cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νομός Βοιωτίας
Σημαντικές εμπορικές επιχειρήσεις
Επιπλέον, η PFIC στη Θήβα που εξαγόρασε την BASF τον Σεπτέμβριο του 2016, αποτελεί την μεγαλύτερη βιομηχανική μονάδα της χώρας στην παραγωγή προσθέτων και βελτιωτικών σκυροδέματος, ειδικών υλικών επισκευών, καθώς και κατασκευής βιομηχανικών δαπέδων, το μεταλλείο της ΛΑΡΚΟ στον Άγιο Ιωάννη, είναι από τα παλαιότερα μεταλλεία της εταιρίας και παράγουν ετησίως 700.000 τόνους μεταλλεύματος , η Coca-Cola Τρία Έψιλον στο Σχηματάρι λειτουργεί από το 1989, απασχολεί 225 άτομα και αποτελεί ένα από τα πιο σύγχρονα εργοστάσια παραγωγής αναψυκτικών και μη αλκοολούχων ποτών στην Ευρώπη , και η βιομηχανία τσιμέντων Titan που δημιούργησε το 1976 το τέταρτο εργοστασίο της στη θέση Καμάρι.
Ακόμα, η Schneider Electric παράγει μετασχηματιστές της σειράς Elvim στα Οινόφυτα, η Tupperware στη Θήβα, ένα από τα 4 εργοστασία στην Ευρώπη απασχολεί περίπου 200 άτομα , το εργοστάσιο καφέ της Νεστλέ στα Οινόφυτα, χτίστηκε το 1974, και απασχολεί 118 άτομα , η Κρεντίν Ελλάς στα Οινόφυτα, παράγει προϊόντα αρτοποιΐας και ζαχαροπλαστικής , η Sonoco στα Οινόφυτα, που αγόρασε την Weidenhammer to 2014, παράγει τα σύνθετα πολυστρωματικά δοχεία (composite cans) με εύκολα ανοιγόμενο καπάκι (peel-off top) , και η Bayer AG, εργοστάσιο συσκευασίας και τυποποίησης φυτοφαρμάκων στο Ύπατο.
Ανεργία
Ποσοστό ανεργίας (%) και μεταβολή thumb|left|Το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Τανάγρας, που είναι η βάση της 114 Πτέρυγα Μάχης της Πολεμικής Αεροπορίας.
Στρατιωτικά
Η Βοιωτία είναι η έδρα πολλών τωρινών και πρώην βάσεων και στρατιωτικών εγκαταστάσεων. Στην Τανάγρα βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα, η 114 Πτέρυγα Μάχης που ιδρύθηκε στις 22 Αυγούστου του 1956 στην Αεροπορική Βάση Τανάγρας. Επίσης στην ίδια περιοχή εδρεύει η μεγαλύτερη κρατική αμυντική βιομηχανία της Ελλάδας, η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία που ειδικεύεται στην κατασκευή τμημάτων πολιτικών και στρατιωτικών αεροσκαφών.
Στην Αλίαρτο και στην Αντίκυρα υπάρχουν οι ομώνυμες Μονάδες Καυσίμων που ανήκουν στην Πολεμική Αεροπορία.
Ακόμα στην υψηλότερη κορυφή του Κιθαιρώνα, τον Προφήτη Ηλία υπάρχει η εγκαταλελειμμένη βάση που χρησιμοποιούνταν από το ΝΑΤΟ και τώρα έχει περάσει στην κατοχή του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.
Μεταφορές
thumb|Ο [[Σιδηροδρομικός Σταθμός Δαύλειας.]] thumb|Η Ευρωπαϊκή Ποδηλατική Διαδρομή 11 που διασχίζει τη Βοιωτία.
Υγειονομική περίθαλψη
Η Βοιωτία ανήκει στην 5η Υγειονομική Περιφέρεια Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας και διαθέτει 2 γενικά νοσοκομεία από τα 8 της περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, το Γενικό Νοσοκομείο Θήβας και το Γενικό Νοσοκομείο Λιβαδειάς. Το ιατρικό προσωπικό των δύο νοσοκομείων ανέρχεται σε 206 άτομα και το νοσηλευτικό και διοικητικό επιστημονικό τεχνικό σε 515 άτομα.
Εκπαίδευση
thumb|Δημοτικό σχολείο στο χωριό Στείρι. Στη Βοιωτία υπάρχουν πολλά εκπαιδευτικά ιδρύματα. Υπεύθυνη για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση είναι η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Βοιωτίας στην οποία ανήκουν 73 νηπιαγωγεία και 70 δημοτικά. Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση υπεύθυνη είναι η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Βοιωτίας της οποίας τα σχολεία διαιρούνται στις Περιοχές Α, Β και Γ. Στην Περιοχή Α (Λιβαδειά-Θήβα) εντάσσονται μόνο τα σχολεία της Λιβαδειάς και της Θήβας, στην Περιοχή Β (Ευρύτερη Περιοχή Λιβαδειάς) τα υπόλοιπα σχολεία του δήμου Λεβαδέων, του δήμου Ορχομενού και του δήμου Διστόμου - Αράχοβας - Αντίκυρας και στην Περιοχή Γ (Ευρύτερη Περιοχή Θήβας) τα υπόλοιπα σχολεία του δήμου Θηβαίων, του δήμου Αλιάρτου και του δήμου Τανάγρας. Στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ανήκουν 29 γυμνάσια και 32 λύκεια. Επίσης από το 2017 λειτουργεί το πρώτο μουσικό σχολείο στη Βοιωτία, το Μουσικό Γυμνάσιο Λιβαδειάς στον Άγιο Γεώργιο.
Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση η Βοιωτία καλύπτεται από το Τμήμα Διοίκησης Συστημάτων Εφοδιασμού του ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας το οποίο στεγάζεται στη Θήβα από το 2005. Από το 2005 έως το 2013 λειτουργούσε το Τμήμα Περιφερειακής Οικονομικής Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Στερεάς Ελλάδας στη Λιβαδειά.
Αν και ο Νομός Βοιωτίας είναι ένας από τους πιο εύφορους και παραγωγικούς νομούς της χώρας δεν διαθέτει μία δική του αυτοτελή Γεωπονική Σχολή. Ήδη από τη δεκαετία του 2000 είχε γίνει πρόταση για μεταφορά της Γεωπονικής Αθηνών από την Αθήνα στην Κωπαΐδα, σχέδιο που ποτέ δεν υλοποιήθηκε πλήρως.
Εφημερίδες
Η πρώτη βοιωτική εφημερίδα που κυκλοφόρησε ήταν η εφημερίδα Βοιωτία στις 8 Οκτωβρίου του 1874.
Παρακάτω ακολουθεί μια λίστα που περιλαμβάνει 62 εφημερίδες της Βοιωτίας που εκδίδονται μέχρι σήμερα και άλλες που η έκδοσή τους διακόπηκε: • 3
Περιοδικά
Παρακάτω ακολουθεί μια λίστα που περιλαμβάνει 20 περιοδικά της Βοιωτίας που εκδίδονται μέχρι σήμερα και άλλα που η έκδοσή τους διακόπηκε: : • 3
Αξιοθέατα
thumb|Το άγαλμα του Λέοντα της Χαιρώνειας. Στα αξιοθέατα της Βοιωτίας περιλαμβάνονται:
● Οι πηγές του Άη Γιάννη και το ποτάμι Μαυρονέρι έξω από το χωριό Μαυρονέρι Βοιωτίας, στο Δήμο Λεβαδέων, που αποτελούν πολύ σημαντικό υδροβιότοπο για την περιοχή αλλά και αξιοθέατο για το χωριό.
Εκδηλώσεις
thumb|Επέτειος της Κήρυξης της Επανάστασης στην Ρούμελη στη Μονή του Οσίου Λουκά.
Αθλητισμός
Αξιοσημείωτο είναι ότι ο αθλητισμός αναπτύχθηκε στη Βοιωτία ήδη από το 19ο αιώνα. Υπήρξαν αρκετές ομάδες για τις οποίες δεν έχει γίνει ενδελεχής ιστορική έρευνα. Η πιο γνωστή μέχρι το Μεσοπόλεμο ήταν ο Λέων Αττικοβοιωτίας.
Διοργανώσεις
Στην Βοιωτία πραγματοποιούνται οι παρακάτω διοργανώσεις:
Αδελφοποιήσεις
Η Βοιωτία ή οι περιοχές της έχουν αδελφοποιηθεί με τις παρακάτω περιοχές:
Παραπομπές
Παραλίες στο Νομό Βοιωτίας, Infomust.gr
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Βοιωτίας Κατηγορία:Νομός Βοιωτίας
KDE
Το KDE (K Desktop Environment - Περιβάλλον Εργασίας K) είναι ένα ελεύθερο γραφικό περιβάλλον εργασίας και περιβάλλον ανάπτυξης λογισμικού το οποίο δημιουργήθηκε με την πλατφόρμα Qt της Trolltech. Εκτελείται στα περισσότερα συστήματα Unix και Unix-συμβατά, όπως το Linux, BSD, AIX, Unixware, OpenServer και Solaris, ενώ επιλεγμένες εφαρμογές έχουν μεταφερθεί στο Mac OS X και στα Microsoft Windows.
Το γράμμα "K" στην αρχή αντιπροσώπευε το "Kool" (όμως το "C" του "cool" χρησιμοποιούνταν ήδη για το ακρωνύμιο του Common Desktop Environment), άλλα αργότερα παρέμεινε απλώς ως "K".
Η μασκότ του έργου είναι ένας πράσινος δράκος ονόματι Konqi. Ο Konqi εμφανίζεται σε διάφορες εφαρμογές, συμπεριλαμβανομένου του παραθύρου "Σχετικά με το KDE".
Ιστορικό
right|150px|thumb|Ο [[Konqi, η μασκώτ του KDE]] Το εγχείρημα KDE ανακοινώθηκε από τον Matthias Ettrich (τότε φοιτητή του Πανεπιστημίου του Τύμπινγκεν) στις 14 Οκτωβρίου 1996, στις ομάδες συζήτησης,   και.
Εκείνο το διάστημα, ο Matthias ήταν προβληματισμένος από ορισμένες πλευρές του UNIX desktop, σημειώνοντας πως καμία από τις εφαρμογές της εποχής δεν είχε συνέπεια στην όψη, στην αίσθηση ή στη λειτουργικότητα. Πρότεινε τη δημιουργία όχι μόνο μιας ομάδας εφαρμογών, αλλά ενός περιβάλλοντος εργασίας, όπου οι χρήστες μπορούν να περιμένουν συνέπεια στην όψη, στην αίσθηση και στη λειτουργικότητα. Επίσης ήθελε να δημιουργήσει ένα εύχρηστο περιβάλλον εργασίας. Ένα από τα παράπονα του με τις εφαρμογές της εποχής ήταν ότι η κοπέλα του δεν μπορούσε να τις χρησιμοποιήσει.
Ο Matthias αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τη γραφική βιβλιοθήκη Qt για την ανάπτυξη του KDE. Άλλοι προγραμματιστές ξεκίνησαν άμεσα την ανάπτυξη KDE/Qt εφαρμογών, και στα τέλη του 1996, μεγάλες και σύνθετες εφαρμογές κυκλοφόρησαν.
Εκείνη την εποχή, το Qt δεν βρισκόταν κάτω από άδεια ελευθέρου λογισμικού που να αναγνωρίζονταν από το GNU project, και έτσι τα μέλη του εκδήλωσαν την ανησυχία τους για τη χρήση του Qt στη δημιουργία ενός ελεύθερου περιβάλλοντος εργασίας και εφαρμογών. Για τον λόγο αυτό, ξεκίνησαν δύο νέα έργα: το Harmony, για τη δημιουργία ενός ελεύθερου υποκατάστατου των βιβλιοθηκών Qt, και το GNOME για τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος εργασίας χωρίς τη χρήση Qt και βασισμένο εξ ολοκλήρου σε ελεύθερο λογισμικό.
Στις 25 Ιουνίου 1999 έγινε διαθέσιμη η έκδοση 2.0 της βιβλιοθήκης Qt, η οποία εκδόθηκε υπό την άδεια ανοικτού κώδικα Q Public License (QPL), άλλα η αντιπαράθεση συνεχίστηκε σχετικά με τη συμβατότητα της άδειας με τη GNU General Public License (GPL). Στις 7 Δεκεμβρίου 2000 η Trolltech διέθεσε για το Unix την έκδοση 2.2 διαθέσιμη υπό την άδεια χρήσης GPL για την εξάλειψη των ανησυχιών του Ιδρύματος Ελευθέρου Λογισμικού.
Για την αποτροπή της απωλείας του κώδικα των βιβλιοθηκών Qt, στην περίπτωση που η εταιρεία που είναι υπεύθυνη ανάπτυξης για το Qt αποτύχει εμπορικώς, ιδρύεται τον Φεβρουάριο του 1997 η KDE-FreeQt Foundation, η οποία διασφαλίζει την αέναη ελεύθερη διαθεσιμότητα της βιβλιοθήκης για την ανάπτυξη ελεύθερου λογισμικού. Η κυριότητα του κώδικα κρατείται από το ίδρυμα ώστε να εκδοθεί κάτω από μιά άδεια BSD στην περίπτωση αυτή.
Οργάνωση του εγχειρήματος KDE
Οι σημαντικές αποφάσεις, όπως οι ημερομηνίες κυκλοφορίας και η περίληψη νέων εφαρμογών, λαμβάνονται στον κατάλογο αλληλογραφίας kde-core-devel από τους αποκαλούμενους προγραμματιστές πυρήνα. Αυτοί είναι προγραμματιστές που έχουν κάνει σημαντικές συνεισφορές στο KDE για μεγάλη χρονική περίοδο. Οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται μέσω της τυπικής διαδικασίας ψηφοφορίας, αλλά μέσω συζητήσεων στους καταλόγους αλληλογραφίας. Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό φαίνεται να λειτουργεί καλά, και μείζονος σημασίας θέματα (όπως η ερώτηση εαν το KDE 2 API πρέπει να διακοπεί για χάρη του KDE 3) είναι σπάνια.
Ενώ οι προγραμματιστές και οι χρήστες βρίσκονται τώρα πια σε ολόκληρο τον κόσμο, το έργο διατηρεί την ισχυρή του βάση στη Γερμανία. Οι διακομιστές ιστοσελίδων βρίσκονται στα πανεπιστήμια του Τύμπιγκεν και του Καϊζερσλάουτερν, μία Γερμανική μη-κερδοσκοπική οργάνωση (KDE e.V.) κατέχει τα δικαιώματα του "KDE", και τα συνέδρια του KDE συχνά λαμβάνουν μέρος στη Γερμανία.
Κύκλος διάθεσης και αριθμοί έκδοσης
εναλλ.=|μικρογραφία|280x280εσ|Μιά τυπική επιφάνεια εργασίας KDE, από τη διανομή [[SUSE, καθώς εκτελεί κοινές καθημερινές εφαρμογές.]] Όπως φαίνεται από το ιστορικό του έργου παρακάτω, η ομάδα του KDE διαθέτει νέες εκδόσεις σε συχνή βάση. Είναι σπάνιο μια έκδοση να καθυστερήσει παραπάνω από μια με δύο εβδομάδες. Μια εξαίρεση ήταν το KDE 3.1, το οποίο καθυστέρησε για περισσότερο από ένα μήνα λόγω του αριθμού των ζητημάτων ασφαλείας στον κώδικά του.
Υπάρχουν δύο βασικοί τύποι κυκλοφοριών:
Μείζων Κυκλοφορία
Μία μείζων κυκλοφορία του KDE έχει δύο αριθμούς στην έκδοση του, π.χ. KDE 1.1. Όλες οι κυκλοφορίες του KDE με τον ίδιο μείζονα αριθμό (π.χ. KDE1, KDE2 and KDE3) είναι συμβατά τα δυαδικά τους αρχεία και ο κώδικάς τους μαζί. Αυτό σημαίνει ότι για παράδειγμα το λογισμικό που αναπτύχθηκε για τις εκδόσεις KDE 3.0.x θα δουλεύει με όλες τις εκδόσεις του KDE3. Μόνο μία μείζων διανομή του KDE θα ενσωματώσει νέα χαρακτηριστικά.
Ονοματοδοσία
Οι περισσότερες εφαρμογές του KDE, έχουν ως αρχικό γράμμα στο όνομά τους το κεφαλαίο "Κ". Παρόλα αυτά υπάρχουν και εξαιρέσεις όπως το kynaptic, του οποίου το "K" δεν είναι κεφαλαίο, και το Gwenview, το οποίο δεν περιλαμβάνει το "K" στο όνομά του. Σε αρκετές εφαρμογές του KDE, το αρχικό γράμμα "K" του ονόματός τους, αντικαθιστά το αρχικό γράμμα "C" ή "Q", που θα έπρεπε να είχε κανονικά η λέξη, όπως για παράδειγμα το Konsole και το Kuickshow, αντίστοιχα. Επίσης, σε μερικά ονόματα, απλά προστίθεται ένα "K" πριν από μια κοινά χρησιμοποιούμενη λέξη, π.χ. KOffice. Είναι άξιο αναφοράς ότι με κάποιους από αυτούς τους μετασχηματισμούς, τα ονόματα που προκύπτουν (όπως π.χ. το Konsole) είναι σωστά ορθογραφικά, στη Γερμανική γλώσσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γραφική διεπαφή χρήστη Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Linux
Οσορκόν Β΄
Ο Οσορκόν Β΄ ήταν ο 5ος φαραώ της 22ης δυναστείας της Αιγύπτου. Ήταν γιος τού Τακελότ Α΄ και της Καπές. Κυβέρνησε την Αίγυπτο περίπου το διάστημα 872-837 π.Χ. από την Τάνιδα, πρωτεύουσα της δυναστείας αυτής.
Πηγές
M.G. Daressy, une Stèle de Mit Yaich, ASAE 22 (1922), 77. Helen K. Jaquet-Gordon, The Inscriptions on the Philadelphia-Cairo Statue of Osorkon II, JEA 46 (1960), 12-23.
Κατηγορία:Φαραώ της 22ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Καθολικός ναός Αγίου Παύλου Πειραιά
Ο Καθολικός ναός του Αγίου Παύλου στον Πειραιά είναι ευκτήριος οίκος της Ρωμαιοκαθολικής κοινότητας και βρίσκεται στην οδό Φίλωνος στον Πειραιά.
Ανέγερση
Το 1838 ο Γερμανός αρχιτέκτονας Έντουαρτ Σάουμπερτ εκπονεί αρχιτεκτονική μελέτη για το ναό. Έγιναν μικρής κλίμακας τροποποιήσεις και ο Θεόφιλος Χάνσεν με τον C. Lorenzen, συνάδελφό του επέβλεψαν το οικοδόμημα. Τον Δεκέμβριο του 1839 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του. Το οικόπεδο ανέγερσης ήταν παραχωρημένο από δωρεές πιστών και τη βοήθεια του Αυστριακού προξένου Άντον Πρόκες φον Όστεν.
Αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά
Είναι ναός με κάτοψη σχήματος ορθογωνίου και διαστάσεων 19,35 μ.Χ 9,20 μ.Έχει ξύλινη οροφή,κατασκευασμένη στα 1896, οπότε επεκτάθηκε και το μέτωπο του ναού Το αετωμα, τα δύο κωδωνοστάσια και οι παραστάδες είναι κορινθιακού ρυθμού.
Πηγές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στον Πειραιά
Αράχωβα Πάτρας
Η Αράχωβα είναι παλιό χωριό της επαρχίας Πατρών του νομού Αχαΐας. Το χωριό σήμερα δεν υπάρχει, η θέση του ήταν νοτιοανατολικά της Πάτρας πλησίον του σημερινού Ρωμανός.
Αναφέρεται σαν "Ciracova" σε ενετική κατάσταση των χωριών των Πατρών. Πιστεύεται ότι δημιουργήθηκε από τους κατοίκους του κοντινού Κυνηγού. Αναφέρεται το 1851 με 54 κατοίκους, μετά την επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι της σταδιακά την εγκατέλειψαν.
Κατά την Τουρκοκρατία στην περιοχή είχε εκτάσεις ο Σεκήρ Αγάς, μεταεπαναστατικά έγιναν εθνικές γαίες που πουλήθηκαν στον Κάρολο Δρακόπουλο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Πατρέων Κατηγορία:Ιστορία της Πάτρας
Επισκοπή Βερίσσης
Η Επισκοπή Βερίσσης ή Βηρίσσης ήταν επισκοπή του Οικουμενικού Πατριαρχείου στον σημερινό Πόντο. Υπαγόταν διοικητικά στην Μητρόπολη Σεβαστείας. Έδρα της ήταν η πόλη Βηρίσσα ή Βερίσσα, το σημερινό χωριό Baulus ή Bolus. Σήμερα αποτελεί τιμητικό επισκοπικό τίτλο της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας.
Στα Τακτικά αναφέρεται από τον 6ο έως τον 13ο αιώνα. Έγινε επισκοπή πριν το 458 που αναφέρεται και ο πρώτος γνωστός επίσκοπός της, ο Μαξέντιος.
Οξυά Καρδίτσας
Η Οξυά είναι οικισμός της Θεσσαλίας και της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας.
Επισκοπή Βερίσσης
Πηγές
Κατηγορία:Πρώην επισκοπές του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Καθολικές τιμητικές επισκοπές στην Ασία Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Σεβαστείας
Οξυά Καρδίτσας
Γενικά στοιχεία
Η Οξυά βρίσκεται στις βορειοανατολικές πλαγιές του όρους Καράβα σε υψόμετρο 850 μέτρα σε απόσταση περίπου 56 χλμ. δυτικά από την Καρδίτσα και 22 χλμ. νοτιοδυτικά από το Μουζάκι (έδρα δήμου). Οι κάτοικοί του, οι οποίοι κατά τους θερινούς μήνες αυξάνονται κατά πολύ, ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία ενώ ασκούνται ακόμη δύο παραδοσιακά επαγγέλματα, του ράφτη για τις κάπες των τσοπάνηδων και του βαρελά. Το χωριό δεν έχει, ακόμα, αξιοποιηθεί τουριστικά, παρότι υπάρχουν αρκετές ανάλογες δυνατότητες (π.χ. δημιουργία χώρων και κέντρων αναψυχής, χιονοδρομικού κέντρου, παραθεριστικών εγκαταστάσεων κ.λ.π.).
Αξιοθέατο της περιοχής είναι το μοναστήρι της Αγίας Τριάδας, το οποίο ιδρύθηκε στις αρχές του 17ου αιω. και είναι κτισμένη σε μικρό και στρογγυλό πλάτωμα. Το καθολικό του είναι τρίκογχος σταυρεπίστεγος ναός αθωνίτικου τύπου (χρονολογίας 1662) ενώ ο νάρθηκας μεταγενέστερης. Οι τοιχογραφίες είναι του 1682 ενώ οι δεσποτικές εικόνες, του Χριστού και της Παναγίας, φέρουν τις χρονολογίες 1735 και 1785.
Γεωγραφικά στοιχεία
Η Οξυά είναι χτισμένη στις ανατολικές πλευρές του Αη- Λιά ή Προφήτη Ηλία (1.758 μ. υψ.) και την περιβάλλουν οι κορυφές της Καράβας (2.184 μ. υψ.), της Μάλιας (1.970 μ. υψ.), του Βουτσικάκι (2.154 μ. ), καθώς και δάση από οξυές και έλατα. Βορειοανατολικά του χωριού βρίσκεται η ευρύτερη περιοχή της λίμνης Πλαστήρα, νότια τα χωριά της περιοχής Αργιθέας, βορειοδυτικά τα χωριά Δρακότρυπα, Βατσουνιά και Πορτή, που ανήκουν επίσης στο Δήμο Μουζακίου και μετά απ' αυτά βρίσκονται τα ορεινά χωριά του νομού Τρικάλων (περιοχή Κόζιακα). Τέλος βόρεια απλώνεται η περιοχή του Μουζακίου.
Προέλευση του ονόματος
Η παλιότερη ονομασία του χωριού ήταν Σιάμ από τη σύντμηση της πρώτης ονομασίας Σιάμος. Σύμφωνα με την παράδοση, το χωριό πρέπει να ιδρύθηκε την περίοδο 1393-1422. Η ονομασία Οξυά δόθηκε με διάταγμα το 1930, εξαιτίας του ιστορικού δάσους οξυάς που βρίσκεται στη ΝΑ πλευρά του χωριού. Γύρω στο 1770 πέρασε από την Οξυά ο Άγ. Κοσμάς ο Αιτωλός. Σώθηκε μια φράση στο τέλος της ομιλίας προς του κατοίκους που έμοιαζε με προφητεία, ότι «με τον καιρό θα σκορπιστεί το χωριό τόσο, που δε θα ακούγεται ο κόκορας από τη μία άκρη ως την άλλη». Πράγματι μετά από εκατό χρόνια, το χωριό σκορπίστηκε όπως είναι και σήμερα. Σήμερα λειτουργεί ο μύλος στα Παλιάμπελα, πετρόχτιστος, ηλικίας περίπου ενός αιώνα ενώ στον οικισμό Παλαιοχώρι υπάρχει παλιό τοξωτό γεφύρι που ενώνει τον οικισμό με το κέντρο της Οξυάς. Παλιό γεφύρι υπάρχει και στη θέση Τσιλιγκέικα.
Οικονομία
Εξέχουσα θέση στην οικονομία του χωριού κατέχει η κτηνοτροφία. Εκτρέφονται κυρίως κοπάδια με αιγοπρόβατα και τα κτηνοτροφικά προϊόντα παράγονται ακόμα αποκλειστικά και μόνο με παραδοσιακές μεθόδους, λόγω και της έλλειψης σύγχρονων μέσων στην περιοχή. Οι εναπομείναντες κάτοικοι του χωριού ασχολούνται επίσης και με γεωργικές εργασίες, ενώ στις γειτονικές περιοχές (Μουζάκι, Καρδίτσα, κ.λ.π) έχει αναπτυχθεί έντονη επιχειρηματική δραστηριότητα από Οξυώτες που έχουν άμεση και καθημερινή, σχεδόν, επαφή με το χωριό.
Διοικητικά - Πληθυσμιακά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1833 στο ΦΕΚ 126Α-02/04/1883, μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλία ς και την παλιά του ονομασία Σιάμο, στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 όταν προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Γόμφων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1930 με το ΦΕΚ 251Α - 24/07/1930 μετονομάστηκε σε Οξυά. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους οικισμούς: Βαγένια, Δάφνη, Ζαμανάτικο, Κούρα, Μεγάλη Βρύση, Μεσορράχη, Παλαιάμπελα, Παλαιοχώρι, Πλατάνια, Σούλα και Συκιά αποτελούν την κοινότητα Οξυάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μουζακιού του δήμου Μουζακιού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 112 κατοίκους.
Απογραφές πληθυσμού
* Ο πληθυσμός 1951 έως 1971 αφορά και τους συνοικισμούς
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Ίφις
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ίφις ή Ίφιος είναι γνωστά τα ακόλουθα 4 πρόσωπα:
Πηγές
Ιφις Ιφις Ιφις Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Τα 101 σκυλιά της Δαλματίας ΙΙ: Η περιπέτεια του Πάτσα
Τα 101 σκυλιά της Δαλματίας ΙΙ: Η περιπέτεια του Πάτσα (αγγλικά: 101 Dalmatians II: Patch's London Adventure - γνωστό και ως 101 Dalmatians: The Animated Sequel) είναι μια Αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων που κυκλοφόρησε απευθείας σε βίντεο το 2003 με εταιρεία παραγωγής την Disney Television Animation και διανομή από την Walt Disney Studios Home Entertainment. Αποτελεί τη συνέχεια της ταινίας κινουμένων σχεδίων της Disney του 1961, Τα 101 σκυλιά της Δαλματίας. Τις φωνές τους στους χαρακτήρες χαρίζουν οι Μάρτιν Σορτ, Τζέισον Αλεξάντερ, Μπάρι Μπόστγουικ, Σουζάν Μπλέικσλι, Καθ Σούκι, Τζεφ Μπένετ, Τζιμ Κάμινγκς και Μπόμπι Λόκγουντ. Συγκέντρωσε τέσσερα βραβεία DVDX στις κατηγορίες Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων, Καλύτερος Σκηνοθέτης, Καλύτερο Μοντάζ και Καλύτερη Μουσική. Η Disney επανακυκλοφόρησε την ταινία σε DVD στις 16 Σεπτεμβρίου 2008.
Πλοκή
Το 1962, η οικογένεια Ράντκλιφ και τα εκατόν ένα σκυλιά Δαλματίας τους ετοιμάζονται να μετακομίσουν στο «Dalmatian Plantation», ένα σπίτι στην εξοχή με πάρα πολύ χώρο για όλους. Ωστόσο, ένα από τα κουτάβια, ο Πάτσας, νιώθει ότι όλοι τον αγνοούν και εύχεται να μπορούσε να μην ήταν ένας από τους εκατόν έναν αλλά μοναδικός, όπως και ο τηλεοπτικός του ήρωας, Θάντερμπολ. Καθώς βλέπει την αγαπημένη του σειρά, Thunderbolt Adventure Hour, ακούει ότι κάποιος μπορεί να έχει την ευκαιρία να εμφανιστεί σε αυτήν. Όταν η οικογένεια φεύγει για την εξοχή και εκείνος μένει πίσω καταλάθος, αποφασίζει να πάει στην ακρόαση για τη σειρά για να γνωρίσει τον ήρωά του και να προσπαθήσει να είναι αυτός που θα παίξει στη σειρά ως γκεστ. Δεν εντυπωσιάζει όμως τους παραγωγούς και ο Πάτσας φεύγει στεναχωρημένος. Εν τω μεταξύ, ο Λιλ Λάιτνινγκ χειραγωγεί τον Θάντερμπολ στο να πιστέψει ότι οι σεναριογράφοι σχεδιάζουν να τον σκοτώσουν και να τον αντικαταστήσουν στη σειρά και του λέει ότι θα πρέπει να κάνει κάτι ηρωικό στην πραγματική ζωή, έτσι ώστε να τραβήξει πάνω του τα βλέμματα. Ο Θάντερμπολ φεύγει για να το πράξει και πέφτει πάνω στον Πάτσα.
Σε άλλο σημείο του Λονδίνου, η Κρουέλα Ντε Βιλ έχει επιστρέψει, αλλά είναι υπό επιτήρηση και ασφαλιστικά μέτρα εξαιτίας της συμπεριφοράς της στο παρελθόν. Καθώς δεν της επιτρέπεται να ζει όπως ζούσε πριν, επιχειρεί να απαλύνει την εμμονή της με τις βούλες με τη βοήθεια του Λαρς, ενός Γερμανού καλλιτέχνη. Για να τον εμπνεύσει, αρχίζει και πάλι να κυνηγά τα εκατόν ένα σκυλιά Δαλματίας, τα οποία βρίσκει βλέποντας μια φωτογραφία του Πάτσα στην εφημερίδα και διαβάζοντας τη νέα διεύθυνση των Ράντκλιφ στην ταυτότητά του. Η οικογένεια του Πάτσα αντιλαμβάνεται ότι ο Πάτσας έχει ξεμείνει στο Λονδίνο όταν ο Ρότζερ βλέπει τη φωτογραφία του στην εφημερίδα, και επιστρέφουν για να τον βρουν. Η Κρουέλα πληρώνει την εγγύηση των δύο πρωτοπαλίκαρών της, Τζάσπερ και Χόρας, για να τους βγάλει από τη φυλακή. Τους στέλνει να κλέψουν τα κουτάβια, κάτι το οποίο καταφέρνουν, και τα πηγαίνουν στον Λαρς. Όταν η Κρουέλα απαιτεί να της φτιάξει ένα αριστούργημα χρησιμοποιώντας τη γούνα τους, ο Λαρς αρνείται να το κάνει γιατί δεν θέλει να κάνει κακό στα κουτάβια. Θυμωμένη, τον δένει και τον φιμώνει και επιστρέφει στο αρχικό της σχέδιο να φτιάξει μια γούνα Δαλματίας.
Τα φυλακισμένα κουτάβια χρησιμοποιούν το «γάβγισμα του λυκόφωτος» για να στείλουν σήμα κινδύνου, το οποίο ακούνε ο Πάτσας και ο Θάντερμπολ και βάζουν μπρος για να σώσουν την οικογένεια του Πάτσα. Στο δρόμο τους, συναντούν τον Λιλ Λάιτνινγκ, ο οποίος πάει μαζί τους και πείθει τον Θάντερμπολ να μην ακολουθήσει το σχέδιο του Πάτσα να σώσει τα κουτάβια κρυφά, αλλά να επιτεθεί φανερά. Κάνοντάς το πράξη, καταφέρνει να τρομάξει τον Τζάσπερ και τον Χόρας, αλλά η Κρουέλα τον κτυπάει ρίχνοντάς τον αναίσθητο και φυλακίζοντάς τον μαζί με τον Πάτσα. Ο Λιλ Λάιτνινγκ, πιστεύοντας ότι το σχέδιό του έχει ολοκληρωθεί, πριν φύγει, τρυπώνει μέσα στο κτίριο και αποκαλύπτει στον Πάτσα ότι ο Θάντερμπολ είναι μια απάτη μιας και του έλεγε ψέματα όλη μέρα, ενώ στον Θάντερμπολ λέει ότι αυτό που του είχε πει ότι θα τον σκοτώσουν στη σειρά ήταν ψέμα για να τον βγάλει από τη μέση και να πάρει εκείνος τη θέση του. Συντετριμμένος από την αποκάλυψη και με τον Θάντερμπολ να του λέει ότι είναι απλά ένας ηθοποιός, ο Πάτσας πέφτει σε απόγνωση. Τα αδέλφια του όμως τον κάνουν να ξαναβρεί την αυτοπεποίθησή του θυμίζοντάς του ότι ο Θάντερμπολ είχε δραπετεύσει από μια παρόμοια κατάσταση σε ένα από τα επεισόδια της σειράς. Ο Πάτσας καταφέρνει να βγει από το κλουβί του και απελευθερώνει την οικογένειά του, αλλά ο Θάντερμπολ μένει πίσω, ντροπιασμένος που απογοήτευσε τον Πάτσα. Τα κουτάβια το σκάνε από την οροφή του κτιρίου ενώ ο Θάντερμπολ το σκάει λίγο αργότερα από το κλουβί του και απελευθερώνει τον Λαρς.
Η αστυνομία συλλαμβάνει τον Λιλ Λάιτνινγκ, τον Τζάσπερ και τον Χόρας, ενώ η Κρουέλα, που έχει πια χάσει τελείως τα λογικά της, οδηγείται σε ψυχιατρική κλινική. Οι Ράντκλιφ και η Νάνι φτάνουν μαζί με τον Πόνγκο και την Περντίτα και αφού επανενώνονται με τα κουτάβια, ο Πάτσας τους συστήνει τον Θάντερμπολντ. Ο Πόνγκο τον ευχαριστεί που έσωσε την οικογένειά του αλλά ο Θάντερμπολντ λέει ότι εκείνος είναι απλά ένας ηθοποιός σε αντίθεση με τον Πάτσα, ο οποίος είναι πραγματικά ένας «αληθινός, μοναδικός σκύλος-θαύμα». Μέσω μιας εφημερίδας, αποκαλύπτεται η μετέπειτα τύχη των ηρώων ενώ σε μια σκηνή μετά τους τίτλους τέλους, βλέπουμε ότι ο Πάτσας είναι ο νέος βοηθός του Θάντερμπολντ στη σειρά, ενώ τα υπόλοιπα κουτάβια εμφανίζονται ως κομπάρσοι.
Κυκλοφορία και soundtrack
Η ταινία κυκλοφόρησε απευθείας σε βίντεο για πρώτη φορά στις 21 Ιανουαρίου 2003, ενώ επανακυκλοφόρησε ως Ειδική Έκδοση στις 16 Σεπτεμβρίου 2008. Στις 3 Σεπτεμβρίου 2012, κυκλοφόρησε σε Blu-Ray ενώ μια Ειδική Έκδοση που περιείχε DVD και Blu-ray μαζί κυκλοφόρησε στις 9 Ιουνίου 2015.
Κατά τη διάρκεια της ταινίας, ακούγονται έξι τραγούδια:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2003 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2003
Ναζιστικός χρυσός
Ο χρυσός που συλλέχθηκε από τους Ναζιστές αποθηκεύτηκε τουλάχιστον εν μέρει σε κεντρικά αποθετήρια τραπεζών. Η μεταφορά χρυσού σε αντάλλαγμα μετρητά έγινε σε συνεργασία από πολλά μεμονωμένα συνεργαζόμενα πιστωτικά ιδρύματα. Αν και οι ελβετικές τράπεζες έχουν κοινώς αναγνωριστεί ότι κατέχουν ένα μέρος του παράνομου ναζιστικού χρυσού (αν και η Ελβετία υπήρξε ουδέτερη χώρα στην πολεμική σύγκρουση, αυτό ουσιαστικά βοήθησε στη χρηματοδότηση της ναζιστικής πολεμικής προσπάθειας), τις ακριβείς ταυτότητες των ξένων τραπεζικών ιδρυμάτων καθώς και την ακριβή έκταση των συναλλαγών αυτών παραμένουν ασαφείς.
Η παρούσα θέση του ναζιστικού χρυσού που εξαφανίστηκε στα ευρωπαϊκά τραπεζικά ιδρύματα το 1945 αποτέλεσε αντικείμενο πολλών βιβλίων, θεωριών συνωμοσίας και μιας αποτυχημένης αστικής αγωγής που ασκήθηκε τον Ιανουάριο του 2000 εναντίον της Τράπεζας του Βατικανού, του Τάγματος των Φραγκισκανικών μοναχών και άλλων κατηγορουμένων.
Απόκτηση αποθεμάτων
Η εξάντληση των αποθεμάτων χρυσού και ξένου συναλλάγματος στη Γερμανία ανέστειλε την απόκτηση προμήθειας υλικών για τη ναζιστική οικονομία, η οποία ήταν επικεντρωμένη στη στρατιωτικοποίηση, που είχε σαν αποτέλεσμα να εξαντλήσει τα μέσα για την προμήθεια ξένων μηχανημάτων και ανταλλακτικών.Ωστόσο, προς το τέλος της δεκαετίας του 1930, τα αποθέματα ξένων συναλλαγών της Γερμανίας ήταν χαμηλά. Μέχρι το 1939, η Γερμανία είχε αθετήσει μέρος από τον εξωτερικό δανεισμό της και το μεγαλύτερο μέρος του εμπορίου, πήγαινε σε μια κατευθυνόμενη οικονομία αντιπραγματισμού.
Ωστόσο, αυτή η τάση για αυτόματη διατήρηση των ξένων αποθεματικών αποκρύπτει μια τάση επέκτασης των επίσημων αποθεματικών, η οποία συνέβη μέσω της λεηλασίας περιουσιακών στοιχείων από την προσαρτημένη Αυστρία, την κατεχόμενη Τσεχοσλοβακία και τη ναζιστική διοίκηση του Ντάντσιχ.
Πιστεύεται ότι αυτές οι τρεις πηγές αύξησαν τα επίσημα αποθέματα χρυσού της Γερμανίας κατά 71 εκατομμύρια δολάρια (1,3 δισεκατομμύρια δολάρια το 2020) μεταξύ 1937 και 1939. Για να καλύψει την εξαγορά, η Reichsbank υποτίμησε τα επίσημα αποθεματικά της το 1939 κατά 40 εκατομμύρια δολάρια σε σχέση με τις εκτιμήσεις της Τράπεζας της Αγγλίας.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η ναζιστική Γερμανία συνέχισε αυτήν την πρακτική σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα. Η Γερμανία υπεξαίρεσε περίπου 550 εκατομμύρια δολάρια σε χρυσό από ξένες κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένων 223 εκατομμυρίων δολαρίων από το Βέλγιο και 193 εκατομμυρίων δολαρίων από τις Κάτω Χώρες. Αυτά τα στοιχεία δεν περιλαμβάνουν τον χρυσό και άλλα περουσιακά στοιχεία που έχουν κλαπεί από ιδιώτες πολίτες ή εταιρείες. Η συνολική αξία όλων των περιουσιακών στοιχείων που φέρεται ότι έχουν κλαπεί από τη ναζιστική Γερμανία παραμένει μέχρι σήμερα αβέβαιη.
Ορυχείο αλατιού Μέρκερς
thumb|200px|Ναζιστικός χρυσός αποθηκευμένος στο ορυχείο αλατιού Μέρκερς Προχωρώντας βόρεια από τη Φρανκφούρτη, ο 3ος στρατός των ΗΠΑ έκοψε τη μελλοντική σοβιετική ζώνη όταν κατέλαβε τη δυτική άκρη της Θουριγγίας.
Στις 4 Απριλίου 1945, το 90ο τάγμα πεζικού κατέλαβε το Μέρκερς, λίγα χιλιόμετρα μέσα από τα σύνορα της Θουριγγίας. Το πρωί της 6ης, δύο στρατιωτικοί αστυνομικοί, επιβάλλοντας τις συνήθεις εντολές κατά της κυκλοφορίας των πολιτών κατά τη διάρκεια της βραδινής απαγόρευσης, σταμάτησαν δύο γυναίκες σε έναν δρόμο έξω από το Μέρκερς. Και οι δύο ήταν Γαλλίδες εκτοπισμένες, με τη μια από αυτές να προσπαθεί να βρει γιατρό. Ευτυχώς για τον Αμερικανό στρατιωτικό, αυτός και οι γυναίκες είχαν κάτι κοινό: θα μπορούσαν να μιλήσουν γερμανικά. Ενώ τις γνώριζαν καλύτερα και τις συνοδεύσαν πίσω στην πόλη, πέρασαν την είσοδο στο ορυχείο αλατιού Κάιζεροντα στο Μέρκερς. Οι δύο γυναίκες ανέφεραν στον Αμερικανό στρατιωτικό ότι το ορυχείο περιείχε χρυσό αποθηκευμένο από τους Γερμανούς, μαζί με άλλους θησαυρούς. Μόλις οι Αμερικανοί επέστρεψαν στη μονάδα τους, προσπάθησαν να το πουν στους άλλους τρεις συντρόφους του, αλλά αυτούς δεν τους ενδιέφερε να ακούσουν.
Μέχρι το μεσημέρι, η ιστορία είχε περάσει μέχρι τον αρχηγό του προσωπικού και τον αξιωματικό της G-5 της μονάδας, αρχηγό Γουίλιαμ Ράσελ, ο οποίος, σε λίγες ώρες, είχε επιβεβαιώσει την είδηση ​​από άλλους στρατιωτικούς και έναν βρετανό λοχία που είχε απασχοληθεί στο ορυχείο ως αιχμάλωτος πολέμου και είχε βοηθήσει στην εκφόρτωση του χρυσού. Στον Ράσελ εμφανίστηκε επίσης ο βοηθός του διευθυντή της Εθνικής Πινακοθήκης του Βερολίνου, ο οποίος παραδέχτηκε ότι βρισκόταν στο Μέρκερς για να φροντίσει τους πίνακες που αποθηκεύτηκαν στο ορυχείο.
Στο ορυχείο κατέφθασαν οι μηχανικοί της 90ής Μεραρχίας Πεζικού, που ανατίναξαν μια στοά για να αποκαλυφθεί ότι στην άλλη πλευρά βρισκόταν μια αίθουσα πλάτους 23 μέτρων (75 πόδια) και βάθους 46 μέτρων (151 πόδια). Εκεί βρήκαν 3.682 σακούλες και χαρτοκιβώτια γερμανικών νομισμάτων, 80 σακούλες ξένων νομισμάτων, 8.307 ράβδους χρυσού, 3.326 σακούλες χρυσών νομισμάτων, 63 σακούλες με ασήμι, μία τσάντα με ράβδους πλατίνας, οκτώ τσάντες χρυσών δαχτυλιδιών και 207 τσάντες και εμπορευματοκιβώτια ναζιστικών λεηλασιών που περιείχαν πολύτιμα έργα τέχνης.
Διάθεση
Η παρούσα θέση του ναζιστικού χρυσού που εξαφανίστηκε στα ευρωπαϊκά τραπεζικά ιδρύματα το 1945 αποτέλεσε αντικείμενο πολλών βιβλίων, θεωριών συνωμοσίας και μιας αστικής αγωγής που ασκήθηκε τον Ιανουάριο του 2000 στην Καλιφόρνια εναντίον της Τράπεζας του Βατικανού, του Φραγκισκανικού Τάγματος και άλλων κατηγορουμένων. Η αγωγή κατά της Τράπεζας του Βατικανού δεν ισχυριζόταν ότι ο χρυσός ήταν τότε στην κατοχή της και έκτοτε έχει απορριφθεί.
Εμπλοκή της Ελβετίας
Η Ελβετική Εθνική Τράπεζα, το μεγαλύτερο κέντρο διανομής χρυσού στην ηπειρωτική Ευρώπη πριν από τον πόλεμο, ήταν ο λογικός χώρος μέσω του οποίου η ναζιστική Γερμανία μπορούσε να διαθέσει τον χρυσό της. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η Ελβετική Εθνική Τράπεζα έλαβε 440 εκατομμύρια δολάρια (8 δισεκατομμύρια δολάρια το 2020) σε χρυσό από ναζιστικές πηγές, εκ των οποίων 316 εκατομμύρια δολάρια (5,8 δισεκατομμύρια δολάρια το 2020) εκτιμάται ότι έχουν λεηλατηθεί.
Εκτιμάται ότι σχεδόν 91 τόνοι (100 μικρών τόνων) ναζιστικού χρυσού ξεπλύθηκαν μέσω ελβετικών τραπεζών, με μόνο 3,6 τόνους (4 μικρούς τόνους) να επιστρέφονται στο τέλος του πολέμου.
Εμπλοκή του Βατικανού
Στις 21 Οκτωβρίου του 1946, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ έλαβε μια απόρρητη έκθεση από το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ και τον πράκτορα Έμερσον Μπίγκελοου. Η έκθεση διαπίστωνε ότι ο Μπίγκελοου έλαβε αξιόπιστες πληροφορίες για το θέμα από το Αμερικανικό Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών (OSS) ή αξιωματούχους πληροφοριών της CIC του Στρατού των ΗΠΑ. Το έγγραφο, που αναφέρεται ως «Έκθεση Μπίγκελοου» (πολλές φορές ως αποστολή Μπίγκελοου, ή σημείωμα Μπίγκελοου) αποχαρακτηρίστηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1996, και κυκλοφόρησε το 1997.
Η έκθεση ισχυριζόταν ότι το 1945, ότι το Βατικανό είχε κατασχεθεί 350 εκατομμύρια ελβετικά φράγκα (1,5 δισεκατομμύρια δολάρια το 2020) σε ναζιστικό χρυσό για «φύλαξη», εκ των οποίων 150 εκατομμύρια ελβετικά φράγκα είχαν κατασχεθεί από τις βρετανικές αρχές στα αυστρο-ελβετικά σύνορα. Η έκθεση ανέφερε επίσης ότι το υπόλοιπο του χρυσού διατηρήθηκε σε έναν από τους αριθμούς ελβετικών τραπεζικών λογαριασμών του Βατικανού. Οι αλλές εκθέσεις πληροφοριών, οι οποίες επιβεβαίωσαν την έκθεση Μπίγκελοου, πρότειναν επίσης ότι περισσότερα από 200 εκατομμύρια ελβετικά φράγκα, ένα ποσό σε μεγάλο βαθμό ήταν σε χρυσά νομίσματα, τελικά μεταφέρθηκαν στην Πόλη του Βατικανού ή στο Ινστιτούτο για τα έργα της θρησκείας (γνωστή και ως Τράπεζα του Βατικανού), με τη βοήθεια ενός Ρωμαιοκαθολικού κληρικού και του Φραγκισκανικού Τάγματος.
Τέτοιες αξιώσεις, ωστόσο, απορρίπτονται από την Τράπεζα του Βατικανού: «Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει βάση για την έκθεση Μπίγκελοου», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Βατικανού Χοακίν Ναβάρο-Βαλς, όπως αναφέρεται στο περιοδικό Time.
Εμπλοκή της Πορτογαλίας
Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η Πορτογαλία, μια χώρα με ουδέτερο καθεστώς, ήταν ένα από τα κέντρα παραγωγής βολφραμίου το οποίο πωλούνταν τόσο στις δυνάμεις του Συμμάχων όσο και του Άξονα. Το βολφράμιο είναι ένα κρίσιμο μέταλλο για εξοπλισμούς, ειδικά για σφαίρες και οβίδες. Η γερμανική βιομηχανία εξοπλισμών εξαρτώνταν σχεδόν εξ ολοκλήρου από τις προμήθειες από την Πορτογαλία.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η Πορτογαλία ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος αποδέκτης ναζιστικού χρυσού, μετά την Ελβετία. Αρχικά οι συναλλαγές των Ναζιστών στο εμπόριο με την Πορτογαλία ήταν σε σκληρό νόμισμα, αλλά το 1941 η Κεντρική Τράπεζα της Πορτογαλίας διαπίστωσε ότι μεγάλο μέρος αυτού ήταν πλαστό και ο Πορτογάλος ηγέτης Αντόνιο ντε Ολιβέιρα Σαλαζάρ ζήτησε όλες οι περαιτέρω πληρωμές να πραγματοποιούνται σε χρυσό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεωρίες συνωμοσίας στη Γερμανία Κατηγορία:Επακόλουθα Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Χρυσός Κατηγορία:Οικονομία της Ναζιστικής Γερμανίας
Χρυσοκέφαλος Δράμας
Ο Χρυσοκέφαλος είναι ορεινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας.
Γεωγραφία
Ο Χρυσοκέφαλος βρίσκεται προς τα σύνορα Ελλάδας - Βουλγαρίας και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 580 μέτρα, Δ.-ΒΔ. από την κορυφή Άγιο Πνεύμα (υψομ. 1.629 μέτρα). Απέχει 46 περίπου χλμ. βορειοδυτικά της Δράμας, 4 χλμ. βόρεια από το Κάτω Νευροκόπι και αποτελεί ένα από τα δεκαεφτά χωριά της πρώην επαρχίας του Κάτω Νευροκοπίου. Δυτικά του περνάει η ΕΟ Νευροκοπίου - Εξοχής που καταλήγει στα σύνορα, βορειοδυτικά είναι η Εξοχή και βορειοανατολικά η Λευκόγεια και η τεχνητή λίμνη της.
Τοπωνύμιο
Αρχικά στο χωριό είχε δοθεί το όνομα Βούλκοβο από τη σλαυϊκή λέξη Βολκ=λύκος, καθώς πολλές φορές οι αγέλες λύκων που ζούσαν στην περιοχή προξενούσαν ζημιές στις περιουσίες των κατοίκων. Στη συνέχεια, δόθηκε στο χωριό το όνομα Χρυσοκέφαλος, προς τιμήν του Μητροπολιτικού ναού της Παναγίας Χρυσοκεφάλου στην Τραπεζούντα. Οι κάτοικοι χτίσαν στο χωριό την ομώνυμη εκκλησία που υπάρχει ακόμη και τώρα και γιορτάζεται με πανηγύρι που διοργανώνουν οι κάτοικοι κάθε Σεπτέμβριο.
Ιστορία
Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών αρχικά ήρθαν και εγκαταστάθηκαν 131 οικογένειες προσφύγων (511 άτομα) από τον Πόντο, την Ανατολικά Θράκη και τη Μικρά Ασία. Από το 1923 έως και το 1933 εγκαταστάθηκαν στο Χρυσοκέφαλο περίπου 200 οικογένειες, οι περισσότερες από αυτές προερχόμενες από τον Πόντο και συγκεκριμένα από την Τραπεζούντα. Οι κάτοικοί του ασχολήθηκαν κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Αναπτύχθηκαν κατά πολύ η παραγωγή καπνού, πατάτας, φασολιών και δημητριακών.
Ο σύγχρονος τρόπος ζωής οδήγησε πολλές Χρυσοκεφαλιώτικες οικογένειες να εγκαταλείψουν το χωριό και να εγκατασταθούν στα μεγάλα αστικά κέντρα. Περισσότερες από 100 οικογένειες έχουν εγκατασταθεί στην Θεσσαλονίκη και έχουν δημιουργήσει τον Σύλλογο Απανταχού Χρυσοκεφαλιωτών στην Άνω Ηλιούπολη.
Ο πληθυσμός του χωριού πλέον έχει μειωθεί αισθητά. Σήμερα κατοικούν στο χωριό περίπου 150 άτομα, τα περισσότερα από τα οποία είναι μεγάλης ηλικίας. Παρόλα αυτά, ο φυσικός πλούτος της περιοχής και η ιστορία του χωριού προσελκύει τόσο επισκέπτες όσο και τους ίδιους τους Χρυσοκεφαλιώτες που πλέον ζουν σε άλλες περιοχές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Κάτω Νευροκοπίου
Ντάρμα
Ο όρος Ντάρμα (Σανσκριτικά: धर्म) ή Ντάμμα (Παλικά: धमा) (Φυσικός Νόμος) αναφέρεται στην υφιστάμενη τάξη της Φύσης και της ανθρώπινης ζωής και στην συμπεριφορά που θεωρείται ότι εναρμονίζεται με αυτή την τάξη. Όσον αφορά την ηθική, ορίζεται ως «ορθός τρόπος ζωής» και «ορθή διαγωγή», ειδικά με τη θρησκευτική έννοια. Όσον αφορά την πνευματικότητα, το ντάρμα μπορεί να οριστεί ως «η Οδός των Ανώτερων Αληθειών».
Απόδοση του όρου στην αρχαιότητα
Ο ελληνικός όρος που επέλεξε τον 3ο αιώνα π.Χ. ο Βασιλιάς Ασόκα σε τμήμα του 13ου ηδίκτου του, όπως εμφανίζεται σε δίγλωσση επιγραφή (ελληνικά και αραμαϊκά) απευθυνόμενη και στους Έλληνες της Βακτρίας που βρέθηκε στην Κανταχάρ του Πακιστάν, για τον όρο Ντάρμα είναι «ΕΥΣΕΒΕΙΑ». Αντίστοιχα ο Βασιλιάς της Βακτρίας Μένανδρος ο Δίκαιος (γύρω στο 100 π.Χ.), μετάφρασε στο νόμισμά του τον όρο «ΔΙΚΑΙΟΥ» (ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ) σε «DHARMIKASA» (ακολούθου / υποστηρικτή του Ντάρμα). Υπάρχουν λοιπόν δυο μεταφράσεις του όρου Ντάρμα, προερχόμενες από σύγχρονους κατά τους πρώτους αιώνες της χρήσης του: Ευσέβεια και Δικαιοσύνη.
Έννοια και θρησκευτικές επιδράσεις
Το ντάρμα βρίσκεται στο επίκεντρο των θρησκευτικών και φιλοσοφικών αντιλήψεων που προέρχονται από την Ινδία. Οι κυριότερες «νταρμικές» θρησκείες είναι ο Ινδουισμός (Σανατάνα Ντάρμα), ο Βουδισμός (Μπούντανταρμα), ο Ζαϊνισμός (Τζαΐν Ντάρμα) και ο Σιχισμός, καθώς οι διδασκαλίες όλων αυτών των θρησκειών επικεντρώνεται στο ντάρμα. Σε αυτές τις παραδόσεις, τα πλάσματα που ζουν σε αρμονία με το ντάρμα προχωρούν ταχύτερα προς την Ντάρμα Γιούκαμ, τη Μόκσα ή την Νιρβάνα (δηλαδή, την ατομική απελευθέρωση). Το ντάρμα αναφέρεται επίσης στις διδασκαλίες και τα δόγματα των ιδρυτών αυτών των παραδόσεων, όπως του Γκαουτάμα Βούδα και του Μαχαβίρα. Στην παραδοσιακή ινδουιστική κοινωνία με την δομή των καστών, το ντάρμα αποτελεί τη θρησκευτική και ηθική διδασκαλία των δικαιωμάτων και των καθηκόντων του κάθε ατόμου.
Το ντάρμα πιστεύεται ότι έχει θεία καταγωγή κι αφορά τόσο στη δομή και λειτουργία του κόσμου, όσο και της κοινωνίας. Όσον αφορά την κοινωνία, ήταν χωρισμένη πριν από την εγκατάσταση των Αρίων σε τρεις τάξεις, τις βάρνες ή κάστες όπως τις ονόμασαν αργότερα οι Πορτογάλοι άποικοι: α) τους ιερείς ή βραχμάνους, β) τους αριστοκράτες πολεμιστές και γ) τους καλλιεργητές, στους οποίους προστέθηκαν αργότερα οι χειρώνακτες δηλαδή οι κατακτημένοι ντόπιοι λαοί. Σύμφωνα με αυτό το σύστημα των καστών, από τη στιγμή που γεννιέται το άτομο είναι ήδη καθορισμένο σε ποια κάστα θα ανήκει για όλη του τη ζωή, χωρίς καμιά δυνατότητα αλλαγής (έλλειψη κοινωνικής κινητικότητας). Οι κάστες εντάσσονται στην ιδέα του ντάρμα, καθώς ως ντάρμα έχει οριστεί επίσης το σύνολο των κανόνων της κάθε κάστας. Στο τέλος της βεδικής εποχής διαμορφώνεται η αντίληψη ότι στο βάθος του κόσμου βρίσκεται μια θεϊκή πραγματικότητα, ενώ ο κόσμος στον οποίο ζούμε είναι το εξωτερικό-επιφανειακό στρώμα αυτής της θεϊκής πραγματικότητας. Έτσι ο κόσμος χωρίζεται σε δυο μέρη: α) τη θεμελιώδη πραγματικότητα και β) τον φαινόμενο κόσμο.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Ινδουισμός Κατηγορία:Βουδισμός Κατηγορία:Τζαϊνισμός Κατηγορία:Σιχισμός
法 (仏教)
Στας Μιχάηλοφ
Ο Στανισλάφ Βλαντίμιροβιτς Μιχάηλοφ (Ρωσικά: Станисла́в Влади́мирович Миха́йлов), είναι Ρώσος τραγουδιστής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι τραγουδιστές Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί
Νέβας
Ο Νιβά (ρωσ. Нева́) είναι ποταμός της Περιφέρειας Λενινγκράντ στην ΒΔ Ρωσία. Πηγή του Νιβά είναι η λίμνη Λάντογκα, στο σημείο που βρίσκεται η πόλη Σλισελμπούργκ. Εκβάλλει στον κόλπο της Φινλανδίας (ανατολική Βαλτική Θάλασσα) σχηματίζοντας δέλτα, πάνω στο οποίο είναι κτισμένη η Αγία Πετρούπολη.
left|thumb|220px|Εικόνα από τις όχθες του Νιβά στην Αγία Πετρούπολη Μολονότι το μήκος του είναι μικρό (μόλις 74 χμ), έχει την τρίτη μεγαλύτερη απορροή υδάτων στην Ευρώπη μετά τον Βόλγα και τον Δούναβη, χύνοντας στη θάλασσα σχεδόν 10.000.000 κυβικά μέτρα ανά ώρα. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο μεγάλο πλάτος του: 500 μ. κατά μέσο όρο, πάνω από χιλιόμετρο στα πλατύτερα σημεία του.
Ο Νιβά είναι πλωτός, γεγονός που του έδωσε στρατηγική σημασία από τα μεσαιωνικά κιόλας χρόνια ως πέρασμα από τη Βαλτική στη Λάντογκα. Ο ποταμός και η γύρω περιοχή (Βοντ, Ίνγκρια και σήμερα Λενινγκράντ) έγινε κατά καιρούς μήλον της έριδος ανάμεσα σε Βαράγγους, Σουηδούς, Φίννους και Ρώσους. Στο παρελθόν υπήρξε τμήμα της Εμπορικής Οδού Βαράγγων - Ελλήνων, ενώ ακόμα και σήμερα είναι τμήμα δύο ποτάμιων διαδρομών: Λευκή Θάλασσα - Βαλτική, που έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί, και Μόσχα - Αγ. Πετρούπολη, στην οποία εκτελούνται εμπορικά αλλά και τουριστικά δρομολόγια με ποταμόπλοιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Ρωσίας Κατηγορία:Αγία Πετρούπολη Κατηγορία:Όμπλαστ του Λενινγκράντ
Γιοχάνες Κέπλερ
Ο Γιοχάνες Κέπλερ (γερμ. Johannes Kepler, 27 Δεκεμβρίου 1571 – 15 Νοεμβρίου 1630), γνωστός παλαιότερα και με τον εξελληνισμένο τύπο Ιωάννης Κέπλερος, ήταν Γερμανός αστρονόμος και καταλυτική φυσιογνωμία στην επιστημονική επανάσταση των νεότερων χρόνων. Υπήρξε επίσης μαθηματικός και συγγραφέας, ενώ άσκησε κατά καιρούς την αστρολογία για βιοποριστικούς λόγους. Είναι περισσότερο γνωστός ως ο «Νομοθέτης του ουρανού» από τους φερώνυμους Νόμους που αφορούν την κίνηση των πλανητών γύρω από τον Ήλιο και περιγράφονται στα έργα του Astronomia nova, Harmonices Mundi και Epitome of Copernican. Αυτά τα έργα αποτελούν θεμελίωση της Θεωρίας του Νεύτωνα για τη δύναμη έλξεως.
Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, ο Κέπλερ ήταν καθηγητής μαθηματικών σε γυμνάσιο στο Γκρατς της Αυστρίας όπου και έγινε συνεργάτης του Πρίγκιπα Χανς Ούλριχ φον Έγκενμπεργκ (Hans Ulrich von Eggenberg). Αργότερα έγινε βοηθός του αστρονόμου Τύχο Μπράχε και τελικά μαθηματικός του αυτοκράτορα Ροδόλφου Β΄ και των διαδόχων του, Ματθίας και Φερδινάνδου Β΄. Ακόμη ήταν καθηγητής μαθηματικών στο Λιντς της Αυστρίας και σύμβουλος του στρατηγού Βάλλενσταϊν. Επιπλέον, το έργο του υπήρξε θεμελιώδες στον τομέα της οπτικής αφού εφηύρε μια βελτιωμένη έκδοση ενός τηλεσκοπίου διάθλασης (τηλεσκόπιο του Κέπλερ) και ανέφερε τις τηλεσκοπικές εφευρέσεις από τον σύγχρονό του Γαλιλαίο.
Ο Κέπλερ έζησε σε μια περίοδο όπου δεν υπήρχε σαφής διαχωρισμός μεταξύ της αστρονομίας και της αστρολογίας αλλά υπήρχε διαχωρισμός μεταξύ της αστρονομίας (κλάδος των μαθηματικών εντός των ελευθέρων τεχνών) και της φυσικής (κλάδος της φυσικής φιλοσοφίας). Ο Κέπλερ ενσωμάτωσε θρησκευτικά και συλλογιστικά επιχειρήματα στο έργο του, υποκινούμενος από τη θρησκευτική πεποίθηση ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο σύμφωνα με ένα σχέδιο προσβάσιμο μέσω του φυσικού φωτός της λογικής. Ο Κέπλερ περιγράφει τη νέα αστρονομία του ως «ουράνια φυσική», σαν μια «εκδρομή στη Μεταφυσική του Αριστοτέλη» και ως «συμπλήρωμα του Αριστοτέλη του Ουρανού», μετασχηματίζοντας την αρχαία παράδοση της κοσμολογίας με το να χειρίζεται την αστρονομία ως μέρος της καθολικής μαθηματικής φυσικής.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Κέπλερ γεννήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου (ημέρα εορτής του Άγιου Ιωάννη του Ευαγγελιστή) του 1571, στην ελεύθερη αυτοκρατορική πόλη Βάιλ ντερ Στατ (Weil der Stadt) της Βάδης-Βυρτεμβέργης, σήμερα 30 χιλιόμετρα δυτικά της Στουτγάρδης. Ο παππούς του, Ζέμπαλντ Κέπλερ (Sebald Kepler), είχε διατελέσει δήμαρχος εκεί, αλλά όταν γεννήθηκε ο Γιοχάνες η οικογένειά του είχε παρακμάσει. Ο πατέρας του Χάινριχ Κέπλερ (Heinrich Kepler) ήταν μισθοφόρος στρατιώτης και τους άφησε όταν ο Κέπλερ ήταν πέντε ετών. Πιστεύεται ότι σκοτώθηκε σε πόλεμο στην Ολλανδία. Η μητέρα του, Καταρίνα Γκούλντενμαν (Katharina Guldenmann), κόρη πανδοχέα, ασχολιόταν με τη βοτανοθεραπεία και αργότερα κατηγορήθηκε για μαγεία. Γεννημένος πρόωρα, ο Κέπλερ φαίνεται ότι ήταν ασθενικό παιδί, παρότι εντυπωσίαζε τους ταξιδιώτες στο πανδοχείο του παππού του με τις ικανότητές του στα μαθηματικά.
Τα ουράνια σώματα κίνησαν το ενδιαφέρον του από πολύ μικρή ηλικία, αφού όταν ήταν 5 ετών παρατήρησε τον κομήτη του 1577, γράφοντας αργότερα ότι «τον πήρε η μητέρα του σε ένα ψηλό μέρος για να τον δει». Σε ηλικία 9 ετών παρακολούθησε την έκλειψη Σελήνης του 1580 και κατέγραψε ότι το φεγγάρι «φαινόταν αρκετά κόκκινο». Επειδή όμως προσβλήθηκε παιδί ακόμα από ευλογιά, που τον άφησε με εξασθενημένη όραση, στράφηκε κυρίως προς τη θεωρητική και μαθηματική αστρονομία αντί της παρατηρησιακής.
Το 1589, αφού τελείωσε το σχολείο, ο Κέπλερ άρχισε σπουδές Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν (Tübingen), όπου σπούδασε φιλοσοφία υπό τον Vitus Muller και θεολογία υπό τον Jacob Heerbrand (μαθητής του Φίλιππος Μελάγχθων στη Βιτεμβέργη). Αναδείχθηκε σε εξέχοντα μαθηματικό και κέρδισε τη φήμη επιδέξιου αστρολόγου. Διδάχθηκε από τον Μίχαελ Μέστλιν (Michael Maestlin, 1550-1631) τόσο το πτολεμαϊκό όσο και το ηλιοκεντρικό σύστημα, και από τότε ενστερνίσθηκε το δεύτερο, υπερασπίζοντάς το τόσο θεωρητικά όσο και θεολογικά σε φοιτητικές συζητήσεις. Παρά την επιθυμία του να γίνει εφημέριος, στο τέλος των σπουδών του του προτάθηκε θέση δασκάλου μαθηματικών και αστρονομίας στο Προτεσταντικό Σχολείο του Γκρατς της Αυστρίας. Αποδέχθηκε τη θέση τον Απρίλιο 1594, σε ηλικία 23 ετών.
Γκρατς (1594-1600)
Η πρώτη σημαντική αστρονομική εργασία του Κέπλερ ήταν το Mysterium Cosmographicum, «Το Μυστήριο του Κόσμου» (του Σύμπαντος) που αποτέλεσε την πρώτη δημοσιευμένη υπεράσπιση του συστήματος του Κοπέρνικου. Ο Κέπλερ ισχυριζόταν ότι είχε μια αποκάλυψη στις 19 Ιουλίου του 1595 στη διάρκεια της διδασκαλίας του στο Γκρατς, αποδεικνύοντας τον περιοδικό συνδυασμό του Κρόνου και του Δία στον ζωδιακό κύκλο. Συνειδητοποίησε ότι τα κανονικά πολύγωνα είναι εγγεγραμμένα σε περιγεγραμμένο κύκλο με συγκεκριμένες αναλογίες, τον οποίο θεώρησε ότι μπορεί να είναι η γεωμετρική βάση του σύμπαντος. Αφού δεν κατάφερε να βρει μία μοναδική διάταξη των πολυγώνων που να ταιριάζει στις γνωστές αστρονομικές παρατηρήσεις, ο Κέπλερ άρχισε να εκτελεί πειράματα σε πολύγωνα τριών διαστάσεων. Ανακάλυψε ότι καθένα από τα πέντε Πλατωνικά στερεά θα μπορούσε να είναι μοναδικά εγγεγραμμένο και περιγεγραμμένο σε από σφαίρες; τοποθετώντας τα στερεά το καθένα σε σφαίρες, μέσα το ένα στο άλλο έτσι ώστε να παραχθούν έξι στρώματα, τα οποία ανταποκρίνονται στους έξι γνωστούς πλανήτες: Ερμής, Αφροδίτη, Γη, Άρης, Δίας και Κρόνος. Τοποθετώντας τα στερεά σωστά- οκτάεδρο, εικοσάεδρο, δωδεκάεδρο, τετράεδρο, κύβος- ο Κέπλερ ανακάλυψε ότι οι σφαίρες μπορούν να τοποθετηθούν κατά διαστήματα αντίστοιχα (εντός των ορίων ακριβείας των διαθέσιμων αστρονομικών παρατηρήσεων) στα σχετικά μεγέθη της πορείας του κάθε πλανήτη, με την προϋπόθεση τον κύκλο των πλανητών γύρω από τον Ήλιο. Ο Κέπλερ επίσης ανακάλυψε ένα τύπο σχετικό με το μέγεθος της τροχιάς του κάθε πλανήτη με τη διάρκεια της τροχιακής περιόδου του: από το εσωτερικό προς του εξωτερικό του πλανήτη, ο λόγος της αύξησης της τροχιακής περιόδου είναι το διπλάσιο της διαφοράς της ακτίνας του. Παρόλα αυτά, ο Κέπλερ αργότερα απέρριψε αυτόν τον τύπο επειδή δεν ήταν αρκετά ακριβής.
Όπως προαναφέραμε, ο Κέπλερ πίστευε ότι είχε ανακαλύψει το γεωμετρικό σχέδιο του Θεού για το σύμπαν. Ένα μεγάλο μέρος του ενθουσιασμού του Κέπλερ για το σύστημα του Κοπέρνικου προήλθε από τις θεολογικές του πεποιθήσεις σχετικά με τη σύνδεση μεταξύ του σώματος και του πνεύματος, το σύμπαν από μόνο του ήταν μια εικόνα του Θεού με τον Ήλιο να αντιστοιχεί στον Πατέρα, η αστρική σφαίρα στον Υιό και το ενδιάμεσο διάστημα στο Άγιο Πνεύμα. Το πρώτο χειρόγραφο από το Mysterium περιείχε ένα εκτενές κεφάλαιο που συμφιλίωνε την έννοια του ηλιοκεντρισμού με βιβλικά χωρία που αναφέρονταν στο γεωκεντρικό.