cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζόφια Ναουκόφσκα
Μνημόνευση
Με απόφαση της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης, ένας από τους κρατήρες πρόσκρουσης στην Αφροδίτη ονομάστηκε Nałkowska και στο Λούμπλιν (στο Βρότκουφ) το όνομά της τιμήθηκε στο όνομα ενός οικιστικού συνεταιρισμού (Spółdzielnia Mieszkaniowa im. Wacława i Zofii Nałkowskich). Το όνομα ενός άλλου δρόμου στην ίδια συνοικία μνημονεύει το σημαντικό έργο της Medaliony (ul. Medalionów). Σε διάφορες πόλεις και χωριά της Πολωνίας υπάρχουν δρόμοι με το όνομά της.
Στο Βοουόμιν υπάρχει το Μουσείο των Ζόφια και Βάτσουαφ Ναουκόφσκι.
Στις 10 Οκτωβρίου 2020, μια ζωγραφική και κεραμική τοιχογραφία που απεικονίζει την εικόνα της Ναουκόφσκα αποκαλύφθηκαν στο Τίχι. Το έργο των Μάρτα Πίρουγκ-Χελίνσκα και Μάρεκ Γκρέλα τοποθετήθηκε στην πρόσοψη του κτιρίου στην Οδό Ναουκόφσκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνές ποιήτριες Κατηγορία:Πολωνοί απομνημονευματογράφοι Κατηγορία:Πολωνοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Πολωνοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνοί φεμινιστές Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1947-1952) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1952-1956) Κατηγορία:Μέλη της Πολωνικής Ακαδημίας Λογοτεχνίας Κατηγορία:Χρυσή Δάφνη της Πολωνικής Ακαδημίας Λογοτεχνίας Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λαβάρου της Εργασίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Άγιος Ιάκωβος Αμμοχώστου
Ο Άγιος Ιάκωβος είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Θεόχρηστος Α´ ο Κυρηναίος
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Κυρηναίοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Πεντραξίνες
Οι πεντραξίνες (αγγλ. pentraxins) είναι λεκτίνες που υιοθετούν μια ασυνήθιστη τεταρτοταγή δομή, στην οποία πέντε πανομοιότυπες υπομονάδες συνδυάζονται ώστε να σχηματίσουν ένα επίπεδο δακτύλιο με μια κεντρική οπή.
Η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη είναι μια πεντράξινη που λειτουργεί για να περιορίσει τη βλάβη των ιστών, την οξεία φλεγμνονή, και τις αυτοάνοσες αντιδράσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωτεΐνες
Κάστρο Ακρωτηρίου
Ιστορία
Το κάστρο χτίστηκε τον 13ο αιώνα από τη Δημοκρατία της Βενετίας, η οποία κατέλαβε τη Σαντορίνη το 1207. Πρόθυμοι να οχυρώσουν το νησί, οι Βενετοί κατασκεύασαν μια σειρά από φρούρια και πύργους-παρατηρητήρια σε σημεία στρατηγικής σημασίας γύρω από το νησί. Κοντά στο μικρό χωριό πλαγιά του Ακρωτηρίου, Ενετοί μηχανικοί κατασκεύασαν ένα νέο κάστρο στην κορυφή του προϋπάρχοντος βυζαντινού παρατηρητηρίου. Το κάστρο έγινε μια από τις πιο υπερασπίσιμες θέσεις στο νησί. Το φρούριο δεν έπεσε για αρκετές εκατονταετίες. Τελικά παραδόθηκε στους Τούρκους το 1617 στους Βενετοτουρκικούς πολέμους. Το κάστρο ήταν σε σχετικά καλή κατάσταση μέχρι το 1956, όταν ένας σεισμός το μετέτρεψε σε ερείπια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σαντορίνη
Άγιος Νικόλαος Αμμοχώστου
Ο Άγιος Νικόλαος είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Άγιος Ιάκωβος (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Άγιος Ιάκωβος μπορεί να αναφέρεται:
Λάμπος ο Φιλίππειος
Ο Λάμπος ο Φιλίππειος (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τους Φιλίππους της Μακεδονίας, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του τέθριππου στους 119ους (304 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο Παυσανίας κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ. ανέφερε πως είχε δει το μνημείο του το οποίο αποτελούνταν από ένα άρμα με αναβάτες τον Λάμπο και μια μικρή κοπέλα -πιθανώς ως προσωποποίηση της Νίκης κατά τον Λουίτζι Μορέτι-. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Αλτίνοβα
Το Αλτίνοβα είναι χωριό της επαρχίας Ισκέλε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Άγιος Ιάκωβος Αμμοχώστου. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Ισκέλε
Θεόχρηστος Β´ ο Κυρηναίος
Ο Θεόχρηστος Β´ ο Κυρηναίος (4ος/3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Κυρήνη, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του τέθριππου στους 120ους (300 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο παππούς ήταν ο Θεόχρηστος Α´ ο οποίος είχε υπάρξει ολυμπιονίκης στο ίδιο αγώνισμα το 360 π.Χ., ενώ ο πατέρας του ήταν νικητής του τέθριππου στα Ίσθμια. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Κυρηναίοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Οίκος των Ντάντολο
Το επώνυμο Δάνδολος, εξελληνισμένη μορφή του ιταλικού Ντάντολο (Dandolo), ήταν επώνυμο επιφανούς αρχοντικής οικογενείας της Βενετίας, από την οποία προήλθαν 4 δόγηδες, αλλά και άλλων προσώπων. Πρόσωπα σε αμφότερες της κατηγορίες είναι τα παρακάτω:
Σύνδρομο Κλάμα της Γάτας
Το σύνδρομο Cri du Chat αποτελεί σχετικά σπάνια γενετική διαταραχή. Η συχνότητά που εμφανίζεται είναι 1 ανά 25.000 – 50.000 γεννήσεις και δε φαίνεται να επηρεάζεται από γεωγραφική τοποθεσία, φυλή ή θρήσκευμα. Εν ζωή βρίσκονται περισσότερα κορίτσια παρά αγόρια, που φέρουν το σύνδρομο. Η αναλογία υπολογίζεται ότι είναι 3 κορίτσια ανά 2 αγόρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σπάνια γενετικά σύνδρομα
Ιωάννης της Σλαβονίας
Ο Ιωάννης, ουγγρικά: János (1354 - 1360) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού ήταν δούκας της Σλαβονίας.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Στεφάνου δούκα της Κροατίας, Δαλματίας & Σλαβονίας και τη Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Δ΄ της Γερμανίας.
Ο πατέρας του απεβίωσε λίγο μετά τη γέννησή του και ο Ιωάννης τον διαδέχθηκε ως δούκας της Κροατίας, Δαλματίας & Σλαβονίας. Ο θείος του Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας & της Πολωνίας ήταν άτεκνος, έτσι ο Ιωάννης ήταν και διάδοχος της Ουγγαρίας & της Πολωνίας. Η μητέρα του ανέλαβε επίτροπος και επειδή υπήρχε πόλεμος με τη Βενετία, όρισε έναν μπάνο για να διοικεί την Κροατία & Δαλματία και έναν λοχαγό για τη Σλαβονία.
Ο Ιωάννης απεβίωσε το 1360 σε ηλικία έξι ετών. Το 1374 απεβίωσε η μητέρα του Μαργαρίτα και το 1382 ο θείος του Λουδοβίκος Α΄.
Άγιος Νικόλαος Πογωνίας Αιτωλοακαρνανίας
Για λήμμα με το ίδιο όνομα, δείτε τον οικισμό Άγιος Νικόλαος (τοπωνύμια Ελλάδας)
Ο Άγιος Νικόλαος είναι νησίδα η οποία βρίσκεται στις ακτές της Αιτωλοακαρνανίας (προς τη Λευκάδα) και στον όρμο του Βαρκό Πογωνιάς, νοτιοδυτικά του οικισμού. Το νησάκι δεν έχει κατοίκους και ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1940 να ανήκει στην τότε κοινότητα Πογωνιάς και να καταργείται το 1961. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί την Πογωνιά, το Στενό και το Βαρκό συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Πογωνιάς που ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Παλαίρου του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες Κατηγορία:Δήμος Ακτίου - Βόνιτσας
Χέντρικ Φοχτ
Ο Χέντρικ Φοχτ (Hendrik Voogd, 10 Ιουλίου 1768 – 4 Σεπτεμβρίου 1839) ήταν Ολλανδός ζωγράφος και χαράκτης, κυρίως τοπιογράφος, που έζησε στην Ιταλία.
Η ζωή του
thumb|«Ιταλικό τοπίο με πεύκα-ομπρέλες» (1807), συλλογή του [[Ρέικσμουζεουμ, Άμστερνταμ]] Ο Φοχτ γεννήθηκε στο Άμστερνταμ και από την ηλικία των 15 ετών σπούδασε σε μια τοπική σχολή και αργότερα μαθήτευσε κοντά στον δημιουργό ταπετσαριών Γιουριάαν Αντρίεσεν (Jurriaan Andriessen, 1742-1819). Η οικονομική ενίσχυση από τον συλλέκτη τέχνης του Άμστερνταμ Ντ. Φερστήχ (D. Versteegh, 1751-1822) επέτρεψε στον Φοχτ να ταξιδέψει το 1788 στη Ρώμη, ώστε να εκπαιδευθεί περαιτέρω στην τοπιογραφία.
Διαμένοντας στην Ιταλία, ο Φοχτ έγινε φίλος με πολλούς ονομαστούς τοπιογράφους, όπως ήταν οι Νικολά-Ντιντιέ Μπογκέ (Nicolas-Didier Boguet), Γιόχαν Κρίστιαν Ράινχαρτ και τον Γιόχαν Μάρτιν φον Ρόντεν. Λίγα είναι γνωστά σχετικώς με τη ζωή του Φοχτ από εκεί και πέρα. Παρέμεινε στην Ιταλία μέχρι τον θάνατό του, με εξαίρεση μια σύντομη επίσκεψη στην πατρίδα του το 1828. Δεν νυμφεύθηκε ποτέ και δεν απέκτησε απογόνους, όσο τουλάχιστον είναι γνωστό. Ο Φοχτ πέθανε στη Ρώμη σε ηλικία 71 ετών. Από τη νεκρολογία του, φαίνεται ότι εκείνη την εποχή τον θεωρούσαν «παλιομοδίτικο» και μικρής επιρροής. Αλλά η ανακάλυψη το 1959 περίπου διακοσίων έργων του στο Κάστρο Ντύφενφόρντε in Νότια Ολλανδία αναζωογόνησε το ενδιαφέρον για τη ζωγραφική του.
Το έργο του
Τα έργα του Φοχτ από τα πρώτα του χρόνια στη Ρώμη είναι εγχρωματισμένα σχέδια, στο τυπικό γραμμικό στιλ του ύστερου 18ου αιώνα. Μία από τις μεγάλες του επιδράσεις υπήρξε ο Κλωντ Λορραίν και εξαιτίας των ομοιοτήτων στο ύφος ο Φοχτ πήρε το προσωνύμιο «ο Ολλανδός Κλωντ Λορραίν». Ωστόσο, παρά τις επιδράσεις αυτές, ο Φοχτ διετήρησε επιρροές από την ολλανδική του κληρονομιά. Πειραματίσθηκε με ασυνήθιστα φαινόμενα του φωτισμού και τις οργιώδεις φυλλωσιές. Μετά το 1806 εμφανίζονται σε σημαντικό βαθμό βοοειδή στα σχέδια και στους πίνακές του. Μερικά από τα έργα του εκτίθενται σήμερα στο Ρέικσμουζεουμ του Άμστερνταμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Γλαύκων (ολυμπιονίκης)
Ο Γλαύκων ο Αθηναίος (γιός του Ετεοκλή, 3ος αιώνας π.Χ.) ήταν Αθηναίος πολιτικός και αγωνοθέτης στα Παναθήναια, και αργότερα αποτέλεσε υψηλόβαθμος μέλος της κυβέρνησης του Πτολεμαίου Β´ στην Αλεξάνδρεια. Υπήρξε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του τέθριππου στους 127ους (272 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Γιαρνατσκόι
Το Γιαμάτσκιοϊ είναι χωριό της επαρχίας Γκαζιμαγούσα στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Άγιος Νικόλαος Αμμοχώστου. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Γκαζιμαγούσα
Ντόρις Ντέι
Η Ντόρις Μαίρη Ανν Κάππελχοφ (Αγγλικά: Doris Mary Ann Kappelhoff), γνωστή με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Ντόρις Ντέι (Doris Day, 3 Απριλίου 1922 – 13 Μαΐου 2019) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια γερμανικής καταγωγής.
Βιογραφία
Η Ντέι γεννήθηκε στο Σινσινάτι του Οχάιο στις 3 Απριλίου 1922, αν και η ίδια δήλωνε ως έτος γεννήσεως το 1924, και άρχισε τη σταδιοδρομία της τραγουδώντας σε μπάντα το 1939. Η δημοφιλία της άρχισε να αυξάνεται μετά την ηχογράφηση του τραγουδιού "Sentimental Journey" το 1945. Μετά την εγκατάλειψη της μπάντας του Λες Μπράουν για την έναρξη σόλο καριέρας, η Ντέι άρχισε τη μακρά συνεργασία της με την Columbia Records, από το 1947 ως το 1967 και με περισσότερες από 650 ηχογραφήσεις, που κατέστησαν την Ντέι μία από τις δημοφιλέστερες τραγουδίστριες του 20ού αιώνα. Το 1948 μία ακρόαση για τον σκηνοθέτη Μάικλ Κερτίζ, την οδήγησε στον πρώτο γυναικείο ρόλο της κινηματογραφικής ταινίας Το ρομάντζο των 7 θαλασσών (Romance on the High Seas).
Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της η Ντέι εμφανίσθηκε σε 39 κινηματογραφικές ταινίες που σημείωσαν μεγάλη εμπορική επιτυχία. Η Ντέι ήταν υποψήφια για Όσκαρ για την ερμηνεία της στην ταινία Τα Απόρρητα της Κρεβατοκάμαρας (Pillow Talk, 1959), χάνοντας το βραβείο από τη Σιμόν Σινιορέ. Κέρδισε τρία Βραβεία Henrietta, ένα βραβείο για το σύνολο της προσφοράς της από την Ένωση Κινηματογραφικών Κριτικών του Λος Άντζελες και, το 1989, το Βραβείο Χρυσής Σφαίρας Σεσίλ Ντε Μιλ για το σύνολο του έργου της στον κινηματογράφο. Γύρισε την τελευταία ταινία της το 1968.
Ως τραγουδίστρια, τιμήθηκε με το Βραβεία Γκράμι για Συνολική Προσφορά. Τραγούδησε επίσης το βραβευμένο με Όσκαρ τραγούδι «Que Sera, Sera» (στην ταινία του 1956 Ο άνθρωπος που γνώριζε πολλά). Το 2011 κυκλοφόρησε το 29ο άλμπουμ της, το My Heart, που έφθασε στο νo. 9 των Top 40 charts του Ηνωμένου Βασιλείου και μέχρι σήμερα (2015) η Ντέι παραμένει η μεγαλύτερη σε ηλικία εν ζωή καλλιτέχνιδα που έφθασε στο Τop 10 του Ην. Βασιλείου με άλμπουμ νέου υλικού.
Από το 1971 η Ντέι άρχισε τη δραστηριότητά της ως υπέρμαχος των δικαιωμάτων των ζώων, όταν συνίδρυσε τον σύλλογο "Actors and Others for Animals" («Ηθοποιοί και άλλοι υπέρ των ζώων»). Στα τέλη της δεκαετίας ίδρυσε τον δικό της μη κερδοσκοπικό οργανισμό, τον Doris Day Animal Foundation και αργότερα το Doris Day Animal League (DDAL).
Το 2004 η Ντόρις Ντέι τιμηθηκε με το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας από τον τότε Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους σε αναγνώριση των «διακεκριμένων υπηρεσιών της προς τη χώρα».
Η Ντέι παντρεύτηκε 4 φορές και απέκτησε ένα γιο, τον μουσικό Τέρυ Μέλτσερ (1942-2004), και έναν εγγονό. Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής της είχε αποσυρθεί από την ερμηνεία και ζούσε στο Κάρμελ της Καλιφόρνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Αμερικανοί τηλεπαρουσιαστές Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μουσική στο Οχάιο
Τζόζεφ Αλεξάντερ Έιμς
Ο Τζόζεφ Αλεξάντερ Έιμς (Joseph Alexander Ames, 1816-1872) ήταν Αμερικανός ζωγράφος, κυρίως γνωστός από τις προσωπογραφίες του. Αρχικώς ονομαζόταν Τζόζεφ Ημς (Joseph Emes) και γεννήθηκε στο χωριό Ρόξμπερυ του Νιου Χάμσαϊρ. Ξεκίνησε να ζωγραφίζει από παιδί και όταν ήταν 12 ετών ο συγγραφέας Χένρυ Θήοντορ Τάκερμαν έγραψε για έναν από τους πίνακές του. Αυτοδίδακτος, μετά από μέτρια επιτυχία στο Σώγκας της Μασαχουσέτης, ο Έιμς εγκαταστάθηκε στη Βοστώνη το 1841. Εκεί επεχείρησε να μιμηθεί το στιλ του Ουάσινγκτον Όλστον. Το 1848 ταξίδεψε στη Ρώμη, όπου ζωγράφισε μια καλή προσωπογραφία του Πάπα Πίου Θ΄, η οποία παρουσιάσθηκε στην ετήσια έκθεση της Εθνικής Ακαδημίας Σχεδίου (Νέα Υόρκη) το 1850. Επιστρέφοντας από την Ιταλία στις ΗΠΑ, του παραγγέλθηκαν πορτρέτα από τους πολιτικούς Ρούφους Τσόουτ, Ντάνιελ Γουέμπστερ και Αβραάμ Λίνκολν. Διατηρούσε ατελιέ στο κεντρικό Μέγαρο Έιμορυ (Amory Hall) της Βοστώνης περί το 1849 και αργότερα (περί το 1856) στην οδό Τρέμοντ και την οδό Σάμερ. Εκθέσεις των έργων του γίνονταν στο Boston Athenæum, στην Εθνική Ακαδημία Σχεδίου και την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Πενσυλβάνια. Στα τελευταία του χρόνια εγκαταστάθηκε στη Βαλτιμόρη και μετά στη Νέα Υόρκη, όπου και πέθανε σε ηλικία 56 ετών από «εγκεφαλικό πυρετό» (ασαφής όρος που μπορεί να αντιστοιχούσε σε εγκεφαλίτιδα, μηνιγγίτιδα ή εγκεφαλικό επεισόδιο από έντονη συγκίνηση).
Ο Τζόζεφ Έιμς ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Λέσχης Τεχνών της Βοστώνης.
Ο μικρός αδελφός του, ο Νέιθαν Έιμς, ήταν ποιητής και εφευρέτης, που κατοχύρωσε μεταξύ άλλων την πρώτη ευρεσιτεχνία για κυλιόμενη σκάλα στις ΗΠΑ. Επίσης, η σύζυγος του Τζόζεφ, η Σάρα Φίσερ-Έιμς (1817-1901), ήταν γλύπτρια.
Ματιάς Λεσόρ
Ο Ματίας Μισέλ Λεσόρ (Φορ-ντε-Φρανς, 29 Σεπτεμβρίου 1995) είναι Γάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,06 μέτρων και αγωνίζεται στη θέση του σέντερ για τον Παναθηναϊκό στο Πρωτάθλημα Ελλάδας και την Ευρωλίγκα.
Πρώτα χρόνια
Γεννημένος στο υπερπόντιο γαλλικό διαμέρισμα της Μαρτινίκας, ο Λεσόρ εντάχθηκε στις τάξεις νέων της Ελάν Σαλόν το 2010 και κέρδισε το γαλλικό εθνικό πρωτάθλημα με την ομάδα παίδων της Σαλόν το 2012 και το 2013 και με την ομάδα ανάπτυξής τους ("Εσπουάρ") το 2013. Βοήθησε επίσης την Σαλόν να κερδίσει το Τρόπαιο Μέλλοντος το 2013.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Λεσόρ έλαβε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο από τον σύλλογο τον Ιούνιο του 2014 και έκανε την πρώτη εμφάνισή του στη γαλλική κορυφαία κατηγορία Προ A την περίοδο 2014-15. Πριν γίνει επαγγελματίας, είχε σκεφτεί να εγγραφεί σε ένα πανεπιστήμιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και είχε έρθει σε επαφή με το Γκονζάγκα και την Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας. Είχε δράση σε 23 παιχνίδια ως πρωτάρης, με 2,0 πόντους ανά αγώνα, ενώ πήρε 2,0 ριμπάουντ ανά αγώνα. Την περίοδο 2015-16, σημείωσε τα πρώτα του λεπτά σε μία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση, το FIBA Europe Cup.
Τον Απρίλιο του 2016, δήλωσε για το ντραφτ του ΝΒΑ, αλλά αργότερα αποσύρθηκε. Την 1η Ιουνίου 2016, εντάχθηκε στην JSF Ναντέρ της 1ης Κατηγορίας Γαλλίας με συμβόλαιο τριών ετών. Τον Απρίλιο του 2017, κέρδισε τόσο το Κύπελλο Γαλλίας όσο και το FIBA Europe Cup με τη Ναντέρ.
Στις 11 Αυγούστου 2017, ο Λεσόρ υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον σερβικό σύλλογο Ερυθρό Αστέρα. Έπαιξε εκεί μόνο την περίοδο 2017–18, πριν υπογράψει με την ισπανική Ουνικάχα τον Ιούλιο του 2018.
Ο Λεσόρ πέρασε τη χρονιά 2019-20 στη Γερμανία με την Μπάγερν Μονάχου.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 2021, υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 2 μηνών με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ της 1ης Κατηγορίας Ισραήλ για να αντικαταστήσει τον τραυματία Άντε Ζίζιτς. Σε πέντε αγώνες, ο Λεσόρ είχε μέσο όρο 7.4 πόντους και 3.4 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Χώρισε τους δρόμους του με την ομάδα στις 26 Νοεμβρίου.
Στις 20 Δεκεμβρίου 2021, ο Λεσόρ υπέγραψε με την KK Παρτιζάν του Σερβικού Πρωταθλήματος και της Αδριατικής Λίγκα. Τη σεζόν 2021-22, στην Αδριατική Λίγκα μέτρησε 10.1 πόντους, 5.9 ριμπάουντ και 1.6 ασίστ ανά ματς. Στο Γιούροκαπ είχε 13.1 πόντους, 6.4 ριμπάουντ και 1 ασίστ σε 10 αναμετρήσεις. Στις 19 Ιουλίου 2022, ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ομάδα για ακόμα μία σεζόν. Τη σεζόν 2022-23 στην Ευρωλίγκα υπήρξε βασικός λόγος για την πορεία της Παρτιζάν μέχρι τα playoffs της διοργάνωσης, όπου αποκλείστηκε από την Ρεάλ Μαδρίτης (3-2), έχοντας 12 πόντους, 7.1 ριμπάουντ, 1.4 ασίστ και 19.1 PIR σε 38 αγώνες. Αυτό τον ανέδειξε σε μέλος της πρώτης καλύτερης πεντάδας της Ευρωλίγκα. Τον Απρίλιο του 2023, ανακοινώθηκε ότι αποτελεί μέλος της καλύτερης πεντάδας της Αδριατικής Λίγκας για πρώτη φορά καθώς επίσης και Καλύτερος Αμυντικός της διοργάνωσης. Στις 22 Ιουνίου 2023, κατέκτησε την Αδριατική Λίγκα, αφού η Παρτίζαν νίκησε με 3-2 στη σειρά των τελικών τον Ερυθρό Αστέρα.
Στις 27 Ιουνίου 2023, ανακοινώθηκε από τον Παναθηναϊκό για τα επόμενα δύο χρόνια.
Δικαιώματα ντράφτ ΝΒΑ
Ο Λεσόρ επιλέχθηκε στο ντραφτ στον δεύτερο γύρο ως η 50ή επιλογή στο ντραφτ του ΝΒΑ του 2017 από τους Φιλαδέλφια 76ερς. Τον Ιούλιο του 2019, τα δικαιώματά του στο ντραφτ ανταλλάχθηκαν στους Λος Άντζελες Κλίπερς ως μέρος ενός εμπορίου τεσσάρων ομάδων. Στις 19 Νοεμβρίου 2020, τα δικαιώματα ντραφτ του ανταλλάχθηκαν στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Τα δικαιώματα του Λεσόρ ανταλλάχθηκαν ξανά, στους Νιου Γιορκ Νικς, στις 20 Νοεμβρίου.
Εθνική Ομάδα
Ο Λεσόρ έπαιξε στο Nike Global Challenge του 2013, έχοντας κατά μέσο όρο 19.5 πόντους, 7.8 ριμπάουντ και 1.3 τάπες ανά παιχνίδι, ενώ έλαβε τιμητικές διακρίσεις για την ομάδα του Διεθνούς Τουρνουά.
Εκπροσώπησε τη Γαλλία στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Νέων Ανδρών του 2014 και του 2015. Το 2015, είχε 4.1 πόντους και 5.1 ριμπάουντ μέσο όρο στην πορεία προς τους ημιτελικούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Τελ Αβίβ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ναντέρ 92 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ελάν Σαλόν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μάλαγας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σερβικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019
Καρτερός ο Θεσσαλός
Ο Καρτερός ο Θεσσαλός (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Θεσσαλία, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του τέθριππου στους 128ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (268 π.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Ιστορία του Μαυροβουνίου κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Από το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κατά τη διάρκεια της νύχτας της 28ης Ιουλίου 1914, το Βασίλειο του Μαυροβουνίου τάχθηκε στο πλευρό της Σερβίας. Έχοντας διαδραματίσει σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια των αμέσως προηγούμενων βαλκανικών ενόπλων συγκρούσεων, το μικρό βασίλειο, νομικώς ανεξάρτητο από το 1910, ήρθε σε πιο στενή επαφή με τη Σερβία στο πλαίσιο των δύο βαλκανικών πολέμων. Η συγκεκριμένη σύγκλιση μεταξύ των δύο πλευρών ώθησε τους πολιτικούς του βασιλείου να υποστηρίξουν ενεργά τις νοτιοσλαβικές ταραχές εντός των εδαφών της Δυαδικής Μοναρχίας. Έπειτα από την κατάκτησή του από τα αυστροουγγρικά στρατεύματα κατά τις απαρχές του 1916, στο πλαίσιο των επακόλουθων των στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Σερβία, το βασίλειο όντας, πλέον, απομονωμένο αιτήθηκε, μέσω του βασιλέα του, Νικολάου, τους όρους ειρήνης των Κεντρικών Δυνάμεων. Καθώς το βασίλειο βρισκόταν, πλέον, υπό την κατοχή αυστροουγγρικών στρατιωτικών μονάδων, η διοίκησή του ανατέθηκε σε έναν γενικό κυβερνήτη, ενώ, παράλληλα, υπεβλήθη σε ένα αυστηρό καθεστώς στρατιωτικής κατοχής. Κατά την ίδια περίοδο, υπήρξε απόπειρα σχηματισμού εξόριστης κυβέρνησης, υπό την ηγεσία του μονάρχη, ο οποίος, ωστόσο, καθώς δεν τύχαινε θετικής αναγνώρισης, δεν ήταν σε θέση προκειμένου να διατηρήσει τη χώρα του στρατιωτικά ενεργή στο πλαίσιο της συγκεκριμένης ένοπλης σύγκρουσης η οποία και διαιωνιζόταν. Το 1918, έχοντας απολέσει την υποστήριξη των Γάλλων και των Σέρβων, απέτυχε να ανακτήσει τον έλεγχο του βασιλείου του, τα εδάφη του οποίου, τελικώς, ενσωματώθηκαν εντός του νεοϊδρυθέντος Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων.
Πολεμικοί στόχοι του Μαυροβουνίου
μικρογραφία|Ο Νικόλαος Α΄, στη συγκεκριμένη φωτογραφία εικονιζόμενος το 1908, επιθυμούσε να εκμεταλλευτεί τη νίκη των συμμαχικών δυνάμεων με απώτερο σκοπό την προσάρτηση εδαφών εντός της [[Πριγκιπάτο της Αλβανίας|Αλβανίας και της αυστριακής Δαλματίας.]] Κατά τη μαυροβουνιακή παρέμβαση στη συγκεκριμένη ένοπλη σύγκρουση, τον Ιούλιο του 1914, ο βασιλέας Νικόλαος, χαίροντας ενός ορισμένου κύρους ενώπιον των ευρωπαϊκών αυλών, κοινοποίησε τους πολεμικούς στόχους του βασιλείου του. Οι στόχοι του Μαυροβουνίου, όπως αυτοί είχαν τεθεί από τον μονάρχη του, αφορούσαν την περαιτέρω εδαφική επέκταση του βασιλείου, χωρίς ωστόσο να παραγνωρίζονται οι πολιτικές, οικονομικές και συμβολικές επιταγές, απαραίτητες για την επιβίωση του μικρού βασιλείου.
Κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών της ένοπλης σύγκρουσης, το βασίλειο επιθυμούσε την περαιτέρω αύξηση των παραθαλάσσιων εδαφών του, κυρίως μέσω του ελέγχου του λιμένα βαθέων υδάτων του Κάτταρο, του οποίου τα βόρεια και ανατολικά περίχωρα το βασίλειο, ήδη, ήλεγχε, καθώς τα τελευταία επισκιάζονταν από το Όρος Λόβτσεν, το οποίο βρισκόταν εντός μαυροβουνιακού εδάφους, θέτοντας, ως αποτέλεσμα, τον λιμένα και τις εγκαταστάσεις του εντός πεδίου βολής του μαυροβουνιακού ορεινού πυροβολικού. Παράλληλα με το ζήτημα της απόκτησης ελέγχου του Κάτταρο, ο βασιλέας και ο υπουργός εξωτερικών υποθέσεών του εξέτασαν το ενδεχόμενο επανέναρξης της επεκτατικής πολιτικής εντός των εδαφών του Πριγκιπάτου της Αλβανίας, επιθυμώντας την οριστική απόκτηση ελέγχου του βόρειου τμήματος της ακτογραμμής της χώρας, με κυριότερο σημείο ενδιαφέροντος τον σύγχρονο λιμένα του Σκούταρι, καθώς και την ενδοχώρα του, το Αλέσσιο και το Σαν Τζοβάννι ντι Μέντουα. Ως αποτέλεσμα, η Συνθήκη του Λονδίνου εξασφάλιζε στο βασίλειο τον έλεγχο τμήματος των εδαφών της Βόρειας Αλβανίας.
Με σημείο εκκίνησης το 1914, το ζήτημα της διατήρησης της ανεξαρτησίας του βασιλείου αποτελούσε τον σημαντικότερο πολιτικό στόχο του βασιλέα Νικολάου. Εμπρός στις σερβικές επιτυχίες και διεκδικήσεις, ο ίδιος αντιπρότεινε την ίδρυση ομοσπονδιακού κράτους αποτελούμενου από το βασίλειο του Τσέτινιε και τη Σερβία. Η συγκεκριμένη επιθυμία διατήρησης της ανεξαρτησίας του μικρού βασιλείου σημείωσε, τον Ιανουάριο του 1917, μία σημαντική και απρόσμενη επιτυχία, καθώς, ενόσω το βασίλειο βρισκόταν υπό καθεστώς κατοχής, επί σχεδόν έναν χρόνο, από τα αυστροουγγρικά στρατεύματα, οι Σύμμαχοι, εντός σημειώματος το οποίο αποτελούσε απάντηση προς την πρωτοβουλία του Γούντροου Ουίλσον, διαβεβαίωναν για τη δέσμευσή τους για την αποκατάσταση του βασιλείου εντός των προπολεμικών εδαφικών ορίων του.
Πολεμικοί στόχοι στο Μαυροβούνιο
Το 1914, η Αυστροουγγαρία αποτελούσε το μοναδικό μέλος των Κεντρικών Δυνάμεων το οποίο ήταν σε θέση προκειμένου να καταλάβει το βασίλειο του βασιλέα Νικολάου. Η είσοδος της Βουλγαρίας στον πόλεμο δεν επέφερε μεταβολές στη συγκεκριμένη κατάσταση. Ωστόσο, σύντομα, με σημείο εκκίνησης το 1916, οι Γερμανοί στρατιωτικοί και πολιτικοί άρχισαν να δείχνουν ενδιαφέρον για έναν εξ'αποστάσεως έλεγχο του βασιλείου ή, εν πάση περιπτώσει, για μία άμεση κατοχή ορισμένων στρατηγικής σημασίας τοποθεσιών.
Βασίλισσα Μαργκό (μυθιστόρημα)
Η βασίλισσα Μαργκό (γαλλικός τίτλος: La Reine Margot) είναι ιστορικό μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά (πατέρα) που εκδόθηκε το 1845. Το βιβλίο είχε μεγάλη επιτυχία και το 1847 ο συγγραφέας το διασκεύασε στο ομώνυμο δράμα, ακολούθησαν δύο μυθιστορηματικές συνέχειες: Η κυρία του Μονσορώ και Οι σαράντα πέντε, σχηματίζοντας την «Τριλογία των Βαλουά».
Ιστορία του Μαυροβουνίου κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Πολεμικοί στόχοι στο Μαυροβούνιο
Έπειτα από την νικηφόρα εκστρατεία των Κεντρικών Δυνάμεων στα Βαλκάνια, οι στρατιωτικοί της Δυαδικής Μοναρχίας, μεταξύ άλλων και ο επιτελάρχης Φρανς Κόνραντ φον Χέτσεντορφ, υπήρξαν υποστηρικτές μίας ενδεχόμενης προσάρτησης του Μαυροβουνίου στα ήδη υπάρχοντα εδάφη της Δυαδικής Μοναρχίας. Ως αποτέλεσμα, το 1915, οι Αυστροούγγροι ιθύνοντες πρότειναν, κατ'ελάχιστον, την προσάρτηση εντός των εδαφών της Δυαδικής Μοναρχίας της μαυροβουνιακής ακτογραμμής, καθώς και του Όρους Λόβτσεν, το οποίο και αποτελούσε στρατηγικής σημασίας τοποθεσία, καθώς είχε οχυρωθεί από τους Μαυροβούνιους και αποτελούσε απειλή για τον αυστροουγγρικό λιμένα του Κάτταρο.
Βασίλισσα Μαργκό (μυθιστόρημα)
Το μυθιστόρημα βασίζεται σε πραγματικούς χαρακτήρες και ιστορικά γεγονότα, αν και σε ορισμένα σημεία, καλλιτεχνική αδεία, απομακρύνεται από την ακριβή ιστορική καταγραφή.
Ιστορία του Μαυροβουνίου κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Πολεμικοί στόχοι στο Μαυροβούνιο
Ως αποτέλεσμα, κατά τη διάρκεια του 1916, οι Αυστροούγγροι διπλωμάτες και πολιτικοί συμφώνησαν μεταξύ τους για την απόκτηση του ελέγχου του Μαυροβουνίου από τη Δυαδική Μοναρχία, με ορισμένους εξ'αυτών να είναι υποστηρικτές ενός εξ'αποστάσεως ελέγχου των εδαφών, ο οποίος θα ήταν δυνατός μέσω περιορισμένης κλίμακας προσαρτήσεων, οι οποίες, ωστόσο, θα ήσαν προσεκτικά επιλεγμένες, τμημάτων των μαυροβουνιακών εδαφών, ενώ άλλοι ήσαν υποστηρικτές μίας πλήρους και καθολικής προσάρτησης του συνόλου των εδαφών του βασιλείου. Ως αποτέλεσμα, στα τέλη του 1916, το σημείωμα των Κεντρικών Δυνάμεων προς την Αντάντ, χρονολογούμενο από τις 12 Δεκεμβρίου 1916, όριζε το Μαυροβούνιο ως έδαφος το οποίο θα τελούσε υπό τον άμεσο έλεγχο της Δυαδικής Μοναρχίας. Ως αποτέλεσμα, τον Δεκέμβριο του 1916, όταν οι Κεντρικές Δυνάμεις επισήμως κοινοποίησαν τους πολεμικούς στόχους τους, ο Μπούριαν, τότε Υπουργός Εξωτερικών Υποθέσεων της Αυστροουγγαρίας, επιβεβαίωσε εκ νέου την πολιτική της Δυαδικής Μοναρχίας ως προς το βασίλειο, η οποία και είχε απώτερο σκοπό τη σύνδεσή του σε πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο με τη Δυαδική Μοναρχία. Ωστόσο, το 1917, ελέω της εξάντλησης της Δυαδικής Μοναρχίας, οι Αυστροούγγροι ιθύνοντες επιθυμούσαν, πλέον, την αποκατάσταση της ανεξαρτησίας του μικρού βασιλείου, χωρίς, ωστόσο, το τελευταίο να ανακτήσει τον έλεγχο της ακτογραμμής του και τελώντας, πάντοτε, υπό άμεσο αυστροουγγρικό έλεγχο. Παράλληλα, στο πλαίσιο εγκαθίδρυσης της Μιτλερόπα υπό την ηγεμονία του Ράιχ, οι Γερμανοί διπλωμάτες πέτυχαν να εντάξουν το μικρό βασίλειο εντός της γερμανικής σφαίρας επιρροής, καθώς ο καγκελάριος του Ράιχ ήταν υπέρμαχος της εγκαθίδρυσης ενός κράτους αποτελούμενου από τη Σερβία και το Μαυροβούνιο, το οποίο, ταυτόχρονα, θα διέθετε δική του ακτογραμμή. Η συγκεκριμένη νέα κρατική οντότητα θα επέτρεπε στις Κεντρικές Δυνάμεις να αποκτήσουν μία νομική βάση για την επίτευξη χωριστής ειρηνευτικής συμφωνίας με τη Σερβία, η οποία, πλέον, ελέω και των στρατιωτικών ηττών της, ήταν περισσότερο πρόθυμη.
Βασίλισσα Μαργκό (μυθιστόρημα)
Ιστορικό πλαίσιο
Η υπόθεση του μυθιστορήματος διαδραματίζεται χρονικά μεταξύ του γάμου της Μαργαρίτας των Βαλουά με τον Ερρίκο της Ναβάρρας, τον μελλοντικό Ερρίκο Δ΄, το 1572 και τον θάνατο του Καρόλου Θ΄ της Γαλλίας το 1574.
Ιστορία του Μαυροβουνίου κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Πολεμικοί στόχοι στο Μαυροβούνιο
Ωστόσο, το σημείωμα του Δεκεμβρίου του 1916 δεν αποτελούσε την πρώτη χρονικά εκδήλωση ενδιαφέροντος εκ μέρους του Ράιχ για την απόκτηση του ελέγχου των μαυροβουνιακών εδαφών, καθώς, ήδη από τον Σεπτέμβριο του 1914, οι ιθύνοντες του Ράιχ ενέταξαν το μικρό βασίλειο εντός του εγχειρήματος της Μιτλερόπα και της τελωνειακής ενώσεως της τελευταίας, η οποία και αποτελούσε κύριο πολεμικό στόχο του Ράιχ.
Ωστόσο, οι Κεντρικές Δυνάμεις δεν είναι ήσαν οι μόνοι συμμετέχοντες στον πόλεμο οι οποίοι είχαν δικές τους φιλοδοξίες σχετικά με την τύχη των μαυροβουνιακών εδαφών, καθώς η Ιταλία, επίσης, επιθυμούσε να τις παραχωρηθούν εγγυήσεις για την απόκτηση ελέγχου επί των εδαφών του μικρού βασιλείου, τα οποία και θα αποτελούσαν, ουσιαστικά, προγεφύρωμα της πολιτικής και οικονομικής διεισδύσεως της Ρώμης εντός της Βαλκανικής Χερσονήσου.
Επιπλέον, το βασίλειο φαινόταν να διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με τη Ρωσία, η οποία και του παρείχε οικονομικές ενισχύσεις, καθώς και βοήθεια για τον εκσυγχρονισμό των στρατευμάτων του.
Μαυροβούνιο και Σερβία
Λόγω της γεωγραφικής τοποθεσίας του, της πληθυσμιακής σύνθεσής του, καθώς και της ιστορίας του, το βασίλειο διατηρούσε ιδιαίτερες σχέσεις με το Βελιγράδι, έπειτα από την αναγνώριση της σερβικής αυτονομίας, κατά τις απαρχές του 19ου αιώνα.
Βασίλισσα Μαργκό (μυθιστόρημα)
Υπόθεση
Με την ευκαιρία αυτή, ο βασιλιάς της Ναβάρρας και ο ναύαρχος ντε Κολινί συγκέντρωσαν γύρω τους όλους τους μεγάλους ηγέτες των Ουγενότων και πίστεψαν ότι η ειρήνη ήταν δυνατή.
Ιστορία του Μαυροβουνίου κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Μαυροβούνιο και Σερβία
Πράγματι, οι σημαντικότεροι εκ των Σέρβων πολιτικών ηγετών, μεταξύ άλλων ο Πρωθυπουργός της Σερβίας, Νίκολα Πάσιτς, επιθυμούσαν την ενοποίηση όλων των Σέρβων υπό την πρωτοκαθεδρία του Βελιγραδίου, νομικώς επικυρώνοντας μισό αιώνα συγκλήσεως μεταξύ των δύο πριγκιπάτων, τα οποία και διατηρούσαν καθεστώς αυτονομίας εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, προτού, στη συνέχεια, ανεξαρτητοποιηθούν. Το συγκεκριμένο πολιτικό εγχείρημα οδήγησε στη δημιουργία συνθηκών αντιπαλότητας με τον Νικόλαο Α΄ και τους συγγενείς του, ενώ, παράλληλα, η συγκεκριμένη αντιπαλότητα άρχισε να αποκτά και έναν δυναστικό χαρακτήρα.
Βασίλισσα Μαργκό (μυθιστόρημα)
Υπόθεση
Ωστόσο, όπως αναφέρεται από την αρχή του μυθιστορήματος, στον γάμο δεν υπάρχει έρωτας, οι νεόνυμφοι έχουν άλλες σχέσεις. Ο γάμος δεν ολοκληρώθηκε την πρώτη νύχτα του γάμου, ωστόσο είναι η μαρτυρία της πολιτικής συμμαχίας ενός βασιλιά και μιας βασίλισσας, που τους ενώνει η ίδια φιλοδοξία για εξουσία.
Ιστορία του Μαυροβουνίου κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Μαυροβούνιο και Σερβία
Εκμεταλλευόμενος την ισχυρή υποστήριξη την οποία διέθετε, μεταξύ άλλων στη Ρωσία, αρνούμενος την οποιαδήποτε πλήρη και άνευ όρων προσάρτηση των εδαφών του βασιλείου από τη Σερβία, ο βασιλέας Νικόλαος, από την πλευρά του, αντιπρότεινε μία στενής μορφής ένωση μεταξύ των δύο βασιλείων, η οποία και θα διασφάλιζε την εντός συνόρων αυτονομία του Μαυροβουνίου.
Παράλληλα, κατά τη διάρκεια των ενόπλων συγκρούσεων, κι ενώ οι σερβικές και μαυροβουνιακές κυβερνήσεις ήσαν, πλέον, εγκατεστημένες εκτός των εδαφών τους, οι Σέρβοι, χαίροντας της υποστήριξης αριθμού προσωπικοτήτων του Μαυροβουνίου, επιτάχυναν την υλοποίηση του πολιτικού εγχειρήματος της ενώσεως μεταξύ των δύο βασιλείων. Ως αποτέλεσμα, ορισμένοι πρότειναν το ενδεχόμενο προσωπικής ενώσεως, η οποία και θα αποτελούσε πρελούδιο της μετέπειτα πολιτικής ενώσεως, ενώ, παράλληλα, διεξήγαγαν αδυσώπητη εκστρατεία προπαγάνδας υπέρ της ενοποίησης μεταξύ των δύο βαλκανικών μοναρχιών.
Τελικώς, κατά τη διάρκεια του πολέμου, ιδιαιτέρως έπειτα από τα τέλη του 1916, ενόσω πολυάριθμες σερβικές στρατιωτικές μονάδες ξεκίνησαν να μάχονται στο Μακεδονικό Μέτωπο, η συμμαχική πολιτική απέναντι στο βασίλειο και στον Νικόλαο στόχευε, πλέον, στην εύνοια της Σερβίας, ακόμη και αν στο πλαίσιο αυτό δίνονταν στον βασιλέα του Μαυροβουνίου βασικού επιπέδου εγγυήσεις, όπως, μεταξύ άλλων, μία συμφωνία αναδιοργάνωσης του μαυροβουνιακού στρατού, χωρίς, ωστόσο, ποτέ να παραχωρηθεί το οποιοδήποτε χρηματικό ποσό το οποίο και θα επέτρεπε την υλοποίηση ενός παρόμοιου στόχου. Η συγκεκριμένη πολιτική συνεχίστηκε έως και τις τελευταίες ημέρες των ενόπλων συγκρούσεων, καθώς τόσο οι Γάλλοι όσο και οι Ιταλοί ήσαν αρνητικά διακείμενοι προς το ενδεχόμενου επιστροφής του βασιλέα στο βασίλειό του, με σημείο εκκίνησης τον Σεπτέμβριο του 1918.
Βασίλισσα Μαργκό (μυθιστόρημα)
Υπόθεση
Ο Ερρίκος της Ναβάρρας αναγκάζεται να φύγει από το Παρίσι. Ο Ερρίκος του Ανζού ανακηρύσσεται βασιλιάς Ερρίκος Γ' της Γαλλίας. Ένα χρόνο αργότερα, ο βασιλιάς της Ναβάρρας επιστρέφει στη γαλλική πρωτεύουσα για να συναντήσει κρυφά μια ερωμένη του, η Αικατερίνη το ανακαλύπτει και του στήνει ενέδρα. Ο Ερρίκος της Ναβάρρας για άλλη μια φορά καταφέρνει να δραπετεύσει, αλλά όχι πριν ο Φλωρεντινός αστρολόγος ανανεώσει την πρόβλεψή του ότι μια μέρα θα γίνει βασιλιάς της Γαλλίας.
Ιστορία του Μαυροβουνίου κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Μαυροβουνιακή παρέμβαση
Το Μαυροβούνιο συντόμως ενεπλάκη κατά τα επακόλουθα της επιθέσεως του Σαράγιεβο, καθώς ένας εκ των συνεργών του Πρίντσιπ αναζήτησε καταφύγιο εντός των εδαφών του βασιλείου. Παράλληλα, οι μαυροβουνιακές αρχές πολλαπλασίασαν τις προκλήσεις, μεταξύ άλλων μέσω του σημαιοστολισμού των πόλεων οι οποίες βρίσκονταν κατά μήκος των συνόρων με τη Δυαδική Μοναρχία, υπό τη δικαιολογία των εορτασμών της Μάχης του Κοσσυφοπεδίου.
Βασίλισσα Μαργκό (μυθιστόρημα)
Πηγές
Οι κυριότερες ιστορικές πηγές στις οποίες βασίστηκε ο Δουμάς για την ιστορία της βασίλισσας Μαργκό ήταν:
Διασκευές
Το 1847, δύο χρόνια μετά την έκδοση του μυθιστορήματος, ο Αλέξανδρου Δουμάς το διασκεύασε στο ομώνυμο θεατρικό δράμα.
Ιστορία του Μαυροβουνίου κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Μαυροβουνιακή παρέμβαση
Παρά τις πολυάριθμες υπέρ του αντιθέτου αυστροουγγρικές πιέσεις, η μαυροβουνιακή Σκούπστινα απηύθυνε κάλεσμα σε πόλεμο κατά της Δυαδικής Μοναρχίας. Στις 6 Αυγούστου 1914, η Δυαδική Μοναρχία και το Μαυροβούνιο κήρυξαν εκατέρωθεν πόλεμο, ενώ, με σημείο εκκίνησης τις 11 Αυγούστου, το Ράιχ τέθηκε επισήμως σε κατάσταση πολέμου κατά του μικρού βασιλείου.
Βασίλισσα Μαργκό (μυθιστόρημα)
Διασκευές
Το μυθιστόρημα ενέπνευσε πλήρως ή εν μέρει διασκευές για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, οι οποίες επίσης βασίστηκαν στα ιστορικά γεγονότα:
Ιστορία του Μαυροβουνίου κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Ο μαυροβουνιακός στρατός
μικρογραφία|Μαυροβουνιακά στρατεύματα τον [[Οκτώβριος 1914 (Παγκόσμιος Πόλεμος)|Οκτώβριο του 1914.]]
Βασίλισσα Μαργκό (μυθιστόρημα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Αλέξανδρου Δουμά (πατέρα) Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Ιστορία του Μαυροβουνίου κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Ο μαυροβουνιακός στρατός
Ο στρατός ο οποίος τέθηκε σε θέση μάχης από το βασίλειο το 1914 ήταν μεν μικρού μεγέθους, ωστόσο, αριθμούσε 45,000 ετοιμοπόλεμους στρατιώτες, οι οποίοι ήσαν τοποθετημένοι κυρίως σε φυσικές οχυρές θέσεις, μεταξύ άλλων το Όρος Λόβτσεν, το οποίο είχε επενδυθεί με ισχυρές οχυρώσεις, καθώς και ένα αποτελεσματικό ορεινό πυροβολικό. Ωστόσο, παρά τη στρατιωτική υποστήριξη περίπου εκατό κανονιών, ο μαυροβουνιακός στρατός είχε ως μειονέκτημα τον σημαντικό αριθμό ατάκτων οι οποίοι απάρτιζαν το πεζικό του.
Έχοντας εμπλακεί από πολύ νωρίς στις εχθροπραξίες, οι μαυροβουνιακές στρατιωτικές μονάδες τέθηκαν κατά τις απαρχές των στρατιωτικών επιχειρήσεων υπό σερβική στρατιωτική διοίκηση. Ως αποτέλεσμα, ο ολιγάριθμος μαυροβουνιακός στρατός κινήθηκε ταχύτατα σε πλήρη συνεννόηση με τις σερβικές στρατιωτικές μονάδες οι οποίες επιχειρούσαν εντός των εδαφών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, προστατεύοντας τη δυτική πτέρυγα των σερβικών στρατευμάτων τα οποία μάχονταν κατά της Δυαδικής Μοναρχίας.
Η εκστρατεία του 1914
Οι μαυροβουνιακές στρατιωτικές μονάδες ενεπλάκησαν σε ένοπλες συγκρούσεις κατά μήκος των συνόρων με τη Δυαδική Μοναρχία με σημείο εκκίνησης τις 6 Αυγούστου 1914.
Έχοντας προηγουμένως απωθηθεί λόγω των συνεχόμενων αυστροουγγρικών επιθέσεων που έλαβαν χώρα με σημείο εκκίνησης τις 15 Αυγούστου, ωστόσο, στη συνέχεια, ανασυντάχθηκαν και, πραγματοποιώντας στρατιωτικές επιχειρήσεις σε συνεννόηση με τα σερβικά στρατεύματα, συμμετείχαν στη νικηφόρο Μάχη του Τσερ, μία εβδομάδα αργότερα.
Τον Σεπτέμβριο του 1914, τα σερβομαυροβουνιακά στρατεύματα τα οποία αποτελούσαν τη σερβική στρατιά του Ούζιτσε, η οποία, έως τότε, παρέμενε σε επιφυλακτική στάση αναμονής, πραγματοποίησαν επίθεση εντός των αυστροουγγρικών εδαφών με κατεύθυνση το Σαράγεβο, καταλαμβάνοντας στις 25 Σεπτεμβρίου, δέκα ημέρες μετά την έναρξη της επίθεσης, την πόλη του Πάλε και απειλώντας την πρωτεύουσα της επαρχίας. Στις 18 Οκτωβρίου, οι μαυροβουνιακές στρατιωτικές μονάδες απωθήθηκαν, μαζί με τις σερβικές στρατιωτικές μονάδες, από μία νικηφόρα επίθεση των αυστροουγγρικών στρατευμάτων. Στις 22 Οκτωβρίου, οι συγκεκριμένες στρατιωτικές μονάδες ανέκτησαν τις αρχικές στρατηγικές θέσεις τους. Κατά τη διάρκεια του Νοεμβρίου του ίδιου έτους, τα μαυροβουνιακά στρατεύματα της στρατιάς του Ούζιτσε διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στη νικηφόρα Μάχη της Κολούμπαρα.
Παράλληλα, με σημείο εκκίνησης τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, τμήμα των μαυροβουνιακών στρατευμάτων προέβη, από μόνο του, σε στρατιωτικές επιχειρήσεις με απώτερο σκοπό την κατάληψη του αυστροουγγρικού πολεμικού λιμένα του Κάτταρο, χωρίς επιτυχία ωστόσο, αν και οι συγκεκριμένες στρατιωτικές μονάδες πέτυχαν να ανακόψουν τις αυστριακές επιθέσεις στην περιοχή.
Η εκστρατεία του 1915
μικρογραφία|Αυστροουγγρικό [[υδροπλάνο κατά τη διάρκεια υπερπτήσης του Τσέτινιε, μεταξύ του 1914-1918.]] Το 1915, το βασίλειο πέτυχε τους πολεμικούς στόχους του, θέτοντας υπό τον έλεγχό του το βόρειο τμήμα της Αλβανίας, κατά τη διάρκεια της Άνοιξης. Ωστόσο, η η σερβική ήττα κατά τη διάρκεια του Φθινοπώρου έθεσε το βασίλειο σε δυσχερή θέση κατά τα τέλη του έτους.
Εκμεταλλευόμενος την ηρεμία η οποία κυριαρχούσε στο βόρειο μέτωπο κατά τα τέλη του Φθινοπώρου του 1915 και, κυρίως, μην επιθυμώντας να απολέσει τους επεκτατικούς στόχους του στην Αλβανία προς όφελος της Ιταλίας και της Σερβίας, ο βασιλέας Νικόλαος χρησιμοποίησε προς όφελός του τη σερβική επίθεση στην Αλβανία, με σημείο εκκίνησης τις 29 Μαΐου 1915, προκειμένου να θέσει υπό τον έλεγχό του το βόρειο τμήμα της χώρας. Στις 27 Ιουλίου, οι μαυροβουνιακές στρατιωτικές μονάδες κατέλαβαν το Σαν Τζοβάννι ντι Μέντουα και το Σκούταρι.
Άγιος Σέργιος Αμμοχώστου
Ο Άγιος Σέργιος είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Ιστορία του Μαυροβουνίου κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Η εκστρατεία του 1915
Ωστόσο, η σερβική ήττα είχε σημαντικές επιπτώσεις για το μικρό βαλκανικό βασίλειο, καθώς το Μαυροβούνιο αποτελούσε υποχρεωτικό πέρασμα για τους Σέρβους οι οποίοι αναζητούσαν δίοδο διαφυγής προς τα λιμάνια της Αδριατικής Θάλασσας. Παράλληλα, το βασίλειο ήταν συνδεδεμένο μέσω ασυρμάτου με τον υπόλοιπο κόσμο, επιτρέποντας, καθαυτό τον τρόπο, στους Συμμάχους να παρακολουθούν τις σερβικές κινήσεις υποχώρησης.
Άγιος Σέργιος Αμμοχώστου
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Ιστορία του Μαυροβουνίου κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Η εκστρατεία του 1916
Έπειτα από τη σερβική ήττα, το Μαυροβούνιο αποτέλεσε, στα τέλη του 1915, τον επόμενο στόχο των Αυστροούγγρων στρατιωτικών. Σε μεγάλο βαθμό βασιζόμενο στην πορεία του Σερβικού Μετώπου, το Μαυροβουνιακό Μέτωπο, ως συνέπεια, βρέθηκε υπό έντονη πίεση κατά τις απαρχές του 1916.
Συγκεκριμένα, οι μαυροβουνιακές στρατιωτικές μονάδες ξεκίνησαν να δέχονται επιθέσεις κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών του 1916, με μία πρώτη επίθεση να λαμβάνει χώρα στις 5 Ιανοαυρίου 1916, κατά την οποία ο μαυροβουνιακός στρατός πέτυχε να αντισταθεί για χρονικό διάστημα ορισμένων ημερών απέναντι στις αυστροουγγρικές στρατιωτικές μονάδες, πετυχαίνοντας, μάλιστα, να θέσει υπό τον έλεγχό του το νότιο τμήμα της Ερζεγοβίνης. Ωστόσο, στις 8 Ιανουαρίου 1916, ο Κόνραντ φον Χέτσεντορφ διέταξε την επίθεση των στρατευμάτων τα οποία βρίσκονταν στη Δαλματία κατά των μαυροβουνιακών αμυντικών θέσεων. Η διάλυση του μετώπου έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της αμέσως επόμενης ημέρας, καθώς το Όρος Λόβτσεν, κύρια οχυρή θέση της χώρας, τέθηκε υπό τον έλεγχο των Αυστροούγγρων στις 10 Ιανουαρίου, με αποτέλεσμα την αποχώρηση των ξένων διπλωματών από την πρωτεύουσα, η οποία εκκενώθηκε την αμέσως επόμενη ημέρα.
Στις 11 Ιανουαρίου, τα μαυροβουνιακά στρατεύματα υποχρεώθηκαν σε υποχώρηση εμπρός στο μέγεθος των δυνάμεων της Δυαδικής Μοναρχίας, καθώς τα αυστροουγγρικά στρατεύματα έχαιραν της υποστήριξης του ναυτικού πυροβολικού των θωρηκτών τα οποία βρίσκονταν αγκυροβολημένα εντός του αυστροουγγρικού πολεμικού λιμένα του Κάτταρο, καθώς και αεροπορικής υποστήριξης.
Στις 13 Ιανουαρίου 1916, η πρωτεύουσα του βασιλείου, Τσέτινιε, κατελήφθη από τα αυστροουγγρικά στρατεύματα, τα οποία έχαιραν της υποστήριξης των πυροβολαρχιών του πολεμικού στόλου της Δυαδικής Μοναρχίας.
Μαυροβουνιακή συνθηκολόγηση
thumb|Υπογραφή της μαυροβουνιακής συνθηκολόγησης.
Κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών του 1916, το ενδεχόμενο συνθηκολόγησης αποτέλεσε αντικείμενο αντιπαραθέσεων εντός της μαυροβουνιακής κυβερνήσεως, αποτελώντας, παράλληλα, αντικείμενο προβληματισμού για τους Συμμάχους. Παρά το καθεστώς πολέμου μεταξύ των δύο μοναρχιών, οι Αυστροούγγροι διατηρούσαν σημαντικό έρεισμα μεταξύ του πληθυσμού του βασιλείου, το οποίο και οι Σύμμαχοι επιχείρησαν να περιορίσουν στις 6 και 7 Ιανουαρίου 1916. Πράγματι, έπειτα από την αυστροουγγρική προέλαση εντός των μαυροβουνιακών εδαφών, ο βασιλέας Νικόλαος, υποστηριζόμενος από το τμήμα του περίγυρού το οποίο και ήταν θετικά διακείμενο προς τη Δυαδική Μοναρχία, επιχείρησε τη διαπραγμάτευση έντιμης διεξόδου από την ένοπλη σύγκρουση.
Επηρεαζόμενος από την κυβέρνησή του, ο βασιλέας Νικόλαος εισήλθε σε διαπραγματεύσεις με τους Αυστροούγγρους, παρά την αντίθετη γνώμη του επιτελάρχη του. Ωστόσο, συνοδευόμενος από τον πρωθυπουργό του, διέφυγε στις 18 Ιανουαρίου 1916 με προορισμό το Σκούταρι, έχοντας προηγουμένως αναθέσει την αντιβασιλέα στον μικρότερο ηλικιακά υιό του, Μίρκο. Η συγκεκριμένη φυγή επέφερε σημαντικό πλήγμα στο κύρος το οποίο ο ίδιος διέθετε ενώπιον των ηγετών της Αντάντ, μεταξύ άλλων ενώπιον του Αριστίντ Μπριάν, τότε Προέδρου του Συμβουλίου.
Αυστροουγγρική κατοχή
Έπειτα από τη μαυροβουνιακή συνθηκολόγηση, η χώρα τέθηκε υπό την κατοχή των αυστροουγγρικών στρατευμάτων.
Παράλληλα, περίπου 15,000 άτομα συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν σε αυστροουγγρικά στρατόπεδα αιχμαλώτων πολέμου.
Παρά την αδιαμφισβήτητη νίκη των αυστροουγγρικών στρατιωτικών μονάδων, ωστόσο, η ειρήνη δεν είχε επανέλθει στο βασίλειο. Πράγματι, κατά τις απαρχές του 1916, παρτιζάνικα κινήματα ξεκίνησαν να σχηματίζονται. Έπειτα από τη βίαιη καταστολή τους, οι πρώτες εξεγέρσεις κατά των κατοχικών δυνάμεων ακολουθήθηκαν από μία μερική ειρήνευση. Ως αποτέλεσμα, οι κύριοι ηγέτες των εξεγέρσεων του 1916 και του 1917 ξεκίνησαν, το 1918, εξεγέρσεις με στόχο τα μετόπισθεν των αυστρογερμανικών στρατευμάτων τα οποία υποχωρούσαν προς τα σύνορα με τη Δυαδική Μοναρχία, κατά την απελευθέρωση της Βαλκανικής Χερσονήσου από τα συμμαχικά στρατεύματα.