cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γέφυρα Νοτρ-Νταμ
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|270x270εσ|Οι αγώνες των ναυτών ανάμεσα στη γέφυρα Νοτρ-Νταμ και στη γέφυρα Ποντ-ω-Σανζ, Νικολά Ραγκενέ, 1756 αριστερά|μικρογραφία|270x270εσ|Η γέφυρα Νοτρ-Νταμ το 1786, πίνακας του [[Υμπέρ Ρομπέρ]] Στη θέση της γέφυρας Νοτρ-Νταμ υπήρχε από τη ρωμαϊκή εποχή η πρώτη γέφυρα του Παρισιού (τότε Λουτέτια), που ονομάζονταν Μεγάλη γέφυρα και διέσχιζε τον Σηκουάνα. Το 886, κατά τη διάρκεια των Νορμανδικών επιθέσεων και της πολιορκίας του Παρισιού, η αρχική γέφυρα καταστράφηκε και αντικαταστάθηκε από μια γέφυρα με σανίδες. Αυτή η γέφυρα καταστράφηκε από τις πλημμύρες του 1406. Το 1412, ο Κάρολος ΣΤ' της Γαλλίας διέταξε την κατασκευή νέας γέφυρας και την ονόμασε Νοτρ-Νταμ. Αυτή η κατασκευή αποτελούταν από μασίφ ξύλο και συνέδεε το Ιλ ντε λα Σιτέ με την οδό Σαιν-Μαρτέν. Η γέφυρα χρειάστηκε επτά χρόνια για να χτιστεί και είχε πάνω της εξήντα σπίτια, τριάντα από κάθε πλευρά. Τα σπίτια αναφέρονται ως «αξιοσημείωτα για το ύψος τους και την ομοιομορφία της κατασκευής τους» και θεωρούνταν «τα πιο όμορφα στη Γαλλία». Η ξύλινη γέφυρα του βασιλιά Καρόλου κατέρρευσε στις 25 Οκτωβρίου 1499 κοντά στις 9 π.μ. λόγω δομικής αστάθειας που οφείλονταν στην έλλειψη επισκευών.
Πέτρινα θεμέλια τοποθετήθηκαν για μια νέα γέφυρα τον ίδιο χρόνο, ενώ η διέλευση του ποταμού γινόταν με πλοίο. Αυτή τη φορά, η γέφυρα είχε ένα τόξο και χτίστηκε με πέτρα από τον Ιταλό αρχιτέκτονα, Φρα Τζοβάνι Τζοκόντο. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε το 1507, πάλι με εξήντα κτήρια από πέτρα και τούβλα - όλα ομοιόμορφα, και η γέφυρα σύντομα έγινε πολυσύχναστο σημείο και τόπος εμπορικών συναλλαγών: εδώ βρισκόταν το μικρό μαγαζί του κορυφαίου εμπόρου τέχνης του Παρισιού Εντμ-Φρανσουά Ζερσαίν, για διαφήμιση του οποίου δημιούργησε ο Αντουάν Βαττώ τον πίνακα Η επιγραφή του Ζερσαίν, που εκτέθηκε για 15 μέρες στην πρόσοψη του καταστήματος προκαλώντας τον θαυμασμό όλων. Τα σπίτια στη γέφυρα ήταν από τα πρώτα που έλαβαν αρίθμηση στην πόλη. Πλήθη συγκεντρώνονταν εκεί για να δουν την βασιλική πομπή να πηγαίνει στον καθεδρικό ναό Νοτρ-Νταμ. μικρογραφία|270x270εσ|Η επιγραφή του Ζερσαίν, [[Αντουάν Βαττώ, 1720]] Το 1660 η γέφυρα ανακαινίστηκε για να τιμήσει την άφιξη στο Παρίσι της κόρης του βασιλιά Φιλίππου Δ' της Ισπανίας, της Μαρίας Θηρεσίας της Ισπανίας, η οποία έγινε βασίλισσα της Γαλλίας με το γάμο της με τον Λουδοβίκο ΙΔ'. Μεταξύ 1746 και 1788 τα σπίτια κατά μήκος της γέφυρας κατεδαφίστηκαν για υγειονομικούς λόγους και λόγω του κινδύνου που προκαλούσαν οι κατασκευές στη σταθερότητα της γέφυρας.
Το 1853, μια νέα πέτρινη κατασκευή ολοκληρώθηκε πάνω στα υπάρχοντα πέτρινα θεμέλια, αν και η νέα γέφυρα αποτελούταν από πέντε τόξα. Μεταξύ 1891 και 1910, συνέβησαν πολλά ατυχήματα στην ποτάμια κυκλοφορία και η γέφυρα έλαβε το ανεπίσημο όνομα γέφυρα του Διαβόλου. Έτσι, για να διευκολυνθεί η διέλευση των σκαφών και η απρόσκοπτη ροή του Σηκουάνα, αποφασίστηκε η τροποποίηση της γέφυρας, αυτή τη φορά με τρία τόξα εκ των οποίων το μεσαίο μήκους 60 μέτρων μεταλλικό. Το νέο έργο ανατέθηκε στον μηχανικό Ζαν Ρεζάλ, ο οποίος είχε επίσης εργαστεί στη γέφυρα Μιραμπώ και στη γέφυρα Αλεξάνδρου Γ'. Η γέφυρα εγκαινιάστηκε το 1919 από τον Ρεϋμόν Πουανκαρέ, Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Λογοτεχνία
Στους Άθλιους του Βίκτορα Ουγκώ, ο επιθεωρητής Ιαβέρης αυτοκτονεί πηδώντας από τη γέφυρα Νοτρ-Νταμ. Ακολουθεί ακριβής περιγραφή των ρευμάτων του Σηκουάνα σε αυτήν την τοποθεσία. κέντρο|μικρογραφία|820x820εσ|Η γέφυρα Νοτρ-Νταμ
Παραπομπές
Κατηγορία:Γέφυρες στη Γαλλία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Παρίσι
The Jimi Hendrix Experience
The Jimi Hendrix Experience είναι ένα αμερικανικό-αγγλικό ροκ συγκρότημα, που δημιουργήθηκε το 1966, στο Λονδίνο. Τραγουδιστής, συνθέτης και κιθαρίστας του συγκροτήματος ήταν ο Τζίμι Χέντριξ, μπασίστας και δεύτερα φωνητικά ο Νόελ Ρέντινγκ και ντράμερ ο Μιτς Μίτσελ. Το συγκρότημα ήταν ενεργό έως και το 1969. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας τους κυκλοφόρησαν τρία στούντιο άλμπουμ, ενώ έγιναν ένα από τα πιο γνωστά σχήματα της rock σκηνής. Τον Απρίλιο του 1970, ωστόσο, συνέχισαν τις ηχογραφήσεις και τις εμφανίσεις, με τον Ρέντινγκ, να έχει αντικατασταθεί από τον Μπίλι Κοξ, έως και τον Σεπτέμβριο του 1970, όπου ο Χέντριξ απεβίωσε. Αυτό το τελευταίο τρίο είχε το όνομα The Jimi Hendrix Experience, αλλά ποτέ δεν επισημοποιήθηκε.
Το συγκρότημα άσκησε μεγάλη επιρροή στη ψυχεδελική rock και στη χαρντ ροκ, ενώ περισσότερο γνωστοί ήταν για τις ικανότητες, το ύφος, και γενικότερα τα χαρίσματα του Τζίμι Χέντριξ. Και τα τρία στούντιο άλμπουμ που κυκλοφόρησαν αργότερα μπήκαν στη λίστα του Rolling Stone, με τα 500 Σπουδαιότερα Άλμπουμ όλων των εποχών, με το Are You Experienced, να καταλαμβάνει την 15η θέση. Το 1992, το συγκρότημα εισήλθε στο Rock and Roll Hall of Fame.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλικά blues rock συγκροτήματα Κατηγορία:Αγγλικά hard rock συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά τρίο
Κνούτος Δ΄ της Δανίας
Ο Κνούτος Δ΄ της Δανίας ή Άγιος Κνούτος (Knud den Hellige, 1042 – 10 Ιουλίου 1086), βασιλιάς της Δανίας (1080 - 1086) ήταν ένας από τους νόθους γιους του βασιλιά της Δανίας Σβεν Έστριντσον, διάδοχος του ετεροθαλούς αδελφού του Χάραλντ Γ΄ της Δανίας. Ο Κνούτος Δ΄ ήταν ένας φιλόδοξος βασιλιάς που κατόρθωσε να ενισχύσει σημαντικά το βασίλειο της Δανίας σε συνεργασία με τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία ενώ είχε σχέδια και για το βασίλειο της Αγγλίας. Σκοτώθηκε από επαναστάτες (1086), είναι ο βασιλιάς της Δανίας που κηρύχθηκε πρώτος Άγιος από τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία (1101).
Η εκκλησία η βασική του προτεραιότητα
Συμμετείχε στην επίθεση του πατέρα του στην Αγγλία (1069), όπως καταγράφεται από το Αγγλοσαξωνικό χρονικό ήταν ένας από τους αρχηγούς των επιδρομέων στη Αγγλία (1075), στην επιστροφή για την πατρίδα του ο στόλος του σταμάτησε στη Φλάνδρα η οποία ήταν σύμμαχος του εναντίον του Γουλιέλμου του Κατακτητή, συμμετείχε σε άλλες δυο πετυχημένες επιδρομές στο Σέμπερ και στο Έστερ. Όταν πέθανε ο Σβεν Β΄ εξελέγη βασιλιάς ο αδελφός του Χάραλντ Γ΄ και ο ίδιος ο Κνούτος εξορίστηκε στη Σουηδία αλλά τον διαδέχθηκε στον θρόνο (1080). Με την άνοδο του στον θρόνο ο Κνούτος παντρεύτηκε την Αδέλα της Φλάνδρας, κόρη του Ροβέρτου Α΄, κόμη της Φλάνδρας με την οποία γέννησε τον Κάρολο της Φλάνδρας (1084) (όνομα σπάνιο για τη Δανία) και δυο δίδυμες κόρες την Ίνγκεργερντ Κνουτσντότερ και τη Σεσίλια Κνουτσντάτερ που γεννήθηκαν λίγο πριν τον θάνατο του. Οι απόγονοι της Ινγκέριντ βασίλευσαν στη Σουηδία και τη Νορβηγία με αυτόν τον τρόπο το αίμα του Κνούτου επέστρεψε στον θρόνο της Δανίας μέσω του βασιλιά Όλαφ Β΄. Ο Κνούτος αποδείχτηκε σύντομα ένας πολύ φιλόδοξος αλλά και θρησκευόμενος βασιλιάς, έκανε πολλές δωρεές στην εκκλησία και απαίτησε αυστηρή εφαρμογή των νόμων και των εορτών της, έκανε πολλές δωρεές στις εκκλησίες του Ντάμπλι, του Όντενσε, του Ρόσκιλε, του Βίμποργκ και ιδιαίτερα του Λουντ, επέβαλε τη συμβολή των δεκάτων με την πολιτική αυτή η εκκλησία έγινε ισχυρός σύμμαχος με τον Κνούτο που τον βοήθησε να αυξήσει την εξουσία του. Τον Μάιο του 1085 έγραψε γράμμα στο οποίο δωρίζει στον καθεδρικό ναό του Λουντ ο οποίος βρισκόταν τότε υπό κατασκευή μεγάλες εκτάσεις σε Σκανία, Σέλαιν και Άμεγια, ίδρυσε και τη σχολή του Καθεδρικού ναού του Λουντ. Οι κληρικοί απέκτησαν μεγάλα προνόμια απέναντι στους αγρότες, μπορούσαν να τους βάλουν επιπλέον φόρους, ο ίδιος ο Κνούτος κράτησε όμως το δικαίωμα να συγχωρεί τους παράνομους.
Σκληρές αντιδράσεις από τους αγρότες για τη φορολογική του πολιτική
Έκανε σημαντικές προσπάθειες να αυξήσει τη βασιλική εξουσία σε βάρος της ανώτερης τάξης των φεουδαρχών. Ο βασιλιάς είχε την ιδιοκτησία της κοινής γης, της περιουσίας των ναυαγίων και των αγαθών των αλλοδαπών και των αγνοούμενων, ενώ έλαβε μέτρα προστασίας των ξένων κληρικών και εμπόρων. Οι διατάξεις αυτές έφεραν βίαιη αντίδραση εναντίον του από τους υπηκόους του. Οι φιλοδοξίες του Κνούτου παρόλα αυτά ήταν πολιτικές: ως μικρανεψιός του Κνούτου του Μεγάλου, ο οποίος βασίλευσε στην Αγγλία, τη Δανία και τη Νορβηγία μέχρι το 1035, θεώρησε είναι ο νόμιμος δικαιούχος του αγγλικού στέμματος, βλέποντας τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή ως σφετεριστή. Με την καθοδήγηση του πεθερού του Ροβέρτου, κόμη της Φλάνδρας και του Όλαφ Γ΄ της Νορβηγίας ο Κνούτος συγκέντρωσε τον στόλο του στο Λίμφγιορ έτοιμος για επίθεση στην Αγγλία (1085), αλλά ευρισκόμενος στο Σλέσβιχ δέχθηκε την απειλή του Γερμανού αυτοκράτορα Ερρίκου Δ΄, κάτι που τον ανάγκασε να ακυρώσει την εκστρατεία του στην Αγγλία, αφού φοβόταν την επίθεση του Ερρίκου όσο απουσίαζε. Επιπλέον φιλοξενούσε στην αυλή του τον δραπέτη του Γερμανού αυτοκράτορα Ροβέρτο του Ρένφελντεν. Οι πολεμιστές του στόλου του ήταν κατά βάση αγρότες, οι οποίοι επαναστάτησαν βλέποντας ότι χάνουν τη σοδειά τους και ανακήρυξαν νέο βασιλιά της Δανίας τον αδελφό του Όλαφ. Ο Κνούτος τους επέτρεψε να επιστρέψουν και έστειλε εξορία τον Όλαφ στη Φλάνδρα, αλλά αυτό δεν τον έσωσε από την οργή τους. Ο Κνούτος προετοιμαζόταν να συγκεντρώσει ξανά τον στόλο του, όταν ξέσπασε νέα στάση στις αρχές του 1086, οπότε ο Κνούτος έφυγε για το Σλέσβιχ και στη συνέχεια για το Όντενσε, όπου αναζήτησε καταφύγιο στην ξύλινη εκκλησία του Σανκτ Άλμπαν. Όμως οι επαναστάτες μπήκαν στην εκκλησία και έσφαξαν τον Κνούτο, τον αδελφό του Βενέδικτο και 17 οπαδούς του μπροστά στο ιερό, τον διαδέχθηκε ο ετεροθαλής αδελφός του Όλαφ ως Όλαφ Α΄ της Δανίας.
Αγιοποίηση του Κνούτου και θρύλοι
thumb|right|250px|Τα ερείπια του ναού του Αγίου Κνούτου Σύντομα οι Δανοί βρέθηκαν αντιμέτωποι με πολλά σημάδια, με τα οποία άρχισα να αναγνωρίζουν τον πρώην βασιλιά τους ως άγιο. Υπό το διάδοχο του, Όλαφ, λιμοί και πείνα θέρισαν τη Δανία και οι κάτοικοι άρχισαν να το βλέπουν σαν οργή του Θεού για τον φόνο του βασιλιά τους, για τον οποίο ευθύνη είχε και ο ίδιος ο Όλαφ Γ΄. Επίσης πολλά θαύματα άρχισαν να παρατηρούνται γύρω από τον τάφο του. Στις 19 Απριλίου 1101 μια ομάδα απεσταλμένων του βασιλιά Ερρίκος Γ΄ της Δανίας στον πάπα Πασχάλη Β΄ ανέφερε ότι ο βασιλιάς Κνούτος Δ΄ έχει αγιοποιηθεί από την κοινωνία της Δανίας. Ο πάπας εισάκουσε το λόγο τους, έτσι ο Κνούτος ήταν ο πρώτος Δανός βασιλιάς που αγιοποιήθηκε και η μνήμη του εορτάζεται την ημερομηνία δολοφονίας του στις 10 Ιουλίου. Στη Σουηδία και τη Φινλανδία η μέρα εορτής του Αγίου Κνούτου σχετίζεται με τον ανιψιό του Κνούτο Λαβάρντ. Το 1300 τα υπολείμματα του Αγίου Κνούτου και του αδελφού του Βενέδικτου μεταφέρθηκαν στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Κνούτου που ανεγέρθη προς τιμήν του και που τα υπολείμματά του είναι σήμερα ορατά. Η βασιλεία του Κνούτου έχει περιγραφεί ποικιλοτρόπως: άλλοι τον έχουν χαρακτηρίσει αυταρχικό βασιλιά, άλλοι αυστηρό και άλλοι δίκαιο που έδινε μεγάλη προτεραιότητα σε θέματα θρησκείας. Η αιτία της δολοφονίας του είναι άγνωστη, με πιο πιθανή τη δυσαρέσκεια από τα πρόστιμα λόγω άρνησης των φόρων που είχε επιβάλει (1085). Τα έγγραφα της δωρεάς του στον Καθεδρικό ναό του Λουντ μας παρέχουν πολλές πληροφορίες σχετικά με τη ζωή στη Δανία στην εποχή προ Βίκινγκ Η δωρεά στην αρχιεπισκοπή έγινε σύμφωνα με τις επιθυμίες του πατέρα του Σβεν Β΄. Ο γιος του Κνούτου και της Αδέλας της Φλάνδρας, Κάρολος έγινε -σύμφωνα με τα δικαιώματα από την πλευρά της μητέρα του- κόμης της Φλάνδρας (1119 - 1127) με το όνομα Κάρολος ο Καλός, εντούτοις πέθανε κι αυτός με τον ίδιο τρόπο με τον πατέρα του, αφού τον έσφαξαν οι επαναστάτες μπροστά στο ιερό του ναού. Σύμφωνα με τον Νίλς Λουντ η εκστρατεία που σχεδίαζε κατά της Αγγλίας, η οποία τελικά δεν πραγματοποιήθηκε, σηματοδοτεί το τέλος της εποχής των Βίκινγκ.
Στην Ισπανία η εορτή του Αγίου Κνούτου μετατράπηκε σε κίνημα νομιμοποίησης της μαριχουάνας, επειδή συμπτωματικά μια νέα έκδοση του τσιγάρου της μαριχουάνας είχε το όνομα του Κνούτου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδέλα της Φλάνδρας, κόρη του Ροβέρτου Α΄ κόμη της Φλάνδρας και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Δανίας Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 11ου αιώνα
Λα Μασία
thumb|350px|Η κύρια πρόσοψη της Μασία Η Λα Μασία ντε Καν Πλάνες, τις περισσότερες φορές συναντόμενη ως Λα Μασία (Ελληνικά: "Η Αγροικία"), είναι το όνομα που έχει δοθεί στις προπονητικές εγκαταστάσεις της Μπαρτσελόνα που βρίσκονται κοντά στο Καμπ Νόου στη συνοικία Λες Κορτς της Βαρκελώνης, και τις περισσότερες φορές χρησιμοποιείται ως όρος για την περιγραφή των ακαδημιών της Μπαρτσελόνα.
Το ίδιο το κτίριο είναι μια παλιά εξοχική κατοικία (Στα Καταλανικά: masia) χτισμένη το 1702, η οποία όταν εγκαινιάστηκε το Καμπ Νόου το 1957, Το κτίριο ανακαινίστηκε και επεκτάθηκε για να χρησιμοποιηθεί ως χώρος στέγασης των γραφείων του συλλόγου. Καθώς η ομάδα αύξανε συνεχώς τη δημοτικότητά της, το κτίριο έγινε πολύ μικρό για τα γραφεία, και, στις 20 Οκτωβρίου 1979, η Λα Μασία μετατράπηκε σε ξενώνας για τους νεαρούς παίκτες που προέρχονταν από τα περίχωρα της Βαρκελώνης. Στις 30 Ιουνίου 2011, το κτίριο της Μασία έπαψε να φιλοξενεί τους νεαρούς αθλητές που προπονούνται για να γίνουν μελλοντικά κομμάτι της επαγγελματικής ομάδας του συλλόγου. Σε μια λιττή, αλλά με συγκινησιακή φόρτιση τελετή, οι πύλες έκλεισαν και το νέο Μασία-Σέντρε ντε Φορμασιό Οριόλ Τορτ, στη Θιουτάτ Εσπορτίβα Ζοάν Γκαμπέρ, ανέλαβε τη στέγαση των νεαρών αθλητών.
Ιστορία
thumb|left|230px|Το 1979 ο [[Γιόχαν Κρόιφ επιθυμούσε να ιδρύσει ένα αντίγραφο των ακαδημιών του Άγιαξ στη Βαρκελώνη. Η πρότασή του έγινε αποδεκτή από τον πρόεδρο Χόσεπ Νούνιεζ.]]
Η Λα Μασία ήταν μια παλιά εξοχική κατοικία, χτισμένη το 1702, πριν αγοραστεί από την Μπαρτσελόνα το 1954. Η ποδοσφαιρική ομάδα αρχικά χρησιμοποιούσε τη Λα Μασία ως εργοτάξιο για τους αρχιτέκτονες και τους χτίστες του νέου της γηπέδου, Καμπ Νόου. Μετά τα εγκαίνια του Καμπ Νόου στις 24 Σεπτεμβρίου 1957, η Λα Μασία έκλεισε. Υπό την προεδρία του Ενρίκ Λαουντέτ, το κτίριο αναδιαμορφώθηκε και επεκτάθηκε. Άνοιξε ξανά ως ένας χώρος όπου θα φιλοξενούνταν τα κενρικά γραφεία του συλλόγου στις 26 Σεπτεμβρρίου 1966. Η Λα Μασία δεν μπορούσε να αντέξει τον αριθμό των εργαζομένων καθώς η δημοτικότητα της ομάδας αυξανόταν, και ο πρόεδρος Χόσεπ Νούνιεζ την αναδιαμόρφωσε το 1979 σε ξενώνα για τους παίκτες των ακαδημιών που προέρχονταν από τα περίχωρα της Βαρκελώνης. Η ιδέα για τη δημιουργία ακαδημιών προτάθηκε στον Νούνιεζ από τον Γιόχαν Κρόιφ, έναν παλιό ποδοσφαιριστή που αποτελούσε ο ίδιος γέννημα-θρέμμα των ακαδημιών του Άγιαξ. Ο Νούνιεζ όρισε τον Οριόλ Τορτ ως διευθυντή.
Ένας από τους πρώτους απόφοιτους των ακαδημιών ήταν ο μέσος Γκιγιέρμο Αμόρ, ο οποίος έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα το 1988. Ο Αμόρ αγωνίστηκε συνολικά σε 311 αγώνες της Πριμέρα Ντιβιζιόν με την πρώτη ομάδα. Δύο χρόνια αργότερα, συνοδεύτηκε από τον τερματοφύλακα Κάρλες Μπουσκέτς και τον μέσο Ζοζέπ Γκουαρδιόλα. Και οι τρεις τους πραγματοποίησαν το ντεμπούτο τους υπό τις οδηγίες του Κρόιφ, ο οποίος έγινε προπονητής της πρώτης ομάδας το 1988. Η ομάδα αγωνιζόταν με τη φιλοσοφία tiki-taka του Κρόιφ, που προερχόταν από το total football, η οποία θεωρείται συχνά ως ένας από τους βασικότερους παράγοντες στις τελευταίες επιτυχίες της Μπαρτσελόνα και στις κλήσεις των παικτών της στα αντιπροσωπευτικά τους συγκροτήματα. Ο Γκουαρδιόλα ωρίμασε και έγινε ένας total-football μέσος, και αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τους επόμενους μέσους που προήλθαν από τη Λα Μασία, όπως οι Τσάβι Ερνάντεθ, Αντρές Ινιέστα και Θεσκ Φάμπρεγας. Ο Τσάβι, ο οποίος υπήρξε μαθητής του Γκουαρδιόλα για τρία χρόνια είπε, είπε το 2010 πως παλιότερα σκεφτόταν να πάρει μεταγραφή από την ομάδα λόγω της πίεσης και των υψηλών προσδοκιών που είχαν τοποθετηθεί πάνω του για να καλύψει τον ρόλο του Γκουαρδιόλα στον χώρο της μεσαίας γραμμής.
Ο Γκουαρδιόλα ορίστηκε ως ο νέος προπονητής της Μπαρτσελόνα Β' τον Μάιο του 2007. Εκείνο τον καιρό, η ομάδα ήταν σε οργανωτική σύγχυση καθώς βρισκόταν στην τέταρτη κατηγορία του ισπανικού ποδοσφαίρου. Ο υποβιβασμός της δεύτερης ομάδας υπήρξε αιτία της απομάκρυνσης της Μπαρτσελόνα Γ', η οποία αγωνιζόταν σε αυτό το πρωτάθλημα. Στην αναδιοργάνωση των ρεζέρβων υπό τον Γκουαρδιόλα, άφησε ελεύθερες θέσεις στην Μπαρτσελόνα Β' για παίκτες κάτω της ηλικίας των 21 ετών. Στόχος του ήταν η αύξηση του ανταγωνισμού εντός της ομάδας και να τη βοηθήσει να ανέβει κατηγορία. Χώρισε τους παίκτες σε δύο κατηγορίες: τα "διαμάντια", τα οποία αποτελούνταν από τους νεαρούς ταλαντούχους παίκτες, και τον "κορμό", που αποτελούνταν κυρίως από αυτούς που ήταν πιο ώριμοι ποδοσφαιρικά. Οι "παίκτες του κορμού" ήταν μεταξύ 21 και 26 ετών και παρέμεναν στη δεύτερη ομάδα το περισσότερο δύο χρόνια προτού πωληθούν. Ο Γκουαρδιόλα είπε πως η διάρκεια δύο ετών ήταν για τη δημιουργία χώρου ώστε να συνεχίζουν να "παράγονται" συνεχώς νέοι παίκτες.
Μετά την αναδιοργάνωση των ομάδων νέων, ο Γκουαρδιόλα έπεισε τον πρόεδρο της ομάδας Λαπόρτα για την ανάγκη ύπαρξης καλύτερων προπονητικών εγκαταστάσεων, και ως αποτέλεσμα οι ομάδες των νέων μετακόμισαν στη Λα Θιουτάτ Εσπορτίβα Ζοάν Γκαμπέρ, όπου ο Λαπόρτα είχε εγκατεστημένα διάφορα τεχνικά εργαστήρια ώστε οι προπονητές να είναι σε θέση να παρακολουθούν πιο στενά τις προπονήσεις. Στο τέλος της σεζόν 2007–08, η Μπαρτσελόνα Β' προβιβάστηκε στην τρίτη κατηγορία, τη Σεγούντα Β', και, στο τέλος της σεζόν 2009–10, στη δεύτερη κατηγορία, τη Σεγούντα, η οποία ήταν η ανώτερη κατηγορία στην οποία μπορούσε να αγωνιστεί η δεύτερη ομάδα (η πρώτη ομάδα αγωνίζεται στην Πριμέρα Ντιβιζιόν).
Η Λα Μασία έλαβε μεγαλύτερη δημοσιότητα μετά την επιτυχία της Μπαρτσελόνα Β' με τους γηγενείς παίκτες. Ο Ρόρι Σμιθ ανέφερε στη The Daily Telegraph πως η Λα Μασία "έχει αντικαταστήσει τις μυθικές ακαδημίες του Άγιαξ ως κυριότερη μονάδα παραγωγής παικτών στον χώρο του ποδοσφαίρου." Η πρόσφατη φήμη και επιτυχία της Λα Μασία ως σχολή ταλέντων αποδόθηκε από τον Ίαν Χόκεϊ των The Times στην τάξη του 1987, στην οποία εμφανίζονται διακεκριμένοι παίκτες όπως οι Θεσκ Φάμπρεγας, Λιονέλ Μέσι, Ζεράρ Πικέ και Πέδρο Ροδρίγκεθ. Το 2000, ο Λουίς φαν Χάαλ, προπονητής της πρώτης ομάδας της Μπαρτσελόνα, γελοιοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τα αθλητικά ΜΜΕ της Βαρκελώνης για το όνειρό του να κατακτήσει το Τσάμπιονς Λιγκ με 11 παίκτες-προϊόντα των ακαδημιών του συλλόγου. Η πρώτη ομάδα κατέκτησε το τρόπαιο το 2009 με οχτώ παίκτες που προέρχονταν από τα σπλάχνα της.
Στα 30 χρόνια από τα εγκαίνια και την έναρξη λειτουργίας της Λα Μασία, περισσότεροι από 500 νέοι έχουν αποχωριστεί τα σπίτια και τις οικογένειές τους για να μείνουν στην ακαδημία. Περίπου οι μισοί από αυτούς προέρχονται από την Καταλωνία, και οι υπόλοιποι από άλλες περιοχές του Βασιλείου της Ισπανίας και όχι μόνο, καθώς σε αυτούς περιλαμβάνονται 15 από το Καμερούν, 7 από τη Βραζιλία, 5 από τη Σενεγάλη και 3 από την Αργεντινή. Από αυτούς τους 500, περίπου το 10% κατάφερε να φτάσει στην πρώτη ομάδα.
Οργάνωση
Η Λα Μασία φιλοξενεί περισσότερους από 60 παίκτες: 10 στην αγροικία, και οι υπόλοιποι σε δωμάτια του παρακείμενου γηπέδου. Οι υπόλοιποι νεαροί παίκτες πρέπει να φροντίσουν οι ίδιοι για τη στέγασή τους. Η ακαδημία είναι από τις πλέον ακριβές στην Ευρώπη, καταγράφοντας εργασίες κόστους £5 εκατομμύρια ετησίως. Το μεγαλύτερο κόστος είναι ο ξενώνας, η ίδια η Λα Μασία. Η μικρότερη ηλικία για το πρόγραμμα των νέων είναι τα έξι έτη. Κάθε χρόνο, περισσότερα από 1,000 αγόρια ηλικίας από έξι έως οκτώ δοκιμάζονται για να μπουν στην ακαδημία. Οι καλύτεροι 200 επιλέγονται. Ο σύλλογος φροντίζει επίσης την αναζήτηση πιθανών "μαθητών". Χρησιμοποιεί ένα σύστημα στο οποίο 15 σκάουτερ δραστηριοποιούνται στην Καταλωνία, 15 στην υπόλοιπη Ισπανία και 10 διάσπαρτοι ανά τον κόσμο. Γιθα την αποφόρτιση του κόστους αυτού του σκάουτινγκ, η ομάδα έχει κάνει συμφωνία με 15 τοπικές ομάδες ώστε αυτές να αναλαμβάνουν την προπόνηση των νέων που δεν είναι ακόμη έτοιμοι να μπουν στην ακαδημία. Ως αντάλλαγμα, η Μπαρτσελόνα δίνει χρήματα, προπονητικές και τεχνικές συμβουλές σε αυτές τις ομάδες ως αντάλλαγμα των υπηρεσιών τους. Ενώ οι δραστηριότητές της επεκτείνονται στο εξωτερικό, η ομάδα ίδρυσε πέντε σχολές στο Μεξικό και μία στην Αίγυπτο. Οι καλύτεροι αυτών των σχολών γίνονται "μαθητές" πλήρους απασχόλησης, λαμβάνοντας ακαδημαϊκή εκπαίδευση και ποδοσφαιρική προπόνηση.
Όταν ο Γκουαρδιόλα αναδιοργάνωσε τις ρεζέρβες, έφτιαξε ένα πρόγραμμα χωρισμένο σε τρία στάδια για να κάνει πιο επίσημη την πρόοδο ενός παίκτη από τους Νέους στην Μπαρτσελόνα Β' και τέλος στην πρώτη ομάδα. Το πρώτο στάδιο της καριέρας ενός νέου παίκτη περιλαμβάνει ένα σύστημα rotation με την Μπαρτσελόνα Β'. Το δεύτερο στάδιο περιλαμβάνει την ευαισθητοποίηση του παίκτη αναφορικά με τη σημασία του για την ομάδα, και την απαίτηση από αυτόν τη συνοχή και την απόδοσή του εντός των ρεζερβών. Στο τελευταίο στάδιο, ορίζεται ως παίκτης-"κλειδί" της δεύτερης ομάδας και είναι αρκετά πιθανή η κλήση του στην πρώτη ομάδα. Ένας από τους παίκτες που βρίσκονται στην τρίτη φάση γίνεται αρχηγός, ανεξάρτητα από την εμπειρία των παλαιότερων παικτών σε σύγκριση με αυτόν.
Οι ομάδες της Μπαρτσελόνα αγωνίζονται από τον Αύγουστο μέχρι τον Μάιο. Οι ήπιες καιρικές συνθήκες στη Λα Μασία επιτρέπουν στους παίκτες να προπονούνται σε εξωτερικό χώρο σε όλη τη διάρκεια του έτους. Οι ομάδες νέων προπονούνται μετά το σχολείο. Η Μπαρτσελόνα Β' και Γ', ως επαγγελματικές ομάδες, προπονούνται το πρωί και το απόγευμα. Όλοι οι προπονητές στην Μπαρτσελόνα υπήρξαν στο παρελθόν επαγγελματίες ποδοσφαιριστές.
Η Μπαρτσελόνα Β', η κυριότερη από τις ομάδες νέων του συλλόγου, και οι υπόλοιπες 12 ομάδες νέων διαθέτουν 24 προπονητές και περισσότερους από 300 παίκτες. Υπάρχουν 56 άλλοι εργαζόμενοι, στους οποίους περιλαμβάνονται γιατροί, ψυχολόγοι, διατροφολόγοι, μάγειρες και φυσιολόγοι. Στη διάρκεια της σεζόν 2009–10, η δεύτερη ομάδα προβιβάστηκε ξανά στη Σεγούντα Ντιβιζιόν. Η Μπαρτσελόνα Β' αγωνίζεται σε σχήμα 4-3-3 σε σύστημα, το οποίο είναι το ίδιο σύστημα που χρησιμοποιείται από την πρώτη ομάδα.
Φιλοσοφία
Ο πρώην τεχνικός διευθυντής, Πεπ Σεγκούρα, αποδίδει την επιτυχία της ομάδας στη "φιλοσοφία του παιχνιδιού της": "Είναι σχετικό με τη δημιουργία μιας φιλοσοφίας, μιας νοοτροπίας, από τον πάτο της ομάδας ως την κορυφή". Η φιλοσοφία έγκειται στην εφαρμογή του total football σε συνδυασμό με τον παραδοσιακό ισπανικό τρόπο παιχνιδιού "με τη μία" (tiqui-taka). Η προσέγγιση του total football προήλθε από την Εθνική Ολλανδίας μέσω του Κρόιφ. Η προσέγγιση total football απαιτεί από τους παίκτες κίνηση σε ένα σχηματισμό που συνεχώς αλλάζει, όπου οι παίκτες μπορούν να αλλάζουν θέσεις μεταξύ τους σε σύντομο χρόνο. Στην ακαδημία των νέων, δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στις τεχνικές ικανότητες, που θεωρείται ως οι πλέον απαραίτητες για την αλλαγή θέσεων στο γήπεδο. Μια συχνά αναφερόμενη εξήγηση της επιτυχίας της Μπαρτσελόνα είναι η συνέχεια και η συνέπεια με την οποία η Μπαρτσελόνα ακολουθεί τη σημερινή της φιλοσοφία της πάσας και της κίνησης. Ο Γκουαρδιόλα αποτέλεσε το πρότυπο του "πολυθεσίτη" μέσου και οι σημερινοί μέσοι του συλλόγου Τσάβι και Ινιέστα θεωρούνται οι συνεχιστές του.
Μια άλλη πτυχή της Λα Μασία είναι ο Καταλανικός εθνικός της χαρακτήρας—ντόπιο ταλέντο στην υπηρεσία ενός συλλόγου με ισχυρή, καθοριστική αίσθηση της πολιτσμικής ταυτότητας της Καταλονίας. Οι οπαδοί τις περισσότερες φορές προτιμούν παίκτες-προϊόντα της Λα Μασία από ξένους παίκτες εφόσον οι παίκτες διαθέτουν το ίδιο ταλέντο. Με αυτό τον τρόπο, η έμφαση στα ντόπια ταλέντα συμπίπτει με τις προσπάθειες της UEFA να μειώσει την παρουσία ξένων παικτών στις ομάδες. Ο επικεφαλής της UEFA, Μισέλ Πλατινί δήλωσε σχετικά: "Η Μπαρτσελόνα αντιπροσωπεύει τη φιλοσοφία μου, όχι μόνο για το παιχνίδι, αλλά και για την προπόνηση των αθλητών".
Αντίκτυπο
Το 2009, ο Μέσι έγινε ο πρώτος παίκτης προερχόμενος από τη Λα Μασία που βραβεύεται με το βραβείο της Χρυσής Μπάλας ως ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στην Ευρώπη, και το βραβείο FIFA World Player, ως ο καλύτερος ποδοσφαιριστής παγκοσμίως. Άλλοι απόφοιτοι της Λα Μασία που τερμάτισαν στους πέντε κορυφαίους της χρονιάς εκείνης ήταν και οι Τσάβι και Ινιέστα.
Στις 11 Ιουλίου 2010, η Ισπανία κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο αγωνιζόμενη στον τελικό της διοργάνωσης με οκτώ παίκτες από την Μπαρτσελόνα. Επτά από αυτούς προέρχονταν από τη Λα Μασία, και έξι από αυτούς βρίσκονταν στην αρχική εντεκάδα: Ζεράρ Πικέ, Κάρλες Πουγιόλ, Αντρές Ινιέστα, Τσάβι Ερνάντεθ, Σέρχιο Μπουσκέτς, και Πέδρο Ροδρίγκεθ. Αυτό αποτέλεσε ρεκόρ παιχτών προερχόμενων από μια ομάδα που αγωνίζονται σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ένα άρθρο του Reuters ανέφερε πως η επιτυχία της Ισπανίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο οφειλόταν πιθανώς στη Λα Μασία. Άλλοι σημαντικοί παράγοντες που αναφερθηκαν ήταν ηοικονομική ανάπτυξη και η τύχη. Ο Γιόακιμ Λεβ, προπονητής της Γερμανίας, δήλωσε μετά την ήττα της ομάδας του από την Ισπανία πως η αντίπαλός του είχε το ξεχωριστό αγωνιστικό στυλ της Μπαρτσελόνα: "Αυτό μπορείτε να το δείτε σε κάθε πάσα, ο τρόπος παιχνιδιού της Ισπανίας είναι ο τρόπος παιχνιδιού της Μπαρτσελόνα. Δύσκολα μπορούν να ηττηθούν. Έχουν τεράστια αυτοπεποίθηση και είναι πολύ ήρεμοι στον τρόπο με τον οποίο κυκλοφορούν την μπάλα."
Απόφοιτοι
Παρακάτω βρίσκεται ένας σύντομος κατάλογος των αποφοίτων της Λα Μασία που αγωνίστηκαν σε περισσότερους από 50 επαγγελματικούς αγώνες Α' κατηγορίας, ή που αγωνίζονται αυτό τον καιρό με την πρώτη ομάδα της Μπαρτσελόνα. Περιλαμβάνονται μονάχα οι εμφανίσεις και τα τέρματα στους αγώνες πρωταθλήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βαρκελώνη Κατηγορία:Μπαρτσελόνα (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Βαρκελώνη Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ακαδημίες Ισπανίας
Αμβροσιανή Ιλιάς
Αμβροσιανή Ιλιάς (λατ. Ilias Ambrosiana, Ilias picta) ονομάζεται εικονογραφημένο χειρόγραφο του 5ου ως 6ου αιώνα της Ιλιάδας του Ομήρου που φιλοξενείται στην Αμβροσιανή Βιβλιοθήκη (Biblioteca Ambrosiana) του Μιλάνου. Γράφτηκε το 500 περίπου στην Αλεξάνδρεια και αποτελείται από 51 μέρη.
Το χειρόγραφο ανήκε στον λόγιο Gian Vincenzo Pinelli (1535–1601), ο οποίος το 1609 δώρισε την συλλογή βιβλίων του στην Αμβροσιανή Βιβλιοθήκη. Ανάμεσα σε ένα χειρόγραφο του 13ου αιώνα ήταν κολλημένα και τα 51 φύλλα με εικόνες εμπνευσμένες από την Ιλιάδα. Στην πίσω μεριά των εικόνων ήταν γραμμένα τα κείμενα της Ιλιάδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χειρόγραφα
Ντάνι Έλφμαν
Ο Ντάνι Έλφμαν (Danny Elfman, 29 Μαΐου 1953) είναι Αμερικάνος μουσικός, γνωστότερος για τη σύνθεση μουσικής για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Ήταν επίσης σημαντικό μέλος του συγκροτήματος Oingo Boingo, ιδρυτής του οποίου υπήρξε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ρίτσαρντ Έλφμαν.
Γεννήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας, στις 29 Μαΐου 1953. Γονείς του ήταν ο Μίλτον Έλφμαν και η συγγραφέας παιδικών βιβλίων Κλερ "Μπλόσομ" Έλφμαν (πατρικό όνομα: Μπερνστάιν). Αργότερα έφυγε μαζί με τον αδελφό του Ρίτσαρντ για τη Γαλλία, όπου έλαβαν και οι δύο μέρος στη μουσική θεατρική ομάδα Le Grand Magic Circus του Γάλλου σκηνοθέτη Ζερόμ Σαβαρί. Επέστρεψε στην Αμερική όπου παρακολούθησε κάποια μαθήματα στο CalArts (California Institute of the Arts). Σπούδασε μουσική (B.A. in Music) στο Harvard University και M.M. in Composition στο Yale University. Το 1975 ο αδελφός του ίδρυσε το συγκρότημα The Mystic Knights of the Oingo Boingo στο οποίο και έλαβε μέρος, ενώ συμμετείχαν ως συγκρότημα και στην ταινία του Ρίτσαρντ, Forbidden Zone. Ο Ντάνι Έλφμαν έγραψε τη μουσική της ταινίας ενώ συμμετείχε και ως ηθοποιός σε αυτή. Αργότερα, το συγκρότημα άλλαξε το όνομά του σε Oingo Boingo και ξεκίνησε περιοδείες.
Ιδιαίτερα γνωστή είναι η συνεργασία του ως συνθέτης σε ταινίες του φίλου του Τιμ Μπάρτον. Η πρώτη τους συνεργασία ήταν για την ταινία του Μπάρτον Pee-wee's Big Adventure, του 1985. Με τον Μπάρτον έκτοτε έχει συνεργαστεί στις περισσότερες του ταινίες. Εξαίρεση αποτελούν δύο, το Ed Wood και το Sweeney Todd.
Έχει προταθεί (χωρίς να καταφέρει να νικήσει) 4 φορές για βραβείο Όσκαρ καλύτερου μουσικού θέματος, για τις ταινίες Men in Black και Good Will Hunting το 1998, την ταινία Big Fish το 2004 και την ταινία Milk το 2009. Αντίθετα, έχει βραβευτεί, μεταξύ άλλων βραβείων, με Βραβείο Γκράμι για Καλύτερη Οργανική Σύνθεση, το 1990, για τη μουσική της ταινίας Batman του Μπάρτον και με βραβείο Emmy, το 2005, για το κύριο μουσικό θέμα της σειράς Νοικοκυρές Σε Απόγνωση του ABC. Από τα γνωστά μουσικά θέματα για τηλεοπτικές σειρές τα οποία ανήκουν στον Έλφμαν είναι και αυτό της σειράς κινουμένων σχεδίων The Simpsons. Έχει δανείσει επίσης τη φωνή του στην ταινία του Μπάρτον The Nightmare Before Christmas, στην οποία έχει γράψει και τη μουσική, τόσο για τα κομμάτια όπου τραγουδά ο κεντρικός χαρακτήρας Jack Skellington (στην υπόλοιπη ταινία η φωνή είναι του Κρις Σάραντον) όσο και για διάφορους άλλους χαρακτήρες, όπως επίσης και για τραγούδια της ταινίας Corpse Bride, επίσης δικής του σύνθεσης.
Είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Μπρίτζετ Φόντα από το 2003, η οποία ανήκει σε γνωστή οικογένεια ηθοποιών (εγγονή του Χένρι Φόντα, κόρη του Πήτερ Φόντα και ανηψιά της Τζέιν Φόντα). Μαζί έχουν αποκτήσει έναν γιο, ενώ ο Έλφμαν έχει άλλα δύο μεγαλύτερα παιδιά.
Έργο
Κινηματογραφικά έργα στα οποία έχει γράψει το μουσικό θέμα ή μέρος από τα μουσικά κομμάτια που ακούγονται σε αυτές:
Ακόμα, έχει γράψει τη μουσική για διάφορες τηλεοπτικές σειρές ή για συγκεκριμένα επισόδεια σειρών αλλά και για μερικά videogames. Τέλος έχει λάβει μέρος και σε μερικές ταινίες και ντοκιμαντέρ, είτε ως ηθοποιός είτε ως μέλος των Oingo Boingo.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες μουσικής ταινιών Κατηγορία:Συνθέτες βιντεοπαιχνιδιών
Απαλλοτριωτικός αναρχισμός
Ο απαλλοτριωτικός αναρχισμός (ισπανικά: anarchism expropriator) είναι πρακτική που εφαρμόστηκε κυρίως στην Αργεντινή και την Ισπανία από ομάδες συγγενικές ως προς τον αναρχισμό και περιλάμβανε κλοπές, ληστείες, απάτες και παραχάραξη νομισμάτων. Οι πράξεις αυτές αποκαλούνταν «απαλλοτριώσεις στην αστική τάξη». Η δραστηριότητα σημείωσε τη αιχμή της μεταξύ 1920 και 1935 και μερικοί από τους πιο γνωστούς εφαρμοστές της ήταν ο Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι, ο Φρανθίσκο Ασκάσο, ο Σεβερίνο ντι Τζιόβανι, ο Μιγκέλ Αργάνχελ Ροστσίνια και ο Λούθιο Ουρτούμπια. Ο απαλλοτριωτικός αναρχισμός διαφέρει από τον Ιλλεγκαλισμό στο ότι δεν αντιπροσωπεύει έναν τρόπο ζωής αλλά αποτελεί το μέσο για την επίτευξη πολιτικών σκοπών, όπως η χρηματοδότηση επαναστατικών δραστηριοτήτων, η αναρχική προπαγάνδα και η απελευθέρωση αναρχικών κρατουμένων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδεολογίες
Apple Vision Pro
Η Apple έχει περιγράψει το προϊόν ως «χωρικό υπολογιστή», όπου τα ψηφιακά μέσα ενσωματώνονται με τον πραγματικό κόσμο και τις φυσικές συνεισφορές, όπως οι χειρονομίες, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αλληλεπίδραση με το σύστημα. Το Vision Pro είναι μια αυτόνομη συσκευή που τρέχει το visionOS, ένα παράγωγο του iOS που έχει σχεδιαστεί για λογισμικό εκτεταμένης πραγματικότητας και ελέγχεται μέσω χειρονομιών κινήσεως, ανιχνεύσεως οφθαλμών και αναγνωρίσεως ομιλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Apple Κατηγορία:Επαυξημένη πραγματικότητα
Πανηλειακός Αθλητικός Σύλλογος Καράτε
<mapframe latitude="37.815209" longitude="21.545563" zoom="8" width="354" height="241" align="right"> { "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 21.34795367717743,         37.79378341906883        ]      }    }  ] }
Ο Πανηλειακός Αθλητικός Σύλλογος Καράτε Αναγνωρισμένος απο τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού
Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1993.
Σήμερα στο δυναμικό του έχει πολλούς αθλητές που ασχολούνται συστηματικά με το άθλημα του ΚΑΡΑΤΕ. Στηρίζει τον πρωταθλητισμό και συμμετέχει σε όλα τα αναγνωρισμένα πρωταθλήματα.
Οι αθλητές που κατακτούν μετάλλιο εξασφαλίζουν μόρια για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Το σύστημα το οποίο διδάσκεται είναι το SHITO RYU.
Έδρα του αποτελεί η διεύθυνση: ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΠΕΤΡΑΛΙΑ 3 ΑΜΑΛΙΑΔΑ  Τ.Κ 27200
Ο Προπονητής Ανδρέας Κακοταρίτης με 40 χρόνια προσφοράς στο καράτε με δεκάδες επιτυχίες, τίτλους και επαίνους έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια ξεχωριστή κοινωνία παιδιών, με στόχο τη σωστή εκπαίδευση, τον σύγχρονο πρωταθλητισμό, το ήθος, την πειθαρχια και τη μεγάλη αυτοπεποίθηση. Εξάλλου η σκληρή δουλειά και η αγάπη για τα παιδιά, συντέλεσαν σημαντικά ώστε οι αθλητές σε όλα αυτά τα χρόνια να διακριθούν σε Πανελλήνια Βαλκάνια, Διεθνή και Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Πάνω από όλα όμως έχουν διακριθεί στην ίδια τη ζωή μένοντας μακριά από οτιδήποτε τους κάνει κακό. Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου συνέβαλε και αυτό με τον καλύτερο τρόπο για την πρόοδο, τη διάδοση και την ανάπτυξη του καράτε.
Κατηγορία:Ελληνικοί αθλητικοί σύλλογοι Κατηγορία:Καράτε
Κλήμης
Το όνομα Κλήμης μπορεί να αναφέρεται σε έναν από τους παρακάτω:
Λαγκιώτισσα Ιωαννίνων
Η Λαγκιώτισσα είναι ημιορεινό χωριό στηνΉπειρο και την Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Λαγκιώτισσα είναι κτισμένη στις ανατολικές πλαγιές του όρους Τόμαρος (Ολύτσικας) σε υψόμετρο 420 μέτρων ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση και με θέα στο μοναδικό δάσος βελανιδιάς της περιοχής. Σε συγγράμματα των Λαμπρίδη, Αραβαντινού αναφέρεται ως Λογγιώτισσα εξ΄αιτίας των πολλών γύρω δασών της. Την περίοδο της τουρκοκρατίας ήταν τσιφλίκι του Δ. Θ. Ζήκου. Στα οθωμανικά στατιστικά κατάστιχα του 1895 αναφέρεται με το όνομα Λογγιώτισσα ως τσιφλίκι του καζά Ιωαννίνων και  να έχει 38 κατοίκους. Το χωριό απέχει 30,5 χλμ. (μέσω ΕΟ Άρτας - Ιωαννίνων) νότια της πόλης των Ιωαννίνων και 5 χλμ. βορειοανατολικά από τη Μελιά. Το 1940 το παλιότερο όνομα Λογγιώτιστα διορθώνεται σε Λαγκιώτισσα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Μελιά και την Αγία Παρασκευή αποτελούν τη τοπική κοινότητα Μελιάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Δημητρίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 18 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Ταραχές της Αλεξάνδρειας επί έπαρχου Τιβερίου Αλέξανδρου
Οι ταραχές  της Αλεξάνδρειας   (68)  αποτέλεσαν το αποκορύφωμα σε μια σειρά βίαιων περιστατικών που είχαν προηγηθεί  μεταξύ των  δυο κοινοτήτων  πόλης και συνέβησαν   την στιγμή που ο Πρώτος Ιουδαϊκός Πόλεμος  είχε μόλις ξεσπάσει.
Η αφορμή των ταραχών
Αρκετοί  Έλληνες  της Αλεξάνδρειας  συγκεντρώθηκαν σε ένα αμφιθέατρο προκειμένου να στείλουν  πρεσβεία στον Νέρωνα για να καταγγείλει τις επιθέσεις  των  Ιουδαίων συμπολιτών τους εναντίον τους. Μέσα στο αμφιθέατρο βρέθηκαν και πολλοί Ιουδαίοι. Όταν οι Έλληνες το αντιλήφθηκαν τους απομάκρυναν  βιαία εν μέσω ύβρεων  και αποδοκιμασιών. Αυτοί που είχαν απομακρυνθεί ζήτησαν την βοήθεια των ομοεθνών τους. Σύντομα περικύκλωσαν το αμφιθέατρο πολυάριθμοι Ιουδαίοι που απείλησαν ότι θα του έβαζαν φωτιά καίγοντας μαζί και όσους είχαν αποκλειστεί μέσα σε αυτό.
Η επέμβαση των Ρωμαίων
Ο έπαρχος Τιβέριος Ιούλιος Αλέξανδρος, προσπάθησε με την βοήθεια Ιουδαίων  προκρίτων  να τους σταματήσει όμως εκείνοι  τον χλεύασαν. Τότε κάλεσε  μέσα στην πόλη στρατό  ο οποίος αποτελούνταν από  δυο  λεγεώνες  που  έτυχε να βρίσκονται  εκεί  και  2.000 επικουρικούς. Οι πολυάριθμοι στρατιώτες αφού επιτέθηκαν στους  εξεγερμένους και τους  διέλυσαν κατόπιν επιτέθηκαν  στην ιουδαϊκή συνοικία της πόλης ( την συνοικία Δέλτα). Ακολούθησαν πυρπολήσεις σπιτιών, λεηλασίες και ανελέητη σφαγή  γυναικόπαιδων  και γερόντων , μέχρι  την στιγμή που ο έπαρχος  έδωσε την διαταγή  της  παύσης  της επίθεσης. Τα θύματα της επίθεσης έφτασαν τους 50.000 νεκρούς.
Πηγές
Κατηγορία:Ιουδαϊκοί πόλεμοι Κατηγορία:Αλεξάνδρεια Αλεξανδρεια Κατηγορία:Ιουδαϊκά κινήματα
Μάχη της Ηράκλειας των Θερμοπυλών (323 π.Χ.)
Η Μάχη της Ηράκλειας των Θερμοπυλών διεξήχθη το 323 π.Χ. μεταξύ των Μακεδόνων και του αντιμακεδονικού συνασπισμού πόλεων - κρατών, με επικεφαλής τους Αθηναίους, στο στενό των Θερμοπυλών, κατά τη διάρκεια του Λαμιακού Πολέμου.
Όταν ο Αντίπατρος πληροφορήθηκε το ξέσπασμα του πολέμου απο τον αντιμακεδονικό συνασπισμό, ζήτησε (με αγγελιοφόρους) βοήθεια από τον Κρατερό και τον Φιλώτα, που ήταν στην Ασία επικεφαλής ενός στρατού με πάνω από 10.000 άνδρες αριθμητική δύναμη. Λαμβάνοντας, όμως, νέα της προόδου του πολέμου και συνειδητοποιώντας ότι δεν μπορούσε απλά να περιμένει τις ενισχύσεις αυτές να φθάσουν, προωθήθηκε στη Θεσσαλία με 13.000 πεζούς και 600 ιππείς, αφήνοντας τον Σήππα διοικητή της Μακεδονίας. Αλλά οι Θεσσαλοί, που στην αρχή υποστήριζαν τους Μακεδόνες, άλλαξαν πλευρά και πήγαν με την πλευρά του αντιμακεδονικού συνασπισμού, υπό το Λαοσθένη, και κατέλαβαν το στενό των Θερμοπυλών, υπερέχοντας σημαντικά αριθμητικά από τους Μακεδόνες του Αντίπατρου. Ο Αντίπατρος, στη μάχη που έγινε στην περιοχή της Ηράκειας, παρά το σημερινό Μώλο, νικήθηκε, αλλά επειδή δεν μπορούσε να υποχωρήσει στη Μακεδονία, εφόσον ο αντιμακεδονικός συνασπισμός, με τη συμμετοχή και των Θεσσαλών, υπερείχε σε ιππικό, κλείστηκε στην πόλη της Λαμίας, οπότε ακολούθησε η Πολιορκία της Λαμίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λαμιακός πόλεμος
Νικίας Βιαγκίνης
Ο Νικίας Βιαγκίνης του Μάρκου (1884 – 29 Νοεμβρίου 1967), υπήρξε Έλληνας νομάρχης.
Βιογραφικά στοιχεία
Απεβίωσε στην Αθήνα τον Νοέμβριο του 1967 και κηδεύθηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 30 Νοεμβρίου. Ήταν παντρεμένος, με έναν γιο, τον Μάρκο, και μία κόρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Φλώρινας
Εθνική Μαδαγασκάρης (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Μαδαγασκάρης διοικείται από την Μαλγασική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (Fédération Malagasy de Basket-Ball).
Το 2011 επιλέχθηκε για τη διοργάνωση του Αφρικανικού Πρωταθλήματος της FIBA εκείνης της χρονιάς, στη θέση της Ακτής Ελεφαντοστού, όπου δεν μπορούσε να διεξαχθεί εξαιτίας της αστάθειας και του εμφυλίου πολέμου. Η αυτόματη πρόκριση της Μαδαγασκάρης είναι μόλις η 3η στην ιστορία της. Η τελευταία της συμμετοχή στο σημαντικότερο γεγονός της αφρικανικής καλαθοσφαίρισης ήταν στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 2003. Εθνικός προπονητής είναι ο Angel Manzano.
Παραπομπές
Μαδαγασκαρη Ανδρων
Γιώργος Μητσιμπόνας
Ο Γιώργος Μητσιμπόνας (11 Νοεμβρίου 1962 - 13 Σεπτεμβρίου 1997) ήταν διεθνής Έλληνας ποδοσφαιριστής.
Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου του 1962 στην Τσαριτσάνη Λάρισας και σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα στις 13 Σεπτεμβρίου του 1997.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ο Μητσιμπόνας ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την ομάδα της γενέτειράς του, τον Οικονόμο Τσαριτσάνης όπου αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ φορ και το 1981 μεταγράφηκε στην Α.Ε.Λ. όντας επιλογή του τότε προπονητή της ομάδας Αντώνη Γεωργιάδη.
Κατά την πρώτη του χρονιά στους «βυσσινί» πέτυχε 3 τέρματα σε 15 αγώνες. Την επόμενη περίοδο ο Γιάτσεκ Γκμοχ τον καθιέρωσε στη θέση του κεντρικού αμυντικού. Οι καλές εμφανίσεις του είχαν ως φυσικό επακόλουθο την κλήση του το 1984 στην Εθνική Ελλάδος. Όντας επί σειρά ετών αναντικατάστατο στέλεχος αλλά και αρχηγός της Λάρισας συνέβαλε τα μέγιστα στις μεγάλες επιτυχίες του συλλόγου τη δεκαετία του 1980 ήτοι φιναλίστ κυπέλλου τις περιόδους 1981-82 και 1983-84, δεύτερη θέση την περίοδο 1982-83 και φυσικά την κατάκτηση του κυπέλλου το 1985 με θρίαμβο επί του τότε πρωταθλητή ΠΑΟΚ με 4-1 (την ίδια χρονιά η Α.Ε.Λ. έφτασε μέχρι τα προημιτελικά του κυπέλλου Κυπελλούχων) αλλά και την κατάκτηση του πρωταθλήματος το 1988, που αποτελεί τη μεγαλύτερη στιγμή της καριέρας του, καθώς ο τίτλος εξασφαλίστηκε με δικό του τέρμα (εκείνη την περίοδο σκόραρε άλλες 7 φορές) στην εντός έδρας αναμέτρηση με τον Ηρακλή, την Πρωτομαγιά του 1988, στο πλαίσιο της 29ης αγωνιστικής.
Το καλοκαίρι του 1989 αποχώρησε από τη Λάρισα και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον ΠΑΟΚ. Στον «δικέφαλο του Βορρά» αγωνίστηκε για τρία χρόνια μετρώντας 95 συμμετοχές και 3 γκολ. Έλαβε μάλιστα μέρος και στους διπλούς τελικούς του κυπέλλου το 1992 κόντρα στον Ολυμπιακό που βρήκαν νικητές και τροπαιούχους τους «ερυθρόλευκους» (1-1 ο πρώτος αγώνας στην Τούμπα και 2-0 για τον Ολυμπιακό στον επαναληπτικό).
Το καλοκαίρι του 1992 αποχώρησε από τον ΠΑΟΚ και μεταπήδησε στον Ολυμπιακό, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια μετρώντας 51 συμμετοχές και 9 τέρματα σε αγώνες πρωταθλήματος. Πανηγύρισε την κατάκτηση του Σούπερ Καπ του 1992 ενώ συμμετείχε και στον χαμένο τελικό του 1993 κόντρα στον Παναθηναϊκό που βρήκε νικητές τους «πράσινους» με 1-0.
Το καλοκαίρι του 1994 επέστρεψε στη Λάρισα, την ομάδα με την οποία καθιερώθηκε στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Κατά τη δεύτερη θητεία του αγωνίστηκε σε 56 αγώνες και σκόραρε 7 φορές, δεν κατάφερε όμως μαζί με τους συμπαίκτες του να αποτρέψουν τον υποβιβασμό του συλλόγου στην Β' Εθνική το 1996. Μετά τον υποβιβασμό της θεσσαλικής ομάδας αποχώρησε οριστικά από τον σύλλογο. Σε 10 συνολικά χρονιές στους «βυσσινί» είχε 267 συμμετοχές και 34 τέρματα.
Επόμενος και τελευταίος σταθμός της καριέρας του ήταν η Α.Ε. Τυρνάβου και η Γ' Εθνική όπου είχε προπονητή τον πρώην συμπαίκτη του στη Λάρισα, Νίκο Αργυρούλη. Την περίοδο 1996-97 είχε 29 συμμετοχές και 8 γκολ βοηθώντας τη θεσσαλική ομάδα να φτάσει στην 4η θέση του Βορείου Ομίλου της Γ' Εθνικής.
Στην Εθνική Ελλάδας
Στην Εθνική Ελλάδας αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 18 Ιανουαρίου 1984 στην εντός έδρας ήττα με 1-3 από την Ανατολική Γερμανία, ενώ η τελευταία του συμμετοχή ήταν στην αναμέτρηση με την Κύπρο το 1992. Αγωνίστηκε συνολικά 26 φορές με το εθνόσημο σκοράροντας μια φορά.
Το 1983-1984 αγωνίστηκε στην ολυμπιακή ομάδα (4 αγώνες - 1 γκολ).
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Γιον-Χέρμαν Χεγκ
Ο Γιον-Χέρμαν Χεγκ (γεννημένος στις 26 Μαρτίου 1999) είναι Νορβηγός αθλητής της σκοποβολής.
Το 2019 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής της Μπολόνια κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 50 μέτρα τουφέκι τριών στάσεων ομαδικό και το χάλκινο στα 50 μέτρα τουφέκι τριών στάσεων.
Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ το 2021 αναδείχθηκε πρωταθλητής στα 50 μέτρα τουφέκι τριών στάσεων και δευτεραθλητής στα 50 μέτρα τουφέκι τριών στάσεων ομαδικό. Είναι αθλητής του συλλόγου Kisen MSL και κατοικεί στο Μπόργκεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νορβηγοί αθλητές της σκοποβολής Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Μάρου Πραντές
Το Μάρου Πραντές (χίντι: मरू प्रदेश) είναι προτεινόμενη ερημική πολιτεία στην βορειοδυτική Ινδία, η οποία προέρχεται από τη πολιτεία του Ρατζαστάν. Η προτεινόμενη πολιτεία αποτελείται από τις επαρχίες Μπάρμερ, Μπικάνερ, Τσούρου, Γκανγκαναγκάρ, Χανουμανγκάρ, Τζαϊσαλμέρ, Τζουντζούνου, Οσιγιάν (τεχσίλ του Τζοντχπούρ), Ναγκαούρ και Σικάρ.
Αναφορές
Κατηγορία:Ομόσπονδες Πολιτείες Ινδίας
Γράμμα προς το Συνέδριο
μικρογραφία|δεξιά Το Γράμμα προς το Συνέδριο - (επίσης γνωστό ως η Η πολιτική διαθήκη του Λένιν), είναι επιστολή που υπαγόρευσε ο Βλαντίμιρ Ιλίτς Λένιν τον Δεκέμβριο του 1922, προκειμένου να διαβαστεί στο συνέδριο του Ρ.Κ.Κ. (μπ). Το γράμμα γράφτηκε από τις 23 Δεκεμβρίου έως τις 26 Δεκεμβρίου 1922 ενώ μια τελευταία προσθήκη έγινε στις 4 Ιανουαρίου του 1923. Διαβάστηκε, μετά το θάνατο του Λένιν, (όπως ο ίδιος επιθυμούσε) στο 113ο συνέδριο του Κόμματος, τον Μάρτιο του 1924.
Η επιστολή αυτή είναι ίσως το πιο διάσημο κείμενο του Λένιν, καθώς σε αυτήν εκφράζονται οι απόψεις του για τα στελέχη του κόμματος, για τον Τρότσκι και το σημαντικότερο, για τον Στάλιν. Η παρατήρηση του Λένιν, ότι ο Στάλιν πρέπει να μετατεθεί από τη θέση του Γενικού Γραμματέα, υπήρξε στα χρόνια που θα ακολουθήσουν ένα από τα σημαντικότερα όπλα των πολέμιων του Στάλιν κα του τρόπου διακυβέρνησής του.
Το Γράμμα αντικατοπτρίζει την ανησυχία του Λένιν, για την δομή του κράτους όταν αυτός θα έχει εκλείψει. Ήδη ήταν φανερό πως δεν θα μπορούσε να επανέλθει στα καθήκοντά του, γι΄ αυτό και ήθελε να συμβουλεύσει τους επιγόνους σχετικά με το πως θα στερεώσουν καλύτερα την κυριαρχία του Κόμματος. Δεν είχε σκοπό να διορίσει αντικαταστάτη του, μια που τέτοιες αστικές νοοτροπίες δεν υπήρχαν στο μπολσεβίκικο κόμμα, που ήταν κόμμα συλλογικό και όχι προσώπων. Η λύση που προτείνει ολοκάθαρα ο Λένιν, είναι η αύξηση των μελών της Κεντρικής Επιτροπής και μάλιστα αύξηση με μέλη εργάτες και αγρότες. Η αύξηση των μελών με τον πλουραλισμό που θα κυριαρχούσε θα υποβίβαζε τη σημασία των προσώπων. Η τολμηρή αυτή πρόταση του Λένιν, ήθελε να αντιμετωπίσει δυο βασικά προβλήματα που έβλεπε να φαίνονται ήδη: το σχίσμα μεταξύ ηγεσίας αλλά και το ακόμα σημαντικότερο στη βάση του κόμματος, το σχίσμα (η αποξένωση) μεταξύ αγροτών και εργατών.
Το ιστορικό συγγραφής
Στις 13 Δεκεμβρίου του 1922, ο Λένιν υπέστη το δεύτερο ισχυρό εγκεφαλικό επεισόδιο, το οποίο τον άφησε παράλυτο από την δεξιά πλευρά του σώματός του και τον έθεσε υπό τους αυστηρούς περιορισμούς των γιατρών του. Οι γιατροί δεν του επέτρεπαν να εργάζεται πλέον, και αυστηρές οδηγίες είχαν δοθεί στη γυναίκα και τους φροντιστές του Λένιν, να απέχει από οποιαδήποτε κομματική δουλειά, συνεργασία ή επίσκεψη. Ωστόσο, μετά από επίμονες παρακλήσεις του Λένιν, του επέτρεψαν να εργάζεται για ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα μέσα στην ημέρα.
Ο Λένιν ανήσυχος με την εξέλιξη της υγείας του, ως τελευταία συμβολή του στον αγώνα των Μπολσεβίκων, αφιέρωσε τις επόμενες ημέρες στη συγγραφή ενός γράμματος με παραινέσεις και συμβουλές προς το κόμμα.
Εξαιτίας των περιορισμών στο χρόνο εργασίας τα κείμενα υπαγορεύτηκαν στις γραμματείς του, αποσπασματικά στις 23, 24, 25, 26 και 29 Δεκεμβρίου 1922 ενώ η τελευταία προσθήκη έγινε στις 4 Ιανουαρίου του 1923 Το γράμμα δακτυλογραφήθηκε σε 5 αντίτυπα που εσωκλείστηκαν σε 3 σφραγισμένους φακέλους, στο εξωτερικό των οποίων γράφτηκε ότι είναι άκρως απόρρητοι, ότι μπορεί να τους ανοίξει μόνο ο Λένιν και μετά το θάνατό του, η σύζυγός του, Ναντέζντα Κρούπσκαγια.
Μετά το θάνατό του, κατά την επιθυμία του, το γράμμα παραδόθηκε από την Κρούπσκαγια, στις 14 Μαΐου του 1924, στη Κ.Ε. του κόμματος, πέντε μέρες πριν από το 13ο τακτικό συνέδριο.
αποσπάσματα
μικρογραφία|αριστερά|Πολυγραφημένο αντίγραφο της Διαθήκης με τη μορφή φυλλαδίου που κυκλοφόρησε από Τροτσκιστές, στο [[Μπακού, το 1928]]
...Στην κορφή της λίστας βάζω μία αύξηση του αριθμού των μελών της Κεντρικής Επιτροπής σε μερικές δωδεκάδες, η ακόμη και εκατό... ...πιστεύω ότι πρέπει να γίνει για να αυξήσει το κύρος της Κεντρικής Επιτροπής, να γίνει μία σε βάθος δουλειά βελτίωσης του διοικητικού μας μηχανισμού και να εμποδίσει να αποκτήσουν υπερβολική σημασία για το μέλλον του Κόμματος συγκρούσεις ανάμεσα σε μικρές ομάδες της Κεντρικής Επιτροπής....
''...Μου φαίνεται ότι το Κόμμα μας έχει κάθε δικαίωμα να ζητήσει από την εργατική τάξη 50 με 100 μέλη της Κ.Ε. και ότι μπορεί να της τα πάρει χωρίς να κάνει κατάχρηση των πόρων της τάξης αυτής...
''...Μία τέτοια μεταρρύθμιση θα αύξανε σημαντικά τη σταθερότητα του Κόμματός μας και θα βοηθούσε τον αγώνα του ενάντια στην περικύκλωση από εχθρικά κράτη ο οποίος κατά την γνώμη μου πρέπει, και κατά πάσαν πιθανότητα πρόκειται, να ενταθεί σημαντικά στα αμέσως επερχόμενα χρόνια. Πιστεύω ότι η σταθερότητα του Κόμματός μας θα γινόταν χίλιες φορές μεγαλύτερη από ένα τέτοιο μέτρο....''
''...Όταν λέω σταθερότητα της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος, εννοώ ότι πρέπει να πάρουμε μέτρα για να αποφύγουμε ένα σχίσμα, όσο είναι δυνατό να παρθούνε τέτοια μέτρα... ''