cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπουζούκι
Κατασκευαστικά στοιχεία
Για την κατασκευή του σκάφους θεωρείται ότι καλύτερα ξύλα είναι της μουριάς, της απιδιάς, της κερασιάς, της ακακίας, της φτελιάς κι ακολουθούν της καρυδιάς, του πλάτανου, της καστανιάς. Το ξύλο του σκάφους πρέπει να είναι συμπαγές, ιδιότητα που έχουν εκείνα τα ξύλα που προέρχονται από δέντρα βραδείας ανάπτυξης. Το καπάκι του σκάφους πρέπει να είναι από κέδρο ή έλατο (κατά προτίμηση ερυθρελάτη) αν είναι δυνατό, μονοκόμματο. Το καπάκι είναι που παίζει τον κύριο ρόλο στον ήχο γιατί αυτό πάλλεται και ενισχύει και παρατείνει τους παλμούς των χορδών. μικρογραφία|Μπουζούκι Στην ποιότητα του ήχου παίζει ρόλο ο λούστρος και η επεξεργασία του λουστραρίσματος. Καλύτερος είναι ο φυσικός λούστρος από γομμαλάκκα που είναι περασμένος με το χέρι σε πολλά στρώματα, με τον παραδοσιακό τρόπο. Έτσι οι επιφάνειες των ξύλων γίνονται πιο συμπαγείς και πιο ανακλαστικές, πέρα από το καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα. Το μάνικο πρέπει να είναι από πολύ ξερό και σκληρό ξύλο για να μη σκεβρώσει κι απομακρύνει τις χορδές από την ταστιέρα, οπότε το όργανο γίνεται φάλτσο και δυσκολόπαιχτο. Για να το πετύχουν αυτό οι οργανοκατασκευαστές χρησιμοποιούν διάφορες τεχνικές κι ο καθένας έχει τα δικά του μυστικά.
Μπορεί κανείς να βάλει μέσα στο μάνικο μια μεταλλική βέργα που αυξάνει την αντοχή στο σκεύρωμα αλλά προσθέτει πολύ βάρος. Τέτοιας κατασκευής είναι τα λεγόμενα "βιομηχανικά" μπουζούκια. Το καλύτερο ξύλο για μάνικο είναι το σφενδάμι, η φτελιά και η καρυδιά. Η πλάκα που κάθεται πάνω στο μάνικο και σ' αυτήν σφηνώνονται τα συρμάτινα τάστα πρέπει να είναι πολύ σκληρό, συμπαγές, ανθεκτικό ξύλο αλλά και όμορφο.
Τα καλύτερα για αυτή τη θέση είναι ο έβενος, ο παλίσανδρος, το πυξάρι και η τριανταφυλλιά, ανάλογα με το χρώμα που θέλουμε να έχει η ταστιέρα (ο έβενος μαύρο, ο παλίσανδρος κοκκινιάρικο σκούρο, η τριανταφυλλιά καστανοκόκκινο με όμορφα νερά και το πυξάρι ανοιχτόχρωμο). Τέλος έρχονται τα διακοσμητικά στοιχεία που προσθέτουμε στο μπουζούκι. Αυτά, όσο πιο πολλά είναι, τόσο ο ήχος γίνεται πιο μουντός.
Γι' αυτό θα ακούσετε τον καλύτερο ήχο από τα λιτά μπουζούκια, πιο καθαρό και πιο "καμπανάτο". Μπορεί, βέβαια, ένα μπουζούκι να έχει διακοσμητικά από φυσικά υλικά (ξύλο, σεντέφι, ελεφαντόδοντο, ταρταρούγα) και να είναι και "πλουμιστό" και καθαρόηχο. Αυτό έγκειται στη μαστοριά του κατασκευαστή.
Ξακουστός κατασκευαστής ήταν ο περιβόητος Ζοζέφ που έφτιαξε μπουζούκια για τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες. Λέγεται ότι το πρώτο τετράφωνο το έφτιαξε αυτός, στις αρχές της δεκαετίας του 1950, κατά παραγγελία και υποδείξεις του Μανώλη Χιώτη.
Ένα ξεχωριστό είδος τρίχορδου μπουζουκιού, με πολύ βαθύ και μακρύ αλλά στενής επιφάνειας καπακιού, που βγάζει έναν ιδιαίτερο ήχο, είναι το γόνατο. Γόνατο έπαιζε ο μεγάλος Στράτος Παγιουμτζής στην "τετράδα του Πειραιώς", την πρώτη ρεμπέτικη κομπανία που ίδρυσε ο Μάρκος Βαμβακάρης όπως προαναφέρεται.
Άλλο είδος, πάλι τρίχορδο, είναι το μισομπούζουκο ή μεσομπούζουκο. Αυτό έχει μικρότερο ηχείο που το σχήμα του είναι σχεδόν ημισφαίριο (κι όχι αχλαδόσχημο) και το μάνικό του είναι λίγο κοντύτερο (έχει μήκος χορδών 60 ή 62 εκατοστά).
Το μπουζούκι είναι το μουσικό όργανο που χρησιμοποιείται στα νυχτερινά μαγαζιά ως πρωταρχικό βασικό μουσικό όργανο. Από τα μπουζούκια που έχουν πάρει το όνομα τους από το μουσικό όργανο μέχρι τα ρεμπετάδικα και τις μουσικοταβέρνες το μπουζούκι είναι το βασικό μουσικό οργανο που ρυθμίζει όλη τη μπάντα.
Μπαγλαμάς
Ο μπαγλαμάς ή μπαγλαμαδάκι, (εκ του τουρκικού bağlama), είναι νυκτό μουσικό όργανο, συγγενές του μπουζουκιού (αλλά μικρότερο σε διαστάσεις), που χρησιμοποιείται στην ελληνική λαϊκή μουσική. Κατά κανόνα έχει τρεις διπλές χορδές. Ο ήχος του μπαγλαμά είναι οξύς. Κάθε χορδή κουρδίζεται μία οκτάβα υψηλότερα από την αντίστοιχη στο μπουζούκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρεμπέτικο Κατηγορία:Έγχορδα μουσικά όργανα Κατηγορία:Τουρκικές λέξεις και φράσεις
Συλίκου
Η Συλίκου είναι κοινότητα της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Η Συλίκου βρίσκεται 28 χιλιόμετρο βορειοδυτικά της Λεμεσού. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 635 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα νότια συνορεύει με τον Άγιο Γεώργιο (Συλίκου), στα νοτιοδυτικά με τη Λόφου, στα δυτικά με το Κοιλάνι, στα βόρεια με το Πέρα Πεδί και την Κουκά, στα βορειοανατολικά με την Τριμίκλινη και στα ανατολικά με τη Λάνια.
Φυσικό περιβάλλον
Παρόλο που η περιοχή είναι ημιορεινή, διαθέτει πολλές εύφορες πεδιάδες και αμπέλια.
Εξέγερση στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας το 1263
Η Εξέγερση στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας το 1263 ήταν κυρίως ένα τοπικό γεγονός, εξεγέρθηκαν οι άρχοντες της περιοχής των Σκορτών, της σημερινής Αρκαδίας και Μάνης.
Συλίκου
Ιστορία
Το 1191 ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος κατέκτησε την Κύπρο και την πούλησε στον φράγκο Γκυ ντε Λουζινιάν, πρώην βασιλιά της Ιερουσαλήμ. Η Κύπρος μοιράστηκε σε φέουδα, η διαχείριση των οποίων ανατέθηκε σε πλούσιους ευγενείς. Ένα από αυτά τα φέουδα ήταν και η περιοχή που σήμερα είναι κτισμένη η Συλίκου. Οι Φράγκοι το ονόμασαν Συρία.
Εξέγερση στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας το 1263
Μετά από λίγο καιρό εξεγέρθηκαν πάλι και πολιόρκησαν το Κάστρο του Αράκλοβου και το Κάστρο της Καρύταινας, η εξέγερση και πάλι δεν κράτησε πολύ αφού όταν ήρθαν αντιμέτωποι με τα μισθοφορικά Οθωμανικά στρατεύματα τα οποία έκαψαν τα χωριά τους αναγκάστηκαν να καταφύγουν στα βουνά.
Συλίκου
Ιστορία
Το φυσικό περιβάλλον της περιοχής βοηθούσε στην παραγωγή μαύρων και άσπρων σταφυλιών από τα οποία εξαγόταν ένα πολύ γλυκό κρασί, η Κουμανδαρία. Το κρασί αυτό λέγεται ότι στάθηκε η αιτία να κατακτηθεί η Κύπρος από τους Οθωμανούς τέσσερις αιώνες αργότερα. Ο Σουλτάνος της Τουρκίας ο Σελίμ ο Β΄ αγαπούσε πολύ το κρασί και για το λόγο αυτό θέλησε να κατακτήσει το νησί. Οι Οθωμανοί κατέκτησαν όλο το νησί εκτός από δύο χωριά, τη Συλίκου και τον γειτονικό Άγιο Γεώργιο Συλίκου, επειδή δεν μπορούσαν να βρουν δρόμο προς αυτά. Τα δύο χωριά προστατεύονταν από τον Κούρη ποταμό και από βουνοκορφές με πυκνά δάση. Ωστόσο, οι Οθωμανοί κατόρθωσαν να εισέλθουν στο χωριό. Οι κάτοικοι πολέμησαν μαζί με τους Φράγκους αλλά μετά από αρκετούς μήνες έχασαν. Οι Οθωμανοί έσφαξαν όλους τους κατοίκους και διέλυσαν τον οικισμό της Συρίας. Διασώθηκαν μόνο οι αμπελώνες και οι ελαιώνες.
Τζον Στιθ Πέμπερτον
Γεννήθηκε στο Νόξβιλ της Κομητείας Κρόφορντ. Όταν ήταν 19 ετών πήρε πτυχίο Ιατρικής, ενώ παράλληλα επέδειξε μεγάλες ικανότητες και στη φαρμακευτική. Σύμφωνα με τον τοπικό Τύπο, ο δρ. Πέμπερτον υπήρξε από τους πιο γνωστούς γιατρούς της Ατλάντα.
Εξέγερση στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας το 1263
Παραπομπές
Κατηγορία:Εξεγέρσεις στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας
Τζον Στιθ Πέμπερτον
Ο Πέμπερτον, προσπάθησε να φτιάξει ένα σκεύασμα για την καταπολέμηση του πονοκεφάλου και την τόνωση του οργανισμού. Ξεκίνησε να ψάχνει στα λιμάνια της Σαβάννα, στην πολιτεία της Τζόρτζια, αναζητώντας το ιδανικό μείγμα φρέσκων συστατικών και μπαχαρικών από όλο τον κόσμο - μέχρι που τελικά το πέτυχε. Το Μάιο του 1886, μέσα στο εργαστήριό του, έφτιαξε την Coca-Cola, ένα από τα πιο δημοφιλή προϊόντα στον κόσμο.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί φαρμακοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες Κατηγορία:Coca-Cola
Συλίκου
Ιστορία
Ακολούθως, η περιοχή της Συρίας (που αργότερα παραφράστηκε σε Συρκά) παραχωρήθηκε στην εκκλησία για να την διαχειρίζεται. Στην περιοχή άρχισαν να συρρέουν αγρότες από άλλα μέρη της Κύπρου και έτσι η Συλίκου απέκτησε ξανά ζωή. Πολλοί γρήγορα οι κάτοικοι ανέπτυξαν την περιοχή και ευημερούσαν. Λόγω της κατάστασης αυτή, οι Οθωμανοί έστειλαν τούρκικο πληθυσμό στο χωριό, μετατρέποντας το σε μικτό. Η Συλίκου είχε τούρκικο πληθυσμό έως το 1974 που πραγματοποιήθηκε η τουρκική εισβολή και οι ανταλλαγές πληθυσμών.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, η Συλίκου αποτελούσε μεικτό χωριό έως το 1974. Δηλαδή, κατοικούσαν στο χωριό Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, με τους πρώτους να αποτελούν την πλειοψηφία. Τον Ιανουάριο του 1964, λόγω των δικοινοτικών διαταραχών, οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι του μετακινήθηκαν στο Παραμάλι, στο Καντού, στα Κάτω Πολεμίδια και στη Λεμεσό. Αρκετοί επέστρεψαν στο χωριό τους το 1968. Κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής του 1974 οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι της Συλίκου μετακινήθηκαν στη Βρετανική Βάση Ακρωτηρίου. Τον Φεβρουάριο του 1975 μεταφέρθηκαν από την Τουρκία στο βόρειο μέρος της Κύπρου, στα πλαίσια της ανταλλαγής πληθυσμών. Οι περισσότεροι εγκαταστάθηκαν στο Πραστειό Λευκωσίας και στην Πάνω Ζώδεια. Στη Συλίκου παρέμειναν οι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι της.
Τις επόμενες δεκαετίες ο πληθυσμός του χωριού μειωνόταν. Ωστόσο, στην τελευταία απογραφή ο πληθυσμός παρουσίασε αύξηση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Συλίκου όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εκκλησίες
Στο χωριό υπάρχουν 4 εκκλησίες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1956
Το ΜΒ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1956 διεξήχθη από την Πέμπτη 9 ως το Σάββατο 11 Αυγούστου 1956 στο Παναθηναϊκό Στάδιο στην Αθήνα, χωριστά από το αντίστοιχο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1956. Πρωταθλητής αναδείχθηκε και πάλι ο Παναθηναϊκός Α.Ο.
Χρονικό
Στους αγώνες δήλωσαν συμμετοχή 323 αθλητές από 31 συλλόγους από όλη την Ελλάδα αλλά μετείχαν αρκετά λιγότεροι από τους δηλωθέντες. Κάποιοι από αυτούς υπήρξαν "θύματα" της στρατιωτικής θητείας τους, όπως ο πρωταθλητής των 400μ Σύλλης που υπηρετούσε στην Αστυνομία Πόλεων και δεν μπόρεσε να λάβει μέρος επειδή τα σώματα ασφαλείας ήταν σε επιφυλακή. Λόγω της μεγάλης συμμετοχής έγιναν πολλές προκριματικές σειρές. Στην κλήρωση των σειρών υπήρξαν αρκετές αδικίες-ατυχίες, διότι κάποιοι δυνατοί δρομείς κληρώθηκαν αντίπαλοι στον α΄ γύρο και αποκλείστηκαν νωρίς-νωρίς, ενώ άλλες σειρές είχαν μόνο αδύναμους αθλητές. Το γεγονός προκάλεσε έντονο προβληματισμό και σκέψεις για μελλοντική διόρθωση του φαινομένου. Τους αγώνες παρακολούθησε αρκετός κόσμος, παρά την αυγουστιάτικη ζέστη. Οι τιμές των εισιτηρίων ήταν: 5 δρχ (στρατιωτικά-αθλητικά-παιδικά), 10 δρχ (γενική είσοδος) και 15 δρχ (κερκίδες 8-9).
Βαθμολογία
* Μετείχαν επίσης: Διαγόρας Ρόδου, Δόξα Δράμας, ΑΕ Κομοτηνής, ΑΕ Αμπελοκήπων Αθ., Εστία Φιλίας Αιγίου, Κύδων Χανίων, Ηρακλής Θεσσαλονίκης, Ορφεύς Σερρών, ΟΦΗ, ΠΑΟΚ, ΑΕ Παγκρατίου.
Αναφορές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1956 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Dassault Mirage F1
Το Dassault Mirage F1 είναι ένα μονοθέσιο μαχητικό και επιθετικό αεροσκάφος κατασκευασμένο από την Γαλλική Dassault Aviation. Κατασκευάσθηκαν συνολικά περισσότερα από 720 αεροσκάφη.
Ιστορία
Η Dassault σχεδίασε το Mirage F1 για αντικατάσταση των Mirage III και Mirage 5. Αντίθετα από τους προκατόχους του, το Mirage F1 έχει την πτέρυγα τοποθετημένη ψηλά στην άτρακτο καθώς και συμβατικές ουραίες επιφάνειες. Παρόλο που διαθέτει παρόμοια πτερυγική επιφάνεια με το Mirage III, το F1 απέδειξε την ανωτερότητα του σε σχέση με τον προκάτοχο του. Μπορούσε να μεταφέρει μέχρι 40% περισσότερο καύσιμο, χρειαζόταν μικρότερο διάδρομο για να απογειωθεί, είχε μεγαλύτερη εμβέλεια σε αποστολές χαμηλού ύψους και ήταν ευκολότερο στο χειρισμό. left|thumb|200px|Mirage F1EDA της Αεροπορίας του Κατάρ left|thumb|200px|Σχέδιο τριών όψεων του Mirage F-1 Το πρώτο πρωτότυπο, το οποίο αναπτύχθηκε από την Dassault με ίδια κεφάλαια, έκανε την παρθενική του πτήση στις 23 Δεκεμβρίου 1966. Ο τύπος έγινε αποδεκτός από την Γαλλική Αεροπορία το Μάιο του 1967, οπότε και παραγγέλθηκαν τρία ακόμα πρωτότυπα. Η εξαιρετική ώση του κινητήρα SNECMA Atar 9K-50 έκανε το F1 να ξεπερνάει εύκολα σε επιδόσεις το Mirage III.
Το Mirage F1 εισήλθε σε υπηρεσία στην Γαλλική Αεροπορία το Μάιο του 1973. Προκειμένου να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της Γαλλικής αεροπορίας για ένα αναχαιτιστικό παντός καιρού το πρώτο Mirage F1C παραγωγής ήταν εξοπλισμένο με ένα ραντάρ Thomson-CSF Cyrano IV. Μεταγενέστερες εκδόσεις του Cyrano IV-1 προσέφεραν και μειωμένες ικανότητες κατόπτευσης. Αρχικά το αεροσκάφος ήταν οπλισμένο μόνο με τα δύο εσωτερικά πυροβόλα των 30 χιλιοστών, όμως το 1976 άρχισε να χρησιμοποιείται ο πύραυλος μέσου βεληνεκούς R530. Ένα χρόνο αργότερα ακολούθησε ο R550 Magic. Την ίδια περίοδο στο οπλοστάσιο του F1 προστέθηκε και ο Αμερικανικός AIM-9 Sidewinder, μετά από την απαίτηση της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας να ενσωματωθεί ο Sidewinder στο οπλοστάσιο των δικών της Mirage F1CG. Τα 79 αεροσκάφη που παραδόθηκαν την περίοδο από τον Μάρτιο του 1977 μέχρι τον Δεκέμβριο του 1983 χαρακτηρίστηκαν Mirage F1C-200 και έφεραν προβολό εναέριου ανεφοδιασμού, ο οποίος απαιτούσε επιμήκυνση της ατράκτου κατά 7 εκατοστά. Το Mirage F1 υπηρέτησε ως το κύριο αναχαιτιστικό της Γαλλικής Αεροπορίας μέχρι την είσοδο σε υπηρεσία του Dassault Mirage 2000.
Χρήστες
right|thumb|300px|Χώρες χρήστες του Mirage F-1
Παλαιότεροι Χρήστες
right|thumb|300px|Dassault Mirage F1 της [[Ελληνική Πολεμική Αεροπορία|Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας]]
Το Mirage F1 σε Ελληνική Υπηρεσία
Τα πρώτα Mirage F-1 CG προσγειώθηκαν στη 114 Πτέρυγα Μάχης στις 4 Αυγούστου 1975. Τα F-1 εντάχθηκαν αρχικά στην 342 Μοίρα και δύο χρόνια αργότερα στην 334 Μοίρα Παντός Καιρού, έχοντας σαν έδρα το αεροδρόμιο της Τανάγρας και το αεροδρόμιο του Ηρακλείου Κρήτης. Στα 28 χρόνια τους στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία συμπλήρωσαν πάνω από 160.000 ώρες πτήσης, κυρίως σε αποστολές αναχαίτισης. Αποσύρθηκαν από την ενεργό δράση την 1η Ιουλίου 2003, ενώ 24 από αυτά διατίθενται για πώληση.
Την 18η Ιουνίου 1992, ο Υποσμηναγός (Ι) Νικόλαος Σιαλμάς κατέπεσε στο Αιγαίο Πέλαγος με αεροσκάφος αυτού του τύπου, κατά τη διάρκεια εμπλοκής του σχηματισμού του με τουρκικά F-16 Fighting Falcon. Η αιτία της πτώσης ήταν ελεγχόμενη πτωση στο έδαφος, ενώ ο χειριστής σκοτώθηκε κατά την πρόσκρουση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
F F Mirage F1 Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη
Μικροελεγκτής
Ο μικροελεγκτής (αγγλικά, microcontroller) είναι ένας τύπος επεξεργαστή, ουσιαστικά μια παραλλαγή μικροεπεξεργαστή, ο οποίος μπορεί να λειτουργήσει με ελάχιστα εξωτερικά εξαρτήματα, λόγω των πολλών ενσωματωμένων υποσυστημάτων που διαθέτει. Χρησιμοποιείται ευρύτατα σε όλα τα ενσωματωμένα συστήματα (embedded systems) ελέγχου χαμηλού και μεσαίου κόστους, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται σε αυτοματισμούς, ηλεκτρονικά καταναλωτικά προϊόντα (από ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές έως παιχνίδια), ηλεκτρικές συσκευές και κάθε είδους αυτοκινούμενα τροχοφόρα οχήματα.
Διαφορές από τον μικροεπεξεργαστή
Στους σύγχρονους μικροεπεξεργαστές για μη ενσωματωμένα συστήματα (π.χ. τους μικροεπεξεργαστές των προσωπικών υπολογιστών), δίνεται έμφαση στην υπολογιστική ισχύ. Η ευελιξία ανάπτυξης διαφορετικών εφαρμογών είναι μεγάλη, καθώς η λειτουργικότητα του τελικού συστήματος καθορίζεται από τα εξωτερικά περιφερειακά τα οποία διασυνδέονται με την κεντρική μονάδα (μικροεπεξεργαστή), η οποία δεν είναι εξειδικευμένη. Αντίθετα, στους μικροεπεξεργαστές για ενσωματωμένα συστήματα (μικροελεγκτές), οι οποίοι έχουν μικρότερες ή και μηδαμινές δυνατότητες συνεργασίας με εξωτερικά περιφερειακά, αυτού του είδους, η ευελιξία είναι περιορισμένη, καθώς και η υπολογιστική ισχύς. Οι μικροελεγκτές δίνουν έμφαση στο μικρό αριθμό ολοκληρωμένων κυκλωμάτων που απαιτείται για τη λειτουργία μιας συσκευής, το χαμηλό κόστος και την εξειδίκευση.
Αναλυτικά, τα πλεονεκτήματα των μικροελεγκτών είναι:
Η βασική αρχιτεκτονική των μικροελεγκτών δεν διαφέρει από αυτή των κοινών μικροεπεξεργαστών, αν και στους πρώτους απαντάται συχνά η αρχιτεκτονική μνήμης τύπου Harvard, η οποία χρησιμοποιεί διαφορετικές αρτηρίες σύνδεσης της μνήμης προγράμματος και της μνήμης δεδομένων (π.χ. οι σειρές AVR από την Atmel και PIC από την Microchip). Στους κοινούς μικροεπεξεργαστές συνηθίζεται η ενιαία διάταξη μνήμης τύπου φον Νόιμαν.
Συνήθη υποσυστήματα
Στον μικροεπεξεργαστή, το ολοκληρωμένο κύκλωμα που τον αποτελεί περιέχει μόνο την Λογική και Αριθμητική Μονάδα (ALU), στοιχειώδεις καταχωρητές (registers), προσωρινή μνήμη RAM πολύ υψηλής ταχύτητας (cache memory) και, κάποιες φορές, τον ελεγκτή μνήμης (memory controller). Όμως, για τη λειτουργία ενός πλήρους ενσωματωμένου υπολογιστικού συστήματος, απαιτούνται πολλά εξωτερικά υποσυστήματα και περιφερειακά. Τέτοια είναι:
Γενικά, όλες οι οικογένειες μικροελεγκτών ενσωματώνουν τα περισσότερα από τα παραπάνω περιφερειακά, με διαφοροποιήσεις κυρίως στην ύπαρξη ή μη εσωτερικής μνήμης προγράμματος και στο είδος της. Έτσι, υπάρχουν:
Ντρούγκοβο
Γεωγραφία
Ο οικισμός βρίσκεται τοποθετημένος στην αριστερή όχθη του ποταμού Τρέσκα, τρία χιλιόμετρα νoτιοδυτικά της πόλης Κίτσεβο και σε υψόμετρο 700 μέτρων.
Μικροελεγκτής
Πρόσθετες λειτουργίες
Ανάλογα με την εφαρμογή για την οποία προορίζεται ένας μικροελεγκτής, μπορεί να περιέχει και:
Ντρούγκοβο
Ιστορία
Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ανήκε στον καζά του Κυρτσόβου του βιλαετίου του Μοναστηρίου. Τον 19ο αιώνα, το Ντρούγκοβο αναφέρεται ως χωριό με κατοίκους Αλβανούς μουσουλμάνους. Στη δημογραφική μελέτη «Εθνογραφία των βιλαετιών Αδριανούπολης, Μοναστηρίου και Θεσσαλονίκης», που εκδόθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1878, του Γάλλου γεωγράφου και καθηγητού Αλ. Συνβέ του Οθωμανικού Λυκείου της Κωνσταντινούπολης, αντικατοπτρίζεται η πληθυσμιακή σύνθεση του πληθυσμού του οικισμού το έτος 1873. Σύμφωνα με αυτήν, το Ντρούκοβο ήταν ένα χωριό με 40 οικογένειες και συνολικά 105 κατοίκους, όλοι τους μουσουλμάνοι. Σύμφωνα με τη στατιστική μελέτη του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, «Μακεδονία, Εθνογραφία και στατιστική», το 1900 το Ντρούγκοβο είχε 260 κατοίκους Αλβανούς μουσουλμάνους. Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, η περιοχή εντάσσεται στο Βασίλειο της Σερβίας. Σε εθνολογικό χάρτη της βορειοδυτικής Μακεδονίας του 1929, ο Αφανάσις Σέλισεφ (Афанасий Селищев) σημειώνει τον οικισμό, ως ένα χωριό με αλβανικό πληθυσμό.
Μικροελεγκτής
Διαδεδομένες κατηγορίες μικροελεγκτών
Λόγω του ισχυρότατου ανταγωνισμού αλλά και της τάσης ενσωμάτωσης των μικροελεγκτών σε κάθε ηλεκτρική και ηλεκτρονική συσκευή, η βιομηχανία μικροελεγκτών έχει καταλήξει στην παραγωγή ανταγωνιστικών μοντέλων μαζικής παραγωγής καθώς και μικροελεγκτών για πιο εξειδικευμένες εφαρμογές. Έτσι διακρίνονται οι εξής κυρίως κατηγορίες:
Ντρούγκοβο
Ιστορία
Σύμφωνα με την απογραφή του πληθυσμού του 2002, το χωριό έχει συνολικά 1.492 κατοίκους. Τα δημογραφικά στοιχεία εμφανίζουν μεγάλη πλειοψηφία σλαβομακεδονικού πληθυσμού, και μικρότερες πληθυσμιακές ομάδες Τούρκων και Αλβανών.
Μικροελεγκτής
Διαδεδομένες κατηγορίες μικροελεγκτών
Η μεγάλη μερίδα πωλήσεων των μικροελεγκτών εξακολουθεί να αφορά αυτούς των 8-bit, καθώς είναι η κατηγορία με το χαμηλότερο κόστος και το μικρότερο μέγεθος λογισμικού για το ίδιο αποτέλεσμα, ιδίως επειδή οι σύγχρονες οικογένειες μικροελεγκτών 8-bit έχουν πολύ βελτιωμένες επιδόσεις σε σχέση με το παρελθόν.
Γλώσσες προγραμματισμού και εργαλεία ανάπτυξης
Η επιτυχία μιας οικογένειας μικροελεγκτών καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τη διαθεσιμότητα και την ευχρηστία των σχετικών εργαλείων ανάπτυξης, όπως μεταφραστές από γλώσσες υψηλού επιπέδου σε γλώσσα κατανοητή από τον μικροελεγκτή (assembly), προγραμματιστές της εσωτερικής μνήμης και εργαλεία εκσφαλμάτωσης (debuggers). Στους μικροελεγκτές, τα εργαλεία αυτά δεν αποτελούνται μόνον από λογισμικό, καθώς δεν υπάρχει τυποποιημένος τρόπος επικοινωνίας με αυτούς. Έτσι διατίθενται προγραμματιστές της εσωτερικής μνήμης (συνήθως μέσω θύρας JTAG ή USB) καθώς και έτοιμες πλακέτες (evaluation boards) με ψηφιακές ή και αναλογικές εξόδους. Οι πλακέτες αυτές έχουν ως κεντρική τους μονάδα τον εκάστοτε μικροελεγκτή, δυνατότητα εύκολου προγραμματισμού και συνήθως συνοδεύονται από λογισμικό ανάπτυξης εφαρμογών με έτοιμα παραδείγματα. Ετσι ο χρήστης μπορεί να δοκιμάσει τις περισσότερες δυνατότητες του μικροελεγκτή πριν καν σχεδιάσει τη δική του πλακέτα. Στον τομέα των εργαλείων ανάπτυξης, δραστηριοποιούνται όχι μόνο οι ίδιοι οι κατασκευαστές μικροελεγκτών αλλά και εξειδικευμένες εταιρείες.
Ντρούγκοβο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Νοτιοδυτική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία) Κατηγορία:Αλβανικές κοινότητες στη Βόρεια Μακεδονία
Μικροελεγκτής
Κατασκευαστές
Μερικοί από τους γνωστότερους κατακευαστές μικροελεγκτών είναι οι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
www.microcontroller.com (αγγλικά)
Κατηγορία:Ψηφιακά ηλεκτρονικά Κατηγορία:Κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας
Αδόλφος Β΄ του Μπεργκ
Ο Αδόλφος Β΄, γεμ. Adolf II (απεβ. 1090/1106) από τον Οίκο του Μπεργκ ήταν κόμης του Μπεργκ, του Άουελγκαου και του Ζήγκμπουρκ. Επίσης επίτροπος του αββαείου του Βέρντεν.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Αδόλφου Α΄ κόμη του Μπεργκ και επιτρόπου του αββαείου του Βέρντεν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1035 την Αδελαΐδα, κόρη του Χάινριχ Β΄ κόμη φον Λάουφεν και είχε τέκνο:
Αναφορές σε Λογοτεχνικές Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μπεργκ
Πέτρος ο Εφέσιος
Ήταν μαθητής του Γεωργίου Κρητός και ήταν γνώστης της παλιάς και της νέας βυζαντινής μουσικής μεθόδου. Εφεύρε τα τυπογραφικά στοιχεία για την βυζαντινή μουσική, και έτσι απάλλαξε τους ψάλτες από τους κόπους της αντιγραφής.
Ερμήνευσε και εξέδωσε στο νεοσύστατο τυπογραφείο στη Βλαχία το πρωτότυπο «Αναστισιματάριο» και το «Δοξαστάριο» του Πέτρου Λαμπαδάριου το 1820.
Ο Πέτρος μελοποίησε πολλά έργα.
Απεβίωσε στο Βουκουρέστι το 1840.
Κολοράντο (ποταμός)
Ο Κολοράντο (αγγλικά: Colorado) είναι ο κύριος ποταμός που ρέει στις νοτιοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες και στο βόρειο Μεξικό. Έχει μήκος περίπου 2.330 χιλιόμετρα. Πηγάζει από τα κεντρικά Βραχώδη Όρη και στη συνέχεια ρέει προς τα νοτιοδυτικά κατά μήκος του οροπεδίου του Κολοράντο, μέχρι να φτάσει στην λίμνη Μηντ, στη συνοριακή γραμμή Νεβάδας-Αριζόνας, όπου στρίβει προς τα νότια και φτάνει στο Μεξικό, όπου σχηματίζει ένα εκτενές δέλτα, και εκβάλει στον κόλπο της Καλιφόρνιας.
Ο ποταμός είναι γνωστός για τα φαράγγια τα οποία διασχίζει στη ροή του, μεταξύ των οποίων και το Γκραν Κάνιον, ένα από τα μεγαλύτερα της Γης. Ο ποταμός είναι πολύτιμη πηγή νερού για τις αγροτικές και αστικές περιοχές τις οποίες διασχίζει, και οι οποίες δέχονται λίγες βροχοπτώσεις. Ο ποταμός και οι παραπόταμοί του ελέγχονται από μεγάλα φράγματα, όπως το φράγμα Χούβερ, αποταμιευτήρες και υδραγωγεία, και παρέχει νερό σε περίπου 40 εκατομμύρια κατοίκους που ζουν εντός, αλλά και εκτός της λεκάνης απορροής του. Ο ποταμός επίσης χρησιμοποιείται για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας. . Η έντονη χρήση των νερών του ποταμού τα τελευταία χρόνια είχε ως αποτέλεσμα ο ποταμός να στερέψει στα τελευταία περίπου 150 χιλιόμετρα του ρου του και να μη φτάνει μέχρι τη θάλασσα, εκτός και αν απελευθερώνεται επαρκές νερό από τα φράγματα.
Οι όχθες του ποταμού κατοικούνται για τουλάχιστον 8 χιλιετίες, ενώ πριν 1.000 με 2.000 χρόνια δημιουργήθηκαν ανεπτυγμένες αγροτικές κοινωνίες, οι οποίες θεωρούνται από τις πιο περίπλοκες κοινότητες ιθαγενών της βόρειας Αμερικής. Αυτοί οι πολιτισμοί κατέρρευσαν λόγω ενός συνδυασμού κλιματικής αλλαγής και κακής χρήσης της γης. Οι πρώτοι Ευρωπαίοι που εξερεύνησαν το ποτάμι ήταν Ισπανοί του 16ου αιώνα. Η λεκάνη απορροής του ποταμού πέρασε στη κατοχή του Μεξικού μετά την ανεξαρτησία του από τους Ισπανούς το 1821 και το 1846 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στις αρχές του 20ού αιώνα, στον ποταμό κατασκευάστηκε μια σειρά από μεγάλα φράγματα. Σήμερα, ο Κολοράντο θεωρείται ένας από τους καλύτερα ελεγχόμενους ποταμούς στο κόσμο.
Εξέγερση στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας το 1304
Η Εξέγερση στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας το 1304 ήταν κυρίως ένα τοπικό γεγονός, εξεγέρθηκαν οι άρχοντες της περιοχής των Σκορτών, της σημερινής Αρκαδίας και Μάνης.
Σύμφωνα με την Γαλλική εκδοχή του Χρονικού του Μορέως τα αίτια της εξέγερσης ήταν η επιβολή επιπλέον φόρων στους άρχοντες των Σκορτών από τους Φράγκους επειδή τους θεωρούσαν πολύ πλούσιους. Οι εξεγερμένοι κατέλαβαν το Κάστρο της Αγίας Ελένης και το Κάστρο Κρεπακόρε στην Μίνθη.
Ηγέτες της εξέγερσης αναφέρονται οι Ιωάννης Μικρονάς, και ο Γεώργιος Μικρονάς, αναφέρονται ακόμα οι άρχοντες Γουλιέλμος Μακρής, και Νικόλαος Ζιλλιαμάρης που στάλθηκαν εκ μέρους των εξεγερμένων στο Δεσπότη του Μυστρά να ζητήσουν την βοήθεια του με στρατεύματα. Υποκινητές της εξέγερσης κατηγορήθηκαν οι οικογένειες των Μακριανών, των Ζιλλανιτάδων και των Παπανικολοπουλέων όπου δημεύτηκε η περιουσία τους με την κατηγορία της προδοσίας κατά του κυρίου τους πρίγκιπα της Αχαΐας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εξεγέρσεις στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας
Σημαία της Γκάμπια
right|250px|thumb|[[Αρχείο:FIAV 111111.svg|23px Αναλογίες: 2:3]] Η εθνική σημαία της Γκάμπια αποτελείται από τρεις οριζόντιες λωρίδες χρώματος κόκκινου, μπλε και πράσινου. Τα χρώματα διαχωρίζονται με λευκές λωρίδες.
Σύμβολα
Το κόκκινο στην κορυφή συμβολίζει τον ήλιο, όπως και τη σαβάνα. Κάτω από το κόκκινο, το μπλε εκπροσωπεί τον Ποταμό της Γκάμπια, που διαρρέει το κράτος. Το πράσινο συμβολίζει τη χώρα και τα δάση του κράτους. Οι άσπρες γραμμές συμβολίζουν την ειρήνη. Καθιερώθηκε στις 18 Φεβρουαρίου του 1965.
Σχεδιαστής της σημαίας είναι ο Πα Τομάζι (Pa Louis Thomasi). Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 24 Απριλίου 1970 (ανεστάλη την περίοδο 1994-97).
Παραπομπές
Γκαμπια Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Γκάμπια
ΠΑΟΚ (αποσαφήνιση)
Τα αρχικά ΠΑΟΚ μπορεί να αναφέρονται στους εξής αθλητικούς συλλόγους:
Φωτιά στο γήπεδο της Μπράντφορντ Σίτι
Η φωτιά του γηπέδου της Μπράντφορντ Σίτι ήταν μία από τις πιο αιματηρές ποδοσφαιρικές καταστροφές που έγιναν ποτέ. Η φωτιά ξέσπασε στις 11 Μαΐου του 1985, στο 40΄ λεπτό του αγώνα Μπράντφορντ Σίτι - Λίνφιλντ ΦΚ. Ο αγώνας είχε το ύφος φιέστας, καθότι η Μπράντφορντ Σίτι θα πανηγύριζε το τρόπαιο της Τρίτης Κατηγορίας. Ο τελικός απολογισμός ήταν τουλάχιστον 56 νεκροί και 265 τραυματίες.
Η φωτιά ξεκίνησε στο 40΄ και ενώ το σκορ ήταν 0-0. Μέσα σε λίγα λεπτά η φωτιά είχε σχεδόν εξαπλωθεί σε όλο το γήπεδο. Η αρχική εκτίμηση για το τι προκάλεσε τη φωτιά ήταν ένα τσιγάρο, αλλά και ο δυνατός άνεμος. Ωστόσο, τα ακριβή αίτια δεν είναι ξεκάθαρα, ενώ αμφισβητείται ότι ήταν εξ αρχής ατύχημα, καθώς υπήρξαν και καταγγελίες για εμπρησμό.
Αναφορικά με το γήπεδο, το Valley Parade είχε κατασκευαστεί το 1886 και αποτελούταν όλο από ξύλο. Μετά την καταστροφή φτιάχτηκε ξανά, ενώ ελέω αυτής της φωτιάς, απαγορεύτηκαν στη Μεγάλη Βρετανία οι ξύλινες κατασκευές και το κάπνισμα, όπου αυτές υπήρχαν. Από εκεί και ύστερα, η ομάδα του Μπράντφορντ έγινε αρωγός της Πυροσβεστικής του Μπράντφορντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πυρκαγιές στην Αγγλία Κατηγορία:Ιστορία του ποδοσφαίρου στην Αγγλία Κατηγορία:Μπράντφορντ Σίτι
Ιβανώφειο Κλειστό Γυμναστήριο
thumb|right|200px|Το Ιβανώφειο Κλειστό Γυμναστήριο κατά την διάρκεια του αγώνα [[Γ.Σ. Ηρακλής Θεσσαλονίκης (Καλαθοσφαίριση Ανδρών)|Ηρακλής Θεσσαλονίκης - Χολαργός για την Α2 Εθνική Κατηγορία την σεζόν 2016-2017.]]
Το Ιβανώφειο Κλειστό Γυμναστήριο βρίσκεται στην πόλη της Θεσσαλονίκης και αποτελεί έδρα της ομάδας καλαθοσφαίρισης του Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Είναι χωρητικότητας 2.443 θέσεων.
Ιστορικό
Κατασκευάστηκε το 1987 και είναι ιδιόκτητο κλειστό γυμναστήριο του Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Το 1991 υπέστη ριζική ανακαίνιση με αποτέλεσμα και την αύξηση της χωρητικότητάς του από περίπου 1.300 που είχε αρχικά σε 2.443 θέσεις όπου διαθέτει σήμερα.
Ονομασία
Έλαβε την ονομασία του από τον Γεώργιο Ιβάνοφ (1911-1943), πρωταθλητή κολύμβησης του Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης και ήρωα της Αντίστασης κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οποίος εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στην Καισαριανή το 1943.
Τοποθεσία
Το Ιβανώφειο κλειστό γυμναστήριο βρίσκεται δίπλα από τις εγκαταστάσεις του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ελάχιστα μέτρα μακριά από το Καυτανζόγλειο Εθνικό Στάδιο (έναντι του βρίσκεται το βοηθητικό γήπεδο του Καυτανζογλείου), καθώς και επί των οδών Αγίου Δημητρίου και 3ης Σεπτεμβρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γ.Σ. Ηρακλής Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα Κατηγορία:Κλειστά στάδια στην Ελλάδα
Σαν Λουίς Ποτοσί (πολιτεία)
Το Σαν Λουίς Ποτοσί (ισπανικά: San Luis Potosí επίσημη ονομασία Estado Libre y Soberano de San Luis Potosí) είναι μια από τις 31 πολιτείες του Μεξικού. Χωρίζεται σε 58 δήμους και πρωτεύουσα είναι το Σαν Λουίς Ποτοσί. Εκτός από την πρωτεύουσα μεγάλες πόλεις είναι η Σιουδάδ Βάγιες, η Σολεδάδ ντε Γκρασιάνο Σάντσες, η Ματεουάλα και το Ριοβέρδε.
Το Σαν Λουίς Ποτοσί βρίσκεται στο βόρειο κεντρικό Μεξικό. Συνορεύει στα βόρεια με την πολιτεία Κοαουίλα, στα βορειοανατολικά με το Νουέβο Λεόν, στα δυτικά με τις πολιτείες Ταμαουλίπας και Βερακρούς, στα νότια με τις Ιδάλγο, Κερέταρο και Γκουαναχουάτο, στα δυτικά με την πολιτεία Χαλίσκο και βορειοδυτικά με το Σακατέκας. Η πολιτεία έχει έκταση 60.983 χλμ² (15η μεγαλύτερη στο Μεξικό) και βρίσκεται κυρίως στο υψίπεδο του Μεξικού. Η ανατολική Σιέρρα Μάδρε χωρίζει τα υψίπεδα από τα τροπικά δάση της κοιλάδας του Πάνουκο (ισπ. Pánuco).
Η κύρια πηγή εισοδήματος στην πολιτεία είναι τα ορυχεία και η μεταλλουργία. Άλλοι τομείς παραγωγής είναι το χημικά, τα τρόφιμα, ο καπνός και τα υφάσματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτείες του Μεξικού
Τζάνι Μοράντι
Ο Τζάνι Μοράντι (Gianni Morandi, γεν. 11 Δεκεμβρίου 1944), λανθασμένα και Τζιάνι Μοράντι, είναι Ιταλός τραγουδιστής ο οποίος εκπροσώπησε την Ιταλία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον το 1970 με το τραγούδι Occhi di ragazza όπου ήρθε 8ος με 5 πόντους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ιταλία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1970 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Προγκρές Μ-52
Το Προγκρές Μ-52 (η NASA το ονόμασε Progress 17 ή 17P) ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο που εκτοξεύτηκε το 2005 για να ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Μετέφερε τρόφιμα, νερό και οξυγόνο για το πλήρωμα του σταθμού, καθώς και τον μικροδορυφόρο TNS-0, που τέθηκε σε τροχιά από το πλήρωμα στις 28 Μαρτίου. Το διαστημόπλοιο αυτό ήταν τύπου Προγκρές-Μ και είχε αριθμό σειράς 352.
Αποστολή
Το διαστημόπλοιο εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 28 Φεβρουαρίου 2005 (19:09:18 GMT). Συνδέθηκε με την οπίσθια θύρα του τμήματος Ζβεζντά του σταθμού στις 2 Μαρτίου (20:10:08 GMT) και παρέμεινε εκεί μέχρι τις 15 Ιουνίου 2005 (20:16:10 GMT). Καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό λίγες ώρες αργότερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2005
Πρίγκιπας Ανδρέας της Ελλάδας και της Δανίας
Ο Πρίγκιπας Ανδρέας της Ελλάδας και της Δανίας (2 Φεβρουαρίου 1882 - 3 Δεκεμβρίου 1944) ήταν μέλος της ελληνικής βασιλικής οικογένειας και αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού που έφτασε μέχρι τον βαθμό του αντιστρατήγου.
Ήταν ο πατέρας του Φιλίππου, πρίγκιπα της Ελλάδας και μετέπειτα δούκα του Εδιμβούργου, ως συζύγου της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και παππούς του βασιλιά Καρόλου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.
Νεανικά χρόνια
Παρά την μυωπία του, ο Ανδρέας εντάχθηκε στον στρατό τον Μάιο του 1901.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Όπως συνηθιζόταν για τα άρρενα τέκνα της βασιλικής οικογένειας, ο πρίγκιπας Ανδρέας φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, και συγκεκριμένα το 1899, ο διοικητής της σχολής, Νικόλαος Ζορμπάς αποφάσισε την προαγωγή στον βαθμό του επιλοχία του τότε φοιτητή και συμμαθητή του πρίγκιπα, Θεόδωρου Πάγκαλου, χωρίς, όμως την ταυτόχρονη προαγωγή του πρίγκιπα Ανδρέα, όπως ο νόμος απαιτούσε. Το συγκεκριμένο περιστατικό προκάλεσε την ενόχληση της βασιλικής οικογένειας, η οποία θεωρούσε ότι η ενέργεια του Ζορμπά οφειλόταν σε συντεχνιακά αιτήματα του τελευταίου που δεν είχαν ικανοποιηθεί από αυτούς, ενώ ο Πάγκαλος στα απομνημονεύματά του υποστηρίζει ότι ο Ζορμπάς έπραξε με αυτόν τον τρόπο γιατί πίστευε στην ίση μεταχείριση μεταξύ των Ευέλπιδων. Το 1903 μετέβη στη Γερμανία για να συμπληρώσει τις στρατιωτικές σπουδές του.
Με το κίνημα στο Γουδί, οι κινηματίες ζήτησαν την απομάκρυνση των βασιλοπαίδων μεταξύ των οποίων και του πρίγκιπα Ανδρέα. Ο τελευταίος, με αφορμή αυτό, ζήτησε τριετή εκπαιδευτική άδεια.
Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους ως αξιωματικός τού Ιππικού και στη συνέχεια στη Μικρασιατική εκστρατεία. Στις 29 Μαΐου/11 Ιουνίου του 1921 έφτασε στη Σμύρνη ως μέλος του λεγόμενου «Βασιλικού Επιτελείου» των Βαλκανικών Πολέμων, το οποίο αναβίωσε (χωρίς ωστόσο τη συμμετοχή του Ιωάννη Μεταξά) για προπαγανδιστικούς λόγους και λίγο αργότερα, έχοντας τον βαθμό του υποστράτηγου, ανέλαβε τη διοίκηση της 12ης μεραρχίας .Σύμφωνα με την Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού, τον Αύγουστο του 1921 ήταν ακόμη υποστράτηγος Μαζί με τον υποστράτηγο Αλέξανδρο Κοντούλη, διοικητή του Α΄ Σώματος Στρατού, διατύπωσε επιφυλάξεις ως προς την επιτυχία μιας ενδεχόμενης προέλασης προς τα ανατολικά καθώς θεωρούσε ότι χωρίς ενίσχυση και αναδιοργάνωση ήταν αδύνατο να επιτύγχανε η εκστρατεία.
Στις αρχές Ιουλίου με απόφαση του Παπούλα ο αρχηγός του Β΄ Σώματος Στρατού Αριστοτέλης Βλαχόπουλος αντικαταστάθηκε από τον πρίγκιπα Ανδρέα χρεώνοντας στον πρώτο την διαφυγή των τουρκικών δυνάμεων από την Κιουτάχεια. Ως διοικητής του Β΄ Σώματος Στρατού στη Μάχη του Σαγγάριου αποφάσισε, παρά την αντίθετη διαταγή του Παπούλα, να εγκαταλείψει τις θέσεις που κατείχε, να μην επιτεθεί στις τουρκικές δυνάμεις και να υποχωρήσει στο Σίβρι καθώς θεώρησε την διαταγή ανεφάρμοστη. Αντίστοιχη άποψη εξέφρασε και ο επιτελάρχης του Α΄ Σώματος Στρατού, Στυλιανός Γονατάς, ο οποίος παρατήρησε ότι ο συντάκτης της διαταγής ήταν σε νευρικότητα. Μετά από νέα εντολή του Παπούλα ο πρίγκιπας Ανδρέας πειθάρχησε ακυρώνοντας την μερική μετακίνηση των δυνάμεων που είχε ήδη ξεκινήσει χωρίς όμως και να εκτελεστεί η επίθεση. Αντίθετα, από την σχετική έκδοση της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού, δεν προκύπτει κάποια άρνηση εκτελέσεως διαταγής αλλά ότι η μετακίνηση του Β΄Σώματος Στρατού ήταν προσυμφωνημένη από τα δύο επιτελεία, της Στρατιάς και του Σώματος. Σχετικά με τα γεγονότα αυτά ο πρίγκιπας Ανδρέας εξέδωσε το 1928 το βιβλίο Δορύλαιον - Σαγγάριος, όπου εκθέτει τα γεγονότα της περιόδου από την δική του οπτική γωνία, δίνοντας στη δημοσιότητα και διαταγές του Γενικού Στρατηγείου στη Μικρά Ασία.
Πριν τη λήξη της Μικρασιατικής εκστρατείας έφυγε από την Μικρά Ασία και επέστρεψε στην Ελλάδα. Έλληνες στρατιώτες απέδωσαν καταστροφές Τούρκικων χωριών στις διαταγές του, ενώ ο ίδιος διέψευσε αυτές τις αναφορές στα απομνημονεύματά του. Τον Δεκέμβριο του 1921, σε επιστολή του προς τον Ιωάννη Μεταξά, αναφέρεται - ενοχλημένος από τη συντριπτική υπεροχή του βενιζελισμού στη Σμύρνη - μειωτικά προς τους ντόπιους Έλληνες ενώ εκφράζει και τις γενικότερες απόψεις του για την εκστρατεία. Σύμφωνα με τον ιστορικό Γιώργο Μαυρογορδάτο, το συγκεκριμένο γράμμα του πρίγκιπα Ανδρέα αποτελεί ένα από τα πολλά στοιχεία που οδηγούν στο συμπέρασμα πως ο αντιβενιζελικός κόσμος έβλεπε τη Μικρασιατική εκστρατεία κυρίως ως μια κρατική στρατιωτική επιχείρηση, παρά ως αλυτρωτική προσπάθεια του έθνους, ενώ ο Σωτήρης Ριζάς θεωρεί ότι το συγκεκριμένο γράμμα αποκαλύπτει γενικότερα το χάσμα που χώριζε τη δυναστεία με τους Μικρασιάτες.
Σύλληψη και εξορία
Μετά την επανάσταση του Πλαστήρα, με διαταγή του Πάγκαλου ο Πρίγκιπας Ανδρέας συνελήφθη στην Κέρκυρα τον Οκτώβριο του 1922 από τον συνταγματάρχη Χρήστο Λούφα και μεταφέρθηκε στην Αθήνα για να δικαστεί από έκτακτο στρατοδικείο. Είχε προηγηθεί η δίκη και η εκτέλεση των έξι, το πρωΐ της 15 Νοεμβρίου 1922. Στη δίκη που ακολούθησε, ο πρίγκιπας Ανδρέας καταδικάσθηκε σε θάνατο με την κατηγορία της αρνήσεως εκτελέσεως διαταγής του αρχηγού της στρατιάς κατά τις μάχες του Σαγγαρίου τον Αύγουστο του 1921 Η απόφαση όμως δεν εκτελέστηκε από την Επαναστατική Στρατιωτική Κυβέρνηση, λόγω μεσολάβησης της βρετανικής κυβέρνησης, μέσω του Άγγλου πλοιάρχου Τάλμποτ. Με παρέμβαση του Πάγκαλου το στρατοδικείο του αναγνώρισε το ελαφρυντικό "της τελείας απειρίας περί την διοίκησιν ανωτέρων μονάδων" και τον καταδίκασε στις 20 Νοεμβρίου 1922 στην ποινή της ισόβιας υπερορίας και της διαγραφής από το μητρώο των αξιωματικών.
Αμέσως μετά την καταδίκη του, με τη συνοδεία του συμμαθητή του από τη σχολή Ευελπίδων Θεόδωρου Πάγκαλου και του Τάλμποτ, μεταφέρθηκε στο Φάληρο και αναχώρησε με το βρετανικό αντιτορπιλλικό "Καλυψώ". Το πλοίο σταμάτησε στην Κέρκυρα για να παραλάβει την οικογένειά του και μετά κατευθύνθηκε προς την Ιταλία. Στη συνέχεια μαζί με την οικογένειά του έφυγαν για τη Γαλλία και εγκαταστάθηκαν στο προάστιο του Παρισίου, Σαιν Κλου, φιλοξενούμενοι της εύπορης συζύγου του αδελφού του Γεωργίου, της Πριγκίπισσας Μαρία Βοναπάρτη.
Τελευταία χρόνια
Από το 1929 η σύζυγός του άρχισε να εμφανίζει κάποια σημάδια ψυχολογικής κατάπτωσης που είχαν σαν αποτέλεσμα τον εγκλεισμό της για κάποια διαστήματα σε θεραπευτικές κλινικές. Έτσι από το 1930 και μέχρι τον θάνατό του έζησαν χωριστά, με τον πρίγκιπα Ανδρέα να ζεί μεταξύ νότιας Γαλλίας και Παρισιού.
Το 1934, ύστερα από αρκετές δίκες, του αναγνωρίστηκε η κυριότητα του Μον Ρεπό, το οποίο, μερικά χρόνια αργότερα, το πούλησε στον ανηψιό του Γεώργιο Β΄. Κατά καιρούς ο πρίγκιπας Ανδρέας προχωρούσε σε δημόσιες τοποθετήσεις για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα εξαπολύοντας συνήθως επιθέσεις κατά του Ελευθερίου Βενιζέλου. Στα τέλη Ιανουαρίου 1936, μετά την παλινόρθωση της μοναρχίας στην Ελλάδα, η ποινή του ακυρώθηκε και ο ίδιος αποκαταστάθηκε στον βαθμό του. Σύντομα επισκέφθηκε την Ελλάδα, η επίσκεψή του, όμως, προκάλεσε την αντίδραση του ημερήσιου τύπου. Στα τέλη του 1936 διορίστηκε στρατιωτικός ακόλουθος του Βασιλιά Γεωργίου Β΄.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου παρέμεινε στη Νότια Γαλλία κινούμενος μεταξύ Καννών και Μόντε Κάρλο. Τα τελευταία χρόνια προσβλήθηκε από πρώιμη αρτηριοσκλήρωση λόγω του εθισμού του με το αλκοόλ.
Απεβίωσε στις 3 Δεκεμβρίου 1944, στο ξενοδοχείο "Μετροπόλ" του Μόντε Κάρλο, από ανακοπή καρδιάς. Η σορός του αρχικά μεταφέρθηκε στο ρωσικό παρεκκλήσιο στη Νίκαια και εν συνεχεία στην Ελλάδα, όπου και ετάφη στο βασιλικό κοιμητήριο του Τατοΐου.
Οικογένεια
Νυμφεύθηκε την Αλίκη πριγκίπισσα της Έσσης-Μπάττενμπερκ στις 6 Οκτωβρίου 1903, αδελφή του λόρδου Λουδοβίκου του Μαουντμπάτεν και απέκτησε τέσσερις κόρες και έναν γιό: thumb|right|Ο Ανδρέας πρίγκιπας της Ελλάδας.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Ελλάδας και της Δανίας Ανδρέας της Ελλάδας και της Δανίας Κατηγορία:Ελληνική Βασιλική Δυναστεία Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας
Αδόλφος Γ΄ του Μπεργκ
Ο Αδόλφος Γ΄ (γερμ. Adolf III, 1080 - 12 Οκτωβρίου 1152) από τον Οίκο του Μπεργκ ήταν κόμης του Μπεργκ (1093-1132) και του Χέβελ (1090-1106). Επίσης επίτροπος του αββαείου του Βέρντεν.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Αδόλφου Γ΄ κόμη του Μπεργκ και επιτρόπου (vogt) του αββαείου του Βέρντεν και της Αδελαΐδας, κόρης του Χάινριχ Β΄ κόμη φον Λάουφεν.
Στην Ολλανδία και τη Γερμανία αριθμείται ως Αδόλφος Α΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα, κόρη του Ντήτριχ Β΄ κόμη της Κλέβης και είχε τέκνα:
Αναφορές σε λογοτεχνικές πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μπεργκ
Διανύσματα γραμμής και στήλης
Στη γραμμική άλγεβρα, ένα διάνυσμα στήλης ή διάνυσμα πίνακα είναι ένας m × 1 πίνακας αποτελούμενος από μία στήλη m στοιχείων, Ομοίως, ένα διάνυσμα γραμμή ή διάνυσμα πίνακα είναι ένας 1 × m πίνακας αποτελούμενος από μία γραμμή m στοιχείων Καθ' ολοκληρίαν, οι έντονοι χαρακτήρες χρησιμοποιούνται για τα διανύσματα στήλης και γραμμής. Ο ανάστροφος (συμβολιζόμενος από το T) ενός διανύσματος γραμμής είναι ένα διάνυσμα στήλης. και ο ανάστροφος ενός διανύσματος στήλης είναι ένας διάνυσμα γραμμής Το σύνολο όλων των διανυσμάτων γραμμής σχηματίζει ένα διανυσματικό χώρο ονόματι χώρο γραμμής, ομοίως το σύνολο όλων των διανυσμάτων στήλης σχηματίζει ένα διανυσματικό χώρο ονόματι χώρο στήλης. Οι διαστάσεις του χώρου γραμμής και στήλης ισούται με των αριθμό των στοιχείων εντός του διανύσματος γραμμής ή στήλης.
Ο χώρος στήλης μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ο δυϊκός χώρος ενός χώρου γραμμής, εφόσον κάθε γραμμικό συναρτησιακό στο χώρο των διανυσμάτων στήλης μπορεί να αναπαρασταθεί μοναδικά από ένα εσωτερικό γινόμενο με συγκεκριμένο διάνυσμα γραμμής
Συμβολισμός
Για να απλοποιήσουμε το γράψιμο των διανυσμάτων στήλης σε ευθεία γραμμή όπως στο υπόλοιπο κείμενο, μερικές φορές γράφονται ως διανύσματα γραμμής με εφαρμογή σε αυτά τον ανάστροφο τελεστή. ή Μερικοί συγγραφείς χρησιμοποιούν τη σύμβαση γράφοντας τα διανύσματα στήλης και γραμμής ως διανύσματα γραμμής, αλλά διαχωρίζοντας τα στοιχεία των διανυσμάτων γραμμής με κόμματα και τα στοιχεία των διανυσμάτων στήλης με ελληνικό ερωτηματικό (βλέπε εναλλακτικό συμβολισμό 2 στο παρακάτω πίνακα).
Τελεστές
Το σημειωτό γινόμενο δύο διανυσμάτων a και b είναι ισοδύναμο με το μητρωϊκό πολλαπλασιασμό ενός διανύσματος γραμμής αναπαριστώμενο από a και ενός διανύσματος στήλης αναπαριστώμενο από b. το οποίο είναι ισοδύναμο με το μητρωϊκό γινόμενο ενός διανύσματος γραμμής αναπαριστώμενο από b και ενός διανύσματος στήλης αναπαριστώμενο από a Το μητρωϊκό γινόμενο ενός διανύσματος στήλης και ενός διανύσματος γραμμής δίνει ένα δυαδικό γινόμενο δύο διανυσμάτων a και b, το οποίο αποτελεί παράδειγμα ενός γενικότερου τανυστικού γινομένου. Το μητρωϊκό γινόμενο ενός διανύσματος στήλης αναπαριστώμενο από a και ενός διανύσματος γραμμής αναπαριστώμενο από b δίνει τις συνιστώσες του δυαδικού γινομένου τους, το οποίο δεν ισοδυναμεί με το μητρωϊκό γινόμενο ενός διανύσματος στήλης αναπαριστώμενο από b και ενός διανύσματος γραμμής αναπαριστώμενο από a, Σε αυτή τη περίπτωση οι δύο πίνακες είναι διαφορετικοί.
Προτιμητέα διανύσματα εισόδου για μητρωϊκούς μετασχηματισμούς
Συχνά ένα διάνυσμα γραμμής παρουσιάζεται ως ένα τελεστής μέσα σε ένα n-χώρο εκφρασμένο από έναν n x n πίνακα M, Τότε το p  είναι επίσης ένα διάνυσμα γραμμής και μπορεί να αναπαριστά έναν άλλο n × n πίνακα Q, Εύκολα, μπορεί κανείς να γράψει t = p Q = v MQ πληροφορώντας μας ότι ο μετασχηματισμός μητρωϊκού γινομένου MQ μπορεί να πάρει το v κατευθείαν στο t. Συνεχίζοντας με τα διανύσματα γραμμής, ο μητρωϊκός μετασχηματισμός ξανασχηματίζοντας τον n-χώρο μπορεί να εφαρμοστεί στις προηγούμενες δεξιές εξόδους.
Παρ 'όλα αυτά, χρησιμοποιώντας τον ανάστροφο τελεστή αυτές οι διαφορές μεταξύ των εισόδων γραμμής ή στήλης επιλύονται από έναν αντιαυτομορφισμό μεταξύ των ομάδων  που ξεκινούν από τις δύο πλευρές. Τεχνικά, χρησιμοποιείται ο δυϊκός χώρος σχετιζόμενος με έναν διανυσματικό χώρο για την ανάπτυξη του ανάστροφου γραμμικής απεικόνισης.
Για παράδειγμα εκεί που είχε καλά αποτελέσματα η σύμβαση του διανύσματος γραμμής ως είσοδο είναι στη σελίδα 106 του Raiz Usmani, όπου η σύμβαση επιτρέπει τη κατάσταση " το γινόμενο απεικονίσεων ST του U στο W [δίνεται] από: (οι ελληνικοί χαρακτήρες αναπαριστούν διανύσματα γραμμής).
Ο Ludwik Silberstein χρησιμοποίησε τα διανύσματα γραμμής για τα χωροχρονικά γεγονότα, εφάρμοσε τον μετασχηματισμό Λόρεντζ για πίνακες στην Θεωρία της Σχετικότητας το 1914 (βλέπε σελίδα 143). Το 1963 όταν το McGraw-Hill δημοσίευσε τη Διαφορική Γεωμετρία (Differential Geometry) του Heinrich Guggenheimer του Πανεπιστημίου της Μινεσότα, χρησιμοποίησε τη σύμβαση του διανύσματος γραμμής στο κεφάλαιο 5, "Εισαγωγή στους μετασχηματισμούς ομάδων" (Introduction to trasformation groups" (εξ. 7a, 9b, και 12 μέχρι 15). Όταν ο H.S.M. Coxeter επανεξέτασε τη Γραμμική Γεωμετρία (Linear Geometry) του Rafael Artzy, έγραψε, "[Artzy] συγχαρητήρια στην επιλογή του για την "αριστερή-προς-δεξιά" σύμβαση, το οποίο τον ενεργοποίησε να λάβει ένα σημείο ως διάνυσμα γραμμής αντί των αδέξιων στηλών που πολλοί συγγραφείς προτιμούν."
Παραπομπές
Κατηγορία:Γραμμική άλγεβρα  Κατηγορία:Διανύσματα
Αμμουδιά Πρέβεζας
Η Αμμουδιά είναι χωριό του νομού Πρέβεζας. Βρίσκεται στις εκβολές του Αχέροντα ποταμού, γνωστού από τη μεταφορά των νεκρών στο βασίλειο του Άδη. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας που ανήκει στο Δήμο Φαναρίου του Νομού Πρεβέζης. Αρχικά αναγνωρίστηκε ως κοινότητα του Ελληνικού κράτους με το όνομα Σπλάντζα (1919). Μετονομάστηκε Αμμουδιά(1928), αρχικά υπαγόμενη στο Νομό Θεσπρωτίας. Από το 1946 ανήκει πλέον στο Νομό Πρεβέζης. Ο πρώτος κάτοικος εγκαταστάθηκε στην Αμμουδιά περίπου κατά το 1450 κοντά στο λόφο Γορτσούλα, ενώ το χωριό κατοικήθηκε ουσιαστικά κατά το 1700. Η τοπική κοινότητα Αμμουδιάς είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 11,848 χμ² (2011).
Ετυμολογία
Το όνομα Σπλάντζα προέρχεται από την ιταλική λέξη Spiaggia που σημαίνει παραλία, αμμουδιά και προέρχεται από τη μεγάλη αμμώδη παραλία που απλώνεται στον όρμο του χωριού.
Μυθολογία
Σύμφωνα με τη μυθολογική παράδοση, η περιοχή ανήκε στην εξουσία των υποχθόνιων θεοτήτων, κατοικούμενη από τους Κιμμέριους, οι οποίοι θεωρούνταν προσωποποιήσεις των ψυχών. Το χωριό αναδύθηκε από τα σπλάχνα της Αχερουσίας λίμνης, η οποία αποτελούσε την είσοδο της κοινωνίας των ψυχών. Επομένως δίκαιος μπορεί να θεωρηθεί ο χαρακτηρισμός της Αμμουδιάς ως χωριό του «Κάτω Κόσμου». Αξιοσημείωτος είναι ο θρύλος της ύπαρξης δύο στοιχειών του Μπούμπη στο έλος της Σπλάντζας και του Μπούντη στο έλος της Μπούντας, τα οποία θεωρούνταν νυχτερινοί φύλακες των πυλών του Άδη και στενοί συνεργάτες του Κέρβερου.
Η Αμμουδιά κατά την αρχαιότητα
Στο βορειοδυτικό σημείο της περιφέρειας της Αμμουδιάς, κατά την αρχαιότητα βρισκόταν η αρχαία πόλη Ελέα τμήμα της οποίας καταστράφηκε. Τα ερείπια που σώζονται θεωρείται ότι αποτελούσαν το φρούριο άμυνας ή την ακρόπολη ενώ στα δίχτυα ψαράδων βρέθηκαν πήλινα αγγεία που αποδεικνύουν την ύπαρξη της πόλης. Στο ακρωτήρι Χειμέριο, το βόρειο άκρο του όρμου της Αμμουδιάς υπήρχε το φανάρι (φάρος), το οποίο για αιώνες καθοδηγούσε τους επισκέπτες στο Νεκρομαντείο, που βρίσκεται στο χωριό Μεσοπόταμος, για επικοινωνία με τις ψυχές των αγαπημένων τους προσώπων. Από το φανάρι προήλθε το όνομα του Δήμου Φαναρίου. Στην απέναντι όχθη του Αχέροντα υπάρχουν τα ερείπια του τελωνείου που αποδεικνύουν ότι η Αμμουδιά ήταν λιμάνι μεγάλης εμπορικής δραστηριότητας.