cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ΣΝ Ουρένσε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1952 Κατηγορία:ΣΝ Ουρένσε
Η Πόλη των Αγγέλων (ταινία)
Η Πόλη των Αγγέλων (αγγλικά: City of Angels) είναι αμερικανικό αισθηματικό δράμα φαντασίας, παραγωγής 1998. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Μπραντ Σίλμπερλινγκ και το σενάριο έγραψε η Ντέινα Στίβενς, το οποίο είναι ελαφρά βασισμένο στην ταινία Τα Φτερά του Έρωτα (Der Himmel über Berlin, 1987) που σκηνοθέτησε ο Βιμ Βέντερς. Πρωταγωνιστούν οι Μεγκ Ράιαν και Νίκολας Κέιτζ.
Η ταινία αφηγείται την ιστορία της Μάγκι, μια επιτυχημένη καρδιοχειρούργος, και του Σεθ που είναι ένας άγγελος που επισκέπτεται τους ετοιμοθάνατους και τους μεταφέρει στη μεταθανάτιο ζωή. Κατά τη διάρκεια μιας χειρουργικής επέμβασης, η Μάγκι δεν θα μπορέσει να σώσει τον ασθενή της και στην προσπάθειά της να τον κρατήσει στη ζωή θα δει τον Σεθ. Εκείνος θα της παρουσιαστεί αρχικά ως άνθρωπος και όταν οι δυο τους θα αρχίσουν να ερωτεύονται ο Σεθ θα πρέπει να πάρει μια μεγάλη απόφαση για το αν θα απαρνηθεί την αιωνιότητά του για χάρη της Μάγκι.
Πλοκή
Στο Λος Άντζελες, ο Σεθ είναι ένας από πολλούς άγγελους που παρακολουθούν και προστατεύουν τους ανθρώπους. Καθήκον του Σεθ είναι να εμφανίζεται σε αυτούς που έχουν φτάσει πολύ κοντά στο θάνατο και να τους καθηδηγεί στη μεταθανάτιο ζωή. Μαζί με έναν άλλο άγγελο, τον Κασιήλ, τους αρέσει να ρωτάνε τους ανθρώπους τι τους άρεσε περισσότερο στη ζωή τους. Παρά τις καθημερινές τους συναντήσεις με τους ανθρώπους, δυσκολεύονται να τους καταλάβουν.
Ενώ περιμένει να συνοδεύσει έναν ετοιμοθάνατο άνδρα, ο Σεθ εντυπωσιάζεταια από τις ασταμάτητες προσπάθειες της γιατρού, Μάγκι Ράις, που μάταια προσπαθεί να τον σώσει. Ο Σεθ αποφασίζει να γίνει ορατός σε αυτήν και παρά τη φανερή αδυναμία του να της δώσει πειστικές λεπτομέρειες για τον εαυτό του, όπως τι δουλειά κάνει ή το επίθετό του, αναπτύσουν μια φιλία η οποία γρήγορα γίνεται έρωτας. Η Μάγκι όμως είναι ήδη δεσμευμένη με έναν συνάδερφό της, τον Τζόρνταν Φέρις. Στο νοσοκομείο ο Σεθ, γνωρίζει τον Ναθάνιελ Μέσιντζερ, έναν από τους ασθενείς της Μάγκι, ο οποίος αισθάνεται την παρουσία του Σεθ και των άλλων αγγέλων. Ο Ναθάνιελ εξομολογείται στον Σεθ ότι ήταν κι αυτός κάποτε άγγελος και αποφάσισε να γίνει άνθρωπος. Ο Σεθ αρχίζει να σκέφτεται αυτήν την ιδέα ώστε να μπορεί να είναι με τη Μάγκι.
Η Μάγκι αποφασίζει να αντιμετωπίσει τον Σεθ και να ζητήσει εξηγήσει για το ποιος πραγματικά είναι αλλά όταν ο Σεθ της λέει την αλήθεια, η ίδια αρνείται να το δεχτεί και τον διώχνει. Ο Σεθ αποφασίζει να γίνει άνθρωπος κάνοντας το "άλμα", πηδώντας από την κορυφή ενός ουρανοξύστη. Μετά το άλμα, αρχίζει να νιώθει όλα τα ανθρώπινα αισθήματα που δεν μπορούσε πριν να καταλάβει. Τρέχει αμέσως να βρει τη Μάγκι στο νοσοκομείο, αλλά του λένε ότι η Μάγκι έχει πάει στο εξοχικό του θείου της στο βουνό. Χωρίς λεφτά και αφελής, δεν μπορεί να πληρώσει για το ταξίδι και καταλήγει να πέσει θύμα ληστείας από μια συμμορία. Τελικά καταφέρνει να πάει στη Μάγκι στη Λίμνη Τάχο όπου εμφανίζεται μπροστά της, μουσκεμένος και κρυωμένος. Η Μάγκι γρήγορα συνειδητοποιεί ότι ο Σεθ παράτησε την αιωνιότητά του για την αγάπη της. Γιατρεύει τα τραύματά του και κάνουν έρωτα.
Το επόμενο πρωί, ο Σεθ απολαμβάνει το πρωινό του μπάνιο και η Μάγκι παίρνει το ποδήλατό της να πάει για ψώνια. Στην επιστροφή της, χαρούμενη και ολοκληρωμένη, οδηγεί το ποδήλατό της με κλειστά μάτια και με τα χέρια της ανοιχτά, όταν ένα φορτηγό εμφανίζεται μπροστά της. Ο Σεθ αισθάνεται ότι κάτι κακό συνέβη στη Μάγκι και τρέχει σε αυτήν. Φτάνει εγκαίρως στη Μάγκι ώστε να του πει ότι βλέπει τον άγγελο που έχει έρθει γι' αυτήν. Ο Σεθ την παρακαλά να μην τους κοιτάζει. Η Μάγκι του λέει ότι δεν φοβάται πια και όταν τη ρωτήσουν τι αγαπούσε πιο πολύ στη ζωή της θα πει ότι αγαπούσε αυτόν. Ο Σεθ θα δεχτεί την επίσκεψη του Κασιήλ και θα τον ρωτήσει ότι αν ήξερε τι θα γινόταν θα έπαιρνε πάλι την απόφασα να γίνει άνθρωπος. Ο Σεθ θρηνεί για τη Μάγκι και προσπαθεί να προσαρμοστεί στην καινούρια του ζωή.
Στην τελευταία σκηνή, ο Σεθ πηγαίνει στην παραλία όπου όλοι οι άγγελοι συναντιούνται την αυγή. Με τον Κασιήλ και όλους τους αγγέλους να παρακολουθούν, ο Σεθ εκφράζει τη χαρά του που είναι άνθρωπος τρέχοντας μέσα στη θάλασσα, παίζοντας με τα κύματα. Σε μια σπάνια εκδήλωση συναισθημάτων, ο Κασιήλ γελάει χαρούμενα με τον φίλο του.
Soundtrack
Το soundtrack της ταινίας City of Angels: Music from the Motion Picture κυκλοφόρησε από τη Warner Bros. στις 31 Μαρτίου 1998. Το άλμπουμ έφτασε στην κορυφή του Billboard 200 στις αρχές Ιουνίου και παρέμεινε στην 1η θέση για τρεις συνεχόμενες εβδομάδες. Ήταν το 7ο εμπορικότερο άλμπουμ του 1998 στις Ηνωμένες Πολιτείες και το 2ο εμπορικότερο soundtrack, πουλώντας 4 εκατομμύρια αντίτυπα ενώ έγινε τέσσερις φορές πλατινένιο.
Από το soundtrack κυκλοφόρησαν τρία singles: Το "Iris" του συγκροτήματος Goo Goo Dolls και το "Uninvited" της Αλάνις Μόρισετ και το "Angel" της Σάρα ΜακΛάχλαν. Τη μουσική της ταινίας έγραψε ο Γκάμπριελ Γιάρεντ. Ο Γιάρεντ έλαβε υποψηφιότητα για Grammy Καλύτερης Σύνθεσης Γραμμένη για Κινηματογραφική Ταινία ή για την Τηλεόραση και η Μόρισετ έλαβε υποψηφιότητες για Grammy Καλύτερου Τραγουδιού Γραμμένο για Κινηματογραφική Ταινία ή για την Τηλεόραση και Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Τραγουδιού.
Box office
Με προϋπολογισμό 55.000.000 δολάρια, η ταινία Η Πόλη των Αγγέλων έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 15,3 εκατομμύρια δολάρια. Στο αμερικανικό box office συνολικά συγκέντρωσε 78,6 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο έφτασε τα 120 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 198,6 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1998 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Άγγελοι στην ποπ κουλτούρα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Regency Enterprises Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λος Άντζελες
Ροβέρτος Γ΄ της Σκωτίας
Ο Ροβέρτος Β΄ πέθανε (1390) και ο Τζων Στιούαρτ, κόμης του Κάρικ ανέβηκε στον θρόνο ως Ροβέρτος Γ΄ της Σκωτίας αλλά οι εξουσίες του ήταν ελάχιστες αφού ο αδελφός του κόμης του Φάιφ εξακολουθούσε να είναι υπολοχαγός μέχρι τον Φεβρουάριο του 1393 που η δύναμη επανήλθε στον Ροβέρτο Γ΄ και τον γιο του Δαυίδ. Σε συμβούλιο που συνεκλήθη (1399) λόγω της ανικανότητας και της ασθένειας του βασιλιά ο γιος του Δαυίδ, δούκας του Ρόθεσει έγινε Υπολοχαγός της Σκωτίας υπό την επίβλεψη του θείου του κόμη του Φάιφ που πήρε τον τίτλο του δούκα του Όλμπανυ. Ο Ροβέρτος Γ΄ κατόπιν αποσύρθηκε στα κτήματα του και είχε ελάχιστο ρόλο στις κρατικές υποθέσεις, ήταν ανίσχυρος και δεν μπόρεσε να επέμβει στη διαμάχη που ξέσπασε ανάμεσα στον Όλμπανυ και τον Ρόσεθει που είχε σαν αποτέλεσμα τη σύλληψη και τη φυλάκιση του Ρόσεθει στο κάστρο του Φώκλαντ από τον Όλμπανυ, ο Ρόσεθει πέθανε τον Μάρτιο του 1402 στη φυλακή. Το Συμβούλιο συγχώρεσε τον Όλμπανυ για την πράξη του και τον διόρισε υπολοχαγό, το μόνο εμπόδιο για να πάρει ο Όλμπανυ επίσημα τον θρόνο ήταν ο Ιάκωβος, κόμης του Κάρικ ο μοναδικός γιος του Ροβέρτου Γ΄ που είχε επιζήσει. Ο 11χρονος Ιάκωβος τον Φεβρουάριο του 1406 με μια ομάδα ευγενών επιτέθηκε σε μια ομάδα οπαδών του Όλμπανυ με αποτέλεσμα τη θανάτωση του βασιλικού συμβούλου Δαυίδ Φλέμινγκ του Κάμπερνολντ. Ο Ιάκωβος δραπέτευσε στο νησί Μπας Ροκ μαζί με τον Ερρίκο Σινκλέρ, κόμη των Ορκάδων και παρέμεινε έναν μήνα, στη συνέχεια απέπλευσε για τη Γαλλία. Το πλοίο με τον Ιάκωβο συνελήφθη από τους Άγγλους στο Φλάμπορουγκ και έμεινε αιχμαλωτος του Ερρίκου Δ΄ της Αγγλίας για 18 χρόνια. Ο Ροβέρτος Γ΄ της Σκωτίας πέθανε στο κάστρο του Ρόσεθει στις 4 Απριλίου 1406 όταν έμαθε για την αιχμαλωσία του γιου του Δαυίδ και τάφηκε στο αβαείο του Πέισλι.
Στέψη του πατέρα του
Ο Πάπας Κλήμης ΣΤ΄ συμφώνησε να δώσει την άδεια να γίνει ο γάμος των γονέων του ώστε να νομιμοποιηθεί ο ίδιος, οι τρεις αδελφοί και οι έξι αδελφές του, ο γάμος έγινε στις 22 Νοεμβρίου 1347. Ο Ροβέρτος Γ΄ καταγράφεται για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1350 σαν λόρδος του Κάιλ και αρχηγός εκστρατείας στο Άναντεϊλ για να εγκαταστήσει την ηγεμονία της Σκωτίας στην περιοχή που βρισκόταν στα χέρια των Άγγλων. Το 1363 με τον πατέρα του, τους κόμητες του Ντάγκλας και του Μαρς ξεκίνησαν με αποτυχημένη εκστρατεία εναντίον του Δαυίδ Β΄ για άγνωστους λόγους. Ο Δαυίδ Β΄ παραχώρησε εδάφη στους οπαδούς του στη Μοντέιθ ανατρέποντας τα σχέδια του Στιούαρτ για την κομητεία του Φάιφ. Οι σχέσεις του βασιλιά με τη Μαργαρίτα Ντράμοντ που έγινε σύντομα βασίλισσα παρουσιάστηκε σαν μεγάλη απειλή για τις διεκδικήσεις των Στιούαρτ στο Στράθερν για το οποίο οι Ντράμοντ είχαν μεγάλο ενδιαφέρον ενώ οι κόμητες του Ντάγκλας και του Μαρς δεν είχαν εμπιστοσύνη στις προθέσεις του Δαυίδ Β΄.
Οι ευγενείς ήταν έντονα δυσαρεστημένοι από την κατασπατάληση των βασιλικών ταμείων από τον Δαυίδ Β΄ που χρησιμοποιούσε τα χρήματα για να πληρώσει τα λύτρα στους Άγγλους, είχαν επιπλέον τον φόβο μην τυχόν αποσταλούν οι ίδιοι στην Αγγλία ως όμηροι. Οι συγκρούσεις ανάμεσα στον βασιλιά και τους Στιούαρτ ξεκίνησαν πριν από τον άνοιξη του 1367. Οι Στιούαρτ έδωσαν στις 31 Μαίου την κομητεία του Άθολ στον Τζων Στιούαρτ που παντρεύτηκε την Αναμπέλα Ντράμοντ κόρη του θανόντος αδελφού της βασίλισσας Σερ Τζων Ντράμοντ. Ο Δαυίδ Β΄ με την σειρά του ενίσχυσε τη θέση του Τζων Στιούαρτ και της Αναμπέλας, τον διόρισε κόμη του Κάρικ και πιθανό διάδοχο του θρόνου. Η διαδοχή ακυρώθηκε όταν ο βασιλιάς χώρισε την πρώτη σύζυγο του Μαργαρίτα Ντράμοντ τον Μάρτιο του 1369 η οποία δεν έκανε παιδιά και ήταν έτοιμος να προχωρήσει σε δεύτερο γάμο για να αποκτήσει διάδοχο. Ο Δαυίδ Β΄ της Σκωτίας πέθανε αιφνίδια στις 22 Φεβρουαρίου 1371 πριν από τον Τζων Στιούαρτ και τον πατέρα του. Ο Ροβέρτος Β΄ της Σκωτίας στέφθηκε βασιλιάς στις 27 Μαρτίου 1371 στο αβαείο της Σκον, στον γιο του Τζων δόθηκαν τα εδάφη γύρω από το Κλάιντ. Ο τρόπος που έγινε η διαδοχή καθιερώθηκε για πρώτη φορά από τον Ροβέρτο Μπρους ο οποίος αν και είχε αποκλείσει τις κόρες έδωσε στο κοινοβούλιο την αρμοδιότητα να ορίσει τον νέο διάδοχο αν ο βασιλιάς δεν είχε γιους. Η πρώτη δουλειά του Ροβέρτου Β΄ ήταν να εξασφαλίσει τη διαδοχή στον γιο του, τον όρισε κόμη του Κάρικ και συγκάλεσε το Κοινοβούλιο να ορίσει τη διαδοχή βάση της Πρωτογένειας. Μετά τη στέψη ο Τζων Ντανμπάρ που είχε δεχτεί την κομητεία του Φάιφ από τον Δαυίδ Β΄ στερήθηκε τον τίτλο για να τον πάρει ο δεύτερος γιος του βασιλιά Ροβέρτος, κόμης του Μοντέιθ, ο Ντανμπάρ αποζημιώθηκε με την κομητεία του Μόρεϊ. Ο κόμης του Κάρικ και η σύζυγος του Αναμπέλα στις 24 Οκτωβρίου 1378 έκαναν γιο τον Δαυίδ, τον μελλοντικό δούκα του Ροθέσει. Το 1381 ο Κάρικ πήρε τον τίτλο του στρατηγού των συνόρων λόγω των συνδέσεων με τους ευγενείς στα σύνορα όπως ο γαμπρός του Τζέιμς Ντάγκλας γιος του Γουίλιαμ τον οποίο διαδέχθηκε το 1384.
Διανομή του βασιλείου από τον Ροβέρτο Β΄ στους γιους του
Η πολιτική του Ροβέρτου Β΄ είχε προτεραιότητα να μοιράσει τη χώρα στους γιους του δίνοντας στον μεγαλύτερο κόμη του Κάρικ την κυριαρχία στον νότο και στον δεύτερο γιο Αλέξανδρο, κόμη του Μπάκαν την κυριαρχία στον βορά. Η κυβέρνηση του Μπάκαν δέχτηκε έντονη κριτική από τους ευγενείς και τους επισκόπους του βορά, η αδυναμία του Ροβέρτου Β΄ να ελέγξει τον γιο του στάθηκε αιτία να δεχτεί επιθέσεις και ο ίδιος. Η αδυναμία του Ροβέρτου Β΄ να αναλάβει πρωτοβουλία για πόλεμο εναντίον των Άγγλων και η συμπεριφορά του γιου του προκάλεσαν σύγκλιση του βασιλικού συμβουλίου στο αβαείο του Χόλυρουντ τον Νοέμβριο του 1384 στο οποίο αποφασίστηκε να δοθεί όλη η εξουσία στον κόμη του Κάρικ. Τον Ιούλιο του 1385 Σκωτσέζικος στρατός υπό τον Κάρικ και ένα Γαλλικό στρατιωτικό σώμα υπό την ηγεσία του Ιωάννη της Βιέννης πραγματοποίησε εκστρατεία στα βόρεια της Αγγλίας η οποία επέφερε σκληρά αντίποινα από τον Ριχάρδο Β΄ της Αγγλίας. Το βασιλικό συμβούλιο του 1386 καταδίκασε για άλλη μια φορά τη συμπεριφορά του Μπάκαν και ανέθεσε στον κόμη του Κάρικ την κυβέρνηση ολόκληρου του βασιλείου ακόμα και στον βορά.
"Θεωρώντας ότι υπάρχουν πολλά ελαττώματα στη διοίκηση του βασιλείου λόγω ανικανότητας του βασιλιά και της μεγάλης του ηλικίας και λόγω της αναπηρίας του μεγαλύτερου γιου του επελέγη ο Σερ Ροβέρτος Στιούαρτ κόμης του Φάιφ, δεύτερος γιος του βασιλιά Κηδεμόνας του βασιλείου, σαν θεματοφύλακας της τήρησης του νόμου και της υπεράσπισης του βασιλείου από τους εχθρούς του βασιλιά." "1 Δεκεμβρίου 1388 - Καταγραφές του Κοινοβουλίου της Σκωτίας, 1707"
Υπολοχαγός του βασιλείου
thumb|right|250px|Η μάχη του Όττερμπουρν Ο Κάρικ δεν κατάφερε να φέρει υπό τον έλεγχο του τον κόμη του Μπακάν και πολλοί οπαδοί του Υπολοχαγού αν και ικανοποιήθηκαν με τις έναρξη των νέων εχθροπραξιών με τους Άγγλους ήταν δυσαρεστημένοι με την ανομία που επικρατούσε στον βορά. Ο κόμης του Κάρικ παρά το γεγονός ότι έγινε Υπολοχαγός δεν έκαμψε τις εξουσίες του Μπακάν ο οποίος από τον Φεβρουάριο του 1387 έγινε περισσότερο ισχυρός και διορίστηκε δικαστής βόρεια του Φορθ. Μια σειρά από συνθήκες σταμάτησε τις μάχες προσωρινά και στις 19 Απριλίου 1388 οι Άγγλοι απεσταλμένοι που είχαν στόχο μια ειρηνική συνθήκη επέστρεψαν με άδεια χέρια, στις 29 Απριλίου, σε συμβούλιο στο Εδιμβούργο ο Ροβέρτος Β΄ αποφάσισε την επανάληψη των εχθροπραξιών με την Αγγλία. Οι Σκωτσέζοι νίκησαν τους Άγγλους τον Αύγουστο του 1388 στη μάχη του Όττερμπουρν στη Νορθουμβρία αλλά ο Τζέιμς, κόμης του Ντάγκλας σκοτώθηκε. Ο Τζέιμς ήταν άτεκνος, ο κόμης του Κάρικ πρότεινε για αντικαταστάτη του τον γαμπρό του Μάλκολμ Ντράμοντ τον σύζυγο της αδελφής του Ντάγκλας ενώ ο κόμης του Φάιφ πρότεινε τον Σερ Άρστιμπαλντ Ντάγκλας, λόρδο του Γκαλλοουευ που είχε ισχυρές συνδέσεις και ήταν διάδοχος στην κομητεία. Ο κόμης του Φάιφ με τη βοήθεια του ισχυρότατου συμμάχου του Άρστιμπαλντ Ντάγκλας κατάφερε τον Δεκέμβριο του 1388 στο βασιλικό συμβούλιο να πάρει την Υπολοχαγεία της Σκωτίας η οποία πέρασε από τον κόμη του Κάρικ στον κόμη του Φάιφ.
Υπήρχε μεγάλη προθυμία από τον κόμη του Φάιφ να επιλύσει ριζικά την κατάσταση με την ανομία στα βόρεια και τις δραστηριότητες του μικρότερου αδελφου του κόμη του Μπακάν. Ο κόμης του Μπακάν καθαιρέθηκε από τη θέση του δικαστή που δόθηκε στον γιο του κόμη του Φάιφ Μέρντοχ Στιούαρτ, τον Ιανουάριο του 1390 ο Ροβέρτος Β΄ ταξίδευσε στα βόρεια για να ενισχύσει προσωπικά τις νέες αλλαγές. Ο Ροβέρτος Β΄ επέστρεψε στο κάστρο του Ντούντοναλντ στο Άυρσαιρ τον Μάρτιο, πέθανε στις 19 Απριλίου και τάφηκε στις 25 Απριλίου στο αβαείο της Σκον.
Άνοδος στον θρόνο
thumb|right|250px|Τα σύμβολα του δούκα του Κάρικ Τον Μάιο του 1390 το Κοινοβούλιο παραχώρησε στον Ιωάννη Στιούαρτ το δικαίωμα να ανταλλάξει το βασιλικό του όνομα σε Ροβέρτος για να τονίσει ότι είναι απόγονος του Ροβέρτου Μπρους και να διαχωρίσει τη θέση του από τον Τζων Μπάλλιολ. Η τετράμηνη καθυστέρηση στη στέψη του Ροβέρτου Γ΄ μπορεί να εμφανιστεί σαν περίοδος στην οποία ο κόμης του Φάιφ προσπάθησε να διατηρήσει την θέση του και ο κόμης του Μπάκαν βρήκε την ευκαιρία να επιτεθεί στον Καθεδρικό ναό του Έλγιν για να προστατέψει τη θέση του υπολοχαγού για τον Φάιφ.
Ο Ροβέρτος Γ΄ ενίσχυσε τη θέση του γιου του Δαυίδ (1392), τον τοποθέτησε στη θέση του κόμη του Κάρικ και του έδωσε μια μεγάλη περιουσία για να μπορεί να ζήσει αξιοπρεπώς ενώ από το 1393 του παραχώρησε και της εξουσίες του κόμητος του Φάιφ και έγινε Υπολοχαγός της Σκωτίας. Η ανεξαρτησία του επικυρώθηκε το 1395 - 1396 με το διαζύγιο που πήρε με τον ανεπιθύμητο γάμο του με την Ελισάβετ Ντανμπάρ, κόρη του Γεωργίου κόμητος του Μαρς. Ο βασιλιάς προσπάθησε να διατηρήσει καλές σχέσεις με τον Ριχάρδο Β΄ της Αγγλίας, ενίσχυσε την εξουσία του Ερυθρού Ντάγκλας, κόμη του Άνγκους στα νοτιοδυτικά σαν αντίβαρο στις εξουσίες του Μελανού Ντάγκλας συμμάχου του Φάιφ. Ενίσχυσε την εξουσία του όταν ελάττωσε τη διαφθορά και την ανομία και είχε την επίβλεψη στη διαμάχη που ξέσπασε ανάμεσα στους Κει και Κουέλ στις 28 Απριλίου 1396 στο Περθ. Ο Δαυίδ του Κάρικ σταδιακά έδρασε ανεξάρτητα από τον πατέρα του στα εδάφη των Στιούαρτ στα νοτιοδυτικά ενώ διατήρησε και τις συνδέσεις με τους Ντράμοντ τους συγγενείς της μητέρας του την εποχή που η επίδραση του Φάιφ στην κεντρική Σκωτία παρέμενε ισχυρή.
Ανάθεση εξουσιών στον γιο του Ιάκωβο
Ο βασιλιάς άρχισε όλο και περισσότερο να κατηγορείται για την αποτυχία του να φέρει την ειρήνη ανάμεσα στις Γαλατικές περιοχές στα δυτικά και στα βόρεια. Το συμβούλιο που συγκλήθηκε τον Απρίλιο του 1398 στο Περθ επέκρινε έντονα τον βασιλιά και εξουσιοδότησε τον αδελφό του Ροβέρτο και τον γιο του Δαυίδ δούκες αντίστοιχα του Όλμπανυ και του Ρόθεσει να πραγματοποιήσουν εκστρατεία εναντίον του Ντόναλντ λόρδου των Νησιών και των αδελφών του. Τον Νοέμβριο του 1398 μια ομάδα ευγενών και ιερέων συναντήθηκε στο κάστρο του Φώκλαντ και ο βασιλιάς υποχρεώθηκε τον Ιανουάριο του 1399 να παραδώσει μεγάλο μέρος της εξουσίας του στον Ροθεσέι για τρία χρόνια.
Οι κόμητες στα σύνορα εκμεταλλεύτηκαν τις ταραχές που ξέσπασαν στην Αγγλία με την εκθρόνιση του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας από τον Ερρίκο Δ΄ της Αγγλίας, ξεκίνησαν επιδρομές και στις 13 Οκτωβρίου 1399 κατέλαβαν και κατέστρεψαν το κάστρο του Γουόρκ. Μια διαφωνία ξέσπασε ανάμεσα στον Ρόθεσει και στον Γεώργιο Ντανμπάρ, κόμη του Μαρς όταν ο Ρόθεσει αποφάσισε να παντρευτεί τη Μαρία Ντάγκλας την κόρη του κόμη του Ντάγκλας. Ο κόμης του Μαρς εξοργισμένος έστειλε γράμμα στις 18 Φεβρουαρίου 1400 στον Ερρίκο Δ΄ και τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου μπήκε στις υπηρεσίες του. Το 1401 ο Ρόθεσει προχώρησε σε ισχυρότερες τάσεις αυτονομίας καταργώντας πολλά από τα έθιμα των επαρχιών στις ανατολικές ακτές και προκάλεσε μεγαλύτερες εχθρότητες όταν έκανε κατάσχεση των εσόδων της κενής αρχιεπισκοπής του Αγίου Ανδρέα. Ο Ρόσεθει ήρθε επίσης σε επαφή με τον θείο του Αλέξανδρο Στιούαρτ, κόμη του Μπάκαν που αντιμετώπιζε την επίδραση του Όλμπανυ στην κεντρική Σκωτία, όταν έληξε η Υπολοχαγεία του Ρόθεσει (1402) συνελήφθη και φυλακίστηκε στο κάστρο του Φώλκλαντ στο Όλμπανυ και πέθανε τον Μάρτιο του 1402. Οι δούκες του Όλμπανυ και του Ντάγκλας είχαν μεγάλη ανησυχία για τις φιλοδοξίες του νεαρού Ρόσεθει να ανέβει ακόμα και στον θρόνο της Σκωτίας, στο συμβούλιο απαλλάχτηκε από όλες τις κατηγορίες με τη φράση με θεία πρόνοια έφυγε από τη ζωή.
"Το σώμα του μεταφέρθηκε στο Παίσλει και τάφηκε στο αβαείο το οποίο οι προπάτορες του ίδρυσαν και διακόσμησαν πλούσια"
Άντριου του Γουίντουν, ηγούμενος του Λοχ Λέβεν
Αιχμαλωσία του Ιακώβου και θάνατος του Ροβέρτου
thumb|right|250px|Ο Ροβέρτος Γ΄ και η δεύτερη σύζυγος του Αναμπέλα Ντράμοντ σε σκιτσογραφία του 1562 Μετά τον θάνατο του Ρόθεσει, την επαναφορά της Υπολοχαγίας στον Όλμπανυ και την ήττα των Σκωτσέζων στη μάχη του Χάμπλετον ο Ροβέρτος Γ΄ αποκλείστηκε από όλες τις πολιτικές εξουσίες και περιορίστηκε μονάχα στα δυτικά. Στα τέλη του 1404 ο Ροβέρτος με τη βοήθεια των στενών του συμβούλων Ερρίκου Σίνκλερ, κόμη των Ορκάδων, του Σερ Δαυίδ Φλέμιγκ και του Ερρίκου του Ουάρντλβ έκανε παρέμβαση υπέρ του Αλέξανδρου Στιούαρτ, του νόθου γιου του κόμη του Μπάκαν που βρισκόταν σε διαμάχη με τον Όλμπανυ για την κομητεία του Μαρ. Ο Ροβέρτος Γ΄ δημιούργησε τον Δεκέμβριο του 1404 τη νέα κομητεία των Στιούαρτι για τον μοναδικό γιο και διάδοχο Ιάκωβο, κόμη του Κάρικ ώστε να προστατέψει τα εδάφη του να πέσουν στα χέρια του Όλμπανυ. Στις 28 Οκτωβρίου 1405 ο Ροβέρτος Γ΄ επέστρεψε στο κάστρο του Ντάντολαντ στο Άιρσαιρ, η υγεία του βασιλιά χειροτέρευσε και αποφάσισε τον χειμώνα του 1405 - 1406 να στείλει τον νεαρό πρίγκιπα στη Γαλλία για να τον προστατεύσει από τον Όλμπανυ.
Ο τρόπος με τον οποίο δραπέτευσε από τη Σκωτία τον Φεβρουάριο του 1406 ο 12χρονος Ιάκωβος σαν επικεφαλής μεγάλης ομάδας οπαδών του έγινε χωρίς σχέδιο. Ο Ιάκωβος εγκατέλειψε την προστασία του επισκόπου του Αγίου Ανδρέα Ουάρντλβ και ταξίδευσε μέσω του ανατολικού Λόθιαν που ανήκε στην εχθρική οικογένεια των Ντάγκλας προκειμένου να εκδηλώσει στους οπαδούς τους ότι ενδιαφέρεται να τους παραχωρήσει τα εδάφη. Τα γεγονότα εξελίχθηκαν άσχημα για τον Ιάκωβο που αναγκάστηκε να δραπετεύσει στην Μπας Ροκ με τον κόμη των Ορκάδων, εκεί δέχτηκε επίθεση από τον Τζέιμς Ντάγκλας του Μπελβενί με αποτέλεσμα τον θάνατο του Δαυίδ Φλέμινγκ. Παρέμεινε στην περιοχή ολόκληρο τον μήνα και στη συνέχεια βρήκε ένα πλοίο για να ταξιδεύσει στη Γαλλία. Το πλοίο δέχτηκε επίθεση στις 22 Μαρτίου 1406 από Άγγλους πειρατές στο Φλάμπορουγκ που συνέλαβαν τον Ιάκωβο και τον παρέδωσαν στον Ερρίκο Δ΄. Ο Ροβέρτος Γ΄ μετακινήθηκε στο κάστρο του Ρόθεσει ο οποίος όταν έμαθε τα δυσάρεστα νέα για την αιχμαλωσία του γιου του πέθανε από τη λύπη του στις 4 Απριλίου 1406 και τάφηκε στο αβαείο του Παίσλει που είχε ιδρυθεί από τους Στιούαρτ. Ο τάφος του βρέθηκε στα ανατολικά του αβαείου, αποκαταστάθηκε και επεκτάθηκε από τη Βασίλισσα Βικτώρια (1888).
Οικογένεια
Είχε επίσης άλλα δυο νόθα παιδιά :
Ιστοριογραφία
thumb|right|250px|Ο τάφος του Ροβέρτου Γ΄ Ο ηγούμενος Ουόλτερ Μπάουερ (1385 - 1449) αναφέρει σχετικά με τον Ροβέρτο Γ΄ ότι ήταν "ο χειρότερος όλων των βασιλιάδων και ο πιο άθλιος όλων των ανδρών". Ο Γκόρντον Ντόνάλντσον (1913 - 1993) στο έργο του "Γενική Ιστορία των Σκωτσέζων βασιλέων" (1967) γράφει για τους δυο πρώτους βασιλείς από τη δυναστεία των Στιούαρτ "μια δυναστεία που ανέβασε στον θρόνο ένδοξους βασιλείς ξεκίνησε τόσο ρηχά" και συνεχίζει "οι καταγραφές και οι πηγές είναι τόσο άθλιες". Ο Ντόνάλντσον συνεχίζει γράφοντας "δεν έγινε καμιά σοβαρή ιστορική έρευνα για τις εποχές του Ροβέρτου Β΄ και του Ροβέρτου Γ΄ αλλά ακόμα και αν προχωρήσει το θέμα υπάρχουν ελάχιστες πιθανότητες να βρεθεί κάτι θετικό για τους δυο μονάρχες". Ο Ντόνάλντσον χαρακτηρίζει την εποχή που ανέλαβε ο Ροβέρτος Γ΄ την εξουσία από το 1393 περίοδο αναρχίας, ο βασιλιάς δεν μπορούσε να ελέγξει τους αδελφούς του Όλμπανυ και Μπάκαν και τον γιο του Ρόθεσει. Ο ιστορικός Ράναλντ Νιτσολσον συμφωνεί με τον Ντόνάλντσον στο έργο του : "Τα μετέπειτα Μεσαιωνικά χρόνια" (1974) περιγράφει τον Ροβέρτο Γ΄ αποτυχημένο βασιλιά όπως τον πατέρα του επειδή δεν μπορούσε να ασκήσει εξουσία. Ο Νιτσολσον γράφει ότι την περίοδο που ήταν ο Ροβέρτος Γ΄ Υπολοχαγός τη δεκαετία του 1380 σαν Τζων, κόμης του Κάρικ η παρανομία είχε φτάσει στα ύψη. Η αναπηρία του Ροβέρτου που προήλθε από χτύπημα αλόγου με αποτέλεσμα την αντικατάσταση του ως Υπολοχαγού από τον Ροβέρτο, κόμη του Φάιφ δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν δικαιολογία. Ο Νιτσολσον γράφει "δεν υπήρχε καμιά ελπίδα από τον διάδοχο" και κατηγορεί τον Ροβέρτο για την καταστροφή του Φόρρες και του Έλγιν παρά το γεγονός ότι ήταν Υπολοχαγός την ίδια περίοδο ο κόμης του Φάιφ. Ο Άντριου Μπάρελ στο βιβλίο του "Μεσαιωνική Σκωτία" (2000) θέτει ευθέως το ζήτημα ότι οι δυο πρώτοι βασιλείς από τη δυναστεία των Στιούαρτ "είχαν δυσκολία να αποκτήσουν πραγματική εξουσία επειδή η δυναστεία ήταν νέα και δεν είχε τις απαραίτητες προσβάσεις". Η προσωπική εξουσία του Ροβέρτου Γ΄ που ξεκίνησε το 1393 ήταν "καταστροφική" σύμφωνα με τον Μπάρελ και εξηγεί την ανικανότητα του βασιλιά να ανακαταλάβει το κάστρο του Ντάμπαρντον. Ο Μπάρελ καταλήγει ότι παρά το γεγονός ότι ο Μπάρελ ήταν ανίκανος και δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει τον κόμη του Όλμπανυ προσπάθησε με κάθε μέσο να εξασφαλίσει τη διαδοχή στους γιους του.
Ο Αλεξάντερ Γκράντ στο έργο του "Ανεξαρτησία και Εθνικότητα" βρήκε τον Ροβέρτο Γ΄ "μάλλον εντυπωσιακό βασιλιά". Ο Γκράντ τονίζει ότι οι ταραχές που προήλθαν στη Σκωτία δεν μπορούν να συγκριθούν με αυτές που προκλήθηκαν από τους ανίκανους βασιλείς της Αγγλίας και της Γαλλίας. Ο θάνατος του Ροβέρτου Γ΄ δεν έφερε μεγάλο εμφύλιο παρά μονάχα μικρές τοπικές συγκρούσεις ανάμεσα στη βασιλική οικογένεια και ομάδες ευγενών. Ο Γκράντ στο έργο του "Νέα Μεσαιωνική Ιστορία του Κέμπριτζ" εξηγεί ότι ενώ οι βασιλείς τον 13ο αιώνα ακολούθησαν τον κανόνα τον πολιτικών τάξεων οι βασιλείς από τον Ροβέρτο Μπρους μέχρι τον Ροβέρτο Γ΄ ακολούθησαν τον κανόνα της πελατείας. Τα οφέλη ωστόσο δεν έγιναν ορατά λόγω της μεγάλης απώλειας της βασιλικής περιουσίας από εδάφη που παραχωρήθηκαν στους ευγενείς και στην εκκλησία, αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την απώλεια μεγάλου τμήματος της βασιλικής περιουσίας στα εδάφη του. Ο ιστορικός Μίχαελ Λιντς (γεν. 1945) γράφει ότι οι πρώτοι ιστορικοί του 20ου αιώνα έκαναν λανθασμένες και βιαστικές εκτιμήσεις για τη βασιλεία του Ροβέρτου Β΄ και του Ροβέρτου Γ΄, τους χαρακτηρίζει "παθητικά αδύναμες προσωπικότητες" και τη βασιλεία τους ως "19 χρόνια γήρατος και 16 χρόνια αναπηρίας". Ο Λιντς τονίζει ότι η ανομία και οι ταραχές που έγιναν στη χώρα είχαν αιτία τη διακυβέρνηση του αδελφού του Αλέξανδρου, κόμη του Μπάκαν στα βόρεια. Ο θάνατος του Ιωάννη, λόρδου τον νησιών έφερε μια κατάσταση διαφωνίας ανάμεσα στους βασιλείς και τους επόμενους λόρδους που κράτησαν δυο γενεές και δεν μπόρεσε να επιλύσει ούτε ο διάδοχος του Ιάκωβος Α΄. Ο Λιντς επιπλέον γράφει ότι η αιτία για τις ταραχές την περίοδο του Ροβέρτου Γ΄ ήταν η μεγάλη απώλεια των βασιλικών εσόδων, ενώ οι εμφύλιες διαμάχες στα βόρεια της Σκωτίας μεταξύ των ίδιων των μελών της βασιλικής οικογένειας εξασθένησαν σημαντικά τη χώρα. Οι αναφορές για τη μεγάλη ανικανότητα του Ροβέρτου Γ΄ θεωρούνται "υπερβολικές" αφού ανάγκασε τον κόμη του Μπάκαν να παραβρεθεί στο βασιλικό συμβούλιο να απαντήσει για την εμπρηστική επίθεση στον καθεδρικό ναό του Έλγιν και απαιτησε την υποταγή του Όλμπανυ στον λόρδο των Νησιών.
Στο έργο του Στιβ Μπόάρντμαν "Οι πρώτοι Σκωτσέζοι βασιλείς" ο νεώτερος Ροβέρτος που ήταν τότε κόμης του Κάρικ παρουσιάζεται σαν φιλόδοξος άντρας που βρισκόταν στο επίκεντρο της Σκωτσέζικης διπλωματίας και υπερείχε στα νότια του Φορθ σε σχέση με τον πατέρα του. Ο Μπόάρντμαν περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο προσπάθησε να αφαιρέσει από τον πατέρα του τις εξουσίες και να τις πάρει στα χέρια του. Τα περισσότερα από τα προβλήματα την εποχή του Ροβέρτου Γ΄ δημιουργήθηκαν όπως αναφέρει ο Μπόάρντμαν με τον θάνατο του γαμπρού του και στενού του συμμάχου Τζέιμς, κόμη του Ντάγκλας στη μάχη του Όττερμπουρν (1388). Την ίδια χρονιά ο κόμης του Κάρικ έχασε την Υπολοχαγεία από τον αδελφό του Ροβέρτο, κόμη του Φάιφ που σύμφωνα με τον Μπόάρντμαν ήταν ισχυρό χτύπημα για τον μελλοντικό βασιλιά από το οποίο δεν θα μπορέσει ποτέ να ανακάμψει. Ο Ροβέρτος Γ΄ σύμφωνα με τον Μπόάρντμαν όταν έγινε βασιλιάς (1390) ήταν θύμα της διακυβέρνησης του πατέρα του ο οποίος είχε δώσει πολλές εξουσίες στους γιους και στους γαμπρούς του. Το αποτέλεσμα ήταν οι αδελφοί του Ροβέρτου Γ΄ να αρνηθούν να ενεργήσουν σαν κληρονόμοι του βασιλιά, ο Ροβέρτος Γ΄ που είχε αποδυναμωθεί στο βασιλικό συμβούλιο όταν ανέβηκε στον θρόνο αναγκάστηκε να υποταχθεί στους κόμητες του Όλμπανυ και του Ντάγκλας.
Μυθιστορηματογραφία
Ο Ροβέρτος Γ΄ της Σκωτίας εμφανίζεται στα παρακάτω μυθιστορήματα :
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Σκωτίας Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ
Σωφρονιστικό Δίκαιο
Σωφρονιστικό Δίκαιο χαρακτηρίζεται το σύνολο όλων εκείνων των νομικών διατάξεων που αφορούν στον σωφρονισμό του εγκληματία, τόσο ως προς την ποινή με την οποία και καταδικάστηκε, (κράτηση, φυλάκιση ή κάθειρξη), όσο και ως προς την επανένταξή του στην κοινωνία.
Κατά το σωφρονιστικό δίκαιο εξετάζονται κυρίως οι υποκειμενικοί αλλά και οι αντικειμενικοί όροι με τους οποίους και εκτελέσθηκε ένα έγκλημα όπως π.χ. η ηλικία, το φύλλο, η τυχόν μεταμέλεια, η επικινδυνότητα, ακόμη και η κατάσταση της υγείας, του δράστη κ.ά.
Το Σωφρονιστικό Δίκαιο εξετάζεται κατ΄ αντικείμενο από τη Σωφρονιστική και είναι παράγωγο του Σωφρονιστικού συστήματος που ακολουθεί και εφαρμόζει ένα κράτος εντός των ορίων της κυριαρχίας του.
Το Σωφρονιστικό Δίκαιο δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον Σωφρονιστικό Κώδικα που αφορά τόπους και τρόπους έκτισης ποινών.
*
Ρωσία 88
Το Ρωσία 88 (Ρωσικά: Россия 88), είναι ρωσική ταινία του 2009 στο είδος εγκλήματος/δράμα.
Πλοκή
Μια συμμορία από σκίνχεντ ονόματι «Ρωσία 88» γυρίζουν προπαγανδιστικά βίντεο για να τα ανεβάσουν στο διαδίκτυο. Ταυτόχρονα, η κάμερα καταγράφει τη ζωή της συμμορίας, οι οποίοι έχουν συνηθίσει και δε δίνουν πλέον σημασία. Ο αρχηγός της συμμορίας «Λεπίδα» ανακαλύπτει ότι η αδελφή του είναι μια σχέση με με έναν Καυκάσιο άντρα. Αυτό το οικογενειακό δράμα εξελίσσεται σε τραγωδία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2009 Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ρωσικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ρωσικές αστυνομικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρωσία Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με τον νεοναζισμό Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Ρωσία
Γεωργία στην Αυστρία
Κυβερνητικός ρόλος
Στην Αυστρία, όπως και στις περισσότερες άλλες δυτικές χώρες, η κυβέρνηση έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στον τομέα της γεωργίας, μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η κυβέρνηση έχει επικεντρωθεί στην άμβλυνση των κοινωνικών, των περιφερειακών, οικονομικών, ακόμα και περιβαλλοντικών συνεπειών της πτώσης του κλάδου, καθυστερώντας την παρακμή του.
Η γεωργική πολιτική έχει διεξαχθεί με διαφορετικούς στόχους και με διαφορετικές νομοθεσίες και πολιτικές, ανάλογα με την εκάστοτε εποχή. Στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, οι πιο σημαντικοί στόχοι ήταν η επιβίωση του πληθυσμού και η αυτάρκεια σε τρόφιμα. Ως μια φτωχή χώρα, η Αυστρία χρειαζόταν να είναι σε θέση να τροφοδοτήσει τον πληθυσμό. Από τη δεκαετία του 1950, ωστόσο, η πολιτική άλλαξε βασισμένη στην παγκόσμια πραγματικότητα, διατηρώντας ωστόσο ανέπαφη την παραδοσιακή μορφή της οικονομίας. Η κυβέρνηση ήθελε να προστατεύσει την εγχώρια παραγωγή, να σταθεροποιήσει τη γεωργική αγορά, να προστατεύσει τα εισοδήματα των αγροτών και να βελτιώσει την ικανότητα ανταγωνισμού του κλάδου, τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό. Μέσα στη δομή της κοινωνικής εταιρικής σχέσης, διάφορες οργανώσεις εργάστηκαν για να διατηρήσουν τα γεωργικά εισοδήματα και να βελτιώσουν τον κλάδο.
Η απόφαση της Αυστρίας να εισέλθει στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα είχε ορισμένες σοβαρές επιπτώσεις στη γεωργία και τη δασοκομία της. Οι τιμές στήριξης στην Αυστρία είναι υψηλότερες από εκείνες που προβλέπονται σύμφωνα με την Κοινή Αγροτική Πολιτική, αν και τα δύο συστήματα μοιάζουν σε πολλά σημεία. Η αυστριακή κυβέρνηση επιβάρυνε με το κόστος των επιδοτήσεων τους καταναλωτές μέσω των τιμών των τροφίμων, που υπολογίζεται ότι ήταν κατά μέσο όρο περίπου 30% υψηλότερο από το αντίστοιχο στην ΕΕ. Έτσι με την πλήρη ένταξη στην ΕΕ η χώρα υποχρεώθηκε να προσαρμοστεί, δεχόμενη ταυτόχρονα πλήγμα από χώρες της ανατολικής Ευρώπης, όπου το κόστος παραγωγής ήταν κατά πολύ μικρότερο σε σχέση με αυτό στην Αυστρία.
Χρήστος Χωμενίδης
Ο '''Χρήστος Α. Χωμενίδης''' (Αθήνα, 3 Αυγούστου 1966) είναι Έλληνας πεζογράφος.
Γεωργία στην Αυστρία
Δομή της γεωργίας
Παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης να στηρίξει τη γεωργία, κανένα από τα κρατίδια της χώρας δεν είχε αγροτικό πληθυσμό άνω του 10% του πληθυσμού του, το 1991.
Τα σχεδόν 84.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα της συνολικής έκτασης της Αυστρίας, περίπου τα 67.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα χρησιμοποιούνται για τη γεωργία και τη δασοκομία. Ωστόσο, σχεδόν το ήμισυ της εν λόγω περιοχής αποτελείται από δασικές εκτάσεις, με το υπόλοιπο να είναι καλλιεργήσιμη γη και βοσκότοποι.
Χρήστος Χωμενίδης
Βιογραφικό
Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1990 και συνέχισε τις σπουδές του στη νομική στη Ρωσία και στην επικοινωνιολογία στην Αγγλία. Το 1993 εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο Το σοφό παιδί. Το συγκεκριμένο βιβλίο έγινε δεκτό με διθυραμβικές κριτικές. Ακολούθησαν άλλα εννέα μυθιστορήματα και τρεις συλλογές διηγημάτων. Δύο μυθιστορήματά του έχουν μεταφραστεί στη γαλλική γλώσσα, ένα στην ιταλική, δύο στην εβραϊκή, όπου Το Σοφό Παιδί βρέθηκε στη λίστα των ευπώλητων του Ισραήλ, ένα στην τούρκικη και μια συλλογή διηγημάτων στη λιθουανική. Το μυθιστόρημά του Νίκη είναι ένα βιβλίο-χρονικό μιάς οικογένειας και παράλληλα ψηφιδωτό της ιστορίας της Ελλάδας στον 20ο αιώνα. Ο Χρήστος Χωμενίδης έχει καταπιαστεί στα γραπτά του με πολλά και ετερόκλιτα θέματα, από τη βιομηχανία του λαϊκού τραγουδιού στη Φωνή μέχρι την προ-ομηρική Ελλάδα στο Λόγια-Φτερά.
Γεωργία στην Αυστρία
Δομή της γεωργίας
Η γεωργία και η δασοκομία αντιπροσώπευε περίπου 280.000 επιχειρήσεις το 1986, με τη μέση ιδιοκτησία να είναι περίπου είκοσι τρία εκτάρια. Υπήρχαν περίπου 4.500 εταιρικά αγροκτήματα. Πέρα από αυτά τα αγροκτήματα, ωστόσο, μόνο το ένα τρίτο του συνόλου των γεωργών ήταν γεωργοί πλήρους απασχόλησης ή γεωργικές εταιρείες. Πάνω από το ήμισυ των αγροτικών επιχειρήσεων ήταν μικρότερο από δέκα εκτάρια, ενώ σχεδόν το 40% ήταν μικρότερο από πέντε εκτάρια. Οι οικογενειακές επιχειρήσεις κυριαρχούν, ιδιαίτερα στις ορεινές περιοχές και στις μικρές φάρμες. Οι περισσότερες από αυτές τις επιχειρήσεις λειτουργούν με μερική απασχόληση.
Χρήστος Χωμενίδης
Βιογραφικό
Στο μυθιστόρημα "Νίκη" έχει απονεμηθεί το κρατικό βραβείο λογοτεχνίας, το βραβείο του περιοδικού "Αναγνώστης" και το βραβείο αναγνωστών "Public". Τον Δεκέμβριο του 2021, στη "Νίκη" απονεμήθηκε το "Prix du livre Européen", "Ευρωπαϊκό Βραβείο Μυθιστορήματος".
Στο μυθιστόρημα "Ο Φοίνικας" έχει απονεμηθεί το βραβείο αναγνωστών "Public".
Γεωργία στην Αυστρία
Δομή της γεωργίας
Παρά τη μείωση του αριθμού των αγροτών και του μεριδίου της γεωργίας στο ΑΕΠ από το 1960, η γεωργική παραγωγή έχει αυξηθεί. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, η Αυστρία ήταν αυτάρκης σε δημητριακά και γαλακτοκομικά προϊόντα, καθώς και σε κόκκινο κρέας. Η αξία της γεωργικής και δασοκομικής παραγωγής συγκεντρώνεται στα καλλιεργήσιμα προϊόντα, το κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Επειδή μεγάλα τμήματα της Αυστρίας είναι ορεινά, μόνο οι πεδινές περιοχές της ανατολικής Αυστρίας και κάποια μικρότερα επίπεδα τμήματα της δυτικής και βόρειας Αυστρίας είναι κατάλληλα για την παραγωγή καλλιεργήσιμων προϊόντων και υψηλών απαιτήσεων κτηνοτροφία. Το υπόλοιπο της γης χρησιμοποιείται για τη δασοκομία και λιγότερο για κτηνοτροφία, για την οποία υπάρχει εκμετάλλευση ορεινών περιοχών.
Χρήστος Χωμενίδης
Βιογραφικό
Ο Χρήστος Χωμενίδης έχει αρθρογραφήσει σε δεκάδες εφημερίδες και περιοδικά, με πιό πρόσφατες την εβδομαδιαία του συνεργασία με Τα Νέα και με το Capital. Από το 2002 μέχρι το 2010 διατηρούσε επίσης καθημερινή εκπομπή στο ραδιόφωνο. Από την άνοιξη του 2020, κάνει πόντκαστ στην πλατφόρμα pod.gr
Στο ελληνικό δημοψήφισμα του 2015 είχε ταχθεί υπέρ του «Ναι».
Γεωργία στην Αυστρία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αυστρια Κατηγορία:Οικονομία της Αυστρίας
Χρήστος Χωμενίδης
Βιογραφικό
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Μιλάει αγγλικά και ρωσικά.
Μεταφράσεις
"Niki" (Γαλλικά 2021)
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Ποδόσφαιρο το 1890
Ελληνικό ποδόσφαιρο
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1890
Μαχητικό-βομβαρδιστικό αεροσκάφος
Το μαχητικό-βομβαρδιστικό αεροσκάφος είναι ένα μαχητικό αεροσκάφος το οποίο χρησιμοποιείται ως ελαφρύ βομβαρδιστικό σε βομβαρδισμούς στόχων. Παρόλο που ο αυτός ο τύπος αεροσκάφους χρησιμοποιείται ακόμα, ο όρος μαχητικό-βομβαρδιστικό δεν χρησιμοποιείται πλέον ευρέως. Τα σύγχρονα αεροσκάφη που διαθέτουν παρόμοιες δυνατότητες αποκαλούνται μαχητικά πολλαπλού ρόλου ή μαχητικό κρούσης.
Πηγές
Κατηγορία:Πολεμική αεροπορία
Γεώργιος Παπαχρήστου
Ο  Γεώργιος Παπαχρήστου (1883- ?) ήταν Έλληνας αθλητής της γυμναστικής, δεύτερος Ολυμπιονίκης το 1906.
Ήταν δεύτερος, αργυρός, Ολυμπιονίκης στην Μεσολυμπιάδα του 1906 στην Αθήνα με την εθνική ομάδα της Διελκυστίνδας. Στην ίδια ομάδα συμμετείχαν και  οι Βασίλειος Ψάχος, Γεώργιος Ψάχος, Κωνσταντίνος Λάζαρος, Σπυρίδων Λάζαρος, Σπυρίδων Βέλλας, Αντώνιος Τσίτας, Κωνσταντίνος Παρνασσάς και Παναγιώτης Τριβουλίδας. Ήταν από τους πρώτους αθλητές του Πειραϊκού όταν ιδρύθηκε
Ράκουγκο
Το ράκουγκο (落語) αποτελεί παραδοσιακή ιαπωνική αφηγηματική μορφή τέχνης, η οποία έχει τις απαρχές της στην περίοδο Έντο (1603-1868). Τα θέματα που διαπραγματεύεται είναι κυρίως κωμικού και σατιρικού περιεχομένου. Αποτελεί μία από τις διασημότερες μορφές τέχνης στην Ιαπωνία.
Η Ιστορία του Ράκουγκο
μικρογραφία|Παράσταση ράκουγκο (φαίνεται η στάση του ρακουγκόκα και η απουσία άλλων θεατρικών βοηθημάτων επί της σκηνής) Το πρώτο εκδοθέν έργο με τίτλο Σεϊσούισοο (σε ελεύθερη μετάφραση "γέλιο ώστε να διωχθεί ο ύπνος") σχετικά με το ράκουγκο πρωτοεμφανίστηκε το 1623. Αρχικά, οι καλλιτέχνες ερμήνευαν κωμικούς μονολόγους, με την σταδιακή καλλιέργεια της τέχνης και την εμφάνιση των πρώτων ειδικών ερμηνευτών γνωστών ως ρακουγκόκα (落語家). Μέχρι τις αρχές του 18ου αιώνα το ράκουγκο είχε αναπτυχθεί αρκετά ως τέχνη και τα πρώτα θέατρα Γιόσε ήδη είχαν αρχίσει να φιλοξενούν παραστάσεις ράκουγκο υπό πληρωμή σε μεγάλες πόλεις όπως η Έντο, η Όσακα και το Κιότο. Από τις τρεις αυτές πόλεις προέκυψαν τρεις διαφορετικές σχολές ή τεχνικές ερμηνείας ράκουγκο. Η σχολή ράκουγκο από την πόλη Έντο εκτελείται ακόμη και στη σύγχρονη εποχή στο Τόκιο και ονομάζεται Έντο ράκουγκο, ενώ η τεχνική ράκουγκο από την Όσακα είναι γνωστή πλέον ως Καμιγκάτα ράκουγκο. Η σχολή από το Κιότο δεν συνεχίστηκε μέχρι σήμερα και το εν λόγω είδος έχει πλέον εκλείψει.
Το ράκουγκο αποτελεί κατά βάση μία προφορική παράδοση η οποία μεταδίδεται προφορικώς από τον δάσκαλο στην/στον μαθήτρια/μαθητή. Προκειμένου λοιπόν, κάποιος να γίνει επαγγελματίας ρακουγκόκα πρέπει να μάθει την τέχνη κάτω από κάποιον δάσκαλο του ράκουγκο, ο οποίος θα διαλέξει και το όνομα που θα υιοθετήσει ο μαθητευόμενος στην σκηνή. Η άσκηση κάτω από έναν δάσκαλο διαρκεί περίπου 3-4 χρόνια και είναι ιδιαίτερα μία ιδιαίτερα απαιτητική διαδικασία. Από το πρωί οι μαθητευόμενοι είναι πηγαίνουν στο σπίτι του δασκάλου τους και φροντίζει την καθαριότητα του σπιτιού και του εξοπλισμού, διπλώνουν τα κιμόνο του δασκάλου και γενικά βοηθούν με τις υποχρεώσεις του σπιτιού και της παράστασης του δασκάλου, μία παράδοση που παραμένει σταθερή εδώ και αιώνες.
Οι ρακουγκόκα κατατάσσονται σε τρία επίπεδα ανάλογα με την εμπειρία και τις δεξιότητές τους: το χαμηλότερο επίπεδο είναι ο βαθμός του ζένζα, το αμέσως υψηλότερο είναι ο βαθμός του φουτατσούμε και στο υψηλότερο επίπεδο όλων βρίσκονται οι σιν'ούτσι, οι οποίοι πλέον μπορούν να αναλάβουν και να διδάξουν δικούς τους μαθητές.
Το ράκουγκο στη σύγχρονη εποχή
μικρογραφία|Το παραδοσιακό θέατρο Γιόσε, Σουεχιροτέι στην Σίντζουκου Πλέον υπάρχουν πάνω από 700 ενεργοί ρακουγκόκα. Αρκετοί από αυτούς έχουν εξειδικευτεί στην ερμηνεία των παραδοσιακών έργων ράκουγκο από την περίοδο Έντο, ενώ κάποιοι ερμηνεύουν και έργα που έχουν δημιουργήσει οι ίδιοι. Κατά παράδοση μάλιστα, τα έργα του 20ου αιώνα και έπειτα ερμηνεύονται κυρίως από τους δημιουργούς τους. Παρόλο που το ράκουγκο αποτελεί κατά βάση μία παραδοσιακή τέχνη, τα νέα αυτά έργα δεν στερούνται αναγνώρισης και σεβασμού σε σύγκριση με τα παραδοσιακά. Οι σύγχρονοι ρακουγκόκα δίνουν παραστάσεις σε ράκουγκο καφέ και παραδοσιακά θέατρα Γιόσε, μεταξύ των οποίων τα πιο γνωστά είναι στο Τόκιο: το Σουεχιροτέι στην Σίντζουκου, στην Ουένο το Σουζουμότο Ενγκέιτζοο, στην Ασάκουσα το Ασάκουσα Ένγκει Χολ, στην Ικεμπούκουρο το Ικεμπούκουρο Ενγκέιτζο και στην Όσακα: το Τένμα Τέντζιν Χαντζοοτέι.
Επιπρόσθετα, υπάρχουν πλέον ρακουγκόκα που ερμηνεύουν έργα ράκουγκο και σε άλλες γλώσσες εκτός της ιαπωνικής, όπως στα αγγλικά (μεταξύ αυτών των ρακουγκόκα οι Κάτσουρα Κάισι και η Νταϊάν Κιτσιτζίτσου με βάση την Όσακα) και στα γαλλικά (όπως ο γνωστός σε όλο τον κόσμο Κάτσουρα Σάνσαϊν).
Το ράκουγκο αποτελεί μία από τις πιο γνωστές και αγαπημένες μορφές παραδοσιακής ιαπωνικής τέχνης των Ιαπώνων. Συχνά ρακουγκόκα καλούνται στα σχολεία για να ερμηνεύσουν κάποια από τα κωμικά έργα ράκουγκο, γεγονός που οφείλεται για το υψηλό ποσοστό Ιαπώνων (62.1%) που είδαν για πρώτη φορά στη ζωή τους παράσταση ράκουγκο στο σχολείο τους.
Το ράκουγκο στα σύγχρονα μέσα ψυχαγωγίας
Ήδη από το 1966, το ράκουγκο αποτελούσε μέρος του κωμικού προγράμματος Shōten που εδώ και χρόνια εκπέμπεται κάθε Κυριακή στον τηλεοπτικό αέρα της Ιαπωνίας. Επιπρόσθετα, υπάρχουν αρκετές ταινίες με το ράκουγκο στη θέση της κεντρικής θεματολογίας τους (όπως η ταινία "Ράκουγκο Έιγκα"), καθώς και μάνγκα όπως το πρόσφατο "Akane-banashi" που κυκλοφορεί στο ιαπωνικό περιδοικό μάνγκα Shounen Jump και εκδίδεται από τις εταιρείες shueisha και viz media και το "Shōwa Genroku Rakugo Shinjū" εκδιδόμενο από τον εκδοτικό οίκο Kondansha.
Τεχνική
μικρογραφία|Ρακουγκόκα καθώς ερμηνεύει ράκουγκο επί σκηνής, με τα θεατρικά του εργαλεία Σένσου και Τενουγκούι, καθισμένος πάνω στο Ζάμπουτον Βασικό στοιχείο της τέχνης του ράκουγκο είναι ότι ο ερμηνευτής βασίζεται αποκελιστικά στις προφορικές και κινητικές του δεξιότητες ώστε να δημιουργήσει στο κοινό μία νοερή εικόνα της ιστορίας που περιγράφει, χωρίς την χρήση άλλων βοηθημάτων - όπως σκηνικών ή άλλων ερμηνευτών - πάνω στη σκηνή.
Κατ'αρχάς, βασικό δομικό στοιχείο του ράκουγκο αποτελεί το Νέτα, δηλαδή η θεματολογία του έργου που παρουσιάζεται στο κοινό. Η θεματολογία κυρίως αφορά χαρακτήρες από την περίοδο Έντο, οι οποίοι εμπλέκονται σε κωμικές ή κωμικοδραματικές καταστάσεις που λαμβάνουν χώρα στην Έντο ή στην Όσακα της περιόδου.
Το σκηνικό είναι μινιμαλιστικό, με έναν μόνο ερμηνευτή να εισέρχεται στην σκηνή ντυμένος με το παραδοσιακό κιμόνο, να κάθεται στην παραδοσιακή στάση Σέιζα πάνω στο παραδοσιακό μαξιλαράκι Ζάμπουτον (ざぶとん), με μόνα του εργαλεία δίπλα του την παραδοσιακή ιαπωνική βεντάλια Σένσου (せんす), και την παραδοσιακή πετσέτα χειρός Τενουγκούι (てぬぐい). Κατά την είσοδό του στη σκηνή ο ρακουγκόκα συνοδεύεται από μουσική υπόκρουση Ντεμπαγιάσι (でばやし／出囃子), ερμηνευόμενη από ένα μουσικό σύνολο παραδοσιακών ιαπωνικών μουσικών οργάνων (ιαπωνικό φλάουτο Γιοκομπούε (よこぶえ／横笛), τύμπανα Τάικο (太鼓) και Σάμισεν (三味線)).
Ο ρακουγκόκα αναλαμβάνει να ερμηνεύσει τους ρόλους όλων των εμπλεκομένων χαρακτήρων της ιστορίας, χωρίς όμως να έχει την πολυτέλεια να αλλάξει ενδυμασία ή να βοηθηθεί από άλλους ηθοποιούς. Είναι λοιπόν, απαραίτητο μέσω της υποκριτικής του να δημιουργήσει μία νοερή εικόνα στο κοινό της ιστορίας αποτυπώνοντας μέσω της ερμηνείας του όλους τους χαρακτήρες ξεχωριστά. Η μεταβίβαση από τον ένα χαρακτήρα στον άλλο πρέπει να γίνεται χωρίς να διακόπτεται η συνέχεια της ιστορίας. Προκειμένου να βοηθήσει στην διάκριση μεταξύ των χαρακτήρων, ο ερμηνευτής χρησιμοποιεί διαφορετικές εκφράσεις και χειρονομίες, ενώ κοιτάζει και προς διαφορετικές κατευθύνσεις ανάλογα με τις επιταγές της ιστορίας (με τα εν λόγω χαρακτηριστικά να αντιστοιχούν με τον αντίστοιχο χαρακτήρα καθ'όλη τη διάρκεια της παράστασης). Οι πιο έμπειροι ρακουγκόκα έχουν το ταλέντο και την εμπειρία να μεταβαίνουν ομαλά και συνεχώς από τον ένα χαρακτήρα στον άλλον, αποδίδοντας μάλιστα και τις παραμικρές λεπτομέρειες, και το κάθε χαρακτηριστικό που σκιαγραφεί την ιδιοσυγκρασία του κάθε χαρακτήρα του έργου.
Τέλος, δεδομένου ότι πρόκεται για ιστορίες κωμικού περιεχομένου, ακρογωνιαίος λίθος της ερμηνείας είναι και το Ότσι, η τελευταία ατάκα δηλαδή που στον κατάλληλο χρόνο και με την κατάλληλη ερμηνεία θα προκαλέσει ένα κύμα γέλιου στο κοινό. Εναλλακτική προφορά για το Ότσι είναι η λέξη Ράκου, από την οποία και παίρνει το όνομά της η τέχνη του ράκουγκο.
Νήσος Φρέιζερ
Η Νήσος Φρέιζερ (Fraser Island) βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Αυστραλίας και συγκεκριμένα ανήκει  στην πολιτέια του Κουινσάιλαντ (Australia, Queensland), ενώ συγκαταλέγεται στον κατάλογο των μνήμειων παγκόσμισμιας κληρονομιάς της UNESCO. Θεωρείται από πολλούς το μεγαλύτερο αμμονήσι στον κόσμο και ανήκει στο Προστατευόμενο Πάρκο Great Sandy. Με μόλις 194 κατοίκους ( απογραφή 2011) αποτελέι δημοφιλή τουριστικό προορισμό για τους Αυστραλούς και όχι μόνο. Η ονομασία του νησιού οφείλεται σε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιστορία που γοήτευσε τους Αυστραλούς.
Στις 13 Μαΐου 1836 το μικρό πλοιάριο Στέρλιν Κάσλ, ενώ έπλεε μεταξύ Σίντνεϊ και Σιγκαπούρης, προσάραξε στο Μεγάλο Αυστραλιανό Κοραλλιογενές Φράγμα νοτίως του στενού Τόρες. Ο πλοίαρχος Τζέιμς Φρέιζερ και άλλοι 19 ναυαγού μεταξύ των οποίων και η σύζυγός του Ελίζα, προσπαθήσαν να βρουν καταφύγιο στον Όρμο του Μόρτον μέσα στις ναυαγοσωστικές λέμβους, παραμένοντας στα ανοιχτά της ακτής από φόβο προς τους αυτόχθονες. Αναγκάστηκαν, όμως, να προσορμιστούν στο Γκρέιτ Σάντι Άιλαντ, το οποίο ανακαλύφθηκε από τον Τζέιμς Κούκ το 1770. Εκεί αιχμαλωτίστηκαν από τους αυτόχθονες Κάμπι οι οποίοι τους υπέβαλαν σε βασανιστήρια και σε καταναγκαστικά έργα, ώσπου μια αποστολή με επικεφαλής τον Τζόν Γκράχαμ – έναν από τους ναυαγούς πού είχε καταφέρει να διαφύγει – διέζωσε τη μοναδική επιζώσα, την Ελίζα Φρείζερ. Αφού επέστρεψε στην Αγγλία, η Ελίζα δημοσίευσε ένα βιβλίο με αναμνήσεις από την αιχμαλωσία της το οποίο αργότερα έγινε μπέστ- σέλερ στο Λονδίνο. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αυστραλία για να περάσει στην Μελβούρνη  υπόλοιπα χρόνια της ζωής  της.
Το επώνυμο της γυναίκας αυτής δόθηκε στο εκπληκτικό νησί όπου εκτυλίχθηκε η περιπέτειά της. Με επιφάνεια που υπερβαίνει τα 166.000 εκτάρια, με μήκος 1.200 χιλιομέτρων και πλάτος μεταξύ 5 και 25 μέτρων, η Νήσος Φρέιζερ είναι το εκτενέστερο και αρχαιότερο  αμμώδες νησί στον κόσμο. Η αμμώδης μάζα φτάνει το βάθος των 30 με 60 μέτρων κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και προέρχεται από γρανίτες, ψαμμίτες και μεταμορφωσιγενή πετρώματα. Ανάμεσα στις άμμους της υπάρχουν σαράντα περίπου λίμνες διαφορετικής φύσεως. Ο εξαιρετικός πλούτος νερού του νησιού και το τροπικό κλίμα ευνόησαν την ανάπτυξη μια ιδιαίτερης ποικίλης βλάστησης, ξεκινώντας από το δάσος με ευκαλύπτους και περνώντας στους φοίνικες, στις αραουκάριες και στα πεύκα, καταλήγοντας σε είδη μυρτιάς και σε συστάδες δενδρώδους φτέρης από τις μεγαλύτερες στον κόσμο.
Από πλευράς πανίδας, τα ενδημικά είδη δεν είναι πολλά, αλλά μεταξύ τους αξίζει ένα τρωκτικό, ο ξενόμυς ο μυώδης, ο οποίος περιλαμβάνεται και στον Κόκκινο Κατάλογο των απειλούμενων ειδών και ένας αμιγής αριθμός από ντίνγκο. Ανάμεσα στα 300 είδη πτηνών ξεχωρίζουν το κιρκινέζι, το ορτύκι με τον μαύρο θώρακα και το στεριανό παπαγαλάκι. Η νήσος Φρέιζερ είναι επίσης πλούσια σε ερπετά και αμφίβια, ενώ φιλοξενεί αποικίες χελωνών, μεταξύ των οποίων και του είδους καρέτα καρέτα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα πρόσφατων αρχαιολογικών ανασκαφών, η περιοχή κατοικείται εδώ και τουλάχιστον 40.000 χρόνια, αλλά η ανθρώπινη εγκατάσταση στη Νήσο Φρέιζερ ανέρχεται σε μόλις 1.500-2.000 χρόνια. Σήμερα στον νησί υπάρχουν διάφορα χωριά, των οποίων οι κάτοικοι συντηρούνται κυρίως από την τουριστική οικονομία. Από τα χωριά στα οποία κατοικούσαν οι αυτόχθονες Κάμπυ που συνέλαβαν τους ναυαγούς του Στέρλιν Κασλ δεν έχουν απομείνει παρά ελάχιστα ίχνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φ
Δομές επανάληψης
Η προγραμματιστική δομή που περικλείει τον συνεχή έλεγχο μίας συνθήκης και μία ομάδα εντολών. Οι εντολές εκτελούνται ανάλογα με την δομή της επανάληψης. Υπάρχουν τριών ειδών επαναλήψεις.
Ατέρμων βρόχος
Όταν η συνθήκη μιας επανάληψης είναι πάντα αληθής, δηλ. ο βρόχος δεν τερματίζει, τότε η επανάληψη καλείται ατέρμων βρόχος. Ο βρόχος αυτός δεν τερματίζει ποτέ γιατί η αρχική τιμή της α είναι 4 και στην επανάληψη η τιμή της μειώνεται κατά 1. Δηλ. η α θα πάρει τις τιμές 3, 2, 1, 0,.. οι οποίες είναι μικρότερες του 8. Έτσι η συνθήκη της επανάληψης θα είναι πάντα αληθής και η επανάληψη θα εκτελεστεί άπειρες φορές.