cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διάβαση του Ερμή
Μερική Διάβαση
Δεν υφίσταται διάβαση όπου, στο μέσον <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (November 2019)">απαιτείται παραπομπή  ] της, ορισμένες περιοχές παρατηρούν τον Ερμή πλήρως εντός του ηλιακού δίσκου, ενώ από άλλες ο Ερμής δεν φαίνεται να διέρχεται μπροστά από τον ήλιο ούτε καν μερικώς.
Διάβαση του 1832
Το τηλεσκόπιο Shuckburgh του Βασιλικού Αστεροσκοπείου, Γκρίνουιτς στο Λονδίνο χρησιμοποιήθηκε για τηνπαρατήρηση της διάβασης του Ερμή το 1832. Ήταν εξοπλισμένο με ένα μικρόμετρο και χρησιμοποιήθηκε ώστε να συνταχθεί αναφορά των γεγονότων όπως φαινόταν μέσα από το μικρό διοπτρικό τηλεσκόπιο. Μέσω της παρατήρησης και χρονομέτρησης της διάβασης, υπολογίστηκε η διάμετρος του πλανήτη
Διάβαση του 1907
Για τη διάβαση του Ερμή το 1907, τα τηλεσκόπια που χρησιμοποιήθηκαν στο Αστεροσκοπείο του Παρισιού περιελάμβαναν:
Τα τηλεσκόπια αυτά ήταν κινητά και τοποθετήθηκαν στην ταράτσα του αστεροσκοπίου για τις διάφορες παρατηρήσεις.
Ιστορική αναδρομή
The table below includes all historical transits of Mercury from 1605 on:
Εικόνες
μικρογραφία|Διάβαση του Ερμή στις 9 Μαΐου 2016 μικρογραφία|Διάβαση του Ερμή
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διάβαση Κατηγορία:Αστρονομία
Βλαχαρμάτας
Ο Βλαχαρμάτας ήταν Έλληνας αρματολός του 18ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν από το Μαυρολιθάρι. Γύρω στην δεκαετία 1750 - 1760 μαζί με τους άλλους αρματολούς, τον Χρήστο Μηλιώνη, Λάμπρο και Μήτρο Τσεκούρα, τον Λάμπρο Βουνιχωρίτη και τον Κώστα Ντρίλλου ύψωσε την σημαία και εξεγέρθηκε στην Παρνασσίδα και τη Δωρίδα.
Τραυματίστηκε θανάσιμα σε κάποια μάχη στο χωριό Δεσφίνα και κατέφυγε στην μονή Ιερουσαλήμ της Δαυλείας στους Δελφούς. Εκεί έπεσε θύμα προδοσίας και αιχμαλωτίστηκε και θανατώθηκε με φρικτό τρόπο.
Πηγές
Κατηγορία:Αρματολοί
Google+
Το Google+ (που προφέρεται γκουγκλ πλας και κάποιες φορές γράφεται ως Google Plus) ήταν μία υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης που ανήκε και λειτουργούσε υπό την Google. Η λειτουργία του για το ευρύ κοινό και τις επωνυμίες τερματίστηκε την Τρίτη, 2 Απριλίου 2019.
Περιγραφή
Η Google έχει περιγράψει το Google+ ως ένα "κοινωνικό στρώμα" που βελτιώνει πολλές από την online υπηρεσίες της, το οποίο δεν είναι απλά μια ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά είναι επίσης ένα εργαλείο συγγραφικού δικαιώματος που συνοδεύει περιεχόμενο που βρίσκεται σε Παγκόσμιο Ιστό άμεσα με τον ιδιοκτήτη/συγγραφέα του.
Χαρακτηριστικά
Ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος ιστοχώρος κοινωνικής δικτύωσης στο κόσμο μετά το Facebook.
Τα δύο κύρια πλεονεκτήματα του Google+ ηταν η φωτογραφία και το χαρακτηριστικό "Hangout". Μια ενημέρωση τον Οκτώβριο του 2013 εστίασε σε αυτά τα πλεονεκτήματα. Κάθε εβδομάδα ανεβαίναν στο Google+ 1,5 δισεκατομμύρια φωτογραφίες.
Εξελίξεις
Η Google στις 8 Οκτωβρίου του 2018 ανακοίνωσε το κλείσιμο του δικτύου Google+ για τους χρήστες έπειτα από 7 έτη λειτουργίας λόγω της χαμηλής συμμετοχής και ενός λάθους στο λογισμικό της,το οποίο αποκαλύφθηκε από την The Wall Street Journal ,που πιθανότατα έθεσε σε κίνδυνο διαρροής προσωπικών δεδομένων 500.000 χρηστών. Στις 2 Απριλίου 2019 ο ιστοχώρος κοινωνικής δικτύωσης σταμάτησε να λειτουργεί
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Google (υπηρεσίες) Κατηγορία:Ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης Κατηγορία:Ανενεργές Ιστοσελίδες
Θάνατοι τον Ιανουάριο του 2006
Παραπομπές
01
Βενγκρώ
Το Βενγκρώ (γαλλικά και καταλανικά: Vingrau) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βενγκρωναί (γαλλικά: Vingraunais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
425
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 425 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Νίκαια η Κορίνθια
Η Νίκαια (3ος αιώνας π.Χ.) υπήρξε μια δέσποινα που έζησε στην Αρχαία Κόρινθο, ως σύζυγος του τυράννου της πόλης, Αλεξάνδρου. Για μία σύντομη περίοδο υπήρξε σύζυγος του πρίγκιπα και διαδόχου του μακεδονικού θρόνου, Δημητρίου Β' του Αιτωλικού, μέλους της Δυναστείας των Αντιγονιδών.
Σύζυγος του Αλεξάνδρου
Η καταγωγή της Νίκαιας δεν μας είναι γνωστή, κατά πάσα πιθανότητα όμως καταγόταν από ευγενική οικογένεια αν και όχι από βασιλικό οίκο. Ο Κρατερός, ετεροθαλής αδερφός του βασιλιά της Μακεδονίας, Αντίγονου Β' Γονατά, πιστός του σύμμαχος και διοικητής του οχυρού της Κορίνθου, μπήκε σε μεγάλο κόπο προκειμένου να διασφαλίσει το γάμο της με το γιο του, Αλέξανδρο. Ο τελευταίος, μετά το θάνατο του πατέρα του επαναστάτησε κατά των Μακεδόνων, συνεπώς ο ξαφνικός του θάνατος αποδόθηκε στις διάφορες φήμες σε δηλητηρίαση κατά τις διαταγές του Γονατά.
Μετά το θάνατο του συζύγου της Αλεξάνδρου, η Νίκαια ανέλαβε η ίδια τη διακυβέρνηση της Κορίνθου και του στρατού της, για τον έλεγχο της οποίας έριζαν οι ισχυρές δυνάμεις της εποχής.
Γάμοι με το Δημήτριο
Όταν ο σύζυγός της έφυγε από τη ζωή η Νίκαια φαίνεται πως ήταν προχωρημένης ηλικίας. Εντούτοις ο Αντίγονος έστειλε στην Κόρινθο το γιο του, το νεαρό πρίγκιπα Δημήτριο, προκειμένου να τη ζητήσει σε γάμο. Σαφώς και μια τέτοια προοπτική ήταν τόσο θελκτική όσο και κολακευτική για τη Νίκαια, η οποία και δέχτηκε. Εντούτοις διατήρησε τις επιφυλάξεις της και δεν άφησε να χαλαρώσει η άμυνα της πόλης.
Κατά τη διάρκεια των εορτασμών, οι οποίοι πρέπει να κράτησαν για κάποιες ημέρες, οι Μακεδόνες δεν παρουσίασαν καμία ύποπτη συμπεριφορά, ενώ ο ίδιος ο Αντίγονος έπινε και διασκέδαζε φαινομενικά χωρίς υστερόβουλες σκέψεις. Κάποια ημέρα, ωστόσο, που επρόκειτο να παρουσιαστεί στο θέατρο μια σπουδαία παράσταση, ο γηραιός βασιλιάς πρότεινε στη νέα του νύφη να μεταβεί στο χώρο αυτό με το προσωπικό του φορείο. Η πρόταση ήταν τιμητική και η Νίκαια πράγματι δέχτηκε. Φτάνοντας σε ένα σταυροδρόμι ο Αντίγονος αποβιβάστηκε διατάζοντας τον οδηγό του να συνεχίσει την πορεία του. Κατόπιν κινήθηκε με τα πόδια, με ταχύτητα ίσως δυσανάλογη για την ηλικία του, προς την Ακροκόρινθο, όπου βρισκόταν το κρισιμότερο οχυρό της πόλης. Εκεί βρήκε την πύλη φυσικά κλειδωμένη, όμως απτόητος χτύπησε την πόρτα με το μπαστούνι του ζητώντας από τους στρατιώτες να του ανοίξουν. Εκείνοι σαστισμένοι, πράγματι άνοιξαν την πύλη, κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα την κατάληψη της πόλης και την προσάρτησή της στη μακεδονική σφαίρα επιρροής. Κατόπιν οι εορτασμοί συνεχίστηκαν στους δρόμους της Κορίνθου.
Η τύχη της Νίκαιας δεν είναι γνωστή, όπως και οποιεσδήποτε άλλες λεπτομέρειες αναφορικά με το βίο της. Τα παραπάνω γεγονότα δεν μπορούν να χρονολογηθούν με ακρίβεια, ωστόσο χονδρικά υπολογίζονται γύρω στο 245 με 244 π.Χ., κάπου μια δεκαετία μετά τον πρώτο γάμο του Δημητρίου κι ενώ δεν διέθετε αρσενικούς απογόνους. Είναι επίσης άγνωστο κατά πόσο ο γάμος διατηρήθηκε κι αν ποτέ το ζευγάρι συνευρέθηκε, μιας και δεν διαθέτουμε καμία πληροφορία για απογόνους. Παρόλο που οι Αντίγονος και Δημήτριος μάλλον δεν σχεδίαζαν να αφήσουν το γάμο να διαρκέσει και πολύ, εν τούτοις στη Νίκαια φάνηκε λογική πρόταση. Γνωρίζοντας πόσο πολύ επιθυμούσαν να ελέγξουν την πόλη, η ίδια δεν χαλάρωσε τις άμυνες της Κορίνθου, εντούτοις βρήκε λογική την υπόθεση πως οι Μακεδόνες θα χρησιμοποιούσαν το γάμο ως μέσο προσάρτησής της. Είναι αμφίβολο το κατά πόσο έλαβε ποτέ τον τίτλο της «βασίλισσας» μιας και ο Αντίγονος βρισκόταν ακόμη εν ζωή και ο Δημήτριος στην καλύτερη περίπτωση ακόμη συμβασίλευε.
Οι λόγοι που την ώθησαν να δεχτεί την πρόταση δεν πρέπει να σχετίζονται τόσο με την τεκνοποιία, μιας και μαθαίνουμε για τη διαφορά ηλικίας του ζευγαριού, ενώ η ίδια η Νίκαια δεν φαίνεται να διέθετε παιδιά. Θα πρέπει ωστόσο να αναζητούσε την κοινωνική ανέλιξη, μιας και ένας γάμος με έναν διάδοχο του θρόνου είναι πάντα επιφανέστερος από το γάμο μεταξύ ευγενών, αλλά και τη φυσική εξασφάλιση μιας και πρακτικά ο σύζυγός της θα μπορούσε να θεωρηθεί για τη Μακεδονία προδότης. Τέλος, ίσως και να ήθελε να αποτινάξει από πάνω της την ευθύνη της διοίκησης της πόλης και του στρατού σε μία κρίσιμη χρονική συγκυρία.
Η ίδια η Κόρινθος καταλήφθηκε λίγα χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα το 243 π.Χ. από τον Άρατο τον Σικυώνιο, περίφημο στρατηγό της Αχαϊκής Συμπολιτείας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Αλέξανδρο κυβερνήτη, μετά τύραννο, της Κορίνθου και της Χακίδας.
Έπειτα από το τέλος του, η Νίκαια έκανε δεύτερο γάμο με τον Δημήτριο Β΄ Αιτωλικό, βασιλιά της Μακεδονίας από τον Οίκο των Αντιγονιδών.
Βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές (Έλληνες και Ρωμαίοι)
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Αντιγονιδών Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Μακεδονίας Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τύραννοι Κατηγορία:Αρχαίοι Κορίνθιοι
Ιωάννης Βλασόπουλος
Ο Ιωάννης Βλασόπουλος (γράφεται και Βλασσόπουλος) (1741-1836) υπήρξε πρόξενος της Ρωσίας στην Πάτρα κατά την έναρξη της Επανάστασης του '21 και μέλος της Φιλικής Εταιρείας.
Καταγόταν από την Ιθάκη. Σε ηλικία 20 ετών πήγε στη Μόσχα, προσκαλεσμένος από τους θείους του Σκιαδάδες που ήταν εκεί εγκατεστημένοι. Υπηρέτησε στο Ρωσικό Στρατό και έφτασε ως το βαθμό του ταγματάρχη. Όταν μια μέρα βρισκόταν στην Ιθάκη με άδεια, έμαθε ότι ο Αλή Πασάς σχεδίαζε επίθεση κατά της Λευκάδας. Αμέσως φόρεσε τη στολή του και παρουσιάστηκε στον Αλή πασά. Δήλωσε ότι είναι απεσταλμένος της ρωσικής κυβέρνησης και με απειλές κατόρθωσε να αποτρέψει τα σχέδια του Αλή. Η Ρωσική κυβέρνηση, όταν ενημερώθηκε για το γεγονός, όχι μόνο δεν αποδοκίμασε την πράξη του, αλλά τον τίμησε, δίνοντάς του προαγωγή σε βαθμό αντισυνταγματάρχη.
Το 1816 διορίστηκε Γενικός Πρόξενος της Ρωσίας στην Πελοπόννησο. Το 1819 μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία. Ως Φιλικός συνεργάστηκε με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό και με τον Ι. Παπαρρηγόπουλο που ήταν γραμματέας του, για την προπαρασκευή της Ελληνικής Επανάστασης. Ως πρόεδρος της Εφορίας των Φιλικών στην Πάτρα οργάνωσε στις 15 Μαρτίου του 1821 σύσκεψη στο ρωσικό προξενείο με τον Π. Π. Γερμανό και τον Οδυσσέα Ανδρούτσο για την επικείμενη έναρξη της Επανάστασης.
Ο Ι. Φιλήμων εξαίρει τον πατριωτισμό του Βλασόπουλου και αναφέρει ότι ο Π.Π. Γερμανός και οι λοιποί προύχοντες της Αχαΐας δεν έκαναν τίποτα χωρίς τη βοήθεια του Βλασόπουλου. Για το λόγο αυτό τον υποπτεύθηκαν οι Τούρκοι κατά τις τελευταίες ημέρες πριν την Επανάσταση, όπως και ορισμένους άλλους πρόξενους ελληνικής καταγωγής, ώστε για εκδίκηση έκαψαν τα προξενεία τους κατά τις πρώτες ταραχές στην Πάτρα. Ο ίδιος ο Βλασόπουλος και οι άλλοι πρόξενοι διέφυγαν στα Επτάνησα. Ως πρόξενος έστελνε αναφορές στη Ρωσία για την κατάσταση στην Πελοπόννησο, χωρίς να αναφέρει ότι ο ίδιος εμπλεκόταν και ότι εγνώριζε πρόσωπα και γεγονότα. Από 4(16) Μαρτίου 1821 αναφέρει στη Ρωσία ότι υπάρχει αναταραχή στο Μοριά και ότι οι Έλληνες μπορεί να επαναστατήσουν, ενώ οι Τούρκοι έχουν ήδη κρατήσει ομήρους στην Τριπολιτσά που απειλούν να σκοτώσουν. Ο Βλασόπουλος προσποιείται ότι δεν γνωρίζει κάτι σίγουρο για την επανάσταση. Στα μέσα Μαρτίου φτάνει στην Πάτρα ο Ι. Μακρυγιάννης μεταμφιεσμένος σε έμπορο, προκειμένου να πληροφορηθεί την κατάσταση και μετά να συνεννοηθεί με τον Αθανάσιο Διάκο ώστε να αρχίσει η Επανάσταση και στη Στερεά. Οι Τούρκοι τον αντιλαμβάνονται και ο Μακρυγιάννης καταφεύγει στο ρωσικό προξενείο. Επειδή ο Βλασόπουλος κινδύνευε ο ίδιος, ζήτησε από τον Μακρυγιάννη να φύγει, πράγμα που έγινε και ο τελευταίος διέφυγε με ένα πλοίο. Αυτά έγιναν περί την 21 Μαρτίου και τα αναφέρει ο Μακρυγιάννης αλλά όχι και ο Βλασόπουλος στις αναφορές του. Την 26 Μαρτίου έλαβε το έγγραφο της πρώτης επαναστατικής ελληνικής αρχής που εξέδωσαν ο Γερμανός, ο Προκόπιος Κερνίκης και οι προεστοί. Τηρώντας επισήμως ουδέτερη στάση τους απάντησε ότι η Ρωσία έχει σχέση ειρήνης με το οθωμανικό κράτος και ότι τα "τοπικά αξιοθρήνητα συμβάντα" θα τα αναφέρει αρμοδίως. Στην αναφορά του προς την Πετρούπολη αναφέρει ότι οι Έλληνες είναι αποφασισμένοι να πεθάνουν ή να ανακτήσουν την ελευθερία και τα δικαιώματά τους ως ανεξάρτητο έθνος. Ο Ολλανδός πρόξενος αναφέρει ότι ο Βλασόπουλος είναι μέλος της Φ. Εταιρείας και δρά υπέρ των Ελλήνων. Μάλιστα αναφέρει ότι στις 23 Μαρτίου είδε Έλληνες να πυροβολούν από το ρωσικό προξενείο προς τους Τούρκους που αποσύρονταν στο κάστρο. Τον Απρίλιο ο Βλασόπουλος μετέφερε την έδρα του στην Ιθάκη για λόγους ασφαλείας. Από εκεί δίνει λεπτομερέστερες αναφορές για την Επανάσταση. Μεταξύ άλλων κατηγορεί τον Άγγλο πρόξενο Green ως "πρωτεύοντα εχθρό του ρωσικού προξενείου και του ελληνικού έθνους" και αναφέρει τον τρόπο με τον οποίο οι Άγγλοι βοήθησαν τον Γιουσούφ πασά να λύσει την πολιορκία του κάστρου της Πάτρας.
Γιός του ήταν ο Κωνσταντίνος Βλασόπουλος, υποπρόξενος της Ρωσίας στην Πύλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Οικογένεια Βλασοπούλου Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Ρώσοι διπλωμάτες Κατηγορία:Ρώσοι μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 2012
Το 2012 μετά την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου 2011-12 στα τοπικά πρωταθλήματα σε καθε ΕΠΣ, διεξήχθη για 19η φορά το Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου λόγω της αναδιάρθρωσης του αριθμού των ομάδων/ομίλων στη Δ΄Εθνική για τη σεζόν 2012–13.
Αναδιάρθρωση
Σεζόν Δ΄ Εθνική 2011–12 (141 ομάδες σε 10 ομίλους) Από τις 141 φτάνουμε στις 96 ομάδες.
Σεζόν Δ΄ Εθνική 2012–13 (96 ομάδες σε 6 ομίλους) Διατηρείται ο αριθμός των 96 ομάδων.
Διοργάνωση
Το Ειδικό πρωτάθλημα 2012 διεξάγεται με τις 56 ομαδες πρωταθλητές/συμπρωταθλητές/δευτεραθλητές των τοπικών ΕΠΣ χωρισμένες σε 14 ομίλους, από 4 ομάδες ο καθένας. Προβιβάζονται στη Δ΄ Εθνική 2012–13 οι 2 πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε την Κυριακή 20 Μαΐου και ολοκληρώθηκε την Τετάρτη 9 Ιουνίου 2012. Ιδιαίτερα ισχυρός ήταν ο 9ος όμιλος, που περιελάμβανε στη σύνθεσή του μαζί τις πρωταθλήτριες της Ε.Π.Σ. Αθηνών και της Ε.Π.Σ. Πειραιώς, των δυο κατά τεκμήριο δηλαδή, ισχυρότερων ποδοσφαιρικών Ενώσεων της χώρας. Σαν αποτέλεσμα, δυο εκ των ικανότερων συλλόγων του Ειδικού πρωταθλήματος έμειναν εκτός της Δ΄Εθνικής 2012-2013.
Με απόφαση της ΕΠΟ το πρωτάθλημα Δ΄ Εθνική 2012–13, θα διεξαχθεί με τη συμμετοχή 124 ομάδων (96 που ήταν αρχικά η πρόβλεψη, αλλά και όσες ομάδες συμμετείχαν στα μπαράζ ανόδου, αλλά δεν τα κατάφεραν να κερδίζουν την άνοδο), με την προοπτική στο τέλος της περιόδου να μείνουν οι αντίστοιχες ομάδες που προβλέπονται από τον αρχικό προγραμματισμό με στόχο τη μείωσή τους, όπως έχει αποφασιστεί σε παλαιότερη τακτική γενική συέλευση των ΕΠΣ μελών της ΕΠΟ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2012
Παρί Ουνιβερσιτέ Κλαμπ
Η Παρί Ουνιβερσιτέ Κλαμπ (PUC) είναι γαλλικός αθλητικός σύλλογος, ο οποίος ιδρύθηκε στο Παρίσι το 1906. Σήμερα μετρά περισσότερα από 9,500 μέλη και περισσότερους από 15,500 αθλούμενους όλων των ηλικιών.
Ιστορία
Η Παρί Ουνιβερσιτέ Κλαμπ ιδρύθηκε την 1η Μαΐου 1906. Αντιμετώπισε ορισμένες δυσκολίες για την υιοθέτηση της ονομασίας Παρί Ουνιβερσιτέ Κλαμπ, αλλά το άσπρο και βιολέ χρώματα σύντομα υιοθετήθηκαν, καθώς και το έμβλημα που σχεδίασε ο Λεμπέλ. Ο Εζέν Ολιβιέ ανακηρύχτηκε πρόεδρος-ιδρυτής του συλλόγου. Ο σύλλογος μετρά περίπου εξήντα ιδρυτικά μέλη, και σύντομα προσέλκυσε και άλλους, κυρίως φοιτητές και παλιούς φοιτητές από τη rive gauche και τα νότια προάστια του Παρισιού. Οι εγκαταστάσεις της ΠΟΚ, ήταν, σε πρώτη φάση, η « κατάληψη » της πίστας αυτοκινήτων της Βανσέν και ένα τμήμα του Πάρκου της Πριγκίπισσας Ματθίλδης στην κοινότητα του Σαιν-Γκρατιέν. Στα τέλη του έτους 1906, η ΠΟΚ μετρούσε κάτι παραπάνω από 100 ενεργά μέλη.
Σήμερα, η ΠΟΚ εδρεύει στο Σταντ Σαρλετί, χωρητικότητας 20,000 θέσεων καθήμενων. Με πρωτοβουλία του Μισέλ Σαμπέρ, η ΠΟΚ ένωσε τις δυνάμεις της με την Cité Internationale Universitaire de Paris, ώστε να προσφέρει στους Παριζιάνους εγκαταστάσεις μεγάλης ποιότητας, βασικές για κάθε αθλητή υψηλού επιπέδου. Το σωματείο χρησιμοποιεί περίπου είκοσι διαφορετικές εγκαταστάσεις εντός του Παρισιού και της περιοχής της Ιλ-ντε-Φρανς (γηπεδικές εγκαταστάσεις, αίθουσες, γυμναστήρια, πισίνες...).
Αθλητικά Αποτελέσματα
Στη διάρκεια αυτών των, περίπου, 100 ετών ιστορίας, η ΠΟΚ κατάφερε να χτίσει μια τροπαιοθήκη σε εθνικό και διεθνές επίπεδο που την καθιστά μεταξύ των μεγαλύτερων γαλλικών συλλόγων. Οι επιδόσεις της, βάση αριθμών, είναι οι παρακάτω :
Οι έντεκα εντολές του σωματείου
Η Παρί Ουνιβερσιτέ Κλαμπ περιμένει απ'όλα τα μέλη της :
Η Παρί Ουνιβερσιτέ Κλαμπ αναλαμβάνει :
Αναφορές
Ο Ζιλμπέρ Προυτώ έγραψε για την ΠΟΚ τον Φεβρουάριο του 1948 : « Η πανεπιστημιακή ομάδα είναι ο πρώτο και ίσως ο μοναδικός οργανισμός ικανός να δώσει με σοβαρότητα και συνέπεια σε έναν έφηβο την αίσθηση της ομαδικής προσπάθειας. Ικανός να τον προετοιμάσει για τον ρόλο του ως άτομο στην κοινωνία, να του μάθει το τίμημα της ομαδικής εργασίας και να του μάθει τον μελλοντικό του ρόλο : αυτόν ενός κρίκου της κοινωνικής αλυσίδας ».
Ο Αντρέ Μωρουά, της Γαλλικής Ακαδημίας, έκανε λόγο για την « ηθική αξία του αθλητισμού » σε έντυπο του συλλόγου που εκδόθηκε τον Μάρτιο του 1949 : ''"Τα αθλήματα δεν είναι λιγότερο χρήσιμα για την ηθική προετοιμασία από τη φυσική ανάπτυξη του ανθρώπου. Ο αθλητισμός είναι μια σχολή της θέλησης. Όποιος κατάφερε να αποκτήσει τον έλεγχο του σώματός του και να λάβει από αυτό αυτό που φάνταζε ακατόρθωτο, πλέον θα έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Ο αθλητισμός είναι ένα "σχολείο" πειθαρχίας. Ατομικής πειθαρχίας, καθώς ο πρωταθλητής είναι σε θέση να αναγνωρίσει γρήγορα ότι οποιαδήποτε υπερβολή είναι ικανή να καταστρέψει τη φόρμα του. Όποιος αρνείται να μπει σε αυτή τη διαδικασία είναι επιφανειακός, ανάπηρος. Ομαδικής πειθαρχίας, καθώς σε αρκετά αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο, μονάχα η αφοσίωση στην ομάδα κάνει δυνατή τη νίκη. Όποιος παίζει για τον εαυτό του ηττάται ως σύνολο. Τέλος και κυρίως, ο αθλητισμός είναι μια σχολή της ζωής εντός τη κοινωνίας. Μια ελεύθερη χώρα δεν επιβιώνει παρά μόνο εάν η μειονότητα, μετά από έναν δίκαιο και νόμιμο αγώνα, δεχτεί να κυβερνιέται από την πλειοψηφία. Ωστόσο, αυτή η άμεση και αντρίκεια παραδοχή του αποτελέσματος, αυτή η άμεση επανασυμφιλίωση με τον αντίπαλο, είναι κυρίως μια αθλητική αρετή. Ηττημένος, ο πραγματικός αθλητής θαυμάζει την επίδοση του νικητή και ψάχνει τρόπους ώστε να τον φτάσει."''
Η βιολέτα, σύμβολο του συλλόγου
Σύμβλο της ΠΟΚ είναι η βιολέτα.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
* Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γαλλίας
Δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα
Ο Νίκος Τεμπονέρας (1954 - Πάτρα, 8 Ιανουαρίου 1991) ήταν καθηγητής μαθηματικών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ενταγμένος στην αριστερά και στέλεχος του Εργατικού Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου (ΕΑΜ). Το όνομά του έγινε γνωστό στο πανελλήνιο, όταν δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια των μαθητικών κινητοποιήσεων της περιόδου 1990-91.
Δολοφονία
Ο Νίκος Τεμπονέρας ήταν ο πρώτος νεκρός στη διάρκεια των μαθητικών κινητοποιήσεων ενάντια στο νομοσχέδιο του τότε Υπουργού Παιδείας Βασίλη Κοντογιαννόπουλου· ακολούθησαν τέσσερα θύματα στην Αθήνα από πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στο κατάστημα Κ. Μαρούσης στη διάρκεια διαδήλωσης. Δράστης της δολοφονίας ήταν ο Γιάννης Καλαμπόκας, δημοτικός σύμβουλος της Νέας Δημοκρατίας στην Πάτρα και πρόεδρος της τοπικής ΟΝΝΕΔ. Η δολοφονία έγινε στις 8 Ιανουαρίου 1991. Ο Καλαμπόκας χτύπησε θανάσιμα τον Τεμπονέρα με λοστό στο κεφάλι στη διάρκεια βίαιων επεισοδίων που σημειώθηκαν στο υπό κατάληψη Σχολικό Συγκρότημα 3ου & 7ου Γυμνασίου και Λυκείου Πάτρας στην πλατεία Βουδ. Ο Καλαμπόκας επικεφαλής των ομάδων αυτών μαζί με τους Μυλωνά, Σπίνο, Γραμματίκα, Γραμματικόπουλο, με λοστούς και ρόπαλα επιχείρησαν να σπάσουν τη κατάληψη, την οποία υποστήριζαν αρκετοί γονείς και καθηγητές, μεταξύ των οποίων και ο δολοφονηθείς Τεμπονέρας, ιδιαίτερα αγαπητός, σύμφωνα με τις μετέπειτα μαρτυρίες και καταθέσεις, στους μαθητές του.
Μετέπειτα γεγονότα
thumb|right|Το μνημείο για τον Τεμπονέρα στο σημείο που δολοφονήθηκε έξω από το 3ο Γυμνάσιο Πάτρας. Η δολοφονία του Τεμπονέρα, η οποία συνέβη σε μία περίοδο οξείας πολιτικής αντιπαράθεσης, ξεσήκωσε κύμα διαδηλώσεων και διαμαρτυριών σε όλη την Ελλάδα. Την επαύριο της δολοφονίας του, ο υπουργός Παιδείας Κοντογιαννόπουλος παραιτήθηκε και η πρόταση νόμου για τις μεταρρυθμίσεις στην παιδεία αποσύρθηκε.
Ο Καλαμπόκας δικάστηκε στο Βόλο έχοντας ως συνηγόρους υπεράσπισής του τρία κορυφαία ονόματα του τότε νομικού κόσμου, όλους προερχόμενους πολιτικά από το χώρο της ΝΔ. και συγκεκριμένα τους Απόστολο Ανδρεουλάκο, Κώστα Κωνσταντινίδη (καθηγητής Ποινικού Δικαίου), γνωστός από τη δίκη για το Σκάνδαλο Κοσκωτά όπου συμμετείχε ως δημόσιος κατήγορος) και Επαμεινώνδα Ζαφειρόπουλο (πρώην πρόεδρος του ΔΣΑ). Καταδικάστηκε πρωτόδικα για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως σε ισόβια κάθειρξη (απόφαση 22-24/93 ΜΟΔ Βόλου) ενώ αργότερα η ποινή του μειώθηκε σε 17 χρόνια και 3 μήνες (απόφαση 59/94 ΜΟΕ Λάρισας) και, τελικώς, ύστερα από αναίρεση της απόφασης από τον Άρειο Πάγο, σε 16 χρόνια και 9 μήνες. Αποφυλακίστηκε στις 2 Φεβρουαρίου του 1998, έχοντας εκτίσει τα 2/5 της ποινής που του επιβλήθηκε.
Το τότε Σχολικό Συγκρότημα 3ου & 7ου Γυμνασίου και Λυκείου Πάτρας και νυν 3ο Γυμνάσιο Πάτρας τόπος δολοφονίας του Τεμπονέρα καθώς και τα 2ο λύκειο Ιλίου και 3ο γυμνάσιο Ιλίου, σήμερα φέρουν το όνομά του. Επίσης το όνομά του δόθηκε σε μια σήραγγα της Ολυμπίας Οδού κοντά στην Πάτρα, ενώ το Αμφιθέατρο του 1ου Λυκείου Ταύρου Αττικής ονομάζεται "Νίκος Τεμπονέρας".
Διαβάστε επίσης
Κατηγορία:Ιστορία της Πάτρας Κατηγορία:Δολοφονίες στην Ελλάδα Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
2173 Μαρέσιεφ
Ο Μαρέσιεφ (Maresjev) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,4. Ανακαλύφθηκε το 1974 από τη Σοβιετική (Ουκρανή) αστρονόμο Λιουντμίλα Βασίλιεβνα Ζουράβλιοβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας και πήρε το όνομά του από τον ήρωα πιλότο του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου Αλεξέι Μαρέσιεφ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μαρέσιεφ εκτιμάται σε 17 χιλιόμετρα περίπου. Ο Μαρέσιεφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 11,6 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαρεσιεφ
Carolus Rex
Carolus Rex είναι ο τίτλος του έκτου, επίσημου στούντιο άλμπουμ του σουηδικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Sabaton, το οποίο κυκλοφόρησε στις 23 Μαΐου 2012 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Nuclear Blast Records". Ο δίσκος κυκλοφόρησε και σε έκδοση με σουηδικούς στίχους, όπως και σε ειδική έκδοση διπλού CD με τους στίχους και στις δύο γλώσσες (αγγλική, σουηδική).
Το άλμπουμ έφθασε στο # 2 των τσαρτ της πατρίδας των Sabaton και έχει βραβευθεί ως πλατινένιο, ενώ έχει γίνει χρυσό και στην Πολωνία.
Οι Σουντέν, Μοντελίους, Μούλμπακ και Μιρ συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του δίσκου αλλά αποχώρησαν πριν την κυκλοφορία του, αφήνοντας τους Μπροντέν και Σούνστρομ ως τα μοναδικά ιδρυτικά μέλη του συγκροτήματος.
Οι στίχοι του άλμπουμ ασχολούνται με την Σουηδική Αυτοκρατορία και το συγκρότημα βοηθήθηκε κατά την σύνθεση των τραγουδιών από τον ιστορικό Μπενκτ Λίλγκρεν.
Θέσεις τσαρτ
Carolus Rex (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 23 Μαΐου 2012
Βραβεία
Πολωνία (ZPAV Certification): Χρυσός
Σουηδία (GLF Certification): Πλατινένιος
Τα μέλη των Sabaton
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Carolus Rex" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Sabaton Κατηγορία:Άλμπουμ του 2012
IPhone OS 1
Το iOS 1, είναι η πρώτη έκδοση του λειτουργικού συστήματος iOS της Apple. Κατά την παρουσίασή του, δεν είχε κάποιο επίσημο όνομα· αντίθετα, η Apple διαφήμιζε πως το iPhone "έτρεχε" μια mobile έκδοση του λειτουργικού της συστήματος για υπολογιστές, macOS, γνωστό τότε ως Mac OS X. Στις 6 Μαρτίου 2008, με την κυκλοφορία του iPhone SDK (Κιτ Ανάπτυξης Λογισμικού), η Apple το ονόμασε iPhone OS (ενώ αργότερα μετονομάστηκε σε "iOS", στις 7 Ιουνίου 2010 ). Διαδέχθηκε από το iPhone OS 2 στις 11 Ιουλίου 2008.
Ιστορικό ανάπτυξης
Η ανάπτυξη του iPhone OS 1 και του πρώτης γενιάς iPhone, αποτέλεσε συνδυασμένη προσπάθεια. Μόνο εργαζόμενοι της Apple επιτρεπόταν να είναι μέλη της ομάδας ανάπτξης του iPhone. Ήταν ένα άκρως απόρρητο πρότζεκτ και μάλιστα, την περιόδο που επιλέγονταν τα μέλη της ομάδας, ούτε τα ίδια δεν γνώριζαν με τι ακριβώς θα ασχοληθούν. Υπήρχαν δύο ομάδες μέσα στην εταιρία οι οποίες δούλευαν για να φτιάξουν το iPhone: μία προσπαθούσε να μετατρέψει το iPod σε κινητό τηλέφωνο, και η άλλη στο να «συρρικνώσει» το Mac OS X ώστε να μπορεί να δουλεύει σε μικρότερες συσκευές όπως κινητά. Μία ομάδα, υπό τον Τζον Ρούμπινστιν, δούλευε στην ανάπτυξη μιας «ελαφριάς» έκδοσης βασισμένη στο Linux, κοινώς γνωστή ως Acorn. Μια άλλη ομάδα, υπό τον Σκοτ Φόρστολ, δούλευε στην προαναφερθείσα συρρικνωμένη έκδοση, με την κωδική ονομασία Purple, η οποία θα έτρεχε σε επεξεργαστές τύπου ARM. Ο Τόνι Φαντέλ, ο οποίος ήταν υπεύθυνος της συνολικής ομάδας του iPhone είπε ότι «ήταν ανταγωνισμός ιδεών, όχι ομάδες, και όλοι δουλεύαμε πάνω σε αυτό». Υπήρχαν 16 με 17 σχέδια. Πολλοί στην ομάδα πίστευαν πως οι χρήστες θα χρησιμοποιούσαν φυσικό πληκτρολόγιο, και όχι γυαλί. Η ιδέα μιας οθόνης που θα λειτουργούσε πλήρως με αφή, ήταν εντελώς καινούργια σε όλους. Πολλές διεπαφές χρήστη πέρασαν από την φάση της δημιουργία πρωτοτύπων, συμπεριλαμβανομένου του clickwheel αφής από το iPod. Παρόλο που πολλοί το θεωρούσαν σπατάλη χρόνο, ο τότε διευθύνων σύμβουλος της Apple, Στηβ Τζομπς, επέμενε στην δημιουργία πρωτοτύπων για όλες τις ιδέες πριν επιλεγεί η τελική έκδοση του λειτουργικού.
Παρουσίαση και αρχική κυκλοφορία
Το iPhone OS 1 παρουσιάστηκε στο συνέδριο Macworld Conference & Expo στο Συνεδριακό Κέντρο Moscone του Σαν Φρανσίσκο, από τον Στηβ Τζομπς στις 9 Ιανουαρίου 2007, μαζί με το iPhone. Τότε, ο Τζομπς είχε πει μόνο πως το κινητό «τρέχει OS X».
Το λειτουργικό κυκλοφόρησε, μαζί με το iPhone, στις 29 Ιουνίου 2007.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:IOS (Apple)
Επισκοπή Σατάλων
Η Επισκοπή Σατάλων ήταν επισκοπή του Οικουμενικού Πατριαρχείου στον σημερινό Πόντο. Υπαγόταν διοικητικά στην Μητρόπολη Σεβαστείας. Έδρα της ήταν η πόλη Σάταλα της Βυζαντινής επαρχίας της Μικρής Αρμενίας.
Άγνωστο πότε δημιουργήθηκε, στα τακτικά αναφέρεται από τον 7ο έως τον 13ο αιώνα. Τον 13ο αιώνα πιστεύεται ότι ήταν και οι τελευταίοι επίσκοποι της, η πόλη ίσως είχε πάψει να υπάρχει και είχαν τον τίτλο τιμητικά με τελευταίο γνωστό επίσκοπο τον Κοσμά.
Σήμερα η επισκοπή αποτελεί από το 1785 τιμητικό τίτλο της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας.
Μάρτυρες
Εντός της συγκεκριμένης εκκλησιαστικής επαρχίας μαρτύρησαν οι κάτωθι:
Πηγές
Κατηγορία:Πρώην επισκοπές του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Σεβαστείας Κατηγορία:Καθολικές τιμητικές επισκοπές στην Ασία
Χλωμός Κερκύρας
Ο Χλωμός Κερκύρας ή Χλομός  βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του βουνού «Μεροβίγλι» της νότιας Κέρκυρας, σε ύψος 270 – 320 μ. και χτίστηκε το 13ο αιώνα. Είναι από τα αρχαιότερα χωριά της Κέρκυρας και απέχει από την Χώρα 31 χλμ. Τα διάσπαρτα ερείπια στις πλαγιές του βουνού και η ύπαρξη βωμού του Απόλλωνα στη θέση του σημερινού ναού των Ταξιαρχών αποτελούν ενδείξεις προγενέστερης ανθρώπινης παρουσίας.
Οι πρώτοι κάτοικοι που εγκαταστάθηκαν στο χώρο του σημερινού χωριού ήρθαν από το Βυζάντιο σαν φυγάδες ή μισθοφόροι των Βυζαντινών που παρέμειναν στην Κέρκυρα. Αργότερα ήρθαν και από άλλα μέρη και κυρίως από την περιοχή της λίμνης Κορισσίων (Λίνια) που αναγκάστηκαν να ανεβούν λόγω της ελονοσίας και των πειρατών.
Το χωριό χτίστηκε οργανικά. Χαρακτηριζεται δαιδαλώδη καντούνια και διαθέτει δυο μικρές πλατείες- «φόρους»: τον «Πάνω Φόρο» και τον «Κάτω Φόρο».
Απο την εκκλησία των Ταξιαρχών («Τραξάρχης») υπάρχει πανοραμική θέα.
Ονομασία
Πολλά έχουν υποστηριχθεί κατά καιρούς για τη γραφή και την ιστορία της λέξης «Χλομός». Μια εκδοχή είναι ότι προέρχεται από το φυτό «σπλόνος» (γνωστό στους κατοίκους αφού το χρησιμοποιούσαν για να ζαλίζουν (σπλονίζουν) τα ψάρια της Λίμνης και να τα πιάνουν. Έτσι έχουμε σπλόνος - φλόμος (φλομώνω) – χλόμος - χλομός.  Άλλοι υποστηρίζουν ότι προέρχεται από το τοπωνύμιο της Κεφαλληνίας, Κουλούμι, λατινικά Κολόμο (1261) – Κλόμο -  Χλόμο - Χλομός.  Μια τρίτη άποψη υποστηρίζει ότι προέρχεται από τη χλομάδα των κατοίκων που είχαν έρθει από την  παραλίμνια περιοχή «Κορίσσια», που τη μάστιζε η ελονοσία, έτσι έχουμε Χλομός ή Χλωμός. Τέλος είναι πιθανό να προέρχεται από το Χλομούτσι που είναι κάστρο στην Ηλεία της Πελοποννήσου  1200 μ.χ. CLERMONT ή ΧΛΟΜΟΥΤΣΙ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Νότιας Κέρκυρας
423
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 423 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Βιρά (Ανατολικά Πυρηναία)
Το Βιρά (γαλλικά: Vira, καταλανικά: Virà, οξιτανικά: Viran) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βιραίν (γαλλικά: Virains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Γιώργος Ζουράρις
Ο Γιώργος Ζουράρις (1899 - 2001) ήταν Έλληνας γιατρός σεξολόγος και αντιστασιακός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βραχάσι Λασιθίου το 1899 και ήταν ένας από τους πρώτους κομμουνιστές και θεωρείται ιδρυτής της σεξολογίας στην Ελλάδα. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και τάχθηκε στο πλευρό των σπαρτακιστών της Ρόζας Λούξεμπουργκ. Για τη δράση του γνώρισε πολλές διώξεις και εκτοπισμούς.
Σπούδασε στη Γερμανία έχοντας δάσκαλο τον Χίρσφελντ και το 1929 στη Θεσσαλονίκη δημοσίευσε το έργο του Ψυχανάλυσις και ψυχοβιολογία.
Ήταν ένας από τους πρώτους που συνεργάστηκε με το Ινστιτούτο Σεξουαλικών Ερευνών του Βερολίνου την περίοδο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης.
Για το έργο του "Ο Αυνανισμός, το πάθος εις το φως της επιστήμης" παραπέμφθηκε στο Στρατοδικείο και απειλήθηκε με θάνατο στο εκτελεστικό απόσπασμα το 1947.
Ο Ζουράρις απεβίωσε στις 8 Φεβρουαρίου 2001 σε ηλικία 102 ετών και κηδεύτηκε στο Βραχάσι. Καθώς είχε γεννηθεί το 1899, ήταν μία από τις λιγοστές προσωπικότητες στην Ελλάδα που κατά κάποιον τρόπο έζησε τρεις αιώνες (γεννήθηκε στο τέλος του 19ου αιώνα και πέθανε στις αρχές του 21ου αιώνα). Ένας από τους 3 γιους του, ο Κώστας Ζουράρις, είναι πολιτικός επιστήμονας και χρημάτισε υφυπουργός Παιδείας από το 2016 ως το 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι
Λέστεκ
Ο Λέστεκ (πολωνικά: Lestek) (870-880 - 930-940) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν ο δεύτερος δούκας της Πολωνίας.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Σιεμόβιτ, αν υπήρξε. Οι ημι-μυθικές μορφές των πρώτων Πιαστ αναφέρονται μόνο στο Χρονικό τού Γάλλου τού Ανωνύμου.
Οι φυλές της Πολωνίας ήταν γνωστές και με το όνομα Λεστκοβίτσι, έτσι συμπεραίνουμε, ότι ήταν άνθρωπος με επιρροή. Το όνομά του ετυμολογείται από την Πολωνική λέξη Lście, που σημαίνει αυτός που τα καταφέρνει. Είναι υποκοριστικό των Σλαβικών ονομάτων Lścimir ή Lścisław.
Οικογένεια
Η σύζυγός του, κατά τον ιστορικό Στανίσλαφ Ζακσέφσκι, θα μπορούσε να ήταν πριγκίπισσα της Μοραβίας. Από ένα Βελγικό χρονικό τού 14ου αι. μάλλον μπορούμε να συμπεράνουμε, ότι ήταν πριγκίπισσα της Σαξονίας. Είχαν τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ Κατηγορία:Δούκες της Πολωνίας Κατηγορία:Θρυλικοί Πολωνοί μονάρχες Κατηγορία:Πολωνοί πρίγκιπες Κατηγορία:Μονάρχες της Πολωνίας
Αράλ (Καζακστάν)
δεξιά|μικρογραφία|Πλατεία στο Αράλ μικρογραφία|Το λιμάνι της πόλης, πριν την συρρίκνωσή της λίμνης Αράλης μικρογραφία|Εργοστάσιο ψαριών στο Αράλ Το Αράλ, επίσης γνωστή ως Αράλσκ ή Αράλ, (καζακικά: Арал, Aral, ارال; ρωσικά: Аральск, Araljsk) Συντεταγμένες: [//tools.wmflabs.org/geohack/geohack.php?pagename=Main_Page&language=el&params=46_47_N_61_40_E_ <span class="geo-dms" title="Χάρτες, αεροφωτογραφίες, και άλλα δεδομένα για αυτή την τοποθεσία"> 46°47′N 61°40′E  &#xFEFF; / &#xFEFF; <span class="geo-dec" title="Χάρτες, αεροφωτογραφίες, και άλλα δεδομένα για αυτή την τοποθεσία">46.783°N 61.667°E &#xFEFF; / 46.783; 61.667   ]  είναι μια μικρή πόλη στο νοτιοδυτικό Καζακστάν, που βρίσκεται στην περιφέρεια Κιζιλορντά. Είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Αράλ. Ήταν παλιό λιμάνι και αλιευτικό κέντρο στις όχθες της Αράλης, και σημαντικός προμηθευτής ψαριών στη γύρω περιοχή. Ο πληθυσμός ήταν 29.987 κάτοικοι στην απογραφή 2009. Στην απογραφή του 1999 υπήρχαν 30.347 κάτοικοι.
Πρώιμη ιστορία
Το 1817, υπήρχε το χωριό Αλτικουντούκ (Έξι Πηγάδια) κοντά στο σημερινό Αράλσκ. Σήμερα υπάρχει σιδηρόδρομος στη πόλη. Από την δεκαετία του 1870, είναι ο οικισμός Αράλσκι. Η πόλη αναπτύχθηκε περισσότερο κατά την δημιουργία του υπεραραλικού σιδηρόδρομου που κατασκευάστηκε το 1899-1905, που το συνδέει με το Αρινμπούρκ. Η επίσημη ιστορία της πόλης ξεκίνησε το 1905 όπου εγκαινιάστηκε και λειτουργεί ως σήμερα.
Το 1905, ρώσοι έμποροι ίδρυσαν μεγάλες αλιευτικές εταιρείες, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει η αλιεία στην Αράλη και να κατασκευάζονται μετά πλοία στην πόλη.
Μετά την επανάσταση του 1917, ο σταθμός Αράλσκογιε μόρε (σημαίνει θάλασσα της Αράλης) με τον διπλανό οικισμό λέγεται Αράλσκ. Το Αράλσκ και η επαρχία Αράλσκι έγιναν μέλος του ομπλάστ Κζυλ-Ορντά της Καζακικής ΣΣΔ και έγινε πρωτεύουσά της επαρχίας.
Το Αράλσκ δεν πρέπει να συγχέεται με το Φορτ-Αράλσκ, 120 χιλιόμετρα νοτιότερα. Το 1847 η Ρωσία έχτισε το Ράϊμσκ, που αποκάλεσε Οχυρό Αράλσκ, κοντά στο στόμιο του Συρ Ντάρια. Το Ράϊμσκ εγκαταλείφθηκε ή το 1847 ή το 1853 ή το 1855 και το Φορτ Αράλσκ μετακινήθηκε στο οχυρό Νούμερο 1, ή το Καζαλίνσκ. Πάνω υπήρχαν τα οχυρά νούμερο 2 και 3, που ήταν τα παλιά οχυρά του χανάτου της Κοκάνδης Καρμάκστσι και Κουμίς-Κουργκάν. Το Φορτ-Αράλσκ ήταν προκειμένου να στείλει χαρτογραφικά πλοία στην Αράλη και ως βάση για επίθεση στο Ακ Μετσέτ.
Παρακμή
Λόγω της συρρίκνωσης της Αράλης από την κατασκευή φραγμάτων, και συγκεκριμένα για άρδευση. Τώρα η λίμνη είναι ολοκληρωτικά περίκλειστη, 12 χιλιόμετρα περίπου από το βόρειο απομεινάρι της λίμνης, και η απόσταση ήταν μικρότερη από 100 χιλιόμετρα πριν την ολοκλήρωση φράγματος το 2005. Η κοινωνιοοικονομική σημασία στο πληθυσμό έχει πέσει κατά πολύ, με υψηλή ανεργία. Τα τελευταία 25 χρόνια η λίμνη δεν είναι ορατή από την πόλη. Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα υγείας για το πληθυσμό που δημιουργούνται από αερομεταφερόμενα τοξικά χημικά, που αναπνέονται από τον κόσμο και μεταφέρονται και από τα νερά που συρρικνώνονται, όπως επίσης χημικούς και βιολογικούς παράγοντες εγκλωβισμένους ανασφαλώς στο νησί Βοζροζντένιγια.
Περιστατικό ευλογιάς
Το 1971, ένα ατύχημα στο κοντινό χώρο δοκιμών παραγωγής βιολογικών όπλων είχε ως αποτέλεσμα να ξεκινήσει ευλογιά, που μεταφέρθηκε στην πόλη. Σε λιγότερο από δύο εβδομάδες περίπου 50.000 κάτοικοι του Αράλ εμβολιάστηκαν. Υπήρξε καραντίνα με αποτέλεσμα να απομονωθούν πολλοί άνθρωποι. Η κυκλοφορία εντός και εκτός πόλης σταμάτησε, και ήρθαν μετά 18 μετρικοί τόνοι προμηθειών που ξεπακεταρίστηκαν από αρμόδιους της υγείας. Το αρχικό ξέσπασμα χτύπησε 10 ανθρώπους, από αυτούς οι 3 πέθαναν.
Κλίμα
Το Αράλ έχει κλίμα ερήμου (τύπος BWk της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν) με ψυχρούς χειμώνες και ζεστά καλοκαίρια, ξηρά καλοκαίρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Γλυκογονικά αμινοξέα
Στη Βιοχημεία με τον όρο γλυκογονικά αμινοξέα ή γλυκογενετικά αμινοξέα, (glucogenic aminoacids), χαρακτηρίζονται τα αμινοξέα εκείνα, (πρόκειται για ένζυμα), όπου κατά τη διάρκεια του μεταβολισμού παράγουν είτε πυροσταφυλικό οξύ, είτε κάποιο ενδιάμεσο προϊόν του λεγόμενου κύκλου του τρι-καρβοξυλικού οξέος καθιστάμενα έτσι πρόδρομοι της γλυκόζης, εξ ου και η ονομασία τους.
Κατηγορία:Αμινοξέα Κατηγορία:Ένζυμα Κατηγορία:Κύκλος του αζώτου
Σαντιάγο ντε Κούβα
Τόσο από πληθυσμιακή όσο και από ιστορική άποψη το Σαντιάγο ντε Κούβα είναι η δεύτερη σημαντικότερη πόλη στην Κούβα μετά την Αβάνα. Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα λημάνια της Καραϊβικής. Το 2004 ο πληθυσμός της ανέρχονταν σε 494.337 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κούβας
Βιβές
Το Βιβές (γαλλικά: Vivès, καταλανικά: Vivers) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βιβερέν (γαλλικά: Vivèrencs).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
2174 Ασμοδαίος
Ο Ασμοδαίος (Asmodeus) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,7. Ανακαλύφθηκε το 1975 από τους Αμερικανούς αστρονόμους Σελτ Μπας και Τζων Χούκρα, που παρατηρούσαν από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομά του από τον δαίμονα Ασμοδαίο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ασμοδαίου είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ασμοδαιος
422
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 422 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ιωάννης Σεργάκης
Ο Ιωάννης Σεργάκης (Νεάπολη Λασιθίου, 1914 - 12 Ιουλίου 1994) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος εξελέγη πολλές φορές βουλευτής Λασιθίου. Υπήρξε ιδρυτής, διευθυντής και εκδότης της εφημερίδας "Επαρχιακά Νέα" της Νεάπολης (1945-1966).
Οικογένεια
Ήταν γιος του Μιχαήλ Ι. Σεργάκη, διαπρεπή δικηγόρου και βουλευτή επί Κρητικής Πολιτείας, και μητέρα του ήταν η Ζαχαρώ Παπαδάκη από την Τουρλωτή Σητείας, αδερφή του Κ. Παπαδάκη, επίσης βουλευτή.
Νομική σταδιοδρομία
Ακολούθησε νομικές σπουδές στην Αθήνα και άρχισε να δικηγορεί σε ηλικία 22 ετών για περισσότερα από 50 χρόνια. Εργάστηκε ως δικηγόρος στο Πρωτοδικείο Λασιθίου και αναδείχτηκε ως ποινικολόγος.Παραστάθηκε σε πολύ σοβαρές δίκες όπως στη δίκη του ΑΣΠΙΔΑ. Κατά την περίοδο της χούντας βοήθησε ανθρώπους που δικάζονταν για αντιστασιακή δράση.
Πολεμική και αντιστασιακή δραστηριότητα
Πήρε μέρος στον Αλβανικό πόλεμο το 1941 και στην αντίσταση εναντίον των Γερμανών και τιμήθηκε με Χρυσό Αριστείο Ανδρείας.
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 1945 σηματοδοτεί την κάθοδό του στην πολιτική. Αναδείχτηκε βουλευτής Λασιθίου για 6 φορές. Το 1956 εκλέγεται πρώτη φορά χωρίς σταυρούς λόγω του πλειοψηφικού, με τη Δημοκρατική Ένωση, μαζί με τον Κοθρή και το Χλουβεράκη. Κέρδισε ξανά τις εκλογές με το κόμμα της Ένωσης Κέντρου το 1963 και 1964 και με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις το 1974 και 1977. Στις εκλογές του 1974 συγκέντρωσε 10.972 ψήφους και στις εκλογές του 1977 πήρε 8.873 ψήφους. Αποχώρησε από την ΕΔΗΚ (όπως είχε μετονομαστεί η Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις από το 1976) το 1978 και δύο χρόνια αργότερα έγινε μέλος της ΝΔ, με την οποία εξελέγη βουλευτής στις εκλογές που διεξήχθησαν τον Οκτώβριο του 1981 συγκεντρώνοντας 6.955 ψήφους.
Το όνομά του φέρει κεντρικός δρόμος της Νεάπολης, που είναι και η γενέτειρά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Λασιθίου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956)
Εθνική Λιθουανίας U18 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U18 της Λιθουανίας είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα της Λιθουανίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 18 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Λιθουανίας Νεανίδων. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Λιθουανικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Lietuvos Krepšinio Federacija, LKF).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U18
Δυναστεία των Σελευκιδών
Αυτή η σελίδα εμφανίζει την γενεαλογία της δυναστείας των Σελευκιδών, μακεδονικής καταγωγής, που κυβέρνησε τη Συρία, καθώς και άλλα μέρη της Ασίας, 305 έως 64 π.Χ..
Γενεαλογία των Σελευκιδών της Συρίας
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος * Σελευκιδες
Μαρία Α΄, κόμισσα του Ωβέρν
Βιογραφία
Η Μαρί γεννήθηκε στη Γαλλία τον Σεπτέμβριο του 1376, το μοναχοπαίδι του Γοδεφρείδου τού Ωβέρν, κυρίου τού Μονγκασκόν, κυρίου τού Ροσ-Σαβίν και της δεύτερης συζύγου του Ιωάννας τού Βενταντούρ. Η μητέρα της απεβίωσε λίγο μετά τη γέννηση της Μαρίας στις 19 Σεπτεμβρίου 1376. Ο πατέρας της έκανε τρίτο γάμο με την Μπλανς ντε Μπουτεγιέ ντε Σανλί, από τον οποίο η Μαρία απέκτησε δύο ετεροθαλή αδέλφια, τον Aντώνιο και τη Mαργαρίτα. Ο πατέρας της απεβίωσε το 1385, όταν η Μαρία ήταν εννέα ετών.
Λίγο μετά τις 11 Ιανουαρίου 1389, η Μαρία παντρεύτηκε τον Μπερτράν Δ΄ κύριο τού Λα Τουρ, γιο τού Γκυ ντε Λα Τουρ και της Μαρτ Ροζιέ ντε Μποφόρ. Ο σύζυγός της Μπερτράν Δ΄ απεβίωσε το 1423, λίγο μετά τις 23 Σεπτεμβρίου. Κληρονόμησε τους τίτλους της την επόμενη χρονιά.
Διακυβέρνηση
Διαδέχθηκε την εξαδέλφη της Ιωάννα Β΄ ως κόμισσα τού Ωβέρν και τού Μπουλόν μετά το τέλος της τελευταίας το 1424, καθώς οι γάμοι της Ιωάννας Β΄ πρώτα με τον Ιωάννη δούκα του Μπερύ, και μετά τον Γεώργιο ντε λα Τρεμουάλ ήταν άτεκνοι.
Κυβέρνησε ως κόμισσα μέχρι το τέλος της, το οποίο συνέβη στις 7 Αυγούστου 1437. Ο μοναδικός γιος της, Μπερτράν Ε΄, τη διαδέχθηκε ως κόμης τού Ωβέρν και τού Μπουλόν.
Οικογένεια
Η Μαρία και ο Μπερτράν Δ΄ είχαν τέσσερα παιδιά:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες
Α.Γ.Σ. Άρτεμις Κορυδαλλού
Ο Αθλητικός Γυμναστικός Σύλλογος «Άρτεμις Κορυδαλλού» είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη του Κορυδαλλού, όπου βρίσκεται η έδρα του, το 2ο Κλειστό Γυμναστήριο Κορυδαλλού. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1970 και χρώματα του το μπλε και το λευκό.
Ο σύλλογος δραστηριοποιείται στο άθλημα της πετοσφαίρισης και διατηρεί τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών για αθλήτριες όλων των ηλικιών. Μέχρι και το 1978 διέθετε τμήμα κολύμβησης, το οποίο έκτοτε λειτουργεί ως ανεξάρτητο σωματείο με την ονονασία Ν.Γ.Σ. Άρτεμις '78 και έδρα το Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Νίκαιας «Πλάτων».
Ιστορικό
Ο σύλλογος αποτελεί την πρώτη ομάδα γυναικείας πετοσφαίρισης που ιδρύθηκε στο νομό Πειραιά και τη Δυτική Αττική. Ιδρυτής της και πρώτος προπονητής της για 25 συνεχή χρόνια ήταν ο Στάθης Σαραντέας.
Η Άρτεμις Κορυδαλλού για πολλά χρόνια αγωνιζόταν σε υψηλό επίπεδο στις Εθνικές Κατηγορίες της γυναικείας πετοσφαίρισης με πολλές αθλήτριές της να πλαισιώνουν τις Εθνικές Ομάδες Κορασίδων, Νεανίδων και Γυναικών.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2009-10 ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 3η θέση της βαθμολογικής κατάταξης της Α2 Εθνικής, λαμβάνοντας μέρος στα πλέι-οφ. Την επόμενη περίοδο, 2010-11, ο σύλλογος κατέλαβε την 1η θέση του βαθμολογικού πίνακα του 1ου Ομίλου της Α2 Εθνικής, κερδίζοντας την επιστροφή του στην κορυφαία κατηγορία της ελληνικής γυναικείας πετοσφαίρισης.
Γήπεδο
Έδρα του συλλόγου αποτελούσε μέχρι το 2013 το Κλειστό Γυμναστήριο Κορυδαλλού «Θεώδορος Πούτος» και έκτοτε, έδρα του αποτελεί το 2ο Κλειστό Γυμναστήριο Κορυδαλλού, χωρητικότητας 400 θέσεων.
Τμήματα υποδομής
Κατά την αγωνιστική περίοδο 1988–89 το τμήμα Νεανίδων της Αρτέμιδος Κορυδαλλού κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδος.
Αβερρόης
right|thumb|250px|Ο Αβερρόης σε πίνακα του Andrea Bonaiuto, 14ος αιώνας) Ο Αβερρόης (14 Απριλίου 1126 – 10 Δεκεμβρίου 1198) ( Abū l-Walīd Muhammad ibn Ahmad ibn Muhammad ibn Rushd (1126 - 10 Δεκεμβρίου 1198), γνωστός και ως Ibn Rushd) ήταν Ανδαλουσιανός πολυμαθής Μουσουλμάνος, ειδικός στον Αριστοτελισμό, την ισλαμική φιλοσοφία, την ισλαμική θεολογία, τη σαρία, καθώς και τη νομολογία, τη λογική, την ψυχολογία, την πολιτική και την ανδαλουσιανή κλασική μουσική θεωρία και τις επιστήμες της ισλαμικής ιατρικής, αστρονομίας, γεωγραφίας, μαθηματικών, φυσικής και ουράνιας μηχανικής. Γεννήθηκε στην Κόρδοβα της Ισπανίας και πέθανε σε ηλικία 72 ετών στο Μαρακές.
Τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του
Κάτω απ΄ αυτές τις συνθήκες έλαμψε πράγματι ο αραβικός πολιτισμός όπου και ανατράφηκε ο Αβερρόης με πρώτο δάσκαλο τον πατέρα του Ροσντ που ήταν «καδής» (= αρχιδικαστής) στη Καρδούη (Κόρδοβα) που φρόντισε να δώσει στο γιο του επιφανείς δασκάλους μεταξύ των οποίων και ο περίφημος Ιμπν Τζοχάρ ή Αβενζοάρη.
Εποχή και βίος
Ο νεαρός Αβερρόης είχε την τύχη να δεχθεί επίσης μαθήματα από τον ιατροφιλόσοφο και πολιτικό Ιμπν Ταφάιλ, Μεγάλο Βεζίρη του ηγεμόνα Γιουσούφ αλ Μανσούρ του οποίου η εξουσία εκτείνονταν και επί της ΒΔ. Αφρικής. Χάρις σ΄ αυτόν, ο Αβερρόης ανέλαβε δικαστής στη Σεβίλλη (1169), έπειτα στη Κόρδοβα (1184), χωρίς όμως και να διακόψει τις σπουδές του. Στη συνέχεια ο προστάτης του ηγεμόνας Αλ Μανσούρ τον κάλεσε στο Μαρόκο για να του αναθέσει υψηλά καθήκοντα στα οποία και ανταποκρίθηκε ο φιλόσοφος. Αφού οργάνωσε τις εκεί κρατικές υπηρεσίες, επέστρεψε στη γενέτειρά του προκειμένου να αναλάβει τη διεύθυνση της Σχολής που είχε εν τω μεταξύ ιδρύσει. Τότε εκδηλώθηκε εναντίον του διπλή αντίδραση. Αφενός, η δικαιολογημένα μεγάλη του δόξα διέγειρε το φθόνο ορισμένων αντιπάλων του που μετήλθαν ταπεινά και ανόσια μέσα προκειμένου να τον βλάψουν ηθικά, αφετέρου, οι προοδευτικές ιδέες του εξήγειραν το φθόνο των φανατικών Μοτακαλλέμιν (φανατικών μουσουλμάνων ιεροδιδασκάλων και ιεροσπουδαστών του Κορανίου), που παρά την αμάθειά τους κατείχαν το μονοπώλιο της μουσουλμανικής ορθοδοξίας. Έτσι η μελανότερη ίσως σελίδα της ιστορίας του 12ου αιώνα συνίσταται ότι ακόμη και αυτός ο περίφημος Αβενζοάρης, ο μέγας ανθρωπιστής, υπέρμαχος των επιστημών και απόστολος της συναδέλφωσης των λαών, ξέπεσε μέχρι του σημείου να συμμαχήσει με τους Μοτακαλλέμιν για να εξοντώσει με κάθε τρόπο τον μαθητή του Αβερρόη.
Ο Αβερρόης όμως αντεπεξήλθε με θάρρος και ακατάβλητη δύναμη, αλλά τότε οι Μοτακαλλέμιν, εφάμιλλοι των Ιεροεξεταστών, προέβηκαν στο ακόλουθο τέχνασμα: Κάλεσαν εγκάθετους ιεροσπουδαστές και νέους των καλλιτέρων οικογενειών της Κόρδοβας σε δημόσια ανοικτή συζήτηση με τον Αβερρόη. Τότε του έθεσαν το ερώτημα αν και κατά πόσο ο ίδιος πιστεύει ότι το Κοράνιο συμπεριλαμβάνει όλες τις επιστήμες, την ανθρώπινη σοφία αλλά και κάθε συναφή έρευνα που γίνονταν και που κατά συνέπεια αντιβαίναν σ΄ εκείνο. Ο Αβερρόης απάντησε πως όλα τα ιερά βιβλία όλων των θρησκειών είναι οδηγοί υψηλής ηθικής και οι μη συμμορφούμενοι με τις διδασκαλίες είναι κοινοί υποκριτές. Πέρα όμως αυτού δεν θα πρέπει και η Βίβλος του Προφήτη να θεωρείται ως πανδέκτης όλων των ανθρωπίνων γνώσεων, αφού οι επιστήμες συνεχώς πλουτίζονται και διαρκώς προοδεύουν.
Η αποκήρυξη του από τους μουσουλμάνους
Έτσι δεν χρειάστηκαν περισσότερα για να διωχθεί ο Αβερρόης κατά διαταγή του ηγεμόνα, που όμως, αν και κατάφερε να δραπετεύσει και να καταφύγει στη Φεζ (2η πρωτεύουσα του Μαρόκου) τελικά συνελήφθη, φυλακίστηκε αλλά και εκτέθηκε σε δημόσιο εξευτελισμό. Μάλιστα κάποια Παρασκευή, ημέρα αργίας των Μουσουλμάνων μεταφέρθηκε στο τέμενος, όπου κατά τη δημόσια προσευχή εξαναγκάσθηκε να αποκηρύξει επίσημα και δημόσια όλες τις θεωρίες και επιστημονικές αντιλήψεις που είχε. Και ενώ το έπραξε συνέχισε να είναι δέσμιος και οι προσερχόμενοι μουσουλμάνοι τον έφτυναν στο πρόσωπο. Μετά δε την προσευχή επανέλαβε για 2η φορά την επίσημη δημόσια αποκήρυξή του όπου και τελικά αφέθηκε ελεύθερος. Πλην όμως κατασχέθηκε όλη η περιουσία του και πυρπολήθηκε η βιβλιοθήκη του.