cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου
Ιστορία
Η Ελλάδα φιλοξένησε δύο φορές τη διοργάνωση. Το 1969 στο παλιό Στάδιο Καραϊσκάκη και το 1982 στο νεόχτιστο Ολυμπιακό Στάδιο. Μάλιστα η τελετή έναρξης των αγώνων συνδυάστηκε και με την τελετή εγκαινίων του Σταδίου. Η πιο πρόσφατη διοργάνωση διεξήχθη το 2022 στο Ολυμπιακό Στάδιο του Μονάχου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Στίβου
Επαρχία Αμανγκελντί
Η επαρχία Αμανγκελντί (Аманкелді ауданы) είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Κοστανάι στο βόρειο Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Αμανγκελντί. Πληθυσμός: 17,222 (εκτίμηση 2013) 17,660 (απογραφή 2009) 21,244 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Αμανγκελντι
Ντορίνο Α΄ Γκαττιλούζιο
Ο Ντορίνο Γκαττιλούζιο (απεβίωσε στις 30 Ιουνίου 1455) ήταν ο τέταρτος Άρχοντας της Λέσβου από το 1428 έως το 1455.
Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του Φραντσέσκο Β΄ Γκαττιλούζι και της Βαλεντίνα Ντόρια. Διαδέχτηκε τον μεγαλύτερο αδερφό του, Τζάκοπο Γκαττιλούζι, το 1428. Προηγουμένως, είχε διατελέσει κυβερνήτης της Φώκαιας για διάστημα αρκετών ετών, τουλάχιστον από το 1423-4. Λίγο καιρό αφότου ανήλθε στην εξουσία της Λέσβου, ενημέρωσε τη Γένοβα ότι επιθυμούσε να συμπεριληφθεί στο σύμφωνό της του 1428 με τον Αλφόνσο Ε΄ της Αραγωνίας. Αυτό οδήγησε στη συμμετοχή του στον πόλεμο της Γένοβας ενάντια στη Βενετία για διάστημα μερικών ετών.
Κατά την διάρκεια της εξουσίας του ως Άρχοντα της Λέσβου, του κάστρο του Κόκκινου στη Λήμνο και το νησί της Θάσου περιήλθαν υπό τον έλεγχό του. Ωστόσο, ήταν κατάκοιτος από το 1449 κι έπειτα και ο γιος του, Ντομένικο, κυβερνούσε τα εδάφη στο όνομά του.
Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, η κυριαρχία των Οθωμανών στο Αιγαίο ενισχύθηκε, ενώ όταν ο Οθωμανός ναύαρχος αγκυροβόλησε ανοιχτά της Λέσβου τον Ιούνιο του 1455, ευρισκόμενος καθ'οδόν για τη Ρόδο, ο γιος του, Ντομένικο, έκρινε ως έξυπνη διπλωματική κίνηση να αποστείλει ως διπλωμάτη, τον ιστορικό Δούκα, στον αξιωματούχο με πλούσια δώρα όπως "ενδύματα από μετάξι και πλεκτό μαλλί, έξι στον αριθμό, 6.000 ασημένια νομίσματα, 20 βόδια, 50 πρόβατα, καθώς και περισσότερα από 800 λίτρα κρασιού, 2 μπούσελ από μπισκότο και ένα από ψωμί, περισσότερες από 1000 λίβρες τυριού και ανυπολόγιστο αριθμό φρούτων", καθώς και άλλα διάφορα δώρα προς τα μέλη του επιτελείου του ναυάρχου. Ο Ντορίνο απεβίωσε λίγο καιρό μετά την πρεσβεία αυτή.
Οικογένεια
Ο Ντορίνο νυμφεύθηκε την Οριέττα Ντόρια. Η Οριέττα έγινε γνωστή το 1450, όταν ηγήθηκε των κατοίκων της Μήθυμνας (Μολύβου), απωθώντας μια οθωμανική επίθεση εναντίον της Λέσβου. Το ζεύγος απέκτησε έξι γνωστούς απογόνους:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
κατηγορία:ιστορία της Λέσβου Ντορίνο Α'
304
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 304 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 304 (CCCIV ) ήταν ένα δίσεκτο έτος που ξεκινούσε το Σάββατο. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Βαλερίου και Βαλερίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1057 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 304 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Λούσνα
Ταυτίζεται με τη Λούνα της ρωμαϊκής και τη Σελήνη της ελληνικής μυθολογίας.
Κατηγορία:Μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες της σελήνης
Βαλκανικό Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου 1967
Το Βαλκανικό Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου 1967 ήταν το πρώτο μεταπολεμικό Βαλκανικό Πρωτάθλημα Πήλινου Στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Σκοπευτήριο του ΟΦΚΟ στην Καισαριανή μεταξύ 21 και 25 Ιουνίου του 1967.
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 4 αγωνίσματα ανδρών (2 ατομικά και 2 ομαδικά) και έλαβαν μέρος αθλητές από 5 χώρες. Το αγώνισμα του σκιτ έγινε στις 21–22 Ιουνίου και συμμετείχαν 15 αθλητές από τη Βουλγαρία, την Ελλάδα και τη Ρουμανία. Το τραπ έγινε στις 24–25 Ιουνίου και συμμετείχαν αθλητές από τη Βουλγαρία, τη Γιουγκοσλαβία, την Ελλάδα, τη Ρουμανία και την Τουρκία.
Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέκτησε η Ρουμανία με 2 χρυσά μετάλλια και 4 συνολικά. Η Ελλάδα κέρδισε τη δεύτερη θέση με 1 χρυσό μετάλλιο και 4 συνολικά. Την τρίτη θέση κατέκτησε η Βουλγαρία με 1 χρυσό μετάλλιο και 3 συνολικά.
Μετέχουσες χώρες
Στο πρωτάθλημα αγωνίστηκαν αθλητές από 5 χώρες. • 3
Συνθέσεις
Οι συνθέσεις των εθνικών ομάδων ήταν:
Παραπομπές
1967 Κατηγορία:Διοργανώσεις σκοποβολής στην Αθήνα Κατηγορία:Σκοποβολή το 1967
Επιφώνημα
Επιφώνημα είναι το μέρος του λόγου που φανερώνει δυνατό συναίσθημα, όπως πόνο, λύπη, χαρά, έκπληξη, θαυμασμό, απορία κτλ. Στα επιφωνήματα συνήθως σημειώνεται θαυμαστικό, ερωτηματικό ή αποσιωπητικά.
Μερικά από τα επιφωνήματα δεν έχουμε από μόνα τους έννοια, αλλά την παίρνουν από το νόημα του λόγου και από τον τόνο και το χρωματισμό της φωνής.
Μπορούν να υπάρχουν και επιφωνηματικές εκφράσεις, που αποτελούνται από ουσιαστικά, επίθετα, ρήματα, επιρρήματα και φράσεις.
Νικολάι Νεκράσοφ
Ο Νικολάι Βισαριόνοβιτς Νεκρασόφ (Никола́й Виссарио́нович Некра́сов, 1 Νοεμβρίου [20 Οκτωβρίου] 1871, Αγία Πετρούπολη – 7 Μαΐου 1940, Μόσχα) ήταν Ρώσος φιλελεύθερος πολιτικός και ο τελευταίος Γενικός Διοικητής της Φινλανδίας.
Κοινοβουλευτική καριέρα
Γεννημένος σε οικογένεια ιερέα, ο Νεκράσοφ αποφοίτησε με πτυχίο στη μηχανολογία των μεταφορών το 1902 και πήγε στο εξωτερικό για μεταπτυχιακές σπουδές. Μετά την επιστροφή του στη Ρωσία το 1904, έγινε καθηγητής στο Ινστιτούτο Μηχανολογίας Τομσκ. Στα τέλη του 1905, στο αποκορύφωμα της Ρωσικής Επανάστασης του 1905, βοήθησε να ιδρυθεί το Συνταγματικό Δημοκρατικό Κόμμα (γνωστό ως το κόμμα Καντέτ) και ήταν επικεφαλής του περιφερειακού του γραφείου στη Γιάλτα της Κριμαίας. Εξελέγη στην 3η (1907) και 4η (1912) Κρατική Δούμα. Μεταξύ των ετών 1909 και 1915, ο Νεκράσοφ ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής των Καντέτ, όπου ήταν σταθερά Αριστερά του κέντρου. Εκφώνησε την επερώτηση των Καντέτ της 9ης Απριλίου 1912, μετά τη σφαγή στον Λένα, καταγγέλλοντας αυτό που περιέγραψε ως την παράνομη παρέμβαση της κυβέρνησης σε μια οικονομική διαφορά μεταξύ εργασίας και κεφαλαίου, από την πλευρά του τελευταίου. Αργότερα το 1912, ο Νεκράσοφ υποστήριξε ότι το “εποικοδομητικό έργο” μέσα στη Δούμα είχε γίνει αδύνατο από την Τσαρική κυβέρνηση και ότι το κόμμα θα έπρεπε να είναι περισσότερο επιθετικό και να χρησιμοποιεί τη Δούμα για αντι-κυβερνητική προπαγάνδα αντί της νομοθεσίας. Στις 11 Ιουνίου 1915, παραιτήθηκε από την Κεντρική Επιτροπή πάνω σε αυτό που είδε σαν προθυμία της πλειοψηφίας να δώσει στην κυβέρνηση λευκή επιταγή κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στις 6 Νοεμβρίου 1916, ο Νεκράσοφ εξελέγη αναπληρωτής πρόεδρος της Δούμας. Ταυτόχρονα, πεπεισμένος ότι ο Αυτοκράτορας Νικόλαος Β΄ και η αυλή του οδηγούσαν τη χώρα σε στρατιωτική ήττα και επανάσταση, ο Νεκράσοφ άρχισε να μηχανορραφεί με τον πρώην Πρόεδρο της Δούμα Οκτωβριστή Αλεξάντρ Γκουτσκόφ, τον Κερένσκι, τον Αλεξάντρ Κονοβάλοφ και τον βιομήχανο Μιχαήλ Τερεσένκο για να αναγκάσουν τον Νικόλαο Β΄ να παραιτηθεί. Ο 13 ετών γιος του Νικολάου, Αλεξέι, θα αναλάμβανε τότε τον θρόνο και ο πιο φιλελεύθερος αδελφός του Νικολάου, Μέγας Δούκας Μιχαήλ, θα γινόταν Αντιβασιλέας. Τα σχέδιά τους ήταν ακόμη σε εξέλιξη όταν η Φεβρουαριανή Επανάσταση του 1917 τα έκανε αμφισβητήσιμα.
Υπουργός στην Κυβέρνηση (Μάρτιος – Αύγουστος 1917)
Ο Νεκράσοφ έγινε μέλος της Προσωρινής Επιτροπής της Κρατικής Δούμας στις 27 Φεβρουαρίου 1917. Στις 2 Μαρτίου διορίστηκε υπουργός μεταφορών στη Ρωσική Προσωρινή Κυβέρνηση που σχηματίστηκε από τη Δούμα. Υποστήριξε τη συμπερίληψη των μετριοπαθών σοσιαλιστών (Μενσεβίκων και Σοσιαλ-Επαναστατών) στην κυβέρνηση και διατήρησε τη θέση του στη φιλελεύθερο-σοσιαλιστική κυβέρνηση συνασπισμού που σχηματίστηκε στις 5 Μαΐου. Στα τέλη Ιουνίου ο Νεκράσοφ ήταν ένας από τους εκπροσώπους της Προσωρινής Κυβέρνησης στις διαπραγματεύσεις με την Ουκρανική Ράντα (κοινοβούλιο), η οποία χορήγησε στην Ουκρανία ένα είδος αυτονομίας μέσα στη Ρωσία. Η συμφωνία καταπολεμήθηκε ανυποχώρητα από την ηγεσία των Καντέτ, η οποία ήθελε να αναστείλει κάθε απόφαση σχετικά με τις εθνικές μειονότητες, μέχρι τη σύγκληση της Ρωσικής Συντακτικής Συνέλευσης. Όταν οι άλλοι υπουργοί των Καντέτ έφυγαν από την κυβέρνηση σε ένδειξη διαμαρτυρίας στις 2 Ιουλίου, ο Νεκράσοφ παραιτήθηκε από το κόμμα και έγινε αναπληρωτής πρωθυπουργός στις 8 Ιουλίου, αφού ο Αλέξανδρος Κερένσκι αντικατέστησε τον Γκεόργκι Λβοβ ως επικεφαλής της κυβέρνησης. Όταν ο συνασπισμός ανασχηματίστηκε υπό τον Κερένσκι στις 24 Ιουλίου, ο Νεκράσοφ παρέμεινε αναπληρωτής πρωθυπουργός και έγινε επίσης υπουργός οικονομικών, εκπροσωπώντας το Ριζοσπαστικό Δημοκρατικό Κόμμα. Κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος Κορνίλοφ στα τέλη Αυγούστου, ο Νεκράσοφ στην αρχή στήριξε τον Κερένσκι, αλλά κάποια στιγμή εισηγήθηκε ότι η παραίτηση Κερένσκι ίσως παρουσιάσει μια διέξοδο από την κρίση, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό του από την επόμενη κυβέρνηση συνασπισμού τον Σεπτέμβριο.
Τελευταίος Κυβερνήτης της Φινλανδίας (Σεπτέμβριος – Νοέμβριος 1917)
Στις 17 Σεπτεμβρίου (νέο ημερολόγιο από αυτό σημείο και μετά) ο Νεκράσοφ διορίστηκε Γενικός Διοικητής της Φινλανδίας, αφού ο Μιχαήλ Αλεξανδρόβιτς Σταχόβιτς παραιτήθηκε από τη θέση του. Το έργο του Νεκράσοφ ήταν να κάνει τη διαπραγμάτευση μεταξύ Φινλανδικής Γερουσίας και Ρωσικής Προσωρινής Κυβέρνησης. Η Γερουσία ήθελε να εξασφαλίσει τη Φινλανδική αυτονομία με μια συνθήκη. Αυτό εγκρίθηκε από τον Κερένσκι τον Σεπτέμβριο, αλλά τον Οκτώβριο η Γερουσία ήρθε με νέα πρόταση, η οποία θα διεύρυνε κι άλλο τη Φινλανδική ανεξαρτησία.
Το πρωί της 7ης Νοεμβρίου ο Νεκράσοφ, στον δρόμο του προς την Αγία Πετρούπολη για να παραδώσει στην πρόταση στον Κερένσκι, ανακάλυψε ότι η Προσωρινή Κυβέρνηση είχε ανατραπεί από τους Μπολσεβίκους κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση. Ενημέρωσε τη Γερουσία ότι δεν θα επέστρεφε στη Φινλανδία.
Μετά την Επανάσταση του 1917
Ο Νεκράσοφ κράτησε χαμηλό προφίλ στη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου και δεν αντιστάθηκε στους Μπολσεβίκους, μετακομίζοντας στο Καζάν το 1919. Αφού τελείωσε ο πόλεμος, συνελήφθη τον Μάρτιο του 1921 και έμεινε στη φυλακή για δύο μήνες. Απελευθερώθηκε τον Μάιο και έγινε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Συνεταιρισμών Καταναλωτών, όπου παρέμεινε μέχρι την επόμενη σύλληψή του στις 3 Νοεμβρίου 1930. Κατηγορήθηκε ότι είχε αναμιχθεί στο πλασματικό Μενσεβίκικο Κέντρο και καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια φυλάκιση. Μετά από πρόωρη απελευθέρωση τον Μάρτιο του 1933, συνελήφθη και πάλι στις 13 Ιουνίου 1939, καταδικάστηκε σε θάνατο και τουφεκίστηκε στις 7 Μαΐου 1940.
Όντι Νόρις
Ο Όντι Τζέιμς Νόρις (αγγλικά Audie Norris, γεν. Τζάκσον του Μισισίπι, 18 Δεκεμβρίου 1960) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας μπασκετμπολίστας, με ύψος 2,06 μ. και βάρος 104 κιλά, που αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ/σέντερ.
Έπαιξε σε κολεγιακό επίπεδο με την ομάδα του Τζάκσον Στέιτ Γιουνιβέρσιτι, από το 1978 έως το 1982.
Στη συνέχεια επιλέχθηκε στη διαδικασία των ντραφτ και εντάχθηκε στο ΝΒΑ. Αγωνίσθηκε με τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς, από το 1982 έως το 1985 (3 σεζόν), έχοντας μέσο όρο επιδόσεων 4,4 πόντους, 3,1 ριμπάουντ και 0,8 ασίστ ανά αγώνα.
Μετά την εμπειρία του στο αμερικανικό πρωτάθλημα, ακολούθησε ευρωπαϊκή καριέρα. Έπαιξε δύο χρονιές στην Ιταλία, με τα χρώματα της Μπένετον Τρεβίζο (1985/86 και 1986/87), 6 χρόνια στην Ισπανία με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα (1987-88 έως και 1992-93, όπου και έγινε ευρύτερα δημοφιλής λόγω του «θηριώδους» παρουσιαστικού του και της δύναμής του), ενώ έκλεισε τη σταδιοδρομία του στην Ελλάδα, αγωνιζόμενος με τον Γ.Σ. Περιστερίου, την περίοδο 1993-94.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τρεβίζο Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Καμπύλη φωτός
thumb|Καμπύλη φωτός του αστεροειδή [[201 Πηνελόπη βασισμένη σε σειρά εικόνων που λήφθηκαν στις 6 Οκτωβρίου 2006 από το Πανεπιστημιακό Αστεροσκοπείο του Mount John. Καλύπτεται χρόνος μεγαλύτερος μιας πλήρους περιόδου περιστροφής, η οποία είναι 3,7474 ώρες.]] Καμπύλη φωτός ονομάζεται το φωτομετρικό διάγραμμα που προκύπτει από διαδοχικές μετρήσεις της φωτεινότητας ενός αντικειμένου σε συνάρτηση του χρόνου παρατήρησης.
Η καμπύλη φωτός έχει σπουδαία εφαρμογή κυρίως στην αστρονομία, και ειδικότερα στη φωτομετρία, καθώς και στη βοτανική στην παρακολούθηση της φωτοσύνθεσης.
Φωτομετρία
Ειδικότερα στο πεδίο της αστρονομίας αποτελεί βασικό εργαλείο των παρατηρητών των ουράνιων σωμάτων, με το οποίο επιτυγχάνεται αφενός η κατηγοριοποίηση των αντικειμένων που παρουσιάζουν διακύμανση φωτεινότητας, και αφ' ετέρου η παροχή γνώσεων επί πολλών άλλων βασικών στοιχείων αυτών.
Οι φωτομετρικές παρατηρήσεις γίνονται από τηλεσκόπια εφοδιασμένα με φωτόμετρα, είτε με ειδικές κάμερες CCD. Η φασματική κατανομή του παρατηρούμενου φωτός, που γίνεται με τοποθέτηση φίλτρων ή με φασματοφωτόμετρο, αποκαλύπτει πλείστα άλλα στοιχεία επί των υλικών τους, με δεδομένη τη συμπεριφορά των τελευταίων στη διάδοση και ανάκλαση του φωτός. Το φως συνήθως αντιστοιχεί σε μια συγκεκριμένη ζώνη συχνοτήτων, κάτι που προκύπτει με τη χρήση φίλτρων.
Στοιχεία καμπύλης
Τα βασικά στοιχεία του γραφήματος μιας καμπύλης φωτός είναι τρία: Σημειώνεται ότι τα στοιχεία "μέγιστο" και "ελάχιστο" αποτελούν τις "βασικές μεταβολές" οι οποίες και ποικίλουν από αυτές που είναι μόλις ανιχνεύσιμες μέχρι τις κατά δισεκατομμύρια φορές αύξησης της φωτεινότητας όπως στην περίπτωση ενός υπερκαινοφανούς αστέρα, ενώ γενικά οι περίοδοι κυμαίνονται από μερικά χιλιοστοδευτερόλεπτα (ms), που αντιστοιχούν στους παλμούς ενός πάλσαρ, μέχρι τη συνολική διάρκεια ενός συμβάντος υπερκαινοφανούς.
Χρησιμότητα καμπύλης
Η μελέτη της καμπύλης φωτός μαζί με άλλες παρατηρήσεις, μπορεί να παράσχει αρκετές πληροφορίες για τις φυσικές διαδικασίες που διαμορφώνουν το σχήμα της ή να θέσει περιορισμούς στις θεωρίες για τους αστέρες.
Στο Ηλιακό Σύστημα, μία καμπύλη φωτός μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βρεθεί η περίοδος περιστροφής ενός αστεροειδούς ή φυσικού δορυφόρου. Από τη Γη τέτοια μικρά σώματα φαίνονται ως απλά φωτεινά σημεία ακόμα και με την ισχυρότερη μεγέθυνση που μπορεί να επιτευχθεί με τηλεσκόπιο. Μπορεί όμως να μετρηθεί το φως που μας στέλνει το σώμα ως συνάρτηση του χρόνου (η καμπύλη φωτός). Ελέγχοντας για τυχόν περιοδικές αυξομειώσεις του ύψους της καμπύλης μπορούμε να μετρήσουμε την περίοδο περιστροφής του ουράνιου σώματος, υποθέτοντας ότι κάποιες πλευρές του σώματος έχουν πιο ανοικτό ή πιο σκούρο χρώμα από άλλες κατά μέσο όρο. Σε κάποιες περιπτώσεις δεν είναι ξεκάθαρο αν υπάρχουν ένα ή δύο μέγιστα στην καμπύλη φωτός ανά περίοδο περιστροφής, όπως στην περίπτωση μικρών αστεροειδών, που γενικώς έχουν ακανόνιστο σχήμα, οπότε δύο παράγοντες, το άλβεδο και η έκταση της φαινόμενης πλευράς του αστεροειδούς τη συγκεκριμένη στιγμή, προκαλούν μεταβολές στην καταγραφόμενη ένταση του φωτός.
Μυστική οργάνωση: Σαλαμάνδρα
Η Μυστική οργάνωση: Σαλαμάνδρα (αγγλικά:The Salamander) είναι ένα πολιτικό θρίλερ του 1981, σε σκηνοθεσία Πίτερ Ζίννερ βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μορίς Γουέστ. Πρωταγωνιστούν οι Φράνκο Νέρο, Άντονι Κουίν και Κρίστοφερ Λι.
Η ταινία αναφέρεται στην διερεύνηση της δολοφονίας του αρχηγού του ιταλικού στρατού, η οποία διεξάγεται από τον συνταγματάρχη των Καραμπινιέρι Ντάντε Ματούτσι. Δεδομένου ότι ο Ματούτσι θα ανακαλύψει νέα στοιχεία που μαρτυρούν την προετοιμασία μιας νεοφασιστικής συνωμοσίας στη χώρα, ο αριθμός των θυμάτων μεταξύ των ατόμων που συμμετέχουν στην έρευνα ολόενα αυξάνεται. Στο τέλος με τη βοήθεια ενός ισχυρού βιομηχάνου και ενός ήρωα του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, ο Ντάντε Ματούτσι καταφέρνει να βρει και να συλλάβει τους δράστες των εγκλημάτων, καθώς και να αποτρέψει μια συνωμοσία για την ανατροπή της κυβέρνησης της χώρας.
Υπόθεση
Ιταλία, ο αρχηγός του ιταλικού στρατού, Στρατηγός Πανταλεόνε βρίσκεται νεκρός στο γραφείο του, όπου και θα βρεθεί μια επαγγελματική κάρτα με την mφωτογραφία μιας Σαλαμάνδρας. Αν και, σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή ο στρατηγός πέθανε από φυσικά αιτία, στην πραγματικότητα έπεσε θύμα μιας συνωμοσίας. Η επίσημη κηδεία του στρατηγού στο Ρωμαϊκό Πάνθεον παρακολουθείται από επιφανείς πολιτικές και στρατιωτικές προσωπικότητες της χώρας, συμπεριλαμβανομένου του στρατηγού Λεπορέλο, με τη σύζυγό του Έλενα, του διοικητή των καραμπινιέρι, πρίγκηπα Μπαλτάζαρ, της καλής φίλης και ερωμένης του Πανταλεόνε, Λίλυ Αντερς και του ηρώα του Β' Παγκόσμιου Πολέμου Μπρούνο Μαντσίνι, ο οποίος είναι η «γοητευτική ενσάρκωση του Καίσαρα Βοργία και του Μακιαβέλι», και τέλος του συνταγματάρχη των καραμπινιέρι Ντάντε Ματούτσι.
Ο Ντάντε Ματούτσι μαζί με τον φίλο και συνάδελφό του, τον έμπειρο λοχαγό Στεφανέλι θα ξεκίνησουν έρευνα για τη δολοφονία του Στρατηγού Πανταλεόνε, του οποίου όλα του τα έγγραφα μετά τη δολοφονία βρέθηκαν στον δικηγόρο Τζοβάνι Μπαντανέλι. Ο Ντάντε συναντάται πρώτα με την Λίλυ Αντερς και μετά με ένα ατόμο με το παρατσούκλι δρυοκολάπτης, ανακαλύπτοντας ότι είναι πολωνοί κατάσκοποι που είχαν αναλάβει να κατασκοπεύουν τον Πανταλεόνε, τον Λεπορέλο και άλλους υψηλόβαθμους υποστηρικτές του νεοφασισμού.
Κατά την διάρκεια μιας συνάντησης με τον Στρατηγό Λεοπορέλο σε μια από τις μυστικές στρατιωτικές βάσεις εκπαίδευσης, ο Ντάντε του λέει ότι τα έγγραφα του Πανταλεόνε που αποδεικνύουν τη συμμετοχή του στις νεοφασιστικές δραστηριότητες βρίσκονται τώρα στο γραφείο του δικηγόρου του δολοφονημένου Στρατηγού. Όταν ο Ντάντε και ο Στεφανέλι επιστρέψουν στο γραφείο του Μπαντανέλι, ανακαλύπτουν ότι ο δικηγόρος, καθώς και η γραμματέας του που είχε ασχοληθεί με τα έγγραφα του Πανταλεόνε, έχουν δολοφονηθεί και όλα τα έγγραφα από το χρηματοκιβώτιο έχουν κλαπεί. Στη συνέχεια ο Ντάντε αναφέρει την πρόοδο της έρευνας στον προϊστάμενο του, τον πρίγκιπα Μπαλτάζαρ, προβάλλοντας την εκδοχή πώς ο Λεπορέλο έχει κλέψει τα έγγραφα τον Μπαντανέλι, αφού μόνο ο Ντάντε τον είχε ενημερώσει για το πού βρίσκονται. Προειδοποιώντας τον Ντάντε ότι "όσοι είναι εχθροί μας σήμερα μπορεί να αποδειχθούν αύριο φίλοι", ο Μπαλτάζαρ του δίνει εντολή να συνεχίσει την έρευνα.
Ο Ντάντε συναντά στη συνέχεια τον Μπρούνο Μαντσίνι, ο οποίος κατά τη διάρκεια του Β παγκόσμιου πολέμου είχε το ψευδώνυμο "Σαλαμάνδρα" ήταν θρυλικός αγωνιστής ενάντια στον ναζισμό και το φασισμό και σύμφωνα με ορισμένες εκθέσεις, συμμετείχε στη φυσική εξόντωση κάποιων υψηλοβαθμών ναζιστών εγκληματιών μετά τον πόλεμο. Ο Μαντσίνι, ο οποίος είναι ο ετεροθαλής αδελφός του Πανταλεόνε, ισχυρίζεται ότι τα έγγραφα του δολοφονημένου στρατηγού περιέχουν σχέδιο πραξικοπήματος στην Ιταλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1981 Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ρώμη Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε μυθιστορήματα
729 Γουατσονία
Η Γουατσονία (Watsonia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,252. Ανακαλύφθηκε το 1912 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζόελ Χάστινγκς Μέτκαλφ, που παρατηρούσε από το Γουίντσεστερ της Μασαχουσέτης, προάστιο της Βοστώνης, και πήρε το όνομά της από τον Καναδοαμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον (1838-1880).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Γουατσονίας εκτιμάται σε 49,15 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1381. Η Γουατσονία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 43 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γουατσονια
Κοριαντολίνο
Το κοριαντολίνο είναι παραδοσιακό οινοπνευματώδες ποτό της Ρόδου.
Λέγεται ότι το έφτιαχναν Φραγκισκανοί μοναχοί στο μοναστήρι της Φιλερήμου και χρησιμοποιούνταν ως χωνευτικό.
Το όνομα του ποτού προέρχεται από το φυτό κορίανδρος (κοινώς αποκαλείται συχνά και κόλιανδρος), το οποίο είναι το πιο ξεχωριστό συστατικό του. Φτιάχνεται από ούζο, ζάχαρη και ένα κλαδί κορίανδρου το οποίο περιέχεται ολόκληρο μέσα στο μπουκάλι στο οποίο πωλείται το ποτό.
Το κοριαντολίνο είναι ένα ποτό με ιδιαίτερη γεύση, που πίνεται αραιωμένο με νερό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούζο Κατηγορία:Δωδεκανησιακή κουζίνα Κατηγορία:Πολιτισμός της Ρόδου
Φωνή
Φωνή είναι ο ήχος που παράγεται από το στόμα και το λάρυγγα των ζώων και των ανθρώπων. Σε κάθε ζωντανό οργανισμό υπάρχει ένας ειδικός μηχανισμός ή ένας τρόπος διαμέσου του οποίου δημιουργείται η φωνή, ο ήχος με τον οποίο αυτός συνεννοείται με το περιβάλλον του. Στον άνθρωπο η φωνή παράγεται με τη λειτουργία του φωνητικού συστήματος. Στα φωνητικά όργανα σχηματίζονται οι φθόγγοι.
Αέρας
Ο αέρας που εκπνέεται από τα πνευμόνια θέτει σε παλμική κίνηση τις φωνητικές χορδές. Μέσα στο φωνητικό άδυτο σχηματίζεται η φωνή, που μεταφέρεται, διαμέσου του "ηχείου", προς τα έξω. Το ηχείο τούτο αποτελούν οι κοιλότητες του φάρυγγα, του στόματος και της μύτης. Τέλος διαμορφώνεται και παίρνει συγκεκριμένη ελεγχόμενη μορφή η φωνή με τον ουρανίσκο, τη γλώσσα, τα δόντια, τα χείλη κλπ.
Νευρικό σύστημα
Ο όλος όμως έλεγχος της φωνής και του φωνητικού συστήματος εξαρτάται από το νευρικό σύστημα. Έτσι, λοιπόν, όχι σπάνια, εμφανίζονται τα φαινόμενα άναρθρης φωνής ή και έλλειψής της μετά από δυνατό νευρικό σοκ.
Άνθρωποι
Διακρίνονται οι ανθρώπινες φωνές ανάλογα με το ύψος τους (λεπτές ή βαθιές) -που εξαρτάται από το πλάτος του λάρυγγα (στους άντρες μεγαλύτερο από τις γυναίκες και τα παιδιά)-, την ένταση (δυνατές ή αδύναμες), -ανάλογα με την ικανότητα των πνευμόνων και το μήκος των παλμικών κινήσεων των χορδών- και, τέλος, την χροιά, τον ιδιόμορφο εκείνο ήχο που έχει κάθε φωνή και δε μοιάζει με τις άλλες και που οφείλεται στην κατασκευή των φωνητικών κοιλοτήτων του ηχείου.
Οι άνθρωποι που έχουν υψηλή φωνή λέγονται "τενόροι" (οι άντρες) και "σοπράνο" (οι γυναίκες) και εκείνοι που έχουν χαμηλή φωνή "βαθύφωνοι" και "κοντράλτο" αντίστοιχα.
Τα παιδιά και οι γυναίκες έχουν λεπτότερη και πιο αδύνατη φωνή από τους άντρες. Στα αγόρια η φωνή διαμορφώνεται σε αντρική με τις αλλαγές που επέρχονται κατά την εφηβεία κι έχουν άμεση σχέση με την ανάπτυξη της σεξουαλικότητας και την ωρίμανση των γεννητικών αδένων.
Ζώα
Στα ζώα οι φωνές παράγονται όπως και στον άνθρωπο, στο λάρυγγα.
Μερικά όμως έντομα παράγουν ήχο (που χαρακτηρίζεται, λαϊκά, ως φωνή) με εξωτερικό τρόπο, από το τρίψιμο π.χ. των μηρών τους, των φτερών τους, της κοιλιάς τους κλπ. Τέτοια είναι το τζιτζίκι, ο γρύλος, οι ακρίδες.
Τέλος, υπάρχουν και πολλά ζώα, τα οποία στερούνται την φωνή τους λόγω της έλλειψης φωνητικών χορδών.
Κατηγορία:Ήχος Κατηγορία:Γλωσσολογία
Επαρχία Ακσού (περιφέρεια Αλμάτι)
Η επαρχία Ακσού (Ақсу ауданы) είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Αλμάτι του Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Ζανσουγκίροφ. Πληθυσμός: 40,242 (εκτίμηση 2013) 38,839 (απογραφή 2009) 45,004 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Ακσου Κατηγορία:Περιφέρεια Αλμάτι
Δήμος Εκάλης
Ο Δήμος Εκάλης μπορεί να αναφέρεται:
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κ-20 2014
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κ-20 2014 είναι η 17η ευρωπαϊκή διοργάνωση για παίκτες κάτω των 20 ετών.<br/ > Η διοργάνωση θα διεξήχθη στην Κρήτη, την περίοδο 8-20 Ιουλίου 2014.
Ματς Κατάταξης Θέσεων 17-20
Οι αγώνες θα διεξαχθούν στις 19 Ιουλίου 2014.
Ματς Κατάταξης Θέσεων 13-16
Οι αγώνες διεξήχθησαν στις 18 και 20 Ιουλίου 2014.
Ματς Κατάταξης Θέσεων 9-12
Οι αγώνες διεξήχθησαν στις 18 και 20 Ιουλίου 2014.
Πίνακας φάσης νοκ-άουτ
Εδω ανταγωνίζονται οι 8 καλύτερες ομάδες της διοργάνωσης για να αναδειχθεί η πρωταθλήτρια ομάδα.
Ματς Κατάταξης Θέσεων 5-8
Οι αγώνες θα διεξαχθούν στις 19 και 20 Ιουλίου 2014.
Τελική Κατάταξη
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Ευρώπη
Δήμος Εκάλης Ιωαννίνων
Ο Δήμος Εκάλης υπήρξε κατά το παρελθόν δήμος του νομού Ιωαννίνων, ευρισκόμενος στο κεντρικό τμήμα του νομού. Αποτελείτο από επτά δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 49,1 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 1.977 κατοίκους (απογραφή 2001). Έδρα του ήταν ο οικισμός Μεταμόρφωση. Καταργήθηκε το 2011, εντασσόμενος στον «καλλικρατικό» Δήμο Ζίτσας.
Δήμαρχοι
Στις δημοτικές εκλογές του 1998 είχε εκλεγεί ο Χρήστος Ζαχάρης του συνδυασμού Ανεξαρ. Δημ. Κιν. Εκάλη-Αναγεν. Δημιουργία. Στις εκλογές του 2002 είχε εκλεγεί ο ίδιος από τον πρώτο γύρο. Στις εκλογές του 2006 δήμαρχος είχε εκλεγεί ο ίδιος, στο δεύτερο γύρο των εκλογών.
Πηγές
Εκαλης
Θεοδώριχος Β΄ της Κάτω Λουσατίας
Ο Θεοδώριχος Β΄ (γερμ.: Dietrich II, 990 - 19 Νοεμβρίου 1034) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν μάργραβος της Κάτω Λουσατίας (1032-34).
Βιογραφία
Το 1009 ο πατέρας του, μετά από μία άγρια μάχη με τον Βέρνερ μάργραβο του Νόρτμαρκ, σκοτώθηκε και ο Ερρίκος Β΄ των Οθωνιδών της Γερμανίας περιέβαλε τον Θεοδώριχο Β΄ με το αξίωμα του κόμη του Βέττιν. Η περιοχή αυτή βρισκόταν στο Χάσεγκαου της Σαξονίας.
Από το 1015 εμφανίζεται και ως κόμης του γειτονικού Σβάμπενγκαου. Όταν απεβίωσε το 1017 ο θείος του Φρειδερίκος Α΄ χωρίς άρρενα τέκνα, ο Θεοδώριχος Β΄ κληρονόμησε το Άιλενμπουρκ και τη Μπρένα. Το 1018 μαζί με τον κουνιάδο του Χέρμαν Α΄ των Εκεχαρτιδών μάργραβο του Μάισσεν ήταν μάρτυρες της συνθήκης του Μπάουτσεν, που συνήφθη μεταξύ του Ερρίκου Β΄ και του Μπολεσλάβ Α΄ της Πολωνίας και η οποία τελείωσε τον μακρύ Γερμανο-Πολωνικό Πόλεμο.
Από το 1029 ο Κορράδος Β΄ των Σαλίων της Γερμανίας ξανάρχισε τον πόλεμο εναντίον της Πολωνίας. Έτσι ο Μιέσκο Β΄ της Πολωνίας, γιος του Μπολεσλάβ Α΄, έχασε τη Λουσατία και παραιτήθηκε των αξιώσεών του στην ειρήνη του Μέρσεμπουργκ το 1033. Σύμφωνα με τα Ετήσια Σαξονικά χρονικά ο Θεοδώριχος Β΄ είχε καίρια συμβολή στην εκστρατεία και ως ανταμοιβή διαδέχθηκε τον Όδωνα Β΄ μάργραβο του Όστμαρκ (=Κάτω Λουσατίας).
Οι κτήσεις του μοιράστηκαν στους γιους του: ο Ντέντι Α΄ έγινε κόμης του Άιλενμπουρκ και αργότερα, το 1046 διαδέχθηκε τον Έκχαρτ Β΄ μάργραβο του Μάισσεν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ματίλντα, κόρη του Έκεχαρτ Α΄ των Εκεχαρτιδών μαργράβου του Μάισσεν και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Καίτη Ρεΐζη
Η Αικατερίνη (Καίτη) Ρεΐζη (1945) είναι Ελληνίδα πρώην αθλήτρια. Υπήρξε δώδεκα φορές πρωταθλήτρια Ελλάδος στο στίβο από το 1965 ως το 1970, ως αθλήτρια του Πανιωνίου, στους δρόμους ταχύτητας: 100, 200 και 400μ καθώς και στις σκυταλοδρομίες 4Χ100 και 4Χ400μ.
Σερβικές βουλευτικές εκλογές 1884
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Βασίλειο της Σερβίας στις αρχές του 1884. Το κυβερνών Συντηρητικό Κόμμα κέρδισε 58 από τις 130 έδρες. Ο βασιλιάς Μίλαν διόρισε επιπλέον 44 μέλη. Μετά τις εκλογές ο Μιλούτιν Γκαρασάνιν του Προοδευτικού Κόμματος σχημάτισε κυβέρνηση κι έγινε πρωθυπουργός.
Καίτη Ρεΐζη
Βιογραφικό
Η Ρεΐζη πρωταγωνίστησε στον ελληνικό αθλητισμό στους δρόμους ταχύτητας την πενταετία 1965-1970. Έγινε γνωστή στο πανελλήνιο το 1964 από τις νίκες της σε αγώνες νεανίδων, ενώ έλαβε μέρος και στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1964, όπου μπήκε στον τελικό των 100μ και τερμάτισε έκτη με 13.6.
Σερβικές βουλευτικές εκλογές 1884
Παραπομπές
1884
Καίτη Ρεΐζη
Βιογραφικό
Στη συνέχεια, υπό την επίβλεψη του σπουδαίου προπονητή του μόνιμου τότε πρωταθλητή γυναικών Πανιωνίου, του Ηλία Μισαηλίδη, κατάφερε να εξελιχθεί σε πρωταγωνίστρια στις αποστάσεις 100 ως 400μ. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1965 πήρε το πρώτο της χρυσό μετάλλιο στα 100 με 13.1 και άλλο ένα στα 4x100 μ. με το σύλλογό της, ενώ ήταν 4η στα 200 μ. Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1965 ήταν μέλος της εθνικής ομάδας που στο Νέο Φάληρο κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ στα 4x100 μ. με χρόνο 49.9. Το επόμενο έτος νίκησε σε 100 και 200μ καθώς και στη σκυταλοδρομία. Τα επόμενα δύο έτη κυριάρχησε στα 200, ενώ το 1968 κέρδισε και στα 400μ, καθώς και στη σκυταλοδρομία. Στις 10 Αυγούστου του 1969 μετείχε στην πρωταθλήτρια Ελλάδας ομάδα 4x400 του Πανιωνίου (μαζί με τις Ε. Χρηστίδου, Α. Γεωργιάδου και Γ. Τρίμη), που κατέρριψε στο Νέο Φάληρο το πανελλήνιο ρεκόρ με 4.12.7. Μία εβδομάδα αργότερα, στις 17 Αυγούστου, αποτέλεσε μέλος της ομάδας του Πανιωνίου (μαζί με τις Χαρά Σασαγιάννη, Ελένη Βρεττάκου και Ντόρη Μηνιάτη) που κατέρριψε -και πάλι στο Νέο Φάληρο- το πανελλήνιο ρεκόρ στα 4x100 μέτρα με χρόνο 48.4. Τελευταία πανελλήνια νίκη της στα 4x400 το 1970, ξανά με πανελλήνιο ρεκόρ 4.08.2.
Υπήρξε σταθερό μέλος της εθνικής ομάδας γυναικών και έλαβε μέρος στους βαλκανικούς αγώνες. Στη βαλκανιάδα του 1968 στο Σεράγεβο κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ των 400μ. Μετά την αποχώρησή της από τους στίβους εργάστηκε στον ΟΠΑΠ.
Αναφορές
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Βιτόρια Μπελβεντέρε
Η Βιτόρια Μπελβεντέρε (ιταλικά: Vittoria Belvedere), (Καλαβρία, 17 Ιανουαρίου 1972, είναι Ιταλίδα ηθοποιός και πρώην μοντέλο.
Επαρχία Εγκιντικόλ
Η επαρχία Εγκιντικόλ (Егіндікөл ауданы) είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Ακμόλα στο βόρειο Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Εγκιντικόλ. Πληθυσμός: 6,353 (εκτίμηση 2013) 6,802 (απογραφή 2009) 10,050 (απογραφή 1999).
Βιτόρια Μπελβεντέρε
Βιογραφία
Η Μπελβεντέρε θα γεννηθεί στο Βίμπο Βαλέντια της Καλαβρίας το 1972, από τον Τζουζέπε και τη Μαρία. Μετά από 9 μήνες από την γέννησή της η οικόγενεια της θα μετακινήθουν στο Βιμερκάτε (κοντά στο Μιλάνο), όπου δύο χρόνια αργότερα γεννήθηκε και ο  αδελφός της Σάντε και όπου η Βιτόρια θα περάσει το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής της ηλικίας και της εφηβείας. Σε ηλικία των 13 ετών θα ξεκινήσει την καριέρα της ως μοντέλο, ένα επάγγελμα που αργότερα έγινε η κύρια απασχόλησή της μέχρι να φτάσει στην ηλικία των 18 ετών, συμμετέχοντας σε διαφήμισεις, φωτογραφίσεις και βίντεο κλιπ μουσικής. Αλλά μόνο σε ηλικία 18 ετών, κατά τη διάρκεια μιας φωτογράφησης στη Ρώμη, θα συναντήσει την καλλιτεχνική πρακτόρα Πάολα Πέτρι όπου θα την ενθαρρύνει να ακολουθήσει μια καριέρα ως ηθοποιός.
Επαρχία Εγκιντικόλ
Παραπομπές
Εγκιντικολ
Βιτόρια Μπελβεντέρε
Καριέρα
Το 1991 τελικά θα κάνει το ντεμπούτο της για πρώτη φορά ως ηθοποιός στη δημοφιλή τηλεοπτική σειρά "Piazza di Spagna", η οποία την επέβαλε αμέσως στην προτίμηση του κοινού για την ικανότητα και την ομορφιά της.
Το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο θα είναι το 1992 με τις ταινίες Il Camera mia, σε σκηνοθεσία Λουτσιάνο Μαρτίνο, και Oro, σε σκηνοθεσία Φάμπιο Μπόνζι. Το 1993 είναι επίσης η πρωταγωνιστρία του ερωτικού θρίλερ Graffiante desiderio, σε σκηνοθεσία Σέρτζιο Μαρτίνο.
Η πρώτη εμφάνιση της Μπελβέντερε στο Θεάτρο θα γίνει με την κωμωδία "Η άλλη πλευρά του κρεβατιού" την περίοδο (2007-2008), ενώ θα παίξει στην επιτυχημένη παράσταση "Ωραία μου Κυρία" για δύο συνεχόμενες χρονιές (2013-2014) και (2014-2015).
Το 2002 μαζί με την Μανουέλα Αρκούρι και τον βετεράνο παρουσιαστή Πιπο Μπαούντο θα κάνει την παρουσίαση του μουσικού Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο.
Προσωπική ζωή
Η Βιτόρια Μπελβεντέρε είναι παντρεμένη από τις 12 Ιουνίου 1999 με τον Βάσκο Βαλέριο, έναν διοργανωτή εκδηλώσεων, που θα αποκτήσει μαζί του και τρία παιδιά: δύο αγόρια, τον Λορένζο και τον Νικόλο, και μια  κόρη την Έμμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ιταλίδες μοντέλα Κατηγορία:Ιταλίδες τηλεπαρουσιάστριες
Χαλκός και υγεία
Το χημικό στοιχείο Χαλκός (Cuprum) είναι μέταλλο με ατομικό αριθμό 29 και ατομικό βάρος 63,546. Έχει θερμοκρασία τήξης 1084,6 οC και θερμοκρασία βρασμού 2.567 οC. Το σύμβολό του είναι το “Cu” και ανήκει στην ομάδα της 1ης κύριας σειράς των στοιχείων μετάπτωσης.
Το αγγλικό όνομα του χαλκού "copper" προέρχεται από το λατινικό Cuprum, το οποίο συνδέεται με το νησί της Κύπρου, όπου εξορυσσόταν στην ρωμαϊκή εποχή.
Ο χαλκός βρίσκεται και αυτοφυής στην φύση, ενώ τα κυριότερα ορυκτά του είναι: (τα δύο τελευταία είναι ημιπολύτιμοι λίθοι)
Ο χαλκός είναι απαραίτητος για τον ανθρώπινο οργανισμό, είτε με τη μορφή μονοσθενούς χαλκού (Cu+1) είτε με τη μορφή δισθενούς χαλκού (Cu+2). Έχει την ιδιότητα να παίρνει και να δίνει εύκολα ηλεκτρόνια γεγονός που ερμηνεύει το σημαντικό του ρόλο στις οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις και τη δέσμευση ελεύθερων ριζών [1]. http://www.douni.gr/?section=ingredients&id=14&icategory=2
Ο χαλκός υπάρχει σε ελάχιστα ίχνη σχεδόν σε όλα τα τρόφιμα, αλλά επαρκούν για να καλύψουν τις ανθρώπινες ανάγκες. Καθημερινά προσλαμβάνονται 2 - 5 mg/24h ενώ η συνολική ποσότητα του Cu+ στον οργανισμό είναι περίπου 80 - 120 mg. Ωστόσο, ο Βρετανικός Δείκτης Διαιτητικής Πρόσληψης (Reference Nutrient Intake, RNI) θεωρεί ως βέλτιστο όριο την τιμή 1,2 mg για τους ενήλικες, ενώ για τις γυναίκες σε θηλασμό απαιτούνται υψηλότερα ποσά. Ακόμη, επειδή, όταν λαμβάνεται υψηλή δόση ψευδαργύρου (Zn), μειώνονται τα επίπεδα χαλκού, μπορεί να είναι απαραίτητη τότε η λήψη συμπληρώματος χαλκού [3].
Ο χαλκός βρίσκεται σε μεγαλύτερη συγκέντρωση στο ήπαρ και σε μικρότερες ποσότητες στον εγκέφαλο, στην καρδιά, στα νεφρά και στη σπλήνα [4]. Απαιτείται για την επινεφριδιακή παραγωγή ορμονών, την παραγωγή θυροειδικών ορμονών, τον μυϊκό τόνο, την αναπαραγωγή [12], τη ρύθμιση της έκφρασης των γονιδίων [15], την επισκευή ιστού, τη χρώση μαλλιών και δέρματος, τη σωστή ανάπτυξη των βρεφών και των παιδιών [12].
Βοηθά στην απορρόφηση και χρησιμοποίηση του σιδήρου (Fe)
Ο χαλκός απορροφάται από το δωδεκαδάκτυλο (επηρεάζεται αρνητικά από την υψηλή πρόσληψη ανταγωνιστικών ιόντων όπως σιδήρου, καδμίου και κυρίως ψευδαργύρου) με άγνωστο μηχανισμό, που ίσως είναι παρόμοιος με αυτόν του σιδήρου, πιθανόν με τη σύνδεσή του με τη μεταλλοθειονίνη, πρωτεΐνη που συνδέεται και με άλλα βαρέα μέταλλα. Αφού απορροφηθεί, στο αίμα συνδέεται ισχυρά με την α2- σφαιρίνη σερουλοπλασμίνη. Στον ορό περίπου το 93% του Cu βρίσκεται συνδεδεμένο στη σερουλοπλασμίνη και το υπόλοιπο στην αλβουμίνη ή στην μεταλλοθειονίνη. Ελάχιστες ποσότητες βρίσκονται ελεύθερες ή ενωμένες με αμινοξέα [2]. Ακόμη, επιδρά θετικά στη μεταφορά Fe [5].
Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα
Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει ότι η ανεπάρκεια του χαλκού αυξάνει την ευαισθησία στις λοιμώξεις και το ποσοστό θανάτων από αυτές. Πρόσφατα αποδείχθηκε ότι ακόμη και η πολύ μικρή ανεπάρκεια χαλκού στον άνθρωπο, μειώνει σημαντικά, τόσο τον αριθμό των ουδετερόφιλων πολυμορφοπύρηνων (είδος λευκών αιμοσφαιρίων) στην περιφερική κυκλοφορία, όσο και την ικανότητά τους να σκοτώνουν μικροοργανισμούς, ενώ άλλες μελέτες in vitro και με ζώα έχουν δείξει ότι ακόμη και η οριακή ανεπάρκειά του μειώνει τα επίπεδα της ιντερλευκίνης [2] και περιορίζει τον πολλαπλασιασμό των Τ - κυττάρων [6].
Συμβάλλει στην αιμοποίηση, στον σχηματισμό της αιμοσφαιρίνης και τη μεταφορά οξυγόνου
Ο χαλκός συμβάλλει στο σχηματισμό της αιμοσφαιρίνης που είναι απαραίτητη για τη μεταφορά οξυγόνου στα ερυθροκύτταρα του αίματος [7]. Επομένως, η αναιμία αποτελεί ένδειξη ανεπάρκειας χαλκού και σιδήρου. Επιπλέον, ο χαλκός απαιτείται για τη μεταφορά Fe στο μυελό των οστών και για το σχηματισμό ερυθρών αιμοσφαιρίων του αίματος [4].
Συμβάλλει στη λειτουργία του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ)
Στο ΚΝΣ απαιτείται χαλκός για το σχηματισμό της μυελίνης (προστατευτικό περίβλημα των νευρών), επειδή είναι σημαντικός για τη φυσιολογική μεταφορά των νευρικών ώσεων. Η ελάττωσή του μπορεί να είναι επιζήμια για τη μνήμη, τη σκέψη και την προσωπικότητα. Επιστημονική έρευνα απέδειξε ότι ο χαλκός προστατεύει τον εγκέφαλο από τη νόσο Αλτσχάιμερ, ενώ το πειραματικό φάρμακο PBT2 (περιέχει Cu και Zn), το οποίο αναπτύχθηκε από την Εταιρεία Ερευνών Νευροεκφυλιστικών Διαταραχών, βελτίωσε την μνήμη και τη γνωστική λειτουργία σε πάσχοντες από τη νόσο [8].
Συνδέεται με τον Σακχαρώδη Διαβήτη
Ο χαλκός βοηθά στη μείωση του σακχάρου του αίματος και του γαλακτικού οξέος στους ιστούς των ασθενών με Σακχαρώδη Διαβήτη [9].
Συμμετέχει στη διαδικασία παραγωγής ενέργειας
Ο χαλκός φροντίζει να παραμένουν υψηλά τα επίπεδα ενέργειας του οργανισμού, βοηθώντας έτσι να απορροφηθεί αποτελεσματικά ο Fe [5]. Πιο συγκεκριμένα, στον χαμηλό βασικό χαλκό οι Cu - ATPάσες του δικτύου trans-Golgi (TGN), παραδίνουν τον χαλκό προς τα εκκρινόμενα χαλκο - εξαρτώμενα ένζυμα. Όταν ο χαλκός είναι αυξημένος, οι Cu-ATPάσες μετεγκαθίστανται σε κυστίδια, που μπορεί να είναι ή όχι σε ενεργή μορφή, ανάλογα με την συγκέντρωση του χαλκού ενδοκυστικά. Στη συνέχεια, τα κυστίδια που περιέχουν χαλκό παραδίνονται στη κυτταροπλασματική μεμβράνη, όπου ο συσσωρευμένος χαλκός απελευθερώνει τις Cu-ATPάσες με ενδοκυττάρωση. Η Apo Atox1 αφαιρεί τον ρυθμιστικό χαλκό από την NH2- τελική περιοχή και έτσι μπορεί να διευκολυνθεί η επιστροφή της ATPάσης στο TGN [1].
Συνθέτει την ελαστίνη (σε συνεργασία με τη βιταμίνη C και το Zn)
Υπάρχουν τέσσερα μόρια τροποελαστίνης, που συνδέονται μεταξύ τους με εγκάρσιες γέφυρες μέσω πεπτιδίων υδροξυλισίνης με στόχο το σχηματισμό ώριμης ελαστίνης. Αυτή η σύνδεση καταλύεται από την οξειδάση της λυσίνης (ένζυμο), περιέχει Cu++ και υπάρχει ανεπάρκεια σε καταστάσεις με ένδεια χαλκού. Π.χ. σε πειραματόζωα με έλλειψη χαλκού παρουσιάστηκαν βαρειές ανωμαλίες εμφυσηματοειδούς χαρακτήρα στους πνεύμονες λόγω της αδυναμίας παραγωγής ώριμης ελαστίνης [11].
Συμμετέχει στο σχηματισμό των οστών και του συνδετικού ιστού
Το κολλαγόνο είναι βασικό συστατικό του δέρματος [6].
Επηρεάζει την πήξη του αίματος
Ο χαλκός είναι σημαντικό συστατικό των παραγόντων πήξης 5 και 8 (και οι δύο είναι σημαντικοί για τη πήξη του αίματος). Επομένως, η ανεπάρκεια του χαλκού αυξάνει τη δράση του παράγοντα 8 με αποτέλεσμα τον σχηματισμό ανώμαλων θρόμβων αίματος [12].
Επηρεάζει τους καρδιακούς παλμούς
Μια μελέτη σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση απέδειξε ότι η μακροπρόθεσμη, ελεγχόμενη ανεπάρκεια χαλκού από την διατροφή μπορεί να αναπτύξει κοιλιακές αρρυθμίες [12]. thumb|200px|Ο χαλκός|right
Συνδέεται με τον καρκίνο
Μελέτες έδειξαν πως η ανεπάρκεια χαλκού συνδέεται με τον καρκίνο του παχέος εντέρου, καθώς αυτό το μέταλλο αποτελεί συμπαράγοντας του ενζύμου στη δραστηριότητα του ενζύμου λυσυλική οξειδάση, που με τη σειρά του εμπλέκεται στη δραστηριότητα του καταστολέα του όγκου [12].
Η αντιμικροβιακή δράση του χαλκού
Σύμφωνα με μια έρευνα που έγινε στο North Shore-Long Island Jewish Health System της Αμερικής, στα εξωτερικά ιατρεία Λοιμωδών νόσων, όπου εγκατέστησαν υλικά από χαλκό στα καθίσματα αιμοληψίας, απέδειξαν ότι ο αντιμικροβιακός χαλκός εμφανίζει το «φαινόμενο του φωτοστέφανου». Παρατηρήθηκε μείωση των μολύνσεων κατά 70% στις γύρω επιφάνειες που είχε τοποθετηθεί ο χαλκός. Συγκεκριμένα, η πλειοψηφία των δειγμάτων από τα καθίσματα με τον χαλκό ήταν κάτω από το επίπεδο επικινδυνότητας για τους ασθενείς (5 cfu/cm2), ενώ αντίθετα η πλειοψηφία των δειγμάτων από τα καθίσματα χωρίς τον χαλκό ήταν πάνω από αυτό το επίπεδο [15].
Η Υπηρεσία Προστασίας του περιβάλλοντος (EPA) στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής ενέκρινε την εγγραφή αυτών των κραμάτων χαλκού ως «αντιμικροβιακά υλικά με οφέλη για τη δημόσια υγεία».
Στον κατάλογο των αντιμικροβιακών προϊόντων χαλκού από αυτά τα κράματα ανήκουν: Τα πόμολα χαλκού που χρησιμοποιούνται στα νοσοκομεία μειώνουν τη μετάδοση λοιμωδών νόσων και της νόσου των Λεγεωνάριων (Legionnaires), η οποία καταστέλλεται από τους σωλήνες χαλκού στα υδραυλικά συστήματα [13]. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO) στις εγκαταστάσεις νοσοκομειακής περίθαλψης συμβαίνουν ανά τον κόσμο 7 εκατομμύρια λοιμώξεις (περίπου 4 εκατομμύρια στην Ε.Ε.), οι οποίες κοστίζουν πάνω από 80 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, και από αυτές οι 37.000 περίπου οδηγούν στο θάνατο [15].
MRSA
Ο ανθεκτικός στη μεθικιλλίνη Staphylococcus aureus είναι ένα επικίνδυνο στέλεχος, επειδή είναι ανθεκτικός στα αντιβιοτικά β- λακτάμης. Πρόσφατα στελέχη του βακτηρίου, EMRSA-15 και EMRSA-16, είναι ιδιαίτερα μεταδοτικά και ανθεκτικά. Αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία για όσους ασχολούνται με τη μείωση της επίπτωσης των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων από MRSA. Έρευνες απέδειξαν την δραματική και σχεδόν πλήρη θανάτωση (99,9%) του MRSA από αντιμικροβιακό κράμα χαλκού C11000 μέσα σε 75 λεπτά στους 20 οC.
Clostridium difficile
Το Clostridium difficile είναι ένα αναερόβιο βακτήριο, αιτία δυνητικά απειλητικών για τη ζωή ασθενειών, όπως οι νοσοκομειακές λοιμώξεις, ειδικά στις ανεπτυγμένες χώρες. Τα C. difficileendospores μπορούν να επιβιώσουν έως πέντε μήνες πάνω σε επιφάνειες, και μεταδίδονται από τα χέρια των εργαζόμενων στην υγειονομική περίθαλψη στο νοσοκομειακό περιβάλλον. Είναι υπεύθυνο για μια σειρά από επιπλοκές στην υγεία του εντέρου. Πρόσφατα αξιολογήθηκε η βιωσιμότητα του C. difficile σε κράματα χαλκού όπου βγήκαν τα εξής αποτελέσματα:
Ιός της γρίπης Α (Η1Ν1)
Η γρίπη είναι μια μολυσματική ασθένεια από ένα ιικό παθογόνο διαφορετικό από εκείνο που παράγει το κοινό κρυολόγημα. Τα συμπτώματα της γρίπης, τα οποία είναι πιο σοβαρά από αυτά του κρυολογήματος, περιλαμβάνουν: Η γρίπη των πτηνών μπορεί να προκαλέσει πνευμονία, η οποία μπορεί να είναι θανατηφόρα, ειδικά σε μικρά παιδιά και ηλικιωμένους. Τα ενεργά σωματίδια του ιού της γρίπης Α μειώθηκαν κατά 75% μετά από επώαση για μία ώρα σε χαλκό. Μετά από έξι ώρες τα σωματίδια μειώθηκαν κατά 99,9%.
Αδενοϊοί
Οι Αδενοϊοί είναι μια ομάδα ιών που μολύνουν τις μεμβράνες του αναπνευστικού ιστού, του ουροποιητικού συστήματος, των οφθαλμών και των εντέρων. Οι Αδενοϊοί αντιπροσωπεύουν περίπου το 10% των οξέων αναπνευστικών μολύνσεων σε παιδιά και αποτελούν συχνή αιτία της διάρροιας. Σε μια πρόσφατη μελέτη, το 75% των σωματιδίων αδενοϊού απενεργοποιήθηκαν σε χαλκό (C11000) εντός 1 ώρας και μέσα σε έξι ώρες απενεργοποιήθηκαν το 99,999% των σωματιδίων του αδενοϊού.
Μύκητες
Η αντιμυκητική αποτελεσματικότητα του χαλκού συγκρίθηκε με αλουμίνιο στους εξής οργανισμούς που μπορούν να προκαλέσουν μολύνσεις στον άνθρωπο: Τελικά, ένα αυξημένο ποσοστό των σπορίων των μυκήτων βρέθηκε απενεργοποιημένο στις επιφάνειες του χαλκού, και ενώ στο αλουμίνιο σημειώθηκε αύξηση του Aspergillus niger, στον χαλκό αντίθετα ανεστάλη η ανάπτυξη του πάνω και γύρω από τα κράματα χαλκού [13]. Ακόμη, ο αντιμικροβιακός χαλκός προσβάλλει τα: Τα αντιμικροβιακά κράματα χαλκού έχουν εγκατασταθεί σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης σε Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Ιαπωνία, Κορέα, Γαλλία, Δανία και Βραζιλία, καθώς και στο σύστημα διέλευσης του μετρό στο Σαντιάγο της Χιλής και υπολογίζεται ότι μεταξύ του 2011- 2014 θα εγκατασταθούν σε περίπου 30 σταθμούς [13].
Στην Ελλάδα εδρεύει το Ελληνικό Ινστιτούτο Ανάπτυξης Χαλκού (Ε.Ι.Α.Χ.), όπου αποτελεί επίσημος φορέας πιστοποίησης για την αντιμικροβιακή δράση προϊόντων χαλκού και κραμάτων του με το σήμα Cu+ (σε Ελλάδα, Βουλγαρία και Κύπρο). Το 2011 πραγματοποιήθηκε η πρώτη τοποθέτηση αντιμικροβιακού χαλκού στο νοσοκομείο «Αττικόν», Γενικό Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Ελλάδας σε κάγκελα κρεβατιών, χάλκινες βάσεις για ορούς, χάλκινα πόμολα και κουπαστές. Το 2012 το Πειραϊκό Θεραπευτήριο του Πειραιά έγινε το πρώτο ελληνικό νοσοκομείο με αποδεδειγμένα αποτελέσματα της δράσης του αντιμικροβιακού χαλκού σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ). Αφού έγινε η τοποθέτηση του αντιμικροβιακού χαλκού (Εικόνα 5) στη νέα ΜΕΘ διαπιστώθηκε η μείωση της μικροβιακής χλωρίδας από το επιστημονικό προσωπικό του Ε.Ι.Α.Χ. (με σύγκριση των δειγμάτων πριν και μετά την τοποθέτηση του χαλκού), ενώ ο έλεγχος των δειγμάτων έγινε στο Μικροβιολογικό Εργαστήριο του Αρεταίειου Νοσοκομείου του Πανεπιστημίου Αθηνών, το οποίο πρόσφατα (Μάρτιος 2013) πιστοποιήθηκε επίσημα με βεβαίωση από το Ε.Ι.Α.Χ. «για την εφαρμογή των πρωτοκόλλων διαπίστευσης αντιμικροβιακής δράσης πρώτης ύλης αλλά και τελικών προϊόντων αντιμικροβιακού χαλκού και κραμάτων του, όπως αυτά έχουν καθοριστεί από τον Διεθνή Οργανισμό Χαλκού (ICA/ECI) και το Ε.Ι.Α.Χ.». Στις αρχές του 2013, παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα της αντιμικροβιακής δράσης του χαλκού στη Β' Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών (ΜΕΝΝ) του Παιδιατρικού Νοσοκομείου Αγία Σοφία, όπου παρατηρήθηκε μείωση της μικροβιακής χλωρίδας πάνω από 95% στα σημεία εφαρμογής των κραμάτων χαλκού, ενώ λόγω της ύπαρξης του φαινομένου του φωτοστέφανου υπήρξε μείωση κατά 70-75% σε ακτίνα άνω των 50 εκατοστών. Η ΜΕΝΝ πιστοποιήθηκε από το E.I.A.X. ως αντιμικροβιακή (15].
Ο χαλκός απορροφάται από τον εντερικό βλεννογόνο σε ποσοστό 50-70% και όσο αυξάνεται η πρόσληψή του, τόσο ελαττώνεται το ποσοστό του χαλκού που απορροφάται. Ύστερα, μέρος του ιοντικού χαλκού οδηγείται στο ήπαρ, μέσω της πυλαίας κυκλοφορίας, και η υπόλοιπη ποσότητα μεταφέρεται σε άλλους ιστούς και κυρίως τα νεφρά. Ο χαλκός προσλαμβάνεται στους ιστούς μέσω της κυτταροπλασμίνης, της αλβουμίνης και των ενώσεων χαλκού με χαμηλό μοριακό βάρος. Ο συνδεδεμένος με τη μεταλλοθειονίνη χαλκός στα κύτταρα του βλεννογόνου, χάνεται όταν τα κύτταρα αυτά απομακρύνονται από την εντερική ροή. Η ενσωμάτωση του ηπατικού χαλκού πραγματοποιείται στην κυτταροπλασμίνη, και μετά ελευθερώνεται στο αίμα για τη μεταφορά της και σε άλλους ιστούς [19].
Χαλκός και παθήσεις στον άνθρωπο
Αυξημένα ποσοστά χαλκού παρατηρούνται στις εξής περιπτώσεις:
Νόσος του Wilson
Η νόσος Wilson (ή ηπατοφακοειδής εκφύλιση [2]) είναι μια σπάνια αυτοσωμική (χρωμόσωμα 13) υπολειπόμενη γενετική διαταραχή της μεταφοράς του χαλκού, που προκαλεί την περίσσεια συσσώρευση χαλκού στο ήπαρ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την τοξικότητα του ήπατος, μεταξύ των άλλων συμπτωμάτων (η νόσος πλέον είναι θεραπεύσιμη). Η νόσος οφείλεται σε μεταλλακτικά ελαττώματα μιας πρωτεΐνης που μεταφέρει χαλκό από το ήπαρ στη χολή για έκκριση. Η ασθένεια προκαλεί λανθασμένη ενσωμάτωση του χαλκού εντός της σερουλοπλασμίνης (ελαττωμένη παραγωγή της πρωτεΐνης υπεύθυνης για τη μεταφορά χαλκού, <20 mg/dL στον ορό [2]) και ελαττωμένη απέκκριση του χαλκού στη χολή και συνήθως προκαλείται από μεταλλάξεις αλλοιώνοντας τη λειτουργία της Wilson ATPάσης του χαλκού. Αυτές οι γενετικές μεταλλάξεις προκαλούν δηλητηρίαση από χαλκό που οφείλεται σε υπερβολική συσσώρευση χαλκού, κυρίως στο ήπαρ και στον εγκέφαλο και, σε μικρότερο βαθμό, στους νεφρούς, στα μάτια και σε άλλα όργανα.
Η ασθένεια, η οποία επηρεάζει περίπου 1/30.000 βρέφη και των δύο φύλων, μπορεί να γίνει κλινικά εμφανής ανά πάσα στιγμή από την παιδική ηλικία έως την πρώιμη ενήλικη ζωή. Η ηλικία της έναρξης της νόσου του Wilson κυμαίνεται από 3 έως 50 ετών. Τα αρχικά συμπτώματα περιλαμβάνουν ηπατικές, νευρολογικές ή ψυχιατρικές διαταραχές και σπάνια νεφρικές, σκελετικές ή συμπτωματολογία των ενδοκρινών αδένων. Η νόσος εξελίσσεται με την εμφάνιση ίκτερου και την ανάπτυξη εγκεφαλοπάθειας, σοβαρές ανωμαλίες θρόμβωσης, βραδυκινησία και το δακτύλιο Kayser-Fleischer (σκουριασμένος καστανός αποχρωματισμός στην εξωτερική στεφανή της ίριδας στο 90% των ασθενών). Η παρουσία αυξημένων ποσοτήτων χαλκού στο αίμα, μπορεί να οδηγήσει σε αιμολυτική αναιμία (αντίδραση Coombs = αρνητική) ενώ περιστασιακά η νόσος έχει συσχετισθεί με ενδοαγγειακή πήξη και νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου.