cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φέλιξ Μέντελσον Μπαρτόλντι
Ο Μέντελσον ως συνθέτης
Τα δύο μεγάλα Βιβλικά ορατόρια του Μέντελσον, Άγιος Παύλος (1836) και Ηλίας (18460, είναι βαθύτατα επηρεασμένα από τη μουσική του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Κομβικά διαφορετικό είναι το Η Πρώτη Βαλπούργεια Νύκτα (1832) που περιγράφει παγανιστικές τελετουργίες των Δρυιδών στο βουνό Χαρτς, στις πρώτες ημέρες του χριστιανισμού. Αυτό το αξιοσημείωτο έργο θεωρήθηκε από τον μελετητή Μέτσγκερ (Heinz-Klaus Metzger) ως «εβραϊκή διαμαρτυρία ενάντια στην κυριαρχία του Χριστιανισμού». Ο Μέντελσον συνέθεσε πέντε σπουδαίους ορχηστρικούς Ψαλμούς· ο Σούμαν αξιολόγησε, το 1837, τον Ψαλμό 42 (MWV A 15) ως το «απόγειο του Μέντελσον ως συνθέτη εκκλησιαστικής μουσικής». Επίσης, έγραψε πολλά τραγούδια, τόσο για σόλο φωνή όσο και για ντουέτο με πιάνο. Πολλά από αυτά είναι απλές, ή ελαφρώς επεξεργασμένες, στροφικές συνθέσεις. Ορισμένα τραγούδια που έγραψε η αδελφή τού Μέντελσον, Φάννυ, εμφανίστηκαν αρχικά με το όνομα του αδελφού της. Αυτό μπορεί να οφείλεται, εν μέρει στην προκατάληψη της οικογένειας και εν μέρει στη δική της, υπαναχωρητική φύση.
Επειδή ο Μέντελσον έπαιζε και εκκλησιαστικό όργανο, συνέθετε σποραδικά γι 'αυτό από την ηλικία των 11 ετών έως το θάνατό του. Τα κύρια έργα του είναι τα Τρία Πρελούδια και Φούγκες, Op. 37 (1837) και οι Έξι Σονάτες, Op. 65 (1845), για τα οποία ο Έ. Βέρνερ (Eric Werner) έγραψε: «δίπλα στα έργα του Μπαχ, οι σονάτες για το εκκλησιαστικό όργανο του Μέντελσον ανήκουν στο υποχρεωτικό ρεπερτόριο όλων των οργανιστών».
Ο Μέντελσον ως εκδότης
Το ενδιαφέρον του Μέντελσον για την μπαρόκ μουσική δεν περιοριζόταν στα Κατά Ματθαίον Πάθη του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, έργο το οποίο είχε αναβιώσει το 1829. Ήθελε να επεξεργαστεί τέτοια μουσική, είτε για εκτέλεση είτε για δημοσίευση, όσο το δυνατόν πιο κοντά στις αρχικές προθέσεις των συνθετών, συμπεριλαμβανομένης, όπου ήταν δυνατόν, μιας προσεκτικής μελέτης των αρχικών εκδόσεων και χειρογράφων. Αυτό, βέβαια, μπορούσε να τον οδηγήσει σε σύγκρουση με τους εκδότες. Για παράδειγμα, η έκδοση του ορατορίου Ο Ισραήλ στην Αίγυπτο του Χέντελ, για την εταιρεία Handel Society του Λονδίνου (1845) προκάλεσε μια, συχνά, φιλόνικο αλληλογραφία, με τον Μέντελσον να αρνείται να προσθέσει σημεία δυναμικής όπου δεν υπήρχαν από τον Χλεντελ ή να προσθέσει μέρη για το τρομπόνι. Ο Μέντελσον επεξεργάστηκε, επίσης, μια σειρά από έργα του Μπαχ για το εκκλησιαστικό όργανο και, προφανώς, συζήτησε με τον Σούμαν τη δυνατότητα παραγωγής μιας πλήρους έκδοσης των έργων του μεγάλου κάντορα.
Φήμη και παρακαταθήκη
thumb|280px|right|Γερμανικό γραμματόσημο του 2009 με την εικόνα του συνθέτη Αμέσως μετά τον θάνατό του, τον Μέντελσον πένθησαν τόσο στη Γερμανία όσο και στην Αγγλία. Εντούτοις, το «συντηρητικό» σθένος του, το οποίο τον έκανε να ξεχωρίζει από μερικούς από τους πιο νεωτεριστές συγχρόνους του, προκάλεσε μιαν επακόλουθη, σιωπηρή συγκατάβαση σε μερικούς απ 'αυτούς, κατά της μουσικής του. Οι σχέσεις του Μέντελσον με τον Μπερλιόζ, τον Λιστ και άλλους, ήσαν δύσκολες και διφορούμενες. Μεταξύ εκείνων που είχαν θέσει ερωτήματα σχετικά με το ταλέντο του Μέντελσον, ήταν ο Χάινριχ Χάινε, ο οποίος έγραψε το 1836 αφού άκουσε το ορατόριο Άγιος Παύλος ότι, το έργο «χαρακτηρίζεται από μεγάλη, αυστηρή και πολύ «σοβαρή σοβαρότητα» (sic), μιαν αποφασιστική και σχεδόν χρονοβόρα τάση να ακολουθεί κλασικά μοντέλα, τον ακριβέστερο υπολογισμό, οξεία νοημοσύνη και, τέλος, πλήρη έλλειψη αφέλειας. Όμως, υπάρχει στην τέχνη πρωτοτυπία στη μεγαλοφυία χωρίς αφέλεια;» «[Ο Μέντελσον] μας έδειξε ότι ένας Εβραίος μπορεί να έχει πλούσιο κατάστημα ειδικών ταλέντων, μπορεί να έχει τον καλύτερο και πιο πολυποίκιλο πολιτισμό, την υψηλότερη και πιο τρυφερή αίσθηση τιμής -χωρίς όμως αυτές οι πρωτιές να βοηθάνε, έστω για μία φορά, να φωνάξουμε στα ενδότερά μας, εκείνο το βαθύ -που ανιχνεύει την καρδιά μας- συναίσθημα που περιμένουμε από την τέχνη [...] Η καθαρότητα και ιδιοσυγκρασία του σημερινού μας μουσικού στυλ [...] έχουν προκληθεί στον ύψιστο βαθμό από την προσπάθεια του Μέντελσον να αρθρώσει ένα ασαφές, σχεδόν άχρηστο περιεχόμενο, ως ενδιαφέρον και εξαιρετικά πνευματικό.
Αυτή ήταν η αρχή μιας «κίνησης» για την υποβάθμιση της μουσικής τού Μέντελσον ως συνθέτη, που διήρκεσε σχεδόν έναν αιώνα, και ο απόηχος της οποίας εξακολουθεί να επιβιώνει μέχρι σήμερα στις κριτικές της υποτιθέμενης μετριότητας του Μέντελσον. Πάντως, ο Νίτσε εξέφραζε τον σταθερό θαυμασμό του για τη μουσική του συνθέτη, σε αντίθεση με τη γενική καταφρόνηση που είχε για τον «Τευτονικό» Ρομαντισμό: «Σε κάθε περίπτωση, όλη η μουσική του ρομαντισμού [π.χ. Σούμαν και Βάγκνερ] ... ήταν μουσική δευτέρου επιπέδου, εξαρχής, και οι πραγματικοί μουσικοί έδωσαν λίγη προσοχή σ’ αυτήν. Τα πράγματα ήσαν διαφορετικά με τον Φέλιξ Μέντελσον, αυτόν τον γαλήνιο δάσκαλο, ο οποίος, χάρη στην ανοικτή, καθαρή, ευτυχισμένη ψυχή του, γρήγορα τιμήθηκε και γρήγορα ξεχάστηκε, σαν ένα υπέροχο δρώμενο στη γερμανική μουσική. Ορισμένοι, ωστόσο, έχουν αναγνώσει τον χαρακτηρισμό του Νίτσε, «υπέροχο δρώμενο», ως συγκατάβαση.
Κατά τον 20ο αιώνα, το ναζιστικό καθεστώς και το «σύστημα προώθησης καθαρής γερμανικής μουσικής», μέσω του Reichsmusikkammer, επεσήμαναν την εβραϊκή καταγωγή του Μέντελσον, απαγορεύοντας την εκτέλεση και δημοσίευση των έργων του. Μάλιστα, ζήτησαν από τους συνθέτες που ενέκρινε το Γ’ Ράιχ να ξαναγράψουν προγραμματική μουσική για το Όνειρο Θερινής Νυκτός-ο Καρλ Ορφ υποχρεώθηκε να το κάνει. Υπό τους Ναζί, ο Μέντελσον παρουσιάστηκε ως ένα επικίνδυνο «ατύχημα» της μουσικής ιστορίας, που διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην αποδυνάμωση της γερμανικής μουσικής στον 19ο αιώνα. Η γερμανική «Υποτροφία Μέντελσον», που είχε θεσμοθετηθεί για τους σπουδαστές του Ωδείου της Λειψίας, καταργήθηκε το 1934 -και δεν αναβίωσε μέχρι το 1963. Το μνημείο που κατασκευάστηκε για τον Μέντελσον και ανεγέρθηκε στη Λειψία το 1892, αφαιρέθηκε από τους Ναζί το 1936· κατασκευάστηκε αντίγραφό του, το 2008. Το χάλκινο άγαλμα του συνθέτη, έξω από την Όπερα του Ντίσελντορφ, επίσης, απομακρύνθηκε και καταστράφηκε από τους Ναζί, το 1936· αντικαταστάθηκε το 2012. Ωστόσο, ο τάφος του παρέμεινε ασύλητος κατά τη διάρκεια των εθνικοσοσιαλιστικών χρόνων.
Η φήμη του Μέντελσον στην Αγγλία παρέμεινε μεγάλη καθ’ όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Η θρησκευτική χορωδιακή μουσική του, ιδιαίτερα τα μικρότερα έργα, παραμένει δημοφιλής στη χορωδιακή παράδοση της Εκκλησίας της Αγγλίας. Ωστόσο, πολλοί επικριτές, συμπεριλαμβανομένου του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω, άρχισαν να καταδικάζουν τη μουσική του Μέντελσον, συνδέοντάς την με τον πολιτιστικό απομονωτισμό της Βικτοριανής περιόδου. Συγκεκριμένα, ο Σω παραπονέθηκε για «μη-μου-άπτου ραφινάρισμα, τη συμβατική συναισθηματικότητα και το αξιολύπητο εμπόριο (sic) ορατορίων του». Στη δεκαετία του 1950, ο μουσικοκριτικός Ο. Μέλερς (Wilfrid Mellers) διαμαρτυρήθηκε για την «κίβδηλη θρησκοληψία του Μέντελσον, που αντανακλούσε το στοιχείο της ασυνείδητης υποκρισίας στην ηθική μας».
Αντίθετη άποψη κατατίθεται από τον πιανίστα και συνθέτη Φ. Μπουζόνι (Ferruccio Busoni), ο οποίος θεωρούσε τον Μέντελσον «δάσκαλο του αδιαμφισβήτητου μεγαλείου» και «κληρονομιά του Μότσαρτ». Ο Μπουζόνι και άλλοι πιανίστες, όπως ο περίφημος Αντόν Ρουμπινστάιν και ο Σαρλ Αλκάν (Charles-Valentin Alkan), περιλάμβαναν, τακτικά, τα έργα για πιάνο του Μέντελσον στα ρεσιτάλ τους.
Σύγχρονες απόψεις
Ο Τσαρλς Ρόζεν, σε ένα κεφάλαιο για τον Μέντελσον, στο βιβλίο του Η Ρομαντική Γενιά (1995), συγχαίρει αλλά και επικρίνει τον συνθέτη, καλώντας τον «ιδιοφυΐα» με μια «βαθιά» κατανόηση του Μπετόβεν και «το σημαντικότερο παιδί-θαύμα, που η ιστορία της δυτικής μουσικής γνώρισε ποτέ». Παρόλο που ο Ρόζεν έχει την αίσθηση ότι, στα μεταγενέστερα χρόνια του, χωρίς να χάσει τη μαστοριά ή τη μεγαλοφυΐα του, ο συνθέτης «απαρνήθηκε ... τον τόλμη του», κατονομάζει το σχετικά ύστερο Κοντσέρτο για βιολί του συνθέτη, ως την πιο επιτυχημένη σύνθεση της Κλασικής παράδοσης κοντσέρτων και της Ρομαντικής βιρτουόζικης φόρμας». Ο Ρόζεν αποκαλεί τη Φούγκα σε Μι Ελάσσονα (που αργότερα συμπεριελήφθη στο έργο Op. 35 για πιάνο), ως «αριστούργημα». Ωστόσο, στην ίδια παράγραφο αποκαλεί τον Μέντελσον «εφευρέτη του θρησκευτικού κιτς στη μουσική».
Τέτοιες απόψεις είναι απόδειξη του, πώς αναπτύχθηκε μια πιο εμπεριστατωμένη εκτίμηση του έργου του Μέντελσον, στα τελευταία 50 χρόνια, μαζί με τη δημοσίευση ενός αριθμού μοντέρνων βιογραφιών που τοποθετούσαν τα επιτεύγματά του μέσα σε καθορισμένο πλαίσιο. Ο Μέρσερ-Τέιλορ σχολιάζει την ειρωνεία ότι «αυτή η πλατιά επανεκτίμηση της μουσικής του Μέντελσον κατέστη δυνατή, εν μέρει, από μια γενική αποσύνθεση της ιδέας ενός μουσικού κανόνα», μιαν ιδέα που ο Μέντελσον «ως αρχιμουσικός, πιανίστας και μελετητής» είχε κάνει τόσα πολλά για να πετύχει.
Σημειώσεις
i. Γερμανική προφορά: Γιάκοπ
ii. Η συντριπτική πλειονότητα των έντυπων πηγών στα αγγλικά (για παράδειγμα, πηγές σε αναφορές του ονόματος και λίστες ηχογραφήσεων  στο amazon.com και αλλού), χρησιμοποιούν τον τύπο Μέντελσον και όχι Μέντελσον Μπαρτόλντυ. Επίσης, το μεγάλο λεξικό «Grove Dictionary» καταχωρεί τον συνθέτη ως, (Jakob Ludwig) Felix Mendelssohn (-Bartholdy), με τον τύπο «Mendelssohn» να χρησιμοποιείται στο κυρίως κείμενο του λήμματος. Στη γερμανική και σε ορισμένες άλλες γλώσσες, ωστόσο, μπορεί να χρησιμοποιείται, γενικά, το επώνυμο «Mendelssohn Bartholdy», μερικές φορές συζευγμένο με ενωτικό: («Mendelssohn-Bartholdy») (βλ. και Ονοματεπώνυμο στο λήμμα).
iii. Από το 1806 το Αμβούργο ήταν μια ανεξάρτητη πόλη-κράτος, η ελεύθερη αυτοκρατορική πόλη του Αμβούργου. Προσαρτήθηκε στην Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία από τον Ναπολέοντα, το 1810.
Βιβλιογραφία
Μεντελσον Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού Κατηγορία:Γερμανοί εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Οικογένεια Μέντελσον
Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Η Άλκηστις-Σεβαστή Αττικιουζέλ (γενν. 18 Οκτωβρίου 1954, Αλεξάνδρεια), ευρύτερα γνωστή ως Άλκηστις Πρωτοψάλτη, είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια. Διατέλεσε αναπληρώτρια υπουργός Τουρισμού της Ελλάδας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση της Βασιλικής Θάνου από τις 27 Αυγούστου έως στις 23 Σεπτεμβρίου του 2015.
Έχει συνεργαστεί με τους σημαντικότερους Έλληνες συνθέτες, στιχουργούς και σκηνοθέτες.
Έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα παγκοσμίως σε πολλές επίσημες εκδηλώσεις, μεταξύ άλλων στη Σύνοδο Κορυφής των Ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην Σύνοδο Κορυφής των Υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαικής Ενωσης, στον εορτασμό των 35 χρόνων της Ελληνοκινεζικής φιλίας στο Θέατρο της Απαγορευμένης Πόλης στο Πεκίνο, στον εορτασμό της επαναλειτουργίας της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, στις εκθέσεις Εxpo στην Λισσαβόνα και το Βερολίνο, σε επίσημες εκδηλώσεις του Πατριαρχείου τόσο στην Χάλκη όσο και στην Κωσταντινούπολη. Έχει επίσης έχει ερμηνεύσει τραγούδια της στο Metropolitan Museum της Νέας Υόρκης και στην ‘Οπερα της Μόσχας.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου του 1954 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου από Έλληνες ομογενείς. Ο πατέρας της ήταν χειρουργός. Αρχές της δεκαετίας του 1960 η οικογένεια της μετακομίζει, λόγω των πολιτικών γεγονότων που λάμβαναν χώρα στην Αίγυπτο της περιόδου εκείνης, στην Αθήνα. Στην εφηβεία της θα ασχοληθεί με τον αθλητισμό και περισσότερο συγκεκριμένα με το στίβο. Ενώ φαινότανε ότι θα ακολουθήσει μια καριέρα στον αθλητισμό, μετά από προτροπές φίλων κάνει μια ακρόαση με το Δήμο Μούτση, ο οποίος αναγνωρίζει το ταλέντο της στο τραγούδι και σύντομα κυκλοφορεί δίσκος με την πρώτη της δισκογραφική εμφάνιση, το 1975. Το όνομά του Τετραλογία, περιέχοντας τραγούδια βασισμένα σε ποιήματα των Καβάφη, Σεφέρη, Ρίτσου και Καρυωτάκη μελοποιημένα από το Μούτση, ο οποίος θα δώσει στην τραγουδίστρια και το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Πρωτοψάλτη με το οποίο και θα γίνει πλέον γνωστή. Πρώτη εμφάνιση της Πρωτοψάλτη σε συναυλία γίνεται το 1975 στο Παλαί ντε Σπορ στη Θεσσαλονίκη.
Επόμενες συνεργασίες
Ακολουθούν σύντομα κι άλλοι δίσκοι και συνεργασίες με καταξιωμένους μουσικούς και συνθέτες της τότε εποχής, όπως τον Ηλία Ανδριόπουλο, Διονύση Σαββόπουλο, Σταύρο Ξαρχάκο, Γιάννη Σπανό. Το 1985 συνεργάζεται για πρώτη φορά με το συνθέτη Σταμάτη Κραουνάκη, παιδικό της φίλο και ο δίσκος Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ, σε στίχους Λίνας Νικολακοπούλου, γίνεται σταθμός στην καριέρα της. Θα ακολουθήσει ο δίσκος Ανθρώπων έργα αλλά κι άλλες τέτοιες συνεργασίες μαζί του τα επόμενα χρόνια, όπως  στο Δικαίωμα,  Τρίτο στεφάνι, ο πολυσυλλεκτικός Όταν έρχονται οι φίλοι μου κ.ο.κ..
Ακολουθούν συνεργασίες με τον Γιάννη Σπανό, τον Σταμάτη Σπανουδάκη, τον Ηλία Ανδριόπουλο, και τον Γκόραν Μπρέγκοβιτς. Σταθμός στην μουσική της διαδρομή η συνεργασία της με το Νίκο Αντύπα η οποία θα δημιουργήσει τους δίσκους Σαν ηφαίστειο που ξυπνά, και Υδρόγειες σφαίρες, σε στίχους Λίνας Νικολακοπούλου. Οι παραστάσεις στο Δημοτικό θέατρο Πειραιά σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Παπαϊωάννου έγραψαν ιστορία στα μουσικά δρώμενα και δισκογραφήθηκαν με το Σαν Ηφαίστειο που ξυπνά LIVE. Καταγράφηκαν 300 και πλέον παραστάσεις εντός και εκτός συνόρων. Ακολουθεί ο δίσκος Πες μου θάλασσα με τη συνεισφορά διαφόρων συνθετών / στιχουργών, μεταξύ των οποίων ο Αντώνης Μιτζέλο ς και η Δήμητρα Γαλάνη μαζί με την οποία η Πρωτοψάλτη θα εμφανιστεί στο χώρο Vox την περίοδο 2004 - 2006. Ακολουθεί το Να σε βλέπω να γελάς (2004), που σε τρία τραγούδια η μουσική είναι του μουσικού Στέφανου Κορκολή με τον οποίο έκαναν live παραστάσεις για δύο χρόνια στο Gazarte με ιδιαίτερη επιτυχία.
Μετέφερε την Ολυμπιακή φλόγα στην γέφυρα του Ρίου και τραγούδησε στην τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων 2004. Σειρά έχει ο δίσκος Στο ωραιότερο σημείο του οποίου μεγάλη επιτυχία είχε το τραγούδι Πάμε Χαβάη. Ακολούθησε τον Μάρτιο του 2010, ο δίσκος Φανερά Μυστικά, ο πρώτος που δόθηκε στην κυκλοφορία μέσω εφημερίδας. Επίσης δάνεισε την φωνή της αλλά και τραγούδησε στο ρόλο της μητέρας Γκόθελ στην ταινία του Walt Disney Μαλλιά Κουβάρια αλλά τραγούδησε και τα κυρίως τραγούδια στην Παναγία των Παρισίων, επίσης του Disney. Το καλοκαίρι του 2012 κυκλοφόρησε το Για Που Τραβάς Ελπίδα σε μουσική Ευανθίας Ρεμπούτσικα με την οποία έκαναν παραστάσεις στο Παλλάς ενώ τελευταίος προσωπικός της δίσκος είναι το Θέα Παραδείσου, που κυκλοφόρησε το 2014 σε μουσική Νίκου Αντύπα. Ακολούθησε το cd Μυστικό Τοπίο, ένα live από την συνεργασία της με την Συμφωνική του Δήμου Αθηναίων.
Τον Ιούνιου του 2013 έλαβε μέρος στη Διεθνή Ανθρωπιστική συναυλία με τίτλο “Hope for a wind of change in Iran” που έγινε στο Βερολίνο όπου συμμετείχαν και άλλοι διάσημοι καλλιτέχνες απ΄όλο τον κόσμο όπως ο Albano, o Henry Padovani των Police, o Ebi, κ.α.
Πολιτική
Από τις 28 Αυγούστου 2015 έως τις 21 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους διετέλεσε αναπληρώτρια υπουργός Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού αρμόδια για τον Τουρισμό στην υπηρεσιακή κυβέρνηση της Βασιλικής Θάνου.
Δήμος Γεροποτάμου
Ο Δήμος Γεροποτάμου ήταν δήμος του νομού Ρεθύμνου που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Μυλοποτάμου. Βρισκόταν στα βόρεια και ανατολικά του νομού Ρεθύμνης και είχε σαν έδρα το Πέραμα. Πρόκειται για παραθαλάσσιο και ημιορεινό δήμο, το νότιο τμήμα του οποίου βρισκόταν στους πρόποδες του Ψηλορείτη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 8.323 κατοίκους και έκταση 194.590 στρέμματα.
Ο δήμος περιλάμβανε 16 δημοτικά διαμερίσματα:
Ιστορία του ποδοσφαιρικού τμήματος της Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως (1990-1999)
Η δεκαετία του 1990 ήταν μία από τις καλύτερες δεκαετίες στην ιστορία του ποδοσφαιρικού τμήματος της ΑΕΚ. Την περίοδο αυτή η ΑΕΚ κατέκτησε τους περισσότερους τίτλους από οποιαδήποτε άλλη δεκαετία της ιστορίας της. Συνολικά η ΑΕΚ κατέκτησε τρία διαδοχικά πρωταθλήματα (1991-92,1992-93,1993-94), δύο κύπελλα (1995-1996, 1996-97) και το μοναδικό λιγκ καπ που διεξήχθη στην Ελλάδα την περίοδο 1989-90. Στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις η ΑΕΚ είχε συνεχή παρουσία με εξαίρεση την περίοδο 1990-91 που δεν αγωνίστηκε λόγω ποινής αποκλεισμού που της είχε επιβληθεί την προηγούμενη χρονιά. Η αιτία ήταν επεισόδια που είχαν πραγματοποιήσει οι οπαδοί της την προηγούμενη χρονιά, στον επαναληπτικό αγώνα του Κυπέλλου πρωταθλητριών με αντίπαλο την Μαρσέιγ. Σημαντικότερες στιγμές της Ευρωπαϊκής πορείας της ΑΕΚ αυτή την δεκαετία ήταν οι συμμετοχές της στα προημιτελικά του κυπέλλου κυπελλούχων δύο διαδοχικές χρονιές (1996-97,1997-98) και η πρόκριση της για πρώτη φορά στην ιστορία της στους ομίλους του Champions League την περίοδο 1994-95
Ελληνικό πρωτάθλημα
Την τριετία 1991-94 η ΑΕΚ κυριάρχησε στο ελληνικό πρωτάθλημα κατακτώντας τρία διαδοχικά πρωταθλήματα, κάτι που πέτυχε για πρώτη φορά στην ιστορία της. Στο διάστημα αυτό η ΑΕΚ σύμφωνα με τον αθλητικό τύπο της εποχής απέδιδε πολύ καλό ποδόσφαιρο. Την περίοδο 1991-92 η ΑΕΚ εξασφάλισε το πρωτάθλημα δύο αγωνιστικές πριν το τέλος όταν ο Ολυμπιακός που την καταδίωκε έφερε ισοπαλία με την Κόρινθο και έμεινε τρεις βαθμούς πίσω από την ΑΕΚ. Η χρονιά αυτή ηταν η τελευταία που εφαρμόστηκε το σύστημα 2-1-0, δηλαδή δύο βαθμοί για κάθε νίκη, αντί για τρεις που ίσχυσε από την επόμενη χρονιά. Την επόμενη χρονιά η ΑΕΚ εξασφάλισε το πρωτάθλημα την τελευταία αγωνιστική νικώντας στον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος τον Ολυμπιακό με σκορ 3-1. Βασικός της αντίπαλος αυτή την χρονιά ήταν ο Παναθηναϊκός. Ο Παναθηναϊκός ήταν αυτός που διεκδίκησε το πρωτάθλημα από την ΑΕΚ και την επόμενη χρονιά, στην οποία όμως η ΑΕΚ εξασφάλισε το πρωτάθλημα τρεις αγωνιστικές πριν την λήξη του.
Την περίοδο 1994-95 η ΑΕΚ δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει στο πρόγραμμα των συχνών αγώνων, λόγω συμμετοχής της στο Champions League της περιόδου, με αποτέλεσμα να μείνει πολύ πίσω στο πρωτάθλημα και να τερματίσει τελικά 5η. Την επόμενη όμως χρονιά διεκδίκησε το πρωτάθλημα μέχρι την τελευταία αγωνιστική και τελικά τερμάτισε δεύτερη, μόλις δύο βαθμούς πίσω από τον Παναθηναϊκό. Αυτή ήταν και η τελευταία χρονιά του Ντούσαν Μπάγεβιτς στην ΑΕΚ. Τα επόμενα χρόνια κυριάρχησε στο ελληνικό πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός. Η ΑΕΚ τερμάτισε δεύτερη τις περιόδους 1996-97 και 1998-99 ενώ έμεινε τρίτη την περίοδο 1997-98.
Κύπελλο Ελλάδας
Η ΑΕΚ  κατά την διάρκεια της δεκαετίας κατέκτησε δύο κύπελλα. Το 1996 νικώντας στον τελικό τον Απόλλων Αθηνών με το εντυπωσιακό 7-1 και το 1997 νικώντας στα πέναλντι τον Παναθηναϊκό με 5-3. Η κανονική διάρκεια του αγώνα και της παράτασης είχε λήξει 0-0. Η ΑΕΚ είχε φτάσει κοντά στην κατάκτηση του κυπέλλου και δύο χρονιές πριν. Το 1994 όταν ηττήθηκε στα πέναλντι από τον Παναθηναϊκό και ενώ ο κανονικός αγώνας είχε λήξει 2-2 και η παράταση 3-3. Ο Αγώνας αυτός είχε χαρακτηριστεί ως ένας από τους καλύτερους όλων των εποχών. Μία χρονιά μετά η ΑΕΚ έφτασε πάλι μέχρι τον τελικό όπου ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με σκορ 1-0 στην παράταση, με ένα αμφισβητούμενο πέναλντι που είχε δοθεί υπέρ του Παναθηναϊκού. Ο αγώνας αυτός σε αντίθεση με τον τελικό της προηγούμενης χρονιάς χαρακτηρίστηκε από επεισόδια, διαμαρτυρίες και κακό ποδόσφαιρό. Το επιστέγασμα ήταν η μαφιόζικη επίθεση που δέχτηκε ο διαιτητής του αγώνα λίγες μέρες μετά τον τελικό, ο οποίος και τραυματίστηκε ελαφρά. Η ΑΕΚ δεν πραγματοποίησε καλές εμφανίσεις στον θεσμό τις περιόδους 1989-90, 1997-98 και 1998-99 στις οποίες αποκλείστηκε πρώορα από τον Ιωνικό, την Ξάνθη και τον Α.Ο. Μηχανιώνας αντίστοιχα.
Ευρωπαϊκή πορεία
Σημαντικότερες στιγμές της Ευρωπαϊκής ιστορίας της ΑΕΚ αυτή την περίοδο ήταν οι δύο συνεχόμενες συμμετοχές στα προημιτελικά του κυπέλλου Κυπελλούχων τις περιόδους 1996-97 και 1997-98 καθώς και η συμμετοχή της στους ομίλους του Champions League την περίοδο 1994-95. Η ΑΕΚ αποκλείστηκε από τα προημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων της περιόδου 1996-97 από την Παρί Σεν Ζερμέν ενώ την επόμενη χρονιά αποκλείστηκε στην ίδια φάση από την Λοκομοτίβ Μόσχας και ενώ κρατούσε την πρόκριση μέχρι το τελευταίο λεπτό. Η πρώτη συμμετοχή της ΑΕΚ στους ομίλους του Champions League δεν ήταν πετυχημένη καθώς η ΑΕΚ έπεσε στον όμιλο που συμμετείχαν οι δύο φιναλίστ του Θεσμού, η Μίλαν και ο Άγιαξ. Η ΑΕΚ τερμάτισε στην τελευταία θέση έχοντας αποσπάσει δύο ισοπαλίες. Στον προκριματικό γύρο είχε αποκλείσει πανηγυρικά με δύο νίκες την πολύ ισχυρή τότε Γκλάσκοου Ρέιντζερς. Η ΑΕΚ συμμετείχε συνολικά τέσσερις χρονιές στο κύπελλο πρωταθλητριών, τρεις στο κύπελλο κυπελλούχων, δύο στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ ενώ μία χρονιά απείχε από τις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις (την περίοδο 1990-91) λόγω τιμωρίας που της είχε επιβληθεί από την ΟΥΕΦΑ.
Σύνθεση και μεταγραφές
Η ΑΕΚ στηρίχτηκε για την κατάκτηση των τίτλων σε πολλούς παίχτες που είχαν έρθει στην ομάδα, ήδη από την δεκαετία του 1980, όπως ο Στέλιος Μανωλάς, ο Ντανιέλ Μπατίστα (ήρθε από τον Εθνικό Πειραιώς το 1989), ο Τόνι Σαβέβσκι (ηρθε από την Βαρντάρ Σκοπίων το 1988 ),  Το καλοκαίρι του 1991 ενισχύθηκε με τον  Βασίλη Δημητρίαδη, ο οποίος ήρθε από τον Άρη και έγινε ο μόνιμος σκόρερ της ομάδας για τα επόμενα δύο χρόνια. Ο Δημητριάδης πήρε τον τίτλο του πρώτου σκόρερ, δύο διαδοχικές χρονιές, την περίοδο 2001-02 και 2002-03. Σημαντικές μεταγραφές της ίδιας περιόδου ήταν οι Αλέκος Αλεξανδρής και Ρέφικ Σαμπανάτσοβιτς. Ο Αλεξανδρής είχε πολύτιμη συμμετοχή τις επόμενες χρονιές και στέφτηκε πρώτος σκόρερ την περίοδο 1993-94 μαζί με τον Κριστόφ Βαζέχα του Παναθηναϊκού. Ο Ρέφικ Σαμπανάτσοβιτς ήταν ένας πολύ καλός αμυντικός μέσος που βοήθησε πολύ στην καλή αμυντική λειτουργία της ομάδας και στην οργάνωση του παιχνιδιού. Την επόμενη χρονιά η ΑΕΚ απέκτησε από τον Λεβαδειακό τον Μιχάλη Κασάπη, που εξελίχθηκε σε έναν από τους καλύτερους αμυντικούς της, τα επόμενα χρόνια. Κατά την μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου 1994 ήρθε στην ΑΕΚ ο Βασιλής Τσιάρτας ένας παίκτης με πολύ καλή τεχνική κατάρτιση. Ο Τσιάρτας βγήκε επισης πρώτος σκόρερ την περίοδο 1995-96. Από την ΑΕΚ πέρασε προς το τέλος της καριέρας του και ο Δημήτρης Σαραβάκος, ο οποίος ήρθε το καλοκαίρι του 1994. Αν και στην δύση της καριέρας του πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις με την ΑΕΚ και βγήκε δεύτερος σκόρερ την περίοδο 2004-05 πετυχαίνοντας 21 γκολ. Την ίδια χρονιά που αποκτήθηκε ο Σαραβάκος, ήρθαν στην ΑΕΚ και οι Χρήστος Κωστής (αποκτήθηκε από τον Ηρακλή) και Τιμούρ Κετσπάγια. Οι δύο παίχτες πραγματοποίησαν εξαιρετικές εμφανίσεις και αποδείχθηκαν πολύ πετυχημένες μεταγραφές. Την περίοδο 1996-97 η ΑΕΚ πραγματοποίησε μία από τις πιο ακριβές μεταγραφές της ιστορίας της. Απέκτησε τον Ντέμη Νικολαΐδη από τον Απόλλωνα Αθηνών, μία μεταγραφή που εξελίχθηκε σε σήριαλ καθώς είχε δείξει ενδιαφέρον και ο Ολυμπιακός. Ο Νικολαϊδης αναδείχθηκε και αυτός πρώτος σκόρερ ( πέμπτος που ανέδειξε η ΑΕΚ την δεκαετία του 1990) την περίοδο 1998-99
Προπονητές
Το μεγαλύτερο διάστημα της  δεκαετίας  προπονητής  της  ΑΕΚ  ήταν  ο  Ντούσαν Μπάγεβιτς. Ο Μπάγεβιτς  είχε έρθει  στην  ΑΕΚ  το  καλοκαίρι  του  1988  και  έμεινε  μέχρι  το  καλοκαίρι του 1996, οπότε και δέχτηκε δελεαστική πρόταση από τον Ολυμπιακό. Ο Μπάγεβιτς  κατόρθωσε να γίνει ο πιο πετυχημένος προπονητής στην ιστορία της ΑΕΚ και ένας από τους πιο πετυχημένους που έχουν εργαστεί στο ελληνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Κατέκτησε στην οκταετή θητεία του στην ΑΕΚ τέσσερα πρωταθλήματα, ένα κύπελλο και ένα λιγκ καπ. Τον Μπάγεβιτς τον διαδέχτηκε την περίοδο 2006-07 ο βοηθός του μέχρι τότε, Πέτρος Ραβούσης. Τις επόμενες δύο χρονιές η ΑΕΚ άλλαζε διαδοχικά προπονητές, καθώς δεν παρουσιάζε καλό αγωνιστικό πρόσωπο. Οι προπονητές που πέρασαν από την ΑΕΚ διαδοχικά τα επόμενα χρόνια, ήταν οι Ντουμίτρου Ντουμιτρίου, ο παλαίμαχος τερματοφύακας Αντώνης Μήνου, ο  Ντράγκαν Στεπάνοβιτς, ο Τάκης Καραγκιοζόπουλος  και  ο  Όλεγκ Μπλαχίν.
Διοίκηση
Στις αρχές της δεκαετίας πρόεδρος της ΑΕΚ ήταν ο επιχειρηματίας Στράτος Γιδόπουλος. Το καλοκαίρι του 1991 εξελέγη πρόεδρος ο Κώστας Γενεράκης που παρέμεινε πρόεδρος για έναν χρόνο. Την επόμενη χρονιά ιδιοκτήτες της ΑΕΚ έγιναν οι επιχειρηματίες Δημήτρης Μελισσανίδης  και Γιάννης Καρράς. Οι δύο ιδιοκτήτες εναλλάσσονταν στην προεδρία και η θητεία τους χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερα πετυχημένη. Δύο χρόνια μετά προέκυψαν διαφωνίες και συγκρούσεις μεταξύ τους και αποφάσισαν να πουλήσουν την ΑΕΚ στον επιχειρηματία Μιχάλη Τροχανά, ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης του ομίλου SOE, ο οποίος συγκέντρωνε χρήματα από δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους με πυραμιδωτό σύστημα ανάπτυξης. Η περίοδος Τροχανά ήταν μία ταραγμένη περίοδος. Ο νέος ιδιοκτήτης δεν είχε καταφέρει να κερδίσει την εκτίμηση των οπαδών της ομάδας, ενώ αντιμετωπίζονταν με καχυποψία από τον τύπο της εποχής, τα κίνητρα του να εμπλακεί με το ποδόσφαιρο. Τελικά αποχώρησε από την ΑΕΚ στα τέλη του 1997 πουλώντας το μετοχικό του πακέτο στην εταιρία ΕΝΙΚ. Η πολυεθνική εταιρεία ΕΝΙΚ δραστηριοποιούταν στον χώρο του ποδοσφαίρου και κατείχε μέχρι τότε έξι ομάδες, την ΑΕΚ, την Βιτσέντζα, την Τότεναμ, την Βασιλεία την Ρέιντζερς και την Σπάρτα Πράγας. Η UEFA λίγο αργότερα διαμόρφωσε την νομοθεσία της ώστε να μην είναι δυνατή η δημιουργία μπλοκ ομάδων, με αποτέλεσμα η ΕΝΙΚ να εγκαταλείψει τα επιχειρηματικά της σχέδια στο ποδόσφαιρο. Η ΑΕΚ στην συνέχεια πέρασε στα χέρια της εταιρείας NetMed
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως (ποδόσφαιρο) ΑΕΚ 2000
Στέφαν Κλος
Ο Στέφαν Κλος (γεννημένος στις 16 Αυγούστου 1971 στο Ντόρτμουντ) είναι ένας παλαίμαχος Γερμανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας.
Η 17χρονη καριέρα του συνδέθηκε με τις Μπορούσια Ντόρτμουντ και Ρέιντζερς, κερδίζοντας 13 τίτλους συνολικά με τους δύο συλλόγους, συμπεριλαμβανομένων δύο τίτλων πρωταθλητή Σκωτίας και του Τσάμπιονς Λιγκ του 1997.
Μπορούσια Ντόρτμουντ
Ο Κλος κατέφτασε στην Μπορούσια Ντόρτμουντ το καλοκαίρι του 1990, από τη γειτονική ΤΣΚ Άιντραχτ Ντόρτμουντ. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Μπουντεσλίγκα στις 4 Μαΐου 1991, σε ηλικία μόλις 19 ετών, σε μια εντός έδρας ισσοπαλία 2–2 απέναντι στην SG Βάτενσχαϊντ 09.
Από τη δεύτερή του μόλις σεζόν, ο Κλος καθιερώθηκε ως ο βασικός τερματοφύλακας της ομάδας, στέλνοντας στον πάγκο τον μέχρι πρότινος βασικό τερματοφύλακά της Βόλφγκανγκ ντε Μπέερ. Εκείνη τη σεζόν αγωνίστηκε στα λιγότερα παιχνίδια της καριέρας του, δίνοντας το παρών σε 31, καθώς οι Die Borussen κατάφεραν να κάνουν τη μεγάλη ανατροπή εκείνη τη σεζόν κατακτώντας το πρωτάθλημα, καταφέρνοντας ταυτόχρονα να τερματίσουν δεύτεροι τη σεζόν 1991–92.
Σε συνδυασμό με το σύνολο των αγώνων πρωταθλήματος της σεζόν 1996–97, ο Κλος πρόσθεσε στα στατιστικά του άλλες 11 εμφανίσεις στο Τσάμπιονς Λιγκ εκείνης της σεζόν (46 επίσημοι αγώνες στο σύνολο της σεζόν), καθώς η Μπορούσια κατέκτησε την διοργάνωση για πρώτη φορά στην ιστορία της. Αποχώρησε από την ομάδα με περισσότερους από 350 επίσημους αγώνες στα στατιστικά του.
Ρέιντζερς
Στις 24 Δεκεμβρίου 1998, ο Κλος υπέγραψε με την σκωτσέζικη Ρέιντζερς συμβόλαιο, το οποιο τον έκανε από τους υψηλότερα αμοιβόμενους ποδοσφαιριστές στην Ευρώπη. Ο Κλος κλήθηκε να αντικαταστήσει τον Γάλλο Λιονέλ Σαρμπονιέ ως πρώτη επιλογή κάτω από τα δοκάρια της ομάδας της Γλασκώβης, ενώ απέκτησε το παρατσούκλι 'Der Goalie', ένα λογοπαίγνιο με το παρατσούκλι του παλιού παίκτη των Ρέιντζερς Άντι Γκόραμ "The Goalie". Κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο στο Πρωτάθλημα Σκωτίας εκείνη τη σεζόν.
Σε έναν αγώνα απέναντι στην Χαρτ οφ Μιντλόθιαν στο Τάινκαστλ Στέιντιουμ στη διάρκεια της σεζόν 2000–01, ο Κλος είχε εκπληκτική απόδοση: καθώς οι Άρθουρ Νιούμαν και Κλάουντιο Ρέινα είχαν αποβληθεί για τους φιλοξενούμενους, πραγματοποίησε καθοριστικές επεμβάσεις που επέτρεψαν στην ομάδα του να διατηρήσει μέχρι το τέλος του αγώνα το υπέρ της 1–0. Παρόλα αυτά, εκείνη τη σεζόν ένα εύστοχο πέναλτι του Γιόργκ Άλμπερτς ηταν αρκετό για την Σέλτικ για να κατακτήσει το πρωτάθλημα.
Τη σεζόν 2002–03, η Ρέιντζερς κατέκτησε το τρεμπλ, με τον Κλος, για μια ακόμη χρονιά, να αποτελεί βασική επιλογή κάτω από την εστία. Τον Ιούλιο του 2004 ορίστηκε αρχηγός της ομάδας.
Τον Ιανουάριο του 2005, ο Κλος τραυματίστηκε στο σύνδεσμο του γονάτου στη διάρκεια προπόνησης, χάνοντας έτσι το υπόλοιπο της σεζόν, με τον Ρόναλντ Βάτερεους να παίρνει τη θέση του. Ο Ολλανδός, τελικά όμως κράτησε τη θέση βασικού και μετά την επιστροφή στους αγωνιστικούς χώρους του Κλος.
Ο Κλος έδειχνε έτοιμος να ανταγωνιστεί τον νεοαποκτηθέντα Λιονέλ Λετιζί για την θέση του βασικού, μετά την άφιξη του Πολ Λε Γκεν πριν από την έναρξη της σεζόν 2006–07, αλλά υπέφερε από ένα τραυματισμό στην πλάτη, ο οποίος έδωσε στον μονίμως τρίτο τερματοφύλακα της ομάδας, Άλαν ΜακΓκρέγκορ την ευκαιρία να αγωνιστεί. Στις 2 Νοεμβρίου 2006, πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση για τη σεζόν με την πρώτη ομάδα απέναντι στην Χάποελ Τελ Αβίβ ΦΚ για την φάση των ομίλων του Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, μετά την αποβολή του ΜακΓκρέγκορ (εντός έδρας νίκη 2–0).
Ο Κλος αποχώρησε από την Ρέιντζερς με το τέλος της σεζόν, μετά από 8,5 χρόνια στον σύλλογο, κατά τα οποία γωνίστηκε σε 299 επίσημους αγώνς. Αποσύρθηκε στην ηλικία των 36 ετών και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην Ελβετία. Το 2009, έγινε μέλος του Rangers Hall of Fame.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρέιντζερς Γλασκώβης Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21
Απλά συνεκτικός χώρος
Διαισθητική ιδέα
Ανεπίσημα, ένα αντικείμενο στο χώρο μας είναι απλά συνεκτικό αν αποτελείται από ένα κομμάτι και δεν έχει «τρύπες» που να το διαπερνούν. Για παράδειγμα, ούτε ένα ντόνατ ούτε ένα φλιτζάνι του καφέ (με λαβή) είναι απλά συνεκτικά, αλλά ένα μπαλόνι είναι απλά συνεκτικό. Σε δύο διαστάσεις, ένας κύκλος δεν είναι απλά συνεκτικός, αλλά ένας δίσκος και μια γραμμή είναι. Οι χώροι που είναι συνεκτικοί αλλά όχι απλά συνεκτικοί ονομάζονται μη-απλά συνεκτικοί ή πολλαπλά συνεκτικοί. κέντρο|μικρογραφία|400x400εσ| Μια [[σφαίρα είναι απλά συνεκτική επειδή κάθε βρόχος μπορεί να συστέλλεται (στην επιφάνεια) σε ένα σημείο. ]] Ο ορισμός λαμβάνει υπόψη μόνο τρύπες σε σχήμα λαβής. Μια σφαίρα (ή ισοδύναμα, ένα μπαλόνι) είναι απλά συνεκτική, επειδή κάθε βρόχος στην επιφάνεια της μπορεί να συσταλεί σε ένα σημείο, ακόμα κι αν έχει μια «τρύπα» στο κενό της κέντρο. Η ισχυρότερη συνθήκη, του ότι το αντικείμενο δεν έχει τρύπες οποιασδήποτε διάστασης, ονομάζεται συσταλτικότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλγεβρική τοπολογία
Τόμι Σάνον
Ο Τόμι Σάνον (αγγλ. Tommy Shannon) είναι Αμερικανός μπασίστας, γνωστός ως μέλος του τρίο Double Trouble, συγκροτήματος του κιθαρίστα Στίβι Ρέι Βον. Έχει συνεργαστεί με ονόματα όπως ο Τζόνι Γουίντερ, οι Arc Angels, οι Storyville, κ.α..
Βιογραφία
Ο Σάνον ξεκίνησε την καριέρα του παίζοντας κιθάρα σε τοπικά συγκροτήματα του Τέξας, κατά την διάρκεια των σχολικών του χρόνων. Μετά την αποφοίτηση του μετακόμισε στο Ντάλας και άλλαξε όργανο, ξεκινώντας να παίζει μπάσο και πραγματοποιώντας τις πρώτες του ηχογραφήσεις για το ντράμερ Ανγκλ Τζον Τέρνερ (Uncle John Turner). Όταν ο Τέρνερ εντάχθηκε στο προσωπικό σχήμα του Τζόνι Γουίντερ, του πρότεινε τον Σάνον για την θέση του μπασίστα. Η συγκεκριμένη εμπειρία βοήθησε τον Σάνον να βελτιωθεί σε επίπεδο γνώσεων και μουσικότητας, πριν ξεκινήσει να περιοδεύει με τον διάσημο κιθαρίστα, συμμετέχοντας μαζί του στο φεστιβάλ του Γούντστοκ, τον Αύγουστο του 1969.
left|thumb|220px|Ο Σάνον με τους Arc Angels Το 1970, μετά την ένταξη του Γουίντερ στο συγκρότημα του Ρικ Ντέριντζερ, ο Σάνον και ο Τέρνερ συνεργάστηκαν με τον Μπρους Μπόουλαντ στο Σαν Φρανσίσκο για το συγκρότημα Krackerjack. Ο εθισμός του μπασίστα στις ναρκωτικές ουσίες σχεδόν κατέστρεψε την καριέρα του, αφού αναγκάστηκε να δουλέψει ως οικοδόμος για να συντηρηθεί.
Γέφυρα του Δούναβη
Η Γέφυρα του Δούναβη (πρώην γνωστή ως Γέφυρα της Φιλίας, Мост на дружбата, Most na druzhbata ή, πιο συνηθισμένο, Дунав Mост, Dunav most; Podul Prieteniei ή Podul de la Giurgiu) είναι χαλύβδινη γέφυρα πάνω από τον ποταμό Δούναβη που συνδέει τη βουλγαρική όχθη στα νότια με τη ρουμανική όχθη στα βόρεια και τις πόλεις Ρούσε και Τζιούρτζιου αντίστοιχα. Είναι μία από τις δύο γέφυρες που συνδέουν τη Ρουμανία με τη Βουλγαρία. Η άλλη είναι η Γέφυρα της Νέας Ευρώπης, που συνδέει το Βιντίν και το Καλαφάτ. Στη γέφυρα του Δούναβη μπορεί να φθάσει κάποιος με χρήση των δημόσιων συγκοινωνιών - των λεωφορείων των γραμμών 4,11,12 και 28.
Τόμι Σάνον
Βιογραφία
Στα τέλη της δεκαετίας του '70, επέστρεψε στην μουσική του καριέρα απαντώντας στην αγγελία του παλιού φίλου του, Στίβι Ρέι Βον, με τον οποίο σχημάτισαν τους Double Trouble. Με ντράμερ τον Κρις Λέιτον, το συγκρότημα γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία με παγκόσμιες περιοδείες, πλατινένια άλμπουμ και βραβεία Γκράμι. Παρ' όλα αυτά, τα προβλήματα με τα ναρκωτικά συνεχίστηκαν, οδηγώντας τον Βον και τον Σάνον στην αποτοξίνωση, τον Οκτώβριο του 1986. Το 1990, ο Βον έχασε την ζωή του σε ατύχημα με ελικόπτερο, προκαλώντας τεράστια θλίψη στον Σάνον για τον χαμό του φίλου και συνεργάτη του.
Γέφυρα του Δούναβη
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Η προτεινόμενη γέφυρα σε ρουμανικό γραμματόσημο του 1948 Εγκαινιάστηκε στις 20 Ιουνίου 1954 και σχεδιάστηκε από τους Σοβιετικούς μηχανικούς Β. Αντρέγιεφ και Ν. Ρουντομάζιν. Η γέφυρα έχει μήκος 2.223,52 μέτρων και ήταν τότε η μόνη γέφυρα πάνω από τον Δούναβη που μοιραζόταν μεταξύ της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, ενώ η υπόλοιπη κυκλοφορία εξυπηρετούταν από πορθμεία και χερσαίες διαδρομές. Τα διακοσμητικά στοιχεία σχεδιάστηκαν από τον Βούλγαρο αρχιτέκτονα Γκεόργκι Οβτσάροφ. Η γέφυρα έχει δύο καταστρώματα. έναν αυτοκινητόδρομο δύο λωρίδων και έναν σιδηρόδρομο. Περιλαμβάνονται πεζοδρόμια για πεζούς. Το κεντρικό τμήμα της γέφυρας (85 μ.) είναι κινητό και μπορεί να ανυψωθεί για διέλευση μεγάλων σκαφών. Η συντήρηση του κινητού μέρους αποτελεί ευθύνη της Ρουμανίας και ελέγχεται περιοδικά. Η γέφυρα κατασκευάστηκε σε δυόμισι χρόνια με τη βοήθεια της Σοβιετικής Ένωσης.
Τόμι Σάνον
Βιογραφία
Μερικούς μήνες αργότερα, ο Σάνον δημιούργησε τους Arc Angels μαζί με τον Λέιτον, τον Ντόιλ Μπράμχολ και τον Τσάρλι Σέξτον. Το συγκρότημα διαλύθηκε μετά την ηχογράφηση του ομώνυμου δίσκου του και ο Σάνον έλαβε πρόταση για να κάνει οντισιόν για να αντικαταστήσει τον Μπιλ Γουάιμαν στους Rolling Stones, χωρίς όμως να καταφέρει να πάρει την συγκεκριμένη θέση. Ακολούθησε η συνεργασία του με τον Λέιτον, τον τραγουδιστή Μάλφορντ Μίλιγκαν και τους Ντέιβιντ Γκρίσομ και Ντέιβιντ Χολτ, στους Storyville. Ο πρώτος τους δίσκος, κυκλοφόρησε το 1994 κερδίζοντας εννέα μουσικά βραβεία του Όστιν και το συγκρότημα κυκλοφόρησε δύο ακόμη άλμπουμ πριν διαλυθεί το 1998.
Γέφυρα του Δούναβη
Ιστορία
Οι Σοβιετικοί την ονόμασαν "Γέφυρα Φιλίας", αλλά μετά την πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων στις δύο χώρες, η γέφυρα πήρε το πιο λειτουργικό όνομα "Γέφυρα του Δούναβη".
Τόμι Σάνον
Βιογραφία
Ο Σάνον και ο Λέιτον, σχημάτισαν τους Double Trouble και κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Been a Long Time" το 2001, με μεγάλη συμμετοχή γκεστ μουσικών, όπως οι Γουίλι Νέλσον, Dr. John, Τζίμι Βον, Έρικ Τζόνσον, Ρις Γουάινανς, κ.α.. Έκτοτε, συνεχίζει να περιοδεύει και να ηχογραφεί ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ενώ έχει συμμετάσχει σε δεκάδες δίσκους ως γκεστ.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Γέφυρα του Δούναβη
Ιστορία
Στις 3 Σεπτεμβρίου 2011 άνοιξε το βουλγαρικό τμήμα της γέφυρας, μετά από δύο μήνες αποκατάστασης.
Τόμι Σάνον
Πηγές
Κατηγορία:Μπασίστες Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί
Γέφυρα του Δούναβη
Ιστορία
Υπάρχει ένα ζευγάρι ορθογώνιων πύργων που στηρίζονται από τους στύλους και στις δύο άκρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γέφυρες στη Βουλγαρία Κατηγορία:Διεθνείς γέφυρες
Πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών
Το πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών είναι η σημαντικότερη διοργάνωση πετοσφαίρισης γυναικών στην Ελλάδα και μαζί με το κύπελλο αποτελούν τους δύο σημαντικότερους εγχώριους τίτλους που μπορεί να κατακτήσει μια ομάδα.
Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα, έχει και τις περισσότερες κατακτήσεις τίτλων με 25, ενώ είναι και ο τρέχων κάτοχος του τίτλου. Το ρεκόρ συνεχόμενων κατακτήσεων με 8 κατέχει ο Ολυμπιακός.
Ιστορία
Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά την περίοδο 1970-71 σύμφωνα με την ΕΟΠΕ και τον τίτλο κατέκτησε ο Παναθηναϊκός. Η τελική του φάση έγινε στη Θεσσαλονίκη από τη νεοϊδρυθείσα τότε ΕΟΠΕ. Τότε, για πρώτη φορά, οι δυο πρώτες ομάδες από τα πρωταθλήματα Κέντρου, Θεσσαλονίκης και  Περιφέρειας ενώθηκαν σε έναν όμιλο και διεκδίκησαν το πανελλήνιο πρωτάθλημα. Μεταξύ 1972 και 1978 η τελική φάση διεξαγόταν με συμμετοχή 5 ή 6 ομάδων, ενώ τα δύο επόμενα έτη με 8 και 9 αντίστοιχα. Τα 1981 και 1982 μετά το τέλος των τοπικών πρωταθλημάτων διεξήχθησαν προκριματικοί αγώνες στους δύο ομίλους βόρειο και νότιο, από όπου 4 ομάδες προκρίθηκαν στην τελική φάση.
Την περίοδο 1982-83 η Ελληνική Ομοσπονδία καθιέρωσε το πρωτάθλημα Α' Εθνικής με τη συμμετοχή οκτώ ομάδων. Την περίοδο 1984-85 οι ομάδες αυξάνονται σε δέκα. Η Α' Εθνική διατηρήθηκε ως το 1988. Τα έτη 1984, 1985, 1986 και 1988, το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στη δεύτερη φάση οι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο ομίλους. Στον πρώτο αγωνίστηκαν για τον τίτλο του πρωταθλητή και στον δεύτερο για την αποφυγή του υποβιβασμού σε κατώτερη κατηγορία.
Το 1988 η Α' Εθνική διαιρέθηκε σε δύο ομίλους (Α1 και Α2), με έξι ομάδες έκαστος. Το σύστημα αυτό της πειραματικής Α1 ίσχυσε τις περιόδους 1988-89 και 1989-90. Το 1990-91 καθιερώθηκε η Α1 με τη σημερινή της μορφή, με τη διεξαγωγή πλέι-οφ μετά το τέλος της κανονικής περιόδου. Στο πρωτάθλημα εκείνο συμμετείχαν οκτώ ομάδες. Το 1992-93 οι ομάδες αυξήθηκαν σε δέκα. Την περίοδο 1993-94 οι ομάδες αυξήθηκαν σε δώδεκα, ενώ δεν διεξήχθησαν πλέι-οφ για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία της Α1. Επιπλέον δεν διεξήχθησαν πλέι-οφ με νοκ άουτ σειρές τις περιόδους 2002-03, 2010-11, 2011-12, όταν και το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση οι ομάδες αγωνίστηκαν σε έναν όμιλο με μονούς αγώνες, ενώ στη δεύτερη χωρίστηκαν σε δύο ομίλους για τις θέσεις 1-6 και 7-12 και έδωσαν διπλούς αγώνες. Το 2011 η Ομοσπονδία αποφάσισε την αύξηση των ομάδων για την περίοδο 2011-12 σε δεκατέσσερις, όμως η αποχώρηση δύο εξαιτίας οικονομικών προβλημάτων οδήγησε στη διατήρηση του αριθμού των δώδεκα ομάδων.
Νταμπλ
Νταμπλ τίτλων έχει επιτευχθεί 16 φορές, από 4 διαφορετικές ομάδες.
Οι τελικοί των πλέι-οφ από την καθιέρωσή τους
Πηγές: archive.sport.gr.
Ανά σύλλογο
Το Εθνικό πρωτάθλημα καθιερώθηκε την περίοδο 1982−83 με την επωνυμία "Α' Εθνική". Έως και την περίοδο και 2022-23 έχουν διεξαχθεί 41 εθνικά πρωταθλήματα. Συνολικά 56 ομάδες έχουν μετάσχει στην ανώτατη κατηγορία του Εθνικού πρωταθλήματος γυναικών μέχρι και την περίοδο 2022−23. Οι συμμετοχές των ομάδων είναι:
Ονομασία
Η Πρώτη Κατηγορία Πετοσφαίρισης Ελλάδας Γυναικών έχει αλλάξει ονομασία τέσσερις φορές.
Λογότυπο
<!--
ALL Star Game
Το 2009 ξεκίνησε η διεξαγωγή Ολ Σταρ Γκέιμ ανάμεσα σε Ελληνίδες και σε Ξένες παίκτριες της Α1 γυναικών. Στην πρώτη διοργάνωση, που έγινε στις 21 Φεβρουαρίου 2009 στο Γέρακα Αττικής, οι Ελληνίδες κέρδισαν τις Ξένες με 2-1 (25-14, 21-25, 15-13). Πολυτιμότερη παίκτρια της αναμέτρησης ήταν η Εύα Χαντάβα του Ηρακλή, ενώ στους διαγωνισμούς επίθεσης και άμυνας κέρδισαν οι Μαντλίν Μοντάνο του Ηρακλή και η Γιάννα Βλάχου του Ολυμπιακού. Στο δεύτερο Ολ Σταρ Γκέιμ που έγινε ξανά στο Γέρακα, στις 15 Φεβρουαρίου 2010, νικήτρια ομάδα αναδείχθηκε αυτή των Ξένων, καθώς επιβλήθηκε της αντίστοιχης των Ελληνίδων με 2-1 σετ, ενώ πολυτιμότερη παίκτρια ήταν η Σέρβα ακραία, Αλεξάντρα Κρνσέβιτς του Α.Ο. Μαρκοπούλου. Το τρίτο Ολ Σταρ Γκέιμ, με την ονομασία Champion Ολ Σταρ Ντέι, έγινε ξανά στο Γέρακα στις 20 Φεβρουαρίου 2011, με νικήτρια την ομάδα των ξένων με 2-1 και MVP την Μάγια Ογκνιένοβιτς του Ολυμπιακού. -->
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πετοσφαίριση Κατηγορία:Εθνικά πρωταθλήματα πετοσφαίρισης
Λάσα ντε Σέλα
Η Λάσα ντε Σέλα (Lhasa de Sela, 27 Σεπτεμβρίου 1972 – 1 Ιανουαρίου 2010), επίσημα γνωστή ως Λάσα, ήταν Αμερικανίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός Πέθανε
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Big Indian της Νέας Υόρκης από Μεξικάνο πατέρα και Αμερικανίδα μητέρα. Ξεκίνησε τραγουδώντας σε ελληνική καφετέρια στο Σαν Φρανσίσκο, όταν ήταν 13 ετών. Σε ηλικία 19 ετών εγκαταστάθηκε στο Μόντρεαλ του Κεμπέκ, ενώ το πρώτο της άλμπουμ, με τίτλο La Llorona, το 1997. Για την πρώτη της δισκογραφική δουλειά της κέρδισε Βραβείο Φελίξ για τον καλύτερο καλλιτέχνη από το Κεμπέκ, στο χώρο της παγκόσμιας μουσικής ("Artiste québécois — musique du monde") το 1997 και ένα καναδικό βραβείο Τζούνο για τον καλύτερο διεθνή καλλιτέχνη 1998. Έπειτα από περιοδείες σε Ευρώπη και Αμερική εγκατέλειψε το τραγούδι και ασχολήθηκε με το τσίρκο Pocheros. Τελικά πήγε στη Μασσαλία και άρχισε να γράφει τραγούδια. Έπειτα ηχογράφησε το δεύτερό της άλμπουμ, με τίτλο The Living Road, το οποίο κυκλοφόρησε το 2003. Το τρίτο της άλμπουμ με τίτλο Lhasa κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2009 στον Καναδά και στην Ευρώπη.
Σε ηλικία μόλις 37 ετών απεβίωσε έπειτα από δίχρονη αντιμετώπιση καρκίνου του μαστού, την Πρωτοχρονιά του 2010, στην οικία της στο Μόντρεαλ.
Too Late for Love (τραγούδι του Γιον Λούντβικ)
Το Too Late for Love είναι ένα τραγούδι ερμηνευμένο από τον Σουηδό τραγουδιστή Γιον Λούντβικ. Εκπροσώπησε τη στον. Στον τελικό όπου προκρίθηκε, κατέλαβε την 5η θέση με 334 βαθμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
Αντίδραση προσθήκης
μικρογραφία|δεξιά|Προσθήκη χλωρίου σε αιθένιο Αντίδραση προσθήκης, στην οργανική χημεία, είναι ένα είδος οργανικών αντιδράσεων, όπου δύο ή περισσότερα μόρια συνδυάζονται για να σχηματίσουν ένα νέο μεγαλύτερο. Οι αντιδράσεις προσθήκης περιορίζονται σε χημικές ενώσεις που περιέχουν πολλαπλούς δεσμούς (και σε μερικές που περιέχουν τριμελείς ή τετραμελείς δακτυλίους, όπως το κυκλοπροπάνιο, αλλά αυτές ονομάζονται αντιδράσεις κυκλοπροσθήκης), όπως αυτές που περιέχουν (έναν τουλάχιστον) διπλό δεσμό άνθρακα - ανθρακα (C=C), όπως τα αλκένια, αυτές που περιέχουν (έναν τουλάχιστον) τριπλό δεσμό άνθρακα - άνθρακα (C≡C), όπως τα αλκίνια, αλλά και αυτές που περιέχουν αντίστοιχους πολλαπλούς δεσμούς μεταξύ άνθρακα και ετεροατόμου, όπως οι καρβονυλικές ομάδες (C=O) και οι ιμινομάδες (C=N), γιατί κι αυτοί οι δεσμοί έχουν χαρακτήρα πολλαπλού δεσμού.
Οι αντιδράσεις προσθήκης είναι αντίστροφες από τις αντιδράσεις απόσπασης. Για παράδειγμα, η αντίδραση εφυδάτωσης ενός αλκενίου σε αλκοόλη είναι αντίστροφη της αντίδρασης αφυδάτωσης αλκοόλης σε αλκένιο.
Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι αντιδράσεων προσθήκης (ως προς το μηχανισμό που ακολουθούν): Σημαντικό υποείδος αντιδράσεων προσθήκης αποτελούν οι αντιδράσεις πολυμερισμού προσθήκης,
Αντιδράσεις προσθήκης - απόσπασης
Άλλα είδη αντιδράσεων προσθήκης-απόσπασης είναι η αντίδραση προσθήκης μιας αλειφατικής αμίνης σε μια ιμίνη και η αντίδραση μιας αρωματικής αμίνης σε μια βάση του Σχιφ (Schiff base, R2N=CR), σε μια αλκυλαμινοδεοξοδισαντικατάσταση. Επίσης, η υδρόλυση νιτριλίων (RC≡N) προς καρβοξυλικά οξέα είναι επίσης μια μορφή αντίδρασης προσθήκης - απόσπασης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οργανική χημεία Κατηγορία:Είδη χημικών αντιδράσεων
Νικολά-Λουί ντε Λακάιγ
Ο Αββάς Νικολά-Λουί ντε Λακάιγ (Nicolas Louis de Lacaille) (15 Μαρτίου 1713 – 21 Μαρτίου 1762) ήταν Γάλλος αστρονόμος. Είναι γνωστός για τον κατάλογό του των νότιων αστέρων, τον Coelum Australe Stelliferum, με σχεδόν 10.000 αστέρες και 42 «νεφελοειδή» σώματα, που δημοσιεύθηκε μετά τον θάνατό του, το 1763. Ο Λακάιγ εισήγαγε 14 νέους αστερισμούς που έχουν γίνει επίσημα αποδεκτοί από την αστρονομική κοινότητα. Επίσης υπολόγισε ένα πίνακα εκλείψεων για 1800 χρόνια.
Η ζωή του
Ο Λακάιγ γεννήθηκε στο Ρυμινύ (Rumigny), στις Αρδέννες, και έμεινε άπορος μετά τον θάνατο του πατέρα του, που είχε μία θέση στον πύργο της δούκισσας του Βαντόμ (Vendôme). Σπούδασε Θεολογία στο Κολέγιο του Λιζιέ (Lisieux), στο Παρίσι, με έξοδα του δούκα του Μπουρμπόν (Bourbon).
Μετά τη χειροτονία του σε διάκονο, ωστόσο, επικεντρώθηκε στην επιστήμη και, με την υποστήριξη του Ζακ Κασινί, βρήκε σχετική εργασία, πρώτα στην τοπογράφηση της ακτής από τη Ναντ ως το Μπαγιόν και μετά (το 1739) στην επαναμέτρηση του γαλλικού τόξου του μεσημβρινού, για την οποία τιμήθηκε με την ανέγερση μιας πυραμίδας στο Juvisy-sur-Orge που σώζεται ακόμα. Η επιτυχία αυτού του δύσκολου εγχειρήματος, που χρειάσθηκε δύο χρόνια και πέτυχε να διορθώσει το λανθασμένο αποτέλεσμα που είχε δημοσιευθεί το 1718, οφειλόταν κυρίως στην επιμονή και την επιδεξιότητα του Λακάιγ. Ανταμείφθηκε με την ιδιότητα του μέλους της Ακαδημίας και με τον διορισμό του ως καθηγητή των μαθηματικών στο Κολέγιο Μαζαρέν (Mazarin), όπου εργάστηκε σε ένα μικρό αστεροσκοπείο που διαμορφώθηκε για χάρη του.
Η επιθυμία του να παρατηρήσει τους νότιους ουρανούς τον οδήγησε να προτείνει το 1750 μία αστρονομική αποστολή στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας. Το σχέδιό του υιοθετήθηκε επισήμως από τον Roland-Michel Barrin de La Galissonière. Ανάμεσα στα αποτελέσματα από την αποστολή ήταν προσδιορισμοί της σεληνιακής και της ηλιακής παραλλάξεως (με τον πλανήτη Άρη ως σημείο αναφοράς), η πρώτη μέτρηση ενός νοτιοαφρικανικού τόξου του μεσημβρινού, και η παρατήρηση 10.000 νότιων αστέρων. Επιστρέφοντας στο Παρίσι το 1754, ο Λακάιγ αγχώθηκε όταν κατάλαβε ότι είχε γίνει «δημόσιο πρόσωπο». Αποσύρθηκε στο Κολέγιο Mazarin, όπου και πέθανε οκτώ χρόνια αργότερα από μεταβολική αρθρίτιδα που χειροτέρευσε από υπερκόπωση.
Οι 14 αστερισμοί που εισήγαγε
Επίσης, ο Λακάιγ διαίρεσε τον αστερισμό Αργώ σε τρία τμήματα (τους αστερισμούς Τρόπιδα, Πρύμνα και Ιστία).
Δείτε επίσης
Ο κρατήρας Λακάιγ (La Caille) στη Σελήνη πήρε το όνομά του από αυτόν το 1961, όπως και ο αστεροειδής 9135 Λακάιγ (9135 Lacaille), που ανακαλύφθηκε το 1960.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 18ου αιώνα
Κερατίνη
thumb|250px|Εικόνα μικροσκοπίου των ινιδίων κερατίνης εντός κυττάρου. H κερατίνη είναι ινώδης δομική πρωτεΐνη η οποία ανήκει στην οικογένεια των σκληροπρωτεϊνών. Η α-κερατίνη είναι ένας τύπος κερατίνης που βρίσκεται στα σπονδυλωτά. Είναι το βασικό δομικό υλικό από το οποίο αποτελούνται οι τρίχες, τα νύχια, τα φτερά, τα κέρατα, οι οπλές και το εξωτερικό στρώμα του δέρματος των σπονδυλωτών. Η κερατίνη προστατεύει επίσης τα επιθηλιακά κύτταρα από βλάβες ή καταπόνηση. Τα μονομερή κερατίνης συναρμολογούνται σε δεσμίδες για να σχηματίσουν τα ενδιάμεσα ινίδια, τα οποία είναι σκληρά και σχηματίζουν ισχυρές μη ασβεστοποιημένες επιδερμικές επιφάνειες που απαντώνται σε ερπετά, πτηνά, αμφίβια και θηλαστικά.
Εμφάνιση στη φύση
Τα νημάτια κερατίνης είναι άφθονα στα κερατινοκύτταρα στο κερατινοποιημένο στρώμα της επιδερμίδας. Επιπλέον, νημάτια κερατίνης υπάρχουν γενικότερα στα επιθηλιακά κύτταρα. Για παράδειγμα, τα επιθηλιακά κύτταρα του θύμου του ποντικού (TECs) είναι γνωστό ότι αντιδρούν με αντισώματα για κερατίνη 5, κερατίνη 8 και κερατίνη 14. Αυτά τα αντισώματα χρησιμοποιούνται ως δείκτες φθορισμού για να διακρίνουν υποσύνολα των TEC σε γενετικές μελέτες του θύμου.
Υπάρχουν δύο ειδών κερατίνες: