cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έρικ Α΄ του Μεκλεμβούργου
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1396 τη Σοφία, κόρη του Μπόγκισλαβ ΣΤ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ· δεν απέκτησαν τέκνα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Κατάλογος νομισμάτων της Ελλάδας (1832-1862)
Τα νομίσματα του ελληνικού κράτους κατά την περίοδο 1832 - 1862 αντιστοιχούν στην περίοδο της διακυβέρνησης της χώρας από τον βασιλιά Όθωνα, ο οποίος διαλέχτηκε από τις προστάτιδες δυνάμεις της Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας ως ο βασιλιάς του νέου ελληνικού κράτους.
Περιγραφή
Κατά την περίοδο αυτή η δραχμή κάνει την πρώτη εμφάνιση της στην νεότερη ελληνική ιστορία, και η περίοδος χαρακτηρίζεται από έναν ιδιαίτερα μεγάλο αριθμό νομισμάτων και ποικιλιών, με τα νομίσματα να διαφέρουν σημαντικά από τα προηγούμενα του Φοίνικα. Τα περισσότερα νομίσματα κόπηκαν στην Αθήνα, ωστόσο συχνά γίνονταν παραγγελίες και στα νομισματοκοπεία του Μονάχου (όπου κόπηκαν τα πρώτα νομίσματα), Βιέννης και του Παρισιού. Οι επιγραφές τους ανέγραφαν ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ και ΟΘΩΝ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, και είχαν ως παραστάσεις τον βασιλικό θυρεό από την μια πλευρά και τη μορφή του Όθωνα από την άλλη.
Ενδεικτικά σχετικά με την αγοραστική αξία των νομισμάτων:
Νομίσματα
[*]Σημ: Τα επίσημα αρχεία του Ελληνικού κράτους αναφέρουν ότι κόπηκαν 958 τεμάχια, τα δε του Βαυαρικού κράτους (φάκελλος 804), 17.550 τεμάχια.
Φωτογραφικό υλικό εξωτερικών συνδέσμων
Η παραπομπή προς εξωτερικούς ιστότοπους γίνεται για τις περιπτώσεις όπου δεν έχει βρεθεί φωτογραφικό υλικό που να είναι Creative Commons CC BY SA ή Κοινό κτήμα και να μπορεί να φιλοξενηθεί απευθείας στην Βικιπαίδεια.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά νομίσματα
Έντιν Άτιτς
Ο Έντιν Άτιτς (γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1997) είναι Βόσνιος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για την Μπουντούτσνοστ ΒΟΛΙ του Αδριατικού Πρωταθλήματος, του Μαυροβουνιακού Πρωταθλήματος και του EuroCup. Με ύψος 2,01 μέτρων και βάρος 88 κιλών, ο Άτιτς είναι κυρίως σούτινγκ γκαρντ - σμολ φόργουορντ, αλλά μπορεί να παίξει και ως πόιντ φόργουορντ. Εκπροσωπεί επίσης την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Βοσνίας.
Πρώιμη ζωή
Ο Άτιτς γεννήθηκε στο Μπούγκοϊνο, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Μεγαλωμένος στο Ντόντζι Βακούφ Vakuf, ο Άτιτς ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ με τη Σπαρς Σαράγιεβο. Το 2013 υπέγραψε με τη Σπαρς Σαράγεβο.
Σπαρς Σαράγεβο
Το 2013, ο Άτιτς υπέγραψε συμφωνία με τον βοσνιακό σύλλογο Σπαρς Σαράγιεβο, του Βοσνιακού Πρωταθλήματος. Έμεινε μέλος της Σπαρς Σαράγεβο από το 2013 έως τον Σεπτέμβριο του 2015, όταν η ΑΕΚ αγόρασε τα δικαιώματα του καλαθοσφαιριστή με μεταγραφή. Τον Ιανουάριο του 2016 επέστρεψε στη Σπαρς Σεράγεβο, αφού η ΑΕΚ τον έδωσε ξανά δανεικό στον σύλλογο, για το υπόλοιπο της περιόδου 2015–16.
ΑΕΚ
Την 1η Σεπτεμβρίου 2015, η ΑΕΚ, του Ελληνικού Πρωταθλήματος, επιβεβαίωσε ότι ο Άτιτς θα ενταχθεί στον σύλλογο από τη Σπαρς Σαράγεβο, έναντι μεταγραφικού ποσού 750.000 ευρώ. Ο Άτιτς υπέγραψε εξαετές συμβόλαιο με την ΑΕΚ, αξίας 1,5 εκατομμυρίων ευρώ καθαρού εισοδήματος. Τον Ιανουάριο του 2016, η ΑΕΚ τον έδωσε δανεικό πίσω στη Σπαρς Σεράγεβο για το υπόλοιπο της χρονιάς.
Πριν από την έναρξη της περιόδου 2016–17 του Ελληνικού Πρωταθλήματος, ο Άτιτς κατάφερε να έχει μερικά πολύ καλά φιλικά παιχνίδια, συμπεριλαμβανομένου ενός αγώνα με 12 πόντους απέναντι στη υπερασπίστρια της Ευρωλίγκας, ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Εξαιτίας αυτού, η ΑΕΚ αποφάσισε αρχικά να τον κρατήσει στην σύνθεσή της για την περίοδο 2016–17, αντί να τον δανείσει ξανά σε άλλο σύλλογο.
Τρίκαλα Άρις
Στις 2 Νοεμβρίου 2016, η ΑΕΚ έδωσε δανεικό τον Άτιτς στα Τρίκαλα Άρις, για το υπόλοιπο της περιόδου 2016–17. Ωστόσο, αφού έπαιξε με τα Τρίκαλα σε 7 αγώνες τη χρονιά 2016–17, ο δανεισμός του ακυρώθηκε και επέστρεψε στην ΑΕΚ.
Νεανικές εθνικές ομάδες Βοσνίας
Ο Άτιτς έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων της FIBA του 2014 με την εθνική ομάδα της Βοσνίας κάτω των 18 ετών, με μέσο όρο 16,0 πόντους, 5,2 ριμπάουντ και 2,4 ασίστ ανά παιχνίδι. Έπαιξε επίσης στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων της FIBA του 2015, όπου οδήγησε την ομάδα του στο σκοράρισμα, με 16,0 πόντους ανά αγώνα. Κατά τη διάρκεια του τουρνουά είχε επίσης μέσο όρο 7,6 ριμπάουντ και 3,8 ασίστ ανά παιχνίδι. Η ομάδα του τερμάτισε το τουρνουά στην 4η θέση και ο Άτιτς επιλέχτηκε στην ομάδα του τουρνουά.
Έπαιξε επίσης στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών 2ης Κατηγορίας FIBA του 2016, όπου είχε μέσο όρο 12,1 πόντους, 7,1 ριμπάουντ και 6,1 ασίστ ανά παιχνίδι.
Εθνική ομάδα ανδρών Βοσνίας
Ο Άτιτς είναι μέλος της εθνικής ομάδας ανδρών της Βοσνίας. Με τη Βοσνία, έπαιξε στα Προκριματικά της Ευρωπαϊκής Ζώνης του Παγκοσμίου Κυπέλλου FIBA 2019.
Κανονική περίοδος
Σημείωση: Μόνον οι αγώνες στις κύριες εγχώριες διοργανώσεις περιλαμβάνονται. Συνεπώς, αγώνες στο κύπελλο ή σε Ευρωπαϊκές Διοργανώσεις δεν εμπεριέχονται.
Ιτιά Ευρυτανίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2022-23
Το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2022–23 θα είναι η 52η σεζόν του δευτερεύοντος Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου που διοργανώνεται από την ΟΥΕΦΑ και η 14η σεζόν από την μετονομασία του από Κύπελλο ΟΥΕΦΑ σε ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ.
Τρίτος Προκριματικός Γύρος
Η κλήρωση για τον τρίτο προκριματικό γύρο έγινε στις 18 Ιουλίου 2022. Οι πρώτοι αγώνες θα πραγματοποιηθούν στις 4 Αυγούστου 2022 και οι δεύτεροι στις 11 Αυγούστου 2022.
Οι νικητές προκρίνονται στα Πλέι-οφ, ενώ οι χαμένοι θα συνεχίσουν στα Πλέι-οφ του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ 2022–23.
!colspan=6|Μη Πρωταθλητές
Πλέι-οφ
Η κλήρωση για τον γύρο των πλέι οφ πραγματοποιήθηκε στις 2 Αυγούστου 2022. Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις 18 Αυγούστου και οι επαναληπτικοί στις 25 Αυγούστου 2022.
2ος Όμιλος
{|
8ος Όμιλος
Κατηγορία:ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Αλβέρτος Ε΄ του Μεκλεμβούργου
Ο Αλβέρτος Ε΄, γερμ. Albrecht V (1397 - 1 Ιουνίου/6 Δεκεμβρίου 1423) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου (1412-1423).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου της Σουηδίας και, ως Αλβέρτου Γ΄, δούκα του Μεκλεμβούργου και της Αγνής των Γουέλφων, κόρης του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1423 τη Μαργαρίτα των Χοεντσόλερν, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου· δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Κινεζικής Ταϊπέι
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Κινεζικής Ταϊπέι (κινεζικά: 中華民國足球協會, αγγλικά: Chinese Taipei Football Association, CTFA) είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στην Ταϊβάν. Η έδρα της βρίσκεται στην Ταϊπέι και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων της χώρας, όπως και για την οργάνωση και λειτουργία των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της χώρας.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1924 ως «Εθνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Κίνας» (中國足球協會, China National Football Association), ενώ το 1954 προσχώρησε στη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA).
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ταϊβάν Κινεζικη Ταιπει
Λεύκα Αγρινίου Αιτωλοακαρνανίας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Λεύκα (αποσαφήνιση)
Η Λεύκα είναι πεδινός οικισμός του Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 30 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Λεύκα βρίσκεται στα βόρεια της λίμνης Λυσιμαχίας και είναι κτισμένη στον κάμπο του Αγρινίου, σε απόσταση 5 χλμ. νοτιοδυτικά από το κέντρο της πόλης. Στα βορειοδυτικά του χωριού είναι το Στρατιωτικό Αεροδρόμιο Αγρινίου. Η παλιά του ονομασία είναι Μπίτσοβος και έτσι απογράφεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 ως οικισμός του δήμου Αγρινίου. Μετονομάστηκε σε Λεύκα το 1940 με το ΦΕΚ 101Α - 24/05/1954. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα Αγρινίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγρινίου του Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 152 κατοίκους.
Σημείωση
Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Λεύκα Αποδοτίας και Λεύκα Βομβοκούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Γκιγιώμ Ντυφαί
Ο Γκιγιώμ Ντυφαί (Guillaume Du Fay επίσης Dufay, Du Fayt, γενν. 5 Αυγούστου 1397 – 27 Νοεμβρίου 1474) ήταν Γάλλος συνθέτης, Φλαμανδικής καταγωγής, της πρώιμης Αναγέννησης. Μια κεντρική φιγούρα στη σχολή της Βουργουνδίας, θεωρήθηκε από τους συγχρόνους του ως ένας από τους καλύτερους συνθέτες στην Ευρώπη, στα μέσα του 15ου αιώνα. Το μοναδικά αντιστικτικό και περίπλοκο μοτέτο «Nuper rosarum flores» επιδεικνύει την επιρροή της ανταλλαγής μουσικών ιδεών μεταξύ καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο κατά την περίοδο της πρώιμης Αναγέννησης.
Πρώιμα χρόνια
Από τα στοιχεία που αναγράφονται στη διαθήκη του, γεννήθηκε πιθανότατα στο Beersel, κοντά στις Βρυξέλλες, το παράνομο παιδί ενός άγνωστου ιερέα και μιας γυναίκας με το όνομα Marie Du Fayt. Μετακόμισε με τον γιο της στο Καμπραί νωρίς στη ζωή της, παραμένοντας με έναν συγγενή που ήταν κανόνας του καθεδρικού ναού. Η σύνδεση μεταξύ της οικογένειας Ντυφαί και του Καθεδρικού Ναού του Καμπραί είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο είναι γνωστή μεγάλη ποσότητα πληροφοριών σχετικά με την πρώιμη ζωή του Ντυφαί, καθώς το =ίδρυμα διατηρεί λεπτομερή αρχεία για όλα τα σχετιζόμενα πρόσωπα. Τα μουσικά του χαρίσματα παρατήρησαν οι αρχές του καθεδρικού ναού, οι οποίες του έδωσαν εκτενή εκπαίδευση στη μουσική. Σπούδασε με τον Rogier de Hesdin κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1409 και ήταν καταχωρημένος ως χορωδός στον καθεδρικό ναό κατά το 1409-12. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών σπούδασε με τον Νικολά Μαλίν και οι αρχές εντυπωσιάστηκαν με το ταλέντο του αγοριού επειδή του έδωσαν το δικό του αντίγραφο του Doctrinale Puerorum του Villedieu το 1411, ένα ασυνήθιστο γεγονός για έναν νεαρό. Τον Ιούνιο του 1414, σε ηλικία περίπου 16 ετών του είχε ήδη δοθεί θέση στο παρεκκλήσι στο St. Géry, κοντά στο Καμπραί. Αργότερα εκείνο το έτος σύμφωνα με το ύφος της μουσικής που συνθέτει και μια μεταγενέστερη σχέση με την αυλή του Malatesta, μέλη της οποίας συνάντησε στο ταξίδι, πιθανότατα πήγε στο Συμβούλιο της Κονστάντζ. Ίσως έμεινε εκεί μέχρι το 1418, οπότε επέστρεψε στο Καμπραί.
Από το Καμπραί στη Σαβοΐα
Ο καρδινάλιος Αλέμαν εκδιώχθηκε από τη Μπολόνια από την αντίπαλη οικογένεια Canedoli το 1428, και ο Ντυφαί έφυγε επίσης, πηγαίνοντας στη Ρώμη. Έγινε μέλος της Παπικής Χορωδίας, το πιο διάσημο μουσικό ίδρυμα στην Ευρώπη, υπηρετώντας πρώτα τον Πάπα Μαρτίνο Ε', και μετά τον θάνατο του το 1431, τον Πάπα Ευγένιο Δ'. Πλέον η φήμη του είχε εξαπλωθεί και έγινε ένας από τους πιο σεβαστούς μουσικούς στην Ευρώπη. Ως εκ τούτου, τιμητικές διακρίσεις με τη μορφή ευεργεσιών ήρθαν σε αυτον από εκκλησίες της πατρίδας του. Το 1434 διορίστηκε «maistre de chappelle» στη Σαβοΐα, όπου υπηρέτησε ρον δούκα Αμεδαίος Η΄. Είχε εγκαταλείψει τη Ρώμη εξαιτίας μιας κρίσης στα οικονομικά της παπικής χορωδίας, προσπαθώντας παράλληλα να ξεφύγει από την αναταραχή και την αβεβαιότητα κατά τη διάρκεια του αγώνα μεταξύ του παπισμού και του Συμβουλίου της Βασιλείας. Το 1435 ήταν και πάλι στην υπηρεσία του παπικού παρεκκλησίου, αλλά αυτή τη φορά βρισκόταν στη Φλωρεντία - ο Πάπας Ευγένιος εκδιώχθηκε από τη Ρώμη το 1434 με την ίδρυση μιας εξεγερσιακής δημοκρατίας εκεί, συμπαθούσας του Συμβουλίου της Βασιλείας και το συμβιβαστικού κινήματος. Το 1436 ο Ντυφαί συνέθεσε το πανηγυρικό μοτέτο «Nuper rosarum flores», μία από τις πιο διάσημες συνθέσεις του, αφιερωμένη και εκτελεσμένη στον καθεδρικό ναό της Santa Maria del Fiore στη Φλωρεντία, με τον διάσημο θόλο του Filippo Brunelleschi. Ο Ευγένιος εκείνη τη στιγμή έζησε στην εξορία στη γειτονική εκκλησία της Santa Maria Novella.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Ντυφαί άρχισε επίσης τη μακροχρόνια συνεργασία του με την οικογένεια Este στην Ferrara, από τους σημαντικότερους μουσικούς προστάτες της Αναγέννησης, με τους οποίους πιθανότατα είχε εξοικειωθεί κατά τις ημέρες της συναναστροφής του με την οικογένεια Malatesta. Το Ρίμινι και η Φερράρα δεν είναι μόνο γεωγραφικά κοντά, αλλά οι δύο οικογένειες συσχετίστηκαν με γάμο και ο Ντυφαί συνέθεσε τουλάχιστον μία μπαλάντα για τον Niccolò III, Μαρκήσιο της Ferrara. Το 1437 ο Du Fay επισκέφθηκε την πόλη. Όταν ο Niccolò πέθανε το 1441, ο επόμενος Μαρκήσιος διατήρησε την επαφή με τον Ντυφαί και όχι μόνο συνέχισε την οικονομική στήριξη του συνθέτη, αλλά αντέγραψε και διένειμε μέρος της μουσικής του.
Επιστροφή στο Καμπραί
Ο αγώνας μεταξύ του παπισμού και του Συμβουλίου της Βασιλείας συνεχίστηκε κατά τη δεκαετία του 1430 και προφανώς ο Ντυφαί συνειδητοποίησε ότι η θέση του θα μπορούσε να απειληθεί από τη διένεξη, ιδίως επειδή ο Πάπας Ευγένιος καταδικάστηκε το 1439 από το Συμβούλιο και αντικαταστάθηκε από τον Δούκα Αμεδαίο της Σαβοΐας που πήρε το όνομα Πάπας (Αντιπάπας) Φήλιξ Ε'. Αυτή τη στιγμή ο Ντυφαί επέστρεψε στην πατρίδα του, φτάνοντας στο Καμπραί τον Δεκέμβριο εκείνου του έτους. Προκειμένου να γίνει κανόνας στο Καμπραί χρειάστηκε πτυχίο δικαίου, το οποίο απέκτησε το 1437. Μπορεί να σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Τορίνο το 1436. Ένα από τα πρώτα έγγραφα που τον αναφέρουν στο Καμπραί χρονολογείται στις 27 Δεκεμβρίου 1440, όταν έλαβε την παράδοση 36 παρτίδων κρασιού για το πανηγύρι του Αγίου Ιωάννου του Ευαγγελιστή.
Ο Ντυφαί επρόκειτο να παραμείνει στο Καμπραί από τη δεκαετία του 1440 και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ήταν επίσης στην υπηρεσία του Δούκα της Βουργουνδίας. Στο Καμπραί συνεργάστηκε με τον Nicolas Grenon σε μια πλήρη αναθεώρηση της λειτουργικής μουσικής συλλογής του καθεδρικού ναού, η οποία περιελάμβανε τη συγγραφή μιας εκτενούς συλλογής πολυφωνικής μουσικής για λειτουργίες. Εκτός από το μουσικό του έργο, δραστηριοποιήθηκε στη γενική διοίκηση του καθεδρικού ναού. Το 1444 πέθανε η μητέρα του Μαρία και θάφτηκε στον καθεδρικό ναό. και το 1445 ο Ντυφαί μετακόμισεε στο σπίτι του προηγούμενου κανόνα, το οποίο επρόκειτο να παραμείνει η κύρια κατοικία του για το υπόλοιπο της ζωής του.
Ταξίδια στη Ιταλία
Μετά την παραίτηση του τελευταίου αντιπάπα (Φήλιξ Ε') το 1449,, ο αγώνας μεταξύ των διαφόρων φατριών εντός της Εκκλησίας άρχισε να θεραπεύεται και ο Ντυφαί άφησε άλλη μια φορά το Καμπραί. Πήγε στο Τορίνο το 1450, λίγο πριν από το θάνατο του δούκα Αμεδαίου, αλλά επέστρεψε στο Καμπραί αργότερα εκείνο το έτος. Το 1452 επέστρεψε ξανά στη Σαβοΐα. Αυτή τη φορά έμεινεi για έξι χρόνια και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου προσπάθησε να βρει μια απασχόληση που θα του επέτρεπε να μείνει στην Ιταλία. Πολυάριθμες συνθέσεις, συμπεριλαμβανομένου ενός από τους τέσσερις Lamentationes που συνέθεσε κατά την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453, η περίφημη λειτουργία του βασισμένη στο «Se la face ay pale», καθώς και μια επιστολή προς τον Lorenzo de Medici επιβιώνουν από αυτή την περίοδο. Δεν μπόρεσε να βρει μια ικανοποιητική θέση για τη συνταξιοδότησή του και επέστρεψε βόρεια το 1458. Ενώ στη Σαβοΐα υπηρέτησε περισσότερο ή λιγότερο επισήμως ως χοράρχης για τον Louis, δούκα της Σαβοΐας, αλλά ήταν πιο πιθανό να είχε τελετουργικό ρόλο καθω΄ς τα αρχεία του παρεκκλησίου δεν τον αναφέρουν.
Τελικά χρόνια στο Καμπραί
Όταν επέστρεψε στο Καμπραί για τα τελευταία του χρόνια, διορίστηκε κανόνας του καθεδρικού ναού. Ήταν πλέον ο πιο γνωστός συνθέτης στην Ευρώπη. Για άλλη μια φορά απέκτησε στενούς δεσμούς με την αυλή της Βουργουνδίας και συνέχισε να συνθέτει μουσική γι 'αυτήν. Επιπλέον έλαβε πολλούς επισκέπτες, μεταξύ των οποίων οι Busnois, Ockeghem, Tinctoris και Loyset Compère, γεγονότα καθοριστικά για την ανάπτυξη του πολυφωνικού ύφους της επόμενης γενιάς. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου πιθανότατα έγραψε τη λειτουργία του με βάση το L'homme armé, καθώς και το chanson στο ίδιο τραγούδι. Η τελευταία σύνθεση μπορεί να ήταν εμπνευσμένη από το αίτημα του Φιλίππου του Καλού για μια νέα σταυροφορία εναντίον των Τούρκων που πρόσφατα κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη. Έγραψε επίσης μια λειτουργία Ρέκβιεμ γύρω στο 1460, η οποία χάθηκε.
Θάνατος
Μετά από μια ασθένεια αρκετών εβδομάδων ο Ντυφαί πέθανε στις 27 Νοεμβρίου του 1474. Ζήτησε να του τραγουδήσουν το μοτέτο «Ave regina celum» καθώς πέθαινε που περιείχε αιτήματα για έλεος που παρεμβάλλονταν μεταξύ στίχων του αντιφώνου, αλλά ο χρόνος ήταν ανεπαρκής γι 'αυτο. Ο Ντυφαί θάφτηκε στο παρεκκλήσι του St. Etienne στον καθεδρικό ναό του Καμπραί. Το πορτραίτο του ήταν χαραγμένο στην επιτύμβια του. Μετά την καταστροφή του καθεδρικού ναού χάθηκε η επιτύμβια στήλη, αλλά βρέθηκε το 1859 (χρησιμοποιήθηκε για να καλύψει ένα πηγάδι) και τώρα βρίσκεται στο μουσείο Palais des Beaux Arts στη Λιλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες
Λόρδος Γκράνβιλ Σόμερσετ
Ο Λόρδος Γκράνβιλ Σόμερσετ (27 Δεκεμβρίου 1792 - 23 Φεβρουαρίου 1848) Βρετανός πολιτικός με το κόμμα των Τόρις ήταν δεύτερος γιος του Χένρι Σόμερσετ, 6ου δούκα του Μπωφόρ και της Λαίδης Σοφίας Λέβισον-Γκάγουερ (1771–1854), κόρης του Γκρανβίλ Λέβισον-Γκάγουερ, 1ου μαρκησίου του Στάφορντ. Ο Χένρι Σόμερσετ, 7ος δούκας του Μπωφόρ ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του, εκπαιδεύτηκε στην εκκλησία του Ιησού στην Οξφόρδη. Διατήρησε τα αξιώματα του υπό τον Σερ Ρόμπερ Πίλ (1788 - 1850) σαν 1ος Απεσταλμένος των Δασών (1834 - 1835) και σαν Καγκελάριος του δουκάτου του Λάνκαστερ (1841 - 1846). Ο Σόμερσετ έγινε βουλευτής στο Μονμουθσάιρ (20 Μαΐου 1816) και κράτησε το αξίωμα μέχρι τον θάνατο του. Διορίστηκε λόρδος του θησαυροφυλακίου υπό τον λόρδο του Λίβερπουλ (1820) και υπηρέτησε τον Σερ Ρόμπερ Πίλ σαν 1ος Απεσταλμένος των Δασών (1834 - 1835) και σαν Καγκελάριος του δουκάτου του Λάνκαστερ (1841 - 1846). Το 1834 ορκίστηκε στο βασιλικό Συμβούλιο. Στην ιδιωτική του ζωή ήταν μέλος του "Κάρλτον Κλαμπ".
Οικογένεια
Με την σύζυγο του Έμιλυ, κόρη του Ρόμπερτ Σμιθ, 1ου βαρόνου του Κάρινγκτον (1822) απέκτησε :
Πέθανε τον Φεβρουάριο του 1848 σε ηλικία 55 ετών και τάφηκε στο Κενσάλ Γκρίην κοιμητήριο στο Λονδίνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογένεια Σόμερσετ
Αλβέρτος Β΄ του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ
O Αλβέρτος Β΄, Albrecht II (πριν το 1400 - μεταξύ 11 Φεβρουαρίου 1421 - 4 Οκτωβρίου 1423) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας (δούκας ως προς τον τίτλο μόνο) του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ούλριχ Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ και της Μαργαρίτας, κόρης του Σβάντιμπορ Γ΄ δούκα της Πομερανίας.
Το 1423 απεβίωσε σε ηλικία 22 ετών ή μεγαλύτερος, άγαμος.
Εξωτερικές Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Μπέρτα του Ράινφελντεν
Η Μπέρτα, γερμ.: Bertha of Rheinfelden (επίσης Bertha of Bregenz) (π. 1065 - π. μετά το 1128) από τον Οίκο του Ράινφελντεν ήταν κόμισσα του Kέλμυντς. Ήταν κόρη του Ροδόλφου του Ράινφελντεν και σύζυγος του Ούλριχ Ι΄ κόμη του Μπρέγκεντς.
Βιογραφία
Η Μπέρτα κληρονόμησε ιδιοκτησία στην περιοχή Σλούσεε (Schluchsee). Είχε τρία (από τα επτά) κοσμικά ευεργετήματα της μονής Μάρσταλ. (Αυτή η περιουσία, η οποία αρχικά ανήκε στον Χέρμαν Β΄ δούκα της Σουηβίας, περιήλθε πιθανώς στην κατοχή τού πατέρα της Μπέρτας, Ροδόλφου, μέσω του πρώτου γάμου του με τη Ματθίλδη της Γερμανίας, κόρης του Ερρίκου Γ΄ της Γερμανίας και της Αγνής του Πουατιέ. ) Η Μπέρτα κληρονόμησε επίσης την εκκλησία του Ζάργκανς (Sargans), που δώρισε στη μονή Mέρεραου, το οποίο επανίδρυσε μαζί με τον σύζυγό της, Ούλριχ γύρω στο 1097. Εκτός από το Mέρεραου, η Μπέρτα ήταν επίσης προστάτης (benefactrix) του μοναστηριού του Ίσνυ. Μέσω του συζύγου της Ούλριχ, η Μπέρτα συνδέθηκε επίσης με το μοναστήρι του Πέτερσχαουζεν. Μετά το τέλος του Ούλριχ σε κυνηγετικό ατύχημα το 1097, η Μπέρτα και οι γιοι της (Ροδόλφος και Ούλριχ ΙΑ΄) απέδωσαν την ιδιοκτησία του Μπίγκενχαουζεν στο Πέτερσχαουζεν, για χάρη της ψυχής του συζύγου της. Και γύρω στο 1122 η Μπέρτα μεσολάβησε για λογαριασμό λαϊκών αδελφών από το Πέτερσχαουζεν, που είχαν επιτεθεί βίαια στο κελάρι του μοναστηριού. Η παρέμβαση της Μπέρτας εξασφάλισε την αποδοχή τους πίσω στο μοναστήρι.
Μετά το τέλος του Ούλριχ Ι΄, η δυναστεία του (ο οίκος του Μπρέγκεντς) ήρθε σε σύγκρουση με τις δυναστείες των Γουέλφων και των Kίρχμπεργκ για τις ιδιοκτησίες στο Λίντσγκαου, το Άλπγκαου και την Άνω Ραιτία. Σύμφωνα με μία αναφορά, η Μπέρτα «πολέμησε ανδρικά» (virilter pugnavit) στη μάχη του Γιέντεσχαϊμ (Ιανουάριος 1108 ή 1109), κατά την οποία οι δυνάμεις του Ροδόλφου του Μπρέγκεντς ηττήθηκαν από τον κόμη Χάρτμαν του Kίρχμπεργκ.
Η Μπέρτα απεβίωσε λίγο μετά το 1128 και τάφηκε στο αβαείο του Mέρεργκαου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Ούλριχ Ι΄ κόμη του Μπρέγκεντς και απέκτησε τα ακόλουθα παιδιά:
Νρναντζόρ
Το Νρναντζόρ (αρμενικά: Նռնաձոր, κατά προσέγγιση προφέρεται Νερνατζόρ) είναι χωριό στον Δήμο Μεγρί, στην περιφέρεια Σιουνίκ της Αρμενίας, με πληθυσμό ο οποίος καταγράφηκε τον Οκτώβριο του 2011, 148 κατοίκους.
Βρίσκεται στα νότια της επαρχίας, σε μικρή απόσταση από τον ποταμό Αράξη —τον κύριο παραπόταμο του Κύρου, και ο οποίος σχηματίζει τα σύνορα με το Ιράν— και την Αυτόνομη Δημοκρατία του Ναχιτσεβάν (Αζερμπαϊτζάν).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Μίλος Μπάμπιτς
Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Τενεσί στο Κούκβιλ του Τενεσί για 3 χρόνια (1987/88-1989/90). Επιλέχθηκε από τους Φοίνιξ Σανς στον δεύτερο γύρο (50ή επιλογή συνολικά) του ντραφτ του ΝΒΑ του 1990 και αμέσως την ημέρα του ντραφτ ανταλλάχθηκε στους Κλίβελαντ Καβαλίερς σε αντάλλαγμα για τον Ιταλό παίκτη Στέφανο Ρουσκόνι (ντράφτ με την 52η επιλογή συνολικά από τους Καβαλίερς).
Έπαιξε στο ΝΒΑ για δύο χρόνια για τους Κλίβελαντ Καβαλίερς (1990–91) και τους Μαϊάμι Χιτ (1991–92), συνολικά σε 21 αγώνες, με μέσο όρο 1,8 πόντους και 1,0 ριμπάουντ ανά αγώνα σε 4,1 λεπτά ανά αγώνα κατά μέσο όρο.
Γλώσσα Κονομάλα
Η Κονομάλα είναι Ωκεάνια γλώσσα που ομιλείται στη Νέα Ιρλανδία στην Παπούα Νέα Γουινέα. Μεγάλο μέρος των ομιλητών της γλώσσας έχει μετατοπιστεί στη Σιαρ-Λακ. Πιο συγκεκριμένα είναι αυστρονησιακή γλώσσα και ανήκει στον Μαλαιο-Πολυνησιακό κλάδο. Η γλώσσα έχει δύο διαλέκτους, τις Λακέτ και Κονομάλα.
Υπόγειο του Χαλ Σαφλιένι
Το Υπόγειο του Χαλ Σαφλιένι είναι μια υπόγεια κατασκευή που δημιουργήθηκε από το 4.100 π.Χ. περίπου μέχρι το 2500 π.Χ. στην Πάολα της Μάλτας. Στα αρχικά στάδια χρησιμοποιήθηκε ως τόπος λατρείας και στη συνέχεια ως νεκρόπολη για περίπου 7000 ταφές. Θεωρείται μνημείο εξαιρετικής αρχαιολογικής σημασίας καθώς είναι το μόνο ευρωπαϊκό δείγμα υπόγειου λαβύρινθου γι' αυτό το 1980 εντάχθηκε στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Ιστορικό των ανασκαφών
Το 1902 κατά τη διάρκεια κατασκευής μερικών κατοικιών, ένας εργάτης, ενώ έσκαβε για να φτιάξει μια υπόγεια δεξαμενή νερού, έπεσε μέσα σε έναν από τους υπόγειους χώρους του μνημείου. Ο εργολάβος έφερε εις πέρας το έργο που είχε αναλάβει, χρησιμοποιώντας το Υπόγειο για τα μπάζα της οικοδομής και εκ των υστέρων ειδοποίησε τις αρχές για την ανακάλυψή του. Τη διεύθυνση των ανασκαφών ανέλαβε τον Νοέμβριο του 1903 ο Μαλτέζος εθνογράφος και αρχαιολόγος Εμάνουελ Μάγκρι ο οποίος όμως πέθανε ξαφνικά το 1907 χωρίς να έχει προλάβει να δημοσιεύσει τα αποτελέσματα των ερευνών του. Στη συνέχεια τις ανασκαφές ανέλαβε ο Θεμιστοκλής Ζάμμιτ, πρώτος διευθυντής του Αρχαιολογικού Μουσείου της Μάλτας. Ο Ζάμμιτ, με την βοήθεια Μαλτέζων και Άγγλων αρχαιολόγων, ολοκλήρωσε το 1911 τις ανασκαφές στο Υπόγειο και δημοσίευσε μια αναλυτική περιγραφή του μνημείου καθώς και έναν χάρτη του. Την επόμενη χρονιά, με τη συνεργασία των Τόμας Έρικ Πιτ και Ρόμπερτ Νώε Μπράντλεϊ δημοσίευσε μια μελέτη των τεχνέργων και των σκελετικών καταλοίπων που βρέθηκαν στο Υπόγειο.
Το μνημείο άνοιξε για πρώτη φορά τις πύλες του στους επισκέπτες το 1908, κατά τη διάρκεια των ανασκαφών. Αργότερα, οι τέσσερις οικίες που είχαν χτιστεί από πάνω του, γκρεμίστηκαν και στη θέση τους χτίστηκε το μουσείο. Με τα χρόνια, το ιδιαίτερο και ευαίσθητο μικροκλίμα του επηρεάστηκε και η διατήρηση του μνημείου και των τοιχογραφιών του τέθηκαν σε κίνδυνο. Η μεγαλύτερη προσπάθεια συντήρησή του ξεκίνησε το 1991 και για μια δεκαετία παρέμεινε κλειστό για το κοινό. Ανάλογες εργασίες έγιναν το 2011 και το 2017 με τοποθέτηση ενός συστήματος περιβαλλοντικού ελέγχου ώστε η θερμοκρασία και η υγρασία να παραμένουν σε επιθυμητά επίπεδα ώστε να μην καταστρέφεται το μνημείο. Πλέον στο Υπόγειο του Χαλ Σαφλιένι επιτρέπεται η επίσκεψη 10 ατόμων ανά ώρα, για ένα μάξιμουμ 8 ωρών την ημέρα.
Τα κινητά ευρήματα από το Υπόγειο βρίσκονται κυρίως στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Βαλέτας και περιλαμβάνουν ειδώλια λίθινα, κεραμικά και αλαβάστρινα, είτε στιλιζαρισμένα είτε νατουραλιστικά, κομβία από κοχύλια, χάντρες και περιδέραια, εργαλεία και πλήθος αγγείων, μερικά εξ αυτών με εγχάρακτα μοτίβα (με σημαντικότερο έναν δίσκο με αναπαράσταση βοοειδών και αιγών).
Περιγραφή
Το Υπόγειο του Χαλ Σαφλιένι έχει δημιουργηθεί κάτω από την κορυφή ενός λόφου μαλακού απολιθωματικού ασβεστόλιθου και καλύπτει μια επιφάνεια 145 τετραγωνικών μέτρων. Αποτελείται από τρία επίπεδα με συνολικά περίπου 50 θαλάμους, που έχουν σκαφτεί με τη χρήση λίθινων (πυρόλιθος, οψιανός) και οστέινων (π.χ. κέρατα ελαφοειδών) εργαλείων. Η είσοδος στο μνημείο καταστράφηκε κατά ένα μεγάλο μέρος της από την κατασκευή των θεμελίων των σύγχρονων κατοικιών. Από τα υπολείμματα που διασώθηκαν, εικάζεται ότι η είσοδος πρέπει να βασιζόταν στην μεγαλιθική αρχιτεκτονική των προϊστορικών ναών της Μάλτας.
Ανώτερο επίπεδο
μικρογραφία | Κάτοψη του Υπογείου του Χαλ Σαφλιένι Βρίσκεται 3 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Όλες οι αίθουσες σε αυτό έχουν ακανόνιστο σχήμα και είναι άτεχνα δουλεμένες, εκτός από μια αρκετά βαθιά και ευρύχωρη, την επονομαζόμενη «πηγάδι», η οποία κατά πάσαν πιθανότητα διανοίχτηκε μετά τις άλλες. Θυμίζουν εν πολλοίς τους προϊστορικούς τάφους στην Xemxija, είναι το αρχαιότερο επίπεδο και χρονολογείται στην τρίτη με τέταρτη χιλιετία π.Χ. και πιο συγκεκριμένα στη φάση Ζεμπούτς (4100–3800 π.Χ.)
Μέσο επίπεδο
Κατεβαίνοντας στο δεύτερο επίπεδο (στα 6 μέτρα από την επιφάνεια) είναι φανερή η διαφορά, οι προθάλαμοι και οι θάλαμοι είναι πιο ευρύχωροι και πιο περίτεχνα δουλεμένοι και με πιο ενδιαφέρουσα διακόσμηση. Πρόκειται σαφέστατα για μεταγενέστερη επέκταση του προηγούμενου επιπέδου. Το έδαφος έχει σκαφτεί με τέτοιο τρόπο ώστε να θυμίζει τους πελεκημένους ογκόλιθους με τους οποίους είχαν χτιστεί οι μεγαλιθικοί ναοί Τζγκαντία και Ταρσίεν (3600-2500 π.Χ.). Μερικοί από τους θαλάμους που ξεχωρίζουν είναι οι εξής: μικρογραφία | "Κοιμωμένη κυρά", αγαλματίδιο που βρέθηκε στο υπόγειο του Χαλ Σαφλιένι, 4000 - 2500 π.Χ.
Κατώτερο επίπεδο
Η κάθοδος στο κατώτερο επίπεδο γίνεται μέσω μιας κλίμακας που ξεκινά από τον δεξί τοίχο του προθαλάμου μπροστά στα «άδυτα των αδύτων» και φτάνει τα 10 μέτρα βάθος από την επιφάνεια. Οι θάλαμοι εδώ είναι στενοί και ψηλοί, θυμίζουν στην κατασκευή το «πηγάδι» του Ανώτερου επιπέδου, το οποίο θα πρέπει να κατασκευάστηκε την εποχή που δημιουργήθηκε το Κατώτερο επίπεδο, το πιο πρόσφατο του Υπογείου, κατασκευασμένο κατά τη διάρκεια της φάσης Ταρσίεν (3000-2500 π.Χ.) Γύρω από έναν από τους θαλάμους υπάρχουν ανοίγματα που οδηγούν σε 4 θαλαμοειδείς χώρους οι οποίοι ίσως είχαν χρησιμοποιηθεί για ταφές αν και βρέθηκαν άδειοι την εποχή των ανασκαφών.
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Μάλτα Κατηγορία:Μάλτα
Σύνδρομο άνω μεσεντέριου αρτηρίας
Το σύνδρομο άνω μεσεντέριου αρτηρίας (αγγλ. superior mesenteric artery syndrome ή SMA) είναι μια σπάνια γαστροαγγειακή διαταραχή στην οποία το τρίτο και τελευταίο τμήμα του δωδεκαδακτύλου συμπιέζεται μεταξύ δύο αρτηριών (της κοιλιακής αορτής και της άνω μεσεντέριου αρτηρίας). Αυτή η συμπίεση προκαλεί την πλήρη ή μερική απόφραξη του δωδεκαδακτύλου. Ο λόγος που προκαλείται η συμπίεση οφείλεται συνήθως στην απώλεια του μεσεντερικού λίπους (λιπώδης ιστός που περιβάλλει την άνω μεσεντέριο αρτηρία). Αυτό μπορεί να προκληθεί από τη μεγάλη απώλεια βάρους, λόγω επιπλοκών χειρουργικής διόρθωσης της σκολίωσης, ανορεξίας ή τραυματισμού.
Τα συμπτώματα της νόσου ποικίλουν ανάλογα με τη σοβαρότητα και μπορεί να περιλαμβάνουν κοιλιακό άλγος, αίσθημα πληρότητας μετά από γεύματα, ναυτία, εμετό ή/και απώλεια βάρους. Η καθυστέρηση στη διάγνωση μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές επιπλοκές. Η διάγνωση μπορεί να επιτευχθεί με τη βοήθεια της ακτινογραφίας, τομογραφίας, ενδοσκόπησης και απεικόνισης με υπερήχους. Ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου, οι επιλογές θεραπείας μπορεί να περιλαμβάνουν την αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας, τις διατροφικές αλλαγές (μικρές ποσότητες τροφής ή υγρή διατροφή) ή/και τη χειρουργική επέμβαση. Τα συμπτώματα ενδέχεται να μην υποχωρήσουν πλήρως μετά τη θεραπεία.
Γλώσσα Ναλίκ
Η γλώσσα Ναλίκ, επίσης γνωστή ως Λαξουντουμάου, ομιλείται από 5.000 ή περίπου άτομα, βασιζόμενη σε 17 χωριά στην επαρχία Καβιένγκ στην Νέα Ιρλανδία της Παπούα Νέας Γουινέας. Είναι Αυστρονησιακή γλώσσα με δομή προτάσεων υποκείμενο-ρήμα-αντικείμενο.
Η Λαξουντουμάου, που ομιλείται στο χωριό Λακουντουμάου, μπορεί να είναι μεταβατική διάλεκτος προς την Κάρα ή ξεχωριστή γλώσσα.
Βιβλιογραφία
Ν
Έττορε Μαγιοράνα
Ο Έττορε Μαγιοράνα (Ettore Majorana, γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου 1906) ήταν Ιταλός θεωρητικός φυσικός, που μελέτησε τα στοιχειώδη σωματίδια. Στις 25 Μαρτίου 1938 εξαφανίσθηκε μυστηριωδώς ενώ ταξίδευε με πλοίο από το Παλέρμο στη Νάπολη. Τα σωματίδια Majorana και η Εξίσωση Majorana ονομάσθηκαν έτσι προς τιμή του, όπως και το Βραβείο Μαγιοράνα, που εγκαινιάσθηκε το 2006 με αφορμή την εκατονταετία από τη γέννησή του.
Ζωή και έργο
Ο Μαγιοράνα γεννήθηκε στην Κατάνια της Σικελίας και ήταν το τέταρτο από πέντε αδέλφια, τέκνα του μηχανικού Φάμπιο Μάσσιμο Μαγιοράνα (1875-1934) και της Ντορίνα Κόρσο (1876-1965). Eπιπλέον, ο θείος του Έττορε, ο Κουιρίνο Μαγιοράνα, ήταν πειραματικός φυσικός, καθηγητής στα Πανεπιστήμια της Ρώμης, του Τορίνο και της Μπολόνια. Καθώς είχε ταλέντο στα μαθηματικά, εντάχθηκε σε πολύ νεαρή ηλικία στην ομάδα του Ενρίκο Φέρμι στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης, ως ένα από τα «Αγόρια της οδού Πανισπέρνα».
Είχε αρχίσει να σπουδάζει μηχανικός το 1923, αλλά μεταπήδησε στη φυσική το 1928 μετά από έντονες προτροπές του Εμίλιο Τζίνο Σεγκρέ.
Το 1932 δημοσίευσε μια εργασία ατομικής φασματοσκοπίας με θέμα τη συμπεριφορά των ατόμων που είναι ευθυγραμμισμένα μέσα σε χρονομεταβαλλόμενα μαγνητικά πεδία. Αυτό το ζήτημα, που μελετήθηκε επίσης από τον Ί.Ι. Ράμπι και άλλους, οδήγησε στη δημιουργία μιας σημαντικής ειδικότητας της ατομικής φυσικής, της φασματοσκοπίας ραδιοσυχνοτήτων. Το ίδιο έτος ο Μαγιοράνα δημοσίευσε την εργασία του πάνω σε μία σχετικιστική θεωρία των σωματιδίων με αυθαίρετη εσωτερική ορμή, στην οποία ανέπτυξε και εφάρμοσε απειροδιάστατες αναπαραστάσεις της Ομάδας Λόρεντς, ενώ παρέσχε και μία θεωρητική βάση για το φάσμα μάζας των στοιχειωδών σωματιδίων. Καθώς συνέβη με τις περισσότερες από τις εργασίες που ο Μαγιοράνα έγραψε στην ιταλική γλώσσα, έτσι και αυτή έμεινε σε σχετική αφάνεια επί αρκετές δεκαετίες.
Πειράματα (1932) των Ιρέν Ζολιό-Κιουρί και Φρεντερίκ Ζολιό-Κιουρί έδειξαν την ύπαρξη ενός άγνωστου σωματιδίου, που θεώρησαν ότι ήταν μια ακτίνα γ. Ο Μαγιοράνα υπήρξε ο πρώτος που ερμήνευσε σωστά το πείραμα ως την απόδειξη της υπάρξεως ενός νέου σωματιδίου χωρίς ηλεκτρικό φορτίο. Αυτό το σωματίδιο ήταν το νετρόνιο. Ο Φέρμι τον συμβούλευσε να γράψει την ερμηνεία του ως άρθρο, αλλά ο Μαγιοράνα δεν ενδιαφέρθηκε. Αργότερα το ίδιο έτος ο Τζέιμς Τσάντγουικ απέδειξε πειραματικώς την ύπαρξη του νετρονίου και για την ανακάλυψη αυτή πήρε Βραβείο Νόμπελ Φυσικής.
Μετά από επίμονες παρακλήσεις του Φέρμι, ο Μαγιοράνα έφυγε από την Ιταλία στις αρχές του 1933 με υποτροφία του Εθνικού Συμβουλίου Ερευνών. Στη Λειψία της Γερμανίας συνάντησε τον Βέρνερ Χάιζενμπεργκ. Σε επιστολές που έγραψε αργότερα προς αυτόν, ο Μαγιοράνα σημειώνει πως είχε βρει στον Χάιζενμπεργκ όχι μόνο έναν επιστημονικό συνεργάτη, «αλλά και έναν καλό προσωπικό φίλο». Συνεργάσθηκαν για μια θεωρία του ατομικού πυρήνα (δημοσιεύθηκε στη γερμανική γλώσσα το 1933).
Το φθινόπωρο του 1933, ωστόσο, ο Μαγιοράνα επέστρεψε στη Ρώμη ''«με πρόβλημα υγείας, έχοντας αναπτύξει γαστρίτιδα στη Γερμανία και κατά τα φαινόμενα με νευρική εξάντληση. Τιθεμενος σε αυστηρή δίαιτα, άρχισε να απομονώνεται από τον κόσμο και έγινε απότομος στις σχέσεις του με την ίδια την οικογένειά του... ...Εμφανιζόμενος στο ινστιτούτο σπανιότερα, σύντομα μόλις που έβγαινε από την κατοικία του. Ο πολλά υποσχόμενος νεαρός φυσικός είχε γίνει ερημίτης. Επί σχεδόν μία τετραετία σταμάτησε την επικοινωνία με τους φίλους του και τη δημοσίευση εργασιών.»''
Και όμως, κατά τα έτη εκείνα συνέγραψε πολλές μικρές εργασίες στη γεωφυσική, την ηλεκτρολογία, τα μαθηματικά και τη Σχετικότητα. Αυτές οι αδημοσίευτες εργασίες φυλάσσονται σήμερα στο «Domus Galileiana» στην Πίζα και μόλις προσφάτως επιμελήθηκαν την έκδοσή τους οι Erasmo Recami και Salvatore Esposito.
Ο Μαγιοράνα πάντως έγινε τακτικός καθηγητής της θεωρητικής φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης το 1937, χωρίς να χρειασθεί να περάσει από κρίση εξαιτίας της φήμης του στο πεδίο αυτό. .
Ελεονώρα του Αλμπουρκέρκε
Βιογραφία
Ήταν η μόνη (νόμιμη) κόρη του Σάντσο-Αλφόνσου 1ου κόμη του Αλμπουρκέρκε και της Βεατρίκης του Πορτογαλικού Οίκου της Βουργουνδίας, κόρης του Πέτρου Α΄ της Πορτογαλίας.
Έττορε Μαγιοράνα
Ζωή και έργο
Η τελευταία εργασία που δημοσίευσε ο Μαγιοράνα ήταν το 1937 και στην ιταλική γλώσσα: μία μελέτη για μια συμμετρική θεωρία των ηλεκτρονίων και των ποζιτρονίων. Αλλά το ίδιο έτος προέβλεψε πως, στην κατηγορία των σωματιδίων που είναι γνωστά ως φερμιόνια, θα πρέπει να υπάρχουν σωματίδια των οποίων τα αντισωματίδια θα είναι το ίδια τα σωματίδια. Αυτά αποκαλούνται σήμερα σωματίδια Majorana ή φερμιόνια Majorana.
Ελεονώρα του Αλμπουρκέρκε
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1394 τον Φερδινάνδο Α΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Αραγωνίας, Σικελίας, Μαγιόρκας & δούκα των Αθηνών και είχε τέκνα;
Έττορε Μαγιοράνα
Ζωή και έργο
Η επίλυση της εξισώσεως Majorana δίνει τα παραπάνω σωματίδια και τον Απρίλιο του 2012 ορισμένα από αυτά μπορεί να ανιχνεύθηκαν σε πειράματα με υβριδικές διατάξεις ημιαγωγών-υπεραγωγών. Τα πειράματα αυτά θα μπορούσαν δυνητικά να οδηγήσουν στην κατασκευή ενός κβαντικού υπολογιστή. Μερικοί επιστήμονες έχουν εξάλλου εικάσει ότι τουλάχιστον ένα μέρος της σκοτεινής ύλης στο Σύμπαν, που μπορεί να ανιχνευθεί μόνο μέσω των βαρυτικών της επιδράσεων, ίσως να αποτελείται από σωματίδια Majorana.
Ο Μαγιοράνα τέλος είχε προαίσθηση στη θεωρητική του εργασία σχετικώς με τις μάζες των νετρίνων.
Ελεονώρα του Αλμπουρκέρκε
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα
Έττορε Μαγιοράνα
Εξαφάνιση και εξηγήσεις που προτάθηκαν
Ο Έττορε Μαγιοράνα εξαφανίσθηκε υπό άγνωστες συνθήκες κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού με πλοίο από το Παλέρμο στη Νάπολη, την 25η Μαρτίου 1938 (ή όσο περίμενε στην ακτή για να ταξιδέψει). Παρά τη διενέργεια αρκετών ερευνών, δεν βρέθηκε ποτέ, ζωντανός ή νεκρός, και το τι απέγινε είναι άγνωστο. Φαίνεται ότι είχε αναλάβει όλα τα χρήματα από τον τραπεζικό λογαριασμό του προτού πραγματοποιήσει το ταξίδι στο Παλέρμο. Πιθανώς είχε ταξιδέψει στο Παλέρμο για να επισκεφθεί τον φίλο του Εμίλιο Τζίνο Σεγκρέ, που ήταν καθηγητής στο εκεί Πανεπιστήμιο, αλλά ο Σεγκρέ βρισκόταν εκείνο τον καιρό στην Καλιφόρνια. Την ημέρα της εξαφανίσεώς του, ο Μαγιοράνα έστειλε το ακόλουθο σημείωμα στον Αντόνιο Καρρέλλι, τότε διευθυντή του Ινστιτούτου Φυσικής της Νάπολης:
"Αγαπητέ Καρρέλλι, Πήρα μία απόφαση που έχει καταστεί αναπόφευκτη. Δεν υπάρχει ούτε ίχνος εγωισμού σε αυτή, αλλά αναγνωρίζω το τι φασαρίες θα προκαλέσει η ξαφνική μου εξαφάνιση σε εσένα και στους φοιτητές. Και για τούτο ικετεύω να με συγχωρήσεις, αλλά και επειδή πρόδωσα την εμπιστοσύνη, την ειλικρινή φιλία και τη συμπάθεια που μού έδειξες τους τελευταίους μήνες. Σου ζητώ να διατηρήσεις τη μνήμη μου σε όλους όσους γνώρισα και έμαθα να εκτιμώ στο Ινστιτούτο, ιδίως στον Sciuti: Θα διατηρήσω μια στοργική ανάμνηση όλων τους τουλάχιστον μέχρι τις 11 μ.μ. απόψε, και πιθανώς και αργότερα.  — E. Μαγιοράνα"
Η αποστολή αυτού του κειμένου ακολουθήθηκε γρήγορα από την αποστολή ενός τηλεγραφήματος που ακύρωνε τα μέχρι τότε σχέδιά του. Φαίνεται ότι αγόρασε ένα εισιτήριο πλοίου από το Παλέρμο για τη Νάπολη και από τότε η τύχη του αγνοείται.
Αρκετές πιθανές εξηγήσεις/υποθέσεις για την εξαφάνισή του έχουν προταθεί κατά καιρούς, όπως οι παρακάτω:
Ο Σικελός συγγραφέας Λεονάρντο Σάσα έχει συνοψίσει μερικές από τις έρευνες και τις εικασίες, ωστόσο μερικά από τα συμπεράσματά του έχουν ανασκευασθεί από κάποιους από τους παλαιούς συναδέλφους του επιστήμονα, όπως είναι οι Αμάλντι και Σεγκρέ.
Ο Ιταλός φιλόσοφος Τζόρτζιο Αγκάμπεν έγραψε βιβλίο που εξετάζει την εξαφάνιση του Μαγιοράνα.
Τον Μάρτιο του 2011 ιταλικά ΜΜΕ ανέφεραν ότι η Εισαγγελία της Ρώμης είχε ανακοινώσει τη διεξαγωγή έρευνας σχετικώς με τον ισχυρισμό ενός μάρτυρα ότι είχε συναντηθεί με τον Μαγιοράνα στο Μπουένος Άιρες στα χρόνια μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στις 7 Ιουνίου 2011 τα ΜΜΕ διέδωσαν ότι το τμήμα επιστημονικών διερευνήσεων (RIS) της ιταλικής Αστυνομίας είχε αναλύσει μια φωτογραφία ενός άνδρα που είχε ληφθεί στην Αργεντινή το 1955 και είχε βρει 10 σημεία ομοιότητας με το πρόσωπο του Μαγιοράνα.
Στις 4 Φεβρουαρίου 2015 το γραφείο του Εισαγγελέα της Ρώμης εξέδωσε ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία ο Μαγιοράνα ήταν ζωντανός μεταξύ 1955 και 1959, και κατοικούσε στη Βαλένσια της Βενεζουέλας. Κατόπιν αυτών, το γραφείο έθεσε επισήμως την υπόθεση στο αρχείο, μη έχοντας βρει ενδείξεις εγκλήματος σε σχέση με την εξαφάνιση, η οποία ήταν πιθανώς προσωπική επιλογή του Μαγιοράνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί φυσικοί Κατηγορία:Σικελοί Κατηγορία:Αγνοούμενοι
Βιβαραί
μικρογραφία|320x320εσ|Χάρτης του [[Λανγκντόκ|Λανγκεντόκ. Το Βιβαραί αντιστοιχεί στο νομό Αρντές]] Το Βιβαραί (γαλλικά: Vivarais, οξιτανικά: Vivarés), είναι μια ιστορική περιοχή στα νοτιοανατολικά της Γαλλίας, η οποία καλύπτει το σημερινό νομό Αρντές. Η περιοχή έλαβε το όνομα από την πρωτεύουσά της, το Βιβιέ, στον ποταμό Ροδανό. Στους φεουδαρχικούς χρόνους αποτελούσε τμήμα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με τον επίσκοπο της ως κόμη. Το 1309 έγινε τμήμα των γαλλικών βασιλικών κτήσεων και περιλαμβάνονταν στην επαρχία Λανγκεντόκ του γαλλικού βασιλείου. Συνέχισε να είναι  γαλλική επαρχία μέχρι το 1789.
Το 1999, το όνομα χρησιμοποιήθηκε για τα Ελεγχόμενης ονομασίας προέλευσης Côtes du Vivarais, μια ονομασία για τα κόκκινα, λευκά και ροζέ κρασιά από μια περιοχή που καλύπτει το νότο του νομού Αρντές και το βόρειο τμήμα του νομού Γκαρ.
Φυσιογραφία
Η περιοχή διαιρείται στο Άνω Βιβαραί (βόρειο τμήμα) και στο Κάτω Βιβαραί (νότιο τμήμα).
Το Άνω Βιβαραί έχει κρυσταλλικό έδαφος και η υγρασία του περιβάλλοντος είναι αρκετά υψηλή καθ 'όλη τη διάρκεια του έτους, δημιουργώντας πολύ πράσινα τοπία και λιβάδια, καθώς και δάση όπου κυριαρχούν η οξιά, η καστανιά και τα κωνοφόρα. Το κλίμα είναι ακραίο, με χιόνι για πολλούς μήνες, πολύ βίαιους ανέμους το φθινόπωρο και το χειμώνα, συχνές ομίχλες στις κοιλάδες, ακραίες πτώσεις θερμοκρασίας μεταξύ των εποχών και βροχοπτώσεις (1.500 mm ετησίως μέσος όρος), πολύ έντονες τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο.
Το Κάτω Βιβαραί χαρακτηρίζεται από καρστικά ασβεστολιθικά εδάφη μέσα από τα οποία διεισδύουν οι βροχοπτώσεις, και η μεγαλύτερη εγγύτητά του με την Προβηγκία κάνει το μεσογειακό κλίμα να κυριαρχεί, με περιοχές κατάφυτες από ελιές και αμπέλια. Το Κάτω Βιβαραί περιλαμβάνει σημαντικά συστήματα σπηλαίων όπως το σπήλαιο του Ορνιάκ, το σπήλαιο Μαρζάλ, κ.α., όπου έχουν ανακαλυφθεί οστά από γιγαντιαία ζώα της περιόδου του Πλειστόκαινου.
Γλώσσα
Το Βιβαραί παραδοσιακά ανήκε στο τόξο των περιοχών της οξιτανικής γλώσσα ς. Στην περιοχή κυριαρχούσαν τοπικές διάλεκτοι:
Στην εποχή μας, η χρήση της οξιτανικής γλώσσας διατηρείται στις μεγαλύτερες ηλικίες. Φορείς διάδοσης της τοπικής γλώσσας είναι το Ινστιτούτο Οξιτανικών Σπουδών και το Parlarem en Vivarés.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμικές και γλωσσολογικές περιοχές της Γαλλίας Κατηγορία:Πρώην επαρχίες της Γαλλίας
Ε/Γ - Ο/Γ Blue Star Myconos
Χαρακτηριστικά
Το Blue Star Mykonos προωθείται από τέσσερις κύριες μηχανές κατασκευής Wartsila και τρεις ηλεκτρογεννήτριες επίσης κατασκευής Wartsila. Διαθέτει επίσης και Stabilizers (σταθεροποιητές πλεύσης) κατασκευής Fincantieri, κυλιόμενες σκάλες και βολβό στην πλώρη ("bulbous bow") για καλύτερη πλεύση. Συνολικά, το πλοίο αποτελείται από από 9 καταστρώματα. Το κεντρικό γκαράζ βρίσκεται στο 3ο κατάστρωμα, με άλλα δύο στα αμπάρια, στα καταστρώματα 1 και 2. Τα γκαράζ επεκτείνονται μέχρι τη μέση του 5ου καταστρώματος, όπου από αυτό το σημείο μέχρι την πλώρη διαθέτει καμπίνες. Στο κατάστρωμα 6 διαθέτει τη ρεσεψιόν, το λογιστήριο και ένα κλειστό σαλόνι ονόματι Aegean Lounge στην πρύμνη, το οποίο διαθέτει καθίσματα αεροπορικού τύπου, καθώς και άλλο ένα στη μέση με ένα κατάστημα ονόματι Agora και το εστιατόριο Self-Service - Snack Bar του πλοίου. Επίσης στο κατάστρωμα 6, πλώρα, βρίσκεται το σαλόνι της Α' θέσεις, το οποίο ονομάζεται Atrium Lounge. Το Atrium Lounge επικοινωνεί με ένα σαλόνι με αριθμημένα καθίσματα ονόματι Panorama Lounge μέσω μιας σκάλας. Στο κατάστρωμα 7 βρίσκονται καμπίνες και ένα σαλόνι VIP. Συνολικά, διαθέτει 104 κλίνες, οι οποίες είναι διανεμημένες σε 31 καμπίνες. Διαθέτει επίσης άλλα δύο σαλόνια, το Rainbow Lounge στο μέσο του πλοίου με καθίσματα αεροπορικού τύπου και το ανοικτό Three Dolphins Bar.
Ερρίκος του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ
Ο Ερρίκος, γερμ. Heinrich (πριν το 1412 - 26 Μαΐου / 20 Αυγούστου 1466) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ (1417-1466).
Ε/Γ - Ο/Γ Blue Star Myconos
Παραγγελία, ναυπήγηση και δρομολόγηση
Το πλοίο αρχικά προοριζόταν για τη Strintzis Lines, με τη σχεδίαση να την έχει αναλάβει η Φινλανδική Deltamarin, η οποία σχεδίασε και τα αδελφά Blue Star Ithaki, Paros και Naxos. Παρόλο που ουδέποτε ολοκληρώθηκε, το 2004 η Hellenic Seaways αγόρασε το υπό κατασκευή πλοίο, με τις εργασίες αποπεράτωσης στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά να ξεκινούν τον Οκτώβριο από την εταιρία ΜΑΡΕΝΚΟ ΕΠΕ. 10 μήνες μετά, το πλοίο ήταν έτοιμο για τους δοκιμαστικούς πλόες (sea trials), τους οποίους ξεκίνησε την 1η Σεπτεμβρίου του 2005. Στις 14 Σεπτεμβρίου, εγκαινιάστηκε στον Πειραιά. Δύο ημέρες μετά στις 16 Σεπτεμβρίου πραγματοποίησε το πρώτο του ταξίδι προς Χίο και Μυτιλήνη, κενό επιβατών, με το πρώτο του εμπορικό δρομολόγιο να πραγματοποιείται τρεις μέρες αργότερα, στις 19 Σεπτεμβρίου.
Ερρίκος του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ούλριχ Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ και της Μαργαρίτας, κόρης του Σβάντμπορ Γ΄ δούκα της Πομερανίας.
Το 1466 απεβίωσε σε ηλικία 54 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Ούλριχ Β΄ δούκας του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ.
Ε/Γ - Ο/Γ Blue Star Myconos
Παραγγελία, ναυπήγηση και δρομολόγηση
Την περίοδο 2014-2015, λόγω των κενών που προέκυψαν στην ακτοπλοϊκή σύνδεση των νησιών του Βορειοανατολικού Αιγαίου, της Καβάλας και των άγονων γραμμών, το πλοίο δρομολογήθηκε στη γραμμή Πειραιάς-Σύρος-Μύκονος-Εύδηλος Ικαρίας-Καρλόβασι Σάμου.
Ερρίκος του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Γιούττα, κόρη του 5ου εξαδέλφου του Νικολάου Ε΄ του Οίκου του Μεκλεμβούργου, κυρίου του Βέρλε-Βάρεν· δεν απέκτησαν απογόνους.
Ε/Γ - Ο/Γ Blue Star Myconos
Μεταφορά στην Blue Star Ferries και προσθήκη των Scrubbers
Στις 14 Ιανουαρίου 2020, ανακοινώθηκε ότι τα Νήσος Μύκονος και Νήσος Χίος θα φορέσουν σύντομα τα σινιάλα (χρώματα) της Blue Star Ferries, έπειτα της αγοράς της Hellenic Seaways από την Attica Group. Τα δύο αυτά πλοία έμοιαζαν πάρα πολύ με τα "Κορεάτικα" Blue Star Paros και Blue Star Naxos, ενώ λειτουργούσαν ως επί το πλείστο σε γραμμές της Blue Star Ferries. Τα δύο πλοία μετονομάστηκαν σε Blue Star Myconos και Blue Star Chios, "επιστρέφοντας"-θα λέγαμε-έτσι στην εταιρεία η οποία τα παρήγγειλε, 20 περίπου χρόνια πριν. Κατόπιν, δρομολογήθηκε στη γραμμή Πειραιάς – Σύρος – Μύκονος – Άγιος Κήρυκος – Φούρνοι – Καρλόβασι – Βαθύ – Χίος – Μυτιλήνη – Άγιος Ευστράτιος – Μύρινα – Καβάλα.
Ήδη από το 2019, πολύ πριν μεταφερθεί στην Blue Star Ferries, υπήρχαν σχέδια για εγκατάσταση εξειδικευμένου εξοπλισμού πλυντρίδων καυσαερίων (scrubbers), συσκευών δηλαδή για τον έλεγχο εκπομπών όξινων αερίων (SOx). Έτσι, στις 13 Μαρτίου του 2021, μεταφέρθηκε στο Πέραμα Αττικής για την τοποθέτηση των πλυντρίδων.
Αναφορές
Blue
Ερρίκος του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ
Οικογένεια
Το 1427 απεβίωσε η Γιούττα και ο Ερρίκος έκανε δεύτερο γάμο με την Ίνγκεμπορκ, κόρη του Μπόγκισαφ Η΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Τάλμποτ Κεφαλληνός
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1918. Σπούδασε νομικά και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου. Εξέδωσε την εφημερίδα "Αλήθεια", όπου αρθρογραφούσε. Συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Παπανδρέου. Εξελέγη βουλευτής Ζακύνθου με την Ένωση Κέντρου το 1963 και το 1964. Στη διάρκεια της χούντας υπέστη διώξεις και συνελήφθη, ενώ εκτοπίστηκε στη Φολέγανδρο. Το 1974 προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ, έχοντας προσκληθεί μαζί με άλλους 149 για να υπογράψει την ιδρυτική διακήρυξη του κινήματος αλλά αργότερα διεγράφη, επειδή πρότεινε τη συνεργασία του κόμματος με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις. Στις δημοτικές εκλογές του 1978 εξελέγη δήμαρχος Ζακυνθίων με ποσοστό 60,5% στον δεύτερο γύρο, επικρατώντας του δεξιού Ιθακήσιου (39,42%). Επανεξελέγη το 1982 και παρέμεινε δήμαρχος ως την παραίτησή του το 1986, για λόγους υγείας.
Απεβίωσε από εγκεφαλικό επεισόδιο σε ηλικία 70 ετών στις 15 Νοεμβρίου 1988 και η κηδεία του έγινε στη Ζάκυνθο (κατά την επιθυμία του) την επομένη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Ζακύνθου Κατηγορία:Δήμαρχοι Ζακύνθου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Δικηγόροι
Μαρία της Καστίλης, βασίλισσα της Αραγωνίας
Η Μαρία, ισπαν. Maria (14 Σεπτεμβρίου 1401 - 7 Σεπτεμβρίου 1458) από τον Οίκο της Τραστάμαρα ήταν πριγκίπισσα της Καστίλης και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Αραγωνίας, σικελίας & Νάπολης.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ερρίκου Γ΄ της Καστίλης και της Αικατερίνης των Λάνκαστερ, κόρης του Ιωάννη δούκα του Λάνκαστερ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1415 τον Αλφόνσο Ε΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Αραγωνίας, Σικελίας & Νάπολης· δεν απέκτησαν τέκνα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα Κατηγορία:Ινφάντας της Καστίλλης Κατηγορία:Βασίλισσες της Νάπολης Κατηγορία:Βασίλισσες της Σικελίας Κατηγορία:Κόμισσες της Βαρκελώνης Κατηγορία:Βασίλισσες της Αραγωνίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Μαγιόρκας
Κοπαλνιόκι
Το κοπαλνιόκι (πολωνικά: Kopalnioki, γερμανικά: Lakritz Bonbons) είναι σκληρή σιλεσική καραμέλα χωρίς γέμιση, με γεύση μέντα και γλυκάνισο, κοινή από τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα.