cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ΛΟΑΤ αργκό
ΛΟΑΤ αργκό (ή λεξιλόγιο ή και gay αργκό) ονομάζεται ένα λεξιλόγιο αργκό λέξεων ή εκφράσεων που χρησιμοποιείται από ΛΟΑΤ άτομα. Η αργκό αυτή χρησιμοποιείται σε πολλές γλώσσες, μεταξύ αυτών τα αγγλικά και τα ιαπωνικά, στις οποίες χρησιμοποιείται από τις αρχές του 20ου αιώνα. Οι λέξεις και οι εκφράσεις αυτού του λεξιλογίου, βοηθούν τη ΛΟΑΤ κοινότητα να επικοινωνήσουν γρήγορα μεταξύ τους με κωδικούς ή απλά να προσδιορίσουν κάπως τους εαυτούς τους.
Μερικά παραδείγματα αυτού του λεξιλογίου, μπορούν να ονομαστούν λόγου χάριν τα καλιαρντά, μία διάλεκτος που χρησιμοποιεί η ελληνική κοινότητα ΛΟΑΤ, στα αγγλικά για παράδειγμα, το "Uros" σημαίνει πρωκτικό σεξ, ενώ το "box" αναφέρεται στα γυναικεία γεννητικά όργανα. Φυσικά, η αγγλική αργκό, διαφοροποιείται ανάλογα την περιοχή. Στα ιαπωνικά, για παράδειγμα, το okama αντιστοιχεί στα χυδαία και προσβλητικά "πούστης" ή "αδελφή".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Νέος Μυλότοπος Πέλλας
Ο Νέος Μυλότοπος είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Ο Νέος Μυλοτοπος βρίσκεται νοτιοανατολικά της Έδεσσας, 5 χλμ. δυτικά των Γιαννιτσών (έδρα του δήμου) και 58 χλμ. βορειοδυτικά της Θεσσαλονίκης. Βορειοδυτικά από το χωριό, προς Αράβησσο, βρίσκεται η αρχαία πόλη Κύρρος, άποικοι της οποίας με διαταγή του Σελεύκου Α΄ του Νικάτορος, ίδρυσαν ομώνυμη πόλη στη βόρεια Συρία το 300 π.Χ. Ο Νέος Μυλότοπος είναι νεοϊδρυθέν χωριό. Το 1924 ήρθαν οι πρώτοι κάτοικοι, πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία, κυρίως από το χωριό Κιορούμτζε και την Ανατολική Θράκη (Ελλήσποντος). Το 1972 συνενώθηκε με τον παραδοσιακό οικισμό της Κρώμνης.
Στο χωριό υπάρχει παιδικός σταθμός, νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο, Γυμνάσιο και Στάδιο. Επίσης υπάρχει ο ενοριακός Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου και του Ιωάννου του Θεολόγου. Το Χωριό έχει δύο Πολιτιστικούς Συλλόγους. Τον πολιτιστικό Σύλλογο Κρώμνης "Άγιος Νικόλαος" και τον Πολιτιστικό Σύλλογο "Οι Καππαδόκες".
Αποτελεί πρώην έδρα του Δήμου Κύρρου και νυν έδρα της ομώνυμης δημοτικής ενότητας του Δήμου Πέλλας. Έχει πραγματικό πληθυσμό 1.831 κατοίκους (Ελληνική Απογραφή 2021) ενώ στην απογραφή 2011 είχε 1.983 κατοίκους.
Διοικητικά - Δημογραφικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μυλοτόπου και ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας Μυλοτόπου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Κρώμνη, αποτελούν την κοινότητα Μυλοτόπου η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κύρρου του Δήμου Πέλλας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 1.983 κάτοικοι.
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Μουζίλο Ευρυτανίας
Το Μουζίλο (ή Μουζήλο) είναι χωριό της κεντρικής Ευρυτανίας. Συνορεύει με τα χωριά Κλαυσί, Άγιος Ανδρέας και Ανιάδα, ενώ υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Καρπενησίου. Απέχει 11 περίπου χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νομού, το Καρπενήσι. Είναι κτισμένο στα 860 μέτρα και η έκτασή του είναι 8,6 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αν και άλλες πηγές αναφέρουν ότι η έκταση του χωριού είναι 11 τετραγωνικά χλμ. Αρχικά, κατά τη σύσταση των πρώτων δήμων της Ευρυτανίας, υπήχθη το 1836 στον τότε Δήμο Οιχαλίας (Καρπενησίου)-το 1912 αναγνωρίσθηκε ως κοινότητα-, με 129 κατοίκους, και αργότερα, στον Δήμο Ποταμιάς, όπου και έμεινε μέχρι το 2011, όταν και υπήχθη στον Δήμο Καρπενησίου, σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Στην πλατεία του χωριού βρίσκεται η παλαιά εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, χτισμένη το 1650, με ξυλόγλυπτο τέμπλο του 1864, αλλά και εικόνες του 18ου αιώνα. Κοντά στο χωριό, προς το ποτάμι, υπάρχει το εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου, το οποίο χτίστηκε το 1700.
Πηγές
Δημήτριος Ε. Μπούκας, Η Ιστορία και η Λαογραφία του Μουζήλου Ευρυτανίας Μακεδονικές Εκδόσεις 1998
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου Κατηγορία:Δήμος Ποταμιάς Ευρυτανίας
Πύλη Τρικάλων
μικρογραφία|[[Δήμος Πύλης]] Η Πύλη είναι πόλη της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Είναι έδρα του πληθυσμιακά τρίτου μεγαλύτερου δήμου της περιφερειακής ενότητας και για παροχή Δημοσίων Υπηρεσιών, Περίθαλψης και Εκπαίδευσης του Νομού μετά τα Τρίκαλα και την Καλαμπάκα. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Κοινότητα Πύλης, της Δημοτικής Ενότητας Πύλης και υπάγεται ο Δήμο Πύλης, του οποίου και αποτελεί την έδρα του. Στην πόλη λειτουργούν όλες οι δημόσιες υπηρεσίες, φαρμακεία, και τραπεζικές συναλλαγές. Για την εκπαίδευση διαθέτει όλα τα σχολεία Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (Παιδικούς Σταθμούς, Νηπιαγωγεία, Δημοτικά) καθώς επίσης 2 Γυμνάσια, 1 Γενικό Λύκειο, και το 1ο ΕΠΑΛ Πύλης.
Γεωγραφικές πληροφορίες
Η Πύλη Τρικάλων είναι κτισμένη σε υψόμετρο 218 μέτρων και έχει πληθυσμό περίπου 4.000 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Είναι κτισμένη στις όχθες του Πορταϊκού ποταμού.
Διοικητικές μεταβολές
αριστερά|μικρογραφία|Ναός Πόρτας Παναγιάς Πύλης
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Ουδετεροφιλία
Ο όρος Ουδετεροφιλία είναι σχετικά σύγχρονος όρος του Διεθνούς Δικαίου που τέθηκε σε κοινή χρήση αμέσως μετά τον Β' Π.Π. στη έξαρση του ψυχρού πολέμου που ακολούθησε. Η ουδετεροφιλία είναι διάφορος όρος από την ουδετερότητα.
Γενικά
Γενικά η ουδετεροφιλία χαρακτηρίζει την θέση των χωρών εκείνων που επιθυμούν να απόσχουν από πολιτικές ή διπλωματικές δεσμεύσεις με μία από τις δύο πλευρές της διαμάχης που ακολούθησε μεταξύ του ανατολικού (κομμουνιστικού) και του δυτικού συνασπισμού. Η θέση αυτή γενικά εξαρτάται τόσο από την ακολουθούμενη διπλωματία και την εξωτερική πολιτική, όσο και από τη γεωγραφική θέση, εκδηλούμενη ανάλογα σε ποικίλες μορφές στην Ασία, Αφρική, Λατινική Αμερική και την Ευρώπη, (Σουηδία, Γιουγκοσλαβία, Κύπρος).
Χρήση του όρου
Κατά τη χρήση του διεθνούς όρου (Neutralism, προφέρεται Νιούτραλισμ) πολλές φορές συμβαίνει να ταυτίζεται, η και να συγχέεται, με την έννοια της παραδοσιακής ουδετερότητας (Neutrality). Οι βασικές διαφορές των όρων αυτών στη χρήση τους είναι οι ακόλουθες:
Συνεπαγωγές ουδετεροφιλίας
Η Ουδετεροφιλία ως κοσμοθεωρία διεθνών σχέσεων συνεπάγεται τα ακόλουθα κυρίαρχα "αρνητικά" σημεία:
Συναφείς όροι
Μετά τα παραπάνω οι διάφοροι πολιτικοί των χωρών αν και ευρύτατα κάνουν χρήση του όρου αυτού στους λόγους τους εντούτοις στις διάφορες διεθνείς διασκέψεις, διπλωματικές συναντήσεις, ομιλίες στον ΟΗΕ κ.λπ. έχουν καθιερωθεί στη πράξη και άλλοι όροι περισσότερο διευκρινιστικοί προκειμένου να προληφθούν παρανοήσεις ή αλλά και προς διευκόλυνση των διερμηνέων - μεταφραστών. Τέτοιοι όροι είναι:
Θετική Ουδετεροφιλία
Αν και ο όρος Θετική Ουδετεροφιλία ακούγεται λίγο περίεργος ως προς στην μεταξύ των εννοιών τους σχέση, καθιερώθηκε και αυτός να λέγεται προκειμένου ο όρος ουδετεροφιλία να πάρει μια θετικότερη μορφή από εκείνη της αρνητικής στάσης που ενδεχομένως να ενυπάρχει κάποια δόση αδιαφορίας ή ιδιοτέλειας. Έτσι με τη χρήση του όρου αυτού δίνεται η έννοια μιας προσπάθειας για συμφιλίωση, ή ύφεση, ή κάποιας μεσολάβησης μεταξύ των αντιπάλων μερών με σκοπό την εδραίωση της ειρήνης. Τέτοια προσπάθεια μπορεί να αποβλέπει γενικότερα στον αφοπλισμό ή σε αποδέσμευση καθώς και ειδικότερα σε κάποια μορφή αποκλιμάκωσης μιας έκρυθμης κατάστασης.
Η συνήθης μέθοδος που ακολουθείται στην άσκηση θετικής ουδετεροφιλίας βασίζεται στη σαφή ερμηνεία του κάθε ζητήματος που προκύπτει με κρίση "επί της αξίας" και μόνο του θέματος, και όχι με βάση κάποιων αυστηρών προκαθορισμένων ιδεολογικών σταθμίσεων. Εξ ου και επ΄ αυτού ο επιπρόσθετος συναφής διεθνής όρος "προώθηση καθεστώτος της ειρήνης" (regime of peace).
Πηγές
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Κατηγορία:Πολιτική ορολογία Κατηγορία:Διπλωματία
Δήμος Δημητρίου Υψηλάντη
Ο δήμος Δημητρίου Υψηλάντη ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κοζάνης. Βρισκόταν στο κέντρο σχεδόν του νομού. Αποτελούνταν από 4 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 112,1Km2 και είχε συνολικό πληθυσμό 3018 κατοίκους (απογραφή 2021). Έδρα του δήμου ήταν το Μαυροδένδρι. Με την απογραφή του 2021 η δημοτική ενότητα έχει 1392 κατοίκους.
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2021):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δημητριου Υψηλαντη
Димитриос Ипсилантис (дем)
Αδριατικό ζήτημα
Με την ονομασία Αδριατικό ζήτημα φέρεται στη νεότερη ιστορία της Ευρώπης η μεγάλη διαμάχη που δημιουργήθηκε από τον ανταγωνισμό αρχικά μεταξύ Ιταλίας και Αυστροουγγαρίας και αργότερα μεταξύ της πρώτης και της Γιουγκοσλαβίας που αφορούσε την κυριαρχία του θαλάσσιου χώρου της Αδριατικής, εξ ου και η ονομασία του, καθώς και των ακτών της Δαλματίας. Η ιστορία του ζητήματος αυτού ανάγεται από το 1878 όταν τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη προσάρτησε η Αυστροουγγαρία, οπότε και ανέκυψε αυτό. Έληξε δε μετά τον Β' Π.Π. το 1954 με τη σχετική συμφωνία που συνομολόγησαν η Ιταλία και η Γιουγκοσλαβία.
Σημειώνεται ότι κατά τον μεσοπόλεμο το ζήτημα είχε σχετικά ατονίσει, επί Μουσολίνι όμως έλαβε εκρηκτική διάσταση η οποία και τελικά λόγω της τελικής έκβασης του πολέμου το θέμα έληξε με γενική υποχώρηση της ηττημένης Ιταλίας.
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Κατηγορία:Ιστορία της Αυστρίας Κατηγορία:Ιστορία της Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας Κατηγορία:Ιστορία της Κροατίας Κατηγορία:Ιστορία της Αλβανίας Κατηγορία:Ανατολικό Ζήτημα Κατηγορία:Αυστροουγγαρία Κατηγορία:Αδριατική Θάλασσα
Νίκος Χρυσόγελος
Ο Νίκος Χρυσόγελος (Σίφνος, 13 Μαΐου 1959) είναι Έλληνας πρώην ευρωβουλευτής της ομάδας τωv Πρασίνων-Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία. Είναι χημικός – περιβαλλοντολόγος με μεγάλη οικολογική και περιβαλλοντική δράση.
Πολιτική δράση
Ο Νίκος Χρυσόγελος είναι μέλος του Συμβουλίου του νέου κόμματος των Πράσινων. Το κόμμα Πράσινοι - Αλληλεγγύη, του οποίου είναι συμπρόεδρος, είναι ιδρυτικό μέλος των Πράσινων.
Ήταν επικεφαλής των Οικολόγων Πράσινων στις εθνικές εκλογές του 2009 και συντονιστής της καμπάνιας στις ευρωεκλογές του 2009. Στις 2 Φεβρουαρίου 2012 αντικατέστησε τον ευρωβουλευτή Μιχάλη Τρεμόπουλο σύμφωνα με την καταστατική δέσμευση των Οικολόγων Πράσινων για εναλλαγή βουλευτών και ευρωβουλευτών στο μέσον της θητείας τους.
Διετέλεσε 4ος αντιπρόεδρος της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης (REGI) και αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας Τροφίμων (ENVI) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Αποχώρησε από τους Οικολόγους Πράσινους στις 4 Φεβρουαρίου 2014 λόγω πολιτικών διαφωνιών αλλά και γιατί θεώρησε ότι το κόμμα αυτό κατέληξε σαν όλα τα παραδοσιακά κόμματα, ασχολούμενο συνεχώς με εσωκομματικές ίντριγκες, προσωπικές φιλοδοξίες και αγώνα για καρέκλες, αντί να συμβάλει στην αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων. Συγκρότησε το πολιτικό σχήμα Πράσινοι - Αλληλεγγύη.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τους Οικολόγους Πράσινους Κατηγορία:Περιφερειακοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα Κατηγορία:Έλληνες οικολόγοι Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2009-2014
Θεανώ (μυθολογία)
Η Θεανώ ήταν σύζυγος του Σπαρτιάτη Κλεόμβροτου, αδελφού του ένδοξου βασιλιά Λεωνίδα Α΄, ήρωα των Θερμοπυλών, και μητέρα του εξ ίσου ένδοξου στρατηγου Παυσανία, νικητή της μάχης των Πλαταιών. Όταν ο τελευταίος κατηγορήθηκε επί μηδισμώ και προδοσία (στη δίκη του αποκαλύφθηκε μυστική αλληλογραφία με τον Ξέρξη) και καταδικάστηκε σε θάνατο, για να διασωθεί, κατέφυγε και ζήτησε άσυλο ως ικέτης στο ναό της Χαλκιοίκου Αθηνάς, στη Σπάρτη. Επειδή το να αποσπασθεί βίαια από το ναό ένας ικέτη αλλά, ακόμη περισσότερο, και να θανατωθεί εκεί μέσα εθεωρείτο άγος (μιαρή, ανίερη πράξη - αμαρτία, όπως θα λέγαμε σήμερα), η μητέρα του Θεανώ έφθασε πρώτη στο ναό και πρώτη έχτισε μια πέτρα (ή πλίνθο) στην είσοδο. Βλέποντας οι υπόλοιποι αυτή της την ενέργεια, κατάλαβαν. Ο καθένας απ' αυτούς έβαζε τη δική του πλίνθο κι έτσι έχτισαν την πόρτα, ώστε να μη μπορεί ο Παυσανίας να βγει από εκεί. Κατόπιν αφαίρεσαν και τη στέγη κι έτσι ο ένδοξος στρατηγός τους πέθανε από την ασιτία και το κρύο, μέσα στο καταχείμωνο, το 470 π.Χ.
Πηγές
Πολύαινος, "Στρατηγήματα" Η' 51.
Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες
Οικογένεια Τσάτσου
Η οικογένεια Τσάτσου είναι παλιά οικογένεια πολιτικών και βιομηχάνων από την Ευρυτανία.
Πληροφορίες
Το αρχικό επίθετο ήταν Τζιέτζιος και τα μέλη της εντοπίζεται στις αρχές του 18ου αιώνα στη Θεσπρωτία για να μετακινηθούν τελικώς στην Ευρυτανία. Από τον 19ο αιώνα εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα αναδεικνύοντας σημαντικές προσωπικότητες που διέπρεψαν στην πολιτική, τα νομικά, στην βιομηχανία και γενικότερα στον κοινωνικό βίο τον Κωνσταντίνο Τσάτσο, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, υπουργός και Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Θεμιστοκλή Τσάτσο, νομικό και υπουργό, τον Δημήτρη Τσάτσο, συνταγματολόγο και βουλευτή, τον Αλέξανδρο Τσάτσο, βιομήχανο και πρόεδρο του ΣΕΒ κ.α.
Πηγές
*
Μπούζι (ποταμός Αφρικής)
thumb|Ο ποταμός Μπούζι πλημμυρισμένος σε δορυφορική απεικόνιση (Μάρτιος 2019) Ο ποταμός Μπούζι (πορτογ. Rio Búzi) είναι ποταμός της Αφρικής στη Μοζαμβίκη, με μήκος 250 χιλιόμετρα.
Ο Μπούζι πηγάζει στα Ανατολικά Υψίπεδα (ή Υψίπεδο Μανίκα), στα σύνορα Μοζαμβίκης και Ζιμπάμπουε, και ρέει προς τα ανατολικά, διαρρέοντας τις επαρχίες Μανίκα και Σοφάλα. Χύνεται στον Ινδικό Ωκεανό, και συγκεκριμένα στο Κανάλι της Μοζαμβίκης, δυτικά της Μπέιρα, σχηματίζοντας μια μεγάλη κοινή εκβολή με τον μεγαλύτερο ποταμό Πούνγκγουε.
Η έκταση της λεκάνης απορροής του Μπούζι ανέρχεται σε 29 έως 31 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα και η μέση παροχή νερού του σε 79 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο (m³/sec) στο στόμιό του.
Ο Μπούζι πλημμυρίζει συχνά, και όχι σπάνια σχηματίζει μια κοινή πλημμυρισμένη πεδιάδα με τον Πούνγκγουε. Οι κωμοπόλεις Ντομπέ (Dombé) και Μπούζι (ομώνυμη του ποταμού) είναι κτισμένες στις όχθες του Μπούζι.
Οι κυριότεροι από τους παραποτάμους του Μπούζι πηγάζουν επίσης από τα Ανατολικά Υψίπεδα, ενώ κάποιοι από τους ανώτερους πηγάζουν στη Ζιμπάμπουε, ενώ αλλού το σύνορο των δύο χωρών ακολουθεί τη γραμμή του υδροκρίτη. Σημαντικότεροι παραπόταμοι θεωρούνται οι Ρεβουέ και Λουσίτε, αμφότεροι αριστεροί. Το 1968 η αποικιακή διακυβέρνηση της Μοζαμβίκης κατασκεύασε το Φράγμα Τσικάμπα στον Ρεβουέ για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας, δημιουργώντας την τεχνητή Λίμνη Τσικάμπα.
Ιστορία του Καναδά
Η ιστορία του Καναδά καλύπτει την περίοδο από την άφιξη των παλαιοϊνδιάνων πριν από χιλιάδες χρόνια έως σήμερα. Πριν τον ευρωπαϊκό αποικισμό, τα εδάφη που περιλαμβάνουν τον σημερινό Καναδά κατοικήθηκαν για χιλιετίες από αυτόχθονες πληθυσμούς, με ξεχωριστά εμπορικά δίκτυα, πνευματικές πεποιθήσεις και μορφές κοινωνικής οργάνωσης. Μερικοί από αυτούς τους παλαιότερους πολιτισμούς είχαν από καιρό ξεθωριάσει από την εποχή των πρώτων ευρωπαϊκών αφίξεων και έχουν ανακαλυφθεί μέσω αρχαιολογικών ερευνών.
Από τα τέλη του 15ου αιώνα, γαλλικές και βρετανικές αποστολές εξερεύνησαν, αποίκησαν και πολέμησαν σε διάφορα μέρη εντός της Βόρειας Αμερικής σε αυτό που αποτελεί τον σημερινό Καναδά. Η αποικία της Νέας Γαλλίας διεκδικήθηκε το 1534 με μόνιμους οικισμούς να ξεκινούν το 1608. Η Γαλλία παραχώρησε σχεδόν όλες τις κατοχές της επί της Βόρειας Αμερικής στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1763 μετά τη γαλλική ήττα στον Επταετή Πόλεμο. Η τότε βρετανική επαρχία του Κεμπέκ χωρίστηκε στον Άνω και Κάτω Καναδά το 1791 και επανενώθηκε το 1841. Το 1867, η επαρχία του Καναδά ενώθηκε με δύο άλλες βρετανικές αποικίες του Νιου Μπράνσγουικ και της Νέας Σκωτίας μέσω της Συνομοσπονδίας, σχηματίζοντας μια αυτοδιοικούμενη οντότητα ονόματι Καναδάς. Η νέα χώρα επεκτάθηκε ενσωματώνοντας άλλα μέρη της Βρετανικής Βόρειας Αμερικής, ολοκληρώνοντας με τη Νέα Γη και Λαμπραντόρ το 1949.
Αν και υπήρξε υπεύθυνη κυβέρνηση στον Καναδά από το 1848, η Βρετανία συνέχισε να καθορίζει τις εξωτερικές και αμυντικές πολιτικές της μέχρι το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η επικύρωση του Καταστατικού του Ουέστμινστερ το 1931 αναγνώρισε ότι ο Καναδάς είχε γίνει ισότιμος με το Ηνωμένο Βασίλειο. Μετά τον Επαναπατρισμό του Συντάγματος του Καναδά το 1982, τα τελευταία κατάλοιπα νομικής εξάρτησης από το βρετανικό κοινοβούλιο καταργήθηκαν. Επί του παρόντος o Καναδάς αποτελείται από δέκα επαρχίες και τρία ομοσπονδιακά εδάφη και είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία και συνταγματική μοναρχία με τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ ως αρχηγό κράτους.
Κατηγορία:Ιστορία του Καναδά
Πυρηνική δοκιμή Τρίνιτυ
thumb|right|285px|Η έκρηξη Trinity λίγα δευτερόλεπτα μετά την πυροδότηση Με την κωδική ονομασία Τρίνιτυ (αγγλ. Trinity), δηλαδή «Τριάδα», είναι γνωστή η πρώτη στην ανθρώπινη ιστορία δοκιμή και πρώτη έκρηξη πυρηνικού όπλου («ατομικής βόμβας», όπως αποκαλούνταν τότε τα πρώτα πυρηνικά όπλα). Πραγματοποιήθηκε από τον αμερικανικό στρατό στις 5:29 π.μ. τοπική ώρα, στις 16 Ιουλίου 1945, στο σημερινό Πεδίο Δοκιμών Χουάιτ Σαντς του Νέου Μεξικού, ως μέρος του Προγράμματος «Μανχάταν». Τα μόνα κτίσματα που προϋπήρχαν στην θέση της εκρήξεως ήταν αυτά του Ράντσου Μακντόναλντ, τα οποία οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν ως εργαστήριο για τον έλεγχο των εξαρτημάτων της βόμβας. Κατασκεύασθηκε ένα μικρό στρατόπεδο και 425 άνθρωποι ήταν παρόντες το Σαββατοκύριακο της δοκιμής. Μολονότι η πλησιέστερη πόλη στο σημείο της εκρήξεως ήταν το Σοκόρο (57 χιλιόμετρα) και πλησιέστερος οικισμός το Μπίνγκαμ (Bingham, 25 χιλιόμετρα), συχνότερα αναφέρεται ως «έκρηξη κοντά στην πόλη Αλαμογκόρντο» (απόσταση 97 χιλιόμετρα), καθώς το πεδίο έφερε τότε την ονομασία «Πεδίο Δοκιμών Βομβών και Πυροβολικού του Αλαμογκόρντο» της Πολεμικής Αεροπορίας. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του σημείου της εκρήξεως ήταν πλάτος 33°40΄38΄΄ Βόρειο και μήκος 106°28΄31΄΄ Δυτικό. Η έκρηξη έγινε πάνω σε πύργο ύψους 30 μέτρων, με υψόμετρο του εδάφους 1.501 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
thumb|right|255px|Οβελίσκος στο σημείο της εκρήξεως με αναμνηστική επιγραφή Φόβοι μιας αποτυχημένης εκρήξεως με διαφυγή ραδιενεργού υλικού οδήγησαν στην κατασκευή ενός τεράστιου χαλύβδινου δοχείου για να τοποθετηθεί μέσα του η βόμβα, του «Τζάμπο», που θα παρεμπόδιζε αρκετά τη διαφυγή αχρησιμοποίητου πλουτωνίου, αλλά τελικώς αυτό δεν χρησιμοποιήθηκε. Μια πρόβα της δοκιμής έγινε ήδη από τις 7 Μαΐου 1945, όταν προκάλεσαν την έκρηξη 90 τόνων χημικών εκρηκτικών υψηλής ταχύτητας με βελόνες ραδιενεργών ισοτόπων. Συγκριτικά, η έκρηξη του «Γκάτζετ» απελευθέρωσε ενέργεια περίπου 22 χιλιάδων τόνων ΤΝΤ. Μεταξύ των παρατηρητών της εκρήξεως συγκατελέγονταν επιφανείς επιστήμονες, όπως οι Τζέιμς Τσάντγουικ, Τζέιμς Μπ. Κόναντ, Ενρίκο Φέρμι, Ρίτσαρντ Φάινμαν, Ρόμπερτ Οπενχάιμερ, Τζον φον Νόιμαν, Ρίτσαρντ Τόλμαν και Τζέφρεϋ Ίνγκραμ Τέυλορ. Επίσης, ο υποστράτηγος του Μηχανικού επικεφαλής του Προγράμματος «Μανχάταν» Λέσλι Γκρόουβς και ο υποστράτηγος Τόμας Φάρελ.
Η τοποθεσία της δοκιμής ανακηρύχθηκε Εθνικό Ιστορικό Τοπόσημο στις 21 Δεκεμβρίου 1965 και το επόμενο έτος καταγράφηκε στο Εθνικό Καταχωρητήριο Ιστορικών Τόπων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τρινιτυ
Μάνλιχερ
thumb|Μάνλιχερ-Σέναουερ Μ1903 thumb|right|Τυφέκιο Μάνλιχερ-Σέναουερ Μ1903 και φυσιγγιοθήκες του Ε.Σ. thumb|right|Αραβίδα Μάνλιχερ-Σέναουερ M1903/14. Διακρίνονται το κινητό ουραίο και το κλισιοσκόπιο. 360px|thumb|right|Σχεδιάγραμμα Μάνλιχερ-Σέναουερ Μ1903.
Το Mannlicher-Schönauer (Μάνλιχερ-Σέναουερ) υπήρξε ένας τύπος επαναληπτικού τυφεκίου, με περιστροφικό γεμιστήρα, που παρήχθη από τη Steyr-Mannlicher για τον Ελληνικό Στρατό και αργότερα χρησιμοποιήθηκε και από τον στρατό της Αυστροουγγαρίας.
Ιστορία
Στα τέλη του 19ου αιώνα τα σχέδια τυφεκίων Μάνλιχερ του Αυστροουγγρικού στρατού χρησιμοποιούσαν την αρχή του κινητού ουραίου «ευθείας έλξης», που βασίζονταν σε παρωχημένα φυσίγγια μεγάλου διαμετρήματος. Γύρω στα 1900 το εργοστάσιο Steyr (προφερόμενο "Στάιερ", εντούτοις συχνά γραφόμενο "Στάγιερ") άρχισε να αναπτύσσει νέα σχέδια, με σύγχρονα πιο αποτελεσματικά πυρομαχικά, κυρίως για εξαγωγές.
Ο περιστροφικός μηχανισμός της αποθήκης πυρομαχικών Σέναουερ, που θεωρήθηκε ευπαθής για στρατιωτική χρήση από τις περισσότερες χώρες στις αρχές του αιώνα, δεν παρουσίασε ιδιαίτερα προβλήματα και η απαλή λειτουργία του κομψού και ελαφρού ελληνικού όπλου συμπληρωνόταν από διάφορες καινοτομίες και πρωτοποριακά εξαρτήματα, που του έδιναν κάποιο προβάδισμα σε σχέση με άλλα πιο διαδεδομένα όπλα. Το ελληνικό Μάνλιχερ διέθετε επιπρόσθετα μέτρα ασφάλειας και αξιοπιστίας, προερχόμενα από τις υψηλές απαιτήσεις των αγοραστών της κυνηγετικής έκδοσης, που τότε θεωρούνταν το «όπλο ενός τζέντλεμαν» και τα οποία δεν είχαν προλάβει να συμπεριληφθούν π.χ. στα διάσημα Γερμανικά Mauser, που όπλιζαν τους περισσότερους στρατούς της εποχής. Από αυτή την άποψη η καθυστερημένη αγορά όπλων νέας γενεάς από την Ελλάδα αποδείχθηκε προνομιακή.
Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους η Ελλάδα παρίγγειλε ακόμα 200.000 τυφέκια και αραβίδες εκ των οποίων 55.000 παραραλείφθεισαν καθώς το 1914 η εισαγωγή όπλων από την Αυστροουγγαρία διεκόπη απότομα λόγο της έναρξης του Ά Παγκοσμίου Πολέμου. Τα όπλα αυτής της 2ης μεγάλης παραγγγελίας είχαν μια μικρή διαφοροποίηση σε σχέση με την πρώτη και έτσι αναγράφονταν ως Μ1903/14. Στις αρχές του Ά Παγκοσμίου Πολέμου η ουδέτερη Ελλάδα διέθετε στο οπλοστάσιό της 190.069 τυφέκια και αραβίδες Μάνλιχερ-Σέναουερ Μ1903 και Μ1903/14, ενώ το υπόλοιπο της παραγωγής που ετιμάστικε, κάπου 9.000 τυφέκια, κατασχέθηκε για τις ανάγκες της εμπόλεμης Αυστρίας και διοχετεύθηκε στις ένοπλες δυνάμεις Πολωνών Εθελοντών, γνωστή ως Πολωνική Λεγεώνα, της χώρας. Μέρος εξ αυτών δόθηκε μετά τον πόλεμο στην Ελλάδα από τους συμμάχους. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922, το σύνολο των όπλων που είχε απομείνει σε ελληνικά χέρια έφτανε μόλις τα 96.000 τυφέκια και τις 8.650 αραβίδες, όλα όπλα φθαρμένα, χρήζοντα επισκευής και με παντελή έλλειψη ανταλλακτικών. Η Ιταλία μετά τον πόλεμο είχε παραλάβει ποσότητες πολεμικού υλικού από την Αυστρία ως μέρος των πολεμικών της αποζημιώσεων, ενώ άφθονα εξαρτήματα και υλικά ελληνικών όπλων καθώς και μηχανές παραγωγής πέρασαν στα χέρια της ιταλικής βιομηχανίας Societa Industria Ernesto Breda. Το 1925, με την Αυστρία προσωρινά να αδυνατεί να παραγάγει όπλα λόγω των περιοριστικών όρων της συνθηκολόγησης, η Ελλάδα παρήγγειλε 100.000 νέα τυφέκια στην ιταλική εταιρία Breda, με κάποιες τροποποιήσεις σε σχέση με τα παλαιότερα όπλα και έτσι δημιουργήθηκε το υπόδειγμα Μ1903/14/27, που άρχισε να παραλαμβάνεται το 1927 από τον ελληνικό στρατό. Μια τελευταία παραγγελία έγινε προς την αυστριακή Steyr Werke AG (SWAG) το 1930 για 25.000 αραβίδες Μ1903/14/30, οπότε και ολοκληρώθηκε η παραγωγή του όπλου. Το τελευταίο ελληνικό συμβόλαιο για την αγορά τυφεκίων Mannlicher-Schoenauer υπογράφηκε το 1938 και πάλι με τη Steyr. Με αυτήν την ανάθεση αποκτήθηκαν 15.000 όπλα Υ1903/14/30, τα οποία διατέθηκαν στη Χωροφυλακή. Συνολικά η Ελλάδα παρέλαβε περίπου 330.000 όπλα Μάνλιχερ-Σέναουερ όλων των τύπων, εκ των οποίων λιγότερα από 230.000 απέμεναν πλέον στο οπλοστάσιο του Ελληνικού Στρατού τις παραμονές του πολέμου με την Ιταλία.
Το Μάνλιχερ αποτέλεσε το κύριο όπλο του ελληνικού στρατού σχεδόν για όλο το πρώτο μισό του 20ου αιώνα και οπωσδήποτε τον βασικότερο σύντροφο του Έλληνα στρατιώτη στις πλέον σημαντικές πολεμικές περιπέτειες που γνώρισε η χώρα στη σύγχρονη ιστορία της. Κατά τις περιόδους 1912-1922 και 1940-1949 η Ελλάδα βρισκόταν σχεδόν ακατάπαυστα σε κατάσταση πολέμου και μετά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο το τουφέκι αυτό χρησιμοποιήθηκε συστηματικά στην εκστρατεία της Ανατολικής Θράκης, την Εκστρατεία της Κριμαίας, τη Μικρασιατική Εκστρατεία, αλλά και εναντίον των Ιταλών και Γερμανών κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά τη συνθηκολόγηση του ελληνικού στρατού δεν ήταν λίγοι οι στρατιώτες που επιστρέφοντας στις ιδιαίτερες πατρίδες τους πήραν μαζί τους τα όπλα τους, οπότε πολλά πέρασαν στα χέρια της Εθνικής Αντίστασης προσφέροντας ανεκτίμητες υπηρεσίες, κυρίως σαν όπλα ακροβολιστών, λόγω της μεγάλης ακρίβειάς τους, ενώ σε πολλές περιπτώσεις Γερμανοί στρατιώτες προσπαθούσαν να τα αγοράσουν από τη μαύρη αγορά ως δεύτερο όπλο και αργότερα χρησιμοποιήθηκαν και από τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές στον Ελληνικό Εμφύλιο.
Το 1903 εμφανίστηκε και μια ιδιωτικής χρήσης κυνηγετική εκδοχή του όπλου, που έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής παγκοσμίως στο κυνήγι μεγάλων θηραμάτων. Η χρήση μιας μακριάς, βαριάς βολίδας μικρού διαμετρήματος εξασφάλιζε τρομερή διατρητική ισχύ στο Μάνλιχερ, που μπορούσε έτσι να εξασφαλίζει φονικά πλήγματα επί ογκωδών ζώων με μεγάλη μυϊκή μάζα και χοντρά κόκαλα, που άλλα, θεωρητικά ισχυρότερα όπλα δεν μπορούσαν να εγγυηθούν. Η δε χαμηλή ανάκρουση του χαμηλής κινητικής ενέργειας φυσιγγίου, καθιστούσε το όπλο ευχάριστο και ξεκούραστο στη χρήση, ενώ έκανε και ευκολότερη την εκτέλεση βολών ακριβείας. Η θρυλική κυνηγετική έκδοση κυκλοφόρησε σε πληθώρα διαμετρημάτων για διάφορα φυσίγγια και διάσημοι κυνηγοί, μεταξύ άλλων ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ, κυριολεκτικά το εξύμνησαν για την αποτελεσματικότητά του.
Βελτιώσεις
120px|thumb|right|Ξιφολόγχη M1903. thumb|right|Αραβίδα Μάνλιχερ-Σέναουερ M1903/14 και ξιφολόγχη M1903 στο Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. thumb|right|Κινητό ουραίο αραβίδας Μάνλιχερ-Σέναουερ M1903/14. Διακρίνεται το κομβίο απελευθέρωσης φυσιγγίων του γεμιστήρα. thumb|right|Κλισιοσκόπιο αραβίδας Μάνλιχερ-Σέναουερ M1903/14.
Συνολικά προταθήκαν τρεις βελτιώσεις ελληνικής σχεδίασης του όπλου. Η πρώτη βελτιώσει είναι το σχέδιο «Φιλιππίδη» άργησε να κατατεθεί στην ιταλική εταιρία Breda, που ανέλαβε την κατασκευή μιας συμπληρωματικής ποσότητας όπλων για τον ελληνικό στρατό το 1925.
Η δεύτερη βελτιώσει ειναι το ημιαυτόματο τυφέκιο Ρηγόπουλος Μ1941 που σχεδιάστηκε από τον έφεδρο ανθυπολοχαγό Ρήγα Ρηγόπουλο, μετά την εμπλοκή της Ελλάδας στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Περιλάμβανε ριζικές αλλαγές με τροποποιημένα ή και επανασχεδιασμένα εξαρτήματα, που αύξαναν δραστικά τις δυνατότητες του όπλου, επιτρέποντας βολή κατά ριπάς, και για σύστημα τροφοδοσίας περιέχει έναν αποσπωμενο γεμιστήρα 20 φυσιγγιων. Το νέο σχέδιο εγκρίθηκε από την ελληνική στρατιωτική ηγεσία και τα αντίστοιχα εξαρτήματα επρόκειτο να κατασκευαστούν στο Βόλο, αλλά η γερμανική εισβολή στην Ελλάδα εμπόδισε την υλοποίησή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τυφέκια
Επεξεργασία σήματος
thumb|270px|Δειγματοληψία και ψηφιοποίηση αναλογικού σήματος Ως επεξεργασία σήματος ορίζουμε την ανάλυση και τον χειρισμό σημάτων, όπου ως σήμα ορίζεται οποιαδήποτε συνάρτηση μεταξύ φυσικών ποσοτήτων. Η επεξεργασία σήματος είναι ουσιαστικώς ένα διεπιστημονικό γνωστικό πεδίο, ορισμένο με αυστηρά μαθηματικά και με τις δικές του μεθοδολογίες και ορολογία. Οι εφαρμογές του είναι πάρα πολλές στις τεχνολογικές επιστήμες και βρίσκεται στη βάση τομέων όπως οι τηλεπικοινωνίες, ο αυτοματισμός, η επεξεργασία εικόνας, βίντεο και ήχου, η συμπίεση δεδομένων κλπ. Σε συστήματα τηλεπικοινωνιών, επεξεργασία σήματος λαμβάνει χώρα μόνο στο πρώτο επίπεδο του μοντέλου αναφοράς OSI, το φυσικό επίπεδο, και προαιρετικά στο έκτο και έβδομο επίπεδο του ίδιου μοντέλου.
Σήματα και συστήματα
Ως σήμα ορίζουμε τις τιμές που λαμβάνει μία ποσότητα y (εξαρτημένη μεταβλητή) η οποία μεταβάλλεται συναρτήσει μίας άλλης ποσότητας x (ανεξάρτητη μεταβλητή). Αν οι ποσότητες x και y λαμβάνουν συνεχείς τιμές (π.χ. από το κλειστό πραγματικό διάστημα [0,+100]) τότε το σήμα είναι μία συνάρτηση y(x) και χαρακτηρίζεται αναλογικό. Αν η ποσότητα y λαμβάνει συνεχείς τιμές αλλά η ποσότητα x μόνο διακριτές τιμές (π.χ. από το σύνολο Ν των φυσικών αριθμών) τότε το σήμα λέγεται διακριτού χρόνου και πρόκειται για μία ακολουθία y[n], ενώ αν τα x και y λαμβάνουν διακριτές τιμές έχουμε πάλι ακολουθία y[n] και το σήμα λέγεται ψηφιακό. Ένα ψηφιακό σήμα μπορεί να προκύψει από ένα αναλογικό σήμα, μέσω μίας διεργασίας γνωστής ως δειγματοληψίας, π.χ. με στόχο το σήμα να αποθηκευτεί και να υποστεί επεξεργασία σε έναν ψηφιακό ηλεκτρονικό υπολογιστή.
Ορισμένα παραδείγματα:
Σύστημα είναι οτιδήποτε δέχεται ως είσοδο ένα σήμα και παράγει ως έξοδο ένα άλλο σήμα. Μαθηματικά είναι ένας μετασχηματισμός που αντιστοιχίζει σε μία συνάρτηση y(x), ή σε μία ακολουθία y[n], κάποια άλλη συνάρτηση y'(x), ή ακολουθία y'[n]. Τα συστήματα διακρίνονται επίσης σε αναλογικά, διακριτού χρόνου και ψηφιακά, ανάλογα με τους τύπους σημάτων που δέχονται ως είσοδο και παράγουν ως έξοδο, ενώ υπάρχουν και υβριδικά. Π.χ. σύστημα είναι μία υπορουτίνα κάποιου προγράμματος επεξεργασίας εικόνας σε υπολογιστή, ένα ηλεκτρικό κύκλωμα που δέχεται μία τάση στα άκρα του και παράγει τάση σε έναν πυκνωτή ή ένα διαστημόπλοιο στο οποίο ασκούνται δυνάμεις (σήμα εισόδου) και αυτό ακολουθεί ανάλογη τροχιά (σήμα εξόδου). Τα σήματα και τα συστήματα είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος καθώς μπορούμε να φερθούμε σε ένα σήμα ως έξοδο κάποιου γνωστού συστήματος ή να χαρακτηρίσουμε πλήρως ένα σύστημα μελετώντας την έξοδό του για δεδομένη είσοδο.
Τα συστήματα χωρίζονται σε κατηγορίες με βάση διάφορα κριτήρια:
Δημήτρης Πετκάκης
Ο Δημήτρης Πετκάκης (γεν. στις 1 Αυγούστου 1983 στη Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Ειρηνούπολη. Έχει ύψος 1,78 μ. και αγωνίζεται ως αμυντικός.
Επεξεργασία σήματος
Σήματα και συστήματα
Η γραμμικότητα ενός συστήματος συνεπάγεται ότι δύο διαφορετικά σήματα μπορούν να διέλθουν μέσα από το σύστημα ταυτοχρόνως χωρίς να επηρεάζουν το ένα το άλλο, επομένως στην ολική έξοδο συμμετέχουν αθροιζόμενες οι έξοδοι των επιμέρους σημάτων, υπολογισμένες σαν τα τελευταία να διήλθαν μόνα τους απ' το σύστημα. Η χρονική ανεξαρτησία σημαίνει ότι τα χαρακτηριστικά του συστήματος δεν μεταβάλλονται καθώς αλλάζει τιμή η ανεξάρτητη μεταβλητή (συνήθως ο χρόνος), ενώ τα μη αιτιατά συστήματα δεν είναι ρεαλιστικά καθώς δεν δύνανται να λειτουργήσουν σε πραγματικό χρόνο και συνήθως χρησιμοποιούνται μόνο για μοντελοποίηση προσομοιώσεων ή επεξεργασία αποθηκευμένων δεδομένων. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό των γραμμικών συστημάτων είναι ότι αν η είσοδος είναι ένα απλό ημιτονοειδές σήμα, τότε η έξοδος είναι ένα ημίτονο ίδιας συχνότητας αλλά με τροποποιημένο πλάτος και φάση.
Δημήτρης Πετκάκης
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και πρωτόπαιξε ποδόσφαιρο στους Αμπελοκήπους το 2000-01. Συνέχισε σε υψηλότερο επίπεδο στην Καλαμαριά για τέσσερις σεζόν, στη Βέροια για δύο και στην Καβάλα για τρεις. Το καλοκαίρι του 2011 πήρε μεταγραφή στον Πανιώνιο ώστε μετά από 1 χρόνο περίπου να μετακομίσει στον Ολυμπιακό Βόλου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΠ Πάφου Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Επεξεργασία σήματος
Χειρισμός σημάτων
Οι ενδιαφέρουσες περιπτώσεις είναι τα δυναμικά ΓΧΑ συστήματα στα οποία μπορούμε, αν γνωρίζουμε την κρουστική απόκριση h(t), να βρούμε την έξοδο του συστήματος για κάθε πιθανή είσοδο x(t) με τον εξής τρόπο: εκτελούμε κρουστική ανάλυση του σήματος εισόδου και, για κάθε ώθηση που προκύπτει, προσμετρούμε στην έξοδο την αντίστοιχη απόκριση του συστήματος (η οποία είναι αh(t-t0) για είσοδο αδ(t-t0), λόγω γραμμικότητας και χρονικής ανεξαρτησίας). Κάθε σημείο της εξόδου επηρεάζεται από πολλά σημεία της εισόδου λόγω της μνήμης του συστήματος (π.χ. αν η κρουστική απόκριση είναι μη μηδενική στο διάστημα [0,5] του πεδίου ορισμού της, τότε μία ώθηση στο σημείο t0 της εισόδου συμβάλλει στον σχηματισμό της εξόδου σε όλο το διάστημα [t0,t0+5] του πεδίου ορισμού της) αλλά όλη η διαδικασία του, φαινομενικά περίπλοκου, υπολογισμού μπορεί να μοντελοποιηθεί πλήρως από τη μαθηματική πράξη της συνέλιξης μεταξύ των δύο συναρτήσεων x(t) και h(t) (συμβολίζεται με «*»). Η εν λόγω συνέλιξη, με κατάλληλη ολοκλήρωση, δίνει ως αποτέλεσμα μία νέα συνάρτηση y(t) η οποία στην περίπτωση αυτή είναι η έξοδος του συστήματος (y(t) = x(t)*h(t)). Η κρουστική απόκριση συνήθως μετράται με εμπειρικά μέσα και τον ρόλο της κρουστικής εισόδου δ(t) μπορεί να παίξει οποιαδήποτε είσοδος είναι «επαρκώς σύντομη» για τα δεδομένα του συστήματος (π.χ. με γυμνό μάτι οποιοδήποτε αστέρι ή πλανήτης του νυχτερινού ουρανού δρα ως δ(t) για το ανθρώπινο οπτικό σύστημα και η μικροσκοπική αστρική εικόνα που τελικά βλέπουμε είναι η κρουστική απόκριση του ματιού).
Μία εναλλακτική μέθοδος ανάλυσης όπως προαναφέρθηκε είναι η ανάλυση Φουριέ, με την οποία αναλύουμε ένα οποιοδήποτε περιοδικό σήμα σε άθροισμα απείρων ημιτόνων, όλων των δυνατών συχνοτήτων, τα οποία σχηματίζουν αθροιζόμενα το ολικό αρχικό σήμα. Κάθε ένα από αυτά τα ημίτονα συμμετέχει με διαφορετικό πλάτος στο ολικό σήμα και ο μαθηματικός Μετασχηματισμός Φουριέ μας λέει κατά πόσο συμμετέχει κάθε πιθανή συχνότητα στον σχηματισμό του. Έτσι π.χ. ο Μετασχηματισμός Φουριέ ενός απλού ημιτονοειδούς σήματος είναι η κρουστική συνάρτηση, μία ώθηση, καθώς το ημίτονο περιέχει μόνο μία συχνότητα. Η σημασία της ανάλυση Φουριέ έγκειται στο ότι σε ένα ΓΧΑ σύστημα η έξοδος για ημιτονοειδή είσοδο είναι πάλι ένα ημίτονο, ίδιας συχνότητας αλλά διαφορετικού πλάτους και φάσης. Έτσι μπορούμε να εκφράσουμε την έξοδο ενός συστήματος για δεδομένη είσοδο ως άθροισμα απείρων ημιτόνων, ίδιων συχνοτήτων με τα ημίτονα που αθροιζόμενα παράγουν την είσοδο αλλά με κατάλληλα τροποποιημένη (λόγω της επίδρασης του συστήματος) φάση και πλάτος. Ο Μετασχηματισμός Φουριέ απεριοδικών σημάτων είναι συνεχής, δηλαδή το συχνοτικό φάσμα των σημάτων περιέχει μη μετρήσιμα άπειρες διαφορετικές συχνότητες. Αντιθέτως ο Μετασχηματισμός Φουριέ περιοδικών σημάτων (γνωστός και ως σειρά Φουριέ) είναι διακριτός, δηλαδή το φάσμα των σημάτων περιέχει μετρήσιμα άπειρες διαφορετικές συνιστώσες: ένα ημίτονο της θεμελιώδους συχνότητας (η οποία είναι η συχνότητα του αρχικού, ολικού περιοδικού σήματος) και άπειρα ημίτονα που οι συχνότητες τους είναι ακέραια πολλαπλάσια της θεμελιώδους (αρμονικές συνιστώσες). Τον Μετασχηματισμό Φουριέ μίας ποσότητας x(t) (αντίστοιχα f(t)) τον συμβολίζουμε με Χ(Ω) (αντίστοιχα F(Ω)), όπου η ανεξάρτητη μεταβλητή Ω υποδηλώνει πως το πεδίο ορισμού είναι πεδίο συχνοτήτων. Ο Μετασχηματισμός Φουριέ της κρουστικής απόκρισης ενός ΓΧΑ συστήματος ονομάζεται συνάρτηση μεταφοράς ή απόκριση συχνοτήτων του συστήματος. Έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί μία ιδιότητα της συνέλιξης είναι ότι στο πεδίο των συχνοτήτων μετατρέπεται σε ένα απλό γινόμενο (επομένως η σχέση y(t)=h(t)*x(t) μετασχηματίζεται στον τύπο Y(Ω)=H(Ω)X(Ω), αν λάβουμε το φάσμα Φουριέ των εμπλεκόμενων ποσοτήτων). Έτσι, αν η συνάρτηση μεταφοράς είναι μηδενική έξω από ένα περιορισμένο διάστημα συχνοτήτων [Ω1,Ω2], τότε το φάσμα κάθε εξόδου περιέχει τις συχνότητες της αντίστοιχης εισόδου οι οποίες εμπερικλείονται στο διάστημα αυτό (πιθανώς με τροποποιημένο πλάτος και φάση στο πεδίο του χρόνου σε σχέση με την είσοδο) και καμία άλλη συχνότητα, καθώς λόγω του πολλαπλασιασμού H(Ω)X(Ω) το φάσμα της εξόδου μηδενίζεται πέραν των ορίων του διαστήματος [Ω1,Ω2]. Το διάστημα αυτό καλείται εύρος ζώνης του συστήματος. Συστήματα τα οποία στην έξοδό τους διατηρούν απαράλλακτες, ως προς το πλάτος και τη φάση, τις συχνοτικές συνιστώσες της εισόδου οι οποίες εμπίπτουν σε ένα διάστημα [Ω1,Ω2], αλλά μηδενίζουν κάθε άλλη συνιστώσα, ονομάζονται φίλτρα. Ένα φίλτρο λέγεται:
Πηγές
Κατηγορία:Τηλεπικοινωνίες Κατηγορία:Επεξεργασία σήματος Κατηγορία:Τεχνολογία των μέσων ενημέρωσης
Λουδοβίκος Ερρίκος Α΄ του Κοντέ
Ο Λουδοβίκος Ερρίκος Α΄ (Louis IV Henri de Bourbon-Condé, 18 Αυγούστου 1692 – 27 Ιανουαρίου 1740) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Κονντέ ήταν πρίγκιπας του Κονντέ.
Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Λουδοβίκου Γ΄ του Κοντέ και της Λουίζας Φραγκίσκης των Βουρβόνων (1673 – 1743), νόθης κόρης του Λουδοβίκου ΙΔ΄.
Αντιβασιλέας και πρωθυπουργός της Γαλλίας
Παράλληλα είχε γίνει υπερβολικά πλούσιος. Κατά την διάρκεια της αντιβασιλείας, τα έσοδα από την φορολόγηση των επαρχιών του επέφεραν σύνταξη 1,8 εκατομμυρίων λιβρών. Σύμφωνα με αναφορά του ιστορικού Μπερνιέ το 1984, είναι δύσκολο να γίνουν υπολογισμοί για την αξία των χρημάτων σε εποχές προ της βιομηχανικής επανάστασης. Η καλύτερη αποτίμηση είναι ότι μια λίβρα αντιστοιχούσε σε 4,5 δολλάρια. Οι τεράστιες απώλειες της τράπεζας εκείνο τον καιρό δημιούργησαν υποψίες για κατάχρηση, αλλά δεν βρέθηκαν υποψίες εναντίον του.
Η περίοδος της αντιβασιλείας τελείωσε όταν έφθασε ο Λουδοβίκος σε ηλικία ενηλικίωσης τον Φεβρουάριο του 1723 και την πρωθυπουργία ανέλαβε αρχικά ο Ντιμπουά και στην συνέχεια ο δούκας της Ορλεάνης, που πέθανε τον Δεκέμβριο του 1723 από χτύπημα. Ο Βασιλιάς είχε ανάγκη από έναν πρωθυπουργό. Σύμφωνα με κάποιες αναφορές ο Λουδοβίκος Κοντέ επελέγη με υπόδειξη του Επισκόπου του Φρεζύ, παιδαγωγού του Βασιλιά που τον εμπιστευόταν τυφλά, κάτι που ο ίδιος ο Βασιλιάς σιωπηλά συμφώνησε. Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες, τον προτίμησε ανάμεσα στους υπόλοιπους συγγενείς του για την συγκεκριμένη θέση. Ο Γάλλος δικηγόρος και συγγραφέας Ντ' Ανγκερβίλ αναφέρει το 1781 ότι τον επέλεξε λόγω της εμπειρίας του, διότι ήταν ο μόνος που είχε φτάσει τα 30, επίσης λόγω του πλούτου και της επιρροής του. Πίστευε ότι το οικονομικό του πνεύμα θα βοηθούσε το κράτος να φτάσει σε ψηλό επίπεδο συναλλαγών με τις υπόλοιπες χώρες.
Προσπάθειες για τον γάμο του Βασιλιά
Ο Λουδοβίκος Ερρίκος Α΄ σταμάτησε τότε την καταδίωξη των Ουγενότων, συχνό φαινόμενο την εποχή του Λουδοβίκου ΙΔ΄, αλλά πήρε μέτρα κατά των Προτεσταντών. Σε ηλικία έντεκα ετών, το 1713 στις Βερσαλλίες, νυμφεύτηκε την Μαρία Άννα των Βουρβόνων-Κοντί, η οποία όμως πέθανε το 1720 και ο βασιλιάς αρραβωνιάστηκε το 1721 την Μαριάννα Βικτωρία των Βουρβόνων, ινφάντα της Ισπανίας, κόρη του Φίλιππου Ε΄ της Ισπανίας, όταν εκείνη ήταν τριών ετών και ο Λουδοβίκος Ερρίκος δεκαεννέα. Ο Βασιλιάς ήταν σε κατάλληλη ηλικία για τεκνοποίηση, αλλά η ινφάντα ήθελε περίπου μια δεκαετία ακόμα. Αυτό δημιούργησε τεράστιες ανησυχίες στην οικογένεια, διότι με έναν υποθετικό θάνατο του Βασιλιά, το Γαλλικό στέμμα θα περνούσε στον Βασιλιά της Ισπανίας ή στους αντίπαλους οίκους της Ορλεάνης και του Κοντέ.
Το καλοκαίρι του 1724, με τη μεσολάβηση της γνωστής ευγενούς Μαρκησίας ντε Πρι, ο Λουδοβίκος χώρισε την νεαρή Ινφάντα και επικαλέστηκε την δικαιολογία ότι ήταν κακοφτιαγμένη και δεν μπορούσε να τεκνοποιήσει. Οι λόγοι βασικά ήταν ότι η Μαρκησία δεν ήθελε νύφη για τον Βασιλιά από την οικογένεια των Βουρβόνων, αφού αργότερα διέλυσε και δεύτερο αρραβώνα του Βασιλιά με μια από τις αδελφές του Λουδοβίκου του Κοντέ, γιατί φοβόταν την άνοδο της θέσης της μητέρας της.
Τελικά μετά από πολλές διαπραγματεύσεις, αποφασίστηκε σαν νύφη για τον νεαρό Βασιλιά η Μαρία Λεστσύνσκα, κόρη του έκπτωτου βασιλιά της Πολωνίας Στανίσουαφ Λεστσύνσκι (1704 – 1709). Ο Λουδοβίκος Ερρίκος έμαθε πως η Μαρία είχε ήδη λογοδοθεί με τον Δούκα της Ορλεάνης και τελικά αποφάσισε να στηρίξει τον γάμο αυτόν, που έγινε με κάθε μεγαλοπρέπεια στο Φονταινεμπλώ.
Οικογένεια
Στον πρώτο γάμο του στις 9 Ιουλίου του 1713 με την Μαρία Άννα των Βουρβόνων (1689–1720), κόρη του Φραγκίσκου Λουδοβίκου του Κοντί, δεν έκανε παιδιά.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Κοντέ Κατηγορία:Δούκες του Γκιζ Κατηγορία:Δούκες του Ανγκιέν
Bo (ράπερ)
Ο Χαράλαμπος Ξενίδης (Ντύσσελντορφ, 7 Δεκεμβρίου 1973), γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Bo, είναι Έλληνας ράπερ, πρώην μέλος του Family the Label.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1973 στο Ντύσσελντορφ της Γερμανίας ενώ η καταγωγή του είναι από την Θεσσαλονίκη. Στα 13 του, επέστρεψε στην Ελλάδα με τη μητέρα του και την κατά δύο χρόνια μικρότερη αδερφή του ενώ οι γονείς του χώρισαν ένα χρόνο μετά. Έμεινε με την αδερφή του στο πατρικό τους στη Θεσσαλονίκη και είχαν τη βοήθεια του παππού και της γιαγιάς τους. Παράτησαν το σχολείο στο γυμνάσιο γιατί έπρεπε να εργαστούν.
Το 1992, ξεκίνησε να δουλεύει στο Σκορπιό στη Θεσσαλονίκη ως χορευτής, χορογράφος και ράπερ ενώ το 1996 αποφάσισε να μετακομίσει στην Αθήνα.
Πρώτα Χρόνια-Συμμετοχές
Το ’96 έκανε την «είσοδό του» στην ελληνική δισκογραφία. Το 1998 συμμετέχει στην παραγωγή των Goin' Through στο CD (συμβόλαιο τιμής). Την ίδια περίοδο, συνεργάζεται μαζί με τους Goin Through, με το Γιώργο Μαζωνάκη στο τραγούδι «Θέλω να γυρίσω στα παλιά» και με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη για το τραγούδι «Οι ψυχές». Ο Bo στην συνέχεια συνεργάζεται ως συνθέτης με τον Γιώργο Αλκαίο σε 3 δίσκους.
Πρώτος προσωπικός δίσκος (2005)
Το 2005 κυκλοφορεί το πρώτο του προσωπικό CD και το ονομάζει «Bo Η Επαφή» στο οποίο συμμετέχουν φίλοι του όπως ο Γιώργος Αλκαίος, η Καλομοίρα και η Shaya. Το CD περιέχει 15 tracks σε Ελληνικούς και Αγγλικούς στίχους με RnB, Hip - hop, Oriental και Ροκ στοιχεία.
2006-2009
Ο Bo συμμετέχει με συνθέσεις και ντουέτα σε χρυσούς και πλατινένιους δίσκους επιτυχημένων εμπορικά καλλιτεχνών όπως η Δέσποινα Βανδή (Come Along Now), ο Νότης Σφακιανάκης (ντουέτο: Έχει να κάνει), η Νατάσα Θεοδωρίδου (ντουέτο: Θα ορκιστώ σε ό,τι έχω ιερό), ο Νίκος Μακρόπουλος, η Καλομοίρα, και πολλοί άλλοι. Συνεργάζεται με το ράπερ Coolio στη Θεσσαλονίκη όπου τραγούδησαν μαζί on stage. Παράλληλα συνεργάζεται με την Άννα Βίσση στο remix του Valentino για το κομμάτι «Στην Πυρά», ενώ διασκευάζει το «Απόψε λέω να μην κοιμηθούμε» σε R&B ρυθμό.
2010-σήμερα
Το 2010 ο Bo συνθέτει σε συνεργασία με τον Stan το «Θα ‘θελα». Τον χειμώνα του ίδιου έτους συνεργάζεται με την Χριστίνα Σάλτη για το τραγούδι «Κάνε με να τρελαθώ». Το καλοκαίρι του 2011 συνεργάζεται ξανά με την Χριστίνα Σάλτη στο τραγούδι «Πιο Κοντά». Το φθινόπωρο του ίδιου χρόνου συμμετέχει μαζί με την Χρύσπα στο κομμάτι «Είσαι Αστέρι».
Τον Απρίλιο του 2012 κάνει μία συμμετοχή μαζί με την Ιουλία Καλλιμάνη για το «20 χρονών». Το 2013 συνεργάζεται με την Shaya με το τραγούδι «Καλοκαίρινη Καρδιά» και συνθέτει σε συνεργασία με την τραγουδίστρια The Mode, βγάζοντας στην αγορά το τραγούδι «Πως το λένε».
Το καλοκαίρι του 2014 συνεργαζέται με την Melis Kar στο hit «Gitti Gitti» και με τον τραγουδιστή Στέφανο Δημοσθένους στο «Σε θέλω ξανά».
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ράπερ
Ιερά Μητρόπολις Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς
Η Ιερά Μητρόπολις Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς είναι μια από τις Μητροπόλεις των λεγομένων «Νέων Χωρών». Έδρα της είναι ο προσφυγικός Δήμος Καλαμαριάς. Η εκκλησιαστική δικαιοδοσία της Μητροπόλεως περιλαμβάνει τον Δήμο Καλαμαριάς και τον Δήμο Θερμαϊκού (Νέοι Επιβάτες, Αγία Τριάδα, Αγγελοχώρι, Νέα Κερασιά, Νέα Μηχανιώνα και Επανωμή), εκτός από την Περαία και το Μεσημέρι, που υπάγονται στην Ιερά Μητρόπολη Κασσανδρείας.
Μητροπολίτης της είναι από το 2015 ο Ιουστίνος (Μπαρδάκας).
Ιστορία
Η Ιερά Μητρόπολις Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς ιδρύθηκε το 1974 με πρωτοβουλία του τότε Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ και την έγκριση του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Για λόγους ιστορικής συνέχειας και μνήμης, o τίτλος της μητρόπολης φέρει πρώτα την ονομασία Νέας Κρήνης σε ανάμνηση και συνέχεια της Ιεράς Μητροπόλεως Κρήνης και Ανέων της Μικράς Ασίας. Στην Καλαμαριά εγκαταστάθηκαν μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή Μικρασιάτες πρόσφυγες και δημιούργησαν συνοικίες όπως η Νέα Κρήνη (από πρόσφυγες της Κρήνης της Ερυθραίας (Τσεσμές) της Μικράς Ασίας, η οποία αποτελούσε έδρα της Ιεράς Μητροπόλεως Κρήνης και Ανέων). Πρώτος Μητροπολίτης διετέλεσε ο Προκόπιος Γεωργαντόπουλος, από το 1974 έως το 2015 και μετά την κοίμησή του, τον διαδέχθηκε ο μικρασιατικής καταγωγής Ιουστίνος Μπαρδάκας, ο οποίος εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 26 Μαΐου 2015.
Υποδοχές αντιγράφων εικόνων και λειψάνων
Κύριο μέλημα του Μητροπολίτη Ιουστίνου αποτελεί η υποδοχή και εγκατάσταση αντιγράφων εικόνων από το Άγιο Όρος στους ναούς της Μητροπόλεως. Έτσι έως σήμερα έχουν εγκατασταθεί αντίγραφα εικόνων όπως Παναγίας Τριχερούσας, Παναγίας Γοργοεπηκόου, Παναγίας Άξιον Εστί κ.ά. . Επίσης επιμελείται συνεχών υποδοχών κειμηλίων όπως της Αγίας Ζώνης και λειψάνων αγίων πάντα σε συνεργασία με μονές του Αγίου Όρους προς πνευματική ωφέλεια των πιστών και οικονομική ενίσχυση των ναών Στα πλαίσια αυτής της καινοφανούς για την ορθόδοξη παράδοση πρακτικής έχει συγκεντρωθεί ασυνήθιστη πληθώρα αντιγράφων εικόνων του Αγίου Όρους:
Πηγές
Νεας Κρηνης
Αθηναϊκός (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Ο Αθηναϊκός Αθλητικός Σύλλογος είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο, που δραστηριοποιείται με έδρα την περιοχή του Βύρωνα, στην Αττική. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1975 και έμβλημά του το πλατανόφυλλο.
Το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης αποτελεί νομικά ένα από τα ερασιτεχνικά τμήματα του συλλόγου και ιδρύθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Οι αθλήτριες του Αθηναϊκού αγωνίζονται με χρώματα το κίτρινο και το κόκκινο, ωστόσο κατά περιόδους έχουν χρησιμοποιηθεί συμπληρωματικά διάφορα χρώματα, όπως το λευκό, το πορτοκαλί, το μαύρο και το ροζ. Έδρα της ομάδας είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Εργάνης «Δημήτρης Καλτσάς», χωρητικότητας 400 θεατών.
Ο Αθηναϊκός αποτελεί από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 και μετά μια από τις κορυφαίες γυναικείες ομάδες σε πανελλαδικό επίπεδο. Αποτελεί την πρώτη και μοναδική γυναικεία ομάδα στην ιστορία του αθλήματος στη χώρα που κατέκτησε Triple Crown (Πρωτάθλημα, Κύπελλο και Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα). Επιπροσθέτως, τον Φεβρουάριο του 2012 εισήχθη στο αρχείο των Παγκόσμιων Ρεκόρ Γκίνες ως η ομάδα καλαθοσφαίρισης με το μεγαλύτερο σερί νικών στην ιστορία, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ του Πανεπιστημίου του Κονέκτικατ.
Πρώτα βήματα σε τοπικό επίπεδο
Το τμήμα πραγματοποίησε τα πρώτα του βήματα τη δεκαετία του 1980, με τη συμβολή των Στέλιου Ακριβιάδη (εφόρου επί πολλά χρόνια) και Ανδρέα Λαμπρινίδη (επί σειρά ετών διετέλεσε Γενικός Αρχηγός και βασικός χρηματοδότης της ομάδας).
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2002-03 η ομάδα του Αθηναϊκού έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας Γυναικών που διοργανώνει η Ε.Σ.Κ. Αττικής γνωρίζοντας τον υποβιβασμό μετά το πέρας των αγωνιστικών της υποχρεώσεων. Η παραμονή της στην κατηγορία υπήρξε βραχυχρόνια καθώς προβιβάστηκε εκ νέου την επόμενη χρονιά. Τη χρονιά 2005-06, οπότε και την ευθύνη της ομάδας ανέλαβε ο Δήμαρχος Βύρωνα, Νίκος Χαρδαλιάς, ως επικεφαλής πενταμελούς Διοικούσας Επιτροπής, ανέλαβε προπονητής του συλλόγου ο Γαβρίλος Καλογερόπουλος. Από κοινού με το Σταύρο Γκαρανέ, προπονητή της ομάδας την προηγούμενη τριετία, οδήγησαν την ομάδα στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος της Α' Κατηγορίας, λαμβάνοντας το εισιτήριο για τις εθνικές κατηγορίες.
Περίοδος 2006-07
Για αγωνιστική περίοδο 2006-07 ο Αθηναϊκός εντάχθηκε στον Όμιλο Νότου της Α2 Εθνικής Κατηγορίας τον οποίο συγκρότησαν 14 σύλλογοι. Παρά την έλλειψη πείρας στο επίπεδο αυτό, η ομάδα ηττήθηκε μόλις μία φορά σε σύνολο 26 αγωνιστικών με αποτέλεσμα να κατακτήσει την κορυφή του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Φυσικό επακόλουθο ήταν η άνοδος στην Α1 Εθνική. Πρώτος προπονητής της ομάδας ήταν για μία ακόμη χρονιά ο Γαβρίλος Καλογερόπουλος.
Την ίδια χρονιά η ομάδα συμμετείχε για πρώτη φορά στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος. Στην Α' Φάση νίκησε εκτός έδρας την ομάδα της Αργυρούπολης με σκορ 51-75, ενώ στη Β' Φάση υποχρέωσε σε συντριπτική ήττα στην Εργάνη την ομάδα της Νέας Τρίγλιας με σκορ 129-35. Στη «Φάση των 16» ο Αθηναϊκός υπέστη εντός έδρας ήττα από τον Πανιώνιο με σκορ 69-71 και αποκλείστηκε από τη συνέχεια του θεσμού.