cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εισβολή των Αββασιδών στη Μικρά Ασία (806)
Επίπτωση
Η τεράστια αποστολή του Χαρούν επέτυχε πολύ λίγα σε υλικούς όρους. Παρά την λεηλασία της Ηράκλειας και την εξέχουσα προβολή της στις Αραβικές πηγές, δεν επιτεύχθηκε μόνιμο αποτέλεσμα, καθώς ο Νικηφόρος Α΄ έσπευσε να παραβιάσει τους όρους της εκεχειρίας. Σύμφωνα με τον ιστορικό Βάρεν Τρέντγκολντ, εάν ο Χαρούν είχε λάβει τη συμβουλή ενός από τους υποδιοικητές του να προχωρήσει δυτικότερα και να λεηλατήσει μία μεγάλη πόλη, θα μπορούσε να είχε προκαλέσει πιο μακροχρόνιες ζημιές στη Ρωμανία, αλλά οι στόχοι του χαλίφη ήταν πιο περιορισμένοι: ο Χαρούν αρκέστηκε σε μία επίδειξη δύναμης, που θα εκφόβιζε τον Νικηφόρο Α΄ και θα τον εμπόδιζε να επαναλάβει την επίθεση του 805 και που ενίσχυε τα διαπιστευτήριά του ως πρωτεργάτη του Ισλάμ. Από αυτή την άποψη, η εκστρατεία των Αββασιδών ήταν σίγουρα επιτυχημένη: μετά το 806, ο Ρωμαίος ηγεμόνας εγκατέλειψε όποια επεκτατικά σχέδια είχε για τα ανατολικά σύνορα και εστίασε την ενέργειά του στις δημοσιονομικές του μεταρρυθμίσεις, στην ανάκαμψη των Βαλκανίων και του πολέμου του εκεί εναντίον των Βουλγάρων, οι οποίοι θα τελείωναν με τον θάνατό του στην καταστροφική μάχη της Πλίσκα το 811.
Για να τιμήσει την επιτυχημένη εκστρατεία του, ο Χαρούν έκτισε ένα μνημείο νίκης περίπου 8 km δυτικά της Ράκα, της κύριας κατοικίας του. Γνωστό ως Hiraqla κατά την τοπική παράδοση, προφανώς από την Ηράκλεια, αποτελείται από μία τετράγωνη κατασκευή με πλευρές 100 m μακριές, που περιβάλλεται από ένα κυκλικό τείχος περίπου 500 m σε διάμετρο, διάτρητο από τέσσερις πύλες στις βασικές κατευθύνσεις. Η κύρια κατασκευή, κτισμένη από πέτρα από εκκλησίες που κατεδαφίστηκαν με εντολή του Χαρούν το 806–807, έχει τέσσερις θολωτές αίθουσες στο ισόγειο και ράμπες, που οδηγούν σε έναν επάνω όροφο, ο οποίος έμεινε ημιτελής κατά την αναχώρηση του Χαρούν για το Χορασάν και το επακόλουθο τέλος του.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βυζαντινή Μικρά Ασία
Γέφυρα της Λίμνης Πονσαρτραίν
Η Γέφυρα της Λίμνης Πονσαρτραίν (Lake Pontchartrain Causeway) είναι η μεγαλύτερου μήκους συνεχής γέφυρα πάνω από νερό στον κόσμο. Στην πραγματικότητα αποτελείται από δύο παράλληλες οδογέφυρες, που διασχίζουν τη Λίμνη Πονσαρτραίν στη νότια Λουιζιάνα, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Η μακρύτερη από τις δυο γέφυρες έχει μήκος 38,4 χιλιόμετρα. Η γέφυρα συνδέει το Μέταιρι της Νέας Ορλεάνης με τη μικρή πόλη Μάντεβιλ, διχοτομώντας τη λίμνη πάνω στον άξονα βορρά-νότου.
Από το 1969 το έργο αναφέρεται στο Βιβλίο Γκίνες ως η μακρύτερη γέφυρα πάνω από νερό. Ωστόσο, το 2011, σε απόκριση των εγκαινίων της Γέφυρας του Κόλπου Τσιαοτζού στην Κίνα, που είναι μακρύτερη, το Βιβλίο Γκίνες δημιούργησε δύο κατηγορίες για τις γέφυρες πάνω από υδάτινα σώματα: τις συνεχώς πάνω από νερό και τις τμηματικώς πάνω από νερό. Η Γέφυρα της Λίμνης Πονσαρτραίν έγινε έτσι η μακρύτερη παγκοσμίως γέφυρα που βρίσκεται συνεχώς πάνω από νερό, ενώ προσθέτοντας τα τμήματά της πάνω από νερό η γέφυρα της Κίνας είναι η μακρύτερη.
Οι δίδυμες γέφυρες της Πονσαρτραίν στηρίζονται πάνω σε 9.500 τσιμεντένιες κολώνες. Είναι χαμηλές, αλλά ένα ανυψούμενο τμήμα τους επιτρέπει τη διέλευση πλοίων από τον εκβαθυσμένο δίαυλο 13 χιλιόμετρα νοτίως της βόρειας όχθης.
Ιστορία
Η ιδέα μιας γέφυρας πάνω από τη λίμνη Πονσαρτραίν χρονολογείται από τις αρχές του 19ου αιώνα και τον Μπερνάρ ντε Μαρινύ (Bernard de Marigny, 1785-1868), τον ιδρυτή της Μάντεβιλ. Ο ντε Μαρινύ άρχισε μια υπηρεσία πορθμείου που συνέχισε να λειτουργεί μέχρι τη δεκαετία του 1930. Μια πρόταση μετά το 1920 ήταν η δημιουργία τεχνητών νησιών, που μετά θα συνδέονταν με μία σειρά γεφυρών. Η χρηματοδότηση θα εξασφαλιζόταν από την πώληση οικοπέδων πάνω σε αυτά τα νησιά. Το σημερινό σχέδιο οφείλεται στον Έρνεστ Μ. Λεμπ (Ernest M. Loeb Jr.) από το 1948, μετά από προσπάθειες του οποίου το νομοθετικό σώμα της Λουιζιάνα δημιούργησε τη σημερινή «Επιτροπή του Causeway», ενώ κατόπιν ιδρύθηκε η Εταιρεία Γέφυρας της Λουιζιάνα για να κατασκευάσει τη γέφυρα, με επικεφαλής του εγχειρήματος τον Τζέιμς Ε. Γουόλτερς.
thumb|Το νότιο άκρο της Γέφυρας στο [[Μέταιρι το 1998]] thumb|Η Γέφυρα καθιστά φανερή την καμπυλότητα της επιφάνειας της Γης σε αυτή τη φωτογραφία με τηλεσκόπιο. Η αρχική, μονή γέφυρα (μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση) εγκαινιάστηκε το 1956 και κόστισε 46 εκατομμύρια δολάρια της εποχής, μαζί με τρεις οδούς προσβάσεως στο βόρειο άκρο και μεγάλο τμήμα δρόμου στο νότιο. Η δίδυμη παράλληλη γέφυρα, που είναι 15 μέτρα μακρύτερη από την πρώτη, άνοιξε στις 10 Μαΐου 1969 και κόστισε μόλις 30 εκατομμύρια δολάρια.
Από την έναρξη της λειτουργίας της μέχρι σήμερα, η γέφυρα έχει διόδια. Μέχρι το 1999, αυτά συλλέγονταν σε αμφότερες τις εισόδους. Για να αποσυμφορηθεί όμως η νότια είσοδος, καταργήθηκαν τα εκεί διόδια και διπλασιάστηκαν αυτά στη βόρεια είσοδο. Η επόμενη αύξηση των διοδίων έγινε μόλις το 2017, για την εκτέλεση έργων βελτιώσεως της ασφάλειας των γεφυρών.
Το άνοιγμα της γέφυρας έδωσε ώθηση στην οικονομία μικρών κοινοτήτων της βόρειας όχθης της λίμνης, μειώνοντας τον χρόνο ταξιδιού προς τη Νέα Ορλεάνη κατά 50 λεπτά περίπου.
Μετά τον Hurricane Katrina το 2005, εικόνες έδειξαν ζημιές στη γέφυρα. Συνολικά αχρηστεύθηκαν 17 διαστήματα μεταξύ στηριγμάτων, αλλά οι θεμελιώσεις παρέμειναν άθικτες. Η δίδυμη γέφυρα δεν έπαθε ποτέ μέχρι σήμερα σημαντική ζημιά από κάποια φυσική καταστροφή, γεγονός σπάνιο για οδογέφυρες. Αντιθέτως, η 8,9 χιλιομέτρων γέφυρα Twin Spans του Αυτοκινητόδρομου I-10 στα ανατολικά έπαθε σοβαρές ζημιές από τον «Κατρίνα», οπότε ο Causeway χρησίμευσε ως η βασική οδός μεταφοράς για ομάδες βοήθειας από τα βόρεια προς τη Νέα Ορλεάνη στη νότια όχθη. Η γέφυρα άνοιξε πρώτα μόνο για κυκλοφορία έκτακτης ανάγκης και μετά για τη γενική κυκλοφορία, χωρίς διόδια, από τις 19 Σεπτεμβρίου 2005. Τα διόδια επανήλθαν στα μέσα Οκτωβρίου.
Η Γέφυρα της Λίμνης Πονσαρτραίν είναι μία από τις επτά οδογέφυρες στη Λουιζιάνα με συνολικό μήκος μεγαλύτερο των 5 μιλίων (8 χιλιόμετρα). Οι άλλες είναι κατά σειρά μήκους η Γέφυρα του βάλτου Μαντσάκ στον Διαπολιτειακό Αυτοκινητόδρομο I-55, η Γέφυρα της Λεκάνης Ατσαφαλάγια στον Διαπολιτειακό Αυτοκινητόδρομο I-10, η Γέφυρα του Highway 1, η Bonnet Carré Spillway Bridge (επίσης στον I-10), η Γέφυρα του βάλτου Τσακαχούλα στον U.S. 90, η προαναφερθείσα Twin Spans στον I-10 και η Γέφυρα LaBranche στον Διαπολιτειακό Αυτοκινητόδρομο I-310. Υπάρχει επίσης η σιδηροδρομική γέφυρα Norfolk Southern στην Πονσαρτραίν, η οποία με μήκος 9,3 χιλιόμετρα είναι μία από τις μακρύτερες σιδηροδρομικές γέφυρες στις ΗΠΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιμνης Πονσαρτραιν Γεφυρα Λιμνης Πονσαρτ
Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας της Νότιας Οσσετίας (2006)
μικρογραφία|Εθνόσημο της Ν. Οσσετίας Η Νότια Οσσετία είναι ως επί το πλείστον μη αναγνωρισμένη δημοκρατία στο Νότιο Καύκασο. Είναι πρώην αυτόνομη περιφέρεια εντός της Γεωργιανής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας και έχει πρωτεύουσα το Τσχινβάλι. Στις 12 Νοεμβρίου 2006 διεξήγαγε δεύτερο δημοψήφισμα ανεξαρτησίας.
Δημοψήφισμα
Παράλληλα με το δημοψήφισμα και εκλογές, το φιλογεωργιανό Οσσετικό κίνημα της αντιπολίτευσης οργάνωσε εκλογές στο Ερέντβι, περιοχή με πλειοψηφία Γεωργιανών. Εκεί συμμετείχαν πέντε υποψήφιοι ως αντίπαλοι του Εντουάρντ Κοκόιτι. Στο εναλλακτικό δημοψήφισμα δόθηκε το ερώτημα: "Η Νότια Οσσετία πρέπει να συμμετάσχει σε συζητήσεις με την Τιφλίδα που αφορούν την δημιουργία ενός ομοσπονδιακού κράτους σχετικά με την ένωση της με τη Γεωργία;" Σύμφωνα με την Εκλογική Επιτροπή των Εναλλακτικών Εκλογών, 42.000 ψηφοφόροι συμμετείχαν στις εκλογές που έλαβαν χώρα στις περιοχές υπό γεωργιανό έλεγχο, αλλά οι αρχές στο Τσχινβάλι ισχυρίστηκαν ότι οι ψηφοφόροι έφτασαν τους 14.000. Ο Ντμίτρι Σανακόγιεφ εξελέγη από το 88% των ψηφοφόρων ως εναλλακτικός πρόεδρος της Νότιας Οσσετίας.
Αποτελέσματα
Στις 13 Νοεμβρίου 2006, η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή της Νότιας Οσσετίας ανακοίνωσε τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος. Το 99% των ψηφοφόρων υποστήριξε την διατήρηση της ανεξαρτησίας, με την προσέλευση των ψηφοφόρων να φτάνει το 95%.
Αντιδράσεις
Η γεωργιανή κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι οι εκλογές και το δημοψήφισμα είναι παράνομα. Πιστεύεται ότι η Γεωργία υποστηρίζει την Σωτηρία Ένωσης της Οσσετίας, υπεύθυνη για τις εναλλακτικές εκλογές. Ο Κοκόιτι κατηγόρησε την Τιφλίδα ότι στήνει εναλλακτικές εκλογές για να "διαιρέσει τον Οσσετικό λαό".
Στις 12 Σεπτεμβρίου 2006, ο πρόεδρος της ρωσικής Κρατικής Δούμας, Μπορίς Γκριζλόφ χαιρέτησε την διεξαγωγή του δημοψηφίσματος και ανακοίνωσε ότι Ρώσοι βουλευτές θα παρατηρούν την εκλογική διαδικασία. Στις 13 Σεπτεμβρίου 2006 η υπουργός επικρατείας της Γεωργίας Μεράμπ Αντάτζε εξέδωσε μια δήλωση, καταδικάζοντας τη δήλωση του Γκριζλόφ ως "καταστροφική".
Ο ειδικός απεσταλμένος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Νότιο Καύκασο, Πέτερ Σέμνεμπι, υποβάθμισε το επικείμενο οσσετικό δημοψήφισμα και είπε στη Μόσχα, στις 13 Σεπτεμβρίου 2006, ότι το δημοψήφισμα δεν θα συμβάλλει στη διαδικασία επίλυσης της σύγκρουσης στη Νότια Οσετία.
Στις 13 Σεπτεμβρίου 2006, ο γενικός γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης Τέρι Ντέιβις, σχολίασε το πρόβλημα, αναφέροντας ότι:Οι αποσχιστικές δυνάμεις στην περιοχή της Νότιας Οσσετίας στην Γεωργία σπαταλούν χρόνο και προσπάθεια στην οργάνωση ενός "δημοψηφίσματος ανεξαρτησίας" τον Νοέμβριο. [...] Δεν νομίζω ότι κάποιος θα αναγνωρίσει το αποτέλεσμα αυτού του δημοψηφίσματος. Αν οι εξουσιάζοντες στην Νότια Οσσετία είναι γνησίως αφουσιωμένοι στο συμφέρον των κατοίκων που υποστηρίζουν ότι εκπροσωπούν, τότε πρέπει να ασχοληθούν με εποικοδομητικές διαπραγματεύσεις με τη Γεωργιανή κυβέρνηση ώστε να βρουν ένα ειρηνικό, διεθνώς αποδεκτό αποτέλεσμα.Ο επικεφαλής του ινστιτούτο των χωρών της ΚΑΚ και μέλος της ρωσικής κρατικής Δούμας, Κονσταντίν Ζατούλιν, επισκέφθηκε το Αρτσάχ τον Οκτώβριο του 2006 όπου μίλησε μόνο για το Αρτσάχ και την Υπερδνειστερία λέγοντας:Η αναγνώριση των αυτοαποκαλούμενων μη αναγνωρισμένων κρατών δεν είναι μακριά. Οι μη αναγνωρισμένες δημοκρατίες έχουν πλήρη κρατική οργάνωση και σταθερό δημοκρατικό σύστημα.Στις 2 Οκτωβρίου 2006 ο πρόεδρος του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) και υπουργός εξωτερικών του Βελγίου, Κάρελ ντε Γκουχτ, δήλωσε κατά την επίσκεψή του στην Τιφλίδα τα εξής:Εγώ επίσης θεωρώ την πρόθεση των Νότιων Οσσετικών αρχών να διεξάγουν δημοψήφισμα ως αντιπαραγωγική. Η διεθνής κοινότητα δεν θα το αναγνωρίσει και θα παρεμβάλλει την ειρηνευτική διαδικασία.Στις 11 Νοεμβρίου 2006, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γιαπ ντε Χουπ Σέφερ δήλωσε:Εξ ονόματος του ΝΑΤΟ, προσκαλώ τους υπόλοιπους ηγέτες του ΝΑΤΟ να απορρίψουν το λεγόμενο "δημοψήφισμα" και "εκλογές" που διεξάγονται στην περιοχή της Νότιας Οσσετίας/Τσχινβάλι της Γεωργίας. Αυτές οι δράσεις δεν προσφέρουν κάτι άλλο από το να οξύνουν τις εντάσεις στην περιοχή του Νοτίου Καυκάσου.Στις 11 Νοεμβρίου 2006 ο Λουίς Τασκόν, μέλος της εθνοσυνέλευσης της Βενεζουέλας, δήλωσε κατά τη διάρκεια διάσκεψης τύπου στο Τσχινβάλι ότι: "Αυτοί οι άνθρωποι που επιθυμούν να είναι ελεύθεροι, θα είναι." Επίσης, άφησε να εννοηθεί ότι η Βενεζουέλα μπορεί τελικά να αναγνωρίσει την ανεξαρτησία της Νότιας Οσσετίας, υποστηρίζοντας ότι ο πρόεδρος Τσάβες θα κάνει μια σωστή απόφαση. Σημείωσε, επίσης, ότι η παρουσία του στο Τσχινβάλι δεν εγγυάται την αναγνώριση ανεξάρτητης Νότιας Οσσετίας από την Κυβέρνηση της Βενεζουέλας.
Στις 11 Νοεμβρίου 2006, ο Σεργκέι Φιοντόροφ (ρωσικής καταγωγής), παρατηρητής και βουλευτής της Λετονικής βουλής, μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος, δήλωσε κατά τη διάρκεια της διάσκεψης τύπου στο Τσχινβάλι ότι όλοι οι λαοί είχαν το δικαίωμα για αυτοδιάθεση και αυτό δεν μπορεί να αγνοηθεί. Έκανε επίσης μια δέσμευση να ενημερώσει τους συναδέλφους του στο λετονικό κοινοβούλιο για τις παρατηρήσεις του.
Στις 13 Νοεμβρίου 2006, οι υπουργοί εξωτερικών της ΕΕ δήλωσαν ότι η ψηφοφορία δεν συμβάλλει στην επίλυση των συγκρούσεων. Ο ΟΑΣΕ και το Συμβούλιο της Ευρώπης, επανέλαβαν ότι δεν θα αναγνωρίσουν το δημοψήφισμα και το καταδικάζουν ως αντιπαραγωγικό. Επίσης η Ουκρανία συμφώνησε σε μια δήλωση της ΕΕ για το θέμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Γεωργίας Κατηγορία:Πολιτική της Νότιας Οσσετίας
Αδελαΐδα της Βραβάντης
Η Αδελαΐδα της Βραβάντης, επίσης γνωστή ως Αλίκη του Λουβέν, γαλλ.: Adelaide de Brabant, Alix of Louvain, (γενν. π. 1190 - 1265) από τον Οίκο των Ρέγκιναρ, ήταν κόμισσα της Βουλώνης από το 1262 έως το 1265, η τρίτη διαδοχικά.
Κατάλογος αστέρων της Μικράς Άρκτου
Ο παρών κατάλογος αστέρων της Μικράς Άρκτου παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Μικρά Άρκτος κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
Αδελαΐδα της Βραβάντης
Βιογραφία
Το 1259 η εξαδέλφη της Mατθίλδη Β΄ των Νταμμαρτέν κόμισσα της Βουλώνης απεβίωσε και η Αδελαΐδα ήταν από τους διεκδικητές τής πλούσιας κομητείας της Βουλώνης, σε αντιπαράθεση με τον Ερρίκο Γ΄ των Ρέγκιναρ δούκα της Βραβάντης (ανιψιό της), με την Ιωάννα των Νταμαρτέν κόμισσα του Ποντιέ (εξαδέλφη της κόμισσας) και με τον Λουδοβίκο Θ΄ της Γαλλίας (ανιψιό του πρώτου συζύγου της Ματθίλδης). Τελικά η Συνέλευση του Παρισιού αποφάσισε υπέρ της.
Μπουστάν
Το Μποστόν ή Μπουστάν (ουζμπεκικά: Bo‘ston, καρακαλπάκ: Bostan, ρωσικά: Бустан) είναιπόλη και το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Ελλικκαλά στο Καρακαλπακστάν του Ουζμπεκιστάν. Ο πληθυσμός της πόλης το 1989 ήταν 8.488 κάτοικοι.
Κατάλογος αστέρων της Μικράς Άρκτου
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Φλάμστηντ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! HIPPARCOS ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
Μ *
Μπουστάν
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Ουζμπεκιστάν
Αδελαΐδα της Βραβάντης
Βιογραφία
Απεβίωσε λίγα χρόνια αργότερα, έχοντας περάσει την κομητεία της Bουλώνης στον γιο της Ροβέρτο και τους απογόνους του.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε για πρώτη φορά τον Aρνούλ Γ΄, κόμη του Ρήνεκ και του Λόοτς (απεβ. 1221), γύρω στο 1206, χωρίς απογόνους.
Ξαναπαντρεύτηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1225, τον Γουλιέλμο Ι΄ της Ωβέρνης (απεβ. 1247), από τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά:
Όταν έμεινε χήρα πάλι, παντρεύτηκε για τρίτη φορά, τον Άρνολντ Β΄ του Βέτσεμααλ/Βάζεμαελε το 1251
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κόμητες της Βουλώνης
Βάλτερ του Λήντερκερκε
Ο Βάλτερ, φλαμανδ.: Walter van Liederkerque ήταν Φλαμανδός ιππότης (από το Λήντεκερκε).
Βιογραφία
Μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ένγκιλμπερτ, συνόδευσε τον θείο τους Φλωρέντιο του Αινώ στην Πελοπόννησο, μετά την ανακήρυξη του Φλωρέντιου ως πρίγκιπα της Αχαΐας το 1289 (ήταν ο 2ος σύζυγος της Ισαβέλλας Α΄ Βιλλεαρδουίνου). Εκεί ο Βάλτερ ονομάστηκε διοικητής της Κορίνθου και της γύρω περιοχής.
Ο Βάλτερ διήγε έναν υπερβολικό τρόπο ζωής, που του δημιούργησε χρέη. Σε ένα διάσημο περιστατικό, που καταγράφηκε στο Χρονικόν του Μορέως, φυλάκισε έναν Έλληνα άρχοντα που ονομαζόταν Φώτιος, με την ελπίδα να τον αναγκάσει να πληρώσει ως λύτρα για την ελευθερία του 10.000 υπέρπυρα. Στο τέλος ο Φώτιος εξασφάλισε την ελευθερία του πληρώνοντας 1.000 υπέρπυρα, αλλά η αδικία έμεινε. Λίγο καιρό μετά, το 1295, ο Φώτιος συνάντησε έναν Φράγκο κύριο, τον Γκυ του Σαρπινύ στον δρόμο του και, παρεξηγώντας τον με τον Βάλτερ, τον σκότωσε.
Πηγές
Βαλτερ
Γαλδίνος ντέλλα Σάλα
Ο Γαλδίνος ντέλλα Σάλα (ιταλικά : Galdino della Sala) (Μιλάνο, περίπου 1096 - Μιλάνο, 18 Απριλίου 1176) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων που τιμούται ως άγιος από την Καθολική Εκκλησία. Είναι συν-προστάτης της πόλης του Μιλάνου ], μαζί με τον Άγιο Κάρλο και τον Άγιο Αμβρόσιο. Σύμφωνα με την ιεροτελεστία του Αμβροσίου, η εορτή του Αγίου Γαλδίνου στην Καθολική Εκκλησία είναι η 18η Απριλίου, η επέτειος του θανάτου του.
Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής τόσο του Πάπα Αλέξανδρου Γ' όσο και του Μιλανέζικου πληθυσμού στους αντίστοιχους παράλληλους αγώνες τους ενάντια στον αυτοκράτορα Φρειδερίκου Μπαρμπαρόσα. Τον θυμούνται ιδιαίτερα για τα φιλανθρωπικά του έργα στο Μιλάνο, με στόχο ειδικά τους φτωχούς και όσους είχαν καταλήξει στη φυλακή για απλήρωτα χρέη.
Βιογραφία
Ο Γαλδίνος γεννήθηκε στο Μιλάνο στο τελευταίο μέρος του 11ου αιώνα ή στις αρχές του 12ου αιώνα. μια ημερομηνία που μας υποδεικνύουν τα χρονικά είναι αυτή του 1096, η οποία εξακολουθεί να συζητείται και σήμερα.
Ο Γαλδίνος ήταν μέλος της οικογένειας ντέλλα Σάλα, χαμηλής τάξης στην πόλη. Υποστήριξε σθεναρά τη ρωμαϊκή κουρία την εποχή του σχίσματος που συνέβη το 1159 μετά το θάνατο του Πάπα Αδριανού Δ'. Ο Πάπας Αλέξανδρος Γ' ήταν ο υποψήφιος που προήχθη από την Αγία Έδρα, ενώ ο Αντίπαπας Βίκτωρ Δ' υποστηρίχθηκε από τον Φρειδερίκο Μπαρμπαρόσα και τους καρδινάλιούς του. Η Εκκλησία του Μιλάνου υποστήριξε τον Αλέξανδρο Γ' και ο ίδιος ο Γαλδίνος, ως αρχιδιάκονος του καθεδρικού ναού, πήρε δημόσια θέση. Ο Φεντερίκος πολιόρκησε το Μιλάνο και τον φυλάκισε για έξι μήνες.
Στη συνέχεια ο Γαλδίνος συνάντησε τον Αλέξανδρο Γ' στη Γένοβα και τον ακολούθησε στο ταξίδι του στη Μαγκελόν του Μονπελιέ, φτάνοντας μέχρι το Κλερμό. Στη συνέχεια ακολούθησε τον Πάπα ξανά στη Σικελία και στη συνέχεια στη Ρώμη από την οποία επέστρεψε το 1165. Όταν ο Αλέξανδρος Γ' επέστρεψε στην ηγεσία της Εκκλησίας το 1165, διόρισε τον Γαλδίνο καρδινάλιο της Santa Romana Chiesa με τον τίτλο Santa Sabina και τον επόμενο χρόνο τον διόρισε αρχιεπίσκοπο Μιλάνου. Το επόμενο έτος, ο Αλέξανδρος Γ' διόρισε τον Γαλδντίνο ως Αποστολικό κληρονόμο του στη Λομβαρδία.
Όταν η Λέγκα των Λομβαρδών έδιωξε τον Μπαρμπαρόσα από τα σύνορα του Μιλάνου, ο Γκαλδίνος κατέλαβε επίσημα την έδρα του, καθαιρώντας κάθε Λομβαρδό ιερέα που διορίστηκε από τον αντίπαπα Βίκτωρα Δ'. Μόνασε νέους επισκόπους σε Λόντι, Άλμπα, Κρεμόνα, Βερτσέλι, Άστι, Τορίνο, Νοβάρα, Μπρέσια και Αλεσάντρια.
Στις 18 Απριλίου 1176, ο Γαλδίνος πέθανε στον άμβωνα της εκκλησίας της Αγίας Θέλκας στο Μιλάνο, από όπου τελείωνε ένα κήρυγμα κατά των αιρετικών Καθαρών, θα ονομαστεί άγιος από τον ίδιο τον Πάπα Αλέξανδρο Γ'. Είναι θαμμένος στον καθεδρικό ναό του Μιλάνου, στο βωμό της Madonna dell'Albero στο αριστερό εγκάρσιο τμήμα.
λατρεία
Ο Γκαλδίνος τιμάται για την ανοικοδόμηση του Μιλάνου μετά την καταστροφή του από τον Μπαρμπαρόσα και τη δραστηριότητά του υπέρ των φτωχών, που μοιράζε φαγητό στους φτωχούς και τους φυλακισμένους.
Η αψίδα του θριάμβου του 1847
Όταν το 1847, μετά το θάνατο του Αυστριακού Κάρλο Καετάνο, ο Ιταλός Βαρθολομέος Ρομίλλι διορίστηκε αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου, τρεις αψίδες θριάμβου ανεγέρθηκαν από τους Μιλανέζους κατά μήκος της εισόδου, αφιερωμένες στους Άγιους Αμβρόσιο Κάρλο Μπορομμέο και Γαλδίνο. Στην αψίδα του τελευταίου είχαν παρεμβληθεί γραφές που θύμιζαν την ανοικοδόμηση της πόλης από τα «ερείπια» του «Enobarbus» και αναφέρθηκε η μάχη του Λενιάνο, γραφές που λογοκρίθηκαν από τις αυστριακές αρχές.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Μιλάνου Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Σαλα ντελλα
Πρωθυπουργός της Νορβηγίας
Ο Πρωθυπουργός της Νορβηγίας (Νορβηγικά: Statsminister - Κατά λέξη: Υπουργός του Κράτους), είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης της Νορβηγίας και το ισχυρότερο πρόσωπο στην πολιτική της χώρας. Ο πρωθυπουργός και το Συμβούλιο της Επικρατείας (Cabinet), το οποίο αποτελείται από όλους τους επικεφαλής των δημοσίων υπηρεσιών, είναι συλλογικά υπεύθυνοι των πολιτικών ενεργειών και πράξεών τους απέναντι στον μονάρχη, στο Storting (Κοινοβούλιο Νορβηγίας), στο κόμμα τους και στο εκλογικό σώμα. Στην πράξη, καθώς είναι σχεδόν αδύνατον για μία κυβέρνηση να παραμείνει στην εξουσία ενάντια στη βούληση του Storting, ο πρωθυπουργός είναι κυρίως υπόλογος στο Storting. Ο πρωθυπουργός είναι σχεδόν πάντα ο ηγέτης του κόμματος πλειοψηφίας του Storting ή ο ηγέτης του βασικού εταίρου σε μια κυβέρνηση συνεργασίας.
Το σύνταγμα της Νορβηγίας εγκρίθηκε στις 17 Μαΐου 1814. Η θέση του πρωθυπουργού δημιουργήθηκε από νομοθεσία. Οι σύγχρονοι πρωθυπουργοί έχουν ελάχιστες θεσμικές εξουσίες αλλά, υπό την προϋπόθεση πως μπορούν να ζητήσουν εντολή στήριξης του κοινοβουλευτικού κόμματός τους, μπορούν να ελέγξουν τόσο το νομοθετικό όσο και το εκτελεστικό σώμα και ως εκ τούτου, κατέχουν σημαντικές de facto εξουσίες. Από τις 16 Οκτωβρίου 2013, πρωθυπουργός της Νορβηγίας είναι η Έρνα Σόλμπεργκ του Συντηρητικού Κόμματος, η δεύτερη γυναίκα πρωθυπουργός στην ιστορία της Νορβηγίας.
Σε αντίθεση με τους ομολόγους τους στην υπόλοιπη Ευρώπη, οι Νορβηγοί πρωθυπουργοί δεν έχουν τη δυνατότητα να συμβουλεύουν τον βασιλιά να διαλύσει το Storting και να προκηρύξει εκλογές. Το σύνταγμα απαιτεί το Storting να υπηρετεί την πλήρη τετραετή θητεία του και αν ο πρωθυπουργός χάσει την εμπιστοσύνη του Storting, τότε θα πρέπει να παραιτηθεί.
Παραπομπές
Πρωθυπουργ
Άμπραχαμ Στορκ
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Στορκ βαφτίστηκε στις 17 Απριλίου 1644 στο Άμστερνταμ. Ο πατέρας του ήταν ζωγράφος. Είχε δύο αδέρφια, που ήταν επίσης ζωγράφοι και όλοι χρησιμοποιούσαν το επώνυμο Στούκενμπουρχ μέχρι περίπου το 1688, μετά από το οποίο άρχισαν να χρησιμοποιούν το επώνυμο Στορκ. Θεωρείται ότι είχαν εκπαιδευτεί όλοι από τον πατέρα τους στο οικογενειακό εργαστήριο. Από το 1679 εντάχθηκε στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Ολλανδικής Δημοκρατίας, διαφορετικά ήταν αδύνατο να πουλήσει πίνακες.
Τα πρώτα υπογεγραμμένα έργα του χρονολογούνται γύρω στο 1666, οπότε και δημιούργησε δικό του εργαστήριο. Το 1670 ταξίδεψε με τον αδελφό του Ιάκωβο και εργάστηκε στη Γερμανία. Το 1694, σε ηλικία 49 ετών παντρεύτηκε. Πέθανε στις 8 Απριλίου 1708 στο Άμστερνταμ.
Έργο
αριστερά|μικρογραφία|251x251εσ|Σκηνή σε λιμάνι Οι θαλασσογραφίες και οι σκηνές σε ποτάμια του Στορκ φέρουν την επιρροή των διάσημων ζωγράφων της εποχής του, Βίλλεμ φαν ντε Φέλντε (ο πρεσβύτερος και ο νεότερος), Λούντολφ Μπακχάουζεν και Γιαν Άμπραχαμς Μπέερστρατεν.
Όπως και ο σύγχρονός του Γιαν Μπάπτιστ Βέινιξ, ζωγράφισε φανταστικές απόψεις λιμανιών της Μεσογείου, απεικονίζοντας εμπορικά πλοία ανάμεσα σε κτήρια ή ερείπια, στα χρώματα της ιταλικής τέχνης της περιόδου. Απεικόνισε τα ξάρτια και τις τεχνικές λεπτομέρειες των πλοίων με μεγάλη ακρίβεια, κάτι που πιθανώς δείχνει την επιρροή των φαν ντε Φέλντε. Οι απόψεις των ολλανδικών λιμανιών και ποταμών περιλαμβάνουν συχνά ψυχαγωγικές και τελετουργικές πτυχές της ναυσιπλοΐας. Έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στην απεικόνιση σκαφών αναψυχής, στις τελετουργικές συγκεντρώσεις πλοίων, στους επιβάτες και στον κόσμο που παρακολουθούσε εκτελώντας τις καθημερινές ασχολίες του.
Ζωγράφισε επίσης χειμερινές σκηνές, μια αυτοπροσωπογραφία και μερικές αλληγορίες.
Αναγνωρισμένος ως μέρος της ολλανδικής εικαστικής σχολής, σε στυλ μπαρόκ, αρκετά έργα του εκτίθενται τώρα σε πολλά ευρωπαϊκά μουσεία, μεταξύ των οποίων το Ρέικσμουζεουμ στο Άμστερνταμ και το Λούβρο στο Παρίσι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κοσέβογιε (περιφέρεια Κοστανάι)
Το Κοσέβογιε είναι χωριό στην επαρχία Καράσου, στην περιφέρεια Κοστανάι του βόρειου Καζακστάν. Βρίσκεται στο αγροτικό οκρούγκ Καραμίρζα.
Γεωγραφική θέση
Το χωριό βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της περιφέρειας, και απέχει λίγα χιλιόμετρα από την περιφέρεια Βόρειου Καζακστάν και Ακμόλα. .
Αουστάν
Το Αουστάν είναι χωριό στην Περιφέρεια Μπατκέν του νοτιοδυτικού Κιργιστάν. Στις κοντινές πόλεις περιλαμβάνονται το Μαϊντάν (2 μίλια) και το Πουμ (5 μίλια). Ο πληθυσμός ήταν 216 κάτοικοι το 2009. Το χωριό υπάγεται στην επαρχία Κανταμζάου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Κιργιζίας
Ηρακλείδης (άγιος)
Ο Άγιος Ηρακλείδης, γεννήθηκε στην Κύπρο στο χωριό Λαμπαδού ή Λαμπαδιστό και ήταν γιός του Ιεροκλέα, ο οποίος ήταν ειδωλολάτρης ιερέας. Αν και αρχικά υπήρξε ειδωλολάτρης, μετά τη φιλοξενία του Απόστολου Παύλου, Μάρκου και Βαρνάβα όταν αυτοί περιόδευαν στην περιοχή του, πίστευσε και διέδοσε μαζί με τον Μύρωνα τον Χριστιανισμό στην Κύπρο. Ήταν τόσο μεγάλος ο ζήλος και το έργο που επέδειξε, ώστε ο Απόστολος Παύλος τον διόρισε επίσκοπο Ταμασίων της Κύπρου. Ταυτόχρονα όμως προκάλεσαν την έχθρα των των απίστων, οι οποίοι αφού τους συνέλαβαν τους θανάτωσαν ρίχνοντάς τους στη φωτιά. Ένα μέρος από τα Ιερά Λείψανα του Αγίου βρίσκονται στην Μονή Αγίου Ηρακλειδίου στο Πολιτικό Λευκωσίας. Η μνήμη του συνεορτάζεται μαζί με τον Άγιο Μύρωνα στις 17 Σεπτεμβρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Ζεράλντ Κλερβίλ
Ο Ζεράλντ Κλερβίλ (γεννήθηκε 25 Απριλίου του 1976) είναι Αϊτινός πρώην αθλητής του στίβου ο οποίος αγωνίστηκε στο αγώνισμα των 400 μέτρων στους άνδρες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000. Κατέγραψε επίδοση 46,69 δευτερολέπτων, τοποθετώντας τον ως 8ο στην προκριματική σειρά του. Η καλύτερη προσωπική του επίδοση είναι 45,71 δευτερόλεπτα, σε αγώνα του 1999.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Αϊτινοί αθλητές Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας
Χόρι Σέντεν
Ο Σέντεν κέρδισε το 1984 το Αυστραλιανό Γκράντ Μάστερς και έπαιξε το 1984 στο Ουόρλντ Μάστερς του Ουίνμαου, χάνοντας στον πρώτο γύρο από τον Σέρι Μόργκαν. Ο Σέντεν έχασε στην Αμερική από τον Ρικ Νέυ, τον Τζον Κράμερ, τον Νταν Βαλέτο και τον Τόνι Πέιν με 6 σκέλη στα 9, όντας στην Ομάδα Παγκοσμίου Κυπέλλου WDF το 1985 αποτελούμενη από τον Τέρυ Ο' Ντι, τον Ράσελ Στιούαρτ και τον Φρανκ Πάλκο. Στη συνέχεια, ο Σέντεν έπαιξε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βελακιών BDO το 1988, αλλά έχασε στον πρώτο γύρο με 3-2 σε σκέλη από τον Μπομπ Σενίβ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βελάκια Κατηγορία:Αυστραλοί αθλητές
Λιουμπλίνκα (περιφέρεια Κοστανάι)
Η Λιουμπλίνκα είναι χωριό στην επαρχία Καράσου, στην περιφέρεια Κοστανάι του βόρειου Καζακστάν. Βρίσκεται στο αγροτικό οκρούγκ Λιουμπίν.
Γεωγραφική θέση
Το κέντρο της επαρχίας, το Καράσου, απέχει 24 χιλιόμετρα από την Λιουμπίνκα. Επίσης, η Λιουμπίνκα βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της περιφέρειας, και στο βόρειο μέρος της επαρχίας.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός ήταν 976 κάτοικοι.
Ιταλικό Κύπελλο καλαθοσφαίρισης ανδρών
Το Κύπελλο καλαθοσφαίρισης ανδρών Ιταλίας (Coppa Italiana di Pallacanestro ή Coppa Italia) είναι τακτική ετήσια διοργάνωση του επαγγελματικού Ιταλικού μπάσκετ, που διοργανώνεται από την Ιταλική μπασκετική Λίγκα (Ένωση) – LBA. Διοργανώθηκε για πρώτη φορά την αγωνιστική σεζόν 1967-68. Κατά το χρονικό διάστημα 1975-1983 η διοργάνωση δεν διεξήχθη. Ο νικητής της διοργάνωσης, ανά έτος, συναντάται με την πρωταθλήτρια ομάδα σε έναν μονό αγώνα, για την ανάδειξη του υπέρ-πρωταθλητή μπάσκετ Ιταλίας (Ιταλικό Supercup).
Παραπομπές
ανδρων καλαθοσφαιρισης Κυπελλο Ιταλικο ανδρων καλαθοσφαιρισης Κυπελλο Ιταλικο
Κωνσταντίνος Παναγιωτάκος
Ο '''Κωνσταντίνος Π. Παναγιωτάκος''' (2 Δεκεμβρίου 1917 - 29 Μαίου 1993) ήταν Έλληνας διπλωμάτης και συγγραφέας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ζυρίχη το 1917, γιος του ιατρού και πολιτικού Παναγιώτη Παναγιωτάκου.
Διπλωματούχος Νομικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (1940), ανακηρύχτηκε Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών (1944) και Υφηγητής του Δημοσίου Δικαίου (1948).
Εισήχθη στο Διπλωματικό Σώμα στο 1947 και υπηρέτησε στην Ιερουσαλήμ, στη Μασσαλία, στην Τρίπολη, στην Άγκυρα και στη Βοστώνη. Προήχθη σε Πρέσβυ το 1966 επί κυβέρνησης Στέφανου Χ. Στεφανόπουλου.
Υπηρέτησε ως Πρέσβης της Ελλάδος στo Νέο Δελχί (1968 - 1969), στο Συμβούλιο της Ευρώπης (1969) και στην Λευκωσία (1970-1972). Διετέλεσε υπηρεσιακός Υφυπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Γ. Παπαδόπουλου το 1972 και στη συνέχεια μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών (1972-1973). Το 1974 υπηρέτησε ως Πρέσβης στην Ουάσιγκτον (1974).
Με την συζυγό του Ειρήνη απέκτησε έναν γιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών
Αγροτικό οκρούγκ Κοϋμπαγκάρ
Το Αγροτικό οκρούγκ Κοϋμπαγκάρ είναι αγροτικό οκρούγκ στην επαρχία Καράσου, στην περιφέρεια Κοστανάι του βόρειου Καζακστάν. Το μοναδικό χωριό που βρίσκεται εντός των ορίων του αγροτικού οκρούγκ είναι το Κοϋμπαγκάρ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός ήταν 1.723 άτομα. Το διοικητικό κέντρο είναι το Κοϋμπαγκάρ.
Κατηγορία:Αγροτικά οκρούγκ του Καζακστάν
Αγροτικό οκρούγκ Λιουμπλίν
Το Αγροτικό οκρούγκ Λιουμπλίν είναι διοικητική μονάδα στην επαρχία Καράσου, στην περιφέρεια Κοστανάι του Καζακστάν. Τα χωριά Λιουμπλίνκα, Κορνιλόβκα, Νοσόβκα και Σιμφεροπόλ βρίσκονται εντός των ορίων του αγροτικού οκρούγκ. Το 2009, το αγροτικό οκρούγκ είχε 1.425 κατοίκους. Το διοικητικό κέντρο είναι το χωριό Λιουμπλίνκα.
Κατηγορία:Αγροτικά οκρούγκ του Καζακστάν
Δίψα
Δίψα είναι η επιθυμία για πόσιμα υγρά, ως αποτέλεσμα του βασικού ενστίκτου των ζώων για να πιουν. Είναι ένας βασικός μηχανισμός που εμπλέκεται στο ισοζύγιο υγρών. Προκύπτει από έλλειψη υγρών ή αύξηση συγκέντρωσης συγκεκριμένων ωσμολυτών, όπως το αλάτι. Εάν ο όγκος νερού του σώματος πέσει κάτω από ένα συγκεκριμένο όριο ή η ωσμολυτική συγκέντρωση γίνει υπερβολικά υψηλή, ο εγκέφαλος σηματοδοτεί δίψα.
Η συνεχής αφυδάτωση μπορεί να προκαλέσει πολλά προβλήματα, αλλά συνδέεται πιο συχνά με νεφρικά και νευρολογικά προβλήματα όπως επιληπτικές κρίσεις. Η υπερβολική δίψα, γνωστή ως πολυδιψία (polydipsia), μαζί με υπερβολική ούρηση, γνωστή ως πολυουρία (polyuria), μπορεί να είναι ένδειξη διαβήτη ή άποιου διαβήτη (diabetes insipidus).
Υπάρχουν υποδοχείς και άλλα συστήματα στο σώμα που ανιχνεύουν μειωμένο όγκο ή αυξημένη ωσμολυτική συγκέντρωση. Δίνουν σήμα στο κεντρικό νευρικό σύστημα, όπου ακολουθεί κεντρική επεξεργασία. Κάποιες πηγές, συνεπώς, διαφοροποιούν την "εξωκυτταρική δίψα" από την "ενδοκυτταρική δίψα", όπου η εξωκυτταρική δίψα είναι η δίψα που δημιουργείται από μειωμένο όγκο και η ενδοκυτταρική δίψα από αυξημένη ωσμολυτική συγκέντρωση. Παρόλα αυτά, η ίδια η επιθυμία είναι κάτι που δημιουργείται από την κεντρική επεξεργασία στον εγκέφαλο, ανεξάρτητα πώς ανιχνεύεται.
Ανίχνευση
Είναι ζωτικό για τους οργανισμούς να μπορούν να διατηρήσουν τα επίπεδα των υγρών τους σε πολύ στενά πλάτη. Ο σκοπός είναι η διατήρηση του ενδιάμεσου υγρού, του υγρού έξω από το κύτταρο στο ίδιο επίπεδο συγκέντρωσης με το ενδοκυτταρικό υγρό. Αυτή η κατάσταση λέγεται ισοτονική και εμφανίζεται όταν το ίδιο επίπεδο διαλυμένων ουσιών εμφανίζεται και στις δυο πλευρές της κυτταρικής μεμβράνης, έτσι ώστε η καθαρή κίνηση του νερού να είναι μηδενική. Εάν το ενδιάμεσο υγρό έχει υψηλότερη συγκέντρωση διαλυμένων ουσιών, από το ενδοκυττάριο υγρό θα αφαιρέσει νερό από το κύτταρο. Αυτή η κατάσταση λέγεται υπερτονική και εάν αρκετό νερό εγκαταλείψει το κύτταρο δεν θα μπορεί να εκτελεί βασικές χημικές λειτουργίες. Εάν το ενδιάμεσο υγρό γίνει μικρότερο σε συγκέντρωση το κύτταρο θα γεμίσει με νερό καθώς προσπαθεί να εξισώσει τις συγκεντρώσεις. Αυτή η κατάσταση λέγεται υποτονική και μπορεί να είναι επικίνδυνη επειδή μπορεί να προκαλέσει διόγκωση και ρήξη. Ένα σύνολο υποδοχέων είναι υπεύθυνο για τη δίψα και ανιχνεύει τη συγκέντρωση του ενδιάμεσου υγρού. Το άλλο σύνολο υποδοχέων ανιχνεύει τον όγκο του αίματος.
Μειωμένος όγκος
Αυτός είναι ένας από τους δύο τύπους δίψας και ορίζεται ως η δίψα που προκαλείται από απώλεια όγκου αίματος (υπογκαιμία) χωρίς απώλεια του ενδοκυττάριου υγρού. Αυτό μπορεί να προκληθεί από απώλεια αίματος, εμετό και διάρροια. Αυτή η απώλεια όγκου είναι προβληματική, επειδή ο συνολικός όγκος του αίματος πέφτει πολύ χαμηλά και η καρδιά δεν μπορεί να κυκλοφορήσει το αίμα αποτελεσματικά και το τελικό αποτέλεσμα είναι υπογκαιμική καταπληξία. Το αγγειακό σύστημα αποκρίνεται συστέλλοντας τα αιμοφόρα αγγεία και δημιουργώντας συνεπώς μικρότερο όγκο για το αίμα. Αυτή η μηχανική λύση, όμως, έχει καθορισμένα όρια και συνήθως πρέπει να εφοδιαστεί με αυξημένο όγκο. Η απώλεια του όγκου του αίματος ανιχνεύεται από κύτταρα στους νεφρούς και προκαλεί δίψα για νερό και αλάτι μέσω του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης.
Σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης
Η υπογκαιμία οδηγεί στην ενεργοποίηση του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης (renin angiotensin system ή RAS) και ανιχνεύεται από κύτταρα στο νεφρό. Όταν αυτά τα κύτταρα ανιχνεύσουν μειωμένη ροή αίματος λόγω χαμηλού όγκου εκκρίνουν ένα ένζυμο που λέγεται ρενίνη. Η ρενίνη στη συνέχεια εισέρχεται στο αίμα όπου καταλύει μια πρωτεΐνη που ονομάζεται αγγειοτενσινογόνο σε αγγειοτενσίνη Ι. Η αγγειοτενσίνη Ι μετατρέπεται σχεδόν αμέσως στην ενεργή μορφή της πρωτεΐνης αγγειοτενσίνη ΙΙ από ένα ένζυμο που ήδη υπάρχει στο αίμα. Η αγγειοτενσίνη ΙΙ στη συνέχεια ταξιδεύει με το αίμα μέχρι να φτάσει τον οπίσθιο αδένα της υπόφυσης και τον επινεφριδιακό φλοιό, όπου προκαλεί διαδοχικές αντιδράσεις ορμονών που προκαλούν στους νεφρούς κατακράτηση νερού και νατρίου, αυξάνοντας την πίεση του αίματος. Είναι επίσης υπεύθυνο για την έναρξη της συμπεριφοράς πόσης και διάθεσης για αλάτι μέσω του υποψαλιδίου οργάνου (subfornical organ).
Κυτταρική αφυδάτωση και διέγερση ωσμοϋποδοχέων
Η οσμομετρική δίψα εμφανίζεται όταν η συγκέντρωση της διαλυμένης ουσίας του ενδιάμεσου υγρού αυξάνεται. Αυτή η αύξηση αποσπά νερό από τα κύτταρα και τα συρρικνώνει σε όγκο. Η συγκέντρωση της διαλυμένης ουσίας του ενδιάμεσου υγρού αυξάνεται με υψηλή λήψη νατρίου στη δίαιτα ή με πτώση του όγκου σε εξωκυτταρικά υγρά (όπως στο πλάσμα αίματος και στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό) λόγω της απώλειας του νερού μέσω εφίδρωσης, αναπνοής, ούρησης και αφόδευσης. Η αύξηση της συγκέντρωσης διαλυμένης ουσίας του ενδιάμεσου υγρού προκαλεί μετακίνηση του νερού από τα κύτταρα του σώματος, μέσω των μεμβρανών τους, προς το εξωκυτταρικό τμήμα, με ώσμωση, που προκαλεί συνεπώς κυτταρική αφυδάτωση.
Ομάδες κυττάρων (ωσμοϋποδοχείς) στο αγγειώδες όργανο τελικού πετάλου (organum vasculosum of the lamina terminalis ή OVLT) και στο υποψαλίδιο όργανο (subfornical organ ή SFO), που βρίσκονται έξω από τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό μπορούν να ανιχνεύσουν τη συγκέντρωση του πλάσματος του αίματος και την παρουσία της αγγειοτενσίνης ΙΙ στο αίμα. Τότε, μπορούν να ενεργοποιήσουν τον μέσο προοπτικό πυρήνα (median preoptic nucleus) που ξεκινά την αναζήτηση του νερού και τη συμπεριφορά λήψης τροφής. Καταστροφή αυτού του τμήματος του υποθαλάμου στους ανθρώπους και σε άλλα ζώα καταλήγει σε μερική ή ολική απώλεια της επιθυμίας πόσης ακόμα και με ακραία υψηλές άλατος στα εξωκυτταρικά υγρά. Επιπλέον, υπάρχουν σπλαχνικοί ωσμοϋποδοχείς. Αυτοί προβάλλουν στην έσχατη πτέρυγα και στον πυρήνα μονήρους δεσμίδας στον εγκέφαλο.
Επιθυμία για αλάτι
Επειδή το νάτριο χάνεται επίσης από το πλάσμα στην υπογκαιμία, η ανάγκη του σώματος για αλάτι αυξάνεται αναλογικά πέρα από τη δίψα σε τέτοιες περιπτώσεις.ref name="Carlson"/> Αυτό είναι επίσης αποτέλεσμα της ενεργοποίησης του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης.
Νευροφυσιολογία
Οι περιοχές του εγκεφάλου που συνεισφέρουν στην αίσθηση της δίψας βρίσκονται κυρίως στον μεσεγκέφαλο και στον οπισθεγκέφαλο (hindbrain). Ειδικότερα, ο υποθάλαμος φαίνεται να παίζει βασικό ρόλο στη ρύθμιση της δίψας.
Η έσχατη πτέρυγα και ο πυρήνας μονήρους δέσμης σηματοδοτούν το υποψαλίδιο όργανο και ο έξω παραβραχιόνιος πυρήνας (lateral parabrachial nucleus). Η δεύτερη σηματοδότηση βασίζεται στον νευροδιαβιβαστή σεροτονίνη. Το σήμα από τον πλάγιο παραβραχιόνιο πυρήνα μεταβιβάζεται στον μέσο προοπτικό πυρήνα.
Ο μέσος προοπτικός πυρήνας και το υποψαλίδιο όργανο δέχονται σήματα μειωμένου όγκου και αυξημένη ωσμολυτική συγκέντρωση. Τελικά, τα σήματα υποδέχονται στις περιοχές φλοιού του προσθεγκεφάλου όπου τελικά εμφανίζεται η συνειδητή επιθυμία. Το υποψαλίδιο όργανο και το αγγειώδες όργανο του τελικού πετάλου συνεισφέρουν στη ρύθμιση του συνολικού σωματικού ισοζυγίου του υγρού στέλνοντας σήμα στον υποθάλαμο να σχηματίσει βασοπρεσίνη, που αργότερα απελευθερώνεται από την υπόφυση.
Παραπέρα μελέτη
Κατηγορία:Διατροφή Κατηγορία:Σωματικά υγρά Κατηγορία:Κοινωνική δικαιοσύνη
Πραξικόπημα Ιανουαρίου 2022 στην Μπουρκίνα Φάσο
Στις 23-24 Ιανουαρίου 2022 έγινε πραξικόπημα στην Μπουρκίνα Φάσο.  Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Μπουρκίνα Φάσο εισέβαλαν στο προεδρικό ανάκτορο στην Ουαγκαντουγκού και συνέλαβαν τον Πρόεδρο Ρος Μαρκ Κριστιάν Καμπορέ. Οι πραξικοπηματίες παρουσιάστηκαν στην τηλεόραση και ανακοίνωσαν ότι ανέτρεψαν το καθεστώς του Καμπορέ «για να μπει η χώρα στον σωστό δρόμο και να συγκεντρώσει τις δυνάμεις της για να αγωνιστεί για την εδαφική ακεραιότητα, την ανάκαμψη και την εθνική κυριαρχία της». Η κυβέρνηση διαλύθηκε και επιβλήθηκε καθεστώς χούντας με επικεφαλής το Πατριωτικό Κίνημα Ασφάλειας και Προστασίας. Ο αρχηγός του κινήματος, ο Αντισυνταγματάρχης Πολ-Ανρί Σανταογκό Νταμιμπά, έγινε αρχηγός του κράτους. αριστερά|μικρογραφία|191x191εσ|Ο Αντισυνταγματάρχης Νταμίμπα έγινε αρχηγός του κράτους μετά το πραξικόπημα Οι διεθνείς αρχηγοί καταδίκασαν το πραξικόπημα και ζήτησαν την απελευθέρωση του Καμπορέ και των άλλων πολιτικών που κρατούνται από την χούντα. Η ΔΑΟΝΕ ανέστειλε την συμμετοχή της Μπουρκίνα Φάσο στην ένωση.
Εγχώριες αντιδράσεις
Μετά το πραξικόπημα, στην πρωτεύουσα, πολλοί άνθρωποι υποστήριξαν την ενέργεια, βγήκαν στους δρόμους και πανηγύρισαν. Διαδηλώνοντας κατά του Καμπορέ και των κυρώσεων της ΔΑΟΝΕ λεηλάτησαν και έκαψαν την έδρα του κυβερνώντος κόμματος.
Παραπομπές
Μπουρκινα Κατηγορία:Μπουρκίνα Φάσο
Λακάιγ 9352
O  Lacaille 9352 (Lac 9352) είναι αστέρας ο οποίος εμφανίζεται στον αστερισμό του Νότιου Ιχθύ. Με οπτικό μέγεθος 7,34, αυτός ο αστέρας είναι πολύ αχνός για να είναι ορατός με γυμνό μάτι, ακόμη και κάτω από άριστες συνθήκες παρατήρησης. Μετρήσεις της παράλλαξής του τον τοποθετούν σε  απόσταση 10,74 έτη φωτός από τη Γη. Είναι το δωδέκατο πιο κοντινό αστρικό σύστημα, στο Ηλιακό Σύστημα, και είναι το πλησιέστερο αστέρι στον αστερισμό του Νότιου Ιχθύ. Το ChView προσομοίωσης δείχνει ότι ο πιο κοντινός γείτονας στον Lacaille 9352 είναι το τριπλό σύστημα αστέρων EZ Υδροχόου σε απόσταση περίπου 4,1 έτη φωτός.
Ιδιότητες
Ο Lacaille 9352 έχει την τέταρτη υψηλότερη γνωστή ιδία κίνηση, (η οποία παρατηρήθηκε για πρώτη φορά από τον Μπέντζαμιν Γκουλντ το 1881 ) με τιμή 6,9 δευτερόλεπτα του τόξου ανά έτος. Η ταχύτητα χώρου  αυτού του αστέρα είναι (U, V, W) = (−93.9, −14.1, −51.4) km/s. Αν η ακτινική ταχύτητα (V,r) του Lacaille 9352 ισούται με +9.7 km/s τότε πριν 2.700 χρόνια ήταν σε ελάχιστη απόσταση περίπου 10,63 έτη φωτός από τον Ήλιο.
Το φάσμα του Lacaille 9352 τον τοποθετεί στην  αστρική ταξινόμηση ως M0.5V, που δείχνει ότι είναι ένας αστέρας κύριας ακολουθίας γνωστός και ως κόκκινος νάνος. Αυτός ήταν ο πρώτος κόκκινος νάνος αστέρας του οποίου η φαινόμενη διάμετρος μετρήθηκε με τη φυσική διάμετρο και είναι περίπου το 46% της ακτίνας του Ήλιου. Έχει περίπου τη μισή μάζα του Ήλιου και το εξωτερικό περίβλημα του έχει ενεργό θερμοκρασία περίπου 3.626 Κ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου M Κατηγορία:Νότιος Ιχθύς (αστερισμός)
Αλεξάντερ Βουρτς
Ο Αλεξάντερ Βουρτς (γεν. στο Βαϊντχόφεν Αν Ντερ Τάια (Waidhofen an der Thaya) της Κατω Αυστρίας στις 15 Φεβρουαρίου του έτους 1974) είναι Αυστριακός παλαίμαχος οδηγός αγώνων.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Βαϊντχόφεν αν ντερ Τάια. Ξεκίνησε την καριέρα του στα καρτ. Στη Φόρμουλα 1 εντάχθηκε το 1997. Από κείνη τη σεζόν μέχρι τη σεζόν του 2000 είχε θέση κανονικού οδηγού αγώνων στη Μπένετον Φόρμουλα. Την επόμενη σεζόν(2001) πήγε στη Μακλάρεν όπου τον τοποθέτησαν σε θέση αναπληρωματικού οδηγού και δοκιμαστή. Εκεί έμεινε μέχρι το 2005 και την επόμενη σεζόν πήγε στη Γουίλιαμς. Εκεί την πρώτη απ' τις 2 σεζόν(2006) είχε και πάλι θέση αναπληρωματικού οδηγού και δοκιμαστή και τη 2η(2007) είχε θέση κανονικού οδηγού αγώνων. Φυσικά στον τελευταίο αγώνα της σεζόν ο οποίος ήταν το Γκραν Πρι Βραζιλίας δεν πήρε μέρος κι αντικαταστάθηκε απ' τον Ιάπωνα δοκιμαστή Καζούκι Νακατζίμα.
Κατηγορία:Αυστριακοί οδηγοί Φόρμουλα 1
ΑΕΚ Τρίπολης
Η Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως Τρίπολης, γνωστή απλά ως ΑΕΚ Τρίπολης είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στην Τρίπολη της Αρκαδίας στην Πελοπόννησο. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1929, έχει χρώματα το κίτρινο και το μαύρο και έμβλημα τον δικέφαλο αετό. Διαθέτει ενεργά τμήματα ποδοσφαίρου, ποδηλασίας, αντισφαίρισης και επιτραπέζιας αντισφαίρισης, ενώ στο παρελθόν διέθετε επίσης τμήματα καλαθοσφαίρισης, κλασσικού αθλητισμού και ρυθμικής γυμναστικής.
Ιστορικό
Ιδρύθηκε το 1929 με την αρχική ονομασία «Ένωση», διαθέτοντας μόνο το τμήμα ποδοσφαίρου. Στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Α.Ε.Κ. Τρίπολης και με την πάροδο των ετών ο σύλλογος δημιούργησε νέα τμήματα μεταξύ των οποίων τμήμα κλασσικού αθλητισμού, ποδηλασίας, μπάσκετ, ρυθμικής γυμναστικής και το 1991 δημιούργησε και το τμήμα τένις.
Από το 1980 εως και το 2000 το ποδοσφαιρικό τμήμα αγωνίστηκε σε εθνικά πρωταθλήματα, ο ποδηλάτης Δημόγιαννης κατέκτησε το 3ο Παγκόσμιο Μετάλλιο σε αγώνες Πίστας και οι υπόλοιποι αθλητές του ποδηλατικού τμήματος πρωταγωνίστησαν σε Πανελλήνιο επίπεδο. Η γυναικεία ομάδα του τμήματος μπάσκετ κατέκτησε το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κορασίδων και ανήλθε στην Α1 Κατηγορία, όπου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ το τμήμα ρυθμικής γυμναστικής είχε μια ζηλευτή πορεία σε Πανελλήνιο επίπεδο. Το 2017 ίδρυσε και τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης, το οποίο κατά την πρώτη συμμετοχή του σε επίσημο πρωτάθλημα το 2019 κέρδισε την άνοδο στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής.
Τμήμα ποδοσφαίρου
Το τμήμα ποδοσφαίρου είναι το αρχαιότερο του συλλόγου. Η ΑΕΚ Τρίπολης έχει αριθμό μητρώου Ε.Π.Ο. 582 και υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Αρκαδίας το 1953. Ως πρωταθλήτρια Αρκαδίας το 1975 και το 1976, συμμετείχε στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου και διεκδίκησε την ιστορική άνοδο στην Β΄ Εθνική, χωρίς όμως επιτυχία καθώς στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου 1975 κατέλαβε την 6η και προτελευταία θέση, μπροστά από τον Πανγυθεατικό και στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου 1976 τερμάτισε τελευταία στην 6η θέση. Το 1977 έφτασε για πρώτη φορά στον τελικό του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Αρκαδίας, όπου και ηττήθηκε από τον Α.Σ. Λεωνίδιο με 1-2 στην παράταση. Το 1978 κατέκτησε για τρίτη φορά το πρωτάθλημα Αρκαδίας και τη σεζόν 1978-79 αγωνίστηκε στην Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία και υποβιβάστηκε.
Το 1986 αναδείχθηκε για πρώτη φορά Κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Αρκαδίας, νικώντας στον τελικό τον Α.Σ. Λεωνίδιο με 2-1, για να το επαναλάβει το 1988 όπου στον τελικό νίκησε την ομάδα του Λεωνιδίου με 1-0 και κατέκτησε για 2η φορά το Κύπελλο. Το 1987 κατέκτησε για τέταρτη φορά το πρωτάθλημα Αρκαδίας και συμμετείχε στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου, όπου νικώντας αρχικά τους Α.Ο. Λειβαθώ και Άρη Σκάλας σε ουδέτερα γήπεδα, στη συνέχεια αποκλείστηκε από την Αγράμπελη Γρεβενών και έχασε την άνοδο στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, 4η τη τάξει εθνική κατηγορία. Το 1989 αναδείχθηκε για 5η φορά πρωταθλήτρια Αρκαδίας και προβιβάστηκε απευθείας στην Δ΄ Εθνική, όπου αγωνίστηκε τις χρονιές 1989-90, 1990-91, 1991-92, 1992-93 και 1993-94. Το 1993 κατέκτησε για τρίτη φορά το κύπελλο Ε.Π.Σ. Αρκαδίας, νικώντας στον τελικό τον Πανθυρεατικό με 1-0 και το 2014 αναδείχθηκε για τέταρτη φορά κυπελλούχος, νικώντας στον τελικό τον Μαντινειακό με 2-1. Το 2019 και ύστερα από 30 χρόνια, κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα Αρκαδίας και κέρδισε την άνοδο στην Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αρκαδίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1929 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1929 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι αντισφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι ποδηλασίας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι επιτραπέζιας αντισφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π. Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης
Μωρίς ντε Πανιάκ
Ο Μωρίς ντε Πανιάκ (γαλλικά: Maurice de Pagnac) ήταν μέλος των Ιωαννιτών Ιπποτών, που τοποθετήθηκε για λίγο ως μέγας Μάγιστρος το 1317–19, μετά την ανατροπή από το Τάγμα τού Φουλκ του Βιλαρέ. Η εκλογή του δεν αναγνωρίστηκε από τον πάπα Ιωάννη ΚΒ΄, ο οποίος επανεγκατέστησε τον Βιλαρέ.
Λίγα είναι γνωστά για τον Mαυρίκιο, εκτός από το ότι πριν από την εκλογή του ως Μεγάλου Μαγίστρου, ήταν δραπέρος τoυ Τάγματος. Το 1317, κουρασμένα από τον αυξανόμενο δεσποτισμό και την υπερβολή του μεγάλου Μαγίστρου Φουλκ του Βιλαρέ, καθώς και από τις στρατιωτικές του αποστολές στα Δωδεκάνησα —που περιελάμβαναν την κατάληψη του νησιού της Ρόδου, όπου το Τάγμα ίδρυσε εκεί ένα κυρίαρχο κράτος—, τα ηγετικά μέλη του Τάγματος επιχείρησαν να δολοφονήσουν τον Βιλαρέ. Προειδοποιημένος από τον θαλαμηπόλο του, ο μέγας Μαγίστρος κατάφερε να διαφύγει στο κάστρο της Λίνδου, ενώ το Τάγμα επέλεξε τον Μαυρίκιο του Πανιάκ ως νέο μεγάλο Διδάσκαλο. Στη συνέχεια η διαμάχη τέθηκε ενώπιον του πάπα, ο οποίος στις αρχές του 1319 απέρριψε την εκλογή του Μαυρικίου, κυρίως λόγω της συνεχιζόμενης δημοτικότητας του Βιλαρέ στη Δυτική Ευρώπη, αλλά αμέσως μετά ο Βιλαρέ πιέστηκε να παραιτηθεί και τον Ιούνιο του 1319 αντικαταστάθηκε από τον Ελιόν ντε Βιλνέβ. Ο Μαυρίκιος αποζημιώθηκε με το ήμισυ της αρχηγίας της Κύπρου, όπου το άλλο μισό ανατέθηκε στον Αλβέρτο του Σβάρτσμπουργκ.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι του 14ου αιώνα Κατηγορία:Ιπποτοκρατία στη Ρόδο Κατηγορία:Σταυροφόροι
Βαλντέμαρ Φορνάλικ
Ο Βαλντέμαρ Φορνάλικ (Waldemar Fornalik, 11 Απριλίου 1963 - Μισλενίτσε) είναι Πολωνός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε σε ολόκληρη τη σταδιοδρομία του στη Ρουχ Χόζουβ και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Από τον Ιούλιο του 2012 έως τον Οκτώβριο του 2013, ήταν ο προπονητής της Εθνικής Πολωνίας.
Σταδιοδρομία ως παίκτης
Ο Φορνάλικ κέρδισε την Εκστρακλάσα 1988-89 με τη Ρουχ Χόζουβ.
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής σταδιοδρομίας του, ο Φορνάλικ ξεκίνησε προπονητική σταδιοδρομία. Διετέλεσε προπονητής στη Γκούρνικ Ζάμπζε και στην Όντρα Βοντζίσουαβ. Τερμάτισε στην 3η θέση με τη Ρουχ Χόζουβ τη σεζόν 2009-10. Τη σεζόν 2011-12, οδήγησε τη Ρουχ Χόζουβ στη 2η θέση, την υψηλότερη θέση από τότε που κέρδισε τον τίτλο το 1989.
Τον Ιούλιο του 2012, έγινε ο προπονητής της Εθνικής Πολωνίας, μετά την απόλυση του Φραντσίσεκ Σμούντα. Στις 16 Οκτωβρίου 2013, μετά από μία ήττα με 0-1 από την Ουκρανία στο Χάρκοβο, η οποία επιβεβαίωσε ότι η Πολωνία δεν θα πήγαινε στους τελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 στη Βραζιλία και μία ήττα με 0-2 από την Αγγλία στο Στάδιο Γουέμπλεϊ την προηγούμενη νύχτα, η Πολωνική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου απέλυσε τον Φορνάλικ λόγω μη εκπλήρωσης των στόχων στο συμβόλαιο του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρουχ Χόζουφ Κατηγορία:Πολωνοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πολόνια Μπίτομ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Όντρα Βοτζίσλαβ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πολόνια Βαρσοβίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βίντζεφ Λοτζ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γκούρνικ Ζάμπζε Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πιάστ Γκλιβίτσε
Ιωάννης Χατζόπουλος
Ο Ιωάννης Χατζόπουλος (Πάτρα 1862 - Γκέρλιτς 1918) ήταν Έλληνας συνταγματάρχης, διοικητής του Δ΄ Σώματος Στρατού, ο οποίος το 1916 φυλακίστηκε μαζί με τους άντρες του στο Γκέρλιτς της Γερμανίας.