cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μονή των Τριών Ιεραρχών
Η μονή των Τριών Ιεραρχών βρίσκεται στο δυτικό άκρο της κορυφής των Αστερουσίων ορέων, που ονομάζεται Κόφινας. Κοντά στο χωριό "Καπετανιανά". Στα νότια του νομού Ηρακλείου (Κρήτης). Ιδρύθηκε από τον φιλόσοφο και μοναχό του 14ου αιώνα, Ιωσήφ Φιλάγρη, και λειτούργησε ως εγκατάσταση του πρώτου ελληνικού πανεπιστημίου, διδάσκοντας φιλοσοφία, αστρονομία, γραμματική, θεολογία και ιατρική. Φεύγοντας από την άλλη μονή, την μονή Κουδουμά, νοτίως του Κόφινα και των Αστερουσίων, όπου εκεί εμόνασε πρώτα, ο Φιλάγρης πήγε και ίδρυσε την μονή των Τριών Ιεραρχών, στην περιοχή Λουσούδι Καπετανιανών, (Λουσούδι η ονομασία καθώς υπήρχαν κάποτε εκεί πολλά νερά), και δίπλα της μία σχολή ελληνικών γραμμάτων, η οποία ουσιαστικά υπήρξε το πρώτο πανεπιστήμιο στον Ελληνικό χώρο, όπου διδασκόταν ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης, και άλλοι Έλληνες φιλόσοφοι μαζί με τα κείμενα των Πατέρων της εκκλησίας και αντιγράφει τα έργα όλων των μεγάλων της ελληνικής φιλοσοφίας. Η μονή των Τριών Ιεραρχών είναι μετόχι της μονής Κουδουμά. Ο Φιλάγρης κατέφυγε στην περιοχή των Αστερουσίων κυνηγημένος από το λατινικό καθολικό φανατικό ιερατείο, μετά την επανάσταση του Αγίου Τίτου (1363-1366)και δίδαξε τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, και άλλους Έλληνες φιλοσόφους, μαζί με τα κείμενα των Πατέρων της εκκλησίας και αντιγράφει τα έργα όλων των μεγάλων της ελληνικής φιλοσοφίας. Το καθολικό της μονής εγκαταλήφθηκε και καταστράφηκε, αλλά αναστυλώθηκε μετά τις ανασκαφές που έγιναν από τον μακαρίτη καθηγητή Αθανάσιο Παλιούρα και έφεραν στο φως το μοναστήρι, το 2015,2016. Το 2016 έγιναν τα θυρανίξια, μετά από 600 χρόνια.
Μπερνάρ-Ζερμαίν ντε Λασεπέντ
Ο Μπερνάρ Ζερμαίν Ετιέν ντε Λαβίλ-συρ-Ιλόν, κόμης ντε Λασεπέντ (Bernard Germain Étienne de Laville-sur-Illon, comte de Lacépède, 26 Δεκεμβρίου 1756 – 6 Οκτωβρίου 1825) ήταν Γάλλος ζωολόγος και πολιτικός.
Νεολαία
αριστερά|μικρογραφία|154x154εσ|[[Εραλδική|Οικόσημο του Μπερνάρ-Ζερμαίν Ετιέν ντε Λαβίλ-συρ-Ιλόν, κόμης ντε Λασεπέντ.]] Γεννημένος στο Αζέν στις 26 Δεκεμβρίου 1756, η οικογένειά του Μπερνάρ-Ζερμαίν Ετιέν ντε Λαβίλ προέρχεται από μια παλιά αριστοκρατία του Αζέν. Καθώς έχασε πολύ νωρίς τη μητέρα του, το 1757, είναι ο πατέρας του, Jean-Joseph Médard, κόμης ντε Λαβίλ, που ανέλαβε ο ίδιος την εκπαίδευση του. Κληρονόμησε το όνομα του Λασεπέντ από έναν θείο που του κληροδότησε την περιουσία του με την προϋπόθεση ότι θα διατηρήσει το επώνυμό του.
Μουσικός
Έχοντας ένα χαρακτήρα ελάχιστα κοινωνικό, αφιέρωσε τον εαυτό του πρώτα απ 'όλα στη μελέτη της Φιλοσοφίας και της Μουσικής. Αφιέρωσε τον ελεύθερο χρόνο του στη μουσική, στην οποία, εκτός από το να γίνει καλός καλλιτέχνης στο πιάνο και στο όργανο, απέκτησε σημαντική γνώση της σύνθεσης. Δύο από τις όπερες του (που δεν δημοσιεύθηκαν ποτέ, συμπεριλαμβανομένης μιας Omphale), έλαβαν την υψηλή έγκριση του Κρίστοφ Βίλιμπαλντ Γκλουκ (Christoph Willibald Gluck, 1714-1787), με τον οποίο διατηρούσε μια αλληλογραφία. Πήγε στο Παρίσι στις δεκαεννέα το 1777 και δημοσίευσε το 1785 το Poétique de la Musique, μια διατριβή στην οποία υπερασπιζόταν τον "σημαίνον" χαρακτήρα της φωνητικής μουσικής, και αγνοώντας εντελώς την καθαρή οργανική μουσική.
Φυσιοδίφης
Εν τω μεταξύ, ο Λασεπέντ έγραψε δύο πραγματείες, Essai sur l’électricité naturelle et artificielle (1781) και Physique générale et particulière (1784), που κέρδισαν τη φιλία του Ζωρζ Λουί Λεκλέρκ, κόμης του Μπυφόν (1707-1788). Ο Μπυφόν τον ενθάρρυνε να σπουδάσει τη Φυσική Ιστορία και τον διόρισε στο Jardin du Roi (Κήπος του Βασιλιά) το 1785. Του πρότεινε επίσης να συνεχιστεί το σπουδαίο έργο του, το Histoire Naturelle (Φυσική Ιστορία). Αυτή η συνέχεια δημοσιεύτηκε με τους τίτλους: Histoire naturelle des quadrupèdes ovipares et des serpents. Tome premier (1788) και Tome second (1789). Ήταν το πρώτο μεγάλο έργο για τα αμφίβια και τα ερπετά που απευθυνόταν για το ευρύ κοινό.
Κατά τη Γαλλική Επανάσταση
Μετά τη Γαλλική Επανάσταση του 1789, ο Λασεπέντ έγινε Εκπρόσωπος του λαού (Βουλευτής) στην Εθνική Νομοθετική Συνέλευση (1791-1792). Θα είναι Αντιπρόεδρος της στις 17 Νοεμβρίου 1791, και μετά Πρόεδρος της από τις 28 Νοεμβρίου έως τις 9 Δεκεμβρίου 1791. αριστερά|μικρογραφία|239x239εσ|Ο Κήπος των Φυτών [[Jardin des plantes|(Jardin des Plantes) και το Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας (Muséum National d'Histoire Naturelle) στο Παρίσι.]] Κατά τη διάρκεια της περιόδου της Τρομοκρατίας του 1793 έφυγε από το Παρίσι, καθώς η ζωή του κινδύνευε από την αποδοκιμασία του για τις σφαγές. Κατέφυγε στην επαρχία, στην πόλη Leuville-sur-Orge. Όταν το Jardin du Roi αναδιοργανώθηκε ως Jardin des Plantes (Κήπος των Φυτών) και Muséum National d'Histoire Naturelle (Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας) το 1793, ο Λασεπέντ διορίστηκε στην θέση που διατέθηκε για τη μελέτη των ερπετών και των ψαριών. Δημοσίευσε τον πρώτο τόμο του Histoire naturelle des poissons (Φυσική ιστορία των ψαριών) το 1798. Έγραψε το Histoire des cétacés (Ιστορία των κητωδών) το 1804.
Το 1795, ο Λασεπέντ έγινε γενικός γραμματέας της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών (Ινστιτούτο της Γαλλίας). Έγινε δεκτός στην Ακαδημία της Ρουέν στις 3 Αυγούστου 1803. Έγινε επίσης Εταίρος της Βασιλικής Εταιρίας το 1806 και ξένο μέλος της Σουηδικής Βασιλικής Ακαδημίας των Επιστημών το 1812.
Πολίτικη καριέρα
Από την περίοδο αυτή μέχρι το θάνατό του, το μέρος που πήρε στην πολιτική τον εμπόδισε να κάνει άλλη σημαντική συμβολή στην επιστήμη. Μέτα τα καθήκοντα του στην Εθνική Νομοθετική Συνέλευση, το 1799 ο Λασεπέντ έγινε γερουσιαστής, το 1801: πρόεδρος της Γερουσίας (ένας ρόλος που εκπλήρωσε και το 1807-08 και το 1811-13), το 1803: μεγάλος καγκελάριος του Εθνικού Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής, το 1804: υπουργός Επικρατείας και κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης των βουρβόνων το 1814 δημιουργήθηκε Ομότιμος της Γαλλίας (Pair de France).
Κατά τη διάρκεια του τελευταίου τμήματος της ζωής του, έγραψε το Histoire générale physique et civile de l'Europe, που δημοσιεύθηκε μεταθανάτια σε 18 τόμους, το 1826.
Πέθανε στο Επινέ-συρ-Σεν (Épinay-sur-Seine), στην ηλικία των 68 ετών.
Αφιερώματα
μικρογραφία|201x201εσ|[[Rue Lacépède|Οδός Λασεπέντ στο Παρίσι.]] Το όνομά του δόθηκε:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Μπόργκο Σαν Σίρο
Το Μπόργκο Σαν Σίρο (ιταλικά: Borgo San Siro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Μποργκοράττο Μορμορόλο
Το Μποργκοράττο Μορμορόλο (ιταλικά: Borgoratto Mormorolo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Αγνή των Μπάμπενμπεργκ
Η Αγνή, γερμ. Agnes von Babenberg (π. 1108/13 - 24/24 Ιανουαρίου 1163) από τον Οίκο των Μπάμπενμπεργκ ήταν κόρη του δούκα της Αυστρίας και με τον γάμο της έγινε υψηλή δούκισσα της Πολωνίας & δούκισσα της Σιλεσίας.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του αγίου Λεοπόλδου Γ΄ μαργράβου της Αυστρίας και της Αγνής των Σαλίων, κόρης του Ερρίκου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας & βασιλιά της Γερμανίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1125 τον Βλάντισλαφ Β΄ των Πιαστ τον Εξόριστο υψηλό δούκα της Πολωνίας & δούκα της Σιλεσίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μπάμπενμπεργκ Κατηγορία:Μαργραβίνες της Γερμανίας
Μάζα του Δία
μικρογραφία|300x300εσ|Το εκτιμώμενο σχετικό μέγεθος του πλανήτη Δία και οι καφέ νάνοι [[WISE-1828, Gliese 229B,και Teide 1 σε σχέση με τον Ήλιο και ένα νάνο ερυθρό αστέρα. Εκτίμηση: MPIA/V. Joergens.]] Η μάζα του Δία (M J ή MJup) είναι η μονάδα της μάζας η οποία είναι ίση με τη συνολική μάζα του πλανήτη Δία (1,898×1027 χιλιόγραμμα ή 317,83 γήινες μάζες). Η μάζα του Δία  χρησιμοποιείται συνήθως για να περιγράψει τις μάζες των αερίων γιγάντων, όπως οι εξωτερικοί πλανήτες και οι εξωηλιακοί πλανήτες. Χρησιμοποιείται επίσης για την περιγραφή της μάζας των καφέ νάνων.
Στους εξωπλανήτες
Οι πιο ογκώδεις εξωπλανήτες περιγράφονται συνήθως με τη μάζα του Δία, καθώς αυτή παρέχει μια κατάλληλη κλίμακα για σύγκριση. Ένας  πλανήτης με τη μάζα του Δία σε μια τροχιακή απόσταση 1 AU από ένα άστρο παρόμοιο με τον  Ήλιο προκαλεί πλάτος μετατόπισης ίσο με 28 m/s, η οποία είναι ανιχνεύσιμη με την τρέχουσα τεχνολογία. Οι πιο εύκολα ανιχνεύσιμοι πλανήτες μέσω της ακτινικής ταχύτητας, έχουν μεγάλη μάζα και είναι σε κοντινή τροχιά. Ομοίως, η μάζα του Δία ή μεγαλύτερη, σε έναν εξωπλανήτη  είναι πιο πιθανό να ανιχνευθεί μέσω άλλων μέσων, όπως οι διελεύσεις ή μικροεστιασμός.
Οι πλανήτες με τη μάζα του Δία μπορεί να μην έχουν τις ίδιες διαστάσεις. Η θεωρητική ελάχιστη μάζα που ένα αστέρι μπορεί να έχει, και εξακολουθεί να υφίστανται σύντηξη υδρογόνου-1  στον πυρήνα, εκτιμάται ότι είναι περίπου 75 φορές η μάζα του Δία. Ωστόσο η σύντηξη δευτερίου μπορεί να συμβεί σε μάζες χαμηλότερες και από 13 μάζες του Δία.
Στο ηλιακό σύστημα
Στο Ηλιακό Σύστημα, οι μάζες των εξωτερικών πλανητών μπορεί να αναφέρονται στη μάζα του Δία. Οι άλλοι αέριοι γίγαντες είναι πολύ λιγότερο ογκώδεις από τον Δία. Μία μάζα του Δία μπορεί να μετατραπεί σε σχετικές μονάδες: Σε σύγκριση, μία Ηλιακή μάζα είναι ισοδύναμη με: Ο Δίας ενσωματώνει περίπου τρία τέταρτα της μάζας του ηλιακού συστήματος, εκτός από τον Ήλιο.
Αναφορές
Κατηγορία:Αστρονομικές μονάδες μέτρησης Μαζα Κατηγορία:Μονάδες μάζας Κατηγορία:Πλανητική Επιστήμη
Πράσινη Κάρτα (ποδόσφαιρο)
μικρογραφία|188x188εσ|Πράσινη Κάρτα Η πράσινη κάρτα χρησιμοποιείται μόνο στην Β κατηγορία Ιταλίας. Έχει να κάνει με το "ευ αγωνίζεσθαι" και η πράσινη κάρτα θα δίνεται σε έναν ποδοσφαιριστή όταν αυτός κατά τη διάρκεια του αγώνα διαφήμισε το αθλητικό πνεύμα με κάποια ενέργειά του ή βοήθησε στη ροή του. Το ίδιο μέσο προσθέτει πως θα υπάρχει σχετική βαθμολογία όσον αφορά στις πράσινες κάρτες και στο τέλος της σεζόν ο "καλύτερος των καλύτερων" θα βραβευτεί από τη διοργανώτρια αρχή. Η πρώτη πράσινη κάρτα εμφανίστηκε στον Ιταλό ποδοσφαιριστή Κριστιάν Γκαλάνο που έγραψε ιστορία
Παραπομπές
Κατηγορία:Κανόνες Ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ορολογία ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αθλητικός εξοπλισμός
Penalty card Kazenski karton
Τζος Ο'Κόνορ
Ο Τζος Ο' Κόνορ (Josh O'Connor, 20 Μαΐου 1990) είναι Βρετανός ηθοποιός. Είναι γνωστός για τον ρόλο του ως Johnny Saxby στην ταινία God's Own Country (2017), σε σκηνοθεσία του Φράνσις Λι, για την οποία κέρδισε το βραβείο του Βρετανικού Ανεξάρτητου Κινηματογράφου Α' Ανδρικού Ρόλου.
Βιογραφία
Ο Ο'Κόνορ γεννήθηκε στο Τσέλτεναμ της Αγγλίας. Φοίτησε στην Σχολή Θεάτρου Bristol Old Vic, από όπου αποφοίτησε το 2011.
Καριέρα
Το 2012 ο Ο'Κόνορ εμφανίστηκε στην σειρά Lewis. Το 2015, έπαιξε τον Rich στην βιογραφική δραματική ταινία The Program, σε σκηνοθεσία του Στίβεν Φρίαρς. Τον επόμενο χρόνο, έπαιξε τον ρόλο του Donaghy στην ταινία ΄Florence: Φάλτσο σοπράνο, με πρωταγωνιστές την Μέριλ Στριπ και τον Χιου Γκραντ.
Από το 2016 έχει παίξει τον ρόλο του Λόρενς ("Λάρρυ") Ντάρελ στην κωμωδία-δράμα του ITV The Durrells.
Το 2017 πρωταγωνίστησε ως Johnny Saxby στην βρετανική δραματική ταινία God's Own Country, σε σκηνοθεσία του Φράνσις Λι. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance στις 23 Φεβρουαρίου 2017. Για την ερμηνεία του, έλαβε το βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου από τον Βρετανικό Ανεξάρτητο Κινηματογράφο.
Στο θέατρο έχει εμφανιστεί μαζί με την Royal Shakespeare Company στις παραστάσεις The Shoemaker's Holiday και Oppenheimer, στην παράσταση Versailles στο Donmar Warehouse και στην παράσταση Farrahut North στο Southwark Playhouse.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βρετανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βρετανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Αντρικός Ρόλος)
Ουγγρικές βουλευτικές εκλογές (2018)
Βουλευτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στην Ουγγαρία στις 8 Απριλίου 2018. Ήταν οι όγδοες εκλογές από τις πρώτες πολυκομματικές εκλογές που έγιναν το 1990 (παλαιότερα ήταν δικομματικές), και οι δεύτερες από τότε που τέθηκε σε ισχύ το νέο Σύνταγμα της Ουγγαρίας (1 Ιανουαρίου 2012). Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για τη συμμαχία Φιντέζ-ΧΔΛΚ, που διατήρησε την πλειοψηφία του 2/3 των εδρών, και ο Βίκτορ Όρμπαν παρέμεινε Πρωθυπουργός. Η εκστρατεία του Όρμπαν και του Φιντέζ αφορούσε κυρίως τη μετανάστευση και τις ξένες επεμβάσεις, και οι εκλογές θεωρούνται ως μία νίκη για τον δεξιό λαϊκισμό στην Ευρώπη.
Ιστορία
Στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές, τον Απρίλιο του 2014, η τότε κυβέρνηση - αποτελούμενη από το Φιντέζ και το Χριστιανοδημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα (KDNP) - κατάφερε να συγκεντρώσει την πλειοψηφία των 2/3 για δεύτερη συνεχόμενη φορά με το 44,87 % των ψήφων. Αυτό το αποτέλεσμα προέκυψε εξαιτίας του νέου εκλογικού νόμου που ψηφίστηκε το 2011. Ωστόσο, στις αρχές του 2015, το Fidesz έχασε την πλειοψηφία των 2/3 μετά τις διαδηλώσεις που έλαβαν χώρα με αφορμή τη φορολογία του διαδικτύου στην Ουγγαρία και τη μείωση της υποστήριξης στην κυβέρνηση. Το κυβερνών κόμμα υπέστη ήττες σε δυο επαναληπτικές εκλογικές αναμετρήσεις τον Φεβρουάριο και τον Απρίλιο του 2015.
Λίγους μήνες μετά την κρίση του Fidesz από τον Νοέμβριο του 2014, η οποία χαρακτηρίστηκε από εσωτερικές διαμάχες και καταγγελίες για διαφθορά, το κυβερνών κόμμα ανέκτησε αρκετή από τη χαμένη του υποστήριξη κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής μεταναστευτικής κρίσης το καλοκαίρι του 2015, όταν ο πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν ανακοίνωσε τη δημιουργία ενός φράχτη ύψους 4 μέτρων (13 πόδια) και μήκους 175 χιλιομέτρων (109 μίλια) κατά μήκος των βόρειων συνόρων με τη Σερβία. Η ουγγρική κυβέρνηση άσκησε επίσης κριτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση επειδή δεν αποθάρρυνε τους μετανάστες να εισέλθουν στην Ευρώπη. Ο φράχτης ήταν πετυχημένος καθώς από τις 15 Οκτωβρίου 2015 μέχρι σήμερα, εκατοντάδες μετανάστες άρχισαν να μπαίνουν καθημερινά στη Σλοβενία.
Στις 13 Δεκεμβρίου 2015, το 26ο συνέδριο του Fidesz εξέλεξε τον Βίκτορ Όρμπαν ως ηγέτη του κόμματος. Ο Όρμπαν ανέφερε στον λόγο του ότι ήταν έτοιμος να ηγηθεί του κόμματος στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές και ότι θα συνέχιζε να υπηρετεί ως πρωθυπουργός εάν το Fidesz κερδίσει στις εκλογές του 2018. Με αυτή τη δήλωση, ο Όρμπαν ξεκαθάρισε ότι δεν επιδιώκει να γίνει Πρόεδρος της Ουγγαρίας και να διαδεχτεί τον Γιάνος Άντερ στις έμμεσες προεδρικές εκλογές του 2017.
Στις 2 Οκτωβρίου 2017, ο τότε αρχηγός του Ουγγρικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, ο Λάζλο Μπότκα, παραιτήθηκε, δηλώνοντας ότι «τα δημοκρατικά κόμματα δεν θέλουν να κερδίσουν το 2018, στοχεύουν μόνο να κερδίσουν έδρες στην αντιπολίτευση του κοινοβουλευτικού κατεστημένου του Όρμπαν».
Εκλογικό σύστημα
Τα 199 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν με σύστημα παράλληλης ψηφοφορίας, ως εξής: τα 106 μέλη εκλέχθηκαν από μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με πλειοψηφικό σύστημα, και τα υπόλοιπα 93 μέλη εκλέχθηκαν από όλην την επικράτεια (ως ενιαία περιφέρεια) με αναλογική εκπροσώπηση. Το εκλογικό όριο για την είσοδο στο κοινοβούλιο ήταν 5% για τα κόμματα, 10% για τις συμμαχίες δυο κομμάτων και 15% για τις συμμαχίες τριών ή περισσότερων κομμάτων. Η κατανομή των εδρών έγινε με τη μέθοδο Ντ'Οντ.
Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα προσέλευσης στην ψηφοφορία είχαν οι Ούγγροι πολίτες, ηλικίας άνω των 18 ετών. Έκαστος ψηφοφόρος έριξε δύο ψηφοδέλτια, στο ένα ψήφισε έναν υποψήφιο για μία μονοεδρική περιφέρεια, και στο άλλο ψήφισε μία κομματική λίστα. Οι εκλογείς που ήταν εγγεγραμμένοι ως μέλη εθνικής μειονότητας έπρεπε να διαλέξουν από τα ψηφοδέλτια για την αντίστοιχη μειονότητα, και όχι από τα ψηφοδέλτια των εθνικών κομμάτων. Στην Ουγγαρία έχουν αναγνωριστεί επίσημα 13 μειονότητες, οι:Αρμένιοι, Βούλγαροι, Κροάτες, Γερμανοί, Έλληνες, Πολωνοί, Ρομά, Ρουμάνοι, Ρουθήνιοι, Σέρβοι, Σλοβάκοι, Σλοβένοι και Ουκρανοί. Έκαστη από τις μειονότητες, μπορεί να κερδίσει μία από τις 93 έδρες συγκεντρώνοντας το 1/4 του αριθμού ψήφων που απαιτούνται για ένα "κανονικό" κόμμα.
Κατά την περίοδο μεταξύ των δύο γενικών εκλογών (4 έτη), οι βουλευτικές έδρες στις μονοεδρικές περιφέρειες που κενώθηκαν για οποιοδήποτε λόγο πληρώθηκαν από τους εκλεγόμενους σε αναπληρωματική εκλογή, ενώ όσες από τις 93 έδρες της εθνικής λίστας έμειναν κενές καλύφθηκαν από αντικαταστάτη από το ίδιο κόμμα.
Συμμετοχές
Στις εκλογές συμμετείχαν μεμονωμένοι υποψήφιοι και κόμματα. Οι περισσότεροι από τους μεμονωμένους υποψήφιους για τις μονοεδρικές περιφέρειες είχαν προσχωρήσει σε κόμματα. Σύμφωνα με τον εκλογικό νόμο, για να συμμετάσχει ένα κόμμα στις εκλογές για τις 93 έδρες με το σύστημα της εθνικής λίστας, έπρεπε να πληρεί κάποιες προϋποθέσεις: να έχει υποψήφιους για τουλάχιστον 27 μονοεδρικές περιφέρειες στη Βουδαπέστη και τουλάχιστον 9 κομητείες.
Δημοσκοπήσεις
Το ακόλουθο γράφημα προέκυψε από τις δημοσκοπήσεις που έγιναν κατά την περίοδο από τις εκλογές του 2014 μέχρι τις τρέχουσες εκλογές. Κάθε γραμμή αντιπροσωπεύει ένα πολιτικό κόμμα.
μικρογραφία|1000x1000px|εναλλ.=|κέντρο
Αντιδράσεις
Ο Όρμπαν δέχτηκε συγχαρητήρια από τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ, τον Πολωνό Πρωθυπουργό Ματέους Μοραβιέτσκι, τον Τσέχο Πρωθυπουργό Αντρέι Μπάμπις, τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, τον Βρετανό υπουργό εξωτερικών Μπόρις Τζόνσον και τον πρώην Καναδό Πρωθυπουργό Στήβεν Χάρπερ. Επίσης, αρκετοί ακροδεξιοί και σκληροπυρηνικοί δεξιοί Ευρωπαίοι ηγέτες, όπως η Μαρίν Λε Πεν, ο Γκερτ Βίλντερς, η Βεατρίκη φον Στορχ, ο Αυστριακός αντικαγκελάριος Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε, ο Ματέο Σαλβίνι, ο Αλεξάντερ Γκάουλαντ, η Άλις Βάιντελ, και Νάιτζελ Φάρατζ, συγχάρηκαν τον Όρμπαν για τη νίκη του στις εκλογές. Και ο Γερμανός Υπουργός Εσωτερικών Χορστ Ζέεχοφερ είχε θετική αντίδραση στα εκλογικά αποτελέσματα.
Στις 14 Απριλίου 2018, «δεκάδες χιλιάδες» Ούγγρων διαμαρτυρήθηκαν για την εκλογική νίκη του Όρμπαν στη Βουδαπέστη. Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Bloomberg News, οι διαμαρτυρίες έδειξαν το χάσμα στην Ουγγρική κοινωνία που υπήρχε παρά τη νίκη του Όρμπαν. Άλλη μια μεγάλη διαμαρτυρία έγινε την επόμενη εβδομάδα.
Ανάλυση
Σύμφωνα με τη The Washington Post η εκλογή ήταν «εύκολα η πιο σπουδαία από τότε που έγινε η μετακομμουνιστική μετάβαση στην Ουγγαρία», και «αντιπροσώπευσε μία νίκη για την Ευρωπαϊκή ακροδεξιά». Η εκστρατεία του Όρμπαν επικεντρώθηκε αποκλειστικά στην αντίθεσή του για τη μετανάστευση και τις ξένες επεμβάσεις, και η νίκη του θεωρήθηκε ως μία ώθηση για τις Ευρωσκεπτικιστικές και εθνικιστικές πολιτικές του, καθώς και για τις άλλες δεξιές λαϊκιστικές κυβερνήσεις σε όλην την Ευρώπη, όπως στην Αυστρία και στην Πολωνία. Τα αποτελέσματα των εκλογών ενίσχυσαν τη θέση του Όρμπαν στην πολιτική της Ουγγαρίας, και έδωσαν στο κόμμα του τη δυνατότητα να εισάγει τροποποιήσεις στο Σύνταγμα και πάλι, και θεωρήθηκαν ως ένα κώλυμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σε μια σειρά από άλλες εκλογές σε όλην την Ευρώπη.
Η εκλογή είδε μία μεγάλη άνοδο στην προσέλευση των ψηφοφόρων, μία από τις μεγαλύτερες στην ιστορία της μετακομμουνιστικής Ουγγαρίας, που ωφέλησε το Φιντέζ παρά τις προεκλογικές προσδοκίες ότι θα βοηθούσε την αντιπολίτευση. Το ΦΙντέζ έφερε πολύ καλύτερα αποτελέσματα από τα αναμενόμενα, αλλά λέγεται ότι έχει χάσει από την υποστήριξή του από τη νεολαία. Διαπιστώθηκε, επίσης, ότι υπήρχε ένα γεωγραφικό χάσμα στα αποτελέσματα, με τα κόμματα της αντιπολίτευσης να κερδίζουν την πλειοψηφία των εδρών στη Βουδαπέστη, ενώ στις επαρχιακές πόλεις και τις αγροτικές περιοχές επικράτησε η συμμαχία του ΦΙντέζ. Εν τούτοις, το The Washington Post περιέγραψε τα αποτελέσματα ως μία «συντριπτική ήττα για τους αριστερούς αρχηγούς της αντιπολίτευσης».
Σύμφωνα με το Foreign Policy, ο Όρμπαν κέρδισε εν μέρει λόγω της αναπτυσσόμενης Ουγγρικής οικονομίας, του συγκεντρωτισμού της εξουσίας του κατά τα προηγούμενα οκτώ χρόνια, και τη «βάναυσα αποτελεσματική εκστρατεία προπαγάνδας που εξαπέλυσε κατά όλων των εχθρών». Σύμφωνα με το The Guardian, η αντίθεση του Όρμπαν στη μετανάστευση και η «συντονισμένη, ακριβή και εξεζητημένη επιχείρηση τύπου "κεντρί"» της Ουγγρικής κυβέρνησης σε διάφορες ΜΚΟ συνείσφεραν στη νίκη του.
Στις εκλογές αναδείχθηκε, επίσης, ένας εκπρόσωπος από τη Γερμανική μειονότητα στην Ουγγαρία, που είναι ο πρώτος που κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής από το 1933.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2018 Ουγγαρια
Μαργό
Το Μαργό είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Μπορνάσκο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Μποζνάσκο
Το Μποζνάσκο (ιταλικά: Bosnasco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Εβραϊκό Μουσείο της Βιέννης
μικρογραφία| Εβραϊκό Μουσείο της Βιέννης στο Παλαί Εσκελές (Palais Eskeles) μικρογραφία| Το ποδήλατο του [[Τέοντορ Χερτσλ]] Το Εβραϊκό Μουσείο της Βιέννης, που αποκαλείται ως Jüdisches Museum der Stadt Wien GmbH ή Ιουδαϊκό Μουσείο Βιέννης, είναι μουσείο εβραϊκής ιστορίας, ζωής και θρησκείας στην Αυστρία. Το μουσείο βρίσκεται σε δύο τοποθεσίες, στο Παλαί Εσκελές στο Ντοροτίεργκασε και στην Γιούντενπλατς. Το μουσείο έχει διακριθεί εξαιτίας ενός πολύ ενεργού προγράμματος εκθέσεων και εκδηλώσεων προβολής, που αναδεικνύουν το παρελθόν και το παρόν του εβραϊκού πολιτισμού στην Αυστρία. Η σημερινή διευθύντρια είναι η Barbara Staudinger και η επικεφαλής επιμελήτρια είναι η Astrid Peterle.
Ιστορία
Το πρώτο Εβραϊκό Μουσείο στη Βιέννη, που ιδρύθηκε το 1896, ήταν το πρώτο εβραϊκό μουσείο στον κόσμο του είδους του. Υποστηρίχτηκε και διοικήθηκε από την «Εταιρεία Συλλογής και Διατήρησης Καλλιτεχνικών και Ιστορικών Μνημείων Εβραϊσμού». Το μουσείο επικεντρώθηκε στον πολιτισμό και την ιστορία των Εβραίων στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, ιδιαίτερα στη Βιέννη και τη Γαλικία, ενώ η συλλογή αντικειμένων του από τη Βρετανική Εντολή της Παλαιστίνης αντανακλούσε επίσης την πολιτική συζήτηση για τον Σιωνισμό εκείνη την εποχή.
Μέχρι το 1913, όταν μετακόμισε στο Talmud-Thora-School στο Λέοπολντστατ με 3.400 αντικείμενα, είχε ήδη μετεγκατασταθεί αρκετές φορές. Αμέσως μετά το Άνσλους (:Προσάρτηση της Αυστρίας) από τη Ναζιστική Γερμανία το 1938 το μουσείο έκλεισε και το περιεχόμενό του διανεμήθηκε στο Μουσείο Εθνολογίας (Museum für Völkerkunde), στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας (Naturhistorisches Museum Wien) και σε άλλες τοποθεσίες. Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας χρησιμοποίησε τα νέα του αποκτήματα, για να τοποθετήσει την αντισημιτική έκθεση «Οι Σωματικές και Πνευματικές Ιδιότητες των Εβραίων». Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, το μεγαλύτερο μέρος αυτών των εκθεμάτων δόθηκε στην εβραϊκή κοινότητα (Εβραϊκή κοινότητα της βιέννης, Israelitische Kultusgemeinde Wien). Ορισμένα επιπλέον αντικείμενα επιστράφηκαν τη δεκαετία του 1990.
Στις 31 Δεκεμβρίου 1964 ένα μικρό εβραϊκό μουσείο άνοιξε στο νεόκτιστο Desider-Friedmann-Hof στο Τέμπελγκασε 3, αλλά δεν έλαβε σχεδόν καθόλου την προσοχή του κοινού. Έκλεισε για εργασίες ανακαίνισης το 1967 και δεν άνοιξε ποτέ ξανά.
Μετά την ίδρυσή του το 1988 ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης υπό τη διαχείριση του διευθυντή Κρίστιαν Καπ, το μουσείο ανέλαβε τη διαχείριση της συλλογής Μαξ Μπέργκερ και της συλλογής IKG. Το 1993 ο Αυστριακός συλλέκτης Μάρτιν Σλαφ παρουσίασε στην πόλη της Βιέννης τη συλλογή του με αντισημιτικά αντικείμενα, η οποία περιείχε περίπου 5.000 αντικείμενα και κάλυπτε μια περίοδο από το 1490 έως το 1946, ώστε να καταγραφούν και να προετοιμαστούν για μια μεγάλη έκθεση.
Παλαί Εσκελές
Το 1993 το Παλαί Εσκελές (Palais Eskeles) στο Ντοροτίεργκασε της Βιέννης τέθηκε στη διάθεση του μουσείου από τον οίκο δημοπρασιών Ντοροτέουμ. Ο Γιούλιους Σόεπς, διευθυντής του Moses Mendelssohn Zentrum für europäisch-jüdische Studien στο Πανεπιστήμιο του Πότσνταμ, διορίστηκε διευθυντής. Στις 24 Νοεμβρίου 1994 ο Πάουλ Γκρότς, πρόεδρος της Εβραϊκής ΚΛοινότητας της Βιέννης, άνοιξε τη βιβλιοθήκη του μουσείου. Το 1995/1996 το Παλαί Εσκελές ανακαινίστηκε από τη βιεννέζικη ομάδα αρχιτεκτόνων eichinger oder knechtl, για να δημιουργήσει περισσότερους χώρους έκθεσης, να αυξήσει την αποθήκευση και να προσθέσει μία καφετέρια και ένα εξειδικευμένο βιβλιοπωλείο. Το 1998, το αρχείο του μουσείου με μια συνεχώς αυξανόμενη συλλογή υλικού για την ιστορία των Εβραίων της Βιέννης ήταν διαθέσιμο στο κοινό. Στις 25 Οκτωβρίου 2000, το δεύτερο κτήριο του μουσείου άνοιξε στην Γιούντενπλατς με τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου του Ολοκαυτώματος Γιούντενπλατς, αφιερωμένο στους Αυστριακούς Εβραίους, που δολοφονήθηκαν στο Ολοκαύτωμα.
Μουσείο Γιούντενπλατς
μικρογραφία| Εβραϊκό Μουσείο Βιέννης στο Γιούντενπλατς Το παράρτημα του Εβραϊκού Μουσείου της Βιέννης, που καταγράφει την κοινωνική, πολιτιστική και θρησκευτική ζωή των Βιεννέζων Εβραίων κατά τον Μεσαίωνα στεγάζεται στην Οικία Μισράχι, στην πλατεία Γιούντενπλατς, την καρδιά της μεσαιωνικής εβραϊκής κοινότητας της πόλης. Ο εκθεσιακός χώρος, που άνοιξε στις 25 Οκτωβρίου 2000, είναι μικρότερος από το Ντοροτίεργκασε, και πλήρως μοντέρνος στην κατασκευή, με άφθονο φως και υπόγειους διαδρόμους που οδηγούν τον επισκέπτη μέχρι τα 4,5 μέτρα κάτω από το επίπεδο του δρόμου, στα θεμέλια της μεσαιωνικής συναγωγής, που βρίσκονται από κάτω από το κτήριο. Τα τελευταία χρόνια, το μουσείο Γιούντενπλατς έχει φιλοξενήσει εκθέσεις σύγχρονης τέχνης με πνευματικό ή ειδικά εβραϊκό θέμα, όπως εγκαταστάσεις της αξιόλογης Αυστριακής καλλιτέχνιδας Ζενίτα Κόμαντ και αρκετές εκθέσεις φωτογραφίας. Επί του παρόντος, μια έκθεση γιορτάζει τα 100α γενέθλια του Λέοναρντ Μπερστάιν (έως τις 28 Απριλίου 2019).
Ανακαίνιση
Τον Νοέμβριο του 2009, η δημοσιογράφος του ORF Ντανιέλ Σπέρα επιλέχθηκε για να αναλάβει τη διαχείριση του μουσείου από τον Ιούλιο του 2010. Σε συνεντεύξεις γύρω από τον διορισμό της, η νέα διευθύντρια του μουσείου είπε ότι είχε στόχο να «ανοίξει» το μουσείο στο κοινό, να δημιουργήσει έναν χώρο όπου οι φόβοι και οι προκαταλήψεις θα διαλύονταν και οι μη Εβραίοι θα μπορούσαν να βιώσουν τόσο το τραυματικό παρελθόν όσο και το ζωντανό παρόν της αυστριακής εβραϊκής κοινότητας. Οι συγκεκριμένοι στόχοι περιελάμβαναν επίσης την προσέγγιση των νέων με στοχευμένα έργα για τα σχολεία και τους τουρίστες.
«Πολλά έχουν ομαλοποιηθεί. Αλλά υπάρχουν ακόμα πολλοί άνθρωποι που δυσκολεύονται με αυτό, προφέροντας τη λέξη «Εβραίος», λένε «οι Εβραίοι συμπολίτες μας». Θέλω να ανοίξω το μουσείο ώστε οι άνθρωποι να γνωρίσουν καλύτερα τον Ιουδαϊσμό», είπε η Σπέρα σε συνέντευξή του
Διαμάχη για τα ολογράμματα
Κατά τη διάρκεια του έργου ανακαίνισης, ένα σετ γυάλινων ολογραμμάτων που έδειχναν τρισδιάστατες απεικονίσεις της παλιάς βιεννέζικης ζωής έσπασε κατά την απομάκρυνσή του από το μουσείο. Ένας υπάλληλος του μουσείου τράβηξε φωτογραφίες και τις έστειλε σε ιστολόγια επιμελητών και στα τοπικά μέσα, δημιουργώντας σάλο για αυτό που οι κριτικοί είπαν ότι ήταν η καταστροφή πολιτιστικών αντικειμένων. Το μουσείο απάντησε με μια αναφορά από έναν πιστοποιημένο από το δικαστήριο εμπειρογνώμονα που κατέθεσε ότι τα ολογράμματα δεν θα μπορούσαν να είχαν αποσυναρμολογηθεί χωρίς ζημιά, καθώς είχαν κολληθεί μεταξύ τους σχεδόν 15 χρόνια πριν. Το μουσείο πρόσθεσε ότι ένα δεύτερο σετ των ίδιων ολογραμμάτων, που δεν είχε εκτεθεί, ήταν ακόμα άθικτο και θα τεθεί σε αποθήκευση για μελλοντική χρήση.
Επαναλειτουργία του μουσείου
μικρογραφία| Από το Άλεφ στο Ταβ Στις 19 Οκτωβρίου 2011 το μουσείο άνοιξε με μεγάλο ενδιαφέρον για το κοινό στους νέους χώρους, ενώ η προσωρινή έκθεση "Μεγαλύτερο από τη ζωή - 100 χρόνια Χόλιγουντ" που επικεντρώθηκε στην εβραϊκή αυστριακή συνεισφορά στην κινηματογραφική βιομηχανία των ΗΠΑ, προσέλκυσε μεγάλο πλήθος επισκεπτών. Στο πλαίσιο της ανακαίνισης, η πρόσοψη του μουσείου ανανεώθηκε και ο σκοπός του κτηρίου έγινε πιο εμφανής με μια μεγάλη φωτεινή επιγραφή από την Αυστριακή καλλιτέχνη Μπριγκίτε Κόβαντς της λέξης μουσείο στα εβραϊκά. Στο ισόγειο, η ανακαίνιση δημιούργησε έναν ευρύχωρο και φωτεινό χώρο φουαγιέ και έναν ευρύχωρο εκθεσιακό χώρο που φιλοξενεί τη μόνιμη έκθεση «Βιέννη. Εβραϊκό Μουσείο. 21ος αιώνας» καθώς και τις τοιχογραφίες «Νάνσι Σπέρο - Ενίσχυση της Μνήμης». Στον δεύτερο όροφο δημιουργήθηκε ένας μεγάλος χώρος εκδηλώσεων και μια μικρή έκθεση, «Από το Άλεφ στο Ταβ - Από την αρχή μέχρι το τέλος», που προβάλλει τον κύκλο ζωής των Εβραίων μέσα από μουσειακά αντικείμενα και καθημερινά αντικείμενα. μικρογραφία| Η ορατή αποθήκευση Στο πλαίσιο της ανακαίνισης, ο χώρος Ορατή Αποθήκευση ("Schaudepot") στον τρίτο όροφο επανασχεδιάστηκε πλήρως για να στεγάσει τη συλλογή Γιουντάικα του μουσείου. Μεμονωμένα αντικείμενα επισημαίνονται και εξηγούνται μέσω μιας εγκατάστασης «παραθύρων» στις γυάλινες προθήκες, κάθε παράθυρο που αντιστοιχεί σε μια τοποθεσία, όπως ο «Ναός Λέοπολντστατ» στη Βιέννη. Η κεντρική έκθεση περιλαμβάνει αντικείμενα βιεννέζικων και αυστριακών προσευχών, συναγωγών και άλλων εβραϊκών ιδρυμάτων, από το Εβραϊκό Μουσείο πριν από το 1938, και σε μικρό βαθμό και από ιδιωτικά νοικοκυριά. Οι οθόνες στις πλευρικές θήκες εστιάζουν στην περίοδο μετά το 1945 : περιλαμβάνουν αντικείμενα της Συλλογής Μαξ Μπέργκερ της Αυστροουγγρικής Ιουδαϊκής κοινότητας, τη συλλογή Έλι Στερν, που αποτελείται κυρίως από καθημερινά αντικείμενα του Έρετς γίσραελ και τις νέες αποκτήσεις και δωρεές που ανιχνεύουν την ιστορία της εβραϊκής κοινότητας της Βιέννης από το 1945 έως σήμερα. Η συλλογή "Αντισημιτικά αντικείμενα" του Μάρτιν Σλαφ, που στεγάζεται επίσης στον τρίτο όροφο, εμφανίζεται στραμμένη προς το πίσω μέρος κάθε βιτρίνας, η οποία είναι καθρέφτης. Η ιδέα είναι ότι για να δει τα αντικείμενα που αντικατοπτρίζονται, ο επισκέπτης πρέπει ταυτόχρονα να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τη δική τους αντανάκλαση.
Αριθμοί επισκεπτών
Από την επαναλειτουργία του, το μουσείο έχει προσελκύσει ρεκόρ αριθμού επισκεπτών, τόσο στις τακτικές του εκθέσεις όσο και στο βραδινό πρόγραμμα εκδηλώσεών του με ειδικούς καλλιτέχνες και κινηματογραφικές προβολές. Συγκεκριμένα, το μουσείο Γιούντενπλατς σημείωσε διπλασιασμό του αριθμού των επισκεπτών του από έτος σε έτος (28.000 επισκέπτες το 2011 έναντι 14.000 το 2010) ενώ η προσέλευση στο πρόγραμμα βραδινών εκδηλώσεών του τριπλασιάστηκε. Τα στοιχεία των επισκεπτών και στις δύο τοποθεσίες του Εβραϊκού μουσείου έφτασαν τους 59.471 το 2011 και σημείωσαν αύξηση το 2012, με 22.000 επισκέπτες να καταγράφονται μόνο το πρώτο τρίμηνο. Το μουσείο βρίσκεται επί του παρόντος στο Top 30 των βιεννέζικων αξιοθέατων με 133.000 επισκέπτες το 2018.
Η πόλη μας! Εβραϊκή Βιέννη - Από τότε έως τώρα
μικρογραφία| Έκθεση "Η πόλη μας!" στο ισόγειο Μετά από τρία χρόνια προετοιμασίας, το μουσείο εγκαινίασε τη νέα του μόνιμη έκθεση «Η Πόλη μας! Εβραϊκή Βιέννη – Από τότε έως τώρα» τον Νοέμβριο του 2013. Η έκθεση παρακολουθεί την ιστορία των Εβραίων της Βιέννης ως βασικό μέρος της πολιτιστικής, οικονομικής και συναισθηματικής ζωής της αυστριακής πρωτεύουσας διά μέσου των αιώνων, αλλά με ιδιαίτερη έμφαση στα χρόνια από το 1945 έως σήμερα, και την αργή αλλά σταθερή άνθηση της αποδεκατισμένης κοινότητας.
Πηγές
Κατηγορία:Μουσεία στη Βιέννη Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Βουτενίνιο
Το βουτενίνιο ή βινυλακετυλένιο είναι το απολούστερο αλκενίνιο (δηλαδή άκυκλος υδρογονάνθρακας με ένα διπλό και έναν τριπλό δεσμό), με χημικό τύπο C4H4 και σύντομο συντακτικό τύπο CH2=CHC≡CH. Στις συνηθισμένες συνθήκες (T = 25 °C, P = 1 atm) είναι ένα άχρωμο αέριο που χρησιμοποιούνταν στη βιομηχανία πολυμερών. Ως αλκενίνιο, συνδυάζει τις συμπεριφορές των αλκενίων και των αλκινίων, εφόσον διαθέτει και τα δυο είδη δεσμών. Τα δυο (2) άτομα άνθρακα, του τριπλού δεσμού, που περιέχει βρίσκονται σε υβριδισμό sp και συνδέονται με τριπλό δεσμό, δηλαδή ένα (1) σ και δύο (2) π, ενώ τα (2) άτομα άνθρακα, του διπλού δεσμού, που περιέχει βρίσκονται σε υβριδισμό sp2 και συνδέονται με διπλό δεσμό, δηλαδή ένα (1) σ και έναν (1) π. Έχει τα ακόλουθα πέντε (5) ισομερή θέσης:
Με απόσπαση υδραλογόνων
3. Με απόσπαση τριών μορίων υδραλογόνου από 1,1,4-τριαλοβουτάνιο, με χρήση υδροξειδίου του νατρίου (NaOH), παράγεται βουτενίνιο :
Με απόσπαση αλογόνων
1. Με απόσπαση δύο μορίων αλογόνου από 3,3,4,4-τετραλοβουτένιο-1, με χρήση ψευδαργύρου (Zn), παράγεται βουτενίνιο :
2. Με απόσπαση ενός μορίου αλογόνου από 3,4-διαλοβουτίνιο-1, με χρήση ψευδαργύρου (Zn), παράγεται βουτενίνιο :
3. Με απόσπαση τριών μορίων αλογόνου από 1,1,2,2,3,4-εξαλοβουτάνιο, με χρήση ψευδαργύρου (Zn), παράγεται βουτενίνιο :
Με βινυλίωση αιθινίου
Το αιθινικό νάτριο μπορεί να βινυλιωθεί με βινυλαλογονίδιο :
Με διμερισμό αιθινίου
Το αιθίνιο διμερίζεται προς βουτενίνιο παρουσία χλωριούχου υποχαλκού (Cu2Cl2) :
Ενυδάτωση
Με επίδραση θειικού οξέος και στη συνέχεια νερού (ενυδάτωση) σε βουτενίνιο, παρουσία ιόντων υδραργύρου (Hg), παράγεται 3-υδροξυβουτενόνη(CH2=CHCOCH3) :
Προσθήκη υπαλογονώδους οξέος
Με επίδραση (προσθήκη) υποαλογονώδους οξέος (HOX) σε βουτενίνιο παράγεται 1,4-διαλο-3-υδροξυβουτανόνη :
Πηγές
Κατηγορία:Αλειφατικοί υδρογονάνθρακες Κατηγορία:C4
Τζωρτζ Λέικοφ
Ο Τζωρτζ Φίλιπ Λέικοφ (George Philip Lakoff, γενν. 24 Μαΐου 1941) είναι Αμερικανός γνωσιακός γλωσσολόγος και φιλόσοφος. Είναι γνωστότερος για τη θέση του ότι οι ζωές των ανθρώπων επηρεάζονται σημαντικά από τις εννοιολογικές μεταφορές που χρησιμοποιούν για να εξηγούν σύνθετα φαινόμενα.
Η θέση του αυτή, την οποία εισήγαγε με το βιβλίο που έγραψε μαζί με τον φιλόσοφο Μαρκ Τζόνσον το 1980 υπό τον τίτλο Metaphors We Live By, βρήκε εφαρμογές σε αρκετά πεδία. Η εφαρμογή της στην πολιτική, τη φιλοσοφία και τα μαθηματικά οδήγησε τον Λέικοφ σε περιοχές που θεωρούνται βασικές για την πολιτική επιστήμη. Στο βιβλίο του Moral Politics (1996) περιγράφει τους συντηρητικούς ψηφοφόρους ως επηρεαζόμενους από το «πρότυπο του αυστηρού πατέρα» ως κεντρική μεταφορά για το πολυσύνθετο φαινόμενο του κράτους, ενώ τους φιλελεύθερους/προοδευτικούς ψηφοφόρους ως επηρεαζόμενους από το «πρότυπο του γονέα-παρόχου». Κατά τον Λέικοφ, η εμπειρία και η στάση ενός ανθρώπου σε σχέση με τα κοινωνικοπολιτικά θέματα επηρεάζονται από το ότι ενσωματώνονται σε πλαίσια γλωσσικών κατασκευών. Στο βιβλίο του Metaphor and War: The Metaphor System Used to Justify War in the Gulf (1991), ο Λέικοφ υποστηρίζει ότι η αμερικανική ανάμιξη στον Πόλεμο του Κόλπου το 1990-1991 «υφάνθηκε» από τις εννοιολογικές μεταφορές που χρησιμοποιήθηκαν από την προεδρία του Τζωρτζ Μπους για να δικαιολογήσουν τον πόλεμο.
Από το 2003 έως το 2008 ο Λέικοφ συνεργαζόταν με την προοδευτικού προσανατολισμού «δεξαμενή σκέψης» Rockridge Institute του Μπέρκλεϋ. Αργότερα έγινε μέλος της επιστημονικής επιτροπής του «Ιδρύματος IDEAS» (Fundación IDEAS) τη δεξαμενή σκέψεως του Ισπανικού Σοσιαλιστικού Κόμματος.
Η γενικότερη θεωρία του Λέικοφ που αναπτύσσει τη θέση του είναι γνωστή ως «embodied philosophy» ή «embodied cognition» ή «embodied mind». Ο φιλόσοφος ήταν καθηγητής της γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ από το 1972 μέχρι τη συνταξιοδότησή του, το 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί γλωσσολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι επιστήμονες Κατηγορία:Διανοητικές διαδικασίες
Πράσινη Κάρτα
Με το όνομα Πράσινη Κάρτα υπάρχουν τα:
Μπρέμε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Ρενέ Ελίζ Γκόλτζμπερι
Η Ρενέ Ελίς Γκόλτζμπερι (Renée Elise Goldsberry) γεννημένη στις 2 Ιανουαρίου 1971, είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια, γνωστή για τον ρόλο της Αντζέλικα Σιούλερ στο μιούζικαλ Hamilton του Θεάτρου Μπρόντγουεϊ, για το οποίο κέρδισε το 2016 βραβείο Tony για την καλύτερη ηθοποιό σε μιούζικαλ. Τα άλλα έργα της στο Μπρόντγουεϊ περιλαμβάνουν τη Νέτι Χάρις στο αρχικό καστ του Μπρόντγουεϊ που ονομάζεται The Color Purple και τη Μίμι Μάρκες στο Rent. Έχει υποδυθεί πολλούς ρόλους στην τηλεόραση, συμπεριλαμβανομένης της Τζένεβα Πάιν στην ταινία The Good Wife και της Εβάντζελιν Γουίλιαμσον στο One Life to Live, για την οποία έλαβε δύο υποψηφιότητες για βραβείο Emmy Daytime για Εξαιρετικό Β' Γυναικείο Ρόλο σε δραματική σειρά. Από το 2021, πρωταγωνιστεί στη μουσική κωμωδίαGirls5eva. Επίσης, εκείνη τη χρονιά, έλαβε υποψηφιότητα για ένα βραβείο Πράιμταϊμ Έμμυ για τον εξαιρετικό δεύτερο γυναικείο ρόλο για την ερμηνεία της στη ζωντανή ηχογράφηση της σκηνής της Disney+ του Hamilton, η οποία κυκλοφόρησε το 2020.
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Η Γκόλτζμπερι γεννήθηκε στο Σαν Χοσέ της Καλιφόρνια και μεγάλωσε τόσο στο Χιούστον του Τέξας όσο και στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν. Είναι κόρη της Μπέτι Σάντερς, βιομηχανικής ψυχολόγου. Η Γκόλτζμπερι έχει έναν μεγαλύτερο και δύο μικρότερους. Η Γκόλτζμπερι εισήχθη στο θέατρο σε καλοκαιρινή κατασκήνωση όταν ήταν 8 ετών. Ο μικρότερος αδερφός της Ρενέ ήταν ντροπαλός και η μητέρα τους έγραψε και τους δύο στο στρατόπεδο στο Θέατρο HITS του Χιούστον όπου διδάσκει η Κάρολιν Φράνκλιν (Carolyn Franklin).
Μετά την αποφοίτησή της από το Cranbrook Kingswood School στο Μπλούμφιλντ Χιλς του Μίσιγκαν, φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Κάρνεγκι Μέλον, όπου αποφοίτησε με πτυχίο Καλών Τεχνών στο θέατρο, το 1993. Εδώ έγινε επίσης μέλος της αδελφότητας Δέλτα Σίγμα Θήτα. Στη συνέχεια παρακολούθησε το μεταπτυχιακό σχολείο στη Μουσική Σχολή Θόρντον του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας, αποφοιτώντας το 1997.
Δημήτρης Μπερτσιμάς
Ο Δημήτρης Μπερτσιμάς (αγγλ. Dimitris Bertsimas, γενν. 3 Οκτωβρίου 1962) είναι Αμερικανός ειδικός στη μαθηματική βελτιστοποίηση, ελληνικής καταγωγής. Είναι καθηγητής στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων Σλόουν του Τεχνολογικού Ινστιτούτου Μασαχουσέτης (ΜΙΤ).
Ρενέ Ελίζ Γκόλτζμπερι
Τηλεόραση
Η Γκόλτζμπερι υποδύθηκε τη δικηγόρο Εβάντζελιν Γουίλιαμσον στη σαπουνόπερα του ABC One Life to Live από το 2003 έως το 2007. Ήταν υποψήφια για ένα βραβείο εικόνας NAACP το 2004 για την εξαιρετική ηθοποιό σε μια δραματική σειρά και κέρδισε ένα βραβείο Soap Opera Digest το 2005 με συμπρωταγωνιστές τους Μάικλ Ίστον και Μελίσα Άρτσερ. Η Γκόλτζμπερι ήταν υποψήφια για το Βραβείο Έμμυ Καλύτερου Β' Γυναικείου Ρόλου σε δραματική σειρά τόσο το 2006 όσο και το 2007 για τον ρόλο. Αφού άφησε το One Life to Live, η Γκόλτζμπερι είχε έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο στο πολιτικό δράμα του CBS The Good Wife, εμφανιζόμενη πολλές φορές σε κάθε σεζόν σε όλη τη διάρκεια της προβολής του. Τελικά εμφανίστηκε σε 23 επεισόδια μεταξύ του 2010 και του τέλους της σειράς το 2016. Η Γκόλτζμπερι έχει επίσης εμφανιστεί ως guest σε σειρές όπως το Evil (τηλεοπτική σειρά του 2019 από τους ίδιους δημιουργούς του The Good Wife), Σταρ Τρεκ: Αποστολή στο διάστημα, Royal Pains, Νόμος και Τάξη: Ειδική Ομάδα, Younger, Masters of Sex και That '80s Show.
Δημήτρης Μπερτσιμάς
Σπουδές και σταδιοδρομία
Ο Δημήτρης Μπερτσιμάς γεννήθηκε στην Αθήνα και πήρε πτυχίο ηλεκτρολόγου μηχανικού από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο το 1985. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο ΜΙΤ, από όπου πήρε «μάστερ» (MS) και διδακτορικό στην Επιχειρησιακή έρευνα, το 1987 και το 1988 αντιστοίχως. Από το 1988 μέχρι σήμερα διδάσκει στο MIT. Τα ερευνητικά ενδιαφέροντά του περιλαμβάνουν, εκτός από τη βελτιστοποίηση, τη μηχανική μάθηση και την εφαρμοσμένη θεωρία πιθανοτήτων, καθώς και τις εφαρμογές αυτών στη φροντίδα υγείας, την οικονομία, το επιχειρησιακό μάνατζμεντ και τις μεταφορές. Συνολικά έχει συγγράψει, μόνος ή μαζί με άλλους επιστήμονες, περισσότερες από 250 ερευνητικές δημοσιεύσεις και 5 μεταπτυχιακού επιπέδου πανεπιστημιακά συγγράμματα. Είναι ο αρχισυντάκτης του Journal on Optimization του INFORMS. Ο Μπερτσιμάς ίδρυσε και υπήρξε ο πρώτος χρονικά πρόεδρος του μεταπτυχιακού Τμήματος «Business Analytics» στο MIT (στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων Σλόουν). Μέχρι σήμερα έχει επιβλέψει 106 διδακτορικά, μεταξύ των οποίων εκείνα του καθηγητή στο MIT Μισέλ Γκαίμανς και του καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης Ιωάννη Πασχαλίδη.
Ρενέ Ελίζ Γκόλτζμπερι
Τηλεόραση
Το 2017, η Γκόλτζμπερι πρωταγωνίστησε ως Χενριέττα Λακς (Henrietta Lacks) στην τηλεοπτική κινηματογραφική μεταφορά του μη μυθοπλαστικού έργου της Ρεμπέκα Σκλουτ, The Immortal Life of Henrietta Lacks. Το 2018, εμφανίστηκε στη σειρά επιστημονικής φαντασίας του Netflix Altered Carbon ως Κουέλκριστ Φάλκονερ και επανέλαβε τον ρόλο στη σεζόν 2. Ερμήνευσε επίσης το τραγούδι του Τζόνι Κας (Johnny Cash) "Ain't No Grave" για τους τίτλους τέλους του τελευταίου επεισοδίου. H Γκόλτζμπερι πρωταγωνιστεί αυτή τη στιγμή στο Girls5eva στο ρόλο της Γουίκι Ρόυ, ενός μέλους ενός θαυματουργού συγκροτήματος κοριτσιών της δεκαετίας του 1990 Girls5eva. Το Girls5eva εξιστορεί την επανένωσή τους. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 6 Μαΐου 2021, στην υπηρεσία ροής Peacock.
Δημήτρης Μπερτσιμάς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Ηλεκτρολόγοι μηχανικοί Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί επιστήμονες Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Απόφοιτοι του Τεχνολογικού Ινστιτούτου Μασαχουσέτης Κατηγορία:Καθηγητές στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης
Ρενέ Ελίζ Γκόλτζμπερι
Ταινίες
Το 2001, η Γκόλτζμπερι είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Νικόλ Τέιλορ (Nicole Taylor) στη ρομαντική κομεντί All About You, η ερμηνεία της οποίας επαινέθηκε. Έπαιξε επίσης την Ντρι Σμολς στην ταινία δράσης Pistol Whipped το 2008 και μικρούς δευτερεύοντες ρόλους ως Σύνθια Μπαρνς (Cynthia Barnes) στο αστυνομικό δράμα Every Secret Thing (2014) και Κιμ στην κωμωδία Sisters (2015). Το 2019 πρωταγωνίστησε στο Waves (2019) με συμπρωταγωνιστή της τον Στέρλινγκ Κ. Μπράουν (Sterling K. Brown).
Θέατρο
μικρογραφία| Η Γκόλτζμπερι (δεξιά) με συμπρωταγωνιστή τον [[Χάβιερ Μούνιοθ με κοστούμι για το Hamilton]] Η Γκόλτζμπερι αντικατέστησε τη Νάλα στην παραγωγή στο Θέατρο Μπρόντγουεϊ του Βασιλιά των Λιονταριών και ήταν στο καστ της εθνικής περιοδείας των Ηνωμένων Πολιτειών στο Dreamgirls.
Κέρδισε το Καλύτερο Βραβείο του 2005 του περιοδικού New York για την ερμηνεία της ως Σύλβια στην αναβίωση του Shakespeare in the Park του Two Gentlemen of Verona το 2005. Η Γκόλτζμπερι δημιούργησε αργότερα τον ρόλο της Νέτι Χάρις στο The Color Purple, τη μουσική μεταφορά του Μπρόντγουεϊ του ομώνυμου μυθιστορήματος που κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ το 1982. Πρωταγωνίστησε στην παραγωγή από τον Νοέμβριο του 2005 έως τον Ιανουάριο του 2006.
Η Γκόλτζμπερι επέστρεψε στη σκηνή του Off-Broadway στο The Baker's Wife το 2007, πριν αναλάβει το ρόλο της Μίμι Μάρκεζ (Mimi Márquez) στο μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ Rent, καθιστώντας την την τελευταία ηθοποιό που έπαιξε τον ρόλο στο Μπρόντγουεϊ. Η τελευταία παράσταση του Rent γυρίστηκε και έγινε DVD, το Rent: Filmed Live on Broadway, το οποίο προβλήθηκε και ως τηλεοπτική ταινία. Το 2011, ήταν υποψήφια για το βραβείο Outer Critics Circle για τον ρόλο της Κέιτ Ντίλον (Kate Dillon) στην παραγωγή στο Μπρόντγουεϊ του θεατρικού έργου Good People του Ντέιβιντ Λίντσεϊ-Αμπέρ (David Lindsay-Abaire). Συνέχισε να εμφανίζεται σε παραγωγές εκτός του Μπρόντγουεϊ των Αγάπης Αγώνας Άγονος και As You Like It και εμφανίστηκε στο I'm Getting My Act Together and Takeing It on the Road στο Encores!. μικρογραφία| Η Γκόλτζμπερι (στο κέντρο) παίζει με συμπαίκτες του Hamilton στον Λευκό Οίκο Η Γκόλτζμπερι ξεκίνησε τον ρόλο της Αντζέλικα Σιούλερ (Angelica Schuyler) στο Hamilton, παίζοντας την τελευταία της ερμηνεία στο ρόλο στις 3 Σεπτεμβρίου 2016. Για τη δουλειά της στην παραγωγή, κέρδισε ένα βραβείο Drama Desk το 2015, το Βραβείο Λούσιλ Λόρτελ για την εξαιρετική προβεβλημένη ηθοποιό σε μιούζικαλ και το βραβείο Τόνι 2016 για την καλύτερη επιλεγμένη ηθοποιό σε μιούζικαλ. Επιπλέον, ως μέλος του κύριου καστ, έλαβε επίσης ένα βραβείο Γκράμι αφού το αρχικό άλμπουμ του καστ υπήρξε το καλύτερο μουσικό θεατρικό άλμπουμ στα βραβεία Γκράμι 2016.
Μουσική
Η Γκόλτζμπερι είχε μια μακρά καριέρα στο τραγούδι και τη σύνθεση τραγουδιών, συνυπογράφοντας και ερμηνεύοντας περισσότερο από το μισό σάουντρακ της ταινίας All About You του 2001, συμπεριλαμβανομένου του ομώνυμου τραγουδιού. Ήταν επίσης η νικήτρια του μεγάλου βραβείου του 1997 John Lennon Songwriting Contest για τη ροκ μουσική της. Η Γκόλτζμπερι έγραψε και ηχογράφησε ένα άλμπουμ με τίτλο Everything But the Kitchen Sink (2001) και ένα EP με τίτλο Beautiful (2006).
Τον Οκτώβριο του 2015, εμφανίστηκε στα βραβεία χιπ χοπ BET.
Προσωπική ζωή
Το 2002, η Γκόλτζμπερι παντρεύτηκε τον δικηγόρο της Νέας Υόρκης Άλεξις Τζόνσον. Τον Μάιο του 2009, γέννησε το πρώτο τους παιδί, έναν γιο που ονομάζεται Μπέντζαμιν Τζόνσον. Το 2014, αυτή και ο σύζυγός της υιοθέτησαν ένα δεύτερο παιδί, μια κόρη από την Αφρική. Το όνομά της είναι Μπριέλ (Brielle).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Παναγιώτης Δημακάκος
Ο '''Παναγιώτης Β. Δημακάκος''' (1939 – 1 Δεκεμβρίου 2021) ήταν Έλληνας ιατρός αγγειοχειρουργός, καθηγητής της Αγγειοχειρουργικής στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και μετέπειτα Αγιορείτης μοναχός.
Ζωή και έργο
Ο Δημακάκος γεννήθηκε στον Πειραιά, όπου είχε και όλη τη σχολική του εκπαίδευση, καταγόταν όμως από την Καφιόνα, χωριό της Ανατολικής Μάνης. Κατόπιν σπούδασε ιατρική και φιλοσοφία στα πανεπιστήμια της Χαϊδελβέργης, του Κιέλου και το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Από το τελευταίο πήρε και διδακτορικό, με θέμα τη θεραπεία της οξείας παγκρεατίτιδας. Στη συνέχεια, από το 1965 μέχρι το 1973, ειδικεύθηκε στη Γενική και Αγγειακή Χειρουργική στην Ελβετία, στα Νοσοκομεία Βίντερτουρ και Ζυρίχης, όπου με θέμα «κακώσεις των βρόγχων και χειρουργική αντιμετώπιση» πήρε και δεύτερο διδακτορικό.
Ο Δημακάκος πραγματοποίησε την πρώτη στην Ελλάδα (και 4η στην παγκόσμια ιστορία της ιατρικής) φλεβο-φλεβική παράκαμψη επί μεταθρομβωτικού συνδρόμου, το 1978. Το ίδιο έτος πέτυχε την πρώτη παγκοσμίως πλήρη αποκατάσταση δεξιού άνω άκρου βρέφους ηλικίας ενός έτους με πολλαπλές συγγενείς αρτηριοφλεβικές επικοινωνίες και αυτόματο κάταγμα κερκίδας, ενώ το 1980 έκανε την πρώτη αγγειοσκόπηση στην Ελλάδα. Το 1994 προέβη στην πρώτη στην Ελλάδα ταυτόχρονη επέμβαση και των δύο καρωτίδων και το 1996 την πρώτη παγκοσμίως επαναγγείωση όλων των κλάδων του αορτικού τόξου με μία μόνο πρόθεση.
Είχε επανειλημμένα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο εξωτερικό και είχε τιμηθεί πολλές φορές από εθνικούς και διεθνείς επιστημονικούς φορείς και εταιρείες για την προσφορά του στην ιατρική και ιδιαιτέρως στην αγγειοχειρουργική.
Ο Δημακάκος ήταν έγγαμος με την Κατερίνα Δελλαπόρτα, με την οποία απέκτησαν επτά παιδιά και τα 5 από αυτά έγιναν ιατροί. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια της ζωής του ακολούθησε το πνευματικό κάλεσμα και έγινε μοναχός στην Ιερά Μονή Βατοπεδίου στο Άγιο Όρος με το όνομα Λουκάς. Απεβίωσε στο 424 Στρατιωτικό Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης και κηδεύθηκε και τάφηκε στη Μονή Βατοπεδίου την Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες χειρουργοί Κατηγορία:Έλληνες μοναχοί Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης
Μπρεσσάνα Μποτταρόνε
Η Μπρεσσάνα Μποτταρόνε (ιταλικά: Bressana Bottarone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας