cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κόουλ Πόρτερ
Βιογραφία
Η ζωή του Πόρτερ μεταφέρθηκε δύο φορές στον κινηματογράφο: η πρώτη ήταν το 1946 στην ταινία Νύχτα και μέρα (Night and Day) με πρωταγωνιστή τον Κάρι Γκραντ, και η δεύτερη το 2004 στην ταινία De-Lovely με πρωταγωνιστή τον Κέβιν Κλάιν. Αναφορές στον Κόουλ Πόρτερ υπάρχουν στο βιβλίο του Γιου Νέσμπε Το αστέρι του διαβόλου και στο βιβλίο του Καζούο Ισιγκούρο Νυχτερινά: Πέντε ιστορίες της μουσικής και της νύχτας. Το τραγούδι "Why Shouldn't I" του Κόουλ Πόρτερ επιλέχθηκε από το ζευγάρι Τζορτζ Κλούνεϊ και Αμάλ Αλαμουντίν για τον πρώτο χορό στη δεξίωση του γάμου τους.
Μπάρντο (Πολωνία)
Το Μπάρντο (πολωνικά: Bardo, Wartha) είναι ιστορική πόλη του Πόβιατ Ζομπκοβίτσε, στο Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας της νοτιοδυτικής Πολωνίας. Είναι η διοικητική έδρα της Γκμίνα Μπάρντο. Ο πληθυσμός του είναι 2.466 κάτοικοι (2020).
Αλάγκιτσι (Κάκανι)
Το Αλάγκιτσι (κυριλλικά: Алагићи) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου του Κάκανι, ο οποίος ευρίσκεται εντός του Καντονιού της Ζένιτσα-Ντόμποϊ, το οποίο ευρίσκεται εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της βοσνιακής απογραφής του 2013, αριθμούσε 75 κατοίκους.
Μπάρντο (Πολωνία)
Το Μπάρντο βρίσκεται στον ποταμό Ανατολικός Νάισσε, που ρέει από την Κοιλάδα Κουότσκο προς τις πεδιάδες της Σιλεσίας. Βρίσκεται περίπου 10 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Ζομπκοβίτσε Σλόνσκιε και 72 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Βρότσουαφ.
Αλάγκιτσι (Κάκανι)
Προ του 1991, αποτελούσε μέρος του οικισμού της Ζγκόστσα, ενώ, από το 1991, είναι καταγεγραμμένο ως ξεχωριστή διοικητική οντότητα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Κάκανι
Μπάρντο (Πολωνία)
Η πόλη είναι ευρέως γνωστός τόπος προσκυνήματος και λατρείας της Παναγίας.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Μοντέλο κλίμακας του μεσαιωνικού κάστρου των Πιαστ Το Μπάρντο ιδρύθηκε τον 10ο αιώνα ως πολωνικό αμυντικό γκορντ σε μια μεσαιωνική εμπορική οδό από την Πράγα παράλληλα με τα Σουδητικά Όρη μέσω του Κουότσκο προς το Βρότσουαφ και το Γκνιέζνο. Η γύρω περιοχή κατοικήθηκε από λεχιτικές φυλές και έγινε μέρος του αναδυόμενου Πολωνικού Κράτους τον 10ο αιώνα, υπό τον πρώτο ιστορικό ηγεμόνα, Μιέσκο Α΄ της Πολωνίας. Οι καστελάνοι του Μπάρντο ήταν Πολωνοί ιππότες. Εξασφάλισαν τα νότια σύνορα των εδαφών της Κάτω Σιλεσίας με την γειτονική Γη του Κουότσκο στη Βοημία.
Το 1096, ο Δούκας Μπρετίσλαφ Β΄ της Βοημίας κατέλαβε και κατέστρεψε το φρούριο, ωστόσο το 1137 επέστρεψε στην Πολωνία. Το επόμενο έτος, λόγω του κατακερματισμού της Πολωνίας, το Μπάρντο έγινε μέρος του πολωνικού Δουκάτου της Σιλεσίας. Από το 1278 ανήκε στο Δουκάτο του Γιάβορ υπό τον Πιαστ δούκα Μπόλκο Α΄ τον Αυστηρό και από το 1321 στο Δουκάτο του Ζιενμπίτσε υπό τον Δούκα Μπόλκο Β΄ του Ζιενμπίτσε. Με το Ζιενμπίτσε, το Μπάρντο καταλήφθηκε από το Βασίλειο της Βοημίας το 1336, ωστόσο, παρέμεινε υπό την κυριαρχία των ντόπιων Πολωνών δούκων της δυναστείας των Πιαστ μέχρι το 1428. Το παρεκκλήσι του χτίστηκε τον 10ο αιώνα και αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1189 πως παραχωρήθηκε στους Οσπιτάλιους Ιππότες από τους Επισκόπους του Βρότσουαφ. Το 1210, πέρασε στους μοναχούς στο Αβαείο του Καμιένιετς Ζονμπκοβίτσκι. Μέχρι το 1290, το γκορντ είχε χάσει τη στρατηγική του σημασία και έπαψε να υπάρχει ως καστελλάνο. Το 1299, ολόκληρη η περιοχή αγοράστηκε από το Τάγμα των Κιστερκιανών και ανήκε σε αυτούς μέχρι το 1810. Η εικόνα της Παναγίας χρονολογείται από τον 13ο αιώνα, πιθανώς η παλαιότερη στη Σιλεσία. Η μπαρόκ εκκλησία προσκυνήματος ανεγέρθηκε μεταξύ 1686 και 1704. Το ιερό επισκέφθηκε δύο φορές ο μελλοντικός πάπας, Ιωάννης Παύλος Β΄, το 1957 και το 1978. Το 1981, ένα μνημείο του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄ αποκαλύφθηκε στο Μπάρντο, ως το δεύτερο στην Πολωνία μετά την Κρακοβία.
Μετά τον Πρώτο Σιλεσιακό Πόλεμο, το Μπάρντο μαζί με το μεγαλύτερο μέρος της Σιλεσίας προσαρτήθηκε από την Πρωσία το 1742. Από το 1871 έως το 1945, ήταν μέρος της Γερμανίας και μετά την ήττα της Ναζιστικής Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε και πάλι μέρος της Πολωνίας υπό τις αλλαγές στα σύνορα που ανακοινώθηκαν στη Διάσκεψη του Πότσδαμ. Επίσης, σύμφωνα με τη συμφωνία, ο γερμανικός πληθυσμός εκδιώχθηκε και το Μπάρντο ξανακατοικήθηκε από Πολωνούς, οι περισσότεροι από τους οποίους εκδιώχθηκαν οι ίδιοι από την πρώην ανατολική Πολωνία που προσαρτήθηκε από τη Σοβιετική Ένωση. Το 1949–1950, Έλληνες και Σλαβομακεδόνες, πρόσφυγες του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου, έγιναν δεκτοί προσωρινά στο Μπάρντο, πριν βρεθούν νέα σπίτια για αυτούς σε άλλες πόλεις.
Το Μπάρντο είχε αποκτήσει το καθεστώς της πόλης στις αρχές του 14ου αιώνα, αλλά αυτό χάθηκε ως αποτέλεσμα της καταστροφής που προκάλεσε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Έγινε έδρα μιας γκμίνα το 1954 και έλαβε το καθεστώς της πόλης ξανά το 1969.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|450x450εσ| Γοτθική γέφυρα πάνω από τον ποταμό Ανατολικό Νάισσε Τα ιστορικά κτίρια που εξακολουθούν να υπάρχουν στο Μπάρντο περιλαμβάνουν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Κάτω Σιλεσίας Κατηγορία:Πόβιατ Ζομπκοβίτσε
Μόριο (γραμματική)
Τα Μόρια είναι μικρές μονοσύλλαβες άκλιτες λέξεις που συνδέουν άλλες λέξεις ή φράσεις, συνδράμουν στην οργάνωση του λόγου, εκφράζουν τη συναισθηματική κατάσταση του ομιλητή και χρωματίζουν τα λεγόμενα με χαρακτηριστικό ύφος. Τα μόρια της νεοελληνικής γλώσσας είναι:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γραμματική
Χάρης Πάτσης
Ο '''Χάρης Σ. Πάτσης''' ήταν Έλληνας συγγραφέας, εκδότης και παιδαγωγός. Γεννήθηκε στις 30 Ιουνίου 1913. Είχε καταγωγή από το Δήμο Θεσπρωτικού Πρέβεζας. Πέθανε στις 27 Οκτωβρίου του 2010, σε ηλικία 97 ετών.
Φοίτησε στο διδασκαλείο Ιωαννίνων μέχρι το 1933. Από το 1939 έως το 1946 σπούδασε στην πανεπιστημιακή μετεκπαίδευση.
Επίσης, ήταν συγγραφέας πολλών σχολικών εγχειριδίων που χρησιμοποιήθηκαν για αρκετά χρόνια. Ακόμη, μετέφρασε σημαντικά συγγράματα στη δημοτική γλώσσα.
Χτίζει με δικές του δαπάνες καλλιμάρμαρο σχολικό διδακτήριο, το Β' δημοτικό σχολείο και το δωρίζει στη γενέτειρά του. Στα εγκαίνια που έγιναν (8-11-1964) κατά την παράδοση και έναρξη της λειτουργίας του Σχολικού Διδακτηρίου Θεσπρωτικού (Δωρεά Χάρη Πάτση), ο τότε πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου με ολόκληρο το Υπουργικό Συμβούλιο παρέλαβε το Διδακτήριο υπό την ιδιότητα του Υπουργού Παιδείας και απένειμε δημόσια στον Χάρη Πάτση το για πρώτη φορά στα χρονικά της Ελληνικής παιδείας καθιερωθέν «Α΄ Χρυσούν Μετάλλιον Παιδείας». μικρογραφία|Β΄ δημοτικό σχολείο Θεσπρωτικού
Νέλλη Καρρά
Η Νέλλη Καρρά είναι ηθοποιός, σκηνοθέτης και χορογράφος Ελληνικής καταγωγής, γεννημένη στην Αμερική.
Η καριέρα της ξεκίνησε με τον Paul Baker στο Dallas Theatre Center στο Τέξας, συνέχισε στη Νέα Υόρκη όπου δούλεψε ως σκηνοθέτης των χορικών στο Ιφιγένεια εν Αυλίδι για το Roundhouse Theatre και το Cubiculo Theatre και για τις Τρωάδες στο Skidmore College. Δίδαξε θέατρο στο Ethical - Culture School στο Riverdale.
Η Νέλλη Καρρά εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα το 1976. Δίδαξε στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη, του Λ. Τριβιζά, στις Μορφές , στο Εθνικό Θέατρο και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών πριν ιδρύσει τη δική της θεατρική εταιρία Οργανισμός Θεατρικής Κίνησης στην Αθήνα το 1982. Ήταν το πρώτο πειραματικό θεατρικό εργαστήρι στην Αθήνα.
Το 1993 η Νέλλη Καρρά ίδρυσε την Αναγνωρισμένη Σχολή Δραματικής Τέχνης Αρχή στο κέντρο της Αθήνας.
Μεταξύ αυτών των ετών, η δουλειά της Νέλλης Καρρά ποικίλει. Έγινε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης στην Ελλάδα από την Υπουργό Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη και έμεινε τέσσερα χρόνια σε αυτή τη θέση και άλλα δυο ως μέλος.
Η Νέλλη Καρρά είναι ιδρυτικό μέλος στο Ελληνικό Κέντρο Παιδικού Θεάτρου του Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου και στο Διοικητικό Συμβούλιο Σκηνοθετών του "Very Special Arts, Hellas" (VSA).
Ως σκηνοθέτης, η Νέλλη Καρρά έχει κάνει σκηνοθεσία χορικών στο Εθνικό θέατρο, καθώς και άλλες θεατρικές εταιρίες για την Ελληνική Τραγωδία, στο Ηρώδειο, Ελευσίνα, Δελφούς και Επίδαυρο. Στη δουλειά της περιλαμβάνονται και ο Προμηθέας Δεσμώτης (Αισχύλος), Ορέστης (Ευριπίδης). 'Έκανε την σκηνική κίνηση και τις χορογραφίες για την πρώτη πολυμορφική παράσταση του T. Suzuki Θεοί και Μύθοι στους Δελφούς το 1978, για το Βούδα ( Καζαντζάκη) και την ροκ όπερα Sakura και ήταν βοηθός χορογράφου για το μπαλέτο Τρωάδες από τη Ραλλού Μάνου. Έχει επίσης σκηνοθετήσει αρκετά σύγχρονα έργα σε θέατρα της Αθήνας στα Ελληνικά και Αγγλικά. Σκηνοθέτησε το έργο του Μ. Μπρέχτ Η Εβραία στα πλαίσια των μονολόγων της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας 2003.
Ως ηθοποιός, η Νέλλη Καρρά έχει παίξει στην Αμερική στις Τρωάδες, τη Γετρούδη στον Άμλετ στο Dallas Theater Center και στην Αθήνα στο The Greek Alien, Τα δηλητήρια της θάλασσας στο χορό του Προμηθέα Δεσμώτη και στο Βούδα. Επίσης έπαιξε τον ρόλο της μητέρας στην παράσταση του Θεάτρου Κωφών Ελλάδος Άγρια Δύση.
Έχει μεταφράσει το έργο του Στρατή Καρρά Οι Μπουλουκτσήδες, στα αγγλικά, το 1973, το έργο του Δ. Κεχαϊδη Με δύναμη από την Κηφησιά το 2000 και Οι Αθλητές και οι Αθάνατες Ιστορίες στον Πόλεμο του Στρατή Καρρά το 2003.
Κατηγορία:Έλληνες χορογράφοι Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου Κατηγορία:Κωφότητα
Εστεμμένος γερανός
Ο εστεμμένος γερανός είναι ένα εντυπωσιακό είδος γερανού που ζει στην υποσαχάρια Αφρική. Εξαπλώνεται στις ξηρές σαβάνες, παρ'όλο που φωλιάζει σε πιο υγρές περιοχές. Μπορούν επίσης να παρατηρηθούν σε έλη, καλλιεργημένες εκτάσεις και ποώδεις πεδιάδες κοντά σε ποτάμια και λίμνες.
Ο εστεμμένος γερανός περιγράφηκε από τον Έντουαρντ Τάρνερ Μπεννέτ το 1834 με τη σημερινή του ονομασία. Η επιστημονική του ονομασία είναι Balearica regulorum και περιλαμβάνει δύο υποείδη: Το B. r. gibbericeps, που ζει στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κογκό, την Ουγκάντα, την Κένυα και τη δυτική Νότια Αφρική, και το B. r. regulorum, που αναπαράγεται στην Ανγκόλα και τη Νότια Αφρική. Ο εστεμμένος γερανός φαίνεται και στη σημαία της Ουγκάντα.
Το ύψος του φτάνει το 1 μέτρο, το βάρος τα 3,5 κιλά και το άνοιγμα φτερών τα 2 μέτρα. Έχει γκρίζο φτέρωμα με λευκές φτερούγες, που κάνουν αντίθεση με τα κατάμαυρα ερετικά. Κύριο χαρακτηριστικό του είδους αποτελεί το χρυσή "κορώνα" από φτερά στο κεφάλι του, που είναι πάντα σηκωμένη. Εντύπωση επίσης προκαλούν τα φωτεινά χρώματα του κεφαλιού.
Αυτοί οι γερανοί είναι παμφάγα, καθώς τρέφονται με φυτά, σπόρους, σιτηρά, έντομα, βατράχια, σκουλήκια, φίδια, μικρά ψάρια και τα αβγά των υδρόβιων ζώων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερανίδες Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής
Βιέν (γαλλικός ποταμός)
Ο ποταμός Βιέν (γαλλικά: Vienne, οξιτανικά: Vinhana) είναι ένας από τους σημαντικότερους ποταμούς στη νοτιοδυτική Γαλλία. Είναι αριστερός παραπόταμος του Λίγηρα. Υποστηρίζει πολυάριθμα υδροηλεκτρικά φράγματα και είναι ο κύριος ποταμός του βόρειου τμήματος της περιοχής Νέα Ακουιτανία.
Πορεία του ποταμού
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|Ο ποταμός Βιέν κοντά στο Περλεβάντ Οι πηγές του ποταμού Βιέν βρίσκονται στο νομό Κορέζ της Νέας Ακουιτανία ς, κοντά στην κοινότητα Περελεβάντ. Οι πηγές του βρίσκονται στους βορειοδυτικούς πρόποδες της Κεντρικής οροσειράς (Μασίφ Σαντράλ), στο οροπέδιο Μιλβάς, σε υψόμετρο 859 μέτρων.
Από εκεί ο ποταμός διασχίζει τους νομούς στους οποίους έδωσε το όνομά του: Ωτ-Βιέν και Βιέν. Ρέει δυτικά και διασχίζει την πόλη Λιμόζ, όπου στο παρελθόν έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διάσημη βιομηχανία πορσελάνης της πόλης.
Λίγο μετά τη Λιμόζ παίρνει μια στροφή προς τα βόρεια. Στο δρόμο προς τη συμβολή του με τον Λίγηρα, ο ποταμός συμβάλει με τους ποταμούς Κρεζ και Κλαιν.
Τέλος, και μετά από διαδρομή 372 χιλιομέτρων, εκβάλει στον Λίγηρα στο Καντ-Σαιν-Μαρτέν στο νομό Αντρ-ε-Λουάρ, σε υψόμετρο 30 μέτρων.
Η μέση ροή του ποταμού κοντά στη Λιμόζ είναι 43,9 μ3 / δευτερόλεπτο και στην συμβολή του με τον Λίγηρα είναι 210 μ3 / δευτερόλεπτο.
Νομοί και πόλεις
μικρογραφία|Ο Λίγηρας και οι παραπόταμοί του, ο ποταμός Βιέν κάτω, αριστερά Ο ποταμός διέρχεται από 6 νομούς και πολλές κοινότητες, οι κυριότερες από τις οποίες είναι:
Κορέζ: Περλεβάντ
Κρεζ
Ωτ-Βιέν: Αιμουτιέ, Σαιν-Λεονάρ-ντε-Νομπλά, Λιμόζ, Αιξ-συρ-Βιέν, Σαιν-Ζυνιάν
Σαράντ: Σαμπαναί, Κονφολάν
Βιέν: Λ'Ιλ-Ζουρντάν, Λυσάκ-λε-Σατώ, Σωβινί, Σατελερώ
Αντρ-ε-Λουάρ: Λ'Ιλ-Μπουσάρ, Σινόν
Στέβαν Γιόβετιτς
Ο Στέβαν Γιόβετιτς (μαυροβουνιακά: Стеван Јоветић, προφέρεται: [stêʋaːn jǒʋetitɕ]; γεννήθηκε 2 Νοεμβρίου 1989) είναι Μαυροβούνιος ποδοσφαιριστής, αρχηγός της εθνικής ομάδας της χώρας του και κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων της με 31.
Καριέρα
Στα νεανικά του χρόνια, ο Γιόβετιτς έπαιξε στην ομάδα νέων της Μλάντοστ Ποντγκόριτσα του Μαυροβουνίου, προτού αποκτηθεί από την Παρτιζάν Βελιγραδίου το 2003. Εκεί έκανε το ντεμπούτο του μετά από τρία χρόνια στις 8 Απριλίου 2006 στην πρώτη ομάδα σε ηλικία 16 ετών αγωνιζόμενος ως επιθετικός. Σε ηλικία 17 ετών σημείωσε το πρώτο του χατ τρικ σε επαγγελματικό επίπεδο: Στον προκριματικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ με αντίπαλο τη Ζρίνσκι Μόσταρ από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, σημείωσε τρία γκολ στη νίκη με 5–0. Ήταν 18 ετών τον Ιανουάριο του 2008, όταν έγινε αρχηγός της ομάδας του και είναι έτσι ο νεότερος αρχηγός της Παρτιζάν όλων των εποχών. Υπό την ηγετική παρουσία του, η ομάδα κέρδισε τόσο το πρωτάθλημα όσο και το Κύπελλο Σερβίας.
Τίτλοι και διακρίσεις
Παρτιζάν Βελιγραδίου Μάντσεστερ Σίτι Ατομικές διακρίσεις
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαυροβούνιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαυροβουνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χέρτα Βερολίνου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ελ Καλαφάτε
Το Ελ Καλαφάτε (El Calafate), επίσης γνωστό ως Καλαφάτε (Calafate), είναι πόλη στην Παταγονία της Αργεντινής. Βρίσκεται στη νότια όχθη της λίμνης Αρχεντίνο, στο νοτιοδυτικό τμήμα της επαρχίας Σάντα Κρους, περίπου 320 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Ρίο Γαλιέγος. Το όνομα της πόλης προέρχεται από έναν μικρό θάμνο με κίτρινα άνθη και σκούρα μπλε μούρα που είναι πολύ διαδεδομένος στην Παταγονία: το καλαφάτε (Berberis buxifolia).
Ιστορία
Η ιστορία του Ελ Καλαφάτε ξεκίνησε τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Αρχικά, ήταν απλώς ένα καταφύγιο για τους εμπόρους μαλλιού. Η πόλη ιδρύθηκε επίσημα το 1927 από την κυβέρνηση της Αργεντινής για την προώθηση του εποικισμού, αλλά ήταν η δημιουργία του κοντινού Εθνικού Πάρκου Περίτο Μορένο το 1937 που πυροδότησε την ανάπτυξη και την κατασκευή καλύτερης οδικής πρόσβασης.
Μεταφορές
Τα 220 χιλιόμετρα που χωρίζουν το Καλαφάτε από το Ελ Τσαλτέν στην άλλη πλευρά της λίμνης Αρχεντίνο στο εθνικό πάρκο είναι ασφαλτοστρωμένα, όπως και τα 315 χιλιόμετρα μέχρι το Ρίο Γαλιέγος. Άλλες αποστάσεις είναι: προς Μπαριλότσε 1.400 χιλιόμετρα, προς Εσκέλ 1.108 χιλιόμετρα (εν μέρει χωματόδρομοι), προς Κομοδόρο Ριβαδάβια 959 χιλιόμετρα, προς Πουέρτο Μαντρύν 1.388 χιλιόμετρα, προς Μπουένος Άιρες 2.727 χιλιόμετρα, προς Ουσουάια 863 χιλιόμετρα.
Κλίμα
Το Ελ Καλαφάτε έχει ψυχρό ημίξηρο κλίμα (Köppen BSk) με δροσερά έως θερμά, πολύ ξηρά καλοκαίρια και δροσερούς έως ψυχρούς, ελαφρώς υγρότερους χειμώνες. Οι ακραίες συνθήκες ψύχους και ζέστης της πόλης μετριάζονται από την επίδραση της λίμνης Αρχεντίνο. Η προκυμαία της πόλης βρίσκεται σε έναν μεγάλο ρηχό κόλπο που συχνά παγώνει το χειμώνα, επιτρέποντας στους κατοίκους να κάνουν πατινάζ στον πάγο. Η υψηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ήταν 30,7 °C (87,3 °F) στις 6 Φεβρουαρίου 1962, ενώ η χαμηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ήταν -17,4 °C (0,7 °F) στις 27 Ιουλίου 2014.
Εικόνες Google
Να μην συγχέεται με το Google Photos. μικρογραφία|245px|Το [[λογότυπο του Google Images]] Οι Εικόνες Google (Google Images) είναι μια υπηρεσία αναζήτησης που ανήκει στην Google και επιτρέπει στους χρήστες να πραγματοποιούν αναζήτηση στο Web για περιεχόμενο περιεχομένου. Εισήχθη το 2001 λόγω της ζήτησης για εικόνες από το πράσινο φόρεμα Versace της Jennifer Lopez που η κανονική αναζήτηση Google δεν μπόρεσε να χειριστεί. Το 2011, προστέθηκε σε αυτό και η λειτουργία αντίστροφης αναζήτησης εικόνων.
Κατά την αναζήτηση μιας εικόνας, εμφανίζεται μια μικρογραφία της κάθε αντίστοιχης εικόνας. Όταν ο χρήστης κάνει κλικ σε μια μικρογραφία, η εικόνα εμφανίζεται σε μεγαλύτερο μέγεθος και οι χρήστες μπορούν να επισκεφτούν τη σελίδα στην οποία χρησιμοποιείται η εικόνα.
Αρχές και επέκταση (2001-2011)
Το 2000, τα αποτελέσματα της Αναζήτησης Google περιορίστηκαν σε απλές σελίδες κειμένου με συνδέσμους. Οι προγραμματιστές της Google εργάστηκαν για την περαιτέρω ανάπτυξη αυτού και συνειδητοποίησαν ότι ένα εργαλείο αναζήτησης εικόνων ήταν απαραίτητο για να απαντήσει στο "πιο δημοφιλές ερώτημα αναζήτησης" που είχαν δει μέχρι σήμερα: η Jennifer Lopez στο εξωτικό πράσινο φόρεμά της Versace. Ως αποτέλεσμα αυτού, γεννήθηκε η Αναζήτηση εικόνων Google. Μέχρι το 2001, 250 εκατομμύρια εικόνες έχουν ευρετηριαστεί στην Αναζήτηση εικόνων. Ο αριθμός αυτός θα αυξηθεί τελικά σε 1 δισεκατομμύριο εικόνες μέχρι το 2005 και 10 δισεκατομμύρια μέχρι το 2010.
Στις αρχές του 2007, η Google εφάρμοσε μια ενημερωμένη διεπαφή για την αναζήτηση εικόνων, όπου οι πληροφορίες σχετικά με μια εικόνα, όπως η ανάλυση και η διεύθυνση URL, αποκρύπτονταν μέχρι ο χρήστης να μετακινήσει το ποντίκι πάνω από τη μικρογραφία του. Αυτό διακόπτεται μετά από λίγες εβδομάδες.
Στις 27 Οκτωβρίου 2009, το Google Images πρόσθεσε μια λειτουργία στην αναζήτηση εικόνων που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εύρεση παρόμοιων εικόνων.
Στις 20 Ιουλίου 2010, η Google πραγματοποίησε μια άλλη ενημέρωση στη διεπαφή των εικόνων Google, η οποία επανέφερε την απόκρυψη των λεπτομερειών εικόνας μέχρι να περάσει το ποντίκι.
Τον Μάιο του 2011, η Google παρουσίασε μια λειτουργία ταξινόμησης κατά θέμα για μια επισκόπηση του σχήματος οπτικής κατηγορίας ενός ερωτήματος αναζήτησης.
Ένα μήνα αργότερα, τον Ιούνιο του 2011, το Google Images πρόσθεσε μια λειτουργία "Αναζήτηση βάσει εικόνας", η οποία επιτρέπει την αναζήτηση ανάστροφης εικόνας απευθείας στη γραμμή αναζήτησης εικόνων χωρίς πρόσθετα τρίτων. Αυτή η λειτουργία επιτρέπει στους χρήστες να αναζητούν μια εικόνα, μεταφέροντας και τοποθετώντας ένα στη γραμμή αναζήτησης, ανεβάζοντας μία ή αντιγράφοντας-επικολλώντας μια διεύθυνση URL που οδηγεί σε μια εικόνα στη γραμμή αναζήτησης.
Νέος αλγόριθμος και κατηγορίες για λογοκρισία (2012-σήμερα)
Στις 11 Δεκεμβρίου 2012, ο αλγόριθμος των μηχανών αναζήτησης των εικόνων Google άλλαξε για άλλη μια φορά, με την ελπίδα να μην εμφανίζονται πορνογραφικές εικόνες όταν χρησιμοποιήθηκαν όροι αναζήτησης χωρίς πορνογραφικό περιεχόμενο. Σύμφωνα με την Google, οι πορνογραφικές εικόνες θα εξακολουθούν να εμφανίζονται όσο ο όρος που αναζητήσατε ήταν συγκεκριμένα πορνογραφικός.Δδιαφορετικά, δεν θα εμφανίζονταν. Παρόλο που η Google δήλωσε ρητά ότι «δεν τιμωρούσε κανένα περιεχόμενο για ενήλικες», σημειώθηκε αμέσως ότι ακόμα και όταν εισάγετε όρους όπως «boobs», δεν εμφανίστηκαν ρητά αποτελέσματα. Η μόνη εναλλακτική λύση ήταν να ενεργοποιηθεί ένα ακόμη πιο αυστηρό φίλτρο, το οποίο θα αρνιόταν να αναζητήσει τους προαναφερθέντες όρους. Σημειώθηκε επίσης ότι οι χρήστες δεν μπορούσαν πλέον να αποκλείουν λέξεις-κλειδιά από την αναζήτησή τους όπως πριν.
Στις 15 Φεβρουαρίου 2018, η διεπαφή των Εικόνων Google τροποποιήθηκε προκειμένου να εκπληρωθούν οι όροι μιας συμφωνίας συνεργασίας και αδειοδότησης με τη Getty Images. Το κουμπί "Προβολή εικόνας" (ένας βαθύτερος σύνδεσμος προς την ίδια την εικόνα στο διακομιστή προέλευσης) αφαιρέθηκε από τις μικρογραφίες εικόνας. Αυτή η αλλαγή αποσκοπεί να αποθαρρύνει τους χρήστες από την άμεση προβολή της εικόνας πλήρους μεγέθους (παρόλο που δεν γίνεται απογοητευτική η χρήση του μενού περιβάλλοντος του προγράμματος περιήγησης στην ενσωματωμένη μικρογραφία) και να τους ενθαρρύνετε να βλέπουν την εικόνα στο κατάλληλο πλαίσιο (που μπορεί επίσης να περιλαμβάνει την απόδοση και πληροφορίες πνευματικών δικαιωμάτων) στην αντίστοιχη ιστοσελίδα του. Το κουμπί "Αναζήτηση με εικόνα" έχει επίσης υποβαθμιστεί, καθώς η αντίστροφη αναζήτηση εικόνων μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εύρεση αντιγράφων υψηλότερης ανάλυσης εικόνων που προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Η Google συμφώνησε επίσης να καταστήσει πιο ξεκάθαρη την αποκήρυξη δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας στο περιβάλλον.
Λογότυπο
Κατηγορία:Google (υπηρεσίες)
Αλάγκιτσι (Κρέσεβο)
Το Αλάγκιτσι (κυριλλικά: Алагићи) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου του Κρέσεβο, ο οποίος ευρίσκεται εντός του Καντονιού της Κεντρικής Βοσνίας, το οποίο ευρίσκεται εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της βοσνιακής απογραφής του 2013, αριθμούσε 296 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Κρέσεβο Κατηγορία:Οικισμοί του Κρέσεβο με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Βιλαέτι της Θεσσαλονίκης
Το βιλαέτι της Θεσσαλονίκης (ولايت سلانيك, Vilâyet-i Selânik, Βιλαγέτ-ι Σελανίκ) ήταν διοικητική ενότητα (βιλαέτι) της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 1867 ως το 1912. Τον ύστερο 19ο αιώνα αναφερόταν ότι κάλυπτε ότι έκταση 33.500 τ.χλμ.
Το βιλαέτι συνόρευε με την Ηγεμονία (αργότερα Βασίλειο) της Βουλγαρίας προς βορράν· με την Ανατολική Ρωμυλία στα νοτιοανατολικά (μετά τη Συνθήκη του Βερολίνου το 1878)· με το βιλαέτι της Αδριανούπολης στα ανατολικά· με το Αιγαίο Πέλαγος στο νότο· με το βιλαέτι του Μοναστηρίου και το ανεξάρτητο Σαντζάκι των Σερβίων στα δυτικά (μετά το 1881)· και το βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου στα βορειοδυτικά.
Διοικητικές υποδιαιρέσεις
Σαντζάκια:
Δημογραφικά στοιχεία
μικρογραφία|Εθνολογικός χάρτης του βιλαετίου της Θεσσαλονίκης το 1881 Μία δημοσίευση της 21ης Δεκεμβρίου 1912 στο Βελγικό περιοδικό Ons Volk Ontwaakt (Το έθνος μας αφυπνάται) υπολόγισε ότι στο βιλαέτι κατοικούσαν 922.000 κάτοικοι:
Σύμφωνα με την 1906/07 Οθωμανική απογραφή, το Βιλαέτι είχε έναν συνολικό πληθυσμό 921.359 ανθρώπων, που αποτελούταν από τις παρακάτω εθνότητες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Οθωμανική Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Οθωμανική Μακεδονία
Αρίφ Αλβί
Ο Αρίφ Αλβί (Αρίφ-ουρ-Ραχμάν Αλβί,  ,  γεννημένος στις 29 Αυγούστου 1949) είναι Πακιστανός πολιτικός ο οποίος είναι ο 13ος και σημερινός Πρόεδρος του Πακιστάν από τις 9 Σεπτεμβρίου 2018.
Ήταν μέλος της Εθνικής Συνέλευσης του Πακιστάν από τον Ιούνιο του 2013 έως τον Μάιο του 2018 και πάλι από τον Αύγουστο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2018. Ιδρυτικό μέλος του Πακιστάν Τεχρίκ ι Ινσάφ (PTI), ο Αλβί εξελέγη πρόεδρος του Πακιστάν στις προεδρικές εκλογές στις 4 Σεπτεμβρίου 2018.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1949 στο Καράτσι του Πακιστάν.
Ο πατέρας του, Χαμπίμπ-ουρ-Ραχμάν Ιλαχί Αλβί, ήταν οδοντίατρος στην Ινδία και μετανάστευσε στο Καράτσι μετά την ίδρυση του Πακιστάν και άνοιξε μια οδοντιατρική κλινική στην πόλη Σαντάρ. Ο πατέρας του έγινε πολιτικά συνδεδεμένος με το Τζαμάατ-ε-Ισλάμι Πακιστάν. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Πακιστάν Τεχρίκ-ι-Ινσάφ, ο πατέρας του Αλβί ήταν οδοντίατρος του Τζαβαχαρλάλ Νεχρού.
Μετά την απομάκρυνσή του από το σχολείο του Καράτσι, ολοκλήρωσε την βασική του εκπαίδευση στο Καράτσι και μετακόμισε στη Λαχόρη το 1967 για να σπουδάσει οδοντιατρική. Έλαβε πτυχίο χειρουργού οδοντιάτρου από το Κολλέγιο Οδοντιατρικής του Ντε Μονμορανσί. Ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του στην προσθετική στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν το 1975. Έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο στην ορθοδοντική το 1984 από το Πανεπιστήμιο του Ειρηνικού στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια. Μετά την επιστροφή του στο Πακιστάν, άρχισε να ασκεί την οδοντιατρική και ίδρυσε το Οδοντιατρικό Νοσοκομείο Αλβί.
Είναι παντρεμένος με τη Σαμίνα Αλβί. Το ζευγάρι έχουν τέσσερα παντρεμένα παιδιά.
Επαγγελματική καριέρα
Το 1981 διετέλεσε πρόεδρος της πρώτης Διεθνούς Οδοντιατρικής Διάσκεψης του Πακιστάν.
Υπηρέτησε ως πρύτανης της Σχολής Ορθοδοντικής του Κολλεγίου Ιατρών και Χειρουργών του Πακιστάν. Το 2006 εξελέγη πρόεδρος της οδοντιατρικής ομοσπονδίας Ασίας-Ειρηνικού. Την επόμενη χρονιά εκλέχτηκε ως Σύμβουλος της Παγκόσμιας Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Αλβί ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία ως εκλογικός αντιπρόσωπος και προσχώρησε σε ένα θρησκευτικό κόμμα.
Κατά τη διάρκεια της φοίτησης στο Κολέγιο Οδοντιατρικής του Ντε Μονμορανσί, έγινε ενεργό μέλος των φοιτητικών ενώσεων. Ήταν πολιτικά συνδεδεμένος με την Ισλάμι Τζαμιάτ Ταλάμπα, τη φοιτητική πτέρυγα του Τζαμάατ-ε-Ισλάμι Πακιστάν (JI) και έγινε πρόεδρος της φοιτητικής ένωσης. Κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών του, επέκρινε το καθεστώς του Αγιούμπ Χαν και πυροβολήθηκε δύο φορές συμμετέχοντας σε μια διαμαρτυρία του 1969 στο The Mall, στη Λαχόρη. Μία σφαίρα παραμένει μέσα στο σώμα του.
Έγινε πολιτικά ενεργός όταν ο Ζουλφικάρ Άλι Μπούτο ανακοίνωσε τη διεξαγωγή γενικών εκλογών στο Πακιστάν το 1977.
Ήταν υποψήφιος στην επαρχιακή συνέλευση της Σιντ με το κόμμα JI σε μια εκλογική περιφέρεια στο Καράτσι το 1979 αλλά χωρίς επιτυχία. Το 1988, εγκατέλειψε το JI και αποσύρθηκε από την πολιτική. Σύμφωνα με τον Αλβί, άφησε το κόμμα επειδή είχε απογοητευθεί από τη στενή εστίασή του στην πολιτική και "ένιωθε πάντα ότι η ειλικρινής ηγεσία είναι η πραγματική λύση στα προβλήματα του Πακιστάν".
Εμπνευσμένος από τον Ιμράν Χαν εντάχθηκε στο Πακιστάν Τεχρίκ-ι-Ινσάφ το 1996 και έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του κόμματος. Έλαβε μέρος στην προετοιμασία για τον καταστατικό χάρτη του κόμματος.
Ήταν υποψήφιος στην έδρα της επαρχιακής συνέλευσης της Σιντ με το Τεχρίκ-ι-Ινσάφ στην εκλογική περιφέρεια ΠΣ-89 (Καράτσι Νότια-5) στις γενικές εκλογές του Πακιστάν το 1997, αλλά απέτυχε. Ήρθε στην τρίτη θέση με 2.200 ψήφους και έχασε την έδρα του από τον Σαλίμ Ζία.
Το 2001, έγινε αντιπρόεδρος του Τεχρίκ-ι-Ινσάφ.
Το 2006 έγινε γενικός γραμματέας της Τεχρίκ-ι-Ινσάφ, θέση στην οποία υπηρέτησε μέχρι το 2013.
Εκλέχτηκε στην εθνική συνέλευση του Πακιστάν ως υποψήφιος του Τεχρίκ-ι-Ινσάφ από την εκλογική περιφέρεια ΝΑ-250 (Καράτσι-XII) στις γενικές εκλογές του Πακιστάν το 2013. Έλαβε 77.659 ψήφους και νίκησε τον Χουσμπάχτ Σουτζάτ. Μετά την επιτυχία του στις εκλογές, έγινε το μοναδικό μέλος του Τεχρίκ-ι-Ινσάφ που κέρδισε έδρα της Εθνοσυνέλευσης από την Σιντ στις γενικές εκλογές του 2013.
Επανεκλέχθηκε στην Εθνοσυνέλευση ως υποψήφιος του Τεχρίκ-ι-Ινσάφ από την περιφέρεια NA-247 (Καράτσι Νότου-ΙΙ) στις γενικές εκλογές του Πακιστάν το 2018. Έλαβε 91.020 ψήφους και νίκησε τον Σαΐντ Ζαμάν Αλί Τζαφαρί, υποψήφιο του Τεχρίκ-ι-Λαμπαΐκ Πακιστάν.
Ο Αλβί τάσσεται υπέρ της δημιουργίας μιας Πρεσβείας του Πακιστάν στο Ισραήλ και αναγνωρίζει ανεπίσημα τη χώρα.
Υπόθεση επίθεσης στο κτήριο της κρατικής τηλεόρασης
Κατά τη διάρκεια της πορείας του Αζαντί τον Αύγουστο του 2014, υποστηρικτές του Τεχρίκ-ι-Ινσάφ εισέβαλαν στην έδρα της Τηλεοπτικής Εταιρείας του Πακιστάν (PTV). Ο Αλβί κατονομάστηκε από την αστυνομία για τον υποτιθέμενο ρόλο του στην επίθεση στην έδρα της PTV. Τον Νοέμβριο του 2014, δικαστήριο για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας εξέδωσε ένταλμα σύλληψης χωρίς εγγύηση για τον Αλβί.
Τον Μάρτιο του 2015, υποβλήθηκε αίτηση στο ανώτατο δικαστήριο της Σιντ για να αποκλείσει τον Άλβι από μέλος της Εθνικής Συνέλευσης του Πακιστάν για το ρόλο του στην επίθεση στην έδρα της PTV. Στη συνέχεια, η αστυνομία επικαλέστηκε τον αντιτρομοκρατικό νόμο εναντίον του Αλβί για την υποκίνηση βίας κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης του 2014.
Τον Ιανουάριο του 2018, ένα αντιτρομοκρατικό δικαστήριο χορήγησε προσωρινά εγγύηση στον Αλβί μετά την παράδοσή του. Αφού εξελέγη πρόεδρος του Πακιστάν τον Σεπτέμβριο του 2018, ο δικηγόρος του δήλωσε ότι "ο Αλβί είχε εκλεγεί πρόεδρος, απολάμβανε συνταγματικής ασυλίας και δεν μπορούσε να δικαστεί για ποινικές υποθέσεις".
Στις 27 Σεπτεμβρίου 2018, ένα αντιτρομοκρατικό δικαστήριο ανέστειλε τη διαδικασία κατά του Αλβί και του χορήγησε συνταγματική ασυλία στην υπόθεση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι του Πακιστάν Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Βασιλική Γιαννακά
Η Βασιλική Γιαννακά (γενν. 13 Οκτωβρίου 2004) είναι Ελληνίδα επαγγελματίας ποδοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίζεται ως αμυντικός για τον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης και την Εθνική Ελλάδος γυναικών.
Η Γιαννάκα έχει αγωνιστεί με τον ΠΑΟΚ στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών τη σεζόν 2022-2023.
Επιπλέον, έχει αγωνιστεί με την Εθνική Ελλάδας σε ανώτερο επίπεδο για τον προκριματικό γύρο του Παγκοσμίου Κυπέλλου Γυναικών του 2023.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ποδοσφαιρίστριες Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιρίστριες ΠΑΟΚ
Σρέμπρνα Γκούρα (Βοεβοδάτο Ελάσσονος Πολωνίας)
Η Σρέμπρνα Γκούρα (πολωνικά: Srebrna Góra, Silberberg, σημαίνει «Αργυρά Όρη») είναι χωριό στη Γκμίνα Στοσοβίτσε, εντός του Πόβιατ Ζομπκοβίτσε, στο Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας της νοτιοδυτικής Πολωνίας.
Βρίσκεται στη βόρεια πλαγιά των Ορέων της Κουκουβάγιας, περίπου 6 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Στοσοβίτσε, 11 χιλιόμετρα δυτικά του Ζομπκοβίτσε Σλόνσκιε και 67 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Βρότσουαφ. Το χωριό έχει πληθυσμό περίπου 1.500 κατοίκων.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|247x247εσ| [[Μπαρόκ αρχιτεκτονική|Μπαρόκ Εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου]] Ο οικισμός χρονολογείται στις αρχές του 14ου αιώνα. Η περιοχή εξόρυξης αργύρου αναφέρθηκε σε μια πράξη του 1331 που εκδόθηκε από τον Δούκα Μπόλκο Β΄ του Ζιενμπίτσε το 1331, έναν από τους Πολωνούς δούκες της Σιλεσίας στην Κάτω Σιλεσία, υποτελή του Βασίλειου της Βοημίας από το 1336. Ο ίδιος ο οικισμός αναφέρεται το 1417. Βρισκόταν στο Δουκάτο του Ζιεμπίτσε (Munsterberg), ένα από τα νοτιότερα δουκάτα της Κάτω Σιλεσίας, το οποίο δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα του κατακερματισμού της μεσαιωνικής Πολωνίας των Πιαστ, κοντά στα σύνορα με την βοημική Επαρχία Κλάντσκο στο ορεινό πέρασμα δρόμο προς τη Νόβα Ρούντα, και συχνά χτυπήθηκε από στρατιωτικές αντιπαραθέσεις, στην αρχή από τους Πολέμους των Χουσιτών και αργότερα από τον Τριακονταετή Πόλεμο, που άφησε την περιοχή κατεστραμμένη. Παρέμεινε υπό την κυριαρχία των ντόπιων Πολωνών δούκων της δυναστείας των Πιαστ μέχρι το 1428, όταν το δουκάτο πέρασε στους Τσέχους δούκες. Στις δεκαετίες 1470 και 1480, το δουκάτο βρισκόταν υπό την ουγγρική επικυριαρχία, προτού ξαναπέσει υπό την κυριαρχία της Βοημίας το 1490.
Με το μεγαλύτερο μέρος της Σιλεσίας, προσαρτήθηκε από τον Βασιλιά Φρειδερίκο Β΄ της Πρωσίας μετά τον Πρώτο Σιλεσικό Πόλεμο το 1742. αριστερά|μικρογραφία| Αεροφωτογραφία του [[Φρούριο της Σρέμπρνα Γκούρα|Φρουρίου της Σρέμπρνα Γκούρα]] Ο Φρειδερίκος Β΄ έχτισε ένα συνοριακό φρούριο του Πρωσικού Στρατού στο Σίλμπερμπεργκ, το οποίο ολοκληρώθηκε το 1778, το οποίο μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους χρησίμευσε ως φυλακή στην προεπαναστατική εποχή του Vormärz. Μεταξύ των κρατουμένων ήταν ο συγγραφέας Φριτς Ρόιτερ, που συνελήφθη εδώ από το 1834 έως το 1837, καθώς και ο εκδότης Βίλχελμ Βολφ. Από το 1871, ο οικισμός ήταν μέρος της Γερμανίας και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το Δεκέμβριο του 1939, οι Γερμανοί ίδρυσαν το στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου υψίστης ασφαλείας Oflag VIII-B στο φρούριο. Συνολικά περίπου 300 αιχμάλωτοι κρατήθηκαν στο στρατόπεδο από τον Ιανουάριο του 1940 έως τα μέσα του 1941, και σχεδόν όλοι ήταν Πολωνοί αξιωματικοί, συν έναν Γάλλο υπολοχαγό. Υπήρχαν κακές συνθήκες υγιεινής, οι αξιωματικοί ήταν υποσιτισμένοι, δεν είχαν την κατάλληλη ιατρική φροντίδα και τρεις αξιωματικοί πέθαναν. Οι Πολωνοί προσπάθησαν να δραπετεύσουν πολλές φορές και στην πιο γνωστή απόπειρα 10 Πολωνοί δραπέτευσαν από το στρατόπεδο τον Μάιο του 1940. 7 δραπέτες συνελήφθησαν σύντομα από τους Γερμανούς, ενώ τρεις έφτασαν από την κατεχόμενη Τσεχία, τη Σλοβακία, την Ουγγαρία, τη Γιουγκοσλαβία, την Ελλάδα και την Τουρκία στην Παλαιστίνη υπό Βρετανική Εντολή, όπου εντάχθηκαν στην Πολωνική Ανεξάρτητη Τυφεκιοφόρο Ταξιαρχία Καρπαθίων. Μετά την ήττα της Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1945, ο οικισμός έγινε και πάλι μέρος της Πολωνίας.
Το Φρούριο της Σρέμπρνα Γκούρα είναι ένα από τα επίσημα εθνικά ιστορικά μνημεία της Πολωνίας (Pomnik historii), όπως ορίστηκε την 1η Μαΐου 2004. Ο κατάλογος του διατηρείται από το Συμβούλιο Εθνικής Κληρονομιάς της Πολωνίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Βερόνικα Λάριο
Πρώτα χρόνια και Καριέρα
Η Λάριο γεννήθηκε στη Μπολόνια, και ήταν ηθοποιός του θεάτρου υπό τον Ενρίκο Μαρία Σαλέρνο, με τον οποίο είχε και ερωτική σχέση. Εργάστηκε επίσης σε θεατρικά έργα με γνωστούς ηθοποιούς. Ο πιο διάσημος ρόλος της είναι στο "Tenebrae" με σκηνοθέτη των ταινίων τρόμου Ντάριο Αρτζέντο.
Αποχώρησε από την ηθοποία μετά την γνωριμία της με τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι.
Προσωπική ζωή
Η Λάριο και ο Μπερλουσκόνι θα παντρεύτουν στις 15 Δεκεμβρίου του 1990 και θα αποκτήσουν μαζί τρία παιδιά: τη Μπάρμπαρα (γενν. 1984), την Ελεονόρα (γενν. 1986) και τον Λουίτζι (γενν. 1988). Στη δεκαετία του 1980, πριν από τη γέννηση της πρώτης κόρης Μπάρμπαρα, η Λάριο έκανε έκτρωση, προκειμένου να μην γεννήσει ένα παιδί που είχε διαγνωστεί ότι επάσχε από μια  σημαντική ασθένεια.
Έγγαμος Βίος
Από την άλλη πλευρά, ήταν γνωστό ότι δημοσίως εξέφραζε πολιτικές απόψεις σε αντίθεση με εκείνες του τότε συζύγου της (για παράδειγμα, στη βιοηθική ή στη στήριξη των διαδηλωτών που διαδήλωσαν ενάντια στον πόλεμο στο Ιράκ ).
Στις 31 Ιανουαρίου του 2007, η Λάριο δήλωσε ότι η αξιοπρέπειά της είχε υποστεί βλάβη από τα σχόλια που έκανε ο Μπερλουσκόνι κατά τη διάρκεια του VIP πάρτι μετά από μια τελετή απονομής τηλεοπτικών βραβείων σε ένα από τα κανάλια του.
«Αν δεν ήμουν παντρεμένος, θα σας παντρευόμουν αμέσως», δήλωσε ο 73χρονος μεγιστάνας των μέσων ενημέρωσης στη παρουσιάστρια  και μελλοντική  βουλευτίνα Μάρα Καρφάνια, σύμφωνα με δημοσιεύματα που διέρευσαν ευρέως στον ιταλικό Τύπο. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Μπερλουσκόνι είχε πει σε κάποια άλλην, "Με σας, θα πάω οπουδήποτε".
Η Λάριο έστειλε τότε μια επιστολή που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα La Repubblica, όπου δήλωνε:
Αλλά μετά από λίγες ώρες, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι έγραψε μια δημόσια επιστολή στη σύζυγό του και ζήτησε συγγνώμη για αυτά που είπε τρεις ημέρες νωρίτερα. Τον Απρίλιο του 2009 η Λάριο δημοσίευσε μια ακόμη ανοικτή επιστολή επικρινώντας τον σύζυγό της για την συντροφιά με νεαρές κυρίες και ορίζοντας τες υποψήφιες για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο χαρακτηρίζοντας τες ως "ξεδιάντροπα σκουπίδια".
Διαζύγιο
Στις 3 Μαΐου 2009 αναφέρθηκε ότι επρόκειτο να καταθέσει αίτηση διαζυγίου, η οποία σύμφωνα  με την ιταλική νομοθεσία μπορεί να ξεκινήσει μόνο αφού ένα ζευγάρι έχει καταλήξει σε συμφωνία χωρισμού.
Στις 10 Μαΐου 2010 αποκαλύφθηκε ότι είχε επιτευχθεί διακανονισμός για το διαζύγιο, καθώς ο Μπερλουσκόνι δέχτηκε να πληρώνει διατροφή ύψους 3,6 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως και επέτρεψε στην Λάριο να ζήσει στο πολυτελές σπίτι του στο Μιλάνο.
Τον Δεκέμβριο του 2012, δικαστήριο του Μιλάνου αποφάσισε ότι ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι θα πληρώσει στην πρώην σύζυγό του τρία εκατ. ευρώ το μήνα (36 εκατ. ετησίως).
Στις 23 Ιουνίου 2015, το Δικαστήριο του Μιλάνου αποφάσισε ότι ο Μπερλουσκόνι θα πλήρωνε στην πρώην σύζυγό του 1,4 εκατ. Ευρώ το μήνα.
Τέλος στις 16 Νοεμβρίου του 2017, το Εφετείο του Μιλάνου αποφάσισε ότι ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι δεν θα χρειαστεί να πληρώσει τα 1,4 εκατ. μηνιαίως στην πρώην σύζυγό του, η οποία διετάχθει να επιστρέψει τα ποσά που έλαβε από το 2014: περίπου 60 εκατομμύρια ευρώ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Γκάγχουαντο
thumb|200px|Χάρτης θέσης της Γκάγχουαντο Η Γκάγχουαντο (Γκάγχουα) ή Γκάνγκουα είναι νήσος της Νοτίου Κορέας και η ομώνυμη πόλη (πρωτεύουσα επ΄ αυτής). Βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της χώρας παρά τα σύνορα με τη Βόρεια Κορέα, στη Κίτρινη θάλασσα και συγκεκριμένα στις εκβολές του ποταμού Χαν, στενό κανάλι του οποίου και τη χωρίζει από το ηπειρωτικό έδαφος, ενώ δύο γέφυρες καλύπτουν την επικοινωνία.
Αποτελεί το τέταρτο σε μέγεθος νησί της χώρας, έχοντας σχήμα ωοειδές, κατά διεύθυνση Βορρά - Νότο, μήκους 28 χλμ., πλάτους 22 χλμ. με συνολική έκταση 302,4 τ.χλμ και πληθυσμό 65.500 κατοίκους, οι μισοί των οποίων διαμένουν στην ομώνυμη πόλη. Υψηλότερη βουνοκορφή είναι η Μάνισαν με υψόμετρο 470 μ. Διοικητικά υπάγεται στη περιφέρεια του Ιντσόν.
Στη νήσο αυτή, λόγω και της στρατηγικής της θέσης, σημειώθηκαν αρκετά ιστορικά επεισόδια μέχρι και μάχες, όταν κατά τους τελευταίους αιώνες προσπάθησαν οι τότε ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, όπως η Αγγλία, Γαλλία (1866), οι ΗΠΑ (1871), καθώς και η Ιαπωνία (1875), να ανοίξουν θαλάσσιες εμπορικές επικοινωνίες με το μέχρι τότε απομονωμένο Βασίλειο της Κορέας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Νότιας Κορέας
Αθηνά Μποχώρη
Η Αθηνά Μποχώρη (γεννηθείσα στις 26 Ιουλίου 1978) είναι Ελληνίδα πρώην κολυμβήτρια, η οποία ειδικεύεται σε σπριντ ελεύθερο. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2000. Κατέρριψε πολυάριθμα εγχώρια ρεκόρ, συμπεριλαμβανομένου του ελληνικού ρεκόρ για το 50 μέτρα ελεύθερο. Εκπαιδεύτηκε στον Παναθηναϊκό, με προπονητή τον Ευάγγελο Βούλτσου.
Η Μποχώρη αγωνίστηκε μόνο στα 50 μέτρα ελεύθερο στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 στο Σίδνεϊ. Στην Αθήνα, κέρδισε αξιολόγηση ΦΙΝΑ Β-επιπέδου, 26.09 βαθμών, συμμετέχοντας στο διεθνές τουρνουά της Αθήνας. Εκεί συμμετείχαν και άλλοι κολυμβητές όπως η 15χρονη φινλανδή Χάννα-Μαρία Σεπάλα και η Σιγκαπουρέζα κολυμβήτρια, τρεις φορές Ολυμπιονίκης Τζόσελιν Γιέο. Η Μποχώρη τερμάτισε τελευταία. Η Μποχώρη δεν κατάφερε να προκριθεί στα ημιτελικά, αλλά τερμάτισε 43η από 74 κολυμβητές στα προκριματικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της κολύμβησης Κατηγορία:Κολυμβητές ΠΑΟ
Let It Go (τραγούδι Disney)
Το Let It Go (Ελληνικά: «Και Ξεχνώ») είναι τραγούδι που δημιουργήθηκε για την αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων του 2013, Ψυχρά κι Ανάποδα. Τους στίχους και την μουσική δημιούργησαν το ανδρόγυνο Lopez. Στην γνήσια αγγλική εκδοχή, το τραγούδι ερμήνευσε η ηθοποιός Ιντίνα Μενζέλ. Στην ελληνική εκδοχή, το τραγούδι ερμήνευσε η Σία Κοσκινά και τους στίχους επιμελήθηκε ο Ηλίας Ματάμης.
Το τραγούδι ακούγεται όταν η Έλσα εγκαταλείπει το βασίλειό της, όταν οι δυνάμεις αποκαλύπτονται στον κόσμο. Πάνω στα βουνά, μακριά από τους πάντες, η Έλσα ανακαλύπτει ότι δεν χρειάζεται να κρύβει τις δυνάμεις πια, και ελευθερώνεται από τα βάσανα της ζωής της. Αποφασίζει να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις της χωρίς φόβο και ενοχές, να πει αντίο στο παρελθόν της. Δημιουργεί τον ζωντανό χιονάνθρωπο Όλαφ και ένα κάστρο από πάγο, για να ζήσει εκεί και να προστατέψει τους πάντες από αυτήν.
Το τραγούδι γνώρισε μεγάλη επιτυχία σε όλο τον κόσμο και έχει ηχογραφηθεί σε πολλές γλώσσες.
Σύμφωνα με την International Federation of the Phonographic Industry, το Let It Go πούλησε 10.9 εκατομμύρια κομμάτια το 2014, πράγμα που το έκανε το πέμπτο τραγούδι με τις καλύτερες πωλήσεις της χρονιάς.
Άλλες γλώσσες
Το τραγούδι έχει ηχογραφηθεί σε πολλές γλώσσες. Συγκεκριμένα μεταγλωττίστηκε επισήμως σε 46 χώρες, με κυκλοφορία σε DVD, BluRay και στο επίσημο CD της Walt Disney "Let it Go The Complete Set" καθώς επίσης και για αρκετές άλλες, που όμως δημιουργήθηκαν για την προβολή τους σε τηλεοπτικά κανάλια (αλβανικά, περσικά, φιλιπινέζικα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχρά κι Ανάποδα Κατηγορία:Τραγούδια βραβευμένα με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού Κατηγορία:Τραγούδια του 2013 Κατηγορία:Singles του 2013 Κατηγορία:Singles του 2014 Κατηγορία:Singles της Walt Disney Records Κατηγορία:Τραγούδια με φεμινιστικά μηνύματα Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα για ταινίες
Melodifestivalen 2020
Το Melodifestivalen 2020 ήταν η 59η και πιο πρόσφατη έκδοση του σουηδικού μουσικού διαγωνισμού Melodifestivalen. Ο διαγωνισμός διοργανώθηκε από την Sveriges Television (SVT) και πραγματοποιήθηκε για περίοδο έξι εβδομάδων μεταξύ 1ης Φεβρουαρίου και 7ης Μαρτίου 2020. Ο νικητής του διαγωνισμού θα εκπροσωπούσε τη Σουηδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2020, ο οποίος θα ήταν λάμβανε χώρα στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Οι The Mamas είναι η πρώτη μπάντα που κέρδισε από το 2007 και η πρώτη γυναικεία φυσιογνωμία που κέρδισε από το 2014. Αυτή είναι η τέταρτη φορά στην ιστορία του Melodifestivalen που η Σουηδία δεν μπόρεσε να στείλει ένα τραγούδι στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision (και το πρώτο τέτοιο συμβάν από το 1976), καθώς ο ίδιος ο διαγωνισμός ακυρώθηκε στις 18 Μαρτίου 2020 λόγω ταξιδιωτικών περιορισμών της πανδημίας του COVID-19.
Παρουσιαστές
Στις 3 Σεπτεμβρίου 2019, Ντάβιντ Σούντιν, Λίνεα Χένρικσσον και Λίνα Χέντλουντ ανακοινώθηκαν ως οι παρουσιαστές την 60ης έκδοσης του Melodifestivalen.
Ημιτελικός 3
Ο τρίτος ημιτελικός θα διεξαχθεί στις 15 Φεβρουαρίου 2020 στην Coop Norrbotten Arena της Λούλεο.
Ημιτελικός 4
Ο τέταρτος ημιτελικός θα διεξαχθεί στις 22 Φεβρουαρίου 2020 στην Malmö Arena του Μάλμε.
Γύρος της Δεύτερης Ευκαιρίας
Ο Γύρος της Δεύτερης Ευκαιρίας (Andra Chansen) θα διεξαχθεί στις 29 Φεβρουαρίου 2020 στο Stiga Sports Arena της Έσκιλστουνα. Αυτή θα είναι και η πρώτη φορά στην ιστορία του διαγωνισμού που η συγκεκριμένη πόλη θα φιλοξενήσει ένα σόου του Melodifestivalen.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Eurovision Κατηγορία:Melodifestivalen Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020
Χίλαρυ Σκοτ
Η Χίλαρυ Σκοτ (πραγματικό όνομα:Αμάντα Μαρί Ελίζμπεθ Γουίμπεν, 3 Φεβρουαρίου 1983) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός του ερωτικού κινηματογράφου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1983 στην Νάπερβιλ του Ιλινόις. Μετακόμισε το 2004 από το Σικάγο στο Λος Άντζελες. Ξεκίνησε την καριέρα της και τιμήθηκε με πολλά βραβεία. Το περιοδικό «'Genesis» την τοποθέτησε στην 7η θέση του καταλόγου „Porn’s Hot 100“.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Σάμπα (Ολλανδία)
Η Σάμπα, (Saba), ήταν τμήμα των Ολλανδικών Αντιλλών ως τις 10 Οκτωβρίου του 2010 οπότε και έγινε ειδικός δήμος της Ολλανδίας έπειτα από δημοψήφισμα των κατοίκων της. Έχει συνολική έκταση 13 τ.χλμ. και πληθυσμό 2.035 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2023. Πρωτεύουσα είναι το Δε Μπότομ.
Ιστορία
thumb|left|Χάρτης της Σάμπα από την «Εγκυκλοπαίδεια των Ολλανδικών Δυτικών Ινδιών 1914-1917» Η Σάμπα πιστεύεται ότι κατοικήθηκε από τους ανθρώπους Κίμπονεϊ ήδη από το 1100 π.Χ. Αργότερα, γύρω στο 800 μ.Χ., οι Αραουάκοι από τη Νότια Αμερική εγκαταστάθηκαν στο νησί.
Ο Χριστόφορος Κολόμβος λέγεται ότι είχε δει το νησί στις 13 Νοεμβρίου του 1493, ωστόσο δεν αποβιβάστηκε σε αυτό, αποθαρρυμένος από τις επικίνδυνες βραχώδεις ακτές του νησιού. Το 1632 μια ομάδα Άγγλων ναυαγών έφτασαν στη Σάμπα. Αργότερα, το 1635, ένας Γάλλος διεκδίκησε τη Σάμπα στο όνομα του Λουδοβίκο ΙΓ΄ της Γαλλίας. Το 1640 ο Ολλανδός κυβερνήτης του γειτονικού νησιού του Αγίου Ευσταθίου έστειλε αρκετές ολλανδικές οικογένειες για να αποικίσουν το νησί για την Ολλανδική Εταιρεία Δυτικών Ινδιών. Το 1664, αρνούμενοι να ορκιστούν πίστη στο αγγλικό στέμμα, αυτοί οι αρχικοί Ολλανδοί άποικοι εκδιώχθηκαν στον Άγιο Μαρτίνο από τους Τζαμαϊκανούς κυβερνήτες-πειρατές Έντουαρντ, Τόμας και Χένρι Μόργκαν. Η Ολλανδία απέκτησε τελικά τον πλήρη έλεγχο του νησιού το 1816.
Τον 17ο και τον 18ο αιώνα, οι μεγάλες βιομηχανίες της Σάμπα ήταν η ζάχαρη, το λουλάκι και το ρούμι που παράγονταν σε φυτείες που ανήκαν σε Ολλανδούς που ζούσαν στον Άγιο Ευστάθιο και αργότερα η αλιεία, ιδιαίτερα η αλιεία αστακών. Οι φυτείες χρειάζονταν εργάτες, έτσι εισήχθησαν σκλάβοι από την Αφρική. Τον 17ο αιώνα, η Σάμπα πιστεύεται ότι ήταν ένα ευνοϊκό κρησφύγετο για τους Τζαμαϊκανούς πειρατές. Η Αγγλία απέλασε επίσης τους «ανεπιθύμητους» ανθρώπους της στις αποικίες της Καραϊβικής, και μερικοί από αυτούς έγιναν επίσης πειρατές, μερικοί με καταφύγιο τη Σάμπα. Καθώς η ακτή του νησιού είναι απαγορευτική και απότομη, το νησί έγινε ιδιωτικό καταφύγιο για τις οικογένειες λαθρεμπόρων και πειρατών. Ένας αξιοσημείωτος πειρατής της Σάμπα ήταν ο Χίραμ Μπικς, γιος του ολλανδού συμβούλου του νησιού.
Αργότερα, η νόμιμη ιστιοπλοΐα και το εμπόριο έγιναν σημαντικά και πολλοί από τους άντρες του νησιού κατέφυγαν στη θάλασσα. Η «δαντέλα της Σάμπα», μια ισπανική μορφή κεντήματος που εισήγαγε μια καλόγρια από τη Βενεζουέλα, έγινε σημαντικό προϊόν και φτιαχνόταν από τις γυναίκες του νησιού. Κατά τα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα, η κύρια πηγή εσόδων για το νησί προήλθε από τις δαντέλες που έφτιαχναν οι γυναίκες. Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου, με τους περισσότερους άντρες του νησιού να είναι στη θάλασσα για παρατεταμένες περιόδους, το νησί έγινε γνωστό ως «Το νησί των γυναικών».
Το 1943 ο Τζόζεφ "Λάμπι" Χάσελ, ένας αυτοδίδακτος μηχανικός, άρχισε να κατασκευάζει έναν δρόμο στη Σάμπα, βελτιώνοντας δραστικά τις μεταφορές στο νησί, που πριν από αυτό γινόταν μόνο με τα πόδια ή με μουλάρι. Ένα αεροδρόμιο ακολούθησε το 1963, και μια μεγαλύτερη προβλήτα προοριζόταν για τουριστικά σκάφη το 1972. Ως αποτέλεσμα, ο τουρισμός αυξήθηκε, και σταδιακά έγινε σημαντικό μέρος της οικονομίας της Σάμπα.
Ένα δημοψήφισμα για το καθεστώς της πραγματοποιήθηκε στη Σάμπα στις 5 Νοεμβρίου του 2004. Το 86,05% του πληθυσμού ψήφισε υπέρ στενότερων δέσμων με την Ολλανδία. Αυτό επιτεύχθηκε το 2010, όταν διαλύθηκαν οι Ολλανδικές Αντίλλες και η Σάμπα έγινε ειδικός δήμος των Κάτω Χωρών.
Κυβερνήτες
Διοικητές (gezaghebbers) έχουν διατελέσει από το 1983 οι:
Ολλανδική Σάμπα
Αντιπρόσωποι της Εθνικής Κυβέρνησης των Κάτω Χωρών έχουν διατελέσει (για την Μποναίρ, τον Άγιο Ευστάθιο και τη Σάμπα)
Εκλογές
Οι πιο πρόσφατες εκλογές διεξήχθησαν τον Μάρτιο του 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπερπόντια εδάφη της Ολλανδίας Κατηγορία:Χώρες της Καραϊβικής