cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γερούν Ράουερντινκ
Καριέρα
Το 2008 δοκιμάζει τις ικανότητές του στο εξωτερικό, μεταπηδώντας στο κορυφαίο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, αυτό της Ιταλίας. Στη γειτονική χώρα παραμένει άλλα επτά χρόνια, αγωνιζόμενος πάντα σε μεγάλους συλλόγους, όπως στην Γκαμπέκα, στην Τοπ Λατίνας και στην Πιεμόντε Κούνεο, αλλά δεν καταφέρνει να κερδίσει κάποιο τίτλο με τις ομάδες του, παρά μόνο το Ασημένιο Μετάλλιο, πάλι στο Κύπελλο Κορυφαίων Ομάδων, το 2015 με την ομάδα της Λατίνας. Το 2015 μετακομίζει στην Τουρκία για λογαριασμό της Ζιράτ Άγκυρας και αγωνίζεται για δύο χρόνια με τα χρώματά της.
Το Καλοκαίρι του 2017 ο Γερούν Ράουερντινκ αποδέχεται την πρόταση του Ολυμπιακού Πειραιώς και εντάσσεται στο δυναμικό του, συμβάλλοντας έτσι στην προσπάθεια της πειραιώτικης ομάδας για την ανάκτηση των πρωτείων στο χώρο της ανδρικής πετοσφαίρισης στην Ελλάδα. Μετά από δύο κατακτήσεις Πρωταθλημάτων Ελλάδας και δύο κατακτήσεις Λιγκ Καπ Ελλάδας, επέστρεψε στην Δυναμό του Άπελντορν.
Διεθνείς καριέρα
Από την ηλικία των 18 ετών, ο Ράουερντινκ αποτελεί μέλος της Εθνικής ομάδας της χώρας του, με την οποία κατέκτησε την Ευρωπαϊκή Λίγκα του 2006 και του 2012. Η πρώτη του συμμετοχή έγινε σε έναν αγώνα εναντίον της Σλοβακίας το 2003. Από τα πρώτα χρόνια της παρουσίας του στην Εθνική Ολλανδίας απέκτησε θέση βασικού στην ομάδα, φτάνοντας τους 302 αγώνες το 2017, με τους οποίους είναι ο τρίτος σε σειρά συμμετοχών, μετά τους Νίκο Φρέρικς (358) και Γιόχαν Μπόντιε (326). Επίσης ο Γερούν Ράουερντινκ έχει διατελέσει αρκετές φορές της αρχηγός του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος της χώρας του, όπως στους αγώνες της Ευρωπαϊκής Λίγκας του 2012.
Διεθνείς τίτλοι - Διακρίσεις
'''Ευρωπαϊκή Λίγκα
Εθνικά Πρωταθλήματα
3 Πρωταθλήματα Ολλανδίας 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας:
Εθνικά Κύπελλα
2 Κύπελλα Ολλανδίας
1 Σούπερ Καπ Ολλανδίας
2 Λιγκ Καπ Ελλάδας:
Ατομικές διακρίσεις
Πολυτιμότερος παίκτης (MVP) του Πρωταθλήματος Ελλάδας 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Ολλανδοί πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Θαλήτας
Ο Θαλήτας (8ος αιώνας π.Χ.) ή Θαλής, ήταν μουσικός και λυρικός ποιητής στα αρχικά γνωστά στάδια της γενικότερης ελληνικής ποίησης, και θεωρείται ο δημιουργός του πυρρίχιου χορού.
Βιογραφία
Καθώς έζησε σε πολύ παλαιά εποχή, και παρά τις αρκετές αναφορές στο όνομα του από ιστορικούς της αρχαιότητας, υπάρχουν πολύ λίγα στοιχεία γνωστά για την ζωή του. Το γεγονός που είναι γνωστό με την μεγαλύτερη βεβαιότητα είναι πως εισήγαγε στην Σπάρτη ερχόμενος από την Κρήτη (διάφορες εκτιμήσεις ενδεχομένως η Γόρτυνα, αλλά και Κνώσιος ή Ελύριος ) διάφορα στοιχεία μουσικής και ποιητικού ρυθμού, τα οποία δεν υπήρχαν στο σύστημα του Τέρπανδρου (7ος αιώνας π.Χ.), και ίδρυσε εκεί σχετική μουσική σχολή. Οι κύριες συνθέσεις του ήταν παιάνες και υπορχήματα, χρησιμοποιούσε τόσο τον αυλό όσο και την λύρα, ενώ θεωρείται πως υπήρξε ο δημιουργός του πολεμικού πυρρίχιου χορού ο οποίος έγινε δημοφιλής τόσο στους Κρήτες όσο και στους Λακεδαιμονίους.
Κατά την παράδοση, οι Σπαρτιάτες του είχαν απευθύνει πρόσκληση να έρθει στην πόλη τους μετά από σχετικό χρησμό που είχαν λάβει από μαντείο. Ερχόμενος εκεί, ο Θαλήτας έγραψε παιάνες προς κατευνασμό της οργής του Απόλλωνα και προς εξουδετέρωση του λοιμού που ταλαιπωρούσε την πόλη την εποχή εκείνη. Στην Σπάρτη ανέλαβε την διεύθυνση μιας νέας μουσικής σχολής (κατάστασις), η επιρροή της οποίας διατηρήθηκε μετέπειτα από τους Ξενόδαμο τον Κυθήριο, Ξενόκριτο τον Λοκρό, και Σακάδα τον Αργείο.
Τα καθαρά ιστορικά στοιχεία σχετικά με τον Θαλήτα προέρχονται κυρίως από 3 μαρτυρίες. Αυτή του Γλαύκου του Ρήγιου (4ος αιώνας π.Χ.) ο οποίος είχε συντάξει ειδική μελέτη για όλους τους αρχαίους ποιητές και θεωρούσε τον Θαλήτα ως μεταγενέστερο από τον Αρχίλοχο (7ος αιώνας π.Χ.), κατόπιν τις αναφορές του Παυσανία (2ος αιώνας μ.Χ.) ο οποίος αναφέρει πως ο Πολύμνηστος (7ος αιώνας π.Χ.) συνέθεσε ύμνους προς τιμή του, και τέλος τις αναφορές του Πλουτάρχου ο οποίος αναφέρει πως η σχολή που ίδρυσε ο Θαλήτας στην Σπάρτη ήταν η δεύτερη μετά από αυτή του Τέρπανδρου, ενώ αναφέρει πως κατά την παράδοση ο Θαλήτας υπήρξε ο δημιουργός του Μαρωνικού και του Κρητικού ρυθμού.
Άλλες αναφορές
Το μουσικό σύνολο Θαλήτας στον δήμο Ηρακλείου έχει πάρει την ονομασία του από τον ποιητή Θαλήτα.
Ρεπουμπλικανισμός
Ο ρεπουμπλικανισμός είναι ιδεολογία της ύπαρξης ενός πολίτη σε ένα κράτος δημοκρατίας κάτω από την οποία ο λαός κατέχει λαϊκή κυριαρχία. Πολλές χώρες είναι δημοκρατίες υπό την έννοια ότι δεν είναι μοναρχίες. Αυτό το άρθρο καλύπτει μόνο την ιδεολογία του ρεπουμπλικανισμού.
Η αγγλική λέξη republic προέρχεται από το λατινικό res publica (μτφ. δημόσια υπόθεση) η οποία αναφέρεται στο σύστημα διακυβέρνησης που εμφανίστηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. μετά την εκδίωξη των βασιλέων από τη Ρώμη από τον Λεύκιο Ιούνιο Βρούτο και τον Λεύκιο Ταρκύνιο Κολλατίνο.
Αυτή η μορφή κυβέρνησης κατέρρευσε στο δεύτερο μισό του 1ου αιώνα π.Χ., ανοίγοντας τον δρόμο σε ό,τι ήταν μια μοναρχία στη μορφή, αλλά όχι στο όνομα. Οι δημοκρατίες αναβίωσαν στη συνέχεια, για παράδειγμα, η Αναγέννηση της Φλωρεντίας ή η πρώιμη σύγχρονη Βρετανία. Η ιδέα μιας δημοκρατίας έγινε μια ισχυρή δύναμη στις βορειοαμερικανικές αποικίες της Βρετανίας, όπου οδήγησε στην Αμερικανική Επανάσταση. Στην Ευρώπη κέρδισε τεράστια επιρροή μέσω της Γαλλικής Επανάστασης.
Αρχαία Ελλάδα
Στην Αρχαία Ελλάδα, διάφοροι φιλόσοφοι και ιστορικοί αναλύουν και περιγράφουν στοιχεία που τώρα αναγνωρίζουμε ως κλασικό ρεπουμπλικανισμό. Παραδοσιακά, η ελληνική έννοια της πολιτείας μετατράπηκε στα λατινικά σε res publica. Κατά συνέπεια, η πολιτική θεωρία μέχρι πρόσφατα χρησιμοποίησε συχνά τη δημοκρατία υπό τη γενική έννοια του καθεστώτος. Δεν υπάρχει γραπτή έκφραση ή ορισμός από αυτή την εποχή που να αντιστοιχεί ακριβώς με μια σύγχρονη αντίληψη του όρου «δημοκρατία», αλλά τα περισσότερα από τα βασικά χαρακτηριστικά του σύγχρονου ορισμού υπάρχουν στα έργα του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη και του Πολύβιου. Αυτές περιλαμβάνουν τις θεωρίες της μικτής κυβέρνησης και της αρετής των πολιτών. Για παράδειγμα, στην Πολιτεία, ο Πλάτωνας δίνει μεγάλη έμφαση στη σημασία της αρετής των πολιτών (που στοχεύει στο καλό) μαζί με την προσωπική αρετή («δίκαιος άνθρωπος») από τους ιδανικούς ηγεμόνες. Πράγματι, στο Βιβλίο V, ο Πλάτωνας ισχυρίζεται ότι μέχρι που οι κυβερνήτες έχουν τη φύση των φιλοσόφων (Σωκράτης) ή οι φιλόσοφοι γίνουν ηγεμόνες, δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη ή ευτυχία στην κοινωνία.
Αρκετά Αρχαία ελληνικά κράτη όπως η Αθήνα και η Σπάρτη έχουν χαρακτηριστεί ως κλασικές δημοκρατίες, επειδή περιείχαν εκτεταμένη συμμετοχή των πολιτών στη νομοθεσία και τη λήψη πολιτικών αποφάσεων. Ο Αριστοτέλης θεωρούσε την Καρχηδόνα δημοκρατία, καθώς είχε πολιτικό σύστημα παρόμοιο με αυτό κάποιων ελληνικών πόλεων, κυρίως της Σπάρτης, αλλά απέφυγε μερικά από τα ελαττώματα που τους επηρέαζαν.
Αρχαία Ρώμη
Τόσο ο Τίτος Λίβιος, Ρωμαίος ιστορικός, όσο και ο Πλούταρχος, ο οποίος είναι γνωστός για τις βιογραφίες και τα ηθικά του δοκίμια, περιέγραψε πώς η Ρώμη είχε αναπτύξει τη νομοθεσία της, συγκεκριμένα τη μετάβαση από ένα βασίλειο σε μια δημοκρατία ακολουθώντας το παράδειγμα των Ελλήνων. Κάποια από αυτή την ιστορία, που αποτελείται περισσότερο από 500 χρόνια μετά τα γεγονότα, με λίγες γραπτές πηγές για να στηριχθεί, μπορεί να είναι φανταστική ανασυγκρότηση.
Ο Έλληνας ιστορικός Πολύβιος, που γράφει στα μέσα του 2ου αιώνα π.Χ., τόνισε (στο βιβλίο 6) τον ρόλο που διαδραμάτισε η Ρωμαϊκή Δημοκρατία ως θεσμική μορφή στη δραματική άνοδο της ηγεμονίας της Ρώμης πάνω στη Μεσόγειο. Ο Πολύβιος άσκησε μεγάλη επιρροή στον Κικέρωνα καθώς έγραψε τα πολιτικοφιλοσοφικά του έργα στον 1ο αιώνα π.Χ. Σε ένα από αυτά τα έργα, το Περί δημοκρατίας, ο Κικέρων συνέδεσε τη ρωμαϊκή αντίληψη του res publica με την ελληνική πολιτική.
Δημοκρατία και ρεπουμπλικανισμός
Σήμερα ο όρος ρεπουμπλικανισμός αναφέρεται συνήθως σε μια αντιπροσωπευτική δημοκρατία με εκλεγμένο αρχηγό κράτους, όπως ένας πρόεδρος, ο οποίος υπηρετεί για περιορισμένο χρονικό διάστημα, σε αντίθεση με τα κράτη με κληρονομικό μονάρχη ως αρχηγό κράτους, ακόμη και αν αυτά τα κράτη είναι επίσης αντιπροσωπευτικές δημοκρατίες, με εκλεγμένο ή διορισμένο αρχηγό κυβέρνησης όπως ο πρωθυπουργός.
Οι ιδρυτές των Ηνωμένων Πολιτειών σπάνια επαίνεσαν και συχνά επέκριναν τη δημοκρατία, η οποία κατά την εποχή τους είχε την τάση να σημαίνει συγκεκριμένα την άμεση δημοκρατία. Ο Τζέιμς Μάντισον ισχυρίστηκε ότι αυτό που διέκρινε μια δημοκρατία από τον ρεπουμπλικανισμό ήταν ότι η δημοκρατία έγινε ασθενέστερη, καθώς μεγάλωσε και υπέστη πιο έντονα τις επιπτώσεις της φατρίας, ενώ ο ρεπουμπλικανισμός θα μπορούσε να γίνει ισχυρότερος καθώς μεγάλωσε και καταπολέμησε τη φατρία από τη δομή της. Αυτό που ήταν κρίσιμο για τις αμερικανικές αξίες, επέμεινε ο Τζον Κουίνσι Άνταμς, ήταν ότι η κυβέρνηση πρέπει να «δεσμεύεται από σταθερούς νόμους, τους οποίους ο λαός έχει μια φωνή στην παραγωγή και το δικαίωμα υπεράσπισης».
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικές θεωρίες
Μιλάντα Σκρμπκόβα
Η Μιλάντα Σκρμπλόβα (λατινικό αλφάβητο : Milada Skrbková), (Πράγα 30 Μαΐου 1897 - Πράγα 2 Οκτωβρίου 1935), ήταν Βοημή, Τσεχοσλοβάκα αθλήτρια της αντισφαίρισης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι Ολυμπιονίκες
Γκέμπχαρτ του Λάνγκαου
Ο Γκέμπχαρτ (γερμ.: Gebhard im Lahngau, 832 - 879) από τον Οίκο των Κορραδιδών ήταν κόμης του Λανγκάου. Είναι ο γενάρχης του Οίκου, που πήρε το όνομα του εγγονού του.
Βιογραφία
Έζησε στα μέσα του 9ου αι., ήταν κόμης του Λανγκάου και ο πρώτος πρόγονος των Κορραδιδών, για τον οποίο έχουμε ιστορικές πληροφορίες. Ο Οίκος του ονομάστηκε έτσι ένεκα του εγγονού. Το 838 συμμάχησε με τον Πόππο κόμη του Γκράπφελτ και τον Ότγκαρ αρχιεπίσκοπο του Μάιντς για να υποστηρίξουν τον Καρολίδη Λουδοβίκο Α΄ τον ευσεβή των Φράγκων, εναντίον του εξεγερθέντος γιου του Λουδοβίκου Β΄ του γερμανικού.
Οικογένεια
Από τη σύζυγό του είχε αποκτήσει τα εξής τέκνα:
Όλοι απέκτησαν εξέχουσες θέσεις στη Δυτική Φραγκία.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Κορραδιδών
Έλενα Σούκοβα
Προσωπική ζωή
Η Σούκοβα προέρχεται από τσεχική οικογένεια με παράδοση στην αντισφαίριση. Η μητέρα της, Βέρα Σούκοβα, ήταν φιναλίστ στο Γουίμπλεντον το 1962. Ο πατέρας της, Σιρίλ Σουκ Β΄, ήταν πρόεδρος της Τσεχοσλοβακικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης. Ο αδελφός της, Σιρίλ Σουκ, είναι πρώην επαγγελματίας παίκτης της αντισφαίρισης.
Έχει σπουδάσει ιατρική, ψυχολογία, κι εργάζεται σήμερα στην Τσεχική ομοσπονδία σαν αθλητικός ψυχολόγος, επίσης είναι μέλος σε πολλές οργανώσεις και συλλόγους σχετικούς με την αντισφαίριση.
Καριέρα
Η Σούκοβα έγινε επαγγελματίας το 1981. Η παγκόσμια κατάταξή της στην καριέρα της ήταν Νο4 στο απλό και το Νο 1 στο διπλό γυναικών. Ήταν φιναλίστ δύο φορές στο Αυστραλιανό όπεν το 1984 και το 1989 και στο δύο φορές στο Αμερικανικό όπεν το 1986 και το 1993. Στα διπλά γυναικών και σε τουρνουά Γκραμ σλαμ κέρδισε τέσσερις τίτλους στο Γουίμπλεντον, δύο στο Αμερικανικό όπεν, έναν στο Αυστραλιανό όπεν και έναν στο Γαλλικό Όπεν. Στο μεικτό κέρδισε τρεις φορές στο Γουίμπλεντον, μία στο Αμερικανικό όπεν και μία στο Γαλλικό Όπεν.
Έχει κατακτήσει δύο ασημένια μετάλλια σε Ολυμπιακούς αγώνες και στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Γιάνα Νοβότνα, το 1988 και το 1996. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1988 στο απλό αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο από την Κορεάτισα Κιμ, στο διπλό με συμπαίκτρια την Νοβότνα έχασαν στον τελικό από το Αμερικανικό ζευγάρι των Σρίβερ και Γκάρισον. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1992 στο απλό παραιτήθηκε στο δεύτερο παιχνίδι κι αποκλείστηκε. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1996 στο απλό αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο και στο διπλό με συμπαίκτρια την Νοβότνα έφτασαν πάλι στον τελικό όπου έχασαν από τις Αμερικανίδες Τζίτζι Φερνάντεζ και Μέρι Φερνάντεζ.
Ο Σούκοβα έπαιξε για την Τσεχοσλοβακία στο Φεντ καπ από το 1981 έως το 1996 σε 13 διοργανώσεις με ρεκόρ 57 νίκες και 16 ήττες. Επίσης κατέκτησε το Φεντ καπ τέσσερις φορές, το 1983, το 1984, το 1985 και το 1988. Με συμπαίκτη τον Μίροσλαβ Μεζίρ κερδίσαν το εναρκτήριο Κύπελλο Χόπμαν για την Τσεχοσλοβακία το 1989.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, Η Σούκοβα κέρδισε 10 τίτλους στο απλό και 69 στα διπλά. Παρά τη συνταξιοδότησή της από την επαγγελματική καριέρα το 1998, συμμετείχε πάλι στο μεικτό του Γουίμπλεντον το 2006 με τον αδελφό της Κιρίλ όπου έχασαν στον πρώτο αγώνα τους και αποκλείστηκαν. Κατέκτησε δύο φορές το "WTA TOUR" το 1989 και το 1990.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Τσέχοι ιατροί Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Αθλητές της αντισφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996
Παλαιό Σκυλλίτσι Ημαθίας
Το Παλαιό Σκυλλίτσι είναι ένα πεδινό χωριό του Νομού Ημαθίας, το οποίο διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Αλεξάνδρειας και στην Δημοτική Ενότητα Αντιγονιδών.
Γεωγραφική θέση
Ο οικισμός βρίσκεται ανατολικά της Βέροιας, σε απόσταση 16 χλμ. από το κέντρο της, και δυτικά της πόλης της Αλεξάνδρειας (έδρα του δήμου) σε απόσταση 12 χλμ. Είναι κτισμένος στον κάμπο της Ημαθίας στα όρια της αποξηραμένης από το 1936 λίμνης των Γιαννιτσών. Καταλαμβάνει συνολική έκταση 14 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το μέσο υψόμετρο του χωριού είναι 7 μέτρα. Κοντινότερος οικισμός είναι τα Καβάσιλα, ενάμισι χιλιόμετρο προς τα νότια. Η απόστασή του από τη Θεσσαλονίκη είναι 69 χλμ. μέσω της Εγνατίας οδού Α2 από τον κόμβο της Κουλούρας και 66 χλμ. μέσω της Παλαιάς Εθνικής οδού Θεσσαλονίκης - Βέροιας. Η απόστασή του από την Αθήνα είναι 506 χλμ. . Ο ταχυδρομικός κώδικας (Τ.Κ) του χωριού είναι ο 59150. Η ζώνη ώρας είναι EET (UTC+2) με θερινή (DST) EEST (UTC+3). Κωδικός GeoNames 734812
Ανήκει στην περιοχή του Ρουμλουκίου (ή Καμπανίας) όπως ονομαζόταν παλαιότερα όλη η έκταση που απλώνεται κάτω από τις βόρειες παρυφές των Πιερίων μέχρι τους καλαμιώνες του Βάλτου των Γιαννιτσών και κάτω από τα υψώματα της Βέροιας μέχρι τον ποταμό Λουδία και τις εκβολές του Αλιάκμονα στον Θερμαϊκό κόλπο. Αρκετοί την επεκτείνουν μέχρι και τον ποταμό Αξιό. Αυτά τα χωριά του κάμπου του Ρουμλουκίου αναφέρονται σε ορισμένες παλαιές πηγές και ως Γραικοχώρια και το Ρουμλούκι και ως Γκραικοχώρα.
Ονομασία
Άλλες ονομασίες με τις οποίες είναι γνωστό το χωριό είναι οι εξής (συμπεριλαμβανομένου της ορθογραφίας): Παλιό Σκυλλίτσι, Παλαιό Σκυλίτσι, Παλαιόν Σκυλίτσιον, Παλιό Σκυλίτσι, Παλαιό Σκυλίτσιο και ως το 1940 σαν Σκυλίτσι ή Σκυλλίτσι. Επίσης υπάρχει και παλαιότερη αναφορά το 1811 του οικισμού ως Σκυλίτζι.
Κατά την αρχαιότητα πιθανολογείται ότι στην περιοχή υπήρξε ημιαυτόνομος αγροτικός οικισμός με την ονομασία Κυναίοι σύμφωνα με επιγραφές που έχουν βρεθεί στην περιοχή της Λευκόπετρας Ημαθίας. Γενικότερα για όλους τους οικισμούς της περιοχής της Βέροια οι πληροφορίες βρίσκονται κυρίως από τις επιγραφές της Λευκόπετρας στο όρος Βέρμιο ενός αρχαίου οικισμού που η ανθρώπινη παρουσία φαίνεται να ξεκινάει τον 7ο αιώνα π.Χ. και να συνεχίζει αδιάλειπτα έως και την ρωμαϊκή εποχή. Η ταυτοποίηση αυτών των οικισμών (κώμεων) είναι ιδιαίτερα δύσκολη δεδομένου άτι κανένα από τα αρχαία αυτά ονόματα δεν επέζησε μέχρι τους νεώτερους χρόνους.
Το όνομα της κώμης Κυναίοι παράγεται κατά πάσα πιθανότητα από την λέξη κύων.
Η αρχαία κώμη Καννωνέα οφείλει το όνομα της στην κάννα, το ελοχαρές φυτό, πού χρησιμοποιείται όπως είναι ο σχοίνος για την κατασκευή πλεκτών σκευών. Το τελευταίο αυτό τοπωνύμιο υποδεικνύει περισσότερο τοποθεσία στην ελώδη πεδιάδα κοντά στην Λουδιακή λίμνη (ο αποξηραμένος σήμερα Βάλτος των Γιαννιτσών) ανατολικά της Βέροιας, παρά περιοχή στους λοφώδεις τόπους δυτικά της πόλεως. Ακόμη και σήμερα περί τα τρία χιλιόμετρα βόρεια της Αλεξάνδρειας (Γιδά) υπάρχει χωριό πλούσιο σε αρχαιότητες, πού αποκαλείται Σχοινάς, λόγω της αφθονίας των σχοίνων πού φυτρώνουν εκεί.
Αρχαιότητα
μικρογραφία|Η εντοιχισμένη επιγραφή στην πρόσοψη της παλαιάς εκκλησίας του Αγίου Νικολάου. Στο χωριό έχουν βρεθεί δύο αρχαίες επιγραφές, που μαρτυρούν την ανθρώπινη παρουσία τουλάχιστον από την περίοδο των ρωμαϊκών χρόνων. Η μια επιγραφή είναι της ρωμαϊκής εποχής του 2oυ με 3ου αιώνα μ.Χ. και μια βυζαντινή η οποία παραμένει αδημοσίευτη.
Ορατές διαστάσεις: 1,10 μ. Χ 0,49 μ. Ύψος γραμμάτων: 0,029 μ. Διάστιχο: 0,02 μ.
μικρογραφία|Η εντοιχισμένη επιγραφή στην πρόσοψη της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου
Τουρκοκρατία
Το Παλαιό Σκυλίτσι επί Τουρκοκρατίας ανήκε στον Καζά Βέροιας ο οποίος εκτείνονταν σε μια περιοχή 2.500 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Σήμερα συμπίπτει περίπου με τον γεωγραφική θέση του Νομού Ημαθίας. Αυτό έως και το 1640 όταν συστάθηκε ο Καζάς της Νάουσας και η έκταση του Καζά της Βέροιας μειώθηκε. Πρώτες ιστορικές αναφορές για το χωριό γίνονται στην καταγραφή των χωριών του Καζά Βεροίας το 1648. Επίσης το ίδιο έτος (1648) αναφέρεται και σε έγγραφα του ιεροδικαστικού κώδικα Βέροιας. Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι «χριστιανοί κάτοικοι από το χωριό Skilic δανείζονται 84 γρόσια με τόκο 16 γρόσια από το κεφάλαιο του Kara Cavus zade Mustafa aga και εγγυητή τον Sipahi Abdul 7 Sevval 1058 (1648)».
Άλλη αναφορά για το χωριό την περίοδο αυτή γίνεται το 1686. Συγκεκριμένα σε στρατιωτική αναφορά που έχει συνταχθεί σε στρατόπεδο της ουγγρικής πόλης Σέγκεδιν αναφέρονται τα εξης:
«Ενδοξότατε πασά, μπεηλέρμπεη της Ρούμελης.
Εγράφη μέσα Σαφέρ 1097 (11 Ιανουαρίου 1686) εν στρατόπεδον Σέγκεδιν».
Το χωριό επί Οθωμανικής αυτοκρατορίας και περίπου από το 1750 ήταν τσιφλίκι. Πολλά χωριά του Καζά Βέροιας ήταν βακουφικά με ιδιαίτερο καθεστώς διοίκησης και φορολόγησης πιο χαλαρό από την οθωμανική διοίκηση. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη στο Σκυλλίτσι.
Για έτος 1878 αναφέρεται ότι στο χωριό ζούσαν 96 Έλληνες, ενώ το 1900 ζούσαν 80 Χριστιανοί Έλληνες. Σύμφωνα με τον D. M. Brancoff (στέλεχος της Βουλγάρικης Εξαρχίας), στο έργο του La Macédoine et sa population chrétienne, Paris, 1905 στο Skilich κατά το έτος 1905 ζούσαν 75 Έλληνες. μικρογραφία|Απόσπασμα γενικού χάρτη της Κεντρικής Ευρώπης της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας του 1887 όπου σημειώνεται το χωριό με την ονομασία Skilici. Επίσης στις «Μακεδονικές διαδρομές του Αdolf Hermann Struc 1898-1903» αναφέρεται η ύπαρξη του χωριού με 15 σπίτια και από το οποίο φαίνεται να περνάει δρόμος που το συνδέει με το διπλανό Σταυρό, το Μικρογούσι (σημερινό Μακροχώρι) και τη Βέροια.
Το 1910 στο χωριό ζούσαν 25 πατριαρχικοί Έλληνες μικρογραφία|Χάρτης 1910 "χάρτης Κοντογόνη"/Ελληνικοί χάρτες των αρχών του 20ού αιώνα, έκδοση λιθογραφείου Κοντογόνη, κλίμακας 1:200.000.
Πρόκειται για ένα αμιγώς χριστιανικό οικισμό στις αρχές του 20ού αιώνα πριν την απελευθέρωση της Μακεδονίας.
Η πληθυσμιακή εξέλιξη του χωριού μετά την απελευθέρωση
Μέτα τους Βαλκανικούς Πολέμους το 1912-1913 το χωριό αποτελεί πια τμήμα της ελληνικής επικράτειας. Σε απογραφή που πραγματοποιήθηκε από τον ελληνικό στρατό το Σεπτέμβριο του 1913 ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στους 73 κατοίκους (32 άνδρες και 41 γυναίκες).
Την δεκαετία του 1920 εγκαταστάθηκαν σε αυτό 25 οικογένειες προσφύγων (95 άτομα). Πολλοί από αυτούς του πρόσφυγες ήταν Καυκάσιοι από την περιοχή Πελίκπας (ή Μπιολιούκμπασι) του Καρς.
Εκτός των ομογενών προσφύγων το 1923, στην Ελλαδα εγκαταστάθηκαν και περίπου 850 Τσερκέζοι εκ των οποίων οι 500 στην Μακεδονία και οι υπόλοιποι στην Δυτική Θράκη. Ένας αριθμός από αυτούς τους Τσερκέζους μουσουλμάνους αντικεμαλικούς εγκαταστάθηκε και στο Παλαιό Σκυλλίτσι όπου τους είχε διανεμηθεί και γη από το ελληνικό κράτος. Μετά τον πόλεμο το 1944-1945 όλοι οι Τσερκέζοι, συνολικά 22 οικογένειες, εγκατέλειψαν το χωριό άλλοι για την Δυτική Θράκη και άλλοι επέστρεψαν στην Τουρκία.
Πρόσφυγες ποντιακής καταγωγής από την πρώην Σοβιετική Ένωση εγκαταστάθηκαν στο χωριό το 1939. εναλλ.=Αεροφωτογραφία Παλαιού Σκυλιτσίου|κέντρο|μικρογραφία|375x375εσ|[[:Αρχείο:Αεροφωτογραφία Παλαιού Σκυλιτσίου.jpg|Αεροφωτογραφία Παλαιού Σκυλιτσίου]] Στο χωριό διέμενε μόνιμα και ένας πολύ μικρός αριθμός κατοίκων Ρομά, οι οποίοι είχαν λάβει και διανομή γης (γεωργικό κλήρο) το 1936 από το ελληνικό δημόσιο, όμως το εγκατέλειψαν στα τέλη της δεκαετίας του 1950.
Στην απογραφή πληθυσμού το 1928 ο πληθυσμός ανερχόταν στους 126 κάτοικους (68 άνδρες και 58 γυναίκες) ενώ στην απογραφή πληθυσμού της 16ης Οκτωβρίου 1940, δηλαδή μέσα σε μόλις δώδεκα χρόνια, ο πληθυσμός έφτασε στους 632 κάτοικους (325 άνδρες και 327 γυναίκες) λόγω των νέων εγκαταστάσεων. Ο πληθυσμός στην απογραφή της 7ης Απριλίου 1951 είναι 574 κάτοικοι, το 2001 ανέρχεται στους 632 κάτοικους , το 2011 στους  531 κάτοικους  ., ενώ σε αυτήν του 2021 στους 458 κατοίκους. {"version":2,"width":613,"height":238,"data":[{"name":"table","values":[{"x":1913,"y":73},{"x":1920,"y":107},{"x":1928,"y":126},{"x":1940,"y":632},{"x":1951,"y":574},{"x":1961,"y":652},{"x":1971,"y":669},{"x":1981,"y":696},{"x":1991,"y":647},{"x":2001,"y":632},{"x":2011,"y":531}]}],"scales":[{"name":"x","type":"ordinal","range":"width","zero":false,"domain":{"data":"table","field":"x"}},{"name":"y","type":"linear","range":"height","nice":true,"domain":{"data":"table","field":"y"}}],"axes":[{"type":"x","scale":"x"},{"type":"y","scale":"y"}],"marks":[{"type":"rect","from":{"data":"table"},"properties":{"enter":{"x":{"scale":"x","field":"x"},"y":{"scale":"y","field":"y"},"y2":{"scale":"y","value":0},"fill":{"value":"steelblue"},"width":{"scale":"x","band":"true","offset":-1}}}}]}
Μακεδονικός Αγώνας
Στην περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα αναφέρεται ως Μακεδονομάχος ο Γεώργιος Μουρτζίλας (Περιβολιώτης) από το Παλαιό Σκυλλίτσι.
Γερμανική κατοχή 1941-1944 και Εθνική Αντίσταση
Στην Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944 αρκετοί κάτοικοι του χωριού εκτελέστηκαν από Έλληνες δωσίλογους και συνεργάτες των Γερμανών. Τη 17η Σεπτεμβρίου του 1944 εκτελέστηκαν 12 άοπλοι χωρικοί από την ένοπλη ομάδα του Έλληνα συνεργάτη των Γερμανών και αποστράτου συνταγματάρχη Γεωργίου Πούλου, την επονομαζόμενη Poulos Verband ή αλλιώς Εθελοντικό Τάγμα Πούλου.
Την ημέρα που έφτασαν οι πουλικοί στο χωριό συγκέντρωσαν πρώτα τους άνδρες ξεχωριστά σε μια ομάδα σε περιοχή κοντά στο σημερινό ποδοσφαιρικό γήπεδο του χωριού.
Μνημείο Πεσόντων
Στο προαύλιο χώρο του Δημοτικού Σχολείου και της εκκλησίας των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης υπάρχει μαρμάρινο Μνημείο Πεσόντων με τα ονόματα των κατοίκων του χωριού που τη ζωή τους στους εθνικούς αγώνες από το 1912. Περιλαμβάνονται σε αυτό και  άοπλα θύματα της Κατοχής όπως επίσης και θύματα του Ελληνικού Εμφυλίου πολέμου 1946-1949. Πάνω από τα ονόματα υπάρχει χαραγμένη η φράση του Θουκυδίδη από τον Επιτάφιο του Περικλή «ΑΝΔΡΩΝ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΠΑΣΑ ΓΗ ΤΑΦΟΣ».
Διοικητικές και άλλες μεταβολές
Το χωριό αναγνωρίζεται ως αυτόνομη κοινότητα το 1952 (ΦΕΚ 14Α - 16/01/1952)|thumb|δεξιά Το 1918 επί πρωθυπουργίας Ελευθερίου Βενιζέλου ιδρύθηκε η «Κοινότης Επισκοπής». Το χωριό με την ονομασία τότε «Σκυλίτσι». προσαρτήθηκε στην νεοϊδρυθείσα κοινότητα Επισκοπής (της επαρχίας Ημαθίας του νομού Θεσσαλονίκης) μαζί με τα γειτονικά χωριά Σταυρός, Καβάσιλα και Τριχοβίστα (μετονομασία το 1926 σε Καμποχώρι ).
Κολόνια (Γιαπ)
μικρογραφία|300x300εσ|Άποψη της πόλης Η Κολόνια είναι μια αστική περιοχή που ανήκει στους δήμους Ραλ και Γουέλοϊ, η οποία χρησιμεύει ως η πρωτεύουσα της Πολιτείας Γιαπ των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας. Η πόλη διοικεί το Γιαπ και 13 ατόλες και νησιά.
Παλαιό Σκυλλίτσι Ημαθίας
Διοικητικές και άλλες μεταβολές
Στις 16 Μαΐου του 1928 αναγνωρίστηκε νέος οικισμός πλησίον της Επισκοπής με την ονομασία «Νέον Σκυλίτσιον» και την προσάρτηση του επίσης στην κοινότητα Επισκοπής. Παρόλα αυτά το όνομα «Σκυλίτσι» παρέμεινε έως το 1940 όταν και διορθώθηκε σε «Παλαιόν Σκυλλίτσιον» αν και το 1970 το «Νέον Σκυλίτσιον» μετονομάστηκε σε Καλοχώρι.
Κολόνια (Γιαπ)
Στην απογραφή του 2010 η πόλη είχε πληθυσμό 3.126 κατοίκων.
Παλαιό Σκυλλίτσι Ημαθίας
Διοικητικές και άλλες μεταβολές
Με τον αναγκαστικό νόμο 903/1946 ιδρύθηκε ο Νομός Ημαθίας με την ομώνυμη επαρχία και την επαρχία Νάουσας και αποσπάσθηκε από τον Νομό Θεσσαλονίκης που ανήκε έως τότε. Έτσι το χωριό με τον παραπάνω νόμο από το 1946 ανήκει διοικητικά στον Νομό Ημαθίας.
Κολόνια (Γιαπ)
Μια ισπανική Καθολική αποστολή ιδρύθηκε στη Κολόνια το 1885, κατά τη διάρκεια της περιόδου στην οποία το Γιαπ ήταν αποικία της Ισπανίας. Ο Καθεδρικός Ναός της Άμωμης Καρδιάς της Μαρίας, η έδρα της Επισκοπής των Νησιών Καρολίνα, βρίσκεται στη Κολόνια.
Χάακον Β΄ της Νορβηγίας
Βιογραφία
Ορίστηκε διάδοχος από τον θείο του Άισταϊν Β΄ της Νορβηγίας ο οποίος συγκυβερνούσε στη Νορβηγία μαζί με τα αδέλφια του Ίνγκε Α΄ της Νορβηγίας και Σίγκουρντ Μουν, ο Ίνγκε έμεινε μοναδικός βασιλιάς της Νορβηγίας ύστερα από τη δολοφονία των δυο αδελφών του. Οι πρώην οπαδοί του Σίγκουρντ Μουν και του Άισταϊν Β΄ ενώθηκαν με τον Χάακον εναντίον του Ίνγκε Α΄ στο Χέντμαρκ υπό την ηγεσία του Χάακον. Ο Ίνγκε Α΄ ηττήθηκε και σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον του Χάακον Β΄ κοντά στο Όσλο, στη συνέχεια πολλοί από τους άνδρες του με επικεφαλής τον Γκοντρενί Β΄ Όλαφσον πήγαν με το μέρος του Χάακον. Ο Χάακον Β΄ ηττήθηκε και σκοτώθηκε στη μάχη του Σεκκέν στις 7 Ιουλίου 1162, μετά την πτώση του Χάακον οι υποστηρικτές του ενώθηκαν με αρχηγό τον ευγενή Έρλινγκ Σκάκκε και τον γιο του Μάγκνους Έρλινγκτον, τον Χάακον Β΄ διαδέχθηκε στον θρόνο της Νορβηγίας ο Μάγκνους Ε΄ της Νορβηγίας.
Κολόνια (Γιαπ)
Το λιμάνι Τομίλ είναι το κύριο λιμάνι της Πολιτείας Γιαπ. Τα πλοία πρέπει να ταξιδέψουν έναν ύφαλο 2.4 χιλιομέτρων για να φτάσουν στο λιμάνι, όπου υπάρχει μια αποβάθρα 70 μέτρα μακριά για μικρά πλοία.
Παλαιό Σκυλλίτσι Ημαθίας
Διοικητικές και άλλες μεταβολές
Οι κάτοικοι του Παλαιού Σκυλιτσίου αιτήθηκαν στις 22 Ιουλίου 1951 την απόσπαση τους από την κοινότητα Επισκοπής. Το 1952 με το ΦΕΚ 14Α - 16/01/1952 συστάθηκε η Κοινότητα «Παλαιού Σκυλλιτσίου», την απόσπαση του συνοικισμού «Παλαιού Σκυλλιτσίου» από την Κοινότητα Επισκοπής και τον ορισμό του ως έδρα της Κοινότητας. .
Χάακον Β΄ της Νορβηγίας
Βιογραφία
Ο εμφύλιος πόλεμος στη Νορβηγία κράτησε πάνω από 110 χρόνια, ξεκίνησε με τη θάνατο του Σίγκουρντ του Σταυροφόρου (1130) και ολοκληρώθηκε με τον θάνατο του Σκάλ Μπάρντσον (1240). Στη διάρκεια του πολέμου αυτού έγιναν πολλές συγκρούσεις σε διαφορετική κλίμακα, το υπόβαθρο των συγκρούσεων αυτών ήταν πάντοτε οι Σουηδικοί νόμοι διαδοχής, οι κοινωνικοί κανόνες και η εχθρότητα ανάμεσα στον βασιλιά και την εκκλησία. Η τελική κατάληξη ήταν να δημιουργηθούν στην τελική φάση του εμφυλίου δυο αντιμαχόμενες κοινωνικές ομάδες οι Μπάγκλερ και οι Μπίκεμπεινερ στις οποίες κάποιος πρίγκιπας διεκδικούσε τον θρόνο από τον νόμιμο βασιλιά.
Κολόνια (Γιαπ)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας
Παλαιό Σκυλλίτσι Ημαθίας
Διοικητικές και άλλες μεταβολές
Η ηλεκτροδότηση του χωριού από την Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού έγινε το 1967 σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που είχε θέσει η εταιρία τον Μάρτιο του 1966 για το χωριό. Από το καθεστώς των Απριλιανών δόθηκε πανηγυρικό κλίμα στο γεγονός αυτό και την ημέρα των εγκαινίων τον Οκτώβριο του 1967, παρευρέθηκαν εκπρόσωπος από το Β΄Σώμα Στρατού, ο Νομάρχης Ημαθίας Ανδρέας Κανελλόπουλος και διάφοροι άλλοι επίσημοι.
Χάακον Β΄ της Νορβηγίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Νορβηγίας Κατηγορία:Οίκος του Γκίλλε
Παλαιό Σκυλλίτσι Ημαθίας
Διοικητικές και άλλες μεταβολές
Στο ΦΕΚ 1217Δ/21-12-1987 καθορίζονται τα όρια αλλά και οι περιορισμοί δόμησης του οικισμού. Το 1999 η Κοινότητα καταργήθηκε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Αντιγονιδών με το Πρόγραμμα Ι. Καποδίστριας. επί κυβέρνησης Κ. Σημίτη, με το Ν. 2539/97 με έδρα του Δήμου το γειτονικό χωριό Καβάσιλα Ημαθίας.
Με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ο Δήμος Αλεξάνδρειας ανήκει στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και προήλθε από την συνένωση των Δήμων Αλεξάνδρειας. Αντιγονιδών. Μελικής και Πλατέος. Οι πρώην Δήμοι ορίζονται ως Δημοτικές Ενότητες, έδρες Αντιδημάρχων. Έδρα του Δήμου είναι η Αλεξάνδρεια.
Δομές και υποδομές του Δήμου
μικρογραφία|Το κοινοτικό κτίριο που στεγάζονται ο Σύλλογος Βλάχων Περιβολιωτών Ημαθίας, ο Δημοτικός Βρεφικός Σταθμός και το Αγροτικό Ιατρείο.
Ασχολίες των κατοίκων
Το χωριό βρισκόταν στα όρια της αποξηραμένης λίμνης των Γιαννιτσών. Δίπλα στο χωριό υπήρχε δάσος εκτάσεως 3.750 στρεμμάτων με μελιές, φτελιές, λεύκες του οποίου την ξυλεία εκμεταλλευόταν τα χρόνια ύπαρξης του οι κάτοικοι. Το Δάσος Σκυλιτσίου το οποίο αναφέρεται σε βιβλία για τον Μακεδονικό Αγώνα έως το 1923-1924 χαρακτηρίζεται ιδιορρύθμου μορφής διαφιλονικούμενο. Έπειτα διανεμήθηκαν από αυτό 1.000 στρέμματα στους πρόσφυγες και τα υπόλοιπα σε άλλους κατοίκους του χωριού. Το δάσος σήμερα δεν υπάρχει παρά μόνο αναφέρεται ως κτηματική περιοχή.
Σήμερα, οι κάτοικοι ασχολούνται στο χωριό εξ' ολοκλήρου με την γεωργία (λειτουργούν μόλις πέντε εμπορικά καταστήματα και δύο επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος). Καλλιεργούνται ροδάκινα και νεκταρίνια, μήλα, αχλάδια, βαμβάκι, αραβόσιτος, ζαχαρότευτλα, διάφορα χορτοδοτικά φυτά, σιτάρι και άλλα είδη φυτών μικρότερης σημασίας.
Αν και το χωριό κατοικείται στην πλειοψηφία του από Βλάχους (Αρμάνους) που παραδοσιακά ασχολούνταν στο παρελθόν ως ημινομαδικός λαός με την κτηνοτροφία,  η διανομή αγροτικής γης από το ελληνικό κράτος (λόγω αποξήρανσης της λίμνης), τους οδήγησε στο να εγκατασταθούν μόνιμα στο χωριό και να ασχοληθούν σταδιακά  από γενιά σε γενιά, σχεδόν αποκλειστικά με τη γεωργία. Η εκτροφή αιγοπροβάτων και γενικότερα οι κτηνοτροφικές δραστηριότητες με τον καιρό εγκαταλείφθηκαν.
Αγροτικός Συνεταιρισμός Παλαιού Σκυλλιτσίου
μικρογραφία|Μετεωρολογικός σταθμός στο Παλαιό Σκυλίτσι Ημαθίας Το βιομηχανικό ροδάκινο και αχλάδι αποτελούν από τα κύρια παραγόμενα δενδροκομικά προϊόντα του χωριού. Πωλούνται για την παράγωγη κομπόστας και χυμού στις βιομηχανίες του είδους. Από τα πρώτα χρόνια της καλλιέργειας τους υπήρξε ανάγκη οργάνωσης της εμπορίας των προϊόντων αυτών δια μέσου Αγροτικών Συνεταιρισμών. Σήμερα τον σκοπό αυτό επιτελεί  ο πρωτοβάθμιος «Αγροτικός Συνεταιρισμός Παλαιού Σκυλλιτσίου Ημαθίας» με την πλειοψηφία των μελών του να είναι αγρότες μόνιμοι κάτοικοι του χωριού.
Από τον Νοέμβριο του 2017 για λογαριασμό του συνεταιρισμού λειτουργεί αγρό-μετεωρολογικός σταθμός σε συνεργασία με το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών.
Πρωτοβάθμια εκπαίδευση
Το Νηπιαγωγείο Παλαιού Σκυλλιτσίου έχει σταματήσει την λειτουργία στο κτίριο του χωριού από την σχολική χρονιά 2015-2016 λόγω έλλειψης αριθμού μαθητών και οι λιγοστοί μαθητές πραγματοποιούν την εκπαίδευση τους στο Νηπιαγωγείο Καβασίλων.
Στα πλαίσια των συγχωνεύσεων με το Δημοτικό σχολείο των γειτονικών Καβασίλων στις κτιριακές υποδομές του Δημοτικού Σχολείου Παλαιού Σκυλλιτσίου λειτουργούν 3 σχολικές αίθουσες με αντίστοιχες τάξεις. Τα μαθήματα των υπόλοιπων τάξεων πραγματοποιούνται στο Δημοτικό σχολείο Καβασίλων όπου επίσης εκεί πραγματοποιούνται και τα μαθήματα όλων των τάξεων του Ολοήμερου Δημοτικού Σχολείου.
Δευτεροβάθμια εκπαίδευση
Για την κάλυψη των αναγκών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τους οι μαθητές Γυμνασίου παρακολουθούν μαθήματα στο Γυμνάσιο των Καβασίλων Ημαθίας, ενώ οι μαθητές Λυκείου στο Λύκειο Μακροχωρίου Ημαθίας ή σε κάποιο από τα Λύκεια της Βέροιας.
Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου
μικρογραφία|Η εκκλησία του Αγίου Νικόλαου μικρογραφία|Η εκκλησία του Αγίου Νικόλαου το 1957 Ο Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου γιορτάζει στις 6 Δεκεμβρίου αλλά και στις 20 Μαΐου όπου τιμάται η ανακομιδή και μετακομιδή του ιερού λειψάνου του Αγίου. Πρόκειται για την παλιά εκκλησία του χωριού στην οποία έχουν βρεθεί οι αρχαίες ρωμαϊκές και βυζαντινές επιγραφές οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν ως οικοδομικό και διακοσμητικό υλικό κατά την ανέγερση του ναού (κάτι που συνηθίζονταν). Ο ναός είναι κλασικός μονόκλιτος ορθογώνιου σχήματος (διαστάσεων 18Χ7μ). Αποτελείται από τον κυρίως Ναό και το Ιερό Βήμα. Καλύπτεται από καινούργια απλή δίρριχτη στέγη. Στον προαύλιο χώρο του Ναού βρίσκονται και τα κοιμητήρια του οικισμού. Στις 19 Μαΐου συνήθως πραγματοποιείται περιφορά της εικόνας του Αγίου Νικολάου στους δρόμους του χωριού. Ο Ναός λειτουργεί τις ημέρες του έτους που εορτάζει.
Ιερός Ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης
μικρογραφία|Ο Ιερός Ναός Κωνσταντίνου και Ελένης. Δίπλα το Δημοτικό Σχολείο και το μνημείο Πεσόντων Ο Ιερός Ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης γιορτάζει στις 21 Μαΐου. Πρόκειται για σύγχρονο Ναό ο οποίος εγκαινιάστηκε την δεκαετία του 1980. Αποτελείται από τον νάρθηκα, τον κυρίως ναό και το Ιερό Βήμα που η ανατολική του πλευρά καταλήγει σε κόγχη. Το μέγιστο μήκος του ναού είναι 26 μέτρα και το πλάτος 14 μέτρα. Χωρίζεται σε τρία μακρόστενα τμήματα (κλίτη) με δύο σειρές από κίονες παράλληλους προς τους μακρόστενους τοίχους. Το μεσαίο κλίτος είναι πιο πλατύ (αγγίζει τα 8 μέτρα). Πρόκειται για τρίκλιτη βασιλική. Μεγάλο τμήμα του ναού είναι αγιογραφημένο. Ο Ναός λειτουργεί όλο τον χρόνο και είναι αυτός κυρίως που καλύπτει τις ανάγκες των κατοίκων του χωριού. μικρογραφία|Η ανατολική πλευρά του Ι.Ν. Κωνσταντίνου και Ελένης Και οι δύο ναοί υπάγονται στην Ιερά Μητρόπολη Βέροιας, Ναούσης και Καμπανίας και στην Αρχιερατική Περιφέρεια Αντιγονιδών.
Ο Πατροκοσμάς και ο χωρικός από το Σκυλλίτσι
Όταν πέρασε από τον Γιδά (τη σημερινή Αλεξάνδρεια) ο Κοσμάς ο Αιτωλός και έφτασε στην παλιά εκκλησία του Αγίου Αθανασίου (εκεί που σήμερα βρίσκονται τα νεκροταφεία), έμπηξε στο χώμα ένα σταυρό φτιαγμένο από χλωρά κλαδιά και περίμενε να μαζευτεί όλος ο κόσμος από όλα τα γύρω χωριά, για να τους μιλήσει όπως συνήθιζε να κάνει γυρνώντας από χωριό σε χωριό. Συγκεντρώθηκε πράγματι πολύς κόσμος από όλη την περιοχή, αλλά ο Πατροκοσμάς δεν άρχιζε το κήρυγμά του, γιατί, όπως τους είπε, ήταν ακόμη ένας στο Σκυλίτσι που όργωνε και θα τον περίμενε να τελειώσει το όργωμα, για να έρθει να ακούσει κι αυτός την ομιλία του. Αργότερα ήρθε πράγματι ο χωρικός που όργωνε κι όλοι έμειναν κατάπληκτοι από τη θεία δύναμη του Κοσμά.
Πολιτιστικοί σύλλογοι
μικρογραφία|Παραδοσιακή ανδρική φορεσιά των βλάχων κατοίκων του χωριού. Στο Παλαιό Σκυλλίτσι έχει την έδρα του ο Σύλλογος Βλάχων Περιβολιωτών Ημαθίας ο οποίος ιδρύθηκε στις 13 Μαρτίου 1977 από Βλάχους κατοίκους με ιδιαίτερή καταγωγή το Περιβόλι Γρεβενών. Ο Σύλλογος αποτελεί μέλος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Βλάχων από το 1985. Αποτελεί τον πρώτο ιδρυθέντα Σύλλογο Βλάχων στο Νομό Ημαθίας με μέλη εκτός από το Παλαιό Σκυλλίτσι και από άλλα μέρη της Ημαθίας και κυρίως από τον Διαβατό, τον Σταυρό και την πόλη της Βέροιας όπου κατοικούν Βλάχοι περιβολιώτικης καταγωγής. Σκοποί του συλλόγου είναι να συμβάλει στην διατήρηση και την διάδοση της παράδοσης, των εθίμων, της βλάχικης γλώσσας και γενικότερα όλης της πολιτιστικής κληρονομιάς των Βλάχων Περιβολιωτών μέσα από μαθήματα χορού, χορευτικές εκδηλώσεις, δραστηριότητες επιμόρφωσης των μελών του, εκδρομές, εκθέσεις κλπ
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ημαθίας Κατηγορία:Δήμος Αλεξάνδρειας __ΜΕΠΠ__ __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Μαρίε Πιντέροβα
Η Μαρίε Πιντέροβα (λατινικό αλφάβητο : Marie Pinterová), γεννημένη στην Στάρα Μπολεσλαβ στις 16 Αυγούστου 1946, είναι Τσεχοσλοβάκα, μέλος της Ουγγρικής μειονότητας, πρώην αθλήτρια της αντισφαίρισης. Στις διεθνείς διοργανώσεις συμμετείχε σαν εκπρόσωπος της Ουγγαρίας.
Είναι παντρεμένη με τον Ούγγρ κλωστοϋφαντουργό -μηχανικό Άντρας Πίντερ από το 1974 και έχουν ένα γιο, τον Κάριμ.
Έχει συμμετάσχει και στα τέσσερα τουρνουά Γκραντ σλαμ από το 1969 έως το 1982 με μεγαλύτερη επιτυχία της τα προημιτελικά του απλού το 1974 στο Γαλλικό όπεν και στα διπλά στους 16 του Γαλλικού όπεν το 1972μ 1978 και 1981 και στους 16 του Γουίμπλετον το 1974 και 1975. Μεταξύ των πολυάριθμων τίτλων της είναι : δύο στο Μπονφίγκλιο Καπς, Δύο στο διεθνείς πρωτάθλημα Τσεχίας, στο Βιρτζίνια σλιμς του Τζάκσονβιλ, στο όπεν του Καΐρου, στο Ιαπωνικό Όπεν, κι άλλα. Έχει κερδίσει 11 παγκόσμιους και 24 ευρωπαϊκούς τίτλους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουγγαρέζες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Μάγκνους Ε΄ της Νορβηγίας
Ο Μάγκνους Ε΄ της Νορβηγίας ή Μάγκνους Έρλινγκσον (Magnus Erlingsson, 1156 - 15 Ιουνίου 1184) βασιλιάς της Νορβηγίας (1161 - 1184) κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου ήταν γιος του Έρλινγκ Σκάκε και της Κρίστιν Σίγκουρντσνταττερ κόρης του βασιλιά της Νορβηγίας Σίγκουρντ του Σταυροφόρου. Ο πατέρας του ήταν Νορβηγός ευγενής που κέρδισε μεγάλη φήμη ως Σταυροφόρος μαζί με τον Ρόγκνβαλντ Κόλσον κόμη του Όρκνει, ο Μάγκνους ορκίστηκε βασιλιάς σε ηλικία μόλις 5 ετών και ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Νορβηγίας που στέφτηκε. Ο πατέρας του πήρε τον τίτλο του κόμη και είχε επίσημα την εξουσία στη Νορβηγία όσο ο γιος του ήταν ακόμα ανήλικος, όταν ο Μάγκνους ενηλικιώθηκε ο πατέρας του Έρλινγκ Σκάκκε εξακολουθούσε να διατηρεί την εξουσία. Το 1166 ο Σίγκουρντ Αγκνχάττ και ο θετός γιος του Όλαφ Ουγκζίβα εκμεταλλεύτηκαν την απουσία του Έρλινγκ Σκάκκε στη Δανία, με μια στρατιωτική δύναμη από το Όπλαντ ανακηρύχτηκε ο Όλαφ βασιλιάς της Νορβηγίας. Ο Όλαφ διεκδικούσε τον θρόνο της Δανίας ως γιος της Μαρίας Έιστεϊνσνταττερ, της κόρης του πρώην βασιλιά Έιστεϊν Α΄ της Νορβηγίας. Ο Έρλινγκ αμέσως επέστρεψε στη Νορβηγία για να αντιμετωπίσει τους σφετεριστές, ο Όλαφ και οι άντρες του επιτέθηκαν σε μια ενέδρα στο Σόρουμ, ο Έρλινγκ Σκάκκε τραυματίστηκε θανάσιμα και μόλις κατόρθωσε να δραπετεύσει. Στη συνέχεια ο Έρλινγκ αναδιοργανώθηκε ενώ ο Όλαφ και οι άντρες του αποσύρθηκαν το 1168 στην περιοχή του Οσλοφιόρ, στη μάχη που ακολούθησε στο Βάλερ οι σφετεριστές συνετρίβησαν, ο Σίγκουρντ έπεσε στη μάχη και ο Όλαφ δραπέτευσε στη Δανία.
Ανατροπή απο τον Σβερ
Την εποχή που κυβερνούσε ο Μάγκνους έφτασε στη Νορβηγία ο Σβερ της Νορβηγίας ο οποίος διεκδίκησε τον θρόνο ως γιος του Σίγκουρντ Β΄ της Νορβηγίας, τον Ιούνιο του 1177 οδήγησε τους άντρες του στο Τρόντελαγκ στο οποίο ανακήρυξαν τον Σβερ βασιλιά. Στη μάχη του Κάλβσκιννετ στις 19 Ιουνίου 1179 ο βασιλικός γνώρισε τη συντριβή από τα στρατεύματα του Σβερ, ο ίδιος ο Έρλινγκ Σκάκκε έπεσε στη μάχη, η νίκη αυτή έφερε οριστικά το Τρόντελαγκ στην κατοχή των Μπίρκεμπεινερ. Λίγα χρόνια αργότερα στις 15 Ιουνίου 1184 στη ναυμαχία του Φιρμέιτ ο ισχυρότατος στόλος του Σβερ στον οποίο συμμετείχε το μεγαθήριο Μαριασούνδα έφερε πανωλεθρία στον στόλο του Μάγκνους, τα περισσότερα πλοία βυθίστηκαν από το βάρος και οι περισσότεροι άντρες πνίγηκαν, ανάμεσα στα θύματα ήταν και ο ίδιος ο Μάγκνους Ε΄.[3] Ο εμφύλιος πόλεμος στη Νορβηγία δεν πρόκειται να λήξει με τη νίκη του Σβερ απέναντι στον Μάγκνους, μετά τον θάνατο του Μάγκνους Ε΄ ο Σίγκουρντ Μάγκνουσον, ο Ίνγκε Μάγκνουσον και ο Έρλινγκ Μάγκνουσον θα διεκδικήσουν τον θρόνο της Νορβηγίας σαν γιοι του Μάγκνους. Ο εμφύλιος πόλεμος στη Νορβηγία κράτησε πάνω από 110 χρόνια, ξεκίνησε με το θάνατο του Σίγκουρντ του Σταυροφόρου (1130) και ολοκληρώθηκε με τον θάνατο του Σκάλ Μπάρντσον (1240). Στη διάρκεια του πολέμου αυτού έγιναν πολλές συγκρούσεις σε διαφορετική κλίμακα, το υπόβαθρο των συγκρούσεων αυτών ήταν πάντοτε οι Σουηδικοί νόμοι διαδοχής, οι κοινωνικοί κανόνες και η εχθρότητα ανάμεσα στον βασιλιά και την εκκλησία. Η τελική κατάληξη ήταν να δημιουργηθούν στην τελική φάση του εμφυλίου δυο αντιμαχόμενες κοινωνικές ομάδες οι Μπάγκλερ και οι Μπίκεμπεινερ στις οποίες κάποιος πρίγκιπας διεκδικούσε τον θρόνο απο τον νόμιμο βασιλιά.
Εξωτερικοι σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Νορβηγίας Κατηγορία:Οίκος του Χορφάγκρε
Μάχη του Πίροτ (1913)
Η Μάχη του Πίροτ ήταν συγκρούσεις μεταξύ του Βουλγαρικού και του Σερβικού στρατού στα περίχωρα του Πίροτ, κοντά στα Σέρβο-Βουλγαρικά σύνορα, την περιόδο 6-8 Ιουλίου 1913.
Στο μέτωπο, μεταξύ του Βουλγαρικού 3ου Σώματος Στρατού (Σλιβνίτσα-Τρν-Κάριμπροντ) και του Σερβικού 2ου Σώματος Στρατού (Σόφια-Πίροτ-Νις), η κύρια μάχη έλαβε μέρος, έξω από το Πίροτ στις 6 και 7 Ιουλίου. Ο διοικητής του Σερβικού 2ου Σώματος Στρατού, πρότεινε στις 8 Ιουλίου, να εγκαταλειφθεί το Πίροτ. Ωστόσο, όταν η Ρουμανική προέλαση, αιφνιδίασε το Βουλγαρικό 1ο Σώμα Στρατού το απόγευμα της ίδιας μέρας, ο Βούλγαρος διοικητής, διέταξε οπισθοχώρηση. Με την Σερβική νίκη στη Μπρεγκάλνιτσα, οι Βούλγαροι υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τις όποιες επιχειρήσεις στην Νότιοανατολική Σερβία.
Πηγές
Πίροτ Κατηγορία:Μάχες Σερβικού στρατού Κατηγορία:Μάχες βουλγαρικού στρατού
Ολυμπιακός (Λυσίας)
Ο Ολυμπιακός αποτελούσε έναν από τους επιδεικτικούς λόγους του Αθηναίου ρήτορα Λυσία (5ος/4ος αιώνας π.Χ.), ο οποίος σύμφωνα με τα γραπτά του Διόδωρου του Σικελιώτη (1ος αιώνας π.Χ.) απαγγέλθηκε από τον Λυσία κατά την 98η διοργάνωση των ολυμπιακών αγώνων το 388 π.Χ., ένα έτος πριν από την ανταλκίδειο ειρήνη η οποία σήμανε το τέλος του κορινθιακού πολέμου. Στον λόγο αυτό, έκανε έκκληση για την ένωση και συστράτευση του συνόλου των Ελλήνων εναντίον του Διονυσίου Α´ ο οποίος ήταν τύραννος των Συρακουσών στη δύση, καθώς και εναντίον του Αρταξέρξη Β´ των Περσών στην ανατολή, τους οποίους θεωρούσε τους 2 μεγαλύτερους εχθρούς της ελευθερίας των Ελλήνων της περιόδου αυτής. Ως λόγος, αποτελεί ένα από τα παραδείγματα πολιτικής έκφρασης της πανελλήνιας ιδέας, με άλλα παρόμοια να είναι οι αντίστοιχοι λόγοι των Γοργία, Ισοκράτη, Ξενοφώντα.
Υπόβαθρο
Οι πόλεις των Αθηνών, Θήβας, Άργους, και Κορίνθου βρίσκονταν σε πόλεμο με την Σπάρτη για 7 έτη. Κατά την περίοδο αυτή, εμφανίστηκαν 2 νέες δυνάμεις, των οποίων η αυξανόμενη δύναμη απειλούσε την ελευθερία των ελληνικών πόλεων. Στην ανατολή η ναυτική δύναμη των Περσών γινόταν όλο και πιο ισχυρή, η ισχυρότερη από τους ελληνοπερσικούς πολέμους, ενώ στη δύση, ο Διόνυσος, τύραννος των Συρακουσών, είχε ήδη κατακτήσει τις αποικίες της Νάξου, Κατάνων, και Λεοντίνων, είχε καταφέρει να νικήσει τους Καρχηδόνιους στα δυτικά της Σικελίας, και πλέον ήταν ανενόχλητος και απειλούσε τις υπόλοιπες ελληνικές αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας.
Περίληψη λόγου
Κατά τους ολυμπιακούς αγώνες του 388 π.Χ. ο Διονύσιος είχε αποστείλει μια εντυπωσιακή αποστολή, με τον αδερφό του τον Θεαρίδη να είναι επικεφαλής. Οι σκηνές όπου διέμεναν τα μέλη της αποστολής ήταν κεντημένες με χρυσοποίκιλτα υφάσματα, ενώ τα άρματα τα οποία είχαν μαζί τους για να συμμετέχουν στο αγώνισμα του τεθρίππου ήταν εξίσου εντυπωσιακά.
Ενώ οι απεσταλμένοι είχαν καταφέρει να κερδίσουν τις εντυπώσεις, ο Λυσίας σήκωσε τη φωνή του και άρχισε να απαγγέλει τον λόγο του. Αφότου αρχικά εξύμνησε τον Ηρακλή ως τον ιδρυτή των Ολυμπιακών αγώνων τους οποίους δημιούργησε ώστε να ενισχύσει την ενότητα μεταξύ των Ελλήνων, ο Λυσίας ανέφερε πως δεν πρόκειται να παίξει με τα λόγια του όπως θα έκανε κάποιος απλός σοφιστής, αλλά πως θα πρόσφερε συμβουλές σχετικά με τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες. Συνέχισε λέγοντας πως στο πρόσωπο του Διονυσίου θα πρέπει να αναγνωρίσουν τον ένα από τους δύο μεγάλους εχθρούς των Ελλήνων, και να μη κάνουν δεκτό τον ανίερο δικτάτορα στον ιερό εορτασμό των Ολυμπίων, και να θυμηθούν πως είναι καθήκον τους να ανατρέψουν την τυραννία και να ελευθερώσουν τη Σικελία, και να ξεκινήσουν τον πόλεμο με το να επιτεθούν σε όσους βρίσκονται σε εκείνες τις φανταχτερές σκηνές. Ακολούθως, ανέφερε πως τμήμα του ελληνικού κόσμου ήδη κατέχονταν από βαρβάρους, ενώ άλλο τμήμα από τυράννους. Ο Αρταξέρξης από τη μια πλευρά ήταν πλούσιος σε πλοία και χρήματα, και το ίδιο ήταν και ο Διονύσιος. Ανέφερε πως οι Έλληνες έπρεπε να παραμερίσουν τις εμφύλιες διαμάχες, και να ενωθούν όπως έκαναν οι πατέρες τους εναντίον των κοινών τους εχθρών. Προέτρεψε τους Λακεδαιμονίους ως την αναγνωρισμένη ηγέτιδα δύναμη στην Ελλάδα να πάρουν την πρωτοβουλία, λέγοντας πως χρειάζονταν άμεση δράση, και η Ελλάδα δεν θα έπρεπε να περιμένει έως ότου ο εχθρός στην ανατολή και ο εχθρός στη δύση συγκλίνουν και πλησιάσουν ακόμα περισσότερο κοντά της.
Διασώζεται μόνο το πρώτο τμήμα του λόγου, αλλά κρίνοντας από τα περιεχόμενα και τη δομή του πιθανώς δεν λείπει μεγάλο μέρος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιδεικτικοί λόγοι
MLS (αποσαφήνιση)
Η συντομογραφία MLS μπορεί να αναφέρεται:
Διονύσιος Ίκκος
Ο '''Διονύσιος Γ. Ίκκος''' (Συρράκο Ιωαννίνων 5 Σεπτεμβρίου 1921 - Αθήνα 12 Απριλίου 1993) ήταν διακεκριμένος Έλληνας ιατρός με εξειδίκευση στην ενδοκρινολογία. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή Αθηνών ως διδάκτορας, και κατόπιν συνέχισε την έρευνα του στο νοσοκομείο Καρολίνσκα της Στοκχόλμης στη Σουηδία, όπου μαζί με τον Ρολφ Λουφτ περιέγραψαν το μιτοχονδριακό σύνδρομο Λουφτ-Ίκκος. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εργάστηκε στο νοσοκομείο του Ευαγγελισμού στην Αθήνα όπου ανέλαβε τη διεύθυνση του τμήματος ενδοκρινολογίας όπου διακρίθηκε για τις υπηρεσίες του, και κατόπιν υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας η οποία τιμά τη μνήμη του ετησίως με το βραβείο Διονυσίου Ίκκου. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του είχε πάνω από 550 επιστημονικές δημοσιεύσεις.
Σχετική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες ενδοκρινολόγοι Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Γιαν Κόντες
Ο Γιαν Κόντες (λατινικό αλφάβητο : Jan Kodeš) γεννημένος στην Πράγα την 1 Μαρτίου 1956, είναι πρώην Τσεχοσλοβάκος, σημερα πολιτογραφημένος Τσέχος, πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Η μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν η κατάκτηση του τίτλου στο απλό του Ρολάν Γκαρός το 1970 νικώντας στον τελικό τον Ζέλικο Φρανούλοβιτς, και πάλι το 1971, αυτή τη φορά νικώντας τον Ίλιε Ναστάσε στον τελικό σε τέσσερα σετ. Κέρδισε επίσης το Γουίμπλεντον το 1973 νικώντας στον τελικό τον Άλεξ Μετρεβέλι σε τρία σετ.
Ο Κόντες δεν έπαιξε ποτέ το Αυστραλιανό όπεν, στο Αμερικανικό όπεν ήταν δεύτερος το 1971 χάνοντας από τον Σταν Σμιθ και το 1973 όταν έχασε σε πέντε σετ από τον Τζον Νιούκομπ.
Ο Κόντες έφτασε στην υψηλότερη κατάταξή του στον κόσμο τον αριθμό 4 τον Σεπτέμβριο του 1973. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, κέρδισε συνολικά οκτώ τίτλους κορυφαίου επιπέδου στο απλό και 17 στα διπλά.
Εισήχθη στη Διεθνή αίθουσα τένις της φήμης το 1990. Το 2013 έλαβε το τσεχικό βραβείο θεατρικής παράστασης από την Τσεχική Ολυμπιακή Επιτροπή. Είναι πτυχιούχος οικονομικών του Πανεπιστημίου της Πράγας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Τσέχοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Τσέχοι προπονητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν Κατηγορία:Νικητές του Γουίμπλεντον
Γιάνα Νοβότνα
Η Γιάνα Νοβότνα (Jana Novotná, 2 Οκτωβρίου 1968 - 19 Νοεμβρίου 2017), γεννημένη στη Μπρνο, ήταν Τσέχα αθλήτρια της αντισφαίρισης. Είχε ένα ιδιαίτερο στυλ στο σέρβις πολύ σπάνιο στυλ παιχνιδιού μεταξύ των γυναικών. Κέρδισε τον τίτλο στο απλό του Γουίμπλεντον το 1998 και ήταν πρώτη σε τρία προηγούμενα τουρνουά Γκραντ σλαμ. Κέρδισε επίσης 12 τίτλους στα διπλά γυναικών σε τουρνουά Γκραντ σλαμ και τέσσερις τίτλους διπλού μεικτού. Η Νοβότνα πέτυχε την υψηλότερη κατάταξη στην καριέρα της στην παγκόσμια κατάταξη στο Νο 2 του κόσμου το 1997 και πέτυχε την πρώτη θέση στα διπλά.
Καριέρα
Η Νοβότνα έγινε επαγγελματίας τον Φεβρουάριο του 1987. Στα πρώτα χρόνια της καριέρας της, ήταν γνωστή πρωτίστως για την επιτυχία της στα διπλά. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 άρχισε να έχει επιτυχία και στα απλά όταν η παλιά πρωταθλήτρια Χάνα Μαντλίκοβα έγινε προπονητής της αντικαθιστώντας τον Μάικ Έστεπ.