cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρσάμης Α΄ της Αρμενίας
Ο Αρσάμης Α΄ , αρμεν. Արշամ (απεβ. 228 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών ήταν βασιλιάς της Αρμενίας, Σωφηνής & Κομμαγηνής (260-228 π.Χ.).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Σάμη Α΄ σατράπη της Σωφηνής και της Κομμαγηνής (απεβ. 260 π.Χ.), γιού τού Ορόντη Γ΄ της Αρμενίας (απεβ. 260 π.Χ.).
Το 260 απεβίωσε ο πάππος του και το ίδιο έτος ο πατέρας του, έτσι ανέλαβε βασιλιάς. Δεν υπάρχει ιστορική αναφορά τού γιατί απεβίωσαν ταυτόχρονα. Ωστόσο είναι ύποπτο· γνωρίζουμε ότι οι Σελευκίδες προσπαθούσαν πάντα να εκτοπίσουν τους δυνάστες της Αρμενίας, που διοικούσαν ακόμη τα εδάφη, που είχαν οι πρόγονοί τους υπό τους Αχαιμενίδες.
Ο Ζιαήλας της Βιθυνίας βρήκε καταφύγιo στην Αυλή τού βασιλιά Αρσάμη Α΄ και όταν απεβίωσε ο πατέρας του Νικομήδης Α΄ της Βιθυνίας, ο Ζιαήλας επέστρεψε και ανέλαβε το βασίλειό του το 254 π.Χ.
Ο Αρσάμης Α΄ υποστήριξε επίσης τον Αντίχο Ιέρακα εναντίον τού αδελφού του Σελεύκου Β΄, ο οποίος έχασε στη μάχη εναντίον τού Μιθριδάτη Β΄ τού Πόντου κοντά στην Άγκυρα το 239 π.Χ. Έπειτα από αυτό ο Σέλευκος Β΄ έχασε τον έλεγχο των περιοχών του κατά μήκος των ορέων τού Ταύρου, προς όφελος τού Αρσάμη Α΄. Έπειτα ο Αρσάμης Α΄ ίδρυσε τις πόλεις Αρσαμόσατα στη Σωφηνή κα Αρσάμεια (νυν Εσκί Καλέ) στην Κομμαγηνή το 235 π.Χ.
Έπειτα από το τέλος του, τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Ξέρξης και αυτόν ο δεύτερος γιος του Ορόντης Δ΄.
Οικογένεια
Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Οροντιδών
Κώδικας Βα Ντίντσι
Ο Kώδικας Βα Ντίντσι (The Va Dinci Cod) είναι μια παρωδία του μπέστ σέλλερ Κώδικας Ντα Βίντσι του Νταν Μπράουν. Συγγράφηκε από τον Βρετανό κωμικό Άνταμ Ρόμπερτς υπό το ψευδώνυμο Don Brine. Το βιβλίο ακολουθεί την πλοκή του Κώδικα Ντα Βίντσι και δεν αφήνει "ασχολίαστο" τον υπέρ το δέον περιγραφικό λόγο του Ντάν Μπράουν.
Ιστορία
Ο Ζακ Σονάρ, διακεκριμένος κριτικός έργων τέχνης, βρίσκει φριχτό θάνατο στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου. Ένας μπακαλιάρος (cod στα Αγγλικά) μήκους ενός μέτρου σφηνώνεται δια της βίας στον οισοφάγο του. Πίσω από τη δολοφονία πιστεύεται ότι κρύβεται η μυστική οργάνωση Conspiratus Opi Dei. (C.O.D.) στην οποία υπήρξαν μέλη μεταξύ άλλων ο Αλ Καπόνε και ο Μπιλ Γκέιτς. Η βρετανική αστυνομία ζητάει τη συνδρομή του Ρόμπερτ Ντάγκλον, του σπουδαιότερου αναγραμματολόγου και ειδικού μελετητή κωδίκων για να εξιχνιάσει την υπόθεση. Στον τόπο του εγκλήματος γνωρίζεται με την Σοφί Νουντιβό και αρχίζουν να εξιχνιάζουν το έγκλημα καταλήγοντας στην ανακάλυψη της άγνωστης αδερφής του Λεονάρντο ντα Βίντσι Έντνας (της οποίας τα έργα αντέγραφε ο μεγάλος ζωγράφος), του μυστικού που κρύβει η Μόνα Λίζα (όχι του Λεονάρντο ντα Βίντσι της αδερφής του), την ισοδυναμία μεταξύ θεού-μπακαλιάρου (God-Cod), την σχέση του Ιησού Χριστού με ένα είδος εξελιγμένων μπακαλιάρων του αρκτικού ωκεανού και την πραγματική ερμηνεία του πρωτοχριστιανικού ιδεογράμματος ΙΧΘΥΣ. Αυτά και άλλα πολλά που, όπως διατείνεται ο συγγραφέας, δεν θα αφήσουν καμία θρησκεία όρθια.
Κατηγορία:Βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Σάτιρα
Λουδοβίκος Βοναπάρτης
Ο Λουδοβίκος Α΄ της Ολλανδίας ή Λουδοβίκος-Ναπολέων Βοναπάρτης (γαλλικά: Louis-Napoléon Bonaparte, 2 Σεπτεμβρίου 1778 – 25 Ιουλίου 1846), γνωστός και με το προσωνύμιο ο Καλός, ήταν Πρίγκιπας της Γαλλίας, Βασιλιάς της Ολλανδίας (1806-1810) και Κόμης του Σαιν-Λε.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Λουδοβίκος Ναπολέων γεννήθηκε στο Αιάκειο της Κορσικής στις 2 Σεπτεμβρίου 1778 και ήταν το πέμπτο επιζών παιδί και ο τέταρτος επιζών γιος του Κάρλο Μαρία Μπουοναπάρτε και της Λετίτσια Ραμολίνο. Δευτερότοκος αδελφός του ήταν ο Ναπολέων Βοναπάρτης, Αυτοκράτορας των Γάλλων. Ο Λουδοβίκος εντάχθηκε στον στρατό και συμμετείχε στις εκστρατείες του αδελφού του, ο οποίος και τον έχρισε στρατηγό. Αναγορεύτηκε βασιλιάς της Ολλανδίας στις 5 Ιουνίου 1806.
Ο Λουδοβίκος προσπάθησε να ασκήσει με τον καλύτερο τρόπο τα καθήκοντά του ως βασιλιάς της Ολλανδίας. Έτσι άρχισε να μαθαίνει την ολλανδική γλώσσα, ώστε να διοικεί πιο εύκολα. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του και συγκεκριμένα το 1809, βρέθηκε αντιμέτωπος με μεγάλες πλημμύρες, τις οποίες αντιμετώπισε σχετικά αποτελεσματικά και με προσωπική φροντίδα. Γι' αυτό και απέκτησε το προσωνύμιο τού «Καλού».
Όταν ο Ναπολέων ζήτησε στρατιώτες για τις ανάγκες της εκστρατείας του από την Ολλανδία, ο Λουδοβίκος αρνήθηκε. Τότε ο Ναπολέων κατηγόρησε τον αδερφό του, ότι τοποθετούσε τα ολλανδικά συμφέροντα πάνω από τα γαλλικά, αναγκάζοντάς τον να παραιτηθεί.
Στις 25 Ιουλίου 1846 έπαθε εγκεφαλικό επεισόδιο και απεβίωσε στο Λιβόρνο σε ηλικία 68 ετών· στη συνέχεια τάφηκε στο Παρίσι.
Το όνομά του είναι χαραγμένο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (Νότιο πυλώνα, Στήλη 25).
Οικογένεια
Ήταν νυμφευμένος με την Ορτάνς, κόρη του Αλεξάντρ, Υποκόμη του Μπωαρναί, στρατηγού της Επανάστασης, και της Ιωσηφίνας Τασέρ του Λα Παζρί (η οποία αργότερα παντρεύτηκε τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη). Είχε αποκτήσει τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Ολλανδίας Λουδοβικος Κατηγορία:Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου
Δυναστεία των Χαμαδιδών
thumb|right|250px|Η δυναστεία των Χαμαδιδών (με πράσινο) το 1100 περίπου Η δυναστεία των Χαμαδιδών ήταν βερβέρικη δυναστεία η οποία βασίλευσε σε μία περιοχή που αποτελεί περίπου τη σημερινή Αλγερία για περίπου ενάμιση αιώνα (1008-1152), μέχρι την κατάλυσή της από τη δυναστεία των Αλμοχάντ. Με την άνοδό τους στην εξουσία απέρριψαν τον Ισμαηλισμό, δόγμα των Φατιμιδών, και επέστρεψαν στη σουνιτική σχολή των Μαλικιτών, αναγνωρίζοντας τους Αββασίδες ως νόμιμους Χαλίφηδες.
Η πρωτεύουσά τους ήταν αρχικά το Αλ Κάλα του Μπενί Χαμάντ, το οποίο ιδρύθηκε το 1007 και σήμερα αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Όταν απειλήθηκαν από τους Μπανού Χιλάλ (Banu Hilal), οι οποίοι τέθηκαν επικεφαλής μίας εκστρατείας Φατιμιδών εναντίον των Ζιρίδων και των Χαμαδιδών, μεταφέρθηκαν στη Μπετζάγια (1090).
Ιστορία
Το 1014 ο Χαμάντ ιμπν Μπουλουγκίν, ένας Βερβέρος που τοποθετήθηκε κυβερνήτης του κεντρικού Μαγκρέμπ, ανακήρυξε την ανεξαρτησία του από τους Ζιρίδες, οι οποίοι κυβερνούσαν ολόκληρο το Μαγκρέμπ από το Μαρόκο ως την Τυνησία, και αναγνωρίστηκε από τον Αββασίδη Χαλίφη της Βαγδάτης. Οι Ζιρίδες έστειλαν στρατό, όμως δύο χρόνια αργότερα υπογράφηκε ειρήνη, παρόλο που οι Ζιρίδες αναγνώρισαν τη νομιμότητα των Χαμαδιδών μόλις το 1018.
Ο Χαμάντ ίδρυσε νέα πρωτεύουσα στο Μπενί Χαμάντ. Με την εχθρικότητα των Μπανού Χαλίλ να αυξάνεται, υποκινούμενη από τους αντίπαλους Φατιμίδες Χαλίφηδες της Αιγύπτου, μεταφέρθηκαν στην Μπετζάια (Béjaïa), η οποία έγινε μία από τις πλέον ακμάζουσες πόλεις της μεσαιωνικής Μεσογείου (1052).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Αλγερίας Κατηγορία:Πρώην κράτη της Αφρικής Κατηγορία:Δυναστείες
Καλαθοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 (γυναίκες)
Το τουρνουά καλαθοσφαίρισης γυναικών της 30ής Ολυμπιάδας διεξάχθηκε μεταξύ 28 Ιουλίου και 11 Αυγούστου 2012 στο Λονδίνο, με τη συμμετοχή 12 εθνικών ομάδων από όλες τις ηπειρωτικές ζώνες της FIBA.
Α.Ε. Δόξα Κρανούλας
Η '''Α.Ε. Δόξα Κρανούλας''' είναι ελληνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στην Κρανούλα Ιωαννίνων. Τα χρώματα της ομάδας είναι το πορτοκαλί, το μπλε και το άσπρο.
Καλαθοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 (γυναίκες)
Απερχόμενη κάτοχος του τίτλου είναι η Εθνική ΗΠΑ.
Συμμετέχοντες
Η FIBA παραχώρησε αυτοδίκαιη συμμετοχή στη διοργανώτρια χώρα και την παγκόσμια πρωταθλήτρια 2010. Πέντε θέσεις δόθηκαν το 2011 στους πρωταθλητές των ηπειρωτικών ζωνών. Δώδεκα επίσης ομάδες έλαβαν δικαίωμα συμμετοχής στο Προ-ολυμπιακό τουρνουά (Ιούνιος 2012), όπου διεκδίκησαν τα τελευταία πέντε εισιτήρια.
Α.Ε. Δόξα Κρανούλας
Ιστορία
Η «Αθλητική Ένωση Δόξα Κρανούλας» ιδρύθηκε το 1971. Με την άνοδο της στην Α ερασιτεχνική το 2003 η Δόξα Κρανούλας κατάφερε να κατακτήσει άμεσα το πρωτάθλημα και να ανέβει στην Δ εθνική. Εκεί παρέμεινε για 5 χρόνια. Το 2008-09 κατάφερε να κερδίσει το πρωτάθλημα στον 5ο όμιλο της Δ' Εθνικής, με 66 βαθμούς σε 32 αγώνες και απολογισμό 19 νίκες, 9 ισοπαλίες και 4 ήττες, αφήνοντας πίσω της τον Ναυπακτιακό Αστέρα και τον Τηλυκράτη Λευκάδας, ανεβαίνοντας έτσι στην Γ εθνική.
Για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου την περίοδο 2009-10 η ομάδα αγωνίζεται σε επαγγελματική κατηγορία. Στη Γ' Εθνική παρέμεινε για 5 περιόδους. Υποβιβάστηκε τη σεζόν 2013-14 και επέστρεψε στα τοπικά πρωταθλήματα του Νομού Ιωαννίνων κατακτώντας την 4η θέση στην Α' κατηγορία το 2014-15 και την 2η το 2015-16.Το 2016-17 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α ερασιτεχνικής παλεύοντας μέχρι το φινάλε του πρωταθλήματος με τον ΑΟ Ανατολής. Σαν πρωταθλήτρια κέρδισε και την επάνοδο της στην Γ' Εθνική. Την πρώτη χρονιά από την επάνοδο της στην Γ εθνική, κατάφερε να παραμείνει και να τερματίσει στην 7η θέση. Την επόμενη χρονιά δήλωσε αδυναμία και δεν συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Γ εθνικής και των τοπικών κατηγοριών.
Καλαθοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 (γυναίκες)
Αγώνες
Η τελική φάση έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει στις 28 Ιουλίου. Οι ομάδες θα χωριστούν σε δύο ομίλους των έξι ομάδων. Οι τέσσερις πρώτοι κάθε ομίλου περνούν στα προημιτελικά.
Α.Ε. Δόξα Κρανούλας
Κύπελλο Ελλάδος-Κύπελλο Γ εθνικής
Το 2009-10 πέρασε στον πρώτο γύρο τη Ζάκυνθο στην έδρα της με νίκη στα πέναλτι 4-3.Ο αγώνας 0-0.Στον δεύτερο γύρο αποκλείστηκε εντός έδρας από τον Ιωνικό με 1-3.
Το 2010-11 πέρασε στον πρώτο γύρο τον Φωκικό στην έδρα της με νίκη στα πέναλτι 4-3.Ο αγώνας 0-0.Στον δεύτερο γύρο αποκλείστηκε από τον Εθνικό εντός έδρας στην παράταση με 1-3 (κανονικός αγώνας 1-1).
Καλαθοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 (γυναίκες)
Αγώνες
Ο τελικός θα διεξαχθεί στις 11 Αυγούστου.
Α.Ε. Δόξα Κρανούλας
Κύπελλο Ελλάδος-Κύπελλο Γ εθνικής
Το 2011-12 μπήκε στον δεύτερο γύρο και έπαιξε εντός έδρας με την Παναχαική.Έχασε στα πέναλτι με 3-4.Κανονικός αγώνας και παράταση 2-2.
Το 2012-13 αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από τον Πιερικό χάνοντας εντός έδρας στα πέναλτι με 1-3.Ο αγώνας 0-0.
Καλαθοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 (γυναίκες)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολυμπιακά τουρνουά καλαθοσφαίρισης γυναικών Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2012 Ολυμπιακοι
Α.Ε. Δόξα Κρανούλας
Κύπελλο Ελλάδος-Κύπελλο Γ εθνικής
Το 2013-14 συμμετείχε στο κύπελλο Γ εθνικής.Αποκλείστηκε την πρώτη αγωνιστική από την Καστοριά εκτός έδρας με 4-0.
Διακρίσεις
Δ εθνική:1 (2008-09)
Α κατηγορία ΕΠΣΗΠ:2 (2003-04,2016-17)
Κύπελλο ΕΠΣΗΠ:1 (2005-06)
Σούπερ καπ ΕΠΣΗΠ:1 (2017)
Β κατηγορία ΕΠΣΗΠ:3 (1982-83,1989-90,2002-03)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ιωαννίνων Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1971 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1971
Τάκης Μαρίνος
Ο Τάκης Μαρίνος (Πάτρα 1892 - 1964), ήταν Έλληνας μουσικοσυνθέτης και δεξιοτέχνης του μαντολίνου και της κιθάρας.
Γεννήθηκε στη Πάτρα από πατέρα που καταγόταν από τη Ζάκυνθο και μητέρα από την Κεφαλλονιά. Σε μικρή ηλικία ήλθε στην Αθήνα και έχοντας έμφυτη τη μουσική διάθεση έλαβε τα πρώτα μουσικά μαθήματα από τον μουσικό της στρατιωτικής φρουράς Αθηνών Πέτρο Βαρδάκη.
Σπούδασε βιολοντσέλο στο Ωδείο Λόττνερ. Στη συνέχεια έγινε μαθητής του Νικόλαου Κόκκινου ενός από τους δημιουργούς της αθηναϊκής καντάδας. Έτσι ο Τ. Μαρίνος εξελίχθηκε με ιδιαίτερο τάλαντο στο είδος αυτό της μουσικής και αναδείχθηκε σε δημιουργό της νεώτερης αθηναϊκής καντάδας, συνθέτοντας ποιήματα δοκίμων ποιητών όπως του Τίμου Μωραϊτίνη, του Κώστα Βλαχόπουλου, ακόμη και του Χάινε αλλά και δικά του ποιήματα που συγκινούν μέχρι σήμερα τους φιλόμουσους του μουσικού αυτού είδους.
Από τα πλέον γνωστά δικά του τραγούδια ξεχωρίζουν: «Το κλωνάρι της γαζίας», «Ζηλεύω», «Παλιά απόκρια», «Ένα κορίτσι στο λαιμό του» κ.ά.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδοποιοί
Κορόνα Τσεχίας
Η τσεχική κορόνα (τσέχικα: koruna česká) είναι το νόμισμα της Τσεχίας. Η κοινή ονομασία είναι «koruna» (μερικές φορές αναφέρεται και ως «Πραγανά χρήματα») και ο κωδικός ISO 4217 είναι CZK. Υποδιαιρείται σε 100 χαλέρου (βραχυγραφείται ως "h", ενικός: haléř, γενική πληθυντικού: haléře).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Οικονομία της Τσεχίας Κατηγορία:Κέρματα ανά χώρα Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης Κατηγορία:Νομίσματα της Τσεχίας
Χουάν Πάμπλο Βαουλέτ
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Βαουλέτ μπήκε στο ΝΒΑ Ντραφτ του 2015 ως ο νεότερος διεθνής πρώτος συμμετέχων που παρέμεινε επιλέξιμος την ημέρα του ντραφτ. Στις 25 Ιουνίου 2015, οι Σάρλοτ Χόρνετς τον επέλεξαν ως την 39ο συνολική επιλογή και αργότερα αντάλλαξαν τα δικαιώματά του στους Μπρούκλιν Νετς με αντάλλαγμα δύο μελλοντικές επιλογές δεύτερου γύρου και μετρητά. Στις 18 Ιουλίου 2019, ο Βαουλέτ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ισπανική Μανρέσα.
Στις 21 Δεκεμβρίου ανακοινώθηκε από την ισπανική Μανρέσα.
Εθνική ομάδα
Ο Βαουλέτ υπήρξε βασικός παίκτης της Αργεντινής σε πολλές διοργανώσεις νέων της FIBA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Αθλητές στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2019 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αργεντίνικων συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μανρέσα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
NGC 1268
Ο NGC 1268 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει 140 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Περσέα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich d'Arrest) στις 14 Φεβρουαρίου 1863 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών του Περσέα. Φαίνεται πως έχει σημάδια παραμόρφωσης, πιθανόν εξαιτίας της βαρυτικής αλληλεπίδρασης με τον NGC 1267.
Υπερκαινοφανής
Στις 30 Αυγούστου 2008 παρατηρήθηκε στον NGC 1268 υπερκαινοφανής τύπου Ia που ονομάστηκεSN 2008fg.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Περσεύς (αστερισμός) 1268 12332 02658
Βιτσέντσα Κάλτσιο
Η Βιτσέντσα Κάλτσιο είναι μια ιταλική ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε στις 9 Μαρτίου 1902. Την σεζόν 2017-18 συμμετείχε στον Β όμιλο της τρίτης κατηγορίας Σέριε C (Serie C).
Από το 1953 ως το 1990 ήταν γνωστή ως Λανερόσι Βιτσέντσα, αφού λόγω οικονομικών προβλημάτων ο σύλλογος είχε πωληθεί στην μεγάλη ιταλική εταιρεία μάλλινων ειδών Λανερόσι. Ολόκληρη τη δεκαετία του 1960 και το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του 1970 αλλά και ένα μεγάλο μέρος της δεκαετίας του 1990 συμμετείχε στη Σέριε Α.
Έδρα της ομάδας είναι το Stadio Romeo Menti, χωρητικότητας 12000 θεατών. Χρώματα της ομάδας είναι το άσπρο και το κόκκινο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1902 Κατηγορία:Βιτσέντσα Κάλτσιο
Γκέτο του Οπάτουφ
Ιστορία
Αρχικά, το Γκέτο του Οπάτουφ, που δημιουργήθηκε από τη Ναζιστική Γερμανία το 1940, ήταν ένα ανοιχτού τύπου γκέτο, κατά μήκος των οδών Γιοσελεβίτσα (Joselewicza), Ζατίλνα (Zatylna), Βόνσκα (Wąska) και Σταροβαουόβα (Starowałowa). Ο νεοδιορισμένος Γερμανός Kreishauptman, Ότο Ρίτερ, διέταξε όλους τους Χριστιανούς Πολωνούς να μετεγκατασταθούν αλλού από την περιοχή και σχημάτισε τη Γιούντενρατ για να βοηθήσει να οριστούν Εβραίοι έτοιμοι για εργασία. Η νέα Εβραϊκή Αστυνομία του Γκέτο (Judenpolizei) μεταφέρθηκε στο κτίριο της ηλεκτρικής εταιρείας, ντυμένη με στολές της Μπλε Αστυνομίας και εξοπλισμένη με λαστιχένια γκλομπ. Όλα τα καταστήματα παρέμειναν ανοιχτά, αλλά εισήχθησαν κουπόνια τροφίμων για να περιοριστεί η διανομή ελεγχόμενων τροφίμων, όπως το κρέας και τα δημητριακά. Ο πληθυσμός του γκέτο εκείνη την εποχή ήταν περίπου 7.000 άτομα. Εκδιωχθέντες μεταφέρθηκαν από μικρότερες πόλεις, αλλά και από τη Βιέννη. Ο σοβαρός συνωστισμός οδήγησε σε σταθερά αυξανόμενο αριθμό θανάτων.
Εκκαθάριση του γκέτο
Το γκέτο έκλεισε επίσημα από έξω στις 13 Μαΐου 1942 ως προετοιμασία για την τελική εκκαθάρισή του. Αρκετούς μήνες αργότερα, στις 20 Οκτωβρίου 1942, κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Ράινχαρντ, η Σούτσσταφφελ με τη βοήθεια της Αστυνομίας Τάξης και των αντρών Τραβνίκι συγκέντρωσαν 6.500 Εβραίους άνδρες, γυναίκες και παιδιά στο κέντρο της πόλης, στην Πλατεία Ταργκοβίτσα. Αναγκάστηκαν να περπατήσουν περίπου 18 χλμ. στη σιδηροδρομική στάση στο Γιασίτσε, σε μια στήλη μήκους ενός χιλιομέτρου. Οι πιο αδύναμοι πιο απομακρυσμένοι στο πίσω μέρος χτυπήθηκαν και πυροβολήθηκαν από τους δωδεκάδες. Οι τρόφιμοι του γκέτο φορτώθηκαν στο τρένο του Ολοκαυτώματος στο Γιασίτσε, με 120 άτομα σε κάθε βαγόνι που είχαν μόνο έναν κουβά ως τουαλέτα. Το ταξίδι των λιγότερο από 300 χλμ. χρειάστηκε τρεις μέρες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δεν έλαβαν φαγητό ή νερό. Όσοι κατάφεραν να επιβιώσουν από τη μεταφορά στο στρατόπεδο εξόντωσης Τρεμπλίνκα, πέθαναν στους θαλάμους αερίων του λίγο μετά την άφιξή τους.
Μόνο ένα άτομο από τη μεταφορά από το Οπάτουφ είναι γνωστό ότι γλίτωσε το θάνατο στην Τρεμπλίνκα. Ο Σάμουελ Βίλενμπεργκ, 19 ετών τότε, γλίτωσε από τη Σούτσσταφφελ και τοποθετήθηκε στην εβραϊκή μονάδα Ζοντερκομάντο στο Στρατόπεδο 2 Auffanglager για τους επόμενους μήνες. Στις 2 Αυγούστου 1943, ο Βίλενμπεργκ συμμετείχε στην εξέγερση στην Τρεμπλίνκα. Ήταν μεταξύ περίπου 200-300 κρατουμένων που διέσχισαν την περίμετρο του στρατοπέδου, κυνηγημένοι από τη Σούτσσταφφελ με αυτοκίνητα και άλογα. Οι μισοί Εβραίοι πιάστηκαν και σκοτώθηκαν. Ο Βίλενμπεργκ ήταν ένας από τους περίπου 70 αντάρτες που επέζησαν μέχρι το τέλος του πολέμου. μικρογραφία| Πλακέτα αφιερωμένη στο Γκέτο του Οπάτουφ, 1939-1942 Μετά την απέλαση στην Τρεμπλίνκα, περίπου 2.000 κρατούμενοι για καταναγκαστική εργασία παρέμειναν ως εργάτες για την Oemler GmbH. Στάλθηκαν σε άλλα στρατόπεδα εργασίας το 1943-44, συμπεριλαμβανομένων των Σαντόμιες, Σταραχοβίτσε και Ράντομ, όπου δεν επέστρεψαν ποτέ. Μερικοί στάλθηκαν στη HASAG στο Σκαρζίσκο-Καμιένα (το σύνολο των 35.000 Εβραίων χάθηκαν στο στρατόπεδο της HASAG πριν από το τέλος του πολέμου). Έτσι, η κοινότητα εξαφανίστηκε εντελώς. Οι γερμανικές αρχές στην πόλη οργάνωσαν μια πώληση με ότι είχε μείνει πίσω στο εγκαταλελειμμένο γκέτο. Οι φτωχές πολωνικές οικογένειες πήραν κουβέρτες, μαξιλάρια και χειμερινά ρούχα για να επιβιώσουν.
Το Οπάτουφ καταλήφθηκε από τον Κόκκινο Στρατό στις 16 Ιανουαρίου 1945. Μόνο περίπου 300 Εβραίοι είναι γνωστό ότι είχαν επιζήσει. Μεταξύ των Εβραίων που διασώθηκαν στο Οπάτουφ ήταν η δεκατετράχρονη Ρίνα Σιντουόφκσα (Rina Szydłowska), την οποία έκρυβε για σχεδόν δύο χρόνια η Μάρια Ζαλέσκα (Maria Zaleska), η Πολωνική Δίκαιη των Εθνών που αναγνωρίστηκε από τον Γιαντ Βασσέμ το 1987, καθώς και οι Ίζραελ και Φραντίσκα Ρουμπίνεκ, που διασώθηκαν από τη Ζόφια Μπάνια (Zofia Bania) και την οικογένειά της, οι οποίοι τιμήθηκαν μετά θάνατον το 2011.
Σύμφωνα με την τοπική απογραφή, 50 Εβραίοι επέστρεψαν στο Οπάτουφ μετά τον πόλεμο. Αντιμέτωποι με επιθετική συμπεριφορά στην πόλη, οι παλιννοστούντες άρχισαν να μεταναστεύουν και τελικά, μόνο ένας Εβραίος έμεινε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οπατουφ γκετο
Χάουαρντ Κουκ
Ο Σερ Χάουαρντ Κουκ (Sir Howard Felix Hanlan Cooke, 13 Νοεμβρίου 1915 – 11 Ιουλίου 2014) ήταν Γενικός Κυβερνήτης της Τζαμάικα από το 1991 ως το 2006.
Σταδιοδρομία
Στα πρώτα του χρόνια εργάστηκε ως δάσκαλος και ήταν πρόεδρος του συλλόγου δασκάλων της Τζαμάικα. Επίσης εργάστηκε στο χώρο της ασφαλιστικής βιομηχανίας. Το 1958 έγινε μέλος του Κοινοβουλίου της Ομοσπονδίας Δυτικών Ινδιών και μετά την ανεξαρτησία (1962) εξελέγη γερουσιαστής και βουλευτής. Στην κυβέρνηση του Μάικλ Μάνλεϊ κατά τη δεκαετία του '70 χρημάτισε υπουργός και από το 1989 ως το 1991 ήταν πρόεδρος της Γερουσίας.
Ανέλαβε καθήκοντα γενικού κυβερνήτη την 1η Αυγούστου 1991. Στις 15 Φεβρουαρίου 2006 έγινε ο πρώτος γενικός κυβερνήτης που επέλεξε το διάδοχό του, καθηγητή Κένεθ Χολ.
Ο Κουκ πέθανε πλήρης ημερών στο Κίνγκστον τον Ιούλιο του 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες της Τζαμάικα
Λουκιανός Βοναπάρτης
Ο Λουκιανός Βοναπάρτης (γαλλικά: Lucien Bonaparte), 21 Μαΐου 1775 – 29 Ιουνίου 1840) ήταν πολιτικός και αδελφός Ναπολέοντα Βοναπάρτη, Αυτοκράτορα της Γαλλίας. Έγινε γερουσιαστής της Γαλλικής Αυτοκρατορίας, πρέσβης της Υπατείας, πρόεδρος του Συμβουλίου των Πεντακοσίων, Υπουργός Εσωτερικών και μέλος της Βουλής. Χρίστηκε πρίγκιπας του Κανίνο και του Μουζινιάνο από το Βατικανό, τίτλους που κράτησε η οικογένειά του μέχρι το 1924.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 21 Μαΐου του 1775 στο Αιάκειο της Κορσικής και ήταν γιος του Κάρλο Μαρία Μπουοναπάρτε και της Λετίτσια Ραμολίνο, καθώς και αδελφός του Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Ο Λουκιανός διαπνεόταν από επαναστατικές ιδέες και γι' αυτό ερχόταν συχνά σε σύγκρουση με τον αδελφό του Ναπολέοντα.
Ο Λουκιανός αναμείχθηκε στα πολιτικά, εκλέχτηκε μάλιστα γερουσιαστής της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας, αλλά διαφώνησε με τις επεκτατικές βλέψεις του αδελφού του, καθώς και με τον γάμο που του σχεδίαζε. Το 1804 αυτοεξορίστηκε στη Ρώμη ενώ το 1809 έφυγε για τις ΗΠΑ. Συνελήφθη όμως από τους Άγγλους και οδηγήθηκε στην Μεγάλη Βρετανία, όπου παρέμεινε μέχρι το 1814.
Το 1814 επέστρεψε στη Γαλλία και έγινε πρίγκιπας του Κανίνο από τον Πάπα Πίο Ζ΄. Το 1824 έγινε πρίγκιπας του Μουζινιάνο από τον Πάπα Λέοντα ΙΒ΄.
Απεβίωσε στις 29 Ιουνίου του 1840 στην Ιταλία από καρκίνο του στομάχου.
Οικογένεια
Από τον δεύτερο γάμο του με την Αλεξαντρίν ντε Μπλεσάν-Ζουμπερτόν απέκτησε έντεκα παιδιά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Βοναπάρτη
Κούρος της Τενέας
Ο Κούρος της Τενέας είναι αριστουργηματικό έργο γλυπτικής τέχνης της αρχαίας Ελλάδας. Βρέθηκε το 1846 στην κωμόπολη Αθίκια κοντά στο εξωκλήσι του Αγίου Νικολάου από κάτοικο της περιοχής, εκεί που ήταν η νεκρόπολη της παλαιάς Τενέας και από το 1854 εκτίθεται στην Γλυπτοθήκη του Μονάχου. Αντίγραφό του βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Βασιλείας.
Περιγραφή
Ο Κούρος είναι κατασκευασμένος από μάρμαρο της Πάρου και μάρμαρο απο τον μαρμαρά της Μ.Ασιας. Τα άκρα του βρέθηκαν διαμελισμένα, ένα τμήμα του δεξιού βραχίονα έλειπε και έχει αντικατασταθεί. Κατά τα λοιπά, πρόκειται για καλοδιατηρημένο άγαλμα. Η κεφαλή διατηρήθηκε σώα επειδή βρέθηκε μέσα σε ένα πήλινο δοχείο που το προστάτευσε επί αιώνες.
Το άγαλμα παριστάνει έναν νεανία με γυμνό σφριγηλό αθλητικό σώμα που στηρίζεται και στα δύο πόδια, ενώ το αριστερό πόδι κάνει ένα μικρό βήμα εμπρός. Το πέλμα των ποδιών ακουμπάει το έδαφος. Οι βραχίονες είναι κρεμάμενοι απολύτως συμμετρικά και τα δύο χέρια είναι σφιγμένα σε γροθιές που ακουμπάνε τους μηρούς, σαν να κρατάν κάποια λαβή. Τα μαλλιά είναι σγουρά, καλοχτενισμένα και σχηματίζουν μια πλούσια κόμη που καλύπτει το πίσω μέρος της πλάτης, ενώ μια κορδέλα τα στεφανώνει.
Ερμηνεία
Το άγαλμα ονομάζεται επίσης «Απόλλων της Τενέας». Ο τύπος του νεανία παριστάνει την αρχέγονη μορφή του θεού Απόλλωνα, όπως ακριβώς χρησιμοποιήθηκε στην αρχαιότητα για την αναπαράσταση των ηρώων. Στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται μάλλον για την αναπαράσταση κάποιου νεκρού, αφού βρέθηκε επάνω σε έναν τάφο στην νεκρόπολη της Τεγέας. Γι'αυτό και ο νεανίας δεν φέρει καμία ενδυμασία, έχοντας το αθλητικό σώμα του γυμνό, όπως ταίριαζε μόνο στους ήρωες.
Καλλιτεχνική επιρροή
Αν και η όλη σύνθεση του έργου βασίζεται στην Αιγυπτιακή τέχνη, υπάρχουν βασικές ανακαινίσεις που κάνουν το έργο αυτό να ξεχωρίζει. Η γύμνια του σώματος, η ζωντάνια της στάσης και η εκφραστικότητα του σώματος είναι γνήσια ελληνικά χαρακτηριστικά, άγνωστα στην μέχρι τότε Αιγυπτιακή τέχνη. Το αμυδρό χαμόγελο του προσώπου είναι ο πρώιμος οιωνός της γλυπτικής τέχνης που έμελλε να ανθίσει στην Ελλάδα τους επόμενους αιώνες. Οι αναλογίες του σώματος και η πλαστικότητα των μυών βρίσκονται μεν στο στάδιο της εξέλιξης, αλλά παρουσιάζουν μεγαλύτερη ακρίβεια από ότι συναντάμε στα έργα της μέχρι τότε Αιγυπτιακής τέχνης.
Ιστορική τοποθέτηση
Χαρακτηριστικό γνώρισμα της εξέλιξης των κούρων είναι εδώ το γεγονός, ότι το κενό μεταξύ των πηχών και του κορμού έχει μεγαλώσει, ενώ τα χέρια είναι σχεδόν απελευθερωμένα, αν και ακόμα πολύ κοντά στους μηρούς και συνδεδεμένα με μικρές γέφυρες. Το άγαλμα πρέπει να κατασκευάστηκε στα μέσα του έκτου αιώνα π.Χ., και προφανώς φέρει την υπογραφή κάποιου μαθητή, ή των ίδιων των εξεχόντων γλυπτών Δίποινου και Σκύλη που είχαν το εργαστήριό τους στην περιοχή της Τενέας, κάπου στις Κλεωνές, στο Άργος, στην Κόρινθο ή στην Σικυώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη Κατηγορία:Κούροι Κατηγορία:Γλυπτοθήκη του Μονάχου
Τριμερής Επιτροπή
Η Τριμερής Επιτροπή (αγγλικά:The Trilateral Commission) είναι μια μη κυβερνητική οργάνωση που δημιουργήθηκε το 1973 με πρωτοβουλία της ηγετικής ομάδας της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ (Bilderberg Club) και του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (Council on Foreign Relations), συμπεριλαμβανομένων των Ντέιβιντ Ροκφέλερ, Χένρυ Κίσινγκερ και Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι. Η επιτροπή περιλαμβάνει 300 έως 400 μέλη από τους πιο αναγνωρισμένους επιχειρηματίες, πολιτικούς και διανοούμενους προερχόμενους από τη Δυτική Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και την περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού (κράτη μέλη του ΟΟΣΑ). Όπως και η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ, είναι υποστηρικτής της παγκοσμιοποίησης.
Ίδρυση
Η Τριμερής Επιτροπή ιδρύθηκε το 1973 από ιδιώτες πολίτες της Ιαπωνίας, των χωρών της Βόρειας Αμερικής (των ΗΠΑ και του Καναδά) και των χωρών της Δυτικής Ευρώπης για την προώθηση ουσιαστικού πολιτικού και οικονομικού διαλόγου σε όλο τον κόσμο. Η ιδέα για τη δημιουργία της Επιτροπής αναπτύχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1970, μια εποχή σημαντικών διαφωνιών μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους στη Δυτική Ευρώπη, την Ιαπωνία και τον Καναδά. Για να παραθέσω την ιδρυτική της δήλωση:
Ιδρυτικά μέλη
Στα υπόλοιπα ιδρυτικά μέλη περιλαμβάνονται ο Άλαν Γκρίνσπαν και ο Πωλ Βόλκερ, και οι δύο αργότερα επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ. Τα αρχεία του οργανισμού αποθηκεύονται στο Αρχείο του Κέντρου Ροκφέλερ στο North Tarrytown της Νέας Υόρκης.
Συναντήσεις
Η Τριμερής Επιτροπή ξεκίνησε τις εξαμηνιαίες συνεδριάσεις της τον Οκτώβριο του 1973 στο Τόκιο της Ιαπωνίας. Τον Μάιο του 1976 πραγματοποιήθηκε η πρώτη σύνοδος της ολομέλειας όλων των περιφερειακών ομάδων της Επιτροπής στο Κιότο της Ιαπωνίας. Από την ένατη συνεδρίαση του 1978 και έπειτα οι συνεδριάσεις της ολομέλειας πραγματοποιούνται ετησίως. Εκτός από τις ετήσιες συνεδριάσεις της Ολομέλειας, έχουν πραγματοποιηθεί περιφερειακές συναντήσεις σε κάθε μία από την Ομάδα Ασίας-Ειρηνικού, την Ευρωπαϊκή Ομάδα και την Ομάδα της Βόρειας Αμερικής. Από την ίδρυσή της, η ομάδα συζήτησης δημιούργησε ένα επίσημο περιοδικό, το Trialogue.
Ιδιότητα μέλους
Η ιδιότητα μέλους χωρίζεται σε αριθμούς ανάλογους με καθεμία από τις τρεις περιφερειακές περιοχές της ομάδας συζήτησης. Η Βόρεια Αμερική εκπροσωπείται από 120 μέλη (20 Καναδούς, 13 Μεξικανούς και 87 Αμερικανούς πολίτες). Η ευρωπαϊκή ομάδα έχει φτάσει το όριο των 170 μελών από σχεδόν όλες τις χώρες της ηπείρου. Τα ανώτατα όρια για μεμονωμένες χώρες είναι 20 για τη Γερμανία, 18 για τη Γαλλία, την Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, 12 για την Ισπανία και 1 εώς 6 για τις υπόλοιπες χώρες. Αρχικά, η Ασία και η Ωκεανία εκπροσωπούνταν μόνο από την Ιαπωνία, αλλά το 2000 η ιαπωνική ομάδα με 85 μέλη έγινε ο όμιλος του Ειρηνικού, αποτελούμενος από 117 μέλη: 75 Ιάπωνες, 11 Νοτιοκορεάτες, 7 Αυστραλούς και Νεοζηλανδούς και 15 μέλη προερχόμενα από το ASEAN (Ινδονησία, Μαλαισία, Φιλιππίνες, Σιγκαπούρη και Ταϊλάνδη). Ο όμιλος Ασίας-Ειρηνικού περιλάμβανε επίσης 9 μέλη από την Κίνα, το Χονγκ Κονγκ και την Ταϊβάν. Η Τριμερής επιτροπή ισχυρίζεται πλέον «ότι αποτελείται περισσότερα από 100» μέλη της Ασίας του Ειρηνικού.
Οι κανονισμοί της Τριμερούς Επιτροπής δεν επιτρέπουν τη συμμετοχή σε αυτή από δημόσιους υπαλλήλους. Ανταλλάσσει τα μέλη της από την πολιτική, τις επιχειρήσεις και τον ακαδημαϊκό χώρο, και έχει τρεις προέδρους, έναν από κάθε περιοχή. Οι τρέχοντες πρόεδροι είναι ο πρώην βοηθός υπουργός Άμυνας των Διεθνών Υποθέσεων Ασφαλείας των ΗΠΑ Τζόζεφ Σ. Νιούε, ο πρώην επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν-Κλοντ Τρισέ και ο Γιασοτσίκα Χασεγκάουα, πρόεδρος της Takeda Pharmaceutical Company.
Ηγεσία
Από τον Ιούνιο του 2020:
Κριτικές
Ο κοινωνιολόγος και ακαδημαϊκός Νόαμ Τσόμσκι επέκρινε την επιτροπή ως αντιδημοκρατική, επισημαίνοντας στο βιβλίο του Η κρίση της δημοκρατίας, η οποία περιγράφει το έντονο λαϊκό ενδιαφέρον για την πολιτική κατά τη δεκαετία του 1970 ως «υπέρβαση της δημοκρατίας». Το περιέγραψε ως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και διορατικά βιβλία που δείχνουν ότι το σύγχρονο δημοκρατικό σύστημα δεν είναι πραγματικά δημοκρατία, αλλά ελέγχεται από ελίτ. Ο Τσόμσκι λέει ότι καθώς ήταν μια εσωτερική συζήτηση, «άφησαν τα μαλλιά τους» και μίλησαν για το πώς πρέπει να μειωθεί το κοινό στη σωστή κατάσταση απάθειας και υπακοής.
Οι επικριτές κατηγορούν την Επιτροπή ότι προωθεί μια παγκόσμια συναίνεση μεταξύ των διεθνών κυβερνώντων τάξεων προκειμένου να διαχειρίζεται τις διεθνείς υποθέσεις προς το συμφέρον των οικονομικών και βιομηχανικών ελίτ υπό την τριμερή ομπρέλα.
Στο βιβλίο του 1980, With No Apologies, ο γερουσιαστής των Ρεπουμπλικανών Barry Goldwater πρότεινε ότι η ομάδα συζήτησης ήταν «μια επιδέξια, συντονισμένη προσπάθεια να καταλάβει τον έλεγχο και να εδραιώσει τα τέσσερα κέντρα εξουσίας: πολιτικά, νομισματικά, πνευματικά και εκκλησιαστικά ... δημιουργώντας μια παγκόσμια οικονομική δύναμη ανώτερης από τις πολιτικές κυβερνήσεις των εμπλεκόμενων εθνών-κρατών.» Δεξιές ομάδες, όπως η John Birch Society και θεωρητικοί συνωμοσίας, όπως ο Alex Jones, προώθησαν επίσης αυτήν την ιδέα.
Θεωρίες Συνωμοσίας
Πολλοί πιστεύουν ότι η οργάνωση είναι μια κεντρική συνωμοσία για τη δημιουργία μιας παγκόσμιας κυβέρνησης. Όπως τεκμηριώθηκε από τον δημοσιογράφο Τζοναθαν Κέι, ο Λουκ Ραντκόβσκι διέκοψε μια διάλεξη του πρώην διευθυντή της τριμερούς επιτροπής, Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι, τον Απρίλιο του 2007 και κατηγόρησε την οργάνωση και άλλους ότι ενορχήστρωσαν τις επιθέσεις της 9/11 για να ξεκινήσουν μια νέα παγκόσμια τάξη.
Ο νεοσυντηρητικός ειδικός Τσαρλς Κραουτχάμερ υπαινίχθηκε τις θεωρίες συνωμοσίας όταν ρωτήθηκε το 2012 για το ποιος αποτελεί το Ρεπουμπλικανικό κατεστημένο, λέγοντας «Ο Καρλ Ροβ είναι ο πρόεδρος. Συναντιόμαστε κάθε μήνα την πανσέληνο ... στον Τεκτονικό Ναό. Έχουμε ένα συγκεκριμένο τελετουργικό. Ο Καρλ φέρνει το θυμίαμα, εγώ φέρνω το ζωντανό αρνί και το μακρύ μαχαίρι, και ξεκινάμε ... με μια υπόσχεση υποταγής στην Τριμερή Επιτροπή.»
Εκδόσεις
Βιβλία
Περαιτέρω ανάγνωση
Άρθρα
Βιβλία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις Κατηγορία:Θεωρίες συνωμοσίας
Σάμης Α΄ της Αρμενίας
Ο Σάμης Α΄, αρμεν. Շամուշ (άκμασε το 260 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών ήταν διάδοχος της Αρμενίας· έγινε σατράπης της Σωφηνής και της Κομμαγηνής.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ορόντη Δ΄ της Αρμενίας, όπως αναφέρουν οι πιο πολλές πηγές.
Ο πόλεμος μεταξύ των Σελευκιδών και των Πτολεμαίων φαίνεται, πως επέτρεψε στον Σάμη Α΄ μία ευκαιρία ανεξαρτησίας για το βασίλειό του. Δεν γνωρίζουμε ακριβώς ποια πλευρά πήρε στους Συριακούς πολέμους, καθώς οι καταγραφές της εποχής έχουν χαθεί. Είναι πιθανό, πως πήρε τη μεριά των Πτολεμαίων, εναντίον των ισχυρών γειτόνων του Σελευκιδών.
Ο πατέρας του απεβίωσε το 260 π.Χ. και δεν έχουμε καταγραφή για το πότε ξεκίνησε ο Σάμης Α΄ να κυβερνά. Γνωρίζουμε μόνο, ότι απεβίωσε το 260 π.Χ. Αυτό, αν δεν είναι λάθος, σημαίνει, ότι βασίλευσε μήνες μόνο ή δεν πρόλαβε καθόλου.
Η Κομμαγηνή είναι έξω από τα όρια της ιστορικής Αρμενίας, αν και Αρμένιοι σατράπες κατείχαν περιοχές της Μ. Ασίας, όπως η Καππαδοκία και ο Πόντος. Ίσως ο διάδοχος τού βασιλείου της Αρμενίας να αναλάμβανε μία άλλη περιοχή, όπως ο διάδοχος των Αχαιμενιδών διοικούσε τη Βακτρία ή την Υρκανία. Πράγματι οι Οροντίδες έλεγαν, ότι ήταν απόγονοι των Αχαιμενιδών.
Προτείνεται ότι ο Σάμης Α΄ ίδρυσε την πόλη Σαμόσατα, που από το 1989 βρίσκεται κάτω από τα νερά ενός φράγματος. Ο Σαμάς ήταν Βαβυλωνιακός θεός, ισοδύναμος του Μίθρα. Το όνομα τού Σάμη Α΄ προέρχεται από τον Σαμάς· ίσως το αρχικό του όνομα να ήταν Μιθριδάτης, από τον Μίθρα (Αρμενο-Περσικό θεό) και το άλλαξε στο ισοδύναμό του στα Βαβυλωνιακά (Αραμαϊκά). Αυτό σημαίνει μία αλλαγή στην παλαιά παράδοση των Αρμενο-Περσικών ονομάτων με νέα. Πράγματι στη γειτονική Οσροηνή κρατήθηκε ο Αραμαϊκός πολιτισμός και οι Αρμένιοι και Πέρσες σατράπες δεν τον αντικατέστησαν.
Τον διαδέχθηκε ο γιος του Αρσάμης Α΄.
Νέο Βουπράσιο Αχαΐας
Το Νέο Βουπράσιο είναι μικρός πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Μετοχίου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας.
Σάμης Α΄ της Αρμενίας
Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
Νέο Βουπράσιο Αχαΐας
Τοποθεσία
Ο οικισμός του Νέου Βουπρασίου βρίσκεται σε πεδινή περιοχή της δυτικής Αχαΐας, πολύ κοντά στα διοικητικά όρια των νομών Αχαΐας και Ηλείας. Εγγύς του οικισμού βρίσκονται: στα νοτιοδυτικά η Νέα Μανολάδα, στα ανατολικά ο Απιδεώνας, στα βορειοανατολικά το κεφαλοχώρι του Λάπα, στα βορειοδυτικά το Βουπράσιο, στα βόρεια το Μετόχι, ενώ στα δυτικά του βρίσκεται η λίμνη-έλος Λάμια.
Σάμης Α΄ της Αρμενίας
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Οροντιδών
Νέο Βουπράσιο Αχαΐας
Τοποθεσία
Απέχει λιγότερο από 8 χλμ. από το Μετόχι, έδρα της Τ.Κ. Μετοχίου στην οποία υπάγεται, 4 χλμ. από το γειτονικό Λάπα, 2 χλμ. από το Βουπράσιο, ενώ βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 15 μέτρων.
Διοικητική εξέλιξη
Το Νέο Βουπράσιο είναι σχετικά καινούριος οικισμός καθώς αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 19/03/1961, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Μετοχίου. Δημιουργήθηκε από κατοίκους του γειτονικού Βουπρασίου. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Λαρισσού (Λαρίσου) ως τμήμα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Μετοχίου.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Λαρισσού Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
Κνήμη
thumb|Τα οστά της κνήμης
Η κνήμη είναι το μεγαλύτερο και πιο εσωτερικό οστό του κάτω άκρου κάτω από το γόνατο και αυτό που μεταφέρει το βάρος του σώματος. Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο οστό του ανθρώπου. Είναι το μόνο οστό της κνήμης που συμμετέχει στην άρθρωση του γονάτου. Το άνω μέρος της κνήμης είναι πλατύ και έχει δύο κονδύλους. Οι πάνω επιφάνειες των κονδύλων είναι αρθρικές. Κάτω από τους κονδύλους βρίσκεται το κνημιαίο όγκωμα ή κύρτωμα. Η διάφυση της κνήμης είναι τριγωνική. Η έξω επιφάνειά της ενώνεται με την περόνη μέσω του μεσόστεου υμένα. Το κάτω άκρο της κνήμης έχει μια οστέινη προεξοχή, το έσω σφυρό.
Περιγραφή
Η κνήμη είναι ένα μακρύ οστό. Το άνω μέρος της είναι πλατύ στο εγκάρσιο επίπεδο για να δέχεται το βάρος του σώματος και αποτελείται από τον έσω και έξω κόνδυλο. Οι κνημιαίοι κόνδυλοι είναι δύο χοντροί οριζόντιοι οστέινοι δίσκοι. Ο έσω κόνδυλος είναι μεγαλύτερος από τον έξω και χωρίζεται με αυτό με το μεσοκονδύλιο ή μεσογλήνιο έπαρμα. Ο έσω κόνδυλος έχει μια ωοειδή αρθρική επιφάνεια, η οποία αρθρώνεται με το έσω μηριαίο κόνδυλο του μηριαίου οστού. Η αρθρική επιφάνεια του έξω κονδύλου είναι σφαιρική και αρθρώνεται με τον έξω μηριαίο κόνδυλο. Οι δύο αυτές επιφάνειες είναι κοίλες. Τα εξωτερικά χείλη των δυο αρθρικών επιφανειών έρχονται σε επαφή με τους μηνίσκους της άρθρωσης του γονάτου. Ο έξω κόνδυλος έχει επίσης κάτω από την περιφέρειά του μια αρθρική επιφάνεια για την άρθρωση με τη περόνη. Στο μεσοκονδύλιο έπαρμα έχει προσφυτικές επιφάνειες για τους χιαστούς συνδέσμους και τους μηνίσκους. Το κνημιαίο όγκωμα βρίσκεται στη πρόσθια επιφάνεια της κνήμης και είναι το σημείο κατάφυσης του επιγονατιδικού σύνδεσμου, ο οποίος αποτελεί τη συνέχεια του τένοντα του τετρακέφαλου μετά την επιγονατίδα. Η επιφάνεια πάνω από το κνημιαίο όγκωμα είναι τραχιά και διάτρητη για τη δίοδο αιμοφόρων αγγείων.
Η διάφυση της κνήμης είναι τριγωνική και έχει τρεις επιφάνειες και τρία χείλη. Το πρόσθιο χείλος είναι οξύ και αποτελεί τη συνέχεια του κνημιαίου ογκώματος. Το μεσόστεο χείλος είναι μια μικρή προεξοχή προς τα έξω, όπου καταφύεται ο μεσόστεος υμένας, ο οποίος ενώνει την κνήμη με την περόνη. Το έσω χείλος είναι δυσδιάκριτο προς τα πάνω, και στο μέσο της διάφυσης γίνεται οξύ. Η έσω επιφάνεια είναι πλατιά και ομαλή και είναι ψηλαφητή σε όλο το μήκος της. Στη κορυφή της βρίσκεται ο χήνειος πόδας, η κοινή κατάφυση του ραπτικού, του ισχνού και του ημιτενοντώδη μυ. Οι άλλες δύο επιφάνειες είναι η οπίσθια, η οποία έχει μια τραχιά γραμμή, την υποκνημίδια γραμμή, και η έξω. Η διάφυση της κνήμης πλαταίνει προς τα κάτω.
Το κάτω μέρος είναι πλατύ για να στηρίξει το βάρος του σώματος στη ποδοκνημική άρθρωση. Το κάτω μέρος της κνήμης έχει μια οστέινη προεξοχή, το έσω σφυρό. Το ανώτερο τμήμα του είναι μέρος της διάφυσης της κνήμης ενώ το κάτω συνδέεται με τη πτέρνα, ένα από τα οστά του ταρσού. Η άρθρωση κνήμης και αστραγάλου αποτελεί μεγάλο μέρος της ποδοκνημικής άρθρωσης. Επίσης, η έξω επιφάνεια του κάτω μέρους της κνήμης έχει μια εντομή, τη περονιαία εντομή, στην οποία καθηλώνεται η περόνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οστά του κάτω άκρου Κατηγορία:Μακρά οστά
Βασιλέσι Ευρυτανίας
Το Βασιλέσι είναι είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Βσιλέσι βρίσκεται προς τα βορειοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας και Καρδίτσας σε απόσταση 57 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου) και 95 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι. Το χωριό είναι κτισμένο στα Δυτικά Άγραφα σε υψόμετρο 800 μέτρα και νοτιοδυτικά της κορυφής Ντεληδήμι (υψομ. 2.162 μ.) ενώ βόρεια του χωριού ξεκινά ο ομώνυμος χείμαρρος που στη συνέχεια γίνεται ο Πρασιάς και τελικά καταλήγει στον Αχελώο. Απέχει Την περίοδο της τουρκοκρατίας υπήρξε απόμερο θρησκευτικό ησυχαστήριο και σύμφωνα με την τοπική παράδοση υπήρχε μονή στον Άγιο Αθανάσιο από την οποία διασώζεται "μονόχωρος μικρός ναός λιθόκτιστος με ημικυκλική κόγχη και τετράρριχτη στέγη, τοιχογραφίες να διατηρούνται μόνον στο Ιερό" και σε επιγραφή του τέμπλου να αναφέρεται χρονολογία ανεγέρσεως το 1652. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το εξωκλήσι του Αγίου Δημητρίου βορειοανατολικά του οικισμού στην απέναντι πλευρά του χείμαρρου, ο οποίος είναι "είναι μονόχωρος ναός λιθόκτιστος με ημικυκλική κόγχη και δίρριχτη στέγη. Τοιχογραφίες διατηρούνται μόνον στο Ιερό". Οι δύο ναοί έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1928 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Πρασιάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Πρασιά, τον Άγιο Ιωάννη Πρόδρομο, τους Μεταξάδες και τα Φουσιανά αποτελούν την τοπική κοινότητα Πρασιάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ασπροποτάμου του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 72 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Κορόνα Τσεχοσλοβακίας
Η τσεχοσλοβακική κορόνα ήταν το νόμισμα του κράτους της Τσεχοσλοβακίας από τις 10 Απριλίου 1919 έως τις 14 Μαρτίου 1939 και από την 1η Νοεμβρίου 1945 ως τις 7 Φεβρουαρίου 1993. Υπήρξε επίσης για μικρά χρονικά διαστήματα, το 1939 και το 1993, νόμισμα των ανεξάρτητων Δημοκρατιών της Τσεχίας και της σλοβακίας. Και στις δύο γλώσσες ονομαζόταν «koruna» και ο κωδικός ISO 4217 ήταν CSK.
Ιστορία
Με τη δημιουργία της Τσεχοσλοβακίας το 1945, η τσεχοσλοβακική κορόνα αντικατέστησε τα νομίσματα των δύο μέχρι τότε ανεξάρτητων δημοκρατιών σε αναλογία 1:1. Με την ίδια αναλογία αντικαταστάθηκε από την κορόνα Σλοβακίας και την κορόνα Τσεχίας το 1993, μετά τη διάλυση του κράτους.
Και τα δύο διάδοχα νομίσματα της τσεχοσλοβακικής κορόνας θα πάψουν να υπάρχουν, μόλις οι δύο χώρες εκπληρώσουν τη συμβατική τους υποχρέωση να προσχωρήσουν στην Ευρωζώνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Τσεχοσλοβακία Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης
Βομβίνος
Ο βομβίνος, (επιστημονικό όνομα: Βόμβος - Bombus) γνωστός κατά τόπους στην Ελλάδα και ως βομβίνι, βομβυλιός, βόμβος, μπούσμπουρος, μπούσμπουρας, μπούμπουρας, μπάρμπουνας, μπζωλάμπουρας, μπόμπος, μπάμπουρας, μπούρμπουλας, αγριοκούμπανος, κουρκούμπανος, ντάβανος ή βούγκουρας, ή σβούρος στα κρητικά, είναι ημι-κοινωνικά έντομα και κατατάσσονται στο γένος Bombus. Οι βομβίνοι οφείλουν την ονομασία του στην ελληνική λέξη βόμβος (= θόρυβος), δηλαδή το χαρακτηριστικό "βόμβο" που παράγεται κατά την πτήση τους. Είναι οι φυσικοί επικονιαστές για πολλά φυτά και ανήκουν στην κατηγορία των ωφέλιμων εντόμων.
Ως έντομα, έχουν προσελκύσει το ερευνητικό ενδιαφέρον πολλών επιστημόνων για τη μελέτη της βιολογίας τους, της κοινωνικής τους συμπεριφοράς και δομή, της οικολογίας τους, της συστηματικής τους κατάταξη και άλλα. Παγκοσμίως είναι γνωστά περίπου 250 είδη βομβίνων τα οποία ανήκουν σε ένα γένος, το Bombus Latreille 1802, με 38 υπογένη. Στην Ευρώπη έχουν αναγνωριστεί περίπου 70 είδη Bombus, από τα οποία στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί έως τώρα 34 είδη.
Ο βιολογικός κύκλος των βομβίνων είναι ο τυπικός των ημικοινωνικών υμενοπτέρων, με τις νέες βασίλισσες να εισέρχονται σε χειμέρια διάπαυση και η αποικία να χάνεται. Δηλαδή οι αποικίες τους είναι ετήσιες και αναπτύσσονται σε φωλιές που ανάλογα με το είδος είναι επιφανειακές ή υπόγειες. Σε κάθε αποικία παράγονται πλήρη ανεπτυγμένα θηλυκά (βασίλισσες), ατελή θηλυκά (εργάτριες) και αρσενικά (κηφήνες). Προς το τέλος του κύκλου της κάθε αποικίας παράγονται τα αναπαραγωγικά άτομα, τα οποία θα συζευχθούν έξω στη ύπαιθρο. Σε όλα τα είδη Bombus μόνο οι νέες συζευγμένες βασίλισσες διαχειμάζουν, ενώ όλα τα άλλα μέλη της αποικίας, μαζί και η παλιά βασίλισσα με τους κηφήνες, χάνονται πριν το χειμώνα. Γενικά σε ένα περίπατο στην ελληνική ύπαιθρο, κυρίως κατά τους μήνες Μάρτιο έως Ιούλιο, οι βομβίνοι θα είναι ανάμεσα στα έντομα που θα συναντήσει κανείς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μελισσίδες
Βηρύλλιο
Το βηρύλλιο αυξάνει τη σκληρότητα και την αντίσταση στη διάβρωση, όταν σχηματίζει κράματα με το αλουμίνιο, το κοβάλτιο, το χαλκό (αξιοσημείωτο είναι το κράμα χαλκοβηρύλλιο), το σίδηρο και το νικέλιο. Σε δομικές εφαρμογές, το βηρύλλιο έχει υψηλή καμπτική ακαμψία, θερμική σταθερότητα, θερμική αγωγιμότητα και χαμηλή πυκνότητα, ιδιότητες που το κάνουν ένα υψηλής ποιότητας υλικό για αεροδιαστημικές εφαρμογές, όπως υψηλής ταχύτητας αεροσκάφη, αυτοκατευθυνόμενα βλήματα, διαστημικά οχήματα και τηλεπικοινωνιακούς δορυφόρους. Εξαιτίας της σχετικά μικρής του πυκνότητας και ατομικής μάζας του, το βηρύλλιο είναι σχετικά διαφανές στις ακτίνες Χ, και τις άλλες μορφές ιονίζουσας ακτινοβολίας, και γι' αυτό, είναι πολύ συνηθισμένο «υλικό παράθυρο» για εξοπλισμό ακτίνων Χ και πειράματα φυσικής σωματιδίων. Η υψηλή θερμική αγωγιμότητα του βηρυλλίου και του οξείδιου του βηρυλλίου (BeO) οδήγησαν στο να χρησιμοποιηθεί σε εφαρμογές μεταφοράς και βύθισης θερμότητας.
Η εμπορική χρήση του βηρυλλίου παρουσιάζει τεχνικές προκλήσεις, εξαιτίας της τοξικότητας (ιδιαίτερα με εισπνοή) της σκόνης που το περιέχει. Το βηρύλλιο είναι διαβρωτικό για τους ιστούς και μπορεί να προκαλέσει μια χρόνια και επικίνδυνη για τη ζωή του θύματος αλλεργική ασθένεια που ονομάζεται βηρυλλίωση, σε κάποια από τα άτομα που έρχονται σε επαφή μαζί του. Το βηρύλλιο είναι άγνωστο αν είναι απαραίτητο ή έστω χρήσιμο για κάποια γνωστή φυτική ή ζωική μορφή ζωής.
Ονομασία
Το όνομα του στοιχείου προέρχεται από την βήρυλλο, το πυριτικό ορυκτό του βηρυλλίου, του οποίου αποτελεί ένα από τα κυριότερα μεταλλεύματα. Αρχικά το στοιχείο ανακαλύφθηκε από τον Βωκελέν (Vauquelin) το 1798. Οι συντάκτες του περιοδικού Annales de Chimie et de Physique ονόμασαν το νέο στοιχείο «glucine» λόγω του ότι κάποιες από τις ενώσεις του έχουν γλυκιά γεύση. Ο Κλάπροθ (Klaproth) προτίμησε το όνομα «beryllina» δεδομένου ότι και ενώσεις της ύττριας (yttria - οξείδιο του υττρίου) έχουν γλυκιά γεύση. Το όνομα «beryllium» (βηρύλλιο) χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά από τον Βέλερ (Wöhler) το 1828. Ο Βέλερ ήταν ένας από τους δυο επιστήμονες (ο άλλος ήταν ο Αντουάν Μπυσσσύ (Antoine Bussy), οι οποίοι εργαζόμενοι ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο απομόνωσαν το βηρύλλιο με χημική αντίδραση.
Φυσική παρουσία
μικρογραφία|Κομμάτι μεταλλεύματος βηρυλλίου μαζί με ένα κέρμα 1 σεντ του δολλαρίου ΗΠΑ, για σύγκριση κλίμακας. μικρογραφία|Φυσικό σμαράγδι. Περιέχει βηρύλλιο. Ο Ήλιος έχει συγκέντρωση 100 ppt (μέρη ανά τρισεκατομμύριο = 10-12) βηρυλλίου, ενώ ο γήινος φλοιός έχει συγκέντρωση που κυμαίνεται μεταξύ 2 και 6 ppm (μέρη ανά εκατομμύριο = 10-6). Η μεγαλύτερη συγκέντρωση στο έδαφος ανέρχεται στα 6 ppm. Ιχνοποσότητες βηρυλλίου ανιχνεύονται στη γήινη ατμόσφαιρα. Η συγκέντρωση βηρυλλίου στο θαλάσσιο νερό κυμαίνεται μεταξύ 200 και 600 ppq (μέρη ανά τετράκις εκατομμύριο = 10-15). Ωστόσο, σε νερό πηγής το βηρύλλιο είναι πιο άφθονο, με συγκέντρωση που (φυσιολογικά) φθάνει τα 100 ppt.
Για τα δυο κύρια μεταλλεύματα βηρυλλίου, ο βήρυλλος και ο βερτρανδίτης, έχουν βρεθεί (ως τώρα εκμεταλλεύσιμα) κοιτάσματα στην Αργεντινή, στη Βραζιλία, στην Ινδία, στη Μαδαγασκάρη, στη Ρωσία και στις ΗΠΑ. Τα παγκόσμια αποθέματα βηρυλλίου ξεπερνούν τους 400.000 τόνους.
Φυσικές ιδιότητες
Το βηρύλλιο (πάντα στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος») είναι ένα χαλυβδόμορφο γκρι και σκληρό υλικό που είναι εύθραυστο (σε «θερμοκρασία δωματίου») και έχει μια συμπιεσμένη εξαγωνική κρυσταλλική δομή. Έχει εξαιρετική καμπτική ακαμψία, 287 GPa κατά το μέτρο Γιανγκ (Young's modulus), και ένα σχετικά υψηλό σημείο τήξης, για την ακρίβεια το υψηλότερο από όλα τα ελαφρά μέταλλα. Το μέτρο ελαστικότητας του βηρυλλίου είναι ακριβώς 50% μεγαλύτερο από αυτό του χάλυβα. Ο συνδυασμός αυτού του μέτρου και της σχετικά χαμηλής πυκνότητάς του έχει ως αποτέλεσμα μια ασυνήθιστα υψηλή ταχύτητα διάδωσης του ήχου μέσα από το βηρύλλιο, περίπου 12,9 km/s (46.440 km/h) σε Κανονικές συνθήκες. Άλλες σημαντικές ιδιότητες του βηρυλλίου είναι η υψηλή του ειδική θερμότητα [1.925 J/(kg·K)] και η (υψηλή του) θερμική αγωγιμότητα [216 W/(kg·K)], που κάνουν το βηρύλλιο το μέταλλο με την καλύτερη απαγωγή θερμότητας κατά μονάδα βάρους. Σε συνδυασμό με το σχετικά χαμηλό συντελεστή γραμμικής θερμικής διαστολής (11,4·10-6 K-1), αυτά τα χαρακτηριστικά καταλήγουν σε μια μοναδική σταθερότητα κάτω από συνθήκες θερμικής καταπόνησης. Τέλος, η ολκιμότητά του είναι κατά περίπου 33% μεγαλύτερη από αυτή του χάλυβα.
Πυρηνικές ιδιότητες
Το φυσικό βηρύλλιο, ασφαλές για μικρή μόλυνση από κοσμογενικά ραδιοϊσότοπα, είναι ουσιαστικά βηρύλλιο-9, που έχει πυρηνικό σπιν (spin) -3/2. Το βηρύλλιο έχει μια (σχετικά) μεγάλη διατομή σκέδασης για υψηλής ενέργειας νετρόνια, περίπου 6 barns για ενέργειες πάνω από 10 keV. Γι' αυτό το βηρύλλιο λειτουργεί ως νετρονικός ανακλαστήρας και νετρονικός επιβραδυντής, που επιβραδύνει αποτελεσματικά νετρόνια στο εύρος των «θερμικών νετρονίων», δηλαδή σε ενέργειες κάτω από 0,03 eV, όπου η συνολική διατομή σκέδασης είναι τουλάχιστον κατά μια τάξη μεγέθους μικρότερη, η ακριβής τιμή εξαρτάται πολύ από την καθαρότητα και το μέγεθος των κρυσταλλιτών του υλικού.