cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σχέσεις Πολωνίας-Χιλής
Εμπορικές συναλλαγές
Το 2002, η Χιλή υπέγραψε συμφωνία ελεύθερου εμπορίου με την Ευρωπαϊκή Ένωση (η οποία περιλαμβάνει την Πολωνία από την ένταξή της στην ΕΕ το 2004). Το 2018, το εμπόριο μεταξύ Χιλής και Πολωνίας ανήλθε σε 393 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Οι κύριες εξαγωγές της Χιλής στην Πολωνία περιλαμβάνουν: χαλκό, κατεψυγμένα ψάρια, κρασί, σταφύλια και. Οι κύριες εξαγωγές της Πολωνίας στη Χιλή περιλαμβάνουν: αεροστρόβιλους, κατεψυγμένα κρέατα, φάρμακα, οχήματα μεταφοράς και γερανούς. Η πολωνική εταιρεία εξόρυξης KGHM Polska Miedź δραστηριοποιείται στη Χιλή.
Παραπομπές
Χιλη Πολωνια
Άγιος Γεώργιος Παΐων Αχαΐας
Ο Άγιος Γεώργιος, γνωστότερος ως Καλύβια Σκοτάνης, είναι μικρός ορεινός οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας, ευρισκόμενος σε υψόμετρο 641 μέτρων και απέχει από την Σκοτάνη, στης οποίας την Τοπική Κοινότητα ανήκει, περίπου ένα χιλιόμετρο.
Οι κάτοικοί του προέρχονται από την Σκοτάνη και ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία.
Διοικητική εξέλιξη
Αναγνωρίστηκε ως οικισμός την 19/03/1961 και υπήχθη στην Κοινότητα Σκοτάνης. Το 1997, με το ΦΕΚ 244Α της 04-12-1997, προσαρτάται στον "καποδιστριακό" Δήμο Παΐων, ως τμήμα του Δημοτικού Διαμερίσματος Σκοτάνης, ενώ το 2010, με το ΦΕΚ 87Α της 07-06-2010, προσαρτάται στον "καλλικρατικό" Δήμο Καλαβρύτων, ως τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Σκοτάνης.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του χωριού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Παΐων Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Audi A3
Το Audi A3 είναι ένα μικρομεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που παράγεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Audi. Η πρώτη γενιά του κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1996 και η δεύτερη το 2003, ενώ από τον Σεπτέμβριο του 2012 η τρίτη γενιά του. Τον Μάιο του 2020 μπήκε στη μαζική παραγωγή η τέταρτη γενιά του. Αποτελεί επίσης τη βάση για τα σπορ μοντέλα Audi S3 και Audi RS3. Μοιράζεται την πλατφόρμα του και με άλλα μοντέλα του Ομίλου Volkswagen, όπως το Volkswagen Golf, το Audi TT, το SEAT Leon και το Škoda Octavia.
Η πρώτη γενιά του A3 ξεκίνησε αποκλειστικά ως 3-πορτο hatchback, αλλά από το 1999 προστέθηκε και μια 5-πορτη hatchback εκδοχή. Η δεύτερη γενιά του, διατέθηκε ως 3-πορτο hatchback, 5-πορτο hatchback και 2-πορτο καμπριολέ, ενώ η τρίτη γενιά του μοντέλου προσέθεσε και μια 4-πορτη εκδοχή σεντάν. Η τέταρτη γενιά του, που μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Μάιο του 2020, διατίθεται ως 5-πορτο hatchback (Sportback) και ως 4-πορτο sedan.
Ντίζελ
Οι τιμές σε παρένθεση αφορούν τα μοντέλα με αυτόματο κιβώτιο.
Οι τιμές σε αγκύλη [] αφορούν τα μοντέλα με τετρακίνηση quattro.
Ασφάλεια
Μετά την πρόσκρουση, η καμπίνα παρέμεινε σταθερή και τα επίπεδα διείσδυσης ήταν σχετικά χαμηλά. Δύο αερόσακοι παρέχουν σταθερή υποστήριξη για τα κεφάλια των εμπρός επιβατών.
Η πόρτα είναι εξοπλισμένη με μια δέσμη αλουμινίου που συνδέεται με το περβάζι, επεκτείνοντας αποτελεσματικά το ύψος του. Οι πλευρικοί αερόσακοι παρέχουν σαφή προστασία για την κοιλιά και το στέρνο του οδηγού.
Αντίθετα με τους επιβάτες, δεν έχει ληφθεί κανένα μέτρο για την προστασία των πεζών. Όλες οι περιοχές δοκιμής σημείωσαν κακές επιδόσεις, αφού ο μπροστινός προφυλακτήρας δεν είχε σχεδιαστεί με τρόπο που να προστατεύει τα πόδια των πεζών.
Αudi S3
thumb|left|Audi S3 δεύτερης γενιάς
Το Α3 βγαίνει και σε σπορ έκδοση, το Audi S3, και σε δύο εκδοχές ισχύος, μία των 225 ίππων και μία των 210 ίππων. Ο κινητήρας του προήλθε από το Audi TT.
Παρόλο που έχει χαρακτηριστεί ως Quattro, στην πράξη χρησιμοποιεί ένα διαφορετικό σύστημα οδήγησης: Η σύζευξη Haldex ρυθμίζει αποτελεσματικά την κλίση από τον μπροστινό άξονα στον πίσω άξονα, ανάλογα με τις μεταβολές της λαβής.
Το Audi S3 διατέθηκε σε όλα τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπως επίσης και στην Αυστραλία και στο Μεξικό. Ωστόσο, δεν έχει πωληθεί ποτέ επίσημα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παραπομπές
https://web.archive.org/web/20090731142939/http://www.carautoportal.com/audi/audi-s3.php
https://web.archive.org/web/20130423034909/http://www.autotrader.co.uk/carmakes/audi/a3
http://vagfans.info/EN/audi/RDW/A3/A3-S3-Sportback-qu./2014/745
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
A3 Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Επαναφορτιζόμενα υβριδικά οχήματα
Μπροντνίτσα
Η Μπροντνίτσα (πολωνικά: Brodnica, Strasburg in Westpreußen ή Strasburg an der Drewenz) είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Μπροντνίτσα, στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας της βόρειας Πολωνίας. Ο πληθυσμός της είναι 28.659 κάτοικοι (2020). Τα έτη 1975 έως 1998, ήταν μέρος του Βοεβοδάτου Τόρουν. Το κοντινό Πάρκο Τοπίου Μπροντνίτσα, μια προστατευόμενη περιοχή, πήρε το όνομά του από τη Μπροντνίτσα.
Η Μπροντνίτσα είναι η πρωτεύουσα της περιοχής της οποίας η σημερινή συνοικία Μιχαουόβο (Michałowo), ένας οικισμός που αναφέρεται ήδη από το 1138 και στη συνέχεια το 1240 ως Γη του Μιχαουόβο, κρύβει λείψανα από τη νεολιθική εποχή. Όπως επιβεβαιώνεται σε παλιά έγγραφα, το Μιχαουόβο ήταν η πρωτεύουσα του Καστελανάτου της Μασοβίας. Η πόλη επιλέχθηκε λόγω της καλής της θέσης στον ποταμό Ντρβέντσα (στον εμπορικό δρόμο που οδηγεί από τη Μασοβία στην Πρωσία) και σε ένα τελωνείο μεταξύ Ντόμπζιν και Γης του Χέουμνο (αναφέρεται το 1252).
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| [[Γοτθική αρχιτεκτονική|Γοτθική Εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης, όπως φαίνεται από την Πλατεία Αγοράς]] Η πρώτη αναφορά στην πόλη Μπροντνίτσα χρονολογείται από το 1263. Το 1285–1370, έγινε η ανέγερση της γοτθικής Εκκλησίας της Αγίας Αικατερίνης. Η Μπροντνίτσα έλαβε προνόμια πόλης το 1298. Το 1440, η πόλη ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Πρωσικής Συνομοσπονδίας, η οποία αντιτάχθηκε στην τευτονική κυριαρχία και κατόπιν αιτήματος της οποίας ο Βασιλιάς Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας επανενσωμάτωσε την επικράτεια στο Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας το 1454. Τον Μάιο του 1454, η πόλη ορκίστηκε πίστη στον Πολωνό Βασιλιά στο Τόρουν. Μετά το τέλος του Δεκατριετούς Πολέμου (1454-1466), οι Τεύτονες Ιππότες απαρνήθηκαν τις αξιώσεις στην πόλη και την αναγνώρισαν ως μέρος της Πολωνίας. Έγινε μια βασιλική πόλη του Πολωνικού Στέμματος, που βρισκόταν διοικητικά στο Βοεβοδάτο Χέουμνο. Στο Τευτονικό Κράτος, η Μπροντνίτσα ήταν η έδρα του Διοικητή, στο Πολωνικό Βασίλειο ήταν η πρωτεύουσα της περιφέρειας του σταρόστα και τα εδάφη του πρώην Διοικητή ήταν τότε βασιλική ιδιοκτησία. αριστερά|μικρογραφία| Πύργος του [[Κάστρο της Μπροντνίτσα|Κάστρου της Μπροντνίτσα, ο υψηλότερος γοτθικός πύργος στην Πολωνία ανατολικά του Βιστούλα, σήμερα μουσείο]] Μια ευνοϊκή τοποθεσία στη διασταύρωση σημαντικών διαδρομών που χρησιμοποιούταν για τη μεταφορά διαφορετικών εμπορευμάτων (ξύλο, ψάρι, γούνες, δέρμα ζώων, σιτηρά, μαλλί) επιτάχυνε την ανάπτυξη της πόλης, καθιστώντας την ένα σημαντικό κέντρο εμπορίου, με την κατάσταση να εξακολουθεί να αντανακλάται στον αριθμό των καλοδιατηρημένων σιταποθηκών κατά μήκος του Ντρβέντσα. Μεταξύ 1486 και 1604, η πόλη ανήκε στην οικογένεια Ντζιαουίνσκι και στη συνέχεια, μεταξύ 1604 και 1625, στην Άννα της Σουηδίας, η οποία ήταν η βασιλική αδελφή του Σιγισμούνδου Γ΄ της Πολωνίας, βασιλιά της Πολωνίας, της Λιθουανίας και της Σουηδίας. Τα μετέπειτα χρόνια ήταν η ιδιοκτησία της Βασίλισσας Καικιλία Ρενάτα της Αυστρίας, του Καγκελάριου Γέζι Οσολίνσκι, της Βασίλισσας Μαρία Καζιμίρα Λουίζα ντε Λα Γκρανζ ντ'Αρκιάν και του Στρατάρχη Φραντσίσεκ Μπιελίνσκι.
Η Μπροντνίτσα προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας το 1772, κατά τον πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας, αλλά το 1807, κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων, έγινε μέρος του βραχύβιου Δουκάτου της Βαρσοβίας. Το 1815, η Μπροντνίτσα, γνωστή ως Strasburg (Στράσμπουργκ) στα γερμανικά, προσαρτήθηκε ξανά από την Πρωσία. Το 1871, έγινε επίσης μέρος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Μετά το 1785, οι Πρώσοι διέλυσαν το Κάστρο της Μπροντνίτσα, διατηρώντας μόνο τον πύργο, ο οποίος είναι σήμερα ο υψηλότερος γοτθικός πύργος στην Πολωνία ανατολικά του Βιστούλα, και λειτουργεί ως μουσείο και παρατηρητήριο. Η πόλη είχε μια προτεσταντική εκκλησία, μια καθολική εκκλησία, μια συναγωγή, ένα γυμνάσιο, ένα περιφερειακό δικαστήριο, ένα κεντρικό τελωνείο και πολλές εμπορικές επιχειρήσεις.
Ο 19ος αιώνας είδε 20 χιλιάδες Πολωνούς στρατιώτες να φυλακίζονται μετά την αποτυχία της Νοεμβριανής Εξέγερσης (1830–1831) και πολλούς κατοίκους της πόλης και ευγενείς που συμμετείχαν στην Ιανουαριανή Εξέγερση (1863). Στην περιοχή της Μπροντνίτσα, επίσης, οι Μασόβιοι αντάρτες αναζήτησαν καταφύγιο από τη ρωσική δίωξη μετά την αποτυχία της Ιανουαριανής Εξέγερσης. Η Bank Spółdzielczy w Brodnicy («Συνεταιριστική Τράπεζα της Μπροντνίτσα»), η οποία είναι η παλαιότερη πολωνική τράπεζα που λειτουργεί συνεχώς, ιδρύθηκε το 1862. Το 1873, ιδρύθηκε μια πολωνική φιλομαθητική οργάνωση στο τοπικό γυμνάσιο, η δραστηριότητα της οποίας έληξε το 1901 λόγω της αντιπολωνικής πολιτικής της Γερμανίας.
Κατά τη διάρκεια της κατοχής της Πολωνίας (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος), το 1939, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν μαζικές συλλήψεις ντόπιων Πολωνών, οι οποίοι αργότερα δολοφονήθηκαν στην περιοχή ή απελάθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μερικοί από αυτούς τους Πολωνούς δολοφονήθηκαν στο Σκρβίλνο μεταξύ 15 Οκτωβρίου και 15 Νοεμβρίου 1939 και στο Μπζεζίνκι τον Οκτώβριο του 1939. Ο διευθυντής του τοπικού γυμνασίου του μεσοπολέμου, Κλέμεςν Μαλίτσκι, ήταν μεταξύ των Πολωνών διευθυντών και δασκάλων που δολοφονήθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Οράνιενμπουργκ στο πλαίσιο του Intelligenzaktion Pommern. Το 1940-1941, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν απελάσεις Πολωνών, των οποίων τα σπίτια, τα καταστήματα και τα εργαστήρια παραδόθηκαν στη συνέχεια σε Γερμανούς αποίκους ως μέρος της πολιτικής Lebensraum (Ζωτικός χώρος). Ένα σωφρονιστικό στρατόπεδο της Einsatzgruppen λειτουργούσε στην πόλη κατά τη διάρκεια της κατοχής, και το 1944, οι Γερμανοί δημιούργησαν επίσης ένα υποστρατόπεδο του στρατόπεδο συγκέντρωσης Στούτχοφ, που προοριζόταν για γυναίκες κρατούμενες. Η γερμανική κατοχή έληξε τον Ιανουάριο του 1945.
Κλίμα
Το κλίμα στην περιοχή έχει ήπιες διαφορές μεταξύ υψηλών και χαμηλών και υπάρχουν επαρκείς βροχοπτώσεις όλο το χρόνο. Ο υποτύπος της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν για αυτό το κλίμα είναι "Cfb". (Κλίμα Θαλάσσιας Δυτικής Ακτής).
Αδελφοποιημένες πόλεις
Η Μπροντνίτσα είναι αδελφοποιημένη με τις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Κουγιαβίας-Πομερανίας Κατηγορία:Πόβιατ Μπροντνίτσα Κατηγορία:Βοεβοδάτο Πομερανίας (1919-1939) Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία
Σχέσεις Κίνας-Πολωνίας
Πρώιμες επαφές και προσεγγίσεις
μικρογραφία| Χάρτης της Κίνας του 17ου αιώνα από τον Πολωνό [[Ιησουίτες|Ιησουίτη Μίχαου Μπόιμ, τον πρώτο τόσο ακριβή χάρτη της Κίνας στην ιστορία της Ευρώπης. ]] Οι επαφές μεταξύ Πολωνών και Κινέζων χρονολογούνται αρκετούς αιώνες πριν. Στα μέσα του 17ου αιώνα, σημαντικοί Πολωνοί Ιησουίτες ιεραπόστολοι, οι Μίχαου Μπόιμ και Γιαν Μικουάι Σμογκουλέτσκι έφτασαν στην Κίνα. Ο Μπόιμ επέκτεινε σημαντικά τις γνώσεις της Κίνας στην Ευρώπη με τα έργα του, μεταξύ των οποίων ήταν το πρωτοποριακό βιβλίο βοτανικής Flora Sinensis και λεπτομερείς χάρτες της Κίνας. Εισήγαγε επίσης την παραδοσιακή κινέζικη ιατρική στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της ανάλυσης του σφυγμού. Ο Σμογκουλέτσκι δίδαξε ευρωπαϊκά μαθηματικά και αστρονομία στην Κίνα και εισήγαγε λογάριθμους στην Κίνα. Τόσο ο Μπόιμ όσο και ο Σμογκουλέτσκι είχαν επαφές με το Αυτοκρατορικό Δικαστήριο της Κίνας. Τον 17ο αιώνα, υπήρξαν διπλωματικές προσεγγίσεις μεταξύ των αυλών του Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι και του Αυτοκράτορα Κανγκσί.
Στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν η Πολωνία παρέμεινε διαμελισμένη και κατακτημένη από γειτονικές δυνάμεις, χιλιάδες Πολωνοί μετανάστες, συμπεριλαμβανομένων μηχανικών, αρχιτεκτόνων, ιατρών, δασκάλων, πολλοί από αυτούς πολιτικοί πρόσφυγες, εγκαταστάθηκαν στη Μαντζουρία (Βορειοανατολική Κίνα) και συνέβαλαν σημαντικά στην ίδρυση και ανάπτυξη του Κινεζικού Ανατολικού Σιδηροδρόμου και της πόλης Χαρμπίν. Ο ιδρυτής της πόλης ήταν ο Πολωνός μηχανικός Άτναμ Σιντουόφσκι, ο οποίος ήταν επίσης ο πρώτος δήμαρχος του Χαρμπίν, ενώ η διάταξη της πόλης σχεδιάστηκε από τον Πολωνό μηχανικό Στανίσουαφ Γιόκις, και άλλοι Πολωνοί μηχανικοί ήταν επίσης υπεύθυνοι για την κατασκευή της. Οι Πολωνοί δημιούργησαν μια ευημερούσα και επιδραστική κοινότητα στην πόλη, με πολωνικό τύπο, σχολεία, οργανισμούς, εκκλησίες, (συμπεριλαμβανομένης του σημερινού Καθεδρικού Ναού τηςΙερής Καρδιάς του Ιησού) και αθλητικές ομάδες, και συνυπήρξε ειρηνικά με τις άλλες εθνικότητες της πόλης, συμπεριλαμβανομένων των Κινέζων. Πολλοί Πολωνοί απασχολούνταν στον Κινέζικο Ανατολικό Σιδηρόδρομο, τον οποίο διαχειριζόταν τότε ο Πολωνός μηχανικός σιδηροδρόμων Στανίσουαφ Κιέρμπεντζ. Οι Πολωνοί εισήγαγαν την καλλιέργεια ζαχαρότευτλων στην Κίνα και ίδρυσαν το πρώτο ζυθοποιείο της χώρας, γνωστό τώρα ως Ζυθοποιείο Χαρμπίν. Η Πολωνοί ίδρυσαν επίσης τους πρώτους ατμόμυλους, μεταλλουργικά εργοστάσια, καθώς και εργοστάσια επίπλων και τσιγάρων στη Μαντζουρία. Αρκετοί Πολωνοί συγγραφείς, συμπεριλαμβανομένων των Τέοντορ Παρνίτσκι, Ένταβαρντ Καϊντάνσκι και Καζίμιες Γκροχόφσκι, είτε γεννήθηκαν είτε πέρασαν μέρος της παιδικής τους ηλικίας ή της ενηλικίωσής τους στο Χαρμπίν, προτού τελικά μετακομίσουν στην Πολωνία, όπου διέδωσαν τις γνώσεις για την Κίνα και την Ανατολική Ασία.
Σύγχρονες σχέσεις
αριστερά|μικρογραφία| Υπογραφή συνθήκης φιλίας, εμπορίου και ναυσιπλοΐας μεταξύ Κίνας και Πολωνίας στη [[Ναντσίνγκ το 1929.]] Το 1918, η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία της μετά την περίοδο των διαμελισμών και ξεκίνησαν οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Κίνας και Πολωνίας το 1919, αλλά οι δύο χώρες δεν ανέπτυξαν μια ισχυρή σχέση λόγω της απομόνωσης μεταξύ τους. Μια συνθήκη φιλίας, εμπορίου και ναυσιπλοΐας μεταξύ Κίνας και Πολωνίας υπογράφηκε στη Ναντσίνγκ το 1929 για την ενίσχυση και την ανάπτυξη των σχέσεων. Η πολωνική κοινότητα στο Χαρμπίν παρέμεινε ισχυρή, έως ότου πολλοί Πολωνοί σταδιακά έφυγαν για την Πολωνία το 1930, και οι υπόλοιποι Πολωνοί επαναπατρίστηκαν ως επί το πλείστον στην Πολωνία από την πολωνική κυβέρνηση το 1949.
Οι σχέσεις άρχισαν στις 5 Οκτωβρίου 1949 μετά τις κομμουνιστικές καταλήψεις των αντίστοιχων κρατών τους και οι διπλωματικές αποστολές ιδρύθηκαν λίγο μετά τις 7 Οκτωβρίου 1949. Η Πολωνία ήταν μέρος του σοβιετικού μπλοκ και είχε φιλικές σχέσεις με την Κίνα και συνεργάστηκε σε διεθνή ζητήματα, όπως ο Πόλεμος της Κορέας.
Ο Τσου Εν Λάι, ο πρωθυπουργός στη δεκαετία του 1950, πραγματοποίησε δύο κρατικές επισκέψεις στην Πολωνία. Ηγέτες από την Πολωνία, όπως ο Μπολέσουαφ Μπιέρουτ, ο Έντβαρντ Όχαπ και ο Γιούζεφ Τσιρανκιέβιτς επισκέφθηκαν την Κίνα σε διάφορες χρονικές στιγμές κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. μικρογραφία| Ο Πρόεδρος της Πολωνίας [[Άντζεϊ Ντούντα και ο Κομμουνιστής ηγέτης της Κίνας Σι Τζινπίνγκ υπέγραψαν δήλωση σχετικά με τη στρατηγική εταιρική σχέση.]] Η Πολωνία υπέστη πολιτική και κοινωνική αλλαγή όταν το σοβιετικό μπλοκ κατέρρευσε στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και η Πολωνία έγινε μια νέα μετακομμουνιστική χώρα. Η σχέση μεταξύ των δύο χωρών παραμένει σταθερή, καθώς η Πολωνία έγινε περισσότερο μια δυτική φιλελεύθερη δημοκρατία με μια καπιταλιστική αγορά και η Κίνα ξεκίνησε τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις του Τενγκ Σιαοπίνγκ.
Το 2016, ο Πρόεδρος της Πολωνίας, Άντζεϊ Ντούντα, συναντήθηκε με τον ηγέτη της Κίνας και τον γενικό γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, Σι Τζινπίνγκ, λέγοντας ότι «οι πολωνικές εταιρείες θα επωφεληθούν πολύ» από την πρωτοβουλία μιας ζώνης και ενός δρόμου της Κίνας. Ο Ντούντα και ο Σι υπέγραψαν μια δήλωση σχετικά με τη στρατηγική συνεργασία στην οποία επανέλαβαν ότι η Πολωνία και η Κίνα θεωρούσαν η μία την άλλη ως μακροπρόθεσμους στρατηγικούς εταίρους.
Διμερείς σχέσεις
μικρογραφία| Χώρες που υπέγραψαν έγγραφα συνεργασίας σχετικά με την [[πρωτοβουλία μιας ζώνης και ενός δρόμου.]] Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 έως του 1990, οι δύο χώρες πραγματοποίησαν οικονομικές δραστηριότητες χρησιμοποιώντας λογαριασμούς σε κυβερνητικές συμφωνίες. Η ετήσια εμπορική αξία ήταν σχεδόν 1 δισεκατομμύριο δολάρια ΗΠΑ το 1986 μεταξύ των δύο κομμουνιστικών κρατών.
Στη δεκαετία του 1990, υπεγράφη συμφωνία για πληρωμές στο εμπόριο σε μετατρέψιμο συνάλλαγμα. Το εμπόριο μειώθηκε το 1990 από 0,322 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ σε 0,144 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ το 1991. Από το 1992 το διμερές εμπόριο άρχισε να αυξάνεται ξανά.
Το διμερές εμπόριο αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια. Το 2001, το εμπόριο μεταξύ των δύο χωρών εκτιμήθηκε σε 1,224 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, αύξηση κατά 29,5% σε σχέση με το 2000.
Οι σινο-πολωνικές οικονομικές σχέσεις περιστρέφονται γύρω από τομείς όπως η προστασία του περιβάλλοντος, η χρηματοδότηση, η γεωργική τεχνολογία, η βιομηχανία χαλκού και η εξόρυξη άνθρακα. Αυτό περιλαμβάνει επίσης νέους τομείς όπως υψηλή τεχνολογία, καθαρή ενέργεια, εργασία, υπηρεσίες και υποδομές.
Το 2008, οι εξαγωγές της Πολωνίας στην Κίνα ήταν περίπου 1 δισεκατομμύριο δολάρια ΗΠΑ. Οι εισαγωγές από την Κίνα ήταν περίπου 11 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.
Τον Ιανουάριο του 2019, ο υπάλληλος της Huawei, Γουάνγκ Γουεϊτσίν, συνελήφθη στην Πολωνία με την κατηγορία κατασκοπείας για την Κίνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πολωνια Κινα
Σχέσεις Βραζιλίας-Πολωνίας
Οι σχέσεις Βραζιλίας-Πολωνίας αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις μεταξύ της Βραζιλίας και της Πολωνίας. Πάνω από 800.000 Βραζιλιάνοι είναι πολωνικής καταγωγής, καθιστώντας τη Βραζιλία τη δεύτερη χώρα με τη μεγαλύτερη πολωνική κοινότητα στο εξωτερικό (μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες). Και τα δύο έθνη είναι μέλη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.
Ιστορία
Στα μέσα του 1800, ο Βραζιλιάνος Αυτοκράτορας Πέτρος Β΄ της Βραζιλίας ενθάρρυνε την πολωνική μετανάστευση στη Βραζιλία και υποστήριξε την ανεξαρτησία της Πολωνίας, όπου εκείνη την εποχή τμήματα του έθνους προσαρτήθηκαν από την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, τη Ρωσική Αυτοκρατορία και τη Γερμανική Αυτοκρατορία. Ο Βραζιλιάνος διπλωμάτης, Ρούι Μπαρμπόσα, υποστήριξε την ανεξαρτησία της Πολωνίας στις Συμβάσεις της Χάγης του 1907. Μεταξύ 1869 και 1920, περισσότεροι από 60.000 Πολωνοί μετανάστες μετανάστευσαν στη Βραζιλία. Οι περισσότεροι από τους Πολωνούς μετανάστες εγκαταστάθηκαν στην πολιτεία Παρανά.
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Βραζιλία κήρυξε πόλεμο στις Κεντρικές Δυνάμεις. Στο τέλος του πολέμου, η Βραζιλία συμμετείχε στη Συνθήκη των Βερσαλλιών, η οποία είδε τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης Πολωνίας. Η Πολωνία πέτυχε την ανεξαρτησία της το 1918 και η Βραζιλία έγινε το πρώτο έθνος στη Λατινική Αμερική που αναγνώρισε την Πολωνία στις 17 Αυγούστου 1918. Στις 27 Μαΐου 1920, και τα δύο έθνη καθιέρωσαν διπλωματικές σχέσεις και άνοιξαν διπλωματικές διακηρύξεις στην πρωτεύουσα κάθε χώρας, αντίστοιχα. Στην αρχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου τον Σεπτέμβριο του 1939, η Βραζιλία παρέμεινε ουδέτερη ακόμη και μετά την εισβολή στην Πολωνία από γερμανικά στρατεύματα. Στις 22 Αυγούστου 1942, η Βραζιλία κήρυξε πόλεμο εναντίον της Γερμανίας και της Ιταλίας μετά το ναυάγιο έξι βραζιλιάνικων πλοίων στον Ατλαντικό Ωκεανό από γερμανικά U-boat. Τόσο τα στρατεύματα της Βραζιλίας όσο και της Πολωνίας πολέμησαν στο ίδιο πλευρό κατά τη διάρκεια της ιταλικής εκστρατείας. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1945, η Βραζιλία αναγνώρισε την Πολωνική Προσωρινή Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας. Λίγο αργότερα, και τα δύο έθνη άνοιξαν ξανά τις διπλωματικές αποστολές.
Τον Ιανουάριο του 1961, ο Πολωνός Υπουργός Εξωτερικών, Άνταμ Ραπάτσκι, έγινε ο πρώτος κυβερνητικός αξιωματούχος υψηλού επιπέδου που επισκέφτηκε τη Βραζιλία. Λίγο μετά την επίσκεψή του, και τα δύο έθνη αναβάθμισαν τη διπλωματική τους αποστολή σε πρεσβείες. Το 1962, ο Υπουργός Εξωτερικών της Βραζιλίας, Φρανσίσκο Κλεμεντίνο ντε Σαντιάγγο Ντάντας, ανταπόδωσε στην επίσκεψη στην Πολωνία. Τον Μάιο του 1961, τόσο η Βραζιλία όσο και η Πολωνία υπέγραψαν συμφωνία για το εμπόριο και συμφωνία πολιτιστικής και επιστημονικής συνεργασίας τον Αύγουστο του 1963. Από το 1965 έως το 1985, η Βραζιλία κυβερνήθηκε από μια στρατιωτική δικτατορία που καθυστέρησε την πρόοδο των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των δύο εθνών. Στην άλλη πλευρά, η Πολωνία βίωνε τις διαμαρτυρίες πολωνικών συνδικαλιστικών οργανώσεων της Αλληλεγγύης κατά τη δεκαετία του 1980, οι οποίες συνέβαλαν στην κατάρρευση του κομμουνισμού στη χώρα το 1990. Το 1995, ο Πρόεδρος της Πολωνίας, Λεχ Βαλέσα, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στη Βραζιλία, και έγινε ο πρώτος Πολωνός αρχηγός κράτους που επισκέφθηκε το έθνος. Το 2002, ο Πρόεδρος της Βραζιλίας, Φερνάντο Χενρίκε Καρντόσο, ανταπέδωσε την επίσκεψη στην Πολωνία, και έγινε ο πρώτος αρχηγός κράτους της Βραζιλίας που επισκέφθηκε το έθνος.
Τον Ιανουάριο του 2019, ο Υπουργός Εξωτερικών της Πολωνίας, Γιάτσεκ Τσαπουτόβιτς, πραγματοποίησε επίσκεψη στη Βραζιλία για να παραστεί στην ορκωμοσία του Προέδρου Ζαΐρ Μπολσονάρου. Τον Μάιο του 2020, και τα δύο έθνη γιόρτασαν 100 χρόνια διπλωματικών σχέσεων.
Επισκέψεις υψηλού επιπέδου
Επισκέψεις υψηλού επιπέδου από τη Βραζιλία στην Πολωνία
Επισκέψεις υψηλού επιπέδου από την Πολωνία στη Βραζιλία
Εμπορικές συναλλαγές
δεξιά|μικρογραφία| Πρεσβεία της Βραζιλίας στη Βαρσοβία Το 2018, το συνολικό εμπόριο μεταξύ Βραζιλίας και Πολωνίας ανήλθε σε 1,8 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Οι κύριες εξαγωγές της Βραζιλίας προς την Πολωνία αποτελούνται από ορυκτούς πόρους, μηχανήματα και ηλεκτρικές συσκευές, τρόφιμα, χημικά και πλαστικά. Οι εξαγωγές της Πολωνίας στη Βραζιλία αποτελούνται από μηχανήματα και ηλεκτρικές συσκευές, χημικά, καθώς και πλαστικά, κυρίως συνθετικό καουτσούκ. Η Βραζιλία είναι ο κύριος εμπορικός εταίρος της Πολωνίας στη Λατινική Αμερική. Η βραζιλιάνικη εταιρεία αεροπλάνων Embraer πούλησε αεροπλάνα στην Πολωνία τα οποία χρησιμοποιούνται από τον πολωνικό αερομεταφορέα LOT Polish Airlines και από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Το 2000, τα κράτη μέλη της Mercosur (συμπεριλαμβανομένης της Βραζιλίας) και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (συμπεριλαμβανομένης της Πολωνίας) ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις για μια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου.
Παραπομπές
Πολωνια Βραζιλια
Άμα (Μπουτάν)
Το Άμα είναι χωριό στο Μπουτάν. Βρίσκεται στην επαρχία Βανγκντούε Φοντράνγκ, στο νοτιο-κεντρικό μέρος της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Μπουτάν
Πολύθυρο
μικρογραφία Το πολύθυρο, είναι μία αρχιτεκτονική κατασκευή που χρησιμοποίησαν οι Μινωίτες στο ανάκτορο της Φαιστού, όπου βλέπουμε στο δεύτερο επίπεδο στα διαμερίσματα του πρίγκιπα να υπάρχει ένας χώρος με τα περβάζια όπου υπήρχαν πολλές πόρτες (πολλές θύρες, πολύθυρον). Αυτό εξυπηρετούσε για να φωτίζεται ο χώρος από το φως του ήλιου, που ανέτειλε από την κορυφή του Κόφινα, στα Αστερούσια όρη, ζεσταίνοντας τον χώρο το χειμώνα, αλλά και να αερίζεται και να προσφέρει δροσιά το καλοκαίρι.
Glotta
Το Glotta με υπότιτλο Zeitschrift für griechische und lateinische Sprache (Γλῶττα. Περιοδικό ελληνικής και λατινικής γλώσσας) είναι ένα παραδοσιακό περιοδικό κλασικής φιλολογίας στη γερμανική γλώσσα. Το όνομα Glotta προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη γλῶττα (γλώσσα).
Το περιοδικό Glotta ιδρύθηκε το 1909 από τους Πάουλ Κρέτσμερ και Φραντς Σκουτς. Ασχολείται κυρίως με προβλήματα των κλασικών αρχαίων γλωσσών, των λατινικών και των αρχαίων ελληνικών και κατά συνέπεια δημοσιεύει κυρίως γλωσσικές, δομικές και ετυμολογικές μελέτες. Μετά από διακοπή λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Κρέτσμερ και Μπρούνο Σνελ προσπάθησαν να αποκαταστήσουν το περιοδικό, το οποίο ξανακυκλοφόρησε το 1948. Οι παρόντες (2023) αρχισυντάκτες είναι οι Γιαν Φέλιξ Γκέρτνερ, Ντάνιελ Κέλιγκαν και Αντρέας Βίλι.
Εκδίδεται περιστασιακά από το 1909. Σήμερα η Vandenhoeck & Ruprecht δημοσιεύει ένα τεύχος το χρόνο και γίνονται αποδεκτές εργασίες στα γερμανικά, αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά και ισπανικά.
Παλαιότεροι αρχισυντάκτες:
Διεύθυνση Κοινών Επιχειρήσεων
Η Διεύθυνση Κοινών Επιχειρήσεων είναι μέρος της Εθνικής Άμυνας της Νότιας Αφρικής που έχει επιφορτιστεί με τη διεξαγωγή Κοινών Επιχειρήσεων στις οποίες συμμετέχουν τα διάφορα μέρη της Εθνικής Άμυνας της Νότιας Αφρικής.
Ιστορία
Η Διεύθυνση Κοινών Επιχειρήσεων ιδρύθηκε την 1η Αυγούστου 1997 κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης αναδιοργάνωσης των ενόπλων δυνάμεων.
Πριν από την αναδιοργάνωση, κάθε σκέλος της Υπηρεσίας είχε ένα επιτελείο επιχειρήσεων υπεύθυνο για την ανάπτυξη των μονάδων του σύμφωνα με τις οδηγίες του Αρχηγού Υπηρεσίας και του Αρχηγού της Εθνικής Άμυνας της Νότιας Αφρικής. Ο Αρχηγός της Εθνικής Άμυνας της Νότιας Αφρικής είχε ένα επιτελείο επιχειρήσεων, που έπαιζε συντονιστικό ρόλο.
Μετά την αναδιοργάνωση, κάθε σκέλος υπηρεσίας χρειάζεται να παρέχει κατάλληλα εκπαιδευμένες και εξοπλισμένες δυνάμεις στις κοινές επιχειρήσεις. Οι κοινές επιχειρήσεις θα ανέπτυσσαν στη συνέχεια αυτές τις δυνάμεις όπως είναι απαραίτητο και να επανέλθουν στη μητρική τους υπηρεσία μετά την αποστολή. Εξαίρεση αποτελεί η Ταξιαρχία Ειδικών Δυνάμεων, η οποία βρίσκεται άμεσα υπό τη διοίκηση του Αρχηγού της Εθνικής Άμυνας της Νότιας Αφρικής και είναι μόνιμα διατεθειμένη στις κοινές επιχειρήσεις.
Υπάρχουν εννέα κοινά επιχειρησιακά-τακτικά στρατηγεία υπό τον Αρχηγό Κοινών Επιχειρήσεων της Εθνικής Άμυνας της Νότιας Αφρικής, κάτω από τα οποία λειτουργούν πολλές μονάδες του Στρατού. Για παράδειγμα, η Βόρεια Τοπική Κοινή Επιχειρησιακή Ομάδα Δράσης (RJTFN) βρίσκεται στο Πολοκουάνε, που διοικείται από έναν υποστράτηγο. Το Αρχηγείο της Βόρειας Τοπικής Κοινής Επιχειρησιακής Ομάδας Δράσης είναι υπεύθυνο για την επιχειρησιακή ανάπτυξη του αρχηγείου του Ομίλου ή του αρχηγείου τακτικής υπό τη διοίκηση του. Η Βόρεια Τοπική Κοινή Επιχειρησιακή Ομάδα Δράσης υποδιαιρείται σε περιοχές, καθεμία υπό τον επιχειρησιακό έλεγχο ενός αρχηγείου ομάδας. Για παράδειγμα, το αρχηγείο του Ομίλου στη Μουσίνα ονομάζεται Στρατιωτική Περιοχή του Σούτπανσμερπγκ. Οι άλλες περιοχές είναι η ομάδα 33, Μπομπέλα ; Ομάδα 12, Ερμέλο ; και Ομάδα 14, Πολοκουάνε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατός της Νότιας Αφρικής
Κενγκάρ
Το Κενγκάρ είναι μια πόλη στην επαρχία Μονγκάρ του Μπουτάν. Βρίσκεται στο κεντρο-νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Σφιέτσιε
Το Σφιέτσιε (πολωνικά: Świecie, Schwetz, «Σβετς») είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Σφιέτσιε, στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας στη βόρεια Πολωνία. Από το 1975 έως το 1998, ήταν μέρος του Βοεβοδάτου Μπίντγκοστς. Ο πληθυσμός του είναι 25.335 κάτοικοι (2020).
Τοποθεσία
Το Σφιέτσιε βρίσκεται στη δυτική όχθη του ποταμού Βιστούλα στις εκβολές του ποταμού Βντα, περίπου 40 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Μπίντγκοστς, 105 χιλιόμετρα νότια του Γκντανσκ και 190 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Καλίνινγκραντ.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| [[Γοτθική αρχιτεκτονική|Γοτθική-Αναγεννησιακή Εκκλησία του Αγίου Στανισλάου και της Παναγίας της Τσενστοχόβα]] Στον Πρώιμο Μεσαίωνα, στη θέση της σημερινής πόλης υπήρχε ψαράδικο χωριό. Η περιοχή έγινε μέρος του αναδυόμενου πολωνικού κράτους τον 10ο αιώνα. Το όνομα της πόλης προέρχεται από την πολωνική λέξη świecić, που σημαίνει «λάμψη». Κατά την περίοδο του κατακερματισμού της Πολωνίας, το Σφιέτσιε έγινε η κατοικία του Πομερανού δούκα Γκζιμίσουαφ, όταν το 1198 ανεγέρθηκε εκεί η Εκκλησία της Παναγίας. Το δουκάτο του Γκζιμίσουαφ περιλάμβανε μέρος της Ανατολικής Πομερανίας με εξέχουσες πόλεις τις Σταρόγκαρντ Γκντάνσκι και Λουμπισέβο Ττσέφσκιε, καθώς και το Σκαρσέβι. Το Τευτονικό Τάγμα κατέκτησε το Γκντανσκ το 1309 και το 1310 αγόρασε την περιοχή στο Σόλντιν από τους Μαργράβους του Βρανδεμβούργου, οι οποίοι διεκδίκησαν την περιοχή, η οποία ωστόσο νόμιμα αποτελούσε μέρος της Πολωνίας. Μέχρι τότε, ο οικισμός είχε ήδη το καθεστώς Civitas, ακριβώς όπως το Γκντανσκ και το Ττσεφ. Το Σφιέτσιε έλαβε μια δημοτική μορφή διακυβέρνησης από το Τευτονικό Τάγμα, όταν βρισκόταν ακόμα στην ψηλή δυτική όχθη του Βιστούλα. Πιθανώς λόγω καταστροφής από πυρκαγιά, κατά την περίοδο 1338–1375 η πόλη μεταφέρθηκε στην κοιλάδα του Βιστούλα. Η πόλη ανακαταλήφθηκε για λίγο από τους Πολωνούς μετά τη νίκη τους στη Μάχη του Γκρούνβαλντ το 1410. Το 1454, στα αρχικά στάδια του Δεκατριετούς Πολέμου, καταλήφθηκε από την Πρωσική Συνομοσπονδία, η οποία αντιτάχθηκε στην τευτονική κυριαρχία, και κατόπιν αιτήματος της οποίας ο Βασιλιάς Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας επανενσωμάτωσε την περιοχή στο Βασίλειο της Πολωνίας την ίδια χρονιά. Οι Τεύτονες Ιππότες απαρνήθηκαν οποιεσδήποτε αξιώσεις στην πόλη και την αναγνώρισαν ως τμήμα της Πολωνίας το 1466. Διοικητικά αποτελούσε μέρος του Βοεβοδάτου Πομερανίας (1466-1772) στην επαρχία της Βασιλικής Πρωσίας εντός της Επαρχίας Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Η πόλη ευημερούσε λόγω της θέσης της στη διασταύρωση του Δρόμου του Κεχριμπαριού και της εμπορικής οδού που συνδέει τη Δυτική Πομερανία με τη Βαρμία, τη Μαζουρία και τη Λιθουανία. Τον 17ο αιώνα, το Σφιέτσιε υπέφερε ως αποτέλεσμα της σουηδικής εισβολής στην Πολωνία και μιας επιδημίας.
Το 1772, κατά τη διάρκεια του πρώτου διαμελισμού της Πολωνίας, η πόλη προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας και το Schwetz («Σβετς»)ενσωματώθηκε στη νεοσύστατη Επαρχία της Δυτικής Πρωσίας. Το 1871, έγινε επίσης μέρος της Γερμανίας. Η οικονομική ανάπτυξη βελτιώθηκε αποφασιστικά με τη σύνδεση με το σιδηροδρομικό δίκτυο το 1888. Το 1905, η πόλη είχε μια προτεσταντική εκκλησία, δύο καθολικές εκκλησίες και μια συναγωγή. Το 1910, το Σβετς είχε πληθυσμό 8.042 κατοίκων, εκ των οποίων 4.206 (52,3%) ήταν γερμανόφωνοι, 36.05 (44,8%) ήταν πολωνόφωνοι και 166 (2,1%) ήταν δίγλωσσοι στα γερμανικά και άλλη γλώσσα.
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Σφιέτσιε παραχωρήθηκε από τη Γερμανία στην Πολωνία το 1920 σύμφωνα με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών και έγινε μέρος του Βοεβοδάτου Πομερανίας (1919-1939) της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας. Το 1920, ο Στανίσουαφ Κόστκα, ένας διακεκριμένος Πολωνός ακτιβιστής που δραστηριοποιήθηκε στο Γκρούντζιοντς και το Σφιέτσιε υπό την πρωσική κυριαρχία, έγινε δήμαρχος της πόλης. Ο Στανίσουαφ Κόστκα έχτισε νέα αναχώματα που προστατεύουν το Σφιέτσιε από τις πλημμύρες μέχρι σήμερα, και υπό τη διοίκησή του η πόλη αναπτύχθηκε οικονομικά και πολιτιστικά. αριστερά|μικρογραφία| Μνημείο για τους Πολωνούς δασκάλους που δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής μεταξύ 1939 και 1945, με το ταχυδρομείο στο βάθος Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η ναζιστική Γερμανία κατέλαβε το Σφιέτσιε και το προσάρτησε στις 8 Οκτωβρίου 1939, καθιστώντας το έδρα της κομητείας Κράις του Σβετς. Διοικήθηκε ως μέρος του Ράιχσγκαου Ντάντσιχ-Δυτικής Πρωσίας. Επιφανείς Πολωνοί συνελήφθησαν χρησιμοποιώντας μυστική πολιτικά στοχευμένη λίστα στόχων και δολοφονήθηκαν χρησιμοποιώντας τους παραστρατιωτικούς της Volksdeutscher Selbstschutz. Οι ντόπιοι Πολωνοί δολοφονήθηκαν σε μεγάλες σφαγές στο Σφιέτσιε, στη Γκρούπα και στο Μνίσεκ.
Οι Γερμανοί δολοφόνησαν επίσης το προσωπικό και 1.350 ασθενείς του τοπικού ψυχιατρείου σε μεγάλες σφαγές στα δάση του Σπένγκαφσκ και του Λουσκούφκο. Οι ντόπιοι Πολωνοί υποβλήθηκαν επίσης σε απελάσεις.
Η πόλη καταλήφθηκε από τις συνδυασμένες πολωνικές και σοβιετικές δυνάμεις στις 10 Φεβρουαρίου 1945, και αποκαταστάθηκε στην Πολωνία, όπου έγινε μέρος του Βοεβοδάτου Μπίντγκοστς που σχηματίστηκε το 1946 στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας. Η πόλη μεγάλωσε γρήγορα με τον πληθυσμό να φτάνει τους 13.500 μέχρι το 1961. Το διυλιστήριο ζάχαρης επεκτάθηκε, χτίστηκαν μονάδες παραγωγής κρέατος, ζωοτροφών και μύλοι, συμπεριλαμβανομένου του εργοστασίου χαρτιού που ξεκίνησε το 1968, με 4.600 υπαλλήλους. Το 1988, το Σφιέτσιε τιμήθηκε με τον Σταυρό του Αξιωματικού του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας, ένα από τα υψηλότερα κρατικά τάγματα της Πολωνίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Κουγιαβίας-Πομερανίας Κατηγορία:Πόβιατ Σφιέτσιε Κατηγορία:Βοεβοδάτο Πομερανίας (1919-1939) Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ανγκόλας
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ανγκόλας (πορτογαλικά: Biblioteca Nacional de Angola), βρίσκεται στην πρωτεύουσα Λουάντα και είναι η εθνική βιβλιοθήκη της Δημοκρατίας της Ανγκόλας. Ιδρύθηκε το 1969, ενώ η χώρα βρισκόταν ακόμη υπό πορτογαλική κυριαρχία, και έκτοτε λειτουργεί ως υπεύθυνη βιβλιοθήκη για τη νόμιμη κατάθεση στην Ανγκόλα και ως δημόσια βιβλιοθήκη.
Ιστορία
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ανγκόλας ιδρύθηκε με το διάταγμα αριθ. 49 448, της 27ης Δεκεμβρίου 1969 (Επίσημο Δελτίο αριθ. 301, Σειρά Ι) και εγκαταστάθηκε προσωρινά στις αίθουσες του ισογείου του κτιρίου των Εκπαιδευτικών Υπηρεσιών των Υπερπόντιων Εδαφών. Οι συλλογές της αποτελούνταν από έντυπα του Μουσείου της Ανγκόλας, του Ινστιτούτου Επιστημονικών Ερευνών της Ανγκόλας και μία πλήρη συλλογή της Κεντρικής Βιβλιοθήκης Εκπαίδευσης. Ο πρώτος διευθυντής της ήταν ο δρ Álvaro Fernando Aleixo Peres do Carmo Vaz, ο οποίος είχε ορκιστεί στις 15 Μαρτίου 1971 στο αναγνωστήριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ανγκόλας. .
Το 2011, με το προεδρικό διάταγμα αριθ. 205/11, της 26ης Ιουλίου, η Εθνική Βιβλιοθήκη ορίζεται ως "πρόσωπο δημοσίου δικαίου, με νομική οντότητα, με διοικητική, οικονομική και περιουσιακή αυτοτέλεια, που έχει ως αντικείμενο τη διατήρηση και την προώθηση της ανάπτυξης της εθνικής βιβλιογραφικής συλλογής, τη διασφάλιση της νόμιμης κατάθεσης των εκδόσεων, καθώς και την εκτέλεση δράσεων για την προώθηση της δημόσιας ανάγνωσης". Με αυτή την ιδιότητα η Εθνική Βιβλιοθήκη είναι προικισμένη με τις ικανότητες να λειτουργεί ευρέως ως εθνικός βιβλιογραφικός οργανισμός και ως τομεακός φορέας οργάνωσης στον τομέα της τεκμηρίωσης και της πληροφόρησης στην Ανγκόλα.
Το 2014, η υπουργός Πολιτισμού της Ανγκόλας, Ρόζα Κρουζ ε Σίλβα, ανακοίνωσε την κατασκευή μιας νέας Εθνικής Βιβλιοθήκης στην Καμάμα, μια κοινότητα της πρωτεύουσας της Ανγκόλας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Ανγκόλα Κατηγορία:Εθνικές βιβλιοθήκες
Άγκινο Σέλο
Το Άγκινο Σέλο (σερβικά κυριλλικά: Агино Село) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως της Μπάνια Λούκα, η οποία ευρίσκεται εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της βοσνιακής απογραφής του 2013, αριθμούσε 489 κατοίκους.
Γεωγραφία
μικρογραφία|κέντρο|upright=0.8|Τοποθεσία της [[Τοπική κοινότητα (Βοσνία και Ερζεγοβίνη)|τοπικής κοινότητας του Άγκινο Σέλο εντός της Πόλεως της Μπάνια Λούκα.]]
Το χωριό ευρίσκεται επί των όχθων του ποταμού Βρμπας, εκ δεξιών παραποτάμου του Σάβα.
Ιστορία
Εντός του χωριού, η Εκκλησία της Σινδόνης της Θεοτόκου, σερβική ορθόδοξη εκκλησία, ανεγέρθηκε το 1896.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Μπάνια Λούκα
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης 1951
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης 1951 ήταν η 11η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ελληνορωμαϊκής Πάλης, που διεξήχθη από την Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Πάλης, Άρσης Βαρών (Ε.Ο.Φ.Π.Α.Β.). Η Πυγμαχία ίδρυσε τη δική της ανεξάρτητη ομοσπονδία και αποχώρησε από την Ε.Ο.Φ.Π.Π.Α.Β.. Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στο Θέατρο «Κεντρικόν», στην Αθήνα την Κυριακή 16 Δεκεμβρίου (τελικοί) του 1951. Διεξήχθησαν 8 αγωνίσματα.
Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ. με 22 βαθμούς. Τέσσερις σύλλογοι κέρδισαν μετάλλια. Την πρώτη θέση κατέκτησε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με 4 χρυσά, 1 ασημένιο και 1 χάλκινο μετάλλιο. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε ο Εθνικός Γ.Σ. με 3 χρυσά, 5 ασημένια και 3 χάλκινα μετάλλια και την τρίτη η Ένωση Ερασιτεχνών με 1 χρυσό, 2 ασημένια και 2 χάλκινα μετάλλια.
Κάτοχοι μεταλλίων
1949 | 1950 | 1951 | 1952 | 1953
Πίνακας μεταλλίων
Πηγή:
Βαθμολογία
Πηγή:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1951 Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Πάλης Κατηγορία:Διοργανώσεις ελληνορωμαϊκής πάλης στην Αθήνα
Έντουαρντ Ανχόλτ
Ο Έντουαρντ Ανχόλτ (αγγλικά: Edward Anhalt, 28 Μαρτίου 1914 - 3 Σεπτεμβρίου 2000) ήταν Αμερικανός σεναριογράφος και παραγωγός. Η καριέρα του ξεκίνησε ως δημοσιογράφος και ως δημιουργός ντοκιμαντέρ, αλλά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, εκείνος και η γυναίκα του, η Έντνα Ανχόλτ, στράφηκαν στη συγγραφή pulp fiction. Κατά τ' άλλα διακρίθηκε περισσότερο ως σεναριογράφος, αφού κέρδισε (μαζί με την Έντνα) το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου, το 1950, για το έργο του στην ταινία Panic in the Streets και το 1964 κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου, για το έργο του στην ταινία Μπέκετ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ντοκιμαντέρ Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Ιστορίας
Όψη ούρων
Ως όψη των ούρων χαρακτηρίζεται ο βαθμός διαύγειας των ούρων. Η όψη αποτελεί μία από τις παραμέτρους της γενικής εξέτασης ούρων.
Συγκεκριμένα η όψη των ούρων μπορεί να είναι: Φυσιολογικά η όψη των ούρων είναι διαυγής.
Βαθμονόμηση της όψης των ούρων
Τοποθετούνται 10 – 12 ml ούρων μέσα σε ένα κωνικό σωληνάριο. Πίσω από αυτό τοποθετούμε ένα γραμμένο χαρτί και προσπαθούμε να το διαβάσουμε. Συγκεκριμένα:
Μικροβιουρία (άφθονοι μικροοργανισμοί ούρων)
Εμφανίζεται έντονη θολερότητα στα ούρα.
Πυουρία (άφθονα πυοσφαίρια ούρων)
Εμφανίζεται έντονη γκριζωπή θολερότητα μαζί με λευκό ίζημα στα ούρα. Η θολερότητα δεν διαλύεται σε οξικό οξύ.
Αιματουρία (αίμα στα ούρα)
Εμφανίζεται διάχυτη θολερότητα και «νέφος» στα ούρα με καστανο-ρυπαρό χρώμα.
Ουρικουρία (άφθονα άλατα ουρικού οξέος)
Εμφανίζεται ροδόχρωμη ή λευκή θολερότητα και ίζημα.
Παράπλευρες προσμίξεις
Σπέρμα, προστατικό υγρό ή και κόπρανα μπορούν να αναμιχθούν με τα ούρα και να εμφανιστεί θολερότητα.
Παρατεταμένη παραμονή των ούρων εκτός ψυγείου
Αναπτύσσονται πολλά μικρόβια που θολώνουν το δείγμα και το καθιστούν ακατάλληλο για εξέταση. Η θολερότητα αυτή δεν διαλύεται με κανένα χημικό (οξέα, αλκάλια) ή τεχνητό μέσο (φυγοκέντρηση, θέρμανση).
Παρατεταμένη συντήρηση στο ψυγείο
Μπορεί να εμφανιστούν μικροκρύσταλλοι πάγου και κατά συνέπεια θολερότητα η οποία φεύγει με την φυγοκέντρηση.
Χρήσιμοι σύνδεσμοι
οψη ουρων
Μαντρέικ ο Μάγος
Μαντρέικ ο Μάγος (Mandrake the Magician) είναι αμερικανική εικονογραφημένη σειρά (Κόμικς) επιστημονικής φαντασίας του Λι Φολκ, η οποία παρουσιάσθηκε από την εταιρεία King Features Syndicate ως κόμικ-στριπ μέσω εφημερίδας. Η δημοσίευσή της ξεκίνησε στις 11 Ιουνίου του 1934 και σύντομα την εικονογράφησή της ανέλαβε ο Phil Davis (1906 - 1964), ενώ ο Φολκ συνέχισε να γράφει το σενάριο. Ο χαρακτήρας Μαντρέικ θεωρείται ο πρώτος εικονογραφημένος υπερήρωας στα χρονικά.
Ο Davis εργάσθηκε στη σειρά έως το θάνατό του το 1964, όταν ο Φολκ ανέθεσε στον καλλιτέχνη Fred Fredericks (1929 - 2015) τη συνέχειά της. Με το θάνατο και του Φολκ το 1999, ο δεύτερος ανέλαβε και το σενάριο. Το κυριακάτικο στριπ ολοκληρώθηκε στις 29 Δεκεμβρίου του 2002, ενώ στις 6 Ιουλίου του 2013 διακόπηκε απότομα και η καθημερινή έκδοση, με τη συνταξιοδότηση του Fredericks. Μια επανέκδοση, ωστόσο, της ιστορίας του 1995 με τίτλο Pursuit of the Cobra ξεκίνησε, μόλις δυο μέρες μετά, στις 8 Ιουλίου 2013. Η σειρά παρουσιάσθηκε και στην Ελλάδα τη δεκαετία του '70, ως κόμικ - στριπ της εφημερίδας "ΤΑ ΝΕΑ". Παλαιότερα, επεισόδια της σειράς αυτής, υπό τον τίτλο "Πέρκιν ο Μάγος", είχε δημοσιεύσει το περιοδικό "Διάπλασις των Παίδων".
Υπόθεση
Ο Μάντρεικ είναι ένας μάγος με υπερφυσικές ικανότητες, κυριότερη των οποίων είναι η τέχνη του υπνωτισμού, την οποία χρησιμοποιεί προκειμένου να αντιμετωπίσει διάφορους εγκληματίες. Μαζί με τον υπηρέτη του Λοθάρ (Lothar), έναν απ' τους πρώτους μαύρους χαρακτήρες που εμφανίστηκαν ποτέ σε κόμικς, κατοικούν στο Hanadu, ένα οίκημα εφοδιασμένο με υψηλής τεχνολογίας εξοπλισμό, που είναι χτισμένο στην κορυφή ενός βουνού έξω από τη Νέα Υόρκη. Εκτός των άλλων συχνά έρχεται σε σύγκρουση με αλλόκοτους αντιπάλους, τους οποίους καταφέρνει να εξουδετερώσει χάρις στις πολλαπλές δυνατότητές του, όπως να εξαφανίζεται, να τηλε-μεταφέρεται κλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί χαρακτήρες κόμικς Κατηγορία:Αμερικανικά κόμικς Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Κόμικς φαντασίας Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Αχμέτοβτσι
Το Αχμέτοβτσι (σερβικά κυριλλικά: Ахметовци) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου του Νόβι Γκραντ, ο οποίος ευρίσκεται εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της βοσνιακής απογραφής του 2013, αριθμούσε 139 κατοίκους.
Έκτορ Μπαμπένκο
O Έκτορ Μπαμπένκο (Héctor Eduardo Babenco, 7 Φεβρουαρίου 1946 - 13 Ιουλίου 2016) ήταν Αργεντινός σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ηθοποιός και παραγωγός.
Γεννήθηκε το 1946 στο Μαρ ντελ Πλάτα της Αργεντινής. Από τη δεκαετία του 1960 ζούσε στη Βραζιλία και το 1977 πολιτογραφήθηκε ως Βραζιλιάνος. H μεγαλύτερή του επιτυχία ήταν η ταινία Το φιλί της γυναίκας αράχνης, η οποία ήταν υποψήφια για τον Χρυσό Φοίνικα και ο ίδιος υποψήφιος για Όσκαρ σκηνοθεσίας.
Απεβίωσε το 2016, σε ηλικία 70 ετών, από καρδιακή προσβολή σε νοσοκομείο του Σάο Πάολο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αργεντινοί ηθοποιοί Κατηγορία:Αργεντινοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Βραζιλιάνοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ηθοποιοί Κατηγορία:Βραζιλιάνοι παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αργεντινοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Βραζιλιάνοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Μπελαντόνα (πορνοστάρ)
Η Μπελαντόνα (πραγματικό όνομα Μικέλ Σικλέρ) είναι αμερικανίδα πορνοστάρ και σκηνοθέτις.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 21 Μαΐου 1981 στο Μπιλόξι του Μισσισσίππι. Μεγάλωσε στο Σολτ Λέικ Σίτι της Γιούτα μέσα στο αυστηρά θρησκευτικό περιβάλλον των Μορμόνων. Ο πατέρας της ήταν αρχιεπίσκοπος της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών, και λοχαγός της αμερικανικής αεροπορίας. Κατά τη διάρκεια της θητείας του πατέρα της πέρασε τα παιδικά της χρόνια σε διάφορες στρατιωτικές βάσεις στο Βισμπάντεν, Λος Άντζελες και στην Ισπανία. Ξεκίνησε την καριέρα της στα δεκαοκτώ και βραβεύτηκε αρκετές φορές για τις υποκριτικές της επιδόσεις. Έχει στο ενεργητικό της περίπου 200 ρόλους σε σκληρά πορνό, ενώ από το 2003 έχει αποσυρθεί από τον ετεροφυλοφιλικό κλάδο, και έκτοτε επιδίδεται ως σκηνοθέτιδα με δική της εταιρία παραγωγών, την «Belladonna Entertainment, Inc.». Στα έργα της παρουσιάζεται πλέον σε αποκλειστικά λεσβιακές σκηνές, ενώ έχει υποδυθεί και αρκετούς ρόλους ως έγκυος. Το 2009 είχε περισσότερους από 40.000 οπαδούς στο Τουίτερ.
Τάκης Νέμιτσας
Ο Τάκης Νέμιτσας είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός και βιομήχανος. Διετέλεσε Υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας και βουλευτής εκλεγμένος με το ΔΗΚΟ στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τάκης Νέμιτσας γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1930. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο διοίκησης επιχειρήσεων και οικονομικών. Διετέλεσε γενικός διευθυντής του συγκροτήματος της εταιρείας «Νέμιτσας» με δραστηριότητες στη βιομηχανία, το εμπόριο και τις εξαγωγές.
Διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ομοσπονδίας Εργοδοτών και Βιομηχάνων (ΟΕΒ) και του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου. Επιπλέον, διετέλεσε διοικητικός σύμβουλος της Τράπεζας Κύπρου, αναπληρωτής πρόεδρος της Woolworth Κύπρου και μέλος διοικητικών συμβουλίων διαφόρων άλλων επιχειρήσεων.
Πολιτική διαδρομή
Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές 1976 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τη Δημοκρατική Παράταξη (μετέπειτα ΔΗΚΟ) για την Γ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ως βουλευτής διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Εμπορίου και Βιομηχανίας.
Το 1980 αποχώρησε από το ΔΗΚΟ λόγω διαφωνιών. Ακολούθως εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατική Παράταξη (ΝΕΔΗΠΑ). Στις βουλευτικές εκλογές του 1981 η ΝΕΔΗΠΑ δεν εξέλεξε κανένα υποψήφιο της.
Στις 28 Φεβρουαρίου 1988 διορίστηκε Υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας στην Κυβέρνηση Γιώργου Βασιλείου. Παραιτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1993. Αιτία της παραίτησης ήταν ο σάλος που δημιουργήθηκε έπειτα από υβριστικές δηλώσεις του εναντίον του Γλαύκου Κληρίδη σε ραδιοφωνικό σταθμό. Ο Τάκης Νέμιτσας απαντούσε στους ισχυρισμούς του Γλαύκου Κληρίδη της 14ης Ιανουαρίου 1993 στη Βουλή των Αντιπροσώπων ότι χρησιμοποίησε τη θέση του για να προωθήσει το προσωπικό του συμφέρον. Επιπλέον, στις 15 Ιανουαρίου 1993 τα κόμματα ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ αποφάσισαν πλειοψηφικά, σε συνεδρία της Βουλής των Αντιπροσώπων, αποκοπή του μισθού του Τάκη Νέμιστα και των κονδυλίων που αφορούσαν την παροχή υπηρεσιών από το υπουργείο του οποίου προΐστατο. Τα γεγονότα αυτά διαδραματίστηκαν λίγες μέρες πριν τις προεδρικές εκλογές του 1993, με βασικούς διεκδικητές τον Γιώργο Βασιλείου και τον Γλαύκο Κληρίδη.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Λεμεσού Κατηγορία:Κύπριοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Υπουργοί Εμπορίου και Βιομηχανίας (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Γιώργου Βασιλείου 1988 Κατηγορία:Βουλευτές Γ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Ανδρέας Κασσέτας
Ο Ανδρέας Κασσέτας (1944 - 2015) ήταν Έλληνας Φυσικός και λογοτέχνης.
Βιογραφία
Φυσικός, που δίδαξε σε χιλιάδες μαθητές, αλλά και καθηγητές, ο Ανδρέας Κασσέτας ασχολήθηκε τα τελευταία χρόνια με τη Διδακτική των φυσικών επιστημών. Γεννήθηκε στο Κουκάκι το 1944, από νωρίς αφιερώθηκε στην αγαπημένη του επιστήμη. Την τελευταία δεκαετία διετέλεσε επιμορφωτής χιλιάδων εκπαιδευτικών. Συγγραφέας πολλών βιβλίων για τη διδακτική της φυσικής, αλλά και κειμένων που επιχειρούσαν το πάντρεμα φυσικής και λογοτεχνίας. Τα τελευταία χρόνια τον έχει απορροφήσει η Διδακτική της Φυσικής. Οι τριάντα περίπου εισηγήσεις σε σχετικά Συνέδρια και τα κείμενα της προσωπικής του ιστοσελίδας users.sch.gr/kassetas φαίνεται να το πιστοποιούν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Γουάιλον Τζένινγκς
Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ο Τζένινγκς δημιούργησε μαζί με τους Τζόνι Κας, Γουίλι Νέλσον και Κρις Κριστόφερσον το συγκρότημα The Highwaymen, κυκλοφορώντας τρία άλμπουμ μεταξύ 1985 και 1995. Από το 1997 και μετά έκανε λιγότερες περιοδείες για να περάσει περισσότερο χρόνο με την οικογένειά του. Μεταξύ 1999 και 2001, οι εμφανίσεις του περιορίστηκαν λόγω προβλημάτων υγείας. Το 2001, εισήχθη στο Country Music Hall of Fame ενώ στις 13 Φεβρουαρίου 2002 πέθανε από επιπλοκές με τον διαβήτη σε ηλικία εξήντα τεσσάρων ετών. Το 2007, του απονεμήθηκε μετά θάνατον το βραβείο Cliffie Stone Pioneer Award από την Ακαδημία της Κάντρι Μουσικής.
Ατίλα Ντέμκο
Ο Ατίλα Ντέμκο (Βουδαπέστη, 1976) είναι ένας Ούγγρος ειδικός σε θέματα ασφαλείας, συγγραφέας (με το ψευδώνυμο "David Autere") και πρώην διπλωμάτης. Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022 έγινε ένας από τους πιο συχνά αναφερόμενους ειδικούς επί του θέματος σε διεθνή και τοπικά μέσα ενημέρωσης.
Ηρακλής Δημοσθένους
Ο Ηρακλής Δημοσθένους είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής εκλεγμένος με το ΔΗΚΟ στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού.
Ατίλα Ντέμκο
Εκπαίδευση
Ο Ντέμκο είναι κάτοχος μεταπτυχιακού και διδακτορικού διπλώματος στην Ιστορία και μεταπτυχιακού διπλώματος στις Πολιτικές Επιστήμες από το Πανεπιστήμιο Eötvös Loránd της Βουδαπέστης. Η διδακτορική του διατριβή καλύπτει τις στρατηγικές των ιρλανδικών εθνικών κινημάτων της Βόρειας Ιρλανδίας. Εκτός από τις πανεπιστημιακές του σπουδές, έλαβε πρόσθετη εκπαίδευση στην πολιτική άμυνας και ασφάλειας στο Ίδρυμα Manfred Woerner (1998-1999) και στο Κέντρο Πολιτικής Ασφάλειας της Γενεύης (2004-2005).
Ηρακλής Δημοσθένους
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ηρακλής Δημοσθένους γεννήθηκε στην Πάφο το 1939. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο νομικής και είναι δικηγόρος.