cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στο Φάρο
Ακολουθώντας και επεκτείνοντας την παράδοση μοντερνιστών μυθιστοριογράφων όπως του Μαρσέλ Προυστ και του Τζέιμς Τζόυς, η πλοκή του Στο Φάρο είναι δευτερεύουσα σε σχέση με τη φιλοσοφική της ενδοσκόπηση. Αναφέρεται ως βασικό παράδειγμα της λογοτεχνικής τεχνικής της πολλαπλής εστίασης, το μυθιστόρημα περιλαμβάνει ελάχιστους διαλόγους και σχεδόν καθόλου άμεση δράση. Το μεγαλύτερο μέρος του είναι γραμμένο ως σκέψεις και παρατηρήσεις. Το Στο Φάρο αποτελείται από τρία ισχυρά φορτισμένα οράματα για τη ζωή της οικογένειας Ράμζεϊ, που ζει σε ένα εξοχικό έξω από τις βραχώδεις ακτές της Σκωτίας. Υπάρχει η μητρική Κα Ράμσεϊ, ο διανοούμενος Κος Ράμσεϊ, τα οκτώ παιδιά τους και διάφοροι καλεσμένοι των διακοπών. Από τη φαινομενικά ασήμαντη αναβολή της επίσκεψης του Κου Ράμζεϊ σε έναν κοντινό φάρο, η Βιρτζίνια Γουλφ εξετάζει τις εντάσεις και τις πίστεις και δείχνει ότι οι μικρές χαρές και οι ήσυχες τραγωδίες της καθημερινής ζωής θα μπορούσαν να συνεχιστούν για πάντα. Το μυθιστόρημα ανακαλεί συναισθήματα παιδικής ηλικίας και αναδεικνύει τις σχέσεις των ενηλίκων. Ανάμεσα στις πολλές αλληγορίες και θέματα του βιβλίου είναι αυτά της απώλειας, της υποκειμενικότητας, της φύσης της τέχνης και του προβλήματος της αντίληψης.
Το 1998, η Modern Library ονόμασε το Στο Φάρο ως το νούμερο 15 στον κατάλογο με τα 100 καλύτερα αγγλόφωνα μυθιστορήματα του 20ου αιώνα. Το 2005, το μυθιστόρημα επιλέχθηκε από το περιοδικό TIME ως ένα από τα εκατό καλύτερα αγγλόφωνα μυθιστορήματα από το 1923.
Το βιβλίο μπήκε στο κοινό κτήμα το 2023.
Μέρος Ι: Το παράθυρο
Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται στο θερινό σπίτι των Ράμζεϊ στις Εβρίδες, στη Νήσο Σκάι. Η ενότητα ξεκινά με την Κα Ράμζεϊ να διαβεβαιώνει τον γιο της, Τζέιμς, ότι θα μπορούσαν να επισκεφθούν τον φάρο την επόμενη μέρα. Την πρόβλεψη αυτή διαψεύδει ο Κος Ράμζεϊ, ο οποίος εκφράζει τη βεβαιότητά του ότι ο καιρός δεν θα είναι αίθριος. Αυτή η γνώμη επιβάλλει μια ορισμένη ένταση μεταξύ του Κου και της Κας Ράμζεϊ, αλλά και μεταξύ του Κου Ράμζεϊ και του Τζέιμς. Το συγκεκριμένο περιστατικό αναφέρεται σε διάφορες αφορμές σε όλη την ενότητα, ιδιαίτερα στο πλαίσιο της σχέσης του Κου και της Κας Ράμζεϊ.
Οι Ράμζεϊ και τα οκτώ παιδιά υποδέχονται στο σπίτι αρκετούς φίλους και συναδέλφους. Μία από αυτές τις φίλες, η Λίλι Μπρίσκο (Lily Briscoe), ξεκινά το μυθιστόρημα ως μια νεαρή, αβέβαιη ζωγράφος που επιχειρεί ένα πορτρέτο της Κας Ράμζεϊ και του Τζέιμς. Η Μπρίσκο μαστίζεται από αμφιβολίες σε όλο το μυθιστόρημα, αμφιβολίες που τροφοδοτούνται σε μεγάλο βαθμό από τους ισχυρισμούς του Τσαρλς Τάνζλεϊ (Charles Tansley), ενός άλλου καλεσμένου, ο οποίος ισχυρίζεται ότι οι γυναίκες δεν μπορούν ούτε να ζωγραφίσουν ούτε να γράψουν. Ο ίδιος ο Τάνζλεϊ είναι θαυμαστής του Κου Ράμζεϊ, καθηγητή φιλοσοφίας και των ακαδημαϊκών πραγματειών του Ράμζεϊ.
Το τμήμα κλείνει με ένα μεγάλο δείπνο. Όταν ο Ογκάστους Κάρμαικλ (Augustus Carmichael), ένας καλεσμένος ποιητής, ζητά μια δεύτερη μερίδα σούπας, ο Κος Ράμζεϊ παραλίγο να τον χτυπήσει απότομα. Η Κα Ράμσεϊ είναι και η ίδια σε κακή κατάσταση όταν ο Πωλ Ρέιλι (Paul Rayley) και η Μίντα Ντόιλ (Minta Doyle), δύο γνωστοί τους οποίους έχει φέρει κοντά στον αρραβώνα, φτάνουν αργά στο δείπνο, καθώς η Μίντα έχει χάσει την πόρπη της γιαγιάς της στην παραλία.
Μέρος ΙΙ: Ο χρόνος περνάει
Η δεύτερη ενότητα, «Ο χρόνος περνάει», δίνει μια αίσθηση του χρόνου που περνά, της απουσίας και του θανάτου. Περνούν δέκα χρόνια, κατά τα οποία αρχίζει και τελειώνει ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Η Κα Ράμζεϊ πεθαίνει, όπως και δύο από τα παιδιά της - η Πρου (Prue) πεθαίνει από επιπλοκές του τοκετού και ο Άντριου (Andrew) σκοτώνεται στον πόλεμο. Ο Κος Ράμσεϊ μένει χαμένος χωρίς τη σύζυγό του να τον επαινεί και να τον παρηγορεί κατά τη διάρκεια των κρίσεων φόβου και αγωνίας του σχετικά με τη μακροζωία του φιλοσοφικού του έργου. Αυτή η ενότητα διηγείται από παντογνωσία και περιστασιακά από την Κα ΜακΝάμπ (McNab). Η Κα ΜακΝάμπ εργάστηκε στο σπίτι των Ράμζεϊ από την αρχή, και έτσι παρέχει μια ξεκάθαρη εικόνα για το πώς άλλαξαν τα πράγματα στον χρόνο που το εξοχικό δεν είχε κατοικηθεί.
Μέρος ΙΙΙ: Ο Φάρος
Στην τελευταία ενότητα, «Ο Φάρος», μερικοί από τους υπόλοιπους Ράμζεϊ και άλλοι καλεσμένοι επιστρέφουν στο εξοχικό τους δέκα χρόνια μετά τα γεγονότα του Μέρους I. Ο Κος Ράμζεϊ σχεδιάζει τελικά να κάνει το ταξίδι που ανέβαλε πολύ στο φάρο με την κόρη του, Καμίλα (Camilla) και τον υιό του, Τζέιμς (James) (τα υπόλοιπα παιδιά Ράμζεϊ ουσιαστικά δεν αναφέρονται στην τελευταία ενότητα). Το ταξίδι σχεδόν δεν γίνεται, καθώς τα παιδιά δεν είναι έτοιμα, αλλά τελικά ξεκίνησαν. Καθώς ταξιδεύουν, τα παιδιά σιωπούν σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον πατέρα τους που τα ανάγκασε να έρθουν μαζί. Ωστόσο, ο Τζέιμς κρατά το ιστιοπλοϊκό σκάφος σταθερό και αντί να δέχεται τα σκληρά λόγια που περίμενε από τον πατέρα του, ακούει επαίνους, παρέχοντας μια σπάνια στιγμή ενσυναίσθησης μεταξύ πατέρα και γιου. Η στάση της Καμ απέναντι στον πατέρα της αλλάζει επίσης, από αγανάκτηση σε ενδεχόμενο θαυμασμό.
Συνοδεύονται από τον ναύτη Μακάλιστερ (Macalister) και τον υιό του, ο οποίος ψαρεύει κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Ο υιός κόβει ένα κομμάτι σάρκας από ένα ψάρι που έχει πιάσει για να το χρησιμοποιήσει για δόλωμα, ρίχνοντας το τραυματισμένο ψάρι πίσω στη θάλασσα.
Ενώ σαλπάρουν για τον φάρο, η Λίλι προσπαθεί να ολοκληρώσει επιτέλους τον πίνακα που είχε στο μυαλό της από την αρχή του μυθιστορήματος. Επανεξετάζει τη μνήμη της για την Κα και τον Κο Ράμζεϊ, εξισορροπώντας το πλήθος των εντυπώσεων πριν από δέκα χρόνια σε μια προσπάθεια να φτάσει σε μια αντικειμενική αλήθεια για την Κα Ράμζεϊ και την ίδια τη ζωή. Τελειώνοντας τον πίνακα (ακριβώς τη στιγμή που η παρέα με το ιστιοπλοϊκό φτάνει στο φάρο) και βλέποντας ότι την ικανοποιεί, συνειδητοποιεί ότι η εκτέλεση του οράματός της είναι πιο σημαντική για εκείνη από την ιδέα να αφήσει κάποιο είδος κληρονομιάς στο έργο της.
Πολυπλοκότητα εμπειρίας
Μεγάλα μέρη του μυθιστορήματος της Γουλφ δεν ασχολούνται με τα αντικείμενα της όρασης, αλλά διερευνούν τα μέσα αντίληψης, προσπαθώντας να κατανοήσουν τους ανθρώπους όταν κοιτάζουν. Για να μπορέσει να κατανοήσει τη σκέψη, τα ημερολόγια της Γουλφ αποκαλύπτουν, ότι η συγγραφέας περνούσε αρκετό χρόνο ακούγοντας τον εαυτό της να σκέφτεται, παρατηρώντας πώς και ποιες λέξεις και συναισθήματα προέκυψαν στο μυαλό της ως απάντηση σε αυτό που είδε.
Πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων
Αυτή η εξέταση της αντίληψης δεν περιορίζεται, ωστόσο, σε μεμονωμένους εσωτερικούς διαλόγους, αλλά αναλύεται επίσης στο πλαίσιο των ανθρώπινων σχέσεων και των ταραχωδών συναισθηματικών χώρων που διασχίζονται για να φτάσουν αληθινά σε έναν άλλο άνθρωπο. Δύο ενότητες του βιβλίου ξεχωρίζουν ως εξαιρετικά στιγμιότυπα προσπαθειών σε αυτό το πέρασμα: η σιωπηλή ανταλλαγή μεταξύ του Κου και της Κας Ράμζεϊ καθώς περνούν την ώρα μόνοι τους στο τέλος της ενότητας 1, και ο αγώνας της Λίλι Μπρίσκο να εκπληρώσει την επιθυμία του Κου Ράμζεϊ για συμπάθεια (και προσοχή) καθώς κλείνει το μυθιστόρημα.
Αφήγηση και προοπτική
Το μυθιστόρημα διατηρεί μια ασυνήθιστη μορφή παντογνώστη αφηγητή. Η πλοκή εκτυλίσσεται μέσα από μεταβαλλόμενες οπτικές γωνίες της συνείδησης κάθε χαρακτήρα. Μετατοπίσεις μπορεί να συμβούν ακόμη και στη μέση πρόταση, και από κάποια άποψη μοιάζουν με την περιστρεφόμενη δέσμη του ίδιου του φάρου. Ωστόσο, σε αντίθεση με την τεχνική ροής της συνείδησης του Τζέιμς Τζόυς, η Γουλφ δεν τείνει να χρησιμοποιεί απότομα κομμάτια για να αναπαραστήσει τις διαδικασίες σκέψης των χαρακτήρων. Η μέθοδός της είναι περισσότερο λυρική παράφραση. Η μοναδική παρουσίαση της παντογνωστικής αφήγησης σημαίνει ότι, σε όλο το μυθιστόρημα, οι αναγνώστες καλούνται να διατυπώσουν τη δική τους κατανόηση και απόψεις, από τις λεπτές αλλαγές στην ανάπτυξη των χαρακτήρων, καθώς μεγάλο μέρος της ιστορίας παρουσιάζεται με διφορούμενες ή και αντιφατικές περιγραφές.
Ενώ στο Μέρος I, το μυθιστόρημα ασχολείται με την απεικόνιση της σχέσης μεταξύ του χαρακτήρα που βιώνει και της πραγματικής εμπειρίας και του περιβάλλοντος, το Μέρος II, «Ο χρόνος περνάει», χωρίς χαρακτήρες να σχετίζονται, παρουσιάζει τα γεγονότα διαφορετικά. Αντίθετα, η Γουλφ έγραψε την ενότητα από την οπτική γωνία ενός εκτοπισμένου αφηγητή, άσχετου με κάποιο πρόσωπο, σκοπεύοντας να δει κανείς τα γεγονότα σε σχέση με τον χρόνο. Γι΄ αυτό το λόγο η αφηγηματική φωνή είναι ανεστίαστη και παραμορφωμένη, παρέχοντας ένα παράδειγμα αυτού που η Γουλφ αποκάλεσε «η ζωή όπως είναι όταν δεν έχουμε κανέναν ρόλο σε αυτήν». Σημαντικά γεγονότα όπως οι θάνατοι της Κας Ράμζεϊ, της Πρου και του Άντριου σχετίζονται παρενθετικά, γεγονός που καθιστά την αφήγηση ένα είδος ημερολογίου. Είναι επίσης πιθανό το ίδιο το σπίτι να είναι ο άψυχος αφηγητής αυτών των γεγονότων.
Νύξεις για αυτοβιογραφία και η πραγματική γεωγραφία
δεξιά|μικρογραφία| Ο [[Φάρος του Γκαντρίβι κατά το ηλιοβασίλεμα]] Η Γουλφ άρχισε να γράφει το Στο Φάρο εν μέρει ως τρόπο κατανόησης και αντιμετώπισης άλυτων ζητημάτων που αφορούσαν και τους δύο γονείς της και πράγματι υπάρχουν πολλές ομοιότητες μεταξύ της πλοκής και της δικής της ζωής. Οι επισκέψεις της με τους γονείς και την οικογένειά της στο Σεντ Άιβς της Κορνουάλης, όπου ο πατέρας της νοίκιασε ένα σπίτι, ήταν ίσως οι πιο ευτυχισμένες στιγμές της ζωής της Γουλφ, αλλά όταν ήταν 13 ετών η μητέρα της πέθανε και, όπως ο Κος Ράμζεϊ, ο πατέρας της, Λέσλι Στίβεν, βυθίστηκε στο κατήφεια και στην αυτολύπηση. Η αδερφή της Γουλφ, Βανέσα Μπελ, έγραψε ότι διαβάζοντας τις ενότητες του μυθιστορήματος που περιγράφουν την Κα Ράμζεϊ ήταν σαν να έβλεπε τη μητέρα της να ανασταίνεται από τους νεκρούς. Ο αδερφός τους, Άντριαν, δεν επιτρεπόταν να πάει σε μια αποστολή στο Φάρο του Γκαντρίβι, όπως και στο μυθιστόρημα ο Τζέιμς ανυπομονεί να επισκεφτεί τον φάρο και απογοητεύεται όταν το ταξίδι ακυρώνεται. Οι διαλογισμοί της Λίλι Μπρίσκο για τη ζωγραφική είναι ένας τρόπος για τη Γουλφ να εξερευνήσει τη δική της δημιουργική διαδικασία (αλλά και αυτή της αδερφής της ζωγράφου), αφού η Γουλφ σκεφτόταν για τη συγγραφή με τον ίδιο τρόπο που η Λίλι σκεφτόταν για τη ζωγραφική.
Ο πατέρας της Γουλφ άρχισε να νοικιάζει το Talland House στο Σεντ Άιβς το 1882, λίγο μετά τη γέννηση της ίδιας της Γουλφ. Το σπίτι χρησιμοποιήθηκε από την οικογένεια ως οικογενειακό καταφύγιο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού για τα επόμενα δέκα χρόνια. Η τοποθεσία της κύριας ιστορίας στο Στο Φάρο, το σπίτι σε νησί των Εβρίδων, σχηματίστηκε από τη Γουλφ σε μίμηση του Talland House. Πολλά πραγματικά χαρακτηριστικά από τον κόλπο του Σεντ Άιβς μεταφέρονται στην ιστορία, συμπεριλαμβανομένων των κήπων που οδηγούν στη θάλασσα, της ίδιας της θάλασσας και του φάρου.
Ιστορικό δημοσίευσης
Όταν ολοκλήρωσε το προσχέδιο αυτού, του πιο αυτοβιογραφικού της μυθιστορήματος, η Γουλφ το περιέγραψε ως «εύκολα το καλύτερο από τα βιβλία μου» και ο σύζυγός της Λέοναρντ το θεώρησε «αριστούργημα» ... εντελώς νέο «ένα ψυχολογικό ποίημα»». Το δημοσίευσαν μαζί στο Hogarth Press στο Λονδίνο το 1927. Η πρώτη εκτύπωση των 3.000 αντιγράφων με 320 σελίδες που είχαν μέγεθος 191 επί 127 μικροχιλιοστά είχαν επένδυση με μπλε ύφασμα. Το βιβλίο ξεπέρασε τις πωλήσεις όλων των προηγούμενων μυθιστορημάτων της Γουλφ και τα έσοδα έδωσαν τη δυνατότητα στους Γουλφ να αγοράσουν αυτοκίνητο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα της Βιρτζίνια Γουλφ Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν όπερες Κατηγορία:Νήσος Σκάι
Μάκρη (αποσαφήνιση)
Με τη ονομασία Μάκρη ή Μάκρη μπορεί να αναφέρονται:
Παρώνυμα
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Βοτανικός Κήπος της Κουριτίμπα
thumb|right|Άποψη του [[θερμοκήπιο|θερμοκηπίου και των γαλλικών κήπων]]
Ο Βοτανικός Κήπος της Κουριτίμπα (πορτ. Jardim Botânico de Curitiba) - επίσης γνωστός ως "Jardim Botânico Fanchette Rischbieter" - βρίσκεται στην περιοχή Jardim Botânico ("Βοτανικός Κήπος") στην πόλη της Κουριτίμπα, πρωτεύουσας της πολιτείας του Παρανά, μεγαλύτερης πόλης της νότιας Βραζιλίας.
Είναι το κυριότερο τουριστικό αξιοθέατο της πόλης - το 2007 ήταν το δημοφιλέστερο μέρος σε διαδικασία εκλογής για να επιλογή των "Επτά Θαυμάτων της Βραζιλίας" - και στεγάζει την πανεπιστημιούπολη του παλαιότερου πανεπιστημίου της Βραζιλίας - (Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο της Παρανά). Είναι το σύμβολο της πόλης και όλης της Νότια περιοχή της Βραζιλίας.
Ο διεθνής κωδικός αναγνώρισης είναι CURIT.
Ινστιτούτο Άνταμ Μιτσκιέβιτς
μικρογραφία|260x260εσ| Το Ινστιτούτο Άνταμ Μιτσκιέβιτς στη Βαρσοβία Το Ινστιτούτο Άνταμ Μιτσκιέβιτς (πολωνικά: Instytut Adama Mickiewicza) είναι κυβερνητικός οργανισμός που χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Εθνικής Κληρονομιάς της Πολωνίας και εδρεύει στην οδό Μοκοτόφσκα 25 (ulica Mokotowska) στη Βαρσοβία.
Πήρε το όνομα του από τον Πολωνό εθνικό ποιητή Άνταμ Μιτσκιέβιτς και στόχος του είναι να προωθήσει την πολωνική γλώσσα και τον πολωνικό πολιτισμό στο εξωτερικό. Το Ινστιτούτο λειτουργεί μια τρίγλωσση πολωνική-αγγλική-ρωσική πύλη, την «Culture.pl», που ιδρύθηκε το 2001.
Δραστηριότητες
Εκτός από μεγάλο αριθμό σχετιζομένων ποιητών, δατριβογράφων, συγγραφέων, μεταφραστών, καλλιτεχνών, κριτικών λογοτεχνίας, μουσικής και ταινιών και επιμελητών, το Ινστιτούτο περιλαμβάνει τη Μπαρμπάρα Σχαμπόφσκα, τη Διευθύντρια, καθώς και τρεις αναπληρωτές διευθυντές και αριθμός βασικών διαχειριστών προγραμμάτων.
Εκτός από το Ινστιτούτο Άνταμ Μιτσκιέβιτς που χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Πολιτισμού, υπάρχουν Πολωνικά Ινστιτούτα Πολιτισμού, που χρηματοδοτούνται από το Υπουργείο Εξωτερικών της Πολωνίας, σε περισσότερες από 22 μεγάλες πόλεις του εξωτερικού, όπως το Βερολίνο, η Μπρατισλάβα, η Βουδαπέστη, το Βουκουρέστι, το Ντίσελντορφ, το Κίεβο, η Λειψία, το Λονδίνο, το Μινσκ, η Μόσχα, η Νέα Υόρκη, το Παρίσι, η Πράγα, η Ρώμη, η Αγία Πετρούπολη, η Σόφια, η Στοκχόλμη, το Τελ Αβίβ, η Βιέννη και το Βίλνιους.
Ενώ το Ινστιτούτο Άνταμ Μιτσκιέβιτς συνεργάζεται συχνά με τα Πολωνικά Ινστιτούτα Πολιτισμού, κάθε ίδρυμα είναι ανεξάρτητο από το άλλο και χρηματοδοτείται από ένα διαφορετικό υπουργείο της Πολωνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οργανισμοί πολιτιστικής προώθησης Κατηγορία:Πολιτισμός της Πολωνίας Κατηγορία:Πολωνική γλώσσα Κατηγορία:Οργανισμοί με έδρα τη Βαρσοβία Κατηγορία:Άνταμ Μιτσκιέβιτς
Ετομπόν
Το Ετομπόν (γαλλικά: Étobon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Δημοκρατικός Συνασπισμός
Κατηγορία:Συνασπισμοί πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα
Sagar Pawan
Οι Sagar Pawan (Αγγλικά: Sea breeze, μετάφραση: Θαλάσσια Αύρα) είναι το ακροβατικό αεροπορικό σμήνος επιδείξεων της Ναυτικής Αεροπορίας της Ινδίας. Η ομάδα χρησιμοποιεί τέσσερα αεροσκάφη Kiran Mk II, Ινδικής σχεδίασης και κατασκευής, και έχει ως έδρα την αεροναυτική βάση του Dabolim στην Γκόα. Τα αεροσκάφη της ομαδας είναι βαμένα σε σκούρο μπλέ και άσπρο χρώμα. Η ομάδα δημιουργήθηκε το 2003 και έδωσε την πρώτη της επίδειξη στους εορτασμούς για τα 50 χρόνια της Ινδικής Ναυτικής Αεροπορίας, τον Μάιο του 2003. Από τότε έχουν δώσει πολλές επιδείξεις σε όλη την Ινδία καθώς και στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ινδίας. Η ομάδα σήμερα είναι μία από τις δύο ενεργές Ναυτικές Ακροβατικές Ομάδες στον κόσμο, μαζί με τους Blue Angels του Αμερικανικού Ναυτικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδία
Εσερτέν-ε-Σεσέ
Το Εσερτέν-ε-Σεσέ (γαλλικά: Essertenne-et-Cecey) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Αργύρης Καμπούρης
Ο Αργύρης Καμπούρης (Αστυπάλαια, 24 Ιανουαρίου 1962) είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής. Η πιο σημαντική στιγμή στην καριέρα του υπήρξε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1987, όταν στον τελικό με τη Σοβιετική Ένωση ευστόχησε στις δύο τελευταίες βολές του αγώνα και χάρισε το τρόπαιο στην Εθνική Ελλάδας. Αποτελεί εμβληματική φυσιογνωμία στην ιστορία του Ολυμπιακού Πειραιώς και τα τελευταία χρόνια εργάζεται στα τμήματα υποδομής της ομάδας ως τεχνικός σύμβουλος.
Βιογραφία
Ο Αργύρης Καμπούρης γεννήθηκε στην Αστυπάλαια στις 24 Ιανουαρίου 1962, ωστόσο μεγάλωσε στον Πειραιά. Μέλος οικογένειας με επτά παιδιά, από πολύ νωρίς χρειάστηκε να βοηθήσει τον πατέρα του που ήταν οικοδόμος στο επάγγελμα.
Τα πρώτα του βήματα ως καλαθοσφαιριστής τα έκανε στα τμήματα υποδομής του Ολυμπιακού.
Για ένα χρόνο εστάλη δανεικός στην ομάδα του Α.Ν.Ο. Γλυφάδας στα πλαίσια της μετεγγραφής του Γιάννη Παραγιού. Την επόμενη περίοδο επέστρεψε στο λιμάνι όπου είχε μακρά καριέρα μέχρι το 1995. Από τη θέση του αρχηγού κατέκτησε τρία Πρωταθλήματα Ελλάδας (1993, 1994, 1995) κι ένα Κύπελλο Ελλάδας (1994). Επιπλέον συμμετείχε σε δύο τελικούς Ευρωλίγκας, στο Τελ Αβίβ το 1994 και στη Σαραγόσα το 1995. Την καριέρα του έκλεισε στο Γ.Σ. Περιστερίου, όπου και αγωνίστηκε την περίοδο 1995–96.
Στα δέκα χρόνια που αγωνίστηκε στην Εθνική ομάδα, συμμετείχε σε τρία Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (1987, 1989, 1991) και σε δυο Παγκόσμια Πρωταθλήματα (1986, 1990), αγωνιζόμενος 131 αγώνες και σκοράροντας συνολικά 529 πόντους. Στο Ευρωμπάσκετ του 1987 στην Αθήνα εκτέλεσε τις δύο τελευταίες καθοριστικές βολές στα τελευταία δευτερόλεπτα του αγώνα δίνοντας την νίκη στην εθνική με 103-101 εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης και το χρυσό μετάλλιο. Στο Ευρωμπάσκετ του 1989 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο.
Την προπονητική του καριέρα την ξεκίνησε με την ομάδα του Γ.Σ. Αγίων Αναργύρων, την οποία οδήγησε από τη Β' Ε.Σ.Κ.Α. στη Γ' Εθνική Κατηγορία, ενώ έχει δουλέψει ακόμα στο Αιγάλεω Α.Ο., την Ελευσίνα και τον Α.Σ. Νίκη Αμαρουσίου. Τα τελευταία χρόνια εργάζεται στα τμήματα υποδομής του Ολυμπιακού ως τεχνικός σύμβουλος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Αιγάλεω Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Νίκης Αμαρουσίου Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1987 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1989 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1986 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1990
Καταδύσεις στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 διεξάχθηκαν 4 αγωνίσματα καταδύσεων ανδρών και γυναικών. Συνολικά, 136 αθλητές και αθλήτριες θα πάρουν μέρος στους αγώνες.
Συμμετέχουσες χώρες
Συμμετείχαν 136 αθλητές από 29 χώρες σε 8 αθλήματα
Σχολή Εμμανουήλ Γκιούμα
Η σχολή Εμμανουήλ Γκιούμα ήταν από τις πιο φημισμένες σχολές των Ιωαννίνων. Είναι γνωστή επίσης με τις ονομασίες Μπαλαναία Σχολή, Μεγάλη Σχολή και Πρώτη Σχολή των Ιωαννίνων.
Ιστορική αναδρομή
Ιδρύθηκε το 1676 από τον Γιαννιώτη Εμμανουήλ Γκιούμα, που ήταν έμπορος στη Βενετία. Περίπου 20 χρόνια μετά την ίδρυσή της η εν λόγω Σχολή εμπλουτίστηκε με βιβλία από τον επίσης Γιαννιώτη Γεώργιο Ντίλιο. Το 1734 ο Λάμπρος Μαρούτσης έδωσε 5.000 δουκάτα προκειμένου να προστεθεί στη Σχολή καθέδρα ιερών και κοσμικών επιστημών, ελληνιστί τε και λατινιστί παραδιδομένων.
Η Σχολή διευθύνονταν από τριμελή επιτροπή και εξαρτιόταν από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Πρώτος σχολάρχης ήταν ο ιερομόναχος Βησσαρίων Μακρής, μαθητής του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου. Στη συνέχεια σχολάρχες έγιναν ο Μαζαράκης, οι ιερείς Γεώργιος Σουγδουρής και Αναστάσιος Παπαβασιλείου, ο Μεθόδιος Ανθρακίτης και για περισσότερα από 100 χρόνια τα μέλη της οικογένειας Μπαλάνων Μπαλάνος Βασιλόπουλος, Κοσμάς Μπαλάνος, Κωνσταντίνος Μπαλάνος (ο οποίος ονόμασε τη Σχολή Αρχιγυμνάσιον) και Αναστάσιος Μπαλάνος, από τους οποίους η σχολή έμεινε γνωστή και ως Μπαλαναία. Τελευταίος διδάσκαλος ήταν ο Αναστάσιος Μπαλανίδης. Οι μαθητές της Σχολής ήταν οικότροφοι και είχαν δωρεάν βιβλία και γραφική ύλη. Στη Σχολή φοίτησε ο Ναουσαίος Αναστάσιος Μιχαήλ, ο πρώτος Έλληνας λόγιος και επιστήμονας που καταξιώθηκε στην Ευρώπη.
Το 1820 ο Αλή Πασάς, ενώ τον πολιορκούσαν τα στρατεύματα του Σουλτάνου στα Ιωάννινα, προκειμένου να έχει ανοιχτό πεδίο βολής, διέταξε τον εμπρησμό της πόλης με αποτέλεσμα και την ολοσχερή καταστροφή της Σχολής και της βιβλιοθήκης της, στην οποία υπήρχαν μεταξύ άλλων σπάνια και πολύτιμα χειρόγραφα Ελλήνων συγγραφέων και Πατέρων της Εκκλησίας. Μετά την καταστροφή της η Μπαλαναία Σχολή δεν ξαναλειτούργησε.
Από την Μπαλαναία Σχολή αποφοίτησαν μεταξύ άλλων ο μητροπολίτης Αθηνών Μελέτιος και ο μητροπολίτης Καμπανίας Θεόφιλος.
Πηγές
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στα Ιωάννινα Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία
Λούσι Μουλστεΐνοβα
Η Λούσι Μουλστεΐνοβα (γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1984) είναι Σλοβάκα επαγγελματίας διεθνής πετοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίζεται ως πασαδόρος. Κατά τη διάρκεια της μέχρι στιγμής καριέρας της έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Σλοβακίας, της Πολωνίας και της Ελλάδας.
Καριέρα
Η Λούσι Μουλστεΐνοβα υπέγραψε το πρώτο της επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Ντόπρασταβ Μπρατισλάβας, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2008 έχοντας καταφέρει να κατακτήσει προηγουμένως το πρωτάθλημα Σλοβακίας του 2008.
Από το 2008 και μέχρι σήμερα, η Μουλστείνοβα έχει αγωνιστεί κατά κύριο λόγο σε ομάδες της Πολωνίας. Συγκεκριμένα, έχει περάσει από τις Πρόναρ Άστβα Μπιάλιστοκ (2008-09 και 2011-12), Νταμπρόβα Γκόρνιτσα (2010-11), Σεμίκ Πολίς (2012-14) και Μπιέλσκο Μπιάλα (2014). Μάλιστα, με τη Μπιέλσκο Μπιάλα κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα αλλά και το Κύπελλο Πολωνίας του 2014. Μοναδική εξαίρεση σε αυτή την εξαετία συνεχούς παρουσίας της Μουλστείνοβα σε ομάδες της Πολωνίας αποτελεί ένα πέρασμά της από την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό Πειραιώς την περίοδο 2009-10. Με την ελληνική ομάδα δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο, κατάφερε ωστόσο να κατακτήσει τη δεύτερη θέση στη τελική βαθμολογία του ελληνικού πρωταθλήματος.
Η Λούσι Μουλστεΐνοβα παραμένει στη Μπιέλσκο Μπιάλα μέχρι και σήμερα.
Μάρντι Κόλινς
Ο Μορίς Ρόντνει "Μάρντι" Κόλινς, ή απλώς Μάρντι Κόλινς (Φιλαδέλφεια, 4 Αυγούστου 1984) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,98 μ. και αγωνιζόταν τόσο ως σμολ φόργουορντ όσο και ως σούτινγκ γκαρντ
Κολλεγιακή σταδιοδρομία
Ο Μάρντι Κόλινς εισήχθη το 2002 στο πανεπιστήμιο Τέμπλ και αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό πρωτάθλημα με την ομάδα μπάσκετ του πανεπιστημίου, τους Τεμπλ Όουλς.
Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο το 2006 και συμμετείχε στα Ντραφτ του ΝΒΑ του ίδιου έτους.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Οι πολύ καλές εμφανίσεις του Κόλινς στα Ντραφτ του ΝΒΑ το 2006, του εξασφάλισαν επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας με τους Νιου Γιορκ Νικς, στους οποίους παρέμεινε για κάτι περισσότερο από δύο χρόνια.
Στις 21 Νοεμβρίου του 2008, ο Μάρντι Κόλινς μετεγγράφη στους Λος Άντζελες Κλίπερς, ομάδα επίσης του ΝΒΑ, στους οποίους παρέμεινε μέχρι τα τέλη του 2010.
Μέσα στο 2011, ο Μάρντι Κόλινς πέρασε από το D-League της Αμερικής (Λος Άντζελες Ντι-Φέντερς), από το Πρωτάθλημα Τουρκίας (Μπορνόβα Μπελεντίγιε), αλλά και από αυτό της Κίνας (Τζιανγκσού Ντράγκονς).
Το Νοέμβριο του 2012, ο Μάρντι Κόλινς μετεγγράφη στη Μακάμπι Άσοντ, μπασκετικό σύλλογο του Ισραήλ. Στο Ισραήλ μέτρησε 17 πόντους, 5 ριμπάουντ, 4,4 ασίστ και 1,4 κλεψίματα ανά αγώνα. Λίγους μήνες αργότερα ταξίδεψε στη Βενεζουέλα με προορισμό τη Γκουάρος ντε Λάρα.
Στις 26 Αυγούστου του 2013, επέστρεψε στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Ιταλία για λογαριασμό της Σούτορ Μοντεγκρανάρο. Εκεί είχε 14,3 πόντους (77,3% βολές, 44,9% δίποντα, 31,8% τρίποντα), 4,4 ριμπάουντ και 3 ασίστ σε 29,6 λεπτά κατά μέσο όρο.
Στις 26 Σεπτεμβρίου, ανακοινώθηκε από την πολωνική Τουρόφ.
Τον Ιούλιο του 2021, ανακοινώθηκε από την γαλλική Στρασμπούρ. Έφτασε μέχρι τον τελικό του Γιούροκαπ, όπου έχασε το τρόπαιο από την Γαλατασαράι. Μάλιστα η Στρασμπούρ έγινε ο πρώτος γαλλικός σύλλογος που προκρίνεται στον τελικό της διοργάνωσης. Ο ίδιος στο Γιούροκαπ μέτρησε 13,4 πόντους και 4,4 ασίστ. Στο Πρωτάθλημα Γαλλίας μέτρησε κατά μέσο όρο 8.9 πόντους, 4.7 ριμπάουντ και 3.9 ασίστ σε 43 παιχνίδια.
Στις 27 Ιουλίου 2016, ανακοινώθηκε από την Λοκομοτίβ Κουμπάν. Ο Κόλιονς μέτρησε 10.8 πόντους, 5.7 ριμπάουντ, 3.6 ασίστ και 1.1 κλέψιμο στο Γιούροκαπ και βρέθηκε στην καλύτερη πεντάδα της χρονιάς. Στη VTB Λίγκα της σεζόν 2016-17, είχε 11,1 πόντους, 4,7 ριμπάουντ, 3,9 ασίστ και 1,1 ριμπάουντ στην κανονική διάρκεια και, 15 πόντους, 5,3 ριμπάουντ, 3 ασίστ και 0,9 κλεψίματα ανά ματς στα πλέι οφ. Τον Αύγουστο ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ομάδα για ακόμα μια σεζόν. Τη σεζόν 2017-18, πραγματοποίησε πολύ καλέ εμφανίσεις αφού στο Γιούροκαπ μέτρησε 10 πόντους, 4,1 ριμπάουντ, 3,5 ασίστ και σχεδόν 1 μπλοκ σε 22 ματς, την ώρα που στην VTB είχε μέσο όρο 13,1 πόντους, 4 ριμπάουντ και 3,7 ασίστ. Τον Αύγουστο του 2018, έμεινε ελεύθερος από την ρώσικη ομάδα.
Στις 3 Αυγούστου 2018, επέστρεψε στην Στρασμπούρ. Στις 29 Ιανουαρίου 2019 στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ, πραγματοποίησε εξαιρετική εμφάνιση αφού κόντρα στην Βίρτους Μπολόνια (νίκη 83-80), είχε σε 26 λεπτά 20 πόντους με 9/12 δίποντα και 2/2 βολές, ενώ παράλληλα μάζεψε 6 ριμπάουντ, μοίρασε 4 ασίστ, έκλεψε 1 φορά την μπάλα και έκανε και 1 μπλοκ, συγκεντρώνοντας 25 βαθμούς αξιολόγησης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Γιορκ Νικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Κλίπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τούρουφ Ζγκοζέλετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Ντιφέντερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές κινεζικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισραηλινών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές βενεζουελάνικων συλλόγων
Συνθήκη της Νάξου
Η Συνθήκη της Νάξου ή Συνθήκη ειρήνης του 1454 είναι η αρχαιότερη συνθήκη που αφορούσε ελλαδικό χώρο αμέσως μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453. Συνάφθηκε μεταξύ της Γαληνότατης Δημοκρατίας της Βενετίας και του Μωάμεθ Β΄ στις 18 Απριλίου 1454.
Με την Συνθήκη αυτή παραχωρήθηκε η νήσος Νάξος στη Βενετία. Η Βενετία, παρά ταύτα, προστάτεψε τον υφιστάμενο Δούκα της Νάξου καθώς και τους περί αυτόν ευγενείς και λοιπούς ανθρώπους του, αφενός απαλλάσσοντάς τους από την καταβολή "φόρου και κάθε υπηρεσίαν", αφετέρου παραχωρώντας τους την ιδιότητα του Ενετού πολίτη ώστε να έχουν το δικαίωμα ύψωσης της σημαίας του Αγίου Μάρκου σε όλα τα κάστρα της.
Η Συνθήκη αυτή φαίνεται πως αποκαρδίωσε τους Έλληνες προκαλώντας τους αγανάκτηση. Πολλοί ιστορικοί θεωρούν πως αυτό μάλιστα το γεγονός (ως πράξη) ήταν η αφορμή να επισπευσθεί την άνοιξη και το καλοκαίρι του ίδιου έτους και να εκδηλωθεί στη Κρήτη, στην περιοχή Ρεθύμνου και Χανίων, μία συνωμοτική οργάνωση που απέβλεπε στην απελευθέρωση της Κρήτης και στη δημιουργία μιας πρώτης ελεύθερης ελληνικής εστίας.
Πηγές
Κατηγορία:Συνθήκες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Συνθήκες της Βενετικής Δημοκρατίας Κατηγορία:Ιστορία της Νάξου Κατηγορία:Ιστορία της Κρήτης Κατηγορία:15ος αιώνας
Ετρέλ-ε-λα-Μονμπλέζ
Το Ετρέλ-ε-λα-Μονμπλέζ (γαλλικά: Étrelles-et-la-Montbleuse) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Χαζάρ Λανκαράν
Η Χαζάρ Λανκαράν (αζερικά: Xəzər Lənkəran FK) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Αζερμπαϊτζάν, με έδρα την πόλη Λανκαράν και η οποία αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αζερμπαϊτζάν. Έχει κατακτήσει το εγχώριο πρωτάθλημα μόλις μία φορά στην διάρκεια της ιστορίας της, ενώ έχει αναδειχτεί Κυπελλούχος Αζερμπαϊτζάν 3 φορές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2004 Κατηγορία:Χαζάρ Λανκαράν Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αζερμπαϊτζάν‎ Κατηγορία:Επαρχία Λανκαράν
Χαζάλ Καγιά
Η Λεϊλά Χαζάλ Καγιά (τουρκικά: Leyla Hazal Kaya, 1 Οκτωβρίου 1990) είναι Τουρκάλα ηθοποιός και μοντέλο.
Είναι γνωστή για το ρόλο της στην τηλεοπτική σειρά «Adını Feriha Koydum» (2011-2012) και την εκπομπή «Bizim Hikaye» (εμπνευσμένη από το βρετανικό Shameless) (2017-2019).
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στο Ικόνιο της Τουρκίας. Παρακολούθησε το δημοτικό σχολείο Gaziosmanpaşa και το 2009 αποφοίτησε από το λύκειο Italiano di Istanbul. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Bilgi της Κωνσταντινούπολης. Οι γονείς της, που είναι και οι δύο δικηγόροι, χώρισαν όταν εκείνη ήταν 7 ετών. Εισήχθη στον κόσμο της τέχνης και της υποκριτικής σε πολύ νεαρή ηλικία, και ως παιδί έκανε μαθήματα μπαλέτου και βιολιού για χρόνια. Μιλάει άπταιστα ιταλικά και αγγλικά, εκτός από τη μητρική της γλώσσα (την τουρκική) ενώ μαθαίνει και τέταρτη γλώσσα, γερμανικά.
Από τις 6 Φεβρουαρίου 2019 είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό Αλί Ατάι και έχουν αποκτήσει έναν γιο, τον Φιρκέτ Αλί Ατάι (γενν. 22 Οκτωβρίου 2019).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκάλες ηθοποιοί Κατηγορία:Τουρκάλες μοντέλα
Δημήτριος Μπούσδρας
Ο δικηγόρος και πολιτικός Δημήτριος Μπούσδρας (1872-1958) υπήρξε ηγετική μορφή του αγροτικού κινήματος στις αρχές του 20ου αιώνα στη Θεσσαλία.
Βιογραφικό
Στις εκλογές του Αυγούστου του 1910 εκλέχτηκε βουλευτής για πρώτη φορά. Τον Μάρτιο της επόμενης χρονιάς, κατά τη διάρκεια συζήτησης στη Βουλή, ανέπτυξε μαζί με τον βουλευτή Βόλου Ν. Γεωργιάδη, το ζήτημα της απαλλοτρίωσης, αποκαλύπτοντας πως τσιφλικάδες ζητούσαν να πάρουν την τουρκική υπηκοότητα για να προστατεύσουν τις ιδιοκτησίες τους. Το 1916 προσχώρησε στο Κίνημα της Εθνικής Άμυνας.
Πηγή
Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές
Έλληνες στην προρωμαϊκή Γαλατία
μικρογραφία|320x320εσ|Η αρχαία ελληνική αποικία της [[Αρχαία Μασσαλία|Μασσαλίας]] Οι Έλληνες στην προ-Ρωμαϊκή Γαλατία έχουν σημαντική ιστορία αποικισμού, εμπορίου, πολιτιστικής επιρροής αλλά και ένοπλων συγκρούσεων στην κελτική επικράτεια της Γαλατίας (σύγχρονη Γαλλία), ξεκινώντας από τον 6ο αιώνα π.Χ., κατά τον Β' ελληνικό αποικισμό.
Μετά την ίδρυση του μεγάλου εμπορικού κέντρου της Μασσαλίας το 600 π.Χ. από τους Έλληνες Φωκαείς, η επιρροή τους αυξήθηκε, όπως και η αλληλεπίδραση με τους λαούς της περιοχής. Ορμώμενοι από τη Μασσαλία, οι Φωκαείς ίδρυσαν επίσης και άλλες αποικίες, όπως τις πόλεις Εμπόριο και Ρόδη στη βορειοανατολική Ισπανία.
Μασσαλία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ερείπια του ελληνικού λιμανιού στο κέντρο της [[Μασσαλία|Μασσαλίας]] μικρογραφία|251x251εσ|Σύμφωνα με τον μύθο, η Γύπτις, κόρη του βασιλιά των Σεγοβρίγων, επέλεξε για σύζυγο τον Έλληνα Πρώτη, στον οποίο παραχωρήθηκε μια περιοχή για την ίδρυση της [[Αρχαία Μασσαλία|Μασσαλίας.]] Η παλαιότερη πόλη της σύγχρονης Γαλλίας, η Μασσαλία, ιδρύθηκε περίπου το 600 π.Χ. ως (αρχαία) Μασσαλία από Έλληνες από την πόλη Φώκαια της Μικράς Ασίας (όπως αναφέρουν ο Θουκυδίδης ο Στράβων, ο Αθήναιος ο Ναυκρατίτης και ο Ιουστίνος) ως εμπορικός σταθμός (ελληνικά: ἐμπόριον) με το όνομα Μασσαλία, ο πιο εκτεταμένος ελληνικός οικισμός στην προ-Ρωμαϊκή Γαλατία.
Οι επαφές με τη Δυτική Μεσόγειο είχαν αρχίσει ακόμη νωρίτερα, καθώς Ίωνες Έλληνες είχαν εμπορικές δραστηριότητες μέχρι την Ισπανία, αλλά ελάχιστες μαρτυρίες υπάρχουν από εκείνη την προηγούμενη περίοδο. Οι επαφές αναπτύχθηκαν αναμφίβολα από το 600 π.Χ., μεταξύ των Κελτών, των Λιγύρων και των Ελλήνων της Μασσαλίας. Σύμφωνα με τον ιστορικό Τσάρλς Έμπελ, η Mασσαλία δεν ήταν μια απομονωμένη ελληνική πόλη, αλλά είχε αναπτύξει τη δική της «αυτοκρατορία» κατά μήκος των ακτών της νότιας Γαλατίας μέχρι τον 4ο αιώνα και είχε πάνω από δώδεκα πόλεις στο δίκτυό της στη σημερινή Γαλλία, την Ισπανία, το Μονακό και την Κορσική με κυριότερες τις: Αγκντ, Νίκαια, Αντίμπ, Μονακό, Εμπόριο, Ρόδη, και στο νησί της Κορσικής την Αλαλία.
Πριν να κυριαρχήσουν οι Έλληνες στον κόλπο του Λέοντος, το εμπόριο ασκούσαν κυρίως οι Ετρούσκοι και οι Καρχηδόνειοι.
Οι Έλληνες της Μασσαλίας έρχονταν σε συχνές συγκρούσεις με τους Γαλάτες και Λίγυρες της περιοχής, και ναυμαχίες εναντίον των Καρχηδονείων στα τέλη του 6ου αιώνα (Θουκυδίδης 1,13) και πιθανώς το 490 π.Χ., και σύντομα συνήψαν συνθήκη με τη Ρώμη.
Ελληνικό εμπόριο στη Γαλατία
μικρογραφία|Ο [[Κρατήρας (αγγείο)|κρατήρας που βρέθηκε στον τάφο του Βιξ.]] Οι Έλληνες που εγκαταστάθηκαν στις ακτές της νότιας Γαλατίας, βρίσκονταν σε στενές σχέσεις με τους κατοίκους της  περιοχής, και κατά τα τέλη του 6ου και 5ου αιώνα π.Χ. άρχισαν το εμπόριο προς τα βόρεια κατά μήκος της κοιλάδας του Ροδανού και των ποταμών Σον και Ιζέρ. Κεραμικά της Μασσαλίας ανακαλύφθηκαν στον σημερινό νομό Ωτ-Αλπ και ακόμη βορειότερα στο Λονς-λε-Σωνιέ, χάλκινα βέλη βρέθηκαν στη βόρεια Γαλλία και αμφορείς από τη Μασσαλία και αττικά αγγεία στον αρχαιολογικό τύμβο του Μον Λασουά, στο νομό Κοτ-ντ'Ορ, όπως ο περίφημος κρατήρας στον τάφο του Βιξ, εισαγόμενο ελληνικό δοχείο ανάμειξης κρασιού από το 500 π.Χ., που επιβεβαιώνουν τις εμπορικές συναλλαγές της περιόδου. αριστερά|μικρογραφία|Λεπτομέρεια από τον κρατήρα του Βιξ με [[Οπλίτης|οπλίτη και τέθριππο στο χείλος]] Από τη Μασσαλία, το θαλάσσιο εμπόριο αναπτύχθηκε επίσης με το Λανγκεντόκ, την Ετρουρία και με την ελληνική πόλη Εμπόριο στις ακτές της Ισπανίας. Η Μασσαλία είχε εμπορικές συναλλαγές τουλάχιστον μέχρι το Κάδιθ και την Ταρτησσό στη δυτική ακτή της Ιβηρικής χερσονήσου, όπως περιγράφεται στον Μασσαλιώτικο περίπλου.
Η μητρόπολη Φώκαια καταστράφηκε από τους Πέρσες το 545 π. Χ., ενισχύοντας περαιτέρω την έξοδο του πληθυσμού προς τις αποικίες της Δυτικής Μεσογείου, με τις οποίες οι εμπορικοί δεσμοί ήταν εκτεταμένοι, σε σίδηρο, μπαχαρικά, σιτάρι και σκλάβους.
Εμπόριο κασσίτερου φαίνεται να είχε αναπτυχθεί επίσης εκείνη την εποχή μεταξύ της Κορνουάλης στη σύγχρονη Αγγλία, μέσω της Μάγχης, και κατά μήκος της κοιλάδας του Σηκουάνα, της Βουργουνδίας και της κοιλάδας του Ροδανού προς τη Μασσαλία.
Επιρροές
αριστερά|μικρογραφία|Άγαλμα του [[Πυθέας ο Μασσαλιώτης|Πυθέα του Μασσαλιώτη, στο εξωτερικό του Χρηματιστηρίου της Μασσαλίας]] Το χερσαίο εμπόριο με τις κελτικές χώρες πέρα ​​από την περιοχή της Μεσογείου μειώθηκε περίπου από το 500 π.Χ. αλλά η ελληνική αποικία της Μασσαλίας παρέμεινε δραστήρια τους επόμενους αιώνες. Γύρω στο 325 π.Χ., ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης έκανε ένα ταξίδι εξερεύνησης στη βορειοδυτική Ευρώπη μέχρι τον Αρκτικό Κύκλο ξεκινώντας από την πόλη του Μασσαλία. Οι ανακαλύψεις του συνέβαλαν στη δημιουργία των αρχαίων παγκόσμιων χαρτών από τους αρχαίους ιστορικούς και γεωγράφους Δικαίαρχο, Τίμαιο και Ερατοσθένη, καθώς και στον προσδιορισμό των γεωγραφικών συντεταγμένων.
Νομίσματα
Τα κελτικά νομίσματα στη Γαλατία εμφανίστηκαν τον 4ο αιώνα π.Χ. και, επηρεασμένα από το εμπόριο με τους Έλληνες αρχικά αντιγράφουν τα ελληνικά σχέδια. Ελληνικό νόμισμα εμφανίστηκε στις τρεις ελληνικές πόλεις, τη Μασσαλία, το Εμπόριο και τη Ρόδη και αντιγράφηκαν σε ολόκληρη τη νότια Γαλατία.
Τα νομίσματα στη βόρεια Γαλατία επηρεάστηκαν ιδιαίτερα από τα νομίσματα του Φίλιππου Β' της Μακεδονίας και του γιου του, του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Τα κελτικά νομίσματα έφεραν συχνά ελληνικά θέματα, όπως την κεφαλή του Απόλλωνα στο εμπρόσθιο τμήμα και στο πίσω μέρος το άρμα με τα δύο άλογα του χρυσού στατήρα του Φίλιππου Β', αλλά ανέπτυξαν τη δική τους τεχνοτροπία από αυτή τη βάση, δημιουργώντας έτσι μια σύνθεση Ελληνο-Κελτική.
Μετά από αυτήν την πρώτη περίοδο κατά την οποία τα κελτικά νομίσματα αναπαράγουν με πιστό τρόπο ελληνικούς τύπους, τα σχέδια άρχισαν να γίνονται πιο συμβολικά, όπως φαίνεται από το νόμισμα των Παρισίων στη βόρεια Γαλλία. Μέχρι τον 2ο αιώνα π.Χ., το ελληνικό άρμα είχε μετατραπεί μόνο σε έναν συμβολικό τροχό.
Με τη ρωμαϊκή κατάκτηση της Γαλατίας, τα ελληνικής επιρροής κελτικά νομίσματα άρχισαν να ενσωματώνουν τη ρωμαϊκή επιρροή, μέχρι που εξαφανίστηκαν και αντικαταστάθηκαν από τα ρωμαϊκά νομίσματα.
Παραπομπές
Ελληνες στην προρωμαικη Γαλατια Ελληνες στην προρωμαικη Γαλατια Ελληνες στην προρωμαικη Γαλατια Ελληνες στην προρωμαικη Γαλατια
Ετύ (Ωτ-Σον)
Το Ετύ (γαλλικά: Étuz) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Ορυκτό
Ορυκτό ονομάζεται κάθε χημικό στοιχείο ή ανόργανη ένωση φυσικής προέλευσης, που βρίσκεται στο έδαφος ή στο υπέδαφος ή στο νερό (υπό μορφή διαλύματος), αποτελώντας συστατικό των πετρωμάτων, από τα οποία αποτελείται ο στερεός φλοιός της Γης. Ορυκτό είναι κάθε ομογενές σώμα από το οποίο αποτελείται ο στερεός φλοιός της γης. Φτιάχνεται με φυσικές διεργασίες και παρουσιάζει συγκεκριμένες ιδιότητες. Ορισμένα ορυκτά, όπως για παράδειγμα το διαμάντι, το θείο και ο χρυσός είναι καθαρά χημικά στοιχεία. Τα περισσότερα, όμως, αποτελούνται από κάποια ανόργανη ένωση. Ο Βωξίτης, για παράδειγμα, είναι πέτρωμα που αποτελείται από τα ορυκτά βαιμίτη, γιββσίτη και διάσπορο, των οποίων το κύριο (αλλά όχι το μοναδικό) συστατικό είναι το οξείδιο του αργιλίου (Al2O3), ενώ ο γαληνίτης είναι θειούχος μόλυβδος (PbS). Τέτοιου είδους ορυκτά βρίσκονται στα πετρώματα, αποτελώντας τα συστατικά τους ενώ άλλα, όπως το χλωριούχο νάτριο (αλάτι) αφθονούν τόσο στη θάλασσα όσο και σε ποταμούς ή λίμνες. Ωστόσο, σπάνια ένα ορυκτό βρίσκεται αυτούσιο στην Φύση. Τα περισσότερα ορυκτά περιέχουν και προσμίξεις άλλων ορυκτών. Όταν οι προσμείξεις υπερβαίνουν την τάξη των 0,1 ppm αναφέρονται στον χημικό τύπο του ορυκτού ενώ όταν υπερβαίνουν το 1 ppm μπορούν να αλλάξουν βασικά στοιχεία της σύστασης και των ιδιοτήτων του ορυκτού. ( ppm = parts per million )
Η εξέταση των ορυκτών μας βοηθά να κατανοήσουμε την προέλευση της Γης, εφόσον αποθηκεύουν στο εσωτερικό τους χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με το τι συνέβη στο γεωλογικό παρελθόν .Το ορυκτό που αξιοποιείται ως πρώτη ύλη για την εξαγωγή κάποιου στοιχείου ονομάζεται μετάλλευμα. Για παράδειγμα ο γαληνίτης είναι μετάλλευμα του μολύβδου. Τα ορυκτά αποτελούν κύριο αντικείμενο μελέτης της Ορυκτολογίας.
Η συλλογή ορυκτών, σε μουσεία είτε ιδιωτικές συλλογές, είναι συνήθης σε παγκόσμιο επίπεδο, εντούτοις πρέπει να γίνεται σύμφωνα με την νομοθεσία της κάθε χώρας και χωρίς να παραβλέπεται  η ιστορική και πολιτιστική παρακαταθήκη  των ορυκτών για την κάθε περιοχή.
Στα «εξοφλημένα» μεταλλεία της Λαυρεωτικής (Θορικού, Σουνίου, Καμάριζας, Πλάκας κλπ) έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα ανεκτίμητης αξίας ορυκτά. Δείγματα αυτών των ορυκτών είναι περιζήτητα από συλλέκτες, καθώς απαντούν σε μοναδικούς σχηματισμούς, όπως ο αγαρδίτης, ο σερπιερίτης, ο θορικοσίτης, ο λαυριονίτης, ο καμαριζαΐτης, ο (χ)ιλαριονίτης, ο αττικαίτης κ. ά. Πολλά από τα ορυκτά αυτά εκτίθενται στο Ορυκτολογικό Μουσείο Λαυρίου και το Ορυκτολογικό-Μεταλλευτικό Μουσείο Καμάριζας Λαυρίου, ενώ άλλα συμπεριλαμβάνονται σε ιδιωτικές συλλογές. Τα ορυκτά του Λαυρίου, σε όποιο μουσείο του κόσμου κι αν ευρίσκονται, αποτελούν σημαντικό τμήμα της Παγκόσμιας Ορυκτολογικής και γεωλογικής Κληρονομιάς.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά ενός ορυκτού είναι σημαντικοί παράγοντες μακροσκοπικής αναγνώρισής τους. Ο κλάδος της Ορυκτολογίας που ασχολείται με την ταυτοποίηση των ορυκτών ονομάζεται Ορυκτοδιαγνωστική. Δεν είναι όλα τα φυσικά χαρακτηριστικά μακροσκοπικά αναγνωρίσιμα, π.χ. το σύστημα κρυστάλλωσης ταυτοποιείται με τη βοήθεια ειδικού πολωτικού μικροσκοπίου και αφού γίνουν λεπτές τομές στο δείγμα του ορυκτού. Ο πλεοχρωισμός, επίσης, είναι χαρακτηριστικό εμφανές μόνο στο μικροσκόπιο.
Σύστημα κρυστάλλωσης
Αφορά στη συμμετρία που εμφανίζουν οι κρύσταλλοι των ορυκτών. Τα συστήματα κρυστάλλωσης είναι τα εξής:
Το σύστημα κρυστάλλωσης είναι χαρακτηριστικό για κάθε ορυκτό. Σε πολλές περιπτώσεις, που δεν είναι δυνατός ο καθορισμός της κρυσταλλικής συμμετρίας ενός ορυκτού λόγω μικρού μεγέθους ή κακού σχηματισμού των κρυστάλλων του, χρησιμοποιείται ειδικός τύπος μικροσκοπίου. Η κρυσταλλική δομή των ορυκτών (και όχι μόνο) αποτελεί αντικείμενο της Κρυσταλλογραφίας.
Υπάρχουν αρκετά ορυκτά, τα οποία δεν εμφανίζουν καθόλου κρυστάλλους (άρα στερούνται και συμμετρίας, ως στερεά). Αυτά τα ορυκτά χαρακτηρίζονται άμορφα, όπως, π.χ., ο αλλοφανής, ο λιγνίτης κ. ά.
Υφή
Η υφή (αγγλ. texture) είναι το χαρακτηριστικό που εμφανίζουν τα αθροίσματα των κρυστάλλων ενός ορυκτού. Μπορεί, για παράδειγμα, τα συσσωματώματα να μοιάζουν με τσαμπί σταφυλιού, (βοτρυοειδής υφή), με βελόνες (βελονοειδής), με ισχυρά συνεκτική δομή (συμπαγής), με κόκκους (κοκκώδης), με επιφλοιώσεις (φλοιώδης) κτλ.
Χρώμα
Το χρώμα των περισσοτέρων ορυκτών εξαρτάται από πολλές συνθήκες. Ωστόσο, μερικά ορυκτά δεν μεταβάλλουν το χρώμα τους: (ο σιδηροπυρίτης έχει το κίτρινο του ορείχαλκου, ο γαληνίτης είναι γκρίζος και ο χρυσός κίτρινος).
Το φαινόμενο του χρωματισμού προκαλείται από την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία η οποία αλληλεπιδρά με τα ηλεκτρόνια, και υπάρχουν 2 γενικές κατηγορίες στοιχείων οι οποίες καθορίζονται από την συνεισφορά τους στον χρωματισμό ενός ορυκτού. Τα ιδιοχρωματικά στοιχεία, και τα αλλοχρωματικά -μαζί με τα ψευδοχρωματικά-. Τα ιδιοχρωματικά στοιχεία, τα οποία είναι απαραίτητα για την σύνθεση του ορυκτού, προσδίδουν μόνιμο χρωματισμό στο ορυκτό. Παραδείγματα ορυκτών αυτού του τύπου αποτελούν ο μαλαχίτης (πράσινο χρώμα) και ο αζουρίτης (γαλανό χρώμα). Αντίθετα, τα αλλοχρωματικά στοιχεία των ορυκτών παρουσιάζονται σε ιχνοστοιχεία ως ατέλειες. Παράδειγμα τέτοιου ορυκτού είναι το ρουμπίνι και το ζαφείρι τα οποία αποτελούν ποικιλίες του κορούνδιου, ενώ στα ψευδοχρωματικά στοιχεία ο χρωματισμός είναι αποτέλεσμα της συμβολής των κυμάτων του φωτός στο ορυκτό, όπως στον λαβραδορίτη και τον βορνίτη.
Εκτός από τον απλό χρωματισμό του σώματος, τα ορυκτά μπορεί να διαθέτουν και άλλα ειδικά οπτικά χαρακτηριστικά, όπως ο συνδυασμός των χρωμάτων, ο αστερισμός, ο ιριδισμός, και ο πλεοχρωισμός τους, με αρκετές από τις ιδιότητες αυτές να καθορίζουν και τις χρωματικές ποικιλίες του ορυκτού. Ο συνδυασμός των χρωμάτων όπως στο οπάλιο, έχει ως αποτέλεσμα την θέαση διαφόρων χρωμάτων καθώς το ορυκτό περιστρέφεται, ενώ ο πλεοχρωισμός αφορά την αλλαγή του χρώματος καθώς το φως διαπερνά το ορυκτό από διαφορετικές κατευθύνσεις. Κατά τον ιριδισμό, οι χρωματικές ποικιλίες προκαλούνται από την διασπορά του φωτός επί της επιφάνειας του ορυκτού η οποία μπορεί να αποτελείται από χημικώς διαφορετικά τμήματα. Αντίθετα με τον ιριδισμό, οι χρωματικοί συνδυασμοί στο οπάλιο προκαλούνται από την αντανάκλαση του φωτός επί μικροσκοπικών σφαιρών σιλικόνης στην επιφάνεια του ορυκτού. Στον αστερισμό, κατά την περιστροφή του ορυκτού δίνεται η εντύπωση σχηματισμού σχήματος αστεριού, κάτι που παρατηρείται συχνά στους πολύτιμους λίθους του κορούνδιου.
Σκληρότητα
Η σκληρότητα είναι η αντίσταση που εμφανίζουν τα ορυκτά σε εγχάραξη. Τα ορυκτά είναι τόσο σκληρότερα όσο τα άτομά τους είναι μικρότερα και πυκνότερα. Για τη μέτρηση της ιδιότητας αυτής χρησιμοποιείται η δεκάβαθμη σκληρομετρική κλίμακα Μος (Mohs). Κατά τη κλίμακα αυτή, ο τάλκης φέρεται ως το μαλακότερο ορυκτό (σκληρότητα 1), ενώ το διαμάντι ως το σκληρότερο (σκληρότητα 10). Αναλυτικότερα η κλίμακα αυτή, που επινοήθηκε από τον Μος (γι' αυτό και φέρει το όνομά του), αποτελείται από τα εξής δέκα ορυκτά, κατά σειρά από το μαλακότερο προς το σκληρότερο:
Καθένα από αυτά τα ορυκτά χαράσσει τα προηγούμενά του. Έτσι ο τάλκης δε χαράσσει κανένα και χαράσσεται από όλα, ενώ ο αδάμας χαράζει όλα και δε χαράσσεται από κανένα.
right|thumb|250px|Ορυκτό αλάτι ([[αλίτης)]]Η γραμμή κόνεως (αγγλ. streak) είναι η γραμμή που αφήνει ένα ορυκτό όταν τρίβεται επάνω σε λευκή επιφάνεια από (όχι λειασμένη) πορσελάνη.
Σαρ-Καλί-Σαρί
Ο Σαρ-Καλί-Σαρί (Ακκαδική γλώσσα:"𒀭𒊬𒂵𒉌 𒈗𒌷") ήταν βασιλιάς στην Ακκαδική αυτοκρατορία την περίοδο 2217 π.Χ. - 2193 π.Χ. σύμφωνα με την Μέση Χρονολόγηση ή την περίοδο 2153 π.Χ. - 2129 π.Χ. σύμφωνα με την Νέα Χρονολόγηση. Διαδέχθηκε τον πατέρα του Ναράμ-Σιν (2217 π.Χ.) την εποχή που είχαν συμβεί μεγάλες αλλαγές, αντιμετώπισε πολλές επιδρομές από τους Γκούτι και εξεγέρσεις από τους υπηκόους του λόγω της υψηλής φορολογίας, χρειαζόταν χρήματα για να τους αντιμετωπίσει. Σαν αποτέλεσμα επιτέθηκε στις πόλεις-κράτη των Σουμερίων και κατέστρεψε τα κυβερνητικά τους κτίρια, ολοκλήρωσε την Ακκαδική εξουσία που είχε ξεκινήσει ο πατέρας του. Σε ένα έτος στην βασιλεία του καταγράφεται ότι νίκησε τους Γκούτι και συνέλαβε τον βασιλιά τους. Σύμφωνα με τις πηγές οι Γκούτι κατέκτησαν την Ακκαδική αυτοκρατορία μετά τον θάνατο του Σαρ-Καλί-Σαρί, επιπλέον τους ενσωμάτωσε στον στρατό της Ούμμας. Δεν είναι γνωστή η πατρίδα των Γκούτι, η πιο πιθανή τοποθεσία ήταν η Αμού Ντάρια. Η υποταγή των Σουμέριων ηγεμόνων στον Σαρ-Καλί-Σαρί καταγράφεται σε πολλές πινακίδες, ένας από αυτούς ήταν ο Λούγκαλ-Ουσουμγκάλ βασιλιάς της Λαγκάς. Ο Λούγκαλ-Ουσουμγκάλ δήλωσε ξεκάθαρα την υποταγή του τόσο στον Ναράμ-Σιν όσο και στον γιο του Σαρ-Καλί-Σαρί.
Ορυκτό
Πυκνότητα
Η πυκνότητα αποτελεί ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ορυκτού, αφού είναι το πηλίκο της μάζας του με τη μάζα ίσου όγκου νερού. Ποικίλλει ανάλογα με την ποσότητα και το είδος των προσμίξεων αλλά και τις παραλλαγές στη χημική σύσταση του ορυκτού.
Σαρ-Καλί-Σαρί
Ο διάδοχος ωστόσο του Λούγκαλ-Ουσουμγκάλ Πουζούρ-Μαμά εκμεταλλεύτηκε τις ταραχές με τους Γκούτι, επαναστάτησε κατά του Σαρ-Καλί-Σαρί, κύρηξε την ανεξαρτησία του και ίδρυσε την δεύτερη δυναστεία της Λαγκάς. Από τα 24 χρόνια της βασιλείας του καταγράφονται τα 18 σε εκστρατείες του απέναντι στους Γκούτι, τους Αμορίτες και τους Ελαμίτες όπως και τις κατασκευές ναών στην Νιππούρ και την Βαβυλώνα. Ο Σαρ-Καλί-Σαρί νίκησε τους Ελαμίτες στην Ακσάκ. Η Σουμερία υπέφερε από μεγάλη ξηρασία την εποχή της βασιλείας του Σαρ-Καλί-Σαρί (περί το 2200 π.Χ.), αυτό επιβεβαιώνεται από τα έγγραφα στην Αίγυπτο με τον Φαραώ Πεπί Β΄. Με τον θάνατο του Σαρ-Καλί-Σαρί η αυτοκρατορία έπεσε σε αναρχία, δεν βρισκόταν κανένας βασιλιάς να τον διαδεχτεί. Ο τελευταίος βασιλιάς της Ακκαδικής αυτοκρατορίας καταγράφεται ως Ντουντού και κυβέρνησε 21 έτη, δεν έχει επιβεβαιωθεί ιστορικά και σίγουρα κυβέρνησε χωρίς εξουσίες.
Ορυκτό
Συνεκτικότητα
Η συνεκτικότητα (αγγλ. tenacity) είναι η αντίσταση που παρουσιάζει ένα ορυκτό σε χτύπημα, κάμψη ή κοπή. Τα περισσότερα ορυκτά θραύονται και κονιορτοποιούνται σε χτυπήματα. Εξαίρεση αποτελεί ο μοσχοβίτης που είναι ελαστικός και ξαναπαίρνει την αρχική του θέση πριν την κάμψη.
Σαρ-Καλί-Σαρί
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς των Σουμερίων Κατηγορία:Ακκαδική αυτοκρατορία
Ορυκτό
Σχισμός
Ο σχισμός (αγγλ. cleavage) είναι η ιδιότητα των ορυκτών κρυστάλλων να σχίζονται σε παράλληλα επίπεδα που καθορίζονται από τα κρυσταλλικά συστήματα. Δεν εμφανίζεται σε όλα τα ορυκτά, ενώ σε άλλα αποτελεί ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, με βάση το οποίο ταυτοποιούνται (π.χ. ο μοσχοβίτης).
Θραύση
Θραύση ή και θραυσμός (αγγλ. fracture): Όταν τα ορυκτά θραύονται, εμφανίζουν επιφάνειες θραύσης ποικίλων σχημάτων. Οι επιφάνειες θραύσης του οψιδιανού είναι κογχοειδείς και ανώμαλες, ενώ ο μαγνητίτης παρουσιάζει επιφάνεια θραύσης οδοντωτή.
Διδυμία
Διδυμία είναι η ιδιότητα που εμφανίζουν ορισμένοι κρύσταλλοι του ίδιου ορυκτού να σχηματίζουν συμφύσεις. Αποτελεί σημαντικό ορυκτοδιαγνωστικό χαρακτηριστικό.