμονή της ομάδας του στην ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου, πετυχαίνοντας 8 τέρματα και μοιράζοντας 8 ασίστ, σε μία από τις καλύτερες σεζόν της καριέρας του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μονπελιέ ΕΣΚ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Αλές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Ρενναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΕΣ Τρουά ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μετς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ
Καντουέν
Το Καντουέν (γαλλικά: Cantoin, οξιτανικά: Cantoenh) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Γεώργιος Αυγερινός
Ο Γεώργιος Αυγερινός ήταν προεστός, έμπορος και οπλαρχηγός του 1821.
Βιογραφία
Αναφέρεται ως ο γενάρχης της οικογένειας των Αυγερινών, η οποία κυριάρχησε στην πολιτική σκηνή της ελεύθερης Ελλάδας για πάνω από 100 χρόνια. Η οικογένεια Αυγερινού καταγόταν από τα Αυγερινάτα της Κεφαλληνίας, τα οποία εγκατέλειψε και εγκαταστάθηκε στο χωριό Δούκα Ηλείας. Αργότερα, και συγκεκριμένα το 1770, η οικογένεια μετεγκαταστάθηκε στον Πύργο Ηλείας.
Ο Γεώργιος Αυγερινός εμφανίστηκε το 1778 ως γραμματικός των Τούρκων αγάδων στα σεράϊα του Λάλα και της Γαστούνης. Νοίκιαζε τη γη από τους Τούρκους και πούλαγε τα αγαθά στη Ζάκυνθο. Σύντομα κατάφερε να πετύχει ειδικά προνόμια για την περιοχή του Πύργου και σταδιακά εξελίχθηκε σε κύριο χρηματοδότη των αποστραγγιστικών έργων του κάμπου της Γαστούνης. Κατάφερε να αναδειχθεί σε έναν από τους ισχυρότερους προκρίτους του Πύργου ενώ αφιέρωσε μεγάλο μέρος της περιουσίας του για τον επαναστατικό αγώνα. Το 1807 φιλοξένησε τον Θ.Κολοκοτρώνη πηγαίνοντας στη Ζάκυνθο.
Μετά την απελευθέρωση αποσύρθηκε από τα πολιτικά δρώμενα του τόπου. Γιοί του ήταν ο Δημήτριος, ο Αγαμέμνων και ο Χριστόδουλος ενώ κόρη του ήταν η γυναίκα του Ιωάννη Σισίνη, γόνου της γνωστής οικογένειας των προυχόντων της Γαστούνης.
Πηγές
Γεωργιος Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821
Τριγωνική ανισότητα
Η τριγωνική ανισότητα στα μαθηματικά είναι μία έκφραση του ότι «μεταξύ δύο σημείων, συντομωτέρα οδός η ευθεία». Συγκεκριμένα εκφράζει ότι σε ένα τρίγωνο, το μήκος κάθε πλευράς είναι μικρότερο από το άθροισμα των μηκών των άλλων δύο πλευρών, καθώς και μεγαλύτερο από τη διαφορά τους. Αλγεβρικά, η τριγωνική ανισότητα εκφράζεται ως το καρτεσιανό γινόμενο των συντεταγμένων των κορυφών ενός τριγώνου στο επίπεδο.
Στη μαθηματική ανάλυση
Ας είναι x και y δύο πραγματικοί αριθμοί. Η τριγωνική ανισότητα γράφεται
όπου με |x| συμβολίζουμε την απόλυτη τιμή του αριθμού x.
Γενικότερα, σε έναν μετρικό χώρο (X,d) η τριγωνική ανισότητα λαβαίνεται ως αξίωμα:
και σε έναν νορμικό χώρο (V,||.||):
για οποιαδήποτε διανύσματα x,y του V.
Στην ευκλείδεια γεωμετρία
Με κυκλική εναλλαγή προκύπτει επίσης ότι β < γ + α και γ < α + β.
Εφόσον τώρα είναι β > γ, από το ότι β < γ + α παίρνουμε β - γ < α. Αποδείξαμε τελικά ότι ισχύει |β - γ| < α < β + γ
thumbnail|Πολυγωνική ανισότητα|400px Απόδειξη: Ας είναι ΑΒ ένα ευθύγραμμο τμήμα και ΑΣ1Σ2Σ3…Σν-1ΣνΒ μία τεθλασμένη. Φέρνουμε όλες τις διαγωνίους από το Β. Από τις τριγωνικές ανισότητες στα τρίγωνα που σχηματίζονται παίρνουμε διαδοχικά:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γραμμική άλγεβρα Κατηγορία:Μετρική γεωμετρία Κατηγορία:Ανισότητες
Φράνκο Μαντέλι
Ο Φράνκο Μαντέλι (Μπέργκαμο 12 Μαΐου 1931-Ρώμη 15 Ιουλίου 2018) ήταν Ιταλός γιατρός και αιματολόγος, πρόεδρος της GIMEMA (Ιταλική Εταιρεία Αιματολογικών Ασθενειών των Ενηλίκων) και της AIL (Ιταλική Ένωση κατά της λευχαιμίας και του λεμφώματος).
Η κλινική και ερευνητική του δραστηριότητα επικεντρώθηκε στην θεραπεία της λευχαιμίας και των λεμφωμάτων. Πιο συγκεκριμένα, ασχολήθηκε εντατικά και εις βάθος με το λέμφωμα Hodgkin και με την οξεία λευχαιμία, ιδιαίτερα με τις προμυελοκυτταρικές μορφές, χρησιμοποιώντας πρωτόκολλα που εφαρμόζονται σε όλο τον κόσμο.
Βιογραφία
Αποφοίτησε από το Τμήμα Ιατρικής Χειρουργικής του Κρατικού Πανεπιστημίου του Μιλάνο στις 16 Ιουλίου 1955 με την υψηλότερη τιμητική διάκριση, όπου αφιερώθηκε στην μελέτη του καρκίνου του αίματος, ενώ αργότερα ειδικεύτηκε στην εσωτερική παθολογία στο Πανεπιστήμιο της Πάρμα και εργάστηκε στην Πολυκλινική Ουμπέρτο Ι στην Ρώμη όπου το 1967 έλαβε την θέση του καθηγητή αιματολογίας.
Μετά από μια συνάντηση με τον Ζαν Μπερνάρ, αιματολόγο στο νοσοκομείο Σαιν Λουί του Παρισιού, αποφάσισε να τον ακολουθήσει έτσι ώστε να ενημερωθεί πάνω στις προηγμένες τεχνικές και θεραπείες για την θεραπεία του καρκίνου του αίματος. Επιστρέφοντας στην Ρώμη, επέκτεινε τις δραστηριότητες του τμήματος αιματολογίας στην πολυκλινική Ουμπέρτο Ι και άνοιξε το πρώτο νοσοκομείο αιματολογίας το 1970.
Το 1982 ίδρυσε την GIMEMA (Ιταλική Εταιρεία για τις Αιματολογικές Νόσους των Ενηλίκων), με την συμμετοχή μιας ομάδας ιταλικών κέντρων αιματολογίας. Το GIMEMA, στο οποίο ο Μαντέλι ήταν πρόεδρος από το 1998, είναι ένα ίδρυμα ONLUS. Το 1982 δημιούργησε στην Ρώμη το πρώτο δημόσιο κέντρο μεταμόσχευσης μυελού των οστών.
Ιδρυτής του δικτύου AIL, ενός δικτύου εθελοντών γιατρών, νοσοκόμων και υπαλλήλων των ιατρικών εργαστηρίων, έγινε πρόεδρός του το 2004.
Από το 2011 έως το 2018 ήταν ομότιμος καθηγητής αιματολογίας στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντζα της Ρώμης.
Ο Μαντέλι ηγήθηκε των εκστρατειών για την συγκέντρωση χρημάτων υπέρ της λευχαιμίας και για την χρηματοδότηση της επιστημονικής έρευνας : το τηλεοπτικό γκαλά "Άγγελοι κάτω από τα αστέρια", ο μαραθώνιος "Τριάντα ώρες για τη ζωή", το "Παιχνίδι της Καρδιάς" που γινόταν στο Ολυμπιακό Στάδιο της Ρώμης, η συναυλία του Χοσέ Καρέρας αλλά και οι εκστρατείες "Stars of Christmas and Easter Eggs" στις μεγάλες πλατείες της χώρας, έλαβαν χώρα στην Ιταλία για να συγκεντρωθούν χρήματα υπέρ του AIL. Υποστήριξε επίσης την ίδρυση της Casa AIL Residenza Vanessa, ενός χώρου που φιλοξενεί ασθενείς με καρκίνο στο αίμα από την Ιταλία και το εξωτερικό, μαζί με ένα μέλος της οικογένειάς τους. Το ίδρυμα αυτό φέρει το όνομα της Vanessa, ενός κοριτσιού που πέθανε από χρόνια λευχαιμία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ιατροί
Απόστολος Καρασπήλιος
Γεννήθηκε στην Πάτρα και καταγόταν από παλιά οικογένεια της πόλης. Είχε εκλεγεί βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές του 1956 με την ΕΡΕ του Κ. Καραμανλή. και στις εκλογές του 1961 πάλι με την ΕΡΕ όπου εκλέχτηκε με 10.166 ψήφους. Ήταν υποψήφιος χωρίς να εκλεγεί και στις εκλογές του 1963 πάλι με το κόμμα της ΕΡΕ.
Ήταν παντρεμένος με την Ευαγγελία Ζαλόγγου.
Πέθανε τον Αύγουστο του 1969 και κηδεύτηκε στις 14 Αυγούστου από τον ιερό ναό Παντανάσσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Νοτιοανατολική Περιφέρεια (Μποτσουάνα)
Η Νοτιοανατολική Περιφέρεια είναι μια από τις 9 περιφέρειες της Μποτσουάνα. Έχει έκταση 1.780 τ.χλμ. και πληθυσμό 276.319 κατοίκων με πυκνότητα 155,3 κατοίκων ανά τ.χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Ραμότσουα.
Γεωγραφία
Η Νοτιοανατολική Περιφέρεια βρίσκεται νοτιοανατολικά της Μποτσουάνα. Συνορεύει στα νότια και νοτιοδυτικά με τη Νότια, στα βορειοανατολικά με το Κγκατλένγκ, στα βορειοδυτικά με το Κουενένγκ και στα ανατολικά με τη Νότια Αφρική. Έχει έκταση 1.780 τ.χλμ.
Επαρχίες
Η Νοτιοανατολική Περιφέρεια συμπεριλαμβάνει δύο επαρχίες:
Λαδίσλαος Δ΄ της Ουγγαρίας
Ο Λαδίσλαος Δ΄ ο Κουμάνος (ουγγρικά: IV. László, 5 Αυγούστου 1262 – 10 Ιουλίου 1290) ήταν βασιλιάς της Ουγγαρίας από το 1272 έως τον θάνατό του το 1290.
Γιος και διάδοχος του βασιλιά Στεφάνου Ε΄ και της Ελισάβετ, κόρης του αρχηγού των Κουμάνων, που καταγόταν πιθανότατα από τη φυλή των Χαν, οι οποίοι προωθήθηκαν στην Ουγγαρία μετά την πίεση, που δέχθηκαν λόγω της επίθεσης των Μογγόλων. Σε ηλικία 10 ετών απήχθη στην Αυλή του πατέρα του από επαναστάτες. Μέχρι το 1277, η Αυλή του βρισκόταν σε συνεχείς επαναστάσεις και εμφύλιους πολέμους, στους οποίους η Κουμάνα μητέρα του προσπαθούσε να κρατήσει το επάνω χέρι. Αν και ωρίμασε πρόωρα, η φτωχή του εκπαίδευση τού δημιούργησε μία προσωπικότητα σκληρή και απερίσκεπτη.
Νυμφεύτηκε το 1272 την Ελισάβετ των Καπετιδών-Ανζού, κόρη του [Κάρολος ο Ανδεγαυός|Καρόλου Α΄]] της Σικελίας(-Νάπολης), μια πολιτική κίνηση του πατέρα του, Στεφάνου Ε΄.
Τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του υποτάχθηκε στο πλευρό της συζύγου δουλικά, ακολουθώντας την Ανδεγαυική πολιτική. Στην Ουγγαρία, άλλο μεγάλο τμήμα ήταν υπό την επιρροή των Γερμανών, αλλά και οι δύο πλευρές αποδεκατίστηκαν στους εμφύλιους πολέμους, που ακολούθησαν (1276 - 1278). Αυτό όμως δεν απέτρεψε τον Λαδίσλαο (1278), επικεφαλής 20.000 Ούγγρων και Κουμάνων σε συμμαχία με τον Αψβούργο αυτοκράτορα Ροδόλφο Α΄ στη μάχη του Μάρσφελντ, να συντρίψει τις δυνάμεις τού βασιλιά της Βοημίας Ότακαρ Β΄.
Συμμαχία του με τους Κουμάνους
Έναν μήνα αργότερα, έφθασε στην αυλή του παπικό έγγραφο, σύμφωνα με το οποίο κατηγορείτο από τους γείτονές του, ότι ακολουθούσε τους δρόμους του παγανιστή Κουμάνου Κίνσφολκ, εγγονού του Ζαϊχάν Χαν, και υπέσκαπτε τον χριστιανισμό. Στην πραγματικότητα ο Λαδίσλαος δεν ήταν παγανιστής, αφού μέρος από τις λεηλασίες της μάχης του Μάρσφελντ τις αφιέρωσε στην κατασκευή Φραγκισκανικού ναού στην Μπρατισλάβα, αλλά δεν το έκανε από τη μεγάλη του ευλάβεια.
Ο Λαδίσλαος προσπάθησε να φέρει στην κοινή γνώμη την υποστήριξη στους Κουμάνους, από τους οποίους καταγόταν και ο ίδιος λόγω της μητέρας του. Η αυλή του ήταν πλαισιωμένη από Κουμάνους, φορούσε Κουμανικά ενδύματα και παραμελούσε την Ανδεγαυή σύζυγο του Ελισάβετ. Ο Πάπας Νικόλαος Δ΄ μετά από επανειλημμένες προειδοποιήσεις να αλλάξει την διαγωγή του, αποφάσισε Σταυροφορία εναντίον του.
Συγκρούσεις με τους Κουμάνους και δολοφονία του από αυτούς
Απεβίωσε άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφος τού πατέρα του, βασιλιάς Ανδρέας Γ΄ της Ουγγαρίας, υιός του Στεφάνου του υστερότοκου και της Ενετής Τομαζίνας Μοροζίνι.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1270 την Ελισάβετ των Καπετιδών-Ανζού, κόρη του Καρόλου Α΄ της Σικελίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ουγγαρίας Κατηγορία:Βασιλείς της Κροατίας Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ
Διμεθυλοφθοροπροπάνιο
Ονοματολογία
Η ονομασία «διμεθυλοφθοροπροπάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «προπ-» δηλώνει την παρουσία τριών (3) ατόμων άνθρακα ανά κύρια ανθρακική αλυσίδα της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες που έχουν χαρακτηριστικές καταλήξεις. Το αρχικό πρόθεμα «φθορο-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ατόμου φθορίου ανά μόριο της ένωσης. Τέλος, το πρόθεμα «διμέθυλο-», που προτάσσεται του προθέματος φθορο-, γιατί δ < φ, σύμφωνα με την ελληνική αλφαβητική σειρά, δηλώνει την ύπαρξη δύο διακλαδώσεων του ενός ατόμου άνθρακα η καθεμιά. Οι αριθμοί θέσης, -1- για το φθόριο και 2,2- για τα δυο μεθύλια αποτελούν πλεονασμό, γιατί δεν υπάρχει άλλο ιαομερές διμεθυλοφθοροπροπάνιο. Σημειώνεται, ακόμη, ότι η αγγλόφωνη ονομασία της ένωσης είναι (2,2-)dimethyl(-1-)fluoropropane, γιατί σύμφωνα με την αγγλική αλφάβητο είναι d < f.