cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εκλογές στις Βρετανικές Παρθένους Νήσους
Εκλογές 2007
Εθνοσυνέλευση, 20 Αυγούστου 2007 !style="background-color:#E9E9E9" align="left" width=450|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι * !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
Κνιποβίτσια
Η Κνιποβίτσια (Knipowitschia) είναι γένος ψαριών του αλμυρού, υφάλμυρου και γλυκού νερού της οικογένειας των Γωβιιδών (γωβιοί), ενδημικών της Ευρασίας. Το γένος ονομάστηκε προς τιμήν του Ρώσου - Σοβιετικού ιχθυολόγου, υδροβιολόγου και ωκεανογράφου Νικολάι Μιχάιλοβιτς Κνιπόβιτς (Никола́й Миха́йлович Книпо́вич).
Είδη
Το γένος περιλαμβάνει αυτήν την στιγμή 17 αναγνωρισμένα είδη:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γωβιίδες
Δήμος Μεγαρέων
Διοικητικές μεταβολές
right|200px|thumb|Ο Δήμος Μεγάρων του σχεδίου Καποδίστριας Ο Δήμος Μεγαρέων συστάθηκε το 1835 με την εφαρμογή της πρώτης διοικητικής διαίρεσης του ελληνικού κράτους. Παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητος μέχρι το 1912 οπότε από το μεγαλύτερο τμήμα του αποτέλεσε την νεοσύστατη κοινότητα Μεγάρων. Η κοινότητα Μεγάρων αναγνωρίστηκε σε δήμο το 1924. Το 1929 αποσπάστηκε από τον δήμο η Νέα Πέραμος που αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα. Τα επόμενα χρόνια τα όρια του δήμου παρέμειναν αμετάβλητα και διατηρήθηκαν αμετάβλητα και μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας το 1997. Την περίοδο που ίσχυε το σχέδιο Καποδίστριας ο δήμος Μεγάρων περιλάμβανε τους οικισμούς Μέγαρα, Αγία Τριάδα, Αιγειρούσες, Βλυχάδα, Ήρεμο Κύμα, Κινέτα, Κουμίντρι, Λάκκα Καλογήρου, Πάχη, Σπάρτα και Στίκας. Η έκτασή του ήταν 325 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 28.195 κάτοικοι. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης το 2011, ο δήμος συνενώθηκε με τον δήμο Νέας Περάμου και σχημάτισε τον νέο δήμο Μεγαρέων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεγαρίδα
Μαλαϊκή Χερσόνησος
μικρογραφία|Τοποθεσία της Μαλαϊκής Χερσονήσου μικρογραφία|Νυχτερινή άποψη της Μαλαϊκής Χερσονήσου από το διάστημα Η Μαλαϊκή χερσόνησος (μαλαϊκά: Tanah Melayu, تانه ملايو, ταϊλανδικά: คาบสมุทรมลายู, μεταγραφή: Khapsamut Malayu, kʰâːp.sā.mùt mā.lāː.jūː, Βιρμανικά: မလေး ကျွန်းဆွယ်, 马来半岛 / 馬來半島, ταμιλικά: மலாய் தீபகற்பம்) είναι χερσόνησος στη Νοτιοανατολική Ασία. Αυτή η μάζα γης κινείται περίπου με κατεύθυνση βορρά-νότου και στο τέρμα της είναι το νοτιότερο σημείο της Ασιατικής ηπειρωτικής χώρας. Η περιοχή περιλαμβάνει την Ηπειρωτική Μαλαισία, τη Νότια Ταϊλάνδη και το νοτιότερο άκρο της Μιανμάρ.
Τα Όρη Τιτιουάνγκσα είναι μέρος του συστήματος λόφων Τενασσερίμ, και αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της Χερσονήσου. Αποτελούν το νοτιότερο τμήμα της κεντρικής κορδιλιέρας που κινείται από το Θιβέτ μέσω του Ισθμού του Κρα (το στενότερο σημείο της χερσονήσου) στη Μαλαϊκό Χερσόνησο. Τα Στενά της Μαλάκκας χωρίζουν τη Μαλαϊκή χερσόνησο από το ινδονησιακό νησί της Σουμάτρα, ενώ η νότια ακτή διαχωρίζεται από το νησί της Σιγκαπούρης από τα Στενά του Τζοχόρ.
Ετυμολογία
Ο μαλαϊκός όρος Τανάχ Μελάγιου προέρχεται από τη λέξη Τανάχ (γη) και Μελάγιου (της Μαλαισίας), κατά συνέπεια σημαίνει «η μαλαϊκή γη». Ο όρος μπορεί να βρεθεί σε διάφορα προ-μοντέρνα μαλαϊκά κείμενα, από τα οποία το παλαιότερο χρονολογείται από τις αρχές του 17ου αιώνα. Συχνά αναφέρεται στο Χικαγιάτ Χανγκ Τουάχ, ένα πολύ γνωστό κλασικό έργο που ξεκίνησε ως προφορικές ιστορίες που συνδέονται με τους θρυλικούς ήρωες του σουλτανάτου της Μαλάκκας. Στο κείμενο, το Τανάχ Μελάγιου σταθερά χρησιμοποιείται για να αναφερθεί στην περιοχή υπό την κυριαρχία της Μαλάκκας. Στις αρχές του 16ου αιώνα, ο Τομέ Πίρες, Πορτογάλος φαρμακοποιός που έμεινε στην Μαλάκκα από το 1512 έως 1515, γράφει ένα σχεδόν πανομοιότυπο όρος, τον Τέρρα ντε Τάνα Μαλάιο η οποία αναφερόταν στο νοτιοανατολικό τμήμα της Σουμάτρα, όπου ο έκπτωτος σουλτάνος της Μαλάκκας Μαχμούντ Σαχ ίδρυσε την εξόριστη κυβέρνηση. Σε αναφορά του Πορτογάλου ιστορικού Εμάνουελ Γκοντίνιο ντε Ερέντια τον 17ο αιώνα, σημειώνει την περιοχή «Μαλάιος» που περιβάλλεται από τη Θάλασσα Ανταμάν στο βορρά, ολόκληρο τον Πορθμό της Μαλάκκας στο κέντρο, ένα μέρος του Στενού Σούντα στο νότιο και το δυτικό τμήμα της Θάλασσα της Νότιας Κίνας στα ανατολικά.
Πριν από την ίδρυση της Μαλάκκας, η αναφορά στη Μαλαϊκή χερσόνησο έγινε με διαφορετικούς όρους από διάφορες πηγές του εξωτερικού. Σύμφωνα με διάφορες Ινδικές μελετητές, η λέξη Μαλαγιαντβίπα («ορεινή - νησιωτική ήπειρος»), που αναφέρονται στο αρχαίο Ινδικό κείμενο Βάγιου Πουράνα, μπορεί ενδεχομένως να αναφέρεται στη Μαλαϊκή χερσόνησο. Μια άλλη Ινδική πηγή, μια επιγραφή στο νότιο τοίχο του Ναού Μπριχαντισουάρ, καταγράφει τη λέξη Μαλαϊούρ, αναφερόμενη σε ένα βασίλειο στη Μαλαϊκή χερσόνησο ότι είχε «ένα ισχυρό βουνό ως τον προμαχώνα της». Η ελληνική πηγή, Γεωγραφική Υφήγησις, γραμμένη από τον Πτολεμαίο, χαρακτήριζε μέρος της Χρυσής Χερσονήσου ως Μαλέου-κολόν, ένας όρος που πιθανώς προέρχεται από το Σανσκριτικό μαλαγιακολάμ ή μαλαϊκουρράμ. Ενώ το κινεζικό χρονικό της δυναστείας Γιουάν αναφέρεται στη λέξη Μα-λι-γιου-ερ, αναφερόμενη σε ένα έθνος στη Μαλαϊκή χερσόνησο, απειλούμενο από την εξάπλωση του βασιλείου Σουχοτάι προς νότο υπό τον βασιλιά Ραμ Χαμχάενγκ. Κατά την ίδια εποχή, ο Μάρκο Πόλο έκανε μια αναφορά στο Μαλαουίρ στο οδοιπορικό του, ως ένα βασίλειο που βρίσκεται στη χερσόνησο της Μαλαισίας, ενδεχομένως, παρόμοιο με αυτό που αναφέρεται στο χρονικό των Γιουάν.
Στις αρχές του 20ου αιώνα, ο όρος Τανάχ Μελάγιου γενικά χρησιμοποιείτο από τους Μαλαίους της χερσονήσου κατά την άνοδο του μαλαϊκού εθνικισμού για να περιγράψει τη συνένωση όλων των μαλαϊκών κρατών της χερσονήσου κάτω από ένα μαλαϊκό έθνος, αν και αυτή η φιλοδοξία σε μεγάλο βαθμό υλοποιήθηκε με τον σχηματισμό της Περσεκουτουάν Τανάχ Μελάγιου (μαλαϊκά για την «Ομοσπονδία της Μαλαισίας») το 1948.
Υπηρεσία υπεραστικών λεωφορείων
μικρογραφία| Δύο λεωφορεία Oxford Tube στο τερματικό σταθμό της Οδού Ανακτόρων του Μπάκινγκχαμ Η υπηρεσία υπεραστικών λεωφορείων είναι υπηρεσία δημόσιας συγκοινωνίας που χρησιμοποιεί λεωφορεία τύπου πούλμαν για τη μεταφορά επιβατών σε σημαντικές αποστάσεις μεταξύ διαφορετικών πόλεων, κωμοπόλεων ή άλλων κατοικημένων περιοχών. Σε αντίθεση με μια υπηρεσία λεωφορείου διέλευσης, η οποία έχει συχνές στάσεις σε μια πόλη ή κωμόπολη, μια υπηρεσία υπεραστικών λεωφορείων έχει γενικά μία στάση σε μια τοποθεσία μέσα ή κοντά σε μια πόλη και ταξιδεύει σε μεγάλες αποστάσεις χωρίς να σταματά καθόλου. Οι υπηρεσίες υπεραστικών λεωφορείων μπορούν να λειτουργούν από κρατικούς φορείς ή ιδιωτικούς φορείς, για κέρδος ή μη κερδοσκοπικά. Τα ταξίδια με υπεραστικό πούλμαν μπορούν να εξυπηρετήσουν περιοχές ή χώρες χωρίς σιδηροδρομικές υπηρεσίες, ή μπορεί να οργανωθούν για να ανταγωνιστούν τα τρένα παρέχοντας μια πιο ευέλικτη ή φθηνότερη εναλλακτική λύση.
Οι υπηρεσίες υπεραστικών λεωφορείων είναι πρωταρχικής σημασίας σε ελαφρά κατοικημένες επαρχιακές περιοχές που συχνά έχουν μικρή ή καθόλου δημόσια συγκοινωνία.
Οι υπηρεσίες υπεραστικών λεωφορείων είναι μία από τις τέσσερις κοινές μεθόδους μεταφοράς μεταξύ πόλεων, όχι όλες διαθέσιμες σε όλα τα μέρη. Οι άλλες είναι με αεροπλάνο, με τρένο και με ιδιωτικό αυτοκίνητο.
Άμαξες
μικρογραφία|225x225εσ| Behind time, ανώνυμη χαρακτική μιας άμαξας στην Αγγλία. Η πρώτη υπηρεσία υπεραστικών τακτικών μεταφορών πραγματοποιούταν με άμαξα και ξεκίνησε τον 17ο αιώνα. Οι πρώτες άμαξες φτιάχτηκαν τον 16ο αιώνα στην Αγγλία, αλλά χωρίς ανάρτηση, αυτές οι άμαξες πέτυχαν πολύ χαμηλές ταχύτητες στους τραχείς δρόμους της εποχής. Μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα, είχε δημιουργηθεί μια βασική υποδομή αμαξών. Η πρώτη διαδρομή άμαξας ξεκίνησε το 1610 από το Εδιμβούργο προς το Λιθ. Ακολούθησε μια σταθερή εξάπλωση άλλων διαδρομών σε όλη τη χώρα.
Μια σειρά από πανδοχεία λειτούργησαν ως σημεία στάσης για τους ταξιδιώτες στη διαδρομή μεταξύ Λονδίνου και Λίβερπουλ στα μέσα του 17ου αιώνα. Μια άμαξα αναχωρούσε κάθε Δευτέρα και Πέμπτη και χρειαζόταν περίπου δέκα ημέρες για να κάνει το ταξίδι τους καλοκαιρινούς μήνες. Επίσης, υιοθετήθηκαν ευρέως για ταξίδια μέσα και γύρω από το Λονδίνο στα μέσα του αιώνα και γενικά ταξίδευαν με λίγα μίλια την ώρα. Τα πρώτα έργα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ πραγματοποιήθηκαν σε πανδοχεία όπως το The George Inn στο Σάδαρκ.
Η ταχύτητα του ταξιδιού παρέμεινε σταθερή μέχρι τα μέσα του 18ου αιώνα. Οι μεταρρυθμίσεις των πιστώσεων διοδίων, οι νέες μέθοδοι κατασκευής δρόμων και η βελτιωμένη κατασκευή αμαξών οδήγησαν σε μια συνεχή αύξηση της άνεσης και της ταχύτητας του μέσου ταξιδιού - από μέσο μήκος διαδρομής 2 ημερών για τη διαδρομή Κέιμπριτζ-Λονδίνο το 1750 σε διάρκεια ως κάτω των 7 ωρών το 1820. Ο Ρόμπερτ Χουκ βοήθησε στην κατασκευή μερικών από των πρώτων αμαξών με ανάρτηση την άνοιξη το 1660 και εισήχθησαν τροχοί με σιδερένια φρένα, βελτιώνοντας τα χαρακτηριστικά της άμαξας.
Το 1754, μια εταιρεία με έδρα το Μάντσεστερ ξεκίνησε μια νέα υπηρεσία που ονόμασε «Flying Coach» («Ιπτάμενη Άμαξα»). Διαφημίστηκε με την ακόλουθη ανακοίνωση: «Όσο απίστευτο κι αν φαίνεται, αυτή η άμαξα θα φτάσει στο Λονδίνο σε 4,5 μέρες μετά την έξοδο από το Μάντσεστερ». Μια παρόμοια υπηρεσία ξεκίνησε από το Λίβερπουλ τρία χρόνια αργότερα, χρησιμοποιώντας άμαξες με ανάρτηση από ατσάλινο ελατήριο. Αυτή η άμαξα χρειάστηκε, άνευ προηγουμένου, τρεις ημέρες για να φτάσει στο Λονδίνο με μέση ταχύτητα οκτώ μιλίων ανά ώρα. δεξιά|μικρογραφία| Άμαξα αλληλογραφίας διακοσμημένη με μαύρο και ερυθρό χρώμα του Ταχυδρομείου κοντά στο Νιούμαρκετ του [[Σάφολκ το 1827.]] Ακόμη πιο δραματικές βελτιώσεις στην ταχύτητα της άμαξας έγιναν από τον Τζον Πάλμερ στο Βρετανικό Ταχυδρομείο, το οποίο είχε παραγγείλει έναν στόλο αμαξών αλληλογραφίας για να παραδίνει την αλληλογραφία σε όλη τη χώρα. Η πειραματική άμαξα του έφυγε από το Μπρίστολ στις 4 μμ στις 2 Αυγούστου 1784 και έφτασε στο Λονδίνο μόλις 16 ώρες αργότερα.
Η χρυσή εποχή της άμαξας ήταν κατά την εποχή της Αντιβασιλείας, από το 1800 έως το 1830. Η εποχή είδε μεγάλες βελτιώσεις στο σχεδιασμό των αμαξών, ιδίως από τον Τζον Μπέσαντ το 1792 και το 1795. Η άμαξα του είχε μια πολύ βελτιωμένη ικανότητα περιστροφής και σύστημα πέδησης και ένα νέο χαρακτηριστικό που εμπόδισε την πτώση των τροχών ενώ η άμαξα ήταν σε κίνηση. Ο Ομπαντάια Έλιοτ κατέγραψε το πρώτο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για ένα όχημα με ελατήριο. Κάθε τροχός είχε δύο ανθεκτικά χαλύβδινα ελατήρια σε κάθε πλευρά και το σώμα της άμαξας στερεώθηκε απευθείας στα ελατήρια που ήταν προσαρτημένα στους άξονες.
Μηχανοκίνητες άμαξες και λεωφορεία
Η ανάπτυξη των σιδηροδρόμων τη δεκαετία του 1830 σημείωσε το τέλος για τις άμαξες σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική, με λίγες μόνο εταιρείες που επέζησαν να παρέχουν υπηρεσίες για σύντομα ταξίδια και εκδρομές μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα.
Τα πρώτα μηχανοκίνητα λεωφορεία αποκτήθηκαν από χειριστές αυτών των οχημάτων με άλογα. Η W. C. Standerwick από το Μπλάκπουλ της Αγγλίας απέκτησε την πρώτη της μηχανοκίνητη άμαξα το 1911 και η Royal Blue από το Μπόρνμουθ απέκτησε την πρώτη της μηχανοκίνητη άμαξα το 1913. Οι μηχανοκίνητες άμαξες χρησιμοποιήθηκαν αρχικά μόνο για εκδρομές. δεξιά|μικρογραφία| Ένα λεωφορείο Greyhound το 1939. μικρογραφία| Ένα λεωφορείο Chevrolet της υπηρεσίας μεταφορών του Νεπάλ το 1961. Το 1919, η Royal Blue εκμεταλλεύτηκε μια σιδηροδρομική απεργία για να διευθύνει μια υπηρεσία λεωφορείου από το Μπόρνμουθ στο Λονδίνο. Η υπηρεσία ήταν τόσο επιτυχημένη που επεκτάθηκε γρήγορα. Το 1920 ο Υπουργός Μεταφορών Έρικ Γκέντες δήλωσε στο περιοδικό Punch ότι «νομίζω ότι θα ήταν καταστροφικό αν κάναμε κάτι για να αποτρέψουμε την οικονομική χρήση των μηχανοκίνητων αμαξών» και εξέφρασε στο κοινοβούλιο την ανησυχία του για τα προβλήματα που προκαλούνται στους χειριστές μικρών μηχανοκίνητων αμαξών και λεωφορείων.
Στην Αμερική, ο Καρλ Έρικ Γουίκαμαν άρχισε να παρέχει την πρώτη υπηρεσία το 1913. Απογοητευμένος που δεν μπόρεσε να πουλήσει ένα αυτοκίνητο επτά επιβατών στον εκθεσιακό χώρο του αντιπροσώπου όπου εργαζόταν, αγόρασε το όχημα ο ίδιος και άρχισε να το χρησιμοποιεί για τη μεταφορά ανθρακωρύχων μεταξύ Χίμπινγκ και Άλις της Μινεσότα. Άρχισε να παρέχει αυτήν την υπηρεσία τακτικά σε αυτό που θα ξεκινούσε μια νέα εταιρεία και βιομηχανία. Η εταιρεία μια μέρα θα ήταν γνωστή ως Greyhound.
Το 1914, η Πενσυλβάνια ήταν η πρώτη πολιτεία που πέρασε κανονισμούς για την υπηρεσία λεωφορείων, προκειμένου να αποφευχθεί η δημιουργία μονοπωλίων της βιομηχανίας. Θα ακολουθούσαν σύντομα όλες οι υπόλοιπες πολιτείες των ΗΠΑ.
Η βιομηχανία λεωφορείων επεκτάθηκε ραγδαία στη δεκαετία του 1920, μια περίοδο έντονου ανταγωνισμού. Ο νόμος περί οδικής κυκλοφορίας του 1930 στο Ηνωμένο Βασίλειο εισήγαγε ένα εθνικό σύστημα ρύθμισης των οδικών μεταφορών επιβατών και εξουσιοδότησε τις τοπικές αρχές να εκτελούν υπηρεσίες μεταφοράς. Επέβαλλε επίσης όριο ταχύτητας 30 μ/ω για πούλμαν, ενώ αφαίρεσε το όριο ταχύτητας για τα ιδιωτικά αυτοκίνητα.
Η δεκαετία του 1930 έως το 1950 είδε την ανάπτυξη σταθμών λεωφορείων για υπεραστικές μεταφορές. Πολλοί επεκτάθηκαν από απλούς σταθμούς σε μεγάλα αρχιτεκτονικά σχεδιασμένα τερματικά που περιλάμβαναν αγορές και άλλες επιχειρήσεις. Η μεταφορά με υπεραστικά λεωφορεία αυξήθηκε σε ταχύτητα, αποδοτικότητα και δημοτικότητα έως τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, όταν, καθώς η δημοτικότητα του ιδιωτικού αυτοκινήτου αυξήθηκε, η χρήση της υπηρεσίας υπεραστικών λεωφορείων μειώθηκε. Για παράδειγμα, στον Καναδά τη δεκαετία του 1950, 120 εκατομμύρια επιβάτες επιβιβάζονταν σε υπεραστικά λεωφορεία κάθε χρόνο, στη δεκαετία του 1960, ο αριθμός αυτός μειώθηκε στα 50 εκατομμύρια και κατά τη δεκαετία του 1990, μειώθηκε στα 10 εκατομμύρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λεωφορείο
Χάρολντ Μακμίλαν
Ο Μωρίς Χάρολντ Μακμίλαν, 1ος Κόμης του Στόκτον (αγγλικά: Maurice Harold Macmillan, 1st Earl of Stockton, 10 Φεβρουαρίου 1894 – 29 Δεκεμβρίου 1986), ήταν Βρετανός πολιτικός, που υπηρέτησε ως Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου και ως Ηγέτης του Συντηρητικού Κόμματος, από το 1957 έως το 1963.
Υπό την Κυβέρνηση του Άντονι Ήντεν, υπηρέτησε ως Καγκελάριος του Θησαυροφυλακίου του Ηνωμένου Βασιλείου (Υπουργός Οικονομικών) (1955-1957), και ως Υπουργός Εξωτερικών (Απρίλιος 1955–Δεκέμβριος 1955). Υπό την Τρίτη Κυβέρνηση του Ουίνστον Τσώρτσιλ, υπηρέτησε ως Υπουργός Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου (1954-1955) και ως Υπουργός Στέγασης (1951-1954).
Τον Ιανουάριο του 1957, διαδέχθηκε τον Άντονι Ήντεν στην πρωθυπουργία και την ηγεσία του Συντηρητικού Κόμματος, ύστερα από την Κρίση του Σουέζ. Ο Μακμίλαν, έχει με γεγονότα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας (όπως με το Σχέδιο Μακμίλαν).
Πρώιμα χρόνια
Ο Χ. Μακμίλαν γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 1894 στη περιοχή Τσέλσι του Λονδίνου, τριτότοκος γιος του Μώρις Κράουφορντ Μακμίλαν και της Αμερικανίδας αρτίστα Νέλλης Τάρλετον, εγγονός του Ντάνιελ Μακ Μίλαν ιδρυτού των ομωνύμων εκδόσεων. Αδέλφια του ήταν ο Ντανιέλ και ο Αρθούρος.
Με το ξέσπασμα του Α' Π.Π. κατατάχθηκε στο Τάγμα της Οξφόρδης όπου και συμμετείχε στη μάχη του Σομμ ως διοικητής φρουράς Γρεναδιέρων στη οποία τραυματίστηκε σοβαρά με συνέπεια να παραμείνει για δύο χρόνια σε νοσοκομείο, χωρίς να λάβει μέρος σε άλλες επιχειρήσεις. Από τη συμμετοχή του εκείνη στη μάχη έλαβε και το παρωνύμιο «Κάπταιν Μακμίλαν» που τον συνόδευσε σ΄ όλη του τη ζωή.
Το 1919 υπηρέτησε στο Κυβερνείο του Καναδά και το 1920 όταν επέστρεψε στο Λονδίνο, στις 21 Απριλίου νυμφεύτηκε την κόρη του Κυβερνήτη του Καναδά Λαίδη Ντόροθυ Κέιβεντις με τη οποία και απέκτησε στη συνέχεια ένα γιο και τρεις κόρες. Στα επόμενα 20 χρόνια ασχολήθηκε στη οικογενειακή εκδοτική επιχείρηση, μέχρι το 1940, ενώ από το 1924 ασχολήθηκε παράλληλα και με την πολιτική όταν και εξελέγη βουλευτής στο κόμμα των Συντηρητικών. Όταν είχε πλέον ξεσπάσει ο Β' Π.Π. διορίστηκε σε κυβερνητικό γραφείο από το οποίο και εξελίχθηκε στην πολιτική.
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 1940 ανέλαβε, προστατευόμενος του Τσώρτσιλ, κοινοβουλευτικός υφυπουργός Εφοδιασμού και δύο χρόνια μετά, υφυπουργός των Αποικιών. Περί τα τέλη του 1942, μετά τη συμμαχική απόβαση στη Βόρεια Αφρική διορίστηκε Βρετανός υφυπουργός παρά το Συμμαχικό Στρατηγείο της ΒΔ. Αφρικής και ακολούθως εκπρόσωπος της Αγγλικής κυβέρνησης παρά τη Γαλλική Εθνική Επιτροπή Απελευθέρωσης.
Τον Νοέμβριο του 1944 ανέλαβε καθήκοντα προέδρου της Συμμαχικής Επιτροπής στην Ιταλία. Τον Δεκέμβριο του 1944, κατά τα λεγόμενα Δεκεμβριανά επισκέφθηκε την Αθήνα συνοδεύοντας τον Τσώρτσιλ. Αργότερα έλαβε ενεργό μέρος στην οργάνωση του Συμβουλίου της Ευρώπης, ενώ το 1951, όταν επανήλθαν οι Συντηρητικοί στην εξουσία ανέλαβε το υπουργείο Οικισμού και Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Τον Οκτώβριο του 1954 ανέλαβε υπουργός Αμύνης, τον δε επόμενο χρόνο υπουργός Εξωτερικών και τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου (1955) υπουργός των Οικονομικών. Τον Ιανουάριο του 1957 ανέλαβε την προεδρία της κυβέρνησης μετά την παραίτηση του σερ Άντονι Ήντεν καθώς και την ηγεσία του Συντηρητικού κόμματος. Θέση που διατήρησε και μετά τις εκλογές του 1959 μέχρι τις 18 Οκτωβρίου του 1963 που παραιτήθηκε και τον διαδέχθηκε ο τότε υπουργός Εξωτερικών Άλεκ Ντάγκλας Χιουμ. Την περίοδο 1959 – 1963 σχημάτισε τέσσερις κυβερνήσεις.
Τέλος
Ο Χ. Μακμίλαν το 1960 ανακηρύχθηκε Πρύτανης (μέχρι θανάτου του) του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και το 1976 η Βασίλισσα της Αγγλίας του απένειμε το παράσημο του Τάγματος της Τιμής, ενώ τον Φεβρουάριο του 1984 αποδέχθηκε τους τίτλους ευγενείας του Α’ Κόμη του Στόκτον και του υποκόμη του Όβεντεν Μακμίλαν. Ο Χ. Μακμίλαν πέθανε στις 29 Δεκεμβρίου του 1986 στην οικογενειακή έπαυλη στη περιοχή του Ανατολικού Σάσσεξ. Η κηδεία του έγινε σε πολύ κλειστό οικογενειακό κύκλο. Η Αγγλική Βουλή (Βουλή των Κοινοτήτων) τον τίμησε λίγες ημέρες αργότερα.
Ο Χ. Μακμίλαν ήταν ο τελευταίος πρωθυπουργός της Αγγλίας που γεννήθηκε επί βασιλείας Βικτωρίας και έλαβε μέρος στον Α’ Π.Π.
Συγγραφικό έργο
Στο συγγραφικό έργο του Χ. Μακμίλαν περιλαμβάνεται ένα εξάτομο έργο αυτοβιιογραφικού χαρακτήρα την έκδοση του οποίου ανέλαβε η οικογενειακή εκδοτική εταιρεία κατά την περίοδο 1966 – 1973. Το έργο αυτό αποτελείται από τα ακόλουθα βιβλία:
Πηγές
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__ Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Ηγέτες του Συντηρητικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Πολιτικοί του Συντηρητικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί Κατηγορία:Βρετανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Υπουργοί Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου
Ειδική γλωσσική διαταραχή
Ο όρος Ειδική Γλωσσική Διαταραχή (S.L.I.) περιγράφει την κατάσταση μιας εμφανώς καθυστερημένης γλωσσικής ανάπτυξης σε περιπτώσεις που απουσιάζουν άλλες αιτίες όπως αυτισμός, κώφωση, νοητική υστέρηση ή ό,τι άλλο θα μπορούσε να εξηγήσει την γλωσσική καθυστέρηση.
Αιτίες
Τα παιδιά με Ειδική Γλωσσική Διαταραχή συνήθως αρχίζουν να μιλούν περίπου στην ίδια ηλικία με τα φυσιολογικά παιδιά, αλλά είναι αισθητά πιο αργή η πρόοδος που σημειώνουν. Έχουν στο ιστορικό τους μια μικρή χρονολογική καθυστέρηση στην απόκτηση γλωσσικών ορόσημων (π.χ. πρώτη λέξη, πρώτη φράση) και γενικότερα ένα πιο βραδύ ρυθμό ανάπτυξης. Τα στάδια της γλωσσικής ανάπτυξης μπορεί να μην είναι ξεκάθαρα μιας και πολλές φορές το παιδί μιλά με φράσεις αλλά χρησιμοποιεί πολλές φορές και μονολεκτικές εκφράσεις. Οι λανθασμένες ρηματικές καταλήξεις ,τόσο σε σχέση με τα πρόσωπα όσο και σε σχέση με τους χρόνους και οι παραλήψεις σημαντικών στοιχείων του λόγου είναι ορισμένα από τα χαρακτηριστικά του λόγου των ατόμων με Ε.Γ.Δ.
Αυτές οι δυσκολίες μπορεί να παραμείνουν πολύ περισσότερο από την πρώιμη παιδική ηλικία, συχνά κατά την διάρκεια των σχολικών χρόνων και μετέπειτα, όπου τα παιδιά αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην ανάγνωση και την γραφή. Το παιδί με Ειδική Γλωσσική Διαταραχή συχνά έχει δυσκολίες στο να κατανοεί το νόημα μιας νέας λέξης από το κείμενο ή να αυτοματοποιεί μία νέα συντακτική μορφή. Τα παιδιά με Ε.Γ.Δ. δεν έχουν διανοητικές αναπηρίες, δεν περιθωριοποιούνται και γίνονται κοινωνικά αποδεκτά σε σχέση με άλλα παιδιά που παρουσιάζουν αναπτυξιακές διαταραχές.
Σε φωνολογικό επίπεδο
τα παιδιά εμφανίζουν κυρίως αντικαταστάσεις φωνημάτων, παραλείψεις, μεταθέσεις κ.α. Συχνά καθυστερούν να «καθαρίσουν» την ομιλία τους, αργώντας να προφέρουν σωστά όλους τους φθόγγους (αυτός είναι ο κυριότερος λόγος που οι γονείς ζητούν λογοθεραπεία), και αργούν να κατανοήσουν τις χρονικές έννοιες ('χτες' και 'αύριο', 'πριν' και 'μετά'). Συχνά ο λογοθεραπευτής αναφέρεται στην ύπαρξη φωνολογικών διαταραχών, παρά στην εκδήλωση φωνολογικής καθυστέρησης κατά την ανάλυση του λόγου.
Σε πραγματολογικό επίπεδο
δυσκολεύονται να διατηρήσουν ένα θέμα συζήτησης ή να μεταβούν ομαλά σε ένα καινούριο θέμα. Παρατηρείται μειωμένη ικανότητα στο να ζητάνε και να δίνουν διευκρινίσεις αλλά και στο να αξιολογούν το πλαίσιο συζήτησης. Επιπλέον, χρησιμοποιούν πολύ πρώιμους μηχανισμούς επανόρθωσης / αποσαφήνισης του λόγου τους ( π.χ. επανάληψη αντί για περίφραση ), δεν αυτοδιορθώνουν τα λάθη τους και σε σοβαρές περιπτώσεις παρουσιάζουν ηχολαλίες. Στην βρεφική ηλικία, τα παιδιά αυτά δεν κατονομάζουν συχνά αντικείμενα όπως τα συνομήλικα παιδιά, αν και δίνουν πολλές απαντήσεις. Μπορεί επίσης να μην απαντούν σε ερωτήσεις ή να δίνουν ακατάλληλες απαντήσεις. Σε μεγαλύτερη προσχολική ηλικία, τα άτομα αυτά έχουν δυσκολίες με την επαγωγική ικανότητα στο λόγο που διαφαίνεται στη χρήση ελλιπών συμφραζομένων, που δεν περιέχουν αρκετές πληροφορίες (π.χ. πρόσωπα, χρόνους, τόπους) για να εξάγει νόημα ο ακροατής.
Σε συντακτικό επίπεδο
έχουν χαμηλό μέσο μήκος πρότασης σε σχέση με την χρονολογική τους ηλικία. Η γραμματική είναι πιο απλουστευμένη σε σχέση με τα συνομήλικα παιδιά, χρησιμοποιούν απλές δομές προτάσεων (Υποκείμενο-Ρήμα - Αντικείμενο), στερεότυπες φράσεις, μικρές φράσεις. Επίσης υπάρχουν διαταραχές στον τομέα της μορφολογίας, όπως παραλείψεις άρθρων, συνδέσμων, προθέσεων και λανθασμένη χρήση καταλήξεων. Οι φράσεις τους δεν έχουν το σωστό χρόνο, είναι σχεδόν πάντα στον ενεστώτα και γενικά υπάρχει άτακτη τοποθέτηση μερικών λέξεων μέσα στην πρόταση («έχω δύο γιαγιές», «χτες τρώμε στη νονά», «τα παιδιά χόρεψε», «ο λύκος ήταν μαύρο»).
Πηγές
Ειδική γλωσσική διαταραχή/ S.L.I.
Κατηγορία:Ανθρώπινη επικοινωνία Κατηγορία:Παθήσεις
Ίντερσεξ
Ίντερσεξ (Intersex) ή Διαφυλικά ονομάζονται τα άτομα που γεννιούνται με διάφορες φυσικές παραλλαγές στα χαρακτηριστικά φύλου τους (χρωμοσώματα, γονάδες, ορμονικά προφίλ ή εσωτερική /εξωτερική ανατομία) οι οποίες "δεν παραπέμπουν στον κλασικό ιατρικό ορισμό των αρσενικών και των θηλυκών σωμάτων." Τέτοιες διαφοροποιήσεις μπορεί να αφορούν ασάφεια των γεννητικών οργάνων ή/και συνδυασμούς χρωμοσωμικών γονότυπων και γεννητικών φαινότυπων διαφορετικών από ΧΥ-αρσενικό και ΧΧ-θηλυκό. Ο όρος ίντερσεξ σημαίνει επίσης τη ζωντανή εμπειρία των κοινωνικο-πολιτισμικών συνεπειών που υφίστανται οι άνθρωποι που γεννιούνται με σώματα που δεν εμπίπτουν στις κανονιστικές νόρμες των «αρσενικών» και «θηλυκών» σωμάτων. Παλαιότερα τα διαφυλικά άτομα αποκαλούνταν Ερμαφρόδιτα, όρος που σήμερα αποφεύγεται, ως επιστημονικά ανακριβής, ιστορικά προσβλητικός και κοινωνικά στιγματιστικός, εκτός και εάν τον επιλέγουν τα ίδια τα ίντερσεξ άτομα για τον εαυτό τους, στο πλαίσιο της επανοικειοποίησης του όρου. Στην Ελλάδα συναντάμε επίσης και την ατυχή μετάφραση της διαφυλικότητας ως «μεσοφυλία», ωστόσο στο βιολογικό φύλο δεν υπάρχει κάποιο "μέσον" και επιπλέον, ο όρος μεσόφυλο/μεσοφυλικό δεν είναι η απόδοση του intersex, αλλά του Middlesex (Τοπωνύμιο, τίτλος μυθιστορήματος και λογοτεχνικό λογοπαίγνιο του J. Eygenides). Ένας επιπλέον λόγος της καθιέρωσης του διεθνούς όρου (ίντερσεξ) είναι η εύκολη σύγχυση που προκαλείται από την ηχητική ομοιότητα της διαφυλικότητας (έννοια που αφορά το σώμα, τα χαρακτηριστικά φύλου) με τη διεμφυλικότητα (τρανς, έννοια που αφορά την ταυτότητα φύλου). Πρόκειται δηλαδή για δυο ανεξάρτητες έννοιες, καθώς ''«Τα άτομα με ίντερσεξ ποικιλομορφίες (διαφυλικά) δεν είναι το ίδιο με τα τρανς άτομα (διεμφυλικά), των οποίων η ταυτότητα φύλου (τρανς) δεν συμβαδίζει με το φύλο που τους αποδόθηκε στη γέννηση. Ένα ίντερσεξ άτομο μπορεί να αυτοπροσδιορίζεται με οποιαδήποτε ταυτότητα φύλου (ως θηλυκό, αρσενικό, και τα δύο ή τίποτα από τα δύο). Μπορεί επίσης να έχει οποιονδήποτε σεξουαλικό προσανατολισμό (ετερόφυλο, ομόφυλο, αμφίφυλο ή ασέξουαλ). Ωστόσο, έρευνες στην Αυστραλία δείχνουν πως άτομα με ίντερσεξ ποικιλομορφίες είναι περισσότερο πιθανό να προσανατολίζονται ως μη-ετεροφυλόφιλα σε σχέση με το γενικό πληθυσμό. Περίπου τα μισά εκ των ατόμων που παρουσιάζουν ποικιλομορφίες των χαρακτηριστικών φύλου είναι ετεροφυλόφιλα (στρέιτ)»''.
Τα ίντερσεξ άτομα χαρακτηρίζονται από τη διαφορετική φυσιολογία τους, όπου μπορεί να υπάρχει ή να μην υπάρχει καθορισμένο ανατομικό φύλο. Πιο συγκεκριμένα ένα ίντερσεξ άτομο μπορεί να γεννηθεί με περισσότερα χρωμοσώματα φύλου από τα δύο που είναι συνηθέστερα για τους περισσότερους ανθρώπους, για παράδειγμα με χρωμοσώματα φύλου της μορφής ΧΧΥ, ΧΧΧ, ΧΥΥ, ΧΧΧΥ, ΧΧΥΥ, Χ0 κλπ (υπάρχουν περί τους 30 διαφορετικούς συνδυασμούς) ή με δυο αναπαραγωγικά όργανα εκ των οποίων το ένα από τα δύο να είναι μόνο μερικώς ανεπτυγμένο. Στα ίντερσεξ άτομα συμπεριλαμβάνονται επίσης άτομα ΧΧ άρρενα, και ΧΥ θήλεα, καθώς και άτομα ΧΧ και ΧΥ με AIS, CAΗ, PAIS, MKHK κλπ. Μια συνήθης πρακτική μέχρι πριν λίγα χρόνια (που συνεχίζεται ακόμα, στις περισσότερες χώρες που δεν απαγορεύεται νομικά) για τα ίντερσεξ βρέφη και παιδιά, όπως και αυτά που έχουν ασαφή εξωτερικά γεννητικά όργανα, ήταν να χειρουργούνται ή να τροποποιούνται ορμονικά για να αποκτήσουν πιο αποδεκτά από την κοινωνία χαρακτηριστικά φύλου. Ωστόσο, τέτοιες παρεμβάσεις θεωρούνται αμφιλεγόμενες, χωρίς αποδείξεις ότι έχουν καλή έκβαση. Αυτές οι ερήμην των ατόμων μη-αναστρέψιμες επεμβάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν στείρωση ή τροποποίηση σε φύλο μη επιθυμητό από το ίδιο το άτομο όταν φτάσει στην εφηβεία ή στην ενηλικίωση του. Ενήλικες επίσης, μεταξύ αυτών ελίτ γυναίκες αθλήτριες, έχουν υποβληθεί σε τέτοιες παρεμβάσεις. Σύγχρονες μελέτες υποδηλώνουν μία αυξανόμενη ιατρική ομοφωνία ότι τα διάφορα ίντερσεξ σώματα αποτελούν φυσιολογικές μορφές της ανθρώπινης βιολογίας.
Ορισμοί
Σύμφωνα με το Γραφείο του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου:
Τα ίντερσεξ άτομα έχουν γεννηθεί με χαρακτηριστικά φύλου (γεννητικά όργανα, γονάδες, χρωμοσώματα ή ορμονικά προφίλ) τα οποία δεν αντιστοιχούν στην τυπική δυαδική αντίληψη του αρσενικού και του θηλυκού σώματος. Ίντερσεξ είναι ένας όρος ομπρέλα, με τον οποίο περιγράφουμε ένα ευρύ φάσμα φυσικής σωματικής ποικιλομορφίας. Σε κάποιες περιπτώσεις, τα ίντερσεξ χαρακτηριστικά είναι ορατά στη γέννηση ενώ άλλοτε δεν γίνονται εμφανή πριν την εφηβεία. Κάποιες χρωμοσωμικές ίντερσεξ ποικιλομορφίες μπορεί να μην γίνουν καν αντιληπτές.
Με βιολογικούς όρους, το φύλο καθορίζεται από μια σειρά παραγόντων στη γέννηση, όπως:
Οι άνθρωποι που έχουν χαρακτηριστικά φύλου τα οποία δεν είναι ολοκληρωτικά αρσενικά ή ολοκληρωτικά θηλυκά στη γέννηση είναι ίντερσεξ.
Κάποια ίντερσεξ χαρακτηριστικά δεν είναι πάντοτε ορατά στη γέννα. Κάποια παιδιά πιθανόν να έχουν γεννηθεί με ασαφή γεννητικά όργανα, ενώ άλλα να έχουν ασαφή εσωτερικά όργανα (όρχεις και ωοθήκες). Κάποια άλλα ίσως να μην γνωρίζουν ότι είναι ίντερσεξ εκτός αν υποβληθούν σε γενετική εξέταση, διότι μπορεί να μην παρουσιάζεται στο φαινότυπό τους.
ΛΟΑΤ+ και ΛΟΑΤΙ+
Ο όρος ίντερσεξ περιγράφει μια διαφορετική σωματικότητα και διαφέρει από τον όρο τρανς, ο οποίος περιγράφει την κατάσταση κατά την οποία η ταυτότητα φύλου ενός ανθρώπου δεν συμβαδίζει με το βιολογικό του φύλο ή με το φύλο που του αποδόθηκε στη γέννηση. Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να είναι ταυτόχρονα ίντερσεξ και τρανς. Σε μία κλινική έκθεση του 2012 βρέθηκε πως μεταξύ 8,5% και 20% των ανθρώπων με ίντερσεξ ποικιλομορφίες έχουν εμφανίσει δυσφορία φύλου. Σε μία ανάλυση της χρήσης της προεμφυτευτικής γενετικής διάγνωσης για την εξάλειψη των ίντερσεξ χαρακτηριστικών, οι Behrmann και Ravitsky υποστήριξαν: "Η εναντιωμένη απόφαση των γονέων στο ίντερσεξ ζήτημα ίσως κρύβει προκαταλήψεις ενάντια στις έλξεις για το ίδιο φύλο και στη μη συμμόρφωση όσον αφορά το φύλο." Ωστόσο, "Τα ίντερσεξ χαρακτηριστικά είναι μέρος του σώματός και δεν καθορίζουν την ταυτότητα φύλου του ατόμου. Κάποια άτομα αποφασίζουν να αυτοπροσδιορίζονται ως ίντερσεξ, και κάποια άλλα όχι. Κάποιο άτομο που αναφέρεται στον εαυτό του ως ίντερσεξ μπορεί να πει ότι έχει μία ίντερσεξ διαφοροποίηση ή ότι είναι ίντερσεξ άντρας ή ίντερσεξ γυναίκα, ή ένα ίντερσεξ μη-δυαδικό (non-binary) άτομο."
Η σχέση της ίντερσεξ φυσιολογίας με τις ΛΟΑΤ+ κοινότητες είναι περίπλοκη, αλλά πολύ συχνά οι ίντερσεξ άνθρωποι συμπεριλαμβάνονται και η κοινότητα αποκαλείται ΛΟΑΤΙ. Η Emi Koyama περιγράφει πώς η συμπερίληψη των ίντερσεξ στους ΛΟΑΤ+ πιθανόν να αποτύχει να καταπιαστεί με τα ζητήματα ανθρώπινων δικαιωμάτων που αφορούν πιο συγκεκριμένα τα ίντερσεξ άτομα και ίσως να δημιουργήσει εσφαλμένες εντυπώσεις ότι "τα δικαιώματα των ίντερσεξ προστατεύονται" από τους νόμους που αφορούν τα ΛΟΑΤ άτομα και να γίνει η παρανόηση ότι όλοι οι ίντερσεξ είναι ΛΟΑΤ+. Ο Διεθνής Οργανισμός Ίντερσεξ Αυστραλίας (IHRA) υποστηρίζει ότι κάποια ίντερσεξ άτομα έλκονται από το ίδιο φύλο και κάποια είναι ετεροφυλόφιλα, αλλά ο "ΛΟΑΤΙ+ ακτιβισμός έχει αγωνιστεί για τα δικαιώματα των ανθρώπων που δεν εμπίπτουν στις δυαδικές νόρμες του φύλου." Ο Julius Kaggwa του SIPD Uganda έχει γράψει πώς, ενώ η γκέι κοινότητα "μας προσφέρει χώρο σχετικής ασφάλειας, ξεχνάει τις ειδικές μας ανάγκες". Ο Mauro Cabral έχει γράψει πως οι τρανς άνθρωποι και οι οργανώσεις τους "πρέπει να σταματήσουν να προσεγγίζουν τα ίντερσεξ ζητήματα σαν να είναι τρανς ζητήματα" όπως να χρησιμοποιούν τη λέξη ίντερσεξ ως ένα μέσο για να εξηγήσουν πώς είναι να είσαι τρανς. "Μπορεί να υπάρξει καλή συνεργασία με το ίντερσεξ κίνημα αν συμφωνήσουμε με το πόσο λάθος είναι η προσέγγιση"
Δολοπίονας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Δολοπίονας (Δολοπίων) είναι γνωστός ένας Τρώας ιερέας του ποτάμιου θεού Σκαμάνδρου, του «πολιούχου» της Τροίας. Ο γιος του Δολοπίονα, ο Υψήνορας, έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, στον οποίο και σκοτώθηκε από τον Ευρύπυλο. Ο Δολοπίονας αναφέρεται στην Ιλιάδα (Ε 77), όπου χαρακτηρίζεται ως «υπερήφανος».
Πηγές
Δολοπιονας
Ελληνικό Γορτυνίας
Το Ελληνικό είναι χωριό της επαρχίας Γορτυνίας του νομού Αρκαδίας. Βρίσκεται στη διαδρομή μεταξύ Στεμνίτσας και Καρύταινας στις νοτιοδυτικές πλαγιές του Μαινάλου. Ανήκει διοικητικά στο δήμο Γορτυνίας και ο πληθυσμός του είναι 204 κάτοικοι. Το παλαιότερο όνομα του χωριού ήταν Μουλάτσι. Η λέξη "mulach" σε σλαβικές γλώσσες όπως Τσέχικα, Σλοβάκικα ή Πολωνικά, μεταφράζεται ως "μουλάρι" και έχει καταγωγή από την περίοδο της εποίκησης της Αρκαδίας από σλαβικά φύλα.
Ιστορικά στοιχεία
Το Ελληνικό (με την ονομασία Μουλάτσι) αναφέρεται για πρώτη φορά στην απογραφή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1515. Το χωριό αναφερόταν ως φέουδο του Αχμέτ Μπέη με πληθυσμό αποτελούμενο από 41 οικογένειες, 5 αγάμους και 1 χήρα. Το 1690 αναφέρεται από τον Βενετό περιηγητή Αντόνιο Ρακιφίκο. Σε απογραφή των Βενετών το 1700 εμφανίζεται να έχει 148 κατοίκους. Συμμετείχε ενεργά στην επανάσταση του 1821.
Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας ο οικισμός εντάχθηκε διοικητικά στο Δήμο Τρικολώνων, έδρα του οποίου ήταν η γειτονική Στεμνίτσα. Υπήρξε ξεχωριστή κοινότητα στο διάστημα 1912-1998 οπότε εντάχθηκε στο νέο δήμο Τρικολώνων που δημιουργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας που ίσχυε μέχρι το 2011, και αντικαταστάθηκε από το Πρόγραμμα «Καλλικράτης».
Πρόσωπα
Από το Ελληνικό καταγόταν ο οπλαρχηγός του 1821 Σάββας Νικολόπουλος. Επίσης από το χωριό έλκει την καταγωγή του από την πλευρά της μητέρας του ο Δημήτρης Αβραμόπουλος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας
Δόλοπας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Δόλοπας (Δόλοψ) είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
Δείτε επίσης
Δολοπας Δολοπας
1037 Νταβιντβέιλα
Η Νταβιντβέιλα (Davidweilla) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,466. Ανακαλύφθηκε το 1924 από τον Ρωσογάλλο αστρονόμο Βενιαμίν Ζεχόφσκι, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Νταβίντ Βέιλ (David Weill), ενός ευεργέτη της Σορβόνης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Νταβιντβέιλα είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νταβιντβειλα
1036 Γανυμήδης
thumb|right|Το χονδρικό σχήμα του 1036 Γανυμήδη όπως εξάγεται υπολογιστικά από την [[καμπύλη φωτός του.]] thumb|right|Η τροχιά του Γανυμήδη (μπλε) τέμνει αυτή του πλανήτη Άρη, αλλά όχι την τροχιά του Δία (εξωτερικός κόκκινος κύκλος) Ο Γανυμήδης (Ganymed), που δεν πρέπει να συγχέεται με τον μεγάλο δορυφόρο του Δία, τον Γανυμήδη (τον μεγαλύτερο στο Ηλιακό Σύστημα), είναι ένας αστεροειδής Αμόρ της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,45. Ανακαλύφθηκε το 1924 από τον Γερμανό αστρονόμο Βάλτερ Μπάαντε, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και το όνομά του προέρχεται από το ομώνυμο μυθικό πρόσωπο, όπως και του δορυφόρου.
Εξαιτίας της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του ο Γανυμήδης περνά μέσα από την τροχιά του πλανήτη Άρη, αλλά δεν πλησιάζει ποτέ τη Γη περισσότερο από 32 εκατομμύρια χιλιόμετρα, με αποτέλεσμα να μη γίνεται ποτέ ορατός με γυμνό μάτι στους γήινους ουρανούς (φωτεινότερο φαινόμενο μέγεθος 8,1 ορατό με κιάλια).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Καθώς είναι ένας από τους πρώτους γεωπλήσιους αστεροειδείς που ανακαλύφθηκαν, ο Γανυμήδης έχει παρατηρηθεί πολύ και συστηματικά. Η μέση διάμετρος του Γανυμήδη εκτιμάται σε 31,7 ως 38,5 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), δηλαδή αποτελείται κυρίως από πυριτικά πετρώματα του σιδήρου και του μαγνησίου. Πιο συγκεκριμένα, μετρήσεις του φάσματός του τον ταξινομούν στον υπότυπο S (VI), πράγμα που υποδηλώνει ότι η επιφάνειά του είναι πλούσια σε ορθοπυροξένους, ενώ το υπέδαφος περιέχει πιθανώς και μέταλλα. Το άλβεδό του είναι 0,17.
Το 1998 παρατηρήσεις ραντάρ (με ανάκλαση ραδιοκυμάτων που εκπέμπονταν από τη Γη) από το Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεθίμπο παρήγαγαν μία εικόνα του Γανυμήδη που υποδεικνύει ότι το σώμα αυτό είναι σχεδόν σφαιρικό. Περίπου την ίδια εποχή μία μελέτη κατέδειξε ότι υπάρχει ασθενής συσχέτιση ανάμεσα στην καμπύλη φωτός και την πολωσιμετρική καμπύλη ως συνάρτηση της γωνίας περιστροφής. . Επειδή η πόλωση του φωτός εξαρτάται από την υφή και τη σύσταση του εδάφους περισσότερο και όχι από το σχήμα του σώματος, αυτό σημαίνει ότι τα επιφανειακά χαρακτηριστικά του αστεροειδούς είναι περίπου ομοιόμορφα σε όλη την παρατηρηθείσα επιφάνειά του.
Η μάζα του Γανυμήδη εκτιμάται σε 33 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 1,93 gr/cm³. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 113 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν, αλλά κατά το περιήλιο ανεβαίνει και πάνω από το 0.
Ο Γανυμήδης περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 10 ώρες και 19 λεπτά (10,314 ± 0,004 ώρες) με πλάτος καμπύλης φωτός 0,12 του μεγέθους.
Παραπομπές
Γανυμήδης
Α1 Εθνική υδατοσφαίρισης γυναικών 2013–14
Το πρωτάθλημα Ελλάδας πόλο γυναικών για την περίοδο 2013–14 ήταν το 27ο στην ιστορία του θεσμού. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 5η φορά στην ιστορία του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2013 2014 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2013 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2014
Πρωκτοσκόπηση υψηλής ευκρίνειας
Εάν οι βιοψίες αποβούν θετικες για δυσπλασία, η εξέταση επαναλαμβάνεται και γίνεται καυτηριασμός των προκαρκινωματωδών βλαβών υπο τοπική αναισθησία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιατρικές εργαστηριακές εξετάσεις
Ευρωμπάσκετ 1999
right Η διοργάνωση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών το 1999 (γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 1999) ήταν η 31η, η οποία οργανώθηκε από τη FIBA Europe. Το τουρνουά διοργάνωσε η Γαλλία, από τις 21 Ιουνίου ως τις 3 Ιουλίου του 1999. Νικήτρια ήταν η εθνική ομάδα της Ιταλίας, η οποία μετά τον χαμένο τελικό της προηγούμενης διοργάνωσης στο Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας κατάφερε να ανέβει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, με αντίπαλο την Ισπανία στον τελικό. Το προηγούμενο Ευρωμπάσκετ που διοργάνωσε η Γαλλία ήταν αυτό του 1983, το οποίο είχε κερδίσει πάλι η Ιταλία, σε έναν τελικό με αντίπαλο και πάλι την Ισπανία. Αυτό ήταν επίσης το Ευρωμπάσκετ στο οποίο η Ελλάδα κατέλαβε την τελευταία θέση της διοργάνωσης, προκαλώντας μεγάλη απογοήτευση στους φιλάθλους της. Ωστόσο, είναι αναγκαίο να τονιστεί ιστορικά ότι η Εθνική Ελλάδος είχε πάει κυριολεκτικά «μισή» σε αυτή τη διοργάνωση, καθώς τις τελευταίες λίγες μέρες πριν την έναρξη του Ευρωμπάσκετ είχε σημειωθεί ένα απίστευτο μπαράζ διαδοχικών τραυματισμών αρκετών από τους βασικούς παίκτες της, στις προπονήσεις κατά το στάδιο της τελικής προετοιμασίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1999 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1999 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1999
Τραχεία πεύκη
Η τραχεία πεύκη (επιστ. Pinus brutia - Πεύκη η τραχεία) είναι πεύκο, ιθαγενές της ανατολικής περιοχής της Μεσογείου και απαντάται από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι τα 1200 μέτρα υψόμετρο στις πιο νότιες περιοχές. Ονομάζεται τραχεία πεύκη λόγω της «τραχύτητας» των βελονών της. Τα βελονοειδή φύλλα των πεύκων είναι πεπιεσμένα (επίπεδα) αλλά περιτυλίσσονται (όπως τα τσιγάρα). Στην τραχεία πεύκη οι παρυφές των φύλλων είναι οδοντωτές (όπως και σε άλλα πεύκα) και οι βελόνες δεν περιτυλίσσονται πλήρως με αποτέλεσμα στην αφή (με το χέρι) να είναι τραχιές. Έχει διάφορες κοινές ονομασίες όπως Τουρκικό πεύκο ή Καλαβρέζικο πεύκο, αν και στην Τουρκία το αποκαλούν Kızılçam (Κιζιλτσάμ - Κόκκινο πεύκο). Είναι στενά συνδεδεμένο με την Χαλέπιο πεύκη, γι' αυτό το λόγο κάποιοι ερευνητές την θεωρούν υποείδος της Χαλέπιου πεύκης, αλλά συνήθως θεωρείται ξεχωριστό είδος. Είναι κατά μέσο όρο ψηλότερο από τη Χαλέπιο και μπορεί να φτάσει τα 35 μέτρα σε ύψος και έχει τραχύτερο καστανοκόκκινο κορμό με περισσότερο πύτικα. Επίσης έχει μακρύτερες βελόνες με ελαφρώς πιο σκούρο πράσινο χρώμα που είναι λεπτές και αδρές στην αφή. Οι κώνοι του επίσης φύονται ορθά και συμμετρικά (δύο ή τρεις με μήκος 6-10 εκατοστά) σε αντίθεση με τη Χαλέπιο που έχουν κοτσάνι και στρέφονται προς το έδαφος.
Φυσική εξάπλωση
Φύεται κυρίως στην Τουρκία. Στην Ελλάδα συναντάται στη Θράκη, στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και την Κρήτη. Είναι το κυρίαρχο είδος στο δάσος της Δαδιάς στη Θράκη, στα δάση της Λέσβου της Ρόδου, της Θάσου, και στα πευκοδάση της Κρήτης (Σφακιά, Ζαρός, Νοτιοανατολική Δίκτη, Θρυπτή). Επίσης απαντάται στην Κύπρο, στις ακτές του Εύξεινου Πόντου, στο Αζερμπαϊτζάν, στο βόρειο Ιράκ, στην δυτική Συρία, τον Λίβανο και την Καλαβρία της νότιας Ιταλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δέντρα Κατηγορία:Πευκοειδή Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα
Ματθαίος Καμαριώτης
Ο Ματθαίος Καμαριώτης ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Στην Κωνσταντινούπολη δίδαξε φιλοσοφία σε πολλούς, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και ο μετέπειτα Πατριάρχης Γεννάδιος Σχολάριος, ενώ κατ' άλλη πηγή ήταν μαθητής του, καλλιέργησε μαζί του ιδιαίτερη φιλία και δίδασκε ιδιαίτερα από τότε που ο Γεννάδιος άφησε τη διδασκαλία κι έγινε καθολικός κριτής (δικαστικός), δηλ. το 1444. Κοντά του ήρθε σ' επαφή με έργα των Αριστοτέλη, Θωμά Ακινάτη, Νικηφόρου Γρηγορά και πολλών άλλων.
Το 1453 ήταν παρών στην Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους, γλίτωσε ο ίδιος αλλά και θρήνησε την υποδούλωση του Γένους και την απώλεια όλων του των συγγενών. Ο πατέρας του σφάχτηκε ή πουλήθηκε ως σκλάβος. Εκτός του πατέρα του ο Ματθαίος έχασε την μητέρα, την αδελφή, αδελφό, τρεις ανεψιές από το μέρος του αδελφού του και άλλους συγγενείς, όλους κατά την Άλωση. Για μέρες μαζί με φίλους του τους έψαχνε απεγνωσμένα στους δρόμους αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Για κάποιους έμαθε αργότερα ότι είχαν σκοτωθεί ενώ για τρεις ανιψιούς έμαθε κάποτε νιώθοντας μεγάλη ντροπή ότι για να επιζήσουν αποκήρυξαν την πίστη τους κι ασπάστηκαν το Ισλάμ. Βρήκε όμως σε διαφορετικούς τόπους σκλαβωμένους τη μητέρα του, μια αδελφή κι ένα ανιψιό, που με την οικονομική βοήθεια και συνδρομή φίλων τους κατάφερε ν' απελευθερώσει.
Το 1454 του πρότεινε ο φίλος του και πλέον Πατριάρχης Γεννάδιος Σχολάριος τη διεύθυνση της Πατριαρχικής Σχολής της Κωνσταντινούπολης(Μεγάλη του Γένους). Τάχθηκε μαζί του εκεί να διατηρήσει ζωντανή την ελληνική Παιδεία ακόμα και υπό το ζυγό των Τούρκων. Παρά τις τεράστιες ελλείψεις χειρογράφων που καταστράφηκαν στην Άλωση και τις δυσκολίες κάθε είδους που έθεταν οι κατακτητές, εργάστηκε ακατάπαυστα και δίδαξε με ζήλο φιλοσοφία, ρητορική και γραμματική. Βοηθοί του υπήρξαν ο Ιωάννης Δοκειανός, ο διάδοχός του στην σχολή αυτή Δημήτρης Καστρηνός (1490-1500) κι ο επόμενος διάδοχος Μανουήλ ο Κορίνθιος (από το 1500). Συνέγραψε δύο λόγους κατά της διδασκαλίας περί Ειμαρμένης που υποστήριζε ο Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων στο έργο του Νομων Συγγραφή.
Δεν απέκτησε δική του οικογένεια. Πέθανε σε μεγάλη ηλικία το Δεκέμβρη του 1490. Τον τίμησε με τα λόγια του για το έργο του σε επιστολή του ο Ιανός Λάσκαρης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι Κατηγορία:Διευθυντές Μεγάλης του Γένους Σχολής Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 15ου αιώνα
Γιώργος Πουλόπουλος
Ο Γιώργος Πουλόπουλος (γενν. Αθήνα, 28 Ιουνίου 1975) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός και μετράει περισσότερες από 300 συμμετοχές σε Α' και Β' Εθνική.
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην Καλλιθέα το 1994. Με τη φανέλα της Καλλιθέας αγωνίστηκε δύο χρονιές στη Γ' Εθνική μέχρι το 1996, όποτε μεταγράφηκε στον Αθηναϊκό που τότε αγωνιζόταν στην Α' Εθνική. Την πρώτη χρονιά (1996-97) με τη φανέλα του Αθηναϊκού δεν συμμετείχε σε κανέναν αγώνα, κάτι που έγινε την αμέσως επόμενη (1997-98) που έκανε το ντεμπούτο του στην Α' Εθνική, όμως βίωσε τον υποβιβασμό της ομάδας. Συνέχισε να αγωνίζεται με τη φανέλα του Αθηναϊκού στη Β' Εθνική μέχρι το 2001, όπου μεταγράφηκε στην Προοδευτική η οποία αγωνιζόταν στη Β' Εθνική. Με τα χρώματα της Προοδευτικής πανηγύρισε αρχικά την πρώτη του χρονιά (2001-02) την άνοδο, και κατόπιν συνέχισε να αγωνίζεται με τη φανέλα της στην Α' Εθνική για δύο χρονιές μέχρι το 2004, όποτε και υποβιβάστηκε η ομάδα.
Το καλοκαίρι του 2004 μεταγράφηκε στον Ιωνικό που αγωνιζόταν στην Α' Εθνική. Με τη φανέλα του Ιωνικού αγωνίστηκε σύνολο 4 χρονιές, τις 3 πρώτες στην Α' και 1 στη Β' Εθνική, μέχρι το 2008. Επόμενοι σταθμοί στην καρίερα του ο Διαγόρας Ρόδου στον οποίο αγωνίστηκε τρεισήμισι χρόνια, από το καλοκαίρι του 2008 μέχρι τον Ιανουάριο του 2012, όταν στα μέσα πλέον της χρονιάς 2011-12, μετακόμισε στον Πιερικό και με το τέλος της χρονιάς, σε ηλικία 36 ετών, ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας
Σεμπαστιάν Αλέ
Ο Σεμπαστιάν Αλέ (22 Ιουνίου 1994) είναι Ιβοριανός-Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για λογαριασμό του Μπορούσια Ντόρτμουντ και της εθνικής Ακτής Ελεφαντοστού.
Γεννημένος στη Γαλλία, ξεκίνησε την καριέρα του από την Ωσέρ και το 2015 δόθηκε δανεικός στην Ουτρέχτη, από την οποία αποκτήθηκε μόνιμα. Μετά από δύο χρόνια στην Ολλανδία αποκτήθηκε από την Άιντραχτ Φραγκφούρτης, με την οποία κατέκτησε το κύπελλο Γερμανίας το 2018. Το 2019 αποκτήθηκε από την Γουέστ Χαμ που μπορούσε να φτάσει τα 50 εκατομμύρια ευρώ με τα μπόνους και αποτέλεσε ρεκόρ για τον σύλλογο. Τον Ιανουάριο του 2021 επέστρεψε στην Ολλανδία για λογαριασμό του Άγιαξ, έναντι 22,5 εκατομμυρίων ευρώ. Τον Σεπτέμβριο του 2021 έγινε ο πρώτος παίκτης μετά τον Μάρκο φαν Μπάστεν που σκόραρε 4 τέρματα στο ντεμπούτο του στην διοργάνωση. Στη φάση των ομίλων σκόραρε σε όλους τους αγώνες, σημειώνοντας 10 γκολ. Τον Ιούλιο του 2022 τον απέκτησε η Μπορούσια Ντόρτμουντ για 31,4 εκατομμύρια ευρώ χωρίς τα μπόνους.
Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας τον Ιούλιο του 2022, η Ντόρτμουντ εξέδωσε ανακοίνωση κάνοντας γνωστό πως ο Αλέ διαγνώστηκε με όγκο στους όρχεις. Μετά από χημειοθεραπείες και δύο χειρουργεία, επέστρεψε τον Ιανουάριο του 2023 στις προπονήσεις της ομάδας και στο φιλικό της 13ης Ιανουαρίου με την Βασιλεία πέτυχε χατ-τρικ σε διάστημα επτά λεπτών, διαμορφώνοντάς το τελικό 6-0.
Ο Αλέ εκπροσώπησε τη Γαλλία σε επίπεδο Κ-21, αλλά το 2020 κλήθηκε από την Ακτή Ελεφαντοστού, πατρίδα της μητέρας του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιβοριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΖ Οσέρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ουτρέχτη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Φραγκφούρτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ακτής Ελεφαντοστού
Αυτόνομος θύλακας της Νενετσίας
Το καθεστώς του Αυτόνομου θύλακα της Νενετσίας οφείλεται στην ύπαρξη δύο φθινόντων αυτοχθόνων λαών, των σαμογετών Νένετς (18,7%) και των Κόμι (10,9%). Πάντως η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι Ρώσοι (62,4%).
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νενετσια
ΦΚ Ντιναμό Μόσχας
Η Ντιναμό Μόσχας ιδρύθηκε το 1923 ως τμήμα ενός διεθνικού σοβιετικού αθλητικού οργανισμού, της αθλητικής κοινωνίας Ντιναμό (Динамо), που περιλάμβανε ανάλογες «Ντιναμό» σε όλες τις μεγάλες σοβιετικές πόλεις, όπως: ΦΚ Ντιναμό Κιέβου, Ντιναμό Τιφλίδας, Ντιναμό Μινσκ κλπ.
Αγωνίζεται στο στάδιο VTB Arena της Μόσχας, χωρητικότητας 26.319 θεατών. Τα χρώματά της είναι το μπλε και το λευκό και έμβλημά της το καλλιγραφικό «D». Τα παρατσούκλια της είναι: «Οι Κυανόλευκοι» και «Οι Μπάτσοι», διότι κατά τη σοβιετική περίοδο την ομάδα έλεγχε το Υπουργείο Εσωτερικών Υποθέσεων.
Εκτός από την ποδοσφαιρική ομάδα ο σύλλογος διατηρεί επίσης τμήματα μπάσκετ, βόλεϊ, xόκεϊ, υδατοσφαίρισης κ.ά. Μάλιστα, η ομάδα βόλεϊ γυναικών είναι πολυνίκης στο Κύπελλο Πρωταθλητών Ευρώπης με 10 τίτλους. Το 2016 ο σύλλογος έπεσε κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία του εξαιτίας πολλών χρεών. Το 2018,όμως ανέβηκε εκ νέου στην πρώτη κατηγορία.
Οι απαρχές
Οι ρίζες της Ντιναμό Μόσχας προέρχονται από το σύλλογο Morozovtsi Orekhovo Suevo Moskva, μια εργοστασιακή ομάδα που είχε ιδρυθεί το 1887 από τον Άγγλο Clement Charnock. Το 1906 ο σύλλογος αυτός μετονομάστηκε σε OKS Moskva και από το 1910 ως το 1914 κέρδισε μια σειρά από ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα στην περιφέρεια της Μόσχας.
Σοβιετική περίοδος
Μετά την Οκτωβριανή επανάσταση του 1917 το σωματείο βρέθηκε στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Εσωτερικών, που είχε επικεφαλής τον Φελίξ Ντζερζίνσκι, αρχηγό της μυστικής υπηρεσίας «Τσεκά». Το 1923 μετονομάστηκε σε Ντιναμό Μόσχας.
Η Ντιναμό κέρδισε τα πρώτα δύο σοβιετικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου, το 1936 και το 1937 και το Κύπελλο το 1937. Ξανακέρδισε το πρωτάθλημα το 1940 και το πρώτο μεταπολεμικό, το 1945. Ήταν η πρώτη σοβιετική ομάδα που αγωνίστηκε στη Δύση. Το 1945 έδωσε τέσσερις φιλικούς αγώνες στη Μεγάλη Βρετανία χωρίς να ηττηθεί. Νίκησε με 4-3 μια ομάδα της Άρσεναλ ενισχυμένη με τους Στάνλεϊ Μάθιους, Σταν Μόρτενσεν και Τζο Μπακούτσι, συνέτριψε με 10-1 την Κάρντιφ Σίτι κι έφερε δυο ισοπαλίες: 3-3 με την Τσέλσι και 2-2 με τη Ρέιντζερς στη Γλασκόβη.
Η Ντιναμό συνέχισε να έχει δυνατή ομάδα και γνώρισε τη μεγαλύτερη επιτυχία της τη δεκαετία του ’50. Κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα, από το 1949 ως το 1959 και το Κύπελλο το 1953.