cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κωνσταντίνος Παπαδάκης (καλαθοσφαιριστής)
Σταδιοδρομία
Στις 26 Αυγούστου 2022, ανακοινώθηκε η συμφωνία του με την Α.Ε.Κ. Τη σεζόν 2022-23, είχε 2.6 πόντους σε κάτι λιγότερο από 8 λεπτά συμμετοχής σε 36 αγώνες, σε Πρωτάθλημα Ελλάδας και Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ.
Την 1η Αυγούστου 2023, συμφώνησε με το Λαύριο για την αγωνιστική περίοδο 2023-24.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερμή Αγιάς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας
Φθινόπωρο
μικρογραφία|270px|[[Τζουζέπε Αρτσιμπόλντο, Φθινόπωρο, 1573.]]
Το Φθινόπωρο είναι μία από τις τέσσερις εύκρατες εποχές. Έξω από τις τροπικές περιοχές, το φθινόπωρο σηματοδοτεί τη μετάβαση από το καλοκαίρι στο χειμώνα, τον Σεπτέμβριο (Βόρειο Ημισφαίριο) ή τον Μάρτιο (Νότιο Ημισφαίριο), όταν η διάρκεια του φωτός της ημέρας γίνεται αισθητά μικρότερη και η θερμοκρασία πέφτει σημαντικά. Η διάρκεια της ημέρας μειώνεται και η διάρκεια της νύχτας αυξάνεται καθώς η σεζόν προχωρά μέχρι το Χειμερινό Ηλιοστάσιο τον Δεκέμβριο (Βόρειο Ημισφαίριο) και τον Ιούνιο (Νότιο Ημισφαίριο). Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του σε εύκρατα κλίματα είναι η απόρριψη φύλλων από φυλλοβόλα δέντρα.
Ορισμένοι πολιτισμοί θεωρούν την φθινοπωρινή ισημερία ως «μέσα του φθινοπώρου», ενώ άλλες με μεγαλύτερη υστέρηση θερμοκρασίας αντιμετωπίζουν την ισημερία ως την αρχή του φθινοπώρου. Στον αγγλόφωνο κόσμο, το Φθινόπωρο ξεκίνησε παραδοσιακά με την Ημέρα του Λάμμα και τελείωσε γύρω από το Χάλοουιν, τα κατά προσέγγιση μεσαία σημεία μεταξύ του μεσοκαλοκαιριού, της φθινοπωρινής ισημερίας και του μεσοχειμώνα. Οι μετεωρολόγοι (και οι περισσότερες από τις εύκρατες χώρες στο νότιο ημισφαίριο) χρησιμοποιούν έναν ορισμό που βασίζεται στους Γρηγοριανούς ημερολογιακούς μήνες, με το φθινόπωρο να είναι Σεπτέμβριος, Οκτώβριος και Νοέμβριος στο βόρειο ημισφαίριο, και Μάρτιος, Απρίλιος και Μάιος στο νότιο ημισφαίριο.
Το φθινόπωρο ξεκινά παραδοσιακά με την φθινοπωρινή ισημερία (21 έως 24 Σεπτεμβρίου) και τελειώνει με το χειμερινό ηλιοστάσιο (21 ή 22 Δεκεμβρίου). Η λαϊκή κουλτούρα στις Ηνωμένες Πολιτείες συνδέει την Ημέρα της Εργασίας, την πρώτη Δευτέρα του Σεπτεμβρίου, ως το τέλος του καλοκαιριού και τις αρχές του φθινοπώρου ορισμένες καλοκαιρινές παραδόσεις, όπως η χρήση λευκών ρούχων, αποθαρρύνονται μετά από αυτήν την ημερομηνία. Καθώς οι θερμοκρασίες ημέρας και νύχτας μειώνονται, τα δέντρα αλλάζουν χρώμα και έπειτα ρίχνουν τα φύλλα τους. Στον παραδοσιακό ηλιακό όρο της Ανατολικής Ασίας, το φθινόπωρο ξεκινά στις 8 Αυγούστου και τελειώνει στις 7 Νοεμβρίου.
Σε χώρες του νότιου ημισφαίριου, όπως η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία, που τείνουν να βασίζουν τα εποχιακά ημερολόγιά τους μετεωρολογικά και όχι αστρονομικά, το φθινόπωρο ξεκινά επίσημα την 1η Μαρτίου και λήγει στις 31 Μαΐου.
Οικοσύστημα
μικρογραφία|αριστερά|250px|Τα χρώματα του φθινοπώρου.
Στην εύκρατη ζώνη το φθινόπωρο είναι η εποχή της συγκομιδής. Τα φυλλοβόλα δέντρα χάνουν το φύλλωμά τους, τα χρώματα στη φύση είναι διαφορετικά και ξεκινούν οι πρώτες βροχές, που προετοιμάζουν το έδαφος μεταφέροντας βαθύτερα τα άλατα, μεταλλικά στοιχεία και τις θρεπτικές ουσίες για την επερχόμενη σπορά. Τα φύλλα των φυλλοβόλων δέντρων, ενεργοποιώντας ένα δικό τους αμυντικό μηχανισμό, όταν ωριμάζουν μπορούν και διασπούν τις χρωστικές ουσίες που έχουν παραγάγει -ανάμεσά τους και την χλωροφύλλη- και τις απορροφούν πίσω στο κοτσάνι για άλλες χρήσεις. Όταν το πράσινο χρώμα της χλωροφύλλης εξαφανίζεται, τότε αποκαλύπτονται τα υπόλοιπα χρώματα, αυτά που συνήθως αποκαλούνται «φθινοπωρινά».
Συγκομιδή
μικρογραφία|200px|αριστερά|Συγκομιδή αχύρου σε ένα πεδίο του [[Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, στη Γερμανία]] Η σύνδεση με τη μετάβαση από τον ζεστό σε κρύο καιρό και τη σχετική της κατάσταση ως εποχή της πρώτης συγκομιδής, κυριάρχησε στα θέματα και τις δημοφιλείς εικόνες της. Στις δυτικές κουλτούρες, οι προσωποποιήσεις του φθινοπώρου είναι συνήθως όμορφα θηλυκά που τρέφονται καλά με φρούτα, λαχανικά και δημητριακά που ωριμάζουν αυτή τη στιγμή. Πολλοί πολιτισμοί διαθέτουν φεστιβάλ φθινοπωρινής συγκομιδής, συχνά τα πιο σημαντικά στα ημερολόγιά τους. Εξακολουθούν να υπάρχουν αντηχείς αυτών των εορτασμών στις φθινοπωρινές διακοπές των Ευχαριστιών των Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά, καθώς και οι εβραϊκές διακοπές της Σκηνοπηγίας με τις ρίζες τους ως φεστιβάλ συγκομιδής πανσελήνων των «σκηνών» (που ζουν σε υπαίθριες καλύβες κατά τη στιγμή της συγκομιδής). Υπάρχουν επίσης τα πολλά φεστιβάλ που γιορτάζονται από ιθαγενείς λαούς της Αμερικής που συνδέονται με τη συγκομιδή ώριμων τροφίμων που μαζεύονται στην άγρια ​​φύση, το κινεζικό φεστιβάλ στα μέσα του φθινοπώρου ή το φεστιβάλ της σελήνης και πολλά άλλα. Η κυρίαρχη διάθεση αυτών των φθινοπωρινών εορτασμών είναι μια χαρά για τους καρπούς της γης αναμεμειγμένες με μια συγκεκριμένη μελαγχολία που συνδέεται με την επικείμενη άφιξη σκληρών καιρικών συνθηκών.
Αυτή η άποψη παρουσιάζεται στο ποίημα του Άγγλου ποιητή Τζον Κητς To Autumn, όπου περιγράφει την εποχή ως μια εποχή αφθονίας γονιμότητας, μια εποχή «ώριμης καρποφορίας».
Στη Βόρεια Αμερική, ενώ τα περισσότερα τρόφιμα συγκομίζονται κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου, τα τρόφιμα που σχετίζονται ιδιαίτερα με την εποχή περιλαμβάνουν κολοκύθες (που αποτελούν αναπόσπαστα μέρη τόσο των Ευχαριστιών όσο και του Χάλοουιν) και μήλα, τα οποία χρησιμοποιούνται για την παρασκευή μηλίτη εποχιακών ποτών.
Μελαγχολία
Το φθινόπωρο, ειδικά στην ποίηση, συνδέεται συχνά με τη μελαγχολία. Οι δυνατότητες και οι ευκαιρίες του καλοκαιριού έχουν φύγει, και ο κρύος χειμώνας βρίσκεται στον ορίζοντα. Οι ουρανοί γίνονται γκρίζοι, η ποσότητα του ωφέλιμου φωτός της ημέρας μειώνεται γρήγορα και πολλοί άνθρωποι γυρίζουν προς τα μέσα, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Έχει αναφερθεί ως μια ανθυγιεινή εποχή.
Χάλοουιν
αριστερά|μικρογραφία|Κολοκύθες του Χάλοουιν μικρογραφία|Κολοκύθες του Χάλοουιν Το Φθινόπωρο σχετίζεται με το Χάλοουιν και με μια ευρεία εκστρατεία μάρκετινγκ που το προωθεί. Το Χάλοουιν, στις 31 Οκτωβρίου, είναι το φθινόπωρο στο βόρειο ημισφαίριο. Οι βιομηχανίες τηλεόρασης, ταινιών, βιβλίων, ενδυμασίας, διακόσμησης σπιτιού και ζαχαροπλαστικής χρησιμοποιούν αυτήν την εποχή του χρόνου για την προώθηση προϊόντων που συνδέονται στενά με τέτοιες διακοπές, με προωθητικές ενέργειες από τα τέλη Αυγούστου ή στις αρχές Σεπτεμβρίου έως τις 31 Οκτωβρίου, καθώς τα θέματα τους χάνουν γρήγορα μια δύναμη οι διακοπές τελειώνουν και η διαφήμιση αρχίζει να επικεντρώνεται στα Χριστούγεννα.
Άλλες ενώσεις
μικρογραφία|δεξιά|Η [[κολοκυθόπιτα συνήθως σερβίρεται την ημέρα των ευχαριστιών στη Βόρεια Αμερική]] μικρογραφία|αριστερά|Ημέρα όλων των Αγίων σε ένα νεκροταφείο στο Sanok - λουλούδια και αναμμένα κεριά τοποθετούνται για να τιμήσουν τη μνήμη των νεκρών συγγενών. Πολωνία, 1 Νοεμβρίου 2011 Σε ορισμένα μέρη του βόρειου ημισφαίριου, το φθινόπωρο έχει ισχυρή σχέση με το τέλος των καλοκαιρινών διακοπών και την έναρξη μιας νέας σχολικής χρονιάς, ειδικά για τα παιδιά της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η διαφήμιση και η προετοιμασία "Επιστροφή στο Σχολείο" πραγματοποιείται συνήθως τις εβδομάδες που οδηγούν στις αρχές του φθινοπώρου.
Το Πάσχα πέφτει το φθινόπωρο στο νότιο ημισφαίριο.
Η Ημέρα των Ευχαριστιών είναι μια εθνική εορτή που γιορτάζεται στον Καναδά, στις Ηνωμένες Πολιτείες, σε ορισμένα από τα νησιά της Καραϊβικής και στη Λιβερία. Η Ημέρα των Ευχαριστιών γιορτάζεται τη δεύτερη Δευτέρα του Οκτωβρίου στον Καναδά και την τέταρτη Πέμπτη του Νοεμβρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες και γύρω στο ίδιο μέρος του έτους σε άλλα μέρη. Παρομοίως ονομαστικές γιορτές γίνονται στη Γερμανία και την Ιαπωνία.
Οι τηλεοπτικοί σταθμοί και τα δίκτυα, ιδιαίτερα στη Βόρεια Αμερική, παραδοσιακά ξεκινούν τις κανονικές εποχές τους το φθινόπωρο τους, με νέες σειρές και νέα επεισόδια υπαρχουσών σειρών που ξεκινούν κυρίως στα τέλη Σεπτεμβρίου ή στις αρχές Οκτωβρίου (οι σειρές που ξεκινούν έξω από την εποχή της πτώσης είναι συνήθως γνωστές ως μέσα αντικατάστασης σεζόν). Μια περίοδος σάρωσης πραγματοποιείται τον Νοέμβριο για τη μέτρηση της βαθμολογίας Nielsen.
Το αμερικανικό ποδόσφαιρο παίζεται σχεδόν αποκλειστικά τους φθινοπωρινούς μήνες. Στο επίπεδο του γυμνασίου, οι σεζόν ξεκινούν από τα τέλη Αυγούστου έως τις αρχές Νοεμβρίου, με μερικά παιχνίδια πλέι-οφ και διαγωνισμούς εορταστικών διακοπών να παίζονται μέχρι τα Ευχαριστήρια. Σε πολλές αμερικανικές πολιτείες, οι αγώνες πρωταθλήματος πραγματοποιούνται στις αρχές Δεκεμβρίου. Η κανονική σεζόν του κολεγίου ποδοσφαίρου διαρκεί από τον Σεπτέμβριο έως τον Νοέμβριο, ενώ το κύριο επαγγελματικό κύκλωμα, το National Football League, παίζει από τον Σεπτέμβριο έως τις αρχές Ιανουαρίου. Τα θερινά σπορ, όπως αγωνιστικά αυτοκίνητα, καναδικό ποδόσφαιρο, Major League Soccer και Major League Baseball, ολοκληρώνουν τις εποχές τους στις αρχές έως τα τέλη του φθινοπώρου. Το πρωτάθλημα MLB World Series είναι γνωστό ως "Fall Classic". (Το ερασιτεχνικό μπέιζμπολ τελειώνει συνήθως τον Αύγουστο). Ομοίως, τα επαγγελματικά χειμερινά σπορ, όπως χόκεϊ επί πάγου, μπάσκετ και τα περισσότερα πρωταθλήματα ποδοσφαίρου στην Ευρώπη, βρίσκονται στα αρχικά στάδια των εποχών τους κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου. Οι αμερικάνικες ομάδες μπάσκετ και χόκεϊ επί πάγου στο κολέγιο παίζουν ομάδες εκτός των αθλητικών τους συνεδρίων κατά τα τέλη του φθινοπώρου προτού ξεκινήσουν οι προγραμματισμοί τους το χειμώνα.
Οι χριστιανικές θρησκευτικές γιορτές της Ημέρας των Αγίων Πάντων και της Ημέρας όλων των Ψυχών γιορτάζονται το φθινόπωρο στο Βόρειο Ημισφαίριο.
Από το 1997, το Φθινόπωρο είναι ένα από τα 100 κορυφαία ονόματα για κορίτσια στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στην ινδική μυθολογία, το φθινόπωρο θεωρείται η προτιμώμενη εποχή για τη θεά της μάθησης Saraswati, η οποία είναι επίσης γνωστή με το όνομα "θεά του φθινοπώρου" (Sharada).
Στον ασιατικό μυστικισμό, το Φθινόπωρο συνδέεται με το στοιχείο του μετάλλου και στη συνέχεια με το λευκό χρώμα, τη Λευκή Τίγρη της Δύσης, τον θάνατο και το πένθος.
Τουρισμός
μικρογραφία|Τα φύλλα σφενδάμου αλλάζουν χρώμα σε ένα ρυάκι. Παρόλο που η αλλαγή χρώματος στα φύλλα εμφανίζεται όπου βρίσκονται φυλλοβόλα δέντρα, χρωματιστό φθινοπωρινό φύλλωμα παρατηρείται σε διάφορες περιοχές του κόσμου: το μεγαλύτερο μέρος της Βόρειας Αμερικής, της Ανατολικής Ασίας (συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, της Κορέα ς και της Ιαπωνίας), της Ευρώπης, του δάσους της Παταγονίας, της ανατολικής Αυστραλίας και το Νότιο Νησί της Νέας Ζηλανδίας.
Ο Ανατολικός Καναδάς και η Νέα Αγγλία φημίζονται για το φθινοπωρινό τους φύλλωμα, και αυτό προσελκύει σημαντικό τουρισμό (αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ) για τις περιοχές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εποχές
Αλέξιος Στρατηγόπουλος
Ο Αλέξιος Στρατηγόπουλος γεννήθηκε τα τέλη του 12ου με αρχές του 13ου αιώνα. Ήταν στρατηγός της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας και είχε λάβει το αξίωμα του Μεγάλου Δομέστικου επί της βασιλείας του Μιχαήλ Η´ του Παλαιολόγου. Έμεινε γνωστός κυρίως λόγω της απελευθέρωσης της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους, η οποία αποτέλεσε την πιο λαμπρή, αλλά ταυτόχρονα και την τελευταία νικηφόρα στρατιωτική επιχείρισή του, καθώς στη συνέχεια ηττάται σε όλες τις επόμενες μάχες, με αποτέλεσμα να αιχμαλωτιστεί και να παραμείνει ταπεινωμένος μέχρι τον θάνατό του.
Βιογραφία
thumb|300px|right|Η Πύλη της Πηγής ή της Συληβρίας, απ' όπου ο Στρατηγόπουλος και οι άνδρες του εισήλθαν στη Κωνσταντινούπολη στις 25 Ιουλίου 1261
Ο Αλέξιος δεν θα μπορούσε να αφήσει αυτή την ιδανική ευκαιρία ανεκμετάλλευτη. Το ίδιο βράδυ (25 Ιουλίου) εισήλθε με τους στρατιώτες του από την Πύλη της Ζωοδόχου Πηγής και χωρίς να γίνει αντιληπτός σταμάτησε σε μια Μονή κοντά στην πύλη, ενώ απέστειλε κάποιους στρατιώτες ως αγγελιοφόρους στη Νίκαια να ανακοινώσουν τη σημαντική αυτή είδηση. Εν τω μεταξύ ο στρατηγός με το απόσπασμά του επιτέθηκε αιφνιδιαστικά στους φρουρούς και μετά από κάποιες αψιμαχίες πήρε τον έλεγχο των μεσόγειων τειχών. Μόλις πληροφορήθηκαν την εισβολή και την ήττα της φρουράς, ο Αυτοκράτορας των Λατίνων Βαλδουίνος Β΄ και ο Λατίνος Πατριάρχης της Πόλης μαζί με τους υπόλοιπους Καθολικούς κατοίκους της κατέφυγαν στο λιμάνι, προσμένοντας τον ενετικό στόλο να επιστρέψει και ελπίζοντας να επιβιβαστούν σε αυτόν, ώστε να μην θανατωθούν ή αιχμαλωτιστούν. Οι Ενετοί κατέφθασαν εγκαίρως και παρέλαβαν το τρομαγμένο πλήθος. Δεν πέτυχαν όμως κάτι παραπάνω, αφού οι ενισχύσεις από την Αυτοκρατορία της Νίκαιας είχαν ήδη φτάσει και εκείνοι διέφυγαν από τη θάλασσα, αφήνοντας την Πόλη στους Βυζαντινούς.
Στις 15 Αυγούστου, ανήμερα της εορτής της Κοίμησης της Θεοτόκου, εισήλθε ο Μιχαήλ Η΄ μετά πομπής και γονυπετής στη Χρυσή Πύλη, όπου ακούστηκαν οι Δεκατρείς Προσευχές, τις οποίες συνέθεσε ο Γεώργιος Ακροπολίτης κατά παραγγελία του βασιλιά, με σκοπό να ευχαριστήσει τον Θεό για τη νίκη του. Έπειτα στην Αγία Σοφία στέφθηκε Αυτοκράτωρ των Ρωμαίων.
Αυτός όμως ο θρίαμβος ήταν η τελευταία επιτυχής πράξη του Αλεξίου Στρατηγόπουλου, αφού δεν κατόρθωσε κάποιαν άλλη αξιόλογη επιτυχία. Μάλιστα η επόμενη και τελευταία μεγάλη εκστρατεία που του ανατέθηκε κατέληξε σε πλήρη αποτυχία, καθώς είχε εκστρατεύσει εναντίον του Δεσποτάτου της Ηπείρου και ηττήθηκε, στιγματιζόμενος από τις ήττες του αυτοκρατορικού στρατού και ακόμη περισσότερο από την αιχμαλωσία του κατά τη μάχη του Αυτοκράτορα εναντίον του δεσπότη Νικηφόρου Α΄. Απελευθερώθηκε αργότερα, καθώς ανταλλάχθηκε με την Άννα των Χοενστάουφεν το έτος 1265. Πέθανε μεταξύ των ετών 1271 και 1275, πιθανώς στην Κωνσταντινούπολη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί έπαρχοι της Κωνσταντινούπολης
Επιστήμη του Web
Η Επιστήμη του Web (ή Επιστήμη του Παγκόσμιου Ιστού, αγγλ. World Wide Web, συντμ. WWW, στην καθομιλουμένη ταυτίζεται με τον όρο Διαδίκτυο) αποτελεί μια ερευνητική πρωτοβουλία του εφευρέτη του Παγκόσμιου Ιστού Τιμ Μπέρνερς Λι (Tim Berners-Lee) και σηματοδοτείται από την ίδρυση της Ερευνητικής Πρωτοβουλίας για την επιστήμη του Web
Το WSRI (Web Science Research Initiative, Πρωτοβουλία Έρευνας Επιστήμης του Web) είναι μια κοινή προσπάθεια μεταξύ του Computer Science and Artificial Intelligence Laboratory (CSAIL) στο MIT και του Τμήματος επιστήμης των Υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο του Southampton. Η στόχευση του WSRI είναι να οργανώσει και να συστηματοποιήσει τις ερευνητικές μεθόδους για τον μελλοντικό σχεδιασμό και τη χρήση του Παγκόσμιου Ιστού. To 2009 συνδιοργάνωσε στην Αθήνα το 1ο Διεθνές συνέδριο της επιστήμης του Web. Από το 2010 η συγκεκριμένη πρωτοβουλία έχει λάβει την νομική μορφή του φιλανθρωπικού οργανισμού με την ονομασία Web Science Trust. Έλαβε τη σημαντικότερη επιστημονική αναγνώριση από την αρχαιότερη επιστημονική κοινότητα, τη Βασιλική Ακαδημία (Royal Society). Ειδικότερα, η επιστήμη του Web, αποτέλεσε την τιμώμενη επιστήμη στα πλαίσια των εορτασμών για τα 350 χρόνια από την ίδρυση της Ακαδημίας. Το 2011, κλείνοντας των πρώτο κύκλο δημιουργίας, το Web Science Trust ανακοίνωσε τον επίσημο ταξινομικό κατάλογο της επιστήμης του Web.
Τα επιστημονικά ερωτήματα
Σύμφωνα με τον Τιμ Μπέρνερς - Λι η συζήτηση και η ερευνητική προσπάθεια για τον Ιστό θα πρέπει οπωσδήποτε να επικεντρωθεί σε δύο κατηγορίες θεμάτων:
Στόχος, επομένως, της επιστήμης του Ιστού είναι αφενός, να συστηματοποιήσει τους τρόπους με τους οποίους οι αποκεντρωμένοι πληροφοριακοί μηχανισμοί (όπως ο Παγκόσμιος Ιστός) μπορούν να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες της επιστήμης και της επικοινωνίας και αφετέρου, να διερευνήσει τις αρχές και τις δομές που κυριαρχούν ή πρόκειται να κυριαρχήσουν σε αυτούς τους μηχανισμούς.
Υποστηρίζεται ότι η μελέτη σε βάθος των αποκεντρωμένων πληροφοριακών μηχανισμών θα διαδραματίσει ζωτικό ρόλο στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο άτυποι και τυχαίοι σύνδεσμοι ανάμεσα σε ανθρώπους, δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς, βάσεις δεδομένων και λοιπούς πόρους μπορούν να καλύψουν τις πληροφοριακές ανάγκες σημαντικών δραστηριοτήτων, όπως η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, οι ηλεκτρονικές συναλλαγές και η ηλεκτρονική επιστήμη (e-science ).
Ένα από τα βασικά ερωτήματα της επιστήμης του Ιστού εντοπίζεται στις μεθόδους μέσα από τις οποίες ένας αποκεντρωμένος πληροφοριακός μηχανισμός είναι αποδοτικός.
Πέρα από τα αμιγώς τεχνολογικά ερωτήματα σχετικά με τα πρωτόκολλα και τις γλώσσες προγραμματισμού στον Ιστό, ανακύπτουν και ερωτήματα κοινωνικής, οικονομικής, ψυχολογικής και πολιτικής φύσης. Για παράδειγμα, τι επιζητούν οι άνθρωποι και οι κοινότητες από τον Ιστό και ποια είναι η online συμπεριφορά, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, που απαιτείται για να λειτουργήσει εύρυθμα; Ή αντίστοιχα υπάρχει όριο μέγιστης χρησιμότητας της ελευθερίας που έχει δημιουργήσει η αποκεντρωμένη φύση του Ιστού;
Καθώς ο αριθμός των χρηστών αυξάνεται, υπάρχει περίπτωση οι επιλογές ενός χρήστη να καταπατούν και να περιορίζουν τις διαθέσιμες επιλογές για τους υπόλοιπους; Ή μήπως ο φόβος αυτός αποτελεί απλώς μια αβάσιμη και αποτυχημένη προέκταση του πραγματικού κόσμου, ο οποίος χαρακτηρίζεται από αμετάβλητες χωρικές παραμέτρους; Επιπλέον, σε ένα αποκεντρωμένο και συνεχώς εξελισσόμενο Ιστό, όπου δεν υπάρχουν «ιδιοκτήτες», πώς μπορεί να είμαστε βέβαιοι ότι οι αποφάσεις που φαίνονται εύλογες για ένα χρήστη δεν βλάπτουν τα συμφέροντα των άλλων ως σύνολο;
Για την απάντηση των ερωτημάτων αυτών (αλλά και μιας μεγάλης σειράς προβληματισμών που προκύπτει από την πολύπλευρη χρήση του Ιστού) ανακύπτει η ανάγκη συνεργασίας ερευνητών των Μαθηματικών, της Φυσικής, της Βιολογίας, της Κοινωνιολογίας, της Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, της Ψυχολογίας, της μελέτης των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, της Νομικής και της Οικονομίας με μηχανικούς και επιστήμονες της Πληροφορικής έτσι ώστε να διευκολυνθεί η κατανόηση του τεράστιου αυτού αποκεντρωμένου πληροφοριακού συστήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγκόσμιος ιστός
Μπέλα Ντάρβι
Η Μπέλα Ντάρβι (Bella Darvi, πραγματικό όνομα: Μπάιλα Βένγκιερ [Bajla Węgier]) (23 Οκτωβρίου 1928 – 11 Σεπτεμβρίου 1971) ήταν Πολωνή ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου, η οποία έκανε καριέρα στη Γαλλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πρώτα χρόνια
Η Ντάρβι γεννήθηκε ως Μπάιλα Βένγκιερ. Οι γονείς της ήταν Εβραίους, ο Χάιμ Βένγκιερ, αρτοποιός και η Χάγια (το όνομα Ζίγκελμπαουμ). Είχε τρία αδέρφια, τον Ρόμπερτ, τον Ζακ και τον Ζαν-Ισιντόρ και μια αδερφή, τη Σούρα.
Όταν οι Γερμανοί εισέβαλαν στη Γαλλία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η μητέρα της Ντάρβι κατέφυγε στη νότια Γαλλία με την αδερφή της και τα δύο αδέρφια της. Η Ντάρβι αποφάσισε να μείνει στο Παρίσι για την εκπαίδευσή της, μαζί με τον αδελφό της, Ρόμπερτ. Και οι δύο φυλακίστηκαν τελικά από την κυβέρνηση του Βισύ λόγω της πολωνικής καταγωγής τους. Ήταν 15 χρονών. Ο Ρόμπερτ πέθανε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. «Είχα τις συνηθισμένες εμπειρίες πείνας και ταπείνωσης και προσπαθώ να μην τις σκέφτομαι και να τις συζητώ, αλλά δεν μπορώ ποτέ να τις ξεχάσω», είπε αργότερα.
Η μητέρα της Ντάρβι εξασφάλισε την απελευθέρωσή της μετά από τρία χρόνια, το 1943. Πήγε να μείνει με τη μητέρα της κοντά στην Τουλούζη. «Ήμασταν πάντα υπό απειλή επειδή ήμασταν Πολωνοί», είπε.
Παντρεύτηκε έναν επιχειρηματία, τον Άλμπαν Καβαλκάντε, στις 7 Οκτωβρίου 1950 και ταξίδεψε μαζί του στο Μονακό.
Βιρτζίνια και τον Ντάριλ Ζάνουκ
Ενώ βρισκόταν στη Γαλλική Ριβιέρα συνδέθηκε με τη Βιρτζίνια και τον Ντάριλ Ζάνουκ. Είχει χωρίσει με τον Καβαλκάντε εκείνη την εποχή. Οι Ζάνουκ την κάλεσαν να πάει στο Λος Άντζελες και το 1952 μετακόμισε εκεί για να ζήσει μαζί τους. Μοιραζόταν ένα δωμάτιο με τη δεύτερη κόρη του Ζάνουκ, Σούζαν.
Τελικά, έγινε η ερωμένη του Ζάνουκ, αν και σύμφωνα με πληροφορίες έβγαινε με άλλους άντρες, συμπεριλαμβανομένων των Ρόμπερτ Στακ και Μπραντ Ντέξτερ.
Καριέρα στο Χόλυγουντ
Ήταν το ερωτικό ενδιαφέρον του Ρίτσαρντ Γουίντμαρκ στην ταινία του Σάμιουελ Φούλερ Καταραμένα νερά (1954), που ξεκίνησε να γυρίζεται τον Απρίλιο του 1953. Τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων όταν έπεσε.
Τον Μάρτιο του 1953, ο Λέοναρντ Γκόλντσταϊν φέρεται να έγραφε την Κόρη της Μάτα Χάρι ως όχημα για εκείνη.
Τον Δεκέμβριο του 1953, ανακοινώθηκε ο ρόλος της Νέφερ, της σαγηνευτικής Βαβυλωνιακής εταίρας, στο The Egyptian (1954), πάνω από την Άβα Γκάρντνερ. Η Χέντα Χόπερ προέβλεψε ότι η Ντάρβι θα ήταν ένα από τα «αστέρια του 1954» και θα «κάνει πάταγο» στην πρώτη της ταινία. Ο Διεθνής Τύπος του Χόλυγουντ ανακοίνωσε ότι ήταν ένα από τα «αστέρια του αύριο», μαζί με τους Χιου Ο΄Μπράιαν, Πατ Κρόουλι, Στιβ Φόρεστ, Μπάρμπαρα Ρας και Ρίτσαρντ Ίγκαν.
Το Καταραμένα νερά κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο. Οι New York Times ανέφεραν ότι η Ντάρβι «δεν τα καταφέρνει πειστικά».
Από τον Φεβρουάριο έως τον Ιούνιο του 1954 έκανε το The Egyptian. Στη συνέχεια, η Fox την ανακοίνωσε για το Racers. Εκείνη την περίοδο συνδέθηκε δημόσια με τον Μπραντ Ντέξτερ. Τα γυρίσματα για το Racers ξεκίνησαν το Σεπτέμβριο του 1954. Τον Νοέμβριο του 1954 άφησε το Χόλυγουντ για να επιστρέψει στο Παρίσι.
«Ήμουν ένοχος για εγωμανία», είπε αργότερα ο Ζάνουκ για την προσπάθεια να μετατρέψει την Ντάρβι σε αστέρι.
Καριέρα στην Ευρώπη
Σύμφωνα με τον Εφραίμ Κατς, τις «τρεις απογοητευτικές ταινίες του Χόλυγουντ» ακολούθησαν «ένας αριθμός αδιάκριτων γαλλικών και ιταλικών παραγωγών».
Έκανε μια ταινία στη Γαλλία με τον Έντι Κόνστανταϊν, Je suis un sentimental (1955).
Ο Ζάνουκ χώρισε τη γυναίκα του για την Ντάρβι, αλλά την άφησε όταν ανακάλυψε ότι ήταν αμφιφυλόφιλη.
Το 1956, φέρεται να έχασε 1.000 δολάρια σε δύο λεπτά στο καζίνο και έπειτα 65.000 δολάρια σε δύο ημέρες. Έκανε το Je reviendrai à Kandara (1956) στη Γαλλία.
Η Ντάρβι επέστρεψε για λίγο στο Χόλυγουντ για να κάνει το τηλεοπτικό της ντεμπούτο στο Blind Drop: Warsaw, ένα επεισόδιο της σειράς Conflict, με τον Κιθ Άντες.
Το 1957, υποτίθεται ότι θα έκανε μια ταινία με τον Τζορτζ Ραφτ με τίτλο Morning Call, (που στην Αμερική ονομαζόταν «The Strange Case of Dr. Manning»), αλλά τα γυρίσματα τέθηκαν σε αναμονή όταν ο Ραφτ αποχώρησε, δυσαρεστημένος με το σενάριο. Αντικαταστάθηκαν από τους Ρον Ράντελ και Γκρέντα Γκυντ.
Τον Ιανουάριο του 1958, ανακοινώθηκε για το The Lovers of Tomorrow με την Εντίθ Πιάφ.
Η Ντάρβι αργότερα έβγαινε δημόσια με γυναίκες αλλά και άνδρες. Παρά τις επαφές με εξαιρετικά πλούσιους άνδρες, δεν μπόρεσε να δημιουργήσει μια μόνιμη σχέση ή να περιορίσει τη συνήθεια του τζόγου. Ο Ζάνουκ εξοφλούσε ακόμη τα χρέη της μέχρι το 1970. Θα κέρδιζε και θα έχανε έως και 30.000 £ τη βραδιά.
Τον Φεβρουάριο του 1959 τραυματίστηκε σε τροχαίο στο Παρίσι, όταν ένα ταξί στο οποίο επέβαινε χτυπήθηκε από άλλο αυτοκίνητο.
Θάνατος
Στις 11 Σεπτεμβρίου 1971, μετά από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες, η Ντάρβι αυτοκτόνησε στο Μόντε Κάρλο με φυσικό αέριο. Το σώμα της παρέμεινε αγνοούμενο για περισσότερο από μια εβδομάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στη Γαλλία Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Γαλλίας Κατηγορία:Αμφιφυλόφιλες γυναίκες ηθοποιοί
Μητέρες (ταινία)
Μητέρες (Ρωσικά: Мамы), είναι ρωσική ταινία του 2012 στο είδος κωμωδία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2012 Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Σπονδυλωτές ταινίες Κατηγορία:Ρωσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρωσία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Ρωσία
Δημήτρης Παρτσαλίδης
Ο Δημήτρης ή Μήτσος Παρτσαλίδης (Τραπεζούντα, 1903 - Αθήνα, 22 Ιουνίου 1980) ήταν Έλληνας συνδικαλιστής και πολιτικός, ηγετικό στέλεχος και βουλευτής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Ήταν επίσης δήμαρχος Καβάλας και πρόεδρος της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης. Το 1968 με τη διάσπαση του ΚΚΕ ηγήθηκε της ανανεωτικής πτέρυγας και του ΚΚΕ Εσωτερικού.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Δημήτρης Παρτσαλίδης γεννήθηκε στην Τραπεζούντα το 1903. Πρόσφυγας του '22, ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Θεσσαλονίκη, όπου είχε εγκατασταθεί από το 1924. Στην αρχή προσελήφθη στη Δημόσια Υπηρεσία Επισιτισμού στην Καβάλα όπου και εργάσθηκε μέχρι που απολύθηκε από το καθεστώς της Δικτατορίας του Πάγκαλου όπου και συνέχισε να εργάζεται ως καπνεργάτης.
Ένταξη στο ΚΚΕ - Στην ηγεσία του κόμματος
Από το 1924 υπήρξε μέλος της ΟΚΝΕ και από τον επόμενο χρόνο μέλος του ΚΚΕ όπου και ανέπτυξε έντονη πολιτική δράση, ιδιαίτερα ως στέλεχος στην Ένωση Καπνεργατών Καβάλας με τη βοήθεια της οποίας και εξελέγη δύο φορές βουλευτής Καβάλας, το Σεπτέμβριο του 1932, ενώ εξέτιε ποινή φυλάκισης, και τον Ιανουάριο του 1936, ως υποψήφιος της συμμαχίας του Παλλαϊκού Μετώπου. Ενδιάμεσα, το Φεβρουάριο του 1934 εξελέγη δήμαρχος Καβάλας, και ένα μήνα μετά, στο 5ο συνέδριο του ΚΚΕ, εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και στη συνέχεια του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ. Όμως η κυβέρνηση του Π. Τσαλδάρη τον καθαίρεσε από δήμαρχο τέσσερις μήνες μετά την εκλογή του με την αιτιολογία ότι "μετέτρεψε το δημαρχείο σε κομμουνιστικό άντρο" και τον εκτόπισε με τον Ιδιώνυμο νόμο του 1929 στον Αη Στράτη.
Ο Παρτσαλίδης φοίτησε στο Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εργαζομένων της Ανατολής (ΚUTV) στη Μόσχα. right Ο Παρτσαλίδης ήταν παντρεμένος με την Αύρα Βλάσση-Παρτσαλίδη.
Δικτατορία Μεταξά - Κατοχή - Αντίσταση
Κατά την διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά πέρασε στην παρανομία. Μετά την σύλληψη του Ζαχαριάδη, τον Σεπτέμβριο του 1936, ανέλαβε την καθοδήγηση του ΚΚΕ μαζί με τον Βασίλη Νεφελούδη και τον Στέλιο Σκλάβαινα, συγκροτώντας Τριμελή Γραμματεία. Τον Απρίλιο του 1938 συνελήφθη μαζί με τον Νεφελούδη και τον Σκλάβαινα, στο σπίτι του Νεφελούδη στα Άνω Πατήσια. Το μεταξικό καθεστώς τον μετέφερε αρχικά στην Ακροναυπλία και αμέσως μετά τον φυλάκισε στην Ακτίνα Θ' των φυλακών της Κέρκυρας.
Η έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου τον βρήκε έγκλειστο στις φυλακές της Κέρκυρας. Μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς παρέμεινε έγκλειστος σε διάφορες φυλακές. Το Μάρτιο του 1944 κατάφερε να δραπετεύσει από τις φυλακές του Χαϊδαρίου και εντάχθηκε στο ΕΑΜ, στο οποίο και ανέλαβε γενικός γραμματέας (πολιτικός αρχηγός), τον Αύγουστο του 1944, αντικαθιστώντας το Θανάση Χατζή. Στη θέση του γ.γ. του ΕΑΜ παρέμεινε μέχρι την έναρξη του Εμφυλίου.
Κατά την περίοδο των Δεκεμβριανών διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο. Πήρε μέρος στις διαπραγματεύσεις μεταξύ ΕΑΜ-ΚΚΕ και Κυβερνητικών υπό την εποπτεία του Τσώρτσιλ, στις 25 Δεκεμβρίου 1944, καθώς και σ΄ αυτές για την ανακωχή των μαχών (11 Ιανουαρίου1945).Ο Παρτσαλίδης μαζί με τον Γιώργη Σιάντο και τον Ηλία Τσιριμώκο υπέγραψαν εκ μέρους του ΕΑΜ-ΚΚΕ τη συμφωνία της Βάρκιζας.
Εμφύλιος Πόλεμος
Τον Ιούλιο του 1947 συνελήφθη και εκτοπίστηκε στην Ικαρία απ' όπου δύο χρόνια μετά, τον Απρίλιο του 1949, δραπέτευσε για να ενταχθεί στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (ΔΣΕ) και να ηγηθεί στην Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση, μετά την απομάκρυνση του Μάρκου Βαφειάδη, θέση που διατήρησε μέχρι την ολοκληρωτική ήττα του ΔΣΕ.
Σχέδιο για τη δολοφονία του και διαγραφή
Ο Μάρκος Βαφειάδης στα απομνημονεύματα του, στον 3ο τόμο, γράφει ότι το ΚΚΕ είχε προσπαθήσει να δολοφονήσει τον Παρτσαλίδη. Στις σελίδες 157-158 του Γ΄ Τόμου γράφει: ''Το Πολιτικό Γραφείο είχε αποφασίσει να εγκαταστήσει κλιμάκιο του στη Γιουγκοσλαβία από τους Γ. Ιωαννίδη και Π. Ρούσο. Η οργάνωση για το «παράνομο» πέρασμα στη Γιουγκοσλαβία του Ιωαννίδη και του Π. Ρούσου, που είχε ανατεθεί σε μας, βάστηξε καμιά δεκαριά μέρες. Τις ίδιες μέρες ήρθαν στη Θεσσαλονίκη και δυο κομματικά στελέχη, η Φωφώ, γιατρός όπως λέγανε, και ο Υφαντής που έγινε και μέλος του Π Γ αργότερα, με εντολή να οργανώσουν κομματικό μηχανισμό στη Θεσσαλονίκη για λογαριασμό του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ. Όπως είπαν, είχαν εντολή να συνεργαστούν μόνο με τον Μ. Βαφειάδη για τη δουλειά τους αλλά στο μεταξύ η ασφάλεια είχε πιάσει τα άλλα δυο μέλη της Γραμματείας του ΜΓ, τους Στρίγγο και Χατζή, κι είχα μείνει και ο μόνος της Γραμματείας και δεν είχαμε προλάβει να τη συμπληρώσουμε.
Μία απ' αυτές τις μέρες ο Ιωαννίδης ζήτησε τη Φωφώ και τον Υφαντή να τους πάμε στο ίδιο σπίτι που ήταν και αυτοί για να μείνουν μαζί. όπως και το κάναμε.
Στην επόμενη συνάντηση μου με τους δυο με πρωτοβουλία της Φωφώς έγινε περίπου ο εξής διάλογος:
Φωφώ: «Τα πράγματα σαν να δείχνουν πως θα γίνει αναπόφευκτος ο ένοπλος αγώνας. Αλλά, θα χρειαστεί να δημιουργήσουμε ακόμη πιο ζεστή ατμόσφαιρα κι ένα μέσο γι' αυτήν είναι να οργανώσουμε μια δολοφονία».
-Νόμισα πως γίνεται λόγος για δολοφονία προσώπου από αντίπαλο μας και την απέκλεισα με την παρατήρηση πως «Κι έτσι μας σκοτώνουν στους δρόμους. Εμείς δεν θα ακολουθήσουμε τις δικές τους μέθοδες. Εξάλλου το αποτέλεσμα θα 'ναι να σκοτώνουν ακόμα περισσότερους» κλπ.
-Η απάντηση της Φωφώς ήταν: «Δεν κατάλαβες, σύντροφε Μάρκο. Δεν λέγω να σκοτώσουμε αντίπαλο αλλά ένα δικό μας από τους πάνω και θα πούμε ότι τον δολοφόνησε η αντίδραση. Να, σε μερικές μέρες θα έρθει ο Παρτσαλίδης εδώ. Μπορούμε να τον θυσιάσουμε και είναι και μια κομματική προσφορά κι αυτή».
Αγαναχτισμένoς τη σταμάτησα λέγοντας της, ανάμεσα στ' άλλα, ότι δεν είναι στα καλά της, διέκοψα τη συζήτηση και της είπα πως έχω πολλή απασχόληση και δεν μπορώ να τη βοηθήσω και ας γυρίσει στην Αθήνα.
Ο Ιωαννίδης; και ο Π. Ρούσος ήρθαν στη Θεσσαλονίκη με καράβι. Την ίδια μέρα πήγα και τους βρήκα στο καθορισμένο σπίτι που τους είχε πάει ο σύνδεσμος μας. Ανάμεσα στ' άλλα μου διηγήθηκαν και το εξής περιστατικό: «Τώρα που ερχόμασταν πλησιάσαμε σε μια παρέα από καμιά τριανταριά που 'χε σχηματιστεί στο κατάστρωμα και ακούσαμε να λένε: «καλά αυτούς που πιάσανε αλλά δεν λένε και πολλά πράματα. Έπρεπε να βάλουν στο χέρι τον Καπετάν Μάρκο...». Και 'γίναν και σε μένα ανάλογες συστάσεις να φυλαχτώ κλπ. Η συζήτηση στο καράβι γίνονταν με αφορμή τη σύλληψη του Στρίγγου, του Χατζή και άλλων στελεχών μας που είχαν γίνει πριν από λίγο διάστημα.
Αλλά, την παραμονή που θα φεύγανε για τη Γιουγκοσλαβία ο Ιωαννίδης και ο Ρούσος, ο σύνδεσμος μου έφερε ένα σημείωμα του Ιωαννίδη με προφορική εντολή να το στείλω στον Ζαχαριάδη με τον ταχυδρόμο μας αφού το διαβάσω.
Ήταν ασφράγιστο και χωρίς φάκελο, δείγμα πως σωστά ο σύνδεσμος μου μετέδωσε αυτά που του 'πε ο Ιωαννίδης.
Διάβασα το σημείωμα. Έγραφε επί λέξει:
«Ο Μάρκος είναι καλός αλλά από πολιτική δεν καταλαβαίνει»!
Το σημείωμα πήγε στον προορισμό του αλλά η πολιτική που δεν καταλάβαινε ο Μάρκος ήταν η συμπεριφορά του στην πρόταση της Φωφώς και του Υφαντή που ‘ταν δική του (του Ιωαννίδη) πρόταση και το σημείωμα, χωρίς αμφιβολία, ήταν απόδειξη συμμετοχής και του Ζαχαριάδη σ' ότι πήγαιναν να σκαρώσουν.''
Μετά τον εμφύλιο
Τέσσερα όμως χρόνια μετά, κατά την 6η Πλατιά Ολομέλεια του ΚΚΕ όπου και καθαιρέθηκε ο Ζαχαριάδης, ο Παρτσαλίδης επανήλθε στο κόμμα και έγινε και πάλι μέλος του Πολιτικού Γραφείου. Τέλος το 1968, στην 12η Ολομέλεια του ΚΚΕ, όταν συνέβη και η διάσπασή του κόμματος, ο Παρτσαλίδης βρέθηκε με το μέρος εκείνων που διαφωνούσαν στην τότε ηγεσία του Κολιγιάννη και ειδικότερα επί του χαρακτήρα που θα έπρεπε να συνεχίσει να έχει το κίνημα. Έτσι ο Παρτσαλίδης αναδείχθηκε ως ένα από τα κορυφαία στελέχη που ίδρυσαν στη συνέχεια το ΚΚΕ Εσωτερικού.
Κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας του 1967, ο Παρτσαλίδης υπήρξε μέλος του Πατριωτικού Αντιδικτατορικού Αγώνα (ΠΑΜ) και το 1971 επέστρεψε στην Ελλάδα, πιστεύοντας ότι η επιστροφή του ήταν κρυφή. Στην πραγματικότητά όμως παρακολουθείτο συνεχώς, ακόμα στο εξωτερικό όπου βρισκόταν, και έτσι λίγο καιρό μετά, ανήμερα του Αγίου Δημητρίου, συνελήφθη μαζί με τον ηγέτη του ΚΚΕ Εσωτερικού Μπάμπη Δρακόπουλο και αρκετά άλλα μέλη και καταδικάστηκε σε 14 χρόνια κάθειρξη για παράνομη και επικίνδυνη αντεθνική δραστηριότητα. Μετά τη Μεταπολίτευση, αν και μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ Εσωτερικού, απέφυγε τη δημόσια παρουσία στην πολιτική σκηνή της χώρας.
Ο Δημήτρης Παρτσαλίδης έγραψε επίσης το 1978 το βιβλίο Διπλή αποκατάσταση της Εθνικής Αντίστασης. Πέθανε από καρδιακή προσβολή στην Αθήνα το 1980. Στην κηδεία του, επικήδειο εκφώνησε ο ηγέτης τής αντίπερα όχθης την εποχή του Εμφυλίου, Παναγιώτης Κανελλόπουλος αναγνωρίζοντας τα λάθη των δύο παρατάξεων που οδήγησαν στον τραγικό για την Ελλάδα αδελφοκτόνο πόλεμο.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Παλλαϊκό Μέτωπο Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ Κατηγορία:Βουλευτές Καβάλας Κατηγορία:Δήμαρχοι Καβάλας Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες συνδικαλιστές Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Έλληνες απομνημονευματογράφοι Κατηγορία:Ποντιακός Ελληνισμός
Αθηνά Κρικέλη
Η Αθηνά Κρικέλη είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος και παραγωγός ντοκιμαντέρ.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Παρακολούθησε σπουδές δημοσιογραφίας στο Λονδίνο την περίοδο 1987 με 1990, ενώ έκανε μεταπτυχιακό στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης σε πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης.
Το 1999 δημιούργησε και υπήρξε διευθύνουσα σύμβουλος στην πρώτη διαδικτυακή ελληνοαμερικανική τηλεόραση και την εταιρεία Ellopia Media Group. Τα ντοκιμαντέρ της έχουν βραβευθεί τρεις φορές από την Ελλάδα, από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο, ενώ επίσης έχει βραβευτεί το 1997 και από τον πρώην δήμαρχο της Νέας Υόρκης Ρούντι Τζουλιάνι για την προσφορά της στην διαμόρφωση της κουλτούρας της Νέας Υόρκης. Το 2006 κέρδισε δύο βραβεία Telly Awards στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2007 κερδίζει άλλα δυο ίδια βραβεία για τα ντοκιμαντέρ "Εντατική μιας ζωής" και "Οι εγκλωβισμένοι στην Κύπρο". Υπήρξε η μόνη Ελληνίδα που αποτέλεσε μέλος της κριτικής επιτροπής των βραβείων Emmy Awards.
Είναι ανταποκρίτρια της Φωνής της Αμερικής στην Νέα Υόρκη, ενώ η ραδιοφωνική της εκπομπή "Τα δικά μας" φιλοξενείται στο Μουσείο Ραδιοφώνου και Τηλεόρασης της Αμερικής ως το πιο αντιπροσωπευτικό της ελληνικής γλώσσας. Επίσης είναι πολιτική ανταποκρίτρια της ΕΡΤ 3. Είναι μέλος της Εθνικής Ακαδημίας των Τηλεοπτικών Τεχνών και Επιστημών (National Academy Of Television Arts and Sciences, ΝATAS), του Συλλόγου Τεχνολόγων Μηχανικών Πληροφορικής (Σ.Μ.Π.Τ.Ε.), του Φόρεϊγν Πρες (Foreign Press) και του Συνδέσμου Ανταποκριτών των Ηνωμένων Εθνών (United Nations Correspondent Association, UNCA).
Σήμερα ζει και εργάζεται στην Νέα Υόρκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ντοκιμαντέρ
Υδατοφράκτης και θυρόφραγμα του Νούσντορφ
Ο υδατοφράκτης και το θυρόφραγμα του Νούσντορφ είναι έργα υδραυλικής μηχανικής που βρίσκονται στο Βιεννέζικο προάστιο του Νούσντορφ, στο σημείο που το Κανάλι του Δούναβη χωρίζεται από το Δούναβη. Ο υδατοφράκτης και το θυρόφραγμα κατασκευάστηκαν στο πλαίσιο εφαρμογής ενός νέου νόμου, τον Ιούλιο του 1892, βάσει του οποίου εγκρίθηκε επίσης η κατασκευή του Βιεννέζικου συστήματος μέσων μαζικής μεταφοράς Wiener Stadtbahn και η μετατροπή του Καναλιού του Δούναβη σε χειμερινό λιμάνι.
Τοποθεσία
Ο υδατοφράκτης και το θυρόφραγμα βρίσκονται πίσω από το σταθμό της Σιδηροδρομικής γραμμής του Αυτοκράτορα Φραγκίσκου Ιωσήφ Α΄, στο Νούσντορφ. Μολονότι τα ονόματά τους προέρχονται από ένα προάστιο στο 19ο διαμέρισμα της Βιέννης, το Νταίμπλινγκ, πρακτικά εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του 20ου διαμερίσματος, του Μπριγκιττενάου.
Προγενέστερες κατασκευές
Προτού κατασκευαστούν ο υδατοφράκτης και το θυρόφραγμα στο Νούσντορφ, το Κανάλι του Δούναβη προστατευόταν από υπερχείλιση, επιπλέοντα κομμάτια πάγου και πλημμύρες με το πλωτό φράγμα του Βίλχελμ φον Ένγκερτ, το Σβίμμτορ (Schwimmtor). Το Σβίμμτορ λειτούργησε μέχρι τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και αποσύρθηκε το 1945.
Ο υδατοφράκτης και το θυρόφραγμα του Νούσντορφ
Ο υδατοφράκτης και το θυρόφραγμα του Νούσντορφ και ο υδατοφράκτης του Κάισερμπαντ ήταν τα μόνο έργα υδραυλικής μηχανικής που είχαν πραγματοποιηθεί ως μέρος του σχεδίου για την δημιουργία ενός λιμανιού στο Κανάλι του Δούναβη. Προβλέπονταν ακόμα δύο συστήματα υδατοφράκτη με θυρόφραγμα, κοντά στη Γέφυρα του Όστμπαν και άμεσα προ του λιμανιού στο Φρόιντεναου.
Η κατασκευή τους ήταν απαραίτητη για την προστασία των νέων οικοδομών κοντά στο κανάλι (τον μητροπολιτικό σιδηρόδρομο, τα κανάλια και μεταγενέστερα το λιμάνι και τα πλοία) από πλημμύρες και πάγους, και η διατήρηση της στάθμης του νερού σε ικανά επίπεδα ώστε να επιτρέπεται η διέλευση των καραβιών. Το πλωτό φράγμα Σβίμμτορ του Βίλχελμ φον Ένγκερτ παρείχε ικανοποιητική προστασία από τα επιπλέοντα κομμάτια πάγου, αλλά υστερούσε κατά πολύ στη δυνατότητα ρύθμισης της στάθμης του νερού στο κανάλι. Συγκεκριμένα, η στάθμη δεν έπρεπε να ξεπερνά τα 80 εκ. για να μην κινδυνεύουν τα πολυάριθμα κανάλια άρδευσης που είχαν κατασκευαστεί κατά μήκος του Καναλιού του Δούναβη. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Wien_-_Nu%C3%9Fdorfer_Wehr_(3).JPG|εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|270x270εσ|Τα λιοντάρια του υδατοφράκτη του Νούσντορφ
Ο υδατοφράκτης του Νούσντορφ
Ο υδατοφράκτης του Νούσντορφ κατασκευάστηκε το 1894 -1899. Οι τοίχοι περατώθηκαν το 1897 και η χαλύβδινη κατασκευή εγκαταστάθηκε τον Αύγουστο του 1898. Το κτίριο της διοίκησης ολοκληρώθηκε το 1899. Το έργο είχε ανατεθεί στον Ότο Βάγκνερ από την επιτροπή μεταφορών, ενώ τα αρχιτεκτονικά σχέδια για τον υδατοφράκτη, τη γέφυρα, τα παρακείμενα κτίρια και (ενδεχομένως) το θυρόφραγμα είναι έργο του Σίγκμουντ Τάουσιγκ. Επειδή η περιοχή βρίσκεται σε ιδιαίτερα εμφανές σημείο – εκεί που το Κανάλι του Δούναβη χωρίζεται από το Δούναβη και κινείται προς το κέντρο της Βιέννης – ο Ότο Βάγκνερ θεώρησε το φράγμα και την γέφυρά του ως πύλη της πόλης και ως εκ τούτου τα σχεδίασε για να είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακά. Οι επιβλητικές στήλες συμπληρώθηκαν με τα χαρακτηριστικά χάλκινα αγάλματα λιονταριών, τα οποία είναι έργο του Ρούντολφ Βέυρ και αργότερα ενέπνευσαν το λογότυπο της Gräf &Stift, μίας Αυστριακής εταιρείας παραγωγής αυτοκινήτων.
Το 1899 ο υδατοφράκτης πέρασε την πρώτη του δοκιμή, όταν η γη στο Κανάλι του Δούναβη προστατεύτηκε επιτυχώς από τις πλημμύρες.
To αρχικό φράγμα με κολώνες αντικαταστάθηκε από ένα πιο σύγχρονο τύπο κατά τη διάρκεια έργων ενίσχυσης της αντιπλημμυρικής προστασίας που πραγματοποιήθηκαν στη Βιέννη το 1971-1975. Ο νέος υδατοφράκτης διέθετε κινητά τμήματα με δυνατότητα αυξομείωσης ύψους. Το 2004 - 2005 κατασκευάστηκε ο σταθμός παραγωγής ενέργειας κατάντη του υδατοφράκτη με ανεπαίσθητες αλλαγές στην ιστορική εμφάνιση της περιοχής. Οι 12 υδροστρόβιλοι του ηλεκτρικού σταθμού παράγουν περίπου 28 γιγαβατώρες ετήσια τροφοδοτώντας με ηλεκτρική ενέργεια περίπου 10.000 νοικοκυριά. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Wien_-_Schemerlbr%C3%BCcke,_Pylon.JPG|εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|Η στήλη στην οποία αναγράφεται το όνομα της γέφυρας είναι διακοσμημένη με ένα φανάρι στην κορυφή
Γέφυρα του Σεμέρλ
Η Γέφυρα του Σεμέρλ (Γερμανικά: Schemerlbrücke), επίσης γνωστή ως Γέφυρα των Λιονταριών (Γερμανικά:Löwenbrücke), ονομάστηκε προς τιμήν του Γιόσεφ Σεμέρλ Ρίτερ φον Λόιτενμπαχ, αρχιτεκτονικού σύμβουλου, ο οποίος ανέπτυξε τα πρώτα σχέδια για τη ρύθμιση του Δούναβη το 1810, τα οποία ωστόσο δεν υλοποιήθηκαν. Πέθανε το 1844. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Wien_-_Nu%C3%9Fdorfer_Schleuse.JPG|μικρογραφία|Το θυρόφραγμα (ή κλειδωσιά) του Νούσντορφ Η γέφυρα με τα μεταλλικά στηρίγματα χτίστηκε το 1894 - 1898. Έχει μήκος 49 μέτρα, διασχίζοντας το πλάτους 40 μ. κανάλι και 9 μ. πεζόδρομου. Η κατασκευή της γέφυρας ήταν απαραίτητη για τεχνικούς λόγους, επειδή οι τρεις φέροντες τοίχοι και η οριζόντια δοκός υποστηρίζουν το βάρος της γέφυρας και ανθίστανται στην πίεση που δημιουργείται από τα υδατοφράγματα του νερού στο κανάλι. Επίσης, για την κίνηση των μηχανών του υδατοφράγματος.
Τον Απρίλιο του 1945 η Γέφυρα του Σεμέρλ μαζί με άλλες γέφυρες που διέσχιζαν το Κανάλι του Δούναβη, αχρηστεύθηκαν εκ προθέσεως. Το 1947 κατασκευάστηκε μια ξύλινη πεζογέφυρα για διάσχιση του καναλιού. Το 1953 -1955 η γέφυρα επισκευάστηκε και το 1978 αποκαταστάθηκε πλήρως. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Brigittenau_(Wien)_-_Nussdorfer_Wehr,_Verwaltungsgeb%C3%A4ude_(2).JPG|μικρογραφία|Το κτίριο διοίκησης του υδατοφράκτη και του θυροφράγματος του Νούσντορφ, είναι σήμερα η έδρα του via donau του Αυστριακού Υπουργείου Μεταφορών.
Θυρόφραγμα του Νούσντορφ
Η κατασκευή του θυροφράγματος (ή κλειδωσιά) άρχισε τον Αύγουστο του 1894. Ο θάλαμος του θυροφράγματος έχει μήκος 85 μέτρα και πλάτος 15 μέτρα, και παράλληλα με αυτόν κατασκευάστηκε ένα κανάλι πλάτους 20 μέτρων, βάθους 3,5 μέτρων και με κλίση αναχώματος 1:2½. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Wien_-_Nu%C3%9Fdorfer_Wehr,_Kettenmagazingeb%C3%A4ude.JPG|εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|Το κτίριο διαχείρισης των μηχανών.
Κτίριο διοίκησης
Το 3 - 4 ορόφων κτίριο διοίκησης που βρίσκεται κοντά στον υδατοφράκτη και το θυρόφραγμα σχεδιάστηκε από τον Ότο Βάγκνερ και είναι χτισμένο με ζετσεσιονιστική τεχνοτροπία. Στον τελευταίο όροφο του κτιρίου υπάρχει μια πλατφόρμα που χρησίμευε ως παρατηρητήριο.
Το κτίριο διαχείρισης των μηχανών βρίσκεται στα νότια του κτιρίου διοίκησης και είναι ένα διώροφο κτίριο.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στην Αυστρία
Μπέρναρντ Χόπκινς
Ο Μπέρναρντ Χάμφρει Χόπκινς (γενν: 15 Ιανουαρίου 1965) είναι Αμερικανός επαγγελματίας πυγμάχος, ο οποίος αγωνίζεται απο το 1988, και πρόκειται να αποσυρθεί τον Δεκέμβριο του 2016. Ως σημείο αναφοράς της καριέρας του είναι η κατοχή του τίτλου μεσαίων βαρών απο το 1994 έως και το 2005, διεκδικώντας τον τίτλο 20 φορές. Δραστηριοποιήθηκε στις κατηγορίες των μεσαίων και ημιβαρέων βαρών και έχει καταρρίψει το ρεκόρ του Φόρμαν και του Χόλιφιλντ, ως μεγαλύτερος σε ηλικία πυγμάχος που έμεινε εν ενεργεία.
Επαγγελματική καριέρα
Η επιθυμία του να γίνει πυγμάχος γίνεται πράξη, και το 1988 την ίδια κιόλας χρονιά πραγματοποιεί τον πρώτο του αγώνα, στον οποίο και ηττήθηκε. Είχε απομακρυνθεί για δυο χρόνια μέχρι να ξαναεπανέλθει περνόντας νικηφόρα απέναντι στον Κρέγκ Πέιτζ. Κατάφερε να δημιουργήσει ενα αήττητο σερί των 22 αγώνων που πέρα απο την ήττα του, οι υπόλοιποι ήταν υπέρ του Χόπκινς. Το 1994 αγωνίζεται με τον Σεγκούντο Μερσάντο και κερδίζει τον τίτλο των μεσαίων βαρών. Παράλληλα, το 2001 κερδίζει δυο ακόμη τίτλους (WBA, The Ring) και την κατάκτηση τους σε αυτόν, σταματά ο Τζερμέιν Τέιλορ το 2005. Ο αγώνας επαναλαμβάνεται τον Δεκέμβρη του ίδιου έτους, αλλά ακόμα μια νίκη προστέθηκε στην καριέρα του Τέιλορ. Στην ηλικία των 41 πλέον ο Χόπκινς θεωρεί πως μπορεί να ανταπεξέλθει και μεταπηδά στην κατηγορία των ημιβαρέων βαρών για να αγωνιστεί με τον Αντόνιο Τάρβερ το καλοκαίρι του 2006. Ο Τάρβερ είχε στιχοιματίσει πως θα κέρδιζε τον Χόπκινς εντος των 6 (έξι) γύρων και θα κέρδιζε 250,000 δολλάρια, μα μάταια αφού ο αγώνας ολοκληρώθηκε κανονικά στους 12 γύρους και με την νίκη υπέρ του Χόπκινς. Επίσης, κατάφερε να αποκτήσει τον τίτλο του The Ring πρωταθλητή ημιβαρέων βαρών. Έχοντας μια συντριβή με τον Τζό Καζάλτζ το 2008, ο τίτλος χάνεται όπως και ο αγώνας. Το 2011 διεκδικεί τους τίτλους WBC, The Ring απο τον Ζάν Πασκάλ και ο πρώτος αγώνας λήγει ισόπαλος. Πραγματοποιείται ξανά και ο Χόπκινς καταφέρνει να επικρατήσει υπέρ του Καναδού. Το 2012 έρχεται η ήττα και το 2014 ξανά η κατάκτηση των τίτλων WBA, IBF μέχρι τον αγώνα του με τον Ρώσο Σεργκέι Κοβάλεβ, το ίδιο έτος. Για δεύτερη φορά ο Χόπκινς αποστασιοποιείται απο το 2014, ζητώντας εναν τελευταίο αγώνα ο οποίος θα πραγματοποιηθεί στις 19 Δεκεμβρίου του 2016, με αντίπαλο τον Ιρλανδό Τζό Σμίθ Τζ., ο οποίος τότε αγωνίστηκε τελευταία φορά το καλοκαίρι του 2016 και νίκησε τον αντίπαλο του σε τρία λεπτά.
Το ενεργητικό του Χόπκινς μέχρι στιγμής είναι 55 νίκες, 7 ήττες και 2 μη ανεκπλήρωτοι αγώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί πυγμάχοι
Κατάλογος εφημερίδων Θεσσαλονίκης
Ο κατάλογος εφημερίδων Θεσσαλονίκης περιέχει εγγραφές για τις εφημερίδες που κυκλοφορούν στην περιοχή της Θεσσαλονίκης.
Πηγές
Κατηγορία:Κατάλογοι ελληνικών εφημερίδων Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Θεσσαλονίκη
Χριστόφορος Σαμαρτσίδης
Ο Χριστόφορος Σαμαρτσίδης (1843-1900) ήταν λογοτέχνης, εκπαιδευτικός και δημοσιολόγος.
Βίος
Ο Χριστόφορος Σαμαρτσίδης γεννήθηκε το 1843. Ήταν γιος γιατρού και λόγιου από τη Λευκάδα.
Λογοτεχνικό έργο
Γράφει ποίηση στην καθαρεύουσα και ένα θεατρικό, το Αρματωλοί και κλέπται σε γλώσσα δημοτική και δημοτικότροπο δεκαπεντασύλλαβο. Ασχολήθηκε με τη μετάφραση των Ομηρικών επών οι οποίες εκδίδονται στο Κωνσταντινουπολίτικο Ημερολόγιον της Ανατολής του 1879
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
Βερόπουλος
Η εταιρεία Αφοί Βερόπουλοι ΑΕΒΕ είναι μια μεγάλη ομάδα καταστημάτων λιανικής πώλησης τροφίμων και ποτών με έδρα την Ελλάδα. Η αλυσίδα λειτουργούσε στην Ελλάδα, με το όνομα Βερόπουλος Spar έως το 2016, μέχρι και την πλήρη εξαγορά της, και απορρόφηση της από τη METRO ΑΕΒΕ, της Οικογένειας Παντελιάδη. Σήμερα, η εταιρεία δραστηριοποιείται μόνο εκτός Ελλάδας, στη Σερβία και τη Βόρεια Μακεδονία, ενώ μέχρι και σήμερα έχουν διατηρηθεί τα καταστήματα στις δυο Βαλκανικές χώρες.
Ιστορία
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1973, όταν το πρώτο σούπερ μάρκετ Βερόπουλος άνοιξε στην Αθήνα και μέχρι το τέλος του 2015, η αλυσίδα διέθετε 180 καταστήματα και 4.500 εργαζόμενους ανά την ελληνική επικράτεια. Παράλληλα ήταν ο αποκλειστικός συνεργάτης της Ολλανδικής εταιρείας σούπερ μάρκετ SPAR για την Ελλάδα, γεγονός που της έδινε τη δυνατότητα χρήσης του σήματος και διάθεσης των προϊόντων SPAR.
Εξαγορές
Η πρώτη μεγάλη εξαγορά της εταιρίας ήταν αυτή των σούπερ μάρκετ Αθηνά (24 καταστήματα σε όλη την Ελλάδα) το 1993. Οχτώ χρόνια αργότερα θα εξαγοράσει την Πανεμπορική (43 καταστήματα σε 11 πόλεις της Ελλάδας) ενώ το 2007 τις αλυσίδες Τροφίνο και Αστέρας στην Αθήνα.