cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καλλίκωμο Ηλείας
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Στο Ρίσσοβο το καλοκαίρι οι ελάχιστοι πλέον κάτοικοι και πολλοί επισκέπτες πανηγυρίζουν τη γιορτή του Αγίου Παντελεήμονα στην ομώνυμη εκκλησία. Στο Λαδικό ο Άγιος Δημήτριος, δίκλιτη βασιλική από τα μέσα του 19ου αιώνα, έχει κριθεί διατηρητέα και λειτουργεί πανηγυρικά στην εορτή του Αγίου. Στο Καλλίκωμο η μεγάλη εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στους Αγίους Αναργύρους και εορτάζει διπλά, 1η Ιουλίου και 1η Νοεμβρίου, ενώ στη γιορτή της Ζωοδόχου Πηγής γίνεται περιφορά της ωραίας εικόνας. Το εκκλησάκι του κοιμητηρίου τιμά τους Αγίους Τιμόθεο και Μαύρα.
Το Καλλίκωμο διαθέτει εξαθέσιο Δημοτικό σχολείο, Νηπιαγωγείο και Παιδικό σταθμό. Στο κέντρο του χωριού υπάρχει πλακόστρωτη πλατεία με συντριβάνι και το ηρώο, ενώ γύρω γύρω είναι το κοινοτικό γραφείο, το ιατρείο και τα καταστήματα. Στο χωριό υπάρχουν ακόμα παιδική χαρά, γήπεδο μπάσκετ και γήπεδο ποδοσφαίρου. Το 2009 με χρηματοδότηση του ιδρύματος Λάτση δημιουργήθηκε στην είσοδο του χωριού πάρκο διάσωσης της χλωρίδας της πυρόπληκτης περιοχής.
Τέλος, οι κάτοικοι του Καλλικώμου δραστηριοποιούνται μέσω τεσσάρων συλλόγων, του θεατρικού, του αιμοδοτικού, του πολιτιστικού και του συλλόγου γονέων. Έτσι το χωριό διαθέτει θεατρική ομάδα και χορευτική ομάδα με τρία τμήματα από μαθητές όλων των βαθμίδων και ενηλίκους. Συμμετέχει σε τακτικές αιμοδοσίες, φιλοξενεί μαθήματα ζωγραφικής για παιδιά, χορωδίας για ενηλίκους και ομιλίες για διάφορα θέματα. Οργανώνει πολλές συνεστιάσεις και εκδρομές και τις απόκριες ξεφαντώνει στο παραδοσιακό καρναβάλι στην πλατεία του χωριού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων
Παρόλντο
Το Παρόλντο (ιταλικά: Paroldo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Σκουτεσιάδα Αιτωλοακαρνανίας
Η Σκουτεσιάδα είναι ημιορεινό χωριό του Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 450 μέτρων, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 15 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Αγρίνιο. Στα δυτικά του χωριού περνάει η ΕΟ Αγρινίου - Καρπενησίου. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1835 στο ΦΕΚ 19Α - 07/12/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Εφύρας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τη Ραΐνα αποτελούν την τοπική κοινότητα Σκουτεσιάδας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγρινίου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 60 κατοίκους.
Διατελέσαντες πρόεδροι της Κοινότητας Σκουτεσιάδας
...
Πρόεδροι Τοπικής Κοινότητας Σκουτεσιάδας (Κοινότητας από το 2019)
...
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Περλέττο
Το Περλέττο (ιταλικά: Perletto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Νικόλαος της Ρουμανίας
Ο Νικόλαος, γερμ. Nicholas (5 Αυγούστου 1903 - 9 Ιουνίου 1978) από τον Οίκο του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν ήταν πρίγκιπας της Ρουμανίας.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φερδινάνδου της Ρουμανίας και της Μαρίας των Βέττιν, κόρης του Αλφρέδου, δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.
Το 1978 απεβίωσε στη Μαδρίτη σε ηλικία 75 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε σε πρώτο γάμο το 1931 την Ιωάννα Ντουμιτρέσκου-Ντολέττι.
Το 1963 απεβίωσε η Ιωάννα και ο Νικόλαος έκανε το 1967 δεύτερο γάμο με τη Τερέζα-Λισμπόα Φιγκουέιρα ντε Μέλλο, κόρη του συνταγματάρχη Χερόνυμο ντε Άβιλα Φιγκουέιρα ντε Μέλλο. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν
Πέρλο
Το Πέρλο (ιταλικά: Perlo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Η Λέξη Που Δεν Λες
Η λέξη που δε λες είναι ο τίτλος ελληνικής δραματικής, κοινωνικής τηλεοπτικής σειράς παραγωγής 2016-2017, η οποία προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV. Στην Κύπρο η σειρά μεταδόθηκε από τον Άλφα Κύπρου.Η σειρά είναι βασισμένη στο σίριαλ The A Word της Keshet που προβήθηκε στο BBC.Τη διασκευή του σεναρίου υπογράφει η Κατερίνα Γιαννάκου, ενώ τη σκηνοθεσία της σειράς έχει αναλάβει ο Θοδωρής Παπαδουλάκης, γνωστός για τη δουλειά του στη σειρά Το Νησί.
Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 25 Οκτωβρίου 2016 και ολοκληρώθηκε την Τρίτη 21 Φεβρουαρίου 2017, μετά από 13 επεισόδια. Έλαβε θετικές κριτικές, με αρκετούς κριτικούς να την ονομάζουν καλύτερη Ελληνική σειρά των τελευταίων ετών, επαινώντας τη σκηνοθεσία, τους ηθοποιούς, το σενάριο αλλά και την παρουσίαση του αυτισμού.
Υπόθεση
Καλοκαίρι 2016, Χανιά. Ο μικρός Παυλής είναι ο γιος της ευτυχισμένης οικογένειας του Γιάννη και της Ελένης. Τον αποκαλούν διάνοια για τις μουσικές του γνώσεις. Όταν όμως ο μικρότερος αδελφός της Ελένης, Βασίλης, φτάνει στην Κρήτη μαζί με τη γυναίκα του, Ιωάννα, τα πάντα θα αλλάξουν. Οι ανησυχίες της Ιωάννας θα οδηγήσουν τον παππού Παύλο να πεισμώσει να μάθει τι συμβαίνει στον Παυλή. Η οικογένεια αποφασίζει να τον πάει για εξέταση και έρχεται αντιμέτωπη με την αλήθεια: ο Παυλής είναι αυτιστικός.
Επισκόπηση σειράς
Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 25 Οκτωβρίου 2016. Στις 20 Δεκεμβρίου σταμάτησε να προβάλλεται λόγω των Χριστουγεννιάτικων διακοπών κι επέστρεψε με καινούργια επεισόδια στις 24 Ιανουαρίου 2017. Τα γυρίσματα της σειράς ξεκίνησαν στις 30 Μαΐου 2016 στα Χανιά της Κρήτης και διήρκησαν όλο το καλοκαίρι. Το κόστος ανά επεισόδιο υπολογίζεται γύρω στα 90.000 ευρώ. Το τελευταίο επεισόδιο προβλήθηκε την Τρίτη 21 Φεβρουαρίου.
Κριτικές
Η σειρά έλαβε θετικές κριτικές. Στην ιστοσελίδα συλλογής κριτικών YouRate, συγκεντρώνει βαθμολογία 76/100, βασισμένη σε 8 κριτικές.
O Γιώργος Μπαστουνάς στο Tvnea.com σχολιάζει: «Η νέα σειρά του Alpha, η οποία φέρει την υπογραφή του σκηνοθέτη της τεράστιας επιτυχίας «Νησί», αν μη τι άλλο προσφέρει έναν καταιγισμό συναισθημάτων. Η ίδια πραγματεύεται ένα πάρα πολύ ευαίσθητο κοινωνικό θέμα, αυτό της οικογενειακής συνύπαρξης και των ισορροπιών με ένα παιδί που πάσχει από αυτισμό. Το σενάριο αρκετά προσεγμένο και καλοδουλεμένο, προσπαθεί να διαχειριστεί το θέμα με τον πιο ευαίσθητο τρόπο. Η σκηνοθεσία από τον Παπαδουλάκη, πραγματικά εξαιρετική. Τα πολυδιάστατα πλάνα του, εκτός από την αύξηση της δραματικότητας την οποία αριστοτεχνικά αποδίδουν, παρουσιάζουν το ειδυλλιακό τοπίο της πόλης των Χανίων. Η φωτογραφία και το γενικότερο αισθητικό αποτέλεσμα της σειράς κλέβει τις εντυπώσεις». Από την άλλη, κατακρίνει το σενάριο αναφέροντας: «Στα αρνητικά της σειράς θα μπορούσα να εντάξω την εξαιρετικά αργή πλοκή, χωρίς ιδιαίτερες ανατροπές. Ναι μεν η σειρά κερδίζει με τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών, όμως, το σενάριο για να κρατήσει το κοινό του θα πρέπει να ενδυναμωθεί με μία πιο ισχυρή πλοκή». Μάλιστα κατέταξε στην στήλη του Μοντέρ τη συγκεκριμένη σειρά ως την καλύτερη σειρά της σεζόν 2016-2017.
Ο Κωνσταντίνος Αμπατζής του ONEMAN έγραψε: «Αποτελεί μια ευχάριστη ανάσα δροσιάς στην εν γένει δυσωδία της ελληνικής τηλεόρασης του trash και των φθηνών, όχι σε χρήματα, αλλά σε πνευματική αξία παραγωγών». Αντίθετα, ο Γιώργος Πασχαλίδης του TvNea.com έγραψε: «Ίσως να ήθελα άλλους ηθοποιούς, ίσως να ήθελα άλλη προσέγγιση μια και πρόκειται για μεταφορά σεναρίου». Η ιστοσελίδα BOVARY έγραψε: «Δεν μπορούμε να πούμε πως η εν λόγω σειρά μοιάζει με αντίστοιχες του εξωτερικού που μας κάνουν να κολλάμε», ωστόσο τόνισε πως «σίγουρα αποτελεί μια τομή στην ελληνική τηλεόραση, που δυστυχώς όταν δεν στηρίζεται σε λογοτεχνικά βιβλία, δεν προσφέρει κοινωνικούς προβληματισμούς».
Γράφοντας για το Tlife, η Νάνσυ Νικολαΐδου επαίνεσε τη σειρά: «Μία σειρά που μας στέλνει πολύτιμα μηνύματα, ναι γιατί ανάμεσα στη κιτσερέλα και την διάχυτη διακαναλική κακογουστιά, υπάρχει κι αυτή η τηλεόραση». Θετική κριτική έγραψε ο Λευτέρης Σαββίδης του NEWS247: «Ο μικρός Παυλής, γύρω από τον οποίο διαδραματίζεται όλη η ιστορία, μοιάζει καλά προετοιμασμένος να σηκώσει το βάρος ενός πρωταγωνιστή σε παιδική ηλικία, ενώ από την πρώτη στιγμή ξεχωρίζει ο ρόλος του παππού, τον οποίο ερμηνεύει ο Δημήτρης Καταλειφός».
Βραβεύσεις
Στις 12 Νοεμβρίου 2016, ο ALPHA βραβεύτηκε από το Κέντρο Παιδιού & Εφήβου για την πρωτοβουλία του να αναδείξει μέσα από τη σειρά Η λέξη που δε λες το θέμα του αυτισμού στην ελληνική κοινωνία. Το βραβείο παρέλαβε ο ηθοποιός της σειράς Βασίλης Μπισμπίκης. Με βραβείο τιμήθηκε και η εταιρεία παραγωγής INDIGO VIEW, το οποίο παρέλαβε η Όλγα Παναγοπούλου - Σορμαϊνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Alpha Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές
Μαιόνιος
Ο Μαιόνιος (θάνατος 266/267), ή Μακόνιος, ήταν ένας με σύντομη πορεία Ρωμαίος σφετεριστής του θρόνου. Είναι επίσης γνωστός με τα ονόματα Οδαίναθος (Σύγκελλος I p717) και Ρουφίνος (Συνέχεια Δίων Κάσσιου frg. 166).
Ζωή
Ήταν ο ανιψιός (σύμφωνα με τον Ζωναρά xii.24) ή ο ξάδελφος (σύμφωνα με την Historia Augusta, η οποία τον περιλαμβάνει μέσα στους Τριάντα Τυράννους) του Οδαίναθου της Παλμύρας, ο οποίος είχε πάρει υπό τον έλεγχό του τις Ανατολικές επαρχίες μετά την ήττα και την τη σύλληψη του Αυτοκράτορα Βαλεριανού από τον  Σαπώρη Α’ της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών.
Σύμφωνα με την Historia Augusta, ο Μαιόνιος σκότωσε τον Οδαίναθο και το γιο του Αϊράν κατά τη διάρκεια μιας γιορτής, βάσει συνομωσίας που οργάνωσε η Ζηνοβία, γυναίκα του Οδαίναθου, η οποία ήθελε να τον διαδεχθούν οι γιοί τις αντί του Αϊράν (τον οποίο είχε ο Οδαίναθος γιο από άλλη γυναίκα). Σύμφωνα με τον Γκίμπον ο φόνος ήταν εκδίκηση για τη σύντομη φυλάκιση που είχε επιβάλει ο Οδαίναθος στον Μαιόνιο για ασέβεια.
Ο Ζωναράς λέει ότι ο Μαιόνιος σκοτώθηκε αμέσως μετά το φόνο, ενώ η Historia Augusta αναφέρει ότι ο Μαιόνιος αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας, με τη Ζηνοβία να βάλει να τον σκοτώσουν λίγο καιρό μετά, για να πάρει εκείνη την εξουσία.
Κόρντισεπς
Το Κόρντισεπς (επιστ. ονομ.: Cordyceps· ΔΦΑ: ) είναι ένα γένος ασκομυκήτων, που περιλαμβάνει περίπου 400 είδη. Όλα τα είδη Cordyceps είναι ενδοπαρασιτοειδή, παρασιτικά κυρίως σε έντομα και άλλα αρθρόποδα (ως εκ τούτου είναι εντομοπαθογόνοι μύκητες). Ορισμένα είναι παρασιτικά σε άλλους μύκητες. Μέχρι πρόσφατα, το γνωστότερο είδος του γένους ήταν το Cordyceps sinensis,, που για πρώτη φορά καταγράφηκε ως yartsa gunbu σε θιβετιανό κείμενο του 15ου αιώνα του Νυάμνυι Ντόρτζε (Nyamnyi Dorje), Ένας Ωκεανός με Αφροδισιακές Ιδιότητες.
Το γενικό όνομα Cordyceps προέρχεται από την ελληνική λέξη «κορδύλη», που σημαίνει ρόπαλο, και το λατινικό -ceps, που σημαίνει «κεφάλι». Αρκετά είδη Cordyceps θεωρούνται φαρμακευτικά μανιτάρια στις κλασικές ασιατικές φαρμακολογίες, ανάμεσά τους στα παραδοσιακά κινεζικά και θιβετιανά φάρμακα.
Πρώτος διηπειρωτικός σιδηρόδρομος
199px|thumb|left|Προφίλ του [[Pacific Railroad από το Κάουνσιλ Μπλάφς / Oμάχα στο Σαν Φρανσίσκο.]] μικρογραφία|300px|Χάρτης της διαδρομής του πρώτου διηπειρωτικού σιδηροδρόμου. Ο πρώτος διηπειρωτικός σιδηρόδρομος (αγγλικά: First Transcontinental Railroad, ο οποίος ονομαζόταν επίσης «μέγας διηπειρωτικός σιδηρόδρομος», Great Transcontinental Railroad, γνωστός αρχικά ως «σιδηρόδρομος ειρηνικού» και αργότερα ως «οδός διά ξηράς», Overland Route) ήταν μια συνεχόμενη σιδηροδρομική γραμμή μήκους 1.912 μιλίων (3.077 χιλιόμετρα) που κατασκευάστηκε μεταξύ 1863 και 1869, ο οποίος συνέδεε το υπάρχον ανατολικό αμερικανικό σιδηροδρομικό δίκτυο στην Ομάχα της Νεμπράσκα / το Κάνσιλ Μπλαφς και την Αϊόβα με την ακτή του Ειρηνικού στο Ώκλαντ Λονγκ Γουόρφ στον κόλπο του Σαν Φρανσίσκο. Η σιδηροδρομική γραμμή κατασκευάστηκε από τρεις ιδιωτικές εταιρείες σε δημόσια εδάφη που παρέχονταν από εκτεταμένες επιχορηγήσεις γης από τις ΗΠΑ. Η κατασκευή χρηματοδοτήθηκε από κρατικά και αμερικανικά κρατικά ομόλογα επιδότησης, καθώς και από εταιρικά ενυπόθηκα ομόλογα. Η Western Pacific Railroad Company κατασκεύασε 132 μίλια (212 χιλιόμετρα) γραμμής από το Ώκλαντ/Αλαμέντα έως το Σακραμέντο της Καλιφόρνιας. Η Central Pacific Railroad (CPRR) κατασκεύασε 690 μίλια (1.110 χιλιόμετρα) Ανατολικά από το Σακραμέντο έως το Προμόντορι Σάμιτ του Εδάφους της Γιούτα (UT). Η Union Pacific έχτισε 1.085 μίλια (1.746 χιλιόμετρα) Από το ανατολικό άκρο του οδικού δικτύου στο Κάνσιλ Μπλαφς κοντά στην Ομάχα της Νεμπράσκα δυτικά προς την κορυφή του Προμόντορι Σάμιτ.
Κόρντισεπς
Το γένος έχει παγκόσμια κατανομή και τα περισσότερα από τα περίπου 400 είδη έχουν περιγραφεί από την Ασία (κυρίως Νεπάλ, Κίνα, Ιαπωνία, Μπουτάν, Κορέα, Βιετνάμ και Ταϊλάνδη). Τα είδη Cordyceps απαντώνται άφθονα σε διάφορες ποικιλίες σε υγρά εύκρατα και τροπικά δάση.
Πρώτος διηπειρωτικός σιδηρόδρομος
Σημειώσεις
<references group="N"/>
Κόρντισεπς
Φαρμακολογία
Ορισμένα είδη Cordyceps είναι πηγές βιοχημικών ουσιών με ενδιαφέρουσες βιολογικές και φαρμακολογικές ιδιότητες, όπως η κορδισεπίνη (cordycepin). Η αναμόρφωση του C. subsessilis ήταν η πηγή της κυκλοσπορίνης -ενός ανοσοκατασταλτικού φαρμάκου χρήσιμου σε μεταμοσχεύσεις ανθρώπινων οργάνων, καθώς αναστέλλει την απόρριψη. Η φινγκολιμόδη (fingolimod), σφιγγολιπίδιο που χρησιμοποιείται για την θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας, είναι τροποποιημένη μυριοκίνη που απομονώθηκε από το Isaria sinclairii, την τελεομορφική αναπαραγωγική φάση του Cordyceps sinclairii.
Πρώτος διηπειρωτικός σιδηρόδρομος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές γραμμές
Κόρντισεπς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασκομύκητες
Μπέλβιλ (Οντάριο)
Το Μπέλβιλ (αγγλικά: Belleville) είναι πόλη στο Ανατολικό Οντάριο του Καναδά. Βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της λίμνης Οντάριο, τοποθετημένη στις εκβολές του ποταμού Μόιρα και στον κόλπο του Κουίντι. Το Μπέλβιλ βρίσκεται ανάμεσα στην Οττάβα και το Τορόντο, κατά μήκος του διαδρόμου Πόλης του Κεμπέκ-Γουίντσορ. Ο πληθυσμός της από την απογραφή του 2016 ήταν 50.716 κάτοικοι (απογραφή συσσώρευσης πληθυσμού 103.472 ). Αποτελεί έδρα της κομητείας Χάστινγκς, αλλά είναι πολιτικά ανεξάρτητη από αυτήν, και είναι το κέντρο της περιοχής του κόλπου του Κουίντι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Οντάριο
Tower 25
thumb|200px|Φωτογραφία του κτιρίου
Το Tower 25 (White Walls) είναι ουρανοξύστης στη Λευκωσία σχεδιασμένος απο τον διεθνούς φήμης αρχιτέκτονα Ζαν Νουβέλ (Jean Nouvel) για την κυπριακή εταιρεία Nice Day Developments. Είναι το έκτο ψηλότερο κτίριο στη Κύπρο με ύψος 62 μ. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 2013.
Το κτίριο βραβεύτηκε ως το καλύτερο ψηλό κτήριο της Ευρώπης απο το Συμβούλιο Ψηλών Κτηρίων και Αστικού Περιβάλλοντος (CTBUH) ανάμεσα σε 132 σημαντικά Ευρωπαϊκά κτήρια που περιλαμβάνουν το νέο κτήριο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στη Φραγκφούρτη, το Allianz Tower στο Μιλάνο, το Grattecielo Intesa Sanpaolo στο Τορίνο και το Allianz Tower της Κωνσταντινούπολης. Ήταν υποψήφιο για το βραβείο καλύτερου κτιρίου του κόσμου για το 2016, βραβείο το οποίο η διεθνής κριτική επιτροπή του Συμβούλιου Ψηλών Κτηρίων και Αστικού Περιβάλλοντος (CTBUH) απένειμε στον Πύργο της Σαγκάης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κύπρο Κατηγορία:Λευκωσία
Κάρολος Λαμπρίνο
Ο Κάρολος Λαμπρίνο (ρουμαν.: Carol Lambrino, 8 Ιανουαρίου 1920 - 27 Ιανουαρίου 2006) από τον Οίκο του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν ήταν νόθο τέκνο του Καρόλου Β΄ της Ρουμανίας.
Βιογραφία
Ο Μιρτσέα Γρηγόριος Κάρολος ήταν γιος του Καρόλου Β΄ της Ρουμανίας και της Ζίζι Λαμπρίνο.
Το 2006 απεβίωσε στο Λονδίνο σε ηλικία 86 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε σε πρώτο γάμο το 1948 την τραγουδίστρια της όπερας Ελένη Ερριέττα Ναγκαβιτσίνε (καλλιτεχνικό όνομα Λένα Παστόρ), και είχε τέκνο:
Το 1958 διαζεύχθηκε και το 1960 έκανε δεύτερο γάμο με την Τζιν Ουίλιαμς και είχε τέκνο:
Το 1977 διαζεύχθηκε και το 1984 έκανε τρίτο γάμο με την Αντωνία Κόλβιλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν
Κατάλογος πριγκίπων της Κάπουα
Ακολουθεί ένας κατάλογος των ηγεμόνων του πριγκιπάτου της Κάπουα.
Γαστάλδοι και κόμητες
Οι gastlds (ή κόμητες) της Κάπουα ήταν υποτελείς των πριγκίπων του Μπενεβέντο μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 840, όταν ο gastald Λανδούλφος άρχισε να ζητά για ανεξαρτησία, όπως είχε πρόσφατα ανακηρύξει το Σαλέρνο. Αυτό προκάλεσε έναν εμφύλιο πόλεμο στο Μπενεβέντο, που δεν σταμάτησε για περίπου δέκα χρόνια και στα τέλη του 9ου αιώνα η Κάπουα ήταν οριστικά ανεξάρτητη.
Πρίγκιπες
Το 910, τα πριγκιπάτα του Μπενεβέντο και της Κάπουα ενώθηκαν με κατάκτηση (του Ατενόλφος) και κηρύχθηκαν αχώριστα. Αυτό, και η αναπόφευκτη συγκυβέρνηση των γιων και των αδελφών, προκαλεί αδιάκοπη σύγχυση σε κάθε ιστορικό της εποχής, ακόμη περισσότερο στους αναγνώστες της.
Νορμανδοί πρίγκιπες της Κάπουα
Αυτοί οι πρίγκιπες ήταν της γραμμής Ντρένγκοτ και χρησίμευαν ως αντιστάθμισμα του Οίκου των Ωτβίλ μέχρι που τελικά έχασαν κάθε εξουσία. Η χρονολογία εδώ, επίσης, μπορεί να είναι πολύ συγκεχυμένη λόγω της αντιπαλότητας μεταξύ του Ροβέρτου Β΄ και του Ρογήρου Β΄ της Σικελίας και των γιων του.
Στο βασίλειο της Σικελίας, όπου έγινε μία πρόσοδος για τους γιους του Γουλιέλμου Α΄ των Ωτβίλ:
Οίκος του Λανδούλφος
δες: Κατάλογος δουκών και πριγκίπων του Μπενεβέντο
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Κάπουα
Σκιαδαίικα Αιτωλοακαρνανίας
Τα Σκιαδαίικα είναι ορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 580 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας και νότια της τεχνητής λίμνης Κρεμαστών σε απόσταση 49 χλμ. ΒΑ. από το Αγρίνιο. Ως οικισμός αναφέρεται το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Χούνης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στην τοπική κοινότητα Χούνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρακαμπυλίων του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως οικισμός έχει 21 κατοίκους.
Σημείωση
Στην Αχαΐα υπήρχε μέχρι το 1920, οπότε καταργήθηκε, ο οικισμός Σκιαδέϊκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Αγωνοθέτης
Στον αρχαιοελληνικό κόσμο, ο αγωνοθέτης ήταν εκλεγμένος άρχοντας, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τη διοργάνωση ενός ή περισσοτέρων αγώνων. Στις περισσότερες εκ των περιπτώσεων κατείχε μόνος το συγκεκριμένο αξίωμα, ωστόσο έχουν διασωθεί παραδείγματα κολεγίων αγωνοθετών, όπως στην Πριήνη τον 2ο αιώνα π.Χ.
Ιστορία
Ταυτόχρονα κριτής και οργανωτής αγώνων, ο αγωνοθέτης όφειλε να εγγυηθεί την ομαλή διεξαγωγή των αγωνισμάτων. Ως υπεύθυνος για τη διαχείριση των εισπραχθέντων και δαπανηθέντων χρημάτων στα πλαίσια των αγώνων, με το πέρας αυτών, συνέτασσε οικονομικό απολογισμό. Όφειλε να προετοιμάσει τα βραβεία που παραδίδονταν στους νικητές (στην περίπτωση κατά την οποία κανείς αθλοθέτης δεν είχε αναλάβει το συγκεκριμένο καθήκον), καθώς και να συντάξει επίσημο κατάλογο αυτών. Κατά τη διάρκεια αγώνων διεθνούς ενδιαφέροντος, αναλάμβανε την οργάνωση της στέγασης των διαγωνιζόμενων, καθώς και των θεωρών.
Η δημιουργία της αγωνοθεσίας στην Αθήνα χρονολογείται από τα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ.: ο Δημήτριος ο Φαληρεύς προχώρησε στην κατάργηση των δύο σημαντικότερων αθηναϊκών λειτουργιών, την τριηραρχία, η οποία είχε, πλέον, καταστεί περιττή δεδομένης της παρακμής της Αθήνας μετά την ήττα της το 322 π.Χ., και τη χορηγία, τις οποίες αντικατέστησε, τότε, με το συγκεκριμένο νέο, αιρετό, δημόσιο αξίωμα, την «προεδρία επί των αγώνων» (αγωνοθεσία), του οποίου τη χρηματοδότηση αναλάμβανε το Κράτος
Ωστόσο, αριθμός τιμητικών διαταγμάτων προς τιμήν αγωνοθετών καταδεικνύουν πως τα χρηματικά ποσά τα οποία χρησιμοποιούνταν αυτοβούλως ως συμπλήρωμα εκείνων που διατίθονταν από την ίδια την πόλη, ξεπερνούσαν σε μεγάλο βαθμό το χρηματικό κόστος των παλαιότερων χορηγιών. Ως αποτέλεσμα, το 284/283 π.Χ. στην Αθήνα, ο εκλεγμένος ως αγωνοθέτης, ποιητής Φιλιππίδης, αρνήθηκε να λάβει εκ μέρους της πόλεως χρηματική αποζημίωση για τα ποσά τα οποία ο ίδιος δαπάνησε. Πράγματι, η λειτουργική διάσταση της αγωνοθεσία καθιερώθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου, καθώς οι μετατόπιση προς ευεργετικές πρακτικές καθίστατο περισσότερο εμφανής με το πέρασμα των αιώνων: χρηματοδότηση εκ μέρους του αγωνοθέτη κατασκευαστικών έργων, επισκευή ιερών κτιρίων, μεταξύ άλλων.
Πηγές
Κατηγορία:Καθημερινή ζωή στην Αρχαία Ελλάδα Κατηγορία:Τίτλοι στην Αρχαία Ελλάδα
Κατάλογος δουκών του Σπολέτο
Ο δούκας του Σπολέτο ήταν ο ηγεμόνας του Σπολέτο και του μεγαλύτερου μέρους της κεντρικής Ιταλίας εκτός των Παπικών Κρατών κατά τον Πρώιμο και τον Ύστερο Μεσαίωνα (π. 500 – 1300). Οι πρώτοι δούκες διορίστηκαν από τον Λομβαρδό βασιλιά, αλλά στην πράξη ήταν ανεξάρτητοι. Οι Καρολίδες κατακτητές των Λομβαρδών συνέχισαν να διορίζουν δούκες, όπως και οι διάδοχοί τους βασιλείς της Γερμανίας. Τον 12ο αιώνα οι δούκες του Σπολέτο ήταν οι σημαντικότεροι βασιλικοί υποτελείς στην Ιταλία.
Συνήθως έφεραν τον τίτλο dux et marchio, «δούκας και μάργραβος» ως ηγεμόνες τόσο του Σπολέτo, όσο και του Camerino.
Υποτελείς των Φράγκων
(Σ = Σουπονίδες, Γ = Γουιδονίδες)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κατάλογοι δουκών Κατηγορία:Λομβαρδοί Κατηγορία:Δουκάτα της Ιταλίας Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτο
Ζακ Ρου
Ο Ζακ Ρου (Jacques Roux) (21 Αυγούστου 1752 – 10 Φεβρουαρίου 1794) ήταν ριζοσπάστης Καθολικός ιερέας ο οποίος είχε ενεργό ρόλο στην πολιτική κατά τη διάρκεια της γαλλικής Επανάστασης. Ο ίδιος ανέπτυξε επιδέξια τα ιδανικά της λαϊκής δημοκρατίας και της αταξικής κοινωνίας στα πλήθη του Παρισιού στους αβράκωτους (Sans-culottes) στην εργατική τάξη, τους μισθωτούς και τους καταστηματάρχες ριζοσπαστικοποιώντας τους και καθιστώντας τους  επικίνδυνη επαναστατική δύναμη. Έγινε ηγέτης μιας δημοφιλούς άκρας αριστεράς.
Το πολιτικό του πρόταγμα
Το 1791 ο Ρου, εξελέγη μέλος της παρισινής Κομμούνας. Όταν η Πρώτη γαλλική Δημοκρατία ξεκίνησε το 1792, ο Ρου ευθυγραμμίστηκε με την πολιτική παράταξη που ήταν γνωστή ως Enragés (Λυσσασμένοι). Ο Ρου θεωρούνταν ο πιο ακραίος εκπρόσωπος της αριστεράς για τα συμφέροντα των Παριζιάνων «Αβράκωτων» (sans-culottes).
Ως εκ τούτου ο Ρου αγωνίστηκε για μια οικονομικά ίση κοινωνία, μετατρέποντας τα πλήθη των «Αβράκωτων» ενάντιους στην αστική αποχαύνωση των Ιακωβίνων. Απαίτησε το φαγητό να είναι διαθέσιμο σε κάθε μέλος της κοινωνίας, και κάλεσε να εκτελούνται οι πλούσιοι σε περίπτωση που το συσσώρευαν. Ο Ρου εξέφραζε ακούραστα τα αιτήματα των φτωχών  του Παρισινού πληθυσμού, να κατάσχουν τον πλούτο των αριστοκρατών και να προσφέρουν οικονομικά προσιτό ψωμί.
Έγινε αρκετά δημοφιλής καθώς τη στιγμή που ο διαχωρισμός μεταξύ των Γιρονδίνων (Girondins) και των Ορεινών (The Mountain) μεγάλωνε, η φωνή του βοήθησε να απομακρυνθούν οι Γιρονδίνοι (ημέρες της 31 Μαΐου και 2 Ιουνίου 1793) από την Εθνική Συνέλευση το 1793.
Το μανιφέστο των Enragés
Το 1793 σε ένα  αμφιλεγόμενο διάγγελμα του για τη Συμβατική Εθνοσυνέλευση, ο Ρου διακήρυξε το Μανιφέστο των Μανιακών (ή Λυσσασμένων, manifeste des enragés) στο οποίο απαίτησε την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας και της ταξικής κοινωνίας στο όνομα του λαού που αντιπροσώπευε.[6] Με πολλούς τρόπους, ο Ρου και το μανιφέστο αυτό,  ήταν προφητικά στην πρόβλεψη πολλών από τα θέματα που ανέπτυξε o Καρλ Μαρξ στην αναλυτική θεωρία δεκαετίες αργότερα.
Σύντομα, η εμπρηστική ρητορική του Ρου πυροδότησε ταραχές για τα τρόφιμα και διατάραξε την ισορροπία δυνάμεων εντός της παρισινής Κομμούνας. Ο Ροβεσπιέρος, φοβούμενος ότι ο Ρου απειλούσε την κυριαρχία της κυβέρνησης των Ιακωβίνων, παρουσίασε κατηγορίες ότι είναι κατάσκοπος που σκόπιμα προσπαθεί να διαταράξει την επαναστατική κυβέρνηση και την Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας.[1] Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο πρώην φίλος του Ρου, Ζαν-Πωλ Μαρά,  στράφηκε εναντίον του, γράφοντας στην εφημερίδα του, L'Ami du peuple, πως ο Ρου ήταν ψεύτικος ιερέας που ενδιαφέρονταν μόνο για τη θρησκεία  εφόσον του παρείχε εισόδημα.[7] Στις 7 Ιουλίου του 1793, οι εχθροί του Ρου κάλεσαν την Ελίζαμπεθ Μαργαρίτα Εμπέρ για ανάκριση, σε μια προσπάθεια να χρεώσουν στον Ρου εκβιασμούς και υπεξαίρεση των φιλανθρωπικών ταμείων. Η Εμπέρ είχε προσφάτως χηρεύσει και μείνει άπορη, και ο Ρου δύο χρόνια νωρίτερα, είχε συμφωνήσει να αναζητήσει χρήματα για την ίδια και την οικογένειά της. Όταν η ίδια ρωτήθηκε αν είχε απώτερο κίνητρο, απάντησε ότι: «δεν το πιστεύω ότι το έκανε».[5] Ο Ρου δεν συνελήφθη τότε, αλλά τον Αύγουστο του 1793,  με τις κατηγορίες ότι είχε παρακρατήσει χρήματα τόσο από την χήρα Hébert όσο και από τη χήρα Mlle Beaurepaire. Ο Ρου διαβεβαίωσε την επαναστατική επιτροπή του τμήματος Gravilliers ότι δεν έκανε τίποτα τέτοιο και ότι οι κατηγορίες αποτελούσαν πλεκτάνη των εχθρών του.[5] O Ρου αποφυλακίστηκε με τη βοήθεια δύο φίλων του, και συνέχισε να πολεμά για τα ιδανικά του. Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1793, ο Ρου κλείστηκε εκ νέου στη φυλακή.
Θάνατος
Στις 14 Ιανουαρίου 1794, ο Ρου ενημερώθηκε ότι η υπόθεση του πρόκειται να δικαστεί από το Επαναστατικό Δικαστήριο. Όταν άκουσε  αυτή την είδηση, έβγαλε ένα μαχαίρι και μαχαίρωσε τον εαυτό του αρκετές φορές, αλλά δεν κατάφερε  το μοιραίο χτύπημα. Λιγότερο από ένα μήνα αργότερα, στις 10 Φεβρουαρίου του 1794, ενώ ανάρρωνε  στη φυλακή, ο Ρου μαχαίρωσε τον εαυτό του και πάλι, καταφέρνοντας να αυτοκτονήσει. Ήταν 41 ετών.[5]
Καθώς το  κίνημα των «Λυσσασμένων» (Enragés) άρχισε να υποχωρεί, η πιο μετριοπαθής φατρία του Ζακ Ρενέ Εμπέρ που έγινε γνωστή ως  Εμπερτιστές προσπάθησε να κερδίσει τους πρώην υποστηρικτές του και να συνεχίσει τον πολιτικό αγώνα εκεί που τον είχε αφήσει.[1]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι επαναστάτες
Μάρκους Ράσφορντ
Ο Μάρκους Ράσφορντ, MBA (αγγλικά: Marcus Rashford, γενν. στις 31 Οκτωβρίου 1997) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και την εθνική ομάδα της Αγγλίας.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Ράσφορντ ανήκει στο δυναμικό της Γιουνάιτεντ από εφτά ετών. Σκόραρε τόσο στο ντεμπούτο του σε ευρωπαϊκή διοργάνωση εναντίον της ΦΚ Μίντιλαντ τον Φεβρουάριο του 2016, όσο και στο ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα τρεις ημέρες μετά εναντίον της Άρσεναλ. Επίσης σκόραρε στην πρώτη συμμετοχή του σε ντέρμπι του Μάντσεστερ, στον πρώτο του αγώνα κυπέλλου και στον πρώτο του αγώνα στο Τσάμπιονς Λιγκ. Έχει κατακτήσει το Γιουρόπα Λιγκ (2017), το FA Cup, το FA Community Shield και το Λιγκ Καπ Αγγλίας. Έχει σκοράρει 41 γκολ σε 133 εμφανίσεις.
Εθνική ομάδα
Ο Ράσφορντ σκόραρε στο ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα αντρών της Αγγλίας, τον Μάιο του 2016, και κατέστη ο νεότερος Άγγλος παίκτης που σκόραρε στο ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα αντρών. Συμμετείχε τόσο στο Euro 2016, όπου ήταν ο νεαρότερος παίκτης της διοργάνωσης, όσο και στο Μουντιάλ 2018. Έχει 38 συμμετοχές και 10 γκολ με το εθνόσημο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Άγγλοι με καταγωγή από τον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Παύλος Φίλιππος του Χοεντσόλερν
Ο Παύλος Φίλιππος ή Παύλος Λαμπρίνο (ρουμ. Paul-Philippe de Hohenzollern, γενν. 13 Αυγούστου 1948) από τον Οίκο του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν είναι διεκδικητής του θρόνου της Ρουμανίας.
Βιογραφία
Είναι ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου Λαμπρίνο, νόθου τέκνου του Καρόλου Β΄ της Ρουμανίας και της Ελένης Ναγκαβιτσίνα.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1996 τη Λία Τριφφ από το Μίσιγκαν και έχει τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν
Πεβεράνιο
Το Πεβεράνιο (ιταλικά: Peveragno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Γενέσιος (μίμος και μάρτυρας)
Ο Γενέσιος ήταν μίμος, μάρτυρας και άγιος της Δυτικής Εκκλησίας που έζησε τον 3ο αι. μ.Χ. και μαρτύρησε στην Ρώμη. Αρχικά διακωμωδούσε τα χριστιανικά μυστήρια και κυρίως το βάπτισμα. Μετά από βασανιστήρια του έκοψαν το κεφάλι. Τιμάται από την δυτική εκκλησία στις 25 Αυγούστου ως προστάτης των ηθοποιών.
Άλισον Μέιφιλντ
H Άλισον Μέιφιλντ (αγγλ.: Alison Mayfield, 3 Οκτωβρίου 1989, Κάνσας Σίτι, Μιζούρι) είναι Αμερικανίδα αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται ως ακραία.
Νίνοβε
Το Νίνοβε (ολλανδικά: Ninove), είναι πόλη του Βελγίου, στην επαρχία της Ανατολικής Φλάνδρας. Έχει έκταση 72,57 χμ² και πληθυσμό 38.692 κατοίκους (2018).
Άλισον Μέιφιλντ
Καριέρα
H Άλισον Μέιφιλντ γεννήθηκε στο Κάνσας Σίτι της πολιτείας Μιζούρι, προερχόμενη από αθλητική οικογένεια. Ξεκίνησε την αθλητική σταδιοδρομία της στο σχολικό πρωτάθλημα της πολιτείας του Κάνσας, αγωνιζόμενη στην ομάδα του Λυκείου «Άγιος Θωμάς ο Ακινάτης» (St. Thomas Aquinas), όπου φοιτούσε. Μετά την αποφοίτησή της αγωνίστηκε στην ομάδα του Πανεπιστημίου του Κάνσας της ομώνυμης πολιτείας, με έδρα την πόλη Λόρενς. Με την ομάδα του Πανεπιστημίου αγωνίστηκε επί τρία χρόνια (2008-2011) στην Κατηγορία Ι της Εθνικής Πανεπιστημιακής Αθλητικής Ομοσπονδίας (NCAA) των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Κατά την περίοδο 2012-13, υπέγραψε το πρώτο της επαγγελματικο συμβόλαιο στη ομάδα βόλεϊ της γαλλικής πόλης Κλαμάρ. Πρόκειται για ένα σύλλογο που συμμετέχει στην τρίτη κατηγορία του γαλλικού πρωταθλήματος, και η δρστηριότητα του οποίου επικεντρώνεται στην προώθηση ταλέντων. Μετά από ένα χρόνο αγωνιστικής απραξίας, συμμετείχε στο πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας της Ελβετίας κατα την περίοδο 2014-15 με την Τ.Σ.Β. Ντίντινγκεν, και την επόμενη περίοδο μετακόμισε στη Φινλανδία για να υπερασπιστεί τα χρώματα της Λ.Π. Κανγκασαλά της ανώτερης κατηγορίας του Πρωταθλήματος της χώρας της Βαλτικής θάλασσας. Στη Φινλανδία παρέμεινε και κατά την περίοδο 2016-17, αλλάζοντας όμως σύλλογο, αγωνιζόμενη με την Παλοκέρχο Νάισετ της πόλης Χαμενλίνα. Το 2017 αποφασίζει ένα υπερατλαντικό ταξίδι για το Περού, όπου κατακτά το πρωτάθλημα με την Ουνιβερσιδάδ Σαν Μάρτιν, που έχει έδρα την περουβιανή πρωτεύουσα Λίμα. Το 2018 ανακαλύπτεται από τον Ολυμπιακό Πειραιώς και έτσι επανέρχεται στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, υπογράφοντας συμβόλαιο με τις ερυθρόλευκες, σε αντικατάσταση της Στέφανι Νιεμέρ, που αποχώρησε από τον Πειραιά σταματώντας την καριέρα της. Ομως καθώς δεν δικαίωσε τις προσδοκίες του Ολυμπαικού, το Δεκέμβριο του 2018 διακόπηκε το συμβόλαιό της και αντικαταστάθηκε από την επίσης Αμερικανίδα Ρίγκαν Χουντ Σκοτ.
Νίνοβε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Γενέσιος (μίμος και μάρτυρας)
Πηγές
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Ρωμαίοι ηθοποιοί
Άλισον Μέιφιλντ
Εθνικά Πρωταθλήματα
'''1 Πρωτάθλημα Περού
Πιτσενίς
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λατσίν
Μπάρλα Μεσσηνίας
Η Μπάρλα (επίσημη ονομασία) ή ο Μπάρλας (συνηθισμένη αναφορά), είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός κοντά στους Γαργαλιάνους και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Πολύ γνωστή και δημοφιλής, κυρίως στους κατοίκους της περιοχής, είναι η παραλία του οικισμού, γνωστή ως η Παραλία του Μπάρλα.
Τοποθεσία
Ο οικισμός βρίσκεται νοτιοδυτικά των Γαργαλιάνων και νότια από τον Μάραθο. Είναι πολύ κοντά στις ακτές του Ιονίου Πελάγους και βρίσκεται διαγώνια απέναντι από τη νήσο Πρώτη. Η απόστασή του οικισμού από τους Γαργαλιάνους είναι περίπου 5 χιλιόμετρα και από τον Μάραθο περίπου 4 χιλιόμετρα.
Ιστορία
Η Μπάρλα είναι νεοσύστατος οικισμός, ο οποίος αναγνωρίστηκε μόλις το 2011 και προσαρτήθηκε στην τοπική κοινότητα Μαραθοπόλεως και μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας, ο οποίος συστάθηκε με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.
Κάτοικοι
Ο μικρός αυτός οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 50 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται με τον τουρισμό και σε διάφορες αγροτικές εργασίες, καθώς στη περιοχή γύρω από τον οικισμό υπάρχουν, εκτός από ελαιώνες και διάφορες άλλες καλλιέργειες.
Κτίρια και αξιοθέατα
Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από αγροικίες και εξοχικά και δεν διαθέτει κτίρια διαφόρων κοινωνικών δραστηριοτήτων, καθώς οι καθημερινές ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνται συνήθως στους Γαργαλιάνους και τον Μάραθο. Αξιοθέατα για τον οικισμό εκτός από τις παραλίες της ευρύτερης περιοχής, αποτελεί και η νήσος Πρώτη, την οποία έχει αντίκρυ, σε διαγώνια θέα. Στην περιοχή του οικισμού υπάρχουν επίσης τουριστικές εγκαταστάσεις με ενοικιαζόμενα διαμερίσματα.
Παραλία του Μπάρλα
Σε απόσταση περίπου 4 χιλιομέτρων από τον οικισμό της Μπάρλας, προς τα βορειοδυτικά, βρίσκεται το λιμάνι και οι παραλίες του Μαράθου, ενώ σε απόσταση μερικών μέτρων προς τα δυτικά από τον οικισμό βρίσκεται η Παραλία του Μπάρλα η οποία αποτελεί ιδιαίτερο γεωλογικό συνδυασμό αμμώδους και βραχώδους παραλίας με σπηλαιώδη βράχια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Μκριτς Μπεσικτασλιάν
Ο Μκριτς Μπεσικτασλιάν ή Πεσικτασλιάν (αρμενικά: Մկրտիչ Պէշիկթաշլեան, 18 Αυγούστου 1828 - 29 Νοεμβρίου 1868  ) ήταν σημαντικός Αρμένιος ποιητής, συγγραφέας και διανοούμενος του 19ου αιώνα που έζησε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Βιογραφία
Ο Μπεσικτασλιάν γεννήθηκε στις 18 Αυγούστου του 1828 στη συνοικία Ορτάκιοϊ της ευρωπαϊκής πλευράς της Κωνσταντινούπολης και ήταν γιος ράφτη. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στην τοπική αρμενική Σχολή των Μεχιταριστών και σε ηλικία περίπου έντεκα ετών μετέβη για σπουδές στην Πάδοβα όπου λειτουργούσε η αρμενική Σχολή Μουρατιάν. Μεταξύ των καθηγητών του στην ιταλική πόλη, συμπεριλαμβανόταν και ο επιφανής Αρμένιος λόγιος Αρσέν Μπαγκρατούνι. Αποφοίτησε το 1845 και κατόπιν πέρασε ένα μικρό χρονικό διάστημα στη Βενετία μελετώντας παλαιά αρμενικά έγγραφα προτού επιστρέψει στη γενέτειρά του.
Τα επόμενα χρόνια εργάστηκε ως καθηγητής αρμενικών, γαλλικών και λογοτεχνίας σε διάφορα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Κωνσταντινούπολης, καθώς και σε σπίτια εύπορων οικογενειών. Παράλληλα ενεπλάκη ενεργά στα ζητήματα της αρμενικής κοινότητας της πόλης, συμβάλλοντας στην ίδρυση εκπαιδευτικών και φιλανθρωπικών συλλόγων, με τομέα δράσης και εκτός Κωνσταντινουπόλεως, όπως π.χ. στην ευρύτερη περιοχή της Κιλικίας. Επιπλέον, εργάστηκε για την ενότητα των συμπατριωτών του, ανεξαρτήτως θρησκευτικού δόγματος. Μεταξύ των μαθητών του συγκαταλεγόταν η συγγραφέας και φεμινίστρια Σρμπουχί Ντουσάπ (1840-1901), με την οποία συνδέθηκε φιλικά. Απεβίωσε στις 29 Νοεμβρίου του 1868, προσβεβλημένος από φυματίωση.
Συγγραφικό έργο
Το 1856 ολοκλήρωσε και παρουσίασε στο κοινό το παρθενικό του θεατρικό έργο, το οποίο ήταν η τραγωδία «Κορνάκ», η οποία ξεχώρισε για το γεγονός πως ήταν γραμμένη στη καθομιλουμένη δυτική αρμενική διάλεκτο της εποχής. Άλλα θεατρικά έργα του Μπεσικτασλιάν είναι τα «Αρσάκ», «Βαχέ» και «Βαχάν», όλα εμπνευσμένα από την αρμενική ιστορία. Επιπλέον, ασχολήθηκε και με την ποίηση, η οποία αποτελεί το σημαντικότερο κομμάτι του συγγραφικού του έργου. Έγραψε περίπου 60 ποιήματα με θέματα όπως η πατρίδα, η φύση, ο έρωτας κλπ. Από αυτά ξεχωρίζουν η «Άνοιξη», το «Είμαστε αδελφοί», «Το κορίτσι του Ζεϊτούν» (αφιερωμένο στην αρμενική εξέγερση του 1862 ) κ.ά. Παράλληλα μετέφρασε έργα ξένων συγγραφέων, όπως «Ο θάνατος του Καίσαρα» του Βολταίρου και η τραγωδία «Σαούλ» του Βιττόριο Αλφιέρι. Το 1870 συγκεντρώθηκαν και εκδόθηκαν για πρώτη φορά τα άπαντά του, τα οποία περιλαμβάνουν τη λογοτεχνική του παραγωγή, καθώς και την αρθρογραφία του σε διάφορα έντυπα.
Πετσόλο Βάλλε Ουτσόνε
Το Πετσόλο Βάλλε Ουτσόνε (ιταλικά: Pezzolo Valle Uzzone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Μκριτς Μπεσικτασλιάν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Αρμένιοι ποιητές Κατηγορία:Αρμένιοι συγγραφείς Κατηγορία:Εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Οθωμανοί αρμενικής καταγωγής
Πετσόλο Βάλλε Ουτσόνε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Νότιος κιτρινόραμφος βούκερος
Ο νότιος κιτρινόραμφος βούκερος είναι ένας μεσαίου μεγέθους βούκερος του γένους Tockus που ζει στη Νότια Αφρική. Η επιστημονική του ονομασία είναι Tockus leucomelas και δεν περιλαμβάνει υποείδη.
Μορφολογία
αριστερά|μικρογραφία|270x270εσ|Νότιος κιτρινόραμφος βούκερος σε κλαδί Ο νότιος κιτρινόραμφος βούκερος είναι ένα μεσαίου μεγέθους πουλί. Έχει μήκος 45 εκ. από το ράμφος ως την ουρά και βάρος 132–242 γραμμάρια. Ξεχωρίζει από το χαρακτηριστικό μακρύ κυρτό προς τα κάτω κίτρινο ράμφος του, που είναι πολύ μεγάλο σε σχέση με το σώμα του και μπορεί να φτάσει το 1/6 του συνολικού μήκους του σώματός του. Τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα από τα θηλυκά αλλά υπάρχει επικάλυψη μεταξύ των δύο φύλων. Η διαφορά του μεγέθους στο ράμφος είναι ένας αρκετά αξιόπιστος τρόπος διαφοροποίησης των φύλων των άγριων βούκερων. Το χρώμα τους στο στήθος και την κοιλιά τους είναι λευκό, ενώ στο λαιμό και στο κεφάλι σκούρο γκριζωπό με λευκές διακοπές. οι φτερούγες έχουν μαύρο χρώμα με λευκά μπαλώματα που προκαλούν αντίθεση.
Κατανομή & βιότοπος
Ο νότιος κιτρινόραμφος βούκερος είναι επιδημητικό είδος στις ξηρές ανοιχτές σαβάνες, αλλά είναι επίσης εν μέρει και σε δάση με ακακία. Μπορεί να βρεθεί σε όλα τα μήκη της Αφρικής από την Αγκόλα και τη Ναμίμπια μέχρι τη Μοζαμβίκη και τη Νατάλ, περνώντας από την Μποτσουάνα, τη Ζιμπάμπουε και τη βόρεια Νότια Αφρική.
Συμπεριφορά
Είναι ημερόβιο είδος, μιας και δραστηριοποιείται από το πρωί ως το απόγευμα. Το βράδυ κοιμούνται στα ψηλά κλαδιά ενός δέντρου. Μπορεί να βρεθεί μοναχικό ή σε ζευγάρια ή σε μικρά κοπάδια. Τείνουν όμως γενικά να είναι μοναχικοί εκτός αν είναι η περίοδος αναπαραγωγής, η εποχή της ωοτοκίας ή αν υπάρχει τοπική μετανάστευση κατά τη διάρκεια της εποχής της ξηρασίας. Τα ζευγάρια είναι κυρίως μονογαμικά και έχουν έναν καθαρό καταμερισμό των εργασιών ανάμεσα στα αρσενικά και τα θηλυκά. Εάν άλλοι βούκεροι πλησιάζουν την φωλιά, το ζευγάρι βγάζει δυνατούς θορύβους όπου σιγά σιγά δυναμώνουν σε ένταση και ρυθμό και, όταν κορυφωθούν, ανοίγουν τα φτερά σαν βεντάλιες, εκτείνοντας τις ουρές σαν να κάνει υπόκλιση.
Τροφή
Ο νότιος κιτρινόραμφος βούκερος ψάχνει τη τροφή του στο έδαφος ή σε θάμνους. Τρέφεται κυρίως με αρθρόποδα, περιλαμβάνοντας τερμίτες, σκαθάρια, ακρίδες και κάμπιες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουκερωτίδες Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής
Βουδότοπος Χίου
O Βουδότοπος είναι μικρός πεδινός οικισμός της Χίου και την Περιφερειακή Ενότητα Χίου, ο οποίος βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού, περίπου 1 χλμ. Ν. από την Καλλιμασιά και 12 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τη Χίο. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Καλλιμασιάς του δήμου Ιωνίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Καλλιμασιά, τον Άγιο Αμιλιανό και τη Μονολιά αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Καλλιμασιάς υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιωνίας του Δήμου Χίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 17 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χίος Κατηγορία:Δήμος Χίου
Ευγένιος Μαυρίκιος της Σαβοΐας-Καρινιάν
O Ευγένειος-Μαυρίκιος (2 Μαρτίου 1635 - 6 Ιουνίου 1673) από τον Οίκο της Σαβοΐας-Καρινιάνο ήταν κόμης του Σουασσόν, στρατηγός της Γαλλίας και πατέρας του Ευγένιου πρίγκιπα της Σαβοΐας, διάσημου στρατηγού των Αψβούργων. Είναι ο ιδρυτής του κλάδου Καρινιάνο-Σουασσόν.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σαμπερύ της Σαβοΐας (σήμερα στη Γαλλία) ως ο δευτερότοκος γιος του Θωμά-Φραγκίσκου πρίγκιπα του Καρινιάνο και της Μαρίας των Βουρβόνων-Κοντέ, κόρης του Καρόλου κόμη του Σουασσόν, απογόνου του Λουδοβίκου Θ΄. Ο πατέρας του ήταν δισεγγονός του Φραγκίσκου Α΄ και του Ερρίκου Β΄ βασιλέων της Γαλλίας. Η μητέρα του ήταν κόμισσα του Σουασσόν και του Ντρε (1641-1656), τίτλος που κληροδοτήθηκε στον ίδιο και τους απογόνους του.
Μέσω της επιρροής της συζύγου του Ολυμπίας Μαντσίνι, ανιψιάς του καρδινάλιου Μαζαρέν, απόκτησε υψηλές στρατιωτικές θέσεις. Έπαιξε ρόλο στην ήττα των Ισπανών στη μάχη της Δουνκέρκης (1658), έλαβε μέρος στις εκστρατείες στη Φλάνδρα (1667), στην Ελεύθερη Κομητεία (1668) και στην Ολλανδία (1672). Ως εξέχων πρέσβυς (αντιπρόσωπος) της Γαλλίας έλαβε μέρος στη στέψη του Καρόλου Β΄ βασιλιά της Αγγλίας και Σκωτίας.
Νόσησε από πυρετό και απεβίωσε το 1673 στη Ούννα της Βεστφαλίας, αν και ορισμένοι λένε ότι δηλητηριάστηκε.
Οικογένεια
Το 1657 νυμφεύτηκε την Ολυμπία Μαντσίνι, κόρη του βαρόνου Μικέλε-Λορέντσο Μαντσίνι και είχε τέκνα (που επέζησαν της ενηλικίωσης):
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας Κατηγορία:Κόμητες του Σουασόν
Καμαρετσαίικα Αιτωλοακαρνανίας
Το Καμαρετσαίικα είναι πεδινός οικισμός του Ζευγαρακίου στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 40 μέτρα. Βρίσκεται στις νοτιοανατολικές όχθες της λίμνης Λυσιμαχίας και σε απόσταση 13 χλμ. Ν. από το Αγρίνιο. Το χωριό είναι κτισμένο δίπλα στην ΕΟ Αντιρρίου - Αγρινίου, ανάμεσα στον Άγιο Γεώργιο (Δ.) και το Ζευγαράκι (Α.). Αναφέρεται επίσημα από το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ζευγαρακίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με το Ζευγαράκι και το Άνω Ζευγαράκι αποτελούν την τοπική κοινότητα Ζευγαρακίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρακύνθου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 22 μόνιμους κατοίκους
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Αλίκη της Βρετάνης, κυρία του Πονταρσύ
Η Αλίκη, γαλλ. Alix (1243 - 2 Αυγούστου 1288) από τον Οίκο του Ντρε-Βρετάνης ήταν κόρη του δούκα της Βρετάνης και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Μπλουά.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Ιωάννη Α΄ δούκα της Βρετάνης και της Λευκής των Μπλουά-Καμπανίας, κόρης του Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες
Τουρισμός στην Πολωνία
Επισκόπηση
Τον 21ο αιώνα, η Πολωνία είναι μια από τις ασφαλέστερες χώρες της Ευρώπης, την οποία επισκέπτονται συχνά οι τουρίστες.
Η Πολωνία, ειδικά μετά την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004 και την προσχώρηση στη Συμφωνία Σένγκεν το 2007, έγινε ένα μέρος που επισκέπτονται συχνά οι τουρίστες. Τα περισσότερα τουριστικά αξιοθέατα στην Πολωνία συνδέονται με το φυσικό περιβάλλον, τους ιστορικούς χώρους και τις πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ινστιτούτου Τουριστών, την Πολωνία επισκέφθηκαν 15,7 εκατομμύρια τουρίστες το 2006 και 15 εκατομμύρια τουρίστες το 2007, από τον συνολικό αριθμό των 66,2 εκατομμυρίων αφίξεων. Το 2012, την Πολωνία επισκέφθηκαν 13,5 εκατομμύρια ξένοι τουρίστες (όσοι ήρθαν κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου του 2012, αλλά δεν έμειναν κατά τη διάρκεια της νύχτας, δεν συμπεριλήφθηκαν στα επίσημα στατιστικά στοιχεία). Το 2013, την Πολωνία επισκέφθηκαν 15,8 εκατομμύρια τουρίστες. Το 2016, ο αριθμός των αφίξεων στην Πολωνία ανήλθε σε 80,5 εκατομμύρια, όπου 17.5 εκατομμύρια από αυτόν τον αριθμό θεωρούνται αφίξεις για τουριστικούς σκοπούς (με τουλάχιστον μία διανυκτέρευση). Το 2019, την Πολωνία επισκέφθηκαν 21,4 εκατομμύρια τουρίστες, καθιστώντας την τη 18η χώρα με τις περισσότερες επισκέψεις στον κόσμο.
Ιστορία
Οι πρώτοι Πολωνοί τουρίστες ήταν προσκυνητές που ταξίδευαν σε ναούς τόσο στην Πολωνία όσο και στο εξωτερικό. Η ανάπτυξη του εμπορικού τουρισμού άρχισε τον 19ο αιώνα. Οι πιο δημοφιλείς περιοχές ήταν τα βουνά, ειδικά τα Όρη Τάτρα, που εξερευνήθηκαν για παράδειγμα από τον Τίτους Χαουμπίνσκι. Το 1873, Πολωνική Εταιρεία των Τάτρα και το 1909 η Πολωνική Εταιρεία Αξιοθέατων για την οργάνωση και ανάπτυξη του τουρισμού. Ο 19ος αιώνας ήταν επίσης η εποχή της ταχείας εμφάνισης των θέρετρων σπα, κυρίως στα Σουδητικά Όρη, στα Μπεσκίντι και κατά μήκος της ακτής της Βαλτικής Θάλασσας, με μερικά από αυτά να συνδέονται, από το 1910, με την Πολωνική Ένωση Βαλνολογίας. Αφού η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία της το 1918, ο πολωνικός τουρισμός αυξήθηκε και ενθαρρύνθηκε από την κυβέρνηση. Το πρώτο πολωνικό επαγγελματικό ταξιδιωτικό πρακτορείο, το Orbis, ιδρύθηκε στο Λβουφ το 1923, ακολουθούμενο το 1937 από τον τουριστικό οργανισμό και ταξιδιωτικό πρακτορείο Gromada.
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όλες οι τουριστικές οργανώσεις κρατικοποιήθηκαν από τη νέα κομμουνιστική κυβέρνηση. Η Πολωνική Εταιρεία των Τάτρα και η Πολωνική Εταιρεία Τουρισμού και Αξιοθέατων συνδυάστηκαν στην Πολωνική Εταιρεία Τουρισμού και Αξιοθέατων (ΠΕΤΑ) και το μεγαλύτερο μέρος της τουριστικής υποδομής παραδόθηκε στο νεοσύστατο Ταμείο Διακοπών Εργαζομένων (ΤΔΕ). Ο τουρισμός περιορίστηκε στις χώρες του Κομεκόν. Αυτή ήταν η εποχή του κυβερνητικού τουρισμού, που χαρακτηρίζεται από μαζικό αλλά χαμηλού επιπέδου τουρισμό. Ένα τυπικό θέαμα ήταν ένα κάμπινγκ διακοπών με μικρά μπανγκαλόου που διαχειρίζοταν μια από τις κρατικές εταιρείες. Η Juventur διοργάνωνε διακοπές για παιδιά και εφήβους.
Μετά την πτώση του κομμουνισμού μεγάλο μέρος της υποδομής ιδιωτικοποιήθηκε, αν και πολλά θέρετρα που ανήκαν σε εταιρείες υποβαθμίστηκαν λόγω της μη κερδοφορίας τους. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ιδρύθηκαν πολλά νέα τουριστικά γραφεία. Μερικά από αυτά επικράτησαν και ενίσχυσαν τη θέση τους στην αγορά, έχοντας τη δυνατότητα να ανταγωνιστούν τα πολυεθνικά ταξιδιωτικά πρακτορεία.
Φυσικό περιβάλλον
Η Πολωνία έχει ένα διάχυτο φυσικό περιβάλλον, το οποίο δεν επηρεάζεται από την ανθρώπινη ανάπτυξη. Υπάρχουν 23 εθνικά πάρκα στη χώρα που πληρούν τα κριτήρια της Διεθνούς Ένωση Προστασίας της Φύσης. Οι επισκέπτες προσελκύονται από βουνά, θάλασσα και ακτές με μεγάλες αμμώδεις παραλίες, δάση, λίμνες και ποτάμια. Μεταξύ των πιο δημοφιλών προορισμών είναι: τα Όρη Τάτρα, στα οποία βρίσκεται η υψηλότερη κορυφή της Πολωνίας (Ρίσι) και η περίφημη Όρλα Περτς (παλιά διαδρομή στο στιλ της via ferrata), τα Σουδητικά Όρη, την οροσειρά Κρκόνοσε, τα Όρη Στοουόβε, τα Όρη της Κουκουβάγιας, το δάσος Μπιαλοβιέζα, το δάσος της Κάτω Σιλεσίας, την οροσειρά Μπιεστσάντι, την χαράδρα του ποταμού Ντουνάγιετς στα Πιενίνι και πολλά άλλα.
Τουριστικά θέρετρα
μικρογραφία| [[Νάνοι του Βρότσουαφ|Νάνος του Βρότσουαφ]] Υπάρχουν δεκάδες παραθαλάσσια θέρετρα στην ακτή της Βαλτικής Θάλασσας, όπως το νησί Βόλιν, που βρίσκεται κοντά στα γερμανικά σύνορα, στην ακτή της Πομερανίας. Στη νότια Πολωνία υπάρχουν θέρετρα για σκι και ορεινή πεζοπορία στα Όρη Καρκονόσε, τα οποία είναι μέρος της οροσειράς των Σουδητικών Όρεων. Το Καρκονόσε περιλαμβάνει τα τουριστικά κέντρα Κάρπατς και Σκλάρσκα Πορένμπα. Άλλα διάσημα θέρετρα για σκι και ορεινή πεζοπορία στα Καρπάθια Όρη περιλαμβάνουν: το Ζακοπάνε στα Τάτρα, το Στσιρκ, την Κρινίτσα-Ζντρούι, το Ούστρον, τη Βίσουα στα Μπεσκίντι και τις Στσαβνίτσα και Κροσνιένκο ναντ Ντουνάιτσεμ στα Πιενίνι.
Χριστιανικό προσκύνημα
Εκτιμάται ότι το 13% (από το 1,8 εκατομμύρια το 2005) των επισκεπτών της Βασιλικής της Παναγίας στο Λίχεν φτάνουν από το εξωτερικό. Το Μοναστήρι της Γιάσνα Γκούρα επισκέφθηκαν 3,6 εκατομμύρια προσκυνητές από 78 χώρες το 2014.
Μεταφορές στην Πολωνία
Οι τουριστικές υποδομές και εγκαταστάσεις είναι άφθονες, ειδικά σε μεγαλύτερες πόλεις και σε μεγάλα τουριστικά θέρετρα. Οι μεταφορές είναι καλά αναπτυγμένες. Οι περισσότερες μεγάλες πόλεις της Πολωνίας (π.χ. Κρακοβία, Βρότσουαφ, Πόζναν, Γκντανσκ και Στσέτσιν) έχουν διεθνή αεροδρόμια με συνδέσεις με πολλές ευρωπαϊκές πόλεις και με το Διεθνές Αεροδρόμιο Βαρσοβίας «Φρεντερίκ Σοπέν», το οποίο είναι ο κύριος κόμβος της LOT Polish Airlines.