cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρμάν Αμπεκασίς
Τα κείμενα και οι διδαχές του έχουν ως απώτερο σκοπό την προώθηση ενός γόνιμου διαλόγου μεταξύ Ιουδαϊσμού και Χριστιανισμού, γεγονός το οποίο είναι ορατό, μεταξύ άλλων, εντός των συγγραφικών έργων του À Bible ouverte (εκδοθέν το 1980, σε συνεργασία με τον Ζοζί Εζενμπέργκ) και ''En vérité, je vous le dis. Une lecture juive des Évangiles'' (εκδοθέν το 1999). Το 2009, βραβεύτηκε για το σύνολο του έργου του και της προσφοράς του από την Ιουδαιοχριστιανική Φιλία Γαλλίας (γαλλικά: Amitié judéo-chrétienne de France ή AJCF).
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με την Ζανίν Αμπεκασίς, μαζί με την οποία είναι γονείς των Ζοέλ, Ελιέτ και Εμανουέλ Αμπεκασίς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καθηγητές του Πανεπιστημίου Μπορντώ 3 Κατηγορία:Γάλλοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Χριστιανισμός και Ιουδαϊσμός
Καρδιανή Τήνου
Η Καρδιανή είναι ορεινό χωριό της Τήνου και βρίσκεται στη ΝΔ. πλευρά της νήσου, 3,5 χλμ. πριν την Υστέρνια, σε απότομη πλαγιά, πάνω από τον ομώνυμο όρμο όπου και η παραλία Καρδιανής ή "παραλία Γιαννάκη". Έχει εντυπωσιακή αρχιτεκτονική καθόσον τα περισσότερα κτίσματα του χωριού είναι από μάρμαρο. Χαρακτηριστικό είναι το μαρμάρινο πενταόροφο κωδωνοστάσιο του καθολικού ναού της Παναγίας Κιουράς, το γενέθλιο της Θεοτόκου. Διαθέτει δημοτικό σχολείο και ήταν από τα πρώτα χωριά με τηλέφωνο. Από το χωριό αυτό καταγόταν η Αγία Πελαγία που οραματίσθηκε την εύρεση της ιερής εικόνας της Μεγαλόχαρης της Τήνου. Σε αρχαιολογικές έρευνες στη περιοχή έχουν βρεθεί μεταξύ άλλων και τάφοι της γεωμετρικής περιόδου.
Η παραλία Καρδιανής αποτελεί μία από τις ωραιότερες δυτικές παραλίες της Τήνου που εκτείνεται στο μυχό του ομώνυμου όρμου. Πρόκειται για μεγάλη παραλία με βότσαλα. Υφίστανται ταβέρνες. Σήμερα η παραλία Καρδιανής συνδέεται με ασφαλτοστρωμένο δρόμο με το δυτικό οδικό δίκτυο της νήσου.
Το 1928 αριθμούσε 277 κατοίκους. Σήμερα αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Εξωμβούργου του Νομού Κυκλάδων. Στην απογραφή του 2001 αριθμούσε 138 κατοίκους μαζί με τους διαμένοντες μόνιμα στη παραλία.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Τήνου
Έμμα Μοράνο
Η Έμμα Μαρτίνα Λουίτζια Μοράνο (ιταλικά: Emma Martina Luigia Morano, Τσιβιάσκο, Ιταλία, 29 Νοεμβρίου 1899 - Βερμπάνια, Ιταλία, 15 Απριλίου 2017) ήταν Ιταλίδα υπεραιωνόβια που πριν το θάνατό της στην ηλικία των 117 ετών και 137 ημερών ήταν ο γηραιότερος ζωντανός άνθρωπος και ο τελευταίος ζωντανός που έχει επαληθευτεί ότι γεννήθηκε πριν από το 1900.
αριστερά|μικρογραφία|187x187εσ|Η Μοράνο το 1900 Ήταν το γηραιότερο πρόσωπο από την Ιταλία που υπήρξε ποτέ, δεύτερη γηραιότερη Ευρωπαία μετά τη Γαλλίδα Ζαν Καλμάν, και μια από τους πέντε επαληθευμένους πιο ηλικιωμένους ανθρώπους που υπήρξαν ποτέ.
Θάνατος
Η Μοράνο πέθανε στο σπίτι της στην Βερμπάνια της Ιταλίας στις 15 Απριλίου 2017, σε ηλικία 117 ετών. Η αιτία θανάτου της δεν έχει γνωστοποιηθεί και είναι ακόμα άγνωστη. Εκείνη την εποχή ήταν το πιο ηλικιωμένο ζωντανό άτομο και μια από τους πέντε γηραιότερους ανθρώπους στην καταγεγραμμένη ιστορία. Αναγνωρίστηκε ως ο τελευταίος ζωντανός άνθρωπος που γεννήθηκε πριν από το 1900 και η ηλικία της είχε ελεγχθεί ανεξάρτητα. Μετά το θάνατο της Μοράνο, η Βάιολετ Μπράουν έγινε ο γηραιότερος άνθρωπος στον κόσμο. αριστερά|μικρογραφία|174x174εσ|Η Έμμα Μοράνο την δεκαετία του 1920
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι Κατηγορία:Ιταλοί
Παλικοί
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Παλικοί είναι γνωστοί δύο δίδυμοι θεοί των Σικελών. Για τους Παλικούς ο τραγικός ποιητής Αισχύλος γράφει ότι λατρεύονταν ως δίδυμα παιδιά του Δία και της Νύμφης Θαλείας, θυγατέρας του θεού Ηφαίστου και της Αίτνας. Σε αυτή τη γενεαλογία είχαν και μία αδελφή, την Παλίκη. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, πατέρας τους ήταν ο Σικελός θεός Αδριανός.
Οι πιστοί τους θεωρούσαν ότι οι Παλικοί είχαν μαντικές ικανότητες και δίπλα στον βωμό τους υπήρχε μαντείο. Τους θεωρούσαν επίσης προστάτες της γεωργίας και των ναυτιλλομένων.
Πηγή
Παλικοι
Βίλα Φλοριντιάνα
Η Βίλα της Φλορίντια, ιταλ.: Villa Floridiana, είναι μία μνημειακή οικία, που βρίσκεται μέσα σε ένα μεγάλο πάρκο στη συνοικία Βομέρo στη Νάπολη, στη νότια Ιταλία. Έχει θέα στα δυτικά ναπολιτανικά προάστια Chiaia και Mergellina.
Ιστορία
Η κατασκευή μιας βίλας στην τοποθεσία ξεκίνησε από τον Κριστόφορο Σαλιτσέτι και τους κληρονόμους του. Ο Κριστόφορο ήταν υπουργός αστυνόμευσης της κυβέρνησης του Μυρά. Το 1817 οι κληρονόμοι αναγκάστηκαν να την πωλήσουν στον Φερδινάνδο Α΄ των Βουρβόνων, βασιλιά των Δύο Σικελιών, ο οποίος τη χρησιμοποίησε για να στεγάσει τη Λουτσία Μιλιάτσο ντι Παρτάνα, δούκισσα της Φλορίντια, την οποία ο Φερδινάνδος Α΄ είχε νυμφευτεί μοργανικά το 1814. Έμεινε εδώ μέχρι το τέλος της το 1826.
Μεταξύ 1817 και 1819 ο αρχιτέκτονας Aντόνιο Νικολίνι ανακατασκεύασε το κτίριο και τους γύρω κήπους, εξωραϊσμένους σε ελεύθερο, αγγλικό στιλ. Ο διευθυντής του Βοτανικού Κήπου, Φρίντριχ Ντένχαρτ, φύτεψε βελανιδιές, πεύκα, φοίνικες, κυπαρίσσια και μια μεγάλη ποικιλία από λουλούδια στους κήπους.
Η νεοκλασική κατοικία και οι γύρω κήποι κατασκευάστηκαν μεταξύ 1817-19. Η βίλα από το 1931 στεγάζει το Εθνικό Μουσείο Κεραμικής της Νάπολης, που ονομάζεται επίσης Mουσείο του δούκα της Μαρτίνα (Μuseo Duca di Martina). Ο δούκας της Μαρτίνα, δευτερότοκος γιος του Ριτσάρντo και της Mαρία-Αρτζεντίνο Καρακιόλο, γεννήθηκε στη Νάπολη το 1929, αλλά μετακόμισε στο Παρίσι, όπου άρχισε να συλλέγει διακοσμητικά έργα τέχνης. Οι κληρονόμοι του δώρησαν τη συλλογή το 1911 στην πόλη της Νάπολης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά μουσεία της Ιταλίας Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Νάπολη
Ερμίας ο Αταρνεύς
Ο Ερμίας ο Αταρνεύς ήταν Έλληνας φιλόσοφος του 4ου π.Χ. αιώνα και οπαδός της πλατωνικής θεωρίας. Ξεκίνησε ως ευνούχος δούλος του τραπεζίτη και τυράννου του Αταρνέος Ευβούλου, με καταγωγή από τη Βιθυνία.
Κατάλογος των μελών της εκστρατείας του Μοριά (1828-1833)
Η εκστρατεία του Μοριά (γαλλικά: Expédition de Morée) ήταν η αποστολή Γαλλικού εκστρατευτικού σώματος στην Πελοπόννησο, μεταξύ των ετών 1828 και 1833, κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, με σκοπό να απελευθερωθεί η περιοχή από τις τουρκικές-αιγυπτιακές κατοχικές δυνάμεις. Τα μέλη της προέρχονταν από στρατιωτικούς και επιστημονικούς φορείς.
Ερμίας ο Αταρνεύς
Η άνοδος και η πτώση
Μετά την απελευθέρωσή του από τον Εύβουλο εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και μαθήτευσε δίπλα στον Πλάτωνα και έγινε στενός φίλος του Αριστοτέλη και του Ξενοκράτη τους οποίους και φιλοξένησε, όταν αυτοί γίνανε ανεπιθύμητοι στην Αθηνα. Αργότερα διαδέχθηκε τον τύραννο Εύβουλο (348 π.Χ.) με τον οποίον ένα διάστημα συγκυβέρνησε και στη συνέχεια τον κληρονόμησε. Έπειτα προσκάλεσε στην Άσσο τους παλιούς συμμαθητές του Έραστο και Κορίσκο που τους ανέθεσε και τη διοίκηση. Αργότερα πρότεινε στο Φίλιππο τον Αριστοτέλη ως δάσκαλο του υιού του, Αλεξάνδρου. Ο Αριστοτέλης είχε παντρευτεί την ανηψιά και θετή του κόρη, την Πυθιάδα, έγραψε ένα αναθηματικό επίγραμμα για τον Ερμία χαραγμένο σε κενοτάφιο στους Δελφούς και του αφιέρωσε έναν ύμνο στον οποίον επαινούσε την αρετή του, όπου τον κατέτασσε μεταξύ των ηρώων Ηρακλή, Αχιλλέα και Αίαντα, όπως αναφέρει για αυτό ο Διογένης Λαέρτιος. Πριν ξεσπάσει κάποιος πόλεμος μεταξύ Μακεδόνων και Περσών, προνόησε και συνήψε συμμαχία με το Μακεδόνα βασιλιά. Ακριβώς γι' αυτόν το λόγο είχε τραγικό τέλος από τους Πέρσες, καθώς θανατώθηκε, αφού συνελήφθη δόλια από το στρατηγό Μέμνονα το 345 π.Χ., με σταυρικό θάνατο στα Σούσα. Παρέμεινε σιωπηλός στωικά, μόνο μιλώντας στον βασιλιά της Περσίας είπε μόνο μια φράση: «Πείτε στους φίλους μου και τους συντρόφους μου ότι δεν έχω κάνει κάτι ή αντίθετο προς τη φιλοσοφία.
Κατάλογος των μελών της εκστρατείας του Μοριά (1828-1833)
Μεταξύ των μελών της εκστρατείας που ήταν παρών στον Μοριά, δέκα θα διοριστούν στη συνέχεια Υπουργοί (Πολέμου, Ναυτικού ή Εξωτερικών Υποθέσεων στη Γαλλία, ή Εκκλησιαστικών και Παιδείας στην Ελλάδα για τον Μιχαήλ Σχινάς) και ένας από αυτούς Πρωθυπουργός (Εζέν Καβαίνιακ).
Ερμίας ο Αταρνεύς
Ο Ύμνος προς τιμήν του Ερμία
Διογένης Λαέρτιος:
Κατάλογος των μελών της εκστρατείας του Μοριά (1828-1833)
Μέλη της Στρατιωτικής Εκστρατείας
Το πλήρες οργανόγραμμα του Γενικού Επιτελείου δίνεται από τον Λοχαγός Αλέξανδρος Δυόμ (Alexandre Duheaume) σε παράρτημα των Souvenirs de la Morée, pour servir à l'histoire de l'expédition française en 1828-1829., Anselin, Paris, 1833. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Maison,_Nicolas-Joseph.jpg|δεξιά|μικρογραφία|275x275εσ|Ο Στρατηγός [[Νικόλαος - Ιωσήφ Μαιζών (αρχηγός της Εκστρατευτικής Δύναμης από το 1828 έως το 1829)]]
Ερμίας ο Αταρνεύς
Ο Ύμνος προς τιμήν του Ερμία
Ἀρετά, πολύμοχθε γένει βροτείῳ, θυρα κάλλιστω βίῳ, σᾶς χαιρει, παρθένε, ρομφαιας καὶ θαρσεῖν ζαλωτὸς υπερ Ἑλλάδος πότμος καὶ πόνους τλῆναι μαλεροὺς ἀκάμαντας· τοῖον ἐπὶ φρένα βάλλεις καρπὸν ἰσαθάνατον χρυσοῦ τε κρεῖσσον καὶ γονέων μαλακαυγήτοιό θ' ὕπνου. Σεῦ δ' ἕνεχ' οὑκ Διὸς Ἡρακλέης Λήδας τε κοῦροι πόλλ' ἀνέτλασαν ἔργοις σὰν ἀγρεύοντες δύναμιν. Σοῖς δὲ πόθοις Ἀχιλεὺς Αἴας τ' Ἀΐδαο δόμους ἦλθον· σᾶς δ' ἕνεκεν φιλίου μορφᾶς Ἀταρνέος ἔντροφος ἀελίου χήρωσεν αὐγάς. Τοιγὰρ ἀοίδιμος ἔργοις, ἀθάνατόν τε μιν αὐξήσουσι Μοῦσαι, Μναμοσύνας θύγατρες, Διὸς ξενίου σέβας αὔξουσαι Φιλίας τε γέρας βεβαίου.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τύραννοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Πλατωνικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Βιθυνία Κατηγορία:Ευνούχοι Κατηγορία:Αριστοτέλης Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες σκλάβοι
Κατάλογος των μελών της εκστρατείας του Μοριά (1828-1833)
Μέλη της Επιστημονικής Εκστρατείας
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Bory_Saint-Vincent_1778-1846.jpg|δεξιά|μικρογραφία|293x293εσ|Ο Συνταγματάρχης [[Ζαν-Μπατίστ Μπορί ντε Σαιν-Βενσάν (επικεφαλής της Επιστημονικής Εκστρατείας)]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821 Κατηγορία:Κατάλογοι
Κουνιγούνδη του Άλτντορφ
Η Κουνιγούνδη, γερμ. Kunigunde von Altdolf (επίσης γνωστή ως Cunegonde ή Chuniza, π. 1020 - 31 Αυγούστου 1054) ήταν μέλος του Σουαβικού κλάδου του Οίκου των Παλαιών Γουέλφων. Ήταν επίσης η πρόγονος του Οίκου του Γουέλφων.
Βιογραφία
Παντρεύτηκε π. 1035 τον Αλβέρτο-Άτσο Β΄ μάργραβο του Μιλάνου, Λούνι και Toρτόνα. Ήταν ο μόνος γιος του Αλβέρτου-Άτσο Α΄ και της συζύγου του Αδέλας. Η προίκα της Κουνιγούνδης περιελάμβανε το κτήμα της Ελιζίνα (σύγχρονο Σολεζίνο), που ήταν μέρος της προίκας της Ίμιτσας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Αλβέρτο-Άτσο Β΄ των Ομπερτιδών μάργραβο του Μιλάνου και είχαν έναν γιο:
Σημειώσεις
Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων Κατηγορία:Μαργραβίνες της Γερμανίας
Τενεσί Τάιτανς
Οι Τενεσί Τάιτανς (αγγλικά: Tennessee Titans) είναι επαγγελματική ομάδα του αμερικανικού ποδοσφαίρου που έχει έδρα στο Νάσβιλ του Τενεσί. Οι Τάιτανς αγωνίζονται στην Εθνική Κατηγορία Ποδοσφαίρου (NFL) ως μέλος της Αμερικανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (AFC), στη Νότια Περιφέρεια. Γνωστή παλιότερα ως Πετρελαιοπαραγωγοί του Χιούστον, η ομάδα ξεκίνησε να αγωνίζεται το 1960 στο Χιούστον του Τέξας, ως ιδρυτικό μέλος της Αμερικανικής Ποδοσφαιρικής Λίγκας (AFL). Οι Πετρελαιοπαραγωγοί κέρδισαν τα δύο πρώτα Πρωταθλήματα AFL και εντάχθηκαν στην NFL ως μέρος της συγχώνευσης AFL–NFL το 1970.
Η ομάδα μεταφέρθηκε από το Χιούστον στο Τενεσί το 1997 και αγωνίστηκε στο Liberty Bowl Memorial Stadium στο Μέμφις για μια σεζόν. Η ομάδα μετακόμισε στο Νάσβιλ το 1998 και αγωνίστηκε στο να παίξει στο Στάδιο Vanderbilt. Τα τελευταία δύο χρόνια, η ομάδα ήταν γνωστή ως η "Πετρελαιοπαραγωγοί του Τενεσί", αλλά μετονομάστηκε σε "Τιτάνες" το 1999. Η ομάδα αγωνίζεται στο Nissan Stadium στο Νάσβιλ, το οποίο εγκαινιάστηκε το 1999 ως Adelphia Colosseum. Οι προπονητικές εγκαταστάσεις των Τιτάνων είναι στο Saint Thomas Sports Park, σε μια έκταση  31 στρεμμάτων (13   ha)  στο συγκρότημα MetroCenter, που βρίσκεται βόρεια του κέντρου πόλης Νάσβιλ, περίπου 5 μίλια (8   χλμ.) από το Nissan Stadium.
Λογότυπα και εμφανίσεις
Όταν η ομάδα ξεκίνησε ως Πετρελαιοπαραγωγοί του Χιούστον, το λογότυπό της ήταν ένας φορτωτήρας πετρελαιοπηγής. Πέραν μερικών ήσσονος σημασίας χρωματικών τροποποιήσεων κατά τη διάρκεια των ετών, το λογότυπο παρέμεινε το ίδιο μέχρι τη μετονομασία της ομάδας σε Τιτάνες το 1999. Το λογότυπο ονομαζόταν αρχικά "Ol' Riggy" αλλά η ονομασία σταμάτησε να χρησιμοποιείται πριν την έναρξη της αγωνιστικής περιόδου του 1974.
Οι εμφανίσεις των Πετρελαιοπαραγωγών αποτελούνταν από γαλάζιες ή λευκές φανέλες, κόκκινα τελειώματα και λευκά παντελόνια. Από το 1966 έως το 1971 τα παντελόνια, τόσο με τις γαλάζιες, όσο και με τις λευκές φανέλες, ήταν ασημί για να ταιριάζουν με το χρώμα του κράνους. Η ομάδα συνήθως φορούσε παντελόνια χρώματος ανοικτού γαλάζιου στους εκτός έδρας αγώνες, με λευκές εμφανίσεις από το 1972 έως το 1994 (με εξαίρεση την αγωνιστική περίοδο του 1980 και επιλεγμένους αγώνες τη δεκαετία του 1980, που η ομάδα φορούσε ολόλευκες εκτός έδρας εμφανίσεις). Για επιλεγμένους αγώνες το 1973 και το 1974, και πάλι από το 1981 έως το 1984, οι Πετρελαιοπαραγωγοί φορούσαν λευκές εμφανίσεις στους εντός έδρας αγώνες. Τα παντελόνια ανοικτού γαλάζιου χρώματος καταργήθηκαν από τον προπονητή Jeff Fisher το 1995.
Από το 1960 έως το 1965 και από το 1972 έως το 1974, φορούσαν γαλάζια κράνη. Από το 1966 έως το 1971, το κράνος ήταν το ασήμι και λευκό από το 1975 έως το 1998.
Μετά από διάφορες αλλαγές κατά τη διάρκεια των χρόνων, στις αρχές του 2015, η κύρια εμφάνιση της φανέλας της ομάδας στους εντός έδρας αγώνες είναι χρώματος ναυτικού μπλε, όπως και τα παντελόνια.
Πληροφορίες παικτών
=== Αριθμοί φανέλας που έχουν αποσυρθεί ===
Hall of Fame των Τιτάνων/Πετρελαιοπαραγωγών
Ο Bud Adams ίδρυσε το Hall of Fame των Τιτάνων/Πετρελαιοπαραγωγών μετά την 40η σεζόν από την ίδρυση της ομάδας για να τιμήσει παλαιμάχους παίκτες και μέλη της διοίκησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1960 Κατηγορία:Ομάδες αμερικανικού ποδοσφαίρου
Οίκος των Κέττλερ
Ο Οίκος του Κέττλερ, γερμ. Kett(e)ler είναι το όνομα μίας ευγενικής οικογένειας της Βαλτικής στη Γερμανία, που κατάγεται από τη Βεστφαλία.
Η προέλευση
Ο Γκόσβιν Κέττελερ του Άσεν (π. 1400 - 1471) διαίρεσε την ιδιοκτησία με τον μικρότερο αδελφό του Ρέτγκερ γύρω στο 1440. Έφτιαξε ένα καινούργιο σπίτι στο δικό του έδαφος και αποκαλούσε τον εαυτό του από τότε Κέττλερ του Νέου Άσεν. Άλλαξε το φόντο τού οικοσήμου του από αργυρό σε χρυσό: είναι ο λεγόμενος χρυσός κλάδος του Οίκου. Η αργυρή γραμμή εξακολουθεί να γράφει Κέττελερ και ονομάζεται ο αργυρός κλάδος Κέττελερ του Παλαιού Άσεν.
Ιστορία
Ο πολωνικός κλάδος της οικογένειας διακρίθηκε κατά τη διάρκεια του Λιβονιακού Πολέμου, όταν ο Γκότχαρντ μάγιστρος του Τευτονικού Τάγματος δημιούργησε και κληρονόμησε το δουκάτο της Κουρλάνδης και της Σεμιγκάλια από τη Συνθήκη του Βίλνιους (1561), ως υποτελής του μεγάλου δουκάτου της Λιθουανίας από το 1561 έως το 1569. Αργότερα έγινε υποτελής της Κοινοπολιτείας Πολωνίας-Λιθουανίας από το 1569 έως το 1726 και ενσωματώθηκε στην Κοινοπολιτεία Πολωνίας-Λιθουανίας από το Σέιμ (την Κάτω Βουλή) το 1726.
Η οικογένειά του κυβέρνησε το δουκάτο μέχρι το 1737 και η οικογένεια έγινε Πολωνική· έκανε επιγαμίες με άλλα μέλη των σλάχτα (των ευγενών της Πολωνίας-Λιθουανίας). Ο Οίκος του έγινε όλο και πιο ισχυρός και είχε την ευκαιρία να γίνουν τα μέλη του από τους μεγαλύτερους μεγιστάνες, όταν ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος δούκας της Κουρλάνδης νυμφεύτηκε την Άννα Ρομάνοφ Αυτοκράτειρα της Ρωσίας. Η οικογένεια ήλπισε, ότι όλοι οι απόγονοί της θα γίνονταν Αυτοκράτορες και ότι το δουκάτο θα γινόταν πιο ισχυρό. Δυστυχώς ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος απεβίωσε λίγο μετά τον γάμο και αυτό το όνειρο συντρίφτηκε. Η Αυτοκράτειρα Άννα δεν παντρεύτηκε ποτέ ξανά.
Όταν απεβίωσε ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος, ο θείος του κληρονόμησε το δουκάτο και όταν και αυτός απεβίωσε άτεκνος, ο κλάδος εξαλείφθηκε. Ωστόσο ορισμένοι πιστεύουν, ότι ο άλλος -ο γερμανικός- κλάδος εξακολουθεί να έχει απογόνους. Όταν η οικογένεια εξαλείφθηκε στην Πολωνία, ο εραστής της Αυτοκράτειρας Άννας, ο Ερνστ-Γιόχαν φον Μπίρον, έγινε ο νέος δούκας. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Πέτερ φον Μπίρον, αλλά παραιτήθηκε υπό πίεση. Κατά τη διάρκεια των Διαμελισμών της Πολωνίας, η Αικατερίνη Β΄ η Μεγάλη διαδέχθηκε την οικογένεια Μπίρον και συγχώνευσε το δουκάτο με τη Ρωσία. Το δουκάτο είναι πλέον μέρος της σημερινής Λετονίας.
Βιβλιογραφικές αναφορές
*
Παγκλής ο Τήνιος
Ο Παγκλής ο Τήνιος (γιος του Παγκλή, 1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Τήνο, ο οποίος στέφθηκε νικητής σε άγνωστο αγώνισμα δρόμου κατά τους 217ους (89 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Η επιγραφή του ανακαλύφτηκε στην Τήνο και αναφέρει πως υπήρξε και νικητής στα Άκτια εκτός από τους ολυμπιακούς αγώνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες αγωνισμάτων δρόμου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας)
Λαγηναρία
Tα υπόλοιπα είδη του γένους είναι τα παρακάτω:
Παραπομπές
Λαγηναρια
Βίλα Ρόζμπερυ
Η Βίλα του Ρόζμπερυ, ιταλ.: Villa Rosebery, είναι μία από τις τρεις επίσημες κατοικίες του Προέδρου της Ιταλίας (οι άλλες δύο είναι το Παλάτσο Κουιρινάλιε στη Ρώμη και το καταφύγιο στην εξοχή Καστελπορτσιάνo, έξω από τη Ρώμη). Ο χώρος της βίλας καλύπτει 6,6 εκτάρια (66 στρέμματα).
Η Βίλα Ρόζμερυ βρίσκεται στη Νάπολη και ονομάζεται έτσι, επειδή ανήκε στον Βρετανό πρωθυπουργό Ά. Πρίμροουζ 5ο κόμη του Ρόουζμπερυ (των Φιλελεύθερων, 1894–1895).
Ιστορία
Αρχικά χτίστηκε ως εξοχική οικία στην περιοχή του Μπελβεντέρε (τώρα Παλατσίνα Μπορμπόνικα) το 1801 από τον κόμη Tουρν, έναν Αυστριακό αξιωματικό στην υπηρεσία του βασιλιά της Νάπολης. Το αρχικό κτήριο ξανακτίστηκε υπό την ιδιοκτησία του δον Αγκοστίνο Σέρα Τερανόβα στα μέσα του 19ου αι. ως Xαρούμενο Σπιτάκι (Casino Gaudiosa) επιτυγχάνοντας μεγάλο μέρος της σημερινής του μορφής. Πωλήθηκε μετά το τέλος του δον Αγκοσρίνo το 1857, και η βίλα περιήλθε στην κυριότητα του Lουίτζι, κόμη της Άκουιλα, πρίγκιπα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, διοικητή του ναυτικού της Νάπολης, ο οποίος μετονόμασε το ακίνητο σε Η Βραζιλιάνα (La Brasiliana), προς τιμήν του συζύγου της αδελφής του, του αυτοκράτορα Πέτρου Β΄ της Βραζιλίας. Μετά την επανάσταση του Γκαριμπάλντι, η βίλα πωλήθηκε το 1860 σε έναν επιχειρηματία, τον Γκουστάβο Ντελαέντε, ο οποίος με τη σειρά του την πώλησε στον λόρδο Ρόουζμπερυ, τον πρώην πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου, το 1897.
Το 1909 ο λόρδος Ρόουζμπερυ έδωσε το κτίριο στη βρετανική κυβέρνηση, για χρήση του Βρετανού Πρέσβη στην Ιταλία. Το 1932 η βρετανική κυβέρνηση έδωσε με τη σειρά της το κτίριο στο ιταλικό κράτος και η βίλα χρησιμοποιήθηκε ως θερινή βασιλική κατοικία. Από τον Ιούνιο του 1944 μέχρι την παραίτησή του και την εξορία του τον Μάιο του 1946, η βίλα ήταν η κατοικία του βασιλιά Βίκτωρα-Εμμανουήλ Γ'. Από το 1946 έως το 1949 χρησιμοποιήθηκε από την Αεροναυτική Ακαδημία (Accademia Aeronautica) και μετά από μια περίοδο αχρηστίας έγινε επίσημη κατοικία του Προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας το 1957.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Νάπολη
Ισαβέλλα Μαρία της Μπραγκάνσα
H Ισαβέλλα Μαρία (πορτογαλ. Isabel Maria de Bragança e Bourbon, infanta de Portugal, 4 Ιουλίου 1801 - 22 Απριλίου 1876) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν πριγκίπισσα (infanta) της Πορτογαλίας. Έγινε αντιβασίλισσα για δύο μήνες.
Ιωάννης Τριστάνος της Γαλλίας
Ο Ιωάννης Τριστάνος της Γαλλίας (γαλλικά: Jean Tristan de France, 8 Απριλίου 1250 – 3 Αυγούστου/ 1270), κόμης του Νεβέρ (1265 - 1270), κόμης του Βαλουά και του Κρεπί (1268 - 1270) ήταν Γάλλος πρίγκηπας από την δυναστεία των Καπετιδών, γιος του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Θ΄ του Αγίου και της Μαργαρίτας της Προβηγκίας.
Ισαβέλλα Μαρία της Μπραγκάνσα
Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας και της Καρλόττας Ιωακείμης των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας.
Ιωάννης Τριστάνος της Γαλλίας
Παιδικά χρόνια στους Αγίους Τόπους
Γεννήθηκε στην Δαμιέτη, έκτο παιδί και τέταρτος γιος του Αγίου Λουδοβίκου ήταν το πρώτο από τα τρία παιδιά που γεννήθηκε όταν ο Γάλλος βασιλιάς συμμετείχε στην Ζ΄ Σταυροφορία, η γενέτειρα του Νταμιέττα είχα κατακτηθεί από τους Σταυροφόρους υπό την ηγεσία του πατέρα του (1249). Σύμφωνα με τον ιστορικό Ιωάννη Τζόινβιλλ ένας ιππότης χρησιμοποιήθηκε σαν μαία όταν γεννήθηκε ο Ιωάννης, δυο μέρες πριν την γέννηση του ο πατέρας του συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Μαμελούκους αυτός ήταν ο λόγος που ονομάστηκε όταν γεννήθηκε Τριστάν δηλαδή θλιμμένος. Βαπτίστηκε στο μεγάλο τζαμί της Δαμιέτης που είχε στο μεταξύ μετατραπεί σε χριστιανική εκκλησία αλλά η γενέτειρα του εγκαταλείφθηκε πίσω στους μουσουλμάνους όταν απελευθερώθηκε ο πατέρας του σαν λίτρο.
Ισαβέλλα Μαρία της Μπραγκάνσα
Βιογραφία
Η Ισαβέλλα Μαρία ντε Κονσεϊσάο (της Συλλήψεως) Ιωάννα Γιλβέρτα Άννα Φραγκίσκη ντε Ασίς Σαβερία ντε Πάουλα ντε Αλκάνταρα Αντωνία Ραφαέλα Μικαέλα Γαβριέλλα Ιωακείμη Γκοντζάγκα γεννήθηκε στο Ανάκτορο Κενλούζ της Πορτογαλίας.
Ιωάννης Τριστάνος της Γαλλίας
Παιδικά χρόνια στους Αγίους Τόπους
Τα επόμενα 4 χρόνια ο Ιωάννης τα έζησε στους Αγίους Τόπους όπου γεννήθηκαν τα μικρότερα αδέλφια του Πέτρος Α΄ του Αλανσόν (1251) και Λευκή (1253), όταν μεγάλωσε ο πατέρας του ήθελε να τον εντάξει στους Δομινιτιανούς αλλά ο Ιωάννης το αρνήθηκε. Παντρεύτηκε (1266) την Γιολάνδη Β΄, κόμισσα του Νεβέρ (1247 - 1280) με τον γάμο έγινε κόμης του Νεβέρ, του Οσέρ και της Τοννέρης, το 1268 έγινε κόμης του Βαλουά και του Κρεπί δώρο το οποίο δέχθηκε από τον πατέρα του.
Συμμετοχή στην Η΄ Σταυροφορία και θάνατος
Ο Ιωάννης Τριστάν συμμετείχε με τον πατέρα του Λουδοβίκο Θ΄ στην Η΄ Σταυροφορία. Όταν οι Σταυροφόροι έφτασαν από τη Σαρδηνία στην Καρχηδόνα, μεγάλη επιδημία πανώλης θέρισε το στρατό· θύματα ήταν ο Ιωάννης και ο πατέρας του. Ο ίδιος απεβίωσε περίπου τρεις εβδομάδες πριν από τον Λουδοβίκο Θ΄. Τα σώματά τους μεταφέρθηκαν στο Παρίσι και τάφηκαν στη βασιλική του Αγ. Διονυσίου. Ο Ιωάννης δεν άφησε απογόνους και η χήρα του ξαναπαντρεύτηκε (1272) τον Ροβέρτο Γ΄ των Νταμπιέρ κόμη της Φλάνδρας. Η κομητεία τού Βαλουά επέστρεψε στο Γαλλικό στέμμα.
Ισαβέλλα Μαρία της Μπραγκάνσα
Βιογραφία
Αποσύρθηκε από την πολιτική και έστρεψε τη ζωή της προς τη θρησκεία. Απεβίωσε άγαμη στη Μπενφίκα, κοντά στο Μπελέμ σε ηλικία 75 ετών και τάφηκε στο Βασιλικό Πάνθεον του Οίκου των Μπραγκάνσα. Ήταν το τελευταίο επιζών τέκνο του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας και το τελευταίο επιζών εγγόνι της Μαρίας Α΄ της Πορτογαλίας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Ιωάννης Τριστάνος της Γαλλίας
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1266 τη Γιολάντα Β΄ του Οίκου της Βουργουνδίας κόμισσα του Νεβέρ, κόρη του Εύδη κόμη του Νεβέρ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι
Ραβί Σανκάρ (πνευματικός διδάσκαλος)
μικρογραφία|261x261εσ| Ο Πρόεδρος της Ινδίας, Shri [[Πρανάμπ Μουχέρτζι|Pranab Mukherjee, απονέμει το βραβείο Padma Vibhushan στον Ravi Shankar, στο Rashtrapati Bhavan, στο Νέο Δελχί, στις 28 Μαρτίου 2016.]] Ο Ραβί Σανκάρ (γεννημένος στις 13 Μαΐου του 1956) είναι ένας Ινδός πνευματικός διδάσκαλος. Συχνά αναφέρεται ως «Σρι Σρι » ( τιμητικός τίτλος), Γκουρού Τζι ή Γκουρούντεβ. Ίδρυσε το Ίδρυμα Art of Living το 1981, μια εθελοντική ΜΚΟ που παρέχει κοινωνική υποστήριξη. Το 1997, ίδρυσε μια φιλανθρωπική οργάνωση με έδρα τη Γενεύη, τη "Διεθνή Ένωση για τις Ανθρώπινες Αξίες", μια ΜΚΟ που ασχολείται με την παροχή βοήθειας και την αγροτική ανάπτυξη. Του απονεμήθηκε επίσης το υψηλότερο πολιτικό βραβείο της Κολομβίας Orden de la Democracia Simon Bolivar, για τον ρόλο του στις ειρηνευτικές προσπάθειες της χώρας.
Του απονεμήθηκε το δεύτερο υψηλότερο πολιτικό βραβείο Padma Vibhushan της Ινδίας. Του απονεμήθηκε επίσης το υψηλότερο πολιτικό βραβείο της Κολομβίας Orden de la Democracia Simon Bolivar, για το ρόλο του στις ειρηνευτικές προσπάθειες σε αυτήν τη χώρα.
Βιογραφία
Ο Ραβί Σανκάρ γεννήθηκε στο Papanasam, Tamil Nadu, από τον Visalakshi Ratnam και τον RS Venkat Ratnam. Είναι αδελφός του Bhanumathi Narasimhan. Ονομάστηκε "Ραβί" (ένα κοινό ινδικό όνομα που σημαίνει "ήλιος"), επειδή η γέννησή του ήταν Κυριακή και "Σανκάρ", από τον άγιο του Ινδουισμού του 8ου αιώνα, Adi Shankara, του οποίου τα γενέθλια ήταν την ίδια ημέρα με τον Ράβι Σανκάρ. Ο πρώτος δάσκαλος του Ραβί Σανκάρ ήταν ο Sudhakar Chaturvedi, ένας Ινδός μελετητής των Βεδών και στενός συνεργάτης του Μαχάτμα Γκάντι. Είναι κάτοχος πτυχίου Bachelor of Science από το St. Joseph's College of Bangalore University. Μετά την αποφοίτησή του, ο Shankar ταξίδεψε με τον δεύτερο δάσκαλό του, Maharishi Mahesh Yogi, προσφέροντας ομιλίες και διιοργανώνοντας συνέδρια σε σχέση με την επιστήμη των Βεδών και τη δημιουργία κέντρων Υπερβατικού Διαλογισμού και Αγιουρβέρδα.
Τη δεκαετία του 1980, ο Σανκάρ ξεκίνησε μια σειρά πρακτικών και βιωματικών μαθημάτων πνευματικότητας σε όλον τον κόσμο. Υποστηρίζει ότι η ρυθμική αναπνευστική του πρακτική, Sudarshan Kriya, του προέκυψε το 1982, «σαν ποίημα, σαν μια έμπνευση», μετά από μια περίοδο δέκα ημερών σιωπής στις όχθες του ποταμού Μπάδρα στη Σίμογκα, στην πολιτεία της Καρνατάκα, προσθέτοντας: "το έμαθα και άρχισα να το διδάσκω".
Το 1983, ο Σανκάρ πραγματοποίησε το πρώτο μάθημα Art of Living, στην Ελβετία. Το 1986, ταξίδεψε στην Apple Valley της Καλιφόρνια, στις ΗΠΑ, για να πραγματοποιήσει το πρώτο μάθημα που έλαβε χώρα στη Βόρεια Αμερική.
Κλίβους Σουβουράνους
μικρογραφία|Η [[Πύλη Εσκουιλίνα|Πόρτα Εσκουιλίνα, όπου τη Κεκλιμμένη Οδός στα Σούβουρα ενώνεται με το Σέρβιο Τείχος.]] Η Κεκλιμένη Οδός στα Σούβουρα, λατιν.: Clivus Suburanus, ήταν ένας δρόμος στην αρχαία Ρώμη. Ήταν μία ακανόνιστη συνέχεια από την κοιλάδα Σούβουρα, που υψωνόταν μεταξύ του Όππιου λόφου και του Κίσπιου λόφου μέχρι την Πόρτα Εσκουιλίνα στα Σέρβια Τείχη Τα υπολείμματα της πλακόστρωσής της υποδηλώνουν, ότι κατευθυνόταν κατά μήκος της σημερινής διαδρομής των Βία ντι Σάντα Λούτσια ιν Σέλτσι, Βία ντι Σαν Μαρτίνο και Βία ντι Σαν Βίτο.
Ραβί Σανκάρ (πνευματικός διδάσκαλος)
Πνευματικότητα
Ο Σανκάρ πιστεύει ότι η πνευματικότητα είναι αυτή που ενισχύει τις ανθρώπινες αξίες, όπως η αγάπη, η συμπόνια και ο ενθουσιασμός. Δεν περιορίζεται σε καμία θρησκεία ή πολιτισμό. Ως εκ τούτου, είναι ανοιχτός σε όλους τους ανθρώπους. Θεωρεί ότι ο πνευματικός δεσμός που μοιραζόμαστε, ως κομμάτι της ανθρώπινης οικογένειας, είναι πιο εμφανής από την εθνικότητα, το φύλο, τη θρησκεία, το επάγγελμα ή άλλες ταυτότητες που μας χωρίζουν.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η επιστήμη και η πνευματικότητα είναι αλληλένδετες και συμβατές, καθώς και οι δύο πηγάζουν από την επιθυμία της γνώσης. Η ερώτηση, "Ποιος είμαι;" οδηγεί στην πνευματικότητα. Η ερώτηση, "Τι είναι αυτό;" οδηγεί στην επιστήμη. Τονίζοντας ότι η χαρά είναι διαθέσιμη μόνο στην παρούσα στιγμή, το όραμά του είναι να δημιουργήσει έναν κόσμο απαλλαγμένο από άγχος και βία. Τα προγράμματά του λένε ότι προσφέρουν πρακτικά εργαλεία για να επιτευχθεί αυτό το όραμα. Θεωρεί την αναπνοή ως τον σύνδεσμο μεταξύ σώματος και νου, και ένα εργαλείο για να χαλαρώσει το μυαλό, τονίζοντας τη σημασία τόσο του διαλογισμού / της πνευματικής πρακτικής όσο και της υπηρεσίας σε άλλους. Κατά την άποψή του: "Η αλήθεια είναι σφαιρική παρά γραμμική, οπότε πρέπει να είναι αντιφατική".
Πακιστάν
Επισκέφτηκε το Πακιστάν το 2004 με αποστολή καλής θέλησης και ξανά το 2012, όταν εγκαινίασε τα κέντρα Art of Living, στο Ισλαμαμπάντ και το Καράτσι. Το κέντρο του Ισλαμαμπάντ κάηκε από ένοπλους άνδρες τον Μάρτιο του 2014.
Κολομβία και FARC
Ο Ράβι Σανκάρ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ της κολομβιανής κυβέρνησης και του ανταρτικού κινήματος FARC κατά την επίσκεψή του στην Κούβα τον Ιούνιο του 2015. Οι ηγέτες της FARC συμφώνησαν να ακολουθήσουν την αρχή της μη βίας από τον Γκαντί για να επιτύχουν τους πολιτικούς τους στόχους και την κοινωνική δικαιοσύνη. Για τις προσπάθειές του για ειρηνική επίλυση της κολομβιανής σύγκρουσης, του απονεμήθηκε το υψηλότερο πολιτικό βραβείο της Κολομβίας
Βενεζουέλα
Το 2019, ο Ραβί Σανκάρ συναντήθηκε με ηγέτες της Βενεζουέλας και από τις δύο πλευρές για να ενθαρρύνει τον διάλογο, να τερματίσει την πολιτική σύγκρουση και να αποκαταστήσει την ειρήνη και τη σταθερότητα στη χώρα.
Κασμίρ, Ινδία
Το Φόρουμ για την Ειρήνη της Νότιας Ασίας ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2016 σε συνέδριο με τίτλο "Κασμίρ Πίσω στον Παράδεισο" στο Τζαμού. Σύμφωνα με τον Σανκάρ, το 90% των ανθρώπων στο Κασμίρ θέλουν ειρήνη, αλλά αγνοούνται. Πρόσθεσε: "Η λύση στο πρόβλημα του Κασμίρ μπορεί να προέλθει μόνο από τους ανθρώπους του Κασμίρ". Αυτό το φόρουμ έχει ως στόχο να συγκεντρώσει οκτώ χώρες της Νότιας Ασίας για συνεργασία σε τομείς όπως η επιχειρηματικότητα, η ανάπτυξη δεξιοτήτων, η πολιτιστική ανταλλαγή, οι εκπαιδευτικές συμπράξεις και η χειραφέτηση των γυναικών.
Βορειοανατολική Ινδία
68 μαχητές από 11 στρατιωτικές οργανώσεις παραδόθηκαν στην κυβέρνηση στο Μανιπούρ, την παραμονή της 71ης Ημέρας Ανεξαρτησίας της Ινδίας τον Αύγουστο του 2017. Ο Αρχηγός του Μανιπούρ, Ν. Μπίρεν Σινγκ, επαίνεσε τον Ράβι Σανκάρ για τις προσπάθειές του να συμβεί αυτό και να «φέρει ειρήνη σε προβληματικές περιοχές». Ο οργανισμός του Ραβί Σανκάρ εργάζεται στο Manipur τα τελευταία 15 χρόνια.
Τον Σεπτέμβριο του 2017, στη «Διάσκεψη "Strength in Diversity - North East Indigenous People's", ο Ράβι Σανκάρ ισχυρίστηκε ότι άλλοι 500 μαχητές περίμεναν να «παραδώσουν όπλα και να ενταχθούν στην ειρηνευτική διαδικασία» Στο συνέδριο συμμετείχαν εκπρόσωποι από 67 αντάρτικες οργανώσεις από τα βορειοανατολικά. Εκφράζοντας την προθυμία του να διευκολύνει την ειρηνική μετάβαση κάθε ομάδας ανταρτών που θέλει να ενταχθεί στο mainstream, ο Σανκάρ ισχυρίστηκε ότι η οργάνωσή του εργάζεται για αυτό τα τελευταία 10-12 χρόνια και "θα συνεχίσει να εργάζεται μέχρι να αποσυρθεί το τελευταίο όπλο" Ο πρώην Γενικός Γραμματέας της ULFA, Anup Chetia, ο οποίος ήταν επίσης ο εκπρόσωπος του συνεδρίου, εκτίμησε το ενδιαφέρον και τις προσπάθειες του Ραβί Σανκάρ για ειρήνη στην περιοχή.
Διαφωνία για τον ναό του Αϊότζια, Ινδία
Οι προσπάθειες του Ράβι Σανκάρ στη διαμεσολάβηση στη διαμάχη της Αϊότζια το 2017 έλαβε μια μικτή απάντηση τόσο από ινδουιστές όσο και από μουσουλμάνους ηγέτες. Βάσει της πρότασης του Ανώτατου Δικαστηρίου της Ινδίας για εξωδικαστική διευθέτηση, πρότεινε έναν αμοιβαίο συμβιβασμό όπου και οι δύο κοινότητες "δωρίζουν" γειτονικά κομμάτια γης μεταξύ τους. Αυτή η πρόταση αντιμετωπίστηκε με μεγάλο σκεπτικισμό και αντίσταση. .
Τον Μάρτιο του 2019, διορίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας σε μια τριμελή επιτροπή διαμεσολάβησης που είχε αναλάβει την εξεύρεση λύσης για την υπόθεση σε 8 εβδομάδες.
Διαθρησκευτικός διάλογος
Ο Ραβί Σανκάρ συμμετέχει στον διαθρησκευτικό διάλογο και επί του παρόντος συμμετέχει στο Διοικητικό Συμβούλιο των Παγκόσμιων Θρησκευτικών Ηγετών του Ινστιτούτου Elijah Interfaith. Μέσα από τις διαθρησκευτικές συνόδους κορυφής το 2008 και το 2010, έχει συνεργαστεί με ηγέτες που βασίζονται στην πίστη για συλλογική δράση κατά του HIV. Τον Ιούλιο του 2013 σε μια συνάντηση στα κεντρικά γραφεία της UNAIDS στη Γενεύη, συζητήθηκαν θέματα όπως η πρόληψη του HIV, η βία που βασίζεται στο φύλο, το στίγμα και οι διακρίσεις.
Πρόγραμμα φυλακών
Το 1992, ξεκίνησε ένα πρόγραμμα φυλακών για την αποκατάσταση των κρατουμένων και την παροχή βοήθειας για την επανένταξή τους στην κοινωνία. .
Βραβεία και αναγνώριση
Το 2009, ο Σανκάρ ονομάστηκε από το περιοδικό Forbes ως ο πέμπτος ισχυρότερος ηγέτης στην Ινδία.
Κριτική
Το 2012, ο Ραβί Σανκάρ, ενώ παρευρέθηκε σε μια εκδήλωση στο Τζαϊπούρ, ισχυρίστηκε ότι ορισμένα ινδικά κυβερνητικά σχολεία καλλιεργούν το Ναξαλισμό, ένα κίνημα μαχητικών κομμουνιστικών ομάδων στην Ινδία που καταδείχθηκαν ως τρομοκρατικές οργανώσεις. "Όλα τα κυβερνητικά σχολεία και κολέγια πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν. Η κυβέρνηση δεν πρέπει να διευθύνει κανένα σχολείο. Συχνά διαπιστώνεται ότι τα παιδιά από τα κυβερνητικά σχολεία εισχωρούν στο Ναξαλισμό και τη βία. Παιδιά από ιδιωτικά σχολεία δεν το πραττουν", ανέφερε σε μέσα μαζικής ενημέρωσης. Αργότερα, ο Σανκάρ εξέδωσε διευκρίνιση ότι δεν εννοούσε ότι όλα τα κυβερνητικά σχολεία αναπαράγουν το Ναξαλισμό. Ακολούθησε εκτενέστερη διευκρίνιση στο λογαριασμό του στο Twitter: "Αναφέρθηκα συγκεκριμένα σε άρρωστα κυβερνητικά σχολεία στις περιοχές που επλήγησαν από τον Ναξαλισμό. Πολλοί που έχουν στραφεί στο Ναξαλισμό προέρχονται από αυτά τα σχολεία. Δεν είπα ότι όλα τα σχολεία της Κυβέρνησης (όπου μελετούν εκατομμύρια) αναπαράγουν το Ναξαλισμό. Έχουν προκύψει μεγάλα ταλέντα από αυτά τα σχολεία και δεν θα γενικεύσω ποτέ" Τον Μάρτιο του 2018, αντιμετώπισε κριτική από πολιτικούς ηγέτες για τα σχόλιά του, όταν είπε ότι η Ινδία θα μετατραπεί σε Συρία εάν το ζήτημα του ναού Ram δεν επιλυθεί σύντομα.
Βουδδλεΐα
Η βουδδλεΐα (Buddleja) είναι γένος φυτών, με παραλλαγές της επιστημονικής (λατινικής) του ονομασίας (Buddleia ή Buddlea) και περισσότερα από 140 είδη, από τα οποία τουλάχιστον τρία καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά φυτά. Είναι ενδημικά της Ασίας, της Αφρικής και της Αμερικής. Η ονομασία προέρχεται από το επώνυμο του αιδεσιμότατου Άνταμ Μπαντλ (A. Buddle, 1662-1715), Άγγλου βοτανολόγου και πάστορα, μετά από πρόταση του δρα. Γουίλιαμ Χούστουν στον Λινναίο. Ο Χούστουν έστειλε τα πρώτα φυτά του γένους αυτού (είδος Buddleja americana) στην Αγγλία από την Καραϊβική, περίπου 15 έτη μετά τον θάνατο του Μπαντλ. Παλαιότερα το γένος κατατασσόταν στην οικογένεια λογανιοειδή (Loganiaceae) ή και σε δική του ξεχωριστή οικογένεια, τα βουδδλεϊοειδή (Buddlejaceae, συνώνυμο: Oftiaceae).
Περιγραφή
Σχεδόν όλα τα είδη βουδδλεΐας είναι θάμνοι με ύψος μικρότερο των 5 μέτρων, αλλά κάποια είδη είναι δένδρα, με το μεγαλύτερο να φθάνει τα τριάντα μέτρα ύψος. Τα είδη της τροπικής ζώνης είναι ημιαειθαλή ή αειθαλή, ενώ εκείνα της εύκρατης ζώνης είναι φυλλοβόλα. Τα φύλλα στα περισσότερα είδη είναι λογχοειδή και «αντίθετα», δηλαδή διατεταγμένα σε αντιτιθέμενα ζεύγη (είναι εναλλασσόμενα μόνο σε ένα είδος, το B. alternifolia), με μήκος από 1 μέχρι 30 εκατοστά. Τα άνθη των ασιατικών ειδών εκφύονται κυρίως σε ακραίες ταξιανθίες βότρυος με μήκη από 10 έως 50 εκατοστά, ενώ των αμερικανικών είναι διατεταγμένα σε μικρές σφαιρικές κεφαλές. Το κάθε άνθος έχει σωληνοειδές σχήμα και υποδιαιρείται σε 4 πέταλα με πλάτος 3 έως 4 χιλιοστόμετρα, ενώ το περιάνθιο έχει μήκη που διαφέρουν πολύ: περί τα 10 χιλιοστόμετρα στα ασιατικά είδη και από 3 έως 30 στα αμερικανικά. Η ευρεία κλίμακα στα δεύτερα οφείλεται στο ότι κάποια νοτιοαμερικανικά είδη έχουν εξελιχθεί έτσι ώστε να έχουν μακριά κόκκινα άνθη προκειμένου να προσελκύουν κολίβρια αντί έντομα ως αποκλειστικούς επικονιαστές.
Το χρώμα των λουλουδιών ποικίλλει επίσης πολύ, από κυρίως παστέλ ρόδινα και γαλανά στην Ασία σε ζωηρά κίτρινα και κόκκινα στην Αμερική, ενώ καλλιεργούμενες ποικιλίες έχουν επιτύχει βαθύτερες αποχρώσεις. Τα άνθη είναι γενικώς πλούσια σε νέκταρ και συχνά έχουν έντονη μυρωδιά μελιού. Ο καρπός είναι μικρή κάψα, με μήκος περί το 1 εκατοστό και διάμετρο 1 έως 2 χιλιοστόμετρα. Περιέχει πολλούς μικρούς σπόρους. Σε λιγοστά είδη (που παλαιότερα κατατάσσονταν στο ξεχωριστό γένος νικοδημία, Nicodemia) η κάψα είναι μαλακή και σαρκώδης, σχηματίζοντας μια ράγα.
Πηγές
Βουδδλεια
Αντώνιος Δανασσής-Αφεντάκης
Ο '''Αντώνιος Κ. Δανασσής - Αφεντάκης''' (27 Αυγούστου 1935 - 18 Σεπτεμβρίου 2020) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός, παιδαγωγός, φιλόσοφος και συγγραφέας. Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Βόννης, Καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής και Αντιπρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Βιογραφία
Ο Αντώνιος Δανασσής - Αφεντάκης γεννήθηκε στη Φολέγανδρο των Κυκλάδων το 1935. Γόνος της οικογένειας Δανασσή από τη Φολέγανδρο και της οικογένειας Αφεντάκη από την Κίμωλο. Πατέρας του ήταν ο Κωνσταντίνος Δανασσής, Πρόεδρος της Κοινότητας της Χώρας της Φολεγάνδρου κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου μέχρι το 1939 όπου απεβίωσε. Μητέρα του ήταν η Κιμώλια Δέσπω Αφεντάκη, απόγονος της οικογένειας του ευεργέτη της Κιμώλου, Γεωργίου Οικονόμου Αφεντάκη και ανιψιά της Σοφίας Αφεντάκης, της γνωστής "Κοιμωμένης του Χαλεπά". Ο εκ μητρός παππούς του (του οποίου το όνομα έφερε) ήταν ο Αντώνιος Δ. Αφεντάκης, Ιατρός και Δήμαρχος Κιμώλου από το 1891 μέχρι το 1914. μικρογραφία|Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Βόννης Τις εγκύκλιες σπουδές του τις τελείωσε στο Γυμνάσιο Αρρένων Σύρου και στη συνέχεια γράφτηκε στο Τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από το οποίο αποφοίτησε το έτος 1964. Εν συνεχεία δίδαξε ως εκπαιδευτικός στη Μέση Εκπαίδευση (Λύκειο Αθηνών, Εβραϊκό Σχολείο Αθηνών, Παλλάδιο Λύκειο, Πρότυπο Λύκειο Αθηνών-Σχολή Μωραΐτη).
Τον Οκτώβριο του 1965 έτυχε υποτροφίας για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Στα Πανεπιστήμια της Βόννης και της Κολωνίας σπούδασε Παιδαγωγική, Ψυχολογία, Φιλοσοφία και Κλασική Φιλολογία. Παράλληλα παρακολούθησε ειδικά σεμινάρια Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας και έλαβε το ανώτερο πτυχίο (Oberstufe) της διδασκαλίας της Γερμανικής Γλώσσας του Πανεπιστημίου της Βόννης. Τον Ιούλιο του έτους 1968 προσήλθε στην πτυχιακή εξέταση και έλαβε του πτυχίου (Μ.Α.) της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βόννης στην επιστήμη της Παιδαγωγικής και τον Φεβρουάριο του έτους 1969 αναγορεύτηκε διδάκτωρ Φιλοσοφίας του ιδίου Πανεπιστημίου. Επιστρέφοντας από τη Γερμανία, διορίστηκε ως τακτικός βοηθός στο Εργαστήριο Πειραματικής Παιδαγωγικής και στη συνέχεια, εξελέγη Επίκουρος Καθηγητής, Έκτακτος Καθηγητής, Μόνιμος Καθηγητής, ώσπου το 1978 εξελέγη Τακτικός Καθηγητής της έδρας της Παιδαγωγικής στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Διετέλεσε επί δύο τριετίες (1988-1991 και 1997-2000) Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού του Πανεπιστημίου Αθηνών, επί τρεις τριετίες (1983-1989 και 1995-1998) Κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, και επί πέντε διετίες Πρόεδρος του Τμήματος Φιλοσοφίας - Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών .μικρογραφία|Αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών Διετέλεσε, ακόμη, Διευθυντής του Τομέα Παιδαγωγικής του Τμήματος Φιλοσοφίας - Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, επόπτης του Πειραματικού Σχολείου Πανεπιστημίου Αθηνών , Πρόεδρος του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης, Πρόεδρος του Τμήματος Ξένων Πολιτισμών, Πρόεδρος του Τμήματος Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας, Πρόεδρος του Τμήματος Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού και Πρόεδρος του Δ.Σ. του Διδασκαλείου Ξένων Γλωσσών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπήρξε, επίσης, μέλος πολλών επιστημονικών εταιρειών και συλλόγων, μεταξύ άλλων μέλος του Δ.Σ. της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας, μέλος της Εταιρείας Κυκλαδικών Μελετών, Πρόεδρος της Αναργυρείου και Κοργιαλενείου Σχολής Σπετσών και Πρόεδρος του Ευγενιδείου Θεραπευτηρίου "Η Αγία Τριάς".
Δίδαξε παράλληλα επί σειρά ετών ως Καθηγητής της Παιδαγωγικής και Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, ενώ αργότερα διετέλεσε μέλος του πρώτου Συμβουλίου Διοίκησης της Α.Σ.Κ.Τ. Αναγορεύτηκε Oμότιμος καθηγητής Παιδαγωγικής του Τμήματος Φιλοσοφίας - Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Αφεντάκειο Κληροδότημα Κιμώλου
Ο Αντ. Δανασσής-Αφεντάκης υπήρξε επί 42 χρόνια ο μακροβιότερος πρόεδρος του Αφεντάκειου Κληροδοτήματος Κιμώλου, το οποίο, μεταξύ άλλων, ηλεκτροδότησε την Κίμωλο και περιθάλπει άπορους και ηλικιωμένους στο νησί. Σκοπός του είναι η οικονομική, κοινωνική και πνευματική πρόοδος της Κιμώλου μέσα από την παροχή φροντίδας και κοινωνικών υπηρεσιών σε έχοντες ανάγκη. Υπό την ηγεσία του (1972 - 2014) και μέσω μιας φιλοπόνου διαχειρίσεως αξιοποιήθηκαν τα περιουσιακά στοιχεία και διευρύνθηκε η δραστηριότητα του Κληροδοτήματος στην περίθαλψη, την παιδεία και τις λοιπές ανάγκες της κοινωνίας του νησιού και όχι μόνον, με πληθώρα δραστηριοτήτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Παλλαντίδες
Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα Παλλαντίδες (Παλλαντίδαι) είναι γνωστοί οι 50 γιοί του Αθηναίου άρχοντα Πάλλαντα, του γιου του Πανδίονα και αδελφού του γνωστού βασιλιά στην Αρχαία Αθήνα Αιγέα. Ο Διόδωρος Σικελιώτης έγραψε ότι οι Παλλαντίδες έγιναν φίλοι με τον Ανδρόγεως γιο του βασιλιά της Κρήτης Μίνωα και της Πασιφάης. Το γεγονός αυτό ανησύχησε έντονα τον Αιγέα που δολοφόνησε τον Ανδρόγεως επειδή φοβήθηκε ότι θα του κλέψουν τον θρόνο οι Παλλαντίδες συμμαχώντας με τον πανίσχυρο πατέρα του. Οι Παλλαντίδες είχαν την ελπίδα ότι δεν θα επιστρέψει ποτέ ο Θησέας από την Κρήτη, με τον τρόπο αυτό θα κληρονομούσαν οι ίδιοι τον θείο τους. Με την επιστροφή του βάδισαν εναντίον του, οι μισοί από αυτούς ξεκίνησαν εκστρατεία από την Σφηττό, οι άλλοι μισοί από την Γαργηττό. Ο κήρυκας του Θησέα Λέως τον πληροφόρησε για τα σχέδια των Παλλαντιδών και την ενέδρα, τότε ο Θησέας τους πρόλαβε στήνοντάς τους αυτός ενέδρα. Οι Παλλαντίδες που βρίσκονταν στον Γαργηττό σκοτώθηκαν όλοι, οι υπόλοιποι φοβήθηκαν και οπισθοχώρησαν. Σύμφωνα με άλλες πηγές ο Θησέας σκότωσε όλους τους Παλλαντίδες. Σύμφωνα με μια παράδοση χάρισε την ζωή στην αδελφή τους Αρικία που την κράτησε ως δούλη, αργότερα την πάντρεψε με τον γιο του Ιππόλυτο ενώνοντας με τον τρόπο αυτό τους Αθηναίους με τους Παλληνείς. Την θεωρία αυτή υποστηρίζει ο Ρακίνας στο έργο του Φαίδρα αλλά δεν την βρίσκουμε στις αρχαίες πηγές. Ο Οβίδιος καταγράφει τα ονόματα δύο Παλλαντίδων Βούτης και Κλύτος, δεν επέζησαν ωστόσο άλλες ονομασίες. Μερικοί μελετητές ισχυρίζονται ότι στην ανατολική ζωοφόρο του Ναού του Ηφαίστου απεικονίζεται η μάχη του Θησέα με τους Παλλαντίδες.
Πηγές
Παλλαντιδες
Μαρία της Κοιμήσεως, Ινφάντα της Πορτογαλίας
H Μαρία της Κοιμήσεως (πορτογαλ. Maria da Assunção de Bragança e Bourbon, infanta de Portugal, 25 Ιουνίου 1805 - 7 Ιανουαρίου 1834) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν πριγκίπισσα (infanta) της Πορτογαλίας.
Βιογραφία
Ήταν η πέμπτη κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας και της Καρλόττας Ιωακείμης των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας.
Η Μαρία ντα Ασουνσάο (= της Κοιμήσεως) Άννα Ιωσηφίνα Λουίζα Γκονζτάγκα Φραγκίσκη ντε Ασίς Ιαβερία ντε Πάουλα Ιωακείμη Αντωνία ντε Σαν Τιάγκο γεννήθηκε στο Ανάκτορο Κελούζ της Πορτογαλίας. Απεβίωσε 29 ετών άγαμη στο Σανταρέμ και τάφηκε στην εκεί Εκκλησία του Θαύματος. Έπειτα η σορός της μετακινήθηκε στο Βασιλικό Πάνθεον του Οίκου των Μπραγκάνσα στη Λισαβόνα.
Ease on Down the Road
Το Ease on Down the Road είναι τραγούδι από το The Wiz, με αρχικούς εκτελεστές την Στέφανι Μίλς και Χίντον Μπάττλ. Επίσης κυκλοφόρησε ως ντουέτο το 1978, από τη Νταϊάνα Ρος και τον Μάικλ Τζάκσον.
Το ντουέτο του 1978 κυκλοφόρησε ως θέμα της ταινίας The Wiz (προσαρμογή του The Wonderful Wizard of Oz), και είχε ως παραγωγό τον Κούνσι Τζόουνς. Στο τραγούδι, η Dorothy (Ντόροθι, Νταϊάνα Ρος) και ο Scarecrow (Σκέαρκρόου, Μάικλ Τζάκσον) χορεύουν στο Yellow Brick Road και λένε στον άλλο λέξεις ενθάρρυνσης.
Το Ease on Down the Road εκτελέστηκε 4 φορές στη ταινία The Wiz: μια φορά από τη Dorothy (Ντόροθι) και τον Scarecrow (Σκέαρκρόου), μια φορά από τον καθένα και μια φορά από τον Tin Man (Τιν Μάν, Νίψεϊ Ρούσσελ), μια φορά από τους 3 και τον Cowardly Lion (Κόβαρντλι Λάιον, Τεντ Ρος), και τελικά στο τέλος. Στην έκδοση του άλμπουμ ο Τζάκσον και η Ρος τραγουδούν ξεχωριστά. Η ηχογράφηση ήταν η πρώτη συνεργασία του Τζάκσον με τον Τζόουνς, ο οποίος ήταν παραγωγός του κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1970 και της δεκαετίας του 1980.
Το 1980, ο Τζάκσον ήταν guest (επισκέπτης) στο Kraft Salutes Disneyland's 25th Anniversary και, μαζί με τους χαρακτήρες της Disney (Mickey Mouse (Μίκι Μάους), The Seven Dwarfs, Donald Duck (Ντόναλντ Ντάκ), Minnie Mouse (Μίννι Μάους), Chip 'n' Dale, Pluto, Winnie the Pooh (Γουίνι), The Three Little Pigs (3 Μικρά Γουρουνάκια) και Goofy (Γκούφι)), εκτέλεσε το τραγούδι σε medley με το τραγούδι της Disney, When You Wish Upon a Star.
Αυτό επίσης έδωσε στον Τζάκσον την πρώτη υποψηφιότητα του για Grammy Award (οι προηγούμενες ήταν με το συγκρότημα The Jacksons) στη κατηγορία Best R&B Performance by a Duo or Group with Vocal το 1979.
Κυκλοφορώντας ως single από τη MCA Records το καλοκαίρι του 1978, το τραγούδι δεν κατάφερε να λάβει θέση στο U.S. Top 40, καθώς έλαβε τη 41η θέση στο Billboard Hot 100. Έφθασε στη 17η θέση στο Billboard Hot Soul Singles το ίδιο έτος.
Το τραγούδι ήταν number-one disco hit για περίπου 5 εβδομάδες σε μια ηχογράφηση από το disco studio group Consumer Rapport. Η έκδοση του Consumer Rapport έφθασε στη 19η θέση στο Billboard Soul Singles chart και στη 42η θέση στο Hot 100.
Λαϊκός πολιτισμός
Η Τζέννα Μαρόνεϊ εκτέλεσε το τραγούδι στο επεισόδιο Believe in the Stars (2008) στο κωμικό πρόγραμμα 30 Rock.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Singles του 1975 Κατηγορία:Τραγούδια του 1975 Κατηγορία:Singles του 1978 Κατηγορία:Disco τραγούδια Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα για ταινίες
Ράντεν Σάλεχ
μικρογραφία|Ο Ράντεν Σάλεχ περ. 1872 Ο Ράντεν Σάλεχ (αγγλικα: Raden Saleh Sjarif Boestaman, 1811 - 23 Απριλίου 1880) ήταν ένας πρωτοπόρος Ρομαντικός Ινδονήσιος ζωγράφος αραβο-ιουανικής καταγωγής. Θεωρήθηκε ως ο πρώτος «σύγχρονος» καλλιτέχνης από την Ινδονησία (τότε ολλανδικές ανατολικές Ινδίες), και οι πίνακές του αντιστοιχούσαν με τον ρομαντισμό του 19ου αιώνα που ήταν τότε δημοφιλής στην Ευρώπη. Εξέφρασε επίσης τις πολιτιστικές του ρίζες και εφευρετικότητα στο έργο του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδονήσιοι ζωγράφοι
Πολιορκία
μικρογραφία|451x451px|Μια τυπική πολιορκία κατά τον 17ο Αιώνα Με τον στρατιωτικό όρο πολιορκία χαρακτηρίζεται γενικά ο οποιοσδήποτε επιχειρούμενος δια των όπλων αποκλεισμός περίτειχης πόλης, καστροπολιτείας, ακρόπολης, κάστρου ή φρουρίου, ή τέλος οχυρού ή οχυρωματικής θέσης. Αντικειμενικός σκοπός (ΑΝΣΚ) της πολιορκίας, που αποτελεί ιδιαίτερη πολεμική επιχείρηση προσβολής, είναι ο εξαναγκασμός σε παράδοση, κατόπιν ανακωχής, ένεκα ελλείψεως τροφίμων και εφοδίων, ή η δι΄ εκπόρθησης κατάληψη με ιδιαίτερα καταλυτικές και δυσάρεστες συνέπειες.
Γενικοί όροι
Η πολιορκία επιχειρείται είτε με χερσαίες στρατιωτικές δυνάμεις, είτε με ναυτικές δυνάμεις, παρουσία στόλου, είτε με αμφότερες αυτές. Οι επιχειρούντες πολιορκία χαρακτηρίζονται γενικά πολιορκητές, οι δε αμυνόμενοι αυτής πολιορκούμενοι ή υπερασπιστές. Τα δε μέσα που χρησιμοποιούνται στην πολιορκία καλούνται γενικά πολιορκητικά μέσα και στην αρχαιότητα πολιορκητικές μηχανές. Η εξ οποιασδήποτε αιτίας άρση του επιχειρούμενου αποκλεισμού χαρακτηρίζεται λύση πολιορκίας. Προκαταρκτικό στάδιο της πολιορκίας είναι η λεγόμενη περίσχεση που ακολουθεί κατ΄ έννοια γραμμής την εδαφική μορφολογία του ευρύτερου χώρου. Γενικά η τέχνη τόσο της άσκησης πολιορκίας, όσο και της άμυνας έναντι αυτής καλείται πολιορκητική, διακρινόμενη αντίστοιχα σε "επιθετική" και "αμυντική".
Στη σύγχρονη εποχή με την εξέλιξη των όπλων το είδος αυτό της πολεμικής επιχείρησης τείνει να εκλείψει. Σημειώνεται ότι από τον Α' Π.Π. καμία οχυρωματική θέση δεν μπόρεσε να διατηρηθεί σε παρατεινόμενη πολιορκία. Παρά ταύτα η λήψη απόφασης για οποιαδήποτε πολιορκία, στην οποία μπορεί να συμμετέχουν και αεροπορικές δυνάμεις αποτελεί πλέον αντικείμενο της στρατηγικής, και όχι της άλλοτε οχυρωτικής, ή δε εκτέλεσή της, της στρατιωτικής, ναυτικής ή αεροπορικής τακτικής. Τέλος σημειώνεται ότι ο όρος "πολιορκία" στο Διεθνές Δίκαιο και ειδικότερα στο Δίκαιο Πολέμου έχει ιδιαίτερη σημασία, διάφορης του αποκλεισμού, όπου φέρεται να συμπίπτει περισσότερο με την έννοια του βομβαρδισμού.