cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νίκολα Πάσιτς
Δόξα, ήττα και το Νοτιοσλαβικό κράτος
Ηδη από τις 5 Ιουλίου 1914 ο γηραιός Βασιλιάς Πέτρος Α΄ είχε αναθέσει τα καθήκοντά του στον διάδοχό του Αλέξανδρο, καθιστώντας τον αντιβασιλέα του. Σε αντίθεση με τον Πέτρο ο Αλέξανδρος δεν ήταν δημοκρατικό πνεύμα αλλά μάλλον δικτατορικό και αντιπαθούσε προσωπικά τον Πάσιτς και τη συζήτηση περί δημοκρατίας. Οι ανοιχτές διαμάχες άρχισαν πολύ σύντομα, όταν από τα μέλη της Συνθήκης του Λονδίνου προτάθηκε στη Σερβία να επεκταθεί στα περισσότερα εθνοτικά Σερβικά εδάφη προς τα δυτικά, συμπεριλαμβανομένου ενός τμήματος της Αδριατικής ακτής και ορισμένων Αλβανικών εδαφών στη βόρεια Αλβανία. Σε αντάλλαγμα η Σερβία θα άφηνε τμήμα της Μακεδονίας του Βαρδάρη στη Βουλγαρία, έτσι ώστε η τελευταία να εισέλθει στον πόλεμο στην πλευρά της Αντάντ. Τόσο ο Πάσιτς όσο και ο αντιβασιλέας Αλέξανδρος ήταν αντίθετοι σε αυτό, θεωρώντας το προδοσία θυσιών των Κροατών, των Σλοβένων και των Σέρβων κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, καθώς είχαν ήδη αρχίσει οι διαπραγματεύσεις για το μελλοντικό Νοτιοσλαβικό κράτος. Ωστόσο ο Πάσιτς και ο Βασιλιάς Πέτρος δεν ήταν προσωπικά ένθερμοι για τη γιουγκοσλαβική ιδέα σε αντίθεση με τον αντιβασιλέα που προωθούσε το ζήτημα της δημιουργίας όσο το δυνατόν μεγαλύτερου κράτους. Η Σερβία απέρριψε την προσχώρηση στη Συνθήκη και δέχθηκε επίθεση από την Αυστροουγγαρία, τη Γερμανία και τη Βουλγαρία. Η κυβέρνηση και ο στρατός υποχώρησαν προς τα νότια προς την Ελλάδα, αλλά αποκόπηκαν από τις Βουλγαρικές δυνάμεις και αναγκάστηκαν να περάσουν από την Αλβανία και στη συνέχεια στην Κέρκυρα, όπου το 1917 υπεγράφη η ομώνυμη Διακήρυξη, προετοιμάζοντας το έδαφος για το μελλοντικό Νοτιοσλαβικό κράτος της Γιουγκοσλαβίας.
Δημιουργία του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων
Το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων (ΣΚΣ) ανακηρύχθηκε επισήμως την 1η Δεκεμβρίου 1918 και, όντας Πρωθυπουργός της Σερβίας εκείνη την εποχή, ο Πάσιτς θεωρήθηκε γενικά ο de facto Πρωθυπουργός του νέου Νοτιοσλαβικού. Η πολιτική συμφωνία προέβλεπε ότι ο Πάσιτς θα παρέμενε πρωθυπουργός όταν θα σχηματιζόταν η πρώτη κυβέρνηση του νέου κράτους, αλλά, λόγω της μακροχρόνιας αντίθεσής του προς τον Πάσιτς, ο αντιβασιλέας Αλέξανδρος ανέθεσε τον σχηματισμό κυβέρνησης στο Στόγιαν Πρότιτς. Ετσι ο Πάσιτς παραιτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1918.
Παρά το γεγονός ότι απομακρύνθηκε από την κυβέρνηση, ως ο πιο έμπειρος πολιτικός ο Νίκολα Πάσιτς ήταν ο κύριος διαπραγματευτής για το νέο κράτος κατά τη Συνδιάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού του 1919. Σε μια προσπάθεια να εξασφαλίσει τη μαξιμαλιστική ατζέντα του αντιβασιλέα, δεν προώθησε το ζήτημα του Τσεχικού Διαδρόμου, της Τιμισοάρας και του Σέγκεντ, κατάφερε να εξασφαλίσει τα σύνορα με την Αλβανία και τη Βουλγαρία, αλλά απέτυχε να προσαρτήσει το Φιούμε (που έγινε ανεξάρτητο κράτος) και το μεγαλύτερο μέρος της Καρινθίας (που παρέμεινε τμήμα της Αυστρίας). Την εποχή που ο Μπενίτο Μουσολίνι επιθυμούσε να τροποποιήσει τη Συνθήκη του Ραπάλλο, που είχε αποκόψει το ένα τέταρτο των εθνοτικά Σλοβενικών εδαφών από τα υπόλοιπα τρία τέταρτα των Σλοβένων που ζούσαν στο Βασίλειο των ΣΚΣ, προκειμένου να προσαρτήσει το ανεξάρτητο κράτος της Ριέκας στην Ιταλία, οι προσπάθειες του Πάσιτς για διόρθωση των συνόρων στην Ποστόινα και στην Ιντρια υπονομεύθηκαν από τον αντιβασιλέα Αλέξανδρο που προτιμούσε «καλές σχέσεις» με την Ιταλία.
Οι εκλογές που διεξήχθησαν στις 28 Νοεμβρίου 1920 ανέδειξαν το Ριζοσπαστικό Κόμμα δεύτερο, έχοντας μόνο μια έδρα λιγότερο από το Γιουγκοσλαβικό Δημοκρατικό Κόμμα (91 με 92, αντίστοιχα, από 419 έδρες). Ωστόσο ο Πάσιτς κατάφερε να σχηματίσει συνασπισμό και έγινε πάλι πρωθυπουργός την 1η Ιανουαρίου 1921.
Σουλεϊμάν Ντεμολάρι
Ο Σουλεϊμάν Ντεμολάρι (αλβανικά: Sulejman Demollari, Τίρανα, 15 Μαΐου 1964) είναι Αλβανός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος και δεύτερος επιθετικός. Κατά τη διάρκεια της καριέρας έπαιξε επί σειρά ετών σε συλλόγους του εξωτερικού και μνημονεύεται ως ένας από τους κορυφαίους Αλβανούς ποδοσφαιριστές, καθώς και ένας από τους καλύτερους ξένους που αγωνίστηκαν στο Ρουμανικό Πρωτάθλημα. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ασχολήθηκε με την προπονητική.
Νίκολα Πάσιτς
Το Σύνταγμα του Βίντοβνταν
Αμέσως μόλις άρχισαν οι συνομιλίες για τη σύσταση του νέου κράτους, δημιουργήθηκαν δύο διαμετρικά αντίθετες πλευρές, η Σερβική και η Κροατική. Τόσο ο Πάσιτς όσο και ο αντιβασιλέας Αλέξανδρος ήθελαν ένα ενιαίο κράτος, αλλά για διαφορετικούς λόγους. Ο Πάσιτς θεωρούσε ότι οι Σέρβοι θα μπορούσαν να χάσουν την πλειοψηφία στο νέο κράτος και μια μη συγκεντρωτική και ετερογενής οντότητα θα αποσυντίθετο αν ήταν ομοσπονδιακή, ενώ ο αντιβασιλέας απλά δεν ήθελε να μοιράζεται την εξουσία με άλλους, όπως αποδείχθηκε 8 χρόνια αργότερα με το πραξικόπημα που οργάνωσε.
Σουλεϊμάν Ντεμολάρι
Ποδοσφαιρική καριέρα
Γεννήθηκε στις 15 Μαΐου του 1964 στα Τίρανα και ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με το άθλημα στη σχολή ποδοσφαίρου Alqi Kondi. Εκεί προσέλκυσε το ενδιαφέρον της Ντιναμό Τιράνων, η οποία τον ενέταξε σε ηλικία 15 ετών στα τμήματα υποδομής της. Το 1981 προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1991. Εξελίχθηκε σε ηγετική φυσιογνωμία της Ντιναμό και κατά τη διάρκεια της θητείας του σε αυτή κατέκτησε δύο πρωταθλήματα και ισάριθμα κύπελλα, κάνοντας το νταμπλ για τη σεζόν 1989/90. Εκείνη τη χρονιά σημείωσε 14 τέρματα σε 33 αναμετρήσεις για το πρωτάθλημα.
Μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος ο Ντεμολάρι κατέφυγε όπως και άλλοι Αλβανοί ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα, προσελκύοντας το ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού προτού καταλήξει στη Ντιναμό Βουκουρεστίου. Κατά την πρώτη του χρονιά στον ρουμανικό σύλλογο πέτυχε δύο γκολ στο ντεμπούτο του, καθώς και άλλα κρίσιμα τέρματα, αναδεικνυόμενος δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος με 18 γκολ (πίσω μόνο από τον συμπαίκτη του Γκάμπορ Γκερστενμάιερ ) και συμβάλλοντας καθοριστικά στην κατάκτηση του τίτλου. Στη Ντιναμό αγωνίστηκε μέχρι τα μέσα της σεζόν 1994/95, έχοντας 36 τέρματα σε 100 αγώνες πρωταθλήματος. Ακολούθησε ένα σύντομο πέρασμα από το Ελληνικό Πρωτάθλημα με τη φανέλα του Πανιωνίου, στον οποίο μεταπήδησε τον Δεκέμβριο του 1994. Στους «κυανέρυθρους» μέτρησε 24 συμμετοχές για το πρωτάθλημα (19 την πρώτη σεζόν και 5 την επόμενη ) σκοράροντας μια φορά. Ακολούθως αγωνίστηκε στην ουγγρική Γκιόρι ΕΤΟ, όπου ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα.
Νίκολα Πάσιτς
Το Σύνταγμα του Βίντοβνταν
Ο Στιέπαν Ράντιτς, κορυφαίος Κροάτης πολιτικός θεωρούσε ότι ένα κοινό Σερβοκροατικό κράτος θα αποτελούσε προσωρινή λύση στον δρόμο προς την ανεξαρτησία της Κροατίας και ζητούσε μια ομοσπονδιακή δημοκρατία. Καθώς ο Πάσιτς είχε πλειοψηφία στη συνέλευση, το νέο σύνταγμα εγκρίθηκε τη Βίντοβνταν (Ημέρα του Αγίου Βίτου), στις 28 Ιουνίου 1921, οργανώνοντας το βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων ως κοινοβουλευτική (αν και πλήρως ενιαία) μοναρχία, καταργώντας ακόμη και τα εναπομείναντα ψήγματα αυτονομίας που είχαν η Σλοβενία, η Κροατία, η Δαλματία, το Μαυροβούνιο, η Βοσνία και Ερζεγοβίνη και η Βοϊβοντίνα (επαρχιακές κυβερνήσεις). Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 η Γιουγκοσλαβική κυβέρνηση του Πρωθυπουργού Πάσιτς χρησιμοποίησε αστυνομική πίεση σε ψηφοφόρους και εθνοτικές μειονότητες, κατάσχεση φυλλαδίων της αντιπολίτευσης και άλλα μέτρα εκλογικής νοθείας για να διατηρήσει την αντιπολίτευση, κυρίως τους Κροάτες αυτονομιστές, μειοψηφία στο Γιουγκοσλαβικό κοινοβούλιο Ο Πάσιτς παρέμεινε Πρωθυπουργός μέχρι τις 8 Απριλίου 1926, με σύντομο διάλειμμα 27 Ιουλίου 1924 ως 6 Νοεμβρίου 1924, όταν επικεφαλής της κυβέρνησης ήταν ο Λιούμπα Νταβίντοβιτς. Αφού παραχώρησε προσωρινά το αξίωμα του στον κομματικό του σύντροφο Nίκολα Ουζούνοβιτς, ο, βασιλιάς πλέον, Αλέξανδρος αρνήθηκε να ξαναδιορίσει τον Πάσιτς χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα τα σκάνδαλα του γιου του Πάσιτς Ράντε. Την επόμενη ημέρα, στις 10 Δεκεμβρίου 1926, ο Νίκολα Πάσιτς υπέστη καρδιακή προσβολή και πέθανε στο Βελιγράδι, περίπου μια εβδομάδα πριν από τα 81α γενέθλιά του. Ετάφη στο Νοβο Γκρόμπλιε (Νέο Κοιμητήριο) του Βελιγραδίου.
Σουλεϊμάν Ντεμολάρι
Εθνική ομάδα
Ο Ντεμολάρι υπήρξε διεθνής με την Εθνική Αλβανίας μετρώντας συνολικά 45 συμμετοχές από το 1983 μέχρι και το 1995 και σκοράροντας μια φορά, τον Απρίλιο του 1993 στην ήττα με 3-1 από τη Λιθουανία για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ακόμη ήταν ο ηγέτης της Εθνικής Ελπίδων που προκρίθηκε στην προημιτελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1984.
Νίκολα Πάσιτς
Αντικομμουνιστής
Ο Πάσιτς κατηγορήθηκε ευρέως από τους Κομμουνιστές ότι τους εμπόδισε να συμμετάσχουν στην πολιτική ζωή μετά τις εκλογές του 1920 και τη σειρά τρομοκρατικών επιθέσεων από Κομμουνιστές σε κυβερνητικούς αξιωματούχους και γιατί απαγόρευσε το Κομμουνιστικό Κόμμα, κηρύσσοντάς το επισήμως εγκληματική οργάνωση στις 21 Αυγούστου 1921. Μετά το 1945 καταδικάστηκε από τις νέες Κομμουνιστικές αρχές και χαρακτηρίστηκε ηγέτης του "ηγεμονισμού της μεγάλης Σερβίας", με πλήρη αποσιώπηση των επιτευγμάτων του στην οικοδόμηση της νεότερης Σερβίας.
Σουλεϊμάν Ντεμολάρι
Υστεροφημία
Ο Ντεμολάρι αναφέρεται ως ένας από τους καλύτερους Αλβανούς ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Ακόμη αναγνωρίζεται ως ένας από τους κορυφαίους ξένους ποδοσφαιριστές που πέρασαν από τη Ρουμανία.
Νίκολα Πάσιτς
Σερβική ηγεμονία
Έχει επικριθεί λόγω της ενιαίας συγκρότησης του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας και της άποψης ότι οι Σέρβοι, όντας πλειοψηφία, θα έπρεπε να έχουν πάντα τον ηγετικό ρόλο. (Εκτός από τον Σλοβένο Άντον Κόροσετς το 1928-29, όλοι οι πρωθυπουργοί, 1918-41, ήταν Σέρβοι.)
Σουλεϊμάν Ντεμολάρι
Προπονητική καριέρα
Τον Ιούλιο του 2001, ο Ντεμολάρι ανέλαβε τη θέση του ομοσπονδιακού τεχνικού της Εθνικής Αλβανίας, ωστόσο απολύθηκε τον Απρίλιο του 2002 μετά από μια σειρά ανεπιτυχών αποτελεσμάτων και την ήττα σε φιλική αναμέτρηση από την Ανδόρα. Αργότερα διετέλεσε προπονητής των Λούσνια (δις), Σκουμπίνι και Ντιναμό Τιράνων, ενώ από το 2009 μέχρι το 2011 ήταν προπονητής της Εθνικής Παίδων της Αλβανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλβανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Βουκουρεστίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Τιράνων Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Αλβανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκιόρι ΕΤΟ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας Κ21 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Αλβανίας ανδρών U15 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Ρουμανία Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αλβανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Νίκολα Πάσιτς
Ιδιωτική ζωή
Ο Νίκολα Πάσιτς νυμφεύτηκε την Τζούρτζινα Ντούκοβιτς, κόρη πλούσιου Σέρβου εμπόρου σιταριού από την Τεργέστη. Είχαν παντρευτεί στη ρωσική εκκλησία της Φλωρεντίας για να αποφύγουν τη συγκέντρωση της πολυπληθούς Σερβικής παροικίας της Τεργέστη και απέκτησαν τρία παιδιά: τον Ραντομίρ-Ράντε και τις κόρες Ντάρα και Πάβα. Ο Ραντομίρ-Ράντε απέκτησ δύο γιους, τνο Βλάντισλαβ, αρχιτέκτονα (που πέθανε το 1980) και τον Νίκολα Β΄ (1918-2015), απόφοιτο της Νομικής του Πανεπιστήμιου της Οξφόρδης, που κατοικούσε στο Τορόντο του Καναδά, όπου ίδρυσε μια Σερβική Εθνική Ακαδημία.
Κληρονομιά
Μια κεντρική πλατεία στο Βελιγράδι φέρει το όνομά του (Σερβικά: Трг Николе Пашижа / Trg Nikole Pašića). Κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος, η πλατεία πήρε το όνομά των Καρλ Μαρξ και Φρίντριχ Ένγκελς. Το ύψους 4,2 μέτρων χάλκινο άγαλμα του Πάσιτς ανεγέρθηκε στην πλατεία, μπροστά από το κτίριο της εθνοσυνέλευσης. Συμπεριλαμβάνεται στους 100 σημαντικότερους Σέρβους, που έχουν επιλεγεί από τη Σερβική Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών.
Ράνια Ιωαννίδου
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1935 στην Αθήνα και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Μιχάλη Κουνελάκη (Ελληνικό Ωδείο). Ξεκίνησε την πορεία της ως ηθοποιός το 1959 κάνοντας το ντεμπούτο της στην κινηματογραφική ταινία Γαμήλιες περιπέτειες με έναν μικρό ρόλο δίπλα στον Ντίνο Ηλιόπουλο. Το 1961 έπαιξε στις ταινίες Η Αλίκη στο ναυτικό και Το νησί των πειρασμών. Ακολούθησαν οι κινηματογραφικές παραγωγές Αυτοί που ξέχασαν τον Θεό το 1964 και Πάρε το δάκρυ μου το 1965. Την ίδια δεκαετία ξεκίνησε να εμφανίζεται και στο θέατρο.
Το 1971 εμφανίστηκε στην ταινία Ο Μανωλιός ξαναχτυπά και Γράμμος. Το 1973 έπαιξε μαζί με τον Κώστα Βουτσά στην ταινία Είκοσι γυναίκες κι εγώ. Την ίδια περίοδο έδωσε τη φωνή της στις μεταγλωττισμένες σειρές Μάνιξ, Οι Γουόλτονς και Μάγια η Μέλισσα στην κρατική τηλεόραση. Το 1977 έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο στη σειρά της ΕΡΤ Ο φωτογράφος του χωριού, ενώ ακολούθησε η εμφάνισή της σε ένα επεισόδιο της σειράς Μια φορά κι έναν καιρό. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και του 1990 υπήρξε ηθοποιός φωνής σε γνωστές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων μεταξύ των οποίων Η μικρή Λουλού, Κάντυ Κάντυ, Ο Ντ' Αρτακάν και οι τρείς σωματοφύλακες, Ντένις ο τρομερός, Τα Στρουμφάκια, Σέιλορ Μουν και άλλες. Από το 1985 μέχρι το 1989 εμφανίστηκε σε συνολικά δέκα βιντεοταινίες (είδος που μεσουράνησε τότε στην Ελλάδα), άλλοτε με μικρούς και άλλοτε με μεγαλύτερους ρόλους.
Το 1990 έκανε μία guest εμφάνιση στην κωμική σειρά του Mega Channel Οι αυθαίρετοι. Το 1991 εμφανίστηκε με σύντομους ρόλους στις σειρές Φάκελος Αμαζών και Αξιότιμοι κύριοι. Τη σεζόν 1991-1992 υποδύθηκε τη γραμματέα της Μιμής Ντενίση στην αισθηματική σειρά της ΕΤ1 Το τέλος της μοναξιάς ενώ την περίοδο εμφανίστηκε και στην αστυνομική σειρά Ο επισκέπτης της ομίχλης. Ακολούθησαν διάφορες συμμετοχές σε επιτυχημένες σειρές της ιδιωτικής τηλεόρασης όπως ο διπλός ρόλος στη σειρά του Χάρη Ρώμα και της Άννας Χατζησοφιά Οι Μεν και οι Δεν στον ANT1. Τη σεζόν 1997-1998 έπαιξε σε δύο τηλεοπτικές σειρές. Από τη μία πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά Το χρήμα στο λαιμό σας στην ΕΤ1, ενώ από την άλλη ξεκίνησε να εμφανίζεται στην κωμική σειρά του Mega Channel Δύο ξένοι. Στη δεύτερη σειρά έπαιξε έναν από τους πιο γνωστούς της τηλεοπτικούς ρόλους, αυτόν της αδιάκριτης γειτόνισσας του καθηγητή Μαρκορά, Μαριάνθης Μαντούνα από το 1997 μέχρι το 1999.
Το 2000 εμφανίστηκε στην καθημερινή σειρά Για μια θέση στον ήλιο. Το 2002 έκανε μία guest εμφάνιση στην κωμική σειρά Μαμά και γιος, ενώ το 2003 στη σειρά Οι στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη. Το 2003 ξεκίνησε να ερμηνεύει τον πιο γνωστό ρόλο στην καριέρα της, αυτόν της αδιάκριτης παπαδιάς Μαρίκας στο τηλεοπτικό χωρίο Κολοκοτρωνίτσι της κωμικής σειράς του ANT1 Το καφέ της Χαράς. Εμφανίστηκε στη σειρά από το πρώτο επεισόδιο το 2003 μέχρι και το 88ο το 2006, έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στους τρεις πρώτους κύκλους της σειράς.
Το 2005 έπαιξε στην κινηματογραφική ταινία μικρού μήκους Πάμε πάλι. Τη σεζόν 2008-2009 έπαιξε μαζί με την Άντα Λιβιτσάνου και τον Θανάση Ευθυμιάδη στην καθημερινή σειρά του ANT1 Λόλα. Το 2012 έκανε μία guest εμφάνιση στο δεύτερο επεισόδιο του δεύτερου κύκλου της κωμικής σειράς του Αλέξανδρου Ρήγα Το αμάρτημα της μητρός μου. Τη σεζόν 2013-2014 έπαιξε στη διαδικτυακή δραματική σειρά Ο προσκυνητής. Το καλοκαίρι του 2019 έγινε πως είναι ένας από τους βασικούς χαρακτήρες της σειράς Το καφέ της Χαράς δεν θα συμμετάσχει σε κανένα επεισόδιο στον νέο κύκλο επεισοδίων, εξαιτίας προβλημάτων υγείας. Στις 31 Δεκεμβρίου του 2019, στην πρεμιέρα της σειράς, το κοινό μαθαίνει πως ο χαρακτήρας της παπαδιάς έχει εγκατασταθεί στο εξωτερικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Προκοπίου
Το ελληνικό επώνυμο Προκοπίου μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
2874 Τζιμ Γιανγκ
Ο Τζιμ Γιανγκ (Jim Young) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,2. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Τζέιμς Χουίτνεϋ Γιανγκ (James Whitney Young, γενν. 1941).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Τζιμ Γιανγκ είναι S (λιθώδης). Ο Τζιμ Γιανγκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 100 ως 160 ώρες περίπου, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Οικογένεια Αγγελόπουλου
Η οικογένεια Αγγελόπουλου είναι μια από τις μεγαλύτερες επιχειρηματικές οικογένειες της Ελλάδας. Η καταγωγή της οικογένειας είναι από το Βλαχόρραπτη Αρκαδίας ενώ υποστηρίζεται ότι ήταν συγγενική με τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄.
Δημοψήφισμα στο Λίχτενσταϊν (2018)
Ένα δημοψήφισμα για τη χρηματοδότηση του Tour de Ski πραγματοποιήθηκε στο Λίχτενσταϊν στις 25 Νοεμβρίου 2018. Η πρόταση απορρίφθηκε από το 59% των ψηφοφόρων.
Πλαίσιο
Στις 16 Οκτωβρίου η κυβέρνηση έθεσε ημερομηνία για το δημοψήφισμα. Εν τω μεταξύ, το LSV έλαβε το δικαίωμα να φιλοξενήσει τους αγώνες στις 28 Σεπτεμβρίου.
Ογιάγουε
thumb|right|Το ηφαίστειο Ογιάγουε, παρατηρούµενο από τη δύση To Ογιάγουε (ισπανικά: Ollagüe) είναι ένα ογκώδες ανδεσιτικό στρωματοηφαίστειο στην οροσειρά των Άνδεων στα σύνορα μεταξύ της Βολιβίας και της βόρειας Χιλής, έχει μια προεξοχή 1.686 μέτρων, υψούμενο περισσότερο από ένα χιλιόμετρο πάνω από το περιβάλλον έδαφος.
Στην κάτω πλευρά του Ογιάγουε, λοφίσκοι από αποθέσεις χιονοστιβάδων περιβάλλουν τον κώνο σκωρίας.
Στη βορειοδυτική πλευρά του βουνού ένας εγκαταλελειμμένος ελικοειδής δρόμος, του οποίου το υψηλότερο σημείο φτάνει πάνω από 5.650 μ, οδηγεί στα ορυχεία θείου στο ανώτερο μέρος του Ογιάγουε. Είναι ένας από τους υψηλότερους δρόμους στον κόσμο. Διαθέτει κατάβαση για ποδήλατο βουνού. thumb|left|Το ηφαίστειο Ογιάγουε από την ανατολή, η βολιβιανή πλευρά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Χιλής Κατηγορία:Ηφαίστεια της Βολιβίας‎
Ο Τσιγγάνος (ταινία)
Πλοκή
Ο Ούγκο Σενάρ, γνωστός και ως «Τσιγγάνος», μόλις απέδρασε από τη φυλακή. Είναι ένας σκληρός γκάνγκστερ, ο οποίος εναντιώνεται σε μια κοινωνία που, σύμφωνα με τον ίδιο, τοποθετεί τους τσιγγάνους «από τα παιδικά τους χρόνια στο εδώλιο». Στα περίχωρα του Παρισιού η αστυνομία θα κάνει εφόδο σε έναν καταυλισμό τσιγγάνων αναζητώντας τον Τσιγγάνο, για μια σειρά ένοπλων ληστείων. Παρά τις διεξοδικές έρευνες στον καταυλισμό οι αστυνομικές αρχές δεν θα καταφέρουν να τον εντοπίσουν, καθώς αυτός θα είναι κρυμμένος σε μια ειδική κρυψώνα ενός παλιού λεωφορείου, όπου ζει ο πατέρας του. Ο Τσιγγάνος αν και φέρεται αυστηρά στους δύο συνεργούς του και τιμωρεί ανελέητα όσους τον «προδίδουν», είναι σκληρός και με τον ίδιο τον εαυτό του: περιφρονεί την πολυτέλεια, σε σημείο να μην φοράει ποτέ κοστούμι και να πίνει μόνο νερό. Σύμφωνα με τον Αστυνομικό Επιθεωρητή Μπλοτ, είναι «ένας μοναχικός λύκος, που κυνηγά την αγέλη του».
Ο Γιαν Κικ είναι επίσης ένας έμπειρος γκάνγκστερ, αλλά εντελώς διαφορετικού είδους: είναι ένας κλέφτης υψηλού επιπέδου που ακολουθεί έναν άνετο τρόπο ζωής. Οι ληστείες του προετοιμάζονται πάντα σχολαστικά, γι' αυτό και αυτός ο ίδιος δεν έχει καταδικαστεί σχεδόν ποτέ. Ένα πρωί, όταν ο Γιαν επιστρέφει από την κλοπή που διέπραξε νωρίτερα σε ένα κοσμηματοπωλείο, μαλώνει με τη γυναίκα του επειδή έμαθε ότι τον απατά με έναν αστυνομικό. Στο τέλος της λογομαχίας, η γυναίκα πέφτει από το μπαλκόνι και σκοτώνεται. Έχοντας επίγνωση ότι η αστυνομία δεν θα παραλείψει να αποδείξει τη σύνδεση των δύο περιστατικών, αποφασίζει να εξαφανιστεί. Αφήνει το Παρίσι, με προορισμό τη Γαλλική Ριβιέρα. Όμως, κατά τη διάρκεια της φυγής του, ο δρόμος του θα διασταυρωθεί αρκετές φορές με αυτόν του Τσιγγάνου. Εν τω μεταξύ, ο Επιθεωρητή Μπλοτ ακολουθεί τα βήματα και των δύο γκάνγκστερ ταυτόχρονα.
Μια μέρα ο Μπλοτ ξεκινά μια επιχείρηση μεγάλης κλίμακας σε ένα μικρό πανδοχείο στο Champigny-sur-Marne όπου, κατά τύχη, βρίσκονται και οι δύο: ο Γιαν Κικ και ο Τσιγγάνος. Ο Γιαν συλλαμβάνεται, ένας από τους συνεργούς του τσιγγάνου σκοτώνεται, ενώ ο άλλος αιχμαλωτίζεται βαριά τραυματισμένος. Ο Τσιγγάνος είναι επίσης τραυματίας αλλά καταφέρνει να δραπετεύσει με μια μοτοσικλέτα.
Ο Μπλοτ είναι βαθιά πεπεισμένος ότι ο Γιαν Κικ είναι ο δράστης της ληστείας του κοσμηματοπωλείου, αλλά δεν έχει αποδείξεις. Παρατείνει την κράτηση του, σκεπτόμενος να τον κάνει να ομολογήσει, χωρίς όμως επιτυχία. Τελικά αναγκάζεται να απελευθερώσει τον Γιαν Κικ. Ο Τσιγγάνος εν τω μεταξύ έχει περιθάλψει τις πληγές του σε έναν κτηνίατρο. Στη συνέχεια επιστρέφει στον τσιγγάνικο καταυλισμό, όπου προστατεύεται από τους δικούς του. Ο Τσιγγάνος πιστεύει ότι ο Γιαν συνελήφθη στη θέση του και ως εκ τούτου του χρωστάει. Πηγαίνει στο Παρίσι για να δει τον Γιαν, ο οποίος τον υποδέχεται με σεβασμό και τον φιλοξενεί για τη νύχτα. Αλλά οι δύο άνδρες δεν γνωρίζουν ότι την ίδια νύχτα ο Επιθεωρητή Μπλοτ ετοιμάζει κάτι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Χοσέ Τζιοβάνι Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1975 Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γαλλία Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κλοντ Μπολίνγκ
Δημοκρατικός Συναγερμός
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός (ΔΗ.ΣΥ.) είναι κεντροδεξιό κυπριακό πολιτικό κόμμα. Ιδρύθηκε στις 4 Ιουλίου 1976 από τον Γλαύκο Κληρίδη, ενώ σημερινή πρόεδρος του κόμματος είναι η Αννίτα Δημητρίου.
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός υπηρέτησε ως κυβέρνηση από το 1993 έως το 2003 με πρόεδρο τον Γλαύκο Κληρίδη και από το 2013 έως το 2023 με πρόεδρο τον Νίκο Αναστασιάδη.
Επίσης, ο Δημοκρατικός Συναγερμός είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, της Κεντρώας Δημοκρατικής Διεθνούς και της Διεθνούς Δημοκρατικής Ένωσης.
Ιστορική Πορεία και Διαδρομή
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός, ιδρύθηκε στις 4 Ιουλίου 1976 από αξιωματούχους, στελέχη και μέλη του Ενιαίου Kόμματος, της Προοδευτικής Παράταξης και άλλους πολιτικούς παράγοντες, με πρωτοβουλία του Γλαύκου Κληρίδη. Έμβλημα του κόμματος είναι η «Νίκη του Παιωνίου».
Τον Ιανουάριο του 1977 στον Δημοκρατικό Συναγερμό ενσωματώθηκε το Δημοκρατικόν Εθνικόν Kόμμα και το Δεκέμβριο του 1987 η Νέα Δημοκρατική Παράταξη.
Καθοριστική για το ΔΗ.ΣΥ. παραμένει η Ιδρυτική Διακήρυξη Αρχών του Κόμματος (4 Ιουλίου 1976), η οποία καθόρισε τις θέσεις, τις αρχές και την ιδεολογία του ΔΗ.ΣΥ.
Εξίσου σημαντική για το κόμμα είναι η Διακήρυξη για την Ευρωδημοκρατία (12 Δεκεμβρίου 1998), η οποία αποτελεί την πρόταση του κόμματος για τον 21ο αιώνα και επανατοποθετεί τις αρχές του κόμματος με βάση τα νέα δεδομένα διεθνώς, και κυρίως την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το 1993 Πρόεδρος του κόμματος εξελέγη ο Γιαννάκης Μάτσης, αγωνιστής της Ε.Ο.Κ.Α. και αδερφός του Ήρωα, Κυριάκου Μάτση, και ιδρυτικό μέλος του Δημοκρατικού Συναγερμού, που στο παρελθόν βρισκόταν στη θέση του αναπληρωτή προέδρου.
Στις Προεδρικές Εκλογές του 2003 ο ιδρυτής του κόμματος και μέχρι τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Γλαύκος Κληρίδης, διεκδίκησε την 3η διαδοχική θητεία, υποσχόμενος λύση του κυπριακού σε 16 μήνες και διευθέτηση της ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Έχασε όμως από τον πρώτο γύρο των εκλογών από τον Τάσσο Παπαδόπουλο, ο οποίος υποστηριζόταν από την τριμερή συνεργασία ΑΚΕΛ-ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ. Στις εκλογές υποψήφιος ήταν και ο πρώην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, Αλέκος Μαρκίδης, στέλεχος του ΔΗ,ΣΥ και υποψηφιότητά του θεωρήθηκε ως η βασική αιτία για την εκλογική ήττα και τη διάσπαση του κόμματος.
Τον Απρίλιο του 2004 η ηγεσία του κόμματος με πρόεδρο τον Νίκο Αναστασιάδη τάχθηκε υπέρ της υποστήριξης του Σχεδίου Ανάν στο δημοψήφισμα για την λύση του Κυπριακού, που απορρίφθηκε από τους Ελληνοκυπρίους με ποσοστό 75,83%. Στο πλαίσιο αυτό θεωρήθηκαν ως «προδότες» και «αποστάτες» οι Δημήτρης Συλλούρης, Πρόδρομος Προδρόμου και Ρίκκος Ερωτοκρίτου.
Στις ευρωεκλογές του 2004 εξελέγη πρώτο κόμμα με 2 έδρες, λαμβάνοντας 94.355 ψήφους και ποσοστό 28.23%.
Τον Μάιο του 2008 στο Δημοκρατικό Συναγερμό ενσωματώθηκαν η Ευρωπαϊκή Δημοκρατία και οι Ελεύθεροι Πολίτες. Επίσης, μετά από έγκριση του Ανώτατου Συμβουλίου του κόμματος, στην ιστορική ονομασία του, κατά τις εκλογικές αναμετρήσεις, προστέθηκε η επωνυμία «Κοινωνική Συμμαχία», κάτω από την οποία, άτομα από διάφορους πολιτικούς και όχι μόνο χώρους, θα συμμετέχουν ενεργά με τη δυνατότητα να προωθούν τις προτάσεις και εισηγήσεις τους για την παραγωγή πολιτικής στον τομέα δραστηριοποίησής τους.
Στις ευρωεκλογές του 2009 εξελέγη πρώτο κόμμα με 2 έδρες, λαμβάνοντας 109.209 ψήφους και ποσοστό 35.65%.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2011 εξελέγη πρώτο κόμμα με 20 έδρες, λαμβάνοντας 138.682 ψήφους και ποσοστό 34.28%.
Στις προεδρικές εκλογές του 2013, ο τότε πρόεδρος του κόμματος Νίκος Αναστασιάδης εξελέγη Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, υποστηριζόμενος από το ΔΗ.ΚΟ. της πτέρυγας Μάριου Καρογιάν και το ΕΥΡΩ.ΚΟ. του Δημήτρη Συλλούρη και του Ρίκκου Ερωτοκρίτου, σχηματίζοντας κυβέρνηση με μέλη της πολιτικά πρόσωπα από τα κόμματα αυτά και το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών. Έλαβε στον πρώτο γύρο 200.591 ψήφους και ποσοστό 45.46%. ΄Έλαβε στον δεύτερο γύρο 236.965 ψήφους και ποσοστό 57.48%.
Στις 11 Μαΐου του 2013 εξελέγη Πρόεδρος του κόμματος ο Αβέρωφ Νεοφύτου άνευ ανθυποψηφίου.
Στις ευρωεκλογές του 2014 εξελέγη πρώτο κόμμα με 2 έδρες, λαμβάνοντας 97.732 ψήφους και ποσοστό 37.75%.
Στις 20 Νοεμβρίου 2015, η ευρωβουλευτής Ελένη Θεοχάρους αποχώρησε από το κόμμα, καταγγέλλοντας την διαχείριση του Κυπριακού από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Στις 15 Ιανουαρίου 2016, ίδρυσε την Αλληλεγγύη.
Στις προεδρικές εκλογές του 2018, ο τέως πρόεδρος του κόμματος Νίκος Αναστασιάδης, επανεξελέγη Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, υποστηριζόμενος μόνο από τον ΔΗ.ΣΥ.. Έλαβε στον πρώτο γύρο 137.268 ψήφους και ποσοστό 35.51%. ΄Έλαβε στον δεύτερο γύρο 215.281 ψήφους και ποσοστό 55.49%.
Στις ευρωεκλογές του 2019 εξελέγη πρώτο κόμμα με 2 έδρες, λαμβάνοντας 81.539 ψήφους και ποσοστό 29.02%.
Στις Βουλευτικές εκλογές του 2021 εξελέγη πρώτο κόμμα με 17 έδρες, λαμβάνοντας 99.331 ψήφους και ποσοστό 27.77%.
Στις προεδρικές εκλογές του 2023 ο πρόεδρος του κόμματος Αβέρωφ Νεοφύτου κατήλθε ως υποψήφιος. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου στελέχη του κόμματος επέκριναν τον πρώην υπουργό Εξωτερικών Νίκο Χριστοδουλίδη που κατήλθε ως ανεξάρτητος υποψήφιος, με την υποστήριξη πρώην στελεχών του Δημοκρατικού Συναγερμού και των ηγεσιών του ΔΗ.ΚΟ., της Ε.Δ.Ε.Κ. και της Αλληλεγγύης. Στις 12 Ιουλίου 2022 τέθηκε θέμα διαγραφής του Χριστοδουλίδη από μέλος του Δημοκρατικού Συναγερμού, αλλά το κόμμα δεν προχώρησε σε μια τέτοια κίνηση. Tελικά διαγράφηκε τον Ιανουάριο του 2023.
Ο Αβέρωφ Νεοφύτου στον πρώτο γύρο έλαβε την τρίτη θέση, με ποσοστό 26,11%, πίσω από τον Νίκο Χριστοδουλίδη (32,04%) και τον Ανδρέα Μαυρογιάννη (29,60%).
Μετά την ήττα του Αβέρωφ Νεοφύτου στις προεδρικές εκλογές του 2023, ο πρόεδρος του κόμματος συγκάλεσε στο έκτακτο παγκύπριο συνέδριο του κόμματος παγκύπρια εκλογική συνέλευση για τις 11 Μαρτίου 2023, εκεί όπου θα εκλεγεί ο νέος πρόεδρος και η νέα ηγεσία. Την ίδια ώρα αποφασίστηκε ψήφος κατά συνείδηση για τον β' γύρο των εκλογών, με τον ΔΗ.ΣΥ. να επιστρέφει στην αντιπολίτευση.
Ο Αβέρωφ Νεοφύτου στις εσωκομματικές εκλογές της 11ης Μαρτίου 2023 δεν ήταν υποψήφιος. Υποψήφιοι για την προεδρία ήταν η πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Αννίτα Δημητρίου, και ο βουλευτής του ΔΗ.ΣΥ. και τέως εκπρόσωπος τύπου του κόμματος, Δημήτρης Δημητρίου. Η Αννίτα Δημητρίου κέρδισε τις εκλογές με ποσοστό 69,18%.
ΙΒ' Κοινοβουλευτική Περίοδος
Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2021, ο Δημοκρατικός Συναγερμός εξέλεξε δεκαεπτά βουλευτές. Η σύνθεση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας είναι η εξής:
9ο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Μετά τις Κυπριακές ευρωεκλογές 2019, ο Δημοκρατικός Συναγερμός, εξέλεξε δύο ευρωβουλευτές. Η σύνθεση της ευρω-κοινοβουλευτικής ομάδας είναι η εξής:
Διατελέσαντες πρόεδροι
Οι διατελέσαντες πρόεδροι του Δημοκρατικού Συναγερμού είναι οι εξής:
Οργάνωση Νεολαίας
μικρογραφία|Νεολαία Δημοκρατικού Συναγερμού|220px Η Νεολαία του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΝΕ.ΔΗ.ΣΥ.) είναι η οργάνωση νεολαίας του Δημοκρατικού Συναγερμού.
Η ΝΕ.ΔΗ.ΣΥ. εμφορείται από τις αρχές και τις προγραμματικές θέσεις του κόμματος. Αναπόσπαστο κομμάτι της ΝΕ.ΔΗ.ΣΥ. αποτελούν η Φοιτητική Παράταξη Κυπρίων Πρωτοπορία και η Μαθητική Κίνηση, οργανώσεις που εκπροσωπούνται σε όλα τα συλλογικά όργανα του κόμματος.
Πρόεδρος της ΝΕ.ΔΗ.ΣΥ. από το 2021 είναι ο Γιώργος Χατζηγεωργίου. Πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΦΠΚ Πρωτοπορία είναι από το 2022 ο Δήμος Κουντούρης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυπριακά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Φιλελεύθερα-Συντηρητικά κόμματα
Κατάλογος πρώτων σκόρερ Α΄ Κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας ανδρών Κύπρου αναδεικνύεται ο ποδοσφαιριστής (ή οι ποδοσφαιριστές) που έχει πετύχει τα περισσότερα γκολ σε όλους τους αγώνες του πρωταθλήματος. Η διοργάνωση ξεκίνησε την περίοδο 1934-35. Παρόλο που ο πρώτος σκόρερ του πρώτου πρωταθλήματος είναι γνωστός (Τάκης Τσίγκης), για τα επόμενα πρωταθλήματα έως το 1960 οι πρώτοι σκόρερ δεν είναι καταγεγραμμένοι. Από το 1960 ξεκίνησε η καταγραφή πρώτων σκόρερ. Ως προς τη χώρα καταγωγής, υπερτερεί η Κύπρος καθώς τις πρώτες δεκαετίες διεξαγωγής του πρωταθλήματος στις κυπριακές ομάδες αγωνίζονταν μόνο Κύπριοι ποδοσφαιριστές.
Τη δεύτερη καλύτερη επίδοση έχει ο Ράινερ Ράουφμαν με 42 τέρματα την περίοδο 1997-98 αγωνιζόμενος επίσης με την Ομόνοια. Ο Ράουφμαν αναδείχθηκε συνολικά 4 φορές πρώτος σκόρερ, όπως και ο Λούκας Σόσιν. Τρεις φορές πρώτος σκόρερ έχει αναδειχθεί ο Πανίκος Ευθυμιάδης. Επιπλέον, δύο ποδοσφαιριστές ανακηρύχθηκαν πρώτοι σκόρερ με διαφορετικές ομάδες (σε διαφορετικές περιόδους). Πρόκειται για τους Σίνισα Γκόγκιτς (ΑΠΟΕΛ, Ανόρθωση) και Λούκας Σόσιν (Απόλλων, Ανόρθωση). Δύο φορές πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε και ο Ανδρέας Στυλιανού.
Η ομάδα που έχει αναδείξει τους περισσότερους πρώτους σκόρερ είναι η Ομόνοια, καθώς δώδεκα ποδοσφαιριστές της κατέκτησαν τη πρώτη θέση στο σχετικό πίνακα συνολικά 23 φορές.
Από την περίοδο 1995-96 οι πρώτοι σκόρερ του πρωταθλήματος Α΄ Κατηγορίας βραβεύονται στην ετήσια εκδήλωση της ΚΟΠ. Επιπλέον, τον πρώτο σκόρερ του πρωταθλήματος βραβεύει η Ένωση Αθλητικογράφων Κύπρου (ΕΑΚ) στα ετήσια βραβεία της. Επίσης, βραβεύεται από τον Παγκύπριο Σύνδεσμο Ποδοσφαιριστών (ΠΑΣΠ).
Πρώτοι σκόρερ ανά περίοδο
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τους πρώτους σκόρερ του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας ανά περίοδο.
Επίδοση ανά ποδοσφαιριστή
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την επίδοση ανά ποδοσφαιριστή.
Ανά ομάδα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την επίδοση κάθε ομάδας, δηλαδή κατατάσσει τις ομάδας ανάλογα με τον αριθμό των ποδοσφαιριστών που αγωνιζόμενοι με τα χρώματα τους ανακηρύχθηκαν πρώτοι σκόρερ. Η στήλη «Αριθμός Ποδοσφαιριστών» περιλαμβάνει τους διαφορετικούς ποδοσφαιριστές ανά ομάδα που ανεδείχθησαν πρώτοι σκόρερ.
Σημείωση: Δύο ποδοσφαιριστές ανακηρύχθηκαν πρώτοι σκόρερ με διαφορετικές ομάδες (Σίνισα Γκόγκιτς και Λούκας Σόσιν). Για το λόγο αυτό το άθροισμα στη στήλη «Αρ. Ποδοσφαιριστών» είναι 62 ενώ οι ποδοσφαιριστές που έχουν αναδειχθεί πρώτοι σκόρερ είναι 60.
Βιβλιογραφία
Σκορερ  Κατηγορία:Πρώτοι σκόρερ ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ευρώπης
Δημήτριος Ιμπροχώρης
Ο Δημήτριος Ιμπροχώρης ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
Βιογραφία
Καταγόταν από τη Βυτίνα και συμμετείχε στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 απ΄ αρχής πολεμώντας υπό τον στρατηγό Θ. Κολοκοτρώνη. Διακρίθηκε ιδιαίτερα στις μάχες που δόθηκαν στην Τρίπολη, το Άργος, στα Δερβενάκια και στη δυτική Πελοπόννησο. Το 1825 κατατάχθηκε στο ιππικό ακολουθώντας τον Αλμεΐδα, τον Ρενώ και τον Φαβιέρο στην Κάρυστο. Αργότερα συμμετείχε στους αγώνες που δόθηκαν γύρω από την Αθήνα. Στη συνέχεια ανέλαβε σημαιοφόρος στη δύναμη του Χατζη-Χρήστου και υπασπιστής του. Τελικά έπεσε μαχόμενος σε μάχη που δόθηκε στη Θήβα.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
2875 Λάγκερκβιστ
Ο Λάγκερκβιστ (Lagerkvist) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,2. Ανακαλύφθηκε το 1983 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σουηδού αστρονόμου Κλάες-Ίνγκβαρ Λάγκερκβιστ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Λάγκερκβιστ είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Λαγκερκβιστ
Mega Channel
Το Mega Channel (ή απλώς MEGA) είναι ο πρώτος χρονολογικά ελληνικός ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός πανελλαδικής εμβέλειας. Εξέπεμψε για πρώτη φορά στις 20 Νοεμβρίου 1989 υπό την ιδιοκτησία της Τηλέτυπος Α.Ε. ενώ από την 1η Νοεμβρίου 2019 ανήκει στην Alter Ego Επιχείρηση Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Α.Ε. και έχει έδρα την Καλλιθέα.
Το κανάλι επέλεξε, από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του, κωμικά και δραματικά σίριαλ, κάποια από τα οποία είχαν μεγάλη απήχηση στο κοινό, ενώ αντίστοιχα αποτελεί το μεγαλύτερο ιδιωτικό κανάλι στην Ελλάδα, που έχει τη μεγαλύτερη ταινιοθήκη η οποία αποτελεί ταυτόσημη του σταθμού. Αντίστοιχα επένδυσε πολλά, και στην ενημέρωση, ενώ αξιοσημείωτα στον σταθμό ήταν τα σόου και τα τηλεπαιχνίδια.
Αδειοδότηση και έναρξη λειτουργίας
Στις 24 Ιουλίου 1989, έπειτα από την ψήφιση της νομιμοποίησης της ιδιωτικής ραδιοφωνίας και τηλεόρασης επί κυβέρνησης Τζαννετάκη, ιδρύονται και δίνονται οι δύο πρώτες τηλεοπτικές άδειες στην Ελλάδα για δύο σταθμούς πανελλαδικής εμβέλειας· την Τηλέτυπος Α.Ε. Τηλεοπτικών Προγραμμάτων – όπου μετείχαν με 20% έκαστος οι εκδότες των εφημερίδων Το Βήμα και Τα Νέα (Χρήστος Λαμπράκης), Έθνος (Γιώργος Μπόμπολας), Ελευθεροτυπία (Χρήστος Τεγόπουλος), Η Καθημερινή (Αριστείδης Αλαφούζος) και Μεσημβρινή (Οικογένεια Βαρδινογιάννη) – και την υπό σύσταση Νέα Τηλεόραση Α.Ε.
Μετά από σχεδόν τέσσερις μήνες (στις 20 Νοεμβρίου) το MEGA αρχίζει να εκπέμπει ως το πρώτο ιδιωτικό κανάλι της Ελλάδας με τηλεοπτικό πρόγραμμα ενώ λίγες μέρες πριν, το κανάλι διαφημίζεται σε περιοδικά και εφημερίδες. Το πρώτο πρόγραμμα που προβλήθηκε ήταν η βρετανική τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας Διάστημα 1999. Το κανάλι επένδυσε από την αρχή στη μυθοπλασία με την παραγωγή σειρών, όπως οι Πατήρ, υιός και πνεύμα, Οι Αυθαίρετοι και Οι τρεις Χάριτες. Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν δεκάδες σειρές, τηλεπαιχνίδια, σατυρικές εκπομπές, βραδινά shows και άλλα, συμπληρώνοντας τον ψυχαγωγικό τομέα ενώ στον τομέα της ενημέρωσης το πρώτο δελτίο ειδήσεων εκφώνησε η δημοσιογράφος Εύα Μαυρογένη, με την πρώτη επίσημη παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου να αποτελεί η Λιάνα Κανέλλη, την οποία ακολούθησαν σημαντικές προσωπικότητες αυτού του τομέα.
Πρώτα χρόνια
Το 1993 δόθηκε στο κανάλι ανανεωτική άδεια λειτουργίας ισχύος εφτά ετών,  που συνέχισε να παρατείνεται και να διατηρείται νομοθετικά σε ισχύ, παρότι το τέταρτο τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε πως οι αλλεπάλληλες παρατάσεις νομιμότητας των ραδιοτηλεοπτικών ΜΜΕ είναι παράνομες και αντισυνταγματικές.
Το 1999 ο παγκύπριας εμβέλειας τηλεοπτικός σταθμός Λόγος ξεκινά συνεργασία με την "Τηλέτυπος Κύπρου Ltd" θυγατρική της "Τηλέτυπος Α.Ε.", και τον Οκτώβριο διαβιβάστηκε με το διακριτικό σήμα του Mega Channel. Ο σταθμός, λόγω των οικονομικών προβλημάτων του ελληνικού σταθμού, πλέον έχει διαφορετική ιδιοκτησία.
Οικονομικά προβλήματα και κλείσιμο
Από το 2012 και μετά η Τηλέτυπος αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα και, το 2016, οι τράπεζες αποφασίζουν να δεσμεύσουν τους λογαριασμούς της για προστασία των δανείων που έλαβε αφήνοντας τους εργαζόμενους απλήρωτους για μήνες, ενώ ανακοινώθηκε η παύση της έκδοσης των εφημερίδων Τα Νέα και Το Βήμα. Την ίδια χρονιά διακόπτεται η προβολή εκπομπών και δελτίων ειδήσεων, με το πρόγραμμα του καναλιού να περιορίζεται σε παλιές ξένες κινηματογραφικές ταινίες, ελληνικές σειρές και εκπομπές από το αρχείο του. Τον Σεπτέμβριο, οι εργαζόμενοι προχωρούν σε επίσχεση εργασίας, ενώ ένα μήνα αργότερα κατατίθεται αίτηση από τρίτη εταιρεία, με την οποία ζητείται να κηρυχθεί σε κατάσταση πτώχευσης η Τηλέτυπος.
Τον Φεβρουάριο του 2017, το δικαστήριο επικρίνει το αίτημα των εργαζομένων να αποδεσμευτούν από τις τράπεζες οι λογαριασμοί, ώστε να γίνουν οι πληρωμές. Τον Σεπτέμβριο το κανάλι μετέδωσε τις ομιλίες Αλέξη Τσίπρα και Κυριάκου Μητσοτάκη από τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.
Στα τέλη Ιανουαρίου του 2018 σταματά η προβολή διαφημίσεων και, στις 13 Μαρτίου, το ΕΣΡ έπειτα από συνεδρίαση αποφασίζει την αλλαγή της φυσιογνωμίας του καναλιού από γενικού περιεχομένου σε θεματικό και τον τερματισμό της λειτουργίας του, χάνοντας την άδεια που διέθετε από το 1993. Η απόφαση αποστάλθηκε στην ΕΕΤΤ, η οποία έπρεπε να τη μεταβιβάσει στην Digea, ώστε να διακόψει το σήμα μετάδοσης του καναλιού. Ωστόσο, η διοίκηση της Τηλέτυπος προσφεύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο με απόφασή του «παγώνει» την απόφαση του ΕΣΡ.
Από τον Σεπτέμβριο, η Τηλέτυπος βρίσκεται σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης βάσει του νόμου Δένδια ενώ τον επόμενο μήνα (στις αρχές Οκτωβρίου), το ΣτΕ εγκρίνει με απόφασή του την οριστική διακοπή μετάδοσης του σταθμού, όπως είχε εισηγηθεί το ΕΣΡ,  και στις 28 Οκτωβρίου, έπειτα από 29 χρόνια λειτουργίας, το σήμα του καναλιού διακόπτεται. Περίπου ένα μήνα αργότερα, το σήμα του σταθμού διακόπτεται και από τις συνδρομητικές πλατφόρμες NOVA και COSMOTE TV.
Επαναλειτουργία
Την 1η Νοεμβρίου 2019, το κανάλι εξαγοράζεται στο σύνολό του (ταινιοθήκη, πνευματικά δικαιώματα, εξοπλισμός κ.λπ.) μέσω πλειστηριασμού από τον επιχειρηματία Βαγγέλη Μαρινάκη και η νέα ιδιοκτήτρια εταιρεία είναι πλέον η "Alter Ego Επιχείρηση Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Α.Ε.". Κατά τη διάρκεια των προηγούμενων μηνών, μέσω της εταιρίας "Alter Ego", ο Μαρινάκης είχε κάνει αίτηση και κατάφερε να εξασφαλίσει τη χορήγηση τηλεοπτικής άδειας.
Το κανάλι επαναλειτουργεί από τις 17 Φεβρουαρίου 2020 με πλήρες πρόγραμμα καλύπτοντας τους τομείς της ενημέρωσης, της ψυχαγωγίας και των αθλητικών, με την ενημερωτική εκπομπή Κοινωνία ώρα Mega να είναι η πρώτη που προβάλλεται υπό τη νέα διοίκηση.
Τον Ιανουάριο του 2021 το κανάλι επιστρέφει στη μυθοπλασία με καινούριες παραγωγές. Στα τέλη Ιουνίου υιοθετεί νέο μουσικό σήμα, λογότυπα και γραφικά, ενώ τέλος του έτους ξεκινά η λειτουργία της τηλεοπτικής υπηρεσίας Mega Play, η οποία περιέχει επεισόδια τηλεοπτικών σειρών του σταθμού, ντοκιμαντέρ, εκπομπές του καναλιού και δελτία ειδήσεων. Μέσω της υπηρεσίας εκπέμπει και ο ομόσταβλος τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός My Radio 104.6.
Το κανάλι αποχώρησε εκ νέου από την συνδρομητική πλατφόρμα της NOVA το απόγευμα της 14ης Ιουλίου 2023 ως απάντηση της εταιρείας στα δημοσιεύματα μέσων της Alter Ego που το κατέχει για μη εξυπηρετούμενο χρέος και ανικανότητας της δεύτερης να υλοποιήσει τις επενδύσεις της.
Τηλεοπτικές άδειες
Στον διαγωνισμό για τις πανελλαδικές άδειες που έγινε το 2016, η Τηλέτυπος κατέθεσε αίτηση για άδεια, η οποία απορρίφθηκε από το αρχικό στάδιο, για τυπικούς λόγους. Ωστόσο, συνέχισε τελικώς να εκπέμπει, αφού ο διαγωνισμός κρίθηκε αντισυνταγματικός από το ΣτΕ, στις 26 Οκτωβρίου 2016. Στο νέο διαγωνισμό του οποίου η προκήρυξη για την υποβολή αιτήσεων ξεκίνησε στις 24 Νοεμβρίου 2017 και ολοκληρώθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2018 με έξι καταθέσεις, το κανάλι δεν έκανε αίτηση για να πάρει μία από τις επτά νέες άδειες, λόγω των οικονομικών προβλημάτων που είχε. Οι εργαζόμενοι αντέδρασαν εκπέμποντας δελτίο ειδήσεων, ώστε να ενημερώσουν τους τηλεθεατές.
Ιδιοκτησία
Ο φορέας που διαχειρίζεται και λειτουργεί σήμερα το κανάλι, είναι η Alter Ego Επιχείρηση Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Α.Ε. η οποία συστάθηκε στις 23 Ιουνίου 2016. Μετά από περίπου δύο μήνες (2 Σεπτεμβρίου) η εταιρεία έλαβε μία από τις τέσσερις τηλεοπτικές άδειες πανελλαδικής εμβέλειας που δημοπρατήθηκαν από τη ΓΓΕΕ, με το τίμημα των 73,9 εκατομμυρίων ευρώ. Η άδεια ακυρώθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2016, αφού το ΣτΕ έκρινε αντισυνταγματικό τον τότε νόμο για τις τηλεοπτικές άδειες.
Στις 31 Μαΐου 2017, η Alter Ego Επιχείρηση Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, κέρδισε στον διαγωνισμό για την εξαγορά των τίτλων του πρώην ΔΟΛ και έγινε ο νέος ιδιοκτήτης των εντύπων, των ιστοσελίδων και των συμμετοχών του οργανισμού (in.gr, Το Βήμα και Τα Νέα). Στις 2 Μαΐου του 2019, το νέο κανάλι με όνομα One Channel, έκανε διαδικτυακή πρεμιέρα στην Ελλάδα, και στις 23 Μαΐου εντάχθηκε και στις συνδρομητικές πλατφόρμες.
Μετά από πέντε μήνες στις 8 Οκτωβρίου, η εταιρεία έλαβε την έκτη μέχρι στιγμής από τις επτά άδειες πανελλαδικής εμβέλειας που προκηρύχθηκαν από το ΕΣΡ με το τίμημα των 35 εκατομμυρίων ευρώ   η οποία αρχικά επρόκειτο να αξιοποιηθεί για την ελεύθερη εκπομπή του One Channel. Ωστόσο στις 1 Νοεμβρίου κέρδισε στον διαγωνισμό για την εξαγορά των περιουσιακών στοιχείων της υπό ειδική διαχείριση Τηλέτυπος και έγινε ο νέος ιδιοκτήτης του ονόματος, του αρχείου ειδήσεων, εκπομπών, ταινιοθήκης και των μετοχικών συμμετοχών του Mega καταθέτοντας 33.999.999 ευρώ.
Παλαιότερη ιδιοκτησία
Δείτε επίσης: Τηλέτυπος Α.Ε. και Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη
Ο σταθμός, από τις 20 Νοεμβρίου 1989 μέχρι τις 30 Οκτωβρίου 2019, ήταν ιδιοκτησία της ''Τηλέτυπος Α.Ε. Τηλεοπτικών Προγραμμάτων'' η οποία συστάθηκε στις 26 Απριλίου του 1989  όπου αρχικά μετείχαν με 20% έκαστος των μετοχών οι μεγαλοεκδότες Γιώργος Μπόμπολας, Χρήστος Λαμπράκης, Χρήστος Τεγόπουλος, Αριστείδης Αλαφούζος και η οικογένεια Βαρδινογιάννη. Τρία χρόνια μετά, τροποποιήθηκε το καταστατικό της εταιρείας η οποία στις 21 Ιουλίου 1994, εισήγαγε τις μετοχές της στην κύρια αγορά του Χρηματιστηρίου Αθηνών με αποτέλεσμα να γίνονται συνεχείς μεταβολές στους μετόχους και στα ποσοστά κατοχής αυτών για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τον Φεβρουάριο του 2023, η εταιρεία κηρύχθηκε σε πτώχευση.
Ειδικά κανάλια
150px|μικρογραφία|Το λογότυπο του Mega Cosmos.
Mega Cosmos
Το Mega Cosmos είναι το διεθνές τηλεοπτικό δίκτυο του ομότιτλου Ελληνικού καναλιού, το οποίο μεταδίδει το πρόγραμμα του για τους Έλληνες του εξωτερικού στη Βόρεια Αμερική, την Αφρική, την Ασία και την Αυστραλία από όπου και ξεκίνησε αρχικά τις εκπομπές του με την ονομασία Mega Channel Australia. Από το 2016 η ροή του σταθμού περιλαμβάνει αποκλειστικά και μόνο επαναλήψεις παλαιών ελληνικών σειρών.
Ωστόσο, το 2022 επανήλθε στο κανονικό του πρόγραμμα όντας εκπεμπόμενο αρχικά στον Καναδά, μέσω των πλατφορμών που λειτουργούν οι εταιρείες Rogers Communications και Bell Canada Enterprises.
Mega Extra
Το Mega Extra ήταν ένθετο κανάλι του Mega Channel το οποίο εξέπεμπε αποκλειστικά από τη NOVA (η οποία ανήκε παλιά στη Multichoice Hellas, που ήταν τότε και σημαντικός μέτοχος του Mega). Το Mega ήταν ο αποκλειστικός σταθμός μετάδοσης των αγώνων του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ την περίοδο 2003-2005 τις Τετάρτες, και λόγω σύμπτωσης δύο αγώνων ελληνικών ομάδων κάποιες Τετάρτες, ο ένας αγώνας μεταδιδόταν από το λεγόμενο κανάλι, και ο άλλος από το ένθετο.
Διοικητικές κυρώσεις για μετάδοση μη αληθών πληροφοριών
Με τις αποφάσεις 301/2015, 85/2017 και 88/2017 της Ολομέλειας του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης επιβλήθηκαν στο κανάλι πρόστιμα και έγινε σύσταση για τη στάση του σταθμού αναφορικά με τους ελέγχους κεφαλαίων (capital controls), που επιβλήθηκαν τον Ιούνιο του 2015, και το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015. Ειδικότερα με την πρώτη απόφαση επιβλήθηκε πρόστιμο 20.000 ευρώ επειδή στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του MEGA στις 29 Ιουνίου 2015 παρουσιάστηκε φωτογραφία με μια ηλικιωμένη γυναίκα να προστατεύει με το σώμα της φίλη της που έκανε ανάληψη σε ΑΤΜ προκειμένου να μην πέσει θύμα ληστείας, με τον ισχυρισμό ότι είχε τραβηχτεί στο κέντρο της Αθήνας, μετά την επιβολή των ελέγχων κεφαλαίων ενώ είχε τραβηχτεί στη Νότια Αφρική.
Πρόστιμο 20.000 ευρώ επιβλήθηκε και με την τρίτη επειδή στις 30 Ιουνίου 2015 κατά τη διάρκεια του προγράμματος του σταθμού είχαν προβληθεί επανειλημμένως εικόνες από ουρές σε ΑΤΜ και βενζινάδικα συνοδευόμενες από πηχυαίους τίτλους καθώς και η επιχειρηματολογία καθηγητή πανεπιστημίου που υποστήριζε το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα χωρίς την προβολή της αντίθετης άποψης. Με τη δεύτερη έγινε σύσταση για τον τρόπο που δημοσιογράφοι του σταθμού χειρίστηκαν τις ουρές στα ΑΤΜ στις 2 Ιουλίου 2015.
Επίσης, με την απόφαση 5/2016 του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ, επιβλήθηκε η ποινή της επίπληξης στους τότε δημοσιογράφους του σταθμού Όλγα Τρέμη, Μαρία Σαράφογλου και Μανώλη Καψή για τη στάση τους την περίοδο πριν το δημοψήφισμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί πανελλαδικής εμβέλειας Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1989 Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι έκλεισαν το 2018 Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2020 Κατηγορία:Όμιλος Alter Ego Media Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Αθήνας
Αλμπέρτο Ντελ Ρίο
Ο Αλμπέρτο Ροντρίγκεζ (γεν. 25 Μαΐου 1977) είναι Μεξικανός επαγγελματίας παλαιστής. Είναι περισσότερο γνωστός ως Αλμπέρτο Ντελ Ρίο απο όταν ήταν στην εταιρεία επαγγελματικής πάλης WWE.
Πριν ασχοληθεί με το WWE, πάλευε ως Dos Caras, Jr. και ήταν μαχητής Μεικτών Πολεμικών Τεχνών στο Μεξικό και στην Ισπανία. Συγκεκριμένα στην Consejo Mundial de Lucha Libre, όπου ήταν πρώην πρωταθλητής βαρέων βαρών.
SmackDown (2010-2011)
Στις 25 Ιουνίου του 2010, το WWE άρχισε να προβάλλει βίντεο σχετικά με τον Αλμπέρτο Ντελ Ρίο. Τα βίντεο αυτά προβάλλονταν κάθε εβδομάδα στο SmackDown, με τον παλαιστή να έχει τον ρόλο του αλαζόνα Μεξικανού αριστοκράτη. Στις 20 Αυγούστου, ο Αλμπέρτο έκανε το ντεμπούτο του στο SmackDown νικώντας τον θρυλικό συμπατριώτη του, Ρέι Μυστέριο. Ο Αλμπέρτο άρχισε κόντρα με τον Μυστέριο και του επιτέθηκε μετά από έναν αγώνα, τραυματίζοντας τον. Δύο εβδομάδες αργότερα ο Αλμπέρτο υπέταξε και τον Ματ Χάρντι, που εμφανιζόταν για τελευταία φορά στο WWE. Μετά τον αγώνα ο Αλμπέρτο προσπάθησε να του επιτεθεί, αλλά ο Κρίστιαν τον σταμάτησε. Σε ένα επεισόδιο του SmackDown, ο Αλμπέρτο τραυμάτισε τον Κρίστιαν, ρίχνοντας τον πάνω στο σιδερένιο στύλο του ρινγκ. Στο TLC, ο Αλμπέρτο διεκδίκησε για πρώτη φορά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών ενάντια στους Κέιν, Ρέι Μυστέριο και Ετζ.
Στις 30 Ιανουαρίου του 2011, ο Αλμπέρτο εξουδετέρωσε 39 παλαιστές και νίκησε το Royal Rumble. Με αυτή τη νίκη, είχε το δικαίωμα να διεκδικήσει έναν από τους δυο παγκόσμιους τίτλους στη WrestleMania 27. Την επόμενη μέρα στο Raw, αποφάσισε πως θα διεκδικήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών, το οποίο είχε ο Ετζ. Στη WrestleMania αντιμετώπισε τον Ετζ, αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει τον τίτλο.