cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλφόνσος Α΄ της Πορτογαλίας
Πρίγκιπας της Πορτογαλίας
thumb|250px|right|Ανδριάντας του Αλφόνσο Α΄ της Πορτογαλίας στο [[Γκιμαράες.]] Ο Αλφόνσος Α΄ ενηλικιώθηκε όταν έφτασε σε ηλικία 14 ετών (1122), στέφτηκε ιππότης στον Καθεδρικό ναό της Ζαμόρα με την άδεια της μητέρας του (1125). Όταν ο Αλφόνσος Ζ΄ του Λεόν και της Καστίλης προχώρησε σε εκστρατεία εναντίον της μητέρας του (1127) ο Αλφόνσος βρήκε την ευκαιρία να επαναστατήσει εναντίον της αναλαμβάνοντας τον έλεγχο στην κομητεία. Στην "μάχη του Σάο Μαμέντε" κοντά στο Γκιμαράες (1128) ο Αλφόνσος Ενρίκες και οι οπαδοί του νίκησαν τα στρατεύματα της Θηρεσίας και του ερωμένου της κόμη Φερνάντο Πέρες ντε Τράμπα της Γαλικίας. Ο Αλφόνσος έστειλε εξορία την μητέρα του στην Γαλικία και ανέλαβε την κομητεία της Πορτογαλίας. Με τον τρόπο αυτό ολοκληρώθηκε η ενσωμάτωση της Πόρτο στο βασίλειο της Πορτογαλίας, ο Αλφόνσος Ερνρίκες έμεινε μοναδικός κυβερνήτης με μεγαλύτερη ανεξαρτησία από την εκκλησία και τους ευγενείς της κομητείας. Ο βασιλιάς κυρίαρχος της Λεόν αγνόησε το αποτέλεσμα της μάχης επειδή ήταν απασχολημένος εκείνη την εποχή με μία εξέγερση στην Καστίλλη, περίμενε την αντίδραση των κατοίκων της Γαλικίας. Με τον θάνατο της Θηρεσίας (1131) ο Αλφόνσος Ζ΄ ζήτησε από τον ξάδελφο του να του δώσει όρκο υποτέλειας. Ο Αλφόνσος Ενρίκες με γραπτή αίτηση ανακυρήχτηκε πρίγκιπας της Πορτογαλίας (6 Απριλίου 1129), ο ξάδελφος του το αποδέχτηκε και τον αναγνώρισε σαν εγγονό του Αλφόνσου ΣΤ΄. Ο Αλφόνσος Ενρίκες στράφηκε αμέσως εναντίον των Μαυριτανών στα νότια, οι επιτυχίες του ήταν τεράστιες με αποκορύφωμα την συντριπτική του νίκη στην Μάχη του Ουνρίκε (25 Ιουλίου 1139). Αμέσως μετά ανακηρύχτηκε βασιλιάς της Πορτογαλίας από τους στρατιώτες του και πέτυχε την ισότητα με τους υπόλοιπους βασιλείς της Ιβηρικής, η πρώτη καταγραφή του σαν βασιλιάς υπάρχει ωστόσο την επόμενη χρονιά (1140).
Πρώτος βασιλιάς και κατακτήσεις
Την απόλυτη ανεξαρτησία από τον ξάδελφο του Αλφόνσο Ζ΄ μπορούσε όμως να την πετύχει μόνο στρατιωτικά, έπρεπε επίσης να τον αναγνωρίσουν η Καθολική εκκλησία και ο πάπας. Ο Αλφόνσος Α΄ παντρεύτηκε τη Ματθίλδη της Σαβοΐας, κόρη του Αμεδαίου Γ΄ κόμη της Σαβοΐας και έστειλε απεσταλμένους στην Ρώμη να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις με τον πάπα. Ο Αλφόνσος πέτυχε τελικά να αποκηρύξει την επικυριαρχία του εξαδέλφου του και να γίνει σαν βασιλιάς απευθείας υποτελής στον πάπα όπως οι βασιλείς της Σικελίας και της Αραγωνίας.
Ο Αλφόνσος Α΄ οικοδόμησε στην Πορτογαλία πλήθος από μοναστήρια και έδωσε πολλά προνόμια σε θρησκευτικά τάγματα, έκτισε επίσης το "μοναστήρι της Αλκομπάκα" στο οποίο τοποθετήθηκε ηγούμενος ο θείος του Βερνάρδος του Κλαιρβώ. Έγραψε γράμμα στον πάπα Ιννοκέντιο Β΄ στο οποίο δήλωσε τον εαυτό του και το βασίλειο του υπηρέτες της εκκλησίας, ορκίστηκε να διώξει όλους τους Μαυριτανούς από την Ιβηρική. Αποκήρυξε πλήρως την υποτέλεια του από τον επικυρίαρχο ξάδελφο του Αλφόνσο Ζ΄ δηλώνοντας απ΄ευθείας υποτέλεια μονάχα στον πάπα. Οι νίκες του εναντίον των Μαυριτανών ήταν στην συνέχεια συντριπτικές, κατέκτησε την Λισαβόνα (1147). Ακολούθησε η κατάκτηση των περισσότερων εδαφών νότια από τον ποταμό Τάγο, τα έχασε ωστόσο την επόμενη χρονιά. Ο Αλφόνσος Ζ΄ της Λεόν εξακολουθούσε να μην υποστηρίζει την ανεξαρτησία του, τον έβλεπε απλά σαν έναν επαναστάτη, την επόμενη χρονιά ξέσπασε πόλεμος μεταξύ τους. Ο Αλφόνσος Α΄ συμμάχησε με τον μεγάλο αντίπαλο του ξαδέλφου του και εχθρό της Καστίλης Αλφόνσο Β΄ της Αραγωνίας, για να επικυρώσει την συμμαχία πάντρεψε τον διάδοχο του Σάντσο Α΄ με την κόρη του Ντούλσε της Αραγωνίας. Μετά την νίκη του Αλφόνσου Α΄ στην "μάχη του Βαλντεβέζ" ακολούθησε η "Συνθήκη της Ζαμόρα" (1143) με την οποία έκλεισε ειρήνη ανάμεσα στα δύο ξαδέλφια, το βασίλειο της Καστίλης και της Λεόν αναγνώρισε την πλήρη ανεξαρτησία του βασιλείου της Πορτογαλίας.
Η καταστροφή της Μπαδαχόθ
thumb|250px|right|Ο Αλφόνσος Α΄ της Πορτογαλίας βλέπει το θαύμα του Σταυρού στην [[Μάχη του Ουνρίκε - έργο του Ντομίνγκος Σεκέιρα (1793)]] Ο Αλφόνσος Α΄ σε μια σύγκρουση κοντά στην Μπαδαχόθ έπεσε από το άλογο του και ακρωτηριάστηκε (1169), ο αντίπαλος του και γαμπρός του Φερδινάνδος Β΄ του Λεόν τον συνέλαβε αιχμάλωτο. Πέρασε πολλούς μήνες στις ιαματικές πηγές του Σαο Πέντρο ντε Σουλ αλλά δεν μπόρεσε ποτέ να αναρρώσει και δεν οδήγησε ποτέ ξανά άλογο. Είναι αβέβαιο όμως αν στάθηκε πραγματικά τόσο ανίκανος μέχρι το τέλος, σύμφωνα με μια παράδοση όταν ήταν αναγκασμένος κάποια στιγμή να παραδοθεί ξανά στον Φερδινάνδο Β΄ ανέβηκε πάνω στο άλογο και έφυγε. Η Πορτογαλία παρέδωσε στο Βασίλειο της Λεόν όλες τις κατακτήσεις που είχε κάνει τα προηγούμενα χρόνια στην Γαλικία. Το τραγικό γεγονός έμεινε γνωστό στην Πορτογαλική ιστορία σαν "η καταστροφή της Μπαδαχόθ". Τα προνόμια του αποκαταστάθηκαν ωστόσο από την Καθολική εκκλησία (1179), με συντονισμένες προσπάθειες των αρχιεπισκόπων του στην παπική αυλή πέτυχε να ορίσει το βασίλειο του υποτελή μόνο στον πάπα με πλήρη ανεξαρτησία από τους υπόλοιπους Ίβηρες βασιλείς. Την ίδια χρονιά ο Πάπας Αλέξανδρος Γ΄ αναγνώρισε την ανεξαρτησία του Στέμματος του βασιλείου της Πορτογαλίας και τον Αλφόνσο Α΄ σαν τον πρώτο κληρονομικό βασιλιά της δυναστείας του.
Θρύλοι
thumb|250px|right|Τάφος του Αλφόνσο Α΄ της Πορτογαλίας - μοναστήρι Σάντα Κρουζ, [[Κοΐμπρα.]] Οι Πορτογάλοι τον θεωρούν σαν εθνικό ήρωα τόσο σαν ιδρυτή του έθνους τους όσο και για το θάρρος του και τα φυσικά του χαρίσματα. Κυκλοφόρησαν πολλοί θρύλοι γύρω από το όνομα του όπως ότι χρησιμοποιούσε 10 άντρες για να μεταφέρουν το ξίφος του και ότι προκάλεσε πολλούς άλλους ευγενείς σε μονομαχία αλλά κανένας δεν τολμούσε να αναμετρηθεί μαζί του. Ο Αλφόνσος Α΄ ήταν επίσης διάσημος εκτός από το θάρρος του και τα φυσικά του προσόντα και για την ψυχραιμία του. Ο τάφος του βασιλιά της Πορτογαλίας Αλφόνσου Α΄ ήταν προγραμματισμένος να ανοίξει τον Ιούλιο του 2006 με πρωτοβουλία ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Κοΐμπρα στην Πορτογαλία και το Πανεπιστήμιο της Γρανάδας στην Ισπανία. Η πράξη αυτή προκάλεσε μεγάλες αναταραχές στην Πορτογαλική Κοινωνία με αποτέλεσμα η "Πορτογαλική Κρατική Υπηρεσία για την Αρχιτεκτονική Κληρονομιά" να σταματήσει την διάνοιξη, ζήτησε περισσότερα πρωτόκολλα για να προχωρήσει μιά τόσο σπουδαία πράξη.
Οικογένεια
Πριν τον γάμο του με την Ματθίλδη ο Αλφόνσος Α΄ έκανε τον πρώτο του γιο με την Καμόα Γκόμεθ, κόρη του Γκόμεθ Νούνεθ και της Ελβίρας Πέρεθ της αδελφής του Φερνάνδο και του Βερμούδο Πέρεθ δε Τράβα :
Με την ερωμένη του Ελβίρα Γκάλτερ απέκτησε :
Ο βασιλιάς Αλφόνσος Α΄ της Πορτογαλίας επίσης απέκτησε :
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Πορτογαλίας Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας
Εκκλησία του Ούμεο
Η Εκκλησία του Ούμεο (Σουηδικά: Umeå stads kyrka μεταφράζεται ως η εκκλησία της πόλης Ούμεο) βρίσκεται στο κέντρο της πόλης Ούμεο στη Σουηδία βορείως του ποταμού Ούμε. Η εκκλησία εγκαινιάστηκε το 1894 και σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Φρέντρικ Ολάους Λιντστρέμ. Το υλικό κατασκευής του κτηρίου είναι πλίνθοι σε πέτρινα θεμέλια. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε μεταξύ 1892 μέχρι 1894. Ανακαινίσεις και προσθήκες στο κτήριο έχουν αλλάξει την αρχική εξωτερική μορφή του κτηρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούμεο Ουμεο
Λεσκύρ-Ζαούλ
Το Λεσκύρ-Ζαούλ (γαλλικά: Lescure-Jaoul, οξιτανικά: L'Escura, L'Escura-Jaul και L'Escura de Jaul) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λεσκυρουά (γαλλικά: Lescurois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Διεθνής Ολυμπιάδα Πληροφορικής
δεξιά|μικρογραφία| Το λογότυπο της Διεθνούς Ολυμπιάδας Πληροφορικής Η Διεθνής Ολυμπιάδα Πληροφορικής (ΔΟΠ) είναι ένας ετήσιος διαγωνισμός προγραμματισμού για μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη Ολυμπιάδα, μετά την Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα, σε αριθμό συμμετεχόντων χωρών (83 στη ΔΟΠ 2017). Η πρώτη ΔΟΠ πραγματοποιήθηκε το 1989 στο Πράβετς της Βουλγαρίας.
Ο διαγωνισμός αποτελείται από δύο ημέρες προγραμματισμού / δημιουργία κώδικα και επίλυσης προβλημάτων αλγοριθμικού χαρακτήρα. Για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που σχετίζονται με πολύ μεγάλες ποσότητες δεδομένων, είναι απαραίτητο να μην έχουν μόνο προγραμματιστές, αλλά επίσης δημιουργικούς παραγωγούς κώδικα, που μπορούν να βρουν τι είναι αυτό που οι προγραμματιστές πρέπει να πουν στον υπολογιστή να κάνει. Το δύσκολο μέρος δεν είναι ο προγραμματισμός, αλλά τα μαθηματικά πίσω από αυτόν. " Οι μαθητές στη ΔΟΠ ανταγωνίζονται σε ατομική βάση, με έως και τέσσερις μαθητές να ανταγωνίζονται από κάθε συμμετέχουσα χώρα (με 81 χώρες το 2012). Οι μαθητές στις εθνικές ομάδες επιλέγονται μέσω εθνικών διαγωνισμών πληροφορικής, όπως η Αυστραλιανή Ολυμπιάδα Πληροφορικής, η Βρετανική Ολυμπιάδα Πληροφορικής, η Ινδική Ολυμπιάδα Πληροφορικής ή η Bundeswettbewerb Informatik (Γερμανία).
Η Διεθνής Ολυμπιάδα Πληροφορικής είναι ένας από τους πιο διάσημους διαγωνισμούς πληροφορικής παγκοσμίως. Η UNESCO και η IFIP είναι βοηθοί.
Δομή του ανταγωνισμού και συμμετοχή
μικρογραφία| Η αίθουσα του ανταγωνισμού στη ΔΕΠ 2006 μικρογραφία| Μπροστά από την αίθουσα του ανταγωνισμού στη ΔΕΠ 2007 Σε κάθε μία από τις δύο ημέρες ανταγωνισμού, στους μαθητές δίνονται συνήθως τρία προβλήματα τα οποία πρέπει να λύσουν σε πέντε ώρες. Κάθε μαθητής δουλεύει μόνος του, με μόνο έναν υπολογιστή χωρίς καμιά άλλη βοήθεια, συγκεκριμένα καμία επικοινωνία με άλλους διαγωνιζόμενους, βιβλία κτλ. Συνήθως για να επιλύσει μια εργασία ο αγωνιζόμενος πρέπει να γράψει ένα πρόγραμμα υπολογιστή (σε C, C ++, Pascal ή Java ) και να το υποβάλει πριν τελειώσει ο πεντάωρος χρόνος του αγώνα. Το πρόγραμμα βαθμολογείται με την εκτέλεση μυστικών δεδομένων δοκιμών. Από την ΔΟΠ 2010, οι στόχοι χωρίζονται σε υποστόχους με βαθμιαία δυσκολία και οι πόντοι δίνονται μόνο όταν όλες οι δοκιμές για ένα συγκεκριμένο υποσύνολο αποφέρουν σωστά αποτελέσματα, εντός συγκεκριμένων ορίων χρόνου και μνήμης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το πρόγραμμα του διαγωνιζόμενου πρέπει να αλληλεπιδρά με μια μυστική βιβλιοθήκη υπολογιστών, η οποία επιτρέπει προβλήματα όπου η είσοδος δεν είναι σταθερή, αλλά εξαρτάται από τις ενέργειες του προγράμματος - για παράδειγμα σε προβλήματα παιχνιδιού. Ένας άλλος τύπος προβλήματος έχει γνωστές εισόδους που είναι διαθέσιμες στο κοινό ήδη κατά τη διάρκεια των πέντε ωρών του διαγωνισμού. Σε αυτούς, οι διαγωνιζόμενοι πρέπει να υποβάλουν ένα αρχείο εξόδου αντί για ένα πρόγραμμα και εξαρτάται από αυτούς το αν αποκτούν τα αρχεία εξόδου γράφοντας ένα πρόγραμμα (ενδεχομένως εκμεταλλευόμενο τα ειδικά χαρακτηριστικά της εισόδου), είτε χειροκίνητα είτε με συνδυασμό αυτών των μέσων. Η Pascal θα έχει αφαιρεθεί από διαθέσιμη γλώσσα προγραμματισμού μέχρι το 2019. : 11
Η ΔΟΠ IOI 2010 παρουσίασε για πρώτη φορά ένα ζωντανό διαδικτυακό πίνακα με τις επιδόσεις των συμμετεχόνων με προσωρινά αποτελέσματα σε πραγματικό χρόνο. Οι υποβολές θα βαθμολογηθούν το συντομότερο δυνατόν κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού και τα αποτελέσματα θα δημοσιευθούν. Οι διαγωνιζόμενοι θα γνωρίζουν τα αποτελέσματά τους, αλλά όχι και τους άλλους, και μπορούν να υποβάλουν εκ νέου για να βελτιώσουν τις βαθμολογίες τους. Από το 2012, η ΔΟΠ χρησιμοποιεί Σύστημα Διαχείρισης Περιεχομένου (CMS) για την ανάπτυξη και παρακολούθηση του διαγωνισμού.
Τα αποτελέσματα από τις δύο ημέρες ανταγωνισμού και όλα τα προβλήματα συνοψίζονται ξεχωριστά για κάθε διαγωνιζόμενο. Στην τελετή απονομής, οι διαγωνιζόμενοι βραβεύονται με μετάλλια ανάλογα με το συνολικό σκορ τους. Το κορυφαίο 50% των διαγωνιζομένων απονέμονται μετάλλια, όπως ο σχετικός αριθμός χρυσού  : ασήμι   : μπρούντζος   : κανένα μετάλλιο δεν είναι περίπου 1: 2: 3: 6 (έτσι το 1/12 των διαγωνιζομένων έχει ένα χρυσό μετάλλιο).
MTV
Το MTV (Music Television) είναι ένα αμερικανικό δίκτυο της καλωδιακής τηλεόρασης με έδρα τη Νέα Υόρκη. Εγκαινίασε την λειτουργία του το 1981 παίζοντας μουσικά βίντεο (βιντεοκλίπ). Το πρώτο μουσικό βίντεο που μετέδωσε ήταν το τραγούδι των Buggles με τον τίτλο Video killed the radio star, ένα μουσικό κομμάτι του 1979. Στην Ευρώπη ξεκίνησε να μεταδίδεται την 1 Αυγούστου 1987. Σήμερα, έχει πολλές εκδοχές και μεταδίδει μία ποικιλία ψυχαγωγικών προγραμμάτων που απευθύνονται κυρίως σε εφήβους και σε νεαρούς ενήλικες.
Στην Ελλάδα
Τον Νοέμβριο του 1988 ξεκίνησε να μεταδίδεται αναλογικά μέσω της ΕΡΤ η Ευρωπαϊκή έκδοση του MTV, η οποία ξεκίνησε τη λειτουργία της την 1η Αυγούστου 1987. Ωστόσο η ελεύθερη μετάδοσή του διεκόπη με την έλευση της συνδρομητικής τηλεόρασης καθώς η MTV Networks στην οποία ανήκε το κανάλι υπέγραψε σύμβαση με την Alpha Digital για την ένταξη της ευρωπαϊκής έκδοσης του δικτύου αυτού και του αδελφικού VH1 στην πλατφόρμα ώσπου ξεκίνησαν να εκπέμπουν στις 1 Ιουλίου του 2002, με παράλληλη προβολή μέρους του προγράμματος του πρώτου από το Polis. Εννιά μέρες αργότερα, ένα εορταστικό πάρτι για την ένταξη των καναλιών πήρε μέρος στο New York Summer Club, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.
Ελληνική Έκδοση
Την 1 Σεπτεμβρίου 2008 άρχισε να μεταδίδεται και η ελληνική έκδοση του MTV, το MTV Greece. Το ελληνικό MTV είναι το 36o MTV στην Ευρώπη και αποτελούσε τμήμα ενός εκ των μεγαλύτερων εμπορικών σημάτων του κόσμου. Τα Διεθνή Δίκτυα του MTV (Networks International), έχουν παρουσία σε 160 χώρες, διαθέτουν πάνω από 141 κανάλια και μεταδίδονται σε 506.7 εκατομμύρια σπίτια σε όλο τον κόσμο.
Τον Δεκέμβριο του 2015, ο όμιλος Ρέστη, στον οποίο ανήκε το κανάλι, ανακοίνωσε ότι διακόπτει τις σχέσεις του με το MTV. Στις 10 Ιανουαρίου 2016 ξεκίνησε ένας νέος σταθμός στην θέση του, το RISE (πρώην εκπομπή προτάσεων για νέους από το MTV), το οποίο ανήκει στον ίδιο όμιλο, διακόπτεται η λειτουργία της επίσημης ιστοσελίδας και επαναφέρεται στις ψηφιακές πλατφόρμες NOVA και COSMOTE TV, η διεθνής έκδοση του MTV.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Αμερικάνικοι τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1981 Κατηγορία:Paramount Global
Αυτό το κάτι άλλο!
Πλοκή
Ο επιπόλαιος νεαρός Τέλης ζει μια μποέμικη ζωή κινδυνεύει από χρέη και πιέζεται από τη, πλούσια θεία του, Τζούλια, και από τη σοβαρή και μετρημένη δικηγόρο αδελφή του, την Έλλη, να σοβαρευτεί και να αλλάξει ζωή. Ο Τέλης, όμως, δεν συνειδητοποιεί πόσο χαμηλά έχει πέσει.
Κάποια στιγμή, οι νέοι συνειδητοποιούν τι συμβαίνει και αρχίζουν μάχη με τον Στέλιο, έναν επιτήδιο που εποφθαλμιά την πατρική περιουσία του Τέλη, και μια ολόκληρη σπείρα από χαρτοκλέφτες και μπράβους. Σε αυτήν την προσπάθεια τους βοηθούν ο Στάθης, καλός φίλος του Τέλη, ο οποίος ερωτεύεται την Έλλη και ξεκινά μαζί της ερωτική σχέση. Στο τέλος, οι ήρωες της ταινίας καταφέρνουν όχι μόνο να σώσουν από κατάσχεση το οικογενειακό εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας αλλά και να παντρέψουν τον Τέλη με τη Νανά, οι οποίοι στο μεταξύ έχουν ερωτευθεί ο ένας τον άλλο.
Παραγωγή
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες την 11η Μαρτίου 1963 κόβοντας 70.273 εισιτήρια και κατατάχθηκε στην 9η θέση ανάμεσα σε 82 ταινίες της ίδιας σεζόν.
Ο Κώστας Κλάββας συνέθεσε τη μουσική της ταινίας, στην οποία ακούγονται τα κομμάτια:
Η ταινία κυκλοφόρησε σε μορφή ντιβιντί στις 30/01/2003.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1963 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Αφοί Ρουσσόπουλοι - Γ. Λαζαρίδης - Δ. Σαρρής - Κ. Ψαρράς Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιώργου Λαζαρίδη Κατηγορία:Ελληνικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Ψηφιακή διανομή
Η ψηφιακή διανομή (επίσης αναφέρεται ως διανομή περιεχομένου, διαδικτυακή διανομή ή ηλεκτρονική διανομή λογισμικού ( ESD ), μεταξύ άλλων) είναι η παράδοση ή η διανομή περιεχομένου ψηφιακών μέσων όπως μουσική, βίντεο, ηλεκτρονικά βιβλία, βιντεοπαιχνίδια και άλλο λογισμικό. Ο όρος χρησιμοποιείται γενικά για να περιγράψει τη διανομή μέσω ενός διαδικτυακού μέσου παράδοσης, όπως το Διαδίκτυο, παρακάμπτοντας έτσι φυσικές μεθόδους διανομής, όπως χαρτί, οπτικούς δίσκους και βιντεοκασέτες VHS. Ο όρος διαδικτυακή διανομή συνήθως εφαρμόζεται σε ανεξάρτητα προϊόντα. σε πρόσθετα  που μπορούν να "κατεβούν" είναι πιο γνωστά ως περιεχόμενο προς λήψη. Με την πρόοδο των δυνατοτήτων εύρους ζώνης δικτύου, η διαδικτυακή διανομή έγινε εξέχουσα στον 21ο αιώνα, με προεξέχουσες πλατφόρμες όπως το Amazon Video και η υπηρεσία συνεχούς ροής Netflix που ξεκίνησε το 2007.
Άνω Χορτοκόπι Καβάλας
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κηπίων του νομού Καβάλας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κηπίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Ελευθερούπολης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ελευθερούπολης και προσαρτήθηκε στον δήμο Παγγαίου.
Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός, όπως και το Χορτοκόπι, πήρε την ονομασία του από το ομώνυμο της Τραπεζούντας (περιοχή Ματσούκας), που ήταν κατοικημένο από την περίοδο που κυριαρχούσαν οι Σελτζούκοι Τούρκοι στην περιοχή.
Λουί Αλτουσέρ
Ο Λουί Πιερ Αλτουσέρ (γαλλ. Louis Pierre Althusser, 16 Οκτωβρίου 1918 – 22 Οκτωβρίου 1990) ήταν Γάλλος μαρξιστής φιλόσοφος. Θεωρείται ιδρυτής του δομικού μαρξισμού.
Νεανικά χρόνια
Ο Αλτουσέρ γεννήθηκε στο Μπιρμαντρεϊς (Birmandreis) της Αλγερίας. Ο πατέρας του ήταν διευθυντής τράπεζας. Η οικογένεια αργότερα μετακόμισε στη Μασσαλία και στη Λυών. Υπήρξε καλός μαθητής στα χρόνια αυτά και κατάφερε τον Ιούλιο του 1939 να εισαχθεί στην École normale supérieure (ENS) στο Παρίσι. Στα χρόνια αυτά ο Αλτουσέρ ήταν φανατικός Ρωμαιοκαθολικός και μέλος της θρησκευτικής οργάνωσης Action Catholique (Καθολική Δράση). Αμέσως μετά την κήρυξη του πολέμου με τη Γερμανία θα επιστρατευτεί. Θα σταλεί στη γερμανία σε στρατόπεδο εργασίας στο Σλέσβιχ (Stalag Schleswig). Με τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου θα αφεθεί ελεύθερος και θα επανέλθει στη σχολή του και στις σπουδές στη φιλοσοφία. Εντούτοις, ο πόλεμος και η κράτησή του στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης θα του προκαλέσουν ψυχολογικά προβλήματα που θα τον ταλαιπωρήσουν ως το τέλος της ζωής του. Το 1948 ολοκληρώνει τις σπουδές του. Αμέσως μετά την αποφοίτησή του, ο Αλτουσέρ λαμβάνει μέρος σε διαγωνισμό για τη θέση καθηγητή φιλοσοφίας στην ENS και πετυχαίνει. Εργάζεται ως καθηγητής στη σχολή από την οποία είχε αποφοιτήσει. Την περίοδο αυτή απομακρύνεται από τον καθολικισμό και ξεκινά η στράτευσή του στο κομμουνιστικό κίνημα και το Κομμουνιστικό Κόμμα Γαλλίας (ΚΚΓ). Το 1949 γνωρίζει τη μετέπειτα σύζυγό του Ελέν Ριτμάν Λεγκοτιέν, Γαλλολιθουανή εβραϊκής καταγωγής.
Δομισμός
Στις δεκαετίες 1950 και 1960 ο Αλτουσέρ μπαίνει σε μια ιδιαίτερα παραγωγική περίοδο της ζωής του. Στρέφεται στη Φιλοσοφία της ιστορίας, αρθρογραφεί σε μια σειρά περιοδικά και συγγράφει το έργο του για το Μοντεσκιέ Η πολιτική και η ιστορία και άλλες μελέτες. Παράλληλα, το 1956 με την Αποσταλινοποίηση έρχεται σε σύγκρουση με το Ροζέ Γκαροντί και το Ζαν Πωλ Σαρτρ που υποστηρίζουν την επαναφορά του πρώιμου Μαρξιστικού ουμανισμού. Ταυτόχρονα άσκησε σφοδρή κριτική στον οικονομισμό που ως τάση εμφανιζόταν στο ΚΚΓ. Στις κριτικές του υιοθέτησε στοιχεία της Μαοϊκής κριτικής στο λεγόμενο σοβιετικό ή σοβιετικογενή Μαρξισμό, χωρίς ωστόσο να ενταχθεί στο μαοϊκό ρεύμα.
Το 1965 δημοσιεύει με τους μαθητές του το έργο Να διαβάσουμε το Κεφάλαιο που προτείνει μια φιλοσοφική ανάγνωση του Κεφαλαίου και άλλων έργων του Μαρξ, θέτοντας τις βάσεις για τον "αλτουσερισμό". Το έργο αυτό κυκλοφόρησε, μεταφράσθηκε και σχολιάσθηκε διεθνώς. Το 2003 εκδόθηκε στα ελληνικά η παγκοσμίως πρώτη πλήρης μετάφραση του έργου.
Ψυχολογική κατάρρευση
Η ψυχολογική κατάσταση του Λουί Αλτουσέρ, που έπασχε από μανιοκαταθλιπτική ψύχωση, το 1980 επιδεινώθηκε ραγδαία. Στις 16 Νοεμβρίου θα στραγγαλίσει τη γυναίκα του, χωρίς να έχει συνείδηση της πράξης του. Αμέσως μετά το γεγονός αυτό εισάγεται σε νοσοκομείο. Κρίθηκε δικαστικά ακαταλόγιστος. Έκτοτε πέρασε μεγάλα χρονικά διαστήματα σε ψυχιατρεία, ενώ η ψυχική του κατάρρευση τον εμπόδισε να συνεχίσει το έργο του. Πέθανε στις 22 Οκτωβρίου του 1990.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαρξιστές θεωρητικοί Κατηγορία:Γάλλοι κομμουνιστές Κατηγορία:Γάλλοι άθεοι
Σιλβέριος (όνομα)
Σιλβέριος (γενική: Σιλβερίου), ελληνικό αντρικό κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).
Ετυμολογία του ονόματος
Μεταγενέστερο αγιωνυμικό από το λατινικό όνομα Silverius, το οποίο προέρχεται από το silva «δάσος, δρυμός». Από το λατινικό silva παράγονται επίσης και τα ονόματα Σίλβιος / Σίλβια, Σίλβεστρος, Σιλβανός ή Σιλουανός / Σιλβάνα. Το y/υ στο όνομα Sylverios / Συλβέριος προέκυψε από λανθασμένο συσχετισμό του λατινικού silva με το αρχαιοελληνικό ὕλη «δάσος» (βλ. όνομα Σίλβια).
Ονομαστική εορτή
Στις 20 Ιουνίου και στις 2 Δεκεμβρίου, ημέρες κατά τις οποίες η Καθολική Εκκλησία τιμά τη μνήμη του πάπα Σιλβερίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανδρικά ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Αγιωνύμια Κατηγορία:Μεταγενέστερα ονόματα Κατηγορία:Ονόματα λατινικής προέλευσης
Οι Πράσινοι (Γαλλία)
Οι Πράσινοι (γαλλικά:Les Verts) είναι ένα γαλλικό κόμμα της πολιτικής οικολογίας. Το πλήρες όνομα είναι Πράσινοι, Οικολογική Συνομοσπονδία-Οικολογικό Κόμμα (Les Verts,Confédération Ecologiste-Parti Ecologiste). Είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος.
Ιστορία
Η πρώτη συμμετοχή των οικολόγων σε εκλογική αναμέτρηση στη Γαλλία ήταν στις προεδρικές εκλογές του 1974 με την υποψηφιότητα του Ρενέ Ντυμόν (René Dumont). Κατά τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις στα τέλη της δεκαετίας του 70 και στις αρχές της δεκαετίας του 80 οι οικολογικοί συνδυασμοί θα σημειώσουν αξιόλογες επιτυχίες. Την περίοδο αυτή δεν υπάρχει οικολογικό κόμμα, αλλά προσωρινές εκλογικές επιτροπές αποτελούμενες από οικολογικές οργανώσεις.
Το 1990 η δημιουργία της Γενιάς Οικολογίας από το ιστορικό στέλεχος του Οικολογικού Κινήματος, και ιδρυτή των Φίλων της Γης, Μπρις Λαλόντ (Brice Lalonte) οδηγεί σε διάσπαση τον οικολογικό χώρο. Ωστόσο οι δύο πολιτικοί σχηματισμοί θα συγκεντρώσουν 13,9% των ψήφων στις περιφερειακές εκλογές του 1992 και θα συμμαχήσουν για τις βουλευτικές του 1993 σχηματίζοντας την Οικολογική "Αντάντ" η οποία δε θα δώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα(7,7% και καμιά έδρα). Συνέπεια αυτών των εκλογών που θεωρήθηκαν καταστροφικές για την πολιτική οικολογία είναι η αλλαγή της πολιτικής στρατηγικής με την ένταξη αριστερών οικολόγων(όπως η κοκκινοπράσινη εναλλακτική) και η συμμαχία με την αριστερά(σοσιαλιστές, κομμουνιστές,ριζοσπάστες) που θα τους οδηγήσει το 1997 στην βουλή και στην κυβέρνηση, με μια υπουργό την υπουργό περιβάλλοντος Ντομινίκ Βουανέ (Dominique Voynet) και από το 2001 ένα γραμματέα του κράτους για την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία.
Η ήττα της αριστεράς το 2002 θα είναι λιγότερο οδυνηρή για τους πράσινους, που θα επιστρέψουν σε μια πιο ανεξάρτητη πολιτική ως προς τους σοσιαλιστές και θα σημειώσουν αρκετές εκλογικές επιτυχίες στις δημοτικές του 2001, στις περιφερειακές και τις Ευρωεκλογές του 2004. Αντιθέτως θα ηττηθούν στις προεδρικές και βουλευτικές εκλογές του 2007, ανοίγοντας εκ νέου τα ζητήματα επαναπροσδιορισμού της πολιτικής τους ταυτότητας, όπως επίσης και της δομής και λειτουργίας τους. Στις ευρωεκλογές του 2009 κατάφεραν να κερδίσουν 14 έδρες στην Ευρωβουλή καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση.
Άλλες προσωπικότητες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πράσινοι Πράσινοι
829
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 829 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Άντερς Φογκ Ράσμουσεν
Ο Άντερς Φογκ Ράσμουσεν (Anders Fogh Rasmussen, 26 Ιανουαρίου 1953) είναι πολιτικός από τη Δανία. Διετέλεσε πρωθυπουργός (δανικά: 'Statsminister') από το 2001 ως την παραίτησή του, το 2009, για να αναλάβει Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ. Είναι αρχηγός του Κόμματος των Φιλελευθέρων (Venstre). Έχει συγγράψει πολλά βιβλία για τη φορολογία και την οικονομία. Είναι παντρεμένος με την Άννα Μέτε Ράσμουσεν από το 1978 και έχουν τρία παιδιά.
Πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε στο Ginnerup στις 26 Ιανουαρίου του 1953. Το 1978 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στις Οικονομικές Επιστήμες από το πανεπιστήμιο του Ώρχους. Έγινε Υπουργός Φορολογίας το 1987-90 και Οικονομικών στην κυβέρνηση Πουλ Σλούτερ, το 1990-92. Το 1992 παραιτήθηκε από υπουργός. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1978.
Έγινε πρωθυπουργός στις 27 Νοεμβρίου του 2001. Ανήκει στο φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα Venstre. Το κόμμα του κέρδισε τις εκλογές του Νοεμβρίου 2001 και ήταν η πρώτη φορά από το 1920 που το Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα απώλεσε την πλειοψηφία του. Το Φιλελεύθερο Κόμμα αργότερα σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού (μειοψηφίας) με το Συντηρητικό Κόμμα, κερδίζοντας και τις εκλογές της 8 Φεβρουαρίου 2005. Μάλιστα, ο Φογκ Ράσμουσεν κέρδισε τις εκλογές έχοντας λάβει προσωπικά τις περισσότερες ψήφους από οποιονδήποτε άλλο Δανό πολιτικό (61.792). Τον Ιούλιο- Δεκέμβριο 2002 είχε την προεδρία της ΕΕ. Ο Ράσμουσεν καταδίκασε το βίντεο της νεολαίας του ακροδεξιού Λαϊκού Κόμματος (PPD), στις 8 Οκτωβρίου 2006, στο οποίο ουσιαστικά δυσφημείται ο προφήτης Μωάμεθ, που είχε ως αποτέλεσμα να προκληθεί οργή στον μουσουλμανικό κόσμο. Τον Οκτώβριο του 2007 προκήρυξε πρόωρες εκλογές για τις 13 Νοεμβρίου, στις οποίες αναδείχθηκε ξανά νικητής .Μετά την εκλογική νίκη του έγινε ο μακροβιότερος πρωθυπουργός της Δανίας που ανήκει στο Φιλελεύθερο Κόμμα.
μικρογραφία|left|Ο Ράμουνσεν (δεξιά) με τον [[Δημήτρης Δρούτσας|Δημήτρη Δρούτσα το 2010]]
ΓΓ του ΝΑΤΟ
Ο Ράσμουσεν επιλέχθηκε για το αξίωμα του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ και την 1η Αυγούστου του 2009 διαδέχθηκε τον Γιαπ ντε Χουπ Σέφερ. Η εκλογή έγινε έπειτα από την κάμψη των αντιρρήσεων της Τουρκίας, η οποία αντιτάχθηκε αρχικά στην πρόταση λόγω της στάσης που είχε τηρήσει ο Ράσμουσεν στην υπόθεση με τα σκίτσα του Μωάμεθ. Η επίσημη ανακοίνωση του διορισμού του Ράσμουσεν έγινε στη σύνοδο για την συμπλήρωση 60 χρόνων από την ίδρυση της Συμμαχίας. Το 2012 το ΝΑΤΟ αποφάσισε την παράταση της θητείας του μέχρι το 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Δανίας
Live at Brixton Academy
Live at Brixton Academy είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Motörhead, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 9 Δεκεμβρίου 2003 σε μορφή CD μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "SPV".
Η ηχογράφηση του δίσκου έγινε στο "Brixton Academy" του Λονδίνου στις 22 Οκτωβρίου 2000, κατά τη συναυλία για τον εορτασμό των 25 χρόνων από τη δημιουργία του συγκροτήματος. Τα τραγούδια τα οποία συμπεριλαμβάνονται σε αυτό το δίσκο προέρχονται από σχεδόν ολόκληρη την καριέρα του συγκροτήματος μέχρι τότε, ξεκινώντας από το δεύτερο δίσκο τους, "Overkill" του 1979 μέχρι και το "We Are Motörhead" του 2000.
Στη συγκεκριμένη συναυλία εμφανίστηκαν ως γκεστ μουσικοί ο πρώην κιθαρίστας του συγκροτήματος Έντι "Fast" Κλαρκ, ο τραγουδιστής των Ugly Kid Joe Γουίτφιλντ Κρέιν, η Ντόρο Πες, ο κιθαρίστας των Queen, Μπράιαν Μέι, ο γιος του Φιλ Κάμπελ, Τοντ και ο γιος του Lemmy, Πωλ Άιντερ.
Τραγούδια
CD 1
1. We Are Motörhead (Kilmister, Campbell, Dee) - 2:54
2. No Class (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:49
3. I'm So Bad (Baby I Don't Care) (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 3:36
5. Civil War (Kilmister, Campbell, Taylor, Max Ax) - 3:20
6. Metropolis (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:44
7. Overnight Sensation (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:50
8. God Save the Queen (Lydon, Jones, Matlock, Cook) - 3:32
9. Born to Raise Hell (Kilmister) - 6:31
10. The Chase is Better Than the Catch (Kilmister, Clarke, Taylor) - 5:42
11. Stay Out of Jail (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:33
12. Dead Men Tell No Tales (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:45
CD 2
13. You Better Run (Burston, Campbell, Kilmister) - 6:48
15. Orgasmatron (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 6:50
16. Going to Brazil (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 2:36
17. Broken (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 4:59
18. Damage Case (Kilmister, Clarke, Taylor, Farren) - 3:52
19. Iron Fist (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:16
20. Killed by Death (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 7:26
21. Ace of Spades (Kilmister, Clarke, Taylor) - 4:23
22. Overkill (Kilmister, Clarke, Taylor) - 7:48
Γρηγόριος Κυδωνιών
Ο Άγιος Γρηγόριος Κυδωνιών (κατά κόσμον Αναστάσιος Ωρολογάς) (Μαγνησία, 1864 - Αϊβαλί, 3 Οκτωβρίου 1922) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης θεολόγος και επίσκοπος, ο οποίος διετέλεσε Μητροπολίτης Τιβεριουπόλεως και Στρωμνίτσης στη Μακεδονία και ακολούθως Μητροπολίτης Κυδωνιών στη Μικρά Ασία όπου και μαρτύρησε κατά τα γεγονότα της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μαγνησία της Μικράς Ασίας το 1864. Το κοσμικό του όνομα ήταν Αναστάσιος Σαατσόγλου ή Ωρολογάς, κατά δική του μετάφραση. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και αποφοίτησε το 1889, οπότε και χειροτονήθηκε διάκονος. Το έτος 1891 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος.
Από το 1889 έως το 1892 δίδαξε σε πολλά σχολεία ως διδάσκαλος και ιεροκήρυκας της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως.
Θεσσαλονίκη, Σέρρες και Δράμα
Διακόνησε ως Πρωτοσύγκελλος και ιεροκήρυκας της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης κατά τα έτη 1892 – 1894. Τα έτη 1893-1894 χρημάτισε διευθυντής του ιστορικού Δευτέρου Γυμνασίου Θεσσαλονίκης (Αστική Σχολή). Από το 1894 έως το 1901 διετέλεσε καθηγητής του Γυμνασίου Σερρών, ιεροκήρυκας και επίσημος εκπρόσωπος της Μονής Τιμίου Προδρόμου Σερρών. Κατά την διετία 1901 – 1902 διετέλεσε Πρωτοσύγκελλος της Μητροπόλεως Δράμας συνεργαζόμενος για τους σκοπούς του Μακεδονικού Αγώνα με τον Μητροπολίτη Δράμας Χρυσόστομο (τον μετέπειτα Μητροπολίτη Σμύρνης και μάρτυρα του 1922). Ως ιεροκήρυκας αποτέλεσε έναν από τους πρώτους που στο κήρυγμα χρησιμοποίησαν τη δημοτική γλώσσα. Και στις τρεις μητροπόλεις που υπηρέτησε εργάστηκε με ζήλο και επιτυχία για την προάσπιση των εθνικών ελληνικών δικαίων και ιδιαίτερα συνεργάστηκε προς αυτή την κατεύθυνση με τον Μητροπολίτη Δράμας Χρυσόστομο Καλαφάτη (1902-1910), τον μετέπειτα μάρτυρα μητροπολίτη Σμύρνης (1910-1922).
Δράση στη Μικρά Ασία και το μαρτύριό του
Με απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου ο Γρηγόριος μετατέθηκε στη νεοσύστατη μητρόπολη Κυδωνιών στη Μικρά Ασία στις 22 Ιουνίου 1908, όπου συνέχισε την θρησκευτική και εθνική του δράση. Η Μητρόπολη Κυδωνιών είχε ως έδρα το Αϊβαλί (Κυδωνίες) της Μικράς Ασίας. Μετά τον πρώτο διωγμό, το 1918 επέστρεψε μαζί με τους συγχωριανούς του στην πατρίδα του και αποφάσισαν να ξαναχτίσουν το Αϊβαλί. Το έτος 1922 πραγματοποιούσε συνεχείς εκκλήσεις προς τη δημογεροντία των Κυδωνιών να διαφύγουν οι Έλληνες από την πόλη προς τη Μυτιλήνη για να σωθούν από την επερχόμενη σφαγή, αλλά δυστυχώς δεν εισακούσθηκε με αποτέλεσμα στις 22 Αυγούστου 1922 οι άτακτοι Τούρκοι να σφαγιάσουν 4.000 Έλληνες. Ο ίδιος ο Άγιος Γρηγόριος κατάφερε να έλθουν ελληνικά πλοία με αμερικανική σημαία και να παραλάβουν 20.000 από τις 35.000 των Ελλήνων της ευρύτερης μητροπολιτικής του επαρχίας. Ο ίδιος αρνήθηκε να διαφύγει μαζί τους. Συνελήφθη από τον κεμαλικό στρατό στις 30 Σεπτεμβρίου 1922 και μετά από βασανισμούς, σφαγιάστηκε μαζί με δεκάδες ιερείς, τους προκρίτους της πόλης και πλήθος συμπολιτών του στις 3 Οκτωβρίου 1922.
Αγιοκατάταξη
Προς τιμήν του υπάρχουν οδοί που φέρουν το όνομά του σε πολλούς Δήμους της Ελλάδας ιδιαίτερα εκεί που εγκαταστάθηκαν Μικρασιάτες πρόσφυγες: στην Αθήνα (Κάτω Πατήσια), στον Διόνυσο, στο Αιγάλεω, στην Νέα Σμύρνη, στην Νέα Φιλαδέλφεια, στον Υμηττό, στη Θεσσαλονίκη, στην Καλαμαριά κ.α.
Aπολυτίκιο
Ἀπολυτίκιον Ἁγίων Μικρασιατῶν Ἱερομαρτύρων. Ἦχος δ΄
Ἡ πενταυγὴς Ἀρχιερέων χορείᾳ,
τῇ τῶν ἀγώνων νοητὴ δαδουχία,
τὴν Μικρασίαν ἅπασαν αὐγάζει νοητῶς,
ὁ σοφὸς Χρυσόστομος, Γρηγορίῳ τῷ θείῳ,
Ἀμβρόσιος, Προκόπιος καὶ Εὐθύμιος ἅμα,
οὓς εὐφημοῦμεν εἴπωμεν πιστοί,
χαίροις Μαρτύρων, πεντάριθμε σύλλογε.
Πηγές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Νεομάρτυρες Κατηγορία:Έλληνες ιεράρχες Κατηγορία:Μητροπολίτες Κυδωνιών Κατηγορία:Μακεδονικός Αγώνας Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Κατηγορία:Θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων Κατηγορία:Απόφοιτοι Θεολογικής Σχολής Χάλκης Κατηγορία:Κατοχή της Σμύρνης Κατηγορία:Έλληνες εθνομάρτυρες Κατηγορία:Άγιοι από την Μικρά Ασία Κατηγορία:Ήρωες της Ελλάδας
827
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 827 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Λεστράντ-ε-Τουέλ
Το Λεστράντ-ε-Τουέλ (γαλλικά: Lestrade-et-Thouels, οξιτανικά: L'Estrada e Toels) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λεστουελιέν (γαλλικά: Lestouéliens).
Φρατέρκουλα του Ατλαντικού
Είναι το κοινότερο από τα τέσσερα είδη φρατέρκουλας (βλ. Συστηματική ταξινομική) που απαντώνται στους ωκεανούς του κόσμου και που, λόγω της εμφάνισής τους, έχουν πάρει το χαρακτηριστικό προσωνύμιο παπαγάλοι της θάλασσας ή θαλασσοψιττακοί (βλ. Ονοματολογία).
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους Fratercula είναι μεσαιωνική λατινική και προέρχεται από το frater «αδελφός (μοναχός)», της οποίας χρησιμοποιείται το υποκοριστικό μέσω της κατάληξης -ula. Η ακριβής απόδοση του όρου είναι «μικρή αδελφή (μοναχή)» και παραπέμπει στο χαρακτηριστικό ασπρόμαυρο παρουσιαστικό του πτηνού, που θυμίζει «καλόγρια».
Η επιστημονική ονομασία του είδους arctica «αρκτικός», σχετίζεται με την ευρύτερη γεωγραφική κατανομή του πτηνού.
Η αγγλική λαϊκή ονομασία του πτηνού puffin προέρχεται από την αγγλονορμανδική pophyn ή poffin και είχε δοθεί στο -άσχετο συγγενικά- είδος Puffinus puffinus, τον κοινό μύχο. Αργότερα, υιοθετήθηκε και για τη φρατέρκουλα του Ατλαντικού, πιθανόν λόγω παρόμοιας αναπαραγωγικής ηθολογίας.
Στην ελληνική βιβλιογραφία απαντώνται, συχνά, ονομασίες για το πτηνό, οι οποίες είναι απ’ ευθείας μετάφραση από άλλες γλώσσες. Η συνηθέστερη είναι «παπαγάλος της θάλασσας» ή «θαλασσοψιττακός», λόγω της φαινομενικής ομοιότητας του ράμφους του πτηνού με εκείνο ενός παπαγάλου (πρβλ. γερμαν. Papageitaucher, γαλλ. Perroquet de mer, κ.ο.κ.). Ωστόσο, υπάρχουν και «αυτοσχεδιαστικές» αποδόσεις, λόγω του «κωμικού» παρουσιαστικού του πουλιού, όπως «θαλάσσιος καραγκιόζης», «θαλάσσιος κλόουν», ακόμη και «ηθοποιός του θεάτρου Καμπούκι».
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά, το 1758, από τον Λινναίο στη Β. Νορβηγία, στο έργο του Systema Naturae, με την ονομασία Alca arctica. Ο πλησιέστερος φυλογενετικά συγγενής της φρατέρκουλας του Ατλαντικού είναι η κερασφόρος φρατέρκουλα (Fratercula corniculata), που ζεί στον Β. Ειρηνικό. Ο κοινός πρόγονος αυτών των δύο ειδών, μαζί με τη λοφιοφόρο φρατέρκουλα (Fratercula cirrhata), συνδέονται φυλογενετικά με την τέταρτη αρτίγονη φρατέρκουλα, τη φρατέρκουλα-ρινόκερο (Cerorhinca monocerata). Τα 4 αυτά είδη φρατέρκουλας απαρτίζουν τη φυλή Φρατερκουλίνες (Fraterculini).
Σήμερα, αναγνωρίζονται από τους περισσότερους ερευνητές 3 υποείδη, με τη συστηματική του πτηνού να είναι σχετικά ξεκάθαρη. Ωστόσο, ο φημισμένος βιολόγος και ταξινομικός Ερνστ Μάιρ (Ernst Mayr) υποστήριζε ότι οι διαφορές που παρατηρούνται μεταξύ των υποειδών είναι μεταβατικές (clinal), τυπικές των ποικιλομορφών που εμφανίζονται σε περιφερικούς πληθυσμούς και, επομένως, δεν θα πρέπει να αναγνωρίζονται υποείδη.
Γεωγραφική κατανομή και βιότοπος
thumb|right|300px|Χάρτης εξάπλωσης του είδους Fratercula arctica Μπλε = καλοκαιρινές θέσεις αναπαραγωγής, Μαύρη γραμμή = νότιο όριο καλοκαιρινής επικράτειας Κόκκινη γραμμή = νότιο όριο χειμερινής επικράτειας Το είδος, γενικά, αναπαράγεται και περιπλανάται στα ψυχρά ύδατα του βόρειου Ατλαντικού Ωκεανού. Φωλιάζει στις ακτές της βορειοδυτικής Ευρώπης, στις παρυφές της Ανταρκτικής και στην ανατολική Βόρεια Αμερική. Η μεγαλύτερη αναπαραγωγική αποικία βρίσκεται στην Ισλανδία, όπου φωλιάζει το 60% του συνολικού πληθυσμού. Αντίστοιχα, η μεγαλύτερη αποικία στον δυτικό Ατλαντικό (που εκτιμάται σε περισσότερα από 260.000 ζευγάρια), βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο του Κόλπου Ουΐτλες (Witless Bay Ecological Reserve), του ΒΑ. Καναδά.
Άλλες σημαντικές τοποθεσίες αναπαραγωγής περιλαμβάνουν τις βόρειες και δυτικές ακτές της Νορβηγίας, τις Νήσους Φερόες, τα νησιά Σέτλαντ και Ορκάδες, τις δυτικές ακτές της Γροιλανδίας και τις ακτές της Νέας Γης. Μικρότερου μεγέθους αποικίες βρίσκονται επίσης σε διάφορα σημεία στις Βρετανικές Νήσους, την περιοχή Μουρμάνσκ της Ρωσίας, τη Νόβαγια Ζέμλια, τα Σπιτσμπέργκεν, το Λάμπραντορ, τη Νέα Σκωτία, ακόμη και το Μέιν των ΗΠΑ. Τα νησιά φαίνεται να είναι ιδιαίτερα «ελκυστικά» για αναπαραγωγή σε σύγκριση με τις ηπειρωτικές θέσεις. Περίπου το 95% των πληθυσμών της Βόρειας Αμερικής αναπαράγονται γύρω από τις ακτές της Νέας Γης. Πηγές:
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Ενώ οι αναπαραγωγικές θέσεις της φρατέρκουλας του Ατλαντικού παρουσιάζουν σχετική οριοθέτηση, όσο τα πτηνά περιπλανώνται στη θάλασσα, καλύπτουν μεγάλες εκτάσεις και μπορούν να φθάσουν μέχρι τις ακτές της Βόρειας Θάλασσας στο εσωτερικό της Ευρώπης, ενώ προς βορράν μπορούν να εισέλθουν στον Αρκτικό Κύκλο. Το καλοκαίρι κατεβαίνουν πολύ νότια, από τη Β. Γαλλία και το Μέιν στην άλλη ακτή του Ατλαντικού, μέχρι τη Μεσόγειο και τη Β. Καρολίνα, αντίστοιχα. Αυτά τα ωκεάνια νερά έχουν έκταση 15-30 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα που σημαίνει ότι, κάθε πουλί έχει περισσότερο από ένα (1) τετραγωνικό χιλιόμετρο στη διάθεσή του, οπότε δεν αποτελεί έκπληξη ότι τα παρατηρεί κανείς σπάνια στην ανοικτή θάλασσα.
Στο Μέιν των ΗΠΑ, συσκευές γεωεντοπισμού τοποθετούνται στους ταρσούς των πτηνών και αποθηκεύουν πληροφορίες σχετικά με τις περιπλανήσεις τους. Τα πουλιά, ωστόσο, πρέπει να «συλληφθούν» εκ νέου, προκειμένου να υπάρξει πρόσβαση στις πληροφορίες, κάτι που αποτελεί δύσκολο έργο. Ένα (1) άτομο βρέθηκε να έχει καλύψει 7.700 χιλιόμετρα ωκεανού σε 8 μήνες ταξιδιού από το βόρειο Λαμπραντόρ μέχρι τον κεντρικό Ατλαντικό, πριν επιστρέψει στα πάτρια εδάφη αναπαραγωγής.
Λόγω του μικρού μεγέθους ωοτοκίας, το ποσοστό επιβίωσης των ενηλίκων είναι σημαντικός παράγοντας για την επιτυχία του είδους. Μόνο το 5% των δακτυλιωμένων ατόμων που απέτυχαν να επανεμφανιστούν στην αποικία, το έκαναν κατά τη διάρκεια της περιόδου αναπαραγωγής. Τα υπόλοιπα άτομα χάθηκαν κάποια στιγμή, μεταξύ αναχώρησης το καλοκαίρι και επανεμφάνισης την επόμενη άνοιξη. Τα πουλιά περνούν το χειμώνα ευρέως κατανεμημένα στον ανοικτό ωκεανό, αν και υπάρχει η τάση για τα άτομα από διαφορετικές αποικίες να ξεχειμωνιάζουν σε διάφορους τομείς. Λίγα είναι γνωστά για τη συμπεριφορά και τη διατροφή τους όσο βρίσκονται στη θάλασσα, αλλά δεν βρέθηκε κάποιος συσχετισμός μεταξύ περιβαλλοντικών παραγόντων -όπως λ.χ. οι μεταβολές της θερμοκρασίας- και του ποσοστού θνησιμότητας τους. Συνδυασμός της διαθεσιμότητας τροφής τον χειμώνα και το καλοκαίρι, πιθανώς επηρεάζει την επιβίωση των πτηνών, δεδομένου ότι τα άτομα που μπαίνουν στον χειμώνα σε κακή κατάσταση είναι λιγότερο πιθανό να επιβιώσουν σε σχέση με εκείνα που μπαίνουν σε καλή κατάσταση.
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί από την Αυστρία (!), την Πολωνία και τη Μάλτα, ενώ έχουν εμφανιστεί και στις Βερμούδες
Στην Ελλάδα, η φρατέρκουλα του Ατλαντικού ουδέποτε έχει παρατηρηθεί, πιθανότατα διότι το ανατολικότερο σημείο εμφάνισής της στη Μεσόγειο είναι το Τυρρηνικό πέλαγος, μέχρι τις βόρειες ακτές της Σικελίας.
Μορφολογία
Η φρατέρκουλα του Ατλαντικού είναι πτηνό με «στρουμπουλό» και στιβαρό παρουσιαστικό, που χαρακτηρίζεται από παχύ λαιμό και κοντές πτέρυγες και ουρά. Γενικά, δεν εμφανίζεται ιδιαίτερος φυλετικός διμορφισμός, με το αρσενικό να είναι ελαφρώς μεγαλύτερο από το θηλυκό, αλλά με παρόμοιο χρωματισμό στο πτέρωμα. Στο αναπαραγωγικό, έντονα χρωματισμένο πτέρωμα του πτηνού, το μέτωπο, το στέμμα, ο αυχένας, η ράχη, οι πτέρυγες και η ουρά είναι όλα τους μαύρα -με γυαλιστερή απόχρωση τα τρία πρώτα. Ευρύ μαύρο περιλαίμιο οριοθετεί την περιοχή μεταξύ στήθους και προσώπου. Σε κάθε πλευρά του κεφαλιού υπάρχει πλατιά, σχεδόν «ρομβοειδής» περιοχή, πολύ ασθενούς γκρίζου χρώματος, που λεπταίνει σταδιακά κάτω από τους οφθαλμούς και συναντιέται με την αντίστοιχη της άλλης πλευράς στον αυχένα. Ο οφθαλμός φαίνεται σχεδόν τριγωνικός, λόγω μικρής μυτερής περιοχής στο πάνω μέρος από κερατινοειδές, μπλε-γκρι δέρμα και μικρού ορθογωνίου «μπαλώματος» στο κάτω. Περιβάλλεται από πολύ διακριτό ροδοκόκκινο δακτύλιο, ενώ οι ίριδες είναι καφέ ή πολύ σκούρες μπλε.
Το στήθος και το κάτω μέρος του σώματος (κοιλιά και τα αντίστοιχα καλυπτήρια φτερά), είναι λευκά, δημιουργώντας έντονη αντίθεση με το πάνω μέρος. Μέχρι το τέλος της αναπαραγωγικής περιόδου, το μαύρο πτέρωμα μπορεί να έχει χάσει τη «μεταλλική» του υφή ή ακόμα και να πάρει ελαφρώς καφετί απόχρωση. Οι ταρσοί είναι πολύ κοντοί και τοποθετημένοι πολύ πίσω στο σώμα δίνοντας στο πουλί τη χαρακτηριστική «όρθια» στάση του όταν βρίσκεται στο έδαφος. Έχουν χρώμα -όπως και τα πόδια- έντονο πορτοκαλί, ενώ τα νύχια είναι μαύρα. thumb|right|450px|Πορτρέτο ενήλικης φρατέρκουλας του Ατλαντικού κατά την αναπαραγωγική εποχή (φωτογραφία με διάκριση) Το ράμφος του πτηνού είναι πολύ ιδιαίτερο και δεν απαντάται κάτι ανάλογο σε κάποιο άλλο είδος. Γενικά, εμφανίζεται αταίριαστο σε αναλογίες με το κεφάλι και το σώμα, και δίνει στο πρόσωπο τη χαρακτηριστική «κωμική» του εμφάνιση με τα αντίστοιχα παρατσούκλια (βλ. Ονοματολογία). Η ραμφοθήκη είναι ευρεία και τριγωνική, ταυτόχρονα όμως, όταν παρατηρείται από πάνω είναι στενή. Το ύψος της ρινοθήκης είναι μεγάλο και, σε συνδυασμό με την κυρτή μέση ραχιαία γραμμή (culmen) μοιάζει πολύ με εκείνη ενός παπαγάλου. Είναι πολυποίκιλα χρωματισμένο, από τα πλέον όμορφα σε πτηνά, πορτοκαλί-κόκκινο στην άκρη του και γκρίζο στο χρώμα του σχιστόλιθου (slate grey) στη βάση του, ενώ παρεμβάλλονται εγκάρσιες λευκόχρωμες αυλακώσεις, διαφορετικού πλάτους -λεπτότερες στην άκρη. Το πλέον ιδιαίτερο, όμως, στοιχείο είναι μια χαρακτηριστική κίτρινη «ροζέτα» στο σημείο ένωσης της ραμφοθήκης με το κεφάλι, ακριβώς στη γωνία του στόματος, σαρκώδης και καρδιοειδούς σχήματος. Το ασυνήθιστο παρουσιαστικό του ράμφους συμπληρώνει μία, επίσης, κίτρινη υβώδης περιφερειακή ακμή που περιβάλλει το ράμφος στο σημείο ένωσής του με το πρόσωπο.
Οι ακριβείς αναλογίες του ράμφους αλλάζουν με την ηλικία του πτηνού. Σε ένα ανώριμο άτομο, το ράμφος έχει φθάσει στο πλήρες μήκος του, αλλά δεν είναι τόσο πλατύ όσο αυτό ενός ενήλικα. Με τον καιρό το ράμφος «βαθαίνει», η μέση άνω ραχιαία γραμμή (culmen) κάμπτεται περαιτέρω, ενώ μία ή περισσότερες αυλακώσεις σχηματίζονται στο εμπρόσθιο κόκκινο τμήμα του ράμφους.
Τα χαρακτηριστικά του προσώπου και του ράμφους αρχίζουν να εμφανίζονται κατά την άνοιξη, αλλά στο τέλος της αναπαραγωγικής περιόδου, αυτά τα ειδικά επιχρίσματα και εξαρτήματα αποπίπτουν σε μια μερική έκδυση. Το ράμφος, έτσι, εμφανίζεται λιγότερο πλατύ, η άκρη λιγότερο «φωτεινή» και η βάση πιο σκούρα γκρι. Τα περιφερειακά εξαρτήματα του οφθαλμού εξαφανίζονται και τα μάτια φαίνονται πιο στρογγυλά. Την ίδια στιγμή, τα φτερά του κεφαλιού και του λαιμού αντικαθίστανται και το πρόσωπο γίνεται πιο σκούρο. Τα νεαρά άτομα είναι παρόμοια με τα ενήλικα στο πτέρωμα αλλά, συνολικά, πιο «θαμπά», με πολύ πιο σκούρο γκρι πρόσωπο και κιτρινωπούς-καφέ ταρσούς και άκρο του ράμφους. Μετά την πτέρωση (fledging), οδεύουν προς τη θάλασσα και δεν επιστρέφουν στην ξηρά, παρά μετά από πολλά χρόνια. Εν τω μεταξύ, κάθε χρόνο, θα έχουν πλατύτερο ράμφος, πιο «χλωμά» μπαλώματα στο πρόσωπο και πιο φωτεινά πόδια.
Βιομετρικά στοιχεία
(Πηγές:       )
Τροφή και θήρευση
Η φρατέρκουλα του Ατλαντικού τρέφεται σχεδόν εξ ολοκλήρου με ψάρια, αν και εξέταση των περιεχομένων του στομάχου, δείχνει ότι τρώει περιστασιακά γαρίδες και άλλα καρκινοειδή, μαλάκια και πολύχαιτους δακτυλιοσκώληκες, ιδιαίτερα σε πιο παράκτια ύδατα. Μπορεί να φάει λεπτόσωμα ψάρια μήκους μέχρι 18 εκ., αλλά συνήθως τα θηράματα είναι μικρότερα, περίπου 7 εκ. Έχει υπολογιστεί ότι ένα ενήλικο πουλί πρέπει να φάει περίπου 40 ψάρια την ημέρα, αυτού του μεγέθους, με κύριο θήραμα τα χέλια της άμμου (sand eel), αλλά και ρέγγες, κλουπεΐδες και οσμερίδες. thumb|right|300px|Τα χέλια της άμμου αποτελούν την κύρια λεία της φρατέρκουλας του Ατλαντικού (φαίνεται και ο τρόπος που σταθεροποιείται το θήραμα στο ράμφος) Όταν ψαρεύει, κολυμπά υποβρύχια χρησιμοποιώντας τις μισοανοιγμένες πτέρυγες σαν κουπιά και τα πόδια της σαν πηδάλιο. Κινείται γρήγορα, μπορεί να φθάσει σε σημαντικά βάθη και να παραμείνει βυθισμένη για μέχρι και ένα (1) λεπτό της ώρας. Ψαρεύει με την όραση και μπορεί να καταπιεί μικρά ψάρια όσο βρίσκεται κάτω από το νερό, αλλά τα μεγαλύτερα καταναλώνονται στην επιφάνεια. Τα περισσότερα από τα θηράματα συλλαμβάνονται μέχρι 30 μ. από την επιφάνεια του νερού, αν και είναι σε θέση να καταδυθεί έως τα 60 μ. Η αναπόφευκτη κατανάλωση θαλασσινού νερού αντιμετωπίζεται εν μέρει από τη φυσιολογία των νεφρών της και εν μέρει από την απέκκριση άλατος μέσω εξειδικευμένων αδένων στα ρουθούνια της. Κατά τη σίτιση των νεοσσών, τα πουλιά αναζητούν τροφή γενικά σε απόσταση 10 χλμ. από την αποικία τους, αλλά αυτή μπορεί να φθάνει μέχρι και 50 ή 100 χλμ. από αυτήν (βλ. και Αναπαραγωγή).
Ηθολογία
Όπως συμβαίνει με πολλά άλλα θαλασσοπούλια, η φρατέρκουλα του Ατλαντικού ξοδεύει τον περισσότερο χρόνο μακριά από την ξηρά, στον ανοικτό ωκεανό, και έρχεται στις παράκτιες περιοχές μόνο για να αναπαραχθεί.
Στη θάλασσα
Γενικά, περιπλανιέται μοναχικά, αν και το κομμάτι αυτό της ζωής της έχει ελάχιστα μελετηθεί και παραμένει ένα μυστήριο, διότι η εξεύρεση έστω και ενός (1) ατόμου στον απέραντο ωκεανό είναι εξαιρετικά δύσκολη. Όταν κάθεται στην επιφάνεια, επιπλέει σαν φελλός (sic), ενώ προωθείται με κινήσεις των ισχυρών ποδιών της, ακόμη και όταν -φαινομενικά- αναπαύεται. Ξοδεύει πολύ χρόνο κάθε μέρα στη διευθέτηση του πτερώματός της (preening) και την επάλειψη με ελαιώδη ουσία που το καθιστά αδιάβροχο και παρέχει θερμική μόνωση. Όπως και άλλα θαλασσοπούλια, η άνω επιφάνεια του σώματος είναι μαύρη και η κάτω, λευκή. Αυτό παρέχει καμουφλάζ, από τα εναέρια αρπακτικά που δύσκολα τη διακρίνουν στο σκοτεινό φόντο της θάλασσας, ενώ συγχρόνως δένει αρμονικά με τον φωτεινό ουρανό πάνω από τα κύματα, όταν παρατηρείται υποβρυχίως, οπότε δεν γίνεται αντιληπτή από τα θηράματά της.