cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πιανκί
Ο Πιανκί ή Πιανχί, που αργότερα υιοθέτησε το όνομα Πιύ, ήταν βασιλιάς των Κουσιτών του Σουδάν και ιδρυτής της 25ης δυναστείας της Αιγύπτου που βασίλευσε στην Αίγυπτο από το 753 π.Χ. ως το 722 π.Χ. από την πόλη της Ναπάτα που βρισκόταν στην Νουβία στο σημερινό Σουδάν γιος και διάδοχος του Κάστα βασιλιά των Νουβίων. Ο πατέρας του Κάστα είχε μικρή επιρροή στην Αιγυπτιακή πόλη των Θηβών σε βαθμό που κατάφερε πριν το τέλος της βασιλείας του να τοποθετήσει την κόρη του Αμενιδρίς Α' διάδοχο στην θέση της υπηρέτη συζύγου του θεού Άμων πριν το τέλος της βασιλείας του. Παιδιά του Πιανκί ήταν οι Φαραώ της Αιγύπτου από την 25η δυναστεία Σεμπιτκού και Τιρχάκα, ο Σεμπιτκού ίσως ήταν αδελφός του ενώ ο Τιρχάκα ήταν γιος του Πιανκί και της συζύγου του βασίλισσας Αβάρ, διάδοχοι του ήταν διαδοχικά ο Σεμπιτκού και στην συνέχεια ο θρυλικός Τιρχάκα.
Αναφορές
Κατηγορία:Βασίλειο του Κους Κατηγορία:Φαραώ της 25ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Έλενα Γκιμπς
Η Έλενα Γκιμπς (Helena Gibbs), γεννημένη ως Έλενα Φραγκίσκη Αυγούστα του Τεκ (Princess Helena Frances Augusta of Teck, 23 Οκτωβρίου 1899 - 22 Δεκεμβρίου 1969) ήταν ανιψιά της Βασίλισσας Μαρίας του Ηνωμένου Βασιλείου.
Γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1899 στο Γκρόσβενορ Χάουζ, και ήταν κόρη του Αδόλφου του Τεκ και της Λαίδης Μάργκαρετ Γκρόσβενορ.
Στις 2 Σεπτεμβρίου 1919 παντρεύτηκε τον συνταγματάρχη Τζον Ήβλυν Γκιμπς, βετεράνο των Μπόερς και του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο του Ουίνδσορ. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους.
Πέθανε στις 22 Δεκεμβρίου 1969 στο Μπάντμιντον Χάουζ σε ηλικία 70 ετών. Είναι θαμμένη στην Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στο Γκλώστερσιρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς
Ελίζα Σούτσου
Η Ελίζα Σούτσου (Αθήνα, 1837 - Αθήνα, Ιανουάριος 1887) ήταν Ελληνίδα λογοτέχνις του 19ου αιώνα. Ασχολήθηκε κυρίως με τις μεταφράσεις.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Ελίζα Σκαρλάτου Σούτσου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1837. Ήταν κόρη του Φαναριώτη στρατηγού Σκαρλάτου Σούτσου και της Ναδίνας ή Ελπίδας Α. Καντακουζηνού. Απέκτησε σημαντική μόρφωση και διακρίθηκε για την ευρεία της γλωσσομάθεια. Ασχολήθηκε κυρίως με μεταφράσεις από τις οποίες άλλες εκδόθηκαν σε αυτοτελή βιβλία και άλλες σε εφημερίδες και περιοδικά της εποχής. Μεταξύ άλλων μεταφράστηκαν από την Σούτσου «Η Μαγδαληνή» του Ιουλίου Σανδώ (1879), «Η ιδιωτική αγαθοεργία εν Παρισίοις ή αι μικραί αδελφαί των απόρων» του Μαξίμ ντυ Καμπ (1884), «Η παρά το Παλέρμο Μονή των Καπουτσίνων» του Αλέξανδρου Δουμά, «Οι μάρτυρες της Επιστήμης» του Τισσανδιέ κ.ά. Παράλληλα συνεργάστηκε με διάφορα έντυπα όπως η Εστία, η Ποικίλη Στοά, η Εβδομάς, η Revue du Monde κ.ά.
Απεβίωσε, ούσα ανύπαντρη, στις αρχές Ιανουαρίου του 1887 στην Αθήνα εξαιτίας καρδιακού νοσήματος που είχε επιδεινώσει την υγεία της από το προηγούμενο έτος. Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε παρουσία του πρωθυπουργού Χαρίλαου Τρικούπη και του υπουργού Εξωτερικών Στέφανου Δραγούμη ενώ εκφωνήθηκε επικήδειος λόγος από τον συγγενή της και πανεπιστημιακό καθηγητή, Ιωάννη Σούτσο.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Οικογένεια Σούτσου
Παούλιους Γιανκούνας
Ο Παούλιους Γιανκούνας (λιθουανικά: Paulius Jankūnas) (γενν. 29 Απριλίου 1984) είναι Λιθουανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως πάουερ φόργουροντ/σέντερ. Έπαιξε κυρίως στη Ζάλγκιρις Κάουνας. Ήταν επίσης μέλος της Εθνικής Λιθουανίας. Επιλέχθηκε στη Δεύτερης Ομάδας της Ευρωλίγκα τη σεζόν 2017-18.
Ζάλγκιρις Κάουνας
Ο Γιανκούνας είχε μέσο όρο 13,8 πόντους και 8,0 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, τη σεζόν 2008-09 της Ευρωλίγκα και σημείωσε 23 πόντους, σε μια νίκη ενάντια στην πολωνική Ασέκο Πρόκομ Σόποτ, στις 18 Δεκεμβρίου 2008. Ωστόσο, η Ζάλγκιρις Κάουνας ολοκλήρωσε τη σεζόν με ρεκόρ 2–8 και δεν προκρίθηκε στη φάση των 16 της διοργάνωσης. Ο Γιανκούνας ονομάστηκε Πολυτιμότερος Παίκτης της Βαλτικής Λίγκας της σεζόν 2008–09, έχοντας κατά μέσο όρο 15,4 πόντους και 7,7 ριμπάουντ ανά παιχνίδι.
Χίμκι
Στις 14 Αυγούστου 2009, ο Γιανκούνας υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη ρωσική ΜΚ Χίμκι της Ευρωλίγκα. Ο Γιανκούνας έπαιξε μόνο μία σεζόν με την Χίμκι (2009–10) και αγωνίστηκε μαζί της σε τρία πρωταθλήματα εκείνη τη σεζόν (Ευρωλίγκα, VTB Λίγκα και Πρωτάθλημα Ρωσίας).
Επιστροφή στη Ζάλγκιρις Κάουνας
Στις 24 Ιουλίου 2010, ανακοινώθηκε ότι ο Γιανκούνας επέστρεφε στη Ζάλγκιρις Κάουνας. Τον Μάιο του 2018, ονομάστηκε στη Δεύτερη Ομάδα της Ευρωλίγκα, της σεζόν 2017–18.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του με τη Ζάλγκιρις Κάουνας, ο Γιανκούνας βοήθησε τον σύλλογο να κερδίσει δεκατρία Πρωταθλήματα Λιθουανίας (2004, 2005, 2007, 2008, 2011–2019) και επτά Κύπελλα Λιθουανίας, συν πέντε Κύπελλα Ομοσπονδίας Λιθουανίας (2006, 2017, 2011, 2012, 2015) και δύο Κύπελλα Βασιλιά Μιντάουγκας (2017, 2018). Με τη Ζάλγκιρις Κάουνας κέρδισε επίσης το Σούπερ Καπ Λιθουανίας το 2012 και τέσσερα πρωταθλήματα Βαλτικής Λίγκας (2005, 2008, 2011, 2012).
Στις 12 Αυγούστου 2021, ο Γιανκούνας υπέγραψε νέο συμβόλαιο με την ομάδα. Έπαιξε τον τελευταίο του αγώνα στην Ευρωλίγκα στις 3 Απριλίου 2022, σημειώνοντας 13 πόντους σε μια εντός έδρας νίκη επί του Ερυθρού Αστέρα στην παράταση. Στις 3 Ιουνίου 2022, ο Γιανκούνας αποσύρθηκε επίσημα από το επαγγελματικό μπάσκετ.
Εθνική ομάδα
δεξιά|μικρογραφία| Ο Γιανκούνας (δεξιά), ως μέλος της [[Εθνική Λιθουανίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)|Εθνικής Λιθουανίας, σε μονομαχία με τον Αργεντινό Λουίς Σκόλα (αριστερά), το 2010.]]
Εθνικές νέων
Ο Γιανκούνας ήταν μέλος των εθνικών ομάδων νέων της Λιθουανίας. Έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ18 του 2002 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Κ19 του 2003, όπου οι Λιθουανοί κέρδισαν τα αργυρά μετάλλια. Ο Γιανκούνας κέρδισε επίσης το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ20 του 2004, το οποίο ηγήθηκε στα ριμπάουντ (12,3 ριμπάουντ ανά αγώνα), εκτός από το ότι σημείωσε 12,5 πόντους ανά αγώνα.
Βοήθησε επίσης τη Λιθουανία να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Κ21 του 2005. Κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης είχε κατά μέσο όρο 12,8 πόντους και 8,6 ριμπάουντ ανά παιχνίδι.
Εθνική ανδρών
Ο Γιανκούνας ήταν μέλος της Εθνικής Λιθουανίας, για πρώτη φορά σε μεγάλη διοργάνωση της FIBA, στο Ευρωμπάσκετ του 2005, όπου η Λιθουανία τερμάτισε στην 5η θέση. Κατά τη διάρκεια αυτού της διοργάνωσης, είχε κατά μέσο όρο 8,2 πόντους και 4,0 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Βοήθησε επίσης τους Λιθουανούς να κερδίσουν το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 2007 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010. Κέρδισε το αργυρό μετάλλιο με τη Λιθουανία στο Ευρωμπάσκετ του 2015.
Ο Γιανκούνας αγωνίστηκε επίσης με τη Λιθουανία στις ακόλουθες διοργανώσεις: στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2006, στο Ευρωμπάσκετ του 2011, στο προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης ανδρών 2012, στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014, στο Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιθουανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Λιθουανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2005 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2006 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2007 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2010 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2011 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2014 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2015 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάλγκιρις Κάουνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Λιθουανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χίμκι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα
Ευαγγελιστής
Ο όρος ευαγγελιστής μπορεί να αναφέρεται:
Talk Dirty To Me Part III
Το Talk Dirty To Me Part III είναι μία πορνογραφική ταινία Αμερικανικής παραγωγής γυρισμένη το 1984.
Η ταινία είναι μια παρωδία της επιτυχημένης ταινίας του Ρον Χάουαρντ, Splash (Η Γοργόνα). Πρωταγωνιστούν οι Τζον Λέσλι,Τζέιμι Γκίλις, Τζίντζερ Λιν, Σούζαν Χαρτ, Τομ Μπάιρον, Μπάνι Μπλου, Μάρκ Γουάλις, Πίτερ Νορθ, Σάρον Κέλι, Άμπερ Λιν και η Τρέισι Λορντς στο ρόλο της γοργόνας. Μετά τις αποκαλύψεις που έγιναν το Μάιο του 1986 σχετικά με την ηλικία της Τρέισι Λορντς (ήταν ανήλικη όταν γυρίστηκαν οι πορνογραφικές τις ταινίες) οι σκηνές της κόπηκαν και αντικαταστάθηκαν με σκηνές που γύρισε εκ των υστέρων η Λίζα Ντε Λιού.
Πληροφορίες
Κατηγορία:Ταινίες του 1984 Κατηγορία:Πορνογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Μαυσωλείο του Στρατηγού Σαρπαντιέ
Το Μαυσωλείο του Στρατηγού Σαρπαντιέ (γαλλικά: Mausolée du Général Charpentier) είναι μαυσωλείο ευρισκόμενο στο Ουανί-αν-Βαλουά της Γαλλίας.
Τοποθεσία
Το μαυσωλείο ευρίσκεται εντός της κοινότητας του Ουανί-αν-Βαλουά, στον νομό της Αιν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στην Αιν Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία καταγεγραμμένα το 1990
Φίλιπ Τζ. Πιερ
Ο Φίλιπ Τζόζεφ Πιερ (γεννημένος 1954/1955 ) είναι πολιτικός από την Αγία Λουκία που υπηρετεί σήμερα ως πρωθυπουργός της Αγίας Λουκίας από τις 28 Ιουλίου 2021. Ο Πιερ είναι υπουργός Οικονομικών, Οικονομικής Ανάπτυξης και Οικονομίας Νέων. Είναι ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος της Αγίας Λουκίας από τις 18 Ιουνίου 2016. Εκπροσωπεί την εκλογική περιφέρεια Castries East στη Βουλή από το 1997.
Ο Πιερ υπηρέτησε στο παρελθόν ως υπουργός Τουρισμού, Πολιτικής Αεροπορίας και Διεθνών Χρηματοοικονομικών Υπηρεσιών από το 1997 έως το 2000, αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και υπουργός Υποδομών, Λιμενικών Υπηρεσιών και Μεταφορών από το 2011 έως το 2016 και ως αρχηγός της αντιπολίτευσης από το 2016 έως το 2021.
Πρώτα χρόνια
Η μητέρα του Έβελιν ήταν δασκάλα στο σχολείο και ο πατέρας του Ογκίστ ήταν αστυνομικός. Σπούδασε στο Κολέγιο Σεντ Μέρις (Saint Mary's College), στη συνέχεια ολοκλήρωσε το μπάτσελορ Οικονομικών και μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών. Μετά την αποφοίτησή του, δίδαξε στο Saint Mary's College και εργάστηκε ως εκπαιδευόμενος μάνατζερ στην JQ Charles Ltd. Ο Πιερ εισήλθε στη συνέχεια στη χρηματοοικονομική βιομηχανία: εργάστηκε ως υπάλληλος ελέγχου στις Coopers & Lybrand και Pannell Kerr Forster και ως οικονομικός ελεγκτής στη Stanthur Co. Ltd.
Πολιτική
Επανεξελέγη στη Συνέλευση στην περιφέρεια Castries East στις γενικές εκλογές των ετών 2001, 2006 και 2011. Το 2011 ορκίστηκε αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και υπουργός Υποδομών, Λιμενικών Υπηρεσιών και Μεταφορών. Ο Πιερ διατήρησε τη θέση του στις γενικές εκλογές του 2016 αλλά το SLP έχασε τις εκλογές. Ο Κένι Άντονι παραιτήθηκε από την ηγεσία του κόμματος. Ο Πιερ εξελέγη στη συνέχεια ως διάδοχός του στις 18 Ιουνίου 2016. Έγινε επίσης κοινοβουλευτικός ηγέτης της αντιπολίτευσης.
Ο Πιερ είναι μέλος της Κοινοβουλευτικής Ένωσης Κοινοπολιτείας (CPA). Εντάχθηκε επίσης στη Συνέλευση των Κοινοβουλευτικών Κοινοτήτων της Καραϊβικής, παρευρεθείς στην εναρκτήρια συνάντησή της το 1996 στα Μπαρμπάντος.
Ο Πιερ ηγήθηκε του SLP στις γενικές εκλογές του 2021, όπου το κόμμα κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών. Ορκίστηκε πρωθυπουργός της Αγίας Λουκίας στις 28 Ιουλίου 2021.
Βαλτιμόρη
thumb|right|248x248px| Οι ουρανοξύστες στο κέντρο της Βαλτιμόρης Η Βαλτιμόρη (αγγλ. Baltimore, Maryland, προφ.: «Μπόλτιμορ») είναι ανεξάρτητη πόλη στο έδαφος της πολιτείας Μέριλαντ των ΗΠΑ. Ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 593.490 κατοίκους (εκτίμηση για το 2020), ενώ της μητροπολιτικής περιοχής της Βαλτιμόρης, σε 2.800.053 κατοίκους (2021). Η πόλη αποτελεί μεγάλο και ιστορικό λιμάνι των ΗΠΑ στον Ατλαντικό Ωκεανό.
Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου της είναι 39° 17’ 11” βόρειο πλάτος και 76° 36’ 54” δυτικό μήκος. Το μέσο υψόμετρο της πόλης, βρίσκεται 10 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Κάποτε μια βιομηχανική πόλη βασιζόμενη στις κατασκευές, η Βαλτιμόρη έχει μεταβάλει την οικονομία της προς την παροχή υπηρεσιών: Ο μεγαλύτερος εργοδότης στην πόλη δεν είναι πλέον η χαλυβουργία «Bethlehem», αλλά το Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς (Johns Hopkins University) και το Νοσοκομείο Τζονς Χόπκινς.
Η μητροπολιτική περιοχή της Βαλτιμόρης, που περιλαμβάνει και τα προάστια, έχει πληθυσμό 2.639.213 κατοίκους. Εξάλλου, η Βαλτιμόρη αποτελεί τμήμα της Μητροπολιτικής Περιοχής Βαλτιμόρης-Ουάσινγκτον (Baltimore-Washington Metropolitan Area, CMSA) με περίπου 8,1 εκατομμύρια κατοίκους. Η Βαλτιμόρη είναι η μεγαλύτερη πόλη στο Μέριλαντ και η μητροπολιτική περιοχή της η 19η μεγαλύτερη στις ΗΠΑ.
Η πόλη πήρε το όνομα του ιδρυτή και πρώτου κυβερνήτη της βρετανικής αποικίας Μέριλαντ, Σέσιλ Κάλβερτ λόρδου Μπάλτιμορ, που ήταν μέλος της Ιρλανδικής Βουλής των Λόρδων. Ο τίτλος ευγενείας του ίδιου του λόρδου προέρχεται από το Baltimore στην Κομητεία Λόνγκφορντ της Ιρλανδίας, αγγλική μεταγραφή του ιρλανδικού Baile an Tí Mhóir = «το μέρος με το μεγάλο σπίτι».
Η ώρα της Βαλτιμόρης είναι η ώρα των ανατολικών ΗΠΑ, 7 ώρες πίσω από την ώρα Ελλάδας (7 από τη θερινή ώρα Ελλάδας, 6 για 3 εβδομάδες, 2 επιπλέον τον Μάρτιο και 1 επιπλέον τον Νοέμβριο).
Επειδή υπάρχει και ομώνυμη Κομητεία της Βαλτιμόρης στο Μέριλαντ, που περιβάλλει, αλλά δεν περιλαμβάνει, την πόλη, η τελευταία αναφέρεται κάποτε ως «Πόλη της Βαλτιμόρης» όταν χρειάζεται διευκρίνηση.
Ιστορία
Κατά τον 17ο αιώνα ιδρύθηκαν διάφορες πόλεις με το ίδιο όνομα ως εμπορικοί λιμένες σε διάφορες θέσεις στο άνω μέρος του Κόλπου του Τσέζαπηκ. Η Γενική Συνέλευση της Αποικίας του Μέριλαντ δημιούργησε τον σημερινό Λιμένα της Βαλτιμόρης κοντά στο ακρωτήριο Λόκουστ το 1706 για το εμπόριο καπνών. Η πόλη ιδρύθηκε επισήμως στις 30 Ιουλίου 1729. Η Βαλτιμόρη αναπτύχθηκε γρήγορα το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα ως λιμένας συγκεντρώσεως ζάχαρης από τις αποικίες στην Καραϊβική θάλασσα. Το κέρδος από τη ζάχαρη ενεθάρρυνε την αύξηση της μεταφοράς του ζαχαροκάλαμου και την εισαγωγή και άλλων τροφίμων από εκεί. Η μικρότερη απόσταση της Βαλτιμόρης από την Καραϊβική σε σχέση με άλλα μεγάλα λιμάνια, όπως η Νέα Υόρκη και η Βοστώνη, μείωνε τον χρόνο μεταφοράς και ελαχιστοποιούσε την αλλοίωση του αλεύρου.
Ρούσβελτ νήσος (Ανταρκτική)
Το Ρούσβελτ (αγγλικά: Roosevelt) είναι νησί της Ανταρκτικής και ειδικότερα το πέμπτο μεγαλύτερο σε έκταση μετά τη Γη Αλεξάνδρου Α΄, το Μπέρκνερ, το Θέρστον και το Κάρνεϊ. Έχει έκταση 7.500 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητο.
Βαλτιμόρη
Ιστορία
Η Βαλτιμόρη έπαιξε ρόλο-κλειδί σε γεγονότα που οδήγησαν στην Αμερικανική Επανάσταση και κατά τη διάρκειά της. Ηγέτες της πόλης όπως ο Τζόναθαν Πλόουμαν τζούνιορ κινητοποίησαν τους κατοίκους να συμμετάσχουν στην αντίσταση κατά της φορολογίας του Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας. Το 1773 ο τελωνειακός Ρόμπερτ Μόρτον εκδιώχθηκε από την πόλη όταν επεχείρησε να κατάσχει το πλοίο «Speedwell» με το φορτίο του.
Ρούσβελτ νήσος (Ανταρκτική)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρουσβελτ
Βαλτιμόρη
Ιστορία
Κατά τον Πόλεμο του 1812 οι Βρετανοί χαρακτήρισαν τη Βαλτιμόρη «φωλεά πειρατών». Το φρούριο ΜακΧένρυ της πόλης δέχθηκε επίθεση από τους Βρετανούς αφού αυτοί είχαν προηγουμένως πυρπολήσει την πρωτεύουσα Ουάσινγκτον. Στη γνωστή σήμερα ως Μάχη της Βαλτιμόρης, οι αμερικανικές δυνάμεις νίκησαν απωθώντας συνδυασμένες επιθέσεις από ξηρά και θάλασσα.
Στα χρόνια που ακολούθησαν η πόλη γνώρισε εκρηκτική ανάπτυξη εξαιτίας του αυξημένου εμπορίου τώρα πια και με την ενδοχώρα. Οι εκκλησίες και τα μνημεία πολλαπλασιάσθηκαν και το 1827 ο Τζον Κουίνσι Άνταμς φέρεται να της έδωσε το προσωνύμιο «Πόλη των μνημείων» ("Monument City").
Η Βαλτιμόρη έγινε το δεύτερο λιμάνι αφίξεως ξένων μεταναστών τον 18ο αιώνα. Στην πόλη υπήρχαν ιδιοκτήτες δούλων, και γι' αυτό υπήρξαν διαδηλώσεις όταν ο στρατός των Βορείων παρέλασε μέσα από την πόλη το 1861, παρότι το Μέριλαντ δεν ήταν από τις πολιτείες που αποχώρησαν από την Ένωση. Μετά από αυτές τις ταραχές, οι δυνάμεις των Βορείων κήρυξαν την πόλη υπό κατοχή μέχρι το τέλος του πολέμου το 1865.
Η μεγάλη πυρκαγιά του 1904 (7 Φεβρουαρίου) κατέστρεψε πάνω από 1.500 κτήρια στη Βαλτιμόρη. Ο πληθυσμός έφθασε σε ένα μέγιστο 949.708 το 1950 (έκτη μεγαλύτερη πόλη των ΗΠΑ) και μετά μειώθηκε προς όφελος των προαστίων, που ενώθηκαν με αυτά της Ουάσινγκτον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Μέριλαντ
Οδός Cork
μικρογραφία|Cork Street W1 Η οδός Cork ή Cork Street είναι ένας δρόμος στο Mayfair στο West End του Λονδίνου, στην Αγγλία.
Η οδός έχει κατεύθυνση κατά προσέγγιση προς τα βορειοδυτικά, από τη διασταύρωση του κτιρίου Μπάρλινγκτον με τους κήπους Μπάρλινγκτον, και βρίσκεται κοντά στον Οίκο Μπάρλινγκτον που στεγάζει την Βασιλική Ακαδημία Τεχνών. Είναι παράλληλη με, και ακριβώς προς τα ανατολικά της οδού Νιου Μποντ. Ο κοντινότερος σταθμός του μετρό είναι ο Γκριν Παρκ.
Το 2012 δημιουργήθηκε η εκστρατεία «Σώστε την Οδό Κορκ» ως σημείο σύγχρονων τεχνών. Με πάνω από 13.000 υποστηρικτές, έλαβε μεγάλο ενδιαφέρον από τα μέσα ενημέρωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δρόμοι Κατηγορία:Λονδίνο
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 2016
Το 30ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών, διοργανώθηκε στις 13 και 14 Φεβρουαρίου 2016 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Πρωταθλητής αναδείχθηκε για έκτη φορά στην ιστορία του ο Ολυμπιακός.
Λεπτομέρειες
Στο πρωτάθλημα μετείχαν δεκάδες αθλητές από όλη την Ελλάδα και εκτός συναγωνισμού Κύπριοι αθλητές. Βαθμολογήθηκαν συνολικά 75 σωματεία.
Νικητές
Πηγή:
Ομαδική βαθμολογία
Πηγή:
Παραπομπές
Κλειστου στιβου ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 2016 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Βιοπλαστικά
μικρογραφία|Η συσκευασία είναι φτιαγμένη από βιοπλαστικό Τα βιοπλαστικά είναι πλαστικά υλικά που παράγονται από ανανεώσιμες πηγές βιομάζας, όπως φυτικά λίπη και έλαια, άμυλο καλαμποκιού, άχυρο, ξυλοτεμαχίδια, πριονίδι, ανακυκλωμένα απόβλητα τροφίμων κ.λπ. Ορισμένα βιοπλαστικά λαμβάνονται με επεξεργασία απευθείας από φυσικά βιοπολυμερή, συμπεριλαμβανομένων πολυσακχαριτών (π.χ. άμυλο, κυτταρίνη, χιτοζάνη και αλγινικό) και πρωτεϊνών (π.χ. πρωτεΐνη σόγιας, γλουτένη και ζελατίνη), ενώ άλλα συντίθενται χημικά από παράγωγα σακχάρων (π.χ. γαλακτικό οξύ) και λιπιδίων (έλαια και λίπη) είτε από φυτά είτε από ζώα, ή παράγονται βιολογικά με ζύμωση σακχάρων ή λιπιδίων. Αντίθετα, τα κοινά πλαστικά, όπως τα πλαστικά ορυκτών καυσίμων (που ονομάζονται επίσης πολυμερή με βάση το πετρέλαιο) προέρχονται από το πετρέλαιο ή το φυσικό αέριο.
Τείχη του Σελεστά
Τα Τείχη του Σελεστά (γαλλικά: Remparts de Sélestat) είναι ιστορικό μνημείο το οποίο βρίσκεται στο Σελεστά, εντός του νομού του Κάτω Ρήνου, στη Γαλλία.
Βιοπλαστικά
Από το 2014, τα βιοπλαστικά αντιπροσώπευαν περίπου το 0,2% της παγκόσμιας αγοράς πολυμερών (300 εκατομμύρια τόνοι). Αν και τα βιοπλαστικά δεν είναι εμπορικά σημαντικά, η έρευνα συνεχίζεται για το θέμα αυτό.
Τείχη του Σελεστά
Τοποθεσία
Η συγκεκριμένη κατασκευή ευρίσκεται στο Σελεστά.
Βιοπλαστικά
Εκτός από την αποσύνδεσή τους από την πετροχημική βιομηχανία, τα βιοπλαστικά είναι ελκυστικά επειδή μπορούν να είναι βιοδιασπώμενα. Δεν είναι όλα τα βιοπλαστικά βιοδιασπώμενα ούτε βιοδιασπώνται ευκολότερα από τα βασικά πλαστικά που προέρχονται από ορυκτά καύσιμα.
Τείχη του Σελεστά
Ιστορία
Το κτίριο κατεγράφη ως ιστορικό μνημείο το 1947.
Βιοπλαστικά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Τείχη του Σελεστά
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στο Σελεστά Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία καταγεγραμμένα το 1947 Σελεστα
Μέιφερ
μικρογραφία|Η πλατεία Γκρόσβενορ στο Μέιφερ Το Μέιφερ (Mayfair) είναι μια εύπορη περιοχή στο West End του Λονδίνου προς την ανατολική άκρη του Hyde Park, στην πόλη Westminster , ανάμεσα στην Oxford Street , την Regent Street , το Piccadilly και το Park Lane. Είναι μια από τις πιο ακριβές περιοχές του Λονδίνου και του κόσμου
Η περιοχή ήταν αρχικά μέρος ενός αρχοντικού και παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό αγροτική μέχρι τις αρχές του 18ου αιώνα. Έγινε ευρέως γνωστός για το ετήσιο "Παζάρι Μέι" που πραγματοποιήθηκε από το 1686 έως το 1764 στη σημερινή αγορά Σέφερντ. Η έκθεση προσέλκυσε ένα δυσάρεστο στοιχείο και κατέστη δημόσιο όχλημα. Η οικογένεια Γκρόσβενορ (που έγιναν δούκες του Ουεστμίνστερ), αγόρασαν γη μέσω γάμου και άρχισαν να την αναπτύσσουν υπό την καθοδήγηση του Τόμας Μπάρλοου. Το έργο περιλάμβανε την πλατεία Χανόβερ, την πλατεία Μπέρκλεϊ και την πλατεία Γκρόσβενορ, που περιβάλλονται από υψηλής ποιότητας σπίτια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λονδίνο
Κατάλογος γαλλικών νομών
εναλλ.=|μικρογραφία|380x380εσ|Χάρτης των νομών της Γαλλίας Το άρθρο αυτό παρουσιάζει τον κατάλογο των γαλλικών νομών, καθώς και τους κύριους δείκτες που τους χαρακτηρίζουν.
Οι νομοί (départements) είναι μια από τις κυριότερες διοικητικές διαιρέσεις της Γαλλίας. Είναι επίσης εκλογικές περιφέρειες. Διοικητικά, βρίσκονται ανάμεσα στις περιοχές (régions) και τα διαμερίσματα (arrondissements), όντας διοικητικές μονάδες δεύτερου επιπέδου. Η Γαλλία χωρίζεται σε 101 νομούς, εκ των οποίων οι πέντε είναι τα υπερπόντια εδάφη.
Οι νομοί προσδιορίζονται με έναν αριθμό και είναι ταξινομημένοι με αλφαβητική σειρά. Στις περισσότερες περιπτώσεις, στον αριθμό αυτό βασίζονται οι ταχυδρομικοί κώδικες κάθε περιοχής. Τα ονόματα των νομών δεν βασίζονται σε ιστορικά κριτήρια, για να μην θυμίζουν τη κατανομή σε επαρχίες του παλαιού καθεστώτος αλλά αναφέρονται κυρίως στη μορφολογία του κάθε νομού. Τα περισσότερα είναι ονόματα ποταμών, βουνών ή νησιών.
Οι νομοί δημιουργήθηκαν κατά την περίοδο της Γαλλικής επανάστασης, με το διάταγμα της 22ας Δεκεμβρίου 1789 που εγκρίθηκε από τη Συντακτική Συνέλευση, για να αντικαταστήσουν τις επαρχίες της Γαλλίας, που θεωρήθηκαν αντίθετες στην ομοιογένεια του έθνους.
Αρχικά δημιουργήθηκαν 83 νομοί και τέθηκαν σε ισχύ από το Μάρτιο 1790. Στη συνέχεια έγιναν αρκετές αναθεωρήσεις, έως που έφθασαν τους 101. Το νησί Μαγιότ είναι το τελευταίο που έγινε νομός από υπερπόντιο διαμέρισμα, από το Μάρτιο 2011.
Τα υπερπόντια εδάφη
Πέντε υπερπόντιες κοινότητες:
Δύο υπερπόντιες χώρες με ειδικό καθεστώς:
Μία υπερπόντια εδαφική επικράτεια με ειδικό καθεστώς: 984: Τα γαλλικά νότια και ανταρκτικά εδάφη, χωρίς μόνιμο πληθυσμό, αποτελούμενα από πέντε περιοχές:
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1959-60
Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς περιόδου 1959-60 άρχισε με αρκετή καθυστέρηση, διότι ως τον Οκτώβριο δεν είχε ξεκαθαρίσει το θέμα με την ίδρυση της Α΄ Εθνικής Κατηγορίας. Τον τίτλο κατέκτησε ο Ατρόμητος Πειραιά, με δευτεραθλητή τον Πανελευσινιακό. Και οι δυο ομάδες προκρίθηκαν για το ειδικό πρωτάθλημα τύπου Β΄ Εθνικής. Συνολικά στα πρωταθλήματα της ΕΠΣΠ μετείχαν 55 ομάδες,τέσσερεις εκ των οποίων τελικά αγωνίστηκαν στην Α΄ Εθνική, καθώς στις 54 της σεζόν 1958-59 προστέθηκε ο «ΑΠΣ Ελλήσποντος Αμφιάλης».
Α΄ Κατηγορία
Το πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας άρχισε με αρκετή καθυστέρηση. Ο κύριος λόγος ήταν πως έχοντας φτάσει ο Οκτώβριος μήνας, ακόμη δεν είχε ξεκαθαρίσει το θέμα με την ίδρυση της Πρώτης Εθνικής Κατηγορίας και ο χρόνος πίεζε για να ξεκινήσουν οι τοπικές διοργανώσεις. Στις αρχές Σεπτεμβρίου ανακοινώθηκε το πρόγραμμα της Α΄ Κατηγορίας Πειραιά, με ημερομηνία έναρξης τις 20 Σεπτεμβρίου και με τη συμμετοχή των 8 ομάδων που συμμετείχαν και την προηγούμενη περίοδο. Στις αρχές Οκτωβρίου έγινε και ο διαχωρισμός των ομίλων στις υπόλοιπες κατηγορίες. Ωστόσο, στις 18 του μήνα αναφέρεται ότι το πρωτάθλημα συνεχίζεται χωρίς τους Ολυμπιακό, Εθνικό, Προοδευτική και ΑΕ Νικαίας (που θα συμμετείχαν στην Α΄ Εθνική) και οι αγώνες που είχαν ήδη παιχθεί με αυτούς δεν θα λαμβάνονταν υπόψη. Ακολούθησε και μια αναδιάρθρωση στις υπόλοιπες κατηγορίες, οι Αίας Σαλαμίνας και Δόξα Πειραιά προβιβάστηκαν από τη Β στην Α΄ και οι ΑΕ Καραβά και Βύζας Μεγάρων από τη Γ΄ στη Β΄.
Τελικά, η κατάσταση ομαλοποιήθηκε και την Κυριακή 25-10-1959 ξεκίνησε μαζί με την Α΄ Εθνική και το τοπικό του Πειραιά. Εκείνη την ημέρα έπαιξαν για την Α΄ ΕΠΣΠ στις 3:30 μ.μ. ο Πανελευσινιακός με τον Ατρόμητο Πειραιά, ο Αργοναύτης με τον Αίαντα Σαλαμίνας και ο Άρης Νικαίας με τη Δόξα Πειραιά (σύνολο 6 ομάδες). Τον τίτλο κατέκτησε ο Ατρόμητος Πειραιά, με δευτεραθλητή τον Πανελευσινιακό. Τα δυο σωματεία είχαν ισοβαθμήσει, αλλά ο Ατρόμητος νίκησε 1-0 σε αγώνα κατάταξης. Και οι δυο ομάδες προκρίθηκαν για το ειδικό πρωτάθλημα τύπου Β΄ Εθνικής.
Η τελική Βαθμολογία ήταν: 1 Αγώνας κατάταξης: 17 Φεβρουαρίου 1960, στάδιο Γ. Καραϊσκάκης: Ατρόμητος - Πανελευσινιακός: 1-0 (Δροσόπουλος 25΄).
Β΄ Κατηγορία
Οι ομάδες που συμμετείχαν στους δυο όμιλους:
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Πειραιώς Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1959-1960
Νυμφαλίδες
Οι νυμφαλίδες (επιστημονική-λατινική ονομασία Nymphalidae) είναι η μεγαλύτερη οικογένεια πεταλούδων, καθώς περιλαμβάνει περισσότερα από 6.000 είδη, που συναντώνται στα περισσότερα μέρη του κόσμου. Ανήκει στην υπεροικογένεια παπιλιονοειδή και είναι συνήθως μεσαίου και μεγάλου μεγέθους πεταλούδες. Πολλά είδη τους κρατούν τις χρωματιστές φτερούγες τους ανοικτές όταν αναπαύονται. Αποκαλούνται και «τετράποδες πεταλούδες» (four-footed butterflies), επειδή στέκονται μόνο στα 4 από τα 6 πόδια τους, κρατώντας τα δύο εμπρόσθια διπλωμένα. Σε ορισμένα είδη, αυτά τα εμπρόσθια πόδια φέρουν μια ομάδα από τρίχες που μοιάζει με βούρτσα. Πολλά είδη έχουν έντονα και ποικίλα χρώματα, και για τον λόγο αυτό είναι γνωστά και εκτιμώνται πολύ από τους συλλέκτες πεταλούδων, όπως αυτά των υποοικογενειών Apaturinae (κοινώς «αυτοκράτορες»), Nymphalinae (κοινώς «ναύαρχοι») και Heliconiinae, τα είδη του γένους Aglais και το είδος «μονάρχης». Η κάτω επιφάνεια των πτερύγων, αντιθέτως, έχει άτονο χρώμα και σε μερικά είδη μοιάζει πολύ με ξερά φύλλα, ή είναι ακόμα πιο ανοικτόχρωμη, βοηθώντας έτσι τις πεταλούδες να καμουφλάρονται όταν δεν πετούν (οπότε διπλώνουν τις φτερούγες προς τα επάνω και έτσι φαίνονται μόνο οι κάτω επιφάνειές τους).
Ονοματολογία
Η οικογένεια εισάχθηκε στην ταξινομική ως υποοικογένεια ημερόβιων λεπιδοπτέρων υπό την ονομασία Nymphalia, από τον Κονσταντέν Σαμυέλ Ραφινέσκ. Δεν συμπεριέλαβε το γένος Nymphalis σε αυτήν, παρότι αναφέρεται επισήμως ως πηγή της ονομασίας της υποοικογένειας (Code Article 11.7.1.1). Στον Ραφινέσκ αποδίδεται πλέον γενικότερα και η αναβαθμισμένη πλέον σε οικογένεια (και μετονομασμένη ως προς την κατάληξη της ονομασίας) ομάδα αυτών των πεταλούδων.
Μορφολογία
Οι κάμπιες (προνύμφες) των νυμφαλίδων είναι τριχωτές ή και ακανθωτές, με προεξοχές στην κεφαλή, ενώ οι χρυσαλλίδες (νύμφες) φέρουν γυαλιστερές κηλίδες.
Στις εμπρόσθιες πτέρυγες, στα ώριμα άτομα, η λεγόμενη διάμεση «φλέβα» ή «νεύρο» διακλαδίζεται σε τρεις κλάδους.
Οι κεραίες φέρουν πάντοτε δύο αύλακες στην κάτω πλευρά τους, ενώ το άνω μέρος τους έχει διάφορα σχήματα.
Ταξινομική και φυλογενετική
thumb|Γαλάζια μορφώ (Morpho menelaus). Το άνοιγμα των πτερύγων φθάνει τα 12 εκατοστά. Το φυλογενετικό δένδρο των νυμφαλίδων είναι πολυσύνθετο. Αρκετές υποδιαιρέσεις στο εσωτερικό της οικογένειας δεν έχουν διευκρινισμένη θέση, εν μέρει απόρροια του γεγονότος ότι κάποιες υποοικογένειες αναγνωρίζονταν παλαιότερα από όλους ως ξεχωριστές οικογένειες, εξαιτίας ανεπαρκούς μελέτης.
Ο κλάδος των λιβυθεϊνών (θεμελιώδης), με την ομώνυμη υποοικογένεια:
Ο κλάδος των δαναϊνών (θεμελιώδης), με την ομώνυμη υποοικογένεια:
Ο κλάδος των σατυρινών, με τις υποοικογένειες:
Ο κλάδος των ελικωνιινών, αδελφή ομάδα με τον κλάδο των νυμφαλινών, με τις υποοικογένειες:
Ο κλάδος των νυμφαλινών αδελφή ομάδα με τον κλάδο των ελικωνιινών, με τις υποοικογένειες:
Παραδείγματα γνωστών ειδών της οικογένειας
thumb|Δείγμα «σατύρου της Ανδρομέδας» (Cithaerias andromeda) Τα παρακάτω χαρακτηριστικά είδη και γένη δίνονται με την επιστημονική ονομασία τους, που ακολουθείται από την κοινή αγγλική ονομασία μεταφρασμένη στην ελληνική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νυμφαλιδες
Γουίλι Άντερσον
Ο Γουίλι Λόιντ Άντερσον Τζούνιορ, ή απλώς Γουίλι Άντερσον (γεννημένος στις 8 Ιανουαρίου 1967) είναι Αμερικανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,01 μ. και αγωνιζόταν ως σμολ φόργουορντ.
Κολλεγιακή καριέρα
Ο Γουίλι Άντερσον εισήχθη στο Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια το 1984 και συμμετείχε στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα με την μπασκετική ομάδα του Πανεπιστημίου, τους Τζόρτζια Μπουλντόγκς.
Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια το 1988, σε ηλικία 21 ετών.
Επαγγελματική καριέρα
Ο Γουίλι Άντερσον συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ το 1988 και εξασφάλισε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Σαν Αντόνιο Σπερς. Στην ομάδα του Σαν Αντόνιο αγωνίστηκε για επτά χρόνια.
Τη διετία 1995-1997 αγωνίστηκε στο ΝΒΑ με τους Τορόντο Ράπτορς, τους Νιου Γιορκ Νικς και τους Μαϊάμι Χιτ.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου 1996-97 πέρασε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Την περίοδο 1997-98 αγωνίστηκε με τη φανέλα της ΑΕΚ, με την οποία έφτασε στον τελικό της Ευρωλίγκα του 1998.
Το 1998 μετεγγράφη στην Μακάμπι Τελ Αβίβ, ομάδα του Ισραήλ.
Ο Γουίλι Άντερσον αποχώρησε από την ομάδα του Ισραήλ λίγο καιρό μετά την υπογραφή του συμβολαίου του και αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Γουίλι Άντερσον έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης των ΗΠΑ.
Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει με την Εθνική ομάδα των ΗΠΑ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαν Αντόνιο Σπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τορόντο Ράπτορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Γιορκ Νικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μαϊάμι Χιτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Τελ Αβίβ
Set the Controls for the Heart of the Sun
Το Set the Controls for the Heart of the Sun είναι τραγούδι του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Pink Floyd που κυκλοφόρησε στο δεύτερο άλμπουμ τους A Saucerful of Secrets το 1968. Είναι το τρίτο κομμάτι του δίσκου.
Πριβόλνογιε
Το Πριβόλνογιε (Приво́льное) είναι μια αγροτική τοποθεσία (σέλο) στην επαρχία Κρασνογκβαρντέισκι του κράι Σταυρούπολης στη Ρωσία. Βρίσκεται στον ποταμό Γιεγκόρλικ και το 2010 είχε πληθυσμό 3.350 κατοίκων.
Αξιοσημείωτα άτομα
Ως παιδί, ο Γκορμπατσόφ έζησε τον Σοβιετικό λιμό του 1932-1933. Υπενθύμισε στην αυτοβιογραφία του ότι "Σε αυτό το απαίσιο έτος [1933], σχεδόν το ήμισυ του πληθυσμού του μητρικού μου χωριού, του Πριβόλνογιε, λιμοκτόνησε, συμπεριλαμβανομένων δύο αδελφών και ενός αδελφού του πατέρα μου."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ρωσικά Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας
Cyprus Turkish Airlines
μικρογραφία|240px|[[Boeing 737-800 της ΚΤΗΥ]]
I Know What I Like (In Your Wardrobe)
I Know What I Like είναι το πρώτο τραγούδι που τοποθετήθηκε στο chart από το βρετανικό ροκ συγκρότημα Genesis. Το τραγούδι κυκλοφόρησε ως σινγκλ στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Φεβρουάριο του 1974 με το τραγούδι "Twilight Alehouse" που είχε ηχογραφηθεί την εποχή των εγγραφών για το άλμπουμ Foxtrot (1972) ως B-side.
Cyprus Turkish Airlines
Η Cyprus Turkish Airlines (Kıbrıs Türk Hava Yolları-KTHY) ήταν η αεροπορική εταιρεία του ψευδοκράτους στην Κύπρο. Ιδρύθηκε αμέσως μετά τον «Αττίλα 2» στην κατεχόμενη Λευκωσία και τερμάτισε τις δραστηριότητές της τον Ιούνιο του 2010. Οι Κυπριακές Τουρκικές Αερογραμμές ήταν νομικά εταιρεία με έδρα την Τουρκία αλλά είχαν ως βάση τους το αεροδρόμιο της Τύμπου (Ercan) (ΙΑΤΑ: ECN), στα κατεχόμενα. Οι Κυπριακές Τουρκικές Αερογραμμές δραστηριοποιούνταν κυρίως σε ναυλωμένες πτήσεις από τα κατεχόμενα προς την Ευρώπη (κυρίως Αγγλία) μέσω Τουρκίας.
I Know What I Like (In Your Wardrobe)
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1973
Cyprus Turkish Airlines
Στην Κύπρο νόμιμα αεροδρόμια αναγνωρίζονται διεθνώς αυτά που ελέγχει η Κυπριακή Δημοκρατία και συγκεκριμένα της Λάρνακας και της Πάφου και αεροσκάφη που αναχωρούν ή κατευθύνονται προς την "ΤΔΒΚ" δεν επιτρέπεται να προσγειωθούν σε αεροδρόμια της Ελλάδας και της Κύπρου.
Ιστορία
Αμέσως μετά την επιχείρηση «Αττίλας 2» και την παράνομη τουρκική εισβολή, τον Δεκέμβριο του 1974 ιδρύεται η ΚΤΗΥ, και οι πρώτες πτήσεις ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο του 1975. Μετά από ζημιογόνο πορεία η εταιρεία διέκοψε το πτητικό της πρόγραμμα στις 21 Ιουνίου 2010, ενώ οκτώ μέρες αργότερα, στις 29 Ιουνίου 2010, τερμάτισε οριστικά και τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες.
Πτήσεις
Η ΚΤΗΥ πετούσε προς:
Η KTHY δεν μπορούσε να πραγματοποιήσει πτήσεις από το εξωτερικό προς τα κατεχόμενα εδάφη λόγω της μη αναγνώρισης των αεροδρομίων της "ΤΔΒΚ" από την ΙΑΤΑ. Γι' αυτό το λόγο, μέχρι και σήμερα κάθε πτήση από και προς την κατεχόμενη Λευκωσία, πρέπει να κάνει ενδιάμεση στάση στην Τουρκία, με τους επιβάτες να κατεβαίνουν από το αεροσκάφος για επιπλέον ελέγχους ασφαλείας σε κάποιο αεροδρόμιο της Τουρκίας. Επίσης, όλα τα αεροσκάφη της εταιρείας ανήκαν στο Τουρκικό νηολόγιο και έφεραν την Τουρκική σημαία.
Στόλος
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Μαΐου 2005, ο στόλος της ΚΤΗΥ, είχε ως εξής: Σύνολο: 7 αεροσκάφη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκικές αεροπορικές εταιρείες Αερογραμμές
Havas
Η Havaş, είναι ιδιωτική Τουρκική εταιρεία, που παρέχει επίγεια εξυπηρέτηση αεροσκαφών και επιβατών με τις συμβεβλημένες με αυτή αεροπορικές εταιρείες. Οι αεροπορικές εταιρείες που συνεργάζονται με την Havaş είναι κυρίως μη Τουρκικές.
Ουσιαστικά, η Havaş είναι σαν την Ελληνική Goldair S.A. ή σαν την Ελβετική Swissport. Η Havaş έχει σταθμούς στα κυριότερα Τουρκικά αεροδρόμια.
Ιστορία
Τον Απρίλιο του 1995, η Τουρκική Κυβέρνηση προχώρησε σε μερική ιδιωτικοποίηση της Havaş, με τη Ciner Group να αγοράζει ορισμένες μετοχές. Το Μάρτιο του 1998, η Ελβετική Swissport απέκτησε το 40% της Havaş. Έκτοτε, η Havaş είναι πλήρως ιδιωτική. Μέχρι τον Ιούνιο του 2005, η Swissport κατείχε το 40% των μετοχών και η Ciner Group το υπόλοιπο 60%. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, η TAV (Tepe-Akfen Ventures) απέκτησε το 60% της Ciner Group. Έτσι, η Havaş λειτουργεί σε συνεργασία με την TAV.
Η TAV είναι ιδιαίτερα δυναμική εταιρεία στην πολιτική αεροπορική σκηνή της Τουρκίας, κατασκευάζοντας και διαχειριζόμενη αεροδρόμια.
Αεροδρόμια λειτουργίας
Η Havaş λειτουργεί στα εξής 10 Τουρκικά αεροδρόμια:
Με «^» είναι τα αεροδρόμια όπου η Havaş προσφέρει στους επιβάτες δωρεάν μετακίνηση με λεωφορείο, από/προς το κέντρο της πόλης που βρίσκονται.
Λειτουργία
Ως μέλος της ΙΑΤΑ, η Havaş λειτουργεί βάσει των κανονισμών ασφαλείας και λειτουργίας που έχει θεσπίσει η ΙΑΤΑ.
Υπηρεσίες
Η Havaş δραστηριοποιείται στους εξής τομείς:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστότοπος Havaş
Κατηγορία:Τουρκικές αεροπορικές εταιρείες
Γλώσσα Γιορούμπα
Γιορούμπα ονομάζεται η γλώσσα που ομιλείται από 20 εκατομμύρια ανθρώπους σε ορισμένες περιοχές της Νιγηρίας, του Τόγκου και του Μπενίν. Ανήκει στη γλωσσική οικογένεια των Νιγηροκογκολέζικων γλωσσών, στην υποοικογένεια των Ατλαντικοκογκολέζικων γλωσσών, στην ομάδα Βολτονιγηρικών γλωσσών και στην υποομάδα Γιορουμποειδών γλωσσών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γ Γ Γ Κατηγορία:Γλώσσες της Τζαμάικας Κατηγορία:Γλώσσες του Τόγκο
Σάβιλ Ρόου
μικρογραφία|Η Σάβιλ Ρόου στη διασταύρωση με την οδό Burlington Gardens Η Σάβιλ Ρόου '    ή Savile Row (προφέρεται /ˌsævɪl ˈroʊ/) είναι δρόμος στο Μέιφερ του κεντρικού Λονδίνου, και είναι γνωστός κυρίως για την παραδοσιακή κατά παραγγελία ραπτική για άνδρες. Ο δρόμος είχε ποικίλη ιστορία που περιλαμβάνει την στέγαση της έδρας της Βασιλικής Γεωγραφικής Εταιρείας στο νούμερο 1 της Σάβιλ Ρόου, όπου σχεδιάστηκαν και εν τέλει πραγματοποιήθικαν σημαντικές βρετανικές εξερευνήσεις στην Αφρική και τον Νότιο Πόλο, και πιο πρόσφατα το γραφείο Apple των Beatles στο νούμερο 3, όπου η τελική ζωντανή παράσταση της μπάντας πραγματοποιήθηκε στο πάνω όροφο του κτιρίου.
Η ιστορία
Αρχικά ονομαζόταν οδός Σάβιλ, χτίστηκε μεταξύ 1731 και 1735 ως επέκταση τις περιοχής Burlington Estate. Σχεδιάστηκε υπό την επίδραση της ερμηνείας του Μπέρλινγκτον με την Παλλαντιανή αρχιτεκτονική, γνωστή ως "Burlingtonian". Ο Henry Flitcroft, υπό την επίβλεψη του Daniel Garrett, φαίνεται να ήταν ο κύριος αρχιτέκτονας, αν και τα 1 και 22-23 σχεδιάστηκαν από τον Ουίλιαμ Κεντ. Αρχικά εκεί διέμεναν κυρίως αξιωματικοί του στρατού και οι σύζυγοι τους, αργότερα όμως προσωπικότητες όπως ο Ουίλιαμ Πιτ ο νεότερος και ο Ιρλανδός συγγραφέας και βουλευτής Richard Brinsley Sheridan έγιναν κάτοικοι της περιοχής.
Οι ράφτες
μικρογραφία|Ράφτες σε άγνωστο οίκο της Σάβιλ Ρόου το 1780 Η φήμη της Savile Row βασίζεται ουσιαστικά στην έννοια του "bespoke". Δηλαδή την ανδρική κατά παραγγελία ραπτική, όπου κάθε ένδυμα π.χ. κοστούμι είναι κατασκευασμένο για να ταιριάζει αποκλειστικά σε έναν συγκεκριμένο πελάτη με βάση τις προτιμήσεις και τα μέτρα του. Ο όρος «bespoke», ο οποίος έχει μια ετυμολογία αναπτυσσόμενη από τον όρο που χρησιμοποιούσαν κατα τον 17ο αιώνα για την ραπτική. Οι ράφτες της Savile Row υποστηρίζουν ότι στην έννοια του "bespoke", εννοείται η κοπή και και η ραφή στο χέρι. Ωστόσο, μετά από απόφαση της Αρχής Διαφημιστικών Προτύπων το 2008, ο όρος μπορεί τώρα να χρησιμοποιείτε και σε ρούχα που έχουν υποστεί επεξεργασία μέσω μηχανής, υπό τον όρο ότι είναι κατασκευασμένα επί μέτρο. Τα κοστούμια, στον οίκο Kilgour, κοστίζουν τουλάχιστον £5000. Ο δημιουργικός διευθυντής Carlo Brandelli δεν προτίθεται να κάνει καμία έκπτωση στο ζήτημα του κόστους, δεδομένου της τεράστιας ζήτησης παγκόσμιου χαρακτήρα στους οίκους της Savile Row στους οποίους ανήκει και ο οίκος Kilgour.
Στους πελάτες της Savile Row περιλαμβάνονται ο ναύαρχος Νέλσον, ο Ναπολέων Γ΄, ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, μονάρχες και μέλη της Βρετανικής Βασιλικής οικογένειας όπως ο πρίγκιπας Κάρολος, ο Τζουντ Λο, ο Μοχάμεντ Αλί Τζίνα ιδρυτής του Πακιστάν αλλά και φανταστικοί χαρακτήρες όπως ο ήρωας του Ίαν Φλέμινγκ, Τζέιμς Μποντ. Τόσο ο Φλέμινγκ όσο και ο χαρακτήρας του Τζέιμς Μποντ φορούσαν κοστούμια που σχεδιάστηκαν από ράφτες της Savile Row, ιδιαίτερα τον Anthony Sinclair.
Οι ράφτες, που που προσελκύονταν από από την πολυτέλεια και την φύση επιρροής των κατοίκων του Savile Row  άρχισαν να ανοίγουν επιχειρήσεις στην περιοχή στα τέλη του 18ου αιώνα, πρώτα στην οδό Cork, περίπου το 1790, και στη συνέχεια το 1803 στην ίδια την Savile Row. Κανένας από αυτούς τους οίκους ραπτικής δεν επιβιώνει σήμερα, αν και ο οίκος Henry Poole & Co, ο οποίος, μέσω της υπόσχεσης του Εδουάρδου Ζ', βοήθησε να γίνει ο δρόμος κέντρο για την ανδρική ραπτική παγκοσμίως,  εξακολουθεί να έχει παρουσία στην Savile Row έως και σήμερα. Ο Henry Poole μετέφερε την εταιρεία του στο νούμερο 32 της Savile Row το 1846, μετά το θάνατο του πατέρα του James Poole. Η εταιρεία βρίσκεται τώρα στο νούμερο 15. Ο οίκος Henry Poole θα πιστωθεί αργότερα τον τίτλο του δημιουργού του ενδύματος για βραδινές περιστάσεις γνωστό στην Ελλάδα και ως σμόκιν. Το οποίο το κατασκεύασε για πρώτη φορά όπως λέγεται για το πρόσωπο του βασιλιά Εδουάρδου Ζ'.μικρογραφία|Πινακίδα της οδού Σάβιλ ΡόουΗ μορφή του κουστουμιού και το ράψιμο άλλαξε στις αρχές του 20ου αιώνα από τον Frederick Scholte όταν ανέπτυξε την αγγλική μορφή για τον δούκα του Windsor. Το στυλ "dress soft" του Scholte εξελίχθηκε στο "London cut" (λονδρέζικο κόψιμο ή αγγλικό στυλ), το στυλ του οίκου Anderson & Sheppard, από τον Per Anderson, μαθητευόμενο από τον Sholte. Αν και η φήμη της ραπτικής στην Savile Row έγκειται στα κατά παραγγελία κοστούμια, έτοιμα ενδύματα δίχως προσαρμογή εισήχθησαν από τον οίκο Gieves & Hawkes σε περιορισμένο αριθμό τα οποία διατίθενται για αγορά και από το ηλεκτρονικό τους κατάστημα. Ο συγκεκριμένος οίκος και εταιρεία δημιουργήθηκε το 1974 από τη συγχώνευση των δύο ξεχωριστών επιχειρήσεων που χρονολογούνται από τα τέλη του 19ου αιώνα: Gieves ένας οίκος ραπτικής ο οποίος εξυπηρετούσε τις ανάγκες του βασιλικού Ναυτικού και ιδρύθηκε στο Portsmouth. και ο Hawkes ήταν ένας οίκος ραπτικής και πιλοποιίας με έδρα το Λονδίνο που εξυπηρετούσε κατά κύριο λόγο τις ανάγκες του Βρετανικού στρατού. Η ανάπτυξη της ραπτικής συνεχίστηκε το 1969 με την Nutters of Savile Row. Ο οίκος Nutters of Savile Row άνοιξε την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου το 1969 από τον Tommy Nutter, που είχε εργαστεί στους οίκους Donaldson και Williamson & Ward. Είχε αναλάβει μαζί με τον οίκοο του Edward Sexton την Cilla Black και τον Peter Brown από το Apple Corps της Beatles. Οι πελάτες τους συμπεριλάμβαναν τους Beatles, τον Mick Jagger, τον Elton John και τον Andrew Lloyd Webber. Ο Nutter εγκατέλειψε την συνεργασία το 1976 και πήγε να εργαστεί στον οίκο Kilgour. Πέθανε το 1992.
Η ανάπτυξη επιβραδύνθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Τρεις ράφτες, ο Ozwald Boateng, ο Timothy Everest (μαθητευόμενος του Nutter) και ο Richard James , έγιναν τότε γνωστοί για την αναζωογόνηση του μοντέλου για τη σύγχρονη αγορά - έχοντας ο καθένας ένα ξεχωριστό ύφος ανεξάρτητα από τα πατρόν της Savile Row. Ο επαγγελματίας δημοσίων σχέσεων Alison Hargreaves διατύπωσε τον όρο "New Bespoke Movement" για να περιγράψει συλλογικά το έργο αυτής της «νέας γενιάς» ραπτών, αμφισβητώντας το παραδοσιακό ύφος της Savile Row. Ο πιο γνωστός και εμπορικά επιτυχημένος μέχρι σήμερα οίκος αυτού του ρεύματος είναι αυτός του Edward Sexton.
Κατά την περίοδο της πανδημίας του COVID-19, πολλοί οίκοι ραπτικής στη savile Row όπως φερειπείν ο οίκος Huntsman, κατασκεύασαν κινούμενα ρομπότ με εφαρμοσμένες κάμερες και οθόνες ώστε να γίνεται η μέτρηση και η προσαρμογή του κατά παραγγελία ενδύματος. Οι εργαζόμενοι στους οίκους ραπτικής της savile row αναφέρουν ότι η συγκεκριμένη τεχνολογία πέρα από την ασφάλεια που τους προσφέρει έναντι της μετάδοσης του ιός, έχει αποδειχθεί χρήσιμη και ωφέλιμη καθώς τους προσφέρει τη δυνατότητα να εξυπηρετούν τους πελάτες τους άμεσα από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου και αν βρίσκονται, και επειδή τους δίνει τη δυνατότητα να τραβούν στιγμιότυπα από την διαδικασία ώστε να τα χρησιμοποιήσουν αργότερα στην δημιουργία του ενδύματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λονδίνο
Ράιαν Μπάμπελ
<div class="plainlinks" style="margin-left:0.5em; margin-bottom:0.5em; border-top:1px solid #ccc; border-bottom:1px solid #ccc; padding:2px; background:#F9F9F9; text-align:left; font-size:95%;"> Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!
Ο Ράιαν Γκούνο Μπάμπελ (Ryan Guno Babel, 19 Δεκεμβρίου 1986) είναι Ολλανδός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται αυτό τον καιρό στη Γαλατασαράι. Μπορεί να αγωνιστεί ως επιθετικός ή αριστερός μέσος.
Ξεκίνησε την καριέρα του στον Άγιαξ το 1998, καταφέρνοντας να ανελιχτεί από τα τμήματα υποδομής του ολλανδικού συλλόγου στην πρώτη ομάδα. Αγωνίστηκε τρεις σεζόν με την πρώτη ομάδα πριν πάρει μεταγραφή για τη Λίβερπουλ στα μέσα του 2007, όπου, υπό τις οδηγίες τριών διαφορετικών προπονητών, απέτυχε να πείσει για τις ικανότητές του, μην μπορώντας να βρει θέση βασικού στην πρώτη ομάδα του συλλόγου του αγγλικού λιμανιού. Πουλήθηκε στη Χόφενχαϊμ τον Ιανουάριο του 2011 με ένα ποσό κοντά στο μισό αυτού που δαπάνησε η Λίβερπουλ για να τον αποκτήσει από τον "Αίαντα". Αποτελεί μέλος της Εθνικής Ολλανδίας από το 2005, και έχει εκπροσωπήσει τη χώρα του σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες.
Πρώιμη Καριέρα
Μεγάλωσε στη συνοικία Μπάιλμερμερ του Άμστερνταμ και έδειχνε ενδιαφέρον για το ποδόσφαιρο από μικρή ηλικία. Εμπνεόμενος από τα τοπικά ποδοσφαιρικά ταλέντα, όπως ο Ρουντ Γκούλιτ και ο Φρανκ Ράικαρντ, έπαιξε στις τοπικές νεανικές ομάδες Σ.Φ. Ντίεμεν και Φόρτιους. Το 1997 πήγε σε δοκιμαστικά νεαρών παικτών που διοργάνωνε ο Άγιαξ. Κατάφερε να περάσει τον πρώτο γύρο δοκιμών, αλλά απέτυχε να προχωρήσει παραπέρα. Παρόλα αυτά, την επόμενη χρονιά ο Άγιαξ τον δέχτηκε και αγωνίστηκε τη σεζόν 1999–00 με την ομάδα Δ1 του συλλόγου της ολλανδικής πρωτεύουσας. Έχοντας περάσει από τις ομάδες Γ1, B1 και A1 του συλλόγου, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο τον Ιανουάριο του 2004.
Από τον Άγιαξ στην Λίβερπουλ
Ξεκινά την επαγγελματική του καριέρα στον Άγιαξ. Σημειώνει 14 τέρματα σε 4 σεζόν και κατακτά το Πρωτάθλημα Ολλανδίας το 2004. Συμμετέχει επίσης στο Τσάμπιονς Λιγκ, όπου σημειώνει δύο γκολ.
Σύντομα γίνεται περιζήτητος από τις ευρωπαϊκές ομάδες και μετακομίζει το 2007 σε ηλικία 21 ετών στη Λίβερπουλ με αντάλλαγμα 17 εκατομμύρια ευρώ. Συμμετέχει τότε σε 133 αγώνες και σημειώνει 23 τέρματα σε τρεις σεζόν με τη φανέλα του αγγλικού συλλόγου, αλλά ο Ραφαέλ Μπενίτεθ προτιμά τις περισσότερες φορές στη θέση του τον Φερνάντο Τόρρες ή τον Ντιρκ Κάιτ.
Χόφενχαϊμ, ένα νέο ξεκίνημα
Τον Φεβρουάριο του 2011, ενώ η Λίβερπουλ (μακριά από τον καλό της εαυτό, όντας σε απόσταση μεγαλύτερη των 15 βαθμών από τις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας) επιθυμεί να επιταχύνει την έλευση του Ουρουγουανού επιθετικού Λουίς Σουάρες (επίσης προερχόμενος από τον Άγιαξ, μεταγράφεται στη νέα και φιλόδοξη γερμανική ομάδα της Χόφενχαϊμ για ένα ποσό κοντά στα 7 εκατομμύρια ευρώ.
Στην εθνική ομάδα
Στην πρώτη του συμμετοχή με τους Ολλανδούς απέναντι στη Ρουμανία, στις 26 Μαρτίου 2005, πετυχαίνει το δεύτερο τέρμα της ομάδας του (νίκη 2–0).
Τον Μάιο του 2008, επιλέγεται στην 23μελή αποστολή της Ολλανδίας που θα πάρει μέρος στο Euro 2008 που λαμβάνει χώρα στα γήπεδα της Αυστρίας και της Ελβετίας, αλλά ένας τραυματισμός στον αστράγαλο τον αποτρέπει από τη συμμετοχή στη συγκεκριμένη διοργάνωση. Αντικαθίσταται από τον Καλίντ Μπουλαρούζ.
Στην εθνική ελπίδων
Στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ελπίδων του 2007 που γινόταν στη χώρα του, σημειώνει το δεύτερο τέρμα της ομάδας του απέναντι στη Σερβία (νίκη 4–1). Ήταν ένας εκ των πρωταγωνιστών της καλής πορείας της ομάδας του στη διοργάνωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χόφενχαϊμ 1899 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κασίμπασα Σπορ Κουλουμπού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αΐν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Λα Κορούνια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπεσίκτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούλαμ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ολλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ ΗΑΕ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008
NGC 89
Ο NGC 89 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό του Φοίνικα και ανοίκει στη Τετράδα του Ρόμπερτ, μια ομάδα τεσσάρων αλληλεπιδρώντων γαλαξιών. Έχει πυρήνα Σίφερτ 2 και εκπέμπει ακτινοβολία Hα. Ενδέχεται επίσης να έχει απολέσει τα αποθέματα αερίων ουδέτερου υδρογόνου (H1) που είχε εξαιτίας της βαρυτικής αλληλεπίδρασης με τους άλλους γαλαξίες της Τετράδας, πιθανότερα με τον NGC 92.
Ανακαλύφθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1834 από τον αστρονόμο Τζων Χέρσελ (John Herschel).
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />