cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σύστημα εντοπισμού πυροβολισμών
Εφαρμογές
Τα συστήματα εντοπισμού πυροβολισμών χρησιμοποιούνται από υπηρεσίες δημόσιας ασφάλειας καθώς και από στρατιωτικές/αμυντικές υπηρεσίες. Έχουν χρησιμοποιηθεί κυρίως σε κέντρα αποστολής για την ταχεία αντίδραση σε περιστατικά πυροβολισμών. Στον τομέα του στρατού/άμυνας, είναι διάφορα γνωστά ως συστήματα αντιμετώπισης ελεύθερων σκοπευτών, συστήματα ανίχνευσης και εντοπισμού όπλων ή άλλοι παρόμοιοι όροι. Οι χρήσεις περιλαμβάνουν την ειδοποίηση πιθανών ανθρώπινων στόχων για να λάβουν μέτρα αποφυγής, έως την άμεση αντίδραση των δυνάμεων για την εξουδετέρωση των απειλών, συμπεριλαμβανομένης της αυτοματοποιημένης καθοδήγησης των όπλων.
Εκτός από τη χρήση των συστημάτων εντοπισμού πυροβολισμών για τη μετάδοση συναγερμών για περιστατικά, μπορούν επίσης να μεταδίδουν τα δεδομένα συναγερμού τους σε συστήματα βιντεοεπιτήρησης σε πραγματικό χρόνο, επιτρέποντάς τους να στρέφουν αυτόματα κάμερες στη σκηνή ενός περιστατικού. Μόλις οι κάμερες μετακινηθούν στον τόπο του συμβάντος, οι πληροφορίες μπορούν να προβληθούν για την αξιολόγηση της κατάστασης και τον περαιτέρω σχεδιασμό της απαραίτητης αντίδρασης. Οι συνδυασμένες πληροφορίες ήχου και βίντεο μπορούν να επισημανθούν και να αποθηκευτούν για μετέπειτα χρήση ως εγκληματολογικά στοιχεία.
Δημόσια ασφάλεια
Τα συστήματα εντοπισμού πυροβολισμών χρησιμοποιούνται σε αστικές περιοχές από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 από έναν αυξανόμενο κατάλογο πόλεων και δήμων που αγκαλιάζουν τα συστήματα εντοπισμού πυροβολισμών ως απαραίτητο εργαλείο στο οπλοστάσιό τους για την καταπολέμηση του βίαιου εγκλήματος. Οι ομοσπονδιακές υπηρεσίες και οι υπηρεσίες εσωτερικής ασφάλειας έχουν επίσης υιοθετήσει τα συστήματα εντοπισμού πυροβολισμών και τα πλεονεκτήματά τους- ιδίως το FBI χρησιμοποίησε με επιτυχία ένα σύστημα εντοπισμού πυροβολισμών ShotSpotter κατά τη διάρκεια των επιθέσεων ελεύθερων σκοπευτών στον αυτοκινητόδρομο του Οχάιο το 2003-2004, σε συνεργασία με τον σερίφη της κομητείας Φράνκλιν.
Η τεχνολογία δοκιμάστηκε στο Redwood Village, μια γειτονιά του Redwood City της Καλιφόρνια, τον Απρίλιο του 1996. Μέχρι το 2007, ο κατασκευαστής διαφήμιζε ότι η συσκευή έχει πλεονεκτήματα, αλλά οι τοπικοί αξιωματούχοι ήταν διχασμένοι ως προς την αποτελεσματικότητά της. Είναι αποτελεσματική στη μείωση των τυχαίων πυροβολισμών. Έρευνες που διεξήχθησαν για λογαριασμό του Υπουργείου Δικαιοσύνης έδειξαν ότι ήταν πιο αποτελεσματική ως "αντίληψη" της δράσης.
Ένα σύστημα ShotSpotter που εγκαταστάθηκε στην Ουάσινγκτον, DC, βασίστηκε με επιτυχία για τον εντοπισμό πυροβολισμών στην περιοχή κάλυψης. Το αστυνομικό τμήμα της Ουάσιγκτον ανέφερε το 2008 ότι βοήθησε στον εντοπισμό 62 θυμάτων βίαιων εγκλημάτων και συνέβαλε σε 9 συλλήψεις. Εκτός από τις επιθέσεις, το σύστημα εντόπισε μεγάλο αριθμό "τυχαίων" πυροβολισμών, που συνολικά έφθασαν τους 50 πυροβολισμούς την εβδομάδα το 2007. Με βάση την επιτυχία του συστήματος, το αστυνομικό τμήμα αποφάσισε να επεκτείνει το πρόγραμμα ώστε να καλύπτει σχεδόν το ένα τέταρτο της πόλης.
Μέχρι το 2016, τα συστήματα ανίχνευσης είχαν αναπτυχθεί σε διάφορες πόλεις, όπως η Βαλτιμόρη, Μέριλαντ Bellwood, Ιλινόις- Μπέρμιγχαμ, Αλαμπάμα- Βοστώνη- Κάντον, Οχάιο- Κέιμπριτζ, Μασαχουσέτη- Σικάγο- Χάρτφορντ- Κάνσας Σίτι- Λος Άντζελες- Μιλγουόκι- Μινεάπολη- Νιου Μπέντφορντ, Μασαχουσέτη- Όκλαντ- Ομάχα- Σαν Φρανσίσκο- Σπρίνγκφιλντ, Μασαχουσέτη- Ουάσινγκτον. C., Wilmington, Βόρεια Καρολίνα, Νέα Υόρκη- Εφαρμόζεται επίσης ενσωμάτωση με κάμερες που δείχνουν προς την κατεύθυνση των πυροβολισμών όταν ανιχνεύονται. Οι εγκαταστάσεις κοινής ωφέλειας στις ΗΠΑ χρησιμοποιούν 110 συστήματα το 2014. Το Σαν Αντόνιο του Τέξας διέκοψε την υπηρεσία ShotSpotter αξίας 500.000 δολαρίων, αφού διαπίστωσε ότι είχε οδηγήσει μόνο σε τέσσερις συλλήψεις.
Τον Αύγουστο του 2017, η Μυστική Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών άρχισε να δοκιμάζει τη χρήση τεχνολογίας ανίχνευσης πυροβολισμών για την προστασία του Λευκού Οίκου και του Ναυτικού Παρατηρητηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Στρατός και άμυνα
Βλ: Ηχομέτρηση πυροβολικού
Ο προσδιορισμός της προέλευσης των πυροβολισμών μέσω του ήχου σχεδιάστηκε πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά επιχειρησιακά. Τα πρώτα συστήματα που βασίζονταν στον ήχο χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για μεγάλα όπλα. Συστήματα ανίχνευσης και εντοπισμού όπλων και συστήματα αντιμετώπισης ελεύθερων σκοπευτών έχουν αναπτυχθεί από το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ καθώς και από τους στρατούς άλλων χωρών.
Τα συστήματα ακουστικής ανίχνευσης απειλών περιλαμβάνουν τον Unattended Transient Acoustic MASINT Sensor (UTAMS), το Serenity Payload και το FireFly, τα οποία αναπτύχθηκαν από το Army Research Laboratory.
Λαθροθηρία άγριας ζωής
Στο Εθνικό Πάρκο Kruger της Νότιας Αφρικής, χρησιμοποιούνται ανιχνευτές πυροβολισμών για την πρόληψη της λαθροθηρίας ρινόκερων.
Ανοιχτοί ανιχνευτές πυροβολισμών
Το έργο εντοπισμού πυροβολισμών Soter είναι μια κοινοτική προσπάθεια που χρησιμοποιεί υλικό ανοικτού κώδικα, τεχνολογία cloud, μηχανική μάθηση και τρισδιάστατη εκτύπωση για την κατασκευή φθηνών ανιχνευτών πυροβολισμών ικανών να εντοπίζουν και να ταξινομούν πυροβολισμούς σε αστικούς και σχολικούς χώρους μέσα σε δευτερόλεπτα.
Fish Bombing
Το Stop Fish Bombing USA, ένα έργο υπό τη φορολογική χορηγία του Earth Island Institute, έχει προσαρμόσει την τεχνολογία ShotSpotter με υδρόφωνα για την καταπολέμηση του βομβαρδισμού ψαριών σε κοραλλιογενείς υφάλους στη Σαμπάχ της Μαλαισίας.
Η ηλεκτρονική μύτη είναι μια ηλεκτρονική συσκευή ανίχνευσης που προορίζεται για την ανίχνευση οσμών ή γεύσεων. Η έκφραση "ηλεκτρονική όσφρηση" αναφέρεται στην ικανότητα αναπαραγωγής των ανθρώπινων αισθήσεων με τη χρήση συστοιχιών αισθητήρων και συστημάτων αναγνώρισης προτύπων.
Από το 1982 διεξάγεται έρευνα για την ανάπτυξη τεχνολογιών, που συνήθως αναφέρονται ως ηλεκτρονικές μύτες, οι οποίες θα μπορούσαν να ανιχνεύουν και να αναγνωρίζουν οσμές και γεύσεις. Τα στάδια της διαδικασίας αναγνώρισης είναι παρόμοια με την ανθρώπινη όσφρηση και πραγματοποιούνται για την ταυτοποίηση, τη σύγκριση, την ποσοτικοποίηση και άλλες εφαρμογές, συμπεριλαμβανομένης της αποθήκευσης και ανάκτησης δεδομένων. Ορισμένες τέτοιες συσκευές χρησιμοποιούνται για βιομηχανικούς σκοπούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες Κατηγορία:Ασφάλεια
Μικρονήσι Λασιθίου
Το Μικρονήσι ή Χίρι ή Χοίροι  Μιραμπέλου είναι νησίδα της Κρήτης στα δυτικά του Kόλπου Μιραμπέλου, η οποία βρίσκεται βορειοανατολικά από τον Άγιο Νικόλαο και δίπλα (βόρεια) από τη μεγαλύτερη νησίδα των Αγίων Πάντων. Απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός από το 1940 στον Δήμο Αγίου Νικολάου ενώ στην απογραφή του 2011 δεν απογράφησαν κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησίδες της Κρήτης Κατηγορία:Νομός Λασιθίου
Εμίλια Μάρκους
Η Εμίλια Μάρκους (η οποία μετά τον γάμο της ονομάστηκε Πούλζκι, 10 Σεπτεμβρίου 1860 – 24 Δεκεμβρίου 1949), ήταν μια Ουγγαρέζα αριστοκράτισσα, πολιτικός καθώς και η πιο διάσημη ηθοποιός της εποχής της στην Ουγγαρία. Η Μάρκους έγινε κυρίως γνωστή για τους ρόλους που ερμήνευσε σε μια σειρά από ουγγρικές θεατρικές και κινηματογραφικές παραγωγές μεταξύ των οποίων ήταν τα Three Spinsters (1936), A táncz (1901) και Az aranyhajú szfinksz (1914). δεξιά|μικρογραφία| Η Εμίλια Μάρκους το 1903
Βιογραφικά στοιχεία
Η Εμίλια Μάρκους γεννήθηκε στο Σόμπατχεϊ της Ουγγαρίας και ήταν το έκτο παιδί του Γιόζεφ Μάρκους και της Άννας Χόρβατ (η οποία ήταν αδελφή του Μπολντιζάρ Χόρβατ). Ένα από τα αδέρφια της ήταν και ο Γιόζεφ Μάρκους, ο οποίος διετέλεσε δήμαρχος της Βουδαπέστης (1896–1897 και 1897–1906).
Το 1878, η Εμίλια Μάρκους αποφοίτησε από την Ακαδημία Ηθοποιών και προσλήφθηκε αμέσως στο Εθνικό Θέατρο, όπου και εργάστηκε μέχρι τον θάνατό της το 1949. Στις 7 Ιουνίου 1882 η Μάρκους παντρεύτηκε τον Καρόλι Πούλζκι (1853-1899), ο οποίος ήταν ένας Ούγγρος συλλέκτης έργων τέχνης, πολιτικός, μέλος του κοινοβουλίου, διευθυντής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης Τέχνης καθώς και ιδρυτής του Μουσείου Καλών Τεχνών στη Βουδαπέστη. Η οικογένεια του Καρόλι Πούλζκι είχε καταγωγή από την Πολωνία και προερχόταν από γένος ουγενότων, αν και ο ίδιος είχε προσηλυτιστεί στον καθολικισμό. Η μεγαλύτερη κόρη της Μάρκους, η Τερέζια Πούλζκι (η οποία γεννήθηκε στις 5 Μαΐου 1883) ήταν γνωστή ως Τέσα. Η δεύτερη κόρη της, η Ρόμολα ντε Πούλζκι, η οποία γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1891, παντρεύτηκε αργότερα τον γνωστό Ρώσο χορευτή και χορογράφο Βάτσλαφ Νιζίνσκι. Ο Καρόλι Πούλζκι οδηγήθηκε στην εξορία εξαιτίας ενός πολιτικού σκανδάλου που σχετιζόταν με αγορές έργων τέχνης για την πινακοθήκη. Έτσι, πήγε πρώτα στο Λονδίνο και μετά στην Αυστραλία. Μετά από 17 χρόνια γάμου, αυτοκτόνησε σε ηλικία 45 ετών στο Μπρίσμπεϊν της Αυστραλίας. Η Εμίλια Μάρκους ξαναπαντρεύτηκε, αυτή τη φορά με τον Όσκαρ Παρντάνι, το 1903.
Συνοριακή Γέφυρα Τουμέν
δεξιά|μικρογραφία|375x375εσ|Η Συνοριακή Γέφυρα Τουμέν, από την Κίνα το χειμώνα δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Η Συνοριακή Σιδηροδρομική Γέφυρα Τουμέν το καλοκαίρι Η Συνοριακή Γέφυρα Τουμέν (κινεζικά: 图们国境大桥) είναι γέφυρα πάνω από το Ποταμό Τουμέν που συνδέει την πόλη Τουμέν στο Τζιλίν της Κίνας με την Κομητεία Ονσόνγκ (Ναμγιάνγκ), στην Επαρχία Βόρειου Χάμγκιονγκ στη Βόρεια Κορέα. Χτίστηκε το 1941 από τους Ιάπωνες και είναι 515 μέτρα μακριά, 6 μέτρα ψηλή και 6 μέτρα πλατιά. Το Συνοριακό Φυλάκιο Τουμέν βρίσκεται εκεί. Λίγο πάνω βρίσκεται η Συνοριακή Σιδηροδρομική Γέφυρα Τουμέν.
Κατά τη διάρκεια του Πόλεμου της Κορέας, ήταν ένα από τα συνοριακά φυλάκια από τα οποία ο Κινεζικός Λαϊκός Εθελοντικός Στρατός μπήκε στη Βόρεια Κορέα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κίνα Κατηγορία:Βόρεια Κορέα
Κοινότητα Κεφαλίου
Η Κοινότητα Κεφαλίου είναι κοινότητα του Δήμου Κισσάμου της Περιφερειακής Ενότητας Χανίων στην Κρήτη, η οποία συστάθηκε επίσημα για πρώτη φορά το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και ως έδρα της ορίστηκε το Κεφάλι. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αερινός, Θεοδωριανά, Παππαδιανά και Φελεσιανά. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 80 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Αντώνιο Καστρινάκη.
Κοινοτάρχες Κεφαλίου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Κεφαλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Αμαλία Σολορσάνο
H Αμαλία Αλεχάντρα Σολορσάνο Μπράβο (Amalia Alejandra Solórzano Bravo, 10 Ιουλίου 1911 - 12 Δεκεμβρίου 2008) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Λάζαρο Καρδένας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 10 Ιουλίου 1911 στο Τακάμπαρο του Μιτσοακάν, και ήταν κόρη του Κάντιδο Σολορσάνο Μοράλες και της Αλμπερτίνα Μπράβο Σόσα.
Το 1932 παντρεύτηκε τον Λάζαρο Καρδένας και μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, την Παλμίρα και τον Κουατέμοκ.
Σε ηλικία 23 ετών έγινε Πρώτη Κυρία του Μεξικού, γεγονός που την καθιστά τη νεότερη στην ιστορία του Μεξικού.
Ήταν ηγετικό μέλος της Επιτροπής Βοήθειας για τα Παιδιά των Ισπανών, μια οργάνωση που βοήθησε τα παιδιά που ήταν πρόσφυγες στη Γαλλία λόγω του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου να φτάσουν στο Μεξικό.
Πέθανε στις 12 Δεκεμβρίου 2008 σε ηλικία 97 ετών. Τη στιγμή του θανάτου της, ήταν η γηραιότερη εν ζωή πρώην Πρώτη Κυρία στον κόσμο, 74 χρόνια μετά την θητεία της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες του Μεξικού
Κοκκόνα Τρικάλων
Η Κοκκόνα είναι μικρός οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γενικά στοιχεία
Η Κοκκόνα βρίσκεται στην βόρεια άκρη του κάμπου των Τρικάλων σε υψόμετρο 160 μέτρα ενώ απέχει περίπου 10 χλμ. ΒΑ. από το κέντρο της πόλης. Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Παλαιοπύργου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Παλαιόπυργο αποτελούν την κοινότητα Παλαιόπυργου η οποία υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Παληοκάστρου του Δήμου Τρικκαίων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 19 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Κρινοειδή
Τα Κρινοειδή (Crinoidea) είναι ομοταξία εχινόδερμων. Τα κρινοειδή τα οποία στην ενήλικη ζωή τους ζουν προσκολλημένα στον πυθμένα μέσω μίσχου είναι γνωστά ως θαλάσσιοι κρίνοι. Έχουν εντοπιστεί μέχρι σε βάθος 9.000 μέτρων. Τα κρινοειδή χαρακτηρίζονται από ένα στόμα στην πάνω επιφάνεια το οποίο περιβάλλεται από βράγχιονες που χρησιμοποιούνται για τη σίτιση. Το στομάχι του έχει σχήμα U και ο πρωκτός τους βρίσκεται δίπλα στο στόμα. Αν και διαθέτουν την χαρακτηριστική πεντακτινική συμμετρία των εχινόδερμων, τα περισσότερα κρινοειδή διαθέτουν περισσότερους βραγχίονες. Ο μίσχος μπορεί να αποκολληθεί και το ζώο να κολυμπά ελεύθερο. Σήμερα υπάρχουν περίπου 600 είδη κρινοειδών, αλλά ήταν πολύ πιο άφθονα και ποικίλα στο παρελθόν.
Παραπομπές
κατηγορία:Εχινόδερμα
Πραιτωριανή επαρχία της Γαλατίας
Η πραιτοριανή επαρχία της Γαλατίας, praefectura praetorio Galliarum, ήταν μία από τις τέσσερις μεγάλες πραιτωριανές επαρχίες, στους οποίους χωρίστηκε η Ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Ιστορία
Ο πραιτωριανή επαρχία ιδρύθηκε μετά το τέλος τού Κωνσταντίνου Α΄ το 337, όταν η Αυτοκρατορία διαιρέθηκε στους γιους του και ο Κωνσταντίνος Β΄ έλαβε την κυριαρχία των δυτικών επαρχιών, με κύριο βοηθό του έναν πραιτωριανό έπαρχο. Ο πραιτωριανή επαρχία περιλάμβανε όχι μόνο τη Γαλατία, αλλά και τη Ρωμαϊκή Βρετανία, την Ισπανία και τη Τιγγιτανή Μαυριτανία στην Ανθυπατική Αφρική. Η επικράτειά του επικαλυπτόταν σημαντικά με αυτό, που κάποτε ελεγχόταν από τη βραχύβια Γαλατική αυτοκρατορία τη δεκαετία του 260.
Μετά τη μόνιμη διαίρεση της Αυτοκρατορίας το 395 σε δυτικές και ανατολικές σφαίρες ελέγχου, ο νομός της Γαλατίας συνέχισε να ανήκει στη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Η Augusta Treverorum (Τρεβήροι, σημερινό Tρηρ στη Γερμανία) χρησίμευσε ως έδρα της πραιτωριανής επαρχίας μέχρι το 407 (ή, σύμφωνα με άλλες εκτιμήσεις, το 395), όταν μεταφέρθηκε στην Aρελάτη (Αρλ).
Ο πραιτωριανή επαρχία συνέχισε να λειτουργεί μέχρι το 477, όταν οι τελευταίες περιοχές υπό τον έλεγχό της καταλήφθηκαν από τους Βησιγότθους μετά την κατάργηση της δυτικής αυτοκρατορικής κυβέρνησης της Ραβέννας τον προηγούμενο χρόνο.
Το 510 ο βασιλιάς των Οστρογότθων Θεόδωριχος Α΄ ο Μέγας επανίδρυσε την πραιτωριανή επαρχία στο μικρό τμήμα της Γαλατίας (στην Προβηγκία), που μόλις είχε κατακτήσει, με έδρα και πάλι την Αρελάτη. Αυτή η βραχύβια αναβίωση κράτησε, έως ότου η περιοχή κατακτήθηκε με τη σειρά της από τους Φράγκους το 536, ενώ οι Οστρογότθοι καταλήφθηκαν από την εισβολή της Ανατολικής Ρώμης στην Ιταλία.
Βιβλιογραφικές αναφορές
<references group="" responsive="0">
Διαμερίσματα του Βοργία
Τα Διαμερίσματα του Βοργία είναι σύνολο δωματίων στο Αποστολικό Παλάτι στο Βατικανό, που προσαμόστηκαν για προσωπική χρήση του Πάπα Αλεξάνδρου ΣΤ΄ Βοργία. Στο τέλος του 15ου αι. ανέθεσε τη διακόσμησή τους με τοιχογραφίες στον Ιταλό ζωγράφο Πιντουρίκκιο και στο εργαστήριό του.
Οι νωπογραφίες, που εκτελέστηκαν το διάστημα 1492-94, έχουν πολύπλοκη θεματολογία: εμπνέονται από μεσαιωνικές εγκυκλοπαίδειες, προσθέτουν εσχατολογικές αναφορές και θριαμβολογούν στην υποτιθέμενη θεϊκή καταγωγή των Βοργία. Πρόσφατη συντήρηση της τοιχογραφίας Η Ανάσταση αποκάλυψε μία σκηνή, που ζωγραφίστηκε δύο μόλις έτη μετά την επιστροφή του Χρ. Κολόμβου από τον Νέο Κόσμο και παριστά ιθαγενείς Αμερικανούς· πιστεύεται ότι είναι η πρώτη τους απεικόνιση στην Ευρώπη.
Οι νωπογραφίες
Τα διαμερίσματα βρίσκονται νότια της αυλής Μπελβεντέρε, στον 1ο όροφο και κάτω από τις Αίθουσες του Ραφαήλ· περιλαμβάνουν 12 δωμάτια, τα εξής: ανατολικά είναι η αίθουσα του ποντίφικα, το δωμάτιο των ακροάσεων, η αίθουσα του παπαγάλου, των αμφίων, του στρώματος, το δωμάτιο (cubiculum) του Νικολάου Ε΄. Βόρεια είναι: η αίθουσα των Μυστηρίων, η αίθουσα των Αγίων (οι δύο αίθουσες έχουν νότια την αυλή του Παπαγάλου), αίθουσα των Ελευθέρων Τεχνών/7 Μαθημάτων (νότια είναι το υπνοδωμάτιο και το θησαυροφυλάκιο του Αλεξάνδρου ΣΤ΄), η αίθουσα της Πίστης, η αίθουσα των Σιβυλλών (οι δύο αίθουσες βρίσκονται στον πύργο Βοργία και νότια έχουν την αυλή του Βοργία). Δυτικά υπάρχει η Βιβλιοθήκη του Βατικανού και νότια αυτής η Καπέλα Σιστίνα. Όταν το 1503 απεβίωσε ο πάπας Αλέξανδρος ΣΤ΄, η οικογένεια Βοργία έχασε την εύνοια που είχε, και τα διαμερίσματα χρησιμοποιήθηκαν λίγο τους επόμενος αιώνες. Μόλις το 1889 ο Πάπας Λέων ΙΓ΄ αποκατέστησε τα δωμάτια και τα άνοιξε στο ευρύ κοινό. Οι τοιχογραφίες των διαμερισμάτων υπάγονται τώρα στη Βιβλιοθήκη του Βατικανού.
Τα περισσότερα των δωματίων χρησιμοποιούνται τώρα για τη Συλλογή Σύγχρονης Θρησκευτικής Τέχνης του Βατικανού, που εγκαινίασε ο Πάπας Παύλος ΣΤ΄ το 1973. Η Συλλογή περιλαμβάνει 600 συγκεντρωμένα έργα ζωγραφικής, γλυπτικής και σχέδια. Σύγχρονοι καλλιτέχνες που έκαναν δωρεές είναι, μεταξύ άλλων, οι Πωλ Γκωγκέν, Μαρκ Σαγκάλ, Πάουλ Κλέε, Σαλβαδόρ Νταλί και Βασίλι Καντίνσκι.
Το επάνω μέρος των τοίχων και τα τόξα καλύφθηκαν από τον Πιντουρίκιο με ζωγραφική και εμπλουτίστηκαν με εκλεπτυσμένα γύψινα ανάγλυφα. Το κύριο θέμα καθενός από τα δωμάτια είναι: τα Μυστήρια και η Πίστη, οι Άγιοι, οι "Ελεύθερες Τέχνες" ie Διδασκόμενα Μαθήματα (Trivium και Quadrivium), οι Σίβυλλες, Προφήτες και Απόστολοι, οι Πάπες. Ο Περίν ντελ Βάγκα ζωγράφισε μερικά άλλα από τα υπόλοιπα δωμάτια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποστολικό Παλάτι
Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος Γ΄
Ο Πατριάρχης Θεόφιλος Γ΄ (κατά κόσμον Ηλίας Γιαννόπουλος, 4 Απριλίου 1952) είναι ο προκαθήμενος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων από τις 22 Αυγούστου 2005, με το τίτλο Πατριάρχης της Αγίας Πόλεως Ιερουσαλήμ και πάσης Παλαιστίνης, Συρίας, Αραβίας, Πέραν του Ιορδάνου, Κανά της Γαλιλαίας και Αγίας Σιών. Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων είναι ο ηγούμενος της Ιεράς Αγιοταφιτικής Αδελφότητας που διέπεται από τους εκκλησιαστικοὺς κανόνες και θεσμούς της μοναχικής Πολιτείας και η σύστασή της ανάγεται στον 4ον αιώνα. Έχει ως αποστολή της την υπεράσπιση της Ορθοδοξίας στην Αγία Γη, την διαφύλαξη και περιφρούρηση των Παναγίων Προσκυνημάτων (που γεννήθηκε, μεγάλωσε, σταυρώθηκε και αναστήθηκε ο Ιησούς Χριστός) και την πνευματική καθοδήγηση του Ορθοδόξου ποιμνίου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 4 Απριλίου 1952 στους Γαργαλιάνους Μεσσηνίας, ανήκει σε πολύτεκνη οικογένεια. Σε ηλικία 12 ετών πήγε στα Ιεροσόλυμα και εντάχθηκε στην Αγιοταφιτική Αδελφότητα. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και κατόπιν έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Ντάραμ της Αγγλίας. Μιλάει ελληνικά, αγγλικά, αραβικά και εβραϊκά. Χειροτονήθηκε Διάκονος την 1η Ιουλίου 1970 από τον Αρχιεπίσκοπο Ιορδάνου Βασίλειο και διορίστηκε Διάκονος στον Ναό της Αναστάσεως. Έγινε αρχιδιάκονος του Πατριάρχη Βενέδικτου Α΄ και κατόπιν υπηρέτησε ως ιερέας στην Κανά της Γαλιλαίας από το 1991 ως το 1996, με ως επί το πλείστον αραβικό ποίμνιο. Εκεί ίδρυσε τον σύλλογο «Φως Χριστού» (Nour al Masih), για τη διάδοση της πίστης στην περιοχή. Το 1996 έγινε Έξαρχος του Παναγίου Τάφου στο Κατάρ. Στις 14 Φεβρουαρίου 2005 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Θαβωρίου και χειροτονήθηκε επίσκοπος από τον Πατριάρχη Ειρηναίο Α΄.
Εκλογή
Μετά την κρίση που πέρασε το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και την καθαίρεση του Ειρηναίου Α', ο Θεόφιλος εξελέγη Πατριάρχης στις 22 Αυγούστου 2005. Είναι ο πρώτος Πατριάρχης Ιεροσολύμων που εκλέγεται ομόφωνα, μετά την απόσυρση των δύο συνυποψηφίων του. Ενθρονίστηκε στις 22 Νοεμβρίου 2005.
Προβλήματα
Τον Σεπτέμβριο του 2008 μετέβη στις Βρυξέλλες προσκεκλημένος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και κατέστησε γνωστές τις προοπτικές και τα προβλήματα της Εκκλησίας. Τον Οκτώβριο του 2008 ελαβε μέρος στην Σύνοδο των Προκαθημένων της Ορθόδοξης Εκκλησίας που συγκλήθηκε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Το 2009 συμμετείχε στο Συνέδριο "The C-1 World Dialogue" που διοργανώθηκε στο Λονδίνο, του οποίου ορίστηκε Αντιπρόεδρος. Στις 9 Μαΐου 2011, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων διέκοψε την κοινωνία με την Εκκλησία της Ρουμανίας λόγω ναού που η τελευταία ανήγειρε στην Ιεριχώ. Κατόπιν μεσολάβησης του Οικουμενικού Πατριαρχείου επετεύχθη συμβιβασμός και η κοινωνία αποκαταστάθηκε τον Φεβρουάριο του 2013. Τον Μάρτιο του 2013, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων επέκτεινε τη δικαιοδοσία του στο Κατάρ χειροτονώντας Αρχιεπίσκοπο. Αυτό προκάλεσε την έντονη διαμαρτυρία του Πατριαρχείου Αντιοχείας και οδήγησε στη διακοπή της κοινωνίας των δύο Πατριαρχείων τον Ιούνιο του 2015.
«Αδελφική Σύναξη» Προκαθημένων
Κατόπιν του ζητήματος που προέκυψε μετά τη χορήγηση Αυτοκεφαλίας στην Εκκλησία της Ουκρανίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο (2018), ο Πατριάρχης Θεόφιλος ανέλαβε, ως διαμεσολαβητική πρωτοβουλία, να συγκαλέσει μία «Αδελφική Σύναξη» Προκαθημένων. Η πρωτοβουλία αυτή ανακοινώθηκε στο ταξίδι του στη Μόσχα, τον Δεκέμβριο του 2019, κατά τη διάρκεια της βράβευσής του με το βραβείο «Πατριάρχης Αλέξιος Β'» από τον Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Ρωσίας, Κύριλλο. Η πρωτοβουλία αυτή δεν εστέφθη από επιτυχία, καθώς οι προκαθήμενοι των Εκκλησιών της Κύπρου, της Ελλάδας και της Αλβανίας αρνήθηκαν να συμμετάσχουν, επισημαίνοντας ότι η σύγκληση Συνάξεων ή Συνόδων Προκαθημένων είναι προνόμιο του Οικουμενικού Πατριάρχη. Ο δε Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος, απαντώντας στην επιστολή του Πατριάρχη Θεοφίλου, τον κάλεσε «ἀδελφικῶς ὅπως μή ἐμμείνῃ εἰς τήν πρωτοβουλίαν Αὐτῆς ταύτην, ὑπηρετοῦσα, ἀνεπιγνώστως ἴσως, ἀλλοτρίους σκοπούς ἀπό αἰώνων ὑπονομεύοντας τόν πανίερον Οἰκουμενικόν Θρόνον, καί ἀναλαμβάνουσα οὕτως ἱστορικοῦ μεγέθους εὐθύνας διά τάς συνεπείας, τάς ὁποίας θά εἶχεν ἡ ἐνέργεια αὕτη διά τήν Ἐκκλησίαν καί τό Γένος  ». Η «Αδελφική Σύναξη για την προώθηση του διαλόγου και την ενότητα της Εκκλησίας» έλαβε χώρα τελικά στις 26 Φεβρουαρίου 2020 στο Αμμάν της Ιορδανίας, με τη συμμετοχή μόνον των Πατριαρχών Μόσχας και Σερβίας, του Αρχιεπισκόποιυ Τσεχίας και Σλοβακίας, καθώς και εκπροσώπων του Πατριαρχείου Ρουμανίας και της Εκκλησίας της Πολωνίας. Στο κοινό ανακοινωθέν που εκδόθηκε επισημαίνεται ότι «''οι αποφάσεις που αφορούν ζητήματα ορθόδοξης σημασίας, συμπεριλαμβανομένης της χορήγησης Αυτοκεφαλίας σε συγκεκριμένες Εκκλησίες, θα πρέπει να οριστικοποιηθούν με πνεύμα πανορθόδοξου διαλόγου και ενότητας, και με πανορθόδοξη συναίνεση. Οι αντιπροσωπίες συμφώνησαν ότι πρέπει να συγκεντρωθούν ως αδέλφια, κατά προτίμηση πριν από το τέλος του τρέχοντος έτους, για να ενισχύσουν τους δεσμούς της αδελφότητας μέσω της προσευχής και του διαλόγου. Οι συμμετέχοντες ελπίζουν ότι η Παναγιότητά του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος με τα πρεσβεία τιμής, θα ενταχθεί σε αυτόν τον διάλογο μαζί με τους αδελφούς του Προκαθημένους'' ».
Πηγές
Θεοφιλος 03 Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Υδροξείδιο του βαρίου
Το υδροξείδιο του βαρίου είναι μια χημική ένωση με τον χημικό τύπο Ba(OH)2 και σε ένυδρες μορφές Ba(OH)2(H2O)x.
Παρασκευή και δομή
Το υδροξείδιο του βαρίου μπορεί να παρασκευαστεί διαλύοντας το οξείδιο του βαρίου (BaO) στο νερό:
Κρυσταλλώνεται ως οκταένυδρο, που μετατρέπεται σε μονοένυδρο με θέρμανση στον αέρα. Στους 100 °C στο κενό, το μονοένυδρο δίνει υδροξείδιο του βαρίου δίνει BaO. Το μονοένυδρο ακολουθεί μια στρωματική δομή (δείτε την παραπάνω εικόνα). Τα κέντρα του Ba2+ ακολουθούν μια τετραγωνική αντιπρισματική γεωμετρία. Κάθε κέντρο Ba2+ συνδέεται με δύο προσδέτες νερού και έξι προσδέτες υδροξειδίου, που γεφυρώνονται αντίστοιχα με διπλό και τριπλό δεσμό με τις γειτονικές θέσεις κέντρων του Ba2+. Στο οκταένυδρο, τα μεμονωμένα κέντρα του Ba2+ έχουν πάλι οκτώ υποκαταστάτες, αλλά δεν μοιράζονται τους προσδέτες.
Χρήσεις
Βιομηχανικά, το υδροξείδιο του βαρίου χρησιμοποιείται ως πρόδρομη ένωση για άλλες ενώσεις του βαρίου. Η μονοένυδρη ένωση χρησιμοποιείται για να αφυδατώσει και να αφαιρέσει θειικά από διάφορα προϊόντα. Αυτή η εφαρμογή εκμεταλλεύεται την πολύ χαμηλή διαλυτότητα του θειικού βαρίου. Αυτή η βιομηχανική εφαρμογή έχει επίσης και εργαστηριακές χρήσεις.
Εργαστηριακές χρήσεις
Το υδροξείδιο του βαρίου χρησιμοποιείται στην αναλυτική χημεία για την τιτλοδότηση των ασθενών οξέων, ιδιαίτερα των οργανικών οξέων. Το καθαρό υδατικό του διάλυμα εγγυάται ότι είναι ελεύθερο από ανθρακικά, αντίθετα με τα διαλύματα του υδροξειδίου του νατρίου και του υδροξειδίου του καλίου, επειδή το ανθρακικό βάριο είναι αδιάλυτο στο νερό. Αυτό επιτρέπει τη χρήση δεικτών όπως η φαινολοφθαλεΐνη ή η θυμολοφθαλεΐνη (με αλλαγές αλκαλικού χρώματος) χωρίς τον κίνδυνο σφαλμάτων τιτλοδότησης λόγω της παρουσίας ανθρακικών ιόντων, που είναι πολύ λιγότερο βασικά.
Το υδροξείδιο του βαρίου χρησιμοποιείται κάποιες φορές στην οργανική σύνθεση ως ισχυρή βάση, π.χ. στην υδρόλυση των εστέρων και των νιτριλίων.
Το υδροξείδιο του βαρίου έχει χρησιμοποιηθεί για να υδρολύσει μία από τις δύο ισοδύναμες εστερομάδες στη ενδεκανοϊκό διμεθύλιο.
Το υδροξείδιο του βαρίου χρησιμοποιείται, επίσης, στην αποκαρβοξυλίωση των αμινοξέων ελευθερώνοντας ανθρακικό βάριο στη διεργασία.
Κίτρος
μικρογραφία|[[Γκρέιπφρουτ]] Η Κίτρος (Citrus) είναι γένος καρποφόρων δέντρων, στο οποίο ανήκουν η λεμονιά, η μανταρινιά, η κιτριά, η πορτοκαλιά, η νεραντζιά, όπως και άλλα είδη εσπεριδοειδών. Η λέξη «Κίτρος» όπως και η λέξη «κίτρο», που αφορά συγκεκριμένο είδος εσπεριδοειδούς, προέρχεται από τα λατινικά (citrus) και πιο συγκεκριμένα από τη γλώσσα των Ετρούσκων. Το γένος Κίτρος πιθανολογείται ότι προέρχεται από τη νοτιοανατολική Ασία και πιο συγκεκριμένα σε μια περιοχή που σήμερα εμπερικλείεται στη βορειοανατολική Ινδία στο Μιανμάρ και στην επαρχία Γιουνάν της Κίνας.
Υδροξείδιο του βαρίου
Εργαστηριακές χρήσεις
Χρησιμοποιείται, επίσης, στην παρασκευή της κυκλοπεντανόνης, της διακετονικής αλκοόλης και της D -γκουλονικής γ-λακτόνης.
Αντιδράσεις
Το υδροξείδιο του βαρίου αποσυντίθεται σε οξείδιο του βαρίου όταν θερμανθεί στους 800 °C. Η αντίδραση με διοξείδιο του άνθρακα δίνει ανθρακικό βάριο. Το υδατικό του διάλυμα, όντας πολύ αλκαλικό, υφίσταται αντιδράσεις εξουδετέρωσης από οξέα. Συνεπώς, σχηματίζει θειικό βάριο και φωσφορικό βάριο με το θειικό και το φωσφορικό οξύ, αντίστοιχα. Η αντίδραση με υδρόθειο παράγει θειούχο βάριο. Η καθίζηση πολλών αδιάλυτων, ή λιγότερο διαλυτών αλάτων του βαρίου, μπορεί να δώσει αντίδραση διπλής αντικατάστασης, όταν το υδατικό διάλυμα του υδροξειδίου του βαρίου αναμειγνύεται με πολλά διαλύματα αλάτων άλλων μετάλλων.
Οι αντιδράσεις του υδροξειδίου του βαρίου με άλατα αμμωνίου είναι ισχυρά ενδόθερμες. Η αντίδραση του οκταένυδρου υδροξειδίου του βαρίου με χλωριούχο αμμώνιο ή θειοκυανικό αμμώνιο χρησιμοποιείται συχνά ως μια χημική επίδειξη στην τάξη, που παράγει θερμοκρασίες αρκετά χαμηλές για να παγώσει το νερό και αρκετό νερό για να διαλύσει το τελικό μείγμα.
Ασφάλεια
Το υδροξείδιο του βαρίου παρουσιάζει τους ίδιους κινδύνους όπως οι άλλες ισχυρές βάσεις και όπως οι άλλες υδατοδιαλυτές ενώσεις του βαρίου: είναι διαβρωτικό και τοξικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ενώσεις βαρίου Κατηγορία:Υδροξείδια
Πρόβλημα απαρίθμησης
Στη θεωρία υπολογιστικής πολυπλοκότητας και τη θεωρία υπολογισιμότητας, ένα πρόβλημα απαρίθμησης είναι ένα είδος υπολογιστικού προβλήματος. Έστω ότι το R είναι ένα πρόβλημα αναζήτησης. Τότε το είναι η αντίστοιχη συνάρτηση απαρίθμησης και το υποδηλώνει το αντίστοιχο πρόβλημα απαρίθμησης.
Να σημειωθεί ότι το cR είναι ένα πρόβλημα αναζήτησης, ενώ το #R είναι ένα πρόβλημα απόφασης. Παρ' όλα αυτά, το cR μπορεί να αναχθεί κατάCook στο #R με τη χρήση δυαδικής αναζήτησης (ο λόγος που το #R ορίζεται με αυτό τον τρόπο, αντί να αποτελεί απλώς το γράφο του cR, είναι για να επιτραπεί αυτή ακριβώς η δυαδική αναζήτηση).
Μετρώντας την τάξη πολυπλοκότητας
Αν το NC είναι μια τάξη πολυπλοκότητας που συνδέεται με μη-ντετερμινιστικές μηχανές, τότε το #C = {#R | R ∈ NC} είναι το σύνολο των προβλημάτων απαρίθμησης που σχετίζονται με κάθε πρόβλημα αναζήτησης στο NC. Ειδικότερα, η #P είναι η τάξη των προβλημάτων απαρίθμησης που σχετίζονται με NP προβλήματα αναζήτησης.
Κατηγορία:Θεωρητική πληροφορική Κατηγορία:Μαθηματικά προβλήματα
Τζαμί Χατζή Μπαϊράμ
Το τζαμί Χατζή Μπαϊράμ είναι ένα τζαμί στην Άγκυρα. Μαζί με το Τζαμί Κοτζατεπέ είναι ένα από τα πιο γνωστά τζαμιά στην Άγκυρα. Το τζαμί Χατζή Μπαϊράμ χτίστηκε κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ονομάστηκε από τον Τούρκο Σούφι και ποιητή Χατζή Μπαϊράμ-ι Βελή εκ μέρους του τελευταίου. Το τζαμί Χατζή Μπαϊράμ είναι ένα από τα τουριστικά μέρη της Άγκυρας. Το Χατζή Μπαϊράμ και ο περιβάλλων χώρος προστέθηκαν το 2016 στην προσωρινή λίστα των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στην Τουρκία.
Περισσότερες πληροφορίες
Το τζαμί βρίσκεται στην οδό Χατζή Μπαϊράμ Βελή της Άγκυρας. Υπάρχουν πάρκα και τάφοι γύρω από το τζαμί Χατζή Μπαϊράμ. Το τζαμί είναι προσβάσιμο με αστικό λεωφορείο και μετρό. Το τζαμί βρίσκεται δίπλα στο ναό του Αυγούστου. Το τζαμί Χατζή Μπαϊράμ βρίσκεται στην περιοχή Ούλους της Άγκυρας. Χτίστηκε αρχικά το 1427/28. Όμως, το τζαμί με τη σημερινή του εμφάνιση παρουσιάζει χαρακτηριστικά τζαμιών του 17ου και 18ου αιώνα. Έχει ορθογώνιο σχήμα. Υπήρξαν μεταγενέστερες προσθήκες στο κτίσμα στη βόρεια και στη δυτική πλευρά.
Το κτήριο καλύπτεται με ξύλινη οροφή. Η μεγάλη εξαγωνική ροζέτα στο κέντρο της οροφής του τζαμιού πλαισιώνεται από έξι σειρές περιγραμμάτων με άνθη. Παρόμοια ροζέτα σε μικρότερο μέγεθος υπάρχει στην οροφή του τμήματος, που αποτελεί μεταγενέστερη προσθήκη δυτικά από το γυναικείο τμήμα του τζαμιού. Οι άκρες της οροφής του τζαμιού είναι διακοσμημένες με γύψινα σχέδια με λουλούδια. Τα κάτω παράθυρα του τζαμιού είναι ορθογώνια. Τα πάνω παράθυρα είναι τοξωτά. Φράσεις από το Κοράνι έχουν χαραχθεί σε πέντε γραμμές πάνω στο αέτωμα του Μιχράμπ. Στα περιγράμματα του Μιχράμπ έχει χρησιμοποιηθεί η λέξη του Θεού ως διακοσμητικό στοιχείο. Ο τάφος του Χατζή Μπαϊράμ, που χρονολογείται στα 1429, βρίσκεται δίπλα στον τοίχο του Μιχράμπ του τζαμιού. Ο τάφος του Οσμάν Φαζίλ Πασά (18ος αιώνας) βρίσκεται βόρεια του τζαμιού δίπλα στα θεμέλια του ναού του Αυγούστου. Δύο επιγραφές, που έχουν τοποθετηθεί στο νότιο τοίχο, αναφέρουν ότι το τζαμί ανακαινίστηκε το 1714. Εργασίες ανακαίνισης έγιναν επίσης το 1940 και το 1947.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Άγκυρα Κατηγορία:Αλτιντάγ (Άγκυρα) Κατηγορία:Οθωμανικά τζαμιά στην Τουρκία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Άγκυρα Κατηγορία:Ενδεικτικός κατάλογος Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Χέντβιχ του Μύνστερμπεργκ-Ελς
Η Χέντβιχ, γερμ.: Hedwig von Poděbrady von Munsterberg-Oels, τσεχ.: Hedvika Minstrberská (10/12 Ιουνίου 1508, Ολεσνίτσα - 28 Νοεμβρίου 1531, Λεγκνίτσα) από τον Οίκο του Ποντιέμπραντυ ήταν κόρη του δούκα του Mύνστερμπεργκ (πολων.: Ζιέμπιτσε) και του Ελς (πολων.: Ολεσνίτσα) και κόμη του Κλάντσκο· με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ-Κούλμπαχ.
Βιογραφία
Η Χέντβιχ ήταν κόρη του Καρόλου Α΄ δούκα του Mύνστερμπεγκ-Ελς (εγγονού του Γεωργίου βασιλιά της Βοημίας) και της Άννας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Ιωάννη Β΄ δούκα του Ζαγκάνι.
Η Χέντβιχ απεβίωσε στη Λεγκνίτσα (γερμ.: Λήγκνιτς) και τάφηκε εκεί.
Οικογένεια
Στις 9 Ιανουαρίου 1525 η Χέντβιχ παντρεύτηκε τον Γεώργιο των Χόεντσολερν, μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ-Κούλμπαχ. Ήταν η δεύτερη σύζυγός του και απέκτησε δύο τέκνα:
Κιτριά
μικρογραφία Η κιτριά είναι κοινή ονομασία του είδους Citrus medica (Κιτρέα η μηδική) του γένους Citrus που ανήκει στα εσπεριδοειδή (πιο συγκεκριμένα στην οικογένεια των Ρουτιδών (Rutaceae)). Ο καρπός της είναι το κίτρο. Στην Ευρώπη το έφερε ο Μέγας Αλέξανδρος με τον στρατό του γυρνώντας από την Περσία περίπου το 324 π.Χ. Στην αρχαιότητα το κίτρο χρησιμοποιείτο για φαρμακευτικούς σκοπούς ενώ ήταν σύμβολο της γονιμότητας και της αφθονίας. Στην Ελλάδα το κίτρο λέγεται και μηδικό μήλο. Είναι μικρό αειθαλές δέντρο με ύψος που φθάνει τα 3,5 μέτρα. Τα κλαδιά του είναι ακανόνιστα, απλωτά και αγκαθωτά. Τα φύλλα είναι μεγάλα, ωχροπράσινα και συνήθως επιμήκη. Ο καρπός (κίτρο) είναι εξογκωμένος στην κορυφή και έχει μήκος από 12 έως 15 εκατοστά. Η επιφάνεια του καρπού είναι ρυτιδωμένη. Το εσωτερικό τμήμα του φλοιού είναι παχύ, άσπρο και κολλώδες, το εξωτερικό είναι λεπτό, κιτρινοπράσινο και αρωματικό. Τα άνθη των όξινων ποικιλιών όπως η «Diamante» είναι πορφυρά στην εξωτερική τους πλευρά ενώ αυτά των γλυκών ποικιλιών όπως της Κορσικής έχουν ένα λευκό προς το κρεμ χρώμα. Με ποικιλίες κιτριάς και νεραντζιάς παράγεται το υβρίδιο της λεμονιάς. Τέλος το κίτρο, μαζί με ένα κομμάτι του μίσχου του, χρησιμοποιείται στην εβραϊκή θρησκεία ως μέρος τελετουργικού.
Είδη
Υπάρχουν οκτώ ποικιλίες κίτρου βάσει γεωγραφικής προέλευσης:
Χρήση
Η σάρκα του κίτρου χρησιμοποιείται στη μαγειρική για μαρινάρισμα κρεάτων, στη ζαχαροπλαστική για παρασκευή γλυκών, ζαχαρόπηκτων και καραμελών και στην αρτοποιία. Από το φλοιό του κίτρου κατασκευάζεται το ομώνυμο γλυκό κουταλιού και ποτό με το όνομα Cedratine στην Κορσική. Από τα φύλλα του κίτρου παρασκευάζονται στη Νάξο και τρία είδη λικέρ ενώ στη Γαλλία χρησιμοποιούνται ευρύτατα στην αρωματοποιία. Ο καρπός του κίτρου χρησιμοποιείται στη βιομηχανία για παρασκευή του κιτρελαίου και του κιτρικού οξέος. Στην Ελλάδα διοργανώνεται κάθε χρόνο η "Γιορτή Κίτρου" στο χωριό Γαράζο του Μυλοποτάμου. Το Γαράζο είναι η πρώτη κιτροπαραγωγός περιοχή στην Ελλάδα ενώ στο Πάνορμο Μυλοποτάμου ιδρύθηκε το 1931 η "Ένωση Κιτροπαραγωγών Κρήτης", με μικρή μονάδα συλλογής, συσκευασίας και επεξεργασίας, η οποία μεταφέρθηκε κατά τη δεκαετία του 1990 στην περιοχή "Λατζιμάς" προκειμένου να λειτουργήσει εκεί το αυτοματοποιημένο εργοστάσιο επεξεργασίας του προϊόντος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δέντρα Κατηγορία:Φρούτα Κατηγορία:Κίτρος Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Αρωματικά φυτά Κατηγορία:Αιθέρια έλαια Κατηγορία:Χλωρίδα της Ινδίας Κατηγορία:Εσπεριδοειδή Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα
Άγιος Δημήτριος Περιβλέπτου Μαγνησίας
Ο Άγιος Δημήτριος είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Περιβλέπτου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Φερών, του δήμου Ρήγα Φεραίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Βόλου του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Δημήτριος είναι ημιορεινό χωριό στο δυτικοκεντρικό τμήμα του νομού Μαγνησίας, στις ανατολικές απολήξεις της κορυφής «Σαρατζή» (651 μ.), προς τα όρια με τον νομό Λαρίσης. Βρίσκεται νότια της σιδηροδρομικής γραμμής Αθηνών-Θεσσαλονίκης, πάνω στην επαρχιακή οδό Βελεστίνου-Ασπρογείων και δυτικά της Εθνικής Οδού Αθηνών-Θεσσαλονίκης, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 210. Απέχει 30 χλμ. περίπου Δ. του Βόλου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Κουσλάρ και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Φερών που, τότε, ανήκε στον νομό Λαρίσης. Το 1889 εντάχθηκε στον νομό Μαγνησίας και το 1909 ξανά στον νομό Λαρίσης. Το 1913 μετονομάστηκε σε Ουσλάρ. Το 1928 μετονομάστηκε σε Άγιος Δημήτριος. Το 1942 υπήχθη οριστικά στον νομό Μαγνησίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Περιβλέπτου και προσαρτήθηκε στον δήμο Φερών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Φερών και προσαρτήθηκε στον δήμο Ρήγα Φεραίου.
Μόσχα (κινηματογράφος)
To Moskva kinotatron (αρμένικα: Մոսկվա կինոթատրոն, αγγλικά: Moscow Cinema) είναι κινηματογραφικός χώρος, που βρίσκεται στο Γερεβάν, της Αρμενίας, και ο οποίος περιέχει τέσσερις αίθουσες. Η μεγαλύτερη από τις τέσσερις αίθουσες, η κόκκινη, διαθέτει 491 θέσεις. Στον χώρο, επίσης, βρίσκεται κι ένα ανοιχτό θέατρο.
Ο χώρος δημιουργήθηκε το 1936, και βρισκόταν στην πλατεία Surp Poghos-Petros yekeghetsi, με την αρχιτεκτονική διαμόρφωση να γίνεται από τον Τίραν Τερκανιάν. Την ίδια δεκαετία ο χώρος γκρεμίστηκε από τις σοβιετικές αρχές. Το 1960, ο χώρος ανασχεδιάστηκε, από τους αρχιτέκτονες Γκεβόρκ Κοχάρ και Τέλμαν Γκεβροκιάν. Το 1983, λειτούργησε ξανά, παρουσιάζοντας πολλές σοβιετικές-αρμενικές ταινίες.
Το 1999 ο χώρος έγινε ιδιωτικός και το 2000, μετά από μία μεγάλη ανακαίνιση άνοιξε ξανά. Από το 2004 είναι ο κύριος χώρος του φεστιβάλ Golden Apricot Yerevan International Film Festival, ο οποίος έκτοτε διεξάγεται σε αυτόν τον χώρο. Το 2001, η πλατεία στην οποία βρίσκεται, μετονομάστηκε σε Πλατεία Σαρλ Αζναβούρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αρμενία
Μεταξία Σιμονιάν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρμένιοι ηθοποιοί Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Κυβερνήτης της Αλάσκας
Ο Κυβερνήτης της πολιτείας της Αλάσκας (αγγλικά: Governor of Alaska), είναι ο αρχηγός της πολιτείας, ο επικεφαλής της πολιτειακής κυβέρνησης, και ο ανώτατος εκτελεστικός αξιωματούχος στην Αμερικανική πολιτεία της Αλάσκας. Ο Κυβερνήτης, είναι ταυτόχρονα ο ανώτατος διοικητής των ενόπλων και αστυνομικών δυνάμεων της πολιτείας.
Στην Αλάσκα, ο Κυβερνήτης, εκλέγεται κάθε 4 χρόνια από άμεση λαϊκή ψήφο, και μπορεί να υπηρετήσει έως 2 συνεχόμενες θητείες (8 χρόνια). Για να θέσει εκ νέου υποψηφιότητα ύστερα από την παρέλευση της οκταετίας, πρέπει να μεσολαβήσει μία θητεία (4 χρόνια) άλλου προσώπου στο αξίωμα του Κυβερνήτη.
Σημερινός και 12ος Κυβερνήτης της Αλάσκας, είναι ο Ρεπουμπλικανός Μάικ Ντανλίβι, από τις 3 Δεκεμβρίου 2018.
Από το 1959, όπου και η Αλάσκα έγινε η 49η πολιτεία που εισήχθη στην Ένωση των Ηνωμένων Πολιτειών, έχουν υπηρετήσει 12 πολιτειακοί κυβερνήτες. Η Αλάσκα, συνολικά (και ως μη ενσωματωμένο έδαφος), είχε πάνω από 30 εδαφικοί και πολιτειακοί κυβερνήτες.
Προϋποθέσεις
Σύμφωνα με το άρθρο 3 και παράγραφος 2 του Συντάγματος της Πολιτείας της Αλάσκας, για να θέσει υποψηφιότητα κάποιο άτομο για την θέση του Κυβερνήτη, πρέπει να πληροί τις εξής προυποθέσεις:
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνήτες των Ηνωμένων Πολιτειών  Κατηγορία:Αλάσκα __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Ντέιρ ελ Καμάρ
Το Ντέιρ ελ Καμάρ (αραβικά:دير القمر, αγγλικά: Deir el Qamar), είναι χωριό του νοτιοκεντρικού Λιβάνου, πέντε χιλιόμετρα από την πόλη Μπεϊτεντίν (Beiteddine), κτισμένο σε υψόμετρο 850 μέτρων, με πέτρινα σπίτια και κόκκινες κεραμοσκεπές. Η ονομασία της πόλης σημαίνει «Μοναστήρι της Σελήνης», αφού η σελήνη ήταν σύμβολο της παγανιστικής λατρείας των Φοινίκων. Ο πληθυσμός αποτελείται στην πλειοψηφία του από Μαρωνίτες Χριστιανούς, με μια μικρή εκπροσώπηση Δρούζων.
Ιστορικά στοιχεία
Από το 16ο ως το 18ο αιώνα, το Ντέιρ ελ Καμάρ ήταν η έδρα, όπου διέμεναν οι κυβερνήτες του Λιβάνου. Το 1590, ο πρίγκιπας Φαχρ αντ-Ντιν ο Β' εγκατέστησε εδώ την πρωτεύουσά του. Η πόλη έχει αξιόλογα αξιοθέατα, όπως το Τέμενος Φαχρ αντ-Ντιν, το παλάτι του Φαχρ αντ-Ντιν του Β΄ και άλλα ιστορικά παλάτια και διοικητικά κτίρια. Η Συναγωγή του Ντέιρ ελ Καμάρ είναι επίσης από τα πιο σημαντικά κτίρια. Στο απόγειο της ακμής της, η πόλη ήταν κέντρο λογοτεχνικής παράδοσης και πατρίδα πολλών διάσημων συγγραφέων, καλλιτεχνών και πολιτικών προσωπικοτήτων.
Αξιοθέατα
Στην ιστορική πλατεία (midan) του σιντριβανιού στο κέντρο της πόλης υπάρχουν στα νότια της πλατείας το οθωμανικό σεράι, όπου στεγάζονται σήμερα οι δημοτικές υπηρεσίες, ενώ στη βορινή πλευρά της βρίσκεται η παλιά αγορά (souk) του μεταξιού. Δίπλα βρίσκεται το Τέμενος Φαχρ αντ-Ντιν, που χτίστηκε το 1493 και είναι το παλαιότερο τέμενος (τζαμί) στη διοικητική περιοχή του Μάουντ Λέμπανον (Mount Lebanon). Το Ανάκτορο του Φαχρ αντ-Ντιν του Β' (Fakhr ad-Din II, περ. 1572 – Κωνσταντινούπολη 1635), Δρούζου ηγέτη του Λιβάνου, χρονολογείται από το 17ο αιώνα. Το αρχικό κτίσμα του ανακτόρου καταστράφηκε από τον πασά της Τρίπολης Γιουσέφ (Yusef) το 1614, όταν ο Φαχρ αντ-Ντιν Β' βρισκόταν εξόριστος στην Ιταλία από το 1613 ως το 1618. Για να εκδικηθεί, όταν ο Φαχρ αντ-Ντιν Β' επέστρεψε στο Λίβανο, κατέλαβε το φρούριο του πασά της Τρίπολης στην Ακάρ (Akkar), κοντά στην Τρίπολη, και μετέφερε τις πέτρες στο Ντέιρ ελ Καμάρ για να αναστηλώσει και πάλι το παλάτι του. Σήμερα στεγάζει το «Μουσείο Μαρί Μπαζ» (Marie Baz Museum), ένα μουσείο κέρινων ομοιωμάτων, που εγκαινιάστηκε τον Ιούλιο του 1997. Τα κέρινα ομοιώματα προσωπικοτήτων του Λιβάνου κατασκευάστηκαν στο διάσημο Μουσείο Γκρεβέν (Musée Grévin) του Παρισιού. Η Συναγωγή του Ντέιρ ελ Καμάρ χτίστηκε κατά το 17ο αιώνα για να εξυπηρετήσει τις θρησκευτικές ανάγκες του ντόπιου εβραϊκού πληθυσμού, που ανήκε στο άμεσο περιβάλλον του Φαχρ αντ-Ντιν Β'. Το κτίριο διατηρείται σε καλή κατάσταση, αλλά δεν είναι προσβάσιμο στο κοινό για λόγους ασφαλείας.
Εξέγερση της Κροστάνδης
Η εξέγερση της Κροστάνδης (Кронштадтское восстание) ήταν εξέγερση των ναυτών της Κροστάνδης (μαζί με εργάτες και αγρότες της περιοχής) εναντίον του κόμματος των Μπολσεβίκων τον Μάρτιο του 1921 στην Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Η εξέγερση που διήρκησε 16 ημέρες (1 - 18 Μαρτίου 1921) έληξε με τη αιματηρή διάλυση της εξέγερσης από τα στρατεύματα της Ρωσικής ΣΣΔ.
Ουέλβα
Η Ουέλβα (Huelva, ισπανική προφορά ΔΦΑ: [ˈwelβa]) είναι πόλη στην περιφέρεια της Ανδαλουσίας, στην Ισπανία και είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας της Ουέλβας. Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής στην Ουέλβα ζουν 149.310 κάτοικοι. Ωστόσο, η Ουέλβα είναι κέντρο μητροπολιτικής περιοχής που έχει συνολικά 490.000 κατοίκους. Είναι η πόλη από την οποία το 1492 ξεκίνησε το μακρινό του ταξίδι, προς την άγνωστη τότε Αμερική, ο Χριστόφορος Κολόμβος. Στην ουσία ολόκληρη η πόλη είναι αφιερωμένη σ' αυτόν αφού υπάρχουν πολλά μουσεία τα οποία μας παρουσιάζουν την ζωή του και τις εξερευνήσεις του. Την πόλη τη διασχίζουν δυο μεγάλοι ποταμοί, ο Γουαδιάνα και ο Γουαδαλκιβίρ. Στην πόλη εδρεύει η Ρεκρεατίβο Ουέλβα, ο παλαιότερος ποδοσφαιρικός σύλλογος της χώρας.
Εξέγερση της Κροστάνδης
Ιστορικό
Οι ναύτες της ναυτικής βάσης της Κροστάνδης, βρίσκονταν στο νησί της Κότλιν, το οποίο βρίσκεται στο κόλπο της Φινλανδίας και το οποίο απέχει λίγα μίλια από την Πόλη του Πέτρογκραντ (σήμερα Αγία Πετρούπολη). Το νησί είχε σημαντική οχύρωση. Οι ναύτες είχαν ταχθεί με το μέρος των μπολσεβίκων κατά την ρωσική επανάσταση του 1917 (Οκτωβριανή) και η βοήθεια τους ήταν αρκετά σημαντική. Στο κέντρο του οχυρού υπήρχε μια τεράστια δημόσια πλατεία που έπαιξε τον ρόλο λαϊκού φόρουμ και η οποία μπορούσε να περιλάβει 30 χιλιάδες άτομα.
Ουέλβα
Αξιοθέατα
Στο Αρχαιολογικό Μουσείο (Museo Arqueológico Provincial) της πόλης υπάρχουν πολλά εκθέματα φοινικικής και ελληνικής προελεύσεως, καθώς επίσης και τοιχογραφίες από την ζωή του Χριστόφορου Κολόμβου. Περισσότερες πληροφορίες για το Χριστόφορο Κολόμβο μπορεί κανείς να βρει στο Μοναστήρι Santa María de la Rábida, το οποίο είναι περικυκλωμένο από εξωτικά φυτά, στην τοποθεσία Palos de la Frontera, όπου ο Κολόμβος έκανε τις προετοιμασίες για το πρώτο του ταξίδι, και στο Convento de Santa Clara, το οποίο επισκεπτόταν πολύ συχνά. Το πιο αναγνωρίσιμο μνημείο είναι το Monumento a la Fe Descubridora, ένα άγαλμα του Χριστόφορου Κολόμβου το οποίο βρίσκεται στην Punta del Sebo. Το Santuario de Nuestra Señora de la Cinta είναι ο ναός στον οποίο ο Χριστόφορος Κολόμβος προσευχόταν πριν αναχωρήσει για τα ταξίδια του. Η Iglesia de la Merced είναι η σημαντικότερη εκκλησία της πόλης (χτίστηκε τον 17ο αιώνα), η οποία μετά τον καταστροφικό σεισμό της Λισαβόνας το 1755 άρχισε να ανακατασκευάζεται το 1765 και ολοκληρώθηκε το 1953. Στην εκκλησία αυτή υπάρχουν πολλές εικόνες της Παναγίας του 17ου και 18ου αιώνα. Ο ναός του Αγίου Πέτρου (Iglesia de San Pedro) είναι η αρχαιότερη εκκλησία της πόλης, κατασκευάστηκε ανάμεσα στον 15ο και 16ο αιώνα. Τα πρώτα χρόνια χρησιμοποιούνταν ως οχυρό ενάντια στους Πορτογάλους ενώ αργότερα ως κάστρο. Το 1999 η εκκλησία ανακηρύχθηκε ως μνημείο πολιτιστικού ενδιαφέροντος.
Πηγές-Συνδέσεις
Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας Κατηγορία:Ανδαλουσία
Εξέγερση της Κροστάνδης
Ιστορικό
Μια αντιπροσωπία από τους ναύτες της Κροστάνδης, στις 28 Φεβρουαρίου 1921, με επικεφαλής τον Στεπάν Πετριτσένκο, επικεφαλής του πολεμικού πλοίου Πετροπαβλόφσκ, ετοίμασε και παράδωσε στο ‘’Σοβιέτ της Κροστάνδης’’ μια λίστα με 15 αιτήματα. Περιλάμβαναν αιτήματα όπως το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου, το δικαίωμα της συνάθροισης, αιτήματα για απελευθέρωση της οικονομίας και κατάργηση του μονοπωλίου της εξουσίας από τους Μπολσεβίκους.
Την 1η Μαρτίου πραγματοποιήθηκε συνέλευση του Σοβιέτ της Κροστάνδης, για να συζητηθούν τα αιτήματα των ναυτών, στην οποία παρευρέθηκαν 16 χιλιάδες κόσμου. Η συνέλευση αποδέχτηκε τα αιτήματα και εκλέχτηκε η επαναστατική επιτροπή με επικεφαλής τον Πετριτσένκο. Την επόμενη μέρα, οι Πάβελ Βασίλιεφ (πρόεδρος του Σοβιέτ της Κροστάνδης) και ο Νικολάι Κούζμιν (Πολιτικός Κομισάριος του Βαλτικού Στόλου) απείλησαν την Επαναστατική Επιτροπή με τιμωρία και συνελήφθησαν. Οι ναύτες ήλεγχαν πλέον την Κροστάνδη και το σύνθημα τους ήταν: «Όλη η εξουσία στα Σοβιέτ, όχι στα κόμματα»
Η αντίδραση του Λένιν, ήρθε σύντομα, στις 5 Μαρτίου. Κατηγορήθηκαν οι ναύτες ως μαριονέτες των Λευκών (δηλαδή των υπερασπιστών του τσάρου), αποφασίστηκε να απομονωθεί και να σταλθεί ο Λέον Τρότσκι για να οργανώσει στρατιωτική κατάληψη του νησιού.
O Τρότσκι μάζεψε όσα στρατεύματα μπορούσε. Στις 7 Μαρτίου ξεκίνησε ο βομβαρδισμός του νησιού από το Πέτρογκραντ. Τις επόμενες 10 μέρες, 3 επιθέσεις εξαπολύθηκαν κατά του νησιού. Οι στρατιώτες προχωρούσαν πάνω στον σκληρό πάγο, σφαγιάστηκαν αρχικά, αλλά σταδιακά αποδυνάμωσαν την άμυνα του νησιού. Στις 16 Μαρτίου, έγινε η τελική επίθεση, όταν περίπου 45 χιλιάδες στρατιώτες επιτέθηκαν την νύκτα από 3 διαφορετικές πλευρές. Η μάχη συνεχίστηκε όλη τη μέρα στο νησί και στις 18 Μαρτίου, η επανάσταση είχε κατατροπωθεί. Αρκετοί επαναστάτες διέφυγαν δια μέσου του πάγου στην γειτονική Φινλανδία, ενώ άλλοι στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Η εξέγερση της Κροστάνδης είχε μεγάλο αντίκτυπο στην ΕΣΣΔ. Υποστηρίζεται πως ενέπνευσε τον Λένιν για να εφαρμόσει την Νεα Οικονομική Πολιτική η οποία βοήθησε στην οικονομική αναζωογόνηση της χώρας, όμως δεν συνοδεύτηκε από φιλελευθεροποίηση ή εκδημοκρατισμό της πολιτικής ζωής.
Αποτίμηση
«Η ιστορία της Κροστάνδης, δεν ήταν ένα μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά ήταν το πιο δραματικό στην ιστορία της αναρχικής αντιπαράθεσης στο μπολσεβίκικο καθεστώς. Ο μήνας του μέλιτος κατά τον οποίο αναρχικοί πολεμούσαν μαζί με τους μπολσεβίκους, κράτησε μόνο λίγους μήνες».
Σύμφωνα με τον Μάρεϋ Μπούκτσιν οι ναύτες της Κροστάνδης είχαν εξεγερθεί ως αποτέλεσμα της στενής επαφής ανάμεσα στους ξεσηκωμένους εργάτες του Πέτρογκραντ. «Τα αιτήματα των ναυτών της Κροστάνδης αποτελούσαν το ελάχιστο όριο για να διασωθεί η επανάσταση από την γραφειοκρατική παρακμή και την οικονομική κατάρρευση. Με την εξέγερση της Κροστάνδης, οι 'μάζες' απαίτησαν να ξαναμπούν στην ιστορική σκηνή, όπως το έκαναν 4 χρόνια νωρίτερα, στην αρχή της Ρωσικής επανάστασης, πριν οι μπολσεβίκοι κυριαρχήσουν επάνω στην επανάσταση».
Περαιτέρω βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία του αναρχισμού Κατηγορία:Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Ρωσίας Κατηγορία:Εξεγέρσεις Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης