cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ελληνικός Ποιμενικός
Προσόντα
μικρογραφία|260x260px|Νεαρό [[θηλυκό της φυλής ελληνικός ποιμενικός]] Ο ελληνικός ποιμενικός σκύλος εκτρέφεται αιώνες τώρα στις ορεινές περιοχές με σκοπό τη φύλαξη κοπαδιών. Η προσαρμογή του στις αντίξοες συνθήκες της ορεινής κτηνοτροφίας τον βοήθησε να αναπτύξει χαρακτηριστικά που τον καθιστούν πολύτιμο και αναντικατάστατο φύλακα, ικανό να αντιμετωπίσει τις επιθέσεις μεγάλων σαρκοφάγων, όπως η αρκούδα και ο λύκος.
Κατάσταση
Σήμερα, η παραδοσιακή αυτή ελληνική φυλή, κινδυνεύει με εξαφάνιση, από τη μείωση της νομαδικής κτηνοτροφίας και τις ανεξέλεγκτες διασταυρώσεις που αλλοίωσαν τα χαρακτηριστικά της.
Υπολογίζεται ότι έχουν απομείνει λιγότεροι από 3.000 καθαρόαιμοι ελληνικοί ποιμενικοί. Σε μία προσπάθεια να διάσωσης του, ο Αρκτούρος υλοποιεί από το 1998 το Πρόγραμμα Αναπαραγωγής Ελληνικού Ποιμενικού.
Αναγνώριση
Ο ελληνικός ποιμενικός είναι αναγνωρισμένος σαν καθαρόαιμη φυλή σκύλου από τον Κυνολογικό Όμιλο Ελλάδος.
Είναι αρκετά μεγαλόσωμο σκυλί, το ύψος του ξεπερνά πολλές άγριες ράτσες σκυλιών και φτάνει τα 77 εκατοστά. Λέγεται ότι τα τσοπανόσκυλα έχουν έξι δάκτυλα και έχουν το ένστικτο να προστατεύουν τα κοπάδια με τα ζώα. μικρογραφία|Γεννήτορας του Όμιλου Φίλων Ελληνικού Ποιμενικού μικρογραφία|Αρσενικό άτομο της Φυλής σε στάση επιφυλακής μικρογραφία|Θηλυκό στον χώρο εργασίας του μικρογραφία|Γεννήτορας του Όμιλου Φίλων Ελληνικού Ποιμενικού μικρογραφία|Δείγμα ποιμενικού σκύλου από τις μελέτες της Περιβαλλοντικής Οργάνωσης για την Άγρια Ζωή και τη Φύση ΚΑΛΛΙΣΤΩ μικρογραφία|Αρσενικός Ελληνικός Ποιμενικός στο φυσικό του περιβάλλον
Το πρότυπο της φυλής
Γενική Περιγραφή
Είναι σκύλος ρωμαλέος, με καλή σωματική διάπλαση που την χαρακτηρίζει ο ισχυρός σκελετός και η καλή μυϊκή κάλυψη, ικανός να κινείται όλη μέρα κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες, σε δύσβατες περιοχές και με τις ελάχιστες απαιτήσεις σε τροφή και ν’ αντιμετωπίζει τα αγρίμια που απειλούν τα κοπάδια, είτε με καταδίωξή τους, είτε με συμπλοκή σώμα προς σώμα.
Ο τυπικός βηματισμός είναι ο βραχύς τροχασμός.
Η κίνησή του πρέπει να είναι άνετη και σταθερή στον τροχασμό, ικανή να επιταχυνθεί σε καλπασμό, με δυνατότητα ελιγμών. Στο βάδισμα ο σκύλος κρατά χαμηλά το κεφάλι.
Η παρουσία του στο κοπάδι δεν ενοχλεί τα ζώα με τα οποία αναπτύσσει σχέσεις αρμονικής συμβίωσης και ένστικτο προστασίας, το οποίο εκδηλώνει έντονα με απωθητικές ενέργειες στην παρουσία οποιουδήποτε εισβολές στον ζωτικό του χώρο.
Τα άτομα της φυλής εμφανίζουν καλή υγεία, μακροβιότητα, αργή ωρίμανση και έντονο σεξουαλικό διμορφισμό, με εμφανή έκφραση στα ανατομικά χαρακτηριστικά.
Τα θηλυκά είναι πολύπλοκα και εμφανίζουν καλό μητρικό ένστικτο.
Η προέλευσή του είναι οι αρχαιοελληνικοί Ποιμενικοί Μολοσσικοί σκύλοι έτσι όπως αυτοί εξελίχθηκαν δια μέσου των αιώνων σε ένα γενετικό κράμα με άλλους ποιμενικούς ορεινούς σκύλους της χώρας μας.
Σήμερα εμφανίζεται σαν πρωτόγονος ποιμενικός ορεινός σκύλος φύλακας κοπαδιών.
Κεφαλή
Είναι ογκώδης με αναλογία ρύγχους –κρανίου 2:3 και μέτρια ρινομετωπική γωνία. Το κρανίο είναι ομαλά καμπυλωτό, με εμφανή υπερόφρυα τόξα και φαρδύ όσο σχεδόν το μήκος του. Καταλήγει σε αισθητή ινιακή απόφυση.
Το ρύγχος είναι φαρδύ και βαθύ στο σημείο πρόσφυσης με το κρανίο και συγκλίνει ομαλά προς το ακρορίνιο, χωρίς να καθίσταται μυτερό, αλλά αντιθέτως διατηρώντας επαρκές εύρος, το οποίο έχει ευρείς ρώθωνες με μαύρο χρωματισμό. Οι παρειές είναι επίπεδες και βαθιές. Τα ζυγωματικά είναι εμφανή.
Στόμα
Έχει άρτια και ισχυρή οδοντοστοιχία, με ιδιαίτερα ανεπτυγμένους κυνόδοντες. Η άνω και η κάτω γνάθος συγκλίνουν σε δάγκωμα τύπου ψαλίδας ή επίπεδο δάγκωμα και καλύπτονται από χείλη παχιά και ελαφρά χαλαρά.
Αυτιά
Εκφύονται στο ύψος της νοητής γραμμής από την έξω γωνία των ματιών προς τα πίσω, είναι τριγωνικά, καρδιόσχημα, μετρίου μεγέθους, ακουμπούν στις παρειές επίπεδα ή αποκαλύπτουν εν μέρη το εσωτερικό τους. Το δέρμα τους είναι παχύ και καλύπτεται από πυκνό τρίχωμα.
Κατά την προσήλωση του σκύλου σε κάποιο ερέθισμα, ανασηκώνονται ελαφρά και κινούνται προς τα εμπρός.
Συμβάλλουν ιδιαίτερα στη συνολική έκφραση του προσώπου.
Δεν επιτρέπεται η κοπή των αυτιών και άτομα χωρίς αυτιά δεν είναι δυνατόν να αξιολογούνται στις Εκθέσεις Μορφολογίας.
Οφθαλμοί
Μετρίου μεγέθους, σε ωοειδές σχήμα, τοποθετημένοι συμμετρικά σε παράλληλες γραμμές του επιμήκη άξονα του κρανίου, απέχουν αρκετά μεταξύ τους. Κατά την πλαγία όψη της κεφαλής, κατέχουν θέση λίγο πιο κάτω από το επίπεδο του ρύγχους, καθώς αυτό επεκτείνεται νοητά προς το κρανίο. Το χρώμα τους καστανό. Προτιμούνται οι πιο σκούρες αποχρώσεις. Τα βλέφαρα πρέπει να είναι σφιχτά, χωρίς να αποκαλύπτουν το βλεννογόνο τους. Το βλέμμα είναι σοβαρό διεισδυτικό και ήρεμο.
Τράχηλος
Είναι ισχυρός, φαρδύς, μυώδης, σχετικά βραχύς, καλύπτεται από δέρμα χαλαρό που σχηματίζει προγούλι σε μικρό βαθμό.
Εμπρόσθια άκρα
Ισχυροί ώμοι, έχουν θέση κοντά στο θώρακα. Οι ωμοπλάτες είναι επικλινείς και σχηματίζουν μέτρια γωνία με τους βραχίονες. Τα μπροστινά πόδια πρέπει να είναι ίσια, με δυνατά και χοντρά οστά που καλύπτονται από ισχυρές μυϊκές μάζες.
Οι αγκώνες πρέπει να βρίσκονται παράλληλα με τον θώρακα και σε απόσταση από τις πλευρές ικανή να επιτρέπει την απρόσκοπτη έκταση του θώρακα κατά την κίνηση, ακόμη και κατά την μέγιστη προσπάθεια του σκύλου.
Οι καρποί πρέπει να έχουν ελαστικότητα και δύναμη.
Σώμα
Το στήθος πρέπει να είναι ευρύ και βαθύ μέχρι του ύψους των αγκώνων. Ο θώρακας απαρτίζεται από πλευρές τοξοειδείς με μέτρια καμπυλότητα, που επεκτείνονται αρκετά προς τα πίσω και αφήνουν αρκετό χώρο για την καρδιά και τους πνεύμονες.
Η ράχη είναι φαρδιά, ίσια και μετρίου μήκους καλυπτόμενη από ισχυρές μυϊκές μάζες. Η κάτω γραμμή του θώρακα συγκλίνει ελαφρά προς τα πίσω, σχηματίζοντας μέτρια καμπύλη που δίνει την εικόνα της σφικτής κοιλιάς, διατηρώντας όμως ικανό βάθος στην οσφυϊκή χώρα.
Η οσφύς είναι φαρδιά, βραχεία, μυώδης, ελαφρά καμπυλωτή, ενώνεται με εξίσου φαρδιά λεκάνη που είναι ελαφρά επικλινής προς τα πίσω και απαρτίζεται από ισχυρά λαγόνια οστά, που είναι εμφανή κατά το μεγαλύτερο ύψος της.
Οπίσθια άκρα
Οι μηροί πρέπει να είναι φαρδιοί και μακριοί και να έχουν καλή μυϊκή κάλυψη. Οι αρθρώσεις του γόνατου και του ταρσού είναι ισχυρές και σχηματίζουν μέτριες γωνιώσεις καθώς εμφανίζονται στη στάση του σκύλου και από την πλάγια όψη του.
Οι κνήμες είναι μέτριου μήκους και ο ταρσός ευρίσκεται χαμηλά. Τα μετατάρσια είναι κοντά, συμπαγή και κάθετα στο έδαφος όταν ο σκύλος είναι σε θέση στάσης.
Τα οπίσθια άκρα πρέπει να έχουν ισχυρά και χοντρά οστά και να είναι παράλληλα καθώς παρατηρούνται από πίσω.
Η παρουσία ή όχι ψευδονύχων είναι αδιάφορη και δεν προσθέτει στη γενετική αξία του σκύλου, καθόσον δεν αποτελεί λειτουργικό ανατομικό στοιχείο.
Τα πέλματα είναι ευμεγέθη και σφικτά σε σχήμα ωοειδές, με χοντρά και σκληρά νύχια. Η μεσοδακτύλιος μεμβράνη είναι καλά ανεπτυγμένη και τα δάκτυλα είναι μακριά και καμπυλωτά.
Ουρά
Είναι χοντρή στη βάση της, φυτρώνει ψηλά στη λεκάνη, είναι μακριά έως το ύψος του ταρσού και σχηματίζει καμπύλη και μικρή αναστροφή κατά την άκρη της.
Όταν ο σκύλος βρίσκεται σε διέγερση και κινείται ανασηκώνεται και σχηματίζει ημικύκλιο πάνω από τη λεκάνη.
Καλύπτεται από άφθονο τρίχωμα και σχηματίζει πλούσιο θύσανο.
Εμφανίζονται επίσης βραχύουρα ή άνουρα άτομα, τα οποία είναι αποδεκτά εξίσου με τα μακρύουρα άτομα και οι μεταξύ τους συζεύξεις είναι επιθυμητές προς την κατεύθυνση σταθεροποίησης μιας ποικιλίας φυλής, στο βαθμό που το ιδιαίτερο αυτό στοιχείο δεν συνδέεται γενετικά με τα προβλήματα υγείας.
Τρίχωμα
Είναι πυκνό και άφθονο, με χοντρή τρίχα και συνίσταται από δύο μανδύες. Ο κάτω μανδύας έχει μαλακό και πυκνό τρίχωμα, ενώ ο πάνω μανδύας έχει μακρύτερο τρίχωμα με τρίχες ίσιες ή ελαφρά κυματιστές. Ο σγουρός μανδύας δεν είναι επιθυμητός.
Το τρίχωμα είναι αφθονότερο στο πίσω μέρος των μηρών.
Εμφανίζεται σε δύο ποικιλίες, τον μεσότριχο τύπο και τον μακρύτριχο τύπο. Τα αρσενικά άτομα εμφανίζουν χαίτη. Τα θηλυκά άτομα έχουν κοντύτερο τρίχωμα. Το δέρμα είναι σκληρό αλλά ελαστικό.
Χρωματισμός
Οι βασικοί χρωματισμοί είναι ο μαύρος, ο καστανόφαιος, ο λευκός και ο ποικιλόχρωμος.
Στον μαύρο χρωματισμό παρατηρούνται πολλές φορές καστανές ανταύγειες, ενώ εμφανίζονται λευκά σημάδια στο στήθος, το λαιμό το επιρίνιο και τα άκρα ( Μπασιούρης, κατά την ποιμενική ορολογία).
Ποικιλία του μαύρου χρωματισμού είναι επίσης η εμφάνιση πυρόξανθων ή ραβδωτών περιοχών στις παρειές, το στήθος, πάνω από τα μάτια και τα άκρα ( Γκέσος, κατά την ποιμενική ορολογία).
Στον καστανόφαιο χρωματισμό παρατηρούνται αποχρώσεις που κυμαίνονται από τον υπόξανθο, τον φαιό έως τον σκοτεινό καστανόφαιο ( Μούργο, κατά την ποιμενική ορολογία ) και τον ραβδωτό. Στον υπόξανθο (σταρένιο) και τον ραβδωτό είναι δυνατή η παρουσία μαύρου χρώματος στο ακρορίνιο, καθώς και η παρουσία λευκών περιοχών στο ακρορίνιο και στα άκρα.
Στον ποικιλόχρωμο τύπο ( Παρδάλης κατά την ποιμενική ορολογία), εμφανίζονται πάνω στη δεσπόζουσα λευκή επιφάνεια του τριχώματος, κηλίδες μικρές ή μεγάλες, καθώς και στίγματα, καστανόφαιου ραβδωτού ή μαύρου χρώματος, Οι κηλίδες χρώματος πάνω στο κεφάλι, είναι επιθυμητό να σχηματίζουν συμμετρικές περιοχές.
Έκφραση του ποικιλόχρωμου τύπου είναι και ο κυανομιγής χρωματισμός.
Όλοι οι χρωματισμοί είναι ισότιμοι και αποτελούν γονιδιακό πλούτο της φυλής. Ο εκτροφέας πρέπει να τους χρησιμοποιεί ανάλογα με τις αισθητικές του προτιμήσεις, αφού λάβει υπόψη του τα άλλα ουσιώδη ανατομικά χαρακτηριστικά.
Χαρακτήρας και συμπεριφορά
Ανεξάρτητος, θαρραλέος, αποφασιστικός, πιστός, εργατικός με υψηλή αίσθηση καθήκοντος και ισχυρό ένστικτο προστασίας των ζώων και του περιβάλλοντός του.
Είναι ευαίσθητος στον έπαινο και στον ψόγο και δεν ανέχεται την βίαιη συμπεριφορά. Έντονα κυριαρχικός υποτάσσεται σε ένα άτομο. Σε αγέλες πάνω από τρία άτομα επιδιώκει την ιεραρχική τοποθέτησή του στις υψηλότερες κοινωνικές βαθμίδες με έντονες αψιμαχίες.
Ικανός να διακρίνει καταστάσεις και να ενεργεί από μόνος του. Καχύποπτος αλλά διακριτικός στην παρουσία των ξένων, δεν δημιουργεί εύκολα φιλίες, ήρεμα αποτραβηγμένος, αλλά έτοιμος να επέμβει με απότομα ξεσπάσματα επιθετικότητας. Κατά την συνοδεία των κοπαδιών συνήθως κινείται στην περιφέρεια, επιλέγοντας θέσεις από τις οποίες έχει δυνατότητα να ελέγχει την ευρύτερη περιοχή. Την νύχτα είναι ιδιαίτερα κινητικός και απαντά με βαθύ γαύγισμα στα ερεθίσματα του περιβάλλοντος. Εμφανίζει επιθετικότητα προς τα άγρια ζώα και ικανότητα απώθησης ή δίωξής τους. Χρειάζεται κοινωνικοποίηση με ανθρώπους και ζώα από μικρή ηλικία, για να είναι ευάγωγος και αρμονικός στην συμβίωση μαζί τους. Εκπαιδεύσιμος, διατηρεί την τάση να κρίνει τις καταστάσεις πριν ενεργήσει. Δεν πρέπει να ωθείται σε επιθετικότητα. Διαθέτει μεγάλη ενεργητικότητα που πρέπει να διοχετεύεται σε διάφορες δραστηριότητες, διαφορετικά οδηγείται από την ανία σε καταστροφικές τάσεις και υπερβολικό γαύγισμα. Η συντήρησή του απαιτεί μεγάλους χώρους και συχνή ανθρώπινη παρουσία.
Μέγεθος
Το βάρος του θηλυκού είναι το λιγότερο 32 κιλά και του αρσενικού το λιγότερο 40 κιλά, για σκύλους που εργάζονται καθημερινά στι συνθήκες της υπαίθρου. Τα μεγέθη αυτά μπορούν να επεκτείνονται στους αρσενικούς έως 55 κιλά και για τις θηλυκές έως 40 κιλά. Το βάρος του σώματος πρέπει να είναι σε απόλυτη αναλογία με το ύψος του σώματος και να συμβάλει στην ισχυρή δομή του σκύλου. Παχύσαρκα ή πλαδαρά άτομα δεν είναι επιθυμητά.
Ελαττώματα
Μυτερό και μακρύ ρύγχος, αποχρωματισμός της μύτης, σφιχτά χείλη, ανοικτόχρωμα μάτια, εντρόπιο ή έντονα χαλαρά βλέφαρα, πολύ μεγάλα αυτιά ή μικρά αυτιά τοποθετημένα ψηλά στο κρανίο, κομμένα αυτιά, προγναθισμός ή υπογναθισμός, έλλειψη δοντιών, όταν δεν οφείλεται σε ατύχημα ή προχωρημένη ηλικία, στενό και επίμηκες κρανίο, ραιβοποδία ή βλεσσοποδία, αδύνατα και μικρά πέλματα, αδύναμα μετακάρπια και μετατάρσια, λεπτός σκελετός και ελαφριά κατασκευή του σώματος, αδύνατη και μακριά ράχη, που εμφανίζει έντονη καμπύλη από το ακρώμιο έως τα λαγόνια οστά της λεκάνης, λυμφατική εμφάνιση του σώματος, λεπτή ουρά, έλλειψη τριχώματος, σγουρό τρίχωμα. Καστανός χρωματισμός. Μέγεθος σώματος με ύψος ακρωμίου και βάρος που δεν προσεγγίζουν τα κατώτερα αποδεκτά όρια, σε ώριμα άτομα ηλικίας 2 ετών. Νευρική ιδιοσυγκρασία και υπέρμετρη επιθετικότητα.
Κατάταξη
Ο Ελληνικός ποιμενικός ανήκει στις Μαστιφοειδείς φυλές ποιμενικού τύπου της Ομάδας 2, της Διεθνούς Κυνολογικής Ομοσπονδίας (F.C.I.).
Σημείωση
== Χαρακτηρισμοί χρωματισμών και χαρακτήρα ==
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΙ ΜΑΥΡΟΥ ΧΡΩΜΑΤΙΣΜΟΥ
Μπασιούρης (ρικο): Μαύρο με λευκά σημάδια στο στήθος, στο λαιμό, το επιρίνιο και τα άκρα.
Καραμάνης(νικο): Μαύρο κατά μια εκδοχή και λευκό στο κορμό με μεγάλα μαύρα σημάδια στις παρειές (μάγουλα) και μερικές φορές στα αυτιά και στα πόδια κατά μια άλλη εκδοχή.
Αράπης ή Αραπάκης: Μαύρο
Κοράκης : Μαύρο
Μπέλλο, Μπέλλος, Μπελλίνης, Μπέλλα : Κατάλευκο
Νιάο: Κατάλευκο. Αφορά συνήθως θηλυκές και στη βλάχικη ντοπιολαλιά σημαίνει χιόνι.
Χιόνο, χιόνα: Κατάλευκο.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΙ ΣΥΝΔΙΑΣΜΩΝ ΧΡΩΜΑΤΙΣΜΩΝ
Κάλεσο, Κάλεσος, Κάλεσα: Λευκό με συμμετρικές μαύρες κηλίδες, κυρίως γύρω από τα μάτια. Καραμπάσης: το ίδιο με το κάλεσο.
Καλεσάκης: Υποδεέστερος του Κάλεσου σε σωματική διάπλαση.
Ματούλης, Ματούλα: Το ίδιο με το Κάλεσο.
Μπάλιο, Μπάλιος, Μπάλια, Μπαλίκας, ή Μπαλιούκας: Ο χρωματισμός αυτός έχει κατά περιοχές διαφορετική ερμηνεία. Στη περιοχή της Ηπείρου «Μπάλιο σκύλο» λένε τους λευκούς στικτούς (πιτσιλωτούς) σκύλους που δημιουργούν μια γκρίζα απόχρωση (κυανομιγής). Σε άλλες περιοχές εννοούν ένα από τους πιο κλασσικούς χρωματικούς συνδυασμούς των Ε.Π. Δηλαδή λευκό γύρω από το λαιμό (γιορντάνι), λευκό στήθος, κοιλιά, ακρόποδα και λευκό στοιχείο στην ουρά.
Λιάρο, Λιάρος, Λιάρα: Λευκό με μαύρες κηλίδες στο κορμό. Το λιάρο ξεκίνησε σαν έκφραση του λεκιασμένου, βρώμικου λευκού (Λερό, λιάρο, βρώμικο) προσδιορίζοντας στη συνέχεια το δίχρωμο (λευκό-μαύρο, λευκό-καφέ κ.λ.π.).
Τραχήλης: Μαύρο με άσπρο στο τράχηλο ή και στο λαιμό γενικώτερα.
Γιορντάνης: Το ίδιο με τον τραχήλη ή κατ’ άλλους Μπάλιο στη κατανομή των χρωμάτων, αλλά καστανόφαιο μαύρο (Μούργκο) ως προς τις αποχρώσεις.
Λύκας: Ο σκύλος που έχει το χρωματισμό του λύκου (γκρίζο ή καψαλό).
Μούργκο, Μουργκό, Μουργκιά, Μουργκούσω: Κυρίως καστανόφαιος χρωματισμός, πολλές φορές συνδυασμένο με μαύρες ρίγες (ραβδωτό τιγρέ), μαύρες ανταύγειες ή σκούρα προς το μαύρο ράχη, αλλά και υπόξανθο ή φαιό.
Μουτζούρης ή Μουρτζιάπης: Σκύλος με γκριζωπό χρώμα και μαύρα στίγματα στο ρύγχος.
Γκιόσο ή Γκέσο, Γκέσα, Γκεσούλης, Γκεσούλω: Μαύρο ή μαυροκάστανο χρώμα με ανοιχτόχρωμα (υπόλευκα, ανοιχτά, φαιά, ανοιχτά καφέ, φαιοκίτρινα ή πυρόξανθα) κυρίως υπερόφρυα τόξα (φρύδια) παρειές (μάγουλα) ακρόποδα, σπανιότερα δε στήθος και κοιλιά.
Κανέλλης, Κανέλλος, Κανέλλω: Σκύλοι με το χρώμα της κανέλλας. Η μονοχρωμία του καστανού χρωματισμού και των αποχρώσεών του, δεν χαρακτηρίζουν Ελληνικό Ποιμενικό σκύλο, γιατί ο χρωματισμός αυτός δεν είναι αποδεκτός από το πρότυπο της φυλής. Θα μπορούσαμε ν’ αποδεχθούμε τον χρωματισμό αυτό σε συνδυασμό με το λευκό χρωματισμό.
Λάπας: Χρωματικός προσδιορισμός κοκκινωπού σκύλου. Οι Σαρακατσαναίοι χρησιμοποιούν το όνομα Λιάπης και οι Βλαχόφωνοι Λιαπίκης. Δεν γνωρίζω αν οι ονομασίες αυτές έχουν σχέση με το κοκκινωπό χρώμα, πάντως από το Νίκο Καρατζένη, αναφέρονται σαν κριτήρια σκληρού και ανυποχώρητου σκύλου.
Κοκκίνης: Αφορά επίσης τον ίδιο κοκκινωπό χρωματισμό.
Καψάλης: Προσδιορίζει επίσης κοκκινωπό σκύλο, αλλά και σκύλο που έχει χρώμα τριχώματος σταρένιο (υπόξανθο), ξανθόφαιο, πυρόξανθο, ή πύρινο.
Μπάλιο-Γκέσο: Ο κλασσικός μαύρος χρωματισμός και κατανομή χρωμάτων του Μπάλιου, αλλά με ανοιχτόχρωμα φρύδια και μάγουλα.
Καφέ-Κάλεσο: Λευκό με καφέ κηλίδες γύρω από τα μάτια.
Καφέ-Λιάρο: Λευκό με καφέ κηλίδες στο σώμα.
Όπως προανέφερα, οι χαρακτηρισμοί των κτηνοτρόφων για τους σκύλους τους δεν σταματούν μόνο στους χρωματισμούς. Κρίνω λοιπόν σκόπιμο μιας και ο Νίκος Καρατζένης μας έδωσε αυτό το πλούτο ονομασιών που αφορούν το φαινότυπο, τις ιδιότητες και το χαρακτήρα τους, τους μύθους και τους θρύλους τόσο του Ε.Π. όσο και λαϊκών ηρώων κάποιας εποχής, να σας τους παρουσιάσω.
Απολαύστε τους:
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΙ ΦΑΙΝΟΤΥΠΙΚΩΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΩΝ
Μπιρμπίλης: Με πολλές μπιρμπίλες (προγούλια).
Πατούνης ή Πατούνας: Με χοντρά και στιβαρά πέλματα.
Ζάρκο ή Ζάρκος ή Προζιούτο: Κοντότριχο. Ζαρκούλα είναι η κοντότριχη σκύλα ή η σκύλα που δαγκώνει την κάπα του βοσκού από τη κατσούλα (Ζαρκούλα στα βλάχικα σημαίνει κατσούλα).
Φουντούκης, Φουντωτός, Μαλλάτος: Μακρύτριχος σκύλος.
Βέσιος: Κατά τους βλαχόφωνους, σκύλος με μεγάλα αυτιά.
Ούρσος ή Ούρσα:  Γεροδεμένος και μεγαλόσωμος (Ούρσα κατά τους βλαχόφωνους είναι η Αρκούδα).
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΙΔΙΟΤΗΤΩΝ
Ρουμάνης, Ρωμαίος, Τούρκα: Σκύλοι αντοχής και άγριοι.
Σουλτάνα, Μόρφω: Όμορφη θηλυκιά.
Γκεμάλης: Από τον Κεμάλ Ατατούρκ, δηλώνει αγριάδα, πονηριά και ευστροφία.
Λιάπης, Λιαπίτης, Αρβανίτης: Δηλώνει σκληρότητα και ανυποχωρητικότητα.
Αηδόνω: Θελκτικό γαύγισμα.
Αντάρας: Άγριος, επιθετικός.
Γκούλης: Χαδιάρης, παιχνιδιάρης.
Ζαβούρης: Ξεροκέφαλος.
Καλύβας: Ο σκύλος που παραμένει στη καλύβα ή στη στάνη.
Καραούλης ή Καραούλα: Ο σκύλος που πιάνει «καραούλι» δηλαδή εποπτικό σημείο, ώστε να φυλάει το κοπάδι.
Λιόντας: Ψυχωμένος και μεγαλόσωμος σκύλος.
Τζιομπάνος: Ο κυρίαρχος σκύλος που πρωτοστατεί και νοιάζεται το κοπάδι.
Κελεπούρης: Ο τυχαία εμφανιζόμενος σκύλος.
Κλαφούνης: Ο κλαψιάρης.
Χαρόνι ή Χαρόνης: Σκύλος που ο φαινότυπός του και ο συνδυασμός των χρωμάτων του είναι αποκρουστικός, θυμίζουν δηλαδή το χάρο. Οι θρύλοι των παλιών Ληστάρχων που έδρασαν στα βουνά, εξακολουθούν να γοητεύουν ακόμη τους σύγχρονους κτηνοτρόφους, έτσι μετά το ποιο διαδεδομένο όνομα Λήσταρχου που είναι το «Νταβέλης», ακολουθούν τα ονόματα των Γκαντάρα, Καταραχιά, Γιαγκούλα, Ρέντζιο, Τρομάρα κ.ο.κ.
Επίσης πολλά ονόματα προέρχονται από μύθους ή κλασσικά λαϊκά μυθιστορήματα όπως: Γενοβέφα, Γκόλφω, Καρασούλα (που μπορεί να έχει σχέση και με το μαύρο χρώμα), Μέλπω ή Μπιρμπίλω.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυλές σκύλων Ελληνικής προέλευσης Κατηγορία:Φυλές σκύλων
Βελί Κιουτσούκ
Ο Βελί Κιουτσούκ (γεννημένος στις 9 Μαΐου 1944, στο Τουρκμέν του Γκολτζαπαρί στην Επαρχία Μπιλετσίκ της Τουρκίας ) είναι απόστρατος Τούρκος στρατηγός. Θεωρείται ως ο ιδρυτής της μυστικής υπηρεσίας JİTEM της Τουρκικής Χωροφυλακής, ενώ κατηγορείται από την Τουρκική Κυβέρνηση ως ο επικεφαλής της οργάνωσης Εργκενεκόν, με βάση σχετική κατάθεση από τον Τουντσάι Γκιουνεΐ. Συνελήφθη τον Ιανουάριο του 2008, και στις 5 Αυγούστου 2013, καταδικάστηκε δις σε ισόβια κάθειρξη.
Καριέρα
Ο Κιουτσούκ θεωρείται ως ο ιδρυτής της μυστικής υπηρεσίας JİTEM της Τουρκικής Χωροφυλακής.
Σουσουρλούκ
Ο Κιουτσούκ φέρεται να είναι ο τελευταίος άνθρωπος που συνομίλησε με τον Αμπντουλάχ Τσατλί, πριν από τον θάνατο του τελευταίου στο αυτοκινητιστικό δυστύχημα του Σουσουρλούκ το 1996, ενώ είχε, επίσης, διαρκή επικοινωνία με τους Τσατλί, Ντρεζ Αλί και Σαμί Χοστάν.
Εργκενεκόν
Ο Κιουτσούκ κατηγορείται από την Τουρκική Κυβέρνηση ότι ήταν ο επικεφαλής της οργάνωσης Εργκενεκόν, σύμφωνα με σχετική κατάθεση του Τουντσάι Γκιουνεΐ. Συνελήφθη τον Ιανουάριο του 2008. Αρχεία του Τσεμ Ερσεβέρ βρέθηκαν στην έρευνα που ακολούθησε, στο σπίτι του Κιουτσούκ.
Στη διάρκεια της δίκης της Εργκενεκόν, τόσο ο Μουζαφέρ Τεκίν, όσο και ο Οκτάι Γιλντιρίμ φίλησαν το χέρι του Κιουτσούκ εντός του Δικαστηρίου, ως παραδοσιακό σύμβολο σεβασμού.
Στις 5 Αυγούστου 2013, καταδικάστηκε δις σε ισόβια κάθειρξη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι στρατιωτικοί
Φαράγγι του Δνείστερου
Το Φαράγγι του Δνείστερου σχηματίζεται σε τμήμα του ομώνυμου ποταμού, στη δυτική Ουκρανία. Αποτελεί εθνικό δρυμό και έχει συμπεριληφθεί στα επτά φυσικά θαύματα της Ουκρανίας.
Επισκόπηση
αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ|Δνείστερου Φαράγγι, κοντά στο στόμα του Strypa, Ternopil περιοχή. δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Δνείστερου Φαράγγι στο χωριό Pylypche, km / h, συννεφιασμένο Ασθενής, Ternopil Περιφέρεια της δυτικής Ουκρανίας Ο Δνείστερος είναι το δεύτερο μεγαλύτερο και πιο καθαρό ποτάμι στην Ουκρανία. Το Φαράγγι του Δνείστερου έχει μήκος 250 χιλιόμετρα και εκτείνεται από το σημείο όπου ενώνεται με το Δνείστερο ο ποταμός Ζόλοτα Λίπα μέχρι το σημείο όπου χύνεται στο Δνείστερο ο ποταμός Ζμπρουτς. Πλημμυρίζει εν μέρει από νερά τεχνητών λιμνών και στο βαθύτερο σημείο φθάνει περίπου τα 50 μέτρα. Εδώ ο Δνείστερος πλέει σε μια κοιλάδα φαραγγιού με βάθος 80 - 200 μέτρων. Μέσα στο φαράγγι υπάρχουν περισσότερα από δέκα καρστικά σπήλαια και σπηλιές.
Τοπίο
Το πιο πολύτιμο και το γραφικό μέρος του Δνείστερου είναι τα 250 χλμ. εκτείνονται από τις εκβολές του ποταμού Ζόλοτα Λίπα μέχρι το στόμιο του ποταμού Ζμπρουτς ονομάζεται φαράγγι του Δνείστερου. Η φύση του φαραγγιού του Δνείστερου είναι συγκεκριμένη και πρωτότυπη. Πρώτα από όλα, είναι τα γραφικά τοπία και η ευελιξία που προσδίδουν αυτό που συμβάλει στην πρωτοτυπία αυτών των διαδρομών. Οι απότομες βραχώδεις ή ξύλινες όχθες με τα ύψη έως 200 μέτρα, τα μοναδικά βράχια τραβερτίνη, καθώς και η γεωλογική απολέπιση, τα σπήλαια και οι σπηλιές με ίχνη κατοίκησης σε αυτά, οι καταρράκτες, τα γραφικά νησιά, τα μνημεία της φύσης, η ιστορία, η αρχιτεκτονική, η εθνογραφία – όλα αυτά μπορούν να ειδωθούν μίλια και μίλια.
Τμήματα
Το φαράγγι του Δνείστερου είναι τμήμα 250 χιλιομέτρων από το στόμιο του ποταμού Ζόλοτα Λίπα μέχρι το στόμιο του Ζμπρουτς.
Προστασία
Το Εθνικό φυσικό Πάρκο του Φαραγγιού του Δνείστερου ιδρύθηκε κατά μήκος της πορείας του Ποταμού Δνείστερου με βάση το Προεδρικό Διάταγμα 2010 και το Διάταγμα του Υπουργού Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων, στις 12 Δεκεμβρίου του 2011.
Τουρισμός
Το φαράγγι του Δνείστερου αποτελεί πόλο έλξης για χιλιάδες νερό τουρίστες κάθε χρόνο.
Το ταξίδι στη ροή του Δνείστερου ποταμού είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ταξίδια στην Ουκρανία. Τα γραφικά τοπία περιλαμβάνουν απότομες βραχώδεις ή όχθες δασών με ύψος 200 μέτρων, μοναδικά πετρώματα τραβερτίνη και γεωλογικώς αφαιρεμένα στρώματα, σπήλαια και σπηλιές, καταρράκτες, νησιά, μνημεία της φύσης, της ιστορίας, της αρχιτεκτονικής, της λαογραφίας.
Ελεύθερη πτώση με αλεξίπτωτο
Τα χωριά της Ισακίβ και Ονταγίβ που βρίσκονται στο φαράγγι προσελκύουν αλεξιπτωτιστές όχι μόνο από την Ουκρανία, αλλά επίσης και από τη Λευκορωσία, τη Ρωσία, την Πολωνία, τη Γερμανία και πολλές άλλες χώρες. Δύο φορές το χρόνο λαμβάνουν χώρα διαγωνισμοί ελεύθερης πτώσης με αλεξίπτωτο (ένας διεθνής και ένας ουκρανικός).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ουκρανίας
Περιστρεφόμενο εστιατόριο
thumb|250px|Το εσωτερικό του περιστρεφόμενου εστιατορίου στον πύργο Prima Tower της [[Σιγκαπούρη|Σιγκαπούρης]] Περιστρεφόμενο εστιατόριο ονομάζεται ένα εστιατόριο το δάπεδο του οποίου περιστρέφεται κατά 360ο. Το κύριο σώμα του κτηρίου παραμένει σταθερό και τα γεύματα μεταφέρονται στον περιστρεφόμενο όροφο. Η συχνότητα περιστροφής ποικίλει από μία έως τρεις φορές ανά ώρα έτσι ώστε οι επισκέπτες να μπορούν να απολαύσουν τη θέα προς όλα τα σημεία του ορίζοντα χωρίς να μετακινηθούν από τις θέσεις τους. Τέτοια εστιατόρια συχνά βρίσκονται στους τελευταίους ορόφους ξενοδοχείων, τηλεοπτικών πύργων, και ουρανοξυστών.
Ιστορία
Η ιδέα για τα περιστρεφόμενα εστιατόρια φαίνεται να προέρχεται από το σταθερό -αλλά με πανοραμική θέα- εστιατόριο που χτίστηκε στον τηλεοπτικό πύργο Fernsehturm Stuttgart στην Στουτγκάρδη της Γερμανίας το 1956. Ένα περιστρεφόμενο εστιατόριο στον Forianturm, ένα τηλεοπτικό πύργο στο Ντόρντμουντ της Γερμανίας άρχισε να λειτουργεί το 1959. Ο αρχιτέκτονας Τζον Γκράχαμ είναι ο πρώτος που σχεδίασε ένα τέτοιο εστιατόριο στις ΗΠΑ. Πρόκειται για το La Ronde στο εμπορικό κέντρο Ala Moana Center της Χονολουλού το 1961. Η ίδια τεχνολογία χρησιμοποιήθηκε και για την κατασκευή του περιστρεφόμενου εστιατορίου στην κορυφή του πύργου Space Needle στο Σιάτλ.
Στην Ελλάδα λειτουργεί περιστρεφόμενο εστιατόριο στον Πύργο του ΟΤΕ στη Θεσσαλονίκη.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική Κατηγορία:Χώροι εστίασης Κατηγορία:Εστιατόριο
Ευρωμπάσκετ 1987
Η διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης του 1987 (γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 1987) ήταν η 25η, η οποία οργανώθηκε από τη FIBA Europe. Συμμετείχαν δώδεκα εθνικές ομάδες. Το τουρνουά διοργάνωσε η Ελλάδα, η οποία κατέκτησε και τον τίτλο, και οι αγώνες διεξήχθησαν στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στο Νέο Φάληρο του Πειραιά, από τις 3 Ιουνίου ως τις 14 Ιουνίου. Η μασκότ της διοργάνωσης ήταν ο πελαργός με το όνομα Ολύμπιος. thumb|200px|Το λογότυπο της Εθνικής Ελλάδας στη διοργάνωση.
Το Ευρωμπάσκετ αυτό ήταν ένα από τα πιο δύσκολα όλων των εποχών, με την ύπαρξη ομάδων όπως η Σοβιετική Ένωση των Βάλντις Βάλτερς, Αλεξάντερ Βολκόφ, Σαρούνας Μαρτσουλιόνις, Βλαντίμιρ Τκατσένκο, της Γιουγκοσλαβίας των Ντράζεν Πέτροβιτς, Βλάντε Ντίβατς, Ράτζα, της Ισπανίας των Χουάν Αντόνιο Σαν Επιφάνιο, Κάνδιδο Σιμπίλιο, Αντρές Χιμένεθ, της Ιταλίας των Αντονέλο Ρίβα, Ρομπέρτο Μπρουναμόντι, Βάλτερ Μανίφικο. Λογικά λοιπόν, ομάδες όπως η Γαλλία του Ρισάρ Ντακουρί, η Ολλανδία του Ρικ Σμιτς, οι δεύτεροι στο προηγούμενο τουρνουά Τσεχοσλοβάκοι του Στανισλάβ Κρόπιλακ και οι Γερμανοί να μείνουν στα ρηχά. Επίσης, οι Σοβιετικοί στην φάση των ομίλων νίκησαν τους Γιουγκοσλάβους με 100-93 σε έναν αγώνα που κανείς δεν φανταζόταν τότε ότι θα ήταν η τελευταία τους αναμέτρηση σε Ευρωμπάσκετ (λόγω της διάλυσης και των δύο αυτών χωρών το 1991). Στον τελικό, σε ένα από τα πιο ιστορικά παιχνίδια στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ, η Ελλάδα νίκησε τη Σοβιετική Ένωση με 103-101 στην παράταση (κανονικός αγώνας 89-89).
Αναμενόμενα, πολυτιμότερος παίκτης (MVP) και πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης ήταν ο Νίκος Γκάλης με 37 πόντους μ.ο. αφήνοντας πολύ πίσω του τον Ντράζεν Πέτροβιτς με 22,7 πόντους μ.ο. .  Ο Πέτροβιτς στους ομίλους τερμάτισε δεύτερος σκόρερ με 142 πόντους και μέσο όρο 28,4 πόντους, ενώ ο Γκάλης πρώτος με 187 πόντους και με μέσο όρο 37,4 πόντους. Στους επόμενους 3 αγώνες, ο Ντράζεν σκόραρε 72 πόντους με μέσο όρο 24, ενώ ο Γκάλης 104 με μέσο όρο 34,6.
Οι 128 πόντοι των Γιουγκοσλάβων στον προημιτελικό με την Πολωνία, με τελικό σκορ 128-81, συνιστούν το δεύτερο καλύτερο επιθετικό ρεκόρ ομάδας σε Ευρωμπάσκετ, πίσω μόνο από τους 140 πόντους που έβαλαν οι Πολωνοί στο Ευρωμπάσκετ 1955 απέναντι στους Άγγλους, με τελικό σκορ 140-44 (αν και οι 140 πόντοι ήταν εξαιρετικά πιο εντυπωσιακό κατόρθωμα, αν συνυπολογιστεί το ότι δεν είχε θεσπιστεί ακόμα το τρίποντο, το οποίο καθιερώθηκε για πρώτη φορά στο NBA το 1979 και διεθνώς από την FIBA το 1984).
Προκριματικός Γύρος
Στον προκριματικό γύρο, οι 12 ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους των έξι ομάδων. Οι πρώτες τέσσερις ομάδες συνέχισαν στον προημιτελικό γύρο, ενώ οι δύο τελευταίες οδηγήθηκαν στους αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 9 ως 12.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1987 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1987 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1987 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1987
Μείγμα Βομβάης
Το Μείγμα Βομβάης (Αγγλικά: Bombay mix), είναι η ονομασία που συνήθως χρησιμοποιείται στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία για το παραδοσιακό Ινδικό [μείγμα σνακ], γνωστό ως chiwda, chevdo, bhuso (αν γίνεται χωρίς πατάτα), chevda (चिवडा) ή chivdo (चिवडो) στην Ινδία ή Chanāchura (Γλώσσα της Ορίσα: ଚନାଚୁର) στην Ορίσα, chanachur (চানাচুর) ή sanasur στη Βεγγάλη και chuda από τους κατοίκους της Μουμπάι.
Η Αγγλική ονομασία προέρχεται από την πόλη της Μουμπάι (παλαιότερα γνωστής ως Βομβάη), Ινδία. Αποτελείται από ένα μεταβλητό μείγμα πικάντικων ξηρών συστατικών, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν τηγανητές φακές, φιστίκια, νουντλς αλεύρου ρεβυθιών, αραβόσιτο, φυτικά έλαια, ρεβίθια, νιφάδες ρυζιού, τηγανητό κρεμμύδι και φύλλα κάρυ. Αυτά είναι όλα αρωματισμένα με αλάτι και ένα μείγμα μπαχαρικών που μπορεί να περιλαμβάνει κόλιανδρο και σπόρους μουστάρδας. Μια μεγάλη ποικιλία από μείγματα που πωλούνται στο Ηνωμένο Βασίλειο κάτω από μια ποικιλία ονομασιών με μείγμα Βομβάης (Bombay mix), με την γνωστότερη, συχνά να χρησιμοποιείται ως ο γενικός όρος.
Το παραδοσιακό Ινδικό φαγητό μπορεί να καταναλωθεί ως μέρος του γεύματος, ως αυτόνομο σνακ, αν και, συνήθως καταναλώνεται με τα χέρια.
Παραλλαγές
thumb|250px|left|Μείγμα στην [[Τσεννάι.]] Εναλλακτικά, οι περιφερειακές εκδόσεις περιλαμβάνουν: thumb|250px|left|Chaṇāchura στην [[Ορίσα.]]
Σημειώσεις
<references group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδικά σνακ Κατηγορία:Ινδικά fast food Κατηγορία:Ινδική κουζίνα Κατηγορία:Ινδική κουζίνα στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Κουλτούρα της Μουμπάι Κατηγορία:Κουζίνα της Γκουτζαράτ Κατηγορία:Κουζίνα του Μπενγκάλι Κατηγορία:Κουζίνα του Μπαγκλαντές Κατηγορία:Σνακ του Μπαγκλαντές Κατηγορία:Βρετανική κουζίνα
Λικινία
Το Λικινία, λατιν.: Licinia, είναι το όνομα, που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίες Ρωμαίες γυναίκες τού γένους των Λικινίων.
Ι. Κόρη του Γάιου Λικίνιου Βάρου
Η Λικινία (άκμασε 188 π.Χ.–180 π.Χ.) ήταν κόρη τού Γάιου Λικίνιου Βάρου και αδελφή τού Πόπλιου Λικίνιου Κράσσου (υπάτου το 171 π.Χ.) και τού Γάιου Λικίνιου Κράσσου (υπάτου το 168 π.Χ.). Παντρεύτηκε τον Πόπλιο Μούκιο Σκαιβόλα (ύπατο το 175 π.Χ.) και τού γέννησε τουλάχιστον δύο γιους: τον Πόπλιος Μούκιος Σκαιβόλας και τον Πόπλιο Λικίνιο Κράσσο Δίβες Μουκιανό. Ο μικρότερος γιος υιοθετήθηκε από τον μεγαλύτερο αδελφό της ως κληρονόμος του. Και οι δύο γιοι ήταν καλά μορφωμένοι και έγιναν μέγιστοι αρχιερείς (pontifex maximus) διαδοχικά.
ΙΙ. Σύζυγος του Κλαύδιου Ασέλλου
Η Λικινία (απεβ. το 153 π.Χ.), μία γυναίκα που σκοτώθηκε από τους συγγενείς της το 153 π.Χ., για τη δολοφονία τού συζύγου της Κλαύδιου Ασέλλου. Μία άλλη γυναίκα που κατηγορήθηκε παρόμοια ήταν η Πουβλικία, σύζυγος τού υπάτου Λεύκιου Ποστούμιου Αλβίνου (υπάτου το 154 π.Χ.). Και οι δύο γυναίκες έδωσαν ακίνητη περιουσία ως εγγύηση στον πραίτορα της πόλης, αλλά στραγγαλίστηκαν από τους συγγενείς τους, πριν προσέλθουν στη δίκη.
ΙΙΙ. Κόρες του Πόπλιου Λικίνιου Κράσσου Δίβες Μουκιανού
Δύο κόρες τού Πόπλιου Λικίνιου Κράσσου Δίβες Μουκιανού (υπάτου και μεγίστου αρχιερέα) από τη σύζυγό του Κλαυδία, αδελφή τού Άππιου Κλαύδιου Πούλχερ:
IV. Κόρες του Λεύκιου Λικίνιου Κράσσου
Δύο κόρες τού Λεύκιου Λικίνιου Κράσσου και της συζύγου του Λαιλίας Νεότερης, κόρη τού Γάιου Λαίλιου Σάπιενς (υπάτου το 140 π.Χ.). Και οι δύο αδελφές και η μητέρα τους ήταν γνωστές για τα καθαρά λατινικά τους:
V. Σύζυγος του Κόιντου Μούκιου Σκαιβόλα Πόντιφεξ
Η Λικινία Κράσσα (άκμασε τον 2ο αι. π.Χ. - 1ο αι. π.Χ.), γνωστή για την ομορφιά της, έγινε σύζυγος πρώτα τού Κόιντου Μούκιου Σκαιβόλα, ενός μελλοντικού υπάτου και μεγίστου αρχιερέα (pontifex maximus), που έγινε διαβόητη για τη μοιχεία της με έναν άλλο ύπατο Κόιντο Καικίλιο Μέτελλο Νέπωτα. Ο Μέτελλος Νέπως χώρισε τη γυναίκα του, για να νυμφευτεί τη Λικινία μία εβδομάδα αργότερα, αφού αυτή είχε χωρίσει από τον σύζυγό της και έτσι ατιμάστηκε στη ρωμαϊκή κοινωνία. Το ζευγάρι αργότερα απέκτησε δύο γιους, και οι δύο ύπατοι. Από τον πρώτο της σύζυγο, ήταν επίσης μητέρα της Mουκίας Τέρτιας, τρίτης συζύγου τού Γ. Πομπήιου Μάγκνου ενός της Τριανδρίας.
VI. Κόρη του Μάρκου Λικίνιου Κράσσου
Η Λικινία (ήκμασε τον 1ο αι. π.Χ. - τον 1ο αι. μ.Χ.) ήταν κόρη τού υπάτου το 14 π.Χ. και τού κυβερνήτη Μάρκου Λικίνιου Κράσσου και αδελφή τού Ρωμαίου συγκλητικού Μάρκου Λικίνιου Κράσου Φρούγι. Παντρεύτηκε τον Λεύκιο Καλπούρνιο Πίσωνα, ο οποίος έγινε ύπατος το 27 και ήταν μητέρα τού Γάιου Καλπούρνιου Πίσωνα, αρχηγού της Συνωμοσίας τού Πίσωνα το 65.
VII. Κόρη του Mάρκου Λικίνιου Κράσσου Φρούγι
Η Λικινία Μάγνα, κόρη τού υπάτου Mάρκου Λικίνιου Κράσσου Φρούγι και της Σκριβωνίας (απόγονου του Πομπήιου). Παντρεύτηκε τον Ρωμαίο συγκλητικό Λεύκιο Καλπούρνιο Πίσωνα, ο οποίος υπηρέτησε ως ένας από τους υπάτους το 57. Ο Πίσων σκοτώθηκε αργότερα από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Βεσπασιανό ως εχθρός τού Αυτοκράτορα. Η Λικινία και ο Πίσων είχαν μία κόρη, που την έλεγαν Καλπουρνία, η οποία παντρεύτηκε τον Καλπούρνιο Πίσωνα Γαλεριανό, γιο τού Γάιου Καλπούρνιου Πίσωνα (συν-ύπατος το 41 με τον Κλαύδιο). Ο Καλπούρνιος Πίσωνας Γαλεριανός εκτελέστηκε το 70, επειδή εναντιώθηκε στον Βεσπασιανό. Η Λικινία απεβίωσε κάποια ημερομηνία μεταξύ 70 και 80, καθώς ο ταφικός βωμός της χρονολογείται από αυτήν την περίοδο, ο οποίος βρέθηκε στο έδαφος της Βίλα Μποναπάρτε κοντά στην Πύλη Σαλαρία. Η γη μπορεί να ήταν μέρος των προαστιακών κτημάτων τής οικογένειας, και ο ταφικός βωμός της εκτίθεται στα Μουσεία του Βατικανού. Η Λικινία μπορεί να είχε μία άλλη αδελφή, που την έλεγαν Λικινία.
VIII. Κόρη του Θεοδοσίου Β'
Η Λικινία Ευδοξία (422–462), Ρωμαία Αυτοκράτειρα, η οποία ήταν μοναχοκόρη του Ανατολικού Αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β΄, και σύζυγος των Δυτικών Αυτοκρατόρων Βαλεντινιανού Γ΄ και Πετρώνιου Μάξιμου.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ρωμαίες γυναίκες
Ρουά (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Ρουά μπορεί να αναφέρεται:
Στενή Δίρφυος Εύβοιας
Η Στενή Δίρφυος είναι ημιορεινό χωριό του Δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων της Εύβοιας, χτισμένη στις νότιες πλαγιές του όρους Δίρφυ, σε υψόμετρο 400 μέτρων. Ο πληθυσμός της είναι 392 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με την Κάτω Στενή και τον Πύργο συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Στενής Διρφύος της Δημοτικής Ενότητας Διρφύων. Βρίσκεται στην επαρχιακή οδό Αρτάκης - Κύμης σε απόσταση 32 χλμ. ΒΑ από τη Χαλκίδα. Το χωριό φημίζεται για τις πυκνές χιονοπτώσεις που δέχεται κατά τους χειμερινούς μήνες, φαινόμενο που οφείλεται στα ψυχρά βορειοανατολικά ρεύματα στα οποία είναι εκτεθειμένη η περιοχή της Δίρφης. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835 να ορίζεται έδρα του τότε δήμου Ληλαντίων με την παλιά του ονομασία Στενή. Το 1915 με το ΦΕΚ 280Α - 18/08/1915 μετονομάστηκε σε Στενή Δίρφυος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Λάκκα Αιγίου
Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 325 μέτρων περίπου. Παλιότερα ονομαζόταν Αχούρια και μετονομάστηκε σε Λάκκα με το ΦΕΚ 287Α της 10/10/1955.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Αιγίου Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Ντόε
Οι Ντόε (Αγγλικά και Σουχίλι: Doe), είναι μια εθνοτική και γλωσσική ομάδα που βρίσκεται στην Περιοχή Μπαγκαμόγιο (Bagamoyo District) της Περιφέρειας Πουάνι (Pwani Region), στη βόρεια παράκτια Τανζανία.
Το 1987, ο πληθυσμός των Ντόε υπολογίζετο ότι αριθμούσε 24.000 περίπου άτομα.
Αναφορές
Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στην Τανζανία Κατηγορία:Αυτόχθονες λαοί της Ανατολικής Αφρικής Κατηγορία:Φυλές της Αφρικής
Εθνική Πολωνίας Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Πολωνίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ποδοσφαιρική ομάδα της Πολωνίας για ποδοσφαιριστές κάτω των 21 ετών. Ελέγχεται από την Πολωνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Στην ομάδα συμμετέχουν Πολωνοί ποδοσφαιριστές μέχρι 21 ετών κατά την έναρξη των διετών προκριματικών του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου και έτσι μερικοί μπορεί να φτάνουν μέχρι την ηλικία των 23 ετών. Αγωνίζεται στο Στάδιο Σιλεσία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-21 Ευρώπης Κατηγορία:Εθνική Πολωνίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ποδόσφαιρο νέων ανά χώρα
Πρωταθλήματα υποδομής Σούπερ Λιγκ 2012–13
Τα πρωταθλήματα υποδομής Super League της περιόδου 2012–13 διεξήχθησαν σε δύο ηλικιακές κατηγορίες (για ποδοσφαιριστές κάυω των 20 και κάτω των 17 ετών). Συμμετείχαν υποχρεωτικά οι ομάδες υποδομής των ΠΑΕ του επαγγελματικού πρωταθλήματος Super League ανδρών 2012–13.
Super League Κ20
Η Super League Κ20 διεξήχθη σε έναν ενιαίο όμιλο με τις 16 ομάδες. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν ποδοσφαιριστές έως 20 ετών.
Super League Κ17
Η Super League Κ17 διεξήχθη σε δύο ομίλους, που διαμορφώθηκαν με γεωγραφικά κριτήρια. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν ποδοσφαιριστές έως 17 ετών. Οι δύο πρώτοι κάθε ομίλου προκρίθηκαν στην τελική φάση, όπου μετά από αγώνες νοκ-άουτ αναδείχθηκε ο πρωταθλητής της κατηγορίας. {|
Τελική φάση
Η τελική φάση διεξήχθη στις 11 και 13 Μαΐου στο γήπεδο της Ξάνθης.
Πηγές
Κατηγορία:Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου Εφήβων Κατηγορία:Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου Νέων
Ο Πέρσι Τζάκσον και η κλοπή της αστραπής
Η κλοπή της αστραπής είναι βιβλίο περιπέτειας και φαντασίας, το οποίο βασίζεται στην ελληνική μυθολογία και γράφτηκε από τον Ρικ Ρίορνταν. Είναι το πρώτο βιβλίο από την σειρά βιβλίων Ο Πέρσι Τζάκσον και οι Ολύμπιοι, το οποίο μιλάει για τον Πέρσι Τζάκσον (χαρακτήρας) ο οποίος ανακαλύπτει ότι είναι ημίθεος. Ο Πέρσι (χαϊδευτικό του... Περσέα) είναι ένα δωδεκάχρονο αγόρι από τη Νέα Υόρκη, με δυσλεξία και σύνδρομο διάσπασης της προσοχής. Αφού αποβάλλεται για έκτη φορά από το σχολείο του, ανακαλύπτει μια μέρα την αλήθεια για όλα τα περίεργα που συμβαίνουν στη ζωή του. Στην πραγματικότητα είναι ημίθεος, γιος ενός Θεού, του Ποσειδώνα και μιας θνητής. Τα προβλήματα αρχίζουν όταν οι θεοί του Ολύμπου - που βρίσκονται στο Εμπάιερ Στέιτ Μπίλντινγκ - στέλνουν διάφορα τέρατα να τον κυνηγήσουν επειδή πιστεύουν πως έκλεψε τον κεραυνό του Δία και ο Πέρσι θεωρείται ο κύριος ύποπτος. Η κλοπή αυτή έχει προκαλέσει μάχες ανάμεσα στους θεούς και ένας Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος φαντάζει πιο απειλητικός από ποτέ. Ο Πέρσι έχει μπλέξει άσχημα. Έχει μόνο δέκα μέρες καιρό για να βρει τον πραγματικό κλέφτη και να σταματήσει έναν πόλεμο που θα καταστρέψει τον δυτικό πολιτισμό. Η αποστολή του είναι εξαιρετικά δύσκολη και το Μαντείο δεν τον βοηθάει και πολύ με τους χρησμούς.
Βραβεία
Βραβεία που απέσπασε το πρώτο βιβλίο της σειράς Πέρσι Τζάκσον:
Κατηγορία:Ο Πέρσι Τζάκσον και οι Ολύμπιοι Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 2005
Τείχη της Λευκωσίας
Με το όνομα Κάστρο της Λευκωσίας είναι γνωστές οι σημερινές οχυρώσεις στην πρωτεύουσα της Κύπρου, τη Λευκωσία. Το κάστρο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και μεγάλο τμήμα του είναι κατεχόμενο.
Τα πρώτα τείχη στη Λευκωσία κατασκευάστηκαν κατά τη Φραγκοκρατία. Περιλάμβαναν μεγαλύτερη έκταση από τη σημερινή και οι Φράγκοι ηγεμόνες στη δυτική πλευρά είχαν κτίσει το παλάτι τους. Από αυτά τα τείχη διασώζεται σήμερα ο πύργος Μαργαρίτα. Στη προσπάθειά τους οι Ενετοί να ενισχύσουν τα τείχη, κατέστρεψαν τα παλιά και χρησιμοποίησαν τα υλικά τους στις νέες κατασκευές.
Οι Ενετοί ανακατασκεύασαν το κάστρο στη μορφή που έχει σήμερα σε σχέδια του Τζούλιο Σαβορνιάνο. Οι πρώτες εργασίες άρχισαν το 1567 και στα έργα περιλαμβάνονταν και η εκτροπή της κοίτης του Πεδιαίου ποταμού ο οποίος περνούσε πλέον γύρω από το κάστρο, στην τάφρο που δημιουργήθηκε. Μόλις το 1570, πριν ακόμα ολοκληρωθεί η ανακατασκευή των οχυρώσεων οι Τούρκοι πολιόρκησαν τη Λευκωσία, για να την καταλάβουν μετά από δύο μήνες.
Τα τείχη έχουν κυκλικό σχήμα και περίμετρο 3 μίλια, είναι κατασκευασμένα από χώμα και επενδυμένα με πλίνθους. Ο Ενετός μηχανικός έδωσε στους 11 προμαχώνες ονόματα της οικογένειας του, Μπαρμπάρο, Μούλα, Τρίπολι, Νταβίλα, Κωνστάντζα, Ρόκκας, Καράφα, Ποδοκάτορο, Λορεντάνο, Φλάτρο, και Γκουερίνι. Οι ονομασίες αυτές παραμένουν και σήμερα. Το κάστρο είχε την Πύλη της Πάφου, την Πύλη της Κερύνειας και την Πύλη της Αμμοχώστου ή Πύλη Τζουλιάνα προς τιμήν του αρχιτέκτονα, η οποία ήταν και η μεγαλύτερη από τις τρεις.
Πηγές
Λευκωσια Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Λευκωσία Λευκωσια
Ναοί του Ευαγγελισμού Ελασσόνας
Ιερός ναός Αγίου Αθανασίου Ευαγγελισμού
right|thumb|Άγιος Αθανάσιος ΕυαγγελισμούΟ ιερός ναός του Αγίου Αθανασίου βρίσκεται στον Ευαγγελισμό Ελασσόνας. Είναι μια μονόχωρη εκκλησία με δίρριχτη στέγη. Η κύρια είσοδος του ναού βρίσκεται στη βόρεια πλευρά ενώ τα παράθυρα βρίσκονται στη νότια πλευρά. Σώζονται οι τοιχογραφίες μόνο του ιερού βήματος. Στην κόγχη βρίσκεται η Παναγιά η Βρεφοκρατούσα, δεξιά της βρίσκεται ο Άγιος Χριστόφορος και αριστερά ο Άγιος Βασίλειος. Στην κόγχη υπάρχει επιγραφή που λέει ότι ο ναός αγιογραφήθηκε το 1729. Ο ναός πανηγυρίζει στις 2 Μαΐου και γίνεται περιφορά της εικόνας του Αγίου Αθανασίου.
Τοιχογραφίες
Κατηγορία:Μνημεία Δήμου Ελασσόνας
Κατάλογος σωμάτων του ηλιακού συστήματος
Αυτός είναι ένας κατάλογος των κυριότερων σωμάτων του Ηλιακού συστήματος, σε αύξουσα απόσταση από τον Ήλιο.
Ήλιος
Άστρο φασματικού τύπου G2
Άλλα σώματα
Το ηλιακό σύστημα περιλαμβάνει επίσης:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αστρονομικοί κατάλογοι
Ζωοδόχος Πηγή του Μπαλουκλί
Αποκάλυψη του Αγιάσματος
Για την αποκάλυψη του Αγιάσματος υπάρχουν δυο εκδοχές: 1) Η πρώτη, που εξιστορεί ο Νικηφόρος Κάλλιστος αναφέρει ότι: Ο μετέπειτα Αυτοκράτορας Λέων ο Θράξ ή Λέων ο Μέγας (457-474 μ.Χ.), όταν ερχόταν ως απλός στρατιώτης στην Κωνσταντινούπολη, συνάντησε στη Χρυσή Πύλη έναν τυφλό που του ζήτησε νερό. Ψάχνοντας για νερό, μια φωνή του υπέδειξε την Πηγή. Πίνοντας ο τυφλός και ερχόμενο το λασπώδες νερό στα μάτια του θεραπεύτηκε. Όταν αργότερα έγινε Αυτοκράτορας, του είπε η προφητική φωνή, πως θα έπρεπε να χτίσει δίπλα στην Πηγή μια Εκκλησία. Πράγματι ο Λέων έκτισε μια μεγαλοπρεπή Εκκλησία προς τιμήν της Θεοτόκου στο χώρο εκείνο, τον οποίο και ονόμασε "Πηγή". Ο Κάλλιστος περιγράφει τη μεγάλη αυτή Εκκλησία με πολλές λεπτομέρειες, αν και η περιγραφή ταιριάζει περισσότερο στο οικοδόμημα του Ιουστινιανού. Ιστορικά πάντως είναι εξακριβωμένο, ότι το 536 στη Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως, υπό τον Πατριάρχη Μηνά, λαμβάνει μέρος και ο Ζήνων, ηγούμενος "του Οίκου της Αγίας Ενδόξου Παρθένου και Θεοτόκου Μαρίας εν τη Πηγή".
2) Η δεύτερη, που εξιστορεί ο ιστορικός Προκόπιος, τοποθετείται στις αρχές του 6ου αιώνα και αναφέρεται στον Ιουστινιανό. Ο Ιουστινιανός κυνηγούσε σ' ένα θαυμάσιο τοπίο με πολύ πράσινο, νερά καί δένδρα. Εκεί, σαν σε όραμα, είδε ένα μικρό Παρεκκλήσι, πλήθος λαού και έναν Ιερέα μπροστά σε μια Πηγή. "Είναι η Πηγή των θαυμάτων", του είπαν. Και έχτισε εκεί Μοναστήρι με υλικά που περίσσεψαν από την Αγιά Σοφιά. Η δεύτερη αυτή εκδοχή ανάγεται στην ανακαίνιση του Ναού το 559.
Περιπέτεια του Ναού
Το 559 ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός, θεραπευμένος από λιθίαση κάνοντας χρήση του νερού της Πηγής, ανακαίνισε τον Ναό αυτό με υλικά που είχαν περισσέψει από την Αγιά Σοφιά. Ο ανακαινισμένος ομως Ναός, κατέπεσε μετά από σεισμό όπου και ανοικοδόμησε εκ νέου η Ειρήνη η Αθηναία. Αλλά και μετά από νεότερη πτώση του, ανοικοδομήθηκε για τρίτη φορά από τον Αυτοκράτορα Βασίλειο τον Μακεδόνα. Αργότερα πυρπολήθηκε από τον αρχηγό των Βουλγάρων, Συμεών, όπου και ανεγέρθηκε για 4η φορά από τον Ρωμανό τον Λεκαπηνό. Κατά τον 6ο αιώνα αποτελούσε ανδρώα Μονή στην οποία προσέρχονταν ο Αυτοκράτορας κάθε Πέμπτη της Αναλήψεως.