cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζωγράφος του Σουβάλωφ
thumb|right|250px|[[Έρως και λυράρης, Κάνθαρος με αγγειογραφία του Ζωγράφου του Σουβάλωφ. Παρίσι, Μουσείο του Λούβρου CA 1587: περ. 420-10 π.Χ.]] Ζωγράφος του Σουβάλωφ ονομάζεται συμβατικά ένας αναγνωρίσιμος αρχαίος Έλληνας αγγειογράφος ερυθρόμορφων αγγείων, του οποίου το πραγματικό όνομα αγνοείται. Άνθισε μεταξύ 440 και 410 π.Χ. στην κλασική εποχή του Παρθενώνα. Το συμβατικό του όνομα καθιερώθηκε από τον Τζων Μπίζλεϊ (John Beazley) και με σκοπό την περιγραφή ενός αμφορέα που σήμερα φιλοξενείται στο Ερμιτάζ στην Αγία Πετρούπολη. Ο αμφορέας αυτός είχε αγοραστεί τον 18ο αιώνα από τον συλλέκτη Ιβάν Ιβάνοβιτς Σουβάλωφ (Ivan Ivanovich Shuvalov), και έτσι ο άγνωστος καλλιτέχνης ονομάστηκε Ζωγράφος του Σουβάλωφ. Στον αγγειογράφο αυτόν αποδίδεται η φιλοτέχνηση περισσότερων από ογδόντα αρχαιολογικών ευρημάτων, συχνά μικρών διαστάσεων, από την Ιταλία, και κυρίως την Καμπανία και Λουκανία. Ως καλλιτέχνης τοποθετείται αμέσως μετά τον Ζωγράφο του Μάνχαϊμ από το ίδιο εργαστήριο, ενώ πιστεύεται ότι έδρασε στο ίδιο εργαστήριο με άλλους γνωστούς καλλιτέχνες της εποχής του, τον Αίσωνα και τον Ζωγράφο της Ερέτριας. Τα έργα του που απεικονίζουν περιστάσεις της καθημερινής ζωής και μυθολογικές σκηνές είναι τα καλύτερα καλλιτεχνικά έργα της εποχής του. Ένα από αυτά είναι η Οινοχόη, μια από τις πιο φημισμένες ερωτικές σκηνές της αρχαίας ελληνικής αγγειογραφίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αγγειογράφοι
Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 2018
Ο τελικός του Κυπέλλου Αγγλίας 2018 διεξήχθη την 19η Μαΐου στο Στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου ανάμεσα στην Τσέλσι ΦΚ και την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ο Τελικός ήταν ο 137ος της αρχαιότερης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης στον κόσμο. Ο αγώνας έληξε με σκορ 1-0 υπέρ της Τσέλσι η οποία κατέκτησε το τρόπαιο για όγδοη φορά στην ιστορία της. Διαιτητής του αγώνα ήταν ο Μικαελ Όλιβερ.
O Δρόμος προς τον τελικό
Η Τσέλσι για να φτάσει στον τελικό απέκλεισε τις παρακάτω ομάδες
Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για να φτάσει στον τελικό απέκλεισε τις παρακάτω ομάδες
Ο αγώνας
Κατηγορία:Τελικοί κυπέλλου Αγγλίας Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2018
Φρεντ Φόρμπατ
Ο Άλφρεντ (Φρεντ) Φόρμπατ (επίσης γνωστός και ως: Άλφρεντ Φόρμπατ, στη γερμανική και σκανδιναβική βιβλιογραφία κυρίως Φρεντ Φόρμπατ, 31 Μαρτίου 1897 στο Πετς της Ουγγαρίας – 22 Μαΐου 1972 στο Vällingby της Σουηδίας) ήταν Ούγγρος αρχιτέκτων, πολεοδόμος, καθηγητής και ζωγράφος. Ο Φόρμπατ εργάστηκε στη Γερμανία, την Ουγγαρία, την Ελλάδα, τη Σοβιετική Ένωση και τη Σουηδία. Θεωρείται σημαντικός εκπρόσωπος του σύγχρονου Bauhaus.
Ζωή και έργο
Ο Φόρμπατ γεννήθηκε από Εβραίους γονείς στο Πετς της πρώην Αυστροουγγαρίας, το οποίο σήμερα αποτελεί τμήμα της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας. Σπούδασε αρχιτεκτονική και ιστορία της τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης και στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Από το 1920 έως το 1922 ο Φόρμπατ εργάστηκε κατά διαστήματα με Βάλτερ Γκρόπιους και διδάχτηκε το Μπάουχαους στην πρώτη του ενσάρκωση, στη Βαϊμάρη.
Από το 1923 έως το 1924 ο Φόρμπατ εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας αρχιτέκτονας στη Βαϊμάρη και στο MA Group στη Βιέννη. Στη συνέχεια, από το 1924 έως το 1925 εργάστηκε για την Κοινωνία των Εθνών ως τεχνικός επιβλέπων για μια οικιστική ανάπτυξη στη Θεσσαλονίκη. Το συγκεκριμένο έργο αφορούσε την ανέγερση 10.000 κατοικιών για τη στέγαση προσφυγικών οικογενειών.
Από το 1925 έως το 1928 ήταν ο κύριος αρχιτέκτονας στην εταιρεία Sommerfeld Co. στο Βερολίνο και από το 1928 έως το 1932 εργάστηκε στο αρχιτεκτονικό γραφείο του Χέρμπερτ Χόφμαν, στην ανάπτυξη των οικιστικών έργων του Βερολίνου Siemensstadt (1930) und Haselhorst (1931).
Μεταξύ 1932 και 1933, ο Φόρμπατ εργάστηκε στη Μόσχα σε ένα πολεοδομικό σχέδιο για τον ρωσικό κρατικό οργανισμό σχεδιασμού Standardgorprojek, μαζί με τον Ερνστ Μάι.
Το 1938, επέστρεψε για λίγο στην Ουγγαρία ως ανεξάρτητος αρχιτέκτονας και ήταν υπεύθυνος για μια σειρά κατοικιών και αυτόνομων κατοικιών στη χώρα. Μέσα στην ίδια χρονιά ταξίδεψε στη Στοκχόλμη, όπου ξεκίνησε μια μακροχρόνια συνεργασία. Εργάστηκε στο Υπουργείο Πολεοδομίας και στη συνέχεια έγινε μέλος της πολεοδομικής ομάδας Eglers Stadsplanebyrå. Ήταν εν μέρει υπεύθυνος για τα γενικά σχέδια για τους οικισμούς Skövde (1949), Landskrona (1951), Upplands Väsby (που τότε ονομαζόταν Hammarby kommun, 1951), Kullabygden (1959), Λινσέπινγκ (1967) και Kristinehamn. Το 1952 ο Φόρμπατ ήταν συνδιοργανωτής της ειδικής (μη συνεδριακής) συνάντησης των Διεθνών Συνεδρίων Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής το 1952 στη Σιγκτούνα της Σουηδίας και βοήθησε επίσης στην οργάνωση του έργου Interbau του 1957 στο Βερολίνο. Οι εργασίες του βρίσκονται στο Σουηδικό Μουσείο Αρχιτεκτονικής στη Στοκχόλμη. Από τη δεκαετία του 1930 έως και τις δεκαετίες του 1950 και 1960, ο Φόρμπατ είχε επαφές με τον Έλληνα αρχιτέκτονα και πολεοδόμο Ιωάννη Δεσποτόπουλο.
Ο Φόρμπατ πέθανε στο Vällingby της Σουηδίας το 1972, σε ηλικία 75 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι αρχιτέκτονες
Άγιος Γεώργιος Κερατέας Αττικής
Ο Άγιος Γεώργιος είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κερατέας, του δήμου Λαυρεωτικής, της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης».
Γεωγραφία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι πεδινός οικισμός στη ΝΚ. Αττική, νότια του Πανείου Όρους και της Κερατέας. Βρίσκεται σε ρεματιά ανατολικά του λόφου της Φέριζας (ή Μόκριζας 201 μ.), κοντά στην επαρχιακή οδό Κερατέας-Αναβύσσου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 120.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερατέας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερατέας και προσαρτήθηκε στον δήμο Λαυρεωτικής.
Αρχαιολογική έρευνα
Στην περιοχή, κατά την παρακολούθηση από την Β ́ ΕΠΚΑ των εργασιών διαπλάτυνσης της οδού Αναβύσσου-Κερατέας, ανασκαφές έφεραν στο φως -πιθανότατα- οικισμό ο οποίος καταλαμβάνει το ανώτερο τμήμα λόφου και, σύμφωνα με μια πρώτη αξιολόγηση της κεραμικής, χρονολογικά εκτείνεται, τουλάχιστον, εντός του πρώτου μισού της τρίτης χιλιετίας π.Χ. (Πρωτοελλαδική Ι-ΙΙ). Θραύσματα λιθαργύρου που βρέθηκαν, τεκμηριώνουν άμεσα πρακτικές μεταλλουργικής επεξεργασίας αργυρούχου μολύβδου.
Κωνσταντίνος Λιψ
Βιογραφία
Τα στοιχεία αναφορικά με τον βίο του Κωνσταντίνου είναι συγκεχυμένα και αποτελούν αντικείμενο εικασιών. Είναι γνωστό πως κατά την περίοδο της βασιλείας του Αυτοκράτορα Λέοντος ΣΤ΄ του Σοφού (βασίλευσε μεταξύ 886-912), αναστήλωσε μοναστήρι ευρισκόμενο πλησίον της Εκκλησίας των Αγίων Αποστόλων, το οποίο, σήμερα, είναι ταυτοποιημένο με το Φεναρί Ίσα Τζαμί, χάρη σε μια τμηματική επιγραφή η οποία μνημονεύει την αφιέρωσή της στη Θεοτόκο. Η ημερομηνία του εγκαινιασμού συνήθως τοποθετείται περί το 907/908. Ο Κωνσταντίνος Λιψ συμμετείχε, επίσης, στην αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος υπό τον εξέχοντα στρατηγό Κωνσταντίνο Δούκα εναντίον του νομίμου διαδόχου του θρόνου, Κωνσταντίνου Ζ΄ Πορφυρογέννητου, (βασίλευσε μεταξύ 913-959) τον Ιούλιο του 913, μετά τον θάνατο του αδερφού και διαδόχου του Λέοντα, Αλεξάνδρου (βασίλευσε μεταξύ 912-913). Μετά την καταστολή του, αριθμός ευγενών οι οποίοι ήσαν ή υπήρχαν υποψίες πως ήσαν αναμειγμένοι στο πραξικόπημα εκτελέστηκαν, ενώ άλλοι διέφυγαν της πόλης, μεταξύ αυτών και ο Κωνσταντίνος Λιψ. Στις 20 Αυγούστου 917, σκοτώθηκε κατά την διάρκεια της Μάχης του Αχελώου, πολεμώντας εναντίον βουλγαρικών στρατευμάτων υπό την ηγεσία του Συμεών Α΄.
Ο Κωνσταντίνος Λιψ έχει επίσης ταυτιστεί από σύγχρονους ακαδημαϊκούς με άλλα δύο άτομα τα οποία έφεραν το όνομα Λιψ, των οποίων οι δραστηριότητες πιστεύεται πως έχουν εσφαλμένα αποδοθεί σε ύστερη χρονική περίοδο από βυζαντινές πηγές. Ο πρώτος εξ'αυτών έχει καταγραφεί από τον Κωνσταντίνο Ζ΄ ως πρωτοσπαθάριου και δομέστικου της υπουργίας (επικεφαλής βοηθός του επί της τραπέζης), ενώ αργότερα (πιθανώς κατά την εποχή της απόπειρας πραξικοπήματος του 913) ανήλθε στα αξιώματα του πατρικίου και μεγάλου εταιρειάρχη. Υπηρέτησε, επίσης, ως αυτοκρατορικός απεσταλμένος στον Γρηγορίου Α΄, του Αρμένιου ηγεμόνα του Ταρών. Κατά την πρώτη διπλωματική αποστολή, επέστρεψε συνοδευόμενος από τον υιό του Γρηγορίου, Ασώτιο, ο οποίος έγινε δεκτός από τον Λέοντα και έλαβε το αξίωμα του πρωτοσπαθάριου. Ο Λιψ συνόδευσε τον Ασώτιο κατά την επιστροφή στον πατέρα του, ενώ επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη συνοδευόμενος από τον αδερφό του Γρηγορίου (γνωστόν μόνον με το αραβικό όνομά του, Αμπού Γανίμ), ο οποίος επίσης έλαβε το αξίωμα του πρωτοσπαθάριου. Ο Κωνσταντίνος συνόδευσε και τον Αμπού Γανίμ κατά το ταξίδι της επιστροφής του. Όταν ο τελευταίος επισκέφτηκε εκ νέου την Κωνσταντινούπολη λίγα χρόνια αργότερα, παντρεύθηκε μια κόρη του Κωνσταντίνου. Σε άλλη διπλωματική αποστολή η οποία έλαβε χώρα λίγο καιρό αργότερα, ο Λιψ έπεισε τον ίδιο τον Γρηγόριο να επισκεφτεί την Κωνσταντινούπολη, όπου και έγινε δεκτός με μεγαλοπρέπεια και έλαβε το ύψιστο αξίωμα του μάγιστρου και τον τίτλο του στρατηγού του Ταρών. Έπειτα από μια παρατεταμένη παραμονή, συνοδεύτηκε κατά την επιστροφή του στα εδάφη του από τον Λιψ.
Τα μεταγενέστερα Πάτρια Κωνσταντινουπόλεως επίσης αναφέρονται σε κάποιον Λιψ, πατρίκιο και δρουγγάριο του στόλου, ο οποίος ίδρυσε μοναστήρι και ξενώνα κατά την διάρκεια της ύστερης περιόδου βασιλείας του Κωνσταντίνου Ζ΄, ωστόσο είναι αδύνατο να ειπωθεί με βεβαιότητα κατά πόσο πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί ναύαρχοι Κατηγορία:Βυζαντινοί νεκροί σε μάχη Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Μάγιστροι Κατηγορία:Ιδρυτές χριστιανικών μοναστηριών Κατηγορία:Βυζαντινοί εταιρειάρχες
Τρίνε Ντίρχολμ
Η Τρίνε Ντίρχολμ (1972) είναι Δανή ηθοποιός και τραγουδίστρια.
Έχει συμμετάσχει στις ταινίες Οικογενειακή Γιορτή, Η μαχαιριά και στη βραβευμένη με Όσκαρ Ίσως, αύριο. Το 2016 έλαβε την Αργυρή Άρκτο στο φεστιβάλ του Βερολίνου για την ερμηνεία της στην ταινία Το κοινόβιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Δανέζες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Δανέζες ηθοποιοί φωνής
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1985
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που κυκλοφόρησαν το 1985.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Αμεντολέας
Ο Αμεντολέας ή Αμυγδαλέας (ιταλικά: Amendolea) είναι ποταμός στην επαρχία του Ρέτζο Καλάμπρια στην περιοχή της Καλαβρίας της νότιας Ιταλίας. Η πηγή του βρίσκεται κοντά στο Μοντάλτο στο Εθνικό Πάρκο Ασπρομόντε. Ο ποταμός ρέει νότια μετά το Ροχούδι και το Κοντοχώρι και εκρέει στο Ιόνιο πέλαγος δυτικά του Γιαλού του Βούα. Έχει λεκάνη απορροής 150,4 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Γκιγιόμ ντε Σοννάκ
Ο Γκιγιόμ ντε Σοννάκ (Διεθνώς: Guillaume de Sonnac) ήταν ο Μεγάλος Μάγιστρος των Ιπποτών του Ναού από το 1247 μέχρι τον θάνατό του το 1250.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο ντε Σοννάκ γεννήθηκε σε μια οικογένεια ευγενών στη γαλλική περιοχή της Ρουέργκ, αλλά δεν έχει διασωθεί η ημερομηνία της γέννησής του. Περιγράφεται από τον Μάθιου Πάρις ως «ένας διακριτικός και ενημερωμένος άνθρωπος, ο οποίος επιπλέον, ήταν εξειδικευμένος και έμπειρος στα θέματα του πολέμου».
Έβδομη Σταυροφορία
Στις 5 Ιουνίου 1249, ο γαλλικός σταυροφορικός στρατός ενώθηκε με τον ντε Σοννάκ και τους Ναΐτες Ιππότες του, προσπαθώντας να φτάσει στην Αίγυπτο. Ο στόχος ήταν η Δαμιέτη, όπως ακριβώς και στην πέμπτη Σταυροφορία λίγα χρόνια νωρίτερα. Οι μάχες στις αιγυπτιακές ακτές ήταν πολύ δύσκολες και ο βασιλιάς Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας μαζί με τα στρατεύματα, πολεμούσαν μέσα στο νερό που έφτανε ως την μέση τους. Μετά από μια παρατεταμένη μάχη, οι Μουσουλμάνοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, αφήνοντας την πόλη σχεδόν ανυπεράσπιστη. Την επόμενη ημέρα ο ντε Σοννάκ έγραψε στον Ροβέρτο του Σάντφορντ, αναφέροντάς του ότι το πρωί εκείνο η Δαμιέτη πολιορκήθηκε με απώλεια ενός μόνο σταυροφόρου μετά τη μάχη.
Τον Απρίλιο του 1250, οι χριστιανικές δυνάμεις στρατοπέδευσαν έξω από την πόλη Φαρασκούρ στην Αίγυπτο και βρίσκονταν υπό συνεχείς επιθέσεις. Μια σημαντική επίθεση των Μουσουλμάνων ξεκίνησε στις 6 Απριλίου και ο ντε Σοννάκ προσχώρησε στις φραγκικές δυνάμεις που έκανα έφοδο για την αντιμετώπιση του εχθρού. Πάλεψε κατά μήκος της όχθης του ποταμού Νείλου μέχρι που τελικά κατακλύστηκε από επιτιθέμενους. Ο ντε Σοννάκ, που είχε χάσει το ένα του μάτι σε μια προηγούμενη μάχη, τυφλώθηκε πλήρως από ένα δεύτερο τραυματισμό στο κεφάλι και σκοτώθηκε από μουσουλμάνους στρατιώτες.
Ο θάνατός του και η σύλληψη του βασιλιά Λουδοβίκου Θ΄ σηματοδότησαν το τέλος της εβδόμης σταυροφορίας. Τον διαδέχθηκε ως Μέγας Μάγιστρος ο Ρενώ ντε Βισιέ.
Χρονικογραφικό έργο
μικρογραφία|δεξιά|150px|Το οικόσημο του Γκιγιόμ ντε Σοννάκ Ο Γκιγιόμ ντε Σοννάκ ήταν ο πρώτος Μεγάλος Μάγιστρος που αρχειοθέτησε τις περιπλοκές στην ιεραρχία των Ναϊτών ιπποτών. Πρόσθεσε την καταγραφή αυτή στα υπάρχοντα αρχεία του Τάγματος, ύστερα τα κωδικοποίησε και τα αποθήκευσε σε ένα ασφαλές μέρος, έτσι ώστε το Τάγμα να έχει ακριβή αρχεία για τα μελλοντικά χρόνια. Είναι σίγουρα ειρωνικό το γεγονός ότι, ο άνθρωπος που ήταν υπεύθυνος για τη δημιουργία των πιο εμπεριστατωμένων αρχείων του Τάγματος, δεν φρόντισε να υπάρξει κάποια ένδειξη για το πότε γεννήθηκε ο ίδιος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ναΐτες Ιππότες Κατηγορία:Γαλλική τάξη ευγενών Κατηγορία:Σταυροφόροι
Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής (Ιταλία)
thumb|Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής Το Ιταλικό Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής (ιταλικά: Istituto Nazionale di Statistica; Istat) είναι ο κύριος παραγωγός των επίσημων στατιστικών στην Ιταλία. Οι δραστηριότητές του περιλαμβάνουν την απογραφή του πληθυσμού, οικονομικές απογραφές και μια σειρά από κοινωνικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές έρευνες και αναλύσεις. Το Istat είναι μακράν ο μεγαλύτερος παραγωγός των στατιστικών στοιχείων στην Ιταλία, και είναι ενεργό μέλος του Ευρωπαϊκού Στατιστικού Συστήματος, που συντονίζεται από την Eurostat.
Οι δημοσιεύσεις του διατίθεται βάσει της άδειας χρήσης Creative Commons "Αναφορά" (CC-BY).
Ιστορικό
Το Istat δημιουργήθηκε το 1926 ως «Κεντρικό Ινστιτούτο Στατιστικής» (Istituto di Statistica Centrale), να συλλέξει και να οργανώσει βασικά δεδομένα για το κράτος. Πήρε την τρέχουσα ονομασία του με τη μεταρρύθμιση του 1989. Αυτή έδωσε επίσης στο Istat την εκ του νόμου ευθύνη για τον συντονισμό και την τυποποίηση των επίσημων στατιστικών στοιχείων που συλλέγονται ή δημοσιεύεται υπό την αιγίδα του εθνικού στατιστικού συστήματος SISTAN, στα μέλη της οποίας περιλαμβάνονται οι στατιστικές υπηρεσίες των υπουργείων, εθνικών οργανισμών, περιφέρειες, επαρχίες, δήμοι, επιμελητήρια, και παρόμοια όργανα. Από τις 4 Αυγούστου του 2009, ο Enrico Giovannini, πρώην επικεφαλής στατιστικολόγος του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), είναι ο πρόεδρος του ινστιτούτου.
Το 2014, το Istat ονομάστηκε ο νικητής αυτού του έτους του βραβείου Ig Νόμπελ για την Οικονομία αφότου ξεκίνησε να συμπεριλαμβάνει εκτιμήσεις των παράνομων συναλλαγών (που περιλαμβάνουν αλλά δεν περιορίζονται σε πορνεία, ναρκωτικά και λαθρεμπόριο) στο επίσημο μέγεθος της οικονομίας της χώρας.
Πρόεδροι
Istituto Centrale di Statistica: Istituto Nazionale di Statistica:
Γραφεία πληροφοριών
Το Istat έχει 18 περιφερειακά γραφεία που στεγάζουν δημόσια σημεία πρόσβασης που ονομάζονται Centri di informazione statistica, Κέντρα στατιστικών πληροφοριών. Το κέντρο της Ρώμης προσφέρει επίσης στοιχεία από την Eurostat.
Βιβλιοθήκη
Η βιβλιοθήκη, που ιδρύθηκε το 1926, είναι ανοικτή για το κοινό και περιλαμβάνει τις δημοσιεύσεις του Istat, εθνικών και διεθνών έργων σχετικά με στατιστικά και κοινωνικοοικονομικά θέματα, περιοδικά από άλλες εθνικές στατιστικές υπηρεσίες και διεθνείς οργανισμούς (Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ΟΟΣΑ, Ηνωμένα Έθνη κ.λπ.). Η συλλογή της βιβλιοθήκης περιλαμβάνει 400.000 τόμους και δέχεται περίπου 2800 περιοδικά. Υπάρχουν επίσης 1.500 τόμοι που τυπώθηκαν πριν από το 1900.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Ιταλίας Κατηγορία:Δημογραφία της Ιταλίας
Γκαλιτσιανό
To Γκαλιτσιανό (ιταλικά: Gallicianò), γνωστό και ως η Ακρόπολη της Μεγάλης Ελλάδας, είναι χωριό 60 περίπου κατοίκων, συνοικισμός (frazione) του δήμου (comune) Κοντοφούρι, στη Μητροπολιτική Πόλη του Ρέτζιο Καλάμπρια στην ιταλική περιοχή της Καλαβρίας. Το κέντρο βρίσκεται στα 621 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στη δεξιά όχθη του ποταμού Αμεντολέα. Εμπίπτει στον Εθνικό Δρυμό Ασπρομόντε, στη νότια πλαγιά του Ασπρομόντε.
Ιστορία
Η ανθρώπινη παρουσία μαρτυρείται στην κοιλάδα του Αμεντολέα από τη νεολιθική εποχή. Το πρώτο κατοικημένο χωριό της περιοχής ήταν η Περίπολη, οχυρή πόλη της μεγαλοελληνικής περιόδου.
Η παλαιότερη τεκμηριωμένη μαρτυρία του Γκαλιτσιανού, η οποία χρονολογείται από το 1060, βρίσκεται στο «βρέβιον της βυζαντινής μητροπολιτικής εκκλησίας του Ρηγίου», που επιμελήθηκε ο βυζαντινολόγος Αντρέ Γκουιλού. Σε αυτό το έγγραφο το κέντρο αναφέρεται ως «τό Гαλικίανον».
Μέχρι τη σύγχρονη εποχή, ήταν κτήμα του φέουδου Αμεντολέα και ακολουθούσε τα ζητήματα αυτού του χωριού. Ήταν κοινότητα στα τέλη του 800, με αρχές του 700, αργότερα έγινε συνοικισμός του Κοντοχωρίου.
Αν και έπαθε σοβαρές ζημιές από τον σεισμό του 1783, έχει διατηρήσει την πρωταρχική του δομή. Οι πλημμύρες του 1951 και του 1971 ανάγκασαν πολλούς να εγκαταλείψουν το χωριό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Καλαβρίας Κατηγορία:Ελληνόφωνα χωριά
Μίρτσεα Λουτσέσκου
Ο Μίρτσεα Λουτσέσκου (ρουμανικά: Mircea Lucescu) (γενν. 29 Ιουλίου 1945) είναι Ρουμάνος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως πλάγιος μέσος και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Είναι ο τωρινός προπονητής της ΦΚ Ντιναμό Κιέβου. Είναι ένας από τους προπονητές με τους περισσότερους τίτλους όλων των εποχών.
Tesla Roadster (δεύτερης γενιάς)
Το Tesla Roadster είναι επερχόμενο αμιγώς ηλεκτρικό σπορ αυτοκίνητο από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Tesla, inc. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 16 Νοεμβρίου 2017 και μάλιστα την ίδια ημερομηνία με το ηλεκτρικό φορτηγό Tesla Semi. Το επερχόμενο Roadster είναι ο διάδοχος του πρώτου μοντέλου στην ιστορία της Tesla, του Tesla Roadster του 2008 - 2012.
Μίρτσεα Λουτσέσκου
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του ως παίκτης, ο Λουτσέσκου κέρδισε έξι τίτλους Πρωταθλήματος Ρουμανίας με τη Ντινάμο Βουκουρεστίου και είχε επίσης αγωνιστεί στις ΦΚ Σπόρτουλ Στουντεντέσκ και Κ Κορβίνουλ Χουνεντοάρα. Σε επίπεδο εθνικής, έκανε 70 εμφανίσεις για την Εθνική Ρουμανίας, όπου ήταν ο αρχηγός της ομάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970.
Tesla Roadster (δεύτερης γενιάς)
Η παραγωγή του θα ξεκινήσει στις αρχές του έτους 2023, ενώ θα κυκλοφορήσει στην αγορά μέσα στο ίδιο έτος.
Μίρτσεα Λουτσέσκου
Ο Λουτσέσκου έχει προπονήσει διάφορες ομάδες σε Ρουμανία, Ιταλία, Τουρκία, Ουκρανία και Ρωσία. Είναι γνωστός για τη δωδεκάχρονη θητεία του στην Σαχτάρ Ντόνετσκ, όπου έγινε ο πιο επιτυχημένος προπονητής στην ιστορία της ομάδας κατακτώντας 8 τίτλους Πρωταθλήματος Ουκρανίας, 6 τίτλους Κυπέλλου Ουκρανίας, 7 Σούπερ Καπ Ουκρανίας και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2008-2009. Κέρδισε επίσης τρόπαια στην Ουκρανία με τη Ντιναμό Κιέβου, καθώς και τίτλους Πρωταθλήματος Ρουμανίας με τη Ντινάμο Βουκουρεστίου και τη Ραπίντ Μπουκουρέστι και τίτλους Πρωταθλήματος Τουρκίας με τη Γαλατασαράι και τη Μπεσίκτας.
Ο Λουτσέσκου αναδείχθηκε Ρουμάνος Προπονητής της Χρονιάς το 2004, 2010, 2012, 2014 και 2021 και Προπονητής της Χρονιάς στην Ουκρανία το 2006 και μεταξύ 2008 και 2014. Το 2013, του απονεμήθηκε το βραβείο Προπονητής της Δεκαετίας στη Ρουμανία, και το 2015 έγινε το πέμπτο άτομο που ήταν προπονητής ομάδας σε 100 αγώνες του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, μετά τους Άλεξ Φέργκιουσον, Κάρλο Αντσελότι, Αρσέν Βενγκέρ και Ζοζέ Μουρίνιο. Κατατάσσεται επίσης δεύτερος πίσω από τον Φέργκιουσον όσον αφορά τα επίσημα τρόπαια που έχει κερδίσει, με 37.
Tesla Roadster (δεύτερης γενιάς)
Ιστορία
Το 2011, έναν χρόνο πριν τη λήξη της παραγωγής του πρώτου Tesla Roadster, ο Ίλον Μασκ δήλωσε ότι ένα νέο Roadster θα μπει ξανά σε παράγωγη το 2014 και αυτή την φορά δεν θα βασίζεται στο σασί του Lotus Elise. Το 2014 ξεκίνησαν τα πρώτα σχετικά σχέδια του δεύτερου Roadster, αν και μέσα στο ίδιο έτος αποκαλέστηκε προσωρινά ως το Tesla Model R.
Το 2015, ο Ίλον Μασκ δήλωσε πως το καινούριο Roadster θα είναι πολύ ταχύτερο από το αρχικό και θα φτάσει στην αγορά το 2019. Αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2016, ο Μασκ επιβεβαίωσε πως η Tesla έχει στα σκαριά το δεύτερο Roadster μεσώ ενός tweet. thumb|left|Η παρουσίαση του πρωτότυπου Tesla Roadster το 2017.
Μίρτσεα Λουτσέσκου
Μπεσίκτας
Λίγο μετά την αποχώρησή του από τη Γαλατασαράι, τον Ιούνιο του 2002, ο Λουτσέσκου υπέγραψε συμβόλαιο με την Μπεσίκτας. Ήταν μια πολύ σημαντική σεζόν για την Μπεσίκτας καθώς, το 2003, ο δημοφιλής τουρκικός σύλλογος γιόρταζε τα 100 χρόνια από την ίδρυσή του. Κέρδισαν τον τίτλο του Πρωταθλήματος Τουρκίας, έχοντας μόνο μία ήττα και συγκεντρώνοντας 85 βαθμούς – ρεκόρ πόντων σε μία μόνο σεζόν της Σούπερ Λιγκ Τουρκίας.
Tesla Roadster (δεύτερης γενιάς)
Ιστορία
Στης 16 Νοέμβριου 2017, το νέο Tesla Roadster αποκαλύφθηκε, μαζί με το Tesla Semi. Μάλιστα κατά την διάρκεια της παρουσίασης, ο Μασκ δήλωσε: «Ο λόγος που το κάνουμε αυτό, είναι για να κατατροπώσουμε τα βενζινοκίνητα αυτοκίνητα. Το να οδηγείς βενζινοκίνητο αυτοκίνητο, θα είναι σαν να οδηγείς ατμομηχανή».
Μίρτσεα Λουτσέσκου
Μπεσίκτας
Η σεζόν 2003–04 ξεκίνησε καλά για τους Λουτσέσκου και Μπεσίκτας. Η ομάδα δεν μπόρεσε να προχωρήσει από έναν δύσκολο όμιλο Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά μπόρεσε να πάρει ένα εισιτήριο για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ τερματίζοντας τρίτη στον όμιλό της – μόνο για να νικηθεί από τη Βαλένθια, η οποία τελικά κέρδισε τη διοργάνωση. Στην αρχή του δεύτερου μισού της σεζόν 2003–04 του πρωταθλήματος, η Μπεσίκτας ήταν στην πρώτη θέση και οκτώ βαθμούς μπροστά από την αντίπαλό της, Φενερμπαχτσέ, η οποία ήταν δεύτερη. Στις 25 Ιανουαρίου 2004, η Μπεσίκτας έπαιξε εναντίον της Σαμσουνσπόρ εντός έδρας, όπου ο διαιτητής έδειξε πέντε κόκκινες κάρτες στους παίκτες της Μπεσίκτας. Μετά από αυτό το ματς, η απόδοση της ομάδας έπεσε δραστικά και ο Λουτσέσκου δεν μπόρεσε να σταματήσει την πτώση. Κατηγόρησε την Τουρκική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία για μονόπλευρες αποφάσεις των διαιτητών. Μετά από ένα καταστροφικό δεύτερο γύρο, ο Λουτσέσκου αποφάσισε να φύγει από την Τουρκία ισχυριζόμενος ότι του έκλεψαν το πρωτάθλημα.
Tesla Roadster (δεύτερης γενιάς)
Ιστορία
Τον Ιούνιο του 2018, ο Ίλον Μασκ δήλωσε πως η SpaceX έκδοση του Roadster θα χρησιμοποιεί προωθητήρες ψυχρού αέρος. Με αυτόν τον τρόπο το αυτοκίνητο θα έχει μεγαλύτερη ευελιξία. Το σύστημα θα χρησιμοποιεί 10 προωθητήρες ψυχρού αέρος, μια ηλεκτρική αντλία για την παροχή συμπιεσμένου αέρα και μια δεξαμενή για την αποθήκευση του αέρα. Η δεξαμενή θα είναι βασισμένη σε αυτή που χρησιμοποιείται στους πυραύλους Falcon 9 και Falcon Heavy και θα αντικαταστήσει της πίσω θέσεις. Οι προωθητήρες αυτοί θα χρησιμοποιούνται για βελτιωμένη επιτάχυνση, τελική ταχύτητα και πέδηση. Ακόμα, οι προωθητήρες του θα δουλεύουν σε πίεση 10.000 psi (700 bar).
Μίρτσεα Λουτσέσκου
Σαχτάρ Ντονέτσκ
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Ο Λουτσέσκου προπονεί τη [[ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ|Σαχτάρ Ντονέτσκ σε αγώνα του Πρωταθλήματος Ουκρανίας εναντίον της Άρσεναλ Κιέβου, Οκτώβριος 2013.]] Τον Μάιο του 2004, ο Λουτσέσκου εντάχθηκε στην ουκρανική Σαχτάρ Ντονέτσκ και οδήγησε στην άνοδό της σε σπουδαιότητα στην Ουκρανία τα επόμενα χρόνια. Το πρώτο του τρόπαιο με τον σύλλογο ήταν το Κύπελλο Ουκρανίας 2003–04, νικώντας στον τελικό την ΦΚ Ντνίπρο με 2–0, στις 30 Μαΐου. Στην πρώτη του πλήρη σεζόν με τον σύλλογο, εξασφάλισε τον τίτλο του Πρωταθλήματος Ουκρανίας.
Την επόμενη σεζόν, εξασφάλισε τόσο τον τίτλο του πρωταθλήματος όσο και το Σούπερ Καπ. Δεν κατάφερε να κερδίσει κανένα τρόπαιο την επόμενη σεζόν, ωστόσο, το αναπλήρωσε τη σεζόν 2007–08, κερδίζοντας το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ουκρανίας. Η μοναδική εγχώρια επιτυχία του τη σεζόν 2008–09 ήρθε στο Σούπερ Καπ, αν και κατάφερε να οδηγήσει τη Σαχτάρ στο πρώτο της ευρωπαϊκό τρόπαιο, κερδίζοντας το τελευταίο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ πριν μετονομαστεί σε ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. Στον τελικό κέρδισε την Βέρντερ Βρέμης με 2–1, στην παράταση.
Tesla Roadster (δεύτερης γενιάς)
Σχεδιασμός
thumb|right|Το σαλόνι του Tesla Roadster δεύτερης γενιάς.
Μίρτσεα Λουτσέσκου
Σαχτάρ Ντονέτσκ
Η σεζόν 2009–10 είδε τη Σαχτάρ να ξανακατακτά τον τίτλο του πρωταθλήματος. Η σεζόν 2010–11 ήταν πολύ επιτυχημένη για τον Λουτσέσκου. Οδήγησε τη Σαχτάρ σε ένα εγχώριο τρεμπλ, κατακτώντας το Πρωτάθλημα, το Κύπελλο και το Σούπερ Καπ. Είχαν επίσης την πιο επιτυχημένη εκστρατεία τους στο Τσάμπιονς Λιγκ, φτάνοντας στην προημιτελική φάση, προτού η ομάδα ηττηθεί από την ενδεχόμενη νικήτρια, Μπαρτσελόνα.
Την επόμενη σεζόν, η Σαχτάρ διατήρησε τους τίτλους του Πρωταθλήματος και του Κυπέλλου. Αυτό έδωσε στον Λουτσέσκου τον 6ο τίτλο Πρωταθλήματος Ουκρανίας και τον 4ο τίτλο Κυπέλλου Ουκρανίας με τον σύλλογο. Η Σαχτάρ είχε μια απογοητευτική σεζόν στο Τσάμπιονς Λιγκ, τερματίζοντας στην τέταρτη θέση του ομίλου της. Ο γιος του, Ραζβάν Λουτσέσκου, είναι πρώην τερματοφύλακας που αρκετές χρονιές ήταν προπονητής της Ραπίντ Βουκουρεστίου, μια ομάδα που είχε προπονήσει στο παρελθόν και ο πατέρας του. Συμπτωματικά, η Σαχτάρ και η Ραπίντ συναντήθηκαν στη φάση των ομίλων του Γιουρόπα Λιγκ. Η αναμέτρηση αμφισβητήθηκε μόνο σε ένα σκέλος στο Ντόνετσκ τον Νοέμβριο του 2005 και έληξε με νίκη 1–0 για τη Ραπίντ.
Tesla Roadster (δεύτερης γενιάς)
Σχεδιασμός
Το δεύτερης γενιάς Tesla Roadster είναι ένα 2-πόρτο κουπέ με αποσπώμενη γυάλινη οροφή. Σχεδιαστικέ από τον Franz von Holzhausen, που προηγούμενος δούλευε στην Mazda και στην Volkswagen. Το Roadster έχει θέσεις για τέσσερις, δυο μπροστά και δυο μικρότερες πίσω, διάταξης 2+2.
Μίρτσεα Λουτσέσκου
Σαχτάρ Ντονέτσκ
Τον Δεκέμβριο του 2009, απέρριψε μια πρόταση για να προπονήσει την Εθνική Ουκρανίας. Ο λόγος του ήταν να αποφύγει μια άλλη πιθανή σύγκρουση με τον γιο του, Ραζβάν, ο οποίος τότε ήταν ο προπομνητής της Εθνικής Ρουμανίας και θα μπορούσε να προκριθεί στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012, το οποίο θα φιλοξενούσε η Ουκρανία.
Ο Λουτσέσκου κέρδισε το βραβείο του Προπονητή της Χρονιάς στην Ουκρανία το 2006, το 2008, το 2009, το 2010, το 2011, το 2012, το 2013 και το 2014.
Tesla Roadster (δεύτερης γενιάς)
Επιδόσεις
Ο Μασκ έχει δηλώσει τα παρακάτω για το πρωτότυπό του Tesla Roadster:
Μίρτσεα Λουτσέσκου
Σαχτάρ Ντονέτσκ
Οδήγησε τη Σαχτάρ στους ημιτελικούς του Γιουρόπα Λιγκ κατά την τελευταία του σεζόν, όπου αποκλείστηκε από την υπερασπίστρια της διοργάνωσης και την τελική νικήτρια, Σεβίλλη ΦΚ. Ανακοίνωσε την παραίτησή του στη διοίκηση το 2016, τελειώνοντας μια 12χρονη θητεία της Σαχτάρ και έγινε ο σπουδαιότερος προπονητής του συλλόγου. Στον τελευταίο αγώνα του, κέρδισε το Κύπελλο Ουκρανίας 2015–16, αφού νίκησε τη Ζορία Λουχάνσκ με 2–0 στον τελικό.
Tesla Roadster (δεύτερης γενιάς)
Επιδόσεις
Ο χρόνος από τα 0 μέχρι τα 400 μέτρα θα είναι λιγότερος από 9 δευτερόλεπτα, με τελική ταχύτητα που θα ξεπερνάει τα 400 km/h (250 mph).
Μίρτσεα Λουτσέσκου
Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
Στις 24 Μαΐου 2016, ο Λουτσέσκου συμφώνησε σε διετές συμβόλαιο με τη ρωσική Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, με δυνατότητα επέκτασης για έναν ακόμη χρόνο. Απολύθηκε περίπου ένα χρόνο αργότερα, καθώς η Ζενίτ απέτυχε να προκριθεί στο Τσάμπιονς Λιγκ, αφού τερμάτισε τρίτη στο Πρωτάθλημα Ρωσίας.
Tesla Roadster (δεύτερης γενιάς)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Roadster 2020 Roadster 2020 Κατηγορία:Ηλεκτρικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα
Μίρτσεα Λουτσέσκου
Εθνική Τουρκίας
Στις 2 Αυγούστου 2017, διορίστηκε νέος προπονητής της Εθνικής Τουρκίας, διαδεχόμενος τον Φατίχ Τερίμ.
Ντιναμό Κιέβου
Στις 20 Οκτωβρίου, στον εναρκτήριο αγώνα της Ντιναμό Κιέβου στο Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν εναντίον της Γιουβέντους, ο Λουτσέσκου έγινε ο γηραιότερος προπονητής σε αγώνα στη διοργάνωση, σε ηλικία 75 ετών και 83 ημερών. Ο αγώνας έληξε με ήττα με 2–0. Ο Λουτσέσκου εξασφάλισε τον πρώτο του τίτλο πρωταθλήματος με την Ντιναμό Κιέβου στις 25 Απριλίου, μετά τη νίκη με 5–0 εναντίον της ΦΚ Ινχούλετς Πετρόβε.
Προσωπική ζωή
Ο Λουτσέσκου είναι πολύγλωσσος. Μιλάει αγγλικά, πορτογαλικά, ισπανικά, ιταλικά, γαλλικά και ρωσικά εκτός από τη μητρική του, τα ρουμανικά. Συχνά αναφέρεται ότι λέει στους παίκτες του ότι το να πηγαίνεις στο θέατρο ή να διαβάζεις ένα βιβλίο είναι πολύ πιο ωφέλιμο από το να πηγαίνεις σε κλαμπ ή εστιατόρια. Πίεσε επίσης τους παίκτες του να πάνε στο πανεπιστήμιο. Ο γιος του, Ραζβάν Λουτσέσκου, ήταν επίσης ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής.
Στις 15 Ιουλίου 2009, ο Λουτσέσκου υπέστη περιστατικό προ εμφράγματος ασταθούς στηθάγχης και χειρουργήθηκε σε νοσοκομείο επειγόντων περιστατικών στο Ντόνετσκ.
Στις 6 Ιανουαρίου 2012, ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα στο Βουκουρέστι και τραυματίστηκε σοβαρά.
Στατιστικά σταδιοδρομίας
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Ο Λουτσέσκου (στα λευκά) σε έναν αγώνα με αντίπαλο τη [[ΦΚ Στεάουα Βουκουρεστίου|Στεάουα Βουκουρεστίου]]
Γκάτο Μπαρμπιέρι
Ο Λεάντρο "Γκάτο" Μπαρμπιέρι (Ισπανικά: Gato Barbieri, 28 Νοεμβρίου 1932 – 2 Απριλίου 2016) ήταν Αργεντίνος τενόρος σαξοφωνίστας της τζαζ που έγινε γνωστός κατά τη διάρκεια του κινήματος της free jazz στη δεκαετία του 1960 και για τις λάτιν τζαζ ηχογραφήσεις του της δεκαετίας του 1970. Το παρατσούκλι του, Γκάτο, στα Ισπανικά σημαίνει «γάτος».
Μίρτσεα Λουτσέσκου
Ως παίκτης
Πηγή:
Ντινάμο Βουκουρεστίου
Γκάτο Μπαρμπιέρι
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία| Ο Μπαρμπιέρι το 1999 Μέλος οικογένειας μουσικών, ο Μπαρμπιέρι άρχισε να παίζει μουσική αφότου άκουσε το "Now's the Time" του Τσάρλι Πάρκερ. Έπαιζε κλαρίνο και αργότερα άλτο σαξόφωνο ενώ έπαιζε με τον Αργεντινό πιανίστα Λάλο Σίφριν στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ενώ έπαιζε στη Ρώμη, δούλεψε και με τον τρομπετίστα Ντον Τσέρι. Επηρεασμένος από τις όψιμες ηχογραφήσεις του Τζον Κολτρέιν, καθώς και από άλλους σαξοφωνίστες της free jazz, όπως ο Άλμπερτ Άιλερ και ο Φάραω Σάντερς, άρχισε να αναπτύσσει το ζεστό και σκληρό ύφος με το οποίο συνδέεται. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, έβαλε μουσική από τη Νότια Αμερική στο παίξιμό του και συνέβαλε σε έργα πολλών καλλιτεχνών όπως Liberation Music Orchestra του Τσάρλι Χέιντεν και το Escalator Over The Hill της Κάρλα Μπλέι. Η μουσική του για την ταινία του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι το 1972 Το τελευταίο τανγκό στο Παρίσι του χάρισε ένα βραβείο Grammy.
Μίρτσεα Λουτσέσκου
Ως παίκτης
Κορβίνουλ Χουνεντοάρα
Ως προπονητής
Κορβίνουλ Χουνεντοάρα
Ντινάμο Βουκουρεστίου
Γκάτο Μπαρμπιέρι
Βιογραφία
Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, έκανε ηχογραφήσεις στην A&M Records και μετέφερε τη μουσική του προς τη σόουλ-τζαζ και τζαζ-ποπ. Το Caliente! (1976) περιελάμβανε το πιο γνωστό τραγούδι του, μια διασκευή του "Europa" του Κάρλος Σαντάνα. Στο Caliente! και στο επόμενο άλμπουμ του, το Ruby Ruby (1977) την παραγωγή έκανε ο συνάδελφος μουσικός Χερμπ Άλπερτ.
Μίρτσεα Λουτσέσκου
Ως προπονητής
Μπρέσια
Γκάτο Μπαρμπιέρι
Βιογραφία
Αν και συνέχισε να ηχογραφεί και να παίζει κατά τη δεκαετία του 1980. Συνέθεσε και μουσική για ταινίες όπως Δύναμη κρούσεως (1979) και Strangers Kiss (1983), ο θάνατος της συζύγου του, Μισέλ, τον οδήγησε να αποσυρθεί από τη δημόσια σκηνή. Επέστρεψε στις ηχογραφήσεις και την ερμηνεία στα τέλη της δεκαετίας του 1990, συνθέτοντας αυθεντικές παρτιτούρες για το Manhattan by Numbers (1991) και για το Επτά υπηρέτες (1996). Το άλμπουμ Qué Pasa (1997) κινήθηκε περισσότερο στο στιλ της απαλής τζαζ.
Μίρτσεα Λουτσέσκου
Ως προπονητής
Γαλατασαράι
Γκάτο Μπαρμπιέρι
Βιογραφία
Στις 2 Απριλίου 2016, ο Μπαρμπιέρι πέθανε από πνευμονία στη Νέα Υόρκη σε ηλικία 83 ετών.
Προσωπική ζωή
Ο Μπαρμπιέρι παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο, Μισέλ, η οποία ήταν και μάνατζέρ του, το 1960. Η Μισέλ πέθανε το 1995 μετά από 10ετή μάχη με τον καρκίνο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Μπαρμπιέρι σταμάτησε να ηχογραφεί και να κάνει περιοδείες για να τη φροντίζει. Μετά τον θάνατό της, γνώρισε τη δεύτερη σύζυγό του, Λόρα, η οποία γέννησε τον γιο του, Κρίστιαν, το 1998.
Μίρτσεα Λουτσέσκου
Ως προπονητής
Σαχτάρ Ντονέτσκ μικρογραφία| Ο Λουτσέσκου σηκώνει το τρόπαιο του Κυπέλλου Ουκρανίας 2010–11 με τη Σαχτάρ Ντονέτσκ.
Γκάτο Μπαρμπιέρι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ιταλικής καταγωγής Κατηγορία:Αργεντινοί συνθέτες μουσικής ταινιών Κατηγορία:Αργεντινοί συνθέτες
Μίρτσεα Λουτσέσκου
Ως προπονητής
Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
Ντιναμό Κιέβου
Ατομικές
Τάγματα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ρουμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρουμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1970 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Βουκουρεστίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίγκα 1 (Ρουμανία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σπόρτουλ Στουντεντέσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίγκα 2 (Ρουμανία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κορβίνουλ Χουνεντοάρα Κατηγορία:Ρουμάνοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κορβίνουλ Χουνεντοάρα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ρουμανίας Κατηγορία:Προπονητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 1984 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ντινάμο Βουκουρεστίου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΚ Πίζα 2009 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σέριε Α Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπρέσια Κάλτσιο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΚ Ρετζιάνα 1919 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ραπίντ Βουκουρεστίου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ίντερ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γαλατασαράι Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπεσίκτας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ Κατηγορία:Προπονητές νικητές Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Τουρκίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Ντιναμό Κιέβου Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Αστέρα της Ρουμανίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Αξίας (Ουκρανία), 3η τάξη Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Αξίας (Ουκρανία), 2η τάξη Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Αξίας (Ουκρανία), 1η τάξη
Αμεντολέα
Η Αμεντολέα (ιταλικά: Amendolea) είναι μικρή πόλη, μέρος του δήμου Κοντοχωρίου, η οποία βρίσκεται στο κέντρο της γκρεκάνικης περιοχής της επαρχίας του Ρέτζο Καλάμπρια.
Κατοικείται από 13 οικογένειες και υψώνεται περίπου 5 χιλιόμετρα από τη θάλασσα, στην αριστερή όχθη του ποταμού Αμεντολέα, και δεσπόζει το φρούριο στο οποίο βρίσκεται επιβλητικά το Κάστρο Ρούφο. Μέχρι το 1811 ήταν αυτόνομος δήμος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Καλαβρίας
Αϊντίν Αϊμπέτοφ
Ο Αϊντίν Ακανούλι Αϊμπέτοφ (Айдын Ақанұлы Айымбетов, Aidyn Aqanūly Aiymbetov; Айдын Аканович Аимбетов, γεννημένος στις 27 Ιουλίου 1972) είναι κοσμοναύτης από το Καζακστάν.
Οικογένεια
Ο Αϊμπέτοφ είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά, δύο κόρες και έναν γιο.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Ο Αϊμπέτοφ αποφοίτησε από την Ανώτατη Στρατιωτική Σχολή Αεροπορίας Κουτάχοφ Αρμαβίρ και έγινε στρατιωτικός πιλότος, έχοντας εγγραφεί μετά το γυμνάσιο. Υπηρέτησε στην επαρχία Τουράρ Ρισκούλοφ και στο Ταλντικοργκάν, πετώντας μαχητικά MiG-27 και Su-27.
Καριέρα κοσμοναύτη
Ο Αϊμπέτοφ επιλέχθηκε στην πρώτη κατηγορία κοσμοναυτών του Καζακστάν το 2002, μαζί με τον Μουχτάρ Αϊμαχάνοφ, από μια ομάδα 2.000 υποψηφίων. Από το 2003 έως το 2009, εκπαιδεύτηκε στη Ρωσία ως κοσμοναύτης στο κέντρο εκπαίδευσης κοσμοναυτών Γιούρι Γκαγκάριν (Star City). Επέστρεψε στην Αστάνα, στο Καζακστάν, αφού απέτυχε να εξασφαλίσει μια διαστημική πτήση. Είχε προγραμματιστεί να πετάξει το φθινόπωρο του 2009, αλλά λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, αυτό απέτυχε. Ο Αϊμαχάνοφ παρέμεινε στη Ρωσία, έγινε Ρώσος πολίτης, καθιστώντας τον Αϊμπέτοφ τον μοναδικό Καζακστανό κοσμοναύτη. Μετά την επιστροφή, ο Αϊμπέτοφ έμεινε στο JSC (εθνικό κέντρο διαστημικής έρευνας και τεχνολογιών) της Εθνικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NSA) του Καζακστάν. Ίδρυσε το Ινστιτούτο Διαστημικής Ανάπτυξης για την προώθηση της διαστημικής βιομηχανίας στο Καζακστάν. Ξεκίνησε τη Σχολή Νέων Κοσμοναυτών στο Μαθητικό Παλάτι της Αστάνα το 2012. Ήταν ακόμα έτοιμος για πτήση τον Απρίλιο του 2015. μικρογραφία|Αϊμπέτοφ (κάτω αριστερά), μαζί με όλους στο διαστημικό σταθμό (Σεπτέμβριος 2015) μικρογραφία|Αϊμπέτοφ σε γραμματόσημο του 2015 του Καζακστάν Τον Ιούνιο του 2015, επιλέχθηκε να πετάξει στην αποστολή Soyuz TMA-18M στη θέση της τραγουδίστριας Σάρα Μπράιτμαν, που είχε αποσυρθεί τον Μάιο του 2015 και του εφεδρικού της, Σατόσι τακαμάτσου, ο οποίος είχε επίσης αποσυρθεί. Η αποστολή προβλεπόταν να εκτοξευθεί από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την 1η Σεπτεμβρίου 2015. Ο Αϊμπέτοφ γίνεται ο τρίτος γεννημένος στο Καζακστάν κοσμοναύτης, που πέταξε από την ανεξαρτησία του Καζακστάν το 1991, και ο πρώτος που πέταξε υπό τη σημαία του Καζακστάν και ως μέρος του KazCosmos. Ο Αϊμπέτοφ είχε αρχικά προβλεφθεί να πετάξει σε εκτόξευση το 2017. Υπηρέτησε ως βοηθός του Αϊμπέτοφ στην αποστολή ο κοσμοναύτης της Roscosmos Σεργκέι Προκόπιεφ. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2015, ο Αϊμπέτοφ εκτοξεύτηκε από το Μπαϊκονούρ του Καζακστάν, στο Soyuz TMA-18M, μαζί με τον αρχάριο αστροναύτη Αντρέας Μόγκενσεν και τον διοικητή της κάψουλας κοσμοναύτη Σεργκέι Βολκόφ. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2015, ο Αϊμπέτοφ επέστρεψε από την 10ήμερη αποστολή του στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και έπεσε στη στέπα του Καζακστάν, στο Soyuz TMA-16M, μαζί με τον συνάδελφό του νέο αστροναύτη Αντρέας Μόγκενσεν, με τον οποίο οδήγησε, και τον κυβερνήτη της κάψουλας κοσμοναύτη Γκενάντι Παντάλκα, που επέστρεφε από μια περίοδο στον σταθμό, έχοντας γίνει ο κάτοχος του ρεκόρ για τον περισσότερο χρόνο παραμονής στο διάστημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καζάκοι
Ο Βασιλιάς
Ο Βασιλιάς είναι ελληνική δραματική ταινία του 2002 σε σκηνοθεσία του Νίκου Γραμματικού και σενάριο του ίδιου και του Νίκου Παναγιωτόπουλου.
Πλοκή
Ο Βαγγέλης μόλις αποφυλακίζεται, φεύγει από την Αθήνα και επιστρέφει στο χωριό του στην Πελοπόννησο. Ωστόσο, οι συγχωριανοί του τον αντιμετωπίζουν με καχυποψία και επιθετικότητα.
Βραβεία/Διακρίσεις
Η ταινία κέρδισε τέσσερα Κινηματογραφικά Βραβεία Ποιότητας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: τρίτης καλύτερης ταινίας, καλύτερου ηθοποιού (Βαγγέλης Μουρίκης), σκηνογραφίας και ήχου.
Επίσης, κέρδισε τη Χρυσή Πυραμίδα στο φεστιβάλ του Καΐρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες του 2002
Τερουνόμπου Φουτζιμόρι
Ο Τερουνόμπου Φουτζιμόρι (ιαπωνικά: 藤森 照 信, αγγλ. Fujimori Terunobu, γενν. 21 Νοεμβρίου 1946) είναι διακεκριμένος Ιάπωνας αρχιτέκτονας και ιστορικός της Αρχιτεκτονικής.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 και του 1980, εκπόνησε μελέτες για το αστικό περιβάλλον και τη δόμηση, σχετικά με τα πρώιμα δυτικά κτίρια και ασυνήθιστα γεγονότα. Δεν ασχολήθηκε με την αρχιτεκτονική μέχρι που τα 40 του.
Το έργο του θεωρείται από πολλούς ως εκκεντρικό, αλλά χαρακτηρίζεται από τη χρήση φυσικών υλικών. Αν και είναι γνωστός στην Ιαπωνία ως πολιτιστικός σχολιαστής, δεν ήταν ευρέως γνωστός στη Δύση έως ότου εκπροσώπησε την Ιαπωνία στη Μπιενάλε της Βενετίας του 2006.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες αρχιτέκτονες
Αλμυρός Χίου
Ο Αλμυρός είναι οικισμός της Χίου. Υπάγεται στην τοπική κοινότητα Καλαμωτής, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μαστιχοχωρίων, του δήμου Χίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χίου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Χίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός καταγράφηκε χωρίς κατοίκους.
Γεωγραφία
Ο Αλμυρός είναι παράλιος οικισμός της ΝΑ. Χίου. Βρίσκεται στον κεντρικό μυχό του όρμου Καλαμωτής, ανάμεσα στα χωριά Κώμη και Λιλικάς, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει 24 χλμ. περίπου ΝΔ. της πόλης της Χίου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στον δήμο Μαστιχοχωρίων του νομού Χίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Μαστιχοχωρίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Χίου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χίου Κατηγορία:Δήμος Χίου
Φώτιος (έξαρχος)
Ο Φώτιος ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, πατρίκιος και Έξαρχος της Ραβέννα άγνωστο ακριβώς πότε.
Αναφέρεται στην ζωή του Αγίου Θεοδώρου Συκεών (Συκιές Γαλατίας, Μικράς Ασίας) ως Έξαρχος, πιθανώς από το τέλος της βασιλείας του Φωκά και την αρχή της βασιλείας του Ηρακλείου. Τίποτα άλλο δεν είναι γνωστό γι 'αυτόν.
Ο Φώτιος στην αγιογραφία αναφέρεται ότι ήταν πατρίκιος και έπειτα έγινε έξαρχος Ρώμης, την εποχή εκείνη υπήρχε μόνο Έξαρχος Ραβένας στην Ιταλική χερσόνησο. Ο Φώτιος παρακολούθησε κάποτε τη λειτουργία του Αγίου και παρατήρησε ότι το αντίδωρο φαινόταν την μία μπαγιάτικο την άλλη φρέσκο, όταν ήρθε η σειρά του να το πάρει το έφαγε και ενώ ήταν μπαγιάτικο ήταν νόστιμο πολύ. Ρώτησε τον άγιο γι' αυτό κι εκείνος του απάντησε ότι φαινόταν έτσι επειδή ο θεός τους έδειξε ένα σημάδι επειδή θεωρούσε τον Φώτιο και τον γιο του άξιους και έπρεπε να υμνούν τον θεό. Ο Φώτιος μετά από αυτό έκλαψε κι έφυγε από το μοναστήρι του Αγίου.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Έξαρχοι Ραβένας
Εγκολφόπουλος
Το ελληνικό επώνυμο Εγκολφόπουλος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Παρασκευαΐδης
Το ελληνικό επώνυμο Παρασκευαΐδης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Γκουίντο Ασκάνιο Σφόρτσα ντι Σάντα Φιόρα
O Γκουίντο-Ασκάνιο, ιταλ. Guido Ascanio (26 Νοεμβρίου 1518 - 6 Οκτωβρίου 1564) από τον Οίκο των Σφόρτσα ήταν καρδινάλιος, επικαλούμενος της Σάντα Φιόρα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ρώμη και ήταν γιος τού Μπόζιο Β΄ κόμη της Σάντα Φιόρα και της Κοστάντσα Φαρνέζε, νόθης κόρης τού πάπα Παύλου Γ΄. Καρδινάλιοι έγιναν επίσης ο αδελφός του Αλέξανδρος, ο ανιψιός του Φραγκίσκος και ο μικρανιψιός του Φεντερίκο.
Έγινε παπικός απεσταλμένος (legatus) και διοικητής διαφόρων πόλεων και επισκοπικών εδρών. Η Εκκλησιαστική του σταδιοδρομία ξεκίνησε νωρίς με την εκλογή του ως επισκόπου τού Μοντεφιασκόνε ε Κορνέτο (νυν επισκοπή των Βιτέρμπο, Ακουαπενντέντε, Μπανονέτζιο, Μοντεφιασκόνε, Τουσκάνια ε Σαν Μαρτίνο αλ Μόντε Κιμίνο) το 1528, όταν ήταν ακόμη 10 ετών. Παραιτήθηκε το 1548. Έγινε καρδινάλιος-διάκονος στο Εκκλησιαστικό συμβούλιο (Consistorium) το 1534 από τον παππού του Παύλο Γ΄ με τη διακονία των ναών Σάντι Βίτο και Μοντέστο ε Κρεσέντσια. Έπειτα έγινε θαλαμηπόλος (camerlengo) της Ιεράς Ρωμαϊκής Εκκλησίας το 1537, μία θέση που κράτησε ως το τέλος του. Επέλεξε τη διακονία της Σάντα Μαρία ιν Κοσμεντίν το 1540, του Σάντ'Εουστάκιο το 1540 και τέλος της Σάντα Μαρία ιν Βία Λάτα το 1552. Συμμετείχε στους δύο Συλλόγους των καρδιναλίων (Conclavium) του 1555, όπου ο πρώτος εξέλεξε πάπα τον Μάρκελο Β΄ και ο δεύτερος τον Παύλο Δ΄ και στον Σύλλογο τού 1559, πού εξέλεξε τον Πίο Δ΄, ο οποίος συγκάλεσε τη Σύνοδο τού Τρέντο.
Απεβίωσε το 1564 σε ηλικία 46 ετών από πυρετό, στη Μάντουα. Η σορός του μεταφέρθηκε στη Ρώμη και τάφηκε στο παρεκκλήσιο τού Οίκου του στην πατριαρχική βασιλική Σάντα Μαρία Ματζόρε, που είχε κτίσει ο πάπας Λιβέριος.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Σφόρτσα Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Οίκος του Σισμάν
Ο Οίκος του Σισμάν, βουλγ. Шишман, ή Σισμανόβτσι (Σισμανιδών) είναι ένας δυναστικός οίκος που δύο μέλη του, ο Μιχαήλ Γ΄ και ο γιος του Ιβάν-Στέφαν έγιναν βασιλείς της Βουλγαρίας το διάστημα 1322-1331.
Ιστορία
Η καταγωγή του Οίκου ήταν, κατά ένα μέρος, από τους Κουμάνους Τούρκους. Αρχηγέτης είναι ο Σισμάν δεσπότης του Βιντίν, γιος της Άννας (Θεοδώρας) των Ασέν, κόρης του Ιβάν Β΄ των Ασέν της Βουλγαρίας. Ο ιστορικός Πλάμεν Πάβλοβ θεωρεί τον Σισμάν αδελφό του Γεωργίου Α΄ των Τέρτερ της Βουλγαρίας, κάτι που τους συνδέει άμεσα με τον προηγούμενο Οίκο των Τέρτερ.
Ο Σισμάν είχε τέκνα τον Μιχαήλ Γ΄ της Βουλγαρίας και την Κεράτσα Πετρίτσα. Ο Μιχαήλ Γ΄ είχε γιο τον Ιβάν-Στέφαν της Βουλγαρίας. Η Κυράτσα Πετρίτσα ήταν σύζυγος του Σρατσιμίρ και μητέρα του Ιβάν-Αλεξαντάρ της Βουλγαρίας, που οι τρεις γιοί του ήταν οι τελευταίοι βασιλείς της Βουλγαρίας πριν τους Οθωμανούς.
Γενεαλογία των Σισμάν
Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας Κατηγορία:Οίκος του Σισμάν
Ντου Ουάι
Ο Ντου Ουάι (1962 - 2020) ήταν κινέζος διπλωμάτης που διετέλεσε πρέσβης στην Ουκρανία από το 2016 έως το 2019 και πρέσβης στο Ισραήλ από το Φεβρουάριο του 2020 έως το Μάιο του 2020.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην επαρχία Σαντονγκ της Κίνας. Εργάστηκε αρχικά ως αναπληρωτής γενικός διευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών της Κίνας και αναδείχτηκε ωστε διορίστηκε και στο εξωτερικό. Διετέλεσε ως Κινέζος πρέσβης στην Ουκρανία κατά την περίοδο 2016-2020. Εκεί γνωρίστηκε με τον υπουργό Εξωτερικών της Ουκρανίας Vadym Prystaiko και συνέτειλε στην επέκταση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Ήταν υπεύθυνος για το πρόγραμμα τεχνικής βοήθειας στο οποίο η κινεζική κυβέρνηση έδωσε ειδικό εξοπλισμό στις κρατικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης στην Ουκρανία. Συμμετείχε επίσης στις διαπραγματεύσεις ανάληψης της Ουκρανικής αμυντικής εταιρείας Motor Sich από άλλη κινεζική εταιρεία. Ανέλαβε πρέσβης στο Ισραήλ τον Φεβρουάριο του 2020, και υπέβαλε τα διαπιστευτήριά του στον Πρόεδρο του Ισραήλ Ρεουβέν Ριβλίν, ενώ λόγω της πανδημίας του κοροναϊού τέθηκε αρχικά σε καραντίνα δύο εβδομάδων και βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του στην  Χερτσλιγιά στις 17 Μαΐου 2020. Το γεγονός της χρονικής στιγμής του θανάτου του, λίγο μετά την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο, οδήγησε σε διάφορες πιθανολογήσεις σχετικά με την αιτία του θανάτου του.
Η Κίνα ανακοίνωσε την πρόθεση αποστολής ερευνητικής ομάδας προς διενέργεια ερευνών για τα αίτια του θάνατου του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινέζοι διπλωμάτες
Πελτοφόρος η Αφρικανική
Η Πελτοφόρος η Αφρικανική (Λατινικά: Peltophorum africanum), είναι ημιφυλλοβόλo προς φυλλοβόλο ανθοφόρο δέντρο, το οποίο ανέρχεται έως τα 15 μέτρα. Είναι εγγενές στην Αφρική, νοτίως του Ισημερινού.
Κατά τη διάρκεια της άνοιξης, μπορεί να συμβεί να στάξει νερό από τα κλαδιά του δέντρου, ένα φαινόμενο που προκαλείται από το έντομο spittlebug (Ptyelus grossus). Αυτά τα ανώριμα στάδια των spittlebugs συναθροίζονται στους νεαρούς βλαστούς και αντλούν την τροφή τους ρουφώντας τους χυμούς του δέντρου. Παράλληλα, εκκρίνουν καθαρό νερό, το οποίο είναι και η αιτία για το "κλαίον" αποτέλεσμα.
Ετυμολογία
Το γένος ονομάζεται κατά τον Γεννάδιο Πελτοφόρος. Η ονομασία, είναι Ελληνικής προέλευσης και είναι σύνθετη με πρώτο συνθετικό τη λέξη πέλτη, πέλτα που σημαίνει μικρή ασπίδα και τον τύπο –φόρος από το ρήμα φέρω.
Κοινές ονομασίες
Άλλα κοινά ονόματα περιλαμβάνουν Ροδεσιανό μαυρόξυλο (Rhodesian blackwood), Αφρικανικό μαυρόξυλο (African blackwood), Αφρικανική καλαμιά (African wattle), Αφρικανική ψευτοκαλαμιά (African false wattle), Ροδεσιανή καλαμιά (Rhodesian wattle) και Ροδεσιανή μαυροκαλαμιά (Rhodesian black wattle).
Περιγραφή
Στα μεγαλύτερα δέντρα ο φλοιός είναι αυλακωμένος και γκρι-καφέ· ο φλοιός των νέων δέντρων είναι λείος και γκρίζος. Τα φύλλα είναι σαν τις ακακίας και ασημο-γκρι καλυμμένα με λεπτά μικροσκοπικά τριχίδια· τα ώριμα φύλλα κιτρινωπά στις άκρες των κλάδων· εναλλασσόμενα· έως εννέα ζεύγη πτερυγίων έκαστο με 10-20 ζεύγη φυλλαδίων· φύλλα, βλαστός και ράχις (μισχοειδές στέλεχος ενός πτεροειδούς φύλλου) καλυμμένα με ερυθρωπά καφετιά μικροσκοπικά τριχίδια. Τα δένδρα δεν φέρουν αγκάθια.