cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jefferson Airplane
Ζωντανές Ηχογραφήσεις
Οι Jefferson Airplane κυκλοφόρησαν δύο ζωντανές ηχογραφήσεις. Σε αυτές δε συμπεριλαμβάνονται δεκάδες κυκλοφορίες από παρουσίες τους σε μουσικά φεστιβάλ, με κυριότερα αυτά του Monterey Pop και το Woodstock. Η εμπορική επιτυχία τους δεν καταγράφεται, διότι εκείνα τα χρόνια το Billboard δε συμπεριελάμβανε τις κυκλοφορίες των ζωντανών δίσκων.
Bless Its Pointed Little Head
(1969, RCA Victor)
1. Clergy, 2. 3/5's Of A Mile In 10 Seconds (Balin), 3. Somebody To Love (Slick), 4. Fat Angel (Donovan), 5. Rock Me Baby, 6. The Other Side Of This Life (Neil), 7. Plastic Fantastic Lover (Balin), 8. Turn Out The Lights (Casady/Dryden/Kantner/Kaukonen/Slick), 9. Bear Melt (Casady/Dryden/Kantner/Kaukonen/Slick)
To Bless Its Pointed Little Head είναι η πρώτη ζωντανή ηχογράφηση του γκρουπ. Βασίζεται στις συναυλίες που οι JA έδωσαν στο Fillmore West τον Οκτώβριο του 1968 και στο Fillmore East ένα μήνα αργότερα. Περιέχει ζωντανές εκτελέσεις τραγουδιών του Surrealistic Pillow, καθώς και κομμάτια άλλων συνθετών που δεν περιλαμβάνονται σε κανένα studio LP.
Thirty Seconds Over Winterland
(1973, Grunt Records)
Ο δίσκος κυκλοφόρησε το 1973, ενώ το συγκρότημα είχε ήδη διαλυθεί. Περιλαμβάνει ηχογραφήσεις από συναυλίες του 1972 (Chicago Auditorium, San Francisco Winterland). Άξια αναφοράς είναι τα σόλα στο Feel So Good. To 1989 κυκλοφόρησε ένα screensaver για ηλεκτρονικούς υπολογιστές, το οποίο είχε εκπληκτική ομοιότητα με τις ιπτάμενες τοστιέρες του εξωφύλλου του δίσκου. Κάποια μέλη των JA κινήθηκαν δικαστικά εναντίον της εταιρίας που το δημιούργησε, έχασαν όμως τη δίκη.
Συλλογές
Η RCA Victor έχει κυκλοφορήσει συνολικά τρεις συλλογές με τραγούδια του συγκροτήματος. Πιο συγκεκριμένα, οι συλλογές είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά folk rock συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Σαν Φρανσίσκο
Εργοτέλης Ηρακλείου (ποδόσφαιρο ανδρών)
Ο Γυμναστικός Σύλλογος «Ο Εργοτέλης» Ηρακλείου Κρήτης, ευρύτερα γνωστός με απλά ως Εργοτέλης, είναι ένα ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο, τμήμα τού αθλητικού συλλόγου Γ.Σ. Εργοτέλης που εδρεύει στο Ηράκλειο Κρήτης. Πρόκειται για το αρχαιότερο και πλέον επιτυχημένο τμήμα του συλλόγου, με επίσημη ημερομηνία ίδρυσης το 1929. Το όνομα της ομάδας αποτελεί φόρο τιμής στον αρχαίο Κνώσειο ολυμπιονίκη Εργοτέλη. Η ομάδα αγωνίζεται στην Α' Ερασιτεχνική Κατηγορία Ηρακλείου με έδρα το Παγκρήτιο Στάδιο, το μεγαλύτερο και πλέον μοντέρνο στάδιο της πόλης του Ηρακλείου. Ο Εργοτέλης είναι η μία από τις δύο επαγγελματικές ομάδες του Ηρακλείου που έχουν εκπροσωπήσει την πόλη στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ (Α΄ Εθνική), έχοντας μέχρι στιγμής αγωνιστεί συνολικά 9 φορές στην πρώτη κατηγορία κατά το διάστημα 2004–2015, με καλύτερη επίδοση την 7η θέση (2013−14). Επιπλέον, ο Εργοτέλης έχει κατακτήσει μια φορά το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής (2005−06), αλλά και το Κύπελλο Ερασιτεχνών το 1983. Τα χρώματα της ομάδας είναι το κίτρινο και το μαύρο.
Τα πρώτα χρόνια
Από τις πρώτες ημέρες λειτουργίας του συλλόγου, ο Εργοτέλης πρωτοστατούσε όντας μια από τις πρώτες αθλητικές ομάδες στην Ελλάδα που όχι μόνο διατηρούσε γυναικεία αθλητικά τμήματα, αλλά στο οποίο γυναίκες κατείχαν θέσεις στα διοικητικά συμβούλια. Το σωματείο ανέστειλε τη λειτουργία του το 1935 μετά την εμπλοκή ηγετικών στελεχών του στα πολιτικά πάθη της εποχής. Ο σύλλογος επανιδρύθηκε το 1937 και ανέπτυξε αξιόλογο τμήμα κλασικού αθλητισμού καθώς και ισχυρή ποδοσφαιρική ομάδα, η οποία στο πρωτάθλημα της ΕΠΣΗ του 1940 βρισκόταν στην πρώτη θέση μία αγωνιστική πριν από τη διακοπή του λόγω των πολεμικών συρράξεων του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μεταπολεμικά, ο Εργοτέλης αναδείχτηκε στον πιο ισχυρό ανταγωνιστή του ήδη ισχυρού τοπικού σωματείου ΟΦΗ, χτίζοντας έτσι τις βάσεις για μια νέα ποδοσφαιρική και κοινωνική αντιπαλότητα στον τοπικό αθλητισμό.
Σταδιακά, ο Εργοτέλης απέκτησε δικές του αθλητικές εγκαταστάσεις στον Προμαχώνα του Μαρτινένγκο, που αποτελεί τμήμα των Ενετικών Τειχών που περιβάλλουν την πόλη του Ηρακλείου. Από την ίδρυση της Β' Εθνικής στις αρχές τις δεκαετίας του '60, η ομάδα αγωνιζόταν τακτικά στη δεύτερη τη τάξει κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μάλιστα η ομάδα έφτασε κοντά σε μια ιστορική άνοδο στην Α΄ Εθνική κατά την πρώτη εφαρμογή της Β΄ εθνικής κατηγορίας το 1960, τερματίζοντας στη τρίτη θέση του Νοτίου Ομίλου, απέχοντας μόλις 4 βαθμούς από τον Πρωταθλητή Ατρόμητο Πειραιώς. Η ομάδα εντάχθηκε στην νεοσύστατη Ερασιτεχνική Β΄ Εθνική (Γ΄ Εθνική) το 1965, έχοντας τερματίσει 9η στον 2ο Όμιλο και εν συνεχεία κατέκτησε το πρωτάθλημα του Α' Ομίλου Γ΄ Εθνικής 1965-66, συνδιάζοντας έτσι πανηγυρικά την άμεση επάνοδο της στην Β΄ Εθνική με τον πρώτο της Εθνικό τίτλο.
Ο Εργοτέλης στα χρόνια της Χούντας και η συναυλία Θεοδωράκη (1967–1974)
Την επταετία (1967-1974) της δικτατορίας, ο Εργοτέλης κατηγορήθηκε για "αντεθνική" δράση, με τους παράγοντες της ομάδας να κατηγορούνται ότι «παρέκκλιναν του σκοπού για τον οποίο εξελέγησαν και μετέτρεψαν το σωματείο εις όργανο εξυπηρέτησης πολιτικών και ενίοτε αντεθνικών σκοπών», κατόπιν παραχώρησης του γηπέδου του "Μαρτινένγκο" για μια συναυλία του αριστερού μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, γνωστού για την αντιστασιακή του δράση. Λίγους μήνες μετά την αμφιλεγόμενη συναυλία, η ομάδα υποβιβάστηκε στα τοπικά πρωταθλήματα του Ηρακλείου μέσω νομοσχεδίου που επέτρεπε σε κάθε επαρχιακό νομό της Ελλάδας να εκπροσωπείται στις επαγγελματικές κατηγορίες από μία και μόνον ομάδα. Ακολούθως, πολλοί από τους ποδοσφαιριστές της ομάδας μετεγγράφηκαν ερήμην διοικήσεων στον μεγάλο τοπικό αντίπαλο ΟΦΗ που παρέμεινε στη Β' Εθνική, ενώ τα μέλη της διοικούσας επιτροπής του Εργοτέλη κλήθηκαν στην Ασφάλεια και υπέστησαν ξυλοδαρμούς. Εν μέσω των συγκυριών, η ομάδα του Εργοτέλη ουσιαστικά "διαλύθηκε" το 1967.
Παράγοντας του ΟΦΗ τότε (μιας ομάδας που επωφελήθηκε σε βάρος του Εργοτέλη από τα μέτρα «αναμόρφωσης» του Ασλανίδη) ήταν ο Ηρακλής Τσίπρας, πριν μεταπηδήσει στην Αθήνα και στον Παναθηναϊκό. Οι Χουντικοί αξιοποίησαν το γεγονός πως το 1966 η διοίκηση του Εργοτέλη είχε παραχωρήσει το γήπεδό του για συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη για να καταγγείλουν το σωματείο ως «κομμουνιστικό». Τον Ιούνιο του 1967 ανακοίνωσαν την καθαίρεση του 12μελούς Δ.Σ του Εργοτέλη και τον διορισμό νέου 15μελούς, ενώ λίγους μήνες μετά η ποδοσφαιρική ομάδα υποβιβάστηκε.
Ο Σύλλογος κατάφερε να επανέλθει στην Β' Εθνική μετά την κατάκτηση του Πρωταθλήματος ΕΠΣΗ την περίοδο 1969−70, αλλά το ρόστερ και η διοίκηση, χωρίς την εμπειρία των προηγούμενων χρόνων δεν κατάφεραν να παρουσιάσουν ένα ανταγωνιστικό σύνολο, με αποτέλεσμα τον άμεσο υποβιβασμό της ομάδας την περίοδο 1970-71, καταλαμβάνωντας την τελευταία θέση του Πρώτου Ομίλου με μόλις 46 βαθμούς.
Η περίοδος μετά τη Χούντα και η δεκαετία του '80 (1974–1999)
Μετά την κατάρρευση της Χούντας το 1974, ξεκίνησαν προσπάθειες επαναφοράς της ομάδας στο προσκήνιο, χωρίς όμως ουσιαστικό αποτέλεσμα. Έτσι ο Εργοτέλης παρέμεινε μεταξύ των χαμηλών, τοπικών κατηγοριών και της Γ' Εθνικής για σχεδόν 30 χρόνια. Τη δεκαετία του '80 ωστόσο, ο Εργοτέλης κατάφερε να βρεθεί έστω και σποραδικά στο προσκήνιο.
Η ομάδα επανήλθε προσωρινά για δύο συνεχείς χρονιές στην Γ' Εθνική τη διετία 1996–98, μετά την κατάκτηση της πρώτης θέσης του 2ου ομίλου της Δ' Εθνικής (1995-96). Μετά την πάροδο μιας ακόμα πενταετίας, η ομάδα κατάφερε να επανέλθει ουσιαστικά στα επαγγελματικά πρωταθλήματα.
Αναγέννηση και άνοδος στην Α' Εθνική (1999–2006)
Στο τέλος της δεκαετίας του '90, ο Εργοτέλης περιήλθε ύπο την ηγεσία του δίδυμου Γεώργιου Σουλτάτου και Νίκου Τζώρτζογλου, οι οποίοι ανέλαβαν την ομάδα για τρίτη φορά μετά από δύο σύντομα και σχετικά επιτυχημένα περάσματα στα μέσα της δεκαετίας. Έχοντας μεγαλύτερη εμπειρία, το δίδυμο έχτισε σταδιακά ένα ποιοτικό ρόστερ καθώς και την πρότυπη ακαδημία του συλλόγου για την εξεύρεση και προώθηση νέων ταλέντων στην πρώτη ομάδα. Σε διάστημα λίγων χρόνων ο Εργοτέλης, αποτελούμενως κυρίως από Κρητικούς ποδοσφαιριστές, πανηγύρισε τρεις συνεχόμενες ανόδους από την Δ' Εθνική και έκανε το ντεμπούτο του στην Α' Εθνική.
Το 2001, το δίδυμο Τζώρτζογλου-Σουλτάτου ανέθεσε την τεχνική ηγεσία της ομάδας στον προπονητή Μύρωνα Σηφάκη, μια θέση την οποία θα κρατούσε για τα επόμενα τρισήμισι χρόνια. Μετά την άνοδο της ομάδας στην Γ' Εθνική το 2002, η ομάδα υπέγραψε συμβόλαιο με τον Νιγηριανό επιθετικό Πάτρικ Ογκουνσότο, ο οποίος θα εξελίσοταν στην πλέον εμβληματική φυσιογνωμία της νεότερης ιστορίας της, και θα αναδυκνείοταν πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στην ιστορία της. Η ΠΑΕ Εργοτέλης ιδρύθηκε την ίδια χρονιά, καθότι υποχρεούτο η ομάδα να αποκτήσει επαγγελματική υπόσταση για να συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής. Παρτότι "νεοφώτιστος", ο Εργοτέλης τερμάτισε δεύτερος στο πρωτάθλημα του 2002-03, έχοντας 80 βαθμούς, πετυχαίνοντας μόνο νίκες στο Γήπεδο Μαρτινέγκο. Ο Ογκουνσότο πέτυχε 30 γκολ σε 32 αγωνιστικές και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της Κατηγορίας. Παράλληλα ο εμβληματικός αρχηγός του Εργοτέλη Σταύρος Λαμπράκης πέτυχε 12 γκολ, βοηθώντας έτσι την ομάδα να φτάσει σε μια ιστορική επάνοδο στην Β' Εθνική μετά από 31 χρόνια απουσίας.
Την επόμενη περίοδο, η ομάδα τερμάτισε τρίτη στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής 2003−04 με 55 βαθμούς, αξιοποιώντας και πάλι τον παράγοντα έδρα όπου πέτυχε 11 νίκες, τρείς ισοπαλίες και είχε μόλις μία ήττα, έχοντας παράλληλα την θερμή συμπαράσταση χιλιάδων φίλων της, που την ανέδειξαν ως μια από τις πιο εμπορικές στην κατηγορία. Έτσι, ο Εργοτέλης κέρδισε την συμμετοχή της σε μπαράζ ανόδου με αντίπαλο την ομάδα που θα τερμάτιζε 14η στο Πρωτάθλημα της Α' Εθνικης εκείνης της περιόδου. Στις 30 Μαΐου 2004, ο Εργοτέλης επικράτησε με 1-0 του Ακράτητου στο μπαράζ αυτό που έγινε στο ουδέτερο γήπεδο του Μακεδονικού με γκόλ του Ζαν Μαρί Σιλά στις καθυστερήσεις, και έγινε έτσι η δεύτερη χρονολογικά ομάδα του Ηρακλείου (μετά τον ΟΦΗ) που έχει αντιπροσωπεύσει την πόλη στην Super League. Εκατοντάδες φίλοι της ομάδας συγκεντρώθηκαν λίγο μετά το σφύριγμα της λήξης στο κέντρο της πόλης ξεσπώντας σε πανυγηρισμούς, ενώ αρκετοί συνόδεψαν το πούλμαν των νικητών από τον αεροδρόμιο «Νίκος Καζαντζάκης» στο "Μαρτινέγκο". Η άνοδος του Εργοτέλη στην Α' Εθνική συνέπεσε με την ολοκλήρωση του Παγκρητίου Σταδίου για τις ανάγκες των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2004, με αποτέλεσμα η ομάδα να "μετακομίσει" από την παραδοσιακή της έδρα στο Γήπεδο Μαρτινέγκο και να χρησιμοποιεί το νεόκτιστο Στάδιο μέχρι και σήμερα.
Η διοίκηση της ομάδας αξιοποίησε πλήρως την συγκυρία χρήσης του νέουτ γηπέδου, προσελκόντας πλήθη φιλάθλων από ολόξκληρη την Κρήτη. Ως αποτέλεσμα, ο μέσος όρος προσέλευσης ξεπερνούσε τις 7-8.000 θεατές, ενώ στις 20 Φεβρουαρίου του 2005, ο Εργοτέλης έθεσε το ρεκόρ προσέλευσης φιλάθλων του Παγκρητίου Σταδίου, και το πρώτο sold-out σε ένα ματς πρωταθλήματος με τον Πρωταθλητή Ολυμπιακό, τον οποίο νίκησε με σκορ 2–1. Ωστόσο, η έλλειψη εμπειρίας οδήγησε αγωνιστικά την ομάδα σε μια κακή πορεία, η οποία παρότι περιλάμβανε ιστορικές νίκες κόντρα σε ομάδες όπως ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ, οδήγησε στην 15η θέση και τον υποβιβασμό της ομάδας με μόλις 5 νίκες, 5 ισοπαλίες και 20 ήττες. Συνεπής στις υποχρεώσεις του, ο Ογκουνσότο αναδείχθηκε ξανά πρώτος σκόρερ της ομάδας με 11 τέρματα. Αντίθετα, ο Μύρωνας Σηφάκης απομακρύνθηκε από την τεχνική ηγεσία κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος, καθώς η διοίκηση ενοχλήθηκε τόσο από την κακή πορεία, όσο και από τις δηλώσεις του μετά την εντός έδρας ήττα από τον συμπολίτη ΟΦΗ, την ομάδα στην οποία έκανε μεγάλη καριέρα ως τερματοφύλακας. Ο υποβιβασμός όμως αποδείχθηκε προσωρινός, καθώς η ομάδα (μετά την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τον Νίκο Καραγεωργίου μεσούσης της σεζόν) κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β' Εθνικής 2005-06 και εξασφάλισε έτσι την επάνοδο της στη κορυφαία Κατηγορία. Ο Εργοτέλης ξανά εκμετταλεύτηκε την ισχυρή έδρα του όπου πα΄ρεμεινε αήττητος (έχοντας 11 νίκες και 4 ισοπαλίες), ενώ κατάφερε να εντυπωσιάσει και με την πορεία του στον θεσμό του Κυπέλλου, όπου απέκλεισε τον Παναθηναϊκό, φτάνοντας μέχρι τους «16». Ο Ογκουνσότο, πετυχαίνοντας 21 τέρματα αναδείχθηκε καλύτερος παίκτης, καταφέρνοντας έτισ την μεταγραφή του στο εξωτερικό και την βελγική Βέστρελο.
Ο Εργοτέλης στην Σούπερ Λίγκα και η εποχή Παπουτσάκη (2006–2012)
Η επάνοδος του Εργοτέλη στην Α' Εθνική συνέπεσε με την ίδρυση της Σούπερ Λίγκας, ένα νέο πρωτάθλημα υπό την επιτήρηση του συνεταιρισμού των συμμετέχοντων ΠΑΕ. Για την σεζόν 2006−07 στην νεοσύστατη Κατηγορία, το ρόστερ της ομάδας του Εργοτέλη δέχτηκε πολυάριθμες προσθήκες ποιότητας σε όλες τις γραμμές. Αρκετοί από τους νεοαποκτηθείς αυτούς παίκτες παρέμειναν στον Εργοτέλη για πολλά χρόνια, συνθέτοντας ένα ανταγωνιστικό σύνολο με σταθερή παρουσία στην Σούπερ Λίγκα για τα επόμενα έξι χρόνια. Η ομάδα βραβεύτηκε ξανά για τις δράσεις και πρωτοβουλίες της στο χώρο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου και για την προαγωγή και διάδοση των αρχών και των κανόνων του ευ αγωνίζεσθαι και την συνολική αθλητική συμπεριφορά της ομάδας. Αγωνιστικά, ο Εργοτέλης τερμάτισε 9ος με 39 βαθμούς, αξιοποιόντας την έδρα του (7 νίκες, 4 ισοπαλίες, 4 ήττες) και πετυχαίνοντας 4 εκτός έδρας νίκες, κερδίζοντας μάλιστα ιστορικές ομάδες όπως ο Παναθηναϊκός και ο ΟΦΗ. Τον Ιανουάριο του 2008, η ομάδα πέρασε στα χέρια του επιχειρηματία Απόστολου Παπουτσάκη και μέσα στα επόμενα χρόνια καθιερώθηκε στη μεγάλη κατηγορία αλλά και τη συνείδηση του φίλαθλου κοινού, κερδίζοντας μάλιστα βραβείο fair play για την περίοδο 2008-09 και 2009-10. Ο Νίκος Καραγεωργίου εξελίχθηκε σε έναν από τους μακροβιότερους προπονητές στην κατηγορία, παραμένοντας στο τιμόνι της ομάδας για 6 συναπτές περιόδους. Σε αυτό το διάστημα, ο Εργοτέλης ανέδειξε ταλέντα, όπως ο Δημήτρης Κοιλιάρας και ο Βασίλης Κουτσιανικούλης, που μετέπειτα μετεγγράφηκαν σε Πανιώνιο και ΠΑΟΚ αντίστοιχα. Ωστόσο, πρίν την καθιέρωση, η ομάδα πέρασε μια δύσκολη μεταβατική περίοδο αποφεύγοντας τον υποβιβασμό την τελευταία αγωννιστική της σεζόν 2007-08 κερδίζοντας την ομάδα της Ξάνθης 2–0 στο Παγκρήτιο Στάδιο μπροστά σε 10.000 θεατές, και εκμετταλευόμενη τον συνδιασμό των αποτελεσμάτων της αγωνιστικής ώστε να τερμματίσει εν τέλει στην 13η θέση. Μεγάλη βοήθεια στην αποφυγή του υποβιβασμού προσέφερε για άλλη μία φόρά ο Πάτρικ Ογκουνσότο, ο οποίος επέστρεψε την μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου και συνέβαλε στην παραμονή πετυχαίνοντας 6 κρίσιμα γκολ.
Την περίοδο 2008-09, ο Εργοτέλης πέτυχε αξιοσημείωτα αποτελέσματα απέναντι στους παραδοσιακά "μεγάλους" του ελληνικού ποδοσφαίρου, Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό, μεταξύ των οποίων μια εκτός έδρας νίκη των "κιτρινόμαυρων" με 2–3 (ΟΑΚΑ) με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό στις 29 Οκτωβρίου 2008. Αξιοποιόντας μια σειρά εξαιρετικών εμφανίσεων εκτός έδρας, σε συνδιασμό με μια μέτρια εικόνα στα εντός έδρας παιχνίδια, ο Εργοτέλης κατάφερε να ισοφαρίσει την καλύτερη του επίδοση στην Κατηγορία, τερματίζοντας ξανά 9ος. Παράλληλα ο Εργοτέλης έγινε για πρώτη φορά στην ιστορία του η μοναδική ομάδα που εκπροσωπούσε το Ηράκλειο και την Κρήτη στην πρώτη εθνική, μετά τον υποβιβασμό του συντοπίτη ΟΦΗ. Έτσι η σεζόν 2009-10, αφιερωμένη στα 80 χρόνια ίδρυσης του Συλλόγου, ξεκίνησε με εξαιρετικές προϋποθέσεις, καθότι η ομάδα ολοκλήρωσε ηχηρές μεταγραφές ποδοσφαιριστών, όπως του Λετονού επιθετικού (και πρώτου σκόρερ με την εθνική ομάδα της χώρας του) Μάρις Βερπακόφσκις Περεταίρω, ο Εργοτέλης διοργάνωσε πλήθος φιλανθρωπικών και καλλιτεχνικών δρώμενων, ενώ στις 6 Σεπτεμβρίου 2009, στον μεγάλο φιλικό αγώνα για τον εορτασμό των 80 χρόνων της ιστορίας του με αντίπαλο τον Ολυμπιακό, "υποχρέωσε" τους Πειραιώτες σε μια από της βαρύτερες ήττες της ιστορίας τους με σκορ 5-0. Η αγωνιστική εικόνα της ομάδας όμως δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες, και ο Εργοτέλης εξασφάλισε την 11η θέση και την παραμονή του με αγωνιώδες τρόπο και με 2 νίκες στους τελευταίους δύο αγώνες. Η ομάδα αποζημίωσε τους φιλάθλους της την επόμενη περίοδο, πετυχαίνοντας το "πλασάρισμά" της στην 8άδα την σεζόν 2010-11. Εκτός συνόρων, ο Εργοτέλης υπέγραψε διεθνείς συμφωνίες συνεργασίας με την αμερικάνικη Φιλαδέλφεια Γιούνιον και "αδελφοποιήθηκε" με την ολλανδική Ουτρέχτη. Παράλληλα, ο Εργοτέλης προσέφερε κοινωνικό έργο, οργανώνοντας ένα σύνολο κοινωνικών και φιλανθρωπικών δραστηριοτήτων με αποκορύφωμα τη συναυλία προς τιμήν του Μίκη Θεοδωράκη στο Παγκρήτιο Στάδιο στις 19 Σεπτεμβρίου 2011, τιμώντας έτσι τα 45 χρόνια από την ιστορική συναυλία του τελευταίου στο γήπεδο Μαρτινέγκο το 1966.
Την περίοδο 2011-12, το διοικητικό συμβούλιο της ΠΑΕ αποφάσισε τη μείωση του μπάτζετ της ομάδας, ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης που, αναπόφευκτα "χτύπησε" και τον σύλλογο. Παρ' ότι η χρονιά ξεκίνησε με φιλοδοξίες, μια σειρά κάκιστων εμφανίσεων και αυξανόμενη ένταση μεταξύ προπονητή, παικτών και φιλάθλων έφερε τελικά τον υποβιβασμό, μετά από έναν δεύτερο γύρο πρωταθλήματος όπου ο Εργοτέλης σημείωσε μόνον 2 νίκες σε συνολικά 15 αγώνες. Η "τραγική" για την ομάδα χρονιά ολοκληρώθηκε στις 23 Ιουλίου 2012, με τον θάνατο του πρόεδρου Παπουτσάκη σε ηλικία 60 ετών.
Οικονομικά προβλήματα, διάλυση και επανεκκίνηση στην Γ' Εθνική (2012–2017)
Η πρώτη περίοδος του Εργοτέλη στην Σούπερ Λιγκ την περίοδο 2013–14 ήταν εντυπωσιακή για τα δεδομένα της ομάδας καθώς τερμάτισε στην 7η θέση (την καλύτερη της επίδοση στον θεσμό έως σήμερα), που συνοδεύτηκε και από ρεκόρ συγκομιδής βαθμών (44) στην κατηγορία. Ωστόσο, η καλή εικόνα της ομάδας αποδιοργανώθηκε την επόμενη σεζόν, κατά την οποία έγιναν πολλαπλές αλλαγές προπονητή και μια σωρεία ακριβών και ανευ αντικρίσματος μεταγραφών, οι οποίες σε συνδιασμό με τις απανωτές αναβολές αγωνιστικών και τις αποχωρήσεις ομάδων από το πρωτάθλημα οδήγησαν την ομάδα στην κατάληψη της 16ης θέσης και τον υποβιβασμό της στην Φούτμπολ Λιγκ.
Η επόμενη χρονιά αποδείχθηκε ως μία από τις δυσκολότερες στη σύγχρονη ιστορία του συλλόγου, καθώς ξεκίνησε μέσα σε κλίμα αβεβαιότητας σχετικά με την κατηγορία στην οποία θα αγωνιζόταν εν τέλει η ομάδα. Οι διοικούντες του Εργοτέλη επιχείρησαν την παραμονή της ομάδας στη Super League μέσω της δικαστικής οδού, καθώς "ανοικτά" παρέμεναν τα ζητήματα αποβολής της Κέρκυρας και της Βέροιας από το πρωτάθλημα. Αφότου τελεσιδίκησαν και οι δύο υποθέσεις, οριστικοποιώντας έτσι τον υποβιβασμό της ομάδας, συζητήθηκε το ενδεχόμενο εκκαθάρισης της ΠΑΕ και συμμετοχής στην Γ' Εθνική, ακολουθώντας το παράδειγμα της ΑΕΚ, της Λάρισας και του συντοπίτη ΟΦΗ. Παρά το δυσβάσταχτο κόστος συμμετοχής της ομάδας στη Football League, ο μεγαλομέτοχος της ομάδας Δημήτρης Παπουτσάκης αποφάσισε να ηγηθεί της προσπάθειας για μια τέταρτη επάνοδο στη Super League. Η ομάδα συμφώνησε με τον Βόσνιο τεχνικό Γιάσμινκο Βέλιτς και ξεκίνησε την προετοιμασία της με σχεδόν έναν μήνα καθυστέρηση. Παρά τις αρχικές ελπίδες, η ομάδα γρήγορα έμεινε πίσω στον βαθμολογικό πίνακα, ενώ η οικονομική κατάσταση χειροτέρεψε. Κατά τη διάρκεια της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου, αρκετοί παίκτες κατέθεσαν προσφυγή λόγω μη καταβολής των δεδουλευμένων τους. Εν συνεχεία, ο Δημήτρης Παπουτσάκης, με γραπτή του δήλωση στην ιστοσελίδα της ομάδας ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την προεδρία της. Παρά τις προσπάθειες μελών της διοίκησης να βρεθεί λύση στο οικονομικό, αλλά και τη στήριξη που παρείχε το διάστημα αυτό το αγωνιστικό τμήμα, αποτελούμενο από 17 ποδοσφαιριστές, οι άνθρωποι της ομάδας αποφάσισαν στις 19 Ιανουαρίου 2016 να αποχωρήσουν από το πρωτάθλημα της Football League, με αποτέλεσμα έπειτα από 14 χρόνια συνεχούς παρουσίας στις επαγγελματικές κατηγορίες, η ΠΑΕ Εργοτέλης να επιστρέψει στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα.
Μετά την αποχώρηση της ομάδας από τα επαγγελματικά πρωταθλήματα, το ποδοσφαιρικό τμήμα επέστρεψε στον Ερασιτέχνη Εργοτέλη. Το διοικητικό συμβούλιο του Ερασιτέχνη αποφάσισε να δρομολογήσει τη διαδικασία εκκαθάρισης της ΠΑΕ, η οποία θα επέτρεπε στον Εργοτέλη να αγωνιστεί σε ερασιτεχνική κατηγορία υπό νέα διοίκηση, απαλλαγμένη από τα οικονομικά βάρη των προηγούμενων διοικήσεων. Η απόφαση βρήκε σφοδρά αντίθετη την πλευρά του μεγαλομέτοχου Παπουτσάκη, ο οποίος μετά τη σύγκληση Γενικής Συνέλευσης αποφάσισε την υπαγωγή της ΠΑΕ σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης, χωρίς τη διάλυση της εταιρίας, εν λειτουργία κατά τις διατάξεις του πτωχευτικού κώδικα. Μετά και τη συνάντηση της διοίκησης του Ερασιτέχνη με τον υφυπουργό Αθλητισμού Σταύρο Κοντονή, ο Γ.Σ. Εργοτέλης ανέδειξε μετά από εκλογές νέο πρόεδρο και υπεύθυνο του ποδοσφαιρικού τμήματος τον Γιώργο Βρέντζο. Μετά και τις επίσημες γνωμοδοτήσεις από την ΕΠΟ, την Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού (ΕΕΑ) αλλά και την οδηγία του Υπουργείου Ανάπτυξης, οι οποίοι δικαίωσαν τον Ερασιτέχνη και διαβεβαίωσαν τους διοικούντες του ότι η ομάδα θα αγωνιζόταν τη νέα χρονιά στην Γ' Εθνική, η νέα διοίκηση άναψε το πράσινο φως να ξεκινήσουν οι διαδικασίες εκκαθάρισης της ΠΑΕ, ενώ παράλληλα ξεκίνησε την ανοικοδόμηση του ποδοσφαιρικού τμήματος με στόχο την άμεση επάνοδο στη Σούπερ Λιγκ. Εν τέλει, ο Εργοτέλης κατέκτησε το πρωτάθλημα του 4ου Ομίλου της Γ' Εθνικής, επιστρέφοντας έτσι άμεσα στις επαγγελματικές κατηγορίες. Μετά τους πανηγυρισμούς ωστόσο, ο πρόεδρος Βρέντζος ανακοίνωσε την αδυναμία του να αναλάβει εξ' ολοκλήρου το οικονομικό κόστος της συμμετοχής της ομάδας στο πρωτάθλημα της Φούτμπολ Λίγκ 2017−18, γνωστοποιώντας παράλληλα τις επαφές του με ενδιαφερόμενους επενδυτές προς αποφυγή νέου, εθελούσιου υποβιβασμού. Στα τέλη Ιουλίου 2017, μετά από διαπραγματεύσεις διάρκειας μιας εβδομάδας και με δεδομένη την απόφαση του Γεώργιου Βρέντζου να παραιτηθεί από την προεδρία της ομάδας, η Γενική Συνέλευση του Γ.Σ. αποφάσισε την σύσταση και ανάληψη της ιδιοκτησίας της νέας ΠΑΕ Εργοτέλης από την οικογένεια του Αιγύπτιου επιχειρηματία Μάγκεντ Σαμι, ιδιοκτήτη της Αιγυπτιακής Γουάντι Ντέγκλα και της Βέλγικης Λιρς.
Εποχή Μάγκεντ Σαμι (2017–2022)
Την πρώτη περίοδο της ομάδας στην Φούτμπολ Λιγκ υπό την ιδιοκτησία Σάμι, ο Εργοτέλης στηρίχθηκε σε ένα νεανικό ρόστερ υπό την καθοδήγηση του Τάκη Γκώνια. Μετά από έναν πειραματικό πρώτο γύρο, όπου η ομάδα φιγούραρε στις τελευτάιες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα, οι παίκτες του Εργουτέλη αφομοίωσαν το στύλ παιχνιδιού του προπονητή τους, κέρδισαν πληθώρα παιχνιδιών, σκόραραν πολλά γκολ και διατηρούσαν κατοχή της μπάλας σε ποσοστά κοντά στο 60-70%, βγαίνοντας από την επικύνδυνη ζώνη και τερματίζοντας εν τέλει στην 9η θέση. Μετά την αποχώρηση του Γκώνια για την Αίγυπτο όπου ανέλαβε την έταιρη ομάδα του Σάμι Γουάντι Ντέγκλα, ο Εργοτέλης προχώρησε το μοντέλο του με τον προπονητή Νίκκι Παπαβασιλείου. Την σεζόν 2018, η ομάδα εξαργύρωσε την φιλοσοφία της με μια εκπληκτική για τα δεδομένα της ομάδας πορεία στο Κύπελλο Ελλάδος, όπου κατάφερε να κερδίσει και να αποκλείσει τον Άρη στην φάση των ομίλων, και εν συνεχεία απέκλεισε σε διπλά παιχνίδια τον συντοπίτη ΟΦΗ, φτάνοντας μέχρι τους «8», και ισοφαρίζοντας έτσι την καλύτερη του επίδοση στον θεσμό από το 1986. Στο πρωτάθλημα της Football League, ο Εργοτέλης έχασε ελάχιστα την ευκαιρία να παίξει σε αγώνα πλέι-οφ ανόδου τερματίζοντας μόλις 4 βαθμούς πίσω από τη δεύτερη θέση. Ωστόσο, αφαιρέθηκαν από την ομάδα τρεις βαθμοί καθότι "κόπηκε" στη διαδικασία επιτήρησης της ΕΠΟ, και έτσι τερμάτισε εν τέλει στην 4η θέση, εξασφαλίζοντας τη συμμετοχή της στο νεοσύστατο πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ 2, που προέκυψε έπειτα από αναδιάρθρωση των Κατηγοριών. Στην αρχή της επόμενης σεζόν ωστόσο η ομάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με την ξαφνική αποχώρηση του Παπαβασιλείου για τον Πανιώνιο, με τον Γιάννη Ταουσιάνη να αναλαμβάνει καθήκοντα νέου προπονητή. Σε μια αγωνιστική χρονιά όπου το πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ 2 διακόπηκε λόγω της Πανδημίας του κορονοϊού COVID-19, ο Εργοτέλης δεν κατάφερε να δώσει συνέχεια στις εντυπωσιακές εμφανίσεις της περασμένης σεζόν, τερματίζοντας 7ος με 29 βαθμούς.
Έμβλημα και χρώματα
Το πρώτο λογότυπο του Εργοτέλη διασώζεται από τα ιστορικά έγγραφα της ίδρυσης του συλλόγου και απεικονίζει έναν δρομέα που περιβάλλεται από ένα στεφάνι δάφνης, παρόμοιο με αυτό που απονεμόταν στους νικητές των αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων. Τα χρώματα της ομάδας, το κίτρινο και το μαύρο, επιλέχθηκαν λόγω της εξέχουσας εμφάνισής τους στον Μινωικό πολιτισμό. Διασωζώμενες φωτογραφίες από την πρώιμη εποχή του συλλόγου απεικονίζουν το έμβλημα της ομάδας, το ελληνικό γράμμα Ε πιθανότατα μέσα σε κύκλο. Μεταγενέστερα, το έμβλημα του Εργοτέλη απεικονίζει έναν ποδοσφαιριστή ντυμένο στα παραδοσιακά χρώματα της ομάδας (κίτρινο και μαύρο), περιβαλλόμενο από ένα δάφνινο στεφάνι, παρόμοιο με εκείνο που απένειμαν στους αρχαίους Ολυμπιονίκες. Ο ποδοσφαιριστής που πιθανότατα αποτίει φόρο τιμής στην αρχική ίδρυση του Εργοτέλη ως ποδοσφαιρικού σωματείου, τιμά τον αθλητή ενώ το δάφνινο στεφάνι αποτελεί αναφορά στον Ολυμπιονίκη Εργοτέλη, προς τιμήν του οποίου ονομάστηκε ο σύλλογος. Από τα τέλη της δεκαετίας του '90, το λογότυπο απεικονίζεται με φόντο μια κιτρινόμαυρη ασπίδα.
Πολλαπλές απεικονίσεις του παραπάνω λογότυπου έχουν χρησιμοποιηθεί τα τελευταία χρόνια κυρίως για λόγους χορηγιών. Από την περίοδο 2008-09 έως και την περίοδο 2012-13, το λογότυπο (σήμα) της ΠΑΕ Εργοτέλης, αποτελούνταν από το σήμα του Γυμναστικού Συλλόγου Εργοτέλη και το λογότυπο του μεγάλου χορηγού της ομάδας «ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΝΩΣΙΣ». Το 2009, προς τιμήν του εορτασμού των 80 χρόνων από την ίδρυση του συλλόγου, η ομάδα παρουσίασε επετειακό έμβλημα, με ελαφρά πιο σκούρα απόχρωση και όπου ο ποδοσφαιριστής και το δάφνινο στεφάνι απεικονίζονταν με φόντο ένα χρυσό 80, μέρος της φράσης "80 ΧΡΟΝΙΑ 1929-2009". Από την περίοδο 2013-14, το έμβλημα φέρει απλά την επιγραφή «ΠΑΕ Εργοτέλης», και ιδιαίτερα από το 2016 και έπειτα, οπότε και η ομάδα πέρασε ξανά υπό τον έλεγχο του Ερασιτέχνη, επανήλθε η επωνυμία «Γ.Σ. Εργοτέλης».
Για τον εορτασμό των 90 χρόνων από την ίδρυση του Συλλόγου το 2019, όλα τα τμήματα του Ερασιτέχνη απέκτησαν επετειακό λογότυπο εμπνευσμένο από το ιδρυτικό του 1929, όπως αυτό εμφανίζεται σε ιστορικά κείμενα και έγγραφα της εποχής.
Εμφάνιση ομάδας
Τα χρώματα της ομάδας είναι το κίτρινο και το μαύρο. Οι πρώτες εμφανίσεις του συλλόγου παρουσίαζαν μεγάλη ομοιότητα με εκείνη που απεικονίζεται στο έμβλημα της ομάδας, με μαύρο σορτσάκι και κίτρινη φανέλα. Η χρήση μαύρων ριγών σε οριζόντια ή και κάθετη στοίχιση υιοθετήθηκε αργότερα. Οι πρώτες εμφανίσεις του Εργοτέλη στη Super League έφεραν την υπογραφή της γαλλικής εταιρίας Le Coq Sportif. Στη συνέχεια ο Εργοτέλης ξεκίνησε μακρόχρονη συνεργασία με την ιταλική εταιρία ένδυσης Lotto, παρουσιάζοντας ορισμένες από τις πλέον αναγνωρίσιμες εμφανίσεις της ομάδας που χρησιμοποιήθηκαν κατά διαστήματα για περισσότερες από μία χρονιές. Για την περίοδο 2011-12, την ομάδα "έντυσε" η εταιρία ιματισμού Macron. Το 2013, ο Εργοτέλης υπέγραψε συνεργασία με την επίσης ιταλική εταιρία ρουχισμού Eye Sportwear, η οποία σχεδίασε δύο αποκλειστικές εμφανίσεις για την ομάδα, για τις περιόδους 2013-14 και 2014-15. Το καλοκαίρι του 2018, η ομάδα ανακοίνωσε την έναρξη της χορηγικής της συνεργασίας με την αμερικάνικη εταιρεία αθλητικού ιματισμού Capelli Sport.
Εγκαταστάσεις
Η παραδοσιακή έδρα του Εργοτέλη είναι το Γήπεδο «Νίκος Καζαντζάκης», πρώην Γήπεδο Μαρτινέγκο, γνωστό και ως "Γήπεδο Εργοτέλη" ή απλά "Μαρτινέγκο", το οποίο βρίσκεται στον Προμαχώνα Μαρτινέγκο, που αποτελεί τμήμα των Ενετικών τειχών του Ηρακλείου. Κτισμένο το 1946, το γήπεδο Μαρτινέγκο έχει αποτελέσει έδρα πολλών ερασιτεχνικών σωματείων του Ηρακλείου και στεγάζει σήμερα τις αθλητικές εγκαταστάσεις της ακαδημίας του Εργοτέλη, τη μεγαλύτερη σε αριθμό παιδιών ακαδημία στο νησί και μία από τις μεγαλύτερες στην Ελλάδα. Το Μαρτινέγκο χρησιμοποιήθηκε ως έδρα του Εργοτέλη κατά τα χρόνια παραμονής της ομάδας στις χαμηλές κατηγορίες των τοπικών και εθνικών πρωταθλημάτων, μέχρι και την άνοδο της ομάδας στην Α' Εθνική το 2004. Το γήπεδο είναι επίσης γνωστό για την παραχώρησή του στις 6 Αυγούστου 1966 για την πραγματοποίηση μιας συναυλίας του μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, η οποία από πολλούς θεωρείται ως η επικρατέστερη αιτία για τη διάλυση της ομάδας από τη Χούντα των Συνταγματαρχών το 1967.
Καθώς το Μαρτινέγκο κρίθηκε ακατάλληλο για χρήση σε αγώνες Α' Εθνικής, η έδρα του Εργοτέλη μεταφέρθηκε το 2004 στο νεόκτιστο Παγκρήτιο Στάδιο, με τον συμπολίτη ΟΦΗ να το δηλώνει ως δεύτερη έδρα. Κατά τη διάρκεια της πρώτης χρονιάς της ομάδας στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής, ο Εργοτέλης "έκοβε" κατά μέσο όρο περίπου 10.000 εισιτήρια. Μάλιστα, στον νικηφόρο αγώνα με αντίπαλο τον πρωταθλητή Ελλάδας Ολυμπιακό με σκορ 2−1 στις 20 Φεβρουαρίου 2005, ο Εργοτέλης έθεσε ρεκόρ προσέλευσης κόσμου για το στάδιο, καθώς κόπηκαν 27.950 εισιτήρια. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου, η προσέλευση του κόσμου μειώθηκε αισθητά, περιορίζοντας κατά πολύ την οικονομική ενίσχυση της ομάδας από το φίλαθλο κοινό της πόλης. Οι λίγοι μεν, αλλά φανατικά πιστοί φίλοι της ομάδας έχουν οργανωθεί σε δύο συνδέσμους, τη Λέσχη Φίλων Εργοτέλη "Ντάλτονς" και τους "Αλτέρνατιβς", στηρίζοντας την ομάδα τους στους εντός έδρας αγώνες της από τη Θύρα 19 του Παγκρήτιου Σταδίου.
Το τοπικό ντέρμπι με τον ΟΦΗ
Μεταξύ των δύο μεγάλων ομάδων του Ηρακλείου, Εργοτέλη και ΟΦΗ, διατηρείται μια αντιπαλότητα με βάσεις τόσο σε κοινωνικό-πολιτικά όσο και σε αγωνιστικά κριτήρια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πρώτη φιλική αναμέτρηση μεταξύ των δύο ομάδων το 1929, η οποία διεκόπη στο 35ο λεπτό (για την ιστορία, προηγούνταν ο Εργοτέλης με σκορ 1-0) λόγω σύρραξης που ξέσπασε μεταξύ των ποδοσφαιριστών των δύο ομάδων.
Κατά τη διάρκεια της επταετίας (1967-74), η κυβέρνηση πέρασε νομοσχέδιο βάσει του οποίου κάθε επαρχιακή πόλη μπορούσε να εκπροσωπηθεί στις επαγγελματικές κατηγορίες της χώρας από μία μόνο ομάδα. Εκείνη την περίοδο τόσο ο ΟΦΗ, όσο και ο Εργοτέλης αγωνίζονταν στη Β' Εθνική και στο τέλος της περιόδου 1966-67 είχαν καταλάβει την 3η και 10η θέση αντίστοιχα. Παρότι καμία από τις δύο ομάδες δεν κατέλαβε θέση που την υποβίβαζε αγωνιστικά, ο Εργοτέλης αναγκάστηκε σε υποβιβασμό και διάλυση της επαγγελματικής ομάδας, καθώς βάσει νόμου οι ομάδες που παρέμεναν είχαν το δικαίωμα να μεταγράψουν όσους παίκτες επιθυμούσαν από τις υποβιβασμένες ομάδες ερήμην διοικήσεων. Εκμεταλλευόμενη το νομοσχέδιο, η διοίκηση του ΟΦΗ υπέγραψε συμβόλαια με 5 παίκτες του Εργοτέλη που στη συνέχεια έκαναν μεγάλη καριέρα στην Α' Εθνική. Από την πλευρά του Εργοτέλη ωστόσο υποστηρίζεται ότι η ομάδα υποχρεώθηκε σε διάλυση εξαιτίας της παραχώρησης του γηπέδου "Μαρτινέγκο" για μια συναυλία του αντι-καθεστωτικού μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, δίνοντας πολιτικές διαστάσεις στις ήδη τεταμένες σχέσεις μεταξύ των δύο σωματείων. Τα γεγονότα της περιόδου 1966-67 και ο υποβιβασμός του Εργοτέλη βάσει νομοσχεδίου, παραμένουν ακόμα και σήμερα αντικείμενο αντιπαράθεσης μεταξύ των φιλάθλων των δύο ομάδων.
Τα τελευταία χρόνια και οι δυο ομάδες έχουν δείξει τη θέληση να ξεχαστεί η αντιπαλότητα μεταξύ τους. Υπό αυτό το πρίσμα, φίλαθλοι του ΟΦΗ επευφημούσαν την ομάδα του Εργοτέλη κατά τη διάρκεια της πρώτης της χρονιάς στη Super League (2004-05), ενώ αντίστοιχα η διοίκηση του Εργοτέλη παραχώρησε δανεικό τον πρώτο σκόρερ της ομάδας στις επαγγελματικές κατηγορίες Πάτρικ Ογκουνσότο σε μια προσπάθεια να συνδράμει στην προσπάθεια του ΟΦΗ να επανέλθει στην πρώτη κατηγορία μετά τον υποβιβασμό της το 2009.
Διακεκριμένοι παίκτες
Οι αναγραφόμενες συμμετοχές και γκόλ αφορούν αποκλειστικά τα Πρωταθλήματα στις Εθνικές Επαγγελματικές Κατηγορίες (Α΄, Β΄ και Γ΄ Εθνική). Οι παίκτες σε έντονη γραφή αγωνίζονται την τρέχουσα περίοδο στον Εργοτέλη. 1. Το νούμερο αφορά αποκλειστικά αγώνες στην Α΄ Εθνική.
Ποδοσφαιριστές
.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ποδοσφαιρο Ανδρων Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1929
Καστανιέτες
Οι καστανιέτες ή καστανιέττες είναι κρουστό μουσικό όργανο, το οποίο κατατάσσεται στα ιδιόφωνα, με χαρακτηριστικό ήχο κροτάλων. Αποτελείται από δύο ξύλινα, όμοια μεταξύ τους στρογγυλά και κοίλα τμήματα, σαν τα επικαλύματα των καστάνων, που ενώνονται με κορδόνι ή ταινία και περνιούνται στα δάκτυλα του οργανοπαίκτη, έτσι ώστε να παραμένουν ανοικτά και με τη πίεση του αντίχειρα και του μέσου δακτύλου να κτυπούν μεταξύ τους και να παράγουν τον ιδιάζοντα ήχο.
Χρησιμοποιούνται κυρίως στους ισπανικούς χορούς και ρυθμούς μουσικής τονίζοντας χορευτικές κινήσεις και υπογραμμίζοντας τον ρυθμό. Χαρακτηριστικό είναι το άκουσμα της καστανιέτας στη πασίγνωστη διεθνώς μουσική υπόκρουση της "ισπανικής υποχώρησης".
Επίσης κατασκευάζονται και καστανιέτες μεγάλες με λαβές που μοιάζουν με κουτάλες, όπως και μικρές που φέρονται γύρω από τύμπανα και κρούονται με ράβδο.
Κατηγορία:Κρουστά μουσικά όργανα Κατηγορία:Παραδοσιακά μουσικά όργανα Κατηγορία:Πολιτισμός στην Ισπανία Κατηγορία:Ιδιόφωνα
VIA VTRUX
Το VIA TRUX είναι ένα υβριδικό ελαφρύ φορτηγό που παράγεται από την VIA Motors από το 2011 μέχρι σήμερα. Το φορτηγό αυτό άρχιζε να σχεδιάζεται το 2006 όταν η General Motors σχεδίαζε να αντικαταστήσει το Chevrolet Silverado με κάτι πιο σύγχρονο και πιο μοντέρνο από το πλέον 6-χρονο Silverado,.
Πλέον να και το φορτηγό συνεχίζεται να παράγεται, ξεχωριστά όμως από το Silverado. Το 2019 η VIA Motors σχεδιάζει να αντικαταστήσει το φορτηγό με ένα καινούριο φορτηγό που λέγεται να κυκλοφορήσει το 2024, αν και τα φορτηγά συνεχίζουν να πουλάνε καλά.
Αναφορές
Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα
Τζανφίσε Κέκο
Η Τζανφίσε Κέκο (αλβανικά: Xhanfise Keko, 27 Ιανουαρίου 1928 - 22 Δεκεμβρίου 2007) ήταν Αλβανίδα σκηνοθέτις και σεναριογράφος. Η Κέκο ήταν μία από τους εφτά ιδρυτές του "New Albania" Film Studio και μία από τις πρώτες Αλβανίδες σκηνοθέτιδες. Μεταξύ το 1952 και το 1984, σκηνοθέτησε περί τις 25 ταινίες, μερικές εκ των οποίων έχουν βραβευθεί στο Giffoni Film Festival. Υιός της Κέκο είναι ο γνωστός Αλβανός συγγραφέας Τέοντορ Κέκο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αλβανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αλβανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινηματογράφου
Μουλάτου Τεσόμε
Ο Μουλάτου Τεσόμε (Mulatu Teshome Wirtu, αμχαρικά: ሙላቱ ተሾመ, γεννήθηκε το 1957  ) ήταν πρόεδρος της Αιθιοπίας από το 2013 ως τις 25 Οκτωβρίου 2018. Όπως και οι προκάτοχοί του, Γκίρμα Ουόλντε-Γκιόργκις και Νεγκάσο Γκιντάντα ανήκει στη φυλή των Ορόμο.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Άρτζο της επαρχίας Βελέγκα
Στα μέσα της δεκαετίας του ' 90 υπηρέτησε ως αναπληρωτής υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης και Συνεργασίας επί υπουργίας του Γκίρμα Μπίρου και ως υπουργός Γεωργίας το 2001. Από το 2002 ως το 2005 ήταν πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Βουλής.
Ακολούθησε και διπλωματική καριέρα, υπηρετώντας ως πρεσβευτής στην Ιαπωνία, στην Κίνα και την περίοδο εκλογής του, στην Τουρκία.
Εξελέγη ομόφωνα πρόεδρος από το κοινοβούλιο στις 7 Οκτωβρίου 2013 με τον μοναδικό βουλευτή της Αντιπολίτευσης Γκίρμα Σεϊφού από το κόμμα Ενότητα για Δημοκρατία και Δικαιοσύνη, να καλωσορίζει την εκλογή του.
Προσωπική ζωή
Έχει έναν γιο και επίσης ανήκει στην Προχαλκηδονική Ορθόδοξη Εκκλησία της Αιθιοπίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Αιθιοπίας
Αριάνα Γκράντε
Η Αριάνα Γκράντε Μπουτέρα (Φλόριντα, 26 Ιουνίου, 1993) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια, στιχουργός και ηθοποιός. Γεννημένη στο Μπόκα Ρατόν της Φλόριντα, έκανε το ντεμπούτο της ως ηθοποιός το 2008 μέσω της εμφάνισής της στο Θέατρο Μπρόντγουεϊ όπου έπαιξε τον ρόλο της Σάρλοτ στο Μιούζικαλ 13. Τηλεοπτικά έγινε γνωστή μέσω της νεανικής σειράς Victorious, όπου συμπρωταγωνίστησε με την Ελίζαμπεθ Γκίλλις την οποία γνώρισε στο Μιούζικαλ 13, και η σειρά προβλήθηκε στο κανάλι Nickelodeon, και μέσω αυτής, έγινε γνωστή παγκοσμίως, υποδυόμενη την Κατ Βαλεντάιν, έναν ρόλο που επανέλαβε στη σειρά Sam & Cat.
Η μουσική της καριέρα ξεκίνησε με το σάουντρακ του Victorious (2010), μαζί με το υπόλοιπο καστ της σειράς. Υπέγραψε ένα δισκογραφικό συμβόλαιο με την Republic Records και κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ της, Yours Truly το 2013, το οποίο έκανε ντεμπούτο στο νούμερο 1 στο Billboard 200 των Η.Π.Α. Το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ, "The Way", έκανε ντεμπούτο στις πρώτες 10 θέσεις του Billboard Hot 100 με τους κριτικούς να τη συγκρίνουν με τη Μαράια Κάρεϊ.
Το δεύτερο της άλμπουμ, My Everything (2014), έκανε ντεμπούτο στο νούμερο 1 του Billboard 200 καθώς και σε πολλές άλλες χώρες. Με τα τραγούδια "Problem", "Break Free", "Bang Bang" και "Love Me Harder" έμεινε 34 συνεχόμενες εβδομάδες στις πρώτες 10 θέσεις του Billboard Hot 100 και είχε τα περισσότερα σινγκλ στις πρώτες 10 θέσεις από κάθε άλλον καλλιτέχνη το 2014. Το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ, "Problem", έσπασε και κατέχει επί 2 χρόνια το ρεκόρ του τραγουδιού που έχει πάει πιο γρήγορα νούμερο 1 στα iTunes καθώς και της νεότερης καλλιτέχνη που το κατείχε ποτέ. Το 2015 για να προωθήσει το My Everything ξεκίνησε τη δεύτερη συνολικά περιοδεία της και την πρώτη παγκόσμιά της ονόματι "The Honeymoon Tour", και συμμετείχε με μικρό ρόλο στην κωμωδία-θρίλερ σειρά του FOX, Scream Queens. Επίσης κυκλοφόρησε το σινγκλ "Focus", το οποίο έκανε ντεμπούτο στο νούμερο 7 του Billboard Hot 100 ως το πρώτο σινγκλ για το τρίτο άλμπουμ της που θα ονομάζονταν Moonlight, η Γκράντε όμως αργότερα αποφάσισε να αλλάξει τον τίτλο σε Dangerous Woman όπως και την αφαίρεση και πρόσθεση τραγουδιών απ'το αρχικό σχέδιο του άλμπουμ. Τα Χριστούγεννα του 2015 κυκλοφόρησε το δεύτερο χριστουγεννιάτικο EP της με τίτλο Christmas and Chill.
Το 2016 κυκλοφόρησε το τρίτο της άλμπουμ, Dangerous Woman, που έκανε ντεμπούτο στο νούμερο 2 του Billboard 200. Το ομότιτλο πρώτο σινγκλ του άλμπουμ, έκανε ντεμπούτο στο νούμερο 7 στο Billboard Hot 100 κάνοντας την, έτσι, τη μόνη καλλιτέχνη στην ιστορία αυτού του τσαρτ που να έχει τα πρώτα σινγκλ των τριών πρώτων άλμπουμ της που να κάνουν ντεμπούτο στις κορυφαίες 10 θέσεις αυτού του τσαρτ.
Στις 17 Αυγούστου 2018 κυκλοφόρησε το τέταρτο άλμπουμ της με τίτλο Sweetener. Το άλμπουμ Sweetener έκανε ντεμπούτο στο νούμερο 1 στο Billboard 200 Με διάφορα τραγούδια του άλμπουμ να καταφέρνουν να μπουν στο Billboard 100, όπως και τα επιτυχημένα σινγκλς God is a Woman, No Tears Left to Cry και Breathin. Το άλμπουμ έκανε ντεμπούτο επίσης στην κορυφή του Ηνωμένου Βασιλείου, της Αυστραλίας, της Ιταλίας, της Νέας Ζηλανδίας και της Σουηδίας. Το Sweetener κατέρριψε επιπλέον το ρεκόρ για το ποπ άλμπουμ από γυναίκα με τα περισσότερα streams μέσα σε μία εβδομάδα, μετρώντας 126,7 εκατομμύρια ακροάσεις στις ψηφιακές πλατφόρμες.Σημείωσε τη δεύτερη καλύτερη εβδομάδα πωλήσεων για το 2018 στην αμερικανική αγορά, όσον αφορά τα άλμπουμ από γυναίκες. Το 2018 ονομάστηκε Γυναίκα της Χρονιάς απ' το Billboard.
Στις 8 Φεβρουαρίου κυκλοφόρησε το πέμπτο άλμπουμ της, μόλις έξι μήνες μετά απ'την κυκλοφορία του Sweetener, με τίτλο Thank U, Next, το οποίο έσπασε ένα ρεκόρ 5 λεπτά μετά την κυκλοφορία του, κάνοντας το έτσι το πιο γρήγορο άλμπουμ που έφτασε την πρώτη θέση στα iTunes σε διάστημα μόνο πέντε λεπτών. Το άλμπουμ περιείχε σινγκλ τα οποία γνώρισαν τεράστια επιτυχία παγκοσμίως όπως το ομότιτλο τραγούδι Thank U, Next, το 7 Rings και το τρίτο σινγκλ που κυκλοφόρησε μαζί με το άλμπουμ Break Up With Your Girlfriend, I'm Bored, το άλμπουμ είχε ως σινγκλ προώθησης το Imagine. Τα συγκεκριμένα τραγούδια έφτασαν την 1η, την 2η και την 3η θέση στο Billboard Hot 100  και έτσι έγινε η πρώτη γυναίκα που το κατάφερε και παγκοσμίως η δεύτερη μετά τους The Beatles το 1964.
Το σινγκλ Monopoly κυκλοφόρησε στις 1 Απριλίου, 2019, σε συνεργασία με τη Βικτόρια Μονέτ, η οποία είναι φίλη της Γκράντε, το τραγούδι έκανε ντεμπούτο στην πρώτη θέση μόνο στις ελληνικές κατατάξεις.
Προσωπική ζωή
Σύμφωνα με δηλώσεις της, είναι ιταλικής καταγωγής, ενώ από την μεριά των παππούδων της έλκει ελληνική και βορειοαφρικανική καταγωγή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ακτιβιστές κατά του εκφοβισμού Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες ποπ Κατηγορία:Αμερικανοί ιταλικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής
Euronymous
Ο Έιστεϊν Όρσετ, γνωστός και με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Euronymous (Øystein Aarseth, 22 Μαρτίου 1968 – 10 Αυγούστου 1993), ήταν Νορβηγός κιθαρίστας του Black Metal.
Ήταν μέλος του συγκροτήματος Mayhem. Ίδρυσε τη δική του δισκογραφική εταιρεία, Deathlike Silence, και έγινε μέλος των Mayhem το 1984, αρχικά με το όνομα «Destructor». Στο συγκρότημα ήταν και οι Γιουρν Στούμπερουντ και Κχιέτιλ Μάνχαϊμ. Ο ίδιος άλλαξε το όνομα σε Euronymous, εμπνευσμένο από την ελληνική μυθολογία από τον   δ αί  μονα του  Άδη Ευρύνομο ή από την Σατανική Βίβλο του Αντόν ΛαΒέι, ενώ έλεγε πως σημαίνει «Πρίγκιπας του θανάτου» στα ελληνικά. Όταν ο Περ Ίνγκβε Όλιν (Dead), τραγουδιστής των Mayhem, αυτοκτόνησε ο Euronymous ανακάλυψε το πτώμα και πήρε φωτογραφίες για να το χρησιμοποιήσει σε μελλοντικό εξώφυλλο δίσκου. Πιστεύεται επίσης ότι ο Euronymous κατανάλωσε μέρος από τον εγκέφαλο του Dead και μοίρασε σε συγκεκριμένους ανθρώπους κομμάτια από το κρανίο του ως φυλαχτά.
Θάνατος
Στις 10 Αυγούστου του 1993, ένα γεγονός έκανε το black metal πιο γνωστό στο ευρύ κοινό. Ο Νορβηγός Έιστεϊν 'Euronymous' Όρσετ, κιθαρίστας των Mayhem δολοφονήθηκε απ' τον τότε μπασίστα των Mayhem, Βαργκ Βίκερνες (επίσημο όνομα: Κρίστιαν Λάρσουν Βικέρνες), μοναδικό μέλος του μονομελούς σχήματος, Burzum (από το 1991). Ο Βικέρνες μαχαίρωσε θανάσιμα τον Euronymous με πολλαπλά χτυπήματα. Το πτώμα του Euronymous βρέθηκε έξω από το διαμέρισμα του με 23 πληγές (μαχαιριές), δύο στο κεφάλι, πέντε στο λαιμό και δεκάξι στη πλάτη. Ο Βικέρνες υποστήριξε ότι ο Euronymous του επιτέθηκε πρώτος και πως οι περισσότερες πληγές στο σώμα του θύματος προκλήθηκαν από σπασμένα γυαλιά, τα οποία έπεσαν κατά τη διάρκεια της πάλης, μεταξύ των δύο ανδρών. Επίσης ο Βικέρνες ανέφερε πως ο Euronymous σχεδίαζε να τον απαγάγει, να τον δέσει και να τον βασανίσει μέχρι θανάτου. Το δικαστήριο βρήκε ένοχο τον Βικέρνες για το φόνο του Euronymous, όπως και για τον εμπρησμό τριών εκκλησιών και μια απόπειρα για 4η. Ο Βικέρνες χαμογέλασε καθώς άκουγε την ετυμηγορία του δικαστηρίου, μια εικόνα που μεταφέρθηκε ευρέως από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Στις 24 Μαΐου 2009 ο Βικέρνες αποφυλακίσθηκε με περιοριστικούς όρους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νορβηγοί μουσικοί Κατηγορία:Δολοφονηθέντες μουσικοί
Στάνλεϋ Κάσσον
Ο Στάνλεϋ Κάσσον (Stanley Casson, 1889-1944) ήταν Άγγλος πολυτάλαντος αξιωματικός, σημαντικός αρχαιολόγος, φιλέλληνας και ελληνιστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1889. Το 1912 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (τμήμα κλασικής αρχαιολογίας) και το επόμενο έτος διορίστηκε στη Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών (Αθήνα). Με το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε ως αξιωματικός στη Φλάνδρα και ακολούθως στο Μακεδονικό μέτωπο, στη Θεσσαλονίκη, (1916), σε Σύνταγμα πεζικού και στη συνέχεια ανέλαβε επιτελάρχης 1918. Μετά το τέλος του πολέμου μετέβη στη Κωνσταντινούπολη και από εκεί με αποστολή στο Τουρκεστάν.
Το 1919 επανήλθε στην Ελλάδα και ανέλαβε βοηθός διευθυντής της Βρετανικής Αρχαιολογικής Σχολής μέχρι το 1921. Την περίοδο αυτή εξέδωσε τον πρώτο «κατάλογο του Μουσείου της Ακρόπολης Αθηνών». Το 1926 δημοσίευσε στο Λονδίνο (Οξφόρδη) σπουδαία μελέτη με τίτλο «Μακεδονία, Θράκη, Ιλλυρία. Οι σχέσεις των με την Ελλάδα» που εξιστορεί τις σχέσεις από αρχαιότατους χρόνους μέχρι την εποχή του Φιλίππου γιου του Αμύντα. Τον επόμενο χρόνο (1927) δημοσιεύει επίσης σπουδαία μελέτη με τίτλο «Πραγματείαι επί της Αιγαιακής αρχαιολογίας» (Οξφόρδη). Τον ίδιο επίσης χρόνο εξελέγη και υφηγητής της κλασικής αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και το 1929 Κοσμήτορας, όπου και ανέλαβε επίσημα τις αρχαιολογικές ανασκαφές του ιπποδρόμου στη Κωνσταντινούπολη.
Στις αρχές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Κάσσον, με το βαθμό του συνταγματάρχη, συνέχισε αδιάλειπτα να εκδίδει και άλλα έργα. Έτσι το 1938 εξέδωσε το έργο του «Φόνος πλησίον κηδείας», και το 1939 την «Ανακάλυψη του ανθρώπου». Μετά την εμπλοκή της Ελλάδας στο πόλεμο ο Κάσσον ανέλαβε επίσημα αρχηγός της αγγλικής αποστολής στην Ελλάδα, όπου παράλληλα εξέδωσε τα έργα «Αρχαία Ελλάς», «Η Ελλάς κατά του Άξονος», «Ελλάς» και «Ελλάς και Βρεταννία» (1944) που μεταφράσθηκε αρχικά στη Κύπρο από το «Διεθνές Πρακτορείο Τύπου» και που αποτέλεσε στη συνέχεια  τίτλο τραγουδιού της Σοφίας Βέμπο, που επανεκδόθηκε το 1957 (Λονδίνο).
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι αρχαιολόγοι Κατηγορία:Άγγλοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Βρετανοί φιλέλληνες Κατηγορία:Ελληνιστές Κατηγορία:Τάγμα του Σωτήρος
Αγία Φωτιά Ιεράπετρας Λασιθίου
Η Αγία Φωτιά είναι οικισμός της Κοινότητας Αγίου Ιωάννου του Δήμου Ιεράπετρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Γεωγραφία
Η Αγία Φωτιά είναι παράλιος οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού, στο μέσον σχεδόν της απόστασης από το δυτικό στο ανατολικό άκρο του και στα όρια των -τέως- επαρχιών Ιεράπετρας και Σητείας. Βρίσκεται στις ακτές του Λιβυκού Πελάγους, στο σημείο που εκβάλλει μικρός ποταμός, δυτικά του όρμου Καλά Νερά και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 30. Απέχει περίπου 47 χλμ. ΝΑ. του Αγίου Νικολάου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίου Ιωάννη
(Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=25439)
Σαούλ Λισάσο
Ο Σαούλ Γκουστάβο Λισάσο Οσκόιδι είναι ένα από τα 6 αδέλφια: Μαρία, Φερνάντα, Αρασέλι, Αλεχάντρο, Μαουρίσιο και Βανίνα. Ένα γεγονός στην παιδική ηλικία του που τον σημάδεψε ήταν ο θάνατος του πατέρα του όταν ήταν μόνο 12 ετών. Το ποδόσφαιρο είναι ένα από τα πάθη του, άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο με τον πατέρα του όταν ήταν ένα μικρό αγόρι. Στην Ισπανία, γνώρισε την όποια θα γινόταν η γυναίκα της ζωής του, το πρώην μοντέλο Μόνικα Βιέδμα, την οποία παντρεύτηκε. Το ζευγάρι έχει δύο παιδιά, Πάουλα, η οποία γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου, 1999 και Μαρτίν, γεννημένος στις 11 Νοεμβρίου 2003.
Αγωνίστηκε στη Σαρμιέντο για 10 χρόνια. Αγωνίστηκε επίσης στη Ατλάντα της Αργεντινής, Κ.Σ.Κ. Μπέβερεν και ΚΦ Μέχελεν του Βελγίου και για τη Γιουβέντους της Βραζιλίας, προσπάθησε να αγωνιστεί στη Μπαρτσελόνα αλλά υπέστη έναν τραυματισμό και εγκατέλειψε το όνειρό του. Το 1983, αποφάσισε να γίνει μοντέλο.
Το 1988, άρχισε να σπουδάσει δραματική τέχνη στην Ισπανία. Ο Σαούλ μετακόμισε στην Πόλη του Μεξικού, όπου ήταν η εικόνα μιας σημαντικής εταιρείας ποτών, η οποία τον έφερε διεθνή φήμη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ηθοποιοί
Λουδοβίκος Μαρία ντε Μπορμπόν υ Βιγιαβρίγα
Ο Λουδοβίκος-Μαρία, ισπαν. Luis-Maria de Borbón y Vallabriga (22 Μαΐου 1777 - 19 Μαρτίου 1823) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν καρδινάλιος, 14ος κόμης του Σινσόν και 1ος μαρκήσιος του Σαν Μαρτίν δε λα Βέγα.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Λουδοβίκου 13ου κόμη του Σινσόν, πρίγκιπα της Ισπανίας και της Μαρίας-Θηρεσίας δε Βαγιαβρίγα υ Ρόθας, Κυρίας του Βασιλικού Τάγματος της Βασίλισσας Μαρίας-Λουίζας, κόρης του Ιγκάθιο δε Βαγιαβρίγα υ Εσπανιόλ, κόμη του Τορεσκάσας. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και έτσι οι απόγονοι αποκλείονταν από τη διαδοχή.