cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Guardian
Αρχικά η εφημερίδα, την εποχή της ίδρυσης της, υποστήριζε φιλελεύθερες θέσεις και συχνά ερχόταν σε αντίθεση με τα αιτήματα των εργατικών τάξεων της περιοχής. Σταδιακά, από το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα και μετά, η πολιτική θέση της εφημερίδας άλλαξε και σήμερα θεωρείται ως εκπρόσωπος της μεσαίας αστικής τάξης της Βρετανίας, εκφραστής κεντροαριστερών απόψεων (στη Βρετανία οι πολίτες που ανταποκρίνονται σε αυτά τα χαρακτηριστικά αποκαλούνται συχνά με τον χαρακτηρισμό «Guardian readers»).Η εφημερίδα στηρίζει μέσω των ισοτόπων της το Εργατικό κόμμα του Ηνωμένου Βασιλείου,το Δημοκρατικό κόμμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Εργατικό κόμμα στην Αυστραλία, το Φιλελεύθερο κόμμα στον Καναδά και το Εργατικό κόμμα στη Νέα Ζηλανδία.
Σήμερα, είναι η τρίτη σε κυκλοφορία εφημερίδα στη Βρετανία, μετά τις The Daily Telegraph και The Times.
Ιστορικό έκδοσης
Η εφημερίδα ιδρύθηκε στο Μάντσεστερ το 1821 με τον τίτλο The Manchester Guardian από τον έμπορο βάμβακος Τζον Έντουαρντ Τέιλορ. Ο Τέιλορ ήταν μέλος μιας αντικομφορμιστικής φιλελεύθερης πολιτικής ομάδας επιχειρηματιών του Μάντσεστερ, που έφερε το όνομα «Little Circle». Η δημιουργία του The Manchester Guardian έγινε με την υποστήριξη 11 μελών του Little Circle.
Η ίδρυσή της έγινε δυνατή μετά το προσωρινό κλείσιμο των γραφείων της ριζοσπαστικής εφημερίδας του Μάντσεστερ, Manchester Observer και τη φυλάκιση του εκδότη της. Ο Manchester Observer είχε υπερασπιστεί τους διαδηλωτές κατά τα επεισόδια της 16ης Αυγούστου του 1918, τα οποία έμειναν γνωστά ως «Σφαγή του Πετερλόου». Το προσωρινό κλείσιμο του Manchester Observer άνοιξε τον δρόμο για την έκδοση της εφημερίδας του Τέιλορ, η θέση του οποίου πάνω στο θέμα ήταν λιγότερο θετική για τους διαδηλωτές και κυρίως για τους ηγέτες τους, θεωρώντας πως εκμεταλλεύτηκαν τη μάζα για προσωπικά οφέλη.
Το πρώτο φύλλο της νέας εφημερίδας κυκλοφόρησε στις 5 Μαΐου του 1821 και κόστιζε 7d (παλιές πένες), από τις οποίες οι 4d αφορούσαν τον φόρο χαρτοσήμου. Η εφημερίδα ήταν εβδομαδιαία και κυκλοφορούσε κάθε Σάββατο. To 1836, με τη μείωση της τιμής του τέλους χαρτοσήμου για τις εφημερίδες, έγινε δυνατή η έκδοση και δεύτερου φύλλου, κάθε Τετάρτη, ενώ η πλήρης κατάργησή του το 1855 τη μετέτρεψε σε καθημερινή έκδοση.
Το 1959 αφαίρεσε από τον τίτλο της έκδοσης τη λέξη «Manchester», μετατρέποντάς τον στο σημερινό, «The Guardian». Το 1964 η διεύθυνση της εφημερίδας μετακόμισε από το Μάντσεστερ στο Λονδίνο. Η περίοδος της δεκαετίας του 1970 υπήρξε οικονομικά κακή για την εφημερίδα, αναγκάζοντας τους υπεύθυνους να συζητούν μια πιθανή συγχώνευση με την εφημερίδα The Times. Όμως, η ίδρυση της εφημερίδας The Independent το 1986 προκάλεσε μια άνθηση στο αναγνωστικό κοινό του ημερήσιου Τύπου και δημιούργησε έναν αγώνα για τη μεγαλύτερη κυκλοφορία.
To 1992 παρουσίασε μια καθημερινή συνοδευτική της έκδοση, με τη μορφή tabloid, το οποίο ονομάστηκε G2. Η ιδέα υιοθετήθηκε και από άλλες μεγάλες «ποιοτικές» εφημερίδες και το κύριο φύλλο πέρασε στη μορφή Berliner (315 mm × 470 mm), ενώ από το 2005 υιοθέτησε μια μορφή λίγο μεγαλύτερη από αυτή της tabloid, την οποία χρησιμοποιούσε ήδη η γαλλική Le Monde και η γερμανική Die Tageszeitung.
Το 1993 αγόρασε τον The Observer και τον μετέτρεψε σε Κυριακάτικη εφημερίδα. Η διεθνής εβδομαδιαία της έκδοση είναι η The Guardian Weekly, ενώ έχει δημιουργήσει και μια ηλεκτρονική έκδοση, την G24, που είναι διαθέσιμη ελεύθερα και περιέχει άρθρα από τον The Guardian και τον The Observer. Το 1999 δημιούργησε την ηλεκτρονική της έκδοση, guardian.co.uk.
Κυκλοφορία
Η καθημερινή έκδοση της κυκλοφορίας είχε κυκλοφορία 185.429 φύλλων τον Ιανουάριο του 2015. Σύμφωνα με τον ανεξάρτητο πάροχο στοιχείων διαδικτυακής επισκεψιμότητας Similar Web, η ιστοσελίδα του The Guardian ήταν η 30ή σε επισκεψιμότητα ιστοσελίδα στο Ηνωμένο Βασίλειο και 1η μεταξύ των ειδησεογραφικών ιστοσελίδων, προσελκύοντας περισσότερο από 135 εκατομμύρια επισκέπτες σε μηνιαία βάση.
Πρώτα χρόνια
Το 1821, η νέα εφημερίδα δήλωνε πως «...θα εφαρμόσει με ζήλο τις αρχές της πολιτικής και θρησκευτικής ελευθερίας...» Συνάντησε όμως την έντονη αντίδραση της εργατικής τάξης του Μάντσεστερ, που χαρακτήριζε τον Manchester Guardian σαν «παράνομη πόρνη και βρομερό παράσιτο του χειρότερου μέρους των ιδιοκτητών μύλων», καθώς η νέα εφημερίδα ήταν συχνά εχθρική προς τα αιτήματα των εργατών και ασκούσε κριτική στις κινητοποιήσεις τους.
Στην περίοδο του Αμερικανικού Εμφυλίου, ήταν αντίθετη προς τη μεριά της Ένωσης.
Ο C. P. Scott και η αναγνώριση στη Βρετανία
Τον Φεβρουάριο του 1871 στη δημοσιογραφική ομάδα του The Manchester Guardian προστέθηκε ο Τσαρλς Πρέστγουιτς Σκοτ (C. P. Scott), ανιψιός του ιδρυτή της εφημερίδας Τζον Έντουαρντ Τέιλορ και γιος του συνεκδότη της (μεταξύ 1847–1848), Ρουσέλ Σκοτ. Από την 1η Ιανουαρίου του 1872 έγινε εκδότης της και παρέμεινε στη θέση για 57 χρόνια, ενώ από το 1907 έγινε και ιδιοκτήτης της.
Ο Σκοτ κατάφερε να κάνει την τοπική εφημερίδα του Μάντσεστερ αναγνωρίσιμη σε όλη τη Βρετανία. Κάτω από τη διεύθυνσή του, μετέτρεψε τη συντηρητική γραμμή της σε πιο ριζοσπαστική. Την περίοδο της διάσπασης του Φιλελεύθερου Κόμματος το 1886, η εφημερίδα τάχθηκε ανοιχτά με το μέρος του Γουίλιαμ Γκλάντστοουν. Στην περίοδο του Δευτέρου Πολέμου τον Μπόερ εναντιώθηκε προς αυτόν, ερχόμενη σε αντίθεση με την κοινή γνώμη. Υποστήριξε τον αγώνα του γυναικείου κινήματος των Σουφραζέτων, χωρίς να πάψει όμως να ασκεί κριτική σε ορισμένες τακτικές τους.
Το 1936 η ιδιοκτησία της εφημερίδας πέρασε στη Scott Trust Limited.
Ισπανικός εμφύλιος και θέσεις μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο
Την περίοδο του Ισπανικού Εμφυλίου, η εφημερίδα, η οποία είχε πάντα ένα κεντρώο και κεντροαριστερό ακροατήριο, υποστήριξε τη Δημοκρατική πλευρά, παράλληλα με την εργατική Daily Herald, τη φιλελεύθερη News Chronicle και την κομμουνιστική Daily Worker. Με τη θέση της αυτή κατάφερε να κερδίσει εθνική αναγνώριση και την υποστήριξη της Αριστεράς.
Το 1956 υποστήριζε μια πιθανή επέμβαση στη διώρυγα του Σουέζ, κατά την περίοδο της Κρίσης του Σουέζ.
Στα γεγονότα της Ματωμένης Κυριακής το 1972 έριξε την ευθύνη στους διαδηλωτές, παίρνοντας το μέρος του Στρατού. Υποστήριξε πως οι διοργανωτές της διαμαρτυρίας έπρεπε να υπολογίσουν πως ο ΙΡΑ ήταν πιθανό να επιχειρούσε να χρησιμοποιήσει τους διαδηλωτές ως ασπίδα και πως ο πετροπόλεμος δεν μπορούσε να αποτραπεί. Επίσης στην επίσημη θέση της, η εφημερίδα υποστήριζε για την περίπτωση της Βόρειας Ιρλανδίας τη μέθοδο της φυλάκισης χωρίς προηγουμένως τη διεξαγωγή δικής ως αναπόφευκτη και αναγκαία, παρόλο που τη χαρακτήριζε γενικά ως «απεχθές, καταπιεστική και αντιδημοκρατική» πρακτική, «...με την ελπίδα ότι η ατμόσφαιρα θα μπορούσε να ηρεμήσει...».
Την περίοδο του Πολέμου του Κόλπου, η εφημερίδα εξέφρασε αρχικά τις αμφιβολίες της γύρω από την ανάληψη στρατιωτικής δράσης στο Ιράκ. Με την έναρξη του πολέμου, πάντως, υποστήριξε την ανάγκη μιας γρήγορης επέμβασης, με την υποστήριξη του βρετανικού στρατού, για την αντιμετώπιση ενός «κακού καθεστώτος», καθώς αυτή ήταν η απόφαση των Ηνωμένων Εθνών. Αντίθετα, υποστήριξε το NATO στον Πόλεμο του Κοσόβου το 1999, παρά την αντίθετη γνώμη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Μετά την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, υπήρξε κατά του Πολέμου στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.
Τα τελευταία χρόνια η εφημερίδα έχει πραγματοποιήσει σημαντικές αποκαλύψεις που συζητήθηκαν σε όλο τον κόσμο και επηρέασαν τη διεθνή πολιτική σκηνή. Μεταξύ των σημαντικότερων από αυτές υπήρξε η δημοσίευση, τον Ιούνιο του 2013, της μεγάλης έρευνας γύρω από τα προγράμματα παρακολουθήσεων των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, βασισμένη σε πληροφορίες του πρώην τεχνικού της υπηρεσίας Έντουαρντ Σνόουντεν. Για την αποκάλυψη αυτή η αμερικανική έκδοση της εφημερίδας, μαζί με την εφημερίδα της Washington Post, βραβεύτηκαν το 2014 με το βραβείο Πούλιτζερ.
Φρανς Κράμπε φαν Έσπλεχεμ
Ο Κράμπε άρχισε να εξερευνά τη χαρακτική ύστερα από την επίσκεψη του Άλμπρεχτ Ντύρερ στην Ολλανδία το 1521. Ο Κράμπε έγινε γνωστός για τα χαρακτικά του, τις χαλκογραφίες και τις ξυλογραφίες του.
Δάσκαλος της καραβίδας
Οι πρώτοι καλλιτέχνες δεν ανέγραφαν το όνομά τους στα έργα τους ούτε προσδιόριζαν με κάποιο τρόπο ότι ήταν οι δημιουργοί τους. Σε κάποια χρονική στιγμή άρχισαν να προσθέτουν κρυφά λογότυπα, μονογράμματα, αρχικά κτλ. στα έργα τους αλλά σε αρκετές περιπτώσεις δεν έχει ακόμη γίνει δυνατή η ταυτοποίηση έργου - δημιουργού. Στα έργα που ο δημιουργός δεν έχει προσδιοριστεί, συνάγεται ότι όσα φέρουν το συγκεκριμένο διακριτικό (λογότυπο κλπ) έχουν δημιουργηθεί από τον ίδιο καλλιτέχνη και ως δημιουργός τους αναφέρεται ο "Δάσκαλος του...", π.χ. "Δάσκαλος του Ι.Β. με το πτηνό".
Ο Κράμπε ήταν αρχικά γνωστός ως "Δάσκαλος της καραβίδας". Αυτό βασίστηκε σε λογότυπο που απεικόνιζε μια καραβίδα στα έργα του. Σε αυτό το λογότυπο οφείλεται και μέρος του ονόματός του (Crabbe = καραβίδα στα Φλαμανδικά).
Είναι πιθανόν ο Κράμπε συναντήθηκε με τον Ντύρερ και επηρεάστηκε από αυτόν. Το 1539 ο Κράμπε απέκτησε το εργαστήριο του Νικολάας Χοχενμπερχ (Nicolaas Hogenberg) και καταγράφεται στο Μέχελεν ως μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά και επικεφαλής της Αδελφότητος της Παναγίας. Τα έργα του θεωρούνται μεταβατικά, με μορφή και τεχνική που καταδεικνύουν την επίδραση της ιταλικής Αναγέννησης. Το στυλ της σημαντικής μέριμνας του βάθους τόσο στην ατμόσφαιρα όσο και στο τοπίο φαίνεται ότι οφείλει στον Λούκας φαν ντερ Λέιντεν (Lucas van Leyden) και την ιταλική λεπτότητα στις μορφές στον Γιαν Γκόσσαερτ (Jan Gossaert) ή Γιαν Μαμπούζε.
Ο Κράμπε εργάστηκε τόσο ως χαράκτης και ξυλογράφος όσο και ως χαλκογράφος, αλλά είναι αξιοσημείωτος ως προς την τελευταία του αυτή ιδιότητα για την ασυνήθιστη επιτυχία που είχε σε αυτό το μέσον, το οποίο κρινόταν από τους συγχρόνους του ότι είχε περιορισμένες δυνατότητες. Η μεγάλη του επιτυχία έγκειται στο ότι κατάφερνε να συνθέτει δημιουργίες που είχαν σχεδόν την ίδια εικόνα με κανονικά ζωγραφισμένους πίνακες, δημιουργίες που καταδεικνύουν την ικανότητά του να απεικονίζει εκπληκτικά τις συνθήκες του φωτισμού και της ατμόσφαιρας. Δυστυχώς τα έργα του που έχουν διασωθεί είναι ελάχιστα. Σχεδόν τα ίδια αναφέρει και ο Α. Μ. Χιντ (A. M. Hind), ο οποίος προσθέτει ότι αναγνωρίζει την επίδραση και του Κουέντιν Μασσάις εκτός από αυτήν του φαν ντερ Λέιντεν, ενώ στα έργα που έχει δημιουργήσει με τη χρήση μιας τεχνικής με μικρές τελείες αναγνωρίζει την επίδραση του Ντίρικ Φέλλερτ (Dirick Vellert). Ο Φριντλέντερ αναγνώρισε με βεβαιότητα τον Φρανς Κράμπε ως τον "Δάσκαλο της καραβίδας" το 1921.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί χαράκτες
Αχυρώνας Λιοπετρίου
Η Ένωση Νέων Αχυρώνα Λιοπετρίου (ή ο Αχυρώνας Λιοπετρίου) ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Λιοπέτρι της επαρχίας Αμμοχώστου. Ιδρύθηκε το 1960. Τα χρώματα της ομάδας ήταν το μπλε και το κίτρινο. Ως έδρα χρησιμοποιούσε το Κοινοτικό Στάδιο Λιοπετρίου.
Ιστορία
Ο Αχυρώνας Λιοπετρίου ιδρύθηκε το 1960. Το όνομα του προερχόταν από την Μάχη του Αχυρώνα Λιοπετρίου του 1958 μεταξύ τεσσάρων αγωνιστών της ΕΟΚΑ και των Άγγλων που είχε σαν αποτέλεσμα τον ηρωικό θάνατο των τεσσάρων.
Μέχρι το 1985 ο Αχυρώνας συμμετείχε στα αγροτικά πρωταθλήματα της ΕΠΟΠΛ και της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Νεολαίας ΣΕΚ Λάρνακας (ΟΠΝ ΣΕΚ). Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Ο Αχυρώνας ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ. Από τότε και έως το 2022 συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΚΟΠ.
Περίοδος 1985-1989
Την περίοδο 1985-86, την πρώτη του Αχυρώνα στις κατηγορίες της ΚΟΠ, συμμετείχε στη Δ΄ κατηγορία, η οποία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Αχυρώνας συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου και τερμάτισε στην 11η θέση. Την επόμενη περίοδο συμμετείχε και πάλι στον ίδιο όμιλο και κατάφερε να κερδίσει το πρωτάθλημα του ομίλου, κερδίζοντας και τον προβιβασμό στη Γ΄ κατηγορία.
Στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1987-88 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε. Το πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 1988-89 ήταν χωρισμένο σε τέσσερις ομίλους. Ο Αχυρώνας συμμετείχε στο δεύτερο όμιλο, τερματίζοντας στην τρίτη θέση. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Αχυρώνας συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου. 2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους. Ο Αχυρώνας συμμετείχε στο δεύτερο όμιλο.
Δεκαετία 1990-1999
Το πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 1989-90 ήταν χωρισμένο σε 3 ομίλους με τον Αχυρώνα να συμμετέχει στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου και να τερματίζει στην τρίτη θέση. Τα ίδια δεδομένα ίσχυαν και την επόμενη περίοδο, με τον Αχυρώνα να κατακτά το πρωτάθλημα του ομίλου για δεύτερη φορά και να επιστρέφει στη Γ΄ κατηγορία.
Την περίοδο 1993-94 τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας. Έδωσε αγώνες μπαράζ με την 9η ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ Κατηγορίας 1993-94, Δόξα Κατωκοπιά ς, για συμμετοχή στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1994-95. Ο Αχυρώνας έχασε και τους δύο αγώνες και παρέμεινε στην Γ΄ κατηγορία.
Την περίοδο 1995-96 τερμάτισε και πάλι στη δεύτερη θέση, ένα βαθμό πίσω από τον πρωταθλητή, αλλά αυτή τη φορά προβιβάστηκε απευθείας στη Β΄ κατηγορία. Η περίοδος 1996-97 ήταν η μοναδική που η ομάδα συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία. Ο Αχυρώνας τερμάτισε στη 12η θέση και υποβιβάστηκε. Η ενδέκατη ομάδα, η οποία δεν διαβαθμιζόταν, είχε μόλις ένα βαθμό περισσότερο ενώ οι ομάδες από την έβδομη έως τη δέκατη θέση είχαν δύο βαθμούς περισσότερους. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε ομίλους. Ο Αχυρώνας συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου.
Δεκαετία 2000-2009
Την περίοδο 1999-00 τερμάτισε στη δωδέκατη θέση, που σύμφωνα με την προκήρυξη του πρωταθλήματος οδηγούσε σε υποβιβασμό. Ωστόσο, λόγω της ενοποίησης του ΑΠΟΠ Πάφου με τον Ευαγόρα Πάφου, κενώθηκε μια θέση στη Β΄ κατηγορία που οδήγησε σε μια κενή θέση και στη Γ΄ κατηγορία. Ο Αχυρώνας συμμετείχε σε αγώνες μπαράζ στους οποίους πήραν μέρος οι τρεις τελευταίες στη βαθμολογία ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1999-00 και η τέταρτη στη βαθμολογία ομάδα της Δ΄ κατηγορίας 1999-00, ώστε να αναπληρωθεί η θέση που θα έμενε κενή στην Γ΄ κατηγορία. Ο Αχυρώνας τερμάτισε τελευταίος και υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία.
Τις επόμενες περιόδους άρχισε μια πορεία συχνών ανόδων και υποβιβασμών μεταξύ Γ΄ και Δ΄ κατηγορίας. Αρχικά προβιβάστηκε την περίοδο 2001-02 τερματίζοντας στην 3η θέση της Δ΄ κατηγορίας, για να υποβιβαστεί την επόμενη περίοδο ως 13η της Γ΄ κατηγορίας. Επανήλθε την αμέσως επόμενη περίοδο τερματίζοντας στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας. Υποβιβάστηκε ξανά την περίοδο 2005-06 τερματίζοντας στη δωδέκατη θέση της Γ΄ κατηγορίας.
Την περίοδο 2008-09 κατέκτησε το πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας (για τον Αχυρώνα ήταν η πρώτη κατάκτηση του πρωταθλήματος ως ενιαία κατηγορία) και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία.
Δεκαετία 2010-2019
Την περίοδο 2009-10 τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2011-12 τερμάτισε στη 12η θέση της Γ΄ κατηγορίας. Όταν τελείωσε το πρωτάθλημα ο Αχυρώνας είχε διαβαθμιστεί. Ωστόσο, επειδή στη συνέχεια ο ΑΠΟΠ Κινύρας Πέγειας που θα συμμετείχε στη Γ΄ κατηγορία 2012-13 υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία 2012-13 μετά από απόφαση της FIFA,  για να καλυφθεί η κενή θέση του στο νέο πρωτάθλημα, έγιναν αγώνας μπαράζ μεταξύ του 12ου της Γ΄ κατηγορίας 2011-12 (Αχυρώνα) και του 4ου της Δ΄ κατηγορία 2011-12 (Π.Ο. Ξυλοτύμβου 2006), με τον Αχυρώνα να κερδίζει στα πέναλτι με 5-4 (κανονικός αγώνας 2-2) και να παραμένει στην Γ΄ κατηγορία.
Περίοδος 2020-2022
Την περίοδο 2019-20 ο Αχυρώνας συμμετείχε στη Γ΄ κατηγορία 2019-20. Η ομάδα διεκδικούσε την άνοδο της στη Β΄ κατηγορία. Λόγω της Πανδημίας του κορονοϊού το πρωτάθλημα αρχικά ανεστάλη και στη συνέχεια διεκόπη. Ο Αχυρώνας προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία μαζί με άλλες 3 ομάδες λόγω της κατάργησης του υποβιβασμού σε όλες τις κατηγορίες και την άνοδο των πρώτων ομάδων. Την περίοδο 2020-21 τερμάτισε στην ένατη θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας.
Στις 23 Ιουνίου 2022 ενοποιήθηκε με τον Ονήσιλο Σωτήρας 2014 δημιουργώντας τον Ποδοσφαιρικό Όμιλο Αχυρώνας-Ονήσιλος.
Συμμετοχές ανά κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως και την περίοδο 2020-21 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2020-21.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιοπέτρι Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Αμμοχώστου Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1960 Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών)
Αυτοματισμός γραφείου
Ο αυτοματισμός γραφείου αναφέρεται στην ποικιλία μηχανημάτων και λογισμικού ηλεκτρονικών υπολογιστών που χρησιμοποιούνται για την ψηφιακή δημιουργία, συλλογή, αποθήκευση, διαχείριση και αναμετάδοση πληροφοριών γραφείου που απαιτούνται για την εκπλήρωση βασικών καθηκόντων.
Η αποθήκη πρωτογενών πληροφοριών, η ηλεκτρονική μεταφορά, και η διαχείριση των ηλεκτρονικών επιχειρηματικών πληροφοριών περιλαμβάνουν τις βασικές δραστηριότητες ενός συστήματος αυτοματισμού γραφείου. Ο αυτοματισμός γραφείου βοηθά στη βελτιστοποίηση και αυτοματοποίηση των ήδη υπαρχόντων διαδικασιών γραφείου.
Ιστορική εξέλιξη
Η ιστορία του αυτοματισμού γραφείου ξεκινά το 1460 με τον Γουτεμβέργιο, ο οποίος μετά την χρήση κινητών στοιχείων προχώρησε σε έκδοση έντυπων και βιβλίων. Τον 19ο αιώνα δημιουργείται η πρώτη επιτραπέζια υπολογιστική μηχανή όπως και η πρώτη γραφομηχανή. Στη συνέχεια με την εμφάνιση του ηλεκτρικού ρεύματος οι μηχανές αυτές εξελίχθηκαν σε ηλεκτρομηχανές. Την δεκαετία του 1960 η ψηφιακή επανάσταση έχει ως αποτέλεσμα τη μετατροπή των ηλεκτρομηχανών σε ψηφιακές. Ο σύγχρονος αυτοματισμός γραφείου κάνει την εμφάνιση του την δεκαετία του 1970 οπού αρχίζει η ανάπτυξη εργαλείων για την εξυπηρέτηση εργαζομένων όπως επεξεργασία κειμένου ,ηλεκτρονικό σημειωματάριο κ.α. Επιπρόσθετα την δεκαετία του 1980 η ιδέα του αυτοματισμού γραφείου μεταφέρθηκε από τους μεγάλους κεντρικούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές στους μικρότερους προσωπικούς και στα δίκτυα. Έτσι δόθηκε η δυνατότητα χρήσης τους όχι μόνο από μεγάλες επιχειρήσεις αλλά και από μικρότερες καθώς και από τα ίδια τα άτομα.
Δραστηριότητες αυτοματοποίησης γραφείου
Η αυτοματοποίηση γραφείου αποτελείται από την διαχείριση εγγράφων, την διαχείριση δεδομένων, την διαχείριση έργου, τον προγραμματισμό εργασιών και την επικοινωνία.
Διαχείριση εγγράφων
Δίνει τη δυνατότητα στους χρήστες να αποθηκεύουν, διαχειρίζονται, διακινούν έγραφα και πληροφορίες με ψηφιακό τρόπο. Επίσης περιλαμβάνει την αρχειοθέτηση και αναζήτηση των εγγραφών κάθε φορά που παρουσιάζεται σχετική ανάγκη. Καθώς επίσης και τη διαχείριση και την ανάκληση (με κάποια κριτήρια) αποθηκευμένων εγγράφων σε οπτικούς δίσκους αρχείων.
Διαχείριση δεδομένων
Αφορά την εισαγωγή και διαχείριση δεδομένων για την παρακολούθηση πληροφοριών που έχουν να κάνουν με τους πωλητές, αντιπροσώπους, προμηθευτές, εργαζομένους αλλά και ανταγωνιστές.
Διαχείριση έργων
Παρέχει την δυνατότητα στον χρήστη να προσδιορίζει, να παρακολουθεί και να εκτελεί την ροή των επιμέρους έργων και πληροφοριών είτε μιας ομάδας είτε συνολικά της επιχείρησης. Οι πληροφορίες μεταδίδονται από ένα σταθμό εργασίας σε έναν άλλον συντονίζοντας και παρακολουθώντας όλη τη διαδικασία. Ως αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας είναι η άμεση μετάδοση πληροφοριών για την πρόοδο των έργων στους αρμόδιους. Επίσης περιλαμβάνεται ο αποδοτικός καταμερισμός των πόρων και η  παρακολούθηση  του βαθμού ολοκλήρωσης της κάθε διαδικασίας. Η διαχείριση έργου αποτελείται από εργαλεία χρονικού προγραμματισμού, δηλαδή, λογισμικά που δίνουν τη δυνατότητα εφαρμογής μεθόδων επιχειρηματικής έρευνας (PERT, COST) και από εργαλεία διαχείρισης έργου, δηλαδή, λογισμικά που επιτρέπουν την παρακολούθηση εξέλιξης ενός έργου (MS PROJECT).
Προγραμματισμός εργασιών
Ο προγραμματισμός εργασιών έχει ως αντικείμενο την δημιουργία την διαχείριση και την επικοινωνία εγγράφων και προγραμμάτων.
Επικοινωνία
Αφορά την διευκόλυνση της συνεργασίας των ατόμων όπως και των ομάδων σε περιβάλλον γραφείου. Η επικοινωνία σε ένα περιβάλλον γραφείου μπορεί να πραγματοποιηθεί με: τη χρήση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ημερολογίου και ατζέντας, τηλεσυνδιασκέψεις (teleconferences, e-meeting) όπου δίνει τη δυνατότητα συζήτησης με ανθρώπους που βρίσκονται σε διαφορετικά σημεία on line σε πραγματικό χρόνο (real time).
Μερικά οφέλη από την χρήση συστημάτων αυτοματισμού γραφείου
Το Σύστημα Αυτοματοποίησης Γραφείου έχει εγκατασταθεί και λειτουργεί σε πραγματικό περιβάλλον σε πολλούς κυβερνητικούς οργανισμούς και υπηρεσίες. Μερικά παραδείγματα αυτών είναι το Υπουργείο Οικονομικών, το Τμήμα Υπηρεσιών Πληροφορικής, το Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού, το Κρατικό Αρχείο κ.α. με σκοπό τον συνεχή εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης.
Η εισαγωγή των συστημάτων αυτοματοποίησης γραφείου έχει επιφέρει επανάσταση στον τρόπο λειτουργίας επιχειρήσεων, οργανισμών και δημοσίων υπηρεσιών, δίνοντας τους τη δυνατότητα να γίνουν πιο ευέλικτοι ακολουθώντας τις επιταγές της σύγχρονης πραγματικότητας και την ικανότητα προσαρμογής τους σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Σαφώς τα οφέλη που απορρέουν είναι θετικά τόσο για τον κρατικό μηχανισμό, τους οργανισμούς και τις επιχειρήσεις όσο για το κοινό και τους εργαζομένους.
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοματισμός Toimisto-ohjelmisto
Σημαία της Δημοκρατίας της Σαχάρας
thumb|Λόγος 1:2 Η σημαία της Δυτικής Σαχάρας (αραβικά: علم الصحراء الغربية) καθιερώθηκε από την Λαϊκή Αραβική Δημοκρατία της Σαχάρας στις 27 Φεβρουαρίου του 1976. Το σχέδιό της αποτελείται από τα παναραβικά χρώματα άσπρο, μαύρο, κόκκινο και πράσινο και το ισλαμικό σύμβολο, την ημισέληνο με το αστέρι.
Είναι σε χρήση από τις αρχές της δεκαετίας του ‘70 ως σημαία του Μετώπου Πολισάριο για την ανεξαρτησία της Δυτικής Σαχάρας. Το μεγαλύτερο μέρος της χώρας αυτής κυβερνάται σήμερα από το Μαρόκο, με την Λαϊκή Αραβική Δημοκρατία της Σαχάρας να διεκδικεί τον έλεγχο μιας ακατοίκητης λωρίδας γης, πίσω από το τείχος του Μαρόκου. Οι Πολισάριο θεωρούν το μέρος αυτό ως Ελεύθερη Ζώνη, ενώ το Μαρόκο τη θεωρεί ουδέτερη ζώνη. Οι μαχητές του Πολισάριο ισχυρίζονται ότι η Δυτική Σαχάρα είναι ανεξάρτητο κράτος υπό την κατοχή του Μαρόκου, κάτι που αντικρούει το Μαρόκο.
Η σημαία αυτή μοιάζει πολύ με τη σημαία της Παλαιστίνης, καθώς τα χρώματά της προέρχονται από τη σημαία της Αραβικής Επανάστασης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δυτική Σαχάρα Κατηγορία:Δυτική Σαχάρα
Νατζίμπ Μικάτι
Ο Νατζίμπ Άζμι Μικάτι (نجيب عزمي ميقاتي, γενν. 24 Νοεμβρίου 1955) είναι Λιβανέζος πολιτικός και επιχειρηματίας, πρωθυπουργός του Λιβάνου από τον Σεπτέμβριο του 2021. Υπηρέτησε ξανά στην πρωθυπουργία από τον Ιούνιο του 2011 έως τον Φεβρουάριο του 2014 και από τον Απρίλιο έως τον Ιούλιο του 2005. Διετέλεσε υπουργός Δημοσίων Έργων και Μεταφορών από τον Δεκέμβριο του 1998 έως το 2003.
Ο Μικάτι ήταν φίλα προσκείμενος στη συριακή κυβέρνηση και διαχειριζόταν πολλά τηλεπικοινωνιακά έργα στη Συρία και το Λίβανο.
Το 2005 ηγήθηκε μιας προσωρινής κυβέρνησης που επέβλεψε τις γενικές εκλογές μετά την αποχώρηση των συριακών στρατευμάτων. Το 2011 σχημάτισε τη δεύτερη κυβέρνησή του υποστηριζόμενη από τη συμμαχία της 8ης Μαρτίου, προτού παραιτηθεί το 2013. Ήταν βουλευτής της Τρίπολης από το 2000 έως το 2005 και επανεξελέγη το 2009 και το 2018. Τον Ιούλιο του 2021 διορίστηκε πρωθυπουργός.
Σύμφωνα με το Forbes, είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στον Λίβανο, με καθαρή περιουσία 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 2021. Έχει κατηγορηθεί πολλαπλά για διαφθορά και κατηγορήθηκε για παράνομα κέρδη.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Μικάτι γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1955 και κατάγεται από μια εξέχουσα οικογένεια Σουνιτών Μουσουλμάνων με έδρα την Τρίπολη. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού το 1980 με μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στη διοίκηση επιχειρήσεων (MBA). Παρακολούθησε επίσης ένα θερινό σχολικό πρόγραμμα που πραγματοποιήθηκε στο Χάρβαρντ και στη γαλλική σχολή επιχειρήσεων INSEAD.
Επιχειρηματική καριέρα και πλούτος
Το 1979 ο μεγαλύτερος αδελφός του Νατζίμπ, Τάχα Μικάτι ίδρυσε την Αραβική Οικοδομική Εταιρεία (αγγλικά: Arabian Construction Company, γνωστή με το αρκτικόλεξο ACC), με έδρα το Άμπου Ντάμπι, η οποία έγινε μία από τις μεγαλύτερες κατασκευαστικές εταιρείες στη Μέση Ανατολή. Ο Νατζίμπ Μικάτι ίδρυσε την εταιρεία τηλεπικοινωνιών Investcom με τον αδελφό του Τάχα το 1982. Πούλησε την εταιρεία τον Ιούνιο του 2006 στον όμιλο MTN της Νότιας Αφρικής για 5,5 δισεκατομμύρια δολάρια.
Πολιτική σταδιοδρομία
Αφού διορίστηκε υπουργός Δημοσίων Έργων και Μεταφορών στις 4 Δεκεμβρίου 1998, ο Μικάτι εξελέγη στο κοινοβούλιο του Λιβάνου από την πατρίδα του την Τρίπολη το 2000, υπερισχύοντας του Ομάρ Καράμι, ο οποίος εξελέγη από την ίδια εκλογική πολυεδρική περιφέρεια. Ως βουλευτής, ο Μικάτι διατήρησε τον υπουργικό θώκο και ανέπτυξε τη φήμη του ως μετριοπαθής φιλοσυριακός πολιτικός με κανονικές σχέσεις με τον Σύρο πρόεδρο Μπασάρ Άσαντ. Αργότερα ο Μικάτι έγινε υπουργός Μεταφορών και έγινε σύμμαχος του τότε Λιβανέζου προέδρου Εμίλ Λαχούντ, υποστηρίζοντας την παράταση της θητείας του το 2004.
Πρώτη πρωθυπουργία
Ο Μικάτι ήταν συνεχώς υποψήφιος πρωθυπουργός του Λιβάνου από το 2000, αναλαμβάνοντας τελικά το αξίωμα μετά την παραίτηση του Ομάρ Καράμι στις 13 Απριλίου 2005. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τον σχηματισμό κυβέρνησης, ο Μικάτι εμφανίστηκε ως κοινά αποδεκτός υποψήφιος. Άσκησε καθήκοντα προσωρινού πρωθυπουργού. Είναι ο ηγέτης του μπλοκ αλληλεγγύης, το οποίο έχει δύο έδρες στο κοινοβούλιο του Λιβάνου από το 2004. Δημιούργησε επίσης το κεντρώο κίνημα και την ιδεολογία στον Λίβανο και τον αραβικό κόσμο, για το οποίο έχει πραγματοποιήσει πολλά διεθνή συνέδρια στον Λίβανο. Στις γενικές εκλογές του 2009 ο Μικάτι κέρδισε ξανά μια έδρα στην Τρίπολη, όντας μέλος των κεντρώων ομάδων στο κοινοβούλιο του Λιβάνου.
Δεύτερη πρωθυπουργία
Στις 24 Ιανουαρίου 2011 η συμμαχία της 8ης Μαρτίου, συγκεκριμένα η Χεζμπολάχ, ο Μισέλ Αούν και ο Γουαλίντ Τζούμπλατ, πρότειναν τον Μικάτι να γίνει πρωθυπουργός. Ο Μικάτι διαδέχθηκε τον Σαάντ Χαρίρι, η κυβέρνηση του οποίου έπεσε με την παραίτηση δέκα υπουργών της συμμαχίας και ενός διορισμένου προέδρου στις 12 Ιανουαρίου 2011, που προέκυψε από την κατάρρευση της πρωτοβουλίας Σαουδάραβας-Συρίας για επίτευξη συμβιβασμού στο Ειδικό Δικαστήριο για τον Λίβανο. Στις 25 Ιανουαρίου 68 μέλη του κοινοβουλίου του Λιβάνου ψήφισαν υπέρ του διορισμού του Μικάτι για πρωθυπουργό. Ο Πρόεδρος του Λιβάνου Μισέλ Σουλεϊμάν κάλεσε τότε τον Μικάτι να ηγηθεί μιας νέας λιβανέζικης κυβέρνησης. Η διαδικασία σχηματισμού κυβέρνησης διήρκεσε πέντε μήνες λόγω σοβαρών διαφωνιών μεταξύ των ηγετών. Στις 13 Ιουνίου 2011 ο Μικάτι έγινε πρωθυπουργός του Λιβάνου για δεύτερη φορά.
Στις 13 Ιουνίου ο Μικάτι ανακοίνωσε τον σχηματισμό της κυβέρνησης και δήλωσε ότι θα ξεκινήσει «απελευθερώνοντας γη που παραμένει υπό την κατοχή του ισραηλινού εχθρού». Στις 22 Μαρτίου 2013 ο Μικάτι παραιτήθηκε από τα καθήκοντά του, λόγω της «εντατικοποιημένης πίεσης μεταξύ των στρατοπέδων υπέρ του Άσαντ και κατά του Άσαντ» και ο Λιβανέζος πρόεδρος αποδέχθηκε την παραίτησή του στις 23 Μαρτίου 2013. Στις 6 Απριλίου 2013 ανατέθηκε στον Ταμάμ Σαλάμ ο σχηματισμός μιας νέας κυβέρνησης.
Τρίτη πρωθυπουργία
Μετά την παραίτηση του πρωθυπουργού Χασάν Ντιάμπ τον Αύγουστο του 2020, τόσο ο Μουσταφά Αντίμπ όσο και ο Σαάντ Χαρίρι δεν κατάφεραν να σχηματίσουν κυβέρνηση. Ο Μικάτι ορίστηκε για να αναλάβει τον ρόλο στις 26 Ιουλίου 2021. Έλαβε 72 ψήφους από 128 βουλευτές. Ο Μικάτι δήλωσε ότι επιθυμούσε μια καθαρά τεχνοκρατική κυβέρνηση, χωρίς εκπροσώπους πολιτικών κομμάτων, προκειμένου να πραγματοποιήσει τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις που ανέμεναν οι δωρητές του Λιβάνου. Ο διορισμός του έγινε δεκτός ψυχρά από τον πληθυσμό. Καθώς η χώρα βυθίζεται σε μια σοβαρή οικονομική, κοινωνική και ανθρωπιστική κρίση, θεωρείται ως εκπρόσωπος της παραδοσιακής πολιτικής τάξης και των οικονομικών ελίτ. Σύμφωνα με την εφημερίδα L'Orient-Le Jour, «εάν το να είσαι δισεκατομμυριούχος ήταν από καιρό ένα πλεονέκτημα για την καθιέρωση κάποιου στην πολιτική σκηνή του Λιβάνου, τώρα θεωρείται από ένα μέρος του πληθυσμού ως σύμβολο της λεηλασίας των δημόσιων πόρων από τους πολιτικούς. Στις 10 Σεπτεμβρίου 2021 ο Μικάτι κατέστη δυνατόν να σχηματίσει κυβέρνηση 24 μελών έπειτα από μακρές διαπραγματεύσεις με τον πρόεδρο Αούν και τα διάφορα πολιτικά κόμματα. Ανακοίνωσε ότι ήθελε να ζητήσει βοήθεια από τις αραβικές χώρες για να προσπαθήσει να βγάλει τον Λίβανο από την κρίση που περνά.
Διαφθορά
Το 2019 ο κρατικός εισαγγελέας Γκαντά Αούν κατηγόρησε τον Μικάτι για παράνομο πλουτισμό μέσω επιδοτούμενων στεγαστικών δανείων.
Τον Οκτώβριο του 2021 ο Μικάτι κατονομάστηκε στη διαρροή των Εγγράφων της Πανδώρας. Αρνήθηκε οποιαδήποτε παράβαση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Λιβάνου Κατηγορία:Λιβανέζοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα αραβικά Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Λαμπαδιάς (περιπολικό)
Λαμπαδιάς (Περιπολικό) / 2182, Ρ-234
Περιπολικό τύπου ‘YMS’
Πρώην ‘BYMS 2182’, πρώην 'USS YMS 182'
Παραχωρήθηκε από το αμερικανικό Ναυτικό το 1963. Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘Hubbards South Cost Co’. Ένα από τα 6 Ν/Α που μετατράπηκαν σε περιπολικά μεταξύ 1959-1960. Χρησιμοποιήθηκαν για την δίωξη του λαθρεμπορίου (ΘΟΑ).Ομοίου τύπου πλοία : 'Θάλεια ΙΙ', Κλειώ ΙΙ, Ανδρομέδα Ι, Προκύων, Πήγασος Ι και Λαμπαδιάς.
Διεγράφη από τη δύναμη του Στόλου το 1968.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά περιπολικά πλοία
Κλειώ ΙΙ (περιπολικό)
Το Κλειώ ΙΙ / 2152, Ρ-233 (πρώην ‘BYMS 2152’, πρώην 'USS YMS 152') ήταν περιπολικό τύπου ‘YMS' το οποίο κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘Hubbards South Cost Co’. Ένα από τα 6 Ν/Α που μετατράπηκαν σε περιπολικά μεταξύ 1959-1960. Χρησιμοποιήθηκαν για την δίωξη του λαθρεμπορίου ΘΟΑ (Θαλάσσια Οικονομική Αστυνομία). Ομοίου τύπου πλοία : 'Θάλεια ΙΙ', Κλειώ ΙΙ, Ανδρομέδα Ι, Προκύων, Πήγασος Ι και Λαμπαδιάς.
Διαγράφηκε από τη δύναμη του Στόλου το 1967.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά περιπολικά πλοία
512 Ταυρινία
Η Ταυρινία (Taurinensis) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,68. Ανακαλύφθηκε το 1903 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη ρωμαϊκή και μεσαιωνική ονομασία της ιταλικής πόλεως Τορίνο (Castra Taurinorum).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ταυρινίας εκτιμάται σε 23,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,1772 (από δεδομένα του IRAS). Η Ταυρινία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 35 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ταυρινία
Γεώργιος Ρουμάνης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στους Μολάους το 1904 και μετά την ολοκλήρωση του Γυμνασίου στη Σπάρτη, έκανε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν στις ΗΠΑ. Στη συνέχεια άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα.
Εξελέγη βουλευτής Λακωνίας για πρώτη φορά με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1951 και μετά βουλευτής Επιδαύρου Λιμηράς στις εκλογές του 1952. Εν συνεχεία εντάχθηκε στην ΕΡΕ, με την οποία εξελέγη βουλευτής Λακωνίας το 1956. Παράλληλα με την πολιτική του δραστηριότητα, ασχολήθηκε και με τη λογοτεχνία. Ήταν αντιπρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών όταν ήταν πρόεδρος ο Στρατής Μυριβήλης.
Το όνομά του φέρει η Δημόσια Βιβλιοθήκη των Μολάων.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουλευτές Λακωνίας Κατηγορία:Βουλευτές Επιδαύρου Λιμηράς Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Μεσημβρινός
Οι περιφέρειες των μέγιστων κύκλων που περιέχουν τον άξονα της γης (άρα και τους πόλους) καλούνται γήινοι Μεσημβρινοί (Meridians) και επομένως είναι κάθετοι στον ισημερινό.
Από κάθε σημείο της επιφάνειας της γης διέρχεται ένας και μόνο ένας γήινος μεσημβρινός, άπειροι επομένως και οι μεσημβρινοί της γης. Ο μεσημβρινός που διέρχεται από το αστεροσκοπείο του Γρήνουϊτς ονομάζεται πρώτος μεσημβρινός ή μεσημβρινός του Γκρίνουιτς.
Ο πρώτος μεσημβρινός χωρίζει τη γη σε δύο ημισφαίρια το δεξιό αυτού, με την Ασία καλούμενο Ανατολικό και το άλλο αριστερό αυτού, με τον Ατλαντικό Ωκεανό και την Αμερική, Δυτικό ημισφαίριο.
Ο γήινος μεσημβρινός ενός τόπου χρησιμεύει για τον προσδιορισμό του καλούμενου γεωγραφικού μήκους όπου και εκφράζεται ως απόσταση σε μοίρες από τον θεωρούμενο κατά συνθήκη πρώτο μεσημβρινό. Όλα τα ουράνια σώματα Ήλιος, Σελήνη, Αστέρες, λόγω της φαινόμενης περιστροφής της ουράνιας σφαίρας, διέρχονται δύο φορές το 24ωρο από τον μεσημβρινό του τόπου, δηλαδή μία φορά πάνω από τον ορίζοντα και μία φορά κάτω απ΄ αυτόν.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Χαρτογραφία Κατηγορία:Γεωδαισία
Μανώλης Γνευτός
Ο Εμμανουήλ "Μανώλης" Γνευτός ήταν Αιγυπτιώτης πυγμάχος που συμμετείχε και σε ολυμπιακούς αγώνες με τα ελληνικά χρώματα.
Αναφέρεται σαν επί δεκαπενταετία πρωταθλητής Αιγύπτου κι Ελλάδος και το 1950 ήταν Γενικός διευθυντής του Πατριαρχικού γραφείου εργασίας στην Αλεξάνδρεια όπου διέμενε. Ο Γνευτός ήταν και κριτής αγώνων πυγμαχίας. Υπήρξε, ως μέλος του ελληνικού Ναυτικού Ομίλου Αλεξάνδρειας, και πρωταθλητής κωπηλασίας στην Αίγυπτο και δεύτερος στους Παναιγύπτιους Αγώνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πυγμάχοι Κατηγορία:Αιγύπτιοι πυγμάχοι Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κωπηλασίας Κατηγορία:Αιγύπτιοι αθλητές της κωπηλασίας Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του κανόε καγιάκ Κατηγορία:Αιγύπτιοι αθλητές του κανόε καγιάκ Κατηγορία:Έλληνες διαιτητές πυγμαχίας
Ουνγκούτζα
Η Ουνγκούτζα, ή η Μενουθιάς (Unguja, γνωστή και ως Νήσος Ζανζιβάρη) είναι ένα από τα δύο κύρια νησιά της Ζανζιβάρης, το άλλο είναι η Πέμπα.
Το νησί και οι γύρω νησίδες χωρίζονται σε τρεις περιφέρειες. Την Κεντρο-Νότια Ζανζιβάρη, την Νότια Ζανζιβάρη και την Αστική-Δυτική Ζανζιβάρη. Η Πόλη της Ζανζιβάρης, στην κεντρική δυτική ακτή είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Ζανζιβάρης καθώς και της περιφέρειας Αστικής-Δυτικής Ζανζιβάρης. Ο πληθυσμός της Ουνγκούτζα ήταν 620.957 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2002, και οι πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές βρίσκονται στην Αστική περιφέρεια της Ζανζιβάρης.
Η Ουγκούτζα είναι το μεγαλύτερο σε έκταση και πληθυσμό νησί της Ζανζιβάρης ενώ απέχει από την Πέμπα 48 χιλιόμετρα. Από την κυρίως Τανζανία και το Νταρ Ες Σαλάμ απέχει πολύ λιγότερο ενώ χωρίζεται από αυτήν από το Κανάλι της Ζανζιβάρης. Από τα μικρότερα γύρω νησιά σημαντικότερα είναι το Τουμπάτου στα βορειοδυτικά, το Ούζι στα νότια και η Ατόλλη Μνέμπα στα βορειοανατολικά. Σημαντικός αριθμός μικρότερων νησιών και υφάλων βρίσκονται απέναντι από την νοτιοδυτική ακτή.
Το μεγαλύτερο μέρος της οικονομίας της Ζανζιβάρης βρίσκεται στην Ουγκούτζα. Εκτός από την πρωτεύουσα μεγάλες πόλεις του νησιού είναι η Μπβένι (Mbweni), η Μανγκπβάνι (Mangapwani), η Τσβάκα (Chwaka) και η Νούνγκβι (Nungwi).
Αρχαία Μενουθιάς
Η Μενουθιάς είναι αρχαία εμπορική πόλη η οποία συνήθως ταυτίζεται είτε με τη Νήσο Πέμπα, τη Νήσο Μαφία ή την Ζανζιβάρη στην Τανζανία ή την Ανατολική Αφρική, η οποία πόλη υπήρχε τουλάχιστον από το 50 π.Χ. Μαζί με την Ραπτά και την Αζανία, ο οικισμός αναφέρεται σε πρώιμες ελληνικές γραφές, όπως ο Περίπλους της Ερυθράς Θαλάσσης, που περιγράφει την Ραπτά ως «την τελευταία αγορά της Αζανίας», διήμερο ταξίδι νότια των νήσων της Μενουθιάδος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ζανζιβάρη Κατηγορία:Ιστορία της Κένυας Κατηγορία:Ιστορία της Τανζανίας Κατηγορία:Ιστορία της Ζανζιβάρης Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γεωγραφία Κατηγορία:Αρχαία Ρωμαϊκή γεωγραφία
Φωτεινές σφαίρες
Οι Φωτεινές σφαίρες (η ορολογία στα Αγγλικά είναι orbs) είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τα κυκλικά αντικείμενα, μερικές φορές με ένδειξη κίνησης, που εμφανίζονται στις φωτογραφίες με χρήση φλας.
Βασιζόμενοι σε μη επιστημονικές θεωρίες υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι πιστεύουν ότι οι φωτεινές σφαίρες αυτές είναι ένδειξη ενεργειών, αύρας, υπερτρισδιάστατων οντοτήτων ή και φαντασμάτων. Στην πράξη τα σημάδια αυτά οφείλονται συχνά σε σκόνη ή νερό ή νιφάδες χιονιού οι οποίες βρίσκονται πολύ κοντά στην μηχανή, μπροστά στο φακό και φωτίζονται από τη δύναμη του φλας κατά την διάρκεια λήψεως της φωτογραφίας.
Ιστορία
Στην ιστορία της φωτογραφίας η φωτογράφιση φαντασμάτων απέκτησε δημοτικότητα τέλος του 19ου αιώνα (την Βικτοριανή εποχή / το 1837 μέχρι το 1901) μέχρι τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπήρχε η θεωρία ότι η φωτογραφική μηχανή μπορεί να αποτελέσει εργαλείο για να αποτυπωθεί το νεκρό παιδί μιας πενθούσας μητέρας. Σε αυτές τις φωτογραφίες συνήθως υπήρχε μια αναλαμπή ή μια σκιά η οποία οφείλονταν σε μια ασυνήθιστη πηγή φωτισμού. Όταν η εταιρία Kodak ξεκίνησε την κατασκευή απλών στη χρήση φωτογραφικών μηχανών, πολλοί φωτογράφοι "φαντασμάτων" δοκίμασαν να φωτογραφίσουν δημόσιους ιστορικούς χώρους και να αποτυπώσουν μεταφυσικές οντότητες. Σε όλες τις φωτογραφίες αυτού του είδους υπάρχει μια ασυνήθιστη πηγή φωτισμού η οποία δημιουργεί την υποτιθέμενη μεταφυσική οντότητα. Με την δημοτικότητα της ψηφιακής φωτογραφίας έγιναν πάλι διάσημες οι φωτογραφίσεις μεταφυσικών οντοτήτων γνωστές και ως φωτεινές σφαίρες. Υπάρχουν ιστοσελίδες και δικτυακές κοινότητες οι οποίες δημοσιεύουν τέτοιες φωτογραφίες. Το κοινό που ενδιαφέρεται για αυτές τις θεωρίες συμμετέχει σε αντίστοιχες εκδηλώσεις κυνηγιών φαντασμάτων. Έχει δημοσιευτεί και άρθρο στο αγγλόφωνο περιοδικό Country living για το πως μπορεί κάποιος φωτογράφος να φωτογραφίσει υπερφυσικά πορτραίτα (paranormal portaits) με θέμα την γιορτή του Χάλοουϊν. Στο Αμερικάνικο Μουσείο Φωτογραφίας το 2000 όπως και Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (στην Νέα Υόρκη) το 2005 έχουν γίνει εκθέσεις φωτογραφίας για να ευαισθητοποιηθεί το κοινό και να απομυθοποιούν όλες αυτές οι μεταφυσικές θεωρίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φωτογραφία Κατηγορία:Μεταφυσική
Εθνική Σλοβενίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Σλοβενίας είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Σλοβενίας στις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών και τελεί υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης Σλοβενίας (KZS).
Ιστορία
Από την ανεξαρτησία της χώρας το 1991, η ομάδα έχει αγωνιστεί σε όλες τις διοργανώσεις του Ευρωμπάσκετ. Η Σλοβενία τερμάτισε στην 6η θέση στο Ευρωμπάσκετ 2005 και ως εκ τούτου προκρίθηκε αυτόματα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 2006. Στο Ευρωμπάσκετ 2009 κατέλαβε την 4η θέση, κερδίζοντας την πρόκριση για δεύτερη φορά σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, συμμετέχοντας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 2010. Στη διοργάνωση του Ευρωμπάσκετ 2013, ως οικοδέσποινα κατέλαβε την 5η θέση, οπότε και προκρίθηκε για τρίτη συνεχόμενη φορά σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, συμμετέχοντας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 2014.
Το 2017 η Σλοβενία κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία της μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το Ευρωμπάσκετ 2017 που διοργανώθηκε στη Φινλανδία, στην Τουρκία, στη Ρουμανία και στο Ισραήλ. Ο τελικός έγινε στην Κωνσταντινούπολη όπου οι  Ήρωες  νίκησαν σε έναν τελικό αντάξιο του γιουγκοσλαβικού μπάσκετ τη Σερβία με σκορ 93-85. ΜVP του τουρνουά ήταν ο Γκόραν Ντράγκιτς.
Στατιστικά
Την πρώτη θέση όλων των εποχών σε συμμετοχές κατέχει ο Γκόραν Ντράγκιτς με 90 εμφανίσεις, ενώ δεύτερος είναι ο Γιάκα Λάκοβιτς με 86.
Πρώτος σκόρερ όλων των εποχών είναι ο Γκόραν Ντράγκιτς με 1.095 πόντους, ενώ δεύτερος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής είναι ο Τέομαν Αλιμπέγκοβιτς με 990 πόντους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σλοβενιας Σλοβενια
Ρικ Κράις
Ο Ρικ Κράις (ολλανδικά: Rick Kruys) είναι Ολλανδός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 9 Μαΐου 1985 στην Ουτρέχτη της Ολλανδίας και αγωνίζεται στην ΣΜΦ Εξέλσιορ.
Ουτρέχτη και Μάλμε
Ο Κράις ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Ουτρέχτη το 2003. Αγωνίστηκε στον σύλλογο της πόλης όπου γεννήθηκε για 5 χρόνια, έπαιξε σε 103 αγώνες και πέτυχε 3 γκολ
Το 2008 ο Κράις πήρε μεταγραφή στην Μάλμε. Την πρώτη σεζόν αγωνίστηκε μόνο σε 4 ματς, λόγω ενός τραυματισμού. Το 2009 έπαιξε σε 13 αγώνες, αλλά ξανατραυματίστηκε. Το 2010 αγωνίστηκε πάλι σε 4 αγωνιστικές αφού για άλλη μια φορά είχε πολλά προβλήματα με τραυματισμούς. Δεν πέτυχε κανένα γκολ στις 21 εμφανίσεις που πραγματοποίησε.
Φόλενταμ και Εξέλσιορ
Ο Κράις πήγε σαν δανεικός στη Φόλενταμ αρχικά για 1 χρόνο. Όταν η σύμβαση έληξε, ο Κράις δεν ήταν στα πλάνα του προπονητή της Μόλμε, οπότε ξαναδόθηκε σαν δανεικός πάλι στη Φόλενταμ μέχρι τον Ιούνιο του 2012. Συνολικά αγωνίστηκε σε 37 ματς και σκόραρε 4 γκολ.
Στις 13 Ιουλίου 2012 υπέγραψε 2ετές συμβόλαιο με την Εξέλσιορ.
Εθνική Ομάδα U21
Ο Κράις έχει εκπροσωπήσει την Εθνική Ολλανδίας U21 16 φορές, ενώ έχει σκοράρει 1 γκολ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΜΦ Εξέλσιορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάλμε ΦΦ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Φόλενταμ
Αζιθρομυκίνη
thumb|250px|Η χημική δομή της αζιθρομυκίνης Η αζιθρομυκίνη είναι αντιβιοτικό φάρμακο το οποίο χρησιμοποιείται σε διάφορες βακτηριακές λοιμώξεις. Αυτές περιλαμβάνουν την ωτίτιδα, την στρεπτοκοκκυκική αμυγδαλίτιδα, την πνευμονία και διάφορες λοιμώξεις του γαστρεντερικού. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε διάφορα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, συμπεριλαμβανομένων των χλαμυδίων και της γονόρροιας. Μαζί με άλλα φάρμακα χρησιμοποιείται στη θεραπεία της ελονοσίας. Μπορεί να ληφθεί από το στόμα ή ενδοφλεβίως μία φορά την ημέρα.
Παρενέργειες
Συνηθισμένες παρενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία, εμέτους, διάρροια και γαστρικές ενοχλήσεις. Επίσης έχουν παρατηρηθεί αλλεργικές αντιδράσεις, όπως αναφυλαξία, παράταση του QT και ένας τύπος διάρροιας που προκαλείται από το Clostridium difficile. Δεν έχει τεκμηριωθεί επιπλοκή κατά την εγκυμοσύνη. Η ασφάλειά λήψης του κατά τη διάρκεια του θηλασμού δεν έχει τεκμηριωθεί, αλλά πιθανότατα είναι ασφαλές.
Δράση
Η αζιθρομυκίνη είναι ένα αζαλίδιο (azalide), ένα τύπος μακρολιδίου (macrolide). Δρα προσδενόμενο στο βακτηριακό ριβόσωμα, με αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγής πρωτεϊνών και έτσι σταματάει την ανάπτυξη των βακτηρίων.
Ανάπτυξη
Η αζιθρομυκίνη αναπτύχθηκε το 1980 από την Pliva και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 1988. Έχει προστεθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας στον κατάλογο βασικών φαρμάκων, ενώ έχει χαρακτηρίσει την αζιθρομυκίνη ως εξέχουσας σημασίας στην ιατρική. Είναι διαθέσιμη ως γενόσημο φάρμακο και πωλείται με διάφορα εμπορικά ονόματα ανά τον κόσμο. Το 2017 ήταν το 57ο φάρμακο από πλευράς αριθμού συνταγογραφήσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από 12 εκατομμύρια συνταγές.
Παραπομπές
κατηγορία:Αντιβιοτικά κατηγορία:Αμίνες Κατηγορία:Λακτόνες Κατηγορία:Μακρολίδια Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας
Καραϊβική Ολλανδία
Νησιά ΒΕΣ (BES) ή Καραϊβική Ολλανδία (ολλανδικά: BES-eilanden ή Caribisch Nederland) ονομάζονται τα νησιά Μποναίρ, Άγιος Ευστάθιος και Σάμπα. Τα τρία αυτά νησιά είναι ειδικοί δήμοι της Ολλανδίας οι οποίοι βρίσκονται στην Καραϊβική. Αν και είναι μέρος της Ολλανδίας, οι ειδικοί αυτοί δήμοι θα παραμείνουν υπερπόντια εδάφη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τουλάχιστον μέχρι το 2015. Η νήσος Μποναίρ (συμπεριλαμβανομένης και της νησίδας Κλάιν Μποναίρ) βρίσκεται ανατολικά της Αρούμπας και του Κουρασάο, βόρεια των ακτών της Βενεζουέλας, ενώ ο Άγιος Ευστάθιος και η Σάμπα βρίσκονται νότια του Αγίου Μαρτίνου και βορειοδυτικά του Αγίου Χριστοφόρου και Νέβις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Καραϊβικής Κατηγορία:Γεωγραφία της Ολλανδίας
Ασσί Αζάρ
Ο Άσσι Αζάρ (Εβραϊκά: אסי עזר; γ. 10 Ιουνίου 1979) είναι Ισραηλινός τηλεοπτικός παρουσιαστής. Συμπαρουσιάζει το Big Brother - Israel με τον Ερέζ Ταλ από το 2015 και το The Next Star με την Rotem Sela. Ο Αζάρ θα συμπαρουσιάσει τον στο Τελ Αβίβ.
Πρόωρη ζωή
Ο Αζάρ γεννήθηκε στο Χολόν του Ισραήλ. Έχει καταγωγή από Μπουκάριους και Εμενίτες Εβραίους descent.
Καριέρα
Το πρώτο πρόγραμμα του ήταν το διαδικτυακό τηλεοπτικό σόου KIK. Τα χρόνια 2004–2005 ο Άσσι συμπαρουσίασε το νεανικό σόου Exit. Αργότερα συμμετείχε στα προγράμματα The Show, Good Evening with Guy Pines και The Champion: Locker Room, όπως επίσης και στα σατιρικά προγράμματα Trapped 24 και Talk to My Agent.
Στις 25 Ιανουαρίου 2019, ανακοινώθηκε ότι θα παρουσιάσει τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ μαζί με τους Λούσι Αγιούμπ, Ερέζ Ταλ και Μπαρ Ρεφαέλι. Αργότερα αναφέρθηκε ότι ο Ταλ και η Ρεφαέλι θα είναι οι κύριοι παρουσιαστές, ενώ οι Αζάρ και Αγιούμπ θα είναι οι παρουσιαστές του green room.
Προσωπική ζωή
Στις 11 Απριλίου 2016, ο Αζάρ παντρέυτηκε τον Καταλανό φίλο του Άλμπερτ Εσκολά σε μια τελετή στη Βαρκελώνη.
Ο Αζάρ είναι συνήγορος των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ. Το 2009, ήταν στη λίστα με τους 100 γκέι με την μεγαλύτερη επιρροή, σύμφωνα με το OUT Magazine.
Καλυψώ ΙΙ (τορπιλοβόλο)
Καλυψώ ΙΙ (Τορπιλοβόλο) Του ίδιου τύπου ‘Δήλος Ι’, ‘Χίος I’, ‘Θέα’, ‘Περσεφόνη ΙI’, και ‘Σαπφώ ΙΙΙ’.
Οι εκσφενδονιστικοί σωλήνες του ‘Δήλος Ι' και ‘Σαπφώ ΙΙΙ’ τοποθετήθηκαν στην Αγγλία, στα υπόλοιπα στην Ελλάδα στα Ναυπηγεία ‘ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ’ του Πειραιά.
Αποσύρθηκε το 1890.
Κατηγορία:Ελληνικά Τορπιλοβόλα
Έκδοση
Ως όρος αναφέρεται στην παραγωγή, δημοσίευση και διάθεση κάθε πνευματικού προϊόντος που κατατίθεται σε μορφή εντύπου και φέρει επίσημα το όνομα του πνευματικά υπεύθυνου και του φορέα παραγωγής και διάθεσης. Αυτή τη διαδικασία την αναλαμβάνουν είτε συλλογικά όργανα, ή εκδοτικός οίκος, είτε μεμονωμένα φυσικά πρόσωπα, ο εκδότης. Ουσιαστικά ο κύριος σκοπός των εκδόσεων είναι να κάνουν το περιεχόμενο ενός έργου ευρέως γνωστό. Με τα συνεχώς εξελισσόμενα μέσα τεχνολογίας ο τρόπος της εκδοτικής παραγωγής έχει αλλάξει κατά πολύ σήμερα με αποτέλεσμα να μειωθεί το κόστος και έτσι γίνεται πιο προσιτή η έκδοση για τους συγγραφείς.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εκδόσεις
Ε.Α.Ν.Κ. Πάτρας
Ιστορία
Το κολυμβητήριο ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1976, στην περιοχή Αγυιάς σε έκταση παραχωρημένη από τον Εθνικό Οργανισμό Τουρισμού (Ε.Ο.Τ.), σαν ανοιχτό κολυμβητήριο με κόστος 16.000.000 δρχ. Για την κατασκευή του συστάθηκε επιτροπή ανέγερσης με πρόεδρο τον Ανδρέα Γεωργιάδη.
Είχε μία πισίνα διαστάσεων 25 Χ 50 και χωρούσε περίπου 1.000 θεατές, κι ενώ ήταν να γίνει ανοιχτό στην συνέχεια σκεπάστηκε με τέντα.
Το κολυμβητήριο εγκαινιάστηκε το 1979 και αμέσως αποτέλεσε έδρα όλων των ναυτικών συλλόγων της πόλης ως το 2005 που έκλεισε για εκτενή συντήρηση χωρίς ωστόσο να συντηρηθεί ποτέ και με αποτέλεσμα σήμερα να είναι εγκαταλελειμμένο.
Το 1999 είχε φιλοξενήσει τον τελικό Κυπέλλου Ευρώπης που διεξάχθηκε μεταξύ του Ν.Ο.Π. της Ουίπεστ ΦΚ.
Πηγές
Εθνικο Αθλητικο Ναυτικο Πατρας * Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Πάτρα