cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πετροπέρδικα
Αναπαραγωγή
Οι πέρδικες είναι μονογαμικά πουλιά. Την άνοιξη, γεννά 10–15 αυγά, σπάνια 20, σε μια φωλιά η οποία είναι χτισμένη στο έδαφος. Στις Άλπεις καταγράφηκε να γεννάνε από μέσα Μαΐου μέχρι τον Ιούνιο, ενώ στην Ελλάδα από τέλη Απριλίου μέχρι τον Ιούνιο (νωρίτερα στα Νότια απ' ότι στα Βόρεια). Τα αυγά έχουν σχήμα απιδοειδές, σκληρό και λείο κέλυφος, με πολλούς πόρους και χρώμα ωχρό κιτρινοκόκκινο με ή χωρίς κηλίδες. Το θηλυκό τα επωάζει επί τρεις εβδομάδες. Οι νεοσσοί είναι ευθείς βαδιστικοί. Ακολουθούν αμέσως τη μητέρα τους, η οποία τα φροντίζει και τα υπεραγαπά. Τα προφυλάσσει από κάθε κίνδυνο και όταν δεν βρίσκονται κοντά της τα ειδοποιεί με μια χαρακτηριστική φωνή κι εκείνα κρύβονται μέσα στα χόρτα.
Θηρευτές
Κυριότεροι εχθροί της πετροπέρδικας αποτελούν οι αλεπούδες (Vulpes vulpes), οι λύγκες (Lynx lynx), τα αρπακτικά πουλιά και κυρίως τα γεράκια. Εχθρός της είναι και ο άνθρωπος που την κυνηγά για το νόστιμο κρέας της.
Απειλές
Μελέτες σε διάφορα μέρη του φάσματος του είδους (συνοψίζονται στον Griffin 2011) δείχνουν ότι επηρεάζεται από μια ευρεία ποικιλία απειλών, συμπεριλαμβανομένου της απώλειας και υποβάθμισης των ενδιαιτημάτων (Bernard-Laurent και de Franceschi 1994), την εγκατάλειψη των παραδοσιακών δραστηριοτήτων γεωργίας (Budinski et al. 2010, Rippa et al. 2011), τη μειωμένη συνδεσιμότητα μεταξύ των μεταπληθυσμών (Cattadori et al. 2003), τη διαταραχή, τη λαθροθηρία, το μη βιώσιμο κυνήγι, τα ακραία καιρικά φαινόμενα (Bernard-Laurent και Leonard 2000), τον υβριδισμό με την εισαγωγή αιχμάλωτων νησιώτικων περδικών και κοκκινοπερδικών (Barilani et al. 2007, Randi 2008), και τη μεταφορά των παθογόνων και παρασίτων από αυτά τα είδη (Manios et al. 2002, Rosà et al. 2011). Πρόσθετες απειλές περιλαμβάνουν την αύξηση του τουρισμού στις ορεινές περιοχές, κυρίως στις γαλλικές και τις αυστριακές Άλπεις (Α Bernard-Laurent στο βιβλ. 2012).
Τοπικά στην Ελλάδα, εκτός από την έντονη θήρευση, πιθανόν επίσης να απειλείται και από υβριδισμό με νησιωτικές πέρδικες, που απελευθερώνονται ανεξέλεγκτα κατά χιλιάδες για κυνηγετική κάρπωση, όπως στα Κύθηρα, όπου όλος ο πληθυσμός χαρακτηρίζεται πλέον ως υβριδικός.
Κατάσταση πληθυσμού
Είναι ύποπτο να μειώνεται μετρίως γρήγορα, ιδιαίτερα στα Βαλκάνια που κατέχουν ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού και του εύρους του είδους, βασιζόμενο σε μια ισορροπημένη αξιολόγηση των διαθέσιμων στοιχείων (e.g. Griffin 2011, Α Bernard-Laurent στο βιβλ. 2012).
Κατάσταση πληθυσμού στην Ελλάδα
Στη χώρα μας έχει ευρεία γεωγραφική εξάπλωση. Απαντάται στην Πελοπόννησο και σε ολόκληρη την ηπειρωτική Ελλάδα, ανατολικά μέχρι την Ξάνθη, καθώς και σε ορισμένα Ιόνια Νησιά (Κεφαλλονιά, Ιθάκη, Λευκάδα και Παξοί). Υπήρχε επίσης στη Ζάκυνθο και στην Κέρκυρα, νησιά από τα οποία εξοντώθηκε ήδη από το τέλος του 19ου αιώνα, ενώ ο πληθυσμός των Κυθήρων έχει πρόσφατα υποστεί υβριδισμό. Ο πληθυσμός της δείχνει σαφή και συνεχή μείωση, το είδος δε είναι εξαιρετικά σπάνιο ή έχει ήδη εξαφανιστεί από αρκετές περιοχές, όπως η Αττική. Πρόσφατα όμως διευκρινίστηκε πως ο ελληνικός πληθυσμός παραμένει σταθερός. Δεν υπάρχουν ακριβή δεδομένα για τον πληθυσμό της και οι κατά καιρούς εκτιμήσεις ποικίλουν, εκτιμάται όμως ότι ανέρχεται σε 7.000-13.000 ζευγάρια (BirdLife International 2004). Όλα αυτά τα στοιχεία κατέταξαν την πετροπέρδικα στην Ελλάδα στα Τρωτά (VU) είδη.
Άλλες ονομασίες
Στον ελλαδικό χώρο, η Πετροπέρδικα απαντά και με τις ονομασίες Βουνίσια πέρδικα, Ορεινή πέρδικα ή απλώς Πέρδικα. Συνηθίζεται επίσης να ονομάζεται το αρσενικό Κώτσος από την ιδιομορφία του (κότσι).
Αναφορές στα αρχαία κείμενα
Σύμφωνα με την παράδοση της αρχαιότητας, η πέρδικα ήταν μια ψυχρή και αναίσθητη γυναίκα. Μια μέρα, όπως κάθονταν δίπλα σε ένα πουρνάρι, είδε το μυθικό Δαίδαλο τη στιγμή που έθαβε τον άμοιρο γιο του, τον Ίκαρο. Αντί να λυπηθεί για το δυστύχημα αυτό, όπως θα έκανε κάθε συμπονετικός άνθρωπος, άρχισε να ειρωνεύεται. Ο Θεός τότε οργίστηκε και τη μεταμόρφωσε σε πουλί.
Οι αρχαίοι Έλληνες την είχαν σε ιδιαίτερη εκτίμηση και τη θεωρούσαν ως ένα από τα πιο εκλεπτυσμένα εδέσματα, που, μάλλον, απευθυνόταν στους πλούσιους Αθηναίους. Χαρακτηριστικό είναι το το δίστιχο του «Εμπόρου» του Διφίλου (Κoch II, 550) « Μα τον Δία, για μας δεν είναι δυνατόν να δούμε την πέρδικα και τη τσίχλα ούτε στον αέρα να πετάει» και υπονοεί «πόσο, μάλλον να τη φάμε». Στην αρχαιότητα ήταν αρκετά διαδεδομένα τα περδικοτροφεία με τις οικόσιτες πέρδικες και γινόταν διάκριση από τις λιβαδοπέρδικες (ατταγας). Στους Αχαρνείς, στ. 873, αναφέρεται ότι «Βοιωτός έμπορος φέρνει ατταγάς στην αγορά της Αθήνας από την ορνιθοτρόφο Κωπαΐδα». Αν και στα αρχαία κείμενα υπάρχουν αποσπάσματα που επαινούσαν τους «Αιγύπτιους ατταγάς».
Ο γιατρός Ορειβάσιος προτείνει να μαγειρεύεται μια μέρα μετά τη σφαγή για να είναι πιο μαλακό το κρέας της. Αξιόλογες συνταγές για τη μαγειρική της πέρδικας παρέχει και ο Ρωμαίος Απίκιος (di re coquinaria, VI)
Ο Αριστοτέλης και ο Θεόφραστος υποστήριζαν ότι η πέρδικα παραλλάζει τη φωνή της. Γενικά, η πέρδικα εθεωρείτο πονηρό και πανούργο πτηνό. Γι' αυτό ο Αριστοφάνης αποκαλεί ως «πέρδικα» κάποιον πανούργο και δόλιο έμπορο. Ακόμα και ο σοφιστής Αθήναιος (160 – 230μ.Χ., περ.) συμφωνεί για την πανουργία του πτηνού (Αθην., 388b). Τέλος, ο Αριστοφάνης (στους Όρνιθες) χαρακτηρίζει ως πέρδικες τους δειλούς και άτιμους ανθρώπους. Την πονηριά της πέρδικας εξιστορεί και ο Αίσωπος σε ένα μύθο του: « Ένας κυνηγός που του πήγε αργά ένας επισκέπτης του, δεν είχε τι να τον φιλέψει και άρπαξε την ήμερη (τιθασσόν) πέρδικα του για να τη σφάξει. Το πουλί τον κατηγόρησε για αχαριστία, γιατί, ενώ είχε πολλές ωφέλειες από αυτό, και του πρόδιδε τους ομοφύλους του καλώντας τους, αυτός ήθελε να το σφάξει. Και αυτός του λέει: «Μα γι αυτό θα σε σφάξω, γιατί δε λυπάσαι τους ομοφύλους σου» (Αισώπου Μύθοι, Τ. Βουρνά, εκδ. Τολίδη).
Πηγές
Κατηγορία:Φασιανίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας
Θα Φτύσω στον Τάφο σας
Το Θα Φτύσω στον Τάφο σας ή Άγρια Μέρα (αγγλικά: Day of the Woman ή περισσότερο γνωστό με τον τίτλο επανακυκλοφορίας του: I Spit on Your Grave) είναι μία αμερικανική ταινία rape-revenge, exploitation και τρόμου, του 1978. Η σκηνοθεσία και το σενάριο έγιναν από τον Μέρι Ζάρκι. Πρωταγωνιστεί η Κάμιλ Κίτον. Η αρχική κυκλοφορία του 1978 ήταν περιορισμένη, μία καινούρια ακολούθησε το 1980, στην οποία μετονομάστηκε και η ταινία. Η ταινία επικεντρώνεται στην Jennifer Hills, η οποία κάνει διακοπές σε ένα απομονωμένο εξοχικό σπίτι, όπου εκεί θα πέσει θύμα ενός αποτρόπαιου βιασμού, τεσσάρων ανδρών, που όμως αργότερα θα τους εκδικηθεί.
Η ταινία είναι γνωστή για τη λογοκρισία που δέχτηκε από εξέχοντες κριτικούς, οι οποίοι την "καταδίκασαν" για το περιεχόμενό της, το οποίο περιλαμβάνει σκηνές σκληρής βίας, γυμνό, βρισιές καθώς και μία σκηνή, περίπου μισής ώρας ομαδικού βιασμού της πρωταγωνίστριας από τέσσερις άνδρες. Η ταινία έως και σήμερα δέχεται λογοκρισία και είναι απαγορευμένη σε αρκετές χώρες, ενώ θεωρείται μία από τις χειρότερες ταινίες που έχουν δημιουργηθεί ποτέ. Το 2010, το περιοδικό Time την τοποθέτησε στη λίστα του με τις 10 πιο "Γελοιωδώς Βίαιες Ταινίες". Την ίδια χρονιά υπήρξε και διασκευή του έργου, υπό τον ίδιο τίτλο. Ο γνωστός κριτικός Ρότζερ Ίμπερτ τη χαρακτήρισε: «άθλια σακούλα σκουπιδιών». Και της έδωσε 0 στα 4 αστέρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1978 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες exploitation Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Φεμινιστικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες
Πινοσυλβίνη
μικρογραφία|210x210εσ|Η χημική δομή της πινοσυλβίνης. Η πινοσυλβίνη (αγγλ. pinosylvin) είναι διφαινολική ένωση, που χημικώς ανήκει στα στιλβένια και έχει το δομικό σκελετό C6 - C2 - C6 ενώ απαντάται στη φύση ως δευτερογενής μεταβολίτης με προστατευτικό ρόλο.
Αποτελεί προμολυσματική στιλβενοειδή τοξίνη, που συντίθεται στα φυτά κατά τη διάρκεια μυκητιασικών λοιμώξεων, ή κατά το στρες που προκαλείται από το όζον ή άλλων εξωγενών βλαβών. Αποτελεί μια μυκητοξίνη που προστατεύει το ξύλο από μυκητιακές μόλυνση και υπάρχει άφθονη στο εγκάρδιο των ειδών Pinaceae -κυρίως στα πεύκα- ενώ ανευρίσκεται επίσης στο είδος Gnetum cleistostachyum.
Με ένεση σε αρουραίους, η πινοσυλβίνη προκαλεί ταχεία γλυκουρονιδίωση και έχει πτωχή βιοδιαθεσιμότητα.
Είναι εύκολα διαλυτή σε ακετόνη, βενζόλιο και χλωροφόρμιο και δεν διαλύεται στο νερό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φαινολικές ενώσεις Κατηγορία:Στιλβένια Κατηγορία:Εκχυλίσματα ξύλου
Θεοφύλακτος Αλεξανδρείας
Ο Θεοφύλακτος υπηρέτησε ως Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας κάποια στιγμή μεταξύ του 7ου και του 8ου αιώνα (οι ακριβείς ημερομηνίες δεν είναι γνωστές).
Διαδέχθηκε τον Πέτρο Δ΄. Τον Θεοφύλακτο διαδέχθηκε ο Ονοψός και ακολούθησε η Αραβική κατάκτηση της Αιγύπτου.
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Ουνιταριανισμός
Ο ουνιταριανισμός ως θρησκευτικό δόγμα πρεσβεύει την ελευθερία χρήσεως της λογικής στη θρησκεία και διακηρύσσει ότι ο Θεός έχει μόνον μία υπόσταση, απορρίπτοντας τη θεϊκή φύση του Χριστού και το δόγμα της Αγίας Τριάδος. Ο ουνιβερσαλισμός ως θρησκευτική κίνηση υποστηρίζει ότι η Αγία Γραφή δεν διδάσκει την αιώνια οδύνη στην κόλαση, και ακολουθώντας τον Ωριγένη, τον Αλεξανδρινό λόγιο και θεολόγο του 3ου αιώνα, βεβαιώνει την καθολική αποκατάσταση των πάντων ενώπιον του Θεού, τη σωτηρία της ψυχής όλων των ανθρώπων.
Οι Ουνιταριανοί και οι ουνιβερσαλιστές (αγγλ. Unitarians and Universalists), οι οποίοι στις ΗΠΑ συγχωνεύτηκαν, είναι ομάδες φιλελεύθερων θρησκευόμενων.
Ιστορική εξέλιξη του ουνιταριανισμού
Οι ρίζες της θεολογικής αντίληψης του Θεού ως μιας μόνον υπόστασης και της ανθρώπινης φύσης του Χριστού βρίσκονται στον μοναρχιανισμό του 2ου και 3ου αιώνα και στον αρειανισμό του 3ου και 4ου, δόγματα τα οποία καταδικάστηκαν από την Εκκλησία ως αιρετικά.
Σοκινιανοί
Ο σύγχρονος ουνιταριανισμός κατάγεται από την Προτεσταντική Μεταρρύθμιση του 16ου αιώνα, όταν ορισμένοι φιλελεύθεροι, ριζοσπαστικοί και ορθολογιστές Μεταρρυθμιστές επανήλθαν στην πλατωνική αντίληψη του ορθού λόγου και της ενιαίας φύσης του Θεού. Πολλοί από αυτούς τους στοχαστές έφυγαν από την Ιταλία για να αποφύγουν τις διώξεις από την Ιερά Εξέταση.
Ο Μιχαήλ Σερβέτους, διακεκριμένος νεοπλατωνικός, αναγκάστηκε να διαφύγει στη Γενεύη, όπου οι καλβινιστές τον καταδίκασαν στον δια πυρός θάνατο, γεγονός για το οποίο οι σύγχρονοι ουνιταριστές τον θεωρούν ως τον πρώτο σύγχρονο) ουνιταριστή μάρτυρα, αν καi δεν ήταν ουνιταριστής ούτε με την έννοια του 17ου αιώνα, ούτε με την σημερινή έννοια. Όσο οξύς κι αν είναι στην κριτική του για τη διαμόρφωση του (τότε) ορθόδοξου δόγματος της τριάδας, ο Σερβέτους περιγράφεται καλύτερα ως ιδιαίτερα ανορθόδοξος τριαδιστής . Ορισμένοι Ιταλοί κατέφυγαν στην Πολωνία, αναμεσά τους ο Φάουστους Σοκίνους, ο οποίος το 1579 εγκαταστάθηκε στην Κρακοβία. Ο Σοκίνους διακήρυττε την απολύτως ανθρώπινη φύση του Ιησού. Στην Τρανσυλβανία μία από τις ηγετικές προσωπικότητες της πρώτης περιόδου ήταν ο Φερεντς Ντάβιντ, ο οποίος καταδικάστηκε ως αιρετικός, επειδή δίδασκε ότι δεν έπρεπε να απευθύνονται προσευχές στον Ιησού (εφόσον ο Ιησούς ήταν μόνον άνθρωπος). Πέθανε στη φυλακή το 1579. Η Εκκλησία που ίδρυσε ο Ντάβιντ είναι η αρχαιότερη από τις ουνιταριανιστικές κοινότητες που διατηρήθηκαν ως τις μέρες μας.
Αγγλικός ουνιταριανισμός
Αν και ορισμένοι μη ορθόδοξοι Άγγλοι στοχαστές εμπνεύστηκαν από τον Σοκίνο και άλλους, ο βασικός κορμός του βρετανικού ουνιταριανισμού όπως και του αμερικάνικου, προέρχεται από τον καλβινικό πουριτανισμό. Το καλβινικό δόγμα της θείας πρόνοιας, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη τότε επιστημονική θεώρηση του κόσμου, οδήγησε σε επίταση του ορθολογισμού και της ηθικής στις πεποιθήσεις των πιο φιλελεύθερων καλβινιστών κληρικών. Ο Τζόσεφ Πρίστλυ, Άγγλος επιστήμονας και διαφωνών ιερωμένος, ήταν από εκείνους που άρχισαν να κηρύσσουν τον «ουνιταριανικό χριστιανισμό», δίνοντας έμφαση στην ανθρώπινη φύση του Ιησού, την παντοδυναμία του Θεού και την ορθολογική ικανότητα του ανθρώπου. Οι Άγγλοι ουνιταριανοί απέκτησαν ισχύ στο Κοινοβούλιο και στα ελεύθερα επαγγέλματα και επιρροή στους οπαδούς της κοινωνικής μεταρρύθμισης. Ορισμένοι οι οποίοι απέρριπταν τον όρο «ουνιταριανισμός» ως διασπαστικό και αποσχιστικό, υιοθέτησαν την ονομασία «Ελεύθεροι Χριστιανοί». Στη Σκωτία και την Ιρλανδία το κίνημα δεν είχε τόσο μεγάλη επιρροή.
Αμερικάνικος ουνιταριανισμός
Ο αμερικάνικος ουνιταριανισμός εξελίχθηκε με πιο αργούς ρυθμούς. Κατάγεται από τις Κογκρεσιοναλιστικές Εκκλησίες της Νέας Αγγλίας. Η αυτονομία των κογκρεσιοναλιστών παρακινούσε τους ιερωμένους να υποστηρίζουν τη μετριοπάθεια, τη λογική και την ηθική απέναντι στην αναζωπύρωση του θρησκευτικού πνεύματος. Το κίνημα του υπερβατισμού του 19ου αιώνα επέδρασε στον ουνιταριανισμό εισάγοντας ένα νέο ενδιαφέρον για τις διαισθητικές και συγκινησιακές πλευρές της θρησκείας. Όταν ο ουνιταριανισμός εξαπλώθηκε στις Μεσοδυτικές Πολιτείες, οι θρησκευτικές του αρχές στηρίχθηκαν περισσότερο στις ανθρώπινες προσδοκίες και την επιστημονική αλήθεια παρά στον χριστιανισμό και στη Βίβλο.
Το 1825 οι βρετανικές και αμερικάνικες ουνιταριανιστικές ομάδες, δημιουργούν εθνικούς συλλόγους. Το 1961 οι Αμερικανοί ουνιταριανοί συγχωνεύθηκαν με την εθνική οργάνωση Ουνιβερσαλιστικών Εκκλησιών με τις οποίες συνδεόταν με την κοινή παράδοση του φιλελεύθερου ιδεαλισμού. Ως προς τη συγκρότησή τους, οι περισσότεροι ουνιταριανοί και ουνιβερσαλιστές είναι οργανωμένοι σε αδελφότητες, ενώ οι μορφές της λατρείας τους στηρίζονται στην προτεσταντική παράδοση.
Πηγές
Πάπυρος Larousse Britannica,2006
Κατηγορία:Αντιτριαδισμός Κατηγορία:Ουνιταριανοί
Καταιγίδα (ταινία)
Η Καταιγίδα (Πρωτότυπος τίτλος: The Perfect Storm) είναι αμερικανική βιογραφική δραματική ταινία καταστροφής του 2000 σε σκηνοθεσία Βόλφγκανγκ Πέτερσεν και σενάριο των Γουίλιαμ Ντ. Γουίτλιφ και Μπο Γκόλντμαν (χωρίς πίστωση) βασισμένο στο "ομότιτλο" βιβλίο του 1997 του Σεμπάστιαν Γιούνγκερ. Η ταινία αφηγείται την ιστορία του Andrea Gail, ενός εμπορικού αλιευτικού σκάφους που χάθηκε στη θάλασσα με όλο το πλήρωμα του όταν έπεσε στην Τέλεια Καταιγίδα του 1991. Πρωταγωνιστούν οι Τζορτζ Κλούνεϊ, Μαρκ Γουόλμπεργκ, Νταϊάν Λέιν, Ουίλιαμ Φίχνερ, Κάρεν Άλεν, Μπομπ Γκάντον και Μαίρη Ελίζαμπεθ Μαστραντόνιο.
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 30 Ιουνίου 2000 από την Warner Bros. και απέφερε 328,7 εκατομμύρια δολάρια στο box office παγκοσμίως.
Πλοκή
Τον Οκτώβριο του 1991, το εμπορικό αλιευτικό σκάφος Andrea Gail επιστρέφει στο λιμάνι στο Γκλούσεστερ της Μασσαχουσέτης, με λίγα σε ποσότητα αλιεύματα. Ο ιδιοκτήτης του σκάφους, Μπομπ Μπράουν, ειρωνεύεται και χλευάζει τον καπετάνιο Μπίλι Τάιν για το πρόσφατο «κακό σερί» του. Απελπισμένος, ο καπετάνιος Τάιν πείθει το πλήρωμα του Andrea Gail να τον ακολουθήσει για μια ακόμη εξόρμηση για ψάρεμα στα τέλη της σεζόν. Το πλήρωμα περνάει από τις συνηθισμένες αλιευτικές περιοχές στις Grand Banks του Newfoundland, αφήνοντας πίσω τους μια αναπτυσσόμενη τροπική καταιγίδα. Αρχικά ανεπιτυχείς στο να βρούνε αλιεύματα, κατευθύνονται μετά στο Flemish Cap, όπου η τύχη τους βελτιώνεται πολύ. Καθώς έχουν συγκεντρώσει χιλιάδες κιλά ψαριών, η παγομηχανή χαλάει και ο μόνος τρόπος για να πουλήσουν τα αλιεύματά τους πριν χαλάσουν είναι να επιστρέψουν βιαστικά στην ακτή. Ωστόσο, μεταξύ του Andrea Gail και του Γκλούσεστερ υπάρχουν σε εξέλιξη δύο ισχυρά καιρικά μέτωπα και ένας τυφώνας, τον οποίο το πλήρωμα υποτιμά.
Καθώς το πλήρωμα του Andrea Gail μάχεται με τη μανιασμένη θάλασσα, ένας δυνατός άνεμος σπάει την κεραία του ασυρμάτου του πλοίου ακριβώς τη στιγμή που ο τυφώνας Γκρέις και το βόρειο καιρικό μέτωπο συγχωνεύονται μεταξύ τους, πάνω τους. Ο πρωτάρης ναυτικός Μπόμπι Σάτφορντ προσπαθεί να διορθώσει τον ασύρματο, ωστόσο δεν τα καταφέρνει. Λίγο μετά, η καπετάνιος Λίντα Γκρίνλοου του αδελφού πλοίου Hannah Boden καλεί για βοήθεια προς το Andrea Gail. Ένα ελικόπτερο διάσωσης της Εθνικής Φρουράς της Νέας Υόρκης ανταποκρίνεται, αλλά αφού απέτυχε λόγω των σφοδρών ανέμων να πραγματοποιήσει ανεφοδιασμό στον αέρα από ένα HC-130 Hercules, το πλήρωμα του ελικοπτέρου ματαιώνει την αποστολή, καθώς μένει από καύσιμα και συντρίβεται στη θάλασσα. Όλα τα μέλη του πληρώματος, εκτός από ένα, διασώζονται από ένα σκάφος της ακτοφυλακής.
Το Andrea Gail αντιμετωπίζει διάφορα προβλήματα, όπως κύματα ύψους 12 μέτρων που πέφτουν στο κατάστρωμα. Το πλοίο παλεύει να πλεύσει μέσα από κύματα που το σφυροκοπούν και θυελλώδεις ανέμους, ενώ φίλοι και συγγενείς ανησυχούν και περιμένουν νέα. Ο Μπίλι κάνει μια επιτυχημένη προσπάθεια να γυρίσει το σκάφος σε αντίθετη κατεύθυνση για να βγουν από τη θύελλα. Μετά από αυτό, το σκάφος συναντά ένα τεράστιο κύμα. Προσπαθούν να οδηγήσουν το σκάφος πάνω από το κύμα, αλλά αυτό καταρρέει πριν προλάβουν να φτάσουν στην κορυφή, ανατρέποντας το σκάφος. Ο καπετάνιος Μπίλι επιλέγει να χαθεί μαζί με το σκάφος του, το υπόλοιπο πλήρωμα είναι παγιδευμένο στους εσωτερικούς χώρους διαμονής και μόνο ένας, ο Μπόμπι, καταφέρνει να βγει έξω. Βγαίνει στην επιφάνεια και παρακολουθεί το Andrea Gail πριν αυτό χαθεί στα βάθη του Ατλαντικού. Ο Μπόμπι αποχαιρετά σιωπηλά την κοπέλα του και τα αγαπημένα του πρόσωπα, καθώς τα ραγδαία ανερχόμενα κύματα τον παρασύρουν.
Δεν υπάρχουν επιζώντες. Η Λίντα διαβάζει τον επικήδειο στο μνημόσυνο. Αργότερα, καθώς βγαίνει ξανά στη θάλασσα, θυμάται τον Μπίλι να μονολογεί για το τι σημαίνει να είσαι καπετάνιος.
Andrea Gail
thumb|right|Ο [[τυφώνας Γκρέις στις 28 Οκτωβρίου 1991, όταν το Andrea Gail χάθηκε.]] Ένα πλοίο παρόμοιο με το Andrea Gail, το Lady Grace, χρησιμοποιήθηκε στα γυρίσματα της ταινίας. Τα περισσότερα από τα ονόματα που χρησιμοποιήθηκαν δεν άλλαξαν για την ταινία, ωστόσο ως απάντηση δύο αγωγές υποβλήθηκαν αργότερα από ορισμένες οικογένειες των μελών του πληρώματος. Η ταινία ισχυρίζεται μόνο ότι «βασίζεται σε αληθινή ιστορία» και διαφέρει από πολλές απόψεις από το βιβλίο, ξεκινώντας από τη μυθοπλασία του υλικού σε «ιστορία». Τα γεγονότα που εμφανίζονται στην ταινία μετά την τελευταία ραδιοφωνική επαφή του Andrea Gail είναι καθαρά εικασίες, καθώς το σκάφος και τα πτώματα του πληρώματος δεν βρέθηκαν ποτέ.
Επιλογή ηθοποιών
Ο Βόλφγκανγκ Πέτερσεν αρχικά ζήτησε από τον Χάρισον Φορντ να πάρει τον πρωταγωνιστικό ρόλο του καπετάνιου Μπίλι, καθώς ο Φορντ είχε προηγουμένως πρωταγωνιστήσει στο μπλοκμπάστερ του 1997 Air Force One (στον ρόλο του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών), το οποίο είχε επίσης σκηνοθετήσει ο Πέτερσεν και θέλησε να συνεργαστεί για δεύτερη φορά με τον ηθοποιό, αλλά αυτός αρνήθηκε. Η δεύτερη επιλογή του Πέτερσεν ήταν ο Νίκολας Κέιτζ, που επίσης τον απέρριψε, επειδή ήταν τότε απασχολημένος σε άλλα πρότζεκτ. Στη συνέχεια, ο ρόλος προτάθηκε στον Μελ Γκίμπσον, αλλά αυτός ζήτησε πάρα πολλά χρήματα, για την ακρίβεια 25 εκατομμύρια δολάρια, και μετά από αυτόν ο ρόλος κατέληξε στον Τζορτζ Κλούνεϊ.
Box office
Η Καταιγίδα γνώρισε εισπρακτική επιτυχία. Το πρώτο σαββατοκύριακο της κυκλοφορίας της, έκανε το ντεμπούτο με 42 εκατομμύρια δολάρια πριν από τον Πατριώτη της Sony και τελικά απέφερε πάνω από 182,6 εκατομμύρια δολάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες και 146,1 εκατομμύρια δολάρια σε όλο τον κόσμο σε συνολικά 328,7 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Κριτικές
Η ταινία έλαβε μικτές κριτικές από κριτικούς. Στον ιστότοπο Rotten Tomatoes συλλογής κριτικών, έχει βαθμολογία (Ιανουάριος 2022) θετικής έγκρισης 47% βασισμένες σε 135 κριτικές με μέσο όρο 5,59/10. Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου αναφέρει: "Ενώ τα ειδικά εφέ είναι καλοδουλεμένα και αρκετά εντυπωσιακά, αυτή η ταινία υποφέρει από έλλειψη οποιουδήποτε πραγματικού δράματος ή χαρακτηρισμού." Στο Metacritic έδωσε στην ταινία σταθμισμένο μέσο όρο βαθμολογίας 59 στα 100, με βάση 36 κριτικές, υποδεικνύοντας "μεικτές ή μέσες κριτικές".
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2000 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες καταστροφής Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε πλοία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μασαχουσέτη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στα 1990s Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον θάνατο Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Βόλφγκανγκ Πέτερσεν
Άγαλμα της Μικρής Γοργόνας
Η Μικρή Γοργόνα είναι ένα χάλκινο άγαλμα από τον Έντβαρντ Έρικσεν, που απεικονίζει μια γοργόνα. Το γλυπτό εμφανίζεται σε ένα βράχο δίπλα στο ποτάμι στο Langelinie, στην Κοπεγχάγη, και ζυγίζει 175 κιλά.
Βασισμένο στο παραμύθι με το ίδιο όνομα από τον Δανό συγγραφέα Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, το μικρό και καθόλου επιβλητικό άγαλμα είναι ένα από τα εμβλήματα της Κοπεγχάγης και αποτελεί σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο από το 1913. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχει γίνει δημοφιλής στόχος για παραποίηση από βανδάλους και πολιτικούς ακτιβιστές. «Η Γοργόνα» είναι ένα από τα εμβληματικά αγάλματα που συμβολίζουν πόλεις, όπως το Μάνεκεν Πις στις Βρυξέλλες, το Άγαλμα της Ελευθερίας στη Νέα Υόρκη και του Χριστού του Λυτρωτή στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Σε πολλές περιπτώσεις, οι πόλεις χρησιμοποιούν τα αγάλματα για συμβολικό σκοπό, όπως το Μέρλιον της Σιγκαπούρης.
Ιστορία
Το άγαλμα είχε ανατεθεί το 1909 από τον Καρλ Τζεικόμπσεν, γιο του ιδρυτή της Κάρλτσμπερκ, ο οποίος ήταν γοητευμένος από ένα μπαλέτο από το παραμύθι του Βασιλικού Θεάτρου της Κοπεγχάγης και ζήτησε από την μπαλαρίνα, την Ελλέν Πράις, να γίνει  μοντέλο για το άγαλμα. Ο γλύπτης Έντβαρντ Έρικσεν δημιούργησε το χάλκινο άγαλμα, το οποίο παρουσιάστηκε στις 23 Αυγούστου 1913. Το κεφάλι του αγάλματος μοντελοποιήθηκε από την Πράις, αλλά καθώς η μπαλαρίνα δεν συμφωνούσε να ποζάρει γυμνή, τότε η γυναίκα του γλύπτη, Έλιν Έρικσεν, χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία του σώματος.
Το Συμβούλιο της Κοπεγχάγης φρόντισε  την μεταφορά του αγάλματος στη Σαγκάη  κατά τη διάρκεια της Expo 2010 (Μάιος-Οκτώβριος)  στο δανέζικο Περίπτερο, ήταν η πρώτη φορά που μεταφέρθηκε επίσημα από τη θέση του από τότε που εγκαταστάθηκε σχεδόν περίπου έναν αιώνα νωρίτερα. Ενώ το άγαλμα ήταν μακριά στη Σαγκάη ένα πιστό αντίγραφο εμφανιζόταν πάνω στο βράχο της λίμνης της Κοπεγχάγης που είναι κοντά στους Κήπους του Τίβολι. Οι αξιωματούχοι της Κοπενγχάγης θεώρησαν ότι η μετακίνηση του αγάλματος αρκετά μακριά από το λιμάνι θα αποθαρρύνει τους βανδαλισμούς και θα αποτρέψει τους τουρίστες από την αναρρίχηση επάνω σε αυτό, αλλά από τον Μάιο του 2014, το άγαλμα παραμένει σε στεγνή ξηρά μέσα στο νερό.
Βανδαλισμοί
Αυτό το άγαλμα έχει υποστεί ζημιά και έχει παραμορφωθεί πολλές φορές από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, για διάφορους λόγους, αλλά έχει αποκατασταθεί όλες τις φορές.
Στις 24 Απριλίου 1964, το κεφάλι του αγάλματος κόπηκε και κλάπηκε από πολιτικοποιημένους καλλιτέχνες της Καταστασιακής Διεθνούς, μεταξύ των οποίων και ο Γιον Νας. Το κεφάλι ποτέ δεν βρέθηκε και ένα νέο κεφάλι δημιουργήθηκε και τοποθετήθηκε στο άγαλμα. Στις 22 Ιουλίου 1984, κόπηκε το δεξί χέρι και επιστράφηκε δύο ημέρες αργότερα, από δύο νέους άνδρες. Το 1990, σε μια προσπάθεια να κοπεί το κεφάλι του αγάλματος, έμεινε σε αυτό μια τομή 18 εκ. στο λαιμό.
Αναφορές
Μικρη Μικρη Γοργονα Αγαλμα της Μικρης Γοργ Μικρη Γοργονα
Ποπάι
Ο Ποπάι (αγγλικά: Popeye, γνωστός και ως Popeye the Sailor Man) είναι πλασματικός χαρακτήρας κόμικς, που δημιουργήθηκε από τον Elzie Crisler Segar και έχει εμφανιστεί σε κόμικς, θέατρο, τηλεόραση (κινούμενα σχέδια), ραδιόφωνο, κινηματογράφο και βιντεοπαιχνίδια. Το 2018 εμφανίστηκε με αλλαγμένη όψη στην τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων με τίτλο Popeye's Island Adventures.
Ιστορία
Η πρώτη εμφάνιση έγινε στις 17 Ιανουαρίου του 1929 σαν κόμικ στριπ στο Thimble Theatre των εκδόσεων King Features Syndicate, Inc στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το κόμικς Thimble Theatre ήταν στον δέκατο χρόνο της κυκλοφορίας του όταν ο Ποπάι εμφανίστηκε. Γρήγορα, η φιγούρα του γίνεται δημοφιλής, με αποτέλεσμα το 1933 οι άνθρωποι των Fleischer Studios να προσαρμόζουν το κόμικς Thimble Theatre πάνω στην φιγούρα του Ποπάι με μεγάλη επιτυχία, ώστε τα επόμενα χρόνια να αποτελεί τον κύριο χαρακτήρα των κόμικς.
Επίσης το 1933 η Paramount Pictures σε συμφωνία με τα Fleischer Studios κυκλοφόρησε την πρώτη σειρά κινουμένων σχεδίων, με ήρωα το ατίθασο ναυτάκι με τη πίπα που τρώει σπανάκι για να αποκτήσει την μαγική του δύναμη. Την χαρακτηριστική φωνή του ντουμπλάρει ο τότε γνωστός ηθοποιός William "Billy" Costello με μεγάλη επιτυχία (αργότερα αντικαταστάθηκε από τον ηθοποιό Jack Mercer). Οι μικρού μήκους ταινίες βρίσκουν στο κοινό μεγαλύτερη απήχηση απ ότι τα κόμικς, με αποτέλεσμα οι δημοσκοπήσεις να τον θεωρήσουν σαν τον καλύτερο χαρακτήρα κινουμένων σχεδίων του Χόλιγουντ το 1938.
Μουσική
Το πασίγνωστο μουσικό θέμα "I'm Popeye The Sailor Man" των ταινιών, το συνέθεσε ο Sammy Lerner το 1933  και έμεινε πάντα συνδεδεμένο με την φιγούρα του Ποπάι. Είναι παρόμοιο με το θέμα από το χορικό "Oh, Better Far to Live and Die" της πρώτης πράξης της κωμικής οπερέτας "The Pirates of Penzance".
Χαρακτήρες
Στα κόμικς έχει εμφανιστεί σε διάφορους μεγάλους εκδοτικούς οίκους όπως  Dell, King Comics, Gold Key Comics, Charlton Comics πάντα με σενάρια και εικονογράφηση του Μπαντ Σέιτζεντορφ. Του ανθρώπου που διαδέχτηκε τον Elzie Crisler Segar μετά τον θάνατό του. Οι κυριότεροι χαρακτήρες που υπάρχουν στη σειρά μαζί με τον Ποπάι είναι:
Το χωριό του Ποπάυ (Popeye Village ή Sweethaven Village)
μικρογραφία |Το χωριό του Ποπάυ (Μάλτα) Τον Δεκέμβρη του 1980 γίνεται η πρεμιέρα της ταινίας Popeye. Πρόκειται για μια μουσική κωμωδία, πάντα βασισμένη στη σειρά του Elzie Segar, με πρωταγωνιστή τον Ρόμπιν Ουίλιαμς (Ποπάι) και την Shelley Duvall (Όλιβ). Η ταινία γυρίστηκε στη Μάλτα και για τις ανάγκες του φίλμ χρειάστηκε να δημιουργηθεί ένα παραθαλάσσιο χωριό.
Η κατασκευή ξεκίνησε το 1979 με συνεργείο 165 ανθρώπων. Χρειάστηκαν εκατοντάδες κορμοί και σανίδες που εισήχθησαν από την Ολλανδία, ενώ τα ξύλινα βότσαλα που χρησιμοποιήθηκαν για τις σκεπές εισήχθησαν από τον Καναδά. Επιπλέον 8 τόνοι καρφιών και 2 χιλιάδες γαλόνια μπογιάς χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του ξύλινου χωριού.
Σήμερα, παρά το γεγονός ότι η ταινία είχε ανάμεικτες κριτικές, το Popeye Village παραμένει ένα δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο. Είναι ανοιχτό για το κοινό επτά ημέρες την εβδομάδα. Υπάρχουν παραστάσεις, μουσεία θεματικά, σπίτια παιχνιδιού όπου τα παιδιά μπορούν να αναρριχηθούν και να εξερευνήσουν το χωριό.
Ο Ποπάι στην Ελλάδα
Ο Ποπάι είναι ένας από τους ποιο αγαπημένους χαρακτήρες κόμικς στην Ελλάδα. Ο Ποπάι λοιπόν εμφανίστηκε στην Ελλάδα για πρώτη φορά στο μακρινό 1947 στο περιοδικό Σινεάκ, σε σχέδια του Segar. Την δεκαετία του 1960 κυκλοφόρησαν στριπ σε διάφορες εφημερίδες, όπως για παράδειγμα στην απογευματινή. Στα τέλη της δεκαετίας του 60, οι εκδόσεις του Μίκυ Μαους Τερζόπουλου, στο περιοδικό βέλος, κυκλοφόρησαν μέρη ιστοριών σε σχέδια του Bud Sagendorf. Γύρω στα μέσα του 1973 ο Ιωάννης Δραγούνης πήρε την άδεια να τον φέρει εκ νέου και να δημοσιεύσει τις περιπέτειές του σ' ένα περιοδικό κόμικς. Στις 2 Αυγούστου του 2022 από τις εκδόσεις Μικρός Ήρως, κυκλοφορεί η πρώτη συλλογή με στριπ του Bud Sagendorf. Tο πρώτο τεύχος Κλασσικές ιστορίες Popeye έχει τίτλο Το μωβ μαργαριτάρι ενώ το δεύτερο, Η επιστροφή του Τζιπ. Αναμένεται να βγουν αλλά 4 τεύχη, ένα κάθε εξάμηνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί χαρακτήρες κόμικς Κατηγορία:Κόμικς περιπέτειας Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν σειρές κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες
Βασίλης Μπάρκας
Ο Βασίλης Μπάρκας είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας στην Ουτρέχτη ως δανεικός από τη Σέλτικ.
Ατρόμητος Αθηνών
Ο Μπάρκας υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Ατρόμητο στο ξεκίνημα της περιόδου 2013-14. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση εναντίον του ΠΑΟΚ στις 20 Μαΐου 2015, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 83ο λεπτό. Η επόμενη χρονιά ( 2015-16) δεν ξεκίνησε καλά για τον Μπάρκα, καθώς ήταν ο αναπληρωματικός τερματοφύλακας. Στις 30 Ιανουαρίου 2016 ξεκίνησε βασικός απέναντι στον ΠΑΟΚ κάνοντας μια εξαιρετική εμφάνιση, με αποτέλεσμα να καθιερωθεί ως ο βασικός τερματοφύλακας της ομάδας.
ΑΕΚ
Στις 9 Ιουνίου 2016 εντάχθηκε με μεταγραφή στην ΑΕΚ, υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας τριών ετών, έναντι 600 χιλιάδων ευρώ.
Σέλτικ
Τον Ιούλιο του 2020, η Σέλτικ έδωσε πάνω από 5 εκατομμύρια ευρώ στην ΑΕΚ και απέκτησε τον διεθνή Έλληνα τερματοφύλακα.
Ουτρέχτη
Τον Ιούνιο του 2022, παραχωρήθηκε στην Ουτρέχτη με τη μορφή δανεισμού από τη Σέλτικ
Διεθνής καριέρα
Έχει αγωνιστεί με τις εθνικές Νέων και Ελπίδων. Στις 4 Ιουνίου 2016 ο Μίχαελ Σκίμπε τον κάλεσε στην Ανδρών για τους φιλικούς αγώνες με την Αυστραλία, χωρίς να αγωνιστεί. Τον Σεπτέμβρη του 2018, με την έναρξη του Κυπέλλου Εθνών, θεωρείται ο βασικός τερματοφύλακας της ομάδας.
Τίτλοι - Διακρίσεις
ΑΕΚ ΣΕΛΤΙΚ
Ερρίκος ΙΕ΄ της Βαυαρίας
Ο Ερρίκος ΙΕ΄ (γερμ. Heinrich XV, 28 Αυγούστου 1312 - 18 Ιουνίου 1333) ήταν δούκας της Κάτω Βαυαρίας (1312-1333).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Όθωνα Γ΄ δούκα της Κάτω Βαυαρίας και της Αγνής των Πιάστ, κόρης του Ερρίκου Γ΄ δούκα του Γκλογκάου/Γκλόγκουφ. Διέμενε στην αγαπημένη του κατοικία στο κάστρο Νάττερνμπεργκ. Γεννήθηκε δύο μήνες μετά που απεβίωσε ο πατέρας του και ήταν υπό την κηδεμονία του εξαδέλφου τού πατέρα του Λουδοβίκου Δ΄ Βίττεσλμπαχ της Γερμανίας. Έπειτα ήλθε σε ρήξη με τους συγκυβερνήτες εξαδέλφους του Ερρίκο ΙΔ΄ και Όθωνα Δ΄ με αποτέλεσμα να κυβερνά μόνο μερικές περιοχές, με πρωτεύουσα το Ντέγγενντορφ. Ήταν υποψήφιος για το στέμμα της Ουγγαρίας το 1327, αλλά δεν επέτυχε.
Απεβίωσε 21 ετών το 1333 άτεκνος και τον διαδέχθηκαν τα εξαδέλφια του Ερίκος ΙΔ΄ και Όθων Δ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1327 την Άννα των Αψβούργων, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Αυστρίας· δεν απέκτησε τέκνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Δούκες της Βαυαρίας
Γιαν Κόλερ
Ξεκίνησε την καριέρα του από την Σπάρτα Πράγας και στη συνέχεια μετακινήθηκε στο Βέλγιο, όπου αναδείχθηκε σε πρώτο σκόρερ του πρωταθλήματος το 1998–99 με τη Λόκερεν. Αργότερα με την Άντερλεχτ κατέκτησε δύο φορές το βελγικό πρωτάθλημα. Το 2001 πήρε μεταγραφή για τη Μπορούσια Ντόρτμουντ, όπου κέρδισε τη Μπουντεσλίγκα την πρώτη του χρονιά και σκόραρε 73 φορές σε 167 επίσημα παιχνιδία σε πέντε σεζόν. Αργότερα στην καριέρα του πέρασε από πολλές ομάδες στη Γαλλία, Γερμανία και Ρωσία. Χαρακτηριζόταν από το μεγάλο του ύψος, που συνδυάζονταν με τη δύναμη και τις κεφαλιές του.
Ο Κόλερ είναι ο πρώτος σκόρερ της εθνικής ομάδας της Τσεχίας, με 55 σκολ σε 91 εμφανίσεις κατά τη διάρκεια μιας δεκαετίας, αρχίζοντας από το 1999. Εκπροσώπησε τη χώρα σε τρία Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006.
Τίτλοι και διακρίσεις
Σπάρτα Πράγας Άντερλεχτ Μπορούσια Ντόρτμουντ
Ατομικές διακρίσεις
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσέχοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπάρτα Πράγας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣΚ Λόκερεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΣΚ Άντερλεχτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Νυρεμβέργη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κρίλια Σοβέτοφ Σαμάρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Κάννες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Πολιτιανός Αλεξανδρείας
Ο Πολιτιανός υπηρέτησε ως Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας μεταξύ 768 και 813.
Διαδέχθηκε τον Κοσμά Α΄ Αλεξανδρείας το 768. Τον Πολιτιανό διαδέχθηκε το 813 ο Ευστάθιος Αλεξανδρείας.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Τόνι Πάρκερ
Ο Τόνι Πάρκερ (William Anthony Parker II, γεννήθηκε 17 Μαΐου 1982) είναι Γάλλος πρώην επαγγελματίας, διεθνής καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,88 μέτρα αγωνιζόταν ως πόιντ γκαρντ και σούτινγκ γκαρντ. Αγωνίστηκε επί σειρά ετών στο NBA, κατακτώντας τέσσερα πρωταθλήματα και πολλές ατομικές διακρίσεις. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους Ευρωπαίους καλαθοσφαιριστές όλων των εποχών, και ο κορυφαίος Γάλλος.
Σταδιοδρομία
Γιος επαγγελματία Αμερικανού καλαθοσφαιριστή με καταγωγή από την Αφρική και Ολλανδέζας μοντέλου, ο Πάρκερ γεννήθηκε στην πόλη Μπρυζ του Βελγίου και μεγάλωσε στη Γαλλία. Έπαιξε για δύο χρόνια στο γαλλικό πρωτάθλημα μπάσκετ πριν από την είσοδο στο ντραφτ του ΝΒΑ του 2001. Είχε επιλεγεί από τους Σαν Αντόνιο Σπερς, με την 28η γενική επιλογή στο ντραφτ και γρήγορα έγινε ο αρχικός πόιντ γκαρντ τους, βοηθώντας την ομάδα να κερδίσει τέσσερα πρωταθλήματα του NBA (2003, 2005, 2007 και 2014).
Χρησιμοποιώντας το υψηλό ποσοστό ευστοχίας στα δίποντα με μεγάλη αποτελεσματικότητα, ο Πάρκερ έχει επιλεγεί ως All-Star του ΝΒΑ τρεις φορές, μία φορά μέλος τρίτης ομάδας όλου του ΝΒΑ, και ήταν πολυτιμότερος παίκτης (MVP) των τελικών του NBA της χρονιάς του 2007 (ο πρώτος Ευρωπαίος παίκτης που κατόρθωσε κάτι τέτοιο). Όταν αποχώρησε ήταν ένατος σκόρερ στην ιστορία των πλέι οφ και η φανέλα του με το νούμερο 9 αποσύρθηκε από τους Σπερς μετά το τέλος της καριέρας του.
Από το 2014, είναι ιδιοκτήτης και πρόεδρος της γαλλικής ομάδας καλαθοσφαίρισης ΑΣΒΕΛ Λυών-Βιλερμπάν. Ασχολείται επίσης με τη μουσική και έχει κυκλοφορήσει το μουσικό άλμπουμ TP. Παντρεύτηκε την ηθοποιό Εύα Λονγκόρια, περισσότερο γνωστή από τον ρόλο της στην τηλεοπτική σειρά του ABC Νοικοκυρές σε Απόγνωση, στις 7 Ιουλίου 2007. Το Νοέμβριο του 2010, αμφότεροι έκαναν αίτηση για διαζύγιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρασίνγκ Μπασκέτ Παρί Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαν Αντόνιο Σπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάρλοτ Χόρνετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2001 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2003 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2005 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2007 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2009 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2011 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2013 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2015
Λουδοβίκος Γ΄ της Βαυαρίας (1269-1296)
Ο Λουδοβίκος Γ΄, γερμ. Ludwig III (9 Οκτωβρίου 1269 - 9 Οκτωβρίου 1296) ήταν συγκυβερνήτης στο δουκάτο της Κάτω Βαυαρίας μαζί με τον πρωτότοκο αδελφό του Όθωνα Γ΄.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λάντσουτ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου ΙΓ΄ δούκα της Κάτω Βαυαρίας και της Ελισάβετ των Άρπαντ, κόρης του Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας.
Το 1290 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Όθων Γ΄ με συγκυβερνήτες τα αδέλφια του Λουδοβίκο Γ΄ και Στέφανο Α΄. Ο Λουδοβίκος Γ΄ ήταν γνωστός για τη δαπανηρή Αυλή που διατηρούσε, πράγμα που οδήγησε σε αύξηση φόρων.
Απεβίωσε άτεκνος το 1296.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης· δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Δούκες της Βαυαρίας
Ορφάνι Καβάλας
Το Ορφάνι είναι χωριό του Δήμου Παγγαίου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολική Μακεδονία και Θράκη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2022, έχει 500 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 70 μέτρων. Η οικονομία του χωριού είναι αγροτική. Στην τοπική ενότητα Ορφανίου ανήκει ο οικισμός Μέγας Αλέξανδρος, με 50 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2022.
Ιστορικά στοιχεία
μικρογραφία|αριστερά|Το οθωμανικό κάστρο στο Ορφάνι Στην αρχαιότητα κοντά στο Ορφάνι βρισκόταν η θρακική πόλη Φάγρης. την οποία από τα αρχαϊκά χρόνια είχαν αποικίσει οι Θάσιοι. Τα κατάλοιπά της έχουν εντοπιστεί στη θέση Κανόνι, μαζί με νεκροταφείο της ύστερης αρχαϊκής έως ελληνιστικής περιόδου, το οποίο περιλαμβάνει και μακεδονικό τάφο. Στη θέση Μετόχι Ορφανίου Κάρυανης, έχει εντοπιστεί το νεκροταφείο της Ρωμαϊκής περιόδου. Στη θέση Παλιό Λατομείο έχει εντοπιστεί νεκροταφείο κλασικής - ελληνιστικής περιόδου.
Το χωριό αρχικά ήταν κτισμένο νοτιότερα. Στη μέση του παλιού χωριού βρισκόταν πλάτανος, όπου κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 κρεμάστηκαν μοναχοί από το μετόχι της μονής Διονύσου. Νότια του χωριού βρίσκεται οχυρό, γνωστό και ως Φρούριο της Κοντέσας, το οποίο κατασκευάστηκε το αργότερο τον 18ο αιώνα από τους Οθωμανούς ώστε να ελέγχουν το δέλτα του Στρυμόνα.
Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, είχε μικτό πληθυσμό χριστιανών και μουσουλμάνων, ενώ μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο Ορφάνι εγκαταστάθηκαν 32 οικογένειες. Η κύρια εκκλησία του χωριού, αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, κτίστηκε το 1962 και σε αυτή φυλάσσονται εικόνες του 19ου αιώνα τις οποίες έφεραν Γαρασαριώτες Πόντιοι.
Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ορφανού και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Ορφανίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Ακταία (δορυφόρος)
Πηγές
Κατηγορία:Δορυφόροι μεταποσειδώνιων αντικειμένων
Γκο Τσοκ Τονγκ
Ο Γκο Τσοκ Τονγκ (20 Μαΐου 1941- ) είναι Σιγκαπουριανός πολιτικός. Ως στέλεχος του Κόμματος Δράσης των Πολιτών διατέλεσε Πρωθυπουργός της Σιγκαπούρης από τις 28 Νοεμβρίου 1990 έως τις 12 Αυγούστου 2004.
Αρχικά χρόνια
Ο Γκο γεννήθηκε στη Σιγκαπούρη το 1941, η οποία εκείνη την εποχή ήταν αποικία της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Ο πατέρας του είχε καταγωγή από την Κίνα, και πιο συγκεκριμένα είναι Χοκιέν. Ο Γκο φοίτησε στο Ινστιτούτο Ραφλ, το παλαιότερο σχολείο της Σιγκαπούρη, από το 1955 έως το 1960. Ήταν ένας από τους ικανότερους αθλητές της κολύμβησης στα νιάτα του. Ο Γκο έλαβε το πτυχίο του στα οικονομικά από το Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης και το μάστερ από το Κολέγιο Ουίλλιαμς το 1967. Μετά το πέρας των σπουδών του, ο Γκο επέστρεψε στη Σιγκαπούρη προκειμένου να εργαστεί στην κυβερνητική υπηρεσία και το 1969 προσελήφθη ως οικονομικός σύμβουλος στη ναυτιλιακή εταιρεία της Σιγκαπούρη, Neptune Orient Lines. Το 1973 αναβαθμίστηκε σε Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας, πετυχαίνοντας σπουδαία αποτελέσματα από αυτή τη θέση, ενδυναμώνοντας οικονομικά την εταιρεία.
Πολιτική καριέρα
Στις γενικές εκλογές του 1976 στη Σιγκαπούρη, ο Γκο εξελέγη μέλος του κοινοβουλίου σε ηλικία 35 ετών, ως υποψήφιος του Κόμματος Δράσης των Πολιτών. Στη συνέχεια διορίστηκε Υπουργός για Οικονομικά Θέματα του κράτους και το 1981 αναβαθμίστηκε σε Υπουργό Εμπορίου. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 υπηρέτησε επίσης ως Υπουργός Οικονομικών και Υπουργός Άμυνας. Το 1985 ο Γκο διορίστηκε Αναπληρωτής Πρωθυπουργός της Σιγκαπούρης δίπλα στον πρωθυπουργό Λι Κουάν Γιου και άρχισε να προετοιμάζεται για την άνοδο στην εξουσία, αναλαμβάνοντας περισσότερο υπεύθυνα καθήκοντα στην κυβέρνηση.
Η Πρωθυπουργία από το 1990 έως το 2004
Ο Γκο ανέλαβε δεύτερος Πρωθυπουργός της Σιγκαπούρη στις 28 Νοεμβρίου 1990, διαδεχόμενος τον βετεράνο Λι Κουάν Γιου. Ο Λι Κουάν Γιου συνέχισε να έχει επιρροή στην κυβέρνηση, καθώς διορίστηκε Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου. Στις 1 Νοεμβρίου 1992, ο Γκο ανέλαβε και Γενικός Γραμματέας του Κόμματος Δράσης των Πολιτών ολοκληρώνοντας τη διαδικασία διαδοχής από τον προκάτοχό του. Στις γενικές εκλογές του 1991, ο Γκο αναδείχτηκε νικητής, καθώς το κόμμα του κέρδισε το 61% των ψήφων. Ως πρωθυπουργός, ο Γκο υποσχέθηκε ένα πιο ανοιχτό και δημοκρατικό σύστημα διακυβέρνησης σε σχέση με αυτό του Λι Κουάν Γιου, δίνοντας έμφαση στην περεταίρω οικονομική ανάπτυξη. Η κυβέρνηση Γκο ανέπτυξε φιλικές πολιτικές με τους ξένους επενδυτές και ενθάρρυνε την επιχειρηματικότητα. Η Σιγκαπούρη επί της περιόδου διακυβέρνησης του Γκο αντιμετώπισε πολλές προκλήσεις, όπως την επιδείνωση των σχέσεων με τις Φιλιππίνες το 1995 και τη μεγάλη οικονομική κρίση που χτύπησε ολόκληρη την Ασία το 1997. Η κυβέρνηση Γκο πήρε έκτακτα οικονομικά μέτρα το 1998 για την αντιμετώπιση της κρίσης. Στις γενικές εκλογές του 1997 και του 2001 το κόμμα του Γκο κέρδισε με μεγάλη πλειοψηφία. Ο ίδιος ο Γκο δήλωσε ότι θα αποχωρήσει από την πρωθυπουργία μόλις βελτιωθεί η οικονομική κατάσταση της χώρας. Ο Γκο αποχώρησε από την ηγεσία του Κόμματος Δράσης των Πολιτών στις 3 Δεκεμβρίου 2004 αφήνοντας στη θέση του το Λι Χσιέν Λουνγκ, γιο του τέως πρωθυπουργού Λι Κουάν Γιου.
Ύστερη πολιτική καριέρα
Ο Γκο αποχώρησε από την πρωθυπουργία της Σιγκαπούρη στις 12 Αυγούστου 2004, παραδίδοντας τη θέση του στο Λι Χσιέν Λουνγκ. Στη συνέχεια ανέλαβε Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου στην κυβέρνηση του διαδόχου του, ενώ συνέχισε να είναι μέλος του κοινοβουλίου. Το 2011 αποχώρησε από το πόστο του υπουργού, αλλά συνέχισε να εκλέγεται στο κοινοβούλιο. Λίγο πριν τις γενικές εκλογές του 2020 ανακοίνωσε ότι δε θα είναι υποψήφιος για επανεκλογή στο κοινοβούλιο μετά από θητεία 44 ετών, σηματοδοτώντας την απόσυρσή του από την ενεργό πολιτική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιγκαπουριανοί πολιτικοί
Όθων Γ΄ της Βαυαρίας
Ο Όθων Γ΄, γερμ. Otto III (11 Φεβρουαρίου 1261 - 9 Νοεμβρίου 1312) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν δούκας της Άνω Βαυαρίας (1290-1312) και Α΄ ως βασιλιάς της Ουγγαρίας (1305-08) σε αντιπαράθεση με τον Κάρολο Α΄ των Καπετιδών-Ανζού.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπούργκχαουζεν και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου ΙΓ΄ και της Ελισάβετ των Άρπαντ, κόρης του Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας.
Το 1290 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Οι δύο μικρότεροι αδελφοί του Λουδοβίκος Γ΄ και Στέφανος Α΄ έγιναν συγκυβερνήτες στο δουκάτο. Το 1180 η Βαυαρία έχασε τη Στυρία στους Αψβούργους και ο Όθων Γ΄ προσπάθησε να την ανακτήσει. Έτσι συμμάχησε με τον Αδόλφο των Νασσάου της Γερμανίας εναντίον των Αψβούργων και πολέμησε στη μάχη του Γκέλλχαϊμ. Το 1301 του προσφέρθηκε το στέμμα της Ουγγαρίας, ως εγγονού του Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας. Ο Βεγκέλσαος Γ΄ των Πρεμυσλιδών της Βοημίας, που ήταν βασιλιάς της Ουγγαρίας από το 1301, παραιτήθηκε το 1305 της αξίωσής του στο θρόνο υπέρ του Όθωνα Γ΄.
Αυτός αποδέχθηκε τη θέση, αλλά ο Αλβέρτος Α΄ των Αψβούργων της Γερμανίας είχε αποκλείσει το δρόμο. Ο Όθων Γ΄ μεταμφιέστηκε σε έμπορο, πήγε στη Βούδα και στέφθηκε με το στέμμα της Ουγγαρίας στο Σβέκεσφεχερβαρ από δύο επισκόπους, λαμβάνοντας το όνομα Μπέλα Ε΄. Δεν μπορούσε να ισχυροποιήσει τη θέση του: ο άλλος διεκδικητής Λουδοβίκος Α΄ των Καπετιδών-Ανζού κατέλαβε φρούρια της βόρειας Ουγγαρίας (1306) και τη Βούδα (1307). Τότε ο Όθων Γ΄ επισκέφθηκε τον ισχυρό Λαδίσλοαο Γ΄ Καν βοεβόδα της Τρανσυλβανίας, που τον έπιασε και τον φυλάκισε. Στη Συνέλευση στο Ράκος οι μεγιστάνες ανακήρυξαν τον Κάρολο Α΄ βασιλιά· ο Λαδίσλαος Γ΄ ελευθέρωσε τον Όθωνα Γ΄ (1307), που εγκατέλειψε τη χώρα και παραιτήθηκε το 1308.
Η ενασχόλησή του με την Ουγγαρία εξασθένησε τη θέση του στη Βαυαρία και προκάλεσε οικονομικά προβλήματα. Κατά την απουσία του 1305-08 την Κάτω Βαυαρία διοικούσε ο αδελφός του Στέφανος Α΄.
Το 1310 ένας νέος πόλεμος με τους Αψβούργους κατέστρεψε το Μπούργκχαουζεν. Απεβίωσε το 1312 και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Ερρίκος ΙΕ΄ με συγκυβερνήτες του δύο εξαδέλφους του Ερρίκο ΙΔ΄ και Όθωνα Δ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1279 την Αικατερίνη των Αψβούργων, κόρη του Ροδόλφου Α΄ της Γερμανίας και έκαναν δύο τέκνα που απεβίωσαν το ίδιο έτος.
Ο Όθων Γ΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1282, με την Αγνή των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ, κόρη του Ερρίκου Γ΄ δούκα του Γκλόγκουφ και είχε τέκνα:
Ερλ Τζιν
Ο Ερλ Τζουντ Τζιν (Earl Jude Jean, γεννήθηκε ‎9 Οκτωβρίου 1971) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από την Αγία Λουκία που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής ομάδας της χώρας του με 20 γκολ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από την Αγία Λουκία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγίας Λουκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουνιάο Ντεσπορτίβα Ολιβεϊρένσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέσα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Φελγκέιρας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίπσουιτς Τάουν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόδερχαμ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πλίμουθ Αργκάιλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χιμπέρνιαν ΦΚ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Σωφρόνιος Α΄ Αλεξανδρείας
Ο Σωφρόνιος Α΄ υπηρέτησε ως Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας μεταξύ 841 και 860.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Πάπας Λέων ΙΒ΄
Ο πάπας Λέων ΙΒ΄, λατ. Leo XII (22 Αυγούστου 1760 - 10 Φεβρουαρίου 1829), που γεννήθηκε ως Ανίμπαλε-Φραντσέσκο-Κλεμέντε-Μελχιόρε-Τζιρόλαμο-Νικόλα Σερματέι ντελα Τζένγκα, ήταν ποντίφικας από τις 28 Σεπτεμβρίου 1823 έως το 1829 που απεβίωσε.
Αρχιεράτευσε για 5 έτη, 4 μήνες και 12 ημέρες.
Εϊχε κακή υγεία από τη στιγμή της εκλογής του έως το τέλος, αν και υπέμεινε τον πόνο. Ήταν βαθιά συντηρητικός και επέβαλλε αμφιλεγόμενους νόμους, όπως η απαγόρευση των Εβραίων να κατέχουν ιδιοκτησία. Τα φορολογικά έσοδα ήταν άσχημα, ακόμη και όταν μείωσε τους φόρους. Ως αποτέλεσμα της δυσαρέσκειας εναντίον του, ο Λέων ΙΒ΄ δεν ήταν δημοφιλής.
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 19ου αιώνα
Ρομπότ κατασκευής
μικρογραφία Τα ρομπότ κατασκευής είναι ένα υποσύνολο βιομηχανικών ρομπότ που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή κτιρίων και υποδομών στο εργοτάξιο. Αυτά τα ρομπότ πρέπει να μπορούν να κινούνται και να στερεώνονται στη ζώνη εργασίας, να χειρίζονται υλικά κατασκευής και να αλληλεπιδρούν με ανθρώπους και άλλα μηχανήματα. Επί του παρόντος, οι περισσότερες από τις δραστηριότητες είναι σε ερευνητικό επίπεδο, ενώ έχουν γίνει και κάποιες πραγματικές εφαρμογές, όπως για την κατασκευή φραγμάτων στην Ιαπωνία. Τα άρθρα δημοσιεύονται κυρίως από ερευνητές στη Γαλλία και τη Σιγκαπούρη. Άλλες μεγάλες χώρες περιλαμβάνουν τις ΗΠΑ, τη Γερμανία, την Κίνα και την Ιαπωνία. Αυτά τα ρομπότ πέτυχαν να κάνουν εργασίες όπως φινίρισμα εξωτερικού χώρου, τοποθέτηση χάλυβα, κατασκευή τοίχου, οπλισμένο σκυρόδεμα κ.λπ. Η κύρια πρόκληση για τη χρήση ρομπότ στο εργοτάξιο οφείλεται στον περιορισμό του χώρου εργασίας.
Χαρακτηριστικά
Τα γενικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν:
Δυνατότητες
Τα ρομπότ κατασκευής έχουν δοκιμαστεί για να πραγματοποιήσουν τα ακόλουθα:
Κοινωνικός αντίκτυπος
Η χρήση των κατασκευαστικών ρομπότ στις ΗΠΑ είναι σπάνια, κυρίως λόγω της αντίθεσης από τα εργατικά συνδικάτα. Ωστόσο, στην Ιαπωνία, αυτά τα ρομπότ αντιμετωπίζονται θετικά.
βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ρομποτική
Νίκος Χριστοδουλίδης
Ο Νίκος Χριστοδουλίδης (Γεροσκήπου Πάφου, 6 Δεκεμβρίου 1973) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός και Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι διπλωμάτης και έχει διατελέσει υπουργός Εξωτερικών για 4 χρόνια (2018-2022) και κυβερνητικός εκπρόσωπος για 4 χρόνια (2014-2018) της Κύπρου.