cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεώργιος Α΄ του Τάο
Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του πρίγκιπα Aδαρνάση Β΄ και βαπτίστηκε από τον επιφανή μοναχό Γκρίγκολ Καντζτέλι. Κληρονόμησε από τον πατέρα του το δουκάτο του Άνω Τάο, συμπεριλαμβανομένης της κατοικίας στο Καλμάχι. Στον δυναστικό πόλεμο που ξεκίνησε μεταξύ των Βαγκρατιδών-Ιβηρίας, ο Γεώργιος Α΄ αρχικά τάχθηκε στο πλευρό του Νάσρα, ο οποίος είχε δολοφονήσει τον εξάδελφό του Δαβίδ Α΄ κουροπαλάτη της Ιβηρίας το 881. Λόγω της ανηλικιότητας τού γιου τού Δαβίδ Α΄ και νόμιμου διαδόχου του Αδαρνάση Δ΄, η Βυζαντινή Αυλή επιβεβαίωσε ως κουροπαλάτη όχι τον Αδαρνάση Δ΄, αλλά τον Γεώργιο Α΄. Τελικά ο Γεώργιος Α΄ άλλαξε μερίδα και ενώθηκε με τον Aδαρνάση Δ΄ εναντίον του Nάσρα, που ηττήθηκε και θανατώθηκε το 888. Ως αποτέλεσμα της διαίρεσης της κληρονομιάς του Νάσρα, ο Γεώργιος Α΄ ίσως πρόσθεσε το Σαβσέτι και τον Αρταάνι στις κτήσεις του, διότι ακούμε τον 18ο αι. από τον Γεωργιανό χρονικογράφο του Γεωργίου Α΄, τον πρίγκιπα Βαχούστι να έχει μεταφέρει την κατοικία του εκεί.
Εν τω μεταξύ ο Aδαρνάσης Δ΄, μη όντας κουροπαλάτης και έχοντας μπροστά του το παράδειγμα των εξαδέλφων του Βαγρατιδών της Αρμενίας, ανέλαβε τον τίτλο του βασιλιά. Οι σχέσεις μεταξύ του Aδαρνάση Δ΄ και του Γεωργίου Α΄ έγιναν τεταμένες και εξελίχθηκαν σε ανοιχτό πόλεμο. Ο Γεώργιος Α΄ τραυματίστηκε θανάσιμα και αιχμαλωτίστηκε στο Μγκλινάβι κοντά στο Αρταάνι από τον Αδαρνάση Δ΄ και τον σύμμαχό του Βαγράτ Α΄ Μαμπάλι το 891. Σύμφωνα με τη διαθήκη του, ο Γεώργιος Α΄ τάφηκε στο μοναστήρι της Οπίζα, που είχε ανακαινιστεί από τον ίδιο.
Ο Γεώργιος Α΄ πιθανώς ήταν νυμφευμένος με μία κόρη του Σμπατ Η΄ Μπαγκρατουνί (826–855), του σπαραπέτ της Αρμενίας. Άφησε πίσω του δύο γιους, τον Aδαρνάση Γ΄ και τον Aσότ τον Ανώριμο. Έτσι έγινε ο ιδρυτής του Βαγκρατιδο-Ιβηρικού «πρώτου οίκου του Tάο», που θα εκλείψει με τον εγγονό του Γεώργιο Β΄.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κουροπαλάτες
Κατάλογος κάστρων της Θράκης
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μαριούπολης
Το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μαριούπολης (ουκρανικά: Маріупольський державний університет) είναι πανεπιστήμιο στην Μαριούπολη της Ουκρανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαριουπολη Κατηγορία:Μαριούπολη
Σωρός Αμαρουσίου
Ο Σωρός είναι μια μεγάλη σε έκταση συνοικία στα Ν-ΝΑ (Νότια-Νοτιοανατολικά) του Αμαρουσίου σχετικά μακριά απο το κέντρο της πόλης. Είναι μεγάλο επιχειρηματικό κέντρο, ιδιαίτερα λόγω των μεγάλων συγκοινωνιακών κόμβων που συνορεύει όπως η Αττική Οδός και η Λεωφόρος Κηφισίας στο πιο κεντρικό σημείο της. right|220px|thumb|Άγιος Ελευθέριος στον Σωρό Αμαρουσίου right|220px|thumb|Το παλιό ξωκλήσι του Αγίου Ελευθερίου πίσω απο την σύγχρονη εκκλησία right|220px|thumb|Το συγκρότημα του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών right|220px|thumb|Το κτίριο της BAYER στον Σωρό Αμαρουσίου right|220px|thumb|Το πάρκο Ζεκάκου
Τοποθεσία και όρια
Η οικιστικότητα της περιοχής παρουσιάζει μεγάλες διαφορές στο δυτικό τμήμα του κοντά στην Λεωφόρος Κηφισίας υπάρχουν πολλά εμπορικά συγκροτήματα πολυεθνικών εταιρειών στα πρότυπα του γειτονικού Παράδεισου, στο ανατολικό του αντίθετα είναι αρκετά αραιοκατοικημένος με πολλά εγκαταλλειμένα οικόπεδα αλλά και χώρους πρασίνου. Ο Σωρός δεν έχει αξιοποιηθεί ακόμα επαρκώς σαν τόπος κατοικίας με εξαίρεση την περιοχή του Αγίου Ελευθερίου του σε αντίθεση με τις γειτονικές του περιοχές στο Μαρούσι στα βόρεια και τα δυτικά, διασχίζεται σε όλο το μήκος του απο την ομώνυμη Οδό Σωρού δρόμος μεγάλης κυκλοφορίας που τον χωρίζει στην μέση. Στον Σωρό πολύ κοντά στην διασταύρωση της Αττικής Οδού με την Λεωφόρο Κηφισίας βρίσκεται ενα απο τα μεγαλύτερα νοσοκομεία στην Ελλάδα το τεράστιο ιδιόκτητο νοσοκομειακό συγκρότημα του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών ιδιοκτησίας Γεώργιου Αποστολόπουλου. Συνορεύει στα βόρεια με την πυκνοκατοικημένη συνοικία της Κοκκινιάς Αμαρουσίου με όριο την οδό Κονίτσης, στα νότια με τον Παράδεισο Αμαρουσίου και με το Πολύδροσο Αμαρουσίου με όριο την Αττική Οδό στα δυτικά με την νεόχτιστη συνοικία Εργατικές Πολυκατοικίες Αμαρουσίου με όριο την Λεωφόρο Κηφισίας και ανατολικά με την επίσης νεόχτιστη συνοικία Νέο Μαρούσι, στο μεγαλύτερο τμήμα του στα ανατολικά και βόρεια όριο είναι η Οδός Μεσογείων.
Ιστορία
Η περιοχή του Σωρού ήταν σχεδόν ακατοίκητη μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα με τεράστια ιδιόκτητα αγροτεμάχια επι Τουρκοκρατίας, ήταν περιφερειακή συνοικία του Αμαρουσίου στην ίδια περίπου κατάσταση με τον γειτονικό στα νότια Παράδεισο. Μοναδική κατοικίσιμη περιοχή ήταν στα βόρεια γύρω απο την σημερινή εκκλησία του Αγίου Ελευθερίου, στην θέση του είχε κτιστεί τον 17ο αιώνα το μικρό ξωκλήσι των Αγίων Θεοδώρων που αναφέρεται σε έγγραφα το 1826. Ο ναίσκος καταστράφηκε λίγο αργότερα, ανακαινίστηκε το 1898 απο τον Μαρουσιώτη Παντελή Λέκκα που τον μετονόμασε σε Άγιο Ελευθέριο προς τιμή του Ελευθέριου Βενιζέλου. Η περιοχή του ναίσκου οικίστηκε την δεκαετία του 1930 για πρώτη φορά με νέους κατοίκους ιδιαίτερα νησιώτες, οι νέοι κάτοικοι τον μετέτρεψαν το 1963 σε ενορία. Την ίδια εποχή το 1926 ο επιχειρηματίας Νίκος Παναγόπουλος εκμεταλλεύτηκε τα φυσικά χαρίσματα της περιοχής για να ιδρύσει το πρώτο εργοστάσιο της ΗΒΗ στην Ελλάδα στο σημείο που βρίσκονται σήμερα τα κεντρικά γραφεία της Wind και το εμπορικό κέντρο Polis, στην διασταύρωση της Λ.Κηφισίας με την Οδό Σωρού. Σταδιακά οι ανάγκες λόγω της αύξησης του πληθυσμού οδήγησαν τους νέους κάτοικους στην οικοδόμηση νέου μεγαλοπρεπούς ναού το 1979 μπροστά στον παλιό ναίσκο, ονομάστηκε επίσης Άγιος Ελευθέριος. Η ευρύτερη περιοχή του Σωρού μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990 με εξαίρεση την περιοχή της εκκλησίας εξακολουθούσε να είναι αραιοκατοικημένη με πολλά δεντροφυτεμένα οικόπεδα.
Ο Σωρός σαν μεγάλο επιχειρηματικό κέντρο
Η μετατροπή του Σωρού σε μεγάλη επιχειρηματική ζώνη ξεκίνησε το 1984 με την κατασκευή του μεγάλου ιδιόκτητου συγκροτήματος του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών απο τον διακεκριμένο επιχειρηματία Γιώργο Αποστολόπουλο, λειτουργούν σήμερα όλες οι νοσοκομειακές μονάδες όπως και το Ιατρικό κέντρο. Στην συνέχεια ο επιχειρηματίας Βωβός ο οποίος ξεκίνησε τις οικοδομικές του δραστηριότητες με τα τεράστια γυάλινα κτίρια στον γειτονικό Παράδεισο επεκτάθηκε και βορειότερα στον Σωρό αλλά πάντοτε στην περιοχή γύρω απο την Λεωφόρο Κηφισίας. Το παλιό εργοστάσιο της ΗΒΗΣ κρίθηκε διατηρητέο παρ'όλα αυτά κατεδαφίστηκε με απόφαση του πρώην δημάρχου Αμαρουσίου Τζανίκου την δεκαετία του 1990 προκειμένου να οικοδομηθούν στην συνέχεια στην θέση του το εμπορικό κέντρο Polis απο τον επιχειρηματία Βωβό το 1995 και τα κεντρικά γραφεία της Wind. Παράλληλα με τα κτίρια του Βωβού οικοδομήθηκαν στα εσωτερικά και άλλα μεγάλα επιχειρηματικά συγκροτήματα όπως της J&P Avax και τα κεντρικά κτίρια του υποκαταστήματος της μεγάλης Γερμανικής εταιρίας BAYER το 2004 στην διασταύρωση της Οδού Σωρού με την Λεωφόρο Αμαρουσίου Χαλανδρίου.
To ανατολικό τμήμα του Σωρού
μικρογραφία|Οδός Μεσογείων με χιόνια To ανατολικό τμήμα του Σωρού σε αντίθεση με το επιχειρηματικό δυτικό παρέμεινε αραιοκατοικημένο με μειωμένη οικοδομική δραστηριότητα σε θέματα κατοικίας λόγω της κατάστασης που επικρατούσε στα δυτικά του. Ο διαχωρισμός ανάμεσα στον επιχειρηματικό δυτικό Σωρό και τον ανατολικό είναι η Λεωφόρος Αμαρουσίου Χαλανδρίου· το δυτικό τμήμα βρίσκεται στα βόρεια του Παραδείσου ενώ το ανατολικό βόρεια του Πολυδρόσου. Η εικόνα που επικρατούσε στα δυτικά μετά την ανέγερση των πολυεθνικών στάθηκε ανασταλτικός παράγοντας ώστε να οικοδομηθεί στην περιοχή ένας πυκνοκατοικημένος οικισμός νεόδμητων κατοικιών, όπως έγινε σε άλλες συνοικίες της Αθήνας. Έχει όμως μεγάλη ησυχία με πολλούς ελεύθερους χώρους πρασίνου αλλά ταυτόχρονα μεγάλη έλλειψη από κέντρα ψυχαγωγίας, καφετέριες, φαγάδικα ακόμα και από καταστήματα πρώτης ανάγκης που βρίσκονται συγκεντρωμένα όλα στο δυτικό τμήμα. Η μοναδική περιοχή που υπάρχουν κάποια απαραίτητα καταστήματα είναι στην οδό Μεσογείων γειτονικά με τα εκπαιδευτήρια Δούκα στο Νέο Μαρούσι. Το μεγαλύτερο κέντρο ψυχαγωγίας στην περιοχή είναι η πλατεία Ζεκάκου -ανάμεσα στην οδό Σωρού και στην Αττική Οδό- αρκετά μεγάλης έκτασης όπου πραγματοποιούνται πολλές υπαίθριες και δημοτικές εκδηλώσεις. Διαθέτει γήπεδα, πάρκο, παιδική χαρά μαζί με το μεγάλο συγκρότημα του 4ου Γυμνασίου και του 4ου Λυκείου Αμαρουσίου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες και Περιοχές Βορείων Προαστίων των Αθηνών Κατηγορία:Μαρούσι
Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ 2022
Σύστημα διεξαγωγής
Στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ 2022 συμμετείχαν 32 ομάδες από τα πρωταθλήματα των αγροτικών ομοσπονδιών μελών της ΣΤΟΚ.
Διεξήχθη σε 5 γύρους. Σε όλους τους γύρους έγιναν μονοί αγώνες σε ουδέτερη έδρα. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι. Εκτός από τον τελικό για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας ομάδας, πραγματοποιήθηκε αγώνας κατάταξης μεταξύ των δύο ηττημένων των ημιτελικών αγώνων για την ανάδειξη της 3ης και 4ης θέσης, καθώς και αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 5-8.
Οι ομάδες που προκρίθηκαν στην ημιτελική φάση προβιβάστηκαν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2022-23.
Συμμετέχουσες ομάδες
Από κάθε αγροτική ομοσπονδία συμμετείχε διαφορετικός αριθμός ομάδων, ανάλογα με το μέγεθος της ομοσπονδίας. Οι ομάδες που συμμετείχαν στον πρωτάθλημα ένταξης από κάθε ομοσπονδία ήταν η πρώτη ή οι πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος κάθε ομοσπονδίας. Η συμμετοχή των ομάδων ήταν προαιρετική. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετέχουσες ομάδες και την ομοσπονδία από την οποία προέρχονταν. (πρ.) : Πρωταθλήτρια ομάδα ομοσπονδίας
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο δεν κληρώθηκαν μεταξύ τους οι πρωταθλήτριες ομάδες και ομάδες από την ίδια ομοσπονδία. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων.
Σημείωση: α Ο αγώνας δεν διεξήχθη λόγω της απουσίας ιατρού από το στάδιο. Η Δικαστική Επιτροπή μηδένισε και τις δύο ομάδες και τις απέκλεισε από την περαιτέρω συμμετοχή τους στο Πρωτάθλημα Ένταξης.
β Ο αγώνας ΑΕΚ Κανναβιών και Απόλλων Γερίου ολοκληρώθηκε με σκορ 0-1. Ωστόσο, μετά από απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής της ΣΤΟΚ, ο αγώνας κατακυρώθηκε υπέρ του Απόλλων Γερίου με σκορ 3-0.
γ Ο αγώνας ΑΠΟΠ Παρεκκλησιάς και Αθλητικού Όμιλου Αυγόρου ολοκληρώθηκε με σκορ 2-3. Ωστόσο, μετά από απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής της ΣΤΟΚ, ο αγώνας κατακυρώθηκε υπέρ του Αθλητικού Όμιλου Αυγόρου με σκορ 3-0.
δ Ο αγώνας Κούριον Επισκοπής και Δημητράκης Χριστοδούλου Δερύνειας ολοκληρώθηκε με σκορ 0-2. Ωστόσο, μετά από απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής της ΣΤΟΚ, ο αγώνας κατακυρώθηκε υπέρ του Δημητράκης Χριστοδούλου Δερύνειας με σκορ 3-0.
Β΄ γύρος
Στον Β΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων.
Σημείωση: ε Η ΑΠΕΠ Πελενδρίου είχε κληρωθεί με τον νικητή του ζευγαριού Ελπίδα Λιοπετρίου-Ελληνισμός Ακακίου, πριν οι δύο ομάδες μηδενιστούν και αποβληθούν από τη διοργάνωση.
Προημιτελικά
Στα προημιτελικά συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων. ζ Ο αγώνας Ανόρθωσης Μουτταγιάκας και Αθλητικού Όμιλου Αυγόρου ολοκληρώθηκε με σκορ 3-2 (παράταση). Ωστόσο, μετά από απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής της ΣΤΟΚ, ο αγώνας κατακυρώθηκε υπέρ του Αθλητικού Όμιλου Αυγόρου με σκορ 3-0.
η Ο αγώνας Σπάρτακος Κιτίου και ΑΠΕΠ Πελενδρίου ολοκληρώθηκε με σκορ 1-1 (3 - 4 πέναλτι). Ωστόσο, μετά από απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής της ΣΤΟΚ, ο αγώνας κατακυρώθηκε υπέρ του Σπάρτακου Κιτίου με σκορ 3-0.
Ημιτελικά
Στα ημιτελικά συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν τα προημιτελικά. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο Σπάρτακος Κιτίου και ο Αθλητικός Όμιλος Θύελλα Αγίου Θεοδώρου. Ο τελικός διεξήχθη στις 5 Ιουνίου 2022 στο Κοινοτικό Στάδιο Ψευδά στον Ψευδά. Νικητής ήταν ο Σπάρτακος Κιτίου με σκορ 2-1 στην παράταση.
Θέσεις 3-4
Για την κατάκτηση της 3η θέσης αναμετρήθηκαν οι ομάδες που αποκλείστηκαν στην ημιτελική φάση, Αναγέννηση Λυθροδόντα και Αθλητικός Όμιλος Αυγόρου. Ο αγώνας ολοκληρώθηκε ισόπαλος 0-0. Η Αναγέννηση Λυθροδόντα κέρδισε με σκορ 5-4 στα πέναλτι και κατέκτησε την 3η θέση ενώ ο Αθλητικός Όμιλος Αυγόρου κατέκτησε την 4η θέση.
Θέσεις 5-6
Η ΣΤΟΚ πραγματοποίησε αγώνες κατάταξης και για τις ομάδες που αποκλείστηκαν από την προημιτελική φάση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων.
θ Η ΑΠΕΠ Πελενδρίου με επιστολή της ενημέρωσε ότι δεν θα παρουσιαζόταν στον αγώνα.
Ακολούθως, οι ομάδες Ανόρθωσις Μουτταγιάκας και ΑΤΕ ΠΕΚ Εργατών αναμετρήθηκαν σε μονό αγώνα. Η Ανόρθωσις κέρδισε με σκορ 5-0 και κατέκτησε την 5η θέση ενώ η ΑΤΕ ΠΕΚ Εργατών κατετάγη 6η.
Μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος κενώθηκε θέση στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2022-23 οπόταν και η 5η Ανόρθωσις Μουτταγιάκας προβιβάστηκε.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2022
Εθνική Βιβλιοθήκη του Πακιστάν
Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Πακιστάν (Ουρντού: قومى کتب خانہ پاکستان), είναι η εθνική και ερευνητική βιβλιοθήκη που βρίσκεται κοντά στην Κόκκινη Ζώνη στο Ισλαμαμπάντ του Πακιστάν.
Ιστορία
Η έγκριση για δημιουργία εθνικής βιβλιοθήκης χρονολογείται από το 1949, αλλά το σχέδιο υλοποιήθηκε όταν  συγχωνεύθηκε με την υπάρχουσα Liaquat Memorial Library στο Καράτσι και μετονομάστηκε σε Liaquat National Library. Το 1967, η βιβλιοθήκη άρχισε να λαμβάνει αντίγραφα έργων που είχαν εκδοθεί στο Πακιστάν στο πλαίσιο της εντολής της ως θεματοφύλακα πνευματικών δικαιωμάτων σύμφωνα με το διάταγμα περί πνευματικών δικαιωμάτων του 1962. Το 1968, η Βιβλιοθήκη Liaquat και η Εθνική Βιβλιοθήκη διαχωρίστηκαν και η τελευταία μεταφέρθηκε στο Ισλαμαμπάντ μαζί με την πρωτεύουσα του Πακιστάν. Η βιβλιοθήκη στεγαζόταν σε μια σειρά από νοικιασμένες οικοδομές μέχρι να ολοκληρωθεί η κατασκευή ενός μόνιμου κτιρίου το 1988. Τα επίσημα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν στις 24 Αυγούστου 1993. Ο ακαδημαϊκός Syed Jalaluddin Haider χρονολογεί την ύπαρξη της βιβλιοθήκης αργότερα, τον Απρίλιο του 1999.
ISBN
Από το 1985, η βιβλιοθήκη χορηγεί πρότυπους αριθμούς ISBN για έργα που δημοσιεύονται στο Πακιστάν. Μέχρι το 2007, είχε εκχωρήσει 25.500 πρότυπους αριθμούς. Εκτιμάται ότι πρόκειται για το ήμισυ του συνόλου των δημοσιεύσεων, καθώς οι μικρότεροι εκδότες, μη ζητώντας αριθμό, αποφεύγουν την υποχρέωση να στείλουν ένα αντίτυπο στη συλλογή της βιβλιοθήκης.
Συλλογή
Σχεδιασμένη σε ανατολίτικο ρυθμό, η βιβλιοθήκη διαθέτει περίπου 300.000 τόμους και εκατοντάδες χειρόγραφα, τα οποία στεγάζονται σε ένα σύγχρονο τετραώροφο κτίριο με διάφορες εγκαταστάσεις: αμφιθέατρο, αναγνωστήρια με 500 θέσεις, αποθηκευτική ικανότητα για ένα εκατομμύριο βιβλία και σύγχρονο κλιματισμό. Είναι ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά κέντρα της πακιστανικής πρωτεύουσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Πακιστάν Πα
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης 2018-2019
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2018-19 αποτέλεσε την 30η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 22 Ιουνίου έως τις 26 Ιουνίου 2019 στο Κλειστό Γυμναστήριο της Αιδηψού Εύβοιας. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτό κατέκτησε ο Κρόνος Αγίου Δημητρίου για δευτέρα φορά στην ιστορία του.
Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες: Κρόνος Αγίου Δημητρίου
'''Σύλλας Αιδηψού
Π.Α.Ο.Κ.
Καβάλα
Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:
Μιλιμετρέ χαρτί
250px|μικρογραφία|Δείγματα Μιλιμετρέ χαρτί ονομάζεται ο τύπος χαρτιού γραφής που τυπώνεται με λεπτές γραμμές που σχηματίζουν ένα κανονικό πλέγμα. Οι γραμμές χρησιμοποιούνται συχνά ως οδηγοί για τη χάραξη γραφικών συναρτήσεων ή πειραματικών δεδομένων και σχεδίασης καμπυλών. Βρίσκεται συνήθως σε περιβάλλοντα μαθηματικών, μηχανικής και εργαστηρίου.
Πιστεύεται ότι η ιδέα του μιλιμετρέ χαρτιού έρχεται από τον Δρ. Buxton, ο οποίος το κυκλοφόρησε εμπορικά το 1794 και το κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Έναν αιώνα αργότερα, ο E. H. Moore, ένας διακεκριμένος μαθηματικός στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, υποστήριξε τη χρήση χαρτιού με «τετράγωνες γραμμές» από μαθητές γυμνασίων και πανεπιστημίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικά
Γερακώνας Κιλκίς
Η Γερακώνα ή ο Γερακώνας  είναι ημιορεινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας και την Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Γερακώνα βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας, δυτικά του ποταμού Αξιού, σε απόσταση 21 χλμ. ΝΔ. από το Πολύκαστρο (έδρα του Δήμου), 8 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τη Γουμένισσα και 15 Β.-ΒΑ. από τα Γιαννιτσά. Το χωριό είναι κτισμένο στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του όρους Πάικο σε υψόμετρο 260 μέτρα, δυτικά και δίπλα στη Φιλυριά. Στην περιοχή καλλιεργούνται αμπέλια και το κρασιά της φέρουν την ένδειξη ΠΓΕ - Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη "πλαγιές Πάικου". Στη τοποθεσία "Τούμπα Πέτρας", βορειοδυτικά του χωριού και προς το γειτονικό Πεντάλοφο, σε απόσταση περίπου 2 χλμ., έχει εντοπιστεί αρχαίος οικισμός και η περιοχή έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος. Ενοριακός ναός του είναι η εκκλησία Tαξιαρχών Γαβριήλ και Mιχαήλ η οποία είναι τρίκλιτη βασιλική του 19ου αιώνα διαστάσεων 18 x 10 μέτρα και η οποία έχει κηρυχθεί μνημείο που έχει ανάγκη από ειδική κρατική προστασία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Παιονίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Σόφτμπολ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Το σόφτμπολ, μετά από 2 ολυμπιάδες απουσίας, επέστρεψε ως ολυμπιακό άθλημα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020. Θα συμμετέχουν 6 συνολικά ομάδες. Το σόφτμπολ προστέθηκε μόνο σε αυτή τη διοργάνωση, χωρίς εγγύηση αν θα διοργανωθεί σε άλλους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Φάση ομίλων
Οι πρώτες δύο ομάδες προκρίνονται για τον αγώνα χρυσού μεταλλίου, ενώ οι δύο επόμενες για τον αγώνα χάλκινου μεταλλίου.
Αγώνες
Όλες οι ώρες είναι σε Ώρα Ιαπωνίας (UTC+9)
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλήματα Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2020
Ευφροσύνη Δοξιάδη
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι κόρη του Κωνσταντίνου Δοξιάδη. Σπούδασε ζωγραφική στο Σάλτσμπουργκ, στο Cranbrook Academy of Art στο Μίσιγκαν, και στη 	Σχολή καλών τεχνών Σλέιντ και το Wimbledon School of Art του Λονδίνου. Το 1995, δημοσίευσε ένα βιβλίο σχετικά με τα πορτραίτα του Φαγιούμ, με τίτλο «Τα μυστηριώδη Πορτρέτα Φαγιούμ: Πρόσωπα από την αρχαία Αίγυπτο». Το βιβλίο είχε ευρεία αναγνώριση από τους κριτικούς. Ήταν παντρεμένη με τον Αλέξης Μάρδας Έχει δύο παιδιά.
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα και το Παρίσι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καλλιτέχνες Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Μπέρναρντ Λι
Ο Τζον Μπέρναρντ Λι (αγγλικά: Bernard Lee, 10 Ιανουαρίου 1908 – 16 Ιανουαρίου 1981), γνωστός ως Μπέρναρντ Λι, ήταν Άγγλος ηθοποιός, περισσότερο γνωστός στον ρόλο του Μ στις πρώτες έντεκα ταινίες Τζέιμς Μποντ παραγωγής της Eon. Η κινηματογραφική καριέρα του Λι διήρκεσε από το 1934 έως το 1979, αν και εμφανιζόταν στο θέατρο από έξι ετών. Σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης στο Λονδίνο. Ο Λι εμφανίστηκε σε περισσότερες από εκατό ταινίες, σε θεατρικές παραστάσεις και σε τηλεοπτικές εκπομπές. Υποδυόταν συχνά στρατιωτικούς ή αστυνομικούς σε ταινίες όπως Ο τρίτος άνθρωπος, Άγνωστος με τη μαύρη Κάντιλακ, Φον Σπέε, το καταδρομικό φάντασμα και 6 μάτια είδαν τον δολοφόνο. Πέθανε από καρκίνο του στομάχου το 1981, σε ηλικία 73 ετών.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Λι γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 1908. Ήταν γιος της Νέλι (το γένος Σμιθ) και του Έντμουντ Τζέιμς Λι. Γεννήθηκε είτε στην κομητεία Κορκ στη σημερινή Δημοκρατία της Ιρλανδίας ή στο Μπρέντφορντ του Λονδίνου. Ο Έντμουντ, που ήταν και ο ίδιος ηθοποιός, έβγαλε τον εξάχρονο γιο του στη σκηνή το 1914 σε ένα σκετς στο Oxford Music Hall του Λονδίνου. Ο Λι φοίτησε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης και εργαζόταν ως μεταφορέας φρούτων για να πληρώσει τα δίδακτρα.
Τα πρώτα χρόνια στην υποκριτική
Μετά την αποφοίτησή του από τη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης τη δεκαετία του 1930, ο Λι άρχισε να εργάζεται στο θέατρο αρχικά στο Κάρντιφ και στο Μάντσεστερ, και αργότερα στη σκηνή του Γουέστ Εντ σε έργα θρίλερ αλλά και σε κωμικούς ρόλους.
Το ντεμπούτο του Λι στην οθόνη ήταν στην ταινία The Double Event (1934), και ακολούθησε ένας ρόλος στο Rhodes of Africa (1936), μια βιογραφική ταινία για τον Βρετανό επιχειρηματία και πολιτικό Σέσιλ Ρόουντς, στην οποία πρωταγωνίστησε μαζί με τους Γουόλτερ Χιούστον, Όσκαρ Χομόλκα και Μπάζιλ Σίντνεϊ. Αν και ο Λι υπηρετούσε στον στρατό εν καιρώ πολέμου μεταξύ 1940 και 1946, είχε καταφέρει να παίξει νωρίτερα σε πολλές ταινίες που κυκλοφόρησαν μεταξύ 1939 και 1943.
Στρατιωτική θητεία
Ο Λι υπηρέτησε στο Βασιλικό Σύνταγμα του Σάσεξ κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Εκεί γνώρισε έναν παραγωγό, ο οποίος του προσέφερε έναν ρόλο στο έργο Stage Door.
Κινηματογράφος και θέατρο
Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, ο Λι επέστρεψε στη σκηνή, ενώ παράλληλα έκανε επιτυχημένη κινηματογραφική καριέρα. Εμφανίστηκε στο Έτσι άρχισε η ζωή μας (1947) υποδυόμενος έναν συνταγματάρχη. Η ταινία γνώρισε μεγάλη επιτυχία και έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία στο βρετανικό box office το 1947. Κέρδισε τη φήμη του παίζοντας «στιβαρούς, αξιόπιστους χαρακτήρες όπως αστυνομικούς, αξιωματικούς ή αξιωματούχους» σε ταινίες όπως Πρώτη απογοήτευση (1948), Ο τρίτος άνθρωπος (1949), Άγνωστος με τη μαύρη Κάνιτλακ (1950), Οι τελευταίες διακοπές (1950), Πιο δυνατός απ' τον Διάβολο (1953) και Father Brown (1954) και διοικητές, συνταγματάρχες ή ταξίαρχους σε πολλές άλλες ταινίες. Στο Πιο δυνατός απ' τον Διάβολο (1953) του Τζον Χιούστον, ο Τέρενς Πέτιγκρου θεωρεί ότι ο Λι έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο αποκορύφωμα της ταινίας, σημειώνοντας ότι «έδωσε μια γήινη πινελιά που χρειαζόταν στο τέλος». Συνολικά, ο Λι εμφανίστηκε σε περισσότερες από εκατό ταινίες κατά τη διάρκεια της καριέρας του.
Τη δεκαετία του 1950, ο Λι είχε μια μακρά πορεία στη σκηνή, εμφανιζόμενος Seagulls Over Sorrento, σε έναν ρόλο που επανέλαβε αργότερα στην ομώνυμη ταινία με τον Τζιν Κέλι. Ο Λι πρωταγωνίστησε δίπλα στον Γκρέγκορι Πεκ στο Ο αετός της Κεϋλάνης (1954), υποδυόμενος έναν γιατρό της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας με έδρα τη Βιρμανία στα τέλη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Σειρά Τζέιμς Μποντ
Το 1962 ο Λι επιλέχτηκε για τον ρόλο του M, του επικεφαλής της Secret Intelligence Service (MI6) — και ανωτέρου του Τζέιμς Μποντ—στην πρώτη ταινία της Eon Productions, με τίτλο Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007, εναντίον Δόκτορος Νο. Ορισμένοι έχουν θεωρήσει την ερμηνεία του Λι σύμφωνη με την αρχική λογοτεχνική απεικόνιση, όπως οι Κορκ και Στουτς, που παρατηρούν ότι ο Λι είναι «πολύ κοντά στην εκδοχή του χαρακτήρα του Φλέμινγκ». Η αμερικανική εφημερίδα The Spokesman-Review περιγράφει τον Λι ως «πραγματικό Βρετανό ηθοποιό». Το 1967, ο Λι εμφανίστηκε στο OK Connery, μια παρωδία της σειράς ταινιών Τζέιμς Μποντ στην οποία πρωταγωνιστούσαν ο αδερφός του Σον Κόνερι, Νιλ Κόνερι, η Λόις Μάξγουελ (δεσποινίς Μανιπένι) και αρκετοί πρώην ηθοποιοί της σειράς. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου εμφανίστηκε επίσης σε πολλές τηλεοπτικές παραγωγές του ITC.
Προσωπική ζωή
Στις 30 Ιανουαρίου 1972, η πρώτη σύζυγος του Λι, Γκλάντις Μέρεντου, πέθανε σε πυρκαγιά στο σπίτι τους, ένα κτίσμα του 17ου αιώνα στο Όαρ του Κεντ, στην οποία ο Λι τραυματίστηκε και νοσηλεύτηκε. Σύμφωνα με τον ηθοποιό Τζακ Γουόρνερ, "Ο Μπέρναρντ και η Γκλάντις είχαν ένα υπέροχο εξοχικό σπίτι του 17ου αιώνα στο χωριό Όαρ του Κεντ και εκείνη πέθανε εκεί τραγικά σε μια πυρκαγιά στις αρχές του 1972. Ο Μπέρναρντ και η Γκλάντις είχαν εγκλωβιστεί στην κρεβατοκάμαρά τους όταν ξεκίνησε η φωτιά στο ισόγειο. Ο Μπέρναρντ ξέφυγε από ένα παράθυρο και έτρεξε να πάρει μια σκάλα σε μια προσπάθεια να σώσει τη Γκλάντις, αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερε. Ήταν ένα απαίσιο τέλος σε έναν μακρύ και ευτυχισμένο γάμο". Μετά τη ληστεία και την πυρκαγιά, ο Λι στράφηκε στο ποτό, δεν κατάφερνε να βρει δουλειά για δύο χρόνια και γέμισε χρέη. Τυχαία, ο Λι συνάντησε τον Ρίτσαρντ Μπάρτον σε ένα παμπ, ο οποίος, όταν άκουσε τα προβλήματα του Λι, του έδωσε μια επιταγή 6.000 δολαρίων για να ξεχρεώσει, μαζί με ένα σημείωμα που έλεγε ότι όλοι αντιμετωπίζουν προβλήματα κάποια στιγμή. Το δώρο του Μπάρτον βοήθησε τον Λι να ξεπεράσει την κατάθλιψή του. Το 1975, τόσο ο Λι όσο και η Λόις Μάξγουελ αποδέχτηκαν ρόλους στους συνήθεις χαρακτήρες τους στην αποτυχημένη γαλλική παρωδία των ταινιών Τζέιμς Μποντ με τίτλο Οι 4 Σαρλό στο Χονγκ Κονγκ.
Τρία χρόνια μετά την πυρκαγιά, ο Λι παντρεύτηκε την τηλεοπτική βοηθό σκηνοθέτη Ούρσουλα Μακχέιλ. Από τον πρώτο του γάμο, ο Λι είχε αποκτήσει μια κόρη, την Αν, η οποία ακολούθησε τον πατέρα της στη σκηνή με τις ευλογίες του. Η Αν παντρεύτηκε αργότερα τον Άλαν Μίλερ, ηθοποιό του θεάτρου και αργότερα διευθυντή σκηνής στο BBC: ο γιος τους είναι ο Βρετανός ηθοποιός Τζόνι Λι Μίλερ. Τα χόμπι του Λι ήταν το γκολφ, το ψάρεμα, το διάβασμα, η μουσική και η ιστιοπλοΐα.
Θάνατος
Τον Νοέμβριο του 1980, ο Λι εισήχθη στο Royal Free Hospital στο Λονδίνο, πάσχοντας από καρκίνο του στομάχου. Πέθανε εκεί στις 16 Ιανουαρίου 1981, έξι μέρες μετά τα 73α γενέθλιά του. η σύζυγός του Ούρσουλα ήταν παρούσα στον θάνατό του.
Ο Λι πέθανε αφότου ξεκίνησαν τα γυρίσματα της ταινίας Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Για τα μάτια σου μόνο, αλλά πριν προλάβει να γυρίσει τις σκηνές του ως M. Από σεβασμό για τον Λι, δεν ορίστηκε αντικαταστάτης και το σενάριο της ταινίας ξαναγράφτηκε έτσι ώστε ο χαρακτήρας να λείπει σε άδεια.
Φιλμογραφία Μποντ
Από το 1962 έως το 1979 ο Λι εμφανίστηκε σε έντεκα ταινίες της σειράς Τζέιμς Μποντ ως Μ, ο ανώτερος του Μποντ:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Απόφοιτοι Βασιλικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης
Μάριο
Το όνομα Μάριο μπορεί να αναφέρεται:
Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών 2010–11
Το Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών 2010–11 διοργανώθηκε από την Παγκύπρια Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (Π.Ο.ΕΠ.Α) με τη συμμετοχή 9 ομάδων. Διεξήχθη σε δύο φάσεις, την κανονική περίοδο και τα πλέι οφ. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Ε.Σ. Μαυρομμάτης Αγίου Παύλου. Στη Β΄ Κατηγορία υποβιβάστηκε ο Α.Π.Σ. Παρνασσός Στροβόλου. Ο Ε.Σ. Μαυρομμάτης Αγίου Παύλου και ο Ονήσιλος Λακατάμιας κέρδισαν την πρόκριση στο Κύπελλο ETTU.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση το 2010 Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση το 2011
Αυτοκρατορικός ρυθμός
μικρογραφία|455x455εσ|[[Ανάκτορο των Βερσαλλιών|Βερσαλλίες, Μεγάλο Τριανόν, δωμάτιο του Ναπολέοντα.]] O Αυτοκρατορικός ρυθμός ή στυλ Αμπίρ (γαλλικά: Style Empire) είναι περίοδος της νεοκλασικής τέχνης που άκμασε στη Γαλλία κατά την εποχή της Πρώτης Αυτοκρατορίας (1804–14) έως περίπου το 1821. Επηρέασε την επίπλωση και τη διακόσμηση, περιλαμβάνει επίσης αρχιτεκτονικά έργα, τα αυτοκρατορικά μνημεία και την τέχνη εξύμνησης του Ναπολέοντα Α΄ στη ζωγραφική και τη γλυπτική και εντάσσεται στις πρώτες δεκαετίες της γαλλικής τέχνης του 19ου αιώνα.
Χαρακτηριστικά
μικρογραφία|250x250εσ|Τραπέζι αυτοκρατορικού ρυθμού, [[Μουσείο του Λούβρου|Λούβρο]] Ο αυτοκρατορικός ρυθμός υποστηρίχθηκε από την επιθυμία του Ναπολέοντα για ένα στυλ εμπνευσμένο από το μεγαλείο της αρχαίας Αιγύπτου και της αυτοκρατορικής Ρώμης. Στην αρχιτεκτονική, χαρακτηρίστηκε από κτήρια και μνημεία στο Παρίσι, όπως η Εκκλησία της Μαντλέν με αρχιτέκτονα τον Πιερ-Αλεξάντρ Βινιόν, η Αψίδα του Θριάμβου του Ζαν Σαλγκρέν και η Αψίδα του Θριάμβου του Καρουζέλ, σχεδιασμένη από τον Σαρλ Περσιέ και τον Πιέρ Φονταίν και η στήλη στο κέντρο της πλατείας Βαντόμ. Στη ζωγραφική, από τους πίνακες του Ζακ-Λουί Νταβίντ και σκηνές μαχών των Αντουάν Γκρο, Φιλιποτώ και Πιέρ-Ναρσίς Γκερέν. Στη γλυπτική, από τα ηρωικά αγάλματα του Ναπολέοντα και της οικογένειάς του, έργα του Αντόνιο Κανόβα.
Οι Γάλλοι αρχιτέκτονες Σαρλ Περσιέ και Πιέρ Φονταίν, οι οποίοι σχεδίασαν έπιπλα για τα κρατικά δωμάτια του Ναπολέοντα, συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό στη δημιουργία του ρυθμού της Αυτοκρατορίας στην εσωτερική διακόσμηση και στον σχεδιασμό επίπλων. Οι ιδέες τους ενσωματώθηκαν και διαδόθηκαν στη Συλλογή Εσωτερικής Διακόσμησης (1801 και 1812). Η έντονη αρχαιολογική έμπνευση του ρυθμού οδήγησε στην άμεση αντιγραφή κλασικών τύπων επίπλων και διακοσμητικών, στα οποία προστέθηκε ένα νέο σύνολο αιγυπτιακών διακοσμήσεων, επηρεασμένα από την εκστρατεία της Αιγύπτου του Ναπολέοντα. Τα έπιπλα, πολυθρόνες, κονσόλες, κρεβάτια, είχαν επένδυση από μαόνι και έλαβαν σχήματα ρωμαϊκών, ελληνικών και αιγυπτιακών επίπλων με στηρίγματα από φτερωτά λιοντάρια και κεφάλια σφίγγας, προτομές ή φύλλα φοίνικα. αριστερά|μικρογραφία|348x348px|Η [[Ζυλιέτ Ρεκαμιέ|κυρία Ρεκαμιέ, πίνακας του Φρανσουά Ζεράρ, 1805 (μουσείο Καρναβαλέ)]] μικρογραφία|250x250εσ|Η Στέψη του Ναπολέοντα και της Ιωσηφίνας, [[Ζακ-Λουί Νταβίντ, 1807]] Όπου δεν υπήρχαν κλασικά πρότυπα, τα σύγχρονα σχέδια εμπλουτίσθηκαν με αρχαία διακοσμητικά μοτίβα, συχνά με σύμβολα σε σχέση με τη βασιλεία του Ναπολέοντα - π.χ. φτερωτή νίκη και δάφνινο στεφάνι που χρησιμοποιήθηκαν ως διακοσμητικά σύμβολα θριάμβου, μέλισσες, στάχυα από σιτηρά για ευημερία. και φάσκες και σφίγγες για κατάκτηση.
Το στυλ Αμπίρ στην ενδυμασία άντλησε την έμπνευσή του επίσης από την αρχαιότητα και την κλασική εποχή, μιμούμενο ταυτόχρονα συνειδητά την πλούσια κομψότητα της προεπαναστατικής Γαλλίας, ντύνοντας τις γυναίκες, για να τονίσουν τη θηλυκότητα και τη χάρη, με ελαφρά μακριά φορέματα, που είχαν γενικά μεγάλο ντεκολτέ σφιγμένο αμέσως κάτω από το στήθος, δημιουργώντας μια ψηλόμεση φούστα. Οι χειμώνες του Παρισιού απαιτούσαν ζεστά εξωτερικά ενδύματα, τα οποία ήταν πολυάριθμα και διάφορα, ανάμεσά τους κασκόλ, εσάρπες, κάπες, σακάκια. Η ανδρική μόδα της περιόδου της Αυτοκρατορίας περιείχε κομμένο φράκο που αποκάλυπτε γιλέκο και πουκάμισο με ψηλό γιακά με γραβάτα.
Αν και ο αυτοκρατορικός ρυθμός ξεκίνησε στη Γαλλία και συγκεκριμένα στο Παρίσι, εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλη την Ευρώπη, με κάθε χώρα να τον προσαρμόζει στα δικά της εθνικά γούστα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικές τέχνες Κατηγορία:Νεοκλασικισμός
Γαλλικό μπουλντόγκ
μικρογραφία|Γαλλικό μπουλντόγκ Το γαλλικό μπουλντόγκ είναι φυλή σκύλου. Το γαλλικό μπουλντόγκ προήλθε από την διασταύρωση των "μπουλντόγκ-παιχνίδια" (ο όρος παιχνίδι αναφέρεται στο μικρό μέγεθος τους) τα οποία εισήχθησαν από την Αγγλία, και γηγενών σκύλων από το Παρίσι της Γαλλίας, κατά τον 19ο αιώνα.
Η φυλή είναι δημοφιλές κατοικίδιο ζώο. Το 2018 ήταν η δημοφιλέστερη αναγνωρισμένη φυλή σκύλου στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν η τέταρτη δημοφιλέστερη αναγνωρισμένη φυλή σκύλου. Το 2017 ήταν η τρίτη δημοφιλέστερη φυλή σκύλου στην Αυστραλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυλές σκύλων
Ποταμός Ικ
Ο Ποταμός Ικ (Ρωσικά: Ик Ταταρικά: Ык, λατινικό αλφάβητο: Iq, Μπασκιρικά: Ыҡ) είναι ποταμός στη Ρωσία που ρέει βόρεια του Ποταμού Κάμα. Διασχίζει τις δημοκρατίες του Μπασκορτοστάν και του Ταταρστάν, και την Περιφέρεια Αρινμπούρκ. Οι αριστεροί παραπόταμοι είναι ο Μέλλγια, ο Μενζέλια και ο Ντύμκα, ενώ ο δεξιός παραπόταμος είναι ο Ουσέν.
Κατηγορία:Ποταμοί στη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν Κατηγορία:Ποταμοί της Ρωσίας
Τσέζαρε Μαρία Ντε Βέκκι
Ο Τσέζαρε Μαρία Ντε Βέκκι (ιταλικά: Cesare Maria De Vecchi, 1884 - 1959) ήταν Ιταλός στρατιωτικός και πολιτικός. Υπήρξε για δεκαετίες σημαντικό στέλεχος του Εθνικού Φασιστικού Κόμματος και διετέλεσε κυβερνήτης των Δωδεκανήσων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου του 1884 στο Καζάλε Μονφεράτο του Πεδεμόντιου. Σπούδασε νομική και εργάστηκε ως δικηγόρος, ενώ έπειτα συμμετείχε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά το τέλος του πολέμου και την επιστροφή του από το μέτωπο ενεπλάκη ενεργά στο Εθνικό Φασιστικό Κόμμα. Πρωτοστάτησε στη δημιουργία των Μελανοχιτώνων, εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1921 και αναρριχήθηκε στην τετραρχία του Φασιστικού Κόμματος, η οποία οργάνωσε το 1922 την πορεία προς τη Ρώμη που οδήγησε στην εξουσία τον Μπενίτο Μουσολίνι.
Διετέλεσε υφυπουργός Στρατιωτικής Βοήθειας, Συντάξεων και Οικονομίας, ενώ από το 1923 ως το 1928 ήταν κυβερνήτης της ιταλικής αποικίας της Σομαλιλάνδης. Το 1929 διορίστηκε πρέσβης της Ιταλίας στο Βατικανό και στις 25 Ιανουαρίου του 1935 έγινε υπουργός Εθνικής Παιδείας. Τον Δεκέμβριο του επόμενου έτους διορίστηκε πολιτικός και στρατιωτικός διοικητής των ιταλοκρατούμενων Δωδεκανήσων, απολαμβάνοντας αυξημένες αρμοδιότητες ως αντικαταστάτης του Μάριο Λάγκο.
Ως κυβερνήτης των Δωδεκανήσων επέβαλε σκληρή πολιτική για τον γοργό εξιταλισμό των Ελλήνων της επικράτειάς του, θεωρώντας τις ενέργειες του προκατόχου του ανεπαρκείς. Για αυτόν τον σκοπό έλαβε μια σειρά από μέτρα όπως η επιβολή της ιταλικής γλώσσας, η μετατροπή των ελληνικών σε προαιρετικό μάθημα των πρώτων τάξεων της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, η απαγόρευσης χρήσης της ελληνικής τόσο στους δημόσιους χώρους όσο και στις ιδιωτικές συζητήσεις, η αθρόα εισαγωγή εκπαιδευτικών από την Ιταλία σε συνδυασμό με την εκδίωξη Ελλήνων δασκάλων που θεωρήθηκαν ανεπιθύμητοι, η αναστολή λειτουργίας των τοπικών κοινοτικών συμβουλίων, η πολεμική εναντίον της τοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, η υποχρεωτική εγγραφή της νεολαίας σε φασιστικές οργανώσεις κ.ά. Αποκορύφωμα της πολιτικής του υπήρξε το κλείσιμο όλων των ελληνικών (αλλά και μουσουλμανικών) σχολείων το 1938 και η κατάργηση των Ορθόδοξων κοινοτήτων στις αρχές του 1940.
Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους ανακλήθηκε στην Ιταλία και διορίστηκε μέλος του Μεγάλου Φασιστικού Συμβουλίου. Μάλιστα στην ψηφοφορία της 25ης Ιουλίου του 1943 ήταν μεταξύ εκείνων που υπερψήφισαν την αποπομπή του Μουσολίνι από την εξουσία. Αυτή η απόφασή του οδήγησε στην επικήρυξη του από τη Δημοκρατία του Σαλό. Ο ίδιος διέφυγε στην Αργεντινή από την οποία επέστρεψε το 1949. Τα χρόνια μετά την επιστροφή του υποστήριξε το νεοφασιστικό κόμμα Ιταλικό Σοσιαλιστικό Κίνημα, αρνούμενος ωστόσο να λάβει κάποια θέση ή αξίωμα σε αυτό. Απεβίωσε το 1959 στη Ρώμη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί φασίστες Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί Κατηγορία:Ιταλοί στρατιωτικοί
Αγία Πελαγία Λασιθίου
Η Αγία Πελαγία είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Λιμνών, της δημοτικής ενότητας και δήμου Αγίου Νικολάου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Μιραμπέλλου του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Η Αγία Πελαγία είναι ημιορεινός οικισμός του νομού Λασιθίου, στο τμήμα της δυτικής ακτής του κόλπου Μιραμπέλλου και στις υπώρειες της κορυφής «Λούτσι», σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 310. Απέχει περίπου 15 χλμ. ΒΔ. του Αγίου Νικολάου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λιμνών του νομού Λασιθίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Λιμνών και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Νικολάου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Στήλη του Ηλιόδωρου
Η Στήλη του Ηλιόδωρου είναι μια πέτρινη στήλη που κατασκευάστηκε γύρω στο 113 π.Χ, στη Βιντίσα, από τον Ηλιόδωρο, τον πρεσβευτή του Ινδοέλληνα βασιλιά Αντιαλκίδα της Ινδίας, στην αυλή του Shunga βασιλιά Bhagabhadra. Είναι τοποθετημένο μπροστά στο ναό του θεού Βασουντέβα, στον οποίο είναι αφιερωμένο. Σύμφωνα με τον ιστορικό Rawlinson, οι ντόπιοι το ονόμαζαν Khamba Baba ή Khambaba.
Κατάλογος των ποταμών του Τουρκμενιστάν
Αυτός είναι ένας κατάλογος των ποταμών του Τουρκμενιστάν. Οι ποταμοί της χώρας ρέουν σε ενδορροϊκές λεκάνες και κανένας δεν καταλήγει σε κάποιο ωκεανό.
Λεκάνη απορροής της Αράλης
Κατηγορία:Ποταμοί του Τουρκμενιστάν
Λύκοι στη λαογραφία, θρησκεία και μυθολογία
Ο λύκος είναι ένα κοινό κεντρικό θέμα στις θεμελιώδεις μυθολογίες και κοσμολογίες των λαών σε ολόκληρη την Ευρασία και τη Βόρεια Αμερική (που αντιστοιχούν στην ιστορική έκταση του οικοτόπου του γκρίζου λύκου). Η προφανής ιδιότητα του λύκου είναι η φύση του ως αρπακτικό, και αντίστοιχα συνδέεται στενά με τον κίνδυνο και την καταστροφή, καθιστώντας τον σύμβολο του πολεμιστή από τη μία πλευρά και του κακού από την άλλη. Το μοντέρνο σχήμα λόγου του κακού λύκου είναι μια εξέλιξη αυτού. Ο λύκος έχει μεγάλη σημασία στις κουλτούρες και τις θρησκείες των νομαδικών λαών, και των ευρασιατικών στεπών βορειο-αμερικανικών πεδιάδων. Σε πολλούς πολιτισμούς, η ταυτοποίηση του πολεμιστή με τον λύκο (τοτεμισμός) έδωσε την αφορμή για την ιδέα της Λυκανθρωπίας, της μυθικής ή τελετουργικής ταυτοποίησης του ανθρώπου και του λύκου.
Ελληνική
Οι Αρχαίοι Έλληνες συσχέτιζαν τους λύκους με τον άρχοντας του ήλιου θεό Απόλλωνα.
Γερμανική/Σκανδιναβική
Στη Σκανδιναβική μυθολογία, περίοπτη θέση καταλαμβάνουν τρεις λύκοι: ο γιγαντιαίος «κακόβουλος» Fenrisulfr ή Fenrir, και οι Geri και Freki, πιστοί στον θεό Οντίν, οι οποίοι ήταν φημισμένοι ότι «έφερναν γούρι».
Περσική
Στον Ζωροαστρισμό, οι αρχαίοι Πέρσες είχαν δημιουργηθεί από το «σκοτάδι» του Αριμάν, και ως εκ τούτου, ήσαν πλάσματα του «κακού» που ανήκαν στις θεότητες daevas. Στη συλλογή Bundahishn, γραμμένη στη Μέση Περσική και που αναφέρεται στον μύθο της δημιουργίας του Ζωροαστρισμού, περιλαμβάνεται ένα κεφάλαιο αφιερωμένο στη «φύση των λύκων».
Grateful Dead
Οι Grateful Dead (προφέρεται Γκρέιτφουλ Ντεντ, ελληνικά: Ευγνώμονες Νεκροί) ήταν ένα Αμερικανικό ροκ συγκρότημα που σχηματίστηκε το 1965 στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια Το συγκρότημα είναι γνωστό για το εκλεκτικό στυλ του, που συνδύαζε στοιχεία από ροκ, παραδοσιακή, κάντρι, τζαζ, μπλουγράς, μπλουζ, γκόσπελ και ψυχεδελικό ροκ, για τις ζωντανές ερμηνείες μεγάλων τζαμαρισμάτων,  και για την βάση αφοσιωμένων θαυμαστών, γνωστή ως "Deadheads".«Η μουσική τους», γράφει ο Λένι Κέι, «πατά σε έδαφος που τα περισσότερα άλλα συγκροτήματα δεν γνωρίζουν καν ότι υπάρχει». Αυτές οι διάφορες επιρροές ενσταλάχθηκαν σε ένα ποικίλο και ψυχεδελικό σύνολο που ανέδειξε τους Grateful Dead ως «πρωτοπόρους Νονους στον κόσμο των συγκροτημάτων τζαμ ». Το συγκρότημα κατατάχθηκε στο Νο. 57 από το περιοδικό Rolling Stone στο τεύχος του με τους Μεγαλύτερους Καλλιτέχνες Όλων των Εποχών. Το συγκρότημα μπήκε στην Αίθουσα Φήμης του Ροκ εντ Ρολ το 1994, και η ηχογράφηση της συναυλίας τους της 8ης Μαΐου 1977, στο Πάρτον Χωλ του Πανεπιστημίου Κορνέλ, προστέθηκε στο Εθνικό Μητρώο Ηχογραφήσεων της Βιβλιοθήκης του Αμερικανικού Κογκρέσου το 2012. Οι Grateful Dead έχουν πραγματοποιήσει πάνω από 35 εκατομμύρια πωλήσεις άλμπουμ παγκοσμίως.
Λύκοι στη λαογραφία, θρησκεία και μυθολογία
Βαλτική και Σλαβική
Σύμφωνα με τον μύθο, η δημιουργία της λιθουανικής πρωτεύουσας Βίλνιους ξεκίνησε όταν ο Μεγάλος Δούκας Gediminas ονειρεύτηκε έναν σιδερένιο λύκο να ουρλιάζει κοντά στον λόφο, όπου σήμερα βρίσκεται ο ομώνυμος πύργος. Η λιθουανική θεά Medeina είχε χαρακτηριστεί ως εργένισσα, απρόθυμη να παντρευτεί, αν και ήταν αισθησιακή και όμορφη κυνηγός. Απεικονίζεται ως λύκαινα με συνοδεία αρσενικών λύκων.
Grateful Dead
Οι Grateful Dead ιδρύθηκαν στην περιοχή του Κόλπου του Σαν Φρανσίσκο εν μέσω της ανόδου της αντικουλτούρας της δεκαετίας του 1960. Τα ιδρυτικά μέλη ήταν οι Τζέρι Γκαρσία (πρώτη κιθάρα, φωνητικά), Μπομπ Γουέιρ (ρυθμική κιθάρα, φωνητικά), Ρον Μακέρναν (πλήκτρα, φυσαρμόνικα, φωνητικά), Φιλ Λες (μπάσο, φωνητικά) και Μπιλ Κρέτζμαν (ντραμς). Τα μέλη των Grateful Dead είχαν παίξει μαζί με διάφορα συγκροτήματα του Σαν Φρανσίσκο, με συμπεριλαμβανόμενα τα Mother McCree's Uptown Jug Champions και Warlocks. Ο Λες ήταν το τελευταίο μέλος που μπήκε στους Warlocks πριν εξελιχθούν σε Grateful Dead, αντικατέστησε τoν Ντέινα Μόργκαν το Νεότερο που έπαιξε μπάσο σε μερικές εκδηλώσεις. Ο ντράμερ Μίκι Χαρτ και ο στιχουργός Ρόμπερτ Χάντερ μπήκαν το 1967. Εξαιρουμένου του Μακέρναν, ο οποίος πέθανε το 1973, και του Χαρτ, ο οποίος έκανε διάλειμμα το 1971-1974, το συγκρότημα έμεινε ενωμένο στον πυρήνα του σε όλη την 30ετή ιστορία του. Τα άλλα επίσημα μέλη του συγκροτήματος είναι ο Τομ Κονσταντέν (πλήκτρα, 1968-1970), ο Τζον Πέρι Μπάρλοου (στιχουργός, 1971-1995), ο Κιθ Γκοντσο (πλήκτρα, 1971-1979), ο Ντόνα Γκοντσο (φωνητικά, 1972-1979), ο Μπρεντ Μίντλαντ (πλήκτρα, φωνητικά, 1979-1990) και ο Βινς Ουέλνικ (πλήκτρα, φωνητικά, 1990-1995). Ο Μπρους Χόνσμπι (ακορντεόν, πιάνο, φωνητικά) ήταν μέλος στις περιοδείες του 1990-1992, καθώς και έκτακτο μέλος του συγκροτήματος περιστασιακά πριν και μετά τις συναυλίες.
Μετά το θάνατο του Γκαρσία το 1995, τα πρώην μέλη του συγκροτήματος, μαζί με άλλους μουσικούς, περιόδευσαν ως the Other Ones το 1998, το 2000 και το 2002, και ως the Dead το 2003, το 2004 και το 2009. Το 2015, τα τέσσερα επιζώντα μέλη σηματοδότησαν την επέτειο των 50 χρόνων του συγκροτήματος με μια σειρά συναυλιών που εκλήφθηκαν ως οι τελευταίες εμφανίσεις τους μαζί. Έχουν υπάρξει, επίσης, πολλά παραρτήματα του συγκροτήματος με ένα ή περισσότερα βασικά μέλη, όπως οι Dead &amp; Company, Furthur, Rhythm Devils, Phil Lesh & Friends, RatDog και Billy &amp;the Kids.
Λύκοι στη λαογραφία, θρησκεία και μυθολογία
Βαλτική και Σλαβική
Ο λύκος, ως μυθικό δημιούργημα, είναι σε μεγάλο βαθμό συνδεδεμένος με τη Βαλκανική και, ιδιαίτερα τη Σερβική, μυθολογία και λατρεία. Στην παλαιά Σερβική θρησκεία και μυθολογία, ο λύκος χρησιμοποιήθηκε ως τοτέμ, ενώ στη Σερβική επική ποίηση, ο λύκος είναι σύμβολο θάρρους.
Grateful Dead
Σχηματισμός (1965-1966)
Οι Grateful Dead ξεκίνησαν την σταδιοδρομία τους το 1965 ως το συγκρότημα Warlocks (Μάγοι), στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια. Οι Warlocks προήλθαν από ένα συγκρότημα τζαγκ (με αυτοσχέδια μουσικά όργανα), που ονομαζόταν Mother McCree's Uptown Jug Champions (Προαστιακοί Πρωταθλητές Τζαγκ της Μητέρας Μακρή). Η πρώτη εμφάνιση των Warlcoks ήταν στην Πιτσαρία του Magoo στo επαρχιακό Μένλο Παρκ, την 5 Μαΐου 1965, και συνέχισαν παίζοντας σε μπαρ. Σύντομα άλλαξαν το όνομά τους, όταν διαπίστωσαν ότι οι Velvet Underground είχαν ιδρύσει μία δισκογραφική με αυτό το ίδιο όνομα. Η πρώτη τους συναυλία τους με το όνομα Grateful Dead (Ευγνώμονες Νεκροί) ήταν στο Σαν Χοσέ, την 4η Δεκεμβρίου 1965, σε ένα από τα Acid Tests (Τεστ Οξέων) του Κεν Κέσεϊ. Έχουν διασωθεί και παλαιότερες ντέμο κασέτες τους, αλλά η πρώτη συναυλία τους που ηχογραφήθηκε από τους θαυμαστές τους ήταν στο Fillmore Auditorium του Σαν Φρανσίσκο, την 8η Ιανουαρίου 1966. Αργότερα εκείνο το μήνα, οι Grateful Dead έπαιξαν στο Φεστιβάλ Τριπς, μια πρώιμη συναυλία ψυχεδελικού ροκ.
Το όνομα " Grateful Dead " επιλέχθηκε από ένα λεξικό. Όπως έγραψε ο Φιλ Λες, στην αυτοβιογραφία του (σελ.  62), ". . . Ο Τζέρι Γκαρσία πήρε ένα παλιό Παγκόσμιο Λεξικό της Britannica  ... [και]. . . με εκείνη την γλυκιά φωνή ξωτικού μου είπε: «Έι, άνθρωπε, τι λές για Ευγνώμονες Νεκροί;» Ο ορισμός εκεί ήταν «το πνεύμα ενός νεκρού ή του αγγέλου του, που δείχνει ευγνωμοσύνη σε κάποιον που, ενεργώντας φιλανθρωπικά, κανόνισε για την ταφή του». Σύμφωνα με τον Άλαν Τριστ, τον διευθυντή της μουσικής εκδοτικής εταιρείας των Grateful Dead, την Ice Nine, ο Γκαρσία βρήκε το όνομα στο Λαϊκό λεξικό Funk & Wagnalls, όταν το δάχτυλό του προσγειώθηκε σε αυτή τη φράση παίζοντας το παιχνίδι παζλ Fictionary. Στη βιογραφία του Γκαρσία, με τίτλο Κάπταιν Τριπς, ο συγγραφέας Σάντι Τρόι ανέφερε ότι το συγκρότημα κάπνιζε την ψυχεδελική ουσία DMT τότε. Ο όρος "ευγνώμονες νεκροί" εμφανίζεται στα παραμύθια πολλών πολιτισμών.
Άλλοι συνεργάτες τους που συμμετείχαν από νωρίς είναι: Ο Ροκ Σκάλι, ο οποίος έμαθε για το συγκρότημα από τον Κέσει και ανέλαβε τη θέση του μάνατζερ τους αφού τους συνάντησε στο Big Beat Acid Test. Ο Στούαρτ Μπραντ «με την δευτερεύουσα εκπομπή του για τις μουσικές κασέτες και τα σλάιντ της ινδικής ζωής, μια παρουσίαση πολυμέσων» στο Big Beat και, κατ'επέκταση, στο Φεστιβάλ Τριπς. Και ο Όουσλεϊ Στάνλει, ο "Acid King" (Όξινος Βασιλιάς) του οποίου το LSD χρησιμοποιήθηκε στις δοκιμές του Acid Test, και στις αρχές του 1966 έγινε ο οικονομικός υποστηρικτής του συγκροτήματος, ενοικιάζοντάς τους ένα σπίτι στα περίχωρα του Ουάτς στο Λος Άντζελες, και αγοράζοντάς τους εξοπλισμό ήχου. «''Ζούσαμε μόνο με ό,τι είχε ευχαρίστηση ο Όουσλει εκείνο τον καιρό. . . . Το σφάλμα [του] ήταν ότι ήθελε να σχεδιάσει εξοπλισμό για εμάς, και εμείς θα έπρεπε να είμαστε σε κατάσταση αποστείρωσης για να το κάνει''», είπε ο Γκαρσία.
Κύρια σταδιοδρομία (1967-1995)
μικρογραφία|Η διαφημιστική αφίσα Mantra-Rock Dance με τους Grateful Dead|εναλλ.= Μία από τις πρώτες μεγάλες παραστάσεις του συγκροτήματος το 1967, ήταν η μουσική εκδήλωση «Mantra-Rock Dance» (Χορός Μάντρα-Ροκ), που πραγματοποιήθηκε την 29η Ιανουαρίου 1967 στην αίθουσα χορού Άβαλον δίπλα στο ναό του Χάρε Κρίσνα στο Σαν Φρανσίσκο. Οι Grateful Dead έπαιξαν στην εκδήλωση μαζί με τον ιδρυτή του ναού, τον Μπακτιβεντάντα Σουάμι, τον ποιητή Άλλεν Γκίνσμπεργκ, τα συγκροτήματα Moby Grape και Big Brother and the Holding Company με την Τζάνις Τζόπλιν, δωρίζοντας τα κέρδη από τις εισπράξεις στον ναό του Κρίσνα. Ο πρώτος δίσκος LP του συγκροτήματος, με τίτλο «The Grateful Dead» (Οι Ευγνώμονες Νεκροί), κυκλοφόρησε το 1967 από τη δισκογραφική Warner Bros.
Λύκοι στη λαογραφία, θρησκεία και μυθολογία
Τουρκική/Μογγολική
Στη μυθολογία των λαών της Τουρκίας και της Μογγολίας, ο λύκος είναι σεβαστό ζώο. Οι τουρκικοί σαμανικοί λαοί πίστευαν ότι ήσαν απόγονοι των λύκων. Ο θρύλος της Ασένα (Asena) είναι παλιός τουρκικός μύθος που λέει για το, πώς δημιουργήθηκαν τα τουρκικά φύλα. Στη Βόρεια Κίνα ένα μικρό τουρκικό χωριό δέχθηκε επίθεση από Κινέζους στρατιώτες, αλλά ένα μωρό έμεινε εγκαταλειμμένο. Μια ηλικιωμένη λύκαινα με μπλε χαίτη, η Ασένα, βρήκε το μωρό και το ανέθρεψε, κατόπιν γέννησε κουτάβια που είχαν μορφή μισή-λύκου, μισή-ανθρώπου, από τα οποία γεννήθηκαν τα τουρκικά φύλα. Επίσης, στην τουρκική μυθολογία πιστεύεται ότι ένας γκρίζος λύκος έδειξε στους Τούρκους τη διέξοδο από τη θρυλική τους πατρίδα, Εργκένεκον, και τους επέτρεψε να εξαπλωθούν και να κατακτήσουν τους γείτονές τους. Όπως συμβαίνει με τις πεποιθήσεις των περισσοτέρων αρχαίων λαών, ο λύκος έχει πνευματικές δυνάμεις και τα μέρη του σώματός του έχουν «μυστικές δυνάμεις» που θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται από τους ανθρώπους για τις διάφορες ανάγκες τους.