cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συναισθηματική νοημοσύνη
Δεν μπορεί να αναγνωριστεί ως μορφή ευφυϊας
Με παρόμοιο τρόπο ο Λόκε (2005) ισχυρίζεται ότι η γενική ιδέα της συναισθηματικής νοημοσύνης είναι από μόνη της μια παρερμήνευση της δομής της ευφυίας, και προτείνει μια εναλλακτική ερμήνευση: Δεν είναι μια άλλη μορφή ή τύπος ευφυίας, αλλά ευφυία-η ικανότητα να πιάνεις τις αφαιρέσεις- εφαρμοσμένη σε ένα συγκεκριμένο τομέα της ζωής: τα συναισθήματα. Προτείνει να ονομαστεί ξανά η γενική ιδέα και να αναφέρεται ως δεξιότητα.
Η ουσία αυτής της κριτικής είναι ότι η επιστημονική έρευνα βασίζεται σε έγκυρη και σταθερή χρησιμοποίηση δομής, και ότι πριν την εισαγωγή του όρου "συναισθηματική νοημοσύνη", οι ψυχολόγοι είχαν καθιερώσει θεωρητικές διαφορές ανάμεσα σε παράγοντες όπως ικανότητες και συναισθήματα, δεξιότητες και συνήθειες, συμπεριφορές και αξίες, και χαρακτηριστικά προσωπικότητας και συναισθηματικές καταστάσεις. Έτσι, κάποιοι μελετητές πιστεύουν ότι ο όρος συναισθηματική νοημοσύνη συγχωνεύει και συγχέει τέτοιες αποδεκτές αντιλήψεις και ορισμούς.
Έχει μικρή προβλεπτική αξία
Ο Λάντυ (2005) ισχυρίστηκε ότι η ελάχιστη σταδιακή εγκυρότητα των μελετών που έχουν διεξαχθεί πάνω στη συναισθηματική νοημοσύνη έχει αποδείξει ότι προσθέτει λίγα πράγματα ή και καθόλου στην εξήγηση ή την πρόβλεψη κάποιων κοινών αποτελεσμάτων (κυρίως στην ακαδημαϊκή και την εργασιακή επιτυχία). Ο Λάντυ ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που κάποιες μελέτες έχουν εντοπίσει μια μικρή αύξηση στην προβλεπτική εγκυρότητα είναι μια μεθοδολογική πλάνη, κυρίως, επειδή οι εναλλακτικές εξηγήσεις δεν έχουν πλήρως τεθεί υπό σκέψη:
"Η συναισθηματική νοημοσύνη συγκρίνεται και αντιτίθεται με ένα μέτρο αφαιρετικής ευφυίας αλλά όχι με ένα μέτρο προσωπικότητας, ή με ένα μέτρο προσωπικότητας αλλά όχι με ένα μέτρο ακαδημαϊκής ευφυίας". Λάντυ (2005)
Παρομοίως, άλλοι ερευνητές έχουν εκφράσει αμφιβολίες σχετικά με την έκταση των μέτρων αυτοαναφοράς που συμπίπτουν με τις καθορισμένες διαστάσεις συμπεριφοράς. Γενικά, τα μέτρα της συναισθηματικής νοημοσύνης που έχουν να κάνουν με την αυτοαναφορά και τα μέτρα προσωπικότητας λέγεται ότι συγκλίνουν μεταξύ τους επειδή και τα δύο έχουν σκοπό να μετρήσουν τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας. Ειδικότερα, εμφανίζεται να υπάρχουν δύο διαστάσεις από τα Πέντε Μεγάλα Χαρακτηριστικά Προσωπικότητας που ξεχωρίζουν ως τα πιο σχετικά με τα μέτρα της αυτοαναφοράς- ο νευρωτισμός και η εξωστρέφεια. Πιο συγκεκριμένα, ο νευρωτισμός λέγεται ότι σχετίζεται με τα αρνητικά συναισθήματα και το άγχος. Διαισθητικά, τα άτομα που έχουν υψηλά σκορ στον νευρωτισμό είναι πιθανό να έχουν χαμηλά σκορ στα μέτρα αυτοαναφοράς.
Μετράει τη συμφωνία, όχι την ικανότητα
Μια κριτική πάνω στα έργα του Μάγιερ και του Σαλόβεϊ έρχεται από μια μελέτη του Ρομπέρτς (2001) η οποία ισχυρίζεται ότι η συναισθηματική νοημοσύνη, όπως μετριέται από το τεστ, μπορεί να μετράει μόνο τη συμφωνία. Το επιχείρημα έχει ως βάση την προσέγγιση του τεστ στην ομοφωνία, και το γεγονός ότι τα σκορ του τεστ είναι αρνητικά διανεμημένα (εννοεί ότι τα σκορ διαφοροποιούνται περισσότερο ανάμεσα στους ανθρώπους με χαμηλή συναισθηματική νοημοσύνη παρά σε ανθρώπους με υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη).
Μετρά την γνώση, όχι την ικανότητα
Περισσότερη κριτική έχει ασκηθεί από τον Μπρόντι (2004), ο οποίος ισχυρίστηκε ότι σε αντίθεση με τα τεστ που μετρούν τη γνωστική ικανότητα, το τεστ τών Μάγιερ-Σαλόβεϊ-Καρούζο "δοκιμάζει την γνώση των συναισθημάτων αλλά όχι την ικανότητα να εκτελείς εργασίες που είναι σχετικές με την γνώση που προσεγγίστηκε". Το κύριο επιχείρημα είναι ότι ακόμα και αν κάποιος γνωρίζει πως πρέπει να συμπεριφερθεί σε μια συναισθηματικά φορτισμένη κατάσταση, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μπορεί πραγματικά να συμπεριφερθεί με τον συγκεκριμένο τρόπο.
Μετρά την προσωπικότητα και την γενική ευφυία
Μια νέα έρευνα που έρχεται στην επιφάνεια ισχυρίζεται ότι η ικανότητα που μετράει η συναισθηματική νοημοσύνη στην ουσία είναι η μέτρηση της προσωπικότητας επιπρόσθετα με την γενική ευφυία. Αυτές οι μελέτες εξέτασαν τις πολυποίκιλες επιδράσεις της προσωπικότητας και της ευφυίας στη συναισθηματική νοημοσύνη και επίσης διόρθωσαν τις εκτιμήσεις για τα λάθη της μέτρησης. Για παράδειγμα, μια μελέτη που έγινε από τους Σούλτε, Ρι, Καρρέτα (2004) έδειξε ότι η γενική νοημοσύνη (η οποία μετρήθηκε με το "Wonderlic Personnel Test), η τερπνότητα καθώς και το γένος μπορούν αξιόπιστα να χρησιμοποιηθούν για να προβλέψουν τη μέτρηση της ικανότητας της συναισθηματικής νοημοσύνης. Έδωσαν μια πολλαπλή συσχέτιση με το "Μάγιερ-Σαλόβεϊ-Καρούσο Τεστ". Το αποτέλεσμα έχει αναπαραχθεί από τους Φιόρι και Αντονάκης (2011). Βρήκαν μια πολλαπλή μεταβλητή "R"= 76 χρησιμοποιώντας το τεστ ευφυίας του Κατέλ και την Καταγραφή των Μεγάλων Πεντε Χαρακτηριστικών. Σημαντικές άλλες μεταβλητές ήταν η νοημοσύνη (σταθερά Β=39), η τερπνότητα (σταθερά Β=54) και η ειλικρίνεια (σταθερά Β=46). Ο Αντονάκης και ο Ντιτζ (2011) που έκαναν έρευνα πάνω στο τεστ μέτρησης της συναισθηματικής ικανότητας βρήκαν παρόμοια αποτελέσματα (πολλαπλή μεταβλητή R=69) με σημαντικές άλλες μεταβλητές να είναι η ευφυία (σταθερά Β=69) και η ενσυναίσθηση (σταθερά Β=26) και έδειξαν πως να περιλαμβάνεις ή το να αποκλείεις σημαντικές ρυθμιστικές μεταβλητές μπορεί να αλλάξει στοιχειωδώς τα αποτελέσματα. Έτσι, καθίσταται σημαντική σημαντική η περίληψη σημαντικών ρυθμιστικών μεταβλητών όπως η προσωπικότητα και η ευφυία όταν εξετάζεται η προβλεπόμενη εγκυρότητα της ικανότητας και των μοντέλων των χαρακτηριστικών της συναισθηματικής νοημοσύνης.
Τα μέτρα αυτοαναφοράς είναι επιδεκτικά στην παραποίηση
Πιο επίσημα ονομασμένη "Κοινωνική επιθυμητή απάντηση", η προσποίηση ορίζεται ως ένα μοτίβο απαντήσεων στο οποίο οι συμμετέχοντες στα τεστ συστηματικά παρουσιάζουν τους εαυτούς τους με μια υπερβολικά θετική προδιάθεση (Πολχους, 2002). Αυτή η προδιάθεση είναι εδώ και καιρό γνωστό ότι αναμειγνύει τις απαντήσεις μέσα στα προσωπικά αποθέματα (Χολτγκρεϊβς 2004, ΜακΦάρλαντ & Ράιαν 2000, Πίμπλς & Μουρ 1998, Νικολς & Γκριν 1997, Ζέρμπε & Πόλχους 1987) και λειτουργεί ως μεσολαβητής των σχέσεων μεταξύ των μέτρων αυτοαναφοράς.
Υπάρχουν μερικές μέθοδοι για την αποτροπή των κοινωνικά επιθυμητών απαντήσεων σε μέτρα συμπεριφοράς. Κάποιοι ερευνητές πιστεύουν ότι είναι απαραίτητο να προειδοποιούνται οι συμμετέχοντες να μην προσποιούνται όταν κάνουν ένα τεστ προσωπικότητας. Κάποια μέτρα χρησιμοποιούν κλίμακες εγκυρότητας με σκοπό να καθορίσουν την πιθανότητα ή την συνοχή ανάμεσα σε όλα τα αντικείμενα.
Η προβλεπτική δύναμη είναι αναπόδεικτη
Ο Λαντυ κάνει διάκριση ανάμεσα στην "εμπορική πτέρυγα" και την "ακαδημαϊκή πτέρυγα" κίνησης της συναισθηματικής νοημοσύνης, βασίζοντας αυτή τη διάκριση για την υποτιθέμενη προβλεπτική δύναμη της συναισθηματικής νοημοσύνης όπως θεωρείται από τα δύο ρεύματα. Σύμφωνα με τον Λάντυ, το πρώτο κάνει εκτεταμένους ισχυρισμούς για την εφαρμοσμένη αξία της συναισθηματικής νοημοσύνης, ενώ το επόμενο προσπαθεί να προειδοποιήσει τους χρήστες για αυτούς τους ισχυρισμούς. Για παράδειγμα, ο Γκόουλμαν (1998) θεωρεί ότι "οι πιο αποτελεσματικοί ηγέτες είναι όμοιοι σε ένα καίριο τρόπο: Έχουν όλοι υψηλό βαθμό σε αυτό που είναι γνωστό ως συναισθηματική νοημοσύνη. Η συναισθηματική νοημοσύνη είναι η προϋπόθεση της αρχηγίας". Στο άλλο ρεύμα, ο Μάγιερ (1999) προειδοποιεί για την "εμπλοκή της λαϊκής βιβλιογραφίας- που πολύ έξυπνοι συναισθηματικά άνθρωποι κατέχουν ένα τεράστιο πλεονέκτημα στη ζωή- υπάρχει πολύ ενθουσιώδες το στοιχείο αυτό στο παρόν και αναπόδεικτο από τα λογικά επιστημονικά δεδομένα". Ο Λάντυ δίνει ακόμη περισσότερη ισχύ στο επιχείρημα του λέγοντας ότι τα δεδομένα πάνω στα οποία βασίζονται αυτοί οι ισχυρισμοί κρατούνται σε "ιδιόκτητες" βάσεις δεδομένων, κάτι που σημαίνει ότι δεν είναι διαθέσιμες σε ανεξάρτητους ερευνητές για να αναλυθούν ξανά, να αναπαραχθούν, ή να επιβεβαιωθούν. Έτσι, η αξιοπιστία των ευρημάτων δεν μπορεί να τεκμηριωθεί με επιστημονικό τρόπο, εκτός και αν αυτές οι βάσεις δεδομένων γίνουν δημόσιες και διαθέσιμες για ανεξάρτητη ανάλυση.
Σε μια ακαδημαϊκή συζήτηση, ο Αντονάκης και ο Ντάσμπορο συμφώνησαν ότι οι ερευνητές που δοκιμάζουν εάν η συναισθηματική νοημοσύνη έχει σημασία για την αρχηγία, δεν το έκαναν χρησιμοποιώντας εύρωστους ερευνητικούς σχεδιασμούς. Επομένως, δεν υπάρχουν ισχυρές αποδείξεις που να αποδεικνύουν ότι η συναισθηματική νοημοσύνη προβλέπει τα αποτελέσματα για την αρχηγία όταν μέσα στα δεδομένα υπολογισμού πρέπει να υπάρχουν η προσωπικότητα και το IQ. Ο Αντονάκης συμφώνησε ότι η συναισθηματική νοημοσύνη μπορεί να μην είναι απαραίτητη για την ηγετική αποτελεσματικότητα (αναφέρθηκε σε αυτό ως το φαινόμενο της "κατάρας του συναισθήματος", επειδή οι ηγέτες που είναι υπερβολικά ευαίσθητοι απέναντι στις δικές τους καθώς και των άλλων τις συναισθηματικές καταστάσεις, μπορεί να έχουν δυσκολία στο να παίρνουν αποφάσεις, κάτι που θα οδηγούσε σε συναισθηματικό κόπο για τον ηγέτη ή τους ακόλουθούς του). Μια πρόσφατα δημοσιευμένη μετά-ανάλυση δείχνει να υποστηρίζει τη θέση του Αντονάκη: Για την ακρίβεια, ο Χαρμς και ο Κρεντέ βρήκαν ότι γενικά, (και χρησιμοποιώντας δεδομένα απελευθερωμένα από κοινά προβλήματα και κοινές πηγές) τα μέτρα της συναισθηματικής νοημοσύνης σχετίζονταν μόνο ρ=0,11 με τα μέτρα για τη Μετασχηματιστική ηγετικότητα. Τα μέτρα της συναισθηματικής ικανότητας σχετίζονταν ακόμη χειρότερα (ρ= 0,04), το "WLEIS" σχετίζονταν λίγο καλύτερα (ρ=0,08) ενώ το μέτρο "bar-on" ακόμη καλύτερα με συσχετισμό ρ=0,18. Ωστόσο, η εγκυρότητα αυτών των εκτιμήσεων δεν συμπεριλαμβάνει τις επιδράσεις του IQ η των πέντε μεγάλων χαρακτηριστικών της προσωπικότητας, τα οποία συμπίπτουν και με τα μέτρα για τη συναισθηματική νοημοσύνη και για την ηγετικότητα. Σε μια επακόλουθη έγγραφη ανάλυση του αντίκτυπου της συναισθηματικής νοημοσύνης στην επαγγελματική απόδοση και στην ηγετικότητα, ο Χαρμς και ο Κρεντέ βρήκαν ότι η μετα-αναλυτική εγκυρότητα των εκτιμήσεων για τη συναισθηματική νοημοσύνη έπεφτε στο μηδέν όταν τα πέντε μεγάλα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας και το ΙQ ρυθμίζονταν. Ο Τζόζεφ και ο Νιούμαν μετα-αναλυτικά βρήκαν το ίδιο αποτέλεσμα για την ικανότητα της συναισθηματικής νοημοσύνης.
Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τα μέτρα της αναφοράς και των χαρακτηριστικών της συναισθηματικής νοημοσύνης διατηρούν ένα καλό ποσοστό προβλεπτικής εγκυρότητας για την επαγγελματική απόδοση μετά τη ρύθμιση των πέντε μεγάλων χαρακτηριστικών της προσωπικότητας και του IQ. Ο Νιούμαν, ο Τζόζεφ και ο ΜακΚαν υποστηρίζουν ότι η καλή προβλεπτική εγκυρότητα που έχουν τα μέτρα των χαρακτηριστικών της συναισθηματικής νοημοσύνης οφείλεται στο γεγονός ότι περιλαμβάνουν περιεχόμενο σχετικό με τα κίνητρα για κατορθώματα, την αυτό-αποτελεσματικότητα, και την αυτό-εκτιμημένη απόδοση. Μετά-αναλυτικές αποδείξεις επιβεβαιώνουν ότι τα μέτρα της αυτο-αναφοράς για τη συναισθηματική νοημοσύνη προβλέπουν καλά την επαγγελματική απόδοση (καθώς και όλα τα άλλα μέτρα της προσωπικότητας), και αυτό επειδή τα μικτά μέτρα μέτρησης καθώς και αυτά των προσωπικών χαρακτηριστικών συνδέονται με την αυτο-αποτελεσματικότητα και την αυτοεκτίμηση, επιπρόσθετα με τους τομείς του νευρωτισμού, της εξωστρέφειας, της ευσυνειδησίας, και του IQ.
Το Εθνικό Ινστιτούτο Παιδικής Υγείας πιέζει για ομοφωνία
Το Εθνικό Ινστιτούτο Παιδικής Υγείας και Ανθρώπινης Ανάπτυξης έχει αναγνωρίσει ότι επειδή υπάρχει διάσταση απόψεων σχετικά με το θέμα της συναισθηματικής νοημοσύνης, η κοινότητα ψυχικής υγείας χρειάζεται να συμφωνήσει πάνω σε κάποιες κατευθυντήριες γραμμές για την περιγραφή της καλής ψυχικής υγείας και την περιγραφή των θετικών ψυχικών καταστάσεων διαβίωσης. Στο τμήμα τους, "Θετική ψυχολογία και η Αντίληψη της υγείας", εξηγούν: "Προς το παρόν, υπάρχουν έξι μοντέλα θετικής υγείας, τα οποία βασίζονται σε αντιλήψεις όπως η ευεξία, οι δυνάμεις του χαρακτήρα, βασικές αξίες, η ανάπτυξη της ωριμότητας, η κοινωνικό-συναισθηματική ευφυία, υποκειμενική ευημερία, και η ευθυμία. Αλλά αυτές οι αντιλήψεις ορίζουν την υγεία περισσότερο με φιλοσοφικούς παρά με εμπειρικούς όρους. Ο δόκτωρ Λόρενς Μπέκερ πρότεινε την ανάγκη για ομοφωνία στην αντίληψη της καλής ψυχολογικής υγείας..."
Εκφοβισμός (bullying)
Ο εκφοβισμός είναι μια υβριστική κοινωνική αλληλεπίδραση μεταξύ ανθρώπων ο οποίος μπορεί να περιλαμβάνει επιθετικότητα, παρενόχληση και βία. Ο εκφοβισμός είναι τυπικά επαναλαμβανόμενος και ενεργείται από αυτούς που έχουν θέση δύναμης πάνω στο θύμα. Ένα αναπτυσσόμενο ερευνητικό σώμα επεξηγεί μια σημαντική σχέση ανάμεσα στον εκφοβισμό και την συναισθηματική νοημοσύνη. Η συναισθηματική νοημοσύνη είναι μια σειρά ικανοτήτων σχετική με την κατανόηση, χρήση και διαχείριση του συναισθήματος αφού σχετίζεται με τον εαυτό κάποιου και τους άλλους. Ο Μάγιερ (2008) ορίζει τις διαστάσεις της γενικής συναισθηματικής νοημοσύνης ως "ακριβής αντίληψης του συναισθήματος, χρήση των συναισθημάτων για την διευκόλυνση της σκέψης, και διαχείριση του συναισθήματος". Η αντίληψη συνδυάζει συναισθηματικές και διανοητικές διαδικασίες. Η χαμηλότερη συναισθηματική νοημοσύνη εμφανίζεται να σχετίζεται με τον εκφοβισμό, είτε με τον εκφοβιστή είτε με το θύμα του. Η συναισθηματική νοημοσύνη δείχνει να έχει σημαντικό ρόλο και στην εκφοβιστική συμπεριφορά και στην εξαπάτηση στον εκφοβισμό. Λόγω του γεγονότος ότι η συναισθηματική νοημοσύνη εμφανίζεται να είναι εύπλαστη, η εκπαίδευση της συναισθηματικής νοημοσύνης μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την πρόληψη κατά του εκφοβισμού και να ωθήσει στη λήψη διαμεσολαβητικών πρωτοβουλιών.
Επαγγελματική απόδοση
Έρευνα για τη συναισθηματική νοημοσύνη και την επαγγελματική απόδοση δείχνει μικτά αποτελέσματα: Μια θετική σχέση έχει βρεθεί σε κάποιες από τις μελέτες, σε κάποιες άλλες δεν έχει βρεθεί και σε κάποιες άλλες έχει βρεθεί σχέση αλλά δεν είναι σταθερή. Αυτό οδήγησε τους ερευνητές Κόουτ και Μάινερς (2006)ref> να προτείνουν ένα ικανοποιητικό μοντέλο ανάμεσα στη συναισθηματική νοημοσύνη και το IQ, που υποθέτει ότι η σύνδεση μεταξύ της συναισθηματικής νοημοσύνης και της επαγγελματικής απόδοσης γίνεται πιο θετική όταν μειώνεται η γνωστική ευφυία, μια ιδέα που εκφράστηκε αρχικά στο πλαίσιο ακαδημαϊκής απόδοσης (Πετρίδης, Φρεντέρικσον και Φέρνχαμ 2004). Τα αποτελέσματα της προηγούμενης μελέτης υποστήριξαν το ικανοποιητικό μοντέλο: Εργαζόμενοι με χαμηλό IQ έχουν καλύτερη εργασιακή απόδοση και οργανωτική υπακοή απέναντι στον οργανισμό, παρά την υψηλή τους συναισθηματική νοημοσύνη. Έχει παρατηρηθεί επίσης ότι δεν υπάρχει σημαντική σύνδεση ανάμεσα στη συναισθηματική νοημοσύνη και την εργασιακή συμπεριφορά.
Παρόλο που οι μελέτες για την συσχέτιση της συναισθηματικής νοημοσύνης με την εργασιακή απόδοση έχουν δείξει μικτά αποτελέσματα, δηλαδή υψηλό και χαμηλό συσχετισμό, η συναισθηματική νοημοσύνη είναι αναντίρρητα καλύτερη προβλεπτική μέθοδος από τις περισσότερες μεθόδους πρόσληψης που συνήθως χρησιμοποιούν οι εταιρίες, όπως συστατικές επιστολές και συνοδευτικές επιστολές μεταξύ άλλων. Ευτυχώς, οι περισσότερες εταιρίες στρέφονται όλο και περισσότερο στη συναισθηματική νοημοσύνη για την πρόσληψη και για την πρακτική άσκηση. Από το 2008, 147 εταιρίες και συμβουλευτικές υπηρεσίες στις ΗΠΑ έχουν αναπτύξει προγράμματα που ενέπλεκαν τη συναισθηματική νοημοσύνη για την πρακτική και για την πρόσληψη εργαζομένων. Ο Βαν Ρόι και ο Βισβεβαράν (2004) έδειξαν ότι η συναισθηματική νοημοσύνη σχετίζονταν σημαντικά με διάφορους τομείς στην απόδοση. Αυτά τα ευρήματα μπορούν να βοηθήσουν τους οργανισμούς με διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα, εργαζόμενοι με υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη θα ήταν πιο ενήμεροι για τα συναισθήματά τους σε σύγκριση με άλλους, κάτι που θα βοηθούσε τις εταιρίες να βγάζουν περισσότερα κέρδη και να κάνουν λιγότερες άσκοπες επενδύσεις. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για διευθυντές που εργάζονται έξω από την πατρίδα τους, που έχουν να αντιμετωπίσουν μικτά συναισθήματα και αισθήσεις ενώ προσαρμόζονται σε μια νέα εργασιακή κουλτούρα. Επιπλέον, εργαζόμενοι με υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη δείχνουν περισσότερη εμπιστοσύνη για τους ρόλους τους, κάτι που τους επιτρέπει να διαχειρίζονται θετικά απαιτητικά ζητήματα.
Παρομοίως, άλλες μελέτες απέδειξαν ότι εργαζόμενοι με υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη αποδίδουν ουσιωδώς καλύτερα από εκείνους που έχουν χαμηλή συναισθηματική νοημοσύνη. Αυτό μετρήθηκε μέσω αυτό-αναφορών και διάφορες ενδείξεις εργασιακής απόδοσης, όπως ημερομίσθια, προαγωγές και αυξήσεις μισθών. Σύμφωνα με τον Λόπεζ και τους συναδέλφους του (2006), η συναισθηματική νοημοσύνη συνεισφέρει στην ανάπτυξη ισχυρών και θετικών σχέσεων με συναδέλφους και στην αποτελεσματική εργασιακή συνεργασία. Αυτό ενισχύει την απόδοση των εργαζομένων με την παροχή συναισθηματικής στήριξης και συντελεστικών πόρων που απαιτούνται για να πετύχουν στους ρόλους τους. Να σημειωθεί επίσης ότι οι συναισθηματικά ευφυείς εργαζόμενοι έχουν καλύτερους πόρους για να αντεπεξέλθουν απέναντι σε αγχωτικές καταστάσεις και απαιτητικά ζητήματα, οι οποίοι τους επιτρέπουν να αποδίδουν εκπληκτικά. Ο Λο (2004) βρήκε ότι η συναισθηματική νοημοσύνη ήταν η καλύτερη προβλεπτική μέθοδος της εργασιακής απόδοσης εκτός από την γενική γνωστική ικανότητα. Μια άλλη μελέτη έγινε με συμμετέχοντες εργαζόμενους μιας τηλεπικοινωνιακής εταιρίας από το Πακιστάν. Ερεύνησαν τη σχέση της εργασιακής απόδοσης και των τεσσάρων συστατικών της συναισθηματικής νοημοσύνης: Της αυτογνωσίας, της αυτοδιαχείρισης, της κοινωνικής επίγνωσης και της διαχείρισης των σχέσεων. Βρήκαν ότι η εργασιακή απόδοση σχετίζονταν θετικά με τη διαχείριση των σχέσεων και την κοινωνική επίγνωση, ενώ δεν υπήρχε σημαντική σχέση με την αυτογνωσία και την αυτοδιαχείριση. Με πανομοιότυπο τρόπο, ο Σάι, ο Τραμ και ο Ο'Χάρα (2006) βρήκαν ότι η συναισθηματική νοημοσύνη συνδέονταν θετικά με την εργασιακή απόδοση σε μια έρευνα με συμμετέχοντες εργαζόμενους από μια εταιρεία φαγητού..
Στην εργασιακή απόδοση, η συσχέτιση της συναισθηματικής νοημοσύνης είναι σημαντική αν αναλογιστεί κανείς τις επιδράσεις της Ορθής διαχείρισης, η οποία αναφέρεται στην καλή και θετική σχέση ανάμεσα στον εργαζόμενο και τον επιτηρητή του. Παλαιότερη έρευνα έδειξε ότι η ποιότητα αυτής της σχέσης μπορεί να παρέμβει στα αποτελέσματα της υποκειμενικής εκτίμησης των βαθμολογιών της εργασιακής απόδοσης. Οι συναισθηματικά ευφυείς εργαζόμενοι αφιερώνουν τον περισσότερο από τον εργασιακό χρόνο που διαθέτουν στη διαχείριση της σχέσης τους με τους επιτηρητές τους. Έντευθεν, η πιθανότητα απόκτησης καλύτερων αποτελεσμάτων στην βαθμολογία απόδοσης είναι μεγαλύτερη για εργαζόμενους που είναι αρκετά συναισθηματικά ευφυείς παρά για αυτούς που δεν είναι. Βασισμένα σε θεωρητικές και μεθοδολογικές προσεγγίσεις, τα μέτρα της συναισθηματικής νοημοσύνης κατηγοριοποιούνται σε τρία κύρια ρεύματα: Ρεύμα 1: Μέτρα βασισμένα στην ικανότητα. Ρεύμα 2: Μέτρα αυτοαναφοράς. Ρεύμα 3: Μικτά μοντέλα που περιλαμβάνουν μέτρα της συναισθηματικής νοημοσύνης και παραδοσιακές κοινωνικές δεξιότητες. Ο Ο'Μπόιλ και οι συνάδελφοι του (2011) βρήκαν ότι και τα τρία ρεύματα μαζί είχαν θετική συσχέτιση 0,28 με την εργασιακή απόδοση. Παρομοίως, το καθένα από τα τρία ρεύματα ξεχωριστά απέκτησε μια θετική συσχέτιση 0,24, 0,30, και 0,28, αντίστοιχα. Τα ρεύματα 2 και 3 έδειξαν μια σταδιακή εγκυρότητα για την πρόβλεψη της εργασιακής απόδοσης πολύ πάνω από την προσωπικότητα (τα πέντε χαρακτηριστικά) και τη γενική γνωστική ικανότητα. Τα ρεύματα 2 και 3 ήταν οι δεύτεροι πιο σημαντικοί προβλεπτική παράγοντες κάτω από τη γενική γνωστική ικανότητα. Το ρεύμα 2 εξηγούσε το 13,6% της γενικής διαφοράς ενώ το ρεύμα 3 το 13,2%. Με σκοπό να εξεταστεί η αξιοπιστία αυτών των ευρημάτων, αναπτύχθηκε μια ανάλυση δημόσιων κλίσεων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι μελέτες πάνω στη συσχέτιση συναισθηματικής νοημοσύνης και εργασιακής απόδοσης πριν το 2010 δεν παρουσιάζουν ουσιώδεις αποδείξεις για να προτείνουν την παρουσία των δημόσιων κλίσεων.
Θρησκοληψία
Μια μικρή μελέτη που έγινε από την Έλλεν Πεκ το 2004 εξέτασε εμπειρικά την έκταση στην οποία η θρησκοληψία, με την πραγματοποίηση της ως θρησκευτικός προσανατολισμός και ως θρησκευτική συμπεριφορά, σχετίζεται με την αντιφατική ιδέα της συναισθηματικής νοημοσύνης. Η μελέτη εξέτασε μέχρι ποιο όριο ο θρησκευτικός προσανατολισμός και συμπεριφορά σχετίζονταν με τα μέτρα αυτό-αναφοράς της συναισθηματικής νοημοσύνης σε 148 εκκλησίες και συμμετέχοντες ήταν ενήλικοι χριστιανοί. Άτομα που ήταν άθρησκοι δεν πήραν μέρος στην μελέτη. Η μελέτη έδειξε ότι τα θρησκευόμενα άτομα σχετίζονταν θετικά με την υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη όταν πίστευαν και οι ίδιοι ότι την κατέχουν. Ενώ ο αριθμός των ομαδικών θρησκευτικών δραστηριοτήτων σχετίζονταν θετικά με την αντιλαμβανόμενη συναισθηματική νοημοσύνη, η χρόνια παρακολούθηση εκκλησιαστικών λειτουργιών ήταν άσχετη. Σημαντικές θετικές συσχετίσεις βρέθηκαν επίσης ανάμεσα στη θρησκευτική δέσμευση και την αντιλαμβανόμενη συναισθηματική νοημοσύνη. Έτσι, οι Χριστιανοί εθελοντές ήταν πιο πιθανό να θεωρούν τους εαυτούς τους συναισθηματικά ευφυείς με την προϋπόθεση ότι λάμβαναν μέρος σε ομαδικές δραστηριότητες και είχαν περισσότερη δέσμευση στα πιστεύω τους.
Ο Τίσλερ, Ο Μπίμπερμαν και ο ΜακΚέιτζ προειδοποιούν ότι υπάρχει ακόμη ασάφεια για τις άνωθεν αντιλήψεις. Σε ένα άρθρο τους το 2002, με τον τίτλο "Συνδέοντας τη συναισθηματική νοημοσύνη, την πνευματικότητα και την εργασιακή απόδοση: Ορισμοί, μοντέλα και ιδέες για έρευνα", επανεξέτασαν τη βιβλιογραφία και της συναισθηματικής νοημοσύνης και τη βιβλιογραφία ποικίλων θεμάτων της πνευματικότητας. Βρήκαν ότι και η συναισθηματική νοημοσύνη και η πνευματικότητα εμφανίζονται να οδηγούν σε παρόμοιες συμπεριφορές, στάσεις και δεξιότητες, και ότι συχνά φαίνεται να υπάρχει σύγχυση, διασταύρωση και σύνδεση μεταξύ των δύο δομών.
Αυτοσεβασμός και χρήση ναρκωτικών
Μια μελέτη του 2012 εξέτασε σταυρωτά τη συναισθηματική νοημοσύνη, τον αυτοσεβασμό και τη εξάρτηση από τη μαριχουάνα. Από ένα δείγμα 200, εκ των οποίων 100 ήταν εξαρτημένοι από την κάνναβη και 100 συναισθηματικά υγιείς, το γκρουπ των εξαρτημένων σκόραρε πολύ χαμηλά στη συναισθηματική νοημοσύνη σε σύγκριση με τους άλλους. Επίσης, βρήκαν ότι το γκρουπ των εξαρτημένων είχε χαμηλό σκορ στον αυτοσεβασμό σε σύγκριση με τους άλλους.
Μια άλλη μελέτη το 2010 εξέτασε αν τα χαμηλά επίπεδα συναισθηματικής νοημοσύνης είχαν κάποια σχέση με το μέγεθος του εθισμού στο αλκοόλ ή στα ναρκωτικά. Προσεγγίζοντας 103 κάτοικους κέντρου αποτοξίνωσης ναρκωτικών, εξέτασαν τη συναισθηματική τους νοημοσύνη μαζί με άλλους ψυχολογικούς παράγοντες στο διάστημα ενός μήνα θεραπείας. Βρήκαν ότι τα σκορ των συμμετεχόντων βελτιώνονταν όσο τα επίπεδα εθισμού τους μειώνονταν λόγω της θεραπείας.
Αξιοποίηση
Έχει παρατηρηθεί ότι η κατοχή της ΣΝ ως ικανότητας μπορεί να αυξήσει την ευημερία του ατόμου. Με άλλα λόγια, τα άτομα που συνειδητοποιούν τα συναισθήματα του εαυτού τους και των άλλων έχουν το προνόμιο της ενίσχυσης των σχέσεων. Επιτρέπει επίσης στους ανθρώπους να βλέπουν τις πολλαπλές προοπτικές μιας δεδομένης κατάστασης και να αναγνωρίζουν τα συναισθήματα των άλλων σε ένα γεγονός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θετική ψυχολογία Κατηγορία:Λαϊκή ψυχολογία Κατηγορία:Συναισθήματα Κατηγορία:Συναισθηματικά ζητήματα Κατηγορία:Δεξιότητες καθημερινής ζωής
Χανς Κόλλερτ
δεξιά|μικρογραφία| The Spanish Fury, του [[Κρισπάιν φαν ντεν Μπρουκ]] Ο Χανς Κόλλερτ ή Γιαν Κόλλερτ ο πρεσβύτερος ή Γιοχάννες Κόλλερτ (Jan Collaert the Elder ή Hans Collaert the Elder ή Johannes Collaert, (Βρυξέλλες, μεταξύ 1525 και 1530 - Αμβέρσα, Οκτώβριος 1580) ήταν Φλαμανδός χαράκτης, εκδότης, σχεδιαστής ταπισερί, υαλογράφος και σχεδιαστής και χαράκτης σπαθιών. Ήταν ιδρυτής μιας δυναστείας χαρακτών που θα έπαιζε σημαντικό ρόλο στην καθιέρωση της Αμβέρσας ως ενός από τα κορυφαία κέντρα παραγωγής χαρακτικής στην Ευρώπη το δεύτερο μισό του 16ου αιώνα και στις αρχές του 17ου αιώνα.
Βίος
Το πρώτο του χαρακτικό δημοσιεύτηκε από τον Χιερόνυμους Κοκ(1518-1570) το 1555.ο Κόλλερτ εγχάραξε πλάκες με σχέδια άλλων καλλιτεχνών για αρκετούς εκδότες στην Αμβέρσα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1570. Νυμφεύτηκε την Άννα φεν ντερ Χάιντεν (Anna van der Heyden), με την οποία απέκτησαν τέσσερα παιδιά: Άντριεν (περ. 1555/65 - 1618)., Χάνσκεν (Jan or Hans) (1561 - 1620/1628), Τάννεκεν και Σουσάννα.
Οι γιοι αργότερα εργάζονταν στο εργαστήριο του Φίλιπ Χάλλε και νυμφεύτηκαν τις θυγατέρες του. Τα εργαστήρια των οικογενειών Κόλλερτ και Χάλλε ήταν στενά συνδεδεμένα και τα έργα τους είναι δύσκολο να διακριθούν.
Πέθανε στην Αμβέρσα τον Οκτώβριο του 1580.
Έργο
Ο Κόλλερτ ήταν γνωστός για τα χαρακτικά του σύμφωνα με σχέδια σύγχρονων καλλιτεχνών, συνήθως από την Αναγέννηση στη Βόρεια Ευρώπη.
Ο Κόλλερτ χάραξε ένα σπαθί που υπήρχε στο παρελθόν στη συλλογή που δημιούργησε τον 19ο αιώνα από ο πρίγκιπας Κάρολος της Πρωσίας και βρίσκεται σήμερα στη συλλογή του "Deutsches Historisches Museum" στο Βερολίνο. Η λεπίδα του σπαθιού κατασκευάστηκε από τον Νταμιάνο ντε Νέρβε (Damiano de Nerve) μεταξύ 1540 και 1581 και χαράχθηκε από τον Κόλλερτ σε δικό του σχέδιο. Η υπογραφή IAN. COLLART εμφανίζεται σε μία από τις μορφές που είναι χαραγμένες στη λεπίδα. Η λεπίδα είναι χαραγμένη με παραστάσεις των πλανητών από τη μία πλευρά και τις Αρετές από την άλλη. Οι αριθμοί είναι σε κάθετη σειρά.
Sinclair ZX81
Ο Sinclair ΖΧ81 ήταν ένας 8-bit οικιακός υπολογιστής που παρουσιάστηκε από τη Sinclair Research τον Μάρτιο του 1981 στο Ηνωμένο Βασίλειο ενώ κατασκευάζοταν από την εταιρεία Timex στη Σκωτία. Διαδέχτηκε τον ZX80. Το χρώμα του ήταν μαύρο με 40 λευκά επίπεδα πλήκτρα, στα οποία οι αριθμοί τα γράμματα και οι εντολές της γλώσσας BASIC (σύνηθες για την εποχή) απεικονιζόταν με μαύρες και κόκκινες γραμματοσειρές. Το πληκτρολόγιο είχε διάταξη QWERTY και ενσωμάτωνε όλα τα ηλεκτρονικά του κυκλώματα. Η παροχή ρεύματος δινόταν από εξωτερικό τροφοδοτικό. Σχεδιάσθηκε με την λογική ενός φθηνού μηχανήματος για γενική χρήση σε οικιακό περιβάλλον. Η βασική τιμή του το 1981 ήταν 69 λίρες Αγγλίας συναρμολογημένο και 49 λίρες σε μορφή κιτ. Ο ZX81 για να λειτουργήσει χρειαζόταν μια τηλεόραση για την απεικόνιση και ένα απλό κασετόφωνο για την ανάγνωση/εγγραφή αρχείων και το τρέξιμο προγραμμάτων. Παρήχθη σε πάνω από 1.500.000 τεμάχια. Τον διαδέχτηκε ο ZX Spectrum.
Εκδόσεις & Κλώνοι
Η επιτυχία του ZX81 δημιούργησε μια βιομηχανία εκδόσεων και κλώνων είτε με την άδεια της Sinclair Research είτε χωρίς όπως :
Παρεχόμενο υλικό & λογισμικό (Hardware & Software)
Ο ZX81 είχε ως κεντρική μονάδα επεξεργασίας (CPU) τον Z80 της Zilog. Η συχνότητα λειτουργίας ήταν στα 3.25MHz. Η κεντρική μνήμη ήταν 1Kb RAM (Random Access Memory), με δυνατότητα επέκτασης στα 64Kb, και η μνήμη ROM(Read Only Memory) στα 8Kb. Η μνήμη ROM περιλάμβανε τη γλώσσα προγραμματισμού Sinclair BASIC, έναν διορθωτή κειμένου (editor) και το λειτουργικό σύστημα, τα οποία ήταν και το παρεχόμενο λογισμικό του μηχανήματος. Για την ανάγνωση/αποθήκευση δεδομένων και προγραμμάτων απαιτείτο κοινό κασετόφωνο. Η έξοδος για εικόνα ήταν μονόχρωμη (ασπρόμαυρη) τύπου RF για τηλεόραση. Στην οθόνη μπορούσε να απεικονίσει 24 γραμμές x 32 στήλες χαρακτήρων σε περιβάλλον κειμένου ή 66 x 44 εικονοστοιχεία (pixels) σε περιβάλλον γραφικών. Διέθετε μια θύρα γενικού τύπου (edge connector) και 2 υποδοχές για βύσματα ήχου μονοφωνικού τύπου (έξοδο/ear και είσοδο/mic), όπου συνδεόταν το κασετόφωνο για εγγραφή ή ανάγνωση. Ο ZX81 δεν υποστήριζε ηχητική λειτουργία.
Διαθέσιμο Υλικό (Hardware) και περιφερειακά
Λόγω των περιορισμένων δυνατοτήτων που ενσωμάτωνε ο ZX81, κυκλοφόρησε πληθώρα διεπαφών και περιφερειακών. Η κατασκευάστρια εταιρεία παρουσίασε μόνο δύο, η εμπορική επιτυχία του μηχανήματος όμως προσέλκυσε 200 κατασκευαστές που παρήγαγαν πληθώρα συσκευών για το ZX81. Τα σημαντικότερα ήταν:
Διαθέσιμο λογισμικό (Software) και εξομοιωτές
Το περισσότερο λογισμικό για τον ZX-81 παράχθηκε από ερασιτέχνες προγραμματιστές και κυκλοφορούσε σε λίστες προς αντιγραφή σε περιοδικά. Κυκλοφόρησαν επίσης τα:
Οι εξομοιωτές που κυκλοφορούν καλύπτουν μια μεγάλη γκάμα λειτουργικών και πλατφορμών όπως το DOS, τα Windows, το Linux, την πλατφόρμα της Java και την παιχνιδομηχανή Sony PSP.
Επίλογος & Αξιολόγηση
Με μεγάλο του πλεονέκτημα το χαμηλό κόστος ο ZX81 ήταν ο πρώτος μικροϋπολογιστής της Sinclair που απέκτησε παγκόσμιο κοινό, δημιουργώντας μια αγορά από μηδενική βάση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικιακοί Υπολογιστές
Λανδούλφος Ε΄ του Μπενεβέντο
Ο Λανδούλφος Ε΄ (απεβ. τον Σεπτέμβριο του 1033) από τον Οίκο της Κάπουας ήταν πρίγκιπας του Μπενεβέντο από τον Μάιο του 987, όταν συγκυβέρνησε για πρώτη φορά με τον πατέρα του Πανδόλφος Β΄, μέχρι το τέλος του. Ήταν ο κύριος πρίγκιπας από το τέλος τού πατέρα του το 1014.
Βιογραφία
Το 999 ο Όθωνας Γ΄ της Γερμανίας επισκέφτηκε το ιερό του Αγίου Μιχαήλ του Αρχαγγέλου στο Mόντε Γκαργκάνo. Κατά την επιστροφή του μέσω του Μπενεβέντο, υπέγραψε δίπλωμα υπέρ της μονής της Σάντα Σοφία στις 11 Μαρτίου. Η Σάντα Σοφία ήταν το οικογενειακό ίδρυμα τού Οίκου τού Λανδούλφος Ε΄ και πιθανότατα λειτουργούσε ως ένα είδος δυναστικού μαυσωλείου. Για άγνωστους λόγους, ο Όθωνας Γ΄ και οι πρίγκιπες του Μπενεβέντου είχαν μία σύγκρουση το 1000, πιθανώς για τα λείψανα του Αγίου Βαρθολομαίου, προστάτη του Μπενεβέντο, στον οποίο ο Όθωνα είχε κατασκευάσει μία νέα εκκλησία στην νήσο Τιβερίνα -τη Σαν Μπαρτολομέο αλ'Ίζολα- μόλις πρόσφατα. Σύμφωνα με τα Χρονικά του Μπενεβέντο (Annales Beneventani), ο "βασιλιάς Όθωνας Γ΄ με μεγάλο στρατό πολιόρκησε το Μπενεβέντο" (Otto rex cum magno exercitu obsedit Benevento). Ωστόσο τίποτε δεν προέκυψε από αυτό, εκτός ίσως από την παράδοση ορισμένων λειψάνων (το δέρμα του Βαρθολομαίου;).
Το 1003 μία εξέγερση με επικεφαλής τον Άντελφερ κόμη του Αβελλίνο, έδιωξε τον Λανδούλφος Ε΄ και τον πατέρα του από το Μπενεβέντo. Οι πρίγκιπες δεν έμειναν όμως για πολύ εξόριστοι. Το 1005 τους βρίσκουμε πάλι να κυβερνούν από την πρωτεύουσά τους. Όμως η εξέγερση ήταν ένα κακό σημάδι: οι εμφύλιες αναταραχές αυξάνονταν στο πριγκιπάτο.
Έκανε τον γιο του Πανδόλφος Γ΄ συγκυβερνήτη στο Μπενεβέντο το 1012 ή περίπου εκεί. Δύο χρόνια αργότερα, ο πρεσβύτερος Πανδόλφος Β΄ απεβίωσε, αφήνοντας τον Λανδούλφος Ε΄ μοναδικό πρίγκιπα με τον γιο του. Αμέσως μετά το τέλος, οι πολίτες του Μπενεβέντο οδήγησαν μία εξέγερση κατά του Λανδούλφος Ε΄ και του Πανδόλφος Γ΄. Η εξέγερση, σε αντίθεση με την προηγούμενη του Άντελφερ, δεν κατάφερε να αποσπάσει τους πρίγκιπες από την εξουσία. Ωστόσο, οι πολίτες επέβαλαν παραχωρήσεις εξουσίας στους εαυτούς τους και στην αριστοκρατία της πόλης. Τα Χρονικά (Annales) λένε ότι "έγινε η πρώτη κοινότητα" (facta est communitas prima).
Ο Λανδούλφος Ε΄ αναγκάστηκε να υποταχθεί στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, της οποίας ο κατεπάνω της Ιταλίας Βασίλειος Βοϊωάννης είχε κτίσει την οχυρή πόλη της Τρόια κοντά. Το 1022 ο βασιλιάς Ερρίκος Β΄ της Γερμανίας ένωσε τον στρατό του με δύο άλλους στρατούς υπό τον Πόπο της Ακουιλέια και τον Πελεγρίνο της Κολωνίας στο Μπενεβέντο, το οποίο υποτάχθηκε μετά από μία γρήγορη πολιορκία. Από εκεί βάδισαν προς την Τρόια, αλλά δεν κατάφεραν να την πάρουν. Μετά την υποταγή στον βασιλιά, ο Λανδούλφος Ε΄ δεν αναφέρεται ξανά στις σελίδες της ιστορίας μέχρι το τέλος του. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Πανδόλφος Γ΄. Ο άλλος γιος του, ο Άτενουλφ, αργότερα εξελέγη ηγέτης των Νορμανδών στη Νότια Ιταλία.
Ακόμη περισσότερο από τη βασιλεία τού πατέρα του, ο Λανδούλφος Ε΄ γνώρισε την παρακμή τού πριγκιπάτου. Αναγκασμένο να υποταχθεί τόσο στον Αυτοκράτορα (στους Βυζαντινούς), όσο και στον βασιλιά Ερρίκο Β΄, το Μπενεβέντο δύσκολα θα μπορούσε πλέον να διεκδικήσει ακόμη και μία de facto ανεξαρτησία. Επιπλέον, ο Λανδούλφος Ε΄ στη μακρά περίοδο (47 χρόνια) της διακυβέρνησής του είδε τις απαρχές μίας Βυζαντινής αναζωπύρωσης στην Απουλία και την απάντηση των Λομβαρδών. Το Μπενεβέντο έκανε ό,τι μπορούσε για να είναι στη νικήτρια πλευρά και πρόσφερε στους αντι-Βυζαντινούς αντάρτες μόνο μυστική υποστήριξη. Με το τέλος του, το άλλοτε μεγάλο πριγκιπάτο είχε μειωθεί εδαφικά σε λίγο περισσότερο από την πόλη και την γύρω ύπαιθρό της.
Οικογένεια
Είχε τέκνα:
Φεστιβάλ Γούντστοκ
Το φεστιβάλ έλαβε χώρα στη γαλακτοκομική φάρμα του Μαξ Γιασγκούρ στο Μπέθελ, το οποίο βρίσκεται 69 χλμ νοτιοδυτικά της κωμόπολης Γούντστοκ της Νέας Υόρκης. Κατά τη διάρκεια του μερικές φορές βροχερού σαββατοκύριακου, 32 καλλιτέχνες έπαιξαν στην ύπαιθρο μπροστά σ' ένα ακροατήριο περισσότερων από 400.000 ανθρώπων. Θεωρείται ευρέως ως μία σημαντική στιγμή στη μουσική ιστορία, καθώς και καθοριστικό σημείο για τη γενιά της αντικουλτούρα της δεκαετίας του 1960.
Το Rolling Stone το κατέγραψε ως μία από τις 50 στιγμές που άλλαξαν την ιστορία του rock and roll. Το γεγονός καταγράφτηκε στο βραβευμένο με Όσκαρ ντοκιμαντέρ Γούντστοκ (Woodstock, 1970), στο συνοδευτικό soundtrack και στο τραγούδι Woodstock της Τζόνι Μίτσελ, το οποίο αναφέρεται στο γεγονός και έγινε μεγάλη επιτυχία για τους Crosby, Stills, Nash & Young και τους Matthews Southern Comfort.
Αρχή
right|thumb|220px|Το κοινό του Γούντστοκ Η αρχική ιδέα ήταν καθαρά κερδοσκοπική. Ο 24χρονος μουσικός παραγωγός Μάικλ Λανγκ, ο συνομήλικός του Τζων Ρόμπερτς και οι Άρτι Κόρνφελντ και Τζόελ Ρόουζενμαν, συνεταίροι της εταιρίας Γούντστοκ Βέντσερς, αποφάσισαν να διοργανώσουν ένα υπαίθριο φεστιβάλ της ροκ στο μικρό χωριό Γουόλκιλ, με βασικό σλόγκαν "Τρεις μέρες μουσική και ειρήνη". Στα μέσα Ιουλίου του 1969, συνεργεία γενειοφόρων νεαρών, με περίεργα ρούχα, μπαντάνες και τατουάζ, άρχισαν να διαμορφώνουν το χώρο για τη συναυλία, όταν οι συντηρητικοί αγρότες του Γουόλκιλ τρομοκρατημένοι κατέθεσαν αγωγή για την απαγόρευση της συναυλίας στο όνομα της διασάλευσης της "δημόσιας τάξης". Με βαριά καρδιά, οι οργανωτές αποφάσισαν να μετακινηθούν στο γειτονικό Γούντστοκ, όπου κατάφεραν να νοικιάσουν την τεράστια φάρμα κάποιου γαλακτοπαραγωγού ονόματι Μαξ Γιασγκούρ. Οι επιφυλάξεις τού εβραϊκής καταγωγής κτηματία κάμφθηκαν από το γενναίο χρηματικό δέλεαρ των οργανωτών. Αργότερα, ο ίδιος δήλωσε: "Έκανα μια συμφωνία με τον Μάικ Λανγκ. Αν κάτι πήγαινε στραβά, θα τον κούρευα με την ψιλή . Αλλά αν όλα τέλειωναν ήσυχα, θα άφηνα τα μαλλιά μου μακριά. Απ' ό,τι φαίνεται, ο Μάικ κέρδισε το στοίχημα, αλλά είμαι τόσο φαλακρός που αμφιβάλλω αν μπορέσω ποτέ να του ξεπληρώσω την οφειλή μου!".
Ετοιμασίες
right|thumb|220px|Χίπις στο Φεστιβάλ Γούντστοκ Η αναγκαστική μετακίνηση του φεστιβάλ επιβάρυνε τον προϋπολογισμό του με 350.000 δολάρια. Χρειάστηκαν υπεράνθρωπες προσπάθειες των κατασκευαστικών συνεργείων για να ολοκληρωθούν οι προετοιμασίες στην ώρα τους. Καθώς έπεφτε ο ήλιος, το βράδυ της Πέμπτης 14 Αυγούστου, παραμονής του φεστιβάλ, οι σκαλωσιές ήταν ακόμα ημιτελείς, η εξέδρα μόλις είχε αρχίσει να φτιάχνεται, τα μεγάφωνα δεν είχαν φτάσει ακόμα και τα συνεργεία ετοιμάζονταν για μία εξοντωτική ολονυχτία. Στην περίμετρο του χώρου μπροστά από την εξέδρα στήθηκαν κέντρα πρώτων βοηθειών υπό την επίβλεψη των 18 γιατρών που είχαν μισθώσει οι οργανωτές, ενώ σε άλλα σημεία φτιάχτηκαν πρόχειρες καντίνες. Για την εξυπηρέτηση των θεατών, στήθηκαν εξακόσιες φορητές τουαλέτες (καταστράφηκαν από τις πρώτες ώρες του φεστιβάλ), πολλές δεξαμενές νερού (εξαιτίας των οποίων δημιουργήθηκαν μικρά έλη στο χώρο του φεστιβάλ, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν σαν λασπόλουτρα από τους χίπις), ενώ τα αποθέματα φαγητού εξαντλήθηκαν, επίσης, από τις πρώτες ώρες.
Καθώς η νύχτα απλωνόταν στο φωταγωγημένο Γούντστοκ, ένα εκπληκτικό θέαμα άρχισε να παρουσιάζεται στην εθνική οδό 17Β, που οδηγεί προς το Γούντστοκ. Οι πρώτοι επισκέπτες, που ήρθαν να πιάσουν από νωρίς θέσεις, έστησαν τη σκηνή ή το σλίπινγκ μπανγκ τους μπροστά στην εξέδρα, έγιναν πολλοί, ύστερα πιο πολλοί, ακόμα πιο πολλοί, για να εξελιχθούν σ' ένα εκπληκτικό, πολύχρωμο καραβάνι που κατέκλυσε την εθνική οδό και προκάλεσε ένα ανεκδιήγητο μποτιλιάρισμα. Ένα "καμπριολέ" Citroën 2CV με μωρό στο καροτσάκι τού πίσω καθίσματος, ένα χίπις "σκαραβαίος" με λουλούδια στους προφυλακτήρες, ένα παμπάλαιο φορτηγό με ψυχεδελικά σχέδια στο σασί και με την επιγραφή "Διεύθυνση Ναρκωτικών Νέας Υόρκης" στο παρμπρίζ, θεότρελες μοτοσικλέτες, αυτοκινητάκια των τεσσάρων ή των πέντε ατόμων να κουβαλάνε δέκα ή και δεκαπέντε άτομα, σκαρφαλωμένα στους προφυλακτήρες ή και στον "ουρανό" τους, αμέτρητοι χίπις με μακριά μαλλιά, κελεμπίες, δερμάτινα γιλέκα και χάντρες, ξυπόλητες κοπέλες με μακριά ινδικά φορέματα, κάθε λογής χαϊμαλιά και το σήμα της ειρήνης στο στήθος, άτομα με προβιές και περίεργα κοπέλα, αμερικανικές σημαίες ανάκατες με σημαίες των Βιετκόνγκ, πλανόδιοι πωλητές χοτ ντογκ, μπίρας, προφυλακτικών και LSD. Στην τελευταία διασταύρωση πριν από το χώρο του φεστιβάλ, το ανεπανάληπτο αυτό καραβάνι άφηνε την εθνική οδό και κατευθυνόταν προς το Γούντστοκ μέσω ενός αγροτικού δρόμου, που είχε μετονομαστεί από τους οργανωτές σε "Οδό Ευτυχίας".
Φεστιβάλ
Το απομεσήμερο της Παρασκευής, 15 Αυγούστου, η διάσημη τραγουδίστρια της ροκ Τζάνις Τζόπλιν, αγουροξυπνημένη ακόμα, προσπαθούσε να τονωθεί μ' έναν πικρό καφέ καθώς το νοικιασμένο ελικόπτερο στο οποίο επέβαινε πετούσε πάνω από τα καταπράσινα λιβάδια της περιοχής Μπέθελ. Η Αμερικανίδα τραγουδίστρια είχε άσχημα προαισθήματα, καθώς κοίταξε τον ολοένα και πιο βαρύ ουρανό της βορειοανατολικής πολιτείας. Ξαφνικά, ο πιλότος έγειρε προς το μέρος της λέγοντας: "Να 'μαστε! Κοίταξε εκείνο το λόφο εκεί κάτω, τον μοναδικό που δεν είναι πράσινος. Όλοι αυτοί είναι άνθρωποι και σε περιμένουν". Η Τζόπλιν έτριψε τα μάτια της για να βεβαιωθεί ότι δεν ονειρευόταν: Κάτω από τα πόδια της, μία τεράστια έκταση 2.400 στρεμμάτων καλύφθηκε από ένα πυκνό, πολύχρωμο "δάσος" 500.000 ανθρώπων. Μόλις τότε άρχισε να υποψιάζεται ότι αυτό που την περίμενε δεν ήταν μία ακόμα συναυλία σαν τις άλλες, αλλά το ραντεβού μιας ολόκληρης γενιάς, της γενιάς του μπέιμπι μπουμ και της αμφισβήτησης, της ροκ και της μαριχουάνας, του πολιτικού ριζοσπαστισμού και της σεξουαλικής επανάστασης.
Ο ήλιος έδυσε πίσω από δυσοίωνα σύννεφα, αλλά κανείς δεν έδωσε σημασία. Η συναυλία άρχισε μέσα σε ένα πανδαιμόνιο χειροκροτημάτων και ξεφωνητών, όταν το τεράστιο δίκτυο από μικρόφωνα, κονσόλες, ενισχυτές, αναμεταδότες και ηχεία πήρε μπρος και γέμισε το Γούντστοκ με τη βαθιά, μελωδική φωνή του Ρίτσι Χέιβενς, που τραγούδησε μεταξύ άλλων το περίφημο "Freedom" (Ελευθερία), τραγούδι-σύμβολο της γενιάς της αμφισβήτησης. Ο Τζέφρι Σάρτλεφ χαιρέτισε το πλήθος λέγοντας: "Αυτό που ζούμε σήμερα, είναι μια νέα αμερικανική επανάσταση. Η διαφορά της με τις άλλες επαναστάσεις είναι ότι τούτη εδώ δεν έχει εχθρούς!". Και σε μία ειρωνική χειρονομία "καλής θέλησης", αφιέρωσε το επόμενο τραγούδι στον υπερσυντηρητικό κυβερνήτη της Καλιφόρνιας, θερμό υποστηρικτή του πολέμου του Βιετνάμ, Ρόναλντ Ρήγκαν. Το τραγούδι που συγκλόνισε ήταν μία αντιπολεμική μπαλάντα της Τζόαν Μπαέζ, η οποία προκάλεσε ένα κύμα συγκίνησης και αλληλεγγύης όταν αναφέρθηκε στον άντρα της και στους άλλους ακτιβιστές του αντιπολεμικού κινήματος που είχαν κλειστεί από την κυβέρνηση του Ρίτσαρντ Νίξον στις αμερικανικές φυλακές. Στη συνέχεια, παρέλασαν ο Τζίμι Χέντριξ, η Τζάνις Τζόπλιν, ο Τζο Κόκερ, ο Κάρλος Σαντάνα και άλλα ιερά τέρατα της ροκ, της ποπ και της κάντρι.
Μέσα στις τρεις αυτές ημέρες, δύο άτομα έχασαν τη ζωή τους: το ένα καθώς κοιμόταν κάτω από τους τροχούς ενός τρακτέρ όταν ο οδηγός του έβαλε μπροστά και το άλλο από υπερβολική δόση ηρωίνης. Επίσης, τουλάχιστον δύο μωρά γεννήθηκαν πρόωρα, ενώ τέσσερις μέλλουσες μητέρες απέβαλαν. Την ασφάλεια, τη σίτιση και την ιατρική περίθαλψη είχε αναλάβει η εταιρεία Hog Farm. Συνολικά, ιατρική βοήθεια χρειάστηκαν πάνω από 5.000 άνθρωποι -κατά κύριο λόγο πρώτες βοήθειες για μικροτραυματισμούς από ατυχήματα ή μικροκρίσεις από ναρκωτικά. Σημειώθηκαν όμως και πάνω από 150 σοβαρά περιστατικά -τραυματισμοί από πτώσεις, κρίσεις διαβητικών και επιληπτικών κ.ά.- τα οποία αντιμετωπίστηκαν χάρη στις υπεράνθρωπες προσπάθειες του ιατρικού προσωπικού. Ο επικεφαλής των γιατρών, Γουίλιαμ Αμπρούζι, είπε: "Σε μια πόλη αυτών των διαστάσεων, με τόσο σκληρές συνθήκες διαβίωσης, θα περίμενα 15-20 θανάτους τουλάχιστον. Περισσότερο από τις ιατρικές μας προετοιμασίες, αυτό που πιστεύω ότι μας έσωσε ήταν η καλή μας τύχη".
Το βράδυ της Κυριακής άρχισε η μεγάλη έξοδος, πάντα υπό τους ήχους της ροκ, που συνεχίστηκε ως τις 10.30, το πρωί της Δευτέρας. Οι εναλλακτικές κομμούνες κάλεσαν εθελοντές για το άχαρο έργο της καθαριότητας. Καθώς το πολύχρωμο καραβάνι έπαιρνε το δρόμο της επιστροφής, στο "διοικητήριο" του φεστιβάλ, οι διοργανωτές μετρούσανε κέρδη και ζημιές και έβγαλαν ένα τεράστιο "μείον" της τάξης των δύο εκατομμυρίων δολαρίων. Αποζημιώθηκαν και με το παραπάνω, όμως, τα επόμενα χρόνια από τις εισπράξεις του μουσικού άλμπουμ και της κινηματογραφικής ταινίας της ιστορικής αυτής συναυλίας.
Συμμετέχοντες
Οι σημαντικότεροι συμμετέχοντες ήταν οι Σαντάνα, η Τζάνις Τζόπλιν, ο Τζίμι Χέντριξ, η Τζόαν Μπαέζ, ο Τζο Κόκερ, οι Who, οι Jefferson Airplane, οι Grateful Dead, οι Band, οι Crosby, Still, Nash & Young, οι Paul Butterfield Blues Band, οι Mountain, οι Creedence Clearwater Revival, ο Ρίτσι Χέιβενς, ο Κάντρυ Τζο ΜακΝτόναλντ και άλλοι.
Οι μεγάλοι απόντες
Πολλά μουσικά συγκροτήματα δεν κατάφεραν ποτέ να φθάσουν στο χώρο του φεστιβάλ, παραμένοντας στο αεροδρόμιο, λόγω του τεράστιου αριθμού των θεατών. Με τη λήξη του, σχηματίστηκε το μεγαλύτερο μποτιλιάρισμα που είχε ποτέ συμβεί στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Οι μεγάλοι μουσικοί που έλειψαν από το φεστιβάλ ήταν ο Μπομπ Ντίλαν (λόγω ασθενείας ενός εκ των παιδιών του), οι Rolling Stones (ασχολούνταν με την παραγωγή του νέου τους άλμπουμ, Let It Bleed), οι Doors και οι Beatles (βρίσκονταν υπό διάλυση ενώ η κυβέρνηση των Η.Π.Α. δεν επέτρεψε στον Τζων Λέννον να μπει στη χώρα).
Τιάρα
μικρογραφία| Η τιάρα της [[Μαρία Θηρεσία της Γαλλίας|Δούκισσας του Ανγκουλέμ με σμαράγδια και διαμάντια, φιλοτεχνήθηκε το 1820 και τώρα φυλάσσεται στο Λούβρο ]] μικρογραφία| Μια μαργαριταρένια και σμαραγδένια τιάρα των Βόρειων και Νότιων δυναστειών της Κίνας (420-589) Η Τιάρα (από τα tiara, από τα τιάρα) είναι ένα στέμμα που φορούν οι γυναίκες στις επίσημες κοινωνικές εκδηλώσεις. Το κόσμημα είναι μεταλλικό, σε σχήμα μισού κύκλου και διακοσμημένο με πετράδια και πολύτιμους λίθους. Φοριέται από βασίλισσες, πριγκίπισσες, αριστοκράτισσες, και όπου επιβάλλεται λόγω της εκδήλωσης. Η τιάρα είναι ελαφρύτερη από τη βασιλική κορόνα και καλύπτει μόνο το μπροστινό μέρος του κεφαλιού. Η νυφική τιάρα είναι μέρος νυφικής ενδυμασίας για γάμους. Οι τιάρες φοριούνται, επίσης, από τις νικήτριες των καλλιστείων και τις πριγκίπισσες της Ντίσνευ. Οι τιάρες των θεατρικών κοστουμιών είναι φτιαγμένες από πλαστικό, και διακοσμημένες με στρας, κρύσταλλα Σβαρόφσκι ή άλλα κοινά υλικά.
Φεστιβάλ Γούντστοκ
Αντίκτυπο
Οι ιδέες που προέβαλλε το Φεστιβάλ Γούντστοκ ήταν υπέρ της ειρήνης, της αγάπης, της ελεύθερης χρήσης ναρκωτικών και του ελεύθερου έρωτα και κατά του πολέμου (κυρίως αυτού του Βιετνάμ) και του ρατσισμού. Το Γούντστοκ ήταν κάτι πολύ περισσότερο από μία εκπληκτικά επιτυχημενη μουσική συναυλία, ήταν η άλλη ζωή, ο χαμένος παράδεισος μιας ολόκληρης γενιάς. Ο απεσταλμένος του Life, Μπάρι Φάρελ, έγραψε λίγες μέρες αργότερα: "Όλοι όσοι είμαστε εκεί, καταλαβαίναμε εκείνες τις ώρες ότι διαβαίναμε έναν πολιτιστικό Ρουβίκωνα".
Τιάρα
Ιστορία
μικρογραφία| Η γυναίκα στην [[Πορτραίτα Φαγιούμ|προσωπογραφία του Φαγιούμ φορά ένα χρυσό στεφάνι, ~100-110 |εναλλ.=|αριστερά|242x242εσ]] Σήμερα, οι λέξεις "τιάρα" και "διάδημα" συχνά θεωρούνται συνώνυμες και εναλλάξιμες, και σημαίνουν κόσμημα κεφαλής. Και οι δύο λέξεις προέρχονται από στολίδια κεφαλής που φοριούνταν από αρχαίους άνδρες και γυναίκες για να υποδηλώσουν υψηλή θέση. Στην Περσία οι βασιλείς φορούσαν υψηλά καλύμματα κεφαλής που περιβάλλονταν από “διαδήματα” (δακτύλιοι με διακοσμήσεις μοβ και λευκού χρώματος). Οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι έφτιαχναν χρυσά διακοσμητικά κεφαλής σε σχήματα στεφανιών, ενώ οι τιάρες των Σκύθων έμοιαζαν με άκαμπτα φωτοστέφανα που αποτέλεσαν την έμπνευση για τα μεταγενέστερα Ρώσικα κοκόσνικ. Η χρήση τιάρων και διαδημάτων περιορίστηκε με την παρακμή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και την άνοδο του Χριστιανισμού. μικρογραφία| Η τιάρα της Μεγάλης Δούκισσας του Μπάντεν, Στεφανί του Μπωαρναί, με μαργαριτάρια και διαμάντια, φτιάχτηκε γύρω στο 1830 και τώρα φυλάσσεται στο μουσείο του Παλατιού του Μάνχαϊμ |εναλλ.= Στα τέλη του 18ου αιώνα, ο νεοκλασικισμός αναβίωσε τις τιάρες, αλλά αυτή τη φορά ήταν αποκλειστικά γυναικεία στολίδια. Οι κοσμηματοπώλες που εμπνεύστηκαν από την Αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη δημιούργησαν νέα στεφάνια από πολύτιμους λίθους. Ο Ναπολέων Α' και η σύζυγός του Ιωσηφίνα ΤΑσέρ ντε Λα Παζρί διέδωσαν τη χρήση τιαρών μαζί με τη νέα μόδα της Αυτοκρατορίας. Ο Ναπολέων ήθελε η μεγαλοπρέπεια της Γαλλικής αυλής να λάμψει στην Ευρώπη και η βασίλισσα είχε στη συλλογή της πολλά φανταχτερά σετ κοσμημάτων που περιλάμβαναν τιάρες.
Φεστιβάλ Γούντστοκ
Αντίκτυπο
Η πέρα από κάθε πρόβλεψη προσέλευση του κόσμου δημιούργησε μία σειρά προβλήματα. Ένα από αυτά ήταν η μεταφορά των μουσικών, αλλά και των κάθε είδους εφοδίων, που λύθηκε αναγκαστικά με ελικόπτερα. Ο θόρυβος των ιπτάμενων επισκεπτών ανακατευόταν με τους ήχους της ροκ και κάτω από άλλες συνθήκες θα δημιουργούσαν μεγάλο εκνευρισμό. Όχι όμως στο Γούντστοκ. Κοινό και τραγουδιστές προσέλαβαν το πήγαινε-έλα ως απροσδόκητο "χάπενινγκ" που όχι μόνο δεν μείωνε, αλλά αντιθέτως πολλαπλασίαζε τη γοητεία της παράστασης.
Τιάρα
Ιστορία
Η Βασίλισσα Ελισάβετ Β' λέγεται ότι έχει τη μεγαλύτερη και πιο πολύτιμη συλλογή τιάρων στον κόσμο, εκ των οποίων πολλές είναι κειμήλια της Βρετανικής βασιλικής οικογένειας. Τις φοράει στις επίσημες εκδηλώσεις του κράτους, όταν επιβάλλεται. Οι περισσότερες ήρθαν στα χέρια της βασίλισσας ως μέρος κληρονομιάς, κυρίως από τη Βασίλισσα Αλεξάνδρα. Το 1920 η Βασίλισσα Μαίρη αγόρασε την τιάρα της Μεγάλης Δούκισσας Βλαντιμίρ, με σχέδιο πολυάριθμους διαμαντένιους κύκλους μέσα στους οποίους υπάρχουν μαργαριτάρια ή σμαράγδια. Το 1911 με εντολή της Βασίλισσας Μαίρης φτιάχτηκε μία τιάρα για τη βασιλική αυλή του Δελχί στην Ινδία, που τώρα έχει δοθεί ως δανεική στη Δούκισσα της Κορνουάλης, τη σύζυγο του Κάρολου, Πρίγκιπα της Ουαλίας. Για τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β' φιλοτεχνήθηκε μια τιάρα με ρουμπίνια και διαμάντια. Όταν έλαβε ως δώρο ακουαμαρίνες από τον λαό της Βραζιλίας, τις πρόσθεσε στα διαμάντια για να φτιάξει μια νέα τιάρα.
Φεστιβάλ Γούντστοκ
Αντίκτυπο
Το πρωτόγονο, εύθραυστο δίκτυο υπηρεσιών του Γούντστοκ, αν και εξωθήθηκε στα ακρότατα όριά του, κατάφερε τελικά να σταθεί στα πόδια του χάρη στο μοναδικό πνεύμα αλληλοβοήθειας, συλλογικότητας και εθελοντικής προσφοράς των επισκεπτών του. Κάποια στιγμή, ανήσυχοι οι διοργανωτές ανακοίνωσαν: "Κάπου έχουν σπάσει σωλήνες του νερού και δεν μπορούμε να εντοπίσουμε τη βλάβη. Αν πέσετε πάνω σε κανένα σπασμένο σωλήνα, παρακαλούμε ειδοποιήστε μας για να τον φτιάξουμε". Σε μία ώρα, οι σπασμένοι σωλήνες επιδιορθώθηκαν και ο κίνδυνος της λειψυδρίας αποσοβήθηκε. Την ίδια ώρα, εναλλακτικές αγροτικές κομμούνες από το Νέο Μεξικό και το Όρεγκον έστησαν υπαίθριες καντίνες που προσέφεραν δωρεάν τροφή, παρακαλώντας τους σιτιζόμενους να επιστρέφουν το φαγητό που τους περισσεύει, όπως και έγινε.
Τιάρα
Ιστορία
Και άλλες βασίλισσες, αυτοκράτειρες και πριγκίπισσες φορούν τακτικά τιάρες σε επίσημες βραδινές περιστάσεις. Η Σουηδική βασιλική οικογένεια έχει μια υπέροχη συλλογή όπως και οι Δανοί, οι Ολλανδοί και οι Ισπανοί μονάρχες. Πολλά από τα Δανικά βασιλικά κοσμήματα μπήκαν στη συλλογή όταν η πριγκίπισσα Λουίζα της Σουηδίας παντρεύτηκε τον μετέπειτα Βασιλιά Φρειδερίκο Η' της Δανίας. Η δυναστεία των Ρομανώφ είχε μια υπέροχη συλλογή μέχρι την επανάσταση του 1917. Και η Ιρανική βασιλική οικογένεια είχε μια μεγάλη συλλογή από τιάρες, που μετά την Ιρανική επανάσταση, φυλάσσονται στο Εθνικό Μουσείο στην Τεχεράνη.