cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γαλάτιστα
Βυζάντιο - Τουρκοκρατία
thumb|200px|Βυζαντινός Πύργος Γαλάτιστας. Οι παλαιότερες αναφορές στο χωριό γίνονται στα τέλη του 9ου αιώνα, από έναν κώδικα της Μονής Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους στις 14 Μαρτίου του 897. Στη μέση του οικισμού βρίσκεται ο Πύργος της Γαλάτιστας, μεσαιωνική οχύρωση (13ο-14ο αιώνας) με βενετική οχυρωματική τεχνοτροπία που φέρεται να έδωσε το όνομά του στην κωμόπολη. Οι δυο πέτρινοι νερόμυλοι της περιοχής χρονολογούνται την ίδια περίοδο κατασκευής του πύργου. . Μετά την οθωμανική κατάκτηση, στην απογραφή του 1445, η Γαλάτιστα έχει πληθυσμό 134 οικογένειες (πάνω από 350 κάτοικοι) και άρχων του ζεαμετιού ήταν ο Ντεφτεντάρ Μουράτ Μπέη. Το 1500, αποτέλεσε κτήση του βεζίρη Ισάκ Πασά, ο οποίος χρησιμοποίησε τη φορολογία της περιοχής του για να χτίσει το Αλατζά Ιμαρέτ και τον Μερτνεσέ στη Θεσσαλονίκη. Η Γαλάτιστα αποτελούσε έναν από τα αυτοδιοίκητα Μουκατά των Δώδεκα Μαντεμοχωρίων ή Κοινόν του Μαδεμίου, μιάς περιοχής στην οποία είχαν παραχωρηθεί προνόμια λόγω της εκμετάλλευσης των μεταλλείων της βορειοανατολικής Χαλκιδικής, καταστώντας την ως μία από τις πιο πλούσεις κωμοπόλεις της Χαλκιδικής, καθώς λόγω της οικονομικής της δύναμης, λαμβάνοντας υπόψη τη φορολογία που καταβάλει. Στην οθωμανική απογραφή του 1519, η Γαλάτιστα έχει 415 νοικοκυριά (πάνω από 1037 κατοίκους), ενώ στην αντίστοιχη του 1568, η κωμόπολη έχει 647 νοικοκυριά (πάνω από 1.600 κατοίκους). Το 1638, μεταφέρεται η επισκοπή Αρδαμερίου από το Αρδαμέρι Θεσσαλονίκης στη Γαλάτιστα και η επισκοπή λαμβάνει τον τίτλο Αρδαμερίου και Γαλατίστης, καθιστώντας τη Γαλάτιστα για πρώτη φορά έδρα επισκοπής.
Ελληνική επανάσταση του 1821
Η Γαλάτιστα συμμετέχει στον απελευθερωτικό αγώνα του 1821. Η κωμόπολη απελευθερώνεται από τον ελληνικό τμήμα 2.000 ανδρών υπό Καπετάν Χάψα και στρατοπεδεύει. Για τη νικηφόρα προέλαση των Ελλήνων Επαναστατών στη Γαλάτιστα, ο Αυστριακός πρόξενος της Θεσσαλονίκης σε διπλωματικό έγγραφο γράφει:
Τα ελληνικά σώματα συνεχίζουν προς τη Θεσσαλονίκη, όπου νικούν στη Μάχη της Θεσσαλονίκης, λίγα χιλιόμετρα έξω από τη πόλη. Ακολουθεί αντεπίθεση των Τούρκων κοντά στη Μονή Αγίας Αναστασίας όπου είχαν καταφύγει πολλοί άμαχοι. Στη Μάχη των Βασιλικών τα ελληνικά σώματα αιφνιδιασμένα και απροετοίμαστα υα χάνουν τη μάχη. Η κατάπνιξη της επανάστασης οδήγησε στην καταστροφή και την ερήμωσή της στις 14 Ιουνίου του ίδιου χρόνου, κατάσταση που δημιουργήθηκε και σε άλλα χωριά της της Χαλκιδικής αυτήν την κρίσιμη περίοδο. . Από τη Γαλάτιστα κατάγονται αρκετοί αγωνιστές της επανάστασης, μεταξύ των οποίων και ο Γεώργιος Δημητρίου.
Ο Γεώργιος Δημητρίου που πολέμησε εκτός από τη Χαλκιδική και στα Δερβενάκια, στην Κάρυστο, στην Τρίπολη και αλλού υπό τη διοίκηση διάφορων καπεταναίων όπως του Χατζηχρήστου, του Φαβιέρου, του Γιάννη Κώστα, του Αναστάσιου Καρατάσου, του Χατζηπέτρου και του Βλαχόπουλου. Οι κάτοικοί της επέστρεψαν αργότερα και ξανάκτισαν τον οικισμό. Στο χωριό εργάστηκαν τοπικοί περίφημοι αγιογράφοι τον 19ο αιώνα, κοσμώντας τις εκκλησίες της Γαλάτιστας με την τέχνη τους, καθώς και σε άλλες στη Χαλκιδική και στο Άγιο Όρος. . Η καταστροφή του χωριού το 1821, δικαιολογεί το γεγονός ότι οι ναοί της Γαλάτιστας είναι μεταγενέστεροι, αλλά είναι τοποθετημένοι στις θέσεις των ερειπίων των κατεστραμμένων εκκλησιών.
Μακεδονική Επανάσταση του 1854
thumb|Απογραφή της Γαλάτιστας-Τα ονόματα προέρχονται από κώδικα του 1732. Στη Μακεδονική επανάσταση του 1854 στις 24 Απριλίου, η κωμόπολη αποτέλεσε ξανά θέατρο της μάχης που συντελέστηκε μεταξύ των Ελλήνων οπλαρχηγών και του Οθωμανικού Στρατού. Στη μάχη σκοτώθηκαν 65 Οθωμανοί στρατιώτες.
Εποχή των Πηχιωνικών
Στους κώδικες της Επισκοπής Ανδραμερίου του έτους 1886, αναφέρεται η παρέμβαση του επισκόπου Κωνστάντιου (1876-1889) στην ανάκριση του ιεροδιδάσκαλου από το χωριό Λιβάδι. Πρόκριτος της Γαλάτιστας και αντιπρόσωπος του χριστιανικού στοιχείου στην περιοχή αυτή την περίοδο είναι ο Δημήτριος Βογιατζής.
Στους κώδικες της επισκοπής, αναφέρεται η λειτουργία Γυμνασίου το έτος 1886, δείγμα της εκπαιδευτικής δυναμικής της κωμόπολης, παρθεναγωγείου, αλλά και τη φοίτηση λογικά πλουσίων ελληνοπαίδων στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα.
Εποχή Μακεδονικού Αγώνα
Στις 3 Μαΐου 1905 στη θέση Μεγάλη Ράχη κοντά στη Μονή Αγίας Αναστασίας, σώμα μακεδονομάχων υπό την αρχηγία του Ιωάννη Νταφώτη, έπειτα από προδοσία, συγκρούεται με τουρκικό απόσπασμα με αποτέλεσμα να χαθούν 11 Έλληνες οπλαρχηγοί, παρά τις προσπάθειες διαφυγής. Ανάμεσά στους νεκρούς ο Δημήτριος Μαλακόπουλος από τη Γαλάτιστα. Στις 22 Μαρτίου 1906, ο τουρκικός στρατός καταλαμβάνει το ελληνικό σχολείο ως χώρο στρατοπέδευσης και δεν μπορούν να γίνουν τα μαθήματα για αρκετές ημέρες. Τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου, η τοπική κοινωνία αναστατώνεται από την καταδίωξη του αμαρτωλού Αλέξανδρου Καλαμπούκα από τα Βάλτα (Κασσανδρεία), στην οποία κατηγορούνται τέσσερις κάτοικοι του χωριού Δούμπια ότι τον φυγάδευσαν ενώ καλείται για κατάθεση ο μητροπολίτης Δωρόθεος. Το 1912, αναφέρονται τα εγκαίνια του νεόκτιστου ελληνικού σχολείου έπειτα από άδεια της Οθωμανικής Κυβέρνησης.
Τοπική Οικονομία
Η Γαλάτιστα αποτελεί μια περιοχή με έντονη κτηνοτροφική δραστηριότητα και μεγάλο ζωϊκό κεφάλαιο. Στην περιοχή υπάρχουν ορνιθοτροφείο με σημαντική παραγωγή και βιομηχανικές μονάδες τυποποίησης-συσκευασίας γάλακτος, γαλακτοκομικών προϊόντων και κρέατος. Πρόσφατα, στις 9 με 11 Σεπτεμβρίου 2011, διοργανώθηκε με την υποστήριξη του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και τοπικών φορέων και συλλόγων, πανελλήνια ημερίδα-εκδήλωση για την ανάδειξη της αγροτικής, κτηνοτρογικής και μεταποιητικής δυναμικότητας της περιοχής. . Τα κυριότερα αγροτικά προϊόντα που παράγονται είναι δημητριακά, καλαμπόκι, βαμβάκι και ζωοτροφικά φυτά. Κάποιοι κάτοικοι ασχολούνται επίσης με τη μελισσοκομία.
Πολιτιστικοί σύλλογοι και εκπαίδευση
Στον παραδοσιακό οικισμό δραστηριοποιούνται: Η Γαλάτιστα έχει σήμερα δύο νηπιαγωγεία, ένα Δημοτικό Σχολείο, ένα Γυμνάσιο και ένα Λύκειο.
Έθιμα και παραδόσεις
Την ημέρα των Θεοφανίων, στις 6 Ιανουαρίου κάθε χρόνου, διοργανώνεται η γιορτή της Καμήλας, ένα έθιμο με ιστορικές αναφορές, που αφορά την απαγωγή μιας Χριστιανής κοπέλας από Τούρκο επίτροπο και το τέχνασμα για την αρπάξει ο αγαπητικός της (χρησιμοποιώντας ένα ομοίωμα καμήλας για να μπει στο σπίτι του Τούρκου ).. Την επομένη ημέρα, του Αϊ Γταννιού, αναβιώνει το έθιμο του Γάμου της Μανιώς, δηλαδή της κοπέλας που απελευθερώθηκε, στην οποία αναπαριστάται ο παραδοσιακός γάμος της, με παραδοσιακή μουσική, όπου κύριαρχα μουσικά όργανα είναι οι ζουρνάδες και τα νταούλια.
Ένα άλλο παραδοσιακό έθιμο, είναι το κουρμπάνι που γίνεται κάθε χρόνο στην εορτή του Αγίου Αγαπίου, στις 17 Αυγούστου. Η τοπική κοινότητα διοργανώνει παραδοσιακό πανηγύρι και προσφέρει ψητό κρέας στους επισκέπτες και τους κατοίκους του χωριού. Άλλες εκδηλώσεις γίνονται στην εορτή της Αγίας Παρασκευής στις 26 Ιουλίου, στην εορτή των Αγίων Αναργύρων στις 1η Ιουλίου και στην κινητή γιορτή του Αγίου Γεωργίου στις 23 Απριλίου.
Αξιοθέατα
Τα τελευταία χρόνια γίνεται προσπάθεια αξιοποίησης και ανάδειξης της ορεινής Χαλκιδικής. Διάφορα επενδυτικά προγράμματα έχουν βοηθήσει σε αυτήν την κατεύθυνση και σήμερα η Γαλάτιστα έχει ικανοποιητική τουριστική υποδομή. Τα μακεδονίτικα αρχοντικά με τα σαχνισιά, οι επιβλητικές εκκλησίες, οι πολλές κρήνες που ορίζουν κάθε χώρο συνάντησης, μαρτυρούν το ιστορικό παρελθόν της περιοχής. Σε αρκετές από αυτές τις εκκλησίες βρίσκονται τοποθετημένα αρχιτεκτονικά μέλη από την αρχαιότητα ενώ στα εντυπωσιακά δημόσια κτήρια πραγματοποιούνται εκθέσεις και άλλες εκδηλώσεις. Ο μεσαιωνικός Πύργος της Γαλάτιστας είναι επισκέψιμος σε σχέση με τους υπόλοιπους αρχαιολογικούς χώρους κοντά στην κωμόπολη που στερούνται κατάλληλης υποδομής. Η θέση της αποτελεί τόπο εξόρμησης για τα δασωμένες πλαγιές, τα γραφικά ορεινά χωριά και και τα ιστορικά μοναστήρια της περιοχής. Οι εκκλησίες της πόλης που ανακατασκευάστηκαν μετά την καταστροφή της πόλης το 1821, περιέχουν λείψανα αρχαιότερων περιόδων και αγιογραφήθηκαν από τοπικούς αγιογράφους. Μεταξύ αυτών, ο ναός του Αγίου Γεωργίου με προηγούμενο έτος κατασκευής το 1813, ο Άγιος Δημήτριος του 1830, οι εκκλησίες της Παναγίας και του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου το 1835, η Αγία Παρασκευή την ίδια περίοδο όπου υπάρχει κιονόκρανο ιωνικού ρυθμού, του Αγίου Νικολάου το 1842, όπου περιέχεται επιτύμβια αρχαία στήλη. Στην περιοχή υπάρχουν πολυάριθμα εξωκκλήσια.
Μουσειακοί Χώροι
Επισκέψιμοι αρχαιολογικοί χώροι είναι ο Πύργος της Γαλάτιστας με τους δύο νερόμυλους και η Μονή Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας. Επίσης, έπειτα από συνεννοήση, το Αρχοντικό του Λειβαδιώτη (αρχοντικό του 19ου αιώνα της Γαλάτιστας με κατώγι με κελάρια και αποστακτήριο), καθώς και το Εργαστήρι Μουσικών Οργάνων.
Μονή Αγίας Αναστασίας Φαρμακολύτριας
Βρίσκεται χτισμένος στους νότιους πρόποδες του όρους Ομβριανού, κλάδου του Χορτιάτη. Είναι Σταυροπηγιακή Μονή και χτίστηκε προς τιμή της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας που μαρτύρησε το 304 μ.Χ. κατά τους διωγμούς του Διοκλητιανού. Η γυναίκα του αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ' του Σοφού (866 – 912) Θεοφανώ ίδρυσε πρώτη τη μονή το 888 μ.Χ. Αργότερα, τη μονή επανίδρυσε ο άγιος θεωνάς το 1522 όταν ήταν εγκαταλλελειμένη και ερειπωμένη. Η ακμή του μοναστηριού παρουσιάζεται κατά την περίοδο της οθωμανικής κατάκτησης όπου η μονή αναπτύσσεται πνευματικά και οικονομικά, καθώς εμφανίζει στην κατοχή της αγροτικές εκτάσεις στη βόρεια Ελλάδα, τη Βλαχία και τη Ρωσία. Η μονή καταστρέφεραι το 1789. Συμμετέχει στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 και στέλνει ιδιόκτητα εμπορικά πλοία στη ναυμαχία του Κορωναίου Κόλπου. Καταστρέφεται μαζί με τα υπόλοιπα χωριά της περιοχής κατά την καταστολή της επανάστασης στις 12 Ιουνίου. Ανοικοδομείται το 1832 για να φτάσει στις αρχές του 20ου αιώνα να έχει 20 μοναχούς. Στα νεώτερα χρόνια, μεταξύ 1921-1971 λειτούργησε Εκκλησιαστική Σχολή. Σήμερα η μονή έχει 2 με 3 μοναχούς.
Διαδρομές
Κάποιες από τις προτάσεις εξόρμησης, είναι η πεζοπορία μέχρι το ξωκκλήσι του Προφήτη Ηλία ή μια βόλτα με άλογο, σε συνεννόηση πάντα με τον Σύλλογο Ελεύθερης Ιππασίας-Άγιος Γεώργιος. Μονοπάτι Ο4
Άλλες πληροφορίες
μικρογραφία|Η αφίσα της ταινίας 28η Οκτωβρίου ώρα 5:30 που γυρίστηκε στη Γαλάτιστα. Στη Γαλάτιστα γυρίστηκε η ταινία 28η Οκτωβρίου ώρα 5:30 του 1971 σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη, παραγωγή Τζέιμς Πάρις και πρωταγωνιστές τον Χρήστο Πολίτη, τη Βέρα Κρούσκα, τον Φερνάντο Σάντσο, τον Λάκη Κομνηνό κ.ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Ανθεμούντα Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Χαλκιδικής Κατηγορία:Δήμος Πολυγύρου
Κουτάλι (στάση σεξ)
Το Κουτάλι (ή στάση των κουταλιών) είναι στάση του σεξ καθώς και τρόπος εναγκαλισμού. Το όνομα προέρχεται από τον τρόπο με τον οποίον φαίνονται τα δύο σώματα υπό αυτήν τη στάση, που μοιάζουν με δύο κουτάλια, τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο κι από την ίδια πλευρά. Όταν πρόκειται για τη στάση του σεξ, τότε η εν λόγω στάση συγκαταλέγεται από αυτές που η διείσδυση γίνεται από την πίσω πλευρά του σώματος, με περισσότερο δημοφιλής της συγκεκριμένης κατηγορίας, τη στάση doggie style. Επίσης, η στάση του σεξ αυτή, θεωρείται μία από τις τέσσερις βασικότερες στάσεις.
Πράξη
Στη στάση εναγκαλισμού, ο ένας σύντροφος ξαπλώνει δίπλα στον άλλον, με τα γόνατα λυγισμένα, ενώ την ίδια στάση σώματος ακολουθεί και ο έτερος σύντροφος, όπου ο ένας από τους δύο τελικά αγκαλιάζει τον άλλον. Η συγκεκριμένη στάση, δεν περιορίζεται μόνο σε δύο ανθρώπους. Αναφορικά στη στάση του σεξ, ο δέκτης σύντροφος θα ξαπλώσει πλάγια από τον άλλον σύντροφο κι έχοντες και οι δύο την ίδια στάση θα μπορεί να επιτευχθεί η διείσδυση, η οποία ανήκει σε αυτές της κατηγορίας των "από πίσω" στάσεων. Για τη διείσδυση ίσως αμφότεροι οι σύντροφοι μπορούν να απομακρύνουν το σώμα τους, το ένα από το άλλο, και να έχουν επαφή μόνο κάτω από τη μέση. Ενώ, για περαιτέρω ευκολότερη διείσδυση ο δέκτης σύντροφος μπορεί να ανασηκώσει και το πόδι του, λυγίζοντας τα γόνατά του.
Στο ετεροφυλοφιλικό σεξ, η στάση επιτρέπει κι άλλες σεξουαλικές πρακτικές. Για παράδειγμα ο άνδρας, βρισκόμενος πίσω από τη σύντροφό του, μπορεί να της θωπεύει το στήθος, την κοιλιά ή και την κλειτορίδα της συντρόφου του, φιλώντας την παράλληλα στο λαιμό ή στο αυτί. Ενώ ο θηλυκός σύντροφος μπορεί να θωπεύει είτε τη κλειτορίδα του είτε το όσχεο του άνδρα. Κατά τη διείσδυση του πέους στον κόλπο, μπορεί να επιτευχθεί διέγερση αυτού που αποκαλείται σημείο G. Η συγκεκριμένη στάση, καθώς και το doggy style, είναι από τις συνηθέστερες προς επίτευξη της διέγερσης του σημείου G.
Διάφορες άλλες πρακτικές είναι εφικτές κατά τη διάρκεια της στάσης του κουταλιού. Πρωκτικό σεξ, για παράδειγμα, μπορεί να επιτευχθεί μέσω αυτής της στάσης, ενώ υπάρχει δυνατότητα να πειραματιστούν οι δύο σύντροφοι και με δονητές.
Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα
Η στάση των κουταλιών, επιτρέπει μία σωρεία επιλογών σωματικών επαφών, αφού και τα δύο σώματα είναι εύκολα προσβάσιμα για επαφή. Επίσης, και οι δύο σύντροφοι έχουν τον έλεγχο της γωνίας και του τρόπου διείσδυσης καθώς και το βάθος αυτής. Το σεξ σε αυτή τη στάση είναι πιο αργό, γιατί ο άνδρας δεν μπορεί να επιταχύνει την κίνηση του, κι έτσι διαρκεί περισσότερο από άλλες στάσεις. Ωστόσο, αυτή η στάση εμποδίζει εν μέρει την οπτική επαφή των δύο συντρόφων, καθώς δεν είναι δυνατό ο ένας να βλέπει το πρόσωπο ή το σώμα του άλλου. Επίσης, συχνό φαινόμενο στην εν λόγω στάση είναι η κατά λάθος εξαγωγή του πέους.
Η συγκεκριμένη στάση, ίσως, περισσότερο, χρησιμοποιείται από ζευγάρια, που μόλις ξύπνησαν ή που είναι αρκετά κουρασμένοι. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί κι όταν η γυναίκα είναι έγκυος, ακόμα και κατά τους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης, καθότι δεν υπάρχει καμία πίεση της κοιλιακής χώρας. Η στάση, τέλος, δεν απαιτεί δύναμη και έντονη κίνηση, οπότε μπορεί να επιτευχθεί κι από ανθρώπους που είναι άρρωστοι ή, ακόμα, και ηλικιωμένους.
Ιστορία
Υπάρχουν αρκετές απεικονίσεις της στάσης στην αρχαιότητα, ειδικότερα στην αρχαία Ρώμη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάσεις στο σεξ
Ευάγγελος Τουρνάς
Ο Ευάγγελος Τουρνάς (Χανιά, 1958), είναι Έλληνας εν αποστρατεία πτέραρχος της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας. Διετέλεσε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (ΓΕΑ) από τον Μάρτιο του 2013 έως τον Φεβρουάριο του 2015. Διατελεί υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ από τις 26 Μαΐου ως τις 27 Ιουλίου 2023 υπήρξε υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Σαρμά.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ευάγγελος Τουρνάς γεννήθηκε το 1958 στα Χανιά της Κρήτης. Το 1976 εισήχθη στην Σχολή Ικάρων, από την οποία αποφοίτησε το 1980, λαμβάνοντας το αξίωμα του Ανθυποσμηναγού. Αποφοίτησε επίσης από:
Συμπλήρωσε πάνω από 4.000 ώρες πτήσης.
Επίσης από το 2012 έως το 2013 διετέλεσε Αρχηγός Τακτικής Αεροπορίας και Διοικητής του CAOC 7, καθώς και Υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ) από το 2011 έως το 2012.
Πολιτική
Στις 6 Σεπτεμβρίου 2021 ανακοινώθηκε από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη η ανάληψη της θέσης του υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας στο νεοσύστατο Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας. Ορκίστηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2021 και διατήρησε το αξίωμα μέχρι τις 26 Μαΐου 2023, όταν ορίστηκε υπηρεσιακός υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας στην κυβέρνηση του Ιωάννη Σαρμά. Επανήλθε στη θέση του Υφυπουργού στην Κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη 2023.
== Διακρίσεις ==
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (Ελλάδα) Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί
Ζορό
Ζορό (που στα ισπανικά σημαίνει "αλεπού") είναι η μυστική ταυτότητα του Δον Ντιέγκο ντε λα Βέγκα, ενός πλασματικού χαρακτήρα που δημιουργήθηκε το 1919 από τον συγγραφέα κόμικ Τζόνστον Μακάλεϊ. Είναι Μεξικάνος, που ζει στο Λος Άντζελες κατά τη διάρκεια της περιόδου της Μεξικανικής Καλιφόρνιας (ανάμεσα στο 1821 και στο 1846), παρόλο που κάποιες προσαρμογές ταινιών της ιστορίας του Ζορό τον τοποθετούν κατά τη διάρκεια της προγενέστερης ισπανικής κυριαρχίας.
Ο χαρακτήρας έχει υποβληθεί αλλαγές με τα χρόνια, αλλά η χαρακτηριστική εικόνα του είναι η γοητευτική μαύρη μάσκα που υπερασπίζει τους κοινούς και τους αυτόχθονες λαούς της γης ενάντια σε διεφθαρμένους και τυραννικούς αξιωματούχους και άλλους κακοποιούς. Δεν είναι μόνο πολύ πονηρός και δύσκολος για να τον πιάσουν οι αρχές, αλλά επίσης απολαμβάνει να τους ταπεινώνει δημοσίως.
Ο χαρακτήρας έχει παρουσιασθεί σε πολυάριθμα βιβλία, ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, και άλλα μέσα. Ο Τιμπούρσιο Βάσκεζ, ο Χουάν Κορτίνα και ο Χοακίν Μουριέτα, αναφέρθηκαν ως έμπνευση για το Ζορό.
Το 1996 κυκλοφόρησε μια σειρά που ονομάστηκε Ο θρύλος του Ζορρό.
Ιστορία δημοσιεύσεων
Ο Ζορό έκανε το ντεμπούτο του στην ιστορία του Μακάλεϊ το 1919, The Curse of Capistrano στο παλπ περιοδικό All-Story Weekly. Στο τέλος της πλοκής, η πραγματική ταυτότητα του Ζορό αποκαλύπτεται σε όλους.
Ο Ντάγκλας Φαιρμπάνκς και η Μαίρη Πίκφορντ, στο μήνα του μέλιτός τους, επέλεξαν την ιστορία ως την εναρκτήρια εικόνα για το νέο τους στούντιο, United Artists, ξεκινώντας την κινηματογραφική παράδοση του χαρακτήρα. Η ιστορία προσαρμόστηκε στην ταινία The Mark of Zorro (Το σημάδι του Ζορό, 1920), η οποία αποτέλεσε εμπορική επιτυχία. Η ιστορία του Μακάλεϊ κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Grosset & Dunlap υπό τον ίδιο τίτλο, για να ταιριάξει με την ταινία.
Απαντώντας στη δημόσια ζήτηση που τροφοδοτήθηκε από την ταινία, ο Μακάλεϊ έγραψε περισσότερες από εξήντα ιστορίες Ζορό, ξεκινώντας το 1922. Η ιστορία του 1922 ήταν The Further Adventures of Zorro, που συνδυάστηκε με το μοτίβο 'Ζ' από την προσαρμογή του Φαιρμπάνκς, επίσης στο Argos All-Story Weekly. Ο Φαιρμπάνκς πήρε τα δικαιώματα της ταινίας για το σίκουελ την ίδια χρονιά, πάντως το σίκουελ του Φαιρμπάνκς, Don Q, Son of Zorro, βασιζόταν πιο πολύ στο Don Q's Love Story της Κέιτ Πρίτσαρντ και το The Further Adventures του Χέσκεθ Χέσκεθ-Πρίτσαρντ. Έτσι, ο Μακάλεϊ δεν έλαβε κανένα εύσημο στην ταινία. Το τελευταίο κόμικ, The Mask of Zorro (όχι η ταινία του 1998), δημοσιεύθηκε μετά θάνατον το 1959. Αυτές οι ιστορίες αγνοούν τη δημόσια αποκάλυψη της ταυτότητας του Ζορό.
Ο Μακάλεϊ πέθανε το 1958, ακριβώς όταν η τηλεοπτική εκπομπή Ζορό, που παρήγαγε η Disney, έγινε δημοφιλής.
Το βιογραφικό του πλασματικού χαρακτήρα
Στο βιβλίο The Curse of Capistrano, ο Δον Ντιέγκο Βέγκα γίνεται ο Σενιόρ Ζορό στον ισπανικό δήμο του Λος Άντζελες στην Καλιφόρνια, για "να πάρει εκδίκηση για τους αβοήθητους, να τιμωρήσει τους βάναυσους πολιτικούς", και "να βοηθήσει τους καταπιεσμένους." Είναι ο ομότιτλος χαρακτήρας, ενώ έχει βαπτιστεί με το "Η Κατάρα του Καπιστράνο."
Η ιστορία τον συμπεριλαμβάνει να διατηρεί ρομάντζο με τη Λολίτα Πουλίδο, μια φτωχή αριστοκράτισσα. Ενώ η Λολίτα δεν εντυπωσιάζεται με τον Ντιέγκο, που παριστάνει έναν ματαιόδοξο άντρα χωρίς πάθος, έλκεται από τον γοητευτικό Ζορό. Ο αντίπαλός του είναι ο Κάπτεν Ραμόν. Οι άλλοι χαρακτήρες περιλαμβάνουν τον Πέδρο Γκονζάλες, που είναι εχθρός του Ζορό, αλλά φίλος του Ντιέγκο. Ο κωφάλαλος υπηρέτης του Ζορό, Μπερνάρντο, ο σύμμαχός του Φελίπε, ο πατέρας του Δον Αλεχάντρο Βέγκα, και μια ομάδα ευγενών, που στην αρχή των κυνηγούν, αλλά έπειτα κερδίζονται από το σκοπό του.
Στις μετέπειτα ιστορίες, ο Μακάλεϊ παρουσιάζει χαρακτήρες, όπως πειρατές και Ιθαγενείς Αμερικανούς, κάποιους από τους οποίους γνωρίζουν την ταυτότητα του Ζορό.
Στις μετέπειτα ιστορίες του Μακάλεϊ, το επίθετο του Ντιέγκο έγινε ντε λα Βέγκα. Στην πραγματικότητα, ο συγγραφέας ήταν εξωφρενικά ασυνεπής. Το πρώτο περιοδικό, τελείωσε με τον κακοποιό νεκρό και τον Ντιέγκο να αποκαλύπτεται δημοσίως ως Ζορό, αλλά στο σίκουελ ο κακοποιός ήταν ζωντανός, και στο επόμενο είχε ακόμη τη διπλή του ταυτότητα μυστική.
Αρκετές παραγωγές Ζορό έχουν επεκταθεί για τα κατορθώματά του χαρακτήρα. Πολλές από τις συνέχειες περιλαμβάνουν έναν νεότερο χαρακτήρα που αναλαμβάνει το μανδύα του Ζορό.
Παρόλο που οι ιστορίες του Μακάλεϊ λάμβαναν χώρα στο Λος Άντζελες κατά τη διάρκεια της μεξικανικής κυριαρχίας (ανάμεσα στο 1821 και 1846), κάποιες προσαρμογές ταινιών της ιστορίας του Ζορό τον είχαν τοποθετήσει κατά τη διάρκεια της προγενέστερης ισπανικής κυριαρχίας.
Χαρακτηριστικά
Μια αξιοσημείωτη εξαίρεση σε αυτή την απεικόνιση είναι ο Zorro της Disney (1957-59), όπου ο Ντιέγκο, παρά τη χρήση της αρχικής πρόσοψης νωρίς στη σειρά, γίνεται ένας παθιασμένος και συμπονετικός ακτιβιστής για τη δικαιοσύνη και απλά μεταμφιέζεται ως "ο πιο άκαμπτος ξιφομάχος σε όλη την Καλιφόρνια". Σε αυτό το σόου,όλοι ξέρουν ότι ο Ντιέγκο θα λάτρευε να κάνει ό, τι κάνει ο Ζορό, αλλά πιστεύει ότι δεν έχεις τις ικανότητες.
Ο Zorro (1990-1993) της Family Channel, πηγαίνει την ιδέα ένα βήμα παραπέρα. Ενώ ο Ντιέγκο παριστάνει τον ανίκανο με ένα σπαθί, η υπόλοιπη πρόσοψή του υπερβάλλει πραγματικά τα πραγματικά του ενδιαφέροντα. Ο Ντιέγκο είναι πραγματικά πολύ έμπειρος και ενδιαφέρεται για την τέχνη, την ποίηση, τη λογοτεχνία και την επιστήμη. Η πρόσοψή του προσποιείται ότι ενδιαφέρεται μόνο γι' αυτά τα πράγματα και δεν έχει κανένα ενδιαφέρον για σπαθί ή δράση. Ο Ζορό διαθέτει επίσης ένα καλά εξοπλισμένο εργαστήριο στην κρυμμένη σπηλιά του σε αυτή την έκδοση της ιστορίας.
Μοτίβα του χαρακτήρα
250px|μικρογραφία|Το χαρακτηριστικό σημάδι του Ζορό
Το οπτικό μοτίβο του χαρακτήρα είναι συνήθως ένα μαύρο κοστούμι με μια χυτή ισπανική κάπα, με ένα μαύρο σομπρέρο από την Κορδόβα, και μια μαύρη μάσκα ντόμινο που καλύπτει την κορυφή του κεφαλιού από το επίπεδο των ματιών προς τα πάνω. Στην πρώτη εμφάνισή του, φορά ένα μανδύα αντί για μαύρη κάπα και μια μαύρη μάσκα από πανί με σχισμές για μάτια καλύπτει όλο το πρόσωπό του. Άλλα χαρακτηριστικά του κοστουμιού μπορεί να διαφέρουν.
Το προτιμώμενο όπλο του είναι ένα ξίφος (ρέιπιερ), που συχνά χρησιμοποιεί για να αφήσει το χαρακτηριστικό του σημάδι, ένα Ζ κομμένο με τρεις γρήγορες κινήσεις. Επίσης χρησιμοποιεί μαστίγιο. Στο ντεμπούτο του, χρησιμοποιεί πιστόλι.
Η αλεπού δεν απεικονίζεται ποτέ ως έμβλημα του Ζορό. Χρησιμοποιείται ως μεταφορά για την πνευματικότητα του χαρακτήρα, όπως στους στίχους "Ζορό, 'η Αλεπού', τόσο πονηρός και ελεύθερος ..." από το θέμα της τηλεοπτικής εκπομπής Disney.
Ικανότητες και δεξιότητες
Ο Ζορό είναι ένας ευέλικτος αθλητής και ακροβάτης, που χρησιμοποιεί το μαστίγιό του ως γυμναστικό εξοπλισμό για να αιωρείται μέσα από κενά, ανάμεσα σε στέγες, και είναι ικανός να προσγειώνεται από τεράστια ύψη. Αν και είναι μετρ ξιφομάχος και σκοπευτής, έχει αποδείξει πολλές φορές την ανδρεία του στην άοπλη μάχη εναντίον πολλών αντιπάλων.
Η υπολογιστική και ακριβής δεξιοτεχνία του ως ειδικός στην τακτική του επιτρέπει να χρησιμοποιήσει τα δύο κύρια όπλα του, το σπαθί του και το μαστίγιό του, ως επέκταση του επιδέξιου χεριού του. Ποτέ δεν χρησιμοποιεί βίαιη δύναμη, περισσότερο το πονηρό του μυαλό και την καλή πρακτική για να υπερτερεί του αντιπάλου του.
Ο Ζορό είναι ένας εκπαιδευμένος ιππέας. Το όνομα του μαύρου αλόγου του έχει αλλάξει με τα χρόνια. Στο The Curse of Capistrano, δεν είχε όνομα. Στις μετέπειτα εκδοχές έχει ονομαστεί ως Τορνάδο/Τορονάδο ή Θύελλα. Σε άλλες εκδοχές, ο Ζορό καβαλάει ένα λευκό άλογο ονόματι Φάντομ.
Η ιδέα του Μακάλεϊ για μια ομάδα αντρών που βοηθά το Ζορό συχνά απουσιάζει από άλλες εκδοχές του χαρακτήρα. Μια εξαίρεση αποτελεί το Zorro's Fighting Legion (1939), όπου πρωταγωνιστεί ο Ριντ Χάντλεϊ ως Ντιέγκο. Στην εκδοχή του Ντάγκλας Φαιρμπάνκς έχει επίσης μια ομάδα μασκοφόρων αντρών, που τον βοηθούν. Στις ιστορίες του Μακάλεϊ, ο Ζορό δέχεται βοήθεια από τον κωφάλαλο Μπερνάρντο. Στην τηλεοπτική σειρά της Disney, ο Μπερνάρντο δεν είναι κωφός, αλλά παριστάνει ότι είναι, και υπηρετεί το Ζορό ως μυστικός πράκτορας. Είναι ικανός και ανεκτίμητος βοηθός για το Ζορό, που φοράει μερικές φορές τη μάσκα για να ενισχύσει τη σκιά του κυρίου του. Στην τηλεοπτική σειρά του Family Channel, ο Μπερνάρντο αντικαθίσταται από τον έφηβο Φελίπε, υποδυόμενος από το Χουάν Ντιέγκο Μπότομ, με παρόμοια αναπηρία και προσποίηση.
Εμπνεύσεις
Το ιστορικό πρόσωπο που συχνά συνδέεται με το χαρακτήρα του Ζορό είναι ο Χοακίν Μουριέτα, του οποίου η ζωή έγινε μυθιστόρημα το 1854 από τον Τζον Ρόλιν Ριτζ. Στην ταινία του 1998 The Mask of Zorro (Η μάσκα του Ζορρό) ο πλασματικός αδελφός του Μουριέτα, Αλεχάντρο διαδέχεται τον Ντιέγκο ως Ζορό. Ως ήρωας με μυστική ταυτότητα που κοροϊδεύει τους εχθρούς του υπογράφοντας τις πράξεις του, ο Ζορό βρίσκει έναν άμεσο λογοτεχνικό προκάτοχό του στον Κύριο Περσίβαλ Μπλάκενεϊ, ήρωα της σειράς Scarlet Pimpernel από την Έμμα Όρτσι.
Ο χαρακτήρας θυμίζει άλλα πρόσωπα, όπως το Ρομπέν των Δασών, το Ρενάρ, το Σάλομον Πικό, το Μανουέλ Ροντρίγκεζ Ερδοΐζα και τον Τιμπούρσιο Βάσκεζ. Μια άλλη πιθανή ιστορική έμπνευση είναι ο Ουίλιαμ Λάμπορτ, ένας Ιρλανδός στρατιώτης που έζησε στο Μεξικό τον δέκατο έβδομο αιώνα. Η ζωή του ήταν το θέμα ενός φανταστικού βιβλίου του Βισέντε Ρίβα Παλάσιο: The Irish Zorro (2004) είναι μια πρόσφατη βιογραφία. Ένας άλλος είναι ο Εστανισλάο, ένας άνθρωπος που οδήγησε μια επανάσταση κατά της αποστολής στο Σαν Χοσέ το 1827.
Όπως ο Κύριος Πέρσι στο The Scarlet Pimpernel, ο Δον Ντιέγκο αγνοεί την καχυποψία παίζοντας το ρόλο ενός θηλυπρεπή δανδή, που φοράει δαντέλα, γράφει ποίηση, και αποφεύγει τη βία. Το ολόμαυρο κοστούμι του Φαιρμπάνκς, το οποίο με παραλλαγές παρέμεινε το κανονικό κοστούμι για τον χαρακτήρα, πιθανότατα προσαρμόστηκε από τον χαρακτήρα σειράς The Masked Rider (1919). Αυτός ο χαρακτήρας ήταν ο πρώτος Μεξικανός μαυροφορεμένος μασκοφόρος ιππέας σε μαύρο άλογο που εμφανίστηκε στην ασπρόμαυρη οθόνη. Το κοστούμι του Φαιρμπάνκς στο The Mask of Zorro, κυκλοφόρησε την επόμενη χρονιά, έμοιαζε με εκείνο του Ράιντερ με πολύ μικρές διαφορές στη μάσκα και το καπέλο.
Ταινίες
Ο χαρακτήρας έχει προσαρμοστεί σε πάνω από σαράντα ταινίες. Περιλαμβάνουν:
Αμερικανικές ταινίες μεγάλου μήκους
Ολοκληρώθηκαν και κυκλοφόρησαν:
Υπό εξέλιξη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογοτεχνικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Κινηματογραφικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Χαρακτήρες κόμικς
Ακαντεμίο ντε Εσπεράντο
Η Ακαντεμίο ντε Εσπεράντο (Akademio de Esperanto) είναι, σύμφωνα με το διαδικτυακό της χώρο, ένας ανεξάρτητος γλωσσικός θεσμός με σκοπό τη διατήρηση και προστασία των θεμελιωδών αρχών της γλώσσας Εσπεράντο και τον έλεγχο της εξέλιξής της. Προτάθηκε από τον Λ.Λ.Ζάμενχοφ (L.L.Zamenhof) στο Πρώτο Διεθνές Συνέδριο της Εσπεράντο, και ιδρύθηκε αμέσως μετά με την ονομασία Λινγκβα Κομιτάτο (Lingva Komitato), δηλ. Γλωσσική Επιτροπή.
Το 1948 η Γλωσσική Επιτροπή και η Ακαδημία συνενώθηκαν για να δημιουργήσουν την Ακαντεμίο ντε Εσπεράντο (Ακαδημία της Εσπεράντο).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εσπεραντικές Οργανώσεις
Διεθνές Αεροδρόμιο του Άνκορεϊτζ «Τεντ Στίβενς»
Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Άνκορεϊτζ (IATA: ANC, ICAO: PANC, FAA LID: ANC) είναι το μεγαλύτερο αεροδρόμιο στην πολιτεία της Αλάσκας και βρίσκεται 8 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του κέντρου της πόλης Άνκορεϊτζ. . Το αεροδρόμιο πήρε το όνομά του προς τιμήν του Τεντ Στίβενς, ο οποίος ήταν γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών από την Αλάσκα τα έτη 1968 έως 2009. Περιλαμβάνεται στο Εθνικό Σχέδιο Ολοκληρωμένων Αεροπορικών Συστημάτων.
Ιστορία
Χτισμένο το 1951, χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τις εταιρείες Alaska Airlines, Northwest Orient, Pacific Northern Airlines και Reeve Aleutian Airways και αποτέλεσε σταθμό ανεφοδιασμού για την Canadian Pacific Air Lines. Από το 1955 ως το 2011 μέρος του νοτίου διαδρόμου συνδεόταν με την Αεροπορική Βάση Κούλις, η οποία βρισκόταν σε έδαφος μισθωμένο από τον αερολιμένα.
Τα περισσότερα προγραμματισμένα δρομολόγια από το Άνκορεϊτζ προς την Ευρώπη και την Ασία σταμάτησαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990, μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Η Korean Air συνέχισε να εξυπηρετεί την πόλη σε προγραμματισμένη βάση, μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Η China Airlines, η τελευταία ασιατική εταιρεία που εξυπηρετούσε τον αερολιμένα σε τακτική βάση, σταμάτησε τις πτήσεις της το 2011. Αν και μερικά ναυλωμένα επιβατηγά αεροσκάφη εξακολουθούν να σταματούν στο Άνκορεϊτζ για τις πτήσεις τους μεταξύ της Ασίας και των ανατολικών Ηνωμένων Πολιτειών, οι προγραμματισμένες πτήσεις μεταφοράς φορτίου συνεχίζουν να το χρησιμοποιούν σε συχνή βάση.
Στη δεκαετία του 1990, η Alaska Airlines και η Aeroflot πραγματοποίησαν πτήσεις ανάμεσα στο Άνκορεϊτζ και σε διάφορους προορισμούς στη Ρωσική Άπω Ανατολή, συμπεριλαμβανομένων των Καμπαρόφσκ, Μαγκαντάν, Πετροπαβλόφσκ, Βλαδιβοστόκ και Γιούζνο-Σακαλίνσκ. Η Alaska Airlines τερμάτησε αυτές τις πτήσεις το 1998 εξαιτίας ανεπαρκούς ζήτησης, ενώ αργότερα και η Aeroflot τερμάτισε πολλές από αυτές τις διαδρομές. Η Reeve Aleutian Airways, η Dalavia και η MAVIAL Magadan Airlines προσέφεραν επίσης πτήσεις ανάμεσα στο Άνκορεϊτζ και τη Ρωσική Άπω Ανατολή.
Το αεροδρόμιο μετονομάστηκε το 2000 από το Νομοθετικό Σώμα της Αλάσκας προς τιμήν του τότε γερουσιαστή Τεντ Στίβενς.
Επιβατική κίνηση
Η επιβατική κίνηση στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Άνκορεϊτζ «Τεντ Στίβενς» κυμαινόταν γύρω στα πέντε εκατομμύρια τα τελευταία 10 χρόνια, εκτός από το 2002, όταν το αεροδρόμιο υπέστη πτώση 13%. Το Φέρμπανκς και το Τζούνο ακολουθούν στην επιβατική κίνηση, αν και οι επιβάτες που εξυπηρετούν δεν ξεπερνάνε το μισό εκατομμύριο. Περίοδος αιχμής της επιβατικής κίνησης για τον αερολιμένα θεωρείται ο Ιούνιος, ο Ιούλιος και ο Αύγουστος, καθώς ο αριθμός των επιβατών είναι διπλάσιος από το διάστημα των μηνών μεταξύ Οκτωβρίου και Απριλίου. Οι περισσότερες μεγάλες αεροπορικές επιβατικές εταιρείες εξυπηρετούν το Άνκορεϊτζ, με την πλειοψηφία των αεροπορικών δραστηριοτήτων να έχει η Alaska Airlines με δρομολόγια από και προς το Σιάτλ (κατά μέσο όρο 20 πτήσεις την ημέρα) και το Φέρμπανκς (κατά μέσο όρο 13 πτήσεις την ημέρα).
Το Άνκορεϊτζ σχεδιάζεται να γίνει ένας μελλοντικός κόμβος για την εναέρια κυκλοφορία προς τη Ρωσία. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της θερινής περιόδου του 2008, υπήρχε μία εβδομαδιαία πτήση προς τη Ρωσία από τη Vladivostok Air. Η Yakutia Airlines συνέχισε να εκτελεί εποχιακές πτήσεις το καλοκαίρι το 2012. Πολλοί εργάτες στο Βόρειο Σλόουπ της Αλάσκας ζουν στο Άνκορεϊτζ ή αλλού και χρησιμοποιούν το αεροδρόμιο της πόλης για τη μετάβασή τους στο Προύντοου Μπέι.
Σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδιακής Διοίκησης Αεροπορίας, το αεροδρόμιο εξυπηρέτησε 2.599.313 επιβιβάσεις το 2008, 2.282.666 το 2009 και 2.342.310 το 2010.
Μεταφορές εμπορευμάτων
Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Άνκορεϊτζ αποτελεί, επίσης, σημαντικό κόμβο για τη μεταφορά εμπορευμάτων. Το 2015 κατατάχθηκε στην τρίτη θέση ανάμεσα στα πιο πολυσύχναστα αεροδρόμια στον κόσμο για τη μεταφορά εμπορευμάτων, μετά το Χονγκ Κονγκ, το Μέμφις και τη Σαγκάη.
Η FedEx Express και η UPS Airlines αποτελούν δύο από τις κύριες αεροπορικές εταιρείες μεταφοράς εμπορευμάτων μεταξύ της πόλης και της Άπω Ανατολής. Η NWA Cargo εκτελούσε πτήσεις στο αεροδρόμιο μέχρι το Δεκέμβριο του 2009. Η FedEx Express είναι η μεγαλύτερη εταιρεία μεταφοράς εμπορευμάτων του αεροδρομίου, απασχολώντας πάνω από 1.200 άτομα. Άλλοι σημαντικοί φορείς που εξυπηρετούν τις μεταφορές φορτίων του αεροδρομίου είναι η Ενωμένη Υπηρεσία Δεμάτων και η Ταχυδρομική Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών.
Εγκαταστάσεις και αεροσκάφη
Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Άνκορεϊτζ «Τεντ Στίβενς» καλύπτει μια έκταση 4.608 στρεμμάτων σε υψόμετρο 46 μέτρων πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Διαθέτει τρεις διαδρόμους προσγείωσης και απογείωσης αεροσκαφών. Ο 7L/25R έχει μήκος 3.231 μέτρα, ο 7R/25L έχει μήκος 3.780 μέτρα και ο 15/33 έχει μήκος 3.341 μέτρα. Το αεροδρόμιο έχει επίσης ένα ασφάλτινο ελικοδρόμιο 30 μέτρα σε μήκος και 30 μέτρα σε πλάτος.
Για τη δωδεκάμηνη περίοδο, που ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2011, υπήρξαν 289,472 πτήσεις στο αεροδρόμιο. Το 37% από αυτές ήταν πτήσεις εξυπηρέτησης εμπορευματοκιβωτίων, το 35% προγραμματισμένες επιβατικές πτήσεις, το 27% αφορούσε αεροταξί και το 1% στρατιωτικές πτήσεις. Την ίδια στιγμή υπήρχαν 91 αεροσκάφη που είχαν ως βάση το αεροδρόμιο του Άνκορεϊτζ (60% πολυκινητήρια, 17% ελικόπτερα, 12% αεριωθούμενα, 10% μονοκινητήρια και 1% ανεμόπτερα).
Τερματικοί
Ο νότιος τερματικός σταθμός εξυπηρετεί τις εταιρείες Air Canada, Alaska Airlines, American Airlines, Condor Air Canada, Alaska Airlines, American Airlines, Condor (αναχωρήσεις), Delta Air Lines, Frontier Airlines, JetBlue, Sun Country, United Airlines και Virgin America. Όλοι οι περιφερειακοί ενδοπολιτειακοί αερομεταφορείς χρησιμοποιούν, επίσης, το νότιο τερματικό.
Ο νότιος τερματικός περιέχει 3 κύριους χώρους εξυπηρέτησης επιβατών. Ο τρίτος χώρος ανακατασκευάστηκε πλήρως το 2004, ενώ οι υπόλοιποι δύο χτίστηκαν το 1985 και το 1969 και ανακαινίστηκαν το 2009. Ο βόρειος τερματικός περιέχει δύο πύλες, τις L1 και L2, οι οποίες γειτνιάζουν με τον χώρο εξυπηρέτησης επιβατών του βόρειου τερματικού.
Ο βόρειος τερματικός σταθμός εξυπηρετεί τις εταιρείες Condor, Japan Airlines, Korean Air, Icelandair, Yakutia Airlines, όλες τις διεθνείς ναυλωμένες εποχιακές πτήσεις και τις στρατιωτικές πτήσεις. Εκτός από αυτές τις αεροπορικές εταιρείες, μερικές αεροπορικές εταιρείες εμπορευμάτων χρησιμοποιούν τη βόρεια πλευρά του τερματικού σταθμού ως χώρο στάθμευσης. Αυτός ο τερματικός χτίστηκε το 1982.
Αεροπορικές εταιρείες και προορισμοί
Περίπου πενήντα προορισμοί είναι προσβάσιμοι από το Άνκορεϊτζ με απευθείας πτήσεις, συμπεριλαμβανομένων προορισμών σε 14 πολιτείες των ΗΠΑ και σε χώρες όπως ο Καναδάς, η Γερμανία, η Ισλανδία και η Ρωσία. Πτήσεις προς τις ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες και τη Χαβάη εκτελούνται όλο το χρόνο ή εποχιακά. Οι ξένοι αερομεταφορείς λειτουργούν εποχιακές κυρίως πτήσεις προς την Ασία και την Ευρώπη.
Επιβάτες
Η Condor και η Icelandair πραγματοποιούν αφίξεις στον βόρειο τερματικό.
Σιδηροδρομικός σταθμός Κάτω Αχαρνών
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Κάτω Αχαρνών (ή αλλιώς Λυκότρυπα) είναι σταθμός του Προαστιακού Σιδηροδρόμου. Εγκαινιάστηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2014 και βρίσκεται εντός των ορίων των Αχαρνών, κοντά στα σύνορα των Αγίων Αναργύρων και του Καματερού. Διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες. Βρίσκεται δίπλα στην πλατεία Μέριμνας (Κωνσταντινουπόλεως και Καπετάν Καρατζά) και στη θέση αυτή υπήρξε ο κατεδαφισμένος Σιδηροδρομικός Σταθμός Αμαλίας.
Ο σταθμός έχει ανταπόκριση με τις λεωφορειακές γραμμές Α10/Β10 ( Αχαρναί - Στ.Λαρίσης ) καθώς και σε κοντινή στάση και με την λεωφορειακή γραμμή 755 (Αχαρναί - Στ.Κάτω Πατήσια) και 735 (Αχαρναί - Ζεφύρι - Στ.Κάτω Πατήσια).
Γραμμές
Ο σταθμός εξυπηρετεί τις εξής γραμμές του προαστιακού σιδηροδρόμου: Σε αυτόν τον σταθμό γίνεται η μετεπιβίβαση μεταξύ των δύο γραμμών.
Δομή σταθμού
Κάτω Αχαρναί Κάτω Αχαρναί Κάτω Αχαρναί Κάτω Αχαρναί
Ράφαου Τσασκόφσκι
Ο Ράφαου Καζίμιες Τσασκόφσκι (πολωνικά: Rafał Kazimierz Trzaskowski, ) (17 Ιανουαρίου 1972) είναι Πολωνός πολιτικός και νυν Δήμαρχος της Βαρσοβίας. Είναι επίσης πολιτικός επιστήμονας με ειδίκευση στις ευρωπαϊκές σπουδές.
Διετέλεσε μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2009-2013), Υπουργός Διοίκησης και Ψηφιοποίησης (2013-2014), καθώς και Υπουργός Εξωτερικών (2014-2015). Εξελέγη μέλος του Πολωνικού Κοινοβουλίου το 2015. Τον Νοέμβριο του 2017, ανακοινώθηκε ότι θα ήταν ο κοινός υποψήφιος Δήμαρχος της Βαρσοβίας της Πολιτικής Πλατφόρμας και του Σύγχρονου πολιτικού κόμματος στις δημοτικές εκλογές της Πολωνίας το 2018. Στη συνέχεια κέρδισε τις εκλογές στις 21 Οκτωβρίου 2018 στον πρώτο γύρο και εξελέγη Δήμαρχος της Βαρσοβίας, αφού νίκησε τον κύριο αντίπαλό του, Πάτρικ Γιάκι, του κόμματος Νόμος και Δικαιοσύνη. Έλαβε συνολικά 505.187 ψήφους (56,67%).
Τον Μάιο του 2020, ο Τσασκόφσκι ορίστηκε υποψήφιος της Πολιτικής Πλατφόρμας για την Προεδρία της Πολωνίας για να λάβει μέρος στις προεδρικές εκλογές. Πέρασε στον δεύτερο γύρο των εκλογών, αλλά στη συνέχεια έχασε έναντι του Άντζεϊ Ντούντα, παίρνοντας 10.018.263 ψήφους ή το 48,97% των ψήφων.
Πρώιμος βίος και εκπαίδευση
Ο Τσασκόφσκι γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1972 στη Βαρσοβία. Είμαι γιος του Πολωνού συνθέτη της τζαζ, Άντζεϊ Τσασκόφσκι και της Τερέσα (το γένος Άρενς). Ο ετεροθαλής αδελφός του, Πιοτρ Φέρστερ, ήταν ο διευθυντής του καμπαρέ Piwnica pod Baranami στην Κρακοβία. Ο προπάππους του, Μπρονίσουαφ Τσασκόφσκι, ήταν γλωσσολόγος, ο οποίος ίδρυσε μερικά από τα πρώτα σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης θηλέων (gimnazja) στην Πολωνία. Ως 8χρονος, εμφανίστηκε στο «Η αυλή μας» (πολωνικά: Nasze podwórko), μια παιδική τηλεοπτική σειρά της Πολωνίας το 1980 και είχε μια πολλά υποσχόμενη καριέρα ως ηθοποιός.
Ο Τσασκόφσκι παρακολούθησε το 11ο Λύκειο Μικόουαϊ Ρέι της Βαρσοβίας και το Λύκειο Κράνμπουκ-Κίνγκσγουντ στο Μπλούμφιλντ Χιλς του Μίσιγκαν στις ΗΠΑ (1990-1991), στη συνέχεια σπούδασε διεθνείς σχέσεις και αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας, αποφοιτώντας το 1996. Ακολούθως, αποφοίτησε στις ευρωπαϊκές σπουδές από το Κολλέγιο της Ευρώπης στο Νατόλιν (1997). Έλαβε υποτροφία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης το 1996, καθώς και στο Ινστιτούτο Μελετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για Θέματα Ασφάλειας στο Παρίσι το 2002. Το 2004, απέκτησε το διδακτορικό του δίπλωμα Φιλοσοφίας (Ph.D.) στις πολιτικές επιστήμες στη Σχολή Δημοσιογραφίας και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας, μετά την ολοκλήρωση μιας διατριβής με τίτλο «Η δυναμική της θεσμικής μεταρρύθμισης της Ευρωπαϊκής Ένωσης» υπό την επίβλεψη του Στανίσουαφ Παζίμιες.
Από το 1995, εργάστηκε ως ταυτόχρονος διερμηνέας και καθηγητής αγγλικών. Το 1998, έγινε ακαδημαϊκός δάσκαλος στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και το 2002 στο Collegium Civitas. Τα επιστημονικά του ενδιαφέροντα αφορούν κυρίως την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και τις διεθνείς σχέσεις. Από το 2002, εργάστηκε επίσης ως αναλυτής στο Ευρωπαϊκό Κέντρο στο Νατόλιν.
Πολιτική καριέρα
Μεταξύ 2000 και 2001, άρχισε να εργάζεται για τον Γιάτσεκ Σάριους-Βόλσκι στο Πολωνικό Γραφείο της Επιτροπής Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης. Κατά τα έτη 2004-2009, ήταν σύμβουλος του πολιτικού κόμματος Πολιτική Πλατφόρμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το 2009, έχοντας λάβει 25.178 ψήφους, εξελέγη ευρωβουλευτής εκπροσωπώντας το κόμμα Πολιτική Πλατφόρμα. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας υποστηρίχθηκε από γνωστές πολωνικές προσωπικότητες και καλλιτέχνες, όπως ο Τόμας Καρόλακ, ο Γκζέγκος Τούρναου, ο Μίχαου Ζεμπρόφσκι και η Ουρσούλα Ντούντζιακ. Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Το 2010, ήταν επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας της Χάνα Γκρονκιέβιτς-Βαλτς που διεκδικούσε τη θέση του δημάρχου της Βαρσοβίας στις δημοτικές εκλογές της Πολωνίας το 2010.
Το 2015, συμμετείχε στις πολωνικές βουλευτικές εκλογές 2015 και κέρδισε μια έδρα στο Σέιμ, έχοντας λάβει 47.080 ψήφους. Το 2016, έγινε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του κόμματος Πολιτική Πλατφόρμα. Την ίδια χρονιά, ανέλαβε τη θέση του Υπουργού Εξωτερικών στο αντιπολιτευτικό υπουργικό συμβούλιο που δημιουργήθηκε από την Πολιτική Πλατφόρμα. Στις 29 Μαρτίου 2017, έγινε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Ως μέλος του Σέιμ, ο Τσασκόφσκι ήταν μέλος της Επιτροπής Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Ψηφιοποίησης, Καινοτομίας και Σύγχρονων Τεχνολογιών. Στις κοινοβουλευτικές δραστηριότητες, ο Τσασκόφσκι ασχολήθηκε κυρίως με ζητήματα που σχετίζονται με εξωτερικές υποθέσεις, ευρωπαϊκή πολιτική, άμυνα, καθώς και πολιτική υγείας, προστασία των πολιτικών και μειονοτικών δικαιωμάτων και υποστήριξη της αυτοδιοίκησης. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, υπέβαλε πάνω από 150 επερωτήσεις και πάνω από 70 κοινοβουλευτικές ερωτήσεις. Το 2017, έλαβε το Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής για τη συμβολή του στην ενίσχυση των σχέσεων Γαλλίας-Πολωνίας.
Τον Φεβρουάριο του 2020, εξελέγη αντιπρόεδρος της Πολιτικής Πλατφόρμας.
Δήμαρχος της Βαρσοβίας
μικρογραφία|265x265εσ| Ο Τσασκόφσκι στο Συνέδριο [[Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα|του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στη Μάλτα το 2017.]] Τον Νοέμβριο του 2017, ανακοινώθηκε ότι θα ήταν ο κοινός υποψήφιος Δήμαρχος της Βαρσοβίας της Πολιτικής Πλατφόρμας και του Σύγχρονου πολιτικού κόμματος στις δημοτικές εκλογές της Πολωνίας το 2018. Στη συνέχεια, κέρδισε τις εκλογές στις 21 Οκτωβρίου 2018 στον πρώτο γύρο και εξελέγη Δήμαρχος της Βαρσοβίας, αφού νίκησε τον μεγάλο αντίπαλό του Πάτρικ Γιάκι του κόμματος Νόμος και Δικαιοσύνη. Έλαβε συνολικά 505.187 ψήφους (56,67%). Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως δήμαρχος, ο Τσασκόφσκι εισήγαγε, μεταξύ άλλων, ένα δωρεάν πρόγραμμα παιδικού σταθμού για παιδιά της Βαρσοβίας, αύξησε τη χρηματοδότηση στο πλαίσιο του προγράμματος in vitro της Βαρσοβίας και πραγματοποίησε ρεκόρ αγορών οχημάτων δημόσιων μεταφορών. Στα πρώτα χρόνια της θητείας του, ανατέθηκαν έξι νέοι σταθμοί της δεύτερης γραμμής του μετρό και ξεκίνησαν οι εργασίες για την κατασκευή της τρίτης γραμμής του μετρό.
Μαζί με τους δημάρχους των πρωτευουσών άλλων χωρών της Ομάδας Βίσεγκραντ, ο Τσασκόφσκι υπέγραψε το Σύμφωνο Ελεύθερων Πόλεων τον Δεκέμβριο του 2019 για την προώθηση «κοινών αξιών ελευθερίας, ανθρώπινης αξιοπρέπειας, δημοκρατίας, ισότητας, κράτους δικαίου, κοινωνικής δικαιοσύνης, ανοχής και πολιτιστικής πολυμορφίας». Τον Αύγουστο του 2020, οι δήμαρχοι εξέδωσαν μια κοινή δήλωση, στην οποία εκφράστηκε η αλληλεγγύη τους στους διαδηλωτές στη Λευκορωσία και καταδικάστηκε η βία που χρησιμοποιήθηκε από τις κρατικές αρχές. Έκανε επίσης έκκληση στην Ευρωπαϊκή Ένωση «να αναθεωρήσει την πολιτική της απέναντι στη Λευκορωσία και να θεσπίσει μέτρα εναντίον των υπευθύνων για τη βίαιη καταστολή».
Δήλωση για ΛΟΑΤ άτομα
Στις 18 Φεβρουαρίου 2019, ο Τσασκόφσκι υπέγραψε μια δήλωση 12 σημείων για τα ΛΟΑΤ άτομα και ανακοίνωσε την πρόθεσή του να ακολουθήσει τις οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Αυτή η δήλωση αποσκοπεί στην καταπολέμηση των διακρίσεων της ΛΟΑΤ κοινότητας και παρέχει καθοδήγηση σε τομείς όπως η ασφάλεια, η εκπαίδευση, ο πολιτισμός, ο αθλητισμός, η διοίκηση και η εργασία. Οι προτεινόμενες δράσεις κυμαίνονται από την παροχή καταφυγίου σε ΛΟΑΤ εφήβους που απορρίπτονται από τις οικογένειές τους, την εισαγωγή τοπικών γραμμών βοήθειας για την παρέμβαση κατά της κρίσης και την παροχή πρόσβασης στην καταπολέμηση των διακρίσεων και τη σεξουαλική αγωγή στα σχολεία της πόλης. Πολιτικοί από το εθνικό συντηρητικό κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη (ΝκΔ) αντιτάχθηκαν στο πρόγραμμα λέγοντας ότι θα σεξουαλικοποιήσει τα παιδιά. Ο αρχηγός του κόμματος ΝκΔ και πρώην πρωθυπουργός, Γιαρόσουαφ Κατσίνσκι, ανταποκρίθηκε στη δήλωση, χαρακτηρίζοντας τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ «μια εισαγωγή» που απειλεί την Πολωνία. Σύμφωνα με την The Daily Telegraph, η δήλωση «εξόργισε και κινητοποίησε» συντηρητικούς πολιτικούς και συντηρητικά ΜΜΕ στην Πολωνία. Οι διακηρύξεις «ζώνη ελεύθερη από ΛΟΑΤ» θεωρήθηκαν ως αντίδραση στη δήλωση της Βαρσοβίας. Τον Ιούνιο του 2019, ο νεοδιορισμένος Υπουργός Εθνικής Παιδείας, Ντάριους Πιοντκόφσκι, επέκρινε τη δήλωση, λέγοντας ότι ήταν «μια προσπάθεια σεξουαλικοποίησης των παιδιών με τη βία» και «να μεγαλώσουν παιδιά που θα δοθούν σε παιδόφιλους κάποια στιγμή».
Προεδρικές εκλογές του 2020
Στις 15 Μαΐου 2020, επιλέχθηκε από τον επικεφαλής του κόμματος Πολιτική Πλατφόρμα, Μπόρις Μπούντκα, ως υποψήφιος για την Προεδρία της Πολωνίας για να λάβει μέρος στις προεδρικές εκλογές, μετά την παραίτηση της Μαουγκοζάτα Κιντάβα-Μπουόνσκα από την υποψηφιότητά της λόγω της κακής αξιολόγησης. Στις 28 Ιουνίου 2020, κέρδισε τη δεύτερη θέση στον πρώτο γύρο των πολωνικών προεδρικών εκλογών του 2020, κερδίζοντας το 30,46% των ψήφων και προκρίθηκε στον δεύτερο γύρο, ο οποίος πραγματοποιήθηκε στις 12 Ιουλίου 2020. Στον δεύτερο γύρο ψηφοφορίας, ο Τσασκόφσκι κέρδισε το 48,97% των ψήφων, χάνοντας τις εκλογές από τον Άντζεϊ Ντούντα, ο οποίος κέρδισε το 51,03% των ψήφων.
Κίνημα Wspólna Polska
Στις 17 Οκτωβρίου 2020, ο Τσασκόφσκι εγκαινίασε ένα κοινωνικό και αστικό κίνημα με το όνομα «Wspólna Polska» (Κοινή Πολωνία) και ανακοίνωσε ότι ένα μέρος του που ονομάζεται «Νέα Αλληλεγγύη» θα είναι ένα συνδικάτο για ελεύθερους επαγγελματίες και άτομα που εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Περίπου 11.000 μέλη εγγράφηκαν εντός λίγων ημερών από την ανακοίνωση. Από τον Φεβρουάριο του 2021, ο ιστότοπος του κινήματος ανέφερε περίπου 18.500 εγγεγραμμένα μέλη και δεν έφερε καμία ενημέρωση από τις 3 Νοεμβρίου 2020.
Προσωπική ζωή
Ο Τσασκόφσκι είναι παντρεμένος με την Μαουγκοζάτα, απόφοιτη του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Κρακοβίας. Έχουν δύο παιδιά: την Αλεξάντρα (γενν. 2004) και τον Στανίσουαφ (γενν. 2009).
Η πολωνική δεξιά προς την ακροδεξιά εβδομαδιαία εφημερίδα Gazeta Polska δημοσίευσε ένα άρθρο που περιγράφει τη δήθεν συνεργασία της μητέρας του Τσασκόφσκι με την κομμουνιστική μυστική αστυνομία. Η Τερέσα Τσασκόφσκα λέγεται ότι ήταν μια πληροφοριοδότης που λειτουργούσε με το ψευδώνυμο «Γιουστίνα» και ανέφερε για Αμερικανούς διπλωμάτες και Πολωνούς μουσικούς, ιδιαίτερα μουσικούς της τζαζ. Λέγεται επίσης ότι κατασκόπευε τους Γέζι Ματουσκιέβιτς και Λεόπολντ Τίρμαντ. Αυτοί οι ισχυρισμοί δημοσιοποιήθηκαν ευρέως από τους αντιπάλους του Τσασκόφσκι κατά τη διάρκεια του προεδρικού αγώνα της Πολωνίας το 2020. Ο Τσασκόφσκι δεν τους επιβεβαίωσε ή τους διέψευσε ποτέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Δήμαρχοι της Βαρσοβίας Κατηγορία:Πολιτικοί της Πολιτικής Πλατφόρμας Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Πολωνίας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής
Ρόμπερτ Φισκ
Ο Ρόμπερτ Φίσκ (Robert Fisk, 12 Ιουλίου 1946 – 30 Οκτωβρίου 2020) ήταν Άγγλος συγγραφέας και δημοσιογράφος από το Μέιντστοουν του Κεντ. Υπήρξε ανταποκριτής στη Μέση Ανατολή για την εφημερίδα The Independent για περισσότερα από τριάντα χρόνια με βασική του έδρα τη Βηρυτό. Έγραψε αρκετά βιβλία και έχει περιγράψει πολλούς πολέμους και ένοπλες συρράξεις.
Η εφημερίδα The New York Times κάποτε περιέγραψε τον Φισκ ως «μάλλον τον πιο γνωστό ξένο ανταποκριτή της Βρετανίας». Ο Φισκ περιέγραψε τις διαμάχες στη Βόρεια Ιρλανδία τη δεκαετία του 1970, την Πορτογαλική Επανάσταση του 1974, τον εμφύλιο πόλεμο του Λιβάνου, την Ιρανική επανάσταση του 1979, τον Σοβιετικό Πόλεμο στο Αφγανιστάν, τον Πόλεμο Ιράν-Ιράκ, τον Πόλεμο του Κόλπου, τον Πόλεμο της Βοσνίας, τον εμφύλιο πόλεμο της Αλγερίας, τον Πόλεμο του Κοσόβου, τον πόλεμο στο Αφγανιστάν το 2001 και την εισβολή στο Ιράκ το 2003.
Μιλούσε την Αραβική γλώσσα και ήταν ένας από τους λίγους δημοσιογράφους της Δύσης που πήραν συνέντευξη από τον Οσάμα μπιν Λάντεν και μάλιστα τρεις φορές, ανάμεσα στο 1993 και στο 1997.
Ο Φισκ έλαβε τα περισσότερα βρετανικά και διεθνή βραβεία δημοσιογραφίας από κάθε άλλο ξένο ανταποκριτή. Ψηφίστηκε εφτά φορές ως ο Διεθνής Δημοσιογράφος της Χρονιάς.