cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παναγιώτης Δεσποτόπουλος
Ο Παναγιώτης Δεσποτόπουλος υπήρξε εύπορος κάτοικος του Αιγίου κατά την εποχή της Επανάστασης του 1821. Καταγόταν από το Διακοπτό. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και προσέφερε πολλά χρήματα για τους σκοπούς της. Πριν από την Επανάσταση απεστάλη στην Κωνσταντινούπολη ως αντιπρόσωπος ("βεκίλης") του καζά της Βοστίτσας, όπως προκύπτει από έγγραφο του 1818 του αρχείου του Λόντου. Υπήρξε επίσης αντιπρόσωπος του Παλαιών Πατρών Γερμανού ο οποίος είχε βαπτίσει και τον γιο του Αλέξανδρο. Η Συνέλευση της Βοστίτσας, στην οποία συμμετείχε και ο ίδιος, φιλοξενήθηκε μεταξύ άλλων και στο δικό του αρχοντικό στο Αίγιο. Αυτό βρισκόταν στη σημερινή διασταύρωση των οδών Μητροπόλεως και Δεσποτοπούλων. Εκεί το 1971 εντοιχίστηκε αναμνηστική πλάκα που αναφέρει το γεγονός.
Κατά την Επανάσταση διορίστηκε τακτικός φροντιστής των στρατευμάτων το 1825 και κατόπιν διετέλεσε τμηματάρχης της Γραμματείας Εσωτερικών με τον τίτλο "Συνθέτης" μέχρι την έλευση του Ιωάννη Καποδίστρια. Μετά την Επανάσταση κατέλαβε διάφορα δημόσια αξιώματα στο Αίγιο.
Μετεπαναστατικά η Επιτροπή Εκδουλεύσεων τον κατέταξε στην Ε' τάξη των πολιτικών.
Είχε δύο γιους, τον Αλέξανδρο (1802 ή 1803 - 1892 ή 1895) και τον Ηλία (? - 1885). Ο πρώτος ήταν μορφωμένος και υπήρξε ρήτωρ και συγγραφέας του βιβλίου Η εν Αιγίω Μυστική Συνέλευσις στο οποίο διέσωσε πολύτιμες πληροφορίες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
NBA 1962-63
H αγωνιστική περίοδος 1962-63 ήταν η 17η στην ιστορία του NBA. Στο πρωτάθλημα έλαβαν μέρος 9 ομάδες και έδωσαν 80 παιχνίδια η κάθε μία στα πλαίσια της κανονικής περιόδου. Ακολούθησαν τα πλέι-οφ, όπου οι Μπόστον Σέλτικς κέρδισαν τους Λος Άντζελες Λέικερς με 4-2 νίκες στους τελικούς και κατέκτησαν τον τίτλο.
Αυτός ήταν ο πέμπτος συνεχόμενος και ο έκτος συνολικά τίτλος στην ιστορία των Σέλτικς. Επίσης, ήταν η τρίτη φορά που οι δύο ομάδες αναμετρήθηκαν σε τελική σειρά (το 1959 και το 1962 κέρδισαν και πάλι οι Σέλτικς).
Κορυφαίοι στατιστικών
Σημ.: Μέχρι την αγωνιστική περίοδο 1969-70, οι κορυφαίοι σε πόντους, ριμπάουντ και ασίστ καθορίζονταν με βάση το σύνολο και όχι τον μέσο όρο.
Κοινή Αγροτική Πολιτική
μικρογραφία|Ποσοστό καλλιεργήσιμης γης ανά χώρα της ευρωπαϊκής ένωσης. Η Κοινή Αγροτική Πολιτική αποτελεί την ενοποιημένη Αγροτική Πολιτική των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Περιγράφει ένα σύνολο νόμων σχετικών με την γεωργία και την διακίνηση αγροτικών προϊόντων και όλες τις εκβάσεις που προκύπτουν, όπως η σταθερότητα των τιμών, η ποιότητα των προϊόντων, η επιλογή προϊόντων, η χρήση του εδάφους και η απασχόληση στον αγροτικό κλάδο. Άρχισε να ισχύει το 1962, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ), προδρόμου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.), με στόχο τη διάθεση τροφίμων στους Ευρωπαίους καταναλωτές σε ανεκτές τιμές αλλά και τη δίκαιη αμοιβή των παραγωγών και την, κατ’ επέκταση, εξασφάλιση λογικού βιοτικού επιπέδου για τους γεωργούς.
Σε όλη τη διάρκεια της σαραντάχρονης πορείας της, αποτέλεσε έναν από τους πιο σημαντικούς τομείς πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθορίζοντας το σύνολο των κανόνων και μηχανισμών, που ρυθμίζουν την παραγωγή, το εμπόριο και την επεξεργασία των γεωργικών προϊόντων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Γενικότερα, βασίστηκε πάνω στις αρχές της αρχής της ενότητας των γεωργικών προϊόντων, της κοινοτικής προτίμησης και της χρηματοδοτικής αλληλεγγύης. Η ΚΑΠ στην πορεία της υπέστη αρκετές μεταρρυθμίσεις –κατά περιπτώσεις ριζικές- εξελισσόμενη ώστε να ανταποκρίνεται στις μεταβαλλόμενες ανάγκες της κοινωνίας. Με τη μείωση του αριθμού των απασχολούμενων στον τομέα της γεωργίας άρχισε και η σταδιακή μείωση του ποσοστού χρηματοδότησης που αναλογεί στην Κ.Α.Π., από τους πόρους της Ε.Ε..Τώρα πλέον, μετά και τη νέα διεύρυνση της Ε.Ε., κύριος στόχος της πολιτικής αυτής είναι ο ρόλος της γεωργίας στην διαφύλαξη και τη διαχείριση των φυσικών πόρων στο πλαίσιο της αειφόρου ανάπτυξης, των γεω-περιβαλλοντικών μέτρων, κ.ά.
Κριτική ΚΑΠ
Η Κοινή αγροτική πολιτική έχει γίνει αντικείμενο κριτικής από πολλούς και διαφορετικούς παράγοντες. Ακόμη και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει πειστεί για πολλά μειονεκτήματα αυτής της πολιτικής. Τον Μάιο του 2007, η Σουηδία έγινε η πρώτη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που υποστήριξε πως η πολιτική των αγροτικών επιδοτήσεων πρέπει να εγκαταλειφθεί (εκτός από αυτές που σχετίζονται με την προστασία του περιβάλλοντος)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγροτική Κατηγορία:Οικονομική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης
820
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 820 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Βάντα Κραχέλσκα-Φιλιπόβιτς
Η Βάντα Κραχέλσκα-Φιλιπόβιτς (πολωνικά: Wanda Krahelska-Filipowicz) (15 Δεκεμβρίου 1886 – 1968), με κωδική ονομασία «Αλίνκα» (Alinka) ή «Αλίτσια» (Alicja), ήταν ηγετική φυσιογνωμία στο υπόγειο κίνημα αντίστασης της Βαρσοβίας κατά τη διάρκεια όλων των χρόνων της γερμανικής κατοχής στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Πολωνία και συνιδρυτής της Ζεγκότα (Συμβούλιο για τη βοήθεια των Εβραίων). Ως καλά συνδεδεμένη σύζυγος ενός πρώην πρεσβευτή στην Ουάσιγκτον, χρησιμοποίησε τις επαφές της τόσο με τη στρατιωτική όσο και με την πολιτική ηγεσία του Πολωνικού Υπόγειου Κράτους για να επηρεάσει ουσιαστικά την πολιτική του υπόγειου για βοήθεια στον εβραϊκό πληθυσμό της Πολωνίας κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Νωρίς, η Κραχέλσκα-Φιλιπόβιτς χρησιμοποίησε την επιρροή της για να πείσει την εξόριστη κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένων των μελών της Ντελεγκατούρα και του στρατιωτικού της ομολόγου, του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού, για τη σημασία της σύστασης μιας κεντρικής οργάνωσης για να βοηθήσει τους Εβραίους της Πολωνίας και να στηρίξει την πολιτική με σημαντική χρηματοδότηση.
Επίσης, η Κραχέλσκα-Φιλιπόβιτς προσωπικά προστάτευσε Εβραίους στο σπίτι της νωρίς κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ανεξάρτητα από την τιμωρία που ανακοίνωναν οι Γερμανοί ναζί κατακτητές της Πολωνίας για οποιονδήποτε Πολωνό το έκανε αυτό, που ήταν ο θάνατος. Ανάμεσα στους πρόσφυγες ήταν και η χήρα του Εβραίου ιστορικού Σίμον Ασκενάζι.
Καθολική σοσιαλίστρια ακτιβίστρια και πιστή Δημοκρατική, ήταν συντάκτρια του πολωνικού περιοδικού τέχνης «Arkady».
Στην προ του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου διαμελισμένη Πολωνία, στις 18 Αυγούστου 1906, σε ηλικία 20 ετών, συμμετείχε σε απόπειρα δολοφονίας του Ρώσου γενικού κυβερνήτη της Βαρσοβίας, Γκεόργκι Σκαλόν. Πέταξε τρεις «βόμβες δυναμίτη» στο λεωφορείο του κυβερνήτη, όπου οι δύο εξερράγησαν και τραυμάτισαν ελαφρά τρία άτομα από τη συνοδεία του κυβερνήτη. Στη συνέχεια, κατέφυγε στην Κρακοβία στο αυστριακό τμήμα της Πολωνίας, συνήψε φανταστικό γάμο με τον ζωγράφο Άνταμ Ντομπροντζίτσκι και έγινε πολίτης της Αυστροουγγαρίας. Η Αυστρία αρνήθηκε να την εκδώσει στη Ρωσία και αντ΄ αυτού κανόνισε μια δίκη στο Βαντοβίτσε, που ξεκίνησε στις 16 Φεβρουαρίου 1908. Η Βάντα Ντομπροντζίτσκα είχε ομολογήσει αλλά αθωώθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί αντιστασιακοί στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Μέλη της Ζεγκότα Κατηγορία:Πολωνοί Αυστροούγγροι Κατηγορία:Πολωνές πολιτικοί Κατηγορία:Πολωνοί δολοφόνοι Κατηγορία:Πολωνές στρατιώτες Κατηγορία:Γυναίκες στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Πολιτικοί του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Ανεξαρτησίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Ανεξαρτησίας με Ξίφη Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σιγκαπούρης
Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σιγκαπούρης, γνωστό και ως Πρέμιερ Λιγκ Σιγκαπούρης (αγγλικά: Singapore Premier League), είναι η κορυφαία κατηγορία του συστήματος πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου της Σιγκαπούρης. Αυτή τη στιγμή συμμετέχουν εννέα ομάδες και αποτελείται από τρεις γύρους στους οποίους κάθε ομάδα παίζει κάθε άλλη ομάδα από μία φορά το γύρο.
Η Πρέμιερ Λιγκ Σιγκαπούρης διευθύνεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σιγκαπούρης (ΠΟΣ). Οι σεζόν διαρκούν από τα τέλη Μαρτίου έως τον Οκτώβριο, με τις ομάδες να παίζουν 24 αγώνες η καθεμία, συνολικά 108 αγώνες τη σεζόν. Επί του παρόντος χορηγείται από τον AIA Group, και ως εκ τούτου το πρωτάθλημα είναι επίσημα γνωστό ως AIA Πρέμιερ Λιγκ Σιγκαπούρης για λόγους χορηγίας.
Προέλευση
Η Σιγκαπούρη εκπροσωπούταν στο Κύπελλο Μαλαισίας μέσω της Σίγκαπουρ Λάιονς από το 1921. Η Λάιονς ήταν μια από τις πιο επιτυχημένες ομάδες της διοργάνωσης, έχοντας κερδίσει 24 φορές από το 1921 έως το 1994. Μετά από διαφωνία σχετικά με τις εισπράξεις αγώνων μεταξύ της ΠΟΣ και της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Μαλαισίας (ΠΟΜ), μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος και του κυπέλλου το 1994, η Λάιονς αποσύρθηκε από τις μαλαισιανές διοργανώσεις.
Στη συνέχεια, η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σιγκαπούρης αποφάσισε να δημιουργήσει ένα επαγγελματικό σύστημα πρωταθλήματος. Ωστόσο, καθώς εκτιμήθηκε ότι χρειαζόταν περίπου ένας χρόνος για να δημιουργηθεί η δομή ενός επαγγελματικού πρωταθλήματος, η Σίγκαπουρ Λάιονς συμμετείχε στο τότε το ανώτερο επίπεδο του εγχώριου ποδοσφαίρου, την ημιεπαγγελματική Πρέμιερ Λιγκ ΠΟΣ. Η ομάδα κέρδισε τον τελευταίο τίτλο της Πρέμιερ Λιγκ ΠΟΣ, τερματίζοντας τη σεζόν αήττητη.
Εναρκτήρια σεζόν
Η S.League ιδρύθηκε το 1996. Η ΠΟΣ εξέδωσε προσκλήσεις προς τους συλλόγους να συμμετάσχουν στο νεοσύστατο πρωτάθλημα. Έγιναν οκτώ επιτυχημένες αιτήσεις. Δύο σύλλογοι από την Πρέμιερ Λιγκ ΠΟΣ, η Γκεϊλάνγκ Ιντερνάτιοναλ (μετονομάστηκε Γκεϊλάνγκ Γιουνάιτεντ, 6 συνεχόμενοι τίτλοι στην Πρέμιερ Λιγκ ΠΟΣ) και η Μπαλέστιερ Γιουνάιτεντ (μετονομάστηκε Μπαλέστιερ Σέντραλ), μαζί με έξι ομάδες από την ερασιτεχνική National Football League (Πολίς Φ.Κ., Ένοπλες Δυνάμεις της Σιγκαπούρης, Ταμπάινς Ρόβερς, Τιόνγκ Μπαχρού Γιουνάιτεντ, Ουέλινγκτον (μετονομάστηκε Γούντλαντς Ουέλινγκτον) και την Σεμπαουάνγκ Ρέιντζερς (συγχώνευση των Τζιμπράλταρ Κρέσεντ και Σεμπαουάνγκ Σ.Κ.) εντάχθηκαν για την εναρκτήρια σεζόν της S.League. Η σεζόν χωρίστηκε σε δύο σειρές. Οι νικητές της σειράς Tiger Beer, Γκεϊλάνγκ Γιουνάιτεντ, νίκησαν τους νικητές της σειράς Pioneer, Ένοπλες Δυνάμεις της Σιγκαπούρης, με 2-1 στο πλέι οφ πρωταθλητή στο τέλος της σεζόν για να στεφθεί η 1η πρωταθλήτρια της S.League. Το πλήθος των 30.000 θεατών στον τελικό πλέι οφ παραμένει το ρεκόρ παρουσίας θεατών στην S.League.
Επέκταση του πρωταθλήματος
Η Πολίς Φ.Κ. μετονομάστηκε σε Χομ Γιουνάιτεντ Φ.Κ. για τη σεζόν 1997 για να αντικατοπτρίζει την εκπροσώπησή όχι μόνο της Αστυνομίας της Σιγκαπούρης, αλλά και άλλων εσωτερικών τμημάτων του Υπουργείου Εσωτερικών της Σιγκαπούρης, όπως η Δύναμη Πολιτικής Προστασίας της Σιγκαπούρης και η Αρχή Μετανάστευσης και Σημείων Ελέγχου. Η ομάδα Γιουρόνγκ Τάουν Φ.Κ. της NFL, η οποία μετονομάστηκε σε Γιουρόνγκ Φ.Κ. και συμμετείχε στη διοργάνωση, αυξάνοντας τον αριθμό των συμμετεχόντων ομάδων σε 9. Το πρωτάθλημα άλλαξε από την προηγούμενη μορφή του σε round-robin. Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Σιγκαπούρης κέρδισαν τον πρώτο τους τίτλο.
Η Κλεμεντί Κάλσα έγινε μέλος της S.League το 1999 ως εκπρόσωπος της κοινότητας των Σιχ στη Σιγκαπούρη. Το πρωτάθλημα είχε 12 ομάδες για τα επόμενα πέντε χρόνια. Η Χομ Γιουνάιτεντ κέρδισε τον πρώτο της τίτλο.
Ξένες ομάδες
Η ΠΟΣ αποφάσισε να προσκαλέσει ξένες ομάδες στο πρωτάθλημα για να βελτιώσει το μειωμένο ενδιαφέρον. Η Σιντσί Φ.Κ., μια ομάδα αποτελούμενη από Κινέζους παίκτες, έγινε ο πρώτος ξένος σύλλογος που συμμετείχε το 2003. Οι Σι Τζιαγί και Τσιού Λι συνέχισαν να αγωνίζονται στο πρωτάθλημα και έγιναν πολιτογραφημένοι παίκτες της Εθνικής Σιγκαπούρης.
Η ομάδα της J.League, Αλμπίρεξ Νίγκατα, δήλωσε την τροφοδοτική της ομάδα, Αλμπίρεξ Νίγκατα Σιγκαπούρης Φ.Κ., στην S.League 2004. Η ομάδα αποδείχθηκε μια από τις πιο επιτυχημένες ξένες ομάδες στην S.League, έχοντας την υποστήριξη των Ιαπώνων ομογενών. Παίζουν ακόμα στο S.League από το 2016.
Η Σπορτίνγκ Αφρίκ Φ.Κ., μία ομάδα που αποτελούταν από Αφρικανούς παίκτες και η Σούπερ Ρεντς Φ.Κ., μια ομάδα που αποτελούταν από Νοτιοκορεάτες παίκτες, έγινε η τρίτη και τέταρτη ξένη ομάδα που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα το 2006 και το 2007 αντίστοιχα. Η Σπορτίνγκ Αφρίκ αρνήθηκε να συμμετάσχει στην S.League 2007 λόγω εξωγηπεδικών διαφωνιών και κακής απόδοσης. Το 2010, η Σούπερ Ρεντς στερήθηκε θέση μετά από τρεις σεζόν μετά από προσπάθειες μετατροπής σε ομάδα ντόπιων παικτών.
Οι ομάδες της Σούπερ Λιγκ Κίνας, Λιαονίνγκ Φ.Κ. (2007), Νταλιάν Σίντε ΦΚ (2008) και Γκουοάν Πεκίνου (2010) δήλωσαν τις τροφοδοτικές ομάδες τους στη S.League. Και οι τρεις ομάδες διήρκεσαν μία σεζόν πριν αποχωρήσουν από το πρωτάθλημα λόγω κακών επιδόσεων και πειθαρχικών ζητημάτων.
Η ομάδα του Μπρουνέι, ΝΠΜΜ ΦΚ, εντάχθηκε στη S.League το 2009, πριν αποσυρθεί από το πρωτάθλημα ως αποτέλεσμα της απαγόρευσης της FIFA. Επανήλθε στο πρωτάθλημα από το 2012. Ήταν ο πρώτος σύλλογος που είχε βάση εκτός Σιγκαπούρης.
Το 2010, η γαλλική ομάδα Ετουάλ Φ.Κ. έγινε η πρώτη ξένη ομάδα που κέρδισε τη S.League. Η Ετουάλ Φ.Κ. αποχώρησε από την S.League πριν από τη σεζόν 2012 για να επικεντρωθεί στο ποδόσφαιρο στη Γαλλία και την ανάπτυξη των νέων.
Οι εθνικές ομάδες νέων της Μαλαισίας Χαριμάου Μουντά Α (U22) και Χαριμάου Μουντά Β (U21) ήταν οι πιο πρόσφατες ομάδες που συμμετείχαν στη S.League μετά από συμφωνία μεταξύ της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Σιγκαπούρης και της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Μαλαισίας για αποστολή των αντιπροσωπευτικών ομάδων τους στις αντίστοιχες εγχώριες διοργανώσεις τους. Η ομάδα της Σιγκαπούρης, ΛάιονςXII, επέστρεψε στις διοργανώσεις της Μαλαισίας το 2012.
20ή σεζόν
Το πρωτάθλημα έκανε μια σειρά αλλαγών για τη σεζόν 2015 για να αυξήσει την ανταγωνιστικότητά του. Ο αριθμός των ομάδων μειώθηκε από 12 σε 10, με την απόσυρση της Τανγιόνγκ Παγκάρ Γιουνάιτεντ λόγω οικονομικών προβλημάτων και τη συγχώνευση των Γούντλαντς Ουέλινγκτον και Χοουγκάνγκ Γιουνάιτεντ. Το πρωτάθλημα επέστρεψε σε μορφή τριών γύρων που χρησιμοποιούταν από το 2001 έως το 2011. Η ποσόστωση ξένων παικτών παρέμεινε στους πέντε ανά ομάδα, αλλά δόθηκαν κίνητρα σε όσους υπέγραψαν έναν παίκτη κάτω των 21 ετών. Ο χρόνος για το υποχρεωτικό τεστ φυσικής κατάστασης 2,4 χιλιομέτρων μειώθηκε από 10 λεπτά σε 9 λεπτά 45 δευτερόλεπτα. Ένας νέος κανόνας σχετικά με τους περιορισμούς ηλικίας - το πολύ πέντε παίκτες ηλικίας 30 ετών και άνω και τουλάχιστον τρεις παίκτες κάτω των 25 ετών για ομάδες 22 ατόμων, το πολύ τέσσερις παίκτες ηλικίας 30 ετών και άνω και τουλάχιστον δύο άτομα κάτω των 25 ετών για ομάδες 20 ατόμων - αναιρέθηκε αργότερα.
Μετονομασία
Το πρωτάθλημα μετονομάστηκε σε Singapore Premier League στις 21 Μαρτίου 2018. Γίνεται μια σημαντική ανανέωση για να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στους ντόπιους νεαρούς παίκτες σε μια προσπάθεια ενίσχυσης της εθνικής ομάδας. Αυτό, στην πραγματικότητα, είχε ως αποτέλεσμα την αποδέσμευση ή τη μεταγραφή κάποιων ντόπιων και ξένων αστεριών στο εξωτερικό.
Προκριματικά στις ασιατικές διοργανώσεις
Οι νικητές του πρωταθλήματος πληρούν τις προϋποθέσεις για μία θέση στα πλέι οφ του ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ και οι νικητές του Κυπέλλου Σιγκαπούρης προκρίνονται στα πλέι οφ του ΑΦΚ Καπ. Σε περίπτωση που ο ίδιος σύλλογος κερδίσει τόσο το πρωτάθλημα όσο και το κύπελλο, η δευτεραθλήτρια του πρωταθλήματος καταλαμβάνει τη θέση πρόκρισης στο ΑΦΚ Καπ. Οι ξένες ομάδες δεν είναι επιλέξιμες να εκπροσωπήσουν την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σιγκαπούρης σε ηπειρωτικούς αγώνες της Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Η θέση στα προκριματικά δίνεται στην επόμενη καλύτερα τοποθετημένη ομάδα στο πρωτάθλημα, εάν μία ξένη ομάδα έχει κερδίσει κάποια από τις δύο διοργανώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σιγκαπούρης Κατηγορία:Ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα στη Σιγκαπούρη Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Σιγκαπούρη Σιγκαπουρη Σιγκαπουρη
Νόρμαν Βίνσεντ Πήιλ
Ο Νόρμαν Βίνσεντ Πήιλ (αγγλ. Norman Vincent Peale, 31 Μαΐου 1898 - 24 Δεκεμβρίου 1993) γεννήθηκε στο Μπόουερσβιλ των Ηνωμένων Πολιτειών και ήταν συγγραφέας, συντάκτης σε εφημερίδες, διοργανωτής ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών και εκδότης του περιοδικού "Guideposts".
Ο Πήιλ υπήρξε πρόεδρος του Αμερικανικού Ιδρύματος Θρησκείας και Ψυχιατρικής, ενός εθνικού οργανισμού που δραστηριοποιείται στο χώρο της ψυχικής υγείας.
Βιβλία
Σε παρένθεση και με έντονη γραφή εμφανίζεται ο ελληνικός τίτλος του έργου, εφ' όσον έχει εκδοθεί.
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Μαρία Φιλίππου
Η Μαρία Φιλίππου (Λευκωσία, 20 Απριλίου 1969)είναι Ελληνοκύπρια ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου που εργάζεται στην Ελλάδα.
Θέατρο
Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Κύπριοι ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Ναφθενικό οξύ
Το ναφθενικό οξύ, ή ορθότερα τα ναφθενικά οξέα (αγγλ. Naphthenic acids) είναι μείγματα καρβοξυλικών οξέων του κυκλοπεντανίου και του κυκλοεξανίου, με μοριακά βάρη από 120 έως 700. Το βασικό κλάσμα τέτοιων ενώσεων είναι τα καρβοξυλικά οξέα, με σκελετό άνθρακα από 9 έως 20 άτομα άνθρακα. Η έρευνα έχει δείξει ότι τα ναφθενικά οξέα είναι κυκλοαλιφατικά καρβοξυλικά οξέα, με 10-16 άτομα άνθρακα. Πολύ σπανιότατα, βρέθηκαν οξέα έως και 50 άτομα άνθρακα σε βαρέα έλαια.
Η ονομασία πηγάζει από την αρχαία ελληνική λέξη, ναφθένιο, κυκλοαλιφατική αλλά μη αρωματική ένωση, συνηθισμένη λέξη για την ταξινόμηση των υδρογονανθράκων. Συνήθως, το ναφθενικό οξύ απαντάται σε όλα τα καρβοξυλικά οξέα που υπάρχουν στα προϊόντα του πετρελαίου, ήτοι, τις κυκλικές, ακυκλικές και αρωματικές ενώσεις, ή/και στα καρβοξυλικά εκείνα οξέα που συμπεριέχουν μικρά κλάσματα του αζώτου (N2) και του θείου (S). Ορισμένα τέτοια οξέα περιέχουν ποικίλους συνδυασμούς και αλιφατικών και αρωματικών οξέων.
Απομάκρυνση από τα πετρελαιοειδή
Το ναφθενικό οξύ απομακρύνεται οπωσδήποτε από τις πετρελαϊκές ενώσεις.
Χρήσεις
Τα ναφθενικά είναι άλατα οξέων, παρόμοια με τα αντίστοιχα οξικά. Τα ναφθενικά, όπως τα ναφθενικά οξέα στο πετρέλαιο, είναι ιδιαίτερα διαλυτά σε οργανικά μέσα, κάποια είναι διαλυτά και στο νερό. Χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία για την παραγωγή χρήσιμων χημικών προϊόντων λ.χ., συνθετικά απορρυπαντικά, λιπαντικά, αναστολείς διάβρωσης, και πρόσθετα σε καύσιμα και λιπαντικά. Στις ΗΠΑ, τα ναφθενικά (με τη μορφή του ναφθενικού χαλκού) έχουν πολύ μεγάλη εφαρμογή σε συντηρητικά ξύλου, εντομοκτόνα, μυκητοκτόνα, και ακαρεοκτόνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καρβονικά οξέα Κατηγορία:Προϊόντα του πετρελαίου
Ευμένης
Ευμένης είναι ένα αρχαίο ελληνικό όνομα. Σε πηγές της ελληνικής ιστορίας αναφέρονται τα παρακάτω πρόσωπα που έφεραν το όνομα αυτό:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
818
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 818 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
823
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 823 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κόρδακας
Είναι χιουμοριστικός ως χυδαίος. Ο Αθήναιος τον βάζει μαζί με την υπορχηματική όρχηση, προσθέτοντας ότι και οι δύο είναι "παιγνιώδεις" (ΙΔ' 630Ε, 28), ενώ λέει: "Ο μεν κόρδαξ παρ' Έλλησι φορτικός", δηλαδή "Ο κόρδακας είναι στους Έλληνες, χυδαίος". Ο Πολυδεύκης (IV, 99) τον χαρακτηρίζει κωμικό λέγοντας: "Είδη δε ορχημάτων, εμμέλεια τραγική, κόρδακες κωμικοί, σικιννίς σατυρική", ενώ η Σούδα γράφει: "κορδακίζειν· αισχρώς ορχείται. Κόρδαξ γαρ είδος ορχήσεως κωμικής".
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί χοροί
Λασού
Το Λασού (γαλλικά: Lassouts, οξιτανικά: Las Sots) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λασουτουά (γαλλικά: Lassoutois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Σύνταγμα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
Το Σύνταγμα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας υπό την ιστορική ονομασία Θεμελιώδης Νόμος για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (γερμανικά: Grundgesetz für die Bundesrepublik Deutschland) αποτελεί τη συνταγματική νομοθεσία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
Εγκρίθηκε στις 8 Μαΐου 1949 στη Βόννη και με την υπογραφή των Δυτικών Συμμάχων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στις 12 Μαΐου, τέθηκε σε ισχύ στις 23 Μαΐου 1949. Αρχικό πεδίο εφαρμογής του ήταν τα κρατίδια της Δυτικής Γερμανίας, που βρίσκονταν υπό Συμμαχική κατοχή εκτός από εκείνο της σοβιετικής κατοχής και της πόλης του Βερολίνου, καθώς και του Σάαρλαντ. Το κοινοβουλευτικό συμβούλιο τότε δεν χρησιμοποίησε τη λέξη "σύνταγμα", καθώς θεώρησε ότι ο Θεμελιώδης Νόμος θα είχε προσωρινή ισχύ μόνο για την Δυτική Γερμανία και ότι ένα Σύνταγμα θα έπρεπε να συνομολογηθεί από όλους τους Γερμανούς και να έχει εφαρμογή σε μια ενοποιημένη Γερμανία. Μάλιστα το Σύνταγμα εκείνο στο προοίμιό του καθόριζε ως στόχο και καθήκον του Γερμανικού λαού "να ολοκληρώσει την ενότητα και ελευθερία της Γερμανίας" και προέβλεπε στο (αναθεωρημένο πλέον) άρθρο 23 την επέκταση της ισχύος του σε γερμανικά εδάφη που θα περιέρχονταν αργότερα στην επικράτεια της Ο.Δ.Γερμανίας, όπως συνέβη από 1.1.1957 με το Σάαρλαντ.
Μετά την επανένωση της Γερμανίας στις 3 Οκτωβρίου 1990 ο όρος αυτός εκπληρώθηκε και έκτοτε το Grundgesetz αποτελεί το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα (Bundesverfassung). Το όνομα όμως δεν άλλαξε για τυπικούς λόγους: Ενώ το αρχικό σύνταγμα (ο "Θεμελιώδης Νόμος") στο άρθρο 146 προέβλεπε την αυτοδίκαιη λήξη της ισχύος του και αντικατάστασης από ένα τυπικό Σύνταγμα (Verfassung) μόλις επιτυγχάνετο η επανένωση της Γερμανίας, εντέλει η Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας δήλωσε την "προσχώρησή της στο χώρο ισχύος του Θεμελιώδους Νόμου", λύση την οποία προέκριναν ο τότε Καγκελάριος της Ο.Δ.Γερμανίας Χέλμουτ Κολ και ο τότε Υπουργός Εσωτερικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και η οποία καθιστούσε περιττή την ουσιαστική επανίδρυση της Γερμανίας μέσω ενός νέου Συντάγματος.
Στο Σύνταγμα τα πιο θεμελιώδη δικαιώματα κατοχυρώνονται στην πρώτη ενότητα (άρθρα 1-19). Με αυτό η Γερμανία αποτελεί κοινοβουλευτική δημοκρατία με βασική διάκριση των εξουσιών σε εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική. Η εκτελεστική εξουσία εκτελείται από την εθιμοτυπική θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας, που αποτελεί τον αρχηγό του κράτους και τον Ομοσπονδιακό Καγκελάριο, ο οποίος είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης.
Ο όρος Grundgesetz προήλθε από γερμανική μετάφραση του λατινικού όρου "lex fundamentalis" (θεμελιώδης νόμος).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Γερμανίας Γερμανια
824
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 824 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Δασοπονία
Δασοπονία είναι η επιστήμη (η οποία υπάγεται στις Γεωπονικές επιστήμες) που έχει ως κύριο αντικείμενο τη διαχείριση, τη χρήση, την προστασία και τη συντήρηση όλων των δασικών οικοσυστημάτων και των δασών, συμπεριλαμβανόμενων και όλων των δασικών και λιβαδικών εκτάσεων.
Η σύγχρονη δασοπονία, γνωστή και ως δασοπονία πολλαπλών σκοπών, μεταξύ των άλλων, περιλαμβάνει:
Ο επιστήμων που εξασκεί τη δασοπονία ονομάζεται Δασοπόνος. Πρόσθετα, στη χώρα μας λέγεται είτε δασολόγος (αν είναι απόφοιτος πανεπιστημιακού τμήματος Δασολογίας & Φυσικού Περιβάλλοντος), είτε δασοπόνος (αν είναι απόφοιτος τεχνολογικής κατεύθυνσης, βλ. πρώην τμήματος ΤΕΙ Δασοπονίας)
Τα δασικά οικοσυστήματα έχουν πλέον αναγνωριστεί ως ένα πολύ σημαντικό τμήμα της Βιόσφαιρας, επηρεάζοντας καθοριστικά τον πλανήτη μας. Κατά συνέπεια, ο ρόλος της δασοπονίας είναι κεφαλαιώδους σημασίας, ως μια βασική, εφαρμοσμένη επιστήμη και τεχνολογικό αντικείμενο.
Ο άνθρωπος σήμερα εξαρτάται από τα δάση και τη βιοποικιλότητά τους, πολύ περισσότερο από ότι θεωρήθηκε στο παρελθόν και η δασοπονία είναι εκείνο το οικονομικό και περιβαλλοντικό πεδίο, το οποίο εξασφαλίζει φυσικούς πόρους και επηρεάζει πολλές βιομηχανικές και βιοτεχνικές δραστηριότητες σε πολλά κράτη της Υφηλίου. Τα δάση σήμερα διασφαλίζουν περισσότερες από 86 εκατ. θέσεις εργασίας, ενώ συμπληρωματικά υποστηρίζουν πολλούς περισσότερους ανθρώπους με έμμεσο τρόπο.
Σήμερα, στον 21ο αιώνα, η μελέτη και η έρευνα με σκοπό την καλύτερη διαχείριση των δασικών οικοσυστημάτων, τη γενετική βελτίωση των δασοπονικών ειδών, η δασοπονία εξελίσσεται και αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς για να καλύψει τις σύγχρονες ανάγκες του ανθρώπου, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στις δασικές αναδασώσεις σε φυσικά δάση και στην ανάπτυξη της Αγροδασοπονίας (forest plantations).
Παραπομπές
Κατηγορία:Δάση  Κατηγορία:Γεωπονικές επιστήμες
Βυζαντινός Εμφύλιος Πόλεμος (1352-1357)
Ο Βυζαντινός Εμφύλιος πόλεμος των ετών 1352–1357 ή Γ΄ Παλαιολόγειος Εμφύλιος, σηματοδοτεί τη συνέχιση και την ολοκλήρωση μίας προηγούμενης σύγκρουσης, που διήρκεσε από το 1341 έως το 1347. Περιελάμβανε τον Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγο εναντίον των δύο Καντακουζηνών, του Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού και του μεγαλύτερου γιου του Ματθαίου Καντακουζηνού. Τελικά ο Ιωάννης Ε΄ αναδείχθηκε νικητής ως ο μοναδικός Αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά αυτή η επανάληψη του εμφυλίου πολέμου ολοκλήρωσε την καταστροφή της προηγούμενης σύγκρουσης, αφήνοντας το Ρωμαϊκό κράτος σε ερείπια.
Ιστορικό
Μετά τη σύγκρουση του 1341–1347, ο Ιωάννης ΣΤ΄ Καντακουζηνός είχε καθιερωθεί ως ανώτερος Αυτοκράτορας και εκπαιδευτής του νεαρού Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου. Ωστόσο αυτή η κατάσταση δεν προοριζόταν να διαρκέσει. Οι υποστηρικτές των Παλαιολόγων εξακολουθούσαν να μην τον εμπιστεύονται, ενώ οι δικοί του οπαδοί θα προτιμούσαν να εκτοπίσουν τους Παλαιολόγους εντελώς και να εγκαταστήσουν τους Καντακουζηνούς ως βασιλείς. Επιπλέον ο μεγαλύτερος γιος του Καντακουζηνού, ο Ματθαίος, δυσαρεστήθηκε που παραγκωνίστηκε υπέρ του Ιωάννη Ε΄ και έπρεπε να ηρεμήσει με τη δημιουργία μίας ημιαυτόνομης επικράτειας, που κάλυπτε μεγάλο μέρος της δυτικής Θράκης, η οποία διπλασιάστηκε εις βάρος της νέας Σερβικής αυτοκρατορίας του Στεφάνου Δ΄ Δουσάν.
Οι σταθερά επιδεινούμενες σχέσεις μεταξύ του Ματθαίου Καντακουζηνού, ο οποίος τώρα κυβερνούσε την ανατολική Θράκη (Αδριανούπολη), και του Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου, που έδρευε στη δυτική Θράκη (Διδυμότειχο), έσπειρε τους σπόρους για την επανάληψη του εμφυλίου πολέμου.
Ο πόλεμος
Ο ανοιχτός πόλεμος ξέσπασε το 1352, όταν ο Ιωάννης Ε΄, υποστηριζόμενος από τα Βενετικά και Σερβικά στρατεύματα, ξεκίνησε μία επίθεση εναντίον του Ματθαίου Καντακουζηνού. Τότε ο Ιωάννης ΣΤ΄ Καντακουζηνός ήρθε σε βοήθεια τού γιου του με 10.000 Οθωμανούς στρατιώτες, που ανέκτησαν τις πόλεις της δυτικής Θράκης, λεηλατώντας τες όμως ελεύθερα στη διάρκεια της επιχείρησης. Τον Οκτώβριο του 1352 στο Διδυμότειχο η Οθωμανική δύναμη συνάντησε και νίκησε 4.000 Σέρβους, που είχαν παραχωρηθεί στον Ιωάννη Ε΄ από τον Δουσάν. Αυτή ήταν η πρώτη νίκη των Οθωμανών στην Ευρώπη, που προοιώνιζε κακά: δύο χρόνια αργότερα, η κατάληψη της Καλλίπολης σηματοδότησε την αρχή της Οθωμανικής κατάκτησης των Βαλκανίων, με αποκορύφωμα έναν αιώνα αργότερα την πτώση της Κωνσταντινούπολης.
Εν τω μεταξύ ο Ιωάννης Ε΄ κατέφυγε στο νησί της Τενέδου, από όπου έκανε μία ανεπιτυχή προσπάθεια κατάληψης της Κωνσταντινούπολης τον Μάρτιο του 1353. Ο Ιωάννης ΣΤ΄ Καντακουζηνός απάντησε με τη στέψη του Ματθαίου ως συναυτοκράτορα, αλλά ο Ιωάννης Ε΄ Παλαιολόγος, ζητώντας υποστήριξη από τους Γενουάτες και στηριζόμενος στη φθίνουσα δημοτικότητα του Καντακουζηνού, κατάφερε να εισέλθει στην πρωτεύουσα τον Νοέμβριο του 1354. Τότε ο Ιωάννης ΣΤ΄ Καντακουζηνός παραιτήθηκε και αποσύρθηκε σε μοναστήρι.
Σιουμούτ
Το Σιουμούτ (γροιλ. Siumut) είναι ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα της Γροιλανδίας. Το όνομά του σημαίνει «Εμπρός». Αρχηγός του κόμματος είναι ο Έρικ Γένσεν. Κατέχει αυτή τη στιγμή 10 από τις συνολικά 31 έδρες του Γροιλανδικού κοινοβουλίου. Είναι μέλος-παρατηρητής της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γροιλανδικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Καπόνε (ταινία)
Η ταινία Καπόνε (αγγλικά: Capone) είναι μια βιογραφική γκανγκστερική ταινία Καναδό-αμερικανικής παραγωγής του 1975, σε σκηνοθεσία Στηβ Κάρβερ και σενάριο Χάουαρντ Μπράουνι. Πρωταγωνιστούν οι Μπεν Γκαζάρα και Χάρι Γκουαρντίνο. Στους υποστηρικτικούς ρόλους βρίσκονται οι Τζον Κασσαβέτης, Σούζαν Μπλέικλι και Σιλβέστερ Σταλόνε.
Υπόθεση
Η ταινία περιστρέφεται γύρω από την άνοδο και την πτώση του διαβοήτου γκάνγκστερ Αλ Καπόνε.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 ο Καπόνε θα αρχίσει την εγκληματική σταδιοδρομία του μπαίνοντας στη συμμορία των five points. Μετά από μια ληστεία σε ένα κοσμηματοπωλείο ο Καπόνε θα σε μια αστυνομική περίπολο, όπου κατά την προσπάθεια του να διαφύγει θα πέσει πάνω σε μια τζαμαρία με αποτέλεσμα να τραυματιστεί στο πρόσωπο και να του αφήσει μια βαθεία ουλή, όπου αυτό θα τον κάνει ευρύτερα γνωστός με το παρατσούκλι ο Σημαδέμενος.
Στη συνέχεια θα γνωριστεί με το αφεντικό της μαφίας στη Νέα Υόρκη, Φράνκι Γέιλ, ο οποίος με την σειρά του θα γνωρίσει στον Αλ Καπόνε τον ανερχομένο μαφιόζο του Σικάγου, Τζόνι Τόριο, ο οποίος διακρίνοντας την αποφασιστήκοτητα και το θράσος του Αλ Καπόνε θα τον προσκάλεσει να έρθει στο Σικάγο και να μπει στη οργάνωση του.
Ο Αλ Καπόνε θα δεχτεί την προσκλήση του Τόριο και θα πάει στο Σικάγο, όπου σχετικά γρήγορα θα ανέβει στη ιεραρχία της μαφίας και θα γίνει το δεξί χέρι του Τζόνι Τόριο. Με την ψήφιση του νόμου της ποτοαπαγόρευσης, ο Αλ Καπόνε θα εξαπολύσει έναν αιματηρό πόλεμο εναντίον των άλλων συμμορίων του Σικάγου με στόχο να ελέγξει το λαθρεμπόριο αλκοόλ με αποκορύφωμα την σφαγή της ημέρας του Αγίου Βαλεντίνου, όπου ο Καπόνε εξόντωσε σχεδόν όλη την συμμορία του Μπαγκς Μοράν, κανόντας τον Αλ Καπόνε αδιαφιλονίκητο ηγέτη της μαφίας του Σικάγου.
Στις αρχές του 1930 θα κάνουν την εμφάνιση τους οι Αδιάφθοροι του Έλιοτ Νες, μιας ειδικής ομάδας του μετέπειτα FBI που ανέλαβε την βρει στοιχεία εις βάρος του Αλ Καπόνε και να τερμάτισει την ηγεμονία του τόσο στον υπόκοσμο, αλλά και στο πολιτικό και αστυνομικό διεφθαρμένο σύστημα.
Κάστρο Πάργας
Το Κάστρο της Πάργας είναι μεσαιωνικό κάστρο στην κορυφή της Πάργας στην Ήπειρο. Βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου με θέα στην πόλη, ήταν ένα σημαντικό ορόσημο από τον 15ο αιώνα, εν μέρει λόγω των ισχυρών οχυρώσεων που χρησιμοποιήθηκαν για την προστασία της πόλης από επιδρομές από ξηρά και θάλασσα.
Καπόνε (ταινία)
Υπόθεση
Τελικά οι Αδιάφθοροι θα κατάφερουν να δώσουν καίριο πλήγμα στη οργάνωση του Καπόνε, κατηγορώντας και τον ίδιο για φορολογικές παραβάσεις, κάτι που θα τον οδηγήσει σε δίκη και σε φυλάκιση 15 ετών, στελνόντας τον στις διαβοήτες φυλακές του Αλκατράζ, όπου θα σημάνει και την πτώση του και το τέλος της εγκληματικής του αυτοκρατορίας.
Κάστρο Πάργας
Τοποθεσία
Βρίσκεται στρατηγικά τοποθετημένο σε βραχώδη χερσόνησο με θέα τη θάλασσα από τις τρεις πλευρές και την πόλη από την άλλη πλευρά.
Καπόνε (ταινία)
Υποδοχή
Η ταινία στη ιστοσελίδα κριτικών Rotten Tomatoes, έχει βαθμολογία θετικής έγκρισης σε ποσοστό 53%, με βάση 3 κριτικές και μέση βαθμολογία 4/10.
Κάστρο Πάργας
Ιστορία
Στην αρχαιότητα η περιοχή γύρω από το κάστρο κατοικήθηκε από την ελληνική φυλή των Θεσπρωτών. Η αρχαία πόλη Τορύνη πιθανότατα βρισκόταν εδώ. Πριν χτιστεί το κάστρο της Πάργας (που σώζεται σήμερα), οι κάτοικοι της Πάργας προσπάθησαν να διατηρήσουν την οχυρωμένη πόλη, η οποία ήταν εκτεθειμένη στη θάλασσα, ώστε να αντιμετωπίσουν τους εισβολείς. Σε αυτήν την προσπάθεια είχαν κατασκευάσει τις πρώτες οχυρώσεις με τη βοήθεια των Νορμανδών αρχικά τον 11ο αιώνα από τους κατοίκους της Πάργας για να προστατεύσουν την πόλη τους από τους πειρατές και αργότερα τους Οθωμανούς. Τον 15ο αιώνα, καθώς ο οθωμανικός έλεγχος της περιοχής αυξήθηκε, οι Ενετοί ξαναέχτισαν το κάστρο για να οχυρώσουν την περιοχή.
Η πόλη και το κάστρο της προσφέρθηκαν ανεπιτυχώς από τον Νικόλαο Ορσίνι, τον Δεσπότη της Ηπείρου, στη Δημοκρατία της Βενετίας με αντάλλαγμα την ενετική βοήθεια κατά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Κατά την Ηπειρώτικη εξέγερση του 1338/39 κατά του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ανδρόνικου Γ΄ Παλαιολόγου, η Πάργα παρέμεινε πιστή στον αυτοκράτορα. Τη δεκαετία του 1390 ήταν υπό την κυριαρχία του Ιωάννη Μπούα, άρχοντα της Άρτας.
Καπόνε (ταινία)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1975 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στηβ Κάρβερ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σικάγο Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που συσχετίζονται με το οργανωμένο έγκλημα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Αλ Καπόνε Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Σικάγο
Κάστρο Πάργας
Ιστορία
Η πόλη πέρασε τελικά υπό Ενετικό έλεγχο το 1401 και διοικήθηκε ως ηπειρωτική έκταση της βενετικής κατοχής της Κέρκυρας, υπό τον καστελλάνο. Η κατοχή των Ενετών επιβεβαιώθηκε από την οθωμανική-βενετική συνθήκη του 1419. Εκτός από σύντομες περιόδους οθωμανικής κατοχής, η πόλη παρέμεινε στα χέρια των Ενετών μέχρι την πτώση της Δημοκρατίας της Βενετίας το 1797. thumb|250px|left|Το κάστρο και από πίσω η Πάργα Το 1452, η Πάργα και η οχυρωμένη θέση καταλήφθηκαν από τον Χατζή Μπέη για δύο χρόνια. Μέρος του κάστρου κατεδαφίστηκε εκείνη την εποχή. Το 1537, ο Οθωμανός ναύαρχος Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα έκαψε και κατέστρεψε το φρούριο και τα σπίτια σε αυτά. Πριν την ανακατασκευή του κάστρου το 1572 από τους Ενετούς, οι Τούρκοι το γκρέμισαν για άλλη μια φορά. Το κάστρο ανοικοδομήθηκε με τη βοήθεια των Ενετών, αλλά πριν ολοκληρωθεί γκρεμίστηκε ξανά από τους Τούρκους.
Μια επιγραφή πάνω από την εξωτερική πύλη, χρονολογεί την κατασκευή αυτού του τμήματος του τείχους στο 1707, από τον κόμη Μάρκο Τεοτότσι, κυβερνήτη και καπετάνιο της Πάργας.
Το 1792, οι Βενετοί ξεκίνησαν την κατασκευή του τρίτου και τελευταίου φρουρίου, με τις εργασίες να ολοκληρώνονται το 1808 από τους Γάλλους κατά την παραμονή τους στην ευρύτερη περιοχή μεταξύ των ετών 1797 και 1814. Το κάστρο δεν κατακτήθηκε μέχρι το 1819, παρά τις επιθέσεις κυρίως του Αλή Πασά των Ιωαννίνων που πολιόρκησε το κάστρο.
Το 1815, με την πτώση της γαλλικής εξουσίας, οι πολίτες της Πάργας εξεγέρθηκαν ενάντια στη γαλλική κυριαρχία και ζήτησαν την προστασία των Βρετανών. Το 1819, οι Βρετανοί πούλησαν την πόλη στον Αλή Πασά, υπό την ευρύτερη εξουσία των Οθωμανών. Ο Αλή Πασάς έκανε δομικές προσθήκες στο κάστρο, συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης των υπαρχόντων τειχών, της εγκατάστασης του χαρεμιού του και της κατασκευής ενός χαμάμ με τη δομή και της ριζικής αναδιαμόρφωσης των χώρων του κάστρου. Το 1823 ο Αλή πασάς δολοφονήθηκε και από αυτόν το κάστρο πέρασε υπό την άμεση οθωμανική κυριαρχία.
Δημήτριος Κεφαλίδης
Ο Δημήτριος Κεφαλίδης (1931-2019) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Κάστρο Πάργας
Ιστορία
Η οθωμανική κυριαρχία στην Πάργα και την υπόλοιπη Ήπειρο τερματίστηκε το 1913 μετά τη νίκη της Ελλάδας στους Βαλκανικούς Πολέμους και πέρασε υπό τον έλεγχο του ελληνικού κράτους.
Το 2020 πραγματοποιήθηκαν εργασίες καθαρισμού και αποκατάστασης από τον Δήμο και τη Δημοτική Κοινότητα Πάργας υπό την επίβλεψη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πρέβεζας.
Δημήτριος Κεφαλίδης
Γεννήθηκε το 1931 στους Σιταγρούς Δράμας. Σπούδασε στην Κτηνιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο διετέλεσε βουλευτής Δράμας (1977 - 1989) και υφυπουργός Γεωργίας (1988 - 1989).
Κάστρο Πάργας
Περιγραφή
Από τη βρύση «Κρεμασμά» οι δεξαμενές του κάστρου και τα σπίτια εφοδιάζονταν με νερό. Το κάστρο για προμήθειες χρησιμοποιούσε τους δύο κόλπους: τον Βάλτο και την Πωγωνία. Το κάστρο της Πάργας ήταν ανίκητο σε όλη τη διάρκεια της διοίκησης του Αλή Πασά και υποστήριξε στους Σουλιώτες που του αντιστάθηκαν.
Δημήτριος Κεφαλίδης
Απεβίωσε στις 21 Μαΐου 2019.
Με τη σύζυγό του Πόπη Παπαδοπούλου απέκτησαν 3 παιδιά. Κόρη του είναι η Χαρά Κεφαλίδου, που επίσης διετέλεσε βουλευτής Δράμας του ΠΑΣΟΚ.
Κάστρο Πάργας
Περιγραφή
Στην τοξωτή πύλη της εισόδου διακρίνεται στον τοίχο το φτερωτό λιοντάρι του Αγίου Μάρκου, το όνομα "ANTONIO CERVASS 1764", εμβλήματα του Αλή Πασά, δικέφαλοι αετοί και σχετικές επιγραφές. Θολωτοί διάδρομοι, αίθουσες σκοποβολής, στοές προμηθειών, ισχυροί προμαχώνες με πυροβόλα όπλα, ελαφριά όπλα, στρατώνες, φυλακές, αποθήκες και δύο οχυρά ως τελευταία γραμμή άμυνας.
Βλαντίσλαφ Οντόνιτς
Ο Βλάντισλαφ ο γιος του Όντον ή ο πτύων, πολων. Władysław Odonic ή Plwacz (π. 1190 - 5 Ιουνίου 1239) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Μεγάλης Πολωνίας (1229-34), δούκας του Κάλις (1207-17), του Πόζναν (1216-17), κυβερνήτης του Ουίστσιε (1223), του Νάκτο (1225-) και των εδαφών βορειοανατολικά του ποταμού Βάρτα (1234-).
Κάστρο Πάργας
Περιγραφή
Μια επιγραφή πάνω από μια πέτρινη πόρτα (δίπλα στην πυριδαποθήκη) γράφει: Défense de la Patrie Α. D. 1808.
Βλαντίσλαφ Οντόνιτς
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Όντον, δούκα του Κάλις και της Βιατσεσλάβας των Ρουρικιδών, κόρης του Γιαροσλάβ του Νουνεχούς, πρίγκιπα της Γαλικίας. Έλαβε το όνομά του από τον θείο του Βλάντισλαφ Γ΄ τον Μακροσκελή ή τον προ-προ-πάππο του Βλάντισλαφ Α΄ Χέρμαν. Το παρωνύμιό του ο Πτύων ίσως οφείλεται σε ασθένεια του λαιμού του ή σε κακούς τρόπους.
Κάστρο Πάργας
Παραπομπές
Παργα
Βλαντίσλαφ Οντόνιτς
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1218/20 τη Γιαντβίγκα, αγνώστου καταγωγής. Ορισμένοι ιστορικοί πιστεύουν ότι ήταν από την Πομερανία -ίσως ήταν κόρη του Μέστβιν Α΄, δούκα της Πομερανίας- ή από τη Βοημία, μία των Πρεμυσλιδών. Είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Δημήτριος Κεφαλίδης
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Δράμας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Γεωργίας
Προφήτης Ηλίας Αργολίδας
Ο Προφήτης Ηλίας είναι πεδινό χωριό του νομού Αργολίδας. Το όνομά του το πήρε από το ομόνυμο εκκλησάκι που βρίσκεται στην κορυφή του βουνού. Οι πρώτοι κάτοικοι που εγκαταστάθηκαν εκεί ήταν Αρκάδες κτηνοτρόφοι.
Πληθυσμός
Ο Προφήτης Ηλίας είχε μεγάλη αύξηση πληθυσμού απο το 1928 μέχρι και το 1951 ενώ έκτοτε ο πληθυσμός του έχει παραμείνει σταθερός (με σημαντική μείωση το 1991 και το 2011).
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Ναυπλιέων
822
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 822 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Γιάννης Παπαστεφάνου
Ο Ιωάννης "Γιάννης" Παπαστεφάνου, ήταν Έλληνας αθλητής της υδατοσφαίρισης από την Πάτρα. Ήταν αθλητής του Ν.Ο. Πατρών και διεθνής με την Εθνική αντρών, με τον Ν.Ο. Πατρών ήταν πρωταθλητής Ελλάδος το 1945, 1946 και το 1950.
Έπαιξε στον ναυτικό όμιλο αμέσως μετά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο στην νέα γενιά αθλητών του συλλόγου που βγήκε μετά τον πόλεμο.
Με την εθνική ομάδα αγωνίστηκε πολλά χρόνια, είχε συμμετάσχει και στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1948 όπου η Ελλάδα αποκλείστηκε με δύο ήττες σε δύο αγώνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Ν.Ο. Πατρών Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951 Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1948
Νταν Σάλιβαν
Ο Ντάνιελ Σκοτ Σάλιβαν (αγγλικά: Daniel Scott Sullivan, 13 Νοεμβρίου 1964), είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία της Αλάσκας, από τον Ιανουάριο του 2015. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Επίτροπος του Τμήματος Φυσικών Πόρων της Αλάσκας, από το 2010 έως το 2013. Επίσης, υπηρέτησε ως Γενικός Εισαγγελέας της Αλάσκας, από τον Ιούνιο του 2009 έως τον Νοέμβριο του 2010. Από το 2006 έως το 2009, υπηρέτησε ως Υφυπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών αρμόδιος για θέματα Οικονομικών και Επιχειρήσεων, στην κυβέρνηση του Τζορτζ Ο. Μπους.
Εξελέγη πρώτη φορά στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, στις εκλογές του 2014, νικώντας τον εν ενεργεία Δημοκρατικό Γερουσιαστή Μαρκ Μπέγκιτς, με ποσοστό 48.0% έναντι 45.8% των ψήφων. Επανεξελέγη στις εκλογές του 2020, με ποσοστό 53.9% έναντι 41.2% του ανθυποψήφιού του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κλίβελαντ του Οχάιο στις 13 Νοεμβρίου 1964, όπου και μεγάλωσε. Αποφοίτησε από το Λύκειο της Στρατιωτικής Ακαδημίας "Culver Girls Academy" στο Κάλβερ της Ιντιάνα το 1983.
Σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, και έλαβε πτυχίο (BA) το 1987 με διάκριση. Στη συνέχεια, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Τζορτζτάουν στην Ουάσινγκτον, λαμβάνοντας πτυχίο (JD) το 1993 με διάκριση. Παράλληλα με τις νομικές σπουδές του, πραγματοποιήσε μεταπτυχιακές σπουδές στις Διεθνείς Σχέσεις και την Διπλωματία στο ίδιο πανεπιστήμιο, λαμβάνοντας μεταπτυχιακό δίπλωμα (MS) το 1993.
Πραγματοποιήσε την πρακτική άσκηση της δικηγορίας του, στο Εφετείο της Περιφέρειας της Κολούμπια. Μετά την αποφοίτησή του, το 1993, εντάχθηκε στο Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ, από το οποίο αποστρατεύθηκε το 1997. Από τότε ήταν έφεδρος αξιωματικός, ενώ επέστρεψε ενεργά στο Σώμα του τα διαστήματα 2004-2006 και 2009-2013.
Μεταξύ του 1997 και του 1999 εργάστηκε στο Εφετείο Ένατου Κυκλώματος των Ηνωμένων Πολιτειών και στο Ανώτατο Δικαστήριο της Αλάσκα. Έπειτα, ακολούθησε μία διετή πρακτική στο Άνκορεϊτζ και, στη συνέχεια, μετακόμισε στο Μέριλαντ για να εργαστεί για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
Ο Σάλιβαν επέστρεψε στην Αλάσκα για να υπηρετήσει ως Γενικός Εισαγγελέας (2009-2010) και ως Επίτροπος του Τμήματος Φυσικών Πόρων (2010-2013). Τον Σεπτέμβριο του 2013 παραιτήθηκε από το αξίωμά του για να προετοιμαστεί για την υποψηφιότητά του στη Γερουσία των ΗΠΑ με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Τον Αύγουστο του 2014 κέρδισε τον αντίπαλό του Μαρκ Μπέγκιτς με ποσοστό 47.96%. Ο Σάλιβαν έχει συμμετάσχει στην Επιτροπή Ενόπλων Δυνάμεων, την Επιτροπή Εμπορίου, Επιστημών και Μεταφορών, την Επιτροπή Περιβάλλοντος και Δημοσίων Έργων και την Επιτροπή Υποθέσεων Βετεράνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Αλάσκα Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Χένρι Πέρσι, 2ος Κόμης του Νορθάμπερλαντ
Ο Χένρι Πέρσι, 2ος Κόμης του Νορθάμπερλαντ (3 Φεβρουαρίου 1393 - 22 Μαΐου 1455) Άγγλος ευγενής, 2ος Κόμης του Νορθάμπερλαντ (1416 - 1455), πολέμαρχος και ένας από τους πρωταγωνιστές του Πολέμου των Ρόδων ήταν γιος του Χότσπερ και της Ελισάβετ Μόρτιμερ. Ο πατέρας του ήταν γιος του Χένρι Πέρσι, 1ου Κόμη του Νορθάμπερλαντ, η μητέρα του ήταν κόρη του Εδμόνδου Μόρτιμερ και της Φιλίππης της κόρης του Λάιονελ της Αμβέρσας. Ο πατέρας του και ο παππούς του σκοτώθηκαν σε εξεγέρσεις εξεγέρσεις εναντίον του Ερρίκου Δ΄ της Αγγλίας (1403, 1408) και ο μικρός Χένρι έζησε εξόριστος στη Σκωτία. Μετά τον θάνατο του Ερρίκου Δ΄ (1413) συμφιλιώθηκε με το στέμμα και πήρε τον τίτλο του κόμη του Νορθάμπερλαντ (1416).
Τα επόμενα χρόνια υπηρέτησε σποραδικά τον βασιλιά σε πολέμους με τη Γαλλία αλλά το καθήκον του ήταν η φύλαξη των συνόρων με τη Σκωτία, την ίδια περίοδο ξέσπασε πόλεμος με την Οικογένεια Νέβιλ ιδιαίτερα τον Ριχάρδο Νέβιλ, 5ο κόμη του Σόλσμπερι. Ο πόλεμος πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις όταν συγκρούστηκαν ο Ριχάρδος της Υόρκης και ο Εδμόνδος Μπωφόρ, 2ος κόμης του Σόμερσετ για τον έλεγχο του στέμματος με αποκορύφωμα την πρώτη μάχη του Σαίν Αλμπάν που έπεσαν ο Σόμερσετ και ο Νορθάμπερλαντ.
Οικογενειακή καταγωγή
Ο παππούς του ήταν ο πρώτος από την Οικογένεια Πέρσι που έγινε κόμης του Νορθάμπερλαντ. Ο Χότσπερ και ο πατέρας του ήταν από τους πρώτους οπαδούς του Ερρίκου του Μπόλινμπροκ που ανέβηκε στον θρόνο μετά την ανατροπή του ξαδέλφου του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας ως Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας (1399). Η ανταμοιβή ήταν στην αρχή πλούσια και έγιναν μέλη της νέας αντιβασιλείας, ο Χότσπερ σκοτώθηκε στις 21 Ιουνίου 1403 σε εξέγερση στο Σρούσμπερυ. Ο πρώτος κόμης δεν βρέθηκε στη μάχη και πιθανότατα δεν συμμετείχε στην εξέγερση, μετά από σύντομη φυλάκιση συγχωρήθηκε και τοποθέτησε τον εγγονό του στη βασιλική συνοδεία στο Ντόνκαστερ. Ο πρώτος κόμης συμμετείχε τον Μάιο του 1405 σε άλλη μια εξέγερση που απέτυχε και δραπέτευσε στη Σκωτία μαζί με τον εγγονό του. Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν νέες ταραχές και εξεγέρσεις και ο μικρός Χένρι έμεινε στη συνοδεία του Ροβέρτου Στιούαρτ, δούκα του Όλμπανυ. Ο πρώτος κόμης σκοτώθηκε στη μάχη του Μπράμχαμ Μουρ αφήνοντας τον μικρό Ερρίκο διάδοχο στην κομητεία, ο μικρός Χένρι Πέρσι παρέμεινε στη Σκωτία μέχρι την άνοδο του Ερρίκου Ε΄ της Αγγλίας (1413) διεκδικώντας τους τίτλους του παππού του. Η θεία του νέου βασιλιά Ιωάννα Μπωφόρ πάντρεψε τον μικρό Χένρι με την κόρη της Ελεονώρα Νέβιλ. Ο σκοπός του Ερρίκου Ε΄ ήταν να συμφιλιωθεί με τους Πέρσι για να τους χρησιμοποιήσει στις απέραντες εκτάσεις στη βόρεια Αγγλία, δημιούργησε ξανά (1416) την κομητεία του Νορθάμπερλαντ.
Υπηρεσίες στον βασιλιά
thumb|right|250px|Τα σύμβολα της Οικογένειας Πέρσι σαν κόμητες του Νορθάμπερλαντ Ο Νορθάμπερλαντ εξυπηρέτησε σποραδικά τον Ερρίκο Ε΄ στον Εκατονταετή Πόλεμο, ενώθηκε μαζί του σε ηπειρωτική εκστρατεία (1416) και έστειλε ένα μικρό Σύνταγμα από στρατιώτες. Το κύριο καθήκον του ήταν η υπεράσπιση των συνόρων με τη Σκωτία και στις 16 Δεκεμβρίου 1416 διορίστηκε Φύλακας των Ανατολικών Μαρς. Στα τέλη του Αυγούστου του 1417 οι Σκωτσέζοι επιτέθηκαν στη βόρεια Αγγλία, ο Όλμπανυ πολιόρκησε το κάστρο του Μπέργουικ και ο κόμης του Ντάγκλας προσπάθησε να καταλάβει το κάστρο του Ρόξμπουργκ, ο Πέρσι έλυσε την πολιορκία και τους έδιωξε πέρα από τα σύνορα. Ταυτόχρονα συμμετείχε σε διεθνείς υποθέσεις και έγινε Στιούαρτ στις 24 Φεβρουαρίου 1421 στη στέψη της βασίλισσας Αικατερίνης του Βαλουά.
Ο Ερρίκος Ε΄ πέθανε (1422) και ο Νορθάμπερλαντ διορίστηκε μέλος του Συμβουλίου κηδεμονίας του Ερρίκου ΣΤ΄ της Αγγλίας, βρέθηκε σε αποστολή στο Συμβούλιο της Σιένα (1423) αλλά το κύριο έργο του εξακολουθούσε να είναι η φύλαξη των συνόρων. Στο βασιλικό συμβούλιο μπήκε στον στενό κύκλο του Ερρίκου Μπωφόρ και ακολούθησε τον Καγκελάριο στις ειρηνικές διαπραγματεύσεις στο Μπέργουικ (1429). Ο Νορθάμπερλαντ σαν Φύλακας των Ανατολικών Μαρς ασχολήθηκε συνεχώς με ειρηνικές συμφωνίες και την άμυνα αλλά οι προσπάθειες του δημιούργησαν απογοήτευση και τελικά παραιτήθηκε (1434). Την επόμενη χρονιά ο Ριχάρδος Νέβιλ, 5ος κόμης του Σόλσμπερι επίσης εξοργισμένος από την απουσία βασιλικής υποστήριξης παραιτήθηκε από Φύλακας των Δυτικών Μαρς. Ο Νορθάμπερλαντ διορίστηκε για έναν χρόνο Φύλακας του Χάντινγκτον και φύλακας των δυο Μαρς, τον ίδιο χρόνο γνώρισε στη μάχη του Πίπερντιν τη συντριβή από τον κόμη του Άνγκους αλλά απέκρουσε επιτυχώς την πολιορκία του Ρόξμπουργκ από τον Ιάκωβο Α΄ της Σκωτίας. Διορίστηκε Φύλακας των Δυτικών Μαρς και κράτησε τη θέση μέχρι τον θάνατο του.
Συγκρούσεις με τους Νέβιλ
thumb|right|250px|Το κάστρο του Γουάρκγουορθ στη [[Νορθάμπερλαντ τόπος κατοικίας της Οικογένειας Πέρσι]] Οι σχέσεις των Πέρσι με τους Νέβιλ την άλλη μεγάλη οικογένεια του βορά ήταν αρχικά φιλικές, συνδέθηκαν με τον γάμο του ίδιου με την Ελεονώρα Νέβιλ και κατόπιν πάντρεψε την αδελφή του Ελισάβετ Πέρσι με τον νεαρό Ραλφ Νέβιλ, 2ο κόμη του Γουέστμορλαντ. Η σύγκρουση με τον αρχιεπίσκοπο της Υόρκης κλιμακώθηκε σε ανοιχτή βία, ο βασιλιάς έκανε επέμβαση υπέρ του αρχιεπισκόπου αλλά ο Νορθάμπερλαντ εξακολουθούσε να έχει τη βασιλική εύνοια.