cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αγροτικός Αστέρας Ευόσμου Π.Μ.Α.Σ.
Διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου ανδρών και ποδοσφαίρου γυναικών. Το ανδρικό τμήμα ποδοσφαίρου έχει πολυετή παρουσία στην Β΄ Εθνική και αγωνιζόταν ως ΠΑΕ με την επωνυμία «ΠΑΕ Αγροτικός Αστέρας 1932» στις εθνικές επαγγελματικές κατηγορίες. Το γυναικείο τμήμα ποδοσφαίρου μετέχει στην Α΄ Εθνική. Έδρα των τμημάτων του αποτελεί το ιδιόκτητο γήπεδο του συλλόγου Γήπεδο «Δημήτριος Κοντικάκης».
Ιστορία
Το πρακτικό ίδρυσης και η αίτηση για την αναγνώριση του συλλόγου κατατέθηκαν στο Πρωτοδικείο στις 10 Ιανουαρίου 1930. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο «Αγροτικός Αστήρ» οφείλει την ονομασία του στην αγροτική προέλευση και ενασχόληση των κατοίκων, την αγροτιά δηλαδή της περιοχής, η οποία μάλιστα συμβολίζεται στο έμβλημά του με το αστέρι που αναδύεται μέσα από τα στάχυα, καθώς και με το πράσινο και άσπρο χρώμα της φανέλας του.
Στις δύο πρώτες δεκαετίες της ύπαρξής της η ομάδα συμμετείχε σε ανεπίσημους αγώνες, που διοργανώνονταν με άλλες ομάδες των όμορων συνοικισμών και εν γένει του Νομού Θεσσαλονίκης. Ίσως σ' αυτό να οφείλεται και η παντελής απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στο σύλλογο στον Τύπο της Θεσσαλονίκης τις δεκαετίες του 1930 και 1940. Οι δραστηριότητες της ομάδας διακόπηκαν, όπως ήταν αναμενόμενο, κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, περίοδος κατά την οποία το ιδιόκτητο από το 1931 γήπεδό του στη νότια πλευρά του οικισμού χρησιμοποιήθηκε ως πολυβολείο και υπόγειες αποθήκες αντιαεροπορικών βλημάτων των δυνάμεων Κατοχής. Από τη δεκαετία του 1950 ο σύλλογος επαναδραστηριοποιήθηκε, ενώ το 1954 θεωρήθηκε επιβεβλημένη και πραγματοποιήθηκε τροποποίηση του καταστατικού του συλλόγου. Συμμετείχε για πολλά χρόνια στα τοπικά πρωταθλήματα, κερδίζοντας μάλιστα το πρωτάθλημα δοκίμου κατηγορίας την περίοδο 1956-57 και αποτελώντας έτσι πόλο έλξης για πολλούς νέους του Ευόσμου.
Οι σημαντικότερες επιτυχίες του Αγροτικού Αστέρα ήρθαν πολλά χρόνια αργότερα, όταν το 1978 ανέβηκε στη Β΄ Εθνική, από το τοπικό πρωτάθλημα, κερδίζοντας στον Εύοσμο την Αναγέννηση Γιαννιτσών με 1-0, με κεφαλιά «ψαράκι» του Παντελίδη (του θρυλικού Μπόμπου). Η μεγάλη ομάδα του Αστέρα των αρχών της δεκαετίας του 1980, περίοδος κατά την οποία συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής Κατηγορίας, τερματίζοντας στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας και διεκδικώντας με αξιώσεις την άνοδό του στην Α΄ Εθνική, έκανε πολλούς φιλάθλους απ' όλα τα μέρη της Θεσσαλονίκης και όχι μόνο, να παρακολουθούν τα παιχνίδια στον Εύοσμο, αλλά και εκτός έδρας. Οι Κουστερίδης, Γιάννης και Γιώργος Γούσιος, Νίκος Βακουφάρης, Θεόδωρος Γυφτάκης, Φαρμάκης, Κολώνης, Τσαντεκίδης, Ζαρογιάννης ήταν μερικά από τα μεγάλα ονόματα της εποχής.
Τη δεκαετία του 1990 ο Αγροτικός Αστέρας συμμετείχε στη Γ΄ Εθνική επί εφτά χρόνια, ενώ το 2001 επανήλθε στην κατηγορία, ύστερα από ένα σύντομο πέρασμα από την Δ΄ Εθνική. Το 2006 ανέβηκε στη Β΄ Εθνική, στην οποία παρέμεινε επί έξι χρόνια, πραγματοποιώντας πολύ καλές εμφανίσεις και τερματίζοντας στις υψηλές θέσεις της βαθμολογίας. Μέγιστη διάκριση για την ομάδα τη δεκαετία αυτή ήταν η πορεία που πραγματοποίησε στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδας την περίοδο 2005-06, αποκλείοντας διαδοχικά τους Βύζαντα Μεγάρων, Καστοριά, ΠΑΟΚ, Εργοτέλη και Εθνικό Αστέρα Καισαριανής, πριν αποκλειστεί στα ημιτελικά από την ΑΕΚ, την οποία όμως κέρδισε στον επαναληπτικό αγώνα με 1-0.
Στις 19 Απριλίου 2023, ο σύλλογος του Ευόσμου γνωρίζει μια από τις πιο μαύρες σελίδες στην σύγχρονη ιστορία του, καθώς έπειτα από τέσσερις δεκαετίες υποβιβάζεται στα τοπικά πρωταθλήματα και συγκεκριμένα στην Α1' ΕΠΣ Μακεδονίας.
Διακρίσεις
Ιδιαίτερα αξιόλογη ήταν η πορεία της ομάδας στο Κύπελλο Ελλάδος της περιόδου 2005-06, ενώ αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας.
* Α΄ γύρος: Αγροτικός Αστέρας - Βύζας Μεγάρων 6-2
* Β΄ γύρος: Αγροτικός Αστέρας - Καστοριά 3-1
* Δ΄ γύρος: Αγροτικός Αστέρας - Εργοτέλης 2-0
* Προημιτελικά: Εθνικός Αστέρας - Αγροτικός Αστέρας 1-1 και 0-4
* Ημιτελικά: ΑΕΚ - Αγροτικός Αστέρας 3-0 και 0-1
Τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών
Η γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου του συλλόγου ιδρύθηκε το 2016. Από τη σεζόν 2019-20 συμμετέχει στην Α' Εθνική κατηγορία και πρωταγωνιστεί, κατακτώντας υψηλές θέσεις στην βαθμολογία.
Έχει κατακτήσει 1 πρωτάθλημα Γ' Εθνικής (2016-17) και 1 πρωτάθλημα Β' Εθνικής (2018-19).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1932 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1932 Κατηγορία:Γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικοί προσφυγικοί αθλητικοί σύλλογοι
Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1934
Οι ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1934 (οι οποίες έλαβαν χώρα στις 11 Φεβρουαρίου του 1934) ήταν οι τελευταίες δημοτικές εκλογές που διεξήχθησαν στην Ελλάδα πριν από την έναρξη του Β’ Π.Π. κι αυτό διότι μέχρι να ξεσπάσει η παγκόσμια σύρραξη στην Ευρώπη το Σεπτέμβριο του 1939, στη χώρα είχε επιβληθεί το καθεστώς της 4ης Αυγούστου 1936 που κατάργησε τον κοινοβουλευτισμό και υιοθέτησε το διορισμό «δοτών» ανώτατων αρχόντων. Οι δημ. Εκλογές του 1934 παρουσίασαν την καινοτομία ότι σε αυτές δόθηκε η δυνατότητα ψήφου για πρώτη φορά στις γυναίκες (υπό τις δυο όμως προϋποθέσεις να έχουν συμπληρώσει το 30ο έτος της ηλικίας τους και να είναι απόφοιτες τουλάχιστον του δημοτικού), ωστόσο ελάχιστες από τις δικαιούμενες προσήλθαν στις κάλπες, λόγω κυρίως, κοινωνικών προκαταλήψεων. Τα ονοματεπώνυμα των δημοτικών συμβούλων ανακοινώθηκαν από τα κατά τόπους Πρωτοδικεία, ενώ τα αντίστοιχα στοιχεία για τις κοινότητες αναρτήθηκαν στα Ειρηνοδικεία. Σε έξι δήμους της επαρχίας απαιτήθηκαν επαναληπτικές εκλογές, καθώς ουδείς συνδυασμός σε αυτούς κατάφερε να συγκεντρώσει την απαραίτητη πλειοψηφία από την πρώτη Κυριακή. Στους υπόλοιπους επαρχιακούς δήμους ο "Εθνικός Συνασπισμός" (αντιπολίτευση) πέτυχε να εκλέξει 25 δημάρχους, τρεις εκλεγέντες ήταν ανεξάρτητοι, ενώ η κυβερνητική παράταξη εξέλεξε 27 ανώτατους τοπικούς άρχοντες. Για πρώτη φορά στα χρονικά όμως εκλέχθηκαν και κομμουνιστές δήμαρχοι, στις Σέρρες και στην Καβάλα, οι Διονύσης Μενύχτας και Μήτσος Παρτσαλίδης αντίστοιχα.
Διοικητικές ανακατατάξεις
Λόγω της εύνοιας των προσφύγων (που είχαν συρρεύσει στην πρωτεύουσα εξαιτίας της προηγηθείσας Μικρασιατικής Καταστροφής του 1922) προς τους Βενιζελικούς υποψήφιους, το κυβερνών Λαϊκόν Κόμμα του Π. Τσαλδάρη προχώρησε στη διοικητική αυτονόμηση πολλών προαστίων της Αθήνας και του Πειραιά, προκειμένου να διασπάσει τις ψήφους των Μικρασιατών. Έτσι, με διάταγμα της 18 Ιανουαρίου 1934 δημιουργήθηκαν νέοι δήμοι και κοινότητες στο λεκανοπέδιο, με πιο χαρακτηριστικά τα παραδείγματα του Περιστερίου, του Αιγάλεω (τότε κοινότητα «Νέων Κυδωνιών), του Βύρωνα, της Καισαριανής, της Νέας Ιωνίας, Ν. Φιλαδέλφειας, Ν. Χαλκηδόνας, Νέων Σφαγείων, Καλογρέζας, Κουκουβαούνων, Κερατσινίου, Νέου Φαλήρου, Κοκκινιάς κ.α.
Τα αποτελέσματα στους μεγάλους δήμους
Χάρις και στην προαναφερόμενη ενέργεια, αλλά και λόγω γενικότερης δυσφορίας για το αποτυχημένο στρατιωτικό κίνημα του 1933 στο οποίο είχαν προχωρήσει οι Βενιζελικοί, οι υποψήφιοι που διέθεταν την υποστήριξη της Κυβερνητικής παράταξης κατάφεραν να υπερισχύσουν και στους τρεις μεγάλους δήμους, εκλέγοντας τους Κωνσταντίνο Κοτζιά, (επικρατώντας του Σπ. Πάτση και Σπ. Μερκούρη), Σωτήριο Στρατήγη και Νικ. Μάνο σε Αθήνα, Πειραιά και Θεσσαλονίκη αντίστοιχα.
== Λοιποί εκλεγέντες δήμαρχοι. == Άγιος Γεώργιος Κερατσινίου: Φίλανδρος, Αιδηψός: Πέτρου, Αμαρούσιο: Μόσχας, Άργος: Μπόμπος, Βέροια: Πρωτοψάλτης, Βόλος: Κωνσταντίνος Σπυρίδης, Γιαννιτσά: Κοσμίδης, Ελληνικό: Ιωάν. Χωριάτης, Θήβα: Κτιστάκης, Καλαμάτα: Κουμάντος, Κηφισιά: Βαρουξάκης, Κόρινθος: Μαρκέλλος, Λαμία: Πετρόπουλος, Μέγαρα: Μαυρουκάκης, Μεσολόγγι: Ευαγγελάτος, Μυτιλήνη: Πιερόπουλος, Νάουσα: Κόκκινος, Νέα Κοκκινιά: Αμιραδάκης, Νέες Κυδωνίες Αττικής: Αθανάσιος Παπαδόπουλος, Ορεστιάδα: Αθανάσιος Πανταζίδης, Πάτραι: Βασίλειος Ρούφος, Πρέβεζα: Βασίλειος Μπάλκος, Ρέθυμνο: Τίτος Πετυχάκης, Ύδρα: Λυγνός, Φιλιατρά: Θεοδωρόπουλος, Χίος: Καλβοκορέσης.
Εθνική Κορσικής (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Κορσικής αποτελεί το ανεπίσημο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της νήσου Κορσικής, στη Γαλλία. Δεν αποτελεί μέλος της FIFA ή της UEFA. Έως σήμερα έχει αγωνιστεί μόνο 3 φορές με αντίπαλους εθνικές ομάδες: το 1967 με αντίπαλο τη Γαλλία, το 1998 με το Καμερούν και μια το 2009 με αντίπαλο το Κονγκό. Στο παρελθόν έχει αγωνιστεί και με άλλες ομάδες, όπως το 1962 με την ΟΖΚ Νις και το 1963 με τη Σταντ ντε Ρενς. Για να συμμετάσχει ένας ποδοσφαιριστής στην ομάδα πρέπει να πληροί δύο προϋποθέσεις: να έχει ένα γονιό ή ένα παππού από την Κορσική και να είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ή μέλος ενός επαγγελματικού συλλόγου.
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Κορσική Κατηγορία:Εθνική Κορσικής (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Γαλλία Κατηγορία:Ευρωπαϊκές εθνικές και επίσημες ομάδες μη συνδεδεμένες με τη FIFA
Το κυνήγι
Το κυνήγι είναι δανέζικη ταινία του 2012 σε σκηνοθεσία του Τόμας Βίντερμπεργκ και σε σενάριο του σκηνοθέτη και του Τομπίας Λίντχολμ.
Πλοκή
Ο Λούκας ζει σε μια επαρχία της Δανίας, είναι νηπιαγωγός, είναι χωρισμένος με έναν έφηβο γιο τον Μάρκους και έχει μία σύντροφο τη Νάντια. Η κόρη του καλύτερού του φίλου Τεό, η Κλάρα, πηγαίνει στον παιδικό σταθμό που δουλεύει ο Λούκας και νιώθει έλξη προς αυτόν. Μία ημέρα, τον φιλά στο στόμα και ο Λούκας της λέει πως αυτό είναι λάθος. Η Κλάρα τότε εκνευρίζεται.
Μετά από λίγες ημέρες, ο μεγαλύτερος αδερφός της Κλάρα βλέπει ένα πορνό βίντεο και της δείχνει μια σκηνή. Η Κλάρα πηγαίνει στον παιδικό σταθμό και λέει πως αυτά που είδε στο βίντεο της τα έκανε ο Λούκας. Μετά από αυτό, ο Λούκας γίνεται αντικείμενο συζήτησης σε όλη την κοινότητα και περιθωριοποιείται ως παιδόφιλος.
Η ζωή του σιγά σιγά καταστρέφεται: απολύεται από τη δουλειά του, διαλύεται η σχέση του με τη Νάντια, ο Μάρκους γίνεται στόχος και κλονίζεται η φιλία του με τον Τεό. Στη συνέχεια, η κατάσταση οξύνεται, καθώς γίνεται θύμα βιαιοτήτων. Όμως, μία μέρα η Κλάρα ζητά συγγνώμη από τον Λούκας και ο Τεό την ακούει και οι σχέσεις των δύο φίλων αποκαθίστανται.
Μετά από ένα χρόνο, η ζωή του Λούκας έχει επανέλθει, καθώς είναι ξανά με τη Νάντια και ο Μάρκους είναι πάλι αποδεκτός από την κοινότητα. Κάποια στιγμή, ένας άγνωστος πυροβολεί προς το μέρος του Λούκας και αστοχεί. Ο Λούκας, τυφλωμένος από τον ήλιο, αδυνατεί να δει ποιος είναι. Αμέσως μετά, εκείνος που τον πυροβόλησε έχει εξαφανιστεί.
Βραβεία/Διακρίσεις
Η ταινία ήταν υποψήφια για Χρυσό Φοίνικα, Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, BAFTA καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, Βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου καλύτερης ταινίας, Γκόγια καλύτερης ευρωπαϊκής ταινίας και Satellite καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Κέρδισε το βραβείο Ρόμπερτ καλύτερης ταινίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τόμας Βίντερμπεργκ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τομπίας Λίντχολμ Κατηγορία:Ταινίες του 2012 Κατηγορία:Δανικές ταινίες Κατηγορία:Δανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με εκπαιδευτικούς Κατηγορία:Ταινίες με θέμα το bullying Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την παιδοφιλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Δανία Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την ψυχική υγεία
Ευαγόρας Α΄
Ο Ευαγόρας, (Εὐαγόρας), ήταν Έλληνας βασιλιάς της αρχαίας Σαλαμίνας στην Κύπρο (περίπου 435 - 374 π.Χ.). Η οικογένεια του βασίλευε στη Σαλαμίνα από την εποχή του Τεύκρου ιδρυτή και πρώτου βασιλιά της πόλης.
Βιογραφία
Την παιδική του ηλικία την πέρασε στην εξορία αφού η οικογένεια του είχε χάσει τον θρόνο. Ευρισκόμενος στους Σόλους της Κιλικίας συγκέντρωσε 50 οπαδούς του και κατέλαβε τη Σαλαμίνα σε μία νύχτα διώχνοντας τον φοίνικα βασιλιά της Αυδήμονα. Ενίσχυσε τα τείχη και την άμυνα της πόλης, ακολούθησε αντι-περσική πολιτική και μέχρι το τέλος της βασιλείας του αγωνίστηκε για την ένωση όλων των Κυπριακών βασιλείων. Έκανε συμμαχία με τους Αθηναίους και συνεργάστηκε μαζί τους στη διαμάχη που είχαν με τη Σπάρτη.
Μετά την ήττα των Αθηναίων στους Αιγός Ποταμούς ο Αθηναίος ναύαρχος Κόνων κατέφυγε με τον στόλο του στη Σαλαμίνα. Αργότερα, με τη βοήθεια του Ευαγόρα και των Περσών νίκησε τους Σπαρτιάτες στη ναυμαχία της Κνίδου το 394 π.Χ.. Οι Αθηναίοι τίμησαν τον Ευαγόρα για την προσφορά του στήνοντας ανδριάντα το 396 π.Χ. στον Κεραμεικό. Παρόλο που ο Ευαγόρας και οι Πέρσες συνεργάστηκαν οι μεταξύ τους σχέσεις παρέμεναν τεταμένες. Από το 391 π.Χ. προσπάθησε να ενώσει τις Κυπριακές πόλεις. Πρώτη υπέταξε την Αμαθούντα και με δυσκολία τις υπόλοιπες πόλεις ενώ συνάντησε και την απροθυμία των Αθηναίων να τον βοηθήσουν στέλνοντας τον Χαβρία με μικρή στρατιωτική δύναμη. Το 386 π.Χ. η Αθήνα υπογράφει την Ανταλκίδειο ειρήνη που άφηνε την Κύπρο στους Πέρσες, ο Ευαγόρας δεν πτοείται και, κάνοντας συμμαχία με τους Κίλικες, απελευθερώνει κάποιες πόλεις της Κιλικίας και της Φοινίκης. Το 381 π.Χ. ο στόλος του Ευαγόρα συντρίβεται στη ναυμαχία του Κιτίου και οι μάχες συνεχίζονται στην ξηρά. Ο Ευαγόρας αναγκάζεται να υπογράψει ειρήνη με δυσβάστακτους όρους.
Σύμφωνα με τον Πανηγυρικό του Ισοκράτη, ο Ευαγόρας ήταν ένα πρότυπο ηγεμόνα, του οποίου στόχος ήταν να προωθήσει την ευημερία του κράτους και των υπηκόων του από την καλλιέργεια του ελληνικού πολιτισμού. Ο Ισοκράτης αναφέρει επίσης ότι πολλοί άνθρωποι μετανάστευσαν από την Ελλάδα προς την Κύπρο. Ο Ευαγόρας έκοψε χρυσά νομίσματα αντικατέστησε το Περσικό νομισματικό σύστημα και έφερε το ελληνικό αλφάβητο αντικαθιστώντας το κυπριακό συλλαβάριο.
Πέθανε το 374 π.Χ. όταν δολοφονήθηκε μαζί με τον γιο του Πνυταγόρα και τον διαδέχτηκε ο άλλος γιος του Νικοκλής.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σαλαμίνας Κύπρου
Σημαία του Μισισίπι
Είναι η μόνη σημαία του κράτους που θυμίζει εκείνη των Συνομόσπονδων Πολιτειών της Αμερικής,αφού η Τζόρτζια υιοθέτησε καινούργια σημαία το 2001.
Σημαία του 1861
Όταν το Μισισίπι αποσχίστηκε από την Ένωση στις 9 Ιανουαρίου 1861,στις αρχές του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου η Μπλε Σημαία Μπόνι (αναπαριστά ένα λευκό άστρο σε ένα μπλε φόντο) υψώθηκε στο κτήριο του καπιτωλίου στο Τζάκσον ως ένδειξη ανεξαρτησίας.Στις 26 Ιανουαρίου το Μισισίπι υιοθέτησε επίσημα μια νέα σημαία που περιελάμβανε την Μπλε Σημαία Μπόνι σε ένα πλαίσιο πάνω αριστερά και μια μανόλια στο κέντρο.Γνωστή ως η σημαία της μανόλιας (αγγλικά: flag of magnolia) χρησιμοποιούνταν μέχρι το 1894 όταν υιοθετήθηκε η τωρινή σημαία.
Σημαία του 1894
Το 1894 μια νέα σημαία υιοθετήθηκε από το νομοθετικό σώμα του Μισισίπι.Στα επίσημα κρατικά έγγραφα περιγράφεται ως εξής:
Η επίσημη σημαία του Μισισίπι θα έχει τον ακόλουθο σχεδιασμό:Τρεις οριζόντιες λωρίδες χρώματος μπλε,κόκκινο και άσπρο,τα επίσημα χρώματα της χώρας και πάνω αριστερά σε ένα πλαίσιο δύο γραμμές σε σχήμα χιαστού σταυρού με 13 αστέρια θα συμβολίζουν τις 13 αρχικές πολιτείες που ήταν αποικίες της Αγγλίας πριν την Αμερικανική επανάσταση.
Το δημοψήφισμα του 2001
Ο κυβερνήτης Ρόνι Μουσγκρόουβ δημιούργησε μια αυτόνομη ομάδα η οποία σχεδίασε μια νέα σημαία και έτσι στις 17 Απριλίου 2001 διεξάχθηκε δημοψήφισμα για την κατάργηση της σημαίας και την αντικατάσταση της.Η παλιά σημαία που θύμιζε εκείνη της Συνομοσπονδία θα αντικαθιστούνταν με μια άλλη όπου αντία για τις χιαστί γραμμές θα υπήρχε ένα μπλε πλαίσιο με 20 αστέρια.Το εξωτερικό δαχτυλίδι θα αποτελούνταν από 12 αστέρια και θα συμβόλιζε τις 13 αρχικές πολιτείες ,το μεσαίο δαχτυλίδι θα αποτελούνταν από 6 αστέρια που θα συμβόλιζαν τα 6 κράτη που είχαν στην κατοχή τους την περιοχή και τέλος το εσωτερικό μεγάλο αστέρι θα συμβόλιζε την ίδια την πολιτεία του Μισισίπι.Τα 20 αυτά αστέρια θα συμβόλιζαν και γενικά την θέση του Μισισίπι ως η 20η πολιτεία της χώρας.Η νέα σημαία όμως "κατατροπώθηκε" αφού έλαβε μόλις το 36%(267,812) έναντι του 64%(488,630) των ψήφων και έτσι διατηρήθηκε η παλιά σημαία.
Μισισιπι Κατηγορία:Σύμβολα του Μισισίπι
Δοκιμή διείσδυσης
Εισαγωγή
Ως δοκιμή διείσδυσης (αγγλ.: penetration testing, ή αλλιώς pentest) ορίζεται μια δοκιμαστική εισβολή σε ένα πληροφοριακό σύστημα για την αξιολόγηση της ασφάλειας του. Με την μέθοδο αυτή γίνεται προσομοίωση επίθεσης από κακόβουλο εισβολέα που έχει σκοπό την εκμετάλλευση κενών ασφαλείας για την ανάδειξη των ευπαθειών του συστήματος.
Διάφορες προσομοιώσεις επιθέσεων
Τέτοιες προσομοιώσεις επίθεσης είναι η υποκλοπή πληροφοριών για τη χρησιμοποίηση τους σε βάρος των χρηστών του συστήματος. Η υποκλοπή των πληροφοριών γίνεται αφού έχει ανοιχτεί μία σύνοδος (session) μεταξύ του θύματος και του εισβολέα, κατά την οποία ο εισβολέας έχει σύνδεση σε όλα τα δεδομένα του συστήματος του θύματος.
Παραπομπές
διεισδυση
Νίκος Βούτσης
Ο Νίκος Βούτσης (Αθήνα, 4 Μαρτίου 1951) είναι Έλληνας πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ (2012-2023), Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων (4 Οκτωβρίου 2015 - 18 Ιουλίου 2019) και υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης (27 Ιανουαρίου 2015 - 28 Αυγούστου 2015).
Προσωπική ζωή και σπουδές
Είναι νυμφευμένος με την Αγγελική Παπάζογλου και πατέρας τριών παιδιών.
Γνωρίζει τη γερμανική γλώσσα.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Νίκος Βούτσης, από τα φοιτητικά χρόνια συμμετείχε ενεργά στο μαζικό αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα ως στέλεχος των Φοιτητικών Επιτροπών Εγώνα (ΦΕΑ) του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Διετέλεσε, επίσης, αντιπρόεδρος στο πρώτο μεταδικτατορικό Κεντρικό Συμβούλιο της ΕΦΕΕ το 1975 που προέκυψε από τη σύγκλιση του Εθνικού Συμβουλίου στο οποίο ήταν μέλος του προεδρείου.
Από το 1980 έως το 1985 ο Βούτσης διετέλεσε γραμματέας της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος, της νεολαίας του Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού, του οποίου ήταν στέλεχος. Ήταν επίσης μέλος της κεντρικής επιτροπής και της εννεαμελούς γραμματείας του κόμματος μέχρι το 1986. Συμμετείχε στην αποκαλούμενη «πλατφόρμα της αναβάθμισης» και για το λόγο αυτό, μετά τη διάσπαση του Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού το 1986 προτίμησε να ενταχθεί στο Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού - Ανανεωτική Αριστερά και όχι στην Ελληνική Αριστερά, η οποία στη συνέχεια συνεργάστηκε με το Κ.Κ.Ε. για τον σχηματισμό του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου. Προσχώρησε στον Συνασπισμό μετά τις εκλογές του 1993 και εξελέγη στην Πολιτική Γραμματεία, ενώ διετέλεσε και υπεύθυνος Τύπου του Συνασπισμού την περίοδο 2000-2006. Μετά τη συγκρότηση του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς ήταν υποψήφιος βουλευτής του από το 2004 και είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής από το ιδρυτικό του συνέδριο μέχρι σήμερα.
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 εξελέγη περιφερειακός σύμβουλος Αττικής στον Κεντρικό Τομέα με τον συνδυασμό «Αττική Συνεργασία - Όχι στο Μνημόνιο» που στήριξε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Α' Αθηνών στις εκλογές του Μαΐου 2012 και ανανέωσε τη θητεία του στις εκλογές του Ιουνίου του 2012. Στη Βουλή που σχηματίστηκε ανέλαβε γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (Ιούνιος 2012-Δεκέμβριος 2014). Επίσης, ήταν μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης και μέλος της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής.
Εξελέγη για τρίτη συνεχόμενη φορά βουλευτής στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 με το κόμμα του να καταλαμβάνει την πρώτη θέση. Στο υπουργικό συμβούλιο που προέκυψε, ανέλαβε το νεοσύστατο υπουργείο Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης.
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 ανανέωσε τη βουλευτική του θητεία Στις 4 Οκτωβρίου 2015 εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων της ΙΖ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου με 181 ψήφους.
Στις εκλογές του 2019 και του Μαΐου 2023 επανεξελέγη, ωστόσο δεν κατάφερε να εκλεγεί σε αυτές του Ιουνίου 2023.
Υπόθεση Γιώργου Βογιατζή-Βούτση
Ο γιος του Νίκου Βούτση από τον πρώτο του γάμο με τη Σοφία Βογιατζή, Γιώργος Βογιατζής-Βούτσης, συνελήφθη στις 4 Οκτωβρίου 2007 για συμμετοχή σε ληστεία σε τράπεζα στου Γκύζη. Είχε καταδικαστεί σε 8 χρόνια κάθειρξης, χρηματική ποινή 1.500 ευρώ και δύο χρόνια στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων, αλλά αργότερα αφέθηκε ελεύθερος με όρους. Στην κατάθεση του ως μάρτυρας υπεράσπισης, ο Νίκος Βούτσης είχε δηλώσει πως η πράξη αυτή του παιδιού του είναι κάτι που τον υπερβαίνει από πλευράς επιλογών, καθώς δεν έχει αυτή την ιδεολογική κατεύθυνση, ενώ ταυτόχρονα ανέφερε ότι, παρότι δεν εγκρίνει τις επιλογές του γιου του, τις σέβεται και προσπαθεί να τις ερμηνεύσει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Παλιά Πόλη της Βίλνιους
Η Παλιά Πόλη της Βίλνιους (Λιθουανικά:Vilniaus senamiestis) είναι μία από τις μεγαλύτερες υπάρχουσες μεσαιωνικές πόλεις της Ανατολικής Ευρώπης. Έχει έκταση 3,59 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Περικλείει 74 συνοικίες, με 70 δρόμους και λεωφόρους που απαριθμούν 1487 κτήρια με συνολική έκταση 1.497.000 τετραγωνικά μέτρα. Είναι το αρχαιότερο μέρος της Λιθουανικής πρωτεύουσας Βίλνιους και έχει αναπτυχθεί δια μέσου των αιώνων, λαμβάνοντας τη μορφή της από την ιστορία της πόλης και από μια συνεχώς εναλλασσόμενη πολιτιστική επίδραση. Είναι τόπος στον οποίο μερικές από τις μεγαλύτερες Ευρωπαϊκές αρχιτεκτονικές τεχνοτροπίες - Γοτθική αρχιτεκτονική, Αναγεννησιακή αρχιτεκτονική, Μπαρόκ αρχιτεκτονική, Νεοκλασική αρχιτεκτονική- συνυπάρχουν και αλληλοσυμπληρώνονται.
Βασική αρτηρία της παλιάς πόλης είναι ο Δρόμος Πίλιες και ο κόμβος των καφετεριών και της εμπορικής ζωής. Ο βασικός δρόμος της Βίλνιους, η Λεωφόρος Γκεντιμίνας, βρίσκεται εν μέρει στην Παλιά Πόλη. Οι βασικές πλατείες της Παλιάς Πόλης είναι η Πλατεία Καθεδρικού και η Πλατεία Δημαρχείου.
Ένα από τα πλέον περίτεχνα αρχιτεκτονικό συγκρότημα είναι το Αρχιτεκτονικό Σύνολο του Πανεπιστημίου του Βίλνιους, το οποίο διαθέτει 13 προαυλιακούς χώρους. Επιλέχθηκε ως εκπρόσωπος της Λιθουανίας στο Πάρκο Μίνι-Ευρώπη στις Βρυξέλλες. thumb|left|225px|Βίλνιους [[1576]] Το 1994 η Παλιά Πόλη της Βίλνιους συμπεριλήφθηκε από την UNESCO στον κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς (Αριθμός 541) σε αναγνώριση της διεθνούς αξίας του και αυθεντικότητάς του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Λιθουανίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Μπλε
thumb|240px|right|Αποχρώσεις του μπλε χρώματος. thumb|200px|Μπλε [[παπαγάλος.]] Το μπλε είναι ένα από τα χρώματα του ορατού φάσματος. Είναι το χρώμα του καθαρού ουρανού και της βαθιάς θάλασσας. Η ετυμολογία της λέξης στα ελληνικά προέρχεται από την αντίστοιχη αγγλική (blue, μπλου) και γαλλική λέξη (bleu, μπλε), η οποία και έχει γερμανική προέλευση. Επίσης είναι, μαζί με το κίτρινο και το κόκκινο, ένα από τα τρία βασικά χρώματα του ορατού φωτός και αντιστοιχεί σε μήκος κύματος 450 έως 495 νανόμετρα.
Το μπλε, μαζί με το πράσινο και το ροζ, ανήκει στην χρωματική κατηγορία των ιριδοληπτικών χρωμάτων, δηλαδή μια κατηγορία χρωμάτων η οποία επιδρά αρνητικά στην ίριδα του ματιού, με αποτέλεσμα να δυσαρεστεί τον παρατηρητή.
Αποχρώσεις
Το νέιβι μπλου (αγγλικά: navy blue, που σημαίνει: ναυτικό μπλε), γνωστό και ως μπλε μαρέν, είναι μια πολύ σκούρα απόχρωση του μπλε. Πήρε το όνομά του από το σκούρο μπλε (σε αντίθεση με το λευκό) που φορούν οι αξιωματικοί στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό από το 1748 και ακολούθως υιοθετήθηκε από άλλα πολεμικά ναυτικά σε όλο τον κόσμο. Αρχικά ονομάστηκε «marine blue», αλλά σύντομα μετονομάστηκε σε «navy blue». Το "navy blue" συμβολίζει τον ισχυρό δεσμό της φιλίας, την αφοσίωση και την αξιοπιστία. Για αυτόν τον λόγο παρατηρείται οτι οι ενδυματολογικές επιλογές των πολιτικών καθώς και των αστυνομικών δυνάμεων αποτελεί το μπλέ χρώμα προκειμένου να αποπνεύσει αξιοπιστία και εμπιστοσύνη.
Αρχικά, η χρήση του όρου navy blue ως ονομασία χρώματος έγινε στην Αγγλία το 1840, αν και το Oxford English Dictionary έχει μια σχετική αναφορά από το 1813.
Άλλες αποχρώσεις του μπλε είναι το κυανό, το τιρκουάζ και το βεραμάν, τα οποία αποκαλούνται γενικότερα και πρασινομπλέ. Επίσης, υπάρχουν οι αποχρώσεις γαλαζοπράσινο, ίντιγκο και σερούλιαν.
Συμβολισμοί
Θεωρείται το χρώμα της αρμονίας, της γαλήνης, της εμπιστοσύνης, της ελευθερίας, της ειλικρίνειας αλλά και της απόστασης. Συχνά συνδέεται και με τη μελαγχολία, εξ ου και η προέλευση του ονόματος της μουσικής μπλουζ (blues). Σχετίζεται επίσης με την θάλασσα και τον ουρανό ιδιότητα που προσφέρει χαλαρότητα και ηρεμία. Η λεκτική επικοινωνία συνδέεται επίσης με το μπλε χρώμα ενώ παράλληλα εκφράζει το αίσθημα της αφοσίωσης, του πνεύματος και της θρησκευτικής πεποίθησης. Μάλιστα ήδη από την αρχαιότητα το μπλε εκφράζει την έννοια της πίστης και της ελπίδας ενώ συνδέεται και με το κομμάτι του γλυκού για αυτό και πολλά προϊόντα που σχετίζονται με γλυκές γεύσεις φέρουν μπλε χρώμα.
Στον Χριστιανισμό και ιδιαίτερα στον Ρωμαιοκαθολικισμό, συνδέεται με την Παναγία. Στις θρησκείες της Ινδία υπάρχουν πολλά στοιχεία όσον αφορά τους θεούς που χρησιμοποιείται το μπλε χρώμα. Στην πολιτική έχει ταυτιστεί με τον κεντροδεξιό, τον συντηρητικό, αλλά και τον κεντρώο χώρο στην Ευρώπη, καθώς το προτιμούν μια σειρά από αντίστοιχα κόμματα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χρώματα
8 Σεπτεμβρίου
7 Σεπτεμβρίου | 8 Σεπτεμβρίου | 9 Σεπτεμβρίου
Η 8η Σεπτεμβρίου είναι η 251η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (252η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 114 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Νώε (ταινία)
Το Νώε (αγγλικά: Noah) είναι αμερικανική δραματική, θρησκευτική, επική, περιπετειώδης ταινία παραγωγής 2014. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Ντάρεν Αρονόφσκι και το σενάριο έγραψε ο ίδιος μαζί με τον Άρι Χάντελ. Η ταινία βασίζεται στην ιστορία του Νώε. Πρωταγωνιστούν οι Ράσελ Κρόου, Τζένιφερ Κόνελι, Ρέι Γουίνστον, Έμμα Γουάτσον, Λόγκαν Λέρμαν και Άντονι Χόπκινς.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 28 Μαρτίου 2014. Απέσπασε κυρίως θετικά σχόλια από τους κριτικούς, έγινε εισπρακτική επιτυχία με 359,2 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. και έλαβε μία υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα.
Πλοκή
Έμπειρος μαχητής, μάγος και θεραπευής, ο Νώε ήθελε μόνο την ειρήνη για τον ίδιο και την οικογένειά του. Ωστόσο, κάθε βράδυ, ο Νώε βασανίζεται από οράματα μιας ατέλειωτης πλημμύρας, που συμβολίζει την καταστροφή όλης της ζωής. Σταδιακά, αρχίζει να κατανοεί το μήνυμα που του έστειλε ο Θεός. Ο Θεός αποφάσισε να τιμωρήσει τους ανθρώπους και να τους σκοτώσει όλους. Αλλά έδωσε στο Νώε μια τελευταία ευκαιρία να διατηρήσει τη ζωή στη Γη.
Ανάπτυξη
Ο Ντάρεν Αρονόφσκι συζήτησε για πρώτη φορά το Νώε με την εφημερίδα The Guardian τον Απρίλιο του 2007 λέγοντας ότι η φιγούρα του Νώε τον εντυπωσίαζε από όταν ήταν δεκατριών ετών. Ο Αρονόφσκι εξήγησε ότι έβλεπε τον Νώε ως "ένα σκοτεινό, πολύπλοκο χαρακτήρα, ο οποίος βίωνε την ενοχή του επιζήσαντα μετά την πλημμύρα". Ο Αρονόφσκι δούλευε στα πρώτα προσχέδια του σεναρίου για το Νώε την περίδο που προσπαθούσε να γυρίσει την ταινία Η Πηγή της Ζωής (The Fountain, 2006) και απέτυχε όταν ο Μπραντ Πιτ αποχώρησε από το πρότζεκτ.
Ο Άρι Χάντελ, συνεργάτης του Αρονόφσκι στις ταινίας Η Πηγή της Ζωής (The Fountain, 2006), Ο Παλαιστής (The Wrestler, 2008) και Μαύρος Κύκνος (Black Swan, 2010), τον βοήθησε στην ανάπτυξη του σεναρίου. Πριν βρουν οικονομική υποστήριξη για την ταινία, συνεργάστηκαν με τον Καναδό καλλιτέχνη Νίκο Χένρικον για να μεταφέρουν το σενάριο σε μια γραφική νουβέλα. Ο πρώτος τόμος της νουβέλας κυκλοφόρησε στη γαλλική γλώσσα από το βελγικό εκδοτικό οίκο Le Lombard τον Οκτώβριο του 2011 με τον τίτλο Noé: Pour la cruauté des hommes (Noah: For the Cruelty of Men). Μετά τη δημιουργία της νουβέλας, ο Αρονόφσκι έκλεισε συμφωνία με την Paramount και τη New Regency να παράγουν την ταινία με προϋπολογισμό 130 εκατομμύρια δολάρια.
Κάστινγκ
Ο Αρονόφσκι προσέφερε το ρόλο του Νώε στους Κρίστιαν Μπέιλ και Μάικλ Φασμπέντερ, οι οποίοι τον απέρριψαν. Ο Μπέιλ προτίμησε το ρόλο του Μωυσή στην ταινία Exodus του Ρίντλεϊ Σκοτ. Η Ντακότα Φάνινγκ πήρε αρχικά το ρόλο της Ίλα, αλλά αποχώρησε λόγω άλλων επαγγελματικών υποχρεώσεων. Η Τζούλιαν Μουρ θεωρήθηκε πιθανή για το ρόλο της Νάμι. Οι Λίαμ Νίσον, Λιβ Σράιμπερ και Βαλ Κίλμερ θεωρήθηκαν πιθανοί για το ρόλο του Τούμπαλ-κάιν..
Box office
Με προϋπολογισμό 125.000.000 δολάρια, η ταινία Νώε έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 43,7 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 101,2 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 258 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 359,2 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Θρησκευτικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Επικές θρησκευτικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ισλανδία Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη (πολιτεία) Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Regency Enterprises Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Βράγχος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Βράγχος αναφέρονται τα ακόλουθα δύο πρόσωπα:
Πηγές
Βραγχος Βραγχος
Νάισε
Ως Νάισε (γερμανικά: Neisse ή Neiße, πολωνικά: Nysa, τσεχικά: Nisa) είναι γνωστοί δύο ποταμοί που διασχίζουν τμήματα της Γερμανίας, της Πολωνίας και της Τσεχίας, οι οποίοι είναι ο Λουσατιανός (Δυτικός) Νάισσε και ο Ανατολικός Νάισσε. Ο δυτικός Νάισσε οριοθετεί, από το 1945, το ανατολικό σύνορο της Γερμανίας με την Πολωνία μαζί με τον ποταμό Όντερ (γραμμή Όντερ-Νάισσε). Αρχικά ως συνοριογραμμή είχε προταθεί ο Ανατολικός Νάισσε, ωστόσο το σύνορο μεταφέρθηκε στον δυτικό Νάισσε λόγω των Σοβιετικών αντιδράσεων.
Δαμάνια Ηρακλείου
Τα  Δαμάνια είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης και παλιότερα ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου του νομού Ηρακλείου. Η θέση του είναι στις νοτιοανατολικές πλαγιές του υψώματος Όφις, κοντά στην Ιερά Μονή Επανωσήφη. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 33,7 χλμ. Η αμπελοκαλλιέργεια και η ελαιοκομία είναι οι κύριες ασχολίες των κατοίκων του οικισμού. Στα Δαμάνια υπάρχει Δημοτικό Σχολείο.
Ιστορικά στοιχεία
Για την ονομασία του οικισμού, ο Νικόλαος Πλάτων υποστηρίζει ότι αυτή προήλθε από προγενέστερο τύπο Δαμάνα, που με τη σειρά του προέρχεται από το Δα Μα= Μήτηρ Γη.
Το 1583 στην απογραφή του Καστροφύλακα αναφέρεται Damagna με 51 κατοίκους. Στην ίδια απογραφή αναγράφονται οι οικισμοί Arcadi, με 91 κατοίκους και Mellidhochori με 23 κατοίκους.
Επί Τουρκοκρατίας δεν κατοικούσε κανένας Έλληνας στα χωριά. Το 1834 στο Αρκάδι αναφέρονται 6 οικογένειες Οθωμανών. Το 1881 αναφέρονται 117 Τούρκοι στα Δαμάνια, 40 στο Μελισσοχώρι, όπως αναγράφεται το Μελιδοχώρι στην απογραφή αυτή, και 57 στο Αρκάδι. Έπειτα από τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκαν στα Δαμάνια πρόσφυγες από τη Σελεύκεια της Μικράς Ασίας. Οι πλέον ηλικιωμένοι μιλούν την τουρκική γλώσσα.
1935 Λουκέρνη
Η Λουκέρνη (Lucerna) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,0. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τον Ελβετό αστρονόμο Πάουλ Βιλντ, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου της Βέρνης στο Τσίμερβαλντ, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη πόλη και καντόνι της Ελβετίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Λουκέρνης είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λουκερνη
Δαμάνια Ηρακλείου
Ιστορικά στοιχεία
Στη θέση Κουρήνα ανακαλύφθηκε το 1915 σημαντικός θολωτός τάφος με νερό, που χρησιμοποιούνταν από τους Μουσουλμάνους κατοίκους για την ύδρευση. Είναι κτισμένος σύμφωνα με το μυκηναϊκό σύστημα. Έχει δρόμο μήκους 10μ. και πλάτους 1μ. και νεκρικό θάλαμο διαστάσεων 4Χ2,80 και ύψους 4 μ. με δάπεδο στρωμένο με πλάκες, Ανασκάφηκε από τον Ξανθουδίδη και βρέθηκαν τρεις κιβωτιόσχημες λάρνακες από πηλό, καθώς επίσης και διάφορα κτερίσματα. Χρονολογείται από την Υστερομινωική εποχή, το 13ο αιώνα π.Χ.
Δείτε Κοινότητα Δαμανίων
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Αρχανών - Αστερουσίων Κατηγορία:Δήμος Νίκου Καζαντζάκη
Αριθμός E
Υπάρχουν δύο αριθμοί e:
Αρρεσίνα Τερτούλλα
Η Αρρεσίνα Τερτούλλα, Arresina Tertulla (απεβ. 62 ή 63) ήταν Αυτοκράτειρα ως σύζυγος του Τίτου.
Βιογραφία
Ήταν κόρη τού Μάρκου Αρρεσίνου Κλήμη έντιμου έπαρχου τού πραιτωρίου (praefectus praetorio) το έτος 38 επί Καλιγούλα. Το γένος του ήταν από την τάξη των ιππέων (equites). Η μητέρα της θα μπορούσε να ονομάζεται Ιουλία. Αδελφός της Αρρεσίνας Τερτούλλας ήταν ο Μάρκος Αρρεσίνος Κλήμης έπαρχος του πραιτωρίου το 70 επί Βεσπασιανού.
Το επώνυμό της Τερτούλλα είναι υποκοριστικό τού tertia, που στα Λατινικά σημαίνει τρίτη κόρη. Άλλα Ρωμαία με όμοιο επώνυμο ήταν η Ιουνία Τέρτια, ετεροθαλής αδελφή τού Μάρκου Ιούνιου Βρούτου τού Νεότερου, πολιτικού της περιόδου της Δημοκρατίας. Είναι πιθανό η Τερτούλλα να συνδέεται από τη μεριά τού πατέρα της με την Οικογένεια τού Βεσπασιανού, καθώς η εκ πατρός μάμμη τού Αυτοκράτορα έφερε το επώνυμο Τερτούλλα.
Λίγα είναι γνωστά για την οικογένειά της και τη ζωή της. Το 62 παντρεύτηκε τον Τίτο μέλλοντα Αυτοκράτορα, πρωτότοκο γιο τού Βεσπασιανού. Ο γάμος ίσως είχε κανονιστεί από τους γονείς τους για να προωθηθεί η πολιτική και στρατιωτική σταδιοδρομία του Τίτου, καθώς και να ανακουφίσει οικονομικά το χρέος, που επήλθε με την ανθυπατεία του Βεσπασιανού. Ατυχώς λίγο μετά τον γάμο της η Τερτούλλα απεβίωσε.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Τίτο Φλάβιο Βεσπασιανό μετέπειτα Αυτοκράτορα. Απεβίωσε λίγο μετά και ο Τίτος αργότερα έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρκία Φουρνίλλα.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Εννεάδα της Ηλιουπόλεως
Με τον όρο Εννεάδα της Ηλιουπόλεως ήταν η ομάδα των εννέα θεοτήτων που συνδέονται με τον κοσμογονικό μύθο της Ηλιούπολης. Αν και η ηλιουπολιτική θεολογία θεωρείται η πλέον δογματική όλων των θεολογικών συστημάτων που αναπτύχθηκαν στην αρχαία Αίγυπτο, η μεγαλύτερη γραπτή μαρτυρία, τα κείμενα των Πυραμίδων της πέμπτης δυναστείας αναφέρονται περιστασιακά μόνον στο ζήτημα της δημιουργίας, γεγονός που προϋπέθετε την ύπαρξη μιας βασικής τουλάχιστον γνώσης του δόγματος.
Θεογονία
Οι μαρτυρίες μας επιτρέπουν να υποθέσουμε με σχετική ακρίβεια ότι το πρώτο γεγονός στη διαδικασία της δημιουργίας κατά τη κοσμογονική αφήγηση υπήρξε η ανάδυση του Ατούμ, του θεού της Ηλιούπολης από τα αρχέγονα, χαοτικά ύδατα του Νουν. Εξαιτίας του γεγονότος ότι κατά την εποχή των κειμένων των Πυραμίδων ο Ατούμ είναι ήδη ταυτισμένος με τον Ρα, η ανάδυσή του ερμηνεύεται ως άφιξη του φωτός που διαλύει το χαοτικό σκότος του Νουν. Σε αυτή την όψη του ο Ρα-Ατούμ συμβολίζεται με το πτηνό Μπένου ή φοίνιξ. Σε μία άλλη όψη που φέρει τις ιδιότητες του Κεπερά ή Κεπρί, ο Ατούμ Ρα συμβολίζεται με τον σκαραβαίο, εκείνον που έρχεται σε ύπαρξη, μεταγενέστερο σύμβολο του ανατέλλοντος ηλίου.
Φτύνοντας ο Ατούμ δημιούργησε τον γιο του Σου και εμέσσοντας την κόρη του Τεφνούτ. Την εποπτεία των δύο θεοτήτων ανέλαβε το ανεξάρτητο Μάτι του Ατούμ (ουντζάτ ή/και ουτσάτ). Το μάτι αναζητά τις δύο θεότητες στα χαοτικά ύδατα του Νουν με στόχο της επανένωση τους με τον μοναχικό και συνεπώς αδύναμο Ατούμ. Η επανένωση και η μεταμόρφωση του μοναδικού οφθαλμού του Ατούμ σε Ουραίο θέτει ένα τέλος στην πρώτη θεογονική φάση της αυτοδημιουργίας του Ατούμ, με την επιστροφή των Σου και Τεφνούτ. Παρόλο που στο μυθολογικό σώμα η Τεφνούτ δε φαίνεται να χαίρει ιδιαίτερης προσοχής, ωστόσο ως Μαγιέτ καθίσταται υπεύθυνη θεότητα για την παγκόσμια τάξη. Εκπρόσωπος της ζωής ο Σου, εκπρόσωπος της παγκόσμιας τάξης η Τεφνούτ γίνονται οι κατάλληλες θεότητες για τη συνέχιση του κύκλου της δημιουργίας και την εγκαθίδρυση μιας κοινωνικής τάξης.
Παναγιώτης Ζάνος
Ο '''Παναγιώτης Δ. Ζάνος''' (1848-1908) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας και, στον βαθμό που τα έργα του ήταν έμμετρα, δραματικός ποιητής. Διακρίθηκε κυρίως στην κωμωδία.
Εννεάδα της Ηλιουπόλεως
Θεογονία
Η τρίτη θεϊκή γενεά, ο Γκεμπ και η Νουτ, διαμορφώνουν τη μυθική γεώσφαιρα (Ουρανός και Γη), πάνω στην οποία η τέταρτη γενεά Σετ, Νέφθυς, Όσιρις και Ίσις οικοδομεί το μυθικό τέλειο βασίλειο ή «χρυσό αιώνα».
Παναγιώτης Ζάνος
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε νομικά, ακολουθώντας αρχικώς σταδιοδρομία ως δικαστικός. Ωστόσο, νέος ακόμα έλαβε μέρος στον Βουτσιναίο Διαγωνισμό ποιήσεως με την κωμωδία του Ο προσήλυτος (1868) και το 1870 τιμήθηκε με έπαινο για την κωμωδία του Μνηστήρες ποιηταί. Ακολούθησαν η Ανδρογυναικομαχία, που παίχθηκε με επιτυχία στο Θέατρο Μπούκουρα, και το μονόπρακτο Ανεψιά του θείου της, το οποίο σημείωσε μοναδική επιτυχία. Το 1889 και το 1891 βραβεύθηκαν στον Λασσάνειο Διαγωνισμό οι κωμωδίες του Ζάνου Δημάρχου εκλογή και Η αλεπού. Εννέα από τα έργα του εκδόθηκαν σε τρεις τόμους υπό τον γενικό τίτλο ''Π.Δ. Ζάνου θέατρον''.
Εννεάδα της Ηλιουπόλεως
Κοσμογονία
Όταν ο Ατούμ επανενώθηκε με τον Σου και την Τεφνούτ, έκλαψε από τη χαρά του και από τα δάκρυά του γεννήθηκαν άνθρωποι. Με την επιστροφή των παιδιών του ο Ατούμ εγκατέλειψε τα αρχέγονα ύδατα και ξεκίνησε τη δημιουργία του κόσμου. Ο Σου και η Τεφνούτ γέννησαν τον Γκεμπ-Γη και την Νουτ-Ουρανό. Οι δύο τελευταίοι έγιναν γονείς με τη σειρά τους τεσσάρων θεοτήτων οι οποίες, ωστόσο, δε διέθεταν τις κοσμικές συσχετίσεις των προγόνων τους.
Παναγιώτης Ζάνος
Ο Παναγιώτης Ζάνος απεβίωσε στην Αθήνα σε ηλικία 60 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Κωμικοί ποιητές
Εννεάδα της Ηλιουπόλεως
Βιβλιογραφία
.
Ρενέ Κορνέχο
Ο Ρενέ Κορνέχο (René Cornejo Diaz) είναι πολιτικός από το Περού, πρωθυπουργός της χώρας του από το Φεβρουάριο του 2014, μετά την παραίτηση του Σέσαρ Βιγιανουέβα. Είναι ο 5ος πρωθυπουργός του Ογιάντα Ουμάλα, από τότε που ο τελευταίος ανέλαβε πρόεδρος του Περού.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Κορνέχο σπούδασε μηχανικός στο Περού και εργάστηκε ως εκτελεστικός διευθυντής στην επιχείρηση ProInversion, για την προώθηση επενδυτών.
Μετά την ανάληψη της προεδρίας από τον Ουμάλα, ο Κορνέχο υπηρέτησε ως υπουργός Οικισμού. Το 2014 παραιτήθηκε ο πρωθυπουργός Βιγιανουέβα και διάδοχός του διορίστηκε ο Κορνέχο στις 24 Φεβρουαρίου 2014. Τον Ιούλιο του 2014 αντικαταστάθηκε από την Άνα Χάρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Περού
Κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς
Τα Κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς ήταν χώρος όπου κρατήθηκαν κατά την τετραετία του απελευθερωτικού αγώνα, χωρίς δίκη, περισσότεροι από 3.000 αγωνιστές της ΕΟΚΑ. Ιδρύθηκαν με χιτλερικά πρότυπα τον Ιούλιο του 1955 και καταργήθηκαν στις 22 Φεβρουαρίου 1959, μετά το τέλος του αγώνα.
Μέχρι το Νοέμβριο του 1955 οι αγωνιστές κρατούνταν στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας και στο Κάστρο της Κερύνειας. Στη συνέχεια η Αγγλοκρατία άνοιξε τα Κρατητήρια Κοκκινοτριμιθίας και μετά της Πύλας και του Πολεμίου. Παρόμοια στρατόπεδα όπου μαρτύρησαν αγωνιστές υπήρχαν στην Πέργαμο, το Μάμμαρι, το Πυρόι, τον Άγιο Λουκά, τη Λίμνη και την Αγύρτα.
Η ζωή των πολιτικών κρατουμένων ήταν εφιαλτική. Οι Άγγλοι μη έχοντας στοιχεία για να οδηγήσουν τους κρατούμενους στα ειδικά δικαστήρια και να τους επιβάλουν ποινές φυλάκισης, τους κράτησαν στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, ομήρους, στη σκληρή βούληση των Άγγλων διοικητών, των δεσμοφυλάκων και του στρατού.
Από την στιγμή της μεταφοράς τους από τον ανακριτή στα κρατητήρια, οι πολιτικοί κρατούμενοι ήταν αναγκασμένοι να ζουν με 30 συγκρατούμενους σ’ ένα τσίγκινο παράπηγμα, που το χειμώνα πάγωνε από το δριμύ ψύχος και το καλοκαίρι η ζέστη ήταν ανυπόφορη. Πριν τη δύση του ήλιου γινόταν έλεγχος των κρατουμένων και κατά τη διάρκεια της νύχτας οι πόρτες των παραπηγμάτων έκλειναν. Κανείς δεν μπορούσε να βγει όσο υπήρχε σκοτάδι ενώ οι φρουροί ήταν έτοιμοι να πυροβολήσουν οποιονδήποτε αντιλαμβάνονταν στο προαύλιο και στις νεκρές ζώνες. Στα περισσότερα παραπήγματα οι συνθήκες διαβίωσης ήταν άθλιες. Στη διάρκεια της μέρας η κίνηση των κρατουμένων ήταν περιορισμένη. Ο χώρος των κρατητηρίων ήταν περικυκλωμένος από νεκρές ζώνες όπου κινούνταν μόνο οι φρουροί. Οι κρατούμενοι μπορούσαν να διαβάζουν, να αθλούνται, να ασχολούνται με τη λειτουργική και να αντλούν ψυχική δύναμη με τη μελέτη της Αγίας Γραφής.
Στα Κρατητήρια υπήρχε αόρατη αρχή που ρύθμιζε τη δράση των αγωνιστών. Ήταν τριμελές μυστικό Συμβούλιο που όριζε ο Αρχηγός της Ε.Ο.Κ.Α. Γεώργιος Γρίβας Διγενής. Αυτό το Συμβούλιο εκτελούσε τις διαταγές της Οργάνωσης, ενέκρινε ή απέρριπτε σχέδια αποδράσεων, αποφάσιζε τις εξεγέρσεις, τις μαζικές διαμαρτυρίες και τις άλλες εκδηλώσεις των Κρατουμένων. Στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας συγκαταλέγονται οι απεργίες πείνας, όπως η τριήμερη απεργία της Αγίας Εβδομάδας του 1958 και η εξέγερση της Μεγάλης Πέμπτης, όταν σε 5 λεπτά οι οργανωμένοι πολιτικοί κρατούμενοι πυρπόλησαν τα Κρατητήρια Κοκκινοτριμιθίας. Την εξέγερση ακολούθησαν μαζικοί βασανισμοί από μονάδες του Αγγλικού στρατού που χτυπούσαν ανελέητα τους κρατούμενους και τους άφηναν άγρυπνους με πυροβολισμούς και λιθοβολισμούς. Τέτοιες εκδηλώσεις είχαν σαν αποτέλεσμα την άρση των προνομιών, δηλαδή την απαγόρευση αποστολής ή λήψης των πάντα λογοκριμένων επιστολών και των εβδομαδιαίων επισκέψεων. Στις περιόδους τιμωρίας η προσπάθεια καταρράκωσης της αξιοπρέπειας του ανθρώπου ήταν χυδαιότερη, όπως η δημόσια γύμνωση των Κρατουμένων και σκληρότερη από άλλες φορές, όπως η απομόνωση στο πειθαρχείο και η ποινή επιβίωσης με ψωμί και νερό. Στις 22 Φεβρουαρίου 1959 απολύθηκαν όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι.
Οι βασανιστές και τα βασανιστήρια
Αναφερόμενος στους Άγγλους βασανιστές και σε ορισμένα από τα απάνθρωπα βασανιστήρια που υπέβαλλαν στους Αγωνιστές της ΕΟΚΑ, ο αγωνιστής Γιάννης Σπανός είπε ότι,  «οι Άγγλοι βασανιστές -Μέρλιν, Μακλόκλαν, Σέιβορι, Λιντς, Γουίλαρντ, Μπερτζ, ΜακΚάουαν, Γκριν, Μάθιου, Μπάρλοου, Κεβόι, ΜακΚόρμικ, Σίμψον, Γουέμπ, Πρέτικαστ - αποδείχτηκαν με τη βαναυσότητά τους μορφές αποτρόπαιης βαρβαρότητας, η δε αγριότητά τους θα παραμείνει στίγμα μελανό στο διηνεκές, που θα καταδικάζει στην ιστορία του πολιτισμού τη χώρα τους. Τα χέρια τους είχαν μετατραπεί σε τανάλιες θανάτου. Η απανθρωπιά τους υπερέβη κάθε φαντασία σκληρότητας».
Εφιαλτικές ήταν οι μέθοδοι βασανισμών, όπως διηγείται ο Γιάννης Σπανός και όπως καταγράφονται στους τρεις τόμους του έργου του «ΕΟΚΑ έτσι πολεμούν οι Έλληνες».
«Πέρα από τα γρονθοκοπήματα "υποδοχής", τις κλοτσιές και τις ξυλιές, εφάρμοσαν κτηνώδη μαρτυρία. Ο Μπερτζ, ο Λιντς, ο Γουίλαρντ, εμφανίζονταν αιφνίδια στην πόλη, απέκοπταν την κυκλοφορία, συνελάμβαναν πολίτες, τους μετέφεραν στο κακόφημο Special Branch (ειδικός κλάδος της αστυνομίας) και μετέτρεπαν τα κορμιά τους σε ματωμένες σάρκες με σπασμένα κόκαλα. Στην Ομορφίτα οι αποτρόπαιοι Μέρλιν και Μακλόκλαν γύμνωναν τους αγωνιστές, τους έδεναν με χειροπέδες μ’ ανοιχτά χέρια και πόδια, τους έδερναν, τους έβαζαν ρούχο στο πρόσωπο και τους έπνιγαν με ούρα, πετρέλαιο, νερωμένα πριονίδια, όπως επίσης τους διαπερνούσαν ηλεκτρικό ρεύμα στα σώματά τους, τους χτυπούσαν στα γεννητικά όργανα, τους βύθιζαν τα κεφάλια σε κουβάδες, τους φορούσαν ανάποδη σακούλα που γέμιζε σιγά-σιγά νερό, τους κρέμαγαν από ψηλά με βρόχο. Στο Ξερό και στις Πλάτρες ο Σέιβορι πετούσε στο παγωμένο νερό επί ώρες τους ανθρώπους, τους ανάγκαζε να τρώνε αλάτι, να πίνουν νερό με χωνί από τη μύτη κι ύστερα τους γρονθοκοπούσε στο στομάχι να κάνουν εμετό. Έκλειναν το κεφάλι σε τενεκέ και χτυπούσαν με πλήκτρα να τρελάνουν τον ανακρινόμενο. Βύθιζαν γυαλιά σπασμένων ποτηριών στα νύχια, ξερίζωναν δόντια, έμπηγαν ξύλα στο κορμί».
Θύματα βασανισμών που επέζησαν
Ο Νίκος Κόσης λέει χαρακτηριστικά : Με συνέλαβαν στο Δάλι στις 8 Δεκεμβρίου 1956. Εκείνη τη μέρα ήμουν με τον Γρηγόρη Αυξεντίου στον Αγρό. Επέστρεψα, δεν μπορούσα να μπω στη Λευκωσία γιατί είχε επιβληθεί «κέρφιου» για άντρες κάτω των 25 χρόνων και πήγα στο Δάλι. Εκεί, κατόπιν προδοσίας, συνελήφθηκα και μεταφέρθηκα στο Σπέσιαλ Μπραντς Λευκωσίας. Από την ώρα που με συνέλαβαν μέχρι που με πήραν στα Κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς, μιλούμε για 13-14 μέρες, με υπέβαλλαν σε σκληρά βασανιστήρια.
Ο κυριότερος βασανιστής μου, λυπάμαι να το πω, ήταν ένας Κύπριος, δικός μας, πράκτορας των Άγγλων. Ο Ονησιφόρος Καστορής. Τον χρησιμοποιούσαν οι Άγγλοι για τα βασανιστήρια. Βέβαια με βασάνιζαν, παράλληλα με τον Καστορή, ο Λιντς, ο Γουίλαρντ και ορισμένοι άλλοι. Ένας-δυο Τούρκοι, μπορώ να πω ότι με βασάνιζαν λιγότερο από τους Άγγλους και από το δικό μας τον Κύπριο, τον Έλληνα. Τα βασανιστήρια ήταν τρομερά, ήταν απίστευτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης
Συμβούλιο Ιστορικής Μνήμης Αγώνα ΕΟΚΑ 1955-1959 (ΣΙΜΑΕ)
Ισότοπα του βαρίου
Το βάριο (Ba) που απαντά στη φύση είναι μίγμα 7 σταθερών ισοτόπων, Υπάρχουν 22 γνωστά ισότοπα, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι ραδιενεργά και έχουν χρόνο ημιζωής από μερικά ms έως μερικά λεπτά. Η μόνες αξιοσημείωτες εξαιρέσεις είναι το 133Ba που έχει ημιζωή 10.51 χρόνια και το 137mBa που έχει 2.55 λεπτά.
Σημειώσεις
βαριο
AN/SLQ-25 Nixie
thumb|right|Σύστημα SLQ-25 Nixie επί του USS Iowa, BB-61 Το AN/SLQ-25 Nixie είναι ρυμουλκούμενο αντίμετρο εναντίον τορπιλών, γνωστότερο με τη συνηθέστερη ονομασία "κρόταλα" που χρησιμοποιείται από τα πολεμικά πλοία επιφανείας του NATO. Περιλαμβάνει δύο ρυμουλκούμενα υδροδυναμικά σώματα-δολώματα (εκ των οποίων χρησιμοποιείται ένα τη φορά) και μια γεννήτρια σήματος εγκατεστημένη επί του πλοίου. Σκοπός του Nixie είναι να προσελκύσει το παθητικό σόναρ της τορπίλης εκπέμποντας σήματα που προσομοιώνουν το θόρυβο των προπελών πλοίου επιφανείας. Η πιο μοντέρνα έκδοση AN/SLQ-25B αποτελεί ανανεωμένη παραλλαγή των AN/SLQ-25 και -25Α, η οποία περιλαμβάνει καλώδιο ρυμούλκησης οπτικής ίνας με εξοπλισμό COTS και ενσωματώνει ρυμουλκούμενους αισθητήρες εντοπισμού υποβρυχίων και επερχόμενων τορπιλών. Το AN/SLQ-25B ενσωματώνει επίσης αντίμετρα κατά των ενεργητικών σόναρ τορπιλών, τα οποία λαμβάνουν, μεγεθύνουν και επιστρέφουν τα σήματα αναζήτησης (pings) από την τορπίλη, παρουσιάζοντας ένα μεγαλύτερο, λανθασμένο στόχο προς αυτή. Τα μεγαλύτερα πλοία είναι δυνατό να φέρουν δύο τέτοια συστήματα, τα οποία είναι τοποθετημένα στην πρύμνη και μπορούν τα λειτουργούν είτε ταυτόχρονα είτε μεμονωμένα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολεμικό ναυτικό
Καρκίνος (αποσαφήνιση)
Η λέξη καρκίνος, που σημαίνει κάβουρας στην αρχαία ελληνική, μπορεί να σημαίνει:
Βροτέας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Βροτέας (Βροτεύς) αναφέρονται τα ακόλουθα 4 πρόσωπα:
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Gus G.
Ο Κώστας Καραμητρούδης, περισσότερο γνωστός ως Gus G. (Θεσσαλονίκη, 12 Σεπτεμβρίου 1980) είναι Έλληνας αναγνωρισμένος μουσικός και κιθαρίστας της heavy-metal. . Ο Gus G είναι γνωστός κυρίως λόγω της συνεργασίας του με τον Ozzy Osbourne αλλά και του προσωπικού του συγκροτήματος Firewind. Έχει παίξει επίσης με τους Mystic Prophecy, Nightrage, Arch Enemy και Dream Evil. Ο Gus G. συνεργάζεται με την εταιρεία Jackson η οποία διαθέτει 'Gus G' signature μοντέλα.
Είναι ένας από τους νεότερους μουσικούς του metal που έχει φτάσει σε μεγάλο επίπεδο στην κιθαριστική τεχνική. Στα 18 του χρόνια, έφυγε από την Ελλάδα για να γραφτεί στο διάσημο μουσικό κολέγιο του Berklee, στη Βοστόνη. Μερικές εβδομάδες αργότερα, εγκατέλειψε τις σπουδές του και ξεκίνησε να δουλεύει προσπαθώντας να γίνει αναγνωρίσιμος στο χώρο της metal μουσικής. Την περίοδο που ήταν στο Berkley, συναντήθηκε με τον Joe Stump, τον οποίο αναγνωρίζει ως μία από τις μεγαλύτερες επιρροές του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες κιθαρίστες