cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Huawei
Ιδιοκτησία
Η Ren διατηρεί ένα άμεσο μερίδιο 1,42% της εταιρείας. Το υπόλοιπο των μετοχών κατέχεται από "μια συνδικαλιστική επιτροπή συνδεδεμένη με τη θυγατρική Shenzhen Huawei Investment Holding Co.". Ο οργανισμός αυτός αντιπροσωπεύει τους μετόχους των εργαζομένων της Huawei. Περίπου το 64% του προσωπικού της Huawei συμμετέχει σε αυτό το πρόγραμμα (περίπου 61.000 Κινέζοι υπάλληλοι, οι 50.000 επιπλέον ξένοι υπάλληλοι δεν είναι επιλέξιμοι) και διατηρούν αυτό που η εταιρεία αποκαλεί "εικονικές περιορισμένες μετοχές." Οι μετοχές αυτές είναι μη διαπραγματεύσιμες και διατίθενται για ανταμοιβή επιδόσεων. [68] Όταν οι εργαζόμενοι εγκαταλείπουν την Huawei, οι μετοχές τους επιστρέφουν στην εταιρεία, η οποία τους αποζημιώνει για την κατοχή τους. Αν και οι μέτοχοι των εργαζομένων λαμβάνουν μερίσματα, αναφέρεται ότι δεν έχουν πληροφορίες σχετικά με την εκμετάλλευσή τους.
Οι Richard McGregor, συγγραφέας του The Party: Ο μυστικός κόσμος των κομμουνιστών κυβερνήσεων της Κίνας, ισχυρίστηκε ότι η πλειοψηφία των μετοχών πιθανώς ανήκουν στους διευθυντές του Ren Zhengfei και της Ren, αν και η εταιρεία δηλώνει Ρεν άμεσα κατέχει λιγότερο από 1,5%.
Ανταγωνιστική θέση
Η Huawei Technologies Co Ltd είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού στον κόσμο και ο μεγαλύτερος κατασκευαστής τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού της Κίνας. Το 2008, η Huawei κατέλαβε την πρώτη θέση σε παγκόσμιο μερίδιο αγοράς στην αγορά κινητών softswitches, συνδεδεμένη με τη Sony Ericsson για το μερίδιο αγοράς μολύβδου στο κινητό ευρυζωνικές κάρτες από τα έσοδα, κατέλαβε την πρώτη θέση στην αγορά του οπτικού υλικού, παρέμεινε πρώτη στην αγορά IP DSLAM και κατέλαβε την τρίτη θέση στον εξοπλισμό κινητής τηλεφωνίας. Το 2009, η Huawei κατέλαβε την πρώτη θέση στην παγκόσμια αγορά για εξοπλισμό ραδιοεπικοινωνίας. Η Huawei ήταν ο πρώτος πωλητής που ξεκίνησε λύσεις τύπου end-to-end (E2E) 100G, επιτρέποντας στους φορείς εκμετάλλευσης να δημιουργήσουν ενισχυμένα υπερσύγχρονα δίκτυα, βελτιώνοντας τις υπηρεσίες τους και απλουστεύοντας την αρχιτεκτονική του δικτύου.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας (WIPO) στις 27 Ιανουαρίου 2009, η Huawei κατατάχθηκε ως ο μεγαλύτερος υποψήφιος στο πλαίσιο της συνθήκης συνεργασίας για τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας (PCT) του WIPO, με 1.737 αιτήσεις που δημοσιεύθηκαν το 2008. Συνολικά, ο συνολικός αριθμός καταγγελιών διεθνούς διπλώματος ευρεσιτεχνίας στο πλαίσιο του PCT του WIPO για το 2008 αντιπροσωπεύει τον υψηλότερο αριθμό αιτήσεων που ελήφθησαν βάσει του PCT σε ένα μόνο έτος και η Κίνα βελτίωσε την κατάταξή της κατά μία θέση, για να γίνει ο έκτος μεγαλύτερος χρήστης του PCT, με 6.089 αρχειοθετήσεις. Τον Φεβρουάριο του 2011, η Huawei έχει υποβάλει αίτηση για 49.040 διπλώματα ευρεσιτεχνίας παγκοσμίως και έχει χορηγηθεί 17.765 μέχρι σήμερα. Το 2014, η Huawei έγινε ο παγκόσμιος αριθμός 1 υποψήφιος για διεθνή διπλώματα ευρεσιτεχνίας το 2014, με 3.442 διπλώματα ευρεσιτεχνίας.
Εμπόριο
Οι συνολικές πωλήσεις της Huawei για το 2006 ανήλθαν σε 11 δισ. Δολάρια (αύξηση 34% από το 2005), από τις οποίες το 65% προέρχονταν από αγορές στο εξωτερικό. Στο τέλος του 2008, οι παγκόσμιες πωλήσεις συμβολαίων της Huawei Technologies, της μεγαλύτερης εταιρείας παραγωγής τηλεπικοινωνιών της Κίνας, σε 23,3 δισ. δολάρια. Οι πωλήσεις της Huawei παρουσίασαν πωλήσεις άνω των 30 δισ. δολαρίων το 2009 και οι παγκόσμιες πωλήσεις αυξήθηκαν κατά 24% στα 185,2 δισ. γιουάν το 2010.
Αναγνώριση
Η Huawei Technologies ήταν μία από τις έξι εταιρείες του κλάδου τηλεπικοινωνιών που συμπεριλήφθηκαν στον κατάλογο των 200 πιο γνωστών εταιρειών παγκοσμίως που συντάχθηκαν από το περιοδικό Forbes τον Μάιο του 2007.Το Δεκέμβριο του 2008, το περιοδικό BusinessWeek περιλάμβανε την Huawei στην εναρκτήρια λίστα "Οι πιο σημαντικές εταιρίες στον κόσμο".
Το 2010, η Fast Company κατέταξε την Huawei την πέμπτη πιο καινοτόμο εταιρεία στον κόσμο. Την ίδια χρονιά, η Huawei έλαβε τρία βραβεία στα Βραβεία Global Telecom Business Innovation, όπως τα "Green Innovation", " με Vodafone, BT και TalkTalk, αντίστοιχα. Το 2010, η Frost & Sullivan αναγνώρισε την Huawei ως τον προμηθευτή εξοπλισμού SDM 2010 της χρονιάς και στην αγορά εφαρμογών του κέντρου επαφών με το βραβείο Leadership Strategy Asia-Pacific Growth Strategy. Στις 29 Ιουλίου 2010, η Huawei αναγνωρίστηκε από την British Telecom με βραβείο καλύτερης ποιότητας στην κατηγορία 21CN για την ωριμότητα, την αξία, την υπηρεσία και την καινοτομία, για την καινοτομία και τη συμβολή της στο 21CN και το Next Generation Access project.Also το 2010 η The Economist αναγνώρισε την Huawei με την εταιρική της χρήση του Βραβείου Καινοτομίας. Τον Μάιο του 2011, η Huawei κέρδισε δύο βραβεία στο LTE World Summit 2011 για "Σημαντική Πρόοδο για την Εμπορική Εκκίνηση του LTE από έναν Προμηθευτή" και "Καλύτερα Στοιχεία Δικτύου LTE". Από τον Μάιο του 2011, η Huawei έχει αναπτύξει περισσότερα από 100 εμπορικά δίκτυα SingleRAN, τα οποία είναι ικανά να εξελίσσονται σε LTE και εκείνα που έχουν αναπτύξει δίκτυα SingleRAN, περισσότεροι από 40 φορείς ανακοίνωσαν την έναρξη ή την επικείμενη έναρξη ξεχωριστών υπηρεσιών LTE.
Η Huawei χαρακτηρίστηκε ως "ίσως η πιο επιτυχημένη εταιρεία της Κίνας". Το 2014, η Huawei ήταν η πρώτη κινεζική εταιρεία που συμμετείχε στην "Best Global Brands" της Interbrand στο 94ο πιο πολύτιμο σήμα στα 4,3 δισεκατομμύρια δολάρια.
Εταιρική κοινωνική ευθύνη
Στο πλαίσιο της διεθνούς υποστήριξης για εκπαίδευση και κατάρτιση στον τομέα της τεχνολογίας και των τηλεπικοινωνιών, η Huawei έχει συνεισφέρει στη χρηματοδότηση και εξοπλισμό σε πολλά πανεπιστήμια και κέντρα κατάρτισης σε χώρες όπως η Κένυα, η Ινδία, η Ινδονησία, το Μπαγκλαντές και η Νιγηρία. Στις Η.Π.Α., από το 2008, η Huawei έχει υποστηρίξει το πρόγραμμα Futures Communications της MIT, μια ερευνητική συνεργασία που μελετά το μέλλον της βιομηχανίας τηλεπικοινωνιών [
Το 2010, η Huawei προσχώρησε στην Επιτροπή Ευρυζωνικής Ψηφιακής Ανάπτυξης, η οποία συγκροτήθηκε από την ITU και την UNESCO για να υποστηρίξει την ανάπτυξη ευρυζωνικών υπηρεσιών σε αναπτυσσόμενες χώρες. Την ίδια χρονιά η Huawei προσχώρησε στην κοινοπραξία Green Touch, μια βιομηχανική ομάδα που στοχεύει να δημιουργήσει δίκτυα επικοινωνιών 1000 φορές περισσότερα ενεργειακά αποδοτικότερες από ό, τι σήμερα.
Τον Ιούνιο του 2011, η Huawei υπέγραψε συμφωνία πενταετούς διάρκειας για να συνεισφέρει δωρεμένες υπηρεσίες, εξοπλισμό και τεχνική εμπειρογνωμοσύνη ύψους άνω των 1,4 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ στο πανεπιστήμιο Carleton στην Οττάβα του Οντάριο του Καναδά για τη δημιουργία ενός ερευνητικού εργαστηρίου αφιερωμένου στην τεχνολογία και τις υπηρεσίες cloud computing. 150] Τον ίδιο μήνα, η Huawei δημοσίευσε την Έκθεση Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης (CSR) του 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Κίνας Κατηγορία:Κατασκευαστές κινητών τηλεφώνων
Αλέξης Κούγιας
Ο Αλέξης Κούγιας (Πετρούπολη Αθηνών, 24 Ιανουαρίου 1951) είναι Έλληνας δικηγόρος και ποινικολόγος.
Βιογραφία και σταδιοδρομία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πετρούπολη. Σπούδασε νομικά αρχικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, απ' όπου και αποφοίτησε.
Ξεκίνησε να εργάζεται ως δικηγόρος το 1974. Για πρώτη φορά απασχόλησε τη δημοσιότητα το 1976 ως συνήγορος του Βαγγέλη Ρωχάμη. Επίσης έχει ασκήσει ποινική δικηγορία σε γνωστές υποθέσεις μεταξύ των οποίων η δίκη των Σατανιστών, της 17 Νοέμβρη κ.ά. Ακόμη είχε αναλάβει την υπεράσπιση του οδηγού της νταλίκας Δημήτρη Ντόλα, ο οποίος ενεπλάκη στο δυστύχημα στα Τέμπη στις 13 Απριλίου 2003, όπου σκοτώθηκαν 21 μαθητές από το Μακροχώρι.
Στις 11 Απριλίου 2005, προέβη σε ξυλοδαρμό, στην πλατεία Κολωνακίου, εναντίον του δημοσιογράφου και ακτιβιστή Γρηγόρη Βαλλιανάτου, λόγω παλαιότερης διένεξής τους, με αιτία δηλώσεις του Γρηγόρη Βαλλιανάτου εναντίον του Αλέξη Κούγια σε τηλεοπτική εκπομπή. Την επόμενη ημέρα ο Αλέξης Κούγιας συνελήφθη στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», έπειτα από μήνυση που υπέβαλε εναντίον του ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος για εξύβριση, απειλή και σωματικές βλάβες. Τελικώς, ένα μήνα αργότερα στις 12 Μαΐου 2005, κατόπιν απόφασης του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, ο Αλέξης Κούγιας τέθηκε σε προσωρινή αργία 6 μηνών.
Τον Δεκέμβριο του 2008 ανέλαβε την υπεράσπιση του ειδικού φρουρού Επαμεινώνδα Κορκονέα ο οποίος πυροβόλησε θανάσιμα τον 15χρονο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο.
Έχει διαγραφεί μία φορά από το πρωτοβάθμιο συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Αθλητικός παράγων
Παράλληλα με τη δικηγορία ασχολείται ενεργά με τον αθλητισμό. Αρχικά έπαιξε ποδόσφαιρο, σε καθαρά ερασιτεχνικό επίπεδο, τόσο στον Άρη Πετρούπολης σε μικρή ηλικία, όσο και στον Ολυμπιακό Λουτρακίου, στο τοπικό πρωτάθλημα. Αργότερα, ασχολήθηκε με τα διοικητικά του αθλήματος. Το 1997 και το 2004 διετέλεσε πρόεδρος της ΠΑΕ ΑΕΚ, για μικρά χρονικά διαστήματα, ενώ κατά καιρούς έχει αναλάβει πρόεδρος της Κορίνθου, του Άρη Πετρούπολης, της Βέροιας, του Π.Α.Σ. Γιάννινα, της Λαμίας, της Παναχαϊκής, και για ένα μικρό χρονικό διάστημα του Ιωνικού Νικαιας, αλλά και του Αιγάλεω Α.Ο., του οποίου, επιπλέον, υπήρξε γενικός αρχηγός όπως και νομικός σύμβουλος της Π.Α.Ε. τη δεκαετία του '80, επί προεδρίας Βίκτωρα Μητρόπουλου. Επίσης έχει χρηματίσει εκπρόσωπος του Ηρακλή στην ΕΠΑΕ και αντιπρόεδρος της ΕΠΑΕ. Στα τέλη του 2008 ανέλαβε την προεδρία της ΠΑΕ Παναχαϊκής 2005 και το Μάιο του 2009 εξαγόρασε το πλειοψηφικό πακέτο της από τον Κώστα Μακρή. Ως αθλητικός παράγοντας έχει πρωτοστατήσει σε πολλά επεισόδια, στα οποία, μεταξύ άλλων, έχει ξυλοκοπήσει διαιτητή αγώνα και προπονητή αντίπαλης ομάδας.
Στις 19 Ιανουαρίου 2011, η εμφάνιση του Αλέξη Κούγια έξω από το γήπεδο Παναχαϊκής στην Αγυιά δημιούργησε ένταση όταν οπαδοί της ομάδας από την Πάτρα καταφέρθηκαν εναντίον του. Στην συνέντευξη Τύπου, ο Κούγιας εξύβρισε και έφτυσε τον Πατρινό δημοσιογράφο Χρήστο Βεργανελάκη και την επόμενη ημέρα, η Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Πελοποννήσου-Ηπείρου-Νήσων ζήτησε την παρέμβαση του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Πάτρας για το θέμα αυτό.
Το 2022, μεταβίβασε τις μετοχές του στην ΑΕΛ στον Αχιλλέα Νταβέλη, αποχωρώντας έτσι από την ιδιοκτησία και ηγεσία της ΠΑΕ.
Διαφθορά στο ποδόσφαιρο
Ο Αλέξης Κούγιας έχει ασχοληθεί επί δεκαετίες με τη διαφθορά στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Το 2011 ήταν από τους βασικούς μάρτυρες στην υπόθεση των στημένων αγώνων.
Το 2014, δήλωσε σε τηλεοπτική εκπομπή ότι στο ελληνικό ποδόσφαιρο δρα από το 1996 «εγκληματική οργάνωση» (αποτελούμενη από ποδοσφαιρικούς παράγοντες, διαιτητές και δικαστές) η οποία προστατεύεται κατά περιόδους από τον εκάστοτε «ισχυρό», αναδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο τον πρωταθλητή και εξασφαλίζοντας έτσι για αυτόν το χρηματικό bonus της UEFA από το Τσάμπιονς Λιγκ.
Πρόσφατα, με κατάθεσή του στη δίκη για τους στημένους αγώνες ο Αλέξης Κούγιας δήλωσε ότι το Koriopolis είναι δημιούργημα του Νίκου Πατέρα μαζί με τους Γ.Αλαφούζο, Κ.Θωμαϊδη, Μ.Τριανταφυλλόπουλο, τους οποίους ο Πατέρας είχε υποχείρια του, με σκοπό να βλάψει τον Μαρινάκη. Τόνισε επίσης ότι ο Ν. Πατέρας με τη βοήθεια του Ισίδωρου Ντογιάκου (ψηλός Σισέ), αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, άρχισε να υποκλέπτει τηλεφωνικές συνομιλίες του Μαρινάκη, τις οποίες αργότερα παρέδωσε στον ανακριτή Ανδρεάδη, ο οποίος προχώρησε σε άσκηση δίωξης.
Προσωπική ζωή
Κατοικεί στην Αθήνα. Νυμφεύτηκε στις 24 Ιανουαρίου του 2001 με το μοντέλο-παρουσιάστρια Εύη Βατίδου και ο γάμος τους διήρκησε έως τον Οκτώβριο του 2007. Έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, τον Χρήστο Κούγια (9/3/2002) και την Μάιρα Κούγια (20/1/2005).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Παναχαϊκή Γ.Ε. (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές αδιευκρίνιστης θέσης Κατηγορία:Πρόεδροι ΠΑΕ ΑΕΚ Κατηγορία:Α.Σ._Λαμία Κατηγορία:Π.Α.Σ. Κόρινθος Κατηγορία:Γ.Α.Σ._Βέροια Κατηγορία:Π.Α.Σ. Γιάννινα (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Α.Ε. Λάρισα (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Συνοδό στόλου
Συνοδό στόλου
Πλοίο κατάλληλα διασκευασμένο για παροχή γενικής ή συγκεκριμένης υποστήριξης στα πλοί του στόλου π.χ. μεταφοράς πυρομαχικών, πετρελαιοφόρο, υδροφόρο, πλωτό συνεργείο, νοσοκομείο κλπ.
Τα πλοία του πολεμικού Ναυτικού Είναι:
Κατηγορία:Πολεμικά πλοία
Μαχίντα Ραγιαπάκσε
Ο Μαχίντα Ραγιαπάκσε (και Ρατζαπάκσα, Percy Mahendra 'Mahinda' Rajapaksa, στα σινγκαλέζικα: මහින්ද රාජපක්ෂ, maˈhində ˈraːɟəˌpakʂə, 18 Νοεμβρίου 1945 - ) είναι δικηγόρος και ο έκτος Πρόεδρος της Σρι Λάνκα από τις 19 Νοεμβρίου 2005 ως τις 9 Ιανουαρίου 2015. Επανεξελέγη τον Ιανουάριο του 2010 και στις 19 Νοεμβρίου 2010 ορκίστηκε για δεύτερη συνεχή θητεία στο προεδρικό αξίωμα. Επίσης, ήταν πρωθυπουργός από το 2004 ως το 2005 και ξανά από τις 26 Οκτωβρίου 2018 έως τις 15 Δεκεμβρίου 2018 και από τις 21 Νοεμβρίου 2019 έως την παραίτησή του στις 9 Μαΐου 2022.
Απέκτησε ντοκτορά στις νομικές επιστήμες από το πανεπιστήμιο του Κολόμπο τον Σεπτέμβριο του 2009.
Ο Ραγιαπάκσε επεχείρησε να γίνει πρωθυπουργός, μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2015. Ο ίδιος εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια Κουρουνεγκάλα, αν και ο συνασπισμός του οποίου ηγήθηκε υπέστη ήττα.
Στις 26 Σεπτεμβρίου 2018 ο πρόεδρος Μαϊθριπάλα Σιρισένα τον διόρισε πρωθυπουργό μετά την αποχώρηση του Ενωμένου Συνασπισμού Ελευθερίας του Λαού από την κυβέρνηση ενότητας. Ο κάτοχος της πρωθυπουργίας Ρανίλ Γουικρεμεσίνγκε αρνήθηκε να δεχθεί την απομάκρυνσή του από το αξίωμα, δηλώνοντας ότι ήταν αντισυνταγματική, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει συνταγματική κρίση.
Καριέρα
Γεννήθηκε στη Γουιρκατίγια της νότιας επαρχίας Χαμπαντότα, στις 18 Νοεμβρίου 1945 και παντρεύτηκε τη Σιράνθι Ραγιαπάκσα, με την οποία απέκτησε 3 γιους. Ακολούθησε σπουδές στο κολέγιο του Ρίτσμοντ στο Γκάλλε της Σρι Λάνκα και έπειτα στα κολέγια Ναλάντα και Θέρσνταν, στο Κολόμπο. Αργότερα σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο της χώρας του και το 1977 ορκίστηκε γενικός εισαγγελέας. Νωρίτερα, το 1970, εξελέγη βουλευτής σε ηλικία 24 ετών με το Κόμμα Ελευθερίας της Σρι Λάνκα. Ήταν ο νεότερος εκλεγμένος βουλευτής στο κοινοβούλιο της χώρας. Το 1994 έγινε υπουργός Εργασίας, μέχρι το 1997 οπότε ανέλαβε στο υπουργείο Αλιείας και Υδάτινων Πόρων. Έπειτα από την ήττα της Συμμαχίας του Λαού στις εκλογές του 2001, ο Ραγιαπάκσα διορίστηκε Αρχηγός της Αντιπολίτευσης, το 2002.
Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 2004, στις οποίες κέρδισε ο Ενωμένος Συνασπισμός για την Ελευθερία του Λαού, ο Ραγιαπάκσα έγινε ο 13ος πρωθυπουργός της χώρας, από τις 6 Απριλίου 2004 μέχρι τις 19 Νοεμβρίου 2005. Στις προεδρικές εκλογές, στις 17 Νοεμβρίου 2005, ο Ραγιαπάκσα εξελέγη Πρόεδρος με 50,3% των ψήφων, νικώντας το Ράνιλ Γουεκρεμεσίγκε, ηγέτη του Ενωμένου Εθνικού Κόμματος, με διαφορά 190.000 ψήφων. Ο Ραγιαπάκσε ορκίστηκε πρόεδρος στις 19 Νοεμβρίου 2005. Το υπουργικό του συμβούλιο πέτυχε να μπει στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες, καθώς η κυβέρνησή του, με 52 μέλη, έγινε το μεγαλύτερο υπουργικό συμβούλιο στον κόσμο.
Επανεκλογή 2010
Επανεξελέγη πρόεδρος για δεύτερη συνεχή θητεία στις πρώτες προεδρικές εκλογές από τον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου, οι οποίες διεξήχθησαν στις 26 Ιανουαρίου 2010. Ο Ρατζαπάκσα έλαβε ποσοστό 57,88% έναντι 40,15% για τον αντίπαλό του, Σαράτ Φονσέκα. Ο τελευταίος αρνήθηκε να δεχτεί τα αποτελέσματα και απείλησε με προσφυγή στο δικαστήριο.
Εκλογές 2015
Ο Ρατζαπάκσα ηττήθηκε στις προεδρικές εκλογές του 2015 καθώς συγκέντρωσε ποσοστό 47,58%. Πρόεδρος με 51,2% εξελέγη ο Μαϊθριπάλα Σιρισένα. Μετά την παραδοχή της ήττας του στις εκλογές, ο Ραγιαπάκσε εγκατέλειψε το Προεδρικό Μέγαρο (Temple Trees) νωρίς το πρωί της 9ης Ιανουαρίου 2015.
Συνταγματική κρίση 2018
Τον Οκτώβριο του 2018 ο πρόεδρος Σιρισένα διόρισε τον Ραγιαπάκσε στην πρωθυπουργία, προκαλώντας συνταγματική κρίση, καθώς δεν απάλλαξε πρώτα από τα καθήκοντά του τον από το 2015 πρωθυπουργό Ρανίλ Γουικρεμεσίνγκε. Αποτέλεσμα ήταν η χώρα να έχει ταυτόχρονα δύο πρωθυπουργούς. Ο Σιρισένα αποφάσισε να διαλύσει το Κοινοβούλιο και να προκηρύξει πρόωρες εκλογές. Ωστόσο, με εντολή του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις 14 Νοεμβρίου το Κοινοβούλιο συνήλθε σε συνεδρίαση και ενέκρινε πρόταση μομφής εναντίον του Ραγιαπάκσε. Στις 11 Νοεμβρίου 2018 ο Ραγιαπάκσε αποχώρησε από το SLFP του Σιρισένα και προσχώρησε στο νεοσύστατο SLPP.
Στις 13 Δεκεμβρίου 2018 το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η απόφαση του προέδρου Σιρισένα να διαλύσει το κοινοβούλιο 20 μήνες πριν τον τερματισμό της θητείας του ήταν αντισυνταγματική. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 15 Δεκεμβρίου, ο Ραγιαπάκσε παραιτήθηκε από πρωθυπουργός.
Αρχηγός της αντιπολίτευσης
Στις 18 Δεκεμβρίου 2018 ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου, Καρού Τζαχασουρίγια, ανακοίνωσε ότι ο Μαχίντα διορίστηκε ως Ηγέτης της Αντιπολίτευσης, με την UPFA να προσχωρεί στα έδρανα της αντιπολίτευσης στη Βουλή. Αντικατέστησε τον Ρ. Σαμπάνθαν, ο οποίος ήταν ο ηγέτης της Εθνικής Συμμαχίας Ταμίλ.
Πρωθυπουργός (2019-2022)
Η οικογένεια Rajapaksa ανέκτησε την εξουσία στις εκλογές του Νοεμβρίου προεδρικές εκλογές του 2019, όταν ο μικρότερος αδερφός του και πρώην αρχηγός άμυνας εν καιρώ πολέμου Γκοταμπάγια Ραγιαπάκσε κέρδισε τις εκλογές και ορκίστηκε νέος Πρόεδρος της Σρι Λάνκα. Η εξουσία τους παγιώθηκε έπειτα από τη νίκη τους στις βουλευτικές εκλογές τον Αύγουστο του 2020. Το πολιτικό κόμμα της οικογένειας, Λαϊκό Μέτωπο της Σρι Λάνκα (SLPP) κέρδισε σαρωτική νίκη και καθαρή αυτοδυναμία στο κοινοβούλιο. Πέντε μέλη της οικογένειας Ραγιαπάκσε κέρδισαν έδρα. Νέος πρωθυπουργός έγινε ο Μαχίντα Ραγιαπάκσε.
Στις 3 Μαΐου 2022 οι ηγέτες της αντιπολίτευσης κήρυξαν πρόταση μομφής κατά του Ραγιαπάκσε και της κυβέρνησής του, σε μια απόπειρα να τον ανατρέψουν από πρωθυπουργό.
Στις 9 Μαΐου 2022 οπαδοί του Ραγιαπάκσε μεταφέρθηκαν στην κατοικία του με λεωφορεία, στους οποίους απευθύνθηκε τότε ο Ραγιαπάκσε. Οι θιασώτες του στη συνέχεια οπλίστηκαν με σιδερένιες ράβδους και επιτέθηκαν σε άοπλους διαδηλωτές κοντά στο Τεμπλ Τριζ (Temple Trees) και κατέστρεψαν το MynaGoGama. Οι πιστοί στον πρωθυπουργό ταξίδεψαν στη συνέχεια στο Galle Face όπου επιτέθηκαν σε διαδηλωτές και έκαψαν τις σκηνές. Τα γεγονότα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα να κλιμακωθούν οι διαδηλώσεις και να υποβάλει παραίτηση ο πρωθυπουργός την ίδια ημέρα.
Παραπομπές
Ραγιαπακσα Ραγιαπακσ
Χάσκιοϊ Αρνταχάν
Στο χωριό Χάσκιοϊ (Τουρκικά: Hasköy) εγκαταστάθηκαν μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877-1878 Πόντιοι πρόσφυγες από τα χωριά της περιοχής Ερζιγκιάν και τα Τσιαμούρα Μπαϊμπούρτης.
Στην απογραφή του 1907 στο χωριό κατοικούσαν 442 άτομα και το σχολείο που λειτουργούσε ήταν διθέσιο. Η εκκλησία ήταν του Αγίου Γεωργίου. Στην Ελλάδα εγκαταστάθηκαν κύρια στα χωριά Άνω Απόστολοι Κιλκίς, Κρηστώνη Κιλκίς, Ραχιά Ημαθίας και Τριπόταμος Ημαθίας.
Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας
Καλίνινγκραντ (αποσαφήνιση)
Ο όρος Καλίνινγκραντ μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Βίλα Μορντώχ
Η Βίλα Μορντώχ είναι ιστορική έπαυλη της Θεσσαλονίκης κτισμένη το 1905 ως κατοικία του Οθωμανού μεράρχου Σεϊφουλάχ Πασά σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ξενοφώντα Παιονίδη. Βρίσκεται στη συμβολή των σημερινών οδών Βασ. Όλγας και 25ης Μαρτίου.
Περιγραφή
Η Βίλα Μορντώχ είναι διώροφο κτίσμα με ημιυπόγειο και σοφίτα. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, εκτός από τη συνύπαρξη νεοκλασικών, αναγεννησιακών, μπαρόκ και αρτ-νουβώ στοιχείων (η Βίλα Μορντώχ όπως η Κάζα Μπιάνκα και η Βίλα Πετρίδη ακολουθεί το αρχιτεκτονικό ρεύμα του εκλεκτικισμού) είναι ο κρεμμυδόσχημος τρούλος στην νοτιοδυτική γωνία της και η οκταγωνική πυργοειδής απόληξη.
Πηγές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Διατηρητέα κτίρια στη Θεσσαλονίκη
Φρόνηση
Η φρόνηση είναι ένα από τα τέσσερα προαπαιτούμενα κατά τον Αριστοτέλη, που συνιστούν, μαζί με τη σωφροσύνη, τη δικαιοσύνη και την ανδρεία, την τέλεια αρετή. Στον Πλάτωνα η λέξη φρόνησις είναι ακριβώς ισοδύναμη με τη σοφία, ενώ ο Ξενοκράτης είχε ήδη διαπιστώσει μια διαφορά ανάμεσά τους. Εδώ βλέπουμε πως η φρόνηση, αν και θεωρούνταν τόσο θεωρητική, όσο και πρακτική, γίνεται κάτι ιδιαίτερο ανθρώπινο. Κι ο Αριστοτέλης θεωρεί τη φρόνηση ανθρώπινη, την περιορίζει όμως στο πρακτικό μέρος. ''«Tῆς τελείας ἀρετῆς εἴδη ἐστὶ τέτταρα· ἓν μὲν φρόνησις͵ ἓν δὲ δικαιοσύνη͵ ἄλλο δ΄ ἀνδρεία͵ τέταρτον σωφροσύνη. τούτων ἡ μὲν φρόνησις αἰτία τοῦ πράττειν ὀρθῶς τὰ πράγματα· ἡ δὲ δικαιοσύνη τοῦ ἐν ταῖς κοινωνίαις καὶ τοῖς συναλλάγμασι δικαιοπραγεῖν· ἡ δὲ ἀνδρεία τοῦ ἐν τοῖς κινδύνοις καὶ φοβεροῖς μὴ [ἐξίστασθαι] τρεῖν(δεν το βάζω στα πόδια)͵ ἀλλὰ μένειν· ἡ δὲ σωφροσύνη τοῦ κρατεῖν τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ ὑπὸ μηδεμιᾶς ἡδονῆς δουλοῦσθαι͵ ἀλλὰ κοσμίως ζῆν. τῆς ἀρετῆς ἄρα τὸ μέν ἐστι φρόνησις͵ ἄλλο δικαιοσύνη͵ τρίτον ἀνδρεία͵ τέταρτον σωφροσύνη.
Τα αντικείμενα στα οποία αποβλέπει η σύνεση είναι τα ίδια μ΄ εκείνα στα οποία αναφέρεται η φρόνηση, αλλά η σύνεση και η φρόνηση δεν είναι το ίδιο, γιατί η φρόνηση είναι επιτακτική, ο τελικός σκοπός της δηλαδή είναι το τι πρέπει να κάνουμε ή όχι, ενώ η σύνεση αναφέρεται μόνο στις κρίσεις.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαία ελληνική φιλοσοφία Κατηγορία:Αρετή Κατηγορία:Νοημοσύνη Κατηγορία:Αριστοτέλης
Ιωάννης Καραβίτης
Ο Ιωάννης Καραβίτης (1883-1949) ήταν Κρητικός οπλαρχηγός του Μακεδονικού αγώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το φθινόπωρο του 1883 στην Ανώπολη των Σφακίων στην Κρήτη. Το 1903, ενώ βρισκόταν στην Αθήνα, πληροφορήθηκε τη μετάβαση ένοπλων σωμάτων Κρητικών στη Μακεδονία και θέλησε να συμμετάσχει σε αυτό το εγχείρημα. Μετά το τέλος του Μακεδονικού αγώνα συμμετείχε σε ένοπλες συγκρούσεις στην Κρήτη και τη Σάμο, στους Βαλκανικούς πολέμους και στον Ηπειρωτικό αγώνα. Η διαφωνία του σχετικά με τα αποτελέσματα του Εθνικού Διχασμού και την ίδρυση κράτους στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη στον Α Παγκόσμιο πόλεμο ήταν αρκετά έντονη.
Ο Καραβίτης έφυγε από την Κρήτη 1929 και μετακόμισε στον Πειραιά και αργότερα στην Αθήνα, όπου νοίκιασε το καφενείο «Αργολίς». Μερικά χρόνια νωρίτερα, η Σχολή Ευελπίδων είχε καθιερώσει μάθημα ανταρτοπόλεμου με την ονομασία «Τακτική Καραβίτη» και περιελάμβανε αιφνιδιαστική προσέγγιση του εχθρού, συλλογή πληροφοριών, αστραπιαία επίθεση και οπισθοχώρηση.
Στο τέλος του 1939 με αρχές του 1940 δημοσίευσε στον «Κρητικό Κόσμο» λεπτομέρειες από τους αγώνες του με περιγραφές όπου κυριαρχούν τα κατορθώματα των Κρητικών. Αργότερα, δημοσίευσε ό,τι θυμόταν για τον πόλεμο στην εφημερίδα «Ελληνικός Βορράς» της Θεσσαλονίκης. Η δημοσίευση άρχισε στις 22 Μαΐου 1949 και ολοκληρώθηκε στις 25 Μαρτίου 1950 σε 236 φύλλα. Περισσότερες πληροφορίες για τη συμμετοχή του στον Αγώνα παρέχονται στα απομνημονεύματά του.
Πέθανε στις 30 Οκτωβρίου 1949. Η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη, με τιμές στρατηγού στο Α νεκροταφείο.
Βιβλιογραφία
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Κονάκης Ρόσης
Ο Κονάκης Ρόσης ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Ναύπλιο και εκπαιδεύτηκε στη Ρώμη. Εκεί ασπάστηκε το καθολικό δόγμα. Έγινε ένας από τους δύο κυριότερους μοχλούς (ο άλλος ήταν ο καρδινάλιος Βανδίνης) εναντίον του Πατριάρχη Λούκαρι, τον οποίο η ρωμαϊκή αυλή προσπαθούσε με κάθε τρόπο να καθαιρέσει. Όταν ήρθε με αποστολή στην Κωνσταντινούπολη μεταβίβασε στον Λούκαρι έγγραφο του καρδινάλιου Βανδίνη, απέτυχε όμως τον σκοπό της αποστολής του. Ο λαός εξεγέρθη εναντίον του, η τουρκική εξουσία τον συνέλαβε και τον έριξε στις φυλακές της Χίου. Δραπέτευσε από τις φυλακές και κατέφυγε πίσω στη Ρώμη, όπου διορίστηκε καθηγητής των Ελληνικών στο Πανεπιστήμιο της Σαπιέντζας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Βιογραφία-επέκταση
A Saucerful of Secrets
To A Saucerful of Secrets είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Pink Floyd, το οποίο κυκλοφόρησε στις 29 Ιουνίου 1968 στην Ευρώπη μέσω της "ΕΜΙ|Columbia" και στις 27 Ιουλίου της ίδιας χρονιάς στις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω της "Tower".
Αυτός ήταν ο τελευταίος δίσκος των Pink Floyd, στον οποίο συμμετείχε ο κιθαρίστας και τραγουδιστής Σιντ Μπάρετ.
Ιστορία του δίσκου
Το "A Saucerful of Secrets" ηχογραφήθηκε στα στούντιο της "ΕΜΙ" στο Λονδίνο με το "Set the Controls for the Heart of the Sun" και το ακυκλοφόρητο "Scream Thy Last Scream" να ηχογραφούνται τον Αύγουστο του 1967. Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, ηχογράφησαν τα "Vegetable Man" και "Jugband Blues" στα "De Lane Lea Studios". Στα τέλη Οκτωβρίου, οι Pink Floyd ηχογράφησαν το "Paint Box" και ξεκίνησαν τη βορειοαμερικανική τους περιοδεία.
Στα τέλη της χρονιάς, εντάχθηκε στο συγκρότημα ο κιθαρίστας Ντέιβιντ Γκίλμορ και στις αρχές της νέας χρονιάς ηχογράφησαν τα πλήκτρα για το "Set the Controls for the Heart of the Sun" και τα φωνητικά του Μέισον για το "Scream Thy Last Scream". Λίγο αργότερα, ο Μπάρετ αποχώρησε οριστικά από τους Pink Floyd.
Στα τέλη Ιανουαρίου, το συγκρότημα ηχογράφησε ένα κομμάτι με αρχικό τίτλο "The Most Boring Song I've Ever Heard Bar 2", όπως και τα "Let There Be More Light", "Corporal Clegg" και "See-Saw". Μέσα στον Φεβρουάριο ολοκλήρωσαν το "It Would Be So Nice" του Ρίτσαρντ Ράιτ και το "Julia Dream" του Γουώτερς.
Τον Απρίλιο του 1968, το συγκρότημα είχε αρκετά κομμάτια στα χέρια του για να γεμίσει έναν δίσκο, αλλά μετά από επιλογή που έκαναν αποφάσισαν ότι απέμεναν δώδεκα λεπτά για τα οποία πήραν μέρη από τα τραγούδια που έμειναν εκτός δίσκου και συνέθεσαν το ομώνυμο κομμάτι.
Το εξώφυλλο του δίσκου ήταν δημιουργία της "Hipgnosis" και το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 29 Ιουνίου 1968 ανεβαίνοντας στο Top-10 στη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία, αλλά χωρίς να καταφέρει να μπει στους καταλόγους του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Για την προώθηση του άλμπουμ, οι Pink Floyd περιόδευσαν στη Βόρεια Αμερική από τις 8 Ιουλίου μέχρι τις 24 Αυγούστου 1968, συνεχίζοντας στη Μεγάλη Βρετανία και την Κεντρική Ευρώπη μέχρι τα τέλη της χρονιάς.
Ανάλυση τραγουδιών
Ο δίσκος ξεκινάει με το "Let There Be More Light", ένα κομμάτι το οποίο έγραψε ο Ρότζερ Γουώτερς και ο στίχος "For there revealed into glowing robes which Lucy into the sky" αποτελεί χιουμοριστική αναφορά στο "Lucy in the sky" των Beatles.
Ακολουθεί το "Remember a Day" το οποίο συνέθεσε ο Ρίτσαρντ Ράιτ και είναι το μοναδικό κομμάτι του άλμπουμ στο οποίο παίζει κιθάρα ο Σιντ Μπάρετ.
Το "Corporal Clegg" αναφέρεται σε έναν στρατιώτη ο οποίος έχασε το πόδι του σε μάχη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Στο συγκεκριμένο κομμάτι τραγούδησε και ο ντράμερ Νικ Μέισον, ενώ ο Γουώτερς έχει δηλώσει ότι οι στίχοι του κομματιού αποτελούν αναφορά στον πατέρα του και τη θυσία του στον πόλεμο.
Η δεύτερη πλευρά του δίσκου ανοίγει με το "A Saucerful of Secrets", ένα ποτ-πουρί αποτελούμενο από τέσσερα μέρη: Το "Something Else", το "Syncopated Pandemonium", το "Storm Signal" και το "Celestial Voices". Ο Γκίλμορ έχει δηλώσει ότι αυτό ήταν ένα από τα τραγούδια που καθόρισαν τη μελλοντική κατεύθυνση του συγκροτήματος, η οποία τους οδήγησε σε πιο progressive rock μονοπάτια κατά τη δεκαετία του '70.
Προτελευταίο τραγούδι του δίσκου είναι το "See-Saw", μία σύνθεση του Ρίτσαρντ Ράιτ με αρχικό τίτλο "The Most Boring Song I've Ever Heard...", του οποίου οι στίχοι αναφέρονται στη χαμένη παιδική αθωότητα.
Το άλμπουμ ολοκληρώνεται με το "Jugband Blues", το τελευταίο τραγούδι των Pink Floyd στο οποίο έπαιξε ο Σιντ Μπάρετ. Οι στίχοι του αποτελούν μία αυτοδιάγνωση του Μπάρετ για τις σχιζοφρενικές του τάσεις, ενώ στη μέση του τραγουδιού υπάρχει ένα μέρος από την μπάντα του Στρατού Σωτηρίας, από την οποία ο Μπάρετ ζήτησε να συμμετάσχει στο κομμάτι.
Θέσεις τσαρτ
A Saucerful of Secrets (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 29 Ιουνίου 1968
Βραβεύσεις
A Saucerful of Secrets (άλμπουμ)
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος
Μουσικοί
Το "A Saucerful of Secrets" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Pink Floyd Κατηγορία:Άλμπουμ του 1968
Český rozhlas
Το Český rozhlas (Τσέσκι ρόζχλας, απόδοση: Τσεχικό Ραδιόφωνο, ČRo) είναι ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός ραδιοφώνου της Τσεχίας και λειτουργεί από το 1923. Η υπηρεσία εκπέμπει σε όλη την Τσεχία σε εθνικό και τοπικό επίπεδο. Οι τέσσερις εθνικές υπηρεσίες ονομάζονται Radiožurnál, Dvojka, Vltava και Plus.
Είναι η παλαιότερη ραδιοφωνική υπηρεσία στην ηπειρωτική Ευρώπη και η δεύτερη παλαιότερη στην Ευρώπη μετά από το BBC στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Τσεχοσλοβακική εποχή
μικρογραφία|236x236εσ|Είσοδος στην έδρα του Český Rozhlas στην Πράγα Το Český rozhlasκαι, γνωστό τότε ως Československý rozhlas, ιδρύθηκε στις 18 Μαΐου 1923, κάνοντας την πρώτη του μετάδοση από μια σκηνή προσκοπισμού στη περιοχή Κμπέλι της Πράγας, με το όνομα Radiojournal. Οι εγκαταστάσεις του σταθμού άλλαξαν πολλές φορές. Αρχικά μετακινήθηκε στην επαρχία Χλοουμπιετίν, πριν μετακινηθεί στα κτίρια Ποστοβνί νάκουπνι, Όρμπις και Νάροντνι ντουμ να Βινοχράντετς στην Πράγα.
Ο πρώτος τακτικός εκφωνητής του σταθμού, ο οποίος ετοίμαζε και παρουσίαζε τα νέα από τις εφημερίδες, ήταν ο Αδόλφος Ντομπροβολνί. Ανέλαβε καθήκοντα στις 17 Ιανουαρίου 1924, έγινε ο πρώτος επαγγελματίας εκφωνητής ραδιοφώνου του σταθμού και έγινε μόνιμος υπάλληλος στις 1 Ιανουαρίου 1925. Κατείχε τη θέση μέχρι το θάνατό του το 1934.
Ο σταθμός καταλήφθηκε από τις Σοβιετικές δυνάμεις μετά από σύντομη μάχη με τους άοπλους πολίτες τον Αύγουστο του 1968 κατά την πρώτη ημέρα της Σοβιετικής εισβολής ωστόσο ο σταθμός συνέχισε να εκπέμπει από εναλλακτικές τοποθεσίες.
Τσεχική εποχή
Το 1991 το τσεχικό ραδιόφωνο άλλαξε το καθεστώς του και έγινε ανεξάρτητος οργανισμός, αν και από το 2008 λάμβανε ακόμη δημόσια χρηματοδότηση. Το περιφερειακό στούντιο στο Όλομουτς ιδρύθηκε το 1994.
Οι προβλεπόμενες νέες κτιριακές εγκαταστάσεις για το τσεχικό Ραδιόφωνο θα ήταν ένα τριανταόροφο κτίριο στο Πάνκρατς της Πράγας το οποίο χρειάστηκε 22 χρόνια για να ολοκληρωθεί και κόστισε 1.35 δισεκατομμύρια τσεχικές κορώνες, πωλήθηκε μετά την κατασκευή το 1996 καθώς κρίθηκε πολύ μεγάλο για τις απαιτήσεις του σταθμού.
Το 2002 το Radio Free Europe/Radio Liberty σταμάτησε τις εκπομπές του στην Τσεχία, με την εκπομπή να μετονομάζεται σε Τσεχικό Ραδιόφωνο 6.
Το τσεχικό Ραδιόφωνο ανακοίνωσε νέο λογότυπο το 2013, περιέχοντας το γράμμα R με ρίγες, με κόστος 2.2 εκατομμύρια τσεχικές κορώνες (περίπου 65.000 ευρώ).
Ο οργανισμός γιόρτασε τα 90 χρόνια ύπαρξής του το 2013 και μετέδωσε 48ωρη συνεχή εκπομπή, συμπεριλαμβανομένων 90 συνεντεύξεων με ειδήσεις κάθε μισάωρο. Η εκδήλωση, η οποία πραγματοποιήθηκε στην Πλατεία Βένσεσλας, έθεσε νέο εθνικό ρεκόρ για τη μεγαλύτερη αδιάκοπη ραδιοφωνική εκπομπή.
Ραδιοφωνικούς σταθμούς
Το 2013 οι σταθμοί Česko, Leonardo και Čro 6 έκλεισαν. Την ίδια στιγμή δημιουργήθηκαν τρία νέα κανάλια, τα ČRo Junior για νέους ακροατές, το ČRo Plus για τη καθομιλούμενη γλώσσα και το ČRo Jazz.
Το τσεχικό Ραδιόφωνο προσφέρει τους εξής ραδιοφωνικούς σταθμούς:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρατικοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Μέλη της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2000)
250px|μικρογραφία|δεξιά|Ο Μίχαελ Σουμάχερ και η Φερράρι κατακτούν το πρωτάθλημα. Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 του 2000 ήταν το 51ο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 που διοργάνωσε η FIA (Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου). Ο πρώτος αγώνας ήταν αυτός της Αυστραλίας, στις 12 Μαρτίου 2000 στη Μελβούρνη και το πρωτάθλημα ολοκληρώθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2000 στη Μαλαισία. Συνολικά διεξήχθησαν 17 αγώνες και έλαβαν μέρος 11 ομάδες. Παγκόσμιος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Γερμανός Μίχαελ Σουμάχερ, για τρίτη φορά στην καριέρα του, ενώ το πρωτάθλημα κατασκευαστών κατάκτησε η ομάδα της Ferrari.
Βαθμολογία οδηγών
Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των οδηγών είχε ως εξής:
Παραπομπές
Φορμουλα 1 2000
Free the Nipple
μικρογραφία| Μια συμμετέχουσα στην εκστρατεία στη [[Διεθνής Γυμνή Ποδηλατοδρομία|Διεθνή Γυμνή Ποδηλατοδρομία στο Λονδίνο, Ιούνιος 2015]] Το Free the Nipple (δηλ. Ελευθερώστε τη Θηλή) είναι μια topfreedom εκστρατεία που δημιουργήθηκε το 2012 κατά την προπαραγωγή μιας ομώνυμης ταινίας του 2014. Η εκστρατεία τονίζει τη γενική συνθήκη που επιτρέπει στους άνδρες να εμφανίζονται γυμνόστηθοι δημοσίως ενώ θεωρούν σεξουαλικό ή απρεπές να κάνουν το ίδιο και οι γυναίκες, και υποστηρίζει ότι αυτή η διαφορά είναι μια άδικη μεταχείριση των γυναικών. Η εκστρατεία υποστηρίζει ότι θα πρέπει να είναι νομικά και πολιτιστικά αποδεκτό για τις γυναίκες να γυμνώνουν τις θηλές τους δημόσια.
Ιστορία
Το 2012, η κινηματογραφίστρια Λίνα Έσκο ξεκίνησε αυτήν την εκστρατεία στη Νέα Υόρκη. Δημιούργησε ένα ντοκιμαντέρ του εαυτού της που τρέχει στους δρόμους της Νέας Υόρκης γυμνόστηθη. Καθώς φτιαχνόταν το ντοκιμαντέρ, δημοσίευσε αποσπασματικά βιντεάκια με το hashtag #FreeTheNipple. Το 2013, το Facebook αφαίρεσε αυτά τα βιντεάκια από τον ιστότοπό του επειδή παραβίασε τις οδηγίες του. Το 2014, αρκετές προσωπικότητες όπως η Μάιλι Σάιρους, η Λένα Ντάνχαμ, η Τσέλσι Χάντλερ, η Ριάννα και η Κρίσι Τάιγκεν δημοσίευσαν φωτογραφίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να δείξουν την υποστήριξή τους στην πρωτοβουλία της Έσκο.
Δύο διαδηλώτριες, η Τίερναν Χέμπρον και η μεταπτυχιακή φοιτήτρια του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, Άννι Μα, συνελήφθησαν για απρεπή έκθεση έξω από την προεκλογική εκστρατεία του Γερουσιαστή Μπέρνι Σάντερς στις 23 Μαρτίου 2016. Εμφανίστηκαν γυμνόστηθες εκτός από κομμάτια ταινίας πάνω από τις θηλές τους και έγραφαν στο στήθος τους τις λέξεις «Free the Nipple», «Equality» και «Feel the Bern». Οι αστυνομικοί του Λος Άντζελες τους ζήτησαν να καλύψουν το στήθος τους και οι δύο γυναίκες αρνήθηκαν και συνελήφθησαν. Κρατήθηκαν για 25 ώρες στη φυλακή αλλά δεν κατηγορήθηκαν για κανένα έγκλημα. Αφού αφέθηκε ελεύθερη, η Μα κατέθεσε ομοσπονδιακή μήνυση κατά του αστυνομικού τμήματος του Λος Άντζελες. Η μα είπε ότι η ενέργειά της δεν ήταν πρόστυχη επειδή οι μαστικοί αδένες δεν είναι σεξουαλικά όργανα, αλλά έχουν σκοπό να θηλάσουν παιδιά και είπε ότι πιστεύει ότι σε κανένα σημείο δεν έδειξε τα «γεννητικά όργανα» ή τα «ιδιωτικά μέρη» της. Στην αγωγή της ισχυρίζεται ότι δεν ήταν ποτέ «γυμνή» και ότι ο νόμος περί άσεμνης έκθεσης στην Καλιφόρνια ισχύει μόνο για τα γεννητικά όργανα και όχι για τα στήθη. Η αγωγή της ισχυρίστηκε επίσης ότι παραβιάστηκαν τα συνταγματικά της δικαιώματα, ότι υπέστη παράνομες διακρίσεις λόγω φύλου και ότι παραβιάστηκαν οι ομοσπονδιακοί νόμοι για τα πολιτικά δικαιώματα. Ήταν γυμνόστηθη σε εκστρατεία του Μπέρνι Σάντερς, στις 19 Μαρτίου 2016, στο Φοίνιξ της Αριζόνα και οδηγήθηκε στο πίσω μέρος του χώρου χωρίς επεισόδια. Στις 23 Ιανουαρίου 2016, η Άννι Μα, ως ακτιβίστρια της FEMEN, η Κάρλι Μίτσελ και η Τσέλσι Ντούκοτ διαμαρτυρήθηκαν σε μια εκδήλωση του «Walk For Life» στο Δημαρχείο του Σαν Φρανσίσκο και στο Σίβιλ Σέντερ.
Ιστορικά, μερικές φορές οι γυναίκες συνελήφθησαν ή κατηγορήθηκαν για δημόσια απρέπεια, διατάραξη της ειρήνης ή πρόστυχη συμπεριφορά επειδή γύμνωσαν το στήθος τους δημόσια, ακόμη και σε δικαιοδοσίες όπου δεν υπήρχε νόμος που να το απαγορεύει ρητά. Στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, η γυναικεία γυμνοστηθία νομιμοποιήθηκε γύρω στο 1990 και όταν μια γυναίκα συνελήφθη εκεί το 2005 επειδή εμφανίστηκε γυμνόστηθη δημοσίως, το δικαστήριο αποφάνθηκε υπέρ της και έλαβε αργότερα αποζημίωση 29.000 δολαρίων ΗΠΑ.
Το 2015, η εκστρατεία έλαβε προσοχή στην Ισλανδία, αφού μια έφηβη φοιτήτρια ακτιβίστρια δημοσίευσε μια γυμνόστηθη φωτογραφία της και παρενοχλήθηκε επειδή το έκανε. Προς στήριξη της μαθήτριας και της πρωτοβουλίας, η Μπγιορτ Όλαφσντοτιρ, βουλευτής του Κοινοβουλίου, δημοσίευσε μια γυμνόστηθη φωτογραφία προς αλληλεγγύη. μικρογραφία| 26 Αυγούστου 2017, [[Εδιμβούργο, Φεστιβάλ Fringe: Κανείς δεν κοιτάζει τον γυμνόστηθο άνδρα]] Οι εκδηλώσεις Free the Nipple πραγματοποιήθηκαν στο Μπράιτον της Αγγλίας το 2016, το 2017 και το 2018. Επικεφαλής της Ομάδας Free the Nipple του Μπράιτον είναι οι Μπι Νίκολς και Μάικι Φ.
Το 2017, πραγματοποιήθηκε μια εκδήλωση Free The Nipple στο Χαλ της Αγγλίας, την ημέρα που εορτάστηκε επίσης ως Ημέρα Ισότητας των Γυναικών και Go Topless Day, η επέτειος της δέκατης ένατης τροποποίησης του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών το 1920, η οποία έδωσε στις γυναίκες των ΗΠΑ δικαίωμα ψήφου.
Εκστρατεία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Κάθε μεγάλη πλατφόρμα κοινωνικών μέσων έχει τη δική της κατευθυντήρια γραμμή και πολιτική σχετικά με τη γύμνια και τις αποκαλυπτικές θηλές. Το Facebook επιτρέπει τη δημοσίευση φωτογραφιών θηλών μόνο όταν είναι «στο πλαίσιο του θηλασμού, των τοκετών και των στιγμών μετά την γέννηση, της υγείας (για παράδειγμα, μετά τη μαστεκτομή, του καρκίνου του μαστού ή χειρουργική επέμβαση επιβεβαίωσης φύλου) ή μια πράξη διαμαρτυρίας».
Η οδηγία του Instagram για το γυμνό αναφέρει: «Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν στιγμές που οι άνθρωποι μπορεί να θέλουν να μοιράζονται γυμνές εικόνες που είναι καλλιτεχνικές ή δημιουργικές, αλλά για διάφορους λόγους, δεν επιτρέπουμε τη γύμνια στο Instagram. Αυτό περιλαμβάνει φωτογραφίες, βίντεο και κάποιο ψηφιακά δημιουργημένο περιεχόμενο που δείχνει σεξουαλική επαφή, γεννητικά όργανα και κοντινά πλάνα με πλήρως γυμνούς γλουτούς. Περιλαμβάνει επίσης μερικές φωτογραφίες γυναικείων θηλών, αλλά επιτρέπονται φωτογραφίες ουλών μετά τη μαστεκτομή και γυναικών που θηλάζουν ενεργά. Το γυμνό στις φωτογραφίες ζωγραφικής και γλυπτών είναι επίσης εντάξει». Αυτή είναι μια ενημέρωση από τις ιστορικές οδηγίες κοινότητας του Instagram, η οποία περιελάμβανε την διφορούμενη φράση «κρατήστε τα ρούχα σας». Ο Διευθύνων Σύμβουλος του Instagram, Κέβιν Σάιστρομ, είπε ότι λόγω των κανονισμών της Apple για το App Store, κάθε εφαρμογή χρειάζεται δείκτη ηλικίας. Εάν μια εφαρμογή περιέχει γυμνό, πρέπει να έχει δείκτη 17+. Ο CEO θα προτιμούσε το Instagram να παραμείνει στη σημερινή του βαθμολογία 12+, για να προσελκύσει ένα νεότερο κοινό.
Το Pinterest επιτρέπει την καλλιτεχνική και μη σεξουαλική γύμνια. Το σκεπτικό τους για το γιατί επιτρέπουν γυμνό και ώριμο περιεχόμενο είναι για «τέχνη, ασφαλή σεξουαλική διαπαιδαγώγηση ή υπεράσπιση πολιτικών διαμαρτυριών».
Διαφορετικοί κανόνες εφαρμόζονται από άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και αυτοί αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου. Το 2014 το YouTube δεν είχε συγκεκριμένη πολιτική που να απαγορεύει τις θηλές αλλά η πλατφόρμα δεν επέτρεπε σεξουαλικό υλικό. Το Google+ είχε την πολιτική να μην επιτρέπει την εμφάνιση θηλών εκτός αν ήταν σε κινούμενα σχέδια. Το Flickr και το Tumblr επέτρεψαν στους χρήστες να ελέγξουν πόσο γυμνό ήθελαν να δουν, αλλά όταν απενεργοποιήθηκε το φιλτράρισμα δεν υπήρχαν περιορισμοί. Το Twitter δεν έθεσε περιορισμούς στο γυναικείο γυμνό. Το 2018 το Tumblr άλλαξε τους κανόνες του για να απαγορεύσει τις «γυναικείες θηλές» και άλλα γυμνά και το Google+ έκλεισε το 2019.
Μια τακτική που έχουν ακολουθήσει οι ακτιβιστές είναι η χρήση του hashtag #FreeTheNipple. Αυτή η ετικέτα έχει χρησιμοποιηθεί στο Facebook, στο Instagram και στο Twitter, όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων για αναρτήσεις με την ίδια ετικέτα.
Ορισμένες διασημότητες έχουν εκφράσει την υποστήριξή τους για το κίνημα #FreeTheNipple στα κοινωνικά μέσα, συμπεριλαμβανομένων των Μάιλι Σάιρους, Λένα Ντάνχαμ, Τζένιφερ Άνιστον, Σκάουτ Γουίλις, Ριάννα, Κάρα Ντελεβίν και Ναόμι Κάμπελ. Η Μάιλι Σάιρους είπε: «Η θηλή, αυτό που δεν μπορείτε να δείξετε, είναι αυτό που έχουν όλοι. Αλλά το κομμάτι της κανάτας που δεν το κάνουν όλοι, επιτρέπεται να το δείξετε υπογείως. Ποτέ δεν κατάλαβα πώς λειτουργεί» στο Jimmy Kimmel Live!, όπου μίλησε για την εκστρατεία.
Κινηματογράφος και τηλεόραση
Το 2014, η σκηνοθέτιδα Λίνα Έσκο κυκλοφόρησε την αμερικανική ταινία μεγάλου μήκους Free the Nipple. Η ταινία επικεντρώνεται σε μια ομάδα νεαρών γυναικών που βγαίνουν στους δρόμους της Νέας Υόρκης καθώς διαμαρτύρονται για τα νομικά και πολιτιστικά ταμπού που αφορούν το γυναικείο στήθος μέσω ακροβατικών διαφημίσεων, γκράφιτι και δικηγόρων της Πρώτης Τροποποίησης του Συντάγματος. Μετά τα γυρίσματα της ταινίας το 2012, ο Έσκο δυσκολεύτηκε να κυκλοφορήσει ευρέως την ταινία, δίνοντάς της κίνητρο να ξεκινήσει την εκστρατεία τον Δεκέμβριο του 2013.
Στο επεισόδιο 106 του The Bold Type, ο κεντρικός χαρακτήρας, η Kat, συμμετέχει στην εκστρατεία στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης αντιθέτως στις οδηγίες του Instagram, δημοσιεύοντας εικόνες με αρσενικές θηλές κολλημένες στο γυναικείο σώμα. Ο χαρακτήρας είπε ότι η απελευθέρωση της θηλής είναι τόσο πολύ για το Instagram και περισσότερο για την ισότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φεμινισμός τρίτου κύματος Κατηγορία:Θηλή Κατηγορία:Γύμνια Κατηγορία:Πολιτική ανυπακοή Κατηγορία:Ισότητα των φύλων Κατηγορία:Γύμνια και διαμαρτυρία Κατηγορία:Φεμινιστικές οργανώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Φεμινισμός στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Δικαιώματα των γυναικών στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Δικαιώματα των γυναικών στις Ηνωμένες Πολιτείες
Σιγισμόνδος της Βουργουνδίας
Ο Σιγισμόνδος της Βουργουνδίας ή Άγιος Σιγισμόνδος, λατινικά: Sigismundus, (απεβ. το 524), έγινε βασιλιάς των Βουργουνδών (516 - 524). Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος τού βασιλιά Γκουντομπάντ. Ο Σιγισμόνδος και ο μικρότερος αδελφός του Γκοντομάρ Γ΄ ηττήθηκαν σε μάχη από τους γιους τού Κλόβις Α΄ των Φράγκων σε εκστρατεία αυτών στο Βασίλειο των Βουργουνδών με προτροπή της μητέρας τους Αγίας Κλοτίλδης. Οι Βουργουνδοί ηττήθηκαν και ο βασιλιάς της Ορλεάνης Χλωδόμηρος αιχμαλώτισε τον Σιγισμούνδο· ο Γκοντομάρ Γ΄ μπόρεσε να διαφύγει.
Ο Γκοντομάρ Γ΄ συγκρότησε τον στρατό του και ανακατέλαβε τη Βουργουνδία, αλλά ο Σιγισμόνδος, η σύζυγός του και τα παιδιά του εκτελέστηκαν από τον Χλωδόμηρο.
Σύγκρουση με τους επισκόπους
Ο Σιγισμόνδος ήταν μαθητής του Χαλκηδόνιου επισκόπου της Βιέν Σέξτου Άλκιμου Έκδικου Άβιτου, που τον προσηλύτισε από τον Αρειανισμό, καθώς οι πρόγονοί του πίστευαν στην Καθολική Εκκλησία. Ο Σιγισμόνδος ίδρυσε ένα μοναστήρι αφιερωμένο στον Άγιο Μαυρίκιο στη Βαλαί (515). Την επόμενη χρονιά διαδέχθηκε τον πατέρα του σαν βασιλιάς των Βουργουνδών.
Ο Σιγισμόνδος ήρθε σε σύγκρουση με τον επίσκοπο Απολλινάριο τού Βαλένς (453 - 520) σχετικά με τους κανόνες, που αφορούσαν τους γάμους. Ο βασιλικός θησαυροφύλακας Στέφανος ζούσε με αιμομιξία και ο βασιλιάς ήθελε να προστατεύσει τον ανώτατο υπάλληλό του, όμως τέσσερις επίσκοποι και ο Απολλινάριος τού ζήτησαν να τον καθαιρέσει· αλλά ο Σιγισμόνδος τους έστειλε εξορία στη Σαρδηνία. Οι τέσσερις επίσκοποι αρνήθηκαν να υποκύψουν· ο Σιγισμόνδος επανέφερε στις έδρες τους τρεις. Όχι όμως τον Απολλινάριο, διότι ήταν πολύ ενοχλημένος μαζί του: τον φυλάκισε έναν χρόνο. Η σοβαρή ασθένεια που χτύπησε τον βασιλιά μετά, θεωρήθηκε "θεία τιμωρία", έτσι ο Σιγισμόνδος έστειλε τη βασίλισσα στον Απολλινάριο με αίτημα να επιστρέψει στην αυλή να τον θεραπεύσει, αλλά εκείνος αρνήθηκε. Η βασίλισσα τότε ζήτησε από τον Απολλινάριο τον μανδύα του να τον τοποθετήσει στους ώμους του βασιλιά· το αίτημα έγινε δεκτό. Ο Σιγισμόνδος θεραπεύτηκε και ο Απολλινάριος επέστρεψε στην έδρα του.
Δολοφονία τού γιου του
Ο Γεώργιος Τουρώνης γράφει ότι ο Σιγισμόνδος νυμφεύτηκε την κόρη τού Θεοδώριχου τού Μεγάλου, την Οστρογότθα, με την οποία είχε αποκτήσει έναν γιο, τον Σιγκέρικ. Ο χήρος Σιγισμόδος προχώρησε σε δεύτερο γάμο, αλλά η δεύτερη σύζυγος του "κακομεταχειριζόταν και δυσφημούσε συνέχεια τον θετό της γιο".[5] Σε μία εορτή (517) ο Σιγκέρικ απαγόρευσε στη θετή του μητέρα να φορέσει τα τελετουργικά ρούχα της φυσικής του μητέρας, και της δήλωσε ότι είναι ανάξια να το κάνει. Σύμφωνα με τα έθιμα των Βουργουνδών, τα ρούχα της μητέρας του είχε δικαίωμα να τα φορέσει μόνο η αδελφή του Σουαβεγότθα. Η βασίλισσα συκοφάντησε ψευδώς στον Σιγισμόνδο, ότι ο Σιγκέρικ έκανε σχέδια να τον δολοφονήσει, για να ανέβει ο ίδιος στον θρόνο· τον κατηγόρησε επίσης ότι είχε σχέδια να σφετεριστεί και το βασίλειο τού παππού του στην Ιταλία. Ο Σιγισμόνδος πείστηκε, και διέταξε να θανατωθεί ο Σιγκέρικ με πνιγμό. Λίγο αργότερα γεμάτος τύψεις για τον άδικο θάνατο του γιου του αποσύρθηκε σε μοναστήρι που είχε ιδρύσει ο ίδιος.
Πόλεμος με τους Φράγκους και δολοφονία
thumb|250px|right|Απεικόνιση του Αγίου Σιγισμόνδου σε εκκλησία στην [[Κωνσταντία (1417-1437).]]
Ο θείος τού Σιγισμόνδου Χιλπέριχος Β΄ της Βουργουνδίας είχε δολοφονηθεί από τον πατέρα τού Σιγισμόνδου Γκουντομπάντ (493), έτσι η κόρη τού Χιλπέριχου Β΄ Κλοτίλδη έπεισε τους τρεις γιους τους να προχωρήσουν σε εκστρατεία στη Βουργουνδία, για να εκδικηθούν τον θάνατο του πατέρα της (523). Οι τρεις αδελφοί Χλωδόμηρος της Ορλεάνης, Χιλδεβέρτος Α΄, Χλωτάριος Α΄ και ο ετεροθαλής (από άλλη μητέρα) αδελφός τους Θευδέριχος Α΄ της Αυστρασίας, όλοι Φράγκοι βασιλείς, προχώρησαν στην "Α΄ Βουργουνδική εκστρατεία", που είχε σαν αποτέλεσμα την αιχμαλωσία του Σιγισμόνδου και τη θανάτωσή του την επόμενη χρονιά (524). Ο μικρότερος αδελφός του Γκοντομάρ Γ΄ δραπέτευσε, ανακατέλαβε αμέσως μετά το βασίλειο και το διατήρησε για μία ακόμα δεκαετία με τη βοήθεια του Θεοδώριχου του Μεγάλου, συμμάχου και πρώην πεθερού του Σιγισμόνδου. Ο ίδιος ο Σιγισμόνδος είχε φυλακιστεί στο κελί ενός αβαείου, αλλά στη συνέχεια ο μεγαλύτερος γιος της Κλοτίλδης Χλωδόμηρος διέταξε να θανατωθεί.
Ο Σιγισμόνδος αποκεφαλίστηκε και το κεφάλι του ρίχτηκε μέσα σε ένα πηγάδι, πράξη συμβολική, επειδή με τον ίδιο τρόπο είχε θανατωθεί ο πατέρας της Κλοτίλδης από τον δικό του πατέρα. Η σύζυγος και τα παιδιά τού Σιγισμόνδου εκτελέστηκαν επίσης από τον Χλωδόμηρο. Ωστόσο ο μικρότερος αδελφός του Γκοντομάρ Γ΄ μπόρεσε, με τη βοήθεια των Οστρογότθων, να ανακαταλάβει το βασίλειο και να σφάξει τη φρουρά των Φράγκων. Οι Φράγκοι βασιλείς προχώρησαν αμέσως μετά σε νέα εκστρατεία στη Βουργουνδία, με στόχο να ανατρέψουν τον Γκοντομάρ Γ΄. Αλλά γνώρισαν τη συντριβή από τους Βουργουνδούς στη "μάχη τού Βεζερόνς" (25 Ιουνίου 524), όπου σκοτώθηκε ο Χλωδόμηρος.
Αγιοποίηση
Τα οστά του Σιγισμόνδου ανασύρθηκαν από το πηγάδι και τάφηκαν στον ναό του Αγίου Μαυρικίου στη Βαλαί (535) και στη συνέχεια αγιοποιήθηκε. Η αλληλογραφία ανάμεσα στον Σιγισμόνδο και τον επίσκοπο της Βιέννης Σέξτο Άλκιμο Έκδιτο Άβιτο αποτελεί ένα από τα κορυφαία λογοτεχνικά έργα. Ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας μετέφερε τα οστά του στην Πράγα, καθιερώθηκε προστάτης Άγιος στο Βασίλειο της Βοημίας, σημερινή Τσεχία. Ο αυτοκράτορας έδωσε το όνομα του Αγίου Σιγισμόνδου για να τον τιμήσει σε έναν γιο του, τον Σιγισμόνδο, ο οποίος έγινε -εκτός από βασιλιάς της Βοημίας- αυτοκράτορας της Γερμανίας. Ο Σιγισμόνδος της Ουγγαρίας οικοδόμησε μία εκκλησία προς τιμή τού Αγίου Σιγισμόνδου στη Βουδαπέστη (1424). Την ίδια χρονιά ο βασιλιάς Σιγισμόνδος μετέφερε τα οστά του Αγίου σε άλλη πόλη, για να τα προστατεύσει από τους Χουσίτες.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Οστρογότθα, νόθη κόρη του Θεοδώριχου του Μεγάλου βασιλιά των Οστρογότθων, στο πλαίσιο της συμμαχίας ανάμεσα στο Βασίλειο των Οστρογότθων και το Βασίλειο των Βουργουνδών και μαζί της απέκτησε :
Μετά το τέλος της Οστρογότθας, ο Σιγισμόνδος έκανε δεύτερο γάμο.