cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκούσταβ Μέιρινκ
Βιογραφία
Ο Γκούσταβ Μέιρινκ γεννήθηκε με το όνομα Γκούσταβ Μέιερ στη Βιέννη της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, στις 19 Ιανουαρίου 1868. Ήταν νόθος γιος του Βαρόνου Καρλ φον Βαρνμπύλερ, υπουργού της Βυρτεμβέργης και της ηθοποιού του Βασιλικού Θεάτρου, Μαρίας Βιλελμίνας Άντελχεντ Μέιερ. Παρά τις δηλώσεις ορισμένων συγχρόνων του, δεν ήταν εβραϊκής καταγωγής - αυτή η φήμη προέκυψε λόγω σύγχυσης της μητέρας του με μια γυναίκα εβραϊκής καταγωγής με το ίδιο όνομα.
Μέχρι δεκατριών ετών έζησε κυρίως στο Μόναχο, όπου ολοκλήρωσε το δημοτικό σχολείο. Έμεινε έπειτα στο Αμβούργο για λίγο, έως ότου η μητέρα του μετακόμισε μαζί του στην Πράγα το 1883.
Πράγα
αριστερά|μικρογραφία|Ο Γκούσταβ Μέιρινκ, 1886 Ο Μέιρινκ έζησε στην Πράγα για είκοσι χρόνια και την έχει απεικονίσει πολλές φορές στα έργα του. Το 1889, μαζί με τον ανιψιό του ποιητή Κρίστιαν Μόργκενστερν, ίδρυσαν τραπεζική εταιρεία, με την επωνυμία Meier & Morgenstern.
Στην Πράγα συνέβη ένα γεγονός που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη ζωή του. Στις 14 Αυγούστου 1892, την Παραμονή της Κοίμησης της Θεοτόκου, ο Μέιρινκ, είκοσι τεσσάρων ετών, φέρεται να στέκεται στο τραπέζι με ένα όπλο στο κεφάλι του, αποφασισμένος να αυτοκτονήσει. Εκείνη τη στιγμή άκουσε έναν παράξενο ήχο γρατσουνίσματος και ένα μικρό φυλλάδιο γλύστρισε κάτω από την πόρτα του. Το φυλλάδιο είχε τίτλο Μεταθανάτια ζωή. Ο Μέιρινκ εξεπλάγη από αυτή τη δραματική σύμπτωση και άρχισε να μελετά τη βιβλιογραφία του αποκρυφισμού. Μελέτησε θεοσοφία, Καμπάλα, Χριστιανική Σοφιολογία και Ανατολικό μυστικισμό. Μέχρι το θάνατό του, έκανε γιόγκα και άλλες απόκρυφες ασκήσεις. Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών και πρακτικών βρίσκονται στα έργα του, τα οποία σχεδόν πάντα ασχολούνται με διάφορες αποκρυφιστικές παραδόσεις.
Εκείνη την εποχή ο Μέιρινκ ήταν επίσης μέλος του Ερμητικού Τάγματος της Χρυσής Αυγής στο Λονδίνο, όπως προκύπτει από την αλληλογραφία του. Ήταν επίσης μέλος της Θεοσοφικής Εταιρείας, αλλά μόνο προσωρινά.
Πρώτα έργα
Κατά τη διάρκεια του 1900 ο Μέιρινκ άρχισε να δημοσιεύει σατιρικά διηγήματα στο περιοδικό Simplicissimus. Την άνοιξη του 1903 κυκλοφόρησε το πρώτο βιβλίο του, Ο καυτός στρατιώτης και άλλες ιστορίες. Περίπου την ίδια εποχή μετακόμισε στη Βιέννη. Σχεδόν αμέσως μετά την άφιξή του κυκλοφόρησε μια άλλη συλλογή διηγημάτων, ''Ορχιδέες. Παράξενες ιστορίες''.
Στις 8 Μαΐου 1905 παντρεύτηκε τη Φιλουμένα Μπερντ, την οποία γνώριζε από το 1896 και με την οποία απέκτησε μια κόρη και έναν γιο. Ακολούθησε το δεύτερο μυθιστόρημα, Το πράσινο πρόσωπο. Το 1908 δημοσιεύθηκε η τρίτη συλλογή διηγημάτων, Το εργαστήριο των κέρινων ομοιωμάτων.
Το 1911 ο Μέιρινκ μετεγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στη μικρή πόλη της Βαυαρίας Στάρνμπεργκ και το 1913 δημοσιεύτηκε στο Μόναχο το βιβλίο του Η παράξενη σάλπιγγα του Γερμανού μικροαστού. Ήταν μια συλλογή από διηγήματα από τα προηγούμενα τρία βιβλία και πολλά νέα. Πολλές από αυτές τις ιστορίες είχαν σατιρικό ύφος και καταφέρονταν σε θεσμούς όπως ο στρατός και η εκκλησία.
Διασημότητα
Το 1915 ο Μέιρινκ δημοσίευσε το πρώτο του και πιο διάσημο από τα μυθιστορήματά του, το Γκόλεμ. Το μυθιστόρημα είχε τεράστια επιτυχία, με πολλές επανεκδόσεις και δύο μεταφορές στον κινηματογράφο. Το 1916, δημοσίευσε μια συλλογή από διηγήματα και το δεύτερο μυθιστόρημά του, Το πράσινο πρόσωπο, με κυκλοφορία 40.000 αντιγράφων, έναντι 100.000 του Γκόλεμ. Τον επόμενο χρόνο, έγραψε το τρίτο μυθιστόρημά του, Βαλπούργεια Νύχτα. Η επιτυχία αυτών των έργων κατέταξε τον Μέιρινκ ως έναν από τους τρεις κύριους γερμανόφωνους συγγραφείς υπερφυσικής μυθοπλασίας (μαζί με τους Χανς Χάιντς Έβερς και Καρλ Χανς Στρομπλ).
Ο Μέιρινκ αντιτάχθηκε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, γεγονός που τον έφερε αντιμέτωπο με Γερμανούς εθνικιστές. Ο Γερμανός δημοσιογράφος Άλμπετ Τσίμερμαν (1873-1933) περιέγραψε τον Μέιρινκ ως «έναν από τους πιο έξυπνους και πιο επικίνδυνους αντιπάλους του γερμανικού εθνικιστικού ιδεώδους. Θα επηρεάσει - και θα διαφθείρει - χιλιάδες και χιλιάδες, όπως έκανε και ο Χάινριχ Χάινε». Το 1916, Η παράξενη σάλπιγγα του Γερμανού μικροαστού απαγορεύτηκε στην Αυστρία.
Μέχρι το 1920 τα οικονομικά του βελτιώθηκαν και αγόρασε μια βίλα στο Στάρνμπεργκ. Εκεί έζησε με την οικογένειά του για τα επόμενα οκτώ χρόνια και έγραψε δύο ακόμη μυθιστορήματα: Ο λευκός Δομινικανός και το τελευταίο του έργο, με επίκεντρο τον αλχημιστή Τζων Ντη, Ο Άγγελος από το δυτικό παράθυρο, το 1927.
Το 1927 ο Μέιρινκ μεταστράφηκε επίσημα στον Βουδισμό Μαχαγιάνα.
Θάνατος
Κατά τη διάρκεια του χειμώνα του 1931, ο γιος του τραυματίστηκε σοβαρά στη ραχοκοκαλιά καθώς έκανε σκι και για το υπόλοιπο της ζωής του περιορίστηκε στην πολυθρόνα του. Στις 12 Ιουλίου, σε ηλικία 24 ετών, αυτοκτόνησε. Ο Μέιρινκ πέθανε μισό χρόνο αργότερα, στις 4 Δεκεμβρίου 1932. Είναι θαμμένος στο νεκροταφείο του Στάρνμπεργκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αυστριακοί διηγηματογράφοι
Καρκινοειδή
Τα καρκινοειδή (Crustacea) αποτελούν μια πολύ μεγάλη ομάδα αρθρόποδων, η οποία συνήθως αντιμετωπίζεται ως υποσυνομοταξία. Περιλαμβάνει ζώα όπως τα καβούρια, τους αστακούς, οι καραβίδες, οι γαρίδες και τα κριλ. Σύμφωνα με μοριακές μελέτες, πλέον είναι αποδεκτό ότι τα καρκινοειδή περιλαμβάνουν όλα τα ζώα στον κλάδο των παγκαρκινοειδών εκτός των εξάποδων, δηλαδή κάποια καρκινοειδή συγγενεύουν περισσότερο με τα έντομα και άλλα εξάποδα από ότι με άλλα καρκινοειδή.
Έχουν περιγραφεί 67.000 είδη, τα οποία ποικίλουν σε μέγεθος από 0,1 χιλιοστά, όπως ο Stygotantulus stocki, μέχρι το ιαπωνικό καβούρι αράχνη με άνοιγμα ποδιών μέχρι 3,8 μέτρα και βάρος που φτάνει τα 20 κιλά. Όπως και άλλα αρθρόποδα, τα καρκινοειδή έχουν εξωσκελετό, τον οποίο αποβάλλουν για να μεγαλώσουν. Διαφέρουν από άλλες ομάδες αρθρόποδων όπως τα έντομα και τα μυριάποδα από τα μέλη τους σε δύο τμήματα, και από τη μορφή των προνυμφών.
Τα περισσότερα καρκινοειδή είναι υδρόβιοι οργανισμοί, αλλά κάποιοι είναι χερσαίοι και άλλοι παρασιτικοί ή και προσκολλημένοι σε βράχους. Η ομάδα έχει εκτεταμένο αρχείο απολιθωμάτων, τα οποία φτάνουν μέχρι το Κάμβριο και περιλαμβάνει ζωντανά απολιθώματα όπως ο Τρίωψ, ο οποίος πρακτικά παραμένει αναλλοίωτος από το Τριαδικό. Περισσότεροι από 10 εκατομμύρια τόνοι καρκινοειδών αλιεύονται ή παράγονται σε ιχθυοκαλλιέργειες για ανθρώπινη κατανάλωση, με την πλειοψηφία να είναι γαρίδες. Τα κριλ και τα κωπήποδα δεν αλιεύονται τόσο πολύ, αλλά είναι η ομάδα ζώων με τη μεγαλύτερη βιομάζα στον πλανήτη, και αποτελούν ζωτικό τμήμα της τροφικής αλυσίδας. Η μελέτη των καρκινοειδών είναι γνωστή ως καρκινολογία.
Περιγραφή
thumb|left|200px|Καύκαλο καβουριού Το σώμα ενός καρκινοειδούς αποτελείται από τμήματα τα οποία ομαδοποιούνται σε τρεις περιοχές: το κεφάλι, τον θώρακα και το πλέον ή κοιλιά. Το κεφάλι και ο θώρακας μπορεί να είναι ενωμένοι, σχηματίζοντας τον κεφαλοθώρακα, ο οποίος μπορεί να καλύπτεται από ένα ενιαίο καύκαλο. Το σώμα των καρκινοειδών προστατεύεται από σκληρό εξωσκελετό, ο οποίος πρέπει να αντικατασταθεί για να μεγαλώσει το ζώο. Το κέλυφος γύρω από κάθε σωμίτη μπορεί να χωριστεί στο ραχιαίο τέργο, στο κοιλιακό στέρνο και στα πλευρά.
Κάθε σωμίτης ή τμήμα σώματος μπορεί να φέρει ένα ζεύγος εξαρτημάτων. Στα τμήματα στο κεφάλι, αυτά τα εξαρτήματα είναι οι κεραίες και οι γνάθοι, στον θώρακα είναι τα πόδια, τα οποία μπορεί να είναι εξειδικευμένα για βάδιση ή σίτιση, ενώ η κοιλιά φέρει πλεόποδα και το τελικό τμήμα ονομάζεται τέλσον και φέρει τον πρωκτό και μπορεί να φέρει ουρόποδα, τα οποία αποτελούν το ουριαίο πτερύγιο. Σε πολλά δεκάποδα, το πρώτο (και μερικές φορές το δεύτερο) ζεύγος ποδιών είναι εξειδικευμένα στο αρσενικό για την μεταφορά σπέρματος. Ο αριθμός και η ποικιλία των εξαρτημάτων στα διαφορετικά καρκινοειδή είναι εν μέρει υπεύθυνος για την επιτυχία αυτής της ομάδας.
Η κύρια σωματική κοιλότητα είναι ένα ανοικτό κυκλοφορικό σύστημα, όπου το αίμα αντλείται στην αιμοκοίλη από μια καρδιά η οποία βρίσκεται κοντά στη ράχη. Τα μαλακόστρακα έχουν αιμοκυανίνη ως τη χρωστική η οποία μεταφέρει το οξυγόνο, ενώ τα κωπήποδα, οστρακοειδή και βραγχιόποδα έχουν αιμοσφαιρίνες. Το πεπτικό σύστημα αποτελείται από ένα ευθύ σωλήνα, ο οποίος συχνά έχει ένα γαστρικό μύλο για να αλέθει το φαγητό και ένα ζεύγος πεπτικών αδένων για να απορροφούν το φαγητό. Αυτή η δομή έχει σπειροειδή μορφή. Οι δομές που λειτουργούν ως νεφροί βρίσκονται κοντά στις κεραίες. Ο εγκέφαλος υπάρχει με τη μορφή γαγγλίων κοντά στις κεραίες, ενώ κάτω από το πεπτικό σύστημα βρίσκεται μια ομάδα μείζωνων γαγγλίων.
Κύκλος ζωής
thumb|250px|Αυγά καβουριού το γένους Potamon.
Ζευγάρωμα
Τα περισσότερα καρκινοειδή έχουν ξεχωριστά φύλα και αναπαράγονται σεξουαλικά. Ένας μικρός αριθμός είναι ερμαφρόδιτα. Κάποια μπορούν να αλλάξουν φύλο κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Η παρθενογένεση είναι διαδεδομένη στα καρκινοειδή, όπου βιώσιμα αυγά μπορούν να παραχθούν από ένα θηλυκό χωρίς την ανάγκη γονιμοποίησης από ένα αρσενικό. Αυτό συμβαίνει σε πολλά βραχιόποδα, μερικά οστρακώδη, κάποια ισόποδα και συγκεκριμένα «ανώτερα» καρκινοειδή.
Αυγά
thumb|250px|Προνυμφικό στάδιο ζωίδιο του αστακού. Σε πολλές ομάδες καρκινοειδών, τα γονιμοποιημένα αυγά απελευθερώνονται στο νερό, ενώ άλλα έχουν αναπτύξει μηχανισμούς ώστε να κρατούν τα αυγά μέχρι να έτοιμα να εκκολαφτούν. Τα περισσότερα δεκάποδα μεταφέρουν τα αυγά πάνω στα πλεόποδά τους, ενώ τα περακάριδα, τα νοτόστρακα, ανόστρακα και πολλά ισόποδα σχηματίζουν ένα θύλακο από το καύκαλο και τα θωρακικά πλευρά τους. Τα θηλυκά βραγχίουρα δεν μεταφέρουν αυγά σε εξωτερικούς σάκους, αλλά τα προσκολλούν σε σειρές σε βράχους και άλλα αντικείμενα. Τα περισσότερα λεπτόστρακα και κριλ μεταφέρουν τα αυγά τους ανάμεσα στα θωρακικά πλευρά.
Προνύμφες
Τα καρκινοειδή έχουν μεγάλο αριθμό προνυμφικών μορφών, από τις οποίες η πρώτη και χαρακτηριστικότερη είναι ο ναύπλιος. Έχουν τρία ζεύγη εξαρτημάτων, τα οποία προβάλλουν όλα από το κεφάλι και ένα μόνο μάτι. Στις περισσότερες ομάδες, υπάρχουν και άλλα προνυμφικά στάδια, όπως τα ζωίδια, τα οποία έπονται το στάδιο του ναύπλιο. Τα ζωίδια κολυμπούν με τα θωρακικά του εξαρτήματα, σε αντίθεση τους ναύπλιους. Συχνά φέρουν άκανθες στο καύκαλό τους, οι οποίες μπορεί να βοηθούν αυτούς τους μικρούς οργανισμούς να διατηρούν την κατεύθυνση κολύμβησης. Σε πολλά δεκάποδα, εξαιτίας της ταχύτερης ανάπτυξής τους, τα ζωίδια είναι το πρώτο προνυμφικό στάδιο. Ανάλογα την ομάδα καρκινοειδών, ακολουθεί το στάδιο μύσις (γαρίδες), φυλλόσωμα (αστακοί), μεγαλόπη (καβούρια) ή κύπρις (θυσσανόποδα).
Ταξινόμηση
Η υποσυνομοταξία καρκινοειδή αποτελείται από περίπου 67.000 περιγεγραμμένα είδη, τα οποία αποτελούν περίπου το 1/10 με 1/100 του συνολικού αριθμού, καθώς η πλειονότητα των ειδών δεν έχει ακόμη ανακαλυφθεί. Παρά την ποικιλομορφία τους, τα καρκινοειδή έχουν κοινό του στάδιο της προνύμφης γνωστό ως ναύπλιος. Οι ακριβείς σχέσεις των καρκινοειδών με άλλες ομοταξίες δεν είναι επ'ακριβώς γνωστές. Γενετικές μελέτες υποδεικνύουν ότι τα καρκινοειδή είναι παραφυλετική ομάδα, με τα εξάποδα να είναι στον ευρύτερο κλάδο των πανκαρκινοειδών.
Αν και η ταξινόμηση των καρκινοειδών είναι ιδιαίτερα ποικίλη, έχει επικρατήσεις το σύστημα που χρησιμοποίησαν οι Μάρτιν και Ντέιβις. Οι Μυστακοκαρίδες και τα Βραγχίουρα αντιμετωπίζονται ως τμήμα των Γναθόποδων, ενώ άλλες φορές αντιμετωπίζονται ως διαφορετικές ομοταξίες. Συνήθως αναγνωρίζονται έξι ομοταξίες:
Απολιθώματα
thumb|250px|Απολίθωμα δεκάποδου (Eryma mandelslohi) από την Ιουρασική εποχή Τα καρκινοειδή έχουν πλούσιο και εκτεταμένο αρχείο απολιθωμάτων, το οποίο αρχίζει με ζώα όπως ο Canadaspis και Perspicaris από το μέσο Κάμβριο. Οι περισσότερες κύριες ομάδες καρκινοειδών εμφανίστηκαν πριν το τέλος του Κάμβριου, όπως τα βραγχιόποδα, τα γναθόποδα και τα μαλακόστρακα, ενώ υπάρχει διαφωνία κατά πόσο ζώα της Κάμβριας εποχής που θεωρούνται οστρακώδη, είναι οστρακώδη ή όχι, ειδάλλως, αυτή η ομοταξία χρονολογείται από το Ορδοβίκιο. Οι μόνες ομοταξίες που εμφανίστηκαν αργότερα είναι οι Κεφαλοκαρίδες, για τις οποίες δεν έχουν βρεθεί απολιθώματα, και τα Ρεμίποδα, των οποίων το παλαιότερο απολίθωμα χρονολογείται από το Λιθανθρακοφόρο. Τα περισσότερα από τα πρώτα καρκινοειδή είναι σπάνια, αλλά τα απολιθώματα γίνονται άφθονα μετά το Λιθανθρακοφόρο.
Εντός των Μαλακόστρακων, δεν έχουν βρεθεί απολιθώματα των κριλ, ενώ τα οπλοκαρίδα και τα φυλλοπόδια περιλαμβάνουν σημαντικές ομάδες οι οποίες πλέον έχουν εξαφανιστεί. Τα ισόποδα είναι γνωστά από το Λιθανθρακοφόρο, όπως και οι πρώτες γαρίδες μάντεις (στοματόποδα). Όσον αφορά τα δεκάποδα, οι γαρίδες και οι πολυχελίδες εμφανίζονται στο τριασσικό, ενώ τα καβούρια στο Ιουρασικό, όμως τα καρκινοειδή άρχισαν να εξελίσσονται με έντονους ρυθμούς στο Κρητιδικό, ιδιαίτερα τα καβούρια, ίσως ως αποτέλεσμα της εξέλιξης των κύριων θηρευτών τους, των οστεϊχθύων. Οι πρώτοι πραγματικοί αστακοί εμφανίζονται επίσης στο Κρητιδικό.
Κατανάλωση από ανθρώπους
Πολλά καρκινοειδή καταναλώνονται από ανθρώπους, και περίπου 10.700.000 τόνοι παράχθηκαν το 2007, με τη μεγάλη πλειονότητα αυτών να είναι δεκάποδα καρκινοειδή: καβούρια, αστακοί, γαρίδες και καραβίδες. Πάνω από 60% του βάρους των καρκινοειδών που αλιεύονται για κατανάλωση είναι γαρίδες, και σχεδόν το 80% παράγεται στην Ασία, με την Κίνα να παράγει σχεδόν το μισό της παγκόσμιας παραγωγής. Τα καρκινοειδή που δεν είναι δεκάποδα δεν καταναλώνονται ευρέως, και μόνο 188.000 τόνοι κριλ αλιεύτηκαν το 2012, παρά το γεγονός ότι τα κριλ διαθέτουν μια από τις μεγαλύτερες βιομάζες στον πλανήτη.
Μάρτιν Ρέιμ
Ο Μάρτιν Ρέιμ (εσθονικά: Martin Reim, γεννήθηκε 14 Μαΐου 1971) είναι Εσθονός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου.
Ο Ρέιμ έπαιξε ως κεντρικός μέσος για τις Λέβιντ, ΣΚ Ταλίνα Σπορτ, ΦΚ Νόρμα Τάλιν, Φλόρα Τάλιν, Κότκαν Τουοβάεν Παλοΐλιγιατ και την Εθνική ομάδα της Εσθονίας. Είναι ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές όλων των εποχών της Εθνικής Εσθονίας με 157 και ήταν ο Ευρωπαίος παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές σε εθνική ομάδα από τον Αύγουστο του 2007 έως τον Δεκέμβριο του 2009, όταν τον ξεπέρασε ο Λετονός Βιτάλις Άσταφγεβς. Ο Ρέιμ είναι επίσης ο παίκτης με τις περισσότερες διεθνείς συμμετοχές που δεν έχει παίξει ποτέ σε μία μεγάλη διοργάνωση.
Ο Ρέιμ ανακηρύχθηκε Εσθονός Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς το 1995 και κέρδισε το Βραβείο Hõbepall τρεις φορές, το 1995, το 1997 και το 1999. Το 2011, έλαβε το Τάγμα του Λευκού Αστεριού για τις υπηρεσίες του στην Εσθονία.
Το 2007, ο Ρέιμ άνοιξε ακαδημία ποδοσφαίρου (Martin Reimi Jalgpallikool). Το 2016, η ακαδημαϊκή ομάδα Βίιμσι ΜΡΓΚ συγχωνεύτηκε με την ΧΙΓΚ Έμμαστε και έγινε Βίιμσι ΓΚ.
Βιογραφία
Ο Ρέιμ γεννήθηκε στο Τάρτου και μεγάλωσε στο Τάλιν. Αποφοίτησε από το 49ο Γυμνάσιο του Τάλιν το 1989 και από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Τάλιν το 2000.
Καριέρα ως ποδοσφαιριστής
Ο Ρέιμ έπαιξε για έναν τοπικό σύλλογο, Ταλίνα Λβίντ (Λιοντάρια του Τάλιν), όπου προπονήθηκε από τον πατέρα του, Όλεβ Ρέιμ και τον Ρόμαν Ουμπάκιβι. Το 1989, έγινε μέλος της ομάδας ΣΚ Ταλίνα Σπορτ της Δεύτερης Κατηγορίας Σοβιετικής Ένωσης. Ο Ρέιμ επέστρεψε στο εσθονικό πρωτάθλημα μετά από μια σεζόν και έγινε μέλος της ΦΚ Νόρμα Τάλιν. Ήταν ο κορυφαίος σκόρερ στη σεζόν 1990, με 18 γκολ.
Το 1992, ο Ρέιμ εντάχθηκε στη Φλόρα Τάλιν του Πρωταθλήματος Εσθονίας, διάδοχο της ομάδας Λέβιντ. Κέρδισε επτά τρόπαια με τον σύλλογο, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων τίτλων πρωταθλήματος Εσθονίας, τις σεζόν 1993-94, 1994-95, 1997-98 και 1998, δύο Κύπελλα Εσθονίας, τις σεζόν 1994-95 και το 1997-98 και ένα Σούπερ Καπ Εσθονίας τη σεζόν 1998.
Τον Ιούνιο του 1999, ο Ρέιμ εντάχθηκε στην Κότκαν Τουοβάεν Παλοΐλιγιατ του Πρωταθλήματος Φινλανδίας, με δανεισμό μέχρι το τέλος της σεζόν. Η μετακίνηση έγινε μόνιμη τον Δεκέμβριο του 1999.
Το 2001 επέστρεψε στη Φλόρα Τάλιν. Κατά τη διάρκεια της δεύτερης περιόδου του στο σύλλογο, κέρδισε τρεις διαδοχικούς τίτλους πρωταθλήματος, τις σεζόν 2001, 2002 και 2003, ένα άλλο Κύπελλο Εσθονίας το 2008 και τρία ακόμη Σούπερ Καπ Εσθονίας, το 2002, το 2003 και το 2004. Στις 5 Δεκεμβρίου 2008, ο Ρέιμ ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Κατέχει το ρεκόρ του συλλόγου για τις περισσότερες εμφανίσεις στο πρωτάθλημα Εσθονίας, με 385.
Προπονητής
Στις 3 Δεκεμβρίου 2009, η Φλόρα ανακοίνωσε ότι ο Ρέιμ θα αντικαταστήσει τον Τάρμο Ρούουτλι ως νέο προπονητή του συλλόγου. Οδήγησε τη Φλόρα στην κατάκτηση του πρωταθλήματος της σεζόν 2010, τερματίζοντας την κυριαρχία της Λεβάντια, η οποία είχε κερδίσει τους τέσσερις προηγούμενους τίτλους πρωταθλήματος. Η Φλόρα υπερασπίστηκε με επιτυχία τον τίτλο της τη σεζόν 2011 και κέρδισε το Κύπελλο Εσθονίας 2010-11, νικώντας στον τελικό τη Νάρβα Τρανς με 2-0. Στις 14 Οκτωβρίου 2012, ο Ρέιμ παραιτήθηκε μετά από κακά αποτελέσματα στο πρωτάθλημα Εσθονίας.
Τον Οκτώβριο του 2012, ο Ρέιμ διορίστηκε ως προπονητής των εθνικών ομάδων U18, U21 και U23 της Εσθονίας. Οδήγησε την ομάδας κάτω των 21 ετών στην κατάκτηση του Κυπέλλου Βαλτικής U21 του 2014.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 2016, η Εσθονική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου όρισε τον Ρέιμ ως προπονητή της Εθνικής ομάδας της Εσθονίας μέχρι το τέλος των προκριματικών του Παγκοσμίου Ποδοσφαίρου του 2018. Στις 17 Ιουνίου, αυτός και το προπονητικό του επιτελείο παραιτήθηκαν από την Εθνική ομάδα, έξι ημέρες μετά την ήττα με 0-8 από τη Γερμανία σε προκριματικό αγώνα για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εσθονοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Εσθονίας Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Φλόρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έσιλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Ταλίνα Σπορτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιστριλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Νόρμα Τάλιν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φλόρα Τάλιν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κότκαν Τουοβάεν Παλοΐλιγιατ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Φινλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τέρβις Πάρνου Κατηγορία:Εσθονοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Εσθονίας
Δοθιήνας
Ο δοθιήνας, που ονομάζεται επίσης και καλόγερος, είναι μια βαθιά θυλακίτιδα, μόλυνση του θύλακα της τρίχας. Συνήθως προκαλείται από μόλυνση από το βακτήριο Staphylococcus aureus, με αποτέλεσμα μια επώδυνη πρησμένη περιοχή στο δέρμα που προκαλείται από συσσώρευση πύου και νεκρού ιστού. Οι δοθιήνες είναι βασικά οζίδια γεμάτα πύον. Οι μεμονωμένοι δοθιήνες που συγκεντρώνονται μαζί ονομάζονται ψευδάνθρακας. Οι περισσότερες ανθρώπινες λοιμώξεις προκαλούνται από θετικά στην κοαγκουλάση στελέχη του S. aureus, αξιοσημείωτα για την ικανότητα των βακτηρίων να παράγουν κοαγκουλάση, ένα ένζυμο που μπορεί να πήξει το αίμα. Σχεδόν οποιοδήποτε σύστημα οργάνων μπορεί να μολυνθεί από το S. aureus.
Σημεία και συμπτώματα
Οι δοθιήνες είναι κόκκινα γεμάτα πύον εξογκώματα γύρω από ένα θύλακα της τρίχας που είναι ευαίσθητα, ζεστά και επώδυνα. Κυμαίνονται από το μέγεθος του μπιζελιού έως το μέγεθος της μπάλας του γκολφ. Ένα κίτρινο ή λευκό σημείο στο κέντρο του όγκου μπορεί να φανεί όταν ο βρασμός είναι έτοιμος να στραγγίσει ή να εκκενώσει πύον. Σε μια σοβαρή λοίμωξη, ένα άτομο μπορεί να εμφανίσει πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες και κόπωση. Ένας επανεμφανιζόμενος δοθιήνας ονομάζεται χρόνια δοθιήνωση. Οι δερματικές λοιμώξεις τείνουν να είναι επαναλαμβανόμενες σε πολλούς ασθενείς και συχνά εξαπλώνονται σε άλλα μέλη της οικογένειας. Συστηματικοί παράγοντες που συνήθως μειώνουν την αντίσταση περιλαμβάνουν τον διαβήτη, την παχυσαρκία και αιματολογικές διαταραχές. Οι δοθιήνες μπορεί να προκληθούν από άλλες δερματικές παθήσεις που προκαλούν στο άτομο να ξύσει και να βλάψει το δέρμα.
Επιπλοκές
Οι πιο συχνές επιπλοκές των δοθιήνων είναι ουλές και λοίμωξη ή απόστημα του δέρματος, του νωτιαίου μυελού, του εγκεφάλου, των νεφρών ή άλλων οργάνων. Οι λοιμώξεις μπορεί επίσης να εξαπλωθούν στην κυκλοφορία του αίματος (βακτηριαιμία) και να γίνουν απειλητικές για τη ζωή. Τα στελέχη S. aureus μολύνουν πρώτα το δέρμα και τις δομές του (για παράδειγμα, σμηγματογόνους αδένες, τριχοθυλάκια) ή εισβάλλουν στο κατεστραμμένο δέρμα (κοψίματα, εκδορές). Μερικές φορές οι λοιμώξεις είναι σχετικά περιορισμένες (όπως κριθή, δοθιήνας ή ψευδάνθρακας), αλλά άλλες φορές μπορεί να εξαπλωθούν σε άλλες περιοχές του δέρματος (προκαλώντας κυτταρίτιδα, θυλακίτιδα ή μολυσματικό κηρίο ). Δυστυχώς, αυτά τα βακτήρια μπορούν να φτάσουν στην κυκλοφορία του αίματος (βακτηριαιμία) και να καταλήξουν σε πολλά διαφορετικά σημεία του σώματος, προκαλώντας λοιμώξεις (αποστήματα, οστεομυελίτιδα, ενδοκαρδίτιδα, πνευμονία) που μπορεί να βλάψουν σοβαρά ή να σκοτώσουν το μολυσμένο άτομο. Τα στελέχη S. aureus παράγουν επίσης ένζυμα και εξωτοξίνες που πιθανώς προκαλούν ή αυξάνουν τη σοβαρότητα ορισμένων ασθενειών. Τέτοιες ασθένειες περιλαμβάνουν τροφική δηλητηρίαση, σηπτικό σοκ και σύνδρομο τοξικού σοκ. Σχεδόν οποιοδήποτε σύστημα οργάνων μπορεί να μολυνθεί από το S. aureus. Το σφίξιμο ή το κόψιμο των δοθιήνων στο επικίνδυνο τρίγωνο του προσώπου μπορεί να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο εάν γίνει εκτός ιατρικού περιβάλλοντος, καθώς τα αιμοφόρα αγγεία αυτής της περιοχής ρέουν στον εγκέφαλο και μπορεί να μεταφέρουν εκεί σοβαρές λοιμώξεις.
Βακτήρια
Φυσικά η αιτία είναι βακτήρια όπως οι σταφυλόκοκκοι που υπάρχουν στο δέρμα. Ο βακτηριακός αποικισμός ξεκινά από τους θύλακες των τριχών και μπορεί να προκαλέσει τοπική κυτταρίτιδα και φλεγμονή. Η μυίαση που προκαλείται από τη μύγα Cordylobia anthropophaga στην Αφρική εκδηλώνεται συνήθως με δερματικούς δοθιήνες. Παράγοντες κινδύνου για τη δοθιήνωση περιλαμβάνουν την παρουσία βακτηρίων στα ρουθούνια, τον σακχαρώδη διαβήτη, την παχυσαρκία, τα λεμφοπολλαπλασιαστικά νεοπλάσματα, τον υποσιτισμό και τη χρήση ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων.
Οικογενειακό ιστορικό
Τα άτομα με επανεμφανιζόμενους δοθιήνες είναι επίσης πιο πιθανό να έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό, να λαμβάνουν αντιβιοτικά και να έχουν νοσηλευτεί στο νοσοκομείο, να έχουν αναιμία ή διαβήτη. Είναι επίσης πιο πιθανό να έχουν σχετιζόμενες δερματικές παθήσεις και πολλαπλές βλάβες.
Άλλες
Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν την κακή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, όπως από HIV/AIDS, διαβήτη, υποσιτισμό ή αλκοολισμό. Η κακή υγιεινή και η παχυσαρκία έχουν επίσης συνδεθεί με τους δοθιήνες. Μπορεί να εμφανιστεί μετά τη χρήση αντιβιοτικών λόγω της ανάπτυξης αντοχής στα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται. Μια σχετική δερματοπάθεια ευνοεί την υποτροπή. Αυτό μπορεί να αποδοθεί στον επίμονο αποικισμό ανώμαλου δέρματος με στελέχη S. aureus, όπως συμβαίνει σε άτομα με ατοπική δερματίτιδα. Οι δοθιήνες που επανεμφανίζονται κάτω από το μπράτσο, το στήθος ή στη βουβωνική χώρα μπορεί να σχετίζονται με πυώδη ιδρωταδενίτιδα.
Διάγνωση
Η διάγνωση τίθεται μέσω κλινικής αξιολόγησης από ιατρό, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει λήψη καλλιέργειας από τη βλάβη.
Θεραπευτική αγωγή
Ένας δοθιήνας μπορεί να καθαριστεί από μόνος του χωρίς να σκάσει, αλλά πιο συχνά θα πρέπει να ανοίγει και να στραγγίζει. Αυτό θα συμβεί συνήθως αυθόρμητα μέσα σε δύο εβδομάδες. Η τακτική εφαρμογή μιας ζεστής υγρής κομπρέσας, τόσο πριν όσο και μετά το άνοιγμα του δοθιήνα, μπορεί να βοηθήσει στην επιτάχυνση της επούλωσης. Η περιοχή πρέπει να διατηρείται καθαρή, να πλένονται τα χέρια αφού την αγγίξετε και τυχόν επίδεσμοι να απορρίπτονται προσεκτικά, προκειμένου να αποφευχθεί η εξάπλωση των βακτηρίων. Ένας γιατρός μπορεί να ανοίξει ή να «τρυπήσει» ένα δοθιήνα για να το αφήσει να στραγγίσει, αλλά δεν πρέπει να επιχειρήσετε να το πιέσετε ή να το κόψετε στο σπίτι, καθώς αυτό μπορεί να εξαπλώσει περαιτέρω τη μόλυνση. Η αντιβιοτική θεραπεία μπορεί να συνιστάται για μεγάλους ή επανεμφανιζόμενους δοθιήνες ή εκείνες που εμφανίζονται σε ευαίσθητες περιοχές (όπως η βουβωνική χώρα, οι μαστοί, οι μασχάλες, γύρω ή στα ρουθούνια ή στο αυτί). Τα αντιβιοτικά δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για περισσότερο από ένα μήνα, με τουλάχιστον δύο μήνες (κατά προτίμηση περισσότερο) μεταξύ των χρήσεων, διαφορετικά θα χάσουν την αποτελεσματικότητά τους.
Οι δοθιήνες που κινδυνεύουν να οδηγήσουν σε σοβαρές επιπλοκές θα πρέπει να ανοίγονται και να αποστραγγίζονται εάν τα αντιβιοτικά ή οι ενέσεις στεροειδών δεν είναι αποτελεσματικά. Αυτοί οι δοθίηνες είναι ασυνήθιστα μεγάλοι, παραμένουν περισσότερο από δύο εβδομάδες ή εμφανίζονται στο μέσο του προσώπου ή κοντά στη σπονδυλική στήλη. Ο πυρετός και τα ρίγη είναι σημάδια σήψης και υποδεικνύουν άμεση θεραπεία.
Ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος έχει την ικανότητα να αποκτά εύκολα αντιμικροβιακή αντοχή, καθιστώντας δύσκολη τη θεραπεία. Η γνώση της μικροβιακής αντοχής του S. aureus είναι σημαντική για την επιλογή των αντιμικροβιακών για θεραπεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δερματικές παθήσεις που σχετίζονται με βακτήρια
Σιδηροδρομικός σταθμός της Άγκυρας
Ο σταθμός Άγκυρα είναι ο κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός στην Άγκυρα της Τουρκίας. Ο σταθμός βρίσκεται στη συνοικία Ουλούς απέναντι από το δημόσιο πάρκο Γκεντσλίκ και κοντά στο δεύτερο κτίριο της Μεγάλης Εθνικής Συνέλευσης της Τουρκίας. Πριν από το 2009, ο σταθμός ήταν ο πιο πολυσύχναστος στην Τουρκία από άποψη μεταφοράς επιβατών, δεχόμενος 181 τρένα την ημέρα. Ο σταθμός είναι το ανατολικό άκρο του σιδηροδρομικού διαδρόμου Κωνσταντινούπολη-Άγκυρα, καθώς και το ανατολικό άκρο της σιδηροδρομικής γραμμής υψηλής ταχύτητας Yüksek Hızlı Tren. Λόγω της αναμόρφωσης του σιδηροδρομικού δικτύου στην Άγκυρα, στο πλαίσιο του έργου Başkentray, οι αμαξοστοιχίες έχουν παύσει προσωρινά την εξυπηρέτηση του σταθμού της Άγκυρας.
Το αρ ντεκό κτίριο του σταθμού κτίστηκε το 1937 για να ικανοποιήσει την αύξηση της σιδηροδρομικής κίνησης και έχει γίνει ένα ορόσημο της πόλης. Στις 29 Οκτωβρίου 2016 εγκαινιάστηκαν πλατφόρμες για αμαξοστοιχίες μεγάλης ταχύτητας, οι οποίες στεγάζονται κάτω από ένα νέο κτίριο, το Ankara Tren Garı.
Ιστορικά στοιχεία
Μετά το τέλος του πολέμου οι υπηρεσίες μεταφοράς επιβατών από την Κωνσταντινούπολη προς την Άγκυρα αποκαταστάθηκαν. Τα επόμενα χρόνια το δίκτυο θα επεκταθεί προς την Καισάρεια, με την Άγκυρα να μην αποτελεί πλέον τον τερματικό σταθμό. Οι Οθωμανικοί Σιδηρόδρομοι της Ανατολίας αποκτήθηκαν την 1η Ιουνίου 1927 από τους Τουρκικούς Κρατικούς Σιδηροδρόμους (TCDD). Το 1927 εγκαινιάστηκε το δρομολόγιο Anatolian Express από την Κωνσταντινούπολη προς την Άγκυρα από την εταιρεία Compagnie Internationale des Wagons-Lits.
Το σημερινό αρ ντεκό κτίριο κτίστηκε το 1937 από Γερμανούς αρχιτέκτονες. Η εταιρεία Τουρκικοί Κρατικοί Σιδηρόδρομοι ολοκλήρωσε τη σύνδεση της Άγκυρας με άλλες σημαντικές πόλεις, δημιουργώντας το δρομολόγιο 9η Σεπτεμβρίου Εξπρές (1939) προς τη Σμύρνη, το Ανατολικό Εξπρές (1939) προς την Καρς και το Νότιο Εξπρές (1944) προς το Ντιγιαρμπακίρ και το Κουρταλάν. Το 1972 ο σταθμός, μαζί με το κομμάτι μεταξύ Σινκάν και Καγιάς, ηλεκτροδοτήθηκαν με 25 kV AC γραμμές για τις ανάγκες εξυπηρέτησης του Προαστιακού Σιδηροδρόμου της Άγκυρας. Το 1993 η γραμμή Κωνσταντινούπολη-Άγκυρα ήταν πλήρως ηλεκτροδοτούμενη. Στη δεκαετία του 1990 άνοιξε ένα μουσείο τρένων ατμού δίπλα στο σταθμό της Άγκυρας. Το 2009 ένα τρένο υψηλής ταχύτητας ξεκίνησε να λειτουργεί από την Άγκυρα προς το Εσκί Σεχίρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιδηροδρομικοί σταθμοί
Νέος Κόσμος (αποσαφήνιση)
Ο όρος Νέος Κόσμος μπορεί να αναφέρεται:
1210 Μοροσοβία
Η Μοροσοβία (Morosovia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,978. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Ρώσου επαναστάτη και αυτοδίδακτου επιστήμονα Νικολάι Μοροζώφ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μοροσοβίας εκτιμάται σε 33,65 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι MU (κατά Tholen), ενώ το άλβεδό της είναι 0,1695. Η Μοροσοβία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 15,7 λεπτά.
Νεβρόζ
Το Νορούζ (Περσικά: نوروز, κυριολεκτικά «νέα μέρα») είναι το όνομα της ιρανικής πρωτοχρονιάς επίσης γνωστή ως Περσικό Νέο Έτος,  που γιορτάζεται παγκοσμίως από τους Ιρανούς, μαζί με ορισμένες άλλες εθνο-γλωσσικές ομάδες όπως τους Κούρδους ως την αρχή του νέου έτους. Έχει ιρανική προέλευση και συγκεκριμένα από τη θρησκεία του Ζωροαστρισμου. Γιορτάζεται για πάνω από 3.000 χρόνια στη Δυτική Ασία, την Κεντρική Ασία, τον Καύκασο, τη Μαύρη Θάλασσα και τα Βαλκάνια. Σήμερα για τους περισσότερους είναι μία κοσμική γιορτή η οποία γιορτάζεται σε χαρούμενο κλίμα, (παρόμοιο με το πρωτοχρονιάτικο κλίμα του δυτικού πολιτισμού) από ανθρώπους πολλών διαφορετικών θρησκειών, αλλά παραμένει μια ιερή ημέρα για τους Ζωροαστρικούς.
Στο Αφγανιστάν το Νεβρόζ ξεκίνησε να εορτάζεται πριν από 3.000 χρόνια. Οι άνθρωποι πριν 3000 χρόνια έτσι γιόρταζαν τον Νορούζ, την πρώτη μέρα της άνοιξης που τη λένε «χαμάλ», σύμφωνα με τις πηγές το Νορούζ είναι η παλιότερη γιορτή. Ως η πιο διαχρονική γιορτή παίζει μεγάλο ρόλο στην καθημερινή ζωή των Αφγανών και όλων των λαών που το γιορτάζουν, δένει αυτούς τους λαούς πιο πολύ και τους φέρνει κοντά στο μήνυμα που φέρνει η άνοιξη. Η αναγέννηση της φύσης μας δίνει ζωή, αγάπη και ειρήνη με όλους τους ανθρώπους, με τη φύση και εφοδιάζει όλη την ανθρωπότητα με αλληλεγγύη, ειρήνη και χαρά προς όλους τους άλλους.
Η Νορούζ είναι η ημέρα της εαρινής ισημερίας και σηματοδοτεί την αρχή της άνοιξης στο βόρειο ημισφαίριο. Σηματοδοτεί την πρώτη ημέρα του πρώτου μήνα (Φαρβαρντίν) στο ιρανικό ημερολόγιο. Συνήθως συμβαίνει στις 21 Μαρτίου ή την προηγούμενη ή την επόμενη ημέρα, ανάλογα με το πού παρατηρείται. Η στιγμή που ο ήλιος διασχίζει τον ουράνιο ισημερινό και η ημέρα και η νύχτα εξισώνονται υπολογίζεται ακριβώς κάθε χρόνο και οι οικογένειες συγκεντρώνονται εκείνη τη στιγμή για να πραγματοποιήσουν τις τελετουργίες.
Ετυμολογία
Η λέξη αντλεί την προέλευσή της από την αβεστική λέξη «nava» (καινούργιιος) και «rəzaŋh» (μέρα/ φως της μέρας). Η σημασία αυτή ισχύει ακόμα στην περσική γλώσσα (no (καινούργιος) + rouz (ημέρα)
Μυθολογία
Υπάρχουν διάφοροι μύθοι θεμελίωσης της Νορούζ στην ιρανική μυθολογία.
Το Σαχναμέ (Βιβλίο των Βασιλέων) χρονολογεί τη θέσπιση της Νεβρόζ στην εποχή του μυθολογικού βασιλιά Τζαμσίντ, ο οποίος σύμφωνα με τα Ζωροαστρικά κείμενα έσωσε την ανθρωπότητα από έναν δολοφονικό παγετό που προοριζόταν να σκοτώσει κάθε ζωντανό πλάσμα. Στην πραγματικότητα ο παγετός αυτός κατα πάσα πιθανότητα να είχε ιστορικό υπόβαθρο και να ταυτίζεται με αυτό που σήμερα είναι γνωστό ως Εποχή των Παγετώνων, ενώ ο Τζαμσίντ, ο μυθικός ιρανός βασιλιάς, ίσως συμβολίζει τη μετάβαση των πρωτοϊρανών από τη ζωή του κυνηγού στη γεωργία και τη κτηνοτροφία.
Στη Σαχναμέ και την ιρανική μυθολογία στον βασιλιά Τζαμσίντ αποδίδεται η θέσπιση του Νορούζ. Το βιβλίο αναφέρει ότι ο Τζαμσίντ δημιούργησε ένα θρόνο γεμάτο με πολύτιμους λίθους και στη συνέχεια έβαλε δαίμονες να τον ανεβάσουν από τη γη στους ουρανούς, όπου καθόταν στο θρόνο του σαν τον ήλιο που λάμπει στον ουρανό. Τα πλάσματα του κόσμου συγκεντρώθηκαν με το θαυμασμό για τον ίδιο και για τα διάσπαρτα κοσμήματα γύρω του και αυτός αποκάλεσε αυτήν την ημέρα Νέα Ημέρα (Now Ruz). Αυτή ήταν η πρώτη μέρα του Φαρβαρντίν, που είναι ο πρώτος μήνας του ιρανικού ημερολογίου.
Ιστορία
Ο όρος Norouz συναντήθηκε για την πρώτη φορά στα έγγραφα της αυτοκρατορίας της Περσίας τον β’ αιώνα πριν από την εποχή μας. Οι έρευνες έδειξαν ότι αυτή η γιορτή είναι ακόμα πιο παλιά και αυτή η μέρα είναι σημαντική επί της δυναστείας Αχαιμενιδών (κατά το 648 π.Χ. - 330 μ.Χ). Δεν βλέπουμε όμως καμία αναφορά στον όρο Norouz στα έγγραφα των Αχαιμενιδών. Η πιο παλιά αναφορά στον όρο «Νορούζ» υπήρχε στη Παρθική Αυτοκρατορία (247 π.Χ. - 224 μ.Χ.). Το Νορούζ γιορταζόταν και στη εποχή του Βολογήση Α΄ της Παρθίας (51 - 78 π.Χ.), αλλά οι λεπτομέρειες είναι άγνωστες. Επί των Σασανιδών, το Νορούζ ήταν η πιο σημαντική μέρα του χρόνου.
Chāhār Shanbe Sûri
Οι Ιρανοί γιορτάζουν η τελευτά Τετάρτη του χρόνου που ονομάζεται Chāhār Shanbe Sûri. Ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους, ανάβει φωτιά και πετά από πάνω φωνάζοντας « Zardie man az tou Sorkhie tou az man (Σου δίνω το κίτρινο χρώμα μου, μου δίνεις κόκινο χρώμα σου- εκείνο του φωτός’ αυτό σημαίνει ότι αφήνω τα χλομάδα μου (ή αρρώστια) και παίρνω δύναμη (ή υγεία).
Haji Firûz
Το Hadji Firuz είναι ένα παραδοσιακό πρόσωπο που κουβαλά τα χρώματα του Νορούζ. Συμβολίζει την αναγέννηση του Θεού της θυσίας των Σουμέριων, Domuzi (που έδωσε τ’όνομα του στον εβραίο μήνα «Tammuz»), που πεθαίνει στο τέλος κάθε χρόνου και που ξαναγεννιέται στην αρχή κάθε χρόνου. Αυτό το πρόσωπο φορά ένα κόκινο ένδυμα και βάλει μαύρο χρώμα στο πρόσωπο του. Τραγουδά και χορεύει στους δρόμου.
Η τέταρτη γιορτή του Νορούζ στο Καμπούλ
Το 2010 η UNESCO (παγκόσμια πολιτιστική οργάνωση) αναγνώρισε το Νορούζ σαν παγκόσμια γιορτή. Αυτή η γιορτή σαν πρώτη μέρα της άνοιξης γιορτάζεται σε πολλές χώρες από παλιά μέχρι σήμερα. Στο Αφγανιστάν, Ιράν, Πακιστάν, Τατζικιστάν, Ουζμπεκιστάν, Τουρκμενιστάν, Καζακστάν, Κιργιζστάν, Ιράκ, Τουρκία, Ινδία, Ρωσία, Αλβανία, Κίνα, Ιαπωνία, Αζερμπαϊτζάν γιορτάζουν το Νορούζ. Φέτος η πρωτεύουσα του Αφγανιστάν Καμπούλ έχει τη χαρά να φιλοξενήσει αυτή την τελετή του Νορούζ μετά απο το 1939 που θα συμμετέχουν εκπρόσωποι και διπλωμάτες πολλών χωρών και οι πρόεδροι του Αφγανιστάν, του Ιράν, του Τατζικιστάν, του Τουρκμενιστάν. Το Ιράκ επίσης συμμετέχει σε αυτή την τελετή και άλλοι εκπρόσωποι από αυτές τις χώρες.
Τα επτά σίγμα (Σ)
Eίναι το πιο γνωστό σύμβολο του Νορούζ. Είναι ένα συμβολικό τραπέζι ή χώρος που τρώνε οι άνθρωποι σε πολλές χώρες. Ακόμα το διατηρούν όταν τρώνε, διακοσμούν στο πάτωμα ένα χώρο και με ιδιαίτερη τελετή βάζουν κάποια πράγματα σαν σύμβολα στο τραπέζι τους. Όπως φαίνεται από τα δεξιά. Πρέπει να υπάρχουν επτά πράγματα που ξεκινάνε με το γράμμα «Σ», γι’ αυτό το λένε «Τα επτά συν» ή «Τα επτά σ»- τα οποία είναι ως εξής:
Ήθη και έθιμα του Νορούζ
μικρογραφία|Νεβρόζ, έργο του Γιουσέφ Αμπντινετζάντ Στο Αφγανιστάν αυτή η γιορτή είναι γνωστή ως γιορτή του κόκκινου ροζέ, είναι η πιο δημοφιλής γιορτή που το κέντρο του έχει σαν σύμβολο το Μαζάρ Σαρίφ, τη γιορτάζουν την τέταρτη μέρα. Κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής ανθίζουν τα κόκκινα ροζέ, τα λουλούδια ανθίζουν ακριβώς μέχρι τη τέταρτη μέρα που το γιορτάζουν, παντού όπου υπάρχει άνοιξη και λουλούδια. Από όλο το Αφγανιστάν μαζεύονται οι άνθρωποι στο Μαζάρ Σαρίφ να γιορτάσουν αυτή τη γιορτή. Η γιορτή του αγρότη: επίσης γιορτάζουν οι αγρότες επειδή είναι πρώτη μέρα της άνοιξης, οι αγρότες με καλή τύχη γιορτάζουν το ξεκίνημα της αγροτικής δουλειάς τους μετά από ένα μακροχρόνιο διάστημα του χειμώνα. Παίρνοντας αυτή τη μέρα ως καλή τύχη, οι αγρότες ξεκινάνε τις δουλειές τους, ελπίζοντας για μια καλή χρονιά γεμάτη με πλούσια αποτελέσματα. Στο τραπέζι «τα επτά συν» και επτά φρούτα που αναφέρθηκε πριν είναι σημαντικά υλικά και έθιμα αυτής ημέρας. Τα επτά φρούτα είναι επίσης έθιμα που πρέπει να υπάρχουν στο τραπέζι.
Μαγείρεμα του «σαμανάκ»
Οι γυναίκες όλη τη νύχτα μαζεύονται για να μαγειρέψουν το «σαμανάκ». Κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος τραγουδάνε ένα συγκεκριμένο τραγούδι που λέγεται Σαμάνο. Αυτό το πιάτο διαρκεί πολλές ώρες μέχρι να μαγειρευτεί.
Αγορά δώρων και ρούχων
Είναι πολύ σημαντικό. Όλοι οι άνθρωποι αγοράζουνε και φοράνε καινούργια ρούχα, χαρίζουν δώρα στους αγαπημένους τους και στους γονείς τους, στα σπίτια τους. Είναι ευκαιρία για κάποιους που δεν μιλάνε μεταξύ τους να έχουν λογαριασμό. Εκείνη τη μέρα τα ξεχνάνε όλα, πρέπει να μιλάνε, να αγκαλιάζονται και να λένε τις ευχές τους.
Προετοιμασία γλυκών
Γίνονται οι καθαρισμοί των σπιτιών και συνολική επίσκεψη των νεκρών αυτή τη μέρα. Όλοι πάνε στα νεκροταφεία με γλυκά και φαγητά να τιμήσουν τους πεθαμένους τους. Μια από τις πιο σημαντικές στιγμές είναι όταν οι άνθρωποι νωρίς το πρωί πάνε στα σπίτια των συγγενών τους και τους εύχονται καλή χρονιά με δώρα και γλυκά.
H 13η μέρα του Νορούζ
Τη λένε 13 μπαδάρ που σημαίνει «στην 13η όλοι έξω». ‘Όλοι πρέπει να επισκεφτούν τη φύση και τα βουνά, να μην μείνει κανείς στο σπίτι του, ακόμα και αυτοί που δεν μπορούν με κάποιο τρόπο, με τη βοήθεια άλλων συγγενών πάνε στα βουνά ή στα πάρκα μαζί με φαγητά, μουσική και χορούς. Όλη τη μέρα μένουν έξω να γιορτάσουν μαζί με τη φύση στη φύση.
Κακοκαιρία στη Χαλκιδική (2019)
Η ξαφνική κακοκαιρία στη Χαλκιδική στις 10 Ιουλίου 2019 εκδηλώθηκε ως μέρος ενός ευρύτερου συστήματος το οποίο επηρέασε τη βόρεια Ελλάδα.
Ανάλυση
Το φαινόμενο στη Χαλκιδική ήταν μια τοπική καταιγίδα - υπερκύτταρο που χτύπησε λίγο μετά τις 21:30 (όταν είχε μόλις νυχτώσει) εντελώς ξαφνικά, ως ένα ακραίο μπουρίνι, στο οποίο συνέβη μια απότομη αύξηση της ταχύτητας του ανέμου στα (αναλόγως με το σημείο) 10 ή 11 Μποφόρ μέσα σε λίγα μόλις δευτερόλεπτα! Χαρακτηριστικό είναι ότι περιγράφηκε από όσους είδαν το φαινόμενο ότι «πρώτα άρχισε να φυσάει ένα αεράκι και τότε, ξαφνικά, ήρθε από το πουθενά, μέσα στο σκοτάδι, κυριολεκτικά σε μια στιγμή». Μάλιστα σε αρκετά σημεία οι στιγμιαίες ριπές του ανέμου έφθασαν τα 132 χιλιόμετρα την ώρα, δηλαδή τα 12 Μποφόρ, τον μέγιστο βαθμό στην κλίμακα. Επίσης και η οριζόντια διάμετρος της λεγόμενης «υπερκυτταρικής» καταιγίδας ήταν εξαιρετικά μεγάλη, στα 160 χιλιόμετρα, ενώ οι κορυφές των νεφών ξεπέρασαν τα 13 χιλιόμετρα ύψος, φτάνοντας δηλαδή στον πυθμένα της Στρατόσφαιρας, και υπήρξε σημαντική κεραυνική δραστηριότητα, ενώ παράλληλα παρατηρήθηκε ασυνήθιστα απότομη πτώση της θερμοκρασίας, που έφθασε τους 7 βαθμούς Κελσίου μέσα σε μόλις 10 λεπτά.
Απολογισμός
Προκάλεσε 7 νεκρούς (6 ξένους τουρίστες και έναν ψαρά), ανάμεσά τους ένα αγόρι 2 ετών. Καταγράφηκαν επίσης περισσότεροι από 100 τραυματίες. Όλοι οι θάνατοι και οι τραυματισμοί προκλήθηκαν λόγω της εξοντωτικής ταχύτητας των ανέμων και κυρίως από πτώσεις δέντρων, καταρρεύσεις υποστέγων εστιατορίων (κάποιοι τραυματισμοί και από πτώσεις άλλων αντικειμένων) και από πολλαπλή ανατροπή ενός αυτοκινούμενου τροχόσπιτου. Σύμφωνα με τις αναλύσεις των καταστροφών από τους μετεωρολόγους, ενδέχεται να υπήρξαν και κάποιοι σίφωνες.
Εκτός του ανθρώπινου απολογισμού, επίσης αποκολλήθηκαν στέγες κατοικιών και υπόστεγα καταστημάτων κατέρρευσαν, αυτοκίνητα καταστράφηκαν, πινακίδες ξηλώθηκαν, κολώνες φωτισμού έπεσαν και δέντρα ξεριζώθηκαν. Η Πυροσβεστική Υπηρεσία συμμετείχε σε διασώσεις ατόμων, αντλήσεις υδάτων και κοπές δένδρων. Συνολικά δέχθηκε πάνω από 600 κλήσεις και επενέβη σε 235 συμβάντα, σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Χαλκιδικής Κατηγορία:Φυσικές καταστροφές στην Ελλάδα Κατηγορία:Θύελλες
Τουρνίκι Αργολίδας
Το Τουρνίκι είναι ορεινό χωριό του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται κτισμένο στην βόρεια πλευρά του όρους Κτενιά, σε υψόμετρο 940 μέτρων. Υπάγεται διοικητικά στην κοινότητα Ελληνικού της δημοτικής ενότητας Άργους του δήμου Άργους - Μυκηνών της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Στην απογραφή του 2011 είχε 3 μόνιμους κατοίκους.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του Τουρνικίου υπήρξε σταθερός την περίοδο 1879 - 1920 αλλά μετά το 1920 και μέσα σε τρείς δεκαετίες έχασε όλον τον πληθυσμό του και εγκαταλείφθηκε. Παρέμεινε ακατοίκητο για πάνω από 70 χρόνια μέχρι το 2011 που κατέγραψε τρείς κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών
Αλεσάντρο Κατελάν
Ο Αλεσάντρο Κατελάν (στα Ιταλικά: Alessandro Cattelan, γεννημένος στις 11 Μαΐου 1980 στην Τορτόνα) είναι ένας Ιταλός ραδιοτηλεοπτικός παρουσιαστής περισσότερο γνωστός για την παρουσίαση της ιταλικής έκδοσης του Total Request Live, που μεταδόθηκε από το MTV Italia και του Le Iene, που μεταδόθηκε από το Mediaset's Italia 1. Ο Κατελάν ήταν επίσης παρουσιαστής της ιταλικής έκδοσης του X Factor από το 2011 έως το 2020.
Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2018–19, ο Κατελάν παρουσίασε το ιταλικό σόου E poi c'è Cattelan (EPCC), στον αέρα στο Sky Uno. Προτάθηκε επίσης ως πιθανός υποψήφιος για το Μουσικό Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο 2020, καθώς και επιβεβαιώθηκε από τη RAI ως ένας από τους τρεις οικοδεσπότες του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2022 αφού υπέγραψε συμβόλαιο με τον εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα.
Ο Κατελάν είναι αφοσιωμένος οπαδός της ποδοσφαιρικής ομάδας Ίντερ και είναι συχνά παρών στο στάδιο και στις προπονήσεις της ομάδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί τηλεπαρουσιαστές
Π-Κουμαρικό οξύ
μικρογραφία|280x280εσ|Η χημική δομή του π-κουμαρικού οξέος Το π-κουμαρικό οξύ είναι ένα υδροξυκινναμωμικό οξύ, δηλ. οργανική ένωση αποτελεί ένα υδροξυ- παράγωγο του κινναμωμικού οξέος. Υπάρχουν στη φύση τρία ισομερή του κουμαρικού οξέος - το ο-κουμαρικό οξύ, το μ-κουμαρικό οξύ και το π-κουμαρικό οξύ, τα οποία διαφέρουν ανάλογα με τη θέση της υδροξυ-υποκατάστασης της φαινυλικής ομάδας. Το π-κουμαρικό οξύ είναι το πιο άφθονο ισομερές από τα τρία στη φύση και τυπικά απαντάται σε δύο μορφές, trans-π-κουμαρικό οξύ και cis- π-κουμαρικό οξύ.
Χαρακτηρίζεται ως κρυσταλλικό στερεό που είναι ελαφρώς διαλυτό στο νερό, αλλά εύκολα διαλυτό σε αιθανόλη και διαιθυλαιθέρα.
Φυσική παρουσία
Το π-κουμαρικό οξύ μπορεί να βρεθεί στο Gnetum cleistostachyum.
Σε φαγητά
Το π-κουμαρικό οξύ ανευρίσκεται σε μεγάλη ποικιλία βρώσιμων φυτών και μυκήτων, όπως τα φυστίκια, τα φασόλια, οι ντομάτες, τα καρότα, ο βασιλικός και το σκόρδο. Απαντάται επίσης στο κρασί και το ξύδι. Βρίσκεται επίσης στους κόκκους του κριθαριού.
Το π-κουμαρικό οξύ από τη γύρη είναι συστατικό του μελιού.
Παράγωγα
Το γλυκοσίδιο του π-κουμαρικού οξέος μπορεί επίσης να βρεθεί σε εμπορικά ψωμιά που περιέχουν λιναρόσπορο.
Διεστέρες του π-κουμαρικού οξέος μπορούν να ανευρεθούν στο κερί καρναούμπα.
Βιοσύνθεση
Το π-κουμαρικό οξύ βιοσυντίθεται από το κινναμωμικό οξύ με τη δράση του εξαρτώμενου από το P450 ενζύμου, υδροξυλάση 4-κινναμωμικού οξέος (C4H).
Παράγεται επίσης από την L -τυροσίνη με τη δράση της λυάσης της αμμωνίας τυροσίνης (TAL).
Βιοσυνθετική δομική μονάδα
Το π-κουμαρικό οξύ είναι πρόδρομη ένωση της 4-αιθυλοφαινόλης που παράγεται από τη μαγιά Brettanomyces στο κρασί.
Το ένζυμο, κινναμιδική αποκαρβοξυλάση καταλύει τη μετατροπή του π-κουμαρικού οξέος σε 4-βινυλοφαινόλη. Η αναγωγάση βινυλοφαινόλης στη συνέχεια καταλύει την αναγωγή της 4-βινυλοφαινόλης σε 4-αιθυλφαινόλη. Το κουμαρικό οξύ προστίθεται μερικές φορές σε μικροβιολογικά μέσα, επιτρέποντας τη θετική ταυτοποίηση του Brettanomyces απλά με την όσφρηση.
Η cis-π-κουμαρική γλυκοζυλοτρανσφεράση είναι ένα ένζυμο που χρησιμοποιεί γλυκόζη διφωσφορικής ουριδίνης και cis-π-κουμαρική για την παραγωγή 4'-O-β-D-γλυκοζυλο-cis-π-κουμαρικής και διφωσφορικής ουριδίνης (UDP). Αυτό το ένζυμο ανήκει στην οικογένεια των γλυκοζυλοτρανσφερασών και συγκεκριμένα στις εξοσυλτρανσφεράσες.
Το φλωρετικό οξύ, που βρίσκεται στην κοιλιακή χώρα των προβάτων που τρέφονται με αποξηραμένο χόρτο, παράγεται με υδρογόνωση της 2-προπενοϊκής πλευρικής αλυσίδας του π-κουμαρικού οξέος.
Το ένζυμο, συνθάση ρεσβερατρόλης, επίσης γνωστό ως συνθάση στιλβενίου, καταλύει τη σύνθεση της ρεσβερατρόλης τελικά από ένα τετρακετίδιο που προέρχεται από το 4-κουμαροϋλ CoA.
Το π-κουμαρικό οξύ είναι επίσης ένας συμπαράγων φωτοενεργών κίτρινων πρωτεϊνών (PYP), μια ομόλογη ομάδα πρωτεϊνών που βρίσκεται σε πολλά ευβακτήρια.
1211 Μπρεσόλ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπρεσολ
Κριστσίνα Τσιμανούσκαγια
Η Κριστσίνα Σιαρεγέουνα Τσιμανούσκαγια (Крысціна Сяргееўна Ціманоўская, λευκορωσικά λατινικά: Kryscina Siarhiejeŭna Cimanoŭskaja, ρωσικά: Кристина Сергеевна Тимановская) (γενν. 19 Νοεμβρίου 1996) είναι Λευκορωσίδα-Πολωνή αθλήτρια δρόμων ταχύτητας. Έχει κερδίσει πολλά μετάλλια σε διάφορες διοργανώσεις, όπως το αργυρό μετάλλιο στα 100 μέτρα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ23 του 2017, το χρυσό μετάλλιο στα 200 μέτρα στη Θερινή Πανεπιστημιάδα του 2019 και το αργυρό μετάλλιο στο ομαδικό γεγονός στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες του 2019.
Η Τσιμανούσκαγια προκρίθηκε για να εκπροσωπήσει τη Λευκορωσία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στα αγωνίσματα των 100 μ. και 200 μ. γυναικών. Στις 30 Ιουλίου 2021, κατά τη διάρκεια των Αγώνων, κατηγόρησε αξιωματούχους της Λευκορωσικής Ολυμπιακής Επιτροπής ότι την ανάγκασαν να αγωνιστεί στη σκυταλοδρομία 4×400 μέτρων χωρίς τη συγκατάθεσή της. Την 1η Αυγούστου 2021, μεταφέρθηκε στο Αεροδρόμιο Χανέντα του Τόκιο παρά τη θέλησή της, όπου αρνήθηκε να επιβιβαστεί σε πτήση επιστροφής στη Λευκορωσία. Τελικά της παρασχέθηκε αστυνομική προστασία και της χορηγήθηκε ανθρωπιστική βίζα από την Πολωνία.
Πρώιμη ζωή
Η Κριστσίνα Τσιμανούσκαγια γεννήθηκε στο Κλιμαβίτσι, μια πόλη στην ανατολική Λευκορωσία. Αν και έτρεχε για διασκέδαση ως παιδί, εντάχθηκε στον αγωνιστικό στίβο αργά, λαμβάνοντας πρόταση από έναν προπονητή των Ολυμπιακών Αγώνων να ενταχθεί στην ακαδημία του όταν ήταν περίπου 15 ετών. Οι γονείς της αρχικά ανησύχησαν, νομίζοντας ότι δεν θα έκανε αθλητική καριέρα, όμως τους έπεισαν η Τσιμανούσκαγια και η γιαγιά της.
Ολυμπιακοί Αγώνες του 2020, Τόκιο
Η Τσιμανούσκαγια προκρίθηκε για τους πρώτους της Ολυμπιακούς Αγώνες στα 100 μ. και 200 μ., εκπροσωπώντας τη Λευκορωσία. Στις 30 Ιουλίου 2021 (αναβλήθηκε από το 2020 λόγω της πανδημίας COVID-19), τερμάτισε 4η στον πρώτο γύρο του αγωνίσματος των 100 μέτρων με χρόνο 11.47. Πριν από το αγώνισμα των 200 μέτρων, οι υπεύθυνοι της Λευκορωσικής Ολυμπιακής Επιτροπής την απέσυραν από τον αγώνα. Στις 2 Αυγούστου, το Αθλητικό Διαιτητικό Δικαστήριο (CAS) απέρριψε το αίτημα της Τσιμανούσκαγια να ακυρώσει την απόφαση της ΛΟΕ να την εμποδίσει από τη συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, δηλώνοντας ότι δεν ήταν σε θέση να αποδείξει την υπόθεσή της. Στις 3 Αυγούστου, το CAS διευκρίνισε ότι η απόφασή του βασίστηκε στο γεγονός ότι η Τσιμανούσκαγια δεν μπορούσε να αποδείξει ότι θα επιχειρούσε να αγωνιστεί στο Τόκιο ενώ βρισκόταν στη διαδικασία αναζήτησης ασύλου σε άλλες χώρες.
Περιστατικό επαναπατρισμού και άσυλο
μικρογραφία| Η Κριστσίνα Τσιμανούσκαγια με τον Πολωνό υπουργό [[Πιοτρ Γκλίνσκι τον Αύγουστο του 2021]] Στις 30 Ιουλίου 2021, η Τσιμανούσκαγια κατέγραψε ένα βίντεο στο Instagram που επέκρινε αξιωματούχους της Λευκορωσικής Ολυμπιακής Επιτροπής (ΛΟΕ), λέγοντας ότι την έβαλαν να συμμετάσχει στον αγώνα σκυταλοδρομίας 4 × 400 μέτρων, μια απόσταση που δεν είχε αγωνιστεί ποτέ, χωρίς τη συγκατάθεσή της. Την 1η Αυγούστου 2021, τα λευκορωσικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν την προσπάθεια αναγκαστικής επιστροφής της Τσιμανούσκαγια στη Λευκορωσία. Η Τσιμανούσκαγια είπε στους δημοσιογράφους ότι φοβόταν να επιστρέψει στη Λευκορωσία και σκόπευε να ζητήσει άσυλο. Μετά από επικοινωνία με την αστυνομία του αεροδρομίου, στις 2 Αυγούστου, της χορηγήθηκε ανθρωπιστική βίζα από την Πολωνία.
Αν και το μεγαλύτερο μέρος της δυτικής Ευρώπης της είχε προσφέρει προστασία, επέλεξε να ζητήσει άσυλο στην Πολωνία, καθώς η χώρα της είχε ρητά προσφέρει την ευκαιρία να συνεχίσει να αγωνίζεται. Η ΔΟΕ ήρθε σε επαφή με αξιωματούχους της Πολωνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (ΠΟΕ) σχετικά με την επανέναρξη των αγώνων της Τσιμανούσκαγια. Στις 4 Αυγούστου, η Τσιμανούσκαγια πέταξε στο Αεροδρόμιο Βαρσοβίας «Φρεντερίκ Σοπέν», όπου την υποδέχθηκαν Πολωνοί αξιωματούχοι και Λευκορώσοι ομογενείς. Ο Πρόεδρος της ΔΟΕ Τόμας Μπαχ και το ιαπωνικό υπουργείο Εξωτερικών έκαναν δηλώσεις στις 6 Αυγούστου περιγράφοντας αυτό που συνέβη στην Τσιμανούσκαγια ως «αξιοθρήνητο» και «άδικο».
Προσωπικές καλύτερες επιδόσεις
Ανοιχτός στίβος
Κλειστός στίβος
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Λευκορωσίδες αθλήτριες δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2019 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κάμερον Τέιλορ
Ο Κάμερον Μίλτον Ελάντ Τέιλορ (γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1994) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που παίζει ως σούτινγκ γκαρντ στη Μακάμπι Τελ Αβίβ.
Σταδιοδρομία
Ο Τέιλορ φοίτησε στο Καθολικό Λύκειο Ντάμεθα στο Χάιτσβιλ, στο Μέριλαντ.