cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Όλιβερ Καν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καρλσρούη ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Αναπνευστική συσκευή κλειστού κυκλώματος
Αναπνευστική συσκευή κλειστού κυκλώματος, επίσης, Rebreather είναι η αναπνευστική συσκευή στην οποία μέσω ενός κυκλώματος (αναπνευστικού κύκλου) επανεισπνέεται ο εκπνεόμενος αέρας αφού καθαριστεί σε ειδικά φίλτρα (π.χ. κάνιστρα νατρασβέστου) και κατακρατηθεί το διοξείδιο του άνθρακος.
Γενικά
Η τεχνολογία των συσκευών κλειστού ή ημίκλειστου κυκλώματος μπoρεί να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η παροχή εισπνεόμενου αερίου είναι περιορισμένη είτε σε υποβρύχιο περιβάλλον ή όπου το περιβάλλον είναι τοξικό ή υποξικό, όπως κατά τη διάρκεια της πυρόσβεσης, της διάσωσης προσωπικού ορυχείων και προσπάθειες σε μεγάλο υψόμετρο. Χρησιμοποιείται, επίσης, σε περιπτώσεις κατά τις οποίες το εισπνεόμενο αέριο είναι εμπλουτισμένο ή περιέχει ακριβά αέρια ως συστατικά, όπως είναι τα μείγματα ηλίου ή τα αναισθητικά αέρια. Σήμερα πολλές αναπνευστικές συσκευές κλειστού κυκλώματος χρησιμοποιούν ηλεκτρονικά κυκλώματα, αισθητήρες και διάφορους αυτοματισμούς, που ρυθμίζουν την αναλογία του εισπνεόμενου μείγματος.
Μίκο Σμίλιανιτς
Ο Μίκο Σμίλιανιτς (σερβ. "Mићo" Cмиљaнић-Ostoja "Mićo" Smiljanić, γεννημένος στις 4 Σεπτεμβρίου 1974 στο Απατίν της Βοϊβοντίνα) είναι αμυντικός ποδοσφαιριστής από τη Σερβία. Εκτός από την πατρίδα του αγωνίστηκε επίσης σε ομάδες από την Ουγγαρία, το Ισραήλ και την Ελλάδα, όπου έπαιξε τρεις σεζόν στην Α΄ Εθνική με τoν Πανιώνιο. Με ύψος 1,88 μ. αγωνιζόταν ως σέντερ μπακ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου σ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπάρτακ Σουμπότιτσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χόνβεντ Βουδαπέστης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΜΤΚ Βουδαπέστης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιόσγκιορι ΒΤΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας
Ορμέλλε
Το Ορμέλλε (ιταλικά: Ormelle, βενετικά: Ormełe) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Τρεβίζο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Α.Σ.Ε. Δούκα (καλαθοσφαίριση)
Ο Αθλητικός Σύλλογος Εκπαιδευτηρίων Δούκα, γνωστός και με τη σύντμηση Α.Σ.Ε.Δ., είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή του Αμαρουσίου, στην Αττική. Επίσημο έτος ίδρυσης του τμήματος καλαθοσφαίρισής του είναι το 1990 και οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το μπλε, το γαλάζιο και το λευκό. Μασκώτ της ομάδας είναι ο «Duke», μια ζωντανή αρκούδα την οποία ο σύλλογος έχει υιοθετήσει και που κατοικεί στις εγκαταστάσεις της οργάνωσης «Αρκτούρος» στο Νυμφαίο.
To τμήμα ανδρικής καλαθοσφαίρισης το οποίο διαθέτει τη νομική υπόσταση επαγγελματικού σωματείου (αλλά όχι Κ.Α.Ε.) Επίσης καλλιεργεί το άθλημα στα αντίστοιχα τμήματα υποδομής για νεαρούς άρρενες αθλητές όλων των ηλικιακών ομάδων. Έδρα του τμήματος είναι το Αθλητικό Κέντρο «Δαΐς», το κλειστό γυμναστήριο του οποίου έχει χωρητικότητα 450 θεατών.
Πρώτα βήματα στα Τοπικά Πρωταθλήματα (1990-1997)
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Α.Σ. Εκπαιδευτηρίων Δούκα δημιουργήθηκε το 1990 και αμέσως εντάχθηκε στα Πρωταθλήματα που διοργανώνει η Ε.Σ.Κ. Αττικής.
Πορεία στη Γ' Εθνική (1997-2002)
Κατά την πενταετία 1997-2002 ο Α.Σ.Ε.Δ. συμμετείχε στους Ομίλους της Γ' Εθνικής Κατηγορίας, τερματίζοντας σε όλες τις περιπτώσεις στην κορυφαία τετράδα. Παράλληλα λάμβανε μέρος στο Κύπελλο Ανδρών της Ε.Σ.Κ. Αττικής, κατακτώντας το τρόπαιο το 2000.
Την αγωνιστική περίοδο 1997-98 διεκδίκησε την άνοδο μέσω του 2ου Ομίλου Νότου, απέναντι σε 13 αντιπάλους. Σημειώνοντας 18 νίκες και 8 ήττες, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 4η θέση του βαθμολογικού πίνακα. Βρέθηκε ισόβαθμος με την ομάδα του Γαλατσίου, η οποία όμως μπήκε στην τριάδα καθώς υπερείχε στα μεταξύ τους αποτελέσματα.
Την επόμενη χρονιά, 1998-99, στα πλαίσια του ίδιου Ομίλου, η απόδοσή της ομάδας ήταν ελαφρώς χειρότερη, με αποτέλεσμα να συγκεντρώσει 16 νίκες και 10 ήττες χωρίς να παρατηρηθεί ισοβαθμία. Και πάλι κατετάγη στην 4η θέση της τελικής βαθμολογίας. ΄
Την επόμενη περίοδο, 1999-00, η αλλαγή της χιλιετίας βρήκε το Δούκα να αγωνίζεται και πάλι στο 2ο Όμιλο Νότου. Σε 26 αγώνες πέτυχε 18 νικηφόρα αποτελέσματα κλειδώνοντας την 3η θέση της τελικής βαθμολογίας. Ο Αστέρας Εξαρχείων με τον οποίο βρέθηκε να ισοβαθμεί τοποθετήθηκε μία θέση χαμηλότερα.
Η αγωνιστική περίοδος 2000-01 ήταν μια επανάληψη της προηγούμενης: απέναντι σε 13 αντιπάλους η ομάδα είχε και πάλι απολογισμό από 18 νίκες και 8 ήττες, χωρίς ισοβαθμία στην περίπτωση αυτή. Για μια ακόμη φορά τοποθετήθηκε στην 3η θέση της τελικής κατάταξης.
Η επόμενη χρονιά, 2001-02, οπότε και μετακόμισε στον 1ο Όμιλο Νότου, υπήρξε κομβική για το σύλλογο, ο οποίος κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής απέναντι σε 13 αντιπάλους. Ειδικότερα πέτυχε 22 νίκες σε 26 αγώνες και συνεπώς έλαβε το δικαίωμα ανόδου στη Β' Εθνική Κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Άνοδος και παραμονή στην Α2 Εθνική (2002-2007)
Την αγωνιστική περίοδο 2002-03 ο σύλλογος των Εκπαιδευτηρίων Δούκα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στο επίπεδο της Β' Εθνικής, όπου και απέδειξε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά την καλή του αγωνιστική κατάσταση. Έχοντας να ανταγωνιστεί 13 αντιπάλους για την άνοδο, τελικά τερμάτισε στην 3η θέση της βαθμολογικής κατάταξης με αποτέλεσμα να λάβει ένα από τα εισιτήρια ανόδου στην Α2 Εθνική Κατηγορία. Στη διάρκεια της χρονιάς ο σύλλογος συγκέντρωσε 18 νίκες και 8 ήττες, ενώ βρέθηκε και σε πλεονεκτική θέση στην ισοβαθμία του με τον Κολοσσό Ρόδου. Την περίοδο αυτή έκανε επίσης το ντεμπούτο του στο Κύπελλο Ελλάδος, κερδίζοντας τον πρώτο του αγώνα, που δειξήχθη στην έδρα της Μ.Ε.Ν.Τ. με σκορ 71-80. Τελικά γνώρισε τον αποκλεισμό στη 2η Αγωνιστική της Β' Φάσης, κατόπιν εκτός έδρας ήττα από το Παλαιό Φάληρο με σκορ 87-77.
Την επόμενη χρονιά, 2003-04, ο Α.Σ.Ε.Δ. πραγματοποίησε την πρώτη του θητεία στην Α2 Εθνική, χωρίς να καταφέρει να διακριθεί. Ωστόσο η κατάληψη της 11ης θέσης σε σύνολο 14 συλλόγων αρκούσε για να τον συγκρατήσει στην Κατηγορία και για την επόμενη χρονιά. Το πέρας των αγωνιστικών του υποχρεώσεων τον βρήκε με 10 νίκες και 16 ήττες απολογισμό. Έχοντας ισοβαθμίσει με την Ξάνθη, τοποθετήθηκε υψηλότερα στην κατάταξη χάρις στα μεταξύ τους αποτελέσματα. Τις καλύτερες επιδόσεις στο σκοράρισμα για την ομάδα είχαν οι αθλητές: Σάββας Κυριακίδης (373 πόντοι σε 26 παιχνίδια, 14,35 κατά μ.ό.), Βασίλης Σίμτσακ (325 πόντοι σε 26 παιχνίδια, 12,5 κατά μ.ό.) και Φίλιππος Χόμπσον (306 πόντοι σε 26 παιχνίδια, 11,77 κατά μ.ό.). Την ίδια χρονιά ο σέντερ Γιώργος Παπουλίδης είχε τη δεύτερη καλύτερη επίδοση στα Κοψίματα στο Πρωτάθλημα (35 κοψίματα σε 26 παιχνίδια, 1,37 κατά μ.ό.). Στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος, ο Δούκας ηττήθηκε στην πρεμιέρα εκτός έδρας με σκορ 77-56 από την Προοδευτική Κορυδαλλού και αποκλείστηκε.
Την επόμενη περίοδο, 2004-05, στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής έλαβαν μέρος και πάλι 14 σύλλογοι από ολόκληρη την Ελλάδα. Συγκεντρώνοντας 13 νίκες και 13 ήττες, η ομάδα βρέθηκε στην 9η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Παρατηρήθηκε ισοβαθμία μεταξύ του Περιστερίου, του Αιγάλεω και του Δούκα, που κατετάγησαν με αυτή τη σειρά στις θέσεις 7 έως 9. Παρ' όλα αυτά, αυτή ήταν και η καλύτερη θέση που πέτυχαν τα Εκπαιδευτήρια την τετραετία αυτή στην Α2 Εθνική. Τη χρονιά αυτή συμμετείχαν, επίσης, στις τρεις πρώτες Αγωνιστικές της Α' Φάσης του Κυπέλλου Ελλάδος. Στην πρώτη πέτυχαν εκτός έδρας νίκη με σκορ 68-72 απέναντι στην Ολύμπια Λάρισας, ενώ στη δεύτερη ξεπέρασαν το εμπόδιο του Ηρακλείου με εντός έδρας νίκη με σκορ 70-67. Την επόμενη αγωνιστική ηττήθηκαν δύσκολα εκτός έδρας από τον Ηλυσιακό με σκορ 73-71 και έτσι η πορεία τους διακόπηκε.
Η αγωνιστική αυτή ανάταση δεν συνεχίστηκε την επόμενη περίοδο, 2005-06, οπότε και το επίπεδο του Πρωταθλήματος δυσκόλεψε με την προσθήκη δύο ακόμη ανταγωνιστών. Ο Α.Σ.Ε.Δ. συγκέντρωσε 11 νίκες και 19 ήττες σε μαραθώνιο 30 αγώνων, πέφτοντας στη 13η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης. Εντούτοις βρέθηκε μία θέση πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού, έχοντας δύο νίκες περισσότερες από το επόμενο Περιστέρι. Στον πίνακα των σκόρερς της χρονιάς αυτής πρώτευσε επιβλητικά ο Βασίλης Σίμτσακ (554 πόντοι σε 30 παιχνίδια, 18,47 κατά μ.ό.), ενώ ακολούθησε ο Σάκης Βεσκούκης (433 πόντοι σε 30 παιχνίδια, 14,43 κατά μ.ό.). Ο Σίμτσακ ήταν επίσης ο τρίτος καλύτερος σκόρερ στο σύνολο του Πρωταθλήματος και ο κορυφαίος ριμπάουντερ του Πρωταθλήματος (304 σε 30 παιχνίδια, 10,13 κατά μ.ό.). Σε ό,τι αφορά το θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος, η ομάδα του Αμαρουσίου είχε εξίσου καλή πορεία με την προηγούμενη περίοδο. Στην πρεμιέρα της Α' Φάσης κέρδισε εκτός έδρας τον Ερμή Λαγκαδά με σκορ 60-69, ενώ συνέχισε με εκτός έδρας νίκη και στη 2η Αγωνιστική, αυτή τη φορά απέναντι στον Ολυμπιακό Βόλου με σκορ 89-98. Αποκλείστηκε στην 3η Αγωνιστική όταν ηττήθηκε εκτός έδρας από το Κολλέγιο ICBS με σκορ 81-60.
Η ομάδα δεν είχε την ίδια τύχη την επόμενη χρονιά, 2006-07. Διεκδικώντας το Πρωτάθλημα απέναντι σε 15 αντιπάλους, είχε απολογισμό 13 νίκες και 17 ήττες. Παρατηρήθηκε τριπλή ισοβαθμία ανάμεσα στο Παλαιό Φάληρο, τον Ηλυσιακό και το Δούκα, με τον τελευταίο να τερματίζει χαμηλότερα από τους άλλους δύο, στη 14η θέση, και να παίρνει το δρόμο για τη Β' Εθνική. Κορυφαίος σκόρερ για την ομάδα την περίοδο αυτή αναδείχθηκε ο Ολλανδός Μπράιαν Ντεφάρες (396 πόντοι σε 30 παιχνίδια, 13,2 κατά μ.ό.), με το Βασίλη Εμμανουηλίδη να ακολουθεί (388 πόντοι σε 30 παιχνίδια, 12,9 κατά μ.ό.). Κακή ήταν και η πορεία της ομάδας στο Κύπελλο, στα πλαίσια του οποίου περιορίστηκε σε ένα μόλις παιχνίδι, στο οποίο και ηττήθηκε δύσκολα εντός έδρας με σκορ 74-76 από τα Τρίκαλα 2000.
Μακρόχρονη παραμονή στη Β' Εθνική (2007-2014)
Μετά τον υποβιβασμό του, ο Α.Σ.Ε.Δ. πραγματοποίησε μια μακροχρόνια παραμονή στη Β' Εθνική στη διάρκεια της οποίας κατατασσόταν σταθερά στο δεύτερο μισό του βαθμολογικού πίνακα. Στο τελευταίο κομμάτι του διαστήματος αυτού η πορεία της ομάδας ήταν πτωτική.
Την αγωνιστική περίοδο 2007-08 τα Εκπαιδευτήρια σημείωσαν χαμηλή απόδοση, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές τους υποχρεώσεις στη 12η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Καθώς μόνο οι 4 τελευταίες σε σύνολο 16 ομάδων υποβιβάστηκαν, ο Α.Σ.Ε.Δ. ανανέωσε την παρουσία του στη Β' Εθνική για την επόμενη χρονιά. Ο απολογισμός της χρονιάς ήταν 12 νίκες και 18 ήττες, ενώ τοποθετήθηκε και χαμηλότερα από τη Γουμένισσα που είχε τα ίδια αγωνιστικά αποτελέσματα. Σε ό,τι αφορά το θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος, ο σύλλογος του Αμαρουσίου αγωνίστηκε στις δύο πρώτες αγωνιστικές της Α' Φάσης: στην πρώτη κέρδισε οριακά εντός έδρας τη Μ.Ε.Ν.Τ. με σκορ 68-67, ενώ στη δεύτερη ηττήθηκε εντός έδρας σε ένα πλούσιο σε πόντους ματς με σκορ 97-101 από την Ξάνθη (χρειάστηκαν δύο παρατάσεις).
Την επόμενη χρονιά, 2008-09, το οργανωτικό πλαίσιο της κατηγορίας παρέμεινε ίδιο. Ο απολογισμός της περιόδου ήταν 14 νίκες και 16 ήττες, που οδήγησαν την ομάδα στην κατάληψη της 10ης θέσης. Ισοβάθμισε δε με τον Πιερικό Αρχέλαο, απέναντι στον οποίο είχε πλεονέκτημα βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων. Η πορεία της ομάδας στο Κύπελλο ήταν σύντομη, καθώς γνώρισε την ήττα στην πρεμιέρα εντός έδρας με σκορ 61-97. Το μοιραίο χτύπημα επέφερε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά η Ξάνθη.
Τη χρονιά 2009-10, οπότε και το Πρωτάθλημα διεκδίκησαν ξανά 16 σύλλογοι, ο Δούκας συγκέντρωσε εκ νέου 14 νίκες και 16 ήττες. Στη βαθμολογία τερμάτισε στην 9η θέση, ενώ αποδείχθηκε ο χαμένος ισοβαθμίας με τον Αίαντα Ευόσμου. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο, η απόσυρση της Α.Ε.Λ. λόγω συγχώνευσης με άλλη ομάδα επέτρεψε στον Α.Σ.Ε.Δ. να περάσει άνευ αγώνος στη 2η Αγωνιστική της Α' Φάσης. Εκεί ηττήθηκε εντός έδρας από τον Αμύντα Υμηττού, με τον αγώνα να οδηγείται στην παράταση (73-73 κ.α., 81-87 παρ.).
Την αγωνιστική περίοδο 2010-11, με προπονητές τους Γιάννη Γιαννόπουλο και Στάθη Κούκη, η ομάδα των Εκπαιδευτηρίων Δούκα δήλωσε και πάλι συμμετοχή στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής, όπου 16 σύλλογοι διεκδίκησαν τον τίτλο του Πρωταθλητή (την άνοδο και τον υποβιβασμό γνώρισαν από τέσσερις ομάδες). Στο πλαίσιο αυτό τα Εκπαιδευτήρια συγκέντρωσαν 13 νίκες και 17 ήττες και ολοκλήρωσαν τη χρονιά ισοβαθμώντας με τον Αίολο Τρικάλων και το Διαγόρα Ρόδου. Βάσει των επόμενων κριτηρίων κατάταξης τοποθετήθηκαν στη 10η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα, ανάμεσα στους άλλους δύο. Τη χρονιά αυτή, τους περισσότερους πόντους σημείωσε ο Κίμων Λεχούδης (359 στον αριθμό), ο οποίος κατετάγη 14ος παραγωγικότερος σκόρερ στο σύνολο όλων των ομάδων. Η πορεία του Α.Σ.Ε.Δ. στο θεσμό του Κυπέλλου υπήρξε σύντομη, εφόσον δεν κατάφερε να ξεπεράσει την 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης: εκεί γνώρισε εντός έδρας την ήττα με σκορ 53-69 από τη Νέα Κηφισιά.
Την επόμενη χρονιά, 2011-12, με το Γιαννόπουλο σταθερά στη θέση του πρώτου προπονητή, οι «κυανόλευκοι» αγωνίστηκαν ξανά στη Β' Εθνική, σε μοναδικό Όμιλο των 16 ομάδων. Σε επανάληψη της προηγούμενης περιόδου, ο Α.Σ.Ε.Δ. συγκέντρωσε και πάλι 13 νίκες και 17 ήττες μέχρι τα τέλη Μαΐου, ισοβαθμώντας βαθμολογικά με το Στρατώνι. Στην τελική κατάταξη τοποθετήθηκε χαμηλότερα από αυτό και ειδικότερα στην 11η θέση. Την ίδια χρονιά η ομάδα συμμετείχε και σε δύο αγώνες για το Κύπελλο Ελλάδος. Την 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης την πέρασε άνευ αγώνος, καθώς η Αναγέννηση Φλόγας παραιτήθηκε από το μεταξύ τους παιχνίδι. Στη 2η Αγωνιστική νίκησε τη Χαλκηδόνα εντός έδρας με σκορ 79-59, περνώντας με άνεση στη Β' Φάση. Εκεί ηττήθηκε εντός έδρας με μεγάλη διαφορά, 47-79, από το Ρέθυμνο και κατά συνέπεια αποκλείστηκε.
Τη χρονιά 2012-13 η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης προχώρησε σε αλλαγές στον τρόπο διεξαγωγής των διοργανώσεών της. Για τη Β' Εθνική αποφασίστηκε ότι θα διεξαγόταν πλέον σε δύο Ομίλους, με τις ομάδες να μοιράζονται σε αυτούς βάσει γεωγραφικών κριτηρίων για οικονομικούς λόγους. Επιπλέον οι ομάδες της κατηγορίας δεν θα συμμετείχαν πλέον στο Κύπελλο, καθώς τα προηγούμενα χρόνια παρατηρήθηκαν υπερβολικά πολλές εθελοντικές αποχωρήσεις από το θεσμό. Ο Δούκας εντάχθηκε στον Όμιλο Νότου του Πρωταθλήματος, τον οποίο συνέθεσαν 13 σύλλογοι. Μετά την ολοκλήρωση των αγωνιστικών του υποχρεώσεων την άνοιξη είχε συλλέξει 10 νίκες και 14 ήττες. Κατετάγη στην 8η θέση, εξασφαλίζοντας την παραμονή του στην ίδια κατηγορία. Κορυφαίος σκόρερ της χρονιάς αυτής για την ομάδα αναδείχθηκε ο Σωτήρης Μπουρδάνος, ο οποίος στη διάρκειά της «έσπασε το φράγμα» των 1.000 πόντων στα γήπεδα της Β' Εθνικής. Επίσης αποτέλεσε και το δεύτερο παραγωγικότερο σκόρερ στο σύνολο της Β' Εθνικής με 496 πόντους (20,6 κατά μ.ό.) Στην ψηφοφορία των προπονητών της κατηγορίας που διοργανώνει ετησίως ο ιστότοπος InfoBasket.gr, ο διεθνής φόργουορντ των Εκπαιδευτηρίων, Στάθης Παπαδιονυσίου, αναδείχθηκε ο καλύτερος παίκτης κάτω των 22 ετών του Πρωταθλήματος, ενώ ήταν και ο πρώτος σκόρερ του Ομίλου στην ίδια ηλικιακή ομάδα.
Την επόμενη περίοδο, 2013-14, ο Α.Σ.Ε.Δ. διαγωνίστηκε εκ νέου στον Όμιλο Νότου της Β' Εθνικής, τον οποίο συνέθεσαν 14 αυτή τη φορά ομάδες. Σε σύνολο 26 αγωνιστικών, συγκέντρωσε 11 νίκες, φλερτάροντας έντονα με τον υποβιβασμό. Εν τέλει απέφυγε την έκβαση αυτή ως τυχερός ισοβαθμίας με την Ένωση Ιλίου, που μειονεκτούσε στα μεταξύ τους αποτελέσματα, και κατετάγη στη 10η θέση.
Απορρόφηση του Αετού και επιστροφή στην Α2 Εθνική (2014-σήμερα)
Την αγωνιστική περίοδο 2014-15 η ομάδα των Εκπαιδευτηρίων Δούκα βρέθηκε σε αγωνιστική παρακμή, κάτι που καταδεικνύουν οι χαμηλές τις επιδόσεις στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής: έχοντας συλλέξει μόλις 6 νίκες σε 26 αγώνες τερμάτισε εντός της ζώνης του υποβιβασμού. Ειδικότερα βρέθηκε στη 12η θέση στο σύνολο των 14 ομάδων του Ομίλου Νότου, με την πτώση της ομάδας στη Γ' Εθνική να οριστικοποιείται τρεις αγωνιστικές πριν τη λήξη της διοργάνωσης. Τον Ιούνιο του 2015 ο Γιάννης Γιαννόπουλος, μετά από πολυετή προσφορά στο τμήμα, υπέβαλε την παραίτησή του από το πόστο του προπονητή. Ως αιτίες της αποτυχημένης πορείας της ομάδας στο Πρωτάθλημα προβλήθηκαν ο χαμηλός της προϋπολογισμός και οι πολλοί τραυματισμοί που την αποδυνάμωσαν την περίοδο των Χριστουγέννων.
Ωστόσο, τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ διαφορετικά για την ομάδα, καθώς στα τέλη Ιουνίου έλαβε χώρα συνένωση αυτής με άλλη που αγωνιζόταν στην Α2 Εθνική, με αποτέλεσμα ο Δούκας να βρεθεί απρόσμενα δύο κατηγορίες υψηλότερα. Συγκεκριμένα στις αρχές του καλοκαιριού του 2015, ο πρόεδρος του Αετού Αθηνών, Κώστας Παπαχριστόπουλος, εξέφρασε την επιθυμία, όχι απλώς να πουλήσει το δικαίωμα συμμετοχής της ομάδας του στην Α2 Εθνική, αλλά να την αφήσει να απορροφηθεί ολοκληρωτικά από άλλο σύλλογο (μαζί με τις οικονομικές της οφειλές). Η είσοδος οικονομικού συμπαίκτη, εκτός Εκπαιδευτηρίων, στα διοικητικά του Δούκα επέτρεψε την ομάδα να αξιοποιήσει την ευκαιρία αυτή, με την επισημοποίηση της συμμετοχής των «μπλε» στη δεύτερη τη τάξει κατηγορία να λαμβάνει χώρα στα μέσα Ιουλίου του 2015.
Νέος προπονητής της ομάδας εν μέσω των γεγονότων αυτών ανέλαβε ο Μάριος Γούναρης. Η εκκίνηση της ομάδας, όμως, στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής για τη χρονιά 2015-16 δεν ικανοποίησε τους ιθύνοντες του συλλόγου, με αποτέλεσμα το συμβόλαιο των δύο πλευρών να λυθεί κοινή συναινέσει στα μέσα Νοεμβρίου. Την καθοδήγηση των παικτών ανέλαβε λίγες μέρες αργότερα ο Σάββας Συμεωνίδης. Το Πρωτάθλημα της χρονιάς αυτής ήταν αυξημένης δυσκολίας, καθώς συμμετείχαν 15 σύλλογοι, ενώ προβλεπόταν για πρώτη φορά διαδικασία Play-offs και Play-outs. Στο πλαίσιο αυτό η ομάδα τερμάτισε στην 7η θέση της τελικής κατάταξης, με αποτέλεσμα να ανανεώσει την παρουσία της στην ίδια κατηγορία το επόμενο φθινόπωρο στο σημείο αυτό, χωρίς επιπλέον αγώνες. Ο αγωνιστικός απολογισμός της ήταν 15 νίκες και 13 ήττες. Κορυφαίοι σκόρερ αναδείχθηκαν ο Σέρβος Στέφαν Τζόρτζεβιτς με 364 πόντους σε 23 αγώνες, 15,83 κατά μ.ό. και ο Έλληνας Αλέξης Κυρίτσης με 337 πόντους σε 17 αγώνες, 19,82 κατά μ.ό.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
μικρογραφία|380px|Στιγμιότυπο από την αναμέτρηση των Εκπαιδευτηρίων με το [[Γ.Σ. Λαυρίου για το Κύπελλο Ελλάδος το Σεπτέμβριο του 2016.]] Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2016-17, ο Α.Σ.Ε. Δούκα διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης.
Σε ό,τι αφορά το θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος, η ομάδα του Αμαρουσίου πέρασε επιτυχώς την πρώτη φάση επικρατώντας εκτός έδρας επί του Εθνικού Πειραιώς με σκορ 71-82. Για τη Β' Φάση ο σύλλογος έδωσε δύο παιχνίδια, κερδίζοντας στο πρώτο το Λαύριο με οριακό σκορ 74-73, αλλά γνωρίζοντας τον αποκλεισμό στο δεύτερο από τον Προμηθέα Πατρών με σκορ 66-89.
Έδρα του συλλόγου είναι το Αθλητικό Κέντρο «Δαΐς», το κλειστό γυμναστήριο του οποίου έχει χωρητικότητα 450 θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Κωνσταντίνος Δούκας και γενικός αρχηγός του τμήματος καλαθοσφαίρισης ο Γιάννης Ζερβός. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από το Δεκέμβριο του 2016 ο Γιάννης Τζήμας με συνεργάτες τους Λευτέρη Καλογήρου και Κώστα Αγγέλου. Το ρόστερ των Εκπαιδευτηρίων Δούκα για την περίοδο 2016-17 συνθέτουν οι παρακάτω αθλητές:
Τμήματα υποδομής
Ο σύλλογος διαθέτει τμήματα υποδομής για άρρενες αθλητές σχολικής ηλικίας, τα οποία λαμβάνουν μέρος στα Πρωταθλήματα που διοργανώνει η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αττικής.
Το τμήμα Παίδων πρωταγωνιστεί τα τελευταία χρόνια. Από το 2010 και μετά έχει κατακτήσει τέσσερα Πρωταθλήματα Ε.Σ.Κ. Αττικής (2011·2013·2014·2015), ενώ συμμετείχε στον Τελικό το 2016.
Και τις τέσσερις χρονιές που κατέκτησε το τοπικό Πρωτάθλημα, ο Α.Σ.Ε.Δ. διαγωνίστηκε στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων, κατακτώντας τρεις φορές τη 2η θέση (2011·2013·2015) και μία φορά την 5η θέση (2014).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1979 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1990
Θόρβαλντ Έρικσον
thumb|Η πιθανή πορεία που ακολούθησε ο αδελφός του [[Λέιφ Έρικσον|Λέιφ και κατα μικρή απόκλιση και ο ίδιος]] Ο Θόρβαλντ Έρικσον (ισλανδικά: Þorvaldr Eiríksson) (975-1006) ήταν, σύμφωνα με την σάγκα των Γροιλανδών, θαλασσοπόρος και εξερευνητής που πρώτος είχε επαφή με τους ιθαγενείς της Αμερικανικής ηπείρου.
Ο Θόρβαλντ ήταν αδελφός του Λέιφ Έρικσον και συνέχισε την εξερεύνηση που άρχισε αυτός. Ακολουθώντας την ίδια πορεία με τον Λέιφ πραγματοποίησε αναγνωρίσεις στα νέα εδάφη. Σε κάποιες από αυτές είχε επαφή με ιθαγενείς τους οποίους ονόμασε Σκρέλινγκ (Skraeling) (Εξαθλιωμένοι). Σε κάποια ένοπλη σύγκρουση με τους ιθαγενείς ο Θόρβαλντ σκοτώθηκε και οι άντρες του τον έθαψαν εκεί.
Ερικσον Θορβαλντ Ερικσον Θορβαλντ Ερικσον Θορβαλντ Ερικσον Θορβαλντ
Μεμπεβερίνη
Η μεμπεβερίνη είναι δραστική χημική ένωση που αποτελεί ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για την ανακούφιση ορισμένων από τα συμπτώματα του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου. Λειτουργεί χαλαρώνοντας τους μύες μέσα και γύρω από το έντερο. Ωστόσο χρησιμοποιείται πέρα από την ανακούφιση ορισμένων από τα συμπτώματα του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου (IBS) και για την αντιμετώπιση σχετικών καταστάσεων, λ.χ. πόνο στο στομάχι και κράμπες, επίμονη διάρροια και μετεωρισμό.
Τα δεδομένα από ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές δεν έχουν βρει διαφορά από το εικονικό φάρμακο ή στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα στην παγκόσμια βελτίωση του IBS. Δεν έχει δοκιμαστεί σε έγκυες γυναίκες επομένως οι έγκυες γυναίκες δεν πρέπει να το λαμβάνουν. Μεταφέρεται σε χαμηλά επίπεδα στο μητρικό γάλα, ενώ δεν έχουν αναφερθεί ανεπιθύμητες ενέργειες σε βρέφη, οι γυναίκες που θηλάζουν δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.
Ανεπιθύμητες ενέργειες από τη λήψη του περιλαμβάνουν αντιδράσεις υπερευαισθησίας και αλλεργικές αντιδράσεις, διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος, δερματικές διαταραχές όπως κνίδωση, οίδημα και εκτεταμένα εξανθήματα. Είναι φάρμακο αντιχολινεργικό αλλά ο μηχανισμός δράσης του δεν είναι γνωστός. Φαίνεται να δρα απευθείας στους λείους μύες της γαστρεντερικής οδού και μπορεί να έχει αναισθητικό αποτέλεσμα, μπορεί να επηρεάσει τα κανάλια ασβεστίου και μπορεί να επηρεάσει τους μουσκαρινικούς υποδοχείς. Μεταβολίζεται κυρίως από εστεράσες και σχεδόν πλήρως. Οι μεταβολίτες απεκκρίνονται στα ούρα.
Η μεμπεβερίνη υπάρχει σε δύο εναντιομερείς μορφές. Το εμπορικά διαθέσιμο προϊόν είναι ένα ρακεμικό μείγμα αυτών. Μια μελέτη σε αρουραίους δείχνει ότι και τα δύο έχουν διαφορετικά φαρμακοκινητικά προφίλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμίνες
Τεχνητή Λίμνη Ταμασού
Η Τεχνητή Λίμνη Ταμασού είναι τεχνητή λίμνη στην Επαρχία Λευκωσίας στην Κύπρο. Βρίσκεται στα διοικητικά όρια των κοινοτήτων Καμπιά και Πέρα.
Ιστορικό και πληροφορίες
Για τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης κατασκευάστηκε χωμάτινο και λιθόρριπτο φράγμα, η κατασκευή του οποίου ολοκληρώθηκε το 2002. Τον ίδιο μήνα λειτούργησε και η τεχνητή λίμνη (ταμιευτήρας).
Η Τεχνητή Λίμνη Ταμασού έχει χωρητικότητα 2,8 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού. Το νερό που συγκεντρώνεται στη λίμνη προέρχεται από τον ποταμό Πεδιαίο. Η Τεχνητή Λίμνη Ταμασού κατασκευάστηκε για τον εμπλουτισμό του υπόγειου υδροφορέα της περιοχής. Επιπλέον, κατασκευάστηκε για να περιοριστεί η ραγδαία κάθοδος του ποταμού προς τη Λευκωσία.
Η Τεχνητή Λίμνη Ταμασού υπερχείλισε τέσσερις φορές από την ημέρα κατασκευής της έως σήμερα:
Η Τεχνητή Λίμνη Ταμασού εμπλουτίζεται με διάφορα είδη ψαριών και επιτρέπεται το ερασιτεχνικό ψάρεμα. Στην Τεχνητή Λίμνη Ταμασού υπάρχουν τα εξής είδη ψαριών: λαβράκι, κουνουπιέρης, ηλιόψαρο, κυπρίνος, κοκκινοφτέρα, χρυσόψαρο, αστακός, γατόψαρο και τιλάπια.
Κάλγκαρι
right|250px|thumb|Κάλγκαρι: Το κέντρο της πόλης και το κλειστό γήπεδο χόκεϊ Πενγκρόουθ Σάντλντομ (Pengrowth Saddledome) Το Κάλγκαρι ή Κάλγκαρυ (αγγλικά: Calgary, Alberta), είναι η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της καναδικής επαρχίας της Αλμπέρτας. Η πόλη βρίσκεται στα νότια της επαρχίας σε απόσταση περίπου 80 χλμ. ανατολικά από τα Βραχώδη Όρη.
Ο πληθυσμός του Κάλγκαρι, ανέρχεται σε 1,361,852 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2020 ), ενώ ο πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής του Κάλγκαρι, αγγίζει τους 1,654,503 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021 ).
Το Κάλγκαρι αποτελεί το νότιο άκρο μίας πολύ πυκνοκατοικημένης περιοχής που εκτείνεται για 300 χλμ. περίπου βόρεια μέχρι το Έντμοντον. Το Κάλγκαρι είναι η τρίτη σε πληθυσμό πόλη του Καναδά και ο πληθυσμός του αυξάνεται με εντυπωσιακό ρυθμό λόγω της οικονομικής ανάπτυξης που έχει φέρει η άντληση πετρελαίου στην Αλμπέρτα.
Το Κάλγκαρι φιλοξένησε τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 1988.
Ιστορία
thumb|right|225px|Το Κάλγκαρι το 1885 right|thumb|225px|Το παλιό Δημαρχείο του Κάλγκαρι (αριστερά), κτίσμα του 1911, δίπλα στο υπερσύγχρονο νέο Δημαρχείο της πόλης (δεξιά)
Πριν από την άφιξη των ευρωπαίων εποίκων, η περιοχή του Κάλγκαρι κατοικούνταν για χιλιάδες χρόνια από αυτόχθονες Ινδιάνους της φυλής των Μαυροπόδαρων (Μπλάκφουτ).
Το 1875, η τότε Βορειοδυτική Έφιππη Αστυνομία (αγγλ., North West Mounted Police), η προκάτοχος της σημερινής ομοσπονδιακής αστυνομίας του Καναδά, έστησε στην περιοχή το Οχυρό Μπρισμπουά (αγγλ., Fort Brisebois), προκεμένου να ελέγξει τις λαθραίες εισαγωγές ουίσκι από τις ΒΔ Ηνωμένες Πολιτείες. Έναν χρόνο αργότερα, ένας σκώτος αξιωματικός της Έφιππης Αστυνομίας μετονόμασε το οχυρό σε Οχυρό Κάλγκαρι προς τιμή μιας ομώνυμης τοποθεσίας στις δυτικές ακτές της Σκωτίας.
Το 1883, το σιδηροδρομικό δίκτυο του Καναδά έφτασε μέχρι το Κάλγκαρι και η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται με γοργό ρυθμό. Έτσι, το 1884, η πόλη, ο πληθυσμός της οποίας ανερχόταν τότε 4.000 κατοίκους, ανακηρύχθηκε ανεξάρτητος δήμος. Δύο χρόνια κατόπιν, ένα μεγάλο μέρος της πόλης καταστράφηκε από πυρκαγιά. Μετά την πυρκαγιά, οι κάτοικοι του Κάλγκαρι εγκατέλειψαν τις ξύλινες οικοδομές και άρχισαν να χτίζουν με χαρακτηριστικές κίτρινες πέτρες από ψαμμίτη που έφερναν από κοντινά λατομεία. Ωστόσο, μέχρι το 1913, όλα τα κοντινά αποθέματα ψαμμίτη είχαν εξαντληθεί και έτσι σταμάτησε το χτίσιμο με κίτρινες πέτρες.
Η σύγχρονη πόλη
Η μεγάλη οικονομική άνθηση έφερε νέους κατοίκους στην πόλη, κυρίως Καναδούς από τις κεντρικές και ανατολικές επαρχίες της χώρας. Έτσι, από το 1996 έως το 2001, ο πληθυσμός του Κάλγκαρι αυξήθηκε κατά 15,8%. Η μεγάλη αύξηση του πληθυσμού έχει προκαλέσει την επέκταση των προαστίων της πόλης, την δημιουργία κυκλοφοριακών προβλημάτων στους δρόμους, την έλλειψη φθηνής κατοικίας και την αύξηση του ποσοστού των αστέγων.
Γεωγραφία
right|225px|thumb|Τα περίχωρα του Κάλγκαρι που συνεχώς επεκτείνονται Το Κάλγκαρι είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1050 μ. στο οροπέδιο που μεσολαβεί ανάμεσα στα Βραχώδη όρη και τις κεντρικές καναδικές πεδιάδες. Η πόλη εκτείνεται σε 825,56 τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλ. η έκταση του Κάλγκαρι είναι μεγαλύτερη από την έκταση του Τορόντο ή της Νέας Υόρκης.
Δύο ποταμοί διασχίζουν το Κάλγκαρι: Ο ποταμός Μπόου (αγγλ., Bow River), που ρέει από τα δυτικά προς τα νότια και ο ποταμός Έλμποου (αγγλ., Elbow River), που ρέει από τα νότια και συναντά τον ποταμό Μπόου στο κέντρο της πόλης. Γύρω από αυτούς τους ποταμούς έχει δημιουργθεί το Επαρχιακό Πάρκο Φις Κρηκ (αγγλ., Fish Creek Provincial Park).
Κλίμα
right|225px|thumb|Το βόρειο σέλας επάνω από το Κάλγκαρι Το Κάλγκαρι έχει ηπειρωτικό κλίμα μεγάλων υψομέτρων, με μεγάλους χειμώμες και σύντομα ξηρά καλοκαίρια. Το κλίμα επηρεάζεται σημαντικά από το υψόμετρο της πόλης και την γειτνίασή της με τα Βραχώδη Όρη. Κατά την περίοδο του χειμώνα άνεμοι Τσινούκ (αγγλ., Chinook wind) φέρνουν θερμό αέρα από τον Ειρηνικό και προκαλούν παροδική αύξηση της θερμοκρασίας, που μπορεί να φτάσει μέχρι και τους 15 °C. Πάντως, η μέση ημερήσια θερμοκρασία τον Ιανουάριο είναι −9 °C και τον Ιούλιο 16 °C.
Παρά τους βαρείς χειμώνες το Κάλγκαρι είναι μία από τις πιο ηλιόλουστες πόλεις του Καναδά και το καλοκαίρι είναι ξηρό χωρίς τα προβλήματα της υγρασίας που αντιμετωπίζουν άλλες πόλεις της χώρας, όπως το Μόντρεαλ και το Τορόντο.
Αξιοθέατα
right|225px|thumb|Σκηνή από το ροντέο του Κάλγκαρι (Calgary Stampede) 225px|thumb|Οι Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις του Κάλγκαρι right|thumb|225px|Οι εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου του Κάλγκαρι Το κέντρο του Κάλγκαρι είναι πλούσιο σε εστιατόρια, πολιτιστικούς χώρους, δημόσιες αγορές και άλλα αξιοθέατα. Τα παιδιά μπορούν να χαρούν μια επίσκεψη στον Ζωολογικό Κήπο της πόλης (Calgary Zoo), ενώ οι μεγάλοι μπορούν να θαυμάσουν τα εκθέματα στο Μουσείο Γκλενμπόου (Glenbow Museum) ή στην Πινακοθήκη του Κάλγκαρι (Art Gallery of Calgary ή AGC).
Οι αίθουσες EPCOR Centre for the Performing Arts και Devonian Gardens συχνά φιλοξενούν θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες κ.λ.π. Θεατρικές, χορευτικές και μουσικές παραστάσεις επίσης φιλοξενούνται στο μεγάλο συναυλιακό κέντρο Southern Alberta Jubilee Auditorium ή Jube, κτίσμα του 1957 με 2.700 θέσεις.
Στα δυτικά της πόλης βρίσκεται το Ιστορικό Χωριό (αγγλ., Heritage Park Historical Village), ένα δημόσιο θεματικό πάρκο που δείχνει πώς ήταν η ζωή στην Αλμπέρτα πριν από το 1914. Επίσης, κάθε Ιούλιο, στην πόλη πραγματοποιείται το ροντέο Calgary Stampede. Το ροντέο αυτό, που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1913, διαρκεί 10 ημέρες και το επισκέπτονται εκατοντάδες χιλιάδες θεατές.
Στα άλλα αξιοθέατα του Κάλγκαρι συμπεριλαμβάνονται:
Δημογραφικά στοιχεία
Οι κάτοικοι του Κάλγκαρι είναι στην πλειονότητά τους απόγονοι ευρωπαίων εποίκων και μεταναστών. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2001, οι πιο πολλοί κάτοικοι του Κάλγκαρι είναι βρετανικής (41%), γερμανικής (18%), ιρλανδικής (15%), ουκρανικής (14%) και γαλλικής (12%) καταγωγής.
Η απογραφή του 2001, έδειξε ότι στο Κάλγκαρι κατοικούν και 4090 άτομα ελληνικής καταγωγής, εκ των οποίων μόνον τα 1375 έχουν τα ελληνικά για μητρική γλώσσα.
Οι αυτόχθονες αποτελούν μόνον το 2,3% του πληθυσμού του Κάλγκαρι (19.800 άτομα, σύμφωνα με την απογραφή του 2001).
Συγκοινωνίες
Το Κάλγκαρι συνδέεται με τον υπόλοιπο Καναδά οδικώς και αεροπορικώς. Από το Διεθνές Αεροδρόμιο του Κάλγκαρι (Calgary International Airport (YYC)) πραγματοποιούνται πτήσεις προς τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και την Λατινική Αμερική.
Μέσα στην πόλη, τα κύρια μέσα συγκοινωνίας είναι τα αστικά λεωφορεία και τα ελαφρά ηλεκτρικά τρένα του δικτύου C-Train.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Καναδά Κατηγορία:Πόλεις της Αλμπέρτας Κατηγορία:Διοργανώτριες πόλεις Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων
Αστική σιδηροδρομική διέλευση στην Κίνα
Το σύστημα αστικής σιδηροδρομικής διέλευσης στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα αστικών και προαστιακών ηλεκτρικών συστημάτων μαζικής διέλευσης επιβατικών σιδηροδρόμων, συμπεριλαμβανομένων των μετρό, ελαφρών σιδηροδρόμων, τραμ και μαγνητικών τρένων. Ορισμένες ταξινομήσεις περιλαμβάνουν επίσης λεωφορεία ταχείας μεταφοράς (χωρίς ράγες). Μέχρι το τέλος του 2016, υπήρχαν 30 συστήματα μετρό στην ηπειρωτική Κίνα με συνολικό συνολικό μήκος 3.586 χιλιόμετρα. Σήμερα η Κίνα μπορεί να υπερηφανεύεται για τομεγαλύτερο, δεύτερο και τρίτο μεγαλύτερο σύστημα μετρό στον κόσμο. Οκτώ από τα 15 μεγαλύτερα στον κόσμο συστήματα μετρό βρίσκονται στην Κίνα. Αν και το μετρό της Σανγκάης άρχισε να λειτουργεί μόνο το 1993, είναι πλέον το μεγαλύτερο σύστημα μετρό στον κόσμο. Τα μισά από τα δέκα πιο πολυσύχναστα συστήματα μετρό στον κόσμο βρίσκονται στην Κίνα. Από τον Ιανουάριο του 2016, 39 πόλεις έχουν εγκρίνει συστήματα μετρό σύμφωνα με την Εθνική Επιτροπή Ανάπτυξης και Μεταρρυθμίσεων. Η Κίνα σκοπεύει να δαπανήσει 4,7 τρισεκατομμύρια γιουάν (περίπου 588 δισεκατομμύρια ευρώ) σε υποδομές μεταφορών τα τρία χρόνια μετά το 2016. Στις αρχές του 2017, η Κίνα είχε 5.635,5 χιλιόμετρα σιδηροδρομικών γραμμών υπό κατασκευή. Μέχρι το τέλος του 2018, η ηπειρωτική Κίνα είχε ανοίξει 35 συστήματα μετρό με 185 γραμμές. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%C3%96PNV-Systeme_in_China.png|εναλλ.=|μικρογραφία|500x500εσ|Χάρτης πόλεων στην ηπειρωτική Κίνα, τα [[Ειδικές διοικητικές περιοχές της Κίνας|SAR και την Ταϊβάν με συστήματα ταχείας διέλευσης, σιδηροδρομικών μεταφορών και σιδηροδρόμων . ]]
Ιστορία
Πολλές κινεζικές πόλεις είχαν αστικές ηλεκτρικές γραμμές στις αρχές του 20ού αιώνα, οι οποίες διαλύθηκαν στις δεκαετίες 1950-1970. Η Ναντζίνγκ είχε αστικό σιδηρόδρομο από το 1907 έως το 1958. Το πρώτο μετρό στην Κίνα χτίστηκε στο Πεκίνο το 1969. Το μετρό Tianjin ακολούθησε το 1984. Το Χονγκ Κονγκ, που ήταν ακόμη υπό βρετανική αποικιακή κυριαρχία, ολοκλήρωσε το πρώτο τμήμα του μετρό το 1979. Σήμερα, η MTR Corporation του Χονγκ Κονγκ έχει επενδυτικά, συμβουλευτικά και διαχειριστικά μερίδια στα συστήματα ταχείας διέλευσης πολλών Κινεζικών πόλεων της ηπειρωτικής.
Κάρλος Σαντάνα
Ο Κάρλος Σαντάνα (αγγλικά:Carlos Santana, 20 Ιουλίου 1947) είναι Μεξικανός-Αμερικανός μουσικός ο οποίος έγινε διάσημος στα τέλη της δεκαετίας του 1960 με το συγκρότημα του,τους Santana το οποίο πρωτοτύπησε με μια μείξη ροκ και λατινοαμερικάνικης μουσικής. Ο ήχος του συγκροτήματος περιλάμβανε τους μελωδικούς,με βάση το μπλουζ ήχους της κιθάρας του μαζί με λατινοαμερικάνικους και αφρικανικούς ρυθμούς που περιείχαν κρουστά όργανα όπως timbales και congas τα οποία δεν ακούγονταν ως τότε στη ροκ μουσική. Ο Σαντάνα συνέχισε να χρησιμοποιεί αυτούς τους ήχους και τις επόμενες δεκαετίες. Υπήρξε μια αναζωπύρωση της διασημότητας του στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Το 2003,το περιοδικό Rolling Stone κατέταξε τον Κάρλος Σαντάνα στο #20 της λίστας με τους 100 μεγαλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών. Έχει κερδίσει 10 βραβεία Grammy και 3 βραβεία Latin Grammy.
Βιογραφία
thumb|right|250px|Ο Σαντάνα στη Βαρκελώνη το 1984.
Πρώτα χρόνια
Ο Κάρλος Σαντάνα γεννήθηκε στο Autlán de Navarro του Μεξικού. Έμαθε να παίζει βιολί στην ηλικία των 5 ετών και κιθάρα στα 8. Ο μικρότερος αδερφός του, ο Jorge Santana έγινε επίσης επαγγελματίας κιθαρίστας. Σε μικρή ηλικία,ο Κάρλος επηρεάστηκε από τον Ρίτσι Βάλενς σε μια εποχή που υπήρχαν ελάχιστοι Λατινοαμερικάνοι στην ροκ και ποπ μουσική. Η οικογένεια μετακόμισε από το Autlan στην Τιχουάνα,την πόλη του Μεξικού που συνορεύει με την Καλιφόρνια και με το Σαν Φρανσίσκο. Ο Κάρλος έμεινε στην Τιχουάνα αλλά αργότερα πήγε στην οικογένεια του στο Σαν Φρανσίσκο, αποφοίτησε από το σχολείο James Lick και το 1965 από το Γυμνάσιο Mission. Έγινε δεκτός στο πανεπιστήμιο του Northridge της Καλιφόρνια και στο πανεπιστήμιο του Humboldt, αλλά απέρριψε και τις 2 προτάσεις.
Πρώτα μουσικά βήματα
Είχε την ευκαιρία να δει τα είδωλα του (κυρίως τον B. B. King) να παίζουν ζωντανά στο Σαν Φρανσίσκο. Γνώρισε επίσης και άλλα μουσικά είδη όπως η Τζαζ και η Φολκ και έζησε τη γέννηση του κινήματος των Χίπις το οποίο ξεκίνησε από το Σαν Φρανσίσκο τη δεκαετία του 1960. Αφού πέρασε μερικά χρόνια δουλεύοντας στην κουζίνα ενός εστιατορίου και παίζοντας μουσική στο δρόμο, ο Σαντάνα αποφάσισε να ακολουθήσει την καριέρα του μουσικού. Το 1966 απέκτησε φήμη εξαιτίας μιας σειράς τυχαίων γεγονότων τα οποία συνέβησαν όλα την ίδια μέρα. Ο Σαντάνα ήταν συχνός επισκέπτης του Fillmore West. Κατά τη διάρκεια μιας κυριακάτικης παράστασης,θα έπαιζε εκεί ο Paul Butterfield αλλά δε μπόρεσε επειδή ήταν μεθυσμένος. Ο Bill Graham συνέταξε επιτόπου μια μπάντα με άτομα που ήξερε κυρίως μέσω των διασυνδέσεων του με τους Grateful Dead, το συγκρότημα του Butterfield και τους Jefferson Airplane αλλά δεν είχε επιλέξει ακόμα όλους τους κιθαρίστες. Ο ατζέντης του Σαντάνα,ο Stan Marcum, πρότεινε αμέσως τον Σαντάνα στον Graham, και εκείνος συμφώνησε. Κατά τη διάρκεια της πρόβας, οι ικανότητες του Σαντάνα στην κιθάρα τράβηξαν την προσοχή τόσο του κοινού όσο και του Graham. Το ίδιο έτος, ο Σαντάνα δημιούργησε το συγκρότημα Santana Blues Band με τους David Brown (μπάσο), Marcus Malone (κρουστά) και Gregg Rolie (Φωνητικά).
Με το πρωτότυπο μείγμα λάτιν, ροκ, τζαζ, μπλουζ, σάλσα και αφρικανικών ρυθμών, το συγκρότημα (το οποίο σύντομα πήρε το όνομα Santana) απέκτησε γρήγορα μεγάλη φήμη στη μουσική σκηνή του Σαν Φρανσίσκο. Η επιτυχία του συγκροτήματος,με αποκορύφωμα την παρουσία στο Woodstock το 1969,τους οδήγησε στην υπογραφή συμβολαίου με την Columbia Records,στην οποία έγινε διευθυντής ο Clive Davis.
Δισκογραφική συμφωνία, Woodstock και επιτυχία: 1969-72
Το συγκρότημα Santana υπέγραψε συμβόλαιο με την CBS Records και ξεκίνησαν να ηχογραφούν το πρώτο τους άλμπουμ. Δεν έμειναν ικανοποιημένοι με το αποτέλεσμα και αποφάσισαν ότι πρέπει να γίνουν κάποιες αλλαγές. Αυτό οδήγησε στην αντικατάσταση του ντράμερ Bob Livingston με τον Mike Shrieve, ο οποίος είχε μεγάλο ιστορικό τόσο στη τζαζ όσο και στη ροκ. Ο ντράμερ Marcus Malone αναγκάστηκε να παραιτηθεί λόγω κατηγοριών για δολοφονία εξ αμελείας,και το συγκρότημα επανέφερε τον Michael Carabello. Ο Carabello έφερε μαζί του τον ντράμερ Jose Chepito Areas,ο οποίος ήταν ήδη γνωστός στην πατρίδα του,τη Νικαράγουα και με τις ικανότητες του και την επαγγελματική του εμπειρία προσέφερε πολλά στο συγκρότημα.
Ο Bill Graham, λάτρης της λάτιν μουσικής ήταν οπαδός του συγκροτήματος από τη δημιουργία του,και κανόνισε να εμφανιστεί το συγκρότημα στο φεστιβάλ του Woodstock πριν να κυκλοφορήσει καν το πρώτο τους άλμπουμ. Ήταν μια από τις εκπλήξεις του φεστιβάλ, η εμφάνιση τους έμεινε στην ιστορία και αργότερα η συμμετοχή του εντεκάλεπτου κομματιού τους "Soul Sacrifice" στην ταινία για το Woodstock και το soundtrack εκτόξευσε τη φήμη τους. Ο Graham έδωσε επίσης στο συγκρότημα μερικές συμβουλές ώστε να ηχογραφήσει το τραγούδι του Willie Bobo " Evil Ways " καθώς πίστευε ότι θα τους προσφέρει πολύ χρόνο στο ραδιόφωνο. Το πρώτο τους άλμπουμ "Σαντάνα" κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1969 και έγινε τεράστια επιτυχία, φτάνοντας το #4 στα αμερικανικά charts με το single "Evil Ways" να φτάνει στο #9 στο Billboard Hot 100.
Το 1969 η επίδοση του συγκροτήματος στο φεστιβάλ του Woodstock τους προσέφερε ένα διεθνές κοινό όμως η ξαφνική επιτυχία του συγκροτήματος έφερε πίεση στα μέλη του τονίζοντας τις διαφορές στις μουσικές κατευθύνσεις στις οποίες όδευαν ο Rolie και ο Santana. Ο Rolie μαζί με κάποια άλλα μέλη του συγκροτήματος ήθελε να δώσει έμφαση στον ήχο του Hard Rock ο οποίος ήταν το βασικότερο συστατικό του συγκροτήματος από την αρχή. Ο Σαντάνα,όμως,έδειχνε να ενδιαφέρεται όλο και περισσότερο να κινηθεί πέρα από την αγάπη του για τα blues και το rock και να προσθέσει περισσότερα jazz στοιχεία στη μουσική του η οποία επηρεάστηκε από το θαυμασμό του για τους Μάιλς Ντέιβις,Τζον Κολτρέιν,Gabor Szabo και Pharoah Sanders όπως και από το αυξανόμενο ενδιαφέρον του για τον πνευματισμό. Εκείνη την περίοδο,ο Chepito Areas υπέστη ένα παρολίγον θανατηφόρο εγκεφαλικό και ο Σαντάνα ήλπιζε να συνεχίσουν βρίσκοντας κάποιον προσωρινό αντικαταστάτη (αρχικά τον Willie Bobo,και μετά τον Coke Escovedo),ενώ τα άλλα μέλη του συγκροτήματος,ειδικά ο Michael Carabello,πίστευαν πως είναι λάθος να παίξουν χωρίς τον Areas. Σχηματίστηκαν κλίκες και το συγκρότημα άρχισε να αποσυντίθεται.
Εδραιώνοντας τη φήμη που απέκτησε από το πρώτο του άλμπουμ και την θρυλική εμφάνιση του στο φεστιβάλ του Woodstock τον Αύγουστο το 1969,το συγκρότημα κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ του,Abraxas,το Σεπτέμβριο του 1970. Το μουσικό μείγμα των blues,rock,jazz,salsa και άλλων επιρροών άρεσε στο κοινό και έδειξε μια μουσική ωρίμανση σε σχέση με το πρώτο τους άλμπουμ και εναν εξευγενισμό του αρχικού τους ήχου. Το Abraxas περιείχε δύο από τις μεγαλύτερες επιτυχίες των Santana,το "Oye Como Va" και το "Black Magic Woman/Gypsy Queen". Το Abraxas έμεινε για 6 εβδομάδες στο νούμερο 1 του Billboard στα τέλη του 1970. Το άλμπουμ παρέμεινε στα charts για 88 εβδομάδες και έγινε 4 φορές πλατινένιο μέχρι το 1986. Το 2003 το άλμπουμ βρέθηκε στο νούμερο 205 της λίστας με τα 500 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών του περιοδικού Rolling Stone.
Ζητήθηκε από το νεαρό κιθαρίστα - φαινόμενο από την περιοχή του Σαν Φρανσίσκο,Neal Schon,να προσχωρήσει στο συγκρότημα το 1971,πάνω στην ώρα ώστε να ολοκληρωθεί το τρίτο τους άλμπουμ,Santana III. Το συγκρότημα τώρα είχε ένα πολύ δυνατό δίδυμο στις κιθάρες κάτι το οποίο έδωσε στο άλμπουμ ένα σκληρότερο ήχο. Ο ήχος του συγκροτήματος βοηθήθηκε επίσης από την επιστροφή του Chepito Areas και τη βοήθεια του Coke Escovedo στα κρουστά. Η συμμετοχή του Luis Gasca από το συγκρότημα Tower of Power και άλλων μουσικών που προσέφεραν τόσο στα κρουστά όσο και στα φωνητικά έδωσε ακόμα περισσότερη ενέργεια στο σχήμα. Το Santana III ήταν άλλη μια επιτυχία η οποία έφτασε το νούμερο 1 στα charts πουλώντας 1 εκατομμύριο δίσκους και καθιέρωσε τις επιτυχίες "Everybody's Everything" και "No One to depend on".
Η ένταση μεταξύ των μελών συνεχίστηκε. Εκτός από τις μουσικές διαφορές, παρουσιάστηκε και το πρόβλημα της χρήσης ναρκωτικών και ο Σαντάνα ανησύχησε ότι επηρεαζόταν η απόδοση του συγκροτήματος. Ο Coke Escovedo πρότεινε στον Σαντάνα να πάρει περισσότερο τον έλεγχο της μουσικής κατεύθυνσης του συγκροτήματος προκαλώντας τη δυσαρέσκεια των υπολοίπων οι οποίοι πίστευαν ότι το συγκρότημα και ο ήχος του ήταν αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας. Επίσης,αποκαλύφθηκαν οικονομικές παρασπονδίες την περίοδο που ήταν διαχειριστής ο Stan Marcum, τον οποίο ο Bill Graham αποκάλεσε ανίκανο. Αυξανόμενες διαφωνίες μεταξύ του Σαντάνα και του Michael Carabello σχετικά με τον τρόπο ζωής προκάλεσαν την αποχώρηση του τελευταίου από το συγκρότημα υπό άσχημες συνθήκες. Το συγκρότημα προσέλαβε την τελευταία στιγμή τον James Mingo Lewis ως αντικαταστάτη για τη συναυλία της Νέας Υόρκης. Ο David Brown έφυγε αργότερα λόγω προβλημάτων εξάρτησης ουσιών. Η περιοδεία στο Περού σταμάτησε στη Λίμα λόγω φοιτητικών διαδηλώσεων ενάντια στις πολιτικές των Η.Π.Α. Η όλη κατάσταση έπεισε τον Σαντάνα ότι πρέπει να γίνουν αλλαγές τόσο στο συγκρότημα όσο και στη ζωή του.
Τον Ιανουάριο του 1972 οι Santana,Schon,Escovedo και Lewis συνεργάστηκαν με τον πρώην drummer των Band of Gypsys Biddy Miles για μια συναυλία στο Diamond Head Crater της Χαβάης η οποία ηχογραφήθηκε για το άλμπουμ Carlos Santana & Buddy Miles! Live!. Η επίδοση ήταν άρρυθμη και άνιση αλλά το άλμπουμ κατάφερε να γίνει χρυσό λόγω της δημοτικότητας του Σαντάνα.
Caravanserai
Στις αρχές του 1972, ο Σαντάνα και τα υπολειπόμενα μέλη του συγκροτήματος άρχισαν να εργάζονται πάνω στο τέταρτο άλμπουμ τους, το Caravanserai. Κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων στο στούντιο,ο Σαντάνα και ο Michael Shrieve έφεραν και άλλους μουσικούς : τον James Mingo Lewis στα κρουστά και το βετεράνο της Latin-Jazz Armando Peraza ο οποίος αντικατέστησε τον Michael Carabello, και τους μπασίστες Tom Rutley και Dough Rauch οι οποίοι αντικατέστησαν τον David Brown. Επίσης,στα πλήκτρα συμμετείχαν οι Wendy Haas και Tom Coster. Με την εισροή νέων μελών στο στούντιο, οι Gregg Rolie και Neal Schon αποφάσισαν ότι ήρθε ο καιρός να φύγουν μετά την ολοκλήρωση του άλμπουμ παρόλο που συνείσφεραν και οι δύο. Ο Rolie επέστρεψε στο Σιάτλ και αργότερα έγινε ιδρυτικό μέλος των Journey (όπου αργότερα μπήκε και ο Schon).
Όταν το Caravanserai εμφανίστηκε το 1972,σήμανε μια σημαντική αλλαγή στη μουσική κατεύθυνση προς τη jazz fusion. Το άλμπουμ έλαβε άριστες κριτικές αλλά ο διευθυντής του CBS Clive Davis προειδοποίησε το Σαντάνα και το συγκρότημα ότι το άλμπουμ θα σαμποτάριζε τη θέση τους στο " Top 40 ". Παρ'όλα αυτά το άλμπουμ έγινε πλατινένιο στα επόμενα χρόνια. Οι δυσκολίες που πέρασαν ο Σαντάνα και το συγκρότημα εκείνη την περίοδο καταγράφηκαν στο τεύχος του Rolling Stone του 1972 " Η ανάσταση του Κάρλος Σαντάνα ".
Αλλαγή στυλ και πνευματισμός : 1972-79
Το 1972 ο Σαντάνα έγινε ενθερμος οπαδός του καινοτόμου fusion συγκροτήματος The Mahavishnu Orchestra και του κιθαρίστα του John McLaughlin. Γνωρίζοντας το ενδιαφέρον του Σαντάνα και της συζύγου του για το διαλογισμό,τους γνώρισε στο γκουρού του,τον Sri Chinmoy. Ο Chonmoy τους δέχτηκε ως μαθητευόμενους το 1973. Στον Σαντάνα δόθηκε το όνομα Devadip που σημαίνει " Το φως και το μάτι του Θεού ". Ο Σαντάνα με τον McLaughlin ηχογράφησαν μαζί ένα άλμπουμ,το Love,Devotion,Surrender με μέλη από το γκρουπ Santana και από το γκρουπ The Mahavishnu Orchestra μαζί με τον μουσικό κρουστών Don Alias και τον Larry Young οι οποίοι εμφανίστηκαν στο κλασσικό Blitches Brew του Μάιλς Ντέιβις το 1969.
Το 1973,ο Σαντάνα έχοντας αποκτήσει νομικά δικαιώματα για το όνομα του συγκροτήματος Santana δημιούργησε μια νέα έκδοση του συγκροτήματος με τον Armando Peraza και τον Chepito Areas στα κρουστά,τον Dough Rauch στο μπάσο,τον Michael Shrieve στα ντραμς,και τους Tom Coster και Richard Kermode στα πλήκτρα. Ο Σαντάνα αργότερα στρατολόγησε τον τραγουδιστή της τζαζ Leon Thomas για μια περιοδεία στην Ιαπωνία η οποία ηχογραφήθηκε για το live άλμπουμ Lotus. Η CBS Records δεν επέτρεπε την κυκλοφορία του άλμπουμ αν δεν περικοπτόταν. Ο Σαντάνα δεν συμφώνησε με αυτό και το Lotus κυκλοφόρησε στις Η.Π.Α. μόνο ως εισαγόμενο ακριβό σετ 3 CD. Το συγκρότημα αργότερα μπήκε στο στούντιο και ηχογράφησε το Welcome,το οποίο έδειξε ακόμα περισσότερο το ενδιαφέρον του στη τζαζ και την αυξανόμενη αφοσίωση του στον πνευματισμό του Sri Chinmoy.
Ακολούθησε μια συνεργασία με τη χήρα του John Coltrane,την Alice Coltrane,το Illuminations. Το άλμπουμ περιείχε ελεύθερη εσωτερική τζαζ με επιρροές μουσικής από τις ανατολικές Ινδίες και κλασσικής μουσικής και σε αυτό συμμετείχαν παλαιότεροι συνάδελφοι του Μάιλς Ντέιβις,ο Jack Dejohnette και ο Dave Holland. Σύντομα,ο Σαντάνα αντικατέστησε τα μέλη του συγκροτήματος ξανά. Αυτή τη φορά αποχώρησαν οι Kermode,Thomas και Rauch και αντικαταστάθηκαν από τον τραγουδιστή Leon Patillo (αργότερα ένας επιτυχημένος τραγουδιστής της μουσικής Contemporary Christian) και από τον μπασίστα David Brown ο οποίος επέστρεψε στο συγκρότημα. Έφερε επίσης στο συγκρότημα τον σαξοφωνίστα Jules Broussard. Το συγκρότημα ηχογράφησε ένα άλμπουμ,το Borboletta,το οποίο κυκλοφόρησε το 1974. Ο ντράμερ Leon "Ndugu" Chancler μπήκε αργότερα στο συγκρότημα για να αντικαταστήσει τον Michael Shrieve ο οποίος έφυγε για να ξεκινήσει σόλο καριέρα.