cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σάλτσα Worcestershire
Κίνα
Στην κουζίνα της Σαγκάη, η χρήση της σάλτσας Worcestershire, εξαπλώθηκε από τα Ευρωπαϊκού ύφους εστιατόρια του 19ου και 20ού αιώνα, με τη χρήση του ως συστατικό στα πανταχού παρόντα εμπνευσμένα πιάτα της Ανατολικής Ευρώπης, όπως είναι το μπορς σε στυλ Σαγκάης και ως μια σάλτσα βουτήγματος στα Δυτικά τρόφιμα σύντηξης, όπως είναι τα Σαγκάη-στυλ παναρισμένα χοιρινά παϊδάκια. Χρησιμοποιείται για τα Κινεζικά τρόφιμα, όπως το σενγκτσιάν μαντόου, τα οποία είναι μικρά χοιρινά τηγανιτά γλυκόψωμα. Στη Σαγκάη, η σάλτσα Worcestershire ονομάζεται λα τσιανγκγιόου (Κινεζικά: 辣酱油, là jiàngyóu· κυριολεκτικά: πικάντικη σάλτσα σόγιας). Ως εισαγόμενο είδος η σάλτσα Worcestershire μετά το 1949, έγινε είδος εν ανεπαρκεία στη Σαγκάη, οπότε και εμφανίστηκε μια ποικιλία από τοπικές μάρκες. Αυτές τώρα με τη σειρά τους, εξάγονται σε ολόκληρο τον κόσμο, για χρήση στα πιάτα στυλ Σαγκάη. Η Lea & Perrins έχει εγκαταστήσει τα τελευταία χρόνια μια μονάδα στην Γκουανγκντόνγκ, Κίνα, αυξάνοντας έτσι, τη διαθεσιμότητα της αρχικής ποικιλίας στην Κίνα. Ωστόσο, σε σύγκριση με τις γηγενείς ποικιλίες που παράγονται, αυτή, δεν έχει το κυρίαρχο μερίδιο της αγοράς.
Ιαπωνία
thumb|150px|Η σάλτσα Worcestershire των Lea & Perrins, όπως πωλείται στις ΗΠΑ. Στην Ιαπωνία, η σάλτσα Worcestershire, είναι σημασμένη ως "Worcester" (παρά ως Worcestershire) στην κατακάνα. Στην Ιαπωνία, κατασκευάζονται παχύτερες σάλτσες-βάσης Worcestershire, με εμπορικές ονομασίες όπως «μπουλντόγκ», οι οποίες αντανακλούν τις Αγγλικές προελεύσεις της, αλλά πρόκειται για μια καφετιά σάλτσα η οποία μοιάζει περισσότερο με τη σάλτσα HP, παρά με οποιουδήποτε τύπου σάλτσα Worcestershire. Μια παχύτερη ποικιλία της σάλτσας, είναι κοινώς γνωστή, ως σάλτσα τονκάτσου και πιο συχνά χρησιμοποιείται ως καρύκευμα για το τονκάτσου (τηγανητά, παναρισμένα χοιρινά παϊδάκια). Σε αντίθεση με τη σάλτσα Worcestershire, η σάλτσα τονκάτσου είναι εντελώς χορτοφαγική. Τόσο το πιάτο όσο και η σάλτσα, πιστεύεται ότι προέρχονται από την Αγγλική κουζίνα, που εισήχθησαν στην Ιαπωνία τον 19ο αιώνα. Η Ιαπωνική σάλτσα Ουορσέστερ (προφέρεται ως Usutā sōsu, Ούσουτα σόσου), παρασκευάζεται από πουρέ φρούτων και λαχανικών, όπως μήλα και ντομάτες, με ζάχαρη, αλάτι, μπαχαρικά, άμυλο και καραμέλα. Συνοδεύει συνήθως πιάτα δυτικής επιρροής γιόσοκου, όπως το προαναφερθέν τονκάτσου καθώς και το κορόκε. Οι σάλτσες γιακισόμπα και οκονομιγιάκι είναι επίσης παραλλαγές της σάλτσας Worcestershire, συχνά παχύτερες καθώς και γλυκύτερες από την αρχική.
Ηνωμένες Πολιτείες
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η σάλτσα Worcestershire των Lea & Perrins, διαφέρει από τη Βρετανική συνταγή. Τα συστατικά της αναγράφονται ως: απεσταγμένο λευκό ξύδι, μελάσα, ζάχαρη, νερό, αλάτι, κρεμμύδια, αντσούγιες, σκόρδο, γαρίφαλα, εκχύλισμα ταμάρινδου, φυσικές αρωματικές ύλες, εκχύλισμα πιπεριάς τσίλι. Η κύρια διαφορά, είναι η χρήση του απεσταγμένου λευκού ξυδιού στη θέση του ξυδιού βύνης, καθώς και τρεις φορές περισσότερη ζάχαρη (μετρούμενη σε υδατάνθρακες) και λίγο περισσότερο από το τριπλάσιο του νατρίου ανά γραμμάριο. (Η διατροφική ετικέτα των ΗΠΑ, αναφέρει ένα κουταλάκι του γλυκού ως μια μερίδα, σε αντίθεση με τη Βρετανική / Καναδική όπου αναφέρουν «μία κουταλιά της σούπας." Τα θρεπτικά συστατικά που αναφέρθηκαν, είναι ομαλοποιημένα).
Πωλείται επίσης, μια παχύτερη ποικιλία για την αγορά των ΗΠΑ. Η Αμερικανική έκδοση των ΗΠΑ, είναι συσκευασμένη με διαφορετικό τρόπο από τη Βρετανική έκδοση, κυκλοφορεί σε σκοτεινό μπουκάλι, τυλιγμένο με μπεζ χάρτινη ετικέτα. Η Lea & Perrins των ΗΠΑ, ισχυρίζεται ότι η εν λόγω πρακτική, αποτελεί από τον 19ο αιώνα, απομεινάρι των πρακτικών της ναυτιλίας, ως μέτρο προστασίας για τις φιάλες, όταν το προϊόν εισήχθη από την Αγγλία. Ο παραγωγός ισχυρίζεται επίσης, ότι η σάλτσα Worcestershire, είναι το αρχαιότερο εμπορικά εμφιαλωμένο καρύκευμα στις ΗΠΑ.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ξινά τρόφιμα Κατηγορία:Καρυκεύματα Κατηγορία:Ζυμωμένα τρόφιμα Κατηγορία:Σάλτσες Κατηγορία:Βρετανική κουζίνα Κατηγορία:Προϊόντα εταιρειών
Λος Πέπες
Οι Λος Πέπες, από την ισπανική φραση Los Pepes, "Perseguidos por Pablo Escobar" (Διωγμένοι από τον Πάμπλο Εσκομπάρ), ήταν μια βραχύβια παραστρατιωτική ομάδα που την αποτελούσαν εχθροί του βαρώνου των ναρκωτικών Πάμπλο Εσκομπάρ. Εξαπέλησαν πόλεμο μικρής κλίμακας στο Καρτέλ Μεδεγίν του Εσκομπάρ στις αρχές της δεκαετίας του 1990, που τελείωσε με το θάνατο του Εσκομπάρ το 1993. Αν και το όνομα υπονοεί ότι όλα, ή τα περισσότερα, μέλη των Λος Πέπες είχαν καταδιωχθεί πριν από τον Εσκομπάρ, το πιθανότερο είναι ότι μόνο ελάχιστα από τα μέλη της ομάδας είχαν υποφέρει στα χέρια του Εσκομπάρ. Πολλά μέλη ήταν, υποθετικά, αντίπαλοι διακινητές ναρκωτικών. Οι Λος Πέπες ιδρύθηκαν, υποθετικά, από το αντίπαλο καρτέλ Κάλι, τους αδελφούς Καστάνιο, και άλλα άγνωστα πρόσωπα ή ομάδες, συμπεριλαμβανομένης και υποθετικά της CIA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έγκλημα στην Κολομβία Κατηγορία:Παραστρατιωτικές οργανώσεις Κατηγορία:Εθνικιστικές οργανώσεις
Ρόμπερτ Κιγιοσάκι
Ο Ρόμπερτ Τόρου Κιγιοσάκι (Robert Toru Kiyosaki, 8 Απριλίου 1947) είναι Αμερικανός επενδυτής, επιχειρηματίας, συγγραφέας, οικονομολόγος και οικονομικός σχολιαστής. Έχει γράψει μια σειρά από βιβλία Πλούσιος μπαμπάς φτωχός μπαμπάς και έχει δημιουργήσει πολλά κείμενα και βίντεο στη σειρά Πλούσιος μπαμπάς. Έχει γράψει πάνω από δεκαπέντε βιβλία, τα οποία ξεπερνούν τα 26 εκατομμύρια αντίτυπα.
Τρία από τα βιβλία του, το Πλούσιος μπαμπάς φτωχός μπαμπάς, το Πλούσιος μπαμπάς, κουαρτέτο του πλούτου και Ο οδηγός επενδύσεων του πλούσιου μπαμπά, ήταν νούμερο ένα σε πωλήσεις (10 best-seller) ταυτόχρονα στο The Wall Street Journal, USA Today και στους New York Times. Το Πλούσιο παιδί έξυπνο παιδί δημοσιεύθηκε το 2001, για να βοηθήσει τους γονείς να μάθουν στα παιδιά τους οικονομικές έννοιες. Έχει δημιουργήσει τρία επιτραπέζια "Cashflow" και ηλεκτρονικά παιχνίδια για μεγάλους και μικρούς και έχει μια σειρά από CD και δίσκους με τον τίτλο "Πλούσιος μπαμπάς".
Ως συνήγορος χρηματοοικονομικών γνώσεων, ο Κιγιοσάκι είναι υποστηρικτής της επιχειρηματικότητας, της επιχειρηματικής γνώσης, των επενδύσεων και της χρηματοοικονομικής ορολογίας που θα έπρεπε να διδάσκονται σε σχολεία σε ολόκληρο τον κόσμο. Επίσης διαχειρίζεται το δικό του blog, είναι οικοδεσπότης στο δικό του youtube channel, το οποίο ονομάζεται The Rich Dad Channel, και σε ραδιοφωνική εκπομπή που έχει τον τίτλο Rich Dad Radio Show και διατηρεί δική του στήλη στο Yahoo Finance, όπου γράφει τις δικές του επιχειρηματικές προσπάθειες και τη δική του προοπτική σχετικά με την παγκόσμια οικονομία, τις επενδύσεις, τις επιχειρήσεις, τα παγκόσμια χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και τη διαχείριση των χρημάτων.
Βιογραφικά στοιχεία
Τέταρτης γενιάς Ιαπωνο-Αμερικανός, ο Κιγιοσάκι γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Χίλο της Χαβάης. Είναι ο μεγαλύτερος γιος του παιδαγωγού Ραλφ Χ. Κιγιοσάκι (1919 – 1991) και της Μάρτζορι O. Κιγιοσάκι (1921 – 1971). Αφού αποφοίτησε από το Hilo High School, παρακολούθησε μαθήματα στο United States Marine Academy στη Νέα Υόρκη. Αποφοίτησε το 1969 ως αξιωματικός καταστρώματος. Από τo 1974 έως το 1978 δούλευε ως πωλητής στο Xerox Corporation.
Το 1977 ο Κιγιοσάκι ξεκίνησε μια εταιρεία εισάγοντας στο εμπόριο πρώτη ύλη νάιλον Velcro "surfer" πορτοφόλια. Η εταιρεία είχε μέτρια επιτυχία όμως τελικά χρεοκόπησε, όσο προσπαθούσε να εξοικονομήσει χρήματα από το κόστος δεν σκέφτηκε την προστασία του προϊόντος. Στις αρχές του 1980 ο Κιγιοσάκι ξεκίνησε μια εταιρεία με κοντομάνικες μπλούζες για Χέβι μέταλ Ροκ συγκροτήματα, όπως οι Mötley Crüe. Η εταιρεία χρεοκόπησε το 1985,. Στο βιβλίο του You can Choose to be Rich ο Κιγιοσάκι δήλωσε μετά από την χρεοκοπία του ότι έμεινε άστεγος και ζούσε με την τότε κοπέλα του Κιμ στο πίσω μέρος ενός Toyota για μερικούς μήνες πριν ξεκινήσουν τη δική τους επιχείρηση από την αρχή.
Το 1994 άφησε το Money and You program στην Αυστραλία. Με διάφορες επενδύσεις σε ακίνητα, συνταξιοδοτήθηκε σε ηλικία 47 ετών, ξεκίνησε το Cashflow Technologies, μια εταιρεία επιχειρηματικής και χρηματοοικονομικής εκπαίδευσης, η οποία κατέχει και διαχειρίζεται τα Rich Dad και Cashflow brands.
Επιχειρηματικές δραστηριότητες και επενδύσεις
Εκτός από την διαχείριση της εταιρείας Rich Dad και Cashflow Technologies. Ο Κιγιοσάκι συνεχίζει να διαχειρίζεται εξωτερικές επιχειρηματικές δραστηριότητες και διάφορες επενδύσεις, από τότε που βγήκε σε σύνταξη το 1997. Πολλές από αυτές τις επιχειρήσεις αφορούν την πληροφορική, εκδόσεις, εκπαίδευση, ενέργεια, λιανεμπόριο, ακίνητα και χρηματοπιστωτική αγορά, και όχι την αξία των κινητών περιουσιών.
Επιχειρήσεις και οικονομικές συμβουλές
Το βιβλίο "Rich Dad, Poor Dad" είναι μια σύγκριση ανάμεσα στον δικό του "φτωχό πατέρα" τον βιολογικό του πατέρα, ο οποίος ήταν πολύ μορφωμένος σε αντίθεση με τον "πλούσιο πατέρα", ο οποίος ήταν ο πατέρας του καλύτερου του φίλου, ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας που αργότερα έγινε ένας από τους πιο πλούσιους στη Χαβάη, επενδύοντας σε ακίνητη περιουσία. Ο κύριος σκοπός του είναι να κάνει τους ανθρώπους να ξανασκεφτούν την άποψη που έχουν για τα χρήματα και την αντίληψη που έχουν για τον εαυτό τους, ως εργαζόμενοι που θα αποκτήσουν οικονομικά οφέλη από τη συμμόρφωση και την εκπαίδευση.
Ο Κιγιοσάκι χρησιμοποιεί το "rich dad, poor dad" για να συγκρίνει και να τονίσει ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων έχουν κολλήσει σε ότι αυτός ονομάζει "the rat race" (η φυλή των αρουραίων), οι οποίοι ζουν μόνο για την πληρωμή και ξοδεύουν όλον τον χρόνο τους πληρώνοντας λογαριασμούς και άλλα έξοδα. Υποστηρίζει τα φορολογικά πλεονεκτήματα για παράδειγμα στα ακίνητα και στις επιχειρήσεις και όχι την ιδιοκτησία κινητών αξιών όπως μετοχές και αμοιβαία κεφάλαια. Η ιδέα αυτή αναπτύσσεται περαιτέρω στο του βιβλίο "Rich Dad".
Η επιχειρηματική προσέγγιση του Κιγιοσάκι είναι η σημασία των χρηματοοικονομικών γνώσεων μέσω της απόκτησης, που ο ίδιος αποκαλεί «περιουσιακά στοιχεία», ως το μέσο για την απόκτηση του πλούτου, υποστηρίζει ότι οι δεξιότητες αποκτούνται μέσω της εμπειρίας και ότι υπάρχουν σημαντικά μαθήματα που δεν διδάσκονται στα σχολεία. Επίσης λέει ότι η τυπική εκπαίδευση είναι κατά κύριο λόγο για εκείνους που επιδιώκουν να είναι εργαζόμενοι ή αυτοαπασχολούμενοι, και ότι αυτό είναι μια ιδέα από την βιομηχανική εποχή. Προκειμένου να αποκτήσει κάποιος οικονομική ελευθερία πρέπει να είναι ιδιοκτήτης κάποιας επιχείρησης, επενδυτής ή και τα δυο δημιουργώντας παθητικό εισόδημα, ιδιαίτερα σε μηνιαία βάση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Πολ Μάτικ
Ο Πολ Μάτικ (γερμ. Paul Mattick, 13 Μαρτίου 1904 - 7 Φεβρουαρίου 1981) ήταν μαρξιστής διανοούμενος και επαναστάτης, του οποίου ο τρόπος σκέψης εντάσσεται στις σχολές του συμβουλιακού κομμουνισμού και του αριστερού κομμουνισμού. Καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του, επέκρινε το μπολσεβικισμό, το λενινιστικό μαρξισμό και τις οργανωτικές τους μεθόδους, την πολιτική κληρονομιά των οποίων περιέγραψε ως εξής:
Πρώιμα Χρόνια
Ο Μάτικ γεννήθηκε στην Πομερανία το 1904 και μεγάλωσε στο Βερολίνο, όπου από 14 ετών υπήρξε μέλος της Ελεύθερης Σοσιαλιστικής Νεολαίας των Σπαρτακιστών. Το 1918 ξεκίνησε τη μαθητεία του ως τεχνικός μηχανών στη Ζίμενς όπου και εκλέχτηκε εκπρόσωπος στο συμβούλιο μαθητευομένων της εταιρείας κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Επανάστασης.
Βαθιά αναμεμειγμέμος σε σειρά γεγονότων κατά τη διάρκεια της επανάστασης, έχοντας επανειλημμένα συλληφθεί και απειληθεί με θάνατο, ο Μάτικ ριζοσπαστικοποιήθηκε και εντάχθηκε στο αριστερό και αντιπολιτευτικό ρεύμα των γερμανών κομμουνιστών. Μετά τη διάσπαση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γερμανίας στη Χαϊδελβέργη την άνοιξη του 1920, ο Μάτικ προσχώρησε στο νεοϊδρυθέν Εργατικό Κομμουνιστικό Kόμμα της Γερμανίας (KAPD) και εργάστηκε στην οργάνωση νεολαίας Κόκκινη Νεολαία, γράφοντας για το περιοδικό της.
Το 1921, σε ηλικία 17 ετών, ο Μάτικ μετακόμισε στην Κολωνία, όπου για λίγο καιρό εργάστηκε στη μεταλλοβιομηχανία Κλόκνερ. Απεργίες, εξεγέρσεις και μια νέα σύλληψη κατέστρεψαν κάθε προοπτική απασχόλησης. Δραστηριοποιήθηκε ως οργανωτής τόσο του KAPD όσο και της Γενικής Ένωσης Εργαζομένων (ΑΑU) στην περιοχή της Κολωνίας, όπου γνώρισε μεταξύ άλλων και τον εξέχοντα αριστερό κομμουνιστή Γιάν Άπελ. Ήρθε επίσης σε επαφές με συγγραφείς, διανοούμενους και καλλιτέχνες που εργάζονταν για την Γενική Ένωση Εργαζομένων-Οργανωτική ομάδα (AAUE) ιδρυθείσα από τον Σπαρτακιστή και αποσχισθέντα από το KAPD Ὀτο Ρούλε.
Με τη συνεχιζόμενη μείωση της μαζικής πάλης, επιφυλακτικός πλέον απέναντι στις δυνατότητες για ριζική αλλαγή, ειδικά μετά το 1923 και όντας άνεργος για πολλά χρόνια, ο Μάτικ μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1926. Εξακολούθησε όμως να διατηρεί επαφές με το KAPD και την AAUE στη Γερμανία.
Στις ΗΠΑ
Στις ΗΠΑ ο Μάτικ επιδώθηκε στη συστηματική μελέτη θεωρητικών κειμένων, κυρίως του Καρλ Μαρξ. Μεγάλη επιρροή άσκησε επάνω του η δημοσίευση του σημαντικότερου έργου του Χένρικ Γκρόσμαν, ''Η Συσσώρευση και η Κατάρρευση του Καπιταλιστικού Συστήματος. Η Θεωρία των Κρίσεων'' (Das Akkumulations - Zusammenbruchsgesetz des Kapitalistischen Systems. Zugleich eine Krisentheorie) τo 1929. Σε αυτήν ο Γκρόσμαν εξετάζει:
Με τη Συσσώρευση ο Γκρόσμαν επανέφερε στο προσκήνιο του εργατικού κινήματος την ξεχασμένη ως τότε θεωρία της κρίσης του Μαρξ.
Για τον Μάτικ, η κριτική της πολιτικής οικονομίας από τον Μαρξ δεν ήταν αποκλειστικά θεωρητικό ζήτημα αλλά συνδέονταν άρρηκτα με τη δική του επαναστατική πρακτική. Έτσι επικεντρώθηκε στη μαρξιστική θεωρία της καπιταλιστικής ανάπτυξης και τη λογική των εσωτερικών αντιφάσεών της που οδηγούν αναπόφευκτα σε κρίση κι επιδίωξε να την καταστήσει θεμέλιο της σκέψης του εργατικού κινήματος.
Προς το τέλος της δεκαετίας του 1920, ο Μάτικ μετακόμισε στο Σικάγο, όπου πρώτος προσπάθησε να ενώσει τις διάφορες οργανώσεις των Γερμανών εργαζομένων. Το 1931, προσπάθησε χωρίς επιτυχία να αναβιώσει την Chicagoer Arbeiter-Zeitung (Εφημερίδα των Εργατών του Σικάγο), μια εφημερίδα με μακριά παράδοση, αρχισυντάκτες της οποίας είχαν διατελέσει στο παρελθόν και οι Ογκάστ Σπιζ και Τζόζεφ Ντίτζγκεν. Για μια περίοδο, συμμετείχε στους Βιομηχανικούς Εργάτες του Κόσμου (γνωστοί ως IWW ή Wobblies), τη μόνη επαναστατική ένωση στην Αμερική η οποία οργάνωνε εργάτες πέρα από εθνικές και τομεακές διαφορές. Ωστόσο, η χρυσή εποχή των μαχητικών απεργιών των Wobblies είχε ήδη περάσει και μόνο το αναδυόμενο κίνημα των ανέργων κατάφερε να δώσει ζωή ξανά στο IWW και τούτο μονάχα περιφερειακά και προσωρινά. Το 1933, ο Μάτικ εκπόνησε ένα πρόγραμμα για το IWW προσπαθώντας να του δώσει μια πιο στέρεη μαρξιστική κατεύθυνση, βασιζόμενος στη θεωρία του Γκρόσμαν αλλά η προσπάθειά του αποδείχτηκε μάταιη. Το 1934, μαζί με συντρόφους από την IWW και με εκδιωχθέντα μέλη του λενινιστικού Προλεταριακοὐ Κόμματος δημιούργησαν το Ενωμένο Εργατικό Κόμμα, που αργότερα θα μετονομαστεί σε Ομάδα Συμβουλιακών Κομμουνιστών. Η ομάδα διατήρησε στενές επαφές με Γερμανικές και Ολλανδικές οργανώσεις Αριστερών Κομμουνιστών στην Ευρώπη και δημοσίευσε το περιοδικό International Council Correspondence (Διεθνής Συμβουλιακή Αλληλογραφία), το αγγλο-αμερικανικό αντίστοιχο του Rätekorrespondenz (Συμβουλιακή Αλληλογραφία) τoυ ολλανδικού GIC(H). Το έντυπο περιείχε άρθρα και συζητήσεις από την Ευρώπη, οικονομικές αναλύσεις και πολιτικά κριτική για τα τρέχοντα ζητήματα στις ΗΠΑ και σε άλλα μέρη του κόσμου.
Πέρα από την εργασία του σε εργοστάσιο, ο Μάτικ επέβλεπε μεγάλο μέρος των τεχνικών εργασιών της Αλληλογραφίας και συγγραφούσε για αυτήν. Μεταξύ των λίγων πρόθυμων να στηρίξουν το περιοδικό με τακτικές εισφορές ήταν ο Καρλ Κορς, με τον οποίο ο Μάτικ ήρθε σε επαφή το 1935 και ο οποίος παρέμεινε προσωπικός φίλος για πολλά χρόνια μετά την αποδημία του στις Ηνωμένες Πολιτείες στα τέλη του 1936.
Με το πέρασμα στην παρανομία και την επίσημη εξαφάνιση του Ευρωπαϊκού Συμβουλιακού Κομμουνισμού μετά τα μέσα της δεκαετίας του '30, η Αλληλογραφία άλλαξε όνομα, σε Living Marxism (Zώντας Μαρξισμός) το 1938 και από εκεί σε New Essays (Νέα Δοκίμια) το 1942.
Όπως και oι Καρλ Κορς και Χένρικ Γκρόσμαν, έτσι και ο Mάτικ είχε επαφές με το Ινστιτούτο για την Κοινωνική Έρευνα (αργότερα, Σχολή της Φρανκφούρτης) του Μαξ Χορκχάιμερ. Το 1936, ο Μάτικ έγραψε μια σημαντική κοινωνιολογική μελέτη με θέμα το αμερικανικό κίνημα των ανέργων για το Ινστιτούτο, η οποία παρέμεινε μόνο στα αρχεία του Ινστιτούτου και δεν δημοσιεύθηκε παρά το 1969 από τον εκδοτικό οίκο της Σοσιαλιστικής Φοιτητική Ένωση της Γερμανίας (SDS), Neue Kritik.
Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος κι Έπειτα
Με την είσοδο των Ηνωμένων Πολιτειών στο Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο και το μεταπολεμικό Μακαρθισμό, η καταστολή της αριστεράς στην Αμερική εντάθηκε. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, ο Μάτικ αναγκάστηκε να αποσυρθεί στην ύπαιθρο, όπου κατάφερε να επιβιώσει μέσω περιστασιακής απασχόλησης και της συγγραφής. Κατά τη μεταπολεμική περίοδο δεν συνέχισε την πολιτική δραστηριότητα παρά μονάχα περιστασιακά, κυρίως γράφοντας κατά καιρούς αρθρογραφώντας για διάφορα περιοδικά. Αρχής γενόμενης τη δεκαετία του σαράντα και για περισσότερο από δέκα χρόνια, ο Μάτικ επιδόθηκε στη μελέτη του Τζον Μέιναρντ Κέινς, συντάσσοντας μια σειρά κριτικών σημειώσεων και άρθρων ενάντια στην Κεϋνσιανή θεωρία και πρακτική. Με αυτό του το έργο, ο Μάτικ ανέπτυξε περαιτέρω τη θεωρία της καπιταλιστικής ανάπτυξης του Μαρξ κατά τον Γκρόσμαν, καθιστώντας την ικανή να εξετάσει την εμφάνιση νέων φαινομένων του σύγχρονου καπιταλισμού.
Με τις γενικές αλλαγές στο πολιτικό σκηνικὀ και την επανεμφάνιση του ριζοσπαστισμού στην δεκαετία του εξήντα, ο Μάτικ περνά σε πιο σύνθετες πολιτικές αναλύσεις. Η κυριότερη αυτών, το Μαρξ και Κέινς: Τα Όρια της Μεικτής Οικονομίας του 1969, το οποίο μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και είχε μεγάλη επιρροή στο φοιτητικό κίνημα του εξήντα-οκτώ κι έπειτα. Ένα άλλο σημαντικό του έργο ήταν η Κριτική του Χέρμπερτ Μαρκούζε: Ο μονοδιάστατος άνθρωπος στην ταξική κοινωνία, στην οποία επιτίθεται στη διατριβή του Μαρκούζε ότι το προλεταριάτο, όπως τον αντιλαμβανόταν ο Μαρξ, είχε καταντήσει μυθολογική έννοια στην προηγμένη καπιταλιστική κοινωνία. Μολονότι συμφωνεί με την κριτική ανάλυση της κυρίαρχης ιδεολογίας από τον Μαρκούζε, ο Μάτικ αμφισβητεί τη θεωρία του μονοδιάστατου ανθρώπου την οποία χαρακτηρίζει ως καθεαυτό ιδεολογία. Ο ίδιος ο Μαρκούζε δήλωσε ότι η κριτική του Μάτικ ήταν από τις ελάχιστες αξιόλογες στις οποίες η διατριβή του είχε υποβληθεί.
Προς το Τέλος της Ζωής του
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του εβδομήντα, πολλά παλιά και νέα άρθρα του Μάτικ δημοσιεύθηκαν σε διάφορες γλώσσες από διάφορες εκδόσεις. Κατά τη διάρκεια του ακαδημαϊκού έτος 1974-75, ο Mάτικ διετέλεσε επισκέπτης καθηγητής στο "κόκκινο" Πανεπιστημιακό Κέντρο του Ράσκιλε στη Δανία. Εκεί, έδωσε διαλέξεις για τη μαρξιστική κριτική της πολιτικής οικονομίας και την ιστορία του εργατικού κινήματος και παραβρέθηκε σε σεμινάρια με άλλους καλεσμένους, όπως ο Μαξιμιλιέν Ρουμπέλ, ο Έρνεστ Μαντέλ και η Τζόουν Ρόμπινσον. Το 1977, ολοκλήρωσε την τελευταία σημαντική σειρά διαλέξεών του στο Πανεπιστήμιο της Πόλης του Μεξικού. Μίλησε στη Δυτική Γερμανία μόνο δύο φορές: στο Βερολίνο το 1971 και στο Ανόβερο το 1975.
Έτσι, στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Μάτικ κατάφερε να κερδίσει ένα μικρό έστω ακροατήριο νέων ανθρώπων. Το 1978, μια σημαντική συλλογή άρθρων του που κάλυπταν από περισσότερο από σαράντα χρόνια δημοσιεύτηκε στα Αγγλικά με τον τίτλο Anti-Bolshevik Communism (Αντιμπολσεβικικός Κομμουνισμός).
Ο Πολ Μάτικ πέθανε τον Φεβρουάριο του 1981 αφήνοντας πίσω του σχεδόν ολοκληρωμένο το χειρόγραφο για ένα ακόμη βιβλίο, το οποίο αργότερα επιμελήθηκε και δημοσίευσε ο γιος του, Πολ Μάτικ ο Νεώτερος, με τον τίτλο Marxism - Last Refuge of the Bourgeoisie? (Μαρξισμός - Τελευταίο καταφύγιο της αστικής τάξης;).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Κομμουνιστές Κατηγορία:Γερμανοί επαναστάτες
Η γυναίκα πειρασμός
Η ταινία Η γυναίκα πειρασμός (αγγλ. The Lady Eve) είναι σοφιστικέ κωμωδία παραγωγής 1941 σε σκηνοθεσία Πρέστον Στάρτζες. Η ταινία είναι βασισμένη σε μυθιστόρημα του Μόκτον Χόφι, ενώ το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο τον Στάρτζες. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Χένρι Φόντα και η Μπάρμπαρα Στάνγουικ.
Το 1994 ταινία επελέγη να φυλαχτεί για διατήρηση στο Εθνικό Αρχείο Κινηματογράφου των ΗΠΑ από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, με αιτιολόγηση πως είναι πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική.
Υπόθεση
Ο Τσαρλς "Χόπσι" Πάικ (Χένρι Φόντα), ένας μελετητής φιδιών και πλούσιος κληρονόμος μιας εταιρίας παραγωγής μπίρας, επιστρέφει στις Η.Π.Α. με το πλοίο μετά από ενός χρόνου διαμονή στον Αμαζόνιο. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του, ενώ έχει απορρίψει όλες τις γυναίκες που τον πλησιάζουν προκειμένου να τον γοητεύσουν, ερωτεύεται την Τζιν "Γιουτζίνια" Χάρινγκτον (Μπάρμπαρα Στάνγουικ), κόρη ενός απατεώνα χαρτοπαίκτη (Τσαρλς Κόμπερν), που ταξιδεύει μαζί της. Η Τζιν χρησιμοποιείται από τον πατέρα της ως δόλωμα, προκειμένου να προσεγγίσει πλούσιους ταξιδιώτες και να τους κλέψουν στα χαρτιά. Η Τζιν όμως ερωτεύεται τον Τσαρλς κι όταν εκείνος της κάνει πρόταση γάμου, αποφασίζει να μην τον αφήσει να παίξει πια χαρτιά με τον πατέρα της. Ο Τσαρλς μαθαίνει όμως την αλήθεια και το ζευγάρι χωρίζει λίγο πριν φτάσει στην Αμερική. Η Τζιν είναι όμως αποφασισμένη να κατακτήσει ξανά τον Τσαρλς και σκαρφίζεται ένα κόλπο, με τη βοήθεια ενός απατεώνα του Σερ Άλφρεντ ΜακΓκλίναν Κιθ (Έρικ Μπλορ), που θα τη βοηθήσει να εισχωρήσει στην έπαυλη του Τσαρλς, όπου θα παρουσιαστεί στους γονείς του ως Αγγλίδα λαίδη Ιβ Σίντουιτς. Ο Τσαρλς παρά την αρχική του καχυποψία πάνω στην Αγγλίδα λαίδη, μετά από λίγο αρχίζει να πιστεύει πραγματικά ότι πρόκειται για διαφορετική γυναίκα από εκείνη που γνώρισε στο πλοίο και ξεκινά μια σειρά κωμικοτραγικών καταστάσεων.
Πληροφορίες παραγωγής
Η διανομή των πρωταγωνιστικών ρόλων, υπέστη επίσης πολλές αλλαγές. Αρχικά οι υπεύθυνοι της εταιρίας σκόπευαν να αναθέσουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο στον Μπράιαν Αχέρν, ενώ είχαν υπόψιν επίσης τους Τζόελ ΜακΚρέι, Μάντλιν Κάρολ και Πολέτ Γκοντάρ. Τον Αύγουστο του 1940 ανακοινώθηκαν τα ονόματα των Φρεντ ΜακΜάρεϊ και Μάντλιν Κάρολ για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους, ενώ ένα μήνα αργότερα ο Ντάριλ Ζάνουκ της 20th Century Fox δάνεισε τον Χένρι Φόντα στην εταιρία για να συμπρωταγωνιστήσει με την Πολέτ Γκοντάρ. Στη συνέχεια η Γκοντάρ αντικαταστάθηκε από την Μπάρμπαρα Στάνγουικ.
Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 1940 και ολοκληρώθηκαν τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς. Η Μπάρμπαρα Στάνγουικ περιέγραψε το κινηματογραφικό πλατό σαν καρναβάλι. Οι ηθοποιοί δεν χρησιμοποιούσαν τροχόσπιτα για την ξεκούρασή τους αλλά κάθονταν σε καρέκλες ακούγοντας τις ιστορίες του σκηνοθέτη και αναπαράγοντας τις ατάκες της ταινίας. Στα γυρίσματα της σκηνής που διαδραματίζεται στην κρεβατοκάμαρα της Στάνγουικ, ο Στάρτζες φόρεσε μπουρνούζι για να μπει στο κλίμα.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα τον Φεβρουάριο του 1941 και ήταν μια από τις δέκα εμπορικότερες της χρονιάς.
Υποδοχή
Αφού η ταινία έκανε πρεμιέρα, ο Μπόσλεϊ Κράουδερ των New York Times τη χαρακτήρισε ως μια λαμπρή κωμωδία. Ενώ πενήντα χρόνια αργότερα ο Ρότζερ Έμπερτ επαίνεσε την ταινία λέγοντας: Αν έπρεπε να θυμηθώ την πιο αστεία και συνάμα σέξι σκηνή σε ρομαντική κωμωδία, αυτή θα ήταν η σκηνή μετά το εικοστό λεπτό της ταινίας του Πρέστον Στάρτζες Η γυναίκα πειρασμός''.
Βραβεία
Ο Μόκτον Χόφι που έγραψε το διήγημα στο οποίο βασίστηκε το σενάριο της ταινίας προτάθηκε Όσκαρ καλύτερης αυθεντικής αφήγησης.
Διαχρονικότητα
Η ταινία κοσμεί σταθερά τις λίστες που περιλαμβάνουν τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Το βρετανικό περιοδικό κινηματογράφου την περιέλαβε στις 500 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών και οι New York Times στις καλύτερες 1000 ταινίες όλων των εποχών. Το 2012 επελέγη και από το Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου στην 110η θέση στις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών και το περιοδικό Time την περιέλαβε στις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.
Επτάνιο
Το επτάνιο είναι ένα αλκάνιο, δηλαδή άκυκλος κορεσμένος υδρογονάνθρακας, μοριακό τύπο C7H16 και ημισυντακτικό τύπο CH3(CH2)5CH3. Το επτάνιο έχει εξ' ορισμού βαθμό οκτανίου μηδέν (0).
Ονοματολογία
Η ονομασία «επτάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «επτ-» δηλώνει την παρουσία επτά (7) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες, δηλαδή ότι είναι υδρογονάνθρακας.
Δομή
Το μόριό του αποτελείται από επτά (7) άτομα άνθρακα (δύο (2) πρωτοταγή και πέντε (5) δευτεροταγή ) και δεκαέξι (16) άτομα υδρογόνου.
Παρασκευή με αντιδράσεις σύνθεσης: Από πρώτες ύλες με μικρότερη ανθρακική αλυσίδα
1. Από κατάλληλα ζεύγη αλκυλαλογονιδίου - αλκυλολιθίου:
ή
°C) στις ΣΣ Το ζητούμενο (εδώ) επττάνιο είναι επίσης υγρό, αλλά πολύ πιο πτητικό (98,42&degC) και το αιθάνιο είναι αέριο (σ.ζ.: -88,6 °C).
Παρασκευή με αντιδράσεις χωρίς αλλαγή ανθρακικής αλυσίδας
ή
2. Με καταλυτική υδρογόνωση κατάλληλων ακόρεστων αλειφατικών υδρογονανθράκων :
4. Με αναγωγή επτανάλης- Αντίδραση Wolf-Kishner :
5. Με αναγωγή επτανόνης-2 ή επτανόνης-3 ή επτανόνης-4 - Αντίδραση Clemmensen :
Παρασκευή με αντιδράσεις αποσύνθεσης με μείωση του μήκους της ανθρακικής αλυσίδας
ή
Φυσικές ιδιότητες και ισομερή
Το επτάνιο έχει τα ακόλουθα οκτώ (8) [δέκα (10) αν μετρηθούν και τα εναντιομερή] ισομερή:
Τα ισομερή αυτά παρόλο που έχουν ίδιο χημικό τύπο και μοριακό βάρος, έχουν διαφορετικές δομές και διαφορετικές ιδιότητες.
Οξείδωση
2. Παραγωγή υδραερίου:
3. Καταλυτική οξείδωση προς επτανάνη-2, επτανάνη-3 και επτανάνη-4:
=== Αλογόνωση ===
Παρεμβολή καρβενίων
Προκύπτει επομένως μίγμα οκτανίου ~37,5%, 2-μεθυλοεπτανίου ~25%, 3-μεθυλοεπτάνιου ~25% και 4-μεθυλοεπτάνιου 12,5%.
Καταλυτική ισομερείωση
Το επτάνιο μπορεί να υποστεί καταλυτική ισομερείωση προς όλα τα ισομερή του:
Λιθουανικό δημοψήφισμα ανεξαρτησίας (1991)
Ένα δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία πραγματοποιήθηκε στη Λιθουανία, στις 9 Φεβρουαρίου 1991. Εγκρίθηκε από το 93,2% των ψηφοφόρων. Ο αριθμός που ψήφισαν "ναι" ήταν το 76,5% του συνολικού αριθμού ψηφοφόρων, ξεπερνώντας κατά πολύ το όριο του 50%. Η ανεξαρτησία είχε ανακηρυχθεί στις 11 Μαρτίου 1990, και επιτεύχθηκε τον Αύγουστο του 1991.
Η ανεξαρτησία της Δημοκρατίας της Λιθουανίας αναγνωρίστηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες στις 2 Σεπτεμβρίου 1991. Στις 6 Σεπτεμβρίου του 1991, η Σοβιετική Ένωση έκανε το ίδιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Δημοψηφίσματα στη Σοβιετική Ένωση Κατηγορία:Δημοψηφίσματα στη Λιθουανία
Ρωμαϊκή Λεγεώνα (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Ρωμαϊκή Λεγεώνα μπορεί να αναφέρονται:
Νανισμός
255px|μικρογραφία|Ενήλικος άνδρας με νανισμό Ο νανισμός είναι γενετική διαταραχή που εμφανίζεται όταν ένας οργανισμός είναι εξαιρετικά μικρός ή κοντός. Στους ανθρώπους, μερικές φορές ορίζεται ως ύψος μικρότερο από 1,47 μέτρα για ενηλίκους, ανεξαρτήτως φύλου. Το μέσο ύψος των ενηλίκων μεταξύ των ατόμων με νανισμό είναι 1,22 μέτρα, αν και ορισμένα άτομα με νανισμό είναι ελαφρώς ψηλότερα. Υπάρχουν περιπτώσεις νανισμού που τόσο τα άκρα όσο και ο κορμός είναι ασυνήθιστα μικρά. Η νοημοσύνη είναι συνήθως φυσιολογική και οι περισσότεροι έχουν σχεδόν φυσιολογικό προσδόκιμο ζωής. Τα άτομα με νανισμό μπορούν συνήθως να γεννήσουν παιδιά, αν και υπάρχουν επιπλέον κίνδυνοι για τη μητέρα και το παιδί, ανάλογα με την υποκείμενη κατάσταση.
Όσοι έχουν γενετικές διαταραχές μπορούν μερικές φορές να αντιμετωπιστούν με χειρουργική επέμβαση ή φυσικοθεραπεία. Οι ορμονικές διαταραχές μπορούν επίσης να αντιμετωπιστούν με θεραπεία αυξητικής ορμόνης πριν από την τήξη των πλακών ανάπτυξης του παιδιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γενετικές διαταραχές Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες
Στέρνα Κοζάνης
Η Στέρνα είναι ένα χωριό στην Ελλάδα, στο Δήμο Βοΐου στη περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας. Η Στέρνα έχει πληθυσμό 15 κατοίκους.
Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται περίπου 8 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Νεάπολης.
Οθωμανική Αυτοκρατορία
Είναι ένας από τους λίγους οικισμούς που στις αρχές του εικοστού αιώνα έχουν παραλειφθεί από βουλγαρικές στατιστικές Vasil Kanchov και του Dimitar Mishev και τα ελληνικά στατιστικά στοιχεία του 1904 από το προξενείο στην Ελασσόνα.
Ελλάδα
Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου το 1912 το χωριό περιέρχεται στην Ελλάδα. Το 1913 διεξήχθη η πρώτη απογραφή της νέας εξουσίας στη Στέρνα και κατέγραψε 125 κατοίκους.
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Συνέλευση της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος
Η Συνέλευση της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος  (σερβικά: Преображенска скупштина) ήταν μία εθνική συνέλευση που έγινε στην πόλη Κραγκούγιεβατς το 1861. Τη συγκάλεσε ο πρίγκιπας Μιχαήλο Ομπρένοβιτς με σκοπό να αλλάξει το σύνταγμα του 1835.
Το σύνταγμα του 1835, το λεγόμενο Τουρκικό, είχε επιβληθεί από την υψηλή πύλη εφόσον το πριγκιπάτο ήταν υποτελές του. Τα δεδομένα είχαν αλλάξει και ο πρίγκιπας χρειαζόταν περισσότερες εξουσίες κάτι που του περιόριζε το σύνταγμα του 1835. Ψηφίστηκε νέο σύνταγμα που ενίσχυσε τον πριγκιπική εξουσία και επέκτειναν την κυριαρχία του πρίγκιπα. Επίσης προέβλεπε τη σύσταση πολιτοφυλακής.
Αλυσοπρίονο
250px|μικρογραφία|Συνηθισμένο αλυσοπρίονο Αλυσοπρίονο ονομάζεται είδος φορητού πριονιού που λειτουργεί με βενζίνη, κυρίως, με ρεύμα ή μπαταρία που κόβει με ένα σύνολο δοντιών που συνδέονται με μια περιστρεφόμενη αλυσίδα που κινείται κατά μήκος μιας ράβδου. Χρησιμοποιείται σε δραστηριότητες όπως υλοτομία, κλάδεμα, κοπή δένδρων σε περίπτωση πυρκαγιάς σε άγρια εδάφη και συγκομιδή καυσόξυλων. Εξειδικευμένα αλυσοπρίονα χρησιμοποιούνται για την κοπή σκυροδέματος κατά τη διάρκεια κατασκευών. Τα αλυσοπρίονα χρησιμοποιούνται μερικές φορές για την κοπή πάγου στη γλυπτική. Το παλαιότερο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για αλυσοπρίονο δόθηκε στον Samuel J. Bens στο Σαν Φρανσίσκο στις 17 Ιανουαρίου 1905.
Συνέλευση της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκιπάτο της Σερβίας Κατηγορία:Εθνοσυνελεύσεις στη Σερβία
Αλυσοπρίονο
Παραπομπές
Κατηγορία:Εργαλεία
Διοκλητιανός (μάρτυρας)
Ο Διοκλητιανός ήταν χριστιανός μάρτυρας.
Βίος
Αναφέρεται μαζί με τον επίσκοπο Φλωρέντιο, αρχαίο μάρτυρα από τη Θεσσαλονίκη. Τιμάται στις 13 Οκτωβρίου ή στις 10 του ίδιου μήνα μαζί με τον Φλωρέντιο. Στον Λαυρεωτικό κώδικα Δ περιέχεται η Ακολουθία τους.
Πηγή
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Ευάγγελος Αντωνιάδης
Ο Ευάγγελος Αντωνιάδης (1882-1962) ήταν Έλληνας θεολόγος καθηγητής Πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Εκκλησιοχώρι Κουρέντων της Ηπείρου το 1882. Σπούδασε στην Αββουκούμειο Ιερατική Σχολή Ιωαννίνων και στην Θεολογική σχολή της Χάλκης. Μετά την αποφοίτηση του εργάστηκε ως επόπτης σχολείον στα Κουρέντα της Ηπείρου, αλλά εξ' αιτίας της εθνικής του δραστηριότητας κινήθηκαν υποψίες εναντίον του από τους Τούρκους. Έτσι, κατέφυγε στην Τραπεζούντα και διετέλεσε καθηγητής του εκεί Ελληνικού Φροντιστηρίου. Μετά από υποτροφία συνέχισε τις σπουδές του σε διάφορα γερμανικά πανεπιστημία (1912-1916), και αναγορεύτηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν.
Απεβίωσε στον Άγιο Στέφανο Αττικής στις 20 Απριλίου 1962.
Ευλόγιος Α΄ Αλεξανδρείας
Ο Ευλόγιος Αλεξανδρείας (-608) ήταν χριστιανός επίσκοπος στην Αλεξάνδρεια και έζησε τον 6ο αιώνα.
Βίος
Δεν γνωρίζουμε πολλές πληροφορίες για τη ζωή του Ευλόγιου. Ήταν αρχικά πρεσβύτερος στην Αντιόχεια κι ακολούθως ηγούμενος στο μοναστήρι της Παναγίας της Θεοτόκου και το 581 επίσκοπος Αλεξανδρείας μέχρι τον θάνατό του το 608. Ο σύγχρονός του Γρηγόριος ο Μέγας, Πάπας της Ρώμης, τον εκτιμούσε σε τέτοιο βαθμό που τον χαρακτήριζε organum Dei.
Ευάγγελος Αντωνιάδης
Συγγραφικό έργο
Έγραψε μερικά έργα θεολογικού περιεχομένου. Μεταξύ αυτών :
Ευλόγιος Α΄ Αλεξανδρείας
Βίος
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 13 Ιουνίου.
Ευάγγελος Αντωνιάδης
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι Θεολογικής Σχολής Χάλκης
Ευλόγιος Α΄ Αλεξανδρείας
Συγγραφικό έργο
Γι΄αυτά μας πληροφορεί ο Μέγας Φώτιος. Όλα του έχουν χαθεί. Αυτά είναι: α)Κατά Ναυάτου και περί οικονομίας, σε πέντε βιβλία . Οι Ναυατιανοί την εποχή εκείνη στην Αλεξάνδρεια απέρριπταν την απόδοση τιμής στα λέιψανα των μαρτύρων κι ο Ευλόγιος ανασκευάζει τις θέσεις τους αυτές. Β)Ένα έκτο ακόμα βιβλίο που ανασκεύαζε το Υπόμνημα περί αθλήσεως του Ναυάτου. Γ)Συνηγορίαι υπέρ του τόμου του Λέοντος-δύο βιβλία. Απευθύνονται στον Δομετιανό Μελιτηνής και υποστηρίζουν την επιστολή του Λέοντος κατά των επιθέσεων του Τιμόθεου Αίλουρου και του Σεβήρου Αντιοχείας. δ) Υπέρ των δογμάτων της ευσεβείας υπερασπιστικό του τόμου του Λέοντος. ε) Λόγος Στηλιτευτικός κατά Θεοδοσιανών και Γαϊανιτών στ)Έντεκα Λόγοι.
Πηγές
Ευλογιος Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 6ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Χρονικό παράδοξο
Χρονικό παράδοξο είναι μια θεωρητική παράδοξη κατάσταση που συμβαίνει λόγω του ταξιδιού στο χρόνο. Ένας χρονοταξιδιώτης πηγαίνει στο παρελθόν, και κάνει κάτι που θα τον εμπόδιζε να ταξιδέψει στο χρόνο από την αρχή. Αν δεν ταξιδέψει πίσω στο χρόνο, δεν κάνει τίποτα που θα τον εμπόδιζε να ταξιδέψει στο παρελθόν, οπότε το ταξίδι στο χρόνο θα ήταν πιθανό γι'αυτόν. Ωστόσο, εάν πήγαινε πίσω στο χρόνο και έκανε κάτι που θα τον έκανε να μην κατασκευάσει μία χρονομηχανή δεν θα ταξίδευε στο χρόνο πράγμα που θα τον έκανε να κατασκευάσει μία, να ταξιδέψει πίσω και να μην την κατασκευάσει.
Ένα τυπικό παράδειγμα αυτού του τύπου είναι το παράδοξο του παππού, όπου κάποιος ταξιδεύει πίσω στο χρόνο για να σκοτώσει τον παππού του πριν εκείνος κάνει απογόνους. Αν επιτύχει, ένας από τους γονείς δεν θα υπήρχε ποτέ και ο ίδιος δεν θα υπήρχε επίσης. Αυτό θα ήταν απίθανο γι'αυτόν να ταξιδέψει πίσω στο χρόνο, κάνοντας το απίθανο να σκοτώσει τον παππού του, ο οποίος θα συνέχιζε να κάνει απογόνους και να επαναφέρει την κατάσταση. Αλλά αν αποτύχει, ο παππούς θα ζούσε και θα έκανε απογόνους. Αυτό έχει την ίδια επιρροή και στις δύο περιπτώσεις.
Η αρχή της αυτο-συνοχής του Νόβικοφ
Η αρχή της αυτο-συνοχής του Νόβικοφ λέει πως οτιδήποτε κάνει ένας χρονοταξιδιώτης στο παρελθόν πρέπει να είναι μέρος της ιστορίας, οπότε αν και ο χρονοταξιδιώτης μπορεί να έχει μία αιτιολογική επιρροή στα γεγονότα του παρελθόντος, είναι απίθανο για τον χρονοταξιδιώτη να αλλάξει την ιστορία. Οπότε, για παράδειγμα, κάθε προσπάθεια του ταξιδιώτη να σκοτώσει έναν από τους προγόνους του πριν γίνουν γονείς θα ήταν καταδικασμένη να αποτύχει για οποιονδήποτε λόγο (πιθανόν το όπλο να μην λειτουργούσε, ή ο ταξιδιώτης θα άλλαζε γνώμη), οπότε το παράδοξο του παππού θα εμποδιζόταν. Αυτή η θεωρία, ωστόσο, είναι ικανή να προκαλέσει το παράδοξο bootstrap.
Οντολογικό παράδοξο
Γνωστό και ως "Παράδοξο bootstrap, ένα οντολογικό παράδοξο προκύπτει όταν ένα άτομο ή αντικείμενο στέλνεται στο χρόνο και ανακτάται από ένα άλλο άτομο, του οποίου οι πράξεις οδηγούν στο αρχικό άτομο ή αντικείμενο πίσω στην εποχή από όπου ήρθε στην αρχή, δημιουργώντας έτσι έναν ατέρμονα βρόχο χωρίς διακριτή πηγή.
Παράδοξο του προορισμού
Το παράδοξο του προορισμού είναι παρόμοιο με το οντολογικό παράδοξο στο οποίο η αιτία οδηγεί στο αποτέλεσμα που οδηγεί πίσω στην αρχική αιτία. Η βασική πηγή του παράδοξου του προορισμού είναι παρόμοιο με την αυτοεκπληρούμενη προφητεία: το κίνητρο για το οποίο ο χρονοταξιδιώτης ταξιδεύει στο χρόνο οφείλεται τελικά σε λάθος του χρονοταξιδιώτη, λόγω της απόφασης του να ταξιδέψει στο χρόνο από την αρχή. Οι ιστορίες που περιέχουν το παράδοξο του προορισμού συχνά περιέχουν μία αισθήση ειρωνείας - ο χρονοταξιδιώτης μπορεί να πάει πίσω στο χρόνο για να αλλάξει κάτι αλλά οι πράξεις του ακούσια οδηγούν στην ακριβή κατάσταση που ενέπνευσε τον ταξιδιώτη να πάει πίσω και να αλλάξει τα πράγματα. Έτσι, τίποτα δεν αλλάζει τελείως.
Το παράδοξο της πληροφορίας
Αυτό το παράδοξο αναφέρεται σε πληροφορίες που λαμβάνουμε από το μέλλον και που δεν έχουν προέλευση. Για παράδειγμα, κάποιος φτιάχνει μια χρονομηχανή και ταξιδεύει στο παρελθόν, συναντά τον εαυτό του και του αποκαλύπτει τον τρόπο κατασκευής της.
Επομένως, η χρονομηχανή φτιάχνεται κατόπιν της γνώσης του μελλοντικού εαυτού του κατασκευαστή, η οποία γνώση -τελικά- δεν προέρχεται από πουθενά, άρα δεν είναι δυνατό να υπάρχει.
Στην ταινία “Ο Εξολοθρευτής” γίνεται αναφορά σ” αυτό το παράδοξο, εφόσον οι επιστήμονες δημιουργούν ρομπότ, μελετώντας το μικροτσίπ ενός εξ αυτών, το οποίο έχει έρθει από το μέλλον.
Το παράδοξο του Μπίλκερ
Αυτό το παράδοξο αναφέρεται σε κάποιον, ο οποίος ταξιδεύει στο μέλλον και μαθαίνει κάτι που πρόκειται να συμβεί, π.χ. ότι θα κερδίσει το λαχείο. Γυρνώντας πίσω στο παρόν, αποφασίζει να μην αγοράσει κανένα λαχείο για την υπόλοιπη ζωή του, επομένως καθιστά αδύνατο το μέλλον.
Υπόθεση πολλαπλών συμπάντων
Αυτή η θεωρία λέει ότι υπάρχουν άπειρα σύμπαντα, συλλογικά γνωστή και ως "πολυσύμπαν". Αν ένα άτομο πρόκειται να ταξιδέψει πίσω στο χρόνο, θα δημιουργήσει ένα δικό του παράλληλο σύμπαν στο παρεθλθόν. Οπότε αν σκοτώσει τον παππού του, δεν θα συνέβαινε παράδοξο διότι ο παππούς που θα σκότωνε δεν είναι ο παππούς του από το σύμπαν που ήρθε, αλλά της εκδοχής του εαυτού του από το σύμπαν που είναι τώρα.
Πηγές
Κατηγορία:Οντολογία Κατηγορία:Αιτιότητα
Θεόδωρος Ορφανίδης
Ο Θεόδωρος Ορφανίδης (1817 - 5 Αυγούστου 1886) ήταν Έλληνας ποιητής και βοτανολόγος του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1817. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στη Σύρο και στην Τήνο. Εγκαταστάθηκε από το 1835 στην Αθήνα και αφού ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές σπουδές του διορίστηκε στο υπουργείο Εσωτερικών. Σπούδασε βοτανική στο Παρίσι με κρατική υποτροφία. Όταν γυρίζει το 1850 διορίζεται έκτακτος καθηγητής στο πανεπιστήμιο. Συμμετείχε ως πληρεξούσιος στη Β΄ Εθνοσυνέλευση. Την περίοδο 1867-1868 χρημάτισε πρύτανης. Ο Ορφανίδης μελέτησε τον φυτικό πλούτο της Ελλάδας και δημοσίευσε τα πορίσματα των ερευνών του στο έργο του Flora graeca exciccata. Ανακάλυψε πενήντα περίπου είδη ελληνικών φυτών. Απεβίωσε το 1886.
Τα φυτικά είδη Heracleum orphanidis, Centaurea orphanidea, Biebersteinia orphanidis, Campanula orphanidea, Euphorbia orphanidis, Nepeta orphanidea, Tulipa orphanidea, Verbascum orphanideum and Viola orphanidis εχουν ονομασθεί προς τιμην του.
Έργο
Η ποίηση του Θεόδωρου Ορφανίδη εντάσσεται στην Α' Αθηναϊκή Σχολή και είναι κυρίως σατιρική. Είναι επηρεασμένος από τον Αλέξανδρο Σούτσο, τον οποίο προσπαθεί και να μιμηθεί. Εμφανίζεται πρώτη φορά το 1836 με τη σατυρική συλλογή του Ο Μένιππος. Το 1840 εκδίδει για σύντομο διάστημα το σατιρικό περιοδικό Ο Τοξότης. Ο Ιωάννης Κωλέττης απομακρύνει τον ενοχλητικό ποιητή με την υποτροφία που του δίνει για να σπουδάσει στο Παρίσι. Όταν γυρίζει γράφει άφθονα ποιήματα επικολυρικά (Ο Άπατρις, Χίος δούλη, Άγιος Μηνάς) και σατιρικά (Τίρι λίρι). Συμμετείχε σε ποιητικούς διαγωνισμούς και ως διαγωνιζόμενος και ως κριτής, διαμορφώνοντας τη νεοελληνική κριτική. Οι κριτικοί θεωρούν την ποίησή του χωρίς πρωτοτυπία και χαμηλής ποιότητας.
Κώστας Καϊάφας
Ο Κώστας Καϊάφας (Λευκωσία, 22 Σεπτεμβρίου 1974) είναι Κύπριος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στον χώρο της μεσαίας γραμμής και νυν επαγγελματίας προπονητής. Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε σχεδόν αποκλειστικά στην Ομόνοια, ολοκληρώνοντας τη σταδιοδρομία του στην Αλκή Λάρνακας. Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση ακολουθεί προπονητική καριέρα έχοντας περάσει από τους πάγκους διαφόρων συλλόγων της Α΄ Κατηγορίας (Αλκή, Ομόνοια, Άρης Λεμεσού και Ερμής Αραδίππου). Από τον Νοέμβριο του 2020 βρίσκεται στην τεχνική ηγεσία της ΕΝ.Α.Δ. Πόλης Χρυσοχούς.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από τα τμήματα υποδομής της Ομόνοιας και το καλοκαίρι του 1991 προωθήθηκε στην επαγγελματική ομάδα από τον Βραζιλιάνο προπονητή Γκρατσιάνο Ζακαρέλ, καταγράφοντας και τις πρώτες του συμμετοχές, ενώ την επόμενη σεζόν πανηγύρισε την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Στα χρόνια που ακολούθησαν και μετά τις ριζικές ανακατατάξεις στο έμψυχο δυναμικό της ομάδας αναδείχτηκε σε έναν από τους πρωταγωνιστές της, ως μέλος μιας γενιάς νέων παικτών που προέρχονταν από τις ακαδημίες του συλλόγου.
Παρέμεινε στην Ομόνοια επί 18 συνεχόμενα χρόνια αγωνιζόμενος ως ανασταλτικός και επιθετικός μέσος, διατελώντας αρχηγός της και κερδίζοντας συνολικά 3 πρωταθλήματα, ισάριθμα κύπελλα και τέσσερα σούπερ καπ. Αποχώρησε από την Ομόνοια το 2009 καθώς δεν βρισκόταν στα πλάνα του προπονητή Τάκη Λεμονή και της διοίκησης λόγω υψηλού συμβολαίου. Με τη φανέλα της Ομόνοιας κατέγραψε 498 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις και 68 τέρματα.
Ακολούθως επέλεξε να συνεχίσει την καριέρα του στην Αλκή Λάρνακας, η οποία συμμετείχε στο πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας, καθώς δεν ήθελε να αγωνιστεί ενάντια στην πρώην ομάδα του ούτε και να σταματήσει το ποδόσφαιρο όπως του είχε προταθεί. Με την Αλκή κατέκτησε την πρώτη του χρονιά το πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας συμβάλλοντας τα μέγιστα με 10 γκολ σε 25 συμμετοχές. Παρέμεινε στο ρόστερ της και την επόμενη σεζόν, προτού εν τέλει αποσυρθεί από την ενεργό δράση.
Εθνική ομάδα
Ο Καϊάφας διετέλεσε επί σειρά ετών στέλεχος του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος της Κύπρου, μετρώντας 22 συμμετοχές από το 1997 μέχρι και το 2004. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του τον Αύγουστο του 1997 σε εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση με την Ελλάδα και αγωνίστηκε για τελευταία φορά τον Νοέμβριο του 2004 στην εντός έδρας ήττα με 1-2 από το Ισραήλ για την προκριματική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006. Ενδιάμεσα, είχε πετύχει ένα γκολ, σε αγώνα κόντρα στην Αυστρία για τα προκριματικά του Euro 2000.
Περιστατικά εντός γηπέδων
Τον Δεκέμβριο του 2006, στο ισόπαλο ντέρμπι κόντρα στον ΑΠΟΕΛ, το οποίο σημαδεύτηκε από επεισόδια και σοβαρό διαιτητικό λάθος εις βάρος της Ομόνοιας, προέβη σε άσεμνη χειρονομία εναντίον της κερκίδας της αντίπαλης ομάδας, πράξη για την οποία απολογήθηκε. Τη σεζόν 2010/11, σε αναμέτρηση της Αλκής με τον Ερμή Αραδίππου επιτέθηκε εναντίον του διαιτητή με αποτέλεσμα να τιμωρηθεί με πολύμηνο αποκλεισμό από τους αγωνιστικούς χώρους.
Αλκή Λάρνακας
Παρά την ολοκλήρωση της αθλητικής του καριέρας, ο Καϊάφας παρέμεινε στην Αλκή συγκροτώντας μαζί με τον Σέρβο Ραντμίλο Ιβάντσεβιτς, το προπονητικό δίδυμο της ομάδας της Λάρνακας. Παρέμεινε στην τεχνική ηγεσία της Αλκής μέχρι τον Δεκέμβριο του 2012, όταν και υπέβαλε την παραίτησή του εξαιτίας μιας σειράς ανεπιτυχών αποτελεσμάτων. Επέστρεψε στην ομάδα πριν το τέλος της ίδιας σεζόν παίρνοντας τη θέση του, αντικαταστάτη του, Νεόφυτου Λάρκου. Παρόλο που η Αλκή αντιμετώπισε σοβαρά οικονομικά κατά τη σεζόν 2013/14, τα οποία οδήγησαν εν τέλει στη διάλυση της συλλόγου, ο Καϊάφας παρουσίασε ένα αξιοπρεπές - βάσει συνθηκών - σύνολο, αποτελούμενο από γηγενείς ποδοσφαιριστές.
Στην Ομόνοια
Τον Μάρτιο του 2014 ανακοινώθηκε η πρόσληψή του από την Ομόνοια. Το ντεμπούτο στον πάγκο της ομάδας πραγματοποιήθηκε σε εκτός έδρας αναμέτρηση με τον Ερμή Αραδίππου που έληξε ισόπαλη, ενώ ολοκλήρωσε τη σεζόν μετρώντας 3 νίκες, 5 ισοπαλίες και 4 ήττες μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος που βρήκε τους «πράσινους» στην πέμπτη θέση της τελικής κατάταξης.
Την επόμενη σεζόν, πραγματοποίησε με την Ομόνοια αξιοπρεπή πορεία στο Γιουρόπα Λιγκ αποκλείοντας στα προκριματικά τις Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα και Μέταλουργκ Σκοπίων προτού αποκλειστεί στον γύρο των πλέι-οφ από την Ντιναμό Μόσχας, μετρώντας συνολικά τρεις νίκες δύο ισοπαλίες και μια ήττα. Επιπλέον, ο αποκλεισμός χρεώθηκε σε μεγάλο βαθμό στη διαιτησία της επαναληπτικής αναμέτρησης με τη ρωσική ομάδα στο ΓΣΠ. Στις εγχώριες διοργανώσεις, υπό τις οδηγίες του Καϊάφα οι «πράσινοι» κατετάγησαν τέταρτοι στο πρωτάθλημα (17 νίκες, 5 ισοπαλίες και 10 ήττες) και έφτασαν μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου, όπου αποκλείστηκαν από τον μετέπειτα νταμπλούχο ΑΠΟΕΛ.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2015/16, η ομάδα του Καϊάφα προχώρησε μέχρι τον τρίτο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ αποκλείοντας τις Ντιναμό Μπατούμι και Γιαγκιελόνια Μπιαουίστοκ, μένοντας εκτός συνέχειας της διοργάνωσης μετά από δύο ισοπαλίες με την Μπρόντμπυ. Στο εγχώριο πρωτάθλημα, η Ομόνοια έμεινε νωρίς μακριά από την κορυφή της βαθμολογίας με αποτέλεσμα την παραίτηση του Καϊάφα τον Νοέμβριο του 2015.
Μετέπειτα καριέρα
Μετά την αποχώρησή του από την Ομόνοια, ο Καϊάφας ανάλαβε από τον Φεβρουάριο του 2016 μέχρι και την ολοκλήρωση της σεζόν την τεχνική ηγεσία του Άρη Λεμεσού. Τη σεζόν 2016/17 εργάστηκε στη Β΄ Κατηγορία με την ΕΝΠ, αποχωρώντας στα μέσα της χρονιάς. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο επέστρεψε στην Α΄ Κατηγορία με τον Ερμή Αραδίππου, τον οποίο ανέλαβε τον Δεκέμβριο του 2017 αντικαθιστώντας τον Γκόραν Μιλόγεβιτς και πραγματοποιώντας αρκετά θετικά αποτελέσματα. Τον Οκτώβριο του 2018 ανακοινώθηκε η λύση της συνεργασίας των δύο πλευρών. Ακολούθησε ένα ολιγόμηνο πέρασμα από την Αλκή Ορόκλινη και από τον Νοέμβριο του 2020 είναι προπονητής της ΕΝ.Α.Δ. Πόλης Χρυσοχούς, η οποία συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Γ΄ Κατηγορίας.
Προσωπική ζωή
Είναι διαζευγμένος και πατέρας παιδιών. Είναι γιος του παλαίμαχου διεθνή ποδοσφαιριστή και κατόχου Χρυσού Παπουτσιού, Σωτήρη Καϊάφα, ο οποίος επίσης αγωνίστηκε στην Ομόνοια και ψηφίστηκε ως ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του κυπριακού ποδοσφαίρου.
Πόρτα
thumb|Πόρτα Η πόρτα είναι μια κατασκευή, ένας κινούμενος μηχανισμός, που χρησιμοποιείται για να ανοίξει και να κλείσει την είσοδο ή την έξοδο από έναν χώρο. Μια πόρτα απομονώνει προσωρινά δύο δωμάτια ή θαλάμους. Για την κυρίως είσοδο χρησιμοποιούνται συνήθως οι λεγόμενες πόρτες ασφαλείας. Άλλες πόρτες βρίσκονται σε οχήματα και συσκευές. Είναι ένα απαραίτητο στοιχείο στις κατοικίες, τις επιχειρήσεις και τα οχήματα, παρέχοντας ασφάλεια, ιδιωτικότητα και προστασία από τις καιρικές συνθήκες.
Ιστορία
Η ιστορία των πορτών χρονολογείται αιώνες πίσω. Οι αρχαιότερες γνωστές πόρτες προέρχονται από αρχαίους πολιτισμούς όπως η Αίγυπτος και η Βαβυλώνα. Αρχικά κατασκευάζονταν από ξύλο ή πέτρα και χρησιμοποιούνταν κυρίως για αμυντικούς σκοπούς. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, οι πόρτες εξελίχθηκαν και σήμερα κατασκευάζονται και από διάφορα υλικά όπως μέταλλο, γυαλί και πλαστικό.
Κατασκευή και λειτουργία
Οι πόρτες στηρίζονται σε ένα πλαίσιο, το οποίο μπορεί να είναι κατασκευασμένο από ξύλο, αλουμίνιο, μέταλλο ή άλλα υλικά. Η πόρτα, η οποία είναι το κινούμενο μέρος που ανοίγει και κλείνει το οποίο μπορεί να έχει άνοιγμα, για να επιτρέπει τη διέλευση φυσικού φωτός και να παρέχει οπτική επαφή με τον έξω κόσμο.
Οι πόρτες λειτουργούν με διάφορους τρόπους. Οι περισσότερες πόρτες στις κατοικίες και τα καταστήματα λειτουργούν με μια χειρολαβή, ενώ οι πόρτες σε αυτοκίνητα και λεωφορεία χρησιμοποιούν κουμπιά ή χειρολαβές που χρειάζεται να τις τραβήξεις για να ανοίξουν. Υπάρχουν επίσης πόρτες που λειτουργούν αυτόματα, με τη χρήση αισθητήρων.