cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τέρρε ντ'Άντιτζε
Το Τέρρε ντ'Άντιτζε (ιταλικά: Terre d'Adige) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Τερτσολάς
Το Τερτσολάς (ιταλικά: Terzolas) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Χέρριτ Χέρριτς Κόυπ
μικρογραφία| Λεπτομέρεια του παραθύρου 3 στο St. Janskerk, [[Χάουντα με την Κόρη του Ντόρντρεχτ στον κήπο της Ολλανδίας ]] Ο Χέρριτ Χέρριτς Κόυπ (Gerrit Gerritsz. Cuyp, περίπου 1565 – 1644) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής Εποχής και ζωγράφος καρτόν για υαλογραφίες.
Βιογραφία
Σύμφωνα με το RKD γεννήθηκε στο Φένλο και μετακόμισε στο Ντόρντρεχτ πριν από τις 19 Ιανουαρίου 1585, όταν παντρεύτηκε και έγινε κύριος υαλουργός στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Ντόρντρεχτ. Κρίνοντας από τις ηλικίες των σύγχρονών του Δασκάλων υαλογραφιών, έχει υπολογιστεί ότι γεννήθηκε γύρω στο 1565 Ήταν ο πατέρας των ζωγράφων Γιάκομπ Χέρριτς Κόυπ (από τον πρώτο του γάμο) και Μπένγιαμιν Χέρριτς Κόυπ (από τον δεύτερο γάμο του) και ο παππούς του Έλμπερτ Κόπυ. Νυμφεύτηκε συνολικά 5 φορές και απέκτησε 11 παιδιά στο Ντόρντρεχτ. Έγινε επίσημος υαλογράφος του Ντόρντρεχτ και έλαβε διάφορες παραγγελίες που καταγράφηκαν στα αρχεία της πόλης, αν και καμία δεν διασώζεται σήμερα. Το σχέδιό του για την υαογρ;αφία (βιτράιγ) στο παράθυρο αρ. 3, παραγγελία από το συμβούλιο του Ντόρντρεχτ ως δώρο στην πόλη Χάουντα, στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη της Χάουντα, έχει διασωθεί και, σύμφωνα με τα αρχεία τους, ο Κόυπ πληρώθηκε 36 φιορίνια για αυτό το παράθυρο, ποσόν το οποίο ήταν 6 φιορίνια περισσότερο από τη μέση τιμή. Σύμφωνα με τα αρχεία, το Ντόρντρεχτ έδωσε παραγγελία για ένα παρόμοιο βιτράιγ για το οποίο δανείστηκε το ίδιο σχέδιο καρτόν για την εκκλησία στο Ένταμ το 1606, βιτράιγ το οποίο ο Κόυπ δεν εξετέλεσε ο ίδιος. Αυτό το παράθυρο σώζεται και σήμερα. Εκτός από αυτά τα παράθυρα, έλαβε επίσης πληρωμές το 1605 για την εκκλησία στο Βάουντριχεμ (για ƒ 180) και το 1618 για τη «νέα εκκλησία του Niervaart» στο Κλούντερτ (για ƒ 100). Το σχέδιό του για το Βάουντριχεμ δεν έχει διασωθεί, αφού η Εκκλησία του Αγίου Μαρτίνου εκεί έχασε τμήμα του πύργου της λόγω καταιγίδας το 1717  και η ίδια καταιγίδα προκάλεσε θραύση στα παράθυρα. Το σχέδιό του για το Κλούντερτ επίσης δεν έχει διασωθεί, αφού μετά την κατεδάφιση της προηγούμενης εκκλησίας το 1616, η επόμενη εκκλησία που κτίστηκε στο Κλούντερτ (η οποία πιθανώς περιείχε αυτό το παράθυρο), κάηκε το 1737
Ο Κόυπ απεβίωσε στο Ντόρντρεχτ.
Παράθυρο Νο 3 στη Χάουντα
αριστερά|μικρογραφία| Ολόκληρο το παράθυρο Η επιλογή του θέματος για το παράθυρο του Κόυπ στη Χάουντα, Η κόρη του Ντόρντερχτ, ήταν τυπικό θέμα για ολλανδικό δημοτικό συμβούλιο. Από την περίοδο της Αναγέννησης και μετά, οι ολλανδικές πόλεις συμβόλιζαν τους εαυτούς τους με ομοιώματα μιας stedenmaagd, ή κόρης. Το συμβούλιο του Ντόρντρεχτ πρέπει να ήταν ικανοποιημένο με το σχέδιο του Κόυπ, επειδή σε ένα ανάγλυφο στο Χροοτχοοφντσποορτ (Groothoofdspoort) (1618) στο Ντόρντρεχτ, το ίδιο θέμα χρησιμοποιούσε ο γλύπτης Χίλλις Χούππε (Gillis Huppe). Το Ντόρντρεχτ ήταν το σκηνικό της πρώτης ανεξάρτητης συνάντησης των επαναστατημένων Κρατών της Ολλανδίας κατά της ισπανικής κυριαρχίας κατά τις 19-23 Ιουλίου 1572. Στο βιτρό, τα ονόματα των πόλεων τοποθετούνται κάτω από τις ασπίδες τους. Αυτά τα ονόματα είναι (δεξιόστροφα από το Χεερτράουντενμπεχ (Geertruidenberg), την ασπίδα της πόλης στην «πύλη» του κήπου): Χεερτράουντενμπεχ, ακολουθούμενο από Σχοονχόφεν, (Schoonhoven), Χόορν, Βέισπ, (Weesp), Λέιρνταμ (Leerdam), Νάαρντεν (Naarden), Μάουντεν (Muiden), Μέντεμπλικ (Medemblik), Χρόοτεμπρουκ (Grootebroek), Μόννικενταμ (Monnickendam), Ασκχούντενπερενταμ (Askhudenperendam), Σχέντενπερενταμ (Schöndenperendam) και Φλααρντίνγκεν (Vlaardingen). Η επιλογή της τοποθέτησης του Χεερτράουντενμπεχ στην πύλη του κήπου διαφέρει από του Χροοτχοοφντσποορτ, όπου η ασπίδα τοποθετείται κάτω από τον κήπο απέναντι από την ασπίδα του Φλααρντίνγκεν. Το Χεερτράουντενμπεχ είχε ενταχθεί στην ένωση τρία χρόνια πριν παραγγελθεί το βιτράιγ, το 1593, όταν η πόλη απελευθερώθηκε από την ισπανική κυριαρχία από τον πρίγκιπα Μαυρίκιο της Οράγγης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Τέζερο
Το Τέζερο (ιταλικά: Tesero) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Βονιφάτιος Φαδρίκ
Ο Βονιφάτιος Φαδρίκ, ισπαν. Boniface Fadriq (απεβ. 1380) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν κόμης των Σαλώνων, βαρόνος της Καρύστου και κύριος τού Λοιδωρικίου, της Βιτρινίτσας & της Αίγινας.
Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος τού Αλφόνσο Φαδρίκ γενικού αντιπροσώπου (vicar general) στο δουκάτο των Αθηνών & των Νέων Πατρών (Υπάτης) και της Μαρούλλα ντα Βερόνα, κόρης και κληρονόμου τού Βονιφατίου βαρόνου της Καρύστου & τού 1/3 της Ευβοίας.
Το 1338 απεβίωσε ο πατέρας του ο Βονιφάτιος κληρονόμησε τη βαρονία της Καρύστου και μερικές κυριότητες στη Στερεά Ελλάδα. Έμεινε στη Σικελία ως το 1359, όταν ήλθε στην Ελλάδα για να διεκδικήσει τις ιδιοκτησίες του. Το 1365 πώλησε τη βαρονία της Καρύστου με όλες τις κώμες που της ανήκαν στη Βενετία, που την εποφθαλμιούσε αντί 6.000 δουκάτων.
Ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιάκωβος Φαδρίκ είχε κληροδοτήσει στον Βονιφάτιο "όλα τα δικαιώματα και τις ιδιοκτησίες του" στο δουκάτο των Αθηνών, περιλαμβανομένης της κομητείας των Σαλώνων με τις κυριότητες τού Λοιδωρικίου, της Βιτρινίτσας (Βετερανίτσα), όχι όμως τού Ζητουνίου (Λαμίας) και τού Σιδηροκάστρου (στην Οίτη), που έδωσε στον γιο του Λουδοβίκο Φαδρίκ. Επίσης ο Ιάκωβος έδωσε την Αίγινα στον Βαρθολομαίο, που την παραχώρησε στον γιο του Πέτρο. Έτσι όταν το 1366 απεβίωσε ο Ιάκωβος, ο Βονιφάτιος και ο Λουδοβίκος έγιναν οι πιο ισχυροί αυθέντες των Καταλανικών κτήσεων. Αλλά δεν είχαν μεταξύ τους καλές σχέσεις, καθώς ο Λουδοβίκος έπληξε την εκχώρηση των πατρικών κτήσεων στον Βονιφάτιο και επικράτησε στη διένεξη: το 1375 ο Φρειδερίκος Γ΄ της Σικελίας τον αναγνώρισε ως γενικό αντιπρόσωπό του στο δουκάτο των Αθηνών & Νέων Πατρών και στη σύγκρουση που έγινε λίγο μετά, ο Λουδοβίκος υπερίσχυσε. Ο γιος τού Βονιφατίου, ο Πέτρος εξορίστηκε στην Αραγονία, όπου φυλακίστηκε· οι κτήσεις τού Βονφατίου κατασχέθηκαν και ο ίδιος ο Βονιφάτιος απεβίωσε ως τον Σεπτέμβριο τού 1380.
Το 1381 η χήρα του Ντουλτσία και ο άλλος του γιος Ιωάννης έλαβαν τη συγχώρεση τού Πέτρου Δ΄ της Αραγονίας για τον Βονιφάτιο και τους αποδόθηκαν οι κατασχεθείσες περιοχές. Δεν είναι γνωστό αν πράγματι ανέλαβαν τις ιδιοκτησίες τους.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ντουλτσία και είχε τέκνα:
Πηγές
Setton, Kenneth M. (1975). "The Catalans in Greece, 1311–1388". In Hazard, Harry W. A History of the Crusades, Volume III: The fourteenth and fifteenth centuries. Madison, Wisconsin: University of Wisconsin Press. pp. 167–224. ISBN 0-299-06670-3.
Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Μπένγιαμιν Χέρριτς Κόυπ
δεξιά|μικρογραφία| Ο Ιωσήφ ερμηνεύει τα όνειρα του φούρναρη και του μπάτλερ, [[Ρέικσμουζεουμ|Ρέικσμουζεουμ ,Άμστερνταμ]] Ο Μπένγιαμιν Χέρριτς Κόυπ (Benjamin Gerritszoon Cuyp, Δεκέμβριος 1612 – 28 Αυγούστου 1652) ήταν Ολλανδός τοπιογράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής.
Βιογραφία
Ο Κόυπ γεννήθηκε και πέθανε στο Ντόρντρεχτ. Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν ήταν μαθητής του θείου του, Γιάκομπ Χέρριτς Κόυπ, ο οποίος τον δίδαξε μαζί με τον γιο του (εξάδελφο του Μπένγιαμιν) Έλμπερτ Κόυπ. Ο Χαουμπράκεν αντιλήφθηκε ότι ο Έλμπερτ είχε πιο προσεγμένες πινελιές ενώ ο Μπένγιαμιν εμφάνιζε την σκληρή προσέγγιση του Δασκάλου του.
Σύμφωνα με το RKD, ο Χαουμπράκεν έκανε λάθος σχετικά με την οικογένεια και ο Μπενγιαμιν και ο Γιάκομπ γεννήθηκαν και οι δύο στο Ντόρντρεχτ ως γιοι ενός υαλογράφου από το Φένλο που ονομαζόταν Χέρριτ Χέρριτς Κόυπ. Ο Μπενγιαμιν έμαθε να ζωγραφίζει από τον μεγαλύτερο ετεροθαλή αδερφό του, Γιάκομπ Χέρριτς Κόυπ. Ήταν επομένως θείος και όχι εξάδελφος, του πολύ πιο διάσημου Έλμπερτ Κόυπ. Είναι γνωστός για αλληγορικούς πίνακες, ρωπογραφίες, σκηνές παραλίας, στρατιωτικές σκηνές και τοπία. Επηρέασε τον Μπάρεντ φαν Κάλρετ και τον ακολούθησε ο Μέρτεν Φραντς φαν ντερ Χουλστ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Άουγκουστ Ματίας Χάγκεν
Ζωή
αριστερά|μικρογραφία|275x275εσ|Βουνά (1835) Ο πατέρας του ήταν χειριστής μύλων. Αρχικά, ήταν μαθητευόμενος ξυλουργός, αλλά σε ιδιωτικό οικοτροφείο, άρχισε να δείχνει κάποιο ταλέντο για ζωγραφική. Δυστυχώς, λόγω ενός παιδικού ατυχήματος που επιδεινώθηκε από μια μεταγενέστερη ασθένεια, ήταν σχεδόν τυφλός στο ένα μάτι. Αυτό είχε μικρή επίδραση στην καλλιτεχνική του ικανότητα, προφανώς, επειδή το 1810, με την επαναπρόταση ενός τοπικού ευγενή, έγινε ειδικευμένος ζωγράφος στο Τάρτου. Ωστόσο, αυτό δεν αποδείχθηκε καλό, καθώς έκανε περισσότερη χειρωνακτική εργασία παρά μάθηση. Την επόμενη χρονιά άρχισε να εργάζεται στο στούντιο γραφικών του Καρλ Άουγκουστ Ζενφ, ο οποίος δίδασκε ζωγραφική και χαρακτική στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου.
Το 1820, με τη συμβουλή του Ζενφ, αποφάσισε να πάει στη Γερμανία για να επεκτείνει τις δεξιότητές του. Έφτασε στη Λυβέκκη, ταξίδεψε με τα πόδια στο Βερολίνο, τη Δρέσδη, την Πράγα και τη Βιέννη. Αργότερα έκανε εκτεταμένες πεζοπορίες μέσα από την Ελβετία και την Ιταλία, μέχρι τη Ρώμη, διατηρώντας λεπτομερή ημερολόγια και πραγματοποιώντας τεράστιο αριθμό σκίτσων.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, αφού παντρεύτηκε στο Πασάου, επέστρεψε στο Τάρτου, όπου εργάστηκε ως δάσκαλος ζωγραφικής σε σχολείο αρρένων. Τα πιο γνωστά έργα του, μια σειρά από πίνακες που εορτάζουν την επέτειο της επαναλειτουργίας του Πανεπιστημίου, χρονολογούνται από αυτή την περίοδο. Στη συνέχεια δίδαξε σε σχολή θηλέων από το 1829 έως το 1832. Στη συνέχεια, για άλλη μια φορά στο δρόμο, ζωγράφισε σκηνές σε όλη την Εσθονία και σε νησιά του Φινλανδικού Κόλπου. μικρογραφία|271x271εσ|Καταρράκτης κοντά στο Σάλτσμπουργκ (γύρω στη δεκαετία του 1830) Το 1837, μετά από μια επιτυχημένη έκθεση στην Αγία Πετρούπολη, ορίστηκε ελεύθερος καλλιτέχνης από την Αυτοκρατορική Ακαδημία Τεχνών και το επόμενο έτος διαδέχτηκε τον διδάσκαλο του Ζενφ ως καθηγητή σχεδίασης στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου. Κατείχε αυτή τη θέση μέχρι το 1851, όταν αναγκάστηκε να συνταξιοδοτηθεί λόγω της χειροτέρευσης της όρασής του. Τρία χρόνια αργότερα εγκατέλειψε τη ζωγραφική. Δεν επιθυμούσε να παραμείνει αδρανής, και ανακάλυψε ότι η όρασή του ήταν ακόμα αρκετά καλή για να ξεκινήσει την φωτογραφία και το μικρό σαλόνι του έγινε πολύ δημοφιλές.
Η κόρη του Ιουλία Βιλχελμίνη έγινε επίσης γνωστή ζωγράφος που παντρεύτηκε τον αστρονόμο Λούντβιχ Σβαρτς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εσθονοί ζωγράφοι Κατηγορία:Γερμανοί της Βαλτικής Κατηγορία:Ζωγράφοι τοπίων
Κουσαμόνο και σιτακούσα
μικρογραφία|Παρουσίαση δέντρου Μπονσάι σε έκθεση: [[Μπονσάι κινέζικης φτελιάς (Ulmus parvifolia) σιτακούσα με μινιατούρα του φυτού Χόστα (Hosta) και κακεμόν,ο κρεμαστό διακοσμητικό]] μικρογραφία|Ένα κουσαμόνο από φυτά από το [[Κονέκτικατ, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού]] Το κουσαμόνο (Kusamono, ιαπωνικά: 草もの, απόδοση στα ελληνικά: κατασκευή από γρασίδι) και το σιτακούσα (Shitakusa, ιαπωνικά: 下草, απόδοση στα ελληνικά: υπόχλοο) είναι σύγχρονες βοτανικές συνθέσεις με καταγωγή από την Ιαπωνία, που αναπτύχθηκαν στο πλαίσιο της τέχνης του Μπονσάι, ακολουθώντας τις ίδιες τεχνοτροπία.
Η τεχνική σιτακούσα, που είναι και η πιο παλιά, αναπτύχθηκε στην Ιαπωνία σαν έκθεμα φυσικού περιβάλλοντος σε μικρογραφία, το οποίο προοριζόταν να συνοδεύει τα μπονσάι, που παρουσιάζονταν στις εκθέσεις. .
Συν τω χρόνω, αυτονομήθηκε υπό το όνομα κουσαμόνο και πλέον αποτελεί ξεχωριστή βοτανική σύνθεση. Για την κατασκευή χρησιμοποιούνται διάφορα φυσικά αντικείμενα, όπως κεραμικές γλάστρες, θαλασσόξυλα, πέτρες, κ.α. μέσα ή γύρω από τα οποία φυτεύονται  συνήθως βρύα, γρασίδι, λειχήνες, μικρά λουλούδια, μπαμπού ή βολβοί, που παραπέμπουν σε διάφορα φυσικά περιβάλλοντα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βοτανική Κατηγορία:Ιαπωνικός πολιτισμός
Ντέιτον (Οχάιο)
Η πόλη είναι γνωστή για την πραγματοποίηση της Συμφωνίας του Ντέιτον, με την οποία έληξε ο Πόλεμος της Βοσνίας. Είναι επίσης τόπος γέννησης των αδελφών Ράιτ, πρωτοπόρων της ιστορίας της αεροπορίας.
Ιστορικά στοιχεία
μικρογραφία|Το Ντέιτον το 1870 Το Ντέιτον ιδρύθηκε την 1η Απριλίου 1796 από μία μικρή ομάδα αποικιστών 7 χρόνια πριν την εισχώρηση του Οχάιο στην Ένωση το 1803. Ο σχηματισμός της πόλης ορίστηκε το 1805 και έλαβε το όνομα του Τζόναθαν Ντέιτον, λοχαγού στην Αμερικανική Επανάσταση και ενός εκ των υπογραφόντων του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.
Το 1797 διανοίχτηκε η διαδρομή στον ποταμό Μαντ, που αποτέλεσε την πρώτη σύνδεση μεταξύ Σινσινάτι και Ντέιτον. Το 1830 κατασκευάστηκε το κανάλι Μαϊάμι και Ήρι, συνδέοντας το εμπόριο του Ντέιτον μέσω της λίμνης Ήρι και του ποταμού Μαϊάμι. Αυτή η διασύνδεση αποτέλεσε την κύρια διαδρομή μεταφοράς αγαθών μέχρι το 1850.
Οι καταστροφικές πλημμύρες του Ντέιτον το 1913 επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό την πόλη, επηρεάζοντας την ανάπτυξη των προαστιακών περιοχών, μακριά από το κέντρο και ειδικά στον ποταμό Μαϊάμι, του οποίου η υπερχείλιση προκάλεσε την καταστροφή. Λόγω των πλημμυρών αυτών δημιουργήθηκε ειδικό γραφείο διαχείρισης του ποταμού το 1914. Μεταξύ των καταστροφών που προκλήθηκαν, ήταν και ορισμένες φωτογραφικές πλάκες σχετικές με τις πτήσεις των αδελφών Ράιτ, οι οποίες χάθηκαν.
Συμμετοχή στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Στο Ντέιτον βρισκόταν επίσης τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας NCR Corporation, η οποία κατασκεύαζε κινητήρες αεροσκαφών και μηχανές διάσπασης κωδίκων, συμπεριλαμβανομένου και μίας που βοήθησε στην ολοκλήρωση της συσκευής κρυπτογράφησης Enigma.
Ειρηνευτική συμφωνία του Ντέιτον
Η Συμφωνία του Ντέιτον, μία ειρηνευτική συνθήκη μεταξύ των εμπόλεμων μερών του Πολέμου της Βοσνίας, υπογράφηκε στην Αεροπορική Βάση Ράιτ-Πάτερσον, κοντά στην πόλη του Ντέιτον την 1η Νοεμβρίου του 1995.
Γεωγραφία και κλιματολογία
μικρογραφία|Εναέρια άποψη του Ντέιτον Το Ντέιτον βρίσκεται στις συντεταγμένες 39.76278°N, -83.19667°W. Βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Μαϊάμι, βόρεια του Σινσινάτι, νότια του Τολέντο και νοτιοδυτικά του Κολόμπους.
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφών των Ηνωμένων Πολιτειών, η πόλη καλύπτει έκταση 146,7 km², εκ των οποίων 144,5 km² αποτελούν χερσαίο έδαφος, και 1,55%, υδάτινη επιφάνεια.
Όσον αφορά το κλίμα, η περιοχή κυριαρχείται από ηπειρωτικό υγρό κλίμα, το οποίο χαρακτηρίζεται από ζεστά και υγρά καλοκαίρια και από ψυχρούς και ξηρούς χειμώνες. Η υψηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε στην πόλη ήταν 38,8 °C και η ελάχιστη -31,6 °C. Η περιοχή αντιμετωπίζει συχνά τα καταστροφικά ατμοσφαιρικά φαινόμενα που παρατηρούνται συχνά στις Μεσοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ανεμοστρόβιλοι είναι συχνοί μεταξύ της άνοιξης και του φθινοπώρου. Πλημμύρες, χιονοθύελλες και ισχυρές καταιγίδες επίσης συμβαίνουν σχετικά συχνά.
Γνωστές προσωπικότητες
μικρογραφία|Πτήση των [[Αδελφοί Ράιτ|αδελφών Ράιτ, Νοέμβριος του 1904]]
Ζιναΐντα Βολκόνσκαγια
Η πριγκίπισσα Ζιναΐντα Αλεξάντροβνα Βολκόνσκαγια (Зинаида Александровна Волконская, 14 Δεκεμβρίου 1792 - 24 Ιανουαρίου 1862), ήταν Ρωσίδα συγγραφέας, ποιήτρια, τραγουδίστρια, συνθέτης, οικοδέσποινα λογοτεχνικού σαλονιού και κυρία επι των τιμών. Ήταν μία σημαντική προσωπικότητα στη ρωσική πολιτιστική ζωή του 19ου αιώνα. Έπαιξε στο Παρίσι και το Λονδίνο ως ερασιτέχνης τραγουδίστρια της όπερας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Τορίνο στην οικογένεια ενός Ρώσου πρεσβευτή, του πρίγκιπα Αλεξάντερ Μπελοσέλσκι-Μπελοζέρσκι και καταγόταν στην αρσενική γραμμή από τους μεσαιωνικούς ηγέτες της Λευκής Λίμνης. Η μητέρα της ήταν της οικογένειας Τατίστσεφ, επίσης με καταγωγή από τους Ρουρικίδες.
Η Ζιναΐντα ήταν κυρία επί των τιμών στη βασίλισσα Λουίζα της Πρωσίας το 1808 και ήταν κοντά στον αυτοκράτορα Αλέξανδρο Α' της Ρωσίας, που έγινε ο δια βίου αλληλογράφος της και, πιθανώς, εραστής της. Για να σταματήσει το κουτσομπολιό, η Ζιναΐντα παντρεύτηκε τον βοηθό του Αλεξάνδρου, τον πρίγκιπα Νικήτα Βολκόνσκι, το 1810. Ήταν επιφανείς κατά τη διάρκεια των Συνεδρίων της Βιέννης και της Βερόνας.
Μετακόμισε στη Ρωσία το 1817 και στη Μόσχα το 1822. Στη δεκαετία του 1820 η "Κόριννα του Βορρά" φιλοξένησε ένα λογοτεχνικό και μουσικό σαλόνι στην οδόΤβερσκάγια στη Μόσχα, σε ένα αρχοντικό που ξαναχτίστηκε αργότερα και έγινε το κατάστημα τροφίμων. Ο Άνταμ Μικίεβιτς, ο Γιεβγένι Μπαρατύνκσυ, ο Ντμίτρι Βενεβίτινοφ και ο Αλεξάντερ Πούσκιν σύχναζαν στο σπίτι της. Η επιστολή του στίχου του Πούσκιν προς εκείνη, «Η βασίλισσα της μουσικής και της ομορφιάς», είναι γνωστή. αριστερά|μικρογραφία| Το σαλόνι της Ζιναΐντα στη Μόσχα, όπως το ζωγράφισε ο [[Γκριγκόρι Μασογιέδοφ|Γκριγκόρι Μιασογιέντοφ]] Μετά το θάνατο του Αλέξανδρου Α', ο γαμπρός της, Σεργκέι Βολκόνσκι, καθοδήγησε την εξέγερση του Δεκέμβρη ενάντια στον διάδοχό του Νικόλαο. Οι Δεκεμβριανοί εξορίστηκαν στη Σιβηρία και οι γυναίκες τους αποφάσισαν να τους ακολουθήσουν. Η Ζιναΐντα έκανε ένα αποχαιρετιστήριο πάρτι για αυτές τις γυναίκες, προκαλώντας τη δυσαρέσκεια του Νικολάου Ι. Υπήρχαν επίσης υπόνοιες από τη Ρωσική Ορθοδοξία ότι είχεπροσηλυτιστεί μυστικά στον Καθολικισμό και πιθανώς ήταν πράκτορας των Ιησουιτών.
Αυτές οι πιέσεις οδήγησαν στη μετακίνηση της Ζιναΐντα στη Ρώμη το 1829. Συνοδευόταν από τον γιο της και τον Στέπαν Σεβίρεφ, τον δάσκαλο του γιου της. Ανάμεσα στα καταλύματά της στη Ρώμη ήταν το Παλάτσο Πόλι, η Βίλα Βολκόνσκυ και ένα μικρότερο σπίτι στη Via degli Avignonesi. Στο σαλόνι της σύχναζαν οι Καρλ Μπριουλόφ, Αλεξάντερ Ιβάνοφ, Μπερτέλ Θορβάλντσεν, Βιτσέντζο Καμουτσίνι, Σταντάλ και Σερ Γουόλτερ Σκοτ. Ο Νικολάι Γκόγκολ έγραψε μεγάλο μέρος των Νεκρών Ψυχών στη βίλα της.
Η πριγκίπισσα Βολκόνσκαγια πέθανε από πνευμονία (προφανώς αφού έδωσε τον ζεστό μανδύα της σε μια ηλικιωμένη γυναίκα του δρόμου) και θάφτηκε στο Σάντι Βινσέντσο ε Αναστάσιο α Τρέβι. Μία βιογραφία της στην αγγλική γλώσσα από τη Μαρία Φέαργουεδερ, Η Οδοιπόρος πριγκίπισσα: Μια ζωή της πριγκίπισσας Ζιναΐντα Βολκόνσκυ, εμφανίστηκε το 1998.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Τιόνε ντι Τρέντο
Το Τιόνε ντι Τρέντο (ιταλικά: Tione di Trento) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Νταϊάνα Ντερ Χοβανεσιάν
Η Νταϊάνα Ντερ Χοβανεσιάν (Γούστερ, Μασαχουσέτη, 21 Μαΐου 1934 - 1 Μαρτίου 2018  ), ήταν Αρμένια Αμερικανίδα ποιήτρια, μεταφράστρια και συγγραφέας. Μεγάλο μέρος του θέματος της ποίησής της αφορούσε την Αρμενία και την αρμενική διασπορά. Έγραψε και δημοσίευσε πάνω από είκοσι πέντε βιβλία.
Ζωή και καριέρα
Η Νταϊάνα Ντερ Χοβανεσιάν γεννήθηκε στο Γούστερ από μία αρμενική οικογένεια. Έλαβε την εκπαίδευσή της στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, με πτυχίο στα Αγγλικά και στη συνέχεια συνέχισε την εκπαίδευσή της στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, σπουδάζοντας υπό τον Ρόμπερτ Λόουελ. Έγινε καθηγήτρια αμερικάνικης λογοτεχνίας στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Ερεβάν και δύο φορές καθηγήτρια ΦούλμπραΙτ της Αρμενικής Ποίησης. Ηγήθηκε σε πολλά εργαστήρια, περιλαμβανομένων των Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, Πανεπιστήμιο Μπαρντ και Πανεπιστήμιο Κολούμπια, καθώς και ως επισκέπτρια ποιήτρια και λέκτορας στην αμερικανική ποίηση, στην αρμενική ποίηση στη μετάφραση. και τη βιβλιογραφία για τα ανθρώπινα δικαιώματα στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο εξωτερικό. Για πάνω από τριάντα χρόνια υπηρέτησε ως πρόεδρος της Ομάδας Ποίησης της Νέας Αγγλίας και ήταν στο διοικητικό συμβούλιο του Πανεπιστημίου Κολούμπια. Εργάστηκε ως ποιήτρια στα σχολεία της Μασαχουσέτης.
Τρεις τόμοι της ποίησής της μεταφράστηκαν στα Αρμενικά και δημοσιεύθηκαν στο Ερεβάν. Τα έργα της μεταφράστηκαν επίσης στα ελληνικά, γαλλικά και ρουμανικά. Τα ποιήματα της Νταϊάνα Ντερ Χοβανεσιάν έχουν εμφανιστεί μεταξύ άλλων στους The New York Times, The Christian Science Monitor, The Boston Globe, Paris Review, the Writer's Almanac, AGNI, The American Poetry Review και The Nation.
Βραβεία
Τα βραβεία της Νταϊάνα Ντερ Χοβανεσιάν περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Αρμένιοι ποιητές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Καίτη Μαυρομμάτη
Η Καίτη Μαυρομμάτη είναι Ελληνίδα ζωγράφος και συγγραφέας γεννημένη στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια και σε μικρή ηλικία ήρθε με τους γονείς της στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της σχολής γραφικών τεχνών Δοξιάδη. Το 1973, με υποτροφία του ΕΟΜΜΕΧ, έκανε επί τρία χρόνια σπουδές ζωγραφικής σε κεραμικά στην Ecole Des Artes Appliques και παράλληλα στο εργαστήριο ζωγραφικής του Pierre Matthey στην Ecole des Beaux Arts στο Παρίσι. Το 1983 επιλέχθηκε στους 10 Έλληνες ζωγράφους για την έκθεση της Ε.Ο.Κ. ”Νέοι Ευρωπαίοι Καλλιτέχνες”. Έργα της βρίσκονται στο Μουσείο Βορρέ, στo Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην Πινακοθήκη της Πάτρας, στην Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης Αιτωλοακαρνανίας Χρήστου και Σοφίας Μοσχανδρέου, στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (Ε.Λ.Ι.Α.) και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Αρχειακό της υλικό υπάρχει επίσης στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και στο Αρχειακό Τμήμα του Νational Museum of Women in the Arts.Washington D.C. Είναι κάτοικος της συνοικίας Κυπριάδου Αθηνών.
Ατομικές εκθέσεις
Έχει κάνει 13 ατομικές εκθέσεις:
Ομαδικές Εκθέσεις
Έχει συμμετάσχει σε 36 ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα, Κύπρο, Γαλλία, Αμερική, Ρωσία, Βουλγαρία. Έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε τρεις διεθνείς εκθέσεις, στο Παρίσι, στη  Brignoles (Γαλλία) και στο Μόντε Κάρλο. Το 2011 φιλοτέχνησε το πορτρέτο του Γιώργου Μαρίνου στην έκθεση «20Χ20 Σύγχρονοι Έλληνες Δημιουργοί Φιλοτεχνούν 20 Πορτρέτα Ξεχωριστών Ανδρών» υπό την αιγίδα του Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη.
Συγγραφικό και μουσικό έργο
Το 2006 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Ερμής το εικονογραφημένο βιβλίο "Τα Χρόνια της Αλεξάνδρειας". Αποσπάσματα του βιβλίου μελοποίησε η Λένα Πλάτωνος με τη φωνή της συγγραφέως.
Τον (Ιταλία)
Το Τον (ιταλικά: Ton) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Δημήτριος Τερεζόπουλος
Ο Δημήτριος Τερεζόπουλος (Αθήνα, 28 Μαΐου 1966) είναι Έλληνας προπονητής ποδοσφαίρου.
Προπονητική καριέρα
Ο Δημήτριος Τερεζόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 28 Μαΐου 1966 και είναι κάτοχος του διπλώματος Uefa Pro. Ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα το 2002 από τις Ακαδημίες του Πανιωνίου, φτάνοντας μέχρι την U-21. Το 2008 προσλήφθηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς αναλαμβάνοντας την U-17, παραμένοντας μέχρι το 2012 και κατακτώντας δύο πρωταθλήματα Ελλάδος το 2010 και 2011, στον θεσμό της Super League. Το 2013 προσλήφθηκε στην ΠΑΕ Κόρινθο στην Γ Εθνική Επαγγελματική Κατηγορία. Tην αγωνιστική περίοδο 2013-2014 προσλήφθηκε στον Πανιώνιο στην ομάδα U-20. Την ίδια περίοδο χρησιμοποιήθηκε στην πρώτη ομάδα ως υπηρεσιακός προπονητής, στο εντός έδρας παιχνίδι με τον Πας Γιάννινα στις 16.02.2014. Ανέλαβε αυτήν ως πρώτος προπονητής στις 6 Μαΐου του 2014, αντικαθιστώντας τον Νίκο Αναστόπουλο και παραμένοντας μέχρι τις 8 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, αφού τότε αντικαταστάθηκε από τον Μαρίνο Ουζουνίδη. Τον Ιανουάριο του 2015 προσλήφθηκε στον Αστέρα Τρίπολης ως βοηθός προπονητής, κατακτώντας εκείνη την αγωνιστική σεζόν την πρόκριση της ομάδας στους ομίλους του Europa League. Το 2016 ανέλαβε τον Αστέρα Τρίπολης ως πρώτος προπονητής αντικαθιστώντας τον Στάικο Βεργέτη και αντικαταστάθηκε από τον Μάκη Χάβο την ίδια περίοδο. Το 2017 προσλήφθηκε στην ομάδα της Ρόδου στο πρωτάθλημα της Γ Εθνικής. Από το 2017 έως το 2019 ανέλαβε χρέη Τεχνικού Διευθυντή στην Ακαδημία της ΠΑΕ Πας Γιάννινα. Το 2019 ανέλαβε την ομάδα του Εθνικού Πειραιώς στην Γ Εθνική Κατηγορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πανιωνίου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αστέρα Τρίπολης
Τορτσένιο
Το Τορτσένιο (ιταλικά: Torcegno) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Τρέντο
Δώδεκα Απόστολοι (Βικτώρια)
Στο Εθνικό Πάρκο Πορτ Κάμπελ (Port Campbell National Park), στην πολιτεία Βικτώρια, στην Αυστραλία, υπάρχουν μέσα στη θάλασσα οκτώ βραχώδεις σχηματισμοί, που είναι γνωστοί με την ονομασία Δώδεκα Απόστολοι.
Οι εν λόγω σχηματισμοί πριν το 1922 είχαν το όνομα Sow and Piglets. Αργότερα μετονομάστηκαν σε The Apostles και τελικά πήραν τη σημερινή τους ονομασία, μολονότι ήταν μόνο εννιά βράχοι. Στις 3 Ιουλίου του 2005 ένα από τους βράχους κατέρρευσε, αφού η βάση του είχε διαβρωθεί από τους ανέμους και τη θάλασσα.
Οι δυνάμεις της φύσης δημιούργησαν τους σχηματισμούς αυτούς 10 με 20 εκατομμύρια χρόνια πριν. Οι άνεμοι και η θάλασσα διάβρωσαν σιγά σιγά τον ασβεστόλιθο στην ακτογραμμή της περιοχής δημιουργώντας σπηλιές. Καθώς η διάβρωση συνεχιζόταν, οι σπηλιές μετατράπηκαν σε καμάρες, οι οποίες αργότερα κατέρρευσαν και έτσι σήμερα υπάρχουν οι βράχοι μέσα στη θάλασσα, το ύψος των οποίων ξεπερνά τα 50 μέτρα. Σήμερα υπολογίζεται ότι η διάβρωση στη βάση τους είναι περίπου 2 εκ. το χρόνο.
Δίπλα από την ακτή όπου βρίσκονται οι Δώδεκα Απόστολοι περνά ο Μεγάλος Ωκεάνιος Δρόμος (Great Ocean Road).
Οι Δώδεκα Απόστολοι βρίσκονται 275 χιλιόμετρα δυτικά της Μελβούρνης και αποτελούν έναν από τους πιο γνωστούς τουριστικούς προορισμούς της Αυστραλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Αυστραλίας Κατηγορία:Βικτώρια (Αυστραλία)
Γκορντέι Κολέσοφ
Ο Γκορντέι Κολέσοφ (Горде́й Евге́ньевич Ко́лесов, 18 Αυγούστου 2008) είναι νικητής του σόου ταλέντων στην Κίνα το 2015 (σε ηλικία 6 ετών και 5 μηνών) στην κεντρική τηλεόραση της Κίνας, CCTV-1, νικητής των αγώνων σκάκι, βραβευμένος στους διαγωνισμούς καλών τεχνών  , κατέχει 5 γλώσσες (ρωσικά, κινέζικα, ισπανικά, αγγλικά, γαλλικά) και γνωρίζει από μνήμης 555 κινέζικους ιδιωτισμούς , παιδί-θαύμα. Ο Πρόεδρος της Διεθνούς Σκακιστικής Ομοσπονδίας (FIDE), Κιρσάν Ιλουμζίνοφ τον αποκάλεσε «μικρό Βούδα του σκακιστικού κόσμου». Ο Γκορντέι έχει 3 μικρότερες αδελφές, τη Μιλάνα, την Άγαθα και την Εσενία.
Βιογραφία
Ο Γκορντέι γεννήθηκε στη Μόσχα. Σε ηλικία δύο μηνών οι γονείς του τον έφεραν στο Γουαντζόου, όπου ο πατέρας του, Εβγκένι Κολέσοφ, που εργάζεται στη χώρα πάνω από 15 χρόνια, διηύθυνε την εταιρία OptimConsult, η οποία εξειδικεύεται σε προμήθειες εμπορευμάτων και εξοπλισμού από την Κίνα. Το όνομά του στα αγγλικά είναι Gordey Kolesov, κινέζικη εκδοχή: 叶伟国, πιν-γιν: Yè WěiGuó, που στη μετάφραση από τα κινέζικα σημαίνει «Е Μεγάλη χώρα» ή «Е Μεγάλο κράτος». Το ντεμπούτο του Γκορντέι στην τηλεόραση έγινε τον Απρίλιο του 2014 στην εκπομπή του Αλεξέι Λισενκόφ «Γυρίζω από μόνος μου τις ταινίες», Russia 1. Ο Γκορντέι έγινε δύο φορές νικητής του μέρους «Μπορείς;», αφού απέδειξε ότι γνωρίζει τα κινέζικα ιερογλυφικά και αφού πραγματοποίησε την εκτέλεση ενός τραγουδιού στα κινέζικα μαζί με τη μικρή του αδελφή Μιλάνα.
Το Σεπτέμβριο του 2014 ο Γκορντέι γράφτηκε στο πρόγραμμα σπουδών εξ αποστάσεως του Σχολείου Γενικής Εκπαίδευσης για την ενισχυμένη (???) εκμάθηση ξένης (αγγλικής) γλώσσας της Πρεσβείας της Ρωσίας στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας (Πεκίνο). Παράλληλα άρχισε να αφοσιώνεται στο σκάκι.
Τον Ιανουάριο του 2015 έλαβε μέρος και νίκησε στο Σόου Tαλέντων στην Κίνα στην κεντρική κινέζικη τηλεόραση, CCTV-1<. Τα κινέζικα ΜΜΕ έγραψαν με ενθουσιασμό πως ο ίδιος με τον πατέρα του γέλασαν την τηλεπαρουσιάστρια, κυρία Τζουντάν. Της ζήτησαν να εξηγήσει τι σημαίνει ο κινέζικος ιδιωτισμός και την έφεραν σε δύσκολη θέση. Ο Γκορντέι έγινε ο πρώτος ξένος που σημείωσε τόση επιτυχία. Στα τέλη Φεβρουαρίου του 2015, το βίντεο προβλήθηκε με ρωσικούς υπότιτλους στον τηλεοπτικό σταθμό «Κίνα» με τον Εβγκένι Κολέσοφ στο Youtube και μέσα σε μία εβδομάδα σημείωσε περισσότερες από 1 εκατ. προβολές. Κατά τη γνώμη ορισμένων σχολιαστών, ο μικρός Ρώσος έκανε για την ρωσοκινεζική φιλία πολύ περισσότερα από τους διπλωμάτες και του προφητεύουν μια μελλοντική σταδιοδρομία ως διπλωμάτη. Τα κινέζικα ΜΜΕ έγραψαν για τον τεράστιο ρόλο που έπαιξε ο πατέρας του στην ανάπτυξη των ταλέντων του γιου του.
Μετά τη νίκη στο Σόου των Ταλέντων ο μικρός Κολέσοφ προσεκλήθη για δωρεάν σπουδές ως εσώκλειστος σε ένα προνομιούχο σχολείο της πόλης Γουαντζόου (με πληθυσμό 15 εκατομμύρια κατοίκους), όπου σπουδάζουν παιδιά αξιωματούχων και στρατηγών. Το ετήσιο κόστος σπουδών ανέρχεται σε τουλάχιστον 20 χιλιάδες δολάρια ΗΠΑ. Οι γονείς του Γκορντέι δέχονται επίσης δεκάδες προσκλήσεις από κινέζικους τηλεοπτικούς σταθμούς για να συμμετάσχει στα γυρίσματα.
Το Φεβρουάριο του 2015, στο ρωσοκινέζικο διαγωνισμό καλών τεχνών παίδων και εφήβων «Κίνα - Ρωσία. Γέφυρες της φιλίας», που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των Χρόνων της ρωσοκινεζικής φιλίας και των ανταλλαγών νεολαίας (2014—2015), ο Γκορντέι κέρδισε με την ζωγραφική του ένα ασημένιο μετάλλιο. Τον ίδιο μήνα κέρδισε επίσης το βραβείο του αναγνωστικού κοινού στον πρώτο διαγωνισμό κινέζικης καλλιγραφίας με σκληρό στυλό -2014. Στο διαγωνισμό στάλθηκε το βίντεο, όπου ο Γκορντέι μίλησε για το ταλέντο του στην καλλιγραφία. Το βραβείο απένειμε στο Γκορντέι ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης, Ντμίτρι Μεζέντσεφ, ο οποίος αναφέρθηκε με ενθουσιασμό στις επιτυχίες του νέου ταλέντου (του νεότερου που συμμετείχε στο διαγωνισμό) και κάλεσε όλους τους παρευρισκόμενους να έχουν τον Γκορντέι ως υπόδειγμα. «Κατά τη διάρκεια της τελετής ο ταλαντούχος Ρώσος απήγγειλε για όλους το ποίημα του Σου Σι (Κινέζος ποιητής της δυναστείας Σουν — σ.τ.σ.) και απέσπασε τα θερμά χειροκροτήματα των θεατών». Για τις επιτυχίες του έγραψε επίσης το κινεζικό πρακτορείο ειδήσεων «Σιγχουά»,.
Τον Απρίλιο του 2015 ο Γκορντέι και ο πατέρας του, Εβγκένι, προσεκλήθησαν στα γυρίσματα της ειδικής εκπομπής του προγράμματος «Κουβέντα να γίνεται». ΄Εκτοτε ο αριθμός των προβολών του βίντεο έχει ξεπεράσει τα 4 εκατ.
Την 1η Ιουνίου 2015, αναρτήθηκε στο διαδίκτυο το βίντεο από την τελική συναυλία του Σόου των Ταλέντων της κεντρικής κινέζικης τηλεόρασης, CCTV-1. Ο Γκορντέι εξέπληξε την κριτική επιτροπή και τους κινέζους θεατές υπολογίζοντας την ηλικία του βασιλιά των πιθήκων, Sun Wukong, ήρωα του κλασικού κινέζικου μυθιστορήματος του 16ου αιώνα, «Ταξίδι στη Δύση». Ο δημοφιλής κινέζος τηλεπαρουσιαστής Λιου Ιβέι, αφού άκουσε το μονόλογο του παιδιού από τη Ρωσία, έπεσε από τον καναπέ. Τρεις μέρες μετά τη δημοσίευση του βίντεο ο αριθμός των προβολών υπερέβη το μισό εκατομμύριο. Τα ΜΜΕ αποκάλεσαν τον Γκορντέι παιδί-θαύμα. Ο πατέρας του, Κολέσοφ Εβγκένι, δήλωσε σε συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό NTV ότι δεν πρέπει να αποκαλούν το γιο του παιδί-θαύμα, επειδή κατά τη γνώμη του «ο Γκορντέι είναι ένα παιδί το οποίο αγαπούν, είναι πειθαρχημένος και του αρέσει πολύ να μελετάει». Τα βίντεο με τον Γκορντέι παρακολουθούν, μεταξύ άλλων, και οι φοιτητές της Σχολής Ανακριτών Αιχμαλώτων του Υπουργείου Αμύνης της Ρωσικής Ομοσπονδίας και μελλοντικοί διπλωμάτες από το MGIMO, οι οποίοι σχολιάζουν πολύ κολακευτικά τις γλωσσικές ικανότητες του παιδιού.
Τα βίντεο με τον Γκορντέι έχουν μεγάλη ζήτηση στο διαδίκτυο και τα πιο δημοφιλή είναι τα εξής: «Ο 6χρονος Γκορντέι Κολέσοφ στην κεντρική τηλεόραση της Κίνας, ССTV-1», «Ο Γκορντέι Κολέσοφ νίκησε στο Σόου των Ταλέντων στην κεντρική τηλεόραση της Κίνας» , «Η Α’ θέση στο σκάκι στο Σεντζέν» , «Κινέζικο τραγούδι με κιθάρα σε υπόκρουση του Γκορτνέι Κολέσοφ» , «Κίνα. Προπόνηση στο σκάκι», «Βλαδίμιρ Μαγιακόβσκι. Νότα στην Κίνα», «475 κινέζικοι ιδιωτισμοί» , καθώς και τα βίντεο όπου απαγγέλνει ποιήματα μαζί με τον πατέρα του: «Έλα, Ρωσία μου, πατρίδα μου» του Σεργκέι Εσένιν στην κινέζικη γλώσσα και τα ποιήματα του Μάο Τσε Τούνγκ στα κινέζικα και στα ρωσικά.
Ο Γκορντέι Κολέσοφ είναι ένας από τους νεότερους παγκόσμιους νικητές στη γρήγορη επίλυση του κύβου του Ρούμπικ.
Αφοσίωση στο σκάκι
Ο Γκορντέι άρχισε να παίζει σκάκι το καλοκαίρι του 2014 και ήδη το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς συμμετείχε στο πρωτάθλημα του Γουαντζόου στο σκάκι κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο.
Από το τέλος του Ιανουαρίου του 2015, ο Γκορντέι άρχισε να ασχολείται συστηματικά με το σκάκι υπό την καθοδήγηση του Ανδρέι Ομποντσούκ, ο οποίος μετακόμισε στο Γουαντζόου για να διδάξει τον Γκορντέι. Από το Νοέμβριο του 2014 μέχρι τον Απρίλιο του 2015, ο Γκορντέι συμμετείχε σε μερικά τουρνουά αξιολόγησης στο σκάκι. Τον Απρίλιο του 2015 κατέλαβε την πρώτη θέση στο τουρνουά αξιολόγησης στο σκάκι του Σεντζέν και παρέλαβε το κύπελλο του πρωταθλητή από τα χέρια του κινέζου Grandmaster, Ε. Τζιαντσουάν, προπονητή μερικών κινέζων παγκόσμιων πρωταθλητριών- γυναικών, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνεται η παγκόσμια πρωταθλήτρια γυναικών που κατέκτησε τρεις φορές τον τίτλο αυτό (2010, 2011, 2013), και η πιο νεαρή γυναίκα-Grandmaster, Χόου Ιφάν. Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα μαθητών σχολείου, που πραγματοποιήθηκε στην Ταϊλάνδη (Πατάγια) από τις 5 έως τις 15 Μαΐου του 2015, ο Γκορντέι βρέθηκε στην πρώτη δεκάδα, έχοντας το καλύτερο αποτέλεσμα στην κατηγορία της ηλικίας του ανάμεσα στους νεαρούς Ρώσους.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Σκακιστές
Βιέρα Τσασλάφσκα
Η Βιέρα Τσασλάφσκα (τσεχικά: Věra Čáslavská, 3 Μαΐου 1942 – 30 Αυγούστου 2016) ήταν Τσεχοσλοβάκα αθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής και Τσέχα αθλητική αξιωματούχος. Μία από τις κορυφαίες του αθλήματος όλων των εποχών, κέρδισε συνολικά 22 διεθνείς τίτλους μεταξύ 1959 και 1968, συμπεριλαμβανομένων 7 χρυσών Ολυμπιακών μεταλλίων. Είναι μία από τις δύο μόνο γυναίκες αθλήτριες, μαζί με τη Σοβιετική Λαρίσα Λατίνινα, που κέρδισαν το χρυσό μετάλλιο στο σύνθετο ατομικό σε δύο διαδοχικούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Παραμένει η μόνη αθλήτρια, άνδρας ή γυναίκα, που έχει κερδίσει χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο σε κάθε μεμονωμένο αγώνισμα και κατέχει το ρεκόρ για τον απόλυτο αριθμό ατομικών χρυσών Ολυμπιακών μεταλλίων μεταξύ των γυμναστών.
Εκτός από τις κορυφαίες επιτυχίες της στη γυμναστική, η Τσασλάφσκα έγινε γνωστή για την ειλικρινή υποστήριξή της στο κίνημα πραγματικού εκδημοκρατισμού της Τσεχοσλοβακίας. Στους Αγώνες του 1968 στην Πόλη του Μεξικού, η σιωπηρή διαμαρτυρία της κατά τη διάρκεια απονομής των μεταλλίων σε δύο αγωνίσματα, οδήγησε στο να βρεθεί σε δυσμενή θέση από το νέο καθεστώς. Κατά τη δεκαετία του 1990 κατείχε πολλές τιμητικές θέσεις, συμπεριλαμβανομένης της θητείας της ως προέδρου της Τσεχικής Ολυμπιακής Επιτροπής.
Καριέρα
Γεννήθηκε στην Πράγα από πατέρα εστιάτορα, ενώ η μητέρα της ήταν στο σπίτι μεγαλώνοντας τις τρεις κόρες ζευγαριού. Αρχικά αθλήτρια της καλλιτεχνικής παγοδρομίας, η Τσασλάφσκα το 1957 στέφθηκε εθνική πρωταθλήτρια στην κατηγορία των νεανίδων το 1957 και έκανε το διεθνές ντεμπούτο της την επόμενη χρονιά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής, κερδίζοντας το αργυρό μετάλλιο στο σύνθετο ομαδικό. Ο πρώτος της διεθνής τίτλος ήρθε το 1959 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής, όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στη δοκό ισορροπίας και το αργυρό μετάλλιο στο άλμα. Συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960, κερδίζοντας αργυρό μετάλλιο με την ομάδα της Τσεχοσλοβακίας και στη συνέχεια κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο σύνθετο ατομικό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1961. Αγωνίστηκε για το σύνθετο ατομικό στη χώρα της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1962, το οποίο κατέκτησε η Λαρίσα Λατίνινα, και κατάφερε να κερδίσει τον πρώτο της παγκόσμιο τίτλο, στο άλμα. Δεν αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1963 στο Παρίσι.
Μεταξύ 1964 και 1968, η Τσασλάφσκα κέρδισε 19 ατομικά χρυσά μετάλλια σε μεγάλους διεθνείς αγώνες. Ήταν στο απόγειό της στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964 στο Τόκιο, κερδίζοντας το συνθέτο ατομικό και κατακτώντας χρυσά μετάλλια στη δοκό ισορροπίας και στο άλμα, εκτός από ένα άλλο αργυρό μετάλλιο στο ομαδικό αγώνισμα. Οι Ιάπωνες οικοδεσπότες την ονόμασαν «αγαπημένη των Ολυμπιακών Αγώνων». Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1966, η Τσασλάφσκα υπερασπίστηκε τον τίτλο της στο άλμα, κερδίζοντας ακόμα το ομαδικό χρυσό - σπάζοντας το σοβιετικό μονοπώλιο σε εκείνο το αγώνισμα - και έγινε παγκόσμια πρωταθλήτρια στο σύνθετο ομαδικό. Κυριάρχησε στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα του 1965 στη Σόφια και του 1967 στο Άμστερνταμ, κατακτώντας και τους πέντε ατομικούς τίτλους και στις δύο διοργανώσεις και παίρνοντας το τέλειο 10 το 1967 δύο φορές, στη δοκό ισορροπίας και στις ασκήσεις εδάφους, η πρώτη αθλήτρια ενόργανης γυμναστικής που βαθμολογήθηκε με το άριστα.
Πριν από τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 στην Πόλη του Μεξικού, η Τσασλάφσκα έχασε την προπονητική της εγκατάσταση λόγω της σοβιετικής εισβολής στην Τσεχοσλοβακία. Αντίθετα, χρησιμοποίησε σάκους πατάτας ως βάρη και κορμούς ως δοκάρια, ενώ προπονούνταν στα δάση της Μοραβίας. Ήταν και πάλι κυρίαρχη στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968, κερδίζοντας μετάλλια και στα έξι αγωνίσματα. Υπερασπίστηκε τον τίτλο της σε όλα τα επίπεδα και κέρδισε επιπλέον χρυσά μετάλλια στις ασκήσεις εδάφους, ασύμμετρους ζυγούς και άλμα, καθώς και δύο αργυρά, για το σύνθετο ατομικό και τη δοκό ισορροπίας. Η Τσεχοσλοβάκα και η Λατίνινα είναι οι μόνες αθλήτριες που κέρδισαν το χρυσό μετάλλιο στο ατομικό σύνολο σε διαδοχικούς Ολυμπιακούς αγώνες, καθώς και η μόνη αθλήτρια που υπερασπίστηκε το χρυσό της μετάλλιο στο άλμα. Εκείνη την εποχή την ονόμασαν ως «το κορίτσι της γοητείας των Ολυμπιακών Αγώνων του 1968», αιχμαλώτισε την αγάπη του κόσμου με τη χάρη της στο άθλημα. Η χρήση του «Jarabe Tapatío» ως μουσική για τις υποχρεωτικό πρόγραμμα των ασκήσεων εδάφους και ο μετέπειτα γάμος της στην πόλη την έκαναν εξαιρετικά δημοφιλή στο μεξικανικό πλήθος.
Η παρουσία της Τσασλάφσκα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 είχε αρνητικό αντίκτυπο στην μετέπειτα πορεία της λόγω της πολιτικής αναταραχής στην Τσεχοσλοβακία. Είχε υπογράψει το μανιφέστο διαμαρτυρίας «Δύο χιλιάδες λέξεις» την άνοιξη του 1968. Για να αποφύγει την πιθανή σύλληψη, πέρασε τρεις εβδομάδες πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες κρυμμένη στην ορεινή πόλη Σούμπερκ και της χορηγήθηκε άδεια να ταξιδέψει στην Πόλη του Μεξικού ελάχιστα πριν την έναρξη της διοργάνωσης.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες, η Τσασλάφσκα φάνηκε ότι κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στις ασκήσεις εδάφους, η κριτική επιτροπή αναβάθμισε περιέργως τις προκαταρκτικές βαθμολογίες της Σοβιετικής Λαρίσα Πέτρικ και κήρυξε ισοπαλία για το χρυσό. Αυτά συνέβησαν μετά από μία αμφιλεγόμενη κριτική απόφαση που κόστισε στην Τσεχοσλοβάκα το χρυσό στη δοκό, απονέμοντας τον τίτλο στη Σοβιετική αντίπαλο, Νατάλια Κουτσίνσκαγια. Σαφώς απογοητευμένη από την εξέλιξη που ευνοούσε την Σοβιετική Ένωση, διαμαρτυρήθηκε σιωπηρά και στις δύο τελετές απονομής μεταλλίων γυρνώντας ήσυχα το κεφάλι της κάτω και μακριά κατά την ανάκρουση του σοβιετικού εθνικού ύμνου. Η Τσασλάφσκα το 1968 έλαβε το βραβείο του Αθλητή της Χρονιάς της Τσεχοσλοβακίας για τέταρτη φορά (μετά το 1964, 1966 και 1967), ενώ την ίδια χρονιά ονομάστηκε η καλύτερη αθλήτρια στον κόσμο. Παραμένει η πιο βραβευμένη αθλήτρια της χώρας της όλων των εποχών.
δεξιά|μικρογραφία| Στη δοκό ισορροπίας το 1965
Μετά την αποχώρηση από την αθλητική δράση
Ο τσεχοσλοβακικός λαός την υποδέχθηκε με τις τιμές που της άξιζαν, συμπεριλαμβανομένων υψηλών πολιτικών προσωπικοτήτων, αλλά η κυβέρνηση της χώρας δεν συγχώρησε την εν γένει στάση της. Της ζητήθηκε να υπογράψει δήλωση μετανοίας στο μανιφέστο και εκείνη αρνήθηκε, γεγονός που οδήγησε στο τέλος της καριέρα της. Από τις 3 Σεπτεμβρίου 1970 ξεκίνησε νέο αγώνα: ζήτησε δουλειά ως προπονήτρια της Εθνικής Κορασίδων από τον τότε υπουργό, αλλά παρέλαβε αρνητική απάντηση που επαναλήφθηκε για άλλα τέσσερα χρόνια. Εκείνη την εποχή, δούλευε επίσης για το βιβλίο της, «Ο Δρόμος προς τον Όλυμπο», το οποίο τελικά εκδόθηκε το 1972 υπό σκληρή λογοκρισία.
Το 1974 αποφοίτησε από τη Σχολή Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου του Καρόλου στην Πράγα. Της δόθηκε άδεια να εργαστεί ως προπονήτρια στο Μεξικό το διάστημα 1979–81. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, μετά από πίεση από τον Χουάν Αντόνιο Σαμαράνκ, τον τότε πρόεδρο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, ο οποίος τη συνάντησε το 1985 (και το 1991 της απένειμε το Ολυμπιακό Τάγμα), επιτράπηκε τελικά στην Τσασλάφσκα να εργαστεί ως προπονήτρια γυμναστικής και κριτής στην πατρίδα της.
Μετά τη Βελούδινη Επανάσταση το Νοέμβριο του 1989, η θέση της Τσασλάφσκα βελτιώθηκε σημαντικά. Έγινε σύμβουλος του Προέδρου Βάτσλαβ Χάβελ για αθλητικά και κοινωνικά θέματα και Επίτιμη Πρόεδρος της Τσεχο-Ιαπωνικής Ένωσης. Αργότερα, αφού αποχώρησε από το γραφείο του Προέδρου, εξελέγη Πρόεδρος της Τσεχοσλοβακικής και της Τσεχικής Ολυμπιακής Επιτροπής (1990–95), και στη συνέχεια επίτιμη πρόεδρός της. Το 1995 διορίστηκε στην επιτροπή μελών της ΔΟΕ, θέση που κράτησε έως το 2001. Δεν εγκατέλειψε ποτέ την πολιτική της διαφωνία, μιλώντας τα τελευταία χρόνια κατά της ξενοφοβίας και υποστηρίζοντας τους πρόσφυγες.
Διακρίσεις - Τιμές
Η Τσασλάφσκα έλαβε πολλές διακρίσεις για τη συνεισφορά της στο άθλημα της γυμναστικής. Εκτός από το Ολυμπιακό Τάγμα, της απονεμήθηκε το 1989 το Διεθνές Τρόπαιο «Ευ Αγωνίζεσθε Πιερ ντε Κουμπερτέν» από την UNESCO και διακρίθηκε στην τελετή για την «υποδειγματική αξιοπρέπειά της». Το 1995, τιμήθηκε με το Μετάλλιο Αξίας της Δημοκρατίας της Τσεχίας. Εισήχθη στο Διεθνές Αθλητικό Γυναικείο Hall of Fame το 1991 και στο Διεθνές Hall of Fame Γυμναστικής το 1998. Το 2010 της απονεμήθηκε το Τάγμα του Ανατέλλοντος Ηλίου, τρίτης τάξης.
Το 2014, ήταν η κοινή παραλήπτρια (με τη δημοσιογράφο του Ίβα Ντρπόλοβα) του Βραβείου Ιθαγένειας «Χάνο Ρ. Έλενμπογκεν», που απονέμεται κάθε χρόνο από την Εταιρεία Διεθνούς Συνεργασίας της Πράγας και το Ίδρυμα Παγκόσμιας Ομάδας, για το εξαιρετικό κουράγιο των πολιτών.
Προσωπική ζωή και θάνατος
δεξιά|μικρογραφία| Η Τσασλάφσκα το 2015 Στις 26 Οκτωβρίου 1968, μία ημέρα μετά την κατάκτηση του τελευταίου χρυσού της μεταλλίου, η Τσασλάφσκα παντρεύτηκε τον δρομέα Γιόζεφ Οντλοζίλ, ο οποίος είχε κερδίσει το αργυρό μετάλλιο στα 1.500 μέτρα του στίβου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964 στο Τόκιο. Η τελετή, που πραγματοποιήθηκε στον Καθεδρικό Ναό της Πόλης του Μεξικού, συγκέντρωσε πλήθος χιλιάδων. Είχαν μια κόρη, τη Ράντκα, και έναν γιο, τον Μάρτιν. Το ζευγάρι χώρισε το 1987. Το 1993, ο γιος της και ο πρώην σύζυγός της ενεπλάκησαν σε έναν καυγά, με τον Μάρτιν να φέρεται να γρονθοκόπησε τον Γιόζεφ, ο οποίος χτύπησε το κεφάλι του και πέθανε. Η Τσασλάφσκα μετά και για μεγάλο χρονικό διάστημα σπάνια εμφανίστηκε δημόσια. Τελικά επέστρεψε τόσο στην κοινωνική όσο και στην αθλητική ζωή, προπονώντας νεαρές αθλήτριες της γυμναστικής.
Διαγνώστηκε με καρκίνο του παγκρέατος το 2015. Η υγεία της επιδεινώθηκε σημαντικά το καλοκαίρι του 2016, και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο της Πράγας στις 30 Αυγούστου, όπου απεβίωσε σε ηλικία 74 ετών. Η κορυφαία αθλήτρια της χώρας της εξακολουθεί να διατηρεί υψηλή δημοτικότητα ακόμα και μετά το τέλος της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητές της γυμναστικής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960 Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές της γυμναστικής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964 Κατηγορία:Αθλητές της γυμναστικής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968 Κατηγορία:Μέλη Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Κατηγορία:Αποδέκτες του Μεταλλίου της Αξίας της Δημοκρατίας της Τσεχίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Ανατέλλοντος Ηλίου Κατηγορία:Μέλη Ολυμπιακού Τάγματος
Τόμας το τρενάκι
Τόμας το τρενάκι (Thomas & Friends) είναι βρετανική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων ζωντανής δράσης/CGI που δημιουργήθηκε από την Μπριτ Όλκροφτ και βασίζεται στη σειρά The Railway Series του αιδεσιμότατου Ουίλμπερτ Όντρι και του γιου του Κρίστοφερ. Κεντρικός ήρωας της σειράς είναι ο Τόμας, ένα μικρό μπλε τρενάκι που ζει στο νησί Σόντορ, όπου διδάσκει καλούς τρόπους στους φίλους του. Η σειρά μεταδόθηκε μεταγλωττισμένη και στα ελληνικά από το Alter Channel και Star Channel. Έχει 24 κύκλους και έχουν προβληθεί 584 επεισόδια.
Πλοκή
Βρίσκεται στο φανταστικό νησί Σόντορ, ένα μέρος όπου κάθε όχημα έχει τα δικά του χαρακτηριστικά, ο Τόμας, ένας κινητήρας τανκ και οι φίλοι του αντιμετωπίζουν συναρπαστικές περιπέτειες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Παιδικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Τηλεοπτικά προγράμματα που έγιναν βιντεοπαιχνίδια
Ιωάννης Β΄, μαρκήσιος του Ναμύρ
Ο Ιωάννης Β΄, μαρκήσιος του Ναμύρ (1311 - 2 Απριλίου 1335) μέλος του Οίκου του Νταμπιέρ ήταν Μαργράβος του Ναμύρ (1330 - 1335).
Βιογραφία
Ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ιωάννη Α΄ του Ναμύρ και της δεύτερης συζύγου του Μαρίας του Αρτουά..
Συμμετείχε σε συμμαχία εναντίον του Ιωάννη Γ΄ της Βραβάντης αλλά με την επέμβαση του Φιλίππου ΣΤ΄ της Γαλλίας αποφεύχθηκε η σύγκρουση. Ο Ιωάννης Β΄ πέθανε πρόωρα και άγαμος, είχε έναν νόθο γιο τον Φίλιππο που σκοτώθηκε υπερασπιζόμενος την Ντεντερμόντε (1380), τον διαδέχθηκε ο δεύτερος αδελφός του Γκυ Β΄, μαρκήσιος του Ναμύρ.
Οικογένεια
Είχε ένα φυσικό τέκνο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαργράβοι του Ναμύρ Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ Κατηγορία:Κόμητες του Ναμύρ
Μπομπ Μπάλαμπαν
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κόνορ Λαμπ
Ο Κόνορ Τζέιμς Λαμπ (αγγλικά: Conor James Lamb, 27 Ιουνίου 1984), είναι Αμερικανός πολιτικός, δικηγόρος και στρατιωτικός, που ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 17η περιφέρεια της πολιτείας της Πενσυλβάνια από τον Απρίλιο του 2018. Από το 2018 έως το 2019, υπηρέτησε στην 18η περιφέρεια της Πενσυλβάνια. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Εξελέγη πρώτη φορά στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, σε ειδική εκλογή που πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2018, νικώντας οριακά τον τότε Ρεπουμπλικανό ανθυποψήφιό του, με ποσοστό 49.86% έναντι 49.53% και διαφορά 755 ψήφων. Στις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2018, εξελέγη στην 17η περιφέρεια, καταφέρνωντας να νικήσει τον εν ενεργεία Ρεπουμπλικανό βουλευτή Κιθ Ρόθφους, με ποσοστό 56.3% έναντι 43.7%. Το 2020, επανεξελέγη με ποσοστό 51.1% έναντι 48.9% του Ρεπουμπλικανού ανθυποψήφιού του. Η περιφέρεια του Λαμπ, περιέχει μεταξύ άλλων σημαντικό μέρος των βορειοδυτικών και δυτικών προαστίων του Πίτσμπεργκ.
Ο Κόνορ Λαμπ, περιγράφεται ως μετριοπαθής Δημοκρατικός.
Βιογραφία
Ο Κόνορ Λαμπ, γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1984 στην Ουάσινγκτον Π.Κ. και μεγάλωσε σε προάστιο του Πίτσμπεργκ και για ένα μικρό διάστημα στην πολιτεία του Κονέκτικατ. Αποφοίτησε από το ιδιωτικό καθολικό Λύκειο "Central Catholic High School" στο Πίτσμπεργκ το 2002. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια (στη Φιλαδέλφεια), λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 2006. Κατόπιν σπούδασε Νομική στο ίδιο πανεπιστήμιο, και έλαβε πτυχίο (JD) το 2009.
Επίσης, έχει εργαστεί στο γραφείο του ομοσπονδιακού Εισαγγελέα των ΗΠΑ.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος από το 2019, με την Χέιλι Χάλντεμαν με την οποία έχουν αποκτήσει μαζί ένα παιδί. Διαμένουν μόνιμα στο Πίτσμπεργκ. Είναι Ρωμαιοκαθολικός, και έχει Ιρλανδική καταγωγή.