cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Perfect Strangers Live
Κομμάτια της συλλογής
2. Nobody's Home ''(Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 4:24
3. Strange Kind of Woman ''(Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) -8:18
4. A Gypsy's Kiss ''(Blackmore, Gillan, Glover) - 5:58
5. Perfect Strangers ''(Blackmore, Gillan, Glover) - 6:10
6. Under the Gun ''(Blackmore, Gillan, Glover) - 5:58
7. Knockin' at your Back Door ''(Blackmore, Gillan, Glover) - 8:13
8. Lazy ''(Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:46
CD 2
9. Child in Time ''(Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 12:57
10. Difficult to Cure ''(Beethoven) - 4:31
11. Jon Lord Keyboard Solo (Lord) - 6:02
12. Space Truckin'  ''(Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 15:06
14. Speed King ''(Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:11
15. Smoke on the Water ''(Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 12:34
Μουσικοί
Στο Perfect Strangers Live συμμετείχαν η πρώτη και η δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη τους ήταν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 2013
Μοχάμεντ Μο Φάρα
Ο Σερ Μοχάμεντ "Μο" Φάρα, ΔΒΑ (Mohamed Muktar Jama "Mo" Farah, γεννήθηκε 23 Μαρτίου 1983) είναι Βρετανός δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Έχοντας κατακτήσει τέσσερα χρυσά ολυμπιακά μετάλλια και έξι σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους δρομείς αυτών των αποστάσεων όλων των εποχών.
Βιογραφία
Γεννημένος στη Σομαλία ως Χουσεΐν Αμπντί Καχίν μεταφέρθηκε από το Τζιμπουτί στο Λονδίνο με το όνομα ενός άλλου παιδιού, του Μοχάμεντ Φάρα, σε ηλικία εννέα ετών, όπου αναγκάστηκε σε παιδική εργασία. Υιοθέτησε το όνομα ως δικό του στη συνέχεια, και έγινε Βρετανός πολίτης. Σε ηλικία περίπου 12 ετών άρχισε να πηγαίνει στο σχολείο. Το 2001 κέρδισε τον ευρωπαϊκό τίτλο στα 5.000 μέτρα εφήβων εκείνη τη χρονιά. Μετά την προπόνηση στην Κένυα και την Αιθιοπία που ξεκίνησε το 2008 κέρδισε ευρωπαϊκούς τίτλους το 2010 στα 5.000 μέτρα και στα 10.000 μέτρα.
Ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής στον ανοικτό στίβο στα 5.000 μέτρα (2011, 2013, 2015) και παγκόσμιος πρωταθλητής στα 10.000 μ. (2013, 2015, 2017). Επίσης αναδείχθηκε τέσσερις φορές χρυσός Ολυμπιονίκης, δύο φορές στα 5.000 μ. (2012, 2016) και δύο φορές στα 10.000 μ. (2012, 2016). Τέλος αναδείχθηκε πέντε φορές πρωταθλητής Ευρώπης στον κλειστό στίβο. Το 2011 εκλέχθηκε Ευρωπαίος αθλητής της χρονιάς, διάκριση που ξανακέρδισε το 2012 και το 2016. Έγινε ο πρώτος Βρετανός αθλητής που κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια στο ίδιο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Το 2021 απέτυχε στην προσπάθειά του να αγωνιστεί και σε τρίτη Ολυμπιάδα αδυνατώντας να περάσει το όριο πρόκρισης στα 10.000 μέτρα. Πλέον αγωνίζεται κυρίως στον ημιμαραθώνιο και μαραθώνιο.
Προσωπικά ρεκόρ (κλειστός στίβος)
Η επίδοση του Μοχάμεντ Μο Φάρα στα 3.000μ. αποτελεί ρεκόρ Μ. Βρετανίας, ενώ η επίδοση του στα 5.000μ. Ευρωπαϊκό ρεκόρ. Επιπλέον, η επίδοση του στα δύο μίλια αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ.
Προσωπικά ρεκόρ (Δρόμος)
Η επίδοση του Μοχάμεντ Μο Φάρα στα 10.000 μ. αποτελεί ρεκόρ Μ. Βρετανίας, ενώ η επιδόσεις του στον Ημιμαραθώνιο (21.097 μ.) και Μαραθώνιο (42.195 μ.) αποτελούν Ευρωπαϊκά ρεκόρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δρομείς μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Βρετανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Βρετανοί αυτοβιογράφοι Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Φάρα Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Κοινότητα Λουρών
Η Κοινότητα Λουρών είναι κοινότητα του δήμου Γόρτυνας στην περιφερειακή ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1949 με το ΦΕΚ 128Α - 11/06/1949 με την απόσπαση του οικισμού Λούρες από την κοινότητα Στόλων και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 214 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Βασίλειο Πατέτσο. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Αλμπέρτο Σέλβα
Ο Αλμπέρτο Σέλβα (Alberto Selva) είναι δικηγόρος και πολιτικός. Υπήρξε ένας από τους δύο Κυβερνώντες Διοικητές στον Άγιο Μαρίνο.
Γεννήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1964 και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνιας.
Είναι μέλος του κόμματος Λαϊκή Συμμαχία των Σανμαρινέζων Δημοκρατών για τη Δημοκρατία (Alleanza Popolare). Τον Ιούνιο του 2006 εξελέγη βουλευτής. Ανέλαβε Κυβερνών Διοικητής, μαζί με τον Μίρκο Τομασόνι, στις 1 Οκτωβρίου 2007, για περίοδο έξι μηνών.
Θεμελιώδες θεώρημα αριθμητικής
Το θεμελιώδες θεώρημα της αριθμητικής είναι ένα από τα πιο σημαντικά θεωρήματα της θεωρίας αριθμών στα μαθηματικά. Σύμφωνα με αυτό, κάθε φυσικός αριθμός μεγαλύτερος της μονάδας αναλύεται σε γινόμενο πρώτων παραγόντων κατά ένα και μοναδικό τρόπο, αν δεν λάβουμε υπόψιν μας την σειρά των παραγόντων στο γινόμενο.
Η απόδειξη του Ευκλείδη
Η απόδειξη χωρίζεται σε δύο σκέλη. Στο πρώτο σκέλος θα αποδείξουμε ότι κάθε φυσικός αριθμός αναλύεται σε γινόμενο πρώτων και στο δεύτερο θα αποδείξουμε ότι αυτή η ανάλυση είναι μοναδική για κάθε φυσικό αριθμό.
Ανάλυση σε γινόμενο πρώτων: Έστω k>1· εφαρμόζουμε τη μέθοδο της μαθηματικής επαγωγής:
1) Για k=2 το πρώτο σκέλος είναι προφανές.
2) Έστω ότι για κάθε φυσικό αριθμό n με 2 ≤ n ≤k-1, υπάρχουν πρώτοι αριθμοί p_1,...,p_m, όχι αναγκαστικά διαφορετικοί, έτσι ώστε n=p_1...p_m. Αν ο αριθμός k είναι πρώτος ο ισχυρισμός μας ισχύει. Αν ο k είναι σύνθετος, τότε υπάρχουν b,c ∈ N τέτοια ώστε: k=bc και 1<b≤c<k Τότε, σύμφωνα με την υπόθεση της επαγωγής, μπορούμε να γράψουμε b=p_1...p_a και c=q_1...q_d, όπου p_1,...,p_a και q_1,...,q_d είναι πρώτοι. Επομένως Δηλαδή αποδείξαμε με την μέθοδο της μαθηματικής επαγωγής ότι κάθε φυσικός αριθμός μεγαλύτερος της μονάδας αναλύεται σε γινόμενο πρώτων.
Μοναδικότητα ανάλυσης: Έστω, με a≤d, δύο πρωτογενείς αναλύσεις του k. Παρατηρούμε ότι το p_1 διαιρεί το k. Επομένως,. Από το λήμμα του Ευκλείδη αυτό συνεπάγεται ότι p_1| q_j για κάποιο δείκτη j. Και επειδή o q_j είναι πρώτος, p_1 = q_j. Χωρίς βλάβη της γενικότητας μπορούμε να υποθέσουμε ότι q_j = q_1 Συνεπώς, Με την ίδια διαδικασία βρίσκουμε ότι ο πρώτος p_2 ταυτίζεται με κάποιον από τους πρώτους q_2...q_d που και πάλι χωρίς βλάβη της γενικότητας μπορούμε να υποθέσουμε ότι αυτός είναι ο q_2. Συνεχίζοντας αυτή την διαδικασία συμπεραίνουμε ότι οι p_1,...p_a ταυτίζονται με κάποιους από τους q_1,...,q_d. Χωρίς βλάβη της γενικότητας p_i = q_i για κάθε 1≤ i ≤ a Επιπλέον,. Αν d>a η ισότητα αυτή είναι αδύνατο να ισχύει, άρα αναγκαστικά a=d.
Παρατηρήσεις
Το λήμμα του Ευκλείδη είναι απαραίτητο για την απόδειξη της μοναδικότητας. Το λήμμα ισχύει στο δακτύλιο των ακεραίων αριθμών αλλά δεν ισχύει γενικά σε οποιοδήποτε δακτύλιο αριθμών. Η παρατήρηση αυτή έγινε από τον Γερμανό μαθηματικό Ερνστ Κούμερ το 1843.
Παράξενα Παιχνίδια
Το Παράξενα Παιχνίδια (Πρωτότυπος τίτλος: Funny Games) είναι ταινία, γυρισμένη το 1997 σε σκηνοθεσία Μίχαελ Χάνεκε. Συμμετείχε στο Φεστιβάλ των Καννών του 1997 όπου και προκάλεσε αντιδράσεις από κοινό και κριτικούς. Δέκα χρόνια αργότερα ο σκηνοθέτης γύρισε ξανά την ταινία στα αγγλικά με πρωταγωνιστές τους Ναόμι Γουότς, Τιμ Ροθ και Μάικλ Πιτ. Το σενάριο της ταινίας παρουσιάζει επιρροές από την υπόθεση Λίοπολντ και Λεμπ που απασχόλησε την κοινή γνώμη το 1924 στις Η.Π.Α.
ΠΑραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1997 Κατηγορία:Ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αυστριακές ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μίχαελ Χάνεκε Κατηγορία:Αυστριακές δραματικές ταινίες
Ράντεγκαστ
thumb|right|200px|Άγαλμα του Ράντεγκαστ στο [[Ράντχοστ]]
Στη σλαβική μυθολογία, ο Ράντεγκαστ (Ράντιγκοστ, Ρίντεγκοστ, Ρέντιγκαστ ή Ράντχοστ) είναι ο θεός του πολέμου, του ήλιου, της φιλοξενίας και της γονιμότητας. Ωστόσο, υπάρχουν αμφιβολίες για το αν υπήρξε όντως τέτοια θεότητα που λατρευόταν από τους Σλάβους: το όνομα απαντάται σε αρκετές αξιόπιστες ιστορικές πηγές, αλλά είναι ασαφές αν αναφέρεται σε κάποια θεότητα ή σε κάποιο σλαβικό οικισμό.
Ευκλείδεια μετρική
Η ευκλείδεια μετρική είναι η συνάρτηση που αντιστοιχεί σε δύο διανύσματα του n-διάστατου διανυσματικού χώρου ,   στον αριθμό  Η συνάρτηση μετράει τη "συνήθη" (ευκλείδεια) απόσταση μεταξύ δύο σημείων στον επίπεδο , n-διάστατο χώρο κάνοντας επανειλημμένη χρήση του Πυθαγόρειου θεωρήματος.
Ταξιάρχες Ηλείας
Οι Ταξιάρχες είναι ορεινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας με υψόμετρο 510 μέτρα.
Ράντεγκαστ
Στις αρχές του 11ου αιώνα, αναφέρεται σε γερμανικά χρονικά ότι στην πόλη Ράντεγκαστ λατρεύονταν πολλοί θεοί, ο σημαντικότερος από τους οποίους ήταν ο Σβάροζιτς, ενώ κατά τα τέλη του αιώνα σε άλλες πηγές αναφέρεται ότι στην ίδια περιοχή λατρευόταν και ένας θεός ονόματι Ράντεγκαστ, προς τιμήν του οποίου έγινε ανθρωποθυσία κατά τη διάρκεια εχθροπραξιών. Οι διαφορές αυτές μπορεί να οφείλονται σε σύγχυση μεταξύ των χρονικογράφων, σε εξέλιξη της λατρείας των Σλάβων και αλλαγή των τοπικών θεοτήτων τους ή ακόμα και στο γεγονός ότι οι ονομασίες Ράντεγκαστ και Σβάροζιτς μπορεί να αναφέρονταν στην ίδια θεότητα.
Ευκλείδεια μετρική
Μία διάσταση
Εφαρμόζοντας τον παραπάνω τύπο για δύο μονοδιάστατα σημεία P=(p_x)\, και Q=(q_x)\,, η ευκλείδεια απόσταση είναι:
Ταξιάρχες Ηλείας
Γεωγραφία - Ιστορία
Οι Ταξιάρχες βρίσκονται στα νότια του νομού και είναι κτισμένα στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του όρους Μίνθη και τις πλαγιές του βουνού Μεγάλη Ράχη. Απέχουν 18 χλμ. ΝΑ. από τη Ζαχάρω (μέσω Καλίδονας) και 52 χλμ. ΝΑ. από τον Πύργο. Ως οικισμός αναφέρεται από την εποχή της τουρκοκρατίας με την ονομασία Μουφκίτζα και έτσι αναγράφεται το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μακίστου. Το 1930 με το ΦΕΚ 251Α - 24/07/1930 μετονομάστηκε σε Ταξιάρχαι. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τους Κάτω Ταξιάρχες, το Θολό και το Λογγάκι αποτελούν την τοπική κοινότητα Ταξιαρχών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ζαχάρως του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 104 κατοίκους.
Δέντρο Chow–Liu
Η αναπαράσταση Chow–Liu
Η μέθοδος Chow–Liu περιγράφει μια κοινή κατανομή πιθανοτήτων ως δεσμευμένο γινόμενο δεύτερης τάξης και οριακές κατανομές. Για παράδειγμα, η εξαδιάστατη κατανομή μπορεί να προσεγγιστεί ως
Ράντεγκαστ
Επιρροές
Κατηγορία:Θεότητες του πολέμου Κατηγορία:Σλαβική μυθολογία Κατηγορία:Σλαβικός παγανισμός
Δέντρο Chow–Liu
Η αναπαράσταση Chow–Liu
όπου κάθε νέος όρος στο γινόμενο εισάγει μόνο μία νέα μεταβλητή και το γινόμενο μπορεί να αναπαρασταθεί ως δέντρο εξαρτήσεων πρώτης τάξης, όπως φαίνεται στο σχήμα. Ο αλγόριθμος Chow–Liu (παρακάτω) καθορίζει ποιες δεσμευμένες πιθανότητες θα χρησιμοποιηθούν στην προσέγγιση του προϊόντος. Γενικά, εκτός και αν δεν υπάρχουν αλληλεπιδράσεις τρίτης τάξης ή ανώτερης τάξης, η προσέγγιση Chow–Liu είναι πράγματι μια προσέγγιση και δεν μπορεί να συλλάβει την πλήρη δομή της αρχικής κατανομής. Ο παρέχει μια σύγχρονη ανάλυση του δέντρου Chow–Liu ως Bayesian δίκτυο.
Ο αλγόριθμος Chow–Liu
Οι Chow και Liu δείχνουν πώς να επιλέγετε όρους δεύτερης τάξης για την προσέγγιση του γινομένου, έτσι ώστε, μεταξύ όλων αυτών των προσεγγίσεων δεύτερης τάξης (δέντρα εξάρτησης πρώτης τάξης), η κατασκευασμένη προσέγγιση P^{\prime} έχει την ελάχιστη απόκλιση Kullback–Leibler στην πραγματική κατανομή P, και είναι έτσι η πλησιέστερη προσέγγιση με την κλασική έννοια της θεωρίας της πληροφορίας. Η απόκλιση Kullback–Leibler μεταξύ μιας προσέγγισης γινομένου δεύτερης τάξης και της πραγματικής κατανομής φαίνεται να είναι
Παραπομπές
Κατηγορία:Αναπαράσταση γνώσης
Ταξιάρχες Ηλείας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Ευκλείδεια μετρική
Δύο διαστάσεις
Για δύο δισδιάστατα σημεία στο επίπεδο, και, η ευκλείδεια απόσταση είναι:
Κατηγορία:Μετρική γεωμετρία Κατηγορία:Μήκος
Πωρικολόγος
Ο Πωρικολόγος είναι σύντομο σατιρικό και διδακτικό λαϊκό βυζαντινό έργο του 12ου ή 13ου αιώνα, στο οποίο περιγράφεται δίκη οπωρικών (φρούτων), στην οποία καταδικάζεται το σταφύλι. Στο έργο αυτό, περίπου μιας σελίδας, γίνεται δίκη όπου όλα τα φρούτα έχουν τίτλους βυζαντινών αξιωματούχων. Γραμμένο σε δημώδη μεσαιωνική ελληνική γλώσσα γνώρισε ευρύτατη διάδοση στα λαϊκά στρώματα, πολλές έντυπες εκδόσεις, μεταφράσεις σε ξένες γλώσσες (σερβικά, ρουμανικά, τουρκικά) και έχουν διασωθεί πολλές παραλλαγές του, κάποιες από τις οποίες ήταν ζωντανές ως προφορική παράδοση στην Ελλάδα, μέχρι την δεκαετία του 1960.
Γενικά
Ανήκει στο είδος των αφηγήσεων γνωστών με τον γενικότερο τίτλο Ιστορίες των ζώων, όπως ο Πουλλολόγος, ο Οψαρολόγος και η Διήγησις παιδιόφραστος (πεζόφραστος) των τετραπόδων ζώων, που έχουν πρωταγωνιστές ζώα. Η πρωτοτυπία του είναι ότι ο Πωρικολόγος έχει πρωταγωνιστές φυτά (οπωρικά) και είναι γραμμένος σε πεζό λόγο. Η ιδιόμορφη και αμφίβολης αξίας διήγηση, περιγράφει την συνάθροιση των οπωρικών σε ένα είδος «δικαστηρίου», όπου καταδικάζεται αυστηρά η άστατη και πολυμήχανη Σταφυλή.
Η υπόθεση
Στο δικαστήριο η Σταφυλή επαναλαμβάνει τις κατηγορίες, τα φυτά χωρίζονται σε δυο στρατόπεδα και μαρτυρούν υπέρ ή κατά της Σταφυλής, ανάλογα με τη φυσική τους συγγένεια. Μετά από μακριά διαδικασία και πολλές μαρτυρικές καταθέσεις αποκαλύπτεται ότι οι ισχυρισμοί της Σταφυλής δεν είναι παρά σκόπιμες συκοφαντίες. Τα φυτά εκφράζουν την περιφρόνησή τους και ο βασιλιάς την τιμωρεί με ποινή που μόνο εκκλησιαστική αρχή μπορεί να επιβάλει.
Η τιμωρία είναι η κατάρα προς την Σταφυλή να περιφρονείται από όλους ως αιτία κακών και χυδαίων πράξεων. Οι συνέπειες για όσους την συναναστρέφονται θα είναι τρομερές: Όσοι πίνουν το αίμα της (κρασί) θα εξευτελίζονται, θα λένε λόγια ασυνάρτητα, δεν θα μπορούν να κρατήσουν την ισορροπία τους, θα κυλιούνται στο χώμα σαν χοίροι και θα τους κοροϊδεύουν όλοι.
Τα φυτά θαυμάζουν την σοφία και δικαιοσύνη του βασιλιά και του εύχονται ευτυχία και μακροζωία και συγκεκριμένα κατά την βυζαντινή εθιμοτυπία: "Εις έτη πολλά, δέσποτα".
Ο σκοπός
Η διήγηση είναι εύθυμη στην εισαγωγή και την περιγραφή της δίκης, μέχρι να καταλήξει ο συγγραφέας στον σκοπό του που είναι καταδίκη του μεθυσιού. Έτσι ο χαρακτήρας του έργου είναι διδακτικός, ειδικότερα "αντιοινικός", δηλαδή η καταδίκη της οινοποσίας και η διακωμώδηση των εξευτελιστικών συνεπειών της. Όμως σε ένα δεύτερο επίπεδο είναι μιά συγκαλυμμένη σάτιρα του συγγραφέα, κατά των αξιωματούχων και της βυζαντινής τιτλομανίας, κατά της πολύπλοκης γραφειοκρατίας της εποχής του και κατά των ραδιουργιών και των αντιζηλιών του παλατιού. Όπως λέει ο Κωνσταντίνος Δημαράς το θέμα του είναι «θυμόσοφο και μνημοτεχνικό» Ανάλογοι μύθοι και παραδόσεις έχουν γραφτεί πολλοί, ήδη από την εποχή του Αισώπου, για να χαρακτηρίσουν ανθρώπινες αδυναμίες ή να υπογραμμίσουν ιδιότητες, αρετές ή ελαττώματα ζώων και φυτών. Η ιδέα της παρουσίασης με την μορφή της δίκης έδωσε στον συγγραφέα τη δυνατότητα να αποφύγει την ψυχρή και ηθικόλογη ανάπτυξη της αφήγησης και παράλληλα την ευκαιρία να φτιάξει και ένα "μνημοτεχνικό" έργο, για την απομνημόνευση των κυριότερων φυτών κατά οικογένεια, μαζί με τις χαρακτηριστικές τους ιδιότητες.
Αρχική μορφή και τίτλος
Ο Πωρικολόγος διασώθηκε σε πολλά χειρόγραφα και έντυπες εκδόσεις, με ποικιλία στους τίτλους τους. Ενδεικτικά αναφέρονται οι τίτλοι:
Επικράτησε τελικά ο τίτλος Πωρικολόγος (οπωρικά) κατ' αναλογία προς παρόμοια έργα της βυζαντινής εποχής, όπως ο Φυσιολόγος, ο Πουλλολόγος, ο Οψαρολόγος κλπ.
Κερά Θηρασίας
thumb|180px|right|Η μονή της Παναγίας στα νότια της Κεράς Η Κερά ή τα Κεραδιανά είναι παλαιός οικισμός στη νότιοανατολική πλευρά της Θηρασίας και απέχει 2 χιλιόμετρα από τον Μανωλά, την πρωτεύουσα του νησιού.
Πωρικολόγος
Αρχική μορφή και τίτλος
Ο Πωρικολόγος διασώθηκε ως σύντομο πεζό κείμενο σε όλες τις παραλλαγές που έφτασαν μέχρι τη σημερινή εποχή. Αυτό φάνηκε παράδοξο σε πολλούς μελετητές, αφού οι συγγενικές "Ιστορίες των ζώων" είναι όλες έμμετρες. Στον τίτλο σε δύο από τα χειρόγραφα (Οξωνιακός και Αμβροσιανός κώδικας παραπάνω) γίνεται λόγος για στίχους. Αυτό έδωσε αφορμή να διατυπωθεί η άποψη ότι το κείμενο ήταν αρχικά έμμετρο (ποίημα) σε ιαμβικούς στίχους και οι γραφείς μεταγενέστερα άλλαξαν την μορφή του σε πεζό κείμενο. Η υπόθεση αυτή δεν γίνεται δεκτή σήμερα μια και θεωρείται γενικά ευκολότερη η προφορική διάδοση ενός ποιήματος σε σχέση με ένα πεζό κείμενο, από γενιά σε γενιά. Επιπλέον είναι απίθανο, αν το αρχικό κείμενο ήταν ποίημα, να μην υπάρχει ούτε μία έμμετρη παραλλαγή, ανάμεσα στις τόσες παραλλαγές του Πωρικολόγου που έχουν φτάσει μέχρι σήμερα.
Κερά Θηρασίας
Ο οικισμός ήταν κατοικημένος μέχρι πριν μερικές δεκαετίες. Είναι χτισμένος σε βράχο μεγάλου ύψους, με εκπληκτική θέα στα ηφαιστειογενή νησιά της Παλαιάς και της Νέας Καμένης, αλλά και στη Θήρα. Διοικητικά, η Κερά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Οίας, η οποία υπάγεται στον Δήμο Θήρας.
Πωρικολόγος
Ο συγγραφέας και η εποχή του
Δεν είναι γνωστός ο συγγραφέας του Πωρικολόγου. Σε καμία άλλη έντυπη ή χειρόγραφη έκδοση του έργου δεν αναφέρεται κάτι για αυτόν, παρά μόνο στον Οξωνιακό κώδικα (βλέπε παραπάνω), όπου αναφέρεται ο Πτωχοπρόδρομος ως δημιουργός του.
Κερά Θηρασίας
Σε κοντινή απόσταση και σε υψόμετρο 270 μέτρων, έχει ανεγερθεί το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία. Στα νότια της Κεράς και σε απόσταση ενός χιλιομέτρου βρίσκεται η μονή της Παναγίας της Τρυπητής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θηρασία
Πωρικολόγος
Ο συγγραφέας και η εποχή του
Με βάση αυτή την αναφορά κάποιοι μελετητές αποδέχτηκαν ως βέβαιη ή ως πιθανή την πατρότητα του Πτωχοπρόδρομου, οι περισσότεροι όμως την απέκρουσαν κατηγορηματικά. Υπάρχουν επιχειρήματα και για τις δύο πλευρές, όμως σήμερα θεωρείται επικρατέστερη η άποψη ότι αποδόθηκαν στον Πτωχοπρόδρομο από τους μεταγενέστερους, πολλά έργα ανώνυμων συγγραφέων με περιπαικτικό ή σατιρικό χαρακτήρα, απλά και μόνο επειδή ήταν ο πιο γνωστός ποιητής των βυζαντινών χρόνων που είχε γράψει με αυτό το ύφος.
Άγνωστος είναι και ο χρόνος που γράφτηκε το έργο. Η γλώσσα και το ύφος του πάντως μαρτυρούν ότι είναι από τα παλιότερα κείμενα της λαϊκής λογοτεχνικής παραγωγής (δημοτικής λογοτεχνίας) και γράφτηκε πιθανότατα τον 12ο ή 13ο αιώνα. Σε αυτή την εκτίμηση συγκλίνουν και εσωτερικά στοιχεία του έργου (π.χ. η αναφορά στους Βαράγγους). Το έργο δηλαδή γράφτηκε σε μια εποχή απολυταρχίας, όπου αρχίζουν να φαίνονται σημάδια γραφειοκρατίας, διαφθοράς και παρακμής στην βυζαντινή αυλή.
Η σημασία του έργου
Ο Πωρικολόγος δεν έχει (ή έχει ελάχιστη) καμιά λογοτεχνική ή άλλη σχετική αξία, αφού δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια σάτιρα, με μέτρια έως μετριότατη έμπνευση.
Πρέπει όμως να σημειωθεί ότι είναι το πιο πλατιά διαδεδομένο και αγαπητό στους πολλούς λαϊκό ανάγνωσμα των τελευταίων βυζαντινών αιώνων. Η διάδοσή του δεν περιορίστηκε στα χρόνια και στην περιοχή της συγγραφής του, αλλά αγαπήθηκε διαχρονικά και ξεπερνώντας τα όρια της Ελλάδας μεταφράστηκε και σε πολλές Βαλκανικές γλώσσες, όπως σερβικά, ρουμανικά και τουρκικά. Κανένα άλλο βυζαντινό κείμενο δεν γνώρισε τέτοια διάδοση ώστε να φτάσει μέχρις εμάς σε τόσα πολλά χειρόγραφα, έντυπες εκδόσεις, μεταφράσεις και παραλλαγές, αλλά ακόμα περισσότερο και ως προφορική παράδοση μέχρι και τη δεκαετία του 1960.
Η μεγάλη του επιτυχία σχετίζεται με τις περιορισμένες πνευματικές ανάγκες και απαιτήσεις και τη γενικότερη κατάσταση της λογοτεχνίας της υπ' όψη εποχής. Το σύντομο κείμενο του Πωρικολόγου, σε συνδυασμό με την εύληπτη υπόθεση, την καταδίκη της οινοποσίας και την συγκαλυμμένη σάτιρα εθίμων και θεσμών της εποχής πρέπει να συνέβαλαν, επίσης, στην εντυπωσιακή του διάδοση.
Ένα ακόμα στοιχείο του έργου που είναι σημαντικό σήμερα είναι η γλώσσα του. Δεν είναι εύκολο να διατυπωθεί ολοκληρωμένη άποψη για το γλωσσικό ιδίωμα του Πωρικολόγου, μια και δεν έχει διασωθεί το πρωτότυπο κείμενο και οι πολλές παραλλαγές έχουν οπωσδήποτε αλλοιώσει το αρχικό κείμενο. Οι γνωστές παραλλαγές παρουσιάζουν σημαντικές γλωσσικές διαφορές, ανάλογα με τον χρόνο και τον τόπο που έγινε η καταγραφή, ώστε να είναι πολύ δύσκολη αν όχι και αδύνατη η γλωσσική αποκατάσταση του έργου.
Από την μελέτη των παραλλαγών προκύπτει ότι το έργο δεν είχε αρχικά γλωσσική ομοιομορφία. Αυτό ίσως οφείλεται στο ότι ο συγγραφέας ήταν υποχρεωμένος να αναφέρει πολλά ονόματα και τίτλους αξιωματούχων, όπως διατηρούνταν στην επίσημη βυζαντινή εθιμοτυπία. Έτσι, η αρχική γλώσσα μοιάζει να ήταν ακαλλιέργητη και ανάμικτη με στοιχεία της λόγιας και της λαϊκής παράδοσης, πράγμα συνηθισμένο για πολλά έργα της εποχής αυτής. Ακριβώς για αυτό τον λόγο, ο Πωρικολόγος, είναι ένα αξιόλογο μνημείο στη μελέτη της γλωσσικής εξέλιξης κατά τους τελευταίους βυζαντινούς αιώνες.
Κατάταξη παραλλαγών
Οι παραλλαγές του Πωρικολόγου που έχουν διασωθεί, μπορούν να καταταγούν ως εξής :
Υπάρχουν και άλλοι κώδικες όπως:
Μικρό απόσπασμα
Στο παρακάτω μικρό απόσπασμα από χειρόγραφο, πιθανότατα του δεύτερου μισού του 18ου αιώνα (περίπου 1770), μιλάει ο κυρ Κρεμμύδιος προς τον βασιλιά κυρ Κυδώνιο ( μετὰ χολῆς δριμυτάτης ):
Σχετικά έργα
Υπήρχε επίσης δίσκος 78 στροφών (Columbia 18120), όπου ο Στυλιανόπουλος έψαλλε την ιστορία του Πωρικολόγου. Ο τίτλος του ήταν "Η καταδίκη της σταφυλής".
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βυζαντινή γραμματεία
Μοντέλο δέντρου απόφασης
Στην υπολογιστική πολυπλοκότητα, το μοντέλο δέντρου απόφασης είναι το μοντέλο υπολογισμού στο οποίο ένας αλγόριθμος αντιμετωπίζεται ως ένα δέντρο αποφάσεων, δηλαδή μια ακολουθία ερωτημάτων ή δοκιμών που γίνονται προσαρμοστικά, οπότε το αποτέλεσμα των προηγούμενων δοκιμών / ελέγχων μπορεί να επηρεάσει τη δοκιμή που πρόκειται να εκτελεστεί στη συνέχεια.
Συνήθως, αυτές οι δοκιμές έχουν μικρό αριθμό αποτελεσμάτων (όπως μια ερώτηση ναι-όχι ) και μπορούν να εκτελεστούν γρήγορα (ας πούμε, με υπολογιστικό κόστος μονάδας), επομένως η χρονική πολυπλοκότητα στη χειρότερη περίπτωση ενός αλγορίθμου στο μοντέλο δέντρου αποφάσεων αντιστοιχεί στο βάθος του αντίστοιχου δέντρου αποφάσεων. Αυτή η έννοια της υπολογιστικής πολυπλοκότητας ενός προβλήματος ή ενός αλγορίθμου στο μοντέλο δέντρου αποφάσεων ονομάζεται πολυπλοκότητα του δέντρου αποφάσεων ή πολυπλοκότητα ερωτήματος (query complexity).
Τα μοντέλα δέντρων αποφάσεων είναι καθοριστικά για τον καθορισμό κατώτερων ορίων για τη θεωρία πολυπλοκότητας για ορισμένες κατηγορίες υπολογιστικών προβλημάτων και αλγορίθμων. Πλέον υπάρχουν αρκετές παραλλαγές μοντέλων δέντρων αποφάσεων, ανάλογα με το υπολογιστικό μοντέλο και τον τύπο των αλγορίθμων ερωτημάτων που μπορούν να εκετλέσουν.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μοντέλα υπολογισμού
Καρλ Τσάις Ιένα
Η ΦΚ Καρλ Τσάις Ιένα (γερμανικά: FC Carl Zeiss Jena) είναι γερμανική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Ιένα, του κρατιδίου της Θουριγγίας στη Γερμανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1903 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1903
Ιερός Ναός Αγίας Βαρβάρας Πατρών
Στα μέσα της δεκαετίας του ’20 σε μια μικρή και απομονωμένη παραλία ζούσε ο Ηλίας Μπαρμπεράκης, του οποίου η πίστη τον οδήγησε στην σκέψη οικοδόμησης μιας εκκλησίας, δίπλα ακριβώς από την παράγκα του, για να μπορεί έτσι να βρίσκεται κοντά αυτός και η οικογένειά του με την λατρεία και την δοξολογία του θεού. Έκτισε λοιπόν μια εκκλησία, μικρών βέβαια διαστάσεων, που σήμερα δεσπόζει και αποτελεί το κέντρο μιας πολυπληθούς ενορίας, πόλο έλξης πολλών πιστών προσκυνητών, την Αγία Βαρβάρα.
Καμία βέβαια δεν είναι η σχέση του τότε με το σημερινό ναό, αφού σύμφωνα με μαρτυρίες παλαιών προσκυνητών και μετέπειτα κατοίκων της σημερινής ενορίας, η έκτασή του δεν ξεπερνούσε τα 60 τετραγωνικά μέτρα.
Πρώτη λοιπόν ενέργεια για την διάσωση του μικρού ναϊδρίου ήταν η ένταξή του, από την Μητρόπολη Πατρών, ως παρεκκλησίου του Παλαιού σήμερα Ι. Ν. Αγ. Ανδρέου. Αργότερα, χτίστηκαν κατοικίες πέριξ της εκκλησίας, η οποία αποτελεί μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις ναών που χτίστηκε σ΄ένα σημείο, το οποίο μπορούσε τότε να χαρακτηριστεί ως σχεδόν ακατοίκητο. Σχεδόν όλα τα εκκλησάκια της Πάτρας κτίστηκαν με πρωτοβουλίες κατοίκων στους οποίους ήταν εμφανής η έλλειψη ενός χώρου θρησκευτικής λατρείας. Στην περίπτωση του Ι. Ν. ΑΓ. Βαρβάρας ακολουθήθηκε ο εντελώς αντίθετος δρόμος, μιας και, όπως μαρτυρείται, ο Ναός απετέλεσε την απαρχή για την νότια επέκταση της πόλεως συνεπικουρούμενης φυσικά και της πληθυσμιακής ανάπτυξης που ακολούθησε.
Στις αρχές τη δεκαετίας του ’30 ο Ναός γίνεται «αυτόνομος» και αποτελεί σχεδόν πραγματικότητα η ύπαρξη της Ενορίας της Αγ. Βαρβάρας, με πρώτο εφημέριο τον π. Σοφοκλή Παπαδόπουλο. Το 1934 πραγματοποιείται η πρώτη προς τα δεξιά επέκταση του Ι. Ναού, της οποίας την εποπτεία είχε η συσταθείσα τότε Εκκλησιαστική Επιτροπή, ενώ νέα επέκταση πραγματοποιείται το 1938. Λείπει η διακόσμηση, η οποία όμως συντελείται και αυτή μερικά χρόνια αργότερα με έξοδα του εργολάβου δημοσίων έργων Κ. Κωστόπουλου, ενώ την όλη επίβλεψη της διακόσμησης είχε ο επίτροπος Δημήτρης Μαρινάκης.
Με το πέρασμα των χρόνων, η περιοχή της Αγ. Βαρβάρας επεκτείνεται και απλώνεται με ραγδαίο τρόπο και είναι φανερή η ανάγκη για οικοδόμηση ενός μεγαλυτέρου Ναού. Το εγχείρημα αναλαμβάνει ο μακαριστός ιερέας Ευάγγελος Μήτσης. Αγοράζει το οικόπεδο μεταξύ των οδών Ιεροθέου-Μεσολογγίου-Σμύρνης και Παναχαϊκού. Ο επόμενος προϊστάμενος του Ι. Ναού ήταν ο μακαριστός π. Ανδρέας Ανδρεόπουλος. Κατόπιν, ο π. Γεώργιος Παπασταύρου, αργότερα εφημέριος Παντανάσσης Πατρών, θέτει τα θεμέλια ενός μεγάλου Ναού αφιερωμένου στον Απ. Παύλο. Τις εργασίες συνέχισε ο Αρχ. Νικόδημος Πετρόπουλος που τον διαδέχθηκε και μέχρι σήμερα ο νέος Ι. Ναός προχωρεί στην ολοκλήρωση του, από δε το 1974 αποκόπηκε από τον Ι. Ν. Αγ. Βαρβάρας και απετέλεσε ξεχωριστή ενορία.
Ο Ναός της Αγ. Βαρβάρας, με τις μικρές διαστάσεις δεν μπορούσε να λύσει το πρόβλημα των ενοριτών, γιατί η ενορία εξακολουθούσε να απλώνεται. Νέος προϊστάμενος και πρόεδρος του Εκκλ. Συμβουλίου ορίστηκε ο ιερέας Γερασιμάγγελος Στανίτσας. Διέβλεψε την ανάγκη του Ναού και το 1982 συνέχισε με το νέο Εκκλ. Συμβούλιο το έργο όχι μόνο της ανακαίνισης αλλά και επέκτασης από την πλευρά της οδού Καποδιστρίου.
Πάνω από είκοσι χρόνια εργάζεται με επιμονή και με την βοήθεια των πιστών ενοριτών ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του Ναού – εξοπλισμός, διακόσμηση εσωτερικά (αγιογραφίες) και εξωτερικά.
Εθνική Ελλάδας (υδατοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης ανδρών Ελλάδας (εναλλακτικά: Εθνική πόλο) είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ελλάδας στην ανδρική υδατοσφαίριση και ανήκει στην Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδος.
Σύντομο ιστορικό
Η εθνική ομάδα πόλο σημείωσε την πρώτη σημαντική επιτυχία το 1951 κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες της Αλεξάνδρειας.
Από το 1970 θεωρείται ότι ξεκινά μια άνοδος του ελληνικού πόλο όταν η εθνική ανδρών αναδείχθηκε 10η στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Βαρκελώνης, με τους Τάκη Μίχαλο, Γιάννη Παληό, Γιάννη Καραλόγο, Θωμά Καραλόγο, Περικλή Δαμάσκο, Ηλία Δαμάσκο, Όμηρο Πολυχρονόπουλο, Πέτρο Πομώνη, Νίκο Αναγνωστόπουλο, Δημήτρη Κουγεβετόπουλο και Βαγγέλη Βούλτσο.
Η συνέχεια είναι ακόμα πιο εντυπωσιακή: Χάλκινο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου το 2015 στη Ρωσία, χάλκινο στην Παγκόσμια Λίγκα το 2016, ασημένιο στους Μεσογειακούς το 2018 στην Ταραγόνα, χάλκινο στην Παγκόσμια Λίγκα του 2020 (ολοκληρώθηκε το 2021), και ακολουθεί η μεγαλύτερη μέχρι τώρα επιτυχία της Εθνικής Ελλάδας πόλο με το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2020, στο Τόκιο το 2021. Εξίσου σημαντική επιτυχία υπήρξε επίσης το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου το 2022, και ακόμα μεγαλύτερη το Ασημένιο στην αντίστοιχη διοργάνωση του 2023
Με 15 μετάλλια συνολικά σε διεθνείς διοργανώσεις, αν και λείπει ακόμα από τη συλλογή της ένα χρυσό μετάλλιο, η Εθνική ομάδα πόλο των ανδρών μαζί με την Εθνική ομάδα πόλο Γυναικών αποτελούν αναμφίβολα τις πιο επιτυχημένες εθνικές ομάδες της Ελλάδας στα ομαδικά αθλήματα.
Η σύνθεση της Εθνικής Ομάδας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2023
Προπονητές: Θοδωρής Βλάχος,Τάσος Σχίζας
Μετάλλια σε διεθνείς διοργανώσεις
'''Παγκόσμια Λίγκα Υδατοσφαίρισης (World League)
'''Παγκόσμιο κύπελλο
'''Μεσογειακοί Αγώνες
Ολυμπιακοί Αγώνες
Πηγή: "HistoFINA – Water polo medalists and statistics", FINA, September 2019. σελ. 5 και 50.
Η ομάδα που κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Τόκιο
Προπονητές: Θοδωρής Βλάχος,Δημήτρης Κραβαρίτης Σημ. Τα προσωπικά στοιχεία των αθλητών αναφέρονται στην ημέρα της έναρξης των αγώνων. Θέσεις: Τ: Τερματοφύλακας, Α: Αμυντικός, Π: Περιφερειακός, Φ: Φουνταριστός Γκολ / Ο.Α.: Γκολ σε παιχνίδια Ολυμμπιακών Αγώνων
Οι ομάδες που κατέκτησαν τα μετάλλια στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Υγρού Στίβου
Πηγή: "HistoFINA – Water polo medalists and statistics", FINA, September 2019. σελ. 15 και 50.
Παγκόσμια Λίγκα Υδατοσφαίρισης (World League)
Πηγή: "HistoFINA – Water polo medalists and statistics", FINA, September 2019. σελ. 40-46 και 50.
Παγκόσμιο κύπελλο υδατοσφαίρισης
Πηγή: "HistoFINA – Water polo medalists and statistics", FINA, September 2019. σελ. 25 και 50.
Μεσογειακοί Αγώνες
Η Εθνική Ελλάδας ανδρών έχει κερδίσει 1 αργυρό και 4 χάλκινα μετάλλια σε Μεσογειακούς Αγώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Ανδρων Ελλαδα Κατηγορία:Εθνικές αθλητικές ομάδες της Ελλάδας
Μαρλένγκο
Το Μαρλένγκο (ιταλικά: Marlengo, ) ή Μάρλινγκ (γερμανικά: Marling, ) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Μπολτσάνο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο
Εποπτικά μέσα
Με τον όρο εποπτικό μέσο διδασκαλίας, αναφέρεται οτιδήποτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια μιας διαδικασίας διδασκαλίας-μάθησης με σκοπό να αυξήσει ή να αλλάξει τα αισθητηριακά κανάλια που αυτή χρησιμοποιεί, θεωρώντας ότι κάτι τέτοιο βελτιώνει το μαθησιακό αποτέλεσμα.
Παραδείγματα εποπτικών μέσων είναι εικόνες, ταινίες, διαδραστικά περιβάλλοντα, μοντέλα, ηχογραφημένες ομιλίες και φυσικά αντικείμενα.
Οι υπερασπιστές της άποψης ότι "εποπτικά μέσα διδασκαλίας βελτιώνουν το μαθησιακό αποτέλεσμα" είναι πολλοί. Και επεκτείνονται από τους απλούς μετέχοντες στη σχολική τάξη ("αμα δεν τους δείξεις κάτι, δεν πρόκειται να το θυμούνται") έως τους εκπροσώπους της διδακτικής της εκάστοτε επιστήμης.
Μετρική (μαθηματικά)
Μετρική ονομάζεται μια συνάρτηση, όπου τυχόν σύνολο, η οποία  ικανοποιεί τις παρακάτω ιδιότητες για κάθε : Η τιμή d(x,y) ονομάζεται απόσταση των x, y, (ενν. μέσω της μετρικής d). Οποιοδήποτε σύνολο εφοδιασμένο με μία μετρική ονομάζεται μετρικός χώρος.
Σε έναν μετρικό χώρο επιπλέον, μπορεί να δείξει κανείς ότι για κάθε x,y\in X. Πράγματι, για κάθε x και για κάθε y, η τριγωνική ανισότητα δίνει · από τα αξιώματα ταύτισης και συμμετρίας παίρνουμε, δηλαδή.
Παραδείγματα
Κατηγορία:Τοπολογία Κατηγορία:Μετρική γεωμετρία
Metriikka Metrik (matematik)
Αντικειμενικός σκοπός
Αντικειμενικός σκοπός ή συντομότερα ΑΝΣΚ στη στρατιωτική ορολογία, είναι το πραγματικό επιδιωκόμενο αποτέλεσμα μιας στρατιωτικής επιχείρησης οποιουδήποτε μεγέθους. Διακρίνεται σχετικά σε στρατηγικό, επιχειρησιακό και τακτικό σκοπό, ανάλογα με τη σημασία που θα έχει η δυνατότητα εκπλήρωσής του.
Πολλές φορές, ιδιαίτερα στη σύγχρονη εποχή με τη μεγάλη ανάπτυξη των τακτικών και του εξοπλισμού, ο στρατηγικός ΑΝΣΚ μιας ευρείας ενέργειας προϋποθέτει την εκπλήρωση πολλών επιμέρους επιχειρησιακών ΑΝΣΚ, και οι τελευταίοι με τη σειρά τους την εκπλήρωση πολλών κλιμακωτών τακτικών ΑΝΣΚ.
Χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τη συμμαχική Απόβαση της Νορμανδίας:
Ο σαφής προσδιορισμός και ανάλυση του αντικειμενικού σκοπού αποτελεί τη βασική προετοιμασία μιας πολεμικής ενέργειας, είτε πρόκειται για ολόκληρη εκστρατεία είτε για απλή εμπλοκή μιας μικρής ομάδας με τον εχθρό. Καθορίζει τα πάντα, από το είδος και το μέγεθος του έμψυχου δυναμικού που θα χρησιμοποιηθεί, τα μέσα και ο εξοπλισμός που θα του διατεθούν, μέχρι τον τρόπο κίνησης στο πεδίο της μάχης και την υποστήριξη που θα λάβει από φίλιες δυνάμεις. Ιδιαίτερα στις επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας, όπου συχνά συμμετέχουν ανομοιογενείς ή και άγνωστες μεταξύ τους μονάδες (π.χ. η απόβαση, όπου συμμετέχουν ταυτόχρονα και οι τρεις κλάδοι των ενόπλων δυνάμεων), ο προσδιορισμός του ΑΝΣΚ είναι ο βασικός όρος για τον επιτυχημένο συντονισμό τους.
Πηγές
Κατηγορία:Στρατιωτική τακτική Κατηγορία:Ορολογία
Ουρράκα του Λεόν
Η Ουρράκα του Λεόν ή Ουρράκα η Τολμηρή (Μπούργος, 1079 - 8 Μαρτίου 1126) ήταν Βασίλισσα της Καστίλης, του Λεόν και της Γαλικίας (1109 - 1126) και διεκδίκησε τον αυτοκρατορικό τίτλο σαν βασίλισσα ολόκληρης της Ιβηρικής και ολόκληρης της Γαλικίας. Η Ουρράκα μέλος του Οίκου των Χιμένεθ ήταν κόρη του Αλφόνσου ΣΤ΄ του Λεόν και Καστίλης από την δεύτερη σύζυγο του Κωνσταντία της Βουργουνδίας. Ήταν διάδοχος στο Βασίλειο της Καστίλης μέχρι την χρονιά που αναγνώρισε ο πατέρας της τον μικρότερο ετεροθαλή αδελφό της Σάντσο Αλφόνσεθ (1107). Με τον θάνατο του αδερφού της το 1108 έγινε ξανά διάδοχος και έπειτα βασίλισσα.
Πρώτος γάμος
Η θέση της Ουρράκας σαν διάδοχος οδήγησε τον πατέρα της στην απόφαση να την παντρέψει με άντρα που θα μπορούσε να του εξασφαλίσει κατάλληλες συμμαχίες πέρα από τα Πυρηναία, επέλεξε τον Ραϋμόνδο της Βουργουνδίας. Η συγγραφέας Μπέρναρντ Ράιλι (γεν. το 1925) σημειώνει ότι ο αρραβώνας της έγινε όταν ήταν η ίδια οκτώ ετών αλλά ο γάμος της δεν έγινε πριν τα 13 της αφού στο μεταξύ ήταν υπό κηδεμονία. Η εγκυμοσύνη και η αποβολή της σε ηλικία 14 ετών οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο γάμος της έγινε την προηγούμενη χρονιά. Η Ουρράκα γέννησε στην συνέχεια την Σάντσα Ραϋμoύνδεθ και τον Αλφόνσο Ραϋμούνδεθ που θα γίνει ο μετέπειτα Αλφόνσος Ζ΄ του Λεόν και της Καστίλης, ο Ραϋμόνδος πέθανε (1107) και η Ουρράκα έμεινε χήρα με δυο μικρά παιδιά. Ο μικρότερος ετεροθαλής αδελφός της και διάδοχος του πατέρα της, Σάντσο Αλφόνσεθ, έπεσε στην "μάχη του Ουκλές" (1108), ο πατέρας της ένωσε τα βασίλεια της Καστίλης και του Τολέδο και την ανακήρυξε διάδοχο.
Διαζύγιο και σύγκρουση με τον Αλφόνσο Α΄
Η εξέγερση της Γαλικίας έδειξε σύντομα τις μεγάλες αντιθέσεις ανάμεσα στον βασιλιά και την βασίλισσα που θα καταλήξει τα επόμενα χρόνια σε εμφύλιο. Οι σχέσεις της βασίλισσας με τον Αλφόνσο Α΄ επιδεινώθηκαν άσχημα, τον Μάιο του 1110 η Ουρράκα τον κατηγόρησε για σωματική κακοποίηση και τον χώρισε. Η Ουρράκα έμεινε επίσης δυσαρεστημένη έντονα από την εκτέλεση ενός πιστού στρατιώτη της στην Γαλικία και γνώριζε από πρώτο χέρι ότι όλη η εχθρότητα της αριστοκρατίας για τον δεύτερο γάμο θα έβγαινε τελικά σε βάρος της. Η μεγάλη διάσταση στις σχέσεις της Ουρράκας και του Αλφόνσου Α΄ οδήγησε σε πόλεμο ανάμεσα στο βασίλειο της Καστίλης - Λεόν και το βασίλειο της Αραγωνίας. Ο Αλφόνσος Α΄ της Αραγωνίας συμμάχησε με τον Ερρίκο της Πορτογαλίας και νίκησαν τα στρατεύματα της Καστίλης στην μάχη της Καντεσπίνα στην οποία έπεσε ο ερωμένος της βασίλισσας Γκόμεθ Γκονζάλεθ. Η Ουρράκα τον αντικατέστησε σε όλα τα αξιώματα με τον Πέδρο Γκονζάλεθ ντε Λάρα με τον οποίο έκανε δυο παιδιά : την Ελβίρα Πέρεθ ντε Λάρα (1112 - 1174) που παντρεύτηκε δυο φορές και τον Πέδρο Φρουαλάθ ντε Τράμπα (1114 - 1156). Το διαζύγιο ανάμεσα στον Αλφόνσο Α΄ και την Ουρράκα βγήκε στα τέλη του 1112. Η Ουρράκα ανέκτησε το Βασίλειο των Αστουριών, το Βασίλειο του Λεόν και την Γαλικία ενώ ο Αλφόνσος ανέκτησε ένα σημαντικό μέρος από το βασίλειο της Καστίλης που κυριαρχούσε η πρώην σύζυγος του. Η αδελφή της Ουρράκας Θηρεσία και ο σύζυγος της Ερρίκος της Πορτογαλίας κατείχαν την Θαμόρα και την Εξτρεμαδούρα. Οι σημαντικές επεκτάσεις απέναντι στους μουσουλμάνους της Ιβηρικής θα είναι το μεγαλύτερο προσόν στην εξωτερική πολιτική της Ουρράκας.
Ιστορικές γνώμες
Η συγγραφέας Μπέρναρντ Ράιλι (γεν. το 1925) γράφει ότι οι βασικοί στόχοι τους Ουρράκας ήταν να εξασφαλίσει την κληρονομιά του πατέρα της και να την κληροδοτήσει στον γιο της. Η πολιτική και τα γεγονότα που ακολούθησαν την βασιλεία του πατέρα της ευνόησαν σημαντικά την ίδια, ο πατέρας της μπόρεσε να εξασφαλίσει την νόθη ετεροθαλή αδελφή της με σημαντικά μερίδια ώστε να κυβερνήσει η Ουρράκα ανενόχλητη. Η "Ιστορία Κομποστελάνα" χαρακτηρίζει την Ουρράκα συνετή, μοντέρνα και λογική, η Ράιλι μεταφράζοντας την "Ιστορία Κομποστελάνα" γράφει ότι η Ουρράκα αδικείται από το φύλλο της, δεν είχε τις γυναικείες αδυναμίες και την συγκρίνει με την Ιεζάβελ. Είχε πολλές σχέσεις με ευγενείς και έκανε νόθα παιδιά κάτι που δείχνει ότι είχε πλήρως τον έλεγχο του βασιλείου και μπορούσε να χρησιμοποιήσει τις σχέσεις της για να κερδίσει συμμάχους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Χιμένεθ Κατηγορία:Βασιλείς του Λεόν Κατηγορία:Μονάρχες της Καστίλλης Κατηγορία:Ινφάντας της Καστίλλης Κατηγορία:Ινφάντας του Λεόν Κατηγορία:Βασίλισσες της Ναβάρρας Κατηγορία:Ισπανόφωνες αυτοκράτειρες και βασίλισσες
Μαρτέλλο (Ιταλία)
Το Μαρτέλλο (ιταλικά: Martello, ) ή Μαρτέλ (γερμανικά: Martell, ) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Μπολτσάνο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο
Wheels of Fire
Το Wheels of Fire είναι ο τρίτος στούντιο δίσκος του ροκ συγκροτήματος Cream, ο οποίος κυκλοφόρησε σε μορφή διπλού βινυλίου τον Αύγουστο του 1968 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Polydor". Το πρώτο μέρος του δίσκου αποτελείται από στούντιο ηχογραφήσεις και το δεύτερο από ζωντανά ηχογραφημένα τραγούδια.
Η στούντιο εκτελέσεις του δίσκου ηχογραφήθηκαν στα "IBC Studios" του Λονδίνου τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1967 και στα "Atlantic Studios" της Νέας Υόρκης σε διάφορα διαστήματα από το Σεπτέμβριο του 1967 μέχρι τον Ιούνιο της επόμενης χρονιάς. Για το δεύτερο μέρος της συγκεκριμένης κυκλοφορίας ηχογραφήθηκαν έξι συναυλίες του συγκροτήματος από την περιοδεία τους στις Ηνωμένες Πολιτείες το Μάρτιο του 1968. Η παραγωγή του δίσκου έγινε για δεύτερο συνεχόμενο άλμπουμ από τον Φήλιξ Παπαλάρντι.
Η εμπορική επιτυχία του δίσκου ήταν πολύ μεγάλη, αφού ανέβηκε στην κορυφή των τσαρτ των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά και της Αυστραλίας και έγινε χρυσός. Επίσης, περιείχε την μεγάλη επιτυχία "White Room" που ανέβηκε στο αμερικανικό Top-10.
Το περιοδικό "Rolling Stone" έχει κατατάξει το "Wheels of Fire" στην 205η θέση της λίστας με τους "500 καλύτερους δίσκους όλων των εποχών".
Τραγούδια
Πρώτο μέρος, στούντιο
1. White Room (Bruce, Brown) - 4:58
2. Sitting on Top of the World (Vinson, Chattmon) - 4:58
3. Passing the Time (Baker, Taylor) - 4:37
4. As You Said (Bruce, Brown) - 4:20
5. Pressed Rat and Warthog (Baker, Taylor) - 3:13
6. Politician (Bruce, Brown) - 4:12
7. Those Were the Days (Baker, Taylor) - 2:53
8. Born Under a Bad Sign (Jones, Bell) - 3:09
9. Deserted Cities of the Heart (Bruce, Brown) - 3:38
Δεύτερο μέρος, ζωντανή ηχογράφηση
1. Crossroads (Johnson) - 4:13
2. Spoonful (Dixon) - 16:43
4. Toad (Baker) - 16:15
Βραβεία
Wheels of Fire (άλμπουμ)
Τα μέλη των Cream
Το Wheels of Fire ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Τουρνουά των Υποψηφίων
Το Τουρνουά των Υποψηφίων (FIDE Candidates Tournament) είναι ένα σκακιστικό τουρνουά που διοργανώνεται από τη FIDE για την ανάδειξη του Διεκδικητή του τίτλου του Παγκόσμιου Πρωταθλητή. Ο νικητής του τουρνουά εξασφαλίζει τη συμμετοχή του στον τελικό του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος όπου αγωνίζεται απέναντι στον υπερασπιστή του τίτλου. Είναι ένα από τα σημαντικότερα τουρνουά στο σκάκι, καθώς συμμετέχουν αρκετοί από τους καλύτερους σκακιστές στον κόσμο. Πραγματοποιείται σε δεκατέσσερις γύρους, με μικρό χρονικό διάστημα ανάμεσα στους γύρους (περίπου 1-2 μέρες). Ο θεσμός έλαβε χώρα για πρώτη φορά το 1950. Από το 2014 πραγματοποιείται κάθε 2 χρόνια.
2020-21
Το Τουρνουά των Υποψηφίων του 2020-21 επρόκειτο να λάβει χώρα στο Γεκατερινμπούργκ της Ρωσίας την Άνοιξη του 2020, όμως διεκόπη στις 28 Μαρτίου λόγω της πανδημίας COVID-19 και ενώ η διοργάνωση βρισκόταν στον 7ο γύρο. Τελικά, ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 2021, 13 μήνες μετά την έναρξή του και γι' αυτό θεωρείται το μακρύτερο σε διάρκεια σκακιστικό τουρνουά στην ιστορία.
Νικητής αναδείχθηκε ο Ρώσος γκρανμαίτρ Ίαν Νεπομνιάτσι, που με αυτόν τον τρόπο προκρίθηκε στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στο Ντουμπάι τον Νοέμβριο του 2021 όπου ηττήθηκε από τον, επί 8 συναπτά έτη, παγκόσμιο πρωταθλητή Μάγκνους Κάρλσεν
2018
Το Τουρνουά των Υποψηφίων του 2018 έλαβε χώρα στο Βερολίνο της Γερμανίας από τις 10 έως τις 28 Μαρτίου 2018. Νικητής αναδείχθηκε ο Αμερικανός Φαμπιάνο Καρουάνα, που κέρδισε το δικαίωμα να διεκδικήσει τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή από τον επί 5 συναπτά έτη κάτοχο του, τον Νορβηγό Μάγκνους Κάρλσεν. Ο Καρουάνα έγινε ο πρώτος Αμερικανός που προκρίνεται στον τελικό μετά από τον Μπόμπι Φίσερ, 46 χρόνια νωρίτερα, το 1972.
Θάνατοι τον Οκτώβριο του 2014
Παραπομπές
10
Γέφυρα Αχλαδοκάμπου (σιδηροδρομική)
Η σιδηροδρομική γέφυρα Αχλαδοκάμπου βρίσκεται στην Πελοπόννησο στα σύνορα των νομών Αργολίδας και Αρκαδίας, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Κορίνθου - Τριπόλεως - Καλαμάτας του Ο.Σ.Ε., στη χιλιομετρική θέση 90+144. Τη μελέτη της γέφυρας εκπόνησε το μελετητικό γραφείο "Χρονέα-Κινάτου-Παγώνη", ενώ την κατασκευή της ανέλαβαν η ελληνική τεχνική εταιρία "Παντεχνική Α.Ε." και ο πολιτικός μηχανικός Λ. Γ. Παπαοικονόμου. Οι εργασίες κατασκευής της ξεκίνησαν το 1970 και ολοκληρώθηκαν το Δεκέμβριο του 1973. Το πρώτο τρένο πέρασε στις 22 Δεκεμβρίου 1973 τη νέα γέφυρα, ενώ τα επίσημα εγκαίνιά της τελέστηκαν στις 16 Φεβρουαρίου 1974.
Τεχνικά στοιχεία - Μέθοδος κατασκευής
Η γέφυρα είναι κατασκευασμένη από προεντεταμένο σκυρόδεμα. Έχει μήκος 279 μέτρα, πλάτος 5,5 μέτρα και στηρίζεται σε δώδεκα βάθρα. Τα εννέα μεσαία ανοίγματα της γέφυρας έχουν μήκος 26,5 μέτρα, ενώ τα δύο ακριανά είναι μήκους 25,75 μ. και 14,75 μ. Σύνολο: 9Χ26,5 + 25,75 + 14,75 = 279. Στη μέση της χαράδρας τα βάθρα έχουν ύψος 64,8 μέτρα.
Τα βάθρα χτίστηκαν με τη βοήθεια ολισθαίνοντος ξυλότυπου, δηλαδή με ένα καλούπι ύψους 1 μέτρου, του οποίου η χρήση άρχιζε από το θεμέλιο του κάθε βάθρου και ανυψωνόταν συνεχώς, στηριζόμενο στο ήδη κατασκευασμένο τμήμα του βάθρου. Ο φορέας της γέφυρας κατασκευάστηκε ομοίως, χωρίς τη χρήση του παραδοσιακού "καλουπιού", αλλά με ένα ειδικό σιδερένιο φορείο, το οποίο στηριζόταν στην κορυφή των έτοιμων ήδη βάθρων, χωρίς ενδιάμεση υποστήριξη. Αφού τελείωνε η διάστρωση και η πήξη του σκυροδέματος, το φορείο υποβιβαζόμενο κατά ένα βαθμό ακουμπούσε σε ειδικά κύλιστρα και μέσα σε διάστημα λίγων ωρών ωθούνταν στο επόμενο άνοιγμα προς σκυροδέτηση. Με αυτή τη διαδικασία κατασκευάστηκαν όλα τα ανοίγματα μέχρι τέλους.
Πηγές
Αχλαδοκαμπου Κατηγορία:Νομός Αργολίδας Κατηγορία:Νομός Αρκαδίας
Αντώνης Τρίτσης
Ο Αντώνης Τρίτσης (Αργοστόλι, 1937 - Αθήνα, 7 Απριλίου 1992) ήταν Έλληνας πολιτικός, αθλητής και χωροτάκτης - πολεοδόμος. Διατέλεσε βουλευτής και υπουργός με το ΠΑΣΟΚ, του οποίου υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος. Το 1990 εκλέχτηκε δήμαρχος Αθηναίων, πέθανε όμως στο μέσο της θητείας του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς. Φοίτησε στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου και με υποτροφία του ιδρύματος Φουλμπράιτ (Fulbright) σπούδασε Πολεοδομία και Χωροταξία στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο του Ιλλινόις (Illinois) των ΗΠΑ, ενώ επιστρέφοντας στην Ελλάδα ανακηρύχθηκε διδάκτωρ στο Μεταπτυχιακό Ινστιτούτο Περιφερειακής Ανάπτυξης του Παντείου Πανεπιστημίου.
Στα νεανικά του χρόνια ασχολήθηκε με τον αθλητισμό, στο δέκαθλο και στο άλμα εις ύψος με τον Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο πετυχαίνοντας πανελλήνιες και διεθνείς διακρίσεις. Υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδος στο άλμα εις ύψος το 1956 και στο δέκαθλο το 1958. Επίσης, ήταν κάτοχος του πανελληνίου ρεκόρ δεκάθλου εφήβων το 1956 με 4.423 β. και ανδρών με 5.395 β. το 1958 στους Βαλκανικούς Αγώνες. Στα ενδιαφέροντά του ανήκαν επίσης η Φυσική Γεωγραφία και η Αρχαιολογία ενώ μιλούσε τέσσερις γλώσσες (αγγλικά, ισπανικά, γαλλικά και ιταλικά).
Ίδρυσε το Διεθνές Συμβουλευτικό Σύστημα Αυτοανάπτυξης (Auto Development Consulting System), στελεχωμένο με ειδικούς, με επίκεντρο την εθνική και τοπική αυτοανάπτυξη.
Το 1963 επέστρεψε στην Ελλάδα, γνωρίστηκε με τον Ανδρέα Παπανδρέου και αγωνίστηκε κατά της χούντας των συνταγματαρχών ως ιδρυτικό στέλεχος του Πανελληνίου Απελευθερωτικού Κινήματος. Αργότερα έγινε ιδρυτικό στέλεχος και του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος και εκλέχτηκε βουλευτής Κεφαλληνίας στις εκλογές του 1981 και του 1985. Από τον Οκτώβριο του 1981 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1984 διετέλεσε υπουργός Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος (ΥΧΟΠ), ενώ από τον Απρίλιο του 1986 μέχρι τον Μάιο του 1988 ήταν υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Την περίοδο της υπουργίας του δημιουργήθηκε πλήρες θεσμικό πλαίσιο (Νόμος 1337/83) που προβλέπει όλες τις αναγκαίες διαδικασίες κοινωνικής συμμετοχής και δημόσιας διαβούλευσης για τις μελέτες πολεοδομικού σχεδιασμού, απαραίτητες για την πολεοδομική ανασυγκρότηση και ανάπτυξη της Ελλάδας, ενώ εθνικοποιείται ένα μέρος της εκκλησιαστικής περιουσίας (Νόμος 1700/87).
Αυτή την εποχή και στα πλαίσια της Επιχείρησης Πολεοδομικής Ανασυγκρότησης (ΕΠΑ), θεσμοθετήθηκε το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΓΠΣ) του Αργοστολίου (1985), το οποίο προβλέπει την διάνοιξη περιφερειακών της πόλης οδικών αξόνων, την κατασκευή παρακαμπτήριων αξόνων και κόμβων με δυνατότητα διαχείρισης μελλοντικών αναγκών αυξημένης κυκλοφορίας στις εισόδους της πόλης, την προστασία και ανάδειξη ιστορικών μνημείων όπως πεζοδρόμηση της γέφυρας Δεβοσσέτου, την προστασία του περιβάλλοντος και την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων (απομάκρυνση οχλουσών δραστηριοτήτων από το κέντρο της πόλης, μεταφορά ΚΤΕΛ κ.τ.λ).
Διατέλεσε επίσης πρόεδρος του συμβουλίου υπουργών περιβάλλοντος της ΕΕ, μέλος του Διεθνούς Δικαστηρίου για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών και μέλος του διεθνούς ιδρύματος Lelio Basso.
Στις 19 Μαΐου 1989 αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ και ίδρυσε δικό του κόμμα, το Ελληνικό Ριζοσπαστικό Κίνημα.
Στις 14 Οκτωβρίου του 1990 εκλέχτηκε δήμαρχος Αθηναίων με την υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας.