cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπουνράκου
Στοιχεία της μορφής
Όλοι εκτός από τους πιο δευτερεύοντες χαρακτήρες απαιτούν τρεις κουκλοπαίκτες, οι οποίοι εμφανίζονται σε πλήρη θέα του κοινού, φορώντας γενικά μαύρες ρόμπες. Στις περισσότερες παραδόσεις, όλοι οι κουκλοπαίκτες φορούν επίσης μαύρες κουκούλες πάνω από το κεφάλι τους, αλλά μερικοί άλλοι, συμπεριλαμβανομένου του Εθνικού Θεάτρου Μπουνράκου, αφήνουν τον κύριο κουκλοπαίκτη χωρίς κουκούλα, ένα στυλ παράστασης γνωστό ως ντεζουκάι (dezukai). Το σχήμα των κουκούλων των κουκλοπαικτών ποικίλλει επίσης, ανάλογα με τη σχολή στην οποία ανήκει ο κουκλοπαίχτης.
Συνήθως ένας ψάλτης απαγγέλλει όλα τα μέρη των χαρακτήρων, αλλάζοντας τον τόνο της φωνής και το ύφος του, για να απεικονίσει τους διάφορους χαρακτήρες σε μια σκηνή. Περιστασιακά χρησιμοποιούνται πολλοί ψάλτες. Οι ψάλτες κάθονται δίπλα στον άνθρωπο, που παίζει σαμισέν. Ορισμένα παραδοσιακά θέατρα κουκλοθέατρου έχουν μια περιστρεφόμενη πλατφόρμα για τον ψάλτη και τον χειριστή του σαμισέν, η οποία περιστρέφεται φέρνοντας τους αντικαταστάτες μουσικούς για την επόμενη σκηνή.
Το σαμισέν, που χρησιμοποιείται στο μπουνράκου, είναι ελαφρώς μεγαλύτερο από άλλα είδη σαμισέν και έχει διαφορετικό ήχο, χαμηλότερο σε ύψος και με πιο γεμάτο τόνο.
Το μπουνράκου μοιράζεται πολλά θέματα με το καμπούκι. Στην πραγματικότητα, πολλά έργα προσαρμόστηκαν για παράσταση τόσο από ηθοποιούς σε καμπούκι όσο και από θιάσους με κούκλες στο μπουνράκου. Το μπουνράκου είναι ιδιαίτερα γνωστό για τα έργα, που περιέχουν αυτοκτονίες των εραστών. Η ιστορία των σαράντα επτά ρόνιν είναι επίσης γνωστή τόσο στο μπουνράκου όσο και στο καμπούκι.
Το μπουνράκου είναι θέατρο συγγραφέα, σε αντίθεση με το καμπούκι, το οποίο είναι θέατρο ερμηνευτή. Στο μπουνράκου, πριν από την παράσταση, ο ψάλτης κρατά ψηλά το κείμενο και υποκλίνεται μπροστά του, υπόσχεται να το ακολουθήσει πιστά. Στο καμπούκι, οι ηθοποιοί εισάγουν λογοπαίγνια στα ονόματά τους, αυτοσχεδιασμούς, αναφορές σε σύγχρονα γεγονότα και άλλα πράγματα, που αποκλίνουν από το σενάριο.
Ο πιο διάσημος θεατρικός συγγραφέας μπουνράκου ήταν Τσικαμάτσου Μονζάεμον. Με περισσότερα από 100 έργα στο ενεργητικό του, ονομάζεται μερικές φορές ο Σαίξπηρ της Ιαπωνίας.
Οι εταιρείες μπουνράκου, οι ερμηνευτές και οι κατασκευαστές μαριονέτας έχουν οριστεί ως "Ζωντανοί Εθνικοί Θησαυροί" στο πλαίσιο του προγράμματος της Ιαπωνίας για τη διατήρηση του πολιτισμού της.
Σήμερα
μικρογραφία| Εθνικό θέατρο Μπουνράκου στην [[Οσάκα]] Η Οσάκα είναι το σπίτι του θιάσου, που ενισχύεται από την κυβέρνηση, στο Εθνικό Θέατρο Μπουνράκου. Το θέατρο προσφέρει πέντε ή περισσότερες παραστάσεις κάθε χρόνο, καθεμιά από τις οποίες διεξάγεται για δύο έως τρεις εβδομάδες στην Οσάκα πριν μετακομίσει στο Τόκιο για μια παράσταση στο Εθνικό Θέατρο. Το Εθνικό Θέατρο Μπουνράκου περιοδεύει επίσης στην Ιαπωνία και περιστασιακά στο εξωτερικό.
Μέχρι τα τέλη του 1800 υπήρχαν επίσης εκατοντάδες άλλοι επαγγελματικοί, ημιεπαγγελματικοί και ερασιτεχνικοί θίασοι στην Ιαπωνία, που έπαιζαν παραδοσιακό κουκλοθέατρο.
Από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο αριθμός των θιάσων έχει μειωθεί σε λιγότερους από 40, οι περισσότεροι από τους οποίους εμφανίζονται μόνο μία ή δύο φορές το χρόνο, συχνά σε συνδυασμό με τοπικά φεστιβάλ. Ωστόσο, μερικοί περιφερειακοί θίασοι συνεχίζουν να παίζουν ενεργά.
Ο Θίασος Κουκλοθέατρου Αβάτζι, που βρίσκεται στο νησί Αβάτζι νοτιοδυτικά του Κόμπε, προσφέρει μικρές καθημερινές παραστάσεις και εκτενέστερες παραστάσεις στο δικό του θέατρο και έχει περιοδεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Ρωσία και αλλού στο εξωτερικό.
Ο θίασος Κουκλοθέατρου Τόντα (冨田人形共遊団) του Νομού Σίγκα, που ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1830, έχει περιοδεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αυστραλία πέντε φορές και έχει δραστηριοποιηθεί στη φιλοξενία ακαδημαϊκών προγραμμάτων στην Ιαπωνία για Αμερικανούς φοιτητές, που επιθυμούν να εκπαιδευτούν στο παραδοσιακό Ιαπωνικό κουκλοθέατρο.
Ο θίασος Κουκλοθέατρου Ιμάντα, ο οποίος έχει εμφανιστεί στη Γαλλία, την Ταϊβάν και τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και ο θίασος κουκλοθεάτρου Κουρόντα βρίσκονται στην πόλη Ιίντα, στο νομό Ναγκάνο. Και οι δύο θίασοι, που ανάγουν την αφετηρία τους πάνω από 300 χρόνια, εμφανίζονται συχνά και δραστηριοποιούνται επίσης στην καλλιέργεια μιας νέας γενιάς παραδοσιακών κουκλοπαικτών και στη διεύρυνση της γνώσης του κουκλοθέατρου μέσω προγραμμάτων κατάρτισης σε τοπικά γυμνάσια και διδάσκοντας φοιτητές Αμερικανών πανεπιστημίων σε θερινά ακαδημαϊκά προγράμματα στους κινηματογράφους τους της πατρίδας τους.
Η αύξηση του ενδιαφέροντος για το κουκλοθέατρο μπουνράκου συνέβαλε στην ίδρυση του πρώτου παραδοσιακού ιαπωνικού θιάσου κουκλοθέατρου στη Βόρεια Αμερική. Από το 2003, ο θίασος κουκλοθέατρου μπουνράκου Μπέι, με έδρα το Πανεπιστήμιο του Μισούρι στην Κολούμπια, στο Μιζούρι, έχει εμφανιστεί σε χώρους γύρω από τις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένου του Κέντρου Κένεντι για τις Παραστατικές Τέχνες και του Ιδρύματος Σμιθσόνιαν, καθώς και στην Ιαπωνία. Έχουν επίσης εμφανιστεί παράλληλα με το θίασο Κουκλοθέατρου Ιμάντα. Το Κέντρο Τεχνών Κουκλοθέατρου στην Ατλάντα της Τζόρτζια, διαθέτει μία μεγάλη ποικιλία από μαριονέτες μπουνράκου στην ασιατική συλλογή του. Ασιατική Συλλογή στο Κέντρο Τεχνών Κουκλοθέατρου.
Μουσική και τραγούδι
μικρογραφία| Παίκτης Ταγιού και σαμισέν Ο ψάλτης/τραγουδιστής (Ταγιού) και ο παίκτης σαμισέν παρέχουν την απαραίτητη μουσική του παραδοσιακού ιαπωνικού κουκλοθέατρου. Στις περισσότερες παραστάσεις μόνο ένας παίκτης σαμισέν και ένας ψάλτης εκτελούν τη μουσική για ένα έργο. Η αρμονία μεταξύ αυτών των δύο μουσικών καθορίζει την ποιότητα της συμβολής τους στην παράσταση.
Τοποθετημένος στο πλάι της σκηνής, ο ταγιού επιδεικνύει φυσικά τις εκφράσεις του προσώπου κάθε χαρακτήρα ενώ εκτελεί τις αντίστοιχες φωνές του. Ενώ εκτελεί πολλαπλούς χαρακτήρες ταυτόχρονα, ο ταγιού διευκολύνει τη διάκριση μεταξύ των χαρακτήρων υπερβάλλοντας τα συναισθήματα και τις φωνές τους. Αυτό γίνεται επίσης για να μεγιστοποιήσει τις συναισθηματικές πτυχές για το κοινό.
Στο μπουνράκου χρησιμοποιείται το Futo-ZAO σαμισέν το οποίο είναι το μεγαλύτερο σαμισέν καθώς και εκείνο με το χαμηλότερο αυλό.
Τα όργανα που χρησιμοποιούνται συχνότερα είναι τα φλάουτα, συγκεκριμένα το σακουχάτσι, το κότο και διάφορα κρουστά όργανα.
Μαριονέτες
μικρογραφία| Κοντινό πλάνο ενός κεφαλιού ανδρικής μαριονέτας με μηχανικά μάτια. Η συγκεκριμένη μαριονέτα είναι ένα κεφάλι που χρησιμοποιείται σε παραστάσεις σανμπάσο.
Το κεφάλι
Τα κεφάλια των μαριονετών (κασίρα, kashira) χωρίζονται σε κατηγορίες ανάλογα με το φύλο, την κοινωνική τάξη και την προσωπικότητα. Ορισμένα κεφάλια δημιουργούνται για συγκεκριμένους ρόλους, άλλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για πολλές διαφορετικές παραστάσεις αλλάζοντας τα ρούχα και το χρώμα. Τα κεφάλια ουσιαστικά ξαναβάφονται και προετοιμάζονται πριν από κάθε παρουσίαση.
Η προετοιμασία των μαλλιών αποτελεί τέχνη από μόνη της. Τα μαλλιά διακρίνουν τον χαρακτήρα και μπορούν επίσης να υποδεικνύουν ορισμένα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας. Τα μαλλιά είναι φτιαγμένα από ανθρώπινα μαλλιά, ωστόσο η ουρά από γιάκ μπορεί να προστεθεί για να δημιουργήσει όγκο. Το σύνολο στη συνέχεια στερεώνεται πάνω σε μια χάλκινη πλάκα. Για να διασφαλιστεί ότι δεν έχει υποστεί ζημιά η μαριονέτα, το φινίρισμα του χτενίσματος γίνεται με νερό και κερί μέλισσας και όχι με λάδι.
Κοστούμια
δεξιά|μικρογραφία| Γυναικεία μαριονέτα που φοράει κόμμωση και πολύχρωμο κιμονό Τα κοστούμια σχεδιάζονται από έναν τεχνίτη κοστουμιών και αποτελούνται από μια σειρά ενδυμάτων με διαφορετικά χρώματα και σχέδια. Αυτά τα ενδύματα περιλαμβάνουν συνήθως μία κορδέλα και ένα γιακά, καθώς και μια εσωτερική ρόμπα (τζουμπάν), ένα εσωτερικό κιμονό (κιτσούκε), ένα γιλέκο (χάορι) ή μια εξωτερική ρόμπα (ούτσικακε). Για να διατηρηθούν τα κοστούμια απαλά, είναι επενδεδυμένα με βαμβάκι.
Καθώς τα ρούχα των μαριονετών φθείρονται ή λερώνονται, τα ρούχα αντικαθίστανται από τους κουκλοπαίκτες. Η διαδικασία ντυσίματος ή αποκατάστασης του ντυσίματος των μαριονετών από τους κουκλοπαίκτες ονομάζεται κοσίραε (koshirae).
Κατασκευή
Η δομή του σκελετού μιας κούκλας είναι απλή. Το σκαλιστό ξύλινο κασίρα (kashira) είναι προσαρτημένο στη λαβή του κεφαλιού, ή το ντογκούσι (dogushi), και πετάει ένα άνοιγμα από τον ώμο της μαριονέτας. Το μακρύ υλικό είναι κρεμασμένο στο μπροστινό και στο πίσω μέρος της σανίδας του ώμου, ακολουθούμενο από τη στερέωση του υφάσματος. Το σκαλιστό μπαμπού είναι προσαρτημένο, για να δημιουργήσει τους γοφούς της μαριονέτας, τα χέρια και τα πόδια είναι δεμένα στο σώμα με κομμάτια σχοινιού. Δεν υπάρχει κορμός σώματος στη μαριονέτα, καθώς απλώς θα απέκλειε το εύρος της κίνησης των χεριών του κουκλοπαίκτη. Το ίσο (isho) ή το κοστούμι της κούκλας είναι ραμμένο, για να καλύψει οποιοδήποτε ύφασμα, ξύλινα ή μπαμπού μέρη, που ο καλλιτέχνης δεν επιθυμεί να φαίνονται. Τέλος, δημιουργείται μια σχισμή στο πίσω μέρος της φορεσιάς προκειμένου ο επικεφαλής κουκλοπαίκτης να χειρίζεται σταθερά το ραβδί κεφαλής ντογκούσι (dogushi).
Κείμενο και οι μαριονέτες
Σε αντίθεση με το καμπούκι, το οποίο δίνει έμφαση στην ερμηνεία των κύριων ηθοποιών, το μπουνράκου επιδεικνύει ταυτόχρονα στοιχεία παρουσίασης (προσπαθώντας άμεσα να φέρει στο νου μια συγκεκριμένη απάντηση) και αναπαράστασης (προσπαθώντας να εκφράσει τις ιδέες ή τα συναισθήματα του συγγραφέα). Με αυτόν τον τρόπο δίνεται προσοχή τόσο στις οπτικές όσο και στις μουσικές πτυχές των μαριονετών, καθώς και στην ερμηνεία και το κείμενο. Κάθε θεατρικό έργο ξεκινά με μια σύντομη τελετουργία κατά την οποία ο ταγιού, γονατιστός πίσω από ένα μικρό αλλά περίτεχνο αναλόγιο, σηκώνει με ευλάβεια το αντίγραφο του σεναρίου, για να δείξει αφοσίωση σε μια πιστή απόδοση του κειμένου. Το σενάριο παρουσιάζεται επίσης στην αρχή κάθε πράξης.
Ερμηνευτές
Παρά τη σύνθετη εκπαίδευση τους, οι κουκλοπαίκτες προέρχονταν από πολύ φτωχό περιβάλλον. Οι κουγκούτσου-μαβάσι ήταν πλανόδιοι και ως εκ τούτου αντιμετωπίστηκαν ως παρίες από τη μορφωμένη, πλουσιότερη τάξη της ιαπωνικής κοινωνίας εκείνη την εποχή. Ως μορφή ψυχαγωγίας, οι άνδρες χειρίζονταν μικρές μαριονέτες και έκαναν μικροσκοπικές θεατρικές παραστάσεις, ενώ οι γυναίκες ήταν συχνά ειδικευμένες στο χορό και τα μαγικά κόλπα, που χρησιμοποιούσαν, για να δελεάσουν τους ταξιδιώτες να διανυκτερεύσουν μαζί τους. Όλο το περιβάλλον, που γέννησε αυτά τα κουκλοθέατρα, αντικατοπτρίζεται στα θέματα.
Η σκηνή του μουσικού (γιούκα)
Αυτή είναι η βοηθητική σκηνή στην οποία εκτελείται το γκιντάγιου-μπούσι (gidayu-bushi). Προβάλλει στην περιοχή του κοινού στην μπροστινή δεξιά περιοχή των καθισμάτων. Σε αυτή τη βοηθητική σκηνή υπάρχει μια ειδική περιστρεφόμενη πλατφόρμα. Εδώ εμφανίζεται ο ψάλτης και ο παίκτης του σαμισέν και, όταν τελειώσουν, γυρίζει για άλλη μια φορά, φέρνοντάς τους στα παρασκήνια και τοποθετώντας τους επόμενους ερμηνευτές στη σκηνή.
Τα χωρίσματα (tesuri) και η ορχήστρα (funazoko)
Στην περιοχή ανάμεσα στο βάθος της σκηνής και στο προσκήνιο, υπάρχουν τρεις θέσεις της σκηνής, γνωστές ως "κάγκελα" (τεσούρι). Ευρισκόμενη στην περιοχή πίσω από το δεύτερο χώρισμα συχνά ονομάζεται ορχήστρα και είναι εκεί που στέκονται οι κουκλοπαίκτες, για να πραγματοποιήσουν τις κινήσεις των μαριονετών.
Μικρή κουρτίνα (komaku) και δωμάτια με παραβάν (misuuchi)
Αυτή η σκηνή φαίνεται από μία γωνία του κοινού, η δεξιά πλευρά αναφέρεται ως καμίτε (kamite) (αριστερή σκηνή), ενώ η αριστερή πλευρά αναφέρεται ως σιμότε (shimote) (δεξιά σκηνή). Οι μαριονέτες φτιάχνονται για να εμφανίζονται και μετά φεύγουν από τη σκηνή μέσα από τις μικρές μαύρες κουρτίνες. Τα σκοτεινά παραπετάσματα βρίσκονται ακριβώς πάνω από αυτές τις μικρές κουρτίνες και έχουν ειδικές περσίδες από μπαμπού, έτσι ώστε το κοινό να μην βλέπει μέσα.
Μεγάλη κουρτίνα (joshiki-maku)
Το τζοσίκι-μάκου (joshiki-maku) είναι μια μεγάλη, χαμηλή κουρτίνα, που κρέμεται από μια προεξοχή, που ονομάζεται σαν-ν-τεσούρι (san-n-tesuri). Χρησιμοποιείται για τον διαχωρισμό της περιοχής όπου κάθεται το κοινό από την κεντρική σκηνή. Οι κουκλοπαίκτες στέκονταν πίσω από το joshiki-maku, κρατώντας τις μαριονέτες τους πάνω από την κουρτίνα ενώ ήταν κρυμμένοι από το κοινό. Ωστόσο, η πρακτική ντεζουκάι (dezukai), που καθιερώθηκε αργότερα στο είδος μπουνράκου, θα επέτρεπε στους ηθοποιούς να φαίνονται στη σκηνή να κινούνται με τις μαριονέτες, μηδενίζοντας τη χρήση των κουρτινών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θέατρο στην Ιαπωνία Κατηγορία:Θεατρικά είδη Κατηγορία:Ιαπωνικός πολιτισμός Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κέρλινγκ στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2010
Το κέρλινγκ στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2010 στο Βανκούβερ διεξήχθη στο ολυμπιακό και παραολυμπιακό κέντρο της πόλης από τις 16 ως τις 27 Φεβρουαρίου. Εφαρμόζεται το ίδιο σύστημα με τους προηγούμενους αγώνες, με 10 ομάδες να παίζουν σε τουρνουά round robin, που σημαίνει ότι οι 4 πρώτες χώρες προκρίνονται στα ημιτελικά. Ο τελικός στις γυναίκες διεξήχθη στις 26 Φεβρουαρίου και των ανδρών στις 27 Φεβρουαρίου.
Κριτήρια πρόκρισης
Οι επιδόσεις των ομάδων στα παγκόσμια πρωταθλήματα των ετών 2007, 2008 και 2009 διαδραμάτισαν πρωταρχικό ρόλο για το ποιες χώρες θα προκριθούν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2010. Με τον ίδιο τρόπο κατανεμήθηκαν και οι βαθμοί. Οι πρώτες 9 χώρες (με εξαίρεση τον Καναδά) έλαβαν την πρόκριση.
Πλέι οφ
24 Φεβρουαρίου
Ημιτελικοί
25 Φεβρουαρίου 2:00 μ.μ. Καναδάς - Σουηδία 6-3 Νορβηγία - Ελβετία 7-5
Μικρός τελικός
27 Φεβρουαρίου 9:00 π.μ. Ελβετία - Σουηδία 5-4
Τελικός
27 Φεβρουαρίου 3:00 μ.μ. Καναδάς - Νορβηγία 6-3
Πλέι οφ
24 Φεβρουαρίου 9:00 π.μ., 2:00 μ.μ., 7:00 μ.μ.
Ημιτελικοί
25 Φεβρουαρίου 9:00 π μ. Καναδάς- Ελβετία 6-5 Σουηδία- Κίνα 9-4
Μικρός τελικός
26 Φεβρουαρίου 9:00 π.μ. Κίνα - Ελβετία 12-6
Τελικός
26 Φεβρουαρίου 3:00 μ.μ. Σουηδία - Καναδάς 7-6
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλήματα Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2010 2010
641 Αγνή
Η Αγνή (Agnes) είναι αστεροειδής στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,374. Ανακαλύφθηκε το 1907 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Αγνής δεν είναι γνωστά με κάποια ακρίβεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγνη
Λουίζα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ
Βιογραφία
Η Μαρία Δωροθέα Ερριέττα Λουίζα γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1783 στο Λίντεναου, και ήταν το δεύτερο παιδί και κόρη του Φρειδερίκου Κάρολου Λουδοβίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ και της κόμισσας Φρειδερίκης του Σλίμπεν.
Πέθανε τρεις μήνες αργότερα στις 24 Νοεμβρίου 1803 στο Κάστρο Πλες σε ηλικία 20 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Δανοί ευγενείς Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Νικόλαος Ακεστορίδης
Ο Νικόλαος Ακεστορίδης ήταν Έλληνας γυμναστής, Ολυμπιονίκης στους αγώνες του 1906.
Είχε γεννηθεί στην Αίγυπτο και ήταν αθλητής του Ίφιτου Καΐρου. Στην Μεσολυμπιάδα του 1906 στην Αθήνα συμμετείχε στο γυμναστικό πένταθλο και στους αγώνες είχαν γίνει στο Παναθηναϊκό στάδιο. Ο Ακεστορίδης ήταν δεύτερος κι αργυρός Ολυμπιονίκης, στο γυμναστικό πένταθλο περιλαμβάνονταν τα αγωνίσματα δίζυγο, μονόζυγο, ιππικό εφαλτήριο άνευ λαβών, κρίκοι και άλμα σύνθετο εις μήκος και ύψος άνευ βατήρος.
Παραπομπές
Α Α
Σίλβια Μάιλς
Η Σίλβια Μάιλς (αγγλικά: Sylvia Miles; 9 Σεπτεμβρίου 1924 - 12 Ιουνίου 2019 ) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου. Ήταν δυο φορές υποψήφια για Όσκαρ Β´ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στις ταινίες Ο Καουμπόι του μεσονυχτίου (1969) και Δέκα δολοφόνοι για τον ντετέκτιβ Μάρλοου (1975).
Βιογραφία
Η Μάιλς γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Γκρίνουιτς της Νέας Υόρκης, όπου ο πατέρας της εργαζόταν ως ξυλουργός. Η ημερομηνία γέννησής της, σύμφωνα με ένα εισιτήριο από μια πτήση του 1962 στην οποία η Μάιλς επιβιβάστηκε για να κάνει το ταξίδι Λονδίνο-Νέα Υόρκη, ήταν 9 Σεπτεμβρίου 1924. Η Μάιλς είχε δηλώσει ότι τα ονόματα των γονιών της ήταν "Reuben και Belle", όμως το όνομα με το οποίο βαφτίστηκε, δεν δημοσιοποιήθηκε ποτέ. Η Μάιλς φοίτησε στο Actors Studio.
Καριέρα
Η Μάιλς ξεκίνησε την καριέρα της στο θέατρο το 1947, στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο το 1954. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ενσάρκωσε τον ρόλο της Σάλι Ρότζερς στο πιλοτικό επεισόδιο αυτού που θα γινόταν το The Dick Van Dyke Show, ρόλος τον οποίο ενσάρκωσε αργότερα η Ρόουζ Μέρι για την ομώνυμη τηλεοπτική σειρά.
Η Μάιλς συμμετείχε στην ταινία Καουμπόι του μεσονυχτίου (1969) ως μια ηλικιωμένη πόρνη της Παρκ Άβενιου, που προσκαλεί τον Τζο Μπακ (Τζον Βόιτ) στο διαμέρισμά της για να κάνουν σεξ. Ο ρόλος τής χάρισε μια υποψηφιότητα Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου, παρόλο που εμφανίστηκε στην σκηνή για μόλις έξι λεπτά. Έλαβε μια δεύτερη υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για τον ελαφρώς μεγαλύτερο ρόλο της (οχτώ λεπτά) στην ταινία Δέκα δολοφόνοι για τον ντετέκτιβ Μάρλοου (1975).
Η Μάιλς είχε έναν κάμεο ρόλο στην ταινία αγωνίας Shalimar (1978). Εμφανίστηκε στην κινηματογραφική απόδοση του βιβλίου της Αγκάθα Κρίστι Έγκλημα κάτω από τον ήλιο με τίτλο Δύο εγκλήματα κάτω από τον ήλιο (1982), όπου ενσάρκωσε μια παραγωγό του Μπρόντγουεϊ; ταινία που αποτελεί έναν από τους καλύτερους ρόλους της. Ενσάρκωσε την μεσίτρια Ντολόρες στην ταινία του Όλιβερ Στόουν Wall Street (1987), ένας ρόλος τον οποίο επανέλαβε στην ταινία Wall Street: Το χρήμα ποτέ δεν πεθαίνει (Wall Street: Money Never Sleeps, 2010).
Ο κωμικός Γουέιλαντ Φλάουερς και η μαριονέτα του Madame ήταν οι πρώτοι που είπαν την γνωστή πλέον πρόταση "Η Σίλβια Μάιλς και ο Άντι Γουόρχολ θα περιμένουν να ανοίξει ο φάκελος". Το 1976, το περιοδικό People επανέλαβε το ίδιο αστείο χωρίς να αναφέρει την πηγή. Η Μάιλς πρωταγωνίστησε στην ταινία του Γουόρχολ Κάψα (Heat, 1972). Πρωταγωνίστησε επίσης και σε άλλες ταινίες όπως 92 in the Shade, Critical Condition, Οι κατεργάρηδες του Κολοράντο (The Great Scout & Cathouse Thursday), Crossing Delancey και την κωμωδία Διαβολογυναίκα (She-Devil, 1989), όπου ενσάρκωσε την μητέρα της Μέριλ Στριπ.
Σε ένα εστιατόριο της Νέας Υόρκης το 1973, η Μάιλς δημόσια πέταξε ένα πιάτο γεμάτο φαγητό πάνω στο κεφάλι του κριτικού Τζον Σάιμον εξαιτίας των αρνητικών σχολίων του για την ίδια σε μια κριτική του. Στα τελευταία χρόνια της ζωής της, η Μάιλς εμφανίστηκε σε ελάχιστους ρόλους στην τηλεόραση όπως στο Sex and the City και στο One Life to Live, καθώς και στις ταινίες Go Go Tales και Wall Street: Το χρήμα ποτέ δεν πεθαίνει.
Προσωπική ζωή
Το 1948 η Μάιλς παντρεύτηκε τον Ουίλιαμ Μάιλς, όμως το ζευγάρι πήρε διαζύγιο μετά από δυο χρόνια. Από το 1952 έως το 1958, ήταν παντρεμένη με τον Τζέραλντ Πράις. Από το 1963 έως το 1970, ήταν παντρεμένη με τον DJ Τεντ Μπράουν. O Μπράουν ανέφερε ότι η κύρια αιτία του διαζυγίου τους ήταν η επιθυμία της Μάιλς να μην κάνει παιδιά.
Η Μάιλς πέθανε στις 12 Ιουνίου 2019 καθώς πήγαινε σε ένα νοσοκομείο στο Μανχάταν, σε ηλικία 94 ετών. Αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας τα τελευταία χρόνια και νοσηλευόταν σε κάποιο κέντρο υγείας τους τελευταίους μήνες. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της έπασχε από αναιμία και αναπνευστικά προβλήματα.
Call of Duty
Το Call of Duty είναι μία σειρά βιντεοπαιχνιδιών βολών πρώτου προσώπου(fps). Το πρώτο μέρος της κυκλοφόρησε στον προσωπικό υπολογιστή, ενώ τα επόμενα και σε οικιακές και φορητές κονσόλες. Αυτή η σειρά βιντεοπαιχνιδιών ανήκει σήμερα στην αμερικάνικη εταιρία έκδοσης παιχνιδιών Activision. Έχει γνωρίσει μεγάλη επιτυχία από τις πρώτες κιόλας κυκλοφορίες της σειράς. Τα περισσότερα βιντεοπαιχνίδια της σειράς Call of Duty βασίζονται σε μία ιστορία(πολέμου).
Ghosts
Το Call of Duty: Ghosts είναι το δέκατο παιχνίδι της σειράς, ανεπτυγμένο από την Infinity Ward. Κυκλοφόρησε στις 5 Νοεμβρίου 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου
Άγιος Παντελεήμων Λασιθίου
Με το όνομα Άγιος Παντελεήμων Λασιθίου είναι γνωστοί οι οικισμοί:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ολυμπιακό Στάδιο Μπακού
Το Ολυμπιακό Στάδιο Μπακού (αζερικά: Bakı Olimpiya Stadionu), είναι γήπεδο 69.870 θέσεων στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, σχεδιασμένο και κατασκευασμένο για να ανταποκρίνεται στα διεθνή πρότυπα για τα στάδια που έχουν τεθεί από την Ένωση Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών (UEFA), τη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) και τη Διεθνή Ένωση Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού (IAAF). Είναι το μεγαλύτερο στάδιο στο Αζερμπαϊτζάν.
Η κατασκευή του σταδίου έκτασης 225.000 τετραγωνικών μέτρων σε μια τοποθεσία 650.000 τετραγωνικών μέτρων ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο του 2015. Η εξαώροφη κατασκευή 65,7 μέτρων κοντά στη λίμνη Μπογιουκσόρ του Μπακού άνοιξε στις 6 Μαρτίου 2015. Ο κύριος χρήστης του γηπέδου είναι η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Αζερμπαϊτζάν, η οποία μετακόμισε από την προηγούμενη έδρα της, το Στάδιο Τόφικ Μπαχράμοφ. Τον Ιούνιο του 2015 το γήπεδο χρησίμευσε ως ο κύριος χώρος για τους Ευρωπαϊκούς Αγώνες, φιλοξενώντας τις τελετές έναρξης και λήξης και τους αγώνες στίβου. Ο χώρος θα φιλοξενήσει τους προημιτελικούς και τρεις από τους ομαδικούς αγώνες για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2020. Μια πράσινη περιοχή αναπτύσσεται γύρω από το στάδιο, η οποία είναι προσβάσιμη με δημόσια συγκοινωνία.
Τελετή θεμελίωσης
Τα θεμέλια του Ολυμπιακού Σταδίου Μπακού τέθηκαν στις 6 Ιουνίου 2011 σε τελετή για την επέτειο της 100ης επετείου του ποδοσφαίρου του Αζερμπαϊτζάν.
642 Κλάρα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κλάρας εκτιμάται σε 33,36 ± 1,5 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,1617. Η Κλάρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 14 λεπτά.
Ολυμπιακό Στάδιο Μπακού
Τελετή θεμελίωσης
Στην τελετή παρευρέθηκαν ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν, Ιλχάμ Αλίγιεφ και η σύζυγός του Μεχριμπάν Αλίεβα, ο πρόεδρος της FIFA, Ζεπ Μπλάτερ, ο πρόεδρος της UEFA, Μισέλ Πλατινί, εξέχοντα μέλη της παγκόσμιας ποδοσφαιρικής κοινότητας, επικεφαλής διαφόρων ομοσπονδιών, βετεράνοι ποδοσφαιριστές και άλλοι προσκεκλημένοι. Ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν, Ιλχάμ Αλίγιεφ, ενημερώθηκε για τα μελλοντικά σχέδια για την κατασκευή του σταδίου. Μιλώντας στην τελετή, ο Μπλάτερ είπε:
642 Κλάρα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κλαρα
Ολυμπιακό Στάδιο Μπακού
Τελετή θεμελίωσης
Στη συνέχεια, ο Αλίγιεφ τοποθέτησε μια συμβολική μεταλλική κάψουλα μέσα σε μία μπάλα ποδοσφαίρου. Ο γιος του, Χεϊντάρ, σημειώνοντας ένα γκολ σε μια συμβολική πύλη, έριξε την μπάλα στα θεμέλια. Οι πρόεδροι Αλίγιεφ με τον Μπλάτερ και τον Πλατίνι, πάτησαν ένα διακόπτη ρίχοντας το σκυρόδεμα και υπέγραψαν σε μία μπάλα ποδοσφαίρου, η οποία διατηρήθηκε στη μνήμη της τελετής.
Κατασκευή
Παρά την τελετή έναρξης εργασιών που έλαβε χώρα το 2011, η κατασκευή του σταδίου άρχισε το Νοέμβριο του 2012 με την ανασκαφή και την επιχωμάτωση του χώρου του σταδίου.
Το γήπεδο ολοκληρώθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2015 και τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν στις 6 Μαρτίου 2015. Ο Πρόεδρος Αλίγιεφ συμμετείχε στην τελετή έναρξης.
Η συνολική διάταξη του σταδίου είναι 617.000 μ² και έχει χωρητικότητα για 68.000 άτομα. Έχει ύψος έξι ορόφων.
Μαζί με το γήπεδο, χτίστηκαν πολλά ξενοδοχεία, χώρος στάθμευσης (3.617 θέσεις αυτοκινήτων) και χώρος πρασίνου (81.574 τετραγωνικά μέτρα).
Εκδηλώσεις
Το γήπεδο φιλοξένησε αγωνίσματα στίβου και τελετές κατά τη διάρκεια των Ευρωπαϊκών Αγώνων του 2015.
Το Στάδιο φιλοξένησε όλους τους αγώνες της φάσης ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ της Καραμπάγ ΦΚ τη σεζόν 2017-18.
Το γήπεδο φιλοξένησε τον τελικό του UEFA Europa League 2018-19 στις 29 Μαΐου 2019, μεταξύ των αγγλικών ομάδων Τσέλσι και Άρσεναλ.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2020
Το γήπεδο θα φιλοξενήσει τρεις αγώνες της φάσης ομίλων και έναν αγώνα των προημιτελικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020, το οποίο αναβλήθηκε για το 2021 λόγω της πανδημίας COVID-19 στην Ευρώπη. κέντρο|μικρογραφία|700x700εσ| Εσωτερικό του Ολυμπιακού Σταδίου Μπακού, 10 Οκτωβρίου 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στάδια πολλαπλών χρήσεων στο Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στο Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Στάδια Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2020
Ηφαιστειακή λίμνη
Ως ηφαιστειακή λίμνη χαρακτηρίζεται η λίμνη που δημιουργείται μέσα σε κρατήρα ενεργού ηφαιστείου από γεωθερμικές διεργασίες, του ίδιου του ηφαιστειακού πεδίου.
Γενικά
Το φερόμενο νερό των λιμνών αυτών προέρχεται κυρίως από υπόγεια κυκλοφορία υδροθερμικών ρευστών που συμπληρώνεται είτε με όμβρια ύδατα είτε από λιωμένο χιόνι ή πάγο διατηρώντας έτσι μια σχετική ισορροπία μεταξύ απωλειών λόγω εξάτμισης ή διήθησης. Συνέπεια αυτής της διεργασίας είναι να διατηρείται σταθερό καθ΄ ύψος το επίπεδο της επιφανείας. Οποιαδήποτε αύξηση της εισαγωγής των υδροθερμικών ρευστών, ή των ομβρίων είναι δυνατόν να προκαλέσει ανατροπή της ισορροπίας με συνέπεια την υπερχείλιση και ακολούθως τη διάβρωση των πλευρών του ηφαιστείου και ειδικότερα του σημείου εκροής. Οι λίμνες της κατηγορίας αυτής ταξινομούνται με πολλά κριτήρια όπως γεωλογικά, ή μορφολογικά και υψομετρικά καλύπτοντας την απλή περιγραφή τους, ή περισσότερο επιστημονικά κατά γεωθερμική δράση - ενέργεια, ή εκ της χημικής σύστασης τους, ή κατά συνδυασμό των δύο τελευταίων που είναι και ο επικρατέστερος. Βασικά όλοι οι τύποι των λιμνών αυτών είναι κατά μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσοστό θειούχες.
Οι ηφαιστειακές λίμνες φέρουν το όνομα του ηφαιστείου στον κρατήρα του οποίου και δημιουργούνται. Κατά γεωμορφή οι λίμνες αυτές φέρονται και με τον γενικότερο τίτλο κρατηρολίμνες, που όμως σ΄ αυτόν υπάγονται και λίμνες κρατήρων διαφορετικής προέλευσης (π.χ. μετεωρητικών, τεχνητών, κ.ά.). Η μέση θερμοκρασία αυτών σπάνια υπερβαίνει τους 50 °C. Η υψηλότερη ηφαιστειακή λίμνη στον κόσμο είναι του ηφαιστείου Σαλάντο της Χιλής που βρίσκεται σε υψόμετρο 6.390 μ. στην ανατολική του πλευρά.
Πηγές
Λιμνη Ηφαιστειακ
Βόισλαβ Κοστούνιτσα
Ο Βόισλαβ Κοστούνιτσα (Σερβικά: Војислав Коштуница), είναι Σέρβος πολιτικός, και πρωθυπουργός από το 2004 ως το 2008. Υπήρξε ο τελευταίος Πρόεδρος της Ομοσπονδίας της Γιουγκοσλαβίας, διαδεχόμενος το Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς.
Προσωπική ζωή και σπουδές
Γεννήθηκε στο Βελιγράδι στις 24 Μαρτίου 1944. Σπούδασε νομικά και έγινε δικηγόρος. Είναι παντρεμένος με τη δικηγόρο Ζόριτσα Ράντοβιτς.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Κοστούνιτσα απήγγειλε έναν συγκινητικό λόγο στις 21 Φεβρουαρίου του 2008, έπειτα από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου, στον οποίο τόνισε ότι η επαρχία ανήκει στη Σερβία και στο λαό και αυτό θα ισχύσει για πάντα. Στις 25 Φεβρουαρίου του 2008 ο πολιτικός προειδοποίησε τις ΗΠΑ να άρουν την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου ως ανεξάρτητου κράτους και έκανε λόγο για "αστάθεια".
Ο πρωθυπουργός της Σερβίας υπέβαλε την παραίτησή του στις 8 Μαρτίου 2008 και ζήτησε τη διεξαγωγή νέων εκλογών, καθώς διαλύθηκε ο κυβερνών συνασπισμός του κόμματός του με το Δημοκρατικό Κόμμα, αναφορικά με θέματα της ΕΕ και της ανεξαρτησίας του Κοσόβου.
Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Μίρκο Τσβέτκοβιτς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας
Παύλος Φρειδερίκος του Μεκλεμβούργου-Σβερίν
Ο Παύλος Φρειδερίκος (γερμ. Paul Friedrich, 15 Σεπτεμβρίου 1800 - 7 Μαρτίου 1842) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν μέγας δούκας του Μεκεμβούργου-Σβερίν (1837-1842).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λούντβιχλουστ και σπούδασε στη Γενεύη, στην Ιένα και στο Ρόστοκ. Το 1819 απεβίωσε ο πατέρας του και έγινε διάδοχος του Μ.Σβερίν· το 1837 απεβίωσε ο πάππος του Φρειδερίκος Φραγκίσκος Α΄ και έγινε μέγας δούκας του Μ.Σβερίν. Κατά τη διακυβέρνησή του βελτίωσε την υποδομή και το νομικό σύστημα και μετακίνησε την έδρα της κυβέρνησης από τον Λούντβιχσλουστ στο Σβερίν.
Ενδιαφέρθηκε ευρέως για στρατιωτικά θέματα και δαπάνησε τον περισσότερο χρόνο του εκπαιδεύοντας τους στρατιώτες του. Όταν έγινε μεσήλικας υιοθέτησε έναν πιο απολαυστικό τρόπο ζωής και προτιμούσε μόνο τη συντροφιά της ερωμένης του. Το 1842, καθώς έσπευσε σε μία πυρκαγιά στην πρωτεύουσα, κρυολόγησε και απεβίωσε στο Σβερίν σε ηλικία 42 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1822 την Αλεξανδρινή των Χοεντσόλλερν, κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Γ΄ της Πρωσίας, και είχε τέκνα: Από την ερωμένη του κόμισσα Καταρίνα φον Χάουκε, αδελφή της Γιούλια φον Χάουκε (συζύγου του Αλεξάνδρου της Έσσης & παρά τω Ρήνω) είχε τέκνα:
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Ικιζουκούρι
δεξιά|μικρογραφία|240x240εσ| Ψάρι, που σερβίρεται ως Ικιζουκούρι. Το Ικιζουκούρι (Ikizukuri, 生き作り), επίσης γνωστό ως ικεζουκούρι (ikezukuri, 活け造り), που μεταφράζεται ως «προετοιμασμένο ζωντανό» είναι η προετοιμασία του σασίμι (ωμό ψάρι) από ζωντανά ψάρια. Με αυτή την Ιαπωνική μαγειρική τεχνική, τα πιο δημοφιλή θαλασσινά, που χρησιμοποιούνται, είναι τα ψάρια, αλλά επίσης μπορούν να χρησιμοποιηθούν το χταπόδι, η γαρίδα, το καλαμάρι, το χέλι και ο αστακός. Η πρακτική έχει εγείρει διαφωνίες, που οφείλονται στο γεγονός ότι τα θαλασσινά υποφέρουν, αφού σερβίρονται στους πελάτες ενώ είναι ακόμα ζωντανά.
Προετοιμασία και σερβίρισμα
Το εστιατόριο μπορεί να έχει μία ή περισσότερες δεξαμενές με ζωντανά θαλάσσια ζώα, για να επιλέξει ένας πελάτης. Υπάρχουν διάφορα στυλ στα οποία ένας σεφ μπορεί να σερβίρει το πιάτο, αλλά ο πιο συνηθισμένος τρόπος είναι να σερβιριστεί σε πιάτο με το φιλεταρισμένο κρέας τοποθετημένο πάνω από το σώμα.
Το ψάρι Ικιζουκούρι μπορεί να παρασκευαστεί μόνο με τρεις μαχαιριές από τον σεφ. Συνήθως τα ψάρια παρουσιάζονται με το κεφάλι ακόμα ολόκληρο, έτσι ώστε οι πελάτες να μπορούν να δουν τις συνεχιζόμενες κινήσεις των βραγχίων. Οι μάγειρες χτυπούν με το πίσω μέρος του μαχαιριού το κεφάλι των ψαριών, για να αναισθητοποιήσουν τα ψάρια. Έτσι καταφέρνουν να ελαχιστοποιήσουν τον πόνο, που νιώθουν τα ψάρια και να μην μειωθεί η ποιότητα του πιάτου. Πολλές φορές τα μάτια των ψαριών καλύπτονται με ύφασμα, για να μειωθεί το στρες και ο πόνος των ψαριών κατά τη διάρκεια προετοιμασίας του πιάτου. Κατά την προετοιμασία δεν αφαιρούνται τα λέπια και δεν καταστρέφονται τα εσωτερικά όργανα των ψαριών. Πολλές φορές η καρδιά του ψαριού χτυπάει και το στόμα του ανοιγοκλείνει.
Νομιμότητα
Το Ικιζουκούρι είναι εκτός νόμου στην Αυστραλία και τη Γερμανία.
Αντίστοιχες τεχνικές
Στην Ταϊβάν και την Κίνα υπάρχει ένα δημοφιλές πιάτο με ζωντανό ψάρι, που ονομάζεται ψάρι Γιν-Γιάνγκ. Το ψάρι τηγανίζεται και οι μάγειρες έχουν βρει ένα τρόπο να διατηρούν το ψάρι ζωντανό ενώ το τηγανίζουν, συνήθως κρατώντας το κεφάλι εκτός τηγανιού καλυμμένο με υγρό πανί. Έπειτα σερβίρεται το ψάρι ζωντανό με την προσθήκη μιας σάλτσας. Αυτή η τεχνική έχει καταδικαστεί από πολλούς ανθρώπους καθώς και από φιλοζωικές οργανώσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνική κουζίνα Κατηγορία:Κακοποίηση ζώων
643 Σεχραζάντ
Η Σεχραζάντ (Scheherezade) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,698. Ανακαλύφθηκε το 1907 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη θρυλική παραμυθού των «Χιλίων και μιας νυκτών» (γνωστή και ως Χαλιμά).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σεχραζάντ εκτιμάται σε 71,57 ± 2,8 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι P, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0446. Η Σεχραζάντ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες και 10 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σεχραζαντ
Αποστόλης Σπανός
Ο Απόστολος (Τόλης) Σπανός (1946 - 2012) ήταν Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως πλέι μέικερ
Καριέρα
Ο Αποστόλης Σπανός αγωνιζόταν στη ΧΑΝ Νίκαιας και το 1968 μεταπήδησε στον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Στους "ερυθρόλευκους" παρέμεινε για δέκα χρόνια, μέχρι τπου το 1980 αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.
Με τον Ολυμπιακό Πειραιώς κατέκτησε 2 Πρωταθλήματα Ελλάδος (1976 και 1978) και 4 Κύπελλα Ελλάδος (1976, 1977, 1978 και 1980).
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην ομάδα του Πειραιά, ο Αποστόλης Σπανός αγωνίστηκε υπό τις οδηγίες των Φαίδωνος Ματθαίου, Κώστα Μουρούζη και Γιώργου Μπαρλά.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Απόστόλης Σπανός έχει πραγματοποιήσει συνολικά 4 συμμετοχές με την Εθνική Ελλάδος Εφήβων και 16 συμμετοχές με την Εθνική Ανδρών.
Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Εφήβων του 1965 και στο Πανευρωπαικό Πρωτάθλημα Ανδρών του 1969.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Άντα ντε Βαρέν
Η Άντα ντε Βαρέν (1120 – 1178) ήταν η Νορμανδή σύζυγος του Ερρίκου της Σκωτίας κόμη της Νορθουμβρίας και κόμη του Χάντιγκτον, κόρη του Γουλιέλμου του Βαρέν, 2ου κόμη του Σάρρει και της Ελισσάβετ του Βερμαντουά, δισέγγονης του βασιλιά της Γαλλίας Ερρίκου Α’. Ήταν μητέρα δύο βασιλέων της Σκωτίας του Μάλκολμ του ασθενούς και του Γουλιέλμου του λέοντος. Παντρεύτηκε τον πατέρα τους Ερρίκο σε ηλικία 19 ετών. Της παραχωρήθηκαν με τον γάμο τα προνόμια του Χάντινγκτον του πρώτου αυτόνομου δήμου στην Σκωτία που είχε δημιουργηθεί από τον πεθερό της βασιλιά της βασιλιά της Σκωτίας Δαυίδ Α’. Μετά τον θάνατο του συζύγου της (1152), του πεθερού της (1153) και την στέψη του μεγαλύτερου γιου της Μάλκολμ ως βασιλιά αποσύρθηκε στα κτήματα της στο Χάντινγκτον. Στις 9 Δεκεμβρίου/1165 πέθανε ο γιος της Μάλκολμ σε ηλικία 25 ετών την ίδια ώρα που είχε σκοπό να τον παντρέψει με την Κωνσταντία κόρη του Κόναν Γ' της Βρετάνης. Μια από τις κόρες της η Μαργαρίτα του Χάντιγκτον είχε ήδη παντρευτεί τον Κόναν Δ' της Βρετάνης (1160). Ο δεύτερος γιος της Γουλιέλμος ορκίζεται βασιλιάς και θα είναι ο πιο μακροχρόνιος βασιλιάς της Σκωτίας μέχρι την ένωση του στέμματος της Σκωτίας με το Αγγλικό (1603). Από τότε η Άδα μέχρι τον θάνατο της αφιερώθηκε αποκλειστικά στον θρησκευτικό τομέα με κτίσιμο εκκλησιαστικών ναών, μονών και με αγαθοεργίες. Αφιέρωσε αποκλειστικά όλο τον χρόνο της με την διαχείριση των εσόδων της εκκλησίας του Χάντινγκτον, που τα παραχώρησε μετά τον θάνατο της στον γιο της βασιλιά Γουλιέλμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Ντάνκελντ
Κόντι Ρόουντς
Ο Κόντι Γκάρετ Ράνελς (Cody Garrett Runnels, 30 Ιουνίου 1985) είναι Αμερικανός παλαιστής, περισσότερο γνωστός με το όνομα που έχει στα ρινγκ, Κόντι Ρόουντς. Ο Ρόουντς εργαζόταν για την εταιρεία πάλης WWE.
Προσωπική ζωή
Ο Ράνελς γεννήθηκε στην Τζόρτζια των Η.Π.Α.. Ο πατέρας του ο Ντάστι Ρόουντς είναι θρυλικός παλαιστής του παρελθόντος, ενώ και ο αδερφός του, Γκόλνταστ, είναι επαγγελματίας παλαιστής.
Τα πρώτα χρόνια
Ως ερασιτέχνης παλαιστής ξεκίνησε από το λύκειο και κατέκτησε αρκετές διακρίσεις. Έτσι, έχοντας και οικογενειακή ιστορία στον χώρο ασχολήθηκε επαγγελματικά, υπογράφοντας συμβόλαιο με το WWE το 2006 και ξεκίνησε να εμφανίζεται στην θυγατρική εταιρεία που βρίσκεται στο Οχάιο.
Στις 2 Ιουλίου 2007 έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο.Απο τότε αγωνίστηκε μέχρι την παραίτηση του 22 Μαΐου 2016 βάζοντας τέλος σε μια επιτυχημένη καριέρα.
Ομαδικός πρωταθλητής
Το 2007 ξεκίνησε την καριέρα του στα μεγάλα σόου του WWE και είχε κυρίως σενάρια με άλλους παλαιστές για τους ομαδικούς τίτλους. Αρχικά στο πλευρό του Χάρντκορ Χόλι και αργότερα προδίδοντάς του, και συμμαχώντας με τον Τεντ Ντιμπιάσι για να κατακτήσει και με τους δύο παραπάνω το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ομάδων. Μαζί με τον Ντιμπιάσι θα συμμαχήσουν με τον Ράντυ Όρτον από το 2008 ως το 2010 για να σχηματίσουν την ομάδα Legacy με την οποία κυριάρχησαν οι τρεις τους στα σόου της εταιρείας. Το 2013 μαζί με το αδερφό του, Γκόλνταστ κατέκτησαν το Ομαδικό Πρωτάθλημα.
Ατομικές Επιτυχίες
Από το 2010, και μετά την διάλυση της ομάδας, θα συνεχίσει μόνος του. Θα υπάρξουν και κάποια διαστήματα που θα επανασυνδεθεί ως ομάδα με τον Ντιμπιάσι αλλά μόνο για μερικά βράδια. Η σόλο καριέρα του θα εξελιχθεί πολύ καλά, με σπουδαίες κόντρες και την κατάκτηση του Διηπειρωτικού Πρωταθλήματος. Απο το 2014 μέχρι σήμερα έχει αλλάξει το όνομα του σε Στάρνταστ
Τελειωτικές κινήσεις
Στάρνταστ
Κόντι Ρόουντς
Χαρακτηριστικές κινήσεις
Στάρνταστ
Κόντι Ρόουντς
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές του WWE
Σημαία των Σεϋχελλών
thumb|250px|right|[[Αρχείο:FIAV 110110.svg|23px Λόγος σημαίας: 1:2]] thumb|250px|right|Σημαία της χώρας την περίοδο 1977-1996 thumb|250px|right|Η σημαία που ήταν σε χρήση από το 1976 ως το 1977
Η σημαία των Σεϋχελλών καθιερώθηκε στις 18 Ιουνίου 1996. Είναι πεντάχρωμη σημαία που ορίζεται από ισάριθμους τριγωνικούς τομείς με κοινή κορυφή τη κάτω προσίστια γωνία. Οι έγχρωμοι τριγωνικοί αυτοί τομείς με σειρά χρωμάτων μπλε, κίτρινο, κόκκινο, άσπρο και τέλος πράσινο συμβολίζουν τη δυναμική μιας νέας χώρας που οδεύει στο μέλλον της.
Συγκεκριμένα το μπλε απεικονίζει τον ουρανό και τη θάλασσα που περιβάλλουν τα νησιά, ενώ το κίτρινο είναι για το ζωοδότη και φωτεινό ήλιο, το κόκκινο για την αποφασιστικότητα των κατοίκων να εργαστούν στο μέλλον με αγάπη και ενότητα και το πράσινο για τη γη και το φυσικό περιβάλλον. Η λευκή λωρίδα συμβολίζει την κοινωνική δικαιοσύνη και την αρμονία.
Η αρχική σημαία καθιερώθηκε με την ανεξαρτησία, στις 29 Ιουνίου του 1976. Το 1977, όταν ο Πρόεδρος Τζέιμς Μάντσαμ ανατράπηκε από το Φρανς Αλμπέρ Ρενέ σε πραξικόπημα, η παλιά σημαία καταργήθηκε και τέθηκε σε χρήση η σημαία του Ενωμένου Κόμματος του Λαού των Σεϋχελλών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σευχελλες Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Σεϋχελλών
Φίλιπ Λαμ
Ο Φίλιπ Λαμ (γερμανικά: Philipp Lahm, γεννήθηκε 11 Νοεμβρίου 1983) είναι Γερμανός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως πλάγιος αμυντικός και μπορούσε να αγωνιστεί με την ίδια αποτελεσματικότητα και στα δύο άκρα της άμυνας. Πέρασε σχεδόν όλη του την καριέρα στην Μπάγερν Μονάχου και υπήρξε διεθνής με την Εθνική ομάδα της Γερμανίας. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους πλάγιους αμυντικούς της εποχής του, όπως φαίνεται από την επιλογή του για την καλύτερη 23άδα του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Γερμανίας το 2006, την καλύτερη 23άδα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 και την καλύτερη 11άδα του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010.
Με τον εντυπωσιακό ρυθμό του, την ντρίμπλα και ακριβείς ικανότητες αντιμετώπισης των αντιπάλων, έγινε ιδιαίτερα χρήσιμος όχι μόνο στην άμυνα αλλά και και επιθετικό εργαλείο. Μεταξύ των σπουδαίων τίτλων που έχει κατακτήσει σε συλλογικό και εθνικό επίπεδο είναι, εννέα τίτλοι Μπουντεσλίγκα, επτά Κύπελλα Γερμανίας, ένα Τσάμπιονς Λιγκ και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου.
Μπάγερν Μονάχου ΙΙ
Ο Φιλίπ Λαμ γεννήθηκε στο Μόναχο. Ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Μπάγερν Μονάχου, πήγε στην ομάδα σε ηλικία 11 ετών. Επαγγελματικά ξεκίνησε από τη δεύτερη ομάδα του γερμανικού συλλόγου Μπάγερν Μονάχου το 2001 που αγωνιζόταν στην 3η κατηγορία του Γερμανικού ποδοσφαίρου.
ΒφΜ Στουτγκάρδη
Το 2003 πήγε ως δανεικός στην ΦφΜ Στουτγκάρδη ως αλλαγή του έκανε το ντεμπούτο του στην Μπουντεσλίγκα την πρώτη αγωνιστική της σεζόν 2003-04 κατά της Χάνσα Ροστόκ, όμως ο προπονητής Φέλιξ Μάγκατ τον δοκιμάσει σε διαφορετικές θέσεις και τελικά κατέληξε να παίζει ως αριστερός μπάκ. Κατά τη δεύτερη σεζόν στη Στουτγκάρδη (2004-2005) ο Λαμ δυσκολεύτηκε αρκετά. Μετά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004 και η συνακόλουθη μικρότερη διάρκεια των διακοπών του είχε δυσκολίες να ακολουθήσει την τακτική και το σύστημα του νέου προπονητή Ματίας Ζάμμερ. Ωστόσο, έκανε ακόμα 16 εμφανίσεις με την ομάδα ως τα Χριστούγεννα εκείνης της σεζόν.
Τον Ιανουάριο του 2005 ο Λαμ υπέστη κάταγμα στο δεξί του πόδι έτσι έμεινε στο περιθώριο για τέσσερις μήνες, κάνοντας την επιστροφή του στις 9 Απριλίου 2005. Όμως περίπου πέντε εβδομάδες αργότερα (17 Μαΐου 2005) ο ίδιος τραυματίστηκε εκ νέου, αυτή τη φορά ρήξη χιαστού ήταν που έδωσε τέλος στην εποχή του δανεισμού στην Στουτγκάρδη.
Μπάγερν Μονάχου
μικρογραφία|Ο Λαμ με την Μπάγερν Μονάχου Τον Ιούλιο του 2005 ο Λαμ επέστρεψε στην Μπάγερν Μονάχου, η ρήξη χιαστού που είχε υποστεί ακριβώς πριν από την επιστροφή του στην δράση στο τέλος του Νοεμβρίου κάνει πρώτα δύο εμφανίσεις για τον ερασιτεχνική ομάδα της Μπάγερν και στη συνέχεια κάνει την πρώτη του εμφάνιση στην Μπουντεσλίγκα με την Μπάγερν τον Νοέμβριο του 2005 κατά της Αρμίνια Μπίλεφελντ. Την πρώτη του σεζόν μοιράστηκε του αγώνες της ομάδας με τον πιο έμπειρο Λιζαραζού αλλά από την επόμενη σεζόν έγινε βασικό μέλος. Το καλοκαίρι του 2008 κυκλοφόρησαν φήμες ότι θα μεταγραφόταν στην Μπαρτσελόνα αλλά τελικά έμεινε στην Μπάγερν υπογράφοντας νέο συμβόλαιο ως το 2012.
Εθνική ομάδα
Ο Λαμ ξεκίνησε τη διεθνή καριέρα του στην εθνική ομάδα κάτω των 19 ετών. Ήταν μέλος της ομάδας που κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο για τη Γερμανία στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κάτω το 2002 παίζοντας σε όλα τα παιχνίδια στο τελικό τουρνουά και σκοράροντας ένα κρίσιμο γκολ στο 90ο λεπτό (2-3) εναντίον της Αγγλίας σε ένα παιχνίδι που έληξε 3-3. Ο νεαρός εντυπωσίασε τον Ρούντι Φέλερ και στις 18 Φεβρουαρίου 2004 το πρώτο παιχνίδι του ήταν μια νίκη 2-1 επί της Κροατίας, όπου έπαιξε τα 90 λεπτά και επιλέχθηκε ως ο άνθρωπος του αγώνα από το γερμανικό ποδοσφαιρικό περιοδικό Kicker. Ήταν επίσης μέρος της ομάδας της Γερμανίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004 στην Πορτογαλία και έπαιξε 90 λεπτά και στα τρία παιχνίδια. Αγωνίστηκε με την εθνική της χώρας του και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2008 αλλά και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010, όπου ήταν αρχηγός. Στο Μουντιάλ του 2010 ο προπονητής της Εθνικής Γιοάχιμ Λεβ έδωσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού στον Λαμ, διότι ο αρχηγός της ομάδας Μίχαελ Μπάλακ θα απουσίαζε από το τουρνουά λόγω τραυματισμού. Στις 6 Σεπτεμβρίου 2013, πραγματοποίησε την 100ή του συμμετοχή με τη γερμανική εθνική ομάδα στην νίκη με 3-0 επί της Αυστρίας κατά τη διάρκεια των προκριματικών για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2014. Στις 13 Ιουλίου 2014, ο Λαμ οδήγησε τη Γερμανία σε νίκη του Παγκοσμίου Κυπέλλου, με 1-0 εναντίον της Αργεντινής στον τελικό. Στις 18 Ιουλίου 2014, σε ηλικία 30 ετών, ανακοίνωσε τη αποχώρησή του από το διεθνές ποδόσφαιρο. Είχε σημειώσει πέντε γκολ σε 113 εμφανίσεις. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2014, ο Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ διαδέχθηκε τον Λαμ ως αρχηγό της γερμανικής εθνικής ομάδας.
Εθνόσημο των Σεϋχελλών
To εθνόσημο των Σεϋχελλών έχει έναν θυρεό με μία χελώνα σε πράσινο. Στο έδαφος υπάρχει ένας κοκοφοίνικας και πίσω από αυτόν η γαλάζια θάλασσα με δύο νησιά και με ένα πλοίο να διακρίνεται. Ο θυρεός πλαισιώνεται από μια ασημένια περικεφαλαία, πάνω στην οποία βρίσκεται ένα τροπικό πτηνό ανάμεσα σε γαλανόλευκα κύματα. Δύο λευκοί ξιφίες βαστούν το θυρεό. Κάτω από το θυρεό υπάρχει το εθνικό ρητό της χώρας: «Finis Coronat Opus» (στα λατινικά, «Η Εργασία Ανταμείβεται (στέφεται) Στο Τέλος»).
Πηγές
Σεϋχέλλες Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα των Σεϋχελλών
Ιβάν Ασέν Β΄
Ο Ιβάν-Ασέν Β΄ (Иван Асен II, 1190 - 24 Ιουνίου 1241) ήταν τσάρος της Βουλγαρίας από το 1218 έως το 1241. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του ιδρυτή του Β΄ Βουλγαρικού κράτους Ιβάν-Ασέν Α΄ και της Έλενας (ίσως κόρης του Στεφάνου Α΄ των Νεμάνια της Σερβίας). Θεωρείται ως ο μεγαλύτερος και ενδοξότερος τσάρος της 2ης αυτοκρατορίας και ένας από τους ενδοξότερους Βουλγάρους τσάρους στην ιστορία, φέρνοντας τη Βουλγαρία στη μεγαλύτερή της έκταση και ακμή. Πήρε τον θρόνο, ανατρέποντας τον εξάδελφό του Μπόριλ με τη βοήθεια τού Ρώσου πρίγκιπα της Γαλικίας - Βοημίας. Η επιστροφή του βασιλιά της Ουγγαρίας Ανδρέα Β΄ από την Πέμπτη Σταυροφορία (1218) παρέσχε στον Ιβάν Β΄ την ευκαιρία να δημιουργήσει μια ισχυρή συμμαχία με τον γάμο του με την κόρη του Ούγγρου βασιλιά, την Άννα (Μαρία) τον Ιανουάριος του 1221. Για να πραγματοποιήσει τον γάμο, διαζεύχθηκε την πρώτη σύζυγό του Άννα, άγνωστης καταγωγής. Έτσι όλες οι αμφισβητούμενες περιοχές στον Δούναβη γύρω από το Βελιγράδι τέθηκαν υπό την κυριαρχία της συζύγου του, αφού τις πήρε ως γαμήλια προίκα.
Σχέσεις με τον Θεόδωρο ηγεμόνα της Ηπείρου
thumb|right|300px|Τα Βαλκάνια από το 1230 έως το 1251 Στη συνέχεια προσπάθησε να εξασφαλιστεί στα νότια, συμμαχώντας με τον Θεόδωρο Κομνηνό Δούκα της Ηπείρου, ο οποίος είχε υπό τον έλεγχό του την περιοχή της Οχρίδας. Η νέα συμμαχία σφραγίστηκε με τον γάμο της κόρης τού Ιβάν-Ασέν Β΄, της Μαρίας (από τον πρώτο γάμο του με την Άννα), με τον αδελφό τού Θεοδώρου, τον σεβαστοκράτορα Μανουήλ. Με τον θάνατο τού Λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης Ροβέρτου Β΄ ντε Κουρτεναί (1228), πρότεινε να πάρει την αντιβασιλεία, αφού θα έδινε ως σύζυγο στον νεαρό Βαλδουίνο Β΄ τη θυγατέρα του Έλενα (1224 - 1254) (από τον 2ο γάμο του με την Άννα (Μαρία) της Ουγγαρίας). Οι βαρόνοι όμως, γνωρίζοντας τα ηγετικά σχέδια που είχε για τον εαυτό του, αρνήθηκαν την πρόταση. Ο Θεόδωρος της Ηπείρου, αφού κατέλαβε πρώτα τη Μακεδονία και τη Θεσσαλία, ανακατέλαβε τη Θεσσαλονίκη από τους Λατίνους (1224) και στέφθηκε "αυτοκράτορας των Ρωμαίων" από τον αρχιεπίσκοπο της Οχρίδος (1227). Έχοντας ήδη καταλάβει την Αδριανούπολη το 1225, συνέχισε προσαρτώντας σχεδόν όλη τη Θράκη, έτοιμος να πλήξει την ίδια την Κωνσταντινούπολη. Τότε αναλαμβάνει (1228) την αντιβασιλεία στην Κωνσταντινούπολη, ως επίτροπος του νεαρού Βαλδουίνου Β΄, ο φιλόδοξος, γηραιός Ιωάννης του Μπριέν, που ήθελε να ανακαταλάβει τις Λατινικές κτήσεις της Μικράς Ασίας, εκδικούμενος την ήττα στο Ποιμανηνό. Ο Θεόδωρος της Ηπείρου, εξοργισμένος γιατί ο Ιβάν Ασέν Β΄ δεν τον βοήθησε στην ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης, στράφηκε εναντίον του, καταπατώντας τη συνθήκη συμμαχίας, που είχε υπογραφεί μεταξύ Ηπείρου και Βουλγαρίας. Στην περίφημη μάχη της Κλοκοτνίτσας (1230) όμως, ο Ιβάν Ασέν Β΄ συνέτριψε τον Θεόδωρο, αφαιρώντας του το βασίλειο της Θεσσαλονίκης, που το έδωσε στον αδελφό του Θεοδώρου και δικό του γαμπρό Μανουήλ. Ο ίδιος ο Θεόδωρος φυλακίστηκε, ενώ αργότερα που βρέθηκε να συμμετέχει σε συνωμοσία ενάντια στον Βούλγαρο βασιλιά, τυφλώθηκε. Οι ιστορικές αναφορές εξυμνούν τον Ιβάν Ασέν Β΄ για την ανθρώπινη συμπεριφορά απέναντι στους αιχμαλώτους του, χαρακτήρας που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τον βίαιο θείο του Καλογιάν, επιτρέποντάς τους να επιστρέφουν στα σπίτια τους σώοι. Ο ίδιος ανέγραψε σε κίονα στην εκκλησία των Αγ. Τεσσαράκοντα μαρτύρων στο Τάρνοβο, όπου υπερηφανεύτηκε για τη συντριβή του Θεοδώρου από τον στρατό του με τη βοήθεια των 40 μαρτύρων. right|thumb|270px|Η επιγραφή του Βούλγαρου τσάρου Ιβάν Ασέν Β΄ σε κίονα, στον ναό των Αγ. Σαράντα μαρτύρων στο Τύρνοβο της Βουλγαρίας. Στο κείμενο ο τσάρος διατυμπανίζει τη νίκη του επί του Θεοδώρου Δούκα Κομνηνού και ότι μετά τη σύλληψη του τελευταίου μόνον η Κωνσταντινούπολη και οι κοντινές της πόλεις παραμένουν στην κατοχή των Φράγκων.