cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σύρος
Εκπαιδευτικά ιδρύματα
Για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, στο νησί λειτουργούν αρκετοί βρεφονηπιακοί σταθμοί και νηπιαγωγεία, καθώς και 11 δημοτικά σχολεία (9 δημόσια, 1 ιδιωτικό και 1 ειδικό). Τα 9 δημόσια δημοτικά σχολεία είναι κατανεμημένα ως εξής: 6 στην Ερμούπολη, 1 στην Άνω Σύρο, 1 σε Βάρη-Μάννα και 1 στην Ποσειδωνία.
Για τη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση λειτουργούν τρία ημερήσια γυμνάσια, ένα εσπερινό γυμνάσιο με τάξεις λυκείου, ένα Γενικό Λύκειο, δύο Επαγγελματικά Λύκεια (ένα πρωινό και ένα εσπερινό), ένα Εργαστηριακό Κέντρο, ένα Ειδικό Επαγγελματικό Γυμνάσιο και ένα Εργαστήριο Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης.
300px|thumb|Η [[Δημοτική Βιβλιοθήκη Σύρου - Ερμούπολης.]] Για την Τριτοβάθμια εκπαίδευση λειτουργούν οι εξής σχολές:
Δημοτική Βιβλιοθήκη
Επίσημα λόγος για τη βιβλιοθήκη γίνεται από το 1926 και ξεκινά με έναν πυρήνα βιβλίων 2.000 περίπου τόμων από τις συλλογές της βιβλιοθήκης του Γυμνασίου (1835) και ειδικότερα τη βιβλιοθήκη του Ιακώβου Ρώτα (αγαπημένου φίλου του Αδαμάντιου Κοραή), του Επισκόπου Κυκλάδων Ανθίμου Κομνηνού (1842), κ.ά.
Σήμερα, η βιβλιοθήκη στεγάζεται στο ισόγειο του Πνευματικού Κέντρου Ερμούπολης. Περίπου 55.000 τόμοι βιβλίων είναι στη διάθεση του αναγνωστικού κοινού, ενώ το δανειστικό τμήμα ενημερώνεται συχνά σε νέες εκδόσεις. Τα πολύτιμα παλαιά βιβλία, όπως τα «Αργοναυτικά» του Απολλώνιου του Ροδίου, το «Ονομαστικό του Πολυδεύκους» του Ρακίνα, οι «Ιουστινιάναι» (σπάνια συριανή έκδοση) του Δημητρίου Ροδοκανάκη κ.ά., διαφυλάσσονται σε ξεχωριστή θέση της βιβλιοθήκης. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει για τη συλλογή του τοπικού τύπου, που ξεκινά από τον προηγούμενο αιώνα και φτάνει ως τις ημέρες μας.
Δημοτική Μουσική
Με απόφαση τού Δήμου το 1869, ιδρύθηκε ή «Φιλαρμονική Δημοτική Εταιρεία Ερμουπόλεως» με μουσικοδιδάσκαλο τον Δελφίνο Σπινέλη η οποία όμως διαλύθηκε σύντομα (1872). Μια νέα κίνηση χρονολογείται γύρω στο 1880, όταν η Σχολή Απόρων Παίδων δημιούργησε μουσικό τμήμα αλλά και πάλι χρειάστηκε να περάσουν αρκετά χρόνια μέχρι να αποκτήσει η Ερμούπολη τη φιλαρμονική της. Το 1894 ιδρύθηκε ο σύλλογος «Φιλόμουσοι Σύρου», με κύριο έργο τη διδασκαλία της ωδικής και οργανικής μουσικής και την ίδρυση φιλαρμονικής.
Θέατρο
Το Θέατρο Απόλλων βρίσκεται στην Ερμούπολη και είναι ένα από τα πιο γνωστά θέατρα της Ελλάδας. Θεμελιώθηκε στα τέλη του 1862 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Πιέτρο Σαμπό που δούλευε τότε ως αρχιτέκτονας στο Δήμο της Ερμούπολης. Στις 20 Απριλίου 1864 έγιναν με μεγάλη επισημότητα τα εγκαίνια με την παρουσία του εμπνευστή της κατασκευής Μιχ. Σαλβάγου.
Θαυμασμό προκαλεί η διάταξη του εσωτερικού χώρου, που συναγωνίζεται ευρωπαϊκά θέατρα της εποχής του: πλατεία, χώρος για την ορχήστρα μπροστά στη σκηνή, η οποία έχει πλάτος 17,5 μ. και βάθος 9 μ., τρεις σειρές θεωρείων, υπερώο, καθώς και πλούσια μαρμάρινη και ζωγραφική διακόσμηση. Υπάρχει η άποψη, την οποία ενστερνίζονται πολλοί Συριανοί, ότι το «Απόλλων» αποτελεί μικρογραφία της Σκάλας του Μιλάνου. Ωστόσο, αυτή η άποψη είναι μάλλον μονομερής, καθώς η διαρρύθμιση μπορεί να έχει ιταλικές επιρροές, τα πρότυπα όμως είναι τουλάχιστον τέσσερα θέατρα: η Σκάλα του Μιλάνου, το θέατρο Σαν Κάρλο της Νάπολης, το Τεάτρο ντέλλα Πέργκολα της Φλωρεντίας και το θέατρο στο Καστελφράνκο.
Μετά το κτίσιμο του νέου εντυπωσιακού θεάτρου, η ακμή της θεατρικής κίνησης συνεχίζεται ακολουθώντας την ευημερία και την ακμή της πόλης. Παρά την κάμψη της πόλης τα επόμενα χρόνια, το θέατρο ανθεί σε όλο τον μεσοπόλεμο και τα μεγαλύτερα ονόματα του νεοελληνικού θεάτρου φιλοξενούνται στη σκηνή του, πάντα με λαμπρές παραστάσεις.
Επίσης, τα τελευταία χρόνια αποκαταστάθηκε από τον δήμο το μικρό θέατρο «Ευανθία Καΐρη» το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως από τους ντόπιους πολιτιστικούς φορείς και οργανισμούς, τόσο για πρόβες θεατρικών παραστάσεων όσο και για άλλες εκδηλώσεις τους.
Το Θέατρο Απόλλων που το 2014 έκλεισε τα 150 χρόνια ύπαρξης του, φιλοξενεί καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου πολιτιστικές εκδηλώσεις και δρώμενα, ενώ από το 2008, αποτελεί και την έδρα του διεθνούς φεστιβάλ κινουμένων σχεδίων, Animasyros, που αποτελεί πλέον πολιτιστικό θεσμό του νησιού.
Κινηματογράφος
Στη Σύρο λειτουργεί ο κινηματογράφος «ΠΑΛΛΑΣ» ο οποίος αγοράστηκε παλαιότερα από τον Δήμο και ανακαινίστηκε πλήρως ώστε να εκσυγχρονιστεί και να καλύψει τις ανάγκες των κατοίκων. Σήμερα, εκτός από την κλειστή αίθουσα, υπάρχει και ανοικτός χώρος για προβολές ο οποίος χρησιμοποιείται τους καλοκαιρινούς μήνες.
Επίσης, από το 2013 και κάθε καλοκαίρι πραγματοποιείται στο νησί το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σύρου (Syros International Film Festival - SIFF), ένα φεστιβάλ αφιερωμένο στον κινηματογράφο και την τέχνη, με επισκέπτες από όλη την Ελλάδα.
Μουσεία - Εκθέσεις
Το πρώτο πρόχειρο μουσείο στεγάστηκε στο Γυμνάσιο και πυρήνας του ήταν η αρχαιολογική συλλογή (κυρίως από επιγραφές) που συγκέντρωσε ο Ιωάννης Κοκκώνης το 1834. Από το 1899-1901 στεγάζεται στον χώρο του Δημαρχείου. Η τελευταία αυτή μετακίνηση συνδέεται με τα σημαντικά ευρήματα του Χρ. Τσούντα στη Χαλανδριανή και την επιθυμία των Συριανών να τα κρατήσουν στον τόπο τους.
Σήμερα το μουσείο περιέχει σημαντικό αριθμό ευρημάτων από τη Χαλανδριανή, καθώς και ενδιαφέροντα ελληνιστικά και ρωμαϊκά γλυπτά, επιγραφές και επιτύμβιες στήλες από την Ερμούπολη.
Το Βιομηχανικό Μουσείο ιδρύθηκε το 1985. Αποτελείται από τέσσερα κτίρια στο κέντρο της βιομηχανικής ζώνης της Ερμούπολης: το χρωματουργείο Κατσιμαντή, το σκαγιοποιείο Ανερούσση και το βυρσοδεψείο Κορνιλάκη και το υφαντουργείο Βελισσαροπούλου.
Το Κε.Τε.Πο. ιδρύθηκε από τον Δήμο της Ερμούπολης και το Κέντρο Νεοελληνικών ερευνών του Ε.Ι.Ε. Η εγκατάστασή του στο ανακαινισμένο εργοστάσιο Κατσιμαντή εγκαινιάστηκε στις 12 Μαΐου 2002 από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο, με εντυπωσιακή έκθεση από τη συλλογή μηχανημάτων του Βιομηχανικού Μουσείου. Στο Βιομηχανικό Μουσείο εκτίθεται και το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο, το Enfield.
Τα Ιστορικό Αρχείο Σύρου στεγάζεται στο Κτίριο Λαδόπουλου, το οποίο υψώνεται στην Πλατεία Μιαούλη. Στο αρχείο φυλάσσονται σημαντικά έγγραφα και ντοκουμέντα που αφορούν στην ιστορία της πόλης και του νησιού, ενώ παράλληλα αποτελούν σημαντικό εργαλείο για την κατανόηση των κοινωνικών μετατροπών.
Στις αίθουσες του Πνευματικού Κέντρου Ερμούπολης φιλοξενείται το Μουσείο Αντιγράφων Κυκλαδικής Τέχνης κατά τα πρότυπα του Μουσείου Γουλανδρή της Αθήνας. Λειτουργεί από το 1993 με τη χορηγία του ζεύγους Γιάννη και Ελένης Βάτη.
Στο μουσείο γίνονται εκπαιδευτικά προγράμματα σε παιδιά και ξεναγήσεις σε μεγάλους και επισκέπτες του νησιού. Στόχος των προγραμμάτων είναι η γνώση του σπουδαίου Κυκλαδικού πολιτισμού της 3ης χιλιετίας π.Χ. που θεωρείται ένας από τους πέντε πρώτους του κόσμου. Κατά τη διάρκεια των προγραμμάτων, τα παιδιά μαθαίνουν την ιστορία των νησιών παίζοντας, ζωγραφίζοντας και δημιουργώντας.
Υιοθετήθηκε το αίτημα του Λυκείου Ελληνίδων Σύρου να είναι ο Δήμος φορέας υλοποίησης του έργου «Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο της Ερμούπολης». Το έργο αφορά και στην αποκατάσταση του κτιρίου, στο οποίο πρόκειται να στεγαστεί το Μουσείο (Μέγαρο Ρεθύμνη). Ήδη έχει ενταχθεί στο Γ' Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Νοτίου Αιγαίου και βρίσκεται στην περιοχή Βαπόρια, συνοικία Αγίου Νικολάου.
Η Στέγη Μικρασιατικής Μνήμης βρίσκεται στο Πνευματικό Κέντρο Ερμούπολης και παρουσιάζει την άγνωστη ιστορία των Μικρασιατών, οι οποίοι ρίζωσαν στην περιοχή μέσα από φωτογραφίες, αντικείμενα, έγγραφα, αναπαραστάσεις της κουζίνας, προσωπικών αντικειμένων σε συνδυασμό με μνήμες των παιδικών χρόνων.
Στο ισόγειο ενός ένα κλασικού «πανωχωρίτικου» σπιτιού στεγάζεται μια πολύ προσεκτικά στημένη έκθεση, στην οποία ο επισκέπτης θα συναντήσει μηχανές και εργαλεία διαφόρων παραδοσιακών επαγγελμάτων, όπως του μελισσουργού, του λούστρου, του τσαγκάρη, του ράφτη, του ξυλουργού, του ψαρά, του κουρέα. Ακόμη, εκτίθενται και άλλα αντικείμενα (π.χ. αργαλειός), παλιά γεωργικά και κτηνοτροφικά εξαρτήματα και σκεύη, όπως υνί, αλέτρι, λαΐνες (δοχεία μεταφοράς γάλακτος) κ.ά., πολλά από τα οποία ανήκουν στον προηγούμενο αιώνα 250px|right|thumb|Φωτογραφία από το εσωτερικό του μουσείου Μάρκου Βαμβακάρη
Ανεβαίνοντας στον πρώτο όροφο, ο επισκέπτης θα συναντήσει το Ιστορικό Αρχείο του Δήμου Άνω Σύρου, όπου μπορεί να θαυμάσει τεράστιας αξίας χειρόγραφα, βιβλία θρησκευτικού και γενικού περιεχομένου, ορισμένα από τα οποία είναι πολύ παλαιά, ιστορικά επίσημα έγγραφα, επιστολές, πρακτικά του Δημοτικού Συμβουλίου, ακόμη και γραφομηχανές της εποχής εκείνης.
Το Μουσείο Μάρκου Βαμβακάρη βρίσκεται στην Άνω Σύρο. Στεγάζεται σε ένα παραδοσιακό συριανό σπίτι από το 1995. Στον επάνω όροφο εκτίθενται φωτογραφίες, έργα, αλλά και προσωπικά αντικείμενα του μουσικοσυνθέτη, ενώ στον κάτω προβάλλεται καθ' όλη τη διάρκεια λειτουργίας του μουσείου ημίωρο ντοκιμαντέρ με θέμα τον γνωστό ρεμπέτη.
Εκθεσιακοί χώροι
Στο νησί λειτουργούν τρεις σημαντικοί εκθεσιακοί χώροι, που φιλοξενούν και διοργανώνουν σημαντικές εικαστικές εκδηλώσεις. Πρόκειται για την υπερσύγχρονη αίθουσα τέχνης «Ερμούπολη», για τον εκθεσιακό χώρο της «Πινακοθήκης Κυκλάδων» και την αίθουσα «Εμ. Ροΐδης».
Αθλητισμός
341x341px|thumb|Ιστιοπλοΐα τριγώνου στο λιμάνι της Ερμούπολης.
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
Στο νησί λειτουργεί σήμερα ένας τοπικός τηλεοπτικός σταθμός, ο TV1 Σύρος, ο οποίος ξεκίνησε το 1988. Το πρόγραμμά του περιλαμβάνει μόνο εκπομπές εκτός Σύρου, καθώς δεν καλύπτει πλέον τις εκδηλώσεις και δραστηριότητες της τοπικής κοινωνίας. Ιστορική είναι και το δημοτικό Αιγαίο TV που λειτουργούσε ως και το 2017, μέχρις ότου η DIGEA διέκοψε την εκπομπή του σταθμού.
Λειτουργούν, επίσης, επτά τοπικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί: 92FM (Ράδιο Αστέρας), 95,4FM (Ιερά Μητρόπολη Σύρου), 95,8FM (Αιγαίο live), 100,3FM (Prime Radio), 101FM (Κυκλάδες FM1), 104FM (Φάρος FM), 107FM (Empneusi 107).
Σχετικά με τον έντυπο τύπο, εκδίδεται μία καθημερινή εφημερίδα (Κοινή Γνώμη) και μία εβδομαδιαία (Λόγος των Κυκλάδων). Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει μεγάλα βήματα από το νησί και στον ηλεκτρονικό τύπο.
Προσωπικότητες
thumb|right|130px|Ο [[Δημήτριος Βικέλας.]] thumb|right|130px|Ο [[Γεώργιος Σουρής.]] thumb|right|130px|Ο [[Αθανάσιος Σουλιώτης.]]
Τοπικά προϊόντα
Από τη Μικρασιατική Καταστροφή και μέχρι το τέλος της 10ετίας του 1960, υπήρχαν πολλές βιοτεχνίες λουκουμιών στη Σύρο και πολλά καταστήματα πώλησής του στην Ερμούπολη που απασχολούσαν πολύ προσωπικό. Συνήθως, οι βιοτεχνίες ήταν οικογενειακές επιχειρήσεις και η τέχνη περνούσε από γενιά σε γενιά. Υπάρχουν δε βιοτεχνίες που η ζωή τους άρχισε στη Σμύρνη πολύ πριν τη Μικρασιατική Καταστροφή και για τέταρτη γενιά συνεχίζεται σήμερα στη Σύρο. Με την πάροδο των χρόνων πλήθυναν και οι ποικιλίες της γεύσης του λουκουμιού: περγαμόντο, μαστίχα, τριαντάφυλλο, ροδοζάχαρη, ινδική καρύδα κ.ά.
Ο πρώτος επίσημος Σύνδεσμος ιδρύθηκε στη Σύρο το 1942 με προστάτιδα την Αγία Γλυκερία που εορτάζει στις 13 Μαΐου (αναφέρεται στο 1ο καταστατικό του Συνδέσμου του). Αργότερα, άτυπα προστάτης Άγιος ορίστηκε ο Άγιος Αθανάσιος (18 Ιανουαρίου) λόγω της ύπαρξης της ομώνυμης πηγής στην Άνω Σύρο.
Το έτερο συριανό προϊόν των λουκουμοποιών είναι η χαλβαδόπιτα που παρασκευάζεται από θυμαρίσιο συριανό μέλι και φρεσκοψημένο αμύγδαλο. Στο νησί παρασκευάζεται επίσης και ντόπιο λουκάνικο, το οποίο περιέχει μάραθο. Επίσης, το τυρί «Σαν Μιχάλη», το οποίο παρασκευάζεται από ντόπιο γάλα της Σύρου και έχει αναγνωριστεί από το 1994 ως προϊόν με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης (Π.Ο.Π.).
Ναυτιλιακές πληροφορίες
Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για τη Σύρο παρέχει ο δεύτερος τόμος του Ελληνικού Πλοηγού και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: ΧΕΕ-421, που καλύπτει και όλες τις βορειοδυτικές Κυκλάδες και ειδικότερα ο ΧΕΕ-421/2, που είναι και ο λιμενοδείκτης του λιμένα Σύρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Syros International Film Festival - SIFF (syrosfilmfestival.org)
SIFF 2022: Η Σύρος ως μια κινηματογραφική πύλη για διαφορετικούς κόσμους | LiFO
Κατηγορία:Σύρος
Ίαν Μπορουμά
Ο Ίαν Μπορουμά (ολλανδικά: Ian Buruma, γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1951) είναι Ολλανδός συγγραφέας και ιστορικός που ζει και εργάζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μεγάλο μέρος του έργου του εστιάζεται στην κουλτούρα της Ασίας, ιδίως της Κίνας και της Ιαπωνίας του 20ού αιώνα. Είναι καθηγητής (Paul W. Williams Professor) ανθρώπινων δικαιωμάτων και δημοσιογραφίας στο Κολλέγιο Μπαρντ (Bard College) από το 2003.
Βίος και καριέρα
Το 2000 έκανε διάλεξη (Huizinga Lecture) με θέμα το "νεορομαντισμό συγγραφέων στην εξορία" (on "Neoromanticism of writers in exile") στο Λάιντεν. Έχει συνεργαστεί με το Woodrow Wilson International Center for Scholars στην Ούασιγκτον καθώς και με το κολλέγιο St. Antony's στην Οξφόρδη. Το 2003 έγινε καθηγητής Δημοκρατίας, ανθρώπινων δικαιωμάτων και δημοσιογραφίας στο Κολέγιο Μπαρτ στη Νέα Υόρκη.
Ο Μπορουμά είναι ανιψιός του Άγγλου σκηνοθέτη Τζον Σλέσιντζερ (John Schlesinger), με τον οποίο δημοσίευσε σειρά συνεντεύξεων σε μορφή βιβλίου. Υποστηρίζει την πλήρη συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ευρωπαϊκή Ένωση διότι θεωρεί πως είναι οι "σημαντικότεροι υποστηρικτές στην Ευρώπη για μια πιο φιλελεύθερη προσέγγιση όσον αφορά το εμπόριο και την πολιτική".
Βραβεύσεις και τιμητικές διακρίσεις
Το 2008 έλαβε το Βραβείο Erasmus, το οποίο απονέμεται σε άτομα με "ιδιαίτερα σημαντική συνεισφορά στην κουλτούρα, τη κοινωνία και τις κοινωνικές επιστήμες στην Ευρώπη". Επίσης εντάχθηκε στους 100 σημαντικότερους στοχαστές του κόσμου για το 2010 σύμφωνα με το περιοδικό Foreign Policy. Τον Απρίλιο του 2012 έλαβε το βραβείο Abraham Kuyper.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί συγγραφείς Κατηγορία:Παραλήπτες του βραβείου Erasmus
Ερρίκος Α΄ της Λοθαριγγίας
Ο Ερρίκος Α΄, γερμ. Heinrich I (απεβ. 1061) από τον Οίκο των Ετσονιδών ήταν παλατινός κόμης της Λοθαριγγίας (1045-60).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Χέτσελιν Α΄ κόμη του Τσύλπιχγκαου και μίας από τον Οίκο των Σαλίων, κόρης του Κορράδου Α΄ δούκα της Καρινθίας.
Νυμφεύτηκε τη Ματίλντε των Αρντέν, αδελφή του πάπα Στεφάνου Θ΄. Η εξαδέλφη του Ριχέτσα, σύζυγος του Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ της Πολωνίας του παραχώρησε το κάστρο του Κόχεμ, στην περιοχή του Μοζέλα. Το 1045 διαδέχθηκε τον εξάδελφό του Όθωνα Β΄ ως παλατινός κόμης της Λοθαριγγίας. Όταν ο Ερρίκος Γ΄ των Σαλίων της Γερμανίας ασθένησε, εκλέχθηκε διάδοχός του.
Μετά το 1058 άρχισε να δείχνει σημεία παραφροσύνης, γι' αυτό και περιορίστηκε στη μονή του Γκόρτσε. Όταν άκουσε ότι η σύζυγός του είχε σχέση με συγγενή του, απέδρασε και τη σκότωσε με τσεκούρι το 1060. Τότε εγκλείστηκε για πάντα στη μονή του Έχτερναχ, όπου το 1061 απεβίωσε. Του γιου του Χέρμαν Β΄ την επιτροπεία ανέλαβε ο Άννο Β΄ αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας, καθώς και τη διακυβέρνηση της Λοθαριγγίας. Όταν έγινε 15 ετών, ο γιος του ανέλαβε παλατινός κόμης της Λοθαριγγίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1048 τη Ματίλντα των Αρντέν-Βερντέν, κόρη του Γκοθέλο Α΄ δούκα της Λοθαριγγίας και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ετσονιδών
Κύπελλο Ισπανίας ποδοσφαίρου ανδρών 1912
Τελικός
Κυπελλο Ανδρων 1912 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1912
Ζακ Ράιντερ
Ο Ματ Καρντόνα (Matthew Brett Cardona, 14 Μαΐου 1985) είναι Αμερικανός παλαιστής, περισσότερο γνωστός με το όνομα που χρησιμοποιεί στα ρινγκ "Ζακ Ράιντερ". Έχει συμβόλαιο με την εταιρεία πάλης WWE και ανήκει τυπικά στο ρόστερ του SmackDown.
Ομάδα με τον Κερτ Χόκινς
Ο Καρντόνα ξεκίνησε την ενασχόλησή του με την επαγγελματική πάλη το 2004 στην Νέα Υόρκη για μια τοπική εταιρεία πάλης. Το 2005 γνώρισε τον Κερτ Χόκινς, με τον οποίο έγιναν ομάδα και μαζί κατέκτησαν τους πρώτους τους Ομαδικούς τίτλους. Η φήμη τους μετά τις εξαιρετικές τους παρουσίες αυξήθηκε και κέρδισαν την προσοχή του WWE, το οποίο τους απέκτησε το 2006. Ως τα μέσα του 2007 έμειναν σε ρόλο κομπάρσου, αρχικά στις θυγατρικές εταιρείες του WWE και αργότερα στο κύριο ρόστερ. Στα τέλη της χρονιάς και τις αρχές του 2008, θα βρεθούν στο πλευρό του Ετζ στο SmackDown, τον οποίο θα βοηθούν με ύπουλο τρόπο, ώστε εκείνος να κερδίζει. Εκείνη την περίοδο ο Ετζ είχε σχέση με την Βίκι Γκερέρο, η οποία έγινε και μάνατζέρ τους και τους σύστησε τον ανιψιό της, Τσάβο Γκερέρο και τον σύμμαχό του Μπαμ Νίλι. Όλοι αυτοί μαζί δημιούργησαν μια ομάδα με το όνομα "Λα Φαμίλια" (La Familia). Στις 20 Ιουλίου του 2008 ο Ράιντερ με τον Χοκινς κέρδισαν για πρώτη φορά το Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE και έγιναν το νεότερο σε ηλικία δίδυμο που κατακτά τους τίτλους. Έναν μήνα αργότερα αποσπάστηκαν από την ομάδα της "Λα Φαμίλια" και συνέχισαν οι δυο τους. Έχασαν τους τίτλους τους στις 26 Σεπτεμβρίου. Στις 15 Απριλίου, οι δυο τους χώρισαν οριστικά, αφού ο Ράιντερ μεταφέρθηκε σε άλλο ρόστερ, σε αυτό του ECW.
Καθιέρωση μέσω διαδικτύου
thumb|right|220px|Ο Ράιντερ με τον τίτλο Διαδικτύου που δημιούργησε ο ίδιος. Δίχως τηλεοπτικές εμφανίσεις, στις αρχές του 2011, αποφάσισε να ξεκινήσει εκπομπή στο διαδίκτυο με σκετσάκια κάθε εβδομάδα για να διαφημίσει τον χαρακτήρα του. Εντελώς ξαφνικά, έγινε ιδιαίτερα αγαπητός στον κόσμο, που άρχισε να παρακολουθεί τα εβδομαδιαία βίντεο που έφτιαχνε και έτσι ο Ράιντερ απέκτησε φανατικό κοινό, που σε κάθε σόου του WWE, ζητούσε να τον δει μέσω συνθημάτων, πανό και διακριτικών με το όνομα και τις φράσεις που χρησιμοποιούσε. Δημιούργησε μια ζώνη, που ονόμασε "Πρωτάθλημα Διαδικτύου" και την κρατούσε λέγοντας πως είναι ο κάτοχός της. Η φήμη του αυτή, τον βοήθησε αρχικά να γίνει βοηθός του Γενικού Διευθυντή στο SmackDown, Θίοντορ Λονγκ και στην συνέχεια να αγωνίζεται δίπλα και κόντρα σε μεγάλα και ανερχόμενα ονόματα της εταιρείας, όπως ο Τζον Σίνα, ο Μιζ, ο Ντολφ Ζίγκλερ και άλλοι. Στις 18 Δεκεμβρίου 2011, κατακτά για πρώτη φορά τον τίτλο Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ μόλις έχασε τον τίτλο, στις 16 Ιανουαρίου του 2012, ξεκίνησε ένα σενάριο με την Ιβ Τόρες και αργότερα με τον Κέιν και τον Τζον Σίνα.
Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE
Τον Απρίλιο του 2016 στην Wrestlemania 32 κέρδισε το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE (Intercontinental Championship) σε αγώνα με σκάλες. Ο Ράιντερ έχασε το πρωτάθλημα την επόμενη μέρα στο Raw από τον Μιζ, μετά την παρέμβαση της γυναίκας του δεύτερου. Η νοοτροπία του Ράιντερ άρχιζε να αλλάζει, αγωνίστηκε κόντρα σε μεγαλύτερα ονόματα όπως Σέιμους παίρνοντας νίκες, ενώ πήρε ευκαιρία για το United States Championship κόντρα στον Rusev στο Battleground 2016.
Πηγές
Ράιντερ Ζακ Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές του WWE
Τέτε
Η Τέτε (πορτογαλικά: Tete) είναι μια πόλη της Επαρχίας Τέτε, Μοζαμβίκη. Έχει πληθυσμό 155.909 κατοίκων (απογραφή 2007). Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας, Τέτε.
Γεωγραφία
Η Τέτε βρίσκεται κεντρο-δυτικά της Μοζαμβίκης και νότια-κεντρικά της Επαρχίας Τέτε.
Δημογραφία
Η Τέτε το 2007 είχε 152.909 κατοίκους. Το 1970 είχε 104.832 και το 1986 56.178. Το 2008 παρατηρήθηκε μια μικρή αύξηση του πληθυσμού σε 155.870.
Ιστορία
Η Τέτε είναι σημαντικό μέρος για εμπόριο Σουαχίλι πριν την αποικιακή περίοδο των Πορτογάλων.
Μεταφορές
Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο Τσινγκόζι (ή Ματούντο) που βρίσκεται βορειοανατολικά της Τέτε. Έχει διάδρομο 2,4 χιλιόμετρα.
Η ενός χιλομέτρου μακρή γέφυρα της Τέτε, που ολοκληρώθηκε το 1973 από τους Πορτογάλους, είναι η κύρια εγκατάσταση μεταφορών της Τέτε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Μοζαμβίκης
Η μεγάλη απόδραση των 11
Η μεγάλη απόδραση των 11 (πρωτότυπος τίτλος: Escape to Victory) είναι αμερικανική-βρετανική-ιταλική αθλητική πολεμική ταινία του 1981 σε σκηνοθεσία Τζον Χιούστον, με πρωταγωνιστές τους Σιλβέστερ Σταλόνε, Μάικλ Κέιν, Μαξ φον Σίντοφ και Πελέ. Η ταινία μιλάει για τους συμμαχικούς αιχμαλώτους πολέμου που φυλακίζονται σε γερμανικό στρατόπεδο εγκλεισμού κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και παίζουν έναν αγώνα επίδειξης ποδοσφαίρου εναντίον μιας γερμανικής ομάδας.
Η ταινία έλαβε μεγάλη προσοχή μετά την προβολή της, καθώς πρωταγωνιστούσαν επίσης επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, όπως οι Μπόμπι Μουρ, Οσβάλντο Αρντίλες, Καζίμιες Ντέινα, Πάουλ Φαν Χιμστ, Μάικ Σάμερμπι, Χάλβαρ Τόρεσεν, Βέρνερ Ροθ και Πελέ. Πολλοί παίκτες της Ίπσουιτς Τάουν πήραν επίσης μέρος στην ταινία, συμπεριλαμβανομένων των Τζον Γουόρκ, Ράσελ Όσμαν, Λόρι Σίβελ, Ρόμπιν Τέρνερ και Κέβιν Ο΄Κάλαχαν. Άλλοι παίκτες της Ίπσουιτς Τάουν υποστήριξαν τους ηθοποιούς στις ποδοσφαιρικές σκηνές – ο Κέβιν Μπίτι για τον Μάικλ Κέιν και ο Πολ Κούπερ για τον Σιλβέστερ Σταλόνε. Ο Γιάμπο Γιαμπλόνσκι έγραψε το σενάριο και η ταινία μπήκε στο 12ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μόσχας.
Υπόθεση
Μια ομάδα συμμαχικών αιχμαλώτων πολέμου, με προπονητή και επικεφαλής τον Άγγλο λοχαγό Τζον Κόλμπι (Μάικλ Κέιν), επαγγελματία ποδοσφαιριστή της Γουέστ Χαμ πριν από τον πόλεμο, συμφωνεί να παίξει έναν αγώνα επίδειξης εναντίον μιας γερμανικής ομάδας, μόνο για να βρουν τους εαυτούς τους σε ένα κόλπο προπαγάνδας της Γερμανίας.
Ο Κόλμπι είναι ο αρχηγός και ουσιαστικά ο προπονητής της ομάδας και έτσι επιλέγει την ομάδα των παικτών του. Ένας άλλος αιχμάλωτος, ο Ρόμπερτ Χατς (Σιλβέστερ Σταλόνε), ένας Αμερικανός που υπηρετεί με τον Καναδικό Στρατό, δεν επιλέγεται αρχικά, αλλά τελικά γκρινιάζει στον διστακτικό Κόλμπι να τον αφήσει στην ομάδα ως γυμναστή της ομάδας, καθώς ο Χατς πρέπει να είναι με την ομάδα για να διευκολύνει την επερχόμενη απόδρασή του.
Οι ανώτεροι αξιωματικοί του Κόλμπι προσπαθούν επανειλημμένα να πείσουν τον Κόλμπι να χρησιμοποιήσει τον αγώνα ως ευκαιρία για απόπειρα απόδρασης, αλλά ο Κόλμπι αρνείται σταθερά, φοβούμενος ότι μια τέτοια απόπειρα θα έχει ως μοναδικό αποτέλεσμα να σκοτωθούν οι παίκτες του. Εν τω μεταξύ, ο Χατς σχεδίαζε την άσχετη απόπειρά του για απόδραση και οι ανώτεροι του Κόλμπι συμφωνούν να τον βοηθήσουν, αν ανταποδώσει ως αντάλλαγμα να ταξιδέψει στο Παρίσι, να έρθει σε επαφή με τη Γαλλική Αντίσταση και να τους πείσει να βοηθήσουν την ποδοσφαιρική ομάδα να ξεφύγει.
Ο Χατς καταφέρνει να διαφύγει από το στρατόπεδο εγκλεισμού, να ταξιδέψει στο Παρίσι και να βρει την Αντίσταση. Αρχικά, η Αντίσταση αποφασίζει ότι το σχέδιο για να βοηθήσει την ποδοσφαιρική ομάδα να ξεφύγει είναι πολύ επικίνδυνο, αλλά μόλις συνειδητοποιήσουν ότι το παιχνίδι θα είναι στο Στάδιο Κολόμπ, σχεδιάζουν την απόδραση χρησιμοποιώντας μια σήραγγα από το αποχετευτικό σύστημα του Παρισιού στα ντους των αποδυτηρίων των παικτών. Πείθουν τον Χατς να αφήσει τον εαυτό του να συλληφθεί ξανά, έτσι ώστε να μεταφέρει πληροφορίες στους κορυφαίους Βρετανούς αξιωματικούς στο στρατόπεδο εγκλεισμού.
Στο τέλος, οι αιχμάλωτοι πολέμου μπορούν να φύγουν από το γερμανικό στρατόπεδο μόνο για να παίξουν τον αγώνα. και θα φυλακιστούν ξανά μετά τον αγώνα. Οι σήραγγες της αντίστασης διαπερνούν τα ντους στα αποδυτήρια στο ημίχρονο, σε μια διαφυγή που ηγείται ο Χατς. Αλλά η υπόλοιπη ομάδα (με επικεφαλής τον Ράσελ Όσμαν που λέει «όμως μπορούμε να το κερδίσουμε») τον έπεισε να συνεχίσει το παιχνίδι, παρά το γεγονός ότι η ομάδα ήταν πίσω με 4-1 στο ημίχρονο.
Παρά το γεγονός ότι οι διαιτητές του αγώνα ήταν πολύ μεροληπτικοί υπέρ των Γερμανών και η γερμανική ομάδα προκάλεσε αρκετούς σκόπιμους τραυματισμούς στους παίκτες των Συμμάχων, η ισοπαλία επιτυγχάνεται μετά από εξαιρετικές εμφανίσεις των Λουίς Φερνάντες (που απεικονίζεται από τον Πελέ), Κάρλος Ρέι (που απεικονίζεται από τον Οσβάλντο Αρντίλες) και Τέρι Μπρέιντι (που απεικονίζεται από τον Μπόμπι Μουρ). Ο Χατς παίζει ως τερματοφύλακας και κάνει εξαιρετικές αποκρούσεις, συμπεριλαμβανομένης μιας τελευταίας απόκρουσης από πέναλτι καθώς ο χρόνος λήγει, για να αρνηθεί τη νίκη στους Γερμανούς και να φέρουν ισοπαλία τον αγώνα με 4-4. Ένα ξεκάθαρο γκολ των Συμμάχων είχε ακυρωθεί νωρίτερα στον αγώνα, οπότε η ομάδα των αιχμαλώτων έπρεπε να είχε κερδίσει με 5-4.
Αφού ο Χατς διατήρησε την ισοπαλία, το πλήθος εισβάλλει στο γήπεδο και στριμώχνει τους παίκτες. Μέσα στο χάος, το πλήθος αρχίζει να βοηθά τους παίκτες των Συμμάχων να μεταμφιεστούν ώστε να μπορέσουν να ξεφύγουν και όλοι διέρρηξαν τις πύλες της ελευθερίας.
Ανάπτυξη και συγγραφή
Γυρισμένη στην Ουγγαρία, η ταινία βασίζεται στο ουγγρικό κινηματογραφικό δράμα Δύο ημιχρόνια στην κόλαση (πρωτότυπος τίτλος: Két félidö a pokolban), το οποίο σκηνοθέτησε ο Ζόλταν Φάμπρι και κέρδισε το βραβείο των κριτικών στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βοστώνης το 1962.
Η ταινία ήταν εμπνευσμένη από την πλέον ντροπιαστική ιστορία του λεγόμενου Αγώνα του Θανάτου, στον οποίο η Ντιναμό Κιέβου νίκησε Γερμανούς στρατιώτες, ενώ η Ουκρανία είχε καταληφθεί από γερμανικά στρατεύματα στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σύμφωνα με τον μύθο, ως αποτέλεσμα της νίκης τους, όλοι οι Ουκρανοί πυροβολήθηκαν. Η αληθινή ιστορία είναι πολύ πιο περίπλοκη, καθώς η ομάδα έπαιξε μια σειρά αγώνων εναντίον γερμανικών ομάδων, βγαίνοντας νικήτρια σε όλες, πριν όλοι οι παίκτες σταλθούν στα στρατόπεδα φυλάκισης από τη Γκεστάπο. Τέσσερις παίκτες τεκμηριώθηκαν ότι σκοτώθηκαν από τους Γερμανούς αλλά πολύ μετά τις ημερομηνίες των αγώνων που είχαν κερδίσει.
Προπαραγωγή
Η μεγάλη απόδραση των 11 περιείχε πάρα πολλούς επαγγελματίες ποδοσφαιριστές τόσο ως ομάδα αιχμαλώτων πολέμου όσο και ως γερμανική ομάδα. Πολλοί από τους ποδοσφαιριστές προέρχονταν από την ομάδα της Ίπσουιτς Τάουν, η οποία ήταν τότε μία από τις πιο επιτυχημένες ομάδες στην Ευρώπη. Παρά το γεγονός ότι δεν εμφανίστηκαν στην οθόνη, ο Άγγλος νικητής του Παγκοσμίου Κυπέλλου Γκόρντον Μπανκς και ο Άλαν Θάτσερ συμμετείχαν στενά στην ταινία, συνεργαζόμενοι με τον Σιλβέστερ Σταλόνε στις σκηνές του ως τερματοφύλακας. Το περιοδικό Sports Illustrated ανέφερε ότι «το παιχνίδι φωτογραφίζεται υπέροχα από τον Τζέρι Φίσερ, υπό τον διευθυντή της δεύτερης μονάδας Ρόμπερτ Ρίγκερ».
Δεδομένου ότι η ταινία διαδραματίζεται τα πρώτα χρόνια της γερμανικής κατοχής της Γαλλίας (πιθανώς το 1941 ή το 1942), ο χαρακτήρας του Πελέ, ο δεκανέας Λουίς Φερνάντες, προσδιορίζεται ότι είναι από το Τρινιντάντ και όχι από τη Βραζιλία. Οι Βραζιλιάνοι δεν συμμετείχαν στον πόλεμο εναντίον των Δυνάμεων του Άξονα μέχρι το 1943, με την Βραζιλιάνικη Εκστρατευτική Δύναμη να φτάνει στην Ιταλία το 1944. Ομοίως, ο χαρακτήρας του Αργεντινού αστέρα Οσβάλντο Αρντίλες, Κάρλος Ρέι, δεν προσδιορίζεται ότι προέρχεται από κάποια συγκεκριμένη χώρα.
Μουσική
Σχεδόν όλες οι μουσικές παρτιτούρες της ταινίας είναι δανεικές σε μεγάλο βαθμό από τις πρώτες και τελευταίες κινήσεις της Συμφωνίας του Λένινγκραντ του Ντμίτρι Σοστακόβιτς, ιδιαίτερα το θέμα της πορείας του πρώτου κινήματος, το οποίο παρατίθεται σχεδόν κατά λέξη, μια πρακτική που ο συνθέτης Μπιλ Κόντι θα χρησιμοποιούσε αργότερα στο Οι κατάλληλοι άνθρωποι (The Right Stuff) με το κοντσέρτο για βιολί του Πιοτρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι. Η Συμφωνία Νο 7 του Σοστακόβιτς είχε πάντα σχέση με δευτερεύουσες έννοιες μέσα στη μουσική που στόχευε στη συντριπτική καταστολή του σταλινικού καθεστώτος του ατομικισμού και της ελευθερίας της έκφρασης, αλλά τη στιγμή της σύνθεσής του κατά τη διάρκεια του πολέμου λέγεται ότι αντιπροσώπευε την καταπίεση του ναζισμού. Στο τέλος της ταινίας, το τελευταίο μέρος της Συμφωνίας Νο 5 του Σοστακόβιτς χρησιμοποιείται επίσης για να σηματοδοτήσει το θριαμβευτικό επίλογο της ιστορίας. Ωστόσο, ενώ η μουσική μπορεί να εκπληρώσει τις τελευταίες στιγμές του θριαμβευτικού τέλους του Η μεγάλη απόδραση των 11, πιστεύεται ότι ο Σοστακόβιτς έγραψε το τέλος της συμφωνίας του για να υποδηλώσει αναγκαστική χαρά κάτω από μια αυταρχική δύναμη. Πιο κοινότυπα, η μουσική αποτίει φόρο τιμής και στη μουσική του Έλμερ Μπέρνσταϊν για το Η μεγάλη απόδραση (The Great Escape).
Το 2005, η εταιρεία Prometheus Records εξέδωσε ένα περιορισμένο άλμπουμ soundtrack της παρτιτούρας του Κόντι.
Αντίδραση κριτικών
Η ταινία έχει 67% «φρέσκια» βαθμολογία στο Rotten Tomatoes. Στο Metacritic, η ταινία βαθμολογείται με 57 στα 100 με βάση 10 κριτικές κριτικών.
Remake
Τον Μάρτιο του 2019, ανακοινώθηκε ότι ο Ζομ Κολέ Σέρα θα σκηνοθετήσει ένα remake με τίτλο Victory. Ένα προσχέδιο γράφτηκε από τους Γκάβιν Ο΄Κόνορ και Άντονι Ταμπάκης το 2017, με τον Ταμπάκη να το ξαναγράφει. Την παραγωγή θα κάνουν οι Τζιάνι Νούναρι και Μπέρνι Γκόλντμαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1981 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζον Χιούστον Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γερμανία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ουγγαρία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Βουδαπέστη Κατηγορία:Ταινίες για τη Γαλλική Αντίσταση Κατηγορία:Ταινίες για αιχμαλώτους πολέμου στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures
Φρικηπαίδεια
thumb|right|Το λογότυπο της Αγγλικής Φρικιπαίδειας. Η Φρικηπαίδεια (γνωστή ως Uncyclopedia διεθνώς, γνωστή στα ελληνικά και με τις ονομασίες Ανεγκυκλοπαίδεια ή Φρικιπαίδεια) είναι ένας ιστότοπος βασισμένος στο λογισμικό wiki. Αποτελεί παρωδία της Βικιπαίδειας, με την έννοια ότι ο καθένας μπορεί να διαβάσει και να γράψει άρθρα για κάθε θέμα, όπως και στη Βικιπαίδεια. Ωστόσο, τα άρθρα αυτά δεν περιέχουν εγκυκλοπαιδική γνώση, αντιθέτως σατιρίζουν το θέμα τους προσφέροντας ανακριβείς πληροφορίες, με λογοπαίγνια, περιγραφή παράλογων καταστάσεων κ.τ.λ.
Η Uncyclopedia αποτελείται από ένα κύκλο «αδελφικών» εγχειρημάτων σε περισσότερες από 75 γλώσσες, με μεγαλύτερο αντιπρόσωπο την αγγλική Uncyclopedia. Η Φρικηπαίδεια διατίθεται κάτω από την άδεια Creative Commons by-nc-sa ενώ οι περισσότεροι συγγενείς ιστότοποι χρησιμοποιούν την άδεια GFDL.
Ιστορία
Η αγγλική Uncyclopedia ιδρύθηκε τον Ιανουάριο 2005 από τον Τζόναθαν Χουάνγκ, αφού πολλοί χρήστες της αγγλικής Βικιπαίδειας δήλωσαν την επιθυμία τους για βίκι παρωδία της Βικιπαίδειας. Σύντομα η Uncyclopedia αναπτύχθηκε σε τέτοιο βαθμό που ο Χουάνγκ αποφάσισε το Μάιο 2005 ο ιστοχώρος να φιλοξενηθεί στην Wikia.
Ο ελληνικός ιστότοπος ιδρύθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2006 υπό την ονομασία Ανεγκυκλοπαίδεια, από μερικούς χρήστες της Βικιπαίδειας με πρόταση του χρήστη Dada. Στις 20 Σεπτεμβρίου του 2006 κατόπιν ψηφοφοριών και αίτηση στο wikia επί του αποτελέσματός τους, η Ανεγκυκλοπαίδεια μετονομάστηκε σε Φρικηπαίδεια. Αυτή τη στιγμή διαθέτει περισσότερα από 3.000 άρθρα και 2.083 εγγεγραμμένους χρήστες.
Η αγγλική Ανεγκυκλοπαίδεια (αγγλικά: Uncyclopedia) φιλοξενούταν στο Fandom (υποσελίδα της Wikia) και είχε σχεδιαστεί η διαγραφή της σελίδας λόγω ανησυχιών από το προσωπικό του Fandom για προσβλητικό περιεχόμενο και έκλεισε στις 14 Μαΐου 2019. Ως αποτέλεσμα, όλες οι εκδόσεις της Ανεγκυκλοπαίδειας (συμπεριλαμβανομένης της ελληνόγλωσσης Φρικηπαίδειας), μετακινήθηκαν σε ανεξάρτητες σελίδες από την κοινότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαδικτυακά φαινόμενα
Kawasaki Ninja
μικρογραφία|Kawasaki Ninja ZX-10R Η Kawasaki Ninja είναι μία σειρά σπορ μοτοσικλετών που κατασκευάζεται από την ιαπωνική βιομηχανία Kawasaki. Η πρώτη μοτοσικλέτα με την ονομασία Ninja ήταν η Kawasaki GPZ900R, γνωστή ως Ninja 900 στις ΗΠΑ.
Η ονομασία Ninja προέρχεται από τους Ιάπωνες κατάσκοπους νίντζα.
Μονοκύλινδρα μοντέλα
Κατηγορία:Μοντέλα μοτοσικλετών Kawasaki
Nu Metal
1993-1998: Πρόωρη ανάπτυξη και άνοδος
Ο Joel McIver αναγνώρισε τον Korn ως το συγκρότημα που δημιούργησε και πρωτοστάτησε στο είδος nu metal με το demo Neidermayer's Mind, το οποίο κυκλοφόρησε το 1993. Ο McIver αναγνώρισε επίσης τους Korn ως το συγκρότημα που ξεκίνησε το New Wave της American Heavy Metal, που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1990. Τα επιθετικά riffs του Korn, ο rapping της Limp Bizkit και οι μελωδικές μπαλάντες του Staind δημιούργησαν το ηχητικό πρότυπο για το nu metal. Η προέλευση του όρου "nu metal" αποδίδεται συχνά στο έργο του παραγωγού Ross Robinson, που ονομάζεται "Ο Νονός του Nu Metal" μεταξύ παραγωγών. Ο Robinson παρήγαγε για μπάντες όπως το Korn, το Limp Bizkit και το Slipknot. Πολλές από τις πρώτες nu metal μπάντες, όπως οι Korn και Deftones, ήρθαν από την Καλιφόρνια. Ωστόσο, το είδος γεννήθηκε σύντομα σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες και πολλές μπάντες προέκυψαν από διάφορα κράτη, όπως η Limp Bizkit από τη Φλώριδα, η Staind από τη Μασαχουσέτη και η Slipknot από την Αϊόβα. Στο βιβλίο Brave Nu World, ο Tommy Udo έγραψε για το συγκρότημα Coal Chamber, "Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις που υποδηλώνουν ότι το Coal Chamber ήταν η πρώτη μπάντα στην οποία εφαρμόστηκε η ετικέτα 'nu metal', σε μια ζωντανή ανασκόπηση στο περιοδικό Spin . "
"Κεφάλαιο" από την Deftones με τον Max Cavalera (1997)
MENU0: 00
Το "Headup" της Deftones χαρακτηρίζει το Max Cavalera και περιγράφεται από τον Decibel ως το "πιο nu-metal κομμάτι" του Around the Fur.
Προβλήματα αναπαραγωγής αυτού του αρχείου; Ανατρέξτε στη βοήθεια μέσων.
Το 1994, οι korn κυκλοφόρησαν το αυτοβιογραφικό τους ντεμπούτο άλμπουμ, το οποίο θεωρείται ευρέως το πρώτο metal album. Το Korn γνώρισε την υπόγεια δημοτικότητα αυτή τη στιγμή. το ντεμπούτο τους album κορυφώθηκε στον αριθμό 72 στο Billboard 200. Την ίδια χρονιά απελευθερώθηκε και το άλμπουμ του P.O.D., το Snuff the Punk, το οποίο αργότερα αναγνωρίστηκε ως άλλο πρώιμο παράδειγμα του metal. Το άλμπουμ των Roots του Sepultura του 1996 δεν έχει μεταλλικά στοιχεία που θεωρήθηκαν επίδραση στο είδος, ενώ οι Roots επηρεάστηκαν από το αυτοβιογραφικό άλμπουμ του Korn. Λίγα μπάντες έπαιζαν το metal μέχρι το 1997 όταν κυκλοφόρησαν όλα τα ντεμπούτο άλμπουμ τους συγκροτήματα όπως το Coal Επιμελητήριο, ο Limp Bizkit και οι Papa Roach. Η προσοχή μέσω του MTV και του Ozzy Osbourne το 1995 για την εισαγωγή του Ozzfest ήταν αναπόσπαστο στοιχείο για την έναρξη της καριέρας πολλών nu metal bands, συμπεριλαμβανομένης της Limp Bizkit το 1998
Πηγές
Κατηγορία:Είδη heavy metal Κατηγορία:Μουσική στην Καλιφόρνια
Αλέξανδρος Τσοποζίδης
Ο Αλέξανδρος Τσοποζίδης είναι Έλληνας τραγουδιστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1986 στο Γκούνιακαλά της Γεωργίας. Από το 1998 ζει στην πόλη της Πάφου της Κυπριακής Δημοκρατίας. Από μικρή ηλικία ήταν λάτρης του ποδοσφαίρου, σύντομα ασχολήθηκε επαγγελματικά με αυτό το άθλημα. Στην Κύπρο σπούδασε στην ακαδημία ποδοσφαίρου. Πέτυχε καλά αποτελέσματα, προέβλεψε ένα λαμπρό μέλλον, αλλά με την επιμονή των γονιών του άφησε τον επαγγελματικό αθλητισμό. Όλοι στην οικογένεια παίζουν διαφορετικά όργανα και τραγουδούν.
Καριέρα
Το 2011 σκέφτηκε μια φωνητική καριέρα. Γνωριμία με τον παραγωγό Kemran Amirov ήταν η αρχή της δημιουργικής του καριέρας. Το 2011 κυκλοφόρησε ένα τραγούδι ντουέτο με τον Eldar Dalgatov - Ίσως επιστρέψεις.
23 Μαϊου 2014 της χρονιάς βραβεία 9 Волны Ο Τσοποζίδης βραβεύτηκε για τη συμβολή του στην ανάπτυξη της έθνικ μουσικής.
Το 2015 κυκλοφορεί ένα τραγούδι με τίτλο «Αρμένιοι και Έλληνες - αδέρφια για πάντα»
Τον Ιούλιο του 2017 κυκλοφόρησε ένα νέο τραγούδι με τίτλο «Δώσε μου έναν αριθμό τηλεφώνου». Το καλοκαίρι του 2018 ο Αλέξανδρος πήρε μέρος στο φεστιβάλ «Жара» στο Μπακού
Τον Μάιο του 2018, ο Αλέξανδρος Τσοποζίδης και η Mitya Fomin έγιναν οι πρωταγωνιστές της συναυλίας Carnival 2018 αφιερωμένη στην έναρξη της εορταστικής περιόδου στο Γκελεντζίκ Στη συναυλία ο Αλέξανδρος ανακοίνωσε την κυκλοφορία του νέου άλμπουμ «Για σένα» με την ενημερωτική υποστήριξη του ραδιοφωνικού σταθμού Восток FM. Τον Νοέμβριο παίρνει μέρος στη συναυλία «Αστέρια της Ανατολής» από τον ραδιοφωνικό σταθμό Восток FM.
Τον Αύγουστο του 2022 έλαβε μέρος στο Kavkaz Music Fest.
Σερμπάν Καντακουζηνός (ηθοποιός)
Ο Σερμπάν Καντακουζηνός (4 Φεβρουαρίου 1941 - 4 Ιουλίου 2011) ήταν Ρουμάνος ηθοποιός.
Γεννήθηκε στο Βουκουρέστι Κατάγεται από τον ρουμάνικο κλάδο της ελληνικής οικογένειας, πριγκίπων και βυζαντινών αυτοκρατόρων , των Καντακουζηνών με καταγωγή από την Σμύρνη. Ο πατέρας του Ίον και η μητέρα του Μαρία Φιλότι ήταν επίσης ηθοποιοί. Πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 70 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρουμάνοι ηθοποιοί Κατηγορία:Οικογένεια Καντακουζηνών Ρουμανίας Κατηγορία:Άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Άντερς Γκάρντερουντ
Ο Σβεν Άντερς Γκάρντερουντ (σουηδικά: Sven Anders Gärderud, 28 Αυγούστου 1946) είναι Σουηδός πρώην αθλητής του στίβου. Ήταν ο νικητής του αγωνίσματος των 3.000 μέτρων στιπλ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976 στο Μόντρεαλ.
Σταδιοδρομία
Ο πατέρας του Γκάρντερουντ ήταν αθλητής του ανταγωνιστικού προσανατολισμού και ήταν ο ίδιος καταξιωμένος προσανατολιστής, κερδίζοντας ένα χρυσό μετάλλιο ομάδας στο σουηδικό πρωτάθλημα του 1977. Αρχικά εκπαιδεύτηκε στον προσανατολισμό και άλλαξε αθλήματα κατά τύχη - του απαγορεύθηκε να τρέξει στο δάσος το φθινόπωρο του 1961 λόγω επιδημίας ίκτερου και περιπλανήθηκε σε μια αθλητική αίθουσα.
Ο Γκάρντερουντ πειραματίστηκε με διάφορα αγωνίσματα προτού επικεντρωθεί στα 3000 μέτρα. Ο πρώτος μεγάλος του αγώνας ήταν οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1968, όπου αποκλείστηκε στα 800 μ. και στα 1500 μ.. Τα επόμενα χρόνια, ο Γκάρντερουντ επικεντρώθηκε στο στιπλ και ήταν ήδη το κύριο φαβορί στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972, αλλά, υποφέροντας από κρυολόγημα, αποκλείστηκε από τη σειρά του. Ο Γκάρντερουντ αποκλείστηκε επίσης στα προκριματικά των 5000 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά μόλις επτά ημέρες αργότερα, σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ στα 3000 μ. στιπλ, με 8:20,8.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1974 στη Ρώμη, ο Γκάρντερουντ νικήθηκε από τον Πολωνό Μπρονίσουαφ Μαλινόφσκι, όμως την επόμενη χρονιά κατέρριψε τρεις φορές το παγκόσμιο ρεκόρ στα 3000 μ.
Το αποκορύφωμα της σταδιοδρομίας του Γκάρντερουντ ήταν στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976, όπου μετά από έναν δυνατό ανταγωνισμό με τους Μαλινόφσκι και Φρανκ Μπάουμγκαρτλ, ο Γκάρντερουντ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο, με ένα νέο παγκόσμιο ρεκόρ με 8:08.02.
Μετά την αποχώρηση από τους αγώνες, ο Γκάρντερουντ εργάστηκε ως τηλεοπτικός σχολιαστής αθλητικών αγώνων και ως προπονητής της σουηδικής ομάδας στίβου. Το 1986 παντρεύτηκε την Ανίκα Γιόχανσον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δρομείς των 3000 μέτρων φυσικών εμποδίων Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Σουηδοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976 Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Σουηδοί Ολυμπιονίκες
Highway Star
Το Highway Star είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple. Το τραγούδι αυτό, ήταν το πρώτο κομμάτι του στούντιο δίσκου "Machine Head", αλλά και του ζωντανά ηχογραφημένου "Made in Japan" και είχε γραφτεί ενώ το συγκρότημα βρισκόταν καθ' οδόν για τη συναυλία του στο Πόρτσμουθ της Μεγάλης Βρετανίας, στις 13 Σεπτεμβρίου του 1971.
Ζωντανές εκτελέσεις
Το κομμάτι αυτό, οι Deep Purple το έπαιξαν για πρώτη φορά ζωντανά τον Σεπτέμβριο του 1971 για την γερμανική τηλεοπτική εκπομπή "Beat Club" και αποτέλεσε μέρος των ζωντανών τους εμφανίσεων από εκεί και έπειτα. Η συγκεκριμένη εκτέλεση υπάρχει στο DVD "History, Hits & Highlights '68–'76".
Σινγκλ
Το "Highway Star" κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1972 σε μορφή 7" σινγκλ με το "Lazy" στη δεύτερη πλευρά του, στην Ιαπωνία, τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ζωντανές ηχογραφήσεις
Το "Highway Star" έχει παιχτεί σχεδόν σε όλες τις συναυλίες των Deep Purple μετά το 1972, οπότε είναι μέρος των περισσότερων ζωντανών δίσκων του συγκροτήματος από εκεί και έπειτα. Ηχογραφήσεις του υπάρχουν στις εξής κυκλοφορίες:
Διασκευές
Το Highway Star είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα τραγούδια της χαρντ ροκ μουσικής της δεκαετίας του '70 και της πρώιμης εποχής του χέβι μέταλ κινήματος, το οποίο αναδείχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του '80 και γι' αυτό το λόγο έχει διασκευαστεί από πολλούς καλλιτέχνες του χώρου, όπως οι Dream Theater, οι Metal Church, οι Faith No More, οι Stryper, οι Chickenfoot, οι Type Ο Negative, οι Night Ranger, οι Buckcherry, ο Λες Φράντκιν, οι Blitzkrieg, οι Alter Bridge, οι Cactus Jack, κ.α.
Θέσεις τσαρτ
Highway Star (σινγκλ)
Επίσημη κυκλοφορία: Ιούλιος 1972
Τα μέλη των Deep Purple
Το "Highway Star" ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Η εν λόγω σειρά έμεινε στην ιστορία ως η πιο επιτυχημένη και χαρακτηριστική των Deep Purple. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των Deep Purple Κατηγορία:Τραγούδια του 1972 Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια
Νατά Πάφου
Η Νατά είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 210 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα βόρεια συνορεύει με την Αξύλου και την Ελεδιώ, στα βορειοανατολικά με την Αμαργέτη, στα ανατολικά με την Σταυροκόννου, στα νοτιοανατολικά με τη Χολέτρια, στα δυτικά με τον Φοίνικα, στα νοτιοδυτικά με την Αναρίτα και στα βορειοδυτικά με την Επισκοπή.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του χωριού γνώρισε αυξομειώσεις.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Νατάς όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Ίον Φιλότι Καντακουζηνός
Γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1908 και απεβίωσε στις 27 Αυγούστου 1975. Καταγόταν από τον ρουμανικό κλάδο της ελληνικής οικογένειας πριγκίπων και βυζαντινών αυτοκρατόρων, των Καντακουζηνών, με απώτερη καταγωγή από τη Σμύρνη.
Ήταν πατέρας του επίσης ηθοποιού Σερμπάν και σύζυγος της ηθοποιού Μαρία Φιλότι. Είχε διατελέσει διευθυντής της Cinematogry και της Cineromit
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι ηθοποιοί Ιον Κατηγορία:Ρουμάνοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Νίκος Νικολαΐδης (συγγραφέας)
Ο '''Νίκος Δημ. Νικολαΐδης''' (28 Ιουλίου 1964) είναι Έλληνας συγγραφέας και σχεδιαστής κόμικς. Έχει ασχοληθεί με την τοπική και αθλητική ιστορία του Αιγάλεω καθώς και με τη μελέτη και δημιουργία κόμικς.
Βιογραφικό
Έχει συμμετάσχει σε μελέτες σχετικές με τα κόμικς των εκδόσεων Ανεμοδουρά,   τις οποίες εξέδωσε ο ίδιος ο οίκος, με διαφορετικές επωνυμίες, καθώς και σε μελέτη για τα νεανικά περιοδικά γενικότερα. Παράλληλα σχεδιάζει το κόμικς «Πορτιέρο Μάκης Ροδίτης» και υπογράφει το σενάριο του «Τετρακοσάρη», ενθέτου του περιοδικού Νέος Μπλεκ. Έχει γράψει το σενάριο ιστορίας του Μπλεκ που δημοσιεύτηκε στην ιταλική έκδοση του περιοδικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπλεκ, το τίμημα της Προδοσίας, ιστοσελίδα lifo.gr.
Κατηγορία:Έλληνες δημιουργοί κόμικς Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί του αθλητισμού
Γεώργιος Βουτσινάς
Ο Γεώργιος Βουτσινάς (1874–1938) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και εκδότης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1874 στη Λευκάδα. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά μετά από παρότρυνση του Βλάση Γαβριηλίδη στράφηκε στη δημοσιογραφία. Η πρώτη του δημοσιογραφική αποστολή ήταν στην Κρητική Επανάσταση το 1897, για την εφημερίδα Ακρόπολις. Στη συνέχεια εργάστηκε και σε άλλες αθηναϊκές εφημερίδες ως συντάκτης και αρχισυντάκτης. Ασχολήθηκε και με την πολιτική και διετέλεσε νομάρχης Σερρών, Θεσσαλονίκης και Αχαΐας. Το 1922 ορίστηκε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Κινήματος της 11ης Σεπτεμβρίου, ενώ από το 1928 ανέλαβε την διεύθυνση σύνταξης της εφημερίδας Πατρίς και έναν χρόνο αργότερα εξέδωσε και πάλι την εφημερίδα Ακρόπολις. Κατά την διάρκεια του βίου του υπήρξε επίσης μεταφραστής λογοτεχνικών έργων από τα ιταλικά και τα γαλλικά. Πέθανε στην Αθήνα το 1938.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Όρος Πέκτου
Το όρος Πέκτου (Κορεάτικα: 백두산, 白頭山), επίσης γνωστό ως όρος Μπεκντού και στην Κίνα ως όρος Τσανγκμπάι (απλοποιημένα Κινέζικα: 长白山, παραδοσιακά Κινέζικα: 長白山), είναι ένα ενεργό στρωματοηφαίστειο στα σύνορα Κίνας-Βόρειας Κορέας. Στα 2.744 μέτρα, είναι το υψηλότερο βουνό των οροσειρών Τσανγκμπάι και Μπεκντοντεγκάν. Οι Κορεάτες αποδίδουν μια μυθική ποιότητα στο ηφαίστειο και τη λίμνη της καλδέρας του, θεωρώντας ότι είναι η πνευματική οικεία της χώρας τους. Είναι το υψηλότερο βουνό στη Βόρεια Κορέα, τη χερσόνησο της Κορέας και τη βορειοανατολική Κίνα.
Το βουνό αυτό παίζει σημαντικό μυθολογικό και πολιτιστικό ρόλο στις κοινωνίες και τις πολιτικές θρησκείες και των δύο σύγχρονων κορεατικών κρατών. Για παράδειγμα, αναφέρεται και στους δύο εθνικούς τους ύμνους και απεικονίζεται στο εθνόσημο της Βόρειας Κορέας.
Γεωγραφία και γεωλογία
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Mount_Paektu_Relief_Map,_SRTM-1.jpg|μικρογραφία|Ανάγλυφος χάρτης Το όρος Πέκτου είναι στρατοηφαίστειο του οποίου ο κώνος περικόπτεται από μια μεγάλη καλδέρα, περίπου 5 χιλιομέτρων σε μήκος και 850 μέτρων σε βάθος, μερικώς γεμάτο από τα νερά της λίμνης του Παραδείσου. Η λίμνη έχει περιφέρεια 12 έως 14 χιλιομέτρων, με μέσο βάθος 213 μέτρων και μέγιστο βάθος 384 μέτρων. Από τα μέσα Οκτωβρίου έως τα μέσα Ιουνίου, η λίμνη συνήθως καλύπτεται με πάγο. Το 2011, εμπειρογνώμονες στη Βόρεια και τη Νότια Κορέα συναντήθηκαν για να συζητήσουν το ενδεχόμενο σημαντικής έκρηξης στο εγγύς μέλλον, καθώς το ηφαίστειο εκρήγνυται περίπου κάθε 100 χρόνια, με την τελευταία φορά να εκρήγνυται το 1903.
Το κεντρικό τμήμα του βουνού υψώνεται περίπου στα 3 μιλιμέτρα ανά έτος λόγω των αυξανόμενων επιπέδων μάγματος κάτω από το κεντρικό τμήμα του βουνού. Δεκαέξι κορυφές άνω των 2.500 μέτρων ευθυγραμμίζουν την καλδέρα που περιβάλλει τη λίμνη του Παραδείσου. Η υψηλότερη κορυφή, που ονομάζεται Κορυφή Τζανγκγκούν, καλύπτεται από χιόνι περίπου οκτώ μήνες του έτους. Η κλίση είναι σχετικά ήπια έως περίπου τα 1.800 μέτρα.
Νερό ρέει βόρεια έξω από τη λίμνη, και κοντά στην έξοδο υπάρχει καταρράκτης 70 μέτρων. Το βουνό είναι η πηγή των ποταμών Σόνγκχουα, Τούμεν και Γιαλού. Ο Τούμεν και ο Γιαλού σχηματίζουν τα βόρεια σύνορα μεταξύ Βόρειας Κορέας, Ρωσίας και Κίνας.
Κλίμα
Ο καιρός στο βουνό μπορεί να είναι πολύ ασταθής, μερικές φορές σοβαρός. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στην κορυφή είναι -49°C. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, οι θερμοκρασίες μπορούν να φτάσουν περίπου τους 18°C ή παραπάνω, και κατά τη διάρκεια του χειμώνα οι θερμοκρασίες μπορούν να μειωθούν στους -48°C. Η χαμηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία ήταν οι -51°C στις 2 Ιανουαρίου του 1997. Η μέση θερμοκρασία είναι περίπου -24°C τον Ιανουάριο και 10°C τον Ιούλιο, παραμένοντας υπό του μηδενός για οκτώ μήνες του έτους. Η μέση ταχύτητα ανέμου είναι τα 42 χιλιόμετρα την ώρα, και κορυφώνεται στα 63 χιλιόμετρα την ώρα. Η σχετική υγρασία είναι κατά μέσο όρο 74%.
Σερμπάν Καντακουζηνός
Το όνομα Σερμπάν Καντακουζηνός αναφέρεται στους παρακάτω, μέλη του ρουμάνικου κλάδου της οικογένειας Καντακουζηνών με καταγωγή από τη Σμύρνη.
Όρος Πέκτου
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Κίνας Κατηγορία:Βουνά της Βόρειας Κορέας
Tupolev Tu-154
thumb|250px|right|Tu-154 της Tajikistan Airlines λίγο πριν την απογείωση του από το αεροδρόμιο του [[Μόναχο|Μονάχου.]] thumb|250px|right|Tu-154M της [[Ρωσία|Ρωσικής KMV Avia στο αεροδρόμιο της Μόσχας.]] thumb|250px|right|Tupolev Tu-154 της [[Ρωσία|Ρωσικής Aeroflot.]] Το Tupolev Tu-154 (Κωδικός NATO: Careless) είναι ένα Ρωσικό τρικινητήριο τζετ επιβατικό αεροσκάφος μικρών και μεσαίων αποστάσεων, παρεμφερές του Αμερικανικού Boeing 727. Αν και πετάει σχεδόν 40 χρόνια, παραμένει ως βασικός τύπος στα εσωτερικά δρομολόγια της Ρωσίας και άλλων κρατών της πρώην ΕΣΣΔ, και σε μικρό βαθμό στην Ανατολική Ευρώπη και το Ιράν.