cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Υβόν Λε Ρου
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Μπρεστουά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ναντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1984 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σταντ Μπρεστουά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Χοσέ ντε Αντσιέτα
Ο Χοσέ ντε Αντσιέτα (José de Anchieta, Σαν Κριστόμπαλ ντε Λα Λαγούνα, Τενερίφη, 19 Μαρτίου 1534 - Ρεριτίμπα, Βραζιλία, 9 Ιουνίου 1597) ήταν Ισπανός Ιησουίτης ιεραπόστολος στη Βραζιλία που ανακηρύχθηκε άγιος από την Καθολική Εκκλησία.
Γεννήθηκε στην Τενερίφη (Κανάρια Νησιά) και φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Κοΐμπρα, στην Πορτογαλία, το 1548. Στη συνέχεια εισήλθε στην Κοινωνία της Αδελφότητας του Ιησού και στάλθηκε ως ιεραπόστολος στη Βραζιλία, όπου και πέθανε το 1597. Ήταν ο ιδρυτής της πόλης του Σάο Πάολο και ένας από τους ιδρυτές της πόλης του Ρίο ντε Τζανέιρο.
Αγιοποιήθηκε από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο ΙΙ, το 1980, σε μια επίσημη τελετή στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό. Λόγω της αφοσίωσής του και της επιτυχημένης ευαγγελικής ιεραποστολής του στη Βραζιλία, αποκλήθηκε «Απόστολος της Βραζιλίας», καθώς επίσης και «Μακάριος Πατέρας Χοσέ ντε Αντσιέτα». Ο Χοσέ ντε Αντσιέτα τυποποίησε την ιθαγενή γλώσσα Τουπί, (Tupí), γράφοντας την πρώτη γραμματική της γλώσσας  «Arte de gramática da língua mais usada na costa do Brasil» 1595.
Αγιοποιήθηκε ξανά στις 3 Απριλίου 2014 από τον Πάπα Φραγκίσκο. Είναι ο δεύτερος άγιος, γεννημένος στις Κανάριες Νήσους μετά τον Πέδρο ντε Μπετανκούρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κανάριες νήσοι Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Ισπανοί κληρικοί Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί μοναχοί Κατηγορία:Ιησουίτες
Πατριαρχείο Αλεξανδρείας
Τρίτο τη τάξει μετά τα Πατριαρχεία Ρώμης και Κωνσταντινουπόλεως, το Παλαίφατο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής, απετέλεσε στα χρόνια της ακμής του μία από τις λαμπρότερες χριστιανικές εκκλησίες της Ανατολής.
Σήμερα ο Πατριαρχικός Θρόνος του Αγίου Μάρκου, κατέχει την πρώτη θέση μεταξύ των ορθοδόξων ανά τον κόσμο Εκκλησιών, στην Ιεραποστολική δράση, πορεία και μαρτυρία, με 25 Ιεραποστολικές Ιερές Μητροπόλεις και 6 Ιεραποστολικές Επισκοπές ανά την Αφρικανική Ήπειρο. Αποτελεί ένα σημαντικό στοιχείο των Ελλήνων της Αιγύπτου που έχουν απομείνει.
Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας είναι δεύτερος στα πρεσβεία τιμής των πατριαρχών μετά τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως και κατέχει τον τίτλο «Πάπας και Πατριάρχης της μεγάλης πόλεως Αλεξανδρείας, Λιβύης, Πενταπόλεως, Αιθιοπίας, πάσης γης Αιγύπτου και πάσης Αφρικής, Πατήρ Πατέρων, Ποιμήν Ποιμένων, Αρχιερεύς Αρχιερέων, τρίτος και δέκατος των Αποστόλων και Κριτής της Οικουμένης».
Το Πατριαρχείο εδρεύει στην συνοικία του Αταρίν της Αλεξάνδρειας, κοντά στο σημείο όπου ζούσε κάποτε ο Κωνσταντίνος Καβάφης.
Η ιστορία της Αλεξανδρινής Εκκλησίας
Η ιστορία της εκκλησίας της Αλεξάνδρειας μπορεί να διαιρεθεί στις επόμενες περιόδους: Οι πρώτοι τρεις αιώνες (δηλαδή από την ίδρυση της από τον Απόστολο Μάρκο έως την πρώτη Οικουμενική Σύνοδο το 325 μ.Χ.) από την πρώτη Οικουμενική Σύνοδο στην αραβική κατάκτηση της Αιγύπτου το 642.
Από την αραβική κατάκτηση της Αιγύπτου στο σχίσμα του 867.
Από το σχίσμα του 867 έως το 1517 (όταν βρέθηκε η Αίγυπτος κάτω από τον ζυγό των οθωμανών Τούρκων). Από την τουρκική κατάκτηση στην απελευθέρωση της Ελλάδας από τον τουρκικό ζυγό το 1821 και από το 1821 μέχρι σήμερα.
Περίοδος πρώτης εκκλησίας και διωγμών
thumb|left|150px|Ο [[Απόστολος Μάρκος|Άγιος Μάρκος ένθρονος - Tiziano 1510 (Church of Santa Maria della Salute, Venice)]] Ο χριστιανισμός έκανε νωρίς την εμφάνισή του στην Αλεξάνδρεια, μέσω των Εβραίων της Διασποράς, οι οποίοι είχαν από καιρό μια ακμάζουσα κοινότητα στην περιοχή. Ιδρυτής της αλεξανδρινής εκκλησίας θεωρείται ο Απόστολος Μάρκος.Η εκκλησιαστική παράδοσή θέλει το Μάρκο να ήρθε στην Αλεξάνδρεια το έτος 42 οπότε και ίδρυσε την εκκλησία της Αλεξάνδρειας, και ήταν ο πρώτος επίσκοπός της για 22 έτη. Ο Μάρκος πέθανε ενώ σερνόταν μέσω των οδών της Αλεξάνδρειας από τον ειδωλολατρικό όχλο, και θάφτηκε σε ένα κοντινό χωριό. Το έτος 828, Ενετοί έμποροι μετέφεραν τα λείψανά του στη Βενετία, και από τότε θεωρείται ως προστάτης της πόλης.
Ο Ανιανός, συνοδός του Μάρκου και δεύτερος επίσκοπος της Αλεξάνδρειας ήταν σε θέση να επεκτείνει τις χριστιανικές βάσεις που έθεσε ο Μάρκος και να παραγάγει σημαντικά πνευματικά επιτεύγματα στην καθιέρωση του χριστιανικού λόγου.
Ο χριστιανισμός βρήκε θετική ανταπόκριση μεταξύ των Εβραίων, και επίσης μεταξύ των Ελλήνων. Ο τοπικός πληθυσμός της Αιγύπτου, αφ' ετέρου, δεν φαίνεται να είναι πολύ ενθουσιώδης για το νέο μήνυμα που είχε φθάσει στα εδάφη του, ή να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διοίκηση και την οργάνωση της πρώτης χριστιανικής κοινότητας στη χώρα της Αιγύπτου.
Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο ως προς το εάν Αιγύπτιοι κατέλαβαν σημαντική θέση στην πρώτη χριστιανική κοινότητα της Αλεξάνδρειας, δεδομένου ότι τα αιγυπτιακά ονόματα δεν εμφανίζονται στους καταλόγους επισκόπων μέχρι το δεύτερο αιώνα.
Το γεγονός είναι, εντούτοις, ότι ακόμη και στα πρώτα έτη της η εκκλησία της Αλεξάνδρειας επέκτεινε τις δραστηριότητές της για να καλύψει όχι μόνο την Αίγυπτο, τη Λιβύη και τις πόλεις της Κυρηναϊκής Πενταπόλεως αλλά και τις υποσαχάριες χώρες της Αφρικής. Ο πρώτος των επισκόπων της εκκλησίας της Αλεξάνδρειας ήταν ο επίσκοπος της Λιβύης.
Κατά τη διάρκεια των πρώτων δύο αιώνων της χριστιανικής εποχής, η Αλεξάνδρεια υπέφερε από τις διώξεις που βιώθηκαν από όλες τις εκκλησίες στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Μεγάλος αριθμός Χριστιανών στην κοινωνία της Αλεξάνδρειας υπέφερε τρομερά, συμπεριλαμβανομένου του πατέρα του Ωριγένη Λεωνίδη, ο οποίος μαρτύρησε για τις χριστιανικές πεποιθήσεις του. Πολλοί Χριστιανοί οδηγήθηκαν στο θάνατο και η πόλη της Αλεξάνδρειας δοκίμασε για μεγάλο διάστημα τη φρίκη και το φόβο.
Βυζαντινή περίοδος και αραβοκρατία
Το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας είχε τους πιο πολλούς πιστούς έπειτα από το Πατριαχείο Κωνσταντινουπόλεως. Με τις μονοφυσιτικές έριδες ελαττώθηκε ο πληθυσμός του και οι Κόπτες (Αιγύπτιοι) χωρίστηκαν από τους Ορθοδόξους, τους οποίους ονόμασαν Μελχίτες, γιατί ακολουθούσαν την πίστη του βασιλιά (μέλεχ) της Κωνσταντινουπόλεως. Στο χωρισμό αυτό συνετέλεσαν  και   φυλετικά   αίτια, γιατί το   μονοφυσιτισμό ακολούθησαν οι εντόπιοι.
Στην αραβοκρατία (642-1254) η κατάσταση για τους Ορθοδόξους ήταν  χειρότερη, γιατί  οι Άραβες καταδίωκαν τους χριστιανούς παρόλο που κάποιοι χριστιανοί έδειξαν παθητική στάση στις αραβικές επιδρομές και την κατάληψη της χώρας.
Ο ορθόδοξος Πατριάρχης Πέτρος Γ' έφυγε το 651 και πήγε στην Κωνσταντινούπολη και ο θρόνος έμεινε κενός επί 76 χρόνια μέχρι το 727.Αυτό είχε δυσάρεστες συνέπειες για το Πατριαρχείο καθώς πολλοί χριστιανοί εξισλαμίστηκαν. Τότε τα εκκλησιαστικά ιδρύματα και τους ναούς, εκτός από του Αγίου Σάββα στην Αλεξάνδρεια, τα πήραν οι Κόπτες.
Ο Λέων Ίσαυρος έστειλε στην Αλεξάνδρεια Πατριάρχη τον Κοσμά το 727 που κατάφερε να ξαναπάρουν οι Ορθόδοξοι τους ναούς και τα δικαιώματα τους.
Στα μέσα του Η' αιώνα ο εμίρης Χαφίζ καταδίωξε τους χριστιανούς και τότε εξισλαμίστηκαν 40.000. Στα μέσα του Θ' αιώνα νέος διωγμός ξέσπασε εναντίον των Ορθοδόξων και των Κοπτών σκότωσαν πολλούς Χριστιανούς, κατέστρεψαν τις εκκλησίες και τους ανάγκασαν να  εξισλαμιστούν.
Από τον Ι' αιώνα οι Έλληνες άρχισαν να εξαφανίζονται από το προσκήνιο και γίνονται αραβόφωνοι Πατριάρχες· οι κάτοικοι έπαιρναν αραβικό χαρακτήρα και ο εξαραβισμένος πληθυσμός ενισχύονταν από τους Σύρους αποίκους.
Το 933 πρώτος αραβόφωνος Πατριάρχης έγινε ο Ευτύχιος που έγραψε χρονικό στην αραβική γλώσσα από την κτίση του κόσμου ως την εποχή του.
Το 1015 όταν ήταν ηγεμόνας ο Χακήμ έγινε διωγμός εξοντωτικός εναντίον των Χριστιανών. Τότε σκότωσαν τον Ορθόδοξο Πατριάρχη Διονύσιο, πολλοί Χριστιανοί αναγκάστηκαν με τη βία να εξισλαμιστούν και καταστράφηκαν χιλιάδες εκκλησίες.
Σταυροφορίες και έλευση των τουρκικών φύλων
Την εποχή της Δ' Σταυροφορίας υπάρχει πληροφορία ότι ο Πατριάρχης Νικόλαος Γ' ζήτησε με γράμμα τη φιλία του Πάπα Ιννοκεντίου Γ' για να ελαφρώσει από τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε.
Δυτικοί ιστορικοί λένε ότι στην Δ' Σύνοδο του Λατερανού παραβρέθηκε και απεσταλμένος του Πατριάρχη. Αυτά όμως δεν τον ωφέλησαν. Οι Σταυροφόροι έκαναν μονάχα μια επιδρομή στην Αίγυπτο (1365) χωρίς να μείνουν εκεί, επηρέαζαν όμως την κατάσταση, γιατί κυριαρχούσαν στις χώρες κοντά στην Αίγυπτο.
Στις αρχές του ΙΔ' αιώνα εγκαταστάθηκε στην Αλεξάνδρεια Λατίνος Πατριάρχης για τους λίγους Ρωμαιοκαθολικούς που υπήρχαν εκεί.
Η θέση των Χριστιανών είχε γίνει ακόμη χειρότερη όταν κυριάρχησαν οι Μαμελούκοι Τούρκοι (1254-1517) οι οποίοι καταδίωκαν τους Χριστιανούς και ανάγκασαν πολλούς σε εξισλαμισμό. Έτσι με τους διωγμούς αυτούς ο χριστιανικός πληθυσμός ελαττώθηκε και ο ακμαίοςελληνισμός της Αιγύπτου εξαφανίστηκε.
Όταν κυριάρχησαν στην Αίγυπτο οι Οθωμανοί Τούρκοι τα πράγματα άλλαξαν προς το καλύτερο.
Δεν είναι γνωστό πότε εγκαταστάθηκαν πάλι Έλληνες Πατριάρχες στην Αλεξάνδρεια, αφού από την Άλωση έμεναν στην Κωνσταντινούπολη. Στα πρακτικά της Συνόδου της Φλωρεντίας υπογράφει ο Φιλόθεος, Τοποτηρητής του Θρόνου Αλεξανδρείας.
Αρχή αναγέννησης
Το ΙΔ' αιώνα καλυτέρεψε κάπως η κατάσταση γιατί οι Πατριάρχες της Κωνσταντινουπόλεως και οι Φαναριώτες μπορούσαν να επηρεάζουν ευνοϊκά τις τουρκικές αρχές   για  τον  χριστιανισμό  της  Αιγύπτου.
Έτσι άρχισαν να εκλέγονται Πατριάρχες Αλεξανδρείας που φρόντισαν να αναδιοργανώσουν την εκκλησία τους. Σημαντικές υπηρεσίες πρόσφεραν οι πατριάρχες Μελέτιος Πηγάς, Κύριλλος Λούκαρης, Γεράσιμος Σπαρταλιώτης και ο Μητροφάνης Κριτόπουλος.
Ο δέκατος ένατος αιώνας θα μπορούσε να περιγραφεί, ως περίοδος στην οποία το Πατριαρχείο της Αλεξάνδρειας δοκίμασε μια αναγέννηση. Εν πολλοίς, αυτή η επιτυχία μπορεί να αποδοθεί στην προσωπικότητα του Μεχμέτ Αλί Πασάς (1806 - 1848), του οποίου τα φιλελληνικά αισθήματα τον οδήγησαν να ενθαρρύνει Έλληνες να εγκατασταθούν στην Αίγυπτο.
Η αύξηση του μεγέθους του ποιμνίου του, ήταν μια μεγάλη βοήθεια στο Πατριαρχείο. Οι Έλληνες που άρχισαν σύντομα να φθάνουν στην Αίγυπτο δεν ήταν απλά ευκαιριακοί μετανάστες. Περιελάμβαναν πολλούς ανθρώπους των γραμμάτων, αλλά προ πάντων αφιερώθηκαν στις επιχειρήσεις και το εμπόριο.
Περίοδος ακμής
Για πολλά έτη, τα εσωτερικά προβλήματα, τα οποία προέκυπταν όποτε ένας Πατριάρχης έπρεπε να εκλεγεί, δημιουργούσαν δυσκολίες για το Πατριαρχείο.
Στα 1870, με την εκλογή στο θρόνο του Σωφρονίου, ενός πρώην Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, η ειρήνη επιβλήθηκε στην εκκλησία.
Το Πατριαρχείο της Αλεξάνδρειας επανέκτησε το προηγούμενο ανάστημά του και την χαμένη αίγλη του. Με την ίδρυση εκπαιδευτικών και πολιτιστικών ιδρυμάτων, λαμβάνοντας υπόψη τη γρήγορη αύξηση του αριθμού των Ελλήνων στην Αίγυπτο και με την παρουσία μεγάλων ευεργετών όπως ο Γεώργιος Αβέρωφ, η ελληνική κοινότητα στην Αίγυπτο και το Πατριαρχείο βίωσαν μια περίοδο ανόδου και γοήτρου.
Ελληνικές κοινότητες στην Αίγυπτο ιδρύθηκαν και σε άλλα μέρη, ο αριθμός φιλανθρωπικών ιδρυμάτων αυξάνονταν, οι πρώτες ελληνικές εφημερίδες δημοσιεύθηκαν, και τα πρώτα ελληνικά βιβλία τυπώθηκαν. Νέες εκκλησίες ιδρύθηκαν και χτίστηκαν.
Το 1872, ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας Σωφρόνιος συμμετείχε, με τους άλλους Πατριάρχες της ανατολής στη Σύνοδο που συνήλθε στην Κωνσταντινούπολη,η οποία καταδίκασε τον Εθνοφυλετισμό και τη Βουλγαρική Εκκλησία ως σχισματική.
Κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα, η πνευματική αναγέννηση του Πατριαρχείου της Αλεξάνδρειας έφθασε στο απόγειο της. Ο αριθμός Ελλήνων στην Αίγυπτο ήταν υψηλότερος απ'ό,τι σε οποιαδήποτε προηγούμενη περίοδο.
20ός αιώνας
Ο πρώτος Πατριάρχης του εικοστού αιώνα, Φώτιος Πέρογλου (1900 - 1925), προσπάθησε να αυξήσει το γόητρο Πατριαρχείου με την ίδρυση επτά νέων επισκοπών και την επιλογή υψηλής μόρφωσης κληρικών για να καλυφθούν οι κενές θέσεις.
Το 1926, ο Μελέτιος Μεταξάκης, ένας ξεχωριστός και ιδιοφυής ιεράρχης, εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας.
Γνώστης και υπέρμαχος του Συνοδικού Συστήματος, το επέβαλε στη διοίκηση του Πατριαρχείου, με την σύνταξη και την δημοσίευση των κανονισμών του Πατριαρχείου της Αλεξανδρείας, στις 15 Μαΐου 1930. Επιτέλους, η οφειλόμενη προσοχή δόθηκε στη ζωή των Μητροπόλεων και των κοινοτήτων, συμπεριλαμβανομένου του τελετουργικού, των μυστηρίων και ακόμη και των δικαστικών πτυχών της ζωής του κλήρου.
Ο Μελέτιος ίδρυσε επίσης τη Σχολή του Αγίου Αθανασίου. Στα χρόνια του, το Πατριαρχείο επόπτευε δέκα μητροπολιτικές επαρχίες, 90 εκκλησίες, 5 μοναστήρια και 107 ιερείς κοινοτήτων. Με πρωτοβουλία του, ένας οργανικός νόμος του ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας συντάχτηκε, καθορίζοντας τον τρόπο με τον οποίο ο Πατριάρχης θα εκλεγόταν και τα δικαιώματα, τα οποία θα ασκούσε.
Η πατριαρχεία του Χριστοφόρου (1939-1967) θα περιγραφόταν καλύτερα ως περίοδος με μεγάλης κλίμακας προγράμματα ανακαίνισης και αναδιάρθρωσης. Συνδέεται με την ανάληψη της εξουσίας από το στρατηγό Νάσερ και τις πολιτικές εξελίξεις που επακολούθησαν στην Αιγυπτιακή Δημοκρατία. Επακολούθησε σημαντική μείωση του ελληνικού πληθυσμού. Γεγονός που έφερε σε δυσχερή θέση το Πατριαρχείο.
Στην προσπάθεια διασώσεως του ελληνορθόδοξου κέντρου νέες επισκοπές οργανώθηκαν σε όλη τη μαύρη ήπειρο και επίσημη αναγνώριση χορηγήθηκε στις αφρικανικές ορθόδοξες κοινότητες. Αυτή η κίνηση βοήθησε τις ιεραποστολικές δραστηριότητες του Πατριαρχείου.
Οι επόμενοι δύο Πατριάρχες, ο Νικόλαος ΣΤ΄(1968-1986) και ο Παρθένιος Γ΄ (1987-1996) προσπάθησαν επιτυχώς να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες. Πολλά προγράμματα εκτελέσθηκαν, και ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στις ιεραποστολικές προσπάθειες στο εξωτερικό.
Το Πατριαρχείο σήμερα
αριστερά|μικρογραφία|262x262εσ|Ο Πατριάρχης Θεόδωρος Ζ' Την 9η Οκτωβρίου 2004 εξελέγη παμψηφεί από την Ιεραρχία του Αλεξανδρινού Θρόνου Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής, ο από Ζιμπάμπουε Θεόδωρος Β΄ (Χορευτάκης).
Η Ενθρόνισή Του ετελέσθη την 24η Οκτωβρίου 2004 στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Αλεξανδρείας, με την υψηλή παρουσία Μακαριωτάτων Προκαθημένων και Αντιπροσωπειών όλων των Εκκλησιών, των Πολιτειακών και Πολιτικών Αρχών της Ελλάδος και της Αιγύπτου και χιλιάδων Χριστιανών.
Η εν γένει ιεραποστολική δράση του Μακαριωτάτου, αλλά και το μειλίχιο του χαρακτήρος Του, αποτελούν την αιτία της αγάπης όλων των Αφρικανών αδελφών στο πρόσωπό του, ως και των Ελλήνων και των Αράβων της Αιγύπτου και ολοκλήρου της Αφρικής
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλεξανδρειας * Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Αίγυπτο
Isofix
Isofix είναι το διεθνές πρότυπο για τα σημεία στερέωσης για παιδικά καθίσματα ασφαλείας στα επιβατικά αυτοκίνητα. Το σύστημα είναι ανάλογο με το LATCH στις Ηνωμένες Πολιτείες και LUAS ("Lower Universal Anchorage System») ή Canfix στον Καναδά. Ο μηχανισμός για τη στερέωση του καθίσματος με τα κάτω αγκύρια είναι αρκετά διαφορετική από ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στην ΕΕ δύο κλιπ συνδέουν το κάθισμα στα Κάτω Άγκύρια ενώ στο LATCH είναι κρίκοι ανοιχτού τύπου.
Κατηγορία:Ασφάλεια Κατηγορία:Αυτοκίνητο
Μάχη στο όρος Γκρόπιους
Η Μάχη στο Όρος Γκρόπιους έλαβε χώρα το 83 ή 84 όταν ο Γναίος Ιούλιος  Αγρικόλας, κυβερνήτης της Βρετανίας, επικεφαλής μιας δύναμης από λεγεωνάριους και  επικουρικούς εισέβαλε στην Σκωτία για να υποτάξει τις φυλές των Καληδονίων.
Δράση του Αγρικόλα
Ο Γναίος  Ιούλιος  Αγρικόλας (Gnaeus  Iulius  Agricola) ανέλαβε την διοίκηση της Βρετανίας το  77 και ως το τέλος του ιδίου καλοκαιριού είχε εξολοθρεύσει το φύλο των Ορδοβικών που είχε πραγματοποιήσει επιδρομή στην ρωμαϊκή επαρχία.
Μέχρι το 80 ο Αγρικόλας ειχε καταφέρει να φτάσει σε μια γραμμή που ορίζεται από τον κόλπο της Κλώτης (Firth of Clyde ),προς την μεριά της Βόρειας θάλασσας έως τον κόλπο της Βοδερίας (Firth of Forth) από την πλευρά της Ιβερνίας (Ιρλανδίας).
Το 81 ο Αγρικόλας έκανε μια εκστρατεία δυτικά πέρα από τον κόλπο της Κλώτης φτάνοντας απέναντι από της ακτές της Ιβερνίας. Ο Αγρικόλας δεν αποβιβάστηκε στο νησί αλλά αρκέστηκε να πάρει υπό την προστασία του έναν από τους τοπικούς βασιλείς του νησιού που είχε εκδιωχθεί από την φυλή του.
Το 82 ο Αγρικόλας επιτέθηκε πέρα από τον κόλπο της Βοδερίας, χρησιμοποιώντας και τον στόλο του. Οι ανυπότακτοι λαοί της Καληδονίας, στην βόρεια περιοχή του νησιού αιφνιδιάστηκαν αλλά αποφάσισαν να του επιτεθούν. Οι Καληδόνιοι έκαναν νυκτερινή επίθεση στο στρατόπεδο της 9ης Ισπανικής λεγεώνας και ξέσπασε άγρια σύγκρουση. Ο Αγρικόλας  το πληροφορήθηκε και σπεύδοντας με ιππικές και πεζικές δυνάμεις επιτέθηκε στα  νώτα των Καληδονίων που νικήθηκαν και τράπηκαν σε φυγή.
Δημηγορίες των δυο αντίπαλων αρχηγών
Πριν την επικείμενη σύγκρουση οι δυο αρχηγοί εμψύχωσαν τους άνδρες τους με τους λόγους τους. Ο Καλγάκος σημείωσε ότι η επεκτατική πολιτική των Ρωμαίων στηρίζεται στην πλεονεξία τους και τόνισε τις τραγικές συνέπειες που θα είχε γι΄ αυτούς η επικράτηση της ρωμαϊκής πολιτικής. Γι΄ αυτό οι Καληδόνιοι θα έπρεπε να πολεμήσουν γενναία προκειμένου να νικήσουν τους Ρωμαίους που είχαν πολλά ασθενή σημεία.
Ο Αγρικόλας στην δική του δημηγορία πρώτα αναφέρεται στον κίνδυνο που διατρέχουν οι Ρωμαίοι σε αυτήν την ξένη χώρα  και κατόπιν  σημειώνει  τα κατορθώματα που  πέτυχαν  οι στρατιώτες του με το θάρρος τους δίνοντας τους έτσι ένα μήνυμα αισιοδοξίας: «Τερματίστε με ένα μόνο χτύπημα όλες τις εκστρατείες σας, στεφανώστε έργα πενήντα χρόνων σε μια μεγάλη ημέρα, αποδείξτε  στην πολιτεία μας ότι δεν πρέπει ποτέ να καταλογιστούν στον στρατό ή οι αργοπορίες του πολέμου ή οι αφορμές των επαναστάσεων, Transigite cum expeditionibus, imponite quinquaginta annis magnum diem, adprobate rei publicae numquam exercitui  imputari potuisse aut moras belli aut causas rebellandi»
Όρος Γκρόπιους
Ο Καλγάκος που διέθετε 30.000 άνδρες παρέταξε τα άρματα του και την πρώτη γραμμή των πεζών του στην πεδιάδα. Στην πλαγιά του βουνού παρέταξε αμφιθεατρικά το κύριο σώμα του στρατού του.
Οι υπόλοιποι Καληδόνιοι αδιαφόρησαν για την μάχη που διεξάγονταν μπροστά τους στους πρόποδες του βουνού και άρχισαν να κατεβαίνουν ήρεμα την πλαγιά, κινούμενοι προς τις πλευρές της ρωμαϊκής πρώτης γραμμής με σκοπό να την περικυκλώσουν. Ο Αγρικόλας αντιλήφθηκε την κίνηση τους και έστειλε εναντίον τους την εφεδρεία ιππικού που τηρούσε. Οι ιππείς με σφοδρή επίθεση ανέτρεψαν τους αντιπάλους τους που έσπευσαν να υποχωρήσουν. Τότε ο Αγρικόλας ανακάλεσε τους ιππείς που πολεμούσαν στο κέντρο. Σύμφωνα με διαταγή του οι Ρωμαίοι ιππείς προσπέρασαν, ανενόχλητοι τις  γραμμές  των Καληδονίων  χωρίς οι τελευταίοι να το αντιληφθούν, καθώς τα πλευρά της παράταξης τους είχαν μείνει ακάλυπτα και κατόπιν επιτέθηκαν στα νώτα τους. Οι Καληδόνιοι κατέρρευσαν και οι Ρωμαίοι άρχισαν την καταδίωξη. Η μάχη απλώθηκε σε όλη την γύρω περιοχή καθώς οι περισσότεροι Καληδόνιοι έφευγαν προς τα γειτονικά δάση ενώ οι ολιγάριθμοι που έμειναν για να πολεμήσουν περικυκλώνονταν και εξοντώνονταν μέχρι ενός. Όλη η γύρω περιοχή γέμισε από σκορπισμένα ανθρώπινα μέλη και άψυχα σώματα, όπλα και περιπλανώμενα άλογα ενώ το αίμα πλημύρισε την γη.
Οι Καληδόνιοι διέφυγαν τελικά μέσα στα δάση προσπαθώντας να ανασυγκροτηθούν. Ο Αγρικόλας διείδε έγκαιρα τον κίνδυνο της ενέδρας. Έτσι σταμάτησε αμέσως την προέλαση των ταχύτερων πεζών του στις παρυφές των δασών. Κατόπιν διέταξε τον σχηματισμό ενιαίας γραμμής από ιππείς που είχαν αφιππεύσει εκεί όπου υπήρχαν δάση και από ιππείς που κρατούσαν τα άλογα τους εκεί όπου υπήρχαν ξέφωτα. Μπροστά στην νέα προέλαση της ρωμαϊκής γραμμής οι Καληδόνιοι τράπηκαν ξανά σε φυγή. Μόνο ο ερχομός της νύχτας τερμάτισε την καταδίωξη. Οι απώλειες των Καληδονίων ήταν 10.000 άνδρες ενώ των Ρωμαίων 360 άνδρες.
Συνέπειες της δράσης του Αγρικόλα
Ο Αγρικόλας πέτυχε περιφανή νίκη. Αν και η Καληδονία παρέμεινε εκτός της ρωμαϊκής επιρροής καθώς ο ρωμαϊκός στρατός γύρισε στην γραμμή Κλώτης–Βοδερίας, ο Ρωμαίος έπαρχος είχε κατορθώσει να στερεώσει αποτελεσματικά την ρωμαϊκή παρουσία στην Βρετανία. Η ανέγερση από τον Αδριανό οχυρού συνόρου (limes) στην γραμμή Tyne-Sodway θα παγιώσει τα σύνορα της ρωμαϊκής επικράτειας.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες ρωμαϊκού στρατού Κατηγορία:Ιστορία της Βρετανίας
Waiting for the Sun
Waiting for the Sun είναι ο τρίτος στούντιο δίσκος του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος The Doors, ο οποίος ηχογραφήθηκε από τα τέλη του 1967 μέχρι τον Μάιο του 1968 και κυκλοφόρησε στις 11 Ιουλίου της ίδιας χρονιάς. Ο δίσκος, όπως αναγνώρισε και ο ντράμερ του συγκροτήματος Τζον Ντένσμορ, υπέφερε από το λεγόμενο "σύνδρομο του τρίτου άλμπουμ", δηλαδή τη δυσκολία ενός συγκροτήματος να έχει ένα απόθεμα πολύ καλών συνθέσεων, ικανό να γεμίσει έναν τρίτο στη σειρά δίσκο. Αυτό ήταν κάτι που είχε επισημανθεί και από την κριτική της εποχής. Επανεκδόθηκε για πρώτη φορά σε ψηφιακή μορφή (CD) το 1988.
Ιστορικό
left|220px|thumb|Οι Doors το 1968 Οι ηχογραφήσεις ξεκίνησαν στα τέλη του 1967 στο στούντιο Sunset Sound Recorders του Χόλυγουντ, με τις εγγραφές των τραγουδιών "The Unknown Soldier" και "Spanish Caravan". Στη συνέχεια, όμως, στις αρχές της επόμενης χρονιάς το συγκρότημα και η ομάδα του μετακόμισαν λίγο παρακάτω, στο στούντιο TTG (Two Terrible Guys), όπου εκείνη την περίοδο ηχογραφούσε και ο Φρανκ Ζάπα. Το ομώνυμο τραγούδι του άλμπουμ, "Waiting for the Sun", δεν συμπεριελήφθη στην έκδοση του δίσκου, άλλα μπήκε στη μεθεπόμενη δουλειά του συγκροτήματος Morrison Hotel.
Παραγωγός του δίσκου ήταν και πάλι ο Πολ Ρόθτσαϊλντ, με μηχανικό ήχου τον Μπρους Μπότνικ. Η φωτογραφία του εξωφύλλου ήταν έργο του Πολ Φεράρα (Paul Ferrara), η δημιουργία και ο σχεδιασμός του προέρχονταν από τον Ουίλιαμ Χάρβεϊ (William S. Harvey), ενώ η φωτογραφία στο οπισθόφυλλο ήταν του Γκάι Γουέμπστερ (Guy Webster).
left|220px|thumb|Οι Doors στη Δανέζικη τηλεόραση τον Σεπτέμβριο του 1968
Οι ηχογραφήσεις επηρεάστηκαν από τα σοβαρά προβλήματα χρήσης ναρκωτικών ουσιών και αλκοόλ από τον τραγουδιστή Τζιμ Μόρισον. Ο Άλις Κούπερ, μάλιστα, ο οποίος βρισκόταν τριγύρω κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων, αναρωτιόταν εάν ο Μόρισον θα κατόρθωνε τελικά να "επιζήσει, ώστε να τελειώσει το άλμπουμ". Την ίδια περίοδο, οι Doors πραγματοποίησαν σειρά επεισοδιακών ζωντανών εμφανίσεων, με αποκορύφωμα τη συναυλία τους στο "Chicago Coliseum" στις 10 Μαΐου 1968, όπου σοβαρά επεισόδια έλαβαν χώρα ανάμεσα στην αστυνομία και το κοινό.
Το Waiting for the Sun κυκλοφόρησε στις 11 Ιουλίου 1968 από την Elektra Records, ανεβαίνοντας στην κορυφή των αμερικάνικων τσαρτ. Το άλμπουμ συνόδευε, αρχικά, το σινγκλ "The Unknown Soldier" που ανέβηκε στο Top-40, αλλά λίγο μετά την κυκλοφορία του δίσκου, το δεύτερο σινγκλ του με τίτλο "Hello, I Love You" σκαρφάλωσε στην κορυφή του καταλόγου επιτυχιών και έγινε χρυσό. Το Waiting for the Sun έχει βραβευθεί ως πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, ενώ έχει γίνει χρυσό στη Μεγάλη Βρετανία, τη Γερμανία και τη Γαλλία.
Κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, έπαιξαν για πρώτη φορά εκτός ΗΠΑ σε διάφορες συναυλίες με τους Jefferson Airplane, ενώ επέστρεψαν στην πατρίδα τους για εννέα ακόμη συναυλίες πριν μπουν και πάλι στο στούντιο για το τέταρτό τους άλμπουμ.
Love Street
Δεύτερο τραγούδι του άλμπουμ είναι το "Love Street", του οποίου οι στίχοι αναφέρονται στην οδό 1812 Rothdell Trail όπου διέμενε ο τραγουδιστής με την κοπέλα του, Πάμελα Κούρσον. Ο στίχος "There's a store where the creatures meet" αναφέρεται σε κλαμπ όπου συγκεντρώνονταν χίπις της περιοχής.
Not to Touch the Earth
Ακολουθεί το "Not to Touch the Earth" το οποίο είναι μέρος του "The Celebration οf the Lizard", ενός ποίηματος που ο Μόρισον είχε κατά νου να αποτελέσει την πρώτη πλευρά του Waiting for the Sun, στο πρότυπο των μεγάλης διάρκειας συνθέσεων των "The End" και "When the Music's Over". Τελικά ηχογραφήθηκε μόνο ένα ντέμο του "Celebration", χωρίς τη συμμετοχή του παραγωγού. Το κομμάτι περιέχει αναφορές στη δολοφονία του Προέδρου Κένεντι.
Summer's Almost Gone & Wintertime Love
"Summer's Almost Gone" αναφέρεται στο καλοκαίρι και στον θάνατο και το ερώτημα για την μετέπειτα ζωή. Ακολουθεί το "Wintertime Love", που είναι αλληλένδετο νοηματικά με το προηγούμενο τραγούδι, μιλάει για τη μοναξιά και την αποξένωση που κυριαρχούν σε έναν άνθρωπο τον χειμώνα. Και τα δύο κομμάτια συνθέτουν μια ενότητα γύρω από τη νεότητα ως πολιτισμική και, ενδεχομένως και πολιτική, ταυτότητα.
180px|thumb|δεξιά|Ο Τζον Ντένσμορ το 1968
Spanish Caravan
Ο κιθαρίστας Ρόμπι Κρίγκερ συνέθεσε το "Spanish Caravan", με την εισαγωγή να προέρχεται από τη σύνθεση "Asturias" του Ισπανού κλασικού συνθέτη Ισαάκ Αλμπένιθ και τον Κρίγκερ να παίζει σε στυλ φλαμένκο, ένα μουσικό είδος που είχε διδαχτεί όταν μάθαινε να παίζει κιθάρα.
My Wild Live
Ακολουθεί το "My Wild Love", το οποίο μιλάει για μια κοπέλα η οποία γυρνάει τον κόσμο και ζει μια έντονη ζωή χωρίς αναστολές ή τύψεις για τις πράξεις της. Η acappella μορφή του, σε συνδυασμό με το άκουσμα των αλυσίδων που σέρνονται, κάνουν αυτό το τραγούδι μοναδικό, από αισθητική άποψη, στη δισκογραφία του συγκροτήματος.
Σάπια Βρύση Αχαΐας
Η Σάπια Βρύση είναι ορεινή τοποθεσία στο Δήμο Ερυμάνθου της Αχαΐας, ενώ παλιότερα υπήρξε βραχύβιος οικισμός, του οποίου σώζονται σήμερα μόνο ερείπια.
Τοποθεσία
Σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας» ανήκε γεωγραφικά στην περιφέρεια της πρώην Κοινότητας Λεοντίου του Νομού Αχαΐας, ενώ από το 2011 κ.εξ. αποτελεί θέση στο νεοπαγή Δήμο Ερυμάνθου. Τα χαλάσματα του παλιού οικισμού είναι ορατά και βρίσκονται παραπλεύρως του δρόμου μεταξύ Χαλανδρίτσας και Λεοντίου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.062 μέτρων, στα νοτιοανατολικά του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού όρους και συγκεκριμένα ανάμεσα στα βουνά Ράχη Στρίγκλου (Στριγκλέικο Βουνό) και Κορφάδες. Παλαιότερα ήταν οικισμός, ο οποίος σήμερα δεν κατοικείται, ενώ τα χαλάσματά του απέχουν λιγότερο από 2,5 χιλιόμετρα από τα σύγχρονα Κατσαϊταίικα Λεοντίου.
Ονομασία
Το όνομά της το οφείλει προφανώς σε παλιά ξύλινη κρήνη η οποία εγκαταλείφθηκε. Ίδιο τοπωνύμιο υπάρχει και στο χωριό Χρύσοβο του πρώην Δήμου Αποδοτίας της Αιτωλοακαρνανίας. Εκεί το όνομα προήλθε ίσως από την "ανάμνηση" στις βρύσες των παραμυθιών, από τις οποίες κανείς δεν έπινε νερό.
Διοικητική και δημογραφική εξέλιξη
Από το 1836 έως το 1840 ανήκει στο Δήμο Παναχαιών (ή Παναχαΐας), ενώ, με το Β.Δ. 27/11/1840 Περί συγχωνεύσεων δήμων (Φ.Ε.Κ. 5/8-3-1841) και την κατάργηση του Δήμου Παναχαιών, προσαρτάται στο Δήμο Φαρρών μέχρι που καταργήθηκε το 1920. Πιο συγκεκριμένα, με το ΦΕΚ 59Β της 17/06/1897 προσαρτάται στον τότε Δήμο Φαρρών, ενώ με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το Δήμο Φαρρών και προσαρτάται στην Κοινότητα Μπαρδικώστα μέχρι και την οριστική του κατάργηση την 18/12/1920 , όταν και διαπιστώθηκε η εγκατάλειψή του.
Ως οικισμός είχε 59 κατοίκους στην απογραφή του 1896. Κατά την απογραφή του 1907 είχε 30 κατοίκους.
Ιστορικά στοιχεία
Ανήκε στα λεγόμενα Ζουμπατοχώρια. Όπως αναφέρεται στην Ελληνική Χωρογραφία του Ιωάννη Εμμ. Νουχάκη, απείχε στα 1901 έξι ώρες δρόμο από την Πάτρα ενώ η απόστασή της από τη Χαλανδρίτσα, την έδρα του τότε Δήμου Φαρρών, ήταν δυο ώρες δρόμο. Το ίδιο αναφέρει στα 1903 για τον ορεινό οικισμό της Σάπιας Βρύσης και ο Χρήστος Κορύλλος, ότι δηλ. απείχε δύο ώρες δρόμο από τη Χαλανδρίτσα.
Waiting for the Sun
Yes, the River Knows
Προτελευταίο τραγούδι του Waiting for the Sun είναι η μπαλάντα "Yes, the River Knows", του οποίου οι αλληγορικοί στίχοι μιλούν για τη μέθη και πιθανόν, την αυτοκτονία. Η ολοκλήρωση έρχεται με τη γαλήνη του θανάτου.
Σάπια Βρύση Αχαΐας
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται σε έγγραφο-αίτηση των "κατοίκων Πατρῶν καὶ τῶν πέριξ χωρίων" προς το Υπουργείο Εσωτερικών, συνταγμένο τον Ιούνιο 1913 και αποκείμενο στο Ιστορικὸ Αρχείο της Αχάια Κλάους, στο οποίο αναφέρεται ότι "ἡ Δημοτικὴ ὁδὸς [...] κατέστη πρὸ ἐτῶν ἀδιάβατος, μὴ δυναμένων οὔτε καὶ αὐτῶν τῶν ζώων νὰ διέλθωσιν ἐκ τοῦ μέρους τῆς ὁδοῦ ὡς ἐκ τῆς καταστροφῆς αὐτῆς ὑπὸ τοῦ χειμάρρου Γλαύκου (Λεύκας), διερχομένου τούτου ἐπ’ αὐτῆς, ἰδίως κατὰ τὰς τελευταίας πολυομβρίας καὶ πλυμμήρας (sic) τοῦ ἔτους τούτου ἡ ἄνω ὁδὸς κατεστράφη ὡς καὶ ἅπαντα τὰ τεχνικὰ ἔργα μὴ διακρίνοντες ἴχνος τοιαύτης εἰς τὸ μέρος τοῦτο" ζητώντας από το υπουργείο να γίνουν "τὰ δέοντα πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς συγκοινωνίας".
Waiting for the Sun
Five to One
Το άλμπουμ κλείνει με το "Five to One", ένα "σκληρό" κομμάτι σε ύφος μπλουζ. Ο τίτλος αναφέρεται στην αναλογία μεταξύ των λευκών και μαύρων, νέων και ηλικιωμένων, μη καπνιστών και καπνιστών μαριχουάνας στις ΗΠΑ, ενδεχομένως και στη σχέση των στρατιωτών του Βιετνάμ με τους Αμερικανούς, αν και το συγκρότημα είχε διαψεύσει το ότι οι στίχοι περιείχαν πολιτικό νόημα. To τραγούδι αυτό αλληλοσυμπληρώνεται με το "The Unknown Solder".
Σάπια Βρύση Αχαΐας
Ιστορικά στοιχεία
Από τη Σάπια Βρύση προέρχονται οι πρώτοι οικιστές του χωριού Μπουντουραίικα, που βρίσκεται στα πεδινά κοντά στο Κάτω Μαζαράκι και τη ΒΙ.ΠΕ. Πάτρας. Η Σάπια Βρύση αποτελεί επίσης τόπο καταγωγής μερίδας εκ των πρώτων οικιστών του οικισμού Κουνελαίικα του Χαϊκαλίου. Εκεί υπήρχε παλιότερα μετά την εγκατάλειψη του οικισμού τυροκομείο και στάνες κτηνοτρόφων, ιδίως από τους οικισμούς Χαϊκάλι και Κουνελαίικα της Δημοτικής Ενότητας Ωλενίας. Πλέον στην περιοχή μπορεί να διαπιστώσει κανείς μόνο την ύπαρξη χαλασμάτων του παλιού οικισμού.
Waiting for the Sun
Τραγούδια
Πρώτη Πλευρά
Σάπια Βρύση Αχαΐας
Λοιπά στοιχεία
Κοντά σε αυτή την τοποθεσία βρίσκεται και θέση με το όνομα Το δέντρο του Γιαννιά. Σήμερα στην περιοχή δραστηριοποιείται λατομείο-σπαστήρας αδρανών υλικών.
Waiting for the Sun
Τραγούδια
Δεύτερη Πλευρά
Σάπια Βρύση Αχαΐας
Λοιπά στοιχεία
Στην περιοχή τα τελευταία χρόνια υπάρχει περιβαλλοντικό πρόβλημα με την απόθεση λυματολάσπης σε ιδιόκτητο αγροτεμάχιο, ενώ παράλληλα γίνονται ενέργειες για την αντιμετώπισή του.
Waiting for the Sun
Συντελεστές
Το Waiting for the Sun ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Σάπια Βρύση Αχαΐας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Αχαΐας Κατηγορία:Κοινότητα Λεοντίου Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Waiting for the Sun
Συντελεστές
Οι Doors
Συμμετείχαν επίσης οι:
Βραβεία
Waiting for the Sun (άλμπουμ):
Hello, I Love You (σινγκλ):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφία των The Doors Κατηγορία:Άλμπουμ του 1968
Αντρέ Γκασκάρ
Ο Αντρέ Γκασκάρ είναι πρώην Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος γεννήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1890 στο Αζέν και απεβίωσε στις 16 Οκτωβρίου 1969 στη Μασσαλία. Ο παίκτης αυτός πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του αγωνιζόμενος για λογαριασμό των Σετ και Μαρσέιγ.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Αντρέ Γκασκάρ ήταν αρχηγός της ομάδας της Ολιμπίκ Μαρσέιγ, η οποία έφτασε ως τον τελικό του Πρωταθλήματος Γαλλίας USFSA, όπου και βρέθηκε απέναντι στην Χάβρη ΑΚ (4-1) το 1919. Η ΟΜ πραγματοποίησε, εκείνη την σεζόν, την πρώτη της μεγάλη πορεία σε εθνικό επίπεδο, αν και η ύπαρξη μεγάλου αριθμού εθνικών διοργανώσεων υποβάθμισε κάπως την επιτυχία αυτή.
Ανέλαβε χρέη προπονητή των Μασσαλών το 1939 και το 1941. Στη συνέχεια, ανέλαβε την προεδρία του συλλόγου, προτού εργαστεί ως αρχειοφύλακας της ΟΜ.
Ο Αντρέ Γκασκάρ ήταν, ακόμα, πατέρας πέντε παιδιών, μεταξύ αυτών και ο σκιτσογράφος Tibet.
Διακρίσεις
thumb|300px| Ο Αντρέ Γκασκάρ στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ (στη 1η σειρά, 3ος από τα αριστερά)
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σετ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Γάλλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Γάλλοι πρόεδροι αθλητικών συλλόγων Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Sign of the Hammer
Το Sign of the Hammer είναι το τέταρτο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Manowar, το οποίο κυκλοφόρησε στις 15 Οκτωβρίου του 1984 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Ten Records.
Οι ηχογραφήσεις του άλμπουμ πραγματοποιήθηκαν στα Manor Studios της Οξφόρδης, όπως και στα Phase One Studios του Τορόντο το Νοέμβριο του 1983, περίοδο κατά την οποία ηχογραφήθηκε και το προηγούμενο τους άλμπουμ, "Hail to England".
Η στιχουργική του "Sign of the Hammer" επικεντρώθηκε και σε πραγματικά γεγονότα, με το "Guyana (Cult Of The Damned)" να αναφέρεται στις μαζικές αυτοκτονίες του Τζόουνσταουν της Γουιάνας και το "Mountains" στον πόλεμο του Βιετνάμ.
Την κυκλοφορία του δίσκου προανήγγειλε το σινγκλ "All Men Play On 10", ενώ για την προώθηση του περιόδευσαν στην Ευρώπη και την Μεγάλη Βρετανία τον Οκτώβριο του 1984.
Ο δίσκος έφθασε ως την 73η θέση του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών και στο Top-40 της Σουηδίας. Το 2005 ,συμπεριλήφθηκε στην λίστα του περιοδικού Rock Hard με τα 500 καλύτερα άλμπουμ στην ιστορία του heavy metal, αφού κατατάχθηκε στην 418η θέση.
Θέσεις τσαρτ
Sign of the Hammer (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 15 Οκτωβρίου 1984
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Sign of the Hammer" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Manowar Κατηγορία:Άλμπουμ του 1984
Εξάνθεια Λευκάδας
Η Εξάνθεια είναι ορεινό χωριό της Λευκάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Λευκάδας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Εξάνθεια είναι κτισμένη στις βόρειες πλαγιές του όρους Ελάτη σε υψόμετρο 580 μέτρα και απέχει περίπου 20 χλμ. νοτιοδυτικά από την πόλη της Λευκάδας. Αναφέρεται από την βυζαντινή εποχή кαι είναι ένας από τoυς παλαιότερоυς στo νησί. Στo χωριό υπάρχоυν παλιές εкκλησίες, τα σπίτια του είναι πέτρινα, με παραδoσιακή αρχιτεκτονική кαι διακоσμημένα με ανoιχτό кαφέ πλακάкια.
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Ένωση των Επτανήσων (1864), το 1866 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866 με την ονομασία Άνω Εξάνθεια να ορίζεται έδρα του δήμου Εξανθείας που το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 μετατράπηκε σε κοινότητα. Το 1969 με το ΦΕΚ 147Α - 31/07/1969 μετονομάστηκε σε Εξάνθεια. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, αποτελεί την τοπική κοινότητα Εξάνθειας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Σφακιωτών του Δήμου Λευκάδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 170 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Ένωση Νέων Ύψωνα - Διγενής Ύψωνα
Η Ένωση Νέων Ύψωνα - Διγενής Ύψωνα είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από τον Ύψωνα της Λεμεσού. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το κίτρινο.
Ιστορία
Η ομάδα ιδρύθηκε το 2014 από την ενοποίηση των σωματείων Ένωση Νέων Ύψωνα και Διγενής Ακρίτας Ύψωνα. .
Ξεκίνησε να αγωνίζεται από το πρωτάθλημα Γ' Κατηγορίας παίρνοντας τη θέση της Ένωσης Νέων Ύψωνα που είχε προβιβαστεί την προηγούμενη περίοδο.
Στο πρώτο παιχνίδι στην ιστορία της κέρδισε 3-0 τον Εθνικό Άσσιας στην έδρα της. Στο τέλος του πρωταθλήματος τερμάτισε στην πέμπτη θέση, η οποία μέχρι σήμερα αποτελεί την καλύτερη στην ιστορία της.
Η ομάδα συνέχισε και τα επόμενα χρόνια στην Γ΄ κατηγορία χωρίς να κινδυνέψει με υποβιβασμό αλλά και χωρίς να διεκδικήσει άνοδο.
Την περίοδο 2018-19 τερμάτισε στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2019-20 συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία 2019-20. Λόγω της Πανδημίας του κορονοϊού το πρωτάθλημα αρχικά ανεστάλη και στη συνέχεια διεκόπη. Την περίοδο 2020-21 τερμάτισε στη δέκατη όγδοη θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Ύψωνας
Το Στέμμα (τηλεοπτική σειρά)
Το Στέμμα (αγγλικά: The Crown) είναι μία ιστορική δραματική τηλεοπτική σειρά, η οποία δημιουργήθηκε και γράφηκε αρχικά από τον Πήτερ Μόργκαν και παρήχθη από την Left Bank Pictures και την Sony Pictures Television για το Netflix. Η σειρά διηγείται τη ζωή της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο πρώτος κύκλος καλύπτει την περίοδο από τον γάμο της με τον Φίλιππο, Δούκα του Εδιμβούργου, το 1947 μέχρι τη ματαίωση του αρραβώνα της αδερφή της, Μαργαρίτας, με τον Σμήναρχο Πήτερ Τάουνσεντ το 1955. Ο δεύτερος κύκλος καλύπτει την περίοδο από την κρίση του Σουέζ το 1956 μέχρι την απόσυρση του τρίτου πρωθυπουργού της Βασίλισσας, του Χάρολντ Μακμίλλαν, το 1963 και τη γέννηση του πρίγκιπα Εδουάρδου το 1964. Ο τρίτος κύκλος συνεχίζει από το 1964, καλύπτοντας τις δύο περιόδους του Χάρολντ Ουίλσον ως πρωθυπουργού μέχρι το 1976, ενώ ο τέταρτος συμπεριλαμβάνει την πρωθυπουργία της Μάργκαρετ Θάτσερ και παρουσιάζει τη λαίδη Νταϊάνα Σπένσερ.
Το Στέμμα αναπτύχθηκε σταδιακά από την ταινία του Μόργκαν, του 2006, Η Βασίλισσα και το θεατρικό έργο The Audience, του 2013. Η σειρά πρόκειται να διαρκέσει 60 επεισόδια σε έξι κύκλους, με 10 επεισόδια της μιας ώρας ανά κύκλο, καλύπτοντας τη ζωή της Ελισάβετ από τα νεανικά της χρόνια μέχρι τη στέψη της, και με νέους ηθοποιούς να επιλέγονται από κάστινγκ ανά δύο κύκλους. Η Κλαιρ Φόυ απεικονίζει τη Βασίλισσα στους δύο πρώτους κύκλους· απέναντί της βρίσκονται ο Ματ Σμιθ ως πρίγκιπας Φίλιππος και η Βανέσσα Κίρμπυ ως πριγκίπισσα Μαργαρίτα. Για τον τρίτο και τέταρτο κύκλο, η Ολίβια Κόλμαν αναλαμβάνει ως Βασίλισσα, ο Τομπάιας Μένζις ως Φίλιππος και η Έλενα Μπόναμ Κάρτερ ως Μαργαρίτα. Τα γυρίσματα της σειράς λαμβάνουν μέρος στο στούντιο Έλστρι, στο Μπόραμγουντ του Χάρτφορντσιρ, με τοπικά γυρίσματα σε κάθε μέρος του Ηνωμένου Βασιλείου και διεθνώς.
Ο πρώτος κύκλος κυκλοφόρησε στο Netflix στις 4 Νοεμβρίου 2016, ο δεύτερος στις 8 Δεκεμβρίου 2017, ο τρίτος στις 17 Νοεμβρίου 2019, ο τέταρτος στις 15 Νοεμβρίου 2020 και ο πέμπτος στις 9 Νοεμβρίου 2022. Το Στέμμα επαινέθηκε για την υποκριτική, τη σκηνοθεσία, τη γραφή, την κινηματογράφηση, την ποιότητα της παραγωγής του και τη σχετικά ακριβή ιστορική απόδοση της βασιλείας της Ελισάβετ. Έχει λάβει αρκετές διακρίσεις –συμπεριλαμβανομένων των νικών «Καλύτερη Ηθοποιός» και «Καλύτερος Ηθοποιός» στα 23α Βραβεία του Σωματείου Ηθοποιών για τη Φόυ και τον Τζον Λίθγκοου (ως Ουίνστον Τσώρτσιλ), αντίστοιχα–, εκτός από τη λήψη ενός συνόλου 26 υποψηφιοτήτων για τους πρώτους δύο κύκλους του στα Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης, μεταξύ των οποίων δύο φορές για «Εξαιρετική Δραματική Σειρά».
Υπόθεση
Το Στέμμα ιχνηλατεί τη ζωή της βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ από τον γάμο της το 1947 μέχρι τη σημερινή εποχή. Ο πρώτος κύκλος, στον οποίο η Κλαιρ Φόυ απεικονίζει τη Βασίλισσα στα πρώτα χρόνια της βασιλείας της, περιγράφει γεγονότα μέχρι το 1955, με τον Ουίνστον Τσώρτσιλ να παραιτείται από πρωθυπουργός και την αδερφή της Βασίλισσας, την πριγκίπισσα Μαργαρίτα, να αποφασίζει να μην παντρευτεί τον Πήτερ Τάουνσεντ. Ο δεύτερος κύκλος καλύπτει την κρίση του Σουέζ το 1956, την απόσυρση του τρίτου πρωθυπουργού της Βασίλισσας, του Χάρολντ Μακμίλλαν, το 1963 μετά το πολιτικό σκάνδαλο Προφιούμο, και τη γέννηση του πρίγκιπα Εδουάρδου το 1964.
Από τον τρίτο κύκλο, η Ολίβια Κόλμαν θα ενσαρκώσει τη Βασίλισσα. Ο τρίτος κύκλος θα καλύψει την περίοδο του Χάρολντ Ουίλσον ως πρωθυπουργού, την καταστροφή του Άμπερφαν, την προσγείωση της αποστολής Απόλλων 11 στο φεγγάρι, την τελετή απονομής του πρίγκιπα Κάρολου το 1969, την αποαποικιοποίηση της Αφρικής και της Καραϊβικής, και την οκταετή σχέση της πριγκίπισσας Μαργαρίτας με τον βαρονέτο και ειδικό κηπουρικής Ρόντυ Λλουέλυν, η οποία οδηγεί στο διαζύγιο της Πριγκίπισσας από τον Άντονυ Άρμστρονγκ-Τζόουνς το 1978. Ο τρίτος κύκλος, επίσης, παρουσιάζει την Καμίλλα Σαντ και τη λαίδη Νταϊάνα Σπένσερ, η οποία παρουσιάζεται εκτενώς στον τέταρτο κύκλο, κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας της Μάργκαρετ Θάτσερ.
Μοναδικοί χαρακτήρες
Οι κάτωθι ηθοποιοί εμφανίζονται στους τίτλους έναρξης μονών επεισοδίων, στα οποία παίζουν σημαντικό ρόλο.
Ανάπτυξη
Ο Πήτερ Μόργκαν, ο οποίος έγραψε την ταινία, του 2006, Η Βασίλισσα και το θεατρικό έργο, του 2013, The Audience, είναι ο κύριος σεναριογράφος του Στέμματος. Οι σκηνοθέτες της τηλεοπτικής σειράς, οι οποίοι επίσης συμμετείχαν στο στάδιο της παραγωγής, είναι οι Στήβεν Ντάλντρυ, Φίλιπ Μάρτιν, Τζούλιαν Τζάρολντ και Μπέντζαμιν Κάρον. Ο πρώτος κύκλος των 10 επεισοδίων ήταν το πιο ακριβό δράμα που παρήχθη από το Netflix και την Left Bank Pictures μέχρι σήμερα, το οποίο κοστίζει τουλάχιστον 100 εκατομμύρια στερλίνες. Ένας δεύτερος κύκλος επιφορτίστηκε, με τη σειρά να προορίζεται να καλύψει 60 επεισόδια σε έξι κύκλους. Από τον Οκτώβριο του 2017, η «πρώιμη» παραγωγή είχε ξεκινήσει έναν αναμενόμενο τρίτο και τέταρτο κύκλο, και μέχρι τον επόμενο Ιανουάριο το Netflix επιβεβαίωσε ότι η σειρά είχε ανανεωθεί για τρίτο και τέταρτο κύκλο.
Κάστινγκ
Από τον Νοέμβριο του 2014, η Κλαιρ Φόυ είχε αρχίσει διαπραγματεύσεις, για να απεικονίσει τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ στη σειρά. Από τον Μάιο του 2015, η Βανέσσα Κίρμπυ ήταν σε διαπραγματεύσεις, για να απεικονίσει την Πριγκίπισσα Μαργαρίτα. Τον Ιούνιο του 2015, ο Τζον Λίθγκοου επιλέχθηκε από κάστινγκ για τον ρόλο του Ουίνστον Τσώρτσιλ και ο Ματ Σμιθ για τον ρόλο του Πρίγκιπα Φίλιππου· η Φόυ εγκρίθηκε για τον ρόλο της Βασίλισσας Ελισάβετ Β΄. Επίσης, στους πρωταγωνιστές του πρώτου κύκλου ήταν οι Βικτόρια Χάμιλτον, Τζάρεντ Χάρρις και Αϊλήν Άτκινς.
Οι παραγωγοί της Left Bank Pictures διαπίστωσαν ότι ο Σμιθ πληρώθηκε περισσότερο από τη Φόυ στους πρώτους δύο κύκλους, εν μέρει εξαιτίας της φήμης του από το Doctor Who. Αυτή η πληροφορία άνοιξε συζήτηση για το μισθολογικό χάσμα των φύλων, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας μιας αναφοράς που ζητά από τον Σμιθ να δωρήσει τη διαφορά του μισθού του με της Φόυ στο Νομικό Ταμείο Προστασίας της Time's Up. Η Left Bank Pictures αργότερα ζήτησε συγγνώμη στη Φόυ και τον Σμιθ που τους έβαλε «στο κέντρο μιας θύελλας των μέσων ενημέρωσης... χωρίς κανένα δικό τους λάθος». Η Left Bank Pictures, επίσης, διευκρίνισε ότι αυτοί «είναι υπεύθυνοι για τους προϋπολογισμούς και τους μισθούς: οι ηθοποιοί δεν είναι ενήμεροι για το ποιος παίρνει τι και δεν μπορούν να είναι προσωπικά υπεύθυνοι για τη μισθοδοσία των συναδέλφων τους». Πρόσθεσαν ότι υποστηρίζουν «την προώθηση της ισότητας των φύλων στον κινηματογράφο και την τηλεόραση και ήταν πρόθυμοι να μιλήσουν στη βρετανική καμπάνια Time's Up και ήδη μιλούσαν στην Era 50:50, μία ομάδα που προωθεί την ισότητα των φύλων στην οθόνη και τη σκηνή». Η Σουζάν Μάκι, διευθύντρια του δημιουργικού τμήματος της Left Bank Pictures, επεσήμανε ότι προχωρώντας μπροστά κανένας άλλος ηθοποιός δεν θα πληρώνεται περισσότερο από την ηθοποιό που απεικονίζει τη Βασίλισσα. Όσον αφορά στη διαμάχη, η Φόυ ήταν «όχι (έκπληκτη για το ενδιαφέρον της υπόθεσης) με την έννοια ότι ήταν ένα δράμα με γυναίκα πρωταγωνίστρια. Δεν εκπλήσσομαι που οι άνθρωποι είδαν (την υπόθεση) και είπαν “Ω, αυτό είναι λίγο περίεργο”. Όμως, ξέρω ότι ο Ματ αισθάνεται το ίδιο με εμένα, ότι δηλαδή είναι αλλόκοτο να βρίσκεσαι στο κέντρο (μιας υπόθεσης), πράγμα που δεν το ζήτησες ιδιαίτερα». Ο Σμιθ επεσήμανε ότι υποστήριξε τη Φόυ και ήταν «ευχαριστημένος που επιλύθηκε το θέμα και (οι παραγωγοί) έκαναν αλλαγές για αυτό, γιατί αυτό έπρεπε να συμβεί». Το Hollywood Reporter διαπίστωσε ότι ήταν ασαφές το γεγονός για το οποίο ο Σμιθ αναφερόταν σχετικά με την κατάσταση που έχει επιλυθεί και αλλάξει, μιας και το Netflix και η Left Bank Pictures δεν είχαν σχολιάσει το θέμα περαιτέρω.
Κινηματογράφηση
Το εκτιμηθέν 25% του πρώτου κύκλου κινηματογραφήθηκε στο στούντιο Έλστρυ, στο Μπόραμγουντ του Χερτφορντσάιρ, με το υπόλοιπο ποσοστό να έχει κινηματογραφηθεί σε τοποθεσίες, συνολικά σε 152 ημέρες. Σετ για ιδιωτικές συνοικίες, το εσωτερικό ενός ιδιωτικού τζετ, το δωμάτιο του υπουργικού συμβουλίου και το εξωτερικό της Ντάουνινγκ Στριτ 10 κατασκευάστηκαν στο στούντιο Έλστρυ, ενώ ο Οίκος Λάνκαστερ, το Πάρκο Ράταμ και ο Οίκος Ουίλτον χρησιμοποιήθηκαν, για να αντικαταστήσουν το Παλάτι του Μπάκιγχαμ. Ο Καθεδρικός Ναός του Ήλυ αντικατέστησε το Αββαείο του Ουέστμινστερ, ενώ τοποθεσίες στη Νότια Αφρική αντικαταστάθηκαν για την Κένυα. Επιπρόσθετες τοποθεσίες στο ΗΒ περιελάμβαναν το Παλάτι του Έλθαμ, το Βασιλικό Ναυτικό Κολέγιο, το Γκόλντσμιθ Χολ, το αεροδρόμιο Σόραμ, το κάστρο Νιου Σλέινς, το κάστρο Μπαλμόραλ, το Κρούντεν Μπέυι, το θέατρο Λίσιουμ, το πάρκο Λόζλυ, τον Οίκο Χάτφιλντ, το ιστορικό ναυπηγείο Τσάταμ, τον Καθεδρικό Ναό Σάουθγουορντ, τον Οίκο Αρντβερίκι, τον Οίκο Έγκλφιλντ και το κτήμα Γκλένφεσυ. Η κινηματογράφηση του δεύτερου κύκλου ξεκίνησε στις αρχές Οκτωβρίου του 2016. Κάθε επεισόδιο των πρώτων δύο κύκλων γυρίστηκε για περίπου 22 ημέρες, με το καθένα να κοστίζει περίπου 5 εκατομμύρια στερλίνες (7 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ), για να παραχθεί. Ο τρίτος κύκλος ξεκίνησε την κινηματογράφηση τον Ιούλιο του 2018, και θα κινηματογραφηθεί διαδοχικά με τον τέταρτο κύκλο.
Ιστορική ακρίβεια
Η Πέγκυ Νούναν της Wall Street Journal επεσήμανε εμφατικά την ιστορική ανακρίβεια της σειράς και διαπληκτίστηκε για «περισσότερη αλήθεια στην τέχνη και τη διασκέδαση».
Το σόου έχει ερμηνευθεί ως διαιώνιση της ιδέας ότι η Βασίλισσα και ο Πρωθυπουργός Τσώρτσιλ είχαν εξαναγκάσει την Πριγκίπισσα Μαργαρίτα να εγκαταλείψει το σχέδιό της να παντρευτεί τον Σμήναρχο Πήτερ Τάουνσεντ. Στη σειρά, η Βασίλισσα φαίνεται να λέει στην αδελφή της ότι, εάν παντρευτεί τον Τάουνσεντ, δεν θα είναι εφεξής μέλος της οικογένειας εξαιτίας της Πράξης περί Βασιλικών Γάμων του 1772. Ακόμη, υπάρχει σαφής απόδειξη ότι στην πραγματικότητα έχουν γίνει προσπάθειες, για να εμποδίσουν περαιτέρω αναβολή του γάμου, οι οποίες θα επέτρεπαν στην Πριγκίπισσα Μαργαρίτα να διατηρήσει τον βασιλικό της τίτλο και το επίδομα του καταλόγου ευγενών, να παραμείνει στη χώρα, ακόμη και να συνεχίσει με τα δημόσια καθήκοντά της.