cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γουαϊμάρος Β΄ του Σαλέρνο
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατρίκιοι Κατηγορία:Πρωτοσπαθάριοι Κατηγορία:Πρίγκιπες του Σαλέρνο
Χαρά Βέρρα
Η Χαρά Βέρρα (Πάτρα, 12 Αυγούστου 1973) είναι Ελληνίδα λαϊκοδημοτική τραγουδίστρια.
Βιογραφία
Η Χαρά Βέρρα κατάγεται από την Πάτρα και προέρχεται από την πολύ γνωστή οικογένεια Βέρρα-Μπάρμπα. Κόρη του Γιώργου Βέρρα και ανιψιά της Τασίας Βέρρα. Όλοι οι θείοι της (οχτώ αδέρφια) ήταν τραγουδιστές μεγάλης αξίας. Ο πατέρας της από την παιδική ηλικία την έπαιρνε μαζί του στα πανηγύρια και σε ηλικία δώδεκα ετών την ανέβασε στο πάλκο. Ο Κώστας Πίτσος από νωρίς διέκρινε το ταλέντο της και τη συμπεριέλαβε στο σχήμα του στο κέντρο Όραμα Πατρών το 2000. Την επόμενη περίοδο μαζί με τον παραγωγό Ανδρέα Σταματελάτο κυκλοφόρησαν τον πρώτο της ψηφιακό δίσκο (cd ). Ακολούθησαν άλλες δύο δισκογραφικές δουλειές μέσα από της οποίες ξεχώρισαν επιτυχίες όπως το "Ύποπτα γυρνάς", "Δυο αγάπες δυο καρδιές", "Θα κάνω ζημιές". Την πρώτη της εμφάνιση στη νυχτερινή Αθήνα την έκανε στο κέντρο Έλατο μαζί με τον Γιώργο Βελισσάρη (πρωτοεμφανιζόμενος και αυτός τότε), τον Γιάννη Σιέττο, Νίκο Βλαχοδήμο και Παναγιώτη Πλαστήρα (κλαρινίστας) το 2003. Σήμερα θεωρείται ένα από τα πιο υποσχόμενα μουσικά ταλέντα.
Έχει κάνει εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό: Αυστραλία, Αμερική, Γερμανία, με πολλούς συναδέλφους της και έχει λάβει την αγάπη της ομογένειας.
Έχει επίσης συνεργαστεί σε συναυλίες, τοπικές εορτές, πανηγύρια με όλους σχεδόν τους Τραγουδιστες και τραγουδίστριες, Μάκη Χριστοδουλόπουλο, Πίτσας Παπαδοπούλου, Λευτέρη Πανταζή, Γιώργο Τσαλίκη, Στάθη Αγγελόπουλο, Τασίας Βέρρα, Γιάννη Κωνσταντίνου, Κώστα Σκαφιδά, Στάθη Κάβουρα, Σοφίας Κολλητήρη, Φιλιώς Πυργάκη, Αλέκας Φραγκούλη, Κικής Φραγκούλη, Κώστα Μετζελόπουλο, Βάσως Χατζή, Κώστα Σαφέτη, Γιώργο Βελισσάρη, Γιάννη Καψάλη, Μάκη Μπέκο, Λευτέρη Ζέρβα, Παναγιώτη Πλακιά, Βασίλη Σαλέα, Μάκη Τσίκο, Κώστα Σοϋκα, Βασίλη Φωτίου και παρά πολλούς αξιόλογους Τραγουδιστές, μουσικούς και συνθέτες, που σίγουρα θα έχω ξεχάσει να αναφέρω αυτή τη στιγμή και ζητάω συγνώμη, όπως αναφέρει η ίδια.
Οι εμφανίσεις της χαρακτηρίζονται πάντα επιτυχημένες δόξα τον Θεό όπως λέει, και η αγάπη του κόσμου το υπογράφει αυτό, όπως λέει η ίδια είναι ευγνώμων γι' αυτό.
Έχει πλούσια δισκογραφία με συνθέτες: Νεκτάριο Μπήτρο, Σταμάτη Γονίδη, Κώστα Πίτσο, Αλέκο Χρυσοβέργη, Σπύρο Γιατρά, Μάκη Μπέκο, Πάνο Καπίρη, Αντώνη Κατσαρή, Ιωσήφ Σαρασίδη, και πάρα πολλούς ακόμα, με πολλές επιτυχίες σε κάθε καινούργια της δισκογραφική παραγωγή.
Προσωπική ζωή
Έχει τέσσερα αδέρφια.
Έχει δύο παιδιά, την Κωνσταντίνα και τη Γεωργία και μια εγγονή.
Τα τελευταία 15 χρόνια ζει στην Αθήνα.
Παππούς
Ο Αγγελής Βέρρας (πραγματικό όνομα Αγγελής Μπάρμπας, 1908-1980) είναι Έλληνες μουσικός κλαρινίστας και τραγουδιστής της παραδοσιακής μουσικής από το Φαραί της Αχαΐας. Ο Αγγελής παντρεύτηκε την Ξένη και απέκτησαν οκτώ παιδιά, πέντε αγόρια και τρία κορίτσια τον Γιώργο, τον Σπύρο, τη Φρόσω, την Τασία, την Ευγενία, τον Νίκο, τον Γιάννη και τον Κώστα όλοι τους άξιοι τραγουδιστές.
Θείος και Θεία
Η Τασία "Αναστασία" Βέρρα γεννήθηκε στη Φαραί της Αχαΐας, στις 15 Μαρτίου 1935. Είναι ένα από τα οκτώ παιδιά (όλα με θαυμαστές μουσικές επιδόσεις-δραστηριότητες) του Αγγελή, του μουσικού και μεγάλου τραγουδιστή. Ξεκίνησε από πολύ μικρή το δημοτικό τραγούδι και στην ηλικία των 15 ετών κυκλοφόρησε τους πρώτους της μικρούς δίσκους.
Συγγενείς
Η Άντζυ "Αγγελική" Βέρρα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάτρα και είναι γόνος της μεγάλης οικογένειας των Βερραίων. Είναι πτυχιούχος και διπλωματούχος βυζαντινής μουσικής. Τα πτυχία της τα υπογραφή ο Μανώλης Χατζημάρκος.
Ο Άγγελος Διαμαντόπουλος γεννήθηκε στο Περιστέρι το 1974, από τη μουσική παραδοσιακή οικογένεια των Βερραίων με καταγωγή απο την Αχαΐα. Στα 8 του χρόνια, το 1982 ξεκίνησε μαθήματα Βυζ. Μουσικής με την κατά σάρκα Α' εξαδέλφη του Ξένη Μακρυγιάννη, (νυν ηγουμένη Μελάνη στην Ι. Μ. Ιωάννου Χρυσοστόμου Σικάγο), μαθήτρια του μεγάλου δασκάλου Εμμανουήλ Χατζημάρκου.
Just the 2 of us
Το χρονικό διάστημα Μαρτίου-Ιουλίου 2020 συμμετείχε στο Just the 2 of Us στο Open, με παρουσιαστή τον Νίκο Κοκλώνη και κριτική επιτροπή τους: Σταμάτη Φασουλή, Δέσποινα Βανδή, Μαρία Μπακοδήμου και Βίκυ Σταυροπούλου. Στο παιχνίδι αυτό ήταν ζευγάρι μαζί με τον κομμωτή Τρύφωνα Σαμαρά, με τον οποίο κατέλαβε την 3η θέση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Μουσά Ντεμπελέ
Ο Μουσά Σιντί Γιαγιά Ντεμπελέ (Moussa Sidi Yaya Dembélé, 16 Ιουλίου 1987) είναι Βέλγος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος στην κινεζική ομάδα Γκουάντσοου και την εθνική ομάδα του Βελγίου, με την οποία έχει περισσότερες από 80 συμμετοχές. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους μέσους στην Ευρώπη λόγω της εξαιρετικής του ικανότητας τριπλαρίσματος και να διατηρεί την κατοχή.
Ο Ντεμπελέ ξεκίνησε τη καριέρα του στη Βελγική ομάδα Ζερμινάλ Μπέερσχοτ, πρωτού μεταγραφεί στις Ολλανδικές Βίλεμ ΙΙ και ΑΖ Αλκμάαρ. Κέρδισε το πρωτάθλημα και την ασπίδα Γιόχαν Κρόιφ το 2009. Ο Ντεμπελέ πήρε μεταγραφή για τη Φούλαμ το 2010 πριν γίνει μέλος της Τότεναμ για 15 εκατομμύρια λίρες τον Αύγουστο του 2012. Ο Guardian τον κατέταξε ως τον 91ο καλύτερο ενεργό παίκτη στον κόσμο για το 2012. Τον Ιανουάριο του 2019 μετεγράφει για την Γκουάντσοου.
Αγωνίστηκε πρώτη φορά με την εθνική ομάδα το 2006 και ήταν μέλος της βελγικής αποστολής στα παγκόσμια κύπελλα του 2014 και 2018 και στο Euro 2016.
Μαρτίνος (γιος του Ηρακλείου)
Ο Μαρτίνος Καίσαρας στη Βυζαντινή αυτοκρατορία από το 638 μέχρι τον Οκτώβριο του 641 ήταν μικρότερος γιος του μέγιστου αυτοκράτορα Ηρακλείου και της δεύτερης συζύγου και ανεψιάς του Μαρτίνας. Ο πατέρας του τον αναγόρευσε Καίσαρα (638), όταν πέθανε (641) τον διαδέχθηκαν οι μεγαλύτεροι αδελφοί του Κωνσταντίνος Γ΄ και Ηρακλεωνάς. Ο Κωνσταντίνος Γ΄ πέθανε πρόωρα την ίδια χρονιά από Φυματίωση αν και οι φήμες που κυκλοφορούσαν έλεγαν ότι δηλητηριάστηκε από τη θετή μητέρα και ξαδέλφη του Μαρτίνα. Ο Βαλεντίνος ένας πιστός Αρμένιος στρατηγός του αυτοκράτορα Ηρακλείου οδήγησε τα στρατεύματα του στη Χαλκηδόνα και ανάγκασε τη Μαρτίνα να ανακηρύξει τον γιο του Κωνσταντίνου Γ΄ Κώνστα Β΄ Συναυτοκράτορα. Ο Βαλεντίνος οδήγησε τον Οκτώβριο του 641 τα στρατεύματα του στην Κωνσταντινούπολη, εκθρόνισε τον Ηρακλεωνά, έκοψε τις μύτες στη Μαρτίνα, τον Ηρακλεωνά και τον Μαρτίνο και τους έστειλε εξορία στη Ρόδο.
Βιογραφία
Η ημερομηνία της γέννησης του Μαρτίνου από τον αυτοκράτορα Ηράκλειο και τη Μαρτίνα είναι άγνωστη. Ο Μαρτίνος ανακηρύχτηκε από τον πατέρα του Νωβελίσσιμος την ίδια μέρα που ο μεγαλύτερος αδελφός του Τιβέριος ανακηρύχτηκε Καίσαρας (4 Ιουλίου 638). Ο Βυζαντινός ιστορικός Νικηφόρος Γρηγοράς γράφει ότι ο Μαρτίνος ανακηρύχτηκε και αυτός Καίσαρας την ίδια μέρα, ο αυτοκράτορας ιστορικός Κωνσταντίνος ΣΤ΄ γράφει ωστόσο ότι μόνο ο Δαβίδ ανακηρύχτηκε Καίσαρας. Σε ένα τμήμα παπύρου αποκαλύφτηκε ότι και ο ίδιος ο Μαρτίνος κάποια στιγμή τη διετία 638-639 ανακηρύχτηκε Καίσαρας, ο Βυζαντινός ιστορικός Κονσταντάν Ζούκερμαν την τοποθετεί την περίοδο (4 Ιανουαρίου 639 - 8 Νοεμβρίου 639). Ο Ιωάννης Νικίου γράφει ότι ο Πατριάρχης Πύρρος οδηγήθηκε σε εξορία στο Εξαρχάτο της Αφρικής από τα αδέλφια Δαβίδ και Μαρτίνο μετά τον θάνατο του Μέγα Ηρακλείου. Η μαρτυρία θεωρείται αναξιόπιστη επειδή τα αδέλφια ήταν πολύ μικρά σε ηλικία και ανίκανα για μια τόσο ισχυρή πολιτική παρέμβαση.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία του Ηρακλείου
Κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2015-16
Το Κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2015-16 ήταν η 52η έκδοση του Κυπέλλου Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ. Νικήτρια ήταν η Αναγέννηση Τραχωνίου για 1η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο Κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2015-16 συμμετείχαν οι 12 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2015-16.
Διεξήχθη σε 4 γύρους. Στον Α΄ γύρο και στην προημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων. Σε περίπτωση ισοπαλία δινόταν ημίωρη παράταση. Αν μετά το τέλος της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Στην ημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες σε ουδέτερες έδρες. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων. Σε περίπτωση ισοπαλία δινόταν ημίωρη παράταση. Αν μετά το τέλος της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων ΣΤΟΚ 2016.
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν οι 8 από τις 12 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2015-16. Οι υπόλοιπες 4 ομάδες πέρασαν στον επόμενο γύρο χωρίς αγώνα, μετά από κλήρωση.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο και οι ομάδες που εξαιρέθηκαν από αυτόν.
Ρόμαν Ινγκάρντεν
Ο Ρόμαν Βίτολντ Ινγκάρντεν (πολωνικά: Roman Witold Ingarden) (5 Φεβρουαρίου 1893 – 14 Ιουνίου 1970) ήταν Πολωνός φιλόσοφος, ο οποίος εργάστηκε στην αισθητική, στην οντολογία και στη φαινομενολογία.
Κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2015-16
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
Ρόμαν Ινγκάρντεν
Πριν από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ινγκάρντεν δημοσίευσε τα έργα του κυρίως στη γερμανική γλώσσα. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, μεταπήδησε στα πολωνικά λόγω αλληλεγγύης με την πατρίδα του μετά τη γερμανική εισβολή, και ως αποτέλεσμα, τα κύρια έργα του στην οντολογία πέρασαν σε μεγάλο βαθμό απαρατήρητα από την ευρύτερη παγκόσμια φιλοσοφική κοινότητα. Ωστόσο, τα γραπτά του Ινγκάρντεν έχουν ασκήσει κάποια έμμεση πολιτιστική επίδραση μέσα από τα γραπτά του μαθητή του και Πάπα, Κάρολ Βοϊτίλα.
Κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2015-16
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Αναγέννηση Τραχωνίου και η ΑΕΠ Πολεμιδιών. Ο τελικός διεξήχθη στις 2 Απριλίου 2016 στο. Ο τελικός τελείωσε ισόπαλος 0-0 και οδηγήθηκε στην παράταση όπου δεν επιτεύχθηκαν τέρματα. Ακολούθησε η διαδικασία των πέναλτι με την Αναγέννηση Τραχωνίου να κερδίζει με 3-1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2015-2016
Ρόμαν Ινγκάρντεν
Βιογραφία
Ο Ινγκάρντεν γεννήθηκε στην Κρακοβία της Αυστροουγγαρίας, στις 5 Φεβρουαρίου 1893. Αρχικά σπούδασε μαθηματικά και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Λβουφ υπό τον Καζίμιες Τφαρντόφσκι και στη συνέχεια μετακόμισε στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν για να σπουδάσει φιλοσοφία υπό τον Έντμουντ Χούσερλ. Θεωρήθηκε από τον Χούσερλ ως ένας από τους καλύτερους μαθητές του και συνόδευσε τον Χούσερλ στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, όπου, το 1918, ο Ινγκάρντεν υπέβαλε τη διδακτορική του διατριβή με διευθυντή τον Χούσερλ. Ο τίτλος της διατριβής του ήταν Intuition und Intellekt bei Henri Bergson (Διαίσθηση και διάνοια του Χένρι Μπέργκσον). Στον Ινγκάρντεν προτάθηκε προηγουμένως να μεταφερθεί στο Λβουφ και να γράψει μια νέα διατριβή υπό τον Τφαρντόφσκι λόγω της αυξανόμενης έντασης μεταξύ Γερμανίας και Πολωνίας, αλλά ο Χούσερλ αρνήθηκε.
Στη συνέχεια, ο Ινγκάρντεν επέστρεψε στην Πολωνία, όπου πέρασε την ακαδημαϊκή του καριέρα μετά την απόκτηση του διδακτορικού του. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, έπρεπε να συντηρηθεί με διδασκαλία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ένα από τα έργα του - εκτός από το μεταδιδακτορικό του έργο στην γνωσιολογία - ήταν μια κριτική του Festschrift που γράφτηκε για τον Τφαρντόφσκι. Αυτό περιελάμβανε μια ανάλυση του "W sprawie uzasadnienia poetyki czystej" (Σχετικά με την αιτιολόγηση της καθαρής ποιητικής) του Ζίγκμουντ Λεμπίτσκι.
Το 1925, υπέβαλε την υφηγεσία του, Essentiale Fragen (Βασικές ερωτήσεις), στον Καζίμιες Τφαρντόφσκι στο Πανεπιστήμιο του Λβουφ. Αυτή η διατριβή έγινε αντιληπτή από την αγγλόφωνη φιλοσοφική κοινότητα. Το 1933, το πανεπιστήμιο τον ανέδειξε ως καθηγητή φιλοσοφίας. Έγινε πολύ γνωστός για το έργο του Das literarische Kunstwerk. Eine Untersuchung aus dem Grenzgebiet der Ontologie, Logik und Literaturwissenschaft («Το λογοτεχνικό έργο τέχνης. Μια έρευνα από τη συνοριακή περιοχή της οντολογίας, της λογικής και των λογοτεχνικών σπουδών», 1931). Ιδιαίτερα, το ενδιαφέρον για τα έργα του αυξήθηκε όταν κυκλοφόρησε η αγγλική μετάφραση αυτού του κειμένου.
Ο Ινγκάρντεν έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο «Νικόλαος Κοπέρνικος» στο Τόρουν το 1945 λίγο μετά τον πόλεμο, αλλά του απαγορεύτηκε να διδάσκει το 1946 υπό το κομμουνιστικό καθεστώς. Στη συνέχεια, μετακόμισε στο Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο στην Κρακοβία, όπου του προσφέρθηκε μια θέση. Το 1949, ωστόσο, του απαγόρευσαν τη διδασκαλία λόγω του υποτιθέμενου ιδεαλισμού του, όπου υποτίθεται ότι ήταν «εχθρός του υλισμού». Το 1957 διορίστηκε ξανά στο Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο μετά την άρση της απαγόρευσης και έτσι συνέχισε να διδάσκει, να συγγράφει και να δημοσιεύει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Πολωνοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Επιστημολόγοι Κατηγορία:Φαινομενολόγοι Κατηγορία:Οντολόγοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι της τέχνης Κατηγορία:Φιλόσοφοι του πολιτισμού Κατηγορία:Φιλόσοφοι των κοινωνικών επιστημών Κατηγορία:Φιλόσοφοι της εκπαίδευσης Κατηγορία:Φιλόσοφοι της λογοτεχνίας Κατηγορία:Ιστορία των ιδεών Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Γκέτινγκεν Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ Κατηγορία:Μέλη της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών Κατηγορία:Αποδέκτες του Βραβείου Χέρντερ Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ρακοβίτσκι Κατηγορία:Καθηγητές του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου
Άγιος Επίκτητος Κερύνειας
Τοποθεσία
Ο Άγιος Επίκτητος βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, 6 χιλιόμετρα ανατολικά της Κερύνειας. Στα ανατολικά συνορεύει με την Κλεπίνη, στα νοτιοδυτικά με το Μπέλλα-Πάις και στα δυτικά με το Καζάφανι. Το βόρειο τμήμα της διοικητικής του έκτασης είναι παραθαλάσσιο.
Ονομασία
Το χωριό πήρε την ονομασία του από τον Άγιο Επίκτητο, ο οποίος ήταν ένας από τους αλαμάνους άγιους που πήγαν στην Κύπρο τον 12ο αιώνα. Στον Άγιο Επίκτητο είναι αφιερωμένη η εκκλησία του χωριού (κτίσμα του 1856), ο οποίος, σύμφωνα με την παράδοση, ασκήτευσε σε σπήλαιο που βρίσκεται κάτω από την εκκλησία. Με την πάροδο των χρόνων όλο και περισσότερος κόσμος κατοίκησε δίπλα από το σπήλαιο στο οποίο ζούσε ο Άγιος Επίκτητος, δημιουργώντας ένα μικρό οικισμό που εξελίχθηκε σε χωριό.
Οι Τουρκοκύπριοι ονόμαζαν το χωριό Τσαταλκιόι, που σημαίνει χωριό με διχάλι (σημείο στο οποίο ο δρόμος χωρίζεται σε δύο παρακλάδια), πιθανόν λόγω της ύπαρξης διχαλωτού δρόμου στο κέντρο του χωριού.
Πληθυσμός
Ο Άγιος Επίκτητος, έως το 1974, κατοικείτο κυρίως από Ελληνοκύπριους. Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού, έως το 1946 υπήρχε ένας μικρός αριθμός Τουρκοκυπρίων σε μα γειτονιά του χωριού. Λόγω των δικοινοτικών διαταραχών, το 1958 οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι του χωριού το εγκατέλειψαν και εγκαταστάθηκαν στη Λευκωσία. Το 1960 υπήρχαν μόνο 9 Τουρκοκύπριοι στο χωριό, οι οποίο είχαν επιστρέψει. Ξαναέφυγαν την περίοδο των δικοινοτικών διαταραχών της περιόδου 1963-64. Το 1973 δεν υπήρχε κανένας Τουρκοκύπριος στο χωριό.
Κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής του 1974, οι περισσότεροι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι του διέφυγαν στο νότιο μέρος της Κύπρου. Περίπου 160 Ελληνοκύπριοι παρέμειναν στο χωριό έως τον Οκτώβριο του 1975, οπόταν και μεταφέρθηκαν και αυτή στις νότιες περιοχές της Κύπρου. Στον Άγιο Επίκτητο επέστρεψαν οι λίγοι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι του. Επιπλέον, εγκαταστάθηκαν σε αυτόν Τουρκοκύπριοι πρόσφυγες από περιοχές της επαρχίας Λεμεσού και κυρίως από την Αυδήμου. Μερικοί προέρχονταν και από το Πραστειό Κελοκεδάρων.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Κερύνειας
Γισούλφος Α΄ του Σαλέρνο
Ο Γισούλφος Α΄ (Gisulf, Gisulph, Gisolf, Gisulfo, Gisolfo, Gisulphus ή Gisulfus) (Μάιος 930 - Νοέμβριος ή Δεκέμβριος 977) από τον Οίκο των Νταουφεριδών, ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Γουαϊμάρος Β΄, Λομβαρδού πρίγκιπα του Σαλέρνο, και της δεύτερης συζύγου του Γκαϊτελγκρίμα. Συγκυβέρνησε με τον πατέρα του ως ηγεμόνας το 943 και τον διαδέχθηκε μετά το τέλος του το 952. Συνέχισε να χρησιμοποιεί τον τίτλο πρίγκιπας του λαού των Λομβαρδών (Langobardorum gentis princeps). Αρχικά ήταν υπό την επιτροπεία τής μητέρας του και του Πρίσκου, θησαυροφύλακα (comes tesaurarium) και κόμη του παλατιού (magister palatii).
Βιογραφία
Το 946 δέχτηκε επίθεση από τον Λανδούλφος Β΄ του Μπενεβέντo σε συμμαχία με τον Ιωάννη Γ΄ της Νάπολης, αλλά ο δικός του σύμμαχος Mαστάλο Α΄ του Aμάλφι ήρθε να τον σώσει και έστησε ενέδρα στις δυνάμεις του Λανδούλφος Β΄ στη Λα Κάβα. Τον επόμενο χρόνο συμμάχησε με τον Λανδούλφος Β΄ και πολιόρκησε τη Ναπολιτανική Νόλα. Τον Οκτώβριο του 953 εξέδωσε δίπλωμα, που ευνοούσε τον επίσκοπο της Νάπολης, αλλά η αδίστακτη διπλωματία των γειτόνων του δεν φάνηκε ποτέ να τον ευνοεί. Λίγο μετά το 955 όμως, έγινε πατρίκιος από τον Μαριανό Αργυρό, τον Ρωμαίο/Βυζαντινό στρατηγό του Μπάρι. Το φθινόπωρο του 966 ο πάπας Ιωάννης ΙΓ΄ οδήγησε έναν Ρωμαϊκό-Τοσκανικό-Σπολετικό στρατό εναντίον του Λανδούλφος Γ΄ του Μπενεβέντo και του αδελφού του Πάντουλφ Α΄ Σιδηροκέφαλου, αλλά ο Γισούλφος Α΄ ήρθε να τον σώσει και δεν δόθηκε μάχη. Ο πάπας και ο Γισούλφος Α΄ έκαναν συνθήκη στην Tερατσίνα. Ήταν αυτή η πράξη, που του έφερε αργότερα τη βοήθεια από τον ισχυρό Πάντουλφ Α΄.
Το 973 ο Γισούλφος καθαιρέθηκε και απομακρύνθηκε από το αξίωμα από τον Λανδούλφος της Κόντσας και τους γιους του σε συμμαχία με τον Μαρίνο Β΄ της Νάπολης και τον Μάνσο του Αμάλφι. Ο γείτονάς του Πάντουλφ Α΄ Σιδηροκέφαλος πρίγκιπας του Μπενεβέντο και της Κάπουα επανέφερε τον Γισούλφος Α΄ ως υποτελή του. Αν και ο Γισούλφος Α΄ ήταν νυμφευμένος με την Γκέμα, απεβίωσε χωρίς κληρονόμο στα τέλη του 977 (ή ίσως το 978) και ο Πάντουλφ Α΄ τον διαδέχθηκε στο Σαλέρνο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Γκέμα· δεν απέκτησαν απογόνους.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Σαλέρνο
Άβετ
Το Άβετ (σερβικά : Авет) είναι πλάσμα της λαϊκής παράδοσης των Νότιων Σλάβων. Η πεποίθηση για την ύπαρξη ενός μυθολογικού τέτοιου πλάσματος είναι διαδεδομένη μεταξύ του πληθυσμού της Σερβίας, του Μαυροβουνίου, της Βοσνίας, και της ΠΓΔΜ. Το όνομα επίσης χρησιμοποιήτε σε κατάρες.
Υπάρχουν διάφορες ερμηνείες του ονόματος Άβετ. Προέρχεται από την αραβική λέξη Hayale, η οποίο σημαίνει οφθαλμαπάτη, ή την τουρκική λέξη afet που σημαίνει ατύχημα ή θαύμα. Στην παλαιά ρωσική γλώσσα εμφανίζεται η έκφραση "aviti", που σημαίνει να καλέσετε / απαντήσετε ή να δείξετε / δείξετε.
Στη Γκρούζα θεωρείται φάντασμα που εμφανίζεται τη νύχτα με τη μορφή ενός γέρου με μακριά γενειάδα και διογκωμένα μάτια από τα οποία βγαίνουν φλόγες. Στη ΠΓΔΜ, θεωρείται ότι είναι το φάντασμα της ψυχής αμαρτωλού ανθρώπου που πέθανε υποφέροντας ή αυτοκτονώντας πριν από καιρό και η ψυχή του δεν μπορεί να πάει στον παράδεισο. Έχει άσχημη μορφή τυλιγμένο σε μια κουβέρτα, ή στη μορφή μαύρης νυχτερίδας.
Κοινή σε όλες τις περιγραφές είναι η τρομακτική του μορφή, εικόνα που προκαλεί φόβο στους ανθρώπους. Σαν φάντασμα αναφέρεται ότι συχνά μένει σε εγκαταλελειμμένα σπίτια και ερείπια. Τις περισσότερες φορές εμφανίζονται στις ημέρες των Χριστουγέννων και τα Θεοφάνια όταν και είναι πιο επικίνδυνα για τους ανθρώπους. Για την προστασία οι άνθρωποι συχνά χρησιμοποιούσαν το σκόρδο, το οποίο βάζουν στην τσέπη τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λαϊκή παράδοση της Σερβίας Κατηγορία:Λαϊκή παράδοση της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Λαϊκή παράδοση της ΠΓΔΜ Κατηγορία:Λαϊκή παράδοση του Μαυροβουνίου
Εκλογές στο Σουρινάμ
Πρόσφατη (2020)
Ο Τσαν Σαντόχι εξελέγη πρόεδρος διά βοής και χωρίς αντίπαλο (ως ο μοναδικός υποψήφιος) στις 13 Ιουλίου 2020. Αντιπρόεδρος εξελέγη ο πρώην αντάρτης Ρόνι Μπρούνσβαϊκ. Ανέλαβαν τα καθήκοντά τους στις 16 Ιουλίου.
Μιχάλης Κολωνιάρης
Ο Μιχάλης Κολωνιάρης είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης και υπήρξε βασικό μέλος της όταν κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος το 1946.
Εκλογές στο Σουρινάμ
1990
Έπειτα από το αναίμακτο πραξικόπημα του 1990, πρόεδρος εξελέγη από την εθνοσυνέλευση ο Γιόχαν Κράαγκ στις 29 Δεκεμβρίου 1990.
Μιχάλης Κολωνιάρης
Καριέρα
Ο Κολωνιάρης έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα την σεζόν 1936-37 αγωνιζόμενος ως πλάγιος επιθετικός, αλλά και ως μέσος. Την επόμενη σεζόν κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης και αγωνίστηκε στην τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος, όπου οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την τρίτη θέση.
Εκλογές στο Σουρινάμ
1991
Μετά τις γενικές εκλογές του 1991, πρόεδρος από την εθνοσυνέλευση εξελέγη ο Ρόναλντ Βενεσιάαν.
1996
Η Ενωμένη Λαϊκή Συνέλευση (VVV), η οποία απαρτιζόταν από 800 και πλέον εθνικούς και περιφερειακούς πολιτικούς, εξέλεξε τον Ζυλ Βάιντενμπος στις 5 Σεπτεμβρίου 1996 ως πρόεδρο της χώρας με 438 ψήφους υπέρ έναντι 407 για τον κάτοχο του αξιώματος, Βενεσιάαν. Ως αποτέλεσμα, στις 15 Σεπτεμβρίου ο Βάιντενμπος ορκίστηκε πρόεδρος και διόρισε αντιπρόεδρο τον Πρεταπναριάν Ραντακισούν.
2000
Η Εθνοσυνέλευση εξέλεξε ξανά πρόεδρο στις 4 Αυγούστου 2000. Ο Ρόναλντ Βενεσιάαν εξελέγη με 37 ψήφους. Έτσι, ορκίστηκε πρόεδρος για δεύτερη φορά (μη συνεχόμενη θητεία).
2010
Ο πρώην δικτάτορας Ντέσι Μπάουτερσε, του Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος, εξελέγη πρόεδρος από το κοινοβούλιο στις 19 Ιουλίου 2010 με 36 επί συνόλου 50 ψήφων, ενώ η Τσαντρικαπερσάντ Σαντόκι έλαβε 13 ψήφους.
2015
Στις 14 Ιουλίου 2015 το κοινοβούλιο εξέλεξε ξανά στο αξίωμα του προέδρου τον Ντέσι Μπάουτερσε για μία ακόμη θητεία. .
Πριν την ανεξαρτησία
Εκλογές πριν την ανεξαρτησία έγιναν στην τότε Ολλανδική Γουιάνα τα έτη 1928, 1930, 1932, 1934, 1936, 1938, 1942, 1946, 1949, 1951, 1955, 1958, 1963, 1967, 1969 και 1973. Στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 14 Φεβρουαρίου και στις 23 Μαρτίου 1938 εξελέγησαν 10 μέλη για το νομοθετικό σώμα (Estates). Η Γκρέις Σνάιντερς-Χάουαρντ (1869-1968) ήταν η μοναδική γυναίκα υποψήφια και πέτυχε να εκλεγεί (παρότι οι γυναίκες δεν είχαν δικαίωμα του εκλέγειν). Έγινε έτσι η πρώτη γυναίκα βουλευτής στην ιστορία του Σουρινάμ. Μόνο άντρες ψήφισαν στις εκλογές που έγιναν με το σύστημα των δύο γύρων και ψηφοφόροι ήταν αποκλειστικά όσοι είχαν καταβάλει τον εκλογικό φόρο. Μετά την εκλογή των 10, άλλα 5 μέλη διορίστηκαν από τον κυβερνήτη.
Το Εθνικό Κόμμα του Σουρινάμ κέρδισε τις εκλογές στις 30 Μαΐου 1949 και στις 14 Μαρτίου 1951, με 13 έδρες από τις συνολικά 21 της βουλής και στις δύο αναμετρήσεις. Έπειτα, ηττήθηκε, καθώς στις εκλογές στις 29 Μαρτίου 1955 περιορίστηκε στις 2 έδρες, με μεγάλο νικητή το νεοσύστατο Μέτωπο Ενότητας, που κέρδισε συνολικά 11 έδρες επί συνόλου 21. Στις επόμενες εκλογές το Εθνικό Κόμμα επέστρεψε στις νίκες, κερδίζοντας 9 από τις συνολικά 21 έδρες (1958), 14 από τις 36 έδρες (1963) και 17 από τις 39 (1967).Στις εκλογές του 1969 όμως ήρθε ξανά δεύτερο, καθώς κέρδισε το Μπλοκ VHP (Προοδευτικό Μεταρρυθμιστικό Κόμμα), με 19 έδρες από τις συνολικά 39.Τέλος, στις τελευταίες εκλογές πριν την ανεξαρτησία (19 Νοεμβρίου 1973) κέρδισε ξανά το Εθνικό Κόμμα, αυτήν τη φορά ως συνδυασμός (NPS–PNR–KTPI–PSV), καταλαμβάνοντας 22 από τις συνολικά 39 έδρες.
1977
Ο συνδυασμός του Εθνικού Κόμματος (NPS–HPP–KTPI–PSV) κέρδισε τις πρώτες εκλογές μετά την ανεξαρτησία στις 19 Νοεμβρίου 1977. Από τις συνολικά 39 έδρες του Κοινοβουλίου της Δημοκρατίας του Σουρινάμ, το Εθνικό κόμμα κέρδισε τις 22 έναντι 17 για το Ενωμένο Δημοκρατικό Κόμμα. Μετά το πραξικόπημα του 1980, οι εκλογές δεν θα ξαναγίνονταν παρά σε 7 χρόνια.
1987
Στις πρώτες εκλογές έπειτα από 10 χρόνια στις 25 Νοεμβρίου 1987, νικητής (με 40 από τις συνολικά 51 έδρες στην Εθνοσυνέλευση αναδείχθηκε το Μέτωπο για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη, το οποίο αποτελούσε μια συμμαχία του Εθνικού Κόμματος με το Προοδευτικό Μεταρρυθμιστικό Κόμμα και το Κόμμα για Εθνική Ενότητα και Αλληλεγγύη. Το ποσοστό συμμετοχής ήταν 85%. Για να σχηματιστεί κυβέρνηση αυτοδυναμίας, απαιτούνταν τουλάχιστον 26 έδρες, όπως και στις επόμενες εκλογές.
1991
Οι επόμενες εκλογές διεξήχθησαν με ποσοστό συμμετοχής σχεδόν 70% στις 25 Μαΐου 1991. Νικητής με 30 έδρες από τις 51 συνολικά στην εθνοσυνέλευση ήταν το Νέο Μέτωπο για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη με επικεφαλής τον Ρόναλντ Βενεσιάαν, το οποίο αποτελούσε μια συμμαχία του Εθνικού Κόμματος με το Προοδευτικό Μεταρρυθμιστικό Κόμμα, το Κόμμα για Εθνική Ενότητα και Αλληλεγγύη και το Σουριναμέζικο Εργατικό Κόμμα. Πρόεδρος του Σουρινάμ έγινε για πρώτη φορά ο Βενεσιάαν.
1996
Στις 23 Μαΐου 1996 στις εκλογές ο συνασπισμός που είχε κερδίσει τις προηγούμενες εκλογές δεν ενισχύθηκε, αλλά έλαβε 24 από τις 51 έδρες στην εθνοσυνέλευση έναντι 16 για το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα, του Ζυλ Βάιντενμπος, ο οποίος έγινε νέος πρόεδρος της χώρας. Η προσέλευση διαμορφώθηκε στο 66,7 %.
2005
Το κυβερνών κόμμα του προέδρου Βενεσιάαν δεν κέρδισε τις εκλογές που έγιναν στις 25 Μαΐου 2005. Καμία συμμαχία ή κόμμα δεν κατάφερε να κερδίσει την πλειοψηφία των εδρών ή να προσεγγίσει τα απαιτούμενα 2/3 των εδρών που απαιτούνταν για να εκλεγεί ο νέος πρόεδρος. Το Νέο Μέτωπο για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη κέρδισε 23 έδρες, 10 λιγότερες σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές, ενώ το αντιπολιτευόμενο Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα αύξησε τον αριθμό των εδρών του σε 15. Η νέα συμμαχία A-Combination (Α-Συνδυασμός) έκανε την έκπληξη κερδίζοντας 5 έδρες, όσες και η Λαϊκή Συμμαχία για Πρόοδο του πρώην προέδρου Βάιντενμπος.
2010
Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 25 Μαΐου 2010, έλαβαν μέρος εννέα συνολικά κόμματα. Ο συνασπισμός "Μέγας Συνδυασμός" ("Mega Combination") που συμπεριλαμβάνει το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα του πρώην δικτάτορα Ντέσι Μπουτέρσε αναδείχθηκε νικητής των εκλογών. , με το κυβερνών κόμμα Νέο Μέτωπο (NF) να συγκεντρώνει γύρω στο 22,5%. Οι παρατηρητές ανέφεραν ότι οι εκλογές ήταν ειρηνικές.
2015
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 25 Μαΐου 2015. To Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε την αυτοδυναμία στη βουλή για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Δημοψηφίσματα
Ως σήμερα, ένα μόνο δημοψήφισμα έχει διεξαχθεί στο Σουρινάμ, το 1987.
1987
Δημοψήφισμα για την έγκριση ενός νέου συντάγματος διεξήχθη στις 30 Σεπτεμβρίου 1987. Με βάση το νέο σύνταγμα, θεσπίστηκε μονοθάλαμη Εθνοσυνέλευση με 51 μέλη, η οποία εκλέγεται με απλή αναλογική, ενώ η εκλογή του Προέδρου αποφασίστηκε να γίνεται από την εθνοσυνέλευση. Το νέο σύνταγμα υπερψηφίστηκε σε ποσοστό άνω του 96%, με τη συμμετοχή να φτάνει στο 62,7%. Μετά τη διεξαγωγή εκλογών, τον Νοέμβριο του 1987, για πρώτη φορά ο πρόεδρος της χώρας εξελέγη από την εθνοσυνέλευση.
Μιχάλης Κολωνιάρης
Καριέρα
Δύο χρόνια αργότερα, σκόραρε το ένα από τα τρία τέρματα του Άρη στον τρίτο ημιτελικό του κυπέλλου Ελλάδος εναντίον της ΑΕΚ στις 26 Απριλίου 1940, στη νίκη των "κίτρινων" με 3-0. Στον τελικό της διοργάνωσης, η ομάδα της Θεσσαλονίκης ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με 3-1 στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Μετά το τέλος της γερμανικής κατοχής ο Άρης κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης με τον Κολωνιάρη βασικό στέλεχος της ενδεκάδας του, ενώ στην τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος έπαιξε στους δύο εκτός έδρας αγώνες του Άρη με την ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό, όπως και στο τελευταίο ματς με την ΑΕΚ στην Θεσσαλονίκη, πετυχαίνοντας με σουτ ένα από τα τέσσερα γκολ των "κίτρινων" στη νίκη με 4-1 που εξασφάλισε τον τίτλο του πρώτου μεταπολεμικού πρωταθλητή Ελλάδος στον Άρη.
Στο ματς της επόμενης χρονιάς εναντίον του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο Κολωνιάρης πέτυχε χατ-τρικ στην εκτός έδρας νίκη του Άρη με 2-4, ενώ πέτυχε δύο ακόμη τέρματα στη νίκη των "κίτρινων" με τον ίδιο αντίπαλο με 7-0, στις 5 Οκτωβρίου 1947. Ο Κολωνιάρης τραυματίστηκε στις 29 Φεβρουαρίου 1948, στον αγώνα εναντίον του ΠΑΟΚ, παραμένοντας εκτός γηπέδων για αρκετούς μήνες. Έπαιξε για τελευταία φορά στην ισοπαλία του Άρη με 2-2 με τον "δικέφαλο του Βορρά" στις 12 Δεκεμβρίου 1948, κρεμώντας στην συνέχεια τα παπούτσια του.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
The Dark Ride
The Dark Ride είναι ο τίτλος του ένατου άλμπουμ του γερμανικού power metal συγκροτήματος Helloween, το οποίο κυκλοφόρησε την 30 Οκτωβρίου του 2000 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Nuclear Blast.
Αμυγδαλιά Κορινθίας
Η Αμυγδαλιά (επίσημη ονομασία Αμυγδαλέα) είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ματίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Φενεού, του δήμου Σικυωνίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κορινθίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Κορινθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
The Dark Ride
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν τo 2000 στο στούντιο Mi Sueño της Τενερίφης, με παραγωγούς τους Roy Z και Τσάρλι Μπάουερφαϊντ.
Ο ήχος του άλμπουμ ήταν πιο σκοτεινός και πειραματικός σε σχέση με τους προκατόχους του, με πιο χαμηλά ρυθμισμένες κιθάρες. Μετά το τέλος της περιοδείας για την προώθηση του, αποχώρησαν από το συγκρότημα ο κιθαρίστας Ρόλαντ Γκράποφ και ο ντράμερ Ούλι Κους, δίνοντας τις θέσεις τους στους Σάσα Γκέρστνερ και Μαρκ Κρος, αντίστοιχα.
Αμυγδαλιά Κορινθίας
Γεωγραφία
Η Αμυγδαλιά είναι οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Κορινθίας. Βρίσκεται στις νοτιοανατολικές κλιτύς της κορυφής «Πιρνοβούνι» του Σαϊτά, στο νότιο τμήμα της λεκάνης Φενεού και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 720. Απέχει 92 χλμ. περίπου Δ. ΝΔ. της Κορίνθου (μέσω Κιάτου).
Ουμπέρτο Ματουράνα
Ο Ουμπέρτο Ματουράνα Ρομεσίν (ισπανικά: Humberto Ματουράνα Romesín) (14 Σεπτεμβρίου 1928 – 6 Μαΐου 2021) ήταν Χιλιανός βιολόγος και φιλόσοφος. Θεωρείται μέλος μιας ομάδας θεωρητικών της κυβερνητικής δεύτερης τάξης, όπως οι Χάινς φον Φέρστερ, Γκόρντον Πασκ, Χέρμπερτ Μπρυν και Έρνστ φον Γκλάσερφελντ.
Αμυγδαλιά Κορινθίας
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Αμυγδαλιάς έχει εμφανίσει διαρκή μείωση απο την αναγνώριση της το 1951 με μόνη εξαίρεση το 1991 που υπήρξε μία αύξηση.
Ουμπέρτο Ματουράνα
Ο Ματουράνα, μαζί με τον Φρανσίκσο Βαρέλα και τον Ρικάρντο Ουρίμπε, είναι ιδιαίτερα γνωστός για τη δημιουργία του όρου «αυτοποίηση» σχετικά με την αυτοδημιουργούμενη, αυτοσυντηρούμενη δομή στα ζωντανά συστήματα και έννοιες όπως ο δομικός ντετερμινισμός και η δομική σύζευξη. Το έργο του είχε επιρροή σε πολλούς τομείς, κυρίως στον τομέα της συστημικής σκέψης και της κυβερνητικής. Συνολικά, το έργο του ασχολείται με τη βιολογία της γνώσης. Ο Ματουράνα (2002) επέμεινε ότι η αυτοποίηση υπάρχει μόνο στον μοριακό τομέα και δεν συμφωνούσε με την επέκταση στην κοινωνιολογία και σε άλλους τομείς:
Αμυγδαλιά Κορινθίας
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1951 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ματίου του νομού Κορινθίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ματίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Φενεού. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Φενεού και προσαρτήθηκε στον δήμο Σικυωνίων.
The Dark Ride
Θέσεις τσαρτ
The Dark Ride (άλμπουμ)
Ουμπέρτο Ματουράνα
Βιογραφία
Ο Ματουράνα γεννήθηκε στο Σαντιάγο της Χιλής. Αφού ολοκλήρωσε το γυμνάσιο στο Liceo Manuel de Salas το 1947, γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Χιλής, σπούδασε πρώτα ιατρική στο Σαντιάγο, μετά βιολογία στο Λονδίνο και στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης. Το 1954 έλαβε υποτροφία από το Ίδρυμα Ροκφέλερ για σπουδές ανατομίας. και νευροφυσιολογία με τον JZ Young (ο οποίος αργότερα έγραψε τον πρόλογο του The Tree of Knowledge) στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου. Απέκτησε διδακτορικό στη βιολογία από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ το 1958.
Εργάστηκε στη νευροεπιστήμη στο Πανεπιστήμιο της Χιλής, στο ερευνητικό κέντρο Biología del Conocer (Biology of Knowing). Το έργο του Ματουράνα έχει αναπτυχθεί και ενσωματωθεί στην εργασία για την οντολογική καθοδήγηση που αναπτύχθηκε από τους Φερνάντο Φλόρες και Χούλιο Ολάγια.
Το 1994 έλαβε το Εθνικό Βραβείο Φυσικών Επιστημών της Χιλής.
Ο Ματουράνα δημιούργησε το δικό του κέντρο προβληματισμού και έρευνας, το Instituto de Formación Matriztica. Το 2020 του απονεμήθηκε τιμητική υποτροφία της Cybernetics Society.
Ο Ματουράνα πέθανε στο Σαντιάγο στις 6 Μαΐου 2021, σε ηλικία 92 ετών, λόγω πνευμονίας.
Εργασία
Το ερευνητικό ενδιαφέρον του Ματουράνα αφορά έννοιες όπως η γνώση, η αυτοποίηση, η γλώσσα, η κυβερνητική μηδενικού χρόνου και τα δομικά προσδιορισμένα συστήματα. Το έργο του Ματουράνα επεκτείνεται στη φιλοσοφία και τη γνωστική επιστήμη, ακόμη και στην οικογενειακή θεραπεία. Εμπνεύστηκε από το έργο του βιολόγου Jakob von Uexküll.
Ο Ματουράνα και ο μαθητής του Francisco Varela ήταν οι πρώτοι που όρισαν και χρησιμοποίησαν την έννοια της «αυτοποίησης», που ήταν η αρχική ιδέα του Ματουράνα. Εκτός από τη σημαντική συνεισφορά του στον τομέα της εξέλιξης, ο Ματουράνα συνδέεται με μια επιστημολογία που βασίζεται σε εμπειρικά ευρήματα της νευροβιολογίας. Οι Ματουράνα και Varela έγραψαν στη Θεωρία της Γνώσης του Σαντιάγο: «Τα ζωντανά συστήματα είναι γνωστικά συστήματα, και η ζωή ως διαδικασία είναι μια διαδικασία γνώσης. Αυτή η δήλωση ισχύει για όλους τους οργανισμούς, με ή χωρίς νευρικό σύστημα».
Σκέψεις για τη ζωή και τη σχέση με τον Φρανσίκο Βαρέλα
Σε άρθρο στο Constructivist Foundations. Ο Ματουράνα περιέγραψε τις απαρχές της έννοιας της αυτοποίησης και τη συνεργασία του με τον Βαρέλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χιλιανοί επιστήμονες Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ
The Dark Ride
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: 30 Οκτωβρίου 2000
Μέλη των Helloween
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "The Dark Ride" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Helloween Κατηγορία:Άλμπουμ του 2000
Λουδοβίκος Φίλιππος του Καϊζερσλάουτερν
Ο Λουδοβίκος-Φίλιππος, γερμ. Ludwig-Philipp (23 Νοεμβρίου 1602 - 6 Ιανουαρίου 1655) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόμης του Ζίμερν-Καϊζερσλάουτερν (1610-55).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χαϊδελβέργη και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Δ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Λουίζας-Γιουλιάνας των Νάσσαου, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Οράγγης.
Το 1610 απεβίωσε ο πατέρας του και κληρονόμησε τις περιοχές γύρω από το Ζίμερν, Καϊζερσλάουτερν και Σπόνχαϊμ. Ο ίδιος απεβίωσε στο Κρόσεν της Νορβηγίας και τάφηκε στο Ζίμερν.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Λαζαρίδης
Το ελληνικό επώνυμο Λαζαρίδης, που ετυμολογικά σημαίνει «γιος του Λαζάρου», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Λουδοβίκος Ερρίκος του Καϊζερσλάουτερν
Ο Λουδοβίκος-Ερρίκος, γερμ. Ludwig-Heinrich (11 Οκτωβρίου 1640 - 3 Ιανουαρίου 1674) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόμης του Καϊζερσλάουτερν (1655-74).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Λουδοβίκου-Φιλίππου κόμη του Καϊζερσλάουτερν και της Μαρίας-Ελεονώρας, κόρης του Ιωακείμ-Φρειδερίκου κόμη του Βρανδεμβούργου.
Το 1655 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Αποσύρθηκε από τη διακυβέρνηση το 1673 και απεβίωσε ένα έτος μετά. Τάφηκε στο ναό του Αγ. Στεφάνου στο Ζίμερν. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Κάρολος Α΄ Λουδοβίκος εκλέκτορας του Παλατινάτου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1666 τη Μαρία των Νασσάου, κόρη του Φρειδερίκου-Ερρίκου πρίγκιπα της Οράγγης· δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Πανδόλφος Β΄ του Σαλέρνο
Ο Πανδόλφος Β΄, γερμ.: Pandulf II (απεβ. 13 Ιουλίου 982) από τον Οίκο της Κάπουας ήταν πρίγκιπας του Σαλέρνo (981), ο δεύτερος από αυτούς τους πρίγκιπες της οικογένειας των πριγκίπων της Κάπουα.
Βιογραφία
Ήταν νέος και αντιμετώπισε αμέσως τον Mάνσo, δούκα του Αμάλφι, ο οποίος κατάφερε να τον απομακρύνει από το αξίωμα και να επιτύχει την αυτοκρατορική αναγνώριση. Ο Πανδόλφος Β΄ δεν ανέκτησε ποτέ το πριγκιπάτο του. Ακολούθησε τον αδερφό του, του οποίου την εξουσία μία εξέγερση είχε περιορίσει μόνο στην Κάπουα, και εντάχθηκαν στον στρατό του βασιλιά Όθωνα Β΄ της Γερμανίας στην Καλαβρία, όπου και οι δύο απεβίωσαν στη μάχη του Στίλο κατά των Σαρακηνών στις 13 Ιουλίου 982.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Σαλέρνο
Ιωάννης Καζιμίρ του Λάουτερν
O Ιωάννης Κάζιμιρ. γερμ. Johann Kasimir (7 Μαρτίου 1543 - 16 Ιανουαρίου 1592) ήταν κόμης του Λάουτερν (1576-92). Ήταν σταθερός Καλβινιστής, ηγέτης μισθοφόρων στους θρησκευτικούς πολέμους της εποχής του, όπως την Ολλανδική Εξέγερση. Χρημάτισε επίτροπος του ανήλικου ανιψιού του Φρειδερίκου Δ΄ το διάστημα 1583-1592.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ζίμμερν και ήταν ο δευτερότοκος (επιζήσας) γιος του Φρειδερίκου Γ΄, εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Μαρίας των Χοεντσόλλερν, κόρης του Καζιμίρ, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ.
Το 1564 ζήτησε να νυμφευτεί την Ελισάβετ Α΄ Τυδώρ της Αγγλίας, αλλά αυτή δεν ανταποκρίθηκε. Τέσσερα έτη μετά νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Βέττιν, διότι ήθελε να διαδώσει τον Καλβινισμό στη Σαξονία. Δεν ήταν ευτυχισμένοι· εκείνος την περιόρισε στο σπίτι της, όπου απέκτησε έξι παιδιά και απεβίωσε φυλακισμένη το 1590.
Από το 1571 διέμενε στο Καϊζερσλάουτερν για μία δεκαετία. Το 1576 απεβίωσε ο πατέρας του, που όρισε στη διαθήκη του το Παλατινάτο να μείνει πιστό στον Καλβινισμό. Ο πρωτότοκος Λουδοβίκος ΣΤ΄ έλαβε το μεγαλύτερο μέρος (Χαϊδελβέργη κ.ά.), ενώ ο Ιωάννης Καζιμίρ ένα μικρό μέρος (Καϊζερσλάουτερν κ.ά.), που έγινε η κομητεία του Λάουτερν. Ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ που είχε ανατραφεί μυστικά από τη μητέρα του ως Λουθηρανός, δεν τήρησε τη θέληση του πατέρα του και υποστήριξε τον Λουθηρανισμό. Έτσι οι Καλβινιστές θεολόγοι, όπως ο Ζαχαρίας Ουρσίνος κ.ά. έφυγαν από το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης και ίδρυσαν Πανεπιστήμιο στο Λάουτερν το 1578.
Ήταν σε επαφή με τον Ρόμπερτ Ντάντλεϊ, κόμη του Λέστερ, τον οποίο η Ελισάβετ Α΄ είχε στείλει στην Ευρώπη για το σχηματισμό Προτεσταντικής Ένωσης. Το 1576 εισέβαλε στη Γαλλία με 4.000 μισθοφόρους· ο Ερρίκος Γ΄ Βαλουά της Γαλλίας του απένειμε τον ψιλό τίτλο του δούκα του Ετάμπ, με ισχύ για λίγους μήνες, οπότε δεν επισκέφθηκε ποτέ το Ετάμπ. Το 1579 επισκέφθηκε την Αγγλία και ζήτησε από την Ελισάβετ Α΄ οικονομική υποστήριξη για την εκστρατεία του υπέρ των Ηνωμένων Επαρχιών. Ψυχαγωγήθηκε επί τρεις εβδομάδες στην Αυλή.
Το 1583 απεβίωσε ο Λουδοβίκος ΣΤ΄, καταλείποντας τον γιο του Φρειδερίκο Δ΄ 9 ετών. Ο Ιωάννης Καζιμίρ έγινε κηδεμόνας του ως την ενηλικίωσή του το 1592.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Μεγάλο Άλμα προς τα Εμπρός
Το Μεγάλο Άλμα Προς Τα Εμπρός (Κινέζικα: 大跃进, Πινγίν: Dà yuè jìn) στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας ("ΛΔΚ") ήταν μια οικονομική και κοινωνική εκστρατεία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας από το 1958 έως το 1962. Η εκστρατεία πραγματοποιήθηκε από τον Πρόεδρο Μάο Τσετουνγκ με στόχο να μετατρέψει γρήγορα τη χώρα από μια αγροτική οικονομία σε μια σοσιαλιστική κοινωνία μέσα από την ταχεία εκβιομηχάνιση και κολεκτιβοποίηση. Ωστόσο, θεωρείται ευρέως ότι προκάλεσε τον Μεγάλο Κινέζικο Λιμό.
Οι κύριες αλλαγές στις ζωές των αγροτικών Κινέζων περιλάμβαναν την αυξανόμενη εισαγωγή της υποχρεωτικής γεωργικής κολεκτιβοποίησης. Η ιδιωτική καλλιέργεια απαγορεύτηκε, και όσοι ασχολήθηκαν με αυτήν διώχθηκαν και χαρακτηρίστηκαν αντεπαναστάτες. Περιορισμοί στον αγροτικό πληθυσμό επιβλήθηκαν μέσω δημόσιων συνεδριών αγώνα και κοινωνικής πίεσης, παρόλο που οι άνθρωποι βίωσαν επίσης καταναγκαστική εργασία. Η εκβιομηχάνιση της υπαίθρου, επίσημη προτεραιότητα της εκστρατείας, είδε "την ανάπτυξή της... να ματαιώνεται από τα λάθη του Μεγάλου Άλματος προς τα Εμπρός".
Τα έτη του Μεγάλου άλματος προς τα εμπρός είδαν οικονομική υποχώρηση, με το 1958 έως το 1962 να είναι η μοναδική περίοδος (εκτός από την Πολιτιστική Επανάσταση) μεταξύ 1953 και 1976, στην οποία η οικονομία της Κίνας συρρικνώθηκε. Ο πολιτικός οικονομολόγος Ντουάιτ Πέρκινς υποστηρίζει ότι "τα τεράστια ποσά επενδύσεων παρήγαγαν μόνο μέτριες αυξήσεις στην παραγωγή ή καθόλου. ... Με λίγα λόγια, το Μεγάλο Άλμα ήταν μια πολύ δαπανηρή καταστροφή".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταστροφές στην Κίνα
Άγιος Ακουιλίνος του Μιλάνο
Ο Ακουιλίνο, γνωστός και ως Ακουιλίνο του Μιλάνο ή Ακουιλίνο της Κολωνίας (Βύρτσμπουργκ, ... – Μιλάνο, περίπου 1015 μ. Χ.), υπήρξε ιεροκήρυκας και ιερέας - τιμάται ως Άγιος και Μάρτυρας από την Καθολική Εκκλησία.
Βιογραφία
μικρογραφία| Carlo Urbini, Ανακάλυψη του σώματος του Sant'Aquilino (1489) μικρογραφία| Λειψανοθήκη του Αγίου Aquilino στο Würzburg Οι πληροφορίες γι' αυτόν δεν είναι επιβεβαιωμένες και υπάρχει πληθώρα Αγίων και Μαρτύρων με το ίδιο όνομα. Γεννήθηκε σε μια αριστοκρατική οικογένεια αιρετικών, στο Χέρμπιπολι (Βύρτσμπουργκ της Βαυαρίας). Σπούδασε θεολογία στην Κολωνία Αγριππίνα (Κολωνία της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας) για να ξεφύγει από την οικογένειά του και έγινε ιερέας. Μετά το θάνατο του Επισκόπου, του προσφέρθηκε η έδρα της Κολωνίας, την οποία αρνήθηκε για να αφοσιωθεί στο κήρυγμα.
Στη συνέχεια, μετακόμισε στο Παρίσι, όπου αφοσιώθηκε στην φροντίδα των ασθενών ενω παραλληλα αρνήθηκε ξανα την προσφορά του επισκοπικού θώκου. Στη συνέχεια μετακόμισε στην Ιταλία, στην Παβία, για να κηρύξει εναντίον των Καθαρών, και αργότερα στο Μιλάνο, στην εκκλησία του San Lorenzo.
Σύμφωνα με την παράδοση, σκοτώθηκε από τους Καθαρούς) γύρω στο 1015 μ.Χ., μαζί με έναν σύντροφό του ονόματι Costanzo, κοντά στην Porta Ticinese της Via della Palla.
Αβεβαιότητες των πηγών
Ο Μπολλάντ χρονολογεί την άφιξη του Ακουιλίνο στην Ιταλία το 489 μ.Χ. κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Θεοδώριχου (454 - 526 μ. Χ.), και την χρονολογία του θανάτου του στο 526 μ.Χ., ημερομηνία που συνάδει με τη μεταστροφή των Λογγοβάρδων από τον Αρειανισμό στον Καθολικισμό, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Θεοδελίνδη (π. 627 μ.Χ.). Δύναται να πρόκειται για διαφορετικά πρόσωπα που έζησαν και πέθαναν σε διαφορετικές περιόδους.
Λατρεία
Ο Ακουιλίνο τιμάται από τους Καθολικούς ως άγιος στις 29 Ιανουαρίου και είναι ο προστάτης Άγιος των αχθοφόρων, καθώς το σώμα του βρέθηκε από αχθοφόρους και απεικονίζεται με ένα σπαθί καρφωμένο στο λαιμό του.
Στο Μιλάνο, την ημέρα του θανάτου του τιμάται από την πομπή των αχθοφόρων Balla, που οργανώθηκε από την ομώνυμη αδελφότητα.
Βιβλιογραφία
Η πηγή των περισσότερων είναι οι πρόσφατες εργασίες των Gabriele Pennotto, Generalis totius sacri Ordinis Clericorum Canonic.rum historia tripartita cuius in prima parte de clericali sanctissimi p. Augustini instituto, & habitu. In secunda de origin, procursuque totius Ordinis Canonicorum Regularium. Στο tertia de Congreg. Κανονική. Saluatoris Lateraneii locupletissime disseritur. 1624 Ρώμη - "Typographia Camerae Apostolicae"
Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Θωμάς της Σαβοΐας-Καρινιάν
Ο Θωμάς Φραγκίσκος (21 Δεκεμβρίου 1596 - 22 Ιανουαρίου 1656) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν πρίγκιπας του Καρινιάνο (1620-1656). Ήταν στρατιωτικός διοικητής και ο ιδρυτής του κλάδου Σαβοΐας-Καρινιάνο· απόγονοί του ήταν τέσσερις βασιλείς της Ιταλίας, ένας της Σαρδηνίας, ένας της Ισπανίας και ο Ευγένιος της Σαβοΐας.
Βιογραφία
Ήταν το τέταρτο (από τα επιζώντα) τέκνα του Καρόλου-Εμμανουήλ Α΄ της Σαβοΐας και της Αικατερίνης Μιχαέλας των Αψβούργων, κόρης του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας.
Οικογένεια
Το 1625 νυμφεύτηκε τη Μαρία των Βουρβόνων-Κοντέ, κόρη του Καρόλου, Κόμη του Σουασσόν, απογόνου του Λουδοβίκου Θ΄, και είχαν τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας Κατηγορία:Κόμητες του Σουασόν
Τσαταλκιόι
Το Τσαταλκιόι είναι χωριό της Επαρχία Κερύνειας στην Κυπρο Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Άγιος Επίκτητος Κερύνειας. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Επαρχία Κερύνειας
Κύπελλο Σουηδίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Σουηδικό Κύπελλο (σουηδικά: Svenska Cupen, ) αποτελεί το θεσμό του κυπέλλου στο ποδόσφαιρο ανδρών της Σουηδίας. Κάθε χρόνο συμμετέχουν 96 ομάδες, 16 από την Άλσβενσκαν (πρώτη κατηγορία), 16 από τη Σούπερεταν (δεύτερη κατηγορία) και από μικρότερες κατηγορίες οι υπόλοιπες ομάδες. Διοργανώτρια αρχή του κυπέλλου είναι η Σουηδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία.
Πολυνίκης του θεσμού είναι η Μάλμε με 15 τίτλους, ενώ είναι και κάτοχος του τροπαίου για το 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Σουηδίας
2018
Το έτος 2018 άρχισε ημέρα Δευτέρα. Αποτελεί την 18η χρονιά της 3ης χιλιετίας και την 9η χρονιά της δεκαετίας του 2010. Τέλος θα είναι το 2018ο έτος της Χριστιανικής Χρονολογίας.
Επίσης, το 2018, με απόφαση της UNESCO, η Αθήνα θα είναι η Παγκόσμια Πρωτεύουσα του Βιβλίου, που σημαίνει ότι έως την 23η Απριλίου 2019, θα προωθεί την αξία του βιβλίου με εορταστικές εκδηλώσεις. Η Αθήνα θα είναι η 18η πόλη από το 2001 που τιμάται με τον τίτλο αυτό. Η έναρξη του έτους θα γίνει την παγκόσμια ημέρα του βιβλίου που είναι η 23η Απριλίου και κηρύχτηκε επίσης χρονιά κατά των ναρκωτικών από την Ελληνική Αστυνομία.
Γεγονότα
Αναλυτικότερα κάθε μήνα
Θάνατοι
Αναλυτικότερα κάθε μήνα
Παραπομπές
Κατηγορία:Έτη
Βαχράμ Αλαζάν
Ο Βαχράμ Αλαζάν (αρμενικά: Վահրամ Ալազան και ρωσικά: Ваграм Мартиросович Габузян «Βαγκράμ Μαρτιροσόβιτς Γκαμπουζιάν», γεννημένος ως Βαχράμ Γκαμπουζιάν, Βαν, Οθωμανική Αυτοκρατορία, 6 Μαΐου 1903 - Γερεβάν, Σοβιετική Ένωση, 17 Μαΐου 1966) ήταν Αρμένιος λογοτέχνης του 20ού αιώνα που άκμασε κατά τη σοβιετική περίοδο.
Βιογραφία
Γεννήθηκε τον Μάιο του 1903 ως Βαχράμ Γκαμπουζιάν στην πόλη Βαν της σημερινής Τουρκίας - η οποία την εποχή της γέννησής του υπαγόταν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία - και ήταν γιος βιοτέχνη. Το 1915 αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη γενέτειρά του εξαιτίας της εφαρμοζόμενης γενοκτονίας εις βάρος του τοπικού αρμενικού πληθυσμού και ακολούθως εγκαταστάθηκε στο Γερεβάν. Σε νεαρή ηλικία εργάστηκε σε τσαγκάρικο και τυπογραφείο.