cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κίμων Κουλούρης
Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού
Ο Κουλούρης, γνωστός οπαδός του Παναθηναϊκού, δέχτηκε έντονες επικρίσεις για τις στενές σχέσεις του με την οικογένεια Βαρδινογιάννη (που διατηρούνται μέχρι σήμερα), και συχνά δεχόταν επιθέσεις από τον τότε πρόεδρο του Ολυμπιακού Σταύρο Νταϊφά και την οπαδική εφημερίδα των ερυθρόλευκων, Φως των Σπορ. Η κόντρα κορυφώθηκε με την λεγόμενη «υπόθεση Μπουμπλή», όταν ο Νταϊφάς κατηγόρησε τον Κουλούρη ότι έκανε τα στραβά μάτια στην παράνομη ελληνοποίηση του παίκτη του Παναθηναϊκού Χουάν Ραμόν Ρότσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Ανάπτυξης Κατηγορία:Μέλη του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος
Βασικά γάγγλια
Τα βασικά γάγγλια (ή βασικοί πυρήνες) είναι μια ομάδα από πυρήνες στον εγκέφαλο που διασυνδέονται με τον εγκεφαλικό φλοιό, το θάλαμο και το εγκεφαλικό στέλεχος. Τα βασικά γάγγλια των θηλαστικών συσχετίζονται με μια ποικιλία λειτουργιών: κινητικός έλεγχος, γνωσιακές διεργασίες, συναισθήματα και μάθηση. Στην περίπτωση των βασικών γαγγλίων, η σύγχρονη χρήση του όρου ‘γάγγλια’ θεωρείται λάθος, καθώς η λέξη γάγγλιο αναφέρεται σε συγκεντρώσεις νευρικών πυρήνων στην περιφέρεια μόνο (αυτές του αυτόνομου νευρικού συστήματος), και προτιμάται ο όρος "βασικοί πυρήνες".
Ο συγκεκριμένος ρόλος των βασικών γαγγλίων στον κινητικό έλεγχο έχει μελετηθεί με πολλές ερευνητικές μεθόδους. Αυτές περιελάμβαναν (1) ενδοκυτταρικές παρακολουθήσεις σε συγκεκριμένους πυρήνες των βασικών γαγγλίων σε ζώα που πραγματοποιούσαν βουλητικές κινήσεις και (2) τη μελέτη μετά από εσκεμμένες αλλοιώσεις οργάνων σε ζώα. Επιπλέον οι αναλύσεις των κινητικών δυσλειτουργιών που οφείλονται σε βλάβες των βασικών γαγγλίων, έχουν ρίξει φως στις εξειδικευμένες λειτουργίες αυτού του δομικού στοιχείου.
Ιστορία
Η αποδοχή της άποψης ότι το σύστημα των βασικών γαγγλίων αποτελεί ένα μείζον εγκεφαλικό σύστημα άργησε. Η πρώτη ανατομική πιστοποίησή τους ως ξεχωριστής υποφλοιϊκής δομής δημοσιεύθηκε από τον Τόμας Γουίλις (Thomas Willis) το 1664. Για πολλά χρόνια, ο όρος ραβδωτό σώμα χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει μια μεγάλη ομάδα υποφλοιϊκών στοιχείων, μερικά εκ των οποίων αργότερα ανακαλύφθηκε ότι δεν σχετίζονταν λειτουργικά. Επιπρόσθετα, το κέλυφος του φακοειδούς πυρήνα και ο κερκοφόρος πυρήνας δεν είχαν συνδεθεί μεταξύ τους. Το κέλυφος θεωρούνταν ότι σχετίζεται με την ωχρά σφαίρα σε αυτό που καλούνταν φακοειδής πυρήνας.
Η πρωτοπόρα εργασία των Cécile και Oskar Vogt (1941) απλοποίησε πολύ την περιγραφή τον βασικών γαγγλίων, προτείνοντας τον όρο ραβδωτό για την περιγραφή της ομάδας δομών που αποτελείται από τον κερκοφόρο πυρήνα, το κέλυφος και την μάζα που τα συνδέει κοιλιακά, τον επικλινή πυρήνα.
Το ραβδωτό πήρε το όνομά του από τις ραβδώσεις που εμφανίζονταν όταν ριχνόταν ακτινοβολία σε πυκνές δεσμίδες αξόνων που διέρχονται από το ραβδωτό, την ωχρά σφαίρα, και τη μέλαινα ουσία, οι οποίες περιγράφηκαν από τον ανατόμο Kinnear Wilson ως σαν να έχουν γίνει με μολύβι ("pencil-like"). Η ανατομική σύνδεση του ραβδωτού με τους κύριους στόχους του, την ωχρά σφαίρα και την μέλαινα ουσία, ανακαλύφθηκε αργότερα. Οι δομές αυτές αποτελούν την striato-pallido-nigral δεσμίδα, η οποία είναι ο πυρήνας των βασικών γαγγλίων. Αυτή η δεσμίδα νευρικών ινών σχηματίζει τη λεγόμενη «δεσμίδα του Edinger» όταν διασχίζει την εσωτερική κάψα.
Επιπλέον δομές οι οποίες στην πορεία σχετίστηκαν με τα βασικά γάγγλια είναι το "σώμα του Luys" (1865) (πυρήνας του Luys στο σχήμα) ή υποθαλαμικός πυρήνας, οι βλάβες στον οποίο ήταν γνωστό ότι προκαλούν κινητικές διαταραχές.
Πιο πρόσφατα, άλλες περιοχές όπως το κεντρικό σύμπλεγμα (centre médian-parafascicular) και το pedunculopontine complex έχουν θεωρηθεί ρυθμιστές των βασικών γαγγλίων.
Στην αρχή του 20ου αιώνα, το σύστημα των βασικών γαγγλίων συσχετίστηκε με κινητικές λειτουργίες, καθώς βλάβες σε αυτές τις περιοχές είχαν ως αποτέλεσμα διαταραγμένες κινήσεις (χορεία, αθέτωση, νόσος του Πάρκινσον).
Ανατομικές υποδιαιρέσεις
thumb|400px|Στεφανιαία τομή του ανθρώπινου εγκεφάλου όπου φαίνονται τα βασικά γάγγλια. Κεφαλικά: [[ραβδωτό βασικό, ωχρά σφαίρα (GPe και GPi) Ουραία: υποθαλαμικός πυρήνας (STN), μέλαινα ουσία (SN). Δύο μετωπιαίες τομές χρησιμοποιούνται για να παρουσιαστούν τα βασικά γάγγλια. Ο υποθαλαμικός πυρήνας και η μέλαινα ουσία βρίσκονται βαθύτερα μέσα στον εγκέφαλο (πιο ουραία). Οι εικόνες δείχνουν δύο σχηματικές αναπαραστάσεις εγκάρσιων τομών του ανθρώπινου εγκεφάλου με τους πυρήνες των βασικών γαγγλίων να σημαίνονται στην δεξιά πλευρά.]] Οι πέντε ανεξάρτητοι πυρήνες που αποτελούν τα βασικά γάγγλια των πρωτευόντων, μαζί με τις υποδιαιρέσεις τους:
κεφαλικά
ουραία
Υπάρχουν δύο ομάδες βασικών γαγγλίων στον εγκέφαλο των θηλαστικών, στο αριστερό και στο δεξί ημισφαίριο, που έχουν κατοπτρική σχέση.
Λειτουργικά, τα βασικά γάγγλια αποτελούν μια σειρά από κυκλώματα, όπως το σκελετοκινητικό, το μεταιχμιακό και το οφθαλμοκινητικό κυκλώματα. Καθένα από αυτά προβάλει στον κοιλιακό-έξω, στον πρόσθιο έξω-κοιλιακό και στον κεντρικό-έσω θαλαμικό πυρήνα.
Συγκριτική ανατομία και ονοματολογία
Περιοχές που ομοιάζουν με τα βασικά γάγγλια έχουν βρεθεί στο κεντρικό νευρικό σύστημα πολλών ειδών. Η συνιστώσα του ραβδωτού και της ωχράς σφαίρας μπορεί καθαρά να αναγνωριστεί σε όλα τα αμνιωτά (θηλαστικά, πουλιά και ερπετά) και στα αμφίβια. Οι ανατομικές συνδέσεις αυτών των πυρήνων και η φαρμακολογία τους επίσης παρουσιάζονται σχετικά διατηρημένα. Τα μη τετράποδα σπονδυλωτά, όπως το ψάρι, εμφανίζουν, επίσης, δομές που ομοιάζουν στα βασικά γάγγλια, παρόλο που τα δεδομένα είναι λιγότερο σαφή στην περίπτωση αυτή. Τα ονόματα που δίδονται στους διάφορους πυρήνες των βασικών γαγγλίων διαφέρουν ανάλογα με το είδος το οποίο μελετάται. Για παράδειγμα, η εσωτερική μοίρα της ωχράς σφαίρας στα πρωτεύοντα, ονομάζεται "entopenduncular nucleus" στα τρωκτικά. Το ραβδωτό και η εσωτερική μοίρα της ωχράς σφαίρας στα πρωτεύοντα ονομάζονται "paleostriatum augmentatum" και στα πουλιά "paleostriatum primitivum".
Συνδεσμολογία
Η ντοπαμίνη από το συμπαγές τμήμα της μέλαινας ουσίας διεγείρει όλους τους ντοπαμινεργικούς υποδοχείς, αλλά λόγω του γεγονότος ότι τα διαφορετικά μονοπάτια εκφράζουν διαφορετικούς υποδοχείς, και οι διαφορετικοί υποδοχείς έχουν διαφορετικές δράσεις, η ντοπαμίνη ενεργοποιεί το άμεσο μονοπάτι περισσότερο σε σύγκριση με το έμμεσο, κατορθώνοντας να αυξήσει κατά αυτόν τον τρόπο το σήμα προς τον θάλαμο. Η ντοπαμίνη που εκκρίνεται από την συμπαγή μοίρα της μέλαινας ουσίας διεγείρει όλους τους ντοπαμινεργικούς υποδοχείς, άλλα λόγω του γεγονότος ότι στα διαφορετικά μονοπάτια εκφράζονται διαφορετικοί υποδοχείς, και ότι οι διαφορετικοί υποδοχείς διαμεσολαβούν διαφορετικά αποτελέσματα, η ντοπαμίνη δρα ενεργοποιώντας το άμεσο μονοπάτι έναντι του έμμεσου, ώστε να αυξάνει το σήμα προς το θάλαμο.
Τα βασικά γάγγλια παίζουν σημαντικό ρόλο σε διάφορους τομείς του κινητικού ελέγχου. Οι απαγωγές ίνες της οδού αυτής, που συγκροτούν το κινητικό κύκλωμα των βασικών γαγγλίων, κατευθύνονται κυρίως προς τη συμπληρωματική κινητική περιοχή και τον προ-κινητικό φλοιό. Οι δύο αυτές περιοχές συνδέονται αμοιβαία μεταξύ τους και με τον κινητικό φλοιό. Και οι τρεις περιοχές χορηγούν άμεσες κατιούσες ίνες στο σύστημα του εγκεφαλικού στελέχους και του νωτιαίου μυελού. Μέσω αυτών των τριών απαγωγών οδών, τα βασικά γάγγλια επηρεάζουν τις προσαρμογές της στάσης του σώματος και την κίνηση των άκρων. Κάνουν ικανό τον εγκέφαλο να δημιουργεί τα κινητικά σχέδια υψηλού επιπέδου, να το κάνουν αυτό σε σχέση με τις συναισθηματικές ανάγκες και τα κίνητρα και να κλιμακώνουν το εύρος των κινητικών προσπαθειών στην εκτέλεση αυτών των δραστηριοτήτων. Οι δύο πρώτες λειτουργίες απασχολούν τα υψηλότερα επίπεδα της κινητικής ιεραρχίας, ενώ η τρίτη απασχολεί τα κατώτερα επίπεδα.
Ο πολύπλοκες αλυσίδες των ραχιαίων βασικών γαγγλίων, βοηθούν στο σχεδιασμό των κινητικών πλάνων που έγιναν στα υψηλότερα συνειρμικά κέντρα και οι κινητικές αλυσίδες κλιμακώνουν την εκτέλεση των προγραμμάτων που σχηματίζουν συνολικά πλάνα. Μέσα σε αυτόν το σχεδιασμό, μπορούμε να αναφέρουμε μια ιδιότητα των βασικών γαγγλίων που πρόσφατα διατυπώθηκε και αυτή είναι η επιλεκτική διευκόλυνση και καταστολή κάποιων κινήσεων. Τα βασικά γάγγλια συνεισφέρουν στη μετατροπή των κατευθυνόμενων από την ανάγκη γενικών στόχων και τη μνήμη σημαντικών γεγονότων, σε κατευθυνόμενη από τους στόχους συγκεκριμένη κινητική δράση.
Δύο σημαντικές ικανότητες του εγκεφάλου που αφορούν τη ρύθμιση των κινήσεων είναι : (1) ο καθορισμός της ταχύτητας με την οποία εκτελείται η κίνηση και (2) η ρύθμιση του μεγέθους της κίνησης. Επειδή το κύκλωμα του κερκοφόρου πυρήνα είναι εκείνο που κυρίως λειτουργεί σε συνδυασμό με τις συνειρμικές περιοχές του φλοιού, όπως είναι ο οπίσθιος βρεγματικός λοβός, οι παραπάνω δύο ιδιότητες αποτελούν λειτουργία αυτού του γνωστικού κυκλώματος.
Ανάλογες με το νευροδιαβιβαστή και τις ξεχωριστές οδούς επικοινωνίας κάθε δομής των βασικών γαγγλίων, είναι και ο ξεχωριστός ρόλος αυτών. Έτσι για παράδειγμα διέγερση του κερκοφόρου πυρήνα οδηγεί σε αναστολή των μυοτατικών αντανακλαστικών, ενώ αντίθετα διέγερση της ωχράς σφαίρας προκαλεί την προσωρινή διακοπή μιας κίνησης, κάτι που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η κύρια λειτουργία της είναι η προκαταρκτική σταθεροποίηση τμημάτων του σώματος ώστε να εκτελεστούν οι κατάλληλες περιφερικές κινήσεις. Διέγερση σε ειδικά σημεία του ραβδωτού σώματος έχει αποδειχτεί ότι προκαλεί αργές, αδρές κινήσεις των άκρων και του κορμού.
Νευροδιαβιβαστές
Οι διαφορετικοί τύποι νευρώνων των βασικών γαγγλίων συνθέτουν διαφορετικούς νευροδιαβιβαστές.
Ορολογία
Καθώς αναφέρεται σε μια ομάδα πυρήνων, ο όρος “βασικά γάγγλια” χρησιμοποιείται στον πληθυντικό (ο ενικός αριθμός είναι γάγγλιο). Ωστόσο, ο όρος γάγγλιο είναι λάθος ονομασία, καθώς αναφέρεται σε μια δέσμη σωματικών ινών στο περιφερικό νευρικό σύστημα, ενώ τα βασικά γάγγλια βρίσκονται στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ). Μια δέσμη σωματικών ινών στο ΚΝΣ αναφέρεται ως πυρήνας, έτσι ορισμένοι νευροανατόμοι αναφέρονται στα βασικά γάγγλια ως ο “βασικός πυρήνας”.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκέφαλος Κατηγορία:Νευροεπιστήμη
Ρόδος Ι (τορπιλοβόλο)
Ρόδος Ι (Τορπιλοβόλο)
Μετονομάστηκε σε τορπιλοβόλο ‘10’.
Ιδίου τύπου τα τορπιλοβόλα ‘Σάμος ΙΙ’, ‘ Χίος II)’, ‘Μυτιλήνη’, ‘‘Κως Ι’, ‘Κύπρος’. Μετονομάστηκαν αργότερα σε τορπιλοβόλα ‘6’, ‘7’, ‘8’, ‘9’, ‘10’ και ‘17’.
Ναυπηγήθηκε στα βρετανικά ναυπηγεία Yarrow μετά από παραγγελία της Ελληνικής Κυβέρνησης. Οι τορπιλοσωλήνες τοποθετήθηκαν στο Φιούμε.
Με την Ανατολική Μοίρα έλαβε μέρος στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνικά Τορπιλοβόλα
Κόμμα Κομμουνιστών της Δημοκρατίας της Μολδαβίας
Το Κόμμα Κομμουνιστών της Δημοκρατίας της Μολδαβίας (ρουμ. Partidul Comuniştilor din Republica Moldova, ρωσ. Партия коммунистов Республики Молдова) είναι ένα κομμουνιστικό κόμμα της Μολδαβίας. Ηγέτης του κόμματος είναι ο Πρόεδρος της Μολδαβίας Βλαντιμίρ Βορόνιν. Το κόμμα είναι το μοναδικό που κατάφερε να κερδίσει την πλειοψηφία των εδρών και των κυβερνήσεων στα Μετα-Σοβιετικά κράτη.
Το κόμμα είναι μέλος του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μολδαβικά πολιτικά κόμματα Μολδαβια
Πυραμίδα του Χεφρήνου
Μέγεθος
Η πυραμίδα έχει μήκος βάσης 215,5 μέτρα (706 πόδια), και ύψος 136,4 μέτρα (448 πόδια) (αρχικό ύψος 143,5 μ./471 πόδια). Έχει φτιαχτεί από ογκόλιθους ασβεστόλιθου (που ζυγίζουν πάνω από 2 τόνους ο καθένας). Η κλίση της είναι σε γωνία 53° 10', πιο απότομη από την γειτονική της Πυραμίδα του Χέοπα η οποία έχει κλίση 51°50'40". Η πυραμίδα έχει χτιστεί σε επίπεδο 10 μέτρα (33 πόδια) πάνω από την Πυραμίδα του Χέοπα, κάτι που την κάνει να φαίνεται πιο ψηλή.
Βον Ουέιφερ
Ο Βακίτον Κουαμάρ «Βον» Ουέιφερ, (γεννημένος στις 21 Ιουλίου 1985) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,96 μ. και αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ.
Πυραμίδα του Χεφρήνου
Ιστορία
Η πυραμίδα μάλλον ανοίχθηκε και συλήθηκε κατά την Πρώτη Ενδιάμεση Περίοδο. Κατά την 18η δυναστεία, ο επιβλέπων την κατασκευή ναών αφαίρεσε πέτρες από την πυραμίδα για το χτίσιμο του ναού στην Ηλιούπολη, με εντολή του Ραμσή Β΄. Ο Άραβας ιστορικός Ιμπν Αμπντ ας Σαλαάμ αναφέρει ότι η πυραμίδα ανοίχθηκε το 1372. Η πρώτη φορά που εξερευνήθηκε στην σύγχρονη εποχή ήταν στις 2 Μαρτίου του 1818 από τον Τζιοβάνι Μπατίστα Μπελτσόνι, ενώ η πρώτη πλήρης εξερεύνηση της έγινε από τον John Perring το 1837.
Βον Ουέιφερ
Κολλεγιακή καριέρα
Ο Βον Ουέιφερ εισήχθη το 2003 στο Πανεπιστήμιο "Φλόριντα Στέιτ", με τη μπασκετική ομάδα του οποίου (Φλόριντα Στέιτ Σεμινόουλς) αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα.
Πυραμίδα του Χεφρήνου
Κατασκευή
Η πυραμίδα έχει χτιστεί σε οριζόντια στρώματα. Οι πέτρες που χρησιμοποιήθηκαν στη βάση είναι πολύ μεγάλες, αλλά καθώς ανεβαίνουμε προς τα πάνω γίνονται μικρότερες, με πλάτος μόνο 50 εκατοστά (20 ίντσες) στην κορυφή. Οι στρώσεις είναι τραχείς και ακανόνιστες μέχρι το μέσο, όμως μια στενή λωρίδα με συμμετρικό χτίσιμο είναι φανερή στο μέσο. Υπάρχουν οι εξωτερικές πέτρες επικάλυψης στο τελευταίο ένα τρίτο, αλλά το πυραμίδιο και μέρος της κορυφής λείπουν.
Οι κάτω στρώσεις της επικάλυψης είναι από ροζ γρανίτη, ενώ οι υπόλοιπη πυραμίδα από ασβεστόλιθο της Τούρα. Μια προσεκτική εξέταση αποκαλύπτει ότι οι πέτρες επικάλυψης στις γωνίες της πυραμίδας δεν είναι εντελώς ίσιες, αλλά αποκλίνουν λίγα χιλιοστά. Κατά μία υπόθεση αυτό είναι αποτέλεσμα σεισμικής δραστηριότητας, ενώ κατά μία άλλη υποστηρίζει ότι κλίση των κομματιών δόθηκε πριν να τοποθετηθούν, λόγω περιορισμένου χώρου εργασίας καθώς ανέβαινε η πυραμίδα.
Βον Ουέιφερ
Επαγγελματική καριέρα
Ο Βον Ουέιφερ συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ το 2005 και κατάφερε να εξασφαλίσει συμβόλαιο συνεργασίας με τους Λος Άντζελες Λέικερς.
Πυραμίδα του Χεφρήνου
Εσωτερικό της Πυραμίδας
Δύο είσοδοι οδηγούν στον ταφικό θάλαμο, μία με άνοιγμα 11,54 μέτρα (38 πόδια) στην πρόσοψη της πυραμίδας και μία στη βάση της. Αυτοί οι διάδρομοι δεν είναι ευθυγραμμισμένοι με τον κεντρικό άξονα της πυραμίδας, αλλά αποκλίνουν 12 μέτρα (39 πόδια) στα ανατολικά. Ο χαμηλότερος καθοδικός διάδρομος έχει λαξευτεί όλος από το βραχώδες υπόστρωμα, κατεβαίνοντας, μετά οριζόντια, και μετά ανεβαίνοντας για να συναντήσει τον οριζόντιο διάδρομο που οδηγεί στον ταφικό θάλαμο.
Βον Ουέιφερ
Επαγγελματική καριέρα
Μοναδικές εξαιρέσεις σε αυτήν την πενταετία συνεχούς παρουσίας στο ΝΒΑ ήταν ένα σύντομο πέρασμα από τον Ολυμπιακό Πειραιώς το 2009, καθώς και από την ιταλική Τριμπόλντι Μπασκέτ το 2011.
Πυραμίδα του Χεφρήνου
Εσωτερικό της Πυραμίδας
Μία θεωρία για το γιατί να υπάρχουν δύο είσοδοι, είναι ότι η αρχική πρόθεση ήταν η πυραμίδα να ήταν μεγαλύτερη, με την βόρεια πλευρά 30 μέτρα (98 πόδια) πιο βόρεια, κάτι που θα έκανε την πυραμίδα του Χεφρήνου πολύ μεγαλύτερη από αυτή του πατέρα του. Αυτό θα περιέκλειε την είσοδο στο καθοδικό πέρασμα μέσα στην πυραμίδα. Ενώ το βραχώδες υπόστρωμα είναι σκαμμένο περισσότερο στην βόρεια απ' ό, τι στη δυτική πλευρά, δεν είναι σαφές ότι υπήρχε αρκετός χώρος να περιλάβει τον τοίχο και την πλακόστρωση της βάσης. Μια εναλλακτική θεωρία υποστηρίζει ότι, όπως σε προηγούμενες πυραμίδες, υπήρξε αλλαγή των σχεδίων κατά τη διάρκεια της κατασκευής, οπότε η είσοδος μετακινήθηκε.
Βον Ουέιφερ
Επαγγελματική καριέρα
Από το 2012 ο Βον Ουέιφερ αγωνίζεται στην Κίνα. Αρχικά αγωνίστηκε στους Ξινγιάνγκ Φλάινγκ Τάιγκερς κι έπειτα μεταπήδησε στους Σανγκάι Σαρκς, στους οποίους αγωνίζεται μέχρι και σήμερα.
Πυραμίδα του Χεφρήνου
Εσωτερικό της Πυραμίδας
Υπάρχει ένας υπόγειος θάλαμος ίδιου μήκους με τον ταφικό θάλαμο της Πυραμίδας του Χέοπα, 412 εκατοστά, ο οποίος έχει πρόσβαση στα δυτικά του χαμηλότερου περάσματος, η χρήση του οποίου είναι αβέβαιη. Το πάνω πέρασμα είναι καλυμμένο με γρανίτη και κατέρχεται για να ενωθεί με το οριζόντιο πέρασμα προς τον ταφικό θάλαμο.
Βον Ουέιφερ
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Λέικερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Κλίπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντένβερ Νάγκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπόστον Σέλτικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ορλάντο Μάτζικ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντέλαγουερ 87ερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτ Γουόρθ Φλάιερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπέικερσφιλντ Τζαμ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοράντο 14ερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γουέσττσεστερ Νικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές κινεζικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές πορτορικανικών συλλόγων Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σιντσιάνγκ Φλάινγκ Τάιγκερς
Πυραμίδα του Χεφρήνου
Εσωτερικό της Πυραμίδας
Ο ταφικός θάλαμος έχει λαξευτεί σε λάκκο στο βραχώδες υπόστρωμα. Η οροφή έχει φτιαχτεί με τριγωνικές δοκούς από ασβεστόλιθο. Ο θάλαμος είναι τετράγωνος, 14,5 με 5 μέτρα (46,4 με 16 πόδια), με προσανατολισμό ανατολικά προς δυτικά. Η σαρκοφάγος του Χεφρήνου είναι σκαλισμένη μονοκόμματα από γρανίτη, και μερικώς κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Ένας άλλος λάκκος στο πάτωμα πιθανόν περιείχε το κανωπικό κιβώτιο.
Συγκρότημα της Πυραμίδας
Κατά μήκος του κεντρικού άξονα της πυραμίδας στην νότια πλευρά υπήρχε βοηθητική πυραμίδα ("πυραμίδα δορυφόρος"), από την οποία σήμερα δεν υπάρχουν παρά κάποια κομμάτια πέτρας και το περίγραμμα των θεμελίων.
Στα ανατολικά της πυραμίδας υπήρχε ο ταφικός ναός. Είναι μεγαλύτερος από τους προηγούμενους ναούς, και ο πρώτος που είχε και τα 5 κύρια μέρη των ύστερων ταφικών ναών: τον προθάλαμο, την περίστυλη αυλή, τις πέντε κόγχες για τα αγάλματα του Φαραώ, τους πέντε αποθηκευτικούς θαλάμους και το ιερό (άδυτο). Υπήρχαν πάνω από 52 αγάλματα σε φυσικό μέγεθος του Χεφρήνου, τα οποία αφαιρέθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν για ανακύκλωση υλικού, πιθανόν από τον Ραμψή Β'. Ο ναός ήταν χτισμένος από ογκόλιθους (ο μεγαλύτερος εκτιμάται ότι ζύγιζε 400 τόνους ), σήμερα όμως έχουν απομείνει κυρίως ερείπια.
Υπερυψωμένος διάδρομος μήκους 494,6 μέτρων (541 γιάρδες) οδηγούσε στον Ναό στην Κοιλάδα. Ο ναός της κοιλάδας είναι παρόμοιος με τον ταφικό ναό. Είναι φτιαγμένος με ογκόλιθους επενδυμένους με κόκκινο γρανίτη. Οι τετράγωνοι κίονες στον προθάλαμο σχήματος Τ ήταν από συμπαγή γρανίτη και το πάτωμα ήταν ντυμένο με αλάβαστρο. Το εξωτερικό ήταν χτισμένο με ογκόλιθους, κάποιοι από τους οποίους ζύγιζαν πάνω από 100 τόνους. Στο πάτωμα υπήρχαν εγκοπές, στις οποίες υπήρχαν 23 αγάλματα του Χεφρήνου, τα οποία έχουν συληθεί. Το εσωτερικό του ναού της κοιλάδας έχει διατηρηθεί ιδιαιτέρως καλά. Το εξωτερικό το οποίο είναι από ασβεστόλιθο, έχει υποστεί πολύ μεγαλύτερη φθορά.
Την πυραμίδα περιέβαλε περιμετρικά πλακόστρωση πλάτους 10 μέτρων (33 πόδια) από ακανόνιστες πλάκες ασβεστόλιθου, στο τέλος της οποίας υπήρχε επίσης περιμετρικά μεγάλο τείχος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χεφρηνου
Σπυρίδων Αθανασόπουλος
Συμμετείχε στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα στην γυμναστική. Ήταν δεύτερος με την ομάδα του Πανελληνίου στο ομαδικό αγώνισμα του δίζυγου. Την ομάδα αποτελούσαν και οι αθλητές, οι οποίοι όμως δεν ανήκαν στο σύνολό τους στην ομάδα του Πανελληνίου, Ν. Ανδριακόπουλος , Π. Περσάκης, Ι. Μητρόπουλος και Θ. Ξενάκης. Μάλιστα ο Αθανασόπουλος ήταν και ο προπονητής των αθλητών του Πανελληνίου.
Λουδοβίκος της Σικελίας
Ο Λουδοβίκος της Σικελίας ή Λουδοβίκος ο Παις (ιταλικά: Ludovico or Luigi, Κατάνια, 4 Φεβρουαρίου 1338 - 16 Οκτωβρίου 1355) Βασιλιάς της Σικελίας (1342 - 1355), ήταν ο πρωτότοκος υιός του Πέτρου Β΄ της Σικελίας και της Ελισάβετ, κόρης του Όθωνα Γ' δούκα της Καρινθίας. Κυβέρνησε με την κηδεμονία επιτρόπων μέχρι την ενηλικίωση σε μια εποχή συνεχών εμφύλιων πολέμων, πέθανε την επόμενη χρονιά από επιδημία πανώλης που ξέσπασε στο νησί.
Πρώτα χρόνια
Την ημέρα που γεννήθηκε ο πατέρας του τον ανακήρυξε διάδοχο του βασιλείου. Ο Λουδοβίκος ήταν ο πρώτος γιος του Πέτρου Β΄ που γεννήθηκε από τότε που ο μεγαλύτερος Φρειδερίκος πέθανε σε βρεφική ηλικία (1325). Ο πατέρας του διακήρυξε από τη χαρά του μια σειρά από προνόμια για την πόλη της Κατάνιας όπως η απαλλαγή από τον παραδοσιακό φόρο φιλοξενίας στη βασιλική αυλή. Το παιδί γεννήθηκε την ημέρα εορτής της πολιούχου της Κατάνιας Αγίας Αγάθης και ο Πέτρος Β΄ νόμιζε ότι γεννήθηκε με την επέμβαση της. Ο πατέρας του πέθανε όταν το παιδί ήταν μόλις 4 ετών (15 Αυγούστου 1342) και πήρε αμέσως τον τίτλο του βασιλιά, αντιβασιλιάς και κηδεμόνας ορίστηκε ο θείος του Ιωάννης του Ραντάτσο. Την περίοδο που ήταν βασιλιάς ο πατέρας του ονομαζόταν "Πρωτότοκος" και του "Ινφάντης", μετά τον θάνατο του πατέρα του και μέχρι τη στέψη του ονομάστηκε "Διάδοχος". Ο Ιωάννης διέταξε τους κατοίκους του Παλέρμο και τους αντιπροσώπους τους να ορκιστούν πίστη στον νέο βασιλιά (10 Σεπτεμβρίου 1342), ακολούθησε η στέψη του στον Καθεδρικό Ναό του Παλέρμο και πήρε τον τίτλο του βασιλιά.
Βασιλιάς της Σικελίας
Μετά τη στέψη του από τον Οκτώβριο του 1342 μέχρι τον Μάρτιο του 1343 έζησε στη γενέτειρα του Κατάνια. Στα τέλη του 1343 ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις για να παντρευτεί ο Λουδοβίκος την Κωνσταντία της Αραγωνίας, βασίλισσα της Σικελίας μεγαλύτερη κόρη του Πέτρου Δ΄ της Αραγωνίας. Ο Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας έστειλε απεσταλμένους τον Ιούνιο του 1346 προτείνοντας γάμο ανάμεσα στον μικρό Λουδοβίκο με μέλος της οικογένειας του. Το Βασίλειο της Σικελίας έκλεισε ειρήνη με το Βασίλειο της Νεαπόλεως που διεκδικούσε το νησί (Κατάνια, 7 Νοεμβρίου 1347). Ο Λουδοβίκος διεκδίκησε επίσης τον τίτλο του βασιλιά της Τρινακρίας που αφορούσε ένα αρχαίο όνομα για το νησί, τη συνθήκη επικύρωσε ο Πάπας Κλήμης ΣΤ΄. Με τον πρόωρο θάνατο του Ιωάννη του Ραντάτσο η κηδεμονία πέρασε στον Μπλάσκο Β΄ της Αλαγώνας, έναν Καταλανό ευγενή που είχε διατελέσει δικαστής και στρατηγός του Ιωάννη από τον Οκτώβριο του 1342. Ο Λουδοβίκος έμενε τον Μάιο του 1348 στη Μεσσήνη, υπέγραψε να διαδεχτεί ο γιος του Ιωάννη Φρειδερίκος Α΄ των Αθηνών τον πατέρα του στο Δουκάτο των Αθηνών, στο Δουκάτο Νέων Πατρών και στη μαρκησία του Ραντάτσο.
Κηδεμονία Ματταίο Παλίτσι
Με την επιστροφή του κόμητος Ματταίο Παλίτσι τον Ιούνιο του 1348 από την εξορία στην Πίζα ξέσπασαν συγκρούσεις ανάμεσα στις οικογένειες της τοπικής Σικελικής αριστοκρατίας και στις Καταλανικές οικογένειες που εξελίχτηκε σε εμφύλιο πόλεμο. Οι Σικελικές οικογένειες είχαν την ονομασία "Προ-Ανδεγαυοί" και οι Καταλανικές "προ-Αραγωνέζοι". Ο Μπλάσκο έστειλε στην αρχή τον Λουδοβίκο στην Κατάνια αλλά η αυλή σταμάτησε τον Νοέμβριο στην Ταορμίνα, από εκεί μετακινήθηκε στο κάστρο του Μονταλμπάνο Ελίκονα. Η μητέρα του συνάντησε τον Ματταίο στη Μεσσήνη και τον όρισε κηδεμόνα του μικρού βασιλιά.
Στα τέλη της χρονιάς ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα σε δυο στρατόπεδα, η μητέρα του υποστήριξε τους φίλο-Ανδεγαυούς, ο Λουδοβίκος βρέθηκε τον Απρίλιο του 1349 στους Λεοντίνους και τον Μάιο στην Αγκούστα. Την ίδια εποχή ανάμεσα στον Μάιο και τον Ιούνιο πέθανε η μητέρα του και τις διαπραγματεύσεις ανέλαβε η μεγαλύτερη αδελφή του Κωνσταντία, στα τέλη Ιουνίου και τον Ιούλιο ο στρατός του πολιόρκησε την Κατάνια, εκεί βρέθηκε και ο Ροβέρτος της Νεαπόλεως με τον στρατό του. Ο Λουδοβίκος επέστρεψε στις 22 Ιουλίου στους Λεοντίνους, τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο μετέβη στο Καστρογιοβάννι, τον Νοέμβριο στην Ατζίρα και τον Δεκέμβριο στη Μεσσήνη. Ακολούθησε ειρήνη που υπέγραψαν παρουσία του βασιλιά, οι δυο πλευρές συμφώνησαν να διακόψουν τις εχθροπραξίες μέχρι την ενηλικίωση του βασιλιά ώστε να αποφασίσει ο ίδιος. Όταν ο Λουδοβίκος έφτασε 14 ετών (23 Φεβρουαρίου 1252) ο Ματθαίος τον πίεσε να γράψει ένα γράμμα στον λαό της Κατάνιας και να ζητήσει προσωπική κυβέρνηση. Ο Μπλάσκο δυσαρεστήθηκε έντονα όταν το έμαθε και στις 22 Αυγούστου έστειλε απεσταλμένους στην αυλή του Λουδοβίκου, τον Οκτώβριο έκλεισαν τελικά ειρήνη.
Πολιορκία από τους επαναστάτες
Ο Λουδοβίκος άφησε τη Μεσσήνη στην Εταιρεία του Κιαραμόντε και πήγε να καταστείλει την επανάσταση στο Καστρορεάλ, ο κόμης Ενρίκο Ρόσσο δήλωσε την υποτέλεια του στην Ταορμίνα αλλά αρνήθηκε να τον βοηθήσει να καταστείλει την εξέγερση. Ο βασιλιάς βρέθηκε στην πεδιάδα του Μιλάτσο στις 13 Ιουνίου αλλά επέστρεψε σύντομα στην Ταορμίνα, η Οικογένεια Κιαραμόντε τον εμπόδισε να συναντηθεί με τον νόμιμο αντιβασιλιά Μπλάσκο παρά το γεγονός ότι είχαν κλείσει ειρήνη με την επέμβαση της αδελφής του Κωνσταντίας. Ο αδελφός του Ιωάννης πέθανε στις 22 Ιουνίου, ο ίδιος επέστρεψε στα τέλη του μήνα στη Μεσσήνη για να παραστεί στην κηδεία του στον Καθεδρικό ναό της πόλης.
Ο βασιλιάς έχασε τους παλιούς του συμμάχους και σε εξέγερση που ακολούθησε στην πόλη της Μεσσίνης στις 17 Ιουλίου άνοιξαν τις πύλες στις ένοπλες δυνάμεις του Ενρίκο Ρόσσο και του κόμη Σιμόν Κιαραμόντε. Οι επαναστάτες ζήτησαν από τον Λουδοβίκο στις 19 Ιουλίου να παραδώσει τον κηδεμόνα του Ματταίο Παλίτσι αλλά εκείνος αρνήθηκε, τα ανάκτορα δέχτηκαν ξανά επίθεση ο Ματταίο βρέθηκε και δολοφονήθηκε αλλά ο Λουδοβίκος δραπέτευσε. Ο βασιλιάς επιβιβάστηκε σε ένα Καταλανικό πλοίο και έφτασε στις 29 Ιουλίου στην Κατάνια, βρήκε τον Μπλάσκο ντε Αραγκόνα και τους συμμάχους του και μετακινήθηκε στο Κάστρο Ουρσίνο. Ο Λουδοβίκος και ο Μπλάσκο επιτέθηκαν στις 2 Οκτωβρίου στον Μιλάτσο αλλά αποκρούσθηκαν και οπισθοχώρησαν στην Κατάνα, ο Λουδοβίκος επικήρυξε στις 8 Νοεμβρίου τους Κιαραμόντε σαν προδότες. Το αξίωμα του βικάριου με βασιλικό διάταγμα μεταφέρθηκε στην Κωνσταντία. Οι απόπειρες του Λουδοβίκου να δραπετεύσει από την Κατάνια ήταν όλες αποτυχημένες, στις 15 Νοεμβρίου μπήκε στο κάστρο της Ατζίρα, από εκεί μετακινήθηκε στο Καλασκιμπέττα αλλά δεν μπόρεσε να πάρει το Καστρογιοβάννι και στις 28 Νοεμβρίου επέστρεψε στην Κατάνια. Λίγες μέρες αργότερα έκανε νέα επιχείρηση στην Ταορμίνα αλλά στις 4 Δεκεμβρίου επέστρεψε στην Κατάνια.
Πόλεμοι με τη Νάπολη
Οι Ναπολιτσιάνοι επιτέθηκαν με έναν μικρό στόλο με διοικητή τον Νικολό Ατσαγιόλι στη Σικελία, υπέταξαν το Παλέρμο και τις υπόλοιπες πόλεις στο εσωτερικό του νησιού σε συμμαχία με τους Κιαραμόντε και τις υπόλοιπες φίλο-Ανδεγαβικές οικογένειες. Ο Λουδοβίκος και οι υπόλοιπες φίλο-Αραγωνικές οικογένειες κράτησαν μόνο την Κατάνια και τη Μεσσήνη. Ο νέος βασιλιάς Λουδοβίκος Α΄ της Νάπολης αρνήθηκε να στείλει νέες ενισχύσεις, αυτό στάθηκε σωτήριο για τον Λουδοβίκο. Τον Μάιο ο Λουδοβίκος έστειλε αποστολή στη Νάπολη να διαμαρτυρηθεί για την εισβολή, έστειλε επίσης αποστολή στον Πέτρο Δ΄ της Αραγωνίας για να ζητήσει βοήθεια. Η Οικογένεια Βεντιμίλια παλιοί αντίπαλοι των Κιαραμόντε αποκαταστάθηκαν από τον Λουδοβίκο στο αξίωμα του Καγκελάριου. Τον Νοέμβριο οδήγησε ο ίδιος ο βασιλιάς τον στρατό του να κατακτήσει την Πιάτσα Αρμερίνα, μετά από μερικές επιτυχίες κατέλαβε την Καμμαράτα και την Τράπανι. Η πόλη του Καστρονόβο συνέχισε να αντιστέκεται, ο Λουδοβίκος βρέθηκε στην Τζουλιάνα (7 Ιανουαρίου 1355) αλλά τον Φεβρουάριο επέστρεψε στην Κατάνια. Πολιόρκησε ξανά τους Λεοντίνους από τις 13 Μαΐου αλλά εγκατέλειψε την πολιορκία στα μέσα του Ιουνίου. Μια επιδημία από Μαύρη πανώλη ξέσπασε στην Κατάνια (10 Ιουλίου 1355) και αναγκάστηκε να δραπετεύσει στη Μεσσήνη.
Το τέλος του
Ο Λουδοβίκος ξεκίνησε νέα εκστρατεία από τη Μεσσήνη στο Παλέρμο αλλά λεηλάτησε μόνο την ύπαιθρο και επέστρεψε τον Σεπτέμβριο στην Κατάνια. Ο Λουδοβίκος χτυπήθηκε κατόπιν και ο ίδιος από τη Μαύρη πανώλη, μετακινήθηκε στο κάστρο του Άσι που ανήκε στον Φρειδερίκο Α΄ των Αθηνών που είχε πεθάνει πρόσφατα, εκεί πέθανε σε ηλικία 17 ετών (16 Οκτωβρίου 1355). Το σώμα του μετακινήθηκε την ίδια μέρα στην εκκλησία της Σάντα Μαρία Λα Γκράντε έξω από τα τείχη της Κατάνιας. Την επόμενη μέρα (17 Οκτωβρίου 1355) η σορός του πέρασε μέσα από τους δρόμους της πόλης και έφτασε στον Καθεδρικό ναό της Αγίας Αγάθης, τοποθετήθηκε εκεί που είχαν ταφεί ο παππούς του Φρειδερίκος Β΄ της Σικελίας και ο θείος του Ιωάννης του Ραντάτσο.
Οι διαπραγματεύσεις για τον γάμο του συνεχίστηκαν μέχρι τον θάνατο του αλλά ο Λουδοβίκος άφησε δυο νόθους γιους τον Αντώνιο και τον Λουδοβίκο που πήγαν στη Βαρκελώνη για να τους αναθρέψει η θεία τους Ελεονώρα της Σικελίας. Η Ελεονώρα του ζήτησε λίγες μέρες πριν τον θάνατο του να παντρευτεί τη νόθη της κόρη Κωνσταντία (10 Οκτωβρίου 1355). Οι διαπραγματεύσεις για τον γάμο του Λουδοβίκου με μια από τις κόρες του κυβερνήτη του Μιλάνου Ματτέο Β΄ Βισκόντι και την ανιψιά του βασιλιά της Νεαπόλεως Μαργαρίτα του Δυρραχίου που ήταν δέκα χρόνια νεώτερη του ήταν επίσης σε εξέλιξη. Τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Φρειδερίκος Γ΄ της Σικελίας που είχε διαδεχτεί την ίδια χρονιά και τον ξάδελφο του Φρειδερίκο Α΄ στα δυο Ελληνικά δουκάτα, είχε πεθάνει και ο ίδιος 15ετής από το ίδιο κύμα της μαύρης πανώλης.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης Κατηγορία:Βασιλείς της Σικελίας
Οι Μάγοι της Μπάλας
Το Οι Μάγοι της Μπάλας (γαλλικά: Les Seigneurs) είναι γαλλική ταινία σε σκηνοθεσία του Ολιβιέ Νταάν, η οποία κυκλοφόρησε στη Γαλλία στις 26 Σεπτεμβρίου 2012.
Περίληψη
Ένα παλιό αστέρι του ποδοσφαίρου και νυν προπονητής στα όρια της κατάθλιψης, καλεί τους πρώην συμπαίκτες του για να σώσουν την κονσερβοποιία της νήσου της Μολέν από τη χρεοκοπία, βοηθώντας την άσημη τοπική ομάδα να προκριθεί στον θεσμό του Κυπέλλου Γαλλίας.
Ομάδα Παραγωγής
Παραγωγή Σενάριο
Διάφορα
Αν και αρχικώς είχε προβλεφτεί για τις 11 Απριλίου 2012, η υποβολή σε καθεστώς εκκαθάρισης της εταιρείας ειδικών εφέ Quinta Industries, οδήγησε στην αναβολή της πρώτης προβολής της ταινίας για τις 26 Σεπτεμβρίου 2012.
Σημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2012 Κατηγορία:Γαλλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ολιβιέ Νταάν Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Χαϊμέ Χατούν
Η Χαϊμέ Χατούν (Οθ. Τούρκικα:خیمه خاتون) (Τούρκικα: Hayme Hatun, γνωστή και ως Χαϊμέ Ανά, 13ος αιώνας - ?) ήταν η σύζυγος του Σουλεϊμάν Σαχ και μητέρα του Ερτογρούλ Γαζή, αρχηγών της φυλής των Καγί. Ήταν η γιαγιά του Οσμάν Α', ιδρυτή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Οικογένεια
Ήταν τουρκικής καταγωγής και ανήκε σε μια οικογένεια από το Τουρκμενιστάν. Μαζί με Σουλεϊμάν Σαχ είχε τέσσερις γιους:
Η Χαϊμέ Χατούν είχε την ιδιότητα της Βαλιντέ Χατούν, αλλά δεν ήταν κανονική Βαλιντέ εφόσον ο τίτλος χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά από την Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν, σύζυγο του Σελίμ Α΄ και μητέρα του Σουλεϊμάν Α' του Μεγαλοπρεπούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανοί
Νικόλαος Μουσχουντής
Ο Νικόλαος Μουσχουντής (1906-1958) ήταν αξιωματικός της Χωροφυλακής που υπηρέτησε κατά κύριο λόγο στη Θεσσαλονίκη, όπου και πέθανε ενώ ήταν ακόμη εν ενεργεία, την 16 Μαρτίου 1958. Το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του υπηρέτησε στην γενική ασφάλεια και είναι γνωστός για την εμπλοκή του σε υποθέσεις που είχαν να κάνουν με την εξάρθρωση του παράνομου μηχανισμού του  ΚΚΕ στην Θεσσαλονίκη, κατά την περίοδο του  Εμφυλίου Πολέμου, αλλά και στην υπόθεση της δολοφονίας του αμερικανού δημοσιογράφου  Πολκ. Ήταν επίσης γνωστός ως κουμπάρος του διάσημου μουσικοσυνθέτη Βασίλη Τσιτσάνη
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1906 και φαίνεται ότι προερχόταν από εύπορη οικογένεια. Κατατάχθηκε στη σχολή Χωροφυλακής το 1926 και, όταν αποφοίτησε, ονομάστηκε Ενωμοτάρχης. Αρχικά υπηρέτησε για ένα διάστημα στη Διοίκηση Χωροφυλακής Αττικής. Το 1934 προήχθη σε Ανθυπασπιστή και μετατέθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου υπηρέτησε κυρίως στη Γενική Ασφάλεια. Ως Ανθυπομοίραρχος το 1937, έγινε για πρώτη φορά ευρύτερα γνωστός, επειδή επέτυχε τη σύλληψη του απατεώνα Πιέρ Ζαρίφη που καταζητούνταν σε πολλές χώρες.
Ως συνεργάτης του διοικητή της Χωροφυλακής Θεσσαλονίκης Γ. Ντάκου, έλαβε μέρος στην πολύνεκρη καταστολή των εργατικών διαδηλώσεων τον Μάιο του 1936 στο κέντρο της πόλης που είχε ως αποτέλεσμα δώδεκα νεκρούς και 280 τραυματίες.
Στη Χωροφυλακή της Θεσσαλονίκης υπηρέτησε και κατά τη διάρκεια της κατοχής, ενώ στη διάρκεια της λεγόμενης Εαμοκρατίας, δηλαδή μετά την Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης και μέχρι τη Συμφωνία της Βάρκιζας, φαίνεται πως κρυβόταν από το  ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, που ήλεγχε τότε τη Θεσσαλονίκη.
Ο Μουσχουντής είναι επίσης γνωστός για την αγάπη του προς το ρεμπέτικο τραγούδι και την φιλία του με τον γνωστό μουσικοσυνθέτη Βασίλη Τσιτσάνη, που την περίοδο της κατοχής ζούσε στη Θεσσαλονίκη και διατηρούσε ουζερί στην οδό Παύλου Μελά (διαγώνιος). Η φιλία τους επισφραγίστηκε με κουμπαριά, όταν ο Μουσχουντής πάντρεψε τον Τσιτσάνη με τη γυναίκα του, το έτος 1942. Σύμφωνα με τον Ηλία Πετρόπουλο, ο Μουσχουντής «απαιτούσε να περνάν από το γραφείο του όλοι οι κυνηγημένοι μπουζουξήδες για να πιουν καφεδάκι μαζί του», ενώ είχε στο σπίτι του συλλογή με 5.000 δίσκους ρεμπέτικων. Η συλλογή αυτή, πάντα κατά τον Πετρόπουλο, κλάπηκε από αντάρτες του ΕΛΑΣ στην περίοδο της Εαμοκρατίας, όταν ο Μουσχουντής κρυβόταν. Όταν επέστρεψε στο σπίτι του μπόρεσε να ανακτήσει τους 1.500 από τους δίσκους της συλλογής του.
Ο Ν. Μουσχουντής πέθανε ξαφνικά, από καρδιακή προσβολή, την Κυριακή 16 Μαρτίου 1958, στο σπίτι του στην οδό Ισαύρων στη Θεσσαλονίκη. Κατά το χρόνο του θανάτου του ήταν ακόμη εν ενεργεία. Έφερε τον βαθμό του Συνταγματάρχη της Χωροφυλακής και ήταν Αστυνομικός Διευθυντής της Θεσσαλονίκης.
Εκτιμήσεις για την προσωπικότητά του
Κατά τον χρόνο του θανάτου του ο Μουσχουντής έχαιρε μεγάλης εκτίμησης από την κοινωνία της Θεσσαλονίκης. Η κηδεία του έγινε στην Εκκλησία της Αγίας Σοφίας με πολύ μεγάλη συμμετοχή κόσμου, ενώ το Δημοτικό Συμβούλιο παραχώρησε δωρεάν τάφο στο Α΄ Νεκροταφείο Θεσσαλονίκης και αποφάσισε, αργότερα, να δώσει το όνομά του σε μια οδό της πόλης. Τον Μουσχουντή μνημονεύει επίσης ο Νίκος Τσιφόρος στο έργο του Τα παιδιά της πιάτσας που πρωτοδημοσιεύθηκε σε αυτοτελή επεισόδια στο περιοδικό Ταχυδρόμος από τον Αύγουστο του 1960 έως τον Νοέμβριο του 1961.
Σήμερα μπορεί να ειπωθεί ότι η φήμη του Μουσχουντή είναι αμφιλεγόμενη. Όπως καταγράφει ο στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Τσιτσάνης εξακολουθούσε μέχρι το τέλος της ζωής του να έχει μεγάλη αγάπη στον κουμπάρο του, που τον αποκαλούσε άγιο άνθρωπο. Πολύ καλά λόγια έχει γράψει και ο Ηλίας Πετρόπουλος για τον Μουσχουντή, στο βιβλίο του Το άγιο Χασισάκι, ενώ και ο Μάρκος Βαμβακάρης τον περιγράφει θετικά στην Αυτοβιογραφία του.
Από την άλλη πλευρά η ιδιότητα του Μουσχουντή, ως ασφαλίτη, και ιδίως ο ρόλος του στην υπόθεση Πολκ έχουν ως αποτέλεσμα σήμερα οι δημόσιες αναφορές στο όνομά του να είναι, ως επί το πλείστο, αρνητικές. Πολλά χρόνια μετά την αποφυλάκισή του, ο Στακτόπουλος κατήγγειλε ότι βασανίστηκε στην Ασφάλεια της Θεσσαλονίκης, από τον ίδιο το Μουσχουντή και από τους υφισταμένους του, και ότι «ομολόγησε» για να γλυτώσει. Παρά το γεγονός ότι οι αιτήσεις του Στακτόπουλου (και, μετά το θάνατό του, της χήρας του) για επανάληψη της διαδικασίας στην υπόθεση Πολκ απορρίφθηκαν όλες από τον Άρειο Πάγο, η επικρατέστερη εκδοχή σήμερα, για όσους έχουν μελετήσει την υπόθεση αυτή, είναι ότι ο Στακτόπουλος δεν είχε καμία απολύτως εμπλοκή και έκανε τις ομολογίες τις οποίες έκανε υπό την πίεση της πολυήμερης (45 ημέρες) κράτησής του σε απομόνωση, χωρίς δικηγόρο και χωρίς να του έχει απαγγελθεί κατηγορία, από την Ασφάλεια της Θεσσαλονίκης (υπό τον Ν. Μουσχουντή) και, κατά πάσα πιθανότητα, υπό την πίεση βασανιστηρίων. Με αυτό το δεδομένο, ο ρόλος του Ν. Μουσχουντή στην υπόθεση Πολκ ασφαλώς και δεν μπορεί, σήμερα, να θεωρηθεί επιτυχία. Αντίθετα, με τον τρόπο του συντέλεσε να συσκοτιστεί η υπόθεση αυτή και να καταδικαστεί και να ταλαιπωρηθεί ένας αθώος και η οικογένειά του από την αστυνομία. Συνελήφθησαν και οι δύο αδελφές του, που όμως αργότερα αφέθηκαν ελεύθερες και δεν παραπέμφθηκαν σε δίκη, η μία από αυτές εγκλείστηκε, αργότερα, σε ψυχιατρικό ίδρυμα για νοσηλεία.
Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, στο ίδιο κείμενο που αναφέρθηκε παραπάνω, αποκαλεί τον Μουσχουντή «σατανικό πρωταγωνιστή της σκευωρίας για την υπόθεση Πολκ» και τον κατηγορεί, μεταξύ των άλλων, ότι «έστειλε στα μπουντρούμια της Ασφάλειας, όπου υποβλήθηκαν σε απάνθρωπα βασανιστήρια, πολλούς δημοκρατικούς πολίτες, ανάμεσα στους οποίους τους γονείς της γυναίκας μου, Στέλιο και Μπούλη Μουζενίδη».
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Ελληνικής Αστυνομίας Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της χωροφυλακής Κατηγορία:Αντικομμουνιστές
Grindcore
Το Grindcore είναι είδος ακραίας μουσικής, που αναπτύχθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο στα τέλη της δεκαετίας του '80 και αποτελεί μίξη του Hardcore Punk με το death metal.
Χαρακτηριστικά
Το grindcore παρουσιάζει μεγαλύτερες ταχύτητες σε σχέση με το hardcore, έντονη παραμόρφωση στις κιθάρες επηρεασμένες από το death metal, μικρά σε διάρκεια κομμάτια, blast-beat και ακραία φωνητικά.
Τα στιχουργικά θέματα ποικίλουν από τους κοινωνικοπολιτικούς στίχους του hardcore μέχρι τα ακραία και αποκρουστικά θέματα στα οποία αναφέρεται το death metal.
Ιστορία
thumb|150px|Οι Carcass το 2014 Οι ρίζες του grindcore εμφανίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του '80 στις Ηνωμένες Πολιτείες, από το hardcore συγκρότημα Siege και το death metal συγκρότημα Repulsion.
Λίγα χρόνια αργότερα, έκαναν την εμφάνιση τους στην Μεγάλη Βρετανία οι Napalm Death, οι οποίοι γνώρισαν επιτυχία και οδήγησαν στην δημιουργία και άλλων επιτυχημένων σχημάτων όπως οι Carcass.
Μετά την άνοδο της δημοτικότητας του grindcore και της εμφάνισης όλο και περισσότερων συγκροτημάτων που ασχολούνταν με το συγκεκριμένο είδος, οι Napalm Death και οι Carcass πειραματίστηκαν με άλλα στοιχεία του ακραίου ήχου.
Deathgrind
Το deathgrind δημιουργήθηκε την δεκαετία του '90 και συνδυάζει την τεχνική του death metal με την ταχύτητα του grindcore. Γνωστά ονόματα του είδους είναι οι Cattle Decapitation, Aborted και The Red Chord.
Pornogrind
Το pornogrind διαφέρει ως προς την στιχουργική του, αφού έχει να κάνει με σεξουαλικά διεστραμμένα θέματα. Γνωστότερο συγκρότημα του είδους οι Cock and Ball Torture.
Electrogrind
Το 1990, οι Napalm Death πειραματίστηκαν με industrial ήχους, θέλοντας να διαφοροποιηθούν από τα υπόλοιπα συγκροτήματα του grindcore. Η ανάμειξη του ακραίου ήχου με συνθεσάιζερ και ψηφιακά στοιχεία οδήγησε στην δημιουργία του electrogrind από συγκροτήματα όπως οι Genghis Tron, μία δεκαετία αργότερα.
Λήμνος Βόλεϊ
right|280px Ο Σύλλογος Πετοσφαίρισης "Λήμνος Sports Club" ή εν συντομία "Λήμνος Βόλεϊ" είναι αθλητικός σύλλογος που ιδρύθηκε το 2010 με έδρα τη Μύρινα Λήμνου με πρωτοβουλία του διεθνή βολεϊμπολίστα Νίκου Σαμαρά, ο οποίος ως το θάνατό του, στις 4 Ιανουαρίου 2013, υπήρξε προπονητής και παίκτης του. Ο σύλλογος δραστηριοποιείται στο άθλημα του βόλεϊ ανδρών και γυναικών και ανήκει στην Τ.Ε. Πετοσφαίρισης Λέσβου της Ζ΄ Περιφέρειας (Νήσων Αιγαίου). Τη σεζόν 2012-13 αναδείχθηκε πρωταθλητής ανδρών στο τοπικό πρωτάθλημα Λέσβου και πρωταθλητής στο 10ο όμιλο της Β΄ φάσης του Περιφερειακού Πρωταθλήματος κερδίζοντας την άνοδο στην Α2 Εθνική κατηγορία για τη σεζόν 2013-14. Αγωνίζεται στο Κλειστό Γυμναστήριο Λήμνου "Νίκος Σαμαράς".
Ιστορικό
Το 2009 ο διεθνής πετοσφαιριστής Νίκος Σαμαράς εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Μύρινα Λήμνου, τόπο καταγωγής της συζύγου του Έλενας Δούκα. Το 2010 με δική του πρωτοβουλία δημιούργησε το Σύλλογο Πετοσφαίρισης "Λήμνος Sport Club", σε συνεργασία με τοπικούς αθλητικούς παράγοντες. Με χώρο άθλησης το κλειστό γυμναστήριο Μύρινας φτιάχτηκαν τμήματα υποδομής αγοριών και κοριτσιών, τα οποία ανέλαβε ως προπονητής, ενώ συνέχιζε την αθλητική-αγωνιστική του δραστηριότητα στο Μίλωνα Ν. Σμύρνης.
Τη σεζόν 2011-12 η "Λήμνος Βόλεϊ" μετείχε με ανδρική και γυναικεία ομάδα στο πρωτάθλημα της Τ.Ε.Π. Λέσβου. Την επόμενη σεζόν 2012-13 ο Σαμαράς ανέλαβε ως παίκτης και προπονητής την ανδρική ομάδα του συλλόγου. Προσέλκυσε στο σύλλογο γνωστά ονόματα αθλητών του βόλεϊ, όπως τους βετεράνους διεθνείς δίδυμους αδελφούς Ναλμπάντη, το Σωτήρη Μελά, το Σάββα Περτσέλη με μακροχρόνια παρουσία στα εθνικά πρωταθλήματα, με σκοπό να δημιουργήσει μια ανταγωνιστική ομάδα και να διεκδικήσει την άνοδο στην Α2 Εθνική κατηγορία.
Ο θάνατός του στις αρχές Ιανουαρίου 2013 φάνηκε να βάζει τέλος στο σχεδιασμό αυτό. Αλλά το όνειρό του ανέλαβαν να το πραγματοποιήσουν οι συμπαίκτες του με τη σύζυγό του, η οποία ανέλαβε την προεδρία του σωματείου. Ο σύλλογος κατέκτησε τον τίτλο της Τ.Ε.Π. Λέσβου και στη συνέχεια αναδείχθηκε πρώτος στο 10ο όμιλο του Περιφερειακού πρωταθλήματος, κερδίζοντας την άνοδο στην Α2.
Η "Λήμνος Βόλεϊ" είναι η πρώτη λημνιακή ομάδα που φθάνει σε τόσο υψηλό επίπεδο εθνικής κατηγορίας σε οποιοδήποτε άθλημα.
Η άνοδος στην Α2 (2012-13)
Ήταν ουσιαστικά η δεύτερη σεζόν αγωνιστικής δράσης του συλλόγου και κατάφερε να κάνει το άλμα. Ξεκίνησε με παίκτη-προπονητή το Ν. Σαμαρά, με τη βοήθεια του οποίου προκρίθηκε στο 2ο γύρου του Κυπέλλου Ελλάδας, όπου αποκλείστηκε από το Μακεδονικό. Μετά τον ξαφνικό θάνατο του Νίκου Σαμαρά, προπονητής-παίκτης της ανδρικής ομάδας ανέλαβε ο Σωτήρης Μελάς, ο οποίος αποδείχθηκε άξιος συνεχιστής του ονείρου του ιδρυτή του συλλόγου. Αρχικά κατέκτησε τον τίτλο της Τ.Ε.Π. Λέσβου επικρατώντας στο αποφασιστικό ματς με 3-2 του Α.Π.Σ. Παπάδος Γέρας και πιο άνετα των υπολοίπων σωματείων Α.Ο. Μυτιλήνης και Παγγεραγωτικός. Ακολούθως, με προπονητή τον Άκη Φλαούνα κατέκτησε χωρίς ήττα το πρωτάθλημα της Ζ΄ Περιφέρειας (Νησιών Αιγαίου), το οποίο διοργάνωσε στο Κλειστό Γυμναστήριο Λήμνου "Νίκος Σαμαράς" κερδίζοντας ταυτόχρονα την άνοδο στην Α2.
Την ομάδα που κέρδισε την άνοδο αποτελούσαν οι παίκτες:
Παράλληλα, η γυναικεία ομάδα με προπονητή το Σωτ. Μελά πήρε τη δεύτερη θέση στο τοπικό πρωτάθλημα της Τ.Ε.Π. Λέσβου. Όμως, το μέλλον της ανήκει, αφού αποτελείται κατά βάση από τις κορασίδες του τοπικού Λυκείου Μύρινας που κέρδισαν το σχολικό πρωτάθλημα νομού Λέσβου 2013.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2010 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Λήμνου
Αεροσκάφος ναυτικής περιπολίας
Αεροσκάφος ναυτικής περιπολίας είναι ένα αναγνωριστικό αεροσκάφος σταθερών πτερύγων το οποίο είναι σχεδιασμένο να λειτουργεί για μεγάλες πτήσεις πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας για ρόλους ναυτικής περιπολίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τύποι αεροσκαφών
Οργανισμός Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικοί οργανισμοί
Σετζόνγκ ο Μέγας
Ο Σέτζονγκ της Ζωσόν (15 Μαίου 1397 – 8 Απριλίου 1450), γεννήθηκε ως  Γι Ντο (Κορεατικά: 이도; Χάνια: 李祹), γνωστός ως Σέτζονγκ ο Μέγας (Κορεατικά: 세종대왕; Χάνια: 世宗大王), ήταν ο τέταρτος ηγεμόνας της Δυναστείας της Ζωσόν της Κορέας και ο τρίτος γιός του βασιλιά Τάετζο και της βασίλισσας Γουονγκγιεόνγκ. Το 1418 ανακηρύχθηκε διάδοχος, όταν ο πρεσβύτερος αδελφός του, πρίγκηπας Γι Τζε καθαιρέθηκε. Σήμερα ο Βασιλιάς Σέτζονγκ θεωρείτε ένας από τους σημαντικότερους ηγέτες της Κορεατικής Ιστορίας.
Παρ’όλω που που ανέβηκε στο θρόνο κατά την εθελούσια παραίτηση του πατέρα του το 1418, ο Σέτζονγκ είχε συμβολικό ρόλο, καθώς ο Τάετζονγκ διατήρησε τον έλεγχο της χώρας, μέχρι το θάνατό του το 1422. Ο Σέτζονγκ ήταν ο μοναδικός ηγεμόνας της χώρας για τα επόμενα 28 χρόνια, ακόμα και όταν αρρώστησε το 1439 και από το 1422, ο μεγαλύτερος γιός του, πρίγκηπας Γι Χιάνγκ (ο μετέπειτα βασιλιάς Μούντζονγκ), έχρησε αντιβασιλέας.
Ο Σέτζονγκ ενίσχυσε το κορεατικό Κομφουκιανισμό, και πέρασε σημαντικές νομικές αλλαγές (공법, 貢法). Δημιούργησε προσωπικά και διέδωσε το κορεατικό αλφάβητο (γνωστό σήμερα ως Χανγκούλ), προήγαγε αλλαγές στην επιστήμη και την τεχνολογία και εισήγαγε μέτρα για να ενισχύσει την οικονομική ανάπτυξη. Διεύθυνε εκστρατείες στο βορρά και παρότρυνε την εσωτερική μετανάστευση αγροτών στην περιοχή. Στο νότο υπέταξε Γιαπωνέζους πειρατές κατά την κατάκτηση της Τσουσίμα.
Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 1397 (15 Μαΐου με το καινούργιο ημερολόγιο). Ο Σέτζονγκ ήταν γιός του βασιλιά Τάετζο με την γυναίκα του Γουόν-γεόνγκ. Όταν ήταν 12 έγινε Μεγάλος Πρίγκηπας Τσουνγεόνγκ (충녕대군). Κατά την παιδική του ηλικία, ήταν ο αγαπημένος του πατέρα του, παρ’όλω που είχε δυο μεγαλύτερους αδελφούς. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Γι Τζε (이제) ονομάστηκε διάδοχος το 1404, αλλά επειδή ήταν ελεύθερο πνεύμα και προτιμούσε το κυνήγι και τις διασκεδάσεις καθαιρέθηκε το 1418. Ο δεύτερος γιός έγινε Βουδιστής μοναχός, αλλά δεν ήταν παρά μετά το θάνατο του Τάετζο, το 1422, που φάνηκαν οι πολιτικές ικανότητες και η δημιουργηκότητά του.
Θρησκεία
Το 1427 ο Σέτζονγκ εξέδωσε ένα διάταγμα κατά της μουσουλμανικής μειονότητας των Χουιχούι, οι οποίοι είχαν ειδική αντιμετώπιση και επιδόματα από τον καιρό της διακυβέρνησης της Δυναστείας Γιουάν. Οι Χουιχούι έπρεπε να σταματήσουν να φοράνε τουρμπάνι, να κλείσουν το τζαμί τους στην Γκαεγκγιόνγκ και να γίνουν Κομφουκιανιστές.
Οικονομία
Στα χρόνια πριν τον Τζεσόνγκ η οικονομία βασιζόταν στο ανταλακτικό σύστημα με κύρια προϊόντα το ύφασμα, τα δημητριακά και το βαμβάκι. Το 1423 υπό τον Βασιλιά Σέτζονγκ, η κυβέρνηση προσπάθησε να κυκλοφορήσει νόμισμα, παρόμοιο με αυτό της δυναστείας Τανγκ. Το Το Ζωσόν Τόνγκμπο(조선통보) ήταν μπρούντζινο, με ονομαστική αξία ασημιού και 150 νομίσματα άξιζαν 600 γραμμάρια ασημιού. Tελικά καταργήθηκε το 1425 λόγω έλλειψης πρώτων υλών.
Εξωτερικές Σχέσεις
Ο Σέτζονγκ συνεργάστηκε με την κινεζική Δυναστεία Μινγκ, ενώ εγκατέστησε και δέκα βάσεις στα βόρεια της χερσονήσου.
Άνοιξε τρία λιμάνια για να ενισχύσει το εμπόριο με την Ιαπωνία, αλλά ξεκίνησε και τρεις εκστρατείες ενάντια σε γιαπωνέζους πειρατές στη Ανατολική Κινεζική θάλασσα. μικρογραφία|Αντίγραφο κορεατικού σφαιρικού αστρολάβου που είχε κατασκευάσει πρώτος ο [[Τζανγκ Γεόνγκ-σιλ]]
Στρατηγικά
Ο Βασιλιάς Σέτζο ήταν αποτελεσματικός στους στρατηγικούς σχεδιασμούς του και εισήγαγε πολλούς κανονισμούς για να ενισχύσει την ασφάλεια του βασιλείου του και ενημερώσει τη πολεμική τεχνολογία.
Το 1433 έστειλε στρατεύματα για να κατανικήσουν τους Τζουρχένους (στη Μαντζουρία), αλώνοντας πολλά οχυρά και επεκτείνοντας τα σύνορα της Κορεάς μέχρι τον ποταμό Σόχουα.
Επιστήμη, Τεχνολογία και Αγρονομία
Το 1420, ο Βασιλιάς Σετζόνγκ, από την αγάπη του για την επιστήμη, έφτιαξε ένα ινστιτούτο μέσα στο παλάτι Γκγιόνμποκ, το οποίο έμεινε γνωστό ως Αίθουσα των Αξίων (Τζιφγεοντζεόν; 집현전, 集賢殿). Το ινστιτούτο ήταν υπεύθυνο για επιστημονική έρευνα για την προαγωγή της τεχνολογίας του βασιλείου. Η Αίθουσα των Αξίων είχε σκοπό να συλλέξει τα πιο δυνατά μυαλά της Ζωσόν και η κυβέρνηση βοηθούσε προσφέροντας υποτροφίες σε νέους λόγιους.
Ο Σέτζονγκ προήγαγε τις επιστήμες. Θέλοντας να βοηθήσει τους αγρότες, ο Σέτζονγκ δημιούργησε ένα εγχειρίδιο για αγρότες. Το βιβλίο Νόσα Τζιγκσεόλ (농사직설, 農事直說) περιείχε πληροφορίες σχετικά με διάφορες αγροτικές τεχνικές που συλλέχθηκαν από περιοχές της Κορέας. Οι τεχνικές αυτές ήταν απαραίτητες για να συντηρηθούν οι πρόσφατα υιοθετημένες μέθοδοι εντατικής και συνεχής καλλιέργειας.
Πρόνοια
Το 1426 ο Σέτζονγκ έθεσε σε ισχύ ένα νόμο που επέτρεπε στις γυναίκες νόμπι 100 ημέρες άδεια μητρότητας και το 1430 πρόσθεσε 1 μήνα πριν τη γέννηση, καθώς και 30 ημέρες για τους πατέρες.
Η οικονομία του βασιλείου ήταν κατά κύριο λόγο αγροτική, οπότε ο Σέτζονγκ επέτρεψε στους αγρότες να πληρώνουν φόρους ανάλογα με την κατάσταση της οικονομίας, πράγμα που τους επέτρεπε να επικεντρώνονται στα χωράφια τους. μικρογραφία|Μερική μετάφραση του αρχικού εγχειριδίου για την προώθηση του Χάνγκουλ
Χάνγκουλ
Ο Σέτζονγκ επηρέασε βαθύτατα την ιστορία της Κορέας με τη δημιουργία του Χάνγκουλ, ενός φωνητικού συστήματος γραφής για την Κορεατική Γλώσσα. Αν και είχε για συμβούλους λόγιους και επιστήμονες στην Αίθουσα των Αξίων, ιστορικά στοιχεία δείχνουν ότι ο ίδιος δημιούργησε το σύστημα αυτό.