cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αγνή της Μερανίας, δούκισσα
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1229 τον Φρειδερίκο Β΄ των Μπάμπενμπεργκ τον Εριστικό, τότε διάδοχο του Λεοπόλδου ΣΤ΄ δούκα της Αυστρίας. Ο Φρειδερίκος Β΄ είχε μόλις διαζευχθεί από τη σύζυγό του Ευδοκία (Σοφία) Λασκαρίνα, κόρη του Θεοδώρου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, επειδή δεν έκαναν παιδιά. Το 1230 αυτός έγινε δούκας της Αυστρίας. Βασισμένος στην προίκα της Αγνής, που μεταξύ άλλων περιελάμβανε τις μεγάλες ιδιοκτησίες των Άντεχς στις μαρκιωνίες της Καρνιόλα και του Βίντικ, ο Φρειδερίκος Β΄ ονόμασε τον εαυτό του κύριο της Καρνιόλα το 1232.
Ωστόσο ο Φρειδερίκος Β΄ διαζεύχθηκε και την Αγνή, επειδή δεν έκαναν παιδιά, το 1243. Ο αγέρωχος δούκας περιέπεσε σε μία συνοριακή διένεξη με τον Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και το 1246, στη μάχη του ποταμού Λέιθα, σκοτώθηκε. Ήταν ο τελευταίος του Οίκου του, που με το τέλος του εξέλιπε. Τον κληρονόμησε η αδελφή του Μαργαρίτα και η ανιψιά του Γερτρούδη.
Από το 1250 η Αγνή αναφέρεται στα έγγραφα ως σύζυγος του Ούλριχ Γ΄ των Σπόνχαϊμ δούκα της Καρινθίας. Αυτός θα μπορούσε να είχε διαδεχθεί τον πρώην σύζυγό της στον τίτλο του κυρίου της Καρνιόλα και με το τέλος του πατέρα της το 1256 έγινε δούκας της Καρνιόλα. Το ζεύγος απέκτησε:
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1961-62
Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας περιόδου 1961-62 ήταν το τρίτο πρωτάθλημα της Ένωσης μετά τη δημιουργία της Α΄ Εθνικής. Διεξήχθη σε έξι κατηγορίες, με την ακόλουθη διάρθρωση:
Α΄ Κατηγορία
Ύστερα από διπλούς αγώνες κατάταξης μεταξύ των αντίστοιχων θέσεων των δυο ομίλων, η Τελική Βαθμολογία διαμορφώθηκε ως 1. Μακεδονικός, 2. ΜΓΣΣ Θερμαϊκος, 3. ΜΕΝΤ, 4. Μέγας Αλέξανδρος, 5. Δόξα Νεαπολης, 6. ΠΑΟΔ, 7. ΜΓΣ Μελιτέας, 8. Ακρίτες Συκεών, 9. ΠΟ Ξηροκρήνης, 10. Ατλαντίς ενώ στην τελευταία θέση θα ισοβαθμίσουν ο Εθνικός Πυλαίας και η Προοδευτική Τούμπας μιας και 'ο αγών των οποίων διεκόπη λόγω επεισοδίων' (ο πρώτος είχε έρθει 2-2).
Β΄ Κατηγορία
Έλαβαν μέρος τα σωματεία Αχιλλέας Τριανδρίας, Φοίνικας Πολίχνης (ανήλθαν στην Α΄ Κατηγορία), ΑΕ Νεαπόλεως, ΑΕ Αμπελοκήπων, ΑΠΕ Λαγκαδά, Οδυσσέας Κορδελιού, ΑΕ Χαριλάου, ΑΟ Θεσσαλονίκη, Μαραθώνας Κουρί και Κεραυνός Αγίου Παύλου.
Β1΄Κατηγορία
Στην Β1 Κατηγορία έλαβαν μέρος 6 σωματεία. Ο πρωταθλητής Παύλος Μελάς, η Θύελλα Καλλιθέας (ανήλθαν στην Β΄ Κατηγορία), ο Ελευθεριακός, ο Φίλιππος, ο Αγροτικός Αστήρ και ο Πυρσός Δόξης (Θεσσαλονίκης).
Γ΄ Κατηγορία
Πήραν μέρος οι Θρίαμβος Ακροπόλεως, Κολοκοτρώνης (Συκεών), Νίκη Διοικητηρίου, Ναύαρχος Βότσης, Εθνικός Καμάρας, Αριστοτέλης (Καλαμαριάς), Αρίων και Ατρόμητος Θεσσαλονίκης.
Δόκιμος Κατηγορία
Στη Δόκιμο Κατηγορία έλαβαν μέρος οι Άτλας (Μενεμένης), Ορφέας Ηλιούπολης, Αστήρ Αμπελοκήπων, Ελπίς (Σιδηροδρομικού/Παλαιού) Σταθμού, Διαγόρας, Εθνικός Αστήρ, Ελπίδα Κρυονερίου και η Νίκη Ευκαρπίας.
Περιφερειακό Πρωτάθλημα
Στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα θα παίξουν εκείνη την χρονιά οι Όλυμπος Πύργου, Μεγ.Αλέξανδρος Καλοχωρίου, Ολυμπιακός Κυμίνων, Ομόνοια Σίνδου, Αξιός Βαλμάδας, ΑΕ Χαλάστρας, ΑΟΚ Αγίου Αθανασίου, Ηρακλής Κουφαλίων, Άρης Κουφαλίων, Μακεδονικός Γέφυρας, Δόξα Αδένδρου, Αναγέννηση Χαλκηδόνας, Αετός Διαβατών και ο Μεγ.Αλέξανδρος Βραχιάς.
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Μακεδονίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1961-1962
Γκονσάλο Ράμος
Ο Γκονσάλο Ματίας Ράμος (πορτογαλικά: Gonçalo Matias Ramos) (γενν. 20 Ιουνίου 2001) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Παρί Σεν Ζερμέν.
Ο Ράμος υπήρξε διεθνής με τις «μικρές» εθνικές Πορτογαλίας, εκπροσωπώντας τη χώρα του σε διάφορα επίπεδα, συμπεριλαμβανομένης της ομάδας Κ19, η οποία τερμάτισε δεύτερη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ19 του 2019 και της ομάδας Κ21, η οποία τερμάτισε δεύτερη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ21 του 2021. Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Πορτογαλίας ανδρών το 2022.
Πρώιμη καριέρα
Γεννημένος στο Ολιάο του Αλγκάρβε στην Πορτογαλία, ο Ράμος ξεκίνησε την ποδοσφαιρική σταδιοδρομία του στις ακαδημίες νέων της τοπικής ΣΚ Ολιανένσε το 2009, προτού ενταχθεί στη Λουλέ και στη συνέχεια στο σύστημα νέων της Μπενφίκα το 2013, σε ηλικία 12 ετών. Στις 13 Ιανουαρίου 2019, έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με την Β ομάδα της Μπενφίκα, ως αλλαγή στο 84ο λεπτό για τον Νούνο Ταβάρες σε μια εντός έδρας ήττα με 3–2 από την Μπράγκα Β για τη Σεγούντα Λίγα. Στις 21 Ιουλίου 2020, έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα της Μπενφίκα, ως αλλαγή στο 85ο λεπτό στη θέση του Πίτσι, σε μια εκτός έδρας νίκη με 4–0 επί της ΚΝ Άβες για την Πριμέιρα Λίγα, έχοντας σουτ στο δοκάρι σε 8 λεπτά. Κατά τη διάρκεια εκείνης της σεζόν, ο Ράμος έπαιξε στο ΟΥΕΦΑ Γιουθ Λιγκ 2019-20, στο οποίο ήταν βασικός παράγοντας της Μπενφίκα που έφτασε στον τελικό της διοργάνωσης. Εκεί έχασε από τη Ρεάλ Μαδρίτης με 3-2, όπου σημείωσε και τα 2 γκολ της ομάδας. Τερμάτισε ως κορυφαίος σκόρερ στη διοργάνωση, με 8 γκολ. Στις 7 Οκτωβρίου 2020, συμφώνησε σε επέκταση συμβολαίου έως το 2025.
2020–22: Άνοδος στην πρώτη ομάδα
Μετά από μια πολλά υποσχόμενη σεζόν 2020-21 με την Β ομάδα, με την οποία σημείωσε 11 γκολ σε 12 παιχνίδια, ο Ράμος αγωνίστηκε σε συνεχόμενα παιχνίδια με την πρώτη ομάδα στην αρχή της σεζόν 2021-22, υπό τον προπονητή Ζόρζε Ζεσούς, ξεκινώντας σε μια εντός έδρας νίκη με 2-0 επί της Σπαρτάκ Μόσχας στον τρίτο προκριματικό γύρο του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Μετά την άφιξη του Ρομάν Γιαρεμτσούκ και την επιστροφή του Ντάργουιν Νούνιες από τραυματισμό, ο Ράμος αγωνίστηκε ελάχιστα λεπτά στην πρώτη ομάδα, που τον οδήγησε να επιδιώξει μια μετακόμιση από τον σύλλογο στη χειμερινή μεταγραφική περίοδο. Με την άφιξη του προσωρινού προπονητή, Νέλσον Βερίσιμο, τον Ιανουάριο του 2022, ο οποίος τον είχε προπονήσει στο παρελθόν στην Β ομάδα, ο Ράμος άρχισε να παίζει πιο τακτικά και ξαναβρήκε τη φόρμα του, σκοράροντας 7 γκολ και δίνοντας 2 ασίστ. Η ευελιξία του του έδωσε τη δυνατότητα να παίζει σε διάφορες θέσεις στην επίθεση, κάτι που ο νέος προπονητής βρήκε χρήσιμο.
Στις 13 Απριλίου, σημείωσε το πρώτο του γκολ στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, σε μια εκτός έδρας ισοπαλία με 3–3 εναντίον της Λίβερπουλ στο Άνφιλντ, στον δεύτερο αγώνα των προημιτελικών του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2021–22. Με αυτόν τον τρόπο, έγινε ο δεύτερος νεότερος παίκτης (σε ηλικία 20 ετών και 297 ημερών) που σκόραρε για τον σύλλογο στις τελικές φάσεις της διοργάνωσης, αν και η Μπενφίκα αποκλείστηκε μετά την ήττα από τη Λίβερπουλ με 6–4 στο σύνολο.
2022–23: Σεζόν αποκάλυψης
Ο Ράμος ξεκίνησε τη σεζόν 2022-23 σημειώνοντας το πρώτο του χατ τρικ στην καριέρα του στις 2 Αυγούστου, σε μια εντός έδρας νίκη με 4-1 επί της Μίντιλαντ στον πρώτο αγώνα του τρίτου προκριματικού γύρου του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2022-23. Η παραγωγική του φόρμα τον είδε να σκοράρει άλλα 2 γκολ και να δίνει 2 ασίστ, στο πλαίσιο μιας συνεργασίας με τον πρόσφατα υπογεγραμμένο συμπαίκτη του, Νταβίντ Νέρες, συμπεριλαμβανομένου ενός γκολ και μιας ασίστ στην εντός έδρας νίκη με 3-0 επί της Ντιναμό Κιέβου στο δεύτερο παιχνίδι του γύρου των πλέι οφ του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2022-23, βοηθώντας την ομάδα του να προκριθεί στη διοργάνωση. Στις 2 Νοεμβρίου, σημείωσε το πρώτο του γκολ στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν, ανοίγοντας το σκορ στην εκτός έδρας νίκη της Μπενφίκα με 6–1 εναντίον της Μακάμπι Χάιφα, στον τελευταίο αγώνα της φάσης των ομίλων ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2022–23, για να εξασφαλίσει την πρόκριση της ομάδας στη Φάση των 16 ως νικήτρια του ομίλου.
Νέων
Με την Πορτογαλία Κ17, ο Ράμος συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ17 του 2018 στην Αγγλία. Σε αυτή τη διοργάνωση, έπαιξε σε δύο αγώνες, σημειώνοντας ένα γκολ εναντίον της Σλοβενίας, καθώς η ομάδα αποκλείστηκε στη φάση των ομίλων.
Ο Ράμος ήταν μέλος της Πορτογαλίας Κ19 που τερμάτισε δευτεραθλήτρια, πίσω από την Ισπανία, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ19 του 2019 στην Αρμενία. Ήταν ο πρώτος σκόρερ με 4 γκολ σε 5 συμμετοχές, συμπεριλαμβανομένου ενός χατ-τρικ στη νίκη με 4–0 εναντίον της Ιρλανδίας στους ημιτελικούς.
Ανδρών
Στις 20 Σεπτεμβρίου 2022, ο Ράμος κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Πορτογαλίας ανδρών, ως αντικαταστάτης του συμπαίκτη του στη Μπενφίκα, Ράφα Σίλβα, ο οποίος αποσύρθηκε πρόσφατα από την εθνική ομάδα, για τους επερχόμενους αγώνες του Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ 2022-23 εναντίον της Τσεχίας και της Ισπανίας.
Με το ψευδώνυμο «O Feiticeiro» («Μάγος»), ο Ράμος είναι γνωστός για την ευελιξία του, καθώς είναι ικανός να παίζει σε πολλές θέσεις της επίθεσης, όπως επιθετικός ή δεύτερος επιθετικός. Ο Ράμος συνήθως κατεβαίνει βαθιά, για να βοηθήσει την ομάδα του να χτίσει το επιθετικό της παιχνίδι φέρνοντας τους συμπαίκτες του στο παιχνίδι και να δημιουργήσει ευκαιρίες για άλλους παίκτες. Λόγω της επίγνωσής του και της προθυμίας του να ακολουθήσει οδηγίες, κατανοεί πώς να εναλλάσσει θέσεις με τρόπους που να ωφελούν τον κάτοχο της μπάλας με την κίνησή του, μικρές ή μεγάλες πάσες. Όταν προσφέρει κοντινή πάσα, στοχεύει να είναι θετικός στον έλεγχο της μπάλας, προσπαθεί να ανοίγει το σώμα του κάθε φορά, με οποιοδήποτε πόδι, έχοντας τη δυνατότητα να κρατήσει ψηλά την μπάλα και να λειτουργεί ως το επίκεντρο της ομάδας του στην επίθεση.
Κατά τη διάρκεια της δεύτερης σεζόν του στη Μπενφίκα, υπό τον Ρότζερ Σμιτ, ο Ράμος έχει αναπτυχθεί ως επιθετικός σε σχηματισμό 4–2–3–1. Η ικανότητά του να επιτίθεται στο χώρο και να δημιουργεί περισσότερο χώρο τόσο εντός όσο και εκτός της περιοχής του πέναλτι με την κίνησή του είναι αυτό που έκανε τη μετάβαση στο κέντρο μια πιο φυσική εξέλιξη. Ο Ράμος είναι καλός στο να παίρνει θέσεις ανάμεσα στους αμυντικούς της αντίπαλης ομάδας και στη συνέχεια να εκμεταλλεύεται το χώρο πίσω από την αμυντική γραμμή. Πιέζει με πρόθεση και δεν φοβάται να τεθεί εναντίον του αντιπάλου. Ο Ράμος συνήθως συνδέεται με τη μεσαία γραμμή και κάνει προληπτικές κινήσεις που μπορούν πάντα να φέρουν έναν επιθετικό σε θέση γκολ πιο συχνά αντί να στέκεται τριγύρω και να περιμένει την μπαλιά, όπως ο Καρίμ Μπενζεμά.
Διακρίσεις
Ατομικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα
Δωδεκάωρο σύστημα ώρας
250px|μικρογραφία|Σύγχρονο αναλογικό ρολόι Καθώς το ημερονύκτιο αποτελείται από 24 ώρες της ημέρας, χωρίζεται σε δύο ισομερείς περιόδους: π.μ. (προ μεσημβρίας) και μ.μ. (μετά μεσημβρίαν).
Ο ημερήσιος κύκλος ξεκινά στις 12 τα μεσάνυχτα (συνήθως αναφέρεται ως 12:00 π.μ.), διαρκεί έως τις 12 το μεσημέρι (συνήθως αναφέρεται ως 12:00 μ.μ.) και συνεχίζεται μέχρι τις 11:59μμ. Το σύστημα έλαβε την παρούσα μορφή του τον 16ο αιώνα. Το 12ωρο ρολόι μπορεί να εντοπιστεί μέχρι τη Μεσοποταμία και την αρχαία Αίγυπτο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χρόνος
Ταξιάρχης (αποσαφήνιση)
Ταξιάρχες στην εκκλησιαστική παράδοση ονομάζονται οι αρχάγγελοι Γαβριήλ και Μιχαήλ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε
Ο Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε Γκουτιέρεθ (Arturo Pérez-Reverte Gutiérrez, Καρθαγένη, 25 Νοεμβρίου 1951) είναι Ισπανός συγγραφέας και δημοσιογράφος. Είναι μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας της Ισπανίας από τις 12 Ιουνίου 2003.
Βιογραφία
Σπούδασε δημοσιογραφία και στα τρία πρώτα χρόνια της σχολής σπούδασε παράλληλα και πολιτικές επιστήμες. Δούλεψε ως πολεμικός ανταποκριτής για 21 χρόνια (1973-1994), πρώτα στο Diario Pueblo (όπου παρέμεινε 12 χρόνια) και έπειτα στη Ισπανική Τηλεόραση. Το 1977, κατά την διάρκεια της παραμονής του στο Diario Pueblo και μαζί με τον συνάδελφό του, Βιθέντε Ταλόν, ίδρυσε το περιοδικό Defensa, που βγήκε στα περίπτερα τον Απρίλιο του 1978. Υπήρξε αρχισυντάκτης του περιοδικού αυτού μέχρι που οι υποχρεώσεις του ως ανταποκριτής τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει τις εκδόσεις.
Με το κλείσιμο του Diario Pueblo, δούλεψε ως δημοσιογράφος για την Ισπανική Τηλεόραση για εννέα χρόνια, μέχρι το 1994. Στις αρχές του της δεκαετίας του 90 και για πέντε χρόνια, παρουσίασε στο Εθνικό Ραδιόφωνο της Ισπανίας το βραβευμένο La ley de la calle, βραδινό ραδιοφωνικό πρόγραμμα που έπαιρνε συνεντεύξεις από περιθωριακά άτομα και εγκληματίες. Για μερικούς μήνες μεταξύ 1993 και 1994, παρουσίασε στην Ισπανική Τηλεόραση το Código Uno, πρόγραμμα-ριάλιτι όπου, σε συνεργασία με την Μάιτε Πασκουάλ, ανέλυε περιπτώσεις εγκλημάτων στην Ισπανία. Μετά από μερικούς μήνες προβολής και με αφορμή την παρουσίαση της δολοφονίας μιας ανήλικης, ο Πέρεθ-Ρεβέρτε παραιτήθηκε δημόσια από το πρόγραμμα πραγματοποιώντας ηχηρές δηλώσεις («περιέχει σκουπίδια», δήλωσε σε ένα συνέδριο).
Όπως εξέφρασε στο Territorio comanche (κυριολεκτικά, Περιοχή Comanche), αποχαιρέτησε αηδιασμένος εξαιτίας της έλλειψης πόρων και της πολιτικοποίησης της τηλεόρασης. Ως πολεμικός ανταποκριτής κάλυψε ένοπλες συγκρούσεις στην Κύπρο, τον Λίβανο, την Ερυθραία, τη Σαχάρα, τα Νησιά Φώκλαντ, το Ελ Σαλβαδόρ, τη Νικαράγουα, το Τσαντ, τη Λιβύη, το Σουδάν, τη Μοζαμβίκη, την Ανγκόλα, τον Περσικό Κόλπο, την Κροατία και τη Βοσνία, μεταξύ άλλων. Μια εμπειρία που τον σημάδεψε υπήρξε ο πόλεμος της Ερυθραίας, όπου παρέμεινε άφαντος αρκετούς μήνες και κατάφερε να επιζήσει μόλις και μετά βίας χάρη σε φίλους τους αντάρτες. Σε αυτή την περίπτωση αναγκάστηκε να κάνει χρήση όπλων για να υπερασπιστεί την ζωή του.
Άρχισε την καριέρα του μυθιστοριογράφου το 1986 με τη δημοσίευση του Ο δάσκαλος της ξιφασκίας, αν και είχε ήδη δημοσιεύσει, με αρκετή επιτυχία, το μυθιστόρημα El húsar ('Ο Ουσάρος'). Το 1994 εγκατέλειψε το επάγγελμα του ρεπόρτερ και αφοσιώθηκε αποκλειστικά στη λογοτεχνία. Από το 1991 είναι αρθρογράφος στο κυριακάτικο παράρτημα El Semanal. Μέχρι τώρα έχει δημοσιεύσει δεκαοχτώ μυθιστορήματα και διάφορες συλλογές άρθρων. Τα μυθιστορήματα Ο δάσκαλος της ξιφασκίας, Ο πίνακας της Φλάνδρας και Η λέσχη Δουμάς έχουν μεταφερθεί στον κινηματόγραφο με επιτυχία, και το τελευταίο με τίτλο Η ένατη πύλη, από τον Ρομάν Πολάνσκι. Έγινε μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας της Ισπανίας τον Ιουνίου του 2003, που παρέμενε κενή μετά από τον θάνατο του φιλόλογου Μανουέλ Αλβάρ.
Το 2006 προβλήθηκε η ταινία Capitán Alatriste, του σκηνοθέτη Αγκουστίν Ντίαθ Γιάνιες, βασισμένη στη σειρά μυθιστορημάτων του τού λοχαγού Αλατρίστε και το 2007 Ο ναυτικός χάρτης, του Ιμάνολ Ουρίβε.
Ο Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε είναι ο επίτιμος διδάκτωρ του Πολυτεχνείου της Καρθαγένης από τις 18 Φεβρουαρίου 2004.
Τη γυναίκα του τη λένε Μπλάνκα και έχει μία κόρη, την Καρλότα, που βοήθησε στο βιβλίο Ο λοχαγός Αλατρίστε. Ο Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε είναι και ευγενής. Ο βασιλιάς Χαβιέρ Α' του Ρεντόντα τον έχρισε Δούκα του Κόρσου και Βασιλικό Δάσκαλο της Ξιφασκίας του Βασίλειο της Ρεντόντας.
Λογοτεχνία
Ταξιδιώτης, βιβλιόφιλος, θαλασσοπόρος και μελετητής της ηρωικής ισπανικής παράδοσης, ο Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε ξεκίνησε να γράφει εμπορικές επιτυχίες, όπως Ο πίνακας της Φλάνδρας, και έπαιξε με το ιστορικό μυθιστόρημα και το θρίλερ σε βιβλία όπως Ο δάσκαλος της ξιφασκίας και Η λέσχη Δουμάς.
Η εμπειρία του ως πολεμικός ρεπόρτερ και λάτρης της δράσης αποτυπώνεται σιγά σιγά στα βιβλία Territorio Comanche και Ο ζωγράφος των μαχών, μέσα από θέματα όπως η κούραση του ήρωα, η περιπέτεια, η φιλία, το ταξίδι ως κίνδυνος, ο θάνατος ως τελευταίο ταξίδι και ο πολιτισμός και η μνήμη ως μοναδική σωτηρία που μας επιτρέπει να κατανοήσουμε την πραγματικότητα, να υποφέρουμε τον πόνο, να μάθουμε ποιοι είμαστε και τι είναι ο κόσμος.
Σύμφωνα με τον Πέρεθ-Ρεβέρτε, η βιαιότητα είναι υπαρξιακό σύμβολο του παράλογου, που μας υποχρεώνει να προσδιοριστούμε ηθικά σ' όλη μας την ασάφεια και να υιοθετήσουμε μία στάση του κόσμου αναγκαστικά απαισιόδοξη. Η άποψή του για την ύπαρξη είναι απαισιόδοξη. Ο Πέρεθ-Ρεβέρτε αποστρέφεται τον χριστιανικό ανθρωπισμό και πιστεύει ότι η ειδωλολατρική φιλοσοφία έχει μια πιο συγκεκριμένη και απάνθρωπη όψη του κόσμου.
Μυθιστορήματα
(στα ισπανικά αυτά που δεν έχουν μεταφραστεί)
Ακρωτήριο Τραφάλγκαρ
Το Cabo Trafalgar (κυριολεκτικά Ακρωτήριο Τραφάλγκαρ, δεν έχει ακόμα μετάφραση στα Ελληνικά) είναι ένα μυθιστόρημα που έγραψε ο Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε το 2004. Το Ισπανικό Ναυτικό τον βράβευσε γι’ αυτό με το Gran Cruz al Mérito Naval (Μεγάλος Σταυρός της Ναυτικής Τιμής) το 2005, την πιο υψηλόβαθμη διάκριση που μπορεί να απονείμει το Ισπανικό Ναυτικό σε ένα πολίτη.
Το μυθιστόρημα είναι εμπνευσμένο από τη Ναυμαχία του Τραφάλγκαρ, στην οποία ο ισπανο-γαλλικός στόλος του Γάλλου Ναύαρχου Πιέρ Σαρλ Σιλβέστρ ντε Βιλνέβ ηττήθηκε από τον αγγλικό στόλο υπό την ηγεσία του Ναύαρχου Νέλσον στις 21 Οκτωβρίου 1805.
Το μυθιστόρημα διηγείται, κατά την ισπανική οπτική γωνία, τη συμμετοχή του ισπανικού πλοίου Αντίγια (Antilla) και του πληρώματος του στη ναυμαχία. Οι πρωταγωνιστές είναι ο Πλωτάρχης Κάρλος δε λα Ρότσα (Carlos de la Rocha), ο Ανθυποπλοίαρχος Χινές Φαλκό (Ginés Falcó) και ο Ναύτης Νικολάς Μαράχο Σάντσες (Nicolás Marrajo Sánchez), που στρατολογήθηκε χωρίς την θέλησή του, όπως πολλοί άλλοι άνθρωποι των ισπανικών πλοίων.
Αν και στη ναυμαχία στο Τραφάλγκαρ δεν υπήρξε ποτέ πλοίο με το όνομα Αντίγια, η ελευθερία του συγγραφέα προκειμένου να χρησιμοποιήσει την φαντασία επέτρεψε την ύπαρξή του. Παρ’ όλα αυτά ο συγγραφέας κατάφερε να παρουσιάσει την υπόλοιπη αφήγηση στο βιβλίο με αυστηρή τεκμηρίωση και ιστορική ακρίβεια.
Η γλώσσα του μυθιστορήματος δεν είναι λόγια, μερικές φορές μπορεί να θεωρηθεί ακόμα και επιθετική, αλλά έτσι είναι πιο κατάλληλη να εκφράσει τα συναισθήματα των ισπανικών πληρωμάτων. Στο έργο γίνεται χρήση τόσο αγγλικών όσο και γαλλικών λέξεων και αργκό από το Κάδιθ, προκειμένου ο συγγραφέας να απεικονίσει το διαλεκτικό επίπεδο των Άγγλων και Γάλλων που δούλευαν στα πλοία.
Ο δάσκαλος της ξιφασκίας
Ο δάσκαλος της ξιφασκίας είναι το δεύτερο μυθιστόρημα που έγραψε ο Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέρτε το 1988. Το έργο είναι ένα μυθιστόρημα περιπέτειας, αλλά παράλληλα και αστυνομικό.
Διαδραματίζεται στην Μαδρίτη το 1868, μια εποχή σκανδάλων και πολιτικής αστάθειας στην Ισπανία• διάδοχοι και διεκδικητές του θρόνου, Καρλιστές και Βουρβόνοι, συντηρητικοί και φιλελεύθεροι πολιτικοί...
Ο πρωταγωνιστής, Χάιμε Ασταρλόα (Jaime Astarloa), είναι ένας από τους λίγους δάσκαλους της ξιφασκίας, μια παλιά τέχνη που τείνει να εξαφανιστεί, που διαμένει στην Ισπανία στα τέλη του 19ου αιώνα. Ο δάσκαλος αφιερώνει τον ελεύθερό του χρόνο στην εμμονή της ζωής του• να βρει τον άριστο τρόπο ξιφασκίας.
Η ιστορία αρχίζει όταν ένας υπουργός ανοίγει έναν φάκελο με τα στοιχεία μιας συνωμοσίας. Στη συνέχεια ο ηλικιωμένος Χάιμε Ασταρλόα, εμπλέκεται σε μια μυστηριώδη σειρά φόνων, μαζί με τον Μαρκήσιο δε Λος Αλούμπρες (marqués de los Alumbres), φανατικό θαυμαστή του ποδόγυρου, η Αντέλα ντε Οτέρο (Adela de Otero), μια μοιραία γυναίκα, και τον αντιμοναρχικό δημοσιογράφο Αγαπίτο Κάρθελες (Agapito Cárceles).
Ο δεινός δάσκαλος της ξιφασκίας κάνει μαθήματα στον μαρκήσιο και στην Αντέλα, όμως, όταν ο πρώτος βρίσκεται νεκρός με χτύπημα από ξίφος, όλες οι υποψίες πέφτουν στην κοπέλα. Ο δάσκαλος σκέφτεται ότι σε κάθε άντρα θα έπρεπε να δίνεται μια ευκαιρία να πεθάνει όρθιος, με αξιοπρέπεια, και αποφασίζει ότι ο δολοφόνος θα το πληρώσει ακριβά.
Κρηνίτσα Τρικάλων
Η Κρηνίτσα είναι πεδινός οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων στη Θεσσαλία σε υψόμετρο περίπου 106 μέτρα. Στα βόρειοανταλικά της βρίσκεται ο Παλαιόπυργος, στα βόρεια το Αρδάνι,νότια το Λογγάκι, στα δυτικά η Περδικοράχη και στα ανατολικά η Ζηλευτή. Το όνομα είναι Σλαβικής προέλευσης και σημαίνει πηγάδι (το μαρτυρά και η ύπαρξη πολλών πηγαδιών στην ευρύτερη περιοχή).Το χωριό αριθμεί 896 κατοίκους βάση της απογραφής του 2021. Οι εκκλησίες του είναι ο Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου, ο Ιερός Ναός Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης που είναι και ο πολιούχος,ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου με σπάνιες αγιογραφίες του 17 ου αιώνα και τέλος το ξωκλήσι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Από το 2011 η περιοχή έχει ενσωματωθεί στα Τρίκαλα.
Κατά την διάρκεια των εργασιών του αυτοκινητόδρομου Ε-65 στη θέση «Ντρογκάρι» Κρηνίτσας ήρθαν στο φως κατάλοιπα (δόμοι) λατομικής περιοχής, που αποτελεί το μοναδικό σωζόμενο δείγμα εξόρυξης λίθων στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας. Λόγω έλλειψης αρχαιολογικών ευρημάτων, η θέση δεν δύναται να χρονολογηθεί.
Υπάρχουν μαρτυρίες από τους κώδικες των Μοναστηριών των Μετεώρων για κατοίκους της Κρηνίτσας αφιερωτές των Μονών από τον 15ο αιώνα. Κατά την περίοδο του Β Παγκοσμίου πολέμου έπεσαν ηρωικά 2 άτομα και για τη μνήμη τους υπάρχει μνημείο στο Παλαιό σχολείο του χωριού όπου ο πρόεδρος του χωριού καταθέτει στεφάνι στις εθνικές εορτές.
Στην περιοχή εκτός των άλλων καλλιεργειών ευδοκιμεί η καλλιέργεια αμπέλου και ελιάς με εξαιρετικής ποιότητας κρασιών και ελαιολάδου. Στο χωριό δραστηριοποιείται ο Μορφωτικός Σύλλογος Κρηνίτσας,το Ε.Π.Ο.Σ. Στις 20 Μαΐου ,γίνεται αναβίωση του παλαιού πανηγυριού του Αγίου Κωνσταντίνου.Καθε χρόνο συγκεντρώνεται πολύς κόσμος στο συγκεκριμένο πανηγύρι. Στην Κρηνίτσα υπάρχει ένα νηπιαγωγείο,ένα Παλαιό σχολείο το οποίο τώρα είναι το γράφειο του Μορφωτικού Συλλόγου και ένα κοινοτικό γραφείο στην πλατεία του χωριού .Επίσης υπάρχουν 2 ταβέρνες-ουζερι,ένα φαρμακείο,ένα ιατρείο,ένα μίνι μάρκετ και αρκετά καλά ξενοδοχεία.
Ταξιάρχης Χαλκιδικής
Ο  Ταξιάρχης είναι μεγάλος οικισμός που είναι κτισμένος πάνω στο όρος Χολομώντας, σε δασώδη περιοχή, και αριθμεί 1.070 κατοίκους (το 2001). Αποτελεί Δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Πολυγύρου στο νομό Χαλκιδικής. Το όνομα του χωριού οφείλεται στον Αρχάγγελο Μιχαήλ, ο ναός του οποίου βρίσκεται σε αυτό. Ανάμεσα στα άλλα, το χωριό έχει ταβέρνες, πετρόκτιστη πλατεία, παραδοσιακά ξωκλήσια, παραδοσιακά σπίτια, ξενώνες, Δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο, όπως επίσης και ενεργό πολιτιστικό σύλλογο. Στη Β΄ κατηγορία του ερασιτεχνικού πρωταθλήματος της ΕΠΣ Χαλκιδικής αγωνίζεται η ομάδα του Ταξιάρχη. Κύριες ασχολίες είναι η κτηνοτροφία και η υλοτομία. Σημαντικό μέρος του εισοδήματος προέρχεται από την καλλιέργεια ελάτου, για χριστουγεννιάτικα δέντρα. Ονομαστοί είναι οι κτίστες του Ταξιάρχη, ενώ τα τελευταία χρόνια αυξάνονται οι άνθρωποι που ασχολούνται με τον αγροτουρισμό. Ο οικισμός απέχει 25 χιλιόμετρα από τον Πολύγυρο.
Ναός Αρχαγγέλου Μιχαήλ
Ο Ιερός Ναός (ολοκληρώθηκε το 1977) είναι σταυροειδής με τρούλο και κτισμένος από πέτρα του Χολομώντα και κατά το μεγαλύτερο μέρος από εθελοντική εργασία των κατοίκων. Χτίστηκε στη θέση παλαιότερου ναού, βασιλικού ρυθμού, ο οποίος είχε καταστραφεί από τους Τούρκους το 1821 και έπειτα ανακαινίστηκε το 1914. Στον περίβολο του ναού υπάρχει παρεκκλήσι προς τιμήν του Αγίου Θεοδώρου. Στο ναό φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, η οποία πιθανότατα προέρχεται από τη Μονή Δοχειαρίου, μετόχι της οποίας ήταν η περιοχή που βρίσκεται σήμερα το χωριό. Στο φόρεμα του αγγέλου βλέπουμε επιγραφή με τη χρονολογία 1872. Κατά την Τουρκοκρατία, οι Τούρκοι ανακάλυψαν την ιερή εικόνα και προσπάθησαν να την πυρπολήσουν, με θαυματουργό όμως τρόπο δεν κατέστη αυτό δυνατό. Στο ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ λειτουργεί εκκλησιαστικό μουσείο και υπάρχουν μεταξύ άλλων ιερά κειμήλια και λείψανα αγίων. Σήμερα ο ναός πανηγυρίζει δύο φορές το χρόνο, στις 6 Σεπτεμβρίου ("Αρχαγγελούδι'') και στις 8 Νοεμβρίου. Στον Ταξιάρχη επίσης εορτάζουν ο Άγιος Χριστόφορος και ο Άγιος Νικόλαος το Μάιο, ο Προφήτης Ηλίας, η Αγία Παρασκευή και ο Άγιος Παντελεήμων τον Ιούλιο και  τελούνται θρησκευτικές εκδηλώσεις, με την τήρηση παραδοσιακών εθίμων.
Αξιοθέατα
Ο οικισμός παρουσιάζει ενδιαφέρον και προσελκύει πολλούς επισκέπτες όλες τις εποχές του χρόνου. Στον οικισμό μπορεί κανείς να δει πολλά διατηρητέα κτήρια, τα οποία αποτελούν δείγματα της τοπικής αρχιτεκτονικής. Τέτοιο κτήριο είναι η οικία του Μακεδονομάχου οπλαρχηγού, καπετάν Γιάννη Παρλιάρη. Ενδιαφέροντα είναι το Χάνι, η μεγάλη βρύση Σιποτούρα και το Κάτω Πηγάδι καθώς και η περιοχή Αρκουδόλακκας.
Πολιτιστικά στοιχεία
Την Καθαρά Δευτέρα στον οικισμό γίνεται παραδοσιακό γλέντι και επίσης κουρμπάνι γίνεται στα πανηγύρια των Αγίων Νικολάου (20 Μαΐου) και Αγίου Παντελεήμονα (27 Ιουλίου). Στις αρχές Σεπτεμβρίου λαμβάνει χώρα η μανιταρογιορτή, κατά την οποία γυναίκες από τον Ταξιάρχη προσφέρουν τηγανιτά μανιτάρια στους παρευρισκομένους. Στη συνέχεια γίνεται γλέντι.
Ιστορικά στοιχεία
Δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε το χωριό. Η παλαιά ονομασία του είναι Λούκοβη. Η περιοχή που είναι το χωριό ήταν μετόχι της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου και οι κάτοικοι ήταν εργάτες της. Επίσης, μαρτυρείται ότι οι κάτοικοι του Ταξιάρχη προέρχονταν από την Πιερία, από την περιοχή του Ολύμπου, όπου υπήρχε χωριό με το όνομα "Λούκοβη" ή Λόκοβη. Το χωριό αυτό υπάρχει και σήμερα με την ονομασία Πέτρα και εξαιτίας κάποιας επιδημίας εγκαταλείφθηκε τότε. Οι κάτοικοί του κατέφυγαν στο Χολομώντα και έχτισαν τον Ταξιάρχη. Το 1821 το χωριό καταστράφηκε από τους Τούρκους κατά τη διάρκεια της επανάστασης της Χαλκιδικής. Σημαντικοί τοπικοί οπλαρχηγοί το 1821 αναδείχθηκαν ο Αγγελής Ρανταβέλλας και ο Αυγερινός Καμπούρης. Επίσης από τη Λόκοβη καταγόταν ο τυπογράφος του 19ου αιώνα Γεώργιος Μελισταγής, ο οποίος είχε την έδρα του τυπογραφείου του στην Ερμούπολη της Σύρου.
Τον Ιούλιο του 1944, ο Ταξιάρχης δέχτηκε μέσα σε διάστημα λίγων ημερών δύο επιδρομές από βουλγαρικές δυνάμεις με αποτέλεσμα τη λεηλασία του οικισμού, την αιχμαλωσία κατοίκων, την εκτέλεση 6 ή 7 εξ αυτών και τον βιασμό γυναικών. Παράλληλα, ο Ταξιάρχης υπέστη πολυήμερο αποκλεισμό, ο οποίος έληξε όταν οι τοπικές δυνάμεις του ΕΛΑΣ απελευθέρωσαν Βούλγαρους στρατιώτες που είχαν αιχμαλωτίσει το αμέσως προηγούμενο διάστημα.
Παραπομπές
Ταξι Κατηγορία:Δήμος Πολυγύρου Κατηγορία:Πολύγυρος
Ρούντα Σλόνσκα
Η Ρούντα Σλόνσκα (πολωνικά: Ruda Śląska) είναι πόλη στη Σιλεσία της νότιας Πολωνίας, κοντά στο Κατοβίτσε. Είναι μέρος της Μητροπολιτικής Άνω Σιλεσίας, μια μητρόπολης με πληθυσμό 2 εκατομμυρίων κατοίκων. Βρίσκεται στα υψίπεδα της Σιλεσίας, στον ποταμό Κουοντνίτσα (παραπόταμος του Όντερ).
Ανήκει στο Βοεβοδάτο Σιλεσίας από τη δημιουργία του το 1999. Προηγουμένως, βρισκόταν στο Βοεβοδάτο Κατοβίτσε, και πριν από αυτό, ήταν μέρος του Βοεβοδάτου Σιλεσίας. Η Ρούντα Σλόνσκα είναι μία από τις πόλεις της αστικής περιοχής του Κατοβίτσε (πληθυσμός 2,7 εκατ.) και εντός της ευρύτερης μητροπολιτικής περιοχής Άνω Σιλεσίας (πληθυσμός 5.294.000). Ο πληθυσμός της πόλης είναι 137.360 (Δεκέμβριος 2019).
Ιστορία
Είναι γνωστό ότι ένα μεγάλο χωριό υπήρχε στη θέση του σημερινού κέντρου της πόλης το 1243. Το όνομα της πόλης φαίνεται να υποδηλώνει την επίγνωση και ίσως την εκμετάλλευση των μεταλλευμάτων από την αρχαιότητα.
Η περιοχή υπέστη ραγδαία βιομηχανοποίηση (άνθρακας, χάλυβας, ψευδάργυρος) τον 19ο και τις αρχές του 20ού αιώνα. Ωστόσο, παρέμεινε μια συστάδα βιομηχανικών οικισμών και χωριών μέχρι τη δεκαετία του 1950, οπότε ενώθηκε διοικητικά. Ωστόσο, ποτέ δεν εξελίχθηκε σε μια πραγματικά ενιαία πόλη.
Πριν από τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία και το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1939, Γερμανοί σαμποτέρ πραγματοποίησαν επίθεση στη Ρούντα. Μετά την εισβολή, η περιοχή ήταν υπό γερμανική κατοχή από το 1939 έως το 1945. Αρκετοί Πολωνοί δάσκαλοι από τη σημερινή Ρούντα Σλόνσκα δολοφονήθηκαν από τους Γερμανούς σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στο πλαίσιο της Intelligenzaktion. Οι Γερμανοί επίσης είχαν δημιουργήσει και διαχειρίζονταν ένα Polenlager στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας για τους Πολωνούς στη σημερινή περιοχή της Κοχουοβίτσε και το υποστρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας E83 του στρατοπέδου αιχμαλώτων πολέμου Stalag VIII-B στη σημερινή περιοχή Χέμπζιε. Το πολωνικό κίνημα αντίστασης ήταν ενεργό στην περιοχή. Το 1945, η γερμανική κατοχή έληξε και η περιοχή αποκαταστάθηκε στην Πολωνία, αν και με ένα σοβιετικό εγκατεστημένο κομμουνιστικό καθεστώς, το οποίο έμεινε στην εξουσία μέχρι την πτώση του κομμουνισμού τη δεκαετία του 1980.
Μετά την πτώση του κομμουνισμού το 1989, η σημαντική βαριά βιομηχανία μειώθηκε σε μεγάλο βαθμό ή αναδιαρθρώθηκε. Η περιοχή έχει μετατραπεί σε οικονομία που βασίζεται στις υπηρεσίες. Το γνωστό ανθρακωρυχείο που εξακολουθεί να λειτουργεί είναι το «Halemba».
Από το 2007, η Ρούντα Σλόνσκα είναι μέλος της Μητροπολιτικής Ένωσης της Άνω Σιλεσίας, της μεγαλύτερης νομικά αναγνωρισμένης αστικής περιοχής στην Πολωνία.
Μεταφορές και υποδομές
Σημαντικός δρόμος είναι ο αυτοκινητόδρομος Α4. Υπάρχουν αρκετοί μικροί σιδηροδρομικοί σταθμοί, κυρίως στη γραμμή Κατοβίτσε-Γκλιβίτσε.
Ανώτερη εκπαίδευση
Οι γειτονικές πόλεις Κατοβίτσε και Γκλιβίτσε είναι μεγάλα ακαδημαϊκά κέντρα. Η Ρούντα Σλόνσκα είναι η έδρα της Ανώτερης Ακαδημίας Εμπορίου (Wyższa Szkoła Handlowa). μικρογραφία| Εκκλησία Αγίας Τριάδας
Αξιοσημείωτα πρόσωπα
μικρογραφία| Οδός Ελευθερίας στη Ρούντα Σλόνσκα.
Η Ρούντα Σλόνσκα είναι το μεγαλύτερο πληθυσμιακό κέντρο στην Πολωνία που δεν έχει επισκεφθεί ποτέ ο Λεχ Βαλέσα. Αυτό φαίνεται σε μια ορειχάλκινη πλάκα στην πλευρά του δημαρχείου.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Η Ρούντα Σλόνσκα είναι αδελφοποιημένη με τις:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις πόβιατ της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Σιλεσίας Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Σοσιαλιστικά σχεδιασμένες πόλεις
Agent Carter (ταινία)
Το Agent Carter είναι Αμερικανική ταινία μικρού μήκους παραγωγής 2013, η οποία κυκλοφόρησε απευθείας σε βίντεο με πρωταγωνίστρια την Πέγκι Κάρτερ, χαρακτήρα των Marvel Comics. Η παραγωγή έγινε από τα Marvel Studios και η διανομή από την Walt Disney Studios Home Entertainment. Αποτελεί συνέχεια της ταινίας μεγάλου μήκους που κυκλοφόρησε το 2011, Ο Πρώτος Εκδικητής: Captain America, και την τέταρτη μικρού μήκους της Marvel (Marvel's One-Shots). Την ταινία σκηνοθέτησε ο Λούις Ντ'Εσπόζιτο και το σενάριο έγραψε ο Έρικ Πίρσον, ενώ σε αυτήν πρωταγωνιστεί η Χέιλι Άτγουελ ως Πέγκι Κάρτερ, πλαισιωμένη από τους Μπράντλεϊ Γουίτφορντ και Ντόμινικ Κούπερ στους ρόλους των Τζον Φλιν και Χάουαρντ Σταρκ αντίστοιχα. Στην Agent Carter, η Πέγκι Κάρτερ αναλαμβάνει μόνη της μια αποστολή για να αποκτήσει το μυστηριώδες Zodiac, ενώ αντιμετωπίζει τη σεξιστική συμπεριφορά των συναδέλφων της μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στη δουλειά της (SSR), έναν προάγγελο της Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α.
Μια one-shot ταινία μικρού μήκους με την Πέγκι Κάρτερ βρισκόταν στα σκαριά για κάποιο διάστημα πριν η Άτγουελ υπογράψει για να πρωταγωνιστήσει σε αυτήν, επιστρέφοντας για τον ρόλο της από τις ταινίες του Captain America. Ο Ντ'Εσπόζιτο, συμπρόεδρος των Marvel Studios και ένας από τους εκτελεστικούς παραγωγούς των ταινιών, είχε σαν στόχο την αναπαραγωγή του σκηνικού της περιόδου από την ταινία Ο Πρώτος Εκδικητής: Captain America, δίνοντας ταυτόχρονα μια πιο μοντέρνα αίσθηση. Αυτή η ταινία ήταν μια πιο φιλόδοξη παραγωγή από τις προηγούμενες One-Shot, με περισσότερες σκηνές δράσης και απαιτούνταν περισσότερα οπτικά εφέ. Αρκετοί άλλοι χαρακτήρες από το Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel εμφανίζονται επίσης, συμπεριλαμβανομένου και του Κούπερ, ο οποίος επαναλαμβάνει τον ρόλο του ως Χάουαρντ Σταρκ.
Η ταινία μικρού μήκους κυκλοφόρησε μαζί με τη home video κυκλοφορία της ταινίας Iron Man 3 και έλαβε θετική ανταπόκριση από κριτικούς και κοινό από την πρώιμη προβολή της στην Comic-Con του Σαν Ντιέγκο, ενώ κέρδισε κι ένα βραβείο Golden Reel. Αυτή η ανταπόκριση οδήγησε το τηλεοπτικό κανάλι ABC να παραγγείλει μια τηλεοπτική σειρά επέκταση της ταινίας. Η σειρά Marvel's Agent Carter μεταδόθηκε για δύο κύκλους από τον Ιανουάριο του 2015 μέχρι τον Μάρτιο του 2016.
Πλοκή
Ένα χρόνο μετά τα γεγονότα της ταινίας Ο Πρώτος Εκδικητής: Captain America, η πράκτορας Πέγκι Κάρτερ είναι πια μέλος του Στρατηγικού Επιστημονικού Αποθέματος (Strategic Scientific Reserve - SSR). Εκεί, αντιμετωπίζει τη σεξιστική συμπεριφορά του αφεντικού της, Πράκτορα Τζον Φλιν, ο οποίος της φέρεται συγκαταβατικά και την έχει να συλλέγει δεδομένα και να αποκωδικοποιεί κώδικες, ενώ αναθέτει τις υποθέσεις που απαιτούν δράση σε άντρες πράκτορες. Η κύρια ανησυχία του SSR είναι το μυστηριώδες Zodiac, το οποίο προσπαθούν να αποκαλύψουν εδώ και καιρό.
Μια νύχτα, ενώ βρίσκεται μόνη της στο γραφείο, η Κάρτερ απαντάει το τηλέφωνο των υποθέσεων και ακούει για την τοποθεσία που βρίσκεται το Zodiac. Αν και απαιτούνται τρεις με πέντε πράκτορες για την αποστολή, η Κάρτερ αποφασίζει να πάει μόνη της. Εξολοθρεύοντας τους φρουρούς, καταφέρνει να πάρει το Zodiac, έναν μυστηριώδη ορό. Την επόμενη μέρα, ο Φλιν την επιπλήττει που δεν ακολούθησε τις νόμιμες διαδικασίες και το πρωτόκολλο για την ολοκλήρωση μιας αποστολής και της απευθύνεται ως την αγανακτησμένη κοπέλα του Captain America και πως έχει αυτή τη δουλειά μόνο και μόνο από οίκτο για την απώλειά της. Ωστόσο, πριν προλάβει να την τιμωρήσει επίσημα για τις πράξεις της, το τηλέφωνο των υποθέσεων κτυπά για άλλη μια φορά. Αυτή τη φορά στην άλλη άκρη της γραμμής βρίσκεται ο Χάουαρντ Σταρκ, ο οποίος ενημερώνει τον Φλιν πως η Κάρτερ θα συν-διευθύνει από εδώ και πέρα τη νεοσύστατη Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α.
Στη σκηνή μετά τους τίτλους τέλους, ο Νταμ Νταμ Ντούγκαν βρίσκεται μαζί με τον Σταρκ δίπλα σε μια πισίνα κοιτάζοντας δύο γυναίκες να φοράνε μπικίνι, τα οποία μόλις έχουν κυκλοφορήσει.
Ηθοποιοί
Ο Νιλ ΜακΝτόνα επαναλαμβάνει επίσης τον ρόλο του ως Νταμ Νταμ Ντούγκαν από την ταινία Ο Πρώτος Εκδικητής, ενώ ο Κρις Έβανς εμφανίζεται ως Στιβ Ρότζερς μέσω αρχειακού υλικό από την ίδια ταινία. Ο Σέιν Μπλακ, σκηνοθέτης και συν-σεναριογράφος της ταινίας Iron Man 3, χαρίζει τη φωνή του στον άνθρωπο που τηλεφωνεί για τις υποθέσεις στο SSR.
Ανάπτυξη
Τον Αύγουστο του 2011, τα Marvel Studios ανακοίνωσαν πως ένα-δυο ταινίες μικρού μήκους θα κυκλοφορούσαν απευθείας σε βίντεο, οι οποίες θα αποτελούσαν αυτοτελείς ιστορίες γνωστές ως Marvel One-Shots. Ο συν-παραγωγός Μπραντ Γουίντερμπαμ είπε: «Είναι ένας διασκεδαστικός τρόπος να πειραματιστείς με νέους χαρακτήρες και ιδέες, αλλά πιο σημαντικό είναι ένας τρόπος για εμάς να επεκτείνουμε το κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel και να διηγηθούμε ιστορίες οι οποίες εξελίσσονται έξω από την πλοκή των ταινιών μεγάλου μήκους». Μία από τις ιδέες που αναπτύχθηκε ως πιθανή One-Shot ήταν μια spin-off ιστορία από τον Πρώτο Εκδικητή και ακολουθούσε την ιστορία της Πέγκι Κάρτερ μετά τα γεγονότα της ταινίας. Η ιδέα επανεξετάστηκε όταν η Marvel αποφάσισε να δημιουργήσει μια ταινία μικρού μήκους η οποία θα κυκλοφορούσε με τη home media κυκλοφορία της ταινίας Iron Man 3 το 2013 και επιλέχθηκε, εξαρτώμενη από τη διαθεσιμότητα της ηθοποιού Χέιλι Άτγουελ.
Ο συμπρόεδρος των Marvel Studios Λούις Ντ'Εσπόζιτο, ο οποίος είχε σκηνοθετήσει και την προηγούμενη One-Shot ταινία, Item 47, επέστρεψε ως σκηνοθέτης, όπως επίσης και ο σεναριογράφος Έρικ Πίρσον. Ο Ντ'Εσπόζιτο σημείωσε πως αυτή η μικρού μήκους είχε δύο φορές μεγαλύτερο προϋπολογισμό από το Item 47, αλλά τον ίδιο χρόνο γυρισμάτων έτσι «ο σκοπός της ήταν πολύ μεγαλύτερος. Διαδραματίζεται σε παλαιότερη περίοδο, περιλαμβάνει περισσότερους ηθοποιούς, η κλίμακά της είναι μεγαλύτερη και υπάρχουν τρεις σκηνές μάχης, κάτι το οποίο δεν είχαμε ποτέ σε καμία από τις προηγούμενες one-shot ταινίες». Η Άτγουελ συμφώνησε να συμμετέχει στο πρότζεκτ αφού πρώτα είδε το Item 47 και εξαιτίας της αγάπης της για τον χαρακτήρα και τη δυνατότητα «να δείξει κάποιες από τις ικανότητές της» που δεν φάνηκαν στην ταινία Captain America. Η Άτγουελ δούλεψε για τρεις μέρες με την ομάδα των κασκαντέρ για να προβάρει τις χορογραφημένες σκηνές μάχης της ταινίας. Ο Ντ'Εσπόζιτο διευκρίνισε την απόφαση να επικεντρωθούν στην Κάρτερ λέγοντας: «Λέει την καλύτερη ιστορία και είναι από τις ιστορίες που θέλουμε να διηγηθούμε στον κόσμο - είτε είναι συνδεδεμένη με το Σύμπαν της Marvel είτε είναι για να δώσουμε έμφαση σε έναν χαρακτήρα. Στην περίπτωση της Χέιλι, είναι λίγο και από τα δύο. Θέλαμε να διηγηθούμε την ιστορία της Πέγκι Κάρτερ, η οποία ξέμεινε στη δεκαετία του 1940. Ανακοινώνοντας στον κόσμο πως θα διηύθυνε την Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α. μαζί με τον Χάουαρντ Σταρκ είναι μια υπέροχη συνδεσιμότητα».
Γυρίσματα
Η Agent Carter γυρίστηκε σε διάστημα πέντε ημερών με φωτογράφο της ταινίας τον Γκάμπριελ Μπέρισταϊν. Ο προϋπολογισμός δεν επέτρεπε την πρόσληψη ενός καλλιτέχνη για εικονογραφημένο σενάριο, έτσι οι Ντ'Εσπόζιτο, Γουίντερμπαμ και Μπέρισταϊν συνεργάστηκαν για να προγραμματίσουν τα γυρίσματα για την παραγωγή χρησιμοποιώντας δευτερεύοντες ηθοποιούς. Οι κασκαντέρ βιντεοσκόπησαν επίσης τις σκηνές τους για να τις δείξουν στους ηθοποιούς. Ο Ντ'Εσπόζιτο εξήγησε πως έχοντας προγραμματίσει τα γυρίσματα βοήθησε και με τον προγραμματισμό των οπτικών εφέ για την ταινία. Η σκηνή μετά τους τίτλους τέλους με τον Νιλ ΜακΝτόνα ως Νταμ Νταμ Ντούγκαν είχε προγραμματιστεί να δείχνει τον χαρακτήρα μέσα στην πισίνα, αλλά η σκηνή έπρεπε να διαφοροποιηθεί τοποθετώντας τον απλά να κάθεται δίπλα από την πισίνα, καθώς το κοστούμι με τους μυς που φοράει ο ηθοποιός για τον χαρακτήρα δεν γινόταν να βραχεί.
Ο Ντ'Εσπόζιτο επέλεξε να διαφοροποιήσει την μικρού μήκους ταινία από τον Πρώτο Εκδικητή αποφεύγοντας τον σέπια τόνο που χρησιμοποιήθηκε σε εκείνη την ταινία από τον σκηνοθέτη Τζο Τζόνστον και αντί αυτού, χρησιμοποίησε έναν πιο ψυχρό χρωματισμό του μπλε. Η παραγωγή χρησιμοποίησε δύο παλιούς φακούς (τόσο για τη νύχτα όσο και για τη μέρα) οι οποίοι έδωσαν στην ταινία κάπως «καλύτερη» λάμψη, κάτι το οποίο έδωσε στην Ντ'Εσπόζιτο την αίσθηση πως το σκηνικό εποχής έμοιαζε λίγο πιο σύγχρονο. Ο Ντ'Εσπόζιτο χρησιμοποίησε steadicam ή dolly κάμερα για τις σκηνές δράσεις, για να αποφύγει την αίσθηση του «γρήγορου κοψίματος ή θολής ή τρεμάμενης εικόνας». Είπε πως το συνεργείο «πίεζε τα όριά μας» για να προχωρούν τα γυρίσματα σύμφωνα με το πρόγραμμα και τελικά συνειδητοποίησε πως «δεν ήταν δυνατόν να έχω κάθε πλάνο, κάθε μπουνιά ή κλωτσιά κι έτσι, κάναμε το βέλτιστο».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2013 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μικρού μήκους Κατηγορία:Μέσα της Δεύτερης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel Κατηγορία:Marvel One-Shots Κατηγορία:Captain America (σειρά ταινιών)
Δόξα Έβρου
Για συνώνυμα τοπωνύμια στην Ελλάδα δείτε: Δόξα (τοπωνύμια)
Η Δόξα είναι πεδινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 120 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Δόξα βρίσκεται στον βόρειο Έβρο προς τα σύνορα με τη Βουλγαρία και βόρεια του Ερυθροπόταμου. Απέχει 27 χλμ. ΒΔ. από το Διδυμότειχο και 29 χλμ. Δ. από την Ορεστιάδα. Στην περιοχή υπάρχουν ευρήματα ύπαρξης ρωμαϊκού οικισμού που μαρτυρούν κατοίκησή της από τους Ελληνιστικούς χρόνους. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1928 με το παλιό του όνομα Μεγάλη Τραύα, οι ντόπιοι την αναφέρουν ως Μεγάλη Τράβα, να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ελαφοχωρίου. Το 1954 με το ΦΕΚ 188Α - 19/08/1954 μετονομάστηκε σε Δόξα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Δόξης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Μεταξάδων του δήμου Διδυμοτείχου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 410 κατοίκους.
Μαρία Ελισάβετ στη Βαυαρία
Η Μαρία Ελισάβετ εν Βαυαρία (Maria Elisabeth in Bayern, 5 Μαΐου 1784 - 1 Ιουνίου 1849) ήταν κόρη του Γουλιέλμου, Δούκα εν Βαυαρία.
Βιογραφία
Η Μαρία Ελισάβετ Αμαλία Φραγκίσκη γεννήθηκε στις 5 Μαΐου 1784 στο Λάντσχουτ και ήταν το δεύτερο παιδί και η μοναχοκόρη του Γουλιέλμου, Δούκα εν Βαυαρία, και της Μαρίας Άννας του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν-Μπίρκενφελντ.
Στις 9 Μαρτίου 1808 παντρεύτηκε τον Λουί-Αλεξάντρ Μπερτιέ, Δούκα του Βανγκράμ. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
Πέθανε την 1η Ιουνίου 1849 στο Παρίσι σε ηλικία 65 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Δούκισσες στη Βαυαρία
Ευγενία Φακίνου
Η Ευγενία Φακίνου (γενν. 8 Ιουνίου 1945) είναι Ελληνίδα λογοτέχνης και γραφίστρια.
Βιογραφία
Η Ευγενία Φακίνου γεννήθηκε το 1945 στην Αλεξάνδρεια. Είναι σύζυγος του δημοσιογράφου και συγγραφέα Μιχάλη Φακίνου. Μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε γραφικές τέχνες, κουκλοθέατρο και ξεναγός. Εργάστηκε και σταδιοδρόμησε για μερικά χρόνια σε περιοδικό ως γραφίστρια. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την παιδική λογοτεχνία και με το παιδικό θέατρο.
Το αντικειμενοθέατρο Ντενεκεδούπολη
Στο τέλος του 1975 δη­μιούργησε το αντικειμενοθέατρο ή κουκλοθέατρο Ντενεκεδούπολη το οποίο δεν είχε μόνιμη στέγη. Όταν πρωτολειτούργησε, στέγη του ήταν το Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας στην Κυψέλη. Το 1979 στεγάστηκε στο χώρο του κινηματογράφου Φίλιπ στη συμβολή των οδών Πατησίων και Θάσου επίσης στην Κυψέλη και στο χώρο αυτό έμεινε μέχρι την Κυριακή των Βαΐων του 1982 που τερμάτισε οριστικά τη λειτουργία του. Συνολικά στο Αντικειμενοθέατρο αυτό παρουσιάστηκαν 6 έργα, τα οποία είναι τα ακόλουθα:
δήμους του λεκανοπεδίου Αττικής. Επίσης μία και μοναδική παράσταση στο χώρο του κινηματογράφου Φίλιπ στις 7 Μαρτίου του 1982,
Απ' τα έργα αυτά, τα 5 τα έντυσε με μουσική ο Γιάννης Μαρκόπουλος και το Στο Κουρδιστάν ο Χρήστος Λεοντής. Η μουσική των 4 εκδόθηκε σε δίσκο το Μάιο του 1980 απ την εταιρεία Μίνως(η μουσική του έργου Η Μις Νάυλον δε συμπεριλήφθηκε στο συγκεκριμένο δίσκο επειδή δεν παρουσιάστηκε για ολόκληρη Χειμερινή περίοδο). Η μουσική του Λεοντή για το έργο Στο Κουρδιστάν δεν κυκλοφόρησε ποτέ σε δίσκο μέχρι και σήμερα. Επίσης 2 απ' τα έργα αυτά τα Ο Λαδένιος και Οι Καμινάδες δεν ανέβηκαν με τους τίτλους αυτούς αλλα με τους τίτλους Ντενεκεδούπολη και Ξύπνα Ντενεκεδούπολη για να μην τα κόψει η λογοκρισία. Σήμερα τα ντενεκεδάκια και τα άλλα αντικείμενα που χρησιμοποιούνταν στις παραστάσεις του αντικειμενοθεάτρου Ντενεκεδούπολη εκτίθενται στο Θεατρικό Μουσείο.
Έναρξη της ενασχόλησής της με τη λογοτεχνία για μεγάλους
Το 1982 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα, την Αστραδενή. Τα μυθιστορήματά της έχουν μεταφραστεί και κυκλοφορούν στα γερμα­νικά, αγγλικά, ρωσικά, ουγγρικά, δανέζικα, γαλλικά, ολλανδικά, ιταλικά και σερβι­κά. Το 2005 τιμήθηκε με το Βραβείο Ανα­γνωστών (Εθνικό Κέντρο Βιβλίου – Σκάι 100,3) για το μυθιστόρημά της «Η μέθοδος της Ορλεάνης» και το 2008 με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος για τη συλλογή διηγημάτων «Φιλοδοξίες κήπου». Έγραψε κυρίως μυθιστορήματα με τα θέματά της να είναι εμπνευσμένα από την κοινωνική πραγματικότητα και από τα υπάρχοντα προβλήματα. Το 2001 ανέβηκε με πολλή μεγάλη επιτυχία σε θεατρική διασκευή του Δημήτρη Μαυρίκιου και με πρωταγωνίστρια την Αλέκα Παΐζη το έργο της «Το έβδομο ρούχο». Σήμερα η Ευγενία Φακίνου κατοικεί στο Χαλάνδρι της Αττικής.
Εργογραφία
Η Ευγενία Φακίνου έχει ασχοληθεί με το κουκλοθέατρο, το λεύκωμα και το διήγημα. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος του έργου της απαρτίζεται από μυθιστορήματα. Έτσι το έργο της κατατάσσεται ως εξής:
Κουκλοθέατρο
Λεύκωμα
Συλλογή διηγημάτων
Μυθιστορήματα
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες γραφίστες Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 03/2012 Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Μουριά του Καραγιώργη
thumb|right|200px|Το μνημείο αφιερωμένο στο γεγονός Η μουριά του Καραγιώργη (σερβικά : Карађорђев дуд) είναι ένα φυσικό μνημείο στην πόλη Σμεντέρεβο της Σερβίας. Η μουριά του μνημείου θεωρείται ότι είναι πάνω από 300 ετών.
Κάτω από το δέντρο στις 8 Νοεμβρίου του 1805 ο ηγέτης της πρώτης σερβικής εξέγερσης Καραγιώργης Πέτροβιτς με την παρουσία άλλων Σέρβων επαναστατών παρέλαβαν τα κλειδιά του φρουρίου της πόλης από τον Οθωμανό διοικητή της Μουχάραμ Γκούζο. Η παράδοση των κλειδιών πραγματοποιήθηκε με επισημότητα, ενώ οι Οθωμανοί άφησαν στους Σέρβους πολλά όπλα και πυρομαχικά. Ο Καραγιώργης τους έδωσε τη δυνατότητα να βγουν από το Σμεντέρεβο με στρατιωτικές τιμές και τα φορητά όπλα τους. Οι Οθωμανοί οδηγήθηκαν στον Δούναβη απ' όπου μεταφέρθηκαν με πλοία στο Βιντίν της Βουλγαρίας.
Πηγές
800px|center|thumb|Η Πλατεία του μνημείου με την μουριά
Κατηγορία:Πρώτη Σερβική εξέγερση Κατηγορία:Μνημεία στη Σερβία Κατηγορία:Οίκος των Καραγεώργεβιτς Κατηγορία:Σμεντέρεβο
Νικόλαος Κουντούρης
Ο Νικόλαος Κουντούρης (Αθήνα, 1903 - 1990 ) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε χημικός στο Πανεπιστήμιο Αθηνών όπου αποφοίτησε με άριστα και στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ινστιτούτο Πραττ (Pratt Institute) στη Νέα Υόρκη. Εγκαταστάθηκε στην Κάλυμνο, τόπο καταγωγής των γονέων του, και συμμετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις κατά την Γερμανική Εισβολή ως εθελοντής στο Σύνταγμα Δωδεκανησίων, την εποχή που τα Δωδεκάνησα ανήκαν στην Ιταλία. Για την συμμετοχή του αυτή, φυλακίσθηκε στις Φυλακές Αβέρωφ από τους Γερμανούς. Μετά την απελευθέρωση, ασχολήθηκε με την πολιτική όπου εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος, δήμαρχος Καλύμνου και βουλευτής Δωδεκανήσων σε τρεις κοινοβουλευτικές περιόδους (1952, 1963, 1964) με την Ένωση Κέντρου ενώ κατά την περίοδο 1963-1964, διετέλεσε Υφυπουργός Εμπορίου στη Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Καλύμνου Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εμπορίου Κατηγορία:Βουλευτές Δωδεκανήσου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Βασίλειος Ζαχάρωφ
Ο Βασίλειος Ζαχάρωφ ή Βασίλειος Ζαχαρίου (Sir Basil Zaharoff, 6 Οκτωβρίου 1849 – 27 Νοεμβρίου 1936) ήταν Έλληνας μεγαλοεπιχειρηματίας, έμπορος όπλων αλλά και ευεργέτης των αρχών του 20ού αιώνα που διαδραμάτισε σημαντικό παρασκηνιακό ρόλο στην τότε ευρωπαϊκή πολιτική σε βαθμό τέτοιο ώστε να χαρακτηριστεί ο "μυστηριώδης άνθρωπος της Ευρώπης", ή ο "Άρχοντας του σκότους".
Γέννηση - επίθετο
Γενικά οι λεπτομέρειες περί της καταγωγής και της εν γένει ζωής του Β. Ζαχάρωφ καλύπτονται κατά μεγάλο μέρος από μυστήριο που πιθανότερα ο ίδιος υπέθαλπε. Κατά τις πλέον εξακριβωμένες πληροφορίες, φέρεται να γεννήθηκε στις 6 Οκτωβρίου του 1849 στα Μούγλα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από Έλληνες γονείς. Το πραγματικό επίθετο της οικογένειάς του ήταν Ζαχαρίου. Όταν ξέσπασαν οι ανθελληνικοί διωγμοί του 1821 στη Κωνσταντινούπολη, η οικογένεια του πατέρα του, που ήταν εγκατεστημένη εκεί, κατέφυγε στη Ρωσία όπου και μετέτρεψε το επίθετο σε ρωσόφωνο τροποποιώντας τη λήγουσα σε «ωφ», δηλαδή σε Ζαχάρωφ.
Πρώτα χρόνια
Τα πρώτα χρόνια εκεί δεν υπήρξαν και πολύ καλά αφού οι δραστηριότητες του υφασματέμπορα πατέρα του δεν πήγαιναν και τόσο καλά για να θρέψει την πολυμελή οικογένειά του, (ο Βασίλειος είχε και τρεις αδελφές την Σεβαστή, την Ζωή και την Χαρίκλεια.). Με την οικονομική βοήθεια κάποιου γενναιόδωρου φίλου της οικογένειας ο Βασίλειος γράφτηκε στην Αγγλική Σχολή που όμως αναγκάσθηκε να διακόψει σύντομα, μετά την πτώχευση του πατέρα του, προκειμένου να βρει δουλειά για να βοηθήσει την οικογένειά του.
Αρχικά δούλεψε ως τουλουμπατζής, (= πυροσβέστης), και λίγο αργότερα με τις γνώσεις που είχε στην αγγλική έκανε τον δραγουμάνο (= διερμηνέα και ξεναγό) σε ξένους επισκέπτες της Πόλης. Κατά την απασχόλησή του αυτή τελειοποίησε και τις γνώσεις του στις ξένες γλώσσες (αγγλική και γαλλική) που συνετέλεσαν πολύ στη μετέπειτα ζωή του. Ταυτόχρονα επιδιδόταν και σε μικροεργασίες αργυραμοιβού που μόλις και κατάφερνε να εξοικονομεί τα καθημερινά του έξοδα.