cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νομός Άρτας
Ναός της Παναγίας των Βλαχερνών
Ο ναός της Παναγίας των Βλαχερνών στο χωριό Βλαχέρνα βρίσκεται στην απέναντι όχθη του Αράχθου, πολύ κοντά στην πόλη της Άρτας και έλαβε την ονομασία του από την Παναγία των Βλαχερνών της Κωνσταντινούπολης. Ιδρύθηκε στις αρχές του 10ου αιώνα, ως τρίκλιτη θολωτή βασιλική και ανακατασκευάστηκε περίπου στα μέσα του 13ου αιώνα. Σήμερα από το παλιό μοναστήρι σώζεται ακέραιος μόνο ο ναός, ενώ γύρω μπορεί κανείς να παρατηρήσει τα κελιά της μονής. Το τέμπλο του ναού είναι ξύλινο και αντικατέστησε το μαρμάρινο που προϋπήρχε και το οποίο καταστράφηκε επί Τουρκοκρατίας. Αξιοσημείωτη είναι η τετράγωνη πλάκα σε ένα από τα παράθυρα του ναού στην οποία μπορεί κανείς να παρατηρήσει την ανάγλυφη παράσταση του αρχαγγέλου Μιχαήλ, ο οποίος ήταν ο προστάτης των δεσποτών της Άρτας.
Μονή Σέλτσου
Η Μονή Σέλτσου είναι ένας μεταβυζαντινός ναός στις Πηγές Άρτας. Ο ναός ιδρύθηκε το 1697 όπως μαρτυρεί επιγραφή στο εσωτερικό του ναού και είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Πρόκειται για μονόκλιτη βασιλική αθωνίτικου τύπου. Η Μονή Σέλτσου είναι χτισμένη σε μία από τις πιο ορεινές και απροσπέλαστες περιοχές του πρώην νομού Άρτας, προσιτή ακόμη και σήμερα μόνο από το χωριό Πηγές. Ο ναός έγινε γνωστός το 1804 όταν εκεί εγκλωβίστηκαν πάνω από χίλιοι Σουλιώτες με αρχηγό τον Κίτσο Μπότσαρη, οι οποίοι μετά από πολύμηνη πολιορκία επιχείρησαν ηρωική έξοδο με αποτέλεσμα να σωθούν ελάχιστοι ενώ τα γυναικόπαιδα για να μη βρεθούν στα χέρια των Τουρκαλβανών, προτίμησαν να πέσουν στο γκρεμό και εξαιτίας αυτού του γεγονότος, η περιοχή στην οποία βρίσκεται ο ναός, αναφέρεται σήμερα και ως "Ζάλογγο της Άρτας".
Παναγία της Ροδιάς
Ο ναός της Παναγίας της Ροδιάς βρίσκεται στις όχθες της ομώνυμης λιμνοθάλασσας του Αμβρακικού, πολύ κοντά στο χωριό Βίγλα. Ο σημερινός ναός χτίστηκε πάνω στα ερείπια παλαιότερου ναού, ο οποίος κατεδαφίστηκε το 1860 και είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Η αρχική χρονολογία κατασκευής του ναού παραμένει άγνωστη αλλά σύμφωνα με πληροφορίες του μητροπολίτη Άρτας Σεραφείμ Ξενόπουλου, στη θέση του σημερινού ναού είχε ιδρυθεί σταυροπηγιακό μοναστήρι το έτος 970 μ.Χ. Σύμφωνα με πήγες, ο σημερινός ναός αλλά και η λιμνοθάλασσα, πήραν την ονομασία τους από το "Ρόδον το Αμάραντον", όνομα με το οποίο ήταν γνωστή η εικόνα της Παναγίας στον αρχικό ναό. Στο εσωτερικό του ναού υπάρχουν τοιχογραφίες που διατηρούνται σε πολύ καλή κατάσταση. Κοντά στο ναό υπάρχει το σπήλαιο του Αγίου Βλασίου της Σεβαστείας. thumb|right|280px|Η ιστορική γέφυρα της Πλάκας.
Γέφυρα της Πλάκας
Η γέφυρα της Πλάκας βρίσκεται στα όρια της περιφερειακής ενότητας Άρτας και Ιωαννίνων, στον ποταμό Άραχθο. Κατασκευάστηκε το 1866 από τον μάστορα Κώστα Μπέκα και έχει συνολικό μήκος 61 μέτρα και ύψος 19 μέτρα. Η γέφυρα υπήρξε έργο τεράστιας σημασίας για τους κατοίκους της περιοχής μέχρι το 1881, χρονολογία κατά την οποία ορίστηκε πρώτα με τη Συνθήκη του Βερολίνου και μετά με τη Συμφωνία της Κωνσταντινούπολης, ο ποταμός Άραχθος ως σύνορο μεταξύ Ελλάδας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα, οι Τούρκοι να κλείσουν ερμητικά το πέρασμα από τη γέφυρα. Η πρόσβαση έγινε και πάλι ελεύθερη το 1912 με την απελευθέρωση της Ηπείρου. Στις 29 Φεβρουαρίου του 1944, την περίοδο που η Ελλάδα βρισκόταν υπό τριπλή γερμανοϊταλοβουλγαρική κατοχή, υπογράφηκε στη γέφυρα της Πλάκας, η Συμφωνία της Πλάκας - Μυρόφυλλου μεταξύ των δύο κυριοτέρων ελληνικών και ταυτόχρονα αντιμαχομένων αντιστασιακών οργανώσεων, των ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ. Η γέφυρα έπεσε από τα ορμητικά νερά του ποταμού την 1 Φεβρουαρίου 2015 μετά από πολυήμερες ισχυρές βροχοπτώσεις και αφού δεν είχε συντηρηθεί από τους αρμόδιους φορείς για αρκετά χρόνια. Πολλοί ιδιώτες προσφέρθηκαν άμεσα να χρηματοδοτήσουν την αναστήλωση του σε συνεργασία με την περιφέρεια Ηπείρου και το Υπουργείο Πολιτισμού. Μετά την ολοκλήρωση του έργου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο οργανισμός Europa Nostra για την πολιτιστική κληρονομιά βράβευσαν τη νέα γέφυρα ως υπόδειγμα αποκατάστασης.
Πολιτισμός
Η Άρτα έχει να παρουσιάσει μια τεράστια ιστορία και το πέρασμα των αιώνων έχει χαρίσει στην περιοχή μία σημαντική πολιτιστική κληρονομιά. Η περιοχή έχει να παρουσιάσει πλούσια δραστηριότητα σε όλους τους τομείς της πολιτιστικής ζωής, όπως το θέατρο, τη μουσική, το χορό, τον αθλητισμό και άλλα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της πολιτιστικής δραστηριότητας της περιοχής είναι οι πολυάριθμες εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα κάθε χρόνο και περιλαμβάνουν παραστάσεις θεάτρου, μουσικής, χορού, με συγκροτήματα και καλλιτέχνες υψηλού κύρους. Κύριοι εκφραστές της πολιτιστικής δραστηριότητας είναι οι πολιτιστικές υπηρεσίες των δήμων της περιοχής και οι πολυάριθμοι σύλλογοι, οι οποίοι προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανά τα ήθη και έθιμα του τόπου.
Θάνατοι το 1953
Μάρτιος
5 Μαρτίου : Ιωσήφ Βησαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι (Στάλιν)
Δεκέμβριος
Κατηγορία:1953
Νομός Άρτας
Αρχαιολογικό Μουσείο Άρτας
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Άρτας βρίσκεται στη θέση Τρίγωνο, κοντά στο ιστορικό γεφύρι της Άρτας και το κτίριο διοίκησης του ΤΕΙ Ηπείρου και άνοιξε για το κοινό το φθινόπωρο του 2009. Τα ευρήματα από την πόλη της Άρτας προέρχονται από τις ανασκαφές στα δύο νεκροταφεία που διέθετε η Αμβρακία εκτός τειχών, το ανατολικό και το νοτιοδυτικό, από τα δημόσια κτήρια, που έχουν αποκαλυφθεί ως τώρα, όπως το Μικρό και το Μεγάλο Θέατρο, ο ναός του Απόλλωνα και το Πρυτανείο αλλά και κεραμικά ή κοροπλαστικά εργαστήρια, που έχει φέρει στο φως κατά καιρούς η αρχαιολογική έρευνα.
Λαογραφικό Μουσείο Άρτας
Το Λαογραφικό Μουσείο Άρτας βρίσκεται δίπλα στο ιστορικό γεφύρι της Άρτας. Το κτίριο που στεγάζει το μουσείο είναι ένα διώροφο νεοκλασικό οίκημα, χτισμένο το 1864, το οποίο χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως φυλάκιο της γέφυρας και αργότερα ως μεθοριακός σταθμός των Τούρκων.
Δημοτική Πινακοθήκη Άρτας «Γ. Μόραλης»
Η Δημοτική Πινακοθήκη Άρτας «Γ. Μόραλης» εγκαινιάστηκε τον Δεκέμβριο του 2010 και στεγάζεται στο ανακαινισμένο κτίριο όπου πριν στεγαζόταν η Πυροσβεστική Υπηρεσία Άρτας.
Μουσείο Κλασικών Αρχαιοτήτων
Το Μουσείο Κλασικών Αρχαιοτήτων Άρτας στεγάζεται στην τράπεζα(εστιατόριο) της άλλοτε μονής της Παρηγορήτισσας, όπου παρουσιάζονται ευρήματα που προέρχονται κυρίως από τις ανασκαφές της αρχαίας Αμβρακίας αλλά και αντικείμενα από άλλες περιοχές της Άρτας.
Ιστορικό Μουσείο "Σκουφά"
Το Ιστορικό Μουσείο "Σκουφά" βρίσκεται στην πλατεία Σκουφά. Στο χώρο του μουσείου έχουν δημιουργηθεί σκηνογραφικές συνθέσεις, με τη βοήθεια των οποίων ο επισκέπτης παρακολουθεί κατά χρονολογική σειρά και μαθαίνει την ιστορία της Άρτας.
Λαογραφικό Μουσείο Πέτα
Το Λαογραφικό Μουσείο Πέτα ιδρύθηκε το 1980. Στεγάζεται στο κέντρο του Πέτα, σε ένα παραδοσιακό, πετρόκτιστο κτήριο, το οποίο έχει παραχωρηθεί στον Πολιτιστικό Σύλλογο Πέτα. Στα εκθέματα που φιλοξενεί, πολλά από τα οποία χρονολογούνται από τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα, συμπεριλαμβάνονται γεωργικά εργαλεία, αντικείμενα οικιακής χρήσης, ολοκληρωμένες συλλογές επαγγελματικών εργαλείων και πλούσιο φωτογραφικό υλικό.
Ιστορικό & Λαογραφικό Μουσείο Τζουμέρκων
Το μουσείο της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Τζουμέρκων (Ι.Λ.Ε.Τ) βρίσκεται στα Άγναντα, κοντά στο γεφύρι της Πλάκας. Στο μουσείο παρουσιάζονται εκθέματα τα οποία παραπέμπουν τον επισκέπτη στο παρελθόν των Τζουμέρκων.
Ιδιωτική Συλλογή Λαογραφικού Υλικού Π. Καραλη
Η ιδιωτική αυτή συλλογή ιδρύθηκε από τον Χρ. Καραλή, στην Κυψέλη Άρτας. Το υλικό της ξεπερνά τα 1.800 αντικείμενα και περιλαμβάνει σκεύη αγροτικής και οικιακής χρήσης, όπλα και ενδυμασίες, ξυλόγλυπτα, υφαντά, κεντήματα, νομίσματα κ.ά.
Εκδηλώσεις
Η πόλη της Άρτας αλλά και συνολικά η Π.Ε Άρτας, παρουσιάζουν πλούσια πολιτιστική ζωή και κάθε χρόνο λαμβάνουν χώρα στην περιοχή διάφορα καλλιτεχνικά και πολιτιστικά δρώμενα. thumb|right|224px|Η Αγία Θεοδώρα της Άρτας.
thumb|right|210px|Το μνημείο στο [[Κομμένο Άρτας|Κομμένο Αρτας.]] thumb|right|180px|Τα Καραϊσκάκεια διοργανώνονται κάθε χρόνο προς τιμήν του ήρωα [[Γεώργιος Καραϊσκάκης|Γεωργίου Καραϊσκάκη στη Σκουληκαριά της Άρτας.]]
Ήθη και έθιμα
Πολλά από τα ήθη και τα έθιμα της περιοχής της Άρτας έχουν τις ρίζες τους στην εποχή της Τουρκοκρατίας και είναι στενά συνδεδεμένα με με τις δραστηρίοτητες και τη ζωή των ανθρώπων του τόπου.
Ιστορικό μητροπόλεων
thumb|300px|Η εκκλησία της Παρηγορίτισσας - Θεμελιώθηκε το 1285 Η Άρτα πρωτοτιμήθηκε με επισκοπική έδρα το 12ο αιώνα και από το 13ο αιώνα υπήρξε έδρα μητροπολίτου, ο οποίος έφερε τον τίτλο «Άρτης και Ναυπάκτου, υπερτίμου και εξάρχου πάσης Αιτωλίας». Με τη δημιουργία του πρώτου ελληνικού κράτους η μητρόπολη Ναυπάκτου-Άρτης διασπάται με αποτέλεσμα το ελεύθερο τμήμα να αποτελέσει τη μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας ενώ το υπόλοιπο υπό κατοχή τμήμα, τη μητρόπολη Άρτης και Πρεβέζης. Μετά την απελευθέρωση της πόλης της Άρτας και του ορεινού τμήματος του νομού, το 1882, η εκκλησιαστική περιφέρεια Άρτης και Πρεβέζης διχοτομήθηκε και αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία της μητρόπολης Άρτας στην οποία υπαγόταν τα ελεύθερα ελληνικά εδάφη ενώ η τουρκοκρατούμενη περιοχή του κάμπου υπαγόταν στην ανασυσταθείσα μητρόπολη Νικοπόλεως και Πρεβέζης. Σήμερα το όριο που χωρίζει τις δύο μητροπόλεις είναι ο ποταμός Άραχθος. Η μητρόπολη Άρτας αριθμεί συνολικά 96 ενορίες ενώ η περιφέρεια Κάμπου της μητρόπολης Νικοπόλεως και Πρεβέζης στην οποία υπάγονται τα χωρία του νομού Άρτας, δυτικά του Αράχθου, αριθμεί 31 ενορίες. Στην κεφαλή της μητροπόλεως Άρτης σήμερα είναι ο μητροπολίτης Καλλίνικος (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Κορομπόκης, από το 2016) και της μητροπόλεως Νικοπόλεως και Πρεβέζης ο μητροπολίτης Χρυσόστομος, κατά κόσμο Γεώργιος Τσιρίγκας.
Ο μητροπολιτικός ναός της Άρτας είναι ο Άγιος Δημήτριος, ο οποίος βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της πόλης και η πολιούχος της Άρτας είναι η Αγία Θεοδώρα.
Αγιολογία της περιοχής
thumb|right|Η Αγία Θεοδώρα της Άρτας. thumb|right|Ο Μάξιμος ο Αγιορείτης, γεννήθηκε το 1475 στην Άρτα.
Μάξιμος ο Γραικός
Ο Αγιορείτης Μάξιμος (1475-1556), κατά κόσμο Μιχαήλ Τριβώλης, γεννήθηκε στην Άρτα και εκπαιδεύτηκε στο Παρίσι, στη Φλωρεντία και τη Βενετία. Επέλεξε τον μοναχικό βίο και μόνασε στο Άγιο Όρος, στη Μονή του Βατοπεδίου. Ο Μάξιμος μετέφρασε στη σλαβονική γλώσσα πολλά βιβλία, διόρθωσε λάθη στα χειρόγραφα και ο ίδιος συνέγραψε πολλά, θεολογικής προπάντων ύλης. Εκατόν τριάντα τέσσερα συγγράμματά του βρίσκονται στη μονή της Αγίας Τριάδας στη Ρωσία. Έχει χαρακτηριστεί διαφωτιστής των Ρώσων. Η μνήμη του τιμάται στις 21 Ιανουαρίου.
Άγιος Ζαχαρίας εξ Άρτης
Ο νεομάρτυρας Ζαχαρίας γεννήθηκε στην περιοχή της Άρτας. Ασπάστηκε τη μουσουλμανική θρησκεία και μετακόμισε στην Πάτρα όπου εξασκούσε το επάγγελμα του γουναρά. Ο Ζαχαρίας όμως ένιωθε τύψεις για το ότι απαρνήθηκε τον Χριστό και μελετούσε κρυφά χριστιανικά βιβλία. Μην αντέχοντας πλέον να ζει ως μουσουλμάνος, ομολόγησε δημόσια τη χριστιανική του πίστη. Οι Τούρκοι τον οδήγησαν στο δικαστήριο και ο δικαστής διέταξε να τον μαστιγώσουν. Οδηγήθηκε στη φυλακή όπου βρήκε μαρτυρικό θάνατο το 1782. Η μνήμη του τιμάται στις 20 Ιανουαρίου.
Άγιος Παρθένιος
Γεννήθηκε στο χωριό Βατσουνιά της Καρδίτσας στις αρχές του 18ου αιώνα. Παιδί αγροτικής οικογένειας, ο Άγιος Παρθένιος μόνασε από σχετικά νεαρή ηλικία και στη συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος και ορίστηκε επίσκοπος στην περιοχή του Ραδοβιζίου. Πέθανε στις 21 Ιουλίου 1777 και ετάφη πίσω από το ιερό βήμα του επισκοπικού ναού των Αγίων Αναργύρων. Η μνήμη του τιμάται στις 21 Ιουλίου.
Όσιοι αυτάδελφοι Θεοχάρης και Απόστολος
Γεννήθηκαν στην Άρτα και ήταν τέκνα του Γεωργίου Ντούια, ιερέα στον ναό της αγίας Σοφίας. Είχαν και έναν αδελφό με το όνομα Κωνσταντίνος. Ο Θεοχάρης διέθετε μεγάλη έφεση για τα γράμματα και φοίτησε στην περίφημη σχολή Μανολάκη Καστοριώτη στην Άρτα. Μετά το θάνατο των γονιών τους, τα δύο αδέλφια φρόντισαν το μικρότερο αδελφό τους μέχρι την ημέρα του γάμου του και μετά αποσύρθηκαν σε ένα μικρό σπίτι κοντά στο ναό της αγίας Σοφίας. Ο Θεοχάρης άρχισε να διδάσκει και να μαθαίνει γραφή και ανάγνωση τα μικρά παιδιά της Άρτας στο εκκλησάκι της Παναγιάς της Κασσωπίτρας μέχρι το 1818. Μαθητής του υπήρξε και ο ιδρυτής της Φιλικής Εταιρείας Νικόλαος Σκουφάς. Ο Θεοχάρης πέθανε το 1828 και ενταφιάστηκε στο κοιμητήριο των Αγίων Αναργύρων. Ο αδελφός του Απόστολος συνέχισε να ζει μοναχικά και ασκητικά αλλά πάντα κοντά στην εκκλησία. Πέθανε το 1845 και ενταφιάστηκε στο κοιμητήριο του ναού της αγίας Σοφίας. Η μνήμη τους τιμάται την Κυριακή των Μυροφόρων.
Όσιος Ονούφριος ο εν Κορωνησία
Ελάχιστες είναι οι πληροφορίες σχετικά με τον βίο του Οσίου Ονουφρίου. Μόνασε σε ένα μοναστήρι στο νησί της Κορωνησίας, στον Αμβρακικό κόλπο. Δεν υπάρχουν ακριβείς πληροφορίες σχετικά με τον θάνατό του. Η μνήμη του τιμάται στις 12 Ιουνίου μαζί με τον άγιο Ονούφριο της Αιγύπτου και θεωρείται ο προστάτης της Κορωνησίας.
Εκπαίδευση
Η πρωτοβάθμια εκπαίδευση καλύπτεται σήμερα 49 νηπιαγωγεία μαζί με ένα ειδικό νηπιαγωγείο και 55 δημοτικά σχολεία μαζί με ένα ειδικό δημοτικό. Όσον αφορά τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, στην Π.Ε Άρτας λειτουργούν 16 γυμνάσια μαζί με ένα εσπερινό γυμνάσιο και 10 λύκεια μαζί με ένα εσπερινό λύκειο. Επίσης στην περιοχή της Άρτας λειτουργεί ένα μουσικό σχολείο και διάφορες σχολές ΕΠΑ.Λ και ΕΠΑ.Σ. Η ανώτερη τριτοβάθμια εκπαίδευση καλύπτεται τοπικά από το Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Ηπείρου με έδρα την Άρτα. Οι σχολές που λειτουργούν στην Άρτα είναι:
Κλίμα
thumb|right|220px|Οι χιονοπτώσεις είναι ένα συχνό φαινόμενο στα ορεινά της Άρτας. Η Π.Ε Άρτας αποτελείται από περιοχές παράκτιες με χαμηλό υψόμετρο και ορεινές περιοχές. Το γεγονός αυτό προσφέρει στην κάθε περιοχή ιδιαίτερα κλιματολογικά χαρακτηριστικά. Οι παράκτιες περιοχές εμφανίζουν ήπιο μεσογειακό κλίμα και έχουν πιο ήπιους χειμώνες και θερμοκρασίες που σπάνια κατεβαίνουν κάτω από το μηδέν, ενώ τα καλοκαίρια παρουσιάζουν αρκετά υψηλές θερμοκρασίες με σπάνιες βροχοπτώσεις ενώ στις ημιορεινές περιοχές το κλίμα χαρακτηρίζεται ως μεταβατικό από μεσογειακό σε εύκρατο, διατηρώντας τα χαρακτηριστικά του μεσογειακού τύπου, περισσότερο στα χαμηλά υψόμετρα και λιγότερο στις ορεινές περιοχές. Στις ορεινές περιοχές του νομού επικρατεί το ηπειρωτικό κλίμα, το οποίο χαρακτηρίζεται από ψυχρό έως δριμύ χειμώνα ενίοτε παρατεταμένο και από σχετικά δροσερό καλοκαίρι με αρκετές τοπικές βροχές.
Το κλίμα της περιοχής επηρεάζεται από τις υγρές αέριες μάζες που έρχονται από το Ιόνιο στα δυτικά και η εκφόρτωσή τους γίνεται στον ορεινό όγκο της Πίνδου στα ανατολικά. Το μικρότερο ύψος βροχόπτωσης στη διάρκεια του έτους παρατηρείται στα δυτικά προς τις ακτές του Ιονίου και δεν υπερβαίνει τα 1.200 mm, προς τις περιοχές του δέλτα Αράχθου φτάνει μέχρι 16.00 mm, ενώ ανατολικότερα και βορειότερα στους ορεινούς όγκους των Τζουμέρκων το ύψος της βροχόπτωσης ξεπερνάει τα 2.600 mm. Οι απόλυτες μέγιστες και ελάχιστες θερμοκρασίες για τους σταθμούς Ακτίου και Άρτας σε ετήσια βάση είναι 37 °C και 41 °C κατά το θέρος και -3,6 °C και -7,2 °C κατά το χειμώνα αντίστοιχα. Η εξάτμιση και η υγρασία έχουν υψηλές τιμές σε όλη τη διάρκεια του έτους. Σύμφωνα με τις καταγραφές του δικτύου αυτόματων σταθμών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, το 2010 στην περιφερειακή ενότητα Άρτας σημειώθηκαν αρκετές βροχοπτώσεις και δύο δημοτικά διαμερίσματα βρέθηκαν ανάμεσα στις πέντε περιοχές με το μεγαλύτερο ύψος βροχόπτωσης σε όλη την Ελλάδα, τα Θεοδώριανα με 2.887 mm και ο Καταρράκτης με 2.750 mm.
Πρόσβαση και Μεταφορές
Η πρόσβαση στην περιφερειακή ενότητα Άρτας γίνεται κατά κύριο λόγο οδικώς. Οι μετακινήσεις στο εσωτερικό της περιφερειακής ενότητας Άρτας πραγματοποιούνται με τα δρομολόγια του ΚΤΕΛ Άρτας και τα ραδιοταξί Άρτας.
Πρόσβαση
thumb|right|210px|Χάρτης [[Ιόνια Οδός|Ιoνίας Οδού]] Αεροπορικώς, η Π.Ε Άρτας εξυπηρετείται από τον Κρατικό Αερολιμένα Ιωαννίνων και τον Αερολιμένα Ακτίου.
Μετακίνηση
Οι μετακινήσεις στο εσωτερικό της περιφερειακής ενότητας Άρτας γίνονται με τα δρομολόγια του αστικού ΚΤΕΛ Άρτας και καλύπτουν μία περιοχή από το Πέτα και το Κομπότι έως το Νεοχώρι, τη Φιλοθέη, τη Βίγλα και την Κορωνησία. Επίσης, το αστικό ΚΤΕΛ Άρτας, εκτελεί καθημερινά δρομολόγια από και προς το Τ.Ε.Ι και το νοσοκομείο της πόλης. Οι ορεινές περιοχές εξυπηρετούνται από το υπεραστικό ΚΤΕΛ Άρτας, ο σταθμός του οποίου βρίσκεται στην περιφερειακή όδο Άρτας, μπροστά από την τεχνητή λίμνη Άρτας και σε απόσταση μόλις 1 χλμ. από το κέντρο της πόλης. Το υπεραστικό ΚΤΕΛ Άρτας εκτελεί καθημερινά δρομολόγια από και πρός τα Ιωάννινα, Πρέβεζα, Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και Λάρισα.
Στην πόλη της Άρτας υπάρχουν για την εξυπηρέτηση του επιβατικού κοινού και σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους για τον σκοπό αυτό, επτά καθορισμένοι σταθμοί ταξί που βρίσκονται διάσπαρτοι σε διάφορα σημεία έτσι ώστε να είναι εύκολα προσβάσιμοι από το επιβατικό κοινό. Οι σταθμοί βρίσκονται:
Αθλητισμός
Στην Π.Ε Άρτας δραστηριοποιούνται δεκάδες αθλητικά σωματεία καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα αθλητικών δραστηριοτήτων. Ο πιο γνωστός σύλλογος της περιοχής είναι ο Γ.Α.Σ. Αναγέννηση Άρτας, ο οποίος έχει ιδρυθεί το 1960. Τα χρώματα του συλλόγου είναι το μαύρο και το άσπρο και έχει ως έμβλημα το γεφύρι της Άρτας.
Χειροσφαίριση
Η διασημότερη ομάδα της περιοχής είναι η γυναικεία ομάδα χάντμπολ της Αναγέννησης Άρτας. Ιδρύθηκε το 1987 και αγωνίζεται στην Α1 κατηγορία και τα τελευταία χρόνια πρωταγωνιστεί στο πρωτάθλημα και το κύπελλο Ελλάδος. Κατέχει το ρεκόρ της μοναδικής γυναικείας ομάδας που έχει 12 σερί τίτλους σε όλα τα ελληνικά γυναικεία ομαδικά αθλήματα και είναι η 2η ομάδα σε όλα τα ελληνικά ομαδικά αθλήματα ανδρών και γυναικών (μετά τον Εθνικό Πειραιώς στην υδατοσφαίρηση) που έχει πετύχει κάτι ανάλογο. Οι τίτλοι που έχει κατακτήσει η γυναικεία ομάδα της Αναγέννησης είναι οι εξής:
Άνθρωποι του αθλητισμού
thumb|right|140px|Ο [[Αντώνης Νικοπολίδης γεννήθηκε στην Άρτα]]
Μέσα ενημέρωσης
μικρογραφία|Πύρρος Α'
Δείτε επίσης
Για πλήρη κατάλογο των πόλεων και οικισμών του νομού, δείτε επίσης Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Άρτας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Άρτα
Ultra wideband
Η τεχνολογία Ultra Wideband Technology (UWB) υπάρχει από τη δεκαετία του 1980, αλλά έχει χρησιμοποιηθεί κυρίως από εφαρμογές βασισμένες σε ραντάρ. Εξ αιτίας των πρόσφατων βελτιώσεων στην υψηλής τεχνολογίας μεταπήδηση, το UWB γίνεται περισσότερο ελκυστικό στους καταναλωτές φθηνών εφαρμογών επικοινωνίας. Η εταιρία αρχιτεκτονικής εργαστηρίων εργάζεται σε μια χρηματοδοτούμενη έρευνα σε ένα έργο, σκοπός του οποίου είναι η περαιτέρω εξερεύνηση των δυνάμει προνομίων και μελλοντικές προκλήσεις για επέκταση της UWB τεχνολογίας σε υψηλόβαθμο τομέα επικοινωνιών. Αν και οι όροι του UWB δεν είναι πολύ περιγραφικοί βοηθάει να ξεχωρίσεις αυτή την τεχνολογία από τα πιο παραδοσιακά μικρής εμβέλειας συστήματα.
Η UWB τεχνολογία μπορεί γενικά να οριστεί σαν μια οποιαδήποτε ασύρματη μεταβίβαση που καταλαμβάνει ένα μήκος κύματος με συχνότητα 1,5 GHz. Είναι μια νέα μορφή της ασύρματης τεχνολογίας που βασίζεται σε μεταβίβαση χαμηλής ισχύος και κωδικοποιημένες ωθήσεις σε περιβάλλον μικρής απόστασης. Ο παλμός μεταβίβασης εναλλάσσεται και τα παραδομένα κύματα χρησιμοποιούνται στην ασύρματη επικοινωνία. Αυτή η νέα τεχνολογία υποστηρίζει τη μεταβίβαση της ψηφιακής πληροφορίας όπως ένας δεσμός σήματος με πληροφορία μέσα σε ένα μεταφορέα.
UWB εφαρμογές
Η UWB τεχνολογία χρησιμοποιείται σε εμπορικές και βιομηχανικές εφαρμογές για τον καθορισμό αποστάσεων ανάμεσα σε αντικείμενα, στην ανίχνευση αντικειμένων και καταστάσεων δια μέσου οικοδομών, σε συστήματα ασφαλείας και σε ιατρικά συστήματα. Επίσης εφαρμόζεται σε τηλεοράσεις, στο internet, στους υπολογιστές, σε κανάλια εγγραφής και ραντάρ, σε ασύρματα τοπικά δίκτυα (WLAN) και φορητά ασύρματα τοπικά δίκτυα και σε μυστικές επικοινωνίες.
3 Τύποι UWB μηχανισμών
Κατηγορία:Μετάδοση δεδομένων Κατηγορία:Ραδιόφωνο
Ανομοδόντια
thumb|right|[[Ανομοκέφαλος]] thumb|right|[[Οτσέρια]] thumb|right|[[Αυλακεφαλόδοντας]] thumb|right|[[Καννεμεγιέρια]] Τα ανομοδόντια είναι μία από τις τρεις κύριες ομάδες θηριαψιδωτών συναψίδιων. Ήταν κυριώς φυτοφάγα χωρίς δόντια. Κατα τη διάρκεια του μέσου της πέρμιας περιόδου ήταν ποικίλα, και περιελάμβαναν ομάδες όπως οι βεντζουκοβιίδες, τα δρομασαύρια και πιο πρωτόγονες μορφές όπως ο Ανομοκέφαλος και ο Πατρανομόδοντας. Από αυτά μόνο οι Δικυνόδοντες επέζησαν στο τέλος της πέρμιας περιόδου, και έγιναν τα πιο επιτυχημένα και άφθονα φυτοφάγα που γέμιζαν κάθε οικολογικό θώκο. Μόνο δύο οικογένιες δικυνόδοντων επέζησαν την πέρμια-τριασική εξαφάνιση, μια εκ των οπόιων, οι λιστροσαυρίδες, εξελίχθηκε στις Καννεμεγιερίδες. Τα τελευταία ήταν μεγάλα ζώα και παρέμιναν τα κυρίαρχα φυτοφάγα μέχρι το τέλος της Τριασικής περιόδου, όταν και οι συνθήκες άλλαξαν και αυτά τελικά εξαφανίστηκαν.
Μ.Β.Β. Σατυαναραγιάνα
Ο '''M.Β.Β. Σατυαναργιάνα''' είναι Ινδός πολιτικός και παραγωγός ταινιών. Είναι μέλος της 17ης Λοκ Σάμπα, αντιπροσωπεύοντας την εκλογική περιφέρεια Βισαχαπατνάμ του Άντρα Πραντές. Είναι μέλος του Κόμματος Κογκρέσου ΥΣΡ (Γιουβουτζάνα Σραμίκα Ραϊθού).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδοί πολιτικοί
Πέρα Παλάς
right|thumb|300px|Το Ξενοδοχείο "Πέρα Παλάς" στην [[Κωνσταντινούπολη, Ιούνιος 2005]]
Το Ξενοδοχείο «Πέρα Παλάς» (Pera Palas Oteli), ένα από τα πιο ιστορικά ξενοδοχεία σ’ όλο τον κόσμο, βρίσκεται στην περιοχή του Πέραν (τουρκικά: Μπέηογλου, Beyoğlu) της Κωνσταντινούπολης, που κατοικούνταν μέχρι το 1922 σχεδόν αποκλειστικά από Έλληνες.
Ιστορία
Το «Πέρα Παλάς» είναι το πιο κοσμοπολίτικο και με μεγάλη ιστορία ξενοδοχείο της Κωνσταντινούπολης, που αποτελούσε κέντρο των πολιτικών, διανοούμενων και καλλιτεχνών της Ευρώπης. Χτίστηκε το 1892, όταν η Εταιρεία Βαγκόν – Λι αποφάσισε να το ανεγείρει στα υψώματα πάνω από τον Γαλατά για να υποδέχεται κυρίως τους επιβάτες του Οριάν Εξπρές, που έρχονταν στην Κωνσταντινούπολη από το Παρίσι. Στα 1918, το ξενοδοχείο αγοράστηκε από τον Έλληνα επιχειρηματία Πρόδρομου Μποδοσάκη Αθανασιάδη.
Το κομψό και πολυτελές μπαρ «Γκραν Οριάν» του ξενοδοχείου, με τους αυθεντικούς πολυελαίους, έχει φιλοξενήσει στα τραπέζια του διασημότητες από όλο τον κόσμο. Το ξενοδοχείο διατηρεί πολλά αυθεντικά στοιχεία του παρελθόντος, όπως παλιά έπιπλα εποχής, περίτεχνα πόμολα, υδραυλικά και έναν παλιό εκπληκτικής τέχνης ανελκυστήρα από ξύλο και σίδερο. Το σαλόνι, με τους μαρμάρινους κίονες, έχει ιδιαίτερα μεγαλοπρεπή ατμόσφαιρα.
Διάσημοι επισκέπτες
right|thumb|250px|Ξενοδοχείο "Πέρα Παλάς":το δωμάτιο της [[Αγκάθα Κρίστι, Ιούνιος 2005]] Το ξενοδοχείο «Πέρα Παλάς» της Κωνσταντινούπολης έχει φιλοξενήσει στα δωμάτιά του προσωπικότητες από όλο τον κόσμο. Στη μεγάλη όμως φήμη του ξενοδοχείου συνέβαλε κυρίως η Αγγλίδα συγγραφέας βιβλίων μυστηρίου Αγκάθα Κρίστι (Agatha Christie, 1890 – 1976), που έμεινε σ’ αυτό πολλές φορές μεταξύ 1924 και 1933. Στο δωμάτιο Νο 411, η Αγκάθα Κρίστι έγραψε ένα μεγάλο μέρος από το μυθιστόρημά της Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές. Το δωμάτιο αυτό είναι ανοικτό στους επισκέπτες, όπου μπορεί κανείς να δει τα βιβλία και τις φωτογραφίες της συγγραφέως.
Σε είκοσι επτά από τα 145 δωμάτια του ξενοδοχείου είναι χαραγμένα σε μπρούτζινες πλάκες τα ονόματα διάσημων επισκεπτών, μεταξύ των οποίων και του «πατέρα της τουρκικής δημοκρατίας» Κεμάλ Ατατούρκ, ο οποίος έμεινε στο δωμάτιο αριθ. 101 και το οποίο διατηρείται σήμερα ως μουσείο.
Ανάμεσα σ’ άλλες προσωπικότητες που έχουν διαμείνει κατά καιρούς στο «Πέρα Παλάς» περιλαμβάνονται: ο Λέων Τρότσκι, η Μάτα Χάρι, η Σάρα Μπερνάρ, η Ζοζεφίν Μπέικερ, η Γκρέτα Γκάρμπο, ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, η Τζάκι Ωνάση κ.ά.
Πηγές
Κατηγορία:Ξενοδοχεία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κωνσταντινούπολη
1690 Μαϋρχόφερ
Ο Μαϋρχόφερ (Mayrhofer) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,013. Ανακαλύφθηκε το 1948 από τη Γαλλίδα αστρονόμο Μαργκερίτ Λωζιέ, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αυστριακού αστρονόμου Καρλ Μαϋρχόφερ, γνωστού για τους υπολογισμούς του των τροχιών αστεροειδών (το όνομα προτάθηκε από τον O. Kippes).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μαϋρχόφερ εκτιμάται σε 31,71 ± 2,0 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0767 ± 0,011. Ο Μαϋρχόφερ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 16 ως 28 ώρες περίπου, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαυρχοφερ
Αμισουλπρίδη
Συνήθως ταξινομείται στα άτυπα αντιψυχωσικά. Χημικά είναι ένα βενζαμίδιο και όπως και άλλα αντιψυχωσικά βενζαμίδιου, όπως η σουλπιρίδη, σχετίζεται με υψηλό κίνδυνο αύξησης των επιπέδων στο αίμα της ορμόνης γαλουχίας προλακτίνης (προκαλώντας έτσι δυνητικά την απουσία του εμμηνορροϊκού κύκλου, διεύρυνση του μαστού, ακόμη και σε άνδρες, έκκριση μητρικού γάλακτος που δεν σχετίζεται με θηλασμό, μειωμένη γονιμότητα, ανικανότητα, πόνο στο στήθος κ.λπ. ) και χαμηλό κίνδυνο, σε σχέση με τα τυπικά αντιψυχωσικά, να προκαλέσουν διαταραχές της κίνησης. Έχει επίσης βρεθεί ότι είναι μέτρια πιο αποτελεσματική στη θεραπεία της σχιζοφρένειας από άλλα κοινά χρησιμοποιούμενα αντιψυχωσικά.
Η αμισουλπρίδη πιστεύεται ότι δρα μπλοκάροντας, ή ανταγωνίζοντας, το υποδοχέα της ντοπαμίνης D2, μειώνοντας σηματοδότηση της. Η αποτελεσματικότητα της αμισουλπρίδης στη θεραπεία της δυσθυμίας και τα αρνητικά συμπτώματα της σχιζοφρένειας πιστεύεται ότι οφείλεται σε αποκλεισμό των προσυναπτικών υποδοχέων ντοπαμίνης D2. Αυτοί οι προσυναπτικοί υποδοχείς ρυθμίζουν την απελευθέρωση της ντοπαμίνης στη σύναψη, οπότε εμποδίζοντας τους, η αμισουλπρίδη αυξάνει τις συγκεντρώσεις της ντοπαμίνης στη σύναψη. Αυτή η αυξημένη συγκέντρωση ντοπαμίνης θεωρητικολογείται ότι δρα στους υποδοχείς ντοπαμίνης D1 για την ανακούφιση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων (στη δυσθυμία) και των αρνητικών συμπτωμάτων της σχιζοφρένειας.
Μπεβίιν (δορυφόρος)
Ο Μπεβίιν (αγγλικά: Bebhionn (προφ. bɛˈviːn be VEEN ) ή Κρόνος XXXVII (Saturn XXXVII) είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε από τους Σκοτ Σέπαρντ, Ντέιβιντ Τζιούιτ, Jan Kleyna και Μπράιαν Μάρσντεν στις 4 Μαΐου του 2005, ύστερα από παρατηρήσεις στο διάστημα μεταξύ 12 Δεκεμβρίου 2004 και 9 Μαρτίου 2005 και του δόθηκε η προσωρινή ονομασία S/2004 S 11.
Αμισουλπρίδη
Παρουσιάστηκε από τη Sanofi-Aventis στη δεκαετία του 1990. Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας της έληξε έως το 2008 και έγιναν διαθέσιμα γενόσιμα σκευάσματα. Διατίθεται στο εμπόριο σε όλες τις αγγλόφωνες χώρες εκτός από τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μια εταιρεία με έδρα τη Νέα Υόρκη, η LB Pharmaceuticals, ανακοίνωσε τη συνεχιζόμενη ανάπτυξη του LB-102, επίσης γνωστή ως N-μέθυλο αμισουλπρίδη, ένα αντιψυχωσικό με στόχο ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μια παρουσίαση αφίσας στην Ευρωπαϊκή Νευροψυχοφαρμακολογία φαίνεται να υποδηλώνει ότι αυτή η έκδοση της αμισουλπρίδης, γνωστή ως LB-102 εμφανίζει την ίδια δέσμευση με τους D2, D3 και 5HT7 με την αμισουλπρίδη.
Μπεβίιν (δορυφόρος)
Έχει περίπου 6 χιλιόμετρα διάμετρο και περιφέρεται γύρω από τον Κρόνο σε μέση απόσταση 16.898.000 χλμ. σε 820,130 ημέρες, σχηματίζοντας κλίση 41° προς την Εκλειπτική (18° προς τον Ισημερινό του Κρόνου), με ανάδρομη φορά και εκκεντρότητα 0,333.
Αμισουλπρίδη
Σχιζοφρένεια
Σε μια μελέτη του 2013 που συνέκρινε 15 αντιψυχωσικά φάρμακα στην αποτελεσματικότητα στη θεραπεία των σχιζοφρενικών συμπτωμάτων, η αμισουλπρίδη κατατάχθηκε δεύτερη και κατέδειξε υψηλή αποτελεσματικότητα, 11% πιο αποτελεσματική από την ολανζαπίνη (3η), 32-35% πιο αποτελεσματική από την αλοπεριδόλη, την κουετιαπίνη και την αριπιπραζόλη και 25% λιγότερο αποτελεσματική από την κλοζαπίνη (1η). Σύμφωνα με άλλες μελέτες φαίνεται να έχει συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα με την ολανζαπίνη στη θεραπεία της σχιζοφρένειας. Η αύξηση της αμισουλπρίδης, όπως και η αύξηση της σουλπιρίδης, έχει θεωρηθεί βιώσιμη επιλογή θεραπείας (αν και αυτό βασίζεται σε στοιχεία χαμηλής ποιότητας) σε ανθεκτικές στην κλοζαπίνη περιπτώσεις σχιζοφρένειας. Μια άλλη πρόσφατη μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αμισουλπρίδη είναι κατάλληλη θεραπεία πρώτης γραμμής για τη διαχείριση της οξείας ψύχωσης.
Άλλες χρήσεις
Η αμισουλπρίδη ενδείκνυται για χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες σε ενήλικες για την πρόληψη της μετεγχειρητικής ναυτίας και εμέτου (PONV), είτε μόνη της είτε σε συνδυασμό με αντιεμετικό διαφορετικής κατηγορίας, και για τη θεραπεία της ναυτίας σε άτομα που έχουν λάβει αντιεμετική προφύλαξη με παράγοντα διαφορετικής κατηγορίας ή δεν έχουν λάβει προφύλαξη.
Αντενδείξεις
Η χρήση αμισουλπρίδης αντενδείκνυται στις ακόλουθες καταστάσεις ασθένειας
Ούτε συνιστάται η χρήση αμισουλπρίδης σε ασθενείς με υπερευαισθησία στην αμισουλπρίδη ή σε έκδοχα που βρίσκονται στη μορφή δοσολογίας του.
Παρενέργειες
Η υπερπρολακτιναιμία είναι αποτέλεσμα του ανταγωνισμού των D2 υποδοχέων που βρίσκονται στα λακτοτροφικά κύτταρα που βρίσκονται στο πρόσθιο λοβό της υπόφυσης. Η αμισουλπρίδη έχει υψηλή τάση για την αύξηση των επιπέδων πλάσματος της προλακτίνης ως αποτέλεσμα της κακής διεισδυτικότητας δια του αιματοεγκεφαλικού φραγμού και συνεπώς την προκύπτουσα μεγαλύτερη αναλογία πληροτότητας των περιφερικών D 2 υποδοχέων σε σχέση με τους κεντρικούς D 2. Αυτό σημαίνει ότι για να επιτευχθεί η επαρκής κατάληψη (~ 60-80% ) των κεντρικών D 2 υποδοχέων έτσι ώστε να προκληθεί θεραπευτική του δράση μια δόση η οποία είναι αρκετή για να κορεστούν οι περιφερικοί υποδοχείς D2, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στην πρόσθια υπόφυση.
Διακοπή
Το Βρετανικό Εθνικό Συνταγολόγιο συνιστά σταδιακή απόσυρση κατά τη διακοπή των αντιψυχωσικών για να αποφευχθεί το σύνδρομο οξείας απόσυρσης ή ταχεία υποτροπή. Τα συμπτώματα στέρησης συνήθως περιλαμβάνουν ναυτία, έμετο και απώλεια όρεξης. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν ανησυχία, αυξημένη εφίδρωση και προβλήματα ύπνου. Λιγότερο συχνά μπορεί να υπάρχει αίσθηση περιστροφής του χώρου, μούδιασμα ή μυϊκοί πόνοι. Τα συμπτώματα γενικά υποχωρούν μετά από μικρό χρονικό διάστημα.
Υπερβολική δόση
Το Torsades de pointes είναι συχνό στην υπερβολική δόση. Η αμισουλπρίδη είναι μέτρια επικίνδυνη σε υπερβολική δόση (με τα TCA να είναι πολύ επικίνδυνα και τα SSRI να είναι αρκετά επικίνδυνα).
Αλληλεπιδράσεις
Η αμισουλπρίδη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με φάρμακα που παρατείνουν το διάστημα QT (όπως σιταλοπράμη, βουπροπιόνη, κλοζαπίνη, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, σερντιδόλη, ζιπρασιδόνη κ.λπ.), μειώνουν τον καρδιακό ρυθμό και αυτά που μπορούν να προκαλέσουν υποκαλιαιμία. Παρομοίως, είναι ακατάλληλο να συνδυάζονται αντιψυχωσικά λόγω του πρόσθετου κινδύνου για όψιμη δυσκινησία και κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο.
Φαρμακοδυναμική
Η αμισουλπρίδη λειτουργεί κυρίως ως ανταγωνιστής των υποδοχέων ντοπαμίνης D2 και D3. Έχει υψηλή συγγένεια για αυτούς τους υποδοχείς με σταθερές διαχωρισμού των 3.0 και 3.5 nM, αντίστοιχα. Παρόλο που οι τυπικές δόσεις που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ψύχωσης αναστέλλουν τη ντοπαμινεργική νευροδιαβίβαση, οι χαμηλές δόσεις αποκλείουν κατά προτίμηση τους ανασταλτικούς προσυναπτικούς αυτόματους υποδοχείς. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη διευκόλυνση της δραστηριότητας της ντοπαμίνης, και για το λόγο αυτό, η χαμηλή δόση αμισουλπρίδης έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της δυσθυμίας.
Η αμισουλπρίδη και οι συγγενείς τις σουλπιρίδη, λεβοσουλπιρίδη και σουλπρίδη έχουν αποδειχθεί ότι συνδέονται με τον υψηλής συγγένειας υποδοχέα GHB σε συγκεντρώσεις που είναι θεραπευτικά σχετικές ( IC50 = 50 nM για την αμισουλπρίδη).
Οι αμισουλπρίδη, σουλτοπρίδη και σουλπιρίδη αντίστοιχα παρουσιάζουν μειωμένη in vitro συγγένεια για τον υποδοχέα D2 (IC50 = 27, 120 και 181 nM) και τον υποδοχέα D3 (IC50 = 3.6, 4.8 και 17.5 nM).
Αν και ήταν μακρά ευρέως δεκτό ότι ντοπαμινεργική διαφοροποίηση είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για το αντίστοιχο αντικαταθλιπτικές και αντιψυχωσικού ιδιότητες των αμισουλπρίδη, ήταν εκ των υστέρων ότι το φάρμακο δρα επίσης ως ισχυρός ανταγωνιστής του σεροτονίνης 5-ΗΤ7 υποδοχέα (Κi = 11.5 ηΜ). Αρκετά από τα άλλα άτυπα αντιψυχωσικά όπως η ρισπεριδόνη και η ζιπρασιδόνη είναι ισχυροί ανταγωνιστές του υποδοχέα 5-ΗΤ7 καθώς και εκλεκτικοί ανταγωνιστές του υποδοχέα δείχνουν οι ίδιοι αντικαταθλιπτικές ιδιότητες. Για να χαρακτηριστεί ο ρόλος του υποδοχέα 5-ΗΤ7 στις αντικαταθλιπτικές δράσεις της αμισουλπρίδη, μια μελέτη έφτιαξε knockout ποντίκιαγια τον 5-ΗΤ7 υποδοχέα. Η μελέτη διαπίστωσε ότι σε δύο ευρέως χρησιμοποιούμενα μοντέλα κατάθλιψης τρωκτικών, το τεστ ανάρτησης ουράς και το τεστ καταναγκαστικής κολύμβησης, αυτά τα ποντίκια δεν παρουσίασαν αντικαταθλιπτική ανταπόκριση κατά τη θεραπεία με αμισουλπρίδη. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι ο ανταγωνισμός του 5-ΗΤ 7 υποδοχέα μεσολαβεί στις αντικαταθλιπτικές επιδράσεις της αμισουλπρίδης.
Η αμισουλπρίδη φαίνεται επίσης να δεσμεύεται με υψηλή συγγένεια με τον υποδοχέα σεροτονίνης 5-HT2B (Ki = 13 nM), όπου δρα ως ανταγωνιστής. Οι κλινικές επιπτώσεις αυτού, εάν υπάρχουν, είναι ασαφείς. Σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει ένδειξη ότι αυτή η δράση μεσολαβεί σε οποιαδήποτε από τις θεραπευτικές επιδράσεις της αμισουλπρίδης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιψυχωσικά Κατηγορία:Αντιεμετικά Κατηγορία:Αντικαταθλιπτικά Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό CASNo Κατηγορία:Φαινυλαιθέρες Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με θείο Κατηγορία:Αμίδια Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές αμίνες
Αμπού Ροάς
Περιγραφή
Η τοποθεσία βρίσκεται πάνω σε ένα λόφο από ασβεστόλιθο με θέα το Δέλτα του Νείλου, όπου βρίσκεται η Πυραμίδα του Ρετζεντέφ , που στα αρχαία αιγυπτιακά είχε το όνομα «Στερέωμα του Ρετζεντέφ» , γιου και διαδόχου του Χέοπα της Τέταρτης Δυναστείας. Ο Ρετζεντέφ επέλεξε αυτή τη τοποθεσία ίσως για να απομακρυνθεί από τη νεκρόπολη της Μέμφιδος λόγω δυναστικών προβλημάτων ή για να επανασυνδεθεί με τις παραδόσεις της Τρίτης Δυναστείας, ή και για τους δύο λόγους.
Η γαλλό-ελβετική αρχαιολογική αποστολή που δραστηριοποιείται στο Αμπού Ροάς από το 1995, έφερε στο φως ίχνη του τελετουργικού διαδρόμου μήκους περίπου 1500 μέτρων, που συνέδεε το ταφικό ναό, διάδρομος ο οποίος ήταν κατασκευασμένος από άψητους πλίνθους , με το ναό της κοιλάδας δίπλα στην όχθη του Νείλου. Κατά τις ίδιες ανασκαφές αναγνωρίστηκε επίσης μια πυραμίδα «δορυφόρος», μια δευτερεύουσα πυραμίδα , και ένας λάκκος για ιερή βάρκα. Πρόσφατες ανασκαφές και οι αναλύσεις που ακολούθησαν, υποδεικνύουν ότι η δομή που σήμερα έχει ύψος μόλις 9 μέτρα και βάση 104,6 μέτρων, σχεδιάστηκε ως βαθμιδωτή πυραμίδα. Υπό το φως αυτών των ανακαλύψεων, οι μελετητές σήμερα πιστεύουν ότι η πυραμίδα δεν ήταν ημιτελής αλλά στην αρχική της μορφή είχε μέγεθος σχεδόν σαν εκείνη της Πυραμίδας του Μυκερίνου, της τρίτης μεγαλύτερης πυραμίδας του συγκροτήματος πυραμίδων της Γκίζας. Η σημερινή κατάσταση οφείλεται ότι αρχίζοντας από την εποχή του Νέου Βασιλείου και κατόπιν στη ρωμαϊκή και κοπτική εποχή, το μνημείο αποτέλεσε πηγή άντλησης πέτρας.
Στην τοποθεσία επίσης έχει βρεθεί ανώνυμη σαρκοφάγος από ασβεστόλιθο. Παραπέρα ανάλυση της περιοχής, που άρχισε το 2001, οδήγησε στη αναγνώριση της ταφής του Χεμέτ, ενός από τους γιους του Νετζεφέρ. Τέλος, στην τοποθεσία υπάρχουν δύο ακόμα νεκροταφεία, το ένα χρονολογείται από την Πρώτης Δυναστείας, όπου βρέθηκαν αντικείμενα που φέρουν τα ονόματα των Αχά και Ντεν, και το άλλο με αξιωματούχους της 4ης Δυναστείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο
Μυκηναϊκός πολιτισμός
Ο Μυκηναϊκός Πολιτισμός αφορά τον πολιτισμό της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, που αναπτύχθηκε το 1700-1100 ΠΚΕ κυρίως στην κεντρική, νότια ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα. Αντιπροσωπεύει τον πρώτο εξελιγμένο και ξεχωριστό ελληνικό πολιτισμό στην ηπειρωτική Ελλάδα, με τα παλάτια, την αστική οργάνωση, τα έργα τέχνης και το σύστημα γραφής (Γραμμική Β), που αποκωδικοποιήθηκε από τον Μ.Βέντρις (συνέβαλαν και οι Έμμετ Μπένετ, Άλις Κόμπερ, Τζων Τσάντγουικ) και αποδείχθηκε ότι η Γραμμική Β ήταν ελληνική γραφή. Το επίθετο «μυκηναϊκός» προέρχεται από την πρώτη αρχαιολογική θέση στην οποία εντοπίστηκε, τις Μυκήνες της Αργολίδας, που αποτελούν και ένα από τα σημαντικότερα κέντρα του. Κατά την περίοδο της ακμής του, εξαπλώθηκε στην Κρήτη, τα υπόλοιπα νησιά του Αιγαίου, την Κύπρο, και την υπόλοιπη Ανατολική Μεσόγειο. Ο Μυκηναϊκός Πολιτισμός ταυτίζεται με την Υστεροελλαδική περίοδο. Ταξινομείται παραδοσιακά ως προϊστορικός, καθώς οι γνώσεις μας για αυτόν βασίζονται μέχρι σήμερα κυρίως σε αρχαιολογικά ευρήματα.
Χρονολόγηση
thumb|right|260px|Χρονολογικός πίνακας του Μυκηναϊκού Πολιτισμού. Σήμανση χρονολογιών με τη συντομογραφία [[προ Χριστού|π.Χ.]] Οι περίοδοι εξέλιξης του Μυκηναϊκού Πολιτισμού ορίζονται με διάφορα κριτήρια. Από χρονολογικής άποψης σημαντική είναι η κεραμική, η οποία, καθώς εξελίσσεται με σχετικά γοργούς ρυθμούς, επιτρέπει την οριοθέτηση σύντομων φάσεων και την κατάρτιση ενός ευέλικτου χρονολογικού συστήματος. Ο Μυκηναϊκός Πολιτισμός καλύπτει χρονολογικά τις κεραμικές φάσεις Υστεροελλαδική (συντ. ΥΕ) Ι, ΙΙ και ΙΙΙ, με μικρότερες υποδιαιρέσεις. Φαινόμενα που προοιωνίζονται την εμφάνισή του παρατηρούνται ήδη κατά τη Μεσοελλαδική (ΜΕ) ΙΙΙ και παλιότερα. Η απόλυτη χρονολόγηση αυτών των φάσεων σε ημερολογιακά έτη ΠΚΕ παρουσιάζει διακυμάνσεις και οι αριθμοί που δίνονται στο διπλανό χρονολογικό πίνακα είναι ενδεικτικοί. Ακολουθούν σε γενικές γραμμές την άποψη της «υψηλής χρονολόγησης», που είναι σήμερα η περισσότερο αποδεκτή, και τοποθετεί τις εξελίξεις μέχρι και 100 χρόνια παλιότερα απ' ό,τι η «χαμηλή χρονολόγηση».
Σημαντικότερες για την παρακολούθηση ιστορικών φαινομένων είναι οι περίοδοι που ορίζονται με βάση πολιτισμικά χαρακτηριστικά, όπως η ταφή σε λακκοειδείς τάφους από τη ΜΕ ΙΙΙ ως την πρώιμη ΥΕ ΙΙΑ (Περίοδος των Λακκοειδών Τάφων) και η ύπαρξη ανακτόρων κυρίως κατά τις φάσεις ΥΕ ΙΙΙΑ1-ΥΕ ΙΙΙΒ2 (Ανακτορική Περίοδος). Σε χρήση είναι επίσης οι όροι «Πρώιμη Μυκηναϊκή Περίοδος» (ΜΕ ΙΙΙ-ΥΕ ΙΙΒ) και «Ύστερη Μυκηναϊκή Περίοδος» (ΥΕ ΙΙΙΑ1-ΥΕ ΙΙΙΓ). Την παρακμή του Μυκηναϊκού Πολιτισμού στο τέλος της ΥΕ ΙΙΙΓ φάσης ακολουθεί η περίοδος που, λόγω των πρώιμων γεωμετρικών μοτίβων της κεραμικής της, έχει ονομαστεί Πρωτογεωμετρική.
Γεωγραφία
Σημαντικότερη πηγή για την πολιτισμική γεωγραφία του μυκηναϊκού κόσμου παραμένουν τα αρχαιολογικά ευρήματα, με δεύτερη σημαντικότερη τα κείμενα της Γραμμικής Β γραφής. Η μελέτη της μυκηναϊκής γεωγραφίας με βάση την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, που κυριάρχησε στην έρευνα τις προηγούμενες δεκαετίες, είναι εν πολλοίς παραπλανητική. Τα ομηρικά έπη στη μορφή που τα έχουμε σήμερα χρονολογούνται τουλάχιστον πέντε αιώνες ή δεκαπέντε γενιές μετά το τέλος του Μυκηναϊκού Πολιτισμού και είναι έργα ποιητικά-μυθολογικά, όχι ιστορικά-γεωγραφικά. Η συντριπτική πλειοψηφία των σύγχρονων ερευνητών αποδέχεται την άποψη του Moses Finley ότι τα ομηρικά έπη αντικατοπτρίζουν την εποχή που γράφτηκαν, καθώς και την αμέσως προηγούμενη περίοδο, και συνεπώς δεν αποτελούν «οδηγό» για τον μυκηναϊκό κόσμο. Η αντιπαραβολή των μυκηναϊκών αρχαιολογικών και των ομηρικών λογοτεχνικών δεδομένων είναι θεμιτή στο βαθμό που συνειδητοποιείται ότι από αυτή την αντιπαραβολή φωτίζονται περισσότερο τα ίδια τα ομηρικά έπη και ειδικότερα η ποιητική εκμετάλλευση του παρελθόντος από τον ποιητή τους, παρά ο Μυκηναϊκός Πολιτισμός ως ιστορικό φαινόμενο.
Με βάση, λοιπόν, τη γεωγραφική εξάπλωση του λεγόμενου «μυκηναϊκού πακέτου» αρχαιολογικών ευρημάτων (ανακτορικό κτήριο τύπου μεγάρου, Γραμμική Β γραφή, θολωτοί και θαλαμοειδείς τάφοι, τροχήλατη στιλβωτή κεραμική μελανού σε ανοικτό βάθος), τον γεωγραφικό πυρήνα του μυκηναϊκού κόσμου συγκροτεί η νότια ηπειρωτική Ελλάδα με την Πελοπόννησο, την ανατολική Στερεά Ελλάδα (Αττική, Βοιωτία) και την Εύβοια. Ιδιαίτερη συγκέντρωση αρχαιολογικών θέσεων, στις οποίες περιλαμβάνονται και ανακτορικές ακροπόλεις, παρουσιάζουν η Αργολίδα και η Μεσσηνία, που μπορούν να θεωρηθούν τα δύο αρχαιότερα και σημαντικότερα κέντρα του Μυκηναϊκού Πολιτισμού, αν και η εικόνα αυτή οφείλεται ως ένα βαθμό στο γεγονός ότι αυτές οι περιοχές είναι και οι πιο εντατικά ερευνημένες. Σημαντικά αρχαιολογικά κατάλοιπα έχουν έλθει στο φως τα τελευταία χρόνια στην ευρύτερη περιοχή του Βόλου, που επιτρέπουν να εντάξουμε και τη Θεσσαλία στις περιοχές εξάπλωσης του Μυκηναϊκού Πολιτισμού, όπως και την Ήπειρο, αλλά και τη Μακεδονία.
Ο Μυκηναϊκός Πολιτισμός εξαπλώθηκε σταδιακά προς νότια και ανατολικά μέσω των θαλάσσιων δρόμων, ώστε για την εποχή ακμής του, το 13ο αι. π.Χ, να μπορεί να αναγνωριστεί μια ομοιογενής πολιτισμική σφαίρα επιρροής του Μυκηναϊκού Πολιτισμού τουλάχιστον στον χώρο του Αιγαίου, η λεγόμενη «Μυκηναϊκή Κοινή». Τα άφθονα ευρήματα εισηγμένης μυκηναϊκής κεραμικής στα νησιά του Αιγαίου και σε ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο, καθώς και η ανάπτυξη επιτόπιων απομιμήσεων, δίνουν τα σημαντικότερα στοιχεία. Ωστόσο από μόνη της η κεραμική δεν αποδεικνύει και την παρουσία Μυκηναίων εποίκων ούτε και διαφωτίζει τη σχέση πιθανών τέτοιων εποίκων με τους ιθαγενείς πληθυσμούς. Η παρουσία σε μια περιοχή ξένων ταφικών ή λατρευτικών εθίμων, που είναι στενά συνδεδεμένα με ένα λαό, και η γραφή, ως ενδεικτική της γλώσσας του, δίνουν πιο ισχυρές ενδείξεις. Με βάση αυτά τα δεδομένα θεωρείται σχεδόν βέβαιη η παρουσία Μυκηναίων στα νησιά του Αιγαίου και την Κρήτη από την ΥΕ ΙΙΒ (περ. 1420 ΠΚΕ), στις Κυκλάδες από την ΥΕ ΙΙΙΑ1, στην Κύπρο από την ΥΕ ΙΙΙΑ1 (περ. 1400 ΠΚΕ) τα Δωδεκάνησα και τα παράλια της Μ. Ασίας λίγο αργότερα. Η εξάπλωση των Μυκηναίων στα νησιά του Αιγαίου, όπου προηγουμένως κυριαρχούσαν οι Μινωίτες, σχετίζεται ασφαλώς με τη μυκηναϊκή κυριαρχία στην Κρήτη. μικρογραφία|Το επονομαζόμενο [[Προσωπείο του Αγαμέμνονα (16ος αι. Π.Χ.) είναι ίσως το διασημότερο τεχνούργημα του μυκηναϊκού πολιτισμού ]] Στις Βόρειες περιοχές του ελλαδικού χώρου (Ήπειρο, Μακεδονία, Ανατολική και Δυτική Θράκη) οι εγκατάσταση των Μυκηναίων καθυστέρησε κάπως, περίπου 600-800 ΠΚΕ (βλέπε χάρτη).
Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτές οι χρονολογίες αφορούν τις πρώτες εγκαταστάσεις των Μυκηναίων (Αχαιών). Οι περισσότερες μετακινήσεις πληθυσμών έγιναν από την Παλαιά Ελλάδα (όπως αποκαλείται στα νεότερα χρόνια) μετά τη λεγόμενη Κάθοδο των Δωριέων, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Ελληνικού Αποικισμού.
Γραπτές πηγές των Χετταίων μιλούν για τo βασίλειο Αχιγιάβα, το οποίο οι σύγχρονοι μελετητές θεωρούν ότι ταυτίζεται με τον μυκηναϊκό κόσμο (Αχαιούς) ή τουλάχιστον με τμήμα του. Επιπλέον, η Μιλλάβαντα των Χετταιικών πηγών έχει ταυτιστεί με τη Μίλητο, η οποία εμφανίζεται στα σχετικά κείμενα ως τμήμα της επικράτειας Αχιγιάβα.
Πληθυσμιακές ομάδες μυκηναϊκής καταγωγής είναι πιθανόν να εγκαταστάθηκαν στην Κιλικία της Μικράς Ασίας, στη νότια συροπαλαιστινιακή ακτή και στην Ιταλία κατά την ΥΕ ΙΙΙΓ (τέλη 12ου αι. ΠΚΕ). Το φαινόμενο συνδέεται ίσως με την αναστάτωση και την παρακμή που επικράτησε μετά την κατάρρευση των μυκηναϊκών βασιλείων στη μητροπολιτική Ελλάδα. Μακρινούς απόηχους αυτών των μετακινήσεων μπορεί να διασώζουν και οι αναφορές της Παλαιάς Διαθήκης στους Φιλισταίους, αν προέρχονται πράγματι από το Αιγαίο. Η «ξαφνική» ίδρυση νέων οικισμών (ή ο εξοπλισμός παλαιών) με οχυρωματικά τείχη μυκηναϊκού τύπου στις Κυκλάδες και στην Κύπρο είναι άλλη μια ένδειξη αναταραχών στη διάρκεια του 12ου αι. ΠΚΕ.
Πέρα από τις περιοχές με επαρκή στοιχεία για μόνιμη εγκατάσταση και κυριαρχία των Μυκηναίων, είναι γνωστές συστηματικές επαφές με σημαντικά ναυτικά και εμπορικά κέντρα της εποχής. Σε αυτά συγκαταλέγονται η Τροία στη βορειοδυτική Μικρά Ασία, η Ουγκαρίτ στη Συρία, η Σαρδηνία και η Ιβηρική Χερσόνησος. Τα μυκηναϊκά ευρήματα στην Αίγυπτο είναι σπάνια, υπάρχουν όμως αιγυπτιακές γραπτές πηγές και αιγυπτιακά ευρήματα στην Κρήτη και την Πελοπόννησο, που φανερώνουν επαφές με τη χώρα των φαραώ, και μάλιστα σε ανώτατο διπλωματικό επίπεδο. Μυκηναϊκά ευρήματα και αντικείμενα με γραμμική Β έχουν όμως βρεθεί και στη Γερμανία, στη Γεωργία, στην Ιρλανδία και στην Μεγάλη Βρετανία.
Αρχιτεκτονική
μικρογραφία|Η [[Πύλη των Λεόντων στις Μυκήνες]] Από τη μυκηναϊκή αρχιτεκτονική είναι γνωστές οχυρές ακροπόλεις, που περιλαμβάνουν ανάκτορα, και ταφικά μνημεία. Τειχισμένες ακροπόλεις έχουν βρεθεί στην Τίρυνθα, τις Μυκήνες και τη Μιδέα της Αργολίδας, στη Λάρισα του Άργους, στον Γλα της Βοιωτίας, καθώς και στην Αθήνα, στη θέση της μεταγενέστερης Ακρόπολης. Οι Έλληνες της πρώτης χιλιετίας αισθάνονταν δέος βλέποντας τα ερείπια των μυκηναϊκών ακροπόλεων και απέδιδαν την κατασκευή τους στους Κύκλωπες. Από εκεί προήλθε ο χαρακτηρισμός των μυκηναϊκών τειχών ως «κυκλώπειων».
Στην ταφική αρχιτεκτονική κυριαρχούν τρεις τύποι τάφων: ο λακκοειδής, ο λαξευτός θαλαμοειδής ή θαλαμωτός και ο θολωτός. Οι θολωτοί τάφοι συγκαταλέγονται χωρίς αμφιβολία στα πιο λαμπρά και εντυπωσιακά αρχιτεκτονήματα του Μυκηναϊκού Πολιτισμού.
Κοινωνικοπολιτική οργάνωση
Βάσει αρχαιολογικής μαρτυρίας που παρέχεται από τις πινακίδες της Γραμμικής Β΄ προκύπτει πως η μυκηναϊκή κοινωνία διακρίνεται από αυστηρή ιεραρχία στην κορυφή της οποίας βρίσκεται ο άνακτας, ακολουθούμενος από αξιωματούχους που πιθανώς ανήκουν στην πολεμική κάστα, τοπικούς επίσημους αξιωματούχου. Ακολουθούν οι ιερείς και οι ιέρειες και ο λαός, που είναι επιφορτισμένος με βιοτεχνικά καθήκοντα και την καλλιέργεια γης. Όσον αφορά στο φύλο, οι γυναίκες απαντώνται ως τεχνίτριες ή ιέρειες και τα παιδιά αναφέρονται στο πλαίσιο της οικογενειακής μονάδας. Οι ρίζες της μυκηναϊκής κοινωνικής διαστρωμάτωσης εκτείνονται πιθανώς προς τα πίσω, στη μεσοελλαδική περίοδο, όπως υποδεικνύουν ευρήματα της περιόδου. Για την οποία δεν έχουμε ακόμα πλήρη και συνδυαστική εικόνα.
Holy Smoke (τραγούδι)
Το Holy Smoke είναι ένα τραγούδι του βρετανικού heavy metal συγκροτήματος Iron Maiden, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο No Prayer for the Dying το 1990. Το κομμάτι γράφτηκε από τον Στιβ Χάρις και τον Μπρους Ντίκινσον. Το κομμάτι κυκλοφόρησε και σε single, στο οποίο συμμετείχε για πρώτη φορά ο νέος κιθαρίστας του σχήματος Τζάνικ Γκερς. Το single κατάφερε να μπει στα βρετανικά charts και να φτάσει το νούμερο 3. Επίσης μπήκε στα ιρλανδικά όπου έφτασε στο νούμερο 4.
Μυκηναϊκός πολιτισμός
Κοινωνικοπολιτική οργάνωση
Προς αυτή την κατεύθυνση δείχνει η μελέτη του λακκοειδούς τάφου της ΜΕ ΙΙ με πλούσια κτερίσματα και των κτηριακών συγκροτημάτων στην Κολώνα Αίγινας, στην οποία φαίνεται διαμορφωμένης κοινωνική ιεραρχίας πολύ πριν την «επίσημη» χρονολογικά ανάδυση του μυκηναϊκού πολιτισμού. Εδώ προστίθεται η άποψη του Rutter ότι «η τοποθέτηση μεγάλων ποσοτήτων κινητών ευρημάτων στη μορφή εισηγμένης κεραμικής, όπλων και χρυσών κοσμημάτων ως μίμηση, από τους κατοίκους της ηπειρωτικής Ελλάδας, είναι συνήθειες που δε μαθεύτηκαν από τους Μινωίτες, αλλά μάλλον από τους κοντινούς γείτονες της Αίγινας, με τους οποίους ήταν σε συχνότερη επαφή». Ακόμα και αν το ανωτέρω παράδειγμα δεν έχει καθολική ισχύ για την ΜΕ ΙΙ είναι πιθανό να λειτούργησε ως μοντέλο για τους μεταγενέστερους Μυκηναίους της άρχουσας τάξης
Holy Smoke (τραγούδι)
Το τραγούδι διαφέρει αρκετά από τη συνηθισμένη δομή και θεματολογία του συγκροτήματος. Επίσης, για την προώθηση του τραγουδιού κυκλοφόρησε και video clip, το οποίο γυρίστηκε στη φάρμα του Στίβ Χάρις, και έχει εμφανώς χιουμοριστική διάθεση, στο οποίο εμφανίζονται μέλη του συγκροτήματος να παίζουν παιδικά όργανα, ποδόσφαιρο μεταξύ άλλων. Στο βίντεο επίσης εμφανίζεται και ο παραγωγός τους Μάρτιν Μπερτς να φορά σαδομαζοχιστική περιβολή. Τέλος τη σκηνοθεσία την έκανε ο ίδιος ο Χάρις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των Iron Maiden Κατηγορία:Τραγούδια του 1990 Κατηγορία:Singles του 1990 Κατηγορία:Singles της EMI Records
Μυκηναϊκός πολιτισμός
Κοινωνικοπολιτική οργάνωση
Βάσει αρχαιολογικής μαρτυρίας που παρέχεται από τις πινακίδες της Γραμμικής Β΄ στην κορυφή της κοινωνικής διαστρωμάτωσης της μυκηναϊκής Πύλου αναφέρεται ο άνακτας (wa-na-ka), ο Fάναξ. Το αρχαιολογικό αρχείο, συμπληρώνοντας τα κείμενα της Γραμμικής Β΄, φαίνεται να παρέχει σαφείς πληροφορίες για τις ιδεολογικές πτυχές της έννοιας, τουλάχιστον όσον αφορά στο μυκηναϊκό ανάκτορο, που αναφέρεται ως ενσωμάτωση της προσωπικής προπαγάνδας του άνακτα στην εξωτερική του όψη και ως μήνυμα βασιλικής εξουσίας προς την ελίτ στον εσωτερικό του διάκοσμο.