cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σόφτμπολ
Υπάρχουν τρεις τύποι σόφτμπολ. Στον πιο κοινό τύπο, το σόφτμπολ βραδείας-ρίψης (slow-pitch softball), η μπάλα, η οποία έχει περιφέρεια 11 ή 12 ίντσες ανάλογα την ηλικία και το πρωτάθλημα, θα πρέπει να διαγράφει καμπύλη τροχιά όταν ρίπτεται προς τον ροπαλοφόρο (batter), υπάρχουν δέκα (10) παίκτες στο γήπεδο κάθε φορά, και το στημένο χτύπημα (bunt) καθώς και το κλέψιμο (steal) βάσης απαγορεύονται. Στο σόφτμπολ ταχείας-ρίψης (fast-pitch softball), η ρίψη είναι γρήγορη, υπάρχουν εννέα (9) παίκτες στο γήπεδο κάθε φορά, και το στημένο χτύπημα (bunt) καθώς και το κλέψιμο (steal) βάσης επιτρέπονται. Το σόφτμπολ τροποποιημένης-ρίψης (modified softball) περιορίζει την κίνηση ρίψης του ρίπτη, αν και ο ρίπτης επιτρέπεται να ρίξει όσο το δυνατόν ταχύτερα περιοριζόμενος όμως σε μια πίσω ταλάντευση. Οι κανόνες του σόφτμπολ διαφέρουν κάπως από εκείνους του μπέιζμπολ. Δύο σημαντικές διαφορές είναι ότι η μπάλα πρέπει να ριφθεί από κάτω (underhand), από τα 14,02 μέτρα (46 πόδια) για τους άνδρες ή 13,11 μέτρα (43 πόδια) για τις γυναίκες σε σύγκριση με τα 18,4 μέτρα (60,5 πόδια) του μπέιζμπολ και ότι επτά (7) περίοδοι (inning) απαρτίζουν ένα κανονικό παιχνίδι, αντί εννέα (9).
Ιστορία
μικρογραφία|αριστερά|Η πρώτη φωτογραφία ομάδας σόφτμπολ που τραβήχτηκε ποτέ, Σικάγο, 1897 μικρογραφία|Παίκτης μπέιζμπολ κλειστού χώρου, 1907
Το παλαιότερο γνωστό παιχνίδι σόφτμπολ παίχτηκε στο Σικάγο, Ιλινόις την Ημέρα των Ευχαριστιών, το 1887. Έλαβε χώρα στο Farragut Boat Club σε μια συγκέντρωση για την ανακοίνωση του αποτελέσματος του αγώνα αμερικάνικου ποδοσφαίρου μεταξύ Γέιλ και Χάρβαρντ. Όταν το σκορ ανακοινώθηκε και τα στοιχήματα διευθετήθηκαν, ένας απόφοιτος του Γέιλ έριξε ένα γάντι πυγμαχίας σε έναν υποστηρικτή του Χάρβαρντ. Ο υποστηρικτής του Χάρβαρντ άρπαξε ένα ραβδί και το χτύπησε. Ο Τζορτζ Χάνκοκ (αγγλικά George Hancock) φώναξε «Παίξτε μπάλα!» ("Play ball!") και το παιχνίδι ξεκίνησε, με το γάντι πυγμαχίας σφιγμένο να μοιάζει με μπάλα και ένα σκουπόξυλο το οποίο χρησίμευε ως ρόπαλο. Ο πρώτος αυτός αγώνας έληξε με σκορ 41-40. Η μπάλα, όντας μαλακή, πιανόταν με γυμνό χέρι.
Ο Τζορτζ Χανκοκ θεωρείται ο εφευρέτης του παιχνιδιού για την ανάπτυξη της μπάλας και ενός μικρού μεγέθους ρόπαλο την επόμενη εβδομάδα. Η Λέσχη Farragut σύντομα θεσπίζει κανόνες για το παιχνίδι, η οποίοι επεκτάθηκαν γρήγορα σε τρίτους. Οραματισμένο ως ένας τρόπος να διατηρούν τις ικανότητές τους οι παίκτες του μπέιζμπολ κατά τη διάρκεια του χειμώνα, το άθλημα ονομάζεται «Μπέιζμπολ Κλειστού Χώρου» (Indoor Baseball). Υπό την ονομασία «Ανοικτό-Κλειστό»(Indoor-Outdoor), το παιχνίδι μεταφέρεται σε εξωτερικό χώρο την επόμενη χρονιά, και οι πρώτοι κανόνες δημοσιεύονται το 1889.
Το 1895 ο Λούις Ρόμπερ (αγγλικά Lewis Rober), πρεσβύτερος της Μινεάπολης, οργάνωσε υπαίθριους αγώνες για άσκηση για τους πυροσβέστες. Η έκδοση του παιχνιδιού του Ρόμπερ χρησιμοποιούσε μια μπάλα περιφέρειας 30,5 cm (12 ίντσες), αντί για την 40,6 cm (16 ίντσες) μπάλα που χρησιμοποιούνταν από τη λέσχη Farragut, και τελικά η μπάλα της Μινεάπολης επικράτησε, παρόλο που οι διαστάσεις του «διαμαντιού» της Μινεάπολης παραβλέφθηκαν για χάρη των διαστάσεων του «διαμαντιού» του Σικάγου. Ο Ρόμπερ ίσως να μην ήταν γνώστης των κανόνων της Λέσχης Farragut. Το πρώτο πρωτάθλημα σόφτμπολ εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών διοργανώθηκε στο Τορόντο το 1897.
Το Δεκάξι-ιντσών σόφτμπολ (Sixteen-inch softball), είναι ο άμεσος απόγονος του αρχικού παιχνιδιού του Χάνκοκ. Οι αμυντικοί παίκτες δεν επιτρέπεται να φορούν γάντια άμυνας. Το Δεκάξι-ιντσών σόφτμπολ παίζεται ευρέως στο Σικάγο, όπου οι θιασώτες όπως ο αείμνηστος Μάικ Ρόικο (αγγλικά Mike Royko) το θεωρούν το «πραγματικό» παιχνίδι, και τη Νέα Ορλεάνη.
Το πρώτο Βρετανικό πρωτάθλημα σόφτμπολ γυναικών ιδρύθηκε το 1952.
Το 1991, το σόφτμπολ ταχείας-ρίψης γυναικών επιλέχθηκε για να κάνει το ντεμπούτο του στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1996 σηματοδότησαν επίσης μια εποχή κλειδί στην εισαγωγή της τεχνολογίας στο σόφτμπολ. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) χρηματοδότησε μια βίο-μηχανική μελέτη ορόσημο για τη ρίψη κατά τη διάρκεια των αγώνων.
Το 2002, το δεκαέξι-ιντσών σόφτμπολ βραδείας ρίψης αφαιρέθηκε από τους επίσημους κανόνες της ΔΟΣ, αν και εξακολουθεί να παίζεται εκτενώς στις Ηνωμένες Πολιτείες υπό τους κανόνες του Συνδέσμου Ερασιτεχνικού Σόφτμπολ (Amateur Softball Association).
Στην 117η σύνοδο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, που πραγματοποιήθηκε στη Σιγκαπούρη τον Ιούλιο του 2005, αποφασίστηκε η αφαίρεση του σόφτμπολ και του μπέιζμπολ από τα Ολυμπιακά αθλήματα από τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012.
Σύνοψη
Το σόφτμπολ ταχείας-ρίψης παίζεται μεταξύ δύο ομάδων σε ένα μεγάλο γήπεδο, με τη μία ομάδα να έχει εννέα παίκτες στο γήπεδο την ίδια στιγμή. Το σόφτμπολ βραδείας-ρίψης παίζεται με δέκα αμυντικούς. Το γήπεδο αποτελείται συνήθως από μια χωμάτινη εσωτερική περιοχή (infield) που περιέχει το τετράπλευρο σχήμα και τις περιοχές τρεξίματος, καθώς και μια εξωτερική περιοχή (outfield) από γρασίδι. Ωστόσο, το γήπεδο μπορεί να αποτελείται από άλλες στερεές και στεγνές επιφάνειες όπως ο τεχνητός χλοοτάπητας. Υπάρχουν τέσσερις βάσεις στην εσωτερική περιοχή (πρώτη βάση, δεύτερη βάση, τρίτη βάση, και κύρια βάση). Οι βάσεις είναι τοποθετημένες σε τετράγωνο και απέχουν συνήθως από 37,7 έως 19,8 μέτρα (45 έως 65 πόδια). Κοντά στο κέντρο αυτού του τετραγώνου βρίσκεται ο κύκλος του ρίπτη (pitcher's circle) και μέσα στον κύκλο βρίσκεται μια βάση, ένα μικρό επίπεδο ορθογώνιο ελαστικό κομμάτι με μήκος 0,45 μέτρα (1,5 πόδια) περίπου. Η βάση μπορεί να είναι 12,19 ή 13,11 μέτρα (40 ή 43 πόδια) μακριά από την κύρια βάση, ανάλογα το ηλικιακό επίπεδο και το πρωτάθλημα στο οποίο κάποιος παίζει.
Σκοπός του παιχνιδιού είναι μία ομάδα να σκοράρει περισσότερους γύρους (run) από την άλλη ομάδα χτυπώντας (με ρόπαλο) μια μπάλα και στη συνέχεια τρέχοντας γύρω από τις βάσεις, αγγίζοντας την κάθε μία διαδοχικά. Η μπάλα είναι μια σφαίρα από ελαφρύ υλικό, που καλύπτεται με δέρμα ή συνθετικό υλικό. Έχει περιφέρεια από 25,4 έως 30,48 εκατοστά (10 έως 12 ίντσες) (ή σπάνια, 16 ίντσες).
Το παιχνίδι παίζεται συνήθως σε επτά περιόδους (innings). Κάθε περίοδος διαιρείται σε ένα πρωτεύων μισό, στο οποίο η φιλοξενούμενη ομάδα βρίσκεται στο ρόπαλο και προσπαθεί να σκοράρει γύρους, ενώ η γηπεδούχος ομάδα καταλαμβάνει το γήπεδο και προσπαθεί να καταγράψει τρία άουτ (out). Στη συνέχεια παίζεται ένα δευτερεύον μισό, με τους ρόλους των ομάδων να αντιστρέφονται. Μερικά πρωταθλήματα παίζουν με μειωμένο αριθμό περιόδων ή με χρονικό όριο, αντί για τις παραδοσιακές επτά περιόδους.
Για να ξεκινήσει το παιχνίδι, η επίθεση στέλνει έναν ροπαλοφόρο (batter) στην κύρια βάση. Η σειρά χτυπήματος (batting order) θα πρέπει να καθοριστεί κατά την έναρξη του παιχνιδιού, και οι παίκτες δεν μπορούν χτυπήσουν εκτός σειράς. Ο ρίπτης (pitcher) της άμυνας στέκεται πάνω στην λαστιχένια βάση και ρίχνει («ρίπτει») την μπάλα προς την κύρια βάση χρησιμοποιώντας μία «κάτω από το χέρι» (underhand) κίνηση. Στο ταχείας-ρίψης, ο ρίπτης πρέπει να έχει και τα δύο πόδια σε επαφή με την λαστιχένια βάση ρίψης ανά πάσα στιγμή. Στο βραδείας-ρίψης, ο ρίπτης επιτρέπεται να κάνει ένα βήμα πίσω πριν από την απελευθέρωση της μπάλας κατά τη διάρκεια της κίνησης προς τα εμπρός. Ο ροπαλοφόρος προσπαθεί να χτυπήσει μια ριπτόμενη μπάλα με ένα ρόπαλο, ένα μακρύ, στρογγυλό, λείο ραβδί από ξύλο, μέταλλο ή συνθετικό υλικό. Αν ο ρίπτης ρίξει τρία στράικ (strike) ενάντια σε ένα ροπαλοφόρο, τότε ο ροπαλοφόρος είναι άουτ (out) και ο επόμενος ροπαλοφόρος της σειράς ανεβαίνει να χτυπήσει με το ρόπαλο. Ένα στράικ καταγράφεται κάθε φορά που ένας ροπαλοφόρος προσπαθεί να χτυπήσει μια ρίψη και αποτυγχάνει ή όταν ένας ροπαλοφόρος χτυπήσει μια μπάλα και την στείλει στην περιοχή φάουλ (foul territory) (εκτός παιδιάς). Ένα στράικ καταγράφεται επίσης κάθε φορά που ο ροπαλοφόρος δεν κάνει προσπάθεια να χτυπήσει μια ρίψη η οποία διασχίζει την κύρια βάση εντός μιας περιοχής που είναι γνωστή ως ζώνη στράικ (strike zone). Για να είναι εντός της ζώνης στράικ, η ρίψη πρέπει να περάσει πάνω από την κύρια βάση, και καθώς την διασχίζει πρέπει να είναι σε ύψος πάνω από τα γόνατα και ελαφρώς κάτω από τους ώμους (περίπου τη μασχάλη ή το λογότυπο της φανέλας). Ως εκ τούτου, η ζώνη στράικ διαφέρει από ροπαλοφόρο σε ροπαλοφόρο. Μια ρίψη εκτός ζώνης στράικ είναι μπολ. Εάν ο ροπαλοφόρος φτάσει τα τέσσερα μπολ, ο ροπαλοφόρος κερδίζει την πρώτη βάση με τρόπο ο οποίος είναι γνωστός ως «περπάτημα» (walk). Ο διαιτητής πίσω από την κύρια βάση είναι ο μόνος κριτής των μπολ και των στράικ. Μια μπάλα φάουλ (foul ball) μπορεί ή δεν μπορεί να οδηγήσει σε στράικουτ (strikeout) εξαρτάται από τους κανόνες της εκάστοτε ομοσπονδίας και του εκάστοτε πρωταθλήματος. Ωστόσο, ένα μπαντ (bunt) που καταλήγει φάουλ έχει ως αποτέλεσμα το στράικουτ. Σε ορισμένες ομοσπονδίες και πρωταθλήματα, το μπαντ δεν επιτρέπεται και έχει ως αποτελέσματα το άουτ.
Ο ροπαλοφόρος επιχειρεί να περιστρέψει το ρόπαλο και να χτυπήσει την μπάλα εντός κανονικής περιοχής (εντός πεδίου παιχνιδιού). Μετά από ένα επιτυχημένο χτύπημα ο ροπαλοφόρος γίνεται δρομέας (runner) και πρέπει να τρέξει στην πρώτη βάση. Η άμυνα επιχειρεί να μαζέψει την μπάλα και μπορεί να την πετάξει ελεύθερα μεταξύ των παικτών, έτσι ένας παίκτης μπορεί να μαζέψει την μπάλα, ενώ ένας άλλος μπορεί να κινηθεί σε τέτοια θέση ώστε να θέσει τον δρομέα άουτ. Η άμυνα μπορεί να αγγίξει (tag) τον δρομέα με την μπάλα, ενώ ο δρομέας δεν είναι σε κάποια βάση. Η άμυνα μπορεί επίσης να αγγίξει την πρώτη βάση, ενώ έχει στην κατοχή της την μπάλα. Στην περίπτωση αυτή αρκεί να προλάβει να φτάσει στην πρώτη βάση πριν τον ροπαλοφόρο και ένα πραγματικό άγγιγμα στον ροπαλοφόρο είναι περιττό. Ένας δρομέας λέγεται ότι τον «πέταξαν έξω», όταν μια φάση εμπλέκει δύο ή περισσότερους αμυντικούς παίκτες. Οι δρομείς γενικά δεν μπορούν να τεθούν άουτ όταν αγγίζουν μια βάση, αλλά μόνο ένας δρομέας μπορεί να καταλαμβάνει μια βάση ανά πάσα στιγμή και οι δρομείς δεν μπορούν να προσπεράσουν ο ένας τον άλλον. Όταν μια μπάλα χτυπιέται, οι δρομείς γενικά πρέπει να προσπαθούν να προωθηθούν εάν δεν υπάρχουν ανοικτές βάσεις πίσω τους. Για παράδειγμα, ένας δρομέας στην πρώτη βάση πρέπει να τρέξει στη δεύτερη βάση, αν ο ροπαλοφόρος χτυπήσει την μπάλα. Σε μια τέτοια περίπτωση, η άμυνα μπορεί να ρίξει στη βάση όπου ο κοντινότερος προς την κύρια βάση δρομέας προσπαθεί να πάρει (αναγκαστικό άουτ), και η άμυνα μπορεί στη συνέχεια να ρίξει στην προηγούμενη βάση. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια φάση με πολλαπλά άουτ. Ένα διπλό άουτ (double play) είναι δύο άουτ, ενώ ένα τριπλό άουτ (triple play), πολύ σπάνιο περιστατικό, είναι τρία άουτ. Δρομείς με μια ανοιχτή βάση πίσω από αυτούς δεν είναι αναγκασμένοι να προωθηθούν και το κάνουν με δική τους ευθύνη. Η άμυνα πρέπει να αγγίξει αυτούς τους δρομείς απευθείας για να τους βγάλει άουτ και όχι να αγγίξει τη βάση.
Μια μπάλα η οποία χτυπιέται στον αέρα και πιάνεται πριν αγγίξει το έδαφος, σε κανονική ή φάουλ περιοχή, θέτει τον ροπαλοφόρο άουτ. Μια ψηλή μπαλιά (fly ball) είναι μια μπαλιά η οποία χτυπιέται ψηλά και βαθιά, ένα pop fly είναι μια μπαλιά η οποία χτυπιέται ψηλά, αλλά κοντά, και μια ευθεία μπαλιά (line drive) είναι μια μπαλιά η οποία χτυπιέται κοντά στον οριζόντιο άξονα. Μετά το πιάσιμο, οι δρομείς πρέπει να επιστρέψουν στην αρχική τους βάση. Αν η άμυνα πετάξει την μπάλα στην εν λόγω βάση προτού ο δρομέας επιστρέψει, ο δρομέας είναι επίσης άουτ, με αποτέλεσμα ένα διπλό άουτ. Ένας δρομέας που παραμένει στη βάση μέχρι η μπάλα να αγγιχθεί, ή επιστρέφει στη βάση (tag up) μετά το πιάσιμο, μπορεί να προσπαθήσει να προωθηθεί στην επόμενη βάση, με κίνδυνο να αγγιχθεί και να βγει άουτ μεταξύ των βάσεων. Όπως και στο μπέιζμπολ, ο κανόνας της εσωτερικής ψηλής μπαλιάς (infield fly) ισχύει σε ορισμένες περιπτώσεις για να αποτρέψει την άμυνα να καταγράψει πολλαπλά άουτ αφήνοντας σκόπιμα να πέσει στο έδαφος μια μπαλιά που μπορεί να πιαστεί εύκολα.
Η επιθετική στρατηγική ως επί το πλείστον επιβάλει μόνο να χτυπηθεί μια μπάλα με δεξιοτεχνία για να επιτρέψει στον ροπαλοφόρο να φτάσει στη βάση και να προωθήσει άλλους δρομείς γύρω από τις βάσεις για να σκοράρουν γύρους. Η καταμέτρηση των μπολ και των στράικ δείχνει το πόσο επιθετικός θα πρέπει να είναι ο ροπαλοφόρος. Η επίθεση μπορεί να προσπαθήσει να θυσιάσει, με τον ροπαλοφόρο εσκεμμένα να βγει άουτ, προκειμένου να προωθήσει τους δρομείς. Η αμυντική στρατηγική είναι πιο περίπλοκη, καθώς ιδιαίτερες καταστάσεις (αριθμός των άουτ και θέσεις των δρομέων) και ιδιαίτεροι ροπαλοφόροι απαιτούν διαφορετική τοποθέτηση των αμυντικών και διαφορετικές τακτικές αποφάσεις. Η άμυνα μπορεί να αποφασίσει να επιτρέψει έναν γύρο αν μπορεί να επιτύχει ένα ή πολλαπλά άουτ.
Μορφές αθλήματος
Υπάρχουν δύο τύποι σόφτμπολ:
Το γήπεδο
Το σόφτμπολ παίζεται σε ανοιχτό γήπεδο που έχει σχήμα τεταρτημόριου κύκλου. Το γήπεδο περιλαμβάνει δύο ζώνες:
Στο εσωτερικό του διαμαντιού, και σε απόσταση 12,19 μ. από την αρχική βάση, βρίσκεται ο ρίπτης ή πίτσερ της αντίπαλης ομάδας, ο οποίος ρίχνει την μπάλα προς τον ροπαλοφόρο. Πίσω από τον ροπαλοφόρο υπάρχει ένας συμπαίκτης του ρίπτη, ο λήπτης ή κάτσερ, που φορά ένα μεγάλο γάντι και προσπαθεί να πιάσει την μπάλα, αν δεν χτυπηθεί από τον ροπαλοφόρο.
Η Εξωτερική Ζώνη, που είναι συνήθως σκεπασμένη με γρασίδι, σχηματίζει ένα τόξο με απόσταση τουλάχιστον 60,6 μ. από την κύρια βάση. Στην εξωτερική ζώνη τοποθετούνται οι παίκτες της αμυνόμενης ομάδας.
Ο Κακός Γάτος
Ο Κακός Γάτος (πρωτότυπος τίτλος στα Kötü Kedi Şerafettin, στα Bad Cat) είναι ο τίτλος κινηματογραφικής ταινίας, σε σκηνοθεσία του Μεχμέτ Κουρτουλούς και Αϊσέ Ουνάλ, παραγωγής του 2016. Είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Ανιμα Ιστάνμπουλ. Το στούντιο που τότε απαρτιζόταν από μικρό αριθμό εργαζομένων, παρήγαγε την ταινία κάτω από μικρές οικονομικές πιέσεις. Αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του ομότιτλου βιβλίου κόμικ των Μπουλέντ Ουστούν. Η υπόθεση είναι βασισμένη στην ιστορία μιας ομάδας ζώων, τα εστιάζει στην γάτα Σέρο και οι φίλοι του. Η ταινία κυκλοφόρησε το 2016. Στην Ελλάδα έκανε πρεμιέρα στις 23 Σεπτεμβρίου του 2016. Ο Κακός Γάτος απευθύνεται κυρίως σε ένα ενήλικο κοινό.
Σόφτμπολ
Οι θέσεις των παικτών
Το σόφτμπολ παίζεται από δυο ομάδες των εννέα παικτών: την επιτιθέμενη και την αμυνόμενη, οι οποίες εναλλάσσουν ρόλους. Εκτός από τους εννιά αγωνιζόμενους παίκτες μπορούν να υπάρχουν και άλλοι, μέχρι 15 ή 17 συνολικά, από τους οποίους σε κάθε αγώνα επιλέγονται εννιά.
Ο Κακός Γάτος
Περίληψη
Καθώς τα ζώα που κατοικούν στους δρόμους, η Σέρο και οι συντροφοι του είναι μετά από ό, τι θέλει κάποιος άλλος στις περίφημες, πεντανόστιμες γειτονιές της Ιστάνμπουλ: άγνοια με τα κορίτσια, φαγητό και περιστασιακή πόση. Αυτή η συνηθισμένη μέρα θα αποδειχθεί διαφορετικά, καθώς τα μονοπάτια τους διασχίζονται με τους ανθρώπους, τα πράγματα παίρνουν λίγο έξω από το χέρι με ξεκαρδιστικά, σκληρά και απρόσμενα τρόπους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2016 Κατηγορία:Τουρκικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς Κατηγορία:Τουρκόφωνες ταινίες
Σόφτμπολ
Οι θέσεις των παικτών
Οι παίκτες της επιτιθέμενης ομάδας αγωνίζονται διαδοχικά στη θέση του ροπαλοφόρου (batter). Το παιχνίδι δεν έχει χρονική διάρκεια. Μόλις τρεις ροπαλοφόροι της επιτιθέμενης ομάδας αποκλειστούν, οι ομάδες αλλάζουν ρόλους ώστε να ολοκληρωθεί μία περίοδος.
Τρόπος παιχνιδιού
Ένα παιχνίδι σόφμπολ μπορεί να διαρκέσει από 3 έως 7 περιόδους (inning), ή 1-2 ώρες, ανάλογα το πρωτάθλημα, τους κανόνες και τον τύπο του σόφτμπολ. Ωστόσο 7 περίοδοι είναι η πιο κοινή εκδοχή. Σε κάθε περίοδο, η κάθε ομάδα βρίσκεται στην επίθεση και χτυπάει με το ρόπαλο (bat) μέχρι τρεις ροπαλοφόροι (batter) να βγουν άουτ (out) (βλέπε παρακάτω). Οι ομάδες εναλλάσσονται στην επίθεση. Επισήμως, το ποια ομάδα θα χτυπήσει πρώτη στην επίθεση, αποφασίζεται με στρίψιμο νομίσματος, αν και ένα σε κάποια πρωτάθλημα αυτό καθορίζεται από πριν. Ο πιο κοινός κανόνας είναι ότι η γηπεδούχος ομάδα χτυπάει δεύτερη. Αυτός που χτυπάει δεύτερος ονομάζεται επίσης «τελευταίος-στο-ρόπαλο». Πολλοί παίκτες του σόφτμπολ προτιμούν να χτυπάνε δεύτεροι επειδή αισθάνονται ότι έχουν περισσότερο έλεγχο στην τελευταία περίοδο, δεδομένου ότι έχουν το τελευταίο-ρόπαλο.
Σε περίπτωση ισοπαλίας, συνήθως παίζονται επιπλέον περίοδοι μέχρι να λυθεί η ισοπαλία, εκτός από ορισμένα τουρνουά και πρωταθλήματα. Εάν η γηπεδούχος ομάδα προηγείται και η φιλοξενούμενη ομάδα έχει μόλις τελειώσει το μισό της έβδομης περιόδου (τη δικής της σειρά στο ρόπαλο δηλαδή), το παιχνίδι τελειώνει, επειδή δεν είναι απαραίτητο η γηπεδούχος ομάδα να χτυπήσει πάλι. Σε όλες τις μορφές του σόφτμπολ, η αμυνόμενη ομάδα είναι η ομάδα που βρίσκεται στο γήπεδο και η επιτιθέμενη ομάδα βρίσκεται το ρόπαλο με σκοπό να κτυπήσει τη μπάλα και να προσπαθήσει να επιτύχει γύρους (run).
Ρίψη
Το παιχνίδι ξεκινά με τον διαιτητή να αναφωνεί «Παίξτε Μπάλα» ("Play Ball"). Αφού ετοιμαστεί ο ροπαλοφόρος και όλοι οι αμυντικοί (εκτός του λήπτη-catcher) είναι στην κανονική περιοχή (fair territory), ο ρίπτης στέκεται στην πλάκα του ρίπτη και επιχειρεί να ρίψει τη μπάλα στον λήπτη ο οποίος βρίσκεται πίσω από την κύρια βάση (home plate). Το πέταγμα, ή ρίψη, πρέπει να γίνεται με μία «από κάτω» (underhand) κίνηση. Η μπάλα πρέπει να απελευθερωθεί κάτω από το ισχίο, όταν το χέρι και κατ' επέκταση ο αγκώνας, δεν βρίσκεται πιο μπροστά από το ισχίο για μπει στη ζώνη στράικ (stike zone).
Ροπαλοφόροι
Η επιτιθέμενη ομάδα στέλνει έναν «ροπαλοφόρο» ("batter") κάθε φορά στην κύρια βάση (home plate) με σκοπό χρησιμοποιώντας το ρόπαλο να προσπαθήσει να χτυπήσει τη ρίψη εντός κανονικής περιοχής (fair territory). Η σειρά με την οποία οι παίκτες ανεβαίνουν στο ρόπαλο, είναι γνωστή ως «σειρά χτυπήματος» ("batting order") και πρέπει να παραμείνει η ίδια καθ' όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού. Οι αλλαγές και οι αντικαταστάτες πρέπει να χτυπούν στην ίδια θέση με τον παίκτη που αντικαθιστούν. Στο μικτό (co-ed) σόφτμπολ, οι άντρες και οι γυναίκες ροπαλοφόροι πρέπει να εναλλάσσονται στη σειρά χτυπήματος.
Ο ροπαλοφόρος αντιμετωπίζει τον ρίπτη βρισκόμενος εντός του «πλαισίου του ροπαλοφόρου" ("batters box") (υπάρχει ένα σε κάθε πλευρά της κύριας βάσης, για δεξιόχειρες και αριστερόχειρες ροπαλοφόρους). Το ρόπαλο κρατείται με τα δύο χέρια, πάνω από τον ώμο και μακριά από το ρίπτη (90 μοιρών). Η μπάλα συνήθως χτυπιέται με μια πλήρη περιστροφή του ροπάλου στην οποία το ρόπαλο μπορεί να κινηθεί περισσότερο από 360 μοίρες. Ο ροπαλοφόρος συνήθως βηματίζει προς τα εμπρός με το μπροστινό πόδι, το βάρος του σώματος μετατοπίζεται προς τα εμπρός, καθώς ο ροπαλοφόρος περιστρέφει ταυτόχρονα το ρόπαλο. Το στημένο χτύπημα (bunt) είναι μια άλλη μορφή χτυπήματος. Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι, συμπεριλαμβανομένου του στημένου χτυπήματος θυσίας (sacrifice bunt), ή του στημένου-κοφτού χτυπήματος (slap bunt). Υπάρχει επίσης και το απλό κοφτό χτύπημα (slap) στο οποίο ένας ροπαλοφόρος λαμβάνει θέση στην αριστερή πλευρά της κύριας βάσης και συνήθως βρίσκεται στο πίσω μέρος του πλαισίου, αλλά μπορεί να εκτελεστεί από οποιοδήποτε άλλο σημείο στο πλαίσιο. Ο ροπαλοφόρος παίρνει ένα βήμα πίσω με το βασικό του πόδι καθώς ο ρίπτης βρίσκεται στη μέση της κίνησής του, περνάει το πίσω πόδι πάνω από το μπροστά και τρέχει προς την πρώτη βάση, ενώ χτυπάει το ρόπαλο. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι κοφτών χτυπημάτων και όλοι ποικίλλουν ανάλογα με τον ροπαλοφόρο και τις δυνατότητές τους. Υπάρχουν μισά κοφτά χτυπήματα (half swing slaps), ψεύτικα κοφτά χτυπήματα (fake slaps) και την πλήρη κοφτά χτυπήματα (full swing slaps). Κάθε τύπος κοφτού χτυπήματος έχει διαφορετικό σκοπό ή στόχο. Άσχετα με ποιο τρόπο ο ροπαλοφόρος θα χτυπήσει τη μπάλα, θα πρέπει να είναι εντός του πλαισίου του ροπαλοφόρου όταν το ρόπαλο κάνει επαφή με την μπάλα. Εάν ο ροπαλοφόρος πατήσει εκτός πλαισίου ενώ περιστρέφει το ρόπαλό του, ο ροπαλοφόρος είναι άουτ (out).
Το παιχνίδι διεξάγεται σε επτά περιόδους (inning). Κάθε περίοδος ολοκληρώνεται μόλις τρεις ροπαλοφόροι (batter) ή δρομείς (runner) από κάθε ομάδα βγουν άουτ (out) από το παιχνίδι. Νικήτρια αναδεικνύεται η ομάδα που θα επιτύχει τους περισσότερους γύρους (run). Δεν υπάρχει ισοπαλία αλλά διεξάγεται μία επιπλέον περίοδος ή και περισσότερες, μέχρι κάποια ομάδα να προηγηθεί στο σκορ. Αν ένα ισόπαλο παιχνίδι φτάσει στην έβδομη περίοδο και δεν έχει αναδειχθεί νικητής, παίζεται επιπλέον περίοδος στην οποία η επιτιθέμενη ομάδα ξεκινά με έναν δρομέα στη δεύτερη βάση.
Στο ξεκίνημα του παιχνιδιού ο ρίπτης ρίπτει την μπάλα προς τον μπάτερ, στην προβλεπόμενη ζώνη (strike zone), και εκείνος πρέπει να την αποκρούσει με το μπαστούνι. Η προβλεπόμενη ζώνη είναι προς τα πάνω ανάμεσα στη ζώνη και στους ώμους του μπάτερ και χαμηλά μέχρι το ύψος του γόνατου. Αν η μπαλιά δεν είναι στη σωστή ζώνη, ο ρίπτης έχει δικαίωμα να προσπαθήσει μέχρι τέσσερις φορές. Αν δεν τα καταφέρει ακυρώνεται και η αντίπαλη ομάδα κερδίζει πόντο, ενώ στη συνέχεια αντικαθίσταται από άλλο συμπαίκτη του.
Ένας μπάτερ ακυρώνεται αν δεν καταφέρει να αποκρούσει τρεις έγκυρες μπαλιές του ρίπτη και τις πιάσει ο κάτσερ, αν η μπαλιά του καταλήξει σε αντίπαλο παίκτη πριν πέσει στο έδαφος ή αν παίκτης της αμυνόμενης ομάδας που έχει πιάσει με τη μπάλα προλάβει να ακουμπήσει μία βάση πριν από παίκτη της επιτιθέμενης ομάδας που κινείται προς αυτή.
Διοργανώσεις
Η Διεθνής Ομοσπονδία διοργανώνει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σόφτμπολ Ανδρών από το 1965 και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σόφτμπολ Γυναικών από το 1966. Στην Ευρώπη διεξάγονται το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σόφτμπολ Ανδρών και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Σόφτμπολ Γυναικών από το 1993.
Στην Ευρώπη
Το σόφτμπολ παίζεται σχεδόν σε κάθε χώρα στην Ευρώπη, κυρίως το ταχείας-ρίψης. Κάθε δύο χρόνια διοργανώνεται το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ταχείας-Ρίψης Γυναικών με πάνω από είκοσι εθνικές ομάδες. Η Ιταλία και η Ολλανδία είναι οι καλύτερες ομάδες, και οι δύο έχουν ένα σχεδόν επαγγελματικό πρωτάθλημα όπου αθλήτριες από τις ΗΠΑ, την Αυστραλία και την Κίνα παίζουν. Επίσης έχουν διοργανωθεί ευρωπαϊκά πρωταθλήματα κορασίδων και νεανίδων. Στην κατηγορία των ανδρών οκτώ έως δέκα εθνικές ομάδες συναγωνίζονται για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, με την Τσεχική Δημοκρατία, την Ολλανδία και τη Δανία να κατέχουν τα ηνία.
Στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα το άθλημα εποπτεύεται από την Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Σόφτμπολ ή (ΕΦΟΣ), που ιδρύθηκε το 1997. Από το 2000 διοργανώνει το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Σόφτμπολ Γυναικών και από το 2014 διοργανώνει και το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Σόφτμπολ Ανδρών. μικρογραφία|Ρόπαλο του σόφτμπολ Στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σόφτμπολ κορασίδων όπου διοργανώθηκε το 2007 με έδρα την Τσεχία, η χώρα μας εκπροσωπήθηκε από αθλήτριες διάφορων ελληνικών ομάδων (Φάρος Νέας Σμύρνης, Ευρυάλη Γλυφάδας, Σείριος Πατρών, Ιωνικός Νίκαιας). Προπονητές ήταν ο κ. Χωραφάς Διονύσης (προπονητής της Ευρυάλης Γλυφάδας) και ο κ. Τριγωνάκης Χαράλαμπος (προπονητής του Φάρου Νέας Σμύρνης). Η ελληνική αποστολή έλαβε την 7η θέση στην κατηγορία της Α' Εθνικής. Το 2008 διοργανώθηκε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα νεανίδων στη Γερμανία όπου οι συμμετέχουσες και αυτή τη φορά προέρχονταν από τις παραπάνω ομάδες ενώ το προπονητικό δίδυμο απαρτιζόταν από τον Πατρινό προπονητή του Σείριου Πατρών Σταματόπουλο Γιάννη και τον προπονητή του Ιωνικού Νίκαιας. Στη συγκεκριμένη διοργάνωση η χώρα μας κατέκτησε την 1η θέση στην κατηγορία της Β' Εθνικής, γεγονός που την κατέταξε αυτόματα στην Α' Εθνική κατά την επόμενη αγωνιστική περίοδο.
Βελλήιος Πατέρκουλος
μικρογραφία| Εικονογραφημένη σελίδα τίτλου του 1520 της [[Editio princeps, που επιμελήθηκε ο Beatus Rhenanus.]]
Ο Μάρκος Βελλήιος Πατέρκουλος, λατιν.: Marcus Velleius Paterculus, (π. 19 π.Χ. – π. 31 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος ιστορικός, στρατιωτικός και συγκλητικός. Η ρωμαϊκή ιστορία του, γραμμένη με έντονο ρητορικό ύφος, καλύπτει την περίοδο από το τέλος τού Τρωικού Πολέμου έως το 30 μ.Χ., αλλά είναι πιο χρήσιμη για την περίοδο από το τέλος τού Καίσαρα το 44 π.Χ. έως το τέλος τού Αυγούστου το 14 μ.Χ.
Βιογραφία
Λίγες λεπτομέρειες της ζωής τού Βελλήιου είναι γνωστές με βεβαιότητα: ακόμα και το praenomen του είναι αβέβαιο. Ο Πρισκιανός, ο μόνος αρχαίος συγγραφέας που τον αναφέρει, τον αποκαλεί "Mάρκο", αλλά η σελίδα τίτλου της editio princeps, που τυπώθηκε το 1520, τον αποκαλεί "Πόπλιο", πιθανότατα λόγω σύγχυσης με έναν Πόπλιο Βελλήιο που αναφέρεται στον Κ. Τάκιτο. Αλλού, ο ίδιος τόμος τον αποκαλεί Γάιο. Μερικοί σύγχρονοι συγγραφείς χρησιμοποιούν το τελευταίο όνομα, με βάση μία επιγραφή που βρέθηκε σε ένα ορόσημο στο Eλ Χαρούς στην Αλγερία, κάποτε μέρος της Ρωμαϊκής Nουμιδίας, αλλά η επιγραφή προσδιορίζει αυτόν τον Γάιο Βελλήιο Πατέρκουλο ως απεσταλμένο τού Αυγούστου (legatus Augusti), ένα αξίωμα που δεν είναι γνωστό ότι είχε ο ιστορικός, και πιστεύεται ότι χρονολογείται από τη βασιλεία του Κλαυδίου ή του Νέρωνα, οπότε πιστεύεται ότι είχε ήδη αποβιώσει. Ο Γάιος Βελλήιος Πατέρκουλος που αναφέρεται, μπορεί να είναι ο ίδιος άνθρωπος, που ήταν ύπατος το 60 μ.Χ., και ένας Λεύκιος Βελλήιος Πατέρκουλος ήταν ύπατος το επόμενο έτος, αλλά δεν είναι προφανές πώς σχετίζεται καθένας από τους δύο με τον ιστορικό.
Οι υπόλοιπες πληροφορίες μας προέρχονται από τη σύντομη περιγραφή της ζωής του από τον ίδιο τον Βελλήιο, που περιλαμβάνεται στην ιστορία του. Γεννήθηκε σε μία οικογένεια ευγενών της Καμπανίας περί το 19 π.Χ., αν και ο τόπος γέννησής του είναι άγνωστος. Ήταν δισεγγονός του Mινάτου Μάγιου από το Aικουλάνον της περιοχής Σάμνιον, ο οποίος έλαβε το δικαίωμα του ρωμαίου πολίτη για τις ενέργειές του κατά τη διάρκεια του Κοινωνικού Πολέμου. Αρκετοί από τους προγόνους του στις επόμενες γενιές κατείχαν σημαντικές διοικητικές υπηρεσίες ή στρατιωτικές θέσεις, συμπεριλαμβανομένου του θείου του, Καπίτo, ο οποίος ήταν μέλος της Ρωμαϊκής Συγκλήτου.
Ως νεαρός άνδρας, ο Βελλήιος υπηρέτησε ως τριβούνος του στρατού στις ανατολικές επαρχίες της Ρώμης. Το 2 μ.Χ. ήταν με τον στρατό του Γάιου Καίσαρα και είδε προσωπικά τη συνάντηση τού νεαρού στρατηγού με τον Φραάτη Ε΄ της Παρθίας στις όχθες του Ευφράτη. Δύο χρόνια αργότερα, ο Βελλήιος ήταν έπαρχος τού ιππικού, που υπηρετούσε στη διοίκηση του Τιβέριου στη Γερμανία, έχοντας ήδη το αξίωμα του επάρχου του στρατοπέδου (praefectus castrorum). Συνέχισε ως ανώτερο μέλος τού επιτελείου τού Τιβέριου μέχρι την επιστροφή του μελλοντικού Αυτοκράτορα στη Ρώμη το 12 μ.Χ. Ενώ υπηρετούσε υπό τον Τιβέριο, ο Βελλήιος εξελέγη επίσης ταμίας (quaestor), ένα σημαντικό βήμα στη σειρά αξιωμάτων (cursus honorum), καλύπτοντας αυτό το αξίωμα το 7 μ.Χ.
Θεοδόσιος Γ´
Ο Θεοδόσιος Γ΄ (... - 722) ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας από το 715 έως το 717. Ο Θεοδόσιος Γ΄ καταγόταν από το Αδραμύττιο της Μυσίας και ήταν εισπράκτορας φόρων στη πατρίδα του.
Βελλήιος Πατέρκουλος
Ιστορία
Ο αρχικός τίτλος της ιστορίας του Βελλήιου είναι αβέβαιος. Η πρώτη έκδοση (editio princeps) στη σελίδα τίτλου διατυπώνει: P. Vellei Paterculi Historiae Romanae duo volumina ad M. Vinicium cos. («Οι δύο τόμοι της Ρωμαϊκής Ιστορίας του Πόπλιου Βελλήιου Πατερκούλου στον ύπατο Μάρκου Βινίκιο»), αλλά πιθανότατα αυτό προστέθηκε στο έργο από έναν αντιγραφέα ή από ένα γραμματικό. Το έργο αναφέρεται συχνά ως "επιτομή της ρωμαϊκής ιστορίας", το οποίο έχει χρησιμοποιηθεί επίσης ως τίτλος, όπως και οι πιο συντομευμένος Historiae Romanae (Ρωμαϊκή Ιστορία), ή απλά Historiae (Ιστορία).
Θεοδόσιος Γ´
Ανάληψη της εξουσίας
Όταν την άνοιξη του 715 ο αυτοκράτορας Αναστάσιος Β' προετοιμαζόμενος να φέρει αποφασιστικό χτύπημα εναντίον των Αράβων, αφού συγκέντρωσε τον Βυζαντινό στόλο στη Ρόδο από όπου θα εξορμούσε για τα παράλια της Φοινίκης, διέταξε την επιβίβαση στα Βυζαντινά πλοία ταγμάτων από το Θέμα του Οψικίου το οποίο περιελάμβανε την Μυσία, Βιθυνία και Φρυγία. Τα τάγματα όμως αυτά στασίασαν και κήρυξαν έκπτωτο τον αυτοκράτορα Αναστάσιο Β΄ και αναγόρευσαν στο Αδραμύττιο αυτοκράτορα τον φοροεισπράκτορα Θεοδόσιο. Αφού στρατολόγησαν πολλούς Γοτθογραικούς -εξελληνισμένους Οστρογότθους, από την Φρυγία και την Λυκία- ξεκίνησαν κατά της Κωνσταντινούπολης συλλαμβάνοντας κατά τον πλού τους και όσα εμπορικά πλοία συναντούσαν. Στόλος και στρατός των στασιαστών έφθασαν μπροστά από την Πρωτεύουσα το καλοκαίρι του 715 και τελικά την κατέλαβαν τα Παλάτια με προδοσία τον Φεβρουάριο του 716. Ο Θεοδόσιος τήρησε την συμφωνία με τον Αναστάσιο Β΄ και τον άφησε να ζήσει εξορίζοντάς τον στην Θεσσαλονίκη. Ήταν όμως άνθρωπος ανάξιος για να κυβερνήσει. Το κράτος παρέλυσε. Φοβερή αναρχία επικράτησε σε όλους τους κλάδους της διοίκησης, η πειθαρχία του στρατού εξαφανίστηκε και οι εχθροί της Αυτοκρατορίας άρχισαν να λεηλατούν τις επαρχίες. Ο στρατηγός των ανατολικών επαρχιών Λέων – ο μετέπειτα αυτοκράτορας Λέων Γ' ο Ίσαυρος – μαζί με τον στρατηγό των Αρμενίων Ατράβασδο, δεν αναγνώρισαν την κυριαρχία του Θεοδοσίου.
Βελλήιος Πατέρκουλος
Ιστορία
Το έργο αποτελείται από δύο βιβλία και προφανώς θεωρείται ως μία παγκόσμια ιστορία. Το 1ο καλύπτει την περίοδο από τον απόηχο τού Τρωικού Πολέμου έως την καταστροφή της Καρχηδόνας στο τέλος του Γ΄ Καρχηδονιακού Πολέμου, το 146 π.Χ. Από τον τόμο λείπουν πολλά μέρη, συμπεριλαμβανομένης της αρχής, και ένα τμήμα που ακολουθεί το 8ο κεφάλαιο, το οποίο ασχολείται με την ίδρυση της Ρώμης. Το 2ο βιβλίο, που συνεχίζει την ιστορία από την εποχή των Γράκχων έως την υπατεία του Μάρκου Βινικίου, το 30 μ.Χ., είναι ακέραιο. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο ως η μόνη αφήγηση συνδεδεμένων γεγονότων κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Τα τμήματα της ιστορίας του Τ. Λίβιου που ασχολούνται με την ύστερη Δημοκρατία έχουν χαθεί, και είναι γνωστά μόνο από μία σύντομη επιτομή, ενώ άλλοι ιστορικοί καλύπτουν μόνο τμήματα της περιόδου. Ιδιαίτερα λεπτομερής είναι η περίοδος από το τέλος τού Καίσαρα έως αυτό τού Αυγούστου.
Θεοδόσιος Γ´
Η προέλαση των Αράβων
Εν τω μεταξύ οι Άραβες ολοκλήρωσαν τις ετοιμασίες τους και αφού συγκέντρωσαν μία τεράστια για την εποχή τους στρατιωτική δύναμη ξεκίνησαν για την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης. Το πρώτο κύμα του στρατού τους υπό τον στρατηγό Σουλαϋμάν πέρασε στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας, ενώ ακολουθούσε άλλος στρατός υπό την αρχηγία του Μασλαμά, αδελφού του Χαλίφη. Ο στόλος υπό την αρχηγία του Ουμάρ παράπλεε τα Μικρασιατικά παράλια. Ο στρατηγός Λέων διαβλέποντας τον κίνδυνο της φοβερής αυτής αραβικής επέλασης οχύρωσε το μεγάλο φρούριο της Φρυγίας Αμόριο, αναγκάζοντας τους Άραβες να κατευθυνθούν προς την Καππαδοκία οι κάτοικοι της οποίας κάτω από την πίεση του πολυάριθμου στρατού συνθηκολόγησαν. Στη συνέχεια οι Άραβες κατευθύνθηκαν μέχρι τη Βιθυνία και την Μυσία και κατέλαβαν την Έφεσο όπου και αποφάσισαν να περάσουν τον χειμώνα του 716 αναβάλλοντας την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης για την επόμενη άνοιξη.
Βελλήιος Πατέρκουλος
Ιστορία
Το θέμα του Βελληίου αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από ιστορικά στιγμιότυπα και πορτρέτα χαρακτήρων, παραλείποντας πιο λεπτές -αν και εξίσου σημαντικές- λεπτομέρειες. Βασίζεται στα ιστορικά γραπτά του Κάτωνα του Πρεσβύτερου, του Κόιντου Ορτένσιου, του Γναίου Πομπηίου Τρόγου, του Κορνήλιου Νέπωτα και του Τ. Λίβιου, τα περισσότερα από τα οποία έχουν χαθεί. Αφιερώνει επίσης κάποια προσοχή στην ελληνική και ρωμαϊκή λογοτεχνία και καταγράφει μοναδικές λεπτομέρειες για τον Λεύκιο Αφράνιο και τον Λεύκιο Πομπόνιο, αλλά παραλείπει περιέργως οποιαδήποτε αναφορά σε σημαντικές λογοτεχνικές προσωπικότητες όπως ο Πλαύτος, ο Οράτιος και ο Προπέρτιος. Σύμφωνα με τον Βελλήιο, η κορυφή της τελειότητας σε κάθε λογοτεχνικό τομέα φτάνει γρήγορα από τις πρώτες αφίξεις. Ωστόσο αυτό δεν ήταν μία πρωτότυπη αντίληψη, αλλά μία τυπική άποψη της εποχής του.
Θεοδόσιος Γ´
Παραίτηση από τον Θρόνο
Εκμεταλλευόμενος ο Λέων την στρατοπέδευση των Αράβων στην Έφεσο και φοβούμενος ότι εάν ο Θεοδόσιος συνέχιζε να βρίσκεται στον Θρόνο, η Κωνσταντινούπολη θα έπεφτε στα χέρια των Μωαμεθανών, κατά τα τέλη του 716 προήλασε μέχρι την Νικομήδεια όπου κατατρόπωσε τον γιο του Θεοδοσίου ο οποίος είχε σταλεί για να αναχαιτίσει τον Λέοντα. Στην συνέχεια φθάνει στην Χρυσούπολη όπου ήλθε σε συνεννόηση με την Σύγκλητο και τον Πατριάρχη Γερμανό, υποσχόμενος να αφήσει αβλαβή τον Θεοδόσιο και τον γιο του. Έτσι εισέρχεται στην Κωνσταντινούπολη όπου στέφεται στην Αγία Σοφία αυτοκράτορας στις 25 Μαρτίου 717. Ο Θεοδόσιος που ποτέ δεν είχε την φιλοδοξία να γίνει αυτοκράτορας, αλλά προήχθη στο ανώτατο αξίωμα από τον στρατό ο οποίος τον ήθελε υποχείριό του, παραιτήθηκε αμέσως και μαζί με τον γιο του έγιναν μοναχοί και έζησε το υπόλοιπο της ζωής του στην Έφεσο όπου μετά τον θάνατό του τάφηκε στον Ναό του Αγίου Φιλίππου. Στο μνήμα του διέταξε να γραφεί μία μόνο λέξη : <ΥΓΕΙΑ>
Οικογένεια
Είχε τέκνο:
Βελλήιος Πατέρκουλος
Υστεροφημία
Η πραγματεία του Βελλήιου δεν προοριζόταν ως μία προσεκτική και περιεκτική μελέτη της ιστορίας. Ο συγγραφέας το αναγνώριζε και δήλωσε την επιθυμία του να γράψει ένα πιο λεπτομερές έργο, στο οποίο ανέφερε ότι θα έδινε πληρέστερη περιγραφή του Εμφυλίου Πολέμου και των εκστρατειών τού προστάτη του, Τιβέριου, αλλά δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι το έκανε ποτέ. Η ιστορία του δεν φαίνεται να ήταν ευρέως γνωστή στην αρχαιότητα. Σύμφωνα με τον σχολιαστή, τον διάβασε ο Λουκανός. Τα Χρονικά του Σουλπίκιου Σεβήρου φαίνεται να έχουν διαμορφωθεί σύμφωνα με την ιστορία του Βελλήιου, και αναφέρεται από τον Πρισκιανό. Αυτό φαίνεται να είναι το μέγεθος της επιρροής του πριν από την ανακάλυψη ενός χειρογράφου, που είχε υποστεί σοβαρές ζημιές στο αβαείο Mούρμπαχ στην Αλσατία το 1515. Αν και φθαρμένο και έκτοτε χαμένο, το χειρόγραφο αποτέλεσε τη βάση για την editio princeps, που δημοσίευσε ο Bεάτος Ρηνανός το 1520, και ένα μεταγενέστερο αντίγραφο που απέκτησε ο Ι. Κ. Oρέλλι.
Θεοδόσιος Γ´
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δυναστεία του Ηρακλείου
Βελλήιος Πατέρκουλος
Πρώιμες εκδόσεις
μικρογραφία| Historia Romana, 1600
Για τις πηγές βλ.:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι ιστορικοί
Φράγκος Λειψών
Ο Φράγκος είναι νησίδα του νότιου Αιγαίου στους Λειψούς των Δωδεκανήσων. Έχει έκταση 0,223 τ.χλμ. και βρίσκεται ανάμεσα στους Λειψούς (Ν.) και τη Λέρο (ΒΔ.). Έχει χαρακτηριστεί από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000, ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη πτηνών: μαυροπετρίτης (Falco eleonorae), αιγαιόγλαρος (Larus audouinii), θαλασσοκόρακας (Phalacrocorax aristotelis) και μύχος της Μεσογείου (Puffinus yelkouan). Το 2001 αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως οικισμός. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικούνται και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελούν μαζί με τους Λειψούς το Δήμο Λειψών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες των Δωδεκανήσων Κατηγορία:Λειψοί
Αλέξανδρος Καραγεώργεβιτς της Σερβίας
Ο Αλέξανδρος, σερβικά Александар (11 Οκτωβρίου 1806 - 3 Μαΐου 1885) από τον Οίκο των Καραγεώργεβιτς ήταν πρίγκιπας της Σερβίας (1842-1858).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του μαύρου Γεωργίου (Καραγεώργου) Πέτροβιτς πρώτου πρίγκιπα της Σερβίας και της Γιελένας Γιοβάνοβιτς. Μορφώθηκε στο Κοτίν της Βεσαραβίας (Μολδαβίας), υπό την προστασία του τσάρου της Ρωσίας.
Το λεγόμενο "τουρκικό" Σύνταγμα δεν έγινε σεβαστό και προκλήθηκαν πολιτικές συγκρούσεις, που επέφεραν την παραίτηση του Μίλος Ομπρένοβιτς το 1839 και των δύο γιών του Μίλος Β΄ (έμεινε μόνο 26 ημέρες) και Μιχάηλο (έπειτα από τρία έτη, έφυγε λέγοντας τη φράση "ο χρόνος θα δείξει το δίκαιό μου", ότι δηλ. θα επιστρέψει). Τότε στις 14 Σεπτεμβρίου 1842 η Εθνοσυνέλευση στο Βρακάρ (νυν δήμος του Βελιγραδίου) εξέλεξε τον Αλέξανδρο των Καραγεώργεβιτς. Η Ρωσία και η Τουρκία τον αναγνώρισαν ως πρίγκιπα της Σερβίας. Ξεκίνησε μεταρρυθμίσεις και ίδρυσε Οργανισμούς για τη βελτίωση της προόδου στη χώρα. Εφήρμοσε τον Αστικό Κώδικα, εισήγαγε τον τακτικό στρατό, έφτιαξε χυτήριο κανονιών, βελτίωσε τα υπάρχοντα σχολεία και έκτισε νέα· τέλος ίδρυσε την Εθνική Βιβλιοθήκη και το Εθνικό Μουσείο.
Κατά την Ουγγρική εξέγερση του 1848 το κίνημα επεκτάθηκε στη Βοϊβοντίνα (βόρειο Σερβία) και ο Αλέξανδρος έστειλε Σέρβους εθελοντές, υπό τη διοίκηση του Στεφάνου Κνίτσανιν, για να βοηθήσει τον αγώνα των εκεί Σέρβων για αυτονομία. Ως αποτέλεσμα των εξεγέρσεων του 1848 αναδύθηκε η παν-Σλαβιστική ιδέα της Σερβίας. Ήδη 4 έτη πριν ο Ηλίγια Γκαρασάνιν στο φυλλάδιο Načertanije (Σχέδιο) έθεσε ως στόχο την απελευθέρωση των Νότιων Σλάβων από τους Τούρκους και Αυστριακούς και την τοποθέτησή τους υπό το όνομα και την εξουσία της Σερβίας.
Η παραίτηση
Σε όλη τη διακυβέρνησή του δυσκολεύτηκε από τα σχέδια των Ομπρένοβιτς. Αρνήθηκε να λάβει μέρος στον Κριμαϊκό Πόλεμο (1853-56) συμμαχώντας με τους Οθωμανούς (και τους συμμάχους τους Γάλλους και Άγγλους) εναντίον της Ρωσίας. Η νίκη των τριών συμμάχων Δυνάμεων είχε ως αποτέλεσμα να εκθρονιστεί και να φύγει εξορία το 1858 ο Αλέξανδρος: για θέματα εσωτερικής πολιτικής μέλη του Συμβουλίου ήλθαν σε σύγκρουση μαζί του· το Συμβούλιο συγκάλεσε την Εθνοσυνέλευση στις 23 Δεκεμβρίου 1858, που τον εξώθησε σε παραίτηση. Είχε κυβερνήσει 16 έτη. Επέστρεψε ο Μίλος του αντίπαλου Οίκου των Ομπρένοβιτς ως νέος πρίγκιπας της Σερβίας· όταν έπειτα από 21 μήνες απεβίωσε, τον διαδέχθηκε ο γιος του Μιχάηλο, που έτσι επέστρεψε
Το 1885 απεβίωσε στην Τιμισοάρα της Βοϊβοντίνας (τώρα βρίσκεται στη Ρουμανία) και τάφηκε αρχικά στη Βιέννη. Η σορός του μεταφέρθηκε το 1912 στον μνημειώδη ναό του Αγ. Γεωργίου, που κτίσθηκε από τον γιο του Πέτρο Α΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1830 την Περσίντα Νενάντοβιτς, κόρη του Γιεβρέμ/Εφραίμ Νενάντοβιτς βοεβόδα και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Καραγεώργεβιτς
Άλογα του Αγίου Μάρκου
Τα Άλογα του Αγίου Μάρκου, γνωστά επίσης ως Τέθριππο Θριάμβου (Triumphal Quadriga), είναι ένα σύνολο μπρούτζινων γλυπτών τεσσάρων αλόγων, αρχικά μέρος ενός μνημείου που αναπαριστούσε τέθριππο (quadriga, άρμα τεσσάρων αλόγων που χρησιμοποιούταν για αρματοδρομίες). Τα άλογα τοποθετήθηκαν στην πρόσοψη στην λότζια απάνω από τα προπύλαια της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου στη Βενετία, μετά από τη λεηλασία της Κωνσταντινούπολης το 1204. Παρέμειναν εκεί μέχρι τη λεηλασία τους από το Ναπολέοντα το 1797, αλλά επέστρεψαν το 1818. Τα γλυπτά έχουν αφαιρεθεί από την πρόσοψη και έχουν τοποθετηθεί στο εσωτερικό μουσείο μέσα στην Βασιλική για λόγους συντήρησης, ενώ στη λότζια έχουν τοποθετηθεί αντίγραφα.
Ιστορία
Είναι βέβαιο ότι τα άλογα μαζί με το τέθριππο με το οποίο αποτελούσαν σύνολο, βρίσκονταν για πολύ καιρό στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης. Μπορεί να ήταν τα "τέσσερα επιχρυσωμένα άλογα που στέκονται πάνω από τον Ιππόδρομου" που"ήρθαν από το νησί της Χίου από το Θεοδόσιο Β΄", όπως αναφέρεται στο έργο του 8ου ή αρχών 9ου αιώνα Παραστάσεις σύντομοι χρονικαί. Βρίσκονταν ακόμα εκεί το 1204, όταν λεηλατήθηκαν από τις Βενετικές δυνάμεις ως μέρος της λεηλασίας της πρωτεύουσας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά την Τέταρτη Σταυροφορία. Τα κολάρα στα άλογα προστέθηκαν το 1204 για να καλύψουν τα μέρη όπου είχε κοπεί σε κάθε άλογο το κεφάλι, όταν μεταφέρθηκαν από την Κωνσταντινούπολη στη Βενετία. Σύντομα μετά τη Τέταρτη Σταυροφορία, ο Δόγης Ενρίκο Ντάντολο έστειλε τα άλογα στη Βενετία, όπου τοποθετήθηκαν στην πρόσοψη πάνω από την είσοδο της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου το 1254. Ο Πετράρχης τα θαύμαζε.
Το 1797, ο Ναπολέων αφαίρεσε με τη βία τα άλογα από τη Βασιλική και τα μετάφερε στο Παρίσι, όπου ενσωματώθηκαν στο σχεδιασμό της Αψίδας του Θριάμβου του Καρουζέλ μαζί με ένα τέθριππο.
Το 1815 τα άλογα επιστράφηκαν στη Βενετία από Λοχαγο Dumaresq. Είχε πολεμήσει στη Μάχη του Βατερλό και βρισκόταν με τις συμμαχικές δυνάμεις στο Παρίσι όταν επιλέχθηκε, από τον Αυτοκράτορα της Αυστρίας, να κατεβάσει τα άλογα από την Αψίδα του Θριάμβου και να τα επιστρέψει στην αρχική τους τοποθεσία στη Βενετία. Για την επιδεξιότητα με την οποία επιτέλεσε το έργο του, ο Αυτοκράτορας του χάρισε μια χρυσή ταμπακιέρα με τα αρχικά του γραμμένα με διαμάντια στο καπάκι. Τα άλογα παρέμειναν στη θέση τους στη Βασιλική μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν η συνεχόμενη ζημιά από την ατμοσφαιρική ρύπανση υπαγόρευσε την αντικατάστασή τους με ακριβή αντίγραφα. Από τότε, τα αυθεντικά άλογα εκτίθενται μέσα στη Βασιλική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βενετία Κατηγορία:Ελληνιστική τέχνη Κατηγορία:Έργα βυζαντινής τέχνης Κατηγορία:Μνημειακές στήλες στην Κωνσταντινούπολη
1934 Τζέφερς
Ο Τζέφερς (Jeffers) είναι ένας μικρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,8. Ανακαλύφθηκε το 1972 από τον Αμερικανό αστρονόμο Άρνολντ Ρ. Κλέμολα, που παρατηρούσε από το Όρος Χάμιλτον της Καλιφόρνια (Αστεροσκοπείο Λικ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη του αστρονόμου Χάμιλτον Τζέφερς (Hamilton Moore Jeffers, 1893-1978).
Σίλβεστρος
Σίλβεστρος ή Σιλβέστρος είναι ανδρικό κύριο όνομα, που προέρχεται από το λατινικό Silvester και αυτό το λατινικό silva «δάσος, δρυμός».
Με το όνομα Σίλβεστρος (όνομα) είναι γνωστοί οι παρακάτω:
1934 Τζέφερς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τζεφερς
Χιτίνη
Η χιτίνη (αγγλ.: chitin, γαλ.: chitine) είναι οργανική ουσία, γραμμικός πολυσακχαρίτης που περιέχει μονάδες δεσμού Β Ν-ακετυλογλυκοζαμίνης που τυγχάνει ιδιαίτερα δυνατός λόγω των μεγάλων ινωδών μορίων. Οι ιδιότητές της μοιάζουν λίγο με της κερατίνης, που υπάρχει λ.χ. στα μαλλιά και νύχια. Είναι κύρια δομική συνιστώσα (δομικά τοιχώματα) των μυκήτων και του εξωσκελετού των αρθρόποδων. Δεν απαντάται στα σπονδυλωτά. Έγινε γνωστή και με το όνομα Fungin αφού ανακαλύφθηκε και έγινε επιτυχημένη ανάλυσή της για πρώτη φορά το 1811 στα μανιτάρια (πληθ. Fungi)
Λίγο επιπόλαια ονομάζεται απλώς χιτινισμένο ένα τμήμα του εξωσκελετού, που περιέχει περισσότερη χιτίνη και εκτός τούτου, έχει σκληρυνθεί. Πολλές φορές τέτοιες περιοχές έχουν τη μορφή μιας πλάκας. Αυτές οι πλάκες λέγονται σκληρίτες. Οι μεμβράνες, που συνδέουν τους σκληρίτες, επίσης περιέχουν χιτίνη, που όμως δεν έχουν υποστεί τη διαδικασία σκλήρυνσης και έμεινε μαλακή.
thumb|230px|Χιτίνη Από χημική άποψη η χιτίνη είναι βιομακρομόριο, δηλαδή μια μεγάλη αλυσίδα από επαναλαμβανόμενες μονάδες και μοιάζει με την κυτταρίνη. Είναι αζωτούχος πολυσακχαρίτης με 2-δεοξυ-2-ακετυλάμινο-D-γλυκόζη όπως ένα σάκχαρο. Η χημική δομή της χιτίνης φαίνεται στην εικόνα δεξιά. Υπάρχουν διάφορα είδη χιτίνης, που διαφέρουν ως προς το μήκος των αλυσίδων. Στα έντομα συναντούμε την α-χιτίνη.
Η χιτίνη προστατεύει τα έντομα από δυσμενείς καιρικές συνθήκες, πίεση, από τους περισσότερους μικροοργανισμούς, πιθανές μηχανικές βλάβες ή τραυματισμούς και αφυδάτωση. Είναι αδιάλυτη στο νερό, στην αιθυλική αλκοόλη, στα αλκαλικά αραιά οξέα και στους οργανικούς διαλύτες. Είναι άπεπτη για τα περισσότερα ζώα και αποικοδομείται μόνο από μερικά βακτήρια και ακτινομύκητες. Πλέον είναι γνωστά μερικά ένζυμα που διασπούν τη χιτίνη (χιτινάσες).
thumb|230px|δομικά χρώματα Η χιτίνη είναι άχρωμη, αλλά οι διαστάσεις των διάφορων στρωμάτων από παράλληλα μικροϊνίδια μπορούν να δημιουργούν διάφορες αποχρώσεις, τα λεγόμενα δομικά χρώματα που οφείλονται στην ανάλυση του λευκού φωτός.
Σημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Αρθρόποδα Κατηγορία:Μύκητες Κατηγορία:Πολυσακχαρίτες Κατηγορία:Χειρομορφία (χημεία) Κατηγορία:Ακεταμίδες Κατηγορία:Φυσικά προϊόντα
Εκλογές στη Βενεζουέλα
μικρογραφία|ΟΙ δημοτικές εκλογές στη Βενεζουέλα Στη Βενεζουέλα διεξάγονται εκλογές για Πρόεδρο, Κοινοβούλιο και επίσης δημοτικές, τοπικές και περιφερειακές εκλογές. Έχουν γίνει και δημοψηφίσματα.
2018
Στις πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές που έγιναν στις 20 Μαΐου 2018 πρόεδρος επανεξελέγη ο Νικολάς Μαδούρο.
2012
Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 7 Οκτωβρίου 2012 ο Ούγκο Τσάβες από το Ενωτικό Σοσιαλιστικό Κόμμα της Βενεζουέλας κέρδισε 4η συνεχή θητεία, με ποσοστό 55,25% έναντι 44,13% για τον κύριο αντίπαλό του, Ενρίκε Καπρίλες, από το κόμμα Πρώτα η Δικαιοσύνη. Στις εκλογές η συμμετοχή ήταν πολύ υψηλή, της τάξης του άνω του 80% σε μία χώρα όπου η ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική.
2013
Προεδρικές εκλογές έγιναν στις 14 Απριλίου 2013 για την εκλογή του διαδόχου του αποβιώσαντα Ούγο Τσάβες. . Πρόεδρος εξελέγη ο Νικολάς Μαδούρο.
2010
Το κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα του προέδρου Ούγκο Τσάβες εξασφάλισε 94 έδρες επί συνόλου 165 στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 26 Σεπτεμβρίου 2010, χωρίς όμως αυτοδυναμία (που είναι 110 έδρες), καθώς ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης εξασφάλισε το 52% των ψήφων. Εθνοσυνέλευση, 26 Σεπτεμβρίου 2010 !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Λίστα ψηφοδελτίων !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες (λίστες και ονομαστικά)
2015
Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 6 Δεκεμβρίου 2015. Η αντιπολίτευση κατήγαγε ιστορική νίκη και για πρώτη φορά από το 1999 το κυβερνών κόμμα (PSUV) έχασε την πλειοψηφία των εδρών στο κοινοβούλιο.
2008
Στις 23 Νοεμβρίου του 2008 διεξήχθησαν περιφερειακές, δημοτικές και εκλογές για κυβερνήτες Το Ενωμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Βενεζουέλας, ή PSUV, του οποίου ηγείται ο πρόεδρος Ούγκο Τσάβες, αναδείχθηκε νικητής στις 17 από τις 22 αναμετρήσεις για την ανάδειξη κυβερνητών στη χώρα. Η αντιπολίτευση κέρδισε σε δύο από τα μεγαλύτερα διοικητικά διαμερίσματα της χώρας, όπως επίσης και στην πρωτεύουσα Καράκας. Η προσέλευση στις κάλπες έφθασε το 65,45% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. .
1999
Η συντακτική εθνοσυνέλευση του 1999 σχηματίστηκε έπειτα από δημοψήφισμα.
2009
Το 2009 το Κοινοβούλιο ενέκρινε τροπολογία του Συντάγματος με βάση την οποία καταργούνται οι περιορισμοί στην ανανέωση της θητείας προσώπων που εκλέγονται σε διάφορα αξιώματα απευθείας από το λαό, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου. Συνακόλουθα, προκηρύχθηκε η διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς, ώστε ο Ούγκο Τσάβες να διεκδικήσει και τρίτη συνεχόμενη προεδρική θητεία, το 2012.
Στο δημοψήφισμα, που διεξήχθη στις 15 Φεβρουαρίου του 2009, το 54% των ψηφοφόρων ψήφισε υπέρ της κατάργησης του Συνταγματικού Άρθρου το οποίο περιόριζε στις δύο θητείες την παραμονή του ίδιου προσώπου στο ανώτατο αξίωμα της χώρας. Συγκεκριμένα, ψήφισαν "ναι" 6.310.482 ψηφοφόροι (54,85%) και "όχι" 5.193.839 (45,14%). Βρέθηκαν επίσης 206.419 άκυρα ψηφοδέλτια (1,79%) επί συνόλου 11.501.321. Η συμμετοχή ήταν της τάξης του 70,33%.
Παραπομπές
*
Newsweek
Το Newsweek είναι ένα εβδομαδιαίο αμερικανικό περιοδικό που εδρεύει στη Νέα Υόρκη. Το πρώτο του φύλλο εκδόθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1933.
Επανεμφανίστηκε σε έντυπη μορφή στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2014, μετά από διακοπή της στο τέλος του 2012, οπότε το περιοδικό ήταν προσωρινά διαθέσιμο μόνο μέσω διαδικτύου. Η διεθνής έκδοση και αυτή για το Ηνωμένο Βασίλειο εκδιδόταν μέχρι το 2013 και στη συνέχεια μετατράπηκε σε «ψηφιακό-μόνο», αλλά εντός του 2014 αναμένεται να κυκλοφορήσει και πάλι σε έντυπη μορφή.
Το 2008-2012, το Newsweek αντιμετώπισε οικονομικές δυσκολίες, οι οποίες οδήγησαν στην παύση της δημοσίευσης και στη μετάβαση σε ψηφιακή μορφή στο τέλος του 2012. Η έντυπη έκδοση επέστρεψε τον Μάρτιο του 2014.
Αργότερα εκείνο το έτος, η Newsweek συγχωνεύθηκε με την ιστοσελίδα ειδήσεων και απόψεων The Daily Beast, σχηματίζοντας την νέα εταιρεία Newsweek Daily Beast Company. Η Newsweek ανήκε από κοινού στην περιουσία του Χάρμαν και του της εταιρείας Internet IAC. Το 2013, η IBT Media ανακοίνωσε ότι απέκτησε το Newsweek από την IAC. Η αγορά περιελάμβανε το εμπορικό σήμα Newsweek και την διαδικτυακή έκδοση του, αλλά όχι το The Daily Beast.
Η IBT Media μετονομάστηκε σε Newsweek Media Group το 2017, αλλά μετονομάστηκε και πάλι σε IBT Media το 2018 αφού το Newsweek ανεξαρτητοποιήθηκε. Οι πτώσεις στα κέρδη οδήγησαν την πώληση του περιοδικού τον Αύγουστο του 2010, από τον ιδιοκτήτη The Washington Post Company στον Σίντνεϊ Χάρμαν—για την τιμή του ενός δολαρίου και την ανάληψη των ευθυνών του περιοδικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης τις Ηνωμένες Πολιτείες
Αγροτικός Αστέρας Ευόσμου Π.Μ.Α.Σ.
Ο Προοδευτικός Μορφωτικός Αθλητικός Σύλλογος «Ο Αγροτικός Αστήρ» (εν συντομία: Π.Μ.Α.Σ. Αγροτικός Αστήρ) είναι αθλητικός σύλλογος της Θεσσαλονίκης που δραστηριοποιείται στο ποδόσφαιρο και ιδρύθηκε το 1932 στον Νέο Κουκλουτζά (Εύοσμο) από Έλληνες πρόσφυγες της Μικράς Ασίας.