cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φοροδιαφυγή
«Η παραοικονομία στην Ευρώπη 2013»
Άμεση σύγκριση των εθνικών παραοικονομιών ανά κεφαλή μπορεί να γίνει μόνο αν ληφθούν υπ' όψη ανεπεξέργαστα εθνικά δεδομένα της παραοικονομίας και οι πληθυσμοί. Είναι διαθέσιμα από «The Shadow Economy in Europe 2013», σελ. 22-23, Friedrich Schneider, Πανεπιστήμιο του Linz, και από την EUROSTAT, αντίστοιχα. Ως αποτέλεσμα, σε ορισμένες εθνικές οικονομίες, όπως στις σκανδιναβικές χώρες, η παραοικονομία τους φαίνεται να είναι χαμηλή σε σχέση με το σύνολο του ΑΕΠ, αν και ο απόλυτος αριθμός είναι πολύ ψηλός. Προφανώς, το εξαιρετικά υψηλό ΑΕΠ της χώρας καλύπτει την ψηλή παραοικονομία. Από την άλλη πλευρά, σε χώρες όπου το ΑΕΠ είναι πολύ χαμηλό, όπως στην Πορτογαλία και η στην Ελλάδα, η παραοικονομία υπερεκτιμάται. Ο χάρτης της Ευρωπαϊκής παραοικονομίας 2013 σαφώς δείχνει ότι η παραοικονομία ανά κεφαλή γενικά είναι ψηλή σε βιομηχανικά αναπτυγμένες χώρες. Από την ίδρυση της ενιαίας αγοράς (Μάαστριχτ 1993), η συνολική παραοικονομία αυξανότανε συστηματικά έως περίπου 1,9 τρισεκατομμύρια € στο πλαίσιο της προετοιμασίας του ευρώ, κινούμενη από τον κινητήρα της ευρωπαϊκής παραοικονομίας, τη Γερμανία, η οποία από τότε παράγει περίπου 350 δις € ετησίως. Ως εκ τούτου, η χρηματοπιστωτική οικονομία της ΕΕ έχει παράλληλα αναπτύξει ένα αποτελεσματικό τραπεζικό σύστημα φορολογικών παράδεισων για την προστασία της αναπτυσσόμενης παραοικονομία της. Σύμφωνα με το Financial Privacy Index (FSI 2013) επί του παρόντος η Γερμανία και ορισμένες γειτονικές χώρες, κυμαίνονται μεταξύ των κορυφαίων χωρών φορολογικού παραδείσου του κόσμου.
Επισημάνσεις
Επισημαίνεται ότι, λόγω της σοβαρότητας του αδικήματος, όλα τα κράτη θεσπίζουν ειδικές και βαρειές κυρώσεις για την αποτροπή του. Αυτές συνήθως έχουν τριπλό χαρακτήρα δηλαδή πρόσθετη φορολογία υπό μορφή προστίμου, διοικητικές δεσμεύσεις π.χ. αποκλεισμό συμμετοχής σε εμπορικές πράξεις όπως δημοπρασίες δημοσίου, μη έκδοση διαβατηρίου κ.ά. καθώς και ποινικές όπως κράτηση, φυλάκιση με ότι επακόλουθα μπορεί να επιφέρουν, π.χ. σε πιστοποιητικά, βεβαιώσεις κ.λπ..
Ειδικότερα στην Ελλάδα με το νέο φορολογικό νόμο Ν.3943/2011 που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 66Α/31-03-2011 η φοροδιαφυγή θεσπίστηκε ως διαρκές έγκλημα και συνεπώς ως «συνεχές αυτόφωρο», που ανάλογα του ύψους του οφειλόμενου φόρου χαρακτηρίζεται ακόμα και κακούργημα επισύροντας κάθειρξη από 5 μέχρι 20 έτη.
Συγκεκριμένα ο παραπάνω νόμος προσδιορίζει το αδίκημα της φοροδιαφυγής στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α) το αδίκημα της μη καταβολής βεβαιωμένων χρεών προς το Δημόσιο,
β) το αδίκημα της παράλειψης υποβολής, ή ανακριβούς υποβολής φορολογικής δήλωσης,
γ) το αδίκημα της μη απόδοσης ΦΠΑ ή άλλων παρακρατούμενων φόρων και
δ) το αδίκημα της έκδοσης ή λήψης πλαστών ή εικονικών ή νοθευμένων φορολογικών στοιχείων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φορολογία Κατηγορία:Παράνομη οικονομία Κατηγορία:Εγκλήματα
Ακουστικό νευρίνωμα
Καθώς ο όγκος μεγαλώνει, επηρεάζει τα νεύρα της ακοής και της ισορροπίας, προκαλώντας συνήθως μονόπλευρη ή ασύμμετρη απώλεια ακοής, εμβοές (κουδουνίσματα στο αυτί), ζάλη και απώλεια ισορροπίας. Με την περαιτέρω αύξηση του όγκου μπορεί να επηρεαστεί το νεύρο της αίσθησης του προσώπου (τρίδυμο νεύρο), προκαλώντας μούδιασμα του προσώπου. Ταυτόχρονα μπορεί να επηρεαστεί το προσωπικό νεύρο, υπεύθυνο για τον έλεγχο των μυών των προσωπικών εκφράσεων, προκαλώντας αδυναμία ή παράλυση του προσώπου από την πλευρά του όγκου. Αν ο όγκος μεγαλώσει υπερβολικά, μπορεί να πιέσει τις κοντινές δομές του εγκεφάλου, όπως το εγκεφαλικό στέλεχος και την παρεγκεφαλίδα, απειλώντας τη ζωή.
Υπάρχουν δύο είδη ακουστικού νευρινώματος: (1) το μονόπλευρο ακουστικό νευρίνωμα, το οποίο επηρεάζει μόνο το ένα αυτί και είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος ακουστικού νευρινώματος. Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, συνήθως όμως αναπτύσσεται μεταξύ 30 και 60 ετών, και (2) το αμφοτερόπλευρο ακουστικό νευρίνωμα, το οποίο επηρεάζει και τα δύο αυτιά και είναι κληρονομικό. Προκαλείται από μια γενετική διαταραχή, η οποία ονομάζεται νευροϊνωμάτωση τύπου 2 (NF2), και αντιστοιχεί στο περίπου 5% των περιπτώσεων.
Κλινική περιγραφή
Τα πιο διαδεδομένα συμπτώματα σε ασθενείς που πάσχουν από το ακουστικό νευρίνωμα είναι η απώλεια της ακοής (94%), οι εμβοές (83%) και οι ζαλάδες (49%).
Το πρώτο πιο συχνό σύμπτωμα στο περίπου 90% των περιπτώσεων με ακουστικό νευρίνωμα είναι η μονομερής απώλεια ακοής. Αυτό περιλαμβάνει τη μείωση του επιπέδου ήχου, προβλήματα στην κατανόηση ομιλίας και στη σαφήνεια ακοής. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η απώλεια ακοής είναι συνήθως ανεπαίσθητη και επιδεινώνεται αργά, αν και περιστασιακά μπορεί να συμβεί ξαφνική απώλεια ακοής (ξαφνική κώφωση). Η απώλεια ακοής μπορεί να ποικίλει από ήπια απώλεια ακοής έως πλήρη κώφωση.
Το δεύτερο πιο συχνό σύμπτωμα του ακουστικού νευρινώματος είναι οι μονομερείς εμβοές. Θα πρέπει να τονιστεί ότι οι εμβοές είναι σύμπτωμα και άλλων ασθενειών, όπως επίσης δεν έχουν όλοι οι ασθενείς με ακουστικό νευρίνωμα εμβοές.
Το τρίτο πιο συχνό σύμπτωμα σε ασθενείς με ακουστικό νευρίνωμα είναι η ανισορροπία ή οι ζαλάδες (19-50% των περιπτώσεων). Στην αρχή μπορεί να μη γίνουν αντιληπτές, να παρερμηνευτούν ως αποπροσανατολισμός και να απορριφθούν ως παρακμή που σχετίζεται με την ηλικία. Επίσης, το υπόλοιπο σύστημα ισορροπίας μερικές φορές αντισταθμίζει αυτήν την απώλεια και, σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν παρατηρείται ανισορροπία.
Στην πορεία, με την αύξηση του όγκου σε μέγεθος, ως σύμπτωμα εμφανίζεται η πίεση στο αυτί. Το σύμπτωμα πίεσης της παρεγκεφαλίδας είναι πολύ σπάνιο, ενώ το σύμπτωμα από την πίεση του εγκεφαλικού στελέχους περιλαμβάνει τη σύστοιχο δυσλειτουργία κάτω άκρου, η οποία είναι όμως αρκετά σπάνια.
Οι κεφαλαλγίες εμφανίζονται πιο σπάνια και μόνο στις περιπτώσεις μεγάλων σε μέγεθος όγκων λόγω της απόφραξης της 4ης κοιλίας. Οι πόνοι είναι πιο έντονοι στην υποϊνιακή περιοχή και στον αυχένα και συνοδεύονται από ναυτία και εμετούς. Παράλληλα, εμφανίζονται η σύσπαση του προσώπου, αδυναμία, και απώλεια όρασης λόγω οιδήματος της οπτικής θηλής και δυσλειτουργίας των κάτω κρανιακών νεύρων. Τέλος, ο θάνατος μπορεί να προκληθεί λόγω στραγγαλισμού του προμήκους.
Παθοφυσιολογία
Η συντριπτική πλειονότητα των ακουστικών νευρινωμάτων ξεκινά να αναπτύσσεται από τα κύτταρα Schwann του αιθουσαίου νεύρου. Λιγότερο από 5% ξεκινά από το ακουστικό νεύρο. Τα ανώτερα και κατώτερα αιθουσαία νεύρα φαίνεται να είναι τα νεύρα προέλευσης με περίπου ίση συχνότητα.
Συνήθως αναφέρονται τρία πρότυπα ανάπτυξης του όγκου: (1) χωρίς ανάπτυξη ή πολύ αργή ανάπτυξη, (2) αργή ανάπτυξη κατά 0.2 cm, και (3) γρήγορη ανάπτυξη κατά 1 cm το χρόνο.
Συνήθως το ακουστικό νευρίνωμα αναπτύσσεται σε διάρκεια ετών, με μ.ο. 1.2 mm κάθε χρόνο. Εντούτοις, έως και το 50% των όγκων αυτών δεν αναπτύσσεται καθόλου για πολλά χρόνια μετά τη διάγνωση. Η ανάπτυξη του όγκου μπορεί να είναι ακανόνιστη, με εναλλαγές μεταξύ περιόδων σχετικής αδράνειας ή αργής ανάπτυξης και περιόδων ταχείας ανάπτυξης. Αν και τα περισσότερα ακουστικά νευρώματα αναπτύσσονται αργά, μερικά αναπτύσσονται αρκετά γρήγορα και μπορούν να διπλασιαστούν σε όγκο εντός 6 μηνών έως ενός έτους.
Οι μικροί σε μέγεθος όγκοι ορίζονται στα 1.5 cm ή λιγότερο (ενδοκαναλικοί), οι μεσαίοι όγκοι κυμαίνονται μεταξύ 1.5 και 3 cm, και οι μεγάλοι όγκοι είναι άνω των 3 cm. Οι μικρότεροι όγκοι μπορεί συχνά να σχετίζονται με λίγα συμπτώματα, ενώ οι μεγάλοι συμπιεστικοί όγκοι μπορεί να είναι απειλητικοί για τη ζωή.
Γενετική ανάλυση
μικρογραφία|H NF2 μπορεί να κληρονομηθεί με αυτοσωμικό επικρατή τρόπο, καθώς και μέσω τυχαίων μεταλλάξεων To μονόπλευρο ακουστικό νευρίνωμα εμφανίζεται τυχαία χωρίς οικογενειακό ιστορικό, αντίθετα το αμφοτερόπλευρο ακουστικό νευρίνωμα είναι μία γενετική διαταραχή, η οποία ονομάζεται νευροϊνωμάτωση τύπου 2 (NF2). Τα μισά από τα άτομα που έχουν προσβεβληθεί με NF2 κληρονομούν τη διαταραχή από έναν προσβεβλημένο γονιό με αυτοσωμικό επικρατή τρόπο, ενώ τα άλλα μισά εμφανίζουν τη μετάλλαξη για πρώτη φορά στην οικογένειά τους.
Σε αντίθεση με το μονόπλευρο ακουστικό νευρίνωμα, τα άτομα με NF2 συνήθως εμφανίζουν συμπτώματα στην εφηβεία τους ή λίγο αργότερα στην αρχή της ενηλικίωσής τους. Επιπλέον, αναπτύσσουν συνήθως πολλαπλούς όγκους που σχετίζονται με τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Μπορούν επίσης να αναπτύξουν όγκους των νεύρων που είναι σημαντικοί για την κατάποση, την ομιλία, την κίνηση των ματιών και του προσώπου και την αίσθηση του προσώπου. Ο καθορισμός της βέλτιστης διαχείρισης της NF2, καθώς και των επιπρόσθετων νεοπλασιών, του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού είναι πιο περίπλοκος από τη θεραπεία ενός μονομερούς ακουστικού νευρινώματος.
Μια στρατηγική για την ανίχνευση των μεταλλάξεων είναι ζωτικής σημασίας για την αξιόπιστη διάγνωση της διαταραχής. Αρχικά, μπορεί να γίνει η η προγεννητική διάγνωση και η προεμφυτευτική γενετική διάγνωση. Παράλληλα, ο προσυμπτωματικός γενετικός έλεγχος είναι απαραίτητος όταν υπάρχει κληρονομικότητα της NF2. Tέλος, οι νευροαπεικονιστικές μελέτες είναι σημαντικές, όπως επίσης η διαφορική διάγνωση για την ανίχνευση της σβαννωμάτωσης.
Διάγνωση
Τα μη φυσιολογικά ακουστικά προκλητά δυναμικά θα πρέπει να ακολουθούνται από μία μαγνητική τομογραφία. Η ευαισθησία αυτού του είδους του τεστ είναι ανάλογη του μεγέθους του όγκου. Όσο μικρότερος ο όγκος, τόσο υψηλότερη η πιθανότητα ενός ψευδώς αρνητικού αποτελέσματος, ιδιαίτερα για πολύ μικρούς όγκους εντός του έσω αυτιού, οι οποίοι είναι συχνά μη ανιχνεύσιμοι. Οι εξελίξεις της τεχνολογίας, ωστόσο, κατέστησαν δυνατή την αναγνώριση ακόμα και μικρών ακουστικών νευρινωμάτων στο έσω αυτί. Η μαγνητική τομογραφία με τη χρήση γαδολίνιου ως ενισχυτικό υλικό αντίθεσης είναι το προτιμώμενο διαγνωστικό τεστ. Αυτή η τεχνική μπορεί να προσδιορίσει έναν όγκο του μεγέθους έως 5 mm σε διάμετρο, που είναι το διάστημα σάρωσης.
Όταν μία μαγνητική τομογραφία δεν είναι διαθέσιμη, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μια αξονική τομογραφία (CT scan). Ο συνδυασμός αξονικής τομογραφίας και ακοογράμματος μπορεί να προσεγγίσει την αξιοπιστία της μαγνητικής τομογραφίας κατά τη διάγνωση του ακουστικού νευρινώματος.
Θεραπεία
Τέλος, όταν ο όγκος είναι μικρός σε μέγεθος και δεν αναπτύσσεται είναι δυνατή η απλή παρακολούθησή του με τη βοήθεια των μαγνητικών τομογραφιών. Έτσι παρακολουθείται προσεκτικά για τυχόν ανάπτυξή του.
Επιδημιολογία
Το μονόπλευρο ακουστικό νευρίνωμα εμφανίζεται τυχαία, χωρίς καμία ένδειξη οικογενειακού ιστορικού και αντιπροσωπεύει το 95% των περιπτώσεων με ακουστικό νευρίνωμα.
Το αμφοτερόπλευρο ακουστικό νευρίνωμα προκύπτει από μία γενετική διαταραχή και ονομάζεται νευροϊνωμάτωση τύπου 2 (NF2), η οποία επηρεάζει περίπου 1 στα 40.000 άτομα. Όταν υπάρχουν συμπτώματα με ακουστική δυσλειτουργία, θα πρέπει να υπάρχει υποψία υπάρξης της NF2, ειδικά σε άτομα κάτω των 30, με οικογενειακό ιστορικό νευροϊνωμάτωσης ή εάν ο ασθενής έχει μηνιγγίωμα, γλοίωμα ή καταράκτη.
Πρόσφατες επιστημονικές δημοσιεύσεις αναφέρουν ότι η συχνότητα των ακουστικών νευρινωμάτων έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια. Αυτό οφείλεται στην πρόοδο της μαγνητικής τομογραφίας τόσο σε τυχαίες σαρώσεις όσο και σε ασθενείς που εμφανίζουν συμπτώματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες Κατηγορία:Νευρολογικές παθήσεις
Αγριόκοτα
Η αγριόκοτα (Bonasa bonasia ή Tetrastes bonasia) είναι ένα από τα μικρότερα μέλη της υποοικογένειας πουλιών (πτηνών) που είναι γνωστά ως αγριόγαλοι (Tetraoninae). Δεν είναι αποδημητικό είδος και ζει από την κεντρική-ανατολική Ευρώπη μέχρι το βόρειο νησί Χοκκάιντο της Ιαπωνίας, σε πυκνά και υγρά ανάμικτα δάση κωνοφόρων, κατά προτίμηση με έλατα.
Περιγραφή
thumb|left|Θηλυκό και αρσενικό του είδους Η αγριόκοτα έχει μήκος 35 έως 39 εκατοστόμετρα. Το κοντόχοντρο αυτό πουλί έχει πτέρωμα με λεπτά πιτσιλωτά σχέδια, αλλά ουσιαστικά έχει γκριζωπό άνω μέρος, καφετιές φτερούγες (πτέρυγες) και φουντουκί κάτω μέρος με λευκές «πινελιές».
Το αρσενικό φέρει μικρό όρθιο κεφάλι και μαύρο λαιμό με λευκό πλαίσιο. Το θηλυκό έχει βραχύτερο κεφάλι και δεν έχει μαύρο χρώμα στον λαιμό. Κατά την πτήση του, φαίνεται η γκρίζα ουρά του με το μαύρο άκρο.
Το αρσενικό έχει υψίσυχνο τιτίβισμα «ti-ti-ti-ti-ti», ενώ το θηλυκό ένα «υγρό» «τεττεττεττετ». Αυτά τα καλέσματα, μαζί με τον ήχο των πτερύγων όταν πετά, είναι συχνά οι μοναδικές ενδείξεις της παρουσίας της αγριόκοτας, αφού η ντροπαλότητά της και το ενδιαίτημά της (πυκνό δάσος) την καθιστούν σχεδόν αόρατη στον παρατηρητή.
Τροφή
Η αγριόκοτα βρίσκει την τροφή της στο έδαφος και στους θάμνους, αν και συνήθως κάθεται πάνω στα δέντρα. Αυτή η τροφή είναι κυρίως φυτική, που συμπληρώνεται από μερικά έντομα κατά την περίοδο της ωοτοκίας.
Αναπαραγωγή
Η φωλιά της αγριόκοτας κατασκευάζεται πάνω στο έδαφος. Συνήθως σε κάθε ωοτοκία το θηλυκό γεννά από τρία μέχρι έξι αυγά. Το θηλυκό επωάζει τα αυγά επί 25 ημέρες και φροντίζει τους νεοσσούς μόνο του, όπως είναι ο κανόνας με τα πτηνά της τάξεως των ορνιθόμορφων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φασιανίδες Κατηγορία:Είδη ελαχίστης ανησυχίας (LC) Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας
Νίκος Σύψας
Ο Νίκος Σύψας είναι Έλληνας πανεπιστημιακός και λοιμωξιολόγος με καταγωγή από την ορεινή Ναυπακτία. Είναι γνωστός κυρίως για την συμμετοχή του στην επιστημονική επιτροπή για την πανδημία του κορονοϊού 2019-20, μαζί με τον καθηγητή πνευμονολογίας Θεόδωρο Βασιλακόπουλο. Έχει συγγράψει πλήθος εργασιών δημοσιευμένων κυρίως σε ξενόγλωσσα επιστημονικά περιοδικά και ο δείκτης h του είναι 32. Είναι καθηγητής λοιμωξιολογίας στην Ιατρική Σχολή Αθηνών. Έχει θητεύσει σε πανεπιστήμια όπως αυτά της Ζυρίχης, της Μασαχουσέτης, το Χάρβαρντ και του Τέξας. Πέρα από το ακαδημαϊκό του έργο, εργάζεται στην Μονάδα Λοιμώξεων Κλινικής Παθολογικής Φυσιολογίας στο Λαϊκό Νοσοκομείο. Είναι μέλος της Επιτροπής Νοσοκομειακών Λοιμώξεων.
Ο Νίκος Σύψας είναι παντρεμένος με γιατρό που εργάζεται επίσης στο Λαϊκό Νοσοκομείο και έχει ένα γιο και δυο κόρες, εκ των οποίων η μία είναι ιατρός με ειδικότητα ακτινολόγου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Κίσσα ΙΙ (ναρκαλιευτικό)
Πρώην ‘USS MSC 309’.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Μνημείο Μαίτλαντ
Το Μνημείο Μαίτλαντ, επίσης γνωστό ως Ροτόντα ή ως Περιστύλιο του Μαίτλαντ, είναι ένα νεοκλασικό μνημείο που βρίσκεται στο τέρμα της πλατείας Σπιανάδα στην Κέρκυρα. Χτίστηκε το 1821 τιμής ένεκεν του Θωμά Μαίτλαντ, ενός Βρετανού στρατιωτικού που ήταν ο τελευταίος επίτροπος και ο πρώτος αρμοστής στα Ιόνια Νησιά.
Σόνι Μίλερ-Ουίμπο
Η Σόνι Μίλερ-Ουίμπο (Shaunae Miller-Uibo, γεννήθηκε 15 Απριλίου 1994) είναι Μπαχαμέζα αθλήτρια του στίβου, που συμμετέχει στους αγώνες ταχύτητας. Είναι δύο φορές χρυσή Ολυμπιονίκης στα 400 μέτρα, το 2016 και το 2021. Σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα έχει ένα αργυρό στα 400 μέτρα από το 2015 και χάλκινο στα 200 μέτρα το 2017.
Κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2010 στα 400 μέτρα, σε ηλικία μόλις 16 ετών, ενώ την επόμενη χρονιά κατέκτησε χρυσό και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Νέων 2011. Το πρώτο της μετάλλιο σε μεγάλη κατηγορία κέρδισε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2014, ένα χάλκινο. Έχει κερδίσει τη σειρά του Ντάϊαμοντ Λιγκ τέσσερις φορές, στα 400 μέτρα το 2017 και στα 200 μέτρα το 2017, 2018 και 2019.
Μνημείο Μαίτλαντ
Ιστορικά στοιχεία
Όπως και το Παλάτι των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου, η κατασκευή του μνημείου Μαίτλαντ έγινε από ασβεστόλιθο, που εισήχθη από τη Μάλτα, η οποία ήταν υπό βρετανική κατοχή εκείνη την περίοδο. Ο Μαίτλαντ κατείχε διαδοχικά τις θέσεις του αρμοστή στα Ιόνια Νησιά και του κυβερνήτη της Μάλτας. Το έργο πραγματοποιήθηκε από τον Κερκυραίο γλύπτη Παύλο Προσαλέντη.
Σόνι Μίλερ-Ουίμπο
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 ήταν το φαβορί για τα 200 μέτρα, ωστόσο δεν αγωνίστηκε, καθώς ήθελε να ασκήσει περισσότερη βαρύτητα στα 400, έτσι χωρίς την εμφάνισή της τα 200 μέτρα κέρδισε η Ντίνα Άσερ-Σμιθ. Στα 400 μέτρα, όπου γίνονταν τις επόμενες μέρες, αυτή και η Σάλβα Έιντ Νάσερ ήταν τα φαβορί με διαφορά για τις δύο πρώτες θέσεις, έχοντας να αγωνιστούν μαζί στην ίδια κούρσα από το Μονακό το 2018, όπου η Μίλερ-Ουίμπο είχε κάνει ατομικό ρεκόρ. Στον τελικό, η Νάσερ πήρε το προβάδισμα από την άρχη, κάτι που δε συνήθιζε να κάνει, μέχρι που στα τελευταία μέτρα είχε αρκετή διαφορά από τη Μπαχαμέζα. Στην τελική ευθεία η Μίλερ άρχισε να πλησιάζει την αθλήτρια από το Μπαχρέιν, ωστόσο δεν ήταν αρκετή η προσπάθειά της για το χρυσό. Η Μίλερ-Ουίμπο κατέβασε το ρεκόρ της για 0,6 δευτερόλεπτα, 48,37 και νέο Αμερικανικό ρεκόρ, και η Νάσερ με Ασιατικό ρεκόρ, έκανε την τρίτη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών, 48,14.
Μνημείο Μαίτλαντ
Ιστορικά στοιχεία
Το μνημείο είναι επίσης γνωστό ως Στέρνα, δεδομένου ότι χτίστηκε πάνω από μια υπόγεια στέρνα της βενετικής εποχής, η οποία είχε χτιστεί το 1781. Οι δυο είσοδοι του μνημείου επέτρεπαν την πρόσβαση στη δεξαμενή νερού.
Αγησίπολις Γ΄
Ο Αγησίπολις Γ' (- 183 π.Χ.) ήταν βασιλιάς της Σπάρτης (219 - 215 π.Χ.), 31ος και τελευταίος από το γένος των Αγιαδών.
Μνημείο Μαίτλαντ
Ιστορικά στοιχεία
Στο πάνω μέρος του μνημείου είναι γραμμένη σε κυκλική μορφή η εξής επιγραφή:
Σόνι Μίλερ-Ουίμπο
Το ατομικό της ρεκόρ στα 200 μέτρα είναι 21,74, που έγινε στο Diamond League της Ζυρίχης το 2019, ενώ στα 400 μέτρα έχει 48,36 από τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 του Τόκιο.
Μνημείο Μαίτλαντ
Ιστορικά στοιχεία
Το Μνημείο Μαίτλαντ προβάλλεται στην ταινία του 1981 Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Για τα μάτια σου μόνο. Το μνημείο καταστράφηκε λόγω διάβρωσης και αποκαταστάθηκε το 2004.
Σόνι Μίλερ-Ουίμπο
Προσωπική ζωή
Με Αφρο-Μπαχαμέζικη καταγωγή, είναι γεννημένη στο Νασσάου από την Μάμπελεν και τον Σον Μίλερ στις 15 Απριλίου 1994. Στην Τζόρτζια γνώρισε τον Εσθονό δεκαθλητή Μάισελ Ουίμπο, τον οποίο και παντρεύτηκε το 2017.
Μνημείο Μαίτλαντ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Κέρκυρα
Αγησίπολις Γ΄
Μετά τη μάχη της Σελλασίας το 222 π.Χ και το θάνατο του βασιλέως Ευκλείδα, ο Αντίγονος Γ' Δώσων της Μακεδονίας επέβαλλε τη Δημοκρατία στη Σπάρτη. Όμως το 219 π.Χ. επικράτησαν οι αντιμακεδόνες στη Σπάρτη που εξέλεξαν τον Αγησίπολη Γ' των Αγιαδών, εγγονό του Κλεομβρότου Β' και το Λυκούργο των Ευρυποντιδών. Επειδή ο πρώτος ήταν νέος, επιτροπεύτηκε από τον αδελφό του πατέρα του Αγησιπόλιδος, τον Κλεομένη. Ο συμβασιλιάς του Λυκούργος κυβερνούσε τυραννικά και τον εκτόπισε το 215 π.Χ.
Σόνι Μίλερ-Ουίμπο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητές του στίβου από τις Μπαχάμες Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου
Αγησίπολις Γ΄
Τον Λυκούργο διαδέχθηκε ο γιος του Πέλοψ, που καθώς ήταν ανήλικος επιτροπευόταν από τον Μαχανίδα και μετά από το Νάβη. Όταν ο Νάβις εκτόπισε τον Πέλοπα, ο Αγησίπολις Γ' προσπάθησε να επιστρέψει το 195 π.Χ. και του επιτέθηκε με εξόριστους Σπαρτιάτες και Ρωμαίους, αλλά χωρίς επιτυχία. Καθώς ταξίδευε το 183 π.Χ. για τη Ρώμη, του επιτέθηκαν πειρατές και τον σκότωσαν.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Δημήτρης Παυλής
Ο Δημήτρης Παυλής (1959 - 2020) ήταν Έλληνας Πολιτικός οικονομολόγος και διετέλεσε Δήμαρχος Τρίπολης με πενταετή θητεία από το 2014 έως το 2019. Γεννήθηκε στο χωριό Αρτεμίσιο Αρκαδίας και σπούδασε στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Θεσσαλονίκης στο Τμήμα Διοίκησης επιχειρήσεων. Ήταν ένας πολιτκός οραματιστής, θέτοντας υψηλούς στόχους στις θεσμικές θέσεις που υπηρέτησε. Χαρισματική και ηγετική φυσιογνωμία. Απεβίωσε στις 3 Ιουνίου 2020, όπου η κηδεία του έγινε με τιμές "Εν ενεργεία Δημάρχου".
Βιογραφικό
Ο Δημήτρης Παυλής γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου του 1959 στο Αρτεμίσιο Αρκαδίας.
Σπούδασε το 1982 στο τμήμα Διοίκησης επιχειρήσεων στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή της Θεσσαλονίκης.
Υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία, στον Ελληνικό Στρατό στο σώμα του Πεζικού και το μεγαλύτερο της μέρος το υπηρέτησε στον Έβρο.
Ξεκίνησε την επαγγελματική του δραστηριότητα ως οικονομολόγος σε εταιρίες στην Θεσσαλονίκη. Επέστρεψε στην γεννέτειρά του και συνέχισε να δραστηριοποιείται στο επάγγελμα του οικονομολόγου ως ελεύθερος επαγγελματίας.
Πολιτικά δραστήριος και ανήσυχο πνεύμα, από φοιτητής δραστηριοποιήθηκε στα κοινά και η συνεισφορά του ήταν μεγάλη μετέχοντας και βοηθώντας πολλά σωματεία της Αρκαδίας.
Το 2014 εξελέγη Δήμαρχος Τρίπολης έως το 2019.
Σημαντικά αξιώματα
Τα σημαντικότερα αξιώματα τα οποία υπηρέτησε ήταν:
Πολιτική Δράση
Είχε έντονη δραστηριότητα συμμετοχής και υποστήριξης πολλών πολιτιστικών και κοινωνικών εκδηλώσεων στο Ν. Αρκαδίας, φορέων και ιδιωτών, καθώς και έντονη κοινωνική δράση.
Κοινοβουλευτική Δράση
2009: Υποψήφιος βουλευτής Αρκαδίας ΠΑΣΟΚ, 1ος επιλαχών του κόμματος
Δήμαρχος Τρίπολης
Το 2014, εξελέγη Δήμαρχος Τρίπολης με τον ανεξάρτητο συνδυασμό «ΤΡΙΠΟΛΗ – ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ».
Σε μια περίοδο δύσκολη για την οικονομία της χώρας, έθεσε υψηλούς στόχους για τον Δήμο και εργάστηκε σκληρά για την επίτευξη τους. Κατάφερε από τους πρώτους κιόλας μήνες της διοίκησης του, να μειώσει κατά 60% τα πάγια έξοδα του Δήμου και προχώρησε στην σύνταξη των μελετών για μεγάλα αναπτυξιακά έργα και κατάφερε για την υλοποίηση τους, να εξασφαλίσει μια τεράστια χρηματοδότηση η οποία ανέρχεται στα 148 εκατομμύρια ευρώ
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Τρίπολης
Άθενς (Τενεσί)
Η Άθενς (αγγλικά: Athens) είναι πόλη στην Κομητεία ΜακΜίν στο Τενεσί των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Είναι η έδρα της Κομητείας ΜακΜίν και ο πληθυσμός της ήταν 13.458 κάτοικοι στην απογραφή του 2010.
Πρώιμη ιστορία και Εμφύλιος Πόλεμος
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Η οικία Samuel Cleage λίγο έξω από την Άθενς, που βρίσκεται στο χώρο του παιδικού σταθμού McElhaney and Sons, που χτίστηκε τη δεκαετία του 1820 Οι Ινδιάνοι Τσερόκι ζούσαν στην Κομητεία ΜακΜίν όταν έφτασαν οι πρώτοι Ευρωπαίοι εξερευνητές.
Η Άθενς βρίσκεται σχεδόν στα μισά του δρόμου μεταξύ των χωριών Όβερχιλ Τσερόκι της περιοχής Great Tellico στα βόρεια της Κομητείας Μονρόε και της περιοχής Great Hiwassee κατά μήκος του ποταμού Hiwassee στα νότια. Το 1819 οι Τσερόκι υπέγραψαν τη Συνθήκη Calhoun, πουλώντας τη γη βόρεια του Hiwassee (συμπεριλαμβανομένων όλων των εδαφών της σημερινής Κομητείας ΜακΜίν) στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Κομητεία ΜακΜίν δημουργήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1819 στο σπίτι του Τζων Γουόκερ που σήμερα ανήκει στο Calhoun. Το χωριό των αυτοχθόνων ιθαγενών Pumpkintown (παραφθορά της πόλης Potemkin) βρισκόταν σε ένα αγρόκτημα περίπου δύο μίλια ανατολικά της σημερινής Άθενς. Μερικές φορές λανθασμένα χαρακτηρίζεται ως πρόδρομος της Άθενς. Η Άθενς δημιουργήθηκε και επελέγη ως η έδρα της Κομητείας το 1822. Το όνομα "Άθενς" μπορεί να έχει επιλεγεί λόγω αντιληπτών τοπογραφικών ομοιοτήτων με την Αθήνα.
Από το 1834 ο πληθυσμός της Άθενς είχε αυξηθεί σε πάνω από 500 κατοίκους. Εξέχοντες πρώτοι έποικοι ήταν ο William Henry Cooke, που ίδρυσε ένα σιδηρουργείο κοντά στο σημερινό Etowah, και ο Σαμουήλ Clegg (ή Cleage) ένας εργολάβος. Ο Jesse Mayfield, οι απόγονοι του οποίου ίδρυσαν την Mayfield Dairy Farms, έφτασε στην πόλη στις αρχές του 1820. Ο Σιδηρόδρομος Hiwassee έλαβε στα μέσα της δεκαετίας του 1830, εντολή να δημιουργήσει μια σιδηροδρομική σύνδεση του Νόξβιλ του Τενεσί και του Dalton της Τζόρτζια. Ο σιδηρόδρομος ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1837, αν και οικονομικά και νομικά προβλήματα καθυστέρησαν την ολοκλήρωσή του μέχρι το 1851. Το 1836, ο Στρατηγός John Wool έφτασε στην Άθενς για να συμβάλει στο συντονισμό της Απομάκρυνσης των Cherokee. Αν και αρχικά εθελοντική, η επιχείρηση μετατράπηκε σε αναγκαστική το 1838, όταν πολλοί Cherokee αρνήθηκαν να φύγουν. Η επιχείρηση κορυφώθηκε με την αναγκαστική μετακίνηση που έγινε γνωστή ως Μονοπάτι των Δακρύων. Ο Wool που έχει συστήσει το αρχηγείο του στο ξενοδοχείο Bridges, που βρίσκεται απέναντι στο Δικαστήριο της Κομητείας ΜακΜίν.
Η Κομητεία ΜακΜίν χωρίστηκε κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου. Ο σιδηρόδρομος μετέφερε στην Κομητεία αρκετούς ομιλητές υπέρ και κατά της διάσπασης, συμπεριλαμβανομένου του Άντριου Τζόνσον, του Horace Maynard, του John Bell, και του William "Parson" Brownlow. Το 1861, η Κομητεία ΜακΜίν καταψήφισε τη διάσπαση με ψήφους 1,144 υπέρ και 904 κατά. Η Κομητεία απέστειλε 12 μονάδες στο στρατό της Ένωσης (Union) και 8 μονάδες στο στρατό της Συνομοσπονδίας (Confederate).Ο Στρατηγός William Tecumseh Sherman έστησε προσωρινά το αρχηγείο του στο ξενοδοχείο Bridges κατά την προετοιμασία της "Πορείας του προς της Θάλασσα" ("March to the Sea.")
Περίοδος μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Πινακίδα της Επιτροπής Ιστορίας του Τενεσί για την τοποθεσία της "Μάχης των Αθηνών" Μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, ο σιδηρόδρομος προσέλκυσε υποψήφιους επιχειρηματίες στην Κομητεία ΜακΜίν. Το 1887, αρκετοί επενδυτές ίδρυσαν την Εταιρεία Εξόρυξης και Παραγωγής της Άθενς (Athens Mining and Manufacturing Company) με σκοπό τη μετατροπή της πόλης σε μια πρότυπη βιομηχανική κοινότητα και να ξεκινήσει μεγάλης κλίμακας εξορύξεις στην περιοχή. Τα κλωστοϋφαντουργεία, τα ελαιοτριβεία, οι αλευρόμυλοι και τα ξυλουργεία που κυριαρχούσαν στη βιομηχανία της Κομητείας από τα τέλη του 19ου αιώνα, συμπληρώθηκαν, τη δεκαετία του 1920, από εργοστάσια κατασκευής επίπλων και συσκευών.
Γεωγραφία
Η Άθενς βρίσκεται στις συντεταγμένες 35.44806°N, -84.60194°W (35.448171, -84.602069), ανάμεσα σε μια σειρά από στενές, επιμήκεις κορυφογραμμές και χαμηλούς λόφους που είναι χαρακτηριστικές της Κορυφογραμμής και της Κοιλάδας των Απαλλαχίων. Τα όρη Unicoi βρίσκονται περίπου 32 χλμ. ανατολικά της Άθενς και ο ποταμός Τενεσί ρέει περίπου 32 χλμ. δυτικά. Το όρος Starr, μια από τις κορυφογραμμές στην Κομητεία McMinn, βρίσκεται περίπου 24 χλμ. νοτιοανατολικά της Άθενς.
Το ποταμάκι Oostanaula (μερικές φορές γράφεται "Eastanalle Creek") έρχεται από τους λόφους βόρεια της Άθενς και διασχίζει την πόλη, περίπου 48 χλμ. προς το ποτάμι Hiwassee. Άλλα σημαντικά ρεύματα της περιοχής περιλαμβάνουν το ποταμάκι Mouse, το οποίο κινείται παράλληλα με το Oostanaula προς τα δυτικά, και το ποταμάκι Chestuee, το οποίο κινείται παράλληλα με το Oostanaula προς τα ανατολικά.
Σύμφωνα με τη δημογραφική Υπηρεσία των ΗΠΑ, η πόλη έχει μια συνολική έκταση 350 τ.χλμ.
Δημογραφικά στοιχεία
Στην απογραφή του 2000, στην πόλη κατοικούσαν 13.220 άτομα, 5.550 νοικοκυριά, και 3.590 οικογένειες. Η πυκνότητα του πληθυσμού ήταν 976,3 άνθρωποι ανά τετραγωνικό μίλι (377/τ.χλμ.). Υπήρχαν 6,086 κατοικίες σε μια μέση πυκνότητα 449,4 ανά τετραγωνικό μίλι (173,5/τ.χλμ.). Η φυλετική διάρθρωση της πόλης ήταν 86,33% λευκοί, 9,32% αφροαμερικάνοι, 0,23% αυτόχθονες ιθαγενείς, 1,38% ασιάτες, 0,07% της φυλής νησιώτες του Ειρηνικού, 1,34% από άλλες φυλές και 1,33% από δύο ή περισσότερες φυλές, 3,01% του πληθυσμού είναι ισπανόφωνοι ή λατίνοι ανεξαρτήτως φυλής.
Υπήρχαν 5.550 νοικοκυριά το 30,0% των οποίων είχαν παιδιά κάτω των 18 ετών που ζούσαν μαζί τους, το 47,2% ήταν παντρεμένα ζευγάρια που ζούσαν μαζί, το 14,8% είχε ένα θηλυκό ιδιοκτήτη χωρίς σύζυγο, και 35,3% ήταν μη-οικογένειες. 13,0% των νοικοκυριών φιλοξενούσε άτομο άνω των 65 ετών, ενώ το μέσο μέγεθος νοικοκυριού ήταν 2,29 και το μέσο μέγεθος της οικογένειας ήταν 2,89.
Ο πληθυσμός αποτελούνταν από 23,9% κάτω από την ηλικία των 18, 10,1% από 18 έως 24, 28,3% από 25 έως 44, 21,4% από 45 έως 64 και 16,3% ηλικίας άνω των 65 ετών. Η μέση ηλικία ήταν τα 36 έτη. Για κάθε 100 γυναίκες υπήρχαν 84,8 άνδρες. Για κάθε 100 γυναίκες ηλικίας 18 ετών και άνω, υπήρχαν 80,2 άνδρες.
Το μέσο εισόδημα για μια οικογένεια στην πόλη ήταν $29.277, και το διάμεσο εισόδημα για μια οικογένεια ήταν $39.563. Οι άνδρες είχαν μέσο εισόδημα $32.170 έναντι $20.917 των γυναικών. Το κατά κεφαλήν εισόδημα για την πόλη ήταν $16.877. Το 14,6% των οικογενειών και το 18,4% του πληθυσμού ήταν κάτω από το όριο της φτώχειας, συμπεριλαμβανομένης της 22,6% των ατόμων κάτω από την ηλικία 18 και 22,1% των ατόμων ηλικίας άνω των 65 ετών.
Εκπαίδευση
Κολλέγια: δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Tennessee Wesleyan College, λειτουργεί από το 1857 High Schools: Middle Schools: Elementary Schools:
Οικονομία
Η United Grocery Outlet, μια περιφερειακή αλυσίδα εκπτωτικών σουπερμάρκετ έχει την εταιρική έδρα της και το κέντρο διανομής στην Άθενς.
Μέσα μαζικής ενημέρωσης στην Άθενς
Η Άθενς εξυπηρετείται από μία καθημερινή εφημερίδα, την Daily Post Athenian, καθώς και επτά ραδιοφωνικούς σταθμούς (τέσσερις στα FM και τρεις στα βραχέα), και ένα τηλεοπτικό κανάλι Comcast, το 95.
Κλίμα
Το κλίμα στην περιοχή χαρακτηρίζεται από ζεστά καλοκαίρια με υγρασία και γενικά ήπιους προς κρύους χειμώνες. Σύμφωνα με το σύστημα κλιματικής ταξινόμησης Köppen, η Άθενς έχει ένα υγρό υποτροπικό κλίμα, με το ακρωνύμιο "Cfa" στους κλιματικούς χάρτες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Τενεσί
Ρογήρος Γ΄ της Απουλίας
Ο Ρογήρος Γ΄ της Απουλίας (Ruggero III di Puglia, 1118 - 2 ή 12 Μαΐου 1148) μέλος του Οίκου των Ωτβίλ ήταν Δούκας της Απουλίας και Καλαβρίας (1134 - 1148). Ο Ρογήρος Γ΄ ήταν μεγαλύτερος γιος του Ρογήρου Β΄ της Σικελίας και της Ελβίρας Χιμένες νόθης κόρης του Αλφόνσου ΣΤ΄ της Καστίλης και Λεόν.
Πρώτα χρόνια
Αναφέρεται για πρώτη φορά στα χρονικά (1129) όπου στο Μέλφι ο πατέρας του και οι δύο μεγαλύτεροι γιοι του Ρογήρος και Ταγκρέδος του Μπάρι αποδέχονται την υποταγή των εξεγερθέντων βαρόνων. Ο πατέρας του στέφτηκε Βασιλιάς της Σικελίας την επόμενη χρονιά (25 Δεκεμβρίου 1130). Ο μικρός Ρογήρος πολύ πιθανό να έγινε ταυτόχρονα δούκας της Απουλίας, το βέβαιο είναι ότι κατείχε το αξίωμα το 1135 υπό την κηδεμονία του Ροβέρτου τού Σέλμπυ. Έλαβε μέρος στις εκστρατείες που έκανε ο πατέρας του εναντίον τού Ρανούλφου Β΄ (1137), τον οποίο ο Πάπας Ιννοκέντιος Β΄ και ο Λοθάριος Β΄ Σούπλινμπουργκ είχαν τοποθετήσει δούκα της Απουλίας και Καλαβρίας. Στη "μάχη του Ρινάνο" που ακολούθησε νίκησε ο Ρανούλφος Β΄, ο πατέρας του διέφυγε και ο σύμμαχός τους Σέργιος Ζ΄ δούκας της Νάπολης σκοτώθηκε, ο Ρογήρος Γ΄ με την ανδρεία και την επιτυχία του στις πρώτες γραμμές στερέωσε την πολεμική του φήμη.
Δούκας της Απουλίας και Καλαβρίας
Ο Ρανούλφος Β΄ απεβίωσε από ελονοσία (1139), έτσι η εξουσία τους στην Απουλία αποκαταστάθηκε, ο Ροβέρτος Β΄ πρίγκιπας της Κάπουα παρέμεινε εξεγερμένος και βάδιζε μαζί με τον πάπα για την ανακατάληψη του πριγκιπάτου του. Ο Ρογήρος Γ΄ έστησε με 1.000 ιππότες ενέδρα στα παπικά στρατεύματα στο Γκαλούτσιο και συνέλαβε τον Ιννοκέντιο Β΄ με τη συνοδεία του (22 Ιουλίου 1139). Ο πάπας αναγκάσθηκε να αναγνωρίσει στο Μινάνο τον Ρογήρο Β΄ ως βασιλιά της Σικελίας, τον μεγαλύτερο γιο του Ρογήρο Γ΄ ως δούκα της Απουλίας και τον τρίτο γιο του Αλφόνσο ως πρίγκιπα της Κάπουα και να αποσύρει την υποστήριξή του από τον Ροβέρτο Β΄.
Ο Ρογήρος Γ΄ κατέλαβε στην συνέχεια την Νάπολη που μετά τον θάνατο του Σέργιου Ζ΄ είχε δημοκρατική διακυβέρνηση, την έκανε αναπόσπαστο τμήμα της επικράτειάς του. Το 1138 απεβίωσε πρόωρα ο δευτερότοκος γιος Τανκρέδος του Μπάρι. Ο πατέρας του ανακήρυξε τις "Ασσίζες (Νομοθεσίες) στο Αριάνο" (1140) και άρχισε να κόβει νέο νόμισμα το "Δουκάτο", από το όνομα του δουκάτου της Απουλίας. Στο Δουκάτο απεικονιζόταν δεξιά ο πατέρας του να κρατεί στη μέση λάβαρο με σταυρό και ο διάδοχός του Ρογήρος Γ΄ στα αριστερά με στρατιωτική περιβολή να κρατάει επίσης το λάβαρο. Με τον πρόωρο θάνατο του Τανκρέδου ο Ρογήρος Β΄ και ο τρίτος γιος του Αλφόνσος πήγαν στο Αμπρούτζι και ξεκίνησαν λεηλασίες στα παπικά εδάφη. Το 1140 απεβίωσε ο δούκας της Γαέτα (ΒΔ. της Νάπολης) και το δουκάτο του δόθηκε στο Ρογήρο Γ΄.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε την Ισαβέλλα Μπλουά κόρη του Θεοβάλδου Β΄ της Καμπανίας (1140) αλλά δεν απέκτησε παιδιά. Με την ερωμένη του Έμμα, κόρη του Ατσάρντ Β' κόμη του Λέτσε απέκτησε :
Το 1144 απεβίωσε ο Αλφόνσος και το 1148 ο Ρογήρος Γ΄, άγνωστο πώς ή πού, επίσης απεβίωσε. Τον θρήνησε ο Άραβας ποιητής Αμπού εντ-Ντάου: "οι χείρες της γενναιότητας έπεσαν και η ευγλωττία μάταια αναζητά λόγια". Ετάφη στο παρεκκλήσιο της Αγ. Μαρίας Μαγδαληνής, δίπλα από τον Καθεδρικό του Παλέρμο. Τον διαδέχθηκε ο τεταρτότοκος αδελφός του Γουλιέλμος Α΄ της Σικελίας ως δούκας της Απουλίας και Καλαβρίας, μετά το θάνατο του πατέρα τους έγινε βασιλιάς της Σικελίας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ Κατηγορία:Δούκες της Απουλίας
Ρεελίνη
thumb|Η πρωτεΐνη ρεελίνη
Η πρωτεΐνη ρεελίνη εμπλέκεται στην παθογένεια πολλών νόσων του εγκεφάλου. Σημαντικά χαμηλή έκφανση της πρωτεΐνης έχει παρατηρηθεί στη σχιζοφρένεια και στη ψυχωτική διπολική διαταραχή, αλλά η αιτία αυτού του γεγονότος είναι ανεξακρίβωτη, καθώς μελέτες δείχνουν ότι από μόνη της η ψυχοτροπική φαρμακευτική αγωγή επηρεάζει την έκφανση της ρεελίνης και η επιγενετική υπόθεση ως εξήγηση της μεταβολής στα επίπεδα της πρωτεΐνης έχει αντικρουστεί με αντιφατικά αποδεικτικά στοιχεία. Η ολική έλλειψη της ρεελίνης προκαλεί μια μορφή λειοεγκεφαλοπάθειας (lissencephaly), ενώ η πρωτεΐνη μπορεί επίσης να παίξει ρόλο στη νόσο του Αλτσχάιμερ, την επιληψία κροταφικού λοβού και τον αυτισμό.
Το όνομα της πρωτεΐνης προέρχεται από το αφύσικο τρέκλισμα τρεκλιζόντων ποντικιών (ποντίκια reeler), για τα οποία βρέθηκε ότι έχουν μια ανεπάρκεια αυτής της πρωτεΐνης του εγκεφάλου και ήταν ομόζυγα για μετάλλαξη του γονιδίου RELN, το οποίο κωδικοποιεί τη σύνθεση της πρωτεΐνης. Ο πρωταρχικός φαινότυπος που συσχετίζεται με την απώλεια της λειτουργίας της πρωτεΐνης είναι μία βίαιη αντιμετάθεση των φλοιϊκών στρωμάτων. Τα ποντίκια τα οποία είναι ετεροζυγωτικά όσον αφορά το γονίδιο που είναι υπεύθυνο για το σχηματισμό της ρεελίνης, παρουσιάζουν ενδοφαινοτυπικά γνωρίσματα τα οποία συνδέονται με ψυχωτικές διαταραχές, ενώ παράλληλα έχουν ελάχιστα έως καθόλου νευροανατομικά ελαττώματα.
Αναφορές
Κατηγορία:Γλυκοπρωτεΐνες Κατηγορία:Νευρολογία
Αντιηλιακό
thumb|right|250px|Εφαρμογή αντιηλιακού στη πλάτη σε ορατό και υπεριώδες φως Το αντιηλιακό (ή αντηλιακό) είναι κρέμα, σπρέι, τζελ, αφρός (όπως μια διογκωμένη λοσιόν αφρού ή κτυπημένη λοσιόν) ή άλλο τοπικό προϊόν που απορροφά ή αντανακλά μέρος της υπεριώδους ακτινοβολίας (UV) του Ήλιου και έτσι βοηθά στην προστασία από το ηλιακό έγκαυμα. Η επιμελής χρήση αντηλιακού μπορεί επίσης να βοηθήσει στην επιβράδυνση ή την προσωρινή αποτροπή της ανάπτυξης ρυτίδων, σκοτεινών κηλίδων και χαλάρωσης του δέρματος.
Ανάλογα με τον τρόπο δράσης, τα αντηλιακά μπορούν να ταξινομηθούν σε φυσικά αντηλιακά (δηλαδή, οξείδιο του ψευδαργύρου και διοξείδιο του τιτανίου, τα οποία παραμένουν στην επιφάνεια του δέρματος και κυρίως αντανακλούν το υπεριώδες φως) ή χημικά αντηλιακά (δηλαδή, οργανικά φίλτρα UV, τα οποία απορροφούν το υπεριώδες φως).
Ιατρικές οργανώσεις όπως η Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου προτείνουν τη χρήση αντηλιακού, επειδή βοηθά στην πρόληψη των καρκινωμάτων των πλακωδών κυττάρων. Η συνήθης χρήση αντηλιακών μπορεί επίσης να μειώσει τον κίνδυνο μελανώματος. Ωστόσο, πολλά αντηλιακά δεν εμποδίζουν την ακτινοβολία UVA (UVA), ωστόσο η προστασία από την UVA είναι σημαντική για την πρόληψη του καρκίνου του δέρματος.
Για να παρέχεται μια καλύτερη ένδειξη της ικανότητάς τους να προστατεύουν από τον καρκίνο του δέρματος και άλλες ασθένειες που σχετίζονται με την ακτινοβολία UVA (όπως η φυτοφωτοδερματίτιδα ), συνιστάται η χρήση αντηλιακών ευρέος φάσματος ( UVA / UVB ).
Τα αντηλιακά συνήθως βαθμολογούνται και επισημαίνονται με έναν παράγοντα προστασίας από τον ήλιο (SPF) που μετρά το κλάσμα των ακτίνων UV που παράγουν ηλιακά εγκαύματα που φτάνουν στο δέρμα. Για παράδειγμα, «SPF 15» σημαίνει ότι το 1/15 της ιονίζουσας ακτινοβολίας περνάει στο δέρμα μέσω της συνιστώμενης πάχος των αντηλιακών. Άλλα συστήματα αξιολόγησης δείχνουν τον βαθμό προστασίας από την ακτινοβολία UVA που δεν ιοντίζει.
Τα αντηλιακά έχουν σχεδιαστεί για να παραμένουν αποτελεσματικά στην αρχική τους ισχύ για έως και τρία χρόνια και είναι τυπικά αμφίβολης αξίας μετά από αυτήν την περίοδο. Ορισμένα αντηλιακά περιλαμβάνουν ημερομηνία λήξης - μια ημερομηνία που δείχνει πότε δεν αναμένεται πλέον να είναι αποτελεσματικά.
Οφέλη
Το αντιηλιακό μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του μελανώματος και του καρκινώματος πλακωδών κυττάρων, δύο τύπων καρκίνου του δέρματος. Υπάρχουν λίγες ενδείξεις ότι είναι αποτελεσματικό στην πρόληψη του βασικοκυτταρικού καρκινώματος.
Μια μελέτη του 2013 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η επιμελής, καθημερινή εφαρμογή αντηλιακού θα μπορούσε να επιβραδύνει ή να αποτρέψει προσωρινά την ανάπτυξη ρυτίδων και χαλάρωσης του δέρματος. Στη μελέτη συμμετείχαν 900 λευκοί στην Αυστραλία και απαιτούσε μερικοί από αυτούς να εφαρμόζουν αντηλιακό ευρέος φάσματος κάθε μέρα για τεσσεράμισι χρόνια. Διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι που το έκαναν είχαν αισθητά πιο ανθεκτικό και πιο λείο δέρμα από εκείνους που είχαν αναλάβει να συνεχίσουν τις συνήθεις πρακτικές τους.
Η ελαχιστοποίηση της βλάβης από την υπεριώδη ακτινοβολία είναι ιδιαίτερα σημαντική για παιδιά και άτομα με ανοιχτόχρωμο δέρμα και για άτομα που έχουν ευαισθησία στον ήλιο για ιατρικούς λόγους.
Πιθανοί κίνδυνοι
Το 2009, η Διοίκηση Θεραπευτικών Προϊόντων της Αυστραλίας ενημέρωσε μια ανασκόπηση των μελετών ασφάλειας του αντηλιακού και κατέληξε στο συμπέρασμα: «Η πιθανότητα νανοσωματιδίων διοξειδίου του τιτανίου (TiO2) και οξειδίου του ψευδαργύρου (ZnO) στα αντηλιακά να προκαλέσουν δυσμενείς επιπτώσεις εξαρτάται κυρίως από την ικανότητα των νανοσωματιδίων να φτάσουν σε βιόσιμα κύτταρα του δέρματος. Μέχρι σήμερα, το τρέχον βάρος των στοιχείων δείχνει ότι τα νανοσωματίδια TiO 2 και ZnO δεν φτάνουν σε βιώσιμα δερματικά κύτταρα.» Τα αντηλιακά συστατικά υπόκεινται συνήθως σε εκτενή εξέταση από κυβερνητικές ρυθμιστικές αρχές σε πολλές χώρες και συστατικά που παρουσιάζουν σημαντικές ανησυχίες για την ασφάλεια (όπως το PABA ) τείνουν να αποσύρονται από την καταναλωτική αγορά.
Παραγωγή βιταμίνης D
Έχουν εκφραστεί προβληματισμοί σχετικά με τη πιθανή ανεπάρκεια βιταμίνης D που οφείλεται στην παρατεταμένη χρήση αντηλιακού. Η τυπική χρήση αντηλιακού δεν οδηγεί συνήθως σε ανεπάρκεια βιταμίνης D. Ωστόσο, η εκτεταμένη χρήση μπορεί. Το αντηλιακό εμποδίζει το υπεριώδες φως να φτάσει στο δέρμα και ακόμη και η μέτρια προστασία μπορεί ουσιαστικά να μειώσει τη σύνθεση της βιταμίνης D. Ωστόσο, επαρκείς ποσότητες βιταμίνης D μπορούν να παραχθούν με μέτρια έκθεση στον ήλιο στο πρόσωπο, τα χέρια και τα πόδια, κατά μέσο όρο 5-30 λεπτά δύο φορές την εβδομάδα χωρίς αντηλιακό. (Όσο πιο σκοτεινή είναι η επιδερμίδα ή όσο πιο ασθενές είναι το ηλιακό φως, τόσο περισσότερα λεπτά έκθεσης χρειάζονται, περίπου το 25% του χρόνου για ελάχιστο ηλιακό έγκαυμα. ) Η υπερβολική δόση βιταμίνης D είναι αδύνατη από την έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία χάρη στην ισορροπία που φτάνει το δέρμα στην οποία η βιταμίνη D αποικοδομείται τόσο γρήγορα όσο δημιουργείται.
Μετρήσεις προστασίας
μικρογραφία| Το αντηλιακό βοηθά στην πρόληψη του [[Ηλιακό έγκαυμα|ηλιακού εγκαύματος, όπως αυτό, που έχει φουσκάλες.]]
Συντελεστής προστασίας από τον ήλιο και επισήμανση
μικρογραφία| Δύο φωτογραφίες που δείχνουν την επίδραση της εφαρμογής αντηλιακών σε ορατό φως και σε UVA. Η φωτογραφία στα δεξιά τραβήχτηκε χρησιμοποιώντας υπεριώδη φωτογραφία λίγο μετά την εφαρμογή αντηλιακού στο μισό του προσώπου. Ο παράγοντας προστασίας από τον ήλιο (βαθμολογία SPF, από το αγγλικό sun protection factor, που εισήχθη το 1974) είναι ένα μέτρο του κλάσματος των ακτίνων UV που παράγουν ηλιακά εγκαύματα που φτάνουν στο δέρμα. Για παράδειγμα, «SPF 15» σημαίνει ότι το 1/15 της ακτινοβολίας θα φθάσει το δέρμα, υποθέτοντας ότι αντιηλιακό εφαρμόζεται ομοιόμορφα με πάχος 2 mg ανά τετραγωνικό εκατοστόμετρο (mg / cm 2). Ένας χρήστης μπορεί να προσδιορίσει την αποτελεσματικότητα ενός αντηλιακού πολλαπλασιάζοντας το SPF με το χρονικό διάστημα που χρειάζεται για να υποστεί έγκαυμα χωρίς αντηλιακό. Έτσι, εάν ένα άτομο εμφανίσει ηλιακό έγκαυμα σε 10 λεπτά όταν δεν φοράει αντηλιακό, το ίδιο άτομο με την ίδια ένταση ηλιακού φωτός θα χρειαστεί 150 λεπτά για να αναπτύξει ένα ηλιακό έγκαυμα της ίδιας σοβαρότητας εάν φοράει αντηλιακό με SPF 15. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τα αντηλιακά με υψηλότερο SPF δεν διαρκούν ή παραμένουν αποτελεσματικά στο δέρμα περισσότερο από το χαμηλότερο SPF και πρέπει να εφαρμόζονται συνεχώς σύμφωνα με τις οδηγίες, συνήθως κάθε δύο ώρες.
Το SPF είναι ένα ατελές μέτρο βλάβης του δέρματος επειδή η αόρατη βλάβη και η γήρανση του δέρματος προκαλούνται επίσης από υπεριώδη ακτινοβολία τύπου Α (UVA, μήκη κύματος 315–400 ή 320–400 nm ), η οποία δεν προκαλεί συνήθως ερυθρότητα ή πόνο. Το συμβατικό αντηλιακό αποκλείει πολύ λίγη ακτινοβολία UVA σε σχέση με το ονομαστικό SPF. Τα αντηλιακά ευρέος φάσματος έχουν σχεδιαστεί για να προστατεύουν τόσο από τις UVB όσο και από τις UVA. Σύμφωνα με μια μελέτη του 2004, η UVA προκαλεί επίσης βλάβη στο DNA στα κύτταρα βαθιά μέσα στο δέρμα, αυξάνοντας τον κίνδυνο κακοήθων μελανωμάτων. Ακόμη και ορισμένα προϊόντα με την ένδειξη "προστασία ευρέος φάσματος UVA / UVB" δεν παρείχαν πάντα καλή προστασία έναντι των ακτίνων UVA. Το διοξείδιο του τιτανίου δίνει πιθανώς καλή προστασία, αλλά δεν καλύπτει πλήρως το φάσμα UVA, καθώς οι έρευνες στις αρχές της δεκαετίας του 2000 δείχνουν ότι το οξείδιο του ψευδαργύρου είναι ανώτερο από το διοξείδιο του τιτανίου σε μήκη κύματος 340-380 νμ.
Λόγω της σύγχυσης των καταναλωτών σχετικά με τον πραγματικό βαθμό και τη διάρκεια της προσφερόμενης προστασίας, οι περιορισμοί επισήμανσης επιβάλλονται σε πολλές χώρες. Στην ΕΕ, οι αντηλιακές ετικέτες μπορούν να φτάσουν μόνο το SPF 50+ (αρχικά αναφέρονται ως 30 αλλά σύντομα αναθεωρήθηκαν σε 50). Η Διοίκηση Θεραπευτικών Προϊόντων της Αυστραλίας αύξησε το ανώτατο όριο σε 50+ το 2012. Στα σχέδια κανόνων 2007 και 2011, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) πρότεινε μια μέγιστη ετικέτα SPF 50, για τον περιορισμό των μη ρεαλιστικών ισχυρισμών. (Από τον Φεβρουάριο του 2017, η FDA δεν έχει υιοθετήσει το όριο SPF 50. Άλλοι πρότειναν τον περιορισμό των δραστικών συστατικών σε SPF όχι περισσότερο από 50, λόγω έλλειψης στοιχείων ότι οι υψηλότερες δόσεις παρέχουν πιο ουσιαστική προστασία. Διαφορετικά αντηλιακά συστατικά έχουν διαφορετική αποτελεσματικότητα έναντι των UVA και UVB.
Μόνιμη σκουρόχρωμη χρωστική
Η μέθοδος επίμονης σκουρόχρωμης χρωστικής (PPD) είναι μια μέθοδος μέτρησης της προστασίας UVA, παρόμοια με τη μέθοδο SPF για τη μέτρηση της προστασίας από τα ηλιακά εγκαύματα. Αρχικά αναπτύχθηκε στην Ιαπωνία, είναι η προτιμώμενη μέθοδος που χρησιμοποιείται από κατασκευαστές όπως η L'Oréal.
Αντί να μετρά το ερύθημα, η μέθοδος PPD χρησιμοποιεί την ακτινοβολία UVA για να προκαλέσει μόνιμο σκουρόχρωμο ή μαύρισμα του δέρματος. Θεωρητικά, ένα αντηλιακό με βαθμολογία PPD 10 θα πρέπει να επιτρέπει σε ένα άτομο 10 φορές περισσότερη έκθεση UVA από ό, τι θα ήταν χωρίς προστασία. Η μέθοδος PPD είναι μια δοκιμή in vivo όπως το SPF. Επιπλέον, η Colipa εισήγαγε μια μέθοδο που, όπως ισχυρίζεται, μπορεί να το μετρήσει in vitro και να παρέχει ισοτιμία με τη μέθοδο PPD.
Αντηλιακό
Ο όρος Sunblock αναφέρεται συνήθως σε αδιαφανές αντηλιακό που είναι αποτελεσματικό στο μπλοκάρισμα τόσο των ακτίνων UVA όσο και των UVB και χρησιμοποιεί ένα βαρύ λάδι φορέα για να αντισταθεί στο ξέπλυμα. Το διοξείδιο του τιτανίου και το οξείδιο του ψευδαργύρου είναι δύο μέταλλα που χρησιμοποιούνται στο αντηλιακό.
Ενεργά συστατικά
Εκτός από τα ενυδατικά και άλλα αδρανή συστατικά, τα αντηλιακά περιέχουν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα δραστικά συστατικά, τα οποία είναι είτε οργανικά είτε ανόργανα στη φύση:
Τα κύρια δραστικά συστατικά στα αντηλιακά είναι συνήθως αρωματικά μόρια συζευγμένα με καρβονυλικές ομάδες. Αυτή η γενική δομή επιτρέπει στο μόριο να απορροφά υπεριώδεις ακτίνες υψηλής ενέργειας και να απελευθερώνει την ενέργεια ως ακτίνες χαμηλότερης ενέργειας, αποτρέποντας έτσι την υπεριώδη ακτινοβολία που βλάπτει το δέρμα να φτάσει στο δέρμα. Έτσι, κατά την έκθεση στο υπεριώδες φως, τα περισσότερα συστατικά (με την αξιοσημείωτη εξαίρεση της αβοβενζόνης) δεν υφίστανται σημαντική χημική αλλαγή, επιτρέποντας σε αυτά τα συστατικά να διατηρήσουν την απορροφητική ικανότητα UV χωρίς σημαντική φωτοαποικοδόμηση. Ένας χημικός σταθεροποιητής περιλαμβάνεται σε ορισμένα αντηλιακά που περιέχουν αβοβενζόνη για να επιβραδύνει τη διάσπασή της. Παραδείγματα περιλαμβάνουν σκευάσματα που περιέχουν. Η σταθερότητα της αβοβενζόνης μπορεί επίσης να βελτιωθεί με τη βεμοτριαζινόλη, το οκτοκρυλένιο και διάφορους άλλους φωτοσταθεροποιητές. Οι περισσότερες οργανικές ενώσεις στα αντηλιακά υποβαθμίζονται αργά και καθίστανται λιγότερο αποτελεσματικές κατά τη διάρκεια αρκετών ετών, ακόμη και αν φυλάσσονται σωστά, με αποτέλεσμα οι ημερομηνίες λήξης να υπολογίζονται για το προϊόν.
Εφαρμογή
Η δόση που χρησιμοποιείται στη δοκιμή αντηλιακών FDA είναι 2 mg / cm 2 εκτεθειμένου δέρματος. Εάν κάποιος αναλάβει ένα "μέσο" ενήλικο ύψους 163 cm εκ. και βάρος 70 κιλά με μέση 82 cm), ότι ο ενήλικας που φοράει μαγιό που καλύπτει την περιοχή της βουβωνικής χώρας πρέπει να εφαρμόζει περίπου 30 g (ή 30 ml, περίπου 1 oz) ομοιόμορφα στην ακάλυπτη περιοχή του σώματος. Αυτό μπορεί να θεωρηθεί ευκολότερα ως μέγεθος προϊόντος "μπάλας γκολφ" ανά σώμα ή τουλάχιστον έξι κουταλάκια του γλυκού. Μεγαλύτερα ή μικρότερα άτομα πρέπει να κλιμακώσουν ανάλογα αυτές τις ποσότητες. Λαμβάνοντας υπόψη μόνο το πρόσωπο, αυτό μεταφράζεται σε περίπου 1/4 έως 1/3 κουταλάκι του γλυκού για το μέσο πρόσωπο ενηλίκων.
Περιβαλλοντικές επιπτώσεις
Ορισμένα αντηλιακά στο νερό υπό υπεριώδες φως μπορούν να αυξήσουν την παραγωγή υπεροξειδίου του υδρογόνου, το οποίο βλάπτει το φυτοπλαγκτόν.
Οι αναφορές των μέσων ενημέρωσης συνδέουν την οξυβενζόνη στα αντηλιακά με τη λεύκανση των κοραλλιών, αν και ορισμένοι περιβαλλοντικοί εμπειρογνώμονες αμφισβητούν τον ισχυρισμό. Μια μελέτη του 2015 που δημοσιεύθηκε στο Archives of Environmental Contamination and Toxicology συνέδεσε την οξυβενζόνη με επιπτώσεις σε πειράματα κυτταρικής καλλιέργειας και νεανικών κοραλλιών, αλλά η μελέτη δεν έχει περιβαλλοντική σημασία και ήταν γεμάτη με μεθοδολογικά σφάλματα και ήταν κακώς ελεγχόμενη. Ο υποτιθέμενος σύνδεσμος μεταξύ οξυβενζόνης και καταστροφής των κοραλλιών αμφισβητείται ευρέως στην περιβαλλοντική κοινότητα.
Ιστορία
μικρογραφία| Γυναίκα Σάμα-Μπατζάου από το νησί Μάιγκα, Semporna, [[Σαμπάχ|Σαμπάχ, Μαλαισία, με παραδοσιακή προστασία από τον ήλιο που ονομάζεται μπουράκ.]] Οι πρώτοι πολιτισμοί χρησιμοποίησαν μια ποικιλία φυτικών προϊόντων για να βοηθήσουν στην προστασία του δέρματος από τον ήλιο. Για παράδειγμα, οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποίησαν το ελαιόλαδο για το σκοπό αυτό, και οι αρχαίοι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν εκχυλίσματα ρυζιού, γιασεμιού και φυτών λούπινου των οποίων τα προϊόντα εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται στη φροντίδα του δέρματος σήμερα. Η πάστα οξειδίου του ψευδαργύρου ήταν επίσης δημοφιλής για την προστασία του δέρματος για χιλιάδες χρόνια. Μεταξύ των νομαδικών θαλασσοπόρων Σάμα-Μπατζάου του Φιλιππίνες, τη Μαλαισία και την Ινδονησία, ένας κοινός τύπος της προστασίας από τον ήλιο ήταν μια πάστα που ονομάζεται Borak ή Burak, η οποία παρασκευαζόταν από φύκια, ρύζι και μπαχαρικά. Χρησιμοποιήθηκε συνηθέστερα από τις γυναίκες για να προστατεύσει το πρόσωπο και τις εκτεθειμένες περιοχές του δέρματος από τον σκληρό τροπικό ήλιο στη θάλασσα. Στη Μιανμάρ, το τανάκα, μια υποκίτρινη καλλυντική πάστα φτιαγμένη από φλοιό εδάφους, χρησιμοποιείται παραδοσιακά για προστασία από τον ήλιο.