cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ματθαίος Αλεξανδρείας
Στις 18 Αυγούστου 1746 εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Κατέβαλε πολλές προσπάθειες, παρά τα οικονομικά προβλήματα, να επισκευάσει ναούς, ιδρύματα και Πατριαρχικά κτίρια. Αντιστάθηκε στην Παπική προπαγάνδα εις βάρος των Ορθοδόξων της Αιγύπτου. Τέλος, κατέβαλε ανεπιτυχείς προσπάθειες για ένωση της Ορθόδοξης με την Αιθιοπική Εκκλησία, κατόπιν αιτήματος του Βασιλιά της Αιθιοπίας Νεγού Ιησού Β’.
Διώχθηκε από Διοικητές της Αιγύπτου και τελικά παραιτήθηκε από το Θρόνο στις 9 Ιουνίου του 1766. Επέστρεψε στη Μονή Κουτλουμουσίου, στην οποία αφιέρωσε όλη του την προσωπική περιουσία και κατέβαλε προσπάθειες να ανορθώσει την ανατολική της πτέρυγα που είχε καεί. Επίσης, έκτισε την Τράπεζα της Μονής. Το 1774 συμμετείχε σε Σύνοδο που συνεκλήθη στο Άγιο Όρος για την αντιμετώπιση της έριδας των Κολλυβάδων.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Κατηγορία:Μητροπολίτες Λιβύης
Ασπίς Πρόνοια
Η Ασπίς Πρόνοια, ασφαλιστική εταιρεία με έδρα την Αθήνα της Ελλάδας, ιδρύθηκε το 1944. Οι δραστηριότητες τις εταιρείας επεκτάθηκαν στη Σουηδία το 1998. Το 2009, ενώ η Ασπίς Πρόνοια αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, η Επιτροπή Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης (ΕΠ.Ε.Ι.Α) ανακάλεσε την άδεια λειτουργίας της εταιρείας, η οποία τέθηκε υπό καθεστώς εκκαθάρισης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Κοινότητα Φουρνής
Η Κοινότητα Φουρνής είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Νικολάου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα την Φουρνή.
μικρογραφία|463x463εσ Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Φουρνής περιλαμβάνει και τους οικισμούς Δοριές, Σύρμεσον και Χαυγάς. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 265 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από την Πρόεδρο κα. Άννα Τσαγκαράκη.
Κοινοτάρχες Φουρνής
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Φουρνής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Γιώργος Ρεβελιώτης
Ο Γεώργιος Ρεβελιώτης ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.
Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Τριπόλεως. Είχε εγκατασταθεί στην Ανατολή, από όπου και επέστρεψε στην αρχή της επαναστάσεως. Παρευρέθη σε όλους τους πολέμους που έκανε ο καπετάνιος του. Αργότερα πήρε μόνος του στρατιώτες και βγήκε στη Ρούμελη, όπου και έλαβε μέρος στους εκεί πολέμους, και κατόπιν στην εκστρατεία του Ριχάρδου Τσώρτς εξεστράτευσε και αυτός.
Αργότερα εξεστράτευσε και με τις χιλιαρχίες υπό τις διαταγές του Διονυσίου Ευμορφοπούλου, με στρατάρχη τον Δημήτριο Υψηλάντη.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ουτοπία
Η ελληνική λέξη ουτοπία (σύνθετη από το αρνητικό μόριο "ου" {ουκ} και το ουσιαστικό τόπος - τόπος ανύπαρκτος) χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1516 και ήταν ο τίτλος ενός βιβλίου γραμμένου από τον Άγγλο ουμανιστή φιλόσοφο Τόμας Μορ (Thomas More). Με τον όρο ουτοπία ο More περιέγραφε έναν ιδανικό τόπο και τρόπο πολιτικής συμβίωσης, ένα απομονωμένο νησί με τέλειο κοινωνικό, πολιτικό και νομικό σύστημα.
Έκτοτε, η λέξη χρησιμοποιήθηκε τόσο στην πολιτική φιλοσοφία για να περιγράψει τις προσπάθειες για τη δημιουργία μιας ιδανικής ανθρώπινης συμβίωσης, όσο και στη λογοτεχνία για να περιγράψει φανταστικούς τέλειους κόσμους (ευ-τοπίες). Στη λογοτεχνία, εξάλλου, συχνά περιγράφονται και φανταστικές κοινωνίες εντελώς αντίθετες από τις ουτοπικές, κοινωνίες απάνθρωπες, που συνήθως τοποθετούνται στο μέλλον και ονομάζονται δυσ-τοπίες. Στον κινηματογράφο, από τις πιο διάσημες δυστοπικές ταινίες είναι η ταινία Blade Runner και η τριλογία The Matrix.
Εκτός από τις πολιτικές και τις λογοτεχνικές ουτοπίες, μπορούμε ακόμα να μιλήσουμε για ουτοπίες τεχνολογικές, οικονομικές, επιστημονικές, φιλοσοφικές, θρησκευτικές, οικολογικές κ.λπ.., αλλά και για τις έμπρακτες ουτοπίες της εποχής μας, καθώς και των προηγούμενων ιστορικών εποχών.
Να επισημάνουμε ότι δεν πρέπει να συγχέουμε την ουτοπία με την χίμαιρα, όπως συχνά γινόταν κυρίως στο παρελθόν για λόγους σκοπιμοτήτων.
Ειδικότερα στην πολιτική φιλοσοφία τα περιεχόμενα της ουτοπίας εμπεριέχουν κυρίως το στοιχείο της κατεύθυνσης. Δείχνουν προς τα που είναι αναγκαίο (ανθρωποκεντρικά) να κατευθυνθεί μια Πολιτεία, μια κοινότητα ανθρώπων, ένα κοινωνικό πλέγμα ανθρώπινων σχέσεων (και επάνω σε τι είδους βάσεις), κ.ά.. Αντίθετα, η χίμαιρα υποδηλώνει κάτι το ανέφικτο και το καταστροφικό.
Αριστοφανική ουτοπία
Η αριστοφανική ουτοπία, σύμφωνα με το έργο Όρνιθες (γράφτηκε το 414 π.Χ), μπορεί να θεωρηθεί και ευτοπική και δυστοπική συγχρόνως. Δυστοπικός είναι ο αρχαιοελληνικός κόσμος, γιατί ζει την περίοδο του Πελοποννησιακού Πολέμου, δηλαδή υπάρχει κλίμα τρόμου, απαισιοδοξίας και αγωνίας. Ευτοπικός κόσμος είναι αυτός που οι δύο Αθηναίοι αναζητούν στα σύννεφα.
Ο Πεισθέταιρος, ο ένας από τους δύο πρωταγωνιστές, επιθυμεί να αφήσει την Αθήνα και δημιουργήσει μια άλλη πόλη, τη Νεφελοκοκκυγία (κατοικία των κούκων στα σύννεφα, την πόλη δηλαδή των πουλιών), στην οποία συνυπάρχουν οι θεοί με τους ανθρώπους. Τελικά, μετά από πολλές περιπέτειες, η ένωση θεών και ανθρώπων επιτυγχάνεται, αφού ο ήρωας παντρεύεται τη Βασιλεία που έχει τον έλεγχο του κεραυνού και της εξουσίας του Δία.
Πλατωνική Ουτοπία
Το 374 π.Χ. ο Πλάτωνας, ώριμος πια, γράφει την Πολιτεία του. Ο φιλόσοφος σχεδιάζει εκεί την Καλλίπολή του, μια πολιτική ουτοπία αρμονικής και δίκαιης συνύπαρξης. Ο Πλάτωνας χωρίζει τους ανθρώπους σε τάξεις (άρχοντες – φύλακες – δημιουργούς). Οι τάξεις που αποτυπώνουν την τριμερή διάκριση της ψυχής (λογιστικό – θυμοειδές – επιθυμητικό) και προσδιορίζονται από τις αντίστοιχες αρετές (σοφία – ανδρεία – σωφροσύνη). Η βασικότερη, αρετή, η δικαιοσύνη, συγκρατεί την αρμονία του συνόλου. Σκοπός είναι να εξασφαλιστεί η μεγαλύτερη δυνατή ευτυχία για όλους. Στην πρώτη θέση της ιεραρχικής κλίμακας τοποθετείται ο φιλόσοφος/βασιλιάς. Εφαρμόζεται εδώ η θεωρία του Πλάτωνα ότι για να φτάσουν οι άνθρωποι στην ευτυχία μέσα στις οργανωμένες κοινότητες που ιδρύουν μία είναι η λύση: να κυβερνήσουν οι φιλόσοφοι ή να φιλοσοφήσουν οι κυβερνήτες.
Στο έργο του Πλάτωνα υπάρχει και μια δεύτερη ουτοπική πόλη, η Ατλαντίδα (στα Αρχαία Ελληνικά: Ἀτλαντὶς νῆσος). Είναι ένα μυθικό νησί που πρωτοαναφέρεται στους διαλόγους Τίμαιος και Κριτίας, οι οποίοι γράφτηκαν το 360 π.Χ. Στην περιγραφή του Πλάτωνα, η Ατλαντίδα, που βρίσκεται «πέρα από τις Ηράκλειες στήλες», ήταν μια ναυτική δύναμη που είχε κατακτήσει πολλά μέρη της δυτικής Ευρώπης και της Λυβικής, περίπου 9.000 χρόνια πριν από τον Σόλωνα. Μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια να εισβάλει στην Αθήνα, η Ατλαντίδα βυθίστηκε μυστηριωδώς στο πέλαγος «σε μια μόνο ημέρα και νύχτα ατυχίας».
Η ουτοπία του Τόμας Μορ
Το έργο του Τόμας Μορ Ουτοπία εκδόθηκε στη Λουβαίν των Κάτω Χωρών το 1516. Αργότερα, την έκδοση επιμελήθηκε ο Έρασμος, στενός φίλος του Μορ. Ο τίτλος που είχε δώσει ο Μορ στο έργο του ήταν Nusquam, αλλά με την παρέμβαση του Έρασμου εμφανίστηκε ως Utopia.
Η Ουτοπία είναι ένα φανταστικό νησί στο οποίο η ευδαιμονία έχει επιτευχθεί. Το νησί δεν έχει ακριβείς γεωγραφικές συντεταγμένες, αλλά δεν βρίσκεται μακριά από την Ευρώπη και σε αυτό ακμάζουν 54 καλά ρυμοτομημένες και ομοιόμορφες πόλεις. Ο Μορ φαντάζεται μια ιδανική κοινωνία ισότητας, κοινοκτημοσύνης, θρησκευτικής ανοχής, με εξάωρη εργασία, χωρίς χρήματα, δικηγόρους και εκμετάλλευση. Οι κάτοικοι ευημερούν χωρίς περιττές πολυτέλειες, δεν έχουν ιδιωτική περιουσία, φροντίζουν για τη δίκαιη κατανομή των αγαθών, διασκεδάζουν σε δείπνα με τη συνοδεία μουσικής, έχουν ένα άρτιο σύστημα δημόσιας εκπαίδευσης.
Ωστόσο, ο ίδιος ο συγγραφέας διατυπώνει τις επιφυλάξεις του για το κατά πόσο είναι δυνατή η αφθονία αγαθών χωρίς την ύπαρξη κινήτρων και ανησυχεί για την αδιαφορία των οκνηρών που θα επιβαρύνει τους εργατικούς. Τελικά μεταθέτει την πραγμάτωση της ουτοπίας του στο απώτερο μέλλον «όταν όλοι οι άνθρωποι θα είναι καλοί».
Η «Ουτοπία» του Μουρ ενσωματώνει ηθικά αξιώματα της φιλοσοφίας των Στωικών και του Επίκουρου, αλλά επηρεάζεται κυρίως από την Πολιτεία και τους Νόμους του Πλάτωνα, τα Πολιτικά του Αριστοτέλη, καθώς και από τα έργα του Πλούταρχου και του Κικέρωνα.
Σοσιαλιστική ουτοπία
Η αντίληψη του ουτοπικού σοσιαλισμού ξεκινάει από τις απαρχές της Γαλλικής επανάσταση ς. Οι ιδέες του Διαφωτισμού περί ισότητας, κοινωνικής δικαιοσύνης και ελευθερίας ήταν η κύρια πηγή έμπνευσης για τους ουτοπιστές. Η πρώτη απόπειρα κοινωνικής βελτίωσης έγινε από τον Ρόμπερτ Όουεν και ήταν αποτυχημένη, επειδή δεν ήταν ώριμες οι συνθήκες ώστε να εφαρμοστεί στον καπιταλισμό μία σοσιαλιστική θεωρία. Ο Όουεν προσπάθησε να εφαρμόσει τη θεωρία του στη βιομηχανία όπου ο ίδιος ήταν ιδιοκτήτης. Οι συνθήκες ωρίμασαν αργότερα χάρη στην εμφάνιση της ιδεολογίας του Καρλ Μαρξ, καθώς και της ιδεολογίας του αναρχοατομικισμού, οι οποίες ανέδειξαν και ανέλυσαν την πάλη των τάξεων που ήταν καθοριστική στην εξέλιξη του σοσιαλισμού. Αυτός ο σοσιαλισμός υιοθετεί ριζοσπαστική κι επαναστατική προσέγγιση στις εργασιακές σχέσεις, αφού εναντιώνεται στον συντηρητισμό και στον αστικό φιλελευθερισμό.
Ο Ανρί ντε Σαιν Σιμόν και ο Σαρλ Φουριέ ήσαν ουτοπιστές,πρόδρομοι του επιστημονικού σοσιαλισμού. Ο Σαιν Σιμόν ανέλυσε τη Γαλλική Επανάσταση ως έναν αγώνα ανάμεσα στις τάξεις των ευγενών, των αστών και των ακτημόνων. Εισηγήθηκε μία βιομηχανική κοινωνία η οποία διευθύνεται από παραγωγούς. Η καλυτέρευση της εργατικής τάξης κατά τον Σαιν Σιμόν θα προέλθει από την κοινωνία και όχι από την ίδια την εργατική τάξη. Οι οπαδοί και συνεχιστές του Σαιν Σιμόν χωρίστηκαν σε δύο στρατόπεδα, το πολιτικό και το θρησκευτικό. Κατά το Σαιν Σιμόν η καλυτέρευση του ανθρώπου ήταν ουσιώδες στοιχείο και προϋπόθεση για την καλυτέρευση της εργατικής τάξης. Στο έργο του Σαιν Σιμόν συνδυάζεται η επιστήμη και η θρησκεία, μία θρησκεία όμως η οποία υπηρετεί κατά έναν ιδιαίτερο τρόπο την παιδαγωγική.
Η θεωρία που συγκρότησαν ο Καρλ Μαρξ και ο Φρίντριχ Ένγκελς αντιλαμβάνεται τον σοσιαλισμό ως κατώτερη βαθμίδα του κομμουνισμού. Βασικό χαρακτηριστικό του σοσιαλισμού είναι η έναρξη μιας μακράς και δύσκολης διαδικασίας υπέρβασης του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Αυτοί θεώρησαν ότι ο ουτοπικός σοσιαλισμός, επηρεασμένος και από  αστικές-μικροαστικές ροπές, αναζήτησε τα ιδανικά της νέας της κοινωνίας χωρίς σωστή διερεύνηση και κριτική για την υπόσταση της κοινωνίας, για τις κινητήριες δυνάμεις που επιφέρουν την αλλαγή της κοινωνικής πραγματικότητας και για τα μέσα που πρέπει να χρησιμοποιήσει η εργατική τάξη για να κατακτήσει την εξουσία και να δημιουργήσει πραγματικά τη νέα κοινωνία, τη σοσιαλιστική.
Η αξία και οι κίνδυνοι της ουτοπίας
Η ουτοπία ως ιδεώδες συμβάλλει σε πολλές πτυχές της πολιτικής και κοινωνικής ζωής.
Αρχικά η ουτοπία συμβάλλει στην εξέλιξη του ανθρώπου ως πολιτικού και κοινωνικού όντος. Καθώς, όπως αναφέρει και ο Ανατόλ Φρανς: «Δίχως τους ουτοπικούς των άλλων καιρών οι άνθρωποι θα εξακολουθούσαν να ζουν άθλιοι και γυμνοί σε σπήλαια. Ουτοπικοί χάραξαν τις γραμμές της πρώτης πόλης […] Από γενναιόδωρα όνειρα έρχονται ευεργετικές πραγματικότητες. Η ουτοπία είναι η βασική αρχή κάθε προόδου και η απόπειρα για ένα καλύτερο μέλλον».
Επίσης, ο Ερνστ Μπλοχ θεωρεί ότι η ουτοπία συμβάλλει στην εξέλιξη του ανθρώπου, και συγκεκριμένα στην ικανότητά του να επιτύχει το αδύνατο: «Η ουτοπία δεν είναι, και δεν πρέπει να είναι, ένα είδος ανέφικτης τελειότητας, το απόγειο μιας συμμετρίας που, εάν εφαρμοστεί, θα είναι κάτι συνώνυμο με τον εφιάλτη, αλλά η διηνεκής εκδίπλωση και πραγμάτωση της ουσίας του ανθρώπου, η ανεμπόδιστη εξέλιξη των δημιουργικών ικανοτήτων του, η υπέρβαση των συγκεκριμένων κοινωνικών συνθηκών που αποτελούν τροχοπέδη της εξέλιξης, το ανέφικτο που τείνει να γίνει εφικτό».
Την αισιόδοξη προοπτική της ανθρώπινης κοινωνίας χάρη στην ουτοπία τονίζει και ο Όσκαρ Ουάιλντ αναφέροντας: «Αν ένας χάρτης του κόσμου δεν περιλαμβάνει την Ουτοπία, δεν αξίζει ούτε μια ματιά μας, γιατί αφήνει απ’ έξω τη μοναδική χώρα στην οποία φτάνει πάντα η ανθρωπότητα. Κι όταν φτάνει εκεί η ανθρωπότητα, αγναντεύει πιο πέρα και, βλέποντας μια χώρα καλύτερη, σαλπάρει».
Συμπερασματικά, η ουτοπία συμβάλλει στην εξέλιξη της κοινωνίας και στην αισιόδοξη θεώρηση του κόσμου από τον άνθρωπο. Ειδικότερα, αποτελεί κινητήριο δύναμη για την προσέγγιση ιδανικού προτύπου και συνεπώς για τη δημιουργία καλύτερων συνθηκών ζωής.
Ωστόσο, στην περίπτωση εφαρμογής της ουτοπίας στην πραγματική ζωή ενδεχομένως να παρουσιαστούν ορισμένοι κίνδυνοι για την εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας.
Πρώτα-πρώτα, η υπέρμετρη αφοσίωση στο όραμα της ουτοπίας οδηγεί στην αδιαφορία για το παρόν και στην απόλυτη προσκόλληση στο μέλλον, με φυσικό επακόλουθο την εξασθένηση του ρόλου του ανθρώπου στην κοινωνία του σήμερα.
Επίσης, θα ήταν ορθό για τα άτομα που εξυπηρετούν μακροπρόθεσμα ένα τέτοιο όραμα να έχουν πλήρη επίγνωση ότι είναι αφελές και επικίνδυνο να επιδιώκεται η αναγκαστική και βίαιη συμμόρφωση των συνανθρώπων τους στις δικές τους ουτοπικές ιδέες, καθώς η πραγμάτωση ουτοπικών οραμάτων δεν πρέπει να επιδιώκεται με τρόπο που να υπονομεύει τη συναινετική, δημοκρατική διακυβέρνηση των κοινωνιών.
Τέλος, ορισμένα άτομα χρησιμοποιούν την ουτοπία με σκοπό τις προσωπικές τους επιδιώξεις, εκμεταλλευόμενοι ευκολόπιστους και ανυποψίαστους πολίτες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θέματα επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ορολογία της κοινωνιολογίας Κατηγορία:Ιδεαλισμός Κατηγορία:Λογοτεχνικές ιδέες
Αλεξάνταρ Κολάροφ
Ο Αλεξάνταρ Κολάροφ (σερβικά: Александар Коларов, αγγλικά: Aleksandar Kolarov) είναι Σέρβος ποδοσφαιριστής που παίζει στην Ίντερ Μιλάνου και στην Εθνική Σερβίας. Αν και είναι αριστερός αμυντικός, αγωνίζεται και ως κεντρικός αμυντικός. Είναι γνωστός όμως και για τις επιθετικές του ικανότητες, καθώς και τα ελεύθερα κτυπήματά του.
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Ερυθρό Αστέρα, αλλά δεν κατάφερε να αναδειχθεί και το 2004 πέρασε στην Τσουκαρίτσκι και αργότερα στην ΟΦΚ Βελιγραδίου. Το 2007 αποκτήθηκε από την Λάτσιο για 925.000 ευρώ και με αυτή κατέκτησε ένα Κόπα Ιτάλια και ένα Σουπερκόπα το 2009. Το 2010 ανακοινώθηκε από την Μάντσεστερ Σίτι έναντι 16 εκατομμυρίων λιρών. Με τη Σίτι κατέκτησε δύο πρέμιερ λιγκ, ένα FA Cup και ένα Λιγκ Καπ. Το 2017 αποκτήθηκε από τη Ρόμα έναντι 5 εκατομμυρίων. Το 2020 αποκτήθηκε από την Ίντερ για 1,5 εκατομμύριο.
Έχει αγωνιστεί στο Μουντιάλ του 2010 και του 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΚ Βελιγραδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τσουκαρίτσκι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018
Μεταφορά (σχήμα λόγου)
Γενικά σ' όλες τις γλώσσες παρατηρείται από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα πολλές λέξεις να λαμβάνονται όχι πάντα με την ίδια σημασία αλλά να ευρύνονται και σε άλλες έννοιες άλλων λέξεων κυρίως λόγω ομοιότητας στη χρήση τους. Η τροπική αυτή χρήση των λέξεων ονομάζεται μεταφορά.
Αιτίες τέτοιων μεταφορών χρήσης είναι κυρίως τα πολλά γλωσσικά γνωρίσματα μιας έννοιας όπου κάποια γλωσσικά στοιχεία μπορεί ν' αναιρεθούν στην κατ' ιδίαν χρήση ή να αφαιρεθούν ή και να εξαίρονται ανάλογα των αισθήσεων και των αναγκών της στιγμής της χρήσης. Για παράδειγμα η λέξη «λαμπάδα» φέρεται από το φέγγος, τη λαμπρότητα του κεριού, περιορίζοντας έτσι την έννοια του κεριού, ή «οι φρουροί του μνημείου στέκουν λαμπάδες» περιορίζοντας το φέγγος και το υλικό κατασκευής και εξαίροντας την ευθύτητα του κεριού.
Βασική προϋπόθεση της χρήσης μεταφορών είτε σε προφορικό λόγο είτε σε γραπτό (προκειμένου αυτές να τύχουν μιας λογικής αποδοχής) θα πρέπει οι δύο έννοιες που θα χρησιμοποιηθούν να έχουν μεταξύ τους μια κοινή ιδιότητα ή ομοιότητα όπως π.χ. μεταξύ φρουρών και λαμπάδας όπου η λέξη ευθυτενής μένει κρυφή. Βασικό παράγωγο αυτού είναι η ευρεία γνώση των χρησιμοποιουμένων λέξεων από τους ακροατές ή αναγνώστες και που συνηθέστερα προέρχονται από τον καθημερινό βίο ή κατ' επάγγελμα αγροτικό, ναυτικό, καλλιτεχνικό κτλ. που θεωρούνται και ισχυρότερες. Κατά συνέπεια οι λεκτικές αυτές μεταφορές συνδέονται και με επαγγελματικά λεξιλόγια που ενδεχομένως να μην είναι και πολύ κατανοητά από άλλους. Στη νεοελληνική γλώσσα τέτοια παραδείγματα μεταφοράς είναι οι φράσεις «του πήρε τον αέρα», «ο Ήλιος βασίλεψε», «έφυγε άναυλος», «πέτρινη καρδιά» κτλ.
Η σημασία της χρήσης των λεκτικών μεταφορών σε μία γλώσσα είναι ιδιαίτερα σπουδαία αν ληφθεί υπόψη ότι μέσω αυτών η γλώσσα διευρύνεται, μεταλλάσσοντας το σημασιολογικό περιεχόμενο των λέξεων με συνέπεια αφενός να «φρεσκάρεται» και αφετέρου να πλουτίζεται με διαφορετικές αποχρώσεις και νέες εκφραστικές δυνατότητες. Οι πιο τολμηρές μεταφορές στη νεοελληνική λογοτεχνία παρουσιάζονται στη ποίηση της δεκαετίας του 1930. Χαρακτηριστικός υπήρξε ο τίτλος της ποιητικής συλλογής του Γ. Ρίτσου «Πέτρινος χρόνος», ή ακόμα πιο εύστοχο παράδειγμα η φράση στο «Άξιον Εστί» του Ο. Ελύτη: «οξειδώθηκα μες στη νοτιά των ανθρώπων» όπου καλύπτονται οι λέξεις (εκ της οξείδωσης) η φθορά και (εκ της νοτιάς= υγρασίας) η συνάφεια.
π.χ.
Είναι αηδόνι (τραγουδά ωραία). Είναι αρνί (ήσυχος, αγαθός). Είναι πούπουλο (πολύ ελαφρύς). Σωστή αλεπού (παμπόνηρος). Είναι Ιούδας (προδότης). Έχει κορμί λαμπάδα (ίσιο). Είναι άγγελος (καλός). Χύθηκε στον εχθρό (όρμησε). Είναι ζαρκάδι (τρέχει πολύ). Μίλα ξάστερα (χωρίς περιστροφές). Είναι δελφίνι (κολυμπά γρήγορα). Τα μασάς τα λόγια σου; (γιατί δε μιλάς καθαρά;). Γενάρης, καρδιά του χειμώνα (δηλαδή, το μέσο του χειμώνα). Με πλήγωσαν τα λόγια σου (με στενοχώρησες πολύ). Μου έγινες κουνούπι (πολύ ενοχλητικός). Είναι παράσιτο (ζει σε βάρος των άλλων). Είναι θηρίο (πολύ ζωηρός). Είναι παιδί μάλαμα (πού αξίζει όσο το χρυσάφι). Έγινε λαγός (Έφυγε γρήγορα). Έγινε αστραπή (Έφυγε γρήγορα). γλυκειά μυρωδιά της φύσης (πολύ πρασινάδα)
Πηγές
Κατηγορία:Γραμματική Κατηγορία:Τρόπος του λέγειν
Άρμα Θέσπιδος
Με το όνομα Άρμα Θέσπιδος ονομάστηκε λυόμενο φορητό θέατρο (θίασος) που ιδρύθηκε από το Βασιλικό Θέατρο, με πρωτοβουλία και επί γενικής διευθύνσεως του Κωστή Μπαστιά (Σεπτ. 1937 - Απρ. 1941), καθώς, κατά την παράδοση, "οι ηθοποιοί του αρχαίου ποιητή και θιασάρχη Θέσπιδος περιφέρονταν μέσα σ' ένα αμάξι, τραγουδώντας χορικά άσματα και μονωδίες απ' τα έργα του". Σκοπός του σύγχρονου Άρματος ήταν η διάδοση του καλού θεάτρου σε όλη την Ελλάδα, αντί των τότε "μπουλουκιών".
Η γέννηση της ιδέας
Η αρχική ιδέα ήταν του Κωστή Μπαστιά, ο οποίος γνώριζε ότι παρόμοια θέατρα λειτουργούσαν στην Ιταλία, τα Carri di Tespi, και στη Γερμανία, τα Wanderbühnen. Ευρισκόμενος στην Ιταλία, ως γενικός διευθυντής Γραμμάτων και Καλών Τεχνών του Υπουργείου Παιδείας και συνοδευόμενος από τον Α΄ σκηνοθέτη του Βασιλικού Θεάτρου Δημήτρη Ροντήρη για τα εγκαίνια της παγκόσμιας καλλιτεχνικής έκθεσης της Βενετίας, την Μπιενάλε(1938), αποφάσισαν να ερευνήσουν τα ιταλικά Carri και να συνεχίσουν για Βερολίνο και Βιέννη για να εξετάσουν τα αντίστοιχα Γερμανικά. Γυρίζοντας στην Αθήνα, ο Μπαστιάς κάλεσε τον αρχιτέκτονα Κωνσταντίνο Δοξιάδη, υπεύθυνο για τα νέα κρατικά θέατρα, να του εκθέσει τις πληροφορίες που είχε συλλέξει για το νέο Άρμα Θέσπιδος.
Η κατασκευή του Άρματος
thumb|right|220 px|Πρόπλασμα του Άρματος Θέσπιδος που παρουσίασε ο "γενικός" του Βασιλικού Θεάτρου Κ. Μπαστιάς και ο αρχιτέκτων Κ. Δοξιάδης στον πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά προς έγκριση στις 11 Φεβρουαρίου 1939. Ο νέος τότε Δοξιάδης στάθηκε αντάξιος της πρόκλησης και σχεδίασε ένα ελληνικό τεχνολογικό επίτευγμα. Το Άρμα Θέσπιδος "είχε χωρητικότητα 1000 θεατών --500 στην πλατεία και 500 στον εξώστη-- και αποτελείτο από έναν σιδερένιο σκελετό που μπορούσε να λυθεί και να επανασυναρμολογηθεί. Η σκηνή, πλάτους εννέα μέτρων, ήταν περιστροφική, με δύο μικρότερες και λίγο πιο ψηλές σκηνές στα πλάγια για μονολόγους. Όλο το θέατρο είχε διαστάσεις 26 x 45 μέτρα και, εκτός από τη σκηνή, την πλατεία και τον εξώστη με τα ανάλογα καθίσματα, διέθετε είκοσι καμαρίνια, τέσσερα γραφεία διοίκησης, τέσσερα ταμεία και εγκαταστάσεις υγιεινής. Μέσα σε λίγες ώρες μπορούσε να στηθεί σε πλατείες ή άλλους ανοικτούς χώρους. Μεταφερόταν με δεκαπέντε ειδικά φορτηγά, ένα φορτηγό με γεννήτρια για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος και δύο λεωφορεία για τους είκοσι οκτώ ηθοποιούς και τη διοίκηση".
Η λειτουργία του θιάσου
Το Άρμα Θέσπιδος, με διευθυντή στην αρχή τον Νίκο Παρασκευά και μετά τον Πέλο Κατσέλη, που υπηρέτησε και ως σκηνοθέτης του, γενικό γραμματέα τον λογοτέχνη και θεατρικό συγγραφέα Διονύση Ρώμα, και πρωταγωνιστές τον Χρήστο Τσαγανέα, τη Νίτσα Τσαγανέα, τη Θάλεια Καλλιγά, τον Χριστόφορο Νέζερ, τη Λέλα Ησαΐα, τον Ανδρέα Παντόπουλο, τον Τζαβαλά Καρούσο, τη Μερόπη Ροζάν, τη Χριστίνα Καλογερίκου και τον Περικλή Γαβριηλίδη, έδωσε τη πρώτη του παράσταση στην Κόρινθο με τον Οθέλλο του Σαίξπηρ στις 17 Σεπτεμβρίου 1939. Ο ηθοποιός του "Εθνικού" Βασίλης Κανάκης, στο ογκωδέστατο έργο του, αναφέρει τη δημιουργία του "Άρματος", ως επίτευγμα της εποχής Μπαστιά, καθώς:
Το Δραματολόγιο
Σε διαφημίσεις στον τύπο και με φέιγ βολάν που μοιράζονταν σε όλες τις πόλεις όπου θα εμφανίζετο το "Άρμα Θέσπιδος", το "Βασιλικό Θέατρο" προωθούσε το παράρτημά του και πληροφορούσε το κοινό ότι όλες οι παραστάσεις ερμηνεύονται με νέες σκηνοθεσίες των έργων του "Βασιλικού" και ότι, πέραν των καθημερινών βραδινών παραστάσεων, θα δίδονταν και λαϊκές απογευματινές κάθε Πέμπτη και Σάββατο. Το δραματολόγιο του Άρματος έμοιαζε πολύ με το πλούσιο ρεπερτόριο που είχε αναπτυχθεί στο Βασιλικό (Εθνικό) Θέατρο από το 1932, όταν πρωτοάρχισαν οι παραστάσεις του, ως "Εθνικού Θεάτρου", με σκηνοθέτη τον Φώτο Πολίτη. Ο Α΄ σκηνοθέτης του "Άρματος" Πέλος Κατσέλης ανέβασε το 1939 ξένο και ελληνικό ρεπερτόριο με έργα όπως:
Ο πόλεμος και το τέλος του Άρματος Θέσπιδος
Πριν αρχίσει ο πόλεμος στο Αλβανικό μέτωπο, την 28η Οκτωβρίου 1940, το Άρμα Θέσπιδος βρισκόταν σε περιοδεία στη Μακεδονία, όπου έφθασε επείγουσα εμπιστευτική επιστολή (30 Αυγούστου 1940) του "γενικού" Κωστή Μπαστιά με εντολή προερχόμενη από το Α΄ Σώμα Στρατού, όπως το λεωφορείο του Άρματος κατευθυνθεί αμέσως και παραδοθεί στον Α΄ όρχον αυτοκινήτων Αθηνών. Ήδη, μετά τον τορπιλισμό του ευδρόμου "Έλλη", όλα τα αυτοκίνητα και φορτηγά της ελληνικής επικράτειας είχαν καταγραφεί εν όψει της επερχόμενης επιστράτευσης, με λεπτομερείς οδηγίες που θα έπρεπε να παρουσιαστούν.
Ο ηθοποιός του Άρματος Χριστόφορος Νέζερ έγραψε χρόνια αργότερα:
Με την Κατοχή και την Κυβέρνηση των δοσιλόγων ήρθε και το τέλος του Άρματος. Το "Βασιλικό Θέατρο" μετονομάστηκε σε "Εθνικό Θέατρο", ο "γενικός" Κωστής Μπαστιάς απεχώρησε και φυλακίστηκε ως αγγλόφιλος, ο διευθυντής του Άρματος Πέλος Κατσέλης παραιτήθηκε και αυτός, και η νέα διοίκηση του θεάτρου δεν έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη συνέχιση του "Άρματος". Στα επόμενα χρόνια, μετά την Απελευθέρωση, έγιναν ορισμένες προσπάθειες αναβίωσής του χωρίς επιτυχία.
Πηγές
Αρμα
Αγία Πελαγία Ηρακλείου
Το όνομα Αγία Πελαγία Ηρακλείου έχουν δυο οικισμοί στο νομό Ηρακλείου της Κρήτης:
Αγια Πελαγια Ηρακλειου
Γιάννακας Αποστολόπουλος
200px|thumb|Ο ανδριάντας του Καπετάν Γιάννακα στην Βλαχοκερασιά Αρκαδίας. Ο Καπετάν Γιάννακας ή Γιάννης Αποστολόπουλος  ήταν Έλληνας αγωνιστής της επανάστασης του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από το χωριό και οικισμό Βλαχοκερασιά του νομού Αρκαδίας του δήμου της Τριπόλεως. Ήταν μυημένος στην Φιλική Εταιρία σύμφωνα με τις μυστικές εκθέσεις της τότε Ρωσικής Αστυνομίας. Ως οπλαρχηγός, στην αρχή της επανάστασης, είχε υπό τις διαταγές του σώμα 400 ανδρών, από τους οποίους 200 περίπου ήταν Αρβανιτοκερασιώτες και Βλαχοκερασιώτες, 40 Καλτεζιώτες, 30 Μαναριώτες, 15 Αλεποχωρίτες, 15 Πηγαδιώτες και οι υπόλοιποι από τα άλλα Βρεστοχώρια της Αρκαδίας. Την 11η Νοεμβρίου 1825, η Βουλή των Ελλήνων τον προάγει στον βαθμό του Αντιστρατήγου από αυτόν του Χιλιάρχου. Πολέμησε στην πολιορκία της Τριπόλεως. Πάντοτε βρισκόταν δίπλα στον τεράστιο και μέγα αρχηγό, ήρωα, αγωνιστή, οπαλρχηγό, στρατηγό και Γέρου του Μοριά   όπως και έγινε γνω στός Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Πολέμησε μαζί του σε πολλές μάχες, όπως στην πολιορκία της Πάτρας το 1822 και κατά την οθωμανική στρατιωτική εκστρατεία του Δράμαλη στην Πελοπόννησο. thumb|Πόλεμος της Τριπολιτζάς και των πέριξ αυτής χωρίων. Πίνακας του [[Παναγιώτης Ζωγράφος|Παναγιώτη Ζωγράφου με την καθοδήγηση του Μακρυγιάννη.]] Όταν ο Κολοκοτρώνης φυλακίστηκε, ακολούθησε τον τεράστιο και μέγα αρχηγό ήρωα, αγωνιστή, οπαλρχηγό, στρατηγό και 'αρχιμανδρίτη Πατέρα Γρηγόριο Δικαίο ή όπως και έγινε γνωστός  Παπαφλέσσα τον οποίο βοήθησε στη μάχη στο Μανιάκι. Μετά τον θάνατο του Παπαφλέσσα και την αποφυλάκιση του Κολοκοτρώνη, πολέμησε και πάλι στο πλευρό του και διακρίθηκε για τις χωσιές, δηλαδή τις ενέδρες, που έκαναν οι Έλληνες επαναστάτες στους στρατιώτες του Ιμπραήμ Πασά το 1825-26. Διηγούνται ότι "ενώ οι Τούρκοι μετέβαινον εις Βέροια Λακωνίας, ο Γιάννακας εφόνευσε παρά τον Πύργον εκ της οπισθοφυλακής τρεις Ατιλήδες (εννοεί Ιππείς) τους οποίους και εσύλησεν. Αυτόν δε, τον Γιάννακα, εμιμήθησαν και άλλοι και εφόνευσαν περί τους δέκα εις την αυτήν θέσιν '' δείχνοντας στους Έλληνες ότι τα στρατεύματα του Ιμπραήμ δεν ήταν ανίκητα.
Την 14ην Αυγούστου 1826 στην νέα (δεύτερη) εκστρατεία του Ιμπραήμ Πασά κατά της Μάνης 'κτυπά' στην Κερασιά και στην Αράχωβα Λακωνίας, με εκατόν πενήντα Αιγυπτίους ιππείς, από τους οποίους τριάντα φονεύθηκαν και υπόλοιποι αιχμαλωτίστηκαν.
Σημειώσεις
Χειμερινά λημέρια του Καπετάν Γιάννακα,το βασικό του ήταν στην Πρόπαντη, άλλα δε στα Ρουμάνια της Καλτεζιάς και της Αγίας Ειρήνης.
Τα καλοκαιρινά του λημέρια, βρίσκονταν στον δρυμό της Σκυρίτιδας και στις θέσεις Ψηλή Ράχη, Τριαντάφυλλα και δίπλα από τον Άγιο Χριστόφορο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Τσάντλερ (Αριζόνα)
Το Τσάντλερ (αγγλικά: Chandler) είναι πόλη στην Κομητεία Μαρικόπα της Αριζόνας των ΗΠΑ και προάστιο στη Μητροπολιτική Στατιστική Περιοχή Φοίνιξ-Μέσα-Τσάντλερ (MSA). Συνορεύει στα βόρεια και δυτικά με το Τεμπί, στα βόρεια με τη Μέσα, στα δυτικά με το Φοίνιξ, στα νότια με την Ινδιάνικη Κοινότητα Γκίλα Ρίβερ και στα ανατολικά με το Γκίλμπερτ. Στην απογραφή του 2021, ο πληθυσμός του Τσάντλερ ήταν 279.458 κάτοικοι, από 236.123 στην απογραφή του 2010.
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, το Τσάντλερ έχει συνολική έκταση 170 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία 0,18 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ή το 0,11%, αναφέρονται ως ύδατα. Το κέντρο της πόλης, κατά μήκος της Πολιτειακής Οδού SR 87, βρίσκεται 35 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του κέντρου του Φοίνιξ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αριζόνα
Ραούλ Βάλιαν
Ο Ραούλ Όσκαρ Βάλιαν είναι παλαίμαχος επιθετικός ποδοσφαιριστής από την Αργεντινή, που αγωνίστηκε σε διάφορες ομάδες της Α΄ Εθνικής και Β΄ Εθνικής τη δεκαετία του ’70, αρχικά ως "ελληνικής καταγωγής" (ελληνοποιημένος) και αργότερα που παντρεύτηκε Ελληνίδα ως Έλληνας. Ζει στην Καλαμάτα.
Ποδοσφαιριστής
Ο Ραούλ Βάλιαν γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την Εξουρσιονίστας. Τη σεζόν 1972-73 έπειτα από παρότρυνση του προπονητή Γκόμεζ Ντε Φαρία, ο οποίος εργαζόταν στον ΠΑΣ Γιάννινα, ήρθε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε στην ομάδα της Καλαμάτας, που μόλις είχε ανέβει στην Α΄ Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία της. Η ομάδα τον παρουσίασε ως ελληνικής καταγωγής χωρίς να είναι, μαζί με άλλους τέσσερις νοτιοαμερικανούς, τους Έλβιο Μάνα, Σέρτζιο Εσπινόζα, Λουίς Καντίχεβιτς και Αρμάντο Τζιλιότι, κάτι που πολλοί σύλλογοι συνήθιζαν εκείνη την περίοδο, που ακόμα απαγορεύονταν οι μεταγραφές ξένων ποδοσφαιριστών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Π.Σ. Πάτραι Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Οπτορευστομηχανική
Ιστορία
Η ιδέα των ρευστο-οπτικών συσκευών μπορεί να εντοπιστεί τουλάχιστον από τον 18ο αιώνα, όταν προτάθηκαν (και τελικά αναπτύχθηκαν) περιστρεφόμενες λίμνες υδραργύρου ως τηλεσκόπια με υγρό κάτοπτρο. Τον 20ό αιώνα αναπτύχθηκαν νέες τεχνολογίες όπως τα λέιζερ χρωστικής και οι κυματοδηγοί υγρού πυρήνα που εκμεταλλεύτηκαν τη δυνατότητα συντονισμού και τη φυσική προσαρμοστικότητα που παρείχαν τα υγρά σε αυτά τα νεοεμφανιζόμενα φωτονικά συστήματα. Ο τομέας της οπτορευστομηχανικής άρχισε να αναδύεται επίσημα στα μέσα της δεκαετίας του 2000, καθώς τα πεδία της μικρορευστομηχανικής και της νανοφωτονικής ωρίμαζαν και οι ερευνητές άρχισαν να αναζητούν συνέργειες μεταξύ αυτών των δύο τομέων. Μία από τις κύριες εφαρμογές του πεδίου είναι για τα προϊόντα Lab-on-a-chip και τα βιοφωτονικά προϊόντα.
Εταιρείες και μεταφορά τεχνολογίας
Η οπτορευστομηχανική και η συναφής έρευνα οδήγησε στη δημιουργία πολλών νέων προϊόντων και νεοφυών εταιρειών. Η Varioptic ειδικεύεται στην ανάπτυξη φακών που βασίζονται στην ηλεκτροδιαβροχή για πολυάριθμες εφαρμογές. Η Optofluidics, Inc. ιδρύθηκε το 2011 από το Πανεπιστήμιο Cornell με σκοπό την ανάπτυξη εργαλείων για τη μοριακή παγίδευση και τη διάγνωση ασθενειών με βάση την τεχνολογία φωτονικών αντηχείων. Η Liquilume από το UC Santa Cruz ειδικεύεται στη μοριακή διάγνωση με βάση τους κυματοδηγούς βέλους.
Το 2012, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εγκαινίασε ένα νέο πλαίσιο COST που ασχολείται αποκλειστικά με την οπτορευστική τεχνολογία και την εφαρμογή της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μηχανική ρευστών Κατηγορία:Νανοτεχνολογία Κατηγορία:Βιοτεχνολογία Κατηγορία:Μικροτεχνολογία Κατηγορία:Τεχνολογίες αερίων
Α.Σ. Ρόδος
Ο Αθλητικός Σύλλογος Ρόδου είναι αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στα αθλήματα του ποδοσφαίρου και του βόλεϊ. Εδρεύει στο νησί της Ρόδου, στο νομό Δωδεκανήσου. Η Α.Σ. Ρόδος έχει γράψει την δική της ιστορία στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αφού ήταν η πρώτη Δωδεκανησιακή και γενικότερα νησιώτικη ομάδα (πλην Κρήτης), που καταφέρνει να αγωνιστεί σε επίπεδο Α΄ Εθνικής. Μετράει 4 συμμετοχές στην πρώτη τη τάξει κατηγορία της χώρας και 16 συμμετοχές στην Β΄ Εθνική. Συνολικά, στα 53 χρόνια της ιστορίας της, η Α.Σ. Ρόδος αριθμεί 43 παρουσίες στα Εθνικά Πρωταθλήματα της χώρας μας. Στο παρελθόν διέθετε και τμήμα τζούντο, το οποίο έλαβε μέρος σε πανελλήνια πρωταθλήματα τη δεκαετία του '80.
Ιστορία
Το 1980 υποβιβάζεται στη Β΄ Εθνική και μετά από αγώνα μπαράζ στο Ηράκλειο, όπου επιβλήθηκε με 1-0 επί του Α.Ο. Αιγάλεω, επανέρχεται στην Α΄ Εθνική, όπου αγωνίζεται μέχρι το 1983. Από το 1983 έως το 1985 αγωνίζεται στη Β΄ Εθνική, υποβιβάστηκε το 1985 στην Γ΄ Εθνική και το 1988 στην Δ΄ Εθνική.
Το 1994 συγχωνεύεται με τον Διαγόρα, ο οποίος είχε επανιδρυθεί το 1970, και δημιουργούν την «Ένωση Ρόδου-Διαγόρα». Η ένωση το 1998 διαλύθηκε και η Α.Σ. Ρόδος επανιδρύεται. Την περίοδο 1999-00 για την ενίσχυση του ποδοσφαιρικού τμήματός της συγχωνεύεται με την «Α.Ε. Πανωγιαννιών». Η νέα ομάδα συμμετέχει στην Α΄ Κατηγορία Δωδεκανήσου. Το 2001 κερδίζει την άνοδο στην Δ΄ Εθνική και το 2003 στην Γ΄ Εθνική, σε αγώνα μπαράζ με τον Πιερικό (0-2). Αποκορύφωμα της νέας προσπάθειας που ξεκίνησε το 2000 αποτέλεσε η διεκδίκηση της ανόδου στην Β΄ Εθνική την περίοδο 2006-07, η οποία χάθηκε στον αγώνα μπαράζ με τον Ολυμπιακό Βόλου, όπου και ηττήθηκε με 2-1 και παρέμεινε στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία. Την περίοδο 2008-09 αναδεικνύεται δευτεραθλήτρια στον Νότιο όμιλο της Γ΄ Εθνικής για μια ακόμη χρονιά, σπάζοντας πανευρωπαϊκό ρεκόρ ως αήττητη σε όλες πλην της πρώτης αγωνιστικής. Σε αγώνα κατάταξης (μπαράζ) η Α.Σ. Ρόδος ηττάται με 2-1 από την δευτεραθλήτρια ομάδα του Βορείου ομίλου, τον Παναιτωλικό. Αμέσως μετά το μπαράζ, η ομάδα επί ένα μήνα πέρασε στην πλήρη απαξίωση. Την διοίκηση ανέλαβε ο Τώνης Μαρτίνης, ο οποίος με νέα πνοή προχώρησε στην στελέχωση της. Δυο μήνες περίπου μετά, κερδίζει την άνοδο στην Β΄ εθνική ως επιλαχούσα στην θέση του Απόλλωνα Καλαμαριάς, ο οποίος υποβιβάστηκε στη Δ΄ Εθνική λόγω μη δήλωσης συμμετοχής στο πρωτάθλημα 2009-10. Η Α.Σ. Ρόδος στην Β΄ Εθνική την περίοδο της προεδρίας Μαρτίνη απέκτησε πανίσχυρη ομάδα και ποδοσφαιριστές διεθνούς ακτινοβολίας όπως ο Pedro Irala (διεθνής από την Παραγουάη) και ο Λάζετιτς. Η ισχυρή ομάδα κερδίζει τον Ολυμπιακό Βόλου και την Κέρκυρα και κάνει μια τρελή πορεία στον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος, αφήνοντας άφωνους όσους έστηναν αγώνες. Αυτό βέβαια ήταν και το αποτέλεσμα της πίεσης που δέχτηκε στο φινάλε του πρωταθλήματος, όταν αναγκάστηκε να φύγει από τη Β΄ Εθνική, αφού είχε στηθεί από τουλάχιστον όσες ομάδες έλαβαν μέρος στους αγώνες μπαράζ παραμονής στην κατηγορία.
Στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής η Α.Σ. Ρόδος τερματίζει στη 16η θέση της βαθμολογίας και υποβιβάζεται ξανά στη Γ΄ Εθνική, αφού κέρδισε τον τίτλο της πλέον καθαρής ομάδας στα εθνικά πρωταθλήματα, που δεν είχε ενδώσει στο σύστημα των στοιχημάτων και των στημένων αγώνων. Είναι γνωστό. πως κατά την περίοδο της παρουσίας της ομάδας στη Β΄ Εθνική, ανδρώθηκε το "σύστημα" των στημένων που ουσιαστικά καταδίκασαν την ομάδα στην επιστροφή στην Γ΄ Εθνική, αφού η Α.Σ. Ρόδος ήταν η μοναδική που δεν εντάχθηκε σε όσα κατόπιν αποκαλύφθηκαν και οδήγησαν παράγοντες του Ελληνικού ποδοσφαίρου στη φυλακή.
Την περίοδο 2015-16 κάνει μια τρελή πορεία στα τοπικά πρωταθλήματα και βγαίνει πρωταθλήτρια Δωδεκανήσου. Πιο αναλυτικά, η Α.Σ. Ρόδος κατεβάζει στην Α΄ Κατηγορία μια εντυπωσιακή ομάδα που κατάφερε να σπάσει όλα τα ρεκόρ. Σε 32 αγώνες που έδωσαν, τα ελάφια σημείωσαν 30 νίκες, 1 ισοπαλία και μια ήττα κόντρα στον 2ο στην βαθμολογία Αντίμαχο. Η Α.Σ. Ρόδος παρέμεινε αήττητη για 30 σερί αγωνιστικές. Επίσης, η Α.Σ. Ρόδος σκόραρε 134 γκολ (επίδοση ρεκόρ για την κατηγορία) και δέχτηκε 17, έχοντας την καλύτερη επίθεση και άμυνα του πρωταθλήματος. Ως πρωταθλήτρια Δωδεκανήσου, η Α.Σ. Ρόδος θα συμμετάσχει στα μπαράζ ανόδου προς την Γ΄ Εθνική. Αντίπαλοί της στον 10ο όμιλο είναι ο Πανθηραϊκός από την Ε.Π.Σ. Κυκλάδων, ο Αίγειρος Μυστεγνών από την Ε.Π.Σ. Λέσβου και ο Ποσειδώνας Καρδαμύλων από την Ε.Π.Σ. Χίου. Η Α.Σ. Ρόδος κατατροπώνει κυριολεκτικά τους αντιπάλους της. Τερματίζει πρώτη στον όμιλό της και είναι η μοναδική πανελληνίως ομάδα που πετυχαίνει το απόλυτο στις νίκες, καταφέρνοντας να εξασφαλίσει πρώτη χρονικά το εισιτήριο για τη Γ΄ Εθνική. Παράλληλα, θα έχει την καλύτερη επιθετική επίδοση, πετυχαίνοντας 19 γκολ, δηλαδή 3,1 γκολ μ.ο. ανά αγώνα.
150px|μικρογραφία|Το λογότυπο της ΠΑΕ Ρόδος (2020-2022) Για δύο χρονιές, 2016-17 και 2017-18, η Α.Σ. Ρόδος υπό τον Αυγουστίνο Γιακάι παραμένει στην Γ΄ Εθνική. Το 2018-19 επανερχόμενη στο τοπικό, έρχεται η φουρνιά των επιτυχιών, κατ' αρχήν με διοίκηση Αντώνη Μαρτίνη και Ντουρουτλή και η πορεία είναι ξέφρενη προς την μεγάλη επιστροφή. Στις 13 Απριλίου του 2019 ολοκληρώνει το πρωτάθλημα της Α' κατηγορίας Δωδεκανήσου με ενεργητικό μόνο δυό ήττες στο πρωτάθλημα - κυριολεκτικά ήττες κακοτυχίας - και κερδίζει στο πέρασμα της, όλες τις ομάδες με εκκωφαντικά σκορ.
Η νέα πορεία της Α.Σ. Ρόδου υπό την προεδρεία του Μαρτίνη φέρνει και νέα δεδομένα στο Σύλλογο, αφού με ενέργειες του, αποκτά μόνιμο και δικό του χώρο για στέγαση. Η Λέσχη της Α.Σ. Ρόδου παραχωρείται στην διασταύρωση των οδών Καισαρείας και Κλαυδίου Πέπερ στον Αγιο Δημήτριο κι επομένως για πρώτη φορά στην Ιστορία του Συλλόγου υπάρχει στέγη που θα στεγάσει γραφεία, ακαδημίες και άλλα τμήματα του.
Την σεζόν 2019-20 βρίσκει την ομάδα της Α.Σ. Ρόδου στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας (4η ιεραρχικά). Η ομάδα κάνει μια εξαιρετική πορεία κάνοντας 18 νίκες, 2 ισοπαλίες και 1 ήττα. Έβαλε 44 τέρματα και δέχθηκε 9. Η διακοπή του πρωταθλήματος βρήκε την ομάδα στην 1η θέση. Έτσι μετά από δέκα χρόνια επανέρχεται με τον ίδιο πρόεδρο στις εθνικές επαγγελματικές κατηγορίες φιλοδοξώντας για την μεγάλη επιστροφή στην πρώτη τη τάξει εθνική κατηγορία.
Τώρα η Ρόδος επανέρχεται από την ποδοσφαιρική περίθοδο 2020-21 ως Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία και φιλοδοξεί να κερδίσει το στοίχημα της μεγάλης επιστροφής.
Φίλαθλοι
μικρογραφία|280x280εσ|Η "Κακιά Σκάλα" σε ντέρμπι Γ΄ Εθνικής.
Ο σύνδεσμος των οργανωμένων οπαδών της Α.Σ. Ρόδου ονομάζεται Σ.Φ.Ρ. "Κακιά Σκάλα". Ιδρύθηκε το 1981, την εποχή δηλαδή που η Ρόδος μεγαλουργούσε στην Α΄ Εθνική. Πέρα από την Κακιά Σκάλα, υπήρχαν κι άλλοι σύνδεσμοι που δημιουργήθηκαν και στήριξαν την ομάδα, τόσο στα χρόνια της δόξας, όσο και στα νεότερα χρόνια όπως οι Μυρμιδόνες, οι Ναΐτες κ.α. Τελικά μόνο η Κακιά Σκάλα διατηρήθηκε και βρίσκεται διαχρονικά στο πλευρό της ομάδας, στηρίζοντας τις προσπάθειες των ελαφιών.
Έμβλημα και χρώματα
Έμβλημα του συλλόγου της Ρόδου είναι το καλπάζον κερασφόρο ελάφι, με ορισμένες παραλλαγές στο πέρασμα των χρόνων. Το ελάφι, και συγκεκριμένα το "πλατώνι", αποτελεί ένα από τα σύμβολα του νησιού της Ρόδου.
Χρώματα της Α.Σ. Ρόδου, από την ίδρυση του συλλόγου, είναι το πράσινο και το λευκό. Σε ορισμένες "τρίτες" εμφανίσεις έχουν χρησιμοποιηθεί και κάποια άλλα χρώματα όπως το κίτρινο ή το μωβ και άλλα. Για την νέα πορεία της η Ρόδος σαν ΠΑΕ, χρησιμοποιεί φυσικά το ελάφι ως σύμβολο μέσα σε πλαίσιο που παραπέμπει στην ιστορία, εμβληματικά με τον θυρεό!
Τμήμα βόλεϋ και τζούντο
Από το 2019 στον Α.Σ. Ρόδος λειτουργεί τμήμα βόλεϋ γυναικών που λαμβάνει μέρος στα εθνικά πρωταθλήματα.
Ο σύλλογος διέθετε τμήμα τζούντο και συμμετείχε στο 1ο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Γυναικών του 1984, κατακτώντας ένα χρυσό μετάλλιο. Σήμερα το τμήμα αυτό είναι ανενεργό.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ρόδου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1968 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1968
Ώθηση
Η ώθηση είναι φυσικό μέγεθος που ισοδυναμεί με την μεταβολή της ορμής ενός σώματος στο οποίο εφαρμόζεται μία δύναμη για κάποιο χρονικό διάστημα. Ισούται με το γινόμενο της δύναμης που ασκείται στο σώμα επί τον συνολικό χρόνο εφαρμογής της. Αν η δύναμη που ασκείται στο σώμα δεν είναι σταθερή αλλά μεταβλητή η ώθηση υπολογίζεται με ολοκλήρωση της δύναμης σε σχέση με τον χρόνο, δηλαδή:
Ρούμπεν Βινάγκρε
Πρώιμη σταδιοδρομία
Ο Βινάγκρε ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από τις ακαδημίες νέων της Σπόρτινγκ Λισαβόνας, πριν από την ένταξή του στη Μονακό το καλοκαίρι του 2015. Αφού πέρασε την πρώτη του σεζόν αποκλειστικά στην ομάδα νέων του συλλόγου, υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο τον Ιούνιο του 2016.
Τον Αύγουστο του 2016, υπήρξε συμφωνία δανεισμού του Βινάγκρε στην Ακαντέμικα ντε Κοΐμπρα της Σεγούντα Λίγα για να αποκτήσει εμπειρία, αλλά η FIFA, της οποίας η έγκριση ήταν απαραίτητη λόγω του ότι ο Βινάγκρε ήταν κάτω των 18 ετών, αρνήθηκε να κυρώσει τη συμφωνία. Μετά από μια ανεπιτυχή έφεση, ο Βινάγκρε επέστρεψε στο γονικό του σύλλογο τον Ιανουάριο του 2017, χωρίς να αγωνιστεί για την Ακαντέμικα.
Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς
Τον Ιούνιο του 2017, ο Βινάγκρε ανανέωσε το συμβόλαιο του με τη Μονακό, με διάρκεια μέχρι το καλοκαίρι του 2022. Λίγο αργότερα, μετακόμισε με μονοετή δανεισμό στην Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς για τη σεζόν 2017-18. Έκανε το ντεμπούτο του στις 8 Αυγούστου 2017, στη νίκη επί της Γέοβιλ Τάουν για το Λιγκ Καπ Αγγλίας. Στις 30 Σεπτεμβρίου 2017, ο Βινάγκρε σημείωσε το πρώτο του γκολ ως επαγγελματίας, σημειώνοντας το τρίτο γκολ στη νίκη με 4-0 επί της Μπάρτον Άλμπιον.
Στις 30 Ιουνίου 2018, ο Βινάγκρε εντάχθηκε στην Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς με μόνιμη μεταγραφή, υπογράφοντας συμβόλαιο πενταετούς διάρκειας.
Στις 25 Ιουλίου 2019, ο Βινάγκρε έκανε το ντεμπούτο του σε ευρωπαϊκή διοργάνωση της UEFA, στην εντός έδρας νίκη με 2-0 εναντίον της Κρουσέιντερς για τον δεύτερο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ 2019-20, σημειώνοντας επίσης το πρώτο του γκολ σε επίπεδο ευρωπαϊκής διοργάνωσης στη διαδικασία.
Ώθηση
Η παραπάνω ισότητα αντιστοιχεί στον νόμο ώθησης - ορμής που είναι ιδιαίτερα χρήσιμος στην επίλυση ασκήσεων μηχανικής. Η ώθηση έχει διαστάσεις ορμής (Nt·sec) και συμβολίζεται διεθνώς με το γράμμα J
Ρούμπεν Βινάγκρε
Ολυμπιακός (δανεισμός)
Στις 5 Οκτωβρίου 2020, ο Βινάγκρε εντάχθηκε με μονοετή δανεισμό στον Ολυμπιακό.
Ώθηση
Πηγές
Κατηγορία:Κλασική μηχανική
Ρούμπεν Βινάγκρε
Εθνική ομάδα
Ο Βινάγκρε έχει αγωνιστεί σε όλες στις «μικρές» Εθνικές Πορτογαλίας U16, U17, U18, U19, U20 και U21.
Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2016, ο Βινάγκρε εμφανίστηκε σε πέντε αγώνες της Εθνικής Πορτογαλίας U17 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U17 του 2016 στο Αζερμπαϊτζάν, όπου η Πορτογαλία κέρδισε τη διοργάνωση, αφού νίκησε στον τελικό την Ισπανία στη διαδικασία των πέναλτι.
Διακρίσεις
Πορτογαλία U19
Ατομικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Μουσείο Σοβιετικής Κατοχής (Τιφλίδα)
Έκθεση
Το μουσείο βρίσκεται στην οδό Ρουσταβέλι, την κεντρική λεωφόρο της Γεωργίας, και διοικείται ως τμήμα του Εθνικού Μουσείου της Γεωργίας. Όντας το τρίτο τέτοιο μουσείο στα μετασοβιετικά κράτη, εμπνεύστηκε εν μέρει από παρόμοιες εκθέσεις στο Ταλίν (Εσθονία) και στη Ρίγα (Λετονία). Εγκαινιάστηκε στα πλαίσια του εορτασμού της Ημέρας Ανεξαρτησίας της Γεωργίας στις 26 Μαΐου 2006. Η απαραίτητη χρηματοδότηση εξασφαλίστηκε κυρίως από το Προεδρικό Ταμείο, το οποίο ελέγχεται από τη διοίκηση του προέδρου της Γεωργίας. Τα εκθέματα είναι περίπου 3000.
Το Μουσείο της Σοβιετικής Κατοχής είναι μια μόνιμη έκθεση στην οποία παρουσιάζονται αρχειακά έγγραφα, φωτογραφικό και βιντεοσκοπημένο υλικό που ακολουθεί το χρονοδιάγραμμα της ιστορίας της Γεωργίας από τη βραχύβια ανεξαρτησία (1918-1921) έως την καταστολή από τον σοβιετικό λαό της διαδήλωσης υπέρ της ανεξαρτησίας το 1989 και την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Γεωργίας το 1991. Άλλα εκθέματα περιλαμβάνουν πρωτόκολλα εξετάσεων των αντιφρονούντων, εντολές εκτέλεσης ή εξορίας, προσωπικά αρχεία των καταπιεσμένων και αντικείμενα από κελιά φυλακών της σοβιετικής εποχής. Εκτός από τα αρχεία της σοβιετικής ασφάλειας (KGB) και του Κομμουνιστικού Κόμματος, τα οποία διασώθηκαν για να απομακρυνθούν από τη Γεωργία μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, πολλά έγγραφα και οπτικό υλικό έχουν παραχωρηθεί από διάφορες δημόσιες οργανώσεις και τις οικογένειες των αντιφρονούντων. Το μουσείο δημοσιεύει θεματικές συλλογές και προσκαλεί ιστορικούς για να δώσουν διαλέξεις σχετικά με την ιστορία της Γεωργίας του 20ου αιώνα. Από το 2006 έως το 2008, διευθυντής του μουσείου ήταν ο David Tskhadadze, από τον Δεκέμβριο 2008, διευθυντής του μουσείου είναι ο Dr. Levan Urushadze.
Αντιδράσεις
Ο συμβολισμός και η χρονική στιγμή των εγκαινίων του μουσείου ενόχλησαν αρκετούς πολιτικούς στη Ρωσία, οι οποίοι κατήγγειλαν το μουσείο ως μια «καθαρά εθνικιστική προπαγάνδα». Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν διαμαρτυρήθηκε στον Γεωργιανό ομόλογό του, Μιχαήλ Σαακασβίλι, κατά την συνάντησή τους στη Αγία Πετρούπολη τον Ιούνιο 2006, επισημαίνοντας ότι πολλοί από τους κορυφαίους σοβιετικούς ηγέτες, όπως ο Ιωσήφ Στάλιν και ο Λαυρέντιος Μπέρια, προέρχονταν από τη Γεωργία. Σύμφωνα με πηγές της γεωργιανής κυβέρνησης, η απάντηση του Σαακασβίλι ήταν να προτείνει να προσφερθούν κονδύλια στη Ρωσία ώστε να ανοίξει ένα μουσείο της γεωργιανής κατοχής στη Μόσχα. Αργότερα, ο Σαακασβίλι διαβεβαίωσε ότι το μουσείο δεν στρέφεται εναντίον κανενός : «αυτό είναι ένα μουσείο της σοβιετικής κατοχής, όχι της ρωσικής κατοχής στη Γεωργία. Αν κάποιος, κάπου, σε κάποιο επίπεδο το πάρει προσωπικά, αυτό είναι δικό του πρόβλημα και όχι δικό μας».
Ναός Αγίων Θεοδώρων Κλαυθμώνος
Ιστορία
Ο ναός κτίστηκε στη θέση παλαιότερου ναού, εκτός των ορίων του υστερορωμαϊκού τείχους, ο οποίος, σύμφωνα με την παράδοση είχε ανεγερθεί από την αυτοκράτειρα Ευδοκία. Πάνω από την δυτική είσοδο σώζεται η κτητορική επιγραφή. Σύμφωνα με την επιγραφή ανακαινίστηκε εκ βάθρων από τον Νικόλαο Καλόμαλο, Βυζαντινό με το αξίωμα του σπαθαροκανδιδάτου, ενώ δίπλα σε άλλη επιγραφή αναφέρεται η ημερομηνία Μηνί Σεπτεμβρίω ινδικτιώνος γ΄. Έτους CTΦΝΗ (=6588 από κτίσεως κόσμου). Οι ιστορικοί διαφωνούν αν πρόκειται για το έτος 1049 ή 1065.
Μουσείο Σοβιετικής Κατοχής (Τιφλίδα)
Αντιδράσεις
Τον Μάρτιο 2017, το μουσείο επισκέφτηκε ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βίκτορ Γιουσένκο, ο οποίος πρότεινε να ανοίξει ένα παρόμοιο μουσείο στην Ουκρανία.
Ναός Αγίων Θεοδώρων Κλαυθμώνος
Ιστορία
Ο Πάπας Ιννοκέντιος το 1208 αναφέρει σε επιστολή του ότι ήταν καθολικό μοναστηριού, αλλά αυτό δεν έχει τεκμηριωθεί ανασκαφικά. Ο ναός υπέστη καταστροφές κατά την επανάσταση του 1821 αλλά ανακαινίστηκε το 1840 χωρίς να υποστεί αλλοιώσεις. Τον 20ο αιώνα το εσωτερικό του ναού αγιογραφήθηκε από τον Αθανάσιο Κανδρή. Το 1967, κατά τα έργα συντήρησης του ναού βρέθηκαν τάφοι και τμήμα ρωμαϊκού μωσαϊκού κάτω από τον ναό. Το 2018 ξεκίνησαν εργασίες στερέωσης και συντήρησης των τοιχογραφιών και γλυπτών του ναού.
Μουσείο Σοβιετικής Κατοχής (Τιφλίδα)
Αντιδράσεις
Κατηγορία:Μουσεία στη Γεωργία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Τιφλίδα
Ναός Αγίων Θεοδώρων Κλαυθμώνος
Περιγραφή
thumb|250px|Ο ναός το 1890. Ο ναός είναι απλός δίστυλος σταυροειδής εγγεγραμμένος, με βαριές αναλογίες, κατάλοιπο ίσως το προηγούμενου ναού. Ο τρούλος του ναού ανήκει στον αθηναϊκό τύπο και έχει δίλοβα παράθυρα και κιονίσκους διακοσμημένους με ακανθόφυλλα στην κορυφή τους. Στηρίζεται από δύο κίονες στα ανατολικά, ενώ οι κίονες στο δυτικό κομμάτι είναι ενσωματωμένοι στον τοίχο. Ο τρούλος διαθέτει μαρμάρινες υδρορροές πάνω από τους κιονίσκους.
Ο ναός είναι ασυμμέτρος, με τη νότια κεραία να είναι μεγαλύτερη από τη βόρεια. Επίσης, η δυτική πρόσοψη είναι ασυμμέτρη καθώς βόρεια της κεντρικής εισόδου βρίσκεται άλλη θύρα ενώ νότια βρίσκεται δίλοβο παράθυρο. Στο ανατολικό άκρο βρίσκονται τρεις κόγχες με τη μεσαία να είναι η ψηλότερη, ενώ το διακονικό είναι μεγαλύτερο από την πρόθεση. Σε κάθε πλευρά της κεντρικής κόγχης βρίσκεται τρίλοβο παράθυρο. Κάτω από τα παράθυρα των κογχών υπάρχει συνεχόμενη μαρμάρινη ποδιά. Στη νότια πρόσοψη βρίσκεται άλλη μια είσοδος και το κωδωνοστάσιο, το οποίο αποτελεί μεταγενέστερη προσθήκη και σε αυτό έχουν ενσωματωθεί τμήματα του αρχικού τέμπλου. Στη βόρεια πλευρά βρίσκονται μόνο δύο δίλοβα παράθυρα και δύο μονόλοβα παράθυρα.
Παραπομπές
Θεοδωροι Κλαυθωμνος
Φίλιπ Ρίτσαρντ Μορίς
Ο Φίλιπ Ρίτσαρντ Μορίς (αγγλικά: Philip Richard Morris), (4 Δεκεμβρίου 1836, Πλύμουθ – 22 Απριλίου 1902, Λονδίνο) ήταν Άγγλος ζωγράφος. Οι πίνακες του βρίσκονται σήμερα στις συλλογές των Γκαλερί τεχνών του Μπλάκμπερν, του Λιντς, του Λίβερπουλ, του Μάντσεστερ, και του Μουσείου τεχνών του Σάντερλαντ.