cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρεμπελιό των Ποπολάρων
Η επανάσταση αυτή έμεινε περισσότερο γνωστή από τη λεπτομερή περιγραφή της από σχετική συγγραφή (χρονογράφημα), που κατέγραψε ο άρχοντας Άγγελος Σουμάκης που αποτελεί σπάνιο και σημαντικό ντοκουμέντο, γραμμένο στην ιδιότυπη και γλαφυρή ζακυνθινή διάλεκτο της εποχής με πλήθος πληροφοριών για τους πρωταγωνιστές, την εξέλιξη, τον τρόπο σκέψης της εποχής καθώς και άλλα ιστορικά και οικονομικοκοινωνικά στοιχεία της Ζακύνθου της εποχής εκείνης.
Νετσμετίν Ερμπακάν
Βιογραφία
Τον Ιανουάριο του 1998 το Συνταγματικό Δικαστήριο έθεσε εκτός νόμου του Κόμμα Ευημερίας και επέβαλε πενταετή απαγόρευση ανάμειξης στην πολιτική στον Ερμπακάν. Το τελευταίο αντικαταστάθηκε από το Κόμμα Αρετής (Fazilet Partisi), το οποίο όμως τέθηκε εκτός νόμου το 2001, έπειτα από δίκη που κράτησε σχεδόν δύο χρόνια.
Ρεμπελιό των Ποπολάρων
Την εποχή εκείνη η Ζάκυνθος βρισκόταν υπό την κατοχή της Γαληνότατης Δημοκρατίας, που διήρκεσε από το 1484 έως το 1797. Οι Ενετοί είχαν παραχωρήσει στη νήσο ανεξιθρησκεία που αποτελούσε αυτοδιοικούμενη κοινότητα από Συμβούλιο Ευγενών, που έκανε την εκλογή των Αρχών μαζί με τον Ενετό Προβλεπτή. Τα μέτρα όμως αυτά φέρονταν να ωφελούσε κυρίως τις ανώτερες τάξεις του Ζακυνθινού λαού.
Νετσμετίν Ερμπακάν
Βιογραφία
Μετά τη διάσπαση του χώρου του πολιτικού Ισλάμ το 2001, η «ανανεωτική πτέρυγα» (με πιο κοσμικό και φιλοδυτικό προσανατολισμό) συνέστησε το κυβερνών σήμερα (2012) Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (Adalet ve Kalkınma Partisi), ενώ οι πιστοί στον Ερμπακάν ίδρυσαν το Κόμμα Ευτυχίας (Saadet Partisi). Τον Μάιο του 2003 ο Ερμπακάν εξελέγη ηγέτης του κόμματος αυτού. Τον επόμενο χρόνο όμως αναγκάστηκε να παραιτηθεί λόγω καταδικαστικής απόφασης του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Τον Ιούλιο του 2010 πρόεδρος εξελέγη ο Νουμάν Κουρτουλμούς, αλλά έπειτα από ένσταση των πιστών στον Ερμπακάν αυτός παραιτήθηκε, για να εκλεγεί και πάλι ο Ερμπακάν πρόεδρος του κόμματος στις 17 Οκτωβρίου 2010.
Ρεμπελιό των Ποπολάρων
Οι Ζακυνθινοί την εποχή εκείνη διακρίνονταν σε τρεις κοινωνικές τάξεις:
Αφορμή για το «ρεμπελιό των ποπολάρων» στάθηκε η πληροφορία ότι Σαρακηνοί πειρατές ετοιμάζονταν να επιτεθούν στο νησί. Οι άρχοντες τότε αποφάσισαν να καταγράψουν τον πληθυσμό προκειμένου να προβούν στη συνέχεια στις αναγκαίες στρατολογήσεις για την προστασία του νησιού. Οι ποπολάροι όμως μονίμως δύσπιστοι θεώρησαν ότι η καταγραφή αυτή αποτελούσε τέχνασμα για περισσότερο έλεγχο του πληθυσμού, προς επιβολή νέων φόρων. Έτσι ξέσπασε η λαϊκή αντίδραση, η οποία και πνίγηκε στο αίμα από τον καινούργιο προβλεπτή που έστειλε στο μεταξύ η Βενετία.
Νετσμετίν Ερμπακάν
Βιογραφία
Το 2008 ο Ερμπακάν κατηγορήθηκε από δικαστήριο της Άγκυρας για πλαστογράφηση εγγράφων με σκοπό την υπεξαίρεση από το κράτος ενός μεγάλου χρηματικού ποσού και ετέθη υπό κατ' οίκον περιορισμό για 11 μήνες.
Ρεμπελιό των Ποπολάρων
Όταν πολύ αργότερα έφθασαν στη Ζάκυνθο οι Γάλλοι οι Ζακυνθινοί τους υποδέχθηκαν ως απελευθερωτές. Τότε κάηκε στον Πλατύφορο το «Libro D' Oro» ενώ φυτεύτηκε και το δέντρο της δημοκρατίας. Σύντομα όμως ακολούθησε η απογοήτευση. Μετά το σύντομο πέρασμα των Γάλλων "Δημοκρατικών" (1797 – 1798), ακολούθησε η Ρωσοτουρκική κυριαρχία (1798 – 1800), η «αυτόνομη» Επτανησιακή Πολιτεία υπό τον αυτοκράτορα της Ρωσίας (1800 – 1807), η αυτοκρατορική πια Γαλλική κυριαρχία (1807 – 1809) και τέλος η Αγγλοκρατία (1809 – 1864) μέχρι την 21 Μαΐου του 1864, όταν τα Επτάνησα δωρήθηκαν από την Βασίλισσα της Αγγλίας στο νέο Βασιλιά των Ελλήνων Γεώργιο Α', οπότε και ενσωματώθηκαν στο Βασίλειο της Ελλάδος.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Ζακύνθου Κατηγορία:Ενετοκρατία στα Επτάνησα
Νετσμετίν Ερμπακάν
Βιογραφία
Ο Ερμπακάν πέθανε στην Άγκυρα στις 27 Φεβρουαρίου 2011 και ετάφη στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Νετσμετίν Ερμπακάν ήδη από το 1969 διεμόρφωσε σε μανιφέστο την λεγόμενη «Εθνική Άποψη» (Millî Görüş), ένα μείγμα αντιδυτικής, εθνικιστικής και ισλαμικής ιδεολογίας. Το 1973 δήλωσε χαρακτηριστικά ότι το κόμμα του ήταν αντίθετο στην σύνδεση της Τουρκίας με την τότε Ε.Ο.Κ., ενώ η τουρκική συμμετοχή στο Ν.Α.Τ.Ο. δεν αποτελούσε για τη χώρα παρά μία βαριά οικονομική επιβάρυνση. Εξέφρασε επίσης φιλοαραβικές και αντιισραηλινές θέσεις. Οι πολιτικές ιδέες του επηρέασαν πολλούς από τους σημερινούς κορυφαίους πολιτικούς της Τουρκίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Τουρκίας Κατηγορία:Τούρκοι βουλευτές
Ουίλιαμ Χολμς
Ο Ουίλιαμ Χολμς (αγγλικά: William Holmes, 23 Φεβρουαρίου 1904 - 2 Φεβρουαρίου 1978) ήταν Αμερικανός μοντέρ. Έχει κερδίσει Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ, το 1941, για το έργο του στην ταινία Ο Λοχίας Γιορκ. Συνολικά συμμετείχε σε 56 ταινίες από το 1925 έως το 1942.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ Κατηγορία:Αμερικανοί μοντέρ
Οξιτανία (διοικητική περιοχή)
Η Οξιτανία (γαλλικά: Occitanie) είναι μια από τις 18 Διοικητικές Περιοχές της Γαλλίας, που δημιουργήθηκε με την εδαφική μεταρρύθμιση του 2014 από τις πρώην περιοχές Λανγκεντόκ-Ρουσιγιόν και Μιντί-Πυρηναίων. Βρίσκεται στο νότο της Γαλλίας και έχει πρωτεύουσα την Τουλούζ.
Η σύγχρονη διοικητική περιοχή έλκει το όνομά της από την πολιτιστική και ιστορική περιοχή της Οξιτανία ς, η οποία κάλυπτε μια ευρύτερη περιοχή. Η σημερινή διοικητική περιοχή καλύπτει την επικράτεια της κομητείας της Τουλούζης του 12ου και 13ου αιώνα. Το έμβλημα της κομητείας της Τουλούζης, που είναι γνωστό με την ονομασία «οξιτανικός σταυρός», χρησιμοποιείται στη σύγχρονη περιοχή και είναι ένα δημοφιλές πολιτιστικό σύμβολο.
Τοπωνύμιο
Μετά την εδαφική μεταρρύθμιση του 2014, η περιοχή ονομάστηκε προσωρινά «Λανγκεντόκ-Ρουσιγιόν-Μιντί-Πυρηναία», παραθέτοντας αλφαβητικά τις δύο πρώην περιοχές από τις οποίες αποτελούνταν, σε αναμονή του ορισμού νέου ονόματος μέσω σχετικού διατάγματος του Συμβουλίου του Κράτους, κατόπιν σχετικής προτάσεως του περιφερειακού συμβουλίου της συγχωνευθείσης διοικητικής περιοχής.[4]
Όπως και για τις περισσότερες από τις συγχωνευμένες περιοχές, το νέο περιφερειακό συμβούλιο πρότεινε στη συνέχεια ένα μόνιμο όνομα για να αντικαταστήσει την προσωρινή ονομασία. Στις 24 Ιουνίου 2016, η περιφερειακή συνέλευση του Λανγκεντόκ-Ρουσιγιόν-Μιντί-Πυρηναία υιοθέτησε το όνομα «Οξιτανία» μετά από μακρά δημόσια διαβούλευση. Το γαλλικό Συμβούλιο του Κράτους ενέκρινε την «Οξιτανία» ως νέα ονομασία της περιοχής στις 28 Σεπτεμβρίου 2016, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 30 Σεπτεμβρίου 2016. Το όνομα αυτό θα συνοδεύεται από την υπογραφή «Μιντί-Πυρηναία» στην επίσημη επικοινωνία της περιοχής.Το προσωρινό όνομα της περιοχής αποσύρθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2016, οπότε και τέθηκε σε ισχύ το νέο όνομα.
Γεωγραφία
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|280x280εσ|Το [[κανάλι του Μιντί]] εναλλ.=|μικρογραφία|480x480εσ|Γεωγραφικός χάρτης της διοικητικής περιοχής Οξιτανία Η περιοχή της Οξιτανίας βρίσκεται στα σύνορα μεταξύ Δυτικής και Νότιας Ευρώπης, στα νότια της Γαλλίας. Με έκταση 72.724 τετραγωνικά χιλιόμετρα, συνορεύει στα δυτικά με τη Νέα Ακουιτανία, στα ανατολικά με την Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή και βόρεια με την Ωβέρνη-Ρον-Αλπ. Συνορεύει επίσης με δύο χώρες στο νότο, την Ισπανία (πιο συγκεκριμένα τις αυτόνομες κοινότητες της Καταλονίας και της Αραγονίας) και την Ανδόρρα. Πρωτεύουσα της περιοχής είναι η Τουλούζ, που βρίσκεται 588 χιλιόμετρα κατ'ευθεία γραμμή νοτιοδυτικά του Παρισιού.
Συνορεύει στα νοτιοανατολικά με τη Μεσόγειο Θάλασσα, με θαλάσσιες μεταφορές που συνέβαλαν σε σημαντικές εμπορικές και πολιτιστικές ανταλλαγές σε διεθνή κλίμακα από την Αρχαιότητα, και στα ανατολικά με τον ποταμό Ροδανό, αρχαίο άξονα κυκλοφορίας ανάμεσα στο βορρά και τον νότο της Δυτικής Ευρώπης. Από τα βορειοδυτικά προς τα νοτιοανατολικά διασχίζεται από ένα υδάτινο ρεύμα αποτελούμενο από το κανάλι του ποταμού Γκαρόν (Γαρούνα), που κατασκευάστηκε τον 19o αιώνα στην Τουλούζη και το κανάλι του Μιντί, μήκους 240 χιλιομέτρων που χρονολογείται από τον 17o αιώνα, μεταξύ Τουλούζης και λιμνοθάλασσας του Τω (Étang de Thau) στην ακτή της Μεσογείου. Αυτός ο εγκάρσιος άξονας, που ονομάζεται «Κανάλι των δύο Θαλασσών», καθιστά την περιοχή έναν ισθμό ανάμεσα στον Ατλαντικό Ωκεανό και τη Μεσόγειο θάλασσα.
Η Οξιτανία βρίσκεται ανάμεσα στο λεκανοπέδιο της Ακουιτανίας στα δυτικά και την παράκτια πεδιάδα του Λανγκεντόκ στα ανατολικά και μεταξύ της Κεντρικής οροσειράς (Μασίφ Σαντράλ) προς τα βόρεια και των Πυρηναίων προς νότο.
Η περιοχή έχει ορεινό χαρακτήρα καθώς εκτείνεται σε τμήματα των δύο μεγάλων οροσειρών της νότιας Γαλλίας: τη βόρεια πλαγιά των Πυρηναίων και το νότο της Μασίφ Σαντράλ.
Διασχίζεται από τον ποταμό Γαρούνα, που πηγάζει στα Πυρηναία όρη, διαρρέει την πρωτεύουσα Τουλούζ και έχει τις εκβολές του στον Ατλαντικό κοντά στο Μπορντώ. Πολλοί παραπόταμοι του Γαρούνα διαρρέουν την περιοχή, όπως οι Λοτ, Ταρν, Αριέζ, Ζερ, Σαβ, Μπαΐζ, Αβερόν και άλλοι. Επίσης, οι ποταμοί Ωντ, Τετ, Ερώ, Ορμπ, Αντούρ και οι παραπόταμοί τους. Στα ανατολικά όρια της περιοχής απλώνεται το δυτικό τμήμα από το Δέλτα του ποταμού Ροδανού.
Τα πολλά υδάτινα ρεύματα έχουν δημιουργήσει μέσα στο ανάγλυφο των ιζηματογενών πετρωμάτων της περιοχής (ειδικά στους νότιους πρόποδες της Μασίφ Σαντράλ), πολλά φαράγγια, όπως το φαράγγι του Ταρν, το φαράγγι του Ερώ και του Γκαρντόν.
Πολυάριθμες λιμνοθάλασσες και ελώδεις εκτάσεις βρίσκονται στη μεσογειακή ακτή, χωρισμένες από τη θάλασσα με παράκτιες δέσμες που σχηματίζονται από την ιζηματογενή παροχή του Ροδανού και συνδέονται με αυτόν μέσω καναλιών. Η μεγαλύτερη στην περιοχή, είναι η λιμνοθάλασσα Τω (75 χμ²) που βρίσκεται στο νομό Ερώ.
Το τμήμα της Μεσογείου θάλασσας που βρέχει την περιοχή αποτελεί τμήμα του κόλπου του Λέοντα.
Ιστορία
μικρογραφία|420x420εσ|Η ιστορική περιοχή της [[Οξιτανία ς και οι τωρινές διοικητικές διαιρέσεις (από το 2016)]]
Σχηματισμός
Η  Οξιτανία είναι το αποτέλεσμα του νόμου συνένωσης των διοικητικών περιφερειών της Γαλλίας που ψήφισε η Γαλλική Εθνοσυνέλευση το 2014 για την μείωση των περιφερειών της μητροπολιτικής Γαλλίας από 22 σε 13. Η Οξιτανία προήλθε από την ένωση δύο περιοχών:του Λανγκεντόκ-Ρουσιγιόν και των Μέσων Πυρηναίων.
Το νέο όνομα «Οξιτανία», προέρχεται από την ιστορική ονομασία της ευρύτερης περιοχής και αναφέρεται στην ιστορική χρήση σε όλη την επικράτεια της Οξιτανικής γλώσσας και των διαφόρων διαλέκτων της, που ονομάζονται γλώσσες του oc, το ισοδύναμο του «ναι».
Αντιδράσεις
Οι περίπου 450.000 Γάλλοι Καταλανοί που ζουν στην περιοχή (ή Καταλανοί του Βορρά, όπως συνήθως αποκαλούν τους εαυτούς τους), εξέφρασαν την απογοήτευσή τους για το ψήφισμα της περιφερειακής συνέλευσης σχετικά με το νέο όνομα που αγνοεί την παρουσία τους. Στις 10 Σεπτεμβρίου 2016, περίπου 10.000 άνθρωποι (7.800 σύμφωνα με την αστυνομία) διαδήλωσαν στο Περπινιάν, ζητώντας το όνομα της συγχωνευμένης περιοχής να περιέχει τις λέξεις «Καταλανική γη».
Δύο τοπικές γλώσσες είναι ιστορικά παρούσες: τα οξιτανικά (λανγκεντοκιανά, ωβερνιά, προβηγκικά) και τα καταλανικά.
Νομοί
μικρογραφία|420x420εσ|Οι νομοί της Οξιτανίας Η Οξιτανία αποτελείται από 13 νομούς: Οι νομοί Ωντ, Γκαρ, Ερώ, Λοζέρ και Άνω Πυρηναία έως το 2016 αποτελούσαν το Λανγκεντόκ-Ρουσιγιόν και οι νομοί Αριέζ, Αβερόν, Ωτ-Γκαρόν, Ζερς, Λοτ, Ανατολικά Πυρηναία, Ταρν και Ταρν-ε-Γκαρόν αποτελούσαν τα Μιντί-Πυρηναία.
Πόλεις
[[Αρχείο:Languedoc-Roussillon-Midi-Pyrénées_et_provinces.svg|εναλλ.=|μικρογραφία|280x280εσ|Χάρτης της νέας περιοχής με τους 13 νομούς της, με χρώματα σύμφωνα με τις ιστορικές επαρχίες που υπήρχαν μέχρι το 1790.
{{legend|#e1c44a|Λανγκεντόκ}} {{legend|#84b7ca|Γκιγιέν και Γασκώνη}} {{legend|#efb3c7|Κομητεία της Φουά}} {{legend|#a3d283|Ρουσιγιόν}} ]] Οι κυριότερες πόλεις της Οξιτανίας είναι:
Οικονομία
μικρογραφία|Πύραυλος Αριάν 5 στην Τουλούζ Γεωργία
Η Οξιτανία κατατάσσεται δεύτερη στη γαλλική γεωργική περιοχή, πίσω από τη Νέα Ακουιτανία, με 78.300 αγροκτήματα και πρώτη περιοχή βιολογικής παραγωγής στη Γαλλία, με 6.500 καλλιέργειες.
Η κτηνοτροφία είναι ανεπτυγμένη, έχει τη μεγαλύτερη εκτροφή προβάτων στη Γαλλία, που αντιπροσωπεύει το 32% των εθνικών αναγκών, παρέχοντας το 29% της παραγωγής κρέατος και το 73% της εθνικής παραγωγής γάλακτος. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη γεωργο-τροφική περιοχή με 7.000 εγκαταστάσεις.
Τέλος, η Οξιτανία κατατάσσεται ως ο μεγαλύτερος αμπελώνας στον κόσμο όσον αφορά την έκταση, με παραγωγή οίνου προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης.
Βιομηχανία
Σε όλη την περιοχή, πολλοί κλάδοι της βιομηχανίας έχουν γνωρίσει ανάπτυξη: επεξεργασία δερμάτων και μαλλιού (Μαζαμαί, Γκρωλέ, Καστρ), μεταλλουργία, χημική και φαρμακευτική βιομηχανία, πληροφορική ηλεκτροχημική και ηλεκτρομεταλλουργία στα Πυρηναία (Λυσοναί, Αριέζ και Βικντεσό) και πολλές βιομηχανίες στην περιοχή της Τουλούζης, όπως η αεροναυπηγική που ιδρύθηκε το 1917, μονάδες επεξεργασίας τροφίμων, επιπλοποιίας και μηχανοκατασκευών.
Η Τουλούζη είναι επίσης το κέντρο της αεροδιαστημικής βιομηχανίας στην Ευρώπη. Η βιομηχανία της αεροδιαστημικής αντιπροσωπεύει σήμερα περίπου είκοσι κατασκευαστές και εταιρείες εξοπλισμού και 17.000 υπαλλήλους. Η περιοχή αντιπροσωπεύει το ένα τέταρτο του γαλλικού ερευνητικού δυναμικού στον τομέα της αεροναυτικής και της αεροδιαστημικής.
Τουρισμός
Πολιτιστική κληρονομιά
Η Οξιτανία είναι μια περιοχή με πλούσια ιστορία και πολιτιστική κληρονομιά αιώνων, που διατηρεί με ευλάβεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η επίσημη σελίδα της Οξιτανίας (γαλλικά)
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιοχές της Γαλλίας Κατηγορία:Οξιτανία
Dirty Martini
Η Dirty Martini είναι χορεύτρια, φωτομοντέλο και δασκάλα χορού. Βραβεύτηκε το 2004 ως Miss Exotic World.
Βιογραφία
Η μητέρα της ήταν τραγουδίστρια της όπερας, ο πατέρας της διευθυντής ορχήστρας. Γεννήθηκε στο Νιου Τζέρσεϊ. Παρακολούθησε μαθήματα χορού από παιδικής ηλικίας. Αργότερα σπούδαχε χορό στο Πανεπιστήμιο SUNY-Purchase της Νέας Υόρκης. Μετακόμησε στην Νέα Υόρκη, όπου και άρχισε να εμφανίζεται σε θέατρα μοντέρνας ρυθμικής. Στράφηκε στο καλλιτεχνικό ρεύμα «μπουρλέσκ» και ανέπτυξε δικό της πρόγραμμα, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί χορευτές
Λεσβιακός φεμινισμός
Είναι σημαντικό να μην γίνει σύγχυση μεταξύ όλων των λεσβιών που είναι φεμινίστριες και των λεσβιακών φεμινιστών. Το να είσαι λεσβιακός φεμινιστής σημαίνει να είσαι οπαδός μιας πολύ συγκεκριμένης ιδεολογίας με την οποία δεν συμφωνούν όλες οι λεσβίες που είναι φεμινίστριες.
Το σημαντικότερο αξίωμα του λεσβιακού φεμινισμού είναι πως όλες οι γυναίκες μπορούν και πρέπει να γίνουν λεσβίες με σκοπό να επενδύσουν την πλειονότητα της ενεργειάς τους στην παροχή αγάπης και υποστήριξης στις γυναίκες. Οι λεσβιακοί φεμινιστές υποστηρίζουν πως το να συνεχίσουν να έχουν σεξουαλικές σχέσεις με άντρες σημαίνει να παραμείνουν παγιδευμένες στο καταπιεστικό ετεροφυλοφιλικό πρότυπο στο οποίο οι μεροληπτικοί εργατικοί νόμοι που εμποδίζουν τις γυναίκες να κερδίσουν όσα οι αρσενικοί σύντροφοί τους ή ακόμα και να πληρώσουν το κόστος μιας καλής ποιότητας και πλήρους απασχόλησησης υπηρεσίας φύλαξης των παιδιών τους χρησιμοποιούνται για να πιέσουν τις παντρεμένες γυναίκες να παρατήσουν τις καριέρες τους και να γίνουν νοικοκυρές εξαρτώμενες οικονομικά από τους άντρες τους. Ακόμη και αμφιφυλόφιλες γυναίκες σε σεξουαλικές σχέσεις με αρσενικούς συντρόφους ενθαρρύνονται από τον λεσβιακό φεμινισμό να αφήσουν τους αρσενικούς συντρόφους τους και να έχουν σεξουαλικές σχέσεις αποκλειστικά με γυναίκες.
Οι λεσβίες φεμινίστριες δεν θεωρούν πως όλες οι λεσβίες έχουν συνειδητά επιλέξει να γίνουν λεσβίες για φεμινιστικούς λόγους. Ωστόσο, οι λεσβίες φεμινίστριες έχουν παραδοσιακά υποστηρίξει πως όλες οι λεσβίες έχουν τουλάχιστον υποσυνείδητα αισθανθεί έλξη προς τις γυναίκες παρά προς τους άντρες εξαιτίας της επιθυμίας τους για ισότητα στις σεξουαλικές τους σχέσεις.
Αν η ίδρυση του λεσβιακού φεμινιστικού κινήματος θα έπρεπε να σημειωθεί σε κάποια συγκεκριμένη στιγμή, αυτή η στιγμή πιθανόν να ήταν τον Μάιο του 1970 όταν οι Ριζοσπαστικές λεσβίες (Radicalesbians), μια ακτιβίστικη ομάδα 20 λεσβίων με αρχηγό από την λεσβία συγγραφέα Rita Mae Brown, κατέλαβαν (απρόσκλητες) μια διάσκεψη στη Νέα Υόρκη γνωστή ως το Συνέδριο για την Ένωση των Γυναικών (Congress to Unite Women), ανέβηκαν στην εξέδρα φορώντας μπλούζες που ανέγραφαν τις λέξεις “Λιλά Απειλή” (“Lavender Menace”), απαίτησαν το μικρόφωνο, και διάβασαν σε περίπου 400 φεμινίστριες το δοκίμιό τους The Woman-Identified Woman, το οποίο έθετε τις βασικές αρχές του λεσβιακού φεμινιστικού κινήματος.
Εξαιτίας της εστίασής του στην ανάγκη για ισότητα στις σεξουαλικές σχέσεις, ο λεσβιακός φεμινισμός έχει παραδοσιακά συνδεθεί με την αντίθεση σε κάθε μορφή σαδο-μαζοχισμού. Αντιτίθεται επίσης σε κάθε μορφή εγχείρισης αλλαγής φύλου, για τους ίδιους λόγους που ο φεμινισμός γενικά είναι παραδοσιακά αντίθετος σε αισθητικές επεμβάσεις όπως τα εμφυτεύματα στήθους που γίνονται για την προσέγγιση στο θεωρούμενο ως "τέλειο θελκτικό γυναικείο κορμί". Ο φεμινισμός (με την εξαίρεση ορισμένων πρόσφατων κλάδων του, όπως ο τρανσφεμινισμός) παραδοσιακά αποθαρρύνει την καλλιέργεια και τη χρήση της μιζέριας για το μη-τέλειο σώμα, ως ένα πρόβλημα του σώματος που χρειάζεται διόρθωση και υποστηρίζει ότι αντίθετα, πρόκειται για ένα κοινωνικό πρόβλημα που μας πιέζει να αισθανόμαστε δυστυχισμένοι με το σώμα μας.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών 1979
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών Α΄κατηγορίας 1979 έγινε στην Πάτρα με παρουσία, σύμφωνα με τον τύπο, 3.000 θεατών. Οι αγώνες έγιναν στο, ανοιχτό τότε, γυμναστήριο της Ε.Α. Πατρών. Η Ε.Α. Πατρών ανακηρύχθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της πρωταθλήτρια με προπονητή τον Ντίνο Γαλανό. Η ΕΑΠ ήταν πρωταθλήτρια την ίδια χρονιά και στο πρωτάθλημα Γ΄κατηγορίας, ενώ ήταν 4η σε αυτό της Β΄κατηγορίας.
Πηγές
1979 Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1979 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Πάτρα
Γριμόριο
right|thumb|Φυλαχτάρι από το γριμόριο [[Black Pullet|La poule noir]] Γριμόριο ονομάζεται ένα είδος βιβλίου μαγικού περιεχομένου με σκοπό την ανάκληση εξωπραγματικών δαιμόνων και πνευμάτων, την παρασκευή φυλαχτών και μαγικών φίλτρων. Η ονομασία του προέρχεται από τη γαλλική λέξη grimoire η οποία έχει ως ρίζα της την λέξη gramaire που με την σειρά της προέρχεται από την ελληνική γραμματική. Το γριμόριο είναι λοιπόν ένα είδος «εγχειριδίου» για μαγικές ιεροτελεστίες.
Ιστορική εξέλιξη
230px|right|thumb|Το γριμόριο του Πάπα Ονόριου, Ρώμη 1760
Από την αρχαιότητα ως τις αρχές του μεσαίωνα
Στην αρχαιότητα ήταν διαδεδομένη η χρήση μυστικών συμβόλων με υπερφυσικές δυνάμεις. Οι ιεροτελεστές της Αιγύπτου, της Μεσοποταμίας, του Ισραήλ, της Περσίας, της Κίνας, των Άνδεων, ακόμα και οι Μάγια χρησιμοποιούσαν σύμβολα και ξόρκια, μερικά από τα οποία ήταν απεικονισμένα σε πάπυρο, ή αναγράφονταν στους τοίχους των ιερών ναών, σε πέτρες, σε ξύλινους πίνακες ή σε πλίνθινες επιγραφές. Σκοπός των ιεροτελεστιών ήταν να εξευμενίσουν τους θεούς και τους δαίμονες για να επιφέρουν ευμενή τύχη, πλούτο, καρποφορία, δύναμη και νίκη στις μάχες.
Στην Βίβλο των Νεκρών συναντάμε κείμενα που χρησίμευαν στην προστασία της ψυχής του νεκρού κατά την διαδρομή του στο βασίλειο των δαιμόνων. Περιγράφουν επίσης την κατασκευή φυλακτών με μαγικές δυνάμεις. Επίσης τον 5ο αι. συναντάμε κοπτικές μαγικές γραφές και νεοπλατωνικά κείμενα. Ωστόσο, ως η πρώτη καθεαυτού μορφή γριμoρίων θεωρούνται οι συλλογές ξορκιών που βρίσκουμε σε ελληνικούς παπύρους της Αιγύπτου από το 150 π.Χ. - 500 μ.Χ..
Στην Ευρώπη, από την εποχή του εκχριστιανισμού και μετά, αρχίζουν να εμφανίζονται γριμάρια, όπως τα ξόρκια του Μέρζεμπουργκ (Merseburg Incantations), η διαθήκη του Σολομώντα (Testamentum Salomonis, περ. 100 - 400 μ.Χ.). Από το 10ο αι. και μετά έχουμε τους ψαλμούς Σίμους Τεϊλλίμ (Schimmusch Tehillim) σε εβραϊκή και γερμανική γλώσσα, καθώς και το μυστικό της Αγίας Γκέρτρουντ (γερμ.).
Μεσαίωνας
Την εποχή του μεσαίωνα, όπως και σήμερα, η μαγεία ήταν απαγορευμένη. Οι αποκαλούμενοι μάγοι καταδιώκονταν, βασανίζονταν και καίγονταν στην φωτιά από την Ιερά Εξέταση. Η καθολική εκκλησία ευνοούσε την συγγραφή εκκλησιαστικών κειμένων, με ακόλουθο να κυκλοφορούν πολλά βιβλία με εκκλησιαστικούς ψαλμούς, προσευχές κλπ, από τα οποία τα περισσότερα ήταν νόμιμα, όχι όμως όλα. Τα βιβλία αυτά, όπως το Enchiridion manuale Leonis papae κ.α. απευθύνονται το καθένα σε έναν άγιο ή μια αγία της εκκλησίας και επικαλούνται την βοήθειά τους στον αγώνα κατά του κακού πνεύματος και του Σατανά. Υπήρχαν όμως και άλλα, παράνομα γριμόρια, δηλαδή αυτά που περιείχαν μαγικά ή αιρετικά κείμενα, τα οποία ήταν απαγορευμένα και η ανακάλυψή τους είχε δεινά αποτελέσματα για τους κατόχους του, συνήθως τα βασανιστήρια και την πυρά. Τα βιβλία αυτά δε, κατάσχονταν και καιγόντουσαν δημόσια. Ωστόσο, τα γριμόρια συνέχιζαν να εκδίδονται, και ιδίως στους δύσκολους καιρούς, όταν η πανούκλα, η πείνα, ή ο πόλεμος θέριζε τους ανθρώπους. Τον 13ο αι. σημειώνεται σημαντική αύξηση της λογοτεχνίας αυτής. Το Almadel Salomonis, Clavicula Salomonis, Το Γριμόριο του Πάπα Ονώριου, το Picatrix στα λατινικά και το Επτάμερον του Πέτρους φον Άμπανο. Στα βιβλία αυτά περιγράφονται ξόρκια για δαίμονες και μαύρες τελετές.
Παράλληλα, την ίδια εποχή συναντάμε ένα άλλο είδος μαγικής εργογραφίας, η οποία περιγράφει εκτός των άλλων, πως να κάνουμε βροχή, πως να αποφεύγουμε τις φυσικές καταστροφές, πως να γιατρεύουμε τις βαριές αρρώστιες, ακόμα και την παρασκευή μαγικής αλοιφής που κάνει τις μάγισσες να πετάνε επάνω στο σκουπόξυλο. Όλα αυτά χωρίς καμία επιστημονική βάση.
Με την πάροδο των αιώνων η λογοτεχνία αυτή έγινε αντικείμενο απασχόλησης ακόμα και σημαντικών φιλοσόφων, ιερέων ή επιστημόνων. Ο Άγιος Αλβέρτος της Κολωνίας είναι ο πρώτος που δημοσίευσε έναν κατάλογο των γριμορίων που είχε μελετήσει. Ο Γιοχάνες Χάρτλιμπ, ιατρός και λόγιος μεταφραστής αναφέρει τα απαγορευμένα Liber Consecratus, Picatrix, Ars Notoria, και το Sefer Raziel, ενώ στο βιβλίο του Von der verpoten Kunst (περί απαγορευμένων τεχνών) ανατυπώνει μερικά αποσπάσματα.
Στις αρχές της σύγχρονης εποχής
Τα γριμόρια της εποχής της μεταρρύθμισης και του ανθρωπισμού έχουν κυρίως εβραϊκό και αραβικό θρησκευτικό και φιλοσοφικό περιεχόμενο με πρότυπο τα καββαλιστικά κείμενα των εβραίων ραβίνων. Το 1565 εκτυπώθηκε το πρώτο μέρος του βιβλίου Arbatel de magia veterum και εκδόθηκε ως μέρος του τέταρτου τόμου των συγγραμμάτων του Αγρίππα φον Νέττεσχάιμ. Ακολούθησαν και άλλα έργα υπό την εκδοτική αιγίδα του Γιόχαν Βάιερ ή του ιεροεξεταστή Ντελρίο. Τον 16ο αι. ακολουθούν οι εκδόσεις Clavicula Salomonis, Salomonis et Semiphoras και το Grimorium Verum. Την εποχή αυτή το περιεχόμενο των γριμορίων χάνει σταδιακά την ουσία του και ξεπέφτει θεματικά. Συχνά περιορίζεται στα ξόρκια για την παραγωγή θησαυρού. Επίσης με την πάροδο των γενεών το περιεχόμενό τους μεταβλήθηκε, αφού προσαρμοζόταν στις ανάγκες τις εκάστοτε εποχής. Τον 18ο αι. δημοσιεύονται τα Μυστικά της Αιγύπτου, το Μαύρο Πτηνό και το έκτο και έβδομο βιβλίο του Μωυσή.
Εποχή της βιομηχανικής επανάστασης
Από τον 19ο αι. και μετά αναδημοσιεύονται παλιά χειρόγραφα και γριμόρια και σημειώνουν εξαιρετική επιτυχία. Σημαντικοί οπαδοί της εποχής αυτής είναι ο Άλιστερ Κρόουλι, με το έργο του Liber Samekh.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χειρόγραφα Κατηγορία:Τυπογραφία *
Μανιεριστές
thumb|300px|Η αρπαγή της Θέτιδος. Υδρία, περ. 470 π.Χ. Ως μανιεριστές στην αρχαιολογική έρευνα αναφέρεται μια μεγάλη ομάδα αθηναϊκών ερυθρόμορφων αγγειογράφων, οι οποίοι ζωγράφισαν κατεξοχήν κρατήρες, υδρίες και πελίκες. Αναδείχτηκαν την περίοδο από το 480 π.Χ. ως τα τέλη του 5ου αιώνα π.Χ.
Παναθηναϊκός αμφορέας (Μουσείο του Λούβρου αρ. MNB 3223)
Ο Παναθηναϊκός αμφορέας του 321-320 π.Χ. που φιλοξενείται στο Μουσείο του Λούβρου με αριθμό καταλόγου MNB 3223 βρέθηκε στη Λέσβο και αγοράστηκε για το μουσείο το 1881.
Περιγραφή
Στην έμπροσθεν όψη εικονίζεται η θεά Αθηνά Πολιάς με πλατύ θώρακα με ασπίδα και δόρυ προς τα δεξιά. Περιστοιχίζεται από δύο κίονες δωρικού ρυθμού Νίκες που είναι στραμμένες προς την Αθηνά και κρατούν κλάδο ελιάς. Πριν από τον αριστερό κίονα διαβάζουμε την επιγραφή «ΤΟΝ ΑΘΕΝΕΘΕΝ ΑΘΛΟΝ», ενώ μετά τον δεξιό κίονα μνημονεύεται ο «ΗΓΗΣΙΑΣ ΑΡΧΩΝ».
Στην όπισθεν όψη εικονίζεται στιγμιότυπο από το αγώνισμα της πυγμαχίας. Δύο γυμνοί άμουσοι αθλητές αγωνίζονται αντιμέτωποι και κρατούν τις πυγμές στο ύψος του κεφαλιού. Αριστερά στέκει ένας βραβέας που κρατάει κλαδί από φοίνικα.
Ιστορική τοποθέτηση
Από τον 4ο αιώνα π.Χ. και μετά συναντάμε την επιγραφή του άρχοντα που κυβερνούσε την Αθήνα κατά την συγκομιδή της ιερής ελιάς, από την οποία γίνονταν το λάδι έπαθλο των Παναθηναίων. Ο Ηγησίας υπηρέτησε την περίοδο 321-320 π.Χ. και χρονολογεί την κατασκευή του αμφορέα ετούτου στο πρώτο έτος της 114ης Ολυπιάδας. Ο αμφορέας είναι από το ίδιο εργαστήρι όπως και ο Αμφορέας του Κηφισόδορου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:αρχαϊκή τέχνη Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός Κατηγορία:Παναθηναϊκός αμφορέας Κατηγορία:Αρχαιότητες στο Μουσείο του Λούβρου 324
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών
Το Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών είναι η δεύτερη σε αξία διοργάνωση πετοσφαίρισης γυναικών στην Ελλάδα, μετά το ελληνικό πρωτάθλημα.
Διοργανώθηκε για πρώτη φορά από την Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης την περίοδο 1998–99 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Πολυνίκης του θεσμού είναι ο Ολυμπιακός με 9 κατακτήσεις και μάλιστα συνεχόμενες, κάτι που αποτελεί ρεκόρ για τον θεσμό, ενώ μαζί με τον Παναθηναϊκό είναι και η ομάδα με τις περισσότερες συμμετοχές σε τελικούς, 10 στο σύνολο, επίσης συνεχόμενες.
Κένταυρος Βριλησσίων
Ο Κένταυρος Π.Α.Ο.Β. (Κοινώς: Κένταυρος Βριλησσίων) (Ολογράφως: Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Βριλησσίων "Κένταυρος") είναι πρότυπο σχολείο ποδοσφαίρου και ποδοσφαιρικός όμιλος με έδρα τον δήμο Βριλησσίων, Αθήνα. Δημιουργήθηκε στις αρχές του 2003 και αγωνίζεται στην Γ' Εθνική κατηγορία.
Φιλοσοφία
Η ακαδημία του συλλόγου έχει πρωταρχικό στόχο την προσέλκυση, όσο το δυνατόν περισσότερων παιδιών στο Ποδόσφαιρο. Σήμερα απαριθμεί 250 παιδιά και ο στόχος είναι στο άμεσο μέλλον να υπερβεί τα 300. Ο δευτερεύον στόχος είναι η ανάπτυξη νέων, ταλαντούχων ποδοσφαιριστών.
Η Σημασία του Ονόματος "ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ"
Δόθηκε η επωνυμία «ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ» σηματοδοτώντας μέσω του μυθικού αυτού προσώπου τους στόχους μας, τη φιλοσοφία μας. Ο συνδυασμός της ταχύτητας και της δύναμης του αλόγου με τη σοφία, το πνεύμα και την ωριμότητα του ανθρώπου είναι ο στόχος του συλλόγου.
Η Αρχή του Συλλόγου
Το φθινόπωρο του 2002 μία παρέα 29 ανθρώπων με κοινά γνωρίσματα, σκέψεις, προβληματισμούς αλλά και αγωνία για το μέλλον των παιδιών τους, συναντήθηκαν σε ένα μικρό γηπεδάκι (5Χ5) της περιοχής Σισμανογλείου.
Με τη σκέψη ότι με τον Αθλητισμό και συγκεκριμένα με Ποδόσφαιρο, αντιμετωπίζονται πολλά προβλήματα αποφασίστηκε να ιδρυθεί ένας Σύλλογος μέσα από τον οποίο, να αντιμετωπιστούν από κοινού τις ευρύτερες αγωνίες τους. Κοινή σκέψη ήταν ότι διαχρονικά προβλήματα όπως το κάπνισμα, τα ναρκωτικά, ο αλκοολισμός κ.α., άλλα και σύγχρονα της εποχής μας – εσωστρέφεια, κατάθλιψη, έλλειψη επικοινωνίας, κλειστοί χώροι, αποκοινωνικοποίηση κ.α. ότι αντιμετωπίζονται καλύτερα μέσω του Αθλητισμού και, κυρίως, του καλού και ελκυστικού Ποδοσφαίρου.
Η Καθοριστική Συνάντηση & Ιστορική Συμφωνία
Το 2005 ο «ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ» μετά από πρόσκληση των ανθρώπων του FAMILY SPORTS CLUB, αποφασίζει την μετεγκατάσταση της ακαδημίας του στο υπερσύγχρονο, για εκείνη την εποχή, πολυμορφικό αθλητικό κέντρο.
Οι άρτιες εγκαταστάσεις του Club, η λειτουργικότητα και η καλαισθησία του χώρου "δίνουν στέγη" στα φιλόδοξα οράματα της ακαδημίας. Ανοίγονται νέοι ορίζοντες, υψηλότεροι στόχοι και δίνονται νέες προοπτικές στην περαιτέρω ανάπτυξη του Συλλόγου.
Αναγνώριση του συλλόγου & Ίδρυση της Ανδρικής ομάδος
Ο σύλλογος αναγνωρίστηκε το 2007 μετά από συγχώνευση με την "Προοδευτική 2007 Π.Σ." και δημιουργήθηκε το ανδρικό μας τμήμα, με σκοπό την προέκταση και προοπτική της ακαδημίας.
Πορεία της ανδρικής ομάδος
Την σεζόν 2009-2010 ο σύλλογος κατακτώντας την 3η θέση και παίρνοντας θετικό αποτέλεσμα στον αγώνα κατάταξης, κατέκτησε την άνοδο στην Β' κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος.
Την σεζόν 2015-2016 ο σύλλογος κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β' κατηγορίας και την άνοδο στην Α' κατηγορία
Την σεζόν 2018-2019 ο σύλλογος, μετά τον υποβιβασμό την προηγούμενη σεζόν, κατέκτησε για δεύτερη φορά το πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας και ξανά την άνοδο στην Α' κατηγορία.
** Η σεζόν 2020-2021 διακόπηκε μετά από 8 αγωνιστικές και θεωρήθηκε ως μην γενόμενη.
Πηγές
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο Κατηγορία:Αθλητισμός Κατηγορία:Ποδόσφαιρο Κ-19 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο Κ-18 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο Κ-17 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο Κ-16 Κατηγορία:Βριλήσσια
__ΜΕΠΠ_
Εδουάρδος της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ
Ο Εδουάρδος (γερμ. Eduard, 3 Ιουλίου 1804 – 16 Μαΐου 1852) από τον Οίκος των Βέττιν ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.
Βιογραφία
Ο Εδουάρδος Κάρολος Γουλιέλμος Χριστιανός ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ και της Καρλόττας Γεωργίνας, κόρης του Καρόλου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς. Το 1852 απεβίωσε στο Μόναχο σε ηλικία 48 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε σε πρώτο γάμο το 1835 την Αμαλία, κόρη του Καρόλου του Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν, και είχε τέκνα:
Το 1841 απεβίωσε η Αμαλία και ο Εδουάρδος το 1842 έκανε δεύτερο γάμο με τη Λουίζα Καρολίνα, κόρη του Ερρίκου ΙΘ΄ Ρόις του Γκράιτς, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Οσμάν Γ΄
Ο Οσμάν Γ΄ (III. Osman, 2 Ιανουαρίου 1699 - 30 Οκτωβρίου 1757) (τουρκ.: O s mān-i s āli s , (Σαλής= ξανθός) Οθ. τουρκ: عثمان ثالث) ήταν σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά την περίοδο 1754-1757.
Βιογραφία
Ο Οσμάν Γ΄ γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1699 στο παλάτι της Ανδριανούπολης. Ήταν νεότερος γιος του Σουλτάνου Μουσταφά Β΄ και της Σεχσουβάρ Σουλτάν και ήταν αδερφός του Μαχμούτ Α΄. Η σύντομη βασιλεία του χαρακτηρίστηκε από αυξανόμενη καταπίεση των μη μουσουλμανικών πληθυσμών (Χριστιανών και Εβραίων), καθώς και μια πυρκαγιά στην Κωνσταντινούπολη.
Έχοντας περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σε απομόνωση στο Παλάτι, ως Σουλτάνος είχε πολλές ιδιορρυθμίες. Αντίθετα με τους προκατόχους του, δεν αγαπούσε τη μουσική και πέταξε έξω από το παλάτι όλους τους μουσικούς. Επίσης, αναφέρεται ότι δεν συμπαθούσε τη γυναικεία συντροφιά, ίσως ως κατάλοιπο της ζωής του στις φυλακές του Παλατιού, που βρίσκονταν στο χαρέμι.
Οικογένεια
Ο Οσμάν Γ΄ δεν είχε παιδιά.
Σύζυγοι
Θάνατος
Πέθανε στις 30 Οκτωβρίου 1757 στο παλάτι Τοπ Καπί. Τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Μουσταφά Γ΄. Τάφηκε στο Τέμενος Νουρουοσμανιγιέ, που το έχτισε ο Μαχμούτ Α΄ προς τιμήν του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οθωμανοί Σουλτάνοι
Αιματίτης
200px|thumb|Αιματίτης Ο αιματίτης είναι ορυκτό του σιδήρου με ευρεία διάδοση στο στερεό φλοιό της Γης.
Ονομασία
Ονομάζεται αιματίτης από το ελληνικό "αίμα" λόγω του χρώματος της γραμμής κόνεως του, η οποία είναι χαρακτηριστικά αιματέρυθρη, σε σημείο που να ταυτοποιείται το ορυκτό από αυτή και μόνο.
Προέλευση
Ο αιματίτης έχει ιζηματογενή προέλευση, οπότε εμφανίζει συγκρυσταλλωμένα μόρια νερού. Είναι χημικό ίζημα. Αιματίτες με κιτρινωπές αποχρώσεις αποδίδονται σε δευτερογενείς συσσωματώσεις (μηχανικό ίζημα). Σε αιματίτες που δεν περιλαμβάνουν συγκρυσταλλωμένα μόρια νερού, η γένεση αποδίδεται σε ηφαιστειακή δραστηριότητα. Ο αιματίτης αποτελεί συστατικό πάρα πολλών πετρωμάτων, κυριότερο των οποίων είναι το γνωστό κοκκινόχωμα, που οφείλει το χρώμα του ακριβώς στην ύπαρξη κόνεως αιματίτη.
Ουσμάν Κρουμπαλί
Ο Ουσμάν Κρουμπαλί (γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου 1988) είναι Αμερικανο-Γκαμπονέζος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Λάρισας της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας. Έχει ύψος 2,02 μέτρων, είναι ψηλός πάουερ φόργουορντ και σέντερ σμολ μπολ. Αφού έπαιξε τέσσερα χρόνια κολεγιακού μπάσκετ στο Τζόρτζια Στέιτ, ο Κρουμπαλί μπήκε στο ντραφτ του ΝΒΑ το 2010, αλλά δεν επιλέχθηκε στους δύο γύρους του ντραφτ.
Αιματίτης
Χρήσεις
200px|thumb|Κόσμημα από αιματίτη Αποτελεί ένα από τα κυριότερα μεταλλεύματα του σιδήρου και χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη στις υψικαμίνους. Χρησιμοποιείται, επίσης, ως ημιπολύτιμος λίθος, στην κατασκευή κοσμημάτων (κολιέ, μενταγιόν κτλ.). Ωστόσο μειονεκτεί γιατί ενώ έχει μεταλλική έντονη λάμψη, είναι ιδιαίτερα εύθραυστος.
Ουσμάν Κρουμπαλί
Λύκειο
Ο Κρουμπαλί παρακολούθησε το πρόγραμμα σπουδών και έπαιξε μπάσκετ λυκείου στο λύκειο Ο. Ν. Μοχάμεντ, στην Ατλάντα, στηνΤζόρτζια.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ο Κρουμπαλί ήλθε στο προσκήνιο στο Τζόρτζια Στέιτ, όπου έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ υπό τον επικεφαλής προπονητή, Μάικλ Πέρι. Έμεινε στο Τζόρτζια Στέιτ μέχρι το 2010, παίζοντας κυρίως ως παίκτης πάγκου.
Επαγγελματική πορεία
Στις 21 Νοεμβρίου 2012, μετακόμισε στους Ντεν Χέλντερ Κινγκς της 1ης Ολλανδίας.
Στη συνέχεια έπαιξε με την Γκρόσουπλιε της 1ης Σλοβενίας. Ο Κρουμπαλί έκανε μια καταπληκτική χρονιά, όντας ο MVP του πρωταθλήματος. Ήταν επίσης ο πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος και ο κορυφαίος ριμπάουντερ.
Στις 27 Ιουλίου 2014, μετακόμισε στους Λενιάνο Νάιτς της 2ης Ιταλίας. Ήταν ο MVP της κανονικής περιόδου, έχοντας κατά μέσο όρο 19,2 πόντους και 12 ριμπάουντ ανά αγώνα.
Εντάχθηκε στο σύλλογο της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας Λαύριο, το 2015. Στις 2 Μαΐου 2016, ο Κρουμπαλί μεταπήδησε στην Ουμάνα Ρέγιερ Βενέτσια της 1ης Ιταλίας για το υπόλοιπο της περιόδου.
Στις 25 Ιουλίου 2016, ο Κρουμπαλί εντάχθηκε στην ομάδα του Καζακστάν στη VTB Λίγκα Αστάνα. Πήρε μεταγραφή για τον ΠΑΟΚ το 2017.
Στις 8 Αυγούστου 2018, ο Κρουμπαλί υπέγραψε συμφωνία με την ιταλική Πιστόια Μπάσκετ 2000.
Στις 17 Ιουλίου 2019, υπέγραψε με την ΕΣΣΜ Λε Πορτέλ της 1ης Γαλλίας (LNB Pro A).
Στις 22 Ιουλίου 2020, υπέγραψε με τη Νιου Μπάσκετ Μπρίντιζι στην 1ης Ιταλίας και στο Basketball Champions League. Ο Κρουμπαλί είχε μέσο όρο 5,6 πόντους και 4,5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Στις 14 Αυγούστου 2021 υπέγραψε με τη Λάρισα της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας.
Προσωπική ζωή
Ο Κρουμπαλί αρραβωνιάστηκε την Ολλανδή καλαθοσφαιρίστρια Ντεμέλζα τεν Κάατ. Έχουν δύο γιους, τον Ζέιν και τον Ομάρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρέγιερ Βενέτσια Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πιστόια Μπάσκετ 2000 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Μπάσκετ Μπρίντιζι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λαυρίου Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Αστάνα Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Αιμίλιος Ζαχαρέας
Ο Αιμίλιος Ζαχαρέας(13 Απριλίου 1935 - 21 Ιανουαρίου 2023) ήταν Έλληνας οικονομολόγος, γνωστός για τις μελέτες του σε ζητήματα της οικονομίας και της πολιτικής, καθώς επίσης για την έντονη συμμετοχή του στους κοινωνικούς αγώνες από την εποχή του 1-1-4 μέχρι σήμερα.
Τη δεκαετία του 60 ήταν μέλος σπουδάζουσας νεολαίας ΕΔΑ.
Ήταν τον Ιούλη του 1962 όταν δύο νεολαίοι της ΕΔΑ, ο ίδιος και ο Θανάσης Τσιώκος αποφασίζουν να ανεβάσουν στην Ακρόπολη –εσαεί σύμβολο ελευθερίας- μια σημαία ελληνική με τον αριθμό 114.
Υπήρξε μέλος της Κ.Ε του ΚΚΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ του εκτελεστικού γραφείου της Ε.ΑΡ και της πολιτικής γραμματείας του ενιαίου Συνασπισμού. Διετέλεσε γενικός γραμματέας εμπορίου στη κυβέρνηση Τζανετάκη.
Δημοσίευσε ικανό αριθμό βιβλίων, άρθρων, μελετών και δίδαξε σε ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια.
Κόρη του είναι η δημοσιογράφος και τηλεπαρουσιάστρια Μάρα Ζαχαρέα
Απεβίωσε στις 21 Ιανουαρίου 2023
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Πλούσιος ρυθμός
thumb|Η [[Νίκη του Μενδαίου Παιωνίου]] Ως πλούσιος ρυθμός στην τεχνοκριτική αναφέρεται το καλλιτεχνικό ρεύμα που αναπτύχθηκε γύρω στα 430 - 410 π.Χ. και άνθισε μέχρι το 370 π.Χ. Πρόκειται για ένα είδος μανιεριστικής τέχνης όπως αυτής που εμφανίστηκε και πάλι αργότερα, στην ύστερη κλασσική εποχή. Χαρακτηριστικά της τέχης αυτής είναι τα πολύτυχα φορέματα και η χάρη των κινήσεων. Δείγματα της τέχνης σώζονται στην Ακρόπολη, στο ναό της απτέρου Νίκης, και στο Ερέχθειο. Η Νίκη του Μενδαίου Παιωνίου είναι δείγμα της τέχνης αυτής.
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γλυπτική
Σπήλαιο Καγιάλι
Το σπήλαιο Καγιάλι ή Σπήλαιο της ακρόπολης είναι φυσικό σπήλαιο που βρίσκεται στο Διδυμότειχο.
Η είσοδός του βρίσκεται στη δυτική πλευρά του λόφου της ακρόπολης, απέναντι σχεδόν από το «Πεντάζωνο», βυζαντινό πύργο στην ανατολική όχθη του Ερυθροπόταμου. ανάμεσά τους περνά ο ασφαλτόδρομος που από τη μικρή γέφυρα στα ΝΔ της πόλης οδηγεί στη Δ της είσοδο. Η θέση του σπηλαίου ήταν γνωστή στους ντόπιους από παλιά και είχε δώσει αφορμή για την επινόηση πολλών θρύλων που ήθελαν την είσοδο αυτή να βγάζει στην κορυφή του «Καλέ».
Η μηχανική ενέργεια του νερού αποτελεί τη σοβαρότερη διαδικασία δημιουργίας του σπηλαίου. Στα τελευταία του τμήματα μπορεί κανείς να παρατηρήσει τις κύριες εστίες διεύρυνσής του, τις πιο χαρακτηριστικές νερογλυφές και ανάμεσά τους τη σπουδαιότερη που εντοπίστηκε στην προτελευταία αίθουσα, με κωνικό σχήμα και ύψος περίπου 30 μέτρα. το πιο αξιόλογο εύρημα της σπηλαιολογικής αποστολής αλλά και το περισσότερο αποκαλυπτικό για τη γεωλογική ιστορία του τόπου είναι ένα δείγμα απολιθώματος από την είσοδο που ανήκει σε κοράλλι του τύπου Cladocora Cespitosa. Παρά την κακή διατήρησή του, το εύρημα οδήγησε στα παρακάτω συμπεράσματα:
Η παραπάνω διαπίστωση αποδεικνύει τη σπουδαιότητα που θα είχε μια μελλοντική λεπτομερής μελέτη από ομάδα γεωλόγων, προκειμένου να αναζητηθούν και άλλα απολιθώματα στο εσωτερικό του σπηλαίου, αλλά και να διαπιστωθεί η ηλικία των σχηματισμών που αποτελούν σήμερα το δάπεδό του. Η σημασία των πορισμάτων μιας τέτοιας έρευνας για τη γεωτεκτονική και την παλαιογεωγραφία της περιοχής είναι προφανής.
Πηγές
Καγιαλι Κατηγορία:Νομός Έβρου
Τάσος Σπυρόπουλος
Ο Αναστάσιος "Τάσος" Σπυρόπουλος ( γεννήθηκε στις 1 Απριλίου 1995) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Λάρισας της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας. Είναι ένας πάουερ φόργουορντ - σέντερ ύψους 2,08 μέτρων.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Σπυρόπουλος ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του στις 9 Μαρτίου 2011, κατά τη διάρκεια της περιόδου 2010-11, στην Ελληνική Α1 Κατηγορία με τον ΠΑΟΚ. Εντάχθηκε στον Πανιώνιο στην πρώτη κατηγορία το 2012. Στη συνέχεια έπαιξε στην Α2 Εθνική Κατηγορία με τον Δούκα, την περίοδο 2015–16.
Μετακινήθηκε στην Λάρισα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας, για τη χρονιά 2016–17. Εντάχθηκε στον Χολαργό στην Α2 Εθνική Κατηγορία, για την περίοδο 2017–18.
Πορεία στην Εθνική ομάδα
Με τις μικρές εθνικές ομάδες της Ελλάδας, ο Σπυρόπουλος έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 16 του 2011 της FIBA, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 18 του 2013 της FIBA και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 20 του 2015 της FIBA.
Βράχος Εύβοιας
Ο Βράχος είναι πολύ μικρός ημιορεινός οικισμός στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας ο οποίος βρίσκεται προς στους βόρειους πρόποδες του όρους Όχη σε υψόμετρο 390 μέτρα. Απέχει 36 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Κάρυστο (έδρα δήμου) και 141 χλμ. ΝΑ. από την Χαλκίδα. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά με την ονομασία Τζωναίοι ως ξεχωριστός οικισμός το 1920 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Καλλιανού ενώ το 1954 με το ΦΕΚ 188Α - 19/08/1954 μετονομάστηκε σε Βράχος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Καλλιανό, τους Λενοσσαίους, το Αγαθό το Καλέργο και τη Σώτειρα αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλλιανού υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρμαρίου του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 5 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Εγκρεμνοί
thumb|250px|Άποψη της παραλίας. Οι Εγκρεμνοί είναι παραλία που βρίσκεται στην νοτιοδυτική Λευκάδα. Έχει έκταση περίπου 2 χλμ. και βρέχεται από το Ιόνιο Πέλαγος. Αν και η πρόσβαση στην παραλία είναι σχετικά δύσκολη, εφόσον οι επισκέπτες πρέπει να κατέβουν περίπου 350 σκαλιά για να φτάσουν σε αυτή, ελκύει ετησίως πολύ κόσμο και θεωρείται μια από τις ωραιότερες παραλίες της Ελλάδας λόγω των καταγάλανων νερών της. Απέχει 38 χιλιόμετρα από τη πόλη της Λευκάδας και 4 χιλιόμετρα από το χωριό Αθάνι.
Στον σεισμό του Νοεμβρίου του 2015, η παραλία υπέστη σημαντικές ζημιές και τεράστιοι χωμάτινοι όγκοι άλλαξαν τη μορφή της.
Πηγές
Κατηγορία:Λευκάδα Κατηγορία:Παραλίες της Λευκάδας
Α.Ο. Βριλησσίων
Ο Αθλητικός Όμιλος Βριλησσίων είναι ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο που ιδρύθηκε το 1957 στον ομώνυμο συνοικισμό στα Βριλήσσια Αττικής. Έχει χρώματα μπλε και άσπρο και έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Βριλησσίων. Αγωνίζεται στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών και έχει συμμετάσχει σε πάνω από 1000 επίσημους αγώνες καθώς και μια φορά στη Δ' εθνική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1957 Κατηγορία:Βριλήσσια
Αρχιτεκτονική δικτύου
Ένα δίκτυο υπολογιστών αποτελείται από υπολογιστές, οι οποίοι συνδέονται μεταξύ τους, ασύρματα ή ενσύρματα. Η αρχιτεκτονική δικτύου αναφέρεται στις λεπτομέρειες υλοποίησης της διασύνδεσης, και στην τοπολογία δικτύου, δηλαδή τον τρόπο αυτό διασύνδεσης ώστε να πραγματοποιείται η ανταλλαγή δεδομένων και η επικοινωνία των υπολογιστών.
Σπήλαιο Βούβα
Το σπήλαιο Βούβα βρίσκεται ανάμεσα στο Διδυμότειχο και στο χωριό Κουφόβουνο που βρίσκεται στα δυτικά του, ερευνήθηκε στα 1962 από πενταμελή ομάδα της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας με επικεφαλής τον Α. Βραχιολίδη και είναι ένα ακόμη σπήλαιο που εμφανίζει αρκετά κοινά χαρακτηριστικά με εκείνο της ακρόπολης του Διδυμότειχου. Έχει όμως επιπλέον ξεχωριστό αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Η είσοδός του βρίσκεται πάνω στην οδική αρτηρία, απέναντι από το λατομείο και 10 μέτρα περίπου ψηλότερα από το επίπεδο του δρόμου. Το χαμηλό αλλά αρκετά φαρδύ στόμιο – στη βόρεια απότομη παρειά του ομώνυμου ασβεστολιθικού λόφου – οδηγεί αμέσως στην πρώτη αίθουσα, με εντυπωσιακές πραγματικά διαστάσεις, αρκετό ύψος και επίπεδο δάπεδο σε όλη της σχεδόν την έκταση. Το έδαφος σκεπάζεται σήμερα από παχύ στρώμα στάχτης, αποτέλεσμα της φωτιάς που τόσα χρόνια ανάβουν οι κτηνοτρόφοι της περιοχής, βρίσκοντας καταφύγιο στο εσωτερικό της σπηλιάς για τους ίδιους και τα κοπάδια τους.
Δύο στενές δίοδοι οδηγούν στα βαθύτερα σημεία της που έχουν γίνει επανειλημμένα αφορμή θρύλων για σύνδεση της «Βούβας» με το «Κάστρο» του Διδυμοτείχου ή ακόμα και με το Σουφλί. Από τα πρώτα κιόλας μέτρα μπορεί κανείς να δει σταλακτίτες και σταλαγμίτες μεγάλων διαστάσεων που βαθύτερα πολλαπλασιάζονται και αποτελούν μοναδικό θέαμα για τον επισκέπτη. Το γεγονός πάντως ότι το σπήλαιο δεν έχει μέχρι τώρα αξιοποιηθεί και δεν είναι, προς το παρόν, επισκέψιμο, κάνει ιδιαίτερα δύσκολη την πορεία στο εσωτερικό του, λόγω της μικρής περιεκτικότητας σε οξυγόνο, του ανώμαλου σε πολλά σημεία εδάφους και των επικίνδυνων χασμάτων που ανοίγονται συχνά στο δάπεδο. Σύμφωνα με τις προκαταρκτικές ανακοινώσεις της αποστολής του 1962, η συνολική του έκταση δεν είναι εύκολο να υπολογιστεί με ακρίβεια λόγω του σχεδίου του που χαρακτηρίζεται από μεγάλο αριθμό διαδρόμων και εξαιρετικά δαιδαλώδη κάτοψη αλλά και επειδή δεν εξερευνήθηκε σε όλο του το βάθος.
Προέλευση
Βουβα Κατηγορία:Νομός Έβρου
Μαύρη Κότα
Η  μαύρη κότα (La poule noire) είναι ένα μυθιστορηματικό γκριμουάρ. Eίναι ένα μαγικό βιβλίο που εξηγεί πως να κατασκευάζουμε «μαγικά φυλακτά και δαχτυλίδια». Περιλαμβάνει επίσης αποσπάσματα της τεχνικής της νεκρομαντείας και της Καββάλα. Πιστεύεται ότι έχει γραφτεί τον 18ο αιώνα από έναν άγνωστο Γάλλο αξιωματικό που υπηρέτησε στον στρατό του Ναπολέοντα.
Το βιβλίο είναι ένα αφηγηματικό μυθιστόρημα με πρωταγωνιστή τον Γάλλο στρατιωτικό κατά τη διάρκεια της εκστρατείας εναντίον της Αιγύπτου. Ξαφνικά επιτίθενται Άραβες Βεδουίνοι. Ενώ όλοι οι άλλοι στρατιώτες πέφτουνε θύματα στην μάχη, ένας γέρος Τούρκος εμφανίζεται ανάμεσα στις πυραμίδες και βοηθάει τον Γάλλο αξιωματικό να ξεφύγει και να γλιτώσει από τον θάνατο. Τον οδηγεί σε ένα μυστικό εσωτερικό χώρο στις πυραμίδες, όπου του γιατρεύει τα τραύματα της μάχης και τον μυεί στην μυστική διδασκαλία αρχαίων χειρόγραφων που είχαν διασωθεί από την πυρκαγιά της βιβλιοθήκης του Πτολεμαίου. Στην συνέχεια το βιβλίο περιγράφει πώς φτιάχνονται τα δακτυλίδια που έχουν μαγικές δυνάμεις, τα μαγικά φυλαχτά και η «μαύρη κότα», από την οποία πήρε το όνομά του το ίδιο το βιβλίο. Η μαύρη κότα είναι ένα μαγικό αντικείμενο που έχει την ικανότητα να κάνει χρυσά αυγά, φέρνοντας αμύθητα πλούτη στον κάτοχό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γριμόρια
Κολιμπρί
Το κολίμπρι είναι μικρό πουλί της Αμερικής, που τρέφεται με νέκταρ και είναι γνωστό για το γρήγορο κτύπημα των φτερών του. Τρέφεται πετώντας. Τα μεγαλύτερα είδη όπως η παταγώνια ή γίγας των Άνδεων, μόλις φτάνει τα 20 εκ. Το μικρότερο κολίμπρι της Κούβας έχει μέγεθος εντόμου. Το σώμα του είναι γύρω στα 2,5 εκ. και άλλη τόση η ουρά του. Τα περισσότερα κολίμπρι έχουν μήκος 5 εκ. περίπου ή και λιγότερο. Κουνούν τα φτερά τους μέχρι 70 κτυπήματα το δευτερόλεπτο. Διαθέτει επίσης τη δυνατότητα να πετά προς τα πίσω. Το ράμφος του ξιφοφόρου του γνήσιου είναι όσο το σώμα, το κεφάλι και η ουρά μαζί. Πολλά ζουν στα δάση και σε ανοιχτές περιοχές όπου υπάρχουν ανθοφόρα φυτά, καθώς και σε ορεινές περιοχές. Το φτέρωμα του σώματος στα περισσότερα κολίμπρι είναι πράσινο γυαλιστερό ή μπλε ή κόκκινο στο κάτω μέρος των φτερών. Οι φωλιές κατασκευάζονται από ίνες, φυτά και άλλα λεπτά υλικά (βρύα, λειχήνες) δεμένα με ιστούς αράχνης. Το θηλυκό γεννά δυο άσπρα αυγά πολύ μεγάλα σε σχέση με το μέγεθος του. Την εκκόλαψη κάνει το θηλυκό και σε 15 μέρες βγαίνουν τα μικρά γυμνά.Μόνο εξαφανιστεί Chlorostilbon elegans, Chlorostilbon bracei.
Άλλες οικογενειακές γεννήσεις
Υπάρχουν 106 γεννήσεις σε αυτή την οικογένεια:
Τζωρτζ Φίσερ
Έχει ηχογραφήσει δύο δίσκους στο παρελθόν με τους Monstrosity από την Φλόριντα, πριν από την αναχώρηση του και την ένταξή του στους Cannibal Corpse στα τέλη του 1995, όταν αντικατέστησε τον τραγουδιστή Κρις Μπαρνς, ο οποίος σχημάτισε τους Six Feet Under.
Έχει συμμετάσχει ως γκεστ σε άλμπουμ του νεϋορκέζικου συγκροτήματος Suffocation, στα τραγούδια "Reincremation" και "Mass Obliteration" από το ντεμπούτο-άλμπουμ τους, "Effigy of the Forgotten", ενώ συνεργάστηκε και με το deathcore συγκρότημα Suicide Silence από την Καλιφόρνια, στο τραγούδι "Control" από το τέταρτο άλμπουμ τους, "You Can't Stop Me".
Ο Fisher έχει ηχογραφήσει επίσης φωνητικά για το άλμπουμ "Sun Eater" (2014) των Job for a Cowboy, στο τραγούδι "The Synthetic Sea".
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Κωνσταντίνος Μεταξάς
Ο Κωνσταντίνος Μεταξάς (1793 - 1870) ήταν Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 και πολιτικός από την Κεφαλονιά.