cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρόμπερτ Έντμοντ Γκραντ
Ζωή
Έγινε ένας από του σημαντικότερους φυσιολόγους κατά την περίοδο στις αρχές του 19ου αιώνα στο Εδιμβούργο και στη συνέχεια ο πρώτος καθηγητής Συγκριτικής Ανατομίας στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Είναι γνωστός για την επιρροή του στον νεαρό Κάρολο Δαρβίνο και την υποστήριξή του στις ιδέες περί εξέλιξης του Ζοφρουά.
Ο Γκραντ κατείχε την προεδρία της συγκριτικής ανατομίας για την ζωή στο UCL. Εξελέγη FRS το 1836. Έγινε Fullerian Καθηγητής Φυσιολογίας στο Royal Institution (1837-1838) και το 1847 Κοσμήτορας της Ιατρικής Σχολής του UCL. Το 1853 έγινε καθηγητής Swiney Γεωλογίας στο Βρετανικό Μουσείο.
Εδιμβούργο και ταξίδια
Ο Γκραντ ταξίδεψε ευρέως, επισκεπτόμενος πανεπιστήμια στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία και την Ελβετία. Ήρθε σε επαφή με τον Γάλλο ζωολόγο Ετιέν Ζοφρουά ντε Σεν Ιλέρ, ο οποίος δημοσίευσε μια άποψη για την εξέλιξη παρόμοια με αυτή του Ζαν Μπατιστ Λαμάρκ.
Ο Γκραντ σπούδασε θαλάσσια ζωή γύρω από το Firth of Forth, συλλέγοντας δείγματα κατά μήκος των ακτών κοντά σε ένα σπίτι που πήρε στο Prestonpans καθώς και από ψαρόβαρκες και έγινε ειδικός στη βιολογία των σφουγγαριών και των γυμνοσαλιάγκων. Θεώρησε πως οι ίδιοι νόμοι της ζωής επηρέασαν όλους τους οργανισμούς από την μονάδα έως τον άνθρωπο ( με την μονάδα σε αυτό το πλαίσιο να σημαίνει έναν υποθετικό πρωτόγονο οργανισμό ή μια μονάδα οργανικής ζωής. Ακολουθώντας τον Ζοφρουά, ο Γκραντ τακτοποίησε την ζωή σε μια αλυσίδα ή μια κυλιόμενη σκάλα, η οποία συνέχισε να κινείται προς τα πάνω από την εμφάνιση αυθόρμητων αναδυόμενων μονάδων στη βάση της.
Το 1824 ο Γκραντ έδωσε διαλέξεις για τα ασπόνδυλα, καλύπτοντας τη συγκριτική ανατομία τους. Εκλέχθηκε επίσης και μέλος της Βασιλικής Κοινωνίας του Εδιμβούργου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί επιστήμονες
Κέννεθ Χάγκιν
Ο Κέννεθ Έργουιν Χάγκιν (αγγλ.: Kenneth Erwin Hagin, 20 Αυγούστου 1917 - 19 Σεπτεμβρίου 2003, Τέξας) ήταν Αμερικανός Πεντηκοστιανός ιεροκήρυκας με μεγάλη επίδραση. Συχνά αναφέρεται ως ο "πατέρας" (ή χαϊδευτικά "παππούς") του κινήματος "Λόγος Πίστης". Πολλοί από τους οπαδούς του αναφέρονται συχνά στο πρόσωπό του ως "Μπαμπάς Χάγκιν" ή "Αδερφός Χάγκιν". Ο Χάγκιν ποτέ δεν έλαβε οποιαδήποτε επίσημη θεολογική κατάρτιση, αν και τη δεκαετία του '70 έλαβε τιμητικά τον τίτλο του διδάκτορα από το Πανεπιστήμιο Όραλ Ρόμπερτς.
Προσωπική ζωή
Το εδάφιο στο οποίο αναφέρονταν πιο συχνά ήταν το κατά Μάρκο 11:22-24: "«Και ο Ιησούς, απαντώντας, λέει σ' αυτούς: Έχετε πίστη Θεού. Επειδή, σας διαβεβαιώνω, ότι όποιος πει σ' αυτό το βουνό: Σήκω και πέσε μέσα στη θάλασσα, και δεν διστάσει στην καρδιά του, αλλά πιστέψει ότι εκείνα που λέει γίνονται, θα γίνει σ' αυτόν ό,τι και αν πει. Γι' αυτό, σας λέω: Όλα όσα ζητάτε, καθώς προσεύχεστε, πιστεύετε ότι τα παίρνετε, και θα γίνει σε σας»."
Πρώτα βήματα
Σύμφωνα με την ομολογία του, στα παιδικά του χρόνια έπασχε από σοβαρό πρόβλημα υγείας που δε θα του επέτρεπε να ζήσει για πολύ μέχρι που στα 15 του χρόνια κατέληξε κλινήρης. Όπως ισχυρίζεται, τον Απρίλιο του 1933 πέθανε τρεις φορές μέσα σε διάστημα δέκα λεπτών, βιώνοντας σε κάθε φορά τη φρίκη της κόλασης ώσπου τελικά επανήλθε και παρέμεινε στη ζωή. Σύμφωνα με τον ίδιο, σηκώθηκε από το νεκροκρέβατό του στις 8 Αυγούστου του 1934 έχοντας την «αποκάλυψη της πίστης στο Λόγο του Θεού».
Δύο χρόνια μετά κήρυξε για πρώτη φορά στο Roland του Τέξας ως ποιμένας μιας μικρής τοπικής εκκλησίας. Για τα επόμενα δώδεκα χρόνια υπηρέτησε ως ποιμένας σε πέντε διαφορετικές εκκλησίες των Συνάξεων του Θεού στην πολιτεία του Τέξας, στις πόλεις Tom Bean, Farmersville, Talco, Greggton και Van.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρησκευτικά πρόσωπα και προσωπικότητες Κατηγορία:Πεντηκοστιανισμός
Εμβατήριο των Παρθένων Νήσων
To "Virgin Islands March" είναι ένα πατριωτικό τραγούδι το οποίο θεωρείται ως ο εθνικός ύμνος των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων.
Το τραγούδι αποτελεί σύνθεση του Σαμ Γουίλιαμς και του κατοίκου των Παρθένων Νήσων, Άλτον Άνταμς και χρονολογείται από τη δεκαετία του 1920.
Δημοσιογράφος αγγλικής εφημερίδας έχει συγκρίνει το τραγούδι με άλλα, όπως εκείνο που ακούγεται στην ταινία Μαίρη Πόπινς.
Πηγές
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Αμερικανικές Παρθένοι Νήσοι
NASA World Wind
Το NASA World Wind είναι ένα ελεύθερο πρόγραμμα γραφικής απεικόνισης της γης το οποίο είναι διαθέσιμο στο Διαδίκτυο. Κατασκευάστηκε από την NASA και χρησιμοποιεί δεδομένα από δορυφορικές φωτογραφίες της καθώς και δεδομένα της Γεωγραφικής Υπηρεσίας των Ηνωμένων Πολιτειών (USGS).
Πνευματικά δικαιώματα
Το πρόγραμμα είναι διαθέσιμο σε όλους και οι εικόνες / χάρτες με τα στρώματα Landsat Global Mosaic, Blue Marble και οι χάρτες της USGS διανέμονται ελεύθερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιστημονικό λογισμικό Κατηγορία:Λογισμικό διαδικτύου Κατηγορία:Εργαλεία προγραμματισμού Linux
Αμφορέας του Ανδοκίδη (Αρχαιολογικό Μουσείο Βερολίνου, αρ. 2159)
Ο Αμφορέας του Ανδοκίδη που φιλοξενείται στα Αρχαιολογικά Μουσεία του Βερολίνου είναι έργο αρχαίας Ελληνικής τέχνης με αγγειογραφίες που εικονίζουν την αρπαγή του τρίποδα και σκηνές πάλης.
Ιστορικό του ευρήματος
Βρέθηκε στο Βούλτσι.
Περιγραφή
Είναι έργο εξαιρετικής τέχνης με γυαλιστερό γάνωμα. Η αγγειογραφία του διαφέρει από τον συνηθισμένο ερυθρόμορφο ρυθμό ως προς την απόδοση των γραμμών. Φέρει εγχάρακτη επιγραφή στον πόδα:, στον ώμο ζώνη με φύλλα φοινικιάς και άνθη λοτού, και στον πόδα ακτίνες. Το καπάκι είναι διακοσμημένο με φύλλα κισσού και ακτίνες.
Η αρπαγή του ιερού τρίποδα
Η αγγειογραφία της Α' όψης έχει ως θέμα την αρπαγή του ιερού τρίποδα από τον Ηρακλή. Εικονίζεται στην μέση ο Ηρακλής να δρασκελίζει προς τα αριστερά με το δεξί πόδι μπροστά. Φοράει κοντό χιτώνα με πτυχές, διακοσμημένο με μαύρους μικρούς σταυρούς και ρόδακες. Φοράει επίσης την λεοντή με τα πόδια δεμένα μπροστά στο στήθος. Τα μάγουλα είναι ερυθρά γενειοφόρα. Το μουστάκι μαύρο. Η κόμη είναι κοντή, αλλά κατσαρή. Στα δύο χέρια κρατάει τον ιερό τρίποδα σε οριζόντια θέση. Από τα δεξιά εικονίζεται ο Απόλλων να δρασκελίζει προς τα αριστερά με το δεξί πόδι μπροστά. Με το ένα δεξί χέρι κρατάει ένα πόδι του τρίποδα, ενώ στο αριστερό κρατάει το κατακόκκινο τόξο του. Η κόμη είναι μακρυά και κάθετη, στο κούτελο μπούκλες. Την κεφαλή στεφανώνει κόκκινο δάφνινο στεφάνι. Φοράει κοντό χιτώνα, επίσης κοντό μανδύα στους ώμους που είναι διακοσμημένος με μαύρους μικρούς σταυρούς. Δεξιά στέκει η Άρτεμις (ή Λητώ) προς τα αριστερά. Φοράει μακρύ χιτώνα με μπορντούρα από μαιάνδρους, κοντό χιτώνα στους ώμους με μικρούς σταυρούς. Η κεφαλή είναι στεφανωμένη με δάφνη, η κόμη μακρυά. Στα χέρια κρατάει διακοσμητικά κλαδιά. Αριστερά ίσταται η Αθηνά προς τα δεξιά. Φοράει μακρύ χιτώνα με πτυχές και τριπλούς διακοσμητικούς ρόδακες. Φοράει επίσης στενό επανωφόρι μέχρι τα γόνατα που είναι διακοσμημένο με σβάστικες. Στο δεξί ώμο φοράει μεγάλο γενειοφόρο γοργόνειο με κόκκινη γλώσσα και μαύρα φίδια. Στους ώμους προβάλουν ελισσόμενα φίδια. Στο κεφάλι φοράει αττικό κράνος με υψηλό λοφίο. Κρατάει μεγάλη στρογγυλή ασπίδα στο αριστερό και δόρυ στο δεξί.
Σκηνές πάλης
Η αγγειογραφία της Β' όψης έχει ως θέμα το άθλημα της πάλης. Στο κέντρο δύο γυμνοί παλαιστές κάνουν λαβή στα χέρια. Αριστερά στέκει ένας στεφανωμένος επιτηρητής που φοράει μακρύ μανδύα με μακρές πτυχές. Κρατάει μακρύ άβδο στο δεξί και έναν μεγάλο ανθό ροδιάς στο αριστερό, τον οποίο φαίνεται να οσφρίζεται. Στο έδαφος δεξιά δίπλα στους αθλητές είναι τοποθετημένος ένας αμφορέας. Στον τοίχο επάνω από τον αμφορέα είναι κρεμασμένος ένας μανδύας. Πιο δεξιά άλλοι παλαιστές αγωνίζονται, από τους οποίους ο νεαρότερος έχει πιάσει τον γηραιότερο από την μέση και τον έχει ανασηκώσει στον αέρα, ενώ ο αντίπαλός του προσπαθεί να λύσει την λαβή, ενώ με το πόδι του αντιστέκεται.
Πηγές
Κατηγορία:Αμφορέας Κατηγορία:Εκθέματα στο Άλτες Μουζέουμ Βερολίνου
Το ημέρωμα της στρίγγλας
"Το Ημέρωμα της Στρίγγλας" (γνωστό και ως "Η Στρίγγλα που έγινε Αρνάκι") (αγγλικά: "The Taming of the Shrew") είναι κωμωδία του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, που γράφτηκε στις αρχές του 1590.
Πρόκειται για την ιστορία ενός νέου από την Βερόνα, του Πετρούκιου, οποίος παντρεύεται την μεγαλύτερη στρίγγλα της Πάντοβα, την Κατερίνα, ούτως ώστε να πάρει την προίκα της, και την εξημερώνει. Αυτό που κάνει το έργο αυτό να ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες κωμωδίες του Σαίξπηρ, είναι ο πρόλογος: ένας λόρδος πείθει έναν μεθυσμένο που βρίσκει στον δρόμο, ότι είναι ευγενής και ότι πρέπει να δει την παράσταση που θα επακολουθήσει. Έτσι ήθελε, φαίνεται, ο Σαίξπηρ να δείξει ότι η παράσταση δεν είναι παρά μια παράσταση και δεν στοχεύει να παρουσιάσει κάτι κοντά στην πραγματικότητα.
Υπόθεση
Ένας νεαρός ευγενής από την Πίζα, ο Λουκέντιος, καταφθάνει στην Πάντοβα για να σπουδάσει, μαζί με τους υπηρέτες του, Τράνιο και Μπιοντέλλο. Αμέσως, ερωτεύεται την Μπιάνκα, την μικρότερη κόρη ενός ευγενή της Πάντοβα, του Μπατίστα. Ο Μπατίστα, δεν θέλει, όμως, να παντρέψει την Μπιάνκα, πριν παντρέψει πρώτα την μεγάλη του κόρη, την Κατερίνα. Παρά το γεγονός ότι η προίκα της Κατερίνας είναι μεγαλύτερη αυτής της Μπιάνκα, καθώς είναι η πρωτότοκη, κανείς δεν θέλει να παντρευτεί την Κατερίνα, λόγω του ότι είναι αφάνταστα στρίγγλα.
Στην Πάντοβα καταφθάνει και ο Πετρούκιος, ένας νέος από τη Βερόνα, που μετά τον θάνατο του πατέρα του, γυρίζει τον κόσμο και ψάχνει να παντρευτεί μια κοπέλα με μεγάλη προίκα. Επισκέπτεται τον φίλο του, τον Ορτένσιο, ο οποίος είναι κι ένας από τους εραστές της Μπιάνκα, και τον ρωτά αν ξέρει που μπορεί να βρει μια τέτοια νύφη. Ο Ορτένσιος τον πληροφορεί για την Κατερίνα, την μεγάλη της προίκα μα και ότι είναι μεγάλη στρίγγλα. Ο Πετρούκιο συνενοείται με τον Μπατίστα να παντρευτεί την Κατερίνα. Έρχεται στην εκκλησία με ρούχα γελωτοποιού, ενώ καθ' όλο το Μυστήριο κάνει παλαβομάρες. Πριν καν το γλέντι του γάμου, προφασίζεται μια δουλειά κι αναγκάζει την Κατερίνα να ξεκινήσουν για το σπίτι του στην Βερόνα. Εν το μεταξύ, ο Ορτένσιος παρουσιάζται στον Μπατίστα ως δάσκαλος για την Μπιάνκα, προκειμένου να την πολιορκήσει ερωτικά. Το ίδιο κάνει και ο Λουκέντιος, ενώ παρουσιάζει τον Τράνιο ως Λουκέντιο στην πόλη της Πάντοβας και τον βάζει να ζητήσει την Μπιάνκα ως Λουκέντιος από τον πατέρα της.
Ο Μπατίστα δέχεται να πάρει την Μπιάνκα, αφού πρώτα έρθει κι ο πατέρας του Λουκέντιου από την Πίζα για να τον γνωρίσει. Ο πραγματικός Λουκέντιος, κερδίζει την καρδιά της Μπιάνκα κι ο Ορτένσιος παντρεύεται μια πλούσια χήρα. Ο Πετρούκιος τυρρανά την Κατερίνα, μέχρι να του είναι πια πλήρως υποταγμένη. Ο Τράνιος, προσλαμβάνει ένας δάσκαλο για να υποδυθεί τον Βικέντιο, τον πατέρα του Λουκέντιου, και ορίζεται η ημερομηνία του γάμου. Το σχέδιο είναι, πριν την ώρα του γάμου, ο πραγματικός Λουκέντιος και η Μπιάνκα να παντρευτούνε και, κατόπιν, να παρουσιάσουν την αλήθεια.
Ο Πετρούκιος και η Κατερίνα ξεκινάνε για τον γάμο, και στον δρόμο συναντάνε τον πραγματικό Βικέντιο, που πάει, ανυποψίαστος, να επισκεφθεί τον γιό του, τον Λουκέντιο. Όταν βλέπει ως Λουκέντιο τον Τράνιο, νομίζει πως σκότωσε τον Λουκέντιο για να γίνει αυτός πλούσιος, μα η είσοδος των, παντρεμένων πια, Λουκέντιου και Μπιάνκα, λύνει τις απορίες. Στο γλέντι του γάμου, όλοι πιστεύουν πως η Κατερίνα είναι ακόμα στρίγγλα. Ο Πετρούκιος βάζει στοίχημα με τον Λουκέντιο και τον Ορτένσιο για το ποιανού η γυναίκα είναι η πιο υπάκουη και υποταγμένη. Στέλνουν να φωνάξουν την χήρα που παντρεύτηκε ο Ορτένσιος, από το δωμάτιο που έχουν συγκεντρωθεί οι γυναίκες, μα εκείνη αρνείται. Στέλνουν να φωνάξουν και την Μπιάνκα, ούτε αυτή έρχεται. Εν τέλει, φωνάζουν και την Κατερίνα, η οποία έρχεται αμέσως. Ο Πετρούκιος κερδίζει το στοίχημα, και όλοι καταλαβαίνουν ότι από την μεγαλύτερη στρίγγλα, η Κατερίνα, έγινε η πιο υπάκουη σύζυγος, και μόνο ευτυχία περιμένει από εδώ και πέρα τον Πετρούκιο και την Κατερίνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμωδίες του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ
Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Ουκρανίας
Η Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Ουκρανίας (ουκρανικά: Професіональна футбольна ліга України, ПФЛ) αποτελεί αθλητική οργάνωση που εκπροσωπεί όλους τους επαγγελματικούς ποδοσφαιρικούς συλλόγους στην Ουκρανία. Η ПФЛ διοργανώνει τα πρωταθλήματα του δευτέρου και τρίτου επιπέδου ποδοσφαίρου στην Ουκρανία. Επιβάλλει τους κανονισμούς και διασφαλίζει ότι οι διοργανώσεις διεξάγονται υπό την έννοια του «ευ αγωνίζεσθαι».
Ιστορία
Η ПФЛ ιδρύθηκε στις 26 Μαΐου του 1996 κατά τη διάσκεψη των επαγγελματικών σωματείων (ομάδες) της Ουκρανίας. Ο πρώτος πρόεδρος της εν λόγω οργάνωσης διετέλεσε ο Χριχόρι Σούρκις. Στις 17 Ιουλίου, η ПФЛ πήρε την έγκριση της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου της Ουκρανίας (ФФУ) για τη διοργάνωση όλων των επαγγελματικών πρωταθλημάτων της χώρας. Τον Αύγουστο του 2000 ο Χριχόρι Σούρκις εξελέγη ο πρόεδρος της ФФУ, και ο νέος πρόεδρος της ПФЛ εξελέγη στις 22 Δεκεμβρίου, ο οποίος ήταν ο αντιπρόεδρος της Σαχτάρ Ντονέτσκ, Ραβίλ Σαφιούλιν. Αργότερα επανεξελέγη για δεύτερη θητεία.
Το καλοκαίρι του 2008, η Βίσα λίχα (Вища ліга) αναμορφώθηκε σε αυτοδιοικούμενο οργανισμό που προστατεύει τα συμφέροντα των συλλόγων που συμμετέχουν σε αυτή. Ως αποτέλεσμα, από τότε η ПФЛ διοργανώνει μόνο την πρώτη και τη δεύτερη κατηγορία. Η ίδια η ПФЛ επίσης μεταρρυθμίστηκε, δημιουργώντας ξεχωριστό συμβούλιο για κάθε κατηγορία.
Λογότυπο
Το λογότυπο της ένωσης έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου. Ένα νέο λογότυπο παρουσιάστηκε το 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ουκρανία
Ίνκα Ρόκα
Ο Ίνκα Ρόκα (Κέτσουα: Inka Roq'a ο "μεγαλόψυχος Ίνκα", ισπ. Inca Roca) ήταν ο έκτος αυτοκράτορας των Ίνκας. Ήταν γιος του Καπάκ Γιουπάνκι και της Μάμα Κόυσι. Ήταν ο ιδρυτής της δυναστεία Άναν (ισπ. Hanan). Βασίλεψε περίπου το 1350.
Συγκεκριμένα ο ηγεμόνας της φυλής των Ουαϊγιάκα (ισπ. Huayllaca) είχε υποσχεθεί να δώσει την κόρη του, τη Μίκαι ((ισπ. Mícay), ως νύφη στον ηγεμόνα των Αγιαρμάκα. Όμως, ίσως λόγω αλλαγής διπλωματικού σχεδίου ή επειδή ο ηγεμόνας διέβλεψε ότι οι Ίνκας γινόντουσαν μέρα με τη μέρα πιο ισχυροί, τελικά την έδωσε ως νύφη στον Ίνκα Ρόκα. Από αυτήν ο Ίνκα Ρόκα γέννησε τον εκλεκτό διάδοχό του, τον Γιάουαρ Ουάκακ. Οι Αγιαρμάκας δεν άφησαν αυτή την προσβολή ατιμώρητη και εισέβαλαν στα εδάφη των Ουαϊγιάκας. Οι τελευταίοι όντας πιο ανίσχυροι δήλωσαν στους Αγιαρμάκας πως θα απαγάγουν τον διάδοχο του Ίνκα Ρόκα και θα τους τον παραδώσουν ως ένδειξη μετάνοιας. Έτσι και έγινε και επήλθε ειρήνη ανάμεσα στις δυο αυτές φυλές. Όμως ο Ίνκα Ρόκα ύστερα από μερικά χρόνια κατάφερε να απελευθερώσει το γιο του και να υποτάξει τους Αγιαρμάκας ως φόρου υποτελείς.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Ίνκα Ρόκα, τα πέρασε μαζί με την οικογένεια του, αποτραβηγμένος από την ενεργό πολιτική σκηνή. Τα παιδιά του ήταν ο Γιάουαρ Ουάκακ, που ήταν και διάδοχός του, οι στρατηγοί Βικακιράο Ίνκα (Κέτσουα: Wikakiraw, ισπ. Vicaquirao Inca) και Άπου Μάιτα (Κέτσουα: Apu Mayta, ισπ. Apu Mayta), Ίνκα Πάουκαρ (Κέτσουα: Inka Pawkar, ισπ. Inca Páucar) και Γκουάμαν Τάισι Ίνκα (Κέτσουα: Waman Taysi Inka, ισπ. Guaman Taysi Inca).
Πηγές
Ι
Πηγάδια
Με το όνομα Πηγάδια αναφέρονται οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:
Το όνομα συναντάται επίσης στα τοπωνύμια:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Caveat emptor
Caveat emptor (Κάβεατ έμ-πτορ) είναι μια λατινική φράση που σημαίνει σε λέξη-προς-λέξη μετάφραση «Ας προσέξει ο αγοραστής», εννοώντας ότι ο αγοραστής θα πρέπει να προσέξει τι αγοράζει, γιατί μετά την αγορά δε θα μπορεί να υπαναχωρήσει.
Αρχικά το οργανωμένο κράτος δεν παρείχε καμιά εγγύηση σε περίπτωση αγοραπωλησιών, συνεπώς με το caveat emptor ήταν φανερό ότι οποιοσδήποτε έλεγχος έπρεπε να προηγηθεί της αγοραπωλησίας. Σήμερα στα περισσότερα κράτη υπάρχουν νόμοι που εγγυώνται ότι ο αγοραστής θα προστατευθεί αν το αντικείμενο που αγόρασε δεν έχει τα χαρακτηριστικά που έχει υποσχεθεί ο πωλητής και αρκετές εταιρείες - καταστήματα καταναλωτικών ειδών αποδέχονται επιστροφές προϊόντων, ακόμη και αν δεν υπάρχει τέτοια αιτιολόγηση.
Νίκος Ορφανός (καλαθοσφαιριστής)
Ο Νίκος Ορφανός, γεννημένος στις 19 Απριλίου 1982, είναι Έλληνας πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος φόρεσε για πέντε χρόνια την φανέλα του Άρη.
Καριέρα
Ο Νίκος Ορφανός ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα σε ηλικία 19 ετών από την ομάδα του Άρη. Με τους "κίτρινους" κατέκτησε το FIBA Champions Cup του 2003 και το κύπελλο Ελλάδας του 2004. Επίσης, έφθασε σε δύο ακόμη τελικούς του κυπέλλου, όπως και τον τελικό του ULEB Cup του 2006, όπου ο Άρης ηττήθηκε από την Ντιναμό Μόσχας με 73-60. Την ίδια χρονιά, οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την τρίτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος και κέρδισαν το δικαίωμα να αγωνιστούν στην Ευρωλίγκα της επόμενης χρονιάς, για πρώτη φορά μετά από 15 σεζόν.
Το 2006-07, μεταγράφηκε στην ομάδα της ΑΕ Λάρισας, με την οποία κατέλαβε την ενδέκατη θέση στην διοργάνωση της Α1 κατηγορίας. Ακολούθησε η μεταγραφή του στον Α.Μ.Σ. Πανόραμα, με την ομάδα της Θεσσαλονίκης να κατακτά την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα της Α2 εθνικής κατηγορίας, αλλά λόγω οικονομικών προβλημάτων να μην καταφέρνει να δηλώσει συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Α1.
Οικονομικά της προστασίας της ιδιωτικότητας της πληροφορίας
Τα οικονομικά της προστασίας της ιδιωτικότητας της πληροφορίας είναι ένα ιδιαίτερο ερευνητικό πεδίο, στα πλαίσια της Μικροοικονομικής θεωρίας, αποτελώντας τμήμα του ευρύτερου κλάδου της Οικονομίας της πληροφορίας. Τα οικονομικά της πληροφορίας είναι ένας κλάδος των Οικονομικών ο οποίος ασχολείται με την μελέτη των τρόπων με τους οποίους η πληροφορία επηρεάζει τις οικονομικές αποφάσεις.
Νίκος Ορφανός (καλαθοσφαιριστής)
Καριέρα
Το 2008-09, συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Α2 με την ομάδα του Κεραυνού Αιγίου, ο οποίος με 12 νίκες και 18 ήττες κατετάγη 14ος σε σύνολο 16 ομάδων. Την επόμενη χρονιά, κατέλαβε την πέμπτη θέση στην Α2 με την Ολυμπιάδα Πατρών, ενώ το 2010-11 φόρεσε την φανέλα του Κόροιβου Αμαλιάδας.
Οικονομικά της προστασίας της ιδιωτικότητας της πληροφορίας
Εισαγωγή
Το δικαίωμα του πληροφοριακού αυτοπροσδιορισμού του πολίτη αποτελεί τη βάση των σύγχρονων δημοκρατικών κοινωνιών: κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα να αποφασίζει ποιος θα γνωρίζει τι για εκείνον, πώς θα το χρησιμοποιεί και για ποιον σκοπό. Υπεύθυνη για την ταξινόμηση των προσωπικών δεδομένων είναι η αρχή της προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα (ΑΠΔΠ.Χ.).
Τα τελευταία χρόνια, διάφορες πολιτικοοικονομικές και κυρίως τεχνολογικές εξελίξεις δημιουργούν νέα δεδομένα και νέες προκλήσεις για την προστασία της ιδιωτικής ζωής. Η αυξανόμενη χρήση του Διαδικτύου έχει οδηγήσει σε επιχειρηματικά μοντέλα που βασίζονται στην ανταλλαγή προσωπικών πληροφοριών μεταξύ δικτυακών προμηθευτών και τρίτες οντότητες. Παραδείγματα αποτελούν η υπηρεσία Gmail της Google και το κοινωνικό δίκτυο Facebook, εταιριών που προσφέρουν δωρεάν υπηρεσίες σε αντάλλαγμα τις προσωπικές πληροφορίες των χρηστών. Οι υπηρεσίες αυτές, χρησιμοποιούνται από άλλες εταιρίες για την διαφήμιση των προϊόντων τους. Υπάρχει μια αυξανόμενη συζήτηση, σχετικά με το ποιες προσωπικές πληροφορίες μπορούν να θεωρηθούν ως «οικονομικό αγαθό» και πως ένα τέτοιο «περιουσιακό στοιχείο» θα πρέπει να τιμολογηθεί και να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Κατά συνέπεια απαιτείται, η δημιουργία βιώσιμων επιχειρηματικών μοντέλων για την προστασία της ιδιωτικής ζωής, για τη βιώσιμη ανάπτυξη των υπηρεσιών του Διαδικτύου. Οι ιδιωτικές επιχειρήσεις στην προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν πλεονεκτήματα έναντι των ανταγωνιστών τους αντιμετωπίζουν τα προσωπικά δεδομένα ως οικονομικούς πόρους και προσανατολίζουν το μάρκετινγκ σε πολιτικές οι οποίες εξατομικεύουν την ομάδα-στόχο, διευρύνοντας έτσι τους κινδύνους για την ιδιωτική ζωή.
Συμπέρασμα όλων αυτών είναι ότι η προστασία προσωπικών δεδομένων αποτελεί ένα οικονομικό πρόβλημα, ακόμα και όταν τα θέματα προστασίας της ιδιωτικής ζωής μπορεί να μην έχουν άμεση οικονομική ερμηνεία.
Ιστορικό υπόβαθρο
Η εμπειρική βιβλιογραφία σχετικά με το πόσο αποτιμάται η προστασία της ιδιωτικής ζωής είναι στενά συνδεδεμένη με τη θεωρητική βιβλιογραφία σχετικά με τα οικονομικά της πληροφορίας. Οι οικονομολόγοι άρχισαν να ενδιαφέρονται και να μελετούν, το πώς οι πράκτορες διαπραγματεύονται συναλλαγές που σχετίζονται με την προστασία της ιδιωτικής ζωής, καθώς και τις συνέπειες των αποφάσεών τους, από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, με τη συμβολή του από τους μελετητές της σχολής του Σικάγο, και. Ανανεωμένο ενδιαφέρον για το περιοχή προέκυψε γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 1990 (βλέπε, για παράδειγμα, και ). Τα τελευταία χρόνια, κάποια τυπικά μικροοικονομικά μοντέλα της συναλλαγής της ιδιωτικής ζωής,  άρχισαν να εμφανίζονται (βλ. για παράδειγμα,    και ). Την ίδια στιγμή, διερευνούνται και άλλα ζητήματα, όπως η πρόβλεψη και η σύγκριση των παροχών, το κόστος, και άλλες συνέπειες, που συνδέονται με την προστασία των ιδιωτικών πληροφοριών (βλέπε, για παράδειγμα,  και ).
Οικονομία και προσωπικές πληροφορίες
Οι πληροφορίες που αναφέρονται σε προσωπικά δεδομένα χρηστών έχουν πολύ μεγάλη αξία για τις επιχειρήσεις. Αυτό συμβαίνει γιατί με τη μελέτη των καταναλωτικών προτύπων και την προθυμία των πελατών να πληρώσουν, οι επιχειρήσεις  μπορούν να εφαρμόζουν διακρίσεις μεταξύ των τιμών. Οι διακρίσεις στις τιμές δημιουργεί καταναλωτικό πλεόνασμα και έτσι αυξάνεται η οικονομική αποτελεσματικότητα. Τα οικονομικά κίνητρα για τις διακρίσεις στις τιμές, έχουν συζητηθεί στη δουλειά. Αυτά τα οικονομικά κίνητρα προωθούν την ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών για την παραβίαση της ιδιωτικής ζωής.
Αγορά προσωπικών πληροφοριών: Αγορά για προστασία της ιδιωτικότητας:
Το κόστος της προστασίας της ιδιωτικότητας
Η αναγκαιότητα της ανάλυσης κόστους προκύπτει από το γεγονός, ότι σε ένα περιβάλλον επέκτασης της χρήσης των πάσης φύσης πόρων η ανάλυση αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δώσει ώθηση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας συνδέοντας τις εισροές (κόστη), με τις εκροές (οι παρεχόμενες πληροφορίες κλπ.),. Όσον αφορά τον τομέα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων το κόστος αλλάζει, ανάλογα με τους ενδιαφερόμενους που μπορεί να είναι είτε οι νόμιμοι δικαιούχοι (χρήστες) των δεδομένων, είτε κάποιες εταιρίες οι οποίες διαχειρίζονται τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών. Για να πετύχουν προστασία της ιδιωτικότητας, οι χρήστες και οι εταιρίες παροχής προστασίας πρέπει να δαπανήσουν μεγάλα χρηματικά ποσά. Οι δαπάνες που πραγματοποιούνται από επιχειρήσεις και άτομα, οφείλονται σε ανεπαρκή ή ελλειπή προστασία της ιδιωτικότητας, είτε γιατί οι ιδιώτες δεν προστατεύουν από μόνοι τους τον εαυτό τους, είτε γιατί οι επιχειρήσεις δεν πετυχαίνουν εσωτερίκευση του κόστους. Επιπλέον δαπάνες μπορεί να προκύψουν, γιατί από την πλευρά τους κάποιες επιχειρήσεις δεν τηρούν την προστασία του απορρήτου. Συν των άλλων, το κόστος για τις επιχειρήσεις που παρέχουν προστασία του απορρήτου σε εισαγόμενα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα (π.χ. από ΕΕ σε USA) αυξάνεται κατά πολύ. Από την πλευρά των χρηστών στο κόστος για την προστασία της ιδιωτικότητάς τους, περιλαμβάνονται τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν τα άτομα για να προστατευθούν από επιθέσεις παραβίασης της ιδιωτικότητάς τους. Στο συνολικό κόστος συγκαταλέγεται επίσης το κόστος λήψης ανεπιθύμητων μηνυμάτων, κλήσεων, spam κλπ. Πέρα από το οικονομικό κόστος, δεν πρέπει να παραλείψουμε να αναφερθούμε και σε κόστη που δεν σχετίζονται άμεσα με την οικονομία, όπως για παράδειγμα το ηθικό κόστος όταν διαρρεύσουν ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα ατόμων.
Χρηματική αποζημίωση ατόμων
Στο σημείο αυτό θα αναφερθούμε στα επιπλέον κόστη που θα επιβαρυνθούν οι επιχειρήσεις όταν το άτομο ή τα άτομα που υπέστησαν παραβίαση της ιδιωτικότητάς τους απαιτήσουν χρηματική αποζημίωση από την εταιρία. Όταν γίνει παραβίαση των δεδομένων ενός ατόμου, τι ποσό αποζημίωσης θα αξιωθεί από την εταιρία; Πόσα άτομα ενδέχεται να απαιτήσουν αποζημίωση για την παραβίαση της ιδιωτικότητάς τους και ποιο το συνολικό ύψος των απαιτήσεων; Στην περίπτωση που το άτομο απαιτήσει αποζημίωση, λόγω αποκάλυψης προσωπικών δεδομένων, μπορεί να χρησιμοποιηθεί το Μοντέλο στοχαστικής ωφελιμότητας (Random Utility Model), που είναι ένα μοντέλο αποτίμησης αγαθών, για να υπολογιστεί το ποσό της αποζημίωσης που θα πρέπει να καταβάλει η εταιρία στο άτομο. Σύμφωνα με το μοντέλο αυτό, γίνεται προτυποποίηση των προτιμήσεων του ατόμου σε προσωπικό επίπεδο βάση περιστατικών που σχετίζονται με την παραβίαση της ιδιωτικότητάς του.
Μοντέλο στοχαστικής ωφελιμότητας (Random Utility Model) Το επίπεδο ικανοποίησης ενός ατόμου j στην κατάσταση 1 περιγράφεται από τη συνάρτηση στοχαστικής ωφελιμότητας. U1,j (yj, zj) + ε1,j Όπου:
Χρήσιμοι σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μικροοικονομική
Άλμπους Ντάμπλντορ
Ο Άλμπους Πέρσιβαλ Γούλφρικ Μπράιαν Ντάμπλντορ (αγγλικά Professor Albus Percival Wulfric Brian Dumbledore) είναι φανταστικός χαρακτήρας της σειράς βιβλίων Χάρι Πότερ της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ. Είναι διευθυντής (πριν γίνει διευθυντής ήταν καθηγητής στις Μεταμορφώσεις) της Σχολής Χόγκουαρτς για Μαγείες και Ξόρκια για το μεγαλύτερο μέρος της σειράς, και ο ιδρυτής του Τάγματος του Φοίνικα, μιας οργάνωσης η οποία μάχεται εναντίον του κύριου ανταγωνιστή στη σειρά, του Λόρδου Βόλντεμορτ. Ο καθηγητής Ντάμπλντορ λατρεύει τη μουσική δωματίου και το μπόουλινγκ.
Το μοναδικό του ελάττωμα είναι ότι βλέπει στους ανθρώπους πάντα κάποια θετική πλευρά και τους δίνει πολλές ευκαιρίες. Ο Ντάμπλντορ είναι ο μόνος μάγος που φοβάται ο Λόρδος Βόλντεμορτ. Ήταν αυτός που βρήκε τον Τομ (νεαρό Βόλντεμορτ) και προσπάθησε να τον κάνει να αλλάξει τον χαρακτήρα του και να έρθει στο Χόγκουαρτς. Παρ' όλες τις διαβεβαιώσεις του Χερτ ο Ντάμπλντορ ποτέ δεν τον πίστεψε πραγματικά και γι' αυτό τον παρακολουθούσε στενά καθ' όλη τη διάρκεια των σπουδών του.
Γρήγορα κατάλαβε ότι ο Βόλντεμορτ είχε δημιουργήσει Πεμπτουσιωτές για να γίνει αθάνατος. Έτσι ξεκίνησε να ψάχνει γι’ αυτούς ώσπου ανακάλυψε τον πρώτο, το δαχτυλίδι του Μάρβολο Γκοντ, το οποίο ήταν δεμένο με μια φοβερή κατάρα. Βαριά πληγωμένος γύρισε πίσω στη σχολή όπου και πήρε ιατρικές βοήθειες από τον Σνέιπ, ο οποίος τον πληροφόρησε ότι έχει πολύ μικρό διάστημα ζωής. Μιας και ήξερε ότι ο Ντράκο Μαλφόι είχε εντολές να τον σκοτώσει, παρακάλεσε τον Σνέιπ να τον αποτελειώσει όταν του το ζητήσει, ώστε να μην διαπράξει φόνο ο νεαρός Μαλφόι.
Μαγικά κατορθώματα και ικανότητες
Σε νεαρή ηλικία, ο Ντάμπλντορ παρουσίασε τεράστιες μαγικές ικανότητες και στις εξετάσεις των ΕΔΕΜ. Ακόμη και η εξεταστής του στις μεταμορφώσεις και στα ξόρκια, ομολόγησε ότι ο Ντάμπλντορ έκανε πράγματα με το ραβδί του που, η ίδια, δεν είχε ξαναδεί. Ο Ντάμπλντορ είναι επίσης γνωστός γιατί μπορεί να εκτελέσει άριστα το εξαιρετικά πολύπλοκο ξόρκι του Προστάτη (ο Προστάτης του παίρνει τη μορφή φοίνικα), γιατί δημοσίευσε αρκετά άρθρα στα περιοδικά 'Μεταμορφώσεις Σήμερα', 'Προκλήσεις στη Μαγεία' και 'Ο Πρακτικός Αλχημιστής', για την προεδρία του στη Δημογεροντία και γιατί του πρόσφεραν τη θέση του Υπουργού Μαγείας αρκετές φορές αν και ποτέ δεν δέχτηκε. Ο Ντάμπλντορ ομολόγησε ότι μπορεί να γίνεται απόλυτα αόρατος χωρίς να χρησιμοποιεί αόρατο μανδύα, αλλά με το ξόρκι της κατηγορίας των μεταμορφώσεων Evanesco κατά το οποίο δεν εξαφανίζεται αλλά δημιουργεί ένα τέλειο καμουφλάζ. Ο Ντάμπλντορ είναι επίσης πολύ ειδικευμένος στη σφραγισματική και στη διεισδυτική. Επίσης, θεωρείται ιδιαίτερα γνωστός για τη νίκη του επί του κακού μάγου Γκρίντελβαλντ, το 1945, για την ανακάλυψη των δώδεκα χρήσεων του αίματος των δράκων και για την πρωτοποριακή εργασία του στην Αλχημεία, μαζί με τον συνεργάτη του Νικολά Φλαμέλ.
Το ραβδί από κουφοξυλιά
Όταν πια είχε μεγαλώσει, ο Ντάμπλντορ πήρε στην κατοχή του το ραβδί από κουφοξυλιά. Το ραβδί από κουφοξυλιά είναι ένας απ' τους τρεις Κλήρους του Θανάτου, και κάνει τον κάτοχό του παντοδύναμο. Πριν απ' τον Ντάμπλντορ, το ραβδί ήταν στην κατοχή του Γκέλερτ Γκρίντελβαλντ, με τον οποίο ο Ντάμπλντορ μονομάχησε και τελικά νίκησε, κερδίζοντας συγχρόνως και την κατοχή του ραβδιού. Μετά τη δολοφονία του Ντάμπλντορ από τον Σέβερους Σνέιπ το ραβδί από κουφοξυλιά θάφτηκε μαζί του. Όταν ο Λόρδος Βόλντεμορτ ανακάλυψε την αξία του ραβδιού, παραβίασε τον τάφο του Ντάμπλντορ και το πήρε. Ο Βόλντεμορτ, νομίζοντας ότι θα γίνει ο κάτοχος του ραβδιού, σκοτώνει τον Σνέιπ, πιστεύοντας ότι ήταν κάτοχος του. Όμως, ο Ντάμπλντορ είχε αφοπλιστεί από τον Ντράκο Μαλφόι στον Ημίαιμο Πρίγκιπα πριν δολοφονηθεί απ τον Σνέιπ. Γι' αυτό το λόγο, η πίστη του ραβδιού μεταφέρθηκε στον Ντράκο, αντί να σβήσει με τον θάνατο του Ντάμπλντορ, γιατί ο Ντάμπλντορ και ο Σνέιπ είχαν προσυμφωνήσει τον θάνατό του. Όταν ο Χάρι αφοπλίζει τον Ντράκο στους Κλήρους του Θανάτου, κερδίζει την πίστη και την κατοχή του ραβδιού. Το ραβδί λέγεται ότι κατέχει ιδιαίτερη μαγική δύναμη που τα άλλα μαγικά ραβδιά δεν έχουν, όπως π.χ. να επισκευάσει το ραβδί του Χάρι (σύμφωνα με τα λόγια του γνωστού ραβδοποιού Ολιβάντερ, "είναι αδύνατον να επισκευαστεί ένα σπασμένο μαγικό ραβδί"). Στην πραγματικότητα, το ραβδί από κουφοξυλιά, δεν κάνει τον κάτοχο του άτρωτο σε μια μονομαχία, αλλά δεν παύει να είναι το πιο ισχυρό μαγικό ραβδί.
Γέννηση και νεότερα χρόνια
Ο Άλμπους Ντάμπλντορ γεννήθηκε το 1881, από τον Πέρσιβαλ και Κέντρα Ντάμπλντορ. Τρία χρόνια μετά τη γέννηση του γεννήθηκε ο αδελφός του, Άμπερφορθ και έπειτα η αδελφή του Αριάνα. Τρία παιδιά Μαγκλ επιτέθηκαν στην Αριάνα, ενώ ήταν μόλις έξι χρονών, γιατί την είδαν να χρησιμοποιεί μαγεία (άθελα της), όπως οι περισσότεροι μάγοι σε ιδιαίτερα νεαρή ηλικία. Αυτή η επίθεση είχε ως αποτέλεσμα την Αριάνα να γίνει διανοητικά άρρωστη για την υπόλοιπη ζωή της. Τον περισσότερο καιρό ήταν ακίνδυνη, ευχάριστη και φοβισμένη, αλλά ορισμένες φορές βρισκόταν εκτός ελέγχου με ξεσπάσματα θυμού τα οποία προκαλούσαν έκρηξη της μαγικής της δύναμης. Ο πατέρας του Άλμπους, Πέρσιβαλ, επιτέθηκε στα τρία Μαγκλ παιδιά για να τους τιμωρήσει για το κακό που κάνανε στην κόρη του. Γι' αυτό το λόγο στάλθηκε στο Αζκαμπάν για μία ζωή. Για να μην κλειστεί η Αριάνα στο Νοσοκομείο Μαγικών Νόσων και Τραυμάτων Ο Άγιος Μάνγκο, η Κέντρα μετακόμισε όλη την οικογένειά της στο χωριό Γκόντρικς Χόλλοου, και η αρρώστια τής Αριάνα παρέμεινε κρυφή. Οι γείτονες νόμιζαν πως απλώς ήταν μια Σκουίμπ. Όταν ο Ντάμπλντορ πήγε στη σχολή Χόγκουαρτς για Μαγείες και Ξόρκια, έγινε φίλος με τον Έλφια Ντοτζ, ο οποίος χλευαζόταν λόγο του ότι είχε προσβληθεί από δρακοευλογιά και το πρόσωπό του είχε μία πρασινωπή απόχρωση. Ενώ φοιτούσε στο Χόγκουαρτς, ο Ντάμπλντορ ήταν γνωστός ως ο πιο καλός μαθητής που είχε φοιτήσει ποτέ στη σχολή. Βραβεύτηκε με όλα τα βραβεία του Χόγκουαρτς και σύντομα γνώρισε πολλά πρόσωπα υψηλού επιπέδου όπως ο Νίκολας Φλαμέλ, Μπατίλντα Μπάγκσοτ και Άνταλμπερτ Γουάφλινγκ. Οι εργασίες του και η έρευνα του πήραν μεγάλη δημοσιότητα στα περιοδικά όπως 'Μεταμορφώσεις σήμερα', 'Προκλήσεις στην Μαγεία' και 'Ο Πρακτικός Αλχημιστής'. Ο κοιτώνας του ήταν το Γκρίφιντορ. Τότε στη σχολή μπήκε ο Άμπερφορθ, ο μικρός αδελφός του Ντάμπλντορ. Τελικά, ο Άμπερφορθ αποδείχτηκε πως δεν κατείχε το πρωτοφανές μαγικό ταλέντο του Ντάμπλντορ- ενώ ο Άμπερφορθ μελετούσε τις μονομαχίες, ο Άλμπους έλυνε τις διαμάχες του με τη συζήτηση. Όταν ο Ντάμπλντορ και ο Ντοτζ έφυγαν από τη σχολή, κανόνισαν να πάνε τον 'τότε-παραδοσιακό' Γύρο του Κόσμου. Την παραμονή του ταξιδιού τους, ο τότε δεκαοχτάχρονος Ντάμπλντορ υπέφερε τον θάνατο της μητέρας του, Κέντρα, που δολοφονήθηκε από την Αριάνα σε ένα απ' τα ξεσπάσματα θυμού της.
Ντάμπλντορ και Γκρίντελβαλντ
Επειδή οι γονείς του Ντάμπλνtορ ήταν απόντες, (ο πατέρας του στο Αζκαμπάν και η μητέρα του νεκρή) ως ο αρχηγός της οικογένειας ήταν δικιά του ευθύνη να βάλει φαγητό στο τραπέζι της οικογένειάς του (καθώς τους είχε απομείνει ελάχιστος χρυσός). Ήταν υποχρεωμένος να μείνει στο σπίτι με την Αριάνα ενώ ο Άμπερφορθ συνέχιζε τις σπουδές του. Λίγο καιρό αργότερα, ένας νέος και ταλαντούχος μάγος εμφανίστηκε στο Γκόντρικς Χόλλοου για να ζήσει με την θεία του Μπατίλντα Μπάγκσοτ, τη συγγραφέα του βιβλίου 'Η Ιστορία της Μαγείας'. Ο νεαρός Ντάμπλντορ έγινε φίλος με τον Γκέλερτ Γκρίντελβαντ αφού τους σύστησε η Μπάγκσοτ, και μαζί ονειρεύτηκαν να κυβερνήσουν τον κόσμο 'για το υπέρτατο καλό' με το να συλλέξουν τους θρυλικούς Κλήρους του Θανάτου. Και οι δύο πίστευαν ότι ο κόσμος των μάγων έπρεπε να πάρει τη θέση που του αξίζει, δηλαδή πάνω απ' τους Μαγκλ. Πίστευαν πως οι μάγοι έπρεπε να κυριαρχήσουν τους Μαγκλ και να τους βάλουν στη θέση τους μαζί με τον υπόλοιπο κόσμο. Ο Ντάμπλντορ αργότερα παρατήρησε ότι η συνείδησή του ήταν μόνο το σλόγκαν τους 'για το υπέρτατο καλό', και ότι βαθιά μέσα του ήξερε ποιος πραγματικά ήταν ο Γκέλερτ Γκρίντελβαλντ (αλλά λήφθηκε ακόμα με τις δυνατότητες και τις ιδέες του συγχρόνως, απομονωμένος στο σπίτι με τις γονικές ευθύνες). Αν χρειαζόταν να καταστρέψουν όποιον σταθεί στο δρόμο τους, θα ήταν 'για το ευρύτερο συμφέρον' και ότι όλες οι απώλειες και τα βάσανα που θα υποστούν θα ανταμειφθούν με εκατονταπλάσια ανταμοιβή. Όμως, Ο Ντάμπλντορ, γεμάτος με δίψα για γνώση και δύναμη αγνόησε τα προβλήματα της οικογένειάς του. Γιατί και οι δύο χρειαζόντουσαν να ταξιδέψουν πολύ για να αποκτήσουν οπαδούς, ο Ντάμπλντορ κανόνισε να πάρει και την Αριάνα μαζί του ενώ ο Άμπερφορθ θα πήγαινε στη σχολή του. Δύο μήνες φιλίας, ο Άμπερφορθ πλησίασε και τους δύο και τους είπε ότι η Αριάνα δεν μπορούσε να αντέξει τόση πίεση και αυτό θα την έβλαπτε. Ο Γκρίντελβαλντ είπε στον Άμπερφορθ ότι ήταν ένας ηλίθιος που εμπόδιζε τον δρόμο του αδελφού του, ενώ η νέα τάξη πήρε θέση, η Αριάνα και όλοι οι μάγοι παγκοσμίως δεν θα χρειαζόταν να κρύβονται και ότι οι Μάγκλ θα έχουνε δικό τους μέρος να ζούνε. Τότε, Ο Γκρίντελβαλντ χρησιμοποίησε τη βασανιστική κατάρα στον Άμπερφορθ και οι τρεις άρχισαν να μονομαχούν. Τότε, η Αριάνα εξοργίστηκε και προσπάθησε να βοηθήσει αλλά βρέθηκε νεκρή: μία απ τις κατάρες τους εξοστρακίστηκε, χτύπησε και σκότωσε την Αριάνα. Για την υπόλοιπη ζωή του, ο Ντάμπλντορ ένιωθε ένοχος για τον άδικο θάνατό της, αλλά ποτέ δεν ήταν σίγουρος αν η κατάρα που τη χτύπησε ήταν η δικιά του ή κάποιου άλλου.(Voxiom.io )
Πηγές
Κατηγορία:Χαρακτήρες της σειράς Χάρι Πότερ Κατηγορία:Φανταστικοί καθηγητές Κατηγορία:Φανταστικοί ΛΟΑΤ χαρακτήρες
Έκσταση (ταινία, 1933)
Έκσταση είναιο τίτλος κινηματογραφικού έργου τσεχοσλοβάκικης παραγωγής του 1933 σε σενάριο του Γκούσταβ Μάχατυ και με πρωταγωνίστρια τη Χέντι Λαμάρ.
Πλοκή
Η Εύα και ο Έμιλ είναι ένα νιόπαντρο ζευγάρι. Ζουν σε ένα οικονομικά πολύ άνετο περιβάλλον. Ο γάμος τους όμως δεν θα διαρκέσει πολύ, αφού ο Έμιλ είναι ψυχρός και αδιάφορος και παραμελεί τα οικογενειακά του καθήκοντα. Η Εύα τον εγκαταλείπει και επιστρέφει στον πατέρα της. Ο Έμιλ και η Εύα χωρίζουν, αλλά ο Έμιλ τώρα αναγνωρίζει την αξία της Εύας και μετανοεί. Μια μέρα η Εύα θα γνωρίσει τυχαία τον Πάουλ, έναν φτωχό, μα πολύ φιλόδοξο νέο, που δουλεύει ως πολιτικός μηχανικός σε οδοκατασκευαστικό συνεργείο. Η Εύα και ο Πάουλ ερωτεύονται και αρχίζουν να συναντιούνται κρυφά. Μια μέρα ο Πάουλ και ο Έμιλ θα γνωριστούν τυχαία χωρίς να ξέρουν ο ένας το άλλον. Ο Έμιλ επιστρέφει από τον πατέρα της Εύας, που τον είχε επισκεφτεί, για να παρακαλέσει την Εύα να γυρίσει πίσω. Ο Πάουλ, από την πλευρά του, πηγαίνει στο μυστικό ραντεβού του με την Εύα. Ο Έμιλ παίρνει τον Πάουλ με το αυτοκίνητο και τον πηγαίνει σε ένα πανδοχείο. Εκεί ο Έμιλ κλείνει ένα δωμάτιο για τη νύχτα, ενώ ο Πάουλ στο ρεστοράν πίνει σαμπάνια και διασκεδάζει με την Εύα. Ο Έμιλ αυτοκτονεί με έναν πυροβολισμό στο δωμάτιο του. Αμέσως τρέχουν όλοι οι θαμώνες του πανδοχείου και βλέπουν το φρικτό και μοιραίο γεγονός. Ο Πάουλ στην άγνοιά του έχει τύψεις που δεν μπόρεσε να διαισθανθεί το πρόβλημα του Έμιλ. Η Εύα, όμως, έχει και αυτή τύψεις, που ο πρώην σύζυγός της πέθανε στο ίδιο μέρος όπου αυτή γλεντούσε με τον καινούργιο της εραστή. Χωρίς να εκμυστηρευτεί την αλήθεια στον Πάουλ τον εγκαταλείπει. Θα ξαναγυρίσει όμως και πάλι μετά από έναν χρόνο, ως μητέρα πλέον του παιδιού από τον παράνομο έρωτά τους.
Κριτική του έργου
Το έργο προκάλεσε σκάνδαλο, επειδή περιείχε μερικές σκηνές πολύ αυθόρμητες για την εποχή εκείνη. Η 17χρονη Χέντι Λαμάρ, όντως πολύ όμορφη γυναίκα, παρουσιάζεται να κολυμπά γυμνή στη λίμνη και να τρέχει ολόγυμνη στο δάσος για να πιάσει το άλογό της, που τρόμαξε και έφυγε καλπάζοντας με τα ρούχα της λουόμενης επάνω στη ράχη του. Επίσης, περιέχει μια τρυφερή ερωτική σκηνή της Εύας με τον Πάουλ. Ενώ στη Γερμανία η λογοκρισία απαγόρευσε το έργο, η φήμη της Λαμάρ έφτασε ως την Αμερική και της άνοιξε το δρόμο για το Χόλιγουντ.
Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε το 1933 στην Πράγα και στην Αυστρία, ενώ στη Γερμανία προβλήθηκε το 1945.
Οι σκηνές του έργου είναι ως επί το πλείστον στο στυλ του βωβού κινηματογράφου, ενώ στα βασικά σημεία της πλοκής, αντί για ταμπέλες περιέχει σύντομους διαλόγους σε γερμανική γλώσσα. Οι λακωνικοί διάλογοι, σε συνδυασμό με τη φωτογραφία, κάνουν το έργο μοναδικό και εξαιρετικό στο είδος του. Οι βουβές σκηνές γυρίστηκαν αρχές Οκτωβρίου του 1932 στο Σένμπρουν Ατελιέ στη Βιέννη, οι διάλογοι γυρίστηκαν μεταξύ 15 Σεπτεμβρίου και 3 Οκτωβρίου του 1932 στο Ατελιέ Α.Β. Βινοχράντι στην Πράγα. Οι υπαίθριες σκηνές γυρίστηκαν τον Αύγουστο του 1932 στη Σλοβακία και στα Καρπάθια όρη της Ουκρανίας.
Εκτός από τη γερμανική έκδοση, κυκλοφόρησε και μια ελαφρώς παραλλαγμένη έκδοση για τον γαλλικό κινηματογράφο, με τον τίτλο L’ Extase. Στην Τσεχοσλοβακία κυκλοφόρησε μια μεταφρασμένη έκδοση.
Στη Γερμανία και στην Αμερική προβλήθηκε η λογοκριμένη έκδοση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1933 Κατηγορία:Τσεχικές ταινίες Κατηγορία:Τσεχοσλοβακικές ταινίες
Αλί Μπενφλίς
Ο Αλί Μπενφλίς (علي بن فليس, 8 Σεπτεμβρίου 1944 στη Μπάτνα) είναι Αλγερινός πολιτικός και πρώην πρωθυπουργός της Αλγερίας.
Αφού σπούδασε νομικά, ο Μπενφλίς άσκησε αρχικά το δικηγορικό επάγγελμα στην πατρίδα του Μπάτνα. Το 1987 συν-ίδρυσε την Αλγερική Ένωση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και από το 1988 έως το 1991 ήταν Υπουργός Δικαιοσύνης πολλές φορές σε διάφορες κυβερνήσεις. Το 1995 προήχθη στην κεντρική επιτροπή του πρώην ενιαίου κόμματος του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου και ανέλαβε τη θέση του Γενικού Γραμματέα το 2003. Το 1999 υποστήριξε την εκστρατεία του Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα στις προεδρικές εκλογές και έγινε στενός συνεργάτης του, και μετά την παραίτηση του Αχμέντ Μπενμπιτούρ στις 26 Αυγούστου 2000 ορίστηκε νέος επικεφαλής της κυβέρνησης. Στις εκλογές της 8ης Απριλίου του 2004, ο Μπενφλίς αναμετρήθηκε με τον Μπουτεφλίκα, αλλά υπέστη σφοδρή ήττα λαμβάνοντας το 6,42% των ψήφων έναντι του 84,99% που έλαβε ο Μπουτεφλίκα.
Στις προεδρικές εκλογές στις 17 Απριλίου του 2014 βρέθηκε και πάλι απέναντι στον Μπουτεφλίκα (81,53%), αλλά έλαβε μόλις το 12,18% των ψήφων.
Ο Μπενφλίς έθεσε την υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές του 2019, αλλά αρχικά την απέσυρε όταν ο 82χρονος Μπουτέφλικα διατήρησε τη θέση του στην εξουσία. Μετά την απομάκρυνση του Μπουτεφλίκα και τη μετάθεση των εκλογών για τις 12 Δεκεμβρίου επανέφερε την υποψηφιότητα του και έλαβε το 10,55% καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αλγερίας
Λουδοβίκος Γ΄ της Γαλλίας
Ο Λουδοβίκος Γ΄ της Γαλλίας (Γαλλική γλώσσα : Louis III, 863/865 – 5 Αυγούστου 882), Βασιλεύς των Δυτικών Φράγκων (879 - 882) ήταν δεύτερος γιος του βασιλιά Λουδοβίκου του τραυλού και της Ανσγκάρδης της Βουργουνδίας, τέταρτης γενιάς απόγονος του Καρλομάγνου. Όταν πέθανε ο πατέρας του (879) έγινε συμβασιλεύς με τον μικρότερο αδελφό του Καρλομάν Β΄ της Γαλλίας που παρέμεινε μοναδικός βασιλιάς μετά τον θάνατο του Λουδοβίκου Γ΄. Την εποχή που κυβέρνησε ο Λουδοβίκος Γ΄ παρατηρήθηκαν μεγάλες στρατιωτικές επιτυχίες. Ο Λουδοβίκος Γ΄ γεννήθηκε την εποχή που ο πατέρας του ήταν Δούκας της Ακουιτανίας και ο παππούς του Κάρολος ο Φαλακρός βασιλεύς των Δυτικών Φράγκων. Πολλές αμφιβολίες σχετικά με τη νομιμότητά του δημιουργήθηκαν επειδή οι γονείς του είχαν παντρευτεί μυστικά και αναγκάστηκαν τελικά να χωρίσουν με εντολή του παππού του.
Βασιλεύς των Δυτικών Φράγκων
thumb|250px|left|Η νίκη του Λουδοβίκου Β΄ της Γαλλίας και του [[Καρλομάν Β΄ της Γαλλίας επί των Βίκινγκ (879), έργο του Ζαν Φουκέ.]] Ο Κάρολος ο Φαλακρός πέθανε (877), δυο χρόνια αργότερα πέθανε και ο Λουδοβίκος ο Τραυλός (879), μερικοί ευγενείς ήθελαν μόνο βασιλιά τον Λουδοβίκο, άλλοι προτιμούσαν να συγκυβερνήσει με τον μικρότερο γιο του Καρλομάν Β΄. Τα δύο αδέλφια αποφάσισαν τον Μάρτιο του 880 στην Αμιένη να μοιράσουν το βασίλειο του πατέρα τους, ο Λουδοβίκος δέχθηκε το βόρειο τμήμα την Νευστρία που πολλές φορές ονομαζόταν "Φραγκία". Ο δούκας Μπόζο της Προβηγκίας ένας από τους πιο έμπιστους στρατηγούς του Καρόλου του Φαλακρού αρνήθηκε την συνεργασία με τα δύο αδέλφια και αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς στην Προβηγκία. Τα δύο αδέλφια ξεκίνησαν εκστρατεία εναντίον του Μπόζο, κατέλαβαν τη Μακόν και τα νότια τμήματα του βασιλείου του. Ο ξάδελφος τους Κάρολος ο Παχύς που κυβερνούσε την Ανατολική Φραγκία και το Βασίλειο της Ιταλίας, από τον Αύγουστο ως τον Νοέμβριο πολιόρκησαν ανεπιτυχώς την Βιέν. Ο Λουδοβίκος Γ΄ κατάφερε συντριπτική νίκη επί των Βίκινγκ στην "μάχη του Σοκούρ" (881), ενοχλούσαν τη Δυτική Φραγκία από την εποχή του Καρόλου του Φαλακρού, ο θρίαμβος απομνημονεύτηκε στο επικό ποίημα "Ludwigslied" στην Αρχαία Γερμανική γλώσσα.
Ο Λουδοβίκος Γ΄ πέθανε από ατύχημα σε ηλικία περίπου 18 ετών στο Σαιν-Ντενί που βρισκόταν στο κέντρο του βασιλείου του. Την ώρα που προσπαθούσε να ανέβει στο άλογο του για να κυνηγήσει ένα κορίτσι που έτρεχε στο σπίτι του πατέρα της χτύπησε με δύναμη το κεφάλι του στο πάνω μέρος μιας χαμηλής πόρτας και το κρανίο του κομματιάστηκε. Δεν άφησε παιδιά και τον διαδέχτηκε ο μικρότερος αδελφός του Καρλομάν Β΄ σαν μοναδικός βασιλιάς, η ταφή του έγινε στη Βασιλική Σαιν-Ντενί.
Τζαμιροκουάι
μικρογραφία|Οι Τζαμιροκουάι παίζουν στο μουσικό φεστιβάλ Coachella το 2018 Οι Τζαμιροκουάι (Jamiroquai) είναι μια αγγλική φανκ και άσιντ-τζαζ μπάντα από το Λονδίνο. Σχηματίστηκε το 1992 με τραγουδιστή τον Τζέι Κέι, τον Τόμπι Σμίθ στα πλήκτρα, τον Νικ Βαν Γκέλντερ στα ντραμς, τον Γουόλις Μπιουκάναν στο ντιτζεριντού και τον Στούαρτ Ζέντερ στο μπάσο. Στη διάρκεια της καριέρας τους, τα μέλη της μπάντας άλλαξαν αρκετές φορές, όμως βασικά μέλη παρέμειναν ο Τζέι Κέι και ο Ντέρεκ Μακένζι.
Οι Τζαμιροκουάι κυκλοφόρησαν το πρώτο τους single με τίτλο "When You Gonna Learn?" το 1992, υπό την δισκογραφική εταιρεία Acid Jazz Records. Η μεγάλη επιτυχία του τραγουδιού, τους οδήγησε στην υπογραφή μίας συμφωνίας με την Sony BMG Music Entertainment, όπου θα ηχογραφούσαν οχτώ άλμπουμ. Η πρώτη δισκογραφική δουλειά που κυκλοφόρησαν είχε τίτλο "Emergency on Planet Earth", το 1993.
Το δεύτερο άλμπουμ "The Return of the Space Cowboy" (1994) απέσπασε την προσοχή του τύπου και των mainstream μέσων μετάδοσης, ενώ το τρίτο τους άλμπουμ "Travelling Without Moving" (1966) κατέλαβε το Guinness World Record για τις μεγαλύτερες πωλήσεις φανκ άλμπουμ στην ιστορία. Επιπλέον η μπάντα έχει λάβει άλλα τρία ρεκόρ, μεταξύ αυτών μία διάκριση για την συναυλία τους "Gig in the Sky" που έλαβε μέρος σε ένα ιδιωτικό μπόινγκ, σε πτήση από το Μόναχο προς Αθήνα.
Ιστορία
μικρογραφία|Ο τραγουδιστής Τζέι Κέι, φορώντας το χαρακτηριστικό καπέλο του σε μία συναυλία του συγκροτήματος, στην Πορτογαλία Η μπάντα σχηματίστηκε με τη πρωτοβουλία του Κέι Τζέι, τραγουδιστή του συγκροτήματος, ο οποίος εμπνεύστηκε και το όνομα Jamiroquai, ένας συνδυασμός του "jam session" και "iroquai", βασισμένο στους Iroquois, μια φυλή αμερικανών ιθαγενών.
Το 2006 το συγκρότημα δήλωσε την μετάβαση του στην εταιρεία "Columbia Records", ενώ το 2009 υπέγραψαν συμβόλαιο με την "Universal Records".
Πηγές
Κατηγορία:Αγγλικά μουσικά συγκροτήματα
Μάχη του Μακρυνόρους
Η Μάχη του Μακρυνόρους (Μέρος της Συμμαχικής επιχείρησης Animals) ήταν μία από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες μάχες που έδωσε η αντιστασιακή οργάνωση του ΕΟΕΑ - ΕΔΕΣ εναντίον της αυτοκινητοπομπής της ιταλικής μεραρχίας Μπρενέρο (Brennero) και τμήματα της γερμανικής μεραρχίας Έντελβαϊς (Edelweiss), κατά τη διάρκεια της Συμμαχικής επιχείρησης Animals, από τις 14 έως τις 22 Ιουλίου 1943, στη στενωπό της οδικής αρτηρίας Αμφιλοχίας-Άρτας στο όρος Μακρυνόρος. Η μάχη έληξε με νίκη για τον ΕΔΕΣ που προκάλεσε αρκετές απώλειες στις εχθρικές μονάδες. Θεωρήθηκε καθοριστικής σημασίας για την έκβαση του πολέμου στην Ευρώπη και μία από τις σημαντικότερες μάχες της περιόδου.
Μάχη
Την 30ή Ιουνίου, το Συμμαχικό Στρατηγείο εξέδωσε διαταγή προς τον ΕΔΕΣ να παρεμποδιστεί οποιαδήποτε κίνηση του εχθρού επί της οδικής αρτηρίας Αμφιλοχίας - Άρτας. Αρχικώς, στις 4 Ιουλίου, εξαπολύθη από το Αρχηγείο Βάλτου επίθεση προς την οχυρωμένη Ιταλική στρατιωτική βάση της γέφυρας Αχελώου η οποία καταλήφθη μετά από νυκτερινή έφοδο στην προκεχωρημένη θέση του εχθρού. Η εχθρική δύναμη αποτελούνταν από 200 στρατιώτες. Οι απώλειες του ΕΔΕΣ ανέρχονται σε 2 νεκρούς αξιωματικούς και 32 τραυματίες. Από την 7η Ιουλίου 1943, τα ανταρτικά τμήματα των ΕΟΕΑ-ΕΔΕΣ Βάλτου υπό τον οπλαρχηγό και ιατρό, Στυλιανό Χούτα, έφθασαν στην περιοχή και αναπτύχθηκαν στα υψώματα του Μακρυνόρους. Άρχισαν να καταστρέφουν τις τηλεφωνικές και τηλεγραφικές γραμμές, ενώ, τη νύχτα της 9ης Ιουλίου, συνεργείο καταστροφών με επικεφαλής τον ταγματάρχη της βρετανικής αποστολής, Θέμη Μαρίνο, και τους Υπολοχαγό Γ. Μούτσο, Ανθ/γό Σωτ. Ματαντό, ανατίναξε όλες τις γέφυρες από το Μακρυνόρος ως την Άρτα και συγκεκριμένα τις γέφυρες Αννίνου, Κομποτίου, Αγ. Νικολάου και Ζούτου.
Έως τη νύχτα της 13ης Ιουλίου, ουδεμία εχθρική κίνηση είχε παρατηρηθεί. Τότε, η μεραρχία “Μπρένερο” εμφανίστηκε με 680 οχήματα και 7.000 Ιταλούς και Γερμανούς στρατιώτες, με στρατηγό τον Άλντο Πριντσίβαλε. Σύνδεσμος πληροφοριών ήταν ο πρόεδρος πολιτικής επιτροπής του ΕΔΕΣ, Τσιρογιάννης Σπυρίδων, ο οποίος βρισκόταν στην Αμφιλοχία και ενημέρωνε με σχετικές αναφορές τις δυνάμεις του Μακρυνόρους. Το Αρχηγείο του Βάλτου στο Μακρυνόρος αντέταξε 450 άνδρες και αξιωματικούς, 12 οπλοπολυβόλα, 4 αρματικά τυφέκια, δύο νάρκες κατά οχημάτων και ένα γερμανικό πυροβόλο. Ο Διοικητής της Ιταλικής φρουράς Αμφιλοχίας ενημέρωσε τον Στρατηγό και επικεφαλής της αυτοκινητοπομπής, Άλντο Πριντσίβαλε, ότι το Μακρυνόρος κατεχόταν από αντάρτες, αλλά εκείνος έκρινε ότι η διαδρομή θα ήταν σχετικά εύκολη.
Στις 14 έως 15 Ιουλίου, στο χωριό Κατάφουρκο Αιτωλοακαρνανίας, είχε ετοιμαστεί η πρώτη ενέδρα των ανταρτών. Στην εμπροσθοφυλακή της πομπής πορεύονταν ομάδες μοτοσυκλετιστών που δέχθηκαν τα πρώτα πυρά και καταστράφηκε ένα άρμα μάχης από νάρκη. Ιταλικό πεζικό με αρχηγό τον Τ/ρχη Felice Arthuro προσπάθησε να επιτεθεί επί του όρους αλλά υπέστη βαριές απώλειες. Στις 16 Ιουλίου, στο χωριό Ανοιξιάτικο, οι Ιταλοί αιχμαλώτισαν 20 χωρικούς ώστε να χρησιμοποιηθούν ως ασπίδα της πομπής με προπορευόμενο όχημα. Τρεις εξ αυτών εκτελέστηκαν. Ανάμεσα στις θέσεις "Χάνι Κατσούλη" και "Χάνι Τολιά" ήταν, σε θέση μάχης, η επόμενη ενέδρα των ανταρτών. Στην επίθεση αυτή ανατινάχτηκε 1 φορτηγό και 2 ακόμη κατρακύλισαν στον γκρεμό. Οι όμηροι διασώθηκαν όλοι. Την ίδια ημέρα, ανατινάχτηκε από νάρκη ένα άρμα μάχης στο Μενίδι Αιτωλοακαρνανίας.