cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έλλειψη νερού
Υπόγεια ύδατα
Παρόλο που τα υπόγεια υδάτα είναι αρκετά, ένας σημαντικός τομέας ανησυχίας είναι ο ρυθμός ανανέωσης ή το ποσοστό επαναγέμισης ορισμένων υπόγειων υδάτων. Η εξαγωγή από πηγές υπόγειων υδάτων που δεν είναι ανανεώσιμες μπορεί να οδηγήσει σε εξάντληση εάν δεν παρακολουθείται και διαχειρίζεται σωστά. Μια άλλη ανησυχία στην αυξημένη χρήση υπόγειων υδάτων είναι η μειωμένη ποιότητα του νερού της πηγής με την πάροδο του χρόνου. Η μείωση των φυσικών εκροών, των αποθηκευμένων όγκων, της στάθμης του νερού και η υποβάθμιση του νερού παρατηρούνται συνήθως στα συστήματα υπόγειων υδάτων. Η εξάντληση των υπόγειων υδάτων μπορεί να οδηγήσει σε πολλές αρνητικές επιπτώσεις, όπως αυξημένο κόστος άντλησης υπόγειων υδάτων, επαγόμενη αλατότητα και άλλες αλλαγές στην ποιότητα του νερού, καθίζηση του εδάφους, υποβαθμισμένες πηγές και μειωμένη ροή βάσης. Η ανθρώπινη ρύπανση είναι επίσης επιβλαβής για αυτόν τον σημαντικό πόρο.
Για τη δημιουργία ενός μεγάλου εργοστασίου κοντά σε μια περιοχή με άφθονο νερό, οι εταιρείες εμφιαλωμένου νερού πρέπει να εξάγουν υπόγεια ύδατα από μια πηγή με ρυθμό μεγαλύτερο από το ρυθμό αναπλήρωσης που οδηγεί στη συνεχή πτώση των επιπέδων υπόγειων υδάτων. Τα υπόγεια νερά αφαιρούνται, εμφιαλώνονται και στη συνέχεια αποστέλλονται σε όλη τη χώρα ή τον κόσμο και αυτό το νερό δεν επιστρέφει ποτέ. Όταν ο υδροφόρος ορίζοντας εξαντλείται πέρα από ένα κρίσιμο όριο, οι εταιρείες εμφιάλωσης μετακινούνται από αυτήν την περιοχή προκαλώντας μια σοβαρή λειψυδρία. Η εξάντληση των υπόγειων υδάτων επηρεάζει όλους στην περιοχή που χρησιμοποιεί το νερό: αγρότες, επιχειρήσεις, ζώα, οικοσυστήματα, τουρισμό και άλλους χρήστες. Εκατομμύρια γαλόνια νερού από το έδαφος αφήνουν τον υδροφόρο ορίζοντα να εξαντλείται και όχι μόνο σε αυτήν την περιοχή, επειδή ο υδροφόρος ορίζοντας είναι συνδεδεμένος κατά μήκος της γης. Τα εργοστάσια εμφιάλωσης δημιουργούν λειψυδρία και επηρεάζουν την οικολογική ισορροπία. Προκαλούν ξηρασία στις περιοχές.
Επέκταση των γεωργικών και βιομηχανικών χρήσεων
Η έλλειψη νερού λόγω της κατανάλωσης προκαλείται κυρίως από την εκτεταμένη χρήση νερού στη γεωργία / κτηνοτροφία και στη βιομηχανία. Οι άνθρωποι στις αναπτυγμένες χώρες χρησιμοποιούν γενικά περίπου 10 φορές περισσότερο νερό ημερησίως από αυτούς στις αναπτυσσόμενες χώρες. Ένα μεγάλο μέρος αυτού του νερού είναι η έμμεση χρήση σε διαδικασίες γεωργικής και βιομηχανικής παραγωγής καταναλωτικών αγαθών, όπως φρούτα, καλλιέργειες ελαιούχων σπόρων και βαμβάκι. Επειδή πολλές από αυτές τις αλυσίδες παραγωγής έχουν παγκοσμιοποιηθεί, πολύ νερό στις αναπτυσσόμενες χώρες χρησιμοποιείται και ρυπαίνεται για την παραγωγή αγαθών που προορίζονται για κατανάλωση στις αναπτυγμένες χώρες.
Η επιχειρηματική δραστηριότητα που κυμαίνεται από εκβιομηχάνιση έως υπηρεσίες όπως ο τουρισμός και η ψυχαγωγία συνεχίζει να επεκτείνεται ραγδαία. Αυτή η επέκταση απαιτεί αυξημένη χρήση νερού, συμπεριλαμβανομένης της παροχής και της αποχέτευσης, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε μεγαλύτερη πίεση στους υδάτινους πόρους και στο φυσικό οικοσύστημα. Η κατά προσέγγιση αύξηση κατά 50% της παγκόσμιας χρήσης ενέργειας έως το 2040 θα αυξήσει επίσης την ανάγκη για νερό και μπορεί να μετατοπίσει ορισμένες πηγές νερού από τη χρήση για άρδευση σε βιομηχανική χρήση.
Κλιματική αλλαγή
αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ|Παγκόσμια παροχή ανανεώσιμου νερού ανά άτομο το 1995 και το 2025. αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ|Mε βάση την εκτίμηση του GEO-2000 του ΟΗΕ για το 2025, 25 αφρικανικές χώρες αναμένεται να υποφέρουν από έλλειψη νερού ή υδατοπόνηση. Η κλιματική αλλαγή θα μπορούσε να έχει σημαντικές επιπτώσεις στους υδάτινους πόρους σε όλο τον κόσμο λόγω των στενών συνδέσεων μεταξύ του κλίματος και του υδρολογικού κύκλου. Οι αυξανόμενες θερμοκρασίες θα αυξήσουν την εξάτμιση και θα οδηγήσουν σε αυξήσεις στις βροχοπτώσεις, αν και θα υπάρξουν περιφερειακές διακυμάνσεις στις βροχοπτώσεις. Τόσο η ξηρασία όσο και οι πλημμύρες μπορεί να γίνουν πιο συχνές σε διαφορετικές περιοχές σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, και αναμένονται δραματικές αλλαγές στη χιονόπτωση και στην τήξη του χιονιού σε ορεινές περιοχές. Οι υψηλότερες θερμοκρασίες θα επηρεάσουν επίσης την ποιότητα του νερού με τρόπους που δεν είναι καλά κατανοητοί. Οι πιθανές επιπτώσεις περιλαμβάνουν αυξημένο ευτροφισμό. Η κλιματική αλλαγή θα μπορούσε επίσης να σημαίνει αύξηση της ζήτησης για άρδευση αγροκτημάτων, ψεκαστήρων κήπων και ίσως ακόμη και πισίνων. Υπάρχουν πλέον άφθονες ενδείξεις ότι η αυξημένη υδρολογική μεταβλητότητα και η αλλαγή του κλίματος ασκούν βαθιά επίδραση στον τομέα των υδάτων μέσω του υδρολογικού κύκλου, της διαθεσιμότητας, της ζήτησης και της κατανομής του νερού σε παγκόσμιο, περιφερειακό, και τοπικό επίπεδο.
H ποσότητα του διαθέσιμου γλυκού νερού μειώνεται λόγω της κλιματικής αλλαγής, η οποία έχει προκαλέσει υποχώρηση των παγετώνων, μειωμένη ροή των ποταμών και συρρίκνωση των λιμνών. Πολλοί υδροφορείς έχουν υπεραντληθεί και δεν επαναγεμίζουν γρήγορα. Αν και η συνολική παροχή γλυκού νερού δεν έχει εξαντληθεί, πολλά υπόγεια ύδατα έχουν μολυνθεί, αλατιστεί, έχουν γίνει ακατάλληλα ή μη διαθέσιμα για κατανάλωση, βιομηχανία και γεωργία.
Στα Ιμαλάια, η υποχώρηση των παγετώνων θα μπορούσε να μειώσει τη ροή του νερού το καλοκαίρι έως και τα δύο τρίτα επηρεάζοντας την Κίνα, της Ινδία και το Νεπάλ. Στην περιοχή του Γάγγη στην Ινδία, αυτό θα προκαλούσε έλλειψη νερού για 500 εκατομμύρια ανθρώπους. Αντιστοίχως, στην περιοχή Ινδοκούχου, όπου περίπου 1,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι εξαρτώνται από τους πέντε κύριους ποταμούς των Ιμαλαΐων θα προκαλούταν λειψυδρία. Η περιοχή αυτή αντιμετωπίζει ταχεία αστικοποίηση και σοβαρή πίεση στους υδάτινους πόρους. Οι αγροτικές περιοχές υποφέρουν λόγω της έλλειψης αποτελεσματικής υποδομής διαχείρισης του νερού και της περιορισμένης πρόσβασης σε πόσιμο νερό. Στο μέλλον, περισσότεροι άνθρωποι θα μεταναστεύσουν και αυτή η κατάσταση θα αυξήσει την ανισότητα επιταχύνοντας περαιτέρω την αστικοποίηση.
Αύξηση του πληθυσμού
Πριν από περίπου πενήντα χρόνια, η κοινή αντίληψη ήταν ότι το νερό ήταν ένας άπειρος πόρος. Εκείνη την εποχή, υπήρχαν λιγότεροι από τους μισούς του τρέχοντος αριθμού ανθρώπων στον πλανήτη. Οι άνθρωποι δεν ήταν τόσο πλούσιοι όσο σήμερα, κατανάλωναν λιγότερες θερμίδες και έτρωγαν λιγότερο κρέας, οπότε χρειάζονταν λιγότερο νερό για την παραγωγή της τροφής τους. Απαιτούσαν το ένα τρίτο του όγκου νερού που παίρνουμε σήμερα από τα ποτάμια. Σήμερα, ο ανταγωνισμός για τους υδάτινους πόρους είναι πολύ πιο έντονος. Αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχουν επτά δισεκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη, η κατανάλωση νερού είναι αυξημένη και υπάρχει αυξανόμενος ανταγωνισμός για το νερό από τις βιομηχανίες, τις αστικοποιημένες καλλιέργειες βιοκαυσίμων και τις γεωργικές καλλιέργειες. Στο μέλλον, περισσότερο νερό θα χρειάζεται για την παραγωγή τροφίμων, επειδή ο πληθυσμός της Γης προβλέπεται να αυξηθεί στα 9 δισεκατομμύρια έως το 2050.
Το 2000, ο παγκόσμιος πληθυσμός ήταν 6,2 δισεκατομμύρια. Ο ΟΗΕ εκτιμά ότι έως το 2050 θα υπάρξουν επιπλέον 3,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι με το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης του πληθυσμού στις αναπτυσσόμενες χώρες όπου ήδη υπάρχουν αυξημένες ανάγκες σε νερό. Η ζήτηση για νερό θα αυξηθεί περαιτέρω εκτός κι εάν υπάρξει συνετή χρήση και ανακύκλωση αυτού του ζωτικού πόρου. Η Παγκόσμια Τράπεζα εξηγεί ότι η πρόσβαση στο νερό για την παραγωγή τροφίμων θα είναι μια από τις κύριες προκλήσεις τις επόμενες δεκαετίες. Η αξιοποίηση του νερού θα πρέπει να γίνει με βιώσιμο τρόπο, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τον αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής και άλλες περιβαλλοντικές και κοινωνικές μεταβλητές.
Ταχεία αστικοποίηση
μικρογραφία|350x350εσ|Το ποσοστό του πληθυσμού των χωρών που ζουν σε αστικές περιοχές (2015). Η τάση προς την αστικοποίηση επιταχύνεται. Μικρά ιδιωτικά πηγάδια και σηπτικές δεξαμενές (μονάδες επεξεργασίας αποβλήτων ή βόθροι) που λειτουργούν καλά σε κοινότητες χαμηλής πυκνότητας δεν είναι βιώσιμες σε αστικές περιοχές υψηλής πυκνότητας. Η αστικοποίηση απαιτεί σημαντική επένδυση σε υδάτινες υποδομές για την παροχή νερού σε άτομα και για την επεξεργασία των συγκεντρώσεων λυμάτων - τόσο από ιδιώτες όσο και από επιχειρήσεις. Αυτά τα μολυσμένα ύδατα πρέπει να υποβάλλονται σε επεξεργασία, αλλιώς προκαλούν κινδύνους για τη δημόσια υγεία.
Στο 60% των ευρωπαϊκών πόλεων με περισσότερους από 100.000 κατοίκους, τα υπόγεια ύδατα αντλούνται με ταχύτερο ρυθμό από ό,τι μπορούν να αναπληρωθούν. Επιπλέον, το διαθέσιμο νερό κοστίζει όλο και περισσότερο για να αντληθεί.
Επιπτώσεις
Υπάρχουν πολλές επιπτώσεις από την έλλειψη του νερού:
Περιβάλλον
μικρογραφία|300x300εσ|Η [[Αράλη το 1989 (αριστερά) και το 2014 (δεξιά).]] Η λειψυδρία προκαλεί δυσμενείς επιπτώσεις στο περιβάλλον, σε λίμνες, ποτάμια, υγρότοπους και άλλους υδάτινους πόρους. Η υπερβολική χρήση του νερού, συχνά προκαλείται σε περιοχές όπου υπάρχει άρδευση, η οποία βλάπτει το περιβάλλον με διάφορους τρόπους. Δημιουργεί αυξημένη αλατότητα, ρύπανση των θρεπτικών ουσιών και η απώλεια των υγρότοπων. Επιπλέον, καθιστά προβληματική τη διαχείριση της ροής των αστικών ρευμάτων.
Τα τελευταία εκατό χρόνια, περισσότεροι από τους μισούς υγροτόπους της Γης έχουν καταστραφεί ή εξαφανιστεί. Αυτοί οι υγρότοποι ήταν σημαντικοί όχι μόνο επειδή αποτελούσαν σπίτι για πολλούς οργανισμούς, όπως θηλαστικά, πουλιά, ψάρια, αμφίβια και ασπόνδυλα, αλλά επίσης υποστηρίζαν την καλλιέργεια ρυζιού και άλλων καλλιεργειών τροφίμων, καθώς και τη διήθηση του νερού και την προστασία από καταιγίδες και πλημμύρες. Οι λίμνες του γλυκού νερού, όπως η Αράλη στην Κεντρική Ασία έχουν μειωθεί δραστικά. Κάποτε η τέταρτη μεγαλύτερη λίμνη γλυκού νερού, έχει χάσει πάνω από 58.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα έκτασης, ενώ έχει αυξηθεί σε μεγάλο βαθμό η συγκέντρωση αλατιού σε διάστημα τριών δεκαετιών.
Η καθίζηση είναι ένα άλλο αποτέλεσμα της λειψυδρίας. Η επιστημονική υπηρεσία για τη γεωλογική έρευνα των ΗΠΑ εκτιμά ότι η καθίζηση έχει επηρεάσει περισσότερα από 17.000 τετραγωνικά μίλια σε 45 πολιτείες των ΗΠΑ, όπου το 80% προέρχεται από την υπεράντληση των υπόγειων υδάτων.
Η βλάστηση και η άγρια ζωή εξαρτώνται από επαρκείς ποσότητες του γλυκού νερού. Τα έλη και οι παραποτάμιες ζώνες εξαρτώνται προφανώς από την αειφόρο παροχή νερού, αλλά τα δάση και τα άλλα ορεινά οικοσυστήματα διατρέχουν τον ίδιο κίνδυνο σημαντικών αλλαγών στην παραγωγικότητά τους καθώς μειώνεται η διαθεσιμότητα του νερού. Στην περίπτωση των υγρότοπων, σημαντικές έκτασεις έχουν δεσμευθεί για να στεγάσουν τον αυξανόμενο ανθρώπινο πληθυσμό. Άλλες περιοχές έχουν οδηγηθεί σε μειωμένη παραγωγικότητα από τη σταδιακή μείωση της εισροής του γλυκού νερού, καθώς οι πηγές εκτρέπονται για ανθρώπινη χρήση. Σε επτά πολιτείες των ΗΠΑ πάνω από το 80% όλων των ιστορικών υγρότοπων δεσμεύτηκαν μέχρι τη δεκαετία του 1980, όταν το Κογκρέσο επέβαλε την απαγόρευση της επέμβασης στους υγρότοπους για τη προστασία τους.
Στην Ευρώπη έχει σημειωθεί επίσης εκτεταμένη απώλεια υγροτόπων με απώλεια βιοποικιλότητας. Για παράδειγμα, πολλά έλη στη Σκωτία έχουν μειωθεί λόγω της επέκτασης του ανθρώπινου πληθυσμού, όπως το φυσικό καταφύγιο όξινου τυρφώνα Portlethen Moss στο Aberdeenshire.
Στις ορεινές περιοχές της Μαδαγασκάρης, κατά τη διάρκεια της περιόδου 1970 έως 2000 έχει καταγραφεί ένας τεράστιος μετασχηματισμός που εξάλειψε σχεδόν όλη τη βλάστηση. Λόγω της μεθόδου καλλιέργειας που περιλαμβάνει την κοπή και καύση φυτών σε ένα δάσος ή δασική έκταση για τη δημιουργία ενός χωραφιού (αγγλ. slash and burn) καταστράφηκε περίπου το 10% της φυσικής βιομάζας της συνολικής χώρας και τη μετέτρεψε σε άγονη χέρσα γη. Αυτές οι επιπτώσεις προήλθαν από τον υπερπληθυσμό και την ανάγκη διατροφής των φτωχών αυτόχθονων πληθυσμών, αλλά οι αρνητικές συνέπειες περιελάμβαναν εκτεταμένη διάβρωση που με τη σειρά της παρήγαγε βαριά λασπωμένα ποτάμια που «τρέχαν λάσπες» δεκαετίες μετά την αποψίλωση. Αυτό εξάλειψε μια μεγάλη ποσότητα γλυκού νερού και κατέστρεψε τα οικοσυστήματα πολλών μεγάλων ποταμών που ρέανε δυτικά. Αρκετά είδη ψαριών βρέθηκαν λίγο πριν την εξαφάνιση και μερικοί σχηματισμοί κοραλλιογενών υφάλων Tokios στον Ινδικό Ωκεανό χάθηκαν οριστικά.
Έλλειψη νερού
Οι ασθένειες που οφείλονται στο νερό λόγω των ανεπαρκών συνθηκών υγιεινής είναι μία από τις κύριες αιτίες θανάτου παγκοσμίως. Για παιδιά κάτω των πέντε ετών, οι ασθένειες που μεταδίδονται από το νερό αποτελούν την κύρια αιτία θανάτου. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, το 88% όλων των μεταφερόμενων ασθενειών οφείλονται σε μολυσμένο πόσιμο νερό, ανεπαρκή αποχέτευση και κακή υγιεινή.
Μια έκθεση των Ηνωμένων Εθνών του 2006 επικεντρώθηκε σε ζητήματα διακυβέρνησης ως το βασικό λόγο της κρίσης των υδάτων, αναφέροντας ότι «υπάρχει αρκετό νερό για όλους» και «η ανεπάρκεια του νερού συχνά οφείλεται σε κακοδιαχείριση, διαφθορά, έλλειψη κατάλληλων θεσμών, γραφειοκρατική αδράνεια και έλλειψη επενδύσων τόσο σε ανθρώπους όσο και σε φυσική υποδομή ". Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν μια σαφή συσχέτιση μεταξύ της πρόσβασης σε ασφαλές νερό και του κατά κεφαλήν ΑΕΠ μιας χώρας.
Η μόλυνση των υδάτων πολλές φορές συμβαίνει λόγω της έλλειψης δικαιωμάτων ιδιοκτησίας, κυβερνητικών κανονισμών και επιδοτήσεων στον τομέα των υδάτων, με αποτέλεσμα οι τιμές να είναι πολύ χαμηλές και η κατανάλωση υπερβολικά υψηλή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νερό Κατηγορία:Έλλειψη νερού Κατηγορία:Διαχείριση νερού Κατηγορία:Υδάτινοι πόροι Κατηγορία:Περιβάλλον Κατηγορία:Υπερπληθυσμός
Αυστραλία (ταινία)
Η Αυστραλία (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά: Australia) είναι ταινία σε σκηνοθεσία του Αυστραλού Μπαζ Λούρμαν, με πρωταγωνιστές τους Νικόλ Κίντμαν και Χιου Τζάκμαν. Έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στις 26 Νοεμβρίου του 2008 σε Η.Π.Α. και Αυστραλία έγινε, ενώ ήταν υποψήφια για βραβείο Οσκαρ στην κατηγορία των κουστουμιών, το οποίο τελικά δεν απέσπασε.
Υπόθεση
Η ιστορία διαδραματίζεται λίγο πριν το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Όλα ξεκινούν όταν ένα ζευγάρι Άγγλων αριστοκρατών, ο Ρίτσαρντ και η Σάρα Άσλεϋ (Νικόλ Κίντμαν), κληρονομεί μια τεράστια έκταση γης στην Αυστραλία, σχεδόν ίση στο μέγεθος με το Βέλγιο. Ο λόρδος Άσλεϋ φεύγει για τη μακρινή χώρα ώστε να διαχειριστεί την περιουσία του, αφήνοντας τη σύζυγό του στην Αγγλία. Η λαίδη Άσλεϋ όμως, υποψιαζόμενη ότι ο σύζυγός της την απατάει, αποφασίζει να πάει να τον βρει. Φτάνοντας στην απομονωμένη ήπειρο της Ωκεανίας, η Σάρα ανακαλύπτει ότι ο λόρδος δε ζει πια και ότι πρέπει να αναλάβει η ίδια τη διαχείριση της περιουσίας, την όποια οι τοπικοί μεγαλογαιοκτήμονες προσπαθούν να σφετεριστούν. Τότε αρχίζουν τα προβλήματα για τη Σάρα με κυριότερο τη δυσκολία της να προσαρμοστεί στο σκληρό και άγριο περιβάλλον της Αυστραλίας άλλα και στον καινούργιο τρόπο ζωής που πρέπει να ακολουθήσει, γεγονός που την κάνει να απεχθάνεται τη χώρα και τους κατοίκους της. Κάπου εκεί έρχεται στο δρόμο της ένας ντόπιος, άξεστος, σκληροτράχηλος κτηνοτρόφος, φιλικός προς τους ιθαγενείς Αβορίγινους και γι' αυτό αποκομμένος από τους λευκούς συντοπίτες του (Χιου Τζάκμαν), του οποίου τη βοήθεια η Σάρα αναγκάζεται να δεχτεί αν θέλει να σώσει την ιδιοκτησία της. Μαζί αναλαμβάνουν να οδηγήσουν ένα κοπάδι 2.000 βοοειδών μέσα από την απέραντη έρημο της κεντρικής Αυστραλίας. Οι δυο τους αρχικά νιώθουν αμοιβαία αντιπάθεια εξαιτίας των διαφορών που τους χωρίζουν. Καθώς όμως γνωρίζονται καλύτερα, αρχίζουν να καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλο και ερωτεύονται μεταξύ τους. Και βέβαια, εκτός από τον κτηνοτρόφο, η ηρωίδα ερωτεύεται και την ίδια την Αυστραλία. Με κέντρο λοιπόν την ιστορία αγάπης των πρωταγωνιστών, ο θεατής παρακολουθεί μια σειρά δραματικών, ρομαντικών, συγκινητικών, χιουμοριστικών, γεμάτων δράση και περιπέτεια γεγονότων, με αποκορύφωμα το βομβαρδισμό της πόλης Ντάργουιν από τους Ιάπωνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες του 2008 Κατηγορία:Αυστραλιανές ταινίες Κατηγορία:Αισθηματικές επικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Dune Entertainment Κατηγορία:Αυστραλιανές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Δραματικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Ιστορικές επικές ταινίες Κατηγορία:Επικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα
Μητροπολίτης Αχελώου Ευθύμιος Στύλιος
Ο Μητροπολίτης Αχελώου Ευθύμιος Στύλιος (κατά κόσμον Ευθύμιος Κ. Στύλιος), γεννήθηκε 1 Μάϊου 1929, στο Αγρίνιο ήταν Έλληνας αρχιερέας και συγγραφέας. Σπούδασε στην Θεολογική Σχολή Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1952 και ανακηρύχθηκε διδάκτωρ το 1980. Διετέλεσε γραμματέας του Συνδέσμου Παγκόσμιας Ενώσεως Ορθόδοξης Νεολαίας από το 1955 έως το 1964.
Ήλκε την καταγωγή του από το Βουλγαρέλι Άρτας. Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1962 και Πρεσβύτερος το 1963 από τον Μητροπολίτη Διδυμοτείχου, Ορεστιάδας και Σουφλίου Κωνσταντίνο. Στις 22 Δεκεμβρίου 1968 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, Επίσκοπος της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Αχελώου, ως βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Το συγγραφικό έργο του περιλαμβάνει πλείστα βιβλία, στα οποία διαφαίνεται ο συνδυασμός της επιστημοσύνης με την ποιμαντική πράξη. Χαρακτηριστικό των συγγραμμάτων του, αυτοτελών βιβλίων, μονογραφιών, άρθρων και μελετών, είναι η αξιοποίηση της διεθνούς βιβλιογραφίας, λόγω της γλωσσομάθειάς του, προσανατολισμένη στη σύγχρονη πραγματικότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το 2000 η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος τον ανύψωσε, τιμής ένεκεν, σε τιτουλάριο Μητροπολίτη Αχελώου. Είχε διετελέσε επι πολλά έτη Πρόεδρος στην Ειδική Συνοδική Επιτροπή Θείας και Πολιτικής Οικονομίας και Οικολογίας.
Στις 5 Μαρτίου 2019 βραβεύτηκε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος με αφορμή τη συμπλήρωση 50 ετών Αρχιερατείας. Υπήρξε από τους πρωτεργάτες της Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής στην Αφρική, την Ασία και την Άπω Ανατολή.
Εκοιμήθη στις 24 Δεκεμβρίου 2019.
Αγία Μαρίνα Γραμματικού Αττικής
Η Αγία Μαρίνα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Γραμματικού του δήμου Μαραθώνα, της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής.
Γεωγραφία
Η Αγία Μαρίνα είναι παράλιος οικισμός στη ΒΑ. Αττική. Βρίσκεται στον μυχό του φερώνυμου όρμου, βορειοανατολικά του Μαραθώνα, απέναντι από το νησάκι Βεργούδι και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει περίπου 50 χλμ. ΒΑ. της Αθήνας. Στην περιοχή του οικισμού τοποθετείται η αρχαία Τρικόρυνθος.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός είχε προσαρτηθεί από το 1908 στον δήμο Μαραθώνος. Από το 1909 μέχρι το 1943 ανήκε στον νομό Αττικής και Βοιωτίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Γραμματικού και προσαρτήθηκε στον δήμο Μαραθώνος.
Ακτοπλοΐα
Το λιμάνι της Αγίας Μαρίνας εξυπηρετεί την ακτοπλοϊκή σύνδεση (ferry boat) της Αττικής με τα Στύρα της Εύβοιας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής
Υπερξενικό οξύ
Το υπερξενικό οξύ ή διοξοτετραϋδροξυξένο είναι μια ασταθής χημική ένωση του ξένου (Xe), ενός ευγενούς αερίου, που σχηματίζεται με τη διάλυση τετραοξειδίου του ξένου (XeO4) σε νερό (H2O):
Το ίδιο το υπεροξικό οξύ δεν έχει απομονωθεί έξω από υδατικό διάλυμα, γιατί σε όξινα διαλύματα διασπάται σε τριοξείδιο του ξένου (XeO3) και διοξυγόνο (O2)
Ο χημικός τύπος του οξέος, H4XeO6, προέρχεται από την οκταεδρική γεωμετρία των υπερξενικών αλάτων του με αλκάλια μέταλλα.
Παραγωγή
Τα υπερξενικά συνθέτονται με αποπρωτονίωση τριοξειδίου του ξένου με διάλυσή τους σε μια ισχυρή βάση :
Αν χρησιμοποιηθεί το υδροξείδιο το βαρίου [Ba(OH)2] ως βάση, κρυσταλλώνεται υπερξενικό βάριο:
Χημική συμπεριφορά και εφαρμογές
Τόσο το υπερξενικό οξύ όσο και το ανιόν του είναι ισχυρά οξειδωτικά αντιδραστήρια, ικανά να οξειδώσουν τον άργυρο (Ag) από την οξειδωτική βαθμίδα +1 στην +3, το χαλκό (Cu) από την οξειδωτική βαθμίδα +2 στην +3 και το κατιόν μαγγανίου (Mn2+, οξειδωτική βαθμίδα +2) σε υπερμαγγανικό ανιόν ([MnO4]-, οξειδωτική βαθμίδα +7). Το υπερξενικό νάτριο (Na4XeO6), το υπερξενικό κάλιο (K4XeO6) και το υπερξενικό βάριο είναι υδατοδιαλυτά Το διάλυμα υπερξενικού βαρίου χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη για τη σύνθεση τεραοξείδιου του ξένου :
Τα περισσότερα υπερξενικά μεταλλικά άλατα είναι σταθερά, με γνωστή εξαίρεση τον υπερξενικό άργυρο, που διασπάται βίαια.
Το υπερξενικό νάτριο (Na4XeO6) χρησιμοποιείται στον αναλυτικό διαχωρισμό ιχνών αμερικίου (Am) από το κιούριο (Cm). Ο διαχωρισμός περιλαμβάνει την οξείδωση του Am3+ σε Am4+ από το υπερξενικό νάτριο, υπό την παρουσία ιόντων λανθανίου (La3+), και ακολουθείται από την επίδραση φθοριούχου ασβεστίου, που σχηματίζει αδιάλυτα φθορίδια με τα ιόντα κιουρίου (Cm3+) και λανθανίου (La3+) και διαλυτά φθορίδια με τα ιόντα αμερικίου (Am4+) και πλουτωνίου (Pu4+).
Αναφορές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Ενώσεις ξένου Κατηγορία:Ανόργανα οξέα Κατηγορία:Οξειδωτικά αντιδραστήρια Κατηγορία:Οξοξέα
Ετιέν Μπονό ντε Κοντιγιάκ
Ο Ετιέν Μπονό ντε Κοντιγιάκ (γαλλικά: Étienne Bonnot de Condillac) (1714 - 1780) ήταν Γάλλος φιλόσοφος, ψυχολόγος, λογικός φιλόσοφος, οικονομολόγος, πρωτοπόρος θιασώτης στη Γαλλία των ιδεών του Τζων Λοκ.
Ως εκπρόσωπος του εμπειρισμού στη Γαλλία, ο Κοντιγιάκ άσκησε σημαντική επιρροή στη χώρα του - καθώς και στο εξωτερικό. Η κύρια συμβολή του θα μπορούσε να συνοψιστεί σ' αυτή τη φράση: «Να αναπτύξουμε, να συγκεντρώσουμε και να υπερασπίσουμε την καθολική γνώση, δηλαδή το σύνολο της γνώσης της ανθρωπότητας, την κριτική σκέψη (δηλαδή τον αντικομφορμισμό), προκειμένου να διαμορφώσουμε ελεύθερους, διαφωτισμένους πολίτες που θα είναι δύσκολο να κυβερνηθούν».
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ετιέν Μπονό ντε Κοντιγιάκ γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1715 στη Γκρενόμπλ σε οικογένεια δικαστικών λειτουργών, ο μικρότερος από τρία αδέλφια. Το 1740 χειροτονήθηκε Ρωμαιοκαθολικός κληρικός στο Παρίσι, όπου ήρθε σε στενή επαφή με τον κύκλο των Εγκυκλοπαιδιστών, μια ομάδα συγγραφέων της οποίας ηγούνταν ο Ντιντερό και συνέτασσε την Εγκυκλοπαίδεια. Από τότε χρονολογείται η φιλία του με τον Ζαν Ζακ Ρουσώ, η οποία κράτησε μέχρι το τέλος της ζωής του. Πιθανότατα ξεκίνησε όταν ο Ρουσώ ήταν οικοδιδάσκαλος σε δύο από τους γιους του αδελφού του Ζαν στη Λυών.
Η σκέψη του
αριστερά|μικρογραφία|Το οίκημα όπου γεννήθηκε ο Κοντιγιάκ στη [[Γκρενόμπλ]] Στα έργα του Λογική (1780) και Γλώσσα των υπολογισμών (1798), που εκδόθηκαν μετά το θάνατό του, ο Κοντιγιάκ δίνει έμφαση στη σημασία της γλώσσας για τη λογική σκέψη, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για μια επιστημονικά σχεδιασμένη γλώσσα, με βάση τον μαθηματικό υπολογισμό.
Οι οικονομικές του απόψεις παρουσιάστηκαν στο Εμπόριο, κυβέρνηση και οι μεταξύ τους σχέσεις και βασίζονταν στην αρχή ότι η αξία δεν εξαρτάται από την εργασία, αλλά από την χρησιμότητα. Η ανάγκη για κάτι χρήσιμο, υποστήριζε, δημιουργεί την αξία, ενώ οι τιμές απορρέουν από την ανταλλαγή των αντικειμένων που έχουν αξία.
Ως φιλόσοφος, ο Κοντιγιάκ προσέδωσε συστηματική έκφραση στις απόψεις του Τζων Λοκ, που είχαν ήδη εισαχθεί στη Γαλλία από τον Βολταίρο και ήταν πολύ δημοφιλείς. Όπως ο Λοκ, ο Κοντιγιόν υποστήριζε μια εμπειρική αισθησιοκρατία, βασισμένη στην αρχή ότι οι παρατηρήσεις που γίνονται μέσω των κατ’ αίσθηση αντιλήψεων αποτελούν τα θεμέλια της ανθρώπινης γνώσης. Οι ιδέες του έργου του Δοκίμιο για την καταγωγή της ανθρώπινης γνώσης είναι πολύ κοντά στις ιδέες του Λοκ, με κάποιες τροποποιήσεις. Στο πιο σημαντικό έργο του Πραγματεία περί των αισθήσεων, ο Κοντιγιόν αμφισβήτησε τη θεωρία του Λοκ ότι οι αισθήσεις μας εφοδιάζουν με ενορατική γνώση. Εξέφρασε αμφιβολία για το ότι τα μάτια του ανθρώπου μπορούν να διαμορφώσουν σωστή κρίση για το σχήμα, το μέγεθος, τη θέση και την απόσταση των αντικειμένων. Εξετάζοντας τη γνώση που αποκτούμε από την καθεμιά αίσθηση χωριστά, ο Κοντιγιόν έβγαζε το συμπέρασμα ότι όλη η ανθρώπινη γνώση είναι μια μεταμορφωμένη αίσθηση, αποκλείοντας οποιαδήποτε άλλη αρχή, όπως την πρόσθετη αρχή της σκέψης, στον Λοκ.
Παρά την φυσιοκρατική ψυχολογία του, οι απόψεις του για τη φύση της θρησκείας ήταν συνεπείς με την ιερατική του αποστολή. Υποστήριζε την πίστη στην ύπαρξη της ψυχής, η οποία δεν συγκρουόταν, κατά την άποψή του, με τα πρώτα λόγια του Δοκιμίου του: «Είτε ανεβαίνουμε προς τον ουρανό είτε κατεβαίνουμε στην άβυσσο, ποτέ δεν βγαίνουμε από τον εαυτό μας – εκείνο που πάντοτε αντιλαμβανόμαστε είναι οι σκέψεις μας.
Έργα
Στα έργα του περιλαμβάνονται:
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαφωτισμός Κατηγορία:Φιλόσοφοι του Διαφωτισμού Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Γάλλοι ακαδημαϊκοί
Αυτόχειρες παρθένοι
Αυτόχειρες παρθένοι (Αγγλικά: The Virgin Suicides) είναι ο τίτλος του πρώτου μυθιστορήματος του Αμερικάνου συγγραφέα Τζέφρι Ευγενίδη, που εκδόθηκε το 1993. Η ιστορία του εξελίσσεται στο Γκρος Πόιντ του Μίσιγκαν (Grosse Pointe, Michigan) στις Η.Π.Α τη δεκαετία του 1970 και επικεντρώνεται στις αυτοκτονίες πέντε αδελφών. Οι αυτοκτονίες των κοριτσιών της οικογένειας Λίσμπον συνεπαίρνουν την κοινότητά τους, καθώς οι γείτονές τους προσπαθούν να βρουν μια εξήγηση για τις πράξεις τους.
Το μυθιστόρημα έχει την ιδιαιτερότητα ότι έχει γραφτεί σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο μέσα από την οπτική γωνία μιας ανώνυμης ομάδας εφήβων αγοριών που γοητεύτηκαν από τα κορίτσια, κάτι που θυμίζει χορό αρχαίας τραγωδίας. Οι αφηγητές βασίζονται σε ενθύμια και συνεντεύξεις συλλεγμένες τις δυο δεκαετίες μετά τις αυτοκτονίες για να κατασκευάσουν την διήγηση. Το μυθιστόρημα είναι πλούσιο σε λεπτομερείς περιγραφές και χρησιμοποιεί παρατηρήσεις για την κατάσταση του σπιτιού των Λίσμπον και του περιεχόμενου των δωματίων των κοριτσιών για να προωθήσει την πλοκή. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο αναγνώστης αποκτά πρόσβαση στους κύριους χαρακτήρες σαν να ήταν ένας από τους παρατηρητές γείτονες.
Το μυθιστόρημα διασκευάστηκε σε σενάριο επιτυχούς ταινίας, που προβλήθηκε το 1999 σε σκηνοθεσία Σοφία Κόπολα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Τζέφρι Ευγενίδη Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1993
Ian Gillan Band
Οι Ian Gillan Band είναι το συγκρότημα το οποίο δημιούργησε ο τραγουδιστής Ίαν Γκίλαν, δύο χρόνια μετά την αποχώρηση του από τους Deep Purple, το 1975.
Βιογραφία
Στους Ian Gillan Band συμμετείχαν ο κιθαρίστας Ρέι Φένγουικ, οι κιμπορντίστες Μάικ Μόραν και Μίκι Λι Σουλ, τον οποίο αντικατέστησε το 1976 ο Κόλιν Τάουνς, ο μπασίστας Τζον Γκούσταβσον και ο ντράμερ Μαρκ Νόσεφ. Το μουσικό στυλ του συγκροτήματος είχε τζαζ-ροκ στοιχεία με αρκετούς πειραματισμούς, χαρακτηριστικό της μουσικής τάσης του Ίαν Γκίλαν.
Στις 16 Οκτωβρίου 1975, ο Γκίλαν έκανε την πρώτη του μουσική εμφάνιση μετά από δύο χρόνια, στο Royal Albert Hall του Λονδίνου, όταν και τραγούδησε το τραγούδι "Sitting in a Dream" για την ηχογράφηση "Butterfly Ball" του πρώην μπασίστα των Deep Purple, Ρότζερ Γκλόβερ. Το γεγονός αυτό έδωσε το έναυσμα στον Γκίλαν να επιστρέψει στα μουσικά δρώμενα, αφού πιο πριν είχε απομακρυνθεί από το χώρο, ανοίγοντας και διοικώντας ένα ξενοδοχείο και ένα στούντιο ηχογραφήσεων.
Με τους Φένγουικ, Γκούσταβσον, Μόραν και Νόσεφ, ηχογράφησαν τον χειμώνα του 1975 το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο "Child in Time", το οποίο κυκλοφόρησε το καλόκαίρι του 1976 (# 55 στη Μεγάλη Βρετανία), από την εταιρεία "Polydor". Στο συγκρότημα εντάχθηκε για την περιοδεία της προώθησης του δίσκου, ο κιμπορντίστας Μίκι Λε Σουλ, αλλά για την ηχογράφηση του δεύτερου άλμπουμ του συγκροτήματος αντικαταστάθηκε από τον Κόλιν Τάουνς. Έδωσαν τις πρώτες τους συναυλίες στη Γαλλία τον Απρίλιο του 1976 και δύο μήνες αργότερα περιόδευσαν ως support συγκρότημα των Nazareth στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο δεύτερος δίσκος των Ian Gillan Band, ηχογραφήθηκε το καλοκαίρι του 1976 και κυκλοφόρησε στις 15 Απριλίου 1977 με τίτλο "Clear Air Turbulence", από την "Island Records". Ένα μήνα αργότερα, περιόδευσαν στη Μεγάλη Βρετανία και στη Γερμανία μαζί με τους Black Sabbath και τους AC/DC. Το set list τους αποτελούνταν από δικά τους τραγούδια αλλά και κλασικά κομμάτια των Deep Purple όπως τα "Child in Time", "Smoke on the Water" και "Woman from Tokyo".
Τον Οκτώβριο του 1977 κυκλοφόρησε το τρίτο άλμπουμ τους με τίτλο "Scarabus", αλλά ο Γκίλαν απογοητεύθηκε λόγω της πολύ μικρής εμπορικής επιτυχίας που είχε το συγκρότημα στην Ευρώπη, η οποία ήταν μηδαμινή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ακολούθησε περιοδεία στην Ιαπωνία, όπου ηχογραφήθηκε ο ζωντανός δίσκος "Live at the Budokan" στο "Budokan Hall" του Τόκιο, αλλά την επόμενη χρονιά, ο Γκίλαν αποφάσισε να διαλύσει το συγκρότημα και να επιστρέψει στο χαρντ ροκ ύφος, δημιουργώντας τους επιτυχημένους Gillan.
Δισκογραφία
{|width="80%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Αγγλικά rock συγκροτήματα
Σβιατλάνα Τσιχανόφσκαγια
Η Σβιατλάνα Γκεοργκίεφνα Τσιχανόφσκαγια ή Σβετλάνα Γκεοργκίεφνα Τιχανόφσκαγια (ρωσ.) (Λευκορωσικά: Святлана Георгіеўна Ціханоўская, Λατσίνκα: Sviatłana Cichanoŭskaja, (11 Σεπτεμβρίου 1982 - ), είναι Λευκορωσίδα πολιτικός,  υποψήφια στις λευκορωσικές προεδρικές εκλογές του 2020. Η Τσιχανόφσκαγια δεν κατάφερε να εκλεγεί πρόεδρος, αφού συγκέντρωσε μόλις το 10,10% των ψήφων, δεύτερη πίσω από τον νυν Πρόεδρο Αλεξάντερ Λουκασένκο.
Βιογραφία
Αποφοίτησε από το 2ο λύκειο του Μικασέβιτσι το 2000. Σπούδασε στο Κρατικό Παιδαγωγικό Πανεπιστήμιο του Μοζίρ, όπου αποφοίτησε με πτυχίο στις ξένες γλώσσες (αγγλικά και γερμανικά). Πριν καταθέσει την υποψηφιότητα της για την λευκορωσική προεδρία, ήταν δασκάλα αγγλικών και διερμηνέας με ειδίκευση στα αγγλικά και τα γερμανικά. Είναι παντρεμένη με τον χρήστη του YouTube, μπλόγκερ και ακτιβιστή, Σιαρχέι Τσιχανόφσκι. Έχουν ένα γιο και μια κόρη.
Προεκλογική εκστρατεία
Μετά τη σύλληψη του συζύγου της, στις 29 Μαΐου, η Τσιχανόφσκαγια ανακοίνωσε την πρόθεση της να συμμετάσχει στις εκλογές ως υποψήφια εκ μέρους του. Η υποψηφιότητας της εγκρίθηκε επίσημα στις 14 Ιουλίου 2020 από την εκλογική επιτροπή. Κατέβηκε στις εκλογές ως ανεξάρτητη πήρε 6%. Μετά την κατάθεση της υποψηφιότητάς της, οι εκστρατείες των Βαλέρι Τσέπκαλο και Βίκταρ Μπαμπαρύκα δήλωσαν την υποστήριξη τους προς την Τσιχανόφσκαγια. Οι Τσέπκαλο και Μπαμπαρύκα είναι δύο εκ των σημαντικότερων πολιτικών της λευκορωσικής αντιπολίτευσης, οι οποίοι επίσης κατέθεσαν την υποψηφιότητά τους για της εκλογές, αλλά απορρίφθηκε. Ο Τσέπκαλο διέφυγε στη Ρωσία ενώ ο Μπαμπαρύκα συνελήφθη. Μια φωτογραφία της Τσιχανόφσκαγια με την Μαρία Κολεσνίκοβα (επικεφαλή της εκστρατείας του Μπαμπαρύκα) και την Βερόνικα Τσέπκαλο (τη σύζυγο του Τσέπκαλο) έχει γίνει σύμβολο της εκστρατείας της.
Το βράδυ πριν από τις εκλογές, η αστυνομία συνέλαβε ανώτερα μέλη της εκστρατείας της Τσιχανόφσκαγια και η ίδια έχει κρυφτεί σε κάποιο μέρος του Μινσκ, ενώ τα παιδιά της φιλοξενούνται εκτός της χώρας.
Πριν από την προεδρική εκστρατεία, ο πρόεδρος Αλεξάντερ Λουκασένκο επέμενε ότι η χώρα δεν είναι ακόμα έτοιμη για μια γυναίκα πρόεδρο. Η Διεθνής Αμνηστία καταδίκασε την άδικη διαχείριση των γυναικών ακτιβιστριών της αντιπολίτευσης εκ μέρους της κυβέρνησης, δίνοντας έμφαση σε απειλές για σεξουαλική βία
Η Τσιχανόφσκαγια έχει δηλώσει ότι έχει απειληθεί επανειλημμένα από τις αρχές. Σε μια συνέντευξη της αναφέρει ένα τηλεφώνημα στο οποίο της έλεγαν ότι "Εμείς θα σας φυλακίσουμε και θα στείλουμε τα παιδιά σας σε ορφανοτροφείο." Παρά τις απειλές, η Τσιχανόφσκαγια αποφάσισε να συνεχίσει την εκστρατεία της, λέγοντας ότι "Πρέπει να υπάρχει ένα σύμβολο της ελευθερίας."
Πολιτική πλατφόρμα
Η Τσιχανόφσκαγια έχει δηλώσει ότι συμμετέχει στις εκλογές ως υποψήφια λόγω της αγάπης προς τον σύζυγό της, ώστε να τον βγάλει από την φυλακή. Εφόσον εκλεγεί, η Τσιχανόφσκαγια έχει υποσχεθεί να αποφυλακίσει όλους τους πολιτικούς κρατούμενους στη Λευκορωσία, να εισάγει δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις στη χώρα, να θεσπιστεί όριο στον αριθμό των προεδρικών θητειών (μέσω δημοψηφίσματος) και να απομακρυνθεί από την συμφωνία για την ένωση της Λευκορωσίας με τη Ρωσία. Πολλά μέλη της λευκορωσικής αντιπολίτευσης βλέπουν την συμφωνία ως απειλή για την κυριαρχία της χώρας. Δηλώνει ότι ο κύριος στόχος της είναι να θεσπίσει ελεύθερες και δίκαιες εκλογές. Θεωρεί ότι οι εκλογές του 2020 είναι παράνομες λόγω της άρνησης της κυβέρνησης να εγκρίνει τις υποψηφιότητες των κυρίων αντιπάλων του Λουκασένκο. Έχει υποσχεθεί ότι εντός έξι μηνών από την εκλογή της θα φέρει για ψήφιση ένα νομοσχέδιο για διαφανείς και αξιόπιστες εκλογές.
Υποστηρικτές
Η Τσιχανόφσκαγια είναι ανεξάρτητη υποψήφιος. Ωστόσο, έχει λάβει δηλώσεις υποστήριξης απ'όλο το πολιτικό φάσμα της λευκορωσικής αντιπολίτευσης. Ο Βιτάλ Ριμάσεφσκι, συναρχηγός της Λευκορωσικής Χριστιανοδημοκρατίας, ανακοίνωσε την υποστήριξη του κόμματός του προς την Τσιχανόφσκαγια, όπως έχει κάνει το Λευκορωσικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (Συνέλευση), το Ηνωμένο Κόμμα των Πολιτών της Λευκορωσίας και το Κόμμα Γυναικών της Λευκορωσίας "Ναντζιέγια". Ο Μίκολα Στάτκεβιτς, υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2010, έχει δηλώσει την υποστήριξή του στην Τσιχανόφσκαγια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λευκορώσοι πολιτικοί Κατηγορία:Εξόριστοι πολιτικοί Κατηγορία:Βραβευθέντες με το Βραβείο Καρλομάγνος
Κυβέρνηση Γεωργίου Ράλλη 1980
Η Κυβέρνηση Γεωργίου Ράλλη 1980 (Μάιος 1980 - Οκτώβριος 1981), διορίστηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Τσάτσο, ως συνέχεια της προηγούμενης κυβέρνησης Καραμανλή. Ο Γεώργιος Ράλλης, μετά την απόφαση του Κωνσταντίνου Καραμανλή να παραιτηθεί από αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, προκειμένου να μεταπηδήσει στην Προεδρία της Δημοκρατίας, εκλέχτηκε στις 8 Μαΐου 1980 από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος που αριθμούσε 175 βουλευτές, ως ο επόμενος αρχηγός. Έτσι, στις 10 Μαΐου ως αρχηγός πλέον του κυβερνώντος κόμματος ανέλαβε και την Πρωθυπουργία.
Τα προβλήματα από τις τότε καταστροφικές διεθνείς συγκυρίες (η δεύτερη συνεχόμενη πετρελαϊκή κρίση, η οποία ξέσπασε το 1979 εξαιτίας της Ιρανικής Επανάστασης και οξύνθηκε περαιτέρω τα έτη 1980 και 1981 λόγω του πολέμου μεταξύ Ιράν και Ιράκ, με αποτέλεσμα παγκόσμιες πληθωριστικές πιέσεις), αλλά και η κόπωση του κυβερνώντος κόμματος από τα έξι συνεχόμενα χρόνια διακυβέρνησης του τόπου, έγιναν ορατά κατά την διάρκεια της κυβέρνησης Ράλλη.
Τα επεισόδια του εορτασμού της 7ης επετείου του Πολυτεχνείου, με τον θάνατο των δυο διαδηλωτών Κουμή και Κανελλοπούλου, θα αμαυρώσουν την εικόνα της κυβέρνησης στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό, ενώ η απόφαση για την επάνοδο της Ελλάδας στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ θα πυροδοτήσει μια σειρά διαδηλώσεων, αφού θα βρει αντίθετη την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Η κυβέρνηση είχε να αντιμετωπίσει διαρκείς απεργιακές κινητοποιήσεις, αλλά και τη δράση νέων τρομοκρατικών οργανώσεων όπως ο Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας.
Το 1981 θα κάνει την εμφάνισή του το νέο φαινόμενο του στασιμοπληθωρισμού. Ο Ξενοφών Ζολώτας, ως Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, θα επισημάνει πρώτος το φαινόμενο του στασιμοπληθωρισμού: μειούμενο Α.Ε.Π. (-1,6 %) και επιταχυνόμενος πληθωρισμός (το μέγιστο νούμερο σε ολόκληρη τη σύγχρονη ιστορία της χώρας 24,5 % λόγω των παγκόσμιων πληθωριστικών πιέσεων, για τους λόγους που προαναφέρθηκαν). Αποτέλεσμα όλων αυτών των παραγόντων ήταν η ήττα του κυβερνώντος κόμματος στις εκλογές της 18ης Οκτωβρίου 1981 (εκλογές που η κυβέρνηση διοργάνωσε ταυτόχρονα με τις πρώτες Ευρωεκλογές) και η ακόλουθη παραίτηση του Γεωργίου Ράλλη από την αρχηγία του κόμματός του.
Παραπομπές
1980 Κατηγορία:1980 Κατηγορία:1981
Ρουπακιά Ηλείας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Ρουπακιά (αποσαφήνιση)
Η Ρουπακιά είναι ημιορεινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας  σε υψόμετρο 121 μέτρα.
ΦΟΣ Ραμπάτ
Η ΦΟΣ Ραμπάτ είναι μια μαροκινή ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ραμπάτ. Ιδρύθηκε στις 10 Απριλίου 1946. Έδρα της ομάδας είναι το Stade de FUS χωρητικότητας 15000 θεατών. Συμμετέχει στην GNF 1, την ανώτατη κατηγορία της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Μαρόκου Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1946
Άννα Ελισάβετ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη (επιζήσασα της ενηλικίωσης) κόρη του Αυγούστου δούκα της Σαξονίας-Λάουενπουργκ (1577-1656) και της πρώτης συζύγου του Ελισάβετ-Σοφίας των Όλντενμπουργκ (1599-1627), κόρης του Ιωάννη-Αδόλφου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ.
Παντρεύτηκε στις 2 Απριλίου 1665 στο Λύμπεκ με τον Γουλιέλμο-Χριστόφορο λάντγκραβο της Έσσης-Χόμπουργκ (1625-1681). Για τον γαμπρό ήταν ο δεύτερος γάμος του. Από τον πρώτο του γάμο με τη Σοφία-Ελεονόρα της Έσσης-Ντάρμσταντ είχαν επιζήσει μόνο δύο κόρες και αυτός ήλπιζε ότι ο γάμος με την Άννα-Ελισάβετ θα έφερνε (άρρενα) διάδοχο. Η πριγκίπισσα, την οποία ο λάντγκραβος είχε γνωρίσει μόνο από ένα πορτρέτο της, λυπήθηκε όταν έμαθε ότι είχε σωματικό ελάττωμα και δεν μπορούσε να γεννήσει παιδιά. Την παντρεύτηκε, όπως είχε υποσχεθεί, αλλά σύντομα αυτός ζήτησε διαζύγιο· αυτό εκδόθηκε το 1672. Σύμφωνα με κάποια πηγή, ο λάντγκραβος ήλπιζε για μία τεράστια προίκα, ωστόσο, η προίκα που έφερε ήταν μάλλον μέτρια. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, όταν τα χρήματά της είχαν εξαντληθεί, ο Γουλιέλμος-Χριστόφορος την αποκάλεσε ακατάλληλη και υπέβαλε αίτηση για διαζύγιο.
Η Άννα-Ελισάβετ έλαβε το κάστρο Φίλιπσεκ κοντά στο Μπούτσμπαχ ως κατοικία της. Απασχολήθηκε με την ανακούφιση των ενδεών και ίδρυσε σχολεία στην Μπόντενροντ και στο Mάιμπαχ. Απεβίωσε στο Μπούτσμπαχ στις 27 Μαΐου 1688, σε ηλικία 64 ετών, και τάφηκε στην κρύπτη κάτω από τη χορωδία της εκκλησίας στο Mύνστερ (συνοικία Μπούτσμπαχ).
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1665 τον Γουλιέλμο-Χριστόφορο λάντγκραβο της Έσσης-Χόμπουργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές σ επηγές
Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Οξυτετραφθοριούχο ξένο
Το οξυτετραφθοριούχο ξένο ή οξυτετραφθοροξένο είναι μια χημική ένωση του ξένου (Xe), ενός ευγενούς αερίου. Είναι εξαιρετικά δραστικό και ασταθές. Υδρολύεται με το νερό (H2O) σε δύο (2) στάδια, δίνοντας επικίνδυνα, δηλητηριώδη και διαβρωτικά προϊόντα:
Το τριοξείδιο του ξένου είναι επικίνδυνα εκρηκτικό. Επιπλέον, συμπαράγονται κάποιες ποσότητες όζοντος (Ο3) και διφθορίου (F2). Η αντίδραση είναι εξαιρετικά επικίνδυνη και γι' αυτό η ένωση πρέπει να κρατιέται μακριά ακόμη και από ίχνη νερού ή υγρασίας, κάτω από όλες τις συνθήκες.
Παραπομπές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Ενώσεις ξένου Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Ενώσεις οξυγόνου
Τζουζέπε Πιάτσι
Ο Τζουζέπε Πιάτσι (Giuseppe Piazzi, 16 Ιουλίου 1746 - 22 Ιουλίου 1826) ήταν Ιταλός αστρονόμος και μοναχός, ιδρυτής και πρώτος διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Παλέρμο στη Σικελία. Γεννήθηκε στη Βαλτελλίνα της Λομβαρδίας και πέθανε στη Νάπολη. Είναι γνωστός κυρίως επειδή ανακάλυψε, την 1η Ιανουαρίου 1801, τον πρώτο αστεροειδή, τη Δήμητρα, (που χαρακτηρίζεται σήμερα ως πλανήτης νάνος) ανοίγοντας έτσι ένα νέο κεφάλαιο στην Αστρονομία. Το 1923 ο χιλιοστός αστεροειδής που πήρε αύξοντα αριθμό ονομάσθηκε 1000 Πιάτσια (1000 Piazzia) προς τιμή του. Πιο πρόσφατα, ένα μυστηριώδες λευκό σημείο πάνω στον αστεροειδή Δήμητρα, που πιθανόν είναι κρατήρας, ονομάστηκε ανεπίσημα «Πιάτσι».
Κατηγορία:Ιταλοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 18ου αιώνα Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας
Αλεξάνδρα του Άνχαλτ
H Αλεξάνδρα του Άνχαλτ (Alexandra von Anhalt, 4 Απριλίου 1868 - 26 Αυγούστου 1958) ήταν κόρη του Φρειδερίκου Α΄ του Άνχαλτ.
Βιογραφία
Η Αλεξάνδρα Θηρεσία Μαρία γεννήθηκε στις 4 Απριλίου 1868 στο Ντέσαου, και ήταν το νεότερο παιδί και κόρη του Φρειδερίκου Α΄ του Άνχαλτ, και της Αντωνίας της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.
Στις 25 Ιανουαρίου 1897 παντρεύτηκε τον Ζίτσο του Σβάρτσμπουρκ στο Ντέσαου. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
Πέθανε στις 26 Αυγούστου 1958 στο Σβέτσινγκεν σε ηλικία 90 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας
The Doors (ταινία)
Το The Doors είναι μια αμερικανική βιογραφική ταινία μιούζικαλ του 1991 σε σκηνοθεσία του Όλιβερ Στόουν, ο οποίος έγραψε και το σενάριο της ταινίας μαζί τον Ράνταλ Τζόνσον. Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Βαλ Κίλμερ στον ρόλο του τραγουδιστή και τραγουδοποιού Τζιμ Μόρισον, η Μεγκ Ράιαν στον ρόλο της Πάμελα Κούρσον (φίλη του Τζιμ Μόρισον), ο Κάιλ ΜακΛάχλαν στον ρόλο του πιανίστα Ρέι Μανζάρεκ, ο Φρανκ Γουόλεϊ στον ρόλο του βασικού κιθαρίστα Ρόμπι Κρίγκερ, ο Κέβιν Ντίλον στον ρόλο του ντράμερ Τζον Ντένσμορ, και η Κάθλιν Κουινλάν στον ρόλο της δημοσιογράφου Πατρίσια Κένελι. Η ταινία αφηγείται την ιστορία του ροκ συγκροτήματος The Doors, δίνοντας έμφαση κυρίως στην ζωή του τραγουδιστή Τζιμ Μόρισον.
Η ταινία απεικονίζει τον Τζιμ Μόρισον ως ένα απο τα μεγαλύτερα εικονίδια της ροκ εν ρολ και της αντικουλτούρας της δεκαετίας του 1960, συμπεριλαμβανομένων και των απεικονίσεων της ψυχαγωγικής χρήσης ναρκωτικών του, της ελεύθερης αγάπης του, του τρόπου ζωής των χίπις, του αλκοολισμού, του ενδιαφέροντος για παραισθησιογόνα ναρκωτικά ως ενθεογόνα και, ιδιαίτερα, της μεγάλης του εμμονής με τον θάνατο, που παρουσιάζεται ως νήματα που υφαίνονται μέσα και έξω από την ταινία. Η ταινία απέφερε 34 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, έναντι του προϋπολογισμού παραγωγής 32 εκατομμυρίων δολαρίων.Έλαβε μικτές κριτικές, με τους κριτικούς να επαινούν κυρίως την ερμηνεία του Βαλ Κιλμερ, τις ερμηνείες των υπόλοιπων ηθοποιών-συμπρωταγωνιστών του, την φωτογραφία, τον σχεδιασμό παραγωγής, και την σκηνοθεσία του Όλιβερ Στόουν, ενώ υπήρξαν και πολλές επικρίσεις κυρίως για τις ιστορικές ανακρίβειες, και για το πως απεικονίστηκε ο Τζιμ Μόρισον στην ταινία.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1991 Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Μουσικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Όλιβερ Στόουν Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής TriStar Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής StudioCanal Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Όλιβερ Στόουν
Καϊνάν (γιος του Ενώς)
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τον Καϊνάν ως άγιο και εορτάζει τη μνήμη του την Κυριακή των Προπατόρων.
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Βόμβα υδρογόνου
Η βόμβα υδρογόνου είναι ένα σύγχρονο θερμοπυρηνικό όπλο που η λειτουργία του βασίζεται στη σύντηξη πυρήνων βαρέων ισοτόπων του υδρογόνου (δευτερίου και τριτίου) σε πυρήνες ηλίου. Κατά τη σύντηξη αυτή παράγεται τεράστια ποσότητα ενέργειας που συνοδεύεται από μεγάλο θερμικό κύμα, ωστικό κύμα και ραδιενεργή ακτινοβολία.
Ο πυρήνας μιας υδρογονοβόμβας αποτελείται από άτομα δευτερίου (_1^2\!H) και τριτίου (_1^3\!H), τα οποία είναι βαρέα ισότοπα του υδρογόνου. Για την πυροδότηση μιας υδρογονοβόμβας προαπαιτείται μια μικρότερη έκρηξη σχάσης δηλαδή μιας μικρής ατομικής βόμβας, συνήθως πλουτωνίου, η οποία λαμβάνει χώρα στο περίβλημα του πυρήνα υδρογόνου. Αυτή η πρώτη έκρηξη αυξάνει την θερμοκρασία του πυρήνα σε 100 εκατομμύρια βαθμούς Κελσίου οδηγώντας έτσι σε σύντηξη το δευτέριο και το τρίτιο, παράγοντας άτομα ηλίου και νετρόνια με ταυτόχρονη έκλυση τεράστιων ποσοτήτων ενέργειας. Αυτή η διαμόρφωση είναι γνωστή ως σχέδιο Τέλερ-Ούλαμ, και αναπτύχθηκε από τους Έντουαρντ Τέλερ και Στανίσουαφ Ούλαμ το 1951 για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η καταστροφική της ισχύς μεγιστοποιείται από την ενέργεια των απελευθερωμένων νετρονίων, τα οποία σε συνδυασμό με τις υψηλές θερμοκρασίες είναι σε θέση να αντιδράσουν ακόμα και με τα πιο αδρανή ραδιενεργά υλικά όπως το απεμπλουτισμένο ουράνιο, πράγμα αδύνατο σε μικρότερες ενεργειακές συνθήκες. Αυτό το κύμα ενέργειας υπερδιπλασιάζει την απόδοση της βόμβας αφήνοντας παράλληλα πίσω του και τις μακροχρόνιες επιπτώσεις του με την δημιουργία ραδιενεργών καταλοίπων.
Η πρώτη έκρηξη βόμβας υδρογόνου έγινε στις 31 Οκτωβρίου (1η Νοεμβρίου τοπική) 1952 στην ατόλη Enewetak, στα Νησιά Μάρσαλ (Marshall) του Ειρηνικού ωκεανού από τις ΗΠΑ. Η έκρηξη εξαέρωσε 80 τόνους εδάφους και είχε 8 μίλια διάμετρο με 27 μίλια ύψος. Στις 12 Αυγούστου στη Σοβιετική Ένωση πραγματοποιείται η πρώτη δοκιμή βόμβας υδρογόνου. Το πιο ισχυρό πυρηνικό όπλο αυτού του τύπου που χρησιμοποιήθηκε ποτέ ήταν μια βόμβα πυρηνικής σύντηξης, η Βόμβα Τσαρ, που δοκιμάστηκε από τη Σοβιετική Ένωση στο νησί Νόβαγια Ζεμλιά του Βόρειου Παγωμένου Ωκεανού στις 30 Οκτωβρίου 1961. Η ισχύς της ισοδυναμούσε με 57.000.000 τόνους ΤΝΤ. Εξερράγη 4 χλμ πάνω από το έδαφος. Μπορούσε να προκαλέσει εγκαύματα 3ου βαθμού σε απόσταση 100 χλμ, ενώ η δόνηση από την έκρηξη έγινε αισθητή μέχρι και τη Φινλανδία. Η βόμβα ζύγιζε 27 τόνους.
Στις 24 Αυγούστου του 1968, πραγματοποιήθηκε στην ατόλη της Φανγκατάουφα, στο σύμπλεγμα της Μουρουρόα στον νότιο Ειρηνικό, η πρώτη ατμοσφαιρική δοκιμή της γαλλικής βόμβας υδρογόνου, σηματοδοτώντας την είσοδο της Γαλλίας στην ομάδα των πέντε πυρηνικών δυνάμεων. Η βόμβα, η οποία εξερράγη αναρτημένη σε αερόστατο σε ύψος 600 μέτρων από την ατόλη, είχε διαστάσεις αυτοκινήτου και ως εκ τούτου ήταν δύσχρηστη σαν όπλο. Άνοιξε όμως το δρόμο για την κατασκευή των πυρηνικών κεφαλών που θα εξόπλιζαν τους γαλλικούς πυρηνικούς πυραύλους. Στις διαμαρτυρίες των κρατών της περιοχής γι' αυτήν την «μεγαλειώδη επιστημονική, τεχνική και βιομηχανική επιτυχία», όπως τη χαρακτήρισε ο στρατηγός Σαρλ ντε Γκωλ, το Παρίσι απάντησε ότι τα φαινόμενα απατούν και ότι μόλις τρεις ώρες μετά το ολοκαύτωμα ήταν απόλυτα ασφαλής η επίσκεψη στην ατόλη.
Η πιο πρόσφατη δοκιμή βόμβας υδρογόνου έγινε το φθινόπωρο του 2017 από τη Βόρειο Κορέα, όπως ανακοίνωσε ο ανώτατος ηγέτης της χώρας, Κιμ Γιονγκ Ουν. Οι βορειοκορεάτες κατάφεραν τελικά, μετά από δύο αποτυχημένες προσπάθειες, να ανατινάξουν την βόμβα προκαλώντας τοπικό σεισμό 5,1 Ρίχτερ. Η απόφαση να προκαλέσουν έκρηξη μιας τέτοιας βόμβας επέφερε αντιδράσεις από τη διεθνή κοινότητα. Πάντως, δεν έγινε δυνατόν να επιβεβαιωθεί εξαρχής ο ισχυρισμός των Βορειοκορεατών ότι όντως πρόκειται για βόμβα υδρογόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πυρηνικά όπλα Υδρογονου Κατηγορία:Υδρογόνο Κατηγορία:Πυρηνική σύντηξη
Αλπ Αρσλάν
Ο Αλπ Αρσλάν ή Μουχάμμαντ ιμπν Νταούντ (Muhammad ibn Daud, 20 Ιανουαρίου 1026/1032 - 15 Δεκεμβρίου 1072), ήταν ο δεύτερος στη διαδοχή Σουλτάνος της Μεγάλης Σελτζουκικής Αυτοκρατορίας στην Περσία και το Ιράκ (1063 - 1072). Ο Αλπ Αρσλάν προσπάθησε να αναζωογονήσει την Ισλαμική διακυβέρνηση στο Χαλιφάτο των Αββασιδών. Γεννήθηκε στην περσική επαρχία Χορασάν το 1026 (εναλλακτικά η γέννησή του τοποθετείται στο 1029 ή το 1032). Ο Αλπ Αρσλάν ήταν γιος του Σαγκρί-Μπεγκ, εγγονός του Μιχαήλ ιμπν Σελτζούκ και δισέγγονος του Σελτζούκ του επώνυμου γενάρχη της δυναστείας των Σελτζούκων. Επέκτεινε σημαντικά την αυτοκρατορία του και την ισχύ του με νίκες απέναντι σε σπουδαίους αντιπάλους, με την νίκη του απέναντι στην Βυζαντινή αυτοκρατορία στη Μάχη του Μαντζικέρτ (1071) κατοχύρωσε την κυριαρχία του στην Ανατολή. Οι νίκες του έδωσαν τον τίτλο "Αλπ Αρσλάν" που μεταφράζεται "ηρωικό λιοντάρι".