cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παναγιώτης Διαμαντής
Συγγραφικό και άλλο έργο
"Romaniotes and Gregos" Australian Association of Jewish Studies Annual Conference, The University of Sydney13 Φεβρουαρίου 2017
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1954
Πηγές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1954 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Παναγιώτης Διαμαντής
Συγγραφικό και άλλο έργο
"Η σχέση της παιδείας και γενοκτονίας": oi περιπτώσεις των Ελλήνων, των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ισραηλιτών 1910-1945",  Πρακτικά του Στρογγυλού Τραπεζιού: "Σχολείο, παιδί και κοινωνία" στα πλαίσια του διεθνούς συνεδρίου "Παιδική Ηλικία: Κοινωνιολογικές, Πολιτισμικές, Ιστορικές και παιδαγωγικές Διαστάσεις", (Proceedings of the Childhood: Sociological, Cultural, Historical and Paedagogical Dimensions International Conference), Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, 11 - 14 Απριλίου 2013.
"Australian Responses to Hellenic Genocide in 1910-1930s with additional references to Responses to the Assyrian Genocide and to the Shoah",  Genocide Prevention Now, Τεύχος 11, Φθινόπωρο 2012
Το έργο του Diamadis για τις γενοκτονίες των αυτοχθόνων πληθυσμών της Ανατολικής Θράκης, την Ανατολίας και τη Μεσοποταμίας (Bet-Nahrain) συχνά  περιλαμβάνει υλικό για τους Έλληνες, τους Αρμενίους και τους Ασσυρίους μαζί. Αναγνωρίζεται ως σημαντικός παράγων στον διεθνή επιστημονικό διάλογο για τις γενοκτονίες. Είναι υποστηρικτής της αναγνώρισης των τριών γενοκτονιών από πολιτικά και νομοθετικά όργανα. Βουλευτές της Αυστραλίας, όπως ο Kris Hanna, η Cherie Burton  και ο αιδεσιμότατος Fred NileFred Nile αναγνωρίζουν ότι οφείλουν στον Π. Διαμαντή την πληροφόρηση που έχουν για τις γενοκτονίες, τις οποίες θεωρούν σημαντική υπόθεση που αφορά και την Αυστραλία. Ο γερουσιαστής Fierravanti-Wells, σε ομιλία του στην Αυστραλιανή Γερουσία (Australian Senate) με θέμα τη γενοκτονία των Ασσυρίων μνημονεύει τον Π. Διαμαντή για την πληροφόρηση που του παρείχε για το θέμα και ανακοινώνει στη Γερουσία μέρος μιας ομιλίας του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους  Αυστραλιανούς νομοθέτες έχουν οι αναφορές Αυστραλιανών στρατιωτικών στις γενοκτονίες των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων, που προέκυψαν από τις εμπειρίες των  αιχμαλώτων πολέμου της Anzac και τους άλλων στρατιωτικών κατά τη διάρκεια του Α ' Παγκοσμίου Πολέμου. Αντλώντας από αρχειακό υλικό που τηρείται στο Australian War Memorial στην Καμπέρα και στα Εθνικά Αρχεία της Αυστραλίας, το έργο του Διαμαντή έχει φέρει στο φως στοιχεία σχετικά με την ενορχηστρωμένη από το κράτος  εκστρατεία γενοκτονίας σε βάρος των αυτοχθόνων πληθυσμών της Ανατολίας και της Μεσοποταμίας. Κατά τη διάρκεια της θητείας τους ως αιχμαλώτων πολέμου της Οθωμανικής Τουρκικής Αυτοκρατορίας (1915-1918), πάνω από 400 στρατιωτικοί της ANZAC – Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί - ανέφεραν γεγονότα των Γενοκτονιών των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων, των οποίων είτε ήταν μάρτυρες οι ίδιοι ή άκουσαν από τους Μουσουλμάνους φύλακες (διαφόρων εθνικοτήτων: Τούρκους, Κούρδους, Άραβες, Κιρκάσιους και άλλους). Οι στρατιωτικοί της ANZAC πιάστηκαν αιχμάλωτοι σε όλα τα πεδία όπου αντιμετώπιζαν Οθωμανικές δυνάμεις: στη Χερσόνησο του Σινά και την Παλαιστίνη, τη Μεσοποταμία (σημερινό Ιράκ) και τη Χερσόνησο της Καλλίπολης και τον Ελλήσποντο (Δαρδανέλια). Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται ο Αυστραλός ιπτάμενος Captain Thomas W. White που συνελήφθη στην κεντρική Μεσοποταμία, ο Ασσύριος Ασσυρίου Καθολικός ιερέας Joseph Naayem κ.ά. Η γνώση του Διαμαντή στον τομέα αυτό έχει αναγνωριστεί από το Australian Broadcasting Corporation (ABC) στο πρόγραμμα, "Το ρεπορτάζ των 7:30" με θέμα "Η Τουρκία απειλεί να αποκλείσει από τον  Εορτασμό του Anzac 2015 πολιτικούς που μιλούν ανοιχτά"
Ο Διαμαντής σε ομιλία του είχε παρουσιάσει δημοσιεύματα αυστραλιανών εφημερίδων του 1912 που από τότε είχαν προβλέψει τον ξεριζωμό των χριστιανών από την Τουρκία.
Σε άλλη εργασία του έχει αναδείξει την ιστορία των Sydney και Joice Loch Nankivell οι οποίοι εγκατεστημένοι στην Ουρανούπολη Χαλκιδικής βοήθησαν χιλιάδες, Έλληνες αλλά και Πολωνούς, Εβραίους κ.ά. πρόσφυγες μετά τον Α' και Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στο "Children and Genocide" εξετάζει την τύχη των παιδιών σε περιστατικά γενοκτονιών. Αναγνωρίζεται η ιδιαίτερη συμβολή του σ' αυτόν τομέα, καθώς επέκτεινε την ιστορική μελέτη και στα παιδιά των άλλων εθνοτήτων πέραν των Αρμενίων.
Το 2011-2012 η Armenian Historical Society of Australia (Αρμενική Ιστορική Εταιρεία Αυστραλίας) έθεσε σε λειτουργία εκπαιδευτικό ιστοχώρο με υλικό σχετικά με τις γενοκτονίες Χριστιανών, για χρήση από εκπαιδευτικούς και μαθητές. Ο Π. Διαμαντής αναγνωρίζεται για τη συνεισφορά του σε ιστορικό υλικό.
Παρεμβάσεις υπέρ της αναγνώρισης των γενοκτονιών
Ο Διαμαντής έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων από τη Βουλή της πολιτείας της Νέας Νότιας Ουαλίας τη Μεγάλη Τετάρτη του 2013 ενώ συμμετείχε και σε ενέργειες με σκοπό την αναγνώριση από την Πολιτεία της Βικτώρια. Το 2015, σε ομιλία που έκανε στην Ελλάδα, παρενέβη σε αντιπαράθεση που είχε δημιουργηθεί μετά από δηλώσεις Έλληνα υπουργού για το θέμα της Γενοκτονίας των Ελλήνων. Επίσης το 2013 ήταν ένας από τους παράγοντες της ομογένειας στην Αυστραλία που αντέδρασαν σε δηλώσεις Αμερικανού ιστορικού που αρνείται τη γενοκτονία των Αρμενίων. Πρόκειται για τον καθηγητή Τζάστιν Μακάρθι που είχε προσκληθεί από την τουρκική πρεσβεία στην Αυστραλία. Ενωρίτερα το ίδιο έτος η βουλή της Νέας Νότιας Ουαλίας είχε αναγνωρίσει τη γενοκτονία Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων. Επίσης ήταν ένας από αυτούς που κατέκριναν την κινηματογραφική ταινία "The Water Diviner" του Αυστραλού ηθοποιού και σκηνοθέτη Ράσελ Κρόου που βασίστηκε σε σενάριο των Andrew Anastasios και Andrew Knight. Στην ταινία αποσιωπείται η γενοκτονία των Αρμενίων και των Ελλήνων. Για την ταινία ο Διαμαντής δήλωσε ότι οι παράγοντες της ταινίας "κατέληξαν να εμφανίζουν τα θύματα ως θύτες και τους σφαγιαζόμενους ως βαρβάρους" και ότι οι ντόπιοι Αρμένιοι και Έλληνες απεικονίζονται ως βάρβαροι κι αιμοβόροι κατακτητές, κι όχι ως ιθαγενείς που αμύνθηκαν έναντι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το 2017 συμμετείχε, μαζί με 42 ακόμα πανεπιστημιακούς της Αυστραλίας, ειδικούς σε ζητήματα σχετικά με το Ολοκαύτωμα, τις γενοκτονίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα, σε δημοσίευση διαβήματoς, με το οποίο κάλεσαν το δημόσιο τηλεοπτικό δίκτυο της Αυστραλίας SBS να δείχνει αμεροληψία στην κάλυψη των ειδήσεων που αφορούν τη γενοκτονία των Αρμενίων. Ο Διαμαντής, όπως και άλλοι Αυστραλοί που ασχολούνται με το ίδιο θέμα, έχει δεχθεί πολλές ενοχλήσεις και απειλές από αρνητές των γενοκτονιών.
Παράγων της κοινότητας των Ελλήνων στην Αυστραλία
Υπήρξε πρόεδρος της Αυστραλιανής Ένωσης Ελλήνων Εκπαιδευτικών (Australian Hellenic Educators’ Association (AHEA)) και γραμματέας του Αυστραλο-Ελληνικού Συμβουλίου (Australian Hellenic Council). Εκπροσωπεί την ελληνική κοινότητα ή συμμετέχει ως προσκεκλημένος ομιλητής σε διάφορες εκδηλώσεις που οργανώνουν τοπικές και πολιτειακές αρχές, όπως σε επιτροπή που συστάθηκε το 2011 για την προώθηση των πολυπολιτισμικών δεσμών στη Ν.Ν. Ουαλία και εκδηλώσεις μνήμης. Ερευνά την ιστορία των Ελλήνων μεταναστών στην Αυστραλία, έργο για το οποίο τιμήθηκε το 2012 από τον Δήμο του Rockdale (περιοχής Σίδνεϋ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνοαυστραλοί Κατηγορία:Μελετητές Γενοκτονιών
Ροβέρτος Σαμπλίτης
Ο Ροβέρτος Σαμπλίτης (Robert de Champlitte), κύριος του Πονταλιέ, ήταν ανιψιός και κληρονόμος του Γουλιέλμου Σαμπλίτη, Πρίγκιπα της Αχαΐας.
Βιογραφικά στοιχεία
Μετά το θάνατο του Γουλιέλμου το 1209 και του βαΐλου του Ούγου, η χήρα του Γουλιέλμου, Ελισάβετ, κάλεσε το Ροβέρτο στην Πελοπόννησο για να αναλάβει το πριγκιπάτο σαν επίτροπός της.
Ο Ροβέρτος, για να αναλάβει την εξουσία, θα έπρεπε να έλθει στην Αχαΐα το αργότερο σε ένα χρόνο από το θάνατο του θείου του. Ο Γοδεφρείδος Βιλλεαρδουίνος, ο οποίος είχε βοηθήσει τον Γουλιέλμο στην κατάκτηση του Μωρέα και είχε αναλάβει από τον Γουλιέλμο την οργάνωση του πριγκιπάτου, κατάφερε να προκαλέσει την καθυστέρησή του σε συνεννόηση με τους Ενετούς: ο καπετάνιος του πλοίου που τον έφερνε, τον άφησε στην Κέρκυρα. Έτσι όταν αυτός έφτασε στην Αχαΐα, οι ευγενείς έχοντας επικεφαλής τον Γοδεφρείδο, είχαν μια καλή δικαιολογία για να αρνηθούν να του αναγνωρίσουν την εξουσία του πριγκιπάτου, δεχόμενοι για πρίγκιπά τους τον Γοδεφρείδο Α'.
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αχαΐας Κατηγορία:Γαλλική τάξη ευγενών
2768 Γκόρκυ
Ο Γκόρκυ (Gorky) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,3. Ανακαλύφθηκε το 1972 από τη Σοβιετική (Ουκρανή) αστρονόμο Λιουντμίλα Βασίλιεβνα Ζουράβλεβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σοβιετικού συγγραφέα Μαξίμ Γκόρκι.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο Γκόρκυ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες και 30,4 λεπτά. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Γκορκυ
Τα 39 στοιχεία
Τα 39 στοιχεία είναι σειρά βιβλίων περιπέτειας Αμερικάνικης παραγωγής.
Η σειρά αποτελείται από 26 βιβλία, γραμμένα από διαφορετικούς συγγραφείς. Μέχρι τώρα έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά τα 16. Στα βιβλία πρωταγωνιστούν η δεκατετράχρονη και δεκαεξάχρονη (στη δευτερη σειρα "Cahills vs. Vespers") Έιμι Κέιχιλ και μικρότερος αδερφός της, ο εντεκάχρονος και δεκατριάχρονος (στη δευτερη σειρα "Cahills vs. Vespers") Νταν. Η σειρά χωρίζεται σε 5 μέρη:
Τα βιβλία της σειράς
The 39 Clues Cahills vs. Vespers Unstoppable Doublecross Superspecial
Υπόθεση
Η ιστορία αρχίζει στην κηδεία της Γκρέις Κέιχιλ, γιαγιάς της Έιμι και του Νταν. Η Γκρέις δίνει στους κληρονόμους της δύο επιλογές: να πάρουν 1εκατομμύριο $ και να φύγουν ή να πάρουν το πρώτο από τα 39 στοιχεία που θα τους κάνουν τους ισχυρότερους ανθρώπους του κόσμου.Τότε τα δύο αδέρφια μαθαίνουν πως ανήκουν σε μία από τις ισχυρότερες οικογένειες στην ιστορία της ανθρωπότητας. Τα παιδιά, φτωχά και ορφανά, δέχονται την πρόκληση όπως και μερικοί δυνατότεροι και πλουσιότεροι μακρινοί συγγενείς τους. Έτσι το κυνήγι αρχίζει. Τα δύο παιδιά θα ταξιδέψουν σε όλο τον κόσμο με την συνοδεία της Νέλι, θα βρουν στοιχεία, θα μάθουν την αλήθεια για τον θάνατο των γονιών τους, θα ανακαλύψουν μυστικά από το παρελθόν και θα έρθουν αντιμέτωποι με τις θανάσιμες παγίδες των ανταγωνιστών τους!
Αϊγκεχοβίτ
Το Αϊγκεχοβίτ ή Αϊγκεοβίτ (αρμενικά: Այգեհովիտ, παλαιότερα γνωστό ως Ουζουνταλά ή Ονούτ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Ταβούς, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 3,428 κατοίκους, ενώ αποτελείται από τους οικισμούς του Χαϊγκεχοβίτ και του Καγιάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Ταβούς Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Χειμερινό άθλημα
Χειμερινό άθλημα είναι ένα άθλημα που παίζεται συνήθως κατά τη διάρκεια του χειμώνα, συνήθως ένα άθλημα που παίζεται σε χιόνι ή πάγο. Παραδοσιακά τέτοια αθλήματα παίζονται μόνο σε ψυχρούς χώρους κατά τη διάρκεια του χειμώνα, αλλά το τεχνητό χιόνι και ο τεχνητός πάγος επιτρέπουν πλέον μεγαλύτερη ευελιξία.
Χειμερινά αθλήματα
*
Ασκλεττίνο Β΄ Ντρένγκοτ
Ο Ασκλεττίνο Β΄ Ντρένγκοτ ήταν Νορμανδός στην καταγωγή, κόμης της Αβέρσα και Δούκας της Γκαέτα, μέλος της οικογένειας Ντρέγκοτ.
Μετά τον θάνατο του θείου του, Ράινουλφ Ντρένγκοτ αδελφός του πατέρα του επίσης Ασκλεττίνο, ο Άσλεττιν είχε ορισθεί διάδοχός του, αλλά δεν ανέλαβε αμέσως το το κομητάτο της Αμβέρσα και το δουκάτο του Γκαέτα, το οποίο ο Ράνουλφ είχε αποφανθεί ως υποτελής του Γουαϊμάρος Δ΄ του Σαλέρνο. Το 1045 εκλέχτηκε από τον λαό της Αμβέρσα κόμης, στην Γκαέτα όμως έκλεξαν τον Ατενούλφο κόμη του Ακουΐνο ως δούκα. Ο Γουαϊμάρος τον επιτέθηκε και τον νίκησε και διόρισε τον Άσκλεττίνο δούκα στην Γκαέτα.
Η Ασκλεττίνο κυβέρνησε μόνο λίγους μήνες πριν πεθάνει πρόωρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες της Γκαέτα Κατηγορία:Κόμητες της Αβέρσα Ασκλεττινο
Στέφανος Καντακουζηνός
Ο Στέφανος Καντακουζηνός ήταν πρίγκηπας Βλαχίας από τον Απρίλιο του 1714 και έως τις 21 Ιανουαρίου 1715. Γιος του ήταν ο Κωνσταντίνος Καντακουζηνός, ιστορικός και διπλωμάτης στη Βλαχία.
Συμμετείχε στη δολοπλοκία του πατέρα του ενάντια στον πρίγκηπα Κωνσταντίνο Μπασαράμπα Μπρανκοβεάνου (Constantin Brâncoveanu), όπου τον καταγγέλλει στην Οθωμανική Αυτοκρατορία παραδίδοντας την μυστική αλληλογραφία του με τον ηγεμόνα του Αμβούργου. Μετά την καθαίρεση του πρίγκηπα πήρε το θρόνο στο Βουκουρέστι ως οθωμανικός δικαιούχος, και αμέσως ανακήρυξε την ανεξαρτησία της Βλαχίας. Το 1716 συνελήφθη από τους Οθωμανούς και με εντολή του σουλτάνου εκτελέστηκε στην Κωνσταντινούπολη μαζί με τον πατέρα και τον θείο του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Στεφανος Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
2769 Μεντελέγιεφ
Ο Μεντελέγιεφ (Mendeleev) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,1. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Ρώσου χημικού Ντμίτρι Μεντελέγιεφ, γνωστού από τον περιοδικό πίνακα των στοιχείων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Μεντελεγιεφ
Ραγοειδής χιτώνας
Ο ραγοειδής χιτώνας (uvea, από το λατ. uva, σταφύλι), γνωστός και σαν αγγειώδης χιτώνας λόγω της αγγειοβρίθειας του, είναι το μεσαίο από τα τρία στρώματα από τα οποία αποτελείται το μάτι. Το λατινικό του όνομα προέρχεται από το σχεδόν μαύρο χρώμα του, τις ζάρες που βρίσκονται στην επιφάνειά του και το σχήμα του, που θυμίζει σταφύλι. Η χρήση του όρου στην ανατομία και την οφθαλμολογία είναι σχετικά πρόσφατη.
Μέρη
Ο ραγοειδής βρίσκεται ανάμεσα στον ινώδη χιτώνα (το εξωτερικό στρώμα του ματιού) και τον αμφιβληστροειδή (που βρίσκεται στο εσωτερικό, πίσω μέρος του ματιού). Χωρίζεται σε τρεις ή τέσσερις περιοχές, την ίριδα, το ακτινωτό σώμα, τον ακτινωτό κύκλο και τον χοριοειδή χιτώνα. Αυτή η διάκριση γίνεται με βάση τη δομή της κάθε περιοχής, όπως αυτή φαίνεται στο μικροσκόπιο, και χρησιμοποιείται κυρίως στην ανατομία. Σε κλινικές εφαρμογές χρησιμοποιούνται και οι όροι πρόσθιος ραγοειδής (ίριδα και ακτινωτό σώμα) και οπίσθιος ραγοειδής (χοριοειδής), καθώς οι παθήσεις του ραγοειδούς αρκετές φορές αφορούν το ένα από τα δυο αυτά τμήματα.
Ιστολογία
Σε γενικές γραμμές ο ραγοειδής αποτελείται από σκοτεινόχρωμο, χαλαρό ινώδη ιστό, πλούσιο σε αγγεία. Η χρωστική του παράγεται και αποθηκεύεται σε δενδριτικά μελανοκύτταρα, παρόμοια με αυτά που βρίσκονται στο δέρμα. Τα αγγεία διακλαδίζονται σε σχήματα που είναι χαρακτηριστικά για τον ραγοειδή. Ο χιτώνας περιλαμβάνει επίσης μεγάλα νεύρα, κλάδους των οπίσθιων ακτινοειδών νεύρων. Μπαίνουν στο μάτι γύρω από το οπτικό νεύρο και διατρέχουν τον ραγοειδή, φτάνοντας τελικά στο ακτιωντό σώμα και την ίριδα. Αυτό το τμήμα του ραγοειδούς περιλαμβάνει και ιστό λείου μυ, από τον οποίο κυρίως αποτελείται η ίριδα.
Σχέση με τους άλλους χιτώνες
Σε γενικές γραμμές, η εξωτερική πλευρα του ραγοειδούς ακουμπά κατευθείαν πάνω στον σκληρό, αλλά στη ρίζα της ίριδας ο ραγοειδής μαζεύεται προς τον κεντρικό άξονα, κι έτσι η εξωτερική του επιφάνεια γίνεται η πρόσθια επιφάνεια της ίριδας, που έρχεται σε επαφή μόνο με το υδατοειδές υγρό.
Φυσιολογία
Οι βασικές λειτουργίες του ραγοειδούς είναι:
Επιπλέον σπουδαίες λειτουργίες του ραγοειδούς είναι η έκκριση του υδατοειδούς υγρού από τις ακτινωτές αποφύσεις, ο έλεγχος του αντανακλαστικού της εστίασης μέσω του ακτινωτού σώματος, και η βελτιστοποίηση του φωτισμού του αμφιβληστροειδούς με τη συστολή και διαστολή της κόρης που ρυθμίζει την ποσότητα φωτός. Πολλές από αυτές της λειτουργίες ελέγχονται από το αυτόνομο νευρικό σύστημα.
Φαρμακολογία
Η συστολή (μύση) και διαστολή (μυδρίαση) της κόρης, τμήματος του ραγοειδούς, είναι το πιο κλασικό και χειροπιαστό παράδειγμα της αλληλεπίδρασης νευρικού συστήματος και ερεθισμάτων στο ανθρώπινο σώμα. Η λειτουργία αυτή ρυθμίζεται μέσω της ισορροπίας ανάμεσα στο συμπαθητικό νευρικό σύστημα που νευρώνει το διαστολέα της κόρης και το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα, που νευρώνει το σφιγκτήρα της κόρης που δρουν ανταγωνιστικά μεταξύ τους (η διαστολή της κόρης ελέγχεται από το συμπαθητικό, ενώ η συστολή από το παρασυμπαθητικό).
Η κόρη έχει αποτελέσει αντικείμενο επίσημων και ανεπίσημων φαρμακολογικών πειραμάτων εδώ και αιώνες, από τη στιγμή που είναι ορατή και το μέγεθός της μπορεί να μεταβληθεί κατά βούληση από φάρμακα, ακόμα και εκχυλίσματα βοτάνων, που εφαρμόζονται στον κερατοειδή. Ο φαρμακολογικός έλεγχος της συμπεριφοράς της κόρης συνεχίζει να είναι σημαντικό μέρος της θεραπείας μερικών ασθενειών του ματιού, όπως η ραγοειδίτιδα, το οξύ γλαύκωμα και το χρόνιο γλαύκωμα.
Η μεταβολικά ενεργή λειτουργία της έκκρισης του υδατοειδούς υγρού μπορεί επίσης να ελεγχθεί με φάρμακα, κάτι που είναι σημαντικό στη θεραπεία τόσο του οξέος όσο και του χρόνιου γλαυκώματος.
Πόση ούρων
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Περίπτωση ουροφαγίας, στην οποία γυναίκα ουρεί μέσα στο στόμα ενός άνδρα, για [[Ουρολαγνεία|σεξουαλική διέγερση.]] Η κατάποση ούρων ήταν θεραπευτική πρακτική που χρησιμοποιούταν από αρχαίους λαούς για διάφορους λόγους όπως υγείας, θεραπείας, καθώς και αισθητικούς. Σήμερα η κατάποση ούρων λαμβάνει χώρα μόνο ως σεξουαλική πρακτική. Σε ακραίες περιπτώσεις, άνθρωποι δήλωσαν ότι ήπιαν τα ούρα τους για να επιβιώσουν, πρακτική που δεν συνιστάται. Τα ούρα χρησιμοποιούνται και για τοπική ελάφρυνση εξωτερικού πόνου. Ωστόσο, καμία θεραπεία που αφορά τα ούρα δεν συνιστάται ή επιβεβαιώνεται. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας σημειώνει ότι δεν βρέθηκαν παθογόνα στα ούρα που μπορεί να οδηγήσουν σε πολύ σοβαρά θέματα υγείας, παρόλα αυτά, συμπληρώνει ότι σε περιοχές που υπάρχει το Schistosoma haematobium, μεταδίδεται μέσω ούρων. Τέλος, άλλος λόγος κατάποσης ούρων είναι για σεξουαλική διέγερση, η λεγόμενη ουρολαγνεία, η οποία κατατάσσεται στις παραφιλίες.
Ραγοειδής χιτώνας
Ανοσολογία
Ο φυσιολογικός ραγοειδής περιέχει άνοσοκύτταρα, συγκεκριμένα λεμφοκύτταρα, κι έτσι διαθέτει τα μέσα να αντιμετωπίσει μια φλεγμονή με την ανάπτυξη λεμφοκυτταρικών διηθημάτων. Μια σπάνια ασθένεια που λέγεται συμπαθητική οφθαλμία μπορεί να οφείλεται σε διασταυρούμενη αντίδραση μεταξύ των αντιγόνων του ραγοειδούς και του αμφιβληστροειδή· με λίγα λόγια, ο οργανισμός δεν μπορεί να τα ξεχωρίσει, και δίνει λανθασμένες εντολές για φλεγμονώδεις αντιδράσεις.
Πόση ούρων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψευδοεπιστήμες Κατηγορία:Σεξουαλικές πράξεις Κατηγορία:Παραφιλίες Κατηγορία:Δεξιότητες επιβίωσης Κατηγορία:Ούρο
Ραγοειδής χιτώνας
Παθολογία
Συγγενείς ανωμαλίες του ραγοειδή ειναι τα κολοβώματα, η ανιριδία (απουσία ίριδας) και ο αλφισμός.
Το μελάνωμα χοριοειδούς είναι ο συχνότερος όγκος του ματιού στους ενήλικες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μάτι
Μαργαρίτα Φαρνέζε
H Μαργαρίτα Φαρνέζε, ιταλ. Margherita Farnese (7 Νοεμβρίου 1567 - 13 Απριλίου 1643) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν κόρη του δούκα της Πάρμας· παντρεύτηκε τον διάδοχο του δουκάτου της Μάντοβας. Αργότερα έγινε μοναχή.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Αλεξάνδρου δούκα της Πάρμας & της Πλακεντίας και της Μαρίας των Αβίς, κόρης του Εδουάρδου 4ου δούκα του Γκουιμαράες.
Γεννήθηκε στην Πάρμα και έλαβε το όνομα της εκ πατρός μάμμης της Μαργαρίτας, νόθης κόρης του Καρόλου Ε΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά τη Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας. Η Μαργαρίτα Φαρνέζε παντρεύτηκε τον διάδοχο της Μάντοβας, μάλλον για να συμφιλιωθεί η οικογένειά του των Γκοντζάγκα με τη δική της των Φαρνέζε, καθώς το 1547 ο Φερδινάνδος Γκοντζάγκα είχε οργανώσει σχέδιο εναντίον του Πιερ-Λουίτζι Φαρνέζε 1ου δούκα της Πάρμας & Πλακεντίας (πάππου του Αλεξάνδρου). Η συνένωση των οικογενειών έγινε με τον πολιτικό σκοπό μίας αντι-Φλωρεντιανής συμμαχίας.
Ωστόσο ο γάμος λύθηκε δύο έτη μετά λόγω μη ολοκλήρωσης: ο σύζυγός της Βιντσέντσο Α΄ είπε ότι η Μαργαρίτα δεν μπορούσε να ολοκληρώσει τον γάμο λόγω μίας παραμόρφωσής της. Τότε ο αδελφός της Ρανούτσο την πήρε πίσω στην Πάρμα. Ο Βιντσέντσο Α΄ νυμφεύτηκε το 1584 την Ελεονώρα των Μεδίκων και έκανε έξι τέκνα ενώ απέκτησε και πέντε νόθα.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1581 τον Βιντσέντσο Α΄ Γκοντζάγκα δούκα της Μάντοβας & του Μομφερράτου. Ο γάμος λύθηκε το 1583 λόγω μη ολοκλήρωσης.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε
Λόρι Άντερσον
Η Άντερσον είναι πρωτοπόρος στην ηλεκτρονική μουσική και έχει εφεύρει αρκετές συσκευές που χρησιμοποίησε στις ηχογραφήσεις της και σε επιδείξεις τέχνης. Το 1977, δημιούργησε ένα βιολί με μαγνητική ταινία στο δοξάρι αντί για αλογότριχα.
Έρωτας (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 1902)
Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθεται με αριθμό καταλόγου 1902 το εξής κόσμημα.
Λόρι Άντερσον
Η Άντερσον άρχισε να βγαίνει με τον Λου Ριντ το 1992 και ήταν παντρεμένη μαζί του από το 2008 έως τον θάνατό του το 2013.
Δισκογραφία
μικρογραφία|Η Άντερσον το 2007.
Έρωτας (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 1902)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ερωτας Ερωτας Ερωτας
Λόρι Άντερσον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Βίνσεντ Πράις
Ο Βίνσεντ Λέοναρντ Πράις τζούνιορ (Vincent Leonard Price, Jr., 27 Μαΐου 1911 – 25 Οκτωβρίου 1993) ήταν Αμερικανός ηθοποιός, γνωστός για τη χαρακτηριστική φωνή του και τις ερμηνείες ρόλων σε ταινίες τρόμου. Ωστόσο, κατά τη σταδιοδρομία του εμφανίσθηκε και σε άλλα είδη έργων, όπως δράματα, μυστηρίου και κωμωδίες. Είχε συμμετάσχει σε θεατρικές παραστάσεις, τηλεοπτικά, ραδιοφωνικά και σε περισσότερα από 100 κινηματογραφικά έργα. Επιπλέον, υπήρξε συλλέκτης έργων τέχνης και σύμβουλος σε σχετικά θέματα, έχοντας πτυχίο στην ιστορία της τέχνης και με σχετικό συγγραφικό έργο, ενώ ίδρυσε και το «Μουσείο Τέχνης Βίνσεντ Πράις» (Vincent Price Art Museum) στην Καλιφόρνια.
Τα πρώτα του χρόνια
Ο Βίνσεντ Πράις τζούνιορ φοίτησε σε ολοήμερο σχολείο στη γενέτειρά του. Το 1933 απεφοίτησε με πτυχίο ιστορίας της τέχνης από το Πανεπιστήμιο Γέιλ, όπου συνεργαζόταν στο φοιτητικό σατιρικό περιοδικό The Yale Record. Στη συνέχεια εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου για μεταπτυχιακές σπουδές (M.Sc.) στις καλές τέχνες, τότε ωστόσο τον προσέλκυσε το θέατρο και η ηθοποιία. Η πρώτη επαγγελματική εμφάνισή του στη σκηνή έγινε το 1934, ενώ η σταδιοδρομία του ουσιαστικά άρχισε στο Λονδίνο το 1935, με τον ραδιοφωνικό θίασο του Όρσον Γουέλς «Mercury Theatre».
Σταδιοδρομία
thumb|left|225px|Ως κ. Μάνινχαμ στην παράσταση του έργου Gas Light (Angel Street), που ανέβηκε επί τριετία. Φωτογραφία: [[Καρλ Βαν Βέχτεν, 1942.]] Το 1936 ο Πράις εμφανίσθηκε ως Πρίγκιπας Αλβέρτος στο θεατρικό έργο του Λώρενς Χάουσμαν Βασίλισσα Βικτωρία, με την Έλεν Χέιζ στον ομώνυμο ρόλο. Παρά τη σύνδεσή του με τις ταινίες τρόμου, ο Πράις άρχισε ως καρατερίστας. Η πρώτη του κινηματογραφική ταινία ήταν η κωμωδία Service de Luxe το 1938, ενώ καθιερώθηκε με την ταινία Λάουρα (1944) του Όττο Πρέμινγκερ με την Τζιν Τίρνεϊ, έχοντας πρώτα υποδυθεί δύο ιστορικά πρόσωπα, τον ιδρυτή του Μορμονισμού Τζόζεφ Σμιθ στην ταινία Μπρίγκαμ Γιανγκ (1940) και τον Γουίλιαμ Γκιμπς Μακάντου στο Πρόεδρος Γουίλσον (1944). Συμμετέσχε επίσης στην ταινία Ουράνια Οπτασία (1943). Η πρώτη του συμμετοχή σε ταινία τρόμου ήρθε το 1939, με την ταινία του Μπόρις Καρλόφ Ο Πύργος του Λονδίνου (1939). Το επόμενο έτος υποδύθηκε τον ήρωα της ταινίας The Invisible Man Returns (= «Η επιστροφή του αόρατου ανθρώπου»), όπου όμως, εξαιτίας του αόρατου τού ήρωα, εμφανιζόταν μόνο επί ένα λεπτό, ενώ στο υπόλοιπο της ταινίας ακουγόταν μόνο η φωνή του.
Το 1946 ο Πράις έπαιξε και πάλι με την Τίρνεϊ σε δύο αξιοσημείωτες ταινίες, τις Dragonwyck και Ας την κρίνει ο Θεός. Συνέχισε όμως με αρκετούς ρόλους κακού σε Φιλμ νουάρ/θρίλερ, όπως το The Bribe (1949) με τους Ρόμπερτ Τέιλορ, Άβα Γκάρντνερ and Τσαρλς Λώτον.
Ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος ήταν αυτός του απατεώνα Τζέιμς Α. Ρήβις στη βιογραφική ταινία του 1950 The Baron of Arizona. Πραγματοποίησε και ένα διάλειμμα στην κωμωδία με τον ρόλο του μεγιστάνα Γουότερς στην ταινία Champagne for Caesar, έναν από τους αγαπημένους του. Ταυτόχρονα, ερμήνευε και στο ραδιόφωνο τον ρόλο του Σάιμον Τέμπλαρ στη ραδιοφωνική σειρά Ο `Αγιος (1947-1951).
Τη δεκαετία του 1950 ο Πράις έκανε την αποφασιστική στροφή στις ταινίες τρόμου, με έναν ρόλο στο House of Wax (1953), την πρώτη τριδιάστατη ταινία που ήρθε μέσα στις πρώτες 10 σε εισπράξεις στη Β. Αμερική. Αργότερα έπαιξε στις τανίες Η μύγα (1958) και Η επιστροφή της μύγας (1959). Πέραν του είδους αυτού, έπαιξε στην επική υπερπαραγωγή Οι Δέκα Εντολές (1956) τον ρόλο του αρχιμάστορα Μπάκα, ενώ πρωτοεμφανίσθηκε και στην τηλεόραση, στο The Martha Raye Show του NBC και σε τρία επεισόδια της σειράς Crossroads (1955–1956), μία μελέτη της ζωής κληρικών διαφορετικών δογμάτων
Δεκαετία του 1960
Ο Πράις πρωταγωνίστησε στο έργο Ο τελευταίος άνθρωπος στη Γη (1964), την πρώτη κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Ρίτσαρντ Μάθεσον Ζωντανός Θρύλος. Το 1968 υποδύθηκε τον κυνηγό μαγισσών Μάθιου Χόπκινς στο Witchfinder General.
Ο Πράις μιλούσε συχνά για την ευχαρίστησή του να παίζει τον «Αυγοκέφαλο» στην τηλεοπτική σειρά Μπάτμαν. Σε ένα συχνά αναφερόμενο παραλειπόμενο από τα γυρίσματα της σειράς, ο Πράις, μετά το τέλος ενός γυρίσματος, άρχισε να πετάει αυγά στους πρωταγωνιστές Άνταμ Γουέστ και Μπαρτ Γουόρντ, και όταν του είπαν να σταματήσει απάντησε: «Με πλήρη πυρομαχικά; Ούτε να το σκέφτεστε!», προκαλώντας την έναρξη μιας αυγομαχίας.
Ο ηθοποιός εμφανίσθηκε και σε μεμονωμένα επεισόδια αρκετών άλλων τηλεοπτικών σειρών της δεκαετίας, όπως τα Get Smart, F Troop, The Man from U.N.C.L.E. και Voyage to the Bottom of the Sea.
Η ύστερη σταδιοδρομία
Στις αρχές τις δεκαετίας του 1970, ο Πράις πρωταγωνιστούσε στη σειρά τρόμου και μυστηρίου στο Ραδιόφωνο του BBC The Price of Fear (= «Η τιμή του φόβου», λογοπαίγνιο στα αγγλικά με το επώνυμο του Πράις). Δέχθηκε επίσης να πραγματοποιήσει μία σύντομη εμφάνιση στα επεισόδια της καναδικής παιδικής τηλεοπτικής εκπομπής The Hilarious House of Frightenstein (1971) του τοπικού σταθμού του Χάμιλτον (Οντάριο). Εκεί, εκτός από τον εναρκτήριο και τον καταληκτήριο μονόλογο του κάθε επεισοδίου, απήγγελλε ποιήματα σχετικά με τους διάφορους ήρωες της εκπομπής, φορώντας μερικές φορές έναν μανδύα.
Αξέχαστοι έμειναν από την ίδια εποχή οι ρόλοι του στην ταινία Ο σατανικός Δόκτωρ Φάιμπς (1971), στη συνέχειά της Ο Δόκτωρ Φάιμπς βγήκε από τον τάφο του (1972) και στο Θέατρο του αίματος (1973). Ο Πράις ηχογράφησε επίσης αναγνώσεις και απαγγελίες διηγημάτων και ποιημάτων του Έντγκαρ Άλλαν Πόε, που αποτελούν συλλεκτικά «κομμάτια» μαζί με αντίστοιχες του Μπέιζιλ Ράθμποουν. Το 1975, ο Πράις και η τελευταία σύζυγός του Μπράουν εμφανίσθηκαν μαζί στο θέατρο, στην παράσταση Ardèle, η οποία ανέβηκε τόσο στις ΗΠΑ όσο και στο Λονδίνο.
Ο Πράις μείωσε πολύ τις συμμετοχές του σε ταινίες από το 1975 και μετά, καθώς το είδος των ταινιών τρόμου γνώρισε μεγάλη ύφεση, και αύξησε τις ερμηνείες του ως ηθοποιός φωνής. Η φωνή του ακούγεται, μεταξύ άλλων, στο πρώτο σόλο άλμπουμ του Alice Cooper, το Welcome to My Nightmare (Μάρτιος 1975). Τον Οκτώβριο του 1976 ο Πράις εμφανίσθηκε ως γκεστ σταρ σε επεισόδιο του Μάπετ Σώου.
Το 1982 ο Πράις ερμήνευσε τη φωνή του αφηγητή στην ταινία μικρού μήκους Βίνσεντ του Τιμ Μπάρτον, που αναφέρεται σε ένα αγόρι το οποίο περνά μέσα σε μια στιγμή από την πραγματικότητα σε έναν φανταστικό κόσμο, όπου είναι ο... Βίνσεντ Πράις. Το ίδιο έτος ο Πράις εκφώνησε έναν μονόλογο στο ομώνυμο τραγούδι του άλμπουμ του Μάικλ Τζάκσον Thriller.
Το 1983 ο Πράις έπαιξε τον «Κακό άνθρωπο» στη βρετανική ταινία Bloodbath at the House of Death, μία παρωδία των ταινιών τρόμου. Το ίδιο έτος εμφανίσθηκε μαζί με τους Κρίστοφερ Λι και Τζων Καραντάιν στην ταινία House of the Long Shadows. Από τους τελευταίους μεγάλους ρόλους του, και ένας από τους αγαπημένους του, ήταν η φωνή του καθηγ. Ράτιγκαν στην παραγωγή της Walt Disney Pictures Το μεγάλο ποντικο-λαγωνικό το 1986.
Από το 1981 μέχρι το 1989 ο Πράις ήταν ο οικοδεσπότης στη σειρά της δημόσιας αμερικανικής τηλεοράσεως PBS Mystery!. Δεδομένου ότι τα τρενάκια του λούνα παρκ (rollercoasters) ήταν ανέκαθεν μεγάλη του αγάπη, ο Πράις ήταν ο αφηγητής το 1987 ενός ημίωρου ντοκιμαντέρ για την παγκόσμια ιστορία αυτών και των λούνα παρκ γεινκότερα.
Το 1987 ο Πράις συμπρωταγωνίστησε με τις Μπέτι Ντέιβις, Λίλιαν Γκις και [Ανν Σόδερν]] στη δραματική ταινία Οι φάλαινες του Αυγούστου, μία ιστορία δύο ηλικιωμένων αδελφών. Η ταινία αυτή σηματοδότησε τη δεύτερη συνεργασία της Μπέτι Ντέιβις με τον Πράις, σχεδόν μισό αιώνα μετά την πρώτη τους συνεργασία για την ταινία Ελισάβετ και Έσσεξ (The Private Lives of Elizabeth And Essex, 1939), ενώ ο Πράις κέρδισε για την ερμηνεία του στις Φάλαινες τη μοναδική υποψηφιότητα για βραβείο στη ζωή του: Αυτή για το Βραβείο Independent Spirit β΄ ανδρικού ρόλου.
Το 1989 ο ηθοποιός τιμήθηκε με αστέρι στο Walk of Fame της γένετειράς του, Σαιντ Λούις. Η τελευταία αξιόλογη συμμετοχή του σε κινηματογραφική ταινία ήταν ο ρόλος του Εφευρέτη στο έργο Ο Ψαλιδοχέρης (1990) του Τιμ Μπάρτον, ενώ η τελευταία συμμετοχή του σε ταινία συνολικά ηταν ο ρόλος ως η φωνή του Μεγάλου Βεζίρη Ζιγκ-Ζαγκ στην ταινία φαντασίας The Thief and the Cobbler (1993).
Προσωπική ζωή
Ο Βίνσεντ Πράις έκανε τρεις γάμους στη ζωή του. Ο πρώτος του ήταν με την πρώην ηθοποιό Έντιθ Μπάρετ (Edith Barrett, 1907-1977) και από αυτή απέκτησε τον μόνο γιο του, τον ποιητή, ακτιβιστή, δημοσιογράφο, κριτικό αρχιτεκτονικής και δάσκαλο Βίνσεντ Μπάρετ Πράις (γνωστό ως V.B. Price, γενν. 30 Αυγούστου 1940). Αργότερα ο Πράις νυμφεύθηκε την ενδυματολόγο Μαίρη Γκραντ Πράις (Mary Grant Price, 1917-2002), με την οποία απέκτησαν μία κόρη, τη σχεδιάστρια εσωτερικών χώρων και συγγραφέα Μ. Βικτόρια Πράις (γενν. 27 Απριλίου 1962). , η οποία ονομάσθηκε έτσι από την πρώτη μεγάλη επιτυχία του πατέρα της, στο θεατρικό έργο Βασίλισσα Βικτωρία. Ο Πράις και η δεύτερη σύζυγός του δώρισαν εκατοντάδες έργα τέχνης και σημαντικό χρηματικό ποσό στο Κολέγιο του Ανατολικού Λος Άντζελες, στις αρχές της δεκαετίας του 1960, προκειμένου να ιδρυθεί εκεί το «Μουσείο Τέχνης Βίνσεντ Πράις». Σήμερα η συλλογή του μουσείου ανέρχεται σε 9.000 έργα, από τα οποία 2.000 έχουν δωρηθεί από την οικογένεια Πράις. Ο τρίτος γάμος του Πράις ήταν με την Αυστραλή ηθοποιό Κόραλ Μπράουν (1913-1991), η οποία είχε εμφανισθεί μαζί του στον ρόλο ενός εκ των θυμάτων του στην ταινία Το Θέατρο του Αίματος, το 1973. Ο Πράις ασπάσθηκε το Ρωμαιοκαθολικό δόγμα προκειμένου να γίνει ο γάμος.
Ο Πράις, ο οποίος είχε σπουδάσει ιστορία της τέχνης (με μαθήματα και αγγλικής φιλολογίας) στο Γέιλ, ήταν αξιοσημείωτος λάτρης της τέχνης και συλλέκτης. Εκτός από το ομώνυμο μουσείο στο Κολέγιο του Ανατολικού Λος Άντζελες, ο Πράις εργάσθηκε ως σύμβουλος τέχνης για τα καταστήματα Sears κατά τη δεκαετία του 1960. Η πρόσβαση του κοινού στην ποιοτική τέχνη ήταν σημαντική για τον Πράις, που, σύμφωνα με την κόρη του Βικτόρια, είδε τη συμφωνία με τα Sears ως «ευκαιρία να κάνει πράξη θέσει το πιστεύω του να φέρει την τέχνη κοντά στο αμερικανικό κοινό». .
Ο Πράις, παρά το αρχοντικό παρουσιαστικό του, διακήρυσσε τη γνώμη του «έξω από τα δόντια» σε ευρύτερα πολιτικά θέματα, όπως κατά το τέλος ενός επεισοδίου της ραδιοφωνικής σειράς Ο `Αγιος που μεταδόθηκε από το NBC στις 30/7/1950. Σε αυτό αποκήρυξε τις φυλετικές και θρησκευτικές προκαταλήψεις ως «μία μορφή δηλητηρίου» και είπε ότι οι Αμερικανοί πρέπει να πολεμήσουν ενεργά εναντίον τους, επειδή, στο εσωτερικό των ΗΠΑ, τροφοδοτούν την υποστήριξη για τους εχθρούς του έθνους. Αργότερα, ο Πράις διορίσθηκε στο συμβούλιο ινδιάνικων τεχνών και χειροτεχνημάτων από την κυβέρνηση του Ντουάιτ Αϊζενχάουερ. Τότε είχε χαρακτηρίσει τον διορισμό αυτό «ένα είδος έκπληξης, δεδομένου ότι είμαι οπαδός του Δημοκρατικού Κόμματος».
Ο Πράις ήταν επίσης αξιόλογος μάγειρας και μάλιστα συγγραφέας αρκετών βιβλίων μαγειρικής, ιδίως του A Treasury of Great Recipes (= «Θησαυρός σπουδαίων συνταγών», από κοινού με τη δεύτερη σύζυγό του), καθώς και οικοδεσπότης τηλεοπτικής εκπομπής μαγειρικής με τίτλο Cooking Pricewise.
Θάνατος
Ο Πράις υπέφερε από εμφύσημα, ως αποτέλεσμα του ότι ήταν ισόβιος καπνιστής, και από τη νόσο του Πάρκινσον. Τα συμπτώματά του ήταν ιδιαιτέρως έντονα κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του Ψαλιδοχέρη, καθιστώντας απαραίτητο τον περιορισμό του ρόλου του.
Ο Βίνσεντ Πράις απεβίωσε από καρκίνο του πνεύμονα στις 25 Οκτωβρίου 1993, στο Ιατρικό Κέντρο του UCLA, σε ηλικία 82 ετών. Το σώμα του αποτεφρώθηκε και οι στάχτες του σκορπίστηκαν στον Ειρηνικό Ωκεανό, στα ανοικτά του Μαλιμπού.
Η κληρονομιά του
Ο Πράις είχε συγκεντρώσει μία μεγάλη συλλογή ποικίλων έργων τέχνης, η αξία πολλών εκ των οποίων αυξήθηκε μετά τον θάνατό του: Το 2008 ένας πίνακας από τη συλλογή του αγοράσθηκε για 25 δολάρια από ένα ζευγάρι από το Ντάλας και, ως έργο της Αυστραλής μοντερνίστριας ζωγράφου Γκρέις Κόσινγκτον Σμιθ, αποτιμάται σήμερα σε αξία μεγαλύτερη των 29 χιλιάδων ευρώ.
Το δίκτυο δορυφορικής και συνδρομητικής τηλεόρασης A&E Network μετέδωσε ένα επεισόδιο της σειράς Biography το βράδι μετά τον θάνατο του ηθοποιού, το οποίο έδινε τα κυριότερα στοιχεία της κινηματογραφικής σταδιοδρομίας του, αλλά εξαιτίας της αποτυχίας να ξεκαθαρίσει το ζήτημα των πνευματικών δικαιωμάτων το επεισόδιο δεν ξαναμεταδόθηκε ποτέ. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το A&E παρήγαγε μία ανανεωμένη εκδοχή, υπό τον τίτλο Vincent Price: The Versatile Villain (= «Βίνσεντ Πράις: Ο ευπροσάρμοστος κακός»), που προβλήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1997. Το σενάριο ήταν της Λούσυ Τσέις Γουίλιαμς, συγγραφέως του βιβλίου The Complete Films of Vincent Price (= «Πλήρης οδηγός των ταινιών του Βίνσεντ Πράις»).
Ο Πράις ήταν επίτιμο μέλος του Δ.Σ. (και ισχυρός υποστηρικτής μέχρι τον θάνατό του) τού «Witch's Dungeon Classic Movie Museum» στο Μπρίστολ του Κονέκτικατ. Το μουσείο αυτό διαθέτει λεπτομερή κέρινα ομοιώματα ηρώων από μερικές από τις ταινίες του Πράις, όπως από τη Μύγα του 1958, από τον Σατανικό Δόκτορα Φάιμπς και από τη Μάσκα του κόκκινου θανάτου (1964). .
Το 1999 κυκλοφόρησε μία λεπτομερής βιογραφία του Βίνσεντ Πράις, γραμμένη από την κόρη του, τη Βικτόρια. Στα τέλη Μαΐου του 2011, έγινε μία εκδήλωση από τον σύλλογο «Cinema St. Louis» για να τιμηθούν τα 100 χρόνια από τη γέννησή του, με την κόρη του στο Μουσείο Ιστορίας του Μισούρι και έκθεση αντικειμένων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί συλλέκτες έργων τέχνης Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί ευεργέτες Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί τηλεπαρουσιαστές Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Κλεόβουλος Γιαννούσης
Ο Κλεόβουλος Γιαννούσης (1914 -22 Νοεμβρίου 2000) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής επί μακρόν στην εκλογική περιφέρεια Τρικάλων και υφυπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή από το 1974 ως το 1976.
Σταδιοδρομία
Ήταν γιος του Βασιλείου Γιαννούση. Άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στην πόλη των Τρικάλων. Πήρε μέρος στις εκλογές του 1950 με το Λαϊκό Κόμμα και το 1951 με τον Ελληνικό Συναγερμό χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί. Στις εκλογές του 1952 εξελέγη βουλευτής με τον Ελληνικό Συναγερμό και εν συνεχεία επανεξελέγη με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1956, του 1958, του 1961, του 1963 και του 1964. Για τελευταία φορά εξελέγη με τη νεοσύστατη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1974 με 10.593 ψήφους.
Στην κυβέρνηση του Καραμανλή υπηρέτησε ως υφυπουργός Γεωργίας, από τις 21 Νοεμβρίου 1974 ως τις 10 Σεπτεμβρίου 1976.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Τρικάλων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Γεωργίας
Id Tech 2
Η id Tech 2, προηγουμένως γνωστή ως Quake II engine, είναι μια μηχανή παιχνιδιού αναπτυγμένη από την id Software για χρήση στα παιχνίδια της, το πιο γνωστό από τα οποία είναι το Quake II. Από την αρχή της κυκλοφορίας της, η id Tech 2 έχει αδειοδοτηθεί για χρήση σε πολλά άλλα παιχνίδια.
Η μορφή των επιπέδων, όπως με προηγούμενες μηχανές της id Software, χρησιμοποιούσε BSP. Τα επίπεδα φωτίζονταν μέσω μιας μεθόδου lightmap, στην οποία τα δεδομένα φωτισμού για κάθε επιφάνεια προϋπολογίζονταν (αυτή τη φορά, μέσω μια μεθόδου radiosity) και αποθηκεύονταν ως μια εικόνα στο αρχείο του επιπέδου, το οποίο στη συνέχεια χρησιμοποιούνταν για να καθοριστεί πόση ένταση φωτισμού θα λάμβανε το κάθε μοντέλο, αλλά όχι την κατεύθυνσή της.
Η μηχανή χρησιμοποιήθηκε αρχικά για το παιχνίδι Half-Life το 1997 αλλά αυτό αποσύρθηκε και η Valve χρησιμοποίησε μια σημαντικά τροποποιημένη έκδοση της id Tech 2 στο Half-Life το οποίο κυκλοφόρησε το 1998, αποκαλούμενη GoldSrc.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μηχανές βιντεοπαιχνιδιών
Αντώνης Καρκαγιάννης
Ο Αντώνης Καρκαγιάννης (Αμπελάκια Λάρισας, 10 Μαρτίου 1932 – Αθήνα, 13 Μαΐου 2010) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος. Σε νεανική ηλικία, διώχθηκε για την συμμετοχή του σε δραστηριότητες του Κομμουνιστικού Κόμματος. Από το 1983 έως τον θάνατό του, εργάστηκε για την αθηναϊκή εφημερίδα Η Καθημερινή ως συντάκτης, αρχισυντάκτης, διευθυντής σύνταξης και εκδότης.
Βιογραφία
Γόνος εύπορης οικογένειας από την Λάρισα, ο Αντώνης Καρκαγιάννης ήταν παιδί του ειρηνοδίκη και δικηγόρου Αστέριου Καρκαγιάννη και της Ασπασίας Καρκαγιάννη το γένος Παμπούρα. Οι γονείς του είχαν τρία παιδιά — όλα αγόρια — και ο Αντώνης ήταν ο δεύτερος γιος. Oλοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Α΄ Γυμνάσιο Αμαρουσίου και το 1951 έγινε δεκτός στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Όμως δύο χρόνια αργότερα διέκοψε τις σπουδές του στην Νομική — και δεν τις τελείωσε ποτέ — εξαιτίας της εμπλοκής του στις δυναμικές διαδηλώσεις της εποχής για το Κυπριακό, και της ενασχόλησής του με το Κομμουνιστικό Κόμμα. Για το τελευταίο, συμμετείχε στην έκδοση της παράνομης Νέας Γενιάς (περιοδικό της ΕΠΟΝ) και του παράνομου Ριζοσπάστη.
Από το 1953 έως το 1973, φυλακίστηκε και εκτοπίσθηκε επανειλημμένα λόγω των πολιτικών του ιδεών. Τον καιρό της Δικτατορίας, ίδρυσε με άλλους τις εκδόσεις Ολκός, από τις οποίες αποσύρθηκε όταν έγινε η Μεταπολίτευση. Τον Μάιο του 1972, μαζί με τον Χρήστο Παπουτσάκη, εξέδωσε το περιοδικό Αντί, αλλά οι Αρχές της Δικτατορίας απαγόρευσαν την κυκλοφορία του αμέσως μετά το πρώτο τεύχος. (Το περιοδικό επανακυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1974 με εκδότη τον Χρήστο Παπουτσάκη.) Ο Καρκαγιάννης ήταν επίσης συνιδρυτής των περιοδικών Σύγχρονος Κινηματογράφος (1969), Τώρα (1973) και Ο Πολίτης (1976).
Το 1974, άρχισε να δουλεύει ως διορθωτής κειμένων στην αθλητική εφημερίδα Φως των Σπορ. Tο 1983 προσελήφθη ως συντάκτης ύλης στην εφημερίδα Η Καθημερινή. Κατόπιν συνέχισε στην ίδια εφημερίδα ως αρχισυντάκτης, διευθυντής σύνταξης και εκδότης. Το όνομά του συνδέθηκε με την ανανέωση της Καθημερινής, μετά την εξαγορά της από τον Αριστείδη Αλαφούζο το 1988.
Διακρίθηκε για την προσήλωσή του στις αρχές της δημοσιογραφίας, για την την εργασιομανία του, για την ευρεία κοινωνική του μόρφωση και για την τόλμη της γνώμης του. Δεν δίστασε να έρθει σε ρήξη με την Αριστερά για θέσεις που ο ίδιος έκρινε πως ήταν λανθασμένες, όπως οι κρατικοποιήσεις επιχειρήσεων, η παραμονή γηραλέων πρωταιτίων της Χούντας στην φυλακή, η εκτροπή του Αχελώου στον Θεσσαλικό κάμπο, τα «κεκτημένα [εργασιακά] δικαιώματα», κ.ά. .
Ο Αντώνης Καρκαγιάννης πέθανε από καρκίνο σε νοσοκομείο της Αθήνας τα ξημερώματα της 13ης Μαΐου 2010.
Εργογραφία
Παρότι έγραψε πάρα πολλά άρθρα στην Καθημερινή και σε άλλα έντυπα, εντούτοις μόνον δύο βιβλία έχουν κυκλοφορήσει με το όνομά του :
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Ταχυδρομεία της Βόρειας Μακεδονίας
Τα Ταχυδρομεία της Βόρειας Μακεδονίας (Пошта на Северна Македонија, Πόστα να Σέβερνα Μακεντόνιγια, πριν την Συμφωνία των Πρεσπών: σλαβομακεδονικά: Македонска пошта, Makedonska Pošta) είναι ο εθνικός ταχυδρομικός φορέας της Βόρειας Μακεδονίας με έδρα τα Σκόπια. Ο φορέας αποτελεί κρατική επιχείριση. Είναι μέλος της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Ένωσης.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία|220x220εσ| Ταχυδρομεία στα Σκόπια - Αρχηγείο του ταχυδρομείου στη Βόρεια Μακεδονία Μετά την αποχώρηση της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας από την Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας το Σεπτέμβριο του 1991, τα ταχυδρομεία της νεοσύστατης Βόρειας Μακεδονίας εισήγαγαν νέες διεθνείς ταχυδρομικές συνδέσεις με γειτονικές χώρες (1991-1995). Το κεντρικό ταχυδρομικό κέντρο στα Σκόπια ήταν εξοπλισμένο για να διεξάγει διεθνείς μεταφορές. Επίσης, εισήχθη σύγχρονος εξοπλισμός για την αυτοματοποίηση των τεχνολογικών διαδικασιών στα ταχυδρομικά κέντρα. Από την 1η Ιουνίου 1992 ξεκίνησε η διεθνής ταχυδρομική μεταφορά στη Βόρεια Μακεδονία και στις 12 Ιουλίου 1993 η χώρα έγινε δεκτή στην Παγκόσμια Ταχυδρομική Ένωση. Την 1η Ιανουαρίου 1997, η κρατική επιχείρηση ΠΤΤ «Μακεδονία» μετατράπηκε στην κρατική επιχείρηση «Македонска пошта» (Μακέντονσκα πόστα).
Τα ταχυδρομεία της Βόρειας Μακεδονίας διεξάγουν διεθνείς ταχυδρομικές ανταλλαγές και υπηρεσίες για την εσωτερική αλληλογραφία της Βόρειας Μακεδονίας. Επίσης, η Ταχυδρομική Υπηρεσία της Βόρειας Μακεδονίας είναι μέρος του Παγκόσμιου Συνεταιρισμού EMS και παρέχει αποστολές EMS. Η παράδοση των ταχυδρομικών αντικειμένων και των θέσεων EMS του ταχυδρομείου της Βόρειας Μακεδονίας πραγματοποιείται σύμφωνα με τους γενικούς κανόνες της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Ένωσης, που εγγυόνται την ελευθερία διέλευσης των δεμάτων που μεταφέρονται μέσω χερσαίων, θαλάσσιων και αεροπορικών δρομολογίων μεταξύ των μελών ενός μόνο ταχυδρομικού εδάφους.
Ως μέλος της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Ένωσης, τα Ταχυδρομεία της Βόρειας Μακεδονίας ασκούν τις δραστηριότητές της σύμφωνα με τους κανόνες της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Σύμβασης, η οποία ρυθμίζει τη διεθνή ταχυδρομική ανταλλαγή μεταξύ των μερών.
Η ημέρα των ταχυδρομικών υπαλλήλων στη Βόρεια Μακεδονία έχει οριστεί για τις 22 Απριλίου.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βόρεια Μακεδονία
Ντουμπ (Κότορ)
Το Ντουμπ (σερβικά κυριλλικά: Дуб) είναι χωριό στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Κότορ
Don't Smile at Me
Το Don't Smile at Me (στυλιζαρισμένο με όλα τα γράμματα μικρά) είναι το πρώτο άλμπουμ της τραγουδίστριας Μπίλι Άιλις. Κυκλοφόρησε στις 11 Αυγούστου 2017 μέσω της Interscope Records, και περιέχει διάφορα σινγκλ που έχουν ήδη κυκλοφορήσει, όπως τα "Ocean Eyes", "Bellyache", "Watch", "Copycat" και "Idontwannabeyouanymore". Το κομμάτι "My Boy" χρησιμοποιήθηκε στο τέταρτο επεισόδιο της τρίτης σεζόν της Αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς Shadowhunters. Η Άιλις είχε καταγράψει και δεύτερο τραγούδι για την εκπομπή, αλλά το σχέδιο δεν προχώρησε γιατί το δοκιμαστικό τραγούδι διέρρευσε. Το δημοφιλές τραγούδι "Ocean Eyes" συμπεριλήφθη στις ταινίες The Hate U Give και Everything, Everything.
Σινγκλ
Το έβδομο σινγκλ στο άλμπουμ, το "Ocean Eyes", κυκλοφόρησε στις 18 Νοεμβρίου 2015 στην ιστοσελίδα Souncloud. Στις 24 Φεβρουαρίου 2017 κυκλοφόρησε το έκτο σινγκλ του άλμπουμ, το Bellyache, ενώ στις 30 Ιουνίου 2017 κυκλοφόρησε το Watch (τέταρτο σινγκλ του άλμπουμ) και στις 14 Ιουλίου 2017 το Copycat (πρώτο σινγκλ του άλμπουμ).
Το "Idontwannabeyouanymore" κυκλοφόρησε ως το δεύτερο σινγκλ του άλμπουμ στις 21 Ιουλίου 2017. Το My Boy κυκλοφόρησε στις 28 Ιουλίου 2017 ως το τρίτο σινγκλ του άλμπουμ. Το "&Burn" με τον Βινς Σταπλς κυκλοφόρησε στις 17 Δεκεμβρίου 2017.
Το "Party Favor" κυκλοφόρησε με τη μορφή εφτάιντσου σινγκλ στις 21 Απριλίου του 2018. Είναι το πέμπτο σινγκλ του άλμπουμ και η δεύτερη πλευρά περιέχει το εξώφυλλο του τραγουδιού "Hotline Bling" του Ντρέικ.
Το μουσικό βίντεο του "Hostage" κυκλοφόρησε στις 11 Ιουλίου 2018 και ήταν υποψήφιο στην κατηγορία καλύτερης κινηματογραφίας στα Βραβεία Βίντεο και Μουσικής 2019 (αγγλικά: MTV Video Music Awards).
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2017
Άγιος Νικόλαος Ελληνικών Εύβοιας
Ο Άγιος Νικόλαος είναι παραθαλάσσιο χωριό του Δήμου Ιστιαίας-Αιδηψού στη βόρεια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Άγιος Νικόλαος βρίσκεται στα παράλια του Αιγαίου Πελάγους σε υψόμετρο 7 μέτρα. Απέχει 46 χλμ. ΒΑ. από την Αιδηψό, 28 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Ιστιαία (έδρα δήμου) και περίπου 2 χλμ. ΒΑ. από τα Ελληνικά. Είναι παραθεριστικός προορισμός της περιοχής γνωστός για την ομώνυμη παραλία του, η ακτή της οποίας αλλά και ο βυθός της είναι αμμώδης ενώ τα νερά δεν είναι ιδιαίτερα βαθιά. Χαρακτηριστικό της είναι το μικρό νησάκι με το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου σε ελάχιστη απόσταση από την ακτή στο οποίο μπορεί να φτάσει κάποιος κολυμπώντας. Υπάρχουν αρκετές ταβέρνες, καφετέριες καθώς και ενοικιαζόμενα δωμάτια.
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην κοινότητα Ελληνικών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Ελληνικά αποτελούν την τοπική κοινότητα Ελληνικών που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αρτεμισίου του Δήμου Ιστιαίας-Αιδηψού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 65 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας
Επαρχία Νότιου Χορασάν
Η Επαρχία Νότιου Χορασάν ( Ostān-e Khorāsān-e Jonūbī) είναι μια επαρχία που βρίσκεται στο ανατολικό Ιράν. Το Μπιρτζάντ είναι το κέντρο της επαρχίας. Άλλες μεγάλες πόλεις είναι το Φερντόους, Ταμπάς και Καέν. Το 2014, τοποθετήθηκε στην Περιοχή 5.
Αυτή η νέα επαρχία είναι η παλιά επαρχία Κουχιστάν η οποία είχε συμπεριληφθεί στο ευρύτερο Χορασάν στον Ιρανικό διοικητικό σχεδιασμό. Ωστόσο, το ιστορικό Κοχιστάν αποτελεί μια ξεχωριστή οντότητα, με ξεχωριστή κουλτούρα, ιστορία, περιβάλλον και οικολογία.
Το Νότιου Χορασάν είναι μία από τις τρεις επαρχίες που δημιουργήθηκαν μετά τη διάσπαση της επαρχίας Χορασάν το 2004. Ενώ στην αρχή, η νεοσυσταθείσα "Νότια Χορασάν" περιλάμβανε μόνο την κομητεία Μπιρτζάντ και κάποιες νέες κομητείες που αποσπάστηκαν από αυτό την επαρχία (δηλαδή τις Νεχμπαντάν, Νταρμιάν και Σαρμπισέχ). Κατά τα επόμενα έτη, όλες οι βόρειες και δυτικές πόλεις και τα εδάφη του παλαιού Κουχιστάν (όπως οι Καέν, Φερντόους και Ταμπάς) προσαρτήθηκαν στο Νότιο Χορασάν.
Η Επαρχία Νότιου Χορασάν αποτελείται από 11 κομητείες, τις κομητείες Μπιρτζάντ, Φερντόους, Ταμπάς, Καέν, Νεχμπαντάν, Νταρμιάν, Σαρμπισέχ, Μποσρουγιέχ, Σαραγιάν, Ζιρκούχ και Χουσφ.
Ιστορία
μικρογραφία|400x400εσ|Χάρτης του Ιράν κατά τη διάρκεια του [[Χαλιφάτο των Αββασιδών|Χαλιφάτου των Αββασιδών. Το Τόον (Φερντόους), Καέν και Ταμπάς είναι οι πόλεις που αναφέρονται στο Κουχιστάν (σημερινή Επαρχία Νότιου Χορασάν).]] Το Ευρύτερο Χορασάν έχει δει την άνοδο και την πτώση πολλών δυναστειών και κυβερνήσεων στο έδαφος του σε όλη την ιστορία. Διάφορες φυλές Αράβων, Τούρκων, Κούρδων, Μογγόλων, Τουρκμένιων και Αφγανών έφεραν αλλαγές στην περιοχή με τα χρόνια.
Οι αρχαίοι γεωγράφοι του Ιράν διαιρούσαν το Ιράν (Ιράν-Σαχρ) σε οκτώ τμήματα από τα οποία το πιο ανθηρό και μεγαλύτερο ήταν το έδαφος του Ευρύτερου Χορασάν. Το Εσφαράγιεν, ανάμεσα σε άλλες πόλεις της επαρχίας, ήταν ένα από τα κεντρικά σημεία κατοικίας των Άριων φυλών μετά την είσοδό του Ιράν.