cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sadahzinia
Με τους Active Member
Ως μέλος του συγκροτήματος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες ράπερ Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Γελωτοθεραπεία
μικρογραφία|300px|Ιατρός - κλόουν και ασθενής Η γελωτοθεραπεία είναι μέθοδος εναλλακτικής ιατρικής που εντάσσεται στην ολιστική θεραπευτική ως σειρά από ασκήσεις ή πρακτικές που υποκινούν ή εκπαιδεύουν το άτομο ώστε να κινητοποιεί το γέλιο. Ζητούμενο είναι η δραστηριοποίηση των αυτοθεραπευτικών δυνατοτήτων του οργανισμού. Η κινητοποίηση του γέλιου μπορεί να βασίζεται σε εσωτερικές (π.χ. αναμνήσεις) και εξωτερικές αφορμές.
Η θεραπευτικότητα του γέλιου δεν έχει ακόμη μελετηθεί επαρκώς, επιστημονικά.
Θεωρούμενα οφέλη
Το γέλιο έχει χρησιμοποιηθεί ως θεραπευτικό εργαλείο ανά τους αιώνες ως ένα φυσικό φάρμακο στη διάθεση όλων που παρέχει οφέλη στη σωματική, τη συναισθηματική και την κοινωνική ευεξία του ατόμου. Μερικά από τα οφέλη της θεραπείας γέλιου, βάσει ορισμένων μελετών, είναι ότι μπορεί να ανακουφίσει το άγχος και να χαλαρώσει ολόκληρο το σώμα, να ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα και να απελευθερώσει ενδορφίνες για την ανακούφιση του πόνου, και να βοηθήσει στην πρόληψη της καρδιακής νόσου, αυξάνοντας τη ροή του αίματος και τη βελτίωση της λειτουργίας των αιμοφόρων αγγείων. Άλλα αποδιδόμενα οφέλη είναι η βελτίωση της πρόσληψης οξυγόνου, η τόνωση των πνευμόνων, η καλύτερη πέψη, η εξισορρόπηση της αρτηριακής πίεσης, η βελτίωση νοητικών λειτουργιών και ο καλύτερος ύπνος. Επιπρόσθετα συναισθηματικά οφέλη είναι η ελάττωση του φόβου, η βελτίωση της συνολικής διάθεσης και η επιπρόσθετη χαρά στη ζωή κάποιου. Το γέλιο επίσης σχετίστηκε με τη μείωση των αλλεργικών αντιδράσεων σε προκαταρκτική μελέτη με πάσχοντες από αλλεργία στο άκαρι της σκόνης.
Η θεραπεία με γέλιο εκτιμάται πως έχει επίσης κοινωνικά οφέλη, όπως την ενίσχυση των σχέσεων, τη βελτίωση της ομαδικής εργασίας και τη μείωση των προσωπικών συγκρούσεων, κάνοντας τον εαυτό πιο ελκυστικό στους άλλους. Σε ένα πρόσωπο που προσπαθεί να αντιμετωπίσει ανίατη ασθένεια ή απλώς να διαχειριστεί τα επίπεδα του άγχους του, η θεραπεία γέλιου μπορεί να επιφέρει σημαντική βελτίωση στη ζωή του. Οι υποστηρικτές της γελωτοθεραπείας μιλούν για τη «μαγεία» του γέλιου, που δημιουργεί μια πραγματικότητα εντός των αισθήσεων που μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο, μέσα από το χαμόγελο, το γέλιο ή το χιούμορ, να βιώνει την καθημερινότητα και με έναν εναλλακτικό διασκεδαστικό ή και ξεκαρδιστικό τρόπο.
Η γελωτοθεραπεία επίσης εκτιμάται πως έχει μερίδιο στην προληπτική ιατρική με τη διατήρηση του οργανισμού σε ευεξία.
Σύγχρονες προσεγγίσεις και εφαρμογή
Η χρήση του γέλιου για θεραπεία εφαρμόζεται κλινικά με διάφορους τρόπους:
Παρακολούθηση αστείων βίντεο
Η παρακολούθηση αστείων βίντεο από παιδιά ασθενείς, που εφαρμόζεται σε κλινικές, φαίνεται να κάνει πιο ανεκτό τον πόνο και να μειώνει τα επίπεδα άγχους. Ειδικοί θεωρούν πως η παρακολούθηση τέτοιων βίντεο θα μπορούσε να γίνει στάνταρ συνιστώσα θεραπευτικών διαδικασιών. Εφαρμόζεται ήδη η παρακολούθηση καρτούν σε δωμάτια αναισθησίας.
Γιατροί-κλόουν
Σε νοσοκομεία στο Ηνωμένο Βασίλειο χρησιμοποιούνται «κλόουν γιατροί» για να κάνουν τα παιδιά να γελούν. Δεν πρόκειται για πραγματικούς γιατρούς αλλά για ηθοποιούς που ασκούν συνεδρίες ένας προς έναν με παιδιά και τα κάνουν να γελούν. Το The Theodora Children's Trust charity παρείχε το 2002 γιατρούς κλόουν σε 27000 παιδιά που νοσηλεύονταν στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ομάδες γέλιου και χιούμορ
Κέντρα θεραπείας του καρκίνου στις ΗΠΑ εφαρμόζουν προγράμματα με ασκήσεις που προκαλούν γέλιο για την αντιμετώπιση της ασθένειας. Βασίζονται στη σωματική άσκηση που επιφέρει γέλιο και στη μεταδοτικότητα του γέλιου.
Γιόγκα γέλιου
Οι ομάδες γέλιου εφαρμόζονται και από μη ασθενείς. Ο Ινδός φυσιολόγος Madan Kataria ανέπτυξε τη γιόγκα γέλιου, η οποία ξεκίνησε τη δεκαετία του 1990 να ασκείται από ομάδες σε δημόσια πάρκα και έφτασε να διαδοθεί παγκοσμίως με τη δημιουργία 5000 «κλαμπ γέλιου» ως το 2008.
Αντενδείξεις
Το γέλιο δεν ενδείκνυται σε όλες τις καταστάσεις. Η άσκηση γέλιου στο πάτωμα μπορεί να επιφέρει ζαλάδα. Προτείνεται η συμβουλή γιατρού για ασθενείς μετά από εγχείρηση, με κήλη, αιμορροΐδες, γλαύκωμα και εγκύους.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ" />
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ψυχολογία Κατηγορία:Εναλλακτική ιατρική
Ada
Αρχείο:Ada horizon green logo with slogan.svg Η Ada είναι αντικειμενοστρεφής γλώσσα προγραμματισμού υψηλού επιπέδου. Ονομάσtηκε Ada προς τιμή της κόρης του Λόρδου Βύρωνα, Άντα, κόμισσας του Λάβλεϊς.
Η Ada δημιουργήθηκε από το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ στα τέλη της δεκαετίας του ΄70 και σχεδιάστηκε σαν γλώσσα προγραμματισμού γενικής χρήσης, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργηθούν από εφαρμογές χρήσιμες σε μεγάλες επιχειρήσεις μέχρι εφαρμογές όπως η τηλεκατεύθυνση πυραύλων. Το μεγάλο πλεονέκτημα της γλώσσας είναι ότι παρέχει δυνατότητες επεξεργασίας σε πραγματικό χρόνο (real time processing). Έτσι, έχει καθιερωθεί επίσημα από το 1986 ως η επίσημη γλώσσα ανάπτυξης στρατιωτικών εφαρμογών από το Υπ. Άμυνας των ΗΠΑ. Χρησιμοποιείται, επίσης, σε υπολογιστικά συστήματα ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας, καθώς και από τραπεζικά ιδρύματα για εκτέλεση online συναλλαγών. Η Ada αποτελεί σήμερα διεθνές στάνταρ ISO (τελευταία έκδοσή της η Ada 2005)3.
Η γλώσσα έχει μάλλον εύκολο στην κατανόησή του συμβολισμό, καθώς πολλές από τις δεσμευμένες λέξεις της είναι λέξεις της καθομιλούμενης αγγλικής (π.χ. OR για το "ή", "IF" για το "εάν" κτλ.). Αυτό της δίνει το επιπρόσθετο πλεονέκτημα να είναι εύκολα και γρήγορα αναγνώσιμη από όσους δεν έχουν δημιουργήσει το αρχικό πρόγραμμα, αλλά χρειάζεται να κάνουν διορθώσεις, επεκτάσεις κτλ. σε αυτό. Όπως όλα τα πρότυπα της ISO, το εγχειρίδιο χρήσης της Ada (Ada Reference Manual) είναι ελεύθερα διαθέσιμα, όπως και το εγχειρίδιο που εξηγεί τη χρήση της (τη λογική πίσω από τη γλώσσα)1 και χρησιμοποιούνται ευρύτατα από τους προγραμματιστές.
Πηγές
Κατηγορία:Αντικειμενοστρεφείς γλώσσες προγραμματισμού Κατηγορία:Διαδικαστικές γλώσσες προγραμματισμού Κατηγορία:Γλώσσες προγραμματισμού συστημάτων
Αγία Βαρβάρα Αττικής
Η Αγία Βαρβάρα είναι αστική περιοχή και δήμος που βρίσκεται στον Δυτικό Τομέα Αθηνών της Περιφέρειας Αττικής, στους πρόποδες του όρους Αιγάλεω. Ο δήμος βρίσκεται στη δυτική Αθήνα και περικλείεται από τους Δήμους Κορυδαλλού, Αιγάλεω και Χαϊδαρίου. Η συνολική έκταση του δήμου είναι 2.233 στρέμματα εκ των οποίων τα 1.900 καταλαμβάνει ο οικισμός, τα 160 το πευκοδάσος του όρους Αιγάλεω και οι λοιπές εκτάσεις (νταμάρι) είναι 173 στρέμματα. Η απόσταση του δήμου από το κέντρο της Αθήνας είναι 7 χιλιόμετρα και 6,5 χιλιόμετρα από το λιμάνι του Πειραιά αντίστοιχα.
Κατά την απογραφή του 2001 βρέθηκε να έχει 30.562 κατοίκους (48,5% άνδρες και 51,5% γυναίκες). Στην απογραφή του 2011 είχε 26.550 κατοίκους.
Στην περιοχή υπάρχει ο ναός της Αγίας Βαρβάρας που χτίστηκε στον τόπο όπου βρέθηκε η εικόνα της Αγίας Βαρβάρας περί το 1770 μ.Χ.
right|thumb|Εκκλησία Αγίας Βαρβάρας
Ιστορικά στοιχεία
Η οικιστική ανάπτυξη της Αγίας Βαρβάρας ξεκίνησε τη δεκαετία του ’20. Το 1985 εκπονήθηκε το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο του δήμου το οποίο θεσμοθετήθηκε το 1989 και ισχύει μέχρι σήμερα.
Σχολεία
Στην Αγία Βαρβάρα λειτουργούν:
Αθλητισμός
Αθλητικά σωματεία που λειτουργούν στην Αγία Βαρβάρα:
Χαρακτηριστικά
Η Αγία Βαρβάρα έχει μεγάλη ομοιομορφία στη δόμηση, καθώς ο επισκέπτης συναντά μικρές κλασικές μονοκατοικίες, σαν συγκροτήματα το ένα δίπλα στο άλλο. Διαθέτουν παραδοσιακές αυλές της δεκαετίας του '60 από την πίσω μεριά αλλά και τις παραδοσιακές εισόδους που θυμίζουν την Αθήνα της παλιάς εποχής. Είναι περιοχή πλούσια σε πράσινο και μόλις τα τελευταία χρόνια άρχισε να αναβαθμίζεται σταδιακά. Η στασιμότητα στην ανάπτυξη δόμησης της πόλης οφείλεται στις τρομακτικές κεραίες υπερυψηλής τάσης που δεσπόζουν στις αυλές των κατοικιών, εξυπηρετώντας τις ενεργειακές ανάγκες των δυτικών προαστίων.
Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011 ουδεμία μεταβολή επήλθε στο Δήμο.
Συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση
Από τις 14 Δεκεμβρίου 2013 ο δήμος διαθέτει και σταθμό του μετρό. Ο νέος σταθμός ονομάζεται Αγία Μαρίνα και βρίσκεται επί της Ιεράς οδού στα όρια του δήμου με τον δήμο Αιγάλεω. Στις 7 Ιουλίου του 2020 παραδόθηκε στο κοινό νέος σταθμός του μετρό επί της γραμμής 3, στο κέντρο του δήμου, με το όνομα Αγία Βαρβάρα.
Διατελέσαντες Πρόεδροι της Κοινότητας
Πρόεδροι της Κοινότητας διετέλεσαν:
Διατελέσαντες Δήμαρχοι
thumb|150px|Ο ναός του Προφήτη Ηλία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Αγίας Βαρβάρας Αττικής
Ερμείας ο απολογητής
Ο Ερμείας ήταν συγγραφέας που έζησε μεταξύ 2ου και 3ου αιώνα μετά Χριστόν
Βίος
Είναι πρόσωπο το οποίο αγνοεί η αρχαία γραμματεία. Η υπόθεση πως το όνομά του είναι συντομευμένη μορφή του αιρετικού Ερμογένη είναι εσφαλμένη. Φέρεται συγγραφέας του Διασυρμός των έξω φιλοσόφων. Επειδή στα τέλη του 2ου αιώνα υπήρχε έντονο το ενδιαφέρον για το θέμα την αποτίμησης της φιλοσοφίας από χριστιανικής σκοπιάς και είχε αρχίσει η διάκριση ανάμεσα σε έξω και έσω φιλοσόφους, δηλαδή εθνικούς και χριστιανούς, πρέπει να τοποθετηθεί η δράση του Ερμεία στα τέλη αυτής της περιόδου.
Chevalier (ταινία)
Το Chevalier είναι μία ελληνική κωμική - σατιρική ταινία του 2015, σε σκηνοθεσία Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη. Το σενάριο το έγραψε η Τσαγγάρη και ο Ευθύμης Φιλίππου. Πρωταγωνιστούν οι Γιώργος Κέντρος, Πάνος Κορώνης, Βαγγέλης Μουρίκης, Μάκης Παπαδημητρίου, Γιώργος Πυρπασόπουλος και Σάκης Ρουβάς.
Πλοκή
Επίκεντρο της ταινίας είναι έξι άνδρες, οι οποίοι ψαρεύουν σε ένα πολυτελές γιοτ. Όταν, όμως, το γιοτ πάθει βλάβη και τους ακινητοποιήσει κάπου στον Σαρωνικό, εκείνοι για να περάσουν την ώρα τους, παίζουν ένα αυτοσχέδιο παιχνίδι, το οποίο θα αναδείκνυε ποιος είναι ο «καλύτερος, γενικώς», με έπαθλο ένα δαχτυλίδι chevalier.
Παραγωγή
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 12 Αυγούστου του 2015, στο Λοκάρνο. Την ίδια χρονιά συμμετείχε και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο. Μεταξύ άλλων διακρίσεων, η ταινία ήταν η ελληνική συμμετοχή στην 89η Τελετή Όσκαρ, που έλαβε χώρα τον Φεβρουάριο του 2017, στην κατηγορία Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2015 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Buddy ταινίες
Γεωργανάδες Τρικάλων
Οι Γεωργανάδες είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γενικά στοιχεία
Οι Γεωργανάδες βρίσκονται στα ανατολικά του κάμπου των Τρικάλων, στα νότια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας σε υψόμετρο 90 μέτρα. Απέχουν περίπου 22 χλμ. Α. από τα Τρίκαλα, 35 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Καρδίτσα και 10 Δ.-ΝΔ. από την Φαρκαδόνα (έδρα του δήμου). Δίπλα και ανατολικά είναι ο Κλοκοτός, νότια περνάει ο Πηνειός ποταμός, δυτικά είναι ο Πετρόπορος ενώ στη βόρεια άκρη του χωριού περνάει η ΕΟ Λάρισας - Τρικάλων.
Αναφέρονται επίσημα, μετά την Ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883, να προσαρτόνται στον τότε δήμο Φαρκαδόνας και το 1958 στο ΦΕΚ 84Α - 02/06/1958 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Οιχαλίας του Δήμου Φαρκαδόνας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 336 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Φαρκαδόνας
NGC 70
Ο NGC 70 (γνωστός και ως IC 1536 ή Arp 113) είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα. Τον ανακάλυψε ο Γάλλος αστρονόμος Guillaume Bigourdan στις 19 Δεκεμβρίου 1897. Ο γαλαξίας ανήκει σε μια σφικτή ομάδα γαλαξιών, γύρω από τον φακοειδή γαλαξία NGC 68. Απέχει περίπου 300 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και έτσι η διάμετρός του υπολογίζεται σε 180.000 έτη φωτός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
0070 1536 Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός) Κατηγορία:Γαλαξίες Arp
Γκαμπριέλ Μπατιστούτα
Ο Γκαμπριέλ Ομάρ Μπατιστούτα (Gabriel Omar Batistuta, γεννήθηκε 1 Φεβρουαρίου 1969) είναι διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής από την Αργεντινή. Υπήρξε ένας από τους καλύτερους επιθετικούς και σκόρερ της δεκαετίας του 1990.
Πρώτα χρόνια
Προερχόμενος από μεσοαστική οικογένεια, στην παιδική ηλικία ήταν άριστος μαθητής και ήθελε να γίνει γιατρός. Ο πατέρας του ήταν αγρότης και εργαζόταν σ' ένα σφαγείο πουλερικών, ενώ η μητέρα του ήταν γραμματέας σε σχολείο. Στα διαλείμματα του σχολείου έπαιζε με τους φίλους του μπάσκετ και έτσι ενδιαφέρθηκε να γνωρίσει και άλλα αθλήματα. Η μεγαλύτερη αφορμή για να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο ήταν η κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1978 που διοργανώθηκε στην Αργεντινή. Όταν διαπίστωσε ότι μπορεί να εξασφαλίσει οικονομικά τη ζωή του παίζουν ποδόσφαιρο γράφτηκε στην Γκρούπο Αλέγκρια, όπου ήταν και οι φίλοι του, πριν πάει στην Πλατένσε. Από εκεί τον κάλεσαν στη Ρεκονκουίστα, που πήρε το πρωτάθλημα της περιφέρειας -με νίκη επί των Νιούελς Ολντ Μπόις. Σκόραρε δύο γκολ, εντυπωσίασε τον προπονητή Μαρσέλο Μπιέλσα (μετέπειτα ομοσπονδιακός προπονητής της εθνικής) και έτσι ξεκίνησε την καριέρα του, από τη Νιούελς. Σύντομα ξεχώρισε στους νέους και προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα του συλλόγου. Γρήγορος, δυνατός, διορατικός (σε ό,τι αφορά το γκολ), σκόραρε και με τα δύο πόδια από οποιοδήποτε απόσταση και ήταν ικανότατος στο ψηλό παιχνίδι. Κατά το Ντιέγκο Μαραντόνα "ήταν ο καλύτερος επιθετικός που 'χω δει να παίζει".
Στην Αργεντινή
Αγωνίστηκε με την πρώτη ομάδα την αγωνιστική περίοδο 1988–89 και πέτυχε 7 γκολ σε 24 παιχνίδια και με την ομάδα έφτασε στον τελικό του Κόπα Λιμπερταδόρες. Με την απόδοσή του κέρδισε μεταγραφή στη Ρίβερ Πλέιτ. Στην ιστορικότερη ομάδα της χώρας του, από άποψη πρωταθλημάτων (πολυνίκης του θεσμού), παρόλο που οι εμφανίσεις του ήταν εντυπωσιακές, δεν παρέμεινε πέραν μιας σεζόν, λόγω της κόντρας που είχε αναπτύξει με τον προπονητή του Ντανιέλ Πασαρέλα. Ο προπονητής δεν θεωρούσε πως ο νεαρός επιθετικός είχε τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει μεγάλη καριέρα. Γι' αυτό το λόγο τον έθεσε εκτός ομάδας, με αποτέλεσμα ο Μπατιστούτα να βλέπει τα παιχνίδια της Ρίβερ από την εξέδρα. Στο δεύτερο μισό της χρονιάς 1989–90, η Μπόκα Τζούνιορς άρπαξε την ευκαιρία και τον απέκτησε για την περίοδο 1990–91. Ο Μπατιστούτα σημείωσε 23 τέρματα σε 29 αγώνες και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος.
Ρόμα και Ίντερ
Μετά από 10 χρόνια στη Φιορεντίνα, παραχωρήθηκε έναντι 70 δισ. ιταλικών λιρών, το καλοκαίρι του 2000 στη Ρόμα. Στο σύλλογο της πρωτεύουσας παρέμεινε για τρεις σεζόν, στις οποίες στέφθηκε πρωταθλητής Ιταλίας, κατακτώντας τη Σέριε Α το 2001, σημειώνοντας εκείνη τη σεζόν 20 τέρματα στο πρωτάθλημα. Την ίδια χρονιά κατέκτησε και το Σούπερ Καπ. Αξιοσημείωτη παραμένει η πρώτη συνάντηση της νέας του ομάδας με την προηγούμενη, όπου σημείωσε γκολ με προσπάθεια σουτ από 30 μέτρα που οδήγησε τη Ρόμα στη νίκη. Ορατά συγκινημένος βούρκωσε στο γήπεδο. Χαιρέτησε τους πρώην οπαδούς του στο τελευταίο σφύριγμα, οι οποίοι του έδειξαν την ίδια αγάπη και πίστη όπως είχαν όταν φορούσε το περιβραχιόνιό τους. Τη σεζόν 2002–03, ο Μπατιστούτα δεν κατάφερε να φτάσει τα υψηλά επίπεδα απόδοσης και στα μέσα της σεζόν, παραχωρήθηκε δανεικός στην Ίντερ. Στο τέλος της περιόδου, μένοντας σε μέτριες αποδόσεις και ένα σοβαρό τραυματισμό, αποχώρησε από το ιταλικό πρωτάθλημα μετά από 12 χρόνια, μένοντας ελεύθερος από τη Ρόμα. Στην καριέρα του στην Ιταλία σημείωσε συνολικά 184 γκολ σε 318 αγώνες πρωταθλήματος.
Το τέλος της καριέρας
Έχοντας πετύχει όλους τους στόχους της καριέρας του, στην Ιταλία, ο Μπατιστούτα αποδέχτηκε πρόταση συνεργασίας με την ομάδα του Κατάρ, Αλ-Αραμπί. Την πρώτη του σεζόν εκεί, το 2003–04, αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ του Πρωταθλήματος της χώρας, καταρρίπτοντας το ρεκόρ περισσότερων τερμάτων σε μία χρονιά, που κατείχε ο ντόπιος Μανσούρ Μουφτάχ με 24 γκολ. Ο Αργεντινός πέτυχε 25 σε 18 αγώνες. Μετά από τρεις αγωνιστικές της περιόδου 2004–05 οι επαναλαμβανόμενοι υποτροπιάζοντες τραυματισμοί των τελευταίων δύο χρόνων, τον οδήγησαν στην απόφαση να μην συνεχίσει το ποδόσφαιρο, σε ηλικία 35 ετών.
Διεθνής καριέρα
Με την εθνική ομάδα της χώρας του, την Αργεντινή, έχει αγωνιστεί 78 φορές, σημειώνοντας 56 γκολ (κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ). Είναι ο δεύτερος σκόρερ όλων των εποχών στην ιστορία της εθνικής Αργεντινής, ενώ ήταν πρώτος μέχρι που ξεπεράστηκε από το Λιονέλ Μέσι. Έχει συμμετάσχει σε τρία Παγκόσμια Κύπελλα, κατακτώντας τη δεύτερη θέση των σκόρερ το 1998 στη Γαλλία και την τρίτη το 1994 στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Το τρίτο του Παγκόσμιο Κύπελλο ήταν του 2002 στη Νότια Κορέα και Ιαπωνία, όπου όταν αποκλείστηκε η Αργεντινή, ο ίδιος σταμάτησε την καριέρα του ως διεθνής. Έγινε επίσης ο πρώτος παίκτης (και παραμένει ο μόνος) που σημείωσε χατ τρικ σε δύο διαφορετικά Παγκόσμια Κύπελλα (απέναντι στην Ελλάδα το 1994 και την Τζαμάικα το 1998). Συμμετείχε σε 12 αγώνες Παγκοσμίων Κύπελλων και σημείωσε 10 τέρματα όντας πρώτος σκόρερ της Αργεντινής στη διοργάνωση.
Τίτλοι και διακρίσεις
Ρίβερ Πλέιτ Μπόκα Τζούνιορς Φιορεντίνα Ρόμα
Αργεντινή Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούελς Ολντ Μπόις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίβερ Πλέιτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόκα Τζούνιορς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αραμπί ΣΚ (Κατάρ) Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Κατάρ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA Κατηγορία:Αργεντινοί ιταλικής καταγωγής
Νίκα Νινούα
Ο Νίκα Νινούα (Nika Ninua, γεωργιανά: ნიკა ნინუა, γενν. στις 22 Ιουνίου 1999) είναι Γεωργιανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για την Ανόρθωση με μορφη δανεισμού από τον ΠΑΟΚ.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Νινούα είναι «προϊόν» της ακαδημίας νέων της Ντιναμό Τιφλίδας. Προήχθη στην πρώτη ομάδα κατά τη διάρκεια της σεζόν 2016-17.
ΠΑΟΚ
Στις 14 Αυγούστου 2020, ο ΠΑΟΚ ανακοίνωσε την απόκτηση του Νινούα, με τετραετές συμβόλαιο, με κόστος μεταγραφής αξίας 850 χιλιάδων ευρώ. Στον ΠΑΟΚ πήρε ευκαιρίες, ωστόσο αποτέλεσε την εναλλακτική λύση για τον χώρο του κέντρου. Ξεχωριστός για τον ίδιο ήτανε ο αγώνας με τον Παναιτωλικό στο Αγρίνιο, καθώς στο 88' της αναμέτρησης, σκόραρε με όμορφη εκτέλεση φάουλ, δίνοντας το προβάδισμα στην ομάδα του. Στο φινάλε της σεζόν κέρδισε το Κύπελλο Ελλάδας. Στον τελικό, ο ΠΑΟΚ κέρδισε ΟΣΦΠ με σκορ 2-1.
Εθνική ομάδα
Ο Νινούα έχει αγωνιστεί στις «μικρές» εθνικές Γεωργίας U17, U19 και U21.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωργιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γεωργίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γεωργίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γεωργίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Τιφλίδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εροβνούλι Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Γεωργιανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Β
Άρθουρ Έντισον
Ο Άρθουρ Έντισον (Arthur Edeson, 24 Οκτωβρίου 1891 - 14 Φεβρουαρίου 1970) ήταν Αμερικανός κινηματογραφιστής. Στη διάρκεια της καριέρα του, υπήρξε τρεις φορές υποψήφιος για Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας.
Βιογραφία
Ο Έντισον άρχισε την καριέρα του ως φωτογράφος, αλλά το 1911 ασχολήθηκε με τον κινηματογράφο κι έγινε οπερατέρ στην Éclair Studio, του Νιου Τζέρσεϊ, ενώ πολλές άλλες εταιρίες, κατά την απαρχή του αμερικανικού κινηματογράφου είχα εκεί τις βάσεις τους. Όταν αναδιοργανώθηκε η εταιρεία κι έγινε World Film Company, ο Έντισον ανέλαβε το πόστο του διευθυντή φωτογραφίας και του ανατέθηκε να κινηματογραφίσει την τότε σταρ Κλάρα Κίμπαλ Γιανγκ. Συνεχίζοντας έτσι και το υπόλοιπο της δεκαετίας (να είναι διευθυντής φωτογραφίας). Την επόμενη δεκαετία, μνημονεύεται περισσότερο για τη συνεργασία του με τον σκηνοθέτη Τζέιμς Ουέιλ.
Σύμφωνα με τον κριτικό Μ.Σ. Φονσέκα, ο Έντισον, ήταν ένας "αρχιτέκτονας" για την παλιό αμερικανικό κινηματογράφο. Το έργο του αντιπροσωπεύει, βάσει των περισσότερων ιστορικών, το "ζενίθ" του Χόλιγουντ, στη κινηματογράφιση. Ο Έντισον, επηρεασμένος από τον Γερμανικό εξπρεσιονισμό, τον έφερε στην Αμερική, από τους Γερμανούς κινηματογραφιστές της δεκαετίας του 1920.
Ο Έντισον ήταν ένας από τους ιδρυτές της Ένωσης Κινηματογραφιστών Αμερικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κινηματογραφιστές
Δορυφόρος
Ο όρος δορυφόρος μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Σχετικά με φυσικούς δορυφόρους του Ηλιακού συστήματος, δείτε:
Θέμελο Πρέβεζας
Το Θέμελο (Ταμπάνια η παλιά ονομασία) είναι χωριό του νομού Πρεβέζης που ανήκει στον Δήμο Πάργας. Παλαιότερα υπαγόταν στον δήμο Φαναρίου. Κατά την απογραφή του 2001 βρέθηκε να έχει 322 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πρέβεζας
Μαρέν Λε Ρουά ντε Γκομπερβίλ
Ο Μαρέν Λε Ρουά ντε Γκομπερβίλ (γαλλικά: Marin le Roy, sieur du Parc et de Gomberville) (1600 - 14 Ιουνίου 1674) ήταν Γάλλος ποιητής και πεζογράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μαρέν Λε Ρουά ντε Γκομπερβίλ γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν γιος λογιστή στο Βασιλικό Λογιστήριο. Σε ηλικία 14 ετών έγραψε μια συλλογή ποιημάτων. Λίγο μετά την ενηλικίωσή του ενδιαφέρθηκε για την ιστορία και έγραψε το έργο Ομιλία για τις αρετές και τις κακίες της ιστορίας και πώς να την γράψουμε καλά (Discours des vertus et des vices de l'histoire, et de la manière de la bien escrire) και στα είκοσι δύο του ένα βουκολικό μυθιστόρημα, το La Charité (Η Φιλανθρωπία). Οι χαρακτήρες, αν και μεταμφιεσμένοι σε βοσκούς και βοσκοπούλες, αντιπροσώπευαν ανθρώπους της παρισινής κοινωνίας, για την αναγνώριση των οποίων ο ίδιος ο συγγραφέας παρείχε το κλειδί.
Δέκα χρόνια αργότερα, ακολούθησε το φιλόδοξο μυθιστόρημα περιπέτειας, ο Πολέξανδρος (Polexandre, 1632–1637) σε 5 τόμους, πρόδρομος του είδους, στο οποίο ο ήρωας περιπλανιέται σε όλο τον κόσμο αναζητώντας την πριγκίπισσα Αλσιντιάν. Το έργο περιέχει πολλά ιστορικά και γεωγραφικά στοιχεία. Οι περιπέτειες και τα ταξίδια του Πολέξανδρου επεκτείνονται σε απροσδόκητα μέρη όπως το Μπενίν, τα Κανάρια Νησιά, το Μεξικό και οι Αντίλλες, και παρεμπιπτόντως μαθαίνουμε όλα όσα ήταν τότε γνωστά στην ιστορία του Μεξικού.
Η Καριθέα (Carithée, 1621) (4 τόμοι) δημοσιεύθηκε το 1630–1642 και το 1651 η Νέα Αλσιντιάν (Jeune Alcidiane), που είχε σκοπό να επανορθώσει οποιαδήποτε ζημιά είχαν κάνει τα προηγούμενα μυθιστορήματα, γιατί ο Γκομπερβίλ μετεστράφη στον Γιανσενισμό και πέρασε τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια της ζωής του σε ευσεβή απόσυρση από τα εγκόσμια.
Έκανε επίσης μεταφράσεις από τα Ισπανικά και συνεργάστηκε με το περιοδικό Journal des Savants από την ίδρυσή του.
Ο Μαρέν Λε Ρουά ντε Γκομπερβίλ ήταν ένα από τα πρώτα και πιο δυναμικά μέλη της Γαλλικής Ακαδημίας από την ίδρυσή της το 1635 και εργάστηκε για το Λεξικό της Γαλλικής Ακαδημίας και στη σύνταξη του καταστατικού της.
Πέθανε στο Παρίσι στις 14 Ιουνίου 1674.
Αποδοχή
Στην εποχή τους, τα μυθιστορήματα περιπέτειας του Γκομπερβίλ γνώρισαν σημαντική επιτυχία και σύντομα ο συγγραφέας αναδείχθηκε στον κόσμο των γραμμάτων, ταυτόχρονα και ως αξιοζήλευτο μέλος της κοινωνίας. Υμνήθηκαν από τους συγχρόνους του Γκεζ ντε Μπαλζάκ που τα χαρακτήρισε « τέλεια έργα στο είδος τους» και Σαρλ Σορέλ και η επιτυχία τους συνεχίστηκε και αργότερα, όπως μαρτυρά η αναφορά του Λα Φονταίν: «Έχω διαβάσει τον Πολέξανδρο είκοσι φορές».
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι ακαδημαϊκοί
Ντέρεκ Σικούα
Ο Ντέιβιντ Ντέρεκ Σικούα (David Derek Sikua) είναι πολιτικός από τα νησιά του Σολομώντα, Πρωθυπουργός από τις 20 Δεκεμβρίου του 2007 ως τις 25 Αυγούστου του 2010.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου του 1959. Κατάγεται από το χωριό Νγκαλιταβέθι (Ngalitavethi) στην επαρχία Γκουανταλκανάλ. Υπηρέτησε ως υφυπουργός Παιδείας και Ανάπτυξης από τον Απρίλιο του 1993 ως το Φεβρουάριο του 1994 και στη συνέχεια ως γραμματέας στο ίδιο υπουργείο μέχρι το 1997. Ανέλαβε και θέση γραμματέα επίσης σε πολλά άλλα υπουργεία.
Τον Απρίλιο του 2006 εξελέγη βουλευτής σε εκλογική περιφέρεια στο Γκουανταλκανάλ και ανέλαβε Υπουργός Παιδείας και Ανάπτυξης των Ανθρώπινων Πόρων επί πρωθυπουργίας του Μανάσε Σογκαβάρε στις 4 Μαΐου του 2006. Το Νοέμβριο του 2007 έγινε μέλος της Αντιπολίτευσης. Έπειτα από την ήττα του Σογκαβάρε σε πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης που υπέβαλε ο ίδιος ο Σικούα στις 13 Δεκεμβρίου 2007 ο Σικούα ήταν ο υποψήφιος από την Αντιπολίτευση για να τον αντικαταστήσει. Εξελέγη Πρωθυπουργός από το Κοινοβούλιο στις 20 Δεκεμβρίου 2007, λαμβάνοντας 32 ψήφους έναντι 15 για τον υποψήφιο της κυβέρνησης, Πάτεσον Ότι. Ορκίστηκε Πρωθυπουργός την ίδια ημέρα και το υπουργικό του συμβούλιο ορκίστηκε στις 21 Δεκεμβρίου και στις 22 Δεκεμβρίου.
Έπειτα από τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών τον Αύγουστο του 2010, ο Σικούα αποχώρησε από την πρωθυπουργία και τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Ντάνι Φίλιπ.
Παραπομπές
Σικουα
Καρβουνιάρικα
Τα λεγόμενα «Καρβουνιάρικα» αποτελούν παλαιότερη δημώδη ονομασία του χερσαίου νοτίου τμήματος του λιμένα Πειραιώς και συγκεκριμένα της ακτής από τον Ναό του Αγίου Νικολάου όπου το Τελωνείο μέχρι και του άλλοτε Βασιλικού Περιπτέρου, το γνωστό ως "Παλατάκι" στον προλιμένα, δεξιά του εισπλέοντος. Βέβαια από τα Καρβουνιάρικα μέχρι το Παλατάκι μεσολαβούσε το κομμάτι εκείνο της ακτής που είχε λάβει το όνομα "Ξαβέρι" ή "Ξαβέρη", η σημερινή ακτή Ξαβερίου. Στην αρχαιότητα το νότιο τμήμα του κυρίως σημερινού λιμένα Πειραιώς λεγόταν Κάνθαρος ("λιμήν Κανθάρου"), έναντι του βορείου τμήματος, που λεγόταν « «λιμήν των Αλών». Η ονομασία «καρβουνιάρικα» ήταν αυθαίρετη και επικράτησε επειδή στην ακτή αυτή γίνονταν οι φορτοεκφορτώσεις των γαιανθράκων, (κάρβουνου), καθώς και η προσέγγιση των πλοίων για ανθράκευση. Την αυτή ονομασία έφερε και η υπερκείμενη της ακτής αυτής συνοικία που γειτνίαζε νότια με το Χατζηκυριάκειο Ορφανοτροφείο, και βορειοανατολικά με την συνοικία Υδραίικα (του Πειραιά). Μετά το άδοξο τέλος της μικρασιατικής εκστρατείας, στη περιοχή των καρβουνιάρικων εγκαταστάθηκε πλήθος προσφύγων που διέμεναν σε ξύλινα παραπήγματα που διατηρήθηκαν μέχρι το 1968 τα οποία και απομάκρυνε ο τότε δήμαρχος του Πειραιά Αριστείδης Σκυλίτσης, όπου και διανοίχτηκε η εκεί παραλιακή λεωφόρος Πάντως ακόμη και στις ημέρες μας, σε μια περιορισμένη έκταση κάτω από την γέφυρα της ακτής Ξαβερίου προς Ακτή Μιαούλη, υφίστανται μερικά απομεινάρια εκείνων των παραπηγμάτων που ονομάζονταν κάποτε το "Χωριό του Ξαβέρη" ή το "Χωριό των Καρβουνιάρικων". Σημειώνεται όμως ότι από της εγκατάστασης εκεί των προσφύγων και καθ΄ όλη τη διάρκεια του μεσοπολέμου η φθίνουσα πλέον διακίνηση ανθράκων, (φορτοεκφόρτωση κάρβουνου), λόγω της ανάπτυξης των πετρελαιομηχανών, γίνονταν στη βόρεια ακτή του λιμένα, αμέσως μετά τα λεγόμενα λεμονάδικα, δηλαδή στην ακτή από του σταθμού του Ηλεκτρικού μέχρι σχεδόν τον Ναό του Αγίου Διονυσίου.
Μπόμπσλεϊ στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014
Το μπόμπσλεϊ στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2014 διεξήχθη στο κέντρο Σάνκι κοντά στην πόλη Κρασνάγια Πολιάνα του Σότσι. 3 αγωνίσματα έγιναν συνολικά την περίοδο 16-23 Φεβρουαρίου 2014.
Καρβουνιάρικα
Χαρακτηριστικό κτίρια στα Καρβουνιάρικα του Πειραιά υπήρξε το μεγάλο μηχανουργείο του Πότου, το οποίο απαλλοτριώθηκε από τον ΟΛΠ καθώς και το κτίριο των Γενικών Αποθηκών. Η γνωστή σκάλα του Μανίνα, περίπου στο σημείο όπου σήμερα βρίσκεται το εκθεσιακό κέντρο του ΟΛΠ, υπήρξε ένα από τα κεντρικότερα σημεία αναφοράς των Καρβουνιάρικων.
Μπόμπσλεϊ στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014
Πρόγραμμα αγώνων
Ακολουθεί το πρόγραμμα και για τα 3 αγωνίσματα.
Καρβουνιάρικα
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οπότε άρχισε η αναμόρφωση και ανάπτυξη του λιμένα Πειραιώς, η λεγόμενη πλέον «καρβουνόσκαλα» μεταφέρθηκε στον λιμένα Κερατσινίου, έναντι της Ιχθυόσκαλας και του νέου Ικονίου, όπου και εγκαταστάθηκε μεγάλη γερανογέφυρα φορτοεκφόρτωσης γαιανθράκων. Τα έργα της αναμόρφωσης του κεντρικού λιμένος Πειραιά δεν μπορούσαν να αφήσουν ανεπηρέαστη τη συνοικία των Καρβουνιάρικων. Τα νέα κρηπιδώματα που τοποθετήθηκαν καθ'όλο το μήκος της ακτής και η διαπλάτυνση / επέκταση του λιμένος σε αυτό το σημείο το έκαναν σήμερα αγνώριστο σε σχέση με το παρελθόν. Επίσης, η ανάπτυξη της ελληνικής ναυτιλίας και η ανάγκη εύρεσης χερσαίων παραλιμένιων χώρων προς οικοδόμηση έστρεψε πολλούς εργολάβους προς την σχετικά ανεκμετάλλευτη περιοχή των Καρβουνιάρικων επί της οποίας οικοδομήθηκαν μια σειρά από πολυώροφα μέγαρα όπου στεγάστηκαν κυρίως εταιρίες που σχετίζονταν με τη ναυτιλία, τράπεζες εγχώριες αλλά και ξένες και γραφεία ασφαλιστικών εταιριών. Εννοείται βέβαια πως η ανατίμηση των οικοπέδων της περιοχής υπήρξε απλά τρομακτική.
Μπόμπσλεϊ στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014
Πρόγραμμα αγώνων
Όλες οι ώρες είναι (UTC+4).
Καρβουνιάρικα
Σημείο αναφοράς στα "σύγχρονα" Καρβουνιάρικα του Πειραιά μετά την αναμόρφωση της ακτής είναι το (πρώην) Εκθεσιακό Κέντρο του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς (ΟΛΠ) του οποίου η πρώτη αρχική χρήση υπήρξε Σταθμός Επιβατών, το Μέγαρο του ΟΛΠ καθώς και ένας εναπομείναν παλαιός γερανός φόρτο-εκφόρτωσης.
Μπόμπσλεϊ στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014
Συμμετέχουσες χώρες
169 αθλητές και αθλήτριες από 23 χώρες έλαβαν μέρος, με τον αριθμό των αθλητών/τριών σε παρένθεση.
Καρβουνιάρικα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καρβουνιαρικα
Μπόμπσλεϊ στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2014
Παραπομπές
Μπόμπσλεϊ 2014
Άμπεϊ Λίνκολν
Η Άννα Μαρία Γουόλτριτζ (6 Αυγούστου 1930 -14 Αυγούστου 2010) πιο γνωστή με το καλλιτεχνικό της όνομα Άμπεϊ Λίνκολν ήταν τραγουδίστρια της τζαζ, στιχουργός και ηθοποιός.
Βιογραφία
Ήταν μια από τις πολλές τραγουδίστριες που εμπνεύστηκαν από την Μπίλι Χόλιντεϊ. Πιο συχνά έμενε στην Νέα Υόρκη.
Η μουσική της καριέρα ξεκινά το 1960 όταν τραγούδησε στο φεστιβάλ We Insist-Freedom Now Suite (1960) μαζί με τον Μαξ Ρόουτς τον οποίο παντρεύτηκε το 1962 και χώρισαν το 1970. Συνεργάστηκε και με άλλους μουσικούς της τζαζ όπως είναι οι Σόνι Ρόλινς, Έρικ Ντόλφι, Κόλμαν Χόκινς, Τζάκι Μακλίν, Κλαρκ Τέρι, Στάνλεϊ Τουρεντάιν, Γουάιντον Κέλι, Σίνταρ Γουόλτον, Τζο Λοβάνο, Πατ Μέθενι, Ρον Κάρτερ και Μάιλς Ντέιβις. Έγραψε άλμπουμ με τους Σταν Γκετς, Μαλ Γουόλντρον και Άρτσι Σεπ. Το 1990 έπαιξε τον τελευταίο της ρόλο σε ταινία στην ταινία του Σπάικ Λι Mo'Better Blues. Το 2003 τιμήθηκε με το βραβείο National Endowment for the Arts NEA Jazz Masters. Πέθανε στις 14 Αυγούστου 2010 σε ηλικία 80 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τζαζ μουσικοί
NGC 69
Ο NGC 69 είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα ο οποίος ανήκει στην Ομάδα γαλαξιών NGC 68. Το ανακάλυψε ο R. J. Mitchell το 1855.
Οικογένεια Μπαρότσι
Στην Ελλάδα mε την πάροδο των αιώνων, το επώνυμο Barozzi, εξελληνίστηκε σε, Βαρότσης. Με το αρχικό Αγγλικό b να προφέρετε σαν Ελληνικό β και να παίρνει ένα τελικό ς. Στην Κέρκυρα, το επώνυμο Barozzi συναντάτε στα αρχεία του Libro d Oro το 1433μ.Χ. Απόγονοι της οικογένειας υπάρχουν ακόμη και σήμερα σε Νάξο, Κρήτη και Κέρκυρα.
Στη Βενετία υπάρχει ακόμα και σήμερα το παλάτι της οικογένειας Barozzi, Palazzo Barozzi και επανασχεδιάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Bartolomeo Manopola το 1600μ.Χ.
Μέλη
Ο Άγγελος ήταν Πατριάρχης του Grado, ο Γιάννης ήταν ο Πατριάρχης Βενετίας.
H Έλενα Μπαρότσι (Elena Barozzi) ζωγραφίστηκε από τον Τιτσιάνο και τον Τζόρτζο Βαζάρι.
Σταρ Τρεκ Νο 3: Αναζητώντας τον Σποκ
Το Σταρ Τρεκ Νο 3: Αναζητώντας τον Σποκ (αγγλικάStar Trek III: The Search for Spock) είναι ο τίτλος μιας αμερικανικής ταινίας επιστημονικής φαντασίας του 1984, που γράφτηκε από τον Χαρβ Μπέρνετ, σε σκηνοθεσία του Λέοναρντ Νίμοϊ και βασίζεται στην τηλεοπτική σειρά Star Trek. Είναι η τρίτη ταινία της σειράς Star Trek και αποτελεί το δεύτερο κομμάτι ενός ιστορικής σεναριακής κινηματογραφικής τριλογίας που αρχίζει με το Σταρ Τρεκ Νο 2: Η Οργή του Καν (1982) και ολοκληρώνεται με το Σταρ Τρεκ Νο 4: Επιστροφή στο Παρόν (1986).Στην ταινία αυτή, μετά το θάνατο του Σποκ, το πλήρωμα του USS Enterprise επιστρέφει στη Γη. Όταν ο Τζέιμς Τ. Κερκ μαθαίνει ότι το πνεύμα του Σποκ ή αλλιώς το katra κρατιέται στο μυαλό του Δρ. Λέοναρντ «Μπόουνς» ΜακΚόι, ο Κερκ και το πλήρωμά του κλέβουν το Enterprise για να επιστρέψουν το σώμα του Σποκ στο σπίτι του. Το πλήρωμα πρέπει επίσης να αγωνιστεί με εχθρικούς Κλίνγκον με επικεφαλής τον Κρούγκ, οι οποίοι είναι αποφασισμένοι να κλέψουν τα μυστικά μιας ισχυρής συσκευής με την ικανότητα της γαιομορφοποιήσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1984 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο μέλλον Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε φανταστικούς πλανήτες Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Σταρ Τρεκ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζέιμς Χόρνερ
Αριοβαρζάνης Β΄ της Ατροπατηνής
Ο Αριοβαρζάνης Β΄ της Μηδίας Ατροπατηνής ή Αριοβαρζάνης της Αρμενίας ήταν βασιλιάς της Μηδίας Ατροπατηνής και υποτελής στους Ρωμαίους ως βασιλιάς της Αρμενίας. Ορίστηκε βασιλιάς της Αρμενίας από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Οκταβιανό Αύγουστο (2 π.Χ. – 4 μ.Χ.) μετά τη δολοφονία του βασιλιά της Αρμενίας Τιγράνη Δ΄ τελευταίου βασιλιά από τη Δυναστεία των Αρταξιαδών.
Βιογραφία
Ήταν γιος και διάδοχος τού βασιλιά της Μηδίας Ατροπατηνής Αρταβάσδη Α΄ και της Αθηναΐδος από τη δυναστεία της Κομμαγηνής. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο βασίλειο τού πατέρα του στη Μηδία Ατροπατηνή. Μετά τη δολοφονία τού βασιλιά της Αρμενίας Τιγράνη Δ΄ (2 π.Χ.), ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Οκταβιανός Αύγουστος τον επέλεξε ως νέο βασιλιά της Αρμενίας, λόγω του ότι καταγόταν από την αδελφή τού βασιλιά της Αρμενίας Αρταβάσδη Β΄. Ο Αριοβαρζάνης Β΄ έφτασε στην Αρμενία με την συνοδεία τού θετού γιου τού Αυγούστου Γάιου Καίσαρα. Οι Αρμένιοι ευγενείς αρνήθηκαν να τον αναγνωρίσουν ως βασιλιά, λόγω της ξένης καταγωγής του. Ο Γάιος Κ. και ο Αριοβαρζάνης Β΄ κατάφεραν -με την βοήθεια του Ρωμαϊκού στρατού- να υποτάξουν τους δυσαρεστημένους ευγενείς, έτσι ο Αριοβαρζάνης Β΄ εγκαταστάθηκε στην νέα του πρωτεύουσα Αρταγκίρα. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Αρταβάσδης Γ΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της Αρμενίας
Μαρία Βασιλείου
Η Μαρία Βασιλείου (και Μάρω Βασιλείου, μερικές φορές και Μαρί Βασιλείου, Λονδίνο, 16 Σεπτεμβρίου 1950 - Λονδίνο, 5 Ιουλίου 1989) ήταν Κύπρια ηθοποιός του κινηματογράφου. Έγινε γνωστή από τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία του Αλέξη Δαμιανού, Ευδοκία.
Βιογραφία
Υπήρξε ερασιτέχνης ηθοποιός. Επιλέχθηκε για το ρόλο της Ευδοκίας στην ομώνυμη ταινία (1971) όταν ο Δαμιανός είδε ένα άλμπουμ με φωτογραφία της στο Λονδίνο. Η νεαρή Βασιλείου ζούσε εκεί όταν ο ίδιος ο Δαμιανός την έφερε στην Αθήνα. Εγκαταστάθηκε στην Εκάλη.
Μετά την "Ευδοκία", η Μαρία Βασιλείου έπαιξε στα Παιδιά των λουλουδιών (1973) του Όμηρου Ευστρατιάδη και στον Θίασο του Θόδωρου Αγγελόπουλου (1975). Λίγο αργότερα, τα ίχνη της χάθηκαν.
Η ηθοποιός κέρδισε το βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1971.
Θάνατος
Οι περισσότερες πηγές ανέφεραν ότι η ηθοποιός είχε σκοτωθεί σε τροχαίο δυστύχημα στο Λονδίνο, το 1977, έπειτα από τον θάνατο του Ιταλού συζύγου της, ή στα τέλη της δεκαετίας του '80. Στην πραγματικότητα η Βασιλείου απεβίωσε από καρκίνο, στις 5 Ιουλίου του 1989, στην βρετανική πρωτεύουσα και επί περισσότερο από μία δεκαετία είχε εξαφανιστεί από το προσκήνιο, τροφοδοτώντας τις φήμες που ανέφεραν ότι είχε σκοτωθεί σε δυστύχημα. Κατά την περίοδο αυτή υποβαλλόταν σε χημειοθεραπείες.
Παραπομπές
Βασιλείου, Μαρία Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Πρόσωπα από το Λονδίνο
Σούζαν Κέαρ
Η Σούζαν Κέαρ (Susan Kare, γενν. 5 Φεβρουαρίου 1954) είναι καλλιτέχνιδα και γραφίστρια, που δημιούργησε πολλά από τα στοιχεία διεπαφής και τις γραμματοσειρές για το Apple Macintosh στη δεκαετία του 1980. Ήταν επίσης δημιουργικός διευθυντής (και ένας από τους αρχικούς υπαλλήλους) στη NeXT, εταιρεία που σχηματίστηκε από τον Στηβ Τζομπς μετά την αποχώρησή του από την Apple το 1985. Έχει εργαστεί για τη Microsoft και την IBM, και πιο πρόσφατα το για το Pinterest και το Facebook
Ιστορικό
Η Kare γεννήθηκε στην Άιθακα της Νέας Υόρκης και είναι η αδελφή του μηχανικού αεροδιαστημικής Τζόρντιν Κέαρ. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο του Harriton το 1971, αποφοίτησε με τιμές-διάκριση summa cum laude στο πτυχίο B.A. στην Τέχνη από το κολέγιο Mount Holyoke το 1975, και έλαβε Ph.D. από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης το 1978. Στη συνέχεια μετακόμισε στο Σαν Φρανσίσκο και εργάστηκε για το Μουσείο Καλών Τεχνών (Fine Arts Museums). Είναι παντρεμένη και έχει τρία παιδιά.
Καριέρα στην Apple
μικρογραφία|381x381εσ|Mac γραμματοσειρές που έχουν σχεδιαστεί c. 1983–84 1983–84 από τη Σούζαν Κέαρ Η Κέαρ εντάχθηκε στην Apple Computer αφού έλαβε μια κλήση από έναν φίλο της από το λύκειο, τον Andy Hertzfeld, στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Ως μέλος της αρχικής ομάδας σχεδίασης του Apple Macintosh, άρχισε να εργάζεται στην Apple από το 1982 (Σήμα # 3978). Η Kare αρχικά προσλήφθηκε στην ομάδα λογισμικού Macintosh για να σχεδιάσει γραφικά και γραμματοσειρές διεπαφής χρήστη. Στις επαγγελματικές κάρτες της αναγράφεται "HI Artist Macintosh", δηλαδή Καλλιτέχνης Ανθρώπινης Διεπαφής για Macintosh. Αργότερα, ήταν δημιουργικός διευθυντής της Creative Services της Apple, εργαζόμενη για το διευθυντή του οργανισμού αυτού, τον Tom Suiter.
Είναι η σχεδιάστρια πολλών γραμματοσειρών, εικονιδίων και πρωτότυπου υλικού μάρκετινγκ για το αρχικό λειτουργικό σύστημα Macintosh. Οι «απόγονοι» της πρωτοποριακής δουλειάς της εξακολουθούν να εμφανίζονται σε πολλά εργαλεία γραφικών και αξεσουάρ γραφικών, ειδικά σε εικονίδια όπως το Lasso, το Grabber και το Paint Bucket. Αυτά τα σχέδια δημιούργησαν την πρώτη οπτική γλώσσα για τους νέους υπολογιστές point-and-click της Apple.
Η Kare ήταν πρωτοπόρος της τέχνης των pixel. Τα πιο αναγνωρίσιμα έργα της από την εποχή της με την Apple είναι η γραμματοσειρά Chicago (η πιο χαρακτηριστική γραμματοσειρά διεπαφής-χρήστη που παρουσιάστηκε στις κλασσικές διασυνδέσεις Mac OS από το System 1 το 1984, στο Mac OS9 το 1999, καθώς και η γραμματοσειρά που χρησιμοποιήθηκε στις πρώτες τέσσερις γενιές της διεπαφής Apple iPod), η γραμματοσειρά Geneva, η αρχική γραμματοσειρά monospace Monaco, το «Clarus the Dogcow», το εικονίδιο «Happy Mac» (ο χαμογελαστός υπολογιστής που υποδεχόταν τους χρήστες Mac κατά την εκκίνηση των μηχανών τους) και το σύμβολο του πλήκτρου εντολών στα πληκτρολόγια της Apple.
Μετά την Apple
Μετά την αποχώρησή της από την Apple, η Kare εντάχθηκε στη NeXT ως σχεδιάστρια, συνεργαζόμενη με πελάτες όπως η Microsoft και η IBM. Τα σχέδιά της για τη Microsoft περιελάμβαναν την τράπουλα για το παιχνίδι πασιέντζας των Windows 3.0, καθώς και πολλά εικονίδια και στοιχεία σχεδιασμού για τα Windows 3.0. Πολλά από τα εικονίδια της, όπως αυτά του Notepad και των διαφόρων πινάκων ελέγχου, παρέμειναν ουσιαστικά αμετάβλητα από τη Microsoft μέχρι τα Windows XP. Για την IBM, παρήγαγε εικονίδια και στοιχεία σχεδιασμού για το OS/2,  ενώ για την Eazel συνείσφερε εικονογραφία για το διαχειριστή αρχείων Nautilus.
Το 2003, έγινε μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής του Glam Media (τώρα Mode Media).
Μεταξύ του 2006 και του 2010 παρήγαγε εικονίδια για τη λειτουργία "Gifts" (δώρα) του Facebook. Αρχικά, τα κέρδη από τις πωλήσεις "Gifts" πήγαν στο ίδρυμα Susan G. Komen for the Cure. Μετά την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου το 2007, η συλλογή "Gifts" τροποποιήθηκε για να συμπεριλάβει νέα και περιορισμένης έκδοσης δώρα που δεν αφορούσαν αναγκαστικά την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Ένα από τα εικονίδια δώρων, με τίτλο "Big Kiss", εμφανίζεται επίσης σε ορισμένες εκδόσεις του Mac OS X ως εικόνα λογαριασμού χρήστη.
Το 2007 σχεδίασε την ταυτότητα, τα εικονίδια και την ιστοσελίδα για το Chumby Industries, Inc. και το ιντερνετικό ξυπνητήρι του οποίου τη διεπαφή έχει επίσης σχεδιάσει.
Από το 2008  το κατάστημα του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (MoMA) στη Νέα Υόρκη φιλοξενεί γραφική ύλη και τετράδια που περιέχουν τα σχέδιά της. Το 2015 το MoMA απέκτησε επίσης τα τετράδιά της με τα σκίτσα που οδήγησαν στα αρχικά Mac εικονίδια.
Τον Αύγουστο του 2012 κλήθηκε ως εμπειρογνώμονας μάρτυρας της Apple στη δίκη της εταιρίας για παραβίαση διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας έναντι ανταγωνιστή της στη βιομηχανία, της Samsung (βλέπε Apple Inc. κατά Samsung Electronics Co.)
Το 2015 η Kare προσλήφθηκε από την Pinterest ως επικεφαλής σχεδίασης προϊόντων. Από το 2010, είναι επικεφαλής ενός γραφείου ψηφιακού σχεδιασμού στο Σαν Φρανσίσκο και πωλεί εκτυπώσεις περιορισμένης έκδοσης και υπογεγραμμένες εκτυπώσεις.
Σε αναγνώριση του έργου της στη σχεδίαση, η Kare τιμήθηκε με το American Institute of Graphic Arts medal τον Απρίλιο του 2018.
Θέρμες του Διοκλητιανού
Οι Θέρμες του Διοκλητιανού, λατιν. Thermae Diocletiani, ιταλ. Terme di Diocleziano, ήταν δημόσια λουτρά στην αρχαία Ρώμη της Ιταλίας. Έλαβαν το όνομα του Διοκλητιανού και κτίστηκαν το διάστημα 290-306 π.Χ.· ήταν οι μεγαλύτερες από τις αυτοκρατορικές θέρμες. Το σχέδιο παραγγέλθηκε αρχικά από τον Μαξιμιανό κατά την επιστροφή του στη Ρώμη το 298 και συνεχίστηκε, έπειτα από την παραίτηση αυτού και του Διοκλητιανού, από τον Κωνστάντιο τον Χλωρό.
Τοποθεσία
Οι Θέρμες καταλαμβάνουν τη βορειοανατολική κορυφή του Βιμινάλιου λόφου, του μικρότερου των Επτά λόφων της Ρώμης, μέσα -δίπλα- στα Σέρβια Τείχη. Λειτουργούσαν ως λουτρά για τους κατοίκους των περιοχών του Βιμινάλιου, Κυρινάλιου και Εσκουιλίνου λόφου. Πιο πριν στη θέση αυτή ήταν ο Ναός του Κουιρίνου, το Τέθριππο του Πίσωνα (Quadrigae Pisonis) -ένα μνημείο του 2ου αι. με διάφορα ανάγλυφα- και οικίες ιδιωτών. Η παροχή του νερού γινόταν από την Άκουα Μάρσια, ένα υδραγωγείο που χρησιμοποιούσε η πόλη από τις αρχές του 2ου αι.· για την επαρκή ποσότητα νερού στις Θέρμες, ο Διοκλητιανός διέταξε την αύξηση της παροχής ύδατος της Ρώμης. Ακόμη οι Θέρμες ίσως λάμβαναν νερό και από την Άκουα Αντονινιάνα, που αρχικά έγινε για την παροχή ύδατος των Θερμών του Καρακάλλα στις αρχές του 3ου αι.
Περιγραφή
Μία από τις τέσσερις επιγραφές γύρω από την κύρια είσοδο των Θερμών του Διοκλητιανού γράφει: "Οι κύριοί μας Διοκλητιανός και Μαξιμιανός, οι πρεσβύτεροι και ανίκητοι Αύγουστοι, πατέρες των Αυτοκρατόρων και των Καισάρων κυρίων μας Κωνσταντίου και Μαξιμιανού και Σεβήρου και Μαξίμου, ευγενεστάτων Καισάρων, αφιέρωσαν στους αγαπημένους Ρωμαίους αυτά τα ευοίωνα Λουτρά του Διοκλητιανού -που ο θεϊκός Μαξιμιανός κατά την επιστροφή του από την Αφρική διέταξε να κτιστούν και αφιέρωσε στο όνομα του αδελφού του Διοκλητιανού, έχοντας αγοράσει τις απαραίτητες ιδιοκτησίες για ένα τόσο μεγάλο και αξιοθαύμαστο έργο- και τους πρόσφεραν την πιο πλούσια τελειότητα". Από την αρχική επιγραφή σώζονται μόνο τμήματα, αλλά ένας προσκυνητής του 8ου-9ου αι. τη μετέγραψε πλήρως και έτσι αυτή σώζεται στο αββαείο Άινσηντελν της Ελβετίας.
Η έκταση του χώρου είναι 130 στρέμματα, όσο περίπου και οι Θέρμες του Καρακάλλα. Υπάρχει ένα κεντρικό κτήριο και ένας περίβολος. Η κύρια είσοδος είναι στη βορειοανατολική πλευρά του περιβόλου. Η απέναντι, νοτιοδυτική πλευρά του περιβόλου, σχηματίζεται από μία σειρά κτηρίων: στη μέση υπάρχει μία ημικυκλική προεξοχή (exedrae, εξέδρα), που τώρα φαίνεται στο περίγραμμα της Πιάτσα ντελλα Ρεπούμπλικα· η εξέδρα έχει εκατέρωθεν δύο μακρές αίθουσες, πιθανώς βιβλιοθήκες. Αυτά στην άκρη τους εφάπτονται με δύο κυκλικές αίθουσες: η μία είναι η εκκλησία του Σαν Μπερνάρντο αλλε Τέρμε και η άλλη διακρίνεται στην αρχή της Βία ντελ Βιμινάλε.
Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Η Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία ήταν η πρώτη Ρωμαϊκή αυτοκρατορική δυναστεία και περιλαμβάνει τους πέντε πρώτους αυτοκράτορες -Αύγουστο, Τιβέριο, Καλιγούλα, Κλαύδιο, Νέρωνα- ή την οικογένεια στην οποία ανήκουν. Αυτοί κυβέρνησαν τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από την ίδρυσή της το 27 π.Χ. ως την αυτοκτονία τού Νέρωνα το 68 μ.Χ. Το όνομα "Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία" είναι ιστοριογραφικός όρος και προέρχεται από τους δύο κλάδους της αυτοκρατορικής οικογένειας: το γένος των Ιουλίων (Καισάρων) και το γένος των Κλαυδίων (Νερόνων).
Θέρμες του Διοκλητιανού
Περιγραφή
Το κεντρικό κτήριο έχει διαστάσεις 280 μ. Χ 160 μ., δηλ. 44,8 στρέμματα· συγκριτικά οι Θέρμες του Καρακάλλα είναι 24,3 στρέμματα. Οι αίθουσες στον κύριο άξονα είναι, από τη βορειοανατολική είσοδο: μεγάλη πισίνα (natatio), ψυχρή αίθουσα (frigidarium), χλιαρή (tepidarium), θερμή (caldarium). Οι άλλοι χώροι είναι συμμετρικοί· εκατέρωθεν της κρύας αίθουσας είναι δύο ανοικτά στον ουρανό Γυμνάσια (γυμναστήρια, παλαίστρες) και μετά δωμάτια. Η νοτιοδυτική πλευρά έχει στη μέση τη θερμή αίθουσα και στις άκρες από μία οκταγωνική αίθουσα· η δυτική είναι τώρα η Άουλα οττογκονάλε ντέλλε Τέρμε ντι Ντιοκλετσιάνο. Ερείπια του βορειοδυτικού μέρους του κτηρίου βρίσκονται στη Βία Τσερνάια. Η χλιαρή αίθουσα έγινε η εκκλησία Σάντα Μαρία ντέλι Άνγκελι ε ντέι Μάρτιρι.
Παρά την όμοια κάτοψη των Θερμών με αυτές του Καρακάλλα, εδώ έχουμε μεγαλύτερο μέγεθος. Οι αίθουσες έχουν περισσότερο χώρο και λειτουργικότητα. O Ολυμπιόδωρος ο Θηβαίος αναφέρει, ότι μπορούσαν να στεγάσουν 3.000 άτομα, αλλά αυτό είναι υπερβολικό.
Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Η πρωτοτοκία είναι αξιοσημείωτα απούσα από την ιστορία της Ιουλιο-Κλαυδιανής δυναστείας. Ούτε ο Αύγουστος, ούτε ο Καλιγούλας, ούτε ο Νέρων απέκτησαν νόμιμους γιους. Ο γιος τού Τιβέριου απεβίωσε πριν από αυτόν. Μόνο ο γιος τού Κλαύδιου, ο Βρεττανικός, επέζησε αυτού, ωστόσο ο Κλαύδιος προτίμησε να τον διαδεχθεί ο μικρανιψιός του Νέρων στον θρόνο, τον οποίο υιοθέτησε. Τελικά οι περισσότεροι αυτοκράτορες της Ιουλιο-Κλαυδιανής δυναστείας χρησιμοποίησαν την υιοθεσία ως εργαλείο με σκοπό να προωθήσουν τον επιλεγμένο διάδοχό τους στη διαδοχή: Ο ίδιος ο Αύγουστος είχε υιοθετηθεί από τον μεγάλο θείο του δικτάτορα Ιούλιο Καίσαρα και υιοθέτησε τον προγονό του Τιβέριο ως κληρονόμο. Αυτός με τη σειρά του υιοθέτησε τον ανιψιό του Γερμανικό, πατέρα τού Καλιγούλα και αδελφό τού Κλαύδιου. Ο τελευταίος υιοθέτησε τον μικρανιψιό και προγονό του Νέρωνα, που ήταν άτεκνος. Με την πτώση τού Νέρωνα από την εξουσία και την επακόλουθη αυτοκτονία του, έληξε η δυναστεία.