cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τσάρλι Άστον
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Άστον ξεκίνησε την καριέρα του στην τοπική ομάδα Bilston United Born. Τον Δεκέμβριο του 1985, εντάχθηκε στην ποδοσφαιρική ομάδα Walsall ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Το 1985 ο Άστον κέρδισε την πρώτη του εμπειρία παίζοντας στο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα. Κατά την διάρκεια της πρώτης ολοκληρωμένης του σεζόν στην ομάδα, ο Άστον συμμετείχε σε 13 ποδοσφαιρικούς αγώνες ενώ η Άστον Βίλα κέρδιζε το πρωτάθλημα. Η ποδοσφαιρική ομάδα Άστον Βίλα διατήρησε το τίτλο τους από το έτος 1899 έως το έτος 1900.
Βραβεία
Άστον Βίλα Γουότφορντ
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Ιστορική βιβλιοθήκη Πειραματικού Λυκείου Μυτιλήνης
Η Ιστορική βιβλιοθήκη Πειραματικού Λυκείου Μυτιλήνης στεγάζεται στον Α΄ όροφο του κτηρίου, μέσα σε μια αίθουσα ειδικά διαμορφωμένη, που καλύπτεται από τα βιβλία μέχρι την οροφή.
Ιστορική αναδρομή
Από το 1840, επί Τουρκοκρατίας, που άρχισε να λειτουργεί το "Γυμνάσιο" Μυτιλήνης δημιουργήθηκε η βιβλιοθήκη του Σχολείου, η οποία αργότερα εμπλουτίσθηκε από μεγάλες δωρεές. Η πρώτη αξιόλογη δωρεά ήταν η προσωπική βιβλιοθήκη του πρώτου διευθυντή του "Γυμνασίου" Ιερομ. Ιγνατίου Σαρδέλλη, ο οποίος πέθανε το 1848 και παραχώρησε με διαθήκη τα βιβλία του. Ακολούθησε η μεγάλη δωρεά της προσωπικής βιβλιοθήκης του Μητροπολίτου Μυτιλήνης Μελετίου(1866) που αριθμούσε περίπου 3000 τόμους. Η σε χρήμα δωρεά του Ασημάκη Μουζάλα 1890 έγινε αφορμή να αγοραστούν κυρίως σειρές κλασικών συγγραφέων κυρίως της Λειψίας. Το 1922 η βιβλιοθήκη εμπλουτίζεται με βιβλία πού έφεραν οι πρόσφυγες από την Ελληνική Σχολή της Σηλυβρίας. Πολλά από τα βιβλία αυτά ήταν δωρεές του Μητροπολίτη Σηλυβρίας Διονυσίου (1900-1913). Στις δωρεές αναφέρεται και η βιβλιοθήκη του Χριστοφόρου Λαίλιου, καθώς και δωρεές πολλών επιφανών καθηγητών και άλλων Λεσβίων.
Σήμερα είναι σε λειτουργία νέος ηλεκτρονικός κατάλογος, σύμφωνα με τις νεότερες επιταγές της επιστήμης. Η καταγραφή και η ανακαίνιση της αίθουσας της παλιάς βιβλιοθήκης έγινε με τη συμπαράσταση της Ηγουμένης Ευγενίας, του Δήμου Μυτιλήνης και τις προσπάθειες του τέως Λυκειάρχη κ. Νικ. Θεοφανέλλη και του υπεύθυνου της βιβλιοθήκης φιλολόγου Dr Βασιλ. Βλάχου.
Παραπομπές
Μυτιληνης Πειραματικο Λυκειο Βιβλιοθηκη Πειραματικου Λυκειου
Σερντάρ Μπερντιμουχαμέντοφ
Ο Μπερντιμουχαμέντοφ είχε υπηρετήσει στο παρελθόν σε πολλές άλλες θέσεις στην κυβέρνηση του πατέρα του, του προέδρου Κουρμπανγκουλί Μπερντιμουχαμέντοφ. Το 2021 έγινε ένας από τους πολλούς αντιπροέδρους του Υπουργικού Συμβουλίου του Τουρκμενιστάν. Έχοντας κερδίσει το 73 τοις εκατό των ψήφων στις προεδρικές εκλογές του Τουρκμενιστάν το 2022, που θεωρούνται ούτε ελεύθερες ούτε δίκαιες, συνέχισε τη 15χρονη αυταρχική προεδρία του πατέρα του.
Πρώιμη σταδιοδρομία και εκπαίδευση
Ο Σερντάρ γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1981 στο Ασγκαμπάτ. Σπούδασε στο 43ο Γυμνάσιο του Ασγκαμπάτ από το 1987 έως το 1997. Μεταξύ 1997 και 2001 σπούδασε στο Τουρκμενικό Γεωργικό Πανεπιστήμιο, αποφοιτώντας ως μηχανικός-τεχνολόγος.
Από τον Ιούλιο έως τον Νοέμβριο του 2001 εργάστηκε στη Διεύθυνση Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων του Συνδέσμου Επεξεργασίας Τροφίμων και ακολούθησαν δύο χρόνια υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας. Από το 2003 έως το 2008 εργάστηκε ξανά στον Οργανισμό Επεξεργασίας Τροφίμων στο τμήμα οπωροκηπευτικών και στο τμήμα μη αλκοολούχου μπύρας και κρασιού.
Από τον Αύγουστο έως τον Δεκέμβριο του 2013, υπηρέτησε ως επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Τμήματος του Υπουργείου Εξωτερικών του Τουρκμενιστάν. Από το 2013 έως το 2016 ήταν αναπληρωτής διευθυντής της Κρατικής Υπηρεσίας Διαχείρισης και Χρήσης Πόρων Υδρογονανθράκων. Από το 2016 έως το 2017 ήταν πρόεδρος του Τμήματος Διεθνών Πληροφοριών του Υπουργείου Εξωτερικών του Τουρκμενιστάν.
Στις 18 Αυγούστου 2014 ο Σερντάρ υπερασπίστηκε μια διατριβή στην Ακαδημία Επιστημών του Τουρκμενιστάν για να κερδίσει το πτυχίο του υποψηφίου επιστήμονα. Τον Ιούλιο του 2015 αναγορεύτηκε διδάκτωρ τεχνικών επιστημών.
Συχνά χαρακτηρίζεται ως «ο γιος του έθνους» από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης στο Τουρκμενιστάν.
Στρατιωτική θητεία
Ο Μπερντιμουχαμέντοφ υπηρέτησε δύο χρόνια υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας από το 2001 έως το 2003. Στις 27 Οκτωβρίου 2017 προήχθη από τον βαθμό του ταγματάρχη σε αντισυνταγματάρχη. Η τελετή προαγωγής του μεταδόθηκε από την κρατική τηλεόραση. Ο κλάδος της υπηρεσίας του είναι άγνωστος, αλλά στις 7 Μαρτίου 2021 εμφανίστηκε στην κρατική τηλεόραση με στολή φορώντας την επωμίδα των Ενόπλων Δυνάμεων του Τουρκμενιστάν. Το ίδιο βίντεο τον έδειξε να φοράει διακριτικά στους ώμους που έδειχναν τον βαθμό του συνταγματάρχη και το διάταγμα που του απονέμει τον τιμητικό τίτλο του «Υπερασπιστή της πατρίδας του Τουρκμενιστάν» τον ανέφερε ως συνταγματάρχη.
Πολιτική καριέρα
Τον Νοέμβριο του 2016 ο Σερντάρ κέρδισε μια έδρα στη Συνέλευση (Mejlis) εκπροσωπώντας την 25η κοινοβουλευτική περιφέρεια με κέντρο το Ντουσάκ, μια πόλη στην επαρχία Αχάλ. Τον Μάρτιο του 2018 επανεξελέγη στη Συνέλευση του Τουρκμενιστάν με ποσοστό πάνω από το 90% των ψήφων στην περιφέρειά του. Από τον Μάρτιο του 2017 προήδρευσε της επιτροπής για τη νομοθεσία και τους κανόνες
Ο Μπερντιμουχαμέντοφ ανήλθε στο πολιτικό προσκήνιο μετά τον διορισμό του ως αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών τον Μάρτιο του 2018. Τον Ιανουάριο του 2019 μετατέθηκε στη θέση του αναπληρωτή κυβερνήτη της επαρχίας Αχάλ, της πατρίδας του μεγαλύτερου μέρους της ελίτ του Τουρκμενιστάν. Τον Ιούνιο του 2019 ανέλαβε κυβερνήτης (häkim ) της επαρχίας Αχάλ. Τον Φεβρουάριο του 2020 ο Berdimuhamedow διορίστηκε υπουργός Βιομηχανίας και Δομικών Υλικών του Τουρκμενιστάν.
Στις 11 Φεβρουαρίου 2021 προήχθη σε αναπληρωτή πρόεδρο του Υπουργικού Συμβουλίου για την καινοτομία και την ψηφιοποίηση, μια νέα θέση. Διορίστηκε ταυτόχρονα στο Συμβούλιο Κρατικής Ασφάλειας και πρόεδρος του Ανώτατου Επιμελητηρίου Ελέγχου του Τουρκμενιστάν. Στις 9 Ιουλίου 2021 απαλλάχθηκε από τις θέσεις του στο Συμβούλιο Κρατικής Ασφάλειας και στο Ανώτατο Επιμελητήριο Ελέγχου και ως αντιπρόεδρος του ανατέθηκε το χαρτοφυλάκιο οικονομικών και χρηματοοικονομικών με ειδική ευθύνη για «οικονομικά και τραπεζικά θέματα και διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς».
Είναι πρόεδρος της ένωσης Ποιμενικών σκύλων της Κεντρικής Ασίας του Τουρκμενιστάν, Alabay και πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Εκτροφής αλόγων Ahal Teke.
Εκλογή
Επιβεβαιώθηκε τον Φεβρουάριο του 2022 ότι ο Μπερντιμουχαμέντοφ θα ήταν υποψήφιος για τις πρόωρες προεδρικές εκλογές στις 12 Μαρτίου, τροφοδοτώντας τις εικασίες ότι θα ήταν ο διάδοχος του πατέρα του ως Πρόεδρος του Τουρκμενιστάν. Κέρδισε τις εκλογές με 72,97% των ψήφων και έγινε ο διάδοχος του πατέρα του ως Πρόεδρος, ιδρύοντας μια πολιτική δυναστεία. Οι εκλογές δεν θεωρήθηκαν από πολλούς διεθνείς παρατηρητές ελεύθερες και δίκαιες.
Ορκωμοσία
Ο Σερντάρ ορκίστηκε στις 19 Μαρτίου στο Μέγαρο Ruhyýet. Έδωσε τον λαϊκό όρκο στο Σύνταγμα του Τουρκμενιστάν και το Κοράνι. Στη συνέχεια του απονεμήθηκε η προεδρική κορδέλα από τους γέροντες του Τουρκμενιστάν. Από το μέγαρο συνοδευόμενος από μια έφιππη συνοδεία, οδήγησε στην πλατεία Γκαλκινίς και στη συνέχεια στο Προεδρικό Μέγαρο Ογκουζχάν όπου οι Ένοπλες Δυνάμεις του Τουρκμενιστάν πραγματοποίησαν στρατιωτική παρέλαση. Ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Γραμματέας του Συμβουλίου Κρατικής Ασφάλειας του Τουρκμενιστάν Τσαριμουράτ Αμάνοφ αναφέρθηκε στον Μπερντιμουχαμέντοφ. Αργότερα την ίδια ημέρα δόθηκε επίσημη δεξίωση στο Κέντρο Κοινού του Τουρκμενιστάν. Εορταστική Σαντάκα δόθηκε επίσης στο Τζαμί Χαζρέτ Ομάρ.
Κυβερνητικές πολιτικές
Στις 25 Μαρτίου ανακοίνωσε τη νέα σύνθεση του υπουργικού συμβουλίου του. Το μόνο νέο μέλος της κυβέρνησης που διόρισε ήταν ο Μουχαμετγκουλί Μουχαμέντοφ, ο οποίος τον αντικατέστησε ως Αναπληρωτής Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου Οικονομικών και Οικονομικών. Σύμφωνα με ορισμένους, σκοπεύει να αντικαταστήσει τον υπουργό Εξωτερικών και de facto Αντιπρόεδρο του Τουρκμενιστάν Ρασίτ Μερέντοφ με τον Εσέν Αϊντόγκντιεφ, πρύτανη του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ανθρωπιστικών Επιστημών και Ανάπτυξης.
Εξωτερική πολιτική
Την πρώτη ημέρα της προεδρίας του, ο Μπερντιμουχαμέντοφ αποδέχτηκε τα διαπιστευτήρια του Φαζάλ Μουχάμαντ Σαμπίρ, καθιστώντας το Τουρκμενιστάν την πρώτη χώρα στην Κεντρική Ασία που δέχεται τους διπλωμάτες της κυβέρνησης των Ταλιμπάν του Αφγανιστάν. Ο πρόεδρος της Ινδίας Ραμ Ναθ Κοβίντ πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στο Τουρκμενιστάν στις 1-4 Απριλίου, σηματοδοτώντας την πρώτη επίσκεψη του Προέδρου της Ινδίας στο Τουρκμενιστάν και τον πρώτο αρχηγό ξένου κράτους που έγινε δεκτός από τον Σερντάρ. Οι δύο ηγέτες συζήτησαν την επέκταση του εμπορίου και της ενεργειακής συνεργασίας.
Πολιτική Εθνικής Ασφάλειας
Κατά τη διάρκεια συνεδρίασης του Συμβουλίου Κρατικής Ασφάλειας στις αρχές Απριλίου, απέλυσε επίσης τον Συνταγματάρχη Τσαριμουράτ Αμάνοφ από τη θέση του Γραμματέα του Συμβουλίου Κρατικής Ασφάλειας του Τουρκμενιστάν υπέρ του επικεφαλής του Υπουργείου Άμυνας, Μπεγκέντς Γκουντόνγκντιεφ λόγω της «μεταγραφής του Αμάνοφ σε άλλη θέση. ." Κατάργησε επίσης το ταυτόχρονο αξίωμα του Αμάνοφ ως Αναπληρωτή Προέδρου του Υπουργικού Συμβουλίου που είναι υπεύθυνος για την Ασφάλεια, τον Στρατό και τη Δικαιοσύνη. Αντικατέστησε επίσης τον υπουργό Εσωτερικών, συνταγματάρχη Οβεζντουρντί Χοτζανιάζοφ με τον συνταγματάρχη Μοχάμετ Χιντίροφ, λόγω «ελαττωμάτων» και «ακατάλληλου ελέγχου στη δημόσια τάξη, την ασφάλεια της κυκλοφορίας καθώς και τη δραστηριότητα των τοπικών εκπροσώπων της αστυνομίας».
Προσωπική ζωή
Ο Μπερντιμουχαμέντοφ είναι παντρεμένος και έχει τέσσερα παιδιά. Ένας συμμαθητής του στη Ρωσική Διπλωματική Ακαδημία τον περιέγραψε ως ταπεινό και ανεπιτήδευτο. Οι εκπαιδευτές και άλλοι συμμαθητές τον περιέγραψαν ως «σεμνό, ανταποκρινόμενο, ευγενικό και ήρεμο».
Ο Μπερντιμουχαμέντοφ μιλάει Τουρκμενικά, Ρωσικά και Αγγλικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι του Τουρκμενιστάν Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ρωσικά Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Αλβοΐνος του Σπολέτο
Ο Αλβοΐνος, Alboin (άκμασε 757 - 758) ήταν Λομβαρδός δούκας του Σπολέτο από το 757 έως το 758. Επιλέχθηκε να γίνει δούκας από τους Σπολετιανούς ευγενείς, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του βασιλιά.
Βιογραφία
Ενώ ο πάπας Στέφανος Β΄ εργαζόταν για να δώσει το βασίλειο στα χέρια τού Δεζιδέριου, ετοιμαζόταν επίσης να δηλώσει υποτέλεια (homage) για τα δουκάτα του Μπενεβέντo και του Σπολέτo στον Πεπίνο τον Βραχύ, βασιλιά των Φράγκων. Ο Aλμπόιν και ο Λιουτπρανδος του Μπενεβέντο πρόσφεραν για επικύρωση τα δουκάτα τους στον Φράγκο βασιλιά, ο οποίος δεν τη ζήτησε. Ο Δεζιδέριος προήλασε και κατέστρεψε το Σπολέτο και το Μπενεβέντο και ο Aλμόιν αιχμαλωτίστηκε. Ο Λιούτπραντ τράπηκε σε φυγή. Έτσι ο ίδιος ο Δεζιδέριος ανέλαβε την άσκηση της δουκικής εξουσίας στο Σπολέτo.
Γιζούλφος του Σπολέτο
Ο Γιζούλφος, Gisulf' (άκμασε 758 - 763) ήταν δούκας του Σπολέτο από το 759 έως το 761.
Βιογραφία
Το 758 ο Δεζιδέριος βασιλιάς των Λομβαρδών, αφού κατέστειλε μία εξέγερση του Aλμπόιν δούκα του Σπολέτο, ανέλαβε τον έλεγχο του δουκάτου του Σπολέτo μέχρι τον Απρίλιο τού επόμενου έτους, οπότε διόρισε τον Γιζούλφος να κυβερνήσει το δουκάτο στο όνομά του. Ο Γιζούλφος βασίλευσε μέχρι το 761, όταν απεβίωσε ή εκτοπίστηκε. Αντικαταστάθηκε κάποια στιγμή μεταξύ Σεπτεμβρίου 762 και Μαρτίου 763 από τον Θεοδίκιο, έναν άλλο οπαδό του Δεζιδέριου.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτο
Διεθνές Αεροδρόμιο του Καζάν
Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Καζάν (ταταρικά: Qazan Xalıqara Aeroporti / Казан Халыкара Аэропорты, ρωσικά: Международный аэропорт Казань) είναι ένα αεροδρόμιο στη Ρωσία, περίπου 25 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Καζάν. Είναι το μεγαλύτερο αεροδρόμιο στο Ταταρστάν και το 15ο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στη Ρωσία. Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Καζάν εξυπηρετεί περίπου 3,8 εκατομμύρια πολίτες της περιοχής.
Ιστορία
Στις 15 Σεπτεμβρίου 1979, ολοκληρώθηκε το νέο αεροδρόμιο Καζάν 2. Στις 28 Σεπτεμβρίου 1984, το παλιό αεροδρόμιο (που βρίσκεται μέσα στην πόλη) έκλεισε και το Καζάν 2 μετονομάστηκε σε εγχώριο αεροδρόμιο Καζάν. Στις 21 Φεβρουαρίου 1986, το αεροδρόμιο του Καζάν κέρδισε διεθνή κατάταξη. Αυτή ήταν μια σημαντική ανακοίνωση, επειδή το Συμβούλιο Υπουργών της ΕΣΣΔ σπάνια επέτρεπε στους πολίτες της να πετάξουν έξω από την Σοβιετική Ένωση.
Το 1991, μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, η περιοχή του Ταταρστάν διαχωρίστηκε από την ενιαία αεροπορική εταιρεία της ΕΣΣΔ, Αεροφλότ και δημιούργησε την Tatarstan Airlines. Αυτή η αεροπορική εταιρεία δεν καταφερε να κερδίσει αποτελεσματικό αριθμό επενδύσεων στα 22 χρόνια υπηρεσίας της και η άδεια λειτουργίας της τερματίστηκε επίσημα στις 31 Δεκεμβρίου 2013 μετά από την αεροπορική καταστροφή.
Στις 26 Οκτωβρίου 1992, το αεροδρόμιο Καζάν ξεκίνησε την πρώτη διεθνή τακτική πτήση: Καζάν- Κωνσταντινούπολη - Καζάν. Αυτή η πτήση πραγματοποιήθηκε (και εξακολουθεί να λειτουργεί) από την Turkish Airlines και πραγματοποιούνται 145 ετήσια ταξίδια από και προς την Κωνσταντινούπολη, καθιστώντας την την πιο δημοφιλή διεθνή διαδρομή.
Ζαχαρίας Στέλλας
Ο Ζαχαρίας Στέλλας (1931 - ;) ήταν Έλληνας φωτογράφος.
Διεθνές Αεροδρόμιο του Καζάν
Ιστορία
Το 2008, ο πρόεδρος του Ταταρστάν, Μίντιμερ Σαϊμίεφ, αφού κέρδισε την προσφορά για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Πανεπιστημιάδας του 2013, άρχισε να εκπονεί μια σειρά από μεγάλα προγράμματα μεταρρυθμίσεων του Καζάν. Εκτός από την επισκευή των δρόμων, την πραγματοποίηση επενδύσεων, την ενσωμάτωση της αγγλικής γλώσσας και τη βελτίωση του συστήματος δρομολογίων λεωφορείων στο Καζάν, ο Σαϊμίεφ άρχισε επίσης να επανασχεδιάζει πλήρως το αεροδρόμιο του Καζάν. Σχεδίασε τον τερματικό σταθμό 1Α και σχεδίασε την πλήρη ανακαίνηση του αεροδρομίου μεταξύ του 2008 και του 2025. Ο διάδοχος του Σαϊμίεφ και ο σημερινός πρόεδρος του Ταταρστάν, Ρουστάμ Μινιχάνοφ, χρησιμοποίησαν τα σχεδιαγράμματα, τα οποία δημιουργήθηκαν το 2009, για να ξεκινήσουν την κατασκευή του τερματικού σταθμού 1Α και έναν πλήρη επανασχεδιασμό του Τερματικό σταθμό 1 (ουσιαστικά επίσης μια νέα ανακατασκευή).
Πρώτον, κατασκευάστηκε ένας νέος αεροδιάδρομος 3.700 μέτρων και προστέθηκαν φώτα και στους δύο αεροδιαδρόμους. Αυτό κατέστησε δυνατό το αεροδρόμιο να λειτουργεί 24 ώρες την εβδομάδα. Το 2012, δημιουργήθηκε ένας νέος πυροσβεστικός σταθμός αεροδρομίου. Το 2012 ξεκίνησε η κατασκευή του Τερματικού σταθμού 1A. Αργότερα εκείνο το έτος, ο Τερματικός σταθμός 1 ξεκίνησε τη δική του ανακαίνιση. Ο Τερματικός σταθμός 1A άνοιξε επίσημα στις 7 Νοεμβρίου 2012, ενώ ο τερματικός σταθμός 1 ολοκλήρωσε τις εργασίες ανακαίνισης στις 22 Ιουνίου 2013.
Σήμερα, το νέο αεροδρόμιο διαθέτει περισσότερους από 30 γκισέ check-in και επτά μεταφορικές ζώνες. Διαθέτει τρία ξεχωριστά καταστήματα αφορολόγητων ειδών, που πωλούν εμπορεύματα όπως αλκοόλ, πούρα και τσιγάρα και σοκολάτες. Προσφέρει δημοφιλείς μάρκες όπως το Costa Coffee. Το αεροδρόμιο μπορεί να φιλοξενήσει περίπου τρία εκατομμύρια επιβάτες. Περαιτέρω επεκτάσεις και δημιουργία του Τερματικού σταθμού 2 πραγματοποιήθηκαν πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA 2018.
Μετά το άνοιγμα νέων αεροπορικών δρομολογίων και την αύξηση των πτήσεων μέσω υπαρχόντων δρομολογίων, το αεροδρόμιο του Καζάν έφτασε σε ρεκόρ 2,5 εκατομμυρίων επιβατών που μεταφέρθηκαν σε λιγότερο από ένα χρόνο στις αρχές Δεκεμβρίου 2017.
Ζαχαρίας Στέλλας
Βιογραφικά στοιχεία
Ασχολήθηκε με την φωτογραφία εστιάζοντας ιδιαίτερα στον τόπο καταγωγής του, την Πάρο, αλλά και σε άλλα νησιά του Αιγαίου. Το έργο σχετικά με την Πάρο εκδόθηκε σε πέντε εκδόσεις, οι οποίες δεν κυκλοφόρησαν στο εμπόρειο αλλά δωρήθηκαν σε βιβλιοθήκες, ιδρύματα και ανθρώπους. Υπήρξε ένα από τα πρώτα μέλη της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας (ΕΦΕ), αρθρογραφούσε σε περιοδικά σχετικά με την φωτογραφία ενώ φωτογραφίες του έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα περιοδικά.
Διεθνές Αεροδρόμιο του Καζάν
Ατυχήματα και συμβάντα
Στις 17 Νοεμβρίου 2013, η πτήση 363 της Tatarstan Airlines, συνετρίβη ενώ προσπάθησε να προσγειωθεί στο αεροδρόμιο. Και οι 44 επιβάτες και τα έξι μέλη του πληρώματος πέθαναν. Οι έρευνες αποκάλυψαν ότι ο πιλότος δεν είχε ολοκληρώσει την κύρια εκπαίδευση πτήσης του, μια αποκάλυψη που οδήγησε στη συνέχεια την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αεροπορικών Μεταφορών της Ρωσίας (Rosaviatsiya) να ανακαλέσει εκατοντάδες άδειες πιλότων.
Ζαχαρίας Στέλλας
Βιογραφικά στοιχεία
Είχε τιμηθεί με τους τίτλους AFIAP και EFIAP από την Διεθνή Ομοσπονδία Φωτογραφικής Τέχνης (1965 και 1971 αντίστοιχα) ενώ το 2008 το Μουσείο Μπενάκη επέλεξε να πλαισιώσει το ημερολόγιό του με φωτογραφίες του Ζαχαρία Στέλλα. Το 2005 δώρισε το σύνολο του φωτογραφικού του έργου στο Μουσείο Μπενάκη.
Διεθνές Αεροδρόμιο του Καζάν
Ατυχήματα και συμβάντα
Στις 21 Δεκεμβρίου 2016, ένας άντρας οδήγησε το αυτοκίνητό του μέσω του τερματικού σταθμού του αεροδρομίου υπό την επήρεια ναρκωτικών, προκαλώντας ζημιές περίπου 6.000.000 ρωσικών ρούβλιων ( 100.000 δολάρια ΗΠΑ). Ο ύποπτος, που ταυτοποιήθηκε ως Ρούσλαν Νουρντίνοφ, κατηγορήθηκε για παραβίαση των κανόνων κυκλοφορίας, απειλή και διακίνηση ναρκωτικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνή αεροδρόμια
Ζαχαρίας Στέλλας
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες φωτογράφοι
Τελάβι
Το Τελάβι (γεωργιανά: თელავი) είναι η κύρια πόλη και το διοικητικό κέντρο της ανατολικής επαρχίας της Γεωργίας του Καχέτι. Ο πληθυσμός του αποτελείται από περίπου 19.629 κατοίκους (από το έτος 2014). Η πόλη βρίσκεται στους πρόποδες της οροσειράς Τσιβ-Γκομπόρι στα 500-800 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Γεωργίας
Αντώνιος Κουτήφαρης
Ο Τχης (ΠΖ) Αντώνιος Κουτήφαρης (1862 - 1913) ήταν ανώτερος αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού και πεσών του Β’ Βαλκανικού Πολέμου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Βαρούσι της Μάνης. Πατέρας του ήταν ο Αγησίλαος Κουτήφαρης, ράφτης στο επάγγελμα, και μητέρα του η Καλλιόπη Μοσχολέα. Είχε τέσσερις αδερφές (την Φωτούλα, την Ελένη, την Μαρία και την Σταυρούλα) και δύο αδερφούς, τον Κλεομένη (1855-;) και τον Παναγιώτη (1873-;), ο οποίος επίσης σταδιοδρόμησε στον στρατό και έφτασε ώς τον βαθμό του λοχαγού.
Έλαβε μέρος στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Έφτασε στον βαθμό του ταγματάρχη και συμμετείχε στον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο ως Διοικητής του 3ου Τάγματος του 9ου Συντάγματος Πεζικού.
Θάνατος
Στις Ιουνίου 1913 ο Κουτήφαρης τραυματίστηκε θανάσιμα κοντά στον Σιδηροδρομικό Σταθμό του Γαλλικού κατά την διάρκεια της Μάχης του Κιλκίς.
Σύμφωνα με τον μετέπειτα Α/ΓΕΣ Γεώργιο Κοσμά, ο Κουτήφαρης μεταφέρθηκε στο Χειρουργείο της Μπάλτζας, όπου τον επισκέφτηκε ο βασιλιάς και αρχιστράτηγος Κωνσταντίνος. Όταν ο τελευταίος τον ρώτησε σχετικά με την υγεία του, ο Κουτήφαρης αντερώτησε «Νικώμεν, Μεγαλειότατε;» και λαμβάνοντας καταφατική απάντηση, άφησε την τελευταία του πνοή.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Οι τελευταίες στιγμές του Κουτήφαρη ενέπνευσαν την λαϊκή Μούσα. Χαρακτηριστικά είναι μανιάτικα μοιρολόγια, όπως εκείνο που καταγράφει ο Κ.Δ. Κάσσης (βασισμένος στη μαρτυρία της Σ. Μπουκουβαλέα-Τρουπάκη από την Καρδαμύλη), ή εκείνο που παραθέτει ο Δικαίος Βαγιακάκος.
Προτομές του Κουτήφαρη κοσμούν την κεντρική πλατεία του Μελισσοχωρίου και το Πολεμικό Μουσείο του Κιλκίς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός Πόλεμος (1897) Κατηγορία:Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος Κατηγορία:Οικογένεια Κουτούφαρη
Πετριτή Κέρκυρας
Η Πετριτή είναι χωριό στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Νότιας Κέρκυρας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 663 κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Η Πετριτή είναι παραθαλάσσιο ψαροχώρι, στις νοτιοανατολικές ακτές της Κέρκυρας και τον όρμο Λευκίμης, πολύ κοντά στην Λευκίμμη και το λιμάνι της. Ο Πετριτής χτίστηκε τη δεκαετία του 70 από κατοίκους των Κορακάδων, που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το χωριό τους λόγω κατολισθήσεων. Πρόκειται για ένα σύγχρονο χωριό, με καλή ρυμοτομία και πολλές τουριστικές υποδομές για ήσυχες, οικογενειακές διακοπές. Η παραλία του Πετριτή είναι μικρή και στενή με ρηχά νερά, κατάλληλη για μικρά παιδιά.
Η περιοχή στην οποία είναι χτισμένο το χωριό του Πετριτή έχει πλούσια ιστορία. Στα Βυζαντινά χρόνια ανήκε στον άρχοντα της περιοχής Πετριτή ή Πετρετίνο ο οποίος την παραχώρησε στην οικογένεια Παλατιανού. Από αυτή την οικογένεια έχει διατηρηθεί στο χωριό και ένας βυζαντινός πύργος.
Ο Πετριτής διαθέτει πολλές ταβέρνες, εστιατόρια και μπαρ με θέα στο γραφικό λιμανάκι του χωριού. Στον Πετριτή υπάρχει ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια για αλιευτικά σκάφη, όπως και μια μικρή μαρίνα για τον ελλιμενισμό τουριστικών σκαφών. Υπάρχουν επίσης αρκετά ενοικιαζόμενα δωμάτια και ξενοδοχεία, μίνι μάρκετ, κρεοπωλείο, φούρνο, κομμωτήριο και άλλα εμπορικά καταστήματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας
Ποτάμια Κέρκυρας
Τα Ποτάμια είναι οικισμός στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κέρκυρας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 49 κατοίκους.
Τουρισμός στο Μαυροβούνιο
Το Μαυροβούνιο είναι ένας από τους ταχύτερα αναπτυσσόμενους τουριστικούς προορισμούς στον κόσμο. Το 2007, πάνω από ένα εκατομμύριο τουρίστες επισκέφθηκαν το Μαυροβούνιο, πραγματοποιώντας περίπου 7,3 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις (αύξηση 23% σε σύγκριση με το 2006). Αυτό «μεταφράστηκε» σε περίπου 480 εκατομμύρια ευρώ έσοδα από τον τουρισμό (αύξηση 39% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος). Το 2015, πραγματοποιήθηκαν πάνω από 1,7 εκατομμύρια αφίξεις τουριστών, ενώ, το ίδιο έτος, η παράκτια πόλη Κότορ ονομάστηκε ως η καλύτερη πόλη για να επισκεφτεί κάποιος (σύμφωνα με το Lonely Planet). Με συνολικά 1,8 εκατομμύρια επισκέπτες το 2016, το Μαυροβούνιο βρέθηκε στην 36η θέση ανάμεσα στις πιο δημοφιλείς χώρες της Ευρώπης (από τις 47 συνολικά). Το επόμενο έτος, 2017, έφτασαν στο Μαυροβούνιο πάνω από 2 εκατομμύρια τουρίστες. Η κυβέρνηση έχει θέσει ως στόχο να προσελκύσει πράσινες επενδύσεις, οι οποίες θα κάνουν βέλτιστη χρήση υπανάπτυκτων τμημάτων της ακτής, όπως η παραλίες Τζαζ, Βελίκα, το νησί Άντα Μπογιάνα και το χωριό Μπουλιάριτσα.
Το Μαυροβούνιο παρουσιάζεται ως ένας προορισμός που προσφέρει ποικιλία από αξιοθέατα και δραστηριότητες που μπορούν να αξιοποιηθούν όλο το χρόνο, ακόμα και για χειμερινό τουρισμό. Ως εκ τούτου, ο τουριστικός σχεδιασμός της κυβέρνησης του Μαυροβουνίου προετοιμάζει το έδαφος για ένα εθνικό αναπτυξιακό πρόγραμμα, που θα επικεντρώσει το ενδιαφέρον στη φύση, ιδιαίτερα σε δραστηριότητες όπως η πεζοπορία και η ποδηλασία, προσφέροντας παράλληλα νέες υποδομές και υπηρεσίες.
Κύρια σημεία ενδιαφέροντος
Η διάσημη βόρεια παράκτια ζώνη παρουσιάζει κύριο ενδιαφέρον για τους τουρίστες που βρίσκονται στο Μαυροβούνιο. Η Αδριατική Ακτή του Μαυροβουνίου έχει μήκος 295 χιλιόμετρα, από τα οποία τα 72 χιλιόμετρα είναι παραλίες, ενώ στη ζώνη αυτή υπάρχουν πολυάριθμες αρχαίες και μεσαιωνικές πόλεις. Τα κύρια αξιοθέατα κατά μήκος της βόρειας ακτής είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαυροβουνιο
Εκλογές Εδαφικού Συμβουλίου στον Άγιο Μαρτίνο (2017)
Τρόπος ψηφοφορίας
Το Εδαφικό Συμβούλιο του Αγίου Μαρτίνου διαθέτει 23 έδρες και τα τα μέλη εκλέγονται για πέντε χρόνια από μία λίστα σε μια ενιαία εκλογική περιφέρεια. Η ψηφοφορία διεξάγεται σε δύο γύρους.
Συμμετοχή
Η συμμετοχή στον πρώτο γύρο ήταν χαμηλή έως τα μέσα της ημέρας, το μεσημέρι, και διαμορφώθηκε στο 17,3% στα 19 εκλογικά κέντρα στο νησί.
Σημειώσεις και παραπομπές
2017 Κατηγορία:Άγιος Μαρτίνος Γαλλίας Αγιος Μαρτινος Γαλλ
Λαν (ποταμός του Βελγίου)
Ο Λαν (ολλανδικά: Laan, γαλλικά: Lasne) είναι ποταμός του Βελγίου, παραπόταμος του Ντέιλε, με μήκος 26 χιλιόμετρα. Πηγάζει στο κωμιό του Πλανσενουά, ρέει μέσω των επαρχιών της Βαλλωνικής Βραβάντης και της Φλαμανδικής Βραβάντης και τελικά εκβάλλει στο Ντέιλε κοντά στην πόλη του Χύλντεμπερχ.
Τοπωνυμία
Ο δήμος του Λαν (γαλλικά: Lasne) και το κωμιό του Τερλάνεν (ολλανδικά: Terlanen, στο δήμο του Όβερεϊσε) έχουν τα ονόματα τους από αυτό το ποτάμι.
Κατηγορία:Ποταμοί του Βελγίου
Nova deca
Το "Nova deca" (Σερβικά: Нова деца, Ελληνικά: Νέα παιδιά) είναι ένα τραγούδι ερμηνευμένο από το συγκρότημα Balkanika. Το τραγούδι εκπροσώπησε τη Σερβία στη Eurovision 2018 και ήρθε 19ο στον τελικό του διαγωνισμού με 113 βαθμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018 Κατηγορία:Τραγούδια του 2018
Μπρούνο Γκαντς
Ο Μπρούνο Γκαντς (γερμανικά: Bruno Ganz, 22 Μαρτίου 1941 - 16 Φεβρουαρίου 2019) ήταν Ελβετός ηθοποιός, που θεωρείται μια από τις σπουδαιότερες φυσιογνωμίες του γερμανόφωνου θεάτρου και κινηματογράφου.
Έχει συνεργαστεί με πολλούς σημαντικούς σκηνοθέτες, όπως οι Βιμ Βέντερς, Ερίκ Ρομέρ, Βέρνερ Χέρτζογκ και Θόδωρος Αγγελόπουλος. Μερικές από τις γνωστότερες ερμηνείες του στον κινηματογράφο είναι αυτή στα Φτερά του έρωτα (1987) και η ενσάρκωση του Αδόλφου Χίτλερ στην Πτώση (2004). Άλλες ταινίες του είναι οι Ένας Αμερικανός Φίλος (1977), Ανθρωποκυνηγητό σε δύο ηπείρους (1978), Νοσφεράτου: Ο Δράκουλας της Νύχτας (1979), Μία αιωνιότητα και μία ημέρα (1998) και Ο άνθρωπος της Μαντζουρίας (2004). Για τα επιτεύγματά του στον κινηματογράφο έλαβε το 2010 βραβείο από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου και το 2014 τη Χρυσή Κάμερα, ενώ το 2010 απέκτησε το δικό του αστέρι στη Λεωφόρο των Αστέρων στο Βερολίνο.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Γκαντς γεννήθηκε το 1941 στη Ζυρίχη, από Ελβετό πατέρα και μητέρα ιταλικής καταγωγής. Ως έφηβος παράτησε το σχολείο για να παρακολουθήσει μαθήματα υποκριτικής, ενώ εργαζόταν σε βιβλιοπωλείο.
Το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Γκαντς πραγματοποιήθηκε το 1960 με την ταινία Der Herr mit der schwarzen Melone. Σύντομα, όμως, επικεντρώθηκε στο θέατρο. Άρχισε να συνεργάζεται με τον Πέτερ Στάιν, συμμετέχοντας στα έργα Τορκουάτο Τάσσο (1969) του Γκαίτε, Βάκχαι (1973) του Ευριπίδη, Παραθεριστές (1973) του Μαξίμ Γκόρκι και άλλα. Με τις παραστάσεις αυτές, αλλά και με το έργο του Τόμας Μπέρνχαρντ Ο αδαής και ο παράφρων (1972), ο Γκαντς αναγνωρίστηκε ως ένας αξιόλογος θεατρικός ηθοποιός και το 1973 ανακηρύχθηκε ως ο Καλύτερος Ηθοποιός της χρονιάς από το περιοδικό Theater heute.
Η αναγνώριση στον κινηματογράφο
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ο Γκαντς άρχισε να παίζει σε ορισμένες σημαντικές ταινίες, όπως οι Ένας Αμερικανός Φίλος (1977) του Βιμ Βέντερς και Νοσφεράτου: Ο Δράκουλας της Νύχτας (1979) του Βέρνερ Χέρτσογκ. Το 1978 πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση σε αγγλόφωνη ταινία, στο Ανθρωποκυνηγητό σε δύο ηπείρους (1978) του Φράνκλιν Τζ. Σάφνερ, όπου συμπρωταγωνίστησε με τους Λόρενς Ολίβιε και Γκρέγκορι Πεκ.
Το 1987 ο Γκαντς πρωταγωνίστησε στην ταινία Τα φτερά του έρωτα, σε σκηνοθεσία του Βιμ Βέντερς, στην οποία παρέδωσε μία από τις καλύτερες ερμηνείες του. Αργότερα, επανέλαβε τον ίδιο ρόλο στο σίκουελ Τόσο μακριά, τόσο κοντά! (1993). Η επόμενη μεγάλη του ταινία ήταν η Μία αιωνιότητα και μία ημέρα του Θόδωρου Αγγελόπουλου, η οποία βραβεύτηκε με τον Χρυσό Φοίνικα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Ακολούθησε η ιταλική Ψωμί και τουλίπες (2000) του Σίλβιο Σολντίνι, για την οποία ο Γκαντς κέρδισε το Νταβίντ ντι Ντονατέλλο Α΄ Ανδρικού Ρόλου.
Το 2000 ο Γκαντς έπαιξε στην παράσταση Φάουστ σε σκηνοθεσία του Πέτερ Στάιν, μια από τις σπάνιες φορές που έχει παρουσιαστεί ολόκληρο το έργο του Γκαίτε. Η συνολική διάρκεια ήταν περίπου δεκαπέντε ώρες. Ο ίδιος το έχει χαρακτηρίσει ως «το μεγαλύτερο θεατρικό εγχείρημα στο οποίο έχω πάρει ποτέ μέρος».
Από την Πτώση και έπειτα
Το 2004 ο Γκαντς ενσάρκωσε τον Αδόλφο Χίτλερ στην ταινία Η Πτώση του Όλιβερ Χιρσμπίγκελ. Μελέτησε συστηματικά διάφορα ντοκουμέντα και η ερμηνεία του έγινε δεκτή διεθνώς με εξαιρετικά σχόλια. Ωστόσο, δέχθηκε επίσης κριτική για την επιλογή του και, όπως έχει δηλώσει σε συνέντευξή του, ο ρόλος αυτός τον στοίχειωνε για καιρό. Το ίδιο έτος συμμετείχε και στην ταινία Ο άνθρωπος της Μαντζουρίας.
Το 2008 ο Γκαντς εμφανίστηκε σε δύο ταινίες με υποψηφιότητες στα 81α Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, τις Σφραγισμένα χείλη και Το σύμπλεγμα Baader Meinhof. Μερικές από τις πιο πρόσφατες ταινίες του είναι οι Ο άγνωστος (2011), Ο συνήγορος (2013), Χάιντι (2015), Γράμμα από το παρελθόν (2015) και Το πάρτι (2017).
Προσωπική ζωή
Ο Γκαντς διέθετε διαμερίσματα, εκτός από τη γενέτειρά του, στο Βερολίνο και τη Βενετία.
Το καλοκαίρι του 2018, ο Γκαντς διαγνώστηκε με καρκίνο του παχέος εντέρου. Στις 16 Φεβρουαρίου 2019, βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στη Ζυρίχη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετοί ηθοποιοί
Balkanika
Οι Balkanika (σερβικά: Балканика) είναι σερβικό συγκρότημα που ιδρύθηκε από τον Σάνια Ίλιτς το 1998. Εκπροσώπησαν τη Σερβία στη Eurovision 2018 στη Λισαβόνα με το τραγούδι "Nova deca" και προκρίθηκαν στον τελικό, όπου κατέλαβαν την 19η θέση με 113 βαθμούς.
Η αποστολή της ομάδας είναι, όπως επιβεβαίωσε ο Ίλιτς, να διατηρήσει, να αναζωογονήσει και να εκσυγχρονίσει τις μουσικές παραδόσεις της Σερβικής Μεσαιωνικής Μουσικής και της Βυζαντινής Μουσικής.
Μέλη
Άλλα μέλη του γκρουπ είναι ταεξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Σερβικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Σερβία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κάντις Πάτον
Προσωπική Ζωή
Γεννήθηκε στο Τζάκσον του Μισισίπι αλλά μεγάλωσε στο Πλάνο του Τέξας. Φοίτησε στο Southern Methodist University στο Ντάλλας.
Καριέρα
Συμμετείχε σε πολλές τηλεοπτικές σειρές συμπεριλαμβανομένου και της σαπουνόπερας Τόλμη και Γοητεία. Έλαβε έναν ρόλο ως Mercedes στην τηλεοπτική σειρά Sorority Forever. Συμμετείχε ως Iris West στην τηλεοπτική σειρά Flash series για το κανάλι CW. Το BuddyTV την κατέταξε στην 5η θέση στη λίστα με τις 100 πιο σέξι γυναίκες της τηλεόρασης για το 2014. Τον Μάιο του 2015, η Πάτον κατετάγη 61η στη λίστα του Μάξιμ με τις 100 πιο καυτές γυναίκες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Άντελχις Α΄ του Σπολέτο
Ο Άντελχις Α΄, Adelchis/Adelgis I (απεβ. π. 861) ήταν κόμης της Πάρμα τη δεκαετία του 830, της Κρεμόνα μετά το 841 και τελικά της Μπρέσια.
Βιογραφία
Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, διαδέχθηκε στο δουκάτο του Σπολέτο το 824. Ήταν δεύτερος γιος του Σούπο Α΄ και πατέρας του Σούπο Β΄. Η κύρια περιοχή ενδιαφέροντός του ήταν στην Αιμιλία και στην ανατολική Λομβαρδία.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτο
Καζού
thumb|δεξιά|200px| Καζού Το Καζού είναι ένα μονοφωνικό μουσικό όργανο το οποίο ανήκει στην κατηγορία των μεμβρανόφωνων και όχι των πνευστών, διότι δεν φυσάς για την παραγωγή του ήχου αλλά υποτονθορίζεις, ενώ η μελωδία που βγαίνει βασίζεται στην μικρή μεμβράνη που έχει. Το πρώτο καζού εφευρέθηκε και κατασκευάστηκε στις ΗΠΑ τον 19ο αιώνα. Αν και είναι μουσικό όργανο, στην αντίληψη του περισσότερου κόσμου είναι ένα φτηνό μεταλλικο ή πλαστικό παιδικό παιχνίδι που μοιαζει με μικροσκοπικό υποβρύχιο και τίποτα παραπάνω, καθώς δεν χρειάζεται κάποια δεξιότητα και ο οποιοσδήποτε μπορεί να μιλήσει, μπορεί και να παράσχει μουσική με αυτό. Θεωρείται και είναι ένα τεμπέλικο μουσικό όργανο καθώς δεν χρειάζεται εκμάθηση πέραν κάποιων απλών τεχνικών που δεν ειναι απαραίτητες για την χρήση του αλλά είναι και μια ευκολότερη εναλλακτικη να ερμηνευσεις ενα τραγουδι στο οποιο δεν θυμασαι τους στίχους. Ωστόσο είχε και έχει λάτρεις σε όλο τον κόσμο και έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές ηχογραφήσεις από τζαζ της νέας ορλεάνης μέχρι ροκ και αλλού.Υπάρχουν μπάντες και γκρουπ αποτελούμενα μόνο από παίχτες καζού και βιντεο στο youtube τύπου acapella maker αλλά με  καζού. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάθε είδος μουσικής και οι μοναδικοι περιορισμοι που εχει ειναι οι περιορισμοι στις φωνητικες ικανοτητες και στην φαντασια του χρηστη του.
Ο ήχος του θυμίζει -περίπου- ήχο τρομπέτας, και παλι είναι στο χέρι και στο στόμα του χρήστη να το κάνει να ακούγεται σαν άλλο πνευστο ή σαν κρουστό, που είναι κιολας στην πραγματικοτητα, μεσα απο την τεχνικη του beatboxing. Γνωστοί καζουίστες: GHOST, THE JIMI HENDRIX EXPERIENCE, THE RED HOT CHILI PEPPERS, JURASSIC 5, Pink Floyd, The Beatles, David Bowie, Frank Zappa, Supertramp, McFly, Weird Al Yankovic, Macaulay Culkin και άλλοι.
Κατηγορία:Μεμβρανόφωνα
Γιούντιτ Ράκερς
Η Γιούντιτ Ράκερς (γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1976 στο Πάντερμπορν, Δυτική Γερμανία) είναι γερμανή δημοσιογράφος και παρουσιάστρια.
Βιογραφία
Μεγάλωσε στο Μπαντ Λίπσπρινγκε. Σπούδασε στο Γυμνάσιο Πελισέους. Από το 1995 έως το 2001 σπούδασε δημοσιογραφία και επικοινωνία, γερμανική φιλολογία και σύγχρονη ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Μύνστερ. Παράλληλα εργάστηκε σε ραδιοφωνικούς σταθμούς. Από τον Ιανουάριο του 2004 έως τον Ιανουάριο του 2010 εργάστηκε σε τηλεοπτική εκπομπή της Βορειογερμανικής Ραδιοφωνίας (Norddeutscher Rundfunk).
Από το 2005 παρουσιάζει το ειδησεογραφικό πρόγραμμα Tagesschau στο ARD και διαβάζει τις ειδήσεις στα Tagesthemen, Nachtmagazin και Morgenmagazin. Στις 14 Μαΐου 2011 φιλοξένησε τον διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision 2011 στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας μαζί με τους Στέφαν Ράαμπ και Άνκε Ενγκέλκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί Τηλεπαρουσιαστές Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2011
Σεμά Μόριτζ
Βιογραφία και καλλιτεχνική ενασχόληση
Η μουσική που συνθέτει χαρακτηρίζεται από μία ιδιαίτερη ταυτότητα. Πιο συγκεκριμένα, το είδος της τζαζ συνδυάστηκε άρτια με την τουρκική μουσική, συνιστώντας έτσι την «τουρκική τζαζ» (jazz a la turca).
Το 1981, η Μόριτζ θα δημιουργήσει και θα "διευθύνει" στο Βερολίνο μία χορωδία από εργαζόμενες γυναίκες. Τρία χρόνια αργότερα, το 1984, συμμετείχε ως σολίστ αυτή τη φορά στην «χορωδία των φίλων» της συνοικίας Κρόιτσμπεργκ του Βερολίνου. Μία παλιά συνοικία που χαρακτηρίζεται για το καλλιτεχνικό και εναλλακτικό πνεύμα της.
Το 1994, η Σεμά Μόριτζ συνεργάστηκε με τρεις Τούρκους και ξένους καλλιτέχνες -τον Dimo, τον Martin Lillich και τον ηθοποιό Tunçel Kurtiz- για την δημιουργία ενός μουσικού άλμπουμ βασισμένο στην ποιητική συλλογή του Τούρκου ποιητή Ναζίμ Χικμέτ, με τίτλο «Το 'Επος του Σεΐχη Μπεντρεντίν» (πρωτότυπος τίτλος: Şeyh Bedreddin Destanı).
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι μουσικοί Κατηγορία:Τούρκοι συνθέτες
Ζοάο Πέντρο Αλμέιντα Μασάντο
Ο Ζοάο Πέντρο Αλμέιντα Μασάντο (γεννημένος στις 3 Απριλίου 1993), γνωστός ως Ζοάο Πέντρο, είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για λογαριασμό του Απόλλωνα Σμύρνης ως δανεικός από τους Λος Άντζελες Γκάλαξι.
Βιτόρια Γκιμαράες
Γεννημένος στο χωριό Βερμίλ του Γκιμαράες, ο Ζοάο Πέντρο ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από τα τμήματα υποδομής της τοπικής Βιτόρια Γκιμαράες σε ηλικία 12 ετών. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τη δεύτερη ομάδα στις 11 Νοεμβρίου 2012, εισερχόμενος στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή στο 73ο εντός έδρας αναμέτρησης για την Σεγκούντα Λίγκα με αντίπαλο την ΚΦ Ος Μπελενένσες, η οποία ολοκληρώθηκε με ισόπαλο αποτέλεσμα 0–0.
Η πρώτη συμμετοχή του Ζοάο Πέντρο με την πρώτη ομάδα του συλλόγου σε επίσημες αναμετρήσεις – και στην Πριμέιρα Λίγκα – έλαβε χώρα στις 4 Μαΐου 2014, εισερχόμενος ως αλλαγή κατά τη διάρκεια των καθυστερήσεων εκτός έδρας αναμέτρησης με τελικό αποτέλεσμα 0–0, με αντίπαλο την Ακαντέμικα ντε Κοΐμπρα. Τη σεζόν 2014-15 ξεκίνησε ως βασικός σε 42 αναμετρήσεις με τη δεύτερη ομάδα του συλλόγου, στην διάρκεια των οποίων πέτυχε, συνολικά, ένα τέρμα, συμβάλλοντας, με αυτό τον τρόπο, ώστε η ομάδα να ολοκληρώσει την σεζόν στην ένατη θέση του πρωταθλήματος της δεύτερης κατηγορίας.
Ρικκάρντο Μοντολίβο
O Ρικκάρντο Μοντολίβο (ιταλικά: Riccardo Montolivo, 18 Ιανουαρίου 1985) είναι Ιταλός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίστηκε, μεταξύ άλλων, για λογαριασμό της Μίλαν ως μέσος.
Σε συλλόγους
Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2003 από την Αταλάντα και δύο χρόνια αργότερα πήρε μεταγραφή για τη Φιορεντίνα. Το 2007 αναδείχθηκε καλύτερος νέος παίκτης της Σέριε Α. Από το 2012 είναι παίκτης της Μίλαν, με την οποία κατέκτησε το 2016 το Σούπερ Καπ Ιταλίας.
Στην εθνική ομάδα
Στην Εθνική Ιταλίας παίζει από το 2007. Έχει παίξει με την Ολυμπιακή ομάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008. Επίσης, έχει λάβει μέρος στο Μουντιάλ του 2010 και στο Euro του 2012, οπότε και η ομάδα έφτασε στον τελικό. Επιπλέον, συμμετείχε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2009 και του 2013, στο οποίο η Ιταλία βγήκε τρίτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ιταλίας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
Ζοάο Πέντρο Αλμέιντα Μασάντο
Λος Άντζελες Γκάλαξι
Στις 19 Ιανουαρίου 2017, ο Ζοάο Πέντρο υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Λος Άντζελες Γκάλαξι. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στη Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ στις 4 Μαρτίου, ξεκινώντας ως βασικός και δεχόμενος κίτρινα κάρτα σε εντός έδρας ήττα της ομάδας του με σκορ 1–2 απέναντι στην ΦΚ Ντάλας στο StubHub Center. Πέτυχε το πρώτο τέρμα του στη συγκεκριμένη διοργάνωση στις 28 Μαΐου, συμβάλλοντας στην επίτευξη εκτός έδρας νίκης της ομάδας του με σκορ 4–2 απέναντι στους Σαν Χοσέ Έρθκουεϊκς.
Στις 20 Αυγούστου 2018, ο Ζοάο Πέντρο μεταγράφηκε στον Απόλλωνα Σμύρνης της Σούπερ Λίγκα ως δανεικός.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Ντιβιζάο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιτόρια Γκιμαράες Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιτόρια Γκιμαράες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουνάιτεντ Σόκερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λος Άντζελες Γκάλαξι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λος Άντζελες Γκάλαξι Β Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης
Χιλδεβράνδος του Σπολέτο
Ο Χιλδεβράνδος (Hildeprand, άκμασε 774 - 789) ήταν δούκας του Σπολέτο από το 774 έως το 789.
Βιογραφία
Όταν ο Θεοδίκιος δούκας του Σπολέτο απεβίωσε πολεμώντας στην πολιορκία της Παβίας το 774, οι Λομβαρδοί του δουκάτου του Σπολέτο εξέλεξαν τον Χιλδεβράνδος δούκα τους και γρήγορα υποτάχθηκαν στους Φράγκους. Ο Χιλδεβράνδος κατέφυγε στη Ρώμη ενώπιον του Φράγκου οικοδεσπότη και προσκύνησε τον πάπα Αδριανό Α΄. Ωστόσο, η διαμάχη μεταξύ του Καρλομάγνου και του Αδριανού Α΄ σχετικά με το ποιος είχε την κατάλληλη κυριαρχία επί του Σπολέτο, λύθηκε υπέρ του Φράγκου τα επόμενα χρόνια. Τον Ιανουάριο του 776, ο Χιλδεβράνδος ο ένδοξος και ανώτατος δούκας του δουκάτου του Σπολέτο (Hildeprandus gloriosus et summus dux ducatus Spoletani) έκανε μία δωρεά στο αβαείο της Φάρφα που χρονολογείται το έτος της βασιλείας του Καρόλου. Αυτή η εκφώνηση συνεχίστηκε το 777 με τη διατύπωση να αποκλείει σιωπηρά την παπική επικυριαρχία.
Το 775 ο Αδριανός Α΄ ισχυρίστηκε ότι ο Χιλδεβράνδος είχε συμμετάσχει σε μία συνωμοσία του Χρόντγκαουντ του Φρίουλι και του Άρεχις Β΄ πρίγκιπα του Μπενεβέντo, αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία για ανάμειξη του Χιλδεβράνδος. Έτσι ο Χιλδεβράνδος έγινε ένθερμος αντίπαλος του πάπα στη συνέχεια.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτο
Άνκε Ενγκέλκε
Από το 1994 έως το 2000 ήταν νυμφευμένη με τον Αντρέας Γκριμ όπου απέκτησε μια κόρη. Αργότερα παντρεύτηκε με τον Κλάους Φίσερ με τον οποίον έχουν δύο γιους.
Ήταν παρουσιάστρια του Die Wochenshow από το 1996 έως το 2000 στο Sat.1, μια δημοφιλή τηλεοπτική εκπομπή εκείνη την εποχή, μαζί με τους Μπάστιαν Παστέβκα, Ίνγκολφ Λυκ και Μάρκο Ρίμα.
Τον Δεκέμβριο συμμετείχε στην γερμανική μεταγλώττιση του "Ψάχνοντας τη Ντόρι".
Η Ενγκέλκε έχει επίσης συμμετάσχει στο Ladykracher του Sat.1. Στις 17 Μαΐου 2004 όταν η δημοφιλέστατη εκπομπή Die Harald Schmidt Show έφυγε από το Sat.1, η Ενγκέλκε παρουσίασε την εκπομπή Anke Late Night στη πρώην ζώνη του Χάραλντ Σμιτ. Λόγω χαμηλής τηλεθέασης η Ενγκέλκε κόπηκε λίγους μήνες αργότερα στις 21 Οκτωβρίου 2004.
Συμμετέχει στην γερμανική μεταγλώττιση των Σίμπσον.
αριστερά|180px|εναλλ.=anke engelke|μικρογραφία|Η Ενγκέλκε το 2008
Τον Δεκέμβριο του 2009, το 2010, το 2011 και το 2012 παρουσίασε τα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου.
Στις 14 Μαΐου 2011 φιλοξένησε τον διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision 2011 στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας μαζί με τους Στέφαν Ράαμπ και Γιούντιτ Ράκερς.
Τον επόμενο χρόνο παρουσίασε την Eurovision 2012 για τη Γερμανία. Πριν παρουσιάσει τις ψήφους, έδωσε μια ζωντανή δήλωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη χώρα, λέγοντας: "Σήμερα κανένας δεν μπορεί να ψηφίσει για τη χώρα του. Αλλά είναι καλό να μπορείς να ψηφίσεις. Και είναι καλό να έχεις μια επιλογή. Καλή επιτυχία στο ταξίδι σου, Αζερμπαϊτζάν. Η Ευρώπη σε παρακολουθεί." Ήταν η μόνη παρουσιάστρια του διαγωνισμού του 2012 που έδωσε έμφαση στα ανθρώπινα δικαιώματα.
Τον Φεβρουάριο του 2013 η συμμετοχή της Ενγκέλκε στη Eurovision συνέχισε, παρουσιάζοντας τον εθνικό τελικό Unser Song für Malmö (ελεύθερη μετάφραση: Το τραγούδι μας για το Μάλμε).
Χίλντεγκαρντ του Φίντσγκαου
Η Χίλντεγκαρντ (γερμανικά: Hildegard, περί το 754 - 30 Απριλίου 783) από τον Οίκο των Ουλνταριχιδών έγινε με τον γάμο της βασίλισσα των Φράγκων και των Λομβαρδών ως τρίτη σύζυγος του Καρλομάγνου. Δεν είναι γνωστές πληροφορίες για τη ζωή της όπως με όλες τις γυναίκες που σχετίζονται με τον Καρλομάγνο, καταγράφονται μονάχα η πατρότητα, ο γάμος της, ο θάνατος της και ο ρόλος της σαν μητέρα. Η Χίλντεγκαρντ ήταν κόρη του Γκέρολντ του Φίντσγκαου γενάρχη του Οίκου των Ουλνταριχιδών και της συζύγου του Έμμας της Αλεμαννίας.
Γάμος
Ο πατέρας της είχε πολλές εκτάσεις σε περιοχές που κυβερνούσε ο μικρότερος αδελφός του Καρλομάγνου Καρλομάν Α΄, με τον γάμο θα μπορούσε ο Καρλομάγνος να επεκταθεί ανατολικά από τον Ρήνο και να κερδίσει την αριστοκρατία της Αλεμαννίας. Δεν είναι γνωστό αν ο Καρλομάγνος σχεδίασε τον γάμο πριν ή μετά τον αιφνίδιο και πρόωρο θάνατο του μικρότερου αδελφού του, σε κάθε περίπτωση ήθελε να σφετεριστεί την κληρονομιά από τον ανεψιό του. Ο γάμος ανάμεσα στον Καρλομάγνο και τη Χίλντεγκαρντ έγινε στο Άαχεν πριν τις 30 Απριλίου 771, αμέσως μετά είχε πάρει διαζύγιο από τη δεύτερη σύζυγο του Δεζιδεράτα από τη Λομβαρδία. Οι ιστορικοί αποδέχονται ότι την εποχή που παντρεύτηκε τον Καρλομάγνο ήταν περίπου 12-13 ετών. Τα κορίτσια σύμφωνα με το Ρωμαϊκό Δίκαιο που αποδέχτηκε η Καθολική Εκκλησία μπορούσαν να παντρευτούν σε οποιαδήποτε ηλικία πάνω από τα 12 έτη. Η σχέση τους ήταν έντονη, αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι τα 12 χρόνια του γάμου τους είχε 8 εγκυμοσύνες, ανάμεσα τους και δίδυμα, τα παιδιά γεννήθηκαν όλα υγιή, αυτό δείχνει ότι και η υγεία της ίδιας ήταν καλή παρά τη μικρή ηλικία που παντρεύτηκε. Η Χίλντεγκαρντ συνόδευσε τον Καρλομάγνο στις περισσότερες από τις εκστρατείες του.
Το δεύτερο παιδί και πρώτη κόρη της Αδελαΐδα γεννήθηκε την περίοδο που ο σύζυγος της πολιορκούσε την Παβία, πρωτεύουσα των Λομβαρδών (774), το παιδί πέθανε όταν το ζεύγος επέστρεφε στη Γαλλία. Την εποχή που το ζεύγος βρισκόταν σε εκστρατεία στην Ακουιτανία η Χίλντεγκαρντ γέννησε τους δίδυμους γιους της Λουδοβίκο και Λοθάριο (778). Σε δύο χρόνια ταξίδευσε στη Ρώμη με τον σύζυγο της και τέσσερα από τα παιδιά τους, ανάμεσα τους και οι γιοι τους Λουδοβίκος και Καρλομάν ο οποίος μετονομάστηκε σε Πεπίνος όταν βαπτίστηκε από τον πάπα Αδριανό Α΄, στη συνέχεια διορίστηκαν υποτελείς βασιλείς στην Ακουιτανία και στην Ιταλία. Η πράξη αυτή συνέβαλε στη σύσφιξη των σχέσεων ανάμεσα στον αυτοκράτορα και τον πάπα. Μια ερμηνεία για τις ασταμάτητες εγκυμοσύνες ήταν ότι βρισκόταν συχνά μαζί με τον σύζυγο της στις εκστρατείες του. Η Χίλντεγκαρντ πέθανε από επιπλοκές στη γέννα όταν γεννήθηκε το τελευταίο της παιδί (30 Απριλίου 783). Τάφηκε την επόμενη μέρα (1 Μαίου 783) στο Αβαείο του Σαίντ Άρνουλντ στη Μετς. Με εντολή του Καρλομάγνου στον τάφο της έκαιγαν καντήλια και γινόντουσαν προσευχές σε καθημερινή βάση για τη σωτηρία της ψυχής της.
Δωρεές στην εκκλησία
thumb|250px|left|Αναπαράσταση του Καρλομάγνου και της Χίλντεγκαρντ (1895) Η Χίλντεγκαρντ έκανε πολλές δωρεές σε μοναστήρια όπως του Σαίντ Ντενίς και του Σαίντ Μαρτίν στην Τουρ. Η Σάντα Λεόμπα ήταν φίλη της, ζούσε πολύ χρόνο μαζί της στην αυλή και είχε μεγάλη συνεισφορά στην εκπαίδευση της. Δημιούργησε μαζί με τον σύζυγο της τα "Ευαγγέλια του Γκόττσαλκ" όπου αναφέρεται για πρώτη φορά ξεκάθαρα σαν βασίλισσα μαζί με τον Καρολομάγνο. Η Χίλντεγκαρντ ήταν εξαιρετικά δημοφιλής όσο ζούσε, αυτό φαίνεται καθαρά στη Νεκρολογία της όπως την έγραψε ο Πολ Δε Ντίκον. Οι ύμνοι αυτοί ωστόσο εξετάζονται από τους ιστορικούς με μεγάλο σκεπτικισμό, στον Επιτάφιο της περιγράφεται σαν υπερβολικά όμορφη, έξυπνη και σοφή, αυτό ήταν συνηθισμένη περιγραφή στις βασίλισσες της εποχής της. Ο πάπας Αδριανός Α΄ έστειλε συλληπητήρια επιστολή στον Καρλομάγνο για τον πρόωρο θάνατο της συζύγου του. Με τη θέση της στη βασιλική αυλή η Χίλντεγκαρντ κέρδισε πολλά αξιώματα για τα αδέλφια της, ήταν η μόνη από τις συζύγους του Καρλομάγνου που μπόρεσε να αναδείξει συγγενείς της. Είχε επίσης πολύ ψηλούς ρόλους στη βασιλική αυλή όπως η αντιβασιλεία την περίοδο που απουσίαζε ο Καρλομάγνος, αυτό δείχνει ότι συμμετείχε μαζί του στις κυβερνητικές αποφάσεις. Η Χίλντεγκαρντ και ο σύζυγος της ήταν οι δωρητές στη "μονή του Κέμπτεν" που ιδρύθηκε το 752, δέχτηκε σημαντική πολιτική και οικονομική υποστήριξη. Όταν κατακτήθηκε το Βασίλειο των Λομβαρδών τα οστά των Ρωμαίων Αγίων Γορδιανού και Επίμαχου μεταφέρθηκαν στο μοναστήρι του Κέμπτεν, έγιναν οι πολιούχοι της μονής μαζί με την Παναγία. Η Χίλντεγκαρντ θεωρείται μία από τους ιδρυτές της μονής του Κέμπτεν, τον Μεσαίωνα πολλοί πίστευαν ότι τάφηκε στο Κέμπτεν αφού ο γιος της έκτισε το "παρεκλήσι της Χίλντεγκαρντ" που αναφέρεται σαν τόπος θαυμάτων, στο Άλγκοϊ καταγράφεται ως Αγία.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Καρλομάγνο στον γάμο του, ο σύζυγος της είχε παντρευτεί σε πρώτο γάμο τη Χιμιλτρούδη με την οποία απέκτησε:
Με τη δεύτερη σύζυγο του Δεζιδεράτα, πριγκίπισσα των Λομβαρδών την οποία χώρισε σε έναν χρόνο (771) δεν απέκτησε παιδιά.
Με την τρίτη σύζυγο του Χίλντεγκαρντ ο Καρλομάγνος απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Σύζυγοι των βασιλέων των Φράγκων Κατηγορία:Παλλακίδες του Καρλομάγνου Κατηγορία:Βασίλισσες της Λομβαρδίας
Ερόλ Καζίμ
Ο Ερόλ Καζίμ Αντάντς (Erol Kazım Andaç) ήταν Τουρκοκύπριος ποδοσφαιριστής και πολιτικός.
Βιογραφία
Ο Αντάτς γεννήθηκε στις 4 Απριλίου 1933 στο Ορτάκιοϊ της Λευκωσίας (σήμερα στα κατεχόμενα, στην ΤΔΒΚ). Ο πατέρας του ήταν τερματοφύλακας. Ο Αντάτς αγωνιζόταν στη θέση του μεσοεπιθετικού. Αγωνίστηκε με την Τσετίνκαγια ΤΣΚ την περίοδο 1949-1962. Από το 1954 ήταν και αρχηγός της ομάδας. Συνέβαλε καθοριστικά στην κατάκτηση ενός πρωταθλήματος, δύο κυπέλλων και 3 Ασπίδων Πάκκου την περίοδο 1950-1955.