cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διονύσιος ο εξ Αγράφων
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Αγιορείτες Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Λορισόμορφα
Τα Λορισόμορφα (ανθυποτάξη Lorisiformes) είναι μία ομάδα πρωτευόντων θηλαστικών που συναντάται στην Αφρική και την Ασία. Μέλη της ομάδας αποτελούν ο γαλάγοι και οι λόρις. Είναι στρεψίρρινοι και συνεπώς συγγενεύουν περισσότερο με τους λεμούριους (οι οποίοι σχηματίζουν τη δεύτερη ανθυποτάξη των Στρεψίρρινων, τα Λεμουρόμορφα).
Μπόνα Σφόρτσα
Η  Μπόνα Σφόρτσα (Bona Sforza, 2 Φεβρουαρίου 1494 - 19 Νοεμβρίου 1557) μέλος του ισχυρού Οίκου των Σφόρτσα που κυβερνούσε το Δουκάτο του Μιλάνου από το 1447, έγινε βασίλισσα της Πολωνίας το 1518 και μεγάλη δούκισσα της Λιθουανίας.
Φιλόδοξη και ενεργητική, η Μπόνα συμμετείχε ενεργά στην πολιτική ζωή της Πολωνίας και της Λιθουανίας. Για να αυξήσει τα κρατικά έσοδα, εφάρμοσε διάφορες οικονομικές και αγροτικές μεταρρυθμίσεις.
Όταν η μητέρα της, Ισαβέλλα της Αραγωνίας, δούκισσα του Μιλάνου απεβίωσε το 1524, η Μπόνα κατάφερε να αποκτήσει τους τίτλους της δούκισσας του Μπάρι και της πριγκίπισσας του Ροσσάνο. Έγινε επίσης η κάτοχος της αξίωσης των Μπριέν στον τίτλο του βασιλιά της Ιερουσαλήμ.
Τα πρώτα χρόνια
ο πατέρας της ήταν δούκας τού Μιλάνου, όμως εκδιώχθηκε από τον θείο του Λουδοβίκο Σφόρτσα, γνωστό στην ιστορία ως ο μαυριτανός (il moro). Αυτός ασκούσε την εξουσία για λογαριασμό του νεαρού πρίγκιπα, μέχρι το θάνατό του το 1494 στο κάστρο της Παβίας. Λίγο αργότερα, η Πριγκίπισσα Ισαβέλλα, μαζί με τις κόρες της, πήγε στο Μπάρι. Για να ανακτήσει πολιτικό κύρος και τις πρώην κτήσεις της, έπρεπε να βρει έναν σύζυγο στη Μπόνα, την επιζήσασα κόρη της. Οι πρώτες της προσπάθειες ήταν ανεπιτυχείς, λόγω της δυσμενούς πολιτικής κατάστασης εκείνη την εποχή, αλλά χάρη στην υποστήριξη τού Οίκου των Αψβούργων κατάφερε να παντρέψει τη Μπόνα με το χήρο Σιγισμούνδο Α΄ των Γιαγκελλόνων της Πολωνίας. Οι τελετές του γάμου και η στέψη της Μπόνας διεξήχθησαν στην Κρακοβία στις 18 Απριλίου 1518. Όταν ήταν νέα, η Μπόνα είχε αποκτήσει μια αξιόλογη εκπαίδευση. Διδάσκαλός της ήταν ο Χρισόστομος Κολόνα, μέλος της Ακαδημίας Ποντ, ο οποίος επέβλεπε την εκπαίδευσή της μαζί με τον Αντώνιο Γκαλατέο. Η Μπόνα διδάχθηκε ιστορία, δίκαιο, διοίκηση και θεολογία. Ήταν λιτή, οικονόμος και επίσης διέθετε την ικανότητα να επηρεάζει τους ανθρώπους, ικανότητα που την επέδειξε σε όλες της δραστηριότητές της.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1517 τον Σιγισμούνδο Α΄ των Γιαγκελλόνων βασιλιά της Πολωνίας και μεγάλο δούκα της Λιθουανίας και είχε τέκνα:
Κατηγορία:Οίκος των Σφόρτσα Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Φούρκα
Με την ονομασία Φούρκα μπορεί να αναφέρονται:
Οικισμοί
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
The Beatles (άλμπουμ)
The Beatles (επίσης γνωστό ως The White Album) είναι ο τίτλος του ένατου άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος The Beatles, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή διπλού βινυλίου στις 22 Νοεμβρίου 1968 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Apple".
Ο δίσκος ηχογραφήθηκε από τον Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο του 1968 στα στούντιο της "EMI" στο Λονδίνο, σε μία περίοδο όπου το συγκρότημα αντιμετώπιζε σοβαρά εσωτερικά προβλήματα, αφού στις αρχές της χρονιάς είχαν ταξιδέψει στην Ινδία, ενώ κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων ο Ρίνγκο Σταρ παραιτήθηκε για ένα μικρό χρονικό διάστημα αφήνοντας τον Πωλ ΜακΚάρντεϋ να παίξει τα τύμπανα σε τέσσερα τραγούδια.
Το άλμπουμ δέχτηκε ανάμεικτες κριτικές, με τα ΜΜΕ να κατακρίνουν τον σατιρικό τόνο σε πολλά από τα κομμάτια του άλμπουμ. Παρ' όλα αυτά, σκαρφάλωσε στην κορυφή των τσαρτ στις περισσότερες χώρες του κόσμου και έχει βραβευθεί ως 19 φορές πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Λίστα τραγουδιών
Όλα τα κομμάτια είναι γραμμένα από τον Τζων Λένον και τον Πωλ ΜακΚάρτνεϋ, με τις εξαιρέσεις να αναφέρονται σε παρένθεση.
Θέσεις τσαρτ
The Beatles (άλμπουμ)
Βραβεία
The Beatles (άλμπουμ)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφία των Beatles Κατηγορία:Άλμπουμ του 1968
Ελατού Αιτωλοακαρνανίας
Η Ελατού είναι ορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.000 μέτρων στις πλαγιές της κορυφής Κερασοβούνι των νότιων απολήξεων των Βαρδουσίων. Αποτελεί την τοπική κοινότητα Ελατούς της Δημοτικής Ενότητας Αποδοτίας του δήμου Ναυπακτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 107 κατοίκους. Η Ελατού απέχει 49 χιλιόμετρα από την πόλη της Ναυπάκτου.
Γενικά στοιχεία
Το χωριό αρχικά ονομαζόταν Ελετσού, ονομασία η οποία έχει σλαβικές ρίζες και σημαίνει «ευήλιος τόπος». Στη θέση Παλαιοχώρι έχουν ανιχνευτεί υπολείμματα αρχαίων κτισμάτων άγνωστης προέλευσης. Τον Νοέμβριο του 1828, ο οικισμός, όπως και η υπόλοιπη ορεινή Ναυπακτία απελευθερώθηκε από την οθωμανική κυριαρχία και συμπεριλήφθηκε στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος. Στο κέντρο του χωριού δεσπόζει η εκκλησία, αφιερωμένη στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος που κτίστηκε το 1864 από Ηπειρώτες τεχνίτες ενώ την ίδια χρονολογία κτίστηκε και το σχολείο του οικισμού. Μετονομάστηκε το 1928 σε Ελατού και έλαβε το νέο της όνομα από το πυκνό δάσος με έλατα που περιβάλλει τον οικισμό.
Διοικητικά, υπαγόταν αρχικά στην επαρχία Ναυπακτίας. Το 1997 υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Αποδοτίας ενώ μετά τις μεταρρυθμίσεις του σχεδίου «Καλλικράτης» συμπεριλήφθηκε στη δημοτική ενότητα Αποδοτίας του δήμου Ναυπακτίας.
Στερλίνα
Η στερλίνα (αγγλ. pound sterling), γνωστή και σαν λίρα Αγγλίας, είναι το επίσημο νόμισμα του Ηνωμένου Βασιλείου. Υποδιαιρείται σε 100 πένες (αγγλ. ενικός penny, πληθυντ. pence). Είναι το τέταρτο σε σειρά συναλλασσόμενο νόμισμα του κόσμου μετά από το δολλάριο, το ευρώ και το γιεν.
Στη Σκωτία και τη Βόρεια Ιρλανδία κυκλοφορούν τοπικά χαρτονομίσματα της Στερλίνας, που εκδίδονται από συγκεκριμένες τοπικές τράπεζες. Τα χαρτονομίσματα αυτά γίνονται γενικά αποδεκτά στις εν λόγω περιοχές του Ηνωμένου Βασιλείου και ενίοτε γίνονται αποδεκτά και στην Αγγλία και την Ουαλία αν και οι πολίτες στην Αγγλία και την Ουαλία δεν είναι εξοικειωμένοι με τα χαρτονομίσματα αυτά και μπορεί να είναι πιο διστακτικοί στην αποδοχή τους. Τα χαρτονομίσματα Στερλίνας που έχουν εκδοθεί από τράπεζες στη Σκωτία και τη Βόρειο Ιρλανδία, ανταλάσσονται με χαρτονομίσματα της Τράπεζας της Αγγλίας σε οποιαδήποτε τράπεζα στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Τα χαρτονομίσματα που εκδίδονται από την Τράπεζα της Αγγλίας είναι σε κάθε περίπτωση η πλειοψηφία των χαρτονομισμάτων που κυκλοφορούν και χαίρουν ευρείας αποδοχής σε όλες τις περιοχές του Ηνωμένου Βασιλείου. Επίσης, παγκοσμίως και εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου είναι δύσκολη η ανταλλαγή χαρτονομισμάτων που έχουν εκδοθεί στη Σκωτία και τη Βόρεια Ιρλανδία ενώ αντιθέτως όλα τα ανταλλακτήρια συναλλάγματος και οι ξένες τράπεζες αναγνωρίζουν τα χαρτονομίσματα που έχουν εκδοθεί από την Τράπεζα της Αγγλίας. Γι'αυτό και συνιστάται στους τουρίστες να ξοδεύουν τυχόν χαρτονομίσματα Σκωτίας ή Βορείου Ιρλανδίας κατά την παραμονή τους στις περιοχές αυτές.
Τα κέρματα στα οποία χωρίζεται η στερλίνα είναι:
Τα χαρτονομίσματα στα οποία χωρίζεται είναι:
Η υποτίμηση του 1967
Στις 18 Νοεμβρίου του 1967, η στερλίνα υποτιμήθηκε κατά 14,3% και πάγωσαν όλες οι συναλλαγές. Χρηματιστήρια και τράπεζες έκλεισαν και το Σίτι του Λονδίνου νεκρώθηκε επί δύο ημέρες, όταν ο πρωθυπουργός Χάρολντ Ουίλσον και ο υπουργός Οικονομικών Τζέιμς Κάλαχαν κατέληξαν στην οδυνηρή απόφαση της υποτίμησης του εθνικού συμβόλου. Το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου ανερχόταν σε 107.000.000 στερλίνες και η οικονομία, η οποία διερχόταν φάση ύφεσης, έχρηζε κατεπειγόντως μέτρων. Έτσι, η υποτίμηση συνοδεύτηκε και από άλλα οδυνηρά μέτρα, όπως φορολογικές αυξήσεις, αυστηρότερους όρους στη χορήγηση τραπεζικών δανείων και εξασφάλιση πιστώσεων ύψους τριών δισ. μάρκων από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και ξένες τράπεζες. Το Χρηματιστήριο του Λονδίνου άνοιξε και πάλι στις 21 Νοεμβρίου. Τέλος Νοεμβρίου και ένας σκληρός χειμώνας άρχιζε για τη Μεγάλη Βρετανία, όπου εκτός των άλλων, τα συνδικάτα βρέθηκαν σε αντιπαράθεση με τον πρωθυπουργό της Εργατικής κυβέρνησης, τον οποίο πίεζαν να ανταποκριθεί σε ορισμένες προεκλογικές του υποσχέσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Οικονομία του Ηνωμένου Βασιλείου
Κόπα Αμέρικα 2021
Το Κόπα Αμέρικα 2021 ήταν η 47η έκδοση του Κόπα Αμέρικα, του διεθνούς πρωταθλήματος ποδοσφαίρου που διοργανώνεται από την ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ. Η διοργάνωση ήταν να λάβει χώρα στην Κολομβία και στην Αργεντινή το 2020, αλλά αναβλήθηκε για το 2021 λόγω της επιδημίας εξαιτίας του COVID-19, και μετά ήταν να πραγματοποιηθεί από τις 11 Ιουνίου μέχρι τις 11 Ιουλίου 2021, και θα ήταν η πρώτη φορά που θα πραγματοποιούταν σε περισσότερες από μία χώρες από το 1983, και η πρώτη φορά που θα φιλοξενούταν σε δυο χώρες, αλλά η πρώτη αποκλείστηκε από διοργανώτρια λόγω αναταραχών στη χώρα και η δεύτερη λόγω έξαρσης (νέου κύματος) της επιδημίας εξαιτίας του COVID-19 στη χώρα, με αποτέλεσμα η ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ να ορίσει νέα διοργανώτρια χώρα τη Βραζιλία.
Η Βραζιλία ξεκίνησε το τουρνουά, εκτός από διοργανώτρια, και ως κάτοχος του προηγούμενου τίτλου, έχοντας κερδίσει τον ένατο τίτλο της το 2019, αλλά απέτυχε στον τελικό χάνοντας με 1–0 από την Αργεντινή στο Μαρακανά, ενώ στο μικρό τελικό, που διεξήχθη μια μέρα νωρίτερα, η Κολομβία επικράτησε με 3–2 έναντι του Περού με γκολ στο τελευταίο λεπτό.
Χώροι διεξαγωγής
Στις 1 Ιουνίου 2021 η κυβέρνηση της Βραζιλίας και η Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου Βραζιλίας ανακοίνωσαν τις Μπραζίλια, Κουιαμπά, Γκοϊάνια και Ρίο ντε Τζανέιρο ως διοργανώτριες πόλεις, στα εξής 4 γήπεδα: Μαρακανά, Μανέ Γκαρίνσα, Αρένα Παντανάλ και Ολυμπιακό Στάδιο Πέντρο Λουντοβίκο. Στις 2 Ιουνίου η Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου Βραζιλίας αποφάσισε και τη χρήση του Ολυμπιακού Σταδίου Νίλτον Σάντος στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Η έναρξη θα γίνει στις 13 Ιουνίου στο Μανέ Γκαρίνσα και ο τελικός θα γίνει στις 10 Ιουλίου στο Μαρακανά.
Φάση ομίλων
Όλοι οι αγώνες από κάτω είναι σε ώρες Βραζιλίας (UTC−3): σε ώρα Ελλάδας είναι 6 ώρες μετά την αναγραφόμενη ώρα.
Οι τέσσερις πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο προκρίνονται στα προημιτελικά. Οι θέσεις των ομάδων στη φάση των ομίλων βγαίνουν ως εξής (Άρθρο Κανονισμών 10.6):
Φάση των νοκ-άουτ
Όσον αφορά τη νοκ-άουτ φάση, αν ένας αγώνας έρθει ισοπαλία μετά από 90 λεπτά:
Διάγραμμα
<section begin=Bracket /><section end=Bracket />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2020 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2021 Κατηγορία:Κόπα Αμέρικα
Ιουστίνος Δεκάδυος
Ο Ιουστίνος Δεκάδυος ήταν σημαντικός Έλληνας μελωδός του 15ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και ήλθε με πρόσκληση του Άλδου στην Βενετία για να επιστατήσει στην διόρθωση των υπό αυτού εκδιδόμενων Ελλήνων συγγραφέων. Ήταν μέλος της Αλδιανής Ακαδημίας, και απεβίωσε μετά το 1526.
Έργα του
Δημοσίευσε γύρω στα 1495 το Ψαλτήριο του Δαυίδ με προοίμιο, στο οποίο αναγγέλλει και την προσεχή έκδοση του Τριωδίου, του Πεντηκοσταρίου και την Παρακλητική. Επίσης έγραψε: Προς τον Δεκάδυο διευθύνεται επιστολή του Εμολάου Βαρβάρου την οποία δημοσίευσε ο Πολιτιανός.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Ρίφφορτ
Το Ρίφφορτ (ολλανδικά: Riffort)  είναι ένα εκ των, συνολικά, οκτώ φρουρίων στο νησί του Κουρασάο,  εξαρτώμενου εδάφους του Βασιλείου των Κάτω Χωρών στις Μικρές Αντίλλες. Η συγκεκριμένη κατασκευή βρίσκεται στα δυτικά της εισόδου του Όρμου της Αγίας Άννης (ολλανδικά: Sint Annabaai).
Το 1824, ο αντιστράτηγος Κράγιενχοφφ κλήθηκε να προχωρήσει σε βελτιωτικές εργασίες των οχυρώσεων του νησιού, οι οποίες ήσαν είτε ξεπερασμένες είτε σε κακή κατάσταση. Μετά το πέρας της ειδικής αποστολής του Κράγιενχοφφ, το 1828, ξεκίνησαν εργασίες ανέγερσης του Ρίφφορτ, καθώς και του Φρουρίου Βάτερ, των οποίων η κατασκευή διήρκεσε έως το 1829. Στο εσωτερικό του, το φρούριο διέθετε αντιβομβαρδιστικό καταφύγιο, εντός του οποίου βρισκόταν η αλυσίδα η οποία είχε τη δυνατότητα να κλείσει την πρόσβαση στον όρμο.
Σήμερα, τμήμα του φρουρίου στεγάζει εμπορικό κέντρο, καθώς και ένα καζίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φρούρια στο Κουρασάο Κατηγορία:Ιστορία του Κουρασάο
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1968-69
Το Κύπελλο Κύπρου 1968-69 ήταν η 27η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ για έβδομη φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 1968-69 συμμετείχαν οι 12 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1968-69 και οι 4 πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1968-69 (το κύπελλο διεξήχθη μετά την ολοκλήρωση των πρωταθλημάτων). Διεξήχθη σε 4 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας.
Η κυπελλούχος ομάδα εξασφάλισε συμμετοχή στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1969-70.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο ΑΠΟΕΛ και η Ομόνοια. Ο τελικός διεξήχθη στις 29 Ιουνίου 1969 στο Παλιό Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία. Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ με σκορ 1-0.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1968-1969
Ετεροσκεδαστικότητα
Στη στατιστική, μια ακολουθία ή διάνυσμα από τυχαίες μεταβλητές λέγεται ετεροσκεδαστική αν οι τυχαίες αυτές μεταβλητές έχουν διαφορετική διακύμανση. Η αντίστοιχη ιδιότητα του διανύσματος ή σειράς των τυχαίων μεταβλητών λέγεται ετεροσκεδαστικότητα.
Κατά τη χρήση στατιστικών τεχνικών όπως τα ελάχιστα τετράγωνα, γίνονται συνήθως υποθέσεις, όπως ότι ο όρος του λάθους έχει σταθερή διακύμανση. Αυτό ισχύει όταν οι παρατηρήσεις του όρου λάθους υποθέτουμε ότι γίνονται από πανομοιότυπες κατανομές. Η ετεροσκεδαστικότητα αποτελεί παραβίαση της υπόθεσης αυτής.
Για παράδειγμα, ο όρος λάθους θα μπορούσε να αλλάζει ή να αυξάνεται με κάθε μέτρηση, πράγμα που συμβαίνει συχνά σε διατμηματικές μετρήσεις ή μετρήσεις χρονοσειρών. Η ετεροσκεδαστικότητα μελετάται συνήθως ως μέρος της οικονομετρίας, όπου συχνά συναντώνται δεδομένα που την παρουσιάζουν.
Κατηγορία:Στατιστικές μέθοδοι Κατηγορία:Ανάλυση παλινδρόμησης
Κώστας Λουμπούτης
Ο Κώστας Λουμπούτης (10 Ιουνίου 1979) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αριστερός οπισθοφύλακας (μπακ).
Βιογραφικό
Ο Λουμπούτης γεννήθηκε στις 10 Ιουνίου του 1979 και ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής του Άρη. Το 1995 προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα και από τότε σταδιακά στη βασική ενδεκάδα. Το 2002 η ομάδα της Θεσσαλονίκης αντιμετώπιζε μεγάλα οικονομικά προβλήματα και ο Λουμπούτης αποφασίζει να συνεχίσει την καριέρα του στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην ιταλική Περούτζα,όπου έμεινε μέχρι το 2005 (με μια μικρή διακοπή το 2004 όταν αγωνίστηκε στην Σιένα).
Έπειτα αγωνίστηκε στα ολλανδικά γήπεδα με τις φανέλες των ΦΚ Τβέντε και Ντεν Χάαγκ. Τον πρώτο γύρο της περιόδου 2007-2008 είχε ένα σύντομο πέρασμα από την Ανόρθωση για να επιστρέψει τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στον Λεβαδειακό. Από το καλοκαίρι του 2008 μέχρι το τέλος της περιόδου 2009-2010 αγωνίστηκε στον Π.Α.Σ. Γιάννινα.
Ο Λουμπούτης έχει μια συμμετοχή με την Εθνική Ελλάδας το 1999.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Περούτζα Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Σιένα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τβέντε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Σύνθεση συνάρτησης
Η σύνθεση συνάρτησης είναι πράξη μαθηματικών συναρτήσεων και συμβολίζεται με. Στη σύνθεση συναρτήσεων η ανεξάρτητη μεταβλητή x συνδέεται με την εξαρτημένη μεταβλητή y μέσω μίας ενδιάμεσης συνάρτησης.
Σύνθεση συνάρτησης της f(x) (με πεδίο ορισμού Α) με την g(x) (με πεδίο ορισμού Β) είναι μία συνάρτηση που έχει τιμή: και πεδίο ορισμού:
Παράδειγμα σύνθεσης συνάρτησης
Έστω ότι έχουμε την συνάρτηση με πεδίο ορισμού  και την συνάρτηση  με πεδίο ορισμού .Το αποτέλεσμα της σύνθεσης είναι η συνάρτηση:
Παραγώγιση σύνθετης συνάρτησης
Η παράγωγος της σύνθετης συνάρτησης g(f(x)) ισούται με:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
دالة مركبة
Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών 1996
Οι προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ του 1996 ήταν μια αναμέτρηση μεταξύ του Δημοκρατικού εθνικού ψηφοδελτίου του Προέδρου Μπιλ Κλίντον του Αρκάνσας και του Αντιπροέδρου Αλ Γκορ του Τενεσσί και του Ρεπουμπλικανικού ψηφοδελτίου του πρώην Γερουσιαστή Μπομπ Ντόουλ του Κάνσας για Πρόεδρο και του πρώην Υπουργού Στέγασης Τζακ Κεμπ της Νέας Υόρκης για Αντιπρόεδρο. Ο επιχειρηματίας Ρος Περό κατέβηκε ως υποψήφις για το Μεταρρυθμιστικό Κόμμα με τον οικονομολόγο Πατ Κοέιτ ως συνυποψήφιο για αντιπρόεδρο· έλαβε λιγότερη κάλυψη από τα ΜΜΕ και αποκλείσθηκε από τις προεδρικές συζητήσεις και, ενώ πάλι παρουσίασε ουσιαστικά αποτελέσματα για υποψήφιος τρίτου κόμματος, για τα δεδομένα των ΗΠΑ, δεν ανανέωσε την επιτυχία των εκλογών του 1992. Ο Κλίντον ωφελήθηκε από μια οικονομία που ανέκαμψε από την ύφεση των αρχών της δεκαετίας του 1990 και μια σχετικά σταθερή παγκόσμια σκηνή. Στις 5 Νοεμβρίου 1996, Ο Πρόεδρος Κλίντον επανεκλέχθηκε με μια σημαντική διαφορά στην λαϊκή ψήφο και το εκλεκτορικό κολλέγιο.
Παρασκήνιο
Το 1995, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα υπερείχε λόγω των κερδών που είχε αποκτήσει στις κογκρεσιακές εκλογές του 1994. Σε αυτές τις εκλογές, οι Ρεπουμπλικανοί, με ηγέτη τον Νιουτ Γκίνγκριτς, κατέλαβαν την πλειοψηφία των εδρών στην Βουλή των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) για πρώτη φορά μέσα σε 40 έτη και την πλειοψηφία των εδρών στην Γερουσία των ΗΠΑ για πρώτη φορά μέσα σε οκτώ έτη. Ο Γκίνγκριτς έγινε Ομιλητής της Βουλής, ενώ ο Μπομπ Ντολ έγινε Αρχηγός της Πλειοψηφίας της Γερουσίας.
Οι Ρεπουμπλικανοί του 104ου Κογκρέσου επιχείρησαν μια αμφιλεγόμενη ατζέντα, με κύριο αντικείμενο την ατζέντα του γνωστή ως Contract with America, αλλά συχνά αναγκάθηκαν να συμβιβασθούν με τον Πρόεδρο Κλίντον, ο οποίος άσκησε την εξουσία του βέτο. Ένα αδιέξοδο του προϋπολογισμούμεταξύ του Κογκρέσου και της Διοίκησης Κλίντον κατέληξε στο Κλείσιμο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών 1995 και 1996. Ο Κλίντον, εν τω μεταξύ, επαινέθηκε για την υπογραφή της μεταρρύθμισης ευημερίας του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και άλλων αξιοσημείωτων νομοσχεδίων, αλλά αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει το δικό του σχέδιο υγειονομικής περίθαλψης.
Χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος
Δημοκρατικοί Υποψήφιοι
Πινακοθήκη των υποψηφίων
Με το πλεονέκτημα της κατοχής ήδη της θέσης, ο δρόμος του Μπιλ Κλίντον για το δεύτερο κατά σειράν χρίσμα του από το Δημοκρατικό Κόμμα ήταν ανέφελος. Στην Εθνική Δημοκρατική Συνέλευση 1996, ο Κλίντον και ο τότε Αντιπρόεδρος Αλ Γκορ επαναπροτάθηκαν με συμβολική αντίθεση. Ο περιορισμένος περιθωριακός υποψήφιος Λύντον ΛαΡους κέρδισε μερικούς εκλέκτορες του Αρκάνσας που αποκλείσθηκαν από την συνέλευση. Ο Τζίμμυ Γκρίφιν, πρώην Δήμαρχος του Μπάφαλο, διεξήγαγε μα σύντομη εκστρατεία αλλά αποσύρθηκε μετά από μια φτωχή επίδοση στους προκριματικούς του Νιου Χάμσαϊρ. Ο πρώην κυβερνήτης της Πενσυλβάνια Μπομπ Κέϊσι σκέφθηκε να προκαλέσει τον Κλίντον, αλλά προβλήματα υγείας ανάγκασαν τον Κέϊσι να εγκαταλείψει.
Ο Κλίντον εύκολα κέρδισε τους προκριματικούς σε εθνικό επίπεδο, με διαφορά σταθερά άνω του 80%.
Χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος
Ρεπουμπλικανοί Υποψήφιοι
Πινακοθήκη των υποψηφίων
Ένας αριθμός Ρεπουμπλικανών υποψηφίων μπήκε στο στίβο για να αντιμετωπίσει τον κάτοχο της θέσης Δημοκρατικό Πρόεδρο, Μπιλ Κλίντον.
Το διασπασμένο τοπίο των υποψηφίων συζήτησε θέματα όπως έναν ενιαίο φόρο και άλλες προτάσεις περικοπής φορολογίας, και μια επιστροφή σε supply-side economic πολιτικές που διέδωσε ο Ρόναλντ Ρέιγκαν. More attention was drawn to the race by the budget stalemate in 1995 between the Congress and the President, which caused temporary shutdowns and slowdowns in many areas of federal government service.
Ο πρώην Στρατηγός του Στρατού των ΗΠΑ Κόλιν Λ. Πάουελ θεωρείτο ευρέως ως πιθανός ρεπουμπλικανός υποψήφιος. Όμως, στις 8 Νοεμβρίου 1995, ο Παόυελ ανακοίνωσε ότι δεν θα διεκδικούσε το χρίσμα. Ο πρώην Υπουργός Άμυνας και μελλοντικός Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Ντικ Τσένεϊ αναφέρθηκε από πολλούς ως πιθανός υποψήφιος για την προεδρεία, αλλά εκείνος διακήρυξ τις προθέσεις του να μην είναι υποψήφιος στις αρχές του 1995. ο πρώην και μέλλων Υπουργός Άμυνας Ντόναλντ Ράμσφελντ δημιούργησε μια διερευνητική επιτροπή προεκλογκής εκστρατείας, αλλά αρνήθηκε να εισέλθει επίσημα στην κούρσα.
Προκριματικοί και συνέδριο
Εν όψει του προκριματικού του 1996, ο αρχηγός της πλειοψηφίας της Γερουσίας και πρώην αντιπροεδρικός υποψήφιος Μπομπ Ντολ φαινόταν ως ο πιθανότερος νικητής. Όμως, ο Στιβ Φορμπς ήλθε πρώτος στο Ντέλαγουερ και την Αριζόνα ενώ παλαιοσυντηρητικός Πατ Μπιουκάναν κατήγαγε εύκολες νίκες στην Αλάσκα και τη Λουιζιάνα, μαζί με μια δυνατή δεύτερη θέση στα Iowa caucuses και μια νίκη έκπληξη στον μικρό αλλά καίριο προκριματικό του Νιου Χάμσαϊρ. Η νίκη του Μπιουκάναν στο Νιου Χάμσαϊρ ενεργοποίησε το Ρεπουμπλικανικό "οικοδόμημα" επρακώς ώστε να οδηγήσει επιφανείς Ρεπουμπλικανούς να συνασπισθούν γύρω από τον Ντολ, και ο Ντολ κέρδισε όλους τους προκριματικούς με πρώτους εκείνους στην Βόρεια και τη Νότια Ντακότα. Ο Ντολ παρατήθηκε από την έδρα του στη Γερουσία στις 11 Ιουνίου και το Ρεπουμπλικανικό Εθνικό Συνέδριο του έδωσε επίσημα το χρίσμα στις 15 Αυγούστου 1996 του υποψηφίου του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για την Προεδρεία.
Λαϊκή ψήφος των προκριματικών
Αντιστοιχία στο Συνέδριο:
Εκστρατεία
Χωρίς ουσιαστικούς αντιπάλους στους προκριματικούς, ο Κλίντον μπόρεσε να επικεντρωθεί από νωρίς στην γενική εκλογή, ενώ ο Ντολ αναγκάσθηκε να κινηθεί προς τα δεξιά και να δαπανήσει τα αποθέματα της εκστρατείας του για να αντιμετωπίσει τους αντιπάλους. Ο πολιτικός σύμβουλος Ντικ Μόρρις πίεσε τον Κλίντον να συγκεντρώσει τεράστια ποσά μέσω μαλακού χρήματος για μια πρώιμη τηλεοπτική επιδρομή στις αμφίρροπες πολιτείες που θα προωθούσε την ατζέντα και τις επιδόσεις του Κλίντον.
Αμφιβολίες για τις προεκλογικές δωρεές
Στα τέλη Σεπτεμβρίου 1995, δημιουργήθηκαν ερωτήματα σχετικά με τις πρακτικές συγκέντρωσης οικονομικών πόρων που χρησιμοποιούσε η Δημοκρατική Εθνική Επιτροπή (DNC). Τον Φεβρουάριο του επόμενου έτους, ο υποτιθέμενος ρόλος της Κίνας στην υπόθεση της χρηματοδότησης των πολιτικών εκστρατειών ήλθε στη δημοσιότητα αφότου η Washington Post δημοσίευσε μια ιστορία που ανέφερε ότι μια έρευνα του υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ είχε ανακαλύψει στοιχεία ότι πράκτορες της Κίνας προσπαθούσαν να κατευθύνουν συνεισφορές από ξένες πηγές στην DNC πριν την προεδρική εκστρατεία του 1996. Η εφημερίδα έγραψε ότι επίσημες πληροφορίες είχαν δείξει ότι η Κινεζική Πρεσβεία στην Ουάσινγκτον, Π.Κ. χρησιμοποιείτο για τον συντονισμό συνεισφορών προς την DNC παραβιάζοντας το δίκαιο των ΗΠΑ το οποίο απαγόρευε σε μη Αμερικανούς πολίτες να δίνουν χρηματικές δωρεές σε Αμερικανούς πολιτικούς και πολιτικά κόμματα. δεκαεπτά άνθρωποι τελικά καταδικάστηκαν για απάτη ή για διοχέτευση Ασιατικών κεφαλαίων στις εκλογές των ΗΠΑ.
Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα γεγονότα που έγιναν γνωστά ενέπλεκε τον Αντιπρόεδρο Αλ Γκορ και μια εκδήλωση συγκέντρωσης οικονομικών πόρων στο Ναό Χσι Λάι στη Χασιέντα Χάιτς, Καλιφόρνια. Η εκδήλωση του Ναού οργανώθηκε από τους συλλέκτες κεφαλαίων της DNC, Τζον Χουάνγκ και Μαρία Χσία. Είναι παράνομο σύμφωνα με το δίκαιο των ΗΠΑ οι θρησκευτικές οργανώσεις να δωρίζουν χρήματα σε πολιτικούς ή πολιτικές ομάδες λόγω του καθεστώτος φοροαπαλλαγής τους. Το Τμήμα Δικαιοσύνης των ΗΠΑ ισχυρίστηκε ότι η Χσία διευκόλυνε την διοχέτευση $100.000 σε παράνομες συνεισφορές προς την εκστρατεία επανεκλογής των Κλίντον-Γκορ μέσω των προσπαθειών της στο Ναό. η Χσία τελικά καταδικάστηκε από ένα ορκωτό δικαστήριο τον Μάρτιο του 2000. Η DNC τελικά επέστρεψε τα χρήματα που δωρίστηκαν από τους μοναχούς και τις μοναχές ρου Ναού Δώδεκα μοναχές και υπάλληλοι του Ναού αρνήθηκαν να απαντήσουν ερωτήσεις επικαλούμενοι την Πέμπτη Τροποποίηση όταν κλητεύθηκαν να καταθέσουν ενώπιον του Κογκρέσου το 1997.
Αποτελέσματα
Την ημέρα των εκλογών ο Πρόεδρος Κλίντον κατήγαγε μια αποφασιστική νίκη επί του Ντολ, καθιστάμενος ο πρώτος Δημοκρατικός που κερδίζει προεδρική επανεκλογή από τον Φράνκλιν Ρούζβελτ. Στην λαϊκή ψήφο, ξεπέρασε τον Ντολ κατά 8,2 εκατομμύρια ψήφους. Ο χάρτης του Εκλεκτορικού Κολλεγίου δεν άλλαξε πολύ από την προηγούμενη εκλογή, με τον Δημοκρατικό κάτοχο να κερδίζει 379 ψήφους έναντι 159 του Ρεπουμπλικανού. Στη Δύση, ο Ντολ κατάφερε να κερδίσει οριακά το Κολοράντο και την Μοντάνα (αμφότερες είχαν ψηφίσει τον Κλίντον το 1992), ενώ ο Κλίντον έγινε ο πρώτος Δημοκρατικός που κέρδισε την πολιτεία της Αριζόνα μετά τον Χάρρυ Τρούμαν το 1948. Στο Νότο, ο Κλίντον πήρε την Φλόριντα-μια πολιτεία που απέτυχε να κερδίσει το 1992- από τους Ρεπουμπλικανούς σε αντάλλαγμα για την λιγότερο πλούσια σε εκλεκτορικές ψήφους Τζόρτζια. Η εκλογή βοήθησε να στερεοποιηθούν οι Δημοκρατικές Προεδρικές προοπτικές σε πολιτείες όπως η Καλιφόρνια, το Βερμόντ, το Μέιν, το Ιλινόι, το Νιου Τζέρσεϊ, η Πενσυλβάνια, το Μίσιγκαν, το Ντέλαγουερ, και το Κονέκτικατ· όλες ψήφισαν Δημοκρατικούς σε επόμενες Προεδρικές εκλογές, έχοντας ψηφίσει Ρεπουμπλικανό στις τρεις προ του 1992. Αυτές οι πολιτείες επίσης ψήφισαν τον Ρίτσαρντ Νίξον στην σαρωτική νίκη του το 1972. Το 1996 σηματοδότησε την πρώτη φορά από την Προεδρική αναμέτρηση του 1944 που το Νιου Χάμσαϊρ ψήφισε έναν Δημοκρατικό σε δύο διαδοχικές εκλογές.
Ο προτεινόμενος του Μεταρρυθμιστικού Κόμματος Ρος Περό κέρδισε περίπου 8% της λαϊκής ψήφου. Οι συνολικές ψήφοι του ήταν λιγότερες από τις μισές της επίδοσής του το 1992. Το εθνικό exit poll του 1996 έδειξε ότι ακριβώς όπως το 1992, οι υποστηρικτές του προτεινόμενου του Μεταρρυθμιστικού Κόμματος Ρος Περό προέρχονταν σε ίσες αναλογίες από τον Κλίντον και τον Ντολ. Σε δημοσκοπήσεις που απευθύνονταν σε ψηφοφόρους του Περό σχετικά με το ποιος θα ήταν μια δεύτερη επιλογή, ο Κλίντον είχε μόνιμα σημαντικό προβάδισμα.
Αν και προερχόταν από το Αρκάνσας, ο Κλίντον κέρδισε μόνο τέσσερις από τις έντεκα πολιτείες του Αμερικανικού Νότου, ισοφαρίζοντας την υποψηφιότητα του το 1992 για την χειρότερη επίδοση ενός νικητή Δημοκρατικού υποψηφίου στην περιοχή πριν το 2000 (αναφορικά με τις πολιτείες που κερδήθηκαν). Η επίδοση του Κλίντον φαίνεται να είναι μέρος μιας ευρύτερης μείωσης της υποστήριξης προς το Δημοκρατικό Κόμμα στο Νότο. Στις εκλογές του 2000 και του 2004, οι Δημοκρατικοί θα αποτύγχαναν να κερδίσουν ακόμη και μία από τις Νότιες πολιτείες, συνεισφέροντας στην ήττα τους και τις δύο φορές. Αυτό ολοκλήρωσε την Ρεπουμπλικανική κατάκτηση του Αμερικανικού Νότου, μια περιοχή στην οποία οι Δημοκρατικοί είχαν σχεδόν μονοπώλιο από το 1880 μέχρι το 1960. Παρόλα αυτά, το 2008, οι Δημοκρατικοί μπόρεσαν να κερδίσουν τρεις Νότιες Πολιτείες, αλλά αυτό ήταν ακόμη χειρότερο από την επίδοση του Κλίντον το 1992 και το 1996. Αυτή ήταν η τελευταία εκλογή στην οποία ένας υποψήφιου τρίτου κόμματος κέρδισε πάνω από 3% της εθνικής λαϊκής ψήφου. Από το 1984, κανείς νικητής Προεδρικός υποψήφιος δεν ξεπέρασε το 8.5% της διαφοράς στην λαϊκή ψήφο του Μπιλ Κλίντον, ή την διαφορά των 220 εκλεκτορικών ψήφων από το 1988. Επίσης κανείς Δημοκρατικός Προεδρικός υποψήφιος δεν έχει ξεπεράσει την διαφορά του .5% της διαφοράς στην λαϊκή ψήφο του Κλίντον από το 1940 (εκτός από το 1964), και κανείς Δημοκρατικός Προεδρικός υποψήφιος δεν έχει ξεπεράσει την διαφορά του σε εκλεκτορικές ψήφους από το 1964.
Αυτή ήταν η τελευταία φορά που οι ακόλουθες πολιτείες ψήφισαν Δημοκρατικό: η Αριζόνα, το Αρκάνσας, το Τενεσσί, η Λουιζιάνα, το Κεντάκι, η Δυτική Βιρτζίνια και το Μιζούρι έως και τις εκλογές του 2008.
'''Επίσημη Πηγή (Λαϊκή Ψήφος): 1996 Official Presidential General Election Results
'''Πηγή (λαϊκή και εκλεκτορική ψήφος): Federal Elections Commission Electoral and Popular Vote Summary unofficial Δευτερεύουσα Πηγή (Λαϊκή Ψήφος):
Πληθυσμός σε ηλικία ψήφου: 196.498.000
Ποσοστό πληθυσμού με δικαίωμα ψήφου που ψήφισε για Πρόεδρο: 49,00%
(a) ''Στην Νέα Υόρκη, οι ψήφοι του Κλίντον ήταν ένα μείγμα των ψηφοδελτίων του Δημοκρατικού και του Φιλελεύθερου Κόμματος. Εκεί ο Κλίντον απέσπασε 3.649.630 ψήφους στο Δημοκρατικό ψηφοδέλτιο και 106.547 ψήφους στο Φιλελεύθερο ψηφοδέλτιο.''
(b) ''Στη Νέα Υόρκη, οι ψήφοι του Ντόλ ήταν ένα μείγμα των Ρεπουμπλικανικών και Συντηρητικών ψηφοδελτίων και των ψηφοδελτίων του κόμματος Freedom. Εκεί, ο Ντολ απέσπασε 1.738.707 ψήφους στο Ρεπουμπλικανικό ψηφοδέλτιο, 183.392 ψήφους στο Συντηρητικό ψηφοδέλτιο, και 11.393 ψήφους στο ψηφδέλτιο του Freedom.''
(c) ''Στη Νότια Καρολίνα, οι ψήφοι του Περό ήταν μείγμα των ψηφοδελτίων του Μεταρρυθμιστικού και του Πατριωτικού ψηφοδελτίου. Εκεί ο Περό απέσπασε 27.464 ψήφους στο Μεταρρυθμιστικό ψηφοδέλτιο και 36.913 ψήφους στο Πατριωτικό ψηφοδέλτιο.''
(d) Στις ψηφοφορίες της Καλιφόρνια, της Ιντιάνα, της Αϊόβα, του Κάνσας, της Λουιζιάνα, του Μέιν, του Μέριλαντ, του Μιζούρι, της Μοντάνα, του Όρεγκον, της Νότιας Ντακότα, του Τενεσσί, και του Τέξας, ο Τζέιμς Κάμπελ της Καλιφόρνια, πρώην εργοδότης του Περό στην IBM, ήταν στη λίστα ως προσωρινός υποψήφιος Αντιπρόεδρος μέχρις ότου ο Περό αποφάσισε να επιλέξει τον Πατ Κοέιτ.
(f)
Πολιτείες με μικρή διαφορά
Πολιτείες όπου η διαφορά νίκης ήταν κάτω του 5% (117 εκλεκτορικές ψήφοι):
Πολιτείες όπου η διαφορά νίκης ήταν μεταξύ 5% και 10% (143 εκλεκτορικές ψήφοι):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Βένους
Η Βένους (Venus) ήταν μεγάλη ρωμαϊκή θεότητα του έρωτα και της ομορφιάς, αντίστοιχη με την Αφροδίτη της ελληνικής μυθολογίας και την Τουράν της ετρουσκικής μυθολογίας, έχοντας δανειστεί στοιχεία και από τις δυο θεότητες. Οι Ρωμαίοι τη θεωρούσαν πρόγονό τους, λόγω του μύθου του ιδρυτή της Ρώμης, Αινεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεοί της Ρωμαϊκής μυθολογίας Κατηγορία:Θεότητες της αγάπης, του έρωτα και της λαγνείας Κατηγορία:Θεότητες της γονιμότητας
Ντόμπερμαν
Το Dobermann (εναλλακτικά και Dobermann Pinscher στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής) ή στα Ελληνικά Ντόμπερμαν είναι μια ράτσα σκύλου που αναπτύχθηκε αρχικά γύρω στο 1890 από τον Karl Friedrich Louis Dobermann. Τα Dobermann είναι μια από τις πιο ιδιαίτερες και απαιτητικές εργασιακές φυλές και η ράτσα είναι γνωστή για την ευφυία και την έμφυτη της ικανότητα να επιτεθεί και φυσικά για να προστατεύει το σπίτι και την οικογένεια της.
Τα Dobermann είναι από τις πιο αναγνωρίσιμες ράτσες παγκοσμίως, εν μέρει λόγω του ρόλου τους στην κοινωνία ως σκύλου-φύλακα, και εν μέρει λόγω των μέσων ενημέρωσης. Η προσεκτική αναπαραγωγή βελτίωσε τη διάθεση αυτής της ράτσας, και το σύγχρονο Dobermann είναι μια ενεργητική και ζωντανή ράτσα κατάλληλη για συντροφικότητα και την οικογένεια. Πολλοί κόβουν την ουρά και τα αυτιά παρόλο που είναι παράνομο σε όλο και περισσότερες χώρες.
Περιγραφή
Το Ντόμπερμαν δημιουργήθηκε από μια ανάμειξη φυλών που περιλαμβάνουν τον Γερμανικό Ποιμενικό, το Γερμανικό κοντότριχο Πόιντερ, τον Γερμανικό Μολοσσό, το Γκρεϊχάουντ, το Βαϊμαράνερ αλλά κυρίως το Μποσερόν, το Γερμανικό Πίντσερ και το Ροτβάιλερ. Ισχυρό στα πίσω πόδια και παρ'όλο το βάρος του, που οφείλεται στο βαθύ στήθος, το Ντόμπερμαν είναι πολύ αθλητικό σκυλί και πολλά υπερτερούν στις δοκιμασίες υπακοής και ευκινησίας.
Το ρύγχος είναι μακρύ, και έτσι δίνει τη δύναμη για ένα εξαιρετικά ισχυρό δάγκωμα. Το Ντόμπερμαν στέκεται στις μύτες των ποδιών του (όχι στα τακάκια) και δεν έχει συνήθως βαριά πόδια.Τα μπροστινά πόδια πέφτουν σε ευθεία γραμμή από το σώμα, παράλληλα μεταξύ τους, χωρίς να στρέφουν ούτε μέσα ούτε έξω, είτε στέκεται το σκυλί, είτε κινείται. Τα πέλματα είναι σφιχτά και αναφέρονται συνήθως ως « γατίσια». Στην ιδανική περίπτωση, έχουν ένα χαριτωμένο βάδισμα. Κάθε καθαρόαιμο Ντόμπερμαν έχει καφέ σημάδια πάνω από τα μάτια, στα πόδια, στο ρύγχος, στο στήθος και κάτω από την ουρά.
Ουρά και αυτιά
Η πρακτική του κοψίματος της ουράς υπάρχει εδώ και αιώνες και είναι παλαιότερη από τα ίδια τα Ντόπερμαν. Ο ιστορικός λόγος, για την πρακτική αυτή, είναι για να εξασφαλιστεί ότι η ουρά δεν μπαίνεις στη μέση στη δουλειά του σκύλου. Το κόψιμο της ουράς και των αυτιών ωστόσο, είναι αμφιλεγόμενη πρακτική γιατί δεν έχει χρηστική αξία και είναι απλά μια αισθητική επέμβαση. Το κόψιμο των αυτιών και της ουράς έχουν αφαιρεθεί από το πρότυπο ράτσας των FCI και IDC, και τα σκυλιά γεννημένα μετά το 2016 δεν επιτρέπεται να συμμετάσχουν σε εκθέσεις μορφολογίας ή εξετάσεις εργασίας της FCI ή IDC χωρίς αρτιμελή ουρά και φυσικά αυτιά. Αυτό ακολουθείται και από την πλειονότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Κοινοπολιτεία των εθνών. Στην Αγγλία τα σκυλιά με κομμένες ουρές έχουν απαγορευτεί από σόου εδώ και αρκετά χρόνια και η πρακτική είναι πλέον παράνομη για γηγενή σκυλιά. Το πρότυπο του American Kennel Club για τα Ντόπερμαν περιλαμβάνει ουρά κομμένη κοντά στον δεύτερο σπόνδυλο. Η πρακτική είναι σύνηθης, μεταξύ άλλων, στην Αμερική, τη Ρωσία και την Ιαπωνία, όπου και παραμένει νόμιμη. Στην Ελλάδα παρ'ολα αυτά απαγορεύεται η κατοχή, το ζευγάρωμα, ακόμα και η εισαγωγή ακρωτηριασμένων σκύλων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://dobermannclub.gr/dobermann-%cf%80%cf%81%cf%8c%cf%84%cf%85%cf%80%ce%bf-%cf%86%cf%85%ce%bb%ce%ae%cf%82/
Κατηγορία:Φυλές σκύλων Κατηγορία:Φυλές σκύλων της Διεθνούς Κυνολογικής Ομοσπονδίας
Γιόχαν Μπερνούλι
Ο Γιόχαν Μπερνούλι (Johann Bernoulli, γνωστός εξελληνισμένα και ως Ιωάννης, 6 Αυγούστου [Π.Η. 27 Ιουλίου] 1667 – 1 Ιανουαρίου 1748) ήταν Ελβετός μαθηματικός και ήταν ένας από τους πολλούς εξέχοντες μαθηματικούς της οικογένειας Μπερνούλι. Είναι γνωστός για τη προσφορά του στον απειροστικό λογισμό και ως εκπαιδευτής του Λέοναρντ Όιλερ στα νεανικά του χρόνια.
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Ο Γιόχαν γεννήθηκε στη Βασιλεία, ήταν γιος του Νικόλαους Μπερνούλι, ενός φαρμακοποιού, και της γυναίκας του, της Μαργκαρετα Σοναουερ, και άρχισε να σπουδάζει ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας. Ο πατέρας του ήθελε να σπουδάσει κατάλληλα ώστε να κληρονομήσει το οικογενειακό εμπόριο μπαχαρικών, αλλά στον Γιόχαν Μπερνούλι δεν άρεσαν οι επιχειρήσεις και έπεισε τον πατέρα του να του επιτρέψει να σπουδάσει ιατρική αντ' αυτού. Ωστόσο, στον Γιόχαν δεν άρεσε ούτε η ιατρική και άρχισε να σπουδάζει μαθηματικά παράλληλα με τον μεγαλύτερο αδελφό του Γιάκομπ. Καθ' όλη την εκπαίδευση του Γιόχαν Μπερνούλι στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας οι αδερφοί Μπερνούλι συνεργάστηκαν χρησιμοποιώντας πολύ από τον χρόνο τους μελετώντας τον πρόσφατα ανεπτυγμένο απειροστικό λογισμό. Ήταν από τους πρώτους μαθηματικούς που όχι μόνο μελέτησαν και κατανόησαν τον λογισμό αλλά και τον εφάρμοσαν σε διάφορα προβλήματα.
Ενήλικη ζωή
Μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο της Βασιλείας ο Γιόχαν Μπερνούλι μετακινήθηκε για να διδάξει διαφορικές εξισώσεις. Αργότερα, το 1694, παντρεύτηκε την Δωροθέα Φώκνερ και σύντομα δέχθηκε μια θέση ως καθηγητής μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Χρόνινγκεν. Αφού το ζήτησε ο πεθερός του, ο Γιόχαν Μπερνούλι ξεκίνησε το ταξίδι πίσω στην πόλη που μεγάλωσε, την Βασιλεία, το 1705. Στον δρόμο,  έμαθε για τον θάνατο του αδελφού του από φυματίωση. Ο Γιοχαν Μπερνούλι είχε προγραμματιστεί να γίνει καθηγητής αρχαίων ελληνικών στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας με την επιστροφή του αλλά, αντίθετα, ήταν σε θέση να αναλάβει ως καθηγητής μαθηματικών, την πρώην θέση του μεγαλύτερου αδερφού του. Ως φοιτητής του λογισμού του Λάιμπνιτς, ο Γιόχαν Μπερνούλι τον υποστήριξε το 1713 την διαφωνία Νεύτονα–Λάιμπνιτς για το ποιος άξιζε τα εύσημα για την ανακάλυψη του απειροστικού λογισμού. Ο Γιόχαν Μπερνούλι υπερασπίστηκε τον Λάιμπνιτς δείχνοντας ότι είχε λύσει ορισμένα προβλήματα με τις μεθόδους του που ο Νιούτον είχε αποτύχει να λύσει. Ο Γιόχαν Μπερνούλι, επίσης, προώθησε την θεωρία στροβίλων του Καρτεσίου έναντι του Νόμου της παγκόσμιας έλξης του Νεύτωνα. Αυτό τελικά καθυστέρησε την αποδοχή της θεωρίας του Νεύτωνα ηπειρωτική Ευρώπη. αριστερά|μικρογραφία|Commercium philosophicum et mathematicum (1745), μια συλλογή επιστολών μεταξύ του Λάιμπνιτς και του Μπερνούλι. Το 1724, ο Γιόχαν Μπερνούλι εισήλθε σε ένα διαγωνισμό που χρηματοδοτείτο από την Γαλλική Ακαδημία Επιστημών, το οποίο έθεσε το ερώτημα:
Ιδιωτική ζωή
Αν και ο Γιάκομπ και ο Γιόχαν Μπερνούλι δούλευαν μαζί πριν την αποφοίτηση του Γιόχαν από το Πανεπιστήμιο της Βασιλείας, σύντομα μετά από αυτό, οι δύο ανέπτυξαν ζηλότυπη και ανταγωνιστική σχέση. Ο Γιόχαν ζήλευε την  θέση του Γιάκομπ και οι δύο συχνά προσπαθούσαν να ξεπεράσουν ο ένας τον άλλον. Μετά τον θάνατο του Γιάκομπ η ζήλια του Γιόχαν μετατοπίστηκε προς το δικό ταλαντούχο γιο, τον Ντάνιελ. Το 1738, πατέρας και γιος σχεδόν ταυτόχρονα δημοσίευσαν ξεχωριστά έργα πάνω στην υδροδυναμική. Ο Γιόχαν Μπερνούλι προσπάθησε να πάρει προτεραιότητα από το γιο του, σκόπιμα και ψευδώς θέτοντας την ημερομηνία του έργου του δύο χρόνια πριν από του γιο του.
Ο Γιόχαν παντρεύτηκε την Δωροθέα Φώκνερ, κόρη ενός δημοτικού συμβούλου της Βασιλείας. Ήταν ο πατέρας του Νικόλαους Β΄ Μπερνούλι, του Ντάνιελ Μπερνούλι και του Γιόχαν Β΄ Μπερνούλι και ο θείος του Νικόλαους Α΄ Μπερνούλι.
Οι αδερφοί Μπερνούλι συχνά εργάστηκαν στα ίδια προβλήματα, αλλά όχι χωρίς τριβές. Η πιο πικρή τους διαμάχη αφορούσε την εύρεση της εξίσωσης για τη διαδρομή που ακολουθείται από ένα σωματίδιο από το ένα σημείο στο άλλο στο συντομότερο χρονικό διάστημα, αν το σωματίδιο ενήργησε μόνο η βαρύτητα, ένα πρόβλημα που είχε αρχικά συζητηθεί από τον Γαλιλαίο. Το 1697 ο Γιάκομπ πρόσφερε αμοιβή για τη λύση του. Αποδεχόμενος την πρόκληση, ο Γιόχαν πρότεινε την κυκλοειδή, την διαδρομή ενός σημείου σε έναν κινούμενο τροχό, επισημαίνοντας ταυτόχρονα τη σχέση που αυτή την καμπύλη φέρει με το μονοπάτι που ακολουθεί μια ακτίνα φωτός που περνά μέσα από στρώματα μεταβλητής πυκνότητας. Μια παρατεταμένη, πικρή διαμάχη στη συνέχεια, προέκυψε όταν ο Γιάκομπ αμφισβήτησε την λύση και πρότεινε μια δικιά του. Η διαμάχη σηματοδότησε την αρχή ενός νέου κλάδου, του λογισμού των μεταβολών.
Ζήτημα ντε λ' Οπιτάλ
Στη συνέχεια, σε επιστολές προς τον Λάιμπνιτς, τον Βαρινιόν και άλλους, ο Μπερνούλι παραπονέθηκε ότι δεν είχε λάβει αρκετή αναγνώριση για τη συμβολή του, παρά το γεγονός ότι ο λ' Οπιτάλ αναγνώρισε πλήρως την οφειλή του στον πρόλογο του βιβλίου του: μικρογραφία|Εικονογράφηση από το De motu corporum gravium που δημοσιεύθηκε στο Acta Eruditorum, 1713
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 17ου αιώνα Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Ελβετοί μαθηματικοί
Νεοβαλκανική μουσική
Η Νεοβαλκανική μουσική είναι ένα είδος ανεξάρτητης ροκ μουσικής που έχει μεγάλες επηρροές από την παραδοσιακή λαϊκή μουσική της Ανατολικής Ευρώπης. Τα βασικά όργανα που χρησιμοποιούνται στην Νεοβαλκανική μουσική είναι το πιάνο, τα ντραμς, η τρομπέτα, το τρομπόνι και η ακουστική κιθάρα.
Γνωστό συγκρότημα Νεοβαλκανικής μουσικής είναι οι αμερικανοί Beirut.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσικά είδη
Λεονάρδος o Χίος
Ο Λεονάρδος ο Χίος ήταν Έλληνας Καθολικός κληρικός από τη Χίο, αρχιεπίσκοπος Μυτιλήνης (1444-1462) και υπερασπιστής της Κωνσταντινούπολης κατά την Άλωση το 1453.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χίο το 1395 ή το 1396. Γόνος ταπεινής οικογένειας, εισήλθε στο Τάγμα των Δομινικανών (καθολικών μοναχών) της Χίου όπου διακρίθηκε γρήγορα για την εξυπνάδα και φιλομάθειά του. Στην εφηβεία του και με οικονομική ενίσχυση των ποντεστά (διοικητών) του νησιού Ιουστινιάνι, αναχώρησε για την Πάντοβα για φιλοσοφικές και θεολογικές σπουδές. Χρησιμοποιούσε από τότε το όνομα Ιουστινιάνι είτε απο ευγνωμοσύνη είτε, όπως γράφει ο Κων.Σάθας, για να "θαυμαστώσει το πενιχρόν της καταγωγής του", έτσι στην Ιταλία έγινε γνωστός ως Leonardo da Chio Giustiniani. Το 1426 βρέθηκε στη Γένοβα, όπως μαρτυρεί το πρώτο του γραπτό που έχει διασωθεί. Το 1431, μετά από σύντομο πέρασμα και από την Περούτζια, ο Πάπας Ευγένιος Δ' του έδωσε αξίωμα εκκλησιαστικού δικαίου(inquisitore della Congregazione dei fratres peregrinantes in Oriente), θέση που κράτησε για 12 χρόνια. Είναι πιθανό οτι με αυτή την ιδιότητα παραβρέθηκε στη Σύνοδο Φερράρας Φλωρεντίας(1438-1439) κι έγινε υπέρμαχος της Ένωσης (ορθοδόξων και καθολικών).
Επίσκοπος Μυτιλήνης
Το 1444, με παρότρυνση του Γενουάτη διοικητή της Λέσβου Ντορίνο Α' Γκαττιλούζιο και του Βησσαρίωνα του Τραπεζούντιου, χειροτονήθηκε από τον Πάπα Ευγένιο Δ' επίσκοπος Μυτιλήνης και Λέσβου, στη θέση του αποθανόντος Δωρόθεου. Εκεί ανέπτυξε καλές σχέσεις με τους άρχοντες Γκατιλούζιο και συνέγραψε δύο σημαντικά έργα στα λατινικά, εκ των οποίων το πιο γνωστό(De nobilitate) ήταν μία απολογητική πραγματεία απάντηση στο λόγιο Πότζιο Μπρατσολίνι, που αποδεικνύουν οτι ο Λεονάρδος παρακολουθούσε με προσοχή τα φιλοσοφικά, ουμανιστικά ρεύματα της εποχής του. Το τελευταίο γράφτηκε το 1446 κι ήταν αφιερωμένο στον Αντρεόλο Ιουστινιάνι, μέλος της Μαόνας της Χίου. Το 1449 ο Ντορίνο τον έστειλε στην Ιταλία για να βρει αρχοντοπούλα νύφη για το γιο του και διάδοχο Ντομένικο, κι ο Λεονάρδος συνήψε συνοικέσιο με τη Γενοβέζα Μαρία Ιουστινιάνη Λόγγο, πνευματικό του τέκνο όταν ζούσε στην Ιταλία.Το 1452 όταν ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ΄ ζήτησε από τον Πάπα Νικόλαο Ε' αποστολή στρατιωτικής βοήθειας και την υλοποίηση της Ένωσης των Εκκλησιών, ο πάπας έστειλε αρχικά το φθινόπωρο του 1452 τον έλληνα καρδινάλιο Ισίδωρο του Κιέβου που με πλοίο παρέλαβε από τη Χίο και το Λεονάρδο και 200 τοξότες κι έφτασαν στην Κωνσταντινούπουλη στις 26 Οκτωβρίου.
Στην Άλωση της Κωνσταντινούπολης
Στις 12 Δεκεμβρίου 1452, έπειτα από μερικές αναβολές λόγω της έντονης αντίδρασης των ανθενωτικών όπως ο Γεννάδιος Σχολάριος κι ο Ιωάννης Ευγενικός, ο Λεονάρδος συμμετείχε με τον Ισίδωρο, τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο κι αλλους αξιωματούχους στην κοινή θεία λειτουργία στη Βασιλική της Αγίας Σοφίας που τυπικά επισημοποίησε την Ένωση. Οι αντιδράσεις όμως των ανθενωτικών και τα αναθέματα ήταν τόσο μαζικά που την κατέστησαν νεκρό γράμμα. Ο Λεονάρδος ζήτησε τότε από τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο να δικάσει και να τιμωρήσει τους φανατικούς ανθενωτικούς που δεν μνημόνευαν το όνομα του Πάπα και δεν έλεγαν το Πιστεύω με τη νέα φράση "και εκ του Υιού εκπορευόμενον". Όταν ο Κωνσταντίνος αρνήθηκε να τους τιμωρήσει, ο Λεονάρδος τον κατηγόρησε για "padivita"(ανανδρία). Αποφάσισαν με τον Ισίδωρο να μείνουν στην Πόλη, επίσημα για να επιτηρούν την τήρηση της συμφωνίας κι ελπίζοντας πάντα στην αποστολή βοήθειας από τη Δύση. Ωστόσο, η Δύση ήταν διχασμένη κι η βοήθεια δεν έφτασε, με εξαίρεση ορισμένες εκατοντάδες στρατιώτες προερχόμενους από διάφορες περιοχές. Μεταξύ των ανδρών αυτών, περιλαμβάνονταν και 200 Κρήτες τοξότες οι οποίοι κατέφτασαν στην Κωνσταντινούπολη την ίδια περίοδο με τον Λεονάρδο κι ο συμπατριώτης του από τη Χίο Ιωάννης Ιουστινιάνης με 700 Γενοβέζους στα τέλη Ιανουαρίου. Οι κληρικοί Λεονάρδος 58 ετών και Ισίδωρος 68 ετών τάχθηκαν από τις 5 Απριλίου που άρχισε η πολιορκία να πολεμούν στα θαλάσσια τείχη μέχρι και την πτώση της Πόλης στα χέρια των Οθωμανών στις 29 Μαΐου 1453 κι έζησαν τις δραματικές στιγμές της. Ο Λεονάρδος τραυματίστηκε και πιάστηκε αιχμάλωτος όμως όπως και ο Ισίδωρος, κατόρθωσε να γλιτώσει τον θάνατο. Αφού πέταξε από πάνω του τα ράσα κι έγινε αγνώριστος, εξαγοράσε την ελευθερία του χάρη σε Γενοβέζου έμπορο του Γαλατά που τον αναγνώρισε και τελικά μετά κόπων και βασάνων επέστρεψε στη Χίο. Εκεί, συνέγραψε στις 16 Αυγούστου ένα γλαφυρό απολογισμό της πολιορκίας της πόλης με παραλήπτη τον Πάπα Νικόλαο (Historia captae a Turcis Constantinopolis, Nuremberg, 1544 και P.G., CLIX, 923 sq). Το κείμενο αυτό, παραμένει έως σήμερα μία από τις πλέον χρησιμοποιούμενες πηγές για την μελέτη της πτώσης της Κωνσταντινούπολης και ασκεί δριμεία κριτική στους χειρισμούς των Βυζαντινών.
Στην Άλωση της Λέσβου
Όταν επέστρεψε στη Λέσβο σαν επισκόπος συνέγραψε το 1455 μια επιστολή κατά του Γεννάδιου Σχολάριου, κατηγορώντας τον ως "εισβολέα" ("intruso") που δέχτηκε να γίνει Πατριάρχης υποτελής στο Μωάμεθ Β'. Το 1458, ο νέος άρχοντας του νησιού Νικολό που εκθρόνισε κι έπνιξε τον αδελφο του Ντομένικο, υπό το φόβο οθωμανικής επιδρομής, έστειλε το Λεονάρδο στη Γένοβα και τη Βουργουνδία για να ζητήσει βοήθεια, αλλά δεν πέτυχε τίποτα. Σύμφωνα με μια ιταλική πηγή πέθανε στη Δύση το 1459 κι ο πάπας Πίος Β' έστειλε επίσκοπο Μυτιλήνης έναν βενεδικτίνο μοναχό ονόματι Μπενεντέτο.
Σύμφωνα όμως με τον Κων.Σάθα που συνέλεξε τις πληροφορίες αυτές από το Γερμανό βυζαντινολόγο του19ου αιώνα Καρλ Χοπφ, αλλά και τον ιστορικό Στίβεν Ράνσιμαν, επέστρεψε άπραγος στη Μυτιλήνη και ήταν ο ίδιος παρών το Σεπτέμβρη του 1462 κατά την άλωση της Λέσβου από τους Οθωμανούς. Τότε, πιάστηκε αιχμάλωτος από τους τελευταίους, που τον έφεραν αρχικά σκλάβο στην Κωνσταντινούπολη αλλά το επόμενο έτος άφησαν ελεύθερο το γηραιό επίσκοπο που γύρισε στο νησί. Συνέγραψε τότε, ένα νέο κείμενο το οποίο περιέγραφε την άλωση της Λέσβου με παραλήπτη τον Πάπα Πίο Β (Leonardi Chiensis de Lesbo a Turcis capta epistola Pio Papae II missa, éditions Hopf, Konigsberg, 1866).
Απεβίωσεστη Χίο ή στην Ιταλία το 1482.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Ευάγγελος Μαυρόπουλος (πυγμάχος)
Ο Ευάγγελος Μαυρόπουλος (1902 - 29 Ιουνίου 1997) ήταν αθλητής της Παναχαϊκής στον στίβο, ποδηλασία και τη πυγμαχία. Αργότερα προπονητής στο τμήμα πυγμαχίας του συλλόγου και ομοσπονδιακός προπονητής, ιδρυτής συλλόγων πυγμαχίας, ενώ προσέφερε στη Παναχαϊκή από πολλές θέσεις και σε όλα τα τμήματα της και διάφορα πόστα από 11 ετών έως τα 95 του έτη που απεβίωσε.
Ο Μαυρόπουλος γράφτηκε στον Παναχαϊκό Γ.Σ., όπως λεγόταν τότε η Παναχαϊκή, σε ηλικία 11 ετών το 1913 και ξεκίνησε προπονήσεις στο τότε γήπεδο του συλλόγου, στην οδό Παναχαϊκού. Ασχολήθηκε με πολλά αθλήματα και πήρε μέρος σε αγώνες, από φωτογραφικό υλικό από το προσωπικό του αρχείο διασώζονται φωτογραφίες με συμμετοχή του σε αγώνες στίβου, ποδηλασίας και πυγμαχίας. Η μεγάλη του αγάπη όπως φαίνεται ήταν η πυγμαχία όπου προπονούσε κι άλλους αθλητές.
Το 1934 προσπάθησε να δημιουργήσει τμήμα πυγμαχίας στην Παναχαϊκή αλλά η προσπάθεια δεν είχε ανάλογα αποτελέσματα παρότι το τμήμα λειτούργησε, το 1943 ίδρυσε την Ένωση Ελλήνων αθλητών Πάτρας, και το 1944 τον Πυγμαχικό Ερασιτεχνικό Σύλλογο Πατρών όπου ήταν προπονητής. Ο δεύτερος σύλλογος το 1946 συγχωνεύτηκε στην Παναχαϊκή και από τότε αποτέλεσε για πολλές δεκαετίες προπονητή του τμήματος αναδεικνύοντας πολλούς πρωταθλητές Ελλάδος και βαλκανιονίκες. Σε πολλούς αγώνες πυγμαχίας έκανε και χρέη διαιτητή, η πρώτη σχολή διαιτητών στην Πάτρα ξεκίνησε μόλις το 1980.