cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wonder Woman (ταινία, 2017)
Το Wonder Woman είναι μία ταινία φαντασίας του 2017, σε σκηνοθεσία Πάτι Τζένκινς. Το σενάριο το έγραψε ο Άλαν Χάιμπεργκ και είναι βασισμένο στο ομότιτλο κόμικ της DC Comics. Η διανομή έγινε από την Warner Bros. Pictures και αποτελεί την τέταρτη ταινία του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC. Την ιστορία την έγραψε ο ίδιος ο σεναριογράφος, σε συνεργασία με τους Τζέισον Φουκς και Ζακ Σνάιντερ. Πρωταγωνιστούν οι Γκαλ Γκαντότ, Κρις Πάιν, Ρόμπιν Ράιτ, Ντάνι Χιούστον, Ντέιβιντ Θιούλις, Κόνι Νίλσεν και Έλενα Ανάγια. Αξιοσημείωτος είναι ο ρόλος της Τζέκινς, η οποία είναι η πρώτη γυναίκα που σκηνοθετεί live-action superhero ταινία.
Η εξέλιξη της ταινίας πάει πίσω στο 1996, αλλά μόλις το 2015, ξεκίνησε να υλοποιείται αυτή η ιδέα, αφότου η Τζέκινς υπέγραψε στη σκηνοθεσία. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 21 Νοεμβρίου του 2015, τα οποία έλαβαν χώρα, στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και την Ιταλία, ενώ στις 9 Μαΐου του 2016, τα γυρίσματα σταμάτησαν στην 123η επέτειο από τη γέννηση του δημιουργού του κόμικ, Γουίλιαμ Μούλτον Μάρστον. Επιπλέον γυρίσματα έγιναν και τον Νοέμβριο του 2016. Η ταινία εξιστορεί τις περιπέτειες της Πριγκίπισσας Diana, η οποία μεγάλωσε σε ένα νησί που ζουν Αμαζόνες, το Themyscira. Η πλοκή, ουσιαστικά, ξεκινά, όταν ένας Αμερικανός πιλότος, ονόματι Στιβ Τρέβορ χάνει τον έλεγχο του αεροπλάνου στα νερά του νησιού, με την πρωταγωνίστρια να του σώζει τη ζωή. Εκείνος την ενημερώνει για τον Παγκόσμιο Πόλεμο, ο οποίος είναι σε εξέλιξη. Η Diana φεύγει από το σπίτι της για να πολεμήσει, και στην πορεία γίνεται η Wonder Woman.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στη Σανγκάη, τον Μάιο του 2017 και κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ, στις 2 Ιουνίου του ίδιου έτους, σε 2D, 3D και IMAX 3D. Οι κριτικές που δέχτηκε ήταν ως επί το πλείστον θετικές, οι οποίες επικεντρώθηκαν στη σκηνοθεσία, την υποκριτική, τις σκηνές δράσης καθώς και στη μουσική επένδυση. Το έργο έκανε και μερικά ρεκόρ στο box-office, καθώς έγινε το φιλμ με τα περισσότερα έσοδα, σκηνοθετημένο από γυναίκα, είχε, επίσης, το μεγαλύτερο οικονομικά άνοιγμα στις ΗΠΑ ταινίας, σκηνοθετημένη από γυναίκα, ενώ έγινε και η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία σε superhero ταινία που ο βασικός χαρακτήρας είναι γυναίκα. To 2020 κυκλοφόρησε η συνέχεια, το Wonder Woman 1984, ενώ μια συνέχεια που βρισκόταν σε ανάπτυξη ακυρώθηκε.
Πλοκή
Στο σημερινό Παρίσι, η Νταϊάνα Πρινς λαμβάνει ένα φωτογραφικό πιάτο από την Wayne Enterprises με την ίδια και τέσσερις άντρες που τραβήχτηκαν κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, κάτι που την ωθεί να θυμηθεί το παρελθόν της. Η κόρη της βασίλισσας Ιππολύτης, η Νταϊάνα μεγαλώνει στο κρυμμένο νησί Θεμύσκιρα, όπου ζουν οι Αμαζόνες, γυναίκες πολεμίστριες που δημιουργήθηκαν από τους Ολύμπιους θεούς για να προστατεύσουν την ανθρωπότητα. Η Ιππολύτη εξηγεί την ιστορία τους στην Νταϊάνα, συμπεριλαμβανομένου του πώς ο Άρης ζήλεψε την ανθρωπότητα και ενορχήστρωσε την καταστροφή της. Όταν οι άλλοι θεοί προσπάθησαν να τον σταματήσουν, ο Άρης σκότωσε όλους εκτός από τον Δία, ο οποίος χρησιμοποίησε την τελευταία του δύναμη για να πληγώσει τον Άρη και να τον αναγκάσει να υποχωρήσει. Πριν πεθάνει, ο Δίας άφησε στις Αμαζόνες ένα όπλο, τον "θεοκτόνο", για να τις προετοιμάσει για την επιστροφή του Άρη. Η Ιππολύτη δέχεται απρόθυμα να αφήσει την αδερφή της, την Στρατηγό Αντιόπη, να εκπαιδεύσει την Νταϊάνα ως πολεμίστρια.
Λουσία Μέντες
Η Λουσία Μέντες (Lucía Méndez, γεννημένη ως Λουσία Λετίσια Μέντες Πέρες Lucía Leticia Méndez Pérez, 26 Ιανουαρίου 1955 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός και τραγουδίστρια.
Wonder Woman (ταινία, 2017)
Πλοκή
Το 1918, η Νταϊάνα, τώρα μια νεαρή γυναίκα, σώζει τον Αμερικανό πιλότο καπετάνιο Στιβ Τρέβορ όταν το αεροπλάνο του συντρίβεται στα ανοιχτά της ακτής της Θεμυσκίρα. Το νησί σύντομα δέχεται εισβολή από Γερμανούς στρατιώτες, οι οποίοι καταδίωκαν τον Στιβ. Οι Αμαζόνες εξαφανίζουν τη γερμανική δύναμη αποβίβασης εις βάρος των μεγάλων απωλειών, με την Αντιόπη να θυσιάζεται για να σώσει την Νταϊάνα. Ο Στιβ ανακρίνεται με το Λάσο της Αλήθειας και αποκαλύπτει ότι ένας μεγάλος πόλεμος κατατρώει τον έξω κόσμο και ότι είναι κατάσκοπος των Συμμάχων. Έχει κλέψει ένα σημειωματάριο από την επικεφαλής χημικό των Γερμανών, Δρ. Ίζαμπελ Μαρού, η οποία προσπαθεί να κατασκευάσει μια πιο θανατηφόρα μορφή αερίου μουστάρδας υπό τις διαταγές του στρατηγού Έριχ Λούντεντορφ. Πιστεύοντας ότι ο Άρης είναι υπεύθυνος για τον πόλεμο, η Νταϊάνα οπλίζεται με το σπαθί του "θεοκτόνου", το λάσο και την πανοπλία πριν αφήσει τη Θεμύσκιρα με τον Στιβ για να εντοπίσει και να σταματήσει οριστικά τον Άρη.
Λουσία Μέντες
Γεννήθηκε στην πόλη Λεόν του Γκουαναχουάτο. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1972, όταν μια πολύ σημαντική εφημερίδα από την Πόλη του Μεξικού η "El Heraldo" την ονόμασε "El Rostro" (δηλ. το πρόσωπο), καθώς εμφανίστηκε σε έναν αδιαμφισβήτητο ρόλο στην ταινία Vuelven los campeones justicieros επίσης γνωστή στις ΗΠΑ ως The Champion Five Return.
Wonder Woman (ταινία, 2017)
Πλοκή
Στο Λονδίνο, παραδίδουν το σημειωματάριο της Μαρού στο Ανώτατο Πολεμικό Συμβούλιο, όπου ο Σερ Πάτρικ Μόργκαν προσπαθεί να διαπραγματευτεί μια ανακωχή με τη Γερμανία. Η Νταϊάνα μεταφράζει τις σημειώσεις της Μαρού, αποκαλύπτοντας ότι οι Γερμανοί σχεδιάζουν να απελευθερώσουν το θανατηφόρο αέριο στο Δυτικό Μέτωπο. Αν και του απαγορεύτηκε από τον διοικητή του να ενεργήσει, ο Στιβ, με μυστική χρηματοδότηση από τον Μόργκαν, στρατολογεί τον Μαροκινό κατάσκοπο Σαμίρ, τον Σκωτσέζο σκοπευτή Τσάρλι και τον ιθαγενή Αμερικανό λαθρέμπορο Αρχηγό Νάπι για να αποτρέψει την απελευθέρωση του αερίου. Η ομάδα φτάνει μπροστά στο Βέλγιο. Η Νταϊάνα περνά μόνη της από την ουδέτερη ζώνη και καταλαμβάνει την εχθρική τάφρο, απελευθερώνοντας το κοντινό χωριό Βελντ με τη βοήθεια των Συμμαχικών δυνάμεων. Η ομάδα γιορτάζει για λίγο, βγάζοντας μια φωτογραφία στο χωριό, όπου η Νταϊάνα και ο Στιβ ερωτεύονται.
Η ομάδα μαθαίνει ότι ένα γκαλά θα πραγματοποιηθεί στην κοντινή Γερμανική Ανώτατη Διοίκηση. Ο Στιβ και η Νταϊάνα διεισδύουν χωριστά στο πάρτι. Ο Στιβ σκοπεύει να εντοπίσει το αέριο και να το καταστρέψει και η Νταϊάνα ελπίζει να σκοτώσει τον Λούντεντορφ, πιστεύοντας ότι είναι ο Άρης. Ο Στιβ την σταματά για να αποφύγει να βάλει σε κίνδυνο την αποστολή του, αλλά αυτό επιτρέπει στον Λούντεντορφ να εξαπολύσει το αέριο στο Βελντ, σκοτώνοντας τους κατοίκους του. Κατηγορώντας τον Στιβ για παρέμβαση, η Νταϊάνα καταδιώκει τον Λούντεντορφ σε μια βάση όπου το αέριο φορτώνεται σε ένα βομβαρδιστικό αεροσκάφος με προορισμό το Λονδίνο. Η Νταϊάνα τον πολεμά και τον σκοτώνει, αλλά μπερδεύεται και απογοητεύεται όταν ο θάνατός του δεν σταματά τον πόλεμο.
Λουσία Μέντες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Wonder Woman (ταινία, 2017)
Πλοκή
Ο Σερ Πάτρικ εμφανίζεται και αποκαλύπτεται ως Άρης. Λέει στην Νταϊάνα ότι παρόλο που έχει δώσει διακριτικά στους ανθρώπους ιδέες και εμπνεύσεις, είναι τελικά η απόφασή τους να καταφύγουν στη βία, καθώς είναι εγγενώς διεφθαρμένοι. Όταν η Νταϊάνα επιχειρεί να σκοτώσει τον Άρη με το σπαθί του "θεοκτόνου", εκείνος το καταστρέφει, λέγοντας στην Νταϊάνα ότι, ως κόρη του Δία και της Ιππολύτης, αυτή είναι η "θεοκτόνος". Δεν καταφέρνει να πείσει την Νταϊάνα να τον βοηθήσει να καταστρέψει την ανθρωπότητα για να αποκαταστήσει τον παράδεισο στη Γη. Ενώ οι δύο μάχονται, η ομάδα του Στιβ καταστρέφει το εργαστήριο της Μαρού. Ο Στιβ πιλοτάρει και πιλοτάρει το βομβαρδιστικό που μεταφέρει το δηλητήριο σε ασφαλές ύψος και το πυροδοτεί, ανατινάζοντας το αεροπλάνο και τον εαυτό του. Ο Άρης προσπαθεί να σκηνοθετήσει την οργή και τη θλίψη της Νταϊάνα για τον θάνατο του Στιβ, πείθοντάς την να σκοτώσει τη Μάρου, αλλά οι αναμνήσεις από τις εμπειρίες της με τον Στιβ την κάνουν να συνειδητοποιήσει ότι οι άνθρωποι έχουν καλά μέσα τους. Γλιτώνει την Μαρού και ανακατευθύνει τον κεραυνό του Άρη μέσα του, σκοτώνοντάς τον οριστικά. Αργότερα, η ομάδα γιορτάζει το τέλος του πολέμου.
Σήμερα, η Νταϊάνα στέλνει ένα email στον Μπρους Γουέιν ευχαριστώντας τον για το φωτογραφικό πιάτο της ίδιας και του Στιβ. Συνεχίζει να αγωνίζεται για λογαριασμό του κόσμου ως Wonder Woman.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2017 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της DC Κατηγορία:Ταινίες του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την εκδίκηση Κατηγορία:Ταινίες Δυτικού Μετώπου (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία Κατηγορία:Θεοκτονία στην μυθοπλασία Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες με υπερήρωες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ρούπερτ Γκρέγκσον-Γουίλιαμς Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Μεθυλο-1,2-βουταδιένιο
Το (3-)μεθυλο-1,2-βουταδιένιο  [ αγγλικά: (3-)methyl-1,2-butadiene ] είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα και υδρογόνο, με μοριακό τύπο C5H8 και ημισυντακτικό τύπο (CH3)2C=C=CH2. Ανήκει στην ομόλογη σειρά των αλκαδιενίων και στην κατηγορία των αλλενίων.
Το χημικά καθαρό μεθυλο-1,2-βουταδιένιο, στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος», δηλαδή σε θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι εξαιρετικά εύφλεκτο υγρό.
Δομή
Αυτός ο υδρογονάνθρακας έχει μόριο που αποτελείται από δύο (2) άτομα υδρογόνου και δύο μεθύλια (-CH3) ενωμένα στο πρώτο άτομο άνθρακα μιας τριάδας ατόμων άνθρακα, που συνδέονται μεταξύ τους με δύο διαδοχικούς διπλούς δεσμούς. Το #1 και το #3 άτομα άνθρακα, που περιέχει, βρίσκονται σε υβριδισμό sp², το #2 σε sp, ενώ τέλος τα #4 και #1΄ σε sp³. Τα άτομα C#1-C#3 είναι συγγραμμικά.
Οι δεσμοί, εκτός της συγγραμμικής ομάδας και των μεθυλομάδων, σχηματίζουν γωνίες περί τις 120°. Τα επίπεδα των δεσμών H-C#1-H και H-C#3-C#4 είναι κάθετα μεταξύ τους.
Η περιστροφή των δεσμών C=C=C απαιτεί (σχετικά) υψηλή ποσότητα ενέργειας, γιατί απαιτεί την (προσωρινή) διάσπαση ενός τουλάχιστον π-δεσμού.
Οι π-δεσμοί στο μόριο του μεθυλο-1,2-βουταδιενίου είναι υπεύθυνοι για τη χρήσιμη δραστικότητά του. Η περιοχή των διπλών δεσμών χαρακτηρίζεται από (σχετικά) υψηλή ηλεκτρονιακή πυκνότητα, ιδιαίτερα περί το #2 άτομο άνθρακα,που επομένως είναι ευάλωτη σε επιδράσεις ηλεκτρονιόφιλων. Πολλές αντιδράσεις του μεθυλο-1,2-βουταδιενίου καταλύνται από διάφορα μέταλλα μετάπτωσης, που σχηματίζουν προσωρινά σύμπλοκα με τα π και π* τροχιακά του 1,2-βουταδιενίου.
Με απόσπαση αλογόνου
Με απόσπαση δύο (2) ισοδυνάμων αλογόνου (X2) από 3-μεθυλο-1,2,2,3-τετραλοβουτάνιο παράγεται μεθυλο-1,2-βουταδιένιο :
Οζονόλυση
Με επίδραση όζοντος (O3, οζονόλυση) σε μεθυλο-1,2-βουταδιένιο, παράγεται ασταθές οζονίδιο που τελικά διασπάται σε μεθανάλη, προπανόνη και διοξείδιο του άνθρακα :
Διυδροξυλίωση
1. Η επίδραση αραιού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου (KMnO4) παράγει (3-)μεθυλο-1-υδροξυ-2-βουτανόνη:
2. Η επίδραση καρβοξυλικού οξέος και υπεροξείδιου του υδρογόνου (Η2Ο2) παράγει (3-)μεθυλο-1-υδροξυ-2-βουτανόνη:
3. Η μέθοδος Σάρπλες (Sharpless) παράγει (3-)μεθυλο-1-υδροξυ-2-βουτανόνη:
4. Η μέθοδος Γούντγαρντ (Woodward) παράγει (3-)μεθυλο-1-υδροξυ-2-βουτανόνη:
5. Υπάρχει ακόμη δυνατότητα για 1,3-διυδροξυλίωση με επίδραση αλδευδών ή κετονών σε μεθυλο-1,2-βουταδιένιο, παρουσία νερού (H2O). Αντίδραση Πρινς (Prins). Π.χ. με μεθανάλη παράγεται 4-μεθυλο-1-υδροξυ-3-πεντανόνη:
Επίδραση πυκνού υπερμαγγανικού καλίου
Με επίδραση πυκνού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου (KMnO4) παράγεται τελικά προπανικό οξύ και διοξείδιο του άνθρακα :
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Αλλένια Κατηγορία:C5
Καζίμιες Φάγιανς
Ο Κάζιμιρ (Καζιμίερς) Φάγιανς (Kasimir/Kazimierz Fajans, 27 Μαΐου 1887 – 18 Μαΐου 1975) ήταν Πολωνός φυσικός και πυρηνικός χημικός, πρωτοπόρος στη μελέτη της ραδιενέργειας, που ανεκάλυψε το χημικό στοιχείο πρωτακτίνιο.
Η ζωή του
Ο Φάγιανς γεννήθηκε στη Βαρσοβία από γονείς Εβραϊκής καταγωγής. Μετά τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, σπούδασε χημεία αρχικώς στη Γερμανία (στα πανεπιστήμια της Λειψίας και της Χαϊδελβέργης) και μετά στη Ζυρίχη, παίρνοντας το διδακτορικό του το 1909.
Το 1910 προσλήφθηκε στο εργαστήριο του Έρνεστ Ράδερφορντ στο Μάντσεστερ, όπου ανακαλύφθηκε ο πυρήνας του ατόμου. Στη συνέχεια επέστρεψε στη Γερμανία, όπου πήρε θέση βοηθού και αργότερα επίκουρου καθηγητή στο Πολυτεχνείο της Καρλσρούης. Εκεί ερεύνησε τη ραδιενέργεια. Το 1917 ανέλαβε καθηγητής στο Τμήμα Φυσικοχημείας στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και το 1932 τέθηκε επικεφαλής του Ινστιτούτου Φυσικοχημείας που ίδρυσε το Ίδρυμα Ροκφέλερ. Το 1935 έφυγε από τη Γερμανία εξαιτίας των αντιεβραϊκών διακρίσεων του ναζιστικού καθεστώτος. Αφού παρέμεινε επί ένα διάστημα στο Κέιμπριτζ, μετανάστευσε στο Ανν Άρμπορ των ΗΠΑ, όπου έγινε μέλος του διδακτικού προσωπικού του Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και συνέχισε να εργάζεται εκεί μέχρι τον θάνατό του. Απεβίωσε σε ηλικία 88 ετών.
Το επιστημονικό του έργο
thumb|Ο Φάγιανς στο συνέδριο Μπούνσεν στο Μόναχο το 1928 Στο εργαστήριο του Ράδερφορντ ο Φάγιανς ερεύνησε τις ιδιότητες των σειρών ραδιενεργών στοιχείων του περιοδικού πίνακα. Προσδιόρισε τους χρόνους ημιζωής της σειράς ουρανίου-ακτινίου και των ισοτόπων του θορίου. Τότε ανεκάλυψε το φαινόμενο της ηλεκτροχημικής διακλαδώσεως των ραδιενεργών σειρών. Στη συνέχεια εργάσθηκε πάνω στις ηλεκτροχημικές ιδιότητες των στοιχείων που σχετίζονταν με τις ραδιενεργές μεταβολές των πυρήνων, διατυπώνοντας τον νόμο της ραδιενεργού μετατοπίσεως, που αργότερα ονομάσθηκε «νόμος των Φάγιανς και Σόντυ» (ο Φρέντερικ Σόντυ τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1921 για τις έρευνές του στα ισότοπα). Το 1913 ο Φάγιανς μαζί με τον Γερμανό φοιτητή του `Οσβαλντ Χέλμουτ Γκέρινγκ (Oswald Helmuth Göhring, 1889-1915;) ανεκάλυψαν τον ραδιενεργό πυρήνα ενός νέου στοιχείου της ύλης, που αργότερα αποκλήθηκε πρωτακτίνιο. Εξάλλου, οι Φάγιανς και Ότο Χαν ανεκάλυψαν τη σχέση που κυβερνά τις συνθήκες καθιζήσεως και απορροφήσεως των ραδιενεργών ουσιών. Αυτός ο τύπος είναι πολύ σημαντικός για τις ραδιοχημικές μεθόδους διαχωρισμού και καθαρισμού και των μικρότερων ιχνών ραδιενεργών ουσιών.
Στις ΗΠΑ ο Φάγιανς ερεύνησε τις πυρηνικές αντιδράσεις με τη χρήση ενός κυκλότρου, ενώ ανεκάλυψε ένα νέο ραδιενεργό ισότοπο του μολύβδου (μαζί με τον Voigt) και ένα νέο ισότοπο του ρηνίου (μαζί με τον Σάλιβαν). Ανέπτυξε επιπλέον τη θεωρία των quanticules για την ερμηνεία του κανόνα των χημικών δεσμών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί φυσικοί Κατηγορία:Ανακαλύψαντες χημικά στοιχεία
Γίρζι Γιαβόρσκι
Ο  Γίρζι Γιαβόρσκι (τσεχικά : Jiří Javorský) (Πράγα, Τσεχοσλοβακία, 9 Φεβρουαρίου 1932 - Χαϊλμπρόν, Δυτική Γερμανία, 16 Σεπτεμβρίου 2002), ήταν Τσεχοσλοβάκος πρωταθλητής και προπονητής της αντισφαίρισης. Γιος του είναι ο επίσης αντισφαιριστής Γιαροσλάβ Γιαβόρσκι.
Ο Γιαβόρσκι ήταν για δεκατρία χρόνια ο νούμερο 1 παίκτης της εθνικής κατάταξης στο απλό σην Τσεχοσλοβακία. Η μεγαλύτερη επιτυχία του είναι η νίκη στο Γαλλικό Όπεν το 1957 στο μικτό διπλό με συμπαίκτρια την Βέρα Σούκοβα. Το 1960 έφτασε στα ημιτελικά και το 1960 και 1961 στα ημιτελικα του Γουίμπλεντον.
Κέρδισε εννέα πρωταθλήματα Τσεχοσλοβακίας στο απλό, το 1952, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1960, 1961, και το 1964) και 11 τίτλους στο διπλό και μικτό διπλό . Το 1962 κέρδισε το τουρνουά της Μπρατισλάβας. Το 1955-66 ήταν μέλος της Τσεχοσλοβακίας στο κύπελλο Ντέιβις όπου έπαιξε 56 αγώνες (33 νίκες).
Πηγές
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι προπονητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν
Δουκάτο του Σλέσβιχ
Το Δουκάτο του Σλέσβιχ (δανικά: Hertugdømmet Slesvig, γερμανικά: Herzogtum Schleswig) στη νότια Γιουτλάνδη, έδρα των Δουκών του Σλέσβιχ επεκτεινόταν σε μια έκταση περίπου 60 χιλιόμετρα βόρεια και 70 χιλιόμετρα νότια από τα σημερινά σύνορα μεταξύ της Δανίας και της Γερμανίας. Η περιοχή διανεμήθηκε το 1920 στις δυο χώρες, το νότιο Σλέσβιχ προσαρτήθηκε στη Γερμανία και το βόρειο Σλέσβιχ στη Δανία. Η περιοχή έχει τεράστια εμπορική σημασία επειδή συνδέει τη Βαλτική Θάλασσα και τη Ρωσία με τις Ατλαντικές ακτές μέσω του Ρήνου. Τον 14ο αιώνα ο πληθυσμός του Σλέσβιχ άρχισε να χρησιμοποιεί τη Γερμανική γλώσσα αλλά τα σύνορα του κρατιδίου παρέμειναν σταθερά μέχρι το 1800, ο πληθυσμός των πόλεων άρχισε σταδιακά από τότε να γίνεται Γερμανικός. Την εποχή των Βίκινγκ το Χάιταμπου έγινε το κορυφαίο εμπορικό κέντρο στη Σκανδιναβία με την κατασκευή μιας μεγάλης σειράς οχυρώσεων, οι μεγάλες επεκτάσεις το 737 ήταν ένδειξη για την ύπαρξη ενός ισχυρού Δανικού βασιλείου. Τον Μάιο του 1931 επιστήμονες από το Εθνικό Μουσείο της Δανίας ανήγγειλαν την ανακάλυψη 18 τάφων Βίκινγκ με τα οστά 18 ανδρών, οι σκελετοί έδειξαν ότι ήταν περισσότερο εύσωμοι από τους σημερινούς Δανούς. Ο κάθε τάφος είχε κατεύθυνση από την ανατολή προς τη δύση, τα σώματα τοποθετήθηκαν σε ξύλινα φέρετρα αλλά τα σιδερένια νύχια παρέμειναν. Στις αρχές του μεσαίωνα το δουκάτο του Σλέσβιχ αποτελούσε τα εδάφη του αρχαίου βασιλείου της Δανίας, η νεώτερη Δανία σχηματίστηκε από τις κατακτήσεις των Βίκινγκ τον 8ο - 10ο αιώνα.
Δημιουργία του δουκάτου
Τα νότια σύνορα της Δανίας στην περιοχή του ποταμού Έιντερ ήταν πάντα αιτία συγκρούσεων, η Συνθήκη του Χέλινγκεν (811) ανάμεσα στον Δανό βασιλιά Χέμινγκ και τον Καρλομάγνο καθόρισε τον ποταμό Έιντερ ως το νότιο σύνορο της Δανίας. Στη διάρκεια του 10ου αιώνα ξέσπασαν ξανά συγκρούσεις για τα νότια σύνορα της Δανίας, σε μια νέα συνάντηση ανάμεσα στον Κορράδο Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και τον Κνούτο αποφάσισαν να καθορίσουν ξανά τα νότια σύνορα στον ποταμό Έιντερ. Ο Νιλς της Δανίας δημιούργησε το δουκάτο του Σλέσβιχ και το παραχώρησε στον ανιψιό του Κνούτο Λαβάρντ (1115) ο οποίος ήταν γιος του προκατόχου του Ερρίκος Α΄ της Δανίας, ο τίτλος είχε χρησιμοποιηθεί για μικρό χρονικό διάστημα από τους βασιλείς της Δανίας. Τη δεκαετία του 1230 η νότια Γιουτλάνδη η οποία αντιστοιχεί στο δουκάτο του Σλέσβιχ δόθηκε σαν δώρο στον Άβελ της Δανίας δεύτερο γιο του Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας. Ο Άβελ της Δανίας έγινε βασιλιάς της Δανίας για σύντομο χρονικό διάστημα, το δουκάτο του Σλέσβιχ το κληρονόμησαν οι απόγονοι του Άβελ οι οποίοι τον επόμενο αιώνα ήταν διεκδικητές του θρόνου της Δανίας ευρισκόμενοι σε συνεχή εμφύλιο πόλεμο με τα ξαδέλφια τους απογόνους του Χριστόφορου Α΄ της Δανίας, μικρότερου αδελφού του Άβελ. Οι απόγονοι του Άβελ απέκτησαν στενές συγγενικές σχέσεις μέσω των γάμων με τους δούκες του Χόλσταϊν τον 15ο αιώνα, το Χόλσταϊν ήταν υποταγμένο στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αντίθετα το Σλέσβιχ ήταν τμήμα του βασιλείου της Δανίας. Οι αμφισβητήσεις μεταξύ των συνόρων ήταν η πηγή πολλών πολέμων που ξέσπασαν αργότερα τον 19ο αιώνα όταν δημιουργήθηκαν τα εθνικιστικά κράτη και οι λαοί απέκτησαν εθνική συνείδηση. Ο τίτλος του δούκα του Σλέσβιχ κληρονομήθηκε (1460) από τους βασιλείς της Νορβηγίας οι οποίοι ήταν ταυτόχρονα βασιλείς της Δανίας. Το συγκεκριμένο γεγονός να είναι ο βασιλιάς ταυτόχρονα και δούκας ενώ ο βασιλιάς είναι επικυρίαρχος του δούκα θεωρήθηκε ανωμαλία η οποία συνεχίστηκε από τους γιους των βασιλιάδων. Μεταξύ 1544 - 1720 η δουκική βασιλεία συνδέθηκε με τον Οίκο του Όλντενμπουργκ και τον κλάδο του Χόλσταϊν-Γκόττορπ, ένας τρίτος κλάδος ο Οίκος του Χάντερσλεβ ξεκληρίστηκε την εποχή του Ιωάννη του Γηραιού (1580).
Το Σλέσβιχ μετά τον μεσαίωνα
thumb|right|250px|Δανικός χάρτης της Νότιας Γιουτλάνδης (1918) Την περίοδο της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης η Λατινική αντικατέστησε τις λαϊκές γλώσσες από την επίσημη εκκλησία, η επισκοπή του Σλέσβιχ διαιρέθηκε με τη δημιουργία μιας νέας αρχιδιακονίας στο Χάντερσλεβ, στις δυτικές ακτές της Δανίας περίπου 5 χιλιόμετρα βόρεια από τα σημερινά σύνορα δημιουργήθηκε η Δανική επισκοπή του Ρίμπε. Η επισκοπή του Σλέσβιχ χρησιμοποιούσε τη Γερμανική γλώσσα, το Χάντερσλεβ και το Ρίμπε αντίστοιχα χρησιμοποιούσαν τη Δανική, ο διαχωρισμός αυτός θα έχει καθοριστικό ρόλο για τον σημερινό καθορισμό των συνόρων. Τον 17ο αιώνα μια σειρά από πολέμους ανάμεσα στη Σουηδία και τη Δανία τους οποίους η Δανία έχασε κατέστρεψαν οικονομικά την περιοχή, την περίοδο 1600 - 1800 καθορίστηκε νέο αρδευτικό σύστημα που έφερε μεγάλη ανάπτυξη. Η γη χωρίστηκε σε μεγάλα τμήματα με ιδιοκτήτες φεουδάρχες μεγαλογαιοκτήμονες, ανέθεσα την εργασία της καλλιέργειας της γης σε αγρότες οι οποίοι με σύγχρονα μέσα καλλιέργησαν υψηλής ποιότητας γαλακτοκομικά προϊόντα. Το φεουδαρχικό σύστημα εξέπεσε στα τέλη του 18ου αιώνα, από το 1765 στα βασιλικά κτήματα και αργότερα στα κτήματα της αριστοκρατίας, από το 1805 όλοι οι δούλοι απέκτησαν την ελευθερία τους. Την περίοδο 1800 - 1840 στη χερσόνησο ανάμεσα στο Σλέσβιχ και το Φλένσμπουργκ ο πληθυσμός άρχισε να μετατρέπει τη γλώσσα του σε Γερμανική, το ίδιο και οι κάτοικοι της Νότιας Φρισίας, η γλωσσική αλλαγή άρχισε να διαχωρίζει τους πληθυσμούς. Το 1830 τα μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού της περιοχής είχαν δημιουργήσει την εθνική τους ταυτότητα, είχαν αναγνωρίσει τον εαυτό τους είτε ως Γερμανούς είτε ως Δανούς. Στη Δανία το Φιλελεύθερο Κόμμα διεκδίκησε την προσάρτηση του Σλέσβιχ στη χώρα με το σύνθημα "Δανία μέχρι τον Έιντερ", η εκλογή τους έφερε την αντίδραση των Γερμανών εθνικιστών με αποτέλεσμα να ξεσπάσει ο Α΄ Πόλεμος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν τον 19ο αιώνα. Η Δανία ήταν η μεγάλη νικήτρια του Α΄ Πολέμου, τα στρατεύματα της Πρωσίας σύμφωνα με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου (1852) αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από το Σλέσβιχ και το Χόλσταϊν.
Προσάρτηση του νότιου Σλέσβιχ στη Γερμανία
Η Δανία προσπάθησε να ενσωματώσει το Σλέσβιχ στο βασίλειο της δημιουργώντας την Ομοσπονδία Σλέσβιχ-Δανίας (1863) αλλά η Γερμανική Συμμαχία την επόμενη χρονιά με την Πρωσία και την Αυστρία νίκησε τη Δανία στον Β΄ Πόλεμο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, η Συνέλευση του Γκαστέιν στις 14 Αυγούστου 1865 κατοχύρωσε το Σλέσβιχ στην Πρωσία και το Χόλσταϊν στην Αυστρία. Οι εντάσεις στη συνέχεια μεταξύ των δυο συμμάχων οδήγησαν στον Πρωσσο-Αυστριακό Πόλεμο με νίκη των Πρώσσων (1866) οι οποίοι με την ειρήνη της Πράγας προσάρτησαν το Σλέσβιχ και το Χόλσταϊν δημιουργώντας την επαρχία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Το θέμα του βόρειου Σλέσβιχ παρέμεινε σε εκκρεμότητα και η Συνθήκη του 1907 καθόρισε τα σημερινά σύνορα. Η Συνθήκη των Βερσαλλιών στη συνέχεια καθόρισε ότι η τύχη του Σλέσβιχ θα τεθεί υπό την κρίση του λαού σε δημοψήφισμα τα οποία διεξήχθησαν στο βόρειο και κεντρικό Σλέσβιχ (1920) το νότιο ήταν δεδομένο ότι θα παρέμενε Γερμανικό. Τα αποτελέσματα των δυο δημοψηφισμάτων ήταν 75% υπέρ της Δανίας στο βόρειο Σλέσβιχ και 80% υπέρ της Γερμανίας στο κεντρικό Σλέσβιχ, ύστερα από αυτό το κεντρικό και νότιο Σλέσβιχ ενώθηκαν σαν Γερμανική επαρχία με το όνομα Νότιο Σλέσβιχ. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου μεγάλο τμήμα του πληθυσμού του Νότιου Σλέσβιχ άλλαξε αιφνίδια την εθνικότητα του δηλώνοντας Γερμανοί πιθανότατα λόγω μεγάλου αριθμού προσφύγων που ήρθαν ειδικά από την Ανατολική Γερμανία προερχόμενοι κυρίως από Δανικές οικογένειες του 19ου αιώνα. Η αλλαγή δημιούργησε ισχυρή Δανική μειονότητα στην περιοχή με αποτέλεσμα πολλοί Δανοί ανάμεσα τους και ο πρωθυπουργός Κνουτ Κρίστενσεν ζήτησαν νέο δημοψήφισμα με ερώτημα ξανά σχετικό με την προσάρτηση ολόκληρου του Σλέσβιχ στη Δανία. Όταν έφτασε το θέμα στο Δανικό κοινοβούλιο απέρριψε τελικά το αίτημα με τη δικαιολογία ότι οι κάτοικοι ήταν ανέτοιμοι για αλλαγή εθνικότητας κάτι που αποδείχτηκε το 1948 όταν ο πληθυσμός της Δανίας άρχισε να συρρικνώνεται, σταθεροποιήθηκε μετά τη δεκαετία του 1950. Η Διακήρυξη της Κοπεγχάγης (1955) δήλωσε συνεργασία μεταξύ των δυο χωρών και προστασία των μειονοτήτων, η είσοδος από τη μια χώρα στην άλλη ήταν ελεύθερη αφού τόσο η Δανία όσο και η Γερμανία ήταν μέλη της Συμφωνίας Σένγκεν.
Επανεμφάνιση του ονόματος Νότια Γιουτλάνδη
thumb|right|250px|Το δουκάτο του Σλέσβιχ με τα σημερινά σύνορα Στα μέσα του 19ου αιώνα δημιουργήθηκαν πολλές διαφωνίες σχετικά με την ονομασία της περιοχής αφού πολλοί έθεσαν ξανά το ζήτημα για την ονομασία "Νότια Γιουτλάνδη". Η περιοχή και το δουκάτο αρχικά ονομαζόταν Νότια Γιουτλάνδη αλλά στα τέλη του 14ου αιώνα άρχισε να χρησιμοποιείται από τους κατοίκους η ονομασία Σλέσβιχ που χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα στη συνέχεια σε βαθμό που η ονομασία Νότια Γιουτλάνδη είχε ξεχαστεί τον 16ο - 19ο αιώνα. Τη δεκαετία του 1830 πολλοί Δανοί έθεσαν ξανά το ζήτημα της ονομασίας Νότια Γιουτλάνδη περισσότερο για εθνικιστικούς λόγους ώστε να τονίσουν τους δεσμούς της περιοχής με τη χώρα τους. Ο "Χάρτης του Όλσεν" ο οποίος δημιουργήθηκε από τον γνωστό Δανό χαρτογράφο Όλσεν και παρουσίαζε το Σλέσβιχ σαν Νότια Γιουτλάνδη έφερε πλήθος διαμαρτυριών από τους Γερμανούς εθνικιστές. Οι Δανοί όμως επίσημα στο κοινοβούλιο τους ονόμαζαν την περιοχή πάντα Σλέσβιχ, ποτέ δεν έθεσαν κανένα ζήτημα αλλαγής της ονομασίας. Οι Γερμανοί με τη σειρά τους ενσωμάτωσαν το Σλέσβιχ με το Χόλσταϊν το οποίο ήταν καθαρά Γερμανική περιοχή δημιουργώντας την επαρχία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, με αυτό τον τρόπο αναγνώριζαν πλήρως τη Γερμανική εθνικότητα της περιοχής. Με τη Συνθήκη του 1920 αποφασίστηκε ότι κάθε χώρα που κατείχε την περιοχή θα μπορούσε να της δώσει την ονομασία που η ίδια ήθελε, οι Δανοί το βόρειο Σλέσβιχ το ονόμασαν Νότια Γιουτλάνδη, οι Γερμανοί αντίστοιχα ένωσαν το κεντρικό και νότιο Σλέσβιχ με το Χόλσταϊν σε επαρχία με την ονομασία Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.
Μάρτιν Χάινριχ Κλάπροτ
Ο Μάρτιν Χάινριχ Κλάπροτ (Martin Heinrich Klaproth, 1 Δεκεμβρίου 1743 – 1 Ιανουαρίου 1817) ήταν Γερμανός χημικός που ανεκάλυψε τα στοιχεία της ύλης ουράνιο (το 1789), ζιρκόνιο (το 1789) και δημήτριο (το 1803).
Δουκάτο του Σλέσβιχ
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες του Σλέσβιχ Κατηγορία:Δουκάτα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιστορία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Μάρτιν Χάινριχ Κλάπροτ
Βιογραφία
Ο Κλάπροτ γεννήθηκε στην πόλη Βερνιγκερόντε. Για μεγάλο μέρος της ζωής του ασκούσε το επάγγελμα του φαρμακοποιού. Μετά από χρόνια εργασίας ως βοηθός σε φαρμακεία διαδοχικά στο Κβέντλινμπουρκ, το Αννόβερο, το Βερολίνο και το Δάντσιχ, κατέληξε στο Βερολίνο, όπου με τον θάνατο του Βάλεντιν Ρόζε του πρεσβύτερου το 1771 ανέλαβε τη διεύθυνση του φαρμακείου του. Το 1780 ίδρυσε το δικό του φαρμακείο στην ίδια πόλη, όπου από το 1782 ήταν φαρμακευτικός εκτιμητής του Ιατρικού Κολεγίου Ober. Το 1787 διορίσθηκε δάσκαλος της χημείας για το Βασιλικό Πυροβολικό της Πρωσίας, οπότε όταν ιδρύθηκε το 1810 το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, ο Κλάπροτ επιλέχθηκε ως καθηγητής της χημείας εκεί. Απεβίωσε στο Βερολίνο την Πρωτοχρονιά του 1817, σε ηλικία 73 ετών. Θεωρείται ως ο κορυφαίος χημικός στη Γερμανία εκείνη την εποχή.
thumb|225px|Αναμνηστική πλάκα για τον Κλάπροτ στο Κοιμητήριο Dorotheenstädtischer του Βερολίνου Ο Κλάπροτ ήταν ακριβής και ευσυνείδητος στην εργασία του, συνεισφέροντας πολύ στη βελτίωση και τη συστηματικοποίηση των μεθόδων της αναλυτικής χημείας και της ορυκτολογίας. Η εκτίμηση που έτρεφε για την αξία των ποσοτικών μεθόδων τον κατέστησε έναν από τους πρώτους ακολούθους των δογμάτων του Λαβουαζιέ έξω από τη Γαλλία.
Οι εργασίες του, περισσότερες από 200, συλλέχθηκαν από τον ίδιο στο πεντάτομο έργο Beiträge zur chemischen Kenntnis der Mineralkörper, καθώς και στο Chemische Abhandlungen gemischten Inhalts (1815). Δημοσίευσε επίσης ένα Chemisches Wörterbuch (Χημικό Λεξικό).
Ο Κλάπροτ εκλέχθηκε εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας το 1795 και αντεπιστέλλον μέλος της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών το 1804.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί χημικοί Κατηγορία:Χημικοί του 18ου αιώνα Κατηγορία:Χημικοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Ανακαλύψαντες χημικά στοιχεία
Σάμρα Ραχιμλί
Η Σάμρα Ραχιμλί (Αζερμπαϊτζάν: Səmra Rəhimli, γεννημένη στις 20 Οκτωβρίου 1994) είναι τραγουδίστρια του Αζερμπαϊτζάν. Το 2015, αγωνίστηκε στην O Ses Türkiye (The Voice of Turkey) όπου έφτασε στους προημιτελικούς και τον Μάρτιο του 2016, έγινε φιναλίστ στην πρώτη σεζόν της Səs Azərbaycan (The Voice of Azerbaijan). Στις 10 Μαρτίου 2016, ανακοινώθηκε ως η εκπρόσωπος του Αζερμπαϊτζάν για το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2016 με το τραγούδι "Miracle". Η Ραχιμλί συμμετείχε κατά τη διάρκεια του Ημιτελικού 1 και προχώρησε επιτυχώς στο Μεγάλο Τελικό όπου τερμάτισε 17η με 117 πόντους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αζέρες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Αζερμπαϊτζάν
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Καβάλας 2017–18
Για την περίοδο 2017–18, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Καβάλας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Καβάλας.
Η πρωταθλήτρια της Α΄ κατηγορίας της ΕΠΣ Καβάλας έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Καβάλας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Καβάλας είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Πρωταθλήτρια στην Α΄ Κατηγορία αναδείχθηκε η ομάδα Κεραυνός Πέρνης. Υποβιβάστηκαν στη Β΄ Κατηγορία οι ομάδες Εθνικός Νέας Καρυάς, Απόλλων Χρυσοχωρίου και Ηρακλής Καβάλας.
Β1 Κατηγορία
Προβιβάστηκαν στην Α΄ Κατηγορία οι ομάδες Άρης Πηγών και Θεαγένης Θάσου, ενώ υποβιβάστηκε στη Γ΄ Κατηγορία ο Αίας Παναγιάς.
Β2 Κατηγορία
Προβιβάστηκαν στην Α΄ Κατηγορία οι ομάδες Κεραυνός Κρηνίδων και Μ.Α. Φιλίππων, ενώ υποβιβάστηκε στη Γ΄ Κατηγορία ο Α.Ο. Ελαιοχωρίου.
Εκκλησία Σαν Λουσσόριο (Φορντοντζάνους)
Η Εκκλησία Σαν Λουσσόριο (ιταλικά: Chiesa di San Lussorio) είναι θρησκευτική κατασκευή ευρισκόμενη στο Φορντοντζάνους, χωριό στο κεντρικό τμήμα της Σαρδηνίας.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Καβάλας 2017–18
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Καβάλας. Κυπελλούχος αναδείχθηκε η ομάδα Α.Ο. Καβάλα.
Εκκλησία Σαν Λουσσόριο (Φορντοντζάνους)
Υπαγόμενη στον Καθολικισμό, αποτελεί τμήμα της Ενορίας Σάντι Πιέτρο ε Αρκελάο, εντός της Αρχιεπισκοπής του Οριστάνο.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Καβάλας 2017–18
Ημιτελικά
Η κλήρωση της 4ης φάσης πραγματοποιήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2017 στην Καβάλα.
Εκκλησία Σαν Λουσσόριο (Φορντοντζάνους)
Η εκκλησία ανεγέρθηκε στην διάρκεια του 12ου αιώνα από Βιττορίνους μοναχούς στην θέση παλαιοχριστιανικής κρύπτης.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Καβάλας 2017–18
Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στο Δημοτικό Στάδιο Ανθή Καραγιάννη.
Εκκλησία Σαν Λουσσόριο (Φορντοντζάνους)
Πηγές
Φορντοντζανους
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Καβάλας 2017–18
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Καβάλας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2017–2018 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2017-2018
Σαμίρ Τζαβατζαντέχ
Ο Σαμίρ Τζαβατζαντέχ (Αζερμπαϊτζάν: Samir Cavadzadə pron. [Sɑmiɾ dʒɑvɑdzɑdæ], γεννημένος στις 16 Απριλίου 1980, Μπακού, Αζερμπαϊτζάν) είναι τραγουδιστής ποπ του Αζερμπαϊτζάν. Επιλέχθηκε ως εκπρόσωπος του Αζερμπαϊτζάν, μαζί με τον Ελνούρ Χουσέινοφ, για να εμφανιστεί στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2008.
Ο Σαμίρ Τζαβατζαντέχ αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο με πτυχίο το 2002. Το 2003 ολοκλήρωσε πενταετή μαθήματα μουσικής με ειδίκευση στο mugham. Αφού υπηρετούσε στο στρατό για ένα χρόνο, έγινε μέλος της ποπ μπάντας Sheron για τα επόμενα τρία χρόνια και τελικά άρχισε να ασχολείται με σόλο καριέρα.
Αρχικά, ο Σαμίρ δεν κατονομάστηκε μεταξύ εκείνων που συναγωνίστηκαν για να αντιπροσωπεύσουν το Αζερμπαϊτζάν στην Eurovision. Στις 2 Φεβρουαρίου 2008, η κριτική επιτροπή επέλεξε τον Ελνούρ Χουσέινοφ για δύο άλλους υποψηφίους (Aynur Isgandarli και το ροκ συγκρότημα Unformal) και αποκάλυψε ότι το νικητήριο τραγούδι "Day After Day¨" θα έπαιζε ως ντουέτο από τους Χουσέινοφ και Τζαβατζαντέχ. Σε μια συνέντευξη που ακολούθησε την απόφαση, ένας από τους συντονιστές του διαγωνισμού (και ο συντάκτης των στίχων του "Day After Day"), Zahra Badalbeyli δήλωσε ότι δεν ήταν αντίθετο στους κανόνες του διαγωνισμού για τον Elnur Hüseynov να προσκαλέσει έναν άλλο ή περισσότερους καλλιτέχνες να τραγουδήσουν μαζί του, και ότι ήταν η αμοιβαία συμφωνία του και του Τζαβατζαντέχ να εκτελεί το "Day After Day" σε ντουέτο.
Τον Ιούλιο του 2012, ο Σαμίρ ανακοίνωσε τα σχέδιά του να παντρευτεί.
Εκκλησία Σάντι Πιέτρο ε Αρκελάο (Φορντοντζάνους)
Η Εκκλησία Σάντι Πιέτρο ε Αρκελάο (ιταλικά: Chiesa dei Santi Pietro e Archelao), ή απλώς "Εκκλησία Σαν Πιέτρο", είναι θρησκευτική κατασκευή η οποία βρίσκεται στο Φορντοντζάνους, χωριό στο κεντρικό τμήμα της Σαρδηνίας.
Υπαγόμενη στον Καθολικισμό, αποτελεί έδρα της ομώνυμης ενορίας, ενώ, επίσης, αποτελεί τμήμα της Αρχιεπισκοπής του Οριστάνο.
Πηγές
Φορντοντζανους Φορντοντζανους
Τυροσινάση
Η τυροσινάση είναι ένζυμο που περιέχει χαλκό και καταλύει την οξείδωση φαινολών όπως του αμινοξέος τυροσίνη και του νευροδιαβιβαστή ντοπαμίνη. Οι αντιδράσεις που επιτελεί το ένζυμο είναι η υδροξυλίωση μονοφαινολών σε ο-διφαινόλες και η οξείδωση ο-διφαινολών σε ο-κινόνες.
Στα ζώα και στον άνθρωπο η τυροσινάση είναι υπεύθυνη για τη σύνθεση της μελανίνης, χρωστικής του δέρματος που βοηθά στην προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου.
Κλινική σημασία
Δυσλειτουργίες της τυροσινάσης είτε λόγω εγγενών γενετικών αιτίων είτε λόγω εξωγενών παραγόντων (π.χ. χημικές ουσίες όπως πολυφαινόλες ) σχετίζονται κυρίως με δερματικές παθήσεις. Ο αλμπινισμός είναι η πλέον γνωστή γενετική πάθηση που σχετίζεται με μειωμένη παραγωγή ή και πλήρη απουσία μελανίνης στο δέρμα, στα μαλλιά και στην ίριδα των ματιών, και προκαλείται από μετάλλαξη στο γονίδιο του DNA που κωδικοποιεί τη σύνθεση της τυροσινάσης.
Πηγές
Κατηγορία:Ένζυμα
Υποθαλάσσιο όρος Ερατοσθένης
Το υποθαλάσσιο όρος Ερατοσθένης βρίσκεται στην ανατολική Μεσόγειο, περίπου 100 χλμ. νοτιοδυτικά της Κύπρου. Πρόκειται για ένα μεγάλο, βυθισμένο ορεινό όγκο, μήκους περίπου 120 χλμ. και πλάτους 80 χλμ. Η κορυφή του βρίσκεται σε βάθος 690 μ. και υψώνεται 2.000 μ. πάνω από τον πυθμένα που τον περιβάλλει βρίσκεται σε βάθος άνω των 2.700 μ., μέρος της Αβυσσικής Πεδιάδας του Ερατοσθένη. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα χαρακτηριστικά του βυθού της Ανατολικής Μεσογείου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσόγειος Θάλασσα Κατηγορία:Κύπρος
Φέρντιναντ Βέρμπα
Ο Φέρντιναντ Βέρμπα (λατινικό αλφάβητο: Ferdinand Vrba) (Μπρατισλάβα, Τσεχοσλοβακία, 27 Ιουνίου 1922 - Βιέννη, Αυστρία, 8 Νοεμβρίου 1991), ήταν Τσεχοσλοβάκος πρωταθλητής και προπονητής της αντισφαίρισης.
Ήδη στην ηλικία των δεκαεπτά είχε την πρώτη του επιτυχία να παίξει στον τελικό του πρωταθλήματος Σλοβακίας, έπαιζε για το σύλλογο τον Ζελέσνισταρ Μπρατισλάβας. Ένα χρόνο αργότερα, το 1941, κέρδισε το πρώτο πρωτάθλημα της Σλοβακίας, έγινε πρωταθλητής ακόμα το 1942 στο απλό και το 1942, 1950, 1955 στο διπλό. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, εκπροσωπούσε σε διεθνείς αγώνες τη Σλοβακία έως το 1945 και την αποκατάσταση της χώρας. Έπαιξε δύο φορές με την Τσεχοσλοβακία στο κύπελλο Ντέιβις, το 1947 και το 1948. Έπαιξε 4 αγώνες στο απλό με ρεκόρ 3 νίκες και 1 ήττα.
Φιναλίστ το 1945 στο πρωτάθλημα της Βουδαπέστης, το 1946 συμμετείχε στο απλό του Γουίμπλεντον και το 1946-1948 στο Ρολάν Γκαρός. Στο εθνικό πρωτάθλημα της Σλοβακίας ήταν δεύτερος το 1947, ενώ έχει φτάσει μέχρι τα ημιτελικά του πρωταθλήματος Τσεχοσλοβακίας το 1955.
Μετά το τέλος παίζοντας της καριέρα του, εργάστηκε ως προπονητής και στα τέλη της δεκαετίας του '60 πήγε στην Αυστρία, όπου και έζησε μέχρι το θάνατό του το 1991. Είναι μέλος του Tennis Hall of Fame της Σλοβακίας.
Πηγές
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Σλοβάκοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι προπονητές της αντισφαίρισης
Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄ της Έσσης
Ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος Γ΄, γερμ. Friedrich-Wilhelm (15 Οκτωβρίου 1854 - 14 Οκτωβρίου 1888) από τον Οίκο της Έσσης του κλάδου Κάσσελ-Ρούμπενχαϊμ, ήταν τιτουλάριος εκλέκτορας της Έσσης (1884-1888).
Βιογραφία
Όπως και ο πατέρας του, ανατράφηκε στη Δανία. Το 1884 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε στον τίτλο μόνο, μια και το εκλεκτοράτο της Έσσης-Κάσσελ είχε ενσωματωθεί από το 1866 στην Πρωσία.
Το 1888 ταξίδευε με πλοίο από τη Μπατάβια (Τζακάρτα) στη Σιγκαπούρη, όταν έπεσε από το κατάστρωμα στη θάλασσα και πνίγηκε. Ήταν 33 ετών και άγαμος. Τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Αλέξανδρος-Φρειδερίκος.
Φρειδερίκος Κάρολος της Έσσης
Ο Φρειδερίκος (Friedrich von Hessen, 1 Μαΐου 1868 - 28 Μαΐου 1940) ήταν πρίγκιπας και λάνδγραβος της Έσσης
Βιογραφία
Ο Φρειδερίκος Κάρολος Λουδοβίκος Κωνσταντίνος γεννήθηκε στο οικογενειακό μέγαρο Γκουτ Πάνκερ, στο Πλεν του Χόλσταϊν. Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ της Έσσης και της Άννας των Χοεντσόλλερν, κόρης του Καρόλου της Πρωσίας.
Στις 9 Οκτωβρίου 1918 το Κοινοβούλιο της Φινλανδίας τον εξέλεξε βασιλιά της χώρας και ένα στέμμα φτιάχτηκε για την περίσταση. Ένα μήνα μετά παραιτήθηκε ο Γουλιέλμος Β΄ της Γερμανίας και έληξαν οι μοναρχίες στη Γερμανία. Είναι η λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Γουλιέλμος Β΄ ήταν αδελφός της Μαργαρίτας, συζύγου του Φρειδερίκου Καρόλου. Τότε επιφανείς Φινλανδοί θεώρησαν ακατάλληλη την επιλογή και πριν φθάσει στη Φινλανδία και αναλάβει βασιλιάς, η χώρα αποφάσισε στις 14 Δεκεμβρίου 1918 Δημοκρατικό καθεστώς· ο Φρειδερίκος Κάρολος το κατανόησε. Έμεινε τιτουλάριος βασιλιάς της ως το τέλος του.
Ο πατέρας του απεβίωσε το 1884 και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος αδελφός του Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄, που όμως ετελεύτησε το 1888 αδόκητα. Τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος αδελφός του Αλέξανδρος Φρειδερίκος, που είχε ακουστική αναπηρία εκ γενετής, έτσι παραιτήθηκε το 1925 και τον διαδέχθηκε ο Φρειδερίκος Κάρολος ως τιτουλάριος εκλέκτορας της Έσσης.
Όταν ετοιμαζόταν για να ταξιδέψει στη Φινλανδία, ο πρωτότοκος γιος του Φίλιππος υπηρετούσε στο στρατό και ο δίδυμος με αυτόν Βόλφγκανγκ θα ακολουθούσε τον πατέρα του, μάλιστα μία Φινλανδή θα γινόταν σύζυγος τού Βόλφγκανγκ. Ο Φρειδερίκος Κάρολος φαίνεται να προόριζε τον Βόλφγκανγκ για διάδοχό του εκεί, αν και ήταν ο δευτερότοκος γιος του. Ωστόσο ο πρωτότοκος διαδέχεται τον πατέρα του σε όλα τα αξιώματα, έτσι τιτουλάριος βασιλιάς της Φινλανδίας θεωρείται ο Φίλιππος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1893 τη Μαργαρίτα, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ της Γερμανίας, και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄ της Έσσης
Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄ (Frederik af Hessen-Kassel, 25 Νοεμβρίου 1820 - 14 Οκτωβρίου 1884) από τον Οίκο της Έσσης ήταν τιτουλάριος εκλέκτορας της Έσσης (1875-1884). Ήταν από τον κλάδο Ρούμπενχαϊμ.
Βιογραφία
Παρακολούθησε το Πανεπιστήμιο της Βόννης και μετά ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία. Αδελφός της μητέρας του ήταν ο Χριστιανός Η΄ της Δανίας, του οποίου διάδοχοι ήταν ο γιος του, ο νεότερος αδελφός του και μετά ο Φρειδερίκος Κάρολος Β΄. . Το 1844 πήγε στην Αγία Πετρούπολη ως υποψήφιος γαμπρός για την Όλγα, κόρη του Νικολάου Α΄ της Ρωσίας, αλλά από το πρώτο απόγευμα που πέρασε με την οικογένεια, ερωτεύτηκε τη μικρότερη αδελφή της Αλεξάνδρα. Ο Τσάρος συγκατένευσε για το γάμο τους.
Όμως λίγο πριν το γάμο η Αλεξάνδρα ασθένησε από φυματίωση. Μετά το γάμο έμεινε έγκυος, αλλά η ασθένεια περιέπλεκε την κύηση, έτσι δεν μπόρεσε να ταξιδέψει στην Έσση-Κάσσελ. Γέννησε τρεις μήνες πριν από ό,τι έπρεπε· το βρέφος απεβίωσε λίγη ώρα μετά και η μητέρα του την ίδια ημέρα. Η θλίψη των γονιών της ήταν απαρηγόρητη. Η Αλεξάνδρα τάφηκε στο Φρούριο Πέτρου & Παύλου στην Πετρούπολη, ενώ ο γιος της στο Ρούμπενχαϊμ, στο Όφφενμπαχ επί του Μάιν.
Το 1849 ακολούθησε το Βρετανικό ΠΑΜ Κλεοπάτρα για να εκπαιδευτεί ως σημαιοφόρος. Το πλοίο από το Ντέβονπορτ έπλευσε στο Ρίο ντε Τζανέιρο, το Λαμπουάν της Μαλαισίας και τέλος τη Σιγκαπούρη. Το 1853 νυμφεύτηκε την Άννα της Πρωσίας, εξαδέλφη της Αλεξάνδρας και έκαναν έξι παιδιά. Παρόλα αυτά δεν ήταν συναισθηματικά δεμένοι, ίσως διότι ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄ δεν ξεπέρασε τη λύπη από το χαμό της πρώτης του συζύγου.
Το 1875 απεβίωσε ο δεύτερος εξάδελφός του Φρειδερίκος Γουλιέλμος Α΄ της Έσσης. Αυτός είχε νυμφευτεί μοργανατικά και οι έξι γιοί του εξαιρούντο της διαδοχής. Επόμενος στη διαδοχή ήταν ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄, που έγινε τιτουλάριος εκλέκτορας της Έσσης. Έτσι ο τίτλος πέρασε στον κλάδο της Έσσης-Κάσσελ-Ρούμπενχαϊμ.
Απεβίωσε το 1884 στο Αμβούργο σε ηλικία 64 ετών. Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄ (άγαμος), Αλέξανδρος Φρειδερίκος (με αναπηρία όρασης) και Φρειδερίκος Κάρολος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1844 την Αλεξάνδρα, κόρη του Νικολάου Α΄ της Ρωσίας · γεννήθηκε ένα βρέφος, ο Γουλιέλμος, που απεβίωσε την ίδια ημέρα, όπως και η Αλεξάνδρα.
Το 1853 έκανε δεύτερο γάμο με την Άννα των Χοεντσόλλερν, κόρη του Καρόλου της Πρωσίας και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Βασιλική της Αγίας Μαρίας της Μεγαλυτέρας στο Μπέργκαμο
Η βασιλική της Αγίας Μαρίας της Μεγαλυτέρας είναι μια εκκλησία που βρίσκεται στο Μπέργκαμο, στην πλατεία Ντουόμο. Χτίστηκε κατά το δεύτερο μισό του 12ου αιώνα. Το εξωτερικό είναι διαμορφωμένο με βάση το ρωμανικό-λομβαρδικό αρχιτεκτονικό στυλ, ενώ το εσωτερικό είναι διακοσμημένο σε στυλ μπαρόκ (από το 1500 έως το 1700). Αρχικά, υπήρξε η βαπτιστική εκκλησία του καθεδρικού ναού του Αγίου Βικεντίου, χτισμένη δίπλα στο συγκρότημα της επισκοπικής κουρίας του Μπέργκαμο.
Ιστορία
μικρογραφία|Το καμπαναριό Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, κάτι που εν μέρει επιβεβαιώνεται και από έγγραφα, η εκκλησία χτίστηκε για να εκπληρώσει ένα τάμα των κατοίκων του Μπέργκαμο που έγινε προς την Παναγία κατά το 1133 προκειμένου αυτή να προστατεύσει την πόλη από την πανούκλα που είχε εξαπλωθεί στη Βόρεια Ιταλία. Η εκκλησία, όμως, φαίνεται πως υπήρχε ήδη από τον 9ο αιώνα, όπως τεκμηριώθηκε από τον Μάριο Λούπο στο έργο του Codex diplomaticus civitatis et ecclesiae bergomensis (Διπλωματικός Κώδικας της πόλης και της εκκλησίας του Μπέργκαμο), το οποίο δημοσιεύθηκε το 1784. Ανασκαφές κάτω από το πεζοδρόμιο στη νoτιo-ανατολική πλευρά με την ανακάλυψη των θεμελίων της προηγούμενης εκκλησίας επιβεβαιώνουν τις ενδείξεις ότι η εκκλησία χτίστηκε πάνω από ένα ειδωλολατρικό ναό αφιερωμένο στη θεά της Επιείκειας (Clemenza), πράγμα όμως που δεν υποστηρίζεται από οποιαδήποτε πηγή.
Η επιγραφή στην πύλη της νότιας εισόδου (γνωστή ως "Τα λευκά λιοντάρια") ανάγεται στην ανοικοδόμηση της βασιλικής του 1137 έργο του Φρέντο''. Στην εκκλησία, η οποία αρχικά ονομάστηκε 'Αγία Μαρία' (Santa Maria), προστέθηκε το προσωνύμιο 'η Μεγαλυτέρα' (Maggiore''), ακριβώς για να δείξει την επανοικοδόμηση και τη διεύρυνσή της. Επιπλέον, είχε συσταθεί ειδικά η 'Κοινοπραξία των Κτηρίων' για τη συλλογή των προσφορών αλλά και τη διαχείρισή τους.
Το εξωτερικό του ναού μαρτυρά ότι η κατασκευή του συντελέστηκε σε δύο διαφορετικές χρονικές στιγμές. Η αψίδα, ο βόρειος βραχίονας του εγκάρσιου κλίτους, καθώς και το κάτω μέρος του νότιου βραχίονα είναι φτιαγμένα από γκρίζο ψαμμίτη με πέτρα καλά τετραγωνισμένη, ενώ στα υπόλοιπα μέρη ο ψαμμίτης είναι στο χρώμα της ώχρας και αποτελείται από πιο μικρές πέτρες.
Το αρχικό σχέδιο της εκκλησίας ήταν ένας ελληνικός σταυρός με επτά αψίδες, τρεις στο κέντρο και τέσσερις στο εγκάρσιο κλίτος, από τα οποίες σήμερα υπάρχουν τρεις: την αψίδα στον άξονα βορρά-δύσης έσπασε το 1472 ο Βαρθολομαίος Κολλεόνι για να δημιουργήσει χώρο για το μαυσωλείο του.
Κατά τη διάρκεια του 14ου και 15ου αιώνα οι εργασίες συνεχίστηκαν από τους γλύπτες από το Καμπιόνε με την προσθήκη του βαπτιστηρίου, στη συνέχεια με την διαμόρφωση του εσωτερικού του κτιρίου (1340), και την ανασυγκρότηση των δύο μικρών υπαίθριων βεραντών (της μίας προς την κατεύθυνση του δημοτικού παλατιού το 1353 και της άλλης στην πλατεία Αντεσκόλις το 1360) από τον Τζιοβάννι από το Καμπιόνε.
Μεταξύ του 1436 και 1459 χτίστηκε ο πύργος του καμπαναριού μέχρι και τον κωδωνοκρούστη από τον Μπερτολάζιο Μορόνι ντα Αλμπίνο μαζί με μαρμάρινα ανάγλυφα του Αρντιτζίνο ντε Μπούστις. Το καμπαναριό επικαλύφθηκε προς το τέλος του δέκατου έκτου αιώνα, και μεταξύ του 1485 και του 1491 δημιουργήθηκε το "νέο σκευοφυλάκιο", καθώς το παλιό είχε κατεδαφιστεί για την κατασκευή της εκκλησίας Κολλεόνι.
Στις 23 Ιουνίου του 1449 η Γερουσία και το Ανώτατο Συμβούλιο του Μπέργκαμο ανέθεσαν τη διαχείριση της εκκλησίας στην Κοινοπραξία της Μεγάλης Ελεούσας, ενός διάσημου σωματείου, που ιδρύθηκε το 1265 από τον Πριναμόντε ντα Μπρεμπάντε με σκοπό να διατηρήσει και να εμπλουτίσει την καλλιτεχνική κληρονομιά της βασιλικής. Στις 14 Μαρτίου του 1453 ο πάπας Νικόλαος Β κήρυξε την εκκλησία απαλλαγμένη από την δικαιοδοσία του επισκόπου, και εξαρτημένη από τον πάπα. Αυτό επέτρεψε τη δημιουργία δωρεάν σχολείων για την την εκμάθηση γραμμάτων και μουσικής για τα άπορα παιδιά υπό την υπηρεσία των λειτουργιών της Βασιλικής. Αυτό ήταν μόνο η αρχή για να δημιουργηθεί αργότερα το μουσικό Παρεκκλήσι.
Το 1521 φτιάχτηκε από τον αρχιτέκτονα Πιέτρο Ιζαμπέλλο μία πύλη στον άξονα νότου-δύσης, η οποία ονομάστηκε 'πύλη της Κρήνης'.
Εξωτερική Όψη
Η βασιλική χαρακτηρίζεται από την έλλειψη μιας κεντρικής εισόδου και πρόσοψης. Η πρόσοψη στην πραγματικότητα είναι 'τυφλή΄, καθώς υπάρχει ένας τοίχος με το αρχαίο επισκοπικό παλάτι. Οι τέσσερις είσοδοι της εκκλησίας είναι όλες πλευρικές.Στην αριστερή πλευρά προς την πλατεία Ντουόμο ανοίγει η πύλη των Κόκκινων Λεόντων όπως ονομάζεται μία μικρή υπαίθρια ισόγεια βεράντα (πρόθυρο) που κατασκευάστηκε από τον Τζιοβάννι από το Καμπιόνε. Στα αριστερά της πύλης πίσω από την αψίδα υπάρχει μία δευτερεύουσα είσοδος. Μεταξύ των δύο πυλών είχαν τοποθετήσει στον τοίχο τις παλιές μονάδες μέτρησης του Μπέργκαμο: το Capitium Comunis Pergami (το καπίστρι - 2,63 μέτρα) και το Brachium (το χέρι - 53,1 εκατ.), τα οποία είχαν ως σημείο αναφοράς όσοι ασχολούνταν με την υφαντική, καθώς και οι έμποροι. Δεξιά από την πύλη των Κόκκινων Λεόντων προβάλλει η εκκλησία Κολλεόνι με σκάλα της εισόδου να περιβάλλεται από σφυρήλατο σίδερο. Πάντα στα δεξιά, αποσπασμένο στο κάτω μέρος της πλατείας, βρίσκεται το βαπτιστήριο.
Αψίδες
εναλλ.=Η κεντρική αψίδα|μικρογραφία|Η κεντρική αψίδα Η κεντρική αψίδα στέφεται από μία χτιστή στοά (ανοιχτή από τη μία πλευρά) με κυλινδρικούς θόλους που πλαισιώνεται επάνω από μία οδοντωτή ζωφόρο και στη βάση από μία φυτική ζωφόρο κλασσικής προέλευσης που λειτουργεί ως γείσο. Το κάτω κάτω μέρος είναι διαμοφωμένο από τυφλά τόξα πάνω σε ημικίονες που περιλαμβάνουν παράθυρα. Στην κορυφή ανάμεσα σε δύο από τις τυφλές καμάρες υπάρχει ένα πορτραίτο γενειοφόρου ανθρώπου μέσα σε ένα σκελετό, με μια επιγραφή τώρα δυσανάγνωστη. Τα κιονόκρανα έχουν φυτική διακόσμηση, εκτός από μία που απεικονίζει τους αγγέλους με τις τρομπέτες της κρίσης.
Η αψίδα του δεξιού κλίτους έχει παρόμοια δομή με την κεντρική. Στον γείσο της στοάς υπάρχει μια ζωφόρος αποτελούμενη από συνυφασμένες κορδέλες, εντός των οποίων βρίσκονται σκαλισμένα ζώα. Σε μία από τις στήλες των τυφλών τόξων υπάρχει ένα κιονόκρανο με τη θυσία του Αβραάμ.