cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανάκτορο της Στοκχόλμης
Το βόρειο τμήμα 1692–1696
Τα τείχη που περιβάλλουν τις αποθήκες, τους στάβλους και τα εργαστήρια του κάστρου Tρεις Κορόνες βρίσκονται τώρα πίσω από τη Ράμπα των Λεόντων (Lejonbacken) και στο υπόγειο της βόρειας σειράς. Έτσι, η Ράμπα των Λεόντων κρύβει τον παλαιό -χωρίς παράθυρα- τοίχο πίσω της. Παλαιότεροι τοίχοι μπορούν επίσης να βρεθούν υψηλότερα, σε μεγάλα τμήματα των τοίχων πρόσοψης της βόρειας σειράς. Οι τοίχοι από τους πρώην βορειοανατολικούς και βορειοδυτικούς τετράγωνους γωνιακούς πύργους, για παράδειγμα, είναι παχύτεροι σε αυτό το τμήμα του ισογείου του ανακτόρου, αφού ο Tέσιν χρησιμοποίησε ξανά τους υπόλοιπους τοίχους και τους ενσωμάτωσε στο νέο ανάκτορο. Περίπου τα μισά από τα παλαιά τείχη χρησιμοποιήθηκαν με αυτόν τον τρόπο, αφού ο πάντα λιτός Κάρολος ΙΑ΄ είχε συμφωνήσει απρόθυμα στη μετατροπή, που ξεκίνησε το 1690. Η οικονομία και η ανακύκλωση ήταν οι κατευθυντήριες αρχές στο κτίριο της βόρειας σειράς. Ως εκ τούτου, η κατασκευή προχώρησε αρκετά γρήγορα και μετά από πέντε μήνες το νέο τμήμα ολοκληρώθηκε και στεγάστηκε. Τα νέα τείχη έγιναν υψηλότερα από τα παλαιά, εκτός από τους πύργους που ήταν εντελώς κλεισμένοι στα νέα τείχη. Η Στοά (Gallery) του Καρόλου ΙΑ΄ είναι ένα ακόμη χαρακτηριστικό, που απομένει από πHårlemanHårleman)οι Γάλλοι τεχνίτεςοι Γάλλοι τεχνίτεςριν από την πυρκαγιά, όλα σύμφωνα με το σχέδιο του Τέσιν.
Μείζων Σέιμ
Επακόλουθα
Αμέσως μετά, οι Φίλοι του Συντάγματος, που θεωρούνται ως το πρώτο πολωνικό πολιτικό κόμμα, και συμπεριλαμβανομένων πολλών συμμετεχόντων στο Μείζων Σέιμ, ιδρύθηκαν για να υπερασπιστούν τις μεταρρυθμίσεις που έχουν ήδη θεσπιστεί και να προωθήσουν περισσότερες. Η ανταπόκριση στο νέο Σύνταγμα ήταν λιγότερο ενθουσιώδης στις επαρχίες, όπου το Κόμμα των Χετμάνων άσκησε ισχυρότερη επιρροή. Οι μεταρρυθμίσεις του Μείζονος Σέιμ καταρρίφθηκαν από τη Συνομοσπονδία της Ταργκοβίτσα και την παρέμβαση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Στις 23 Νοεμβρίου 1793, το Σέιμ του Γκρόντνο ακύρωσε όλα τα νομοθετήματα του Μείζονος Σέιμ, συμπεριλαμβανομένου του Συντάγματος της 3ης Μαΐου 1791.
Ανάκτορο της Στοκχόλμης
Το βόρειο τμήμα 1692–1696
αριστερά|μικρογραφία|Σχέδιο του Νικόντεμους Τέσιν του Νεότερου για το κεντρικό τμήμα της βόρειας πρόσοψης, π. το 1690. μικρογραφία|Το Βασιλικό Παρεκκλήσιο το 1694.
Ένα νέο Βασιλικό Παρεκκλήσιο στη βόρεια σειρά εγκαινιάστηκε τα Χριστούγεννα του 1696, και μία νέα Αίθουσα του Κράτους σχεδιάστηκε επίσης εκεί. Το παρεκκλήσιο επρόκειτο να αντικαταστήσει το παλαιό παρεκκλήσιο του κάστρου, που είχε ανεγερθεί από τον Ιωάννη Γ' στην ίδια τοποθεσία με τις παλαιές αποθήκες και τους στάβλους του κάστρου Tρεις Κορόνες.
Μείζων Σέιμ
Σημειώσεις
aΈνας ιστότοπος αφιερωμένος στη γενεαλογία των συμμετεχόντων του Μείζονος Σέιμ, που διατηρεί ο Μάρεκ Γέζι Μινακόφσκι, απαριθμεί 484 συμμετέχοντες. Αυτοί περιλαμβάνουν τον βασιλιά, μέλη της Γερουσίας και βουλευτές που εκλέχθηκαν το 1788 και το 1790.
Ανάκτορο της Στοκχόλμης
Το βόρειο τμήμα 1692–1696
Η κατασκευή του νέου παρεκκλησίου με τις ίδιες αναλογίες με το παλαιό και η προσαρμογή του στους τοίχους του παλαιού παρεκκλησίου, με διατηρημένη υψηλή οροφή μέσα στους τοίχους του πρώην βορειοανατολικού πύργου (τώρα η βορειοανατολική γωνία του ανακτόρου), αποδείχθηκε δύσκολη, επειδή ο Τέσιν ήθελε να τηρήσει το αυστηρό μπαρόκ στυλ, όπου όλα τα παράθυρα θα έπρεπε να έχουν το ίδιο μέγεθος και να τοποθετούνται σε ακριβείς σειρές, παρά τα δωμάτια που υπήρχαν πίσω τους. Για να το επιτύχει αυτό, ο Tέσιν πρόσθεσε έναν ημιώροφο με μικρότερα τετράγωνα παράθυρα, ακριβώς επάνω από την κάτω σειρά των παραθύρων. Αυτά τα μικρότερα παράθυρα περικυκλώνουν τώρα ολόκληρο το κτίριο, ένα απομεινάρι του πρώτου παρεκκλησίου του κάστρου. Μετά την πυρκαγιά, όταν ο Tέσιν μπόρεσε να κάνει πιο ουσιαστικές αλλαγές, το Βασιλικό Παρεκκλήσιο και η Αίθουσα του Κράτους τοποθετήθηκαν στο νότιο τμήμα, και τα έπιπλα και το περιεχόμενο, όπως παγκάκια, οικιακά αργυρά και διακοσμητικά σώζονται σε κάποιο βαθμό στο σημερινό Βασιλικό Παρεκκλήσιο.
Σύμφωνα με ένα σχέδιο πριν από την πυρκαγιά, το ανάκτορο έπρεπε να είναι σε τετράγωνο σχήμα, χωρίς πτέρυγες, σε αυστηρό ρωμαϊκό μπαρόκ στυλ, ουσιαστικά με τα υπόλοιπα τμήματα του κτιρίου να μοιάζουν με το βόρειο τμήμα. Αυτή η πρόταση δεν διατηρήθηκε, και ο ιστορικός Μπόο φον Μάλμμποργκ προτείνει ότι αυτό έγινε, πιθανώς επειδή ο Tέσιν δεν τόλμησε να παρουσιάσει τα ολοκληρωμένα σχέδιά του στον οικονόμο Κάρολο ΙΑ΄.
Μείζων Σέιμ
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέιμ της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας
Ανάκτορο της Στοκχόλμης
Το βόρειο τμήμα 1692–1696
Το νέο κτίριο απεικονίζεται σε πέντε γκραβούρες στο Σουηδία Παλαιά και Σύγχρονη (Suecia Antiqua et Hodierna), που τυπώθηκε από το 1695 έως το 1702: στην εικόνα Νο. I.19 είναι η νέα βόρεια πρόσοψη του κάστρου, που περιλαμβάνει τη Ράμπα των Λεόντων και την τετράγωνη αυλή, στην εικόνα Νο. I.20 το νέο παρεκκλήσι εσωτερικά, στην εικόνα No. I.21 το εξωτερικό του παρεκκλησίου, στην εικόνα No. I.27 η άποψη της εκκλησίας Χέντβιχ-Ελεονόρας και στην εικόνα No. I.32 άποψη από τον  Βασιλικό Κήπο (Kungsträdgården). Η Ράμπα των Λεόντων, η οποία επρόκειτο να οδηγεί στη βόρεια πύλη, τόσο από τα ανατολικά όσο και από τα δυτικά, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ πριν από την πυρκαγιά και αναφέρεται μόνο στα σχέδια.
Η πυρκαγιά του ανακτόρου το 1697
Στις 7 Μαΐου 1697 μια μεγάλη πυρκαγιά στο κάστρο εκδηλώθηκε, με αποτέλεσμα να κτιστεί το σημερινό ανάκτορο της Στοκχόλμης. Η φωτιά κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος του προηγούμενου φρουρίου, το Κάστρο Tρεις Κορόνες, εκτός από τα στιβαρά, πρόσφατα κατασκευασμένα τείχη της βόρειας σειράς, τα περισσότερα από τα οποία σώζονται ακόμη. Σε αντίθεση με το υπόλοιπο κάστρο, τα τείχη του βόρειου τμήματς μπορούσαν να επισκευαστούν.
Η πρώτη φάση κατασκευής του νέου ανακτόρου 1697–1709
μικρογραφία|Τα ερείπια του κάστρου Tρεις Κορόνες (Τre Kronor) μετά την πυρκαγιά το 1697, όπου η βόρεια σειρά εξακολουθεί να στέκεται (στα δεξιά).
Μετά την πυρκαγιά, το Συμβούλιο Αντιβασιλείας του βασιλιά Καρόλου ΙΒ΄ υπό τη διεύθυνση της βασίλισσας Χέντβιχ-Ελεονόρας του Χόλσταϊν-Γκότορπ στο ανάκτορο Kάρλμπεργκ αποφάσισε, ότι ένα νέο κάστρο έπρεπε να κτιστεί στα τείχη του καμένου κάστρου. Ο Νικόντεμους Τέσιν ο Νεότερος ήταν ο αρχιτέκτονας, που διορίστηκε να σχεδιάσει και να κτίσει το νέο Ανάκτορο της Στοκχόλμης. Την ίδια στιγμή που εγκρίθηκαν τα σχέδια του Tέσιν, διορίστηκε επικεφαλής της κατασκευής του ανακτόρου ως μέρος της νέας του θέσης: őverintendent över de Kungliga Slotten (έφορος των Βασιλικών Κάστρων), ένα είδος αρχιτέκτονα του κάστρου. Ο Göran Josuæ Törnquist (αργότερα εξευγενισμένα Adelcrantz) έγινε ο βοηθός έφορος και ο αναπληρωτής του, μια σημαντική θέση στο εργοτάξιο, και ο Hans Conradt Buchegger έγινε π γενικός εργολάβος για την κατασκευή του ανακτόρου. Το 1697 ο Abraham Winantz Svanssköld, ετεροθαλής αδελφός του Tέσιν, διορίστηκε αναπληρωτής αρχιτέκτονας του κάστρου και της αυλής. Μαζί με τον Τέσιν δραστηριοποιήθηκε στην ανέγερση του ανακτόρου και τους βοήθησαν αρκετοί Γερμανοί τεχνίτες. Σημαντικοί γλύπτες και τεχνίτες κατά τα πρώτα χρόνια της κατασκευής ήταν, μεταξύ άλλων, ο Ρενέ Σωβώ, ο Μπερνάρ Φουσκέ ο Πρεσβύτερος και ο γιος του Ζακ Φουσκέ.
Ο Tέσιν παρουσίασε τα πρώτα ολοκληρωμένα σχέδια για το νέο ανάκτορο μέσα στο έτος της πυρκαγιάς. Πρώτα, τα απομεινάρια του παλαιού κάστρου ισοπεδώθηκαν: σχεδόν τα πάντα κατεδαφίστηκαν, εκτός μέρος του βόρειου τμήματος με το αυστηρό μπαρόκ του, που ήταν ακόμα όρθια. Η κατεδάφιση έγινε από περίπου 300 άνδρες από τα μέσα Μαΐου 1697 έως τα μέσα της άνοιξης του 1700, όταν τα υπολείμματα του παλαιού πύργου Tρεις Κορόνες επαναχρησιμοποιήθηκαν ως γέμιση για τη Ράμπα των Λεόντων. Κατά συνέπεια, το μεγαλύτερο μέρος του υλικού για το νέο ανάκτορο ήταν νέο. αριστερά|μικρογραφία| Σκίτσο του Tέσιν για το Βασιλικό Παρεκκλήσιο, 1698. μικρογραφία| Το τελειωμένο σχέδιο του Tέσιν, 1697. μικρογραφία| Το ανάκτορο τον Σεπτέμβριο του 2014, κτίστηκε σύμφωνα με το σχέδιο του Tέσιν. μικρογραφία| Τομή του Tέσιν του νότιου τμήματος με την Αίθουσα του Κράτους στα αριστερά και το Βασιλικό Παρεκκλήσιο στα δεξιά, περί το 1700. Όταν ο Tέσιν πήρε την εντολή να σχεδιάσει το νέο ανάκτορο, εγκατέλειψε μέρη του προηγουμένου σχεδίου του για την κατασκευή ενός τετράγωνου ανακτόρου και πρόσθεσε τις κάτω πτέρυγες που πλαισιώνουν το ανάκτορο στα ανατολικά και δυτικά.
Αυτό έγινε για να δώσει στο ανάκτορο μια πιο μνημειακή εμφάνιση και αυτό θα μπορούσε να εκτελεστεί, καθώς υπήρχε πλέον πιο ανοιχτό έδαφος για να επεκταθεί το ανάκτορο, όπως η δυτική περιοχή όπου βρίσκονταν προηγουμένως η τάφρος του βασιλιά Γουσταύου Α' και οι τύμβοι των κανονιών. Η νοτιοδυτική πτέρυγα έπρεπε να γίνει πιο κοντή, αφού η Μεγάλη Εκκλησία (Storkyrkan) ήταν στον δρόμο. Αυτή η ασυμμετρία, που δημιουργήθηκε από τα διαφορετικά μήκη των πτερύγων, αντισταθμίστηκε με την προσθήκη των δύο αποσπασμένων, ημικυκλικών πτερύγων για τους Βασιλικούς φρουρούς και τους Διοικητές, δυτικά του κεντρικού κτηρίου. Αυτές οι πτέρυγες περιβάλλουν την αυλή. Τα σχέδια και οι αναθέσεις του Tέσιν σε καλλιτέχνες εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν τις προσόψεις, τους τοίχους και τους πέτρινους ψευδοκίονες, καθώς και τους τοίχους, τα δάπεδα, τις κολόνες και τους ψευδοκίονες μέσα στο ανάκτορο, όπως στην Αίθουσα του Κράτους, το Βασιλικό Παρεκκλήσιο και τα κλιμακοστάσια.
Η οικοδόμηση του ανακτόρου συνεχίστηκε με μεγάλη ένταση κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καρόλου ΙΒ΄, αλλά οι δαπανηρές εκστρατείες κατά τον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο ήταν εμπόδια. Ο Κάρολος ΙΒ' έχασε στη μάχη της Πολτάβα το 1709, και εκείνη τη χρονιά το κτίριο του ανακτόρου σταμάτησε εντελώς. Τότε η αυλή είχε ισοπεδωθεί και οι τοίχοι της αυλής είχαν ανεγερθεί σε ύψος ενός ορόφου στο νότιο και ανατολικό τμήμα και σε μισό όροφο στο δυτικό μέρος. Το ανάκτορο παρέμεινε σε αυτή την ημιτελή κατάσταση μέχρι το 1727, όταν το Κοινοβούλιο χορήγησε κεφάλαια για να συνεχιστεί το έργο. Αυτό ήταν ένα χρόνο, πριν αποβιώσει ο Τέσιν.
Κάποιες διακοσμήσεις στα σχέδια του Tέσιν δεν έγιναν ποτέ. Για παράδειγμα, ήθελε να τοποθετήσει έναν έφιππο ανδριάντα του βασιλιά Καρόλου ΙΑ΄ στην εσωτερική αυλή με τον γαλλικό τρόπο εκείνης της εποχής, αλλά του βασιλιά Καρόλου ΙΒ΄ δεν του άρεσε και απέρριψε την ιδέα, καθώς θα «εμπόδιζε εντελώς την όμορφη προοπτική». Ούτε η πρόταση του Tέσιν να στολιστεί το με μπαλούστρα κιγκλίδωμα της οροφής με γλυπτά. Το όραμα του Tέσιν γι' αυτό μπορεί να φανεί σε μια απεικόνιση του ανακτόρου, που έγινε από τον Ζαν Έρικ Ρεν περί το 1770.
Η αποικία των Γάλλων καλλιτεχνών
μικρογραφία|Πληρωμές για μισθούς που καταβλήθηκαν: μεταξύ των ονομάτων είναι και "Nικόντεμους Τέσιν", περί το 1700.
Η μεγαλύτερη ομάδα καλλιτεχνών ήρθε από τη Γαλλία. Μεταξύ των ετών 1693 και 1699, δεκαέξι Γάλλοι ξυλουργοί, ζωγράφοι και χυτευτές έφτασαν στη Στοκχόλμη. Με πρωτοβουλία του Tέσιν, οι τεχνίτες είχαν λάβει πρόσκληση μέσω του σουηδού διπλωματικού απεσταλμένου στο Παρίσι, Ντάνιελ Κρόνστρεμ, να έρθουν και να εργαστούν για τον Σουηδό βασιλιά. Τους προσφέρθηκαν ετήσιοι μισθοί και καταλύματα. Ο γλύπτης Ρενέ Σωβώ ξεκίνησε με μισθό 1.000 ρίξνταλερ (περίπου 49.550 $ ΗΠΑ το 2014) ετησίως: ήταν από τους πιο ακριβοπληρωμένους στον όμιλο. Μερικοί καλλιτέχνες είχαν φέρει τις οικογένειές τους μαζί τους και δημιούργησαν μια αποικία Γάλλων καλλιτεχνών. Τα μέλη της οικογένειας συμμετείχαν συχνά στις οικοδομικές εργασίες. Ολόκληρη η ομάδα αναφέρεται ως οι Γάλλοι τεχνίτες (de fransöske hantwerkarne). Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν λάβει την εκπαίδευσή τους στη Βασιλική Ακαδημία Ζωγραφικής και Γλυπτικής στο Παρίσι και είχαν εργαστεί στην κατασκευή των μεγάλων ανακτόρων του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄ στις Βερσαλλίες. Οι περισσότεροι από τους τεχνίτες ήταν Καθολικοί και ζούσαν και εργάζονταν σε μια πολύ δεμένη κοινότητα κοντά στη γαλλική πρεσβεία στη Στοκχόλμη. Μπορούσαν να ασκήσουν την καθολική τους πίστη μέσα στην αποικία, αλλά αυτό ήταν αυστηρά απαγορευμένο στην υπόλοιπη Σουηδία εκείνη την εποχή. Όταν η οικοδόμηση του ανακτόρου σταμάτησε το 1709, η αποικία διαλύθηκε. Μερικοί τεχνίτες, όπως ο Ρενέ Σωβώ και η οικογένειά του, επέστρεψαν στη Γαλλία, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς παρέμειναν στη Σουηδία, έως ότου απεβίωσαν κατά το πρώτο μέρος του 18ου αι.
Ανάληψη Λασιθίου
Η Ανάληψη είναι χωριό της κοινότητας Πεύκων και έδρα ομώνυμης δημοτικής ενότητας του δήμου Σητείας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησας αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σητείας του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Ανάκτορο της Στοκχόλμης
Το σχέδιο του Tέσιν για τον περιβάλλοντα χώρο του ανακτόρου
μικρογραφία|Η πρόταση του Tέσιν του Νεότερου από το 1713 (βόρεια προς τα δεξιά).
Ανάληψη Λασιθίου
Γεωγραφία
Η Ανάληψη είναι παραλιακό χωριό στο νότιο τμήμα του νομού Λασιθίου, στις ακτές του Λιβυκού Πελάγους. Βρίσκεται πάνω στην παραλιακή επαρχιακή οδό Ιεράπετρας-Σητείας (ΕΠ 28), ανατολικά της Ιεράπετρας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει 60 χλμ. περίπου ΝΑ. του Αγίου Νικολάου.
Ανάκτορο της Στοκχόλμης
Το σχέδιο του Tέσιν για τον περιβάλλοντα χώρο του ανακτόρου
Τροποποιήσεις του σχεδίου χρήσης γης για την περιοχή γύρω από τα Ανάκτορα της Στοκχόλμης είχαν προταθεί στις αρχές του 1700, από τον επιθεωρητή Νικόντεμους Τέσιν τον Νεότερο. Τα σχέδια του Tέσιν για την πόλη ολοκληρώθηκαν το 1713, και σε αυτά η περιοχή γύρω από το ανάκτορο έλαβε νέα μορφή. Έγινε μία νέα Βόρεια Γέφυρα (Norrbro) με σειρές από γλυπτά, ένας σπουδαίος βασιλικός καθεδρικός ναός και μια νέα εκκλησία στη Νήσο του Ιππότη (Riddarholm), που μοιάζει με τη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη. Αντικρίζοντας την οδό της Στοκχόλμης σε μια προέκταση του Βασιλικού Kήπου (Kungsträdgården), ο Tέσιν οραματίστηκε μία 112 μ. μεγάλη "αίθουσα νίκης" με στοές και κίονες σε δωρικό ρυθμό, με δύο γωνιακούς πύργους και εκθεσιακούς χώρους 50 μ. χώρο εισόδου. Εκεί θα εκτίθεντο κανόνια, που λαμβάνονταν ως λάφυρα, σημαίες και άλλα πολεμικά τρόπαια. Στh Nήσο των Αγίων (Helgeandsholmen) σχεδίασε έναν ιππόδρομο για ιππικούς αγώνες και άλλες μορφές διασκέδασης, ενώ επρόκειτο να κτιστεί και ένας κήπος αρκούδων. Οι ιδέες δεν εγκρίθηκαν από τον βασιλιά Κάρολο ΙΒ΄, που ήθελε τη Νήσο των Αγίων για τον εαυτό του.
Ανάληψη Λασιθίου
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πεύκων του νομού Λασιθίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Πεύκων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μακρύ Γιαλού. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μακρύ Γιαλού και προσαρτήθηκε ως οικισμός της Κοινότητος Πεύκων στον δήμο Ιεράπετρας. Με το ΦΕΚ 239Α - 09/11/2011 αποσπάστηκε από τον δήμο Ιεράπετρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Σητείας. Με το ΦΕΚ 93Α - 14/04/2014 ορίστηκε έδρα της δημοτικής ενότητας Ανάληψης.
Ανάκτορο της Στοκχόλμης
Το σχέδιο του Tέσιν για τον περιβάλλοντα χώρο του ανακτόρου
Οι ράμπες επρόκειτο να κατασκευαστούν στον Λόφο του Κάστρου (Slottsbacken), που θα οδηγούσαν σε μια στενή περιοχή μπροστά από τη Μεγάλη Εκκλησία (Storkyrkan), η οποία επρόκειτο να επισκευαστεί με μια νέα μπαρόκ πρόσοψη. Η Μεγάλη Πλατεία (Stortorget) επρόκειτο επίσης να ανοικοδομηθεί και σχεδιάστηκε ένα νέο δημαρχείο και χρηματιστήριο. Ο Tέσιν ήταν πεπεισμένος ότι τα σχέδιά του θα πραγματοποιούνταν μία ημέρα, αλλά η κατασκευή του νέου ανακτόρου τον κράτησε πλήρως απασχολημένο και απαιτούσε μεγάλους οικονομικούς πόρους. Η εποχή της Σουηδικής αυτοκρατορίας πλησίαζε στο τέλος της και όλα τα μεγάλα σχέδια έμεναν ανεκπλήρωτα.
Ανάληψη Λασιθίου
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Ανάκτορο της Στοκχόλμης
Η δεύτερη φάση κατασκευής του νέου ανακτόρου 1727–1771
αριστερά|μικρογραφία|Οι Χόρλεμαν και Tέσιν στο εργοτάξιο, έργο του [[Καρλ Λάρσον, 1896.]] μικρογραφία|Το σκίτσο του Καρλ Χόρλεμαν ενός τοίχου στην αίθουσα ακροάσεων του πρίγκιπα Γουσταύου, 1750.
Ο Νικόντεμους Τέσιν ο Νεότερος απεβίωσε το 1728, πριν τελειώσει το ανάκτορο. Την ευθύνη για την κατασκευή ανέλαβε ο Καρλ Χόρλεμαν, παρόλο που η θέση του Tέσιν ως επιθεωρητή μεταβιβάστηκε επίσημα στον γιο του Καρλ-Γκούσταβ Τέσιν.
Ο Χόρλεμαν διαμόρφωσε μεγάλα τμήματα του εσωτερικού του ανακτόρου σε νεότερο στυλ, περισσότερο στο γούστο εκείνης της εποχής, το ροκοκό. Με πρωτοβουλία του Χόρλεμαν, το χρώμα της πρόσοψης άλλαξε από το παλαιότερο κόκκινο των τούβλων σε ανοιχτό κίτρινο (βλ. Χρωματισμό παρακάτω). Όταν το κτίριο επαναλειτούργησε το 1727, υπήρχε εκ νέου ανάγκη για ειδικευμένους εργάτες. Η δεύτερη ομάδα Γάλλων καλλιτεχνών και τεχνιτών έφτασε στη Στοκχόλμη το καλοκαίρι του 1732, ως αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων του Χόρλεμαν στο Παρίσι τον προηγούμενο χειμώνα. Η ομάδα αποτελούνταν από έξι άτομα: δύο αρχιμαστόρους, Aντουάν Μπελέτ και Mισε΄λ Λε Λιέβρ και τέσσερις τεχνίτες. Άλλοι διάσημοι γλύπτες και τεχνίτες κατά τη δεύτερη φάση της κατασκευής ήταν οι Σαρλ-Γκυγιώμ Κουζέν, Ζακ-Φιλίπ Μπουσαρντόν, Πιέρ-Υμπέρ Λ'Αρσεβέκ, Γιόχαν-Τομπίας Σέργκελ και Aντριέν Μασρελιέζ. Ο Τζιοβάννι-Μπατίστα Τιέπολo απέρριψε την προσφορά του Tέσιν για να αναλάβει εργασία.
Ο Λόφος του Λέοντος (Lejonbacken) και η πτέρυγα Καγκελαρίας (Chancery) ολοκληρώθηκαν από τον αρχιτέκτονα Καρλ-Φρέντερικ Άντελκραντς, ο οποίος τέθηκε επίσης υπεύθυνος για τις εργασίες στο εσωτερικό μετά το τέλος του Χόρλεμαν. Το 1771 θεωρείται η χρονιά που το ανάκτορο κηρύχθηκε επίσημα τελειωμένο. Ο τοίχος της ανατολικής προκυμαίας ολοκληρώθηκε εκείνη τη χρονιά, αλλά επί σειρά ετών πολλά από τα αγάλματα και τα γλυπτά στις κόγχες της πρόσοψης εξακολουθούσαν να λείπουν, όπως τα οκτώ αγάλματα στη νότια πρόσοψη που απεικονίζουν αξιόλογους Σουηδούς και η Ενιαία Ομάδα Παράδοσης (Enleveringsgruppen) στην ίδια πρόσοψη.
μικρογραφία|Η οροφή στο δυτικό κλιμακοστάσιο, μια οροφογραφία του [[Γιούλιους Κρόνμπεργκ, δεκαετία του 1890.]]
Ανάπτυξη μετά τη δεκαετία του 1770
αριστερά|μικρογραφία|Το σχέδιο του Λούις Μάσρελιετς για την αίθουσα του υπουργικού συμβουλίου του δούκα Καρόλου, 1792.
Μετά την ολοκλήρωση του νέου ανακτόρου, δεν έχουν γίνει σημαντικές μετατροπές στο συγκρότημα, εκτός από ορισμένες προσαρμογές, νέους εσωτερικούς χώρους, εκσυγχρονισμούς και αναδιακοσμήσεις από διαφορετικούς αντιβασιλείς και τις οικογένειές τους. Στο ανάκτορο έχουν προστεθεί και μουσεία.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του μονάρχη Όσκαρ Α', υπήρξε ανανεωμένο ενδιαφέρον για τα παλαιότερα στυλ και όταν δημιουργήθηκε η αίθουσα χορού Λευκή Θάλασσα (Vita Havet) από τα σχέδια του Περ-Άξελ Νύστρεμ το 1844-1850, έγινε ένας συμβιβασμός μεταξύ παλαιού και νέου. Ο Φρέντερικ-Βίλχελμ Σόλαντερ ήταν ο βασιλικός επιμελητής του μονάρχη Καρόλου ΙΕ΄ και μοιραζόταν το γούστο του στην εσωτερική διακόσμηση, με αποτέλεσμα δωμάτια όπως το Σαλόνι Βικτώρια (Victoriasalongen) σε ένα πλούσιο, αναζωογονημένο στυλ ροκοκό.
Ο βασιλιάς Όσκαρ Β' πραγματοποίησε μια σειρά από προσθήκες, βελτιώσεις και εκσυγχρονισμούς στο ανάκτορο. Οι περισσότερες από τις κενές κόγχες της πρόσοψης ήταν γεμάτες με γλυπτά κατά τη διάρκεια της βασιλείας του. Ενημέρωσε τις τεχνικές εγκαταστάσεις του ανακτόρου, όπως η εγκατάσταση ενός συστήματος σωλήνων νερού το 1873, η εγκατάσταση ηλεκτρικής ενέργειας το 1883, το τηλέφωνο το 1884 και η κεντρική θέρμανση με νερό γύρω στο 1900. το ακίνητο είναι συνδεδεμένο με υπεραστική θέρμανση. Το ενδιαφέρον του βασιλιά επεκτάθηκε και στη διακόσμηση των κλιμακοστασίων και ανέθεσε στον Γιούλιους Κρόνμπεργκ να ζωγραφίσει πλακόστρωτα στην οροφή του Δυτικού Κλιμακοστασίου. Ο συγγραφέας Γκέοργκ Σβένσον, έγραψε για τον βασιλιά Όσκαρ Β' ότι "στόχος του ήταν να ολοκληρώσει την κατασκευή του ανακτόρου, όπως προβλεπόταν στα σχέδια του Tέσιν με τρόπο αντάξιο αυτού του μνημείου".
Κατά τη διάρκεια του 1922 έως το 1930, ο Ξύλινος Κήπος (Logården) ξανακτίστηκε από το πρώην αγγλικό πάρκο σε μια πιο ανοιχτή περιοχή με λίμνες νερού και στις δύο πλευρές του πεζόδρομου, που οδηγεί από την Ανατολική Αψίδα στη Γέφυρα Πλοίου (Skeppsbron).
Το εξωτερικό
κέντρο|μικρογραφία|700x700εσ|
Γενική εικόνα
Οι προσόψεις του ανακτόρου έχει η καθεμία το δικό της σχέδιο, και όχι το ίδιο με το αρχικό βόρειο τμήμα. Μία θριαμβευτική αψίδα σε υπέροχο μπαρόκ στυλ πλαισίωσε την είσοδο και το κλιμακοστάσιο στη μέση της νότιας πρόσοψης και κόγχες για αγάλματα τοποθετήθηκαν σε κάθε δεύτερο προεξοχή του παραθύρου. Τα μεσαία τμήματα της ανατολικής και της δυτικής πρόσοψης ήταν στολισμένα με μπαρόκ ψευδοκίονες, ερμές και αγάλματα. Το ανάκτορο έχει συνολικά 28 αγάλματα, 717 κιγκλιδώματα, 242 βολβούς, 972 παράθυρα, 31.600 υαλοπίνακες και περίπου 7.500 παράθυρα, πόρτες και πύλες. Η πρόσοψη καλύπτεται με περίπου 9500 τ.μ. από πέτρα διάστασης και 11000 τ.μ. από γύψο. Το κεντρικό κτίριο, χωρίς τις πτέρυγες, είναι 115 Χ 120 μ. και περικλείει την Εσωτερική Αυλή (Inre borggården).
Από τις γωνίες του κεντρικού κτηρίου προεξέχουν τέσσερις πτέρυγες, που βλέπουν προς την ανατολή και τη δύση. Ανάμεσα στις δύο ανατολικές πτέρυγες βρίσκεται ο Ξύλινος Κήπος (Logården), και ανάμεσα στις δύο δυτικές πτέρυγες βρίσκεται η Εξωτερική Αυλή. Όλες οι πτέρυγες είναι 16 μ. πλάτος και 48 μ. μακριές, εκτός από τη νοτιοδυτική πτέρυγα που είναι 11 μ. μακριά λόγω της θέσης της Μεγάλης Εκκλησίας (Storkyrkan). Η ασυμμετρία κρύβεται από τις δύο αποκολλημένες, ημικυκλικές πτέρυγες, την Πτέρυγα της Βασιλικής Φρουράς (Högvaktsflygeln) και της Πτέρυγας των Διοικητών (Kommendantsflygeln).
Περίπου 800.000 άνθρωποι επισκέπτονται το ανάκτορο κάθε χρόνο.
Οι αυλές
μικρογραφία|Η εξωτερική αυλή και το δυτικό τμήμα από τον πύργο της Μεγάλης Εκκλησίας (Storkyrkan).
Η δυτική σειρά
μικρογραφία|200x200εσ|Ο βασιλιάς και η βασίλισσα στο παράθυρο
Η βόρεια σειρά
μικρογραφία|Η βόρεια πρόσοψη του ανακτόρου της Στοκχόλμης το 1938.
Γλυπτά
μικρογραφία|Η Περίφημη (Renomé) ομάδα.
Η νότια σειρά
κέντρο|μικρογραφία|400x400εσ| μικρογραφία|173x173εσ|Ο Έρικ Ντάλμπεργκ. μικρογραφία|164x164εσ|Ο [[Ρωμύλος και Ρώμος|Ρωμύλος και η σύζυγός του Ερσιλία.]] μικρογραφία|110x110εσ|Ο [[Περσέας και η Ανδρομέδα.]] μικρογραφία|110x110εσ|"Το έλεος".
μικρογραφία|Ο κίτρινος χρωματισμός της πρόσοψης του ανακτόρου το 1800.
Γενική εικόνα
μικρογραφία|Η οροφή της νότιας κλίμακας. μικρογραφία|Η κορυφή της δυτικής κλίμακας
Η Δυτική Σειρά
μικρογραφία|150x150εσ|Το σαλόνι του Μελέαγρου στα Διαμερίσματα των Φιλοξενουμένων.
Διαμέρισμα του Πρίγκιπα Μπέρτιλ
μικρογραφία|150x150εσ|Το Ροζ σαλόνι στο Διαμέρισμα του Πρίγκιπα Μπέρτιλ.
Τα Κρατικά Διαμερίσματα
μικρογραφία|150x150εσ|Η αίθουσα χορού Λευκή Θάλασσα (Vita havet), στα Κρατικά Διαμερίσματα.
Η νότια σειρά
μικρογραφία|150x150εσ|Το Βασιλικό παρεκκλήσιο (Slottskyrkan) στη νότια σειρά.
Η Κρατική Αίθουσα
μικρογραφία|201x201εσ|Η Κρατική αίθουσα (Rikssalen) το 2015.
Φάρος Σιγρίου
μικρογραφία|Ο Φάρος Σιγρίου κατά τη δύση του ήλιου Ο Φάρος Σιγρίου (ή Φάρος Μεγαλονησίου) είναι φάρος που βρίσκεται στο Μεγαλονήσι (Νησιόπη) και συγκεκριμένα 1.5 χιλιόμετρο δυτικά του χωριού Σίγρι. Έχει ύψος 53 μέτρα, ενώ σε αυτόν εμπεριέχεται και η οικία του φαροφύλακα. Εγκαινιάστηκε το 1861, έχοντας ως πηγή για την ενέργειά του πετρέλαιο. Το πετρέλαιο αντικαταστάθηκε από ηλεκτροφωτισμό το 1989. Η μόνη φορά που έπαψε η λειτουργία του ήταν κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Επισκευάστηκε το 1945. Εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σήμερα για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και εκπέμπει δύο λευκές αναλαμπές κάθε 15 δευτερόλεπτα σε μια φωτεινή εμβέλεια 21 ναυτικών μιλίων.
Κορυφή Ελ Μουέρτο
Η κορυφή Ελ Μουέρτο (ισπαν. Cerro el Muerto), ονομασία που σημαίνει Κορυφή «ο νεκρός» (και όχι «κορυφή του νεκρού», οπότε θα ήταν «Cerro de Muerto») είναι ηφαιστειακή κορυφή και περιοχή στα σύνορα Χιλής και Αργεντινής. Η πλευρά της Χιλής υπάγεται στην Περιφέρεια Ατακάμα. Από πλευράς φυσικής γεωγραφίας, η κορυφή βρίσκεται στο λεγόμενο Υψίπεδο της Ατακάμα (Puna de Atacama), το οποίο ανήκει κατά 85% στην Αργεντινή. Λίγες μόνο ομάδες ορειβατών επιχειρούν να ανεβούν στην Ελ Μουέρτο, οι περισσότερες από την πλευρά της Χιλής. Οι πρώτοι άνθρωποι που γνωρίζουμε ότι ανέβηκαν ποτέ στην κορυφή ήταν οι Χιλιανοί ορειβάτες Λουίς Αλβαράδο, Χόρχε Μπαλαστίνο, Κάρλος Αλβάρες και Όσκαρ Αλβάρες, στις 23 Φεβρουαρίου 1950.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Χιλής Κατηγορία:Ηφαίστεια της Αργεντινής Κατηγορία:Ηφαίστεια της Χιλής
Απώλειες Πολέμου
To Απώλειες Πολέμου (πρωτότυπος τίτλος: Casualties of War) είναι μία αμερικανική δραματική-πολεμική ταινία, του 1989, σε σκηνοθεσία Μπράιαν Ντε Πάλμα. Το σενάριο το έγραψε ο Ντέιβιντ Ρέιμπ, το οποίο βασίστηκε σε αληθινά γεγονότα που είχαν λάβει μέρος κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Βιετνάμ. Οι πηγές του σεναρίου ήταν ένα άρθρο του Ντάνιελ Λανγκ, στο The New Yorker και ένα βιβλίο βασισμένο σε αυτά τα γεγονότα. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Μάικλ Τζ. Φοξ και Σον Πεν.
Η ιστορία που πραγματεύεται η ταινία έχει να κάνει με ένα γκρουπ στρατιωτών, οι οποίοι απαγάγουν και βιάζουν για μία ολόκληρη μέρα μία χωριατοπούλα, και την επομένη τη δολοφονούν. Ένας από την ομάδα όμως δε δέχεται να τη βιάσει. Αργότερα, θα τους καταγγείλει και θα περάσουν δικαστήριο, όπου θα καταδικαστούν. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 18 Αυγούστου του 1989. χωρίς να σημειώσει εισπρακτική επιτυχία. Μια ομάδα Βετεράνων του Πολέμου του Βιετνάμ, κατέκρινε την ταινία. Τα γυρίσματα έλαβαν χώρα κυρίως στην Ταϊλάνδη και λιγότερο στο Σαν Φρανσίσκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1989 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αντιπολεμικές ταινίες για τον Πόλεμο του Βιετνάμ Κατηγορία:Πολεμικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Δικαστικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με απαγωγή Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μπράιαν Ντε Πάλμα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ένιο Μορικόνε Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Δραματικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ταϊλάνδη
Χίλντε Σραμ
Ζωή
Ως έφηβη, η Σραμ βραβεύτηκε με μια ανταγωνιστική υποτροφία για σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ αρχικά της αρνήθηκε μια θεώρηση, αλλά άλλαξε την απόφασή της στο πρόσωπο της δημοσιότητας, συμπεριλαμβανομένων των προσφορών για φιλοξενία από διάφορες οικογένειες (μερικές από αυτές ήταν Εβραϊκές).
Η Σραμ έγινε εξέχουσα Ευρωπαϊκή πολιτική προσωπικότητα που διέκρινε τον εαυτό της για να βοηθήσει τα θύματα του αντισημιτισμού και των Ναζιστικών θηριωδιών. Το 1994 τιμήθηκε με το Βραβείο Μωυσής Μέντελσον από το Βερολίνο για την εργασία της. Η Σραμ είναι ενεργή στην πολιτική και υπήρξε ηγέτης του Κόμματος των Πρασίνων στο Βερολίνο. Έχει διατελέσει μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βερολίνου από το 1985 έως το 1987 και το 1989 έως το 1991 και Αντιπρόεδρος μεταξύ του 1989 και του 1990.
Η Σραμ είχε μακρά αλληλογραφία με τον πατέρα της ενώ βρισκόταν στην φυλακή Σπάνταου, από την οποία αποφυλακίστηκε τον Οκτώβριο του 1966.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί κοινωνιολόγοι
Blockchain
Blockchain (στα ελληνικά ο αγγλικός όρος αποδίδεται ποικιλοτρόπως, ως αλυσίδα μπλοκ ή μπλοκ αλυσίδας, αλυσίδα συστοιχιών,  αλυσίδα κατανεμημένης εγγραφής, αλυσίδα ομάδων συναλλαγών, αλυσίδα κοινοποιήσεων                  ) είναι μια νέα τεχνολογία (Τεχνολογία κατανεμημένου καθολικού) η οποία παρουσιάζεται ως μία δημόσια, μη δυνάμενη να τροποποιηθεί ως προς το ιστορικό της, διανεμημένη σειρά δεδομένων, ομαδοποιημένων σε χρονικά αριθμημένα τμήματα, συστοιχίες (blocks).
Η πρώτη, ιστορικά, εφαρμογή της τεχνολογίας πραγματοποιήθηκε στον χώρο των ψηφιακών νομισμάτων και ήταν η περίπτωση του bitcoin. Η τεχνολογία αυτή μπορεί να εφαρμοστεί σε ένα πλήθος επιπλέον περιοχών της ανθρώπινης δραστηριότητας, όπως ενδεικτικά η καταμέτρηση ψήφων, η Παιδεία,  η Υγεία, η διαφύλαξη και διαφάνεια ιστορικών, πολιτιστικών, δημοσιονομικών και άλλων αρχείων,  η πιστοποίηση προϊόντων και υπηρεσιών,  τα κοινωνικά δίκτυα,  οι τραπεζικοί, ασφαλιστικοί, κατασκευαστικοί τομείς,         η ειδησεογραφική διαφάνεια (π.χ. η περίπτωση CIVIL).
Δίκτυο και κανόνες
Η τεχνολογία blockchain προκύπτει από ένα δίκτυο ανθρώπων που δημιουργούν και μοιράζονται κάτι κοινό.
Το κύριο χαρακτηριστικό τού δικτύου αυτού που χρησιμοποιείται στην τεχνολογία της αλυσίδας και στη γλώσσα των υπολογιστών ανήκει στην κατηγορία δικτύων υπό τον τίτλο δίκτυο ομότιμων κόμβων.
Το δίκτυο είναι αποκεντρωμένο και διανεμημένο ισόποσα. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει κάποιο πρόσωπο του δικτύου που να υπερέχει έναντι κάποιου άλλου προσώπου κατ’ οποιονδήποτε τρόπο, οπότε υπάρχει απουσία προτεραιότητας (όποιου είδους), κάποιου προσώπου έναντι κάποιου άλλου. Τα πρόσωπα των συμμετεχόντων στο δίκτυο δεν είναι ίδια, αλλά είναι ίσα μεταξύ τους αναφορικά με οποιαδήποτε διαδικασία εκλογής ή/και επιλογής μεταξύ αυτών. Στατιστικά μιλώντας, εάν τεθεί θέμα εκλογής κάποιου προσώπου, η εκλογή αυτή θα δίνει ίσα ποσοστά επιτυχίας σε κάθε ένα από αυτά τα πρόσωπα και αυτή θα εκτελείται τυχαία.
Όλα τα πρόσωπα του δικτύου blockchain, δημιουργούν και μοιράζονται από κοινού ένα αρχείο. Η διαδικασία δημιουργίας και διαφύλαξης του αρχείου αυτού καθορίζεται και ελέγχεται από ένα Σύνταγμα κανόνων, που ονομάζεται Πρωτόκολλο Συναίνεσης. Οι κανόνες αυτοί συντάσσονται με βασικό γνώμονα την κατ’εξαίρεση ανάγκη ύπαρξης εμπιστοσύνης ανάμεσα στα πρόσωπα αυτά. Αυτό που εννοεί η παραπάνω φράση αναφέρεται στην ανάγκη για απόδειξη ύπαρξης εμπιστοσύνης μεταξύ των προσώπων του δικτύου μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και μάλιστα ει δυνατόν καθόλου. Η σύνταξη ενός συμπαγούς Πρωτοκόλλου Συναίνεσης απομακρύνει τη δημιουργία συνθηκών οι οποίες να οδηγούν στην ανάγκη να αποδείξουν τα πρόσωπα του δικτύου την τιμιότητά τους αναφορικά με τη συμμετοχή τους στο δίκτυο, και έτσι ακολούθως, το δικαίωμα συνύπαρξής τους σε αυτό.
Ιστορία
Η πρώτη ιστορικά εφαρμογή της τεχνολογίας blockchain ήταν το ψηφιακό νόμισμα Bitcoin, του Σατόσι Νακαμότο. Στην εργασία αυτή προτεινόταν μια λύση σε ένα διάσημο πρόβλημα των Μαθηματικών με εφαρμογή της λύσης αυτής στον χρηματοοικονομικό τομέα. Ήταν δυνατόν μία κοινότητα ανθρώπων να κτίσουν ένα δίκτυο από υπολογιστές και μέσω του δικτύου αυτού να εκτελούν χρηματοοικονομικές συναλλαγές μεταξύ τους με μαθηματικώς αποδεδειγμένη ασφάλεια διαφύλαξης των περιουσιών τους και ταυτόχρονα να μην υπάρχει κεντρική εξουσία που να μπορεί να επέμβει με οποιοδήποτε τρόπο θα ήθελε, στους κανονισμούς οι οποίοι διέπουν την πραγματοποίηση ή όχι όλων αυτών των συναλλαγών. Οι κανονισμοί αυτοί σχεδιάστηκαν από τον προγραμματιστή του Πρωτοκόλλου αυτού και αποτελούν το Πρωτόκολλο Συναίνεσης του Bitcoin, το οποίο χρησιμοποιεί έναν αλγόριθμο απόδειξης εργασίας, που χρησιμοποιείται και από άλλα κρυπτονομίσματα όπως το Litecoin, το Dash, το Monero, το Zcash και άλλα. Σήμερα χρησιμοποιούνται και άλλοι αλγόριθμοι, όπως ο αλγόριθμος απόδειξης μερισμάτων στα ψηφιακά νομίσματα Ethereum, Cardano, Solana, PeerCoin, Mina, Stellar και άλλα.
Λειτουργία
Πρόκειται για μια αλυσίδα νέων κοινοποιημένων εγγραφών πάνω στο αρχείο αυτό, εγγραφών ομαδοποιημένων σε ομάδες που ονομάζονται τμήματα δεδομένων (datablocks), μπλοκ που αντιστοιχούν και θυμίζουν τους κρίκους μιας αλυσίδας. Και όπως οι κρίκοι μιας αλυσίδας, έτσι και αυτά τα ομαδοποιημένα δεδομένα ή αλλιώς τμήματα (blocks), συγκολλούνται χρονικά το ένα μετά το άλλο δημιουργώντας μια αλυσίδα κατασκευασμένη από κοινού και απευθυνόμενη προς το κοινό, δηλαδή μια αλυσίδα κοινό-ποιήσεων. Η διαδικασία συγκόλλησης επιτυγχάνεται με τη λειτουργία μιας συνάρτησης κατακερματισμού πάνω σε ομάδες αυτών, τα λεγόμενα μπλοκ και τη δημιουργία κρυπτογραφικών αποτυπωμάτων αυτών.
Η φύση των ομαδοποιημένων δεδομένων (τμημάτων)
Η φύση των δεδομένων που κοινοποιούνται σε μια αλυσίδα κοινοποιήσεων καθορίζεται από την ύπαρξη ή όχι μιας συγκεκριμένης λειτουργίας των δεδομένων αυτών. Υπάρχουν τα δεδομένα που εγγυώνται τη διαδικασία με την οποία όλα (συμπεριλαμβανομένων και των ιδίων) τα ομαδοποιημένα δεδομένα ή μπλοκ, συναρμολογούν μια αλυσίδα κοινοποιήσεων και υπάρχουν και τα δεδομένα που δεν έχουν αυτή την ιδιότητα. Ας ονομάσουμε τα πρώτα αυτά “Σημαντικά Δεδομένα” ή “Δεδομένα Ελέγχου”. Τα σημαντικά δεδομένα εγγυώνται την απρόσκοπτη λειτουργία ενός blockchain σύμφωνα με το Πρωτόκολλο Συναίνεσης που έχει θεσπιστεί για την αλυσίδα αυτή. Τα υπόλοιπα δεδομένα αναφέρονται σε δεδομένα με ανθρώπινο εννοιολογικό περιεχόμενο και για αυτόν ακριβώς τον λόγο αξιόλογα και χρήσιμα για τους κατόχους των δεδομένων αυτών. Ας τα ονομάσουμε “Εννοιολογικά Δεδομένα” ή “Χρήσιμα Δεδομένα”.
Στην περίπτωση του Bitcoin τα δεδομένα αυτά περιγράφουν την κατάσταση ενός από κοινού τραπεζικού χαρτοφυλακίου. Εάν θα μιλάγαμε για δεδομένα που περιγράφουν την καταμέτρηση ψήφων, τότε στο τέλος της, η αλυσίδα αυτή θα περιείχε ένα ανόθευτο εκλογικό αποτέλεσμα, εάν πάλι τα δεδομένα αυτά αναφέρονταν σε περιουσίες ακινήτων, θα μιλάγαμε για την ανόθευτη αλυσίδα κοινοποιήσεων του Εθνικού Κτηματολόγιου. Με εφαρμογές όπως στην από κοινού πιστοποίηση προϊόντων, στην από κοινού διαφύλαξη πολιτιστικών, ιστορικών, δημοσιονομικών εγγράφων, στην από κοινού διεξαγωγή ανόθευτων και συνάμα τυχερών παιχνιδιών, στην από κοινού σύνταξη συμβολαίων παντός είδους και οποιοδήποτε συνθηκών (τα λεγόμενα έξυπνα συμβόλαια), στην ελεύθερη και ταυτόχρονα ελεγχόμενη από κοινού, διακίνηση ιδεών και πληροφοριών.
Ρόλοι και αρμοδιότητες
Σε μια Blockchain τα πρόσωπα διακρίνονται και παίρνουν το όνομά τους με βάση τις αρμοδιότητές τους. Μία αρμοδιότητα αναφέρεται στην κατοχή και συνεχή ενημέρωση μέρους ή του συνόλου του αρχείου της αλυσίδας και μια δεύτερη αρμοδιότητα αναφέρεται στο δικαίωμα υποβολής υποψηφιότητας νέων block στην αλυσίδα. Όσοι κόμβοι διαφυλάσσουν μέρος της αλυσίδας ονομάζονται απλά κόμβοι, ενώ οι κόμβοι που διαφυλάσσουν το σύνολο της αλυσίδας, ονομάζονται διαχειριστές-κόμβοι (master nodes). Αμφότεροι χρησιμοποιούν τοπικά τον αποθηκευτικό τους χώρο. Όσοι διαχειριστές-κόμβοι εκτελούν και τη δεύτερη αρμοδιότητα στις αλυσίδες που βασίζονται στην απόδειξη εργασίας (proof od work) ονομάζονται εξορύχοι (miners) και η διαδικασία αυτή ονομάζεται εξόρυξη (mining). Στις αλυσίδες που βασίζονται στην απόδειξη ιδιοκτησίας ονομάζονται επικυρωτές (validatators). Όλοι οι κόμβοι είναι επιφορτισμένοι με το καθήκον του ελέγχου νομιμότητας των μπλοκ που διοχετεύονται σε αυτούς και επιπλέον, προώθησης τους, στους γειτονικούς τους κόμβους. Χρήστες του δικτύου ονομάζονται όσοι κόμβοι ή μη, δημιουργούν και διοχετεύουν χρήσιμα δεδομένα σε αυτό.
Το μπλοκ. Ορισμός και δομή
Η βασική δομή κάθε μπλοκ περιέχει τις παρακάτω ομάδες δεδομένων. εναλλ.=Blockchain. A basic structure|μικρογραφία|Blockchain. Η βασική δομή. α) Το κρυπτογραφικό αποτύπωμα του προηγούμενου στην αλυσίδα, μπλοκ (previous block hash). Τα δεδομένα αυτά ανήκουν στην κατηγορία των σημαντικών δεδομένων. Πρόκειται για έναν δείκτη που καθορίζει τη μοναδική ταυτότητα του προηγούμενου μπλοκ.
β) Το κρυπτογραφικό αποτύπωμα που προκύπτει από τη λειτουργία μιας συνάρτησης κατακερματισμού πάνω στο σύνολο των εισαχθέντων και ξεχωριστών συναλλαγών (transactions) στο εν λόγω μπλοκ, συμπεριλαμβανομένων και αυτών των συναλλαγών. Στην περίπτωση του bitcoin, κάθε ομάδα συναλλαγών αναφέρεται και περιγράφει μία νομισματική συναλλαγή (coin transaction). Οι συναλλαγές ανήκουν στην κατηγορία των Χρήσιμων Δεδομένων, ενώ το κρυπτογραφικό τους αποτύπωμα ανήκει στην κατηγορία των Σημαντικών Δεδομένων. Τα δεδομένα αυτά εντάσσονται στο μπλοκ σε μια διάταξη που στη γλώσσα των υπολογιστών ονομάζεται δέντρο Merkle (Merkle tree), και θυμίζει ένα ανεστραμμένο δέντρο. Η κορυφή του ανεστραμμένου αυτού δέντρου ονομάζεται ρίζα Merkle (Merkle root). Η ρίζα Merkle λοιπόν προκύπτει και περιέχει πληροφοριακά το σύνολο των ενταγμένων στο μπλοκ, συναλλαγών. Να σημειωθεί ότι κάθε Κόμβος που λαμβάνει μέρος στη διαδικασία υποβολής νέου μπλοκ προς ένταξη στην αλυσίδα blockchain, δεν συμπεριλαμβάνει απαραίτητα τα ίδια χρήσιμα δεδομένα. Προϋπόθεση για τη συμπερίληψη μιας συναλλαγής σε έναν υποψήφιο προς ένταξη στην αλυσίδα,  μπλοκ, είναι η παρουσία των δεδομένων αυτών στον διαχειριστή-κόμβο καθώς σχετίζεται με το επισυναπτόμενο σε αυτήν, κόμιστρο (transaction fee). Το κόμιστρο είναι κλάσμα του ψηφιακού νομίσματος που χρησιμοποιεί η εκάστοτε αλυσίδα. Όσο υψηλότερο είναι το επισυναπτόμενο από τον χρήστη της συναλλαγής κόμιστρο, τόσο υψηλότερα θα βρίσκεται στην λίστα συμπερίληψης συναλλαγών, αυξάνοντας τις πιθανότητες συντομότερης κοινοποίησης.
γ) Τη χρονική του σφραγίδα ή χρόνο-σφραγίδα (timestamp). Πρόκειται για τον αριθμό των δευτερολέπτων που έχουν μεσολαβήσει από την 1η Ιανουαρίου του 1970 μέχρι την στιγμή της παραγωγής της χρονο-σφραγίδας.
δ) Την απόδειξη εργασίας του μπλοκ (cryptographic nonce). Πρόκειται για έναν μοναδικά δημιουργημένο αριθμητικό λέξημα. Είναι μια σειρά σημαντικών δεδομένων άπαξ παραχθέντος με τυχαία διεργασία από τον κόμβο-διαχειριστή. Τα δεδομένα ενός αριθμητικού λεξήματος σε ένα μπλοκ που τηρεί τις προϋποθέσεις ένταξης σε μια αλυσίδα blockchain έχουν την εξής ιδιότητα. Η λειτουργία μιας συνάρτησης κατακερματισμού στο σύνολο των δεδομένων των προηγούμενων τριών ομάδων ενός μπλοκ συμπεριλαμβανομένου  και του αριθμητικού λεξήματος αυτού, δημιουργεί την τελευταία ομάδα δεδομένων του μπλοκ.
Σε περίπτωση χρήσης του αλγορίθμου απόδειξης μερίσματος χρησιμοποιείται συνήθως μία ή περισσότερες ψηφιακές υπογραφές που αποδεικνύουν ότι το μπλοκ έχει παραχθεί από τον/τους χρήστες που επέλεξε το δίκτυο για την εργασία αυτή με βάση τα μερίσματα που κατέχουν.
ε) Κρυπτογραφικό αποτύπωμα του εν λόγω μπλοκ. Όπως και στην περίπτωση της ομάδας (α) το αποτύπωμα αυτό καθορίζει τη μοναδική ταυτότητα του μπλοκ αυτού. Να σημειωθεί ότι εάν ένα υποψήφιο προς ένταξη στην αλυσίδα blockchain, μπλοκ, πετύχει να ενταχθεί σε αυτήν, το κρυπτογραφικό του αποτύπωμα θα αποτελέσει την ομάδα (α) του επόμενου από αυτό, μπλοκ.
Ασφάλεια και ώθηση (κίνητρο)
Στην τρίτη ομάδα δεδομένων ενός μπλοκ, στο αριθμητικό λέξημα δηλαδή, βρίσκεται το κλειδί της σταθερότητας και ασφάλειας λειτουργίας μιας αλυσίδας blockchain.
Η εύρεση του κατάλληλου αριθμητικού λεξήματος βασίζεται εξ ολοκλήρου σε τυχαίους παράγοντες και για αυτόν τον λόγο έχει άμεση εξάρτηση με την υπολογιστική ισχύ του εκάστοτε διαχειριστή-κόμβου.
Ο σχεδιασμός του πρωτοκόλλου του bitcoin συγκεκριμένα, επιτρέπει επιπροσθέτως τη δημιουργία επεξεργαστών σχεδιασμένων κατάλληλα στην κατεύθυνση βελτιστοποίησης των εργασιών τους. Η ιδιότητα αυτή του πρωτοκόλλου του bitcoin το καθιστά ευάλωτο, δίνοντας ταυτόχρονα υπολογιστική προτεραιότητα στους κατόχους τέτοιων επεξεργαστών δίνοντας τροφή για κριτική του πρωτοκόλλου. Σε άλλα ψηφιακά νομίσματα, όπως για παράδειγμα το ψηφιακό νόμισμα Monero(XMR), η δυνατότητα εύρεσης τέτοιων στοχευμένων αναφορικά με τη λειτουργία τους, επεξεργαστών, απομακρύνεται. Η εύρεση ενός λειτουργικού αριθμητικού λεξήματος αποτελεί την de facto απόδειξη μόχθου στη διαδικασία προσθήκης νέων μπλοκ σε μια αλυσίδα blockchain αφού χρειάζονται αστρονομικά νούμερα παραγωγής και ελέγχου τυχαίων λεξημάτων μέχρι την εύρεση ενός που να λειτουργεί ικανοποιώντας τη συνθήκη δυσκολίας του εκάστοτε πρωτοκόλλου.
Επιχειρώντας έναν παραλληλισμό, θα λέγαμε ότι η διαδικασία εύρεσης ενός λειτουργικού αριθμητικού λεξήματος μοιάζει με τη ρίψη ενός ζαριού με αστρονομικά μεγάλο αριθμό όψεων, από τις οποίες μόνο ένα πολύ μικρό σύνολο, διασκορπισμένων τυχαία, όψεων αυτού, θεωρούνται επιτυχείς. Όσες περισσότερες οι ρίψεις, τόσο μεγαλύτερη η πιθανότητα εύρεσης κατάλληλου αριθμο-λεξήματος. Η διαδικασία αυτή, της προσπάθειας ανεύρεσης κατάλληλου αριθμο-λεξήματος, είναι στην ουσία αυτό που ονομάζεται εξόρυξη (mining), και είναι αναγκαία η κατανόηση της διαδικασίας αυτής για να μπορέσουμε να καταλάβουμε πώς επιτυγχάνεται ισορροπία στην αλυσίδα ταυτόχρονα με την μη ανάγκη ύπαρξης εγγυήσεων αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ των συμμετεχόντων στο δίκτυο. Να σημειώσουμε ότι η διαδικασία αυτή, της εξόρυξης δηλαδή, κοστίζει με όρους πραγματικής οικονομίας. Κίνητρο για τους εξορύχους είναι η απόκτηση κλάσματος του νομίσματος της εκάστοτε αλυσίδας, κλάσμα που ορίζεται από το πρωτόκολλο του δικτύου και αποδίδεται αυτόματα στον κόμβο που επιτυγχάνει την ένταξη του μπλοκ που παρήγαγε, στην αλυσίδα blockchain καθιστώντας το, νόμιμο κομμάτι αυτής. Οι εξόρυχοι επιπροσθέτως καρπώνονται και τα κόμιστρα των συναλλαγών που ενέταξαν στο μπλοκ τους. Για ευνόητους λόγους, η πρώτη στην λίστα των χρήσιμων δεδομένων συναλλαγή, περιγράφει την ανταμοιβή του εξορύχου του μπλοκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βάσεις δεδομένων Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Φιολίτης Ζακύνθου
Ο Φιολίτης είναι χωριό στη Ζάκυνθο. Ανήκει διοικητικά στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 222 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Κυνηγιανά Ρεθύμνης
Τα Κυνηγιανά είναι οικισμός της Κοινότητας Μαργαριτών του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 400 μ., σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από τις Μαργαρίτες. Απέχει 30 Χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο. Πρώτη φορά μνημονεύεται στο έργο του Μ. Χουρμούζη Βυζάντιου "Κρητικά" το 1842. Στις απογραφές συναντάμε τον οικισμό το 1900 με 73 κατοίκους, το 1920 με 88 κατ., το 1928 με 119 κατ., το 1940 με 123 κατ., το 1961 με 95 κατ., το 1981 με 62 κατ. το 1991 με 42 κατ. Από τα Κυνηγιανά καταγόταν ο Αντώνης Ουρανός, στέλεχος του ΚΚΕ Κρήτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Ορφέας Παπαδόπουλος
Ο Ορφέας Παπαδόπουλος (Αθήνα, 30 Δεκεμβρίου 1986) είναι Έλληνας ηθοποιός και επιχειρηματίας. Ο Ορφέας ειναι πιο γνωστός για τον ρόλο του στην Η Ζωή της Άλλης ως Φάνης Καλλιφατίδης και στα Κλεμμένα Όνειρα ως Άρης Μαλτέζος. Ο Ορφέας πρόσφατα ξεκίνησε και μια μουσική καριέρα. Το πρώτο του single κυκλοφόρησε στις 20 Απρίλιου 2019 με τίτλο "Lucid Dream". Την μουσική την έφτιαξε ο Γιώργος Αρβανίτης (Arva). Το τραγούδι έγινε σε συνεργασία με την Satellite Records.
Τηλεόραση
Το τηλεοπτικό ντεπούτο και γενικότερα η έναρξη της καριέρας του, έγινε εντελώς τυχαία σε ηλικία μόλις 18 ετών την περίοδο των σπουδών του στη γραφιστική. Την τηλεοπτική σεζόν 2005-2006 η παραγωγή της καθημερινής σειράς Απαγορευμένη Αγάπη αναζητούσε ένα νεαρό ηθοποιό για ένα μικρό ρόλο, μόλις 20 επεισοδίων, για τον 8ο κύκλο της. Η μητέρα του Ορφέα, Φανή Παπαδοπούλου, εργαζόταν ως ενδυματολόγος και στυλίστρια στη σειρά κι έτσι πρότεινε για τον ρόλο αυτό τον γιό της. Τελικά πήρε το ρόλο και μπήκε στη σειρά για παραπάνω από τα αρχικά συμφωνηθέντα επεισόδια. Την ίδια περίοδο έκανε μία guest εμφάνιση στην κωμική σειρά του Η ώρα η καλή υποδυόμενος τον φίλο της μικρή κόρης του πλοιάρχου Στέφανου Φωτιάδη που υποδυόταν ο Πάνος Μιχαλόπουλος.
Η επόμενη σεζόν βρήκε τον ηθοποιό με πρωταγωνιστικό ρόλο στην κωμική σειρά Πάλι από την αρχή στο MEGA δίπλα στους Μέμο Μπεγνή, Κωνσταντίνο Παπαχρόνη & Άντα Λιβιτσάνου και ταυτόχρονα στη σειρά του ANT1 "Οι Βαρβάτοι". Ακολούθησαν σειρές όπως το Singles, Τα Κορίτσια του μπαμπά, Λίτσα.com, Η Ζωή της Άλλης κ.ά. .
Η μεγάλη επιτυχία ήρθε με τη σειρά Κλεμμένα Όνειρα όπου ο ηθοποιός υποδυόταν τον Άρη Μαλτέζο ένα κακομαθημένο πλουσιόπαιδο. Στη σειρά συμπρωταγωνίστησε με ηθοποιούς όπως οι Αλέξανδρος Σταύρου, Ελισάβετ Μουτάφη, Αθηνά Οικονομάκου, Βάσω Λασκαράκη, Κωνσταντίνος Λάγκος και η Λίλη Τσεσματζόγλου. Για 3 τηλεοπτικές σεζόν (2011-2014) η σειρά σημείωσε τεράστια επιτυχία. Τον Μάιο του 2014, ο ηθοποιός σε ηλικία 27 ετών έπρεπε να εκπληρώσει την στρατιωτική του θητεία. Παρόλο που τα Κλεμμένα Όνειρα θα συνεχιζόταν και για 4η χρονιά ο ηθοποιός ενημέρωσε τους ιθύνοντες της σειράς πως αποχωρεί από το πρωταγωνιστικό καστ. Έτσι στα δύο πρώτα επεισόδια του τέταρτου κύκλου ο Άρης Μαλτέζος δολοφονείται και ο ηθοποιός αποχωρεί και επίσημα από τη σειρά. Το 2015 έκανε ένα πέρασμα από τη σειρά Δικαίωση, ενώ τη σεζόν 2016-2017 πρωταγωνίστησε στη σειρά "Προδοσίες" στον ΣΚΑΪ.
Θέατρο
Στο θέατρο ο ηθοποιός συμμετείχε σε διάφορες παραστάσεις. Το 2012 έλαβε μέρος στο musical Rent. Τη σεζόν 2013-2014 συμμετείχε στην παράσταση ΤΟΚ ΤΟΚ σε σκηνοθεσία Κώστα Σπυρόπουλου στο θέατρο ΗΒΗ. Ακολούθησαν παραστάσεις όπως το Μόλις Χώρισα (2016), Δουλειές με φούντες (2017), Πανικός στο Υπουργείο (2018) και Οδυσσεβάχ (2019).
Μουσική
Ο Ορφέας πρόσφατα ξεκίνησε και μια μουσική καριέρα. Το πρώτο του single κυκλοφόρησε στις 20 Απρίλιου 2019 με τίτλο "Lucid Dream". Την μουσική την έφτιαξε ο Γιώργος Αρβανίτης (Arva). Το τραγούδι έγινε σε συνεργασία με την Satellite Records.
Επιχειρηματικότητα
Το 2020, η αγάπη του για τις τέχνες συνδυαστικά με τις σπουδές του στη Γραφιστική και την Επικοινωνία τον ώθησαν να δημιουργήσει τη δική του διαφημιστική εταιρεία, την Point Of View Productions, που αποτελεί μια εναλλακτική πρόταση στον τομέα της Διαφήμισης, με νέα επικοινωνιακά εργαλεία και καινοτομίες.
Προσωπική ζωή
Το 2006 ξεκίνησε η σχέση του με την επίσης ηθοποιό Ευγενία Τσαούση. Το ζευγάρι πέραν της προσωπικής του σχέσης συνεργάστηκαν και επαγγελματικά στην ταινία "Μία Νύχτα στην Αθήνα" και στη σειρά "Τα Κορίτσια του Μπαμπά". Το 2014 έγινε γνωστός ο χωρισμός του ζευγαριού ύστερα από 7,5 χρόνια σχέσης.
Θεατρογραφία
2019-2020 Ομματα Δακρωμενα Περιοδεία
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Άνω Βολίμες Ζακύνθου
Οι Άνω Βολίμες είναι χωριό στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 258 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Τερθέρα Ντιβισιόν
εναλλ.=|μικρογραφία|300x300εσ|Οι όμιλοι της Τερθέρα Ντιβισιόν. Η Τερθέρα Ντιβισιόν (ισπανικά:Tercera División) είναι η τέταρτη κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων της Ισπανίας. Οι πρώτες τρεις κατηγορίες είναι, κατά σειρά, οι: Πριμέρα Ντιβισιόν, Σεγούντα Ντιβισιόν και Σεγούντα Ντιβισιόν Β.
Τρέχουσα μορφή
Η τρέχουσα μορφή έχει τεθεί σε ισχύ από το 2006. Η Τερθέρα Ντιβισιόν αποτελείται από 360 ομάδες που χωρίζονται σε 18 περιφερειακούς ομίλους, που αντιστοιχούν στις Αυτόνομες κοινότητες της Ισπανίας (λόγω του τεράστιου μεγέθους της, η Ανδαλουσία διαιρείται σε δύο διαφορετικούς ομίλους Ανατολής και Δύσης, η Θέουτα κατανέμεται στη Δυτική Ανδαλουσία, ενώ η Μελίγια κατανέμεται στην Ανατολική Ανδαλουσία). Κάθε όμιλος διοικείται από μια περιφερειακή ομοσπονδία ποδοσφαίρου. Στο τέλος της σεζόν, οι πρώτες τέσσερις ομάδες κάθε ομίλου προκρίνονται προκριματικά πλέι οφ για να αποφασιστεί ποιες ομάδες θα προβιβαστούν στη Σεγούντα Ντιβισιόν Β. Τουλάχιστον οι τρεις τελευταίες ομάδες κάθε ομίλου υποβιβάζονται στις περιφερειακές κατηγορίες. Ωστόσο, ο αριθμός των ομάδων που υποβιβάζονται μπορεί να διαφέρει. Επίσης, οι δεκαοχτώ πρωταθλητές ομίλων προκρίνονται στο Κύπελλο Ισπανίας της επόμενης σεζόν. Ωστόσο, οι εφεδρικές ομάδες δεν είναι επιλέξιμες. Μαζί με ομάδες από τη Σεγούντα Ντιβισιόν Β, οι υπόλοιπες ομάδες της κατηγορίας συναγωνίζονται στο Κύπελλο Ομοσπονδίας.