cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διάβαση της Αφροδίτης
Παρελθούσες και μελλοντικές διαβάσεις
Σε μεγαλύτερες χρονικές περιόδους,με το τέλος των παλαιών σειρών διαβάσεων θα ξεκινήσουν νέες. Σε αντίθεση με τη κύκλο του Σάρος για τις σεληνιακές εκλείψεις, είναι δυνατόν μια σειρά διαβάσεων να επανεκκινήσει μετά από μια παύση. Οι σειρές διαβάσεων ποικίλλουν επίσης πολύ περισσότερο σε χρόνο από τους κύκλους Σάρος.
Οριακές και ταυτόχρονες διαβάσεις
Μερικές φορές η Αφροδίτη ακουμπά οριακά τον Ήλιο κατά τη διάρκεια μιας διάβασης. Στην περίπτωση συτή είναι πιθανό ορισμένες περιοχές της Γης να παρατηρήσουν μια πλήρης διάβαση ενώ άλλες περιοχές μόνο μια μερική διάβαση ( χωρίς δεύτερη ή τρίτη επαφή ). Η προηγούμενη διάβαση τέτοιου τύπου ήταν στις 6 Δεκεμβρίου 1631 και η επόμενη θα γίνει στις 13 Δεκεμβρίου 2611 Είναι επίσης πιθανό μια διάβαση της Αφροδίτης να εμφανίζεται σε ορισμένα σημεία του πλανήτη ως μερική, ενώ σε άλλα η Αφροδίτη να μην ακουμπά καθόλου τον δίσκο του Ήλιου. Μια τέτοιου είδους διάβαση συνέβη στις 19 Νοεμβρίου 541 π.Χ., με την επόμενη να λαμβάνει χώρα στις 14 Δεκεμβρίου 2854 Αυτά τα φαινόμενα συμβαίνουν λόγω παράλλαξης, καθώς το μέγεθος της Γης προσφέρει διαφορετικές οπτικές γωνίες με ελαφρώς διαφορετικές οπτικές γραμμές προς την Αφροδίτη και τον Ήλιο. Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται εύκολα, κλείνοντας ένα μάτι και κρατώντας ένα δάχτυλο μπροστά από ένα μικρότερο πιο απομακρυσμένο αντικείμενο. Όταν ο θεατής ανοίξει το άλλο μάτι και κλείσει το πρώτο, το δάχτυλο δεν θα βρίσκεται πλέον μπροστά από το αντικείμενο.
Η ταυτόχρονη εμφάνιση μιας διάβασης του Ερμή και μιας διάβασης της Αφροδίτης συμβαίνει, αλλά εξαιρετικά σπάνια. Η προηγούμενη έλαβε χώρα στις 22 Σεπτεμβρίου 373.173 π.Χ. ενώ η επόμενη θα συμβεί στις 26 Ιουλίου 69.163 και ξανά στις 29 Μαρτίου 224.508. Η ταυτόχρονη εμφάνιση έκλειψης ηλίου και διάβασης της Αφροδίτης είναι επίσης πιθανή, αλλά πολύ σπάνια. Η επόμενη ηλιακή έκλειψη που θα συμπέσει με διάβαση της Αφροδίτης θα είναι στις 5 Απριλίου 15.232. Η τελευταία φορά που συνέβη έκλειψη Ηλίου κατά τη διάβαση της Αφροδίτης ήταν την 1η Νοεμβρίου 15.607 π.Χ. Λίγες ώρες μετά τη διάβαση της 3ης–4ης Ιουνίου 1769 υπήρξε μια ολική έκλειψη Ηλίου, η οποία ήταν ορατή στη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και τη Βόρεια Ασία.
Βιβλιογραφία
<references group="" responsive="1">
Αλεξάντερ Φαν ντερ Μπέλεν
Ο Αλεξάντερ Φαν ντερ Μπέλεν (γερμ. Alexander Van der Bellen) είναι Αυστριακός πολιτικός και οικονομολόγος, και από τις 26 Ιανουαρίου 2017 ο 12ος Πρόεδρος της Αυστρίας
Ο Φαν ντερ Μπέλεν είναι ομότιμος καθηγητής οικονομικών του Πανεπιστημίου της Βιέννης. Ως μέλος του κόμματος Οι Πράσινοι - Η Πράσινη Εναλλακτική, διετέλεσε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου από το 1994 μέχρι το 2012, ενώ ήταν και επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας και ομοσπονδιακός εκπρόσωπος του κόμματος από το 1997 μέχρι το 2008. Ήταν υποψήφιος Πρόεδρος της Αυστρίας στην προεδρική εκλογή του 2016 ως ανεξάρτητος, έχοντας τη στήριξη των Πρασίνων. Στον πρώτο γύρο κατετάγη δεύτερος από συνολικά έξι υποψηφίους, ενώ στον δεύτερο γύρο κατάφερε να επικρατήσει έναντι του υποψηφίου του Κόμματος Ελευθερίας της Αυστρίας Νόρμπερτ Χόφερ. Την 1 Ιουλίου 2016, λίγο πριν την ορκωμοσία του, τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου ακυρώθηκαν από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Αυστρίας, γεγονός που οδηγεί στην επανάληψη του δεύτερου γύρου των εκλογών. Τελικά, στην επανάληψη του δεύτερου γύρου στις 4 Δεκεμβρίου 2016, ο Φαν ντερ Μπέλεν εξελέγη Πρόεδρος της Αυστρίας συγκεντρώνοντας ποσοστό της τάξης του 52%.
Ο Φαν ντερ Μπέλεν υποστηρίζει πράσινες και κοινωνικά φιλελεύθερες πολιτικές, ενώ είναι υποστηρικτικός προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Αυστρίας Κατηγορία:Αυστριακοί πανεπιστημιακοί‎ Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Marble Madness
Το Marble Madness είναι βιντεοπαιχνίδι που δημιουργήθηκε από τον Μάρκ Κέρνι και κυκλοφόρησε από την Atari Games, αρχικά το 1984 για τα arcades. Είναι ένα από τα πρώτα βιντεοπαιχνίδια που χρησιμοποιούν στερεοφωνικό ήχο, καθώς άλλα παιχνίδια της εποχής χρησιμοποιούσαν είτε μονοφωνικό ήχο ή προσομοίωναν στερεοφωνικό ήχο, και είναι προγραμματισμένο στη γλώσσα C. Ο Μάρκ Κέρνι εμπνεύστηκε από μίνι γκολφ, αγωνιστικά παιχνίδια και έργα τέχνης από τον Μαουρίτς Κορνέλις Έσερ για το παιχνίδι και εφάρμοσε μια μινιμαλιστική προσέγγιση στο σχεδιασμό της εμφάνισης των κουρσών και των εχθρών του παιχνιδιού.
Gameplay
Το Marble Madness είναι ένα ισομετρικό βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας όπου ο παίκτης χειρίζεται μια μπίλια στην οθόνη από μια προοπτική τρίτου προσώπου. Ο παίκτης ελέγχει τις κινήσεις του μαρμάρου με trackball, αν και οι περισσότερες επανεκδόσεις χρησιμοποιούν το D-pad. Ο σκοπός του παιχνιδιού είναι ο παίκτης να ολοκληρώσει έξι επίπεδα-λαβύρινθους, ισομετρικά μαθήματα αγώνων πριν από τη λήξη του καθορισμένου χρονικού διαστήματος. Με την εξαίρεση του πρώτου αγώνα, κάθε χρόνος που έχουν απομείνει στο ρολόι στο τέλος του αγώνα, μεταφέρεται στον επόμενο, και ο παίκτης έχει επίσης χορηγηθεί ένα καθορισμένο ποσό του επιπλέον χρόνου. Το παιχνίδι επιτρέπει σε δύο παίκτες να ανταγωνίζονται μεταξύ τους, με απονομή bonus πόντων και επιπλέον χρόνο για να το νικητή του κάθε αγώνα. Και οι δύο παίκτες έχουν ξεχωριστά ρολόγια.
Καθώς το παιχνίδι προχωρά, οι κούρσες γίνονται όλο και πιο δύσκολες και έχουν περισσότερους εχθρούς και εμπόδια. Κάθε κούρσα έχει ένα ξεχωριστό οπτικό θέμα.
Αποδοχή
Το Marble Madness ήταν επιτυχές στις πρώτες μέρες της κυκλοφορίας του, και δέχτηκε θετικές κριτικές από κριτικούς. Γύρω στα 4,000 cabinets έχουν πωληθεί, και σύντομα έγινε το παιχνίδι με τις πιο υψηλές νίκες. Ωστόσο, το παιχνίδι συνεχώς έπεφτε από αυτή τη βαθμολογία. Ο Μάρκ Κέρνι αιτιολόγησε αυτή την αποτυχία στη μικρή διάρκεια του gameplay, πιστεύοντας ότι πολλοί έχασαν το ενδιαφέρον τους αφού το έχουν τελειώσει και από τότε έχουν μετακινηθεί σε άλλα παιχνίδια. Έτσι, αυτά τα cabinets έχουν από τότε γίνει σπάνια.
Το περιοδικό Byte επαίνεσε την έκδοση Amiga, δίνοντας ιδιαίτερο έπαινο στα γραφικά και κριτική στην έλλειψη μιας δυνατότητας παύσης και λίστας σκορ, και αναφέροντας ότι "αξίζει για αυτούς που έχουν ένα Amiga." Ο John Sellers ανέφερε ότι η δυσκολία του παιχνιδιού ήταν η αιτία που οδήγησε σε πολλούς να έχουν εθισμό στο παιχνίδι, μεταξύ άλλων, όπως τα γραφικά, η εμφάνιση και το soundtrack. Το 2008, ο Levi Buchanan της IGN τοποθέτησε το Marble Madness ως ένα από τα παιχνίδια στο "dream arcade", αναφέροντας τη δυσκολία του παιχνιδιού και τις αναμνήσεις που είχε.
Κληρονομία
Ο Stan Szczepanski έχει το μεγαλύτερο σκορ στο παιχνίδι, με 187,880 πόντους. Το Marble Madness έχει επίσης εμπνεύσει αρκετά άλλα παιχνίδια που έχουν παρόμοιο gameplay, με τα πρώτα να είναι το Gyroscope και το Spindizzy, και τα δύο δέχτηκαν καλή αποδοχή.
Επανεκδόσεις
Το Marble Madness δέχτηκε επανεκδόσεις σε άλλες πλατφόρμες και συστήματα. Οι περισσότερες κυκλοφόρησαν από την Electronic Arts, και η Rare κυκλοφόρησε την NES έκδοση του παιχνιδιού. Η Tiger Electronics είχε επίσης κυκλοφορήσει μια φορητή LCD έκδοση του παιχνιδιού. Οι παλαιότερες εκδόσεις περιείχαν απλά γραφικά, και δέχτηκαν μεικτές κριτικές. Το 1986, κυκλοφόρησε το Marble Madness Construction Set για τα Amstrad CPC και ZX Spectrum, το οποίο επέτρεπε στους παίκτες να δημιουργούν δικά τους επίπεδα. Η Electronic Arts κυκλοφόρησε το 2010 μια έκδοση του παιχνιδιού για κινητά τηλέφωνα, με νέα θέματα και αντικείμενα.
Marble Man: Marble Madness II
Μια συνέχεια του πρώτου παιχνιδιού με όνομα Marble Man: Marble Madness II σχεδιάστηκε να κυκλοφορήσει το 1991. Ο Μάρκ Κέρνι δε συμμετείχε στην ανάπτυξη, αλλά ο Bob Flanagan, ο οποίος σχεδίασε το παιχνίδι όπου ένιωθε ότι θα έκανε το Marble Madness μια επιτυχία στην αγορά των παιχνιδοκονσόλων. Επειδή η δημογραφική της αγοράς ήταν ένα νεανικό κοινό, ο Flanagan ήθελε να κάνει το sequel πιο προσιτό, σχεδιάζοντας τη μπίλια ως ένα σούπερ-ήρωα, τον Marble Man. Το Marble Man επεκτάθηκε στο gameplay του αρχικού παιχνιδιού με νέες δυνατότητες για τη μπίλια, νέα minigames φλίπερ μεταξύ των επιπέδων, και μέχρι τρεις παίκτες για να διασχίσουν ισομετρικές κούρσες. Ο Flanagan σχεδίασε να αποφύγει το μικρό μήκος του πρώτου παιχνιδιού και, με τη βοήθεια του Mike Hally, δημιούργησε δεκαεπτά κούρσες. Η Atari δημιούργησε τα πρωτότυπα για δοκιμές, αλλά το παιχνίδι τελικά απέτυχε να ανταγωνιστεί με άλλα παιχνίδια εκείνης της εποχής. Η Atari έδωσε ως αιτία τα trackball για τη κακή υποδοχή και παρήγγειλε ένα δεύτερο μοντέλο με χειριστήρια joystick. Επειδή τα νέα μοντέλα συναντήθηκαν με την ίδια υποδοχή, η παραγωγή σταμάτησε και η έμφαση κατευθύνθηκε προς το Guardians of the 'Hood, ένα βιντεοπαιχνίδι beat 'em up. Από τότε, τα πρωτότυπα έγιναν συλλεκτικά αντικείμενα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Arcade παιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1984 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με ισομετρικά γραφικά Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Amiga Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Amstrad CPC Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Apple II Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Apple IIGS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Atari ST Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ZX Spectrum Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Commodore 64 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια DOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του NES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Master System Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Mega Drive Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Gear Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Color Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια FM Towns Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια για κινητά Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια αγώνων Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια arcade της Atari
Ροδιόλα
Η Ροδιόλα (Rhodiola) είναι γένος πολυετών (perennial) φυτών στην οικογένεια Κρασσουλίδες (Crassulaceae) το οποίο ομοιάζει με το Αείζωον (Sedum) και άλλα μέλη της οικογένειας. Όπως τα sedums και τα είδη Ροδιόλα (Rhodiola) συχνά ονομάζονται λιθοκαλλιέργειες. Ορισμένοι συγγραφείς συγχωνεύουν τα Ροδιόλα εντός του Sedum.
Τα είδη της Ροδιόλας φύονται σε μεγάλο υψόμετρο και τις άλλες ψυχρές περιοχές του Βόρειου Ημισφαιρίου. Το «Den virtuella floran» δίνει τον αριθμό των ειδών έως 36, το «Angiosperm Phylogeny Group (APG)» δίνει έως 60 και το περιοδικό «Flora of China» («Χλωρίδα της Κίνας») δίνει περίπου 90, με τα 55 στην Κίνα και τα 16 είδη ενδημικά. Η βάση δεδομένων των φυτών του USDA, απαριθμεί μόνο 3 είδη στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και τον Καναδά.
Μεταξύ των διακριτικών χαρακτηριστικών του γένους, υπάρχουν δύο σειρές από στήμονες (stamens), συνολικά δυο φορές τον αριθμό των πετάλων· ελεύθερη ή σχεδόν ελεύθερη πετάλων (μη ενωμένα στο σωλήνα)· ένα σωματώδες ρίζωμα (rhizome) στις οποίες μασχάλες (axils), οι ανθοφόροι βλαστοί ανέρχονται· και μια βασική ροζέτα (rosette) φύλλων. Αυτό το γένος περιλαμβάνει τα μόνα είδη των Κρασσουλίδων (Crassulaceae), τα οποία έχουν μονογενή άνθη.
Το Ολαρκτικό (holarctic) είδος Ροδιόλα η ροδόχρους (Rhodiola rosea), χρησιμοποιείται στην βοτανική ιατρική. Ένας αριθμός των ειδών καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά, αλλά η ανάπτυξή τους είναι δύσκολη εκτός του εγγενούς υποαρκτικού και αλπικού κλίματός τους.
Ετυμολογία
Η ονομασία «Ροδιόλα», συνδυάζει το Ελληνικό ρόδο, που σημαίνει τριαντάφυλλο και αναφέρεται στις ρίζες, οι οποίες μοιάζουν στην οσμή με αυτή του τριαντάφυλλου και με την υποκοριστική Λατινική κατάληξη -iola.
Χημική σύνθεση
thumb|left|130px|Τετραμερές άνθος (Ludwigia octovalvis) όπου φαίνονται τα πέταλα και τα σέπαλα. Το Rhodionin είναι ένα ραμνοζίδιο (rhamnoside) .. (herbacetin) το οποίο ευρίσκεται στα είδη Rhodiola.
Κατάλογος ειδών
Είδη που περιλαμβάνουν:
Σημειώσεις
<references group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρασσουλοειδή Κατηγορία:Γένη φυτών
Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων
thumb|right|120px|Αγιογραφία του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος thumb|Ο τάφος του στη Βενετία. thumb|Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων Ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων (... - 17 Φεβρουαρίου 306 ή 307) είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και μεγαλομάρτυρας, από τα Ευχάϊτα της Γαλατίας Μικράς Ασίας.
Έζησε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Μαξιμιανού (286 - 305) και Γαλέριου (305 - 311). Επονομάστηκε Τήρων, λόγω του ότι είχε καταταγεί στο σώμα των Τηρώνων, των νεοσυλλέκτων της ρωμαϊκής λεγεώνας (tiro, tironis στα λατινικά σημαίνει νεοσύλλεκτος). Επίσης θεωρείται και μάρτυρας από την Ορθόδοξη εκκλησία λόγω του μαρτυρικού θανάτου που βρήκε. Ο συναξαριστής του βίου του είναι ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης.
Νεανική ηλικία
Δεν γνωρίζουμε πολλά για την παιδική και εφηβική ηλικία του Θεοδώρου. Γνωρίζουμε ότι γεννήθηκε στην Μικρά Ασία, στα Ευχάϊτα της Γαλατίας, πόλη κτισμένη στο φαράγγι του ποταμού Ίρι. Σήμερα βρίσκεται στην Τουρκία, ονομαζόταν Avkat και σύγχρονοι ερευνητές το ταυτίζουν με το σημερινό χωριό Beyözü της περιοχής Mecitözü. Την εποχή που ο Διοκλητιανός επιχειρούσε με έδρα τη Νικομήδεια την αναδιοργάνωση του κράτους, διενήργησε διωγμούς με αποτέλεσμα πολλοί Χριστιανοί να εγκαταλείπουν την περιοχή της Αμάσειας, άλλοι να γίνονται κρυπτοχριστιανοί, άλλοι να πιστεύουν στα είδωλα και τέλος άλλοι να βασανίζονται ένεκα της πίστεώς τους. Παρότι ο Λικίνιος αρχικά τήρησε το διάταγμα του Μεδιολάνου, γνωστό ως σύμφωνο της Ανεξιθρησκείας, εν συνεχεία άρχισε διωγμούς κατά των Χριστιανών. Έτσι ο Θεόδωρος, διαμόρφωσε την άποψη πως ο Χριστιανός έπρεπε να δίνει τη ζωή του για την πίστη του και να μην την κρύβει.
Η κατάταξή του στο στρατό
Τους λόγους που οδήγησαν τον Θεόδωρο να καταταγεί στον στρατό δεν τους γνωρίζουμε. Γνωρίζουμε όμως πως σύντομα ξεχώρισε στην κοόρτη (λατιν. cohors, cohortis) των τηρώνων (λατιν. tironum) μεταξύ των άλλων στρατιωτών για την ανδρεία του. Αφορμή να γίνει γνωστός για τη ανδρεία του στάθηκε η βοήθεια που έδωσε σε κάποια πλούσια γυναίκα και στους κατοίκους μίας περιοχής εξαιτίας ενός γιγάντιου φιδιού, το οποίο τους τρομοκρατούσε. Έτσι προσευχόμενος έψαξε το φίδι και όταν το συνάντησε εκτόξευσε εναντίον του το ακόντιο τραυματίζοντάς το θανάσιμα.
Ομολογία της θρησκευτικής του ταυτότητας
Την εποχή εκείνη είχε αρχίσει να εφαρμόζεται το διάταγμα των Διοκλητιανού περί θυσιών στους θεούς, με σκοπό να εμφανίζονται οι Χριστιανοί. Ο Θεόδωρος αρνήθηκε να λάβει μέρος σε αυτές. Ο Βρύγκας επικεφαλής του τάγματος τον κάλεσε και τον ρώτησε για ποιον λόγο δεν θυσιάζει, οπότε ο άγιος απάντησε ομολογώντας ότι είναι Χριστιανός. Ο Βρύγκας βλέποντας ότι οι προσπάθειές του να τον μεταπείσει αποτύγχαναν, του έδωσε χρόνο να το ξανασκεφτεί. Ο Θεόδωρος τον χρόνο που είχε τον χρησιμοποίησε για να ενισχύσει τους Χριστιανούς του τάγματος, ώστε να μην αλλαξοπιστήσουν ή να μην φοβηθούν από τα βασανιστήρια που περίμενε ότι θα περνούσε μετά τη δεύτερη δίκη και τη μη μεταστροφή του.
Καταστροφή του ειδώλου της Ρέας
Ο Θεόδωρος όμως δεν έμεινε μόνο σε αυτό. Χρησιμοποιώντας την ελευθερία του, κατέστρεψε το ξύλινο είδωλο της θεάς Ρέας που βρισκόταν στον ναό, από την αγανάκτησή του για τον διωγμό και τα μαρτύρια των Χριστιανών. Ο Κρονίδης, ένας υπηρέτης του ναού, είδε το σκηνικό και το διεμήνυσε στον τοπικό άρχοντα Πόπλιο. Ο Θεόδωρος αμέσως κλήθηκε σε απολογία για τη μεγάλη ασέβεια. Ο ίδιος είπε ότι το έκανε θέλοντας να διαπιστώσει αν όντως η θεά ήταν αληθινή. Αυτό που διαπίστωσε όμως ήταν ότι πρόκειται περί αψύχου πράγματος.
Το μαρτύριο του Θεοδώρου
Ο τοπικός άρχοντας αμέσως διέταξε να τον μαστιγώσουν. Τον έφερε πάλι μπροστά του λέγοντας πως αν ασπασθεί τον θεό του όλα θα τελειώσουν, ειδάλλως θα τον υποβάλλει σε βασανιστήρια και θα σπάσει γρήγορα. Ο Θεόδωρος άμεσα απάντησε με τη σταθερότητα της πίστης του πως δε φοβάται να μαρτυρήσει, επειδή δεν είναι δειλός. Έτσι έδωσε εντολή να τον ρίξουν στη φυλακή χωρίς τροφή και νερό. Το βράδυ όμως ο Χριστός εμφανίστηκε μπροστά του δίνοντάς του τη δύναμη. Επίσης άγγελοι, περιγράφει ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, έψαλλαν μέσα από το κελλί του, με αποτέλεσμα οι φύλακες να νομίσουν πως φίλοι του Θεοδώρου πήγαν να τον βοηθήσουν να δραπετεύσει. Ο Πόπλιος μαθαίνοντας το γεγονός έστειλε άγημα στρατιωτών στη φυλακή, οι οποίοι όμως δεν βρήκαν τίποτα.
Το τέλος της ζωής του
Ο Πόπλιος θέλησε να του ξαναδώσει μια ευκαιρία να αλλαξοπιστήσει, όμως ο Θεόδωρος ήταν ανένδοτος. Έτσι διέταξε να τον κρεμάσουν ανάποδα και να κόβουν τις σάρκες του με κοφτερά σίδερα, ένα βασανιστήριο ιδιαίτερα γνωστό για την εποχή. Η προσπάθεια που κατέβαλαν με τα βασανιστήρια απέτυχε. Ο Θεόδωρος δεν λύγισε και αντ' αυτού ο παρευρισκόμενος λαός έπαιρνε δύναμη από το θάρρος και την αντοχή του Θεοδώρου. Βλέποντας αυτό ο Πόπλιος διέταξε να τον ρίξουν στο καμίνι. Η ημερομηνία της κοίμησής του ήταν η 17η Φεβρουαρίου του έτους 306 ή 307. Η Ευσεβία επιτέλεσε την ανακομιδή των λειψάνων του πριν από το 350 στα Ευχάιτα, τα οποία αυτόματα αποτέλεσαν το λατρευτικό κέντρο του αγίου Θεοδώρου και αναδείχθηκαν σε σπουδαίο προσκύνημα.
Λαϊκές Παραδόσεις - Το δια κολλύβων θαύμα
Όταν ανέβηκε στον θρόνο ο Ιουλιανός πραγματοποίησε μεγάλο διωγμό κατά των χριστιανών. Γνωρίζοντας το τυπικό των χριστιανών για τη νηστεία και θέλοντας να τους ταλαιπωρήσει ακόμα περισσότερο, κάλεσε τον έπαρχο της Κωνσταντινούπολης και του είπε να αποσύρει από την πόλη τα τρόφιμα που ήταν νηστίσιμα, υποχρεώνοντας τους χριστιανούς είτε να μη νηστεύσουν είτε να μείνουν νηστικοί. Έτσι και έγινε. Τότε σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση εμφανίστηκε μπροστά στον Ευδόξιο (360-370μ.Χ.) ο άγιος Θεόδωρος ο Τήρων και του είπε «σύναξε το ποίμνιο του Χριστού και δώσε εντολή, κανένας Χριστιανός να μην αγοράσει τίποτα από όσα πουλιούνται, διότι όσα πωλούνται στην αγορά είναι μιασμένα, αφού με εντολή του βασιλιά έχουν μιανθεί από αίμα ειδωλόθυτων ζώων, και αναπλήρωσε τις ελλείψεις αυτών, χορηγώντας κόλλυβα». Έτσι όλη την εβδομάδα έφαγαν κόλλυβα. Από τότε μέχρι και σήμερα κάθε χρόνο το θαύμα αυτό εορτάζεται κατά το Σάββατο της πρώτης εβδομάδας της Μεγάλης Τεσσαρακοστής (Ψυχοσάββατο).
Αγιογραφία
Ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων εμφανίζεται σε τεσσάρων ειδών μορφές σε αγιογραφίες. Είτε μόνος με στρατιωτική στολή είτε αντιμετωπίζοντας ένα φίδι-δράκο είτε πάλι μαζί με τον Άγιο Θεόδωρο τον Στρατηλάτη όρθιοι ή πάνω σε άλογα. Πάντα φέρει στρατιωτική στολή.
Βιβλιογραφία
Θεοδωρος ο Τηρων Τηρων Θεοδωρος
Λάνγκστον Χιουζ
Ο Λάνγκστον Χιουζ (James Mercer Langston Hughes, 1 Φεβρουαρίου 1902 - 22 Μαΐου 1967) ήταν Αμερικανός ποιητής, από τις πλέον αντιπροσωπευτικές φυσιογνωμίες και εμπνευσμένους ποιητές της αφροαμερικανικής φυλής.
Γεννήθηκε στο Τζόπλιν του Μισούρι το 1902 και πέθανε στη Νέα Υόρκη το 1967. Οι γονείς του ζούσαν χωρισμένοι κι έτσι ο μικρός Λάνγκστον στάλθηκε να ζήσει με τη γιαγιά του στο Λώρενς του Κάνσας. Εκεί βρήκε αργότερα δουλειά κι η μητέρα του σε θέση γραμματέα ενός νέγρου δικηγόρου. Ήθελε να δώσει στο παιδί της κάποια μόρφωση και το έστειλε στο σχολείο της περιοχής. Ήταν σχολείο λευκών κι οι σχολικές αρχές αρνήθηκαν να το δεχτούν. Μα η μητέρα του πολέμησε για το δικαίωμα του παιδιού της. Έμειναν έκπληκτοι με την τόλμη της και τελικά ο Λάνγκστον έγινε δεκτός.
Δέχτηκε το μίσος των δασκάλων, οπαδών των φυλετικών διακρίσεων, αντιμετώπισε την οργανωμένη αντίδραση των συμμαθητών του, υπόμεινε το αργό τσάκισμα του εγωισμού του. Στο τέλος μπόρεσε να παρακολουθήσει γυμνάσιο στο Κλίβελαντ του Οχάιο, όπου άρχισε να διαμορφώνεται η προσωπικότητά του.
Ήταν για τη σχολική εφημερίδα, την Κουκουβάγια του Καμπαναριού, που έγραψε τα πρώτα του ποιήματα. Σ' όλη τη διάρκεια των γυμνασιακών του χρόνων έγραφε στίχους. Με την αποφοίτησή του ήταν πια δόκιμος ποιητής. Ταξιδεύοντας με το τρένο για να συναντήσει τον πατέρα του στο Μεξικό, έγραψε ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά ποιήματά του, Ο Νέγρος μιλάει για ποτάμια. Ο πατέρας του φρόντισε να τον στείλει για σπουδές. Ο Λανγκστον διάλεξε το Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Μετά ενάμισι χρόνο τα παράτησε - συμπλήρωσε όμως αργότερα τη μόρφωσή του στο Πανεπιστήμιο Λίνκολν - κι άρχισε τα ταξίδια σ' αναζήτηση δουλειάς και περιπέτειας.
Τα Βαριεστημένα Μπλουζ (1926), τα Όμορφα Ρούχα για τον Εβραίο (1927), ο Αξιαγάπητος θάνατος (1931), Ο Φύλακας του Ονείρου (1932), Ένα καινούργιο τραγούδι (1938), Ο Σαίξπηρ στο Χάρλεμ (1942), Αγροί θαυμάτων (1947) και Εισιτήριο μιας διαδρομής (1949) είναι συλλογές με ποιήματα πονεμένα, με κραυγές απόγνωσης, γραμμένα με πύρινη σφραγίδα, ποτισμένα με καυτό δάκρυ και μια διάχυτη λαχτάρα για ισότητα και αδελφοσύνη. Η ποιητική συλλογή του "Ο Πάνθηρας και το Μαστίγιο" (1967) εκδόθηκε μετά το θάνατό του.
Ο Χιουζ ταξίδεψε στη Σοβιετική Ένωση, προσχώρησε στο κομμουνιστικό κόμμα για πολλά χρόνια, μα στο 1950 κατήγγειλε την κομμουνιστική ιδεολογία, συνειδητοποιώντας την ουτοπία της. Η ιστορία της ζωής του γράφτηκε από τον ίδιο στο αυτοβιογραφικό έργο του Η μεγάλη θάλασσα, που δημοσιεύτηκε το 1940. Είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που αγάπησε το λαό του. Κατανόησε τη σημασία της ανθρώπινης ύπαρξης κι αγωνίστηκε με ψυχική απληστία γι αυτό το ιδανικό του. Ο στίχος του έγινε φραγγέλιο και σπάθα δίκοπη για τους εχθρούς του, ελπίδα και συνάμα αγωνία για τους ανθρώπους της φυλής του, μήνυμα πανανθρώπινο ισότητας και αγάπης για την οικουμένη.
Τα βραβεία Γκουγκενχάιμ και Γουίτερ Μπίνερ (1926) και η αναγνώρισή του από την Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Γραμμάτων αποτελούν ελάχιστο δείγμα της αξίας του σταυροφόρου αυτού των νέγρικων δικαιωμάτων.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί ποιητές Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας Κατηγορία:Αμερικανοί δοκιμιογράφοι
Ανατολική Περιφέρεια (NBA)
Η Ανατολική Περιφέρεια (αγγλικά: Eastern Conference) του NBA αποτελείται από 15 ομάδες οι οποίες διαιρούνται σε τρεις υποκατηγορίες των πέντε ομάδων.
Λογότυπα
Ακολουθούν τα λογότυπα της περιφέρειας με χρονολογική σειρά:
Παραπομπές
Κατηγορία:NBA
Τζον Στιούαρτ Μπελ
Ο Τζον Στιουαρτ Μπελ (John Steawart Bell)FRS (28 του Ιουνίου του 1928 - 1 Οκτωβρίου 1990) ήταν Ιρλανδός φυσικός, και ο δημιουργός του θεωρήματος του Bell, ένα σημαντικό θεώρημα στην κβαντική φυσική σχετικά με τις κρυμμένες μεταβλητές θεωρίες.
Το θεώρημα του Μπελ
Το 1964, μετά την άδεια ενός έτους από το CERN, που ξόδεψε στο Stanford University, the University of Wisconsin–Madison and Brandeis University, έγραψε ένα χαρτί με τίτλο "On the Einstein-Podolsky-Rosen Paradox". Σε αυτή τη δουλειά, έδειξε ότι η μεταφορά ανάλυση EPR επιτρέπει σε κάποιον να αντλήσει το περίφημο θεώρημα του Bell.Η προκύπτουσα ανισότητα, που προέρχεται από ορισμένες παραδοχές, παραβιάζεται από την κβαντική θεωρία. Υπάρχει κάποια διαφωνία σχετικά με την ανισότητα του Bell —σε συνδυασμό με την ανάλυση—can be said to imply. Ο Μπελ έκρινε ότι δεν είναι μόνο τοπικές κρυμμένες μεταβλητές, αλλά οποιεσδήποτε τοπικές θεωρητικές εξηγήσεις πρέπει να έρχονται σε αντίθεση με τις προβλέψεις της κβαντικής θεωρίας: «Είναι γνωστό ότι με το παράδειγμα του Bohm από EPR συσχετίσεις, με τη συμμετοχή σωματίδια με spin, υπάρχει μια αμείωτη nonlocality." Σύμφωνα με μια εναλλακτική ερμηνεία, όχι όλες οι τοπικές θεωρίες σε γενικές γραμμές, αλλά μόνο τοπικές κρυμμένες μεταβλητές θεωρίες (ή «τοπική ρεαλιστής" θεωρίες) έχουν αποδειχθεί, ότι είναι ασυμβίβαστη με τις προβλέψεις της κβαντικής θεωρίας.
Η κριτική του Μπελ για την απόδειξη του von Neumann's
Bell's interest in hidden variables was motivated by the existence in the formalism of quantum mechanics of a "movable boundary" between the quantum system and the classical apparatus: Μια πιθανότητα είναι ότι θα βρείτε ακριβώς πού βρίσκεται το όριο. Πιο πιθανό για μένα είναι ότι θα βρούμε ότι δεν υπάρχει κανένα όριο. Οι κυματοσυναρτήσεις θα αποδειχθούν ότι είναι μια προσωρινή ή ελλιπή περιγραφή της κβαντικής μηχανικής-μέρος των οποίων αποτελεί στόχο του λογαριασμού να γίνει δυνατό. Είναι αυτή η δυνατότητα, ενός ομοιογενούς λογαριασμού του κόσμου, που είναι για μένα το κύριο κίνητρο της μελέτης of the so-called 'hidden variable' possibility. Στο Μπελ έκανε εντύπωση ότι στη διαμόρφωση του nonlocal κρυμμένες μεταβλητές στη θεωρία του Bohm, δεν υπάρχει τέτοιο όριο να είναι απαραίτητες, και ήταν αυτό που προκάλεσε το ενδιαφέρον του στον τομέα της έρευνας. Ο Μπελ επέκρινε επίσης το πρότυπο φορμαλισμού της κβαντικής μηχανικής για λόγους έλλειψης σωματικής ακρίβειας: Για τα καλά βιβλία είναι γνωστό για μένα (δεν είναι πολύ ασχολούνται) με φυσική ακρίβεια.Αυτό είναι σαφές, ήδη από το λεξιλόγιό τους .Εδώ είναι μερικές λέξεις οι οποίες, ωστόσο, νόμιμες και απαραίτητες σε εφαρμογή, δεν έχουν θέση σε μια σύνθεση με οποιαδήποτε αξίωση για σωματική ακρίβεια.: σύστημα, συσκευή, περιβάλλον, μικροσκοπικό, μακροσκοπικό, αναστρέψιμες, μη αναστρέψιμες, παρατηρητικές, πληροφορίες, μέτρηση. Σε αυτή τη λίστα των κακών λέξεων από τα καλά βιβλία, το χειρότερο απ 'όλα είναι η «μέτρηση». Αλλά αν ήταν να διερευνήσει διεξοδικά την βιωσιμότητα της θεωρίας του Bohm,Ο Μπελ απαιτείται να απαντήσει στην πρόκληση των λεγόμενων αποδείξεων αδύνατον κατά κρυμμένων μεταβλητών. Bell κατέγραψε αυτά σε ένα έγγραφο με τίτλο «Σχετικά με το πρόβλημα των κρυφών μεταβλητών στην Κβαντομηχανική». (Bell είχε γράψει πριν από το παρόν έγγραφο, το δικό του έγγραφο παράδοξο EPR, αλλά δεν εμφανίζονταν μέχρι δύο χρόνια μετά, το 1966, λόγω καθυστερήσεων εκδόσεων. ) Εδώ έδειξε ότι το επιχείρημα John von Neumann δεν αποδεικνύει την αδυναμία των κρυφών μεταβλητών, όπως υποστήριξε ευρέως, λόγω της εξάρτησής της από μια φυσική υπόθεση που δεν ισχύει για την κβαντομηχανική — δηλαδή, ότι η πιθανότητα μέσου όρου του αθροίσματος των ποσοτήτων παρατηρήσιμων ισούται με το άθροισμα των μέσων τιμών κάθε μίας από τις ξεχωριστές παρατηρήσιμες ποσότητες. Σε αυτό το ίδιο έργο, ο Μπελ έδειξε ότι μια ισχυρότερη προσπάθεια σε μια τέτοια απόδειξη (θεώρημα του Gleason του) επίσης αποτυγχάνει να εξαλείψει το κρυφό πρόγραμμα τω ν μεταβλητών. Το υποτιθέμενο ελάττωμα στην απόδειξη von Neumann είχε προηγουμένως ανακαλυφθεί από τον Γκρειτ Χερμαν( Grete Hermann) το 1935, αλλά δεν έγινε γνωστό μέχρι που ανακαλύφθηκε ξανά από τον Bell. Ωστόσο, το 2010, Jeffrey Bub δημοσίευσε ένα επιχείρημα ότι Bell (και, έμμεσα, Hermann) είχε ερμήνευσε εσφαλμένα την απόδειξη von Neumann, ισχυριζόμενος ότι δεν επιχειρεί να αποδείξει την απόλυτη αδυναμία των κρυφών μεταβλητών, και στην πραγματικότητα δεν είναι εσφαλμένη, τελικά.
Σαιντ-Αρνάκ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιντ-Αρνακουά (γαλλικά: Saint-Arnacois).
Τζον Στιούαρτ Μπελ
Συμπεράσματα από πειραματικές δοκιμές
Το 1972 το πρώτο από τα πολλά πειράματα που έχουν δείξει (κάτω από την προέκταση σε ιδανική απόδοση του ανιχνευτή) παραβίαση της ανισότητας του Bell διεξήχθη. Ο ίδιος ο Μπελ καταλήγει στο συμπέρασμα απ’αυτά τα πειράματα "Φαίνεται τώρα ότι η μη-τοπικότητα είναι βαθιά ριζωμένη στην ίδια τη κβαντική μηχανική και θα εξακολουθούν να υπάρχουν σε κάθε ολοκλήρωση». Αυτό, σύμφωνα με τον Ο ίδιος ο Μπελ, προϋποθέτει επίσης το ότι η κβαντική θεωρία δεν είναι τοπικά και αιτιώδης δεν μπορεί να ενσωματωθεί σε οποιαδήποτε τοπικά αιτιώδη θεωρία. Ο ίδιος ο Μπελ λυπάται που τα αποτελέσματα των δοκιμών δεν συμφωνούν με την έννοια των τοπικών κρυφών μεταβλητών: Για μένα, είναι τόσο λογικό να υποθέσουμε ότι τα φωτόνια σε αυτά τα πειράματα φέρουν μαζί τους τα προγράμματα, τα οποία έχουν συσχετιστεί εκ των προτέρων, λέγοντάς τους πώς να συμπεριφέρονται. Αυτό είναι τόσο λογικό που πιστεύω ότι, όταν είδε ότι ο Αϊνστάιν, και οι άλλοι αρνήθηκαν να το δουν, αυτός ήταν ο λογικός άνθρωπος. Οι άλλοι άνθρωποι, αν και η ιστορία τους εχει δικαιολογήσει, έθαβαν τα κεφάλια τους στην άμμο. ... Έτσι, για μένα, είναι λυπηρό το γεγονός ότι η ιδέα του Αϊνστάιν δεν λειτουργεί. Το λογικό πράγμα ακριβώς δεν λειτουργεί ». Ο Bell φαίνεται να έχει γίνει επιλυθεί με την έννοια ότι μελλοντικά πειράματα θα συνεχίσουν να συμφωνούν με την κβαντική μηχανική και να παραβιάζουν την ανισότητα του. Αναφερόμενος στα πειράματα δοκιμής του Μπελ, παρατήρησε: Είναι δύσκολο για μένα να πιστεύουν ότι η κβαντική μηχανική, λειτουργεί πολύ καλά για το παρόν πρακτικό set-up, ωστόσο, θα αποτύχει άσχημα με βελτιώσεις στην απόδοση του μετρητή ... " Μερικοί άνθρωποι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η συμφωνία με τις ανισότητες του Bell μπορεί ακόμα να σωθεί. Υποστηρίζουν ότι στο μέλλον πολύ πιο ακριβής πειράματα θα μπορούσαν να αποκαλύψουν ότι ένα από τα γνωστά κενά, για παράδειγμα, η λεγόμενη «δίκαιη δειγματοληψίας κενού", είχε πόλωση τις ερμηνείες. Οι περισσότεροι φυσικοί στην επικρατούσα τάση είναι ιδιαίτερα επιφυλακτικοί σχετικά με όλα αυτά τα "κενά", παραδέχονται την ύπαρξή τους, αλλά συνεχίζουν να πιστεύουν ότι οι ανισότητες του Bell πρέπει να αποτύχουν. Ο Bell παρέμεινε ενδιαφέρον για την κβαντική μηχανική αντικειμενική »παρατηρητής-free». Ένιωθε ότι στο πιο θεμελιώδες επίπεδο, φυσικών θεωριών δεν θα έπρεπε να ασχολείται με παρατηρήσιμα, αλλά με «be-ables»:. "Οι beables της θεωρίας είναι τα στοιχεία εκείνα που θα μπορούσαν να αντιστοιχούν στα στοιχεία της πραγματικότητας, με τα πράγματα που υπάρχουν τους ύπαρξη δεν εξαρτάται από την «παρατήρηση». Παρέμεινε εντυπωσιασμένος με τις κρυμμένες μεταβλητές του Bohm ως ένα παράδειγμα ενός τέτοιου συστήματος και επιτέθηκε στις πιο υποκειμενικές εναλλακτικές λύσεις, όπως η ερμηνεία της Κοπεγχάγης.
Θάνατος
Ο Bell πέθανε απροσδόκητα από μια εγκεφαλική αιμορραγία στη Γενεύη το 1990. Εν αγνοία του Ο Bell, εκείνη τη χρονιά είχε προταθεί για το βραβείο Νόμπελ (που ποτέ δεν απονέμεται μετά θάνατον). Η συμβολή του στα ζητήματα που εγείρονται από την EPR ήταν σημαντική. Μερικοί τον θεωρούν ως έχει αποδείξει την αποτυχία του τοπικού ρεαλισμού (τοπικές τις κρυμμένες μεταβλητές). Στη δική του ερμηνεία (του Bell) είναι ότι η ίδια η τοποθεσία συναντήθηκε με το θάνατο του.|
Κληροδότημα
Το 2008, δημιουργήθηκε προς τιμήν του Μπελ ένα βραβείο από το Κέντρο Κβαντικής Πληροφορίας και Κβαντική Ελέγχου στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο. Επισήμως λέγεται "Ο John Stewart Ο Bell το βραβείο για την έρευνα σχετικά με τα θεμελιώδη ζητήματα στην Κβαντική Μηχανική και Εφαρμογές τους», το βραβείο απονέμεται κάθε δύο χρόνια για σημαντικές συνεισφορές δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια των έξι προηγουμένων ετών. Το βραβείο αναγνωρίζει τις σημαντικές προόδους όσον αφορά τα θεμέλια της κβαντικής μηχανικής και στις εφαρμογές αυτών των αρχών. Το 2009, το πρώτο βραβείο απονεμήθηκε από τον Alain Aspect στον καθηγητή Nicolas Gisin, του Πανεπιστημίου της Γενεύης για τη θεωρητική και πειραματική εργασία του πάνω σε θεμέλια και τις εφαρμογές της κβαντικής φυσικής -. Κυρίως κβαντική nonlocality, η κβαντική κρυπτογραφία, και κβαντική τηλεμεταφορά
Σημειώσεις
1. Burke, P. G.; Percival, I. C. (1999). "John Stewart Bell. 28 July 1928 - 1 October 1990: Elected F.R.S. 1972". Biographical Memoirs of Fellows of the Royal Society 45: 1. doi:10.1098/rsbm.1999.0001. edit 2. Amir D. Aczel, Entanglement, Plume, 2003, p. 139. 3. "Book of Members, 1780-2010: Chapter B". American Academy of Arts and Sciences. Retrieved 30 May 2011. 4. John Bell, Speakable and Unspeakable in Quantum Mechanics, p. 14 5. Einstein, et al., "Can Quantum Mechanical Description of Physical Reality Be Considered Complete?" 6. Bell, p. 196 7. Introduction to the hidden-variable question, pg. 30, in Speakable and Unspeakable in Quantum Mechanics. 8. Against 'measurement', pg. 215, in Speakable and Unspeakable in Quantum Mechanics. 9. Bell, p.1 10. Aczel, p. 144. 11. John von Neumann, Mathematical Foundations of Quantum Mechanics 12. Aczel, p. 141. 13. Bub, Jeffrey (2010). "Von Neumann’s ‘No Hidden Variables’ Proof: A Re-Appraisal". Foundations of Physics 40 (9-10): 1333–1340. arXiv:1006.0499. Bibcode 2010FoPh...40.1333B. doi:10.1007/s10701-010-9480-9. 14. Bell, p. 132 15. Jeremy Bernstein, Quantum Profiles, Princeton University Press, 1991, p. 84. 16. Bell, p. 109 17. Bell, p. 174 18. Bell, p. 92, 133, 181 19. R. Jackiw, A. Shimony, "Bell, John Stewart", Complete Dictionary of Scientific Biography, 2008. 20. W. Sullivan, "John Stewart Bell Is Dead at 62; Physicist Tested Particle Actions", New York Times, 10 October 1990. 21. The Centre for Quantum Information and Quantum Control (CQIQC), Toronto, Canada. 22. Announcement of 2009 Bell Prize, 30 September 2009.
Πηγές
• Aczel, Amir D. (2001) Entanglement: The Greatest Mystery in Physics. New York: Four Walls Eight Windows
• Bell, John S. (1987) Speakable and Unspeakable in Quantum Mechanics. Cambridge Univ. Press, ISBN 0-521-36869-3, 2004 edition with introduction by Alain Aspect and two additional papers: ISBN 0-521-52338-9.
• Albert Einstein, Podolsky, Rosen, (1935) "Can Quantum Mechanical Description of Physical Reality Be Considered Complete?" Phys. Rev. 47: 777.
• Gilder, Louisa (2008) The Age of Entanglement: When Quantum Physics Was Reborn. New York: Alfred A. Knopf.
• Pearle, Philip (1970) "Hidden-Variable Example Based upon Data Rejection," Physical Review D 2: 1418-25.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιρλανδοί φυσικοί
Πάπας Φορμόζος
Ο Πάπας Φορμόζος (Papa Formoso, 816 - 4 Απριλίου 896) διαδέχθηκε τον Πάπα Στέφανο Ε΄. Η σύντομη αρχιερατεία του υπήρξε ταραχώδης. Μετά τον θάνατό του, έγινε εκταφή των λειψάνων του και δικάστηκε κατά τη διάρκεια μιας μακάβριας συνόδου.
Βιογραφία
Ήδη από το 872 ήταν υποψήφιος για το παπικό αξίωμα, αναγκάστηκε όμως για πολιτικούς λόγους να εγκαταλείψει τη Ρώμη και την αυλή του Πάπα Ιωάννη Η΄. Ο Ιωάννης τον κατηγόρησε ότι εποφθαλμιούσε τη θέση του Αρχιεπισκόπου της Βουλγαρίας και τον Αποστολικό Θρόνο, ότι αντιπολιτευόταν τον Αυτοκράτορα και είχε εγκαταλείψει τη θέση του χωρίς παπική άδεια και τον καλούσε να επιστρέψει για να δικαστεί από Σύνοδο, διαφορετικά θα αφοριζόταν. Η καταδίκη του Φορμόζου ανακοινώθηκε τον Ιούλιο του 872. Το 878 η ποινή του αφορισμού αποσύρθηκε, αφού πρώτα υποσχέθηκε ότι δεν θα επιστρέψει ποτέ στη Ρώμη και δεν θα ασκήσει ιερατικά καθήκοντα.
Ο διάδοχος του Ιωάννη, Πάπας Μαρίνος Α΄ τον αποκατέστησε στην επισκοπή του Πόρτο το 883. Ακολούθησαν οι Πάπες Αδριανός Γ΄ (884–885) και Στέφανος Ε΄ (885–891). Ο Φορμόζος εξελέγη Πάπας στις 6 Οκτωβρίου του 891.
Ο Φορμόζος εξαναγκάστηκε να στέψει ως Ρωμαίο Αυτοκράτορα τον Δούκα Γκουίδο Γ΄ του Σπολέτο τον Απρίλιο του 892. Άλλα σύγχρονα γεγονότα ήταν η απομάκρυνση του Φώτιου από τον πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης και η αντικατάστασή του από τον Στέφανο, γιο του αυτοκράτορα Βασίλειου Α'. Υπήρχε επίσης και μια διαμάχη μεταξύ των αρχιεπισκόπων της Κολωνίας και του Αμβούργου σχετικά με την επισκοπή της Βρέμης. Στη διαμάχη μεταξύ του Όδωνος, κόμη του Παρισιού και του Καρόλου του Απλού για το γαλλικό θρόνο, ο πάπας υποστήριξε τον Κάρολο.
Ο Φορμόζος έπεισε τον Αρνούλφο της Καρινθίας να βαδίσει προς τη Ρώμη και να ελευθερώσει την Ιταλία. Το 894 ο Αρνούλφος υπέταξε όλη την περιοχή βόρεια του ποταμού Πάδου. Ο Γκουίδος πέθανε το Δεκέμβριο αφήνοντας διάδοχο το γιο του Λαμβέρτο με την φροντίδα της μητέρας του Αγιλτρούδης, αντιπάλου της Καρολίγγειας δυναστείας. Το φθινόπωρο του 895, ο Αρνούλφος ξεκίνησε τη δεύτερη Ιταλική εκστρατεία του και το 896 στέφθηκε από τον πάπα στη Ρώμη. Ο νέος αυτοκράτορας κινήθηκε εναντίον του Σπολέτο αλλά έπαθε παράλυση καθ'οδόν και δεν μπόρεσε να συνεχίσει την εκστρατεία του.
Στις 4 Απριλίου 896, ο Φορμόζος πέθανε. Τον διαδέχτηκε ο Πάπας Βονιφάτιος ΣΤ΄.
thumb|left|300px|Η μεταθανάτια δίκη του Πάπα Φορμόζου, [[Jean-Paul Laurens, 1870]]
Η μεταθανάτια δίκη
Ο διάδοχος του Βονιφάτιου Πάπας Στέφανος ΣΤ΄ υπό την επιρροή του Λαμβέρτου και της Αγιλτρούδης, ξέθαψε το πτώμα του Φορμόζου και το υπέβαλε σε μεταθανάτια κρίση το 897 στη σύνοδο της Ρώμης. Η σορός του εκταφιάστηκε, ντύθηκε με παπικά ενδύματα και κάθισε σε θρόνο για να αντιμετωπίσει τις κατηγορίες που είχε απαγγείλει στο παρελθόν εναντίον του Φορμόζου ο Ιωάννης Η΄. Ο νεκρός καταδικάστηκε ως ανάξιος του παπικού αξιώματος, του έσκισαν τα παπικά ενδύματα, του απέκοψαν τα τρία δάκτυλα που χρησιμοποιούσε για να ευλογεί και κατόπιν το νεκρό σώμα ρίχτηκε στον ποταμό Τίβερη. Αργότερα ανασύρθηκε από ένα μοναχό.
Μετά το θάνατο του Στέφανου ΣΤ΄ το σώμα ενταφιάστηκε ξανά στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου και οι δίκες αυτού του είδους εναντίον νεκρών απαγορεύτηκαν. Ωστόσο ο Πάπας Σέργιος Γ΄ (904-911) επανέφερε σε ισχύ την καταδίκη του Φορμόζου. Ο Σέργιος απαίτησε μάλιστα να ακυρωθούν και όλες οι χειροτονίες επισκόπων που είχαν τελεστεί από τον Φορμόζο, πράξη που συμπαρέσυρε και τις χειροτονίες που είχαν εκείνοι τελέσει με τη σειρά τους και δημιούργησε τεράστια σύγχυση. Αργότερα αποκαταστάθηκε η εγκυρότητα των πράξεων του Φορμόζου. Η απόφαση του Σέργιου συνεπώς αγνοήθηκε από την εκκλησία.
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 9ου αιώνα
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1965
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1965 διεξήχθη στις 14 Mαρτίου στην Αθήνα, στον Παράδεισο Αμαρουσίου, σε απόσταση 2000μ. Πρωταθλήτρια στο ομαδικό αναδείχθηκε η ομάδα της Εθνικής Ακαδημίας Σωματικής Αγωγής (ΕΑΣΑ).
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1965 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Σαιν-Σιπριέν (Ανατολικά Πυρηναία)
Το Σαιν-Σιπριέν (γαλλικά: Saint-Cyprien, καταλανικά: Sant Cebrià de Rosselló) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σιπριαναί (γαλλικά: Cypriannais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Άνω Σούρπη Βοιωτίας
Η Άνω Σούρπη ή Πάνω Ανάληψη είναι ακατοίκητο χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας, το οποίο βρίσκεται στους ανατολικούς πρόποδες του Ελικώνα, νοτιοδυτικά από την Ανάληψη (παλιά της ονομασία Σούρπη). Το χωριό είναι κτισμένο μέσα στο φυσικό καταφύγιο Λατσούδι (Διστόμου-Στειρίου) και αποτελεί μέρος πολλών πεζοπορικών διαδρομών. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 2011 να απογράφεται στον Δήμο Λεβαδέων.
Σαιντ-Εστέβ
Το Σαιντ-Εστέβ (γαλλικά: Saint-Estève, καταλανικά: Sant Esteve del Monestir) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Στεφανουά (γαλλικά: Stéphanois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Queer Φοίνικας
Ο Queer Φοίνικας (Queer Palm) είναι βραβείο που απονέμεται στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών και αφορά ταινίες με ΛΟΑΤΚΙ περιεχόμενο. Ξεκίνησε από το 2010 και ισχύει μέχρι σήμερα.
Μαζί με το Βραβείο Teddy και τον Queer Λέοντα, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα βραβεία παγκοσμίως που αφορούν ειδικά τον ΛΟΑΤ κινηματογράφο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου Καννών Κατηγορία:Κινηματογραφικά βραβεία στη Γαλλία Κατηγορία:ΛΟΑΤ στη Γαλλία Κατηγορία:ΛΟΑΤ κινηματογραφικά βραβεία
Ιωάννης Μενάγιας
Ο Ιωάννης Μενάγιας (Αργοστόλι, 1811 - Μπάντεν, 1870) ήταν Έλληνας φιλόσοφος και ο εισηγητής της εγελιανής φιλοσοφίας στην Ελλάδα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Αργοστόλι και πέθανε στο Μπάντεν της Αυστρίας. Σπούδασε στην Ιόνιο Ακαδημία και έκανε περαιτέρω σπουδές στην Πίζα, το Μόναχο, το Βερολίνο και τη Λειψία. Το 1833 αναγορεύθηκε διδάκτορας νομικής του Πανεπιστημίου της Πίζας και το 1839 διδάκτορας φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Λειψίας. Μετά την επιστροφή του στα Επτάνησα, εργάστηκε ως καθηγητής στο Αργοστόλι. Αν και ο Μενάγιας δεν άφησε γραπτά κείμενα, είχε σχηματίσει στην Κεφαλονιά ομάδα διανοουμένων που ασχολούνταν με τον φιλοσοφικό στοχασμό υπό την επίδραση των εγελιανών ιδεών. Μεταξύ αυτών αναφέρονται ο Παύλος Γρατσιάτος, ο Παναγιώτης Βεργωτής και ο Ηλίας Τσιτσέλης.
Πηγές
Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεωτέρου Ελληνισμού 1830-2010 - Αρχεία Ελληνικής Βιογραφίας, Εκδόσεις Μέτρον, τόμος Β΄, σελ. 542
Βιβλιογραφία
Γεωργία Αποστολοπούλου, Ο Εγελιανός φιλόσοφος Ιωάννης Μενάγιας. Εισαγωγή – Κείμενα - Μαρτυρίες. Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Επιστημονική Επετηρίδα της Φιλοσοφικής Σχολής "Δωδώνη". Παράρτημα αριθ. 38. Ιωάννινα, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, 1988.
Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι
Σαιν-Φελιού-ντ'Αμόν
Το Σαιν-Φελιού-ντ'Αμόν (γαλλικά: Saint-Féliu-d'Amont, καταλανικά: Sant Feliu d'Amunt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Φελισιέν (γαλλικά: Saint-Féliciens).
Τζων Α' ΜακΝτόναλντ
Ο  Τζων Α' ΜακΝτόναλντ ή Ιωάννης του Άιλα (γαέλικα: Eòin Mac Dòmhnuill ή Iain mac Aonghais Mac Dhòmhnuill) (γεννημένος κατά το 1324 και πεθαμένος κατά το 1386), άρχοντας του Άιλα το 1329 και στη συνέχεια 1ος Άρχοντας των Νήσων από το 1336 μέχρι και το 1386.
Άρχοντας του Άιλεϊ
Ο Τζων Α' ΜακΝτόναλντ διαδέχεται τον πατέρα του σε μια επικράτεια που αποτελούνταν από το Άιλα, το Γκίγκα, το μισό του Τζούρα, το Κόλονσεϊ και το Μαλ στα οποία προστίθενται οι εκτάσεις που κατασχέθηκαν από την Φρατρία ΜακΝτούγκαλ στο Άρτζιλ, το Αρντναμάρχαν και το Μόρβεν.
Παρότι ο πατέρας του Άνγκους Ογκ ΜακΝτόναλντ υπήρξε πιστός υποστηρικτής του Ροβέρτου Μπρους, από την στιγμή που ο βασιλιάς ανέβηκε στον θρόνο δεν διστάζει να διευκολύνει και να παραχωρεί προνόμια στα μέλη της οικογένειάς του και σ' αυτά των συμμαχικών προς αυτών οικογενειών, μερικές φορές σε βάρος των άμεσων συμφερόντων της Φρατρίας ΜακΝτούγκαλ κατάσχωντας από τους Στιούαρτ το Κίνταϊρ και το Νάπντεϊλ που πάρθηκε από την Φρατρία ΜακΝτούγκαλ.
Άρχοντας των Νήσων
Ο γιος του και διάδοχος Τζων Α' ΜακΝτόναλντ επιλέγει να αλλάξει πολιτική λόγω των προσωπικών του συμφερόντων ανάμεσα στους Φύλακες της Σκωτίας για λογαριασμό του νεαρού Δαβίδ Β' Μπρους και του διεκδικητή Έντουαρντ Μπάλιολ με τον οποίο υπογράφει σύμφωνο τον Σεπτέμβριο του 1336. Καταφέρνει να πάρει από αυτόν το Σκάι και το Λιούις και παραμένει ανάμεσα στους πιστούς του την περίοδο 1337/1338 εκμεταλλευόμενος τον μαρασμό της βασιλικής εξουσίας για να κερδίσει την ανεξαρτησία του και να πάρει τον τίτλο του Άρχοντα των Νήσων.
Το 1337 παντρεύεται την μακρινή του συγγενή Έιμι ΜακΡιουέρι και καταλήγει έτσι στην υπογραφή συμφώνου με τον αδερφό του Ράναλντ ΜακΡιουέρι. Μετά την κατάρρευση του κύκλου του Έντουαρντ Μπάλιολ επιστρέφει σε αυτόν του Δαβίδ Β' της Σκωτίας που του επιβεβαιώνει την κυριαρχία στις κτήσεις του το 1343. Ο θάνατος στο Περθ τον Οκτώβριο του 1346 του Ράναλντ που σκοτώνεται από τον Ουίλιαμ Γ' κόμη του Ρος του δίνει την δυνατότητα να προσθέσει στα εδάφη του το Γκάρμοραν και το Βόρειο Γιούιστ.
Το 1346 μετά την αιχμαλωσία του βασιλιά συμμαχεί με τον Φύλακα της Σκωτίας Ροβέρτο Στιούαρτ του οποίου παντρεύεται την κόρη του Μάργκαρετ έχοντας πρώτα χωρίσει με την πρώτη γυναίκα του και βλέπει έτσι να επιστρέφουν σ' αυτόν τα εδάφη του Νάπντεϊλ και του Κίνταϊρ.
Το 1366 ο Τζων ΜακΝτόναλντ συμμετέχει ξανά με τους τοπικούς άρχοντες στην επανάσταση του βορρά και και της δύσης της Σκωτίας ενάντια στους φόρους που απαιτεί ο βασιλιάς για να πληρώσει τον φόρο στους Άγγλους. Ο Ιωάννης Α' ΜακΝτόναλντ δεν παραδίδεται στον βασιλιά στο Ινβερνές παρά μόνο τον Νοέμβριο του 1369.
Στον θάνατό του την διαδοχή του αναλαμβάνουν τα παιδιά του από τον δεύτερο γάμο του. Ο Γκόντφρεϊ του Βόρειο Γιούιστ μόνος επιζών γιος της Έιμι ΜακΡιουέρι δεν καταφέρνει να πάρει παρά μόνο ένα τμήμα της κληρονομιάς που άφησε η μητέρα του.
Γάμοι και απόγονοι
Ο Τζων Α' ΜακΝτόναλντ 1ος  Άρχοντας των Νήσων παντρεύεται δύο φορές :
1) το 1337 την Έιμι ΜακΡιουέρι κόρη του Ρόρι ΜακΡιουέρι, που πέθανε ή πήρε διαζύγιο το 1350 με την οποία απέκτησε τους :
2) κατά το 1350 με την Μάργκαρετ Στιούαρτ κόρη του Ροβέρτου Β' της Σκωτίας με την οποία απέκτησε τους:
Πηγές
Κατηγορία:Σκωτσέζοι
Μικρός Σερίφης
Ο Μικρός Σερίφης ήταν παιδικό περιοδικό που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα από το 1962 έως το 1991. Αποτελεί το μακροβιότερο γραμμένο από Έλληνες συγγραφείς, ελληνικό παιδικό περιοδικό.
Έκδοση
Η ιδέα για την έκδοση του περιοδικού ανήκε στον εκδότη και συγγραφέα Πότη Στρατίκη, για την υλοποίηση της οποίας συνεργάστηκε με τον εικονογράφο Θέμο Ανδρεόπουλο. Ο Στρατίκης έγραφε τις ιστορίες, ενώ ο Ανδρεόπουλος ανέλαβε την εικονογράφηση του περιοδικού. Συνυπέγραφαν από κοινού τις ιστορίες χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Κώστας Φωτεινός.
Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών του Κοσσυφοπεδίου
Η Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών του Κοσσυφοπεδίου (Akademia e Shkencave e Arteve e Kosovës, Academia Scientiarum et Artium Kosoviensis) είναι η εθνική ακαδημία του Κοσσυφοπεδίου και βρίσκεται στην Πρίστινα.
Μικρός Σερίφης
Έκδοση
Η θεματολογία των περιοδικών ήταν γουέστερν. Περιελάμβαναν στην πλειονότητα τους αυτοτελείς ιστορίες. Ωστόσο δημοσιεύτηκαν κατά καιρούς και ιστορίες σε συνέχειες, οι οποίες διαρκούσαν από δύο έως και δέκα τεύχη.
Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών του Κοσσυφοπεδίου
Ιστορία
Η Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών ιδρύθηκε την 20 Δεκεμβρίου του 1975 με απόφαση του Κοινοβούλιο του Κοσόβου. Πρώτος πρόεδρός της ήταν ο Εσάντ Μεκούλι, που θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης αλβανικής ποίησης στη Γιουγκοσλαβία.
Μικρός Σερίφης
Έκδοση
Η διαφωνία των δύο συνεταίρων το 1971 οδήγησε στη λήξη της συνεργασίας τους. Ο Στρατίκης συνέχισε με την έκδοση του Μικρού Σερίφη, ενώ ο Ανδρεόπουλος ανέλαβε την έκδοση του Μικρού Καουμπόυ συνεργαζόμενος με άλλους συγγραφείς.
Η έκδοση του Μικρού Σερίφη ολοκληρώθηκε το Δεκέμβριο του 1991 με το τεύχος 1468, ενώ είχε προηγηθεί δυόμισι χρόνια νωρίτερα η κυκλοφορία του τελευταίου τεύχους του Μικρού Καουμπόυ.
Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών του Κοσσυφοπεδίου
Οργάνωση
μικρογραφία|Η παλιά έδρα της Ακαδημίας|εναλλ.=|αριστερά Η ακαδημία είναι οργανωμένη σε τέσσερα τμήματα: γλωσσολογίας και φιλολογίας, κοινωνικών επιστημών, φυσικών επιστημών και τεχνών.
Μικρός Σερίφης
Έκδοση
Το 2012 κυκλοφόρησε ένα ακόμη τεύχος του Μικρού Σερίφη με τίτλο το «Κόκκινο Βουνό» και αριθμό τεύχους 1469. Περιείχε μία ακυκλοφόρητη ιστορία γραμμένη από τον Πότη Στρατίκη.
Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών του Κοσσυφοπεδίου
Οργάνωση
Η ακαδημία στελεχώνεται από 24 τακτικά μέλη και 11 συνεργάτες. Επί του παρόντος πρόεδρος της ακαδημίας είναι ο Χίβζι Ισλάμι, και αντιπρόεδρος διατελεί ο Παγιάζιτ Νούσι. Ο Ισούφ Κράσνικι είναι ο γενικός γραμματέας της ακαδημίας. Στους επικεφαλής των τμημάτων περιλαμβάνονται οι Εκρέμ Μπασα, Γιουσούφ Μπαϊρακτάρι, Φεϊζούλα Κράσνικι και Λουάν Μούλικι. Ως επίτιμα μέλη έχουν αναγνωριστεί προσωπικότητες όπως ο βραβευμένος με βραβείο Νόμπελ Αλβανοαμερικανός Φερίντ Μουράντ και η Μητέρα Τερέζα.
Μικρός Σερίφης
Ήρωες
Οι ιστορίες των περιοδικών διαδραματίζονταν στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής την εποχή του Φαρ Ουέστ. Κεντρικός ήρωας των ιστοριών ήταν ο δεκαοκτάχρονος Τζιμ Άνταμς ή Δημήτρης Αδαμόπουλος, γιος Ελλήνων μεταναστών. Ο Τζιμ Άνταμς με την ιδιότητα του σερίφη του Τέξας περιπλανιόταν στο Φαρ Ουέστ και εφάρμοζε το νόμο μαζί με τους τρεις φίλους του, την Ντιάνα Μόρισον, το Μεξικανό Πεπίτο Γκονζάλες και το δωδεκάχρονο ινδιανάκι της φυλής των Κομάντσι, τον Τσιπιρίπο.
Alcohol Is Free
Το Alcohol Is Free (ελληνικά: Το Αλκοόλ Είναι Δωρεάν) είναι το τραγούδι το οποίο εκπροσώπησε την Ελλάδα στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 2013 στη Σουηδία. Στον ελληνικό τελικό της Γιουροβίζιον, το τραγούδι βγήκε πρώτο με ποσοστό 48%. Στον τελικό της Γιουροβίζιον κατατάχθηκε το τραγούδι στην 6η θέση με 152 βαθμούς ανάμεσα στη Ρωσία η οποία ήταν στην 5η θέση με 174 βαθμούς και στην Ιταλία η οποία ήταν στην 7η θέση με 126 βαθμούς.
Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών του Κοσσυφοπεδίου
Αναφορές
Κατηγορία:Ακαδημίες επιστημών Κατηγορία:Κοσσυφοπέδιο Κατηγορία:Πρίστινα
Ευθύμ Β΄
Ο Ευθύμ Β’ (-1991) ήταν πατριάρχης της Τουρκορθόδοξης Εκκλησίας.