cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καλλίπολη Απουλίας
Μεταφορικά Μέσα
Το πιο κοντινό αεροδρόμιο βρίσκεται στο Μπρίντιζι, περίπου 88 χιλιόμετρα από την πόλη. Διαθέτει τρένο, λεωφορεία και τρόλεϊ.
Αδελφοποιήσεις
Η Καλλίπολη είναι αδελφοποιημένη με τις παρακάτω πόλεις:
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της Απουλίας
White Rabbit (τραγούδι, Jefferson Airplane)
To White Rabbit είναι τραγούδι του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Jefferson Airplane, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο Surrealistic Pillow, του 1967. Το κομμάτι γράφτηκε από την Γκρέις Σλικ. Το τραγούδι κυκλοφόρησε και ως single, κι έγινε το δεύτερο του, που μπαίνει στην δεκάδα των αμερικανικών Billboard Hot 100.
Πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα κομμάτια του σχήματος, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον Κατάλογο με τα 500 Σπουδαιότερα Τραγούδια όλων των εποχών, του Rolling Stone, και κατατάχτηκε στην 478η θέση. Ενώ στο Rate Your Music, τοποθετήθηκε στην 87η θέση με τα καλύτερα single όλων των εποχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1967 Κατηγορία:Τραγούδια των Jefferson Airplane Κατηγορία:Singles του 1980 Κατηγορία:Singles του 1983 Κατηγορία:Singles του 1967
Χουλιάν Άλβαρες
Ο Χουλιάν Άλβαρες (ισπανικά: Julián Álvarez) (γενν. 31 Ιανουαρίου 2000) είναι Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Μάντσεστερ Σίτι. Έχει το ψευδώνυμο La Araña («Αράχνη») και είναι γνωστός για το πρέσινγκ, τη δυναμική ικανότητά του στο σκοράρισμα και το παιχνίδι σύνδεσης. Είναι διεθνής με την Εθνική Αργεντινής, με την οποία κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022.
Ρίβερ Πλέιτ
Ο Άλβαρες εντάχθηκε στη Ρίβερ Πλέιτ από την Ατλέτικο Καλτσίν το 2016, κυρίως συμμετέχοντας στο Generation Adidas Cup με τις ομάδες νέων του συλλόγου. Πριν υπογράψει για τη Ρίβερ, ο Άλβαρες είχε δοκιμαστικά με τις Μπόκα Τζούνιορς και Ρεάλ Μαδρίτης, σκοράροντας δύο φορές σε πέντε παιχνίδια για την τελευταία σε ένα τουρνουά νέων. Δεν μπόρεσε να ενταχθεί στη Ρεάλ λόγω περιορισμών ηλικίας. Ο Άλβαρες μετακινήθηκε στην πρώτη ομάδα της Ρίβερ Πλέιτ υπό τον προπονητή Μαρσέλο Γκαγιάρδο κατά τη διάρκεια της σεζόν 2018–19, με το επαγγελματικό του ντεμπούτο να έρχεται στις 27 Οκτωβρίου 2018 κατά τη διάρκεια ενός αγώνα του Πρωταθλήματος Αργεντινής εναντίον της Κλουμπ Ατλέτικο Αλντοσίβι, όπου πέρασε ως αλλαγή 26 λεπτά πριν τη λήξη στη νίκη με 1–0.
Ο Άλβαρες εμφανίστηκε αργά κατά τη διάρκεια του δεύτερου αγώνα των τελικών του Κόπα Λιμπερταδόρες 2018, με τη Ρίβερ να κερδίζει τη Μπόκα Τζούνιορς. Ο Άλβαρες σημείωσε το πρώτο γκολ της καριέρας του στις 17 Μαρτίου 2019, σκοράροντας σε μια νίκη με 3–0 στο πρωτάθλημα επί της Ιντεπεντιέντε. Τον επόμενο Δεκέμβριο, σκόραρε στον τελικό του Κυπέλλου Αργεντινής 2019 εναντίον της Σεντράλ Κόρντομπα, καθώς η Ρίβερ κέρδισε με 3–0 για να εξασφαλίσει το τρόπαιο. Το 2020, ο Άλβαρες σκόραρε 5 γκολ σε 6 αναμετρήσεις της φάσης των ομίλων του Κόπα Λιμπερταδόρες.
Στις 25 Μαΐου 2022, ο Άλβαρες σημείωσε 6 γκολ για τη Ρίβερ Πλέιτ σε μια νίκη με 8–1 επί της Αλιάνσα Λίμα στο Κόπα Λιμπερταδόρες.
Μάντσεστερ Σίτι
Στις 31 Ιανουαρίου 2022, στα 22α γενέθλιά του, επιβεβαιώθηκε ότι ο Άλβαρες είχε υπογράψει για την Μάντσεστερ Σίτι της Πρέμιερ Λιγκ με συμβόλαιο πεντέμισι ετών, αλλά με τον παίκτη να παραμένει δανεικός στη Ρίβερ Πλέιτ μέχρι τον Ιούλιο. Σκόραρε στο αγωνιστικό του ντεμπούτο στις 30 Ιουλίου, στην ήττα της Σίτι με 1–3 από την Λίβερπουλ στο Κομιούνιτι Σιλντ. Στις 7 Αυγούστου, ο Άλβαρες έκανε το ντεμπούτο του στην Πρέμιερ Λιγκ, αφού μπήκε ως αλλαγή για τον Έρλινγκ Χόλαντ σε μια εκτός έδρας νίκη με 2–0 επί της Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ. Στις 31 Αυγούστου, ο Άλβαρες σημείωσε τα δύο πρώτα του γκολ στην Πρέμιερ Λιγκ, σε μια νίκη με 6–0 εναντίον της Νότιγχαμ Φόρεστ στο Σίτι οφ Μάντσεστερ Στέιντιουμ.
Εθνική ομάδα
Το 2018, ο Άλβαρες επιλέχθηκε από την Αργεντινή Κ20 για να προπονηθεί ενάντια στην εθνική ανδρών στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018. ΤονΔεκέμβριο, ο Άλβαρες επιλέχθηκε στην ομάδα για το Πρωτάθλημα Νέων Νότιας Αμερικής 2019. Έλαβε κλήση από τον Φερνάντο Μπατίστα για το Παγκόσμιο Κύπελλο Κ20 του 2019 τον Μάιο του 2019, όπου σε 4 αγώνες σημείωσε 1 γκολ, κόντρα στη Νότια Αφρική. Στη συνέχεια, ο Μπατίστα κάλεσε τον Άλβαρες στην ομάδα Κ23 τον επόμενο Σεπτέμβριο, που προηγήθηκε της επιλογής του για το Προολυμπιακό Τουρνουά CONMEBOL 2020, το οποίο κέρδισε η Αργεντινή, με τον Άλβαρες να σκοράρει μία φορά (εναντίον της Βενεζουέλας) σε επτά αγώνες.
Ο Άλβαρες έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Αργεντινής αδνρών στις 3 Ιουνίου 2021, σε προκριματικό αγώνα για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2022 εναντίον της Χιλής. Αντικατέστησε τον Άνχελ Ντι Μαρία στο 62ο λεπτό. Στις 29 Μαρτίου 2022, σημείωσε το πρώτο του γκολ, σε μια ισοπαλία με 1–1 εναντίον του Ισημερινού.
Συμπεριλήφθηκε στην ομάδα της Αργεντινής για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 στο Κατάρ. Στις 30 Νοεμβρίου, σκόραρε το πρώτο του γκολ στο Παγκόσμιο Κύπελλο, σε μια νίκη 2–0 στον τελευταίο αγώνα της φάσης των ομίλων εναντίον της Πολωνίας. Ακολούθησε ένα δεύτερο γκολ στο Παγκόσμιο Κύπελλο στις 3 Δεκεμβρίου, όταν σκόραρε στη νίκη με 2-1 επί της Αυστραλίας. Συνέχισε το σκοράρισμα προσθέτοντας άλλα δύο γκολ στη νίκη της Αργεντινής με 3–0 εναντίον της Κροατίας στους ημιτελικούς. Στις 18 Δεκεμβρίου, συμμετείχε στο δεύτερο γκολ της Αργεντινής, καθώς η ομάδα του νίκησε τη Γαλλία με 4–2 στα πέναλτι, αφού ο αγώνας έληξε 3–3 στην παράταση του τελικού, για να κερδίσει το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Διακρίσεις
Ρίβερ Πλέιτ
Αργεντινή Κ23
Αργεντινή
Ατομικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ23 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίβερ Πλέιτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Λιμπερταδόρες
Αμπάς ιμπν Αμπντ αλ-Μουτάλιμπ
Ο Αμπάς ιμπν Αμπντ αλ-Μουτάλιμπ (αραβικά: العباس بن عبد المطلب, περ. 566-653 μ.Χ.) ήταν θείος και σύντροφος του Μωάμεθ, μόλις λίγα χρόνια μεγαλύτερος από τον ανιψιό του. Ήταν πλούσιος έμπορος κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων του Ισλάμ και προστάτεψε τον Μωάμεθ ενώ ήταν στη Μέκκα, μουσουλμάνος όμως έγινε μόλις μετά τη Μάχη της Μπαντρ το 624 μ.Χ. Οι απόγονοί του ίδρυσαν το Χαλιφάτο των Αββασιδών το 750 μ.Χ.
Πρώτα χρὀνια
Ο Αμπάς ήταν ένας από τους νεότερους αδελφούς του πατέρα του Μωάμεθ, Αμπντ Αλλάχ ιμπν Αμπντ αλ-Μουτάλιμπ, γεννημένος μόλις λίγα χρόνια πριν τον Προφήτη. Έγινε πλούσιος έμπορος στη Μέκκα. Κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων που η μουσουλμανική θρησκεία κέρδιζε θιασώτες, ο Αμπάς παρέσχε προστασία στο διάσημο συγγενή του, αλλά δεν υιοθέτησε την ισλαμική πίστη. Παρόλα αυτά, αμέσως μετά την πτώση της Μέκκας, απομακρύνθηκε από τους Κουραϊσίτες άρχοντες και υποστήριξε τον Μωάμεθ. Ο Αμπάς παντρεύτηκε τη Λουμπάμπα μπιντ αλ-Χαρίθ (αραβικά: لبابة بنت الحارث), γνωστή επίσης ως Ουμ αλ-Φαντλ. Η Ουμ αλ-Φαντλ ισχυριζόταν πως ήταν η δεύτερη γυναίκα στην ιστορία που έγινε μουσουλμάνα, την ίδια μέρα με τη στενή της φίλη Χαντίτζα μπιντ Χουουαϋλίντ, την πρώτη γυναίκα του Μωάμεθ.
Ο Αμπάς ήταν πατέρας του Αμπντουλλάχ ιμπν Αμπάς και του Φαντλ ιμπν Αμπάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσουλμάνοι Κατηγορία:Άραβες
Βασίλειο της Σερβίας
Το Βασίλειο της Σερβίας (σερβικά: Краљевина Србија Kraljevina Srbija), συχνά αναφερόμενο ως Σερβία την εποχή του, δημιουργήθηκε όταν ο Πρίγκιπας Μίλαν Γ΄ Ομπρένοβιτς, ηγεμόνας του Πριγκιπάτου της Σερβίας ανακηρύχθηκε βασιλιάς το 1882 ως Μίλαν Α'.
Μεταξύ 1912 και 1913 η Σερβία διεύρυνε σημαντικά την έκτασή της με την εμπλοκή της στον Πρώτο και Δεύτερο Βαλκανικό Πόλεμο - προσαρτήθηκαν το Σάντζακ-Ράσκα, τo Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου και η Μακεδονία του Βαρδάρη. Αποτέλεσμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν να ενωθεί το 1918 με τη Βοϊβοντίνα και το Βασίλειο του Μαυροβουνίου. Προς το τέλος του 1918 η Σερβία συμμετείχε με το νεοσύστατο Κράτος των Σλοβένων, Κροατών και Σέρβων στη δημιουργία του νέου Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων (αργότερα γνωστό ως Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας), υπό τη συνεχιζόμενη βασιλεία της δυναστείας της Σερβικής δυνσαστείας των Καραγιώργεβιτς.
Πριγκιπάτο της Σερβίας
Το Πριγκιπάτο της Σερβίας ήταν κράτος στα Βαλκάνια που προέκυψε ως αποτέλεσμα της Σερβικής επανάστασης, που διήρκεσε μεταξύ 1804 και 1817. Παρά τη βάναυση καταπίεση και τα αντίποινα από τις Οθωμανικές αρχές, οι ηγέτες της επανάστασης, αρχικά του Καραγιώργη και στη συνέχεια του Μίλος Ομπρένοβιτς, πέτυχαν το στόχο τους για την απελευθέρωση της Σερβίας μετά από αιώνες Τουρκοκρατίας.
Αρχικά το πριγκιπάτο περιλάμβανε μόνο το έδαφος του πρώην Πασαλικίου του Βελιγραδίου αλλά το 1831-1833 επεκτάθηκε προς τα ανατολικά, νότια και δυτικά. Το 1867 ο Οθωμανικός στρατός εγκατέλειψε το Πριγκιπάτο, εξασφαλίζοντας de facto την ανεξαρτησία της. Η Σερβία επεκτάθηκε περαιτέρω προς τα νότιοανατολικά το 1878, όταν κέρδισε την πλήρη διεθνή αναγνώριση στο Συνέδριο του Βερολίνου. Το 1882 αναβαθμίστηκε στο επίπεδο του Βασιλείου της Σερβίας.
Πολιτικά
Το 1888 ήρθε στην εξουσία το Λαϊκό Ριζοσπαστικό Κόμμα με επικεφαλής τους Σάβα Γκρούιτς και Νικόλα Πάσιτς και εισήχθη ένα νέο σύνταγμα, με βάση το φιλελεύθερο Σύνταγμα του Βελγίου. Ο χαμένος πόλεμος και η καθολική εκλογική νίκη του Ριζοσπαστικού Κόμματος ήταν από τους λόγους για τους οποίους ο βασιλιάς Μίλαν Α΄ παραιτήθηκε το 1889. Ο γιος του Αλέξανδρος Α΄ ανέλαβε το θρόνο το 1893 και το 1894 κατάργησε το σύνταγμα.
Ο Βασιλιάς Αλέξανδρος Α΄ της Σερβίας και η αντιδημοφιλής σύζυγός του Ντράγκα δολοφονήθηκαν μέσα στα Βασιλικά Ανάκτορα στο Βελιγράδι τη νύχτα 28–29 Mαίου 1903, μαζί με άλλα μέλη της οικογένειας Ομπρένοβιτς, με αποτέλεσμα την εξάλειψη της δυναστείας των Ομπρένοβιτς, που είχαν κυβερνήσει τη Σερβία από το 1817. Μετά το πραξικόπημα του Μαΐου η Σερβική Εθνοσυνέλευση κάλεσε τον Πέτρο Καραγιώργεβιτς να αναλάβει το Σερβικό στέμμα ως Πέτρος Α΄ της Σερβίας. Δημιουργήθηκε μια συνταγματική μοναρχία με τη στρατιωτική οργάνωση "Μαύρη Χιρ" να λειτουργεί στο παρασκήνιο. Οι παραδοσιακά καλές σχέσεις με την Αυστρουγγαρία τερματίστηκαν, καθώς η νέα δυναστεία επικαλέσθηκε την υποστήριξη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και τη στενότερη συνεργασία με το Βασίλειο της Βουλγαρίας.
Τον Απρίλιο του 1904 υπογράφηκε Συνθήκη Φιλίας και τον Ιούνιο του 1905 τελωνειακή ένωση με τη Βουλγαρία. Αντιδρώντας η Αυστρουγγαρία επέβαλε Δασμολογικό Πόλεμο το 1906-1909. Μετά τις εκλογές του 1906 ήρθε στην εξουσία το Λαϊκό Ριζοσπαστικό Κόμμα. Το 1908 η Αυστροουγγαρία προσάρτησε τη Βοσνία, όπου η Σερβία ήλπιζε να επεκτείνει το έδαφός της.
Βοσνιακή Κρίση
Η Βοσνιακή Κρίση του 1908–1909 (επίσης γνωστή ως Κρίση της Προσάρτησης) ξέσπασε στις 5 Οκτωβρίου 1908, όταν το Βασίλειο της Βουλγαρίας κήρυξε την πλήρη ανεξαρτησία του από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, και στις 6 Οκτωβρίου, όταν η Αυστροουγγαρία ανακοίνωσε την προσάρτηση της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (που κατοικείτο κυρίως από Νότιους Σλάβους (Σέρβους και Κροάτες)), που κατείχε από το 1878, και την ίδια μέρα η Κρήτη κήρυξε την ανεξαρτησία της και την ένωσή της με την Ελλάδα. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία αντέδρασε κηρύσσοντας οικονομικό αποκλεισμό (εμπάργκο) κατά της Αυστροουγγαρίας και της Ελλάδα ς, καταγγέλοντας τις ανωτέρω ενέργειες ως "παραβίαση της εδαφικής της ακεραιότητας". Παρά τους υψηλούς τόνους που κράτησαν δημοσίως οι Νεότουρκοι τελικά επέλεξαν να αναγνωρίσουν την προσάρτηση της Βοσνίας με αντάλλαγμα μια μικρή οικονομική αποζημίωση.
Σημαντική ανάμιξη στις εξελίξεις αυτές είχαν και άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις, όπως η Ρωσία, η Αγγλία, η Ιταλία, η Γερμανία και η Γαλλία. Μετά από έντονες διαβουλεύσεις μεταξύ τους, και ιδίως μεταξύ Αυστροουγγαρίας και Ρωσίας, τον Απρίλιο του 1909 υπογράφηκε νέα συνθήκη που αναθεωρούσε το εδαφικό καθεστώς της Συνθήκης του Βερολίνου (1878). Παρότι η συνθήκη αυτή αναγνώρισε το νέο εδαφικό καθεστώς (status quo) και αποκατέστησε τις σχέσεις μεταξύ των κρατών της περιοχής, η κρίση ζημίωσε μόνιμα τις σχέσεις μεταξύ Αυστροουγγαρίας και Ρωσίας, δημιουργώντας ένα αρνητικό προηγούμενο που και οι δύο επιχείρησαν να αποκαταστήσουν δια της βίας το καλοκαίρι του 1914, οδηγώντας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο Δεκαετής Πόλεμος
Μεταξύ 1912 και 1922 η Σερβία ενεπλάκη σε διαδοχικούς πολέμους που την έφεραν στο χείλος της ολοκληρωτικής καταστροφής αλλά τελείωσαν με ανανέωση του μεγαλείου της. Νικηφόρα σε δύο Βαλκανικούς Πολέμους, κέρδισε σημαντικές εδαφικές περιοχές των Κεντρικών Βαλκανίων και σχεδόν διπλασίασε την έκτασή της.
Βαλκανικοί Πόλεμοι και επέκταση
Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ρωσίας, της Σερβίας και της Βουλγαρίας οδήγησε στη Σερβοβουλγαρική Συνθήκη Συμμαχίας το Μάρτιο του 1912 που είχε ως στόχο να καταλάβει και να διαμοιράσει την κατεχόμενη από τους Οθωμανούς Μακεδονία. Το Μάιο επιτεύχθηκε μια Ελληνοσερβική συμμαχία και τον Οκτώβριο του 1912 υπεγράφη μια συμμαχία Σερβίας-Μαυροβουνίου.
Μετά από μεταξύ τους διαβουλεύσεις, οι χώρες αυτές κήρυξαν τον πόλεμο κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στις αρχές Οκτωβρίου 1912, καταφέρνοντας να επικρατήσουν σχετικά σύντομα σε όλα τα μέτωπα. Συγκεκριμένα, η Σερβία κατέλαβε το Κοσσυφοπέδιο και το μισό περίπου Σαντζάκι του Νόβι Παζάρ, αποκτώντας εδαφική επαφή με το Μαυροβούνιο. Οι σερβικές δυνάμεις επικράτησαν επί των τουρκικών στη μάχη του Κουμάνοβο, ανοίγοντας το δρόμο για την κατάληψη της πόλης των Σκοπίων και το σύνολο του Βιλαετίου του Κοσόβου (μεγάλο μέρος της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας), ενώ επεκτάθηκαν σε σημαντικό τμήμα της βόρειας Αλβανίας, φτάνοντας μέχρι το Δυρράχιο. Η εδαφική επέκταση της Σερβίας προς την Αδριατική ωστόσο αντιστρατευόταν τα γενικότερα αυστριακά και ιταλικά συμφέροντα, και για το λόγο αυτό οι δυνάμεις αυτές ενθάρρυναν και έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ίδρυση αλβανικού κράτους στην περιοχή αυτή. Οι σχετικές πρωτοβουλίες περιόρισαν τα εδαφικά οφέλη του Μαυροβουνίου στην περιοχή Μετόχια (δυτικό μισό της επαρχίας του Κοσόβου), ενώ σύντομα οι σερβικές προφυλακές συνάντησαν τα ελληνικά τμήματα στην περιοχή της Οχρίδας και του Μοναστηρίου.
Οι διαφωνίες μεταξύ των πρώην συμμάχων αναφορικά με το μελλοντικό καθεστώς της Μακεδονίας σύντομα οδήγησαν στην εκδήλωση του Β' Βαλκανικού Πολέμου, κατά τον οποίο η Ελλάδα και η Σερβία πολέμησαν κατά της Βουλγαρίας. Ο πόλεμος αυτός έληξε τυπικά με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου, η οποία καθόρισε την τελική διανομή των εδαφών της της Μακεδονίας. Στην Ελλάδα κατακυρώθηκε η Ανατολική Μακεδονία (Σέρρες, Δράμα και Καβάλα), ενώ η Σερβία διασφάλισε τα μακεδονικά εδάφη που ήδη κατείχε και προσάρτησε επιπλέον τη Στρώμνιτσα και μερικές ακόμη παραμεθόριες περιοχές.
Ως αποτέλεσμα των Βαλκανικών Πολέμων, ο πληθυσμός της Σερβίας αυξήθηκε από 2,9 εκατομμύρια σε 4,5 εκατομμύρια άτομα, ενώ η επικράτειά της αυξήθηκε κατά 81%.
Η δολοφονία στο Σαράγεβο
Η δολοφονία του Αρχιδούκα Φραγκίσκου Φερδινάνδου της Αυστρίας στις 28 Ιουνίου 1914 στο Σαράγεβο (τότε τμήμα της Αυστροουγγαρίας) κορύφωσε τις εντάσεις μεταξύ Αυστροουγγαρίας και Σερβίας. Πίσω από τη δολοφονία στο Σαράγεβο ήταν η μυστική οργάνωση Σέρβων αξιωματικών "Μαύρη Χειρ". Οι δολοφόνοι είχαν υποστηριχθεί από ένα "υπόγειο σιδηρόδρομο" Σέρβων πολιτών και αξιωματικών του στρατού, που τους παρείχε μεταφορά και τους έκρυβε, τους εκπαίδευσε, τους ενθάρρυνε και τους παρείχε όπλα, χάρτες και άλλες πληροφορίες. Μετά τη δολοφονία οι συνωμότες συνελήφθησαν στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και δικάστηκαν στο Σαράγεβο το Οκτώβριο του 1914.
Α' Παγκόσμιος Πόλεμος
Στις 28 Ιουλίου 1914 η Αυστροουγγαρία κήρυξε τον πόλεμο εναντίον της Σερβίας.
Το 1915 η Σερβία καταλήφθηκε από ξένα στρατεύματα μετά από μια συνδυασμένη εισβολή Αυστροουγγρικών, Γερμανικών και Βουλγαρικών στρατευμάτων. Οι 135 000 στρατιώτες του Σερβικού στρατού υποχώρησαν μέσω της Αλβανίας και εκκενώθηκαν στην Κέρκυρα και την άνοιξη του 1916 συμμετείχαν στο νεοσύστατο Μακεδονικό Μέτωπο. Το 1916 το Βασίλειο του Μαυροβουνίου καταλήφθηκε από την Αυστροουγγαρία.
Στο τέλος του πολέμου και με την κατάρρευση της Αυστροουγγαρίας, η Σερβία υπέστη ριζικές αλλαγές μέσα σε λίγες μέρες. Στις 28 Νοεμβρίου 1918 απορρόφησε το Βασίλειο του Μαυροβουνίου στη Ποντγκόριτσα Συνέλευση της Ποντγκόριτσα.
Την 1η Δεκεμβρίου 1918 η Σερβία ενώθηκε με το νεοσύστατο Κράτος των Σλοβένων, Κροατών και Σέρβων για να σχηματίσουν ένα νέο Νοτιοσλαβικό κράτος, το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Η νέα χώρα συνέχισε να κυβερνιέται από τη σερβική μοναρχία, όταν το Αύγουστο του 1921 έγινε βασιλιάς ο Πρίγκιπας Αλέξανδρος Α΄.
Βασιλείς
Κατά τη διάρκεια της ύπαρξής του το Βασίλειο κυβερνήθηκε από δύο δυναστείες: τον Οίκο των Ομπρένοβιτς και τον Οίκο των Καραγεώργεβιτς. Ο Βασιλιάς Μίλαν Ομπρένοβιτς κυβέρνησε από τις 6 Μαρτίου 1882 έως τις 6 Μαρτίου 1889, όταν παραιτήθηκε από το θρόνο. Τον διαδέχθηκε ο γιος του, Αλέξανδρος Ομπρένοβιτς, που κυβέρνησε από τις 6 Μαρτίου 1889 έως τις 11 Ιουνίου 1903, όταν δολοφονήθηκε από ομάδα αξιωματικών. Η σφαγή του βασιλικού ζεύγους (του βασιλιά και της Βασίλισσας Ντράγκα) από τη "Μαύρη Χείρα" συγκλόνισε την Ευρώπη. Ανοιξε όμως το δρόμο για τους απογόνους του Καραγεώργη, που θεωρείται από τους Σέρβους σε όλα τα Βαλκάνια ως ο άνθρωπος που αποτίναξε τον τουρκικό ζυγό, να επιστρέψουν στον θρόνο. Ο Πέτρος Καραγεώργεβιτς αρχικά ήταν απρόθυμος να δεχτεί το στέμμα, αηδιασμένος όπως ήταν από το πραξικόπημα. Ωστόσο τελικά αποδέχθηκε και ήταν ηγεμόνας του Βασιλείου από 15 Ιουνίου 1903 έως την 1η Δεκεμβρίου 1918, την ημέρα που ανακηρύχθηκε το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων.
Πόλεις
Οι μεγαλύτερες πόλεις της Σερβίας ήταν (με πληθυσμούς περί το 1910–1912):
Μεσαρά
thumb|right|300px|Χάρτης της Κρήτης της εποχής της Αναγέννησης. Αναγράφονται εκατοντάδες τοπωνύμια μεταξύ των οποίων και η Μεσαρά ως MESSAREA, κέντρο-νότος. Η Μεσαρά (γράφεται και Μεσσαρά) είναι μεγάλη εσωτερική πεδιάδα της νότιας Κρήτης στον Νομό Ηρακλείου με μικρό θαλάσσιο μέτωπο στα δυτικά, απο την οποία προέρχεται το μεγαλύτερο μέρος του   ελαιόλαδου του νησιού.
Στη Μεσαρά καλλιεργούνται κυρίως ελαιώνες και λιγότερο αμπέλια και κηπευτικά. Μέρος των προϊόντων που παράγονται, διατίθενται στην εσωτερική αγορά ενώ γίνονται και εξαγωγές ελαιολάδου, φρέσκων σταφυλιών και άλλων προϊόντων στις αγορές της Ευρώπης. Επίσης στην περιοχή εκτρέφεται το αυτόχθον Μεσσαρίτικο άλογο.
Η πεδιάδα εκτείνεται από ανατολικά προς δυτικά στη νότια ακτή της Κρήτης. Βόρεια συνορεύει με την οροσειρά του Ψηλορείτη, ενώ νότια με την οροσειρά των Αστερουσίων. Δυτικά βρέχεται από τον ομώνυμο κόλπο της Μεσαράς, που αποτελεί τμήμα του Λιβυκού πελάγους. Ανατολικά εκτείνεται ως τις παρυφές του όρους Δίκτη κοντά στη Βιάννο. Ο Γεροπόταμος, διασχίζει την πεδιάδα και εκβάλλει στον κόλπο της Μεσαράς. Δυο παραπόταμοι του είναι ο Κουτσουλίτης και Μάγερας στο δ. Τυμπακίου. Τα τελευταία χρόνια στην περιοχή έχει δημιουργηθεί μια τεχνητή λίμνη, το φράγμα της Φανερωμένης, με σκοπό την άρδευση ολόκληρης σχεδόν της πεδιάδας. Άλλος κοντινός ποταμός είναι ο Πλατύς, ο οποίος έρχεται από το νομό Ρεθύμνης και εκβάλλει στην Αγία Γαλήνη. Μερικά από τα χωριά που είναι κτισμένα στην κοιλάδα της Μεσαράς είναι οι Μοίρες, το Τυμπάκι, οι Άγιοι Δέκα, το Ασήμι, ο Πύργος που είναι και έδρες δήμων, το Νεοχώρι, καθώς και η Πόμπια, το Πετροκεφάλι, τα Πιτσίδια, ο Χάρακας και άλλοι μικρότεροι οικισμοί.
Μια χαμηλή ανύψωση του εδάφους στο χωριό Ασήμι χωρίζει τη Μεσαρά σε δυο λεκάνες ,την κάτω και την άνω. Η Ανω Μεσαρά διαρρέεται από τον ποταμο Αναποδάρη στους παραποτάμους του οποίου υπάρχουν τα φράγματα Παρτίρων, Αμουργέλων, Δαμανιών, Αρμανωγείων και Ινίου καθώς και οι λιμνοδεξαμενές Καραβάδο και Σκινιά. Επίσης υπό κατασκευή βρίσκεται το φράγμα της Πλακιώτισσας κοντά στο ομώνυμο χωριό.
Το συνολικό μήκος της πεδιάδας είναι 55 περίπου χιλιόμετρα.
Στην κοιλάδα της Μεσαράς βρίσκονται δυο από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους στον κόσμο, η Φαιστός και η Γόρτυνα. Άλλοι λιγότερο γνωστοί αρχαιολογικοί χώροι είναι η Αγία Τριάδα, ο Κομός και τα Μάταλα.
Στην πεδιάδα φιλοξενείται η «Γεωργική Έκθεση Μεσαράς» που λαμβάνει χώρα κάθε 2 χρόνια στους Βώρους από το 1988 και αποτελεί πλέον θεσμό για την περιοχή καθώς έχει συνεισφέρει αποτελεσματικά στη γεωργική ανάπτυξη της περιοχής, πράγμα που φαίνεται και από την επιτυχή διεξαγωγή της.
Μέγεθος ανθρώπινου πέους
μικρογραφία| Διάγραμμα που δείχνει πώς να μετρήσετε το μήκος (length) και την περιφέρεια (circumference) ενός ανθρώπινου πέους σε [[στύση]] Τα ανθρώπινα πέη ποικίλλουν σε μέγεθος σε διάφορα μέτρα, συμπεριλαμβανομένου του μήκους και της περιφέρειας όταν είναι χαλαρά και σε στύση. Εκτός από τη φυσική μεταβλητότητα του ανθρώπινου πέους γενικά, υπάρχουν παράγοντες που οδηγούν σε μικρές διακυμάνσεις σε ένα συγκεκριμένο αρσενικό, όπως το επίπεδο διέγερσης, η ώρα της ημέρας, η θερμοκρασία περιβάλλοντος, το επίπεδο άγχους, η σωματική δραστηριότητα και η συχνότητα της σεξουαλικής δραστηριότητας. Σε σύγκριση με άλλα πρωτεύοντα, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων παραδειγμάτων όπως ο γορίλας, το ανθρώπινο πέος είναι πιο παχύ, τόσο σε απόλυτες τιμές όσο και σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα. Το μεγαλύτερο μέρος της ανάπτυξης του ανθρώπινου πέους συμβαίνει σε δύο στάδια: το πρώτο μεταξύ της βρεφικής ηλικίας και της ηλικίας των πέντε ετών και στη συνέχεια μεταξύ περίπου ενός έτους μετά την έναρξη της εφηβείας και, το αργότερο, περίπου 17 ετών.
Οι μετρήσεις ποικίλλουν, με μελέτες που βασίζονται στην αυτομέτρηση να αναφέρουν σημαντικά υψηλότερο μέσο όρο από εκείνες με μετρήσεις επαγγελματία υγείας. Το 2015, μια συστηματική ανασκόπηση 15.521 ανδρών, οι οποίοι μετρήθηκαν από επαγγελματίες υγείας και όχι από τους ίδιους, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το μέσο μήκος ενός ανθρώπινου πέους σε στύση είναι 13,12 εκατοστά σε μήκος, ενώ η μέση περιφέρεια ενός ανθρώπινου πέους σε στύση είναι 11,66 εκατοστά. Μια μελέτη του 1996 για το μήκος σε χαλάρωση βρήκε μέσο όρο 8,9 εκατοστά όταν μετράται από το προσωπικό. Το μήκος του χαλαρού πέους μπορεί μερικές φορές να είναι κακός προγνωστικός δείκτης του μήκους της στύσης. Ένα πέος ενηλίκου με μήκος σε στύση μικρότερο από 9,3 εκατοστά, αναφέρεται στην ιατρική ως μικροπέος. μικρογραφία| Ένα ανθρώπινο πέος, χαλαρό και σε στύση. Το μήκος σε χαλάρωση είναι κακός προγνωστικός δείκτης για το μήκος σε στύση. Περιορισμένη έως καμία στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του μεγέθους του πέους και του μεγέθους άλλων μερών του σώματος έχει βρεθεί σε έρευνα. Ορισμένοι περιβαλλοντικοί παράγοντες εκτός από τους γενετικούς, όπως η παρουσία ενδοκρινικών διαταρακτών, μπορούν να επηρεάσουν την ανάπτυξη του πέους.
Μελέτες
μικρογραφία| Κατανομή των μεγεθών του πέους κατά μήκος. Το 45% των πέων σε στύση έχουν μήκος μεταξύ 12 και 14 εκ. μικρογραφία| Κατανομή των μεγεθών του πέους κατά περιφέρεια. Το 81% των πέων σε στύση (πράσινα) έχουν περιφέρεια μεταξύ 10 και 13 εκ. μικρογραφία| Εκατοστιαία τιμή μήκους του πέους μικρογραφία| Εκατοστιαία τιμή περιφέρειας του πέους Ενώ τα αποτελέσματα διαφέρουν ελαφρώς μεταξύ αξιόπιστων μελετών, η συναίνεση είναι ότι το μέσο ανθρώπινο πέος, όταν είναι σε στύση, κυμαίνεται μεταξύ 12,9-15 εκ. σε μήκος. μικρογραφία| Μέσο μήκος πέους σε στύση με μετρήσεις Μια συστηματική ανασκόπηση του 2015 που δημοσιεύθηκε από τους Βέλε και λοιπούς της ιατρικής έρευνας σχετικά με το θέμα τα προηγούμενα 30 χρόνια που δημοσιεύτηκε στο BJU International, έδειξε παρόμοια αποτελέσματα, δίνοντας μέσο μήκος σε χαλαρό, τεντωμένο μη στυτό και σε στύση 9,16 εκ., 13,24 εκ. και 13,12 εκ., αντίστοιχα και μέση χαλαρή και σε στύση περιφέρεια 9,31 εκ. και 11,66 εκ., αντίστοιχα. Τα μήκη σε στύση στις συμπεριλαμβανόμενες μελέτες μετρήθηκαν με ώθηση του προηβικού λίπους προς το οστό και η περίμετρος (περιφέρεια) σε χαλαρότητα ή στύση μετρήθηκε στη βάση ή στο μέσο άξονα του πέους.
Σε χαλάρωση
Μια μελέτη (που δημοσιεύτηκε το 1996) βρήκε ότι το μέσο μήκος του χαλαρού πέους ήταν 8,9 εκ. (μέτρηση από προσωπικό). Μια ανασκόπηση αρκετών μελετών βρήκε ότι το μέσο χαλαρό μήκος είναι 9-10 εκ. Το μήκος του χαλαρού πέους δεν αντιστοιχεί απαραίτητα στο μήκος του πέους σε στύση. Μερικά μικρότερα χαλαρά πέη μεγαλώνουν πολύ περισσότερο, ενώ μερικά μεγαλύτερα χαλαρά πέη μεγαλώνουν συγκριτικά λιγότερο.
Το πέος και το όσχεο μπορεί να συστέλλονται ακούσια ως αντίδραση σε χαμηλές θερμοκρασίες, άγχος ή νευρικό επίπεδο και συμμετοχή σε αθλήματα. Αυτή η μείωση του χαλαρού μεγέθους του πέους αναφέρεται με τον αργκό όρο «συρρίκνωση», λόγω της δράσης του κρεμαστήρα μυ. Το ίδιο φαινόμενο επηρεάζει ποδηλάτες και χρήστες ποδηλάτων γυμναστικής, με παρατεταμένη πίεση στο περίνεο από τη σέλα του ποδηλάτου και το τέντωμα της άσκησης προκαλεί ακούσια συστολή του πέους και του όσχεου. Μια λανθασμένη σέλα μπορεί τελικά να προκαλέσει στυτική δυσλειτουργία. Άτομα με σύνδρομο ημιάκαμπτου πέους ή άλλες διαταραχές του πυελικού εδάφους μπορεί να έχουν προσωρινά ένα αφύσικα μικρό πέος.
Σε στύση
Έχουν διεξαχθεί επιστημονικές μελέτες για το μήκος του πέους των ενηλίκων σε στύση. Μελέτες που βασίστηκαν στην αυτομέτρηση, συμπεριλαμβανομένων εκείνων από έρευνες στο Διαδίκτυο, ανέφεραν σταθερά υψηλότερο μέσο μήκος από εκείνες που χρησιμοποιούσαν ιατρικές ή επιστημονικές μεθόδους για τη λήψη μετρήσεων.
Οι ακόλουθες μελέτες που μετρήθηκαν από ειδικό προσωπικό αποτελούνται από διαφορετικές υποομάδες του ανθρώπινου πληθυσμού (με άλλα λόγια, συγκεκριμένο εύρος ηλικιών ή φυλή, επιλογή εκείνων με σεξουαλικά ιατρικά προβλήματα ή αυτοεπιλογή) που θα μπορούσαν να προκαλέσουν μεροληψία δείγματος.
Περιφέρεια κατά τη στύση
Παρόμοια αποτελέσματα υπάρχουν σχετικά με μελέτες της περιφέρειας του πέους ενήλικα σε πλήρη στύση, με τη μέτρηση να λαμβάνεται συνήθως στο μέσο του άξονα. Όπως και με τη διάρκεια, οι μελέτες που βασίζονταν στην αυτομέτρηση ανέφεραν σταθερά έναν σημαντικά υψηλότερο μέσο όρο από εκείνες με μέτρηση ερευνητών. Σε μια μελέτη για το μέγεθος του πέους, όπου οι μετρήσεις έγιναν σε εργαστηριακό περιβάλλον, η μέση περίμετρος του πέους σε στύση ήταν 11,66 εκ.
Μέγεθος κατά τη γέννηση
Το μέσο μήκος τεντωμένου πέους κατά τη γέννηση είναι περίπου 4 εκ. και στο 90% των νεογέννητων αγοριών θα είναι μεταξύ 2,4 και 5,5 εκ. Περιορισμένη ανάπτυξη του πέους εμφανίζεται μεταξύ της γέννησης και της ηλικίας των 5 ετών, αλλά πολύ μικρή εμφανίζεται μεταξύ των 5 ετών και της έναρξης της εφηβείας. Το μέσο μέγεθος στην αρχή της εφηβείας είναι 6 εκ., με το μέγεθος ενήλικα να φτάνει περίπου 5 χρόνια αργότερα. Ο Β.Α. Σόνφελντ δημοσίευσε μια καμπύλη ανάπτυξης πέους το 1943.
Μέγεθος με τη γήρανση
Οι συγγραφείς ενός εγγράφου που ανασκοπεί έρευνα σχετικά με την περιοχή των μεγεθών του πέους καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι «το μήκος του χαλαρού πέους είναι λίγο λιγότερο από 4 κ. κατά τη γέννηση και αλλάζει πολύ λίγο μέχρι την εφηβεία, όταν υπάρχει αξιοσημείωτη ανάπτυξη».
Η ηλικία δεν πιστεύεται ότι συσχετίζεται αρνητικά με το μέγεθος του πέους. «Μεμονωμένες ερευνητικές μελέτες... πρότειναν ότι το μέγεθος του πέους είναι μικρότερο σε μελέτες που επικεντρώνονται σε ηλικιωμένους άνδρες, αλλά οι Ουάιλι και Έρντλεϊ δεν βρήκαν γενικές διαφορές όταν συγκέντρωσαν τα αποτελέσματα διαφόρων μελετών [σε περίοδο 60 ετών]».
Μέγεθος και χέρια
Μια μελέτη διερεύνησε τη σχέση με την αναλογία των ψηφίων και διαπίστωσε ότι οι άντρες με μακρύτερα δάχτυλα από τους δείκτες είχαν ελαφρώς μακρύτερα πέη. Ωστόσο, η κοινή παρανόηση ότι το μέγεθος των χεριών προβλέπει το μέγεθος του πέους έχει ευρέως απαξιωθεί.
Μέγεθος και άλλα μέρη του σώματος
Σε μια μελέτη, οι Σιμινόσκι και Μπέιν (1988), βρήκαν μια ασθενή συσχέτιση μεταξύ του μεγέθους του τεντωμένου πέους και του μεγέθους και του ύψους του ποδιού. Ωστόσο, ήταν πολύ αδύναμη για να χρησιμοποιηθεί ως πρακτικός εκτιμητής. Σε μια άλλη έρευνα, οι Σα και Κρίστοφερ (2002), οι οποίοι ανέφεραν τους Σιμινόσκι και Μπέιν (1988), απέτυχαν να βρουν κάποιο στοιχείο για σύνδεση μεταξύ του μεγέθους του παπουτσιού και του τεντωμένου μεγέθους του πέους, δηλώνοντας ότι «η υποτιθέμενη συσχέτιση του μήκους του πέους και του μεγέθους του παπουτσιού δεν έχει καμία επιστημονική βάση».
Μια μελέτη των Ικεγκάγια και λοιπούς (2021) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το μέγεθος της μύτης συσχετίστηκε σε μεγάλο βαθμό με το τεντωμένο μήκος του πέους σε πτώματα Ιαπώνων ανδρών.
Μπορεί να υπάρχει σύνδεση μεταξύ της δυσπλασίας των γεννητικών οργάνων και των ανθρώπινων άκρων. Η ανάπτυξη του πέους σε ένα έμβρυο ελέγχεται από ορισμένα από τα ίδια γονίδια Hox (ιδίως HOXA13 και HOXD13) με αυτά που ελέγχουν την ανάπτυξη των άκρων. Οι μεταλλάξεις ορισμένων γονιδίων Hox που ελέγχουν την ανάπτυξη των άκρων προκαλούν δυσμορφία των γεννητικών οργάνων.
Μέγεθος και φυλή
Οι υποτιθέμενες διαφορές στις φυλές έχουν οδηγήσει στη δημιουργία σεξουαλικών μύθων. Μια μελέτη του 2005 ανέφερε ότι «δεν υπάρχει κανένα επιστημονικό υπόβαθρο που να υποστηρίζει το υποτιθέμενο «υπερμεγέθη» πέος σε μαύρους».
Μια μελέτη 253 ανδρών από την Τανζανία διαπίστωσε ότι το μέσο μήκος τεντωμένου χαλαρού πέους των ανδρών της Τανζανίας είναι 11,5 εκ. σε μήκος, μικρότερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο και το μέσο μήκος του πέους σε στύση είναι 13,12 εκ.
Μια μελέτη του 2014, που διεξήχθη από το 2011 έως το 2013 σε 5.196 Κινέζους άνδρες, ανέφερε ένα μέσο χαλαρό μη τεντωμένο μήκος πέους 6,55 εκ. σε μήκος, ένα μέσο χαλαρό τεντωμένο μήκος 12,9 εκ. σε μήκος και μέσο μήκος σε στύση 12,9 εκ. σε μήκος. Δήλωσαν ότι «βρήκαν επίσης ότι οι διαστάσεις του πέους είναι διαφορετικές σε διαφορετικές εθνότητες, αλλά απαιτούνται περαιτέρω έρευνες για να επικυρωθεί αυτό». Ωστόσο, οι «διαφορετικές εθνότητες» που αναφέρονται στη μελέτη ήταν εθνότητες εντός του κινεζικού πληθυσμού.
Μια μελέτη του 2016 σε 248 Κορεάτες άνδρες προσδιόρισε ότι το μέσο μήκος του πέους σε στύση ήταν 13,53 εκ.
Μια αμερικανική μελέτη του 2014 από τους Χέρμπενικ και λοιπούς από 1.661 σεξουαλικά ενεργούς άνδρες που περιελάμβαναν Ασιάτες Αμερικανούς, Μαύρους Αμερικανούς, Λευκούς Αμερικανούς, Νησιώτες του Ειρηνικού/Χαβάης και ιθαγενείς άντρες, βρήκαν ότι οι μέσες φυλετικές διαφορές στο μήκος και την περιφέρεια του πέους σε στύση ήταν γενικά μικρότερες από 1 εκατοστό, με μέσο όρο σε μήκος: 14,14 εκ. για Ασιάτες Αμερικανούς, 14,66 εκ. για Μαύρους Αμερικανούς, 14,8 εκ. για νησιώτες του Ειρηνικού/Χαβάη, 12,86 εκ. για ιθαγενείς Αμερικανούς και 14,18 εκ. για Λευκούς Αμερικανούς (σε περιφέρεια: Ασιάτες 12,10 εκ., Μαύροι 12,29 εκ., νησιώτες Ειρηνικού 11,88 εκ., Ιθαγενείς Αμερικανοί 11,36 εκ. και Λευκοί 12,25 εκ.).
Μια συστηματική ανασκόπηση του 2015 σε 15.521 άνδρες βρήκε «καμία ένδειξη διαφορών στη φυλετική μεταβλητότητα» και δήλωσε ότι δεν ήταν δυνατό να εξαχθούν συμπεράσματα σχετικά με το μέγεθος και τη φυλή από τη διαθέσιμη βιβλιογραφία και ότι έπρεπε να διεξαχθεί περαιτέρω έρευνα.
Σύμφωνα με τον Άαρον Σπιτς, ουρολόγο, πολλοί ιστότοποι και μελέτες που προωθούν τη διακύμανση του μεγέθους του πέους μεταξύ των φυλών χρησιμοποιούν αντιεπιστημονικές μεθόδους συλλογής πληροφοριών και συχνά αγνοούν αντιφατικά στοιχεία. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «όταν κοιτάς πραγματικά καλά τα γυμνά δεδομένα, δεν υπάρχουν πολλά εκεί [που δείχνει φυλετική ποικιλία στο μέγεθος του πέους]».
Προτιμήσεις μεγέθους μεταξύ των σεξουαλικών συντρόφων
Σε ένα εξώφυλλο του 1994 από το Psychology Today, 1.500 αναγνώστες (περίπου τα 2/3 γυναίκες) ερωτήθηκαν σχετικά με την εικόνα του ανδρικού σώματος. Πολλές από τις γυναίκες δεν ασχολήθηκαν ιδιαίτερα με το μέγεθος του πέους και πάνω από το 71% πίστευαν ότι οι άνδρες υπερτονίζουν τη σημασία του μεγέθους και του σχήματος του πέους. Γενικά, οι γυναίκες που συμμετείχαν στη δημοσκόπηση νοιάζονταν περισσότερο για το πλάτος από όσο νόμιζαν οι άνδρες και λιγότερο για το μήκος από όσο νόμιζαν οι άνδρες, αν και η δύναμη της φροντίδας από τις γυναίκες για οποιαδήποτε από τα δύο έδειξε παρόμοιο μοτίβο.
Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2002, που διεξήχθη στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Χρόνινγκεν, ρώτησε 375 σεξουαλικά ενεργές γυναίκες (που είχαν γεννήσει πρόσφατα) τη σημασία του μεγέθους του πέους. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το 21% των γυναικών ένιωθε ότι το μήκος ήταν σημαντικό και το 32% θεώρησε ότι η περίμετρος ήταν σημαντική.
Μια μελέτη που διεξήχθη στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας, που δημοσιεύτηκε στις αρχές του 2013, έδειξε ότι το μέγεθος του πέους επηρεάζει τη σεξουαλικότητα ενός άνδρα και όσο πιο ψηλός είναι ο άνδρας, τόσο μεγαλύτερο είναι το αποτέλεσμα. Η μελέτη έδειξε τρισδιάστατες εικόνες φυσικού μεγέθους που δημιουργήθηκαν από υπολογιστή, αλλάζοντας το ύψος και άλλα φυσικά χαρακτηριστικά, με τις γυναίκες να καταγράφουν προτιμήσεις σε λιγότερο από 3 δευτερόλεπτα. Υποδείχθηκε μια προτίμηση για μεγαλύτερο μέγεθος πέους ψηλότερων ανδρών.
Μια αμερικανική μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2015 σχετικά με τις δηλωμένες προτιμήσεις μιας ομάδας 75 γυναικών που χρησιμοποιούν τρισδιάστατα εκτυπωμένα μοντέλα ως αναφορές κλίμακας έδειξε ένα προτιμώμενο μήκος πέους 16 εκ. και προτιμώμενη περιφέρεια 12,2 εκ. για μακροχρόνιους σεξουαλικούς συντρόφους, με ελαφρώς μεγαλύτερα προτιμώμενα μεγέθη μήκους 16,3 εκ. και περιφέρειας 12,7 εκ. για εφήμερες σεξουαλικές συναντήσεις. μικρογραφία|365x365εσ| Δύο πιθανές αιτίες πόνου για τη γυναίκα κατά τη διάρκεια της [[Συνουσία|επαφής με το πέος που παρουσιάζονται με διαγράμματα της γυναικείας ανατομίας]] Σύμφωνα με τη μελέτη, ωστόσο, όταν τους ζητήθηκε να υπολογίσουν το μήκος του πέους του συντρόφου τους, οι περισσότερες γυναίκες θα έλεγαν ένα μέγεθος πολύ μικρότερο από αυτό που είχε καταγραφεί ότι είναι ο σύντροφός τους. Αυτό υποδηλώνει ότι η αντίληψη του μεγέθους δεν είναι απολύτως ακριβής. Η οπτική εντύπωση του μεγέθους δεν συσχετίζεται απαραίτητα με την αίσθηση στον αιδοίο και στον κόλπο. Ένα πολύ μακρύ πέος μπορεί να προκαλέσει δυσπαρευνία, εάν ο άνδρας δεν καταλαβαίνει πώς να το χρησιμοποιεί προσεκτικά.
Χρήση προφυλακτικού
Μια αυστραλιανή μελέτη με 184 άνδρες εξέτασε το μήκος και την περιφέρεια του πέους σε σχέση με το σπάσιμο ή το γλίστρημα του προφυλακτικού. Χρησιμοποιήθηκαν 3.658 προφυλακτικά. Η μελέτη διαπίστωσε ότι όταν χρησιμοποιούνται σωστά, τα προφυλακτικά είχαν ποσοστό σπασίματος 1,34% και ποσοστό ολίσθησης 2,05%, για συνολικό ποσοστό αποτυχίας 3,39%. Οι διαστάσεις του πέους δεν επηρέασαν την ολίσθηση, αν και η περιφέρεια του πέους και τα σπασμένα προφυλακτικά συσχετίστηκαν ισχυρά, με τα μεγαλύτερα μεγέθη να αυξάνουν τον ρυθμό σπασίματος.
Βιοχημεία
Τα ανδρογόνα, όπως η τεστοστερόνη, είναι υπεύθυνα για τη μεγέθυνση και την επιμήκυνση του πέους κατά την εφηβεία. Το μέγεθος του πέους συσχετίζεται θετικά με την αύξηση των επιπέδων τεστοστερόνης κατά την εφηβεία. Αλλά μετά την εφηβεία, η χορήγηση τεστοστερόνης δεν επηρεάζει το μέγεθος του πέους και η ανεπάρκεια ανδρογόνων στους ενήλικες άνδρες οδηγεί μόνο σε μικρή μείωση του μεγέθους. Η αυξητική ορμόνη (GH) και ο παρόμοιος με την ινσουλίνη αυξητικός παράγοντας 1 (IGF-1) εμπλέκονται επίσης στο μέγεθος του πέους, με ανεπάρκεια (όπως αυτή που παρατηρείται στην ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης ή στο σύνδρομο Λαρόν) σε κρίσιμα αναπτυξιακά στάδια που έχει τη δυνατότητα να οδηγήσει σε μικροφαλλία.
Διαφορά
μικρογραφία| Διάφορα μεγέθη πέων σε στύση. Υπάρχουν μεγάλες ατομικές διαφορές στο μέγεθος και το σχήμα του πέους.
Γενεσιολογία
Υπάρχουν ορισμένα γονίδια, όπως τα γονίδια Hox A και D, τα οποία μπορεί να έχουν ρόλο στη ρύθμιση του μεγέθους του πέους. Στους ανθρώπους, το γονίδιο AR, που βρίσκεται στο χρωμόσωμα Χ στο Xq11-12, μπορεί να επηρεάσει το μέγεθος του πέους. Το γονίδιο SRY που βρίσκεται στο χρωμόσωμα Υ μπορεί να διαδραματίσει κάποιο ρόλο. Η διακύμανση στο μέγεθος μπορεί συχνά να αποδοθεί σε de novo μεταλλάξεις. Η ανεπάρκεια της αυξητικής ορμόνης της υπόφυσης ή των γοναδοτροπινών ή ήπιοι βαθμοί ευαισθησίας στα ανδρογόνα μπορεί να προκαλέσει μικρό μέγεθος πέους στους άνδρες και μπορεί να αντιμετωπιστεί με θεραπεία με αυξητική ορμόνη ή τεστοστερόνη στην πρώιμη παιδική ηλικία.
Συνθήκες
Ένα πέος ενηλίκου με μήκος σε στύση μικρότερο από 7 εκ. αναφέρεται σε ιατρικό πλαίσιο ως πάθηση της μικροφαλλίας. Η πάθηση επηρεάζει το 0,6% των ανδρών. Μερικές από τις αναγνωρίσιμες αιτίες είναι η ανεπάρκεια της αυξητικής ορμόνης της υπόφυσης ή των γοναδοτροπινών, ήπιοι βαθμοί ευαισθησίας στα ανδρογόνα, μια ποικιλία γενετικών συνδρόμων και παραλλαγές σε ορισμένα γονίδια homeobox. Ορισμένοι τύποι μικροφαλλίας μπορούν να αντιμετωπιστούν με θεραπεία με αυξητική ορμόνη ή τεστοστερόνη στην πρώιμη παιδική ηλικία. Υπάρχουν επίσης επεμβάσεις για την αύξηση του μεγέθους του πέους σε περιπτώσεις μικροφαλλίας σε ενήλικες. δεξιά|μικρογραφία| Μέτρηση μικροπέους σε στύση
Περιβαλλοντική επιρροή
Έχει προταθεί ότι οι διαφορές στο μέγεθος του πέους μεταξύ των ατόμων προκαλούνται όχι μόνο από γενετικούς παράγοντες, αλλά και από περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως η κουλτούρα, η διατροφή και η έκθεση σε χημικές ουσίες ή ρύπανση. Η ενδοκρινική διαταραχή που προκύπτει από την έκθεση σε χημικά έχει συνδεθεί με παραμόρφωση των γεννητικών οργάνων και στα δύο φύλα (μεταξύ πολλών άλλων προβλημάτων). Χημικές ουσίες τόσο συνθετικές (π.χ. φυτοφάρμακα, αντιβακτηριακή τρικλοζάνη, πλαστικοποιητές για πλαστικά) όσο και φυσικές (π.χ. χημικές ουσίες που βρίσκονται στο έλαιο τεϊόδεντρου και το έλαιο λεβάντας) έχουν συνδεθεί με διάφορους βαθμούς ενδοκρινικής διαταραχής.
Τόσο τα PCB όσο και ο πλαστικοποιητής DEHP έχουν συσχετιστεί με μικρότερο μέγεθος πέους. Οι μεταβολίτες DEHP που μετρήθηκαν από τα ούρα εγκύων γυναικών έχουν συσχετιστεί σημαντικά με το μειωμένο πλάτος του πέους, τη μικρότερη ανογεννητική απόσταση και την ατελή κάθοδο των όρχεων των νεογέννητων γιων τους, αναπαράγοντας τα αποτελέσματα που εντοπίστηκαν στα ζώα. Σύμφωνα με μια μελέτη του 2008 που δημοσιεύθηκε από την Αμερικανική Εθνική Ιατρική Βιβλιοθήκη, περίπου το 25% των γυναικών στις ΗΠΑ έχουν επίπεδα φθαλικών ενώσεων παρόμοια με αυτά που παρατηρούνται στα ζώα.
Μια μελέτη του 2007 από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Άγκυρας, διαπίστωσε ότι το μέγεθος του πέους μπορεί να μειωθεί ως αποτέλεσμα κάποιας ορμονικής θεραπείας σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία. Επιπλέον, ορισμένα φάρμακα γονιμότητας με βάση τα οιστρογόνα, όπως η διαιθυλοστιλβεστρόλη (DES) έχουν συνδεθεί με ανωμαλίες των γεννητικών οργάνων ή μικρότερο από το κανονικό πέος (μικροφαλλία).
Προϊστορία
Οι αντιλήψεις για το μέγεθος του πέους είναι συγκεκριμένες για την κουλτούρα. Ορισμένα προϊστορικά γλυπτά και πετρογλυφικά απεικονίζουν ανδρικές φιγούρες με υπερβολικά όρθια πέη. Οι αρχαίες αιγυπτιακές πολιτιστικές και καλλιτεχνικές συμβάσεις γενικά εμπόδιζαν τα μεγάλα πέη να εμφανίζονται στην τέχνη, καθώς θεωρούνταν άσεμνα, αλλά οι ατημέλητες, φαλακρές ανδρικές φιγούρες στον Ερωτικό Πάπυρο του Τορίνο παρουσιάζονται με υπερβολικά μεγάλα γεννητικά όργανα. Ο Αιγύπτιος θεός Γκεμπ εμφανίζεται μερικές φορές με ένα τεράστιο πέος σε στύση και ο θεός Μιν εμφανίζεται σχεδόν πάντα με στύση.
Αρχαιότητα
μικρογραφία| Δαβίδ (1504) του [[Μιχαήλ Άγγελος|Μιχαήλ Άγγελου]] Οι άντρες της αρχαίας Ελλάδας πίστευαν ότι τα μικρά πέη ήταν ιδανικά. Οι μελετητές πιστεύουν ότι οι περισσότεροι αρχαίοι Έλληνες είχαν πιθανώς περίπου το ίδιο μέγεθος πέους με τους περισσότερους άλλους Ευρωπαίους, αλλά οι ελληνικές καλλιτεχνικές απεικονίσεις όμορφων νεαρών τους δείχνουν με υπερβολικά μικρά, χωρίς περιτομή πέη με δυσανάλογα μεγάλες ακροποσθίες, υποδεικνύοντας ότι αυτά θεωρούνταν ως ιδανικό. Τα μεγάλα πέη στην ελληνική τέχνη προορίζονται αποκλειστικά για κωμικές τερατόμορφες φιγούρες, όπως οι σάτυροι, μια κατηγορία αποτρόπαιων δασικών πνευμάτων που μοιάζουν με άλογα, που παρουσιάζονται στην ελληνική τέχνη με παράλογα ογκώδη πέη. Οι ηθοποιοί που υποδύονταν ανδρικούς χαρακτήρες στην αρχαία ελληνική κωμωδία φορούσαν τεράστια, ψεύτικα, κόκκινα πέη, τα οποία κρέμονταν κάτω από τα κοστούμια τους. Αυτά προορίζονταν ως γελοία και να προκαλούν το γέλιο.
Ωστόσο, υπάρχουν ενδείξεις ότι οι Έλληνες είχαν ανοιχτό μυαλό για τα μεγάλα πέη. Ένα άγαλμα του θεού Ερμή με υπερβολικό πέος στεκόταν έξω από την κύρια πύλη της Αθήνας και στην Αλεξάνδρεια το 275 π.Χ., μια πομπή προς τιμή του Διόνυσου μετέφερε έναν φαλλό 54 μέτρων στην πόλη και οι άνθρωποι τον προσκυνούσαν τραγουδώντας ύμνους και απαγγέλλοντας ποιήματα. Οι Ρωμαίοι, σε αντίθεση με τους Έλληνες, φαίνεται ότι θαύμασαν τα μεγάλα πέη και μεγάλοι αριθμοί μεγάλων φαλλών έχουν ανακτηθεί από τα ερείπια της Πομπηίας. Οι απεικονίσεις του Πρίαπου ήταν πολύ δημοφιλείς στη ρωμαϊκή ερωτική τέχνη και λογοτεχνία. Έχουν διασωθεί πάνω από ογδόντα άσεμνα ποιήματα αφιερωμένα σε αυτόν.
Ο αρχαίος κινεζικός μύθος υποστηρίζει ότι ένας άνδρας ονόματι Λάο Άι είχε το μεγαλύτερο πέος στην ιστορία και ότι είχε σχέση με τη Βασίλισσα Ντουαγκέρ Ζάο (c. 280–228 π.Χ.), τη μητέρα του Τσιν Σι Χουάνγκ, παριστάνοντας τον ευνούχο. Οι αρχαίοι Κορεάτες θαύμαζαν τα μεγάλα πέη και ο Βασιλιάς Τζιτζεούνγκ (437–514 μ.Χ.) της δυναστείας Σιλά λέγεται ότι είχε ένα πέος 45 εκατοστών, το οποίο ήταν τόσο μεγάλο οι υφιστάμενοί του έπρεπε να αναζητήσουν μια γυναίκα που να του ταιριάζει. Οι παραδοσιακοί ιαπωνικοί ερωτικοί πίνακες συνήθως δείχνουν τα γεννητικά όργανα υπερβολικά μεγάλα. Ο παλαιότερος γνωστός πίνακας αυτού του τύπου, που βρέθηκε στον ναό Χόριου-ζι στην Ικάρουγκα, χρονολογείται στον 8ο αιώνα μ.Χ. και απεικονίζει ένα αρκετά μεγάλο πέος.
Η αρχαία ινδική σεξουαλική πραγματεία Κάμα Σούτρα, που γράφτηκε αρχικά στα σανσκριτικά, πιθανώς μεταξύ του 2ου και του 4ου αιώνα μ.Χ., χωρίζει τους άνδρες σε τρεις κατηγορίες με βάση το μέγεθος του πέους: μέγεθος «λαγού» (περίπου 5–7 εκ. όταν είναι σε στύση), μέγεθος «ταύρου» (10–15 εκ.) και μέγεθος «αλόγου» (18–20 εκ.). Η πραγματεία χωρίζει επίσης τους γυναικείους κόλπους σε τρία μεγέθη («ελάφι», «φοράδα» και «ελέφαντας») και συμβουλεύει έναν άνδρα να ταιριάζει με το μέγεθος του κόλπου της γυναίκας με την οποία κάνει σεξ με το μέγεθος του πέους του. Δίνει επίσης ιατρικά αμφίβολες συμβουλές για το πώς να μεγεθύνετε το πέος σας χρησιμοποιώντας τσιμπήματα σφήκας.
Μετακλασική
μικρογραφία| Πορτρέτο του Λοντοβίκο Καπόνι (ζωγραφισμένο c. 1550–1555) από τον [[Άνιολο Μπροντσίνο δείχνει ένα κάλυμμα καβάλου να ξεπροβάλει από κάτω από το σακάκι του νεαρού άνδρα. Τα μεγαλύτερα καλύμματα θεωρούνταν πιο μοντέρνα. ]] Στη μεσαιωνική αραβική λογοτεχνία, προτιμήθηκε ένα μακρύτερο πέος, όπως περιγράφεται σε ένα παραμύθι του Χίλιες και μια νύχτες που ονομάζεται «Αλί με το Μεγάλο Μέλος». Ως πνευματώδης σάτιρα αυτής της φαντασίας, ο αφροάραβας συγγραφέας του 9ου αιώνα Αλ-Τζαχίζ έγραψε: «Αν το μήκος του πέους ήταν ένδειξη τιμής, τότε το μουλάρι θα ανήκε στους Κουραϊσίτες» (τη φυλή στην οποία ανήκε ο Μωάμεθ και από την οποία κατάγεται).
Κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης, μερικοί άντρες στην Ευρώπη άρχισαν να φορούν κάλυμμα καβάλου, που τόνιζε τα γεννητικά όργανα τους. Δεν υπάρχουν άμεσες ενδείξεις ότι φοριόταν απαραίτητα για να ενισχύσει το φαινομενικό μέγεθος του πέους του χρήστη, αλλά τα μεγαλύτερα καλύμματα θεωρούνταν πιο μοντέρνα.
Σύγχρονες αντιλήψεις
μικρογραφία| Αφίσα στη [[Νότια Αφρική με διαφήμιση μεγέθυνσης πέους]]
Ανδρική αυτοαντίληψη
Οι άνδρες μπορεί πολύ εύκολα να υποτιμούν το μέγεθος του δικού τους πέους σε σχέση με αυτά των άλλων. Μια έρευνα από σεξολόγους έδειξε ότι πολλοί άνδρες που πίστευαν ότι το πέος τους ήταν ανεπαρκούς μεγέθους είχαν πέη μεσαίου μεγέθους. Μια άλλη μελέτη βρήκε ότι η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των τυπικών μετρήσεων του πέους είναι χρήσιμη και ανακουφιστική για ασθενείς που ανησυχούν για το μικρό μέγεθος πέους, οι περισσότεροι από τους οποίους είχαν εσφαλμένες πεποιθήσεις για το τι θεωρείται ιατρικά φυσιολογικό. Η μελέτη διαπίστωσε ότι σχεδόν όλοι οι ασθενείς τους που ανησυχούσαν για το μέγεθος του πέους τους υπερεκτίμησαν το μέσο μέγεθος πέους. Η αντίληψη του μεγάλου πέους συνδέεται συχνά με υψηλότερη αυτοεκτίμηση. Οι φόβοι για συρρίκνωση του πέους στη λαογραφία έχουν οδηγήσει σε έναν τύπο μαζικής υστερίας που ονομάζεται «πανικός πέους», αν και το πέος μπορεί νόμιμα να συρρικνωθεί σε μέγεθος λόγω του σχηματισμού ουλώδους ιστού στο πέος από μια ιατρική κατάσταση που ονομάζεται νόσος του Περονί. Οι έμποροι προϊόντων μεγέθυνσης πέους εκμεταλλεύονται τους φόβους για ανεπάρκεια, αλλά δεν υπάρχει συναίνεση στην επιστημονική κοινότητα για οποιαδήποτε μη χειρουργική τεχνική που αυξάνει μόνιμα είτε το πάχος είτε το μήκος του πέους σε στύση που ήδη εμπίπτει στο φυσιολογικό εύρος.
Συρρίκνωση και μεγέθυνση
Οι ευρέως διαδεδομένες προσωπικές ανησυχίες σχετικά με το μέγεθος του πέους έχουν οδηγήσει σε μια σειρά από λαϊκά ρητά και προβληματισμούς λαϊκής κουλτούρας που σχετίζονται με το μέγεθος του πέους. Ο πανικός πέους είναι μια μορφή μαζικής υστερίας που περιλαμβάνει την πιστευόμενη αφαίρεση ή συρρίκνωση του πέους, γνωστή ως σύνδρομο ανάκλησης των γεννητικών οργάνων. Το πέος μπορεί να συρρικνωθεί σημαντικά λόγω του σχηματισμού ουλώδους ιστού από μια πάθηση που ονομάζεται νόσος του Περονί, η οποία επηρεάζει έως και το 10% των ανδρών. Προϊόντα όπως αντλίες πέους, χάπια και άλλα αμφίβολα μέσα για τη μεγέθυνση του πέους είναι μερικά από τα προϊόντα που διατίθενται περισσότερο στην αγορά σε ανεπιθύμητα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Προς το παρόν δεν υπάρχει συναίνεση στην επιστημονική κοινότητα για οποιαδήποτε μη χειρουργική τεχνική που αυξάνει μόνιμα είτε το πάχος είτε το μήκος του πέους σε στύση που ήδη εμπίπτει στο φυσιολογικό εύρος.
Μεταξύ ομοφυλόφιλων ανδρών
Μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης διαπίστωσε ότι η πλειονότητα των ομοφυλόφιλων ανδρών που συμμετείχαν στη μελέτη θεώρησαν το μεγάλο πέος ως ιδανικό και ότι το να έχουν μεγάλο πέος έχει συνδεθεί με την αυτοεκτίμηση. Μια μελέτη που αναλύει το αυτοαναφερόμενο σύνολο δεδομένων Kinsey Reports διαπίστωσε ότι το μέσο πέος ενός ομοφυλόφιλου άνδρα ήταν μεγαλύτερο από το μέσο πέος των ετεροφυλόφιλων ομολόγων του (16,05 εκ. σε μήκος μεταξύ των ομοφυλόφιλων ανδρών έναντι 15,21 εκ. στους ετεροφυλόφιλους και 12,57 εκ. περιφέρεια μεταξύ ομοφυλόφιλων ανδρών έναντι 12.19 εκ. σε ετεροφυλόφιλους).
Εξέλιξη
Το ανθρώπινο πέος είναι παχύτερο από αυτό οποιουδήποτε άλλου πρωτεύοντος, τόσο σε απόλυτους όρους όσο και σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα. Η πρώιμη έρευνα, βασισμένη σε ανακριβείς μετρήσεις, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ανθρώπινο πέος ήταν επίσης μακρύτερο. Στην πραγματικότητα, το πέος του χιμπαντζή του κοινού δεν είναι πιο κοντό από ότι στον άνθρωπο, κατά μέσο όρο 14,4 εκ. και ορισμένα άλλα πρωτεύοντα έχουν συγκρίσιμα μεγέθη πέους σε σχέση με το σωματικό τους βάρος.