cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Προπάνιο
Καύση
Η καύση του προπανίου είναι πολύ καθαρότερη (και οικολογικότερη) από αυτήν της βενζίνης ή του πετρελαίου, αλλά όχι και από αυτήν του φυσικού αερίου. Η παρουσία δεσμών C-C, και επιπλέον των διπλών δεσμών προπενίου και βουτενίου (ως προσμίξεις σε εμπορικές συσκευασίες), συχνά παράγουν και διάφορα άλλα οργανικά παράγωγα εκτός από το διοξείδιο του άνθρακα και τους υδρατμούς, που προβλέπονται για την τέλεια καύση του. Γι' αυτό άλλωστε η φλόγα της καύσης προπανίου είναι (συνήθως) και πιο ορατή απ' όσο προβλέπεται για την τέλεια καύση.
Οι εκπομπές αερίων του φαινομένου του θερμοκηπίου για το προπάνιο είναι 1,55 kg CO2/GJ θερμικής ενέργειας.
Καταλυτική οξυγόνωση
Παράγεται (κυρίως) προπανόνη:
Αντίδραση με διοξιράνιο
Το προπάνιο οξειδώνεται από το διοξιράνιο, παράγοντας (κυρίως) προπανόνη: 30 px
Περιφθορίωση
Το προπάνιο αντιδρά με το τριφθοριούχο κοβάλτιο, αντικαθιστώντας όλα τα άτομα υδρογόνου με άτομα φθορίου, παράγοντας έτσι οκταφθοροπροπάνιο :
Παρεμβολή καρβενίων
Προκύπτει επομένως μείγμα βουτανίου 6/(6+2) = 75% και μεθυλοπροπάνιου 2/(6+2) = 25%.
Καταλυτική αφυδρογόνωση
Το κύριο προϊόν καταλυτικής αφυδρογόνωσης προπανίου είναι το προπένιο:
Εφαρμογές
Το προπάνιο αποτελεί δημοφιλή επιλογή για ψησταριές και φορητές εστίες, γιατί ή (σχετικά) χαμηλή θερμοκρασία βρασμού του, δηλαδή −42 °C, το κάνει να εξατμίζεται αμέσως μόλις απελευθερωθεί από τη φιάλη όπου περιέχεται υπό συμπίεση. Γι' αυτό η χρήση του δεν απαιτεί καρμπιρατέρ ή άλλη συσκευή εξάτμισης και ανάμειξης με τον ατμοσφαιρικό αέρα, για να δημιουργηθεί καύσιμο μείγμα για την ανάφλεξη, εξοικονομώντας έτσι κόστος, πολυπλοκότητα και βάρος στις συσκευές που το χρησιμοποιούν. Το προπάνιο χρησιμοποιήθηκε ως καύσιμο σε κάποια τραίνα, λεωφορεία, ανυψωτικά, ταξί, εκχιονιστικά μηχανήματα και διάφορα άλλα οχήματα καθώς και για θέρμανση χώρου, μαγείρεμα ιδιαίτερα σε τροχόσπιτα και κάμπινγκ, αλλά και σε βραστήρες νερού και ξηραντήρες. Αφού μπορεί να μεταφερθεί εύκολα, είναι επίσης δημοφιλές και ως καύσιμο οικιακής θέρμανσης και ηλεκτρογεννητριών σε περιοχές έξω από το δίκτυο των αγωγών φυσικού αερίου.
Το προπάνιο γενικά αποθηκεύεται και μεταφέρεται σε χαλύβδινους κυλίνδρους εν μέρει σε υγροποιημένη κατάσταση και εν μέρει σε αέρια κατάσταση ατμών του, σε όσο χώρο αφήνει ελεύθερο το υγρό. Η τάση ατμών στον κύλινδρο συναρτάται από τη θερμοκρασία. Όταν αντλείται εξαερωμένο προπάνιο με υψηλό ρυθμό, η αναγκαία θερμότητα εξαέρωσης του υγρού υγραερίου ψύχει το περιεχόμενο του δοχείου. Αυτό κάνει την υγρασία γύρω από το δοχείο να σχηματίζει σταγονίδια ως και παγοκρυστάλλους πάνω στην επιφάνεια του δοχείου, εφόσον φυσικά υπάρχει τριγύρω αρκετή υγρασία, ώστε να γίνει το ορατό το φαινόμενο, αλλά και αν παραχθεί επαρκής ψύξη. Επιπλέον, στο υγραέριο μείγμα, εξατμίζονται πρώτα οι ελαφρύτερες ενώσεις, που έχουν και υψηλότερο αριθμό οκτανίων, και μετά οι βαρύτερες, με χαμηλότερο αριθμό οκτανίων. Έτσι, οι ιδιότητες ανάφλεξης αλλάζουν καθώς αδειάζουν τα δοχεία αποθήκευσης.Για τους λόγους αυτούς, το υγρό υγραέριο συχνά αντλείται χρησιμοποιώντας σωλήνα εμβάπτισης, ώστε να αποφευχθούν τα παραπάνω περιγραφόμενα φαινόμενα, αν θεωρούνται επαρκώς ανεπιθύμητα ώστε να δικαιολογούν το επιπλέον κόστος.
Κίνδυνοι από τη χρήση και πρακτικές αποθήκευσης αερίων καυσίμων
Το προπάνιο είναι πυκνότερο από τον ατμοσφαιρικό αέρα. Αν υπάρξει μια διαρροή προπανίου, το αέριο έχει την τάση να βυθιστεί σε κάθε κλειστό χώρο και έτσι δημιουργεί έναν κίνδυνο για έκρηξη και πυρκαγιά. Ένα τυπικό σενάριο ενός κυλίνδρου αποθήκευσης με διαρροή είναι βασικό. Η διαρροή προπανίου «έρπει» κατά μήκος του πατώματος και οδηγείται σε κάποια εστία, με αποτέλεσμα μια έκρηξη ή και πυρκαγιά. Αυτή του η ιδιότητα κάνει το προπάνιο γενικά ακατάλληλο ως καύσιμο σε σκάφη.
Το προπάνιο αγοράζεται και αποθηκεύεται σε μια υγρή μορφή, δηλαδή ως υγραέριο (liquid Petrol Gas, LPG). Έτσι σημαντική καύσιμη ενέργεια μπορεί να αποθηκευθεί σε σχετικά μικρό χώρο. Το συμπιεσμένο φυσικό αέριο (Compressed Natural Gas, CNG), που είναι κυρίως μεθάνιο, είναι ένα άλλο αέριο καύσιμο, αλλά δεν μπορεί να υγροποιηθεί με τη συμπίεση, στις συνηθισμένες θερμοκρασίες, γενικά δηλαδή σε όλες τις θερμοκρασίες που είναι πάνω από την κρίσιμη θερμοκρασία του. Ως ένα αέριο, απαιτεί πολύ υψηλή πίεση για να αποθηκευθεί σε χρήσιμες ποσότητες. Αυτό δημιουργεί τον κίνδυνο, σε περίπτωση ατυχήματος δηλαδή, όπως σε κάθε κύλινδρο συμπιεσμένου αερίου, ένας κύλινδρος με συμπιεσμένο φυσικό αέριο μπορεί να εκραγεί με μεγάλη δύναμη, ή να έχει μια αρκετά γρήγορη διαρροή ώστε να μετατραπεί σε ένα αυτοπροωθούμενο βλήμα. Για όλους αυτούς τους λόγους, το συμπιεσμένο φυσικό αέριο είναι πολύ λιγότερο αποτελεσματικό στην αποθήκευση, αφού απαιτεί μεγάλο κύλινδρο, που καταλαμβάνει σχετικά μεγάλο χώρο. Ένα εναλλακτικό μέσο αποθήκευσης φυσικού αερίου είναι ως ένα κρυογονικό υγρό σε ένα μονωμένο δοχείο υγροποιημένου φυσικού αερίου (Liquefied Natural Gas, LNG). Σε αυτήν τη μορφή αποθήκευσης σε χαμηλή πίεση η αποτελεσματικότητα αποθήκευσης είναι περίπου 3,5 φορές μεγαλύτερη από ότι η αποτελεσματικότητα αποθήκευσης του συμπιεσμένου φυσικού αερίου. Αντίθετα από το προπάνιο, αν υπάρξει μια διαρροή φυσικού αερίου, αυτό θα διαχυθεί χωρίς πρόβλημα στον αέρα, γιατί το φυσικό αέριο είναι ελαφρύτερο από τον ατμοσφαιρικό αέρα. Το προπάνιο χρησιμοποιείται πολύ συχνότερα ως καύσιμο οχημάτων από το φυσικό αέριο, γιατί ο εξοπλισμός που απαιτεί η χρήση του στοιχίζει λιγότερο. Το προπάνιο απαιτεί 1.220 kPa πίεσης για να διατηρηθεί υγρό στη θερμοκρασία των 37,8 °C.
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Αλκάνια Κατηγορία:C3 Κατηγορία:Ψυκτικά
Αντόνιο Καρατόνι
Ο Αντόνιο Καρατόνι (Antonio Carattoni, γενν. 8 Νοεμβρίου 1945) ήταν ένας από τους δύο κυβερνώντες διοικητές στον Άγιο Μαρίνο, μαζί με τον Ρομπέρτο Τζιορτζέτι, από το 2006 μέχρι το 2007. Ανέλαβε καθήκοντα την 1η Οκτωβρίου του 2006 για μία περίοδο έξι μηνών. Ο Καρατόνι ανήκει στο κόμμα PSD (Partito dei Socialisti e dei Democratici, Κόμμα των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών).
Παραπομπές
Καρατονι
Γιάννης Παπαδόπουλος (ποδοσφαιριστής)
Ο Γιάννης Παπαδόπουλος (5 Μαρτίου 1989, Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τον Α.Σ. Ρόδος. Είναι γιος του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή και ρέκορντμαν συμμετοχών του Ηρακλή, Δανιήλ Παπαδόπουλου.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από τα τμήματα υποδομής του Ηρακλή και το καλοκαίρι του 2006 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο μαζί με τον Γιώργο Ιωαννίδη. Το ντεμπούτο του στην Α' Εθνική το πραγματοποίησε στις 11 Νοεμβρίου 2006 στην εντός έδρας "λευκή" ισοπαλία με αντίπαλο τον Άρη. Κατά την πρώτη του χρονιά στον «Γηραιό» αγωνίστηκε σε 5 αγώνες (σε όλους ως αλλαγή), ενώ κατά τη δεύτερη περίοδο πήρε μέρος σε 20 αγώνες πετυχαίνοντας ένα τέρμα. Η καλή του παρουσία σε συνδυασμό με την συμμετοχή του στην εθνική Νέων που έφτασε μέχρι τον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος (U19), είχε ως επακόλουθο να προκαλέσει το ενδιαφέρον αρκετών συλλόγων για την απόκτησή του.
Τελικά το καλοκαίρι του 2008, έχοντας συμφωνήσει από τον Ιανουάριο του ίδιου έτους, αποκτήθηκε με μεταγραφή από τον Ολυμπιακό. Κατά την πρώτη χρονιά της παρουσίας του στην ομάδα του Πειραιά αγωνίστηκε σε μόλις 8 αγώνες πρωταθλήματος και στο τέλος της περιόδου πανηγύρισε την κατάκτηση του πρωταθλήματος και του κυπέλλου. Κατά την αγωνιστική περίοδο 2009-10 μέτρησε 15 συμμετοχές και 1 γκολ, το οποίο σημείωσε στην ήττα με 2-1 από την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ, κατά την τελευταία αγωνιστική των πλέι οφ. Την περίοδο 2010-11 έλαβε μέρος σε 8 αγώνες πρωταθλήματος, τους τέσσερις ως βασικός. Με την ολοκλήρωση των αγωνιστικών υποχρεώσεων πανηγύρισε την κατάκτηση ενός ακόμη πρωταθλήματος και λίγο καιρό αργότερα απετέλεσε παρελθόν από το δυναμικό του συλλόγου, για να συνεχίσει την καριέρα του στη γερμανική Ντιναμό Δρέσδης.
Το καλοκαίρι του 2013 επέστρεψε στο ελληνικό πρωτάθλημα για λογαριασμό του Άρη Θεσσαλονίκης, από τον οποίο αποχώρησε τον Μάρτιο του 2014, για να συνεχίσει την καριέρα του στην πολωνική Κρακόβια.
Τον Ιούλιο του 2014 υπέγραψε συμβόλαιο μονοετούς διάρκειας με την ισραηλινή Χάποελ Μπνέι Σαχνίν, αποχώρησε όμως τον Φεβρουάριο του 2015 για να συνεχίσει στην επίσης ισραηλινή Χάποελ Ακρέ. Το καλοκαίρι του 2015 υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο συνεργασίας με τη Χάποελ Κφαρ Σαμπά, την τρίτη κατά σειρά ισραηλινή ομάδα με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε.
Έπειτα από δύο χρόνια στο Ισραήλ, το καλοκαίρι του 2016 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της Βέροιας.
Το καλοκαίρι του 2017 ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τη Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου, στην οποία υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας.
Στις 28 Ιουλίου του 2018 μεταγράφηκε στον Ηρακλή, επιστρέφοντας έτσι στην ομάδα που ανδρώθηκε, μετά από 10 χρόνια.
Στις εθνικές ομάδες
Υπήρξε διεθνής με όλες τις εθνικές ομάδες, από την Παίδων και τη Νέων (ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε το 2007 μέχρι τον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος U19), μέχρι και την Ελπίδων.
Στις 11 Αυγούστου 2010 αγωνίστηκε για μία και μοναδική φορά με την εθνική Ανδρών, στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Σερβίας, στο ντεμπούτο του Φερνάντο Σάντος στον πάγκο της Ελλάδας.
Πηγές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Δρέσδης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣ Κρακόβια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάποελ Μπνέι Σαχνίν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ισραήλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Διγενή Μόρφου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Β΄ Κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Ρόδου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πολωνία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάποελ Άκρε Φ.Κ. Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Ισραήλ
Νικώνιον
Το Νικώνιον ήταν αρχαία Ελληνική πόλη στην ανατολική όχθη της εκβολής του ποταμού Δνείστερου, κοντά στις εξίσου Ελληνικές πόλεις του Οδησσού και του Τύρα. Aναφέρεται από τις πηγές και ως Νικόνιον, Νικόνεον ή Νικωνία.
Ιστορία
Ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ από αποίκους της Μίλητου. Στην απέναντι όχθη του ποταμού άλλοι Μιλήσιοι άποικοι είχαν ήδη ιδρύσει τον Τύρα. Στα μέσα περίπου του 5ου αιώνα π.Χ., η πόλη βρισκόταν υπό τον έλεγχο του Σκύθη βασιλιά Σκύλη, όπως συνάγεται από νομίσματα της εποχής. Αργότερα φαίνεται πως εντάχθηκε στην Συμμαχία της Δήλου, καθώς αναφέρεται στους καταλόγους των εισφορών της συμμαχίας για το έτος 425/424 π.Χ. Tον 4ο αι. π.Χ. η πόλη διατηρούσε την ανεξαρτησία της.
To 331 π.Χ. το Νικώνιον καταστράφηκε από το Ζωπυρίωνα, στρατηγό του Μέγα Αλεξάνδρου. Στις αρχές του 3ου αι. π.Χ., επανιδρύθηκε από κατοίκους του Τύρα. Αναφέρεται ακόμα από τον Αρριανό τον 2ο αιώνα ως «χωρίον». Με βάση τις αρχαιολογικές μαρτυρίες, η πόλη εγκαταλείφθηκε τον 3ο αιώνα για άγνωστη αιτία.
Αρχαιολογικά ευρήματα
Ο αρχαιολογικός χώρος άρχισε να ανασκάπτεται συστηματικά το 1962 από το Πανεπιστήμιο της Οδησσού. Εκτεταμένες έρευνες ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 και συνεχίζονται έως σήμερα από Πολωνούς και Ουκρανούς αρχαιολόγους. Στα ανατολικά του αρχαιολογικού χώρου ανασκάφηκε το 1972 νεκροταφείο της Ύστερης Κλασικής και Πρώιμης Ελληνιστικής περιόδου. Το νεκροταφείο του οικισμού της Ρωμαϊκής περιόδου βρίσκεται πλησίον. Περιλαμβάνει, εκτός των άλλων, και ταφές σκυθικού τύπου, με τύμβους πάνω από τους νεκρικούς λάκκους, εγχυτρισμούς σε αμφορείς και απλούστερες λακκοειδείς ταφές. Έχουν βρεθεί επίσης μερικά νομίσματα, μακεδονικά, σκυθικά, ιστρικά αλλά και δραχμές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες στη Μαύρη Θάλασσα Κατηγορία:Αποικίες της Μιλήτου
Δημοτικό Στάδιο Κομοτηνής
Το Δημοτικό Στάδιο Κομοτηνής είναιποδοσφαιρικό γήπεδο στην πόλη της Κομοτηνής και αποτελεί την έδρα της ομάδας του Πανθρακικού.
Ιστορία
Το γήπεδο κατασκευάστηκε μεταξύ 1922 και 1923 από τον ελληνικό στρατό, έπειτα από την απελευθέρωση της πόλης και της Θράκης από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Η βόρεια εξέδρα κατασκευάστηκε στη δεκαετία του ’50, ενώ η μικρότερη εξέδρα στη νότια πλευρά χτίστηκε στη δεκαετία του ’70. Το 2005 τοποθετήθηκε στέγαστρο πάνω από την βόρεια εξέδρα και προστέθηκαν σε αυτήν και πλαστικά καθίσματα. Το 2006 ολοκληρώθηκε η ανασυγκρότηση της βόρειας εξέδρας, αναμορφώθηκαν τα αποδυτήρια, η αίθουσα τύπου και τα δημοσιογραφικά θεωρεία, ενώ επίσης κατασκευάστηκε ένα μικρό σκέπαστρο στην κύρια εξέδρα. Το 2008 κατασκευάστηκε η δυτική μεταλλική εξέδρα, ενώ τοποθετήθηκαν επίσης και προβολείς. Το 2009 κτίστηκε η ανατολική εξέδρα, τοποθετήθηκε νέος φυσικός χλοοτάπητας, κατασκευάστηκαν νέα δημοσιογραφικά θεωρεία στην νότια εξέδρα, καθώς και VIP σουίτες στη βόρεια. Έπειτα τις ανακαινίσεις που έλαβαν χώρα την διετία 2008-2009, η χωρητικότητα αυξήθηκε από 3.000 στις 6.700 θέσεις.
Πηγές
Κομοτηνης Δημοτικο Σταδιο Κομοτηνης Δημοτικο Σταδιο Κατηγορία:Κομοτηνή Κατηγορία:Α.Π.Σ. Πανθρακικός
Ενίσχυση (ανάλυση συμπεριφοράς)
Η ενίσχυση είναι η σημαντικότερη αρχή της επιστήμης της Ανάλυσης Συμπεριφοράς. Η αρχή διατυπώθηκε από τον Μπ. Φ. Σκίνερ που έκανε τη διάκριση σε θετική και αρνητική ενίσχυση.
Θετική και Αρνητική Ενίσχυση
Ο Σκίνερ διέκρινε την ενίσχυση σε θετική και αρνητική. Οι όροι δεν έχουν κάποιο ηθικό βάρος (με την έννοια του καλού/επιθυμητού, κακού/ανεπιθύμητου), αλλά αποτελούν επίσης τεχνικές έννοιες. Η θετική ενίσχυση υπονοεί πως κάτι προστίθεται ως συνέπεια μιας δράσης, ενώ η αρνητική πως κάτι αφαιρείται. Σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα είναι η αύξηση της δράσης που επιφέρει ή τερματίζει ένα ερέθισμα. Ένα παράδειγμα θετικής ενίσχυσης είναι η προσθήκη τροφής ως συνέπεια του ραμφίσματος ενός πλήκτρου. Ένα παράδειγμα αρνητικής ενίσχυσης είναι η αφαίρεση ενός ηλεκτρικού σοκ ως συνέπεια του ραμφίσματος ενός δεύτερου πλήκτρου. Σε κάθε περίπτωση, η δράση του ραμφίσματος αυξάνεται. Σχηματικά:
Αρνητική ενίσχυση: μια δράση τερματίζει ένα ερέθισμα και ως εκ τούτου αυξάνεται.
Παραδείγματα θετικής ενίσχυσης είναι το πάτημα του κουμπιού που ανοίγει το laptop, το αίτημα για φαγητό που επιφέρει φαγητό, το άνοιγμα της ντουλάπας που προσφέρει πρόσβαση σε ρούχα, το παίξιμο κιθάρας που παράγει ήχο, η σκέψη πως στο ντουλάπι υπάρχει φαγητό που οδηγεί εν τέλει στο φαγητό. Οι συνέπειες της εκάστοτε δράσης που οδηγούν στην επιλογή (ή ενίσχυσή) της μπορούν να ονομαστούν θετικοί ενισχυτές. Παραδείγματα αρνητικής ενίσχυσης είναι το άνοιγμα ομπρέλας που τερματίζει τη βροχή, το πλύσιμο των πιάτων που τερματίζει τη γκρίνια της μαμάς, η θύμηση της γαλήνιας θάλασσας που τερματίζει τη σκέψη μιας πρόσφατης ερωτικής απογοήτευσης, η πράξη αυτοκτονίας που τερματίζει μια ζωή κατακλυσμένη από δυσάρεστα γεγονότα! Τα ερεθίσματα που τερματίζονται από την εκάστοτε δράση μπορούμε να τα ονομάσουμε αρνητικούς ενισχυτές και ο τερματισμός τους επιλέγει (ή ενισχύει) την εν λόγω δράση.
Ατέλεια
Παραπομπές
Κατηγορία:Αττικό Δίκαιο
Ενίσχυση (ανάλυση συμπεριφοράς)
Ποιες συμπεριφορές ενισχύονται;
Οι συμπεριφορές που επιλέγονται από τις συναρτήσεις ενίσχυσης έχουν ονομαστεί δράσεις. Αυτές έρχονται σε αντιδιαστολή με τις λεγόμενες αντιδράσεις σε πρότερα ερεθίσματα, τις οποίες μελέτησε ο Ιβάν Πάβλοφ και ο Τζον Γουάτσον (ψυχολόγος). Για παράδειγμα, το βλεφάρισμα στην παρουσία σκόνης, η έκκριση σάλιου στην παρουσία φαγητού, η σεξουαλική διέγερση στην παρουσία συντρόφου, ο φόβος στην παρουσία ενός κινδύνου, η ντροπή στην παρουσία ενός λάθους, ο πόνος στην παρουσία ενός χτυπήματος, είναι όλα παραδείγματα αντιδράσεων που προκαλούνται από πρότερα ερεθίσματα (Ερέθισμα -> Αντίδραση). Οι δράσεις από την άλλη πλευρά καθορίζονται από την ενίσχυση που έχουν λάβει στο παρελθόν, δημιουργώντας έτσι το πρότυπο Δράση -> Ενίσχυση. Σύμφωνα με το Θεμελιώδη Συμπεριφορισμό, το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης δραστηριότητας αποτελείται από δράσεις που υπόκεινται σε ενίσχυση. Παραδείγματα δράσεων είναι οι λεγόμενες δημόσια παρατηρήσιμες συμπεριφορές (π.χ. κινήσεις, περπάτημα, ομιλία, κλπ.), καθώς και οι ιδιωτικά παρατηρήσιμες συμπεριφορές (π.χ. σκέψη, φαντασία, μνήμη, κλπ). Παρότι οι ιδιωτικά παρατηρήσιμες συμπεριφορές έχουν μελετηθεί εκτενώς από τους γνωστικούς ψυχολόγους, οι συμπεριφοριστές υποστηρίζουν πως πρόκειται για ενισχυμένες δράσεις και όχι για πράξεις του νου. Για παράδειγμα, η σκέψη πως στο ψυγείο υπάρχει γλυκό ενισχύεται από το ίδιο το γλυκό (θετική ενίσχυση), η δράση του μαθητή να θυμάται πως πρέπει να διαβάσει τερματίζει την παρατήρηση του δασκάλου (αρνητική ενίσχυση), κλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συμπεριφορισμός Κατηγορία:Ψυχολογική χειραγώγηση Κατηγορία:Εθισμοί
Αλέξιος Δ΄ Άγγελος
Ο Αλέξιος Δ΄ Άγγελος (1182 - 8 Φεβρουαρίου 1204) ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας (1203 - 1204) με συναυτοκράτορα τον πατέρα του Ισαάκιο Β΄ Άγγελο.
Πρώτα χρόνια
Όταν ο θείος του Αλέξιος Γ΄ Άγγελος ανέτρεψε και τύφλωσε τον πατέρα του (1195), ο νεαρός Αλέξιος Δ΄ φυλακίστηκε. Με τη βοήθεια δύο εμπόρων από την Πίζα ο νεαρός Αλέξιος μπόρεσε να δραπετεύσει· κατέφυγε από την Κωνσταντινούπολη στη Γερμανία και τον δέχτηκε ο επ' αδελφή γαμπρός του Φίλιππος της Σουαβίας. Μετά τη ανατροπή του Αλέξιου Γ΄ ο πατέρας του ελευθερώθηκε από τις φυλακές και ανακηρύχθηκε ξανά Αυτοκράτορας (18 Ιουλίου 1203). Ο Ισαάκιος Β΄ κάλεσε αμέσως τους αρχηγούς της Δ΄ Σταυροφορίας στις Βλαχέρνες για να επικυρώσει τη συνθήκη, που είχε υπογράψει μαζί τους ο γιος του Αλέξιος (Δ΄). Ο Αλέξιος (Δ΄) είχε δραπετεύσει από την Κωνσταντινούπολη το 1202 και ήλθε σε συνεννόηση με τους αρχηγούς της Δ΄ Σταυροφορίας. Αρχικά συνεννοήθηκε με τον εκλεγμένο αρχηγό της Σταυροφορίας Βονιφάτιο τον Μομφερρατικό, αλλά η συμφωνία σκόνταψε στην άρνηση του πάπα. Στη συνέχεια στη Βενετία συνεννοήθηκε με τον τελικό αρχηγό της Σταυροφορίας δόγη Ενρίκο Ντάντολο, υποσχόμενος την ακύρωση του σχίσματος ανάμεσα στην Καθολική και την Ορθόδοξη Εκκλησία, εάν αυτοί τον βοηθούσαν να εκθρονίσει τον θείο του Αλέξιο Γ΄, καθώς και πλούσια αποζημίωση και δώρα για τις υπηρεσίες τους. Οι συνεννοήσεις αυτές κατέληξαν σε συνθήκη, που υπογράφτηκε από τον Αλέξιο το 1203, σύμφωνα με την οποία όταν θα γινόταν αυτοκράτορας, θα ανελάμβανε τη συντήρηση των Σταυροφορικών στρατευμάτων για ένα χρόνο, θα πλήρωνε στους Βενετούς 100.000 αργυρά μάρκα και άλλες 100.000 στους Σταυροφόρους. Θα συντηρούσε δέκα χιλιάδες μαθητές επί ένα χρόνο και πεντακόσιους από αυτούς εφ' όρου ζωής για την άμυνα της Παλαιστίνης. Τέλος δε, θα φρόντιζε να καθυποτάξει την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία στον Παπικό θρόνο.
Η στέψη
Μετά την επικύρωση λοιπόν αυτής της συνθήκης και από τον Ισαάκιο Β΄, ο Αλέξιος στέφθηκε συναυτοκράτορας την 1η Αυγούστου 1203 ως Αλέξιος Δ΄ και οι Σταυροφόροι αποσύρθηκαν από την Πόλη, αφήνοντας μόνο ένα μικρό απόσπασμα για να τον προστατεύει και ταυτόχρονα να τον επιτηρεί. Μην μπορώντας όμως να πληρώσει τα υπέρογκα ποσά που είχε υποσχεθεί, αναγκάστηκε να επιβάλλει δυσβάστακτη φορολογία, αφού προηγουμένως αφαίρεσε ό,τι είχε εναπομείνει στα δημόσια ταμεία καθώς και τα ιερά σκεύη των Εκκλησιών. Στις 25 Αυγούστου 1203 έστειλε στον πάπα Ρώμης ομολογία πίστεως και ανάγκασε τον Πατριάρχη Ιωάννη Ι΄ Καματηρό να ανακηρύξει μέσα στην Αγία Σοφία τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ πρώτο επί της γης επίτροπο του Σωτήρος.
Η εξέγερση και η καθαίρεση
Η υπαγωγή της Ανατολικής Εκκλησίας στη Δυτική και η συνεχιζόμενη οικονομική εξάντληση του πληθυσμού για την εξασφάλιση των υπολοίπων χρημάτων, που ο Αλέξιος Δ΄ είχε υποσχεθεί στους Σταυροφόρους, οδήγησαν λαό και μοναχούς σε εξέγερση στις 25 Ιανουαρίου 1204, υποκινημένη από τον ευγενή Αλέξιο Δούκα, που οδήγησε στην καθαίρεση των τελευταίων Αγγέλων συναυτοκρατόρων Ισαακίου Β΄ και Αλεξίου Δ΄. Επί τρεις ημέρες επικρατούσε αναρχία, επειδή κανένας δεν δεχόταν να αναλάβει την ηγεσία και η Αυτοκρατορία παρέμεινε ακέφαλη. Στις 28 Ιανουαρίου 1204 ο λαϊκός ηγέτης Νικόλαος Καναβός αποδέχθηκε την αρχηγία και ανακηρύχτηκε από το λαό Αυτοκράτορας στην Αγία Σοφία. Ο Πατριάρχης όμως καθώς και οι άρχοντες της πρωτεύουσας δεν τον αναγνώρισαν σαν Αυτοκράτορα.
Ο γνωστός Βυζαντινός ιστορικός Νικήτας Χωνιάτης χαρακτήρισε τον νεαρό Αλέξιο Δ΄ άμυαλο και τον κατηγόρησε, ότι ήθελε να μοιάσει στους Σταυροφόρους και στον πολυτελή τρόπο ζωής τους. Ο Αλέξιος Δ΄ ήθελε σε κάποια στιγμή στις αρχές του 1204 να εκδικηθεί τους Σταυροφόρους: έστειλε στον Βενετσιάνικο στόλο 17 πλοία γεμάτα με εύφλεκτα υλικά, στα οποία έβαλε φωτιά· η προσπάθειά του τελικά απέτυχε.
Ανατροπή
Στις 5 Φεβρουαρίου 1204 ο ανώτερος κρατικός υπάλληλος Αλέξιος Δούκας ανέτρεψε τον Νικόλαο Καναβό και ανακηρύχθηκε Αυτοκράτορας με το όνομα Αλέξιος Ε΄ Δούκας ο επιλεγόμενος "Μούρτζουφλος". Αμέσως συνέλαβε και σκότωσε τον Καναβό και τον πρώην αυτοκράτορα Αλέξιο Δ΄ διατάσσοντας να στραγγαλιστεί. Ο πατέρας του πέθανε από τη λύπη για τον θάνατο του γιου του.
Νομίσματα
Ο Αλέξιος Δ΄ έκοψε ένα χρυσό υπέρπυρον, το οποίο τον δείχνει να στέκεται φέροντας στέμμα, φορώντας διβιτίσιον και χλαμύδα και να κρατεί στο δεξί χέρι σκήπτρο και στο άλλο σταυροφόρο σφαίρα. Επιγραφή: ΑΛΕΞΙΟC ΔΕCΠΟΤΗC. Στην άλλη όψη η Θεοτόκος από τη μέση και επάνω σε στάση δέησης.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αγγέλων Κατηγορία:Σταυροφορίες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Σκνίπα
Η λέξη σκνίπα δεν είναι όρος της συστηματικής βιολογίας. Χρησιμοποιείται για αυτά τα είδη διάφορων οικογενειών δίπτερων εντόμων, που μοιάζουν με μικρό κουνούπι. Γι'αυτό το λόγο το ταξινομοπλαίσιο στην δεξιά πλευρά δεν ορίζει τις σκνίπες, αλλά μόνο απαριθμεί τις οικογένειες, που μεταξύ άλλων περιέχουν είδη, τα οποία ονομάζονται σκνίπες. Αυτές οι οικογένειες ανήκουν στη υπόταξη Nematocera. Σημειώνεται πως στην χρήση της αντίστοιχης αγγλικής λέξης gnat υπάρχουν διαφορές στην Αμερικανική αγγλική και στην αγγλική της Βρετανίας. Στην Ελλάδα ιδιαίτερα τα είδη του γένους Phlebotomus ονομάζονται  σκνίπες. Απαντώνται στην Ελλάδα τα είδη Phlebotomus (Phlebotomus) papatasi, Phlebotomus (Larroussius) tobbi, και Phlebotomus (Paraphlebotomus) alexandri, και στην Κύπρο Phlebotomus (Paraphlebotomus) sergenti, επίσης στην Κρήτη Phlebotomus (Larroussius) perfiliewi και στην Κύπρο και στην Κρήτη το Phlebotomus (Larroussius) mascittii.
Το γένος φλεβοτόμος
Πρόκειται για μικρά έντομα, διαδεδομένα σε όλες τις θερμές περιοχές του κόσμου. Τα αρσενικά τρέφονται με χυμούς φυτών και ξεχωρίζουν από τα θηλυκά γιατί φέρουν στην άκρη της κοιλιάς τους ένα γεννητικό όργανο, που μοιάζει με λαβίδα. Υπάρχουν 800 είδη σκνίπας, 64 από τα οποία μπορούν να μεταδώσουν την νόσο λεϊσμανίαση.
Εικονοθήκη
Είναι ένας μόνιμος εχθρός για τα κατοικίδια αλλά και τον ίδιο τον άνθρωπο. Είναι η κύρια αιτία για την μετάδοση της ύπουλης νόσου, Καλά-Αζάρ.
Ευτυχώς, η στενή παρακολούθηση, η συνεργασία των γιατρών με τους ιδιοκτήτες των κατοικίδιων, καθώς και η εξέλιξη της επιστήμης στους τομείς της πρόληψης, διάγνωσης και αντιμετώπισης της λεϊσμανίασης, έχουν φέρει θετικά αποτελέσματα τα τελευταία χρόνια στην νόσο της λεϊσμανίασης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δίπτερα
Gnæt Gnat Kulco moucheron Agas Knott Гнус
Ρομπέρτο Τζιορτζέτι
Ο Ρομπέρτο Τζιορτζέτι (Roberto Giorgetti, 4 Νοεμβρίου 1962) ήταν ένας από τους δύο κυβερνώντες διοικητές στον Άγιο Μαρίνο, από το 2006 μέχρι το 2007, μαζί με τον Αντόνιο Καρατόνι. Ανέλαβε καθήκοντα την 1η Οκτωβρίου του 2006. για μία περίοδο έξι μηνών. Το κόμμα του είναι το APDS, Alleanza Popolare dei Democratici Sammarinesi per la Repubblica (Λαϊκή Συμμαχία των Σανμαρινέζων για τη Δημοκρατία, κεντρώο).
Παραπομπές
Τζιορτζ
Κάμαρα Σάντα
Ο Ιερός Θάλαμος του Οβιέδο (ισπανικά: Cámara Santa de Oviedo, γνωστός επίσης και ως παρεκκλήσι του αγίου Μιχαήλ) είναι ρωμαιοκαθολική προ-ρομανική εκκλησία στο Οβιέδο, Ισπανία, κτισμένη δίπλα στον προ-ρομανικό πύργο του Σαν Μιγέλ του καθεδρικού της πόλης. Σήμερα, η εκκλησία καταλαμβάνει τη γωνία ανάμεσα στο νότιο τμήμα του εγκαρσίου σκέλους του καθεδρικού και τη μία πλευρά του μοναστηριού.
Κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια του 9ου αιώνα, ως βασιλικό παρεκκλήσι για τον βασιλιά Αλφόνσο Β΄ των Αστουριών και εκκλησία του Σαν Σαλβαδόρ του Οβιέδο (και τα δύο κατεδαφίστηκαν τον 14ο αιώνα για να χτιστεί ο σημερινός γοτθικός καθεδρικός του Οβιέδο). Πέρα από τον ρόλο της ως βασιλικό παρεκκλήσι, η Κάμαρα Σάντα κατασκευάστηκε για να στεγάσει τα κοσμήματα και τα λείψανα από τον καθεδρικό του Σαν Σαλβαδόρ στο Οβιέδο, μια χρήση που εξακολουθεί να έχει 1.200 χρόνια μετά. Κάποια από αυτά τα κοσμήματα δωρήθηκαν από τους βασιλιάδες Αλφόνσο Β΄ και Αλφόνσο Γ΄ και αποτελούν εξαιρετικά χρυσά τέχνεργα αστουριανού προρομανικού ρυθμού, τα οποία μεταφέρθηκαν από το Τολέδο μετά την πτώση του βασιλείου των Βησιγότθων.
Συνεπώς, ο καθεδρικός του Οβιέδο αποκαλείται επίσης Σάνκτα Οβετένσις (Sancta Ovetensis), χάρις στην ποσότητα και ποιότητα των λειψάνων που βρίσκονται στην Κάμαρα Σάντα. Η Κάμαρα Σάντα παραμένει ως το μόνο δείγμα ενός αρχαίο μεσαιωνικού συμπλέγματος. Κατασκευάστηκε ως μία λειψανοθήκη για να φυλάσσονται διάφοροι θησαυροί οι οποίοι σχετίζονται με το βασίλειο των Αστουριών (Σταυρός των Αγγέλων, Σταυρός της Νίκης, κιβώτιο από αχάτη, η Άρκα Σάντα και ο χιτώνας του Οβιέδο), τα οποία μεταφέρθηκαν από την Ιερουσαλήμ στην Αφρική και μετά από αρκετές μετακινήσεις εναποτέθηκαν τελικά στο Οβιέδο από τον Αλφόνσο Β΄ των Αστουριών.
Ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO το Δεκέμβριο του 1998.
Αρχιτεκτονική
Η Κάμαρα Σάντα, όπως δείχνουν τα αρχαία της τμήματα, αποτελείται από ένα τετράγωνο ανατολικό ιερό, το οποίο είναι προσαρτημένο στον ορθογώνιο συκό. Το ιερό έχει πολύ χαμηλή βαρελοειδή οροφή. Η μπροστινή αψίδα βρίσκεται πάνω σε δύο μαρμάρινες κολώνες ρωμαϊκής προέλευσης. Ένα ζεύγος παρόμοιων κολωνών διακοσμεί το ανατολικό παράθυρο, το οποίο εσωτερικά διαθέτει αψίδα, αλλά εξωτερικά τετράγωνη κεφαλή μία αψίδα από εκτεθειμένα τούβλα, όπως και το ανατολικό παράθυρο στη κρύπτη από κάτω. Τα κιονόκρανά τους είναι κορινθιακού ρυθμού, με τα φύλλα μαζεμένα σε κελύφη, με την ανάγλυφη επιφάνεια να δημιουργείται από ένα αυλάκι και μία μοιάζουν με ένα γωνιακό κιονόκρανο στον Σαν Χουλιάν δε λος Πράδος.
Ο επάνω όροφος είναι αφιερωμένος στον Άγιο Μιχαήλ και επεκτάθηκε τον 12ο αιώνα, επιμηκύνοντας το κεντρικό τμήμα κατά έξι μέτρα, μία ανακατασκευή η οποία επίσης περιλαμβάνει και την τρέχουσα διακόσμηση, ένα αριστούργημα ισπανικής ρομανικής τέχνης. Όσον αφορά την αρχιτεκτονική οπτική γωνία, η Κάμαρα Σάντα έλυσε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αφορούσαν την αστουριανή προ-ρομανική τέχνη: τους θόλους δύο αλληλοεπικαλυπτόμενων χώρων, η οποία στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε από τα κτίρια του Ραμίρο Α΄ των Αστουριών.
Χιτώνας του Οβιέδο
Ο χιτώνας του Οβιέδο είναι ένα ματωμένο ρούχο το οποίο φυλάσσεται στην Άρκα Σάντα (Ιερή Κιβωτός) για το οποίο κατασκευάστηκε το παρεκκλήσι. Υποστηρίζεται ότι ο χιτώνας του Οβιέδο είναι ο χιτώνας ο οποίος τυλίχθηκε γύρω από το κεφάλι του Ιησού Χριστού μετά τον θάνατό του. Υπάρχει σημαντική συνάφεια με ένα αριθμό σχετικών αχειροποιήτων εικόνων, όπως η σινδόνη του Τορίνου και την εικόνα του Μανοπέλλο.
Κατάρ ΣΚ
Ο Κατάρ ΣΚ είναι ένας αθλητικός σύλλογος από την πόλη Ντόχα στο Κατάρ. Είναι περισσότερο γνωστός για το ποδοσφαιρικό τμήμα, το οποίο συμμετέχει στο Qatar Stars League.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1959 Κατηγορία:Κατάρ ΣΚ
Lancia Fulvia
Το Lancia Fulvia (Φούλβια) ήταν ένα μεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που παρήχθη από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Lancia, μεταξύ του 1963 και του 1976. Αντικατέστησε το Lancia Appia του 1953 - 1963 και τελικώς αντικαταστάθηκε τον Νοέμβριο του 1972 από το Lancia Beta.
Το Fulvia παραμένει, μέχρι σήμερα, ένα από τα πιο επιτυχημένα σε πωλήσεις σεντάν της Lancia. Επιπρόσθετα, το μοντέλο έχει μείνει στην ιστορία κυρίως για τις επιτυχίες του σε αγώνες αυτοκινήτων ράλλυ, με κυριότερη την κατάκτηση της πρώτης θέσης στο Διεθνές Πρωτάθλημα Ράλλυ το 1972.
Πλήρες χρονοδιάγραμμα
Η επίσημη παρουσίαση έγινε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 1963, ως ένα μεσαίο σεντάν και το δεύτερο σε ισχύ μοντέλο της Lancia. Αντίθετα με τον προκάτοχο Lancia Appia που είχε την κίνηση στους πίσω τροχούς, στο Fulvia η ισχύς μεταδιδόταν στους μπροστινούς τροχούς. thumb|left|Το σαλόνι ενός Lancia Fulvia 1.3 του 1972 (Σειράς 2) με 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο. Με αμάξωμα σχεδιασμένο από τον Piero Castagnero, σε συνεργασία και με τον Ercole Spada, συνδύαζε την παράδοση της πολυτελούς κομψότητας της Lancia, με μια τεχνολογική επανάσταση κάτω από το καπό. Για πολλά χρόνια εθεωρείτο το πιο κομψό μεσαίο σεντάν στην Ευρώπη. Ο αρχικός κινητήρας του Fulvia, ήταν ένας 4-κύλινδρος, διάταξης V4 για εξοικονόμηση χώρου στον θάλαμο του κινητήρα, και κυβισμού 1.091 cm³, που απέδιδε τότε 58 hp και του προσέφερε μέγιστη ταχύτητα 138 km/h.
Ήταν εξοπλισμένο με πλήρως συγχρονισμένο σε όλες τις σχέσεις κιβώτιο ταχυτήτων και μπροστινή ανάρτηση με διπλά τρίγωνα. Επιπλέον, όλα τα Fulvia ήταν εξοπλισμένα με 4 δισκόφρενα, κάτι άγνωστο σε όλα τα ανταγωνιστικά μοντέλα της κατηγορίας του κατά την τότε εποχή. Η πίσω ανάρτηση, αν και έφερε άκαμπτο άξονα και εγκάρσιες λεπίδες, δεν κηλίδωσε τις θετικές εντυπώσεις για το μοντέλο. thumb|left|[[Πλευρά οδήγησης|Δεξιοτίμονο Lancia Fulvia Coupé 1.3s του 1971 (Σειράς 2) στο Ηνωμένο Βασίλειο.]] Το 1964, προστέθηκε μια έκδοση 2C, εξοπλισμένη με διπλό καρμπυρατέρ και ισχύ 71 hp.
Το 1968, παρουσιάστηκε η έκδοση GTE, στην οποία ο κυβισμός του κινητήρα της αυξήθηκε στα 1.298 cm³, με 87 hp, προσφέροντας στο εντυπωσιακό αυτό sedan μέγιστη ταχύτητα 162 km/h.
Το 1969, η Lancia λανσάρισε την Σειρά 2 του Fulvia, με έναν αρκετά σημαντικό επανασχεδιασμό, 2 εκατοστά μακρύτερο μεταξόνιο και εμφανώς βελτιωμένο σαλόνι.
Εκδοχές αμαξώματος
Το Lancia Fulvia ήταν διαθέσιμο σε τρεις παραλλαγές αμαξώματος:
Αντικατάσταση του Fulvia
Η παραγωγή του Lancia Fulvia sedan σταμάτησε οριστικά στα τέλη του 1972, μετά από μία δεκαετία μεγάλης επιτυχίας, ενώ η εκδοχή Coupé έφτασε έως το 1976. Συνολικά παρήχθησαν 353.882 αντίτυπα όλων των εκδοχών του Fulvia, τα οποία κατασκευάστηκαν σε εργοστάσια της Lancia στο Chivasso, ανατολικά του Τορίνο. Τα 192.050 από αυτά ήταν sedan και τα 161.832 ήταν coupé.
Αντικαταστάθηκε από το Lancia Beta τον Νοέμβριο του 1972, για το οποίο οι μηχανικοί της Lancia, για πρώτη φορά, δανείστηκαν σε μεγάλο βαθμό στοιχεία από το τεχνολογικό υπόβαθρο των τότε μοντέλων της Fiat, η οποία είχε πρόσφατα, το 1969, εξαγοράσει την Lancia.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Fulvia Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Ούγος Α΄ της Κύπρου
Ο Ούγος Α΄ της Κύπρου (Hugues Ier de Lusignan, 1193 - 10 Ιανουαρίου 1218) Βασιλιάς της Κύπρου (1205 - 1218) ήταν μικρότερος γιος και διάδοχος του Αμωρί Β΄ της Ιερουσαλήμ και της πρώτης συζύγου του Εσίβας των Ιμπελέν, κόρης του Βαλδουίνου κυρίου της Ράμλα.
Πρώτα χρόνια
Η μητέρα του πέθανε αμέσως μετά τη γέννηση του. Ο Ούγος και οι δυο μεγαλύτεροι αδελφοί του Γκυ και Ιωάννης αρραβωνιάστηκαν της τρεις κόρες της Ισαβέλλας Α΄ της Ιερουσαλήμ: Μαρία του Μομφερράτου, Αλίκη της Καμπανίας και Φιλίππα της Καμπανίας σαν ένδειξη συμφιλίωσης ανάμεσα στα βασίλεια της Κύπρου και των Ιεροσολύμων. Οι δυο μεγαλύτεροι αδελφοί του πέθαναν σε βρεφική ηλικία, ο Ούγος επέζησε μέχρι την ενηλικίωση. Ο Ούγος Α΄ ήταν ανήλικος όταν πέθανε ο ηλικιωμένος πατέρας του, κηδεμόνας του διορίστηκε ο Βαλτέρ του Μονμπελιάρ, σύζυγος της μεγαλύτερης αδελφής του Βουργουνδίας. Ο Γουόλτερ ανέλαβε ταυτόχρονα με την κυβέρνηση του βασιλείου και την ανατροφή του μικρού του μικρού μονάρχη. Ο Γουόλτερ παρενέβη σε μια σύγκρουση για την κατοχή της Σατάλια ανάμεσα στο Σουλτανάτο του Ρουμ και έναν τυχοδιώκτη τον Αλντομπραντίνο υπέρ του τελευταίου, οι Σελτζούκοι με τη βοήθεια των Ελλήνων κυρίευσαν την πόλη.
Ενηλικίωση
Ο Ούγος Α΄ ενηλικιώθηκε τον Σεπτέμβριο του 1210 και κάλεσε τον γαμπρό του να απολογηθεί με την κατηγορία ότι όταν ήταν ανήλικος τον ανάγκαζε να "ζει με στερήσεις". Απαίτησε από τον Γουόλτερ να του δώσει 240.000 χρυσά μπεζάντια με τη δικαιολογία ότι 200.000 υπήρχαν στο βασιλικό θησαυροφυλάκιο όταν πέθανε ο Αμωρί Β΄ και 40.000 του είχε δωρήσει ο πατέρας του. Ο Γουόλτερ του Μονμπελιάρ εξοργισμένος δραπέτευσε από την Κύπρο με τη βοήθεια του Βοημούνδου Δ΄ της Αντιόχειας, τον δέχτηκε ο νέος Βασιλιάς της Ιερουσαλήμ Ιωάννης του Μπριέν. Ο Γουόλτερ έστειλε επιστολή διαμαρτυρίας στον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ ότι ο Ούγος Α΄ τον έδιωξε από το νησί και του έκανε κατάσχεση της περιουσίας του χωρίς απόφαση της Υψηλής Αυλής.
Ο Ούγος Α΄ έκλεισε συμφωνία με τους Σελτζούκους του Ρουμ με την οποία οι Τούρκοι και οι Κύπριοι έμποροι θα μπορούσαν να κάνουν ελεύθερο εμπόριο ανάμεσα στις δυο χώρες. Ανάγκασε την αδελφή του Ελβίς να χωρίσει με τον πρώτο σύζυγο της Όντο της Νταμπιέρ που ήταν ευγενής του Γουόλτερ του Μονμπελιάρ και να παντρευτεί τον αντίπαλο του Βοημούνδου Δ΄ Ραϋμόνδο Ρουπέν. Ο Όντο της Νταμπιέρ έστειλε επιστολή στον πάπα ζητώντας να ακυρώσει τον νέο γάμο. Ο Ούγος Α΄ όπως φαίνεται σε επιστολή στον πάπα (1213) υποστήριζε τους αντιπάλους του Ιωάννη του Μπριέν. Ο πάπας του έκανε επίπληξη επειδή αιχμαλώτισε τους οπαδούς του Ιωάννη της Μπριέν που πιέστηκαν να στρατοπεδεύσουν στην Κύπρο με μουσουλμανικά πλοία.
Το τέλος
thumb|right|150px|Ο θυρεός των Λουζινιάν της Κύπρου Ο Ούγος Α΄ ευνόησε σημαντικά τους Ιωαννίτες Ιππότες: όταν ενηλικιώθηκε τους επέτρεψε να πωλούν και να αγοράζουν ελεύθερα τα προϊόντα τους στην Κύπρο· τους έστειλε και ενισχύσεις στη Συρία. Πέθανε στην Τρίπολη στις 10 Ιανουαρίου 1218· τάφηκε αρχικά στην εκκλησία των Ιωαννιτών στην Τρίπολη και στη συνέχεια στην εκκλησία των Ιωαννιτών στη Λευκωσία.
Προοδευτικόν Εργατοτεχνικόν Κόμμα
Ιστορικό
Το Προοδευτικό Εργατοτεχνικό Κόμμα ιδρύθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1956 από τον δήμαρχο Αθηναίων και πρώην στρατιωτικό Παυσανία Κατσώτα.
Ούγος Α΄ της Κύπρου
Οικογένεια
Ο Ούγος Α΄ της Κύπρου νυμφεύτηκε την Αλίκη της Καμπανίας, μεγαλύτερη κόρη της Ισαβέλλας Α΄ της Ιερουσαλήμ και του τρίτου συζύγου της Ερρίκου Β΄ κόμη της Καμπανίας. Την εποχή του γάμου ήταν διάδοχος του βασιλείου της Ιερουσαλήμ. Ο γάμος έγινε -σύμφωνα με τον Εστουάρ της Ηρακλείας- πριν ο Ούγος Α΄ ενηλικιωθεί (1210), αν και άλλες πηγές, όπως τα "Χρονικά των Αγίων Τόπων", γράφουν ότι ο γάμος έγινε το 1211. Το ζεύγος απέκτησε τέκνα:
Προοδευτικόν Εργατοτεχνικόν Κόμμα
Ιστορικό
Το κόμμα αυτό δεν συμμετείχε ποτέ σε βουλευτικές εκλογές. Το Σεπτέμβριο του 1961 εντάχθηκε μαζί με άλλα κόμματα του κέντρου και της κεντροαριστεράς στην Ένωση Κέντρου, με την οποία ο Κατσώτας εκλέχθηκε βουλευτής, σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις της δεκαετίας του 1960.
Ούγος Α΄ της Κύπρου
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Κύπρου Κατηγορία:Οίκος των Λουζινιάν
Προοδευτικόν Εργατοτεχνικόν Κόμμα
Πηγές
Κατηγορία:Πρώην φιλελεύθερα κόμματα στην Ελλάδα
Γοργόνα της Βαρσοβίας
Ετυμολογία
Η πολωνική syrenka είναι συγγενική με τη σειρήνα, αλλά είναι πιο σωστά μια γοργόνα γλυκού νερού που ονομάζεται μελυζίνα. Η κοινή μετάφραση, σε κάθε περίπτωση, δεν είναι ούτε σειρήνα ούτε μελυζίνα, αλλά γοργόνα.
Προέλευση
Ένα πλάσμα ήταν στο οικόσημο της Βαρσοβίας το 1390. Παρουσίαζε ένα ζώο με πόδια πουλιού και κορμό καλυμμένο με φολίδες δράκων. Η σφραγίδα του 1459 είχε θηλυκά χαρακτηριστικά, κορμό πουλιών, ανθρώπινα χέρια, ουρά ψαριού και πόδια και νύχια πτηνών. Η πρώτη παρουσίαση μιας γοργόνας χρονολογείται από το 1622.
Η έμπνευση για το οικόσημο προήλθε πιθανότατα από το βιβλίο του 2ου αιώνα, Φυσιολόγος.
Ο θρύλος της γοργόνας της Βαρσοβίας
Υπάρχουν αρκετοί θρύλοι για τη γοργόνα. Η λογοτεχνία και οι ξεναγοί της πόλης λένε ότι η γοργόνα αποφάσισε να μείνει αφού σταμάτησε στην όχθη ενός ποταμού κοντά στην Παλιά Πόλη. Οι ψαράδες παρατήρησαν ότι κάτι δημιουργούσε κύματα, μπέρδευε τα δίχτυα και απελευθέρωνε τα ψάρια τους. Σχεδίασαν να παγιδεύσουν το ζώο, όμως μετά το άκουσαν να τραγουδά και το ερωτεύτηκαν. Ένας πλούσιος έμπορος παγίδευσε και φυλάκισε τη γοργόνα. Ακούγοντας τα κλάματά της, οι ψαράδες τη διέσωσαν. Από τότε, η γοργόνα, οπλισμένη με σπαθί και ασπίδα, ήταν έτοιμη να βοηθήσει στην προστασία της πόλης και των κατοίκων της.
Μερικές φορές αυτός ο μύθος επεκτείνεται λέγοντας ότι η Μικρή Γοργόνα στην Κοπεγχάγη είναι η αδελφή της γοργόνας της Βαρσοβίας και πήγαν σε χωριστούς δρόμους από τη Βαλτική Θάλασσα.
Ένας άλλος θρύλος λέει πως βοήθησε έναν πρίγκιπα που χάθηκε στο κυνήγι και αυτός ίδρυσε την πόλη προς τιμήν της.
Μνημεία και γλυπτά της γοργόνας της Βαρσοβίας
Παραδείγματα περιλαμβάνουν:
Αγορά της Παλιάς Πόλης
Το γλυπτό στην Πλατεία Αγοράς της Παλιάς Πόλης της Βαρσοβίας σχεδιάστηκε από τον γλύπτη της Βαρσοβίας Κονστάντι Χέγκελ.
Αρχικά (1855-1928) και σήμερα (από το 2000) βρίσκεται στην αγορά. Σε άλλες περιπτώσεις, μεταφέρθηκε σε διαφορετικά μέρη στη Βαρσοβία. Το 2008, το αρχικό γλυπτό από χαλκό και ψευδάργυρο αφαιρέθηκε από την αγορά για εργασίες συντήρησης. Το γλυπτό ήταν σε πολύ κακή κατάσταση λόγω μηχανικών βλαβών και πολυάριθμων πράξεων βανδαλισμών. Το επισκευασμένο πρωτότυπο μεταφέρθηκε στο Μουσείο της Βαρσοβίας και αντικαταστάθηκε με ένα αντίγραφο από το χυτήριο Γιάτσεκ Γκουζέρα στο Ντομπρόβιε, κοντά στο Κιέλτσε.
Ποβίλσε
Αυτό το άγαλμα, κατασκευασμένο από ερυθρό ορείχαλκο, ανεγέρθηκε τον Απρίλιο του 1939 στο Ποβίλσε, κοντά στον ποταμό Βιστούλα. Το γλυπτό είναι της Λουντβίκα Νιτσχόβα και η πόζα από την ποιήτρια Κριστίνα Κραχέλσκα. Αρχικά, επρόκειτο για ένα γλυπτό ύψους 20 μέτρων από γυαλί, τοποθετημένο σε στήλη στη μέση του καναλιού του Βιστούλα. Για οικονομικούς λόγους, η ιδέα αυτή εγκαταλείφθηκε, επιλέγοντας μια πιο σεμνή λύση - ένα γλυπτό περιτριγυρισμένο από ψάρια και γλάρους, το οποίο επρόκειτο να στηθεί σε ένα σιντριβάνι.
Το μνημείο δεν ήταν στον κατάλογο των αντικειμένων που προορίζονταν από τους Γερμανούς για διάλυση και ήταν επίσης ένα από τα λίγα που επέζησαν του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου χωρίς μεγάλες ζημιές.
Το φθινόπωρο του 2006, μια ασημένια πλάκα του Τάγματος Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας προστέθηκε στο μνημείο για τον Στρατηγό Βουαντίσουαφ Σικόρσκι, ο οποίος το έλαβε ως αναγνώριση της υπεράσπισης της Βαρσοβίας τον Σεπτέμβριο του 1939.
Κοιλαδογέφυρα Μαρκιέβιτς
Μια γοργόνα που σμιλεύτηκε από τον Γιαν Βοϊντίγκα ανεγέρθηκε στην κοιλαδογέφυρα Στανίσουαφ Μαρκιέβιτς στην οδό Καρόβα το 1905.
Σέιμ
Μια γοργόνα σχεδιασμένη από τον Αλεξάντερ Ζουρακόφσκι το 1947 ήταν χαραγμένη στην ασπίδα στο στήθος ενός αγάλματος ενός αετού που βρίσκεται στην κύρια αίθουσα συνεδριάσεων του πολωνικού κοινοβουλίου, του Σέιμ.
Οδός Ινζινιέρσκα
Αυτή η γοργόνα βρίσκεται πάνω από την είσοδο του πρώην αμαξοστασίου των τραμ στην οδό Ινζινιέρσκα 6.
Οδός Κατοβίτσκα
Βρίσκεται στο κτίριο του 77ου σχολείου στη γωνία των οδών Κατοβίτσκα και Ζβιτσιέζτσουφ στη Σάσκα Κέμπα. Το ανάγλυφο είναι του Βόιτσεχ Τσέρβος.
Οδός Γκροχόφσκα
Αυτή η γοργόνα βρίσκεται μπροστά από το γραφείο του δήμου της Βαρσοβίας στην οδό Γκροχόφσκα 274 και κατασκευάστηκε από τον Γέζι Χοϊνάτσκι. Αρχικά βρισκόταν στη Σάσκα Κέμπα, μπροστά από τον κινηματογράφο Sawa.
Παλάτι του Πολιτισμού και της Επιστήμης
Στην κορυφή του Παλατιού του Πολιτισμού και της Επιστήμης, σε κάθε όψη ρολογιού (που προστέθηκαν πριν από τους εορτασμούς της χιλιετίας το 2000), υπάρχει η γοργόνα της Βαρσοβίας.
Έξω από τη Βαρσοβία
Ένα αναμνηστικό σιντριβάνι της γοργόνας της Βαρσοβίας με παρόμοιο σχήμα με το μνημείο στο Ποβίσλε βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της Μπιέλσκο-Μπιάουα. Δημιουργήθηκε το 1954 από τον Ρίσαρντ Σροτσίνσκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία στη Βαρσοβία Κατηγορία:Ιστορία της Βαρσοβίας Κατηγορία:Γοργόνες Κατηγορία:Θρύλοι της Πολωνίας
Αουρόντσο ντι Καντόρε
Το Αουρόντσο ντι Καντόρε (ιταλικά: Auronzo di Cadore) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπελλούνο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπελλούνο
Φεντερίκο Φελίνι
Ο Φεντερίκο Φελίνι (Federico Fellini, 20 Ιανουαρίου 1920 - 31 Οκτωβρίου 1993) ήταν Ιταλός σκηνοθέτης του κινηματογράφου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου του 1920 στο Ρίμινι. Όταν έγινε 12 ετών, το έσκασε από το σπίτι του για να ακολουθήσει ένα τσίρκο. Ένα στοιχείο που μαζί με πολλά άλλα, εξηγεί την αγάπη του για τους κλόουν που εμφανίζονται σε όλα τα έργα του. Στα 17 του εγκατέλειψε την ηρεμία της επαρχιακής λουτρόπολης, στην οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε, για να πάει στη Ρώμη. Εκεί έζησε αρχικά σαν σκιτσογράφος και στη συνέχεια γράφοντας παρλάτες και σκετς για κομφερανσιέ και άλλους καλλιτέχνες του music hall. Το 1943, σε ηλικία 23 ετών, παντρεύτηκε την ηθοποιό Τζουλιέτα Μαζίνα, πλάι στην οποία έζησε 50 χρόνια, μέχρι το θάνατο του. Το 1946 συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον Ρομπέρτο Ροσελίνι. Το 1954 κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας και το 1960 τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών. Το 1956, το 1961 και το 1974 κέρδισε το βραβείο της Ένωσης Κριτικών της Νέας Υόρκης. Πήρε τέσσερις φορές, το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας: το 1956 για το Λα Στράντα, το 1957 για το Οι νύχτες της Καμπίρια, το 1963 για το 8 ½ και το 1974 για το Θυμάμαι και προτάθηκε τέσσερις φορές για Όσκαρ Σκηνοθεσίας για τις ταινίες: Γλυκιά ζωή το 1961, 8 ½ το 1963, Σατυρικόν το 1970 και Θυμάμαι το 1975. Το 1993 η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου του απένειμε Τιμητικό Όσκαρ για το σύνολο του έργου του. Πέθανε στη Ρώμη στις 31 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς .Ήταν αριστερός.
Ως Σεναριογράφος σε έργα άλλων σκηνοθετών
(επιλεγμένη)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Τιμητικό Όσκαρ (παραλήπτες) Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Σκηνοθέτες ταινιών βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
Καλαμάρι
250px|thumb|Ευρωπαϊκό καλαμάρι (Loligo vulgaris) Το καλαμάρι (επιστημονική ονομασία: Loligo) είναι ένα γένος θαλάσσιων ζώων, που ανήκουν στην οικογένεια Μυοψίδες. Διαθέτει τα γενικά χαρακτηριστικά που έχουν τα Κεφαλόποδα. Υπάγεται στα μαλάκια και επίσης ανήκει στα διβράγχια και δεκάποδα. Η κύρια τροφή του είναι τα ψάρια. Κολυμπά διαρκώς και ζει σε κάποια απόσταση από τις ακτές.
Περιγραφή
Χαρακτηριστικό είναι ότι τα καλαμάρια έχουν δέκα πλοκάμια γύρω από το στόμα, από τα οποία τα δύο είναι αρκετά πιο μακριά και στην άκρη τους φέρουν βεντούζες. Τις τελευταίες τις χρησιμοποιούν ως όργανα σύλληψης. Έχουν μήκος 20-50 εκατοστά. Στο πάνω μέρος του σώματος έχουν δύο μεγάλα μάτια και η όρασή τους είναι καλή. Στη ράχη διαθέτουν ένα ασβεστολιθικό όστρακο, το οποίο είναι διάφανο και εύκαμπτο. Στα πλάγια φέρουν δύο πτερύγια. Έχουν χρώμα λευκό προς το μελανί και επιφανειακά λίγο καστανό. Το δέρμα του περιέχει χρωμοφόρα κύτταρα, που του επιτρέπουν να αλλάζει χρώματα με βάση τις συνθήκες του περιβάλλοντος. Επίσης, η κάτω πλευρά είναι πιο ελαφριά από την επάνω, ώστε να διαθέτει το καλαμάρι το κατάλληλο καμουφλάζ από τη λεία αλλά και από τους εχθρούς του. Έχουν τρεις καρδιές.
Το στόμα του καλαμαριού είναι εφοδιασμένο με ένα μυτερό ράμφος σαν κέρατο, το οποίο στο μεγαλύτερο μέρος του είναι φτιαγμένο από χιτίνη και πρωτεΐνες και χρησιμοποιείται για να σκοτώνει και να σκίζει τη λεία το σε κομμάτια. Φάλαινες που έχουν πιαστεί συχνά έχουν ρύγχη καλαμαριών στα στομάχια τους, καθώς το ρύγχος του καλαμαριού είναι το μόνο μέρος του ζώου που δε χωνεύεται.
Εξέλιξη
Τα καλαμάρια εξελίχθηκαν από τους προγόνους τους που ήταν μαλάκια, με τρόπο που το σώμα τους παρουσίασε μεταβολές ως προς το μέγεθος. Αυτά που ήταν πόδια των προγόνων τους άλλαξαν σε ένα σύνθετο ζευγάρι πλοκαμιών και ανεπτυγμένων οργάνων αφής. Τα μάτια τους είναι παρόμοια με τα μάτια των ασπόνδυλων. Το όστρακο των προγόνων τους χάθηκε με εξαίρεση ένα μέρος που λέγεται «στυλό» (pen).
Αναπαραγωγικό σύστημα
Το καλαμάρι γεννά αυγά την άνοιξη και τα αποθέτει στο βυθό, μέσα σε σάκους, που μοιάζουν με κορύνες. Τα νεαρά καλαμάρια τρέφονται με πλαγκτόν. Τα θηλυκά καλαμάρια έχουν διαφανή ωοθήκη.
Μέγεθος
thumb|350px|Γιγάντιο καλαμάρι στο ενυδρείο της Μελβούρνης Τα περισσότερα από τα καλαμάρια δεν ξεπερνούν σε μήκος τα 60 εκατοστά. Ωστόσο, το γιγάντιο καλαμάρι μπορεί να φθάσει σε μήκος τα 13 μέτρα. Το 2003 ανακαλύφθηκε ένα κολοσσιαίο καλαμάρι, το είδος Mesonychoteuthis hamiltoni. Το είδος αυτό μπορεί να φτάσει τα 14 μέτρα σε μήκος και είναι το μεγαλύτερο ασπόνδυλο. Έχει επίσης τα μεγαλύτερα μάτια στο ζωικό βασίλειο. Ένα ακόμα γιγάντιο καλαμάρι (Architeuthis) φωτογράφισαν Ιάπωνες επιστήμονες το 2005. Το χειμώνα του 2012 μια ερευνητική ομάδα κατάφερε να κινηματογραφήσει ένα ζωντανό γιγάντιο καλαμάρι σε βάθος 600 μέτρων νότια της Ιαπωνίας.
Το Φεβρουάριο του 2007 πιάστηκε στα ανοικτά των ακτών της Ανταρκτικής από πλοίο της Νέας Ζηλανδίας ένα κολοσσιαίο καλαμάρι βάρους 495 κιλών και μήκους γύρω στα 10 μέτρα.
Ιφικλής
Στην Ελληνική μυθολογία ο Ιφικλής (στα αρχ. ελλ. Ἰφικλῆς) ήταν γιος του Αμφιτρύωνα και της Αλκμήνης, δίδυμος ετεροθαλής αδελφός του Ηρακλή, πατέρας του Ιόλαου και, κατά μια εκδοχή, της Ιόπης, η οποία δόθηκε ως σύζυγος στον Θησέα.
Καλαμάρι
Ως φαγητό
thumb|200px|Τηγανητό καλαμάρι Πολλά είδη καλαμαριών είναι δημοφιλή στη μαγειρική των χωρών του κόσμου, όπως η Νότια Κορέα, η Κίνα και χώρες της Ευρώπης. Το σώμα του μπορεί να παραγεμιστεί ολόκληρο, να κοπεί σε κομμάτια ή σε φέτες σε σχήμα δακτυλίου. Τα πλοκάμια, οι βεντούζες και το μελάνι είναι επίσης εδώδιμα. Τα μοναδικά μέρη του καλαμαριού που δεν είναι φαγώσιμα είναι το «στυλό» του και το ρύγχος του.
Ιφικλής
Ακολούθησε τον Ηρακλή σε πολλούς από τους αγώνες του όπως και στο κυνήγι του Καλυδώνιου κάπρου. Κατά την εκστρατεία όμως του αδελφού του κατά των Μολιονιδών τραυματίσθηκε και πέθανε στη Φενεό της Αρκαδίας.
Καλαμάρι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κεφαλόποδα
Ιφικλής
Στη τελευταία αυτή λεπτομέρεια προσκρούει η άλλη εκδοχή ότι έπεσε στη μάχη κατά του Λαομέδοντα φονευθείς από έναν από τους γιους αυτού. ιψιδιηες
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηρακλής
Γιούργκεν Στρόοπ
Ο Γιούργκεν Στρόοπ (1895-1952) ήταν Συνταγματάρχης (Gruppenführer) των SS και μετέπειτα Στρατηγός (Generalleutnant) των Ένοπλων SS (Waffen-SS) και της Αστυνομίας. Διαβόητος έγινε όταν, ως επικεφαλής των SS εκμηδένισε το Γκέτο της Βαρσοβίας τον Απρίλιο του 1943.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γιούργκεν Στρόοπ (γενν. Γιόζεφ) γεννήθηκε στο Ντέτμολντ (Detmold) στις 26 Σεπτεμβρίου 1895 και ήταν γιος αξιωματικού της τοπικής Αστυνομίας. Όταν ολοκλήρωσε τη μαθητεία του στο Δημοτικό δεν θέλησε να συνεχίσει και άρχισε να εργάζεται ως μαθητευόμενος στο τοπικό κτηματολόγιο. Με την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατατάχθηκε εθελοντικά στον Γερμανικό Στρατό. Με τη λήξη του πολέμου είχε τον βαθμό του λοχία (verzfeldwebel), αποστρατεύθηκε και επέστρεψε στην εργασία του.