cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φιλιππίνες
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην Ιαπωνικές αποικίες Κατηγορία:Ασιατικά κράτη Κατηγορία:Δημοκρατίες Κατηγορία:Νησιωτικές χώρες Κατηγορία:Πρώην αποικίες στην Ασία Κατηγορία:Φιλιππίνες Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα αραβικά Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ισπανικά
IC Markets
Η IC Markets είναι μια αυστραλιανή εταιρεία χρηματιστηριακών συναλλαγών. Η IC Markets ειδικεύεται σε συμβάσεις επί διαφορών (CFD) στις αγορές forex, δεικτών, εμπορευμάτων, τίτλων και χρηματιστηρίου στην Ασία, τη Λατινική Αμερική, τη Μέση Ανατολή, την Αυστραλία και την Ευρώπη. Η έδρα της εταιρείας βρίσκεται στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας.
Ιστορία
Η IC Markets ιδρύθηκε το 2007 από τον Άντριου Μπουτζίνσκι. Το 2009, αδειοδοτήθηκε από την Αυστραλιανή Επιτροπή Κινητών Αξιών και Επενδύσεων με αριθμό άδειας 335692. Το 2015, ανακοίνωσε ότι θα καλύψει το αρνητικό υπόλοιπο μετά την απότομη κατάρρευση του ελβετικού φράγκου στις 15 Ιανουαρίου 2015. Το 2017, εισήγαγε 4 κρυπτονομίσματα στη γκάμα των νομισμάτων της. Τον Οκτώβριο του 2018, η εταιρεία ανακοίνωσε ότι είχε λάβει κυπριακή άδεια.
Ο Νικ Τουίνταλ διορίστηκε ως Γενικός Διευθυντής τον Δεκέμβριο του 2019.
Λειτουργίες
Η IC Markets προσφέρει MetaTrader 4 και 5, Ctrader και υποστηρίζει εργαλεία, που λειτουργούν μέσω Διαδικτύου, στον υπολογιστή και τις κινητές συσκευές. Προσφέρει CFD σε Bitcoin, Bitcoin Cash, Ethereum, Dash, Litecoin, Ripple, EOS, Emercoin, Namecoin και PeerCoin.
Οι χρηματιστηριακοί δείκτες που καλύπτονται από την IC Markets περιλαμβάνουν τα ακόλουθα: S&P 500, Dow Jones Industrial Average, FTSE Index και Australian S&P 200.
Προσφέρει CFD για τα ακόλουθα προϊόντα: πολύτιμα μέταλλα, γεωργικά προϊόντα και ενεργειακούς πόρους, συμπεριλαμβανομένου του αργού πετρελαίου WTI, Brent και του φυσικού αερίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις
Flocafé
Η Flocafé είναι μια ελληνική αλυσίδα franchise καφετεριών, η οποία ανήκει στη Vivartia, μια εταιρεία διατροφής που κατέχει πολλά παρόμοια franchise.
Με τη συνεργασία της οικογένειας Φλόκα από το Μέτσοβο, γνωστή για τα ζαχαροπλαστεία της στη Θεσσαλονίκη από τα τέλη του 19ου αιώνα και τους ιδρυτές της Goody's, άνοιξαν το πρώτο κατάστημα στην Αθήνα το 1994. Λειτουργεί πλέον πάνω από 80 καφετέριες στα Βαλκάνια, στην Κύπρο και σε πολλά κρουαζιερόπλοια. Το 2006 κατείχε το 10,2% του ελληνικού μεριδίου αγοράς. Παρέχεται δωρεάν internet από τη Vodafone.
Το 2013, ανακοινώθηκαν σχέδια για άνοιγμα 10 καταστημάτων στη Λιβύη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάρκες καφέ Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Vivartia
Ανοσοσφαιρίνη A
Η ανοσοσφαιρίνη Α είναι μία από τις πέντε τάξεις αντισωμάτων που διαδραματίζουν καίριο λόγο στη λεγόμενη χυμική ανοσία του οργανισμού. Ιδιαίτερα η IgA παίζει σημαντικό ρόλο στη τοπική ανοσία των βλεννογόνων. Για τον λόγο αυτό πολύ περισσότερη IgA παράγεται στους ιστούς των βλεννογόνων από το άθροισμα όλων των υπολοίπων ανοσοφαιρινών. Καθημερινά 3 έως 5 gr IgA παράγονται στον εντερικό αυλό. Η ποσότητα αυτή αντιστοιχεί στο 75% της ολικής παραγωγής ανοσοσφαιρινών. Η IgA έχει δύο υποτάξεις, την IgA1 και την IgA2. Επιπλέον, μπορεί να εμφανίζεται σε μία διμερή μορφή, που ονομάζεται sIgA (secretory IgA ή εκκριτική IgA). Σε αυτή τη μορφή, η IgA είναι η κύρια ανοσοσφαιρίνη που ανευρίσκεται στις εκκρίσεις των βλεννογόνων, όπως στα δάκρυα, στο σάλιο, στο πρωτόγαλα, αλλά και σε εκκρίσεις του ουροποιογεννητικού συστήματος, του γαστρεντερικού σωλήνα, του προστατικού επιθηλίου, καθώς και της αναπνευστικής οδού. Ανιχνεύεται, επίσης, στο αίμα σε μικρές ποσότητες. Η εκκριτική μορφή της (sIgA) προστατεύει την ανοσοσφαιρίνη από τη δράση πρωτεολυτικών ενζύμων. Έτσι η sIgA μπορεί να επιβιώσει στο σκληρό περιβάλλον του γαστρεντερικού σωλήνα και να παρέχει προστασία ενάντια σε μικροοργανισμούς, που πολλαπλασιάζονται στις σωματικές εκκρίσεις. Η IgA ενεργοποιεί ελάχιστα το σύστημα του συμπληρώματος αλλά μπορεί να προκαλέσει οψωνινοποίηση (δηλαδή την εναπόθεση προϊόντων διάσπασης των παραγόντων του συμπληρώματος πάνω στη μεμβράνη των μικροοργανισμών ή στα μακρομόρια, που προκαλούν ενεργοποίηση του συστήματος και την φαγοκυττάρωσή τους, με τη μεσολάβηση των αντίστοιχων υποδοχέων που εκφράζονται στην επιφάνεια των φαγοκυττάρων) αρκετά, όμως, αδύναμα. Οι βαριές της αλυσίδες αποτελούνται από τον τύπο α.
IgA1 και IgA2
Η IgA εκφράζεται σε δύο υποτάξεις, την IgA1 και την IgA2. Ενώ η IgA1 κυριαρχεί στον ορό (~80%), τα ποσοστά της  IgA2 είναι υψηλότερα σε εκκρίσεις, παρά στον ορό (~35% στις εκκρίσεις). Η αναλογία των εκκριτικών κυττάρων που παράγουν IgA1 και IgA2 ποικίλει στους διάφορους λεμφικούς ιστούς του ανθρώπινου σώματος.
Η IgA1 είναι η κύρια IgA υπόταξη που ανευρίσκεται στον ορό. Η πλειονότητα των λεμφικών ιστών απαρτίζεται από κύτταρα που παράγουν IgA.
Στην IgA2, οι βαριές και ελαφριές αλυσίδες δεν συγκρατούνται μεταξύ τους με δισουλφιδικούς δεσμούς, αλλά με μη-ομοιοπολικούς δεσμούς. Στους εκκριτικούς λεμφικούς ιστούς (π.χ. λεμφικοί ιστοί που σχετίζονται με το έντερο), το μερίδιο παραγωγής της IgA2 είναι υψηλότερο, σε σχέση με τα μη-εκκριτικά λεμφοειδή όργανα (π.χ. σπλήνας, περιφερικοί λεμφαδένες).
Και η IgA1 και η IgA2 έχουν ανευρεθεί σε εξωτερικές εκκρίσεις, όπως στο πρωτόγαλα, το μητρικό γάλα, τα δάκρυα και το σάλιο, όπου η IgA2 είναι επικρατέστερη, απ' ό,τι στο αίμα. Πολυσακχαριδικά αντιγόνα τείνουν να προκαλούν την έκκριση της IgA2 περισσότερο απ' ό,τι πρωτεϊνικά αντιγόνα.
IgA ορού και εκκριτική IgA
Είναι επίσης δυνατό να γίνει διάκριση των μορφών της IgA ανοσοσφαιρίνης βασιζόμενη στην περιοχή που ανευρίσκονται – IgA ορού και εκκριτική IgA.
Στην εκκριτική IgA, τη μορφή που ανευρίσκεται στις εκκρίσεις, πολυμερή των 2-4 μονομερών IgA συνδέονται με δύο επιπλέον αλυσίδες. Ως εκ τούτου, η sIgA έχει μοριακό βάρος 385.000. Μία απ' αυτές είναι η J αλυσίδα (από το Joining chain), ένα πολυπεπτίδιο μοριακής μάζας 15kD, πλούσια σε κυστεΐνη και δομικά τελείως διαφορετική από άλλες ανοσοσφαιρινικές αλυσίδες. Η αλυσίδα αυτή παράγεται στα IgA-εκκριτικά κύτταρα.
Οι ολιγομερείς μορφές της IgA στις εξωτερικές (βλεννογονικές) εκκρίσεις περιέχουν κι αυτές ένα πολυπεπτίδιο, αρκετά μεγαλύτερης μοριακής μάζας (70kD), που ονομάζεται εκκριτικό στοιχείο και παράγεται από τα επιθηλιακά κύτταρα. Το μόριο αυτό προέρχεται από τον πολυ-Ig υποδοχέα, που είναι υπεύθυνος για την πρόσληψη και τη διακυτταρική μεταφορά ολιγομερών (αλλά όχι μονομερών) IgA στα επιθηλιακά κύτταρα, καθώς και σε εκκρίσεις, όπως στα δάκρυα, στο σάλιο, στον ιδρώτα και στα εντερικά υγρά.
Ενεργότητα της IgA
Στο αίμα, η IgA επιδρά με έναν υποδοχέα του κλάσματος Fc της ανοσοσφαιρίνης, που ονομάζεται FcαRI (ή CD89) και εκφράζεται στα δραστικά κύτταρα του ανοσοποιητικού, ώστε να ξεκινήσει τη φλεγμονώδη αντίδραση. Η απολίνωση του FcαRI από ανοσοσυμπλέγματα που φέρουν την IgA προκαλεί την αντισωματοεξαρτώμενη, κυτταρικώς επαγόμενη κυτταροτοξικότητα (ADCC ή Antibody-Dependent Cell-mediated cytotoxicity), την αποκοκκίωση των ηωσινόφιλων και βασεόφιλων κυττάρων, την φαγοκυττάρωση από μονοκύτταρα, μακροφάγα και ουδετερόφιλα και την ενεργοποίηση του μηχανισμού αναπνευστικής έκρηξης, από τα πολυμορφοπύρηνα λευκοκύτταρα.
Μεταφορά της IgA στον οργανισμό
Η πολυμερής IgA (κυρίως το εκκριτικό διμερές) παράγεται από πλασματοκύτταρα στο χόριο, που συνορεύει με τις βλεννογονικές επιφάνειες. Συνδέεται με τον πολυμερή ανοσοσφαιρινικό υποδοχέα στην πλαγιοβασική επιφάνεια των επιθηλιακών κυττάρων και εισέρχεται στο κύτταρο με τη διαδικασία της ενδοκύττωσης. Το σύμπλεγμα υποδοχέας-IgA διέρχεται τα κυτταρικά διαμερίσματα, προτού εκκριθεί στην εξωτερική επιφάνεια των επιθηλιακών κυττάρων του εκάστοτε αυλού, προσδεδεμένη ακόμη με τον υποδοχέα. Αυτός υφίσταται πρωτεόλυση και η διμερής μορφή της IgA μαζί με ένα τμήμα του υποδοχέα, γνωστό ως εκκριτικό στοιχείο, είναι ελεύθερα να διαχυθούν στον αυλό. Στο έντερο μπορεί να προσδένεται με το στρώμα βλέννης πάνω από τα επιθηλιακά κύτταρα, έτσι ώστε να σχηματίζει ένα φράγμα ικανό να εξουδετερώνει απειλές, προτού φτάσουν στα κύτταρα.
Παθολογία της IgA
Η νεφροπάθεια της IgA προκαλείται από εναπόθεση της IgA στους νεφρούς. Δεν είναι ακόμη γνωστό γιατί σχηματίζονται τα συγκεκριμένα αποθέματα της IgA στη χρόνια αυτή ασθένεια. Ορισμένες θεωρίες προτείνουν ότι κάποια ανωμαλία του ανοσοποιητικού συστήματος οδηγεί στον σχηματισμό τους. Χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης νόσου στη γενική εξέταση ούρων είναι η εμφάνιση ερυθρών και πυοσφαιρίων, χωρίς μικροοργανισμούς. Η κοιλιοκάκη περιλαμβάνει παθολογία των IgA, λόγω της παρουσίας αντί-IgA ενδομύιων αυτοαντισωμάτων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αντισώματα Κατηγορία:Ανοσοποιητικό σύστημα Κατηγορία:Γλυκοπρωτεΐνες
Αμφικτυονία της Καλαυρίας
Η Αμφικτυονία της Καλαυρίας ήταν μία από τις σημαντικότερες Αμφικτυονίες της αρχαίας Ελλάδας. Είχε ως κέντρο της το νησί του Πόρου που στην αρχαιότητα ονομαζόταν Καλαυρία. Στην Αμφικτυονία της Καλαυρίας όπως μας πληροφορεί ο Στράβωνας συμμετείχαν επτά πόλεις, η Αθήνα, η Επίδαυρος, η Ερμιόνη, η Τροιζήνα, η Αίγινα οι Πρασιές και ο Αρκαδικός Ορχομενός (Ο Στράβων αναφέρει ο Μινύειος Ορχομενός αλλά μάλλον κάνει λάθος). Το κοινό αυτών των πόλεων ήταν πως απειλούνταν από την σταδιακή ισχυροποίηση του Άργους, καθώς βρίσκονταν σε μικρή απόσταση από αυτό, κάτι που πιθανόν τις ώθησε να δημιουργήσουν μία συμμαχία απέναντι στον κοινό εχθρό. Αυτός είναι ο λόγος που πολλοί αρχαιολόγοι τοποθετούν την ίδρυση της Αμφικτυονίας κατά τον 7ο αιώνα π.Χ., περίοδος που το Άργος έφτασε στο απόγειο της δύναμής του. Άλλοι πάλι θεωρούν πως η Αμφικτυονία της Καλαβρίας υπήρχε ήδη από την Μυκηναϊκή περίοδο.
Παραπομπές
Καλα Καλα Κατηγορία:Πόρος
Αμπάριζα
Η αμπάριζα είναι παραδοσιακό παιχνίδι.
Κανόνες
Τα παιδιά που συμμετέχουν στο παιχνίδι, χωρίζονται σε δύο ισάριθμες ομάδες, ή "ισοδύναμες" αν είναι μονός ο αριθμός των παικτών.Το παιχνίδι παίζεται τουλάχιστον με τέσσερις παίκτες (2+2), αλλά είναι διασκεδαστικότερο με μεγάλη παρέα.
Κάθε ομάδα ετοιμάζει την αμπάριζά της η οποία σχεδιάζεται με ένα κύκλο που έχει 3-4 μέτρα διάμετρο. Δίπλα σε αυτήν, με ένα μικρότερο τετράγωνο 2-3 μέτρων, σχεδιάζεται η φυλακή, δηλαδή ο χώρος όπου, κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, όποτε πιαστούν, φυλακίζονται οι παίκτες της αντίπαλης ομάδας.
Οι δύο αμπάριζες απέχουν μεταξύ τους 20-40 μέτρα.
Όποιος πιαστεί σκλαβώνεται και πηγαίνει στην αντίπαλη φυλακή, δηλαδή στον αντίστοιχο χώρο που έχει φτιαχτεί για τους σκλάβους. Εκεί περιμένει κάποιον από την ομάδα του, να τον ξεσκλαβώσει. Για να γίνει αυτό αρκεί να τον ακουμπήσει κάποιος συμπαίκτης του. Συνήθως η ομάδα που έχει μερικούς φυλακισμένους βάζει έναν από τους παίκτες της να τους προσέχει.
Το παιχνίδι συνεχίζεται μέχρι να μείνει ένας παίκτης, σε κάποια από τις δύο ομάδες. Αν αυτός ο τελευταίος καταφέρει, χωρίς να τον ακουμπήσουν, να φτάσει στην αμπάριζα της αντίπαλης ομάδας, τότε ελευθερώνει και παίρνει πίσω όλη την ομάδα του και το παιχνίδι αρχίζει από την αρχή. Αν δεν τα καταφέρει, το παιχνίδι σταματάει με νικήτρια την ομάδα που φυλάκισε όλους τους αντίπαλους παίκτες της.
Παραλλαγές
Το παιχνίδι ήταν από τα αγαπημένα στις παλιές αθηναϊκές γειτονιές. Εκεί, οι δυο ομάδες, έφτιαχναν την αμπάριζά τους σε κάποια κολόνα ηλεκτρισμού ή σε κορμό δέντρου, από αυτά που υπήρχαν στα πεζοδρόμια. Όσο άγγιζες τη κολόνα ήσουν ασφαλής, αν απομακρυνόσουν μπορούσαν να σε πιάσουν ή, σύμφωνα με τους κανονισμούς, να πιάσεις εσύ κάποιον άλλο.
Πηγές
Κατηγορία:Παραδοσιακά παιχνίδια
Ορθοβούνι Τρικάλων
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Μαρία Χορς
Η Μαρία Χορς του Παναγιώτου (Πειραιάς 25 Μαρτίου 1921-16 Σεπτεμβρίου 2015), το γένος Παναγιωτοπούλου, ήταν Ελληνίδα χορογράφος κι εμβληματική μορφή των Ολυμπιακών Αγώνων, καθώς ήταν για 40 χρόνια υπεύθυνη χορογράφος της Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας. Γεννήθηκε στον Πειραιά και σπούδασε στην επαγγελματική σχολή της Κούλας Πράτσικα, ενώ παράλληλα σπούδαζε αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Δίδασκε εκφραστική κίνηση, χορό και αυτοσχεδιασμό στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Οργάνωσε το τμήμα Ρυθμικής και Χορευτικής Γυμναστικής στο Λύκειο των Ελληνίδων, όπου και δίδαξε επί σειρά ετών. Απεβίωσε σε ηλικία 94 ετών.
Παραπομπές
Χορς Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Παναγιώτης Κοτρωνάρος
Ο Παναγιώτης Κοτρωνάρος γεννημένος στην Αθήνα το 1970, είναι Έλληνας ορειβάτης, αναρριχητής, εκπαιδευτής ορεινών σπορ και επαγγελματίας οδηγός βουνού. Η ενασχόληση του με την ορειβασία ξεκίνησε το 1988 αλλά η μεγαλύτερη του επιτυχία ήρθε αρκετά χρόνια αργότερα την άνοιξη του 2004, όταν ηγήθηκε της Εθνικής ομάδας ορειβασίας στην πρώτη επιτυχημένη ανάβαση Ελληνικής αποστολής στο όρος Έβερεστ. Είναι επίσης inspirational speaker σε σεμινάρια ηγεσίας, ομαδικότητας και ενδυνάμωσης ανθρώπινου δυναμικού και διοργανωτής εταιρικών team-building events, μέλος του European Mentoring & Coaching Council (EMCC), της Hellenic Coaching Associasion (HCA) και του Global Institute for Leadership Development (GILD).
Σπούδασε Μηχανολόγος και είναι κάτοχος διπλώματος Προπονητή Αθλημάτων όμως το πάθος του για τα βουνά και τη ζωή στη φύση τον έκανε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την ορειβασία και τις υπαίθριες δραστηριότητες. Η επιχειρηματική του δράση περιλαμβάνει την ίδρυση της Σχολής Ορεινών Αθλημάτων «BASE CAMP » (2001), του εμπορικού τμήματος πώλησης, ενοικίασης & πιστοποίησης τεχνικού-ορειβατικού & αθλητικού εξοπλισμού «BASECAMP TECH» (2011) καθώς και του ταξιδιωτικού γραφείου «BASECAMP TRAVEL» (2014), τα οποία αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο αλληλοϋποστηριζόμενων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων με την ονομασία «KOTRONAROS GROUP».
Το βαθύτερο όραμα της επιχειρηματικής πρωτοβουλίας του Παναγιώτη Κοτρωνάρου είναι να συμβάλλει παρέχοντας τα κατάλληλα “εργαλεία” (έμπνευση, ψυχική ενδυνάμωση, βιωματική εκπαίδευση, εμπειρία & γνώση) στην προσωπική ανάπτυξη του κάθε συνανθρώπου μας στην προσπάθεια του για την κατάκτηση των δικών του κορυφών, των δικών του στόχων από το 0 έως τα 8.848m, δίνοντας του παράλληλα την ευκαιρία να ανακαλύψει τις ομορφιές του πλανήτη μας, να ταυτιστεί με τη φύση, να την αφουγκραστεί και να την προστατέψει.
Ορειβατική δράση
Ο Παναγιώτης Κοτρωνάρος έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό ως αρχηγός της Εθνικής ομάδας ορειβασίας “HELLAS-EVEREST 2004 ” της πρώτης Ελληνικής αποστολής που κατάφερε να ανέβει στην ψηλότερη κορυφή του κόσμου το Μάιο του 2004. Έχει πάρει μέρος και έχει ηγηθεί σε πολλές ορειβατικές αποστολές στα Ιμαλάια (Everest 8.848m, Cho Oyu 8.201m, Dhaulagiri 8.167m, Shisha Pangma 8.046m), στην οροσειρά των Pamir στην Κεντρική Ασία (Communism peak 7.500m, Korzenefska 7.134m, Lenin peak 7.134m), τις Άνδεις (Aconcagua 6.942m, 2 αποστολές), στον Ισημερινό (Αμαζόνιος, ηφαίστεια Chimboraso 6.310m και Cotopaxi 5.986m), στην Αφρική (Τανζανία-Kilimanjaro 5.896m, 7 αποστολές και Μαρόκο Atlas 4.167m, 3 αποστολές), στον Καύκασο (Elbrus 5.642m, 7 αποστολές), την ανατολική Τουρκία (Ararat 5.167m), τις Άλπεις (Mont Blanc 4.808m, 17 αποστολές), τις ζούγκλες της νήσου Βόρνεο στον Ειρηνικό ωκεανό (Mt. Kinabalu 4.095m) και του Βιετνάμ (Mt. Fancipan 3.161m) καθώς και στην έρημο Wadi Ram της Ιορδανίας (Mt. Jebel Um Adaami 1.783m) αποκομίζοντας εκτός των άλλων, μεγάλη εμπειρία σε θέματα διαχείρισης κινδύνου και καθοδήγησης ομάδων σε αντίξοες συνθήκες.
Η αναρριχητική του δράση περιλαμβάνει διαδρομές βράχου, πάγου και μεικτού πεδίου στα Ιμαλάια (Kusum Kanguru 6.350m, Kwande Ri 6.189m, Ama Dablam 6.808m), στην Αφρική (Mt. Kenya 5.199m), στις Άλπεις (Aig. du Courtes, Val di Lilaz, Mt.Blanc du Tacul, Tour Ronte, Aig. du Midi, Fredo Spur, Monte Rosa, Maerhorn), στη Βουλγαρία (Rila), καθώς και στις σημαντικότερες ορθοπλαγιές της Ελλάδας (Όλυμπος, Αστράκα, Γκιώνα, Βαρδούσια, Βαράσοβα, Μετέωρα). Έχει επίσης πραγματοποιήσει διασχίσεις με ορειβατικά σκι στα περισσότερα ελληνικά βουνά καθώς και καταβάσεις φαραγγιών (canyoning) στα σημαντικότερα Ελληνικά φαράγγια (Γοργοπόταμος, Μαυρομάτης, Ροσκά, Ενιπέας, Ορλιάς κ.α.).
Επιχειρηματική δράση
To 2001 ίδρυσε τη Σχολή Ορεινών Αθλημάτων «BASE CAMP» με σκοπό την εκπαίδευση στα ορεινά σπορ και το 2011 το εμπορικό τμήμα πώλησης, ενοικίασης & πιστοποίησης τεχνικού-ορειβατικού & αθλητικού εξοπλισμού «BASECAMP TECH». Το 2014 με την ίδρυση του ταξιδιωτικού γραφείου «BASECAMP TRAVEL» εισέρχεται δυναμικά στο χώρο του συνεδριακού τουρισμού αναλαμβάνοντας την οργάνωση & διεξαγωγή μεγάλων εταιρικών συνεδρίων αλλά και ταξιδίων περιπέτειας κάνοντας προσιτή στο ευρύ κοινό (ύστερα από κατάλληλη εκπαίδευση & προετοιμασία) την συμμετοχή σε ορειβατικές αποστολές στα βουνά όλου του κόσμου. Σε επαγγελματική βάση έχει οργανώσει, ηγηθεί και υλοποιήσει πάνω από 70 σχολές ορειβασίας & αναρρίχησης καθώς και πάνω από 50 ορειβατικές αποστολές σε κάθε γωνιά της γης: Ιμαλάια, Παμίρ, Άνδεις, Άλπεις, Καύκασος, Ισημερινός, Τανζανία, Κένυα, Μαρόκο, Κιργιστάν, Τουρκία, Ιορδανία, Βόρνεο, Βιετνάμ κ.α. Τα τρία διαφορετικά τμήματα της εταιρείας (παροχής υπηρεσιών, εμπορικό και ταξιδιωτικό) αποτελούν ένα ολοκληρωμένο συνολο αλληλοϋποστηριζόμενων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων με την ονομασία «KOTRONAROS GROUP» και στόχο την ολοκληρωμένη και υψηλής ποιότητας υποστήριξη τόσο των ιδιωτών όσο και των εταιρικών πελατών.
Εκπαιδευτική δράση
Από το 1997 διδάσκει ανελλιπώς τις τεχνικές ορειβασίας, αναρρίχησης και ορεινής διάσωσης σε σχολές της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας Αναρρίχησης (EOOA ), είναι αντιπρόεδρος του επαγγελματικού Σωματείου Ελλήνων Οδηγών Βουνού (ΣΕΟΒ ) και έχει εκπαιδεύσει πολλά κλιμάκια ανδρών της Ειδικής Μονάδας Αντιμετώπισης Καταστροφών (EMAK), των Ειδικών Δυνάμεων του στρατού καθώς και εργαζομένων σε εργασίες μεγάλου ύψους. Από το 2006 συνεργάζεται με κορυφαίες εταιρείες όλων των κλάδων ως εξωτερικός ομιλητής (inspirational speaker) σε σεμινάρια ηγεσίας, ομαδικότητας και ενδυνάμωσης ανθρώπινου δυναμικού και είναι διοργανωτής εταιρικών team-building events, ενώ από το 2012 είναι μέλος του European Mentoring & Coaching Council (EMCC), της Hellenic Coaching Associaton (HCA) και του Global Institute for Leadership Development (GILD). Είναι επίσης μέλος και ειδικός σύμβουλος σε θέματα ανάπτυξης της εκπαίδευσης υπαίθριων δραστηριοτήτων (outdoor actvites) του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων Υπαίθριων Δραστηριοτήτων (ΣΕΤΕΥΔ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ορειβάτες
Τζαμού και Κασμίρ
Η Τζαμού και Κασμίρ, ή Τζαμμού και Κασμίρ είναι κατακτημένο ομοσπονδιακό έδαφος και πρώην πολιτεία της Ινδίας και βρίσκεται στο βορειότερο τμήμα της χώρας, κυρίως στα Ιμαλάια. Στο νότιο συνορεύει με τις πολιτείες Χιμάτσαλ Πραντές και Παντζάμπ.
Προηγουμένως ανεξάρτητο πριγκιπάτο, η περιοχή είναι αντικείμενο περιφερειακής σύγκρουσης από τρεις χώρες: Την Ινδία, το Πακιστάν και την Κίνα. Το Πακιστάν έχει αφήσει αυτόνομο το έδαφος που κατέχει (Αζάντ Τζαμμού και Κασμίρ). Στις 5 Αυγούστου 2019, Η Ινδία ψήφισε την διάσπαση της πολιτείας Τζαμμού και Κασμίρ στις ενωσιακές επικράτειες Τζαμμού και Κασμίρ και Λαντάχ, μετά την ανάκληση του άρθρου 370 για την παροχή αυτονομίας στο Τζαμού και Κασμίρ. Είναι η πρώτη πολιτεία της Ινδίας που μετατρέπεται σε ενωσιακή επικράτεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ομόσπονδες Πολιτείες Ινδίας
Εντελβάις
Το εντελβάις (επιστημονική ονομασία: Leontopodium alpinum, Λεοντοπόδιον το αλπικόν) είναι μικρό, άσπρο και χνουδωτό φυτό με άοσμα άνθη, που υπάγεται στην οικογένεια των συνθέτων. Όταν καλλιεργείται σε πεδινά εδάφη, τα κοτσάνια του γίνονται μακρύτερα και η ανάπτυξή του άχαρη γιατί χάνει το συμπαγές σχήμα του και τη χνουδωτή υφή στα πέταλα του. Οι δύο κύριες ποικιλίες αυτού του λουλουδιού είναι το Gnaphalium leontopodium και το Leontopodium alpinum. Αντιπροσωπεύεται από τριάντα και πλέον είδη, από τα οποία μόνο δύο υπάρχουν στην Ευρώπη.
Όνομα
Το όνομα Edelweiss (ορθός γερμανικός τονισμός έντελβαϊς) χρονολογείται από το 1784 και προέρχεται από τις γερμανικές λέξεις edel (ευγενές) και weiss (λευκό). Το επιστημονικό του όνομα είναι Leontopodium alpinum - Λεοντοπόδιον το αλπικόν (στα ελληνικά «πόδι του λιονταριού, λεοντόποδο, λιονταρόποδο»).
Προστασία/καλλιέργεια
Το εντελβάις φυτρώνει ψηλά σε βραχώδεις γκρεμούς της Αυστρίας και των Βαυαρικών Άλπεων. Λόγω των οικολογικών προβλημάτων της Ευρώπης και ιδιαίτερα των Άλπεων το εντελβάις συγκαταλέγεται ανάμεσα στα είδη που κινδυνεύουν με εξαφάνιση. Εξαιτίας αυτού το προβλήματος, από το φθινόπωρο του 1990 ένας αριθμός φυτών εντελβάις μεταφέρθηκε στη Νέα Ζηλανδία, σε ένα νέο προστατευμένο χώρο για διατήρηση και αναπαραγωγή του είδους.
Προέλευση
Το λουλούδι έγινε δημοφιλές τον 19ο αιώνα. Φυτρώνει ψηλά σε βραχώδεις γκρεμούς της Αυστρίας και των Βαυαρικών Άλπεων. Τελευταίες έρευνες όμως, έφεραν στην επιφάνεια ένα βιβλίο που χρονολογείται από το 1910 και το οποίο αναφέρει ότι το λουλούδι εντελβάις στην πραγματικότητα έφθασε στην Ευρώπη από την Ασία σε κάποιον από τους προηγούμενους αιώνες.
Θρύλοι/λαογραφία
Το εντελβάις ονομάζεται και Βασίλισσα των Πάγων ή Αιώνιο Λουλούδι των Άλπεων. Έχει γίνει σύμβολο των βουνοκορφών και της προστασίας της φύσης. Στη γλώσσα των φυτών συμβολίζει τη δύναμη. Είναι γνωστό επίσης ως αστέρι των Άλπεων. Υπάρχουν πολλοί μύθοι σχετικά με την προέλευση του. Σύμφωνα με έναν από αυτούς το αστέρι που οδηγούσε τους Τρεις Μάγους διαλύθηκε σε αμέτρητα μικρότερα πεφταστέρια που σκορπίστηκαν στις πλαγιές των Άλπεων, όπου φυτρώνουν τώρα τα «Αστέρια των Πάγων». Ένας άλλος μύθος ισχυρίζεται ότι φύτρωσαν από τα δάκρυα της Βασίλισσας του Χιονιού, την πρώτη φορά που ένιωσε οίκτο. Είναι κοινό στοιχείο ιστοριών αγάπης και τραγωδίας, ως σύμβολο αληθινής αγάπης και αξιών. Η λαϊκή παράδοση εξηγεί ότι ένας νέος άντρας θα σκαρφαλώσει στους απότομους γκρεμούς, θα αποσπάσει ένα εντελβάις και θα το φέρει στην πολυαγαπημένη του. Σύμφωνα με λαϊκές παραδόσεις της περιοχής λέγεται ότι «μόνο οι εκλεκτοί μπορούν να πιάσουν το εντελβάις». Αυτό υπονοεί ότι μόνο οι έμπειροι ορειβάτες (οι εκλεκτοί) έχουν τη δυνατότητα να προσεγγίσουν τις απόκρημνες περιοχές που φυτρώνει αυτό το λουλούδι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύνθετα Κατηγορία:Χλωρίδα των Άλπεων Κατηγορία:Αγριολούλουδα
Καρλότα Φιτζάλαν-Χάουαρντ του Νόρφολκ
Η Καρλότα Φιτζάλαν-Χάουαρντ του Νόρφολκ (Charlotte Fitzalan-Howard of Norfolk, γεννημένη ως Καρλότα Σοφία Λέβεσον-Γκόουερ Charlotte Sophia Leveson-Gower), 9 Ιουλίου 1788 - 7 Ιουλίου 1870) ήταν Βρετανίδα ευγενής και Κυρία της Κρεματοκάμαρας της Βασίλισσας Βικτώριας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 9 Ιουλίου 1788, και ήταν κόρη του Γεωργίου Λέβεσον-Γκόουερ, 1ου Δούκα του Σάδερλαντ και της Ελισάβετ Σάδερλαντ.
Στις 27 Δεκεμβρίου 1814 παντρεύτηκε τον Ερρίκο Κάρολο Φιτζάλαν-Χάουαρντ, 13ο Δούκα του Νόρφολκ. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά:
Πέθανε στις 7 Ιουλίου 1870 σε ηλικία 81 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς Κατηγορία:Κυρίες της Κρεβατοκάμαρας Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες
Αλμπέρ Τουρνέρ
Ο Αλμπέρ Τουρνέρ (γαλλ. Albert Tournaire, 1862-1958) ήταν Γάλλος αρχιτέκτονας.
Βιογραφία
Απεβίωσε στις 11 Ιανουαρίου 1958 στο Παρίσι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι αρχιτέκτονες
Ιβηρία
Το γεωγραφικό όνομα Ιβηρία αναφέρεται:
Μάρκαμ (Οντάριο)
Το Μάρκαμ (αγγλικά: Markham) είναι πόλη στον Περιφερειακό Δήμο του Γιορκ στο Νότιο Οντάριο του Καναδά. Απέχει περίπου 30 χλμ. βορειοανατολικά από το κέντρο του Τορόντο. Στην απογραφή του 2016, το Μάρκαμ είχε πληθυσμό 328.940 κατοίκους κατατάσσοντας την πόλη αυτή ως τη μεγαλύτερη στην Περιφέρεια Γιορκ, τέταρτη μεγαλύτερη στην ευρύτερη περιοχή του Τορόντο (Greater Toronto Area / GTA) και 16ο μεγαλύτερη στον Καναδά.
Η πόλη απέκτησε το όνομά της από τον πρώτο υπολοχαγό-κυβερνήτη του Άνω Καναδά, Τζον Γκρέιβς Σίμκοου (στην αρχηγία 1791–1796), ο οποίος έδωσε το όνομα στην περιοχή από το φίλο του, Ουίλιαμ Μάρκαμ, Αρχιεπίσκοπο του Γιορκ από το 1776 έως το 1807. Ο πρώτος ευρωπαϊκός οικισμός στο Μάρκαμ συνέβη όταν ο Ουίλιαμ Μπέρζι, Γερμανός καλλιτέχνης και εργολάβος, οδήγησε μια ομάδα περίπου εξήντα τεσσάρων γερμανικών οικογενειών στη Βόρεια Αμερική. Ενώ σχεδίαζαν να εγκατασταθούν στη Νέα Υόρκη, οι διαφορές σχετικά με τα οικονομικά και την ιδιοκτησία γης οδήγησαν τον Μπέρζι να διαπραγματευτεί με τον Σίμκοου για 64.000 στρέμματα στην Κοινότητα του Μάρκαμ το 1794. Από τη δεκαετία του 1970, το Μάρκαμ γρήγορα μετατράπηκε από γεωργική κοινότητα σε βιομηχανικό δήμο λόγω της αστικής επέκτασης από το γειτονικό Τορόντο. Το Μάρκαμ άλλαξε την κατάσταση από κωμόπολη (town) σε μεγαλούπολη (city) την 1η Ιουλίου 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Οντάριο
Πότνια θηρών
Πότνια θηρών ονομαζόταν στην αρχαιότητα η θεά του κυνηγιού. Ήταν η προστάτιδα των ζώων. Παριστανόταν μεγαλύτερη των άγριων ζώων, να κρατάει στα χέρια της πτηνά ή άγρια θηρία. Σχετικά αρχαιολογικά ευρήματα χρονολογούνται από το 2.000 π.Χ.. Αντιστοιχεί στη θεά Αρτέμιδα της ελληνικής μυθολογίας.
Η θεότητα αυτή πιθανώς κατάγεται από την προ-Ομηρική εποχή, και τη λατρεία της "Μεγάλης Μητέρας" όπως συναντάμε στην Κρήτη κατά τη Μινωική εποχή. Στην Αινειάδα [3.110-113 ] αναφέρεται πως μέσα στο Ιδαίο άντρο του Ψηλορείτη ζούσε η θεά Κυβέλη, το άρμα της οποίας τραβούσαν δύο λιοντάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Κυνήγι
Potnia
Μέσα Πηγάδι Αιτωλοακαρνανίας
Το Μέσα Πηγάδι είναι πεδινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας, το οποίο βρίσκεται στα νότια του νομού, ανάμεσα στο Αιτωλικό και την Ιόνια Οδό. Απέχει μόλις 1 χλμ. δυτικά του Αιτωλικού και 10,5 χλμ. βορειοανατολικά του Μεσολογγίου. Ως οικισμός περιλαμβάνεται στις ελληνικές απογραφές από το 1928 ως μέρος της τότε κοινότητας Αιτωλικού. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα Αιτωλικού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αιτωλικού του Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 16 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αιτωλικού Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Ρίο Μεσσηνίας
Το Ρίο, αναφερόμενο επίσημα ως το Ρίον, είναι μικρός οικισμός κοντά στην Κορώνη και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πύλου - Νέστορος, του Νομού Μεσσηνίας.
Ιστορικό οικισμού
Η περιοχή του οικισμού, ο οποίος φέρει την ονομασία της αρχαίας ομώνυμης πόλης Ρίον, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής της Κορώνης και της Πυλίας. Η περιοχή κατά την αρχαιότητα, ήταν υπό τον έλεγχο αρχικά της πόλης Aρχαίο Ρίο Μεσσηνίας και στη συνέχεια της αρχαίας Ασίνης Μεσσηνίας, η οποία μεταγενέστερα αναπτύχθηκε ως η σύγχρονη Κορώνη. Σύμφωνα με τον Παυσανία, στα «Λακωνικά» του, κατά τον 8ο π.Χ. αιώνα, όταν βασιλιάς στην Σπάρτη ήταν ο Νίκανδρος, γιος του Χαρίλαου από το γένος των Ευρυποντιδών και δεύτερος βασιλιάς ο Τήλεκλος από το γένος των Αγιαδών, ξέσπασε πόλεμος στην Αργολίδα, μεταξύ των Λακεδαιμόνιων και των Αργείων. Οι Δρύοπες κάτοικοι της αρχαίας Ασίνης Αργολίδας, στη διάρκεια των εχθροπραξιών ήταν σύμμαχοι των Σπαρτιατών και μάχονταν εναντίον των γειτόνων τους Αργείων, με προφανή λόγο την διεκδίκηση χώρου. Όταν όμως οι Σπαρτιάτες σταμάτησαν τις εχθροπραξίες με τους Αργείους και επέστρεψαν στην Σπάρτη οι Αργείοι κατέστρεψαν, ως αντίποινα, ολοσχερώς την Αργολική Ασίνη και περί το 720 π.Χ. οι Ασίνιοι ή Ασιναίοι Δρύοπες τελικά εκδιώχθηκαν και από αυτήν την πόλη, από τους Αργείους. Οι εναπομείναντες κάτοικοι της Αργολικής Ασίνης, ζήτησαν τη βοήθεια των συμμάχων τους Σπαρτιατών και την έλαβαν, με την μορφή  παραχώρησης γης, τόσο στην περιοχή, του Aρχαίου Ρίου της Μεσσηνίας, όσο και στην περιοχή της Λακωνίας, όπου και ιδρύθηκαν η Μεσσηνιακή Ασίνη (σήμερα η Κορώνη)  και η Λακωνική Ασίνη (σήμερα το Σκουτάρι) αντίστοιχα. Θεωρείται σχεδόν βέβαιο λοιπόν, ότι οι Σπαρτιάτες επέτρεψαν στους Ασιναίους της Αργολίδας, να εγκατασταθούν σε μια παλαιότερη πόλη της Μεσσηνίας, στην περιοχή της σημερινής πόλης της Κορώνης, η οποία πριν είχε άλλη ονομασία, γνωστή ως το Αρχαίο Ρίο της Μεσσηνίας (Ρίον) και την οποία οι νεότεροι κάτοικοί της, καταγόμενοι από την Αργολική Ασίνη στη συνέχεια μετονόμασαν, προς τιμή της γενέτειρας πόλης τους, σε «Ασίνη».
Ο σύγχρονος πάντως οικισμός Ρίο, ο οποίος ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Κορώνης, είναι νεοσύστατος, καθώς αναγνωρίστηκε μόλις το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης», όταν και υπήχθη στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Το Ρίο σήμερα, είναι οικισμός της Κοινότητας Κορώνης, του Δήμου Πύλου-Νέστορος, στην οποία υπάγεται επίσης, η Κορώνη (έδρα).
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει μόλις 12 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="36.783992" longitude="21.831894" zoom="12" width="1000" height="500" align="center" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος Κατηγορία:Δήμος Κορώνης Κατηγορία:Δημοτική Ενότητα Κορώνης Κατηγορία:Κορώνη
Αιμόφιλος της γρίπης
Ο Αιμόφιλος της γρίπης (Haemophilus influenzae) είναι είδος αρνητικών κατά Γκραμ βακτηρίων. Ανάλογα με τον τύπο του αντιγόνου διακρίνεται σε 6 τύπους (a, b, c, d, e, f). Μεταδίδεται μέσω του αναπνευστικού συστήματος με σταγονίδια. Μπορεί να προκαλέσει πνευμονία, επιγλωσσίτιδα, εμπύημα, μηνιγγίτιδα και άλλες συστηματικές λοιμώξεις. Η θνητότητα της μηνιγγίτιδας από αιμόφιλο της γρίπης τύπου b χωρίς θεραπεία, μπορεί να φτάσει το 90%. Προφύλαξη από τον αιμόφιλο της γρίπης τύπου b μπορεί να επιτευχθεί με χορήγηση εμβολίου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Παστερελλοειδή
Αρχάνθρωποι
thumb|200px|Οι Αρχάνθρωποι Το συγκρότημα Αρχάνθρωποι κινείται στον ευρύτερο χώρο του ροκ συνδυάζοντας όμως και πολλά μουσικά είδη όπως το εναλλακτικό ποπ - ροκ, τη funk, τα blues, το swing. Όπως φαίνεται και από τις τρεις δουλειές που έχουν κυκλοφορήσει, δίνουν ιδιαίτερο βάρος στο στίχο. Κάποιες από τις θεματικές που συναντώνται στα τραγούδια τους αφορούν στη ζωή και τα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα, υπαρξιακές και μεταφυσικές αναζητήσεις, χωρίς να λείπει το ερωτικό στοιχείο, έχοντας πρωταγωνιστές, καταραμένους ήρωες, μπλεγμένους πολλές φορές σε παραβατικές καταστάσεις.
Κεραμειά Λέσβου
Ακολουθώντας τον οδικό άξονα Μυτιλήνης-Αγιάσου, περνάμε πάνω από τη δεύτερη γέφυρα του Ευεργέτουλα ποταμού και διερχόμαστε μέσα από τα Κεραμειά, χωριό 446 κατοίκων στο μέσο του καταπράσινου κάμπου. Δίπλα στη νέα αυτή γέφυρα υπάρχει η παλαιά τρίτοξη γέφυρα επί του παλαιού δρόμου του 13ου αιώνα.
Το χωριό απλώνεται γύρω από τον κεντρικό δρόμο με τα καφενεία και τα εμπορικά μαγαζιά. Οι κάτοικοι του είναι απόγονοι προσφύγων της Μικράς Ασίας, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923. Το χωριό όμως υπήρχε πολύ παλαιότερα (Μητροπολιτικός Κώδικας του 1567) με την ονομασία Κεράμια.
Αρχάνθρωποι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά rock συγκροτήματα
Κεραμειά Λέσβου
Από το 15ο αιώνα υπάρχουν αναφορές για εκείνο καθώς και για το κάστρο Geremia, που θεωρείται ότι βρισκόταν στην περιοχή. Αν και το νησί της Λέσβου συνεχώς ζούσε υπό την απειλή επιδρομέων, τα Κεραμειά βρισκόταν σε στρατηγική θέση στον Κόλπο Γέρας, με το κάστρο να υπερασπίζει τον κόσμο που κατοικούσε σε αυτό. Η εκκλησία του χωριού, αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο και στον Άγιο Χαράλαμπο, χτίστηκε από τους πρόσφυγες πάνω σε ένα ορθογώνιο κτίριο με θολωτή στέγη, το οποίο σήμερα είναι εκκλησάκι αφιερωμένο στην Αγία Σοφία. Η συνολική κατασκευή είναι δείγμα κατασκευής τούρκικου οχυρού, που θεωρείται ότι έγινε πάνω στο απομεινάρι του προαναφερθέντος περίφημου μεσαιωνικού κάστρου Geremia (ή Gieremia).
Το όνομα του χωριού μαρτυρεί την ύπαρξη εργαστηρίων κεραμικών κατά τον Μεσαίωνα. Σύμφωνα με την παράδοση τα καμίνια που βρίσκονταν στο Ντίπι είχαν τα πρατήρια των κεραμιδιών στα Κεραμειά.
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Ματθαίος Α΄
Ο Ματθαίος Α΄ διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης κατά τα έτη 1397-1410.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν μοναχός της Μονής Χαρσιανείτου από την ηλικία των δεκαπέντε ετών, πριν το 1380, οπότε χειροτονήθηκε διάκονος. Ήταν μορφωμένος μοναχός και φαίνεται ότι έγινε και ηγούμενος της μονής το 1388. Ήταν μαθητής του ησυχαστή Μάρκου, ηγουμένου της Μονής Χαρσιανείτου, αλλά και του επόμενου ηγουμένου και μετέπειτα πατριάρχη Νείλου Κεραμέως.
Εξελέγη μητροπολίτης Χαλκηδόνος, αλλά παρέμεινε ως εψηφισμένος, αφού η δεινή οικονομική κατάσταση της Χαλκηδόνος μετά την κατάκτησή της από τους Οθωμανούς δεν επέτρεπε τη χειροτονία νέου αρχιερέα. Έτσι του επεδόθη ο τίτλος του «Προέδρου» Χαλκηδόνος. Τον Νοέμβριο του 1387 εξελέγη και χειροτονήθηκε και μητροπολίτης Κυζίκου και ξεκίνησε να συμμετέχει στην Ενδημούσα πατριαρχική σύνοδο. Περί τα τέλη της βραχύβιας πατριαρχίας του Καλλίστου Β´ (τέλη Μαΐου -Ιούλιος ή Οκτώβριος 1397) μετείχε στην πατριαρχική σύνοδο ως «Πρωτόθρονος».´
Μετά τον θάνατο του Καλλίστου Β΄ εξελέγη Πατριάρχης το 1397 με την υποστήριξη του Αυτοκράτορα Μανουήλ Β' Παλαιολόγου και παρά τις αντιδράσεις μελών της Συνόδου, όπως του Αγκύρας Μακαρίου και του Μηδείας Ματθαίου, όπως και του μέγα Χαρτοφύλακα Ιωάννη Ολόβωλου.
Κατά την απουσία του Μανουήλ Β´ στην Δύση, ο Ματθαίος συμμετείχε στις κυβερνητικές υποθέσεις και συνέβαλε στην απόκρουση της οθωμανικής πολιορκίας της Πόλης (1399-1402). Οι αντίπαλοί του, Μακάριος Αγκύρας και Μηδείας Ματθαίος, τον κατηγόρησαν όμως ότι διαπραγματεύτηκε με τους πολιορκητές. Έτσι, το φθινόπωρο του 1402 συνεκάλεσαν Σύνοδο, η οποία τον εκθρόνισε, αλλά θεωρήθηκε μη μόνιμη, αφού σε αυτή συμμετείχαν μόνο τέσσερεις αρχιερείς αντί των αναγκαίων τουλάχιστον δώδεκα. Όταν επέστρεψε ο Αυτοκράτορας, συνεκάλεσε Σύνοδο τον Ιούνιο του 1403, η οποία επιβεβαίωσε την εκθρόνισή του και τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους νέα Σύνοδο, η οποία τον επανέφερε στον Θρόνο γνωματεύοντας ότι προηγουμένως ήταν μόνον Μητροπολίτης Κυζίκου και όχι και Χαλκηδόνος. Κατόπιν αυτών, ο Ματθαίος παρέμεινε στον Θρόνο ως τον θάνατό του το 1410 (μεταξύ Αυγούστου και Νοεμβρίου ).
Γκρέιτ Φολς (Μοντάνα)
Το Γκρέιτ Φολς (αγγλικά: Great Falls, Montana) είναι η τρίτη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στην πολιτεία Μοντάνα των ΗΠΑ και η έδρα της Κομητείας Κασκέιντ. Ο πληθυσμός ήταν 60.442 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2020. Η πόλη καλύπτει έκταση 59 τετραγωνικών χιλιομέτρων και είναι η κύρια πόλη της Μητροπολιτικής Στατιστικής Περιοχής Γκρέιτ Φολς, Μοντάνα, η οποία περιλαμβάνει όλη την κομητεία Κασκέιντ, Ο πληθυσμός της Μητροπολιτικής Στατιστικής Περιοχής ανήλθε στους 84.414 κατοίκους κατά την απογραφή του 2020.
Σπερχειάδα
Η Σπερχειάδα είναι κωμόπολη του Νομού Φθιώτιδας και έδρα του Δήμου Μακρακώμης. Βρίσκεται 35 χιλιόμετρα δυτικά της Λαμίας και είναι η μεγαλύτερη σε πληθυσμό κωμόπολη της Δυτικής Φθιώτιδας, με πληθυσμό 2.691 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Είναι κτισμένη στους πρόποδες του όρους Γουλινά, (παραβούνι της Οίτης).
Ιστορικά στοιχεία
Η Σπερχειάδα κτίστηκε προς το τέλος της Τουρκοκρατίας και μετά την άλωση του Σουλίου από τον Αλή πασά. Η αρχική ονομασία της ήταν Αγά, ονομασία που προήλθε από την έδρα του αφέντη της περιοχής, Τούρκου Αγά, όμως το 1904 η κωμόπολη πήρε το όνομα Σπερχειάδα από το ομώνυμο ποτάμι, τον Σπερχειό.
Η Σπερχειάδα υπήρξε για μεγάλο διάστημα έδρα του ομώνυμου δήμου που λειτούργησε αρχικά την περίοδο 1835-1912. Στο διάστημα 1912-1998 υπήρξε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. . Με την εφαρμογή του Προγράμματος Καποδίστριας, το 1999, ορίστηκε έδρα του νέου Δήμου Σπερχειάδας, ενώ με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης, το 2011, ορίστηκε έδρα του νέου Δήμου Μακρακώμης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης
Σαβιέ Μαργκαϊράζ
Καριέρα
Το 2000 έκανε το πρώτο του επαγγελματικό βήμα στην ΦΚ Λωζάνη.Εκεί έμεινε 3 χρόνια και μετά πήρε μεταγραφή για την Νεσατέλ Ξαμάξ.Εκεί έμεινε 2 χρόνια και μάλιστα είχε 34 συμμετοχές και 5 γκολ.Μεταφέρθηκε στην ΦΚ Ζυρίχη.Πρώτη φορά ένιωσε πρωταθλητής την περίοδο 2005-2006 και αυτό επαναλαμβάνεται και την επόμενη χρονιά.
Οι εντυπωσιακές του εμφανίσεις ανάγκασε την Κλαμπ Ατλέτικο Οσασούνα. Μετά από 2 χρόνια επέστρεψε στην ΦΚ Ζυρίχη στην αρχή με την μορφή δανεισμού και μετά ως κανονική μεταγραφή.
Καριέρα με την Εθνική Ελβετίας
Με την Εθνική ομάδα της χώρας του έχει αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006.
Παρόλα αυτά δεν κατάφερε να αγωνιστεί στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2008 λόγω ενός σοβαρού τραυματισμού.
Παλάτι των Επισκόπων της Κρακοβίας στο Κιέλτσε
Το Παλάτι των Επισκόπων της Κρακοβίας στο Κιέλτσε (Pałac Biskupów Krakowskich w Kielcach ) είναι παλάτι που χτίστηκε τον 17ο αιώνα ως θερινή κατοικία των επισκόπων της Κρακοβίας στο Κιέλτσε της Πολωνίας. Η αρχιτεκτονική του παλατιού αποτελεί ένα μοναδικό μείγμα πολωνικών και ιταλικών παραδόσεων και αντανακλά τις πολιτικές φιλοδοξίες του ιδρυτή του. Επί του παρόντος, το παλάτι στεγάζει ένα παράρτημα του Εθνικού Μουσείου, με μια σημαντική γκαλερί πολωνικών έργων ζωγραφικής.
Ιστορία
Η κατοικία των επισκόπων της Κρακοβίας στην πόλη Κιέλτσε, ιδρύθηκε από τον επίσκοπο Γιάκουμπ Ζάντζικ, Μέγα Καγκελάριο του Στέμματος. Το κτίσμα, που ανεγέρθηκε μεταξύ 1637 και 1644, καλύφθηκε με δίδυμες στέγες ψηλών ορόφων και ολοκληρώθηκε με πύργους στις γωνίες. αριστερά|μικρογραφία|263x263εσ| Ιδρυτής του παλατιού, [[Γιάκουμπ Ζάντζικ: λεπτομέρεια της τοιχογραφίας οροφής που απεικονίζει την κρίση των Αρειανών]] Η συμμετρική, τριμερής κάτοψή του, οι λότζιες, οι πύργοι και η εσωτερική του διάταξη παραπέμπουν στις βασιλικές κατοικίες που χρονολογούνται από τις δεκαετίες 1620 και 1630, συμπεριλαμβανομένου του Κάστρου του Ουγιάζντουφ και του Ανάκτορου Καζίμιες της Βαρσοβίας. Το σχέδιο του παλατιού αποδίδεται στον Τομάσο Ποντσίνο του Λουγκάνο (περίπου 1570–1659), σχεδιαστή πολυάριθμων έργων ιερής και κοσμικής αρχιτεκτονικής στην Κρακοβία, στο Γουόβιτς, στη Βαρσοβία, στο Μοναστήρι της Γιάσνα Γκούρα, καθώς και στο Βοεβοδάτο Τιμίου Σταυρού.
Αρχικά, πριν από το παλάτι υπήρχε μια αυλή που περικλείονταν από τείχη με τελετουργική πύλη από την πόλη, ο πίσω κήπος, που ονομαζόταν ιταλικός, ένας οπωρώνας, που περιβαλλόταν όλος από ένα τείχος με κτίσματα και 2 προμαχώνες. Ένας από τους προμαχώνες μετατράπηκε αργότερα σε πυριτιδαποθήκη. Ολόκληρο το συγκρότημα, συμπεριλαμβανομένης της συλλογικής εκκλησίας, του cour d'honneur, του παλατιού, του κήπου και του πύργου ευθυγραμμίστηκε με ένα μοναστήρι Βερναρδίνων στο λόφο Καρτσούφκα (ιδρύθηκε 1624–1628).
Το παλάτι επεκτάθηκε τον 18ο αιώνα και μετατράπηκε σε γαλλικού τύπου κατοικία entre cour et jardin. Και στις δύο πλευρές της αυλής ανεγέρθηκαν μονώροφα φτερά, ένα από αυτά ένωνε μια εσωτερική βεράντα με το συλλογικό και ένα σεμινάριο της Εκκλησίας της Αγίας Τριάδας, που χρηματοδοτήθηκε από τον Επίσκοπο Κονστάντι Φελίτσιαν Σανιάφσκι. Ο κήπος ήταν στολισμένος με θερμοκήπια γαλλικού τύπου, ενώ στο συγκρότημα του ανακτόρου είχαν ανεγερθεί μεγάλοι στάβλοι, σχολή ιππασίας, σιταποθήκη και ζυθοποιείο.
Μετά την εθνικοποίηση των κτημάτων των επισκόπων το 1789, το παλάτι ήταν η έδρα διαφόρων ιδρυμάτων – της κύριας διεύθυνσης ορυχείων (1816–1827) και του πρώτου τεχνικού πανεπιστημίου της χώρας – της Ακαδημίας Μεταλλείων και αργότερα η έδρα των αρχών της επαρχίας Κιέλτσε (1867–1914). Κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας, οι τρούλοι του 17ου αιώνα στους πύργους, που αφαιρέθηκαν τον 19ο αιώνα, αποκαταστάθηκαν. Ο εσωτερικός χώρος ανακατασκευάστηκε – οι οροφές του 18ου αιώνα αφαιρέθηκαν εκθέτοντας οροφές με δοκάρια και ζωφόρους. Τα έτη 1919–1939 και 1945–1970 το παλάτι στέγαζε το Επαρχιακό Γραφείο. Η δομή μετατράπηκε σε μουσείο το 1971.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Κιέλτσε Επισκοπων Κρακοβιας Παλατι Κιελτσε Επισκοπων Κρακοβιας Παλατι Κιελτσε Επισκοπων Κρακοβιας Παλατι Κιελτσε
Ρεϋνιόν
Η Ρεϋνιόν (γαλλικά: Réunion ή επίσημα La Réunion, αρχαιότερη ονομασία Île Bourbon) είναι ηφαιστειογενές νησί στον Ινδικό ωκεανό, ανατολικά της Μαδαγασκάρης και νοτιοδυτικά του Μαυρίκιου. Έχει έκταση 2.512 τ.χλμ. και πληθυσμό 873.102 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2023. Αποτελεί υπερπόντια περιοχή της Γαλλίας από το 1946 και έχει πρωτεύουσα το Σαιν-Ντενί. Είναι επίσης η πιο απομακρυσμένη περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχει ως νόμισμα το ευρώ.
Ιστορία
Το νησί κατακτήθηκε στη συνέχεια από τους Γάλλους και ήταν κάτω από τη διοίκηση του Πορτ Λουί στο Μαυρίκιο. Αν και η γαλλική σημαία υψώθηκε για πρώτη φορά στο νησί το 1638, η (τότε ονομαζόμενη) Σάντα Απολλώνια επίσημα προσαρτήθηκε στη Γαλλία το 1642, όταν αποβιβάστηκαν στο νησί Γάλλοι κατάδικοι από τη Μαδαγασκάρη. Μετά την επιστροφή τους στην ηπειρωτική Γαλλία αρκετά χρόνια μετά, το νησί πήρε την ονομασία Ιλ Μπουρμπόν το 1649, από τον βασιλικό οίκο των Βουρβόνων.
Η ονομασία Ρεϊνιόν δόθηκε στο νησί το 1793 με απόφαση του κυβερνώντος συμβουλίου μετά την πτώση του Οίκου των Βουρβόνων στη Γαλλία, για να τιμηθεί η επανένωση (réunion στα γαλλικά) των επαναστατών από τη Μασσαλία με την Εθνική Φρουρά στο Παρίσι, η οποία έγινε στις 10 Αυγούστου του 1792. Το 1801, το νησί ονομάστηκε Νήσος Βοναπάρτη, προς τιμή του Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Το 1810, στο νησί εισέβαλε μία μοίρα του βρετανικού βασιλικού πολεμικού ναυτικού με κυβερνήτη τον Τζόσιας Ρόλεϊ, ο οποίος χρησιμοποίησε ξανά το παλαιότερο όνομα Ιλ Μπουρμπόν. Όταν το νησί επανήλθε στη Γαλλία μετά τη συνδιάσκεψη της Βιέννης το 1815, το νησί κράτησε το όνομα Μπουρμπόν μέχρι και την πτώση της επανίδρυσης του οίκου των Βουρβόνων, και στη συνέχεια κατά τη γαλλική επανάσταση του 1848, επέστρεψε στην ονομασία Ρεϊνιόν.
Η ιστορική εξέλιξη και ο εποικισμός του, ξεκίνησε τον 17ο αιώνα με τη μετανάστευση Αφρικανών, Κινέζων, Μαλαισίων και Ινδών, κάτω από τη γαλλική εποπτεία, σχηματίζοντας ένα ιδιαίτερο τοπικό μείγμα πληθυσμού. Η διάνοιξη της διώρυγας του Σουέζ το 1869, μείωσε τη σημασία του νησιού ως ενδιάμεσου σταθμού για τη ναυτική διαδρομή των ανατολικών Ινδιών.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ρεϊνιόν ήταν κάτω από την εξουσία του καθεστώτος του Βισύ μέχρι τις 30 Νοεμβρίου του 1942, όταν το νησί απελευθερώθηκε από το καταδρομικό Λέοπαρντ.
Διοίκηση
Η Ρεϊνιόν ονομάστηκε υπερπόντιο τμήμα (département d'outre-mer) της Γαλλίας στις 19 Μαρτίου του 1946. Νομάρχης (έπαρχος) στο νησί είναι ο Ζερόμ Φιλιπινί (γεν. 1968) από τις 23 Αυγούστου 2022. Πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου (Conseil régional) είναι (από την 1η Ιουλίου 2021) η Ιγκέτ Μπεγιό (Huguette Bello, γ. 1950) από το κόμμα PLR. Πρόεδρος του Διαμερισματικού (ως τις 2 Απρ. 2015 Γενικού) Συμβουλίου είναι από τις 18 Δεκεμβρίου 2017 ο Σιρίλ Μελσιόρ από το κόμμα LR, ο οποίος επανεξελέγη πρόεδρος από το διαμερισματικό συμβούλιο με 38 ψήφους την 1η Ιουλίου 2021.
Διοικητική διαίρεση
Η Ρεϋνιόν διαιρείται σε 4 διαμερίσματα (arrondissements):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Γαλλίας *
HumanAid
Η HumanAid είναι μια ανθρωπιστική και αναπτυξιακή μη κυβερνητική οργάνωση.
Με παραρτήματα σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες και με διεθνείς συνεργασίες, η HumanAid εξειδικεύεται σε θέματα πολιτικής, που άπτονται της αναπτυξιακής συνεργασίας μεταξύ των κρατών, της παροχής άμεσης ανθρωπιστικής βοήθειας σε πληττόμενα κράτη και κοινωνίες, της δημιουργίας γεφυρών φιλίας και πολιτισμού μεταξύ των λαών.
Η πολιτική της σχηματικά αποτυπώνεται σε τρεις τεμνόμενους κύκλους. Ο ένας εμπεριέχει τους Στόχους της Χιλιετίας, όπως αυτοί προσδιορίστηκαν από τον ΟΗΕ και παρακολουθούνται από τον ΟΟΣΑ και ειδικότερα από την DAC (Development Assistance Committee). Ο δεύτερος περιλαμβάνει τις προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο τρίτος αποτυπώνει τις προτεραιότητες της Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής. Ο κοινός χώρος προσδιορίζει το πεδίο της δράσης της.
Αν η πολιτική διπλωματία αναπτύσσει τις σχέσεις μεταξύ των κυβερνήσεων, δηλαδή μεταξύ των κρατών και η οικονομική διπλωματία τις σχέσεις μεταξύ των αγορών, η αναπτυξιακή συνεργασία αναπτύσσει τις σχέσεις μεταξύ των κοινωνιών, δηλαδή μεταξύ των ανθρώπων, σχέσεις που φαίνεται να είναι πιο ισχυρές, διότι συμβάλλουν στην συνεννόηση μεταξύ των πολιτισμών και είναι η βάση για να πετύχουν οι δύο προαναφερθείσες.
Τα προγράμματα της HumanAid αποσκοπούν να δημιουργήσουν αλληλεγγύη και σταθερότητα, να διευκολύνουν την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας, να απομονώσουν εξτρεμισμούς και ξεπερασμένους εθνικισμούς, να συμβάλλουν στην ανοχή και την αλληλοκατανόηση μεταξύ των λαών και να δρομολογήσουν βιώσιμη ανάπτυξη με απώτερο σκοπό την ειρήνη και την συνεργασία.
Η HumanAid ανήκει στον χώρο των ΜΚΟ, που υλοποιούν προγράμματα αναπτυξιακής ή έκτακτης ανθρωπιστικής - επισιτιστικής βοήθειας σε αναπτυσσόμενα κράτη, όπως χτίσιμο σχολείων, νοσοκομείων, ορφανοτροφείων για παιδιά με HIV/AIDS, δίκτυα ύδρευσης και άρδευσης, κ.α. ενώ διασφαλίζουν σύγχρονες υποδομές που συμβάλλουν στην τοπική ανάπτυξη, μεταφέρουν τεχνογνωσία για τη βελτίωση των δημοκρατικών θεσμών, εκπαιδεύουν γυναίκες και νέους σε καινούργιες δεξιότητες. Σε περιοχές, που πλήττονται από φυσικές καταστροφές, η HumanAid επιδιώκει να είναι από τις πρώτες ώρες στο πεδίο για να συμβάλλει στη διάσωση, την περίθαλψη και σε δεύτερη φάση, την ανασυγκρότηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιστοσελίδα HumanAid
Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις
Πιερ Ανρί Ματσιόνι
Ο Πιερ Ανρί Ματσιόνι (Pierre-Henry Maccioni, 14 Μαΐου 1948) ήταν ο έπαρχος ή Νομάρχης του νησιού Ρεϊνιόν από το 2006 ως το 2010. Το νησί ανήκει στη Γαλλία από το 1946.
Γεννήθηκε στις 14 Μαΐου του 1948 και ανέλαβε καθήκοντα στις 28 Αυγούστου 2006. Έχει τιμηθεί με το αξίωμα της Λεγεώνας της Τιμής (Officier de la Légion d'honneur), του Ιππότη του Τάγματος Εθνικής Αξίας (Chevalier de l'Ordre national du Mérite) και του Commandeur du mérite agricole.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ματσιόνι Ματσιόνι Ματσιόνι
Volkswagen CC
Το Volkswagen CC (γνωστό αρχικά ως Volkswagen Passat CC πριν την ανανέωση τον Φεβρουάριο του 2012, καθώς και στη Νότια Αφρική) ήταν μια 4-πόρτη κουπέ και πολυτελέστερη εκδοχή του Volkswagen Passat, η οποία παρήχθη από τον Μάρτιο του 2008 έως τον Νοέμβριο του 2016. Το ακρωνύμιο CC σημαίνει «Comfort Coupé». Αντικαταστάθηκε τον Μάρτιο του 2017 από το Volkswagen Arteon.
Εμπορική τοποθέτηση στην αγορά
left|thumb|Volkswagen Passat CC R-Line στο Σαλόνι της [[Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2009.]]
Επίσημα πάντως, στην παλέτα των μοντέλων της εταιρείας, τοποθετήθηκε τότε ανάμεσα στο μεσαίο Passat της κατηγορίας D και στο μεγάλο πολυτελές Volkswagen Phaeton της κατηγορίας F.
Διαφορές από το Passat sedan
Σε σύγκριση με το κανονικό Passat σεντάν, το Passat CC είχε μεγαλύτερο μεταξόνιο κατά 27 χιλιοστά, ήταν χαμηλότερο κατά 50 χιλιοστά και φαρδύτερο κατά 36 χιλιοστά από το Passat σεντάν. Επιπλέον, η εξωτερική αισθητική του Passat CC είναι σαφώς πιο δυναμική και επιθετική από το στάνταρ Passat.
Ποταμοσφυριχτής
Ο Ποταμοσφυριχτής είναι παρυδάτιο πτηνό της οικογενείας των Χαραδριιδών, ένα από τα είδη χαραδριών που απαντούν και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Charadrius dubius και περιλαμβάνει 3 υποείδη.
Στην Ελλάδα απαντά το υποείδος Charadrius dubius curonicus (J. F. Gmelin, 1789).
Ονοματολογία
Η νεολατινική επιστημονική ονομασία του γένους Charadrius προέρχεται από την ελληνική λέξη χαράδρα και θεωρείται ως εκ τούτου αντιδάνεια: ΕΤΥΜΟΛ. χαραδριός < χαράδρα + επίθημα, -ιός, που απαντά και σε άλλες ονομασίες πτηνών (πρβλ. αιγυπ-ιός, ερωδ-ιός). Η αναφορά στο πτηνό γίνεται περισσότερο κατανοητή, από την ετυμολογία της λέξης χαράδρα: ΕΤΥΜΟΛ. χαράδρα < χέραδος «πέτρα, χαλίκι», που παραπέμπει σε ένα από τα αγαπημένα ενδιαιτήματα των χαραδριών, τα πετρώδη ή χαλικώδη εδάφη κοντά στο νερό.