cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πίτερ Τάις
Συνεργασίες
Όπως συνηθιζόταν στην Αμβέρσα του 17ου αιώνα, ο Τάις συνεργάστηκε συχνά με άλλους, εξειδικευμένους καλλιτέχνες. Προσέθεσε τις μορφές σε συνθέσεις πολλών ζωγράφων ζώων από την Αμβέρσα. Παραδείγματα είναι Κυνηγός με τους σκύλους και τη λεία του, σε συνεργασία με τον Πίτερ Μπουλ (σήμερα στο Μουσείο "Cummer Museum of Art and Gardens") και Η Αταλάντη και ο Μελέαγρος κυνηγούν τον Καλυδώνιο Κάπρο (σήμερα στο Μουσείο "John and Mable Ringling Museum of Art"), σε συνεργασία με τον Γιαν Φάιτ . Ο Μπουλ πιθανόν ήταν αυτός που ζωγράφισε τον παπαγάλο και τα υπόλοιπα στοιχεία νεκρής φύσης στο Πορτρέτο του Φίλιπς φαν ντε Βέρφε και της συζύγου του. Ο Τάις συνεργάστηκε και με ζωγράφους ανθέων στο είδος που αποκλήθηκε "πίνακες με γιρλάντες", έναν τύπο νεκρής φύσης που επινοήθηκε στην Αμβέρσα με πρώτο ζωγράφο να δημιουργεί παρόμοιους πίνακες τον Γιαν Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο. Οι πίνακες αυτοί τυπικά απεικονίζουν μια γιρλάντα από άνθη (ή και καρπούς) που περιβάλλει μιαν αναθηματική εικόνα ή ένα πορτρέτο. Οι πίνακες αυτοί συνήθως αποτελούσαν προϊόν συνεργασίας μεταξύ ενός ζωγράφου νεκρών φύσεων κι ενός ζωγράφου μορφών. Παράδειγμα πίνακα αυτού του τύπου αποτελεί η σύνθεση Ο Λέοπολντ της Αυστρίας σε γιρλάντα από άνθη (Δημοπρατήθηκε από τον οίκο "Sotheby's" στο Λονδίνο στις 5 Δεκεμβρίου 2006), όπου ο Αρχιδούκας Λέοπολντ Βίλχελμ της Αυστρίας είναι ζωγραφισμένος από τον Τάις, ενώ η γιρλάντα των ανθέων έχει φτιαχτεί από άγνωστο καλλιτέχνη.
Κατά τη δεκαετία του 1650 ο Τάις συνεργάστηκε με τους Τόμας Βιλλεμπόιρτς Μπόσχερτ, Για Μπρίγκελ τον νεότερο και Άντριεν φαν Ούτρεχτ στη δημιουργία δύο σειρών ταπισερί για τον Αρχιδούκα Λέοπολντ Βίλχελμ, με τίτλους Ημέρα και Νύκτα και Οι Μήνες. Τα "καρτούν" για τις ταπισερί έγιναν με βάση σχέδια του Γιαν φαν ντεν Χούκε και η ύφανσή τους έγινε σε εργαστήρια των Βρυξελλών. Μερικά από τα "καρτούν" (χαρτόνια σχεδίασης), όπως η Άρτεμις, αλληγορία της Νύκτας βρίσκονται στο Kunsthistorisches Museum.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Βεναρόττα
Η Βεναρόττα (ιταλικά: Venarotta) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άσκολι Πιτσένο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άσκολι Πιτσένο
Μπελφόν
Το Μπελφόν (γαλλικά: Belfonds) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπελιφονταίν (γαλλικά: Bellifontain).
Πέτρος Β΄ της Γιουγκοσλαβίας
Ο Πέτρος Β΄ της Γιουγκοσλαβίας (Петар II Карађорђевић, 6 Σεπτεμβρίου 1923 – 3 Νοεμβρίου 1970), επίσης γνωστός και ως Πέτρος Β΄ Καραγεώργεβιτς, ήταν ο τελευταίος Βασιλιάς της Γιουγκοσλαβίας, ο οποίος ανέλαβε τα ηνία της χώρας μετά τη δολοφονία του πατέρα του το 1934 και εκθρονίστηκε από το καθεστώς του Τίτο το 1945.
Βιογραφία
Ο Πέτρος γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1923 στο Βελιγράδι και ήταν ο γιος του βασιλιά Αλεξάνδρου Α΄ της Γιουγκοσλαβίας και της βασίλισσας Μαρίας των Χόεντσολερν-Ζίγκμαρινγκεν, κόρης του βασιλιά της Ρουμανίας Φερδινάνδου Α΄ και της βασίλισσας Μαρία της Ρουμανίας. Κατά τη βάπτισή του ανάδοχοι ήταν ο βασιλιάς Γεώργιος Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και η τότε πριγκίπισσα Ελισάβετ του Ηνωμένου Βασιλείου.
Ο πρίγκιπας αρχικά εκπαιδεύτηκε ιδιωτικά στο παλάτι του Βελιγραδίου και, έπειτα, στο Σχολείο Σαντρόιντ του Γουίλτσερ. Στις 9 Οκτωβρίου 1934, όντας σε ηλικία 11 ετών, ανήλθε στο γιουγκοσλαβικό θρόνο, έπειτα από τη δολοφονία του πατέρα του βασιλιά Αλεξάνδρου Α΄ στη Μασσαλία, κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψης στη Γαλλία. Εξαιτίας του νεαρού της ηλικίας του νέου μονάρχη, συστάθηκε μια αντιβασιλεία με αντιβασιλέα τον ξάδελφο του πατέρα του πρίγκιπα Παύλο της Γιουγκοσλαβίας.
Παρά το γεγονός ότι ο βασιλιάς Πέτρος και οι σύμβουλοί του ήταν εντελώς ενάντιοι στη Ναζιστική Γερμανία, ο αντιβασιλέας Παύλος ενέταξε στις 25 Μαρτίου 1941 το Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας στο Τριμερές Σύμφωνο του Άξονα. Δύο ημέρες αργότερα, ο βασιλιάς Πέτρος, σε ηλικία 17 ετών, ανακηρύχθηκε ενήλικος και, με την υποστήριξη των Βρετανών, απέκτησε την εξουσία μέσω πραξικοπήματος.
Αναβάλλοντας την Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, η Γερμανία επιτέθηκε ταυτόχρονα στη Γιουγκοσλαβία και την Ελλάδα, στις 6 Απριλίου 1941. Η γιουγκοσλαβική κυβέρνηση αναγκάστηκε να παραδοθεί στις 17 Απριλίου. Εδάφη της Γιουγκοσλαβίας προσαρτήθηκαν από την Ιταλία, τη Βουλγαρία, την Ουγγαρία και τη Γερμανία, ενώ σε άλλα εγκαταστάθηκαν κυβερνήσεις μαριονέτες των κατοχικών δυνάμεων.
Ο Πέτρος αυτοεξορίστηκε από τη χώρα μαζί με την κυβέρνησή του, έπειτα από την εισβολή των δυνάμεων του Άξονα. Αρχικά, ο Γιουγκοσλάβος βασιλιάς και οι υπουργοί της κυβέρνησής του κατέφυγαν στην Ελλάδα, ενώ κατέληξαν στο Κάιρο της Αιγύπτου. Τον Ιούνιο του 1941 ο Πέτρος έφτασε στο Λονδίνο, όπου βρίσκονταν ήδη πολλές άλλες εξόριστες κυβερνήσεις της κατεχόμενης Ευρώπης.
Ο βασιλιάς ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, πριν να ενταχθεί στην Βρετανική Βασιλική Αεροπορία. Το 1942 πραγματοποίησε επίσκεψη στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, όπου συναντήθηκε με τον πρόεδρο Φραγκλίνο Ρούζβελτ και τον Καναδό πρωθυπουργό Γουίλιαμ Λίον Μακένζι Κινγκ. Η περιοδεία του δεν πέτυχε το στόχο της εξασφάλισης της υποστήριξης των Συμμάχων για την εξόριστη γιουγκοσλαβική κυβέρνηση. Ο Ρούζβελτ και ο Τσώρτσιλ είχαν ήδη εκφράσει την υποστήριξή τους προς τους κομμουνιστές Παρτιζάνους του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο.
Ο Πέτρος, εν τω μεταξύ, παντρεύτηκε στο Λονδίνο στις 20 Μαρτίου 1944 την τρίτη εξαδέλφη του, πριγκίπισσα Αλεξάνδρα της Ελλάδας, κόρη του βασιλιά Αλέξανδρου και της Ασπασίας Μάνου. Μαζί απέκτησαν έναν γιο, τον πρίγκιπα Αλέξανδρο, γεννημένο στις 17 Ιουλίου 1945.
Ο Πέτρος εκθρονίστηκε από την Κομμουνιστική Συντακτική Συνέλευση της Γιουγκοσλαβίας, στις 29 Νοεμβρίου 1945. Μετά τον πόλεμο, εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έπειτα από πολλά χρόνια, κατά τα οποία έπασχε από κίρρωση του ήπατος, πέθανε στο Ντένβερ στις 3 Νοεμβρίου 1970, σε ηλικία 47 ετών. Αιτία του θανάτου του ήταν μια αποτυχημένη μεταμόσχευση ήπατος. Ενταφιάστηκε στο Μοναστήρι του Αγίου Σάββα στο Λίμπερτιβιλ του Ιλινόις. Το 2013 η σορός του επαναπατρίσθηκε στη Σερβία και ενταφιάστηκε στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Όπλενατς.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε στις 20 Μαρτίου 1944 στο Λονδίνο την Αλεξάνδρα πριγκίπισσα της Ελλάδας, κόρη του Αλεξάνδρου βασιλιά της Ελλάδας και είχε τέκνο:
Ραδίκι
Το ραδίκι (επιστημονική ονομασία: Cichorium intybus) είναι κάπως ξυλώδες, πολυετές ποώδες φυτό της οικογένειας των Αστεροειδών, συνήθως με έντονα μπλε άνθη, σπάνια λευκά ή ροζ. Αυτοφυές στον Παλαιό Κόσμο, έχει εισαχθεί στη Βόρεια Αμερική και την Αυστραλία. Πολλές ποικιλίες καλλιεργούνται για φύλλα σαλάτας, βλαστούς ή ρίζες (var. sativum), οι οποίες ψήνονται, αλέθονται και χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο καφέ και πρόσθετο τροφίμων. Τον 21ο αιώνα, η ινουλίνη, ένα εκχύλισμα από ρίζα ραδικιού, έχει χρησιμοποιηθεί στην παρασκευή τροφίμων ως γλυκαντικό και πηγή διαιτητικών ινών. Το ραδίκι καλλιεργείται επίσης ως ζωοτροφή. Είναι συγγενικό είδος με το αντίδι και αυτά τα δύο στενά συγγενικά είδη συχνά συγχέονται.
Περιγραφή
Όταν ανθίζει, το ραδίκι έχει ένα σκληρό, αυλακωτό και περισσότερο ή λιγότερο τριχωτό μίσχο. Μπορεί να φτάσει σε ύψος το 1,5 μέτρο. Τα φύλλα είναι με μίσχο, λογχοειδή και χωρίς λοβούς. Κυμαίνονται σε μήκος από 7,5 μέχρι 32 εκατοστά (τα μικρότερα κοντά στην κορυφή) και έχουν πλάτος 2-8 εκατοστά. Τα κεφάλια των λουλουδιών έχουν διάμετρο 3-5 εκατοστά, και είναι συνήθως γαλάζια ή μωβ. Σπάνια έχουν επίσης περιγραφεί ως λευκά ή ροζ. Από τις δύο σειρές των βράκτων, η εσωτερική είναι μεγαλύτερη και όρθια, η εξωτερική είναι πιο κοντή και απλώνεται. Ανθίζει από τον Μάρτιο μέχρι τον Οκτώβριο. Ο σπόρος έχει μικρά λέπια στην άκρη.
Χημεία
Ουσίες που συμβάλλουν στην πικράδα του φυτού είναι κυρίως οι δύο σεσκιτερπενικές λακτόνες, η λακτουκίνη και η λακτουκοπικρίνη. Άλλα συστατικά είναι η ασκουλετίνη, η ασκουλίνη, η κιχοριίνη, η ουμπελιφερόνη, η σκοπολετίνη, η 6,7- διϋδροκουμαρίνη και περαιτέρω σεσκιτερπενικές λακτόνες και οι γλυκοσίδες τους. Γύρω στο 1970, ανακαλύφθηκε ότι η ρίζα περιέχει έως και 20% ινουλίνη, έναν πολυσακχαρίτη παρόμοιο με το άμυλο.
Κατανομή και βιότοπος
Το ραδίκι είναι ιθαγενές στη δυτική Ασία, τη Βόρεια Αφρική και την Ευρώπη. Ζει ως άγριο φυτό στις άκρες των δρόμων στην Ευρώπη. Το φυτό μεταφέρθηκε στη Βόρεια Αμερική από τους πρώτους Ευρωπαίους αποίκους. Είναι επίσης κοινό στην Κίνα και στην Αυστραλία, όπου έχει εγκλιματιστεί ευρέως. Ευδοκιμεί σε περιοχές με άφθονες βροχές.
Χρήσεις
Ολόκληρο το φυτό είναι βρώσιμο.
Τα ωμά φύλλα ραδικιού είναι 92% νερό, 5% υδατάνθρακες, 2% πρωτεΐνη και περιέχουν αμελητέα λιπαρά. Σε ποσότητα αναφοράς 100 γραμμαρίων (3½ oz), τα ωμά φύλλα ραδικιού παρέχουν 23 θερμίδες και σημαντικές ποσότητες (πάνω από το 20% της Ημερήσιας Τιμής) βιταμίνης Κ, βιταμίνης Α, βιταμίνης C, ορισμένων βιταμινών Β και μαγγανίου. Η βιταμίνη Ε και το ασβέστιο υπάρχουν σε μέτριες ποσότητες. Το ωμό αντίδι είναι 94% νερό και έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά.
Ρίζα ραδικιού
Η ινουλίνη βρίσκεται κυρίως στην οικογένεια των φυτών αστεροειδών ως αποθηκευτικός υδατάνθρακας (για παράδειγμα αγκινάρα Ιερουσαλήμ, ντάλια, γιακόν κ.λπ.). Χρησιμοποιείται ως γλυκαντικό στη βιομηχανία τροφίμων με γλυκαντική ισχύ 10% εκείνης της σακχαρόζης και μερικές φορές προστίθεται στα γιαούρτια ως «πρεβιοτικό».
Φύλλα
Αν και είναι τα βρώσιμα ωμά, τα φύλλα άγριου ραδικιού έχουν συνήθως πικρή γεύση, ειδικά τα παλαιότερα φύλλα. Η γεύση εκτιμάται σε ορισμένες κουζίνες, όπως στις περιοχές της Λιγουρίας και της Απουλίας της Ιταλίας και επίσης στο νότιο τμήμα της Ινδίας. Στην κουζίνα της Λιγουρίας, τα φύλλα άγριου ραδικιού είναι συστατικό του preboggion και στην περιοχή της Απουλίας, τα φύλλα άγριου ραδικιού συνδυάζονται με πουρέ από φάβα στο παραδοσιακό τοπικό πιάτο fave e cicorie selvatiche. Στην Αλβανία, τα φύλλα χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο του σπανακιού, σερβίρονται κυρίως σιγοβρασμένα και μαριναρισμένα σε ελαιόλαδο, ή ως συστατικό για γεμίσεις μπουρεκιών. Στην Ελλάδα μια ποικιλία άγριου ραδικιού που βρίσκεται στην Κρήτη και είναι γνωστή ως σταμναγκάθι (αγκαθωτό κιχώριο) και χρησιμοποιείται ως σαλάτα που σερβίρεται με ελαιόλαδο και χυμό λεμονιού.
Με το μαγείρεμα και την απόρριψη του νερού, η πικράδα μειώνεται και στη συνέχεια τα φύλλα ραδικιού μπορούν να σοταριστούν με σκόρδο, αντζούγιες και άλλα υλικά. Σε αυτή τη μορφή, τα χόρτα που προκύπτουν μπορούν να συνδυαστούν με ζυμαρικά ή να συνοδεύσουν πιάτα με κρέας.
Ποικιλίες
Το ραδίκι μπορεί να καλλιεργηθεί για τα φύλλα του, συνήθως τρώγεται ωμό ως φύλλα σαλάτας. Το καλλιεργούμενο ραδίκι χωρίζεται γενικά σε τρεις τύπους, από τους οποίους υπάρχουν πολλές ποικιλίες:
Αλδονικά οξέα
Συνήθως τα αλδονικά οξέα παρασκευάζονται με οξείδωση της αλδόζης με βρώμιο. Γενικώς βρίσκονται στη μορφή λακτόνης, με τη δομή του δακτυλίου ουσιαστικά ίδια με την κυκλική μορφή ημιακετάλης του αρχικού σακχάρου, στην οποία και αυτό βρίσκεται συνήθως. Ωστόσο, σε αντίθεση με τις ημιακετάλες, οι λακτόνες δεν έχουν χειρομορφικό ανωμερικό άτομο άνθρακα και δεν μπορούν να σχηματίσουν γλυκοσιδικούς δεσμούς.
Ραδίκι
Ποικιλίες
μικρογραφία| βελγικό αντίδι
Αλδονικά οξέα
Αλδονικά οξέα βρίσκονται σε πολλά βιολογικά συστήματα ως προϊόντα της οξειδώσεως των αλδοζών από αντιδρώντα του Benedict ή του Fehling. Οι λακτόνες τους είναι σημαντικά ενδιάμεσα παράγωγα στη σύνθεση σακχάρων κατά Kiliani-Fischer.
Ομίκουζι
μικρογραφία| Ένα παράδειγμα ενός ομικούζι της παραλλαγής Γκάνζαν Ντάισι Χιακούσεν. Σε αυτό το φύλλο είναι γραμμένο το 91ο (第九十一) από 100 τετράστιχες μαντικές προβλέψεις, με κατάταξη "(κανονική) τύχη" (吉, kichi) Τα ομίκουζι (御御籤,御神籤, ήおみくじ ) είναι τυχαίες προφητείες, προβλέψεις για τη μοίρα, γραμμένες σε λωρίδες χαρτιού σε σιντοϊστικούς ναούς και βουδιστικούς ναούς στην Ιαπωνία. Κυριολεκτικά σημαίνει «ιερός κλήρος». Συνήθως λαμβάνονται κάνοντας μια μικρή προσφορά (γενικά ένα νόμισμα πέντε γιεν καθώς θεωρείται καλή τύχη) και επιλέγοντας τυχαία ένα από ένα κουτί, ελπίζοντας ότι η προφητεία, που θα προκύψει θα είναι καλή. Από το 2011, οι κουλοχέρηδες με κέρματα μερικές φορές διανέμουν ομίκουζι.
Αλδονικά οξέα
Η ονοματολογία των αλδονικών οξέων και των αντίστοιχων λακτονών τους βασίζεται στην αντικατάσταση της καταλήξεως-επιθέματος «-όζη» με το «-ονικό οξύ» ή το «-ονολακτόνη», αντιστοίχως. Π.χ. η D-γλυκόζη οξειδώνεται προς D-γλυκονικό οξύ και D-γλυκονολακτόνη.
Ομίκουζι
Το ομίκουζι προβλέπει τις πιθανότητες του ατόμου να πραγματοποιηθούν οι ελπίδες του, να βρει ένα καλό ταίρι ή γενικά θέματα υγείας, τύχης, ζωής κ.λπ. Όταν η πρόβλεψη είναι κακή, συνηθίζεται να διπλώνετε τη λωρίδα χαρτιού και να την στερεώνετε σε ένα πεύκο ή σε έναν τοίχο από μεταλλικά σύρματα μαζί με άλλες δυσοίωνες προφητείες στην περιοχή του ναού ή του ιερού. Ένας υποτιθέμενος λόγος για αυτό το έθιμο είναι ένα λογοπαίγνιο που αφορά στη λέξη για το πεύκο (松, matsu) και το ρήμα 'περιμένω' (待つ, matsu). Η αντίληψη είναι ότι η κακή τύχη θα περιμένει στο δέντρο αντί να προσκολληθεί στον κομιστή. Σε περίπτωση που η προφητεία είναι καλή, ο κομιστής έχει δύο επιλογές: μπορεί επίσης να τη δέσει στο δέντρο ή τα σύρματα για να έχει μεγαλύτερη επίδραση η πρόβλεψη ή να την κρατήσει για τύχη. Τα ομίκουζι είναι διαθέσιμα σε πολλά ιερά και ναούς και παραμένουν μια από τις παραδοσιακές δραστηριότητες που σχετίζονται με το ιερό ή το ναό.
Αλδονικά οξέα
Πηγές
Κατηγορία:Καρβονικά οξέα Κατηγορία:Υδατάνθρακες
Ραδίκι
Φαρμακευτική χρήση
Η ρίζα του κιχωρίου περιέχει αιθέρια έλαια παρόμοια με αυτά που βρίσκονται σε φυτά του συγγενούς γένους Tanacetum. Στην εναλλακτική ιατρική, το ραδίκι έχει καταγραφεί ως ένα από τα 38 φυτά που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή ανθοϊαμάτων Μπαχ.
Ομίκουζι
Συγκρίνεται ίσως με το έθιμο της συγγραφής μιας προσευχής σε ένα ειδικά προετοιμασμένο κομμάτι ξύλου, που ονομάζεται έμα, το οποίο στη συνέχεια δένεται σε ένα ad hoc ικρίωμα.
Ραδίκι
Ζωοτροφή
Το ραδίκι είναι ιδιαίτερα εύπεπτο για τα μηρυκαστικά και έχει χαμηλή συγκέντρωση φυτικών ινών. Οι ρίζες του κιχωρίου θεωρούνταν κάποτε ως «εξαιρετικό υποκατάστατο της βρώμης» για τα άλογα λόγω της περιεκτικότητάς τους σε πρωτεΐνες και λίπος. Το ραδίκι περιέχει χαμηλή ποσότητα αναγωγημένων ταννινών που μπορεί να αυξήσει την αποτελεσματικότητα της χρήσης πρωτεϊνών στα μηρυκαστικά.
Ομίκουζι
Ιστορία
μικρογραφία| Ριόγκεν (αριστερά), 18ος αρχιηγούμενος (zasu) του [[Ενριάκου-τζι]] Η ακολουθία ομίκουζι χρησιμοποιείται ιστορικά συνήθως στους ιαπωνικούς βουδιστικούς ναούς. Αποτελείται από εκατό προφητικά τετράστιχα πέντε χαρακτήρων, και αποδίδεται παραδοσιακά στον μοναχό Ριόγκεν της σχολής Τεντάι της περιόδου Χεϊάν (912-985), μετά θάνατον γνωστό ως Τζίε Ντάισι (Jie Daishi) (慈恵大師) ή δημοφιλέστερα Γκάνζαν Ντάισι (Ganzan Daishi) (元三大師), και έτσι η ακολουθία ομίκουζι ονομάζεται Γκάνζαν Ντάισι Χιάκουσεν (Ganzan Daishi Hyakusen) (元三大師百籤, κυριολεκτικά "Εκατό κλήροι του Γκάνζαν Ντάισι") ή το Κάννον Χιάκουσεν  (Kannon Hyakusen) (観音百籤, "Εκατό κλήροι του Αβαλοκιτεσβάρα"). Σύμφωνα με έναν θρύλο αυτοί οι στίχοι του αποκαλύφθηκαν από τον μποντισάτβα Αβαλοκιτεσβάρα (Κάννον).
Μπες Τρούμαν
Η Ελίζαμπεθ Βιρτζίνια Τρούμαν (του γένους Γουάλας, 13 Φεβρουαρίου 1885 - 18 Οκτωβρίου 1982) ήταν η σύζυγος του Προέδρου Χάρυ Τρούμαν και Πρώτη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1945 έως το 1953. Υπηρέτησε επίσης ως Δεύτερη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών το 1945.
Ομίκουζι
Ιστορία
Ιστορικά, ωστόσο, το ιαπωνικό σύστημα ομίκουζι πιστεύεται ότι διαμορφώθηκε σύμφωνα με το κινέζικο kau chim, μια παρόμοια μορφή μαντείας, που περιλαμβάνει έναν σωλήνα γεμάτο με ραβδιά μπαμπού και μια ακολουθία γραπτών ή τυπωμένων προφητειών. Ένα ξύλινο δοχείο, που περιείχε κλήρους με τις προφητείες με ημερομηνία 1409 (Ōei 16) διατηρείται στο Τεντάι-τζι της επαρχίας Ιβάτε, υποδηλώνοντας ότι αυτή η μέθοδος πρόβλεψης της μοίρας εισήχθη στην Ιαπωνία κάπου πριν από την περίοδο Μουρομάτσι (1336-1573). Τα τετράστιχα του Γκάνζαν Ντάισι Χιάκουσεν (Ganzan Daishi Hyakusen) βασίζονται τα ίδια σε ένα σύνολο χρησμών, που χρονολογούνται από την περίοδο της δυναστείας Σονγκ (1127-1279) γνωστά ως Tiānzhú língqiān (天竺靈籤, κυριολεκτικά "Ινδικοί Υπερφυσικοί Κλήροι"; Ιαπωνικά: Tenjiku reisen).
Μπες Τρούμαν
Γνώριζε τον μελλοντικό της σύζυγο από τότε που ήταν παιδιά και φοιτούσαν στο ίδιο σχολείο στην πόλη Ιντιπέντενς του Μιζούρι. Ως Πρώτη Κυρία, δεν απολάμβανε την κοινωνική και πολιτική σκηνή στην Ουάσινγκτον, και στο τέλος της θητείας του συζύγου της το 1953, ανακουφίστηκε που θα επέστρεφε στην Ιντιπέντενς. Αυτή τη στιγμή κατέχει το ρεκόρ της μεγαλύτερης διάρκειας Πρώτης Κυρίας και της μεγαλύτερης διάρκειας Δεύτερης Κυρίας, για 97 χρόνια και 247 ημέρες. Πέθανε στην Ιντιπέντενς του Μιζούρι.
Ραδίκι
Ιστορία
Το φυτό έχει ιστορία που χρονολογείται από την αρχαία Αίγυπτο. Στην αρχαία Ρώμη, ένα πιάτο που ονομαζόταν puntarelle παρασκευαζόταν με φύτρα ραδικιού. Αναφέρθηκε από τον Οράτιο σε σχέση με τη δική του διατροφή, την οποία περιγράφει ως πολύ απλή: «Me pascunt olivae, me cichorea, me malvae» («Όσο για μένα, οι ελιές, τα ραδίκια και οι μολόχες παρέχουν τροφή»). Το ραδίκι περιγράφηκε για πρώτη φορά ως καλλιεργούμενο φυτό τον 17ο αιώνα.
Ομίκουζι
Ιστορία
Το Γκάνζαν Ντάισι Χιάκουσεν έγινε δημοφιλές στην περίοδο Έντο λόγω του αξιοσημείωτου μοναχού Τενκάι (1536-1643), ο οποίος πιστώνεται ότι προσάρτησε το όνομα του Ριόγκεν σε αυτό. Μια ιστορία που αναφέρεται από έναν από τους μαθητές του Τενκάι ισχυρίζεται ότι τον Τενκάι επισκέφτηκε κάποτε σε ένα όνειρο ο Ριόγκεν, ο οποίος του αποκάλυψε την ύπαρξη των 100 τετράστιχων, που υποτίθεται ότι είχαν χαθεί για αιώνες. Αυτά τα σύντομα ποιήματα ανακαλύφθηκαν τελικά στο Ναό Τογκακούσι στην επαρχία Σινάνο (σημερινή Νομαρχία Ναγκάνο) και διαδόθηκαν ευρέως. Το Γκάνζαν Ντάισι Χιάκουσεν έγινε τελικά πρότυπο σε πολλούς βουδιστικούς ναούς (ακόμη και σε αυτούς που δεν συνδέονται με τη σχολή Τεντάι) και χρησίμευσε ως πρότυπο για άλλες ακολουθίες ομίκουζι. Διάφορα βιβλία, που εξηγούσαν το νόημα των χρησμών, εκδόθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου, υποδηλώνοντας τη ευρεία δημοτικότητά τους.
Ραδίκι
Ιστορία
Το 1766, ο Φρειδερίκος ο Μέγας απαγόρευσε την εισαγωγή καφέ στην Πρωσία, οδηγώντας στην ανάπτυξη ενός υποκατάστατου καφέ από τον πανδοχέα του Μπράουνσβαϊγκ Κρίστιαν Γκότλιμπ Φέρστερ (πέθανε το 1801), ο οποίος κέρδισε μια παραχώρηση το 1769-70 για την κατασκευή του στο Μπράουνσβαϊγκ και στο Βερολίνο. Μέχρι το 1795, 22 με 24 εργοστάσια αυτού του τύπου βρίσκονταν στο Μπράουνσβαϊγκ. Ο Λόρδος Μονμπόντο περιγράφει το φυτό το 1779 ως το "chicoree", το οποίο οι Γάλλοι καλλιέργησαν ως βότανο σε γλάστρα. Στη Γαλλία της Ναπολεόντειας Εποχής, το ραδίκι εμφανιζόταν συχνά ως νοθευτικό στον καφέ ή ως υποκατάστατο του καφέ. Το ραδίκι υιοθετήθηκε επίσης ως υποκατάστατο καφέ από τους Συνομοσπονδιακούς στρατιώτες κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου και έχει γίνει κοινό στις Ηνωμένες Πολιτείες. Χρησιμοποιήθηκε επίσης στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όπου το Καμπ Κόφι, ένα απόσταγμα καφέ και κιχωρίου, πωλείται από το 1885.
Μπες Τρούμαν
Πρώιμη ζωή, σπουδές και καριέρα
Η Μπες Τρούμαν γεννήθηκε ως Ελίζαμπεθ Βιρτζίνια Γουάλας στις 13 Φεβρουαρίου 1885, στην Ιντιπέντενς του Μιζούρι, από τους Μάργκαρετ Ελίζαμπεθ Γκέιτς (4 Αυγούστου 1862 - 5 Δεκεμβρίου 1952, κόρη του Τζορτζ Πόρτερφιλντ Γκέιτς, συνιδρυτή της εταιρείας Γουάγκονερ Γκέιτς Μίλλινγκ) και Ντέιβιντ Ο Γουίλοκ Γουάλας (15 Ιουνίου 1860 - 17 Ιουνίου 1903, τοπικός πολιτικός, γιος ενός πρώην δήμαρχου της Ιντιπέντενς) και ήταν γνωστή ως Μπέσι κατά την παιδική της ηλικία. Ήταν η μεγαλύτερη από τα τέσσερα αδέλφια. Είχε τρεις αδελφούς, τους Φρανκ Γκέτις Γουάλας, (4 Μαρτίου 1887 - 12 Αυγούστου 1960), Τζορτζ Πόρτερφιλντ Γουάλας, (1 Μαΐου 1892 - 24 Μαΐου 1963) και Ντέιβιντ Φρέντερικ Γουάλας (7 Ιανουαρίου 1900 - 30 Σεπτεμβρίου 1957). Η Μπες είχε φήμη αγοροκόριτσου ως παιδί. Αργότερα, ως νεαρή γυναίκα, η Μπες απολάμβανε να εκφράζεται μέσα από τη μόδα, τα ρούχα και τα καπέλα της. Ένας φίλος ανέφερε «Η Μπες είχε πάντα πιο κομψά καπέλα από ό,τι οι υπόλοιποι εμείς, ή απλά τα φορούσε με περισσότερο στυλ.».
Ομίκουζι
Προβλέψεις για τη μοίρα
μικρογραφία| ομίκουζι στο Ιερό Τόνγκου στο Χοκκάιντο, στο [[Σαππόρο]] Το ομίκουζι τυλίγεται προς τα πάνω ή διπλώνεται και ξετυλίγοντας το κομμάτι χαρτί αποκαλύπτεται η μοίρα, που είναι γραμμένη σε αυτό. Μπορεί να είναι οποιαδήποτε από τις ακόλουθες ευλογίες ή κατάρας (ταξινομημένα με βάση την έκταση της τύχης):
Ραδίκι
Ιστορία
Στις ΗΠΑ, η ρίζα κιχωρίου χρησιμοποιείται από καιρό ως υποκατάστατο του καφέ στις φυλακές. Μέχρι τη δεκαετία του 1840, το λιμάνι της Νέας Ορλεάνης ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος εισαγωγέας καφέ (μετά τη Νέα Υόρκη). Οι κάτοικοι της Λουιζιανής άρχισαν να προσθέτουν ρίζα κιχωρίου στον καφέ τους όταν οι ναυτικοί αποκλεισμοί της Ένωσης κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου απέκοψαν το λιμάνι της Νέας Ορλεάνης, δημιουργώντας έτσι μια μακροχρόνια παράδοση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστεροειδή Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Φυλλώδη λαχανικά Κατηγορία:Ευρωπαϊκή χλωρίδα Κατηγορία:Χόρτα Κατηγορία:Μπαχαρικά
Ομίκουζι
Προβλέψεις για τη μοίρα
Ορισμένες παραλλαγές του Γκάνζαν Ντάισι Χιάκουσεν καθώς και άλλες ακολουθίες μπορεί να περιλαμβάνουν πρόσθετες προφητείες για την τύχη όπως "μεγάλη κατάρα".
Μπες Τρούμαν
Πρώιμη ζωή, σπουδές και καριέρα
Ο Χάρυ Τρούμαν συναντήθηκε με την Μπες λίγο μετά την μετακόμισή της οικογένειάς του στην Ιντιπέντενς και οι δύο φοίτησαν μαζί στο σχολείο μέχρι την αποφοίτησή τους.
Πυλαία Έβρου
Για συνώνυμο οικισμό δείτε το λήμμα: Πυλαία
Μπες Τρούμαν
Πρώιμη ζωή, σπουδές και καριέρα
Μετά την αποφοίτησή της από το Γυμνάσιο Ουίλλιαμ Κρίσμαν (τότε γνωστό ως Γυμνάσιο Ιντιπέντενς) σπούδασε στη Σχολή Μπράστοου στο Κάνσας Σίτι, του Μιζούρι. Έπαιζε στη γυναικεία ομάδα μπάσκετ όταν δεν διάβαζε λογοτεχνία ή γαλλική γλώσσα.
Ομίκουζι
Προβλέψεις για τη μοίρα
Στη συνέχεια, παρατίθενται προβλέψεις για την τύχη ή την μοίρα των ανθρώπων σχετικά με συγκεκριμένες πτυχές της ζωής κάποιου, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν οποιονδήποτε αριθμό από τους ακόλουθους μεταξύ άλλων πιθανών συνδυασμών:
Μπες Τρούμαν
Πρώιμη ζωή, σπουδές και καριέρα
Το 1903, ο πατέρας της σηκώθηκε νωρίς ένα πρωί, μπήκε στην οικογενειακή μπανιέρα και πέθανε από αυτοκτονία πυροβολώντας τον εαυτό του στο κεφάλι. Σύμφωνα με τον βιογράφο Ντέιβιντ ΜακΚάλοου, η αιτία της αυτοκτονίας του είναι άγνωστη, με εικασίες που κυμαίνονται από κατάθλιψη έως αυξανόμενα χρέη.
Πυλαία Έβρου
Η Πυλαία είναι πεδινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 140 μέτρων.
Ομίκουζι
Σχέση με τα μπισκότα τύχης
Οι τυχαίες προφητείες στα μπισκότα τύχης μπορεί να προέρχονται από το ομίκουζι. Αυτό ισχυρίζεται ο Σεϊίτσι Κίτο του Φουγκέτσου-Ντο, και υποστηρίζεται από στοιχεία ότι τα αμερικανικά μπισκότα τύχης προέρχονται από κράκερς του Κιότο του 19ου αιώνα, που ονομάζονται τσουζίουρα σένμπεϊ (tsujiura senbei).
Πυλαία Έβρου
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Πυλαία βρίσκεται στα ανατολικά σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία, σε απόσταση 26 χλμ. Α.-ΒΑ. της Αλεξανδρούπολης (μέσω Εγνατίας) και 21 χλμ. Δ. από το συνοριακό σταθμό Κήπων. Νότια του χωριού περνάει η Εγνατία Οδός ενώ δυτικά ξεκινά το "Νότιο δασικό σύμπλεγμα Έβρου" που έχει χαρακτηριστεί Βιότοπος Natura2000. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Φερών. Το 1928 με το ΦΕΚ 4Α - 16/01/1928 ορίστηκε της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά, μαζί με τα Κοίλα και τη Μελία αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Πυλαίας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φερών του Δήμου Αλεξανδρούπολης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 148 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 79.
Μπες Τρούμαν
Πρώιμη ζωή, σπουδές και καριέρα
Μετά την αποφοίτησή της, η Μπες συνέχισε να αναλαμβάνει πολλές θέσεις εργασίας. Ήταν διαχειρίστρια και λογίστρια, στο εμπορικό ανδρικών ειδών ιματισμού Τρούμαν - Τζέικομπσεν από το 1919 έως το 1922. Συνέχισε ως σύμβουλος και βοηθός δικαστή κομητειών στην ανατολική συνοικία της κομητείας Τζάκσον του Μιζούρι από το 1922-1924. Στη συνέχεια, πήρε άλλη μία θέση συμβούλου και βοηθού του Προεδρεύοντα δικαστή της ανατολικής συνοικίας της κομητείας Τζάκσον από το 1926 έως το 1934. Στη συνέχεια, εργάστηκε ως Σύμβουλος Γερουσιαστών από το 1935-1945, πριν γίνει Δεύτερη Κυρία.
Ομίκουζι
Παραπομπές
κατηγορία: Ιαπωνική θρησκεία κατηγορία: Ιαπωνικός πολιτισμός Κατηγορία:Μαντεία Κατηγορία:Σιντοϊσμός Κατηγορία:Βουδισμός στην Ιαπωνία
Μπες Τρούμαν
Πρώιμη ζωή, σπουδές και καριέρα
Η Μπες και ο Χάρυ Τρούμαν παντρεύτηκαν στις 28 Ιουνίου 1919, στην Επισκοπική Εκκλησία της Τριάδας στην Ιντιπέντενς (Ανεξαρτησία). Ο Χάρυ φλέρταρε την Μπες πριν φύγει για να πολεμήσει κατά τον Α´ Παγκόσμιο Πόλεμο και της έκανε πρόταση γάμου το 1911, αλλά αυτή την απέρριψε. Ο Τρούμαν αργότερα είπε ότι σκόπευε να προτείνει ξανά, αλλά όταν θα το έκανε ήθελε να βγάζει περισσότερα χρήματα από όσα έβγαζε ένας αγρότης. Η μόνη κόρη τους, η Μάργκαρετ, γεννήθηκε το 1924.
Ζωή στην Ουάσινγκτον
Όταν ο Τρούμαν εξελέγη Γερουσιαστής από το Μιζούρι το 1934, η οικογένεια μετακόμισε στην Ουάσινγκτον. Η κα Τρούμαν έγινε μέλος της Λέσχης Κογκρέσου, της Επαγγελματικής Οργάνωσης Εργοδοτών Σίστερχουντ (Sisterhood), του Οργανισμού Ενωμένης Υπηρεσίας Έιτς Στριτ (H Street United Service Organisation) και του Ερυθρού Σταυρού της Λέσχης Συζύγων Γερουσίας. Προσχώρησε στο προσωπικό του συζύγου της ως υπάλληλος, απαντώντας σε προσωπικά μηνύματα και εκπονώντας εκθέσεις επιτροπής όταν έγινε Πρόεδρος της Ειδικής Επιτροπής της Γερουσίας για την Έρευνα του Εθνικού Προγράμματος Άμυνας. Όταν ο Τρούμαν αποδέχθηκε το ρόλο του Αντιπροέδρου στον Πρόεδρο Ρούσβελτ, η Μπες δεν ήταν απόλυτα ικανοποιημένη. Ήθελε να επιστρέψει στη ζωή τους στο Μιζούρι, αλλά φοβόταν επίσης ότι ο Ρούσβελτ θα πέθαινε, κάνοντας τον σύζυγό της Πρόεδρο.
Πρώτη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών
Ιδιωτικά, η Μπες ήταν ανεπίσημη σύμβουλος του συζύγου της, Προέδρου Τρούμαν. Ποτέ δεν του είπε τι να κάνει ως Πρόεδρος, αλλά συχνά έδινε τη γνώμη της για θέματα που δεν ήταν σίγουρος. Η Μπες θα βοηθούσε επίσης τον Πρόεδρο Τρούμαν με τις ομιλίες του, συμπεριλαμβανομένης της ομιλίας του για το Δόγμα του Τρούμαν. Εκτός από τις ομιλίες, η Μπες εξέταζε και σχολίαζε το έργο του Τρούμαν στο τέλος κάθε ημέρας και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εκστρατεία του το 1948.
Ως Πρώτη Κυρία, η Μπες υπηρέτησε ως Επίτιμη Πρόεδρος των Κοριτσιών Προσκόπων, της Εθνικής Δημοκρατικής Λέσχης Γυναίκας και Ζωικής Διάσωσης της Ουάσινγκτον. Ήταν Επίτιμη Πρόεδρος του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού.
Η Μπες δούλεψε με διάφορους οργανισμούς, αλλά ποτέ δεν υιοθέτησε μια ομάδα ή έναν σκοπό ως επίκεντρό της, όπως κάνουν πολλές Πρώτες Κυρίες.
Το 1953, οι Τρούμαν επέστρεψαν στην Ιντιπέντενς, στο σπίτι της οικογένειάς τους στην οδό North Delaware Street 219 (προφ. Νορθ Ντέλαγουερ Στριτ), όπου ο πρώην πρόεδρος εργάστηκε για την κατασκευή της βιβλιοθήκης του και τη σύνταξη των απομνημονευμάτων του. Η Μπες ανέκαμψε πλήρως μετά από μαστεκτομή το 1959 στην οποία οι γιατροί αφαίρεσαν έναν μεγάλο, αλλά καλοήθη όγκο.
Όταν ο Πρόεδρος Λύντον Τζόνσον υπέγραψε την Medicare σε νόμο το 1965, οι Τρούμαν ήταν οι πρώτοι ηλικιωμένοι που έλαβαν κάρτες Medicare, που τους παρουσιάστηκαν από τον Τζόνσον στη Βιβλιοθήκη του Τρούμαν.
Αντισημιτισμός
εναλλ.=Ο Πρόεδρος Τζόνσον παραδίδει στον πρώην Πρόεδρο Τρούμαν ένα στυλό που χρησιμοποιείται για να υπογράψει το νομοσχέδιο Medicare καθώς κοιτάζουν οι Μπες, Λέιντι Μπερντ Τζόνσον και Αντιπρόεδρος Χάμφρι.|μικρογραφία|Ο Πρόεδρος [[Λύντον Τζόνσον|Τζόνσον παραδίδει στον πρώην Πρόεδρο Τρούμαν ένα στυλό που χρησιμοποιείται για να υπογράψει το νομοσχέδιο Medicare καθώς κοιτάζουν οι Μπες, Λέιντι Μπερντ Τζόνσον και Αντιπρόεδρος Χάμφρι.]] Το 1961, ο Ντέιβιντ Σάσκιντ (Αμερικανός παραγωγός) διεξήγαγε μια σειρά συνεντεύξεων με τον πρώην Πρόεδρο Τρούμαν στην Ιντιπέντενς. Αφού πήρε τον Τρούμαν από τον σπίτι του για να τον πάει στην Προεδρική Βιβλιοθήκη Τρούμαν για τις συνεντεύξεις για αρκετές ημέρες, ο Σάσκιντ ρώτησε τον Τρούμαν γιατί δεν είχε προσκληθεί στο σπίτι τους. Σύμφωνα με τον προεδρικό ιστορικό Μάικλ Μπέστσλος, ο Τρούμαν είπε ειλικρινά στον Σάσκιντ, «Αυτό είναι το σπίτι της Μπες» και δεν υπήρχε ποτέ, ούτε θα υπάρξει ποτέ, Εβραίος επισκέπτης.».
Μπελαβιλιέ
Το Μπελαβιλιέ (γαλλικά: Bellavilliers) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Μπες Τρούμαν
Χηρεία, θάνατος και ρεκόρ μακροζωίας
Την εποχή του θανάτου του συζύγου της το 1972 σε ηλικία 88 ετών, η Μπες ήταν 87 ετών, καθιστώντας τους το παλαιότερο ζευγάρι που είχε καταλάβει τον Λευκό Οίκο εκείνη την εποχή. Η Μπες συμφώνησε να γίνει η επίτιμη πρόεδρος της εκστρατείας επανεκλογής του γερουσιαστή Τόμας Ίγκλτον στο Μιζούρι.
Μπελαβιλιέ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπελαβιλερσουά (γαλλικά: Bellavillersois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Μπες Τρούμαν
Χηρεία, θάνατος και ρεκόρ μακροζωίας
Η Μπες συνέχισε να ζει ήσυχα στην Ιντιπέντενς για την τελευταία δεκαετία της ζωής της, την οποία επισκέπτονταν η κόρη και τα εγγόνια της. Πέθανε στις 18 Οκτωβρίου 1982, από συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια στην ηλικία των 97 ετών. Μια ιδιωτική κηδεία πραγματοποιήθηκε στις 21 Οκτωβρίου. Στη συνέχεια, θάφτηκε δίπλα στον άντρα της στην αυλή της Βιβλιοθήκης Χάρυ Σ. Τρούμαν στην Ιντιπέντενς του Μιζούρι.
Πρέντραγκ Μιγιάτοβιτς
Ο Πρέντραγκ «Πέτζα» Μιγιάτοβιτς (Предраг Пеђа Мијатовић, γεννήθηκε 19 Ιανουαρίου 1969) είναι Γιουγκοσλάβος (τώρα Μαυροβούνιος) πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Αγωνίστηκε σε 6 συλλόγους: Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα, Παρτιζάν Βελιγραδίου, Βαλένθια, Ρεάλ Μαδρίτης, Φιορεντίνα και Λεβάντε. Σε διεθνές επίπεδο, έπαιξε με την Εθνική Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000.
Σημείωσε 28 γκολ τη σεζόν 1995–96 στη Πριμέρα Ντιβισιόν για τη Βαλένθια, κάτι που οδήγησε στη μεταγραφή του στη Ρεάλ Μαδρίτης, όπου σημείωσε το μοναδικό γκολ στον τελικό του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1997-98, το οποίο εξασφάλισε το πρώτο Ευρωπαϊκό Κύπελλο της Ρεάλ Μαδρίτης μετά από 32 χρόνια. Το 1997, ο Μιγιάτοβιτς αναδείχθηκε δεύτερος για τη Χρυσή Μπάλα, πίσω από τον Ρονάλντο και μπροστά από τον Ζινεντίν Ζιντάν. Μετά την αποχώρησή του, υπηρέτησε ως τεχνικός διευθυντής για τη Ρεάλ Μαδρίτης από το 2006 έως το 2009.
Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα
Γεννημένος στο Τίτογκραντ στην Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Μαυροβουνίου της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, ο Mijatović μεγάλωσε στη γειτονιά Μασλίνε στα περίχωρα της πόλης και έχει καταγωγή από τη φυλή Μπιελοπαβλίτσι.
Από τη σεζόν 1987–88, ο Μιγιάτοβιτς καθιερώθηκε βασικός στην ΦΚ Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα. Τον Οκτώβριο του 1987, ήταν μέλος της γιουγκοσλαβικής ομάδας νέων που αγωνίστηκε και κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 1987 στη Χιλή. Με την επιστροφή του στην Μπούντουτσνοστ, η θέση του Μιγιάτοβιτς στην ομάδα εδραιώθηκε και εκπροσώπησε τη Γιουγκοσλαβία στη Χιλή. Ο Μιγιάτοβιτς έκανε 31 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα και συνέβαλε με 4 γκολ, καθώς η Μπούντουτσνοστ ολοκλήρωσε τη σεζόν στην 9η θέση.
Κατά τη διάρκεια του χειμώνα της σεζόν 1989–90, ο Μιγιάτοβιτς παραλίγο να υπογράψει με τη Χάιντουκ Σπλιτ μετά από διαπραγματεύσεις. Ωστόσο, ο πρόεδρος του συλλόγου της Παρτιζάν Βελιγραδίου, Μίρκο Μαριάνοβιτς, παρενέβη και έπεισε τον Μιγιάτοβιτς να ενταχθεί στον σύλλογο με έδρα το Βελιγράδι. Τον Δεκέμβριο του 1989, η Παρτιζάν πλήρωσε τελικά ένα ποσό μεταγραφής 1 εκατομμυρίου μάρκων στη Μπούντουτσνοστ για τον Μιγιάτοβιτς. Αυτή ήταν εκείνη την εποχή η ακριβότερη μεταγραφή στο γιουγκοσλαβικό πρωτάθλημα.
Σε μεταγενέστερες συνεντεύξεις του, ο Μιγιάτοβιτς είπε ότι η επιδείνωση της πολιτικής κατάστασης και της ασφαλείας στη Γιουγκοσλαβία ήταν ένας παράγοντας στην απόφασή του να μην ενταχθεί στην  Χάιντουκ.
Παρτιζάν
Αν και σκόραρε στο ντεμπούτο του με την Παρτιζάν ενάντια στην πρώην ομάδα του, Μπούντουτσνοστ, η πρώτη μισή σεζόν του Μιγιάτοβιτς στη νέα ομάδα πέρασε ως επί το πλείστον για να προσαρμοστεί στο νέο περιβάλλον. Δεν κατάφερε να σκοράρει στις επόμενες 14 εμφανίσεις του στο πρωτάθλημα μέχρι το τέλος της σεζόν 1989-90.
Ωστόσο, ο Μιγιάτοβιτς συνέχισε να βελτιώνεται, καθιστώντας τον αδιαμφισβήτητο ηγέτη της ομάδας κατά τη διάρκεια της σεζόν 1991–92 υπό τον προπονητή Ίβιτσα Όσιμ, και οδηγώντας την Παρτιζάν στον τίτλο του Κυπέλλου Γιουγκοσλαβίας το 1992 εναντίον του νικητή του Κυπέλλου Ευρώπης, Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου. Βραβεύτηκε επίσης ως Γιουγκοσλάβος Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς κατά τη διάρκεια της σεζόν.
Βαλένθια
Ο Μιγιάτοβιτς εντάχθηκε στη Βαλένθια το καλοκαίρι του 1993 και έκανε το ντεμπούτο του στη Βαλένθια στις 5 Σεπτεμβρίου 1993 εναντίον της Ρεάλ Οβιέδο. Κέρδισε το βραβείο του Ποδοσφαιριστή της Χρονιάς στην Ισπανία τη σεζόν 1995–96, έχοντας σκοράρει 28 γκολ σε 40 αγώνες της Πριμέρα Ντιβισιόν. Ήταν ο δεύτερος καλύτερος σκόρερ στο πρωτάθλημα, πίσω μόνο από τον Χουάν Αντόνιο Πίτσι. Οι συνεισφορές του Μιγιάτοβιτς βοήθησαν τη Βαλένθια να τερματίσει στη δεύτερη θέση πίσω από την Ατλέτικο Μαδρίτης εκείνη τη σεζόν.
Ρεάλ Μαδρίτης
Στις 13 Φεβρουαρίου 1996, ο Μιγιάτοβιτς υπέγραψε συμβόλαιο με τη Ρεάλ Μαδρίτης με το οποίο όριζε να ενταχθεί στον σύλλογο από τη Βαλένθια το καλοκαίρι του 1996 έναντι μεταγραφικού ποσού 1,5 εκατομμυρίου πεσέτων. Ο πρώην συμπαίκτης του στην Εθνική Γιουγκοσλαβίας Νταβόρ Σούκερ, ο Κλάρενς Ζέεντορφ και ο Ρομπέρτο Κάρλος εντάχθηκαν επίσης στη Ρεάλ Μαδρίτης το καλοκαίρι του 1996. Ο προπονητής Φάμπιο Καπέλο τοποθετούσε συχνά τον Μιγιάτοβιτς στην επίθεση μαζί με τον Σούκερ, αναζωογονώντας τη συνεργασία τους από την περίοδο που ήταν στην ομάδα νέων της Γιουγκοσλαβίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 1987. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 1996–97 της Πριμέρα Ντιβισιόν, ο Μιγιάτοβιτς σημείωσε συνολικά 14 γκολ. Σημείωσε 1 γκολ στη νίκη της Ρεάλ Μαδρίτης με 2–0 επί της Μπαρτσελόνα στο Ελ Κλάσικο στις 7 Δεκεμβρίου 1996, ξεφεύγοντας από τους Μιγκέλ Άνχελ Ναδάλ και Λοράν Μπλαν προτού σκάψει τη μπάλα πάνω από τον Βίτορ Μπάια για να σκοράρει. Μέχρι το τέλος της σεζόν, η Ρεάλ Μαδρίτης ήταν πρώτη στην Πριμέρα Ντιβισιόν και διεκδίκησε επίσης το Σούπερ Καπ Ισπανίας 1997 εναντίον της Μπαρτσελόνα.
Στις 20 Μαΐου 1998, ο Μιγιάτοβιτς σημείωσε το νικητήριο γκολ στη νίκη της Ρεάλ Μαδρίτης με 1–0 επί της Γιουβέντους στον τελικό του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1997-98. Αυτό ήταν το πρώτο τρόπαιο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ της Ρεάλ Μαδρίτης μετά από 32 χρόνια. Η επόμενη σεζόν ήταν η τελευταία του Μιγιάτοβιτς με τους Los Blancos. Στο τέλος της σεζόν, ο 30χρονος Μιγιάτοβιτς πουλήθηκε στην ιταλική Φιορεντίνα της Σέριε Α.
Φιορεντίνα
Στις 28 Ιουνίου 1999, ο Μιγιάτοβιτς υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας με τη Φιορεντίνα για 17 δισεκατομμύρια λιρέτες Ιταλίας. Οι πρώτες του εμφανίσεις στη Φιορεντίνα ήταν πολλά υποσχόμενες. Παρά το βάθος της επίθεσης της Φιορεντίνα, με παίκτες όπως ο Γκάμπριελ Μπατιστούτα, ο προπονητής Τζιοβάνι Τραπατόνι αρχικά επέλεξε τον Μιγιάτοβιτς ως βασικό. Στις 26 Ιουλίου 1999, ο Μιγιάτοβιτς σημείωσε το εναρκτήριο γκολ στη νίκη της Φιορεντίνα με 4–0 επί της Άστον Βίλα στους τελικούς του Κυπέλλου Γκόθαμ στη Νέα Υόρκη, ένα φιλικό τουρνουά πριν από την κανονική σεζόν. Έπαιξε στη Φιορεντίνα για δύο σεζόν, πετυχαίνοντας τέσσερα γκολ στη Σέριε Α και πρόσθεσε το τίτλο του Κυπέλλου Ιταλίας στην τροπαιοθήκη του. Επιπλέον, συμμετείχε στην πορεία της Φιορεντίνα στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 1999-00, η οποία κατέληξε στην τρίτη θέση στον Όμιλο Β΄ της δεύτερης φάσης των ομίλων, πίσω από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και την πρώην ομάδα του, Βαλένθια.
Λεβάντε
Ο Μιγιάτοβιτς εντάχθηκε στη Λεβάντε το καλοκαίρι του 2002. Έπαιξε εκεί για μία σεζόν, μετά την οποία η ομάδα τερμάτισε στην τέταρτη θέση στη σεζόν 2002–03 της Σεγούντα Ντιβισιόν. Ακολούθως αποσύρθηκε από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, αφού ταλαιπωρήθηκε με παρατεταμένους τραυματισμούς.
Εθνική ομάδα
Έπαιξε για την Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 στη Γαλλία, χάνοντας πέναλτι στον αγώνα με αντίπαλο την Ολλανδία, ενώ αγωνίστηκε και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000.
Μπες Τρούμαν
Χηρεία, θάνατος και ρεκόρ μακροζωίας
Η Μπες Τρούμαν παραμένει η μακροβιότερη Πρώτη Κυρία και Δεύτερη Κυρία στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Χάρυ Τρούμαν
Πρέντραγκ Μιγιάτοβιτς
Εθνική ομάδα
Συνολικά, με την εθνική ομάδα είχε 73 συμμετοχές, σημειώνοντας 27 γκολ. Ο τελευταίος αγώνας του ήταν ένας αγώνας για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 τον Ιούνιο του 2003 εναντίον του Αζερμπαϊτζάν.
Μετέπειτα σταδιοδρομία
Αφού αποσύρθηκε το 2004, ο Μιγιάτοβιτς συνέχισε να ζει στη Βαλένθια και σύντομα έγινε μάνατζερ παικτών.
Το 2006 έγινε τεχνικός διευθυντής της Ρεάλ Μαδρίτης, υπηρετώντας στη θέση για τρεις σεζόν. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Μιγιάτοβιτς υπέγραψε σημαντικούς παίκτες στην ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης, όπως οι Πέπε, Μαρσέλο, Γκονσάλο Ιγουαΐν και Ρουντ φαν Νίστελροϊ.
Εθνική ομάδα
Πηγή:
Τίτλοι και διακρίσεις
μικρογραφία| Ο Μιγιάτοβιτς σε γραμματόσημο του Μαυροβουνίου του 2006 Παρτιζάν
Ρεάλ Μαδρίτης
Γιουγκοσλαβία
Ατομικές
Βραβεία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Σερβία και Μαυροβούνιο Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας και Μαυροβουνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ Κατηγορίας Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβάντε ΟΝ
Εθνική Μεξικού (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών του Μεξικού είναι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα του Μεξικού στις διεθνείς διοργανώσεις καλαθοσφαίρισης ανδρών και τελεί υπό τον έλεγχο της Μεξικανικής Αθλητικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (ADEMEBA), κατόπιν απόφασης της Εθνικής Επιτροπής Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (CONADE).
Ιστορία
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1960, η ομάδα του Μεξικού ήταν μια σημαντική δύναμη στην παγκόσμια σκηνή. Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936, τερμάτισε 4η το 1948 και 5η το 1968.
Η πρώτη σημαντική επιτυχία της ομάδας ήρθε στο Αμερικανικό Πρωτάθλημα του 2013, στο οποίο η ομάδα του Μεξικού κατέλαβε την πρώτη θέση. Ακολούθησε το χάλκινο μετάλλιο στο Αμερικανικό Πρωτάθλημα του 2017.
Στατιστικά
Για το 2023, η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών του Μεξικού βρισκόταν στη 31η θέση της Παγκόσμιας Κατάταξης της FIBA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεξικου
Παυσανίας ο Αθηναίος
Ο Παυσανίας (περίπου 420 π.Χ.) ήταν αρχαίος Αθηναίος από την Ακαμαντίδα και ήταν ο εραστής του ποιητή Αγάθωνα
Παρά το γεγονός ότι ο Παυσανίας παίρνει μέρος στο Συμπόσιο του Πλάτωνα, πολύ λίγα είναι γνωστά γι 'αυτόν. Οι ιστορίες του τείνουν να απευθύνονται μόνο στην ερωτική σχέση του με τον Αγάθωνα και δεν μας δίνουν πληροφορίες για τα προσωπικά του επιτεύγματα. Περίπου το 407 π.Χ απομακρύνθηκε από την Αθήνα προς την αυλή του μακεδόνα βασιλιά Αρχέλαου.
Ο Παυσανίας εμφανίζεται για λίγο και σε δύο άλλους διαλόγους, τον Πρωταγόρα του Πλάτωνα και το Συμπόσιο του Ξενοφώντα.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα της Αρχαιότητας
Καλαθοσφαίριση στην Ελλάδα
Η Καλαθοσφαίριση στην Ελλάδα έχει μια μακρά ιστορία, καθώς η Ελλάδα ήταν ένα από τα οκτώ κράτη τα οποία ίδρυσαν τη FIBA το 1932, η εθνική ομάδα ανδρών κατέκτησε για πρώτη φορά μετάλλιο (χάλκινο) σε Ευρωμπάσκετ το 1949, και η ΑΕΚ υπήρξε ο πρώτος ελληνικός σύλλογος που κατέκτησε ευρωπαϊκό τίτλο το 1968.
Λεονάρντο Μπρούνι
Ο Λεονάρντο Μπρούνι (ή Λεονάρντο Αρετίνο, 1370 - 9 Μαρτίου 1444) ήταν Ιταλός ουμανιστής, ιστορικός και πολιτικός, συχνά αναγνωρίζεται ως ο πιο σημαντικός ανθρωπιστικός ιστορικός της πρώιμης Αναγέννησης. Τον έχουν αποκαλέσει ως τον πρώτο μοντέρνο ιστορικό. Ήταν το πρώτο άτομο που έγραψε χρησιμοποιώντας τρεις διαφορετικές περιόδους της ιστορίας : Αρχαιότητα, Μεσαίωνας και Σύγχρονη Εποχή. Οι ημερομηνίες που ο Μπρούνι χρησιμοποίησε για να καθορίσει τις περιόδους δεν είναι ακριβώς αυτές που οι σύγχρονοι ιστορικοί χρησιμοποιούν αλλά καθόρισε την εννοιολογική βάση για μια τριμερή διαίρεση της ιστορίας.
Καλαθοσφαίριση στην Ελλάδα
Η καλαθοσφαίριση έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές άθλημα στην Ελλάδα μετά την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης του 1987 στην Αθήνα από την εθνική ομάδα ανδρών, γεγονός που προκάλεσε ένα γενικότερο ενδιαφέρον στη χώρα για το άθλημα αυτό. Από τότε, η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης των ανδρών έχει γίνει αποδέκτης σημαντικών διεθνών επιτυχιών, οδηγώντας την Ελλάδα να εισέλθει στον κύκλο των δυνάμεων της ευρωπαϊκής καλαθοσφαίρισης μαζί με τη Ρωσία, τη Σερβία, την Κροατία, την Ιταλία, την Ισπανία, τη Γαλλία και τη Λιθουανία. Παράλληλα με τον θρίαμβο της εθνικής ομάδας το 1987, η Ελλάδα κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης το 2005, τα ασημένια μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 1989 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 2006 αλλά και το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 2009.
Λεονάρντο Μπρούνι
Βιογραφία
Ο Λεονάρντο Μπρούνι γεννήθηκε στο Αρέτσο της Τοσκάνης γύρω στα 1370. Ήταν μαθητής του πολιτικού και πολιτιστικού ηγέτη Κολούτσιο Σαλουτάτι, τον οποίο διαδέχθηκε ως καγκελλάριος της Φλωρεντίας, και υπό την κηδεμονία του οποίου ανέπτυξε τις ιδέες του περί ανθρωπισμού του πολίτη. Υπηρέτησε επίσης τέσσερις πάπες ως αποστολικός γραμματέας (1405-1414). Τα χρόνια του Μπρούνι ως καγκελάριος - 1410-1411 και αργότερα από 1427 έως τον θάνατό του το 1444 - μαστίζονταν από τον πόλεμο. Αν και κατείχε ένα από τα υψηλότερα πολιτικά γραφεία, ο Μπρούνι ήταν ιδιαίτερα αδύναμος σε σχέση με την οικογένεια Αλμπίτζι και την οικογένεια των Μεδίκων. Ο ιστορικός Άρθουρ Φίλντ προσδιόρισε τον Μπρούνι ως έναν προφανή συνωμότη ενάντια στην οικογένεια των Μεδίκων το 1437. Ο Μπρούνι πέθανε το 1444 στην Φλωρεντία και τον διαδέχθηκε ο Κάρλο Μαρσουπίνι.
Καλαθοσφαίριση στην Ελλάδα
Σε επίπεδο συλλόγων, οι ελληνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης των ανδρών έχουν κατακτήσει τίτλους τόσο της FIBA όσο και της EuroLeague, έχουν κερδίσει 18 ευρωπαϊκούς τίτλους και τρία διηπειρωτικά κύπελλα της FIBA, με τον συνολικό αριθμό των κατακτηθέντων τίτλων να ανέρχεται στους 21. Σε επίπεδο καλαθοσφαίρισης γυναικών, ο Αθηναϊκός κέρδισε το EuroCup το 2010.
Διεθνείς τίτλοι σε διασυλλογικές διοργανώσεις
Κύριο άρθρο: Ελληνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης στις διεθνείς διοργανώσεις
Λεονάρντο Μπρούνι
Προσωπικότητα
Ένα από τα πιο διάσημα έργα του Μπρούνι είναι ο Νέος Κικέρωνας, μια βιογραφία του Ρωμαίου πολιτικού Κικέρωνα. Ήταν επίσης ο συγγραφέας των βιογραφιών, στα ιταλικά, του Δάντη και του Πετράρχη. Ήταν ο Μπρούνι που χρησιμοποίησε την φράση humanitatis studia, που σημαίνει την μελέτη των ανθρώπινων προσπαθειών, τόσο διαφορετική από εκείνες της θεολογίας και της μεταφυσικής, από την οποία προέρχεται ο όρος ανθρωπιστές.
Καλαθοσφαίριση στην Ελλάδα
Διεθνείς τίτλοι ανδρικών ελληνικών ομάδων
Παναθηναϊκός
Ολυμπιακός
Λεονάρντο Μπρούνι
Προσωπικότητα
Ως ανθρωπιστής, μετάφρασε στα λατινικά πολλά έργα της λατινικής ιστορίας και φιλοσοφίας συγγραφέων όπως ο Αριστοτέλης και ο Προκόπιος. Οι μεταφράσεις του Μπρούνι πάνω στην Πολιτική και τα Ηθικά Νικομάχεια του Αριστοτέλη καθώς και τα Αριστοτελικά Οικονομικά, ήταν ευρέως διανεμημένα σε χειρόγραφη και έντυπη μορφή. Η χρήση του έργου "Πανηγυρικός προς Αθήνα" του Αίλιου Αριστείδη για την στήριξη των ρεπουμπλικανικών θέσεων στον πανηγυρικό λόγο στην πόλη της Φλωρεντίας (γύρω στο 1401) έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να τραβήξει ο Έλληνας ιστορικός την προσοχή των πολιτικών φιλοσόφων της Αναγέννησης (π.χ. Χανς Μπαρόν Η χρήση της πρώιμης ιταλικής Αναγέννησης). Έγραψε επίσης μια σύντομη πραγματεία στα ελληνικά για το Σύνταγμα της Φλωρεντίας.
Ο Μπρούνι ήταν ένας από τους πρώτους ανθρωπιστές που βρέθηκαν αντιμέτωποι με την ομοφυλοφιλία του Πλάτωνα και βρήκε τρόπους για να ασχοληθεί με το θέμα.
Καλαθοσφαίριση στην Ελλάδα
Διεθνείς τίτλοι ανδρικών ελληνικών ομάδων
ΑΕΚ
Άρης
ΠΑΟΚ
Μαρούσι
Διεθνείς τίτλοι γυναικείων ελληνικών ομάδων
Αθηναϊκός
Εθνική ομάδα νέων ανδρών (και παλαιότερα ελπίδων)
Κύριο άρθρο: Εθνική Νέων Ελλάδας (καλαθοσφαίριση)
Εθνική ομάδα εφήβων
Κύριο άρθρο: Εθνική Εφήβων Ελλάδας (καλαθοσφαίριση)
Εθνική ομάδα παίδων
Κύριο άρθρο: Εθνική Παίδων Ελλάδας (καλαθοσφαίριση)
Παραπομπές
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Ελλάδα
Μπελέμ (Γαλλία)
Το Μπελέμ (γαλλικά: Bellême) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Πείραμα Λιμοκτονίας της Μινεσσότα
Το Πείραμα Λιμοκτονίας της Μινεσσότα ήταν ένα ιατρικό πείραμα που έγινε κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Σκοπός του πειράματος αυτού ήταν να βρει ο Αμερικάνικος Στρατός αποτελεσματικό τρόπο να αντιμετωπίσει τις λιμοκτονίες στην Ευρώπη.
Η διαδικασία
Στο πείραμα όποιος ήθελε να συμμετάσχει συμμετείχε εντελώς εθελοντικά. Τους τρεις πρώτους μήνες οι συμμετέχοντες ταΐστηκαν ανάλογα με το βάρος τους. Ύστερα όμως τους κόπηκε η τροφή κατά δραματικό βαθμό. Τα γεύματα περιορίστηκαν σε δύο την ημέρα. Κρέας δεν υπήρχε. Οι άνδρες έτρεχαν επίσης και 36 χιλιόμετρα την εβδομάδα, καίγοντας ακόμη περισσότερες θερμίδες που δεν είχαν. Τα γεύματα που έτρωγαν οι συμμετέχοντες ήταν πλούσια σε υδατάνθρακες και πρωτεΐνες (για να μιμηθούν την κατάσταση των ανθρώπων στην Ευρώπη) με ιδιαίτερη έμφαση στις πατάτες, μακαρόνια και ψωμί ολικής αλέσεως. Οι ώρες του φαγητού έγιναν πλέον ο ημερήσιος πόθος. Οι συμμετέχοντες θύμωναν αν το φαγητό τους ερχόταν αργά. Μάλιστα πολλοί το συνδύαζαν με νερό ώστε να αισθάνονται ότι τρώνε περισσότερο. Επίσης κατά την διάρκεια των γευμάτων, επιτρεπόταν στους συμμετέχοντες απεριόριστες μαστίχες και μαύρος καφές. Οι συμμετέχοντες εκμεταλλεύτηκαν πλήρως αυτό το γεγονός με το να τρώνε μέχρι και 40 πακέτα μαστίχας την ημέρα και να πίνουν μέχρι και 15 ποτήρια μαύρο καφέ.
Αποτέλεσμα
Όσοι παρέμειναν μέχρι το τέλος του πειράματος έχασαν το 25% του βάρους τους. Επίσης εμφανίστηκε τάση αδυναμίας προς την αναιμία. Μειώθηκε (και σε πολλές περιπτώσεις εξαφανίστηκε) η σεξουαλική επιθυμία για πολλούς άντρες. Ταυτοχρόνως οι συμμετέχοντες είχαν τάσεις κατάθλιψης από την έλλειψη σωστού φαγητού. Στην αρχή οι άντρες παρατηρήθηκαν να έχουν ισχυρές πολιτικές απόψεις και μεγάλη ενεργητικότητα. Κατά την διάρκεια του πειράματος δεν γινόντουσαν καθόλου συζητήσεις ούτε για τον έρωτα ούτε για την σεξουαλική επαφή. Αντίθετα, το μόνο που συζητιόταν ήταν η τροφή. Μάλιστα πολλοί άντρες κοιτούσαν βιβλία μαγειρικής με πορνογραφικό ενδιαφέρον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιατρική έρευνα
Μπελέμ (Γαλλία)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπελεμουά (γαλλικά: Bellêmois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Λεονάρντο Μπρούνι
Προσωπικότητα
Ο Μπρούνι πέθανε στην Φλωρεντία το 1444 και είναι θαμμένος σε έναν εντοιχισμένο τάφο από τον Μπερνάρντο Ροσσελίνο, στην Βασιλική Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού στην Φλωρεντία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ουμανιστές Κατηγορία:Ιταλοί ιστορικοί Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί