cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lunar Orbiter 1
Το Λούναρ Όρμπιτερ 1 (Lunar Orbiter 1) είναι το πρώτο από τα πέντε συνολικά μη επανδρωμένα διαστημόπλοια του προγράμματος Lunar Orbiter που αναπτύχθηκε από τη NASA κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960. Σαν κύριο στόχο είχε τη λήψη φωτογραφιών της Σελήνης προκειμένου να εντοπιστούν κατάλληλες τοποθεσίες για την προσσελήνωση των διαστημοπλοίων του προγράμματος Surveyor καθώς και του επανδρωμένου Απόλλων που ακολούθησαν. Η διαστημοσυσκευή ήταν εξοπλισμένη με επιστημονικά όργανα προκειμένου να συγκεντρωθούν δεδομένα σχετικά με τα επίπεδα ραδιενέργειας, την πρόσκρουση μικρομετεωριτών καθώς και γεωδαιτικά δεδομένα. Το σοβιετικό Λούνα 10 ήταν το πρώτο στα χρονικά διαστημόπλοιο που μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, ενώ το Lunar Orbiter 1 είναι το πρώτο διαστημόπλοιο των ΗΠΑ που το επέτυχε αυτό.
Αποστολή
Το Lunar Orbiter 1 εκτοξεύθηκε στις 10 Αυγούστου 1966 με πύραυλο Atlas-Agena D από το ακρωτήριο Κανάβεραλ. Μπήκε προσωρινά σε τροχιά γύρω από τη Γη (parking orbit) και μετά από μισή περίπου ώρα πυροδότησε το προωστικό του σύστημα με προορισμό τη Σελήνη.
Στις 14 Αυγούστου του 1966. ο Όρμπιτερ 1 έγινε ο πρώτος αμερικανικός δορυφόρος που πέταξε γύρω από τη Σελήνη, καθώς μπήκε σε τροχιά 92,1 ώρες μετά από την εκτόξευσή του.
Παρόλο που υπήρξαν προβλήματα με την κάμερα υψηλής ανάλυσης, μέχρι το τέλος της αποστολής μεταδόθηκαν στη Γη συνολικά 187 μεσαίας καθώς και 42 υψηλής ανάλυσης φωτογραφίες, χάρη στις οποίες φωτογραφήθηκαν πέντε εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα της σεληνιακής επιφάνειας. Ανάμεσα τους συγκαταλέγονται και οι δύο πρώτες λήψεις της «ανατολής» της Γης από τη Σελήνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόγραμμα Lunar Orbiter Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1966
Μαρωνιτική Εκκλησία
Η Μαρωνιτική Εκκλησία της Αντιοχείας (αραμαϊκά: ܥܕܬܐ ܣܘܪܝܝܬܐ ܡܪܘܢܝܬܐ ܕܐܢܛܝܘܟܝܐ, αραβικά:الكنيسة الأنطاكية السريانية المارونية, λατινικά: Ecclesia Maronitarum) είναι Ανατολική Καθολική Εκκλησία σε πλήρη κοινωνία με την Αγία Έδρα της Ρώμης. Τα ίχνη της κληρονομιάς της ανάγονται στην κοινότητα που ιδρύθηκε από τον Μάρωνα, έναν Σύριο μοναχό του 4ου αιώνα που τιμάται ως άγιος. Ο πρώτος Πατριάρχης Μαρωνιτών, Άγιος Ιωάννης Μάρωνας, εξελέγη στα τέλη του 7ου αιώνα.
Αν και έχουν μειωθεί σε αριθμό σήμερα, οι Μαρωνίτες παραμένουν μία από τις κύριες εθνοθρησκευτικές ομάδες στο Λίβανο. Η Μαρωνιτική Εκκλησία ισχυρίζεται ότι από την ίδρυσή της έχει παραμείνει πάντα πιστή στην Εκκλησία της Ρώμης και τον Πάπα. Τον Νοέμβριο του 2012, ο Πάπας Βενέδικτος διόρισε Πατριάρχη Μαρωνιτών τον Μπεσάρα Μπούτρος Αλ Ράι ως καρδινάλιο.
Πριν από την κατάκτηση των Αράβων μουσουλμάνων που έφτασαν στο Λίβανο, ο λιβανέζικος λαός, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που θα γίνονταν μουσουλμάνοι και της πλειοψηφίας που θα παρέμεναν χριστιανοί, μιλούσε μία διάλεκτο των Αραμαϊκών. Τα συριακά (χριστιανικά αραμαϊκά), εξακολουθούν να παραμένουν η λειτουργική γλώσσα της Μαρωνιτικής Εκκλησίας. Τα μέλη της Μαρωνιτικής Εκκλησίας είναι μέρος του λιβανικού λαού, οι οποίοι είναι οι σημερινοί απόγονοι των Φοινίκων. Η πολιτιστική και γλωσσική κληρονομιά του λιβανικού λαού είναι ένα μίγμα των ιθαγενών στοιχείων με τις ξένες κουλτούρες που κυβέρνησαν τη γη και τους ανθρώπους της, κατά τη διάρκεια χιλιάδων ετών. Σε μια συνέντευξη του 2013, ο επικεφαλής της έρευνας, Πιερ Ζαλουά, επεσήμανε ότι η γενετική παραλλαγή προηγήθηκε της θρησκευτικής εκδοχής και των διαιρέσεων: «ο Λίβανος είχε ήδη καλά διαφοροποιημένες κοινότητες με τις δικές τους γενετικές ιδιαιτερότητες, αλλά όχι σημαντικές διαφορές, και θρησκείες ήρθαν ως στρώματα χρώματος στην κορυφή. Δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ του τρόπου που δείχνει ότι μια κοινότητα φέρει σημαντικά περισσότερα Φοινικικά στοιχεία ότι κάποια άλλη». Ένας αριθμός Μαρωνιτών ιστορικών υποστηρίζουν ότι ο λαός τους, μαζί με τους μη χριστιανούς συμπατριώτες τους, είναι απόγονοι των Αραμαίων, των Γκασανιδών, των Ασσύριων και των Μαρδαϊτών, αν και με την πάροδο του χρόνου, αναπτύχθηκε ένας διακριτικός χαρακτήρας των Μαρωνιτών, αυτό δεν επισκιάζει την αντιοχειανή και συριακή χριστιανική καταγωγή τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία Κατηγορία:Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες
Κυδώνι (ζώο)
Περιγραφή
Το χρώμα των κυδωνιών είναι σταχτί με μελανές ή πράσινες αποχρώσεις. Τα στρογγυλά όστρακα των κυδωνιών έχουν ιδιαίτερη μορφή: είναι συμμετρικά, σε σχήμα καρδιάς όταν τα δει κανείς από την άκρη και στα περισσότερα γένη έχουν ραβδώσεις. Κάθετα σε αυτές βρίσκονται ημικυκλικές γραμμές αύξησης .Ο μανδύας τους έχει τρία στρώματα για την έξοδο του νερού. Η τροφή τους προσλαμβάνεται με την αναρρόφηση νερού, το οποίο το εκβάλλουν με τη βοήθεια του μανδύα και μένει το πλαγκτόν. Αναπαράγονται πολύ γρήγορα και είναι ζώα ερμαφρόδιτα.
Είδη
Υπάρχουν σήμερα πάνω από 200 είδη κυδωνιών.
Το κοινό κυδώνι, (Cerastoderma edule), είναι διαδεδομένο στις ακτές της Βόρειας Ευρώπης, στη Θάλασσα του Μπάρεντς, στην Ιρλανδία, στη Νορβηγία και στη Σενεγάλη.
Σε παρόμοιους τόπους ζει και το είδος Glycymeris glycymeris, που όμως δε σχετίζεται με το κοινό κυδώνι. Το είδος αυτό δεν είναι εδώδιμο εξαιτίας της σκληρότητάς του όταν μαγειρευτεί. Στη Νότια Κορέα και στη Μαλαισία καλλιεργείται ευρέως το είδος Anadara granosa.
Κυδώνια που στερούνται ραβδώσεων είναι αυτά του γένους Laevicardium.
Στην Ελλάδα, ως κυδώνι συνήθως αναφέρεται το είδος Venus verrucosa
Γαστρονομική αξία
Στην κουζίνα της Ανατολής αλλά και της Δύσης, τα κυδώνια κατέχουν θέση ανάμεσα στα θαλάσσια εδέσματα. Συλλέγονται συνήθως σκάβοντας στην άμμο κατά την άμπωτη. Ωστόσο, η διαδικασία συλλογής κυδωνιών μπορεί να αποβεί μοιραία αν δε ληφθούν υπόψη οι επικίνδυνες καιρικές συνθήκες. Ενδεικτική είναι η τραγωδία στον Όρμο Μορκέιμπ το 2004, όταν 21 παράτυποι μετανάστες βρήκαν το θάνατο, στην προσπάθειά τους να συλλέξουν κυδώνια.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο πωλούνται φρέσκα και μαγειρεμένα ως μεζές και συχνά τρώγονται με ξίδι. Διατίθενται σε καταστήματα θαλασσινών, μαζί με μύδια, ζώα μπουρού και χέλια. Επίσης, πωλούνται και σε τουρσί σε βαζάκια ή πιο πρόσφατα σε κλειστά πακέτα (με ξίδι), που περιέχουν και ένα πιρούνι με δύο δόντια.
Τα βραστά ή ψημένα στη σχάρα κυδώνια διατίθενται σε ειδικά κέντρα στη νοτιοανατολική Ασία. Η κατανάλωση ωμών – αμφίβολης προέλευσης - κυδωνιών έχει συνδεθεί με την ηπατίτιδα
Παραπομπές
Κυδωνι Κατηγορία:Δίθυρα Κατηγορία:Βρετανική κουζίνα
Αποστασία από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά
Με τον όρο αποστάτες στην ορολογία των Μαρτύρων του Ιεχωβά περιγράφονται εκείνοι που έχουν περιπέσει σε αποστασία, που ορίζεται ως «η αποχώρηση ή η αποσκίρτηση από την αληθινή λατρεία και την υπηρεσία του Θεού, στην πραγματικότητα μια ανταρσία εναντίον του Ιεχωβά Θεού». Σε ορισμένες περιπτώσεις «μερικοί αποστάτες διακηρύσσουν ότι γνωρίζουν και υπηρετούν τον Θεό, αλλά απορρίπτουν διδασκαλίες ή απαιτήσεις που εκτίθενται στο Λόγο του Θεού», ενώ «άλλοι ισχυρίζονται ότι πιστεύουν στην Αγία Γραφή, αλλά απορρίπτουν την οργάνωση του Ιεχωβά».
Νίκος Κοντοχριστόπουλος
Ο Νίκος Κοντοχριστόπουλος είναι αθλητής της ξιφασκίας. Ανήκει στην ομάδα του ΑΟΞ Αιγάλεω. Έχει στο ενεργητικό του σημαντικές πανελλαδικές και διεθνείς διακρίσεις στο ξίφος ασκήσεων, τα τελευταία χρόνια. Το 2007 τιμήθηκε με ειδικό βραβείο ανερχόμενου ταλέντου από τον ΠΣΑΤ κατά τη βράβευση των κορυφαίων της χρονιάς.
Αποστασία από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά
Σύμφωνα με την Αγία Γραφή, οι αποστάτες δεν είναι εκείνοι που απλώς και μόνο επιλέγουν να μην ανήκουν πλέον στην χριστιανική εκκλησία. Οι αποστάτες α) επιδιώκουν να αποκτήσουν δικούς τους ακολούθους και έτσι προξενούν σχίσματα (Πράξ. 20:30· 2 Πέτρ. 2:1, 3), β) μπορεί να προσποιούνται ότι πιστεύουν στον Ιησού Χριστό, αλλά δεν παίρνουν στα σοβαρά το έργο κηρύγματος και διδασκαλίας που αυτός ανάθεσε στους ακολούθους του (Λουκ. 6:46· Ματθ. 24:14· 28:19, 20), και γ) μπορεί να ισχυρίζονται ότι υπηρετούν τον Θεό αλλά απορρίπτουν τους αντιπροσώπους του, την ορατή του οργάνωση (Ιούδα 8, 11· Αριθ. 16:1-3, 11, 19-21). Έτσι, όχι μόνο εγκαταλείπουν την προηγούμενη πίστη τους, αλλά κατόπιν "δέρνουν" και τους πρώην συνεργάτες τους, χρησιμοποιώντας δημόσια κριτική και άλλες μεθόδους για να εναντιωθούν στο έργο τους. (Ματθ. 24:45‐51· 2 Τιμ. 2:16-18)
Οι αποστάτες των Μαρτύρων του Ιεχωβά στον κόσμο
Τα άτομα που έχουν απομακρυνθεί από του Μάρτυρες του Ιεχωβά και είναι αντίθετα με την πρακτική της αποκοπής και των αποτελεσμάτων που ασκεί κατά την εκτίμησή τους η συγκεκριμένη πρακτική στην οικογενειακή και κοινωνική τους ζωή, προσπαθούν να κάνουν ευρύτερα γνωστό το κοινωνικό αυτό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν με διάφορους τρόπους, κυρίως δημοσιεύσεις βιβλίων, ιστοσελίδες και συνεντεύξεις τύπου. Αν και δεν βρίσκονται όλοι τους στο ίδιο δόγμα, αυτό το πρόβλημα τους ωθεί να αναλώνονται σε προσπάθειες ενημέρωσης των πρώην ομοπίστων τους που θα τολμήσουν να ερευνήσουν, ή του ευρύτερου κοινού, με την ελπίδα ότι το κράτος θα νομοθετήσει εναντίον της πρακτικής της αποκοπής που ασκείται σε βάρος τους. Η κοινή τους αυτή εμπειρία, τους προσδιορίζει ως μια διακριτή παγκόσμια ομάδα, με κοινούς στόχους και ανάγκες.
Νίκος Κοντοχριστόπουλος
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου του 1992 και είναι γιος της ομοσπονδιακής προπονήτριας της ξιφασκίας. Κατάγεται από το Αιγάλεω.
Αποστασία από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά
Κάρλ Όλοφ Γιόνσον
Ο Σουηδός Κάρλ Όλοφ Γιόνσον, πρώην σκαπανέας των Μαρτύρων του Ιεχωβά, ξεκίνησε μια δεκαετή μελέτη για να αποδείξει σε κάποιον αμφισβητία, ότι ο ισχυρισμός της εταιρίας Σκοπιά, ότι η καταστροφή της Ιερουσαλήμ έγινε το 607 π.Χ. είναι σωστός. Η αμφισβήτηση έγινε, επειδή οι πλέον αναγνωρισμένοι, πανεπιστημιακοί εκδοτικοί οίκοι, προωθούν ως χρονολογία για την καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 587 π.Χ.
Ο Γιόνσον από την έρευνά του, (η οποία ήταν και είναι η πληρέστερη επιστημονική έρευνα που έχει γίνει για το ζήτημα σε παγκόσμιο επίπεδο), πείστηκε ότι οι ιστορικοί είχαν δίκιο, και ότι οι βασικές ημερομηνίες της δογματικής των Μαρτύρων του Ιεχωβά ήταν λάθος. Η έρευνά του αυτή, σε πρώτη φάση, αποδείκνυε το 587 π.Χ. ως ημερομηνία πτώσης της Ιερουσαλήμ, με επτά διαφορετικές πηγές αποδείξεων, συμπεριλαμβανομένης και της Αγίας Γραφής.
Έστειλε την έρευνά του στο Κυβερνών Σώμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά, και αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια σοβαρή κρίση στην ηγεσία της εταιρίας Σκοπιά, που οδήγησε σε αποκοπή πολλών κορυφαίων στελεχών της, με σημαντικότερο τον Ραίημοντ Φρανς, μέλος του Κυβερνώντος Σώματος, και ανιψιό του 4ου προέδρου της εταιρίας Σκοπιά, και του ιδίου του Γιόνσον. Από τότε οι περιορισμοί επαφής των ΜτΙ με τους αποκομμένους αυξήθηκαν, σε μια προσπάθεια να μη διαρρεύσουν τα στοιχεία της έρευνας του Γιόνσον στους πιστούς της οργάνωσης.
Ο Γιόνσον δημοσίευσε την έρευνά του, με τίτλο: "Οι Καιροί των Εθνών αναθεωρημένοι", η οποία μεταφράσθηκε σε διάφορες γλώσσες. Το 2005 κυκλοφόρησε επαυξημένη με 19 διαφορετικές σειρές αποδείξεων για το 587 π.Χ. Ο Ραίημοντ Φρανς ως πρώην μέλος του Κυβερνώντος Σώματος, βλέποντας κατα την προσωπική του άποψη, τη σκλήρυνση της συμπεριφοράς της εταιρίας Σκοπιά προς τους αποκομμένους, εξέδωσε αρχικά το πρώτο του βιβλίο δύο χρόνια μετά την αποκοπή του, με τίτλο: "Κρίση Συνείδησης", όπου προσπαθεί να αποκαλύψει τα άδυτα του Κυβερνώντος Σώματος των ΜτΙ και τα περιστατικά που οδήγησαν στην αποκοπή των αντιφρονούντων ή αμφισβητιών του 607 π.Χ. και του δόγματος του 1914 μ.Χ. της εταιρίας Σκοπιά. Έκτοτε οι απόψεις του Γιόνσον υιοθετήθηκαν από πρώην Μάρτυρες του Ιεχωβά σε διάφορες χώρες.
Νίκος Κοντοχριστόπουλος
Επιτυχίες σε εθνικό επίπεδο
Σε πανελλαδικό επίπεδο, ήταν τρίτος στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα εφήβων, στις αρχές του 2008 και 2ος στην ίδια διοργάνωση του 2007. Τα προηγούμενα χρόνια κατέκτησε για τρεις συνεχείς χρονιές τον τίτλο του πανελληνιονίκη του ξίφους ασκήσεως στους παμπαίδες. Το Νοέμβριο του 2006 ήταν πρώτος στην πρώτη φάση του Κυπέλλου Ελλάδας, υποχρεώνοντας για πρώτη φορά εκείνη τη χρονιά σε ήττα τον Νάκη. Το Νοέμβριο του 2008 αναδείχθηκε Κυπελλούχος Ελλάδος στους εφήβους, στο ξίφος ασκήσεως. Στις αρχές του 2009 αναδείχθηκε πανελληνιονίκης εφήβων στο ξίφος ασκήσεως.
Αποστασία από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά
Αντιρρήσεις για την πρακτική της αποκοπής
Βασικό χαρακτηριστικό των πρώην ΜτΙ είναι η ανάπτυξη ερμηνευτικής αναίρεσης των σημείων διαφοροποίησής τους από την εταιρία Σκοπιά, από την οποία αποκόπηκαν. Εφόσον έχουν υποστεί αυτή την πρακτική, με σοβαρότατες κατά την άποψή τους επιπτώσεις στην οικογενειακή και κοινωνική τους ζωή, δίνουν μεγάλη σημασία στην επιχειρηματολογία κατά της πρακτικής της αποκοπής, η οποία είναι από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά τους. Παρακάτω αναφέρονται μερικά από αυτά:
Αντιρρήσεις για τη λέξη "αποκοπή"
Η λέξη αποκοπή αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη έξι φορές, εκ των οποίων μία φορά αναφέρεται σε πρόσωπα. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δέχονται ότι μία από τις έννοιες της λέξης αποκοπή είναι και εκείνη τού ευνουχισμού. Έτσι, η Μετάφραση Νέου Κόσμου αποδίδει το εδάφιο Γαλάτες 5:12 (το οποίο στο αρχαίο κείμενο αναφέρει «όφελον και αποκόψονται οι αναστατούντες υμάς»): «Μακάρι ακόμη και να ευνουχίζονταν εκείνοι που προσπαθούν να σας ανατρέψουν». Εδώ ο απόστολος εύχεται αυτοί που αναστατώνουν την Εκκλησία να ευνουχιστούν αν θέλουν, και να μείνουν πνευματικά άτεκνοι όπως οι ειδωλολάτρες ιερείς της Κυβέλης αφού αναστατώνουν τους αγαπητούς του Γαλάτες (Γαλ. 4:19) ενώ η περιτομή τους δεν έχει κάποια αξία πλέον Έτσι λοιπόν, ως προς τη λέξη, οι αρνητές της αποκοπής θεωρούν ότι δεν υπάρχει τίποτα τέτοιο στην Αγία Γραφή.
Εντούτοις, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά χρησιμοποιούν τον όρο "αποκοπή" με την έννοια της αποπομπής ή εκκοπής από την εκκλησία του Θεού. Η έννοια της εκκοπής υφίσταται στην Παλαιά Διαθήκη για να περιγράψει την απομάκρυνση ενός στασιαστικού ατόμου από την υπόλοιπη κοινότητα, συνήθως με την ποινή του θανάτου. Έτσι, για παράδειγμα, αν ένα άτομο έτρωγε το αίμα ενός ζώου, η ποινή ήταν η εξής: «ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτῆς». (Λευ 7:27) Υπό τη ρωμαϊκή κυριαρχία, αυτή η πρακτική άλλαξε. Οι Ιουδαϊκές συναγωγές εφάρμοζαν ένα σύστημα αποπομπής, ή αλλιώς αποκοπής, το οποίο περιλάμβανε τρία στάδια ή τρεις ονομασίες. Το πρώτο στάδιο ήταν η σχετικά βραχυπρόθεσμη ποινή νιντούγ, η οποία αρχικά είχε διάρκεια μόνο 30 ημέρες. Το άτομο που είχε τιμωρηθεί με αυτή την ποινή στερούνταν ορισμένων προνομίων. Μπορούσε μεν να πάει στο ναό, αλλά εκεί βρισκόταν υπό ορισμένους περιορισμούς και όλοι, εκτός από τα μέλη της οικογένειάς του, ήταν υποχρεωμένοι να στέκονται 4 πήχεις (περ. 2 μέτρα) μακριά του. Το δεύτερο στάδιο λεγόταν χέρεμ (ή κέρεμ), δηλαδή κάτι που είναι αφιερωμένο στον Θεό ή έχει γίνει ανάθεμα. Αυτή ήταν αυστηρότερη κρίση. Ο παραβάτης δεν μπορούσε να διδάξει ή να διδαχτεί μαζί με άλλους ούτε να προβεί σε εμπορικές συναλλαγές πέρα από την αγορά των αναγκαίων. Ωστόσο, δεν ήταν εξ ολοκλήρου απόβλητος από την Ιουδαϊκή κοινότητα και είχε ακόμη την ευκαιρία να επιστρέψει. Τέλος, υπήρχε το στάδιο σαμματτά’, που σήμαινε την ολοκληρωτική εκκοπή από την εκκλησία. Ορισμένοι λόγιοι πιστεύουν ότι οι δύο τελευταίες μορφές αποπομπής ταυτίζονταν.
Φλώριος Βουστρώνιος
Ο Φλώριος Βουστρώνιος ήταν Κύπριος λόγιος του 16ου αιώνα. Επιπλέον, ήταν νομοθέτης και ιστορικός. Το 1531 διορίστηκε εισηγητής και γραμματέας της επιτροπής νομομαθών Κυπρίων με σκοπό την κωδικοποίηση των νόμων της Κύπρου (συλλογή, επιλογή, απογραφή και μετάφραση στο ενετικό ιδίωμα), την περίοδο της ενετοκρατίας. Η μετάφραση τυπώθηκε το 1535 στη Βενετία.
Αποστασία από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά
Η κατανόηση του 5ου κεφαλαίου της 1ης προς Κορινθίους Επιστολής
Στα εδάφια 1 Κορινθίους 5:1-13, στην οποία εν μέρει στηρίζουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αυτή την πρακτική γίνεται αναφορά για κάποιον Χριστιανό τής Εκκλησίας τής Κορίνθου, που είχε ερωμένη ΄΄τη γυναίκα τού πατέρα του΄΄, πράγμα που ΄΄ούτε μεταξύ τών απίστων δεν γινόταν΄΄. Ο απόστολος Παύλος λοιπόν, τους λέει ότι πρέπει ΄΄να τον διώξουν από την Εκκλησία΄΄, ΄΄και να τον παραδώσουν στο Σατανά, εις όλεθρον τής σαρκός, ίνα το πνεύμα σωθή εν τη ημέρα τού Κυρίου΄΄. Με την απομάκρυνση του αμαρτωλού από την εκκλησία επρόκειτο "βασικά περί καθαρισμού της κοινότητας με την εφαρμογή του ιουδαϊκού αναθέματος (Kerem) από τη Συναγωγή".
Νίκος Κοντοχριστόπουλος
Πορεία σε διεθνές επίπεδο
Σε μια από τις πρώτες του νίκες σε διεθνές επίπεδο, το Δεκέμβριο του 2005, όντας ακόμα πρωταθλητής παμπαίδων, ο Κοντοχριστόπουλος πρώτευσε μεταξύ 41 αθλητών, σε διεθνές τουρνουά στην Αυστρία. Το Φεβρουάριο του 2006 κατέκτησε ασημένιο μετάλλιο στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα στο Πλοβντίβ της Βουλγαρίας. Στο ομαδικό του ξίφους ασκήσεως το Μάρτιο του 2007 κατέκτησε, ένα αργυρό μετάλλιο στο 1ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ξιφασκίας Εφήβων/Νεανίδων, που διεξήχθη στο Νόβισαντ της Σερβίας, μαζί με τους Θόδωρο Νάκη, Φίλιππο Νισσίμ και Νίκο Λέκκα. Τον Απρίλιο του 2007 κατέκτησε την 8η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων/Νεανίδων και Νέων στο Μπελέκ της Τουρκίας, στο ξίφος ασκήσεως Εφήβων. Ο 14χρονος αγωνίστηκε με άλλους 85 αθλητές και αυτή είναι και η καλύτερη θέση την οποία έχουν κατακτήσει τα ελληνικά χρώματα σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα αυτής της ηλικιακής κατηγορίας.
Αποστασία από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά
Η κατανόηση του 5ου κεφαλαίου της 1ης προς Κορινθίους Επιστολής
Σύμφωνα με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, η Βιβλική φράση «να παραδώσετε αυτόν τον άνθρωπο στον Σατανά για την καταστροφή της σάρκας, προκειμένου να σωθεί το πνεύμα την ημέρα του Κυρίου» (1 Κορ. 5:5) σημαίνει τα εξής: Όταν κάποιος χριστιανός διαπράττει αμετανόητα χονδροειδή αμαρτία τότε αποκόπτεται από την εκκλησία κι έτσι γίνεται ξανά μέρος του πονηρού κόσμου του Σατανά. (1 Ιωάν. 5:19) Κατά συνέπεια, λέγεται ότι "παραδίδεται στον Σατανά". Η αποβολή αυτού του ατόμου οδηγεί στην καταστροφή, δηλαδή στην απομάκρυνση, τού φθοροποιού στοιχείου από την εκκλησία καθώς και στη διατήρηση του πνεύματός της, δηλαδή της κυρίαρχης στάσης της εκκλησίας. (2 Τιμ. 4:22) Οι αρνητές της πρακτικής της αποκοπής θεωρούν ότι "το πνεύμα" που αναφέρεται εδώ δεν πρόκειται για το Πνεύμα τής Εκκλησίας, γιατί κατ' αυτούς αν επρόκειτο για το Πνεύμα τής Εκκλησίας, ποτέ δεν θα υπήρχε Πνεύμα στην Εκκλησία, επειδή πάντοτε κάποιος κρύβει κάποια αμαρτία από τους άλλους.
Κατά την άποψη ορισμένων εκκλησιαστικών πατέρων και θεολόγων, με την παράδοσή του πρώην χριστιανού στο Σατανά, ο αμαρτωλός, θα αποκτούσε κάποιο σαρκικό πρόβλημα υγείας, που θα τού υπενθύμιζε την αμαρτία του, ώστε να διορθωθεί από αυτό τον ΄΄όλεθρο τής σαρκός΄΄, και θα οδηγείτο σε μετάνοια , ώστε ΄΄να σωθεί το πνεύμα΄΄ του, δηλαδή "το ουσιώδες εγώ του" και όχι "η κυρίαρχη στάση (πνεύμα) της εκκλησίας",
Η απόδοση της φράσης "να μη συναναμίγνυσθαι" (1 Κορ. 5:11) από την Μετάφραση Νέου Κόσμου ως «να πάψετε να συναναστρέφεστε» είναι ακριβής και σύμφωνη με την έννοια του όρου τού πρωτοτύπου. Ακριβώς με αυτό τον τρόπο αποδίδεται η φράση του κειμένου και από σύγχρονες μεταφράσεις και ερμηνευτικές αποδόσεις της Ορθόδοξης Εκκλησίας: «να μη συναναστρέφεσθε» (Καινή Διαθήκη των Τεσσάρων Καθηγητών), «να μη συναναστρέφεστε», (Νεοελληνική Δημοτική Μετάφραση) «να μη συναναστρέφεσθε» (Η Καινή Διαθήκη μετά Συντόμου Ερμηνείας υπό Π. Τρεμπέλα) και «να μη συναναστρέφεσθε και να μη έχετε επικοινωνίαν μαζή του» (Η Καινή Διαθήκη, Κείμενον-Ερμηνευτική Απόδοσις υπό Ι. Κολιτσάρα).
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Μάρτυρες του Ιεχωβά Κατηγορία:Θρησκευτική ορολογία
Νίκος Κοντοχριστόπουλος
Πορεία σε διεθνές επίπεδο
Η επιτυχία συνεχίστηκε στις 12 Νοεμβρίου του 2007, όταν κέρδισε χάλκινο μετάλλιο πετυχαίνοντας 4 απανωτές νίκες στο Παγκόσμιο Κύπελλο Νέων στο Λουξεμβούργο. Η επιτυχία αυτή τον ανέβασε στην 33η θέση στην παγκόσμια κατάταξη στους νέους. Λίγες ημέρες μόνο μετά, στις 26 Νοεμβρίου κατέλαβε την τρίτη θέση (χάλκινο μετάλλιο) στο ξίφος ασκήσεως σε διεθνές τουρνουά του Σάλτσμπουργκ.
To 2008 πρώτευσε στους διεθνείς εφηβικούς αγώνες στο ξίφος ασκήσεως στην Μπρατισλάβα της Σλοβακίας. Ο αθλητής επικράτησε στο μεγάλο τελικό του Ούγγρου Νέμεθ με 15-3 στις 17 Φεβρουαρίου του 2008, σε μία διοργάνωση στην οποία συμμετείχαν 85 αθλητές.
Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα εφήβων - νεανίδων (στην Ιταλία) το Μάρτιο του 2008 ο Κοντοχριστόπουλος ήταν 12ος μεταξύ 83 αθλητών Τον επόμενο μήνα, στις 7 Απριλίου, κατέκτησε ασημένιο μετάλλιο στο ξίφος ασκήσεως στο παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων/νεανίδων, στην Ιταλία. Ο Κοντοχριστόπουλος κατέκτησε την 6η θέση ανάμεσα σε 162 αθλητές στο τουρνουά της Βουδαπέστης, τον Οκτώβριο του 2008. Το Νοέμβριο στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Μαδρίτης κατέλαβε την 5η θέση. Στις 4 Νοεμβρίου κατέκτησε την 3η θέση στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων στο Άμστερνταμ και λίγες εβδομάδες μετά την 7η θέση μεταξύ 458 αθλητών στο διεθνές τουρνουά ξιφασκίας εφήβων, που έγινε στη Γαλλία. Στην ίδια διοργάνωση ο Θεόδωρος Νάκης ήταν 11ος. Το Δεκέμβριο του 2008 ο ξιφομάχος κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο ξίφος ασκήσεως στο παγκόσμιο κύπελλο νέων, σε αγώνα που έγινε στο Μπούργκστενφουρτ της Γερμανίας.
Τον Απρίλιο του 2009 ο Κοντοχριστόπουλος ήταν 7ος στο ξίφος ασκήσεως στο παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων, το οποίο διεξήχθη στο Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας.
Τον Ιανουάριο του 2010, κέρδισε την 32η θέση μεταξύ 180 αθλητών, αγωνιζόμενος για πρώτη φορά στην κατηγορία νέων (ως 20 ετών), στο Παγκόσμιο Κύπελλο στη Βουδαπέστη. Τον Σεπτέμβριο του 2010 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο ξίφος ασκήσεως του διεθνούς τουρνουά της Βουδαπέστης με ήττα 15-8 από τον Ιάπωνα Ότα .Τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου έλαβε μέρος στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα νέων, στην Μόσχα, όπου προκρίθηκε στους 32 καλύτερους, καταλαμβάνοντας την 30ή θέση. Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα νέων, που έγινε τον Νοέμβριο του 2010, ο αθλητής κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στην Μπρατισλάβα, καθώς ήρθε 3ος ανάμεσα σε 141 αθλητές.
Τον Ιούνιο του 2014 ήταν 58ος μεταξύ 76 αθλητών στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στο Στρασβούργο στο αγώνισμα του ξίφους ασκήσεως.
Μάρεκ Γκρεχούτα
Ο Μάρεκ Γκρέχουτα (Marek Michał Grechuta) (Ζάμοστς, Πολωνία 10 Δεκεμβρίου 1945 -  Κρακοβία, 9 Οκτωβρίου 2006) ήταν Πολωνός τραγουδιστής, στιχουργός, συνθέτης και ποιητής.
Νίκος Κοντοχριστόπουλος
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ξιφασκίας
Φλώριος Βουστρώνιος
Επιπρόσθετα, έγραψε την ιστορία της Κύπρου από τους αρχαίους χρόνους έως το τέλος της εποχής των Λουζιανιάνων. Το έργο του αυτό παρέχει πολύτιμης αξίας πληροφορίες για την Κύπρο την εποχή της Φραγκοκρατίας και της Ενετοκρατίας.
Απεβίωσε το 1570.
Μάρεκ Γκρεχούτα
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ζάμοστς και σπούδασε αρχιτεκτονική στην Κρακοβία. Εκεί συνάντησε τον συνθέτη Γιαν Παβλούσκιεβιτς (Jan Kanty Pawluśkiewicz), με τον οποίο ίδρυσε το καμπαρέ Anawa το 1966. Το 1968 κέρδισε πολλά βραβεία στο Φεστιβάλ της πολωνικής μουσικής στην πόλη Όπολε.
Το 1971 ίδρυσε νέα μουσική ομάδα, που ονομάζεται WIEM (το όνομα της ομάδας οφείλεται στο πολωνικό ακρωνύμιο W Innej Epoce Muzycznej - σε μια άλλη εποχή της μουσικής).
Το τραγούδι του Dni, których nie znamy (Οι Μέρες που Δεν Ξέρουμε Ακόμα) είναι ο ύμνος του ποδοσφαιρικού συλλόγου Κορόνα Κίελτσε (Korona Kielce).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ρακοβίτσκι
Φλώριος Βουστρώνιος
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι λόγιοι του 16ου αιώνα
Αρχαιολογικό Πάρκο Σαν Αγουστίν
thumb|right|200px|Η θέση της πόλης και του δήμου Σαν Αγουστίν στην επαρχία Ουίλα Το Αρχαιολογικό Πάρκο Σαν Αγουστίν βρίσκεται στην πόλη Σαν Αγουστίν, έδρα του ομώνυμου δήμου της επαρχίας Ουίλα (Huila) στην νότια Κολομβία. Η πόλη βρίσκεται 227 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της επαρχίας, Νέιβα και ο πληθυσμός της είναι περίπου 30.000 άτομα. Ιδρύθηκε το 1752 από τον Αλέχο Αστουδίγιο (Alejo Astudillo), όμως καταστράφηκε από τις επιθέσεις των αυτοχθόνων. Η σημερινή πόλη αναδημιουργήθηκε το 1790 από τον Λούκας ντε Εράσο ι Μεντιγάνια (Lucas de Herazo y Mendigaña).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς Κατηγορία:Κολομβία
Πηγάδι Μαγνησίας
Το Πηγάδι είναι παραθαλάσσιος οικισμός στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας, ο οποίος βρίσκεται στα παράλια του όρμου Πτελεού, σε απόσταση 5 χλμ. νοτιοανατολικά από αυτόν και αποτελεί το επίνειό του, αλλά και τουριστικό προορισμό της περιοχής. Στο χωριό υπάρχουν ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, κέντρα εστίασης αλλά και διασκέδασης (bar και disco). Το γραφικό λιμανάκι του οικισμού, τα ψαροκάικα και οι γραφικές ταβερνούλες είναι πόλος έλξης για τους επισκέπτες. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1951 να απογράφεται στην κοινότητα Πτελεού, στην οποία, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκει ενώ υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πτελεού του Δήμου Αλμυρού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 99 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Αλμυρού
Άννα της Υόρκης (κόρη του Εδουάρδου Δ΄)
Η Άννα της Υόρκης (Ουεστμίνστερ, 2 Νοεμβρίου 1475 - 23 Νοεμβρίου 1511) ήταν πέμπτη κόρη του Εδουάρδου Δ΄ της Αγγλίας και της Ελισάβετ Γούντβιλ. Ο πατέρας της και ο Μαξιμιλιανός Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας υπέγραψαν συνθήκη στις 5 Αυγούστου 1480 με την οποία η Άννα θα παντρευόταν τον μεγαλύτερο γιο και διάδοχο του Μαξιμιλιανού Φίλιππο τον Ωραίο. Η ίδια συνθήκη όριζε ότι ο Μαξιμιλιανός δεν θα προσπαθούσε να κάνει άλλη γαμήλια συνθήκη για τον γιο του τα επόμενα τρία χρόνια. Ο πατέρας του Μαξιμιλιανού ήταν ο Φρειδερίκος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, είχε συνεπώς μεγάλες πιθανότητες να γίνει ο ίδιος Ρωμαίος αυτοκράτορας, σύζυγος του Μαξιμιλιανού και μητέρα του Φιλίππου ήταν η Μαρία της Βουργουνδίας. Οι σχέσεις αυτές έκαναν τον Μαξιμιλιανό ισχυρό σύμμαχο του Άγγλου βασιλιά, ο συμφωνημένος γάμος δεν προχώρησε μετά τον θάνατο του Εδουάρδου Δ΄ (1483).
Γάμος
Οι καλές σχέσεις του θείου της Ριχάρδου Γ΄ της Αγγλίας με την Οικογένεια Χάουαρντ οδήγησαν στον αρραβώνα της Άννας με τον Τόμας Χάουαρντ (1484), μετά την πτώση του Ριχάρδου Γ΄ ο Χάουαρντ έκανε νέο αίτημα γάμου με την Άννα. Η Άννα της Υόρκης την ίδια εποχή βρισκόταν στην συνοδεία της μεγαλύτερης αδελφής της Ελισάβετ της Υόρκης που είχε παντρευτεί τον Ερρίκο Ζ΄ της Αγγλίας. Η Άννα της Υόρκης παντρεύτηκε τον Τόμας Χάουαρντ, 3ο δούκα του Νόρφολκ στις 4 Φεβρουαρίου 1495 στο Αββαείο του Ουέστμινστερ. Ο σύζυγος της ήταν γιος και διάδοχος του Σερ Τόμας Χάουαρντ, 1ου κόμη του Σάρρεϋ και 2ου δούκα του Νόρφολκ και της πρώτης συζύγου του Ελισάβετ Τίλνει. Ο Τόμας Χάουαρντ δεν δέχτηκε ποτέ την κομητεία του Σάρρεϋ ή το δουκάτο του Νόρφολκ όσο ζούσε η σύζυγος του γι'αυτό η Άννα δεν πήρε ποτέ τους τίτλους. Το μοναδικό γνωστό τους παιδί λεγόταν επίσης Τόμας Χάουαρντ (1496 - 1508).
Τελευταία χρόνια
Στην τελετή βάπτισης του ανιψιού της Αρθούρου της Ουαλίας (1486) μετέφερε τον σκούφο, το ίδιο έκανε και στην τελετή βάπτισης της ανιψιάς της Μαργαρίτας Τυδώρ. Ο ανιψιός της Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας της παραχώρησε (1510) όλες τις εκτάσεις που διεκδικούσε από την προ - γιαγιά της Άννα Μόρτιμερ σύζυγο του Ριχάρδου του Κέιμπριτζ όπως το κάστρο και την βίλα του Γουίνγκφιλντ. Η Άννα της Υόρκης πέθανε στις 23 Νοεμβρίου 1511 και τάφηκε στην μονή του Δέτφορντ, μετά την Μεταρρύθμιση μεταφέρθηκε με τα μέλη της Οικογένειας Χάουαρντ στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Αρχαγγέλου στο Φράμλινγκχαμ.
Τα παιδιά του Τόμας και της Άννας είχαν πεθάνει πριν από τους γονείς τους αφού ο σύζυγος της μετά τον θάνατο της αναφερόταν σαν άτεκνος χήρος. Ο Τόμας Χάουαρντ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Λαίδη Ελισάβετ Στάφορντ, κόρη του Εδουάρδου Στάφορντ, 3ου δούκα του Μπάκινγκχαμ και της Ελεονώρας Πέρσι, απέκτησε πολλά παιδιά ανάμεσα στα οποία τον Ερρίκο Χάουαρντ, κόμη του Σάρρεϋ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Υόρκης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αγγλίας
Ηλεκτρόλυση
thumb|right|200px Ηλεκτρόλυση (λύση δι΄ ηλεκτρισμού), ονομάζεται η διαδικασία της διάσπασης μιας ουσίας με τη βοήθεια του ηλεκτρικού ρεύματος.
Ηλεκτρόλυση του νερού
Κατά την ηλεκτρόλυση του νερού, το νερό διασπάται στα βασικά στοιχεία όπου το αποτελούν, υδρογόνο και οξυγόνο με την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος. Τα πλεονεκτήματα αυτής της διεργασίας είναι το υψηλής καθαρότητας υδρογόνο που παράγεται. Ωστόσο, αποτελεί ακριβή μέθοδο εξαιτίας του κόστους του ηλεκτρικού ρεύματος το οποίο απαιτείται.
Κατά την ηλεκτρόλυση, στην κάθοδο ιόντα υδρογόνου (πρωτόνια) ανάγονται σε υδρογόνο ενώ στην άνοδο το νερό οξειδώνεται σε οξυγόνο και πρωτόνια. Οι διεργασίες αυτές περιγράφονται αντίστοιχα από τις παρακάτω αντιδράσεις:
και οι οποίες μας δίνουν το συνολικό μηχανισμό της ηλεκτρόλυσης
Πλεονέκτημα της μεθόδου είναι το ότι το παραγόμενο οξυγόνο μπορεί επίσης να εκμεταλλευτεί για βιομηχανική ή άλλη χρήση.
Θεωρητικά 1,23 V εφαρμοζόμενης τάσης αρκούν για τη διεξαγωγή της ηλεκτρόλυσης. Πρακτικά, χρειάζεται περισσότερη τάση (1,55 V με 1,65 V ). Η απόδοση της ηλεκτρόλυσης ορίζεται ως το λόγο του 1,23 V προς την τάση όπου χρησιμοποιείται. Με τάση 1,60 V έχουμε απόδοση
Η αντίδραση της καθόδου, εμπλέκει 4 ηλεκτρόνια και η οξείδωση πραγματοποιείται μέσω μιας σειράς ενδιάμεσων προϊόντων. Σε αυτό οφείλεται η ανάγκη επιπλέον τάσης καθώς η όλη διαδικασία χαρακτηρίζεται από αργό κινητικό μηχανισμό. Η χρήση καταλύτη βοηθάει στη μείωση αυτής της τάσης και επιταχύνει τη διαδικασία. Ένας ιδανικός καταλύτης για την οξείδωση του νερού θα πρέπει να εξισορροπεί την απαιτούμενη ενέργεια του κάθε ενδιάμεσου βήματος και επίσης να εξισορροπεί τους ρυθμούς μεταφοράς κάθε ηλεκτρονίου.
Η απευθείας ηλεκτρόλυση νερού μέχρι και τη δεκαετία του '50 είχε ευρεία χρήση στην παραγωγή υδρογόνου. Σήμερα, ένα μικρό μόνο ποσοστό υδρογόνου παράγεται κατά αυτόν τον τρόπο σε εφαρμογές κυρίως όπου χρειάζεται μικρός όγκος καθαρού υδρογόνου. Ωστόσο παράλληλα παρατηρείται μια αναγέννηση του ενδιαφέροντος με την κατασκευή ολοκληρωμένων συστημάτων ηλεκτρολυτών σε συνδυασμό με εκμετάλλευση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ηλιακής ή αιολικής).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ηλεκτροχημεία Κατηγορία:Βιομηχανικές διεργασίες Κατηγορία:Παραγωγή υδρογόνου
Τζον Λη Χούκερ
Ο Τζον Λι Χούκερ (John Lee Hooker, γ. Κλάρξντεϊλ Μισισίπι, 22 Αυγούστου 1917, θ. Λος Άλτος Καλιφόρνια, 21 Ιουνίου 2001) ήταν ένας από τους δημοφιλέστερους μουσικούς του ηλεκτρικού μπλουζ, αφροαμερικάνικης καταγωγής. Επηρεασμένος από τα μπλουζ του Δέλτα, ανέπτυξε ένα δικό του στυλ παιξίματος στην κιθάρα. Μέσα από ένα πρωτόγονο τρόπο παιξίματος και προβάλλοντας περισσότερο την εκφραστική φωνή του, ανέπτυξε ένα αυθεντικό ύφος, αμέσως αναγνωρίσιμο από τις πρώτες νότες των τραγουδιών του. Η μουσική του συχνά ταυτίζεται με το λεγόμενο talkin' blues, δηλαδή το μπλουζ που χαρακτηρίζεται από ρυθμική ομιλία, ελεύθερη μελωδία και αυστηρό ρυθμό. Ενσωμάτωσε επίσης στοιχεία του μπούγκι.
Εκτιμάται ότι ηχογράφησε περισσότερα από 200 τραγούδια και συγκαταλέγεται στους μπλουζ μουσικούς με τις περισσότερες ηχογραφήσεις. Στα πιο δημοφιλή κομμάτια του ανήκουν τα Boogie Chillen (1948) και Boom Boom (1962). Τα κομμάτια του έχουν διασκευαστεί από σημαντικούς καλλιτέχνες κυρίως της ροκ μουσικής, όπως οι Yardbirds, Cream, Led Zeppelin, The Doors κ.ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Χουκερ Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Δημήτρης Μπισλάνης
Σπούδασε στην Αθήνα στη Δραματική Σχολή Ελληνικού Ωδείου. Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1962 στην ταινία Μερικοί το προτιμούν κρύο και ακολούθησε μια σημαντική καριέρα σε χαρακτηριστικούς δεύτερους ρόλους "κακών". Σημαντική επίσης ήταν και η πορεία του στο θέατρο.
Το 1976 μπήκε σε νοσοκομείο του Βερολίνου, όπου λόγω γάγγραινας, του έκοψαν το πόδι. Πέθανε την 1η Μαΐου του 1977 στη Γερμανία. Την εξόδιο ακολουθία του έψαλε ο αδερφός του, ο οποίος ήταν ιερέας. Τάφηκε στο κοιμητήριο της Καλλιθέας. Παρόντες στην κηδεία του ήταν ο Δημήτρης Κωνσταντάρας και ο συντετριμμένος Μάνος Κατράκης. Δεν είχε παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Βοημούνδος Ζ΄ της Τρίπολης
Ο Βοημούνδος Ζ΄ της Τρίπολης (1261 - 19 Οκτωβρίου 1287) από τον Οίκο του Πουατιέ-Αντιόχειας ήταν κόμης της Τρίπολης και τιτουλάριος πρίγκιπας της Αντιόχειας (1275 - 1287).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Βοημούνδου ΣΤ΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας και κόμη της Τρίπολης και της Σιβύλλας των Χετουμιδών, κόρης του Χετούμ Α΄ της Αρμενίας.
Το μόνο που είχε απομείνει από το μεγάλο πριγκιπάτο της Αντιόχειας ήταν το λιμάνι της Λατάκειας. Η μητέρα του ήταν αντιβασίλισσα την περίοδο που ήταν ανήλικος, ενώ την αντιβασιλεία διεκδικούσε και ο Ούγος Γ΄ της Κύπρου εξάδελφος του πατέρα του, ως ο πλησιέστερος συγγενής του.
Ο Βοημούνδος πέρασε τα περισσότερα χρόνια της παιδικής του ηλικίας στην Κιλικία, στην Αυλή του Λέοντα Γ΄ της Αρμενίας, ενώ ο Μπαϊμπάρς κατέλαβε την Αντιόχεια, όπου ήταν πρίγκιπας ο πατέρας του (1268). Επέστρεψε στην Τρίπολη (1277), κλείνοντας αμέσως ειρήνη με τον Καλαούν, τον σουλτάνο των Μαμελούκων, και αναγνώρισε τον Ρογήρο του Αγίου Σεβερίνου ως αντιβασιλιά στην Άκρα, βρίσκοντας την εχθρότητα της Γενοβέζικης οικογένειας των Εμπριάκο.
Η Τρίπολη ήταν ασθενέστατη εκείνη την εποχή. Κυριαρχούσαν δύο αντιμαχόμενες μερίδες: η Ρωμαϊκή υπό τον Παύλο του Σενί, επίσκοπο της Τρίπολης, και η Αρμενική υπό τη Σιβύλλα και τον Βαρθολομαίο. Ο Παύλος του Σενί απέκτησε τη συμμαχία του Γουλιέλμου του Μπωζέ, του νέου Μεγάλου Μάγιστρου των Ναιτών ιπποτών, και έπειτα της οικογένειας των "Αντι-Ναϊτών" Εμπριάκο. Αυτό έφερε μια σειρά πολέμων ανάμεσα στον Βοημούνδο Ζ΄ και τους Ναΐτες, ο οποίος έκαψε το κτίριό τους στην Τρίπολη, αλλά τελικά ηττήθηκε και συνθηκολόγησε.
Το 1278 ο Γκυ των Εμπριάκο κύριος του Ζιμπλέ (Βύβλου) και οι Ναΐτες κυρίευσαν την Τρίπολη, αλλά διώχθηκαν από τον Βοημούνδο Ζ΄ και οι 12 γαλέρες του στόλου του καταστράφηκαν από τρικυμία. Η τελευταία σύγκρουση έγινε τον Ιανουάριο του 1285, όπου οι Εμπριάκο προσπάθησαν να πάρουν την Τρίπολη, αλλά δεν βρήκαν τους Ναΐτες και κατέφυγαν στους Ιωαννίτες Ιππότες. Οι Ιωαννίτες τους παρέδωσαν στον Βοημούνδο Ζ΄, με τον όρο να τους χαρίσει τις ζωές, ωστόσο αυτός τους έθαψε ζωντανούς στην άμμο και τους άφησε να πεθάνουν από πείνα.
Απεβίωσε πρόωρα 26 ετών, χωρίς να αφήσει παιδιά από τη σύζυγό του Μαργαρίτα του Άκρας. Τον διαδέχθηκε η αδελφή του Λουκία.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Κόμητες της Τρίπολης
Τριοξείδιο του ξένου
Το τριοξείδιο του ξένου ή ξενοτριοξείδιο είναι είναι μια ασταθής χημική ένωση του ξένου, ενός ευγενούς αερίου με χημικό τύπο XeO3. Είναι ένα πανίσχυρο οξειδωτικό αντιδραστήριο που, αν έρθει σε επαφή με το νερό, απελευθερώνει, με αργό ρυθμό που επιταχύνεται από το ηλιακό φως, οξυγόνο και ξένο. Είναι επικίνδυνα εκρηκτικό αν έρθει σε επαφή με οργανικές ενώσεις.
Παραγωγή
Το τριοξείδιο του ξένου παράγεται με υδρόλυση του τετραφθοριούχου ξένου (XeF4). Από το διάλυμα που προκύπτει κρυσταλλώνονται άχρωμοι κρύσταλλοι XeO3 με εξάτμιση :
Οι κρύσταλλοι του τριοξειδίου του ξένου είναι σταθεροί για μέρες σε ξηρό αέρα, αλλά γρήγορα αποροφούν υγρασία από υγρό αέρα και σχηματίζουν ένα πυκνό διάλυμα.
Λουκία της Τρίπολης
Η Λουκία της Τρίπολης (πέθανε το 1299) από τον Οίκο του Πουατιέ-Αντιόχειας, ήταν η τελευταία κόμισσα της Κόμισσα της Τρίπολης (1287 - 1289).
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Βοϊμόνδου ΣΤ' της Αντιόχειας και της Σιβύλλας της Αρμενίας. Η Λουκία διαδέχθηκε τον αδελφό της Βοημούνδο Ζ΄ πρίγκιπα της Τρίπολης (1287).
Τριοξείδιο του ξένου
Χημική συμπεριφορά και εφαρμογές
Το τριοξείδιο του ξένου είναι ένα ισχυρό οξειδωτικό αντιδραστήριο και μπορεί να οξειδώσει τις περισσότερες από τις ουσίες με τις οποίες έρχεται σε επαφή. Ωστόσο είναι (σχετικά) αργό στη δράση και αυτό μειώνει τη χρησιμότητά του.
Λουκία της Τρίπολης
Βιογραφία
Η μητέρα της, μετά τον πρόωρο θάνατο του αδελφού της, διόρισε αντιβασιλιά τον Βερτράνδο του Ζιμπελέ, που σύντομα έγινε πολύ αντιδημοτικός στην κοινότητα της πόλης. Κλήθηκε τότε η Λουκία από την Ωσέρ της Γαλλίας, όπου βρισκόταν και είχε παντρευτεί τον Ναρζό του Τουσύ (απεβ. 1293), να κυβερνήσει την πόλη. Βρέθηκε αμέσως αντιμέτωπη με τους Γενοβέζους και με την κοινότητα της πόλης: οι Γενοβέζοι υπό τον Μπενεντέτο Ζαχαρία, ήθελαν μία δική τους διοίκηση κατευθυνόμενη από την Γένοβα, αλλά αναπάντεχα συμμάχησαν με την Λουκία. Η Βενετία και η Πίζα, εξοργισμένες από την απόφαση της Γένοβας, κάλεσαν τον Μαμελούκο σουλτάνο Καλαούν να επιτεθεί στην Τρίπολη, που ήταν ήδη αρκετά εξασθενημένη. Η πολιορκία της Τρίπολης κράτησε έναν μήνα. Τελικά η άλωση έγινε στις 26 Απριλίου 1289. Δύο χρόνια αργότερα, η Άκρα, η μοναδική κτήση των Σταυροφόρων που είχε απομείνει, έπεσε και αυτή.
Τριοξείδιο του ξένου
Χημική συμπεριφορά και εφαρμογές
Όταν διαλύεται στο νερό σχηματίζεται ένα όξινο διάλυμα ξενικού οξέος (H2XeO4):
Λουκία της Τρίπολης
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1275-78 τον Ναρζό του Τουσύ (απεβ. 1293) κύριο της Λατέρτσα Απουλίας. Είχε τέκνο:
Τριοξείδιο του ξένου
Χημική συμπεριφορά και εφαρμογές
Εναλλακτικά, διαλύεται σε βασικά διαλύματα και παράγει ξενικά άλατα. Το ανιόν [HXeO4]- είναι το δομικό χημικό είδιος στα ξενικά διαλύματα. Αυτά δεν είναι σταθερά κι αρχίζουν να μετατρέπονται σε υπερξενικά ([XeO6]4-), ξένο (Xe) και οξυγόνο (O2) :
Λουκία της Τρίπολης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόμητες της Τρίπολης Κατηγορία:Σταυροφορίες
Τριοξείδιο του ξένου
Χημική συμπεριφορά και εφαρμογές
Στερεά άλατα των δυο οξέων δεν έχουν απομονωθεί. Ωστόσο, το τριοξείδιο του ξένου αντιδρά με φθορίδια όπως το φθοριούχο κάλιο (KF), φθοριούχο ρουβήδιο (RbF) ή φθοριούχο καίσιο (CsF) σχηματίζοντας σταθερές ενώσεις του γενικού τύπου MXeO3F :
Ασφάλεια
Το τριοξείδιο του ξένου πρέπει να μεταχειρίζεται με μεγάλη προσοχή. Δείγματα έχουν εκραγεί όταν εκτίθενται σε θερμοκρασίες δωματίου. Ξηροί κρύσταλλοι αντιδρούν εκρηκτικά με την κυτταρίνη
Αναφορές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Ενώσεις ξένου Κατηγορία:Οξείδια Κατηγορία:Οξειδωτικά αντιδραστήρια
Σαρλ Ρισέ
Ο Σαρλ Ρομπέρ Ρισέ (Charles Robert Richet, 26 Αυγούστου 1850 - 3 Δεκεμβρίου 1935) ήταν Γάλλος γιατρός και φυσιολόγος. Ερεύνησε ποικίλα θέματα σχετικά με τη νευροχημεία, την πέψη, τη θερμορρύθμιση στα ομοιόθερμα ζώα και την αναπνοή. Τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής «σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στον χώρο των αναφυλακτικών αντιδράσεων», το 1913.
Αφιέρωσε, επίσης, πολλά χρόνια στη μελέτη των πνευματιστικών φαινομένων.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ρισέ γεννήθηκε στο Παρίσι. Το 1887 έγινε καθηγητής της φυσιολογίας στο Collège de France και το 1898 μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Ιατρικής. Οι έρευνές του στην αναφυλαξία (anaphylaxie, λέξη που έπλασε ο ίδιος από ελληνικά συνθετικά), στις οποίες τον βοήθησε ο Πωλ Πορτιέ (Paul Portier), βοήθησαν στην ανακάλυψη των αιτίων που προκαλούν την αλλεργική ρινίτιδα, το άσθμα και άλλες αλλεργικές αντιδράσεις σε εξωτερικές ουσίες. Επίσης, εξήγησαν κάποιες περιπτώσεις δηλητηριάσεων και αιφνίδιου θανάτου που δεν είχε σταθεί δυνατό να ερμηνευθούν με άλλον τρόπο. Το 1914 ο Ρισέ έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών.
Ο Ρισέ ήταν άνθρωπος με πολλά ενδιαφέροντα και τα έργα του περιλαμβάνουν βιβλία ιστορίας, κοινωνιολογίας, φιλοσοφίας, ψυχολογίας, αλλά και θεατρικά έργα, ακόμα και ποίηση. Εκτός αυτών, υπήρξε και πρωτοπόρος της αεροπορίας: βοήθησε στη σχεδίαση ενός πειραματικού γυροπλάνου ή αυτόγυρου, μιας μορφής αεροσκάφους που έγινε γνωστό ως «Γυροπλάνο Μπρεγκέ-Ρισέ».
Είχε επίσης έντονο ενδιαφέρον για την ύπνωση και την εξωαισθητηριακή αντίληψη. Το 1891 ίδρυσε την επιθεώρηση Annales des sciences psychiques («Χρονικά ψυχικών επιστημών»). Το 1905 έγινε πρόεδρος της Εταιρείας Παραψυχολογικών Ερευνών (Society for Psychical Research) στο Ηνωμένο Βασίλειο και είναι ο πατέρας του όρου «εκτόπλασμα». Διεξήγαγε πειράματα με μέντιουμ.Το 1919 ο Ρισέ έγινε επίτιμος πρόεδρος του Διεθνούς Μεταφυσικού Ινστιτούτου (Institut Métapsychique International) των Παρισίων και το 1929 ενεργός πρόεδρος.
Πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 85 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι ιατροί Κατηγορία:Φυσιολόγοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής Κατηγορία:Γάλλοι νομπελίστες Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία)
Γαρυφαλλιά Μιχάλβεη
Η Ψαριανή Γαρυφαλλιά Μιχάλβεη ή Μιχάλμπεη (1817 - 1830) βρέθηκε από 7 ετών στα σκλαβοπάζαρα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας όταν απήχθη από τα Ψαρά κατά την καταστροφή του νησιού στις 20 Ιουνίου του 1824. Ταλαιπωρήθηκε ως δούλα και διασώθηκε από Αμερικανό διπλωμάτη ή έμπορο, ο οποίος την έστειλε στις ΗΠΑ για να τη φροντίσει ο πατέρας του. Η μικρή δυστυχώς σε ηλικία 13 ετών πέθανε, από αδιευκρίνιστη νόσο. Η ιστορία της ενέπνευσε δύο διεθνούς ακτινοβολίας έργα, το ζωγραφικό έργο «Το κορίτσι από την Ελλάδα» (The Greek girl) της Αν Χαλλ και πιθανώς το γλυπτό «Η Ελληνίδα Σκλάβα» (The Greek Slave) του Χιράμ Πάουερς, όπως και άλλα έργα.
Βιογραφία
Η οικογένεια της Γαριφαλιάς (τότε Γαρυφαλλιάς) ήταν μεταξύ των ευπόρων στα Ψαρά. Η μικρή μοιράστηκε όμως την τύχη χιλιάδων κατοίκων του νησιού που δεν μπόρεσαν να διαφύγουν κατά την απόβαση των οθωμανικών δυνάμεων και την επακόλουθη πλήρη καταστροφή του τόπου. Οι Τούρκοι ή σκότωσαν τους γονείς της ή την άρπαξαν βίαια από αυτούς, όπως πολλά παιδιά τότε. Σύμφωνα με μια εκδοχή, ήταν με την αδελφή και τη γιαγιά της όταν οι Τούρκοι χώρισαν τα δύο κορίτσια και βρέθηκαν σε διαφορετικά σκλαβοπάζαρα το καθένα. Η Γαριφαλιά πουλήθηκε και κατέληξε στη Σμύρνη, όπου την βρήκε ένας έμπορος ή ο πρόξενος των ΗΠΑ το 1827, όταν πια το παιδί ήταν 10 ετών. Σύμφωνα με μια περιγραφή έπεσε στα πόδια του παρακαλώντας τον να τη γλιτώσει και εκείνος εξαγόρασε την ελευθερία της ή ίσως την ελευθέρωσε χρησιμοποιώντας πολιτικά μέσα. Την έστειλε με πλοίο στη Βοστώνη, ζητώντας από τον πατέρα του να τη φροντίσει. Το κορίτσι ταξίδεψε τελικά στη Βοστώνη ως Garafilia Mohalbi και φέρετο καταγόμενη από την Ipsara, δηλαδή τα Ψαρά.
Στις ΗΠΑ η Γαρυφαλιά εντάχθηκε στην οικογένεια του Αμερικανού που είχε και άλλες κόρες και άρχισε να προσαρμόζεται στη νέα ζωή της. Περιγράφεται ως εξαιρετικά φιλότιμο και ευγενικό παιδί, που όταν μάλιστα αρρώστησε η μοναδική της έγνοια ήταν να μη γίνει βάρος σε εκείνους που τη φρόντιζαν. Κοιμόταν κάθε βράδι με τη Βίβλο αγκαλιά και δεν είχε καμία απαίτηση. Η περιπέτειά της συγκίνησε την ζωγράφο Αν Χαλλ που φιλοτέχνησε το πορτραίτο της μικρής σε μινιατούρα και θεωρείται ένα από τα αξιολογότερα σκίτσα της εποχής. Το πορτρέτο έγινε και εξώφυλλο βιβλίου που κυκλοφόρησε το 1831. Οι περιπέτειες των Ελλήνων είχαν γενικά συγκινήσει το αμερικανικό κοινό και περίπου 13 χρόνια αργότερα ο γλύπτης Χιράμ Πάουερς εμπνεύστηκε από την ιστορία της Γαρυφαλιάς (ή πιθανόν όμως και άλλης παθούσας) ένα εντυπωσιακό για την εποχή του γλυπτό, «Η Ελληνίδα Σκλάβα», όπου παρίστανε ουσιαστικά αλυσοδεμένη την Αφροδίτη της Μήλου.
Η Γαρυφαλιά αρρώστησε το χειμώνα του 1829 - 1830 σε ηλικία 13 ετών από άγνωστη νόσο. Η οικογένεια που την υιοθέτησε την είχε βρει εξ αρχής φιλάσθενη, πιθανώς όχι λόγω της κράσης της, αλλά εξαιτίας της βασανιστικής περιφοράς της στα σκλαβοπάζαρα της Κωνσταντινούπολης και της Μικράς Ασίας. Πρόλαβε να ζήσει με τους Αμερικανούς που την υιοθέτησαν μόλις 3 χρόνια και απεβίωσε στις 17 Μαρτίου του 1830. Ο πρόωρος θάνατός της, αλλά και οι μεγάλες αλλαγές στη σύντομη ζωή της, συγκίνησαν πολλούς και γράφτηκαν μεταξύ άλλων και ποιήματα, ενώ γενικά ο θάνατός της έγινε είδηση στις εφημερίδες της εποχής. Οι Αμερικανοί είχαν ακόμα και τη λεπτότητα να εξηγούν πως προφερόταν σωστότερα το επώνυμο του κοριτσιού.
Macchi C.200
Το Macchi C.200 Saetta (ο κεραυνός του Δία) υπήρξε ένα καταδιωκτικό του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που κατασκευάστηκε στην Ιταλία, από την Aeronautica Macchi και χρησιμοποιήθηκε με πολλούς τρόπους και σε διάφορα θέατρα του πολέμου από την Ιταλική Βασιλική Αεροπορία (Regia Aeronautica).
Σχεδίαση και ανάπτυξη
Μετά το τέλος της Ιταλικής εκστρατείας στην Ανατολική Αφρική, ξεκίνησε ένα πρόγραμμα πλήρους επανεξοπλισμού της Regia Aeronautica με νέα καταδιωκτικά αεροσκάφη σύγχρονης σχεδίασης. Οι προδιαγραφές αρχικά ζητούσαν ένα αεροσκάφος που θα διέθετε έναν αστεροειδή κινητήρα, μία ώρα διάρκεια πτήσης και θα ήταν οπλισμένο με ένα μόνο πολυβόλο των 12,7 mm. Ο αριθμός των πολυβόλων αργότερα αυξήθηκε σε δύο.
Η ισχύς παρέχονταν από έναν αστεροειδή κινητήρα Fiat A.74 που απέδιδε 870 hp, αν και ο Καστόλντι προτιμούσε τους ευθύγραμμους (υγρόψυκτους) κινητήρες, τους οποίου είχε χρησιμοποιήσει σε όλα τα προηγούμενα σχέδιά του. Όμως, οι βιομηχανικοί ηγέτες της Ιταλίας είχαν πάρει την κυβερνητική οδηγία να εστιάσουν την προσοχή τους αποκλειστικά στους αερόψυκτους, λόγω της μεγαλύτερης αξιοπιστίας τους.
Επιχειρησιακή ιστορία
Το Saetta ήταν ένα εύκολο στο χειρισμό αεροσκάφος, με γερή κατασκευή και μεγάλη ευελιξία, που επέτρεπε σε επιδέξιους χειριστές να αντιμετωπίζουν επιτυχώς πιο σύγχρονα σχέδια αεροσκαφών, όπως το Βρετανικό Hawker Hurricane και το Αμερικανικό Curtiss P-40. Το μεγαλύτερο μειονέκτημά του ήταν ο ελαφρύς οπλισμός του από δύο πολυβόλα των 12,7 mm.
Σε μια προσπάθεια να βελτιωθούν οι επιδόσεις του, δημιουργήθηκε το πρωτότυπο C.201 με κινητήρα Fiat A.76 των 1.000 hp, αλλά εγκαταλείφθηκε υπέρ του C.202 με κινητήρα Daimler-Benz DB 601. Το Saetta έπρεπε να αντικατασταθεί πλήρως από το νέο τύπο μετά από ένα μόλις χρόνο παραγωγής, αλλά η ζωή του παρατάθηκε διότι η Alfa Romeo αδυνατούσε να παράγει αρκετούς από τους νέους κινητήρες RA.1000 (Ιταλικά αντίγραφα των Γερμανικών DB 601) και παράχθηκαν ακόμη περισσότερα C.200, χρησιμοποιώντας τμήματα του C.202, εν αναμονή της αύξησης της παραγωγής του.
Εκδόσεις
thumb|200px|right|L'M.C.200 με παραλλαγή Β. Αφρικής
Σημείωση
Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του πίνακα αφορούν σε πρώιμες σειρές του Macchi C.200
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
C C Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη Macchi
Ηνωμένον Κράτος των Ιονίων Νήσων
Το Ηνωμένον Κράτος των Ιονίων Νήσων (Ιταλικά: Stati Uniti delle Isole Ionie, αναφερόμενο και ως Ιόνιος Πολιτεία) ήταν ελληνικό ημιαυτόνομο κράτος και προτεκτοράτο του Ηνωμένου Βασιλείου στο Ιόνιο πέλαγος μεταξύ του 1815 και του 1864. Συνιστούσε το διάδοχο κράτος της Επτανήσου Πολιτείας. Το 1850 το Κοινοβούλιο των Επτανήσων ψήφισε την ένωσή τους με την Ελλάδα, αλλά η Μεγάλη Βρετανία ως εγγυήτρια δύναμη απέρριψε το ψήφισμα. Τελικά, η ένωση των Ιονίων Νήσων με την υπόλοιπη Ελλάδα επιτεύχθηκε με τη Συνθήκη του Λονδίνου που υπογράφηκε στις 29 Μαρτίου 1864.
Ιστορία
Πριν από τους Πολέμους της Γαλλικής Επανάστασης, τα Ιόνια Νησιά αποτελούσαν μέρος της Δημοκρατίας της Βενετίας. Με τη Συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο το 1797, η Δημοκρατία της Βενετίας, όπως και τα γαλλικά διαμερίσματα της Ελλάδος, προσαρτήθηκαν απο την Γαλλική Δημοκρατία.
Τον Ιούνιο του 1797, η άφιξη των Δημοκρατικών Γάλλων στην Κέρκυρα σήμανε το τέλος της βενετικής κυριαρχίας τεσσάρων αιώνων και τη διάχυση των ιδεών της Γαλλικής Επανάστασης στα Ιόνια Νησιά.
Μεταξύ του 1798 και του 1799, οι Γάλλοι εκδιώχθηκαν από μια Ρωσο-οθωμανική συμμαχία. Οι νέες αυτές δυνάμεις κατοχής ίδρυσαν την Επτάνησο Πολιτεία, που απολάμβανε σχετική ανεξαρτησία τελώντας υπό ονομαστική οθωμανική επικυριαρχία και ρωσικό έλεγχο από το 1800 έως το 1807. Τα νησιά του Ιονίου επανήλθαν εκ νέου στην κατοχή των Γαλλικών δυνάμεων μετά τη Συνθήκη του Τιλσίτ το 1807.