cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τέντι Σέριγχαμ
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μίλγουολ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουργκόρντεν ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νότιγχαμ Φόρεστ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πόρτσμουθ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόλτσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Όλντερσοτ ΦΚ Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Επαμεινώνδας Κ. Εμπειρίκος
Ο Επαμεινώνδας Εμπειρίκος (1858 - 1924) ήταν Έλληνας εφοπλιστής, τραπεζίτης και πολιτικός.
Καταγόταν από την Άνδρο και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Εμπειρίκου. Δραστηριοποιήθηκε στη Ρουμανία, αναπτύσσοντας τις ναυτιλιακές επιχειρήσεις της οικογένειας. Ήταν ένας από τους ιδρυτές της "Τράπεζας Αθηνών" (1893) ενώ ασχολήθηκε ενεργά με τη ναυτιλία. Είχε εκλεγεί βουλευτής Άνδρου και το 1908 διετέλεσε υπουργός ναυτικών εως και το 1909. Το 1907, εκπροσώπησε την Ελλάδα στη Ναυτική Έκθεση του Μπορντώ (1907). Επίσης, είχε διατέλεσει πρόεδρος της ελληνικής επιτροπής για τη Διεθνή Ναυτιλιακή Έκθεση.
Ήταν παντρεμένος με την Όλγα Κουμουνδούρου, κόρη του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου και είχε αποκτήσει παιδιά μεταξύ των οποίων και τον Αλέξανδρο Εμπειρίκο - Κουμουνδούρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Οικογένεια Εμπειρίκου
Ανρί Μπερνστέν
Ο Ανρί Μπερνστέν ([πλήρες όνομα Henry Léon Gustave Charles Bernstein, Παρίσι 1876 - Παρίσι 1953) ήταν Γάλλος συγγραφέας του θεάτρου μπουλβάρ. Έγινε γνωστός το 1906 χάρις στο έργο του Ο κλέφτης. Διατέλεσε διευθυντής του Θεατρικού Γυμνασίου του Παρισιού από το 1926 μέχρι το 1939 και αυτή τη χρονική περίοδο συνέγραψε πολλά έργα.
Ο Μπερνστέν ακολούθησε το ύφος της τραγωδίας στο έργο του Israël, όπου ο κεντρικός ήρωας εμφανίζεται ως γιος ενός καταδιωκόμενου Εβραίου, ενώ στο Après moi πραγματεύεται το θέμα της αυτοκτονίας. Η οργάνωση  Action Francaise του επιτέθηκε με σφοδρότητα, διακρίνοντας φιλοσημιτισμό στα δύο αυτά έργα. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εγκατέλειψε τη Γαλλία μεταβαίνοντας στις ΗΠΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς
Δουναίικα Ηλείας
Τα Δουναίικα ή Δουνέικα είναι πεδινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 55 μέτρων κοντά στα παράλια του Ιονίου Πελάγους, ανάμεσα στον παραλιακό οικισμό της Αγίας Μαρίνας και την Εθνική Οδό Πατρών-Πύργου. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 7,5 χιλιομέτρων νότια-νοτιοδυτικά της πόλης της Αμαλιάδας, 13 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Πύργου και περίπου 84,5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πάτρας. Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 616 μόνιμοι κάτοικοι.
Διοικητική εξέλιξη
Αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 20η Απριλίου 1835 με την ονομασία Δουνέικα ή Μεσολογγάκι και υπήχθη στον τότε δήμο Ελίσσης Αχαιοήλιδος. Με το ΦΕΚ 256Α της 28ης Αυγούστου 1912, και την κατάργηση των δήμων, υπήχθη στην τότε Κοινότητα Δουνέικων της οποίας και αποτέλεσε την έδρα μέχρι την κατάργηση των κοινοτήτων και την επαναθέσπιση των δήμων σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Την 16η Οκτωβρίου 1940 έλαβε τη σημερινή του διορθωμένη ονομασία, όπως και η Κοινότητα. Επί της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας» αποτελούσε οικισμό και έδρα του Δημοτικού διαμερίσματος Δουναίικων του Δήμου Αμαλιάδος. Σήμερα αποτελεί οικισμό και έδρα της Τοπικής Κοινότητας Δουναίικων του «καλλικρατικού» δήμου Ήλιδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Αμαλιάδας Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Παγκόσμιο πρωτάθλημα BDO στα βελάκια
Το Παγκόσμιο πρωτάθλημα της BDO στα βελάκια (BDO World Darts Championship) αποτελεί τη μία έκδοση του παγκοσμίου πρωταθλήματος στα βελάκια. Ξεκίνησε ως ενιαίο το 1978. Από το 1994, έπειτα από διαμάχη με τον Βρετανικό Οργανισμό του αθλήματος (British Darts Organisation) μια ξεχωριστή ομάδα δημιουργήθηκε, με την επωνυμία Επαγγελματική Ένωση (Professional Darts Corporation) και διεξάγει το δικό της παγκόσμιο πρωτάθλημα (PDC World Darts Championship). Η διοργάνωση τελεί υπό την αιγίδα της Βρετανικής Ένωσης. Ο Άγγλος Μάρτιν Άνταμς κέρδισε με 7-5 στον τελικό των ανδρών του 2010, ο οποίος διεξήχθη στις 10 Ιανουαρίου, επικρατώντας του Ντέιβ Τσίσνολ. Ο Άνταμς έγινε ο μεγαλύτερος σε ηλικία κάτοχος του τίτλου το 2010, σε ηλικία 53 ετών και 224 ημερών.
Πρωτάθλημα γυναικών
Το αντίστοιχο πρωτάθλημα γυναικών διεξήχθη για πρώτη φορά το 2001.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βελάκια
Ραφαήλ Κουμεντάκης
Ο Ραφαήλ Κουμεντάκης (Θεσσαλονίκη, 5 Μαΐου του 1993) είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής, ο οποίος κατά την περίοδο 2022-23 αγωνίζεται με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς στο Πρωτάθλημα Ελλάδας στη θέση του ακραίου.
Καριέρα
Ο Κρητικός στην καταγωγή Ραφαήλ Κουμεντάκης γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη αλλά μεγάλωσε στην Αλεξανδρούπολη όπου βρέθηκε από μικρός λόγω οικογενειακών υποχεώσεων, και παρέμεινε στην ακριτική πόλη μέχρι το 19 του χρόνια, οπότε μπορεί να θεωρηθεί Θρακιώτης.
Ήταν παιδικός φίλος και συμμαθητής με τον μετέπειτα επίσης διεθνή πετοσφαιριστή Ανέστη Δαλακούρα, ο οποίος τον "τράβηξε" προς το βόλεϊ και όχι προς το μπάσκετ, με το οποίο ο Ραφαήλ προτιμούσε να ασχοληθεί. Εξάλλου δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά σε μια πόλη που εκείνη την εποχή ζούσε για το βόλεϊ με τον κυρίαρχο τότε Εθνικό Αλεξανδρούπολης. Έτσι βρέθηκε και συμπαίκτης με τον Ανέστη Δαλακούρα στις ακαδημίες του Εθνικού από τις οποίες ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του. Στην πρώτη ομάδα του Εθνικού προωθήθηκε το 2007, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2013 όταν αναχώρησε για την Ιταλία, και υπήρξε από τους βασικούς συντελεστές της επανόδου του Εθνικού στην Α΄ Εθνική το 2010.
Στη συνέχεια αγωνίστηκε σε μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, κατά σειρά: στην Ιταλία για λογαριασμό της Πόρτο Ρόμπουρ Κόστα της Ραβέννας (2013–2016), στην Πολωνία για την Κούπρουμ της πόλης Λούμπιν (2016–2017) και στη Γαλλία για τη Μετροπόλ Ναντ (2017). Από τον Δεκέμβριο του 2017 εως τον Ιούνιο του 2018 αγωνίστηκε με την ομάδα του Π.Α.Ο.Κ. κατακτώντας το Κύπελλο Ελλάδας, τίτλο που κατάκτησε και το 2022 επίσης με τον Π.Α.Ο.Κ., με τον οποίο αγωνίστηκε και τη διετία 2020-2022.
Ενδιάμεσα κατά τη διετία 2018-20 είχε αγωνιστεί με τον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας περιόδου 2018-19. Στην ομάδα του Πειραιά επανήλθε τον Ιούλιο του 2022, απέκτησε πλέον μόνιμη θέση στην επτάδα και ήταν από τους βασικούς συντελεστές στην κατάκτηση από τους ερυθρόλευκους του 3ου ευρωπαϊκού τους τίτλου, του CEV Τσάλεντζ Καπ της περιόδου 2022-23 και του Πρωταθλήματος Ελλάδας 2022-23.
Διεθνής καριέρα
Ο Ραφαήλ Κουμεντάκης στελέχωσε από μικρός τις εθνικές ομάδες της Ελλάδας όλων των ηλικιακών κατηγοριών. Στην Εθνική παιδων κλήθηκε για πρώτη φορά από τον Γιώργο Καραβιδόπουλο, και ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε αήττητη το 2010 το Βαλκανικό Πρωτάθλημα Παίδων στη Βουλγαρία, ενώ είχε ήδη κληθεί και στην Εθνική Εφήβων. Την ίδια χρονιά σε ηλικία 17 ετών κλήθηκε και στην Εθνική Ανδρών από τον προπονητή Γκόρντον Μέιφορθ. Ο Ραφαήλ Κουμεντάκης έως τον Σεπτέμβριο του 2022 είχε αγωνιστεί σε 86 αγώνες με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας.
Διεθνείς τίτλοι - Διακρίσεις
Ευρωπαϊκή Λίγκα
Βαλκανικό Πρωτάθλημα Κ-21
Διεθνείς διοργανώσεις
'''CEV Τσάλεντζ Καπ
Εθνικά Πρωταθλήματα
'''2 Πρωταθλήματα Ελλάδας
Εθνικά Κύπελλα
'''1 Λιγκ Καπ Ελλάδας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1952
Το Δ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1952, διεξήχθη στις 9 Mαρτίου στο λόφο του Αρδηττού πίσω από το Παναθηναϊκό Στάδιο, σε διαδρομή μήκους 1.500μ. Μετείχαν 30 περίπου αθλητριες συλλόγων κέντρου και φοιτήτριες της Γυμναστικής Ακαδημίας (ΕΑΣΑ). Πρωταθλήτρια στο ατομικό αναδείχθηκε η Χόροβιτς που νίκησε την Σαββατιανού. Στο ομαδικό για άλλη μια χρονιά ο Α.Ο. Κηφισιάς πήρε τον τίτλο.
Πηγή
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1952 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Μαύρος Τίμοκ
Ο Μαύρος Τίμοκ (σερβικά : Црни Тимок), είναι ένα ποτάμι στην ανατολική Σερβία παραπόταμος του Τίμοκ.
Το ποτάμι πηγάζει στα 375 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας κάτω από τα βουνά Βελίκι Μάλενικ και Κουτσάι. Από εκεί ρέει κοντά στο χωριό Βιρ στα βορειοανατολικά, και μετά από 84 χιλιόμετρα συναντά τον Λευκό Τιμόκ κοντά στο Ζάγετσαρ και μαζί συνεχίζουν σαν Τίμοκ.
Ο Μαύρος Τίμοκ στην πορεία του δημιουργεί τρεις κοιλάδες και δύο φαράγγια και δέχεται τα νερά πολλών μικρότερων παραποτάμων. Η λεκάνη απορροής του καλύπτει 1 233 τετραγωνικά χλμ με μέσο όρο απαλλαγή στο Ζάγετσαρ τα 12,6 χιλιόμετρα ³ / s.
Αναφορές
Κατηγορία:Ποταμοί της Σερβίας Κατηγορία:Ποταμοί της Βουλγαρίας
Λαμπέ (περιφέρεια)
Γεωγραφία
Το Λαμπέ βρίσκεται βορειοδυτικά της Γουινέας. Συνορεύει στα δυτικά με το Μποκέ, στα νότια με το Μαμού, στα ανατολικά με τη Φαρανά, στα νοτιοδυτικά με την Κιντιά, στα βόρεια με τη Σενεγάλη και στα βορειοανατολικά με το Μαλί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λ
Δήμος Δαύλειας
Ο Δήμος Δαύλειας ήταν δήμος του νομού Βοιωτίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Λεβαδέων. Αποτελούταν από τρία δημοτικά διαμερίσματα: Δαύλεια (έδρα του δήμου), Μαυρονέρι και Παρόρι. Ο πληθυσμός του Δήμου σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 2397 κάτοικοι. Η Δαύλεια βρίσκεται στους πρόποδες του Παρνασσού. Αξιοθέατα της περιοχής αποτελούν το κάστρο της Δαύλειας, το μοναστήρι Ιερουσαλήμ, τέσσερις παλιοί νερόμυλοι και το μεσαιωνικό εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου. Πρόσφατα δημιουργήθηκε γήπεδο ποδοσφαίρου.
Πηγές
Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Βοιωτίας
Δαυλειας
Calling Card
Παρασκήνια
Μετά τις ηχογραφήσεις του προηγούμενου άλμπουμ του Γκάλαχερ με τίτλο "Against The Grain", ο Γκάλαχερ αναζητούσε έναν πιο εξεζητημένο και πολύπλοκο ήχο για το νέο άλμπουμ του. Προσέλαβε ως παραγωγό τον μπασίστα των Deep Purple, Ρότζερ Γκλόβερ και ξεκίνησε την ηχογράφηση του νέου άλμπουμ στα "Musicland Studios" του Μονάχου, στη Γερμανία. Ο δίσκος ήταν ο τελευταίος που περιείχε την κλασσική σύνθεση του συγκροτήματος του Γκάλαχερ. Μετά τις ηχογραφήσεις τους απέλυσε όλους, αφήνοντας μόνο τον μπασίστα Τζέρι ΜακΑβόι.
Κυκλοφορία και περιεχόμενο
Το "Calling Card" βγήκε στην αγορά στις 24 Οκτωβρίου 1976. Γνώρισε θερμή αποδοχή από το κοινό, με σχετικά καλές πωλήσεις και ανάλογη από τους κριτικούς, που το αναγνώρισαν ως η μεγαλύτερη δισκογραφική κατάθεση του Γκάλαχερ. Άσχετα με όλα αυτά, ο δίσκος παρουσίαζε και περιείχε μια μεγάλη γκάμα από μουσικά είδη, όπως hard rock, blues, jazz και παλιά ιρλανδική folk. Ήταν ένα μουσικό καλειδοσκόπιο διαφορετικών μουσικών ειδών, που αναδείκνυαν τις επιρροές και τις προτιμήσεις του δημιουργού τους, αλλά ταυτόχρονα γεμάτο ενέργεια και ένταση.
Η άποψη του Γκάλαχερ για το άλμπουμ
Παρά την επιτυχία του δίσκου και την ευρεία αποδοχή του, ο Γκάλαχερ είχε διφορούμενα συναισθήματα για αυτόν. Πίστευε πως ο Γκλόβερ δεν δούλεψε όπως θα έπρεπε. Μάλιστα σε μια συνέντευξή του δήλωσε: "Δεν θα ξαναδουλέψω με τον Ρότζερ Γκλόβερ. Διαπίστωσα ότι αποδυνάμωσε την ενέργεια που βγάζουμε ως μπάντα στο στούντιο". Παρ' όλα αυτά είναι φανερό ότι ο ίδιος εκτίμησε το άλμπουμ, μέσω άλλων δηλώσεων και συνεντεύξεων όπως: "Δεχόμουν συνεχώς κριτικές ότι οι συναυλίες μου ήταν καταπληκτικές, αλλά οι στούντιο δίσκοι μου έμοιαζαν άψυχοι. Παλιότερα ήθελα να τα καταφέρω ηχογραφώντας όλο το συγκρότημα να παίζει ζωντανά μέσα στο στούντιο, αλλά ποτέ δεν ήμουν ικανοποιημένος από τον ήχο. Έτσι αυτή τη φορά αφοσιώθηκα μόνο στην κιθάρα μου και τη φωνή μου και άφησα τα υπόλοιπα στην τύχη. Πάντως, πιστεύω ότι αυτός ο δίσκος είναι ότι κοντινότερο θα μπορούσε να προκύψει με την ενέργεια που βγάζουμε στην σκηνή."
Η ανάμειξη των Rolling Stones
Το άλμπουμ οφείλει την μοναδικότητά του και σε ένα άλλο περιστατικό που στιγμάτισε την ηχογράφηση του. Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας του, ο Γκάλαχερ δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από τους Rolling Stones, κατά τη διάρκεια του οποίου του ζήτησαν την άδεια να έρθουν στο στούντιο, για να "τζαμάρουν" μαζί. Το γεγονός αυτό, σύμφωνα με δήλωση του Γκάλαχερ, τον ενθουσίασε, αλλά όχι και τον παραγωγό λόγω του ότι μια παρέμβαση των Stones θα χαλούσε τον ήχο που είχαν προσπαθήσει να φτιάξουν ο Γκάλαχερ με τον Γκλόβερ. Τελικά, έπειτα από πολύ σκέψη αποφάσισαν να τους αφήσουν να έρθουν. Αυτό όμως δεν συνέβη ποτέ, κατά την διήγηση του δεύτερου.
Επανακυκλοφορία
Το 1999 κυκλοφόρησε μια νέα έκδοση του δίσκου σε CD από την "Buddah Records". Άλλη μια επανακυκλοφορία του άλμπουμ έγινε και στην Ελλάδα, ως ένθετο γνωστής εφημερίδας.
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Ρόρι Γκάλαχερ Κατηγορία:Άλμπουμ του 1976
Σεξουαλική εκμετάλλευση
Σεξουαλική εκμετάλλευση είναι η επιβολή δικαιώματος ιδιοκτησίας σε ένα ή περισσότερα άτομα με σκοπό να τα εξαναγκάσουν να ενδώσουν σε σεξουαλικές δραστηριότητες. Αυτό περιλαμβάνει την καταναγκαστική εργασία, τον υποβιβασμό ενός ανθρώπου σε κατάσταση υπηρέτη (κάτι που περιλαμβάνει και τον αναγκαστικό γάμο) και τη σεξουαλική διακίνηση ενηλίκων ή και παιδιών.
Η σεξουαλική εκμετάλλευση μπορεί επίσης να είναι μέλος τελετουργίας θρησκευτικών πρακτικών, όπως στην Γκάνα, το Τόγκο και το Μπενίν. Η Διακήρυξη και το Πρόγραμμα Δράσης της Βιέννης απαιτούν μια διεθνή προσπάθεια ευαισθητοποίησης των ανθρώπων για τη σεξουαλική εκμετάλλευση, καθώς αποτελεί κατάχρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι επίσημες εκτιμήσεις παγκοσμίως ποικίλλουν. Το 2001 ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης εκτιμούσε 400.000 άτομα που εκμεταλλεύονται σεξουαλικώς, το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών ανέβασε τον αριθμό στις 700.000 και η UNICEF στα 1.75 εκατομμύρια.
Στην Ελλάδα, σύμφωνα με εκτιμήσεις ΜΚΟ το 2008, υπάρχουν συνολικά 13.000-14.000 θύματα εμπορίας κάθε είδους στη χώρα. Οι κυριότερες χώρες προέλευσης των θυμάτων εμπορίας που μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα περιλαμβάνουν τη Νιγηρία, την Ουκρανία, τη Ρωσία, τη Βουλγαρία, την Αλβανία, τη Μολδαβία, τη Ρουμανία και τη Λευκορωσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας Κατηγορία:Βιομηχανία του σεξΚατηγορία:Σεξισμός
Γελένα Ποντκαμίνσκαγια
Η Γελένα Ιλίνιτσνα Ποντκαμίνσκαγια (ρωσ.: Елена Ильинична Подкаминская), είναι Ρωσίδα ηθοποιός γεννημένη στις 10 Απριλίου 1979 στη Μόσχα.
Βιογραφία
Η Γελένα γεννήθηκε από γονείς μουσικούς, τον `Ιλιγια Μιχαήλοβιτς Ποντκαμίνσκι και τη Σβετλάνα Γιεβγκενίγιεβνα Ποντκαμίνσκαγια.
Είναι απόφοιτος του Ινστιτούτου Θεάτρου «Μπόρις Στσούσκιν» (2001). Εντάχθηκε στην ομάδα «Θέατρο Σάτιρας» το 2000.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί
Die Welt
Η Die Welt (Welt) ("Ο Κόσμος") είναι γερμανική καθημερινή εφημερίδα του εκδοτικού Ομίλου Springer. Ιδρύθηκε το 1946 στο Αμβούργο, σήμερα έχει έδρα το Βερολίνο. Συνεργάζεται διεθνώς στο European Dailies Alliance (EDA) μαζί με την Daily Telegraph, Le Figaro και Diario ABC.
Εκδίδει και μια μικρότερη έκδοση, την Welt Kompakt.
Κολοκασία η εδώδιμος
Η Κολοκασία η εδώδιμος (Colocasia esculenta) είναι τροπικό φυτό που καλλιεργείται κυρίως για τους βρώσιμους κόρμους ή βολβοκόνδυλούς της, τις βρώσιμες ρίζες. Είναι κοινώς γνωστή και ως κολοκάσι και πιστεύεται ότι αποτελεί ένα από τα πρώτα φυτά που καλλιεργήθηκαν.
Ονομασίες
Το φυτό αυτό, και ο κόρμος (corm) του, γενικά ονομάζεται κολοκάσι, αλλά έχει διαφορετικά ονόματα σε διαφορετικές χώρες, όπως για παράδειγμα eddoe ή eddo ή taro όπως είναι γνωστό στα Αγγλικά. Στις Φιλιππίνες, συνήθως ονομάζεται gabi, abi ή avi και στις Ισπανόφωνες περιοχές malangas.
Ταξινομία
left|thumb|Φύλλο. Το συγκεκριμένο επίθετο, esculentus, στα Λατινικά σημαίνει «εδώδιμος».
Κατανομή και φυσικό περιβάλλον
Το κολοκάσι πιθανώς ήταν αρχικά γηγενές στους πεδινούς υγροτόπους της Μαλαισίας (taloes). Υπάρχουν εκτιμήσεις ότι το κολοκάσι ήταν σε καλλιέργεια στην υγρή τροπική Ινδία πριν από το 5000 π.Χ., πιθανώς προερχόμενο από τη Μαλαισία και από την Ινδία, μεταφέρθηκε δυτικότερα στην αρχαία Αίγυπτο, όπου περιγράφεται από Έλληνες και Ρωμαίους ιστορικούς ως μια σημαντική καλλιέργεια. Στην Ινδία, είναι γνωστό ως "gaderi", με τα μικρότερα να ονομάζονται "arbi" ή "arvi" και να είναι πιο κοινά και πιο δημοφιλή. Στην Ινδονησία, ονομάζεται "talas" ή "keladi".
Στην Αυστραλία, η Κολοκασία η εδώδιμος ποικ. η υδρόβιος (Colocasia esculenta var. aquatilis) είναι ιθαγενής στην περιοχή Κίμπερλι της Δυτικής Αυστραλίας, η ποικιλία esculenta έχει εγκλιματισθεί στη Δυτική Αυστραλία, τη Βόρεια Επικράτεια, το Κουίνσλαντ και τη Νέα Νότια Ουαλία.
Στην Τουρκία, η Κολοκασία η εδώδιμος είναι τοπικά γνωστή ως "gölevez" και καλλιεργείται κυρίως στις Μεσογειακές ακτές, όπως στην Αλάγια, η οποία είναι μια περιοχή της Αττάλειας.
Χρήσεις
thumb|left|Κόρμοι (βολβοκόνδυλοι) κολοκασιού. Η κύρια χρήση του κολοκασιού, είναι η κατανάλωση των βρώσιμων κόρμων (βολβοκονδύλων) και φύλλων του. Σε ακατέργαστη μορφή, το φυτό είναι τοξικό λόγω της παρουσίας οξαλικού ασβεστίου (calcium oxalate),  και ραφίδων (κρυστάλλων οξαλικού ή πυριτικού ασβεστίου που βρίσκονται μέσα στους φυτικούς ιστούς) στα φυτικά κύτταρα. Ωστόσο, η τοξίνη μπορεί να ελαχιστοποιηθεί και ο βολβοκόνδυλος καθίσταται εύγευστος με το μαγείρεμα, ή με το ολονύκτιο μούσκεμα σε κρύο νερό.
Οι κόρμοι της μικρής στρογγυλής ποικιλίας, ξεφλουδίζονται και βράζονται, πωλούνται δε είτε κατεψυγμένοι, είτε συσκευασμένοι στα δικά τους υγρά ή κονσερβοποιημένοι. Τα φύλλα είναι πλούσια σε βιταμίνες και ανόργανα άλατα.
Στην Κύπρο, οι κόρμοι (κυπρ. «κολοκάσι») και τα κορμίδια (κυπρ. «πούλλες», ενικός η «πούλλα») του φυτού χρησιμοποιούνται ευρέως στην παραδοσιακή κυπριακή κουζίνα. Το «κολοκάσι» σερβίρεται συχνά σοταρισμένο, με σέλινο και κρεμμύδι μαζί με χοιρινό, κοτόπουλο ή αρνί μέσα σε σάλτσα ντομάτας, ενώ οι «πούλλες» αρχικά σοτάρονται, στη συνέχεια 'σβήνονται' με ξηρό κόκκινο κρασί, και στο τέλος σερβιρονται με κοπανισμένους σπόρους κόλιανδρου και λεμόνι. Το φυτό καλλιεργείται εντατικά στο χωριό Σωτήρα Αμμοχώστου. Στις αρχές Σεπτεμβρίου κάθε χρόνου, πραγματοποιείται στο χωριό το φεστιβάλ κολοκασιού.
Η κολοκασιά πωλείται επίσης ως καλλωπιστικό υδρόβιο φυτό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αροειδή Κατηγορία:Λαχανικά Κατηγορία:Υδρόβια φυτά Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
National Space Science Data Center
Το National Space Science Data Center (NSSDC, Εθνικό Κέντρο Δεδομένων Διαστημικής) είναι τομέας του Τμήματος Εξερεύνησης του Ηλιακού Συστήματος της NASA. Δημιουργήθηκε με σκοπό την αρχειοθέτηση των δεδομένων και των μετρήσεων των διαστημικών αποστολών της NASA. Εδρεύει στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Γκόνταρντ στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ. Το NSSDC προσφέρει ελεύθερη πρόσβαση σε δεδομένα της NASA τόσο στο κοινό όσο και σε ερευνητές. Τα δεδομένα που διατίθενται είναι μετρήσεις από πειράματα και φωτογραφίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαστημικό πρόγραμμα των ΗΠΑ Κατηγορία:Διαστημικές πτήσεις
Βόλφραμ φον Έσενμπαχ
Ο Βόλφραμ φον Έσενμπαχ (Wolfram von Eschenbach, c. 1170 – c. 1220) ήταν Γερμανός ιππότης και ποιητής, ένας από τους μεγαλύτερους επικούς ποιητές της εποχής του. Ήταν επίσης λυρικός ποιητής (Minnesänger). Το σπουδαιότερο έργο του είναι ο Parzival, που αναφέρεται στην αναζήτηση του Αγίου Δισκοπότηρου από τον ομώνυμο ιππότη. Στο έργο του Βόλφραμ βασίστηκε η όπερα Πάρσιφαλ του Βάγκνερ.
Ελάχιστα είναι γνωστά για τη ζωή του Έσενμπαχ, καθώς δεν υπάρχουν πουθενά ιστορικές αναφορές γι' αυτόν. Το έργο του είναι η μοναδική πηγή απ' όπου μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι ήταν Βαυαρός, καθώς στον Parzival αναφέρει τη φράση wir Beier (= εμείς οι Βαυαροί) και η διάλεκτος στην οποία έχει συγγράψει είναι αυτή της Ανατολικής Φρανκονίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές Κατηγορία:Μεσαιωνικοί ποιητές
Λευκός Τίμοκ
Ο Λευκός Τίμοκ (σερβικά : Бели Тимок), είναι ένα ποτάμι στην ανατολική Σερβία παραπόταμος του Τίμοκ. Δημιουργείται στη Κνιέζεβατς με την συγχώνευση του Σεβρλίσκι Τίμοκ και του Τριγκόβιτσκι Τίμοκ, εκεί ρέει παράλληλα με τα σύνορα της Σερβίας και της Βουλγαρίας. Στην πόλη της Ζάγετσαρ συναντά τον Μαύρο Τίμοκ και συνεχίζουν μαζί ως Τίμοκ. Ο Λευκός Τίμοκ έχει μήκος 49 χλμ και η λεκάνη απορροής του καλύπτει μια έκταση 1.096 τετραγωνικά χλμ.
Η κοιλάδα του είναι πυκνοκατοικημένη με πλάτος που υπερβαίνει τα 1.500 μέτρα. Κοντά στο χωριό Βρατανίτσα σχηματίζει φαράγγι μήκους 5 χλμ. και 190 μέτρων βάθος. Το υδρογραφικό δίκτυο της λεκάνης απορροής του Λευκού Τίμοκ είναι 873 m / km ², και μεγάλος αριθμός των παραποτάμων του ξεραίνονται το καλοκαίρι.
Αναφορές
Κατηγορία:Ποταμοί της Σερβίας
Ανταίος
Ο Ανταίος ήταν μυθικός γίγαντας, γιος του θεού Ποσειδώνα και της Γης και βασιλιάς της Λιβύης. Αποτελεί κομμάτι και της ελληνικής μυθολογίας και της βερβερικής μυθικής παράδοσης.
Ο μύθος
Σύμφωνα με την παράδοση ο Ανταίος προκαλούσε όποιον περνούσε από τη χώρα του να παλέψουν και πάντα νικούσε, όντας αήττητος από την επαφή του με τη Γη. Τη δύναμη αυτή του Ανταίου αντιμετώπισε ο Ηρακλής και τον νίκησε σηκώνοντάς τον από το έδαφος. Ο Ηρακλής βρέθηκε στην περιοχή στο δρόμο του για τον 11ο άθλο του, να φέρει τα Μήλα των Εσπερίδων.
Η πάλη Ανταίου και Ηρακλή αποτέλεσε έμπνευση για πολλούς καλλιτέχνες κατά την αρχαιότητα και την Αναγέννηση.
Ερμηνεία
Ο μύθος δηλώνει αφενός τη δύναμη του ριζωμένου στην πατρίδα ανθρώπου και αφετέρου την πάλη του γηγενούς στοιχείου του ευρύτερου ελληνικού χώρου με τους Δωριείς αποίκους.
Τοποθέτηση στο χάρτη
Μια τοποθεσία για την ύπαρξη του Ανταίου θα μπορούσε να είναι στην ευρύτερη περιοχή του Μαγκρέμπ. Όταν ο Ρωμαίος διοικητής Κουίντος Σερτώριος πέρασε από την Ισπανία στη Βόρεια Αφρική, κάτοικοι της περιοχής Τίγγη (σημερινή Ταγγέρη), δυτικά της Λιβύης, του μετέφεραν ότι είχαν βρεθεί σε έναν τύμβο τα γιγάντια λείψανα του Ανταίου. Σκάβοντάς τον, οι άνδρες του ανακάλυψαν έναν γιγαντιαίο σκελετό.
Στο 4ο Βιβλίο του έπους Φαρσάλια, ο Λουκανός αναφέρει πως ένας άγνωστος Λίβυος διηγήθηκε στο Ρωμαίο Κούριο την ιστορία της νίκης του Ηρακλή εναντίον του Ανταίου. Ο Πλούταρχος, στον οποίο παραπάνω εντοπίζεται η αναφορά για την εύρεση των λειψάνων του Ανταίου, επίσης αναφέρει παρακάτω στο ίδιο απόσπασμα έναν τοπικό μύθο, κατά τον οποίο ο Ηρακλής έσμιξε με τη γυναίκα του Ανταίου, Τίγγη, μετά το θάνατό του και έκαναν έναν γιο, τον Σόφακο, ο οποίος έδωσε στην πόλη το όνομα της μητέρας του. Επίσης, σύμφωνα με άλλες πηγές ο Ηρακλής είχε έναν γιο, τον Παλαίμονα, από την Ιφινόη, κόρη του Ανταίου.
Σχολιαστές του Πίνδαρου εντοπίζουν στον 9ο Πυθιόνικο διήγηση, κατά την οποία ο Ανταίος είναι βασιλιάς της πόλης Ίρασσα στη Λιβύη και έχει μια κόρη με το όνομα Αλκηίς ή Βάρκη. Ο Ανταίος είχε υποσχεθεί την κόρη του στο νικητή ενός αγώνα δρόμου. Ο Αλεξίδαμος βγήκε νικητής και την παντρεύτηκε.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γίγαντες Κατηγορία:Ηρακλής Κατηγορία:Παιδιά του Ποσειδώνα
Προγκρές Μ-48
Το Προγκρές Μ-48 (η NASA του έδωσε την ονομασία Progress 12 or 12P) ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο που εκτοξεύτηκε το 2003 για να ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Μετέφερε τρόφιμα, νερό, οξυγόνο και εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικής έρευνας. Ήταν της έκδοσης Μ και είχε αριθμό σειράς 248.
Αποστολή
Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 29 Αυγούστου 2003 (01:47:59 GMT) και συνδέθηκε με την οπίσθια θύρα του τμήματος Ζβεζντά του σταθμού στις 31 Αυγούστου (03:40:45 GMT). Παρέμεινε εκεί μέχρι τις 28 Ιανουαρίου 2004 (08:35:56 GMT), οπότε και αποσυνδέθηκε για να απελευθερωθεί η θύρα για το επόμενο διαστημόπλοιο -το Προγκρές Μ1-11. Την ίδια μέρα καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Ειρηναίος (αποσαφήνιση)
Το όνομα Ειρηναίος αναφέρεται στα πρόσωπα:
Εκκλησιαστικά
καθώς και οι μάρτυρες:
T-coffee
Το T-Coffee (Tree-based Consistency Objective Function For alignment Evaluation) είναι ένα πρόγραμμα που χρησιμοποιείται για πολλαπλή στοίχιση ακολουθιών και βασίζεται σε μια προοδευτική μέθοδο στοίχισης των ακολουθιών. Αρχικά πραγματοποιεί όλες τις κατα ζεύγη στοιχίσεις και τα αποτελέσματα συνδυάζονται σε μια αρχική βιβλιοθήκη. Στη συνέχεια σε ένα βήμα επέκτασης της βιβλιοθήκης, καθορίζεται πώς τα ζεύγη καταλοίπων στοιχίζονται σε σχέση με τα άλλα κατάλοιπα. Τέτοιες τριπλέτες χρησιμοποιούνται για να βρεθεί πόσο καλά οι ακολουθίες στοιχίζονται δεδομένων των υπολοίπων (σε αντίθεση με τον έλεχγο δύο ακολουθιών απομονωμένα). Τέλος κατασκευάζεται η τελική στοίχιση, προδευτικά με βάση τις πληροφορίες της βιβλιοθήκης. Το Τ-Coffee μπορεί επίσης να συνδυάσει προηγούμενες πολλαπλές στοιχίσεις ακολουθιών και οι τελευταίες εκδόσεις του μπορούν να ενσωματόσουν και δομικές πληροφορίες από αρχεία PDB (3D-Coffee). Χρησιμοποιεί προηγμένες μεθόδους για να αξιολογήσει την ποιότητα των στοιχίσεων και πάρεχει επιπλέον την δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί και για εύρεση μοτίβων (Mocca). Η μορφή των στοιχίσεων που παράγει κανονικά είναι aln (Clustal), αλλά μπορεί επίσης να παράγει πολλαπλές στοιχίσεις σε μορφή PIR, MSF, και FASTA. Το Τ-Coffee υποστηρίζει, επίσης, τις πιο διαδεδομένες μορφές αρχείων εισόδου (FASTA, PIR).
Σύγκριση με άλλες μεθόδους πολλαπλής στοίχισης
Ενώ το από προεπιλογή αρχείο εξόδου του T-Coffee είναι τύπου Clustal, είναι αρκετά διαφορετικό εντούτοις από το αρχεíο εξόδου του ClustalW/X, με αποτέλεσμα πολλά προγράμματα που υποστηρίζουν τη μορφή αρχείου Clustal να αδυνατούν να το διαβάσουν. Παρολαυτά το ClustalX μπορεί να υποστηρίξει τη μορφή των αρχείων που παράγει το T-Coffee, οπότε μια πιθανή λύση σε αυτό το πρόβλημα είναι να εισάγουμε τα αρχεία που παράγει το T-Coffee στο ClustalX και στη συνέχεια να τα μορφοποιήσουμε. Μια άλλη πιθανή λύση είναι να "ζητήσουμε" από το T-Coffee να παράγει αρχεία εξόδου τύπου Clustalw χρησιμοποιώντας την επιλογή " ".
Μια σημαντική ειδική λειτουργία του T-Coffee είναι η ικανότητά του να συνδυάζει διάφορες μεθόδους και διαφορετικούς τύπους δεδομένων. Στην τελευταία έκδοση, το T-Coffee μπορεί να συνδυάζει πρωτεϊνικές ακολουθίες μαζί με δομές, αλλά και RNA ακολουθίες με δομές. Μπορεί επίσης να τρέξει και να συνδυάσει τα αποτελέσματα των στοιχίσεων των πιο διαδεδομένων μεθόδων ακολουθιών και δομικών στοιχίσεων.
Το T-Coffee διαθέτει επιπλέον μια προηγμένη πλατφόρμα μορφοποίησης των ακολουθιών που ονομάζεται seq_reformat.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλγόριθμοι Κατηγορία:Βιοπληροφορική
Μπαλντασσάρε Καστιλιόνε
Πατέρας του ήταν ο κόμης Κριστόφορο Καστιλιόνε και η μητέρα του ανήκε στον ηγεμονικό Οίκο των Γκοντζάγκα της Μάντοβα. Δεκαοκτώ χρόνων πήγε στο Μιλάνο, στην αυλή του Λουδοβίκου Σφόρτσα και άκουσε μαθήματα του Δημητρίου Χαλκοκονδύλη. Διακρίθηκε για τον καλό του χαρακτήρα και τις επιδόσεις του στον αθλητισμό, τα γράμματα, τη μουσική και την τέχνη. Επέστρεψε όταν πέθανε ο πατέρας του, υπηρέτησε για λίγο στον στρατό του Γκουιντομπάλντο ντα Μοντεφέλτρο, δούκα του Ουρμπίνο, και τελικά εγκαταστάθηκε στο δουκικό ανάκτορο ως αυλικός.
Για μια σύντομη περίοδο την εποχή εκείνη, η αυλή του Ουρμπίνο ήταν το πρότυπο του πνευματικού πολιτισμού της Ιταλίας και σημαντικός παράγοντας διαμόρφωσής του. Ο Καστιλιόνε προσαρμόστηκε αμέσως, τόσο που ερωτεύτηκε την Ελιζαμπέττα Γκοντζάγκα, σύζυγο του Γκουιντομπάλντο. Προς αποφυγήν περιπλοκών ο τελευταίος τον έστειλε με αποστολή στην Αγγλία αλλά ο Καστιλιόνε φρόντισε επιστρέψει αμέσως. Τελικά ο δούκας κατάλαβε (κι απ' ό,τι ξέρουμε μέχρι σήμερα, καλά κατάλαβε) ότι ο έρωτας του αυλικού του ήταν πλατωνικός κι ο Καστιλιόνε παρέμεινε στο Ουρμπίνο μέχρι το 1517, οπότε ο ανεψιός και διάδοχος του Γκουιντομπάλντο (που πέθανε το 1508) εκθρονίστηκε από τον Πάπα.
Ο Καστιλιόνε επέστρεψε στη Μάντοβα, παντρεύτηκε μια νεαρή είκοσι τρία χρόνια νεώτερή του και πήγε ως πρεσβευτής της Μάντοβα στη Ρώμη. Ύστερα από τέσσερα χρόνια γάμου έχασε τη γυναίκα του.
Το 1524 ο Πάπας Κλήμης Ζ΄ τον έστειλε παπικό νούντσιο στη Μαδρίτη σε μια προσπάθεια συμφιλίωσής του με τον Κάρολο Ε΄. Η αποστολή απέτυχε οικτρά (χωρίς καθόλου να ευθύνεται ο Καστιλιόνε γι’ αυτό) με αποκορύφωμα την τρομερή λεηλασία της Ρώμης από τα αυτοκρατορικά στρατεύματα το 1527. Ο Καστιλιόνε πέθανε στο Τολέδο δυο χρόνια αργότερα.
Περίφημο είναι το σε διαλογική μορφή έργο του Il Libro del Cortegiano (Το βιβλίο του αυλικού, 1528) που απεικονίζει τη δουκική αυλή του Ουρμπίνο και αναφέρεται στα όσα πρέπει να χαρακτηρίζουν τον τέλειο αυλικό, και κατ’ επέκτασιν τον homo universalis της Αναγέννησης. Εδώ ο Καστιλιόνε περιγράφει μάλλον τον εαυτό του: τα προτερήματα που πρέπει να έχει ο αυλικός πρέπει να είναι η αριστοκρατική καταγωγή που θα του εμφυσήσει από νωρίς πνευματική χάρη, καλούς τρόπους και καλαισθησία, καθώς και ενασχόληση τόσο με τις πολεμικές τέχνες όσο και με τα γράμματα και τις τέχνες, σε ισορροπία μεταξύ τους. Παράλληλα περιγράφει και τις αρετές που πρέπει να διακρίνουν τις γυναίκες για ν’ αποτελούν πηγή έμπνευσης και παρακίνησης των ανδρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί αναγεννησιακοί ουμανιστές Κατηγορία:Ιταλοί διπλωμάτες Κατηγορία:Ιταλοί συγγραφείς
Μπάρζαβα
Ο Μπάρζαβα (σερβικά: Брзава, ρουμανικά: Bârzava), είναι ένας ποταμός της Ρουμανίας και της Σερβίας παραπόταμος του Τίμις.
Πηγάζει στο όρος Μπανάτσκι στη ρουμανική επαρχία "Καράς και Σεβερίν". Το μήκος του από τις πηγές έως τις εκβολές είναι 166 χλμ., εκ των οποίων τα 127 χιλιόμετρα στη Ρουμανία και τα 39 χιλιόμετρα στη Σερβία. Εκβάλλει στον ποταμό Τίμις στη Βοϊβοντίνα νότια της Μπότος.
Αναφορές
Κατηγορία:Ποταμοί της Σερβίας Κατηγορία:Ποταμοί της Ρουμανίας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1953
Το Ε΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1953, διεξήχθη στις 15 Mαρτίου στο λόφο του Αρδηττού πίσω από το Παναθηναϊκό Στάδιο, σε διαδρομή μήκους 1.500μ. Μετείχαν 17 αθλητριες, από τις οποίες τερμάτισαν οι 12, ενώ η Πασαντζή ακυρώθηκε αν και είχε τερματίσει τέταρτη, διότι ακολούθησε αντικανονική διαδρομή. Εκτός από μία αθλήτρια του ΑΟ Κηφισιάς, οι υπόλοιπες δέκα που τερμάτισαν ήταν φοιτήτριες της Γυμναστικής Ακαδημίας (ΕΑΣΑ), η οποία κατέβασε τέσσερις ομάδες στον ομαδικό αγώνα. Πρωταθλήτρια στο ατομικό αναδείχθηκε η Χόροβιτς, η οποία δεν είχε αντίπαλο, μιας και η Σαββατιανού απείχε εξαιτίας τραυματισμού. Στο ομαδικό επικράτησε η Α΄ ομάδα της ΕΑΣΑ.
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1953 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Δανέζικο Συμβούλιο Προσφύγων
Το Δανικό Συμβούλιο Προσφύγων (δανικά: Dansk Flygtningehjælp) είναι ένας ιδιωτικός δανικός ανθρωπιστικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός, που ιδρύθηκε το 1956. Λειτουργεί ως οργανισμός-ομπρέλα για 33 οργανώσεις-μέλη.
Ιερό των Μεγάλων Θεών
Το Ιερό των Μεγάλων Θεών είναι ναϊκό συγκρότημα στη Σαμοθράκη έκτασης περίπου 50 στρεμμάτων, στο οποίο τελούνταν μυστηριακές τελετές, οι οποίες χρονολογούνται από τον 7ο αιώνα π.Χ., με τις θεότητες που λατρεύονταν να είναι διαφορετικές από αυτές των Ολύμπιων θεών του δωδεκάθεου και να σχετίζονται με τις χθόνιες θεότητες των Κάβειρων. Βρίσκονταν κοντά στην αρχαία πόλη της Σαμοθράκης –σημερινή Παλαιόπολη– και δέχονταν αποστολές πρεσβευτών από άλλες πόλεις-κράτη στον χώρο κατά τη διάρκεια των εορτών.
Δανέζικο Συμβούλιο Προσφύγων
Ιδρύθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ως απάντηση στις ευρωπαϊκές προσφυγικές κρίσεις που προκλήθηκαν από τη σοβιετική εισβολή στην Ουγγαρία το 1956, το ΔΣΠ δραστηριοποιείται σε ανθρωπιστικά έργα μεγάλης κλίμακας σε όλο τον κόσμο. Μέσω επιχειρήσεων αυτοκινητοπομπών η ΔΣΠ ήταν υπεύθυνη για την παράδοση του μισού της διεθνούς ανθρωπιστικής βοήθειας στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη κατά τη διάρκεια των πολέμων ανεξαρτησίας στην πρώην Γιουγκοσλαβία τη δεκαετία του 1990.
Ιερό των Μεγάλων Θεών
Υπήρξαν αρκετές διάσημες προσωπικότητες κατά την αρχαιότητα, οι οποίες συμμετείχαν στα μυστήρια αυτά, όπως ο ιστορικός Ηρόδοτος, ο Σπαρτιάτης ηγεμόνας Λύσανδρος και πολλοί Αθηναίοι, ενώ αναφορές στο ναϊκό συγκρότημα γίνονται από τον Πλάτωνα και τον Αριστοφάνη. Κατά την περίοδο της βασιλείας του Φιλίππου Β´ της Μακεδονίας και τη μετέπειτα ελληνιστική εποχή με τη βασιλεία του Μεγάλου Αλέξανδρου, ο ναός αποτέλεσε ιερό των Μακεδόνων και κατά την περίοδο των Διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου το νησί αποτέλεσε σημείο σύγκρουσης ως προς την κυριότητα του.
Δανέζικο Συμβούλιο Προσφύγων
Σήμερα το Δανικό Συμβούλιο Προσφύγων εργάζεται σε περισσότερες από 40 χώρες σε όλο τον κόσμο, με ανθρωπιστικά προγράμματα σε ζώνες συγκρούσεων όπως η Σομαλία στο Κέρας της Αφρικής, το Αφγανιστάν στην Κεντρική Ασία, το Ιράκ στη Μέση Ανατολή και η Τσετσενία στον Καύκασο.
Ιερό των Μεγάλων Θεών
Παρέμεινε σημαντική θρησκευτική τοποθεσία κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, με τον αυτοκράτορα Αδριανό να το επισκέπτεται και τον συγγραφέα Μάρκο Τερέντιο Βάρρωνα να περιγράφει τα μυστήρια, πριν αρχίσει να περνά στην αφάνεια κατά την ύστερη αρχαιότητα. Η τοποθεσία είναι επίσης γνωστή ως ο τόπος όπου βρισκόταν αρχικά το άγαλμα της Νίκης της Σαμοθράκης.
Λατρευτικές τελετές
Η ταυτότητα και η φύση των θεοτήτων που λατρεύονταν παραμένει αινιγματική, κατά κύριο λόγο επειδή θεωρούνταν πως τα ονόματα τους δεν θα έπρεπε να προφέρονται ή να καταγράφονται. Οι γραπτές πηγές της αρχαιότητας αναφέρουν τις θεότητες αυτές συνολικά ως Κάβειροι, ενώ ο πιο συνήθης χαρακτηρισμός τους είναι οι Μεγάλοι Θεοί.
Δανέζικο Συμβούλιο Προσφύγων
Το Δανικό Συμβούλιο Προσφύγων είναι ένας από τους βασικούς ανθρωπιστικούς φορείς στη Συρία και τις γειτονικές της χώρες, καθώς περισσότερα από 500.000 άτομα λαμβάνουν κάθε μήνα έκτακτη βοήθεια από το ΔΣΠ στην περιοχή. Η κατάσταση στη Συρία και γύρω από αυτήν είναι η μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση που αντιμετωπίζει ο κόσμος και το 30% του πληθυσμού έχει εγκαταλείψει τα σπίτια του ως συνέπεια της βίας. Στη Συρία, τον Λίβανο, την Ιορδανία, την Τουρκία και το Ιράκ, η ΔΣΠ διανέμει βοήθεια με τη μορφή στρωμάτων, ρούχων, κουβερτών και κιτ υγιεινής, παρέχει εκπαιδευτική βοήθεια σε μορφή διορθωτικών μαθημάτων και μαθημάτων για τους μαθητές που έχουν εγκαταλείψει τη φοίτησή τους και αποκαθιστά καταφύγια. Στο εσωτερικό της Συρίας, η ΔΣΠ βοηθά τους εκτοπισμένους και επηρεαζόμενους από τις συγκρούσεις Σύρους στη Χομς, τη Νταράα, τη Χάμα, το Χαλέπι και τη Δαμασκό.
Ιερό των Μεγάλων Θεών
Πάνθεον
thumb|300x300px|Το ιερό της [[Σαμοθράκη|Σαμοθράκης ήταν ένας από τους κύριους ναούς στον ελλαδικό χώρο]] Το πάνθεον των Μεγάλων Θεών αποτελούνταν από πολλές χθόνιες θεότητες, οι οποίες φαίνεται να προϋπήρχαν της άφιξης των πρώτων Ελλήνων στο νησί τον 7ο αιώνα π.Χ. και συνασπίζονται γύρω από μια κεντρική προσωπικότητα, τη Μεγάλη Μητέρα.
Οι τελετές
Ο χώρος του ιερού ήταν ανοικτός σε όλους όσους ήθελαν να συμμετέχουν στη λατρεία των Μεγάλων Θεών, αν και η πρόσβαση στα κτήρια όπου τελούνταν τα ίδια τα μυστήρια θεωρείται πως επιτρεπόταν μόνο στους μυημένους. Οι μυστηριακές τελετές τελούνταν από τις ιέρειες, εκ των οποίων η αρχιέρεια αποκαλούνταν με τον τίτλο Σίβυλλα ή Κυβέλη.
Δανέζικο Συμβούλιο Προσφύγων
Οι διεθνείς δραστηριότητες της ΔΣΠ αποσκοπούν στην προστασία των προσφύγων και των εσωτερικά εκτοπισμένων και στην προώθηση μακροπρόθεσμων λύσεων. Η βοήθεια της ΔΣΠ στις οξείες προσφυγικές κρίσεις παραμένει επικεντρωμένη στην αντιμετώπιση των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων.
Ιερό των Μεγάλων Θεών
Οι τελετές
Οι κοινές τελετές ήταν παρόμοιες με αυτές σε άλλα ελληνικά ιερά, όπως προσευχές και ικεσίες οι οποίες συνοδεύονταν από θυσίες ζώων όπως πρόβατα και χοίρους, τα οποία μετέπειτα καίγονταν στις σχάρες (εσχάραι), καθώς και σπονδές προς τιμή των χθόνιων θεοτήτων εντός κυκλικών ή ορθογώνιων λάκκων με την ονομασία βόθροι. Χρησιμοποιούνταν επίσης ένας μεγάλος αριθμός από λίθινους βωμούς, με τον μεγαλύτερο από αυτούς να περικλείεται από ένα τεράστιο τείχισμα στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ..
Δανέζικο Συμβούλιο Προσφύγων
Το Δανικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες υλοποιεί επί του παρόντος δραστηριότητες σε εννέα τομείς, και συγκεκριμένα: Στέγαση και υποδομές μικρής κλίμακας, δημιουργία εισοδήματος μέσω επιχορήγησης και μικροχρηματοδότησης, επισιτιστική ασφάλεια και γεωργική αποκατάσταση και ανάπτυξη, νομοθεσία και πληροφόρηση σχετικά με τους εκτοπισμένους, κοινωνική αποκατάσταση, δικτύωση και ανάπτυξη ικανοτήτων ΜΚΟ, ανθρωπιστική δράση κατά των ναρκών, διαχείριση και συντονισμός πληροφοριών και διοικητική μέριμνα και διαχείριση μεταφορών έκτακτης ανάγκης.
Ιερό των Μεγάλων Θεών
Οι τελετές
Ως μια από τις κύριες ετήσιες εορτές στην αρχαία Ελλάδα, το ιερό δεχόταν αντιπροσωπείες από όλες τις υπόλοιπες ελληνικές πόλεις-κράτη και οι εορτασμοί πιθανώς συνέβαιναν στα μέσα Ιουλίου. Οι εορτασμοί αποτελούνταν από την παρουσίαση ενός ιερού έργου, στο οποίο απεικονιζόταν το τελετουργικό του ιερού γάμου. Η παράσταση αυτή πιθανώς διαδραματίζονταν στην αίθουσα των Χορευτριών, η οποία κτίστηκε τον 4ο αιώνα π.Χ.. Κατά την εποχή αυτή θεωρούνταν πως η αναζήτηση της χαμένης παρθένας, η οποία ακολουθήθηκε από τον γάμο της προς τον θεό του κάτω κόσμου, αναπαριστούσε τον γάμο του Κάδμου και της Αρμονίας. Η ζωφόρος του προπύλου του Τεμένους πιθανώς να απεικονίζει τον γάμο αυτό. Κατά το 200 π.Χ. διοργανώθηκε και μια Διονυσιακή τελετή κατά τους εορτασμούς, η οποία φιλοξενήθηκε στο θέατρο απέναντι από τον μεγάλο βωμό. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, κατά την περίοδο αυτή η πόλη της Σαμοθράκης τίμησε ένα ποιητή από την Ιασό της Καρίας για τη δημιουργία μιας τραγωδίας με την ονομασία Δάρδανος, καθώς και για άλλες συνεισφορές του προς το νησί, την πόλη και το ιερό.
Δανέζικο Συμβούλιο Προσφύγων
Η ΔΣΠ δραστηριοποιείται επίσης στους τομείς της αποναρκοθέτησης και της υλικοτεχνικής υποστήριξης και ανοικοδόμησης για διάφορους διεθνείς οργανισμούς, όπως το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών (WFP) και η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR).
Ιερό των Μεγάλων Θεών
Οι τελετές
Το ιερό δεχόταν μεγάλο αριθμό αναθημάτων, τα οποία τοποθετούνταν σε ένα κτήριο, το οποίο είχε κατασκευαστεί για τον σκοπό αυτό και βρίσκονταν δίπλα από τον μεγάλο βωμό. Τα αναθήματα περιελάμβαναν μαρμάρινα, ορειχάλκινα ή πήλινα αγάλματα, όπλα, αγγεία κτλ. Ωστόσο λόγω της τοποθεσίας της Σαμοθράκης επί των εμπορικών θαλασσίων οδών και του μεγάλου αριθμού επισκεπτών που ευνοούσε η συγκυρία αυτή, πολλά από τα αναθήματα ήταν αρκετά ταπεινά, όπως κοχύλια και αγκίστρια τα οποία πρόσφεραν οι ναυτικοί και αλιείς οι οποίοι επιζητούσαν την προστασία των Θεών κατά τα θαλάσσια ταξίδια τους.
Δανέζικο Συμβούλιο Προσφύγων
Γενική γραμματέας της ΔΣΠ είναι η Charlotte Slente.
Τον Οκτώβριο του 2011, δύο εργαζόμενοι της ΔΣΠ σε έργο αποναρκοθέτησης συνελήφθησαν από Σομαλούς πειρατές στο Γκαλκάγιο. 93 ημέρες αργότερα διασώθηκαν από τους SEALs του Πολεμικού Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών.
Τον Σεπτέμβριο του 2013, η ΛΔΚ άνοιξε ένα νέο γραφείο εκπροσώπησης στη Γενεύη.
Το 2017, η κυβέρνηση της Δανίας δώρισε 2,5 εκατομμύρια δανικές κορώνες στο Δανικό Συμβούλιο Προσφύγων, προκειμένου να συνεργαστεί με την IBM για την ανάπτυξη ενός μοντέλου που θα παρακολουθεί και ενδεχομένως θα προβλέπει τις ροές προσφύγων και μεταναστών, βελτιώνοντας έτσι τον σχεδιασμό της ανθρωπιστικής ανταπόκρισης. Αυτή τη στιγμή διεξάγει την ανθρωπιστική εκστρατεία της στους προσφυγικούς καταυλισμούς Ροχίνγκια στο Κοξ Μπαζάρ.
Ιερό των Μεγάλων Θεών
Πρώτο στάδιο
Η προετοιμασία για την μύηση γινόταν σε ένα μικρό δωμάτιο νοτίως του Ανακτόρου, το οποίο είχε χρήση ιεροφυλάκιου και ο μυούμενος ντυνόταν στα λευκά και του δίνονταν ένας φανός. Η μύηση συνέβαινε στο Ανάκτορο, το οποίο ήταν μια μεγάλη αίθουσα με μαρμάρινο δάπεδο η οποία είχε αρκετό χώρο για να φιλοξενήσει μεγάλο αριθμό μυόμενων και ήδη μυημένων, με τους μυημένους να παρακολουθούν την τελετή καθισμένοι σε πάγκους οι οποίοι βρισκόταν περιμετρικά των επιχρυσωμένων τειχισμάτων του κτηρίου. Ο μυούμενος πλενόταν τελετουργικά σε μια λεκάνη η οποία βρισκόταν στη νοτιοανατολική πλευρά του οικοδομήματος και κατόπιν έμπαινε σε ένα κυκλικό λάκκο από όπου προσέφερε σπονδή στους θεούς. Στο τέλος της τελετής, ο μυούμενος καθόταν σε μια στρόγγυλη ξύλινη βάση η οποία βρισκόταν απέναντι από την κύρια πύλη, και κατόπιν γινόταν οι τελετουργικοί χοροί των χορευτριών γύρω του. Κατόπιν οδηγούνταν στον βόρειο θάλαμο, τον κεντρικό χώρο του ιερού, όπου του γινόταν η πλήρης αποκάλυψη του μυστηρίου. Η πρόσβαση στη συγκεκριμένη τοποθεσία απαγορεύονταν στους μη μυημένους. Στον νεομυημένο δινόταν μια βεβαίωση η οποία επικύρωνε την μύηση του στα μυστήρια, και επιπλέον μπορούσε αργότερα να πληρώσει ώστε το όνομα του να χαραχτεί πάνω σε μια αναμνηστική πλάκα στο χώρο του ιερού.
Δανέζικο Συμβούλιο Προσφύγων
Τον Ιούνιο του 2023, ενώ ο πόλεμος συνεχίζεται, η ΔΣΠ οργανώνει αποναρκοθέτηση στην Ουκρανία σε περιοχές, από τις οποίες έχει αποχωρήσει ο ρωσικός στρατός.
Ιερό των Μεγάλων Θεών
Δεύτερο στάδιο
Ο δεύτερος βαθμός της μύησης ονομαζόταν Εποπτεία, και μπορούσε να αποκτηθεί αμέσως μετά την αρχική μύηση. Παρόλα αυτά, μόνο λίγοι μυημένοι επέλεγαν να ακολουθήσουν την πορεία αυτή, πιθανώς λόγω του μεγαλύτερου βαθμού δυσκολίας των συνθηκών της τελετής. Πιθανώς αυτές αφορούσαν ηθικά θέματα, καθώς ζητούνταν από τον υποψήφιο να εξομολογηθεί όσα αμαρτήματα είχε διαπράξει. Η εποπτεία διαδραματιζόταν τη νύκτα μπροστά από το ιερό, και στον χώρο έχουν βρεθεί αρκετοί δαυλοί και φανοί. Μετά την εξομολόγηση και την άφεση των αμαρτιών από τους ιερείς, ο υποψήφιος οδηγούνταν μέσα στο ιερό όπου γινόταν τελετουργική πλύση του και τελούνταν θυσία επί μιας ιερής εστίας στο κέντρο του ιερού των ιερών. Ο υποψήφιος τότε οδηγούνταν σε μια αψίδα με ξύλινη οροφή στο πίσω μέρος του κτηρίου με τον χώρο να έχει την εμφάνιση σπηλαίου. Ο ιεροφάντης, ο οποίος τελούσε τη μύηση, ανέβαινε στο βήμα και απήγγειλε τη λειτουργία κρατώντας τα σύμβολα των μυστηρίων.
Δανέζικο Συμβούλιο Προσφύγων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οργανισμοί με έδρα τη Δανία
Ιερό των Μεγάλων Θεών
Περιγραφή τοποθεσίας
Το ιερό βρίσκεται στη βόρεια παραλία του νησιού προς τα δυτικά της αρχαίας πόλης, κοντά στη σημερινή Παλαιόπολη. Εκτείνεται σε 3 στενά υψώματα στη δυτική πλαγιά του όρους του Αγίου Γεωργίου, και χωρίζεται από 2 βαθιά ρέματα. Οι περισσότερες μόνιμες κατασκευές χρονολογούνται στον 4ο και 3ο αιώνα π.Χ. .
Πρώτο ύψωμα
thumb|552x552px|Κάτοψη του ιερού, με χρωματικές επισημάνσεις οι οποίες επισημαίνουν τη χρονολογία κατασκευής των συγκροτημάτων του ναού Η είσοδος στο χώρο γίνεται από το προπύλαιο του Πτολεμαίου Β´ το οποίο είναι γνωστό και ως Πτολεμαίον και εκτείνεται κατά μήκος του ανατολικού ρυακιού και χρησιμεύει ως γέφυρα. Προς τα δυτικά, στο πρώτο επίπεδο εδάφους, υπάρχει ένας κυκλικός χώρος ο οποίος περιέχει ένα βωμό στο κέντρο του, στον οποίο πολύ πιθανό τελούνταν θυσίες.
Δεύτερο ύψωμα
Πηγαίνοντας προς το κύριο επίπεδο, ανάμεσα στα 2 ρυάκια, και ακολουθώντας μια διαδρομή με στροφές, συναντάται ο κυρίως χώρος του ιερού. Ένας μεγάλος θόλος, με την ονομασία Αρσινόειον ή ο θόλος ή η ροτόντα της Αρσινόης,   αποτελεί τον μεγαλύτερο καλυμμένο χώρο -20 μέτρα διάμετρος- ο οποίος έχει διασωθεί από τον αρχαίο ελληνικό κόσμο, και πιθανώς χρησιμοποιούνταν για να φιλοξενήσει τους θεωρείς, οι οποίοι ήταν οι αντιπρόσωποι των ελληνικών πόλεων-κρατών. Η διακόσμηση του χώρου με ροζέτες και κεφαλές ταύρων πιθανώς να σημαίνει πως θυσίες διαδραματίζονταν και στο χώρο αυτό επίσης. Η ροτόντα κτίστηκε επί ενός παλαιότερου κτηρίου από το οποίο μόνο τα θεμέλια έχουν απομείνει.
Στο άνοιγμα του μονοπατιού που οδηγεί στο ιερό, συναντάται και το κτήριο της ζωφόρου των χορευτριών, το οποίο εναλλακτικά καλείται και Τέμενος  καθώς αντιστοιχεί σε ένα μεγάλου μεγέθους περιτείχισμα μιας πολύ παλαιότερης τοποθεσίας θυσιών. Ο χώρος αποτελεί ένα χώρο αυλής μπροστά από τον οποίο υπάρχει ένα ιωνικού ρυθμού προπύλαιο το οποίο είναι διακοσμημένο με τη ζωφόρο. Ο αρχιτέκτονας Σκόπας πιθανώς ήταν ο σχεδιαστής του οικοδομήματος.
Το Ανάκτορο, το κτήριο εντός του οποίου εισέρχονταν αρχικά οι μυούμενοι, βρίσκεται βορείως της ροτόντας της Αρσινόης, αν και διασώζεται μόνο το κτήριο όπως ήταν κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο και όχι παλαιότερα.
Τρίτο ύψωμα
Στο 3ο και τελευταίο ύψωμα, δυτικά του κυρίως ιερού, βρίσκονται κυρίως τα κτήρια όπου τοποθετούνταν τα αναθήματα όπως το Μιλήτειο κτίσμα, το οποίο ονομάστηκε έτσι καθώς η δαπάνη για την ανέγερση του έγινε από ένα κάτοικο της Μιλήτου, καθώς και το Νεώριον ή ναυτικό μνημείο. Είναι επίσης η τοποθεσία μιας αίθουσας δεξιώσεων, καθώς και 3 ελληνιστικών κτησμάτων. Η θέση του χώρου προσφέρει πανοραμική άποψη στο 2ο επίπεδο όπου βρίσκεται το κυρίως ιερό, και πάνω από το θέατρο υπάρχει μια μακριά στοά η οποία αποτελεί το σκηνικό υπόβαθρο του όλου ιερού.
Στην περιοχή αυτή συναντώνται και οι πιό πρόσφατες ενδείξεις κατοίκησης, με ένα βυζαντινό φρούριο να βρίσκεται κοντά στο οποίο φαίνεται πως έγινε χρησιμοποίηση υλικών από τα κτίσματα του ιερού για την κατασκευή του.
Μακεδονικό βασίλειο
Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Φίλιππος Β´ της Μακεδονίας γνώρισε την μελλοντική σύζυγο του Ολυμπιάδα της Ηπείρου στα μυστήρια της Σαμοθράκης. Σύμφωνα με την παράδοση η Μακεδονική δυναστεία των Αργεαδών δήλωνε πίστη στο ιερό, ενώ η πρακτική αυτή ακολουθήθηκε και από τις δυναστείες των Διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, κυρίως τους Πτολεμαίους και τους Αντιγονίδες οι οποίοι αντιμάχονταν μεταξύ τους κατά τον 3ο αιώνα π.Χ. για την κυριότητα του νησιού και του βορείου Αιγαίου γενικότερα.
Το πρώτο άτομο βασιλικής καταγωγής για το οποίο υπάρχουν επιγραφικές μαρτυρίες, είναι ο Φίλιππος ο Αρριδαίος γιός του Φιλίππου Β´ και ετεροθαλής αδερφός του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο οποίος αναφέρεται ως ο κύριος ευεργέτης του νησιού κατά τον 4ο αιώνα π.Χ., και πιθανώς έκανε την ανάθεση του κτηρίου του Τεμένους το 340 π.Χ., τον κύριο βωμό την επόμενη δεκαετία, και το Ιερό κατά το 325 π.Χ., καθώς και άλλα μνημεία στην ανατολική κυκλική πλευρά. Τα μνημεία αυτά αφιερώνονται στο Αρριδαίο και στον Αλέξανδρο Δ´ της Μακεδονίας, γιό του Αλεξάνδρου, με τον οποίο ο Αρριδαίος συμβασίλευσε από το 323 έως το 317 π.Χ. ενόσω ο Αλέξανδρος Δ´ βρισκόταν σε παιδική ηλικία και πριν δολοφονηθεί από τον Κάσσανδρο μαζί με την μητέρα του την Ολυμπιάδα.
Ελληνιστικά βασίλεια
Το δεύτερο κύμα κατασκευών ξεκίνησε το 280 π.Χ. με την ροτόντα της Αρσινόης Β´, η οποία πιθανώς χρονολογείται στην περίοδο 288 - 281 π.Χ., όταν η Αρσινόη, κόρη του Πτολεμαίου Α´ παντρεύτηκε με τον Λυσίμαχο ο οποίος την περίοδο εκείνη είχε αποκτήσει και τον έλεγχο της περιοχής της Μακεδονίας πέρα από την Θράκη. Ο Λυσίμαχος πέθανε το 281 π.Χ. στη μάχη του Κουροπεδίου πολεμώντας εναντίον του Σέλευκου στην τελευταία μάχη των Διαδόχων, έτσι η Αρσινόη παντρεύτηκε τον ετεροθαλή αδερφό της τον Πτολεμαίο Κεραυνό, και αργότερα τον αδερφό της τον Πτολεμαίο Β´ το 274 π.Χ.. Από την μνημειώδη αφιέρωση η οποία βρισκόταν στην πύλη, διασώζεται μόνο ένα μικρό τμήμα, και δεν είναι δυνατή η ανάγνωση ολόκληρης της επιγραφής. Ο Πτολεμαίος Β´ ανέθεσε την κατασκευή των Προπύλαιων στην είσοδο του ιερού, κάτι που αποτελεί ακόμα μια ένδειξη του ελέγχου που είχαν οι Πτολεμαίοι στο βόρειο Αιγαίο την περίοδο αυτή.