cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρχαία Αθήνα
Λατρευτικοί χώροι
thumb|left|Ο ναός του [[Ποσειδώνας (μυθολογία)|Ποσειδώνα στο Σούνιο]] thumb|Οι κύριες θρησκευτικές εορτές και ιερά στην [[αρχαία Ελλάδα.]] Στον χώρο της αρχαίας Αθήνας υπήρχαν μερικοί από τους σημαντικότερους λατρευτικούς χώρους της αρχαίας Ελλάδας. Ο σημαντικότερος λατρευτικός χώρος ήταν η Ακρόπολη στον οποίο λατρευόταν η θεά Αθηνά. Η ακρόπολη ήταν ο σημαντικότερος λατρευτικός χώρος της θεάς Αθηνάς στην αρχαία Ελλάδα. Μετά την αποχώρηση των Περσών το 479 π.Χ. ανοικοδομήθηκαν στην Ακρόπολη εντυπωσιακά μνημεία κάτω από την επίβλεψη των σημαντικότερων αρχιτεκτόνων και γλυπτών της αρχαιότητας όπως του Φειδία, του Ικτίνου, του Καλλικράτη κ.α.
Στον Δήμο του Πειραιεύς υπήρχε ο σημαντικός ναός της Μουνιχίας Αρτέμιδος οπού τελούνταν ετησία σημαντική γιορτή της αρχαίας Αθήνας τα Μουνίχια, καθώς και ένας μήνας του ημερολογίου της αρχαίας Αθήνας λεγόταν Μουνιχιών. Επίσης επειδή στον δήμο όντας το κεντρικό λιμάνι ζούσε μεγάλο μέρος του ξένου πληθυσμού της πόλης υπήρχαν πολυάριθμα ιερά άλλων εθνοτήτων. Κατά τους κλασσικούς χρόνους, οι Θράκες, οι οποίοι είχαν μετοικήσει στην Αθήνα, μεταφέροντας την θρακική θεότητα της βένδιδος γιόρταζαν στο ιερό της Βένδιδος στον Πειραιεύς τα Βενδίδεια τη 19η ημέρα του μήνα Θαργηλιώνα, γιορτή στην οποία αναφέρεται ο Πλάτων στο έργο του «Πολιτεία». .
Στην ανατολική Αττική υπήρχαν άλλοι τρεις σημαντικοί λατρευτικοί χώροι. Η Βραυρώνα στην περιοχή του αρχαίου Αθηναϊκού δήμου της Αραφήνος, που ήταν λατρευτικός χώρος της Άρτεμης, ο Ραμνούντας, στην περιοχή του αρχαίου Αθηναϊκού δήμου του Μαραθώνα, όπου λατρευόταν η θεά Νέμεση και το Αμφιαράειο στα σύνορα με τη Βοιωτία, σημαντικό μαντείο αφιερωμένο τον μυθικό ήρωα Αμφιάραο.
Δήμοι
240px|right|thumb|Η Αρχαία Βραυρώνα Υπήρχαν πολυάριθμοι δήμοι σε όλη την περιοχή της Αρχαίας Αττικής. Οι δήμοι διακρίνονταν σε δήμους του άστεως (δήμοι με αστικό χαρακτήρα), σε παράλιους δήμους (δήμους κοντά στην ακτή) και σε μεσόγειους δήμους (δήμους στο εσωτερικό της χερσονήσου). Οι σημαντικότεροι ήταν οι δήμοι που βρίσκονταν στην κύρια πόλη ή Άνω πόλη. Οι σημαντικότεροι δήμοι του άστεως ήταν, ο Αλιμούς, ο Κολωνός, ο Πειραιεύς, το Φάληρο, η Αλωπεκή, το Κυδαθήναιον, η Μελίτη, οι Λακιάδες, η Κοίλη, ο Ευώνυμος, ο Κολυττός και οι Σκαμβωνίδες. Ο Κολωνός βρισκόταν στις όχθες του Κηφισού στην ίδια θέση με την σημερινή. Ο Πειραιεύς, το Φάληρο και ο Άλιμος βρίσκονταν στην ίδια θέση που βρίσκονται και σήμερα οι ομώνυμες περιοχές. Η Αλωπεκή βρισκόταν στην περιοχή της σημερινής Δάφνης ενώ το Κυδαθήναιον βρίσκονταν εντός του Θεμιστόκλειου τείχους, στα βόρεια της Ακρόπολης (η οποία ήταν τμήμα του δήμου) και η περιοχή του δήμου εκτεινόταν ως τον ποταμό Ηριδανό και στα δυτικά μέχρι την Αγορά. Η περιοχή του δήμου αντιστοιχεί περίπου στα όρια της σημερινής συνοικίας της Πλάκας και της πλατείας Συντάγματος. Ο δήμος της Μελίτης βρισκόταν εντός των τειχών, δυτικά της Ακρόπολης, λίγο δυτικότερα του λόφου Νυμφών. Περιλάμβανε την Αγορά και την Πνύκα. Νοτιότερα της Μελίτης βρισκόταν ο δήμος των Σκαμβωνιδών, ενώ ο Ευώνυμος ήταν ακόμα νοτιότερα, στην περιοχή της σημερινής Ηλιούπολης. Ο δήμος Λακιαδών βρισκόταν δυτικά του κυρίως οικισμού της Αθήνας, πάνω στην Ιερά Οδό, και είχε πάρει το όνομά του από τον ήρωα Λάκιο, του οποίου ο ναός ήταν στη περιοχή.
Από τους πολυάριθμους παράλιους δήμους οι σημαντικότεροι ήταν ο Θορικός, λίγο βορειότερα του σημερινού Λαυρίου, η Αιξωνή, στη θέση της σημερινής Γλυφάδας, η Ραφήνα, η Βραυρώνα, στην οποία υπήρχε και σημαντικός λατρευτικός χώρος της Αρτέμιδας, η Ελευσίνα, πολύ σημαντικός λατρευτικός χώρος επίσης, ο Μαραθώνας, η Θρία, στη θέση του σημερινού Ασπροπύργου (που έδωσε το όνομά της και σε όλη τη πεδιάδα γύρω της, το Θριάσιο πεδίο), ο Ανάφλυστος στη θέση της σημερινής Αναβύσσου, οι Φρεάρριοι στη σημερινή Φέριζα κοντά στην Ανάβυσσο, το Λαύριο και ο Μυρρινούς στην περιοχή του σημερινού όρους Μερέντα και κοντά στη θέση του σημερινού Μαρκοπούλου. Στη θέση του σημερινού οικισμού Πόρτο Ράφτη βρισκόταν οι δήμοι Στειρίας και Πρασιών. Οι Λαμπτρές (Παράλιαι και Καθύπερθεν), σημαντικοί και πολυπληθείς δήμοι της ανατολικής Αττικής (όπως αναδεικνύεται από τον αριθμό βουλευτών που στέλναν στην Αθήνα), βρισκόταν στο νοτιοδυτικό κομμάτι των Μεσογείων, γύρω από τη σημερινή περιοχή Κίτσι.
Οι κυριότεροι δήμοι των Μεσογείων ήταν η Δεκέλεια στην περιοχή του σημερινού Τατοΐου, ο Αυλώνας, ο Χολαργός, η Κηφισιά, η Φλύα, το Άθμονον, η Λευκονόη, η Εκάλη, ο Σφηττός, οι Αφίδνες, οι Αχαρνές, η Φυλή, οι Ελευθερές, η Οινόη, η Παιανία και η Παλλήνη. Ο Χολαργός βρισκόταν στη δυτική πλευρά του λεκανοπεδίου σε τελείως διαφορετική θέση από τον σημερινό Χολαργό. Η Φλύα βρισκόταν στην περιοχή του σημερινού Χαλανδρίου ενώ το Άθμονον βρισκόταν στην περιοχή του Αμαρουσίου. Στην περιοχή αυτή υπήρχε ιερό της Αμαρυσίας Αρτέμιδας. Στα σύνορα περίπου των σημερινών δήμων Ιλίου και Περιστερίου πρέπει να βρισκόταν σύμφωνα με τις περισσότερες ενδείξεις ο αρχαίος δήμος της Λευκονόης. Στο παρελθόν πίστευαν ότι στη θέση του σημερινού δήμου Ιλίου βρισκόταν ο αρχαίος δήμος Τρώων ή Ξυπέτης, κάτι που δεν επιβεβαιώνεται από τη σύγχρονη έρευνα. Η Κηφισιά, οι Αχαρνές, οι Αφίδνες, η Παλλήνη και η Παιανία βρίσκονταν στη θέση των σημερινών ομώνυμων δήμων, η Εκάλη βρισκόταν κοντά στον σημερινό Διόνυσο, ενώ ο Σφηττός, από την οποία πήρε το όνομα η σημερινή λεωφόρος Λαυρίου (Σφηττία Οδός) βρισκόταν δυτικά του σημερινού Κορωπίου στον λόφο Χριστός. Περεταίρω, ο Ωρωπός στα βόρεια της Αττικής ήταν άλλοτε Αθηναϊκή πόλη και άλλοτε Βοιωτική.
Αποικίες
Η Αθήνα κατά τον πρώτο αποικισμό αποτέλεσε μητρόπολη πολλών ιωνικών αποικιών στα παράλια της Μικράς Ασίας και στα νησιά του Αιγαίου. Ο μύθος αναφέρει τον γιο του Κόδρου, Άνδροκλο ως ιδρυτή της Εφέσου, και τον Αθηναίο Φιλογένη ως ιδρυτή της Φώκαιας μαζί με Φωκείς αποίκους. Κατά τον δεύτερο αποικισμό οι Αθηναίοι δεν δημιούργησαν πολλές αποικίες σε αντίθεση με άλλες εμπορικές δυνάμεις της εποχής. Την εποχή του Περικλή όμως, όταν η Αθήνα βρισκόταν στο απόγειο της δύναμής της προχώρησε στην ίδρυση δύο σημαντικών εμπορικών αποικιών. Ίδρυσε την Αμφίπολη το 437 π.Χ. στην περιοχή της Θράκης και τους Θούριους το 444 π.Χ. στη θέση της παλιάς κατεστραμμένης αποικίας Σύβαρης στη νότια Ιταλία. Η διείσδυση της Αθήνας στους εμπορικούς δρόμους της δύσης με την ίδρυση των Θουρίων, αύξησε την ανησυχία των Κορινθίων που μέχρι τότε έλεγχαν εμπορικά τις δυτικές αποικίες και ενίσχυσε την εχθρότητα τους προς τους Αθηναίους, κάτι που αποτέλεσε μία από τις αιτίες του Πελοποννησιακού πολέμου.
Κώστας Παληός
Ο Κώστας Παληός (1926 - 26 Δεκεμβρίου 1996) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
Βιογραφία
Έπαιζε δεύτερους ρόλους σε πολλές ταινίες. Σημαντική εμφάνιση είχε στην ταινία The ΚΟΠΑΝΟΙ του Γιώργου Κωνσταντίνου, στον ρόλο του χαρτοκλέφτη Δούκα. Τελευταία εμφάνιση της καριέρας του, στο σήριαλ Σοφία Ορθή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κλάντοβο
Το Κλάντοβο (κυριλλικά σέρβικα: Кладово, Κλάντοβο) είναι πόλη και δήμος που βρίσκεται στην επαρχία Μπορ της ανατολικής Σερβίας. Βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Δούναβη. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 8.913, ενώ ο πληθυσμός του δήμου είναι 20.635 (απογραφή 2011).
Γεωγραφία
Ανατολικά της πόλης είναι η αμμώδης περιοχή του Kladovski Peščar, δάση ψευδοακακίας και μια ελώδης περιοχή του Kladovski Rit που κάποτε ήταν λίμνη με ψάρια. Είναι κατοικία για 140 είδη πουλιών, εκ των οποίων τα 80 φωλιάζουν στην περιοχή. Υπάρχουν μικτές αποικίες λαγγόνων και ερωδιών, ενώ άλλα πτηνά περιλαμβάνουν κύκνους, θαλασσαετούς, ευρωπαίους μελισσοφάγους, πολυάριθμες πάπιες κλπ. Η γύρω τοποθεσία είναι περιοχή κυνηγιού για τους αγριόχοιρους. Οι γειτονικές γεωγραφικές θέσεις, όπως οι Οσόινα και Λολίτσεβα Τσέσμα, είναι περιοχές δημοφιλείς για τοπικές εκδρομές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σερβίας
Σωτηριάδης
Το ελληνικό επώνυμο Σωτηριάδης, που ετυμολογικά σημαίνει «γιος ή απόγονος του Σωτηρίου», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Σλοβακική Σοσιαλιστική Δημοκρατία
Η Σλοβακική Σοσιαλιστική Δημοκρατία (σλοβακικά: Slovenská socialistická republika, συντομογραφία SSR) ήταν δημοκρατία της Τσεχοσλοβακικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, η οποία καλύπτει την σημερινή ανεξάρτητη Σλοβακία. Η δημοκρατία υπήρξε από τις 1 Ιανουαρίου 1969 έως τον Μάρτιο του 1990.
Ιστορία
Μετά την κατοχή της Τσεχοσλοβακίας το 1968, οι φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις διακόπηκαν και ανεστράφησαν. Η μόνη εξαίρεση ήταν η ομοσπονδοποίηση της χώρας. Το πρώην συγκεντρωτικό κράτος της Τσεχοσλοβακίας διαιρέθηκε σε δύο συνιστώσες δημοκρατίες, τη Τσεχική Σοσιαλιστική Δημοκρατία και τη Σλοβακική Σοσιαλιστική Δημοκρατία, σύμφωνα με τον Συνταγματικό Νόμο περί της Ομοσπονδίας της 28ης Οκτωβρίου 1968 με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 1969. Λόγω της μετάβασης σε ομοσπονδιακό σύστημα διακυβέρνησης, κάθε δημοκρατία είχε δικό της κοινοβούλιο (Τσεχικό Εθνικό Συμβούλιο και Σλοβακικό Εθνικό Συμβούλιο αντίστοιχα) ενώ το παραδοσιακό κοινοβούλιο της Τσεχοσλοβακίας μετονομάστηκε σε Ομοσπονδιακή Συνέλευση και χωρίστηκε σε δύο θαλάμους: τον Οίκο του Λαού (τσεχικά: Sněmovna lidu, Snemovňa ľudu) και τον Οίκο των Εθνών (τσεχικά: Sněmovna národů, Snemovňa národov). Επίσης τέθηκαν σε ισχύ πολύ περίπλοκες διαδικασίες ψηφοφορίας.
Η ομοσπονδοποίηση ήταν ονομαστική – η όλη πραγματική εξουσία ασκούταν από το Κομμουνιστικό Κόμμα. Ο αυξημένος αριθμός "κοινοβουλίων" παρείχε, στην πραγματικότητα, περισσότερες θέσεις για τα μέλη του κόμματος παρόλο που ο ρόλους τους ήταν καθαρά συμβολικός.
Μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού στη Τσεχοσλοβακία, η λέξη σοσιαλιστικός αφαιρέθηκε από τα ονόματα των δύο δημοκρατιών. Έτσι η Σλοβακική Σοσιαλιστική Δημοκρατία μετονομάστηκε σε Σλοβακική Δημοκρατία (παρόλο που αποτελούσε ακόμα μέρος της Τσεχοσλοβακίας).
Το περίπλοκο σύστημα κοινοβουλευτικών ψηφοφοριών (ντε φάκτο υπήρχαν 5 διαφορετικά νομοθετικά σώματα και όλα είχαν δικαίωμα βέτο) διατηρήθηκε μετά τη πτώση του σοσιαλισμού, περιπλέκοντας και καθυστερώντας πολιτικές αποφάσεις σε μια περίοδο ριζικών αλλαγών στην οικονομία.
Αργότερα, στα μεσάνυχτα της 31ης Δεκεμβρίου 1992 προς την 1η Ιανουαρίου 1993, η Σλοβακική Δημοκρατία έγινε ανεξάρτητο κράτος και κράτησε τη σύντομη ονομασία της, ως Σλοβακία (δείτε Διάλυση της Τσεχοσλοβακίας).
Καζίμιρ Β΄ ο Δίκαιος
Ο Καζιμίρ Β΄ ο δίκαιος, πολων. Kazimierz II Sprawiedliwy (1138 - 5 Μαΐου 1194) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Μικρής (=Νέας) Πολωνίας στη Βισλίτσα (1166-73) και στο Σανντομίρς (1173-). Έγινε κυβερνήτης της κύριας επαρχίας της Πολωνίας στην Κρακοβία και έτσι υψηλός δούκας της Πολωνίας το 1177. Το 1186 κληρονόμησε το δουκάτο της Μαζοβίας από τον ανιψιό του Λέσεκ και ο κλάδος του, στον οποίο είναι ο προγεννήτωρ, ονομάστηκε των Πιαστ-Μαζοβίας· ο δισεγγονός του Βλάντισλαφ Α΄ ο βραχύς έγινε βασιλιάς της Πολωνίας. Ο τιμητικός τίτλος του τού δικαίου εμφανίζεται από τον 16ο αι.
Βιογραφία
Ήταν ο έκτος γιος τού Μπολέσλαφ Γ΄ τού στραβόστομου δούκα της Πολωνίας και της (2ης συζύγου του) Σαλομέα, κόρης τού Ερρίκου κόμη τού Μπεργκ. Γεννήθηκε λίγο πριν αποβιώσει ο πατέρας του ή μάλλον λίγο μετά, γι' αυτό ήταν απών από τη διαθήκη αυτού και έμεινε χωρίς γη.
Κατά τα πρώτα έτη του έζησε με την αδελφή του Αγνή και τη μητέρα τους στις κτήσεις της Σαλομέα στη Βέντσιτσα. Εκεί έμεινε μακριά από τους αγώνες μεταξύ των αμφιθαλών αδελφών του Μπολέσλαφ Δ΄ τού σγουρού και Μιέσκο Γ΄ τού γηραιού εναντίον τού ετεροθαλούς αδελφού τους Βλάντισλαφ Β΄ τού εξόριστου, ο οποίος προσπάθησε να επανενώσει την Πολωνία υπό την εξουσία του, αλλά τελικά εξορίστηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Μηνάς Μηνωίδης
Ο Μηνάς Μηνωίδης (1 Δεκεμβρίου 1788, Έδεσσα – 30 Δεκεμβρίου 1859 Παρίσι, Γαλλία), ήταν Έλληνας φιλόλογος και σχολάρχης με βαθιά γνώση του ελληνικού πολιτισμού. Ο Μηνάς Μηνωίδης ήταν ένας από τους εκπροσώπους του νεοελληνικού διαφωτισμού.
Καταγωγή
Ο Μηνάς Μηνωίδης γεννήθηκε στην Έδεσσα την 1η Δεκεμβρίου του 1788. Το πραγματικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος Μηνά ή Κωνσταντίνος Μήνου. Αργότερα, ο ίδιος μετέτρεψε το επώυμό του σε Μηναΐδης, Μινωίδης και τελικά Μηνωίδης. Στη συνέχεια επέλεξε να χρησιμοποιεί το όνομα "Μηνάς", πολλές φορές παράλληλα με το "Κωνσταντίνος", γι' αυτό και πολλές φορές αναφέρονταν ως Κωνσταντίνος Μηνάς Μηνωίδης. Ο τόπος καταγωγής του είναι η περιοχή της Έδεσσας.
Στις Σέρρες
Το 1811 δίδασκε στη σχολή του Μελενίκου, όπου μεταξύ άλλων, υπήρξε μαθητής του, ο Αναστάσιος Πολυζωίδης. Διατέλεσε επίσης, διευθυντής της Σχολής του Μελενίκου. Κατά, το έτος 1815 ο Μηνάς Μηνωίδης δίδασκε στη Σχολή του Γένους στη Θεσσαλονίκη, όταν κλήθηκε από τον συντοπίτη του, μητροπολίτη Σερρών τότε, Χρύσανθο να διδάξει στη Σχολή των Σερρών. Δίδαξε στις Σέρρες από το 1815 έως το 1819. Την περίοδο αυτή μάλιστα, υπήρξε Σχολάρχης (διευθυντής) της Σερραίας Σχολής. Κατά την παραμονή του στις Σέρρες, συνέταξε κατάλογο χειρογράφων της Μονής Τιμίου Προδρόμου. Διατηρούσε σχέσεις με τον Αδαμάντιο Κοραή, με τον οποίο συζητούσε διάφορα φιλολογικά θέματα μέσω επιστολών. Το ίδιο διάστημα μετέφρασε στα ελληνικά, τα Μαθηματικά” του Φραγκέρου (Louis-Benjamin Francoeur), ενώ προτίθετο να εκδόσει το Λογαριθμικό” του Καλλέτου (Jean-François Callet). Στις Σέρρες ο Κωνσταντίνος Μηνάς Μηνωίδης είχε δημιουργήσει μία ιδιαίτερα αξιόλογη προσωπική βιβλιοθήκη, αποτελούμενη από 182 τόμους.
Στο Παρίσι
Η ανάγκη του για περαιτέρω σπουδές συνέπεσαν με τις σφαγές των Ελλήνων στις Σέρρες από τον Γιουσούφ Μπέη, όπου ο Μηνάς Μηνωίδης έχασε ένα μέλος της οικογένειάς του. Αποχώρησε από τη Μακεδονία και μέσω Μασσαλίας (όπου έφτασε στις 8 Αυγούστου του 1819), έφτασε στο Παρίσι τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Εκεί, έσπευσε να συναντήσει τον Αδαμάντιο Κοραή, με τον όποιο συνδέθηκε στενά. Στο Παρίσι, συνδέθηκε επίσης, με τον κύκλο των πνευματικών ανθρώπων του Ελληνισμού της διασποράς. Στις 15 Μαρτίου απέστειλε επιστολή στον Λόγιο Ερμή με τον τίτλο "Είδησις" που προκάλεσε αίσθηση. Την ίδια επιστολή απέστειλε και στο περιοδικό Καλλιόπη που δημοσιεύτηκε την 1η Απριλίου 1820. Εργάστηκε αρχικά στο Πανεπιστήμιο του Παρισίου διδάσκοντας την αρχαία ελληνική γλώσσα και αργότερα στο Υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας ως διερμηνέας και σύμβουλος.
Στη φιλολογική διαμάχη ο Κωνσταντίνος Μηνάς Μηνωίδης τάχθηκε υπέρ του Παναγιώτη Κοδρικά. Αρθρογραφώντας στο περιοδικό του Αθανάσιου Σταγειρίτη, "Καλλιόπη" εξαπέλυσε κατηγορίες κατά του Κοραή και του "Λόγιου Ερμή". Χαρακτηρίζοντας τον "Λόγιο Ερμή" άθλιον Ερμίδιον κατηγορούσε τον Αδαμάντιο Κοραή και το περιοδικό, φθορείς της γλώσσας. Η φιλολογική αυτή διαμάχη (1815 – 1821) διακόπηκε λόγω της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Επανάσταση του 1821
Με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, ο Μηνάς Μηνωίδης ήλθε σε ρήξη με τον Αδαμάντιο Κοραή, καθώς ο τελευταίος αντιτάχθηκε στην επανάσταση. Έκτοτε, υπήρξε ο σφοδρότερος πολέμιος του Κοραή. Υπήρξε ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του Ι. Καποδίστρια. Το 1830 εξέδωσε το έργο του “Κάναρις, άσμα Πινδαρικόν, υπό Μινωίδου Μηνά, Ελληνιστί Γαλλιστί εν Παρισίω”, στο οποίο εξυμνεί τον ηρωισμό της Επανάστασης. Το 1827 αφιέρωσε λίβελλο προς τον Κοραή με τον τίτλο "Μενέδημος ή απάντησις προς τας του Χίου Κοραή κατά τον Ελλήνων και του Καποδιστρίου συκοφαντίας". Ο αντικοραϊσμός του συνοψίζονταν στη φράση: "Βολταίρος εγέννησε Κοραή, Κοραής δε εγέννησε Φαρμακίδη, Φαρμακίδης δε εγέννησε Καΐρη.". Στις 16 Οκτωβρίου του 1827 εκφώνησε τον επικήδειο λόγο στην κηδεία του Π. Κοδρικά στο Παρίσι, παρουσία πολλών επιφανών Γάλλων και του Καποδίστρια.
Κατά την Ελληνική Επανάσταση, απέστειλε επιστολές προς τους Ευρωπαίους ηγέτες προκειμένου να εξασφαλίσει την υποστήριξή τους. Μεταξύ των επιστολών αυτών ήταν “Τοις κραταιοτάτοις της Ευρώπης Βασιλεύσι” (1821), "Προς τους Γερμανούς και τα λοιπά της Ευρώπης έθνη – Πρόσκλησις εις βοήθειαν των Ελλήνων" (1826), "Σύντομος επίστασις εις την του της Αουστρίας Μιτιαστηρίου πολιτικήν ως προς την Ελλάδαν" (1826) κ.α.
Μετά τον θάνατο του Ιωάννη Καποδίστρια, το 1831, ο Κωνσταντίνος Μηνάς Μηνωίδης εξέδωσε το ειδικό φυλλάδιο “Έλεγχος προδοτών ή πραγματικός προς τους Έλληνας, εν Παρισίοις”, προκειμένου να υπερασπιστεί το έργο του κυβερνήτη.
Πολέμησε τη βαυαροκρατία στην Ελλάδα. Εξέδωσε και μοίρασε στους Γάλλους γερουσιαστές και βουλευτές, το 1836, το φυλλάδιο "La Grece constitutie et les affaires d' Orient", προκαλώντας σάλο αντιδράσεων κατά της Βαυαροκρατίας στην Ελλάδα. Μάλιστα, ο Γ. Σκούφος, απευθυνόμενος στον Κωνσταντίνο Μηνά Μηνωίδη, του είπε "κ. Μηνά, σου ομολογούμεν χάριτας διότι ηλευθέρωσας της ξενοκρατίας την Ελλάδαν".
Τη δεκαετία του 1830 απέστειλε πλήθος επιστολών προς τον Υπουργό Παιδείας της Γαλλίας, Αμπέλ Φρανσουά Βιλλεμαίν (Abel-François Villemain), ζητώντας να χρηματοδοτηθεί αποστολή στην Ελλάδα προς αναζήτηση Ελληνικών χειρογράφων. Τελικά, πραγματοποιήθηκαν 3 αποστολές: Μία από τον Φεβρουάριο του 1840 έως τον Μάρτιο του 1843, μία από τον Μάιο του 1844 έως τον Δεκέμβριο του 1845 και μία τρίτη από τον Μάιο του 1850 έως τον Νοέμβριο του 1855. Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του απέσπασε χειρόγραφα από μονές του Αγίου Όρους, καθώς και τον κατάλογο χειρογράφων της Μονή Τιμίου Προδρόμου που τώρα βρίσκεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας. Κατά τις αποστολές αυτές απέσπασε χειρόγραφα, τα οποία παρέδωσε στην Εθνική Γαλλική Βιβλιοθήκη. Μεταξύ άλλων, ανακάλυψε τα άγνωστα έως τότε χειρόγραφα: Μύθοι του Βαβρίου, Περι Γυμναστικής του Φιλόστρατου και Κατά πασών αιρέσεων έλεγχος (Refutatio omnium haeresium) του Ιππόλυτου. Το γαλλικό κράτος του απένειμε ισόβια σύνταξη για τις υπηρεσίες του. Κατά την παραμονή του στη Μακεδονία προσπάθησε να ανακτήσει την προσωπική του βιβλιοθήκη, χωρίς ιδιαίτερο αποτέλεσμα.
Το 1852 με το ψευδώνυμο Ιάκωβος Ιερομόναχος εκ Βατοπεδίου εξέδωσε το έργο "Φαρμακίδου αντίδοτον, των εις δύο το πρώτον, εν Κωνσταντινουπόλει και εν Αθήναις" όπου στιλιτεύει την εκκλησιαστική πολιτική του Θ. Φαρμακίδη.
Τα τελευταία χρόνια
Μετά τη συνταξιοδότησή του από τη Γαλλία, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα για μικρό χρονικό διάστημα. Το 1853 εκφώνησε τον λόγο: "Λόγος ο από Πνυκός εκφωνηθείς περί της ελληνικής γλώσσης". Το 1855 επέστρεψε στο Παρίσι. Το 1858 εξέδωσε το "Γυμναστικό" του Φιλόστρατου με μετάφραση στα γαλλικά, συμπεριλαμβάνοντας στον πρόλογο, μια διαμαρτυρία με τίτλο "Λόγος περί της των Ολυμπιακών Αγώνων εν Ελλάδι συστάσεως", αφιερωμένη στον βαρώνο Σίνα. Με τον τρόπο αυτό ξεκίνησε στους κύκλους του Παρισιού μία συζήτηση περί της αναβίωσης των Ολυμπιακών Αγώνων. Απεβίωσε ένα χρόνο αργότερα, στις 30 Δεκεμβρίου του 1859.
Τιμές
Τιμήθηκε από τον βασιλιά της Γαλλίας Κάρολο Ι΄ για τις διερμηνευτικές εργασίες του στο Υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας, με το παράσημο των Ιπποτών της Λεγεώνας της Τιμής. Ο Κωνσταντίνος Μηνάς Μηνωίδης για να τον τιμήσει του αφιέρωσε το ποιητικό έργο "Καρολιάς". Ο Όθων τον τίμησε με τον Αργυρό Σταυρό του Τάγματος του Σωτήρος, το 1859.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοελληνικός διαφωτισμός Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Δάσκαλοι του Γένους Κατηγορία:Αργυρός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος
Slot A
Η προδιαγραφή Slot Α συμπεριλαμβάνει τις μηχανικές και ηλεκτρικές ιδιότητες της υποδοχής που χρησιμοποιήθηκε με τους πρώτους μικροεπεξεργαστές τύπου Athlon της κατασκευαστικής εταιρείας AMD. Η υποδοχή Slot Α μπορεί να είναι μεν συμβατή με την υποδοχή Slot 1 της Intel ως προς τις μηχανικές ιδιότητες, ηλεκτρικά όμως είναι ασυμβίβαστες.
Οι επαφές της υποδοχής επιτρέπουν υψηλότερες ταχύτητες στον δίαυλο σε σύγκριση με τις αντίστοιχες υποδοχές Socket 7 ή Super Socket 7.
Οι μητρικές πλακέτες που είναι εξοπλισμένες με την υποδοχή Slot Α λειτουργούν σύμφωνα με την προδιαγραφή του διαύλου EV6 της κατασκευαστικής εταιρείας DEC, η οποία τον είχε αναπτύξει αρχικά για τον επεξεργαστή Alpha.
Διάδοχος της Slot Α ήταν η υποδοχή Socket Α.
Κατηγορία:Υποδοχές CPU
Γιώργος Μπαλάνος
Ο Γιώργος Μπαλάνος (Αθήνα 12 Απριλίου 1944 - Αθήνα 18 Φεβρουαρίου 2020) ήταν Έλληνας συγγραφέας, εκδότης, μεταφραστής και ερευνητής στα πεδία της επιστημονικής φαντασίας, του υπερφυσικού και της μαγείας.
Φοίτησε σε αρκετά πανεπιστήμια χωρίς όμως να πάρει πτυχίο. Εργάστηκε ως καθηγητής αγγλικών, φωτογράφος, δημοσιογράφος, μεταφραστής και συγγραφέας.
Επιστημονική φαντασία-Μετάφραση
Ο Μπαλάνος εργάστηκε για αρκετά χρόνια στα πεδία του φαντασιακού και της επιστημονικής φαντασίας. Για τον εκδοτικό οίκο "Aurora", μετέφρασε έναν αρκετά μεγάλο αριθμό μυθιστορημάτων και ιστοριών μικρού μήκους. Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά του στις μεταφράσεις που έκανε, χάρη στο οποίο έγινε ευρύτερα γνωστός, ήταν τα σχόλιά του στους προλόγους; εκεί παρουσίαζε στοιχεία για το μεταφυσικό και τα ανεξήγητα φαινόμενα. Η μεταφραστική δραστηριότητα του Μπαλάνου είχε ξεκινήσει αρκετά χρόνια πριν την περίοδο που εργάστηκε στις εκδόσεις "Aurora". Στις αρχές και στα μέσα της δεκαετίας 1980 είχε δημοσιεύσει με δική του χρηματοδότηση (μέσω του εκδοτικού οίκου του "Selefais") αρκετές συλλογές μεταφρασμένης λογοτεχνίας στο πεδίο της επιστημονικής φαντασίας, του φαντασιακού και της ηρωικής φαντασίας. Ήταν ο πρώτος που μετέφρασε στα ελληνικά μια ποικιλία έργων από Άγγλους συγγραφείς της επιστημονικής φαντασίας και του φαντασιακού, όπως οι Ισαάκ Ασίμωφ, Άλφρεντ Μπέστερ, Άλγκερνον Μπλάκγουντ, Ρέι Μπράντμπερυ, Άρθουρ Κλαρκ, Φίλιπ Χοσέ Φάρμερ, Χάρυ Χάρρισον, Γουίλιαμ Χόντσον, Ρόμπερτ Ε. Χάουαρντ, Χάουαρντ Φ. Λάβκραφτ, Φριτς Λάιμπερ, Χένρυ Κάτνερ, Άρθουρ Μάχεν, Κλίφορντ Σίμακ, Κλαρκ Άστον Σμιθ, Χ. Γουέλς, Κόλιν Γουίλσον, Ρότζερ Ζέλαζνυ κλπ ; η πλειοψηφία αυτών των συγγραφέων ήταν άγνωστοι στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό μέχρι τότε.
Δημοσιογραφία
Ο Μπαλάνος είχε εργαστεί ως δημοσιογράφος του μεταφυσικού για εφημερίδες, κυρίως για τα περιοδικά "Παράξενα" και "Ανεξήγητα" (την δεκαετία του 1970 αρθρογραφούσε στα περιοδικά "Αινίγματα του Σύμπαντος" και "UFO - Ιπτάμενοι Δίσκοι"). Αρθρογραφούσε για ποικίλα ερευνητικά πεδία του μεταφυσικού που αφορούσαν πόλεις, σύμβολα και βιογραφίες διάσημων μάγων. Τα κύρια χαρακτηριστικά των άρθρων του ήταν η χρήση του χιούμορ, συνήθως του μαύρου χιούμορ, που έκρυβε την προσωπική ματαιοδοξία του (παρουσίαζε με έμμεσο τρόπο τον εαυτό του ως τον κάτοχο μιας κρυφής γνώσης) καθώς και η εκτενής επιστημονική γνώση του πάνω σε ποικίλους επιστημονικούς κλάδους.
Ερευνητικά πεδία
Τα ερευνητικά πεδία του Μπαλάνου παρουσιάζονται στα βιβλία του και αφορούν επί το πλείστον τις τεχνικές της μαγείας, την ψυχολογία, την ιστορία και τα μεταφυσικά φαινόμενα. Σύμφωνα με το βιβλίο του Κάτι που έρπει σαν σκιά, οι ενέργειές του συχνά προσέλκυαν το ενδιαφέρον αρκετών κυβερνητικών και μη κυβερνητικών οργανισμών. Υπάρχει μια δόση αλήθειας σε αυτή την διαπίστωση του Μπαλάνου καθώς είχαν γίνει προσπάθειες να κατανοηθούν τα ανεξήγητα φαινόμενα στην σπηλιά του Νταβέλη στην Πεντέλη αλλά είχαν έρθει ενώπιον των ελληνικών αρχών ; γεγονός που οδήγησε στην απαγόρευση της εισόδου στην σπηλιά. Το αποτέλεσμα της έρευνας στην σπηλιά οδήγησε στο βιβλίο Πέρα από το Αίνιγμα της Πεντέλης.
Κοσμική βιοδυναμική
Το αποτέλεσμα της πολύχρονης έρευνας του Μπαλάνου ήταν το σύστημα της κοσμικής βιοδυναμικής, μιας πρωτότυπης σύνθεσης που περιλάμβανε όρους από μια ευρεία ποικιλία πεδίων όπως η ανθρωπολογία, η φιλοσοφία, η φυσική, τα μαθηματικά, η βιολογία και η χημεία ; η βάση αυτών των πεδίων περιλαμβάνει τα εξής : το σύμπαν που μας περιβάλει είναι στην πραγματικότητα ένα πολύπλοκο και πολυδιάστατο σύνολο όπου το φαινόμενο της ύπαρξης θεωρείται ως κάτι εντελώς διαφορετικό και ευρύτερο από ότι την θεωρούν τα περισσότερα φιλοσοφικά, θρησκευτικά, μυστικιστικά και πολιτικά συστήματα. Σε αυτόν τον πολυδιάστατο κόσμο όλα προέρχονται από το Κοσμικό Δίκτυο, που είναι το προσχέδιο για την καταγραφή του μακροκόσμου και του μικροκόσμου. Κάθε ον που υφίσταται οπουδήποτε στο σύμπαν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτού του Δικτύου.
Κάτι που έρπει σαν σκιά
Στο βιβλίο Κάτι που έρπει σαν σκιά, ο Μπαλάνος ονομάτισε ένα νέο είδος κινδύνου, ο οποίος είναι μια πολυδιάστατη δύναμη που φέρει το όνομα Σκιά. Στον κίνδυνο με το όνομα Σκιά έχουν αποδοθεί η μεταφυσική απώλεια μνήμης, η βία, τα φαινόμενα της μαζικής υστερίας και οι εκδηλώσεις του υψίστου κακού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπαλανος, Γιωργος
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μαλδίβων
Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μαλδίβων, γνωστό και ως Πρέμιερ Λιγκ Μαλδίβων, είναι η κορυφαία κατηγορία του συστήματος πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου ανδρών των Μαλδίβων, την οποία διαχειρίζεται η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Μαλδίβων (ΠΟΜ). Αποτελείται από 10 ομάδες και λειτουργεί με ένα σύστημα προβιβασμού και υποβιβασμού με το Τουρνουά Ποδοσφαίρου Δεύτερης Κατηγορίας Μαλδίβων.
Οι σεζόν διαρκούν από τον Αύγουστο έως τον Μάιο, με τις ομάδες να παίζουν 14 αγώνες η καθεμία (παίζοντας εναντίον κάθε ομάδας στο πρωτάθλημα δύο φορές), σε συνολικά 56 αγώνες τη σεζόν. Αυτή τη στιγμή χρηματοδοτείται από την Dhiraagu και για λόγους χορηγίας η διοργάνωση είναι επίσημα γνωστή ως Dhiraagu Πρέμιερ Λιγκ Μαλδίβων.
Η διοργάνωση διαμορφώθηκε ως Πρέμιερ Λιγκ Μαλδίβων στις 22 Δεκεμβρίου 2014, μετά την απόφαση της επιτροπής κανονικοποίησης της ΠΟΜ που συγκροτήθηκε από τη FIFA. Διαδέχτηκε την Dhivehi League.
Από το 2018 και ύστερα, 10 ομάδες θα συμμετέχουν στην Πρέμιερ Λιγκ Μαλδίβων. Από την ίδρυσή της το 2015, είναι η πρώτη φορά που 10 ομάδες συμμετέχουν στο πρωτάθλημα.
Διοργάνωση
Η Πρέμιερ Λιγκ Μαλδίβων αποτελείται από 10 ομάδες. Κατά τη διάρκεια μιας σεζόν, κάθε ομάδα παίζει δύο φορές με τις άλλες ομάδες (ένα σύστημα διπλού round-robin), σε σύνολο 14 αγώνων. Οι ομάδες λαμβάνουν τρεις πόντους για νίκη και έναν βαθμό για ισοπαλία. Δεν απονέμονται πόντοι για ήττα. Οι ομάδες κατατάσσονται βάσει των συνολικών πόντων, μετά με τη συνολική διαφορά γκολ και έπειτα τα γκολ που σημειώθηκαν. Εάν εξακολουθούν να είναι ισόβαθμες, οι ομάδες θεωρείται ότι κατέχουν την ίδια θέση. Εάν υπάρχει ισοπαλία για το πρωτάθλημα, για υποβιβασμό ή για πρόκριση σε άλλες διοργανώσεις, ένας αγώνας πλέι οφ αποφασίζει την κατάταξη.
Χορηγία
Η Πρέμιερ Λιγκ Μαλδίβων έχει χορηγό από την εναρκτήρια σεζόν του 2015. Ο χορηγός μπόρεσε να προσδιορίσει την χορηγική ονομασία του πρωταθλήματος.
Οικονομικά
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Μαλδίβων (ΠΟΜ) αποφάσισε να δώσει την ευθύνη της πώλησης εισιτηρίων αγώνων στις ομάδες και τα έσοδα των εισιτηρίων θα είναι κέρδος για τα οικονομικά κάθε ομάδας. Κάθε ομάδα στην Πρέμιερ Λιγκ Μαλδίβων θα λάβει το ποσό του 1,6 εκατομμυρίου ρουφιγιών από την ΠΟΜ πριν από την έναρξη της σεζόν. Η πρωταθλήτρια ομάδα λαμβάνει επίσης ένα χρηματικό έπαθλο 1 εκατομμυρίου ρουφιγιών.
Στις 18 Απριλίου 2015, η ΠΟΜ εισήγαγε εισιτήρια διαρκείας, έτσι ώστε οι σύλλογοι να μπορούν να αυξάνουν τους μισθούς τους για κάθε σεζόν.
Στάδιο
Οι αγώνες της Πρέμιερ Λιγκ Μαλδίβων διεξάγονται σε 1 γήπεδο, το Εθνικό Στάδιο Μαλέ, χωρητικότητας 11.850 θεατών.
Ξένοι παίκτες
Μέχρι τη σεζόν 2014, όλες οι ομάδες μπορούσαν να έχουν το πολύ μέχρι τρεις ξένους παίκτες η κάθε μία. Τότε, η επιτροπή κανονικοποίησης της ΠΟΜ που συγκροτήθηκε από τη FIFA αποφάσισε ότι κάθε ομάδα μπορεί να έχει μέχρι τέσσερις ξένους παίκτες, συμπεριλαμβανομένου ενός Ασιάτη παίκτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαλδιβες Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στις Μαλδίβες Μαλδιβες Μαλδιβες
Μάργκαρετ Θάτσερ
Η Μάργκαρετ Χίλντα Θάτσερ, Βαρώνη Θάτσερ (αγγλικά: Margaret Hilda Thatcher το γένος Roberts), 13 Οκτωβρίου 1925 – 8 Απριλίου 2013), Λαίδη του Τάγματος της Περικνημίδας, Μέλος του Τάγματος της Αξίας, Μέλος του Συμβουλίου Επικρατείας του Ηνωμένου Βασιλείου, Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας, αργότερα Βαρώνη Θάτσερ και μέλος της Βουλής των Λόρδων, ήταν Βρετανίδα πολιτικός, που υπηρέτησε ως Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, από το 1979 έως το 1990. Διετέλεσε Ηγέτης του Συντηρητικού Κόμματος, από το 1975 έως το 1990.
Υπό την Κυβέρνηση του Έντουαρντ Χιθ, υπηρέτησε ως Υπουργός Παιδείας και Επιστημών του Ηνωμένου Βασιλείου, από το 1970 έως το 1974.
Ήταν μέλος της Βουλής των Λόρδων, από το 1992 έως το 2013. Υπηρέτησε ως βουλευτής της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου, με το Συντηρητικό Κόμμα, για την εκλογική περιφέρεια του Φίντσλεϊ από το 1959 έως το 1992.
Ήταν η πρώτη γυναίκα που κατέλαβε αυτές τις δύο θέσεις. Αποτέλεσε την μακροβιότερη πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου του 20ου αιώνα. Η Μάργκαρετ Θάτσερ, ήταν ευρέως γνωστή με το προσωνύμιο «Σιδηρά Κυρία».
Η ζωή της
Το πατρικό της όνομα ήταν Μάργκαρετ Χίλντα Ρόμπερτς. Γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1925 και μεγάλωσε στην πόλη Γκράνθαμ της κομητείας Λίνκολνσαιρ της Αγγλίας. Ο πατέρας της ήταν παντοπώλης και αναμιγνυόταν στην τοπική πολιτική ζωή, ενώ ήταν και ιερέας Εκκλησίας Μεθοδιστών. Η οικογένειά της ανήκε στο Εργατικό Κόμμα. Είχε και μια μεγαλύτερη αδελφή, τη Μύριελ (Muriel, 1921-2004). Ανατράφηκε ως ευσεβής Μεθοδίστρια.
Η Μάργκαρετ Θάτσερ ήταν καλή μαθήτρια. Φοίτησε στο Κολλέγιο Σόμερβιλ και το 1944 γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης για να σπουδάσει χημεία και ειδικά κρυσταλλογραφία. Το 1946 εκλέχθηκε Πρόεδρος της Συντηρητικής Ένωσης του Πανεπιστημίου Οξφόρδης. Μετά την αποφοίτησή της, το 1947, εργάστηκε σε διάφορες εταιρίες ως ερευνήτρια χημικός.
Το 1951 παντρεύτηκε τον Ντένις Θάτσερ, έναν διαζευγμένο πλούσιο επιχειρηματία, ο οποίος χρηματοδότησε τις νομικές σπουδές της Μάργκαρετ. Το 1953 γεννήθηκαν τα δίδυμα παιδιά τους, την ίδια χρονιά που η ίδια τελείωσε τις σπουδές της, ειδικευόμενη στο φορολογικό δίκαιο.
Στο Συντηρητικό Κόμμα
Το 1959 εξελέγη στη Βουλή των Κοινοτήτων και το 1965 ορίστηκε εκπρόσωπος του Συντηρητικού Κόμματος. Υποστήριξε προτάσεις νόμου για την αποποινικοποίηση της ανδρικής ομοφυλοφιλίας, τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων, τη διατήρηση της θανατικής ποινής, αλλά ψήφισε ενάντια στη χαλάρωση των νόμων περί διαζυγίου. Άσκησε σκληρή κριτική στην πολιτική υψηλής φορολογίας των Εργατικών, θεωρώντας την βήμα «όχι προς το σοσιαλισμό, αλλά προς τον κομμουνισμό». Διετέλεσε «σκιώδης» υπουργός Μεταφορών και κατόπιν Παιδείας, πριν τις εκλογές του 1970.
Υπουργός Παιδείας
Μετά τη νίκη των Συντηρητικών υπό τον Έντουαρντ Χιθ το 1970, η Θάτσερ έγινε Υπουργός Παιδείας και Επιστήμης. Κατά τη διάρκεια της θητείας της περιέκοψε τον Προϋπολογισμό για την Παιδεία, ενώ κατάργησε τη χορήγηση δωρεάν γάλακτος στα σχολεία για παιδιά επτά ως έντεκα ετών. Οι αποφάσεις της αυτές προκάλεσαν κύμα διαμαρτυριών, κατά το οποίο της αποδόθηκε το σύνθημα «Thatcher Thatcher, Milk Snatcher» (Θάτσερ, Θάτσερ, άρπαγας του γάλακτος). Παρά ταύτα, όταν μετά από 30 χρόνια δημοσιεύτηκαν δημόσια έγγραφα εκείνης της περιόδου, όπως συνηθίζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο, αποδείχθηκε ότι η ίδια είχε ταχθεί κατά αυτών των κινήσεων, αλλά επρόκειτο για συλλογική πολιτική του κόμματός της.
Αρχηγός της Αντιπολίτευσης
Μετά την ήττα των Συντηρητικών στις εκλογές του 1974, τοποθετήθηκε σκιώδης Υπουργός Περιβάλλοντος. Στις 11 Φεβρουαρίου 1975 εξελέγη Ηγέτιδα του Συντηρητικού Κόμματος. Στις 19 Ιανουαρίου 1976, σε μια ομιλία της, καταφέρθηκε εναντίον της ιμπεριαλιστικής πολιτικής της Σοβιετικής Ένωσης. Σε απάντηση, σοβιετική εφημερίδα «Κράσναγια Ζβεζντά» (= Κόκκινο αστέρι), όργανο του Υπουργείου Άμυνας, της απέδωσε το παρατσούκλι «Σιδηρά Κυρία», το οποίο τη συνόδεψε σε όλη την πολιτική της καριέρα. Από το 1975 οι Εργατικοί ασκούσαν παρεμβατική οικονομική πολιτική, κρατικοποιώντας επιχειρήσεις και επιδιώκοντας συναινετικό κλίμα με τα συνδικάτα. Ο πληθωρισμός ξεπερνούσε το 20%, το εμπορικό έλλειμμα μεγάλωνε και τα συνδικάτα απαιτούσαν αύξηση μισθών. Τον Ιούλιο του 1975, οι Εργατικοί έλαβαν μέτρα αύξησης φόρων και μείωσης μισθών. Ένα χρόνο αργότερα η κυβέρνηση κατέφυγε στο ΔΝΤ, προκειμένου να ενισχύσει την υπερτιμημένη στερλίνα και έλαβε ένα δάνειο 3 δις. δολαρίων την περίοδο 1977-1979. Παράλληλα οι Εργατικοί πήραν αντιλαϊκά μέτρα μείωσης του πληθωρισμού. Έτσι, ο πληθωρισμός μειώθηκε στο 10% και η κρίση εκτονώθηκε. Σε αυτό συνέβαλε η εκμετάλλευση πετρελαίου από τη βόρεια θάλασσα, τα έσοδα από την οποία φορολογούνταν με συντελεστή 90%. Η προσφυγή στο ΔΝΤ ήταν ταπεινωτική για μια χώρα, που ήταν αυτοκρατορία.
Το 1978 με το σκεπτικό ότι η οικονομία βελτιωνόταν δεν προκήρυξαν εκλογές. Ο χειμώνας 1978-1979 σημαδεύτηκε από πολλές απεργίες στις μεταφορές και στο δημόσιο, που συνοδεύτηκαν από διαδηλώσεις και επεισόδια. Η περίοδος αυτή ονομάστηκε ο χειμώνας της δυσαρέσκειας. Στις 28 Μαρτίου 1979 προκάλεσε την πτώση της κυβέρνησης Κάλλαχαν κερδίζοντας πρόταση μομφής με μία μόλις ψήφο διαφορά και έτσι προκηρύχθηκαν εκλογές για τις 3 Μαΐου. Οι εργατικοί θα επανέρχονταν στην κυβέρνηση μετά από 18 χρόνια. Στην προεκλογική περίοδο, η Θάτσερ υποσχόταν μείωση της κρατικής δαπάνης και της φορολόγησης. Στις δημοσκοπήσεις που προηγήθηκαν των εκλογών, φαινόταν ότι οι Συντηρητικοί είχαν το προβάδισμα, όχι όμως και η Μάργκαρετ Θάτσερ, η οποία υστερούσε σε δημοτικότητα έναντι του αντιπάλου της, Τζέιμς Κάλαχαν. Οι Συντηρητικοί κέρδισαν 339 έδρες και 44% των ψήφων.
Πρώτη κυβέρνηση Θάτσερ
thumb|right|Με τον πολιτικό της σύμμαχο, Πρόεδρο των [[ΗΠΑ Ρόναλντ Ρήγκαν]] Η Μάργκαρετ Θάτσερ έγινε Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, στις 4 Μαΐου 1979, με βασικό καθήκον την αναστροφή της πτωτικής πορείας της οικονομίας, την αύξηση της ανταγωνιστικότητας του Ηνωμένου Βασιλείου, τον περιορισμό του ρόλου του κράτους στην οικονομία, καθώς και την ανάδειξη του ρόλου της Μεγάλης Βρετανίας στη διεθνή σκηνή, ο οποίος έδινε την εντύπωση ότι συνεχώς έφθινε, από την εποχή της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Ιδεολογικά βρισκόταν πολύ κοντά με τον Ρόναλντ Ρήγκαν, ο οποίος το 1980 εξελέγη Πρόεδρος των ΗΠΑ, θέση στην οποία παρέμεινε ως το 1988. Μαζί, οι δυο ηγέτες αποφάσισαν να εφαρμόσουν τις οικονομικές πολιτικές του οικονομολόγου Μίλτον Φρίντμαν – διδάγματα τα οποία είχε ακολουθήσει μόνο ο δικτάτορας της Χιλής και μετέπειτα φίλος της Θάτσερ, Αουγκούστο Πινοσέτ.
Με την ανάληψη της πρωθυπουργίας η Θάτσερ έθεσε ως βασική προτεραιότητα την μείωση του πληθωρισμού. Ακολούθησε σφικτή νομισματική πολιτική, αυξάνοντας τα επιτόκια, προκειμένου να χαμηλώσει τον πληθωρισμό. Έδειξε προτίμηση προς την έμμεση φορολογία, έναντι της φορολογίας εισοδήματος, και αύξησε τον ΦΠΑ στο 15%. Καταργήθηκαν οι μισθολογικοί περιορισμοί και οι συναλλαγματικοί περιορισμοί. Οι πολιτικές αυτές διατήρησαν την αξία της στερλίνας σε υψηλά επίπεδα. Ταυτόχρονα η ανεργία εκτοξεύτηκε. Το 1983 υπήρχαν 3,6 εκ. άνεργοι (διπλάσιοι από το 1979). Οι κρατικές δαπάνες κυρίως για την εκπαίδευση και την στέγαση μειώθηκαν. Το ΑΕΠ της χώρας μειωνόταν.
Αστική Περιοχή Ταμπόρα
Η Αστική Περιοχή Ταμπόρα (Tabora Urban District), είναι μία από τις επτά περιοχές στην Περιφέρεια Ταμπόρα της Τανζανίας. Αυτή η περιοχή είναι ως επί το πλείστον από την πόλη της Ταμπόρα και τα προάστιά της. Συνορεύει σχεδόν εντελώς με την Περιοχή Ουυούι (Uyui District). Έχει ένα μικρό σύνορο προς τα βόρεια με την Περιοχή Νζέγκα (Nzega District). Η διοικητική της έδρα, είναι η πόλη της Ταμπόρα.
Μάργκαρετ Θάτσερ
Πρώτη κυβέρνηση Θάτσερ
Σταδιακά, όμως η οικονομική πολιτική άρχισε να αποδίδει. Τον Ιανουάριο του 1982, ο πληθωρισμός είχε πέσει στο 8,6% από 18% και μειώθηκε και άλλο στη συνέχεια. Τα δημοσιονομικά βελτιώθηκαν. Η ανάκαμψη στηριζόταν και στα αυξανόμενα έσοδα από το πετρέλαιο της Βόρειας Θάλασσας. Επίσης, δρομολογήθηκαν οι πρώτες αποκρατικοποιήσεις κυρίως κοινοτικών κατοικιών. Αυτό αύξησε το ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Μ. Βρετανία. Η National Freight Company ιδιωτικοποιήθηκε το 1982 και πωλήθηκε στους εργαζόμενους της.
Αστική Περιοχή Ταμπόρα
Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2002, ο πληθυσμός της Αστικής Περιοχής Ταμπόρα ήταν 188.808 κάτοικοι.  Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2012, ο πληθυσμός της Αστικής Περιοχής Ταμπόρα ήταν 226.999 κάτοικοι.
Μάργκαρετ Θάτσερ
Πρώτη κυβέρνηση Θάτσερ
Η Θάτσερ επέβαλλε τη μυστική ψηφοφορία στις συνδικαλιστικές εκλογές και τα απαγόρεψε από το να διαδηλώνουν εκτός εργασιακού χώρου. Τα μέλη των συνδικάτων και ο αριθμός των απεργιών μειώθηκαν. Η ύφεση οδήγησε σε κοινωνικές εντάσεις στο Μπρίστολ το 1980, για να ακολουθήσουν διαδηλώσεις στο Μπρίξτον του Λονδίνου, στο Μπέρμιγχαμ, στο Λίβερπουλ και στο Μάντσεστερ. Η αστυνομία κατέστειλε τις διαδηλώσεις.
Αστική Περιοχή Ταμπόρα
Προφορά, ετυμολογία
Η ονομασία «Ταμπόρα», στα Ελληνικά προφέρεται Τα-μπό-ρα.
Μάργκαρετ Θάτσερ
Πρώτη κυβέρνηση Θάτσερ
Στις 2 Απριλίου 1982, η δικτατορική Κυβέρνηση της Αργεντινής εισέβαλε στα Νησιά Φώκλαντ, τα οποία αποτελούσαν έδαφος της Μεγάλης Βρετανίας, επί του οποίου όμως η Αργεντινή ήγειρε αξιώσεις ήδη από το 1830. Ξεκίνησε έτσι ο λεγόμενος «Πόλεμος των Φώκλαντ», καθώς η Μάργκαρετ Θάτσερ αντέδρασε σθεναρά, στέλνοντας επιτόπου ναυτική δύναμη για να επανακαταλάβει τα νησιά. Η επιχείρηση, παρά τη μεγάλη απόσταση, στέφθηκε από επιτυχία, προκαλώντας πατριωτική έξαρση στη Μεγάλη Βρετανία.
Αστική Περιοχή Ταμπόρα
Ετυμολογία
Η ονομασία “Ταμπόρα” προέρχεται από την λέξη “ματομπόρουα” (“matoborwa”) που στη γλώσσα των Νυαμουέζι, σημαίνει γλυκοπατάτα και που ήταν η βασική τροφή των κατοίκων της Ταμπόρα. Οι ξένοι δεν μπορούσαν να προφέρουν τη λέξη “ματομπόρουα” (“matoborwa”) και αντιθέτως την πρόφεραν ως “Τομπόρα”, με αποτέλεσμα αργότερα, το “Τομπόρα” να παραφθαρεί και να γίνει το σημερινό “Ταμπόρα”. Η ονομασία “Ταμπόρα” προήλθε από τη λέξη “ματομπόρουα” (“matoborwa”)' που σημαίνει γλυκοπατάτες, οι οποίες ήταν ένα βασικό είδος διατροφής των κατοίκων της φυλής Νυαμουέζι (Nyamwezi), την πολυπληθέστερη φυλή στην περιοχή. Οι ξένοι-επισκέπτες δεν μπορούσαν να προφέρουν τη “ματομπόρουα” (“matoborwa”) και αντ' αυτού την έλεγαν Τομπόρα (Tobora), η οποία συν τω χρόνω μετατράπηκε σε Ταμπόρα (Tabora).
Μάργκαρετ Θάτσερ
Δεύτερη κυβέρνηση Θάτσερ
Ο Πόλεμος των Φώκλαντ, μαζί με μια οικονομική ανάπτυξη που παρατηρήθηκε στις αρχές του 1983, ανέβασαν τη δημοτικότητα της Κυβέρνησης. Εκμεταλλευόμενοι το διχασμό του Εργατικού Κόμματος της εποχής εκείνης, οι Συντηρητικοί πέτυχαν νέα νίκη στις εκλογές του Ιουνίου 1983, κερδίζοντας 42,4% των ψήφων, έναντι 27,6% των Εργατικών. Στη δεύτερη τετραετία της, η Θάτσερ θέλησε να εφαρμόσει τις νεοφιλελεύθερες/νεοσυντηρητικές της αντιλήψεις και για να γίνει αυτό έπρεπε να μειώσει τη δύναμη των συνδικάτων και των επαγγελματικών ενώσεων.
Αστική Περιοχή Ταμπόρα
Ιστορία
Ο Δήμος Ταμπόρα είναι 800 χιλιόμετρα δυτικά του Νταρ ες Σαλαάμ, 320 χλμ. ανατολικά από το λιμάνι της Κιγκόμα στις όχθες της Λίμνης Τανγκανίκα και 360 χλμ. νότια της πόλης Μουάνζα (Mwanza). Το κλίμα της περιοχής είναι γενικά ζεστό (20 έως 32 βαθμούς), με τη σχετική υγρασία να κυμαίνεται από 25 έως 65% και τη βροχόπτωση να κυμαίνεται από 650 έως 850 mm ανά έτος.
Μάργκαρετ Θάτσερ
Δεύτερη κυβέρνηση Θάτσερ
Τον Μάρτιο του 1984 η κυβέρνηση προσπάθησε να ιδιωτικοποιήσει τα κερδοφόρα ορυχεία και να κλείσει τα ζημιογόνα. Οι ανθρακωρύχοι αντέδρασαν έντονα. Η απεργία των ανθρακωρύχων, η οποία διήρκεσε έναν ολόκληρο χρόνο αναδείχτηκε ως το πιο σημαντικό γεγονός στη δεύτερη τετραετία της Θάτσερ. Τα δύο τρίτα των εργαζόμενων συμμετείχαν στην απεργία, η οποία αποδείχτηκε πολύ επιζήμια για τη βρετανική οικονομία. Το κόστος της αποτιμήθηκε σε 1,5 δις. λίρες και σε αυτήν αποδόθηκε η διολίσθηση της λίρας έναντι του δολαρίου. Η Θάτσερ δήλωσε πως δεν θα υποχωρήσει στα αιτήματα των συνδικάτων, αφού είχε φροντίσει να κρατήσει καύσιμα εκ των προτέρων. Έτσι μετά από 12 μήνες και τη χρήση βίας εκ μέρους της αστυνομίας η απεργία έληξε. Τελικά, η κυβέρνηση έκλεισε 25 ορυχεία, αντί για 20, που σχεδίαζε αρχικά. Η ήττα του συνδικαλιστικού κινήματος των ανθρακωρύχων, ενίσχυσε τη Θάτσερ και άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για τις ιδιωτικοποιήσεις πάρα πολλών δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών, για τη δραστική περικοπή των δημοσίων δαπανών, τη δραματική συρρίκνωση του κράτους Πρόνοιας κλπ.
Αστική Περιοχή Ταμπόρα
Ιστορία
Η Αστική Επαρχία Ταμπόρα αναμένεται να έχει συνολικό πληθυσμό 197.825 άτομα, σύμφωνα με την απογραφή του 2002 και το ρυθμό ανάπτυξης του 2,36% ετησίως, εντός της περιοχής δικαιοδοσίας των 1.092,26 τετραγωνικών χιλιόμετρων.
Μάργκαρετ Θάτσερ
Δεύτερη κυβέρνηση Θάτσερ
Τα ξημερώματα της 12ης Οκτωβρίου 1984 από τύχη διέφυγε τραυματισμό, καθώς η παράνομη οργάνωση των Ιρλανδών εθνικιστών IRA επιτέθηκε στο ξενοδοχείο όπου διέμενε κατά τη διάρκεια του συνεδρίου του κόμματός της στην πόλη Μπράιτον. Από την επίθεση εκείνη σκοτώθηκαν πέντε άτομα και τραυματίστηκαν πολλά άλλα. Η ίδια, σε μια επίδειξη ψυχραιμίας, δεν άλλαξε καθόλου το πρόγραμμά της και την άλλη μέρα εκφώνησε κανονικά την προγραμματισμένη της ομιλία στο Συνέδριο.
Αστική Περιοχή Ταμπόρα
Ιστορία
Το ποσοστό αλφαβητισμού του πληθυσμού στο Δήμο Ταμπόρα είναι 56%, το οποίο έχει επιπτώσεις και για την ενημέρωση στην υγεία. Ο Δήμος είναι αρκετά καλά συνδεδεμένος με σιδηροδρομικές, οδικές και αεροπορικές υπηρεσίες, αν και το κύριο μέσο μεταφοράς είναι ο σιδηρόδρομος. Παρόλο που οι δρόμοι καλύπτουν ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό από το δήμο, η κατάσταση των οδών, επιδεινώνεται λόγω της έλλειψης κονδυλίων για τη συντήρηση και την κατασκευή νέων δρόμων και αυτό επηρεάζει δυσμενώς την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας.
Μάργκαρετ Θάτσερ
Δεύτερη κυβέρνηση Θάτσερ
Η οικονομική της πολιτική σημαδεύτηκε από τη ριζική μείωση του κρατικού παρεμβατισμού, την απελευθέρωση των αγορών, την προώθηση της επιχειρηματικότητας και τις ιδιωτικοποιήσεις. Οι περισσότερες δημόσιες επιχειρήσεις πωλήθηκαν, με πρώτη την εταιρία τηλεπικοινωνιών British Telecom, η οποία ήταν κρατική από τα τέλη της δεκαετίας του 1940. Ακολούθησαν η British Gas, η Jaguar, η Britoil, η Cable & Wireless, η Sealink ferries, η British Airways και η British Aerospace. Οι αποκρατικοποιήσεις γίνονταν μέσω της πώλησης μετοχών από το Χρηματιστήριο του Λονδίνου. Η κυβέρνηση αποκόμισε από τις αποκρατικοποιήσεις 29 δισ. λίρες. Οι πωλήσεις κοινοτικών κατοικιών απέφεραν έσοδα 18 δις. λίρες. Η Θάτσερ φρόντισε ακόμα να αντιμετωπίσει τις αρνητικές συνέπειες της έλλειψης ανταγωνισμού, ιδρύοντας ρυθμιστικές αρχές. Συνεχίστηκε η περιστολή των κρατικών δαπανών και μειώθηκαν οι δαπάνες για δημόσιες επενδύσεις (οδικά έργα, σιδηροδρομικά έργα κλπ.). Η οικονομική πολιτική σταδιακά άρχισε να αποφέρει αποτελέσματα. Η Βρετανία από το 1983 και έκτοτε επανήλθε σε ρυθμούς δυναμικής οικονομικής ανάπτυξης.
Αστική Περιοχή Ταμπόρα
Ιστορία
Στο Δήμο, η γεωργία είναι η κύρια οικονομική δραστηριότητα, με επίκεντρο αραβόσιτο, ρύζι, τα αράπικα φιστίκια, τα φασόλια, πράσινα φασολάκια, μανιόκα, γλυκοπατάτες και καπνό. Η Ταμπόρα είναι επίσης γνωστή για τη μελισσοκομία (μέλι και Κερί μέλισσας) και δραστηριότητες δασικής υλοτομίας. Η κτηνοτροφία είναι επίσης μια σημαντική οικονομική δραστηριότητα στην περιφέρεια.
Μάργκαρετ Θάτσερ
Δεύτερη κυβέρνηση Θάτσερ
Από την άλλη πλευρά, το 1985, το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης αποφάσισε να μην ανακηρύξει τη Μάργκαρετ Θάτσερ επίτιμο διδάκτορά του (όπως συνέβη με όλους τους Βρετανούς Πρωθυπουργούς που ήταν απόφοιτοί του), σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την περικοπή των δαπανών προς την ανώτατη εκπαίδευση.
Αστική Περιοχή Ταμπόρα
Ιστορία
Μεγάλο μέρος της καλλιεργήσιμης γης στο Δήμο Ταμπόρα έχει υποβαθμιστεί λόγω των κακών πρακτικών άρδευσης και την αύξηση της ζήτησης γης για γεωργία, βόσκηση και καυσόξυλα. Ο βιομηχανικός τομέας απασχολεί περίπου 8.929 άτομα, 13,5% των οποίων είναι στον επίσημο τομέα.
Μάργκαρετ Θάτσερ
Τρίτη κυβέρνηση Θάτσερ
Οι Συντηρητικοί κέρδισαν και τις βουλευτικές εκλογές του 1987. Το 1988 εκφώνησε ομιλία με θέμα την υπερθέρμανση του πλανήτη, την καταστροφή του όζοντος και την όξινη βροχή. Την ίδια χρονιά αντιτάχθηκε σθεναρά στη διαφαινόμενη συγκεντροποίηση της λήψης αποφάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία κατά τη γνώμη της θα οδηγούσε σε ομοσπονδιακές δομές, ενώ η ίδια υποστήριζε ότι ο ρόλος της ΕΕ έπρεπε να περιοριστεί στη διασφάλιση του ελεύθερου εμπορίου και του ανόθευτου ανταγωνισμού. Η αντιευρωπαϊκή της πολιτική άρχισε να διχάζει το κόμμα της, δημιουργώντας δύο αντίπαλες τάσεις, μια φιλοευρωπαϊκή και μια αντιευρωπαϊκή. Ο διχασμός αυτός έμελλε να αποβεί μοιραίος και για την ίδια.
Αστική Περιοχή Ταμπόρα
Ιστορία
Υπάρχουν διάφορες εμπορικές δραστηριότητες οι οποίες ποικίλλουν σε μέγεθος και περιλαμβάνουν διάφορες δραστηριότητες λιανικής όπως τρόφιμα, χαρτικά, ξενοδοχεία, μπαρ, ξενώνες, εστιατόρια, σινεμά, φαρμακεία κλπ. Οι εμπορικές δραστηριότητες είναι κυρίως συγκεντρωμένες στην κεντρική περιοχή, ενώ οι αγροτικές περιοχές είναι σε μεγάλο βαθμό ανεπαρκώς οργανωμένες. Περιληπτικά, τα χαμηλά εισοδήματα του πληθυσμού, η χαμηλή παραγωγικότητα της γης και η ύπαρξη της κακής υποδομής, επηρεάζουν τη χαμηλή υγειονομική ποιότητα του πληθυσμού και την πρόσβασή τους στις υπηρεσίες υγείας.
Teabagging
μικρογραφία|Μια γυναίκα και ένας άνδρας που συμμετέχουν στο teabagging Teabagging είναι αγγλικής προέλευσης όρος αργκό, για τη σεξουαλική πράξη που περιλαμβάνει κάποιον που τοποθετεί το όσχεό του στο στόμα του σεξουαλικού συντρόφου του για σεξουαλική ευχαρίστηση, ή στο πρόσωπο ή το κεφάλι άλλου ατόμου, μερικές φορές ως κωμική πράξη.
Αστική Περιοχή Ταμπόρα
Ιστορία
Η Ταμπόρα απέκτησε το 1958, καθεστώς Κοινοτικού Συμβουλίου (Township Council) και τον Ιούλιο του 1988, αναπτύχθηκε σε Δημοτικό Συμβούλιο (Municipal Council). Διοικητικά, ο Δήμος υποδιαιρείται σε 21 τμήματα· 8 αγροτικά και 13 αστικά. Τα αστικά τμήματα υποδιαιρούνται σε 116 οδούς, ενώ τα αγροτικά τμήματα υποδιαιρούνται σε 24 χωριά, τα οποία περαιτέρω υποδιαιρούνται σε 117 οικισμούς.
Μάργκαρετ Θάτσερ
Τρίτη κυβέρνηση Θάτσερ
Οι αποκρατικοποιήσεις συνεχίστηκαν. Η British Steel, η British petroleum, η Rover Group, η Rolls Royce και οι εταιρίες ύδρευσης (Regional Water Authorities, RWAs) ιδιωτικοποιήθηκαν. Ο πληθωρισμός έπεσε πολύ χαμηλά (4,7%) το 1987. Η ανεργία άρχισε σταδιακά να αποκλιμακώνεται. Η κυβέρνηση προχώρησε σε περικοπές φόρων και αλλαγή του εργασιακού καθεστώτος, ενώ επέβαλλε μυστική ψηφοφορία μεταξύ των μελών των συνδικάτων, προτού αναληφθεί απεργιακή δράση. Το 1987 τα δύο τρίτα των Βρετανών είχαν δικό τους σπίτι. Το ΑΕΠ του Ηνωμένου Βασιλείου αυξήθηκε κατά 26,8% την περίοδο 1979-1989, παραπάνω δηλαδή από τον μέσο όρο της ΕΟΚ (24,3%).
Teabagging
Το όνομα της πρακτικής, όταν γίνεται με επαναλαμβανόμενη κίνηση μέσα και έξω, προέρχεται από την παροδική ομοιότητα της λέξης στα αγγλικά με το tea bag (που σημαίνει «φακελάκι τσαγιού») με τη βύθιση ενός φακελίσκου τσαγιού σε ένα φλιτζάνι ζεστό νερό ως μέθοδος παρασκευής τσαγιού. Ως μια μορφή μη διεισδυτικού σεξ, μπορεί να γίνει για την απόλαυση του συντρόφου ή ως προκαταρκτικό παιχνίδι.
Αστική Περιοχή Ταμπόρα
Ιστορία
Το Δημοτικό Συμβούλιο έχει 9 υπηρεσίες: υγείας, χρηματοδότησης, οικονομικού προγραμματισμού και εμπορίου, εκπαίδευσης, γεωργίας, κτηνοτροφίας και συνεταιρισμών, ανάπτυξης της κοινότητας, έργων, χωροταξίας και περιβάλλοντος, διοίκησης και προσωπικού. Η οικονομική βάση του Δήμος εξαρτάται από τον τομέα των υπηρεσιών οι οποίοι παρέχονται από την κεντρική και τοπική κυβέρνηση. Άλλες οικονομικές δραστηριότητες στο Δήμο είναι δημόσιες υπηρεσίες, εμπόριο, μικρές επιχειρήσεις, βιομηχανία, μικρής κλίμακας γεωργία και δασοκομία.
Η Βιομηχανική Ανάπτυξη
Το κλίμα της περιφέρειας ευνοεί τη δασοκομία, την κτηνοτροφία και τις βιομηχανίες μεταποίησης της γεωργίας. Στη δεκαετία του 1960 και του 1970, η Ταμπόρα ήταν δημοφιλής στις βιομηχανίες επεξεργασίας ξύλου και εμπορικά σήματα όπως η «Tabora Misitu» ήταν μια κοινή ονομασία. Από την άλλη πλευρά, η μελισσοκομική βιομηχανία ήταν ιδιαίτερα ανεπτυγμένη και η Ένωση Μελισσοκομικού Συνεταιρισμού Ταμπόρας που βρίσκεται στην Kipalapala στο Τμήμα Itetemia ήταν διάσημη με εξαγωγές στη Δυτική Γερμανία, Βρετανία, Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες δυτικές χώρες να ανέρχονται σε περισσότερους από 200.000 τόνους το 1989. Το 1992, οι μελισσοκόμοι της Ταμπόρα κέρδισαν την πιστοποίηση από την «Association and Organic Standards of Bristol, UK» ως παραγωγοί οργανικής κηρήθρας και μελιού. Το διάσημο μπλε ετικέτας πακέτο μελιού, ευρέως ονομάζεται «Βασίλισσα της Αφρικής», έχει όμως χάσει την φήμη του, καθώς η βιομηχανία βρίσκεται σε κακές συνθήκες μετά την απελευθέρωση του μελιού από την αγορά και την πώληση των επιχειρήσεων.