cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
BMW E36
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
Από την εμπορική εισαγωγή, επίσης, όλες οι BMW E36 προσέφεραν αερόσακο οδηγού, ο οποίος ήταν στάνταρ στις ΗΠΑ και έξτρα στα άλλα κράτη, όπου έγινε στάνταρ σε όλα σταδιακά μέσα στο 1993, ενώ το φθινόπωρο του ίδιου έτους προστέθηκε στάνταρ αερόσακος συνοδηγού στα μοντέλα για τις ΗΠΑ. Αντιθέτως, στην Ευρώπη ο αερόσακος του συνοδηγού έγινε στάνταρ μόλις το φθινόπωρο του 1997, για τη σεζόν του 1998, ενώ τότε ακριβώς όλα τα μοντέλα διεθνώς εξοπλίστηκαν και με πλευρικούς αερόσακους στις μπροστινές πόρτες.
Στα τεστ πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης) το 1997, ωστόσο, η Ε36 Sedan έλαβε μόλις 2 από τα 5 αστέρια και μάλιστα το ένα από τα δύο «σημαδεύτηκε», διότι διαπιστώθηκε κίνδυνος σοβαρού τραυματισμού του οδηγού. Εδώ όμως πρέπει να τονιστεί ότι η E36 εξελίχθηκε στη δεκαετία του 1980 (για την ακρίβεια το διάστημα 1981 - 1989), πολλά χρόνια πριν την εισαγωγή των δοκιμών πρόσκρουσης του Euro NCAP, που έγινε το 1997. Ως εκ τούτου, η δομική κατασκευή της δεν ήταν σχεδιασμένη για αυτές τις συνθήκες δοκιμών.
Επίσης, το μοντέλο της δοκιμής ήταν της σεζόν (model year) του 1997, μόλις της προηγούμενης σεζόν πριν καθιερωθούν οι στάνταρ 4 αερόσακοι, ενώ έφερε μόνο τον αερόσακο οδηγού, λόγω του ότι αυτός του συνοδηγού ήταν ακόμα έξτρα στην Ευρώπη. Ένας ακόμα σημαντικός παράγοντας ήταν ότι το συγκεκριμένο όχημα της δοκιμής ήταν δεξιοτίμονο, καθώς την τότε εποχή οι αυτοκινητοβιομηχανίες στα αριστεροτίμονα κράτη σχεδόν πάντα μελετούσαν και σχεδίαζαν τη δομή ασφαλείας στο εμπρόσθιο μέρος μόνο για τις «στάνταρ» αριστεροτίμονες εκδοχές, ενώ οι δεξιοτίμονες είχαν παραμεληθεί. Μάλιστα πολλές εταιρείες αυτοκινήτων δεν είχαν εξασφαλίσει εξίσου υψηλά επίπεδα ασφαλείας και για τις δύο εκδοχές ακόμα και έως τη δεκαετία του 2000.
Ο διάδοχος όμως, η Σειρά 3 E46, απέσπασε 4 από τα 5 αστέρια και, τελικώς, η ακόμα μεταγενέστερη Σειρά 3 E90 τα 5 στα 5 αστέρια. Και στις δύο αυτές δοκιμές, τα μοντέλα ήταν αριστεροτίμονα.
Μοντέλα ΗΠΑ και Καναδά
Ειδικότερα στη Βόρεια Αμερική, η βασική έκδοση 316i δεν κυκλοφόρησε ποτέ επίσημα.
Αγωνιστικές επιτυχίες
thumb|right|BMW E36 325i, στο 12-ωρο ράλλυ Le Brno, [[Τσεχία, το 2008.]]
Όπως είχε συμβεί και με την προκάτοχο BMW E30, παρομοίως και η BMW E36 γνώρισε μεγάλη απήχηση και ως αγωνιστικό αυτοκίνητο και πέτυχε πολλές διακρίσεις σε αρκετά ράλλυ διεθνώς. Μάλιστα ένα μοντέλο E36 320d κέρδισε τον αγώνα 24 Hours Nürburgring του 1998 και έγινε έτσι το πρώτο στην ιστορία αυτοκίνητο με κινητήρα ντίζελ που κέρδισε την 1η θέση σε αγώνα 24 ωρών. Ένας σημαντικός παράγοντας της επιτυχίας αυτής, ήταν και η οικονομία καυσίμου των diesel, που του έδινε το πλεονέκτημα των λιγότερων αναγκαίων στάσεων για ανεφοδιασμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
E36 Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Cabal
Το Cabal είναι παιχνίδι arcade του 1988 που αναπτύχθηκε από την TAD Corporation. Στο παιχνίδι, ο παίκτης ελέγχει έναν κομάντο τον οποίο βλέπει από πίσω (οπτική τρίτου προσώπου) και προσπαθεί να καταστρέψει διάφορες εχθρικές στρατιωτικές βάσεις. Παρόλο που δεν ήταν κάτι το πρωτότυπο για την εποχή του, πούλησε αρκετά κομμάτια και ήταν αρκετά δημοφιλές και στην Ελλάδα.
Τρόπος παιχνιδιού
Ο παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο ενός ανώνυμου κομάντο ο οποίος προσπαθεί να καταστρέψει τις εχθρικές βάσεις. Ο παίκτης βλέπει τον χαρακτήρα από πίσω και στην αρχή του επιπέδου βρίσκεται πίσω από ένα προστατευτικό τείχος (το οποίο σιγά σιγά καταστρέφεται από τα εχθρικά πυρά). Ο παίκτης έχει στην διάθεσή του άπειρες σφαίρες για το όπλο του και περιορισμένο αριθμό χειροβομβίδων στην προσπάθειά του να εξολοθρεύσει τους αντίπαλους στρατιώτες και να καταστρέψει την βάση. Με την επιτυχή ολοκλήρωση του επιπέδου όλα τα κτίρια στην οθόνη καταρρέουν και ο παίκτης προχωρεί στο επόμενο επίπεδο.
Το παιχνίδι μπορεί να παιχτεί από δύο παίκτες ταυτόχρονα.
Χαρακτηριστικά
Η καμπίνα του ηλεκτρονικού είναι η κλασική όρθια, με ένα μοχλό και δύο κουμπιά (ένα για το όπλο και ένα για τις χειροβομβίδες) για κάθε παίκτη. Σε μερικές καμπίνες υπήρχε προαιρετικά trackball αντί του μοχλού. Υπήρχε και έκδοση με τρία κουμπιά, με το τρίτο να χρησιμοποιείται για κωλοτούμπα για την αποφυγή των σφαιρών των αντιπάλων.
Μεταφορές σε άλλα συστήματα
Το Cabal μεταφέρθηκε σε πολλούς οικιακούς υπολογιστές της εποχής όπως τα PC με DOS, Commodore 64, Atari ST και Amiga. Επίσης μεταφέρθηκε στο NES από την Rare. Η ποιότητα κάθε μεταφοράς εξαρτιόταν από τις δυνατότητες του εκάστοτε μηχανήματος.
Συνέχειες
Το Cabal ήταν κατά κάποιο τρόπο πρωτοποριακό καθώς παρουσίαζε ένα 3D περιβάλλον με τον παίκτη να παρακολουθεί τον χαρακτήρα από πίσω, σχεδόν όπως τα σύγχρονα FPS. Παρότι μερικές φορές συγκρίνεται με παιχνίδια της εποχής όπως το Ikari Warriors και το Commando, το Cabal διαφέρει στο gameplay, καθώς ο παίκτης δεν μπορεί να κινήσει μπροστά τον χαρακτήρα του, πρέπει πρώτα να καθαρίσει την πίστα για να προχωρήσει.
Ένα ακόμα ενδιαφέρον στοιχείο ήταν ότι οι παίκτες μπορούσαν είτε να κινήσουν τον χαρακτήρα είτε το στόχαστρο, αλλά όχι και τα δύο ταυτόχρονα (η στόχευση γινόταν κρατώντας το κουμπί του όπλου πατημένο και κουνώντας το μοχλό). Αυτό ωθούσε τον παίκτη να ισορροπεί ανάμεσα στην επιθετική και την αμυντική τακτική συμβάλλοντας έτσι στην ποιότητα του gameplay και το ξεχώριζε από τα διάφορα shooter της εποχής τα οποία επικέντρωναν το gameplay στα αντανακλαστικά του παίκτη.
Συνολικά ήταν αρκετά δημοφιλές και έκανε καλές πωλήσεις.
Το Cabal ακολουθήθηκε το 1990 από το Blood Bros, το οποίο όμως παρότι αποτελούσε την συνέχεια, διαδραματιζόταν στην Άγρια Δύση σε αντίθεση με το Cabal το οποίο είχε φόντο τον πόλεμο στο Βιετνάμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Arcade παιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βολών τρίτου προσώπου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1988
Ψυχοπαθολογία
Κατηγορία:Κλάδοι της Ψυχιατρικής
Χάρι Κλαϊνεφέλτερ
Ο Χάρι Κλαϊνεφέλτερ (Harry Fitch Klinefelter, Jr., 20 Μαρτίου 1912 – 20 Φεβρουαρίου 1990) ήταν Αμερικανός ρευματολόγος και ενδοκρινολόγος.
Βιογραφία
Ο Χάρι Κλαϊνεφέλτερ σπούδασε αρχικά στο πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια των Ηνωμένων Πολιτειών και στη συνέχεια στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς. Μετά την αποφοίτησή του το 1937, συνέχισε την εκπαίδευσή του στην εσωτερική παθολογία στο νοσοκομείο Johns Hopkins. Στη συνέχεια δούλεψε στο Γενικό νοσοκομείο της Μασαχουσέτης στη Βοστόνη από το 1941 έως το 1942. Υπό την επίβλεψη του Φούλερ Όλμπραϊτ περιέγραψε μια ομάδα εννέα ανδρών με γυναικομαστία, ασπερματογένεση, απουσία της έκκρισης των διάμεσων κυττάρων των όρχεων και αυξημένη έκκριση ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης. Αυτή ήταν η πρώτη περιγραφή των κλινικών συμπτωμάτων για το Σύνδρομο Κλάινεφέλτερ. Αρχικά είχε υποψίες ότι αυτό που παρατηρούσε ήταν ενδοκρινής διαταραχή, αλλά αργότερα αναγνώρισε τις χρωμοσωμικές αιτίες.
Ο Χάρι Κλαϊνεφέλτερ υπηρέτησε στις Ένοπλες Δυνάμεις από το 1943 έως το 1946 και στη συνέχεια επέστρεψε στο Τζονς Χόπκινς, όπου και παρέμεινε κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής ζωής του. Το 1966 πήρε τον τίτλο του αναπληρωτή καθηγητή. Αποσύρθηκε στην ηλικία των 76 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ρευματολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί ενδοκρινολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί πανεπιστημιακοί
Ιωάννης Νικολάου Μαυροκορδάτος
Ο Ιωάννης Β' Μαυροκορδάτος ήταν ηγεμόνας της Μολδαβίας.
Ο Ιωάννης Β' ήταν γιος του Νικολάου Μαυροκορδάτου, πρίγκιπα της Μολδαβίας (1709-10, 11-15) και της Βλαχίας (1715-16, 19-30). Η οικογένειά του ήταν από τα επιφανή μέλη των Φαναριωτών της Κωνσταντινούπολης.
Ο θείος του Ιωάννης Α' Μαυροκορδάτος ήταν πρίγκιπας της Βλαχίας (1716-19). Επίσης ο αδελφός του Κωνσταντίνος Μαυροκορδάτος ήταν πρίγκιπας της Βλαχίας (1730, 31-33, 35-41, 44-48, 56-58, 61-63) και της Μολδαβίας (1733-35, 41-43, 48-49, 1769).
Ο ίδιος διαδέχθηκε τον αδελφό του ως πρίγκιπας της Μολδαβίας (1743-47).
Οικογένεια
Ο Ιωάννης Β' νυμφεύτηκε τη Σουλτάνα Μάνου, από την επίσης οικογένεια Φαναριωτών. Γιος τους ήταν ο
Γκολφίνος Πετιμεζάς
Ο Γκολφίνος Πετιμεζάς ή Πετμεζάς, ήταν αγωνιστής του 1821 από τα Καλάβρυτα.
Γεννήθηκε στα Σουδενά Καλαβρύτων και ήταν γιος του Αθανασίου Πετιμεζά. Έλαβε μέρος στην επανάσταση και διακρίθηκε σε πολλές μάχες, κυρίως σε αυτές της Αττικής υπό τον Καραϊσκάκη, στην Ναύπακτο , στη Μάχη στο Καστράκι και αλλού. Στη Μάχη του Λεβιδίου, είχε ταμπουρωθεί μέσα στο χωριό σε σπίτι με άλλους συγγενείς και αδελφούς του, ο ηρωισμός τους καταγράφηκε σε δημοτικό τραγούδι
...τ΄ είν΄ το κακό που γίνετε σήμερον ς΄το Λεβίδι !! Πετιμεζάδες πολεμούν με επτά χιλιάδες Τούρκους!!... ...Σκούζ ο Γκολφίνος μιά φωνή όσο κι αν ηδυνηθή...
Στη συνέχεια κατατάχθηκε στον στρατό για να φθάσει μέχρι τον βαθμό του αντιστράτηγου των ατάκτων.
Γιος του ήταν ο Αθανάσιος Πετιμεζάς και δισέγγονός του ο Γκολφίνος Πετιμεζάς.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1967
Το 8ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε στις 18-24 Σεπτεμβρίου 1967 στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.
Ξένο μη διαγωνιστικό
Προβλήθηκαν 7 ταινίες μεγάλου μήκους και 7 ταινίες μικρού μήκους. Δόθηκαν οι τιμητικές διακρίσεις στις ξένες ταινίες μικρού μήκους:
Α' τιμητική διάκριση:
Β' τιμητική διάκριση:
Γ' τιμητική διάκριση:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1967
Γεώργιος Πετιμεζάς (αρματολός)
Ο Γεώργιος Πετιμεζάς ήταν αρματολός.
Γεννήθηκε στα Σουδενά Καλαβρύτων και ήταν γιος του αρματολού Αντώνιου Πετιμεζά. Μαζί του συμμετείχε σε επιχειρήσεις κατά των Τούρκων. Τελικά μια μέρα οι Τούρκοι κατάφεραν να τον θανατώσουν στον Κάτω Γεώργιο Κορίνθου.
Παραπομπές
Γεωργιος Κατηγορία:Αρματολοί
Άλιμος
Ο Άλιμος ή Καλαμάκι βρίσκεται στο Νότιο Τομέα του λεκανοπεδίου Αθηνών στην Περιφέρεια Αττικής. Συνορεύει με το Ελληνικό στο νότο, με το Παλαιό Φάληρο στα βορειοδυτικά, με τον Άγιο Δημήτριο στα βορειοανατολικά και με την Αργυρούπολη και την Ηλιούπολη στα ανατολικά. Περικλείεται δυτικά από τη Λεωφόρο Ποσειδώνος και ανατολικά από τη Λεωφόρο Βουλιαγμένης, νοτιοδυτικά του όρους Υμηττού. Ο δήμος, προϊόν συνένωσης των κοινοτήτων Καλαμάκι και Ευωνύμεια (σήμερα Κάτω και Άνω Καλαμάκι, αντίστοιχα) το 1968, έχει έκταση περίπου 7,5 τετραγωνικών χιλιομέτρων και πληθυσμό περίπου 42.872 κατοίκων, βάσει της απογραφής του 2021.
Χαρακτηριστικά
Η περιοχή αρχικά καταλαμβανόταν από βοσκοτόπια. Τη δεκαετία του '40 μέχρι το '70 σημειώθηκε οικιστική ανάπτυξη, καθώς όλο και περισσότεροι Αθηναίοι έχτιζαν τα εξοχικά τους στην παραλία, ενώ αργότερα δημιουργήθηκαν και ορισμένες επιχειρήσεις, που βρίσκονται στα νότια της περιοχής, κοντά στις κεντρικές οδικές αρτηρίες.
Η θέση του (δίπλα στη θάλασσα) τον καθιστούν σημαντικό προορισμό για αρκετούς Αθηναίους παραθεριστές καθ' όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. Ο Άλιμος διαθέτει οργανωμένες παραλίες σχεδόν σε όλο το μήκος της ακτογραμμής του. Συγκεκριμένα, οι ελεύθερες παραλίες του είναι η Πλαζ Αλίμου και τα Λουτρά Αλίμου, ενώ η κατά πολύ μεγαλύτερη οργανωμένη Ακτή Ηλίου έχει είσοδο επί πληρωμή.
Ο Δήμος Αλίμου διαθέτει επίσης μεγάλη ομώνυμη μαρίνα, με 1.000 θέσεις για σκάφη αναψυχής.
Σήμερα, ο Δήμος Αλίμου αποτελείται από τις συνοικίες Γκρώμαν (Συμμαχικό νεκροταφείο), Αμπελακίων, Καλαμακίου (λέγεται και Κάτω Καλαμάκι), Εφοριακών, Εκτελωνιστών, Ευωνυμείας (Τράχωνες παλαιότερα, Άνω Καλαμάκι στην καθομιλουμένη), Αναπήρων, Κυθηρίων, και Κεφαλλήνων.
Προέλευση του ονόματος
Το όνομα Άλιμος προέρχεται ετυμολογικά από την ομηρική λέξη αλς, που σημαίνει θάλασσα στην αρχαία ελληνική γλώσσα ή κόκκος αλατιού ή αρμυρήθρα, ή από τη λέξη λιμός και το στερητικό «α», που σημαίνει αυτός που διώχνει την πείνα. Σύμφωνα με άλλη ερμηνεία η ονομασία προέρχεται από το θαμνώδες φυτό άλιμος (αλιμιά ή αρμυρήθρα), το οποίο ανήκει στο γένος των Χηνοποδιιδών (chenopodiaceae) και φυτρώνει στα παραλιακά υφάλμυρα εδάφη.
Ιστορία
Σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα, η περιοχή κατοικείται από τη Νεολιθική Εποχή (περίπου στο 5000 π.Χ.) και χαρακτηρίζεται ως παραθαλάσσιος πρωτοελλαδικός οικισμός. Στην αρχαιότητα, ο Άλιμος ήταν γνωστός ως Δήμος Αλιμούντος της Λεοντίδος φυλής, και αποτελούσε παραλιακό δήμο στα περίχωρα του κύριου οικισμού των Αθηνών (το κλεινό άστυ απείχε περίπου 35 στάδια, δηλαδή περίπου 6.600 μέτρα), ενώ εντύπωση προκαλούν τα ερείπια ενός αμφιθεάτρου (Θέατρο Ευωνύμου) με τετράγωνη ορχήστρα στη θέση Ευωνύμεια στο εσωτερικό του Αλίμου, όπου τοποθετείται η αρχαία ομώνυμη περιοχή. Ωστόσο, ο Δήμος Αλιμούντος είναι γνωστός ως πατρίδα του μεγάλου ιστορικού Θουκυδίδου. Σύμφωνα με τον συμβουλευτικό ρήτορα της εποχής Δημοσθένη, οι πολίτες του Αλίμου συμμετείχαν στις ψηφοφορίες της εποχής του. Η σημερινή άκρα "Άγιος Κοσμάς" λέγονταν παλαιότερα "Άκρα Κωλιάς". Το 1830, μετά την επανάσταση των Ελλήνων, ο Άλιμος ήταν από τους πρώτους οικισμούς της Στερεάς Ελλάδας που εντάχθηκαν στην απελευθερωμένη Ελλάδα.
Ο Άλιμος το 1927 αναγνωρίσθηκε ως κοινότητα Καλαμακίου. Με το πέρας του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου χτίστηκε στην περιοχή της Μαρίνας Αλίμου, στα σύνορα με το Παλαιό Φάληρο, το Συμμαχικό Νεκροταφείο, όπου έχουν ταφεί 2.067 Βρετανοί, Καναδοί, Αυστραλοί, Νεοζηλανδοί και Νοτιοαφρικανοί στρατιώτες. Αν και φέρει επισήμως το όνομα Συμμαχικό Στρατιωτικό Νεκροταφείο Φαλήρου, βρίσκεται μέσα στα όρια του Δήμου Αλίμου. Σήμερα συντηρείται από την Κοινοπολιτειακή Επιτροπή Στρατιωτικών Τάφων, ενώ στο χώρο βρίσκονται και οι στάχτες 74 Ινδών στρατιωτών που σκοτώθηκαν στην Ελλάδα.
Πρώτα ευρήματα
Τα πρώτα στοιχεία δείχνουν πως η περιοχή μάλλον κατοικείται από την Νεολιθική περίοδο, ωστόσο τα πρώτα καθαρά δείγματα αρχαιολογικής σκαπάνης που δείχνουν ύπαρξη οικισμού χρονολογούνται περίπου στο 2.300 π.Χ. Συγκεκριμένα, στην περιοχή "Κωλιάς Άκρα" (σημερινός Άγιος Κοσμάς) βρέθηκε οικισμός Κυκλαδιτών από τη Μήλο, χρονολογούμενος από την εποχή του Χαλκού. Οι πρώτες οικίες είχαν τέσσερις πλευρές με δυο δωμάτια και αυλή, ενώ βρέθηκαν, μεταξύ άλλων, αντικείμενα όπως φιάλες, υδρίες, εργαλεία, ασκοί και άλλα που μαζί με άλλα κυκλαδίτικα εδώλια από τους οικογενειακούς κτιστούς τάφους στην νεκρόπολη αποκαλύπτουν την ύπαρξη εμπορείου από τους αποίκους. Στον Άγιο Κοσμά συνεπώς διέμεναν Κυκλαδίτες, ενώ στην περιοχή της σημερινής Ζωοδόχου Πηγής στην Λεωφόρο Βουλιαγμένης ζούσαν αγρότες.
Η περιοχή αυτή καταστράφηκε μάλλον από Ίωνες και Πελασγούς το 2000 π.Χ. και κατοικήθηκε εκ νέου από φορείς του μυκηναϊκού πολιτισμού το 1500-1400 π.Χ. Κατοικούσαν σε μεγαροειδείς κατασκευές και ασχολούνταν με την αλιεία και την κατεργασία υλικών για βαφή βασιλικών ρούχων. Η κάθοδος των Δωριέων εξάλειψε αυτόν τον οικισμό, ο οποίος εγκαταλείφθηκε το 1100 π.Χ.
Γεωμετρικά Χρόνια
Κατά τους γεωμετρικούς χρόνους, δηλαδή γύρω στον 8ο αιώνα π.Χ., η περιοχή παρουσιάζει έντονη δραστηριότητα, καθώς βάσει της αρχαιολογικής σκαπάνης, υπήρχαν εργαστήρια κεραμικής και άθικτοι τάφοι. Η ακμή της περιοχής συνεχίστηκε και κατά την επόμενη περίοδο.
Αρχαϊκοί και Κλασικοί Χρόνοι
Αρχαίο θέατρο ορθογωνικού σχήματος, το οποίο χρονολογείται μεταξύ του 4ου και του 3ου π.Χ. αιώνα, που αποτελείτο από σφενδόνα, ορχήστρα και προσκήνιο και σώζεται μέχρι σήμερα, βρέθηκε επίσης στην περιοχή της βιομηχανίας ROC, το 1975. Ακόμα, βρέθηκαν δυο ακέφαλα διονυσιακά αγάλματα. Στο μέρος αυτό λατρεύονταν ο Διόνυσος πριν από τον 5ο π.Χ. αιώνα.
Λατρευτικός χώρος υπήρχε και για τον αρχαίο θεό Πάνα στον σημερινό λόφο Πανί, από τον οποίο έχει λάβει και το όνομά του. Λατρευόταν ιδίως μετά τη μάχη του Μαραθώνα.
Βυζάντιο και Τουρκοκρατία
Κατά το 10ο αιώνα δημιουργείται ο οικισμός των Τραχώνων, μικρό αγροτικό χωριό, ο οποίος στην αρχαιότητα ανήκε στον Ευώνυμον, έναν από τους αρχαίους δήμους της Αθήνας. Η ονομασία προήλθε από το "τράχων" που σημαίνει τραχύς, λόγω της μορφολογίας του εδάφους. Η ανάπτυξη της περιοχής υπήρξε μάλλον ασήμαντη χωρίς αξιόλογα ευρήματα.
Στην Τουρκοκρατία, αλλά και μετά την απελευθέρωση, όλος ο Άλιμος ήταν ένα απέραντο κτήμα. Η περιοχή, συμπεριλαμβανομένου και του γεωργικού χωριού, ανήκε στον Μπραχάμ πασά και στον Χασάν πασά. Όλο αυτό το κτήμα διαιρέθηκε σε αγροτεμάχια, τα οποία ο δήμος της Αθήνας, στον οποίο και ανήκε, δώρισε ή πούλησε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν διάφοροι οικισμοί.
Ο Άλιμος στη νεότερη και σύγχρονη εποχή
thumb|Το συμμαχικό νεκροταφείο προς τιμήν των πεσόντων στρατιωτών των συμμάχων της Ελλάδας στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. thumb|Ο Υμηττός όπως φαίνεται από τους Τράχωνες. Στις αρχές του 20ου αιώνα, το Καλαμάκι αποτελούσε παραθεριστικό προορισμό για εύπορους Αθηναίους, οι οποίοι απολάμβαναν τη θάλασσα. Η ονομασία "Καλαμάκι", σύμφωνα με την παράδοση, προήλθε από ένα τρίκλωνο ή τετράκλωνο κλωνάρι που βρισκόταν σε κεντρικό σταυροδρόμι του οικισμού στην περιοχή της σημερινής παραλιακής οδού.
Σε αντίθεση με το Μπραχάμι (σημερινός Άγιος Δημήτριος) αλλά και την περιοχή του Παλαιού Αλίμου, το Καλαμάκι δεν ήταν ιδιαίτερα εύφορο και η συγκομιδή που απέδιδε σε σιτάρι, βρώμη και κριθάρι δεν θεωρείτο επαρκής. Άλλωστε στον Άλιμο υπήρχαν ήδη από τα χρόνια μετά την επανάσταση μεγάλες εκτάσεις γης, εκ των οποίων μια αρκετά εκτενής ανήκε στον στρατηγό Μακρυγιάννη, ενώ στους Τράχωνες το γνωστό στους κατοίκους ως κτήμα Γερουλάνου, είχε περάσει από τη δικαιοδοσία του Υπουργείου Ναυτικών στον εφοπλιστή Μαρίνο Γερουλάνο στα πλαίσια δημοπρασίας.
Η 9η Νοεμβρίου 1927 είναι η γενέθλιος μέρα της Κοινότητας Καλαμακίου, καθώς εκείνη τη μέρα δημοσιεύθηκε το Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, υπογεγραμμένο από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Παύλο Κουντουριώτη και τον Υπουργό Ανδρέα Ζαΐμη, με το οποίο συστάθηκε η Κοινότητα Καλαμακίου, με πρώτο Πρόεδρο τον Νίκο Μαλτέζο, ενώ το πρώτο σχέδιο πόλης εκπονήθηκε ένα χρόνο αργότερα από τον Αντώνη Πιζάνη.
Το 1942 η Κοινότητα Παλαιού Φαλήρου αναγνωρίστηκε ως Δήμος και ενσωμάτωσε την Κοινότητα Καλαμακίου. Δυο δεκαετίες αργότερα, στη διάρκεια της Χούντας των Συνταγματαρχών, την Τετάρτη 24 Ιουλίου 1968 ιδρύεται ο Δήμος Αλίμου με τη συνένωση των Κοινοτήτων Καλαμακίου και Ελληνικού. Δήμαρχος διορίζεται από το καθεστώς ο Ανδρέας Μάγειρος, ενώ το 1974 η Κοινότητα Ελληνικού αποσπάται για να γίνει αργότερα Δήμος. Μέχρι τη διενέργεια δημοτικών εκλογών χρέη δημάρχου θα ασκήσουν οι δικαστικοί Γεώργιος Γιαμαλής και Κωνσταντίνος Τρίγκας.
Συγκοινωνίες
Ο Άλιμος εξυπηρετείται από 15 λεωφορειακές γραμμές, 2 γραμμές του Τραμ Αθήνας και την κόκκινη γραμμή (Γραμμή 2 (Μετρό Αθήνας) -Στάση Άλιμος) συνολικά που τον συνδέουν με γειτονικούς Δήμους, το κέντρο της Αθήνας, το λιμάνι του Πειραιά, καθώς και το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος.
Δήμος Αλίμου
Ο Δήμος Αλίμου ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Νοτίου Τομέα Αθηνών, η οποία υπάγεται στην Περιφέρεια Αττικής. Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011, καμία μεταβολή δεν επήλθε στο δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1, § 5.1.Β.
Αθλητισμός
thumb|Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλλισθενικής γυμναστικής στο γήπεδο των Τραχώνων στον Άλιμο, 2019. Ο Άλιμος έχει φιλοξενήσει αθλητικές διοργανώσεις που έλκουν το ενδιαφέρον του κοινού, όπως το πρώτο πρωτάθλημα καλλισθενικής γυμναστικής στον αθηναϊκό χώρο στις 19 Οκτωβρίου 2019. Το εν λόγω πρωτάθλημα διεξήχθη με επιτυχία στο κλειστό γήπεδο Τραχώνων. .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι και Κοινότητες της Αττικής Κατηγορία:Νότια Προάστια Αθηνών
Latvenergo
Η Latvenergo έχει τέσσερις υδροηλεκτρικούς σταθμούς: τους ΣΠΥΕ Πλάβινιου, ΣΠΥΕ Ρίγκας, ΣΠΥΕ Κέγκουμα και ΣΠΥΕ Αϊβιέκστες, με συνολική εγκατεστημένη δυναμικότητα 1535 MWh, δύο σταθμούς συμπαραγωγής θερμότητας και ηλεκτρισμού με συνολική ηλεκτρική ισχύς των 474 MWe και θερμικής ικανότητας του 1525 MWt και ένα αιολικό πάρκο κοντά στο Αϊνάζι με εγκατεστημένη ισχύ 1,2 MW.
Η Latvenergo είναι μητρική εταιρεία για την εταιρεία διανομής Sadales tīkls και ο ιδιοκτήτης του συστήματος μεταφοράς Latvijas elektriskie tīkli, ενώ ο διαχειριστής του συστήματος είναι ο ανεξάρτητος διαχειριστής συστήματος μεταφοράς Augstsprieguma tīkls, πρώην θυγατρική της Latvenergo. Η εταιρεία είναι συνιδιοκτήτης της Liepājas enerģija, η οποία έχει εγκατεστημένη ισχύς χωρητικότητα 12 MWe και θερμική ικανότητα 427 MWt.
Το 1979-1987, η Latvenergo έλαβε μέρος στην κατασκευή του υδροηλεκτρικού σταθμού του Ντάουγκαβπιλς. Αυτό το έργο έχει σταματήσει αυτήν τη στιγμή. ενώ η διοίκηση της εταιρείας δήλωσε ότι η Latvenergo δεν θα επιστρέψει στην ιδέα της κατασκευής του εν λόγω υδροηλεκτρικού σταθμού, καθώς αυτό επηρεάζει την επικράτεια της γειτονικής Λευκορωσίας.
Ιστορία
Η εταιρεία συσχετίζει την προέλευσή της με την ίδρυση του ΣΠΥΕ Κέγκουμα το 1939, όταν ιδρύθηκε η εθνική εταιρεία ηλεκτρισμού Κέγκουμς. Το σημερινό όνομα χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στη δεκαετία του 1980, αλλά παρόμοιο όνομα εμφανίστηκε ήδη το 1941, όταν η Σοβιετική Ένωση εθνικοποίησε ιδιωτικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής και ηλεκτρικά δίκτυα ιδρύοντας την κρατική ενεργειακή διοίκηση με το όνομα Latenergo. Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου, χτίστηκαν διάφορες μονάδες παραγωγής ενέργειας στην επικράτεια της Λετονίας, αλλά το σύστημα της δημοκρατίας αναδιαρθρώθηκε αρκετές φορές. Το 1991, όταν η Λετονία ανέκτησε την ανεξαρτησία της, η Latvenergo κατέστη κρατικό μονοπώλιο, αλλά οι ιδιωτικές ηλεκτροτεχνικές δομές υπό τον έλεγχό της ιδιωτικοποιήθηκαν. Τον Απρίλιο του 2017, η αγορά φυσικού αερίου στη Λετονία άνοιξε και η Latvenergo άρχισε να πωλεί φυσικό αέριο σε πελάτες στη Λετονία και την Εσθονία..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Λετονίας
Δημήτριος Αντωνόπουλος (πολιτικός)
Ο Δημήτριος Αντωνόπουλος ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του Ιωάννη Αντωνόπουλου, στο επάγγελμα αναφέρεται μπακάλης και προεπαναστατικά πρόκριτος της πόλης. Το 1822 αναφέρεται ότι πρόσφερε 5.000 γρόσια στη Πελοποννησιακή Γερουσία για τον απελευθερωτικό αγώνα, χρημάτισε πληρεξούσιος Πατρών στην Γ' Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας το 1827. Μετά την απελευθέρωση από το 1829 έως το 1831 εκλέχτηκε Δημογέροντας Πατρών που στην ουσία ήταν ο δήμαρχος της πόλης.
Γιοί του ήταν οι Αντώνιος δήμαρχος Πατρέων και Ιωάννης επίσης δήμαρχος Πατρέων, βουλευτής και υπουργός. Εγγονός του ο βουλευτής Πίνδαρος Αντωνόπουλος, γιος του Ιωάννη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πρόκριτοι Κατηγορία:Δήμαρχοι Πατρών Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1963-64
Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1963-64 ήταν το ένατο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε η Ίντερ Μιλάνου για πρώτη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στον τελικό τη Ρεάλ Μαδρίτης με σκορ 3-1. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 27 Μαΐου στη Βιέννη και τον παρακολούθησαν 72.000 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1963 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1964
Αντώνιος Κασάπης
Ο Αντώνιος Κασάπης ήταν σημαντικός Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από τα Γιαννιτσά.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αντώνιος Κασάπης γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στα Γιαννιτσά. Υπήρξε πρωτοστάτης της Ελληνικής οργάνωσης κατά την τελική φάση του Μακεδονικού Αγώνα στην πόλη των Γιαννιτσών. Συγκρότησε την Εθνική Επιτροπή Γιαννιτσών, στην οποία προήδρευε μαζί με τους Χρήστο Διδασκάλου (ταμίας) και τον ιερέα Δημήτριο Οικονόμου (γραμματέα). Ηγήθηκε της ένοπλης πολιτοφυλακής της πόλης και συμμετείχε σε πολλές μάχες με Βούλγαρους κομιτατζήδες. Για τη δράση του στοχοποιήθηκε από τη Βουλγαρική πλευρά. Στις 6 Μαρτίου του 1902 κομιτατζήδες δολοφόνησαν την κόρη του Βελίκα Ρώμα, στην οικία της στο Πυλορήγι (Πενταπλάτανος). Το 1904 ο Αντώνιος Κασάπης δολοφονήθηκε από Βούλγαρους κομιτατζήδες και διακόπηκε έτσι η δράση του στην περιοχή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Μνημείο του Ταντέους Κοστσιούσκο (Βαρσοβία)
μικρογραφία| Το Μνημείο του Ταντέους Κοστσιούσκο στην [[Ουάσιγκτον, 1910]] Το Μνημείο του Ταντέους Κοστσιούσκο στη Βαρσοβία (πολωνικά: Pomnik Tadeusza Kościuszki w Warszawie) είναι χάλκινο γλυπτό αφιερωμένο στη μνήμη του εθνικού ήρωα της Πολωνίας, της Λιθουανίας, της Λευκορωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, του Στρατηγού Ταντέους Κοστσιούσκο (1746-1817), το οποίο βρίσκεται στην Πλατεία Σιδερένιας Πύλης, μπροστά από το Παλάτι του Λουμπομίρσκι.
Ιστορία
Βρίσκεται στον κύριο άξονα του ιστορικού κέντρου της πόλης της Βαρσοβίας, του Σαξονικού Άξονα Το μνημείο είναι ακριβές αντίγραφο του χάλκινου αγάλματος του Ταξίαρχου Ταντέους Κοστσιούσκο στο Πάρκο Λαφαγιέτ της Ουάσινγκτον, το οποίο αποκαλύφθηκε στις 9 Μαΐου 1910 και σχεδιάστηκε από τον Πολωνό γλύπτη Αντόνι Πόπιελ (1865-1910).
Το μνημείο αντικατέστησε το πρώην μνημείο των «Νεκρών στην υπηρεσία και την άμυνα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας», που ανεγέρθηκε τη δεκαετία του 1980 από την κομμουνιστική κυβέρνηση και κατεδαφίστηκε το 1991. Η επένδυση χρηματοδοτήθηκε από την Bank Handlowy και το Δημοτικό Συμβούλιο της Βαρσοβίας. Τα μπρούτζινα στοιχεία του μνημείου διαμορφώθηκαν από εταιρεία τεχνικών έργων στο Γκλιβίτσε. Η αντιγραφή του μνημείου της Ουάσινγκτον εκτελέστηκε από τους Κρακοβιανούς γλύπτες Άννα και Βόιτσεχ Σιεκ.
Το μνημείο αποκαλύφθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2010.
Το μνημείο δείχνει τη μορφή του Ταντέους Κοστσιούσκο με τη στολή ενός Αμερικανού στρατηγού, κρατώντας στο χέρι του σχέδια των αμυντικών φρουρών του Ουέστ Πόιντ. Στη δεξιά πλευρά του μνημείου βρίσκεται μια μορφή που συμβολίζει τη Μάχη του Ρατσουαβίτσε και στην αριστερή πλευρά μια μορφή που συμβολίζει τη Μάχη της Σαρατόγκα.
Πηγές
Κατηγορία:Μνημεία στη Βαρσοβία Κατηγορία:Υπαίθρια γλυπτά στην Πολωνία Βαρσοβια
Η Παραλία (ταινία, 2000)
Η Παραλία (πρωτότυπος τίτλος: The Beach) είναι περιπετειώδης δραματική ταινία Βρετανο-Αμερικανικής παραγωγής 2000 με σκηνοθέτη τον Ντάνι Μπόιλ, σεναριογράφο τον Τζον Χόντζ και παραγωγό τον Άντριου ΜακΝτόναλντ. Είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Άλεξ Γκάρλαντ που κυκλοφόρησε το 1996. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Τίλντα Σουίντον, Βιρζινί Λεντουαγιάν, Γκιγιόμ Κανέ και Ρόμπερτ Καρλάιλ. Τα γυρίσματα έγιναν στο νησί Κο Φι Φι της Ταϊλάνδης.
Πλοκή
Ο Ρίτσαρντ, ένας νεαρός Αμερικανός που αναζητά την περιπέτεια στην Μπανγκόκ, συναντά τον εκκεντρικό Ντάφι, ο οποίος του λέει για ένα παρθένο και ακατοίκητο νησί στον κόλπο της Ταϊλάνδης με μια πανέμορφη κρυμμένη παραλία και λιμνοθάλασσα. Ο Ντάφι του εξηγεί ότι εκείνος και άλλοι ταξιδιώτες εγκαταστάθηκαν εκεί κρυφά αρκετά χρόνια νωρίτερα, αλλά εμφανίστηκαν πολλές δυσκολίες και εκείνος αποφάσισε να φύγει. Ο Ντάφι αυτοκτονεί, αφήνοντας στον Ρίτσαρντ έναν χάρτη για το πώς να πάει στο νησί. Ο Ρίτσαρντ πείθει ένα νεαρό ζευγάρι Γάλλων, τη Φρανσουά και τον Ετιέν, να τον συνοδεύσουν στο νησί κι έτσι οι τρεις τους ταξιδεύουν για το Κο Σαμούι. Ο Ρίτσαρντ συναντά δύο Αμερικανούς οι οποίοι άκουσαν φήμες για το νησί, συμπεριλαμβανομένων και μεγάλων ποσοτήτων κάνναβης που καλλιεργείται εκεί. Πριν αναχωρήσει με το ζευγάρι Γάλλων, ο Ρίτσαρντ τους αφήνει ένα αντίγραφο του χάρτη.
Στο δρόμο για το νησί, ο Ρίτσαρντ ξετρελαίνεται με τη Φρανσουά. Αφού κολυμπούν όλοι μαζί στο νησί από ένα γειτονικό νησί, βρίσκουν μια μεγάλη φυτεία κάνναβης η οποία φρουρείται από ένοπλους Ταϊλανδέζους αγρότες. Αποφεύγοντας να εντοπιστούν, καταφέρνουν να διασχίσουν το νησί φτάνοντας στον μυστικό οικισμό όπου καλωσορίζονται από τους κατοίκους του. Η αρχηγός της κοινότητας, Σαλ, εξηγεί ότι οι αγρότες τους επιτρέπουν να μένουν εκεί όσο το κρατάνε κρυφό και δεν έρχονται καινούριοι ταξιδιώτες. Ο Ρίτσαρντ λέει ψέμματα ότι δεν έχουν δείξει τον χάρτη σε κανέναν άλλο, κάτι το οποίο ικανοποιεί τη Σαλ. Το τρίο ενσωματώνεται στη μεγάλη αυτάρκη και χαλαρή κοινότητα. Η σχέση μεταξύ Ρίτσαρντ και Φρανσουά εξελίσσεται σε ρομαντική και ο Ετιέν λέει στον Ρίτσαρντ ότι δε θα σταθεί εμπόδιο αν η Φρανσουά είναι πιο ευτυχισμένη μαζί του. Εντάσεις δημιουργούνται μεταξύ του Ρίτσαρντ και του αγοριού της Σαλ, Μπαγκς, όταν ο Ρίτσαρντ κερδίζει δημοσιότητα στην κοινότητα σκοτώνοντας έναν καρχαρία και ο Μπαγκς τον χλευάζει γιατί ο καρχαρίας ήταν πολύ μικρός κι όχι ενήλικας.
Όταν η Σαλ επιλέγει τον Ρίτσαρντ να τη συνοδεύσει στην πόλη για να αγοράσουν προμήθειες, ο Μπαγκς τον προειδοποιεί να μείνει μακριά της. Καθώς βρίσκονται στην πόλη, συναντούν τους Αμερικανούς που ο Ρίτσαρντ γνώρισε στο Κο Σαμούι και οι οποίοι προετοιμάζονται να ψάξουν για το νησί και αναφέρουν τον χάρτη του Ρίτσαρντ. Ο Ρίτσαρντ λέει ψέμματα στη Σαλ πως τους έδωσε αντίγραφο και εκείνη τον εκβιάζει ώστε να κάνει σεξ μαζί της. Στην επιστροφή τους στο νησί, ο Ρίτσαρντ λέει ψέμματα στη Φρανσουά ότι δεν κοιμήθηκε με τη Σαλ. Τα πράγματα επιστρέφουν στον φυσιολογικό ρυθμό μέχρι τη στιγμή που ένας καρχαρίας επιτίθεται και σκοτώνει έναν από τους ψαράδες της κοινότητας και αφήνει έναν άλλον, τον Κρίστο, σοβαρά τραυματισμένο. Η Σαλ αρνείται να διακινδυνεύσει τη μυστικότητα της κοινότητας φέρνοντας ιατρική βοήθεια απ'έξω και ο Κρίστο αρνείται να ταξιδέψει στην πόλη. Η χειροτέρευση της κατάστασής του επηρεάζει τα ήθη της ομάδας και για αυτό το λόγο τον απομονώνουν σε μια τέντα μακριά, παρά τις αντιρρήσεις του Ετιέν.
Όταν οι Αμερικανοί που ψάχνουν το νησί εμφανίζονται στο γειτονικό, η Σαλ βλέπει ότι κρατάνε στα χέρια τους ένα αντίγραφο του χάρτη και διατάζει τον Ρίτσαρντ να τους παρακολουθεί μέχρι να διασχίσουν την απόσταση για να έρθουν στο νησί, να τους σταματήσει και να καταστρέψει τον χάρτη. Επιστρέφοντας στην κοινότητα, λέει σε όλους ότι κοιμήθηκε με τον Ρίτσαρντ, κάτι που πληγώνει και κάνει έξαλλη τη Φρανσουά. Απομονωμένος από την ομάδα, ο Ρίτσαρντ αρχίζει να χάνει τα λογικά του, να παρακολουθεί τους αγρότες της κάνναβης και να φαντάζεται τον εαυτό του να συνομιλεί με τον νεκρό Ντάφι. Οι Αμερικάνοι φτάνουν στο νησί αλλά ανακαλύπτονται και σκοτώνονται από τους αγρότες. Σοκαρισμένος από τις δολοφονίες που έγιναν μπροστά στα μάτια του, ο Ρίτσαρντ προσπαθεί να πείσει τη Φρανσουά και τον Ετιέν να εγκαταλείψουν το νησί. Ο Ετιέν αρνείται να αφήσει τον Κρίστο, του οποίου το πόδι έχει γίνει γαγγραινώδες. Επειδή δεν μπορούν να τον κουβαλήσουν και είναι βέβαιο ότι θα πεθάνει, ο Ρίτσαρντ τον σκοτώνει με ασφυξία για να μην υποφέρει άλλο ενώ το ζευγάρι Γάλλων έχει ήδη φύγει.
Ο Ρίτσαρντ συλλαμβάνεται από τους αγρότες οι οποίοι τον φέρνουν μπροστά στην κοινότητα. Ο αρχηγός των αγροτών δίνει στη Σαλ ένα όπλο που περιέχει μέσα μόνο μια σφαίρα και τη διατάζει να διαλέξει: ή θα σκοτώσει τον Ρίτσαρντ για να επιτραπεί στην ομάδα να παραμείνει στο νησί ή θα αποχωρήσουν όλοι αμέσως. Η Σαλ πατάει στη σκανδάλη αλλά το όπλο δεν πυροβολεί. Σοκαρισμένοι από τη θέλησή της να κάνει μέχρι και φόνο για να παραμείνει στο νησί, η κοινότητα την εγκαταλείπει εγκαταλείποντας και το νησί και επιστρέφοντας στα σπίτια τους.
Αργότερα, ο Ρίτσαρντ λαμβάνει ένα email από τη Φρανσουά η οποία του έστειλε μια φωτογραφία της ομάδας στην παραλία όταν ήταν όλοι ευτυχισμένοι.
Παραγωγή
Ο Γιούαν ΜακΓκρέγκορ είχε επιλεχθεί να είναι ο βασικός χαρακτήρας της ταινίας πριν αποχωρήσει λόγω διαφωνιών με τον σκηνοθέτη. Είχε θεωρηθεί ότι προσφέρθηκε στον Μπόιλ επιπλέον χρηματοδότηση υπό τον όρο να προσληφθεί ο ΝτιΚάπριο και να γίνει ο χαρακτήρας Αμερικανός.
Ένα αληθινό δράμα εκτυλίχθηκε μια μέρα κατά τη διάρκεια της παραγωγής, όταν το καστ και το πλήρωμα ενεπλάκησαν σε ένα ατύχημα με βάρκα. Αναφέρθηκε ότι στο περιστατικό εμπλέκονταν και ο Μπόιλ και ο ΝτιΚάπριο. Κανένας δεν τραυματίστηκε.
Η παραλία που βλέπουμε στην ταινία δεν είναι η ίδια με την αληθινή παραλία. Στην αληθινή παραλία στην Ταϊλάνδη, υπάρχει ένα κενό ανάμεσα στα βουνά. Το πλήρωμα των ειδικών εφέ πρόσθεσε ψηφιακά μερικά από τα περιβάλλοντα βουνά κατά τη φάση της μετα-παραγωγής. Η πραγματική παραλία διαμορφώθηκε επίσης από τη φυσική της εμφάνιση. Αναφέρθηκε ότι μέλη του πληρώματος ισοπέδωσαν την παραλία με έναν εκσκαφέα, παρά τις έντονες αντιδράσεις των κατοίκων του νησιού. Ωστόσο, το τσουνάμι του 2004 επανέφερε την παραλία στη φυσική της εμφάνιση.
Έχει αναφερθεί ότι ο Μπόιλ είπε πώς η εμφάνιση των σκηνών στη ζούγκλα που βλέπουμε στην ταινία ήταν εμπνευσμένες από το σπάνιο παιχνίδι της Nintendo Banjo-Kazooie.
Ζημιά της τοποθεσίας που έγινε το γύρισμα
Κατά τη διάρκεια της παραγωγής, αναπτύχθηκαν αντιδράσεις από τους ντόπιους επειδή η 20th Century Fox ισοπέδωσε την παραλία του Κο Φι Φι Λεχ με εκσκαφέα, έτσι ώστε να δείχνει πιο «παραδεισένια». Η παραγωγή άλλαξε κάποιους αμμόλοφους και καθάρισε κάποια φοινικόδεντρα και γρασίδι, έτσι ώστε να φαρδύνει την παραλία. Η εταιρία Fox είχε κρατήσει μέρος της χρηματοδότησης για να επανακτήσουν και να επιστρέψουν την παραλία στη φυσική της κατάσταση, ωστόσο υποβλήθηκαν αγωγές από περιβαλλοντολόγους οι οποίοι πίστευαν ότι η ζημιά στο οικοσύστημα ήταν μόνιμη και οι προσπάθειες αποκατάστασης απέτυχαν. Ακολουθώντας το γύρισμα της ταινίας, υπήρχε μια καθαρή επίπεδη περιοχή στο ένα άκρο της παραλίας η οποία δημιουργήθηκε τεχνητά με μια περίεργη διάταξη δέντρων, η οποία δε διορθώθηκε ποτέ και ολόκληρη η περιοχή παρέμεινε κατεστραμμένη μέχρι το τσουνάμι του 2004.
Οι αγωγές συνεχίστηκαν για χρόνια. Το 2006, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ταϊλάνδης επιβεβαίωσε την απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου ότι το γύρισμα έβλαψε το περιβάλλον και διέταξε την εκτίμηση των ζημιών. Στους κατηγορούμενους της υπόθεσης συμπεριλαμβάνονταν η 20th Century Fox και κάποιοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι της Ταϊλάνδης.
Soundtrack
Το soundtrack της ταινίας συμπεριλαμβάνει τα διεθνή χιτ «Pure Shores» του συγκροτήματος All Saints και «Porcelain» του Moby, καθώς και κομμάτια από New Order, Blur, Underworld, Orbital, Faithless, Sugar Ray και άλλους. Η συμμετοχή των Leftfield με το κομμάτι «Snakeblood», βρέθηκε να περιέχει δείγματα του τραγουδιού «Almost» του συγκροτήματος Orchestral Manoeuvres in the Dark χωρίς να έχει ζητηθεί η άδειά τους, κάτι που οδήγησε σε αγωγή. Το μέλος του συγκροτήματος, Νιλ Μπαρνς, είπε ότι ξέχασε να αφαιρέσει το δείγμα από το τελικό κομμάτι.
Τα τραγούδια «Synasthasia» από Junkie XL, «Out of Control» από The Chemical Brothers, «Fiesta Conga» από Movin' Melodies, «Redemption Song» από Μπομπ Μάρλεϊ, «Neon Reprise» από Lunatic Calm και «Smoke Two Joints» από Chris Kay και Michael Kay συμπεριλήφθηκαν επίσης στην ταινία αλλά παραλείφθηκαν από το σάουντρακ. Το τρέιλερ της ταινίας περιελάμβανε το τραγούδι «Touched» από VAST.
Τη μουσική επένδυση της ταινίας συνέθεσε ο Άντζελο Μπανταλαμέντι και ένα ξεχωριστό άλμπουμ που περιείχε επιλογές από τις συνθέσεις του για την ταινία, κυκλοφόρησε επίσης.
Λίστα κομματιών
250px|thumb|right|Εξώφυλλο soundtrack
Home video
Η ταινία κυκλοφόρησε σε κασέτα VHS και DVD. Το κανονικό DVD περιείχε εννέα κομμένες σκηνές, συμπεριλαμβανομένης και μιας με εναλλακτική εισαγωγή στην ταινία που σε ένα βαθμό πλησιάζει αυτή του βιβλίου. Οι ίδιες σκηνές συμπεριλήφθηκαν αργότερα και στην κυκλοφορία της ειδικής έκδοσης του DVD, συνοδευόμενες με σχολιασμό από τον Ντάνι Μπόιλ ως προς τι μπορεί να ήταν ο σκοπός των σκηνών αυτών. Υπάρχει επίσης ένα εναλλακτικό τέλος, το οποίο απεικονίζει τη Σαλ να αυτοκτονεί και όλους να ανεβαίνουν σε μια βάρκα από μια σχεδία.
Κριτικές
Ο σκηνοθέτης Μπόιλ μίλησε αρνητικά για την ταινία, λέγοντας σε κοινό στη Φιλαδέλφεια το 2017 πως συνειδητοποίησε στο μέσο των γυρισμάτων ότι «δεν του άρεσε κανένας από τους χαρακτήρες».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2000 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ταϊλάνδη
Μπόμπι Σόλο
Ο Μπόμπι Σόλο (Bobby Solo, γεν. 18 Μαρτίου 1945) είναι Ιταλός τραγουδιστής. Εκπροσώπησε τη Ιταλία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον το 1965 με το τραγούδι Se piangi se ridi όπου κατέκτησε την 5η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ιταλοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ιταλία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1965
Νόβα Γκορίτσα
Αδελφοποιημένες πόλεις
Κατηγορία:Πόλεις της Σλοβενίας
Ανθρακικό ασβέστιο
Το ανθρακικό ασβέστιο (αγγλικά: calcium carbonate) είναι η ανόργανη ένωση με χημικό τύπο CaCO3. Όπως δείχνει ο χημικός τύπος του, το ανθρακικό ασβέστιο αποτελείται από τρία (3) χημικά στοιχεία: ασβέστιο, άνθρακα και οξυγόνο. Ανήκει στα άλατα. Είναι ένα συνηθισμένο συστατικό σε πετρώματα (σχεδόν) σε όλα τα μέρη του πλανήτη μας, καθώς επίσης και κύριο συστατικό των εξωσκελετών θαλάσσιων (κυρίως) οργανισμών, όπως τα σαλιγκάρια, οι σπόγγοι και το κοράλια. Αποτελεί, επίσης, κύριο συστατικό των μαργαριταριών και του περιβλήματος των αβγών. Το ανθρακικό ασβέστιο είναι το ενεργό συστατικό του αγροτικού ασβεστόλιθου και παράγεται όταν ιόντα ασβεστίου σε «σκληρό νερό» αντιδρούν με ανθρακικά ιόντα. Χρησιμοποιήθηκε συχνά για ιατρικούς σκοπούς ως συμπλήρωμα ασβεστίου και ως αντιόξινο, αλλά η εκτεταμένη κατανάλωσή του μπορεί να είναι επικίνδυνη. Επίσης χρησιμοποιείται στην οινοποίηση για την μείωση της οξύτητας σε κρασί ή μούστο.
Γεωλογικές πηγές
Ο ασβεστίτης, ο αραγωνίτης και ο βατερίτης είναι ορυκτά από καθαρό ανθρακικό ασβέστιο. Βιομηχανικά σημαντικές πηγές ανθρακικού ασβεστίου αποτελούν πετρώματα με κυρίαρχο συστατικό το ανθρακικό ασβέστιο και συμπεριλαμβάνουν τον ασβεστόλιθο, την κιμωλία, το μάρμαρο, την τραβερτίνη, την τούφα και άλλα. Το ανθρακικό ασβέστιο βρίσκεται συχνά σε γεωλογικές αποθέσεις και αποτελεί ένα τεράστιο απόθεμα άνθρακα. Το ανθρακικό έχει βρεθεί σε κάποια ορυχεία σε καθαρότητα που φθάνει ως και το 99,2%. Σε τροπικά αποθέματα, όπου τα νερά είναι θερμά και διαυγή, τα κοράλια είναι πιο άφθονα και αυτό το περιβάλλον τα ευνοεί, σε αντίθεση με τους πόλους, όπου τα νερά είναι ψυχρά. Στο σχηματισμό αποθεμάτων ανθρακικού ασβεστίου συνεισφέρουν, επίσης, το πλαγκτόν, τα κοραλινικά άλγη, οι σπόγγοι, τα βραγχιόποδα, τα εχινόδερμα, τα βρυόζωα και τα μαλάκια, που τυπικά βρίσκονται σε περιβάλλοντα με ρηχά νερά, όπου το ηλιακό φως και η φιλτραρίσιμη τροφή είναι άφθονα. Αποθέματα ανθρακικού ασβεστίου σχηματίζονται και σε υψηλότερα γεωγραφικά πλάτη, αλλά ο βαθμός σχηματισμός τους εκεί είναι πολύ αργός. Η διεργασία ασβεστιτοποίησης επηρεάζεται, επίσης, από την οξύτητα των ωκεανών. Όπου μια ωκεάνια (γεωλογική) πλάκα βυθίζεται κάτω από μια ηπειρωτική, τα αποθέματα ανθρακικού ασβεστίου που περιέχει μεταφέρονται σε θερμότερες ζώνες στην ασθενόσφαιρα και στην (κατώτερη) λιθόσφαιρα, όπου το ανθρακικό ασβέστιο διασπάται σε οξείδιο του ασβεστίου και διοξείδιο του άνθρακα. Το τελευταίο απελευθερώνεται κατά τη διάρκεια ηφαιστειακών εκρήξεων.
Φίλων Κτενίδης
Ο Φίλων Κτενίδης (Τραπεζούντα 1889 – Θεσσαλονίκη 13 Ιουλίου 1963) ήταν θεατρικός συγγραφέας, δημοσιογράφος και γιατρός, ποντιακής καταγωγής. Υπήρξε εκδότης της "Ποντιακής Εστίας" (λαογραφικό περιοδικό, 1950) και ιδρυτής (1951) του σωματείου "Παναγία Σουμελά" και ο άνθρωπος που εμπνεύστηκε την ανιστόρηση της νέας μονής Παναγίας Σουμελά στην Καστανιά Ημαθίας.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Κρώμνη και το 1906 αποφοίτησε με Άριστα από το Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Την περίοδο 1906-1909 εργάστηκε ως λογιστής. Την ίδια περίοδο αρθρογραφούσε στην εφημερίδα "Εθνική Δράσις" της γενέτειράς του και το 1910 ανέλαβε διευθυντής δικής του εφημερίδας, της δεκαπενθήμερης "Επιθεώρησης". Λίγο αργότερα απελάθηκε από τους Νεότουρκους και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της πρωτεύουσας.
Ανθρακικό ασβέστιο
Εξωγήινες πηγές
Πέρα από τη Γη μας, υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι το ανθρακικό ασβέστιο ανιχνεύθηκε στον πλανήτη Άρη και μάλιστα σε περισσότερες από μια περιοχές, με πιο αξιοσημείωτες τους κρατήρες Γκουσέβ (Gusev) και Χόυχενς (Huygens), γεγονός που επίσης παρέχει ένδειξη ότι ο πλανήτης Άρης είχε στο παρελθόν νερό στην υγρή κατάσταση.
Φίλων Κτενίδης
Στρατός και ιατρική
Πολέμησε εθελοντικά με τον ελληνικό στρατό στην Ήπειρο και στη Μακεδονία, την περίοδο 1912-13. Το 1914-15 επέστρεψε στην Τραπεζούντα για να προσφέρει εθελοντικά τις υπηρεσίες του ως γιατρός και μετά την είσοδο των ρωσικών στρατευμάτων στην πόλη (1916) έφυγε στον Καύκασο, όπου εργάστηκε ως στρατιωτικός γιατρός στο μεγαλύτερο ρωσικό στρατιωτικό νοσοκομείο στα Πλάτανα.
Ανθρακικό ασβέστιο
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Άλατα Κατηγορία:Ενώσεις ασβεστίου Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις άνθρακα Κατηγορία:Αντιόξινα φάρμακα
Φίλων Κτενίδης
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 1922 επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, ενώ στις εκλογές του 1935 εξελέγη βουλευτής Αθηνών με το συνδυασμό Συμπραττόντων Κυβερνητικών Κομμάτων συγκεντρώνοντας 71.531 ψήφους. Το 1938 εγκαταστάθηκε μόνιμα στη συμπρωτεύουσα, όπου εργάστηκε ως γιατρός.
Θάνατος και έργα
thumb|Ο τάφος του Φίλωνα Κτενίδη στη Μονή Παναγίας Σουμελά στην Ημαθία. Απεβίωσε τον Ιούλιο του 1963 και ο τάφος του βρίσκεται στην Παναγία Σουμελά στην Καστανιά Ημαθίας.
Συνέγραψε 17 ποντιακά θεατρικά έργα. Είναι ο μοναδικός Πόντιος συγγραφέας, του οποίου τα έργα έχουν παρουσιαστεί από τους περισσότερους ερασιτεχνικούς θιάσους, στην Ελλάδα και διεθνώς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Κατηγορία:Ποντιακός Ελληνισμός
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2008-2009
Η Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2008–09 ξεκίνησε στις 15 Νοεμβρίου 2008 και ολοκληρώθηκε στις 31 Μαΐου 2009 με την διεξαγωγή του τελευταίου τελικού. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 24η φορά στην ιστορία του και για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, ενώ έγινε η πρώτη ομάδα από τη θέσπιση της Α1 Εθνικής Κατηγορίας, που το κατέκτησε μόνο με νίκες. Χαρακτηριστικό επίσης της περιόδου είναι ότι η ομάδα με τα περισσότερα πρωταθλήματα υδατοσφαίρισης ανδρών, ο Εθνικός Πειραιώς, υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στην Α2 Κατηγορία.
Βαθμολογία
Β= Βαθμοί, Α= Αγώνες, Ν= Νίκες, Ι= Ισοπαλίες, Η= Ήττες, ΓΥ= Γκολ υπέρ, ΓΚ= Γκολ κατά, ΔΤ= Διαφορά τερμάτων
Επιτροπή των Εννέα
Η Επιτροπή των Εννέα ήταν μια ομάδα πολιτειακών ηγετών στη Βιρτζίνια, μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, οι οποίοι ενορχήστρωσαν τον πολιτικό μηχανισμό ώστε η Παλαιά Κτήση να μπορέσει να γίνει πάλι δεκτή στην Ένωση.
Μέλη της επιτροπής
Αν και δεν ήταν μέλος της επιτροπής που ταξίδεψε στην Ουάσινγκτον για να διεξάγει τις διαπραγματεύσεις, ο πρώην στρατηγός της Ομοσπονδίας Τζον Έκολς εργάσθηκε στενά με τον Στιούαρτ για να στήσουν τον συμβιβασμό.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Βιρτζίνια Κατηγορία:Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1968
Το 9ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε στις 16-22 Σεπτεμβρίου 1968 στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.
Βιοενεργητική
Η Βιοενεργητική είναι ιδιαίτερος κλάδος της Βιολογίας της οποίας κύριο αντικείμενο έρευνας και μελέτης είναι οι τρόποι με τους οποίους οι οργανισμοί χρησιμοποιούν την ενέργεια προκειμένου να υλοποιήσουν τις δραστηριότητες του φαινομένου της ζωής.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1968
Ξένο μη διαγωνιστικό
Δόθηκαν οι τιμητικές διακρίσεις:
Βιοενεργητική
Διαπιστώνεται πως σ΄ όλες τις δραστηριότητες (διαδικασίες) της ζωής απαιτείται ενέργεια. Συνεπώς η κατανόηση των σχέσεων ενέργειας με τους διάφορους οργανισμούς όχι μόνο δίνει απαντήσεις σε ερωτήματα σχετικά με την ύπαρξη και διατήρηση της ζωής των οργανισμών, αλλά μπορεί ακόμη και να βελτιώσει την ποιότητα της ζωής και γι΄ αυτόν τον άνθρωπο.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1968
Ξένο μη διαγωνιστικό
Α' τιμητική διάκριση:
Βιοενεργητική
Η εξασφάλιση της απαιτούμενης ενέργειας από τους διάφορους οργανισμούς για την επιβίωσή τους επιτυγχάνεται, στους μεν ετερότροφους οργανισμούς (μη φωτοσυνθετικούς), από τις θρεπτικές ουσίες που περιέχονται στις τροφές τους, στους δε αυτότροφους οργανισμούς (φωτοσυνθετικούς) με τη δέσμευση μέρους της ηλιακής ενέργειας και από απλές ανόργανες ενώσεις που βρίσκουν στο περιβάλλον τους όπου δι΄ αυτών παράγουν τις απαραίτητες θρεπτικές ουσίες.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1968
Ξένο μη διαγωνιστικό
Β' τιμητική διάκριση:
Βιοενεργητική
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Βιοχημεία Κατηγορία:Βιοφυσική
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1968
Ξένο μη διαγωνιστικό
Γ' τιμητική διάκριση:
Παραπομπές
1968
Μάχη των αλυσίδων
"Μάχη των αλυσίδων"  ονομάστηκε η μάχη που έγινε τον Απρίλιο του 633, μεταξύ των Αράβων μουσουλμάνων και των Περσών, στη περιοχή της Ουμπάλα, στη σημερινή Βασόρα, στο Ιράκ. Ο πρώτος διάδοχος του προφήτη Μωάμεθ, Αμπού Μπακρ (632-634), αφού υπέταξε τις αραβικές φυλές που μετά τον θάνατο του Μωάμεθ επαναστάτησαν ενάντια στην υποταγή στο Ισλάμ, έστειλε τους στρατηγούς του, να κατακτήσουν για λογαριασμό της πίστης στο Ισλάμ τις περιοχές του σημερινού Ιράκ. Αρχηγός της εκστρατείας ορίστηκε ο ήδη επιτυχημένος Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ, που με ένα σώμα 18000 αντρών, ξεκίνησε από τη περιοχή της βορειο-κεντρικής Αραβίας, έφτασε στη περιοχή του σημερινού Κουβέιτ και εκεί συνάντησε σε μάχη τις περσικές δυνάμεις που οδηγούσε ο Πέρσης διοικητής της επαρχίας εκείνης, ο Χορμούζ. Ύστερα από μάχη που κράτησε σχεδόν μια μέρα, οι Άραβες νίκησαν τους Πέρσες, πήραν πάρα πολλά λάφυρα μεγάλης αξίας, και άνοιξαν τη πόρτα για την κατάκτηση της Περσίας. Οι επόμενες μάχες που θα ακολουθήσουν, όλες νικηφόρες, θα τελειώσουν με τη πλήρη κατάρρευση της Περσικής αυτοκρατορίας και την υποταγή της στους μουσουλμάνους Άραβες.
Η μάχη ονομάστηκε «των αλυσίδων» εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο αμυνόταν το περσικό πεζικό. Αλυσοδένονταν οι στρατιώτες μεταξύ τους σε μικρές ομάδες και έτσι δημιουργούσαν ένα πιο ισχυρό φράγμα απέναντι στο αντίπαλο πεζικό.
Η μάχη
Ο Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ πήρε διαταγές από τον Αμπού Μπακρ να συνεχίσει τις κατακτήσεις, αυτή τη φορά προς το Ιράκ και συγκεκριμένα στη περιοχή της Ουμπάλλα (σημερινή Βασόρα). Η περιοχή της Ουμπάλλα ήταν μια εύφορη και πλούσια κοιλάδα, σταυροδρόμι εμπορικών δρόμων, και διοικητής της ήταν ο Ορμούζ, ένας έμπειρος, και ικανός διοικητής της Περσικής αυτοκρατορίας.
Ο Χαλίντ, στρατοπεδευμένος στη πεδιάδα της Γιαμαμάχ (στη βορειοκεντρική Αραβία), άρχισε τις προετοιμασίες για τη συγκρότηση νέου στρατού. Καβαλάρηδες που έστειλε σε όλη τη βόρεια και κεντρική Αραβία, καλούσαν τους πολεμιστές να πάρουν μέρος στην εκστρατεία υπό τη αρχηγία του Χαλίντ. Το κάλεσμα είχε άμεση ανταπόκριση, και μέσα σε λίγο καιρό ο Χαλίντ, δημιούργησε στράτευμα 10.000 και κάλεσε 4 αξιωματικούς με στρατό 2000 αντρών περίπου ο καθένας, να ενωθούν υπό την αρχηγία του. Έτσι ο συνολικό αριθμός των μουσουλμάνων που εισέβαλλαν στο Ιράκ, ήταν 18000 άντρες.