cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άνω Καρυόφυτο Ξάνθης
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Το Άνω Καρυόφυτο βρίσκεται 41 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ξάνθης, σε υψόμετρο 560 μέτρα. Η πρόσβαση γίνεται από Ξάνθη – Σταυρούπολη – Δαφνώνας – Άνω Καρυόφυτο, ή από Δράμα – Παρανέστι – Νεοχώρι – Άνω Καρυόφυτο. Από εκεί γίνεται επίσης η βασική πρόσβαση, από ασφαλτοστρωμένο δρόμο, προς το χωριό του Λειβαδίτη (με τον φημισμένο καταρράκτη Τραχωνίου Δράμας, όπου και ανήκει) και στην συνέχεια στο Δασικό Χωριό Ερυμάνθου. Στο χωριό υπάρχουν ενοικιαζόμενα καταλύματα – ξενοδοχεία καθώς και ταβέρνες.
Διοικητικά στοιχεία
Διοικητικά είναι έδρα της τοπικής κοινότητας Καρυοφύτου που ανήκει στο Δήμο Ξάνθης, σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Η παλαιότερη ονομασία του ήταν Κόζλουτζα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο μόνιμος πληθυσμός του είναι 105 κάτοικοι. Η τοπική κοινότητα Καρυοφύτου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 45,075 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Καστανίτης, Κάτω Καρυόφυτο και Λειβαδίτης.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Πηγές
Άνω Καρυοφυτο Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Μαρτυρικά χωριά και πόλεις της Ελλάδας
Θερινή ώρα στην Κολομβία
Παραπομπές
Κολομβια Κατηγορία:Ώρα στην Κολομβία
Άαρον Μάιλς
Ο Άαρον Μάιλς, γεννημένος στις 13 Απριλίου 1983 στο Πόρτλαντ του Όρεγκον, είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του πόιντ γκαρντ.
Βιογραφία
Ο Μάιλς ξεκίνησε την καριέρα του από το λύκειο του Τζέφερσον στο Πόρτλαντ και φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Κάνσας, φορώντας τη φανέλα των Jayhawks από το 2001 ως το 2005. Με την πανεπιστημιακή ομάδα έφθασε σε δύο συνεχόμενα φάιναλ-φορ του NCAA το 2002 και το 2003, χάνοντας στον τελικό τη δεύτερη χρονιά από το πανεπιστήμιο του Σίρακιους με 81-78. Με τους Jayhawks αγωνίστηκε συνολικά σε 138 αγώνες, πετυχαίνοντας 1.183 πόντους.
Την επόμενη χρονιά, φόρεσε τη φανέλα της Σεβίλλης για το ισπανικό πρωτάθλημα και συνέχισε το 2008-09 με την ομάδα του Πανιωνίου, κατακτώντας την έκτη θέση του ελληνιού πρωταθλήματος.
Το καλοκαίρι του 2009, υπέγραψε στον Άρη, με τον οποίο αγωνίστηκε σε 26 παιχνίδια της κανονικής περιόδου, με 7,2 πόντους ανά αγώνα. Με τη φανέλα των "κίτρινων", έφθασε ως την προημιτελική φάση του ULEB Cup, όπου αποκλείστηκε από τη Βαλένθια.
Την επόμενη χρονιά, αγωνίστηκε στην NBA D-League με την ομάδα των Ρίνο Μπίγκχορνς, πριν μεταγραφεί στη ρωσική Κράσνιε Κρίλια, όπου παρέμεινε για τρία χρόνια, μέχρι το 2014. Τη σεζόν 2014-15, μεταγράφηκε στη Λοκομοτίβ Κουμπάν κατακτώντας την τρίτη θέση της VTB Λίγκα.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ελάν Μπεαρναί Πω-Λακ-Ορτέζ‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις Μπαλονθέτο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου‎‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λοκομοτίβ Κουμπάν‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτ Γουόρθ Φλάιερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρίνο Μπιγκχορνς Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Λουθία Σάντσεθ Σαορνίλ
Η Λουθία Σάντσεθ Σαορνίλ (ισπανικά: Lucía Sánchez Saornil, 13 Δεκεμβρίου 1895 - 2 Ιουνίου 1970) ήταν Ισπανίδα ποιήτρια, αναρχική και φεμινίστρια. Περισσότερο είναι γνωστή ως μία από τις γυναίκες που ίδρυσαν την ισπανική αναρχική φεμινιστική οργάνωση Mujeres Libres. Ήταν επίσης μέλος του Confederación Nacional del Trabajo και του Solidaridad Internacional Antifascista.
Γεννήθηκε στη Μαδρίτη και μεγάλωσε με τον χήρο πατέρα της. Σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών του Σαν Φερνάνδο και από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με την ποίηση. Ως ποιήτρια άνηκε στο είδος του ουλτρισμού. Ήδη έως και το 1919 είχε εξεδόσει αρκετές ποιητικές συλλογές. Έγραφε με ψευδώνυμο, πράγμα που της επέτρεπε να ασχολήθει με λεσβιακά θέματα, καθότι η ομοφυλοφιλία δεν επιτρεπόταν κατά αυτήν την περίοδο.
Βασλούι (νομός)
Η / Το Βασλούι είναι μία από τους 41 νομαρχίες της Ρουμανίας. Βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Μολδαβίας. Έχει συνολική έκταση 5.297 τ.χλμ. και πληθυσμό 455.050 κατοίκους (απογραφή 2002). Πρωτεύουσα του νομού είναι η ομώνυμη πόλη Βασλούι.
Λουθία Σάντσεθ Σαορνίλ
Από τη δεκαετία του 1930, ξεκίνησε να ασχολείται με την πολιτική και συγκεκριμένα με τον αναρχισμό. Όλα ξεκίνησαν όσο εργαζόταν σε μία εταιρεία ως τηλεφωνήτρια, όπου και συμμετείχε σε απεργεία ενάντιον της. Η ενασχόλησή της με αυτόν τον τομέα δεν σταμάτησε έκτοτε. Το 1936 συνίδρυσε και τις Mujeres Libres. Απεβίωσε το 1970, με την ταφόπλακά της να αναγραάφει ¿Pero es verdad que la esperanza ha muerto? (Μα είναι αλήθεια ότι η ελπίδα έχει πεθάνει;).
Βασλούι (νομός)
Διοικητική διαίρεση
Ο Νομός Βασλούι περιλαμβάνει 3 δημοτικά διαμερίσματα, 2 πόλεις και 81 κοινότητες.
Πηγές
Κατηγορία:Νομοί της Ρουμανίας
Λουθία Σάντσεθ Σαορνίλ
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί αναρχικοί Κατηγορία:Ισπανοί αντιφασίστες Κατηγορία:Ισπανοί ποιητές Κατηγορία:Ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ελεύθερες Γυναίκες
Αλέξης Ζορμπάς (ταινία)
Η ταινία απέσπασε τρία βραβεία Όσκαρ το 1964, με σημαντικότερο το Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της Λίλα Κέντροβα, στον ρόλο της Μαντάμ Ορντάνς. Η μουσική που συμπεριλήφθηκε στην ταινία, την οποία έγραψε ο Μίκης Θεοδωράκης, έγινε παγκοσμίως γνωστή ως συρτάκι ή Ο Χορός του Ζορμπά. Οι εξωτερικές σκηνές της ταινίας γυρίστηκαν στην Κρήτη.
Πλοκή
Ο Μπάζιλ είναι Ελληνοάγγλος συγγραφέας μεγαλωμένος στη Μεγάλη Βρετανία με όλα τα χαρακτηριστικά του μετρημένου Άγγλου μεσοαστού. Περιμένοντας στον Πειραιά το πλοίο για την Κρήτη, γνωρίζει τον Ζορμπά, έναν τραχύ αλλά ενθουσιώδη Έλληνα χωριάτη και μουσικό από τη Μακεδονία. Ο Μπάζιλ εξηγεί στον Ζορμπά ότι πηγαίνει σε ένα κρητικό χωριό όπου έχει κτήματα ο πατέρας του με στόχο να ξανανοίξει ένα λιγνιτωρυχείο που λειτουργούσε εκεί και ίσως και να ξεπεράσει το συγγραφικό του αδιέξοδο. Ο Ζορμπάς λέει ότι έχει πείρα στα ορυχεία και τον πείθει να τον πάρει μαζί του.
Φτάνοντας στην Κρήτη, πηγαίνουν με αυτοκίνητο στο χωριό, όπου οι φτωχοί κάτοικοι τους υποδέχονται με ενθουσιασμό. Τους φιλοξενεί μια προχωρημένης ηλικίας πρώην ιερόδουλη Γαλλίδα, η μαντάμ Ορτάνς. Ο τολμηρός Ζορμπάς προσπαθεί να πείσει τον Μπάζιλ να φλερτάρει την κατά πολύ μεγαλύτερή του μαντάμ Ορτάνς. Όταν εκείνος διστάζει, ο Ζορμπάς αρπάζει την ευκαιρία και κάνει ο ίδιος σχέση μαζί της.
Τις επόμενες ημέρες, ο Μπάζιλ και ο Ζορμπάς επιχειρούν να ξαναβάλουν το παλιό ορυχείο σε λειτουργία, αλλά διαπιστώνουν ότι δεν είναι ασφαλές και το κλείνουν. Τότε, ο Ζορμπάς σκέφτεται να χρησιμοποιήσουν ξυλεία από τα γύρω βουνά, μια έκταση που ανήκει σε μια ισχυρή μονή. Ο Ζορμπάς επισκέπτεται τους μοναχούς και πιάνει φιλία μαζί τους, αφού τους μεθύσει. Στη συνέχεια, επιστρέφει στον Μπάζιλ και αρχίζει να χορεύει με έναν τρόπο που μαγεύει τον Μπάζιλ.
Στο μεταξύ, ο Μπάζιλ και ο Ζορμπάς γνωρίζουν τη "χήρα", μια νέα και ελκυστική γυναίκα, την οποία οι συγχωριανοί της πειράζουν διαρκώς επειδή δεν ξαναπαντρεύεται. Περισσότερο από όλους την πειράζει ένας ντόπιος νεαρός, που είναι τρελά ερωτευμένος μαζί της, αλλά που εκείνη αποφεύγει συστηματικά. Ένα βροχερό απόγευμα, ο Μπάζιλ της προσφέρει την ομπρέλα του και εκείνη τη δέχεται απρόθυμα. Ο Ζορμπάς θεωρεί ότι ο Μπάζιλ της αρέσει, όμως εκείνος, πάντα ντροπαλός, διαφωνεί και αρνείται να τη διεκδικήσει.
Ο Μπάζιλ δίνει κάποια χρήματα στον Ζορμπά και τον στέλνει στα Χανιά, για να αγοράσει καλώδια και άλλες προμήθειες για την εφαρμογή του μεγάλου του σχεδίου. Ο Ζορμπάς αποχαιρετά τον Μπάζιλ και τη μαντάμ Ορτάνς, η οποία πλέον τον έχει ερωτευθεί τρελά. Στα Χανιά, ο Ζορμπάς διασκεδάζει σε ένα καμπαρέ και συνάπτει σύντομη σχέση με μια πολύ νεαρότερη χορεύτρια. Σε ένα γράμμα του προς τον Μπάζιλ, γράφει λεπτομερώς τις περιπέτειές του λέγοντάς του πως γνώρισε τον έρωτα. Έξαλλος από την προφανή ανευθυνότητα του Ζορμπά και από την απώλεια των χρημάτων του, ο Μπάζιλ λέει ψέματα στη μαντάμ Ορτάνς ότι ο Ζορμπάς έχει τάχα δηλώσει την αγάπη του για εκείνη και σκοπεύει να την παντρευτεί μόλις γυρίσει. Εκείνη κλαίει από χαρά. Στο μεταξύ, η χήρα επιστρέφει στον Μπάζιλ την ομπρέλα του μέσω του Μιμυθού, του τρελού του χωριού.
Κάποια στιγμή επιστρέφει ο Ζορμπάς με προμήθειες και δώρα. Μαθαίνοντας τα ψέματα του Μπάζιλ στη μαντάμ Ορτάνς, αιφνιδιάζεται και εξαγριώνεται. Ρωτά τον Μπάζιλ πού βρισκόταν την προηγούμενη νύχτα. Εκείνη τη νύχτα, ο Μπάζιλ είχε πάει στο σπίτι της χήρας, όπου είχαν κάνει έρωτα, και είχε μείνει μέχρι το πρωί. Ένας χωριάτης, όμως, τους είδε και τα νέα κυκλοφόρησαν γρήγορα. Ο νεαρός χωριάτης που έχει ερωτευθεί τη χήρα βασανίζεται μαθαίνοντας τα νέα. Το επόμενο πρωί, οι χωριανοί βρίσκουν το πτώμα του δίπλα στη θάλασσα, όπου έχει πνιγεί από ντροπή.
Μια βροχερή μέρα, ο Μπάζιλ και ο Ζορμπάς γυρίζουν σπίτι, όπου τους περιμένει η μαντάμ Ορτάνς, η οποία λέει θυμωμένη στον Ζορμπά ότι δεν προχωρά το θέμα του γάμου. Ο Ζορμπάς επινοεί μια ιστορία, ότι τάχα έχει παραγγείλει ένα νυφικό από λευκό σατέν, κεντημένο με μαργαριτάρια και αληθινό χρυσάφι. Η μαντάμ Ορτάνς του δίνει δύο χρυσές βέρες που είχε παραγγείλει η ίδια και προτείνει να αρραβωνιαστούν άμεσα. Ο Ζορμπάς προσπαθεί να κερδίσει χρόνο, αλλά τελικά συμφωνεί, ξαφνιάζοντας τον Μπάζιλ.
Μετά από λίγο καιρό, η μαντάμ Ορτάνς παθαίνει πνευμονία και τη βλέπουμε στο νεκροκρέβατό της. Ο Ζορμπάς είναι στο πλευρό της μαζί με τον Μπάζιλ. Στο μεταξύ, έχει κυκλοφορήσει η φήμη ότι "πεθαίνει η ξένη" και, εφόσον δεν έχει συγγενείς, η περιουσία της θα περάσει στο κράτος. Οι πάμφτωχοι χωριανοί μαζεύονται γύρω απ' το σπίτι της, περιμένοντας ανυπόμονα να πεθάνει, για να κλέψουν τα υπάρχοντά της. Καθώς δύο γριές μπαίνουν στο δωμάτιό της κοιτώντας την με ανυπομονησία, προσπαθούν να μπουν κι άλλες γυναίκες, όμως ο Ζορμπάς καταφέρνει να τις διώξει. Τη στιγμή του θανάτου της, οι γυναίκες ξαναμπαίνουν στο υπνοδωμάτιο όλες μαζί, για να κλέψουν τα πολύτιμα υπάρχοντά της. Ο Ζορμπάς αναστενάζει, καθώς το κτήριο λεηλατείται και αδειάζει τελείως μέσα σε αλαλαγμούς ενθουσιασμού. Όταν ο Ζορμπάς επιστρέφει στο δωμάτιο της μαντάμ Ορτάνς, το βρίσκει εντελώς γυμνό εκτός από το κρεβάτι της (πάνω στο οποίο κείτεται εκείνη) και τον παπαγάλο που είναι μέσα στο κλουβί του. Ο Ζορμπάς παίρνει το κλουβί μαζί του φεύγοντας.
Επιτέλους, η περίπλοκη κατασκευή του Ζορμπά για τη μεταφορά ξυλείας από τον λόφο ολοκληρώνεται. Διοργανώνεται μεγάλο πανηγύρι, όπου σουβλίζεται και αρνί, στο οποίο έρχονται όλοι οι χωριανοί. Μετά τον αγιασμό από τους παπάδες, ο Ζορμπάς δίνει το σύνθημα ρίχνοντας στον αέρα με ένα τουφέκι. Από την πλαγιά, αρχίζει να κατεβαίνει ένας κορμός δέντρου με ανησυχητικά μεγάλη ταχύτητα, ο οποίος στο τέλος διαλύεται, ενώ καταστρέφει και μέρος των εγκαταστάσεων. Ο Ζορμπάς παραμένει ψύχραιμος και διατάζει να ρίξουν και δεύτερο κορμό, ο οποίος επίσης πέφτει με μεγάλη ταχύτητα και καταλήγει κατευθείαν στη θάλασσα. Οι χωριανοί και παπάδες φοβούνται και τρέχουν να προστατευθούν. Ο Ζορμπάς παραμένει απαθής και διατάζει να πέσει και τρίτος κορμός, που κατεβαίνει τόσο βίαια ώστε ισοπεδώνει τελείως όλες τις εγκαταστάσεις. Οι χωριανοί αποχωρούν, αφήνοντας πίσω τον Μπάζιλ και τον Ζορμπά.
Ο Μπάζιλ και ο Ζορμπάς κάθονται στην παραλία και τρώνε σουβλιστό αρνί. Ο Ζορμπάς προσποιείται ότι διαβάζει το μέλλον στο καύκαλο του αρνιού, λέγοντας ότι βλέπει μεγάλο ταξίδι σε μια μεγάλη πόλη. Τότε ρωτάει ευθέως τον Μπάζιλ πότε σκοπεύει να φύγει κι εκείνος απαντά ότι θα φύγει σε λίγες μέρες. Ο Ζορμπάς εκφράζει τη λύπη του για την επικείμενη αναχώρηση του Μπάζιλ για την Αγγλία και του λέει ότι θα του λείψει η τρέλα του. Ο Μπάζιλ ζητάει από τον Ζορμπά να τον μάθει να χορεύει κι εκείνος του μαθαίνει "συρτάκι". Ο Μπάζιλ γελάει υστερικά με το καταστροφικό αποτέλεσμα. Η ταινία τελειώνει με τους δύο άντρες να χορεύουν με ενθουσιασμό στην παραλία.
Παραγωγή
Οι πρώτοι που είχαν την έμπνευση να γυριστεί ταινία το βιβλίο του Καζαντζάκη ήταν ο Αμερικανός ηθοποιός Φρέντρικ Μαρτς και η σύζυγός του, επίσης ηθοποιός, Φλόρανς Έλντριτζ. Κατά τη διάρκεια επίσκεψής τους στην Ελλάδα το 1953 είπαν σε δημοσιογράφους πως είχαν προτείνει στον Ελία Καζάν να γυρίσουν μια ταινία βασιζόμενη στον Αλέξη Ζορμπά του Καζαντζάκη. Το 1954 φημολογείτο πως η ταινία θα γυριζόταν με πρωταγωνιστή τον Μπαρτ Λάνκαστερ. Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 ο Ζυλ Ντασέν επιχείρησε να σκηνοθετήσει ανεπιτυχώς το βιβλίο με πρωταγωνιστή τον Σοβιετικό ηθοποιό Νικολάι Τσερκάσοφ.
Ο Άλαν Μπέιτς ερμήνευσε τον συγγραφέα, η Ειρήνη Παππά την ελκυστική και επιθετική χήρα και ο Γιώργος Φούντας τον Μαυραντώνη. Για το ρόλο της μαντάμ Ορτάνς επελέγη στην αρχή η Σιμόν Σινιορέ. Ήρθε στην Κρήτη με θετική διάθεση, αλλά μόλις χρειάστηκε να προσθέσει χρόνια με ειδικό μακιγιάζ, πανικοβλήθηκε και αποχώρησε. Αντικαταστάτριά της ήταν η Λίλα Κέντροβα, που την επόμενη χρονιά τιμήθηκε με Όσκαρ για την ερμηνεία της.
Υποδοχή και διακρίσεις
Ο Φρέντυ Γερμανός έγραψε σε ρεπορτάζ από τα γυρίσματα της ταινίας για περιοδικό Εικόνες ότι "Ο Άντονι Κουίν, μονοκόμματος, πελώριος και αξύριστος, είναι ένας τέλειος Ζορμπάς". Ο Ζορμπάς έχει χαρακτηριστεί ως ο δημοφιλέστερος Έλληνας χαρακτήρας του κινηματογράφου και ταυτίστηκε κινηματογραφικά με τον Άντονι Κουίν.
Ο Μιχάλης Κακογιάννης χαρακτήρισε τον Αλέξη Ζορμπά ως "αναρχική κωμωδία", προσθέτοντας ότι "Η αποκάλυψη της ταινίας είναι οι Κρητικοί κομπάρσοι".
Η άφιξη στην Αθήνα του πρωταγωνιστή αλλά και άλλων διασήμων ηθοποιών κατέστησε την Κρήτη, και ειδικότερα τον χώρο των γυρισμάτων, στο επίκεντρο του διεθνούς κινηματογραφικού ενδιαφέροντος.
Η ταινία απέσπασε Όσκαρ Β´ Γυναικείου Ρόλου για τη Λίλα Κέντροβα, Όσκαρ Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης (για ασπρόμαυρη ταινία) για τον Βασίλη Φωτόπουλο, Όσκαρ Φωτογραφίας (για ασπρόμαυρη ταινία) για τον Γουόλτερ Λάσαλι, καθώς και υποψηφιότητα Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για τον Σωτήρη Μουστάκα.
Ήταν επίσης υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας, Καλύτερου Προσαρμοσμένου Σεναρίου, Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου, τέσσερις Χρυσές Σφαίρες και για τρία Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1964 Κατηγορία:Νίκος Καζαντζάκης Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο κινηματογραφιστής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο καλλιτεχνικός διευθυντής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πολλά έργα Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα
Αλ-Χακάμ Α΄
Ο Αλ-Χακάμ Ιμπν Χισάμ Ιμπν Αμπντ Αρ Ραχμάν Α΄ (Alhakén I, 770 - 21 Μαΐου 822) ήταν Ομεϋάδης εμίρης της Κόρδοβας από το 796 μέχρι το 822.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ξέσπασε επανάσταση με κέντρο τη νότια όχθη του Γουαδαλκιβίρ, καθοδηγούμενη από τον Ισλαμικό κλήρο. Όταν ο Χακάμ κατέπνιξε την επανάσταση καταδίκασε τους επαναστάτες σε εξορία. Αυτοί, μετά την αποχώρησή τους από την Ισπανία, κατευθύνθηκαν προς την Αίγυπτο, όπου κατάφεραν να καταλάβουν την Αλεξάνδρια για ένα μικρό διάστημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εμίρηδες της Αλ-Άνταλους
Άλαν Μένκεν
Ο Άλαν Μένκεν (αγγλικά: Alan Menken, 22 Ιουλίου 1949 - ) είναι Αμερικανός συνθέτης θεάτρου και κινηματογράφου και πιανίστας. Είναι περισσότερο γνωστός για τις μουσικές του συνθέσεις σε ταινίες της Walt Disney Animation Studios. Μερικά από τα πιο γνωστά του μουσικά θέματα είναι στο Η Μικρή Γοργόνα, το Η Πεντάμορφη και το Τέρας, το Αλαντίν και το Ποκαχόντας, μέσω των οποίων έχει κερδίσει και Όσκαρ. Έχει γράψει, επίσης, και μουσική για το Μπρόντγουεϊ.
Έχοντας κερδίσει 8 Όσκαρ (για τις μουσικές του και τα τραγούδια του), είναι ο δεύτερος κατηγορία της μουσικής με τα περισσότερο κερδισμένα Όσκαρ, με την πρωτεία να ανήκει στον Άλφρεντ Νιούμαν, ο οποίος έχει ένα παραπάνω. Εκτός από αυτά έχει κερδίσει 11 φορές το Grammy και μία το Tony, μεταξύ άλλων τιμητικών διακρίσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέτες μουσικής θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες μουσικής ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί του 21ου αιώνα
ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος - Β΄ Πανελλαδική
Η Ελληνική Κομμουνιστική Νεολαία «Ρήγας Φεραίος» - Β΄ Πανελλαδική ήταν Ελληνική πολιτική νεολαία. Δημιουργήθηκε τον Μάρτιο του 1978 και διαλύθηκε το 1981.
Ιστορία
Η οργάνωση δημιουργήθηκε μετά τη διάσπαση της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος, η οποία ήταν νεολαία του ΚΚΕ Εσωτερικού, το Μάρτιο του 1978. Η Β΄ Πανελλαδική πήρε το όνομά της από τη Β΄ πανελλαδική συνδιάσκεψη της οργάνωσης, την οποία δεν ενέκρινε η ηγετική ομάδα του ΚΚΕ εσωτερικού. Η παράταξη απέσπασε το 65% των μελών της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος και λειτούργησε μέχρι το 1981, οπότε και αυτοδιαλύθηκε.
Θέσεις
Η Β' Πανελλαδική πήρε μαζί της τη γενιά μελών του Ρήγα που είχε πολιτικοποιηθεί μέσω του Πολυτεχνείου και της μεταπολίτευσης και εντάχθηκε στην οργάνωση ευελπιστώντας σε μια αριστερή κριτική στη θεωρία των σταδίων του ΚΚΕ, καθώς και στην κατάσταση που είχε περιέλθει το σοσιαλιστικό στρατόπεδο. Η γενιά αυτή του Ρήγα επηρεασμένη από τα κινήματα του Μάη του 1968 έδινε στον ευρωκομμουνισμό ένα αριστερό και μη διαχειριστικό περιεχόμενο και πίστευε ότι η ανανέωση της αριστεράς θα ερχόταν αν στη βάση της γκραμσιανής στρατηγικής της ηγεμονίας οι κομμουνιστές θα εμπλούτιζαν το περιεχόμενο της σοσιαλιστικής χειραφέτησης πέρα από τον στείρο οικονομισμό της ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων προς μια ριζική έμπρακτη κριτική του καπιταλισμού μέσα από την αντιπαράθεσή τους με την επέλαση του καπιταλιστικού εκσυγχρονισμού.
Πολιτική δράση
Στην εγχώρια πολιτική σκηνή, ήλθαν σε ρήξη με την ηγετική ομάδα του ΚΚΕ εσωτερικού με αφορμή αρχικά την τακτική της ΕΑΔΕ, που καλούσε όλες τις αντιδικτατορικές δυνάμεις μέχρι τη ΝΔ να ενωθούν για να αποτρέψουν τον κίνδυνο μιας νέας δικτατορίας, και στη συνέχεια με αφορμή τη σταδιακά ευμενή στάση απέναντι στο ΠΑΣΟΚ.
Στο κίνημα της νεολαίας πρωτοστάτησαν στην ανατροπή του νόμου 815/1978 για τα πανεπιστήμια και συγκρότησαν μαζί με άλλες οργανώσεις και ανένταχτους αριστερούς τα σχήματα που αργότερα ενοποιήθηκαν ως Αριστερές Συσπειρώσεις Φοιτητών. Στην πορεία του Πολυτεχνείου το 1980, η Β' Πανελλαδική μαζί με άλλες δυνάμεις πρωτοστάτησε στην πορεία αμφισβήτησης της απαγόρευσης για κατεύθυνση προς την αμερικάνικη πρεσβεία, στην οποία σκοτώθηκαν οι Ιάκωβος Κουμής και Σταματίνα Κανελλοπούλου.
Εξέδιδε το περιοδικό "Αγώνας για την κομμουνιστική ανανέωση" και για ένα διάστημα εξέδωσε και το έντυπο "Αυθαίρετα".
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ανενεργές Φοιτητικές παρατάξεις στην Ελλάδα
Βραΐλα (νομός)
Η Βραΐλα είναι μία από τους 41 νομαρχίες της Ρουμανίας. Βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Μουντένιας, ή Μεγάλης Βλαχίας. Έχει συνολική έκταση 4.724 τ.χλμ. και πληθυσμό 373.174 κατοίκους (απογραφή 2002). Πρωτεύουσα του νομού είναι η ομώνυμη πόλη Βραΐλα.
Διοικητική διαίρεση
Ο Νομός Βραΐλα περιλαμβάνει 1 δημοτικό διαμέρισμα, 3 πόλεις και 40 κοινότητες.
Πηγές
Κατηγορία:Νομοί της Ρουμανίας
1556 Βινγκολφία
Η Βινγκολφία (Wingolfia) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,298. Ανακαλύφθηκε το 1942 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη ένωση φοιτητών στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βινγκολφίας εκτιμάται σε 28,65 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι XC (κατά Tholen) ή M (μεταλλικός), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1297 ± 0,023. Η Βινγκολφία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ± 3 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βινγκολφια
1557 Ρέλα
Η Ρέλα (Roehla) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,138. Ανακαλύφθηκε το 1942 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Γερμανοσουηδού γιατρού Λαρς Ριλ, που εξασκούσε την ιατρική στη Χαϊδελβέργη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Ρέλας είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρελα
Θησαυρός της Νάξου (1926)
εναλλ.="Θησαυρός" από τη Νάξο, 1926. Χρονολογία απόκρυψης: περί το 150 π.Χ. Σύνθεση: 72 αργυρές υποδιαιρέσεις και 2 χάλκινες κοπές σε πήλινο αγγείο. Νομισματικό Μουσείο, Αθήνα.|μικρογραφία|431x431εσ|"Θησαυρός" από τη Νάξο, 1926. Χρονολογία απόκρυψης: περί το 150 π.Χ. Σύνθεση: 72 αργυρές υποδιαιρέσεις και 2 χάλκινες κοπές σε πήλινο αγγείο. Νομισματικό Μουσείο, Αθήνα. Με την ονομασία Θησαυρός της Νάξου (1926) φέρεται ένα σύνολο αρχαίων ελληνικών νομισμάτων που βρέθηκε σ΄ ένα αγρόκτημα στη Νάξο το 1926, εξ ου και η ονομασία του.
Ο Θησαυρός αυτός περιλαμβάνει 72 αργυρά νομίσματα και 2 χάλκινα. Εξ αυτών τα 31 νομίσματα είναι ασημένια τετράδραχμα των Αθηνών και τα υπόλοιπα, είναι νομίσματα της Νάξου, της Ρόδου και της Άνδρου. Κατά τους νομισματολόγους όλα τα νομίσματα του θησαυρού της Νάξου ανάγονται στη κατηγορία της «νέας τεχνοτροπίας» των αρχαίων τετραδράχμων με προσδιοριζόμενη χρονολογία απόκρυψής του περί το 150 π.Χ.. Τα τετράδραχμα των Αθηνών φέρουν τα ονόματα των Λυσάνδρου και Γλαύκου που ήταν άρχοντες της Αθήνας το 159-158 π.Χ. από τα οποία και προσδιορίζεται μετά βεβαιότητας τόσο η χρονολόγησή τους όσο και η απόκρυψή τους.
Ιδιαίτερο νομισματικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι δραχμές της Νάξου στις οποίες παρίσταται ο αγένειος Διόνυσος, ο κατ΄ εξοχήν τιμώμενος θεός της΄ Νάξου, φέρων κρατήρα, καλούμενα εξ αυτού «κρατηφόρες» με το χαρακτηριστικό υστερόσημο «παράσταση σταφυλιού» που αποτελεί απόδειξη της νεότερης χρησιμοποίησης αυτών των νομισμάτων. Οι δε ροδιακές δραχμές του θησαυρού, οι καλούμενες από τους νομισματολόγους "πλινθοφορικές" παρουσιάζουν την ακτινοστεφή κεφαλή του Απόλλωνα -  Ηλίου και το ρόδο (τριαντάφυλλο).
Εκ των παραπάνω προσδιορίζεται το ανεπτυγμένο εμπόριο της εποχής εκείνης μεταξύ Αθήνας, Νάξου, Άνδρου και Ρόδου των οποίων τα νομίσματα συναλλάσσονταν από κοινού. Ο Θησαυρός αυτός φέρονταν εντός αγγείου και αποκαλύφθηκε κοντά σε αρχαίο ιερό απ΄ όπου και χαρακτηρίστηκε «εγκαταλειμμένος» ή «ιερός θησαυρός». Σήμερα βρίσκεται στο Νομισματικό Μουσείο Αθηνών και περιλαμβάνεται στη κύρια σειρά θησαυρών νομισμάτων  που εκθέτονται μόνιμα ως αντιπροσωπευτικός του είδους του, έναντι πολλών άλλων που η έκθεσή τους είναι περιοδική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θησαυροί νομισμάτων Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Νάξο Κατηγορία:1926
Αλαίν Ρενέ Λεσάζ
Ο Αλαίν Ρενέ Λεσάζ (Alain-René Lesage, 8 Μαΐου 1668 - 17 Νοεμβρίου 1747) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Είναι περισσότερο γνωστός για το κωμικό μυθιστόρημα The Devil upon Two Sticks (1707, Le Diable boiteux), την κωμωδία Turcaret (1709) και το μυθιστόρημα Ζιλ Μπλας (1715–1735).
Βιογραφία
Γιος βασιλικού συμβολαιογράφου, μαθήτευσε στους Ιησουίτες, σπούδασε νομικά και άσκησε δικηγορία επί δύο χρόνια, για να αφοσιωθεί, το 1674, στην συγγραφή.
Το σπουδαιότερο έργο του είναι ο Ζιλ Μπλας, θεωρούμενο ως το τελευταίο σημαντικό έργο των μυθιστορημάτων πικαρέσκο. Πρόκειται για ένα βιβλίο που αριθμεί πάνω από διακόσιες πενήντα εκδόσεις στα Γαλλικά, γνώρισε πλήθος μιμητών, συνεχιστών και διασκευαστών, και «δάνεισε» το όνομα του ήρωά του σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά.
Ο Λεσάζ κατηγορήθηκε (αρχικά από τον Βολταίρο) για λογοκλοπή ισπανικών κειμένων αλλά το γεγονός είναι ότι ο Ζιλ Μπλας παραμένει ένα ηθογραφικό αριστούργημα.
Προσωπικότητα
Πολύ λίγα πράγματα είναι γνωστά για την ζωή και την προσωπικότητα του Λεσάζ. Τα ελάχιστα ανέκδοτα έργα που διαθέτουμε από αυτόν τον παρουσιάζουν ως έναν πολύ ανεξάρτητο άνδρα, ο οποίος δεν αποδέχεται το λογοτεχνικό υπόβαθρο που απαιτείται για την διαβίωση. Μια ιστορία αναφέρεται στην περίοδο που υποχρεώθηκε να διαβάσει ένα χειρόγραφό του στο Hôtel de Bouillon μπροστά στο πλήθος. Η ώρα που είχε οριστεί για την ανάγνωση του έργου του ήταν το μεσημέρι αλλά ο δραματουργός εξακολουθούσε να ενδιαφέρεται αρκετά για τα νομικά ζητήματα και παρέμεινε στο δικαστήριο μέχρι την 1μμ ώστε να παρακολουθήσει την απόφαση εκδίκασης μιας αγωγής. Όταν τελικά εμφανίστηκε στο ξενοδοχείο και προσπάθησε να απολογηθεί, η Δούκισα του Bouillon ήταν τόσο ψυχρή απέναντί του καθώς ο ίδιος είχε κάνει τους φιλοξενούμενούς της να χάσουν μια ώρα περιμένοντας την άφιξή του. "Δεν θα διαβάσω την κωμωδία και έτσι θα κερδίσετε δυο ώρες", απάντησε ο Λεσάζ. Με αυτή την φράση, έφυγε από το ξενοδοχείο και έκτοτε δεν κατάφερε ποτέ κανένας να τον πείσει για να πάει ξανά στο σπίτι της Δούκισας.
Εργογραφία
Μεταφράσεις και διασκευές
Θεατρικά έργα
Μυθιστορήματα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι διηγηματογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς
Γενική Συνέλευση
Η Γενική Συνέλευση (Γ.Σ.) είναι το ανώτατο όργανο λήψης αποφάσεων σε νομικά πρόσωπα όπως είναι Σύλλογοι, Σωματεία,Σύνδεσμοι, Οργανισμοί, Εταιρείες, Ομοσπονδίες, Ενώσεις, ακόμα και σε επί μέρους διοικητικές διαιρέσεις κρατών. Η Γενική Συνέλευση ενός νομικού προσώπου είναι το ανώτατο όργανο λήψης των αποφάσεων, εκλέγει το Διοικητικό Συμβούλιο σε τακτό χρονικό διάστημα που ορίζεται από το καταστατικό, ελέγχει τα πεπραγμένα της διοίκησης και απαλλάσσει ή όχι το Διοικητικό Συμβούλιο από κάθε ευθύνη.
Είδη Γενικών Συνελεύσεων
Οι Γενικές Συνελεύσεις είναι τριών ειδών:
Γενικές Συνελεύσεις πρωτοβάθμιων νομικών προσώπων
Στις Γενικές Συνελεύσεις των πρωτοβάθμιων νομικών προσώπων όπως είναι οι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί, Εταιρείες, Σύλλογοι, Σύνδεσμοι, Σωματεία κλπ, δικαίωμα συμμετοχής και ψήφου έχουν όλα τα ταμειακώς τακτοποιημένα μέλη, δηλαδή φυσικά πρόσωπα και το κάθε μέλος έχει δικαίωμα μιας ψήφου, που είναι ισότιμη με όλες τις άλλες
Γενικές Συνελεύσεις δευτεροβάθμιων νομικών προσώπων, ομοσπονδιών, ή ενώσεων νομικών προσώπων
Στις Γενικές Συνελεύσεις Δευτεροβάθμιων νομικών προσώπων όπως είναι οι Ομοσπονδίες ή Ενώσεις, που έχουν σαν μέλη τους νομικά και όχι φυσικά πρόσωπα, δικαίωμα συμμετοχής έχουν τα νομικά πρόσωπα, μέσω εκπροσώπου που ορίζεται από το Διοικητικό Συμβούλιο ή το καταστατικό. Το κάθε νομικό πρόσωπο έχει δικαίωμα μίας ψήφου ισότιμης με όλες τις άλλες.
Γενικές Συνελεύσεις κερδοσκοπικών επιχειρήσεων και εταιρειών
Στις Γενικές Συνελεύσεις κερδοσκοπικών επιχειρήσεων και εταιρειών (Ανωνύμων, Ομωνύμων ή ΕΠΕ), δικαίωμα συμμετοχής έχουν οι μέτοχοι που κατέχουν τις μετοχές της επιχείρησης ή της εταιρείας και ο καθένας διαθέτει τόσες ψήφους όσες και οι μετοχές που κατέχει. Ουσιαστικά δηλαδή δικαίωμα ψήφου έχουν οι μετοχές και συνεκδοχικά τα φυσικά πρόσωπα που έχουν στην κυριότητα τους τις μετοχές της επιχείρησης ή της εταιρείας.
Αρμοδιότητες Γενικής Συνέλευσης
Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις η Γενική Συνέλευση ενός νομικού προσώπου έχει τις εξής αρμοδιότητες:
Η Γεν.Συνέλευση μπορεί να έχει και άλλες αρμοδιότητες που ορίζονται από το νόμο ή από το καταστατικό του νομικού προσώπου.
Διαδικασίες Γενικής Συνέλευσης
Μία Γενική Συνέλευση για να είναι σύννομη πρέπει συγκληθεί σύμφωνα με τα όσα ορίζει ο νόμος και το καταστατικό του νομικού προσώπου, με ευθύνη του Διοικητικού Συμβουλίου.
Στις περιπτώσεις των κερδοσκοπικών νομικών προσώπων (επιχειρήσεων, ή εταιρειών), η ανακοίνωση της ετήσιας απολογιστικής Γεν.Συνέλευσης, πρέπει να γίνει μέσω του τύπου,σε προθεσμίες που ορίζει ο νόμος, μαζί με την ανακοίνωση του ισολογισμού ή των οικονομικών καταστάσεων.
Η Γενική Συνέλευση μπορεί να είναι τακτική-απολογιστική, η οποία συγκαλείται κάθε χρόνο, εκλογοαπολογιστική, η οποία συγκαλείται κάθε 2-3 ή 4 χρόνια, ανάλογα με το πως ορίζει το καταστατικό, ή έκτακτη μετά από σύγκληση του Διοικητικού Συμβουλίου για να συζητήσει έκτακτα θέματα του νομικού προσώπου.
Αμέσως μετά τη σύγκληση και υπό την προσωρινή προεδρία του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου, αφού διαπιστωθεί η από το νόμο (ή το καταστατικό) απαιτούμενη απαρτία, εκλέγεται (συνήθως δια ανατάσεως χειρός) ο Πρόεδρος της Συνέλευσης, ο οποίος διευθύνει τη διαδικασία συζήτησης των θεμάτων ημερήσιας διάταξης και ο Γραμματέας της Συνέλευσης, ο οποίος κρατάει τα πρακτικά.
Εάν δεν τηρηθούν όλες οι παραπάνω διαδικασίες, η Γενική Συνέλευση μπορεί να κηρυχθεί άκυρη, εάν γίνει προσφυγή σε δικαστήριο από οποιονδήποτε έχει έννομο συμφέρον, όχι απαραίτητα μέλος του νομικού προσώπου. Μπορεί ακόμα και να ληφθούν ασφαλιστικά μέτρα για αναστολή των αποφάσεων της Γεν.Συνέλευσης, μέχρι την οριστική απόφαση του δικαστηρίου.
Εφόσον τηρηθούν όλες οι από το νόμο προβλεπόμενες διαδικασίες, οι αποφάσεις της Γεν.Συνέλευσης είναι δεσμευτικές για όλα τα μέλη και το Διοικητικό Συμβούλιο του νομικού προσώπου.
Πηγές
ΚΕΠΕΑ
Stocklearning
Κατηγορία:Κοινωνία
Έμιλ φον Μπέρινγκ
Ο Έμιλ Άντολφ φον Μπέρινγκ (Emil Adolf von Behring, 15 Μαρτίου 1854 - 31 Μαρτίου 1917) ήταν Γερμανός γιατρός και ο πρώτος άνθρωπος που βραβεύτηκε με το Νόμπελ Ιατρικής και Φυσιολογίας, το 1901, για την έρευνα στην οροθεραπεία και την χρήση της στη θεραπείας της διφθερίτιδας.
Βιογραφία
Ο Μπέρινγκ γεννήθηκε ως Άντολφ Έμιλ Μπέρινγκ στο Χάνσντορφ (σήμερα Γουαβίτσε), στην επαρχία της Πρωσίας, σήμερα Πολωνία. Μεταξύ 1874 και 1878 σπούδασε ιατρική στην στρατιωτική ιατρική ακαδημία του Βερολίνου. Ήταν κυρίως στρατιωτικός γιατρός και στη συνέχεια έγινε καθηγητής της Υγιεινής στο Τμήμα Ιατρικής, στο Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ (παρά την αρχική έντονη αντίθεσή του συμβουλίου της σχολής), μια θέση στην οποία παρέμεινε για το υπόλοιπο της ζωής του. Αυτός και η φαρμακολόγος Χανς Χορστ Μέγιερ είχαν τα εργαστήριά τους στο ίδιο κτήριο και ο Μπέρινγκ κέντρισε το ενδιαφέρον του Μέγιερ στον τρόπο δράσης της τοξίνης του τετάνου.
Ο Μπέρινγκ ανακάλυψε το 1890 την αντιτοξίνη της διφθερίτιδας και απέκτησε φήμη με αυτό τον τρόπο και με τη συμβολή του στη μελέτη της ανοσίας. Κέρδισε το πρώτο βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής το 1901 για την ανάπτυξη θεραπειών ορού κατά της διφθερίτιδας (στην οποία συνεισφέραν και ο Κιτασάτο Σιμπασαμπούρο και ο Εμίλ Ρου) και του τετάνου. Η πρώτη ήταν μάστιγα του πληθυσμού, ιδιαίτερα των παιδιών, ενώ η άλλη ήταν η κύρια αιτία θανάτου σε πολέμους, σκοτώνοντας τους τραυματισμένους. Εξελέγη εξωτερικό επίτιμο μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών το 1902. Στο Διεθνές Συνέδριο της φυματίωσης το 1905 ανακοίνωσε ότι είχε ανακαλύψει «μια ουσία που προερχόταν από τον ιό της φυματίωσης». Αυτή η ουσία, την οποία ονόμασε "TC", παίζει σημαντικό ρόλο στην δράση της ανοσοποίησης έναντι της φυματίωσης στα βοοειδή. Προσπάθησε ανεπιτυχώς να λάβει ένα προστατευτικό και θεραπευτικό παράγοντα για τον άνθρωπο. Δημιούργησε μια αντιτοξίνη.
Ο Μπέριγνκ απέδειξε ότι η έγχυση των τοξινών ήταν σε θέση να μεταδοθεί σε άλλο ζώο με ενέσεις ορού αίματος ενός θεραπευμένου ζώου και να χρησιμοποιηθεί ως μέσο για την θεραπεία.
Ο Μπέρινγκ πέθανε στο Μάρμπουργκ στις 31 Μαρτίου 1917. Το μετάλλιο του βραβείου Νόμπελ του σήμερα φυλάσσεται σε προθήκη στο Μουσείο του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού και της Ερυθράς Ημισελήνου στη Γενεύη.
Ο φον Μπέρινγκ πιστεύεται ότι εξαπάτησε τον Πάουλ Έρλιχ λαμβάνοντας εκείνος την αναγνώριση και την οικονομική επιβράβευση σε σχέση με τη συνεργατική έρευνα στη διφθερίτιδα. Οι δύο άνδρες ανέπτυξαν έναν ορό της διφθερίτιδας ενίοντας επανειλημμένως θανατηφόρα τοξίνη σε ένα άλογο. Ο ορός χρησιμοποιήθηκε αποτελεσματικά κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας στη Γερμανία. Μια χημική εταιρεία ετοιμάζεται να αναλάβει την εμπορική παραγωγή και την εμπορία του ορού της διφθερίτιδας προσέφερε σύμβαση και στους δύο, αλλά ο φον Μπέρινγκ ελίχθηκε για να διεκδικήσει όλες τις σημαντικές οικονομικές ανταμοιβές για τον εαυτό του. Επιπλέον, μόνο ο Μπέρινγκ έλαβε το πρώτο βραβείο Νόμπελ στην Ιατρική το 1901 για τη συμβολή του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ιατροί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής Κατηγορία:Γερμανοί νομπελίστες
Νομοθετική Συνέλευση (Γαλλική επανάσταση)
Η Νομοθετική Συνέλευση (Γαλλικά: Assemblée nationale législative) ήταν η δεύτερη κυβέρνηση της Γαλλικής Επανάστασης (σύστημα Κυβερνώσας Βουλής), από την 1η Οκτωβρίου 1791 έως τις 20 Σεπτεμβρίου 1792. Διαδέχθηκε τη διετούς διάρκειας Συντακτική Εθνοσυνέλευση και αντικαταστάθηκε από την Συμβατική Εθνοσυνέλευση.
Οι 745 βουλευτές της Νομοθετικής Συνέλευσης εκλέχθηκαν σύμφωνα με ένα σύστημα ψηφοφορίας κατά το οποίο δικαίωμα ψήφου είχαν οι ιδιοκτήτες γης και υπόχρεοι σε φόρους (τιμαριωτική ψήφος). Συνεδρίαζε στην αίθουσα του Ιπποδρομίου του παλατιού του Κεραμεικού από την 1η Οκτωβρίου 1791 μετά την αναθεώρηση και θέσπιση του πρώτου Γαλλικού Συντάγματος, γνωστό ως «Σύνταγμα του 1791». Ήταν το Νομοθετικό Σώμα το υπεύθυνο για την εφαρμογή αυτού του Συντάγματος σε μια κοινωνία αποσταθεροποιημένη η οποία υφίστατο ριζικές αλλαγές.
Όλοι οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι ήταν νέοι πολιτικοί, καθώς μια διάταξη έκρινε μη επανεκλέξιμους για τις πρώτες νομοθετικές εκλογές τους βουλευτές που συμμετείχαν στη Συντακτική Εθνοσυνέλευση.
Για τις εύπορες τάξεις που την εξέλεξαν, το καθήκον της ήταν να ολοκληρώσει την εδραίωση της συνταγματικής μοναρχίας, που είχε θεσπιστεί από τη Συντακτική Συνέλευση, και να θέσει τέλος στην Επανάσταση. Ωστόσο, από την αρχή, η Νομοθετική Συνέλευση βρέθηκε ανάμεσα στα διασταυρούμενα πυρά δύο αντίθετων πολιτικών ρευμάτων, που δημιουργήθηκαν από τη διάσπαση της λέσχης των Ιακωβίνων, τους συνταγματικούς Φεγιαντίνους από τη μία πλευρά, προερχόμενους τόσο από την αστική τάξη όσο και από τη συνταγματική αριστοκρατία, υπέρμαχους του βασιλιά, για τους οποίους η Επανάσταση έχει επιτύχει τον στόχο της και είχε ολοκληρωθεί, και από την άλλη, τους δημοκράτες, των οποίων η εμπιστοσύνη στον βασιλιά και την αυλή είχε χαθεί, που εκπροσωπούνταν από νέους βουλευτές Ιακωβίνους που θεωρούσαν ότι η Συνέλευση δεν είχε επιτύχει όλους τους στόχους της και έπρεπε να συνεχίσει.
Αυτή η Συνέλευση, που συγκροτήθηκε με συντριπτική πλειοψηφία από πεπεισμένους και ειλικρινείς συνταγματικούς μοναρχικούς - ακόμη και αν το Κέντρο, το πιο πολυάριθμο, ήταν επιφυλακτικό προς τον βασιλιά - βρέθηκε στη δύσκολη θέση να υπερασπίζεται τη βασιλική οικογένεια που ήταν προσκολλημένη στην παλιά τάξη των πραγμάτων και βρισκόταν σε επαφή με ξένες μοναρχίες.
Έιγια Άχβο
Η Έιγια Άχβο (Eija Ahvo, γεν. 31 Ιανουαρίου 1951) είναι Φινλανδή τραγουδίστρια και ηθοποιός.
Νομοθετική Συνέλευση (Γαλλική επανάσταση)
Έτσι, αντιμέτωπη με τις αμέτρητες δυσκολίες που προέκυψαν, αυτή η σύντομη εμπειρία της συνταγματικής μοναρχίας στη Γαλλία διήρκεσε λιγότερο από ένα χρόνο, έληξε στις 20 Σεπτεμβρίου 1792.
Έιγια Άχβο
Παραπομπές
Κατηγορία:Φινλανδοί τραγουδιστές
Νομοθετική Συνέλευση (Γαλλική επανάσταση)
Ιστορικό
Η Συντακτική Εθνοσυνέλευση διαλύθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1791, αφού πραγματοποίησε τον κύριο στόχο που είχε από τον Αύγουστο του 1789 που ήταν η καθιέρωση ενός πολιτεύματος πιστού στις αρχές που διατυπώνονταν στη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Αυτό το καθεστώς, σύμφωνα με την αντίληψη της εποχής, θα μπορούσε να είναι μόνο η συνταγματική μοναρχία. Η πλειοψηφία των βουλευτών θεωρούσαν ότι η Επανάσταση τελείωσε. Μετά από πρόταση του Ροβεσπιέρου, που πίστευε ότι οι βουλευτές της Συντακτικής δεν ήταν αρκετά επαναστατικοί, αποφασίστηκε ότι κανένα από τα μέλη της δεν θα ήταν επιλέξιμο για την επόμενη συνέλευση.
Το διάδοχό της όργανο, η Νομοθετική Συνέλευση, που δημιουργήθηκε βάσει του φιλελεύθερου Γαλλικού Συντάγματος του 1791, διήρκεσε έως τις 20 Σεπτεμβρίου 1792, αν και στην πραγματικότητα από τις 10 Αυγούστου 1792, μοιράστηκε την εξουσία με την Κομμούνα του Παρισιού έως την εγκαθίδρυση της Συμβατικής Εθνοσυνέλευσης.
Η Νομοθετική Συνέλευση καθιέρωσε το πολιτικό φάσμα αριστεράς- δεξιάς που εξακολουθεί να ισχύει μέχρι σήμερα. Αποτελούνταν από 745 μέλη. Πριν διαλυθεί, ψήφισε ότι οι επόμενες εκλογές θα διεξάγονταν με καθολική ψηφοφορία με κατάργηση του κριτηρίου καταβολής φόρων και κατοχής περιουσίας.
Σύνθεση
Εκλεγμένοι για δύο χρόνια, οι 745 βουλευτές εκλέχθηκαν σύμφωνα με τιμαριωτικό σύστημα ψηφοφορίας, κατά το οποίο δικαίωμα ψήφου είχαν οι ιδιοκτήτες γης και υπόχρεοι σε φόρους. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, τα μέλη της αποτελούνταν από εύπορους αστούς και ευγενείς.
Οι βουλευτές που εκλέχθηκαν το καλοκαίρι του 1791 ήταν όλοι νέοι πολιτικοί, στερούμενοι σε μεγάλο βαθμό πολιτικής εμπειρίας, διότι οι βουλευτές της προηγούμενης Συνέλευσης, που είχαν ψηφίσει για το σύνταγμα, απαγορεύτηκε να επανεκλεγούν στις νέες εκλογές.
Αλλά καμία από αυτές τις πολιτικές ομάδες δεν αποτελούσε «πολιτικό κόμμα» με τη σύγχρονη έννοια του όρου και δεν είχαν σαφή πολιτική γραμμή.
Οι εξουσίες της συνέλευσης
Βάσει του Συντάγματος του 1791, η Νομοθετική συνέλευση κατείχε το μεγαλύτερο μέρος της νομοθετικής εξουσίας. Είχε την πρωτοβουλία και την ψήφιση των νόμων, ψήφιζε τις οικονομικές συνεισφορές (φόροι) που πλήρωναν οι κάτοικοι του βασιλείου, αποφάσιζε για τα έξοδα και επόπτευε την εκτέλεσή τους. Σε συμφωνία με τον βασιλιά, αποφάσιζε για τον πόλεμο και την ειρήνη. Ωστόσο, ο βασιλιάς είχε ανασταλτική αρνησικυρία (βέτο) για τους νόμους που ψήφιζε η συνέλευση, που στην πραγματικότητα και αυτή μπορούσε να αχρηστευθεί με την έκδοση νομοθετικών πράξεων εκ μέρους της Συνέλευσης.
Η συνέλευση έλεγχε την εκτελεστική εξουσία, δηλαδή τον βασιλιά και τους έξι υπουργούς που διορίζονταν από αυτόν. Είχε το δικαίωμα να ελέγχει τους υπουργούς σχετικά με την πολιτική που ακολουθούσαν και τους ζητά να λογοδοτήσουν για τη δράση τους στο τέλος των καθηκόντων τους. Οι βουλευτές δεν μπορούσαν να είναι υπουργοί.
Η συνέλευση συνεδρίαζε μόνιμα και δεν μπορούσε να παυθεί.
Η κοινωνία
Η Γαλλία, παρά την ύπαρξη του νέου Συντάγματος, από το φθινόπωρο του 1791 περνούσε μια δύσκολη περίοδο με εντεινόμενες εξεγέρσεις στην επαρχία. Στη Νορμανδία και τη Βανδέα, οι ανυπότακτοι ιερείς αρνήθηκαν να πάρουν τον όρκο πίστης στην Επανάσταση, καθώς το Πολιτικό Σύνταγμα του Κλήρου καταδικάστηκε από τον Πάπα Πίο ΣΤ', και ωθούσαν τους υποστηρικτές τους να πολεμήσουν εναντίον των συνταγματικών ιερέων.
Η οικονομική κατάσταση επιδεινώθηκε, καθώς η αξία του νομίσματος (ασσινιάτο) υποτιμήθηκε. Η εξέγερση των μαύρων του Σάντο Ντομίνγκο, στους οποίους η Συντακτική Συνέλευση αρνήθηκε το τέλος της δουλείας, προκάλεσε την έλλειψη εισαγόμενων προϊόντων (ζάχαρη, ρούμι, καφές) αλλά και στα υπόλοιπα τρόφιμα οι τιμές είχαν φθάσει σε δυσθεώρητα ύψη. Οι ταραχές πεινασμένων αυξήθηκαν στη Γαλλία. Παρουσιάστηκαν λεηλασίες καταστημάτων, επιθέσεις σε συνοδείες σιτηρών, εκφοβισμοί σε δήμους που όριζαν μια μέγιστη τιμή - φορολογία - για τα καθημερινά προϊόντα. Ο λαός πεινούσε. Οι αγρότες ξεσηκώθηκαν στην Ωβέρνη και το Λανγκεντόκ. Τα μέλη της Νομοθετικής συνέλευσης, όλα υπέρ των φιλελεύθερων ιδεών του Διαφωτισμού, δεν έλαβαν οικονομικά μέτρα για τη ρύθμιση του εμπορίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η περίοδος της Νομοθετικής Συνέλευσης (σελ. 171-206)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Γαλλίας Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση
Ελπήνωρ
Στην ελληνική μυθολογία ο Ελπήνορας ή Ελπήνωρ ήταν σύντροφος του Οδυσσέα, αναφερόμενος στην Οδύσσεια.
Στην Οδύσσεια
Ο Ελπήνορας δεν διακρινόταν για τη δύναμη ή την ευφυία του, ωστόσο επέζησε του Τρωικού Πολέμου. Μεταμορφώθηκε από την Κίρκη σε γουρούνι, αλλά, όπως και οι άλλοι σύντροφοι του Οδυσσέα, επαναφέρθηκε στην ανθρώπινη μορφή του. Την παραμονή της αναχωρήσεώς τους από το νησί της Κίρκης, όταν όλοι συγκεντρώθηκαν και «το γλέντησαν», ο Ελπήνορας, μεθυσμένος, αποκοιμήθηκε στη στέγη του ανακτόρου της Κίρκης. Το πρωί, όταν τον φώναξαν για να φύγουν, εκείνος ξύπνησε, αλλά ξεχνώντας ότι βρισκόταν στην οροφή, έπεσε κάτω από ψηλά και σκοτώθηκε. Οι άλλοι δεν το πρόσεξαν και απέπλευσαν.
Ο Οδυσσέας τον συνάντησε όταν επισκέφθηκε τον Άδη, και μάλιστα ήταν ο πρώτος που συνάντησε στον κάτω κόσμο. Εκεί ο Ελπήνορας του υπενθύμισε ότι του όφειλε μια κανονική κηδεία, οπότε επιστρέφοντας ο Οδυσσέας στον επάνω κόσμο εκπλήρωσε την υποχρέωσή του: επέστρεψε στην Αιαία, έκαψε τη σορό του Ελπήνορα και μετά την έθαψε μαζί με την πανοπλία του, σημαδεύοντας τον τάφο με ένα κουπί του πλοίου του.
Ο θάνατος του Ελπήνορα από δυστύχημα εξ απροσεξίας είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα και επιστέγασμα της απερίσκεπτης συμπεριφοράς των συντρόφων του Οδυσσέα σε όλο το έπος, συμπεριφορά που έρχεται σε αντίθεση με την παροιμιώδη εξυπνάδα του ίδιου του Οδυσσέα, η οποία έτσι τονίζεται περισσότερο.
Άλλες αναφορές στην αρχαιότητα
Στο Λάτιο υπήρχε ένας τάφος τον οποίο θεωρούσαν ως μνήμα του Ελπήνορα.
Πιθανολογείται ότι η ιστορία του Ευτύχου, που αναφέρεται στις Πράξεις των Αποστόλων, έχει βασιστεί σε αυτή του Ελπήνορα.
Στη σύγχρονη λογοτεχνία
Ο χαρακτήρας του Ελπήνορα έχει εμφανιστεί ή εμπνεύσει έργα πολλών Ελλήνων και ξένων λογοτεχνών, όπως οι Έζρα Πάουντ, Ζαν Ζιρωντού, Τζέιμς Τζόυς, Γιώργος Σεφέρης, Γιάννης Ρίτσος και Τάκης Σινόπουλος.
Σταυρούλα Ξουλίδου
Η Σταυρούλα Ξουλίδου είναι Ελληνίδα πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής της Β΄ Θεσσαλονίκης με το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1965 στην Κοζάνη και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη από το 1971. Το 1983 αποφοίτησε από το 13ο Λύκειο Θεσσαλονίκης. Το 1983 εισήχθηκε τρίτη στο τμήμα της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. από όπου πήρε το πτυχίο της το 1987. Παρακολούθησε ως το 1989 το μεταπτυχιακό τμήμα της σχολής της στον Τομέα της Κοινωνιολογίας και εργαστήρια Παιδαγωγικής. Μετά το τέλος των σπουδών της παρακολούθησε σεμινάρια management και μάρκετινγκ στην ΕΕΔΕ. Είναι έγγαμη και μητέρα. Η διδακτική της δραστηριότητα ξεκίνησε το 1993 κι από τότε υπηρέτησε ως αναπληρώτρια σε γυμνάσια και λύκεια της χώρας ως θεολόγος. Από το 2000 ως τις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 υπηρέτησε ως καθηγήτρια.
Στις βουλευτικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012, εκλέχτηκε βουλευτής καταλαμβάνοντας τη μοναδική έδρα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων στη Β΄ εκλογική περιφέρεια νομού Θεσσαλονίκης.
Στις βουλευτικές εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012 επανεκλέχθηκε βουλευτής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων στη Β΄ εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης, όπως και στις βουλευτικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015. Ορίστηκε Υπεύθυνη Κοινοβουλευτικού Τομέα Παιδείας, Θρησκευμάτων & Αθλητισμού των Ανεξαρτήτων Ελλήνων.
Πολιτικές και κοινωνικές δραστηριότητες
Αρθρογραφεί σε περιοδικά κι έχει συγγράψει μια ιστορική διατριβή με τίτλο:«ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ-ΜΙΣΕΛΛΗΝΕΣ-ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ». Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου Πολυτέκνων του Δήμου Μυγδονίας και διετέλεσε πρόεδρος του συλλόγου και στις πρόσφατες εκλογές εκλέχθηκε αντιπρόεδρος. Συμμετείχε στην Ένωση Γονέων του Δήμου Μυγδονίας και στη Σχολική Επιτροπή του Γυμνασίου –Λυκείου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τους Ανεξάρτητους Έλληνες Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Ώρα στις Νήσους Φώκλαντ
Οι Νήσοι Φώκλαντ επίσημα χρησιμοποιούν την Χειμερινή Ώρα Νήσων Φώκλαντ (UTC−3) όλο το χρόνο από τις 5 Σεπτεμβρίου 2010. Ωστόσο, πολλοί κάτοικοι του Καμπ χρησιμοποιούν τη UTC−4, που είναι γνωστή στα Φώκλαντ ως "Ώρα Καμπ" (σε αντιδιαστολή με την "ώρα Στάνλεϊ" ή "Κυβερνητικά ρολόγια").
Τα Φώκλαντ χρησιμοποιούσαν την ώρα Στάνλεϊ (UTC−3:51:24) μέχρι τις 11 Μαρτίου 1912, όταν η ώρα Νήσων Φώκλαντ (FKT, UTC−4) τέθηκε σε ισχύ. Η FKT χρησιμοποιούταν όλο το χρόνο μέχρι τις 25 Σεπτεμβρίου 1983, όταν η Θερινή Ώρα Νήσων Φώκλαντ (FKST, UTC−3) εισήχθη για πρώτη φορά για τη θερινή περίοδο του έτους. Η FKT χρησιμοποιούταν κατά τη χειμερινή περίοδο (Απρίλιος-Σεπτέμβριος) και η FKST κατά τη θερινή περίοδο (Σεπτέμβριος-Απρίλιος) έως τον Απρίλιο του 2011 όταν οι Νήσοι Φώκλαντ Κυβέρνηση αποφάσισε να μην γυρίσει πίσω και να παραμείνει στη θερινή ώρα όλο το χρόνο, με την ελπίδα να κερδίζει περισσότερο χρόνο για επικοινωνία με το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη κατά τη διάρκεια της ημέρας και φωτεινότερα βράδια τον χειμώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Αντρέα ντελ Σάρτο
Ο Αντρέα ντελ Σάρτο (Andrea del Sarto, 16 Ιουλίου 1486 - 29 Σεπτεμβρίου 1530) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης από την Φλωρεντία. Το «ντελ Σάρτο» του ονόματος του προέρχεται από το επάγγελμα του πατέρα του («του ράφτη»). Το πραγματικό του όνομα ήταν Andrea d’ Agnolo di Francesco.
Μαθήτευσε δίπλα στον Πιέρο ντι Κόζιμο και σύντομα αφομoίωσε την τεχνοτροπία της ιταλικής ζωγραφικής των αρχών του 16ου αιώνα. Μετά την αποχώρηση των Λεονάρντο ντα Βίντσι, Μικελάντζελο και Ραφαήλ από την Φλωρεντία, παρέμεινε η ηγετική φυσιογνωμία της ζωγραφικής στην πόλη αυτή. Διακρίθηκε ιδίως για τις νωπογραφίες του και τις εικόνες βωμών.
Στην μεγάλη του φήμη συνετέλεσε πολύ ο Βαζάρι ο οποίος τον χαρακτήρισε ζωγράφο που δεν κάνει λάθη (senza errori). Ο ίδιος όμως ο Βαζάρι υπέσκαψε την φήμη του Αντρέα γράφοντας ότι επρόκειτο για άβουλο άτομο, υποχείριο της διεφθαρμένης γυναίκας του Λουκρέτσια. Οπωσδήποτε, η φήμη του επισκιάστηκε από αυτή των συγχρόνων του Λεονάρντο ντα Βίντσι, Μικελάντζελο και Ραφαήλ και ο Αντρέα υπέφερε έχοντας επίγνωση του γεγονότος αυτού. Παραμένει όμως ένας από τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες της εποχής του, πλησιάζοντας τον Ραφαήλ σε μεγαλοπρέπεια και χάρη.
Το συζυγικό δράμα του Αντρέα (όπως εμφανίζεται στην έκδοση του Βαζάρι του 1550) ενέπνευσε το ποίημα Andrea del Sarto του Ρόμπερτ Μπράουνινγκ. Ο ζωγράφος θρηνεί για το κατάντημά του : Καταχράστηκε τα χρήματα που του έδωσε ο Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας για ν’ αγοράσει έργα για την αυλή του (γεγονός αυτό), και δεν μπόρεσε ν’ ανυψωθεί καλλιτεχνικά μέχρι εκεί που του άξιζε, εξ αιτίας της διεστραμμένης γυναίκας του. Στην οποία όμως δίνει τελικά χρήματα που οφείλει δήθεν αυτή σε κάποιον εξάδελφό της -εραστή της κατά πάσαν πιθανότητα- και μένει μόνος να ονειρεύεται ότι ζωγραφίζει στους Ουρανούς.
Στο τρίπρακτο δράμα του André del Sarto, ο Αλφρέ ντε Μυσσέ υπερθεματίζει, κάνοντας πλήρη χρήση της ποιητικής αδείας : Ο Αντρέα, προδομένος από την άπιστη Λουκρέτσια, αυτοκτονεί.
Βιβλιογραφία
Giorgio Vasari : Le vite de' più eccellenti pittori, scultori e architettori
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης