cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρκαδάδες Κέρκυρας
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866 και προσαρτήθηκε στον δήμο Περιάγρων της Κέρκυρας. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αρκαδάδων και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Γεωργίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από από τον δήμο Αγίου Γεωργίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερκυραίων. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερκυραίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Βόρειας Κέρκυρας.
Γενικά στοιχεία
Οι Αρκαδάδες αναφέρονται ήδη από το 1346. Για την ονομασία του χωριού υπάρχουν δύο απόψεις. Η πρώτη αναφέρει ότι οι πρώτοι κάτοικοί του ήταν μετανάστες από την Αρκαδία, αλλά αυτή η εκδοχή διατηρείται μόνο προφορικά. Σύμφωνα με άλλην εκδοχή, οι κάτοικοί του προέρχονται από τη φυλή των Αλκάδων, αλβανικό φύλο που μετοίκησε στην περιοχή. Σήμερα οι Αρκαδάδες αποτελούνται από πολλές γειτονιές, οι οποίες έχουν πάρει το όνομά τους από τις οικογένειες που τις κατοικούν, όπως τα Κορικάτικα, τα Μιχαλάτικα, τα Παπαγιωργάτικα κ.α.. Οι περισσότεροι κάτοικοι του χωριού είναι συνταξιούχοι και όσοι παραμένουν ενεργοί ασχολούνται με τις ελαιοκαλλιέργειες. Λειτουργούν δύο σύγχρονα ελαιοτριβεία που εξυπηρετούν και τα γύρω χωριά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Αρούσα
Η Αρούσα (Arusha - προφέρεται ως Α-ρού-σσα, όπου το "σ" είναι "παχύ", καθότι προφέρεται όπως το αγγλικό "sh" στο ship ή όπως το γαλλικό "ch" στο chef), είναι πόλη στο βόρειο τμήμα της Τανζανίας και η πρωτεύουσα της περιφέρειας της Αρούσα, με πληθυσμό 416.442 συν 323.198 στη γύρω Περιφέρεια Αρούσα (2012 απογραφή). Βρίσκεται κάτω από το Όρος Μέρου (Mount Meru), στην ανατολική άκρη του ανατολικού κλάδου της Μεγάλης Ρηξιγενής Κοιλάδας (Great Rift Valley). Η Αρούσα έχει εύκρατο κλίμα. Η πόλη είναι κοντά στο Εθνικό Πάρκο Σερενγκέτι (Serengeti National Park), την Περιοχή Συντήρησης Νγκορονγκόρο (Ngorongoro Conservation Area), το Εθνικό Πάρκο Λίμνης Μανυάρα (Lake Manyara National Park), το Φαράγγι Ολντουβάι (Olduvai Gorge), το Εθνικό Πάρκο Ταρανγκίρε (Tarangire National Park), το Όρος Κιλιμαντζάρο (Mount Kilimanjaro) και το Εθνικό Πάρκο Αρούσα (Arusha National Park) στο όρος Μέρου.
Η Αρούσα είναι σημαντικό διεθνές διπλωματικό κέντρο. Η πόλη θεωρείται ως η αδιαμφισβήτητη πρωτεύουσα της Κοινότητας της Ανατολικής Αφρικής (East African Community). Επίσης το 1994, η πόλη είχε φιλοξενήσει το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για τη Ρουάντα (International Criminal Tribunal for Rwanda). Είναι μια πολυπολιτισμική πόλη με την πλειοψηφία του πληθυσμού της, Τανζανούς με μικτά υπόβαθρα: αυτόχθονες Μπαντού (Bantu), Αραβο-Τανζανούς και Ινδο-Τανζανούς καθώς και μικρή λευκή μειοψηφία Ευρωπαίων και Αμερικανών. Οι θρησκείες του πληθυσμού στην Αρούσα είναι: Χριστιανοί, Εβραίοι, Μουσουλμάνοι και Ινδουιστές.
Ετυμολογία
Η Αρούσα (Αγγλ. Arusha, Σουαχίλι Arusha), στα Σουαχίλι η Αρούσα, παραπέμπει στο arusi (αρούσι) που σημαίνει "γάμος" ή και bibi arusi (μπίμπι αρούσι) που σημαίνει "νύφη" (προφανώς λόγω της μόνιμης -έως πρόσφατα- παρουσίας του χιονιού στην κορυφή του όρους Κιλιμαντζάρο και που παραπέμπει στο γάμο και τη νύφη).
Ιστορία
thumb|left|250px|Το μνημείο Uhuru (Ανεξαρτησίας) στην Αρούσα. thumb|250px|left|Η πλατεία με τον Πύργο του Ρολογιού στην Αρούσα (1953). Στη σημερινή θέση της Αρούσα πρωτοεγκαταστάθηκαν στη δεκαετία του 1830, γεωργοκτηνοτρόφοι Μασσάι (Maasai) από την περιοχή της Αρούσα από την κοινότητα των Chini της Αρούσα, νότια του όρους Κιλιμάντζαρο. Αντάλλασσαν δημητριακά, μέλι, μπύρα και καπνό με τους ποιμενικούς Μασσάι Kisongo σε αντάλλαγμα για ζώα, γάλα, κρέας και δέρματα. Η ζήτηση για τρόφιμα αυξήθηκε σημαντικά στην Αρούσα κατά τη δεκαετία του 1860, όταν η εμπορική διαδρομή στο ποταμό Πανγκάνι (Pangani) επεκτάθηκε μέσω του παλαιού Μόσι, στην Αρούσα και τελικώς στη δυτική Κένυα. Αν και δεν ήταν ακόμη πόλη, ήταν ένα περιφερειακό κέντρο και είχε μια σειρά από αστικά χαρακτηριστικά.
Το 1896, η Αρούσα κατακτήθηκε από τους Γερμανούς, μετά τη δολοφονία των δύο πρώτων ιεραποστόλων που επιχείρησαν να εγκατασταθούν στο κοντινό Όρος Μέρου. Το 1900, οι Γερμανοί εγκατέστησαν μόνιμη παρουσία, όταν χτίστηκε ένα στρατιωτικό φρούριο και περιφράχτηκε από πασσάλους (σουαχ. μπόμα (boma)) και φρουρείτο από στρατιώτες. "Η περίφραξη ήταν μια στέρεη δήλωση, που σκοπό είχε να εντυπωσιάσει το γερμανικό ηθικό και την πολιτική τάξη στην γύρω περιοχή. Τοποθετημένο σε ένα ύψωμα με θέα στον κάμπο, το οικοδόμημα με την μορφή φρουρίου δέσποζε στο γύρω τοπίο" ολοκληρωμένο με ένα πολυβόλο. Πολλοί Αφρικανοί είχαν εκτοπιστεί από τους Γερμανούς δια της βίας από τα πατρογονικά τους εδάφη και αναγκάστηκαν να σκάψουν για ασβέστη ή να μεταφέρουν πέτρες για την κατασκευή του φρουρίου.
Το 1916, κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, οι Βρετανοί πήραν την Αρούσα από τους Γερμανούς. Οι Γερμανοί αξιωματούχοι εγκατέλειψαν την περιοχή, οι Βρετανοί απέλασαν τους Γερμανούς ιεραποστόλους και εποίκους και μόνο μια σκελετική στρατιωτική διοίκηση της πόλης παρέμεινε. Όμως, σιγά-σιγά κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920, εφαρμόστηκε πολιτική διοίκηση, έφτασαν ιεραπόστολοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες, Βρετανοί και Έλληνες άποικοι, ανακατέλαβαν τα πρώην Γερμανικά αγροκτήματα και η πόλη μεγάλωσε, ειδικά αφού οι Βρετανικοί, μετέφεραν την περιφερειακή διοίκηση από το Νέο Μόσι στην Αρούσα. Το 1928-1929 με την επέκταση του σιδηροδρόμου από το Μόσι προς την Αρούσα, αυξήθηκε σημαντικά το εμπόριο. Σύντομα έκτοτε, όμως, η Μεγάλη Ύφεση (29 Οκτωβρίου 1929) συνέτριψε και το εμπόριο της Αρούσα, το 1940 είχε λιγότερο από 2.000 κατοίκους. Η οικονομική ανάπτυξη επανήλθε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και μέχρι το 1948, ο πληθυσμός είχε αυξηθεί σε περισσότερα από 5.000 άτομα. thumb|δεξιά|250px|Η πλατεία με τον Πύργο του Ρολογιού στην Αρούσα (2004) Στη δεκαετία του 1960, τμήμα της ταινίας "Hatari!" ("Κίνδυνος!") με τον Τζον Γουέιν (John Wayne) γυρίστηκε στη Momella.
Η Αρούσα υπήρξε καθοριστική πόλη στην ιστορία της σύγχρονης Τανζανία. Επίσημα έγγραφα που παραχωρούν την ανεξαρτησία στην Τανγκανίκα υπεγράφησαν το 1961, από το Ηνωμένο Βασίλειο στην Αρούσα. Επίσης, η Διακήρυξη της Αρούσα υπεγράφη το 1967 στην Αρούσα.
Οι Συμφωνίες της Αρούσα (Arusha Accords) υπεγράφησαν στην πόλη της Αρούσα στις 4 Αυγούστου του 1993, με τους εκπροσώπους των ανταγωνιστικών φατριών στον εμφύλιο πόλεμο της Ρουάντα.
Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, αποφάσισε με το ψήφισμα 955 της 8ης Νοεμβρίου 1994, ότι η Αρούσα έπρεπε να φιλοξενήσει το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για τη Ρουάντα. Η ίδρυση του δικαστηρίου με τους αλλοδαπούς εργαζομένους της, επηρέασε την τοπική οικονομία της πόλης αυξάνοντας το κόστος ζωής των κατοίκων του. Το δικαστήριο πρόκειται να συρρικνωθεί λόγω του κλεισίματος του το 2014, αλλά ο νόμιμος διάδοχός του, ο Διεθνής Επιπρόσθετος Μηχανισμός για τα Ποινικά Δικαστήρια, συστάθηκε με το ψήφισμα 1966 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, να συνεχίσει να διατηρεί το άνοιγμα του υποκαταστήματος στην Αρούσα, από την 1η Ιουλίου 2012.
Η Αρούσα ανακηρύχθηκε επίσημα πόλη, από την κυβέρνηση της Τανζανίας, την 1η Ιουλίου 2006.
Οι ασχολίες κλπ. των πρώτων ξένων - Ελλήνων αποίκων
Το ενδιαφέρον είναι ότι σε άλλα μέρη του κόσμου οι περισσότεροι Έλληνες στη διασπορά, δημιούργησαν την καριέρα τους στο εμπόριο και στις επιχειρήσεις εστίασης (ξενοδοχεία και εστιατόρια). Στην Τανγκανίκα όμως, η πλειοψηφία των Ελλήνων έγιναν κατασκευαστές σιδηροδρόμων και αργότερα διευθυντές φυτειών, ιδιοκτήτες φυτειών σε σχοινοκτήματα στην Τάνγκα (Tanga) και στο Μορογκόρο (Morogoro), ξεκίνησαν τις φυτείες του καφέ και τις μικτές φυτείες πέριξ του Μόσι (Moshi) και της Αρούσα (Arusha) ή την καλλιέργεια του καπνού στην Ιρίνγκα (Iringa). Αυτοί οι Έλληνες διεκδικούν τη δική τους θέση στην αποικιακή κοινωνία, εκμεταλλευόμενοι τη ρευστότητα και την ασάφεια των αποικιακών ιεραρχιών, οι οποίες διαδραματίζουν διαφορετικές αξιώσεις ότι είναι είτε Ευρωπαίοι, είτε Έλληνες είτε άνθρωποι που είναι ικανότεροι να κατανοήσουν και να συνεργαστούν με τους Αφρικανούς απ' ότι οι Γερμανοί, οι Άγγλοι και οι Ινδοί, λόγω της έλλειψης των φυλετικών διακρίσεων και της κατανόησής των στην εκτεταμένη οικογενειακή ζωή.
Η Περιφέρεια της Αρούσα έχει εδάφη πλούσια και παραγωγικά. Εκτός του καφέ, παράγει επίσης και σε μεγάλες ποσότητες: δημητριακά, (σιτάρι, αραβόσιτο, φασόλια, μπιζέλια) καθώς επίσης και ηλιοτρόπιο και λίγο πύρεθρο. Μέχρι το 1948, ήταν η πρώτη σε παραγωγή παπαΐνης περιοχή, σε ολόκληρη τη Χώρα, στη συνέχεια όμως, επειδή έπεσε η τιμή της, οι κτηματίες στράφηκαν προς άλλες καλλιέργειες και παρόλο που στη συνέχεια η τιμή της επανήλθε σε ικανοποιητικά επίπεδα, οι γεωργοί δίσταζαν, φοβούμενοι επανάληψη της πτώσης στη τιμή της. Θεωρείται δε και όχι αδίκως, ως η ωραιότερη πόλης της Χώρας. Η περιβάλλουσα την Αρούσα φύση, με τα πυκνόφυτα, αιωνόβια, αειθαλή της δέντρα, τα κεφεδοκτήματα, τις πολλές και πυκνές μπανανοφυτείες, το εντυπωσιακό Όρος Μέρου και τους ποιητικούς γηλόφους, δίνουν στην όλη περιοχή μια αίσθηση ρομαντική και συνάμα ποιητική.
Η περιοχή εκτός των Γερμανών και όταν αυτοί εκδιώχθηκαν το 1916 από τους Άγγλους, άρχισε να εποικίζεται σταδιακά από Ευρωπαίους όλων των εθνικοτήτων.
Σημαντικός άποικος ήταν ένας Αγγλοεβραίος ονόματι Bloom, του οποίου η φυτεία, αριθμούσε πάνω από 1,000,000 δέντρα καφέ, άλλος σημαντικότατος άποικος της περιοχής, ήταν ο "Βασιλεύς" των διαμαντιών Williamson. Στην περιοχή, εισέρρευσε πέραν των Ευρωπαίων και πλήθος Ινδών· και οι οποίοι ασχολήθηκαν κυρίως με το εμπόριο.
Ο πρώτος Έλληνας που ξεκίνησε την καλλιέργεια του καφέ, ήταν κάποιος Μιχαήλ Μιχαλάκης (από την Κάτω Παναγιά, Μ. Ασίας), ο οποίος εγκαταστάθηκε στην περιοχή Ντουρούμα (Nduruma) όπου έκτισε και την οικία του.
Παρακάτω, αναφέρονται ορισμένοι από τους Έλληνες οι οποίοι κατοικούσαν στην περιοχή κατά το 1950+: • 3
Βιομηχανία και οικονομία
Η κύρια βιομηχανία της πόλης είναι ο τομέας των υπηρεσιών. Η πόλη φιλοξενεί πολλές μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις, τράπεζες, εμπορικά καταστήματα και εμπορικές επιχειρήσεις καθιστώντας την έτσι την οικονομική και πολιτιστική πρωτεύουσα της περιοχής. Η πόλη της Αρούσα, είναι η έδρα του μεγαλύτερων μεταποιητικών τομέων ζυθοποιίας στην περιοχή, κατασκευής ελαστικών (αυτοκινήτων), της επεξεργασίας αγροτο-δασικών και μιας μεγάλης κατασκευάστριας φαρμακευτικών. thumb|250px|left|Νομοθετική Συνέλευση Ανατολικής Αφρικής (East African Legislative Assembly). Ο τουρισμός επίσης, συμβάλλει σημαντικά στην οικονομία της πόλης της Αρούσα, όντας ο δεύτερος μεγαλύτερος συντελεστής εισοδήματος στην Τανζανία. Λαμβανομένου υπόψη της θέσης της πόλης, κοντά σε μερικά από τα μεγαλύτερα εθνικά πάρκα και καταφύγια θηραμάτων στην Αφρική, συμπεριλαμβανομένων μεταξύ άλλων, του Serengeti National Park, του Kilimanjaro National Park, του Ngorongoro Conservation Area. Πολλά ντοκιμαντέρ και μεγάλου μήκους ταινίες έχουν γυριστεί στην και γύρω από την Αρούσα, συμπεριλαμβανομένης της ταινίας του 1962, "Hatari!" ("Κίνδυνος!") με τον Τζον Γουέιν (John Wayne), του Χάουαρντ Χοκς (Howard Hawks) ταινία. Μετά από αυτό, κάποιοι γνωστοί ηθοποιοί και οι κυνηγοί, όπως ο Wayne, Hardy Krüger, ο Robert Taylor επισκέφτηκαν την Αρούσα, διαμένοντας όπως στο χτισμένο κατά το 1935 ξενοδοχείο, Safari Hotel. Η πόλη της Αρούσα είναι η έδρα της Κοινότητας της Ανατολικής Αφρικής (East African Community) και φιλοξενεί το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για τη Ρουάντα (International Criminal Tribunal for Rwanda) και το Αφρικανικό Δικαστήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και των Λαών (African Court on Human and Peoples' Rights).
Η πόλη είναι η έδρα του διάσημου Διεθνούς Συνεδριακού Κέντρου της Αρούσα (Arusha International Conference Center) που φιλοξενεί πολλές διεθνείς συναντήσεις.
Η Αρούσα είναι επίσης ένας πολύ γνωστός προορισμός για τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που λειτουργούν εκτός πόλεως, σε μια ποικιλία περιφερειών και τομείς βοήθειας, όπως ευαισθητοποίηση στο HIV και το AIDS, την εκπαίδευση των παιδιών και μικρο-χρηματοδότηση.
Συνοικίες
thumb|left|250px|Ο Επισκοπικός Ναός της Αρούσα. Μεταξύ των περιοχών που ξεχωρίζουν στην Αρούσα, είναι η Κεντρική Επιχειρηματική Περιοχή (Central Business Area), που βρίσκεται στον πύργο του ρολογιού (βλ. τη σχετική φωτογραφία καθώς και τη σχετική σημείωση), το Sekei στα βορειοδυτικά, το οποίο είναι σε μεγάλο βαθμό κατοικίες με έντονη νυχτερινή ζωή, το Njiro, ένα ταχύτατα αναπτυσσόμενο προάστιο της μεσαίας τάξης προς το Νότο και το Tengeru, μια ζωντανή αγορά της πόλης στα Ανατολικά.
Βόρεια της Αρούσα είναι οι συνοικίες, Karatu, Νγκορονγκόρο, Monduli, Arumeru και Longido, περίπου 90 λεπτά βόρεια της Αρούσα με ντάλα ντάλα (dala dala) (μικρολεωφορεία-ταξί) κατά μήκος του δρόμου Αρούσα-Ναϊρόμπι. Το Robanda Safari Camp είναι μια από τις αγαπημένες κατασκηνώσεις σαφάρι, που βρίσκεται λίγο έξω από την Πύλη Ικόμα του Σερενγκέτι Ikoma Πύλη (Serengeti Ikoma Gate). Η τοποθεσία αυτή επιλέχθηκε με προσοχή, έτσι ώστε να είναι ακριβώς στο δρόμο της μετανάστευσης των γκνου (wildebeest). Η καλύτερη στιγμή για να δει κανείς αυτό την εντυπωσιακή μετανάστευση, είναι από τον Μάιο έως τον Αύγουστο και από τον Οκτώβριο έως το Δεκέμβριο. Υπάρχει μια υψηλή συγκέντρωση ζώων καθ'όλο το χρόνο, με μεγάλα κοπάδια από γκνου, ζέβρες, ελέφαντες και καμηλοπαρδάλεις. Άλλα είδη ζώων περιλαμβάνουν λιοντάρια, ύαινες, γαζέλες, τόπι και βουβάλια.
Ο πύργος του ρολογιού της Αρούσα 03 ° 22'20.5 "S 036 ° 41'40.1" E γενικά υποτίθεται ότι βρίσκεται στο μέσο μεταξύ Καΐρου και το Κέιπ Τάουν, ως εκ τούτου αντιπροσωπεύει το σημείο στα μισά του δρόμου μεταξύ των δύο άκρων της παλιάς Βρετανικής Αυτοκρατορίας στην Αφρική. Ωστόσο, το πραγματικό μέσο μεταξύ των δύο αυτών πόλεων, βρίσκεται στο κεντρικό Κονγκό. Ο πύργος του ρολογιού σήμερα, κοσμείται με το λογότυπο της Coca-Cola.
Μεταφορές
Η Αρούσα, ως επί το πλείστον εξυπηρετείται για τους διεθνείς ταξιδιώτες, από το Διεθνές Αεροδρόμιο του Κιλιμαντζάρο (Kilimanjaro International Airport), περίπου 60 χιλιόμετρα (37 μίλια) ανατολικά, περίπου στα μισά του δρόμου προς το Μόσι. Το αεροδρόμιο εξυπηρετεί πτήσεις εσωτερικού (εγχώριες) και εξωτερικού (διεθνείς). Το Αεροδρόμιο της Αρούσα (Arusha Airport), βρίσκεται στα δυτικά της πόλης και εξυπηρετεί περισσότερους από 87.000 επιβάτες ετησίως. Το οδικό δίκτυο μπορεί να γίνει μέσω ιδιωτικών επιχειρήσεων πούλμαν (λεωφορείων) προς Ναϊρόμπι, Ντοντόμα, Νταρ ες Σαλαάμ και άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας.
Εκπαίδευση και υγεία
Τα περισσότερα παιδιά της Αρούσα, παρακολουθούν τα δημόσια σχολεία που βρίσκονται σχεδόν σε κάθε πτέρυγα της πόλης. Υπάρχουν τέσσερα διεθνή σχολεία μέσα και γύρω από Αρούσα: Διεθνές Σχολείο Μόσι (International School Moshi) (Πανεπιστημιούπολη της Αρούσα) (Arusha Campus), Διεθνές Σχολείο της Αρούσα (Arusha International School) (το πρώην "Αρούσα Σκουλ" ("Arusha School")), Σχολείο Braeburn (Braeburn School) και το Διεθνές Σχολείο του Αγ. Κωνσταντίνου (St. Constantine's International School) (SCIS) (το πρώην St. Constantine's East African Hellenic School (EAHS), της ελληνικής ομογένειας (της τότε) Τανγκανίκα). thumb|250px|Το Λουθιρανικό Νοσοκομειακό Κένρο της Αρούσα (Arusha Lutheran Medical Center) στο κέντρο της πόλης. Η πόλη της Αρούσα είναι η έδρα του Εθνικού Κολεγίου Τουρισμού - Πανεπιστημιούπολης της Αρούσα Τεχνικό Κολλέγιο της Αρούσα  (Arusha Technical College), Ινστιτούτο Κοινοτικής Ανάπτυξης Tengeru (Tengeru Institute of community Development), το Αφρικανικό Ινστιτούτο Επιστήμης και Τεχνολογίας, Νέλσον Μαντέλα (The Nelson Mandela African Institute of Science and Technology), το Ινστιτούτο Διαχείρισης Ανατολικής και Νότιας Αφρικής (Eastern and Southern African Management Institute), Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης και Συνεργασίας για την Ανάπτυξη ( MS-TCDC) (MS Training Centre for Development Cooperation), το Ινστιτούτο Λογιστικής της Αρούσα (The Institute of Accountancy Arusha), Ινστιτούτο Δασικής Εκπαίδευσης, Olmotonyi (Forestry Training Institute, Olmotonyi), Ινστιτούτο Έρευνας Άγριας Ζωής της Τανζανία (Tanzania Wildlife Research Institute), Πανεπιστημιακό Κολέγιο Makumira (Makumira University College), το Πανεπιστήμιο της Αρούσα (The Arusha University) και το Πανεπιστήμιο του Όρους Μέρου (The Mount Meru University). Ενώ σχέδιο για τη δημιουργία Πανεπιστημίου Αγά Χαν-Πανεπιστημιούπολη της Αρούσα (Aga Khan University-Arusha Campus), βρίσκεται στα αρχικά στάδια.
Η Αρούσα φιλοξενεί τα μεγαλύτερα ιατρικά νοσοκομεία στην Περιφέρεια της Αρούσα. Το Νοσοκομείο του Όρους Μέρου (Mount Meru Hospital) και Λουθηρανικό Ιατρικό Κέντρο της Αρούσα (Arusha Lutheran Medical Center) είναι από τα μεγαλύτερα στην πόλη.
Γεωγραφία και κλίμα
Παρά την εγγύτητά του προς το ισημερινό, το υψόμετρο της Αρούσα είναι 1.400 μέτρα (4.600 πόδια) στις νότιες πλαγιές του Όρους Μέρου διατηρεί θερμοκρασίες σχετικά χαμηλές και ανακουφίζει από την υγρασία. Δροσερός ξηρός αέρας επικρατεί για μεγάλο μέρος του έτους. Η θερμοκρασία κυμαίνεται μεταξύ 13 και 30 βαθμών Κελσίου, με κατά μέσο όρο περίπου τους 25 βαθμούς Κελσίου. Έχει ξεχωριστή υγρή και ξηρή εποχή και βιώνει ένα ανατολικό άνεμο προερχόμενο από το Ινδικό Ωκεανό, μερικές εκατοντάδες μίλια ανατολικά.
Αθλητισμός
Η πόλη είναι η έδρα της εθνικής ομάδας ράγκμπι στη Τανζανία (Tanzania national rugby union team). Η πόλη φιλοξενεί επίσης Διεθνή ματς ράγκμπι. Ο Joshua Peterson ο οποίος έπαιξε για την εθνική ομάδα ήταν ο δεύτερος νεότερος διεθνής παίκτης του ράγκμπι, μετά τον Johnny Wilkinson. Το Νότιο Pool A του Τροπαίου της Μπύρας Κάστελ του 2007 (2007 Castel Beer Trophy) επίσης φιλοξενήθηκε ως εδώ.
Η πόλη φιλοξένησε επίσης, τον μαραθώνιο του Όρους Μέρου που διεξήχθη από το 1985 έως το 2004. Το ρεκόρ "όλοι οι συμμετέχοντες" για τον ταχύτερο μαραθώνιο χρόνο στην Τανζανία, 2:13:46, ορίστηκε στην εκδήλωση από τον πρώην δρομέα μεγάλων αποστάσεων Benedict Ako την 1η Αυγούστου 1993.
Στις 21 Μαΐου 2011, οι μπουλντόγκ του Πανεπιστημίου Ντρέικ (Drake University Bulldogs) νίκησαν την CONADEIP All-Stars με 17-7 στο πρώτο παιχνίδι Αμερικανικού ποδοσφαίρου στην Τανζανία.
Πολιτισμός και κουζίνα
thumb|250px|Κοτόπουλο ψητό (kuku choma), τσιπς και μπανάνα ψητή (ndizi choma). Η Αρούσα είναι γνωστή για την έντονη νυχτερινή της ζωή, με το δημοφιλή τοπικά νυχτερινά κέντρα όπως Masai Camp, Ελληνική Λέσχη (Greek Club), Λέσχη AQ (Club AQ), το Colobus Club, και Via Via.
Η πόλη φιλοξενεί το Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας (National Natural History Museum). Το μουσείο περιλαμβάνει τρία εκθέματα σχετικά με τον πρώτο άνθρωπο, φυτά και ζώα της περιοχής καθώς και την ιστορία της πόλης.
Αρούσα είναι επίσης η έδρα της Μεγάλων Λιμνών της Αφρικής (African Great Lakes) του πρώτου κέντρου τοπικών μέσων ενημέρωσης της περιοχής, Aang Serian Drum.
Κουζίνα της πόλης είναι ένα μείγμα με πιάτα από διάφορα μέρη της Τανζανία, καθώς και των παγκόσμιων γαστρονομικών παραδόσεων. Κρέας ψητό (nyama choma), καυτό κάθισμα (kiti moto), κοτόπουλο ψητό (kuku choma) είναι ένα πολύ δημοφιλές πιάτο μπάρμπεκιου και συνήθως σερβίρεται με τοπική κρύα μπύρα και pili pili. Τσίπς αυγών (chips mayai) είναι ένα άλλο δημοφιλές τοπικό πιάτο.
Στο λαϊκό πολιτισμό
Η Αρούσα, το 1962, ήταν το σκηνικό για την ταινία "Hatari!" ("Κίνδυνος!") σκηνοθεσίας του Χάουαρντ Χοκς (Howard Hawks) και με πρωταγωνιστή τον Τζον Γουέιν (John Wayne). Στο βίντεο παιχνίδι Halo 3, μια πινακίδα στον αυτοκινητόδρομο, φαίνεται να λέει "Αρούσα", αν και διαγράφτηκε, γεγονός που υποδηλώνει ότι η πόλη καταστράφηκε από το Σύμφωνο (Halo).
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Τανζανίας
Εθνόσημο των Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
120px|right Το εθνόσημο των Αντίγκουα και Μπαρμπούντα σχεδιάστηκε το 1966 από τον Γκόρντον Κρίστοφερ. Εισήχθη επίσημα στις 16 Φεβρουαρίου του 1967.
Συμβολισμός
Ο συμβολισμός στο εθνόσημο είναι πιο σύνθετος από τα σύμβολα στη σημαία της χώρας, αν και παρόμοιος. Στην κορυφή του εμβλήματος υπάρχει ένας ανανάς, φρούτο για το οποίο φημίζονται τα νησιά. Γύρω από το θυρεό υπάρχουν πολλά φυτά, τα οποία υπάρχουν σε αφθονία στη χώρα: ο κόκκινος ιβίσκος, το ζαχαροκάλαμο και το γιούκα. Το θυρεό προστατεύει ένα ζευγάρι ελαφιών, τα οποία συμβολίζουν την άγρια ζωή στα νησιά. Το σχέδιο του θυρεού δείχνει τον ήλιο (που είναι και στη σημαία), να ανατέλλει από μια μπλε και άσπρη θάλασσα. Ο ήλιος συμβολίζει ένα νέο ξεκίνημα και το μαύρο φόντο τις αφρικανικές ρίζες πολλών από τους κατοίκους του κράτους. Στο κάτω μέρος του θυρεού, μπροστά στη θάλασσα, βρίσκεται ένας ζωγραφιστός μύλος για ζάχαρη. Στο κάτω μέρος επίσης βρίσκεται μια περγαμηνή με γραμμένο το εθνικό σύνθημα: «Each endeavouring, all achieving».
Πηγές
Αντίγκουα Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
Κένεθ Μαπ
Ο Κένεθ Μαπ (αγγλικά: Kenneth Mapp, γενν. στις 2 Νοεμβρίου 1955) ήταν ο 28ος Κυβερνήτης των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων από τις 5 Ιανουαρίου 2015 ως τις 7 Ιανουαρίου 2019. Ήταν υποψήφιος ως ανεξάρτητος στις εκλογές για κυβερνήτη το 2010, χωρίς επιτυχία. Το 2014 εξελέγη κυβερνήτης στον δεύτερο γύρο και ανέλαβε καθήκοντα στις αρχές του 2015.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπρούκλιν. Ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο του Σεν Κρουά το 1973.Παρακολούθησε μαθήματα στο Κολέγιο της Κοινότητας της Νέας Υόρκης και στο Πανεπιστήμιο των Παρθένων Νήσων, χωρίς όμως να αποκτήσει τίτλο μπάτσελορ. Έπειτα από τον τερματισμό της θητείας του ως αντικυβερνήτη το 1999, ολοκλήρωσε το εκπαιδευτικό του πρόγραμμα στην Οικονομική Σχολή του Χάρβαρντ και απέκτησε τίτλο Μάστερ στη Δημόσια Διοίκηση από τη Σχολή Διακυβέρνησης Τζον Φ. Κένεντι στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Εργάστηκε ως αστυνομικός στη Νέα Υόρκη και ως αξιωματικός της αστυνομίας στις Παρθένες Νήσους.
Γερουσιαστής
Ο Μαπ εξελέγη 3 φορές γερουσιαστής στο κοινοβούλιο των Παρθένων Νήσων. Για πρώτη φορά εξελέγη το 1982.Ήταν μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος ως το 2001, οπότε έγινε ανεξάρτητος.
Αντικυβερνήτης
Ο Μαπ ήταν υποψήφιος αντικυβερνήτης στις εκλογές του 1994, όταν κυβερνήτης εξελέγη ο Ρόι Λ. Σνάιντερ. Οι Σνάιντερ και Μαπ εξελέγησαν κυβερνήτης και αντικυβερνήτης αντίστοιχα, σε ειδική εκλογή που έγινε στις 22 Νοεμβρίου 1994, επικρατώντας των Δημοκρατικών αντιπάλων τους.
Εκλογές για κυβερνήτη 2006
Για πρώτη φορά ήταν υποψήφιος στις εκλογές για κυβερνήτη το 2006. Στις εκλογές πήρε 26,78% έναντι 49,33% για τον αντίπαλό του, Τζον ντε Γιονγκ, με τον οποίο αναμετρήθηκε σε δεύτερο γύρο στις 21 Νοεμβρίου 2006. Τελικά, κυβερνήτης εξελέγη ο ντε Γιονγκ με 16.644 ψήφους (57,30%) έναντι 12.402 ψήφους (42,70%) για τον Μαπ.
Εκλογές για κυβερνήτη 2010
Ο Μαπ διεκδίκησε ξανά το αξίωμα του Κυβερνήτη για πρώτη φορά ως ανεξάρτητος, στις εκλογές του Νοεμβρίου του 2010, με υποψήφιο αντικυβερνήτη τον καθηγητή Μαλίκ Σέκου.
Οι γενικές εκλογές διενεργήθηκαν στις 2 Νοεμβρίου 2010. Ο τότε κυβερνήτης Τζον ντε Τζονγκ κέρδισε τον Μαπ και εξασφάλισε δεύτερη συνεχή θητεία στο αξίωμα. Ο Ντε Γιονγκ έλαβε 17.535 ψήφους (56,27% των ψήφων) ενώ ο Μαπ ήρθε 2ος με 13.580 ψήφους (43,58%). Αρχικά ο Μαπ αρνήθηκε να παραδεχθεί την ήττα του, επικαλούμενος πιθανές παρατυπίες στην ψηφοφορία και έπειτα από τις συμβουλές του υπεύθυνου για την προεκλογική του εκστρατεία.
Κυβερνήτης
Ο Μαπ εξελέγη κυβερνήτης, κατεβαίνοντας ως ανεξάρτητος, στις γενικές εκλογές που έγιναν στις 4 Νοεμβρίου 2014. Συγκέντρωσε 47,47% των ψήφων και καθώς κανένας από τους υποψήφιους δεν είχε συμπληρώσει το απαιτούμενο 50%+1 έγινε δεύτερος γύρος στις 18 Νοεμβρίου, όπου αναδείχθηκε νικητής, επικρατώντας με ποσοστό 64% της Ντόνα Κρίστιαν-Κρίστενσεν.
Η ορκωμοσία του Μαπ έγινε στις 5 Ιανουαρίου 2015.
Εθνόσημο του Ανατολικού Τιμόρ
right|150px|thumb|Το εθνόσημο του Ανατολικού Τιμόρ. Το νέο εθνόσημο του Ανατολικού Τιμόρ (επίσημη ονομασία: Timor-Leste) εισήχθη στις 18 Ιανουαρίου 2007 με το Νόμο 02/2007 και βασίζεται στο σχέδιο του 1975, το οποίο καθιερώθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1975 όταν η χώρα κήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία της. Περιλαμβάνει το θυρεό του Εθνικού Συμβουλίου Αντίστασης του Τιμόρ (Conselho Nacional de Resistência Timorense).
Περιγραφή
Τα κύρια στοιχεία του είναι δύο σταυροειδή Σούρικς (παραδοσιακά ξίφη του Τιμόρ), μαζί με ένα δόρυ και 2 βέλη. Το όνομα της χώρας αναγράφεται με κόκκινα γράμματα στην επίσημη (πορτογαλική) γλώσσα σε λευκό δακτύλιο γύρω από το θυρεό και έναν ήλιο με 14 ακτίνες.
Κυβερνήτης των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων
Ο Κυβερνήτης των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων εκλέγεται από το λαό για τετραετή θητεία. Το αξίωμα είναι αιρετό από το 1969, ενώ πιο πριν οι κυβερνήτες διορίζονταν. Ο πρώτος διορισμένος κυβερνήτης ήταν ο Έντουιν Τέιλορ Πόλοκ, από τις 31 Μαρτίου 1917 ως τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς. Επί κυβερνήτη Τσαρλς Χάργουντ οι ΗΠΑ αγόρασαν το νησί Γουότερ, στις 19 Ιουνίου 1944. Ο πρώτος κυβερνήτης που απεβίωσε εν ενεργεία (1927) ήταν ο Μάρτιν Έντουιν Τρεντς και ο πρώτος εκλεγμένος κυβερνήτης που πέθανε στη διάρκεια της θητείας του (1978) ήταν ο Σίριλ Ε. Κινγκ. Από το 2019 Κυβερνήτης είναι ο Άλμπερτ Μπράιαν.
Εθνόσημο του Ανατολικού Τιμόρ
Περιγραφή
Αναγράφεται επίσης στην πορτογαλική το ρητό: Unidade, Accao, Progresso (Ενότητα, Δράση, Πρόοδος).
Κυβερνήτης των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων
Εκλεγμένοι κυβερνήτες (1970–σήμερα)
{{legend|red|Ρεπουμπλικάνος (2)|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|lightblue|Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών (1)|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|blue|Δημοκρατικός (4)|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|grey|Ανεξάρτητος (2)|border=1px solid #AAAAAA}}
Εθνόσημο του Ανατολικού Τιμόρ
Πορτογαλικό Τιμόρ (1935-1975)
Ο θυρεός του Πορτογαλικού Τιμόρ ακολουθούσε το ίδιο μοτίβο με τις άλλες πορτογαλικές αποικίες, με το έδαφος να αντιπροσωπεύεται από έναν ασπρόμαυρο Δομινικανό σταυρό σε αναγνώριση του ρόλου που διαδραμάτισε το τάγμα των Δομινικανών στο να ασπαστούν τον καθολικισμό οι κάτοικοι του Τιμόρ.
Ινδονησιακή κατοχή (Timor Timur)
Το 1975 η Ινδονησία εισέβαλε στο Ανατολικό Τιμόρ και το προσήρτησε την επόμενη χρονιά ως την 27η επαρχία της (Timor Timur). Στη διάρκεια εκείνης της περιόδου, το ινδονησιακό Ανατολικό Τιμόρ είχε το δικό του θυρεό, ο οποίος παρέμεινε μέχρι το τέλος της ινδονησιακής κατοχής, το 1999. Ο θυρεός αποτελούνταν από μια χρυσή ασπίδα με στεφάνια από στάρι και βαμβάκι και ένα κλειστό στρογγυλό περίγραμμα, το οποίο περιείχε καλλιτεχνικά σχεδιασμένα κτήρια. Στην κορυφή ήταν μια μπλε ασπίδα που απεικόνιζε ένα χρυσό αστέρι, σύμβολο της μονοθεϊστικής λατρείας. Κάτω από το κυκλικό σχέδιο βρισκόταν ένα παραδοσιακό μαντίλι κεφαλιού (καϊμπάουκ) που έφερε την επιγραφή "Timor Timur".
Προσωρινή Διοίκηση από τον ΟΗΕ
Κατά την περίοδο της προσωρινής διοίκησης από τα Ηνωμένα Έθνη, χρησιμοποιήθηκε η σφραγίδα με το νησί Τιμόρ, έναν κροκόδειλο, μια παραδοσιακή μαντίλα κεφαλιού και διάφορα σχέδια. Στη σφραγίδα αναγράφονταν οι λέξεις Timor Lorosa’e και Governu στη γλώσσα Τετούμ ή Timor Leste και Governo στα πορτογαλικά.
Πρώην εθνόσημο (2002-2007)
Το πρώην εθνόσημο περιελάμβανε το θυρεό του Εθνικού Συμβουλίου Αντίστασης του Τιμόρ (Conselho Nacional de Resistência Timorense). Κύρια στοιχεία του ήταν δύο σταυρωτά παραδοσιακά ξίφη (Σούρικς) μαζί με ένα δόρυ, ένα αστέρι και δύο βέλη.
Το σύνθημα στο πανό σημαίνει: "Τιμή, Πατρίδα και Λαός".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανατολικό Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Ανατολικού Τιμόρ
Μάικλ Τσιμίνο (ηθοποιός)
Ο Μάικλ Τσιμίνο (αγγλικά: Michael Cimino) (γεννημένος στις 10 Νοεμβρίου 1999) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Είναι γνωστός για τους ρόλους του ως Bob Palmeri στην ταινία Annabelle Comes Home και ως Victor Salazar στη σειρά του Hulu, Love, Victor, ένα spin-off της ταινίας γυρισμένης το 2018, Love, Simon.
Ζωή και καριέρα
Ο Μάικλ Τσιμίνο γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λας Βέγκας της Νεβάδα και είναι ιταλο-γερμανικής καταγωγής και εν μέρει από το Πουέρτο Ρίκο. Ο Cimino αντιμετώπισε ρατσισμό στο δημοτικό σχολείο, λέγοντας ότι τα παιδιά τον έριχναν στο πάτωμα και τον κλωτσούσαν, και ισχυρίζεται ότι έτρωγε έντομα, αν και λέει ότι αυτές οι εμπειρίες τον έκαναν πιο συμπονετικό απέναντι στους άλλους. Ανέλαβε την ηθοποιία σε ηλικία οκτώ χρονών αφού συμμετείχε σε θεατρική ομάδα που διδάσκονταν από ένα μέλος της εκκλησίας. Ο Cimino αποφοίτησε από το λύκειο νωρίς για να ασχοληθεί πιο σοβαρά με την ηθοποιία και για αυτό μάλιστα αποφάσισε να μην φοιτήσει στο κολέγιο.
Οι πρώτες πιστώσεις του Cimino περιλαμβάνουν μια διαφήμιση GEICO και έναν πιλότο του 2016 για το σόου του Nickelodeon, Hopefuls. Μετακόμισε στο Λος Άντζελες όταν ήταν 18 ετών. Ο Cimino εμφανίστηκε στην ταινία τρόμου του 2019 Annabelle Comes Home, παίζοντας τον ρόλο του Bob Palmeri. Του αρέσει να τραγουδά και να παίζει κιθάρα και να έχει συμπεριλάβει το τραγούδι του "Everything I Own" στο soundtrack της ταινίας.
Τον Αύγουστο του 2019, ανακοινώθηκε ότι ο Μάικλ Τσιμίνο θα πρωταγωνιστήσει ως ο Victor στη σειρά του Disney +, Love, Victor. Η εκπομπή μεταφέρθηκε αργότερα στο Hulu, όπου έκανε πρεμιέρα τον Ιούνιο του 2020. Ο Cimino συμβουλεύτηκε τον ομοφυλόφιλο ξάδελφό του για να διασφαλίσει ότι ο ρόλος του Victor θα ήταν ένας αξιόπιστος και πιστός χαρακτήρας.
Ο Μάικλ Τσιμίνο ταυτίζεται ως ετεροφυλόφιλος, αν και είπε για τη σεξουαλικότητά του:"Δεν θέλω να βάλω τον εαυτό μου σε ένα κουτί και να τον βάλω σε μια θέση όπου αν έβγαινα ως αμφιφυλόφιλος ή ως ομοφυλόφιλος σε 10 χρόνια από τώρα, θα υπερασπίζομαι μια ταυτότητα που ήταν αληθινή στον εαυτό μου." Το 2020, ο Cimino προσχώρησε στο cast του Black Box, μιας σειράς podcast επιστημονικής φαντασίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοαμερικανοί Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ερώ (νομός)
Το Ερώ (γαλλικά: Hérault, οξιτανικά: Erau) είναι νομός της νότιας Γαλλίας. Ανήκει στην περιοχή Οξιτανία και έλαβε το όνομά του από τον ποταμό Ερώ που τον διασχίζει. Το INSEE και το ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 34. Πρωτεύουσα του νομού είναι το Μονπελιέ.
Έως το 2016 ο νομός Ερώ ανήκε στην περιοχή Λανγκεντόκ-Ρουσιγιόν, η οποία συνενώθηκε με την περιοχή Μιντί-Πυρηναία και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Οξιτανία.
Οι κάτοικοι ονομάζονται Ερωλταί και Ερωλταίζ.
Γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο ποταμός Ορμπ στην κοινότητα Μπεζιέ Ο νομός Ερώ αποτελεί τμήμα της διοικητικής περιοχής της Οξιτανίας και βρίσκεται στο νότο της Γαλλίας.
Συνορεύει στα νοτιο-δυτικά με το νομό Ωντ, στα βορειο-δυτικά με τους νομούς Ταρν και Αβερόν, στα βορειο-δυτικά με το νομό Γκαρ και στα νότια με τη Μεσόγειο θάλασσα (κόλπος του Λέοντα).
Η έκταση του νομού είναι 6.224 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Πρωτεύουσα του νομού είναι το Μονπελιέ, με 281.613 κατοίκους το 2016, που βρίσκεται 595 χιλιόμετρα κατ'ευθεία γραμμή νότια του Παρισιού. Σημαντικές πόλεις οι Μπεζιέ, Σετ, Αγκντ και Λοντέβ.
Ο νομός γεωγραφικά παρουσιάζει πολυμορφία, με παραλίες (Μεσόγειος θάλασσα) στο νότο, τα όρη Σεβέν (νότιοι πρόποδες της Κεντρικής Οροσειράς) στα βόρεια και αγροτικές εκτάσεις στο ενδιάμεσον. Το έδαφος παρομοιάζεται με ανοιχτό αμφιθέατρο που βλέπει στη θάλασσα, καθώς το ορεινό βόρειο τμήμα του νομού κατεβαίνει βαθμιαία μέχρι τη θάλασσα και σχηματίζει την παραλιακή πεδιάδα.
Στα βορειοδυτικά, το Περιφερειακό φυσικό πάρκο Άνω-Λανγκεντόκ περιλαμβάνει τα βουνά Καρού και Εσπινούζ. Το ελάχιστο υψόμετρο του νομού βρίσκεται στο επίπεδο της θάλασσας και το υψηλότερο σημείο βρίσκεται σε υψόμετρο 1.181 μέτρων σε μια από τις κορυφές του Εσπινούζ. Το μέσο υψόμετρο είναι περίπου 227 μέτρα.
Ο νομός Ερώ διασχίζεται από αρκετούς ποταμούς που προέρχονται από τους νότιους πρόποδες της Μασίφ Σαντράλ και εκβάλλουν στη Μεσόγειο μετά από μια πορεία γενικού προσανατολισμού βορρά-νότου. Οι κυριότεροι είναι:
Στην ακτογραμμή του νομού, συνολικού μήκους 87 χιλιομέτρων, υπάρχουν αμμώδεις παραλίες και παραθαλάσσια θέρετρα, καθώς και διαδοχικές λιμνοθάλασσες, προστατευόμενα οικοσυστήματα, μερικές από τις οποίες καταλαμβάνουν μεγάλη περιοχή, η μεγαλύτερη είναι η λιμνοθάλασσα του Τω με έκταση περίπου 7.500 εκταρίων. Η διώρυγα Κανάλ ντυ Μιντί, που ενώνει τη Μεσόγειο θάλασσα με τον Ατλαντικό Ωκεανό, περνά από τις λιμνοθάλασσες αυτές.
Η ενδοχώρα της πεδιάδας Κάτω-Λανγκεντόκ γίνεται σταδιακά λοφώδης. Είναι το έδαφος των αμπελώνων, των ελαιώνων και των οπωρώνων. Η ελιά και η αμπελοκαλλιέργεια συμβολίζουν ένα σημαντικό μέρος της μεσογειακής κληρονομιάς και τρόπου ζωής της περιοχής.
Το κλίμα του νομού είναι μεσογειακό.
Ιστορία
εναλλ.=|μικρογραφία|Μενίρ στην Σαλβέργκ μικρογραφία|350x350εσ|Το [[κανάλι του Μιντί]]
Προϊστορία-Αρχαιότητα
Η περιοχή κατοικήθηκε από την προϊστορική εποχή, όπως μαρτυρούν αρχαιολογικά ευρήματα κοντά στην κοινότητα Πεζενά. Μεγαλιθικά μνημεία (μενίρ και ντολμέν) έχουν βρεθεί στην περιοχή (Salvergues).
Στην αρχαιότητα, άρχισαν να καλλιεργούν το αμπέλι, που έφεραν οι Έλληνες. Έκτοτε, η εξέλιξη των τοπίων, της αρχιτεκτονικής, της οικονομίας και της πολιτικής παραμένει συνδεδεμένη με έναν πραγματικό «πολιτισμό κρασιού».
Κατά τη ρωμαϊκή εποχή χαράχθηκαν νέοι δρόμοι, η Δομιτία οδός διέσχιζε ολόκληρη την περιοχή του Λανγκεντόκ και συνέδεε τη Ρώμη με την Ισπανία, και διευρύνθηκε η αστική ανάπτυξη: φρούρια (oppidum) του Αμπρούσουμ και της Ενσερύν. Παρατηρήθηκε εκμετάλλευση των ορυχείων και επέκταση της αμπελοκαλλιέργειας. Μερικές γαλατο-ρωμαϊκές βίλες ήταν ιδιαίτερα πολυτελείς, όπως μαρτυρούν τα ερείπια της βίλας Λουπιάν ( Villa Loupian).
Μεσαίωνας
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα η οικονομία άκμασε και η ελαιοκαλλιέργεια και αμπελοκαλλιέργεια επεκτάθηκαν. Η υφαντουργία εξελίχθηκε. Στο Μονπελιέ, εμπορική και οικονομική πόλη, το 1221 ιδρύθηκε η πρώτη σχολή Ιατρικής. Πολλά θρησκευτικά μνημεία μαρτυρούν για την ευημερία της εποχής: Αγκντ, Μαγκελόν, Σαιν-Γκιλέμ-λε-Ντεζέρ στην προσκυνηματική διαδρομή για τον Άγιο Ιάκωβο της Κομποστέλα.
Η αίρεση του Καθαρισμού εξαπλώθηκε κυρίως στην περιοχή της Μπεζιέ και της Μινέρβ. Η σκληρή σταυροφορία κατά των Αλβιγηνών, με επικεφαλής τον Σιμόν ντε Μονφόρ κατέστειλε την αίρεση: καταστροφή της Μπεζιέ και της Μινέρβ το 1209. Η περιοχή τέθηκε υπό την άμεση εξουσία της μοναρχίας.
Κατά τον 16ο αιώνα η περιοχή του νομού Ερώ, και κυρίως οι πόλεις της πεδιάδας, όπως το Μονπελιέ και το Λυνέλ, συνδέθηκαν με το κίνημα της Μεταρρύθμισης. Η περιοχή έγινε πεδίο μαχών ανάμεσα στους Ρωμαιοκαθολικούς και τους Ουγενότους, που τερματίστηκαν με το διάταγμα της Αλέ το 1629.
Νεότερη και Σύγχρονη εποχή
Στα τέλη του 17ου αιώνα κατασκευάστηκε το λιμάνι της Σετ και το κανάλι του Μιντί, που ένωσε τη Μεσόγειο θάλασσα με τον Ατλαντικό Ωκεανό, και ευνοήθηκαν οι εξαγωγές δημητριακών, κρασιών, ποτών και προϊόντων υφαντουργίας.
Ο νομός Ερώ δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάσταση ς, στις 4 Μαρτίου 1790 από τμήμα της επαρχίας Λανγκεντόκ.
Η έλευση του σιδηρόδρομου συνέβαλε στην εξαγωγή του κρασιού της περιοχής σε όλη τη Γαλλία. Ωστόσο, ο νομός Ερώ γνώρισε κατάρρευση της αμπελοκαλλιέργειας και της βιομηχανίας του κρασιού στις αρχές του 20ού αιώνα εξ αιτίας μια ασθένειας των αμπέλων (φυλλοξήρα), που ώθησε στην εξέγερση χιλιάδων μικρο-αμπελοκαλλιεργητών (1907).
Ο καταστροφικός παγετός του χειμώνα του 1956 κατέστρεψε την καλλιέργεια της ελιάς, η οποία επανήλθε στα τέλη της δεκαετίας του 1980.
Από το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, το λεκανοπέδιο του Μονπελιέ γνώρισε μία ισχυρή δημογραφική ανάπτυξη, όταν εγκαταστάθηκαν εκεί πολλοί επαναπατρισθέντες Γάλλοι της Αλγερίας. Από τη δεκαετία του 1960, η δημιουργία παραθαλάσσιων θέρετρων προσελκύει παραθεριστές και άρχισε την τουριστική ανάπτυξη του νομού Ερώ.
Την 1η Ιανουαρίου 2016, η περιοχή Λανγκεντόκ-Ρουσιγιόν, στην οποία ανήκε ο νομός, συνενώθηκε με την περιοχή Μιντί-Πυρηναία και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Οξιτανία.
Διοικητική διαίρεση
εναλλ.=|μικρογραφία|310x310εσ|Τα διαμερίσματα του νομού Ερώ εναλλ.=|μικρογραφία|310x310εσ|Χάρτης του Λανγκεντόκ και οι νομοί μετά το 1790 Ο νομός Ερώ αποτελείται από 3 διοικητικά διαμερίσματα, 25 καντόνια και 342 κοινότητες.
Σημαντικότερες πόλεις
Οικονομία
μικρογραφία|317x317εσ Στον ορεινό βορρά, εκτρέφονται αιγοπρόβατα. Η γεωργία του νομού είναι προσανατολισμένη αποκλειστικά προς την αμπελουργία και σε μικρή έκταση καλλιεργούνται φρούτα, λαχανικά και οπωροφόρα δέντρα: ελιές, κάστανα, φουντούκια, δαμάσκηνα, μήλα. Στην οινοπαραγωγή αξίζει να αναφερθούν τα Coteaux du Languedoc, Faugères, Saint-Chinian και Muscat de Frontignan. Όλες αυτές οι ποικιλίες είναι προϊόντα "Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης" (ΠΟΠ).
Στην ακτή υπάρχουν μικρά αλιευτικά λιμάνια και η πόλη Σετ, το πρώτο αλιευτικό λιμάνι και δεύτερο εμπορικό λιμάνι της Μεσογείου, καθώς και πολυάριθμοι τουριστικοί σταθμοί, όπως το La Grande-Motte, το Palavas-les-Flots ή το Καπ ντ'Αγκντ.
Η βιομηχανία του νομού περιλαμβάνει εργοστάσια κατασκευής αμπελουργικών εργαλείων, χημικά συγκροτήματα και μεγάλα διυλιστήρια πετρελαίου.
Ο τουρισμός αναπτύσσεται στα παράλια της Μεσογείου με τη δημιουργία λουτροπόλεων. Ο νομός προσφέρει επίσης εξαιρετικές τοποθεσίες όπως το περιφερειακό πάρκο Άνω Λανγκεντόκ (6.224 χλμ.), αρχαιολογικά σπήλαια και ιστορικές πόλεις.
Το Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ που ιδρύθηκε το 1289 είναι γνωστό κυρίως για την ιατρική του σχολή (που ιδρύθηκε το 1221).
Τουρισμός
μικρογραφία|Μονπελιέ, το υδραγωγείο Σαιν Κλεμάν μικρογραφία|Μονπελιέ, ο καθεδρικός ναός Τουριστικά μέρη στο νομό Ερώ
Μέρος του Καπ ντ’Αγκντ είναι ένα σημαντικό θέρετρο γυμνιστών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η επίσημη σελίδα του νομού ΕρώΕρώ-Τουρισμός
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομοί της Περιοχής της Οξιτανίας Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας
Άρθρο Ένα
Το Άρθρο Ένα (Ιταλικά: Articolo Uno) ήταν ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα στην Ιταλία. Τον Ιούνιο του 2023 συγχωνεύθηκε στο Δημοκρατικό Κόμμα.
Ιστορία
Το κόμμα ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 2017 με διάσπαση από το Δημοκρατικό Κόμμα και την Ιταλική Αριστερά, με αρχική ονομασία Άρθρο 1 – Δημοκρατικό Προοδευτικό Κίνημα. Ο Ρομπέρτο Σπεράντσα έγινε ο πρώτος αρχηγός του κόμματος. Στις 3 Δεκεμβρίου 2017 το κόμμα προσχώρησε στην πολιτική συμμαχία Ελεύθεροι και Ίσοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικά πολιτικά κόμματα
Σοφία Αραπογιάννη
Η Σοφία Αραπογιάννη (Ιθάκη, 2000) είναι μοντέλο, νικήτρια του διαγωνισμού "Εθνικά Καλλιστεία GS HELLAS".
Η Αραπογιάννη αντικαθιστά στον διεθνή διαγωνισμό "Miss Universe"  την Κατερίνα Κουβουτσάκη που δεν θα μπορέσει να αγωνιστεί για «λόγους υγείας». Στις 12 Νοεμβρίου 2021 θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον διαγωνισμό Μις Υφήλιος 2021 στο Εϊλάτ του Ισραήλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νικήτριες Σταρ Ελλάς Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα
Άννα Παυλίδου
Η Άννα Παυλίδου (Θεσσαλονίκη, 18 Ιουνίου 1999) είναι Ελληνίδα μοντέλο και εστεμμένη Σταρ Ελλάς 2021. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Διαγωνισμό Μις Διεθνής 2022.
Βιογραφία
Η Άννα Παυλίδου γεννήθηκε το 1999 και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε να εργάζεται ως μοντέλο στα 15 της χρόνια, όπου πήγε και στο πρώτο της πρακτορείο μοντέλων στην Θεσσαλονίκη, TEAM model management. Στις 3 Νοεμβρίου 2021, στέφθηκε Σταρ Ελλάς 2021 και στην συνέχεια, στις 3 Νοεμβρίου 2022 εκπροσώπησε την Ελλάδα στον διαγωνισμό Miss International 2022 στο Τόκιο της Ιαπωνίας.
εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νικήτριες Σταρ Ελλάς Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα
Μάχη του ποταμού Μάργου
Η Μάχη του ποταμού Μάργου διεξήχθη τον Ιούλιο του 285 μεταξύ των στρατών των Ρωμαίων αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Καρίνου στην κοιλάδα του ποταμού Μάργου (του σημερινού Μεγάλου Μοράβα) στη Μοισία (σημερινή Σερβία ). Η μάχη αποδείχθηκε το σημείο καμπής που οδήγησε στην τελική επίλυση της κρίσης του τρίτου αιώνα και στην επιστροφή της σταθερότητας στην Αυτοκρατορία.
Ο Καρίνου ηγήθηκε της μεγαλύτερης δύναμης, αλλά η πίστη του στρατού του σίγουρα αμφισβητείται. Ο Καρίνος φέρεται να είχε αποξενωθεί από άνδρες, των οποίων η υποστήριξη ήταν κρίσιμη για την επιτυχία του, συμπεριλαμβανομένης της κακομεταχείρισης της Συγκλήτου και των γυναικών της και την αποπλάνηση των συζύγων των αξιωματικών του. Οι ακριβείς συνθήκες της μάχης είναι αμφίβολες, αλλά είναι γνωστό ότι ο Καρίνος σκοτώθηκε κατά τη διάρκειά της, πιθανότατα από έναν από τους δικούς του αξιωματικούς.
Ο Διοκλητιανός έμεινε τότε αποκλειστικός κυρίαρχος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η μάχη μπορεί να είχε κλίνει προς τον Καρίνο στην αρχή, αλλά γύρισε προς όφελος του Διοκλητιανού μετά την απομάκρυνση του Πρετωριανού του Καρίνου, του Αριστόβουλου. Μερικοί μελετητές υποπτεύονται ότι ο Αριστόβουλος ήταν ο αξιωματικός που ήταν υπεύθυνος για τη δολοφονία του Καρίνου, μια εκδοχή που κερδίζει έδαφος λόγω του γεγονότος ότι ο Διοκλητιανός επιβράβευσε αργότερα τον Αριστόβουλο, διατηρώντας τον στο αξίωμα του Πρετωριανού και Υπάτου για το υπόλοιπο του 285.
Μετά τη νίκη του, ο Διοκλητιανός ζήτησε όρκο πίστης από τα πρώην στρατεύματα του Καρίνου, και έπειτα έστρεψε την προσοχή του στα σύνορα του Δούναβη, όπου οι Μαρκομάνοι και οι Κάδοι διεξήγαγαν επιδρομές σε όλο το μήκος τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Χρήστος Πρωτόπαπας
Ο Χρήστος Πρωτόπαπας είναι Έλληνας συνδικαλιστής και πολιτικός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1956 στα Χανιά. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στην ΑΣΟΕΕ. Από το 1978 είναι υπάλληλος της Εθνικής Τράπεζας.
Έχει αναπτύξει έντονη συνδικαλιστική δράση από τα φοιτητικά χρόνια ως σήμερα, με αποκορύφωμα την εκλογή του ως Πρόεδρος της ΓΣΕΕ στο διάστημα 1993-1996.
Εξελέγη Βουλευτής Β' Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ το 1996 και επανεξελέγη το 2000, 2004 και 2009. Διατέλεσε Υφυπουργός Εργασίας & Κοινωνικών Ασφαλίσεων στο διάστημα 1996-2001 και Υπουργός Τύπου & Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στο διάστημα 2001-2004. Από τον Οκτώβριο 2010 είναι πρόεδρος της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής για το σκάνδαλο των ομολόγων. Στις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Μαΐου 2012 απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής.
Είναι παντρεμένος με τη Σοφία Κάντα, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά.
Τράβις Σκοτ
Ο Ζακς Μπέρμον Γουέμπστερ ΙΙ (αγγλικά: Jacques Bermon Webster II, γενν. 30 Απριλίου 1991) ευρύτερα γνωστός ως Τράβις Σκοτ είναι Αμερικανός ράπερ, στιχουργός και δισκογραφικός παραγωγός. Θεωρείται ως ένας από τους πιο καταξιωμένους ράπερ των τελευταίων ετών με πληθώρα επιτυχιών. Απαριθμεί 3 studio albums. Το 2015 κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο Rodeo το οποίο έφτασε μέχρι και την 82η θέση στο Billboard Hot 100 chart των Ηνωμενων Πολιτειών. Το 2016 κυκλοφόρησε το Birds In The Trap Sing McKnight φτάνοντας μέχρι την 43 στο Billboard Top 100. Στις 3 Αυγούστου 2018 κυκλοφόρησε το τρίτο του album εν ονόματι ASTROWORLD το οποίο παραμένει έως σημερα το τελευταίο του. Το άλμπουμ γνώρισε τεράστια επιτυχία καθώς περιλάμβανε συνεργασίες με τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου, όπως 21 Savage, The Weeknd, Gunna, Swae Lee, Tame Impala, Juice Wrld κ.ά.
Διαθέτει επισης 2 mixtapes. Το Owl Pharaoh(2013) και το Days Before Rodeo(2014), ενώ έχει και δυο albums συνεργασίας. Το Huncho Jack Jack Huncho(2017) και το Jackboys(2019).
Προσωπική ζωή
Τον Απρίλιο του 2017, ξεκίνησε τη σχέση του με την επιχειρηματία Κάιλι Τζένερ. Απέκτησαν δύο παιδιά: μια κόρη, την Στόρμι Γουέμπστερ, γεννημένη την 1η Φεβρουαρίου 2018 και έναν γιο, τον Γουλφ Γουέμπστερ, γεννημένο στις 2 Φεβρουαρίου 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ράπερ Κατηγορία:Αμερικανοί στιχουργοί Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Εθνόσημο της Αργεντινής
|right|150px Η σύγχρονη μορφή του εθνοσήμου της Αργεντινής χρονολογείται από το 1810. Ωστόσο, το έμβλημα έχει τις ρίζες του στη σφραγίδα της Γενικής Συνέλευσης του 1813. Στις 27 Απριλίου 1813 η σφραγίδα κατέστη εθνικό έμβλημα.
Στην κορυφή του εθνόσημου βρίσκεται το διάσημο σύμβολο του ήλιου της Αργεντινής, ο οποίος βρίσκεται επίσης στη σημαία της χώρας. Πρόκειται για τον χρυσοκίτρινο ήλιο ή «Ήλιο του Μαΐου». Ο ανατέλλων ήλιος συμβολίζει το ανερχόμενο κράτος. Στο κέντρο βρίσκονται δυο χέρια που σφίγγουν το ένα το άλλο και συμβολίζουν την ενότητα των διαφόρων επαρχιών της Αργεντινής. Τα χέρια φαίνεται ότι ακουμπούν σε ένα ξύλινο ραβδί, που αντιπροσωπεύει τη δύναμη και την προθυμία για την άμυνα της ελευθερίας της χώρας, πράγμα που συμβολίζεται με τον κόκκινο Φρυγικό Σκούφο στην κορυφή του ξύλινου πασσάλου.
Τα χρώματα μπλε και άσπρο είναι τα χρώματα του αργεντίνικου λαού και της σημαίας της χώρας. Το μπλε μισό στην έλλειψη εκπροσωπεί τον ουρανό, ενώ το άσπρο εκπροσωπεί το Río de la Plata. Η γειτνίαση των χεριών και ο Φρυγικός Σκούφος συμβολίζουν επίσης το εθνικό σύνθημα της Αργεντινής: «En unión y libertad», που σημαίνει «στην ομόνοια και την ελευθερία». Το δάφνινο στεφάνι που περιβάλλει το έμβλημα είναι σύμβολο δόξας.
Πηγές
Αργεντινη Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Αργεντινής
Επιτροπή Ροκφέλερ
Η Επιτροπή Ροκφέλερ (επίσημη ονομασία: Προεδρική Επιτροπή των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με τις δραστηριότητες της CIA στις Ηνωμένες Πολιτείες) (αγγλικά: The United States President's Commission on CIA Activities within the United States), συστάθηκε υπό τον Πρόεδρο Τζέραλντ Φορντ το 1975 για να διερευνήσει τις δραστηριότητες της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και άλλων υπηρεσιών πληροφοριών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στην Επιτροπή προήδρευσε ο τότε Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Νέλσον Ροκφέλερ.
Ιστορικό
thumb|Ο προέδρος της Επιτροπής Νέλσον Ροκφέλερ Η Επιτροπή δημιουργήθηκε ως μια απάντηση σε μια σειρά άρθρων της εφημερίδας New York Times τον Δεκέμβριο του 1974 ότι η CIA διεξήγαγε παράνομες εγχώριες δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένων των πειραμάτων σε πολίτες των ΗΠΑ, κατά την δεκαετία του 1960. Η Επιτροπή εξέδωσε ένα ενιαίο πόρισμα το 1975, αναφέροντας ορισμένες καταχρήσεις της CIA, συμπεριλαμβανομένων του ανοίγματος ταχυδρομείου και της επιτήρησης των εγχώριων ομάδων αντιφρονούντων.
Η Επιτροπή είχε επίσης μελετήσει θέματα σχετικά με τη δολοφονία του Τζον Φ. Κένεντι, και συγκεκριμένα το κεφάλι του προέδρου, όπως φαίνεται στο Φιλμ Ζαπρούντερ (που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην τηλεόραση το 1975) και την πιθανή παρουσία των Χάουαρντ Χαντ και Φρανκ Στάρτζες στο Ντάλας του Τέξας.
Τον Ιούλιο του 1975 οι New York Times ανέφεραν ότι ανώνυμες πηγές από το προσωπικό της Επιτροπής Ροκφέλερ, είχαν δηλώσει ότι ο Σίντνεϊ Γκότλιμπ είχε διατάξει το Πρόγραμμα πειραματισμού LSD της CIA, και προσωπικά ο ίδιος συμμετείχε στο πείραμα που σκότωσε τον ερευνητή Φρανκ Όλσον, ενώ στη συνέχεια κατέστρεψε τα αρχεία του προγράμματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών
Εθνόσημο της Αρμενίας
right|200px|thumb|Το εθνόσημο της Αρμενίας. Το εθνόσημο της Αρμενίας αποτελείται από έναν αετό και ένα λιοντάρι που κρατούν μια ασπίδα (θυρεό). Το έμβλημα συνδυάζει παλιά και νέα σύμβολα. Ο αετός και το λιοντάρι είναι αρχαία αρμενικά σύμβολα που χρονολογούνται από τα πρώτα αρμενικά Βασίλεια, τα οποία ήκμασαν προ Χριστού. Ο ίδιος ο θυρεός αποτελείται από πολλά αντικείμενα. Έτσι, στο κέντρο του είναι η απεικόνιση του όρους Αραράτ, όπου η Κιβωτός του Νώε προσάραξε έπειτα από το μεγάλο Κατακλυσμό.