cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άγιος Αμβρόσιος Λεμεσού
Εκκλησία Αγίου Αμβροσίου
Στα αριστερά της δυτικής εισόδου υπάρχει ένα μικρό άνοιγμα το οποίο χρησιμοποιείται για την τοποθέτηση της εικόνας του Αγίου Αμβροσίου αλλά και των άλλων εικόνων κατά την λιτανεία που γίνεται στις μεγάλες γιορτές. Πάνω από το άνοιγμα αυτό υπάρχει σχετική επιγραφή η οποία αναφέρει το δωρητή του έργου αυτού «ΔΑΠΑΝΗ ΔΕΣΠΟΙΝΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟ-ΜΟΥ». Ακόμη υπάρχει και η σχετική χρονολογία (1838) της κατασκευής του μέρους αυτού του ναού η οποία βρίσκεται σε μικρή καμαρωτή πέτρα.
Στη βόρεια είσοδο του ναού και πάνω από αυτή υπάρχει άνοιγμα στο οποίο ήταν γραμμένα κάποια στοιχεία σχετικά με το χρόνο κατασκευής του ναού. Σήμερα το μόνο που μπορεί κάποιος να διακρίνει μετά από σχολαστική παρατήρηση είναι οι αριθμοί 3 και 0. Στο ανατολικό μέρος του ναού και στην αριστερή άκρη βρίσκεται το καμπαναριό το οποίο είναι ενσωματωμένο στο βορειοανατολικό τοίχο. Είναι και αυτό πετρόκτιστο και βρίσκεται λίγο πιο πάνω από την στέγη του ναού. Έχει πάνω μια μόνο καμπάνα. Στο μέσο της εξωτερική κόγχης του ιερού βήματος υπάρχει εγχάρακτη χρονολογική επιγραφή που δηλώνει την χρονολογία οικοδόμησης του Ιερού Βήματος (1850) μαζί με το Χριστιανικό σύμβολο IC XC NI KA (Ιησούς Χριστός Νικά).
Εσωτερικά ο ναός παρουσιάζει ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον. Το πάτωμα του ναού επιδιορθώθηκε με την τοποθέτηση μαρμάρου το οποίο αντικατέστησε το προηγούμενο πάτωμα. Υπάρχουν επίσης μερικές τοιχογραφίες από αυτές που έχουν σωθεί μετά από την καταστροφή που υπέστησαν από λάθος των ανθρώπων που προσπάθησαν να βελτιώσουν το ναό πριν από μερικά χρόνια. Στο βόρειο τοίχο του ναού υπάρχει ο ξύλινος άμβωνας ο οποίος αναγράφει και τον δωρητή του που είναι η Δεσποινού Οικονόμου.
Ο γυναικωνίτης βρίσκεται στο δυτικό μέρος του ναού και στηρίζεται σε ξύλινη αψίδα. Γενικά είναι κατασκευασμένος από ξύλο. Το 1992 επιδιορθώθηκε και αυτός μαζί με ολόκληρο το ναό.
Ο ναός αποτελεί το σπουδαιότερο από αρχιτεκτονικής άποψης οικοδόμημα του χωριού. Το όλο οικοδόμημα έρχεται να συμπληρώσει και ο περίγυρος του ναού ο οποίος κατασκευάστηκε μαζί με την αναπαλαίωση του ναού το 1992. Οι χώροι αυτοί χρησιμοποιούνται για τις διάφορες εκδηλώσεις που γίνονται κατά καιρούς στο χωριό. Τελευταία έχει κατασκευαστεί στο χώρο αυτό και παραδοσιακή πετρόκτιστη βρύση, η οποία κοσμεί τον περίβολο.
Εξωκλήσι Αγίας Ελισάβετ
Το εξωκλήσι της Αγίας Ελισάβετ (Οσία Ελισάβετ ) βρίσκεται 3 χιλιόμετρα νότια του χωριού. Κτίσθηκε τον 16ον αιώνα στα θεμέλια παλαιότερης εκκλησίας. Ο ναός αυτός είναι μικρός σε όγκο. Είναι μονόκλιτη Βασιλική με δίκογχη εξωτερική στέγη καλυμμένη με κεραμίδια. Το όλο οικοδόμημα είναι κατασκευασμένο από μικρές πέτρες, οι οποίες τα τελευταία χρόνια έχουν συντηρηθεί από το τμήμα αρχαιοτήτων.
Ο ναός στηρίζεται εξωτερικά από τέσσερις μεγάλους πεσσούς, οι οποίοι ξεχωρίζουν ως προς το μέγεθος τους και εξέχουν από τους δύο πλαϊνούς τοίχους. Πάνω από την δυτική είσοδο του ναού βρίσκεται ένα μικρό παράθυρο το οποίο δίνει λίγο φως στο εσωτερικό του ναού. Στο βόρειο και νότιο τοίχο ξεχωρίζουν μόνο οι δύο μεγάλοι πεσσοί. Στο μέσο της μοναδικής εξωτερικής κόγχης του ιερού βήματος υπάρχει μικρό παράθυρο το οποίο φωτίζει το Ιερό Βήμα.
Εσωτερικά, η στέγη κατασκευασμένη από πέτρα είναι σε πολύ καλή κατάσταση μετά από την συντήρηση που έγινε από το Τμήμα Αρχαιοτήτων Κύπρου. Σημείο αναφοράς είναι οι τοιχογραφίες του 16ου αιώνα οι οποίες διατηρούνται σε πολύ καλή κατάσταση παρόλη τη φθορά που υπέστησαν από το πέρασμα του χρόνου αλλά και από την ανθρώπινη παρέμβαση. Υπάρχουν τοιχογραφίες του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, του Αγίου Ερμόλαου, του Αγίου Δαμιανού, του Αγίου Κοσμά, του Αγίου Δαμασκηνού και του Αγίου Παντελεήμονα. Υπάρχουν επίσης τοιχογραφίες του Αγίου Δημητρίου, του Αποστόλου Παύλου, των Ευαγγελιστών Μάρκου και Λουκά, του Αποστόλου Πέτρου, του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Αντωνίου και του Αγίου Ονουφρίου.
Ο κυρίως ναός χωρίζεται από το Ιερό Βήμα με απλό ξύλινο εικονοστάσι το οποίο κατασκευάστηκε μαζί ή λίγο αργότερα από τον υπόλοιπο ναό. Το Ιερό Βήμα είναι μικρό σε μέγεθος αλλά συμμετρικό με το όλο οικοδόμημα. Στο κέντρο του υπάρχει η Αγία Τράπεζα η οποία είναι κατασκευασμένη από πέτρα.
Ο ναός πανηγηρίζει την Τρίτη του Πάσχα κατά την οποία μεταφέρεται η μνήμη της Οσίας Ελισάβετ από τις 24 Απριλίου λόγω της περιόδου της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Κοντά στο ναό, λίγα μέτρα πιο κάτω στην κοίτη του ποταμού, βρίσκεται το αγίασμα της Οσίας Ελισάβετ.
Εξωκλήσι Αγίου Γεωργίου
Το εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται σε απόσταση 6 περίπου χιλιομέτρων από το χωριό. Είναι ένας μικρός ναός με ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τις τοιχογραφίες του, οι οποίες καλύπτουν όλο το χώρου του παλαιού αρχικού ναού. Είναι μονίκλιτη πετρόκτιστη Βασιλική με δίκογχη στέγη καλυμμένη με κεραμίδια και κτίστηκε τον 14ον αιώνα.
Εξωτερικά ο ναός είναι ένα απλό οικοδόμημα 12 μέτρα μήκος και 3 μέτρα πλάτος και μια δίκογχη στέγη. Ο ναός εσωτερικά φωτίζεται από τρεις εισόδους, δύο στο νότιο τοίχο και μια στον δυτικό καθώς και από ένα μικρό παράθυρο στη κόγχη του ιερού βήματος. Ο αρχικός ναός ήταν 6 μέτρα επί 3 μέτρα και ήταν κτίσμα του 14ου αιώνα όπως μαρτυρούν οι τοιχογραφίες που βρίσκονται στην οροφή και στους δύο πλαϊνούς τοίχους που παριστάνουν σκηνές από τη ζωή του Χριστού (Γέννηση, Σταύρωση, Αποκαθήλωση, Ανάσταση), του Αγίου Γεωργίου και άλλων Αγίων μαζί με παραστάσεις από την Αγία Γραφή. Επέκταση του ναού έγινε αργότερα.
Ο κυρίως ναός χωρίζεται από το ιερό βήμα με το νέο τέμπλο το οποίο κατασκευάστηκε πρόσφατα. Ξεχωρίζουν στο Ιερό Βήμα οι τοιχογραφίες του Χριστού, της Παναγίας και του Προδρόμου που βρίσκονται στη μοναδική κόγχη του ιερού, έργο του ίδιου αγιογράφου που ιστόρησε και τον υπόλοιπο ναό. Επίσης πολύ εντυπωσιακή είναι και η Αγία Τράπεζα που βρίσκεται στο ιερό βήμα και που αποτελείται από ένα κίονα με το κιονόκρανο το οποίο αποτελεί και τη βάση της Αγίας Τράπεζας.
Το εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου λειτουργείται τόσο κατά τη μνήμη του Αγίου στις 23 Απριλίου η οποία μεταφέρεται τη Δευτέρα του Πάσχα, όσο και στις 3 Νοεμβρίου, εορτή της ανακομιδής των τιμίων λειψάνων του Αγίου Γεωργίου του σπόρου.
Προσωπικότητες και αγωνιστές
Στον Άγιο Αμβρόσιο γεννήθηκε ο Ηγούμενος Επιφάνιος, ηγούμενος στην Ιερά Μονή Τροοδιτίσσης. Επιπρόσθετα, κάτοικοι του χωριού συμμετείχαν στους βαλκανικούς πολέμους ως εθελοντές, στην εξέγερση των Οκτωβριανών το 1931, στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στον αγώνα της ΕΟΚΑ (1955-1959).
368
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 368 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 368 (CCCLXVIII ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Τρίτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Αυγούστου και Ουάλη (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1118 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 368 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Σε άγνωστη ημερομηνία
Κατηγορία:Έτη
Εθνική Σλοβακίας U17 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U17
Ινοστρανσέβια
Η Ινοστρανσέβια είναι εξαφανισμένο γένος σαρκοφάγων θηριαψιδωτών, που περιέχει τα μεγαλύτερα μέλη της οικογένειας των γοργονόψιδων, θηρευτών που χρακτηρίζονται από μακρείς, ξιφοειδείς κυνόδοντες. Τα διάφορα είδη του έζησαν στη βόρεια Ρωσία κατά την άνω Τατάρια (Βιάτσκια),, τοπική ρώσικη φάση της ύστερης Πέρμιας αντίστοιχη της Βουτζιαπινγκιανής, η οποία χρονολογείται στα 260 έως 254 mya. Το γένος είναι γνωστό από αρκετά κρανία και δύο σχεδόν πλήρεις σκελετούς.
Περιγραφή
Τα είδη της Ινοστρανσέβιας ήταν τα μεγαλύτερα γνωστά γοργονόψιδα, με το μήκος σώματος κάποιων γνωστών ατόμων να φτάνει στα 3.5 μέτρα, και με στενόμακρα κρανία που έφταναν τα 60 εκατοστά σε μήκος. Όπως διάφορα άλλα γοργονόψιδα, η Ινοστρανσέβια χαρακτιρίζονται από έντονα αναπτυγμένους κυνόδοντες, με αυτούς της άνω γνάθου να φτάνουν στα 15 εκατοστά, και τη ρίζα να αντιστοιχεί στο μισό τους μήκος. Τα σώματά τους ήταν λεπτοκαμωμένα με σχετικά κοντά πόδια. Η Ινοστρανσέβια είχε το ίδιο ενδιαίτημα με τον Σκουτόσαυρο τον οποίο και πιθανότατα θήρευε.
Ετυμολογία
Η Ινοστρανσέβια ονομάστηκε από τον ρώσο παλαιοντολόγο Βλάντιμιρ Προχόροβιτς Αμαλίτσκι προς τιμήν του ρώσου γεωλόγου Αλεκσάντρ Ινοστράντσεφ.
Ανακάλυψη
Τα πρώτα απολιθώματα βρέθηκαν στην Περιφέρεια Αρχάγγελσκ στα πλαίσια των ανασκαφών στον Βόρειο Ντβίνα από τον Αμαλίτσκι στα τέλη του 19ου αιώνα. Βρέθηκαν δύο σχεδόν πλήρεις σκελετοί μαζί με άλλα σκελετικά κατάλοιπα, ένας από τους οποίους συναρμολογήθηκε και εκτίθονταν στην Αγία Πετρούπολη από το 1900 ενώ ο άλλος ακολούθησε λίγα χρόνια αργότερα. Οι κανονικές περιγραφές των ευρημάτων δημοσιεύτηκαν μετά θάνατον το 1922.
Ταξινόμηση
Ακολουθεί κλαδόγραμμα από τη φυλογενετική ανάλυση του Gebauer (2007):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συναψιδωτά
Κόμπντα
Η Κόμπντα (Қобда ауданы) είναι ένας οικισμός και διοικητικό κέντρο στην επαρχία Κόμπντα στην περιφέρεια Ακτόμπε στο βορειοδυτικό Καζακστάν. Η Κόμπντα βρίσκεται κατά μήκος του ποταμού Κόμπντα, και επίσης στην περιοχή της πόλης υπάρχει μια μικρή λίμνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν Κατηγορία:Περιφέρεια Ακτόμπε
Αρχαιολογικό Μουσείο Λαμίας
Ιστορικό
Το αρχαιολογικό μουσείο βρίσκεται στην περιοχή του Κάστρου Λαμίας στην ακρόπολη της Λαμίας, πρωτεύουσα του Νομού Φθιώτιδας. Το κάστρο χτίστηκε αρχικά το 1830 από τον Όθωνα, τον Βαυαρό πρώτο βασιλιά της Ελλάδας μετά την απόκτηση της ανεξαρτησίας της Ελλάδας. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν στρατώνας. Το ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού απέκτησε τους στρατώνες το 1973 από το Υπουργείο Άμυνας και το Αρχαιολογικό Μουσείο Λαμίας άνοιξε για το κοινό τον Σεπτέμβριο του 1994.
Εκθέματα
αριστερά|μικρογραφία| Μαρμάρινη κεφαλή Αρτέμιδος Το μουσείο καταλαμβάνει το ισόγειο και μέρος του πρώτου ορόφου του διώροφου κτιρίου των στρατώνων. Η βόρεια αίθουσα καταλαμβάνεται κυρίως από τεχνουργήματα της προϊστορικής, της Εποχής του Χαλκού και της Μυκηναϊκής εποχής, ενώ η νότια αίθουσα επικεντρώνεται στην Ύστερη Αρχαϊκή, Κλασική, Ελληνιστική και Ρωμαϊκή περίοδο.
Οι εκθέσεις στο ισόγειο περιλαμβάνουν ένα πλήρους μεγέθους μαρμάρινο γλυπτό ενός Ρωμαίου φιλοσόφου που λέγεται ότι κατάγεται από τον Αχινό, μια συλλογή από επιτύμβιες πέτρινες πλάκες παρόμοιες με αυτές που φαίνονται στη Φθιώτιδα και μια επιγραφή από ιδιοκτήτες σκλάβων που απελευθέρωναν τους σκλάβους τους από τη σκλαβιά από τον Αχίνο. Στον πρώτο όροφο βρίσκονται μικρά τεχνουργήματα προτομών, κορμού και αναθηματικών ανάγλυφων. Το πιο σημαντικό άγαλμα που εκτίθεται είναι το μαρμάρινο αναθηματικό ανάγλυφο της Αρτέμιδος Ειλειθυίας του 400 π.Χ., σε ρυθμό Πραξιτέλη. Στον πρώτο όροφο, υπάρχουν 27 δωμάτια, διατεταγμένα γύρω από δώδεκα θέματα, με αντικείμενα που εμφανίζονται σε προθήκες ή πάνελ. Αυτές οι προθήκες περιλαμβάνουν αρχαιότητες που ανακαλύφθηκαν από τις αρχαιολογικές ανασκαφές στη Φθιώτιδα και την Ευρυτανία. Τα ευρήματα προέρχονται από περιοχές όπως η Φωκίδα, η Ανατολική Λοκρίδα, η Δωρίδα, η Μαλίς και η Αχαΐα Φθιώτιδας. δεξιά|μικρογραφία| Χρυσά στολίδια της [[Ελληνιστική περίοδος|ελληνιστικής περιόδου]] Τα ανασκαφικά ευρήματα της νεολιθικής εποχής περιλαμβάνουν αγγεία, εργαλεία, ελληνικά ειδώλια από τερακότα, διακοσμητικά στολίδια και σφαιρικά αντικείμενα. Εκτός από αγγεία, στολίδια, ειδώλια, εργαλεία, σφραγίδες-φυλαχτά από μαλακό λίθο, διαγραμματική παράσταση άνδρα και γυναίκας με συνδυαζόμενο οπλισμό και ενδυμασίες εποχής, χρυσά στολίδια και τεχνούργημα σε σχήμα πολεμικού πλοίου που ανασκάφηκε στην Κύνο είναι της εποχής του Χαλκού. Τα τεχνουργήματα της αρχαϊκής περιόδου περιλαμβάνουν τμήματα του ναού του Μαντείου του Απόλλωνα στο Καλαπόδι που περιλαμβάνουν επίσης καταφύγιο και παραστάδες της στήλης, τον ιερό βωμό με θρησκευτικά σύνεργα, ένα μπρούτζινο ιλλυρικό κράνος από την Ευρυτανία, τμήματα της ανωδομής αρχαίας στοάς με θρησκευτικά αντικείμενα, ειδώλιο της Αρτέμιδος από τη Μελιταία και ένας μαρμάρινος κορμός της Δήμητρας.
Οι κλασικές, ελληνιστικές και ρωμαϊκές αρχαιότητες περιλαμβάνουν κεραμικά και γυάλινα σκεύη καθώς και μάσκες που απεικονίζουν τον Διόνυσο και την Περσεφόνη, παιδικά παιχνίδια, αναδημιουργημμένες ταφικές κατασκευές με επιτύμβιες πέτρες, εικόνα των Τριών Χάριτων σε μωσαϊκό δάπεδο, παλιά χρυσά στολίδια και αγγεία, αρχιτεκτονικά ευρήματα βασικών υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, διάφορα είδη ανταλλαγής χρημάτων πριν από την έκδοση νομισμάτων και μια προτομή της Αθηνάς που κρατά ένα ζυγό. Ένα εξέχον ανάγλυφο διαστάσεων 68 επί 137 εκατοστών απεικονίζει την Αρτέμιδα Λοχεία (ελληνιστική θεά της ασφαλούς γέννησης του παιδιού) από τον Αχινό, που δείχνει ένα κοριτσάκι να προσφέρεται από τη μητέρα (απεικονίζεται με πέπλο) στη μητέρα θεά. Χρονολογήθηκε στην περίοδο από τα τέλη του 400 π.Χ. έως το 300 π.Χ. Ένα άλλο τέχνεργο είναι μια σπασμένη καρφίτσα ή πόρπη που ανακτήθηκε από τις ανασκαφές Καινούργιου, η οποία έχει διακοσμηθεί με τέσσερα ψάρια που περικλείονται με διπλές γραμμές. Εκτίθεται επίσης ένας αμφορέας του 5ου αιώνα π.Χ., διακοσμημένος με κόκκινο χρώμα, με φυτικά σχέδια στο λαιμό του που ανασκάφηκε από την Παναγίτσα στην Ελάτεια.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Φθιώτιδα Κατηγορία:Λαμία Λαμια
Ημέρα Ανεξαρτησίας
Ο τίτλος Ημέρα Ανεξαρτησίας μπορεί να αναφέρεται:
A Conspiracy of Stars
Το A Conspiracy of Stars είναι το 21ο άλμπουμ του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος UFO, το οποίο κυκλοφόρησε στις 23 Φεβρουαρίου του 2015 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "SPV/Steamhammer".
Με αυτή την κυκλοφορία οι UFO επέστρεψαν στο Top-50 του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών μετά το "Making Contact" του 1983, ενώ μπήκαν για πρώτη φορά στο Top-30 στη Γερμανία.
Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν ανάμεικτες, με το "Blabbermouth" να το βαθμολογεί με 8,5 / 10, το "Sea of Tranquillity" με 4,5 / 5, αλλά το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 2,4 / 5 και το "Ultimate Guitar" με 7,5 / 10.
Θέσεις τσαρτ
A Conspiracy of Stars (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 23 Φεβρουαρίου 2015
Μέλη των UFO
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "A Conspiracy of Stars" ήταν οι εξής:
Τασκάλα (περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν)
Η Τασκάλα είναι μια πόλη στην περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν και διοικητικό κέντρο στην επαρχία Τασκάλα.
Γεωγραφική θέση
Η πόλη είναι κοντά στην ροή του ποταμού Ντερκόλ, και το Οράλ βρίσκεται σε απόσταση 80 χιλιόμετρα από το Τασκάλα.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός είναι 7.500 χιλιάδες άτομα (2012).
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ευστράτιος Πέτρου ο Κυδωνιεύς
Ο Ευστράτιος Πέτρου ο Κυδωνιεύς (1824-1841) ήταν εκπαιδευτικός.
Βίος
Ο Ευστράτιος Πέτρου ο Κυδωνιεύς γεννήθηκε στις Κυδωνιές γύρω στο 1782. Οι γονείς του ονομάζονταν Πέτρος και Μυρσίνη και μάλλον ήταν εύποροι. Αν και μας είναι άγνωστες οι σπουδές που πραγματοποίησε, φαίνεται να είχε λάβει φροντισμένη παιδεία. Το επώνυμό του είναι αυτούσιο το πατρώνυμό του.
Εκπαιδευτική δράση
Από το 1812 μέχρι τον Ιούνιο του 1821 χρημάτισε δάσκαλος στην Ακαδημία των Κυδωνιών. Εκεί δίδασκε Γραμματική και τα πρώτα στοιχεία της αρχαίας Ελληνικής γλώσσας και των εγκύκλιων μαθημάτων. Ιδεολογικά τοποθετείτο στους φιλελεύθερους κύκλους της εποχής, έχοντας δεχθεί επιδράσεις από τους Βενιαμίν τον Λέσβιο και τον Καΐρη. Μετά την καταστροφή των Κυδωνιών από τους Τούρκους,στις 3 Ιουνίου 1821, κατέφυγε στα Ψαρά κι από εκεί στην Άνδρο, απ' όπου κατέλειξε στην Τήνο. Εκεί ίδρυσε Ελληνικό σχολείο, και από το 1824 μέχρι το 1841 υπήρξε σχολάρχης του και ελληνοδιδάσκαλος. Υπήρξαν όμως μικρά διαστήματα οπότε εγκατέλειψε το νησί με σκοπό να συμμετάσχει στην Δ΄Εθνοσυνέλευση στο Άργος, εκλεγμένος Πληρεξούσιος των συμπατριωτών του Κυδωνιωτών και των Μοσχονησίων. Τελικά θα αποπεμφθεί από τον Κυβερνήτη Καποδίστρια επειδή θα σήμαινε πως η Ελληνική κυβέρνηση υποστήριζε υπηκόους που ανήκαν στην Οθωμανική δικαιοδοσία. Οι αντικαποδιστριακές πεποιθήσεις του ενισχύθηκαν τότε ακόμα πιο πολύ, και στις αρχές Σεπτεμβρίου 1832, οι Επίτροποι του ναού της Ευαγγελίστριας της Τήνου και Έφοροι των Σχολέιων, αντίθετοι όντες με τις πολιτικές πεποιθήσεις του Πέτρου, τον εξανάγκασαν σε παραίτηση. Οι μαθητές του Ελληνικού Σχολείου της Τήνου, μαζί με τους γονείς και του κηδεμόνες τους διαμαρτυρήθηκαν γι' αυτήν την αλλαγή, απέχοντας από την φοίτησή τους στο σχολείο και παρακολουθώντας κατ'οίκον μαθήματα από τον αποπεμφθέντα δάσκαλό τους.
Το τέλος
Το καλοκαίρι του 1841 αποχώρησε από τη σχολική υπηρεσία λόγω γήρατος και ασθενειών, λαμβάνοντας σύνταξη από το Δημόσιο ύψους 100 δραχμών μηνιαίως και τιμητικό βοήθημα 50 δραχμών από το ίδρυμα του ναού Ευαγγελιστρίας. Στις 27 Μαρτίου του 1843 πέθανε στην Τήνο.
Ντάιντο
Η Ντάιντο γνώρισε παγκόσμια επιτυχία με το ντεμπούτο άλμπουμ της, No Angel (1999). Το άλμπουμ πούλησε 21 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, και κέρδισε διάφορα βραβεία, συμπεριλαμβανομένου το Βραβείο MTV Europe Music Πρωτοεμφανιζόμενης, δύο Βραβεία NRJ Πρωτοεμφανιζόμενης και Καλύτερου Άλμπουμ και δύo Βραβεία Brit Καλύτερης Βρετανίδας και Καλύτερου άλμουμ. Το επόμενο άλμπουμ της, Life for Rent (2003), συνέχισε την επιτυχία της με τη βοήθεια των δημοφιλών σινγκλ "White Flag" και "Life for Rent". Το άλμπουμ πούλησε περίπου 12 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως και χάρισε στην Ντάιντο περισσότερα βραβεία, συμπεριλαμβανομένου το Βραβείο Ivor Novello Στιχουργού της Χρονιάς για το τραγούδι "White Flag", δύο ακόμη Βραβεία Brit και NRJ, όπως επίσης και μια υποψηφιότητα για Βραβείο Γκράμι.
Ευστράτιος Πέτρου ο Κυδωνιεύς
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
373
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 373 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Ντάιντο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές Κατηγορία:Άγγλοι στιχουργοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit Κατηγορία:Νικητές World Music Awards Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards
373
Το έτος 373 (CCCLXXIII ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Τρίτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Αυγούστου και Ουάλη (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1126 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 373 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Σε άγνωστη ημερομηνία
Κατηγορία:Έτη
Χαλδήνη (δορυφόρος)
Η Χαλδήνη ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Κάρμης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 23 και 24 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς γύρω στις 165°.
Ρεθυμνιακός Α.Ο.
Ο Ρεθυμνιακός Αθλητικός Όμιλος είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Ρέθυμνο του Νομού Ρεθύμνης. Χρώματα του συλλόγου είναι το μπλε και το λευκό και έχει ως έμβλημα το δελφίνι.
Αποτελεί ιστορικό σωματείο του Ρεθυμνιώτικου ποδοσφαίρου. Ιδρύθηκε το 1961 από συγχώνευση των Π.Α.Σ. Αστέρας Ρεθύμνου και Α.Ο. Κεραυνός Ρεθύμνου και η σταδιοδρομία του σαν Ρεθυμνιακός διήρκησε ως το 1967, όποτε και συγχωνεύτηκε με τους Α.Ο. Νέος Αστέρας Ρεθύμνου και Α.Ο. Νέος Κεραυνός Ρεθύμνου και δημιουργήθηκε ο «Α.Ο. Ρεθύμνου», ο οποίος το 1983 συγχωνεύτηκε με τον Ατρόμητο Ρεθύμνου και δημιούργησαν την «Ε.Α.Ρ.» Ο Ρεθυμνιακός επανασυστάθηκε το 2007, έπειτα από τη μετονομασία της Ακαδημίας ΕΑΡ 2000.
Ιστορικό
Ίδρυση
Ο «Ρεθυμνιακός Α.Ο.» ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 1961 από συγχώνευση του Π.Α.Σ. Αστέρας Ρεθύμνου και του Α.Ο. Κεραυνός Ρεθύμνου, που αμφότεροι είχαν ιδρυθεί το 1946 και επανιδρύθηκαν μετά τη συγχώνευσή τους.
Το 1963 κατέκτησε το πρωτάθλημα στη Β' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Ρεθύμνου και το 1964 το πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Ρεθύμνου.
Τη σεζόν 1964-65 αγωνίστηκε στην Β' Εθνική κατηγορία και κατά τη μοναδική του παρουσία στην Β΄ Εθνική απέσπασε σημαντικά αποτελέσματα, όπως Ρεθυμνιακός-Τάλως Χανίων 2-0 την 1η αγωνιστική, ΟΦΗ-Ρεθυμνιακός 2-2 στις 25/10/1964, Εργοτέλης-Ρεθυμνιακός 1-2 και Ρεθυμνιακός-Εργοτέλης 2-0 στις 4/4/1965, ενώ στον τελευταίο εντός έδρας αγώνα και παρουσίας 2.000 θεατών ήρθε ισόπαλος 0-0 με τον Βύζαντα Μεγάρων στον οποίο αγωνιζόντουσαν παίκτες όπως οι Ρωσίδης, Μπέμπης, Σπετσέρης, Κουβάς κ.α.
Συγχωνεύσεις
Το καλοκαίρι του 1967, με εντολή της Στρατιωτικής Διοίκησης Ρεθύμνου, ο Ρεθυμνιακός συγχωνεύτηκε με τους Α.Ο. Νέος Αστέρας Ρεθύμνου και Α.Ο. Νέος Κεραυνός Ρεθύμνου και μετονομάσθηκε σε «Α.Ο. Ρεθύμνης», ενώ τα άλλα δύο σωματεία επανιδρύθηκαν με το τέλος του Στρατιωτικού καθεστώτος.
Το 1983 ο Α.Ο. Ρεθύμνης συγχωνεύτηκε με τον Ατρόμητο Ρεθύμνου (που ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1920 και ήταν ένα από τα τέσσερα ιδρυτικά σωματεία της ΕΠΣΡ ) και δημιούργησαν την «Ένωση Ατρομήτου Ρεθυμνιακού», γνωστή συντμημένα σαν «ΕΑΡ», η οποία ξεκινώντας από το τοπικό πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Ρεθύμνου έφτασε μέχρι τη Β' Εθνική, όπου και αγωνίστηκε συνεχόμενα 9 χρονιές. Το 1999 η ισχυρή ΕΑΡ διαλύθηκε, έχοντας προηγηθεί ωστόσο όμως η ίδρυση της νεανικής «ΕΑΡ 2000» το 1996 που αγωνιζόταν έκτοτε στο τοπικό πρωτάθλημα.
Επανίδρυση
Το 2007 η ΕΑΡ 2000 μετονομάστηκε και έτσι ακολούθησε η επανεμφάνιση του ιστορικού Ρεθυμνιακού στο τοπικό πρωτάθλημα από τη σεζόν 2007-08. Τη σεζόν 2009-10 κατέκτησε το πρωτάθλημα Α' Ε.Π.Σ. Ρεθύμνου και κέρδισε την άνοδο στην Δ' Εθνική κατηγορία. Στην Δ' Εθνική αγωνιστηκέ είχε διετή παρουσία, αρχικά τη σεζόν 2010-11 ως «Ποδοσφαιρική Ένωση Ρεθύμνου» έπειτα από προσωρινή συγχώνευσή του με τους Α.Ο. Νέο Αστέρα και Α.Ο. Νέο Κεραυνό Ρεθύμνου και 2011-12, όποτε και υποβιβάστηκε.
Τη σεζόν 2018-19 αναδείχθηκε δευτεραθλητής στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Ρεθύμνου και κέρδισε την άνοδο στην Γ' Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία, στη θέση της πρωταθλήτριας Ε.Π.Σ. Ρεθύμνου Α.Ε. Μυλοποτάμου, η οποία αποσύρθηκε από την Γ' Εθνική. Ο Ρεθυμνιακός από τη σεζόν 2019-20 αγωνίζεται στην Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία.
Παρουσία στα εθνικά πρωταθλήματα
Αναλυτικά η παρουσία του Ρεθυμνιακού στα εθνικά πρωταθλήματα
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ρεθύμνου Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Μάκης Γεωργαράς
Ο Συμεών "Μάκης" Γεωργαράς (1973) είναι Έλληνας διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης και της κολύμβησης. Αγωνίζεται στην θέση του περιφερειακού και είναι πάνω από 60 φορές διεθνής με την εθνική ομάδα.
Ξεκίνησε από τον ΝΟ Πατρών το 1993 έως το 2005 που αγωνίστηκε στην ομάδα σημείωσε 621 γκολ στην Α1 κατηγορία. Το 1999 όπου συμμετείχε με τον ΝΟΠ στο κύπελλο ευρωπαϊκής ομοσπονδίας ήταν τρίτος σκόρερ σε όλα τα ευρωπαϊκά κύπελλα με 20 γκολ. Με τον Ναυτικό Όμιλο Πατρών κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος του 1995 ενώ ήταν φιναλίστ το 1992, 1996, 1997, 1998 και το 2005, επίσης ήταν φιναλίστ στο ευρωπαϊκό κύπελλο Λεν Τρόφυ το 1999.
Το 2005 πήρε μεταγραφή για τον Πανιώνιο, την επόμενη χρονιά μετακόμισε στον Παναθηναϊκό και το 2007 στον Ν.Ο. Κέρκυρας, από το 2009 αγωνίζεται στην Ν.Ε. Πατρών.
Ήταν βασικό μέλος της εθνικής Ελλάδος στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1996 στην Ατλάντα όπου κατέλαβε την 6η θέση. Αδελφός του είναι ο Ντίνος Γεωργαράς επίσης διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης.
Ο Γεωργαράς ήταν και στο τμήμα κολύμβησης του ΝΟ Πατρών, όπου το 1988 ήταν 2ος στους πανελλήνιους αγώνες κατηγοριών και πρώτος με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4Χ100. Το 1993 ήταν δεύτερος στα 200, 400 και 1.500 ελευθέρας στο χειμερινό πρωτάθλημα.
Φραγκίσκος Β΄ ντελ Μπάλτσο
Ο Φραγκίσκος Β΄, ιταλ. Francesco II del Balzo, (1410 – 8 Αυγούστου 1482) από τον Οίκο των Μπω (γαλλ.) ή Μπάλτσο (ιταλ.) ήταν ευγενής από τη νότια Ιταλία, και δούκας της Άντρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Άντρια και ήταν γιος του Γουλιέλμου Β΄, δεύτερου δούκα αυτής της πόλης (γιου τού Φραγκίσκου Α΄ δούκα της Άντρια), και μίας κόρη του Φεντερίκο ντι Μπρουνφόρτε κόμη του Μπισέλι. Γύρω στο 1405, νυμφεύτηκε τη Σάντσα Κιαραμόντε.
Το 1443 πήρε μέρος στο πρώτο γενικό κοινοβούλιο του βασιλείου της Νάπολης, που συγκάλεσε ο βασιλιάς Αλφόνσος Ε' στο Μπενεβέντο, μετά την κατάκτηση της νότιας Ιταλίας τον προηγούμενο χρόνο. Το 1438 ο βασιλιάς διόρισε τον Φραγκίσκο ως σύμβουλο του Βασιλικού Συμβουλίου (Regio Consiglio) και τον έστειλε ως πρεσβευτή στην αυλή τού αυτοκράτορα Φρειδερίκου Γ' των Αψβούργων.
Το 1458, ο νέος βασιλιάς Φερδινάνδος Α' των Τραστάμαρα τον έστειλε στον πάπα Κάλλισττο Γ' με καθήκον να περιβληθεί το βασίλειο της Νάπολης (μάλλον την αντιβασιλεία). Ο Φραγκίσκος στάλθηκε επίσης για να δηλώσει -μετά το τέλος του Καλλίστου Γ΄- υποτέλεια στον νέο πάπα Πίο Β'. Το 1459 ο Φραγκίσκος ήταν ο Ναπολιτάνος εκπρόσωπος στη Συνέλευση (Dieta) της Μάντοβας, όπου επρόκειτο να συζητηθεί μία σταυροφορία κατά των Οθωμανών Τούρκων. Εκμεταλλευόμενος την απουσία τού δούκα, ένας μακρινός συγγενής, ο Τζιοβάνι-Αντόνιο Ορσίνι ντελ Μπάλτσο, πρίγκιπας του Τάραντα, προσπάθησε να καταλάβει την Άντρια, την οποία υπερασπιζόταν ο γιος του Φραγκίσκου, Πύρρος. Ο Φραγκίσκος επέστρεψε αμέσως για να συμμετάσχει στην άμυνα, αλλά το 1462 τόσο αυτός όσο και ο γιος του αιχμαλωτίστηκαν.
Μετά την ήττα του Τζιοβάνι-Αντόνιο και άλλων νοτιο-Ιταλών ανταρτών, που είχαν ταχθεί υπέρ του Ιωάννη Β' του Ανζού εναντίον του βασιλιά Φερδινάνδου Α΄, ο Φραγκίσκος ανέκτησε όλα τα εδάφη του. Σε αντάλλαγμα για την πίστη του, διορίστηκε μέγας κοντόσταυλος τού βασιλείου της Νάπολης.
Απεβίωσε το 1482. Το σώμα του στεγάζεται στην εκκλησία του Σαν Ντομένικο στην Άντρια, σε έναν τάφο, με προτομή που αποδίδεται στον Φραντσέσκο Λαουράνα ή Ντομένικο Γκατζίνι.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1405 τη Σάντσα Κιαραμόντε και είχε τέκνο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Μπω
I Was Made for Lovin' You
<templatestyles src="Module:Infobox/styles.css">
Το "I Was Made for Lovin' You" είναι ένα τραγούδι του αμερικάνικου Hard rock συγκροτήματος Kiss, που κυκλοφόρησε αρχικά στο άλμπουμ τους το 1979, Dynasty. Κυκλοφόρησε ως η A-side του πρώτου τους σινγκλ από το άλμπουμ, με το "Hard Times" ως το B-side.
Ιστορία
Το τραγούδι ήταν ένα από τα λίγα σινγκλ του συγκροτήματος που κυκλοφόρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο τη δεκαετία του 1970, αν και κορυφώθηκε μόνο στο Νο. 50, όπου μια έκδοση 7 λεπτών 54 δευτερολέπτων κυκλοφόρησε σε σινγκλ 12 ιντσών εκτός από την πιο σύντομη έκδοση 7 ιντσών. Το τραγούδι έχει γίνει μόνιμη βάση στις ζωντανές εμφανίσεις των Kiss. Η ερμηνεία του τραγουδιού από το συγκρότημα στην 30η επετειακή τους εμφάνιση στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, συνοδεύτηκε από τη Συμφωνική Ορχήστρα της Μελβούρνης, η οποία φορούσε μακιγιάζ σε στυλ Kiss με τα σμόκιν τους. Στην αρχή ο Ντέσμοντ Τσάιλντ είπε: «Ο Πωλ ήθελε να γράψει ένα καλό τραγούδι ντίσκο και αποφάσισα να τον βοηθήσω σε αυτό. Ο Paul άρχισε να γράφει στίχους και συγχορδίες, μετά έπαιξα το τραγούδι στην κιθάρα και είπα «Εντάξει, θα κάνουμε κάτι για να το βελτιώσουμε και να το κάνουμε πραγματικά καλό τραγούδι. '
Το "I Was Made for Lovin' You" αντλεί σε μεγάλο βαθμό από το στυλ ντίσκο που ήταν δημοφιλές στα τέλη της δεκαετίας του 1970 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με το μύθο, τα μέλη της μπάντας ήταν σε σύγκρουση με τους παραγωγούς τους, οι οποίοι ήθελαν το συγκρότημα να στραφεί σε έναν πιο εμπορικό ήχο. Σε απάντηση, το συγκρότημα υποστήριξε ότι προσοδοφόρα τραγούδια ντίσκο θα μπορούσαν να γραφτούν από οποιονδήποτε σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η ιστορία λέει ότι το demo του τραγουδιού ολοκληρώθηκε λίγες ώρες μετά το στοίχημα.
Ενώ η ιστορία δεν έχει αποδειχθεί, ο Paul Stanley, ο οποίος έγραψε το τραγούδι μαζί με τους Desmond Child και Vini Poncia, δήλωσε ότι ήταν μια συνειδητή προσπάθεια από την πλευρά του να αποδείξει πόσο εύκολο ήταν να γράψει και να ηχογραφήσει ένα επιτυχημένο τραγούδι ντίσκο. Ο Child επιβεβαιώνει ότι αυτός και ο Stanley έγραψαν τους στίχους μαζί σε μια ώρα στα SIR Studios, ενώ η χορωδία "Επηρεασμένη από τη Motown" γράφτηκε από τον Stanley και την Poncia αφού ο Child είχε φύγει από το στούντιο. Ο Gene Simmons αποκάλυψε σε μια συνέντευξη του 2018 ότι πάντα αντιπαθούσε το τραγούδι λόγω του φωνητικού του μέρους.
Αν και ο Peter Criss εμφανίζεται στο βίντεο και στο εξώφυλλο του άλμπουμ, στην πραγματικότητα δεν έπαιξε στο κομμάτι. Όπως με το μεγαλύτερο μέρος του άλμπουμ Dynasty, ο ντράμερ του session Anton Fig πήρε τη θέση του, καθώς ο Poncia είχε κρίνει τον Criss ακατάλληλο να παίξει. Υπάρχει μια bootleg ηχογράφηση των συνεδριών γραφής για το τραγούδι στην οποία ο Stanley αναφέρει το όνομα του Criss μερικές φορές, υποδεικνύοντας ότι ήταν παρών κατά τη διασκευή του τραγουδιού. Ο Stanley παίζει ρυθμική κιθάρα και μπάσο, ενώ ο Frehley έδωσε το σόλο κιθάρας. Το "The Return of KISS" ήταν το πώς χρεωνόταν το Dynasty σε διαφημίσεις και διαφημίσεις για το άλμπουμ.
Το "I Was Made for Lovin' You" ήταν η πρώτη συνθετική συνεργασία του Kiss με τον Desmond Child, ο οποίος έγραψε επίσης τραγούδια για τα άλμπουμ Animalize, Asylum, Crazy Nights, Smashes, Thrashes &amp; Hits, και Hot in the Shade. Αν και δεν είναι τόσο δραστικό όσο το "Radio Single Mix" του 1979, η διάρκεια του τραγουδιού επεξεργάζεται κατά περίπου έντεκα δευτερόλεπτα σε 4 λεπτά και 16 δευτερόλεπτα. Όπως και η επεξεργασία του 1979, τα αρχικά μέτρα του τραγουδιού μειώνονται από τέσσερα σε δύο και η εναρμόνιση που ακολουθεί το σόλο της κιθάρας μειώνεται στο μισό.
Το μουσικό βίντεο του "I Was Made for Lovin' You" γυρίστηκε στις 20 Ιουνίου 1979 στο Savannah Civic Center στη Σαβάνα της Τζόρτζια και σκηνοθέτησε ο John Goodhue. Μετά την ακύρωση της παράστασης, αποφασίστηκε να χρησιμοποιηθεί η ήδη ολοκληρωμένη σκηνή για να κινηματογραφηθούν δύο βίντεο. Ένα προωθητικό βίντεο γυρίστηκε με το τραγούδι που ερμηνεύτηκε στο σκηνικό της Δυναστείας, που αποτελείται απλώς από το συγκρότημα που ερμήνευε το τραγούδι. Το μουσικό βίντεο στο YouTube έχει περισσότερες από 160 εκατομμύρια προβολές. Δεν συμπεριλήφθηκε στη σειρά DVD " Kissology ".
Η B-side του σινγκλ είναι το κομμάτι του άλμπουμ "Hard Times", το οποίο γράφτηκε από τον Ace Frehley.
Υποδοχή
Το "I Was Made for Lovin' You" ήταν το δεύτερο Gold single του συγκροτήματος, πούλησε πάνω από 1 εκατομμύριο αντίτυπα. Το σινγκλ πιστοποιήθηκε ως Χρυσό στις ΗΠΑ στις 16 Αυγούστου 1979, και στον Καναδά την 1η Αυγούστου 1979.
Το σινγκλ έφτασε στο Νο. 11 στο αμερικανικό τσαρτ σινγκλ του Billboard και στο Νο. 1 στο Καναδικό τσαρτ σινγκλ RPM National (το δεύτερο σινγκλ του συγκροτήματος που κορυφώθηκε σε αυτή τη χώρα, μετά το "Shout It Out Loud" ). Έγινε περαιτέρω επιτυχία στην Αυστραλία φτάνοντας στο Νο. 2 στα charts ARIA το 1979. Επίσης, μπήκε στα charts στη Δυτική Ευρώπη: έγινε επιτυχία στις 20 πρώτες θέσεις στη Σουηδία, στις 10 καλύτερες επιτυχίες στη Νορβηγία και έφτασε στη θέση νούμερο 2 στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ελβετία και την Αυστρία. Στην Ολλανδία ήταν Νο. 1. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έμεινε στο νούμερο 50.
Παρά τις αντιδράσεις, το τραγούδι έχει γίνει βασικό κομμάτι της συναυλίας με τα χρόνια, με μια διαφορετική διασκευή που αποδυναμώνει τα στοιχεία της ντίσκο του τραγουδιού. Ο Gene Simmons έχει δηλώσει ότι το "I Was Made for Lovin' You" είναι το λιγότερο αγαπημένο τραγούδι του Kiss και ο Ace Frehley και ο Peter Criss έχουν επίσης δηλώσει ότι δεν τους αρέσει το τραγούδι.
Απόδοση στα τσαρτ
{| class="wikitable sortable" style="display:inline-table;" !align="left"|Chart (1979) ! style="text-align:center;"|Position
Άλλες εκδοχές
Το αμερικανικό συγκρότημα αγοριών Menudo διασκεύασε το τραγούδι στα ισπανικά ως "Fui Hecho Para Amarte" στο άλμπουμ τους Xanadu το 1981. Η εκδοχή του Menudo εμφανίστηκε επίσης στην πρώτη τους ταινία, το Menudo: La Pelicula του 1981.
Παυλίνα Ρούμπιο
Η μεξικανή ποπ τραγουδίστρια Paulina Rubio ηχογράφησε το τραγούδι με τον παραγωγό Brian Rawling για το έκτο στούντιο άλμπουμ της, Border Girl, το 2002 στα Soundtrack Studios στη Νέα Υόρκη.
Η έκδοση του Rubio έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς. Κατά την κριτική του Border Girl, ο Jose F. Promis της AllMusic επέλεξε το τραγούδι ως highlights, περιγράφοντας το "σχεδόν απίστευτα" ως εμβληματική αρχική έκδοση. Το MTV Asia δήλωσε ότι "Ο Τζιν Σίμονς και η παρέα θα είχαν πεθάνει για να είχαν μια ομάδα σαν αυτήν", ενώ ο Ρόλινγκ Στόουν έλεγε ότι η εκδοχή του Ρούμπιο "αντικαθιστούσε τα φωνητικά ουρλιαχτά του τρενάκι αυτού του τραγουδιού με το αισθησιακό γουργούρισμα του Ρούμπιο και έναν απογοητευτικό χορευτικό ρυθμό."
Ο Rubio ερμήνευσε για πρώτη φορά το τραγούδι στα MTV Video Music Awards Latinoamérica το 2002. Επίσης, ερμήνευσε το τραγούδι στην περιοδεία της Amor, Luz y Sonido το 2007.
Oliver Heldens, VINAI & Le Pedre
Ο Ολλανδός DJ Oliver Heldens ξαναδούλεψε το τραγούδι με φωνητικά από τον Nile Rodgers και το βρετανικό φωνητικό συγκρότημα House Gospel Choir (HGC).
Σημείωση: το 2020, ο ιταλικός όμιλος VINAI και ο Pierre Abbate, πιο γνωστός ως Le Pedre (Γάλλος παραγωγός από την Τουλόν), αναδημιούργησαν το πρωτότυπο στην έκδοση του slap-house.
Παραπομπές
Κατηγορία:Singles της Casablanca Records Κατηγορία:Singles του 1979 Κατηγορία:Τραγούδια των Kiss Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ολλανδικά (nl) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιαπωνικά (ja) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιταλικά (it) Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Λεουλουμοέγκα
Η Λεουλουμοέγκα (σαμόα: Leulumoega) είναι κωμόπολη των νησιών Σαμόα. Είναι η πρωτεύουσα της Άανα. Έχει πληθυσμό 1.458 κατοίκων (2006).
Γεωγραφία
Η Λεουλουμοέγκα βρίσκεται κεντρικά των Σαμόα, δυτικά του Ουπόλου και βόρεια-κεντρικά της Άανα. Βρίσκεται στην οδό Μέιν Γουέστ Κόουστ Ρόουντ. Βρίσκεται λίγα μίλια ανατολικά της Φασόοταϊ.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2006, η Φαλέ'ουλα είχε 1.458 κατοίκους, ενώ το 2001 1.346.
Η Λεουλουμοέγκα είναι η δέκατη έβδομη μεγαλύτερη πόλη των νησιών Σαμόα, μετά τις Άπια, Βαϊτέλε, Φαλεάσιου, Βαϊλέλε, Λεαουβάα, Φαλέουλα, Σιουσέγκα, Μάλιε, Φασιτόιουτα, Βαϊούσου, Λαουλίι, Αφέγκα, Νοφοαλίι, Φαγκαλίι, Φασιτόο και Σολοσόλο.
Σάλπιγγα
Το λήμμα Σάλπιγγα μπορεί να σχετίζεται με κάποιο από τα παρακάτω:
Ρόδο της Ιεριχούς
Το Ρόδο της Ιεριχούς (ή τριαντάφυλλο της Ιεριχούς) είναι ονομασία που μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω φυτά:
Μπουζουμπούρα
thumb|right|300px| Το αεροδρόμιο της Μπουζουμπούρα Η Μπουζουμπούρα (κιρούντι: Bujumbura) ήταν η πρωτεύουσα του Μπουρούντι έως τις 16 Ιανουαρίου του 2019. Από τις 16 Ιανουαρίου του 2019 πρωτεύουσα του Μπουρούντι είναι η Γκιτέγκα ενώ η Μπουζουμπούρα παραμένει η μεγαλύτερη πόλη του, το οικονομικό κέντρο καθώς και το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Μπουζουμπουρά-Μαιρί. Στην πόλη διακινούνται πολλά εμπορεύματα, μεταξύ αυτών: καφές (που είναι το κύριο εξαγώγιμο προϊόν της χώρας), βαμβάκι, δέρματα και κασσίτερος. Βρίσκεται στη βορειοανατολική ακτή της λίμνης Τανγκανίκα.
Κοινότητες
Η Επαρχία Μπουζουμπουρά-Μαιρί διαιρείται σε 13 κοινότητες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία του Μπουρούντι
Κόμμα για την Ανεξαρτησία του Πουέρτο Ρίκο
Το Κόμμα για την Ανεξαρτησία του Πουέρτο Ρίκο (Αγγλ.Puerto Rican Independence Party)(ισπανικά: Partido Independentista Puertorriqueño, PIP) είναι ένα πολιτικό κόμμα στο Πουέρτο Ρίκο που αναζητά την ανεξαρτησία του Πουέρτο Ρίκο από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ειναι ένα από τα τρία κύρια πολιτικά κόμματα στο Πουέρτο Ρίκο και το δεύτερο αρχαιότερο μεταξύ όλων των εγγεγραμμένων κομμάτων.
Οσοι ακολουθούν την PIP ιδεολογία συνήθως ονομάζονται στα ισπανικά:independentistas, pipiolos και μερικές φορές ονομάζονται ακτιβιστές υπέρ της ανεξαρτησίας.
Ιστορία
Το κόμμα ξεκίνησε ως η εκλογική πτέρυγα του Πουερτο Ρικανού κινήματος υπέρ της ανεξαρτησίας. Ειναι το μεγαλύτερο από τα κόμματα της ανεξαρτησίας, και είναι το μόνο για το οποίο υπάρχει μυστικό ψηφοδέλτιο (άλλοι υποψήφιοι πρέπει να προστεθούν γραπτά από τους ψηφοφόρους).
Ίδρυση
Το κόμμα ιδρύθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1946 από τον Gilberto Concepción de Gracia (πέθανε το 1968). Ένιωσε ότι το κίνημα ανεξαρτησίας είχε προδοθεί από το Partido Popular Democratico, απώτερος στόχος του οποίου ήταν αρχικά η ανεξαρτησία.
1970
Το 1971, ο κυβερνήτης, Rubén Berríos, του νεοεκλεγέντος PIP οδήγησε μια διαμαρτυρία εναντίον του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑστην Culebra. Εκείνη την εποχή, είχε βρεθεί ένοχος για καταπάτηση ομοσπονδιακού εδάφους και φυλακίστηκε για τρεις μήνες στις αναμορφωτικές φυλακές Fox River State. Κατα τη διάρκεια των εκλογών του 1972, το PIP έδειξε τη μεγαλύτερη ανάπτυξη στην ιστορία του, ενώ εκτελεί μια σοσιαλιστική, προ - εργαζομένου, υπέρ των φτωχών εκστρατεία. Ενα χρόνο αργότερα, κατά τη διάρκεια μιας συνέλευσης ο Ruben Berrios δήλωσε ότι το κόμμα δεν είχε χώρο για μαρξιστική ιδεολογία, έτσι απέλασε όλα τα μέλη μιας κλίκας, που ονομάζεται "terceristas". Η ομάδα αυτή θα δημιουργούσε εντέλει το Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κίνημα, ένα πρόγονο του Εργατικού Σοσιαλιστικού Κινήματος.
1990
Το 1999,οι ηγέτες του PIP, ιδιαίτερα ο Rubén Berríos, άρχισαν να συμμετέχουν στις διαμαρτυρίες Vieques οι οποίες ξεκίνησαν από πολλούς πολίτες της Vieques κατά την παρουσία του Αμερικανικού στρατού στο νησί.
Εκλογές του 2004
Κατα τη διάρκεια των εκλογών του 2004, το PIP ήταν σε σοβαρό κίνδυνο εξαφάνισης, με την απόκτηση μονό του 2,4% των εθνικών ψήφων και το 10.5-25.5% της νομοθετικής ψηφοφορίας (Σύμφωνα με την Κοινοπολιτεία του Πουέρτο Ρίκο και σύμγωνα με τον εκλογικό νόμο, ένα κόμμα που κερδίζει λιγότερο του 3% από την ψηφοφορία θεωρείται ότι έχει εξαλείψει). Υποστήριξη σε όλο το νησί για το PIP κυμαινόταν περίπου στο 10% και για το PIP εκλέγεται ένας Γερουσιαστής και ένας Εκπρόσωπος, ο οποίοι είναι οι αντίστοιχοι εκπρόσωποι για το Πουέρτο Ρικανό Κόμμα της Ανεξαρτησίας στην Γερουσία του Πουέρτο Ρίκο και την Πουέρτο Ρικανή Βουλή των Αντιπροσώπων. Παρ 'όλα αυτά, το κόμμα του ιστορικού ηγέτη, Rubén Berríos, ανακοίνωσε ότι εάν συμβεί κάτι τέτοιο, κομματικά στελέχη και η ευρύτερη εκλογική περιφέρεια θα βεβαιωθούν ότι θα αποκατασταθεί γρήγορα. Ειλικρινής στην δεσμευσή του, σε λιγότερο από δυο εβδομάδες τα ηγετικά στελέχη του PIP και τα μέλη του έλαβαν περισσότερο από Εκατον πέντε χιλιάδες υπογραφές (105000) από τους Πουέρτο Ρικανούς ψηφοφόρους. Το θετικό είναι ότι, η María De Lourdes Santiago έγραψε ιστορία με το να γίνει η πρώτη γυναικά μέλος του PIP που είχε εκλεγεί στη Γερουσία του Πουέρτο Ρίκο. Ο Victor Garcia San Inocencio, από την πλευρά του, επανεξελέγη για τρίτη θητεία στη Βουλή Αντιπροσώπων του Πουέρτο Ρίκο, όπου έχει υπηρετήσει και ως Εκπρόσωπος Τύπου του PIP τον Ιανουάριο του 1997.
Εκλογές του 2020
Για τις εκλογές του 2020, ο Χουάν Νταλμάου ήταν υποψήφιος του κόμματος. Πήρε 175.402 ψήφους και ήρθε στην τέταρτη θέση, με ρεκόρ 13,58% των ψήφων, τη δεύτερη καλύτερη εκλογική επίδοση στην ιστορία του PIP. Με το Movimiento Victoria Ciudadana (Citizens Victory Movement) να εξασφαλίζει 179.265 ψήφους και να έρχεται στην τρίτη θέση με 13,95% των ψήφων, αυτό είναι το μεγαλύτερο ποσοστό της ψήφου των Πουέρτο Ρίκο (27,53%) που έλαβαν ποτέ τα αριστερά κόμματα στο Πουέρτο Ρίκο.
Αντιπολεμικές διαμαρτυρίες του PIP
Οπως αναφέρθηκε στο καναδικό Τύπο, για τον τελευταίο μισό της δεκαετίας, η ηγεσία του PIP και τα ενεργά μέλη έχουν συμμετάσχει σε αντιπολεμικές διαμαρτυρίες και κινητοποιήσεις για να αντιταχθούν στον πόλεμο του Ιράκ και για να αντιταχθούν στις προσπάθειες της αμερικανικής κυβέρνησης για ενθάρρυνση των Πουέρτο Ρικανών ώστε να υπηρετήσουν στις Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ:"Το Πουέρτο Ρικανό Κόμμα της Ανεξαρτησίας πριν από πέντε χρονιά ξεκίνησε τη διανομή φυλλαδίων για την ενθάρρυνση μαθητών λυκείου ώστε να αποτρέψουν τους στρατιωτικούς στρατολόγους από το να αποκτήσουν τις προσωπικές τους πληροφορίες. Πέρυσι, το 57 τοις εκατό των μαθητών Λυκείου αυτού του νησιού της Καραϊβικής είχαν υπογράψει τα έντυπα ώστε να διατηρήσουν τις προσωπικές τους πληροφορίες.
Το λογότυπο του Κόμματος
Το σύμβολο του PIP είναι μια πράσινη σημαία με λευκό σταυρό για τον λόγο αυτό, αναγνωρίζεται ως το πράσινο κόμμα, τόσο στους ψηφοφόρους όσο και στα εκλογικά ψηφοδέλτια.
Προς το PIP, το πράσινο χρώμα σημαίνει ελπίδα του να καταστεί ελεύθερο, και ο λευκός σταυρός, τη θυσία και τη δέσμευση του κόμματος με τη δημοκρατία.
Η σημαία του "Βόρειου Σταυρού", η "ο Λατινικός στυρός" σαν σημαίες έχουν ένα κοινό σχεδιασμό στη Σκανδιναβία και σε άλλα μέρη του κόσμου, και στη θεωρία, το έμβλημα της PIP ανήκει σ 'αυτή την οικογένεια των σημαιών. Η σημαία του PIP βασίζεται στην πρώτη εθνική σημαία που κυμάτισε ποτέ από Πουέρτο Ρικανούς, και είναι η σημερινή σημαία του δήμου της Lares. Η Lares φιλοξένησε την πρώτη επιτυχημένη απόπειρα επαναστατικής εξέγερσης στο Πουέρτο Ρίκο, το Grito de Lares, στις 23 Σεπτεμβρίου 1868. Η σημαία της Lares, από την άλλη πλευρά, είναι παρόμοια με εκείνη της Δομινικανής Δημοκρατίας, δεδομένου ότι ο Ramon Emeterio Betances, όχι μονό είχε θαυμασμό για το Δομινικανό αγώνα υπέρ της ανεξαρτησίας, αλλά ήταν επίσης μια απόγονος Δομινικανών και ο ίδιος. Η Δομινικανή σημαία, υιοθετήθηκε από ένα γαλλικό στρατιωτικό πρότυπο.
Αποστέρηση του δικαιώματος ψήφου λόγω κατοικίας στο Πουέρτο Ρίκο
Οι πολίτες των ΗΠΑ που διαμένουν στο Πουέρτο Ρίκο δεν υπολογίζονται στην απογραφή των ΗΠΑ και χάνουν το δικαίωμα τους να ψηφίζουν στις ΗΠΑ για όλες τις νομοθετικές και εκτελεστικές εκλογές σε εθνικό επίπεδο, παρα το γεγονός ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ και το νομοθετικά Εκτελεστικά Υποκαταστήματα κατέχουν τελικώς κυριαρχία των ΗΠΑ έναντι όλων των Πολιτών και του εδάφους του Πουέρτο Ρίκο. Τόσο το Κόμμα για την Ανεξαρτησία του Πουέρτο Ρίκο και το Νέο Προοδευτικό Κόμμα οριστικά απορρίπτουν το καθεστός, που επιτρέπει την αποστέρηση του δικαιώματος ψήφου. Το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα, είναι λιγότερο δραστήριο στην ανακοπή της περίπτωσης της αποστέρησης του δικαιώματος ψήφου αλλά έχει επίσημα δηλώσει ότι επιθυμεί την διόρθωση του καθορισμού "έλλειμμα δημοκρατίας" που οι διοικήσεις του William Jefferson Clinton και Τζορτζ Μπους έχουν αναγνωρίσει δημοσίως.
Αμφιλεγόμενα θέματα
Πολλοί μεταξύ του κοινού έχουν συνδέσει την Ανεξαρτησία,(συμπεριλαμβανομένων του Partido Socialista Puertorriqueno) με βίαιες τρομοκρατικές ενέργειες, όπως αυτές που διαπράττονται από τους Los Macheteros. Ωστόσο, το κόμμα ποτέ δεν αναγνώρισε οποιαδήποτε επίθεση, επιμένοντας ότι θέλουν ανεξαρτησία με ειρηνικά μέσα και χωρίς καμιά απόδειξη ναι έχει βρεθεί ποτέ ώστε να επιβεβαιωθούν οι ισχυρισμοί αυτοί. Το PIP συμμετείχε σε συχνά συνεδρία των διεθνών μη μαρξιστικών σοσιαλιστικών κομμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πουέρτο Ρίκο
Κοκκινολιθάρι Θεσπρωτίας
Το Κοκκινολιθάρι (και Κόκκινο Λιθάρι) είναι ορεινό χωριό του δήμου Φιλιατών της περιφέρειας Ηπείρου (Σχέδιο Καλλικράτης). Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 54 κατοίκους.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Το Κοκκινολιθάρι βρίσκεται σε απόσταση περίπου 30 χλμ. από την Ηγουμενίτσα και 16 χλμ ΒΑ των Φιλιατών, σε υψόμετρο 420 μέτρων. Κατά τον Παναγιώτη Αραβαντινό αποτελούσε τα όρια των βενετικών κτήσεων από τα παράλια της Ηπείρου μέχρι τον 15ο αιώνα όταν οι Οθωμανοί επέκτειναν τις κατακτήσεις τους. Ως οικισμός αναφέρεται στα οθωμανικά κατάστιχα που χρονολογούνται το 1431, έχοντας 30 φορολογητέα νοικοκυριά. Κατά την ύστερη περίοδο της Τουρκοκρατίας, υπαγόταν στον καζά Φιλιατών και σύμφωνα με οθωμανική στατιστική του 1895 είχε 195 κατοίκους. Παράλληλα αποτελούσε τσιφλίκι των μουσουλμάνων αγάδων των Φιλιατών. Σύμφωνα με στατιστικό πίνακα των ελληνικών σχολείων της περιφέρειας Φιλιατών, γύρω στο 1910 είχε περίπου 500 κατοίκους, ενώ εντός του χωριού λειτουργούσε ελληνικό γραμματοδιδασκαλείο με 30 μαθητές.
Κατά τα μέσα του 1912, Έλληνες αντάρτες με επικεφαλής τους οπλαρχηγούς Κρομμύδα και Παπακώστα, εκτέλεσαν στο Κοκκινολιθάρι τους μουσουλμάνους αγάδες Φέζο Γιάννιαρη και Μέτσιο Καράκα. Το επόμενο έτος, μετά την προσάρτηση της Θεσπρωτίας στην Ελλάδα ως αποτέλεσμα των Βαλκανικών Πολέμων, το Κοκκινολιθάρι καταγράφηκε ως οικισμός 232 κατοίκων (112 άνδρες και 120 γυναίκες). Ο πληθυσμός του, ασχολούμενος κυρίως με την κτηνοτροφία και τη γεωργία, το 1928 αριθμούσε 141 κατοίκους διαθέτοντας δημοτικό σχολείο και το 1940 είχε 294 κατοίκους (άπαντες Έλληνες). Το 2001 στο Κοκκινολιθάρι ζούσαν 76 άτομα.
Διοικητικά, μετά την υπαγωγή του στο ελληνικό κράτος, το Κοκκινολιθάρι ανήκε στην επαρχία Φιλιατών πρώτα του νομού Ιωαννίνων και εν συνεχεία του νομού Θεσπρωτίας. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμου Φιλιατών. Από την 1η Ιανουαρίου 2011 αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Φιλιατών, του ομώνυμου δήμου.
Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στους Αγίους Αποστόλους. Στην κορυφή υψώματος κοντά στον οικισμό βρίσκεται η μονή του Αγίου Μηνά, η οποία χρονολογείται κατά τον 18ο αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών
Νέσσονας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Νέσσονας (Νέσσων) είναι γνωστός ένας γιος του Θεσσαλού. Από τον Νέσσωνα η Θεσσαλία επονομάσθηκε πολύ παλιά και Νεσσωνίς. Ο Νέσσονας δεν πρέπει να συγχέεται με τον Κένταυρο Νέσσο.
Πηγές
Νεσσονας
Basilisk
Basilisk (ιαπωνικά: バジリスク甲賀忍法帖, Χέπμπορν: Basilisk Kōga Ninpō Chō) ονομάζεται η σειρά manga που γράφτηκε από τον Σεγκάουα Μασάκι και που εκδόθηκε στην Ιαπωνία τον Φεβρουάριο του 2003 μέχρι τον Ιούλιο του 2004 από την Kodansha. Βασίζεται στο μυθιστόρημα του Γιάμαντα Φουτάρο με τίτλο Οι Περγαμηνές των Κόγκα Νίντζα, το οποίο και εκδόθηκε το 1958. Το 2005, το μάνγκα μεταφέρθηκε υπό τη μορφή anime στη μικρή οθόνη από τα στούντιο Gonzo, ενώ το 2004 του αποδόθηκε το Βραβείο Κοντάνσα για Μάνγκα, στην κατηγορία μεικτού κοινού. Κυκλοφόρησε σε συνέχειες στο Young Magazine Uppers σε 34 κεφάλαια. Οι τίτλοι τους ήταν της μορφής αριθμός x αριθμός, όπου οι αριθμοί υποδείκνυαν τα εναπομείναντα μέλη της κάθε οικογένειας.
Πλοκή
Στην αυγή της περιόδου Αζούτσι Μομογιάμα (τέλη του 16ου αιώνα) δύο φατρίες νίντζα, οι Ίγκα Τσουμπαγκάκουρε και οι Κόγκα Μαντζιντάνι, βρίσκονται σε αιματηρή βεντέτα που κρατά εδώ και αιώνες. Οι ένοπλες συγκρούσεις τελικά λαμβάνουν τέλος όταν ο Χάττορι Χάνζο αναγκάζει τις δύο οικογένειες να συνάψουν ειρήνη, θέτοντας τες στην υπηρεσία του Τοκουγκάβα Ιεγιάσου, ενός άνδρα που ανήλθε στην κοινωνική κλίμακα στη θέση του Σογκούν και που δημιούργησε την πρώτη σταθερή μορφή κεντρικής εξουσίας στην Ιαπωνία. Ωστόσο, το μίσος ανάμεσα στις δύο οικογένειες παραμένει άσβεστο και εκφράζεται με μικροσυμπλοκές σε κάθε ευκαιρία.