cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Υπόθεση Κικέρων
Παρατηρήσεις
Η Υπόθεση Κικέρων αποτέλεσε αντικείμενο ταινίας το 1951, με πρωταγωνιστή τον Τζέιμς Μέισον.
Κίνημα Άρδην
Οι ιδεολογικές αφετηρίες αυτού του πολιτικού χώρου βρίσκονται στην ριζοσπαστική αριστερά, το οικολογικό κίνημα και το αντιεξουσιαστικό ρεύμα της Αυτονομίας, όπως αυτό διαμορφώθηκε μετά την εξέγερση του Μάη του '68 στα τέλη της δεκαετίας του '60 στη Γαλλία και τα ανάλογα κινήματα στις αρχές της δεκαετίας του '70 στην Ιταλία.
Ωστόσο από τη δεκαετία του 1990, όταν ξεκίνησε η κυκλοφορία του περιοδικού Άρδην, ο χώρος αυτός διακρίθηκε - και ήρθε σε ρήξη - με άλλες πολιτικές ομάδες της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, καθώς προέβαλε πατριωτικές θέσεις στα εθνικά ζητήματα και στα ζητήματα ταυτοτήτων στα πλαίσια της πάλης κατά της παγκοσμιοποίησης.
Από τη δεκαετία του 1990 η πολιτική ομάδα του Γιώργου Καραμπελιά έχει συνεργαστεί με προσωπικότητες προερχόμενες τόσο από τα αριστερά όσο και από τα δεξιά του δημοκρατικού πολιτικού φάσματος.
Ιδιαίτερα σημεία πολιτικής δράσης της ομάδας του Γιώργου Καραμπελιά ήταν η στράτευση κατά της αλλαγής των ταυτοτήτων το 1999, η ενεργή συμμετοχή στα κινήματα κατά της καπιταλισιτκής παγκοσμιοποίησης στις αρχές της δεκαετίας του 2000, κατά του σχεδίου Ανάν για την Κύπρο το 2004, και κατά της αλλαγής των βιβλίων ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού την περίοδο 2006-2007.
Το 2011 έλαβε μέρος στις συγκεντρώσεις των Αγανακτισμένων ως Κίνηση Πολιτών Άρδην ενώ συμμετείχε στη Σπίθα του Μίκη Θεοδωράκη της οποίας ο Γιώργος Καραμπελιάς υπήρξε ιδρυτικό μέλος.
Το 2014 συμμετείχε στις αυτοδιοικητικές εκλογές στηρίζοντας τα αυτόνομα σχήματα "Μένουμε Θεσσαλονίκη", "Κοινοτικόν" (Πάτρα) και "Σπάρτακος" (Κομοτηνή). Το 2015 καταδίκασε την τακτική του ΣΥΡΙΖΑ για πρόκληση πρόωρων εκλογών και έκτοτε τάσσεται συστηματικά εναντίον των επιλογών της κυβέρνησης Τσίπρα.
Τον Νοέμβριο του 2016 λαμβάνει χώρα το ιδρυτικό συνέδριο του Κινήματος Άρδην. Το 2018 το Κίνημα Άρδην συμμετείχε στο κίνημα κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών ενώ το 2019 αποφασίζει να συμμετάσχει στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Δήμου Αθηναίων με το σχήμα "Αθήνα για την Ελλάδα" και υποψήφιο δήμαρχο τον Γιώργο Καραμπελιά.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Πολιτικές οργανώσεις της Αθήνας
Powerhouse (άλμπουμ των Deep Purple)
Powerhouse είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1977 γνωρίζοντας μικρή επιτυχία στα τσαρτ. Η συλλογή αυτή περιέχει κομμάτια τα οποία δεν είχαν κυκλοφορήσει μέχρι τότε και είχαν μείνει εκτός των δίσκων για τους οποίους είχαν ηχογραφηθεί. Τα τραγούδια αυτά προέρχονται από τη δεύτερη γραμμή μελών του συγκροτήματος με τον Ίαν Γκίλαν στα φωνητικά, τον Ρίτσι Μπλάκμορ στην κιθάρα, το Ρότζερ Γκλόβερ στο μπάσο, τον Τζον Λορντ στα πλήκτρα και τον Ίαν Πέις στα τύμπανα.
Τα τραγούδια
1. Painted Horse - 5:19
από τις ηχογραφήσεις του δίσκου Who Do We Think We Are
2. Hush - 4:37
από τις ηχογραφήσεις του δίσκου Concerto for Group and Orchestra
3. Wring that Neck - 12:51
4. Child in Time - 12:29
από τις ηχογραφήσεις του δίσκου Made in Japan
6. Cry Free - 3:11
από τις ηχογραφήσεις του δίσκου Deep Purple in Rock
Θέσεις τσαρτ
Powerhouse (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: Νοέμβριος 1977
Βραβεία
Powerhouse (άλμπουμ)
Τα μέλη των Deep Purple
Το Powerhouse περιέχει κομμάτια τα οποία ηχογραφήθηκαν από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 1977
Στέλα Ενάκε
Η Στέλα Ενάκε (Stela Enache, πραγματικό ονοματεπώνυμο Steriana Aurelia Bogardo) είναι Ρουμάνα τραγουδίστρια, γεννημένη στις 24 Ιανουαρίου 1950 στην πόλη Ρεσίτσα της Ρουμανίας.
Βιογραφία
Την περίοδο 1964-1967 σπούδασε στη Σχολή Λαϊκής Τέχνης της Ρεσίτσα και αργότερα, την περίοδο 1967-1972, στο Ωδείο της Κλουζ. Το 1971 πήρε μέρος στο Εθνικό φεστιβάλ Mamaia, όπου κέρδισε μία θέση στην κατηγορία της ερμηνείας για το τραγούδι με τίτλο "Să facem florile să cânte" σε μουσική του Γκεόργκι Γκριγκόριου και για το τραγούδι "Ţin minte" σε μουσική του Ράντου Σέρμπαν.
Το 1972 συμμετείχε και πάλι στην ίδια κατηγορία του Φεστιβάλ Mamaia και έλαβε το ίδιο βραβείο. Υπήρξε σολίστ της ορχήστρας υπό τη διεύθυνση του Alexander Imre Electrecord με την οποία έκανε πολλές περιοδείες στη Γερμανία, τη Ρωσία, την Αυστρία, τις σκανδιναβικές χώρες και αλλού.
Το 1973 πήγε στη Γερμανία και στη συνέχεια περιόδευσε σε όλο τον κόσμο. Το 1986 υπέγραψε το πρώτο της συμβόλαιο για εμφανίσεις σε ένα κρουαζιερόπλοιο. Από τότε έχει κάνει εμφανίσεις σε πολλά κρουαζιερόπλοια.
Εμφανίστηκε δίπλα σε μεγάλα ονόματα της μουσικής όπως ο Ζιλμπέρ Μπεκό, η Μίλβα, η Γκλόρια Γκέινορ, η Τζένιφερ Ρας, ο Τόνι Κρίστι, οι Platters, ο Λάιονελ Χάμπτον, η Βίκυ Λέανδρος, ο Αλ Μπάνο κλπ. Στο ρεπερτόριο της έχει πάνω από 500 τραγούδια.
Κατηγορία:Ρουμάνοι τραγουδιστές
Πολτάβα
Η Πολτάβα (ουκρανικά: Полтава) είναι πόλη η οποία είναι πρωτεύουσα της περιφέρειας Πολτάβα, στην ανατολική-κεντρική Ουκρανία. Το 2015 υπολογίζεται ότι είχε 294.020 κατοίκους. Είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Βόρσκλα και αποτελεί το εμπορικό κέντρο γόνιμης αγροτικής περιοχής, που λέγετε Πολτάβσσινα.
Η πόλη δημιουργήθηκε τον 8ο ή το 9ο αιώνα μ.Χ. και ήταν αρχικά γνωστή ως Λτάβα. Η παλαιότερη αναφορά στην πόλη γίνεται το 1174. Καταστράφηκε όπως και άλλοι οικισμοί της περιοχής από τις επιδρομές των Μογγόλων. Κοντά στην πόλη δόθηκε στις 8 Ιουνίου 1709 η μάχη της Πολτάβας, η σημαντικότερη μάχη του Μεγάλου Βορείου Πολέμου. Έληξε με αποφασιστική νίκη του Πέτρου Α΄ της Ρωσίας επί του Καρόλου ΙΒ΄ της Σουηδίας, με τη Ρωσία να αναδεικνύεται ως η νέα ηγέτιδα δύναμη της βόρειας Ευρώπης. To 1775 η μονή Τιμίου Σταυρού στη Πολτάβα ορίστηκε έδρα της νεοσύστατης αρχιεπισκοπής «Σκλαβενίου και Χερσώνος», της οποίας πρώτος επίσκοπος ήταν ο Ευγένιος Βούλγαρης. Το 1802 έγινε πρωτεύουσα του νεοσύστατου κυβερνείου της Πολτάβας. Η πόλη καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ανοικοδομήθηκε ξανά μετά τη λήξη του.
Στην πόλη λειτουργούν αρκετά πανεπιστήμια και εκπαιδευτικά ιδρύματα, όπως το Εθνικό Παιδαγωγικό Πανεπιστήμιο της Πολτάβα, το Εθνικό Τεχνικό Πανεπιστήμιο Πολτάβας και η Κρατική Αγροτική Ακαδημία Πολτάβας. Στην πόλη λειτουργεί αεροδρόμιο το οποίο εξυπηρετεί πτήσεις εσωτερικού και δύο σιδηροδρομικοί σταθμοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Κοινωνία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών Ελλάδας
Η Κοινωνία Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών Ελλάδας είναι μια ένωση 60 τοπικών Ευαγγελικών εκκλησιών απ' όλη την Ελλάδα, όπου οι περισσότερες ονομάζονται Ελεύθερες Ευαγγελικές Εκκλησίες. Επίσης υπάρχουν ελληνικές Ελεύθερες Ευαγγελικές Εκκλησίες στον Καναδά, στην Αυστραλία και στη Γερμανία. Οι Ελεύθερες Ευαγγελικές Εκκλησίες κατατάσσονται κάπου μεταξύ των Βαπτιστικών και των Εκκλησιών των Αδερφών (Brethren), που έχουν δραστηριοποιηθεί στην Ευρώπη, στην Αμερική και σε άλλα μέρη του κόσμου στη διάρκεια των τελευταίων αιώνων.
Ιστορία
Η Κοινωνία δημιουργήθηκε από την συνένωση διάφορων Προτεσταντικών εκκλησιών απ' όλη την Ελλάδα. Η προσπάθεια αυτή ξεκίνησε το 1886 στα Χανιά από 2 Αγγλίδες που εργάζονταν στο προξενείο του Ηνωμένου Βασιλείου που βρισκόταν εκεί. Ταυτόχρονα στην Αθήνα ιδρύθηκε εκκλησία Χριστιανών Αδερφών από τον Ιρλανδό Έρικ Ντιβέιν. Μια ακόμα εκκλησία ιδρύθηκε από τον Θεοφάνη Ζαφειρόπουλο στην Πάτρα, με την υποστήριξη των Ελβετών Ανοιχτών Αδερφών. Το 1911 ο Αθανάσιος Κατσάρκας ίδρυσε εκκλησίες στην Κομοτηνή και την Αδριανούπολη, οι οποίες το 1914 μεταφέρθηκαν στη Θεσσαλονίκη (δύο χρόνια μετά την απελευθέρωση της πόλης), και στη συνέχεια επεκτάθηκαν σε άλλες περιοχές. Στην Αθήνα ο βασικός εργάτης της Ελεύθερης Ευαγγελικής Εκκλησίας ήταν ο Κώστας Μεταλληνός. Ο Μεταλληνός θεωρείται ο ιδρυτής της Κοινωνίας.
Στήβεν Βόζνιακ
Ο Στήβεν Γκάρυ Βόζνιακ ή Στίβεν Βόζνιακ    (χαϊδευτικά «Βοζ», Stephen -κατά το πιστοποιητικό γέννησης Stephan- Gary "Steve" Wozniak, γενν. 11 Αυγούστου 1950) είναι Αμερικανός σχεδιαστής υπολογιστών, ο οποίος ίδρυσε την Apple με τον Στηβ Τζομπς και τον Ρόναλντ Γουέιν.
Γεννήθηκε στο Σαν Χοσέ (Καλιφόρνια). Ο Βόζνιακ έχει πολλά ψευδώνυμα, μεταξύ των οποίων και «Ο Βοζ», «Ο θαυμαστός μάγος του Βοζ» και «iΒοζ».
Ο Βόζνιακ τερμάτισε οριστικά τη σχέση πλήρους απασχόλησης που είχε με την Apple στις 6 Φεβρουαρίου 1987, δώδεκα χρόνια αφότου δημιούργησε την εταιρεία. Παραμένει όμως συνεργάτης της με ετήσιες αποδοχές που εκτιμούνται σε 120.000 δολάρια, και φυσικά είναι μέτοχος της Apple. Διατηρούσε καλές σχέσεις με τον Στηβ Τζομπς μέχρι τον θάνατο του τελευταίου στις 5 Οκτωβρίου 2011, μολονότι κατά διαβεβαίωση του Βόζνιακ (από το 2006) αυτό που τους ένωνε δεν ήταν στενή φιλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες υπολογιστών Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ Κατηγορία:Παραλήπτες βραβείου Γκρέις Μάρεϊ Χόπερ Κατηγορία:Apple
Μητροπολιτική περιοχή της Αθήνας
Η Μητροπολιτική Περιοχή Αθήνας, είναι μητροπολιτική περιοχή με κέντρο το οικοδομικό συγκρότημα της Αθήνας. Αν και δεν υπάρχουν σαφή γεωγραφικά πλαίσια, αποτελείται από τις Περιφερειακές Ενότητες του Πειραιώς, του Κεντρικού Τομέα Αθηνών, του Βορείου Τομέα Αθηνών, του Δυτικού Τομέα Αθηνών, του Νοτίου Τομέα Αθηνών, που είναι το κύριο μέρος του Πολεοδομικού Συγκροτήματος Αθήνας, και μεγάλο μέρος των Περιφερειακών Ενοτήτων Ανατολικής Αττικής (π.χ. Κορωπί) και Δυτικής Αττικής (π.χ. Ελευσίνα). Σύμφωνα με την Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, η Μητροπολιτική Περιοχή Αθήνας αφορά όλους τους τηλεφωνικούς κωδικούς που ξεκινούν από 21 και περιλαμβάνει περιοχές όπως η Σαλαμίνα, η Ελευσίνα, η Μάνδρα, ο Ασπρόπυργος, οι Αχαρνές, η Παλλήνη, ο Άγιος Στέφανος, ο Διόνυσος, το Κορωπί, η Βάρη, η Βουλιαγμένη και ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος».
Γεωγραφία
Η Μητροπολιτική Περιοχή Αθήνας βρίσκεται στην Αττική. Εκτείνεται στις Περιφερειακές Ενότητες του Πειραιώς, του Κεντρικού Τομέα Αθηνών, του Βορείου Τομέα Αθηνών, του Δυτικού Τομέα Αθηνών, του Νοτίου Τομέα Αθηνών, αλλά και τμήματα των Περιφερειακών Ενοτήτων Ανατολικής Αττικής και Δυτικής Αττικής έχοντας πληθυσμό 3.638.281.
Λεπτομέρειες
Το Κέντρο της Ελληνικής Πρωτεύουσας (Αθήνας) βρίσκεται στο Δήμο Αθηναίων, που είναι ο μεγαλύτερος σε πληθυσμό στην Ελλάδα. Ο Πειραιάς σχηματίζει επίσης ένα σημαντικό κέντρο στη δική του πόλη, μέσα στο Πολεοδομικό Συγκρότημα Αθήνας, και είναι δεύτερος σε πληθυσμό δήμος μέσα σε αυτό, με το Περιστέρι και την Καλλιθέα να ακολουθούν.
Το Πολεοδομικό Συγκρότημα Αθήνας συνίσταται σήμερα από 40 δήμους, 35 από τους οποίους αποτελούν τους «Δήμους της Μείζονος Αθήνας ή της Ευρύτερης Αθήνας», ενταγμένους σε 4 περιφερειακές ενότητες (Βόρειας Αθήνας, Δυτικής Αθήνας, Κεντρικής Αθήνας, Νότιας Αθήνας) και 5 ακόμη, που αποτελούν τους «Δήμους του Μείζονος Πειραιά ή του Ευρύτερου Πειραιά», που ανήκουν στην Περιφερειακή Ενότητα Πειραιώς. Το πυκνοκατοικημένο Πολεοδομικό Συγκρότημα Αθήνας απλώνεται σε 412,4 τ.χλμ. σε όλο το Λεκανοπέδιο Αττικής και ο μόνιμος πληθυσμός του ανέρχεται σε 2.997.617 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2021 από την ΕΛ.ΣΤΑΤ..
Η Μητροπολιτική Περιοχή Αθήνας καλύπτει 2.928,717 τ.χλμ. στην Περιφέρεια Αττικής και συμπεριλαμβάνει ένα σύνολο 58 δήμων, που είναι οργανωμένοι σε 7 περιφερειακές ενότητες (τις παραπάνω μαζί με την Ανατολική Αττική και τη Δυτική Αττική). Η Αθήνα και ο Πειραιάς είναι τα δύο Μητροπολιτικά Κέντρα της Μητροπολιτικής Περιοχής Αθήνας.
Υποπεριοχές της Μ.Π. Αθήνας
Οι βασικές υποπεριοχές της μητροπολιτικής περιοχής της Αθήνας που παρουσιάζονται σε σκούρο κόκκινο είναι οι εξής:
Επιπλέον υποπεριοχές που μερικές φορές εντάσσονται εντός της μητροπολιτικής περιοχής της Αθήνας και παρουσιάζονται σε ανοιχτό κόκκινο περιλαμβάνουν:
Πόλεις και περιοχές
Ο ακόλουθος κατάλογος περιέχει πόλεις και περιοχές άνω των 50.000 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Κλίμα
Λόγω της μεγάλης έκτασης της η μητροπολιτική Αθήνα παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία κλίματος. Στο μεγαλύτερο μέρος της η μητροπολιτική Αθήνα παρουσιάζει θερμό Μεσογειακό κλίμα ενώ κάποιες νότιες και δυτικές περιοχές της εμφανίζουν θερμό ημίξηρο κλίμα. Σύμφωνα με τους μετεωρολογικούς σταθμούς του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας, οι βόρειες περιοχές είναι αρκετά υγρότερες και έχουν πιο κρύους χειμώνες. O Διόνυσος έχει 9°C μέση μέγιστη θερμοκρασία Ιανουαρίου και 4°C μέση ελάχιστη και η Πάρνηθα 4°C μέση μέγιστη Ιανουαρίου με τη μέση ελάχιστη θερμοκρασία να πέφτει κάτω από 0°C. Οι νότιες περιοχές εμφανίζουν αρκετά ήπιους χειμώνες με τη Νέα Σμύρνη να έχει 15°C μέση μέγιστη Ιανουαρίου και 9°C μέση ελάχιστη θερμοκρασία Ιανουαρίου. Το καλοκαίρι οι υψηλότερες μεσημεριανές θερμοκρασίες παρατηρούνται συνήθως στο εσωτερικό του Λεκανοπεδίου με τη Νέα Φιλαδέλφεια να φτάνει 35°C μέση μέγιστη θερμοκρασία Ιουλίου και Αυγούστου ενώ το ίδιο συμβαίνει και στη Σαλαμίνα. Οι υψηλότερες καλοκαιρινές μέσες ελάχιστες θερμοκρασίες παρατηρούνται στη ζώνη του Πειραιά με μέση ελάχιστη θερμοκρασία Αυγούστου κοντά στους 27°C.
Οι υψηλότερες μέσες ετήσιες θερμοκρασίες σημειώνονται στην Αθηναϊκή Ριβιέρα, με την Νέα Σμύρνη να έχει τα τελευταία χρόνια μέση ετήσια θερμοκρασία 20.4°C. Οι χαμηλότερες μέσες ετήσιες θερμοκρασίες παρατηρούνται στην Πάρνηθα με κάτω από 11.0°C. Οι λιγότερες βροχές πέφτουν στα νότια προάστια, με τον σταθμό του ΣΕΦ και του Πειραιά από το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών να καταγράφουν μέσο ετήσιο υετό τα τελευταία έτη από 315 ως 340 χιλιοστά. Οι περισσότερες βροχές παρατηρούνται στα βόρεια με τον σταθμό της Πάρνηθας να σημειώνει μέσο ετήσιο υετό τα τελευταία έτη γύρω στα 720 χιλιοστά. Η υψηλότερη θερμοκρασία που έχει παρατηρηθεί στη μητροπολιτική Αθήνα είναι 48.0°C στην Ελευσίνα και το Τατόι στις 10/07/1977 (ρεκόρ ηπειρωτικής Ευρώπης) και η χαμηλότερη είναι -12.0°C στην Πάρνηθα (υψόμετρο 1230μ) στις 9/01/2017.
Σε ότι αφορά ολόκληρη την Αττική ο χαμηλότερος μέσος ετήσιος υετός παρατηρείται στον μετεωρολογικό σταθμό της Αναβύσσου με γύρω στα 310 χιλιοστά και ο υψηλότερος στον μετεωρολογικό σταθμό της Ιπποκρατείου Πολιτείας (μέση μέγιστη Ιανουαρίου 9°C και μέση ελάχιστη 1°C) με πάνω από 870 χιλιοστά. Επιπρόσθετα, το Λαύριο είναι η μοναδικη περιοχή στην Αττική που η θερμοκρασία δεν έχει πέσει ποτέ κάτω από το μηδέν από τότε που υπάρχουν δεδομένα (2008).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αθηνα Κατηγορία:Αθήνα
Γουλιέλμος Β΄ του Γύλιχ
Ο Γουλιέλμος Β΄, γερμ.: Wilhelm von Jülich (π.1327 - 13 Δεκεμβρίου 1393) από τον Οίκο του Γύλιχ ήταν ο 2ος δούκας του Γύλιχ και ο 6ος Γουλιέλμος του Οίκου του. Ήταν ο δεύτερος γιος του Γουλιέλμου Ε΄ δούκα του Γύλιχ και της Ιωάννας των Αβέν, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ κόμη του Αινώ.
Βιογραφία
Ο Γουλιέλμος Β΄ ήταν συγκυβερνήτης από το 1343. Έριζε πολύ με τον πατέρα του και τον φυλάκισε από το 1349-1351. Προσπάθησε για πολλά χρόνια στην Ολλανδία-Ζηλανδία να επιβάλει αξιώσεις εναντίον του Οίκου του Βίτελσμπαχ, αλλά απέτυχε. Όταν ο πατέρας του απεβίωσε το 1361, ο Γουλιέλμος Β΄ έγινε ο 2ος δούκας του Γύλιχ, καθώς ο μεγαλύτερος αδελφός του Γκέρχαρντ ΣΤ΄ είχε ήδη αποβιώσει. Ηγήθηκε των παραδοσιακών αντιπαραθέσεων του Οίκου του Γύλιχ και έχασε, μεταξύ άλλων, τον Kάιζερσβερτ και το Τσύλπιχ. Ο Γουλιέλμος Β΄ παρενέβη υπέρ του Εδουάρδου στον καταστροφικό πόλεμο της κληρονομικής διαδοχής μεταξύ των κουνιάδων του Ρέγκιναλντ Γ΄ και Εδουάρδου για τον έλεγχο του δουκάτου του Χέλρε. Συμμετείχε στη μάχη του Μπέσβαϊλερ το 1371 (στην οποία ο Eδουάρδος τραυματίστηκε θανάσιμα) και αιχμαλώτισε τον Βεγκέσλαο Α΄ δούκα του Λουξεμβούργου. Ο κουνιάδος του Ράιναλντ Γ΄ απεβίωσε αργότερα το 1371 και καθώς ούτε ο Ράιναλντ Γ΄, ούτε ο Eδουάρδος άφησαν κληρονόμους, ένας άλλος αγώνας για τη διαδοχή του Χέλρε προέκυψε μεταξύ του Γουλιέλμου και της συζύγου του Mαρίας (αδελφής του Ράιναλντ Γ΄ και Eδουάρδου) και τής αδελφής της Μαρίας, της Mατθίλδης, συζύγου του Ιωάννη Β΄ κόμη του Μπλουά. Το 1377 ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας παραχώρησε το Χέλρε στον γιο του Γουλιέλμου Β΄, τον Γουλιέλμο Α΄, αλλά ο τίτλος δεν εξασφαλίστηκε μέχρι το 1379. Μεταξύ άλλων περιοχών, ο Γουλιέλμος Β΄ απέκτησε τα Mονσώ-Μονζουά, Ράντερατ και Λίνιχ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τον Δεκέμβριο του 1362 με τη Μαρία του Χέλρε (π.1328 - Νοέμβριος 1397), κόρη και διάδοχος του Ρέγκιναλντ Β΄ δούκα του Χέλρε. Είχαν τρία παιδιά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δούκες του Γύλιχ Κατηγορία:Οίκος του Γύλιχ
Στάδιο (αθλητικός χώρος)
Στάδιο ονομάζεται ένας χώρος κατάλληλα διασκευασμένος για την τέλεση αγώνων δρόμου και άλλων αγωνισμάτων. Στην αρχαιότητα ήταν ο χώρος όπου γίνονταν οι αγώνες κατά τις μεγάλες γιορτές. Η ονομασία δόθηκε από την ομώνυμη μονάδα μήκους, που ισοδυναμούσε με περίπου 600 πόδια ή 180 μέτρα. Το πρώτο στάδιο είχε και αυτό μήκος 600 πόδια.
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις
Κίτρινη μαγκούστα
Ταξονομία
Η Cynictis penicillata είναι το μόνο είδος του γένους της, αλλά έχουν περιγραφεί δώδεκα υποείδη της κίτρινης μαγκούστας. Σε γενικές γραμμές, η κίτρινη μαγκούστα παρουσιάζει ανοιχτότερα χαρακτηριστικά στην κοιλιά και στο πηγούνι, φουντωτή ουρά, και πλήρη έλλειψη φυλετικού διμορφισμού. Οι νότιες κίτρινες μαγκούστες είναι μεγαλύτερες, έχουν κίτρινο ή κοκκινωπό τρίχωμα, μακρύτερη γούνα, και μακρύτερη ουρά με χαρακτηριστική λευκή άκρη. Τα βόρεια υποείδη έχουν μικρότερο μέγεθος, γκρίζα απόχρωση, γκρίζα ή σκούρη γκρίζα άκρη στην ουρά και κοντύτερο τρίχωμα καταλληλότερο για ζεστότερο κλίμα.
Ισμαήλ Β΄ της Περσίας
Ο Ισμαήλ Β΄,, γεννημένος ως Ισμαήλ Μιρζά, (31 Μαΐου 1537 – 24 Νοεμβρίου 1577) ήταν ο τρίτος σάχης τού Ιράν των Σαφαβιδών από το 1576 έως το 1577. Ήταν ο δεύτερος γιος τού Tαχμάσπ Α΄ από την κύρια σύζυγό του, Σουλτανούμ Μπεγκούμ. Με τις διαταγές τού Ταχμάσπ Α΄, ο Iσμαήλ Β΄ πέρασε είκοσι χρόνια φυλακισμένος στο Κάστρο Καχνταχέχ. είτε για τις επαναλαμβανόμενες συγκρούσεις του με τους ισχυρούς υποτελείς τού βασιλείου, είτε για την αυξανόμενη δημοτικότητά του μεταξύ των φυλών των Κιζιλμπάς, με αποτέλεσμα ο Ταχμάσπ Α΄ να γίνει επιφυλακτικός με την επιρροή τού γιου του.
Κίτρινη μαγκούστα
Συνήθειες
Η κίτρινη μαγκούστα είναι σαρκοφάγο ζώο, τρεφόμενη κυρίως με αρθρόποδα, αλλά και μικρά θηλαστικά, σαύρες, φίδια και αβγά κάθε είδους.
Ισμαήλ Β΄ της Περσίας
Ο Tαχμάσπ Α΄ απεβίωσε το 1576 χωρίς να έχει ορίσει κληρονόμο. Ο Ισμαήλ, με την υποστήριξη της αδελφής του, Παρί Χαν Χανούμ, νίκησε τους αντιπάλους του και σφετερίστηκε το στέμμα. Για να ανακουφιστεί από πιθανούς διεκδικητές, ο Ισμαήλ Β΄ εκκαθάρισε όλα τα άρρενα μέλη της βασιλικής οικογένειας, εκτός από τον αμφιθαλή αδελφό του, Μοχάμαντ Χονταμπάντα και τους τρεις γιους του. Φοβούμενος την επιρροή των Κιζιλμπάς στη διοίκηση και τον στρατό, ο Ισμαήλ Β΄ τους αντικατέστησε με άτομα που εμπιστευόταν. Ο Ισμαήλ Β΄ υποτίμησε τους μελετητές τού Σιιτικού Ισλάμ και αναζήτησε πνευματική καθοδήγηση με τους σουνιτικούς ουλεμάδες τού Ισλάμ. Αυτό ήταν ίσως από κακία για τον πατέρα του, ο οποίος ήταν αφοσιωμένος Σιίτης.
Κίτρινη μαγκούστα
Συνήθειες
Η κίτρινη μαγκούστα είναι κυρίως ημερόβιο ζώο, αν και έχει παρατηρηθεί και νυκτερινή δραστηριότητα. Ζώντας σε αποικίες έως και 20 ατόμων σε μόνιμο υπόγειο συγκρότημα λαγουμιών, η κίτρινη μαγκούστα συχνά συνυπάρχει με εδαφόβιους σκίουρους του Ακρωτηρίου ή σουρικάτα και να συνεργαστεί μαζί τους στη συντήρηση της φωλιάς, δημιουργώντας νέες σήραγγες και λαγούμια για τις διάφορες ανάγκες. Το σύστημα σηράγγων έχει πολλές εισόδους, σε κοντινή απόσταση που η κίτρινη μαγκούστα τα καθιστά αποχωρητήριά της.
Ισμαήλ Β΄ της Περσίας
Προς τους τελευταίους μήνες της βασιλείας του, ο Ισμαήλ Β΄ απέφευγε την Παρί Χαν και ζήτησε τη σύλληψή της, παρά τις προσπάθειές της να τον κάνει βασιλιά. Στις 24 Νοεμβρίου 1577, ο Ισμαήλ Β΄ απεβίωσε απροσδόκητα από άγνωστους λόγους, αλλά η γενική άποψη είναι ότι δηλητηριάστηκε είτε από την Παρί Χαν Χανούμ, είτε από τους ηγέτες των Κιζιλμπάς. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του, ο τυφλός Moχάμαντ Χονταμπάντα. Οι σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούσαν τον Ισμαήλ Β΄ ως έναν παράλογο, διεστραμμένο και ανίκανο ηγεμόνα, που έφερε τη δυναστεία των Σαφαβιδών στο χείλος της κατάρρευσης. Ωστόσο, ορισμένοι σύγχρονοι χρονικογράφοι τον παρουσιάζουν και ως δίκαιο βασιλιά. Οι σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν τις πολιτικές του καταστροφικές και την προσωπικότητά του ασυνήθιστα αδίστακτη, ακόμη και για τα πρότυπα της περιόδου.
Κίτρινη μαγκούστα
Κοινωνική δομή
Η κοινωνική δομή της κίτρινης μαγκούστας είναι ιεραρχική, βασιζόμενη σε ένα κεντρικό αναπαραγωγικό ζεύγος και τους πιο προσφάτους απογόνους του. Υπάρχουν επίσης ανήλικοι, ηλικιωμένοι, ή ενήλικοι συγγενείς του κεντρικού ζεύγους. Οι κατανομές των αρσενικών τείνουν να επικαλύπτονται, ενώ τα θηλυκά από άλλες φωλιές έχουν σχετικά μη επικαλυπτόμενες κατανομές. Κάθε μέρα, το κυρίαρχο αρσενικό σηματοδοτεί τα μέλη της ομάδας του με εκκρίσεις των πρωκτικών του αδένων, και τα όριά του με εκκρίσεις του προσώπου και του πρωκτού, όπως τα ούρα. Το κυρίαρχο αρσενικό τρίβει επίσης την πλάτη του σε υπερυψωμένα αντικείμενα, αφήνοντας πίσω τρίχες, ως οπτική σήμανση της επικράτειάς του. Άλλα μέλη της ομάδας σηματοδοτούν τις φωλιές τους με εκκρίσεις των παρειών. Τα μέλη της αποικίας μπορεί να είναι 20 έως 40.
Ισμαήλ Β΄ της Περσίας
Πρώιμη ζωή
μικρογραφία|245x245εσ| Χάρτης το [[Σιρβάν (περιοχή)|Σιρβάν από τον Γιόχαν-Κρίστοφ-Ματίας Ράινεκ, 1804.]]
Κίτρινη μαγκούστα
Θηρευτές
Θηρευτές της κίτρινης μαγκούστας είναι τα αρπακτικά πτηνά, τα φίδια και τσακάλια. Όταν τρομάζει, η κίτρινη μαγκούστα γρυλίζει και εκκρίνει από τους πρωκτικούς αδένες της. Μπορεί επίσης να ουρλιάξει, να γαβγίσει και να γουργουρίσει, αν και αυτές οι περιπτώσεις αποτελούν εξαιρέσεις, καθώς η κίτρινη μαγκούστα είναι συνήθως ήσυχη και εκφράζει τη διάθεσή της και την κατάστασή της μέσω κινήσεων της ουράς.
Ισμαήλ Β΄ της Περσίας
Φυλάκιση
μικρογραφία| Το [[Κάστρο Qahqaheh|Κάστρο Καχνταχέχ, όπου ο Ισμαήλ ήταν φυλακισμένος για 19 χρόνια.]]
Κίτρινη μαγκούστα
Αναπαραγωγική περίοδος
Η περίοδος του ζευγαρώματος της κίτρινης μαγκούστας είναι μεταξύ Ιουλίου και Σεπτεμβρίου. Το θηλυκό γεννά υπογείως μεταξύ Οκτωβρίου και Δεκεμβρίου, χωρίς υλικά στρωμνής, σε ένα καθαρό θάλαμο του συμπλέγματος λαγουμιών. Συνήθως, δύο μικρά γεννώνται ανά εγκυμοσύνη και απογαλακτίζονται μετά από 10 εβδομάδες ενώ φτάνουν στο μέγεθος των ενηλίκων μετά από 10 μήνες.
Ισμαήλ Β΄ της Περσίας
Οικογενειακή εκκαθάριση
εναλλ.=Ismail II is sitting among his courtiers, hearing petitions.|μικρογραφία| Η αυλή τού Ισμαήλ Β', μία εικονογραφημένη σελίδα από το [[Σαχναμέ|Σαχναμέχ του.]]
Κίτρινη μαγκούστα
Cynictis penicillata και λύσσα
Υπάρχει κάποια ανησυχία για το ρόλο της Cynictis penicillata ως φυσικός φορέας της λύσσας. Τα περισσότερα άγρια ζώα της Αφρικής πεθαίνουν μέσα σε μερικές εβδομάδες από μόλυνση λύσσας, αλλά φαίνεται ότι ορισμένες γενετικές ποικιλίες της κίτρινης μαγκούστας μπορούν να τη φέρουν ασυμπτωματικά, αλλά μολυσματικά, για πολλά χρόνια.
Ισμαήλ Β΄ της Περσίας
Νομισματοκοπία
μικρογραφία| Νόμισμα του Ισμαήλ Β΄, με ημερομηνία 1576.
Κίτρινη μαγκούστα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ερπηστίδες
Ισμαήλ Β΄ της Περσίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σαφαβίδες
Γιούριζεν
μικρογραφία|Ο Ούριζεν απεικονίζεται στον πίνακα του Μπλέικ [[Ο Αρχαίος των Ημερών.]]
Στην μυθολογία του Ουίλιαμ Μπλέικ, ο Ούριζεν είναι η ενσάρκωση του συμβατικού λόγου και του δικαίου. Συνήθως απεικονίζεται ως γενειοφόρος γέρος, ενώ μερικές φορές φέρει εργαλεία αρχιτέκτονα για να δημιουργήσει και να περιορίσει το σύμπαν. Άλλες φορές μπορεί να φέρνει δίχτυα, με τα οποία καταλαμβάνει τους ανθρώπους σε δίκτυα δικαίου και συμβατικής κοινωνίας. Αρχικά, ο Ούριζεν αντιπροσώπευε το μισό από ένα διμερές σύστημα στον οποίο αντιπροσώπευε το λόγο, ενώ ο Λος, ο αντίπαλος του, που αντιπροσώπευε τη φαντασία.
Στην αναμόρφωση του μυθικού συστήματος του Μπλέικ, ο Ούριζεν είναι μια από τις τέσσερις Ζωές που προκύπτουν από τη διαίρεση του πρωταρχικού ανθρώπου, του Άλμπιον. Ο Ούριζεν συνεχίζει να αντιπροσωπεύει την αιτία.
Το θηλυκό ισοδύναμο του Ούριζεν είναι η Αχάνια, που αντιπροσωπεύει την ευχαρίστηση. Στο μύθο του Μπλέικ, ο Ούριζεν συνοδεύεται από πολλές κόρες με τρεις αντιπροσωπευτικές πτυχές του σώματος. Συντάσσεται επίσης με πολλούς γιους, ενώ τέσσερις αντιπροσωπεύουν τα τέσσερα στοιχεία.
Σε πολλά από τα βιβλία του Μπλέικ, ο Ούριζεν εμφανίζεται με τέσσερα βιβλία που αντιπροσωπεύουν τους διάφορους νόμους που θέτει στην ανθρωπότητα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Φανταστικοί χαρακτήρες
Κλεμάν Ζανεκέν
Ο Κλεμάν Ζανεκέν (γαλλικά: Clément Janequin, περ. 1485 - 1558) ήταν επιφανής Γάλλος συνθέτης της εποχής της Γαλλικής Αναγέννησης. Υπήρξε ένας από τους πιο διάσημους συνθέτες πολυφωνικών σανσόν και μαζί με τον Κλωντέν ντε Σερμισί, είχε μεγάλη επιρροή στην ανάπτυξη του παρισινού σανσόν (τραγούδια), ειδικά στον προγραμματικό τύπο. Η ευρεία διάδοση της φήμης του έγινε δυνατή με την ταυτόχρονη ανάπτυξη της τυπογραφίας μουσικών όρων.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κλεμάν Ζανεκέν γεννήθηκε στο Σατελερώ, κοντά στο Πουατιέ, αν και δεν σώζονται έγγραφα που να αποδεικνύουν λεπτομέρειες για τη νεανική ζωή ή την εκπαίδευσή του. Η καριέρα του ήταν εξαιρετικά ασυνήθιστη για την εποχή του, καθώς δεν είχε ποτέ τακτική θέση σε καθεδρικό ναό ή αριστοκρατική αυλή. Αντ 'αυτού κατείχε μια σειρά από δευτερεύουσες θέσεις, συχνά με σημαντικούς πάτρονες. Το 1505 εγκαταστάθηκε στο Μπορντώ, όπου παρέμεινε 25 χρόνια, και εργάστηκε ως επίτροπος Επισκόπου. Διατήρησε αυτή τη θέση μέχρι το 1523, οπότε πήρε θέση στην Επισκοπή του Μπορντώ. Εκείνη την εποχή έγινε κληρικός, αν και η θέση δεν ήταν ιδιαίτερα επικερδής και πάντα διαμαρτύρονταν για τους οικονομικούς του πόρους που ήταν περιορισμένοι.
Το 1528 έγινε γνωστός με τις πρώτες εκδόσεις του εκδότη Πιέρ Αταινιάν στο Παρίσι που του αφιέρωσε έναν ολόκληρο τόμο με πέντε τραγούδια του, σημείο μιας ήδη σταθερής φήμης. Μια ενετική έκδοση που δημοσιεύθηκε το 1520 δείχνει ότι η φήμη του είχε ήδη περάσει τις Άλπεις.
Μετά το 1530, ο Ζανεκέν κατείχε διαδοχικές θέσεις στο Ανζού. Το 1534 ανέλαβε τη σχολή ψαλτών του καθεδρικού ναού της Ανζέ. Το 1548 εγγράφηκε ως φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού.
Από το 1549 έζησε στο Παρίσι. Το 1555 έγινε δεκτός ως τακτικός ψάλτης στο βασιλικό παρεκκλήσι του Ερρίκου Β'. Το 1558 ονομάστηκε Τακτικός συνθέτης του βασιλιά αλλά οι αποδοχές του εξακολουθούσαν να είναι πενιχρές.
Στη διαθήκη του που συνέταξε στις 18 Ιανουαρίου του 1558, άφησε τη μικρή περιουσία του για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Πέθανε λίγο αργότερα τον ίδιο χρόνο στο Παρίσι σε ηλικία 73 ετών.
Έργο
Λίγοι συνθέτες της Αναγέννησης ήταν πιο δημοφιλείς στη ζωή τους από τον Ζανεκέν. Τα σανσόν του ήταν δημοφιλή και τραγουδήθηκαν ευρέως. Ο Παρισινός εκδότης μουσικών έργων Πιέρ Αταινιάν εκτύπωσε συνολικά πέντε τόμους με τις συνθέσεις του. Το τραγούδι του La Guerre (Ο Πόλεμος) γράφτηκε μετά τη μάχη του Μαρινιάνο (1515) και μεταφέρει τους ήχους και τη δραστηριότητα της μάχης. Είναι ένα διαχρονικό αγαπημένο τραγούδι ακόμη και στη σημερινή εποχή. Πολλά άλλα τραγούδια του (όπως το Or sus vous dormez) κυκλοφόρησαν από το 1510. Το 1530 μετά την Ειρήνη του Καμπραί πανηγύρισε την επιστροφή των παιδιών του βασιλιά Φραγκίσκου Α' από την αιχμαλωσία με το τραγούδι Chantons, sonnons trompettes (Τραγουδήστε, ας σημάνουν οι τρομπέτες).
Ο Κλεμάν Ζανεκέν έγραψε πολύ λίγη λειτουργική μουσική: του αποδίδονται μόνο δύο λειτουργίες για 4 φωνές (La Bataille και L'Aveuglé Dieu) και ένα μοτέτο. Ψαλμοί και θρησκευτικοί ύμνοι αποτελούν το λιγότερο γνωστό μέρος της δημιουργίας του, αν και μπορεί να έχουν χαθεί περισσότερα έργα του.
Η πιο αντιπροσωπευτική πλευρά των συνθέσεών του περιλαμβάνει 250 κοσμικά σανσόν για 3 ή 4 φωνές στις συλλογές: Τραγούδια (1528), Είκοσι Τέσσερα Τραγούδια (1533), Πολεμικά Τραγούδια (1537), Όγδοο Βιβλίο Ασμάτων (1540), Πρώτο Βιβλίο περί της δυσκολίας των ασμάτων, Πέμπτο Βιβλίο της συλλογής (1551), Πρώτο και Δεύτερο Βιβλίο μουσικών επινοήσεων (1555) και το Le Verger de musique (1559).
Τα προγραμματικά τραγούδια του χάρισαν πανευρωπαϊκή φήμη και ήταν μεγάλα κομμάτια που συνήθως μιμούνταν έξυπνα φυσικούς ή τεχνητούς ήχους. Το Le chant des oiseaux (Το Τραγούδι των πουλιών) μιμείται κελαιδίσματα πουλιών, το La chasse (Το κυνήγι) τους ήχους του κυνηγιού, το Les Cris de Paris (Οι φωνές του Παρισιού) με ήχους της καθημερινής ζωής και το La Guerre (Ο Πόλεμος), ίσως το πιο διάσημο, μιμείται τους ήχους της μάχης, ήχους των σαλπισμάτων, του πυροβολικού και των κραυγών των τραυματιών. Τα στοιχεία αυτά επικράτησαν στη μουσική του 16ου αιώνα και μεταφέρθηκαν στην εποχή του Μπαρόκ. Πράγματι, η «μουσική μάχης» έγινε αργότερα κοινό θέμα, αλλά πρωτοεμφανίστηκε με τον Ζανεκέν.
Εκτός από τα σανσόν προγραμματικής μουσικής για τα οποία είναι πιο διάσημος, έγραψε επίσης σύντομες και εκλεπτυσμένες συνθέσεις με κείμενα από μερικούς από τους εξέχοντες ποιητές της εποχής, όπως του Κλεμάν Μαρό και του Ζαν-Αντουάν ντε Μπαΐφ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες της Αναγέννησης
Σάουθ Γουόλς
Το Σάουθ Γουόλς, (αγγλικά: South Walls) είναι νησί του Ηνωμένου Βασιλείου και συγκεκριμένα νησί του νησιωτικού συμπλέγματος των Ορκάδων. Έχει έκταση 11 τ.χλμ. και βρίσκεται νοτιοανατολικά της νήσου Χόι με την οποία συνδέεται οδικώς.
Κατηγορία:Ορκάδες
Κατάλογος αντικειμένων NGC (6000-6999)
Παραπομπές
*6
Αντιτορπιλικό Βασίλισσα Όλγα (D-15)
Το αντιτορπιλικό Βασίλισσα Όλγα (D-15) ήταν ένα από τα ενδοξότερα πλοία του Βασιλικού Πολεμικού Ναυτικού και ακόμη το πιο επιτυχημένο ελληνικό πολεμικό πλοίο κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, μέχρι και την απώλειά του το 1943. Κατασκευάσθηκε στα αγγλικά ναυπηγεία Yarrow & Co Ltd της Γλασκώβης μεταξύ 1936-38, αλλά εξοπλίστηκε με γερμανικά πυροβόλα. Το όνομά του προέρχεται από τη Βασίλισσα Όλγα της Ελλάδας. Μαζί με το ιδίου τύπου πλοίο Βασιλεύς Γεώργιος ήταν τα πλέον σύγχρονα και αξιόμαχα πολεμικά πλοία της Ελλάδας κατά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Από την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου τον Οκτώβριο του 1940 μέχρι και τη Γερμανική εισβολή τον Απρίλιο του 1941 το Βασίλισσα Όλγα, με κυβερνήτη τον Πλοίαρχο Αλφρέδο Λεοντόπουλο, έλαβε μέρος σε συνοδείες νηοπομπών, καθώς και στην πρώτη και τρίτη (14-15 Νοεμβρίου 1940, 4-5 Ιανουαρίου 1941) επιδρομή στο Στενό του Οτράντο. Μετά την κατάληψη της Ελλάδας διέφυγε στη Μέση Ανατολή, όπου ανέλαβε καθήκοντα συνοδείας βρετανικών νηοπομπών. Με νέο κυβερνήτη τον Πλοίαρχο Ιωάννη Βλαχόπουλο, μεταξύ Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου του 1941 μεταστάθμευσε στην Καλκούτα, όπου πραγματοποίησε μετασκευή, ενισχύοντας τον οπλισμό του. Επανήλθε στη Μεσόγειο τον Φεβρουάριο του 1942, πήρε μέρος στις επιχειρήσεις του Τομπρούκ, ενταγμένο σε βρετανική μοίρα, όπου είχε ιδιαίτερα αξιόλογη δράση. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους ανέλαβε κυβερνήτης του ο Πλωτάρχης Γεώργιος Μπλέσσας.
Στις 15 Δεκεμβρίου 1942 νότια της Μάλτας, σε συνεργασία με βρετανικό αντιτορπιλικό, ανάγκασε το ιταλικό υποβρύχιο Uarsciek να παραδοθεί. Τη νύχτα της 18ης/19ης Ιανουαρίου 1943 με δύο ομοβροντίες έπληξε καίρια το εξοπλισμένο αλιευτικό του Ιταλικού Στόλου Stromboli, που βυθίστηκε φλεγόμενο. Μεταξύ Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου μετέβη, μαζί με άλλα δύο πλοία, στο Άντεν όπου παρέλαβε μια μεγάλη νηοπομπή με προορισμό τη Νέα Γουινέα. Επέστρεψε στη Μεσόγειο και συμμετείχε σε νέες νηοπομπές. Σε συνεργασία με το βρετανικό αντιτορπιλικό HMS Jervis επιτέθηκε σε ιταλική νηοπομπή, βυθίζοντας το τορπιλοβόλο Castore. Τον Ιούνιο και Αύγουστο του 1943 έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις κατάληψης της Παντελλερία και της απόβασης στη Σικελία.
Μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας επέστρεψε στο Αιγαίο, όπου στις 18 Σεπτεμβρίου 1943 και σε περιπολία με δύο βρετανικά αντιτορπιλικά, επιτέθηκε σε γερμανική νηοπομπή, κοντά στην Αστυπάλαια, με αποτέλεσμα τη βύθιση των φορτηγών πλοίων Paula και Ρluto. Στην τελευταία του περιπολία κατέπλευσε το πρωί της 26 Σεπτεμβρίου στο μεγαλύτερο φυσικό λιμάνι (μετά τη Σούδα) της Ελλάδας στο Λακκί της Λέρου. Λίγη ώρα μετά δέχτηκε γερμανική αεροπορική επιδρομή και βυθίστηκε, με θύματα τον κυβερνήτη και 69 μέλη του πληρώματος .Γενικότερα βοήθησε στην εισβολή της Σικελίας, της Ηπειρωτικής Ιταλίας και των Δωδεκανήσων.
Σχεδίαση και κατασκευή
Το τέλος της Μικρασιατικής Εκστρατείας βρήκε το Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό κυρίαρχο στο Αιγαίο, αλλά με πλοία παρωχημένης τεχνολογίας και μεγάλης ηλικίας. Οι προσπάθειες εξοπλισμού του Στόλου την περίοδο του Μεσοπολέμου καθυστερούσαν λόγω των συνεχών ανακατατάξεων στην πολιτική σκηνή της χώρας, τη διάσταση απόψεων σχετικά με την ακολουθητέα ναυτική πολιτική και τις περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες του ελληνικού κράτους. Σε αντίθεση με την πλειοψηφία της ηγεσίας του Ναυτικού, που θεωρούσε τα βαρέα πλοία σημαντικό παράγοντα ναυτικής ισχύος, ο Ελευθέριος Βενιζέλος έδωσε προτεραιότητα στη ναυπήγηση ελαφρών πλοίων. To 1929 ξεκίνησε το πρόγραμμα και το 1931 κυρώθηκε ο σχετικός νόμος που προέβλεπε ότι μέσα στην επόμενη δεκαετία το Ναυτικό θα έπρεπε να ενισχυθεί με την απόκτηση ενός εύδρομου, οκτώ υποβρυχίων και δώδεκα αντιτορπιλικών. Στο πλαίσιο αυτό το Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο (ΑΝΣ) αποφάσισε την απ΄ ευθείας ανάθεση της παραγγελίας για την απόκτηση των νέων αντιτορπιλικών σε ένα βρετανικό ναυπηγείο που είχε αναλάβει τη ναυπήγηση ενός νέου, σύγχρονου τύπου αντιτορπιλικού το οποίο είχε σχεδιαστεί για το Βρετανικό Ναυαρχείο. Έπειτα από σκληρές και μακρές διαπραγματεύσεις, τον Ιανουάριο του 1937 ανατέθηκε η παραγγελία στα ναυπηγεία Yarrow της Γλασκώβης για δύο αντιτορπιλικά, το Βασιλεύς Γεώργιος (D-14) και το Βασίλισσα Όλγα (D-15).
Η τρόπιδα του Βασίλισσα Όλγα τοποθετήθηκε στις αρχές Φεβρουαρίου 1937, ενώ η καθέλκυσή του έγινε στις 2 Ιουνίου 1938. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους, με το Βασιλικό Διάταγμα της 25ης Αυγούστου 1938 έλαβε επίσημα την ονομασία και τον χαρακτηρισμό D-15. Τον Οκτώβριο τοποθετήθηκε κυβερνήτης ο Αντιπλοίαρχος Μ. Ζαροκώστας και μαζί με το Ύπαρχο, τον Πρώτο Μηχανικό και μερικούς υπαξιωματικούς, μηχανικούς και ηλεκτρολόγους ξεκίνησαν το Νοέμβριο για τη Γλασκώβη. Το υπόλοιπο πλήρωμα έφτασε στη Γλασκώβη στο τέλος του Ιανουαρίου 1939.
Στις 4 Φεβρουαρίου 1939 έγιναν οι πρώτες δοκιμές του Βασίλισσα Όλγα, κατά τις οποίες έπλευσε με τη μέγιστη ακίνδυνη ταχύτητα των 34 κόμβων, μέγεθος αξιοσημείωτο για τα δεδομένα της εποχής. Η επίσημη ένταξή του στο Βασιλικό Ναυτικό έγινε στις 5 Φεβρουαρίου 1939 και η ύψωση της ελληνικής σημαίας έγινε στις 11 Φεβρουαρίου. Μετά το τέλος της εκπαίδευσης και των δοκιμών το πλοίο κατέπλευσε μέσω Γιβραλτάρ, Αλγερίας και Αργοστολίου στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας την 1η Μαρτίου, όπου το υποδέχθηκε η πολιτική ηγεσία και ο βασιλεύς Γεώργιος Β΄.
Οπλισμός
Για λόγους οικονομίας αποφασίστηκε ο οπλισμός του Βασίλισσα Όλγα να αγοραστεί από τη Ναζιστική Γερμανία, που δεχόταν να μην πληρωθεί με συνάλλαγμα αλλά με ελληνικά καπνά. Τη λύση αυτή δέχτηκαν και οι Βρετανοί. Έτσι, το Βασίλισσα Όλγα εξοπλίστηκε με 4 πυροβόλα Rheinmetall των 127 mm τα οποία είχαν σχεδιαστεί να βάλουν μόνο κατά στόχων επιφανείας, γεγονός που ήταν μειονέκτημα, καθώς δεν είχε εκτιμηθεί σωστά ο ρόλος της αεροπορικής δύναμης στο επερχόμενο πόλεμο. Για την αντιαεροπορική προστασία του πλοίου τοποθετήθηκαν 4 ταχυβόλα Rheinmetall των 37 mm με βεληνεκές 2.800 μέτρα. Εξαιτίας ίσως της κακής τοποθέτησής τους, κατά τη βολή δημιουργούνταν κραδασμοί στο δάπεδο με αποτέλεσμα τη δυσκολία σκόπευσης. Επίσης υπήρχαν 2 τετραπλοί τορπιλοσωλήνες 533 mm βρετανικής κατασκευής, 2 εκτοξευτές βομβών βάθους (βομβοβόλα) και 2 αφετήρες (σιδηροτροχιές) για τη ρίψη βομβών.
Σε σχέση με τα όμοιά του αντιτορπιλικά που υπηρετούσαν στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό, από το Βασίλισσα Όλγα έλειπαν οι συσκευές ASDIC και RDF. Η ASDIC τοποθετούνταν στα ύφαλα του πλοίου και εκπέμποντας και λαμβάνοντας ηχητικά κύματα μπορούσε να μετρήσει την απόσταση από τα εχθρικά υποβρύχια. Η RDF, η οποία ήταν η πρώτη μορφή ραντάρ, τοποθετούνταν στον ιστό του πλοίου και εκπέμποντας και λαμβάνοντας ραδιοκύματα μπορούσε να μετρηθεί η απόσταση και η διόπτευση του εντοπισθέντος εχθρικού πλοίου. Σε συνδυασμό με την ανεπαρκή αντιαεροπορική άμυνα, η έλλειψη αυτών των συσκευών θα αποτελέσουν τα σοβαρότερα μειονεκτήματα του ελληνικού αντιτορπιλικού κατά την περίοδο 1940-41.
Χαρακτηριστικά
Ήταν πλοίο γερής κατασκευής με αναμφισβήτητες ναυτικές αρετές. Αξιοσημείωτη δυνατότητα για την εποχή ήταν ότι μπορούσε να επιτυγχάνει υψηλή μέγιστη ταχύτητα και να τη διατηρεί για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς υπερφόρτωση των λεβήτων και των στροβίλων του. Επιπρόσθετα ήταν ιδιαίτερα οικονομικό στην κίνηση και τη συντήρηση.
Δράση κατά τον πόλεμο 1940-41
thumb|300px|αριστερά|Το Βασιλεύς Γεώργιος, αδελφό πλοίο του Βασίλισσα Όλγα
Ο Ακήρυχτος πόλεμος
Στις 24 Απριλίου 1939 κυβερνήτης του Βασίλισσα Όλγα ανέλαβε ο Αντιπλοίαρχος Π. Κώνστας. Νέος κυβερνήτης του πλοίου ανέλαβε στις 30 Μαΐου ο Αντιπλοίαρχος Ε. Κορτέσης, με τον οποίο εκτέλεσε τα τελευταία καλοκαιρινά γυμνάσια πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τη διάρκεια των γυμνασίων ανέλαβε, στις 24 Αυγούστου, κυβερνήτης ο Πλοίαρχος Αλφρέδος Λεοντόπουλος, ο οποίος διατήρησε τη θέση αυτή για 21 μήνες και 3 εβδομάδες, διάστημα θητείας που είναι το μεγαλύτερο ανάμεσα στους 7 αξιωματικούς που κυβέρνησαν το αντιτορπιλικό.
Με την έναρξη του νέου έτους το Βασίλισσα Όλγα έλαβε μέρος σε ασκήσεις 40 ημερών στον Σαρωνικό. Στις 20 Φεβρουαρίου έλαβε μέρος σε ασκήσεις, διάρκειας επτά εβδομάδων, στο κεντρικό και βόρειο Αιγαίο, οπού με ιδιαίτερα κακό καιρό αναδείχθηκαν οι αδυναμίες αλλά και τα πλεονεκτήματα του πλοίου. Με το πέρας των ασκήσεων υπεβλήθη στον ετήσιο δεξαμενισμό για καθαρισμό και συντήρηση καθ΄ όλη τη διάρκεια του Μαΐου.
Με την κήρυξη πολέμου της Ιταλίας κατά της Βρετανίας τον Ιούνιο του 1940, άρχισε ο ναυτικός αγώνας μεταξύ αυτών των χωρών στη Μεσόγειο. Ταυτόχρονα ξεκίνησε και ο λεγόμενος ακήρυχτος πόλεμος μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας, ο οποίος διήρκεσε μέχρι την 28η Οκτωβρίου 1940. Για το Βασίλισσα Όλγα το πρώτο επεισόδιο αυτού του πολέμου έγινε το πρωί της 30ής Ιουλίου. Αγκυροβολημένο μαζί με το Βασιλεύς Γεώργιος στη Ναύπακτο, δέχτηκε βομβαρδισμό από ιταλικό αεροπλάνο, το οποίο έριξε 4 βόμβες χωρίς όμως επιτυχία.
Μετά τη βύθιση του εύδρομου Έλλη από επίθεση ιταλικού υποβρυχίου, το Βασίλισσα Όλγα μαζί με το Βασιλεύς Γεώργιος ανέλαβαν τη συνοδεία νηοπομπής, η οποία έχει ως αποστολή να μεταφέρει τους προσκυνητές της Τήνου. Καθώς τα δύο πλοία έπλεαν προς την Τήνο, το πρωί της 16ης Αυγούστου, δέχτηκαν επίθεση κοντά στη Γυάρο από δύο αεροσκάφη (πιθανόν ιταλικά). Τα δύο αντιτορπιλικά αμέσως αύξησαν ταχύτητα στους 30 κόμβους και με ελιγμούς απέφυγαν τις βόμβες των αεροσκαφών. Χωρίς άλλα απρόοπτα τα δύο πλοία έφτασαν στη Τήνο, απ' όπου συνόδευσαν τα μεταφορικά πλοία στα οποία είχαν επιβιβαστεί οι προσκυνητές και το πλήρωμα του Έλλη.
Ελληνοϊταλικός πόλεμος
Η έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου πόλεμου βρήκε το Βασιλικό Ναυτικό με μόνο δύο σύγχρονα αντιτορπιλικά (τα Βασίλισσα Όλγα και Βασιλεύς Γεώργιος), κάποιες παλιές μονάδες επιφανείας και έξι παρωχημένα υποβρύχια. Απέναντι στο ισχυρό Ιταλικό ναυτικό, οι Έλληνες υπαξιωματικοί και ναύτες του Στόλου, για να υποσκελίσουν τη διαφορά, αντέταξαν την επαγρύπνηση και των επαγγελματισμό τους.
Η πρώτη πολεμική αποστολή του Βασίλισσα Όλγα πραγματοποιήθηκε τη νύχτα 29/30 Οκτωβρίου, όταν συνόδευσε δύο ναρκοθέτιδες, που είχαν αναλάβει ως αποστολή την πόντιση ναρκών και τη δημιουργία αμυντικών ναρκοπεδίων στο στενό Αίγινας-Μεθάνων. Επόμενη αποστολή ήταν η συμμετοχή στην προστασία μιας μεγάλης, για τα ελληνικά δεδομένα, νηοπομπής, η οποία απέπλευσε από τον Πειραιά στις 4 Νοεμβρίου με προορισμό τη Θεσσαλονίκη, την Καβάλα και την Αλεξανδρούπολη. Τα 14 εμπορικά πλοία που επιστρατεύτηκαν για τη μεταφορά του 1ου και 20ού Συνταγμάτων Πεζικού, σχημάτισαν τη μοναδική νηοπομπή στον πόλεμου για την προστασία της οποίας χρησιμοποιήθηκαν όλα τα αντιτορπιλικά, δηλαδή τα δύο κλάσης Βασίλισσα Όλγα και τα 4 κλάσης Ύδρα. Κατά τη διέλευση της νηοπομπής από τον Εύριπο έκαναν την εμφάνισή τους δύο ιταλικά βομβαρδιστικά που έριξαν 10 περίπου βόμβες, χωρίς όμως επιτυχία. Η ελληνική ηγεσία ανησύχησε από το γεγονός αυτό και λαμβάνοντας υπόψιν ότι πλέον οι Ιταλοί γνώριζαν την κίνηση των ελληνικών πλοίων, διέταξε τη νηοπομπή να συντομεύσει τη διάρκεια του πλου και να καταπλεύσει στον Βόλο, εκτός από 4 πλοία που θα συνέχιζαν την πορεία προς τη Θεσσαλονίκη. Τελικά ο κατάπλους στον Βόλο και στη Θεσσαλονίκη, καθώς και η αποβίβαση των στρατευμάτων, έγιναν χωρίς άλλα δυσάρεστα.
μικρογραφία| Θυρεός του ιστορικού αντιτορπιλικού Βασίλισσα Όλγα. Από το Ναυτικό Μουσείο Χανίων.
Στις 12 Νοεμβρίου, το Βασίλισσα Όλγα μαζί με το αντιτορπιλικό Ψαρά ανέλαβαν τη συνοδεία μιας νηοπομπής τεσσάρων μεταγωγικών, που μετέφεραν έναν Όρχο Πυροβολικού από τον Πειραιά στη Θεσσαλονίκη. Έξω από την περιοχή του νότιου Ευβοϊκού τα δύο αντιτορπιλικά έλαβαν σήμα από τον Α.Σ. (Αρχηγό Στόλου) με εντολή να επαναπλεύσουν το ταχύτερο δυνατό στον Ναύσταθμο, ώστε να λάβουν μέρος στην επιθετική περιπολία στο στενό του Οτράντο. Η ουσιαστικά άσκοπη αυτή επιχείρηση, που επιβλήθηκε από τον Αρχιστράτηγο Παπάγο και από την πολιτική ηγεσία της χώρας, σχεδιάστηκε από το Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο με σκοπό την καταστροφή των διαπλέοντων το στενό του Οτράντο εχθρικών πολεμικών και εμπορικών πλοίων. Με τη συμμετοχή του Βασίλισσα Όλγα εκτελέστηκε τη νύχτα της 14/15 Νοεμβρίου η περιπολία χωρίς κανένα αποτέλεσμα, εκθέτοντας τα πολεμικά πλοία σε άσκοπο κίνδυνο.
μικρογραφία|Χάρτης του Στενού του Οτράντο
Στις 29 Νοεμβρίου το Βασίλισσα Όλγα συμμετείχε και πάλι σε μια νηοπομπή, η οποία ξεκίνησε από τον Πειραιά με προορισμό τη Χίο και τη Λέσβο για να παραλάβει έφεδρους, επιταγμένα οχήματα και ημιόνους. Δέκα μίλια δυτικά της νησίδας Καλόγηρος η νηοπομπή δέχτηκε τορπιλική επίθεση από εχθρικό υποβρύχιο που βρισκόταν σε κατάδυση. Οι δύο τορπίλες που έβαλε δεν βρήκαν στόχο, ενώ το ίδιο ανεπιτυχής ήταν και η εκδηλωθείσα αντεπίθεση εναντίον του υποβρυχίου από τα ελληνικά πλοία με ρίψη βομβών βυθού. Μετά από λίγες μέρες ένα επίσημο ιταλικό ανακοινωθέν έκανε γνωστό ότι το υποβρύχιο αυτό ήταν το Delfino, το οποίο είχε βυθίσει το καταδρομικό Έλλη στις 15 Αυγούστου 1940. Χωρίς άλλα απρόοπτα η νηοπομπή έφτασε στη Χίο και τη Λέσβο και επέστρεψε, το απόγευμα της 1ης Δεκεμβρίου, στον Πειραιά. Το πρωί της 5ης Δεκεμβρίου και ενώ το Βασίλισσα Όλγα συνόδευε μια άλλη νηοπομπή συγκρούστηκε, λόγω κακής ορατότητας, με το φορτηγό ''Φ. Νομικού''. Το αντιτορπιλικό αναγκάστηκε να επιστρέψει στον Πειραιά, όπου επισκευάστηκε μέσα σε 4 μέρες.
Οι επιδρομές στο Στενό του Οντράντο
Ετοιμοπόλεμο το Βασίλισσα Όλγα απέπλευσε στις 25 Δεκεμβρίου από τον Ναύσταθμο Σαλαμίνας, με αποστολή τη συνοδεία νηοπομπής προς Θεσσαλονίκη. Ενώ το μεσημέρι της 27ης Δεκεμβρίου βρισκόταν στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης έλαβε επείγον σήμα του Γ.Ε. Ν. για άμεση επιστροφή στο Ναύσταθμο, ώστε να συμμετάσχει με άλλα αντιτορπιλικά σε μια ακόμα επιθετική περιπολία στο Στενό του Οτράντο. Όμως η περιπολία αυτή, που σχεδιάστηκε να γίνει τη νύχτα 29ης/30ής Δεκεμβρίου, ματαιώθηκε λόγω σφοδρής κακοκαιρίας που ξέσπασε στη νότια Αδριατική. Κατά την ίδια περίοδο ο Βρετανός ναύαρχος της Μεσογείου ζήτησε την παραχώρηση τεσσάρων ελληνικών αντιτορπιλικών για τη συνοδεία αγγλικής νηοπομπής που έπλεε προς τον Πειραιά. Πράγματι, το Βασίλισσα Όλγα μαζί με τρία άλλα αντιτορπιλικά συναντήθηκαν 20 μίλια βόρεια του Ηρακλείου με την αγγλική νηοπομπή με κωδικό ΑΝ (Αegean North) 11, η οποία αποτελείτο από 4 ελληνικά και 3 αγγλικά φορτηγά πλοία. Το μεσημέρι της 30ής Δεκεμβρίου η νηοπομπή κατέπλευσε ομαλά στον Πειραιά. Την επόμενη μέρα το Βασίλισσα Όλγα απέπλευσε συνοδεύοντας νέα νηοπομπή με προορισμό τη Χίο και τη Λέσβο. Κοντά στο Κάβο- Ντόρο, στη νησίδα Μαντήλι, οι οπτήρες και οι αξιωματικοί του Βασίλισσα Όλγα εντόπισαν τα ίχνη δύο τορπιλών, των οποίων οι τροχιές πιθανόν διασταυρώνονταν την πορεία του πλοίου. Αμέσως ο κυβερνήτης του αντιτορπιλικού έδωσε εντολή "πηδάλιο όλο δεξιά" με αποτέλεσμα οι τορπίλες να περάσουν 20-50 μέτρα από το Βασίλισσα Όλγα. Στη συνέχεια το αντιτορπιλικό έριξε 5 βόμβες βυθού, χωρίς όμως κάποιο αποτέλεσμα.
Αμέσως μετά την επιστροφή από το Οτράντο το Βασίλισσα Όλγα διετάχθη και απέπλευσε το μεσημέρι της 7ης Ιανουαρίου, μαζί με 4 ελληνικά αντιτορπιλικά, προς συνοδεία της βρετανικής νηοπομπής ΑS (Aegean South) 10 με προορισμό το Πορτ Σάιντ. Τα μεσάνυχτα 8/9 Ιανουαρίου και ενώ η νηοπομπή περνούσε το στενό Κάσου- Κρήτης, έγιναν αισθητές από μερικά πλοία τρεις υποβρύχιες εκρήξεις. Η έρευνα που που έγινε στη γύρω περιοχή δεν εντόπισε εχθρικά πλοία ή υποβρύχια και η νηοπομπή συνέχισε την πορεία της προς το Πορτ Σάιντ, όπου και κατέπλευσε χωρίς άλλα προβλήματα το πρωί της 11ης Ιανουαρίου. Η υποδοχή της οποίας τυγχάνουν στην Αίγυπτο τα ελληνικά πλοία από Έλληνες ομογενείς, αλλά και από Βρετανούς και Αιγύπτιους, ήταν ενθουσιώδης, με εκδηλώσεις θαυμασμού για τον επικό αγώνα των Ελλήνων. Η επιστροφή των ελληνικών πολεμικών πλοίων από την Αίγυπτο στην Ελλάδα έγινε με τη συμμετοχή στη συνοδεία της βρετανικής νηοπομπής AN 12, η οποία αποτελείτο από 22 εμπορικά πλοία. Την 18η Ιανουαρίου η νηοπομπή κατέπλευσε στον Πειραιά, με το Βασίλισσα Όλγα να μπαίνει τελευταίο στο λιμάνι.
Η μεταφορά του ελληνικού χρυσού
Το πρώτο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου το Βασίλισσα Όλγα παρέμεινε στον Ναύσταθμο όπου έγινε καθαρισμός λεβήτων και μια σειρά από άλλες επισκευές. Στις 12 Φεβρουαρίου το αντιτορπιλικό ανέλαβε την αποστολή συνοδείας μιας νηοπομπής τεσσάρων εμπορικών πλοίων προς τη Χίο και τη Λέσβο, από όπου παρέλαβε εφέδρους και εφόδια και επέστρεψε στις 14 του ίδιου μήνα στον Πειραιά. Εν όψει της Γερμανικής επίθεσης στην Ελλάδα, η κυβέρνηση αποφάσισε να μεταφερθούν στην Κρήτη τα αποθέματα χρυσού και συναλλάγματος της Τράπεζας της Ελλάδος, αποστολή που ανέλαβαν το Βασίλισσα Όλγα με το Βασιλεύς Γεώργιος. Η μεταφορά ξεκίνησε την 3η Μαρτίου και τα δύο πλοία έφτασαν στη Σούδα την 4η Μαρτίου, ξεφόρτωσαν τα κιβώτια με το πολύτιμο περιεχόμενο και επέστρεψαν την ίδια μέρα στον Πειραιά.
Ο Μάρτιος του 1941 ήταν μήνας με έντονη δραστηριότητα για τα ελληνικά αντιτορπιλικά, καθώς η συμφωνία της ελληνικής με τη βρετανική κυβέρνηση για την παροχή βοήθειας στην Ελλάδα, με τη μεταφορά από την Αίγυπτο προς τον Πειραιά βρετανικών στρατευμάτων, είχε τεθεί σε εφαρμογή. Στις 16 Μαρτίου το Βασίλισσα Όλγα συνόδευσε μέχρι το Μούδρο το επιβατηγό Αλμπέρτα, το οποίο μετέφερε έναν ελληνικό λόχο πεζικού για την ενίσχυση της άμυνας του νησιού. Μετά την αποβίβαση του λόχου τα δύο πλοία κατέπλευσαν την 17 Μαρτίου στην Αλεξανδρούπολη. Την 22α Μαρτίου το Βασίλισσα Όλγα απέπλευσε από τον Πειραιά συνοδεύοντας το επιβατηγό Φριντων, που μετέφερε 600 τραυματίες στην Κρήτη για αποθεραπεία. Μετά από διαδρομή χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα τα δύο πλοία επέστρεψαν την επόμενη μέρα στο Πειραιά.