cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φυσική αγωγή στην Ελλάδα
Χρονικό εκπαίδευσης στελεχών Φυσικής Αγωγής (από το 1834 μέχρι σήμερα)
• Το 1939, λίγο πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο με τον νόμο 2057/1939 η Γυμναστική Ακαδημία μετονομάζεται σε Εθνική Ακαδημία Σωματικής Αγωγής (ΕΑΣΑ) και στεγάζεται στη Δάφνη Αττικής. Ο νόμος προέβλεπε ότι η Ακαδημία θα ήταν Ανώτατη Σχολή. Όμως στην πράξη η ΕΑΣΑ δεν μπόρεσε να γίνει αυτοδιοικούμενο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και γι’ αυτό έμεινε ανώτερη Σχολή εποπτευόμενη από την Διεύθυνση Φυσικής Αγωγής της Μέσης Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων.
• Το 1970, με το Ν.Δ.410/1970 ιδρύθηκε το παράρτημα της ΕΑΣΑ με έδρα τη Θεσσαλονίκη (στο νεόκτιστο τότε Αλεξάνδρειο Μέλαθρο) και με το ίδιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα.
• Μέχρι το 1975 η διάρκεια των σπουδών παρέμεινε 3 χρόνια, αλλά με το Π.Δ. 222/1975 τα έτη σπουδών αυξήθηκαν από το ακαδημαϊκό έτος 1975-76 σε τέσσερα. Οι φοιτητές που έλαβαν πτυχίο το 1979, μετά από τετραετή πλέον διάρκεια φοίτησης, ήσαν οι πρώτοι οι οποίοι έλαβαν δίπλωμα  ειδικότητας, και αυτοί οι οποίοι πίεσαν, απαίτησαν και συνέβαλαν ώστε να "λάβει σάρκα και οστά" αυτό που προέβλεπε τουλάχιστον ο εν αχρηστία νόμος και η ΕΑΣΑ να γίνει "Ανώτατη και Επιστημονική" - αυτοδιοικούμενη και όχι εποπτευόμενη από τη Δ/νση Φ.Α του ΥπΕΠΘ - όπως και έγινε λίγα χρόνια αργότερα με το νόμο του 1982.
• Το 1983 (Π.Δ. 465/83) ιδρύθηκε το Τ.Ε.Φ.Α.Α. του Πανεπιστημίου Θράκης με έδρα την Κομοτηνή που άρχισε να λειτουργεί το 1984.
• Το 1986 άρχισε τη λειτουργία του το Τ.Ε.Φ.Α.Α. Σερρών ως παράρτημα του Τ.ΕΦ.Α.Α. Θεσσαλονίκης, το οποίο έγινε ανεξάρτητο Τμήμα το 1996.
Ώμος
thumb|250px|Αριστερός ώμος άνδρα Ο ώμος αποτελεί την περιοχή στην οποία το άνω άκρο ενώνεται με τον κορμό. Αποτελείται από τρία οστά: την κλείδα, την ωμοπλάτη και το βραχιόνιο οστό, καθώς και τους σχετικούς μύες, συνδέσμους και τένοντες. Τα οστά του ώμου σχηματίζουν την άρθρωση του ώμου. Στην ανθρώπινη ανατομία, η άρθρωση του ώμου ή ωμογληνοβραγχιόνια αποτελείται από το άνω τμήμα του βραγχιόνιο οστού, το οποίο προσφύεται πάνω στην ωμοπλάτη, με την κεφαλή να βρίσκεται εντός της ωμογλήνης. Η ωμογληνοβραχιόνια άρθρωση είναι σφαιροειδής και επιτρέπει το άνω άκρο να περιστρέφεται κυκλικά ή να κινείται προς ή μακριά από το σώμα.
Φυσική αγωγή στην Ελλάδα
Χρονικό εκπαίδευσης στελεχών Φυσικής Αγωγής (από το 1834 μέχρι σήμερα)
• Το 1994 (Π.Δ. 177/93) λειτουργεί για πρώτη φορά το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού στα Τρίκαλα.
(Πηγή: Από την ιστοσελίδα Φυσική Αγωγή"
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σωματική άσκηση
Κορράδος Α΄ της Βαυαρίας
Ο Κορράδος Α΄, γερμ. Conrad/Cuno Ι (π. 1020 - 5 Δεκεμβρίου 1055) από τον Οίκο των Ετσονιδών ήταν δούκας της Βαυαρίας (1049-53).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Λιούντολφ κόμη του Ζύτφεν και της Ματίλντας. Ο Λιούντολφ ήταν γιος του Έτσο παλατινού κόμη της Λοθαριγγίας.
Το 1047 απεβίωσε ο Ερρίκος Β΄ των Αρντέν δούκας της Βαυαρίας και, έπειτα από 18 μήνες, ο Ερρίκος Γ΄ των Σαλίων της Γερμανίας έκανε τον Κορράδο Α΄ δούκα της Βαυαρίας. Ο Ερρίκος Γ΄ ακόμη δεν είχε αποκτήσει τέκνα και αρχικά τον προόριζε για διάδοχο. Αλλά ο Κορράδος Α΄ νυμφεύτηκε τη Γιούντιτ των Ποππονιδών, κόρη του Όθωνα Γ΄ δούκα της Σουαβίας, ενάντια στη θέληση του βασιλιά.
Ο Κορράδος Α΄ προσπάθησε να αυξήσει τη δύναμή του στη Βαυαρία και ήλθε σε ρήξη με τον Γκέμπχαρτ Γ΄ επίσκοπο του Ρέγκενσμπουρκ, θείο του Ερρίκου Γ΄, με αποτέλεσμα να κληθεί στην Αυλή στα τέλη του 1052 και να καθαιρεθεί. Στις αρχές του 1053 τοποθετήθηκε ο γιος του Ερρίκου Γ΄, ο Ερρίκος Η΄ ως δούκας της Βαυαρίας (Δ΄ ως βασιλιάς της Γερμανίας). Τότε ο Κορράδος Α΄ μετέβη στη Βαυαρία και εξεγέρθηκε, συμμαχώντας με τον Γουέλφο (των Παλαιών Γουέλφων) δούκα της Καρινθίας και τον Ανδρέα Α΄ της Ουγγαρίας. Προσπάθησε να φονεύσει τον βασιλιά και να λάβει τον θρόνο, αλλά το 1055 εγκαταλήφθηκε από τον Γουέλφο. Τελικά εξορίστηκε και απεβίωσε λίγο αργότερα το ίδιο έτος· τάφηκε στον ναό των Αγίων Μαρίας & Γκράντους το 1063.
Πρότυπο σκάφος Νηογνωμόνων
Το Πρότυπο σκαφος Νηογνωμόνων ή Πρότυπο πλοίο είναι ένα σχεδιαστικό πρότυπο που λαμβάνεται υπόψη ως μονάδα σύγκρισης στη ναυπήγηση πλοίων.
Συγκεκριμένα με αυτό προσδιορίζονται η καμπύλη σιμότητας, η καμπύλη καταστρώματος καθώς και ο καθορισμός του ύψους εξάλων του υπό ναυπήγηση πλοίου ή σε περίπτωση μετασκευής ή επί οποιασδήποτε αναγκαίας τροποποίησης κατόπιν νέας ναυπηγικής επιθεώρησης. Στο πρότυπο σκάφος η καμπύλη καταστρώματος είναι μια παραβολική γραμμή της οποίας ο άξονας συμμετρίας συμπίπτει με την κεντρική γραμμή του σκάφους, ενώ το βέλος καταστρώματος (camber), (δηλαδή το ύψος του κυρτώματος), στη μέση τομή του σκάφους είναι ίσo προς το 1/50 του πλάτους του νομέα. Η παραβολή αυτή, ολισθαίνουσα κατά μήκος του σκάφους, τόσο από το μέσον προς τη πλώρη, όσο και από το μέσον του πλοίου προς τη πρύμνη, διατηρώντας πάντα τον άξονα συμμετρίας στη κεντρική γραμμή, δημιουργεί το σχήμα του κυρίου καταστρώματος.
Η καμπύλη σιμότητας κατ΄ αυτό τον τρόπο απαρτίζεται από δύο παραβολές, μια για το πρωραίο τμήμα και μια για το πρυμναίο οι οποίες και τελικά έχουν κοινό άξονα συμμετρίας και κοινή κορυφή επί της μέσης καθέτου του σκάφους με τις ακόλουθες συντεταγμένες:
Κατηγορία:Πλοίο Κατηγορία:Ναυπηγική
Φραγκομαχαλάς
μικρογραφία|Οι πίδακες και η Στοά Μαλακοπή ([[Βιταλιάνο Ποζέλι, 1907-8), Πλατεία Χρηματιστηρίου]] Ο Φραγκομαχαλάς ή Φράγκων είναι συνοικία στην Α' Δημοτικό Διαμέρισμα (Πυρίκαυστος Ζώνη) του Δήμου Θεσσαλονίκης. Από τον 19ο αιώνα συγκεντρώθηκαν εκεί οι καθολικοί φραγκολεβαντίνοι κάτοικοι της πόλης, από τους οποίους έλαβε και το όνομά της η συνοικία. Στο κέντρο της συνοικίας δεσπόζει ο καθολικός ναός της Αμώμου Συλλήψεως της Θεοτόκου. μικρογραφία|Η πλατεία Χρηματιστηρίου και η Στοά Μαλακοπή στο βάθος Στην περιοχή βρίσκονται η Πλατεία Εμπορίου και η πλατεία Χρηματιστηρίου, καθώς και πολλά σημαντικά κτήρια του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα. Μεταξύ αυτών το διατηρητέο κτίριο του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, που αρχικά στέγαζε την τότε Οθωμανική Τράπεζα, έως την απελευθέρωση της πόλης, και αργότερα το ΙΚΑ. Επίσης, στην περιοχή βρίσκονται η Στοά Μαλακοπή, έργο του Βιταλιάνο Ποζέλι και το Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Σήμερα η περιοχή χαρακτηρίζεται από πλήθος δικηγορικών γραφείων, λόγω της γειτνίασης της με το Δικαστικό Μέγαρο, αλλά και πολλά καταστήματα διασκέδασης. μικρογραφία|Οδός Πάικου Κύριες οδοί της συνοικίας είναι οι εξής: Συγγρού, Βαλαωρίτου και Λέοντος Σοφού.
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Θεσσαλονίκης
Διφθοριούχο γερμάνιο
Το διφθοριούχο γερμάνιο ή διφθορογερμάνιο είναι η ανόργανη χημική ένωση του γερμανίου και του φθορίου με χημικό τύπο GeF2. Το χημικά καθαρό διφθοριούχο γερμάνιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (T = 25°C, P = 1 atm), είναι ένα λευκό κρυσταλλικό στερεό, που περιέχει γερμάνιο με βαθμό οξείδωσης +2.
Κρυσταλλική δομή
Το διφθοριούχο γερμάνιο σχηματίζει ορθορομβικούς κρυστάλλους με μια ομάδα διαστήματος P212121 (No. 19), με σύμβολο Pearson oP12, και σταθερές κρυσταλλικού πλέγματος a = 0.4682 nm, b = 0.5178 nm, c = 0.8312 nm, Z = 4 [τέσσερεις (4) δομικές μονάδες ανά κελί]. Η κρυσταλλική του δομή χαρακτηρίζεται από ισχυρές πολυμερικές αλυσσίδες που αποτελούνται από πυραμίδες [GeF3]. Ένα από τα άτομα φθορίου στην πυραμίδα μοιράζεται σε δυο γειτονκές αλυσίδες, παρέχοντας έναν ασθενή σύνδεσμο μεταξύ τους. Μια άλλη, λιγότερο συνηθισμένη κρυσταλλική δομή διφθοριούχου γερμάνιου έχει τετραγωνική συμμετρία με μια ομάδα διαστήμαος P41212 (No. 92), σύμβολο Pearson tP12, και σταθερές κρυσταλλικού μοτίβου a = 0.487 nm, b = 0.6963 nm, c = 0.858 nm.
Παραγωγή
To διφθορογερμάνιο μπορεί να παραχθεί με επίδραση (αέριου) ρεύματος τετραφθορογερμάνιου πάνω από μεταλλικό γερμάνιο με θερμοκρασία 150-300°C :
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Ενώσεις γερμάνιου Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις φθορίου
Απευχή
Απευχή ονομάζεται το αντίθετο της ευχής. Οι απευχές λεγόμενες και «αποτροπές» θεωρούνται λαογραφικά ως συγγενείς με τις ευχές και τις κατάρες που λέγονται κυρίως αποτρεπτικά, κατά των τελευταίων, είτε με διάφορα επιφωνήματα, οι απλούστερες εξ αυτών, είτε και με ολόκληρες προτάσεις, που καταλήγουν τελικά σ΄ ευχή.
Συνηθέστερα οι απευχές λέγονται σε αναφορές κακών ειδήσεων, σε προσπάθεια να θεωρηθούν αυτές ψευδείς, απίστευτες, ή σε αποτροπή κάποιας κακής αναφοράς έτσι ώστε αυτές να μείνουν απραγματοποίητες, (να μη πιάσουν). Πολλές φορές όμως απευχές λέγονται και σε μορφή όρκου ή και ως κατάρες σε περίπτωση που συμβαίνει το αντίθετο, προκειμένου έτσι να τονισθεί η ειλικρίνεια του λόγου. Συνηθέστερες απευχές που χρησιμοποιεί ο ελληνικός λαός είναι: Οι δε εκφράσεις «Κύριε Ελέησον», «Παναγιά πρόφτασε!», ή «Παναγιά μου βόηθα!» ή «Χριστός και Παναγιά», «Θεός φυλάξοι»,  «Χριστέ μου τα πάθη σου», ή «Χριστός κι Απόστολος», «Ήμαρτον», «Έλεος» κ.λπ. αποτελούν ταυτόχρονα θρησκευτική επίκληση θείας αποτρεπτικής δύναμης που δημιουργήθηκε από το θρησκευτικό συναίσθημα. Τέτοιου είδους απευχές απαντώνται από την αρχαιότητα σ΄ όλους τους λαούς της Γης, όλων  των θρησκευμάτων, εκτός των άθεων.
Ιδιαίτερη κατηγορία απευχών είναι επίσης οι παρακάτω:
Πολλές φορές συμβαίνει οι απευχές να συνοδεύονται και από διάφορες χαρακτηριστικές κινήσεις ή ενέργειες «μαγικές» προς ενίσχυση της θελημένης αποτροπής, όπως είναι το σταυροκόπημα, το φτύσιμο στο έδαφος, το κτύπημα του χεριού σε ξύλο, το σταύρωμα της κοιλιάς, (επί εγκύων), ή του στόματος με τη συμπληρωματική φράση "''θου Κύριε φυλακή τω στόματί μου..." κ.λπ.
Απευχές χρησιμοποιούσαν και οι αρχαίοι Έλληνες, όπως για παράδειγμα η σύγχρονη «στα όρη, στ΄ άγρια βουνά και στ΄ αγριοπέλαγο» που λέγεται προς αποτροπή της κατάρας «κακός άνεμος να σε μάσει» ή «που να σε ραίνει η θάλασσα» (λέγεται στη Νάξο και σ΄  άλλα Κυκλαδονήσια, με την ερμηνεία "να θαλασσοπνίγεσαι"), ανάγονται στην εποχή του Ομήρου ( Ιλιάδα Ζ-314-350), όπως και στον Ορφικό ύμνο προς την Άρτεμη. Παρόμοιες απευχές απαντώνται επίσης και ως επωδές στα νεότερα ελληνικά δημοτικά τραγούδια:
Πηγές
Κατηγορία:Λαογραφία Κατηγορία:Εκφράσεις
ΦΚ Βίλας Μασάλι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1967 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Επαρχία Μασάλλι
Καυκασία
thumb|right|260px|Διοικητικός χάρτης του Καυκάσου στην ΕΣΣΔ, 1952-1991. Ο Καύκασος ή Καυκασία είναι περιοχή στην Ευρασία η οποία συνορεύει στα νότια με το Ιράν, στα νοτιοδυτικά με την Τουρκία, στα δυτικά με τη Μαύρη Θάλασσα, στα ανατολικά με την Κασπία Θάλασσα και στα βόρεια με τη Ρωσία. Ο Καύκασος περιλαμβάνει την Οροσειρά του Καυκάσου και τις γύρω πεδιάδες.
Η Οροσειρά του Καυκάσου χωρίζει την Ασία από την Ευρώπη και οι χώρες της περιοχής θεωρούνται ότι ανήκουν είτε στη μία είτε και στις δύο ηπείρους. Το ψηλότερο σημείο είναι το όρος Ελμπρούς (5,642 μ.) στη Ρωσία, το οποίο είναι το ψηλότερο σημείο στην Ευρώπη.
Η περιοχή είναι γνωστή για τη γλωσσολογική της ποικιλότητα: εκτός των Ινδοευρωπαϊκών και των Τουρκικών γλωσσών, απαντώνται Καρτβελιανές, Βορειοδυτικές Καυκάσιες και Βορειοανατολικές Καυκάσιες οικογένειες γλωσσών, αυτόχθονες στην περιοχή.
Όνομα
Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος στο Φυσική Ιστορία (77–79) ότι το όνομα του Καυκάσου προέρχεται από το σκυθικό kroy-khasis (λευκός με χιόνια).
Σε όλη την περσική ιστορία, ιδιαίτερα της δυναστείας των Σασσανιδών, η περιοχή του Καυκάσου ήταν το πλέον απομεμακρυσμένο σημείο της επικράτειας, με περιοχές του βόρειου Καυκάσου εξαιρετικά δύσβατες. Για αυτό το μυθικό όρος Καφκούχ, το υψηλότερο βουνό στον κόσμο, μυθολογείται ότι βρισκόταν σε αυτή την περιοχή του κόσμου, μετατρέποντας τον Καύκασο σε σύνορο του κόσμου. Γα αυτό το όνομα Καύκασος αποδόθηκε σε όλη την περιοχή, εξαιτίας της σχέσης του με το μυθολογικό βουνό. Τα σύγχρονα ονόματα είναι παρόμοια, με κύρια διαφορά ότι το σκληρό -f έχει αντικατασταθεί με το μαλακότερο -w και το τελικό -s με το -z.
Σύγχρονα ενδώνυμα:
Προϊστορία
Η περιοχή της Τρανσκαυκασίας κατοικείτο από τον Homo erectus από την παλαιολιθική εποχή. Το 1991, απολιθώματα ανθρωπιδών χρονικού βαθους 1,8 εκατομύρια έτη π.π. βρέθηκαν στην αρχαιολογική θέση Ντμανίσι, στη Γεωργία, στον νότιο Καύκασο. Οι ερευνητές ταξινομούν τους απολιθωμένους σκελετούς ως υποείδος Homo erectus georgicus.
Στην παρούσα θέση βρίσκεται η μαρτυρία της παρουσίας ανθρωπιδών έξω οπό την Αφρική και τα κρανία του Ντμανίσι αντιστοιχούν στις πέντε αρχαιότερες ανθρωπίδες που βέθηκαν εκτός Αφρικής. Με αυτό τον τρόπο διαμορφώνεται η υπόθεση ότι διπλασιάζεται ο χρόνος της υποτιθέμενης μετανάστευσης έξω από την ήπειρο.
Ιστορία
Όντας στην περιφέρεια της Τουρκίας, του Ιράν και της Ρωσίας, η περιοχή υπήρξε συχνά αρένα πολιτικής, στρατιωτική, θρησκευτικής και πολιτιστικής αντιπαλότητας και επεκτατισμού για αιώνες. Στο μεγαλύτερο τμήμα της σύγχρονης ιστορίας του ο Καύκασος ήταν συνήθως ενσωματωμένος στον ιρανικό κόσμο. Στις αρχές του 19ου αιώνα η ρωσική αυτοκρατορία απέσπασε οριστικά τα εδάφη του Καυκάσου από την περσική αυτοκρατορία.
Υπό τον Ασσουρμπανιπάλ (669-627 π.Χ.) τα όρια της ασσυριακής αυτοκρατορίας έφθασαν ως τα όρη του Καυκάσου. Αργότερα δημιουργήθηκαν τα αρχαία βασίλεια της περιοχής στα οποία περιλαμβάνεται η Αρμενία, η Αλβανία του Καυκάσου, η Κολχίδα και το βασίλειο της Ιβηρίας, μεταξύ άλλων. Αυτά τα βασίλεια ενσωματώθηκαν αργότερα σε διάφορες ιρανικές αυτοκρατορίες, συμπεριλαμβανομένων των Μηδών, της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών, της Παρθίας και της αυτοκρατορίας των Σασσανιδών, που κυβέρνησαν συνολικά τον Καύκασο για πολλές εκατοντάδες χρόνια. Το 95-55 π.Χ. υπό τη βασιλεία του Αρμένιου βασιλέα των βασιλέων Τιγράνη του Μεγάλου, το βασίλειο της μείζονος Αρμενίας έγινε αυτοκρατορία, περιλαμβάνοντας ως υποτελείς την Ιβηρία, την Καυκάσια Αλβανία, την Παρθία, την Ατροπατηνή, τη Μεσοποταμία, την Καππαδοκία, την Κιλικία, τη Συρία, το βασίλειο των Ναβαταίων και την Ιουδαία. Μέχρι τον 1ο αιώνα π.Χ. ο ζωροαστρισμός είχε γίνει η κυρίαρχη θρησκεία της περιοχής. Ωστόσο, η περιοχή υπέστη άλλους δύο θρησκευτικούς μετασχηματισμούς. Υπήρξε ισχυρή αντιπαλότητα μεταξύ της Περσίας και της Ρώμης και αργότερα του Βυζαντίου για τα εδάφη του Καυκάσου. Το τελευταίο εισέβαλε στην περιοχή αρκετές φορές, αν και δεν ήταν ποτέ σε θέση να την κρατήσει.
Η δυναστεία των Αρσακιδών της Αρμενίας (μεγάλος κλάδος της δυναστείας των Αρσακιδών της Παρθίας) ήταν η πρώτη χώρα που υιοθέτησε τον χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία του κράτους (το 301) και ακολούθησαν η Καυκάσια Αλβανία και η Γεωργία με αποτέλεσμα ο χριστιανισμός άρχισε να προσπεράσει τον ζωροαστρισμό. Με τη μουσουλμανική κατάκτηση της Περσίας, η περιοχή τέθηκε υπό την κυριαρχία των Αράβων. Τον 10ο αιώνα, οι Αλανοί (πρωτο-Οσέτες ) ίδρυσαν το βασίλειο της Αλανίας, που άκμασε στον βόρειο Καύκασο, περίπου στη θέση Κιρκασίας και της σύγχρονης βόρειας Οσετίας-Αλανίας, μέχρι την καταστροφή της από την εισβολή των Μογγόλων του 1238-1239. Κατά τον 12ο αιώνα ο Γεωργιανός βασιλέας Δαβίδ ο Οικοδόμος εκδίωξε τους μουσουλμάνους από τον Καύκασο και μετέτρεψε το βασίλειο της Γεωργίας σε ισχυρή περιφερειακή δύναμη. Το 1194-1204 ο στρατός της βασίλισσας Ταμάρ διέλυσε τις τουρκικές επιδρομές από νότιοανατολικά και νότια και ξεκίνησε αρκετές επιτυχημένες εκστρατείες στη νότια Αρμενία, ελεγχόμενη τότε από τους Σελτζούκους Τούρκους. Το Γεωργιανό βασίλειο συνέχισε τις στρατιωτικές εκστρατείες στην περιοχή του Καυκάσου. Το αποτέλεσμα των στρατιωτικών εκστρατειών και της προσωρινής πτώσης της βυζαντινής αυτοκρατορίας το 1204, η Γεωργία έγινε το ισχυρότερο χριστιανικό κράτος σε ολόκληρη την περιοχή της Εγγύς Ανατολής, καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος του Καυκάσου εκτεινόμενοι από το βόρειο Ιράν και τη βορειοανατολική Τουρκία έως τον βόρειο Καύκασο. Η περιοχή του Καυκάσου αργότερα κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς, τους Μογγόλους, τα τοπικά βασίλεια και τα χανάτα και, για άλλη μια φορά, από την Περσία.
Έως τις αρχές του 19ου αιώνα ο νότιος Καύκασος και ένα τμήμα του βορείου Καυκάσου (Νταγκεστάν) αποτελούσαν τμήμα της περσικής αυτοκρατορίας. Το 1813 και το 1828 με τη συνθήκη του Γκουλιστάν και τη συνθήκη του Τουρκμεντσάι αντίστοιχα, οι Πέρσες αναγκάστηκαν να παραχωρήσουν αμετάκλητα τον Νότιο Καύκασο και το Νταγκεστάν στην αυτοκρατορική Ρωσία. Η Ρωσία κατέλαβε και προσάρτησε το υπόλοιπο του Βορείου Καυκάσου κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα με τον πόλεμο του Καυκάσου (1817-1864).
Η περιοχή ενώθηκε ως ενιαία πολιτική οντότητα δύο φορές - κατά τη διάρκεια του ρωσικού εμφύλιου πολέμου ( Λαϊκή Ομοσπονδιακή Δημοκρατία Υπερκαυκασίας) από τις 9 Απριλίου 1918 έως τις 26 Μαΐου 1918 και υπό σοβιετική διακυβέρνηση (Υπερκαυκασία SFSR) από τις 12 Μαρτίου 1922 έως τις 5 Δεκεμβρίου 1936.
Στη δεκαετία του 1940, περίπου 480.000 Τσετσένοι και Ινγκουσέτες, 120.000 Μπαλκάρ, Καρατσάι και τουρκόφωνοι Μεσχέτ, 200.000 Κούρδοι και τον Γερμανοί του Καυκάσου απελάθηκαν μαζικά προς την Κεντρική Ασία και τη Σιβηρία. Περίπου το ένα τέταρτο από αυτούς έχασαν τη ζωή τους.
Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, το 1991, η Γεωργία, το Αζερμπαϊτζάν και η Αρμενία ανεξαρτητοποιήθηκαν. Η περιοχή του Καυκάσου απετέλεσε αντικείμενο διαφόρων εδαφικών διαφορών μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, που οδήγησαν στον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ (1988-1994), τη σύγκρουση Οσετίας-Ινγκουσετίας (1989-1991), τον πόλεμο της Αμπχαζίας (1992-1993, τον πρώτο Α΄ τσετσενικό πόλεμο (1994-1996), τον Β΄ τσετσενικό πόλεμο (1999-2009), και τον Ρωσογεωργιανό πόλεμο.
Πολιτική γεωγραφία
Με όρους πολιτικούς-γωγραφικούς και πολιτισμικούς ο Καύκασος είναι από τις πιο ποικιλόμορφες περιοχές της γης. Τα έθνη-κράτη ή περιοχές που αποτελούν σήμερα τον Καύκασο είναι το βορειοανατολικό τμήμα της Τουρκίας, η Γεωργία, η Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν και τμήματα της Ρωσίας και του Ιράν. Τα ρωσικά εδάφη περιλαμβάνουν το Κράι Κρασνοντάρ, το Κράι Σταυρούπολης και τις αυτόνομες δημοκρατίες της Αντιγκέα, της Καλμίκια, του Καρατσάι-Τσερκεσία, του Καμπαρντίνο-Μπαλκάρια, της Βόρειας Οσετίας, της Ινγκουσετίας, της Τσετσενίας και του Νταγκεστάν. Τρεις περιοχές στην περιοχή διεκδικούν την ανεξαρτησία τους, αλλά χωρίς αναγνώριση από τη διεθνή κοινότητα: η Αμπχαζία, το Ναγκόρνο-Καραμπάχ και η Νότια Οσετία.
Δημογραφία
Στην περιοχή έχει πολλές διαφορετικές γλώσσες και γλωσσικές οικογένειες. Υπάρχουν περισσότερες από 50 εθνοτικές ομάδες που ζουν στην περιοχή. Αρκετές γλωσσικές οικογένειες είναι μοναδικές στην περιοχή, αλλά ομλούνται και ινδοευρωπαϊκές γλώσσες, όπως η Αρμενική και η Οσετική και τουρκικές γώσσες, όπως η Αζερμπαϊτζανική και η Καρατσάι-Μπαλκάρ, που ομιλείται στην περιοχή του Αζερμπαϊτζάν. Χρησιμοποιείται, επίσης, ευρέως η Ρωσική ως κοινή γλώσσα.
Οικολογία
Ο Καύκασος είναι περιοχή μεγάλης οικολογικής σημασίας. Η περιοχή περιλαμβάνεται στον κατάλογο των 34 σημαντικότερων τόπων βιοποικιλότητας. Είναι καταφύγιο για 6.400 είδη ανώτερων φυτών, 1.600 από τα οποία είναι ενδημικά της περιοχής.
Μεταξύ των ενδημικών ζώων περιλαμβάνονται η περσική λεοπάρδαλη, η καφέ αρκούδα, ο λύκος, ο βίσωνας, το ανατολικοευρωπαϊκό κόκκινο ελάφι, ο χρυσαετός, ενώ απαντώνται περίπου 1.000 είδη αράχνης. Το φυσικό τοπίο του Καυκάσου έχει ανάμεικτα δάση, με σημαντικές περιοχές πετρώδους εδάφους στην αλπική ζώνη. Σε γενικές γραμμές η σύνθεση των ειδών του συγκεκριμένου καταφυγίου διαφέρει από οποιοδήποτε άλλο ευρασιατικό καταφύγιο ζώων Τα όρη του Καυκάσου είναι επίσης γνωστά για την αναπαραγωγή του Καυκάσιου ποιμενικού.
Η περιοχή παρουσιάζει υψηλό επίπεδο ενδημισμού και έναν αριθμό σπανίων ζώων και φυτών, εξαιτίας των δασών-καταφυγίων, που επιβίωσαν της τελευταίας φάσης της παγετώδους στην οροσειρά του Καυκάσου. Το καταφύγιο δάσος του Καυκάσου είναι το μεγαλύτερο σε όλη τη Δυτική Ασία. Στην περιοχή βρίσκονται πολλοί αντιπρόσωποι σπανίων ομάδων φυτών, με τους πλησιέστερους συγγενείς στην Ανατολική Ασία, τη Νότια Ευρώπη, ακόμα και τη Βόρεια Αμερική. Επίσης πάνω από 70 είδη σαλιγκαριών του δάσους είναι ενδημικά της περιοχής. .
Ανδρόνικος Άγγελος Παλαιολόγος
Ο Ανδρόνικος Άγγελος Κομνηνός Δούκας Παλαιολόγος (π. 1282-1328) ήταν Βυζαντινός αριστοκράτης και στρατιωτικός ηγέτης.
Γεννήθηκε προς το 1282, γιος του Δημήτριου Κομνηνού Δούκα Αγγέλου, γιού του ηγεμόνα της Ηπείρου, Μιχαήλ Β΄ Κομνηνού Δούκα Αγγέλου και της Άννας Παλαιολογίνας, κόρης του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. Το 1326 κατείχε το αξίωμα του πρωτοβεστιάριου και του πρωτοσέβαστου. Το 1327-28, ο Ανδρόνικος διετέλεσε στρατιωτικός κυβερνήτης των Βελεγράδων (σημερινό Μπεράτ). Κατά την διάρκεια του Βυζαντινού Εμφυλίου Πολέμου του (1341-47), αρχικώς τάχθηκε με το μέρος του Ανδρόνικου Γ΄ Παλαιολόγου εναντίον του πάππου του Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου, ωστόσο στην συνέχεια άλλαξε στρατόπεδο. Ως αποτέλεσμα, όταν ο Ανδρόνικος Γ΄ εκτόπισε τον πάππο του το 1328, συνέλαβε την οικογένειά του και κατάσχεσε την περιουσία και τα ευρείας έκτασης κτήματά του στη Μακεδονία. Ο Ανδρόνικος υποχρεώθηκε, ως αποτέλεσμα, να αναζητήσει καταφύγιο στη Σερβία, όπου και απεβίωσε όντας εξόριστος στο Πρίλεπ το 1328.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί αποστάτες Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες Κατηγορία:Ιστορία του Μπεράτ Ανδρονικος Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Σερβίας (Μεσαίωνας) Κατηγορία:Σεβαστοί Κατηγορία:Δυναστεία των Αγγέλων
Ιχθυόσκαλα
250px|μικρογραφία|Η Ιχθυόσκαλα της [[Καβάλας]] Σύμφωνα με τη σχετική ελληνική νομοθεσία (Ν. 4457/65 αρθ.1, παρ.1) ως Ιχθυόσκαλα χαρακτηρίζεται το σύνολο των πάσης φύσεως λιμενικών εγκαταστάσεων (προβλήτες, κρηπιδώματα, κτίρια, μηχανολογικές εγκαταστάσεις (ψυγεία) καθώς και με τον συναφή προς αυτά συγκεκριμένο χώρο της χερσαίας ζώνης των λιμένων που αποσκοπούν και μόνο στην εξυπηρέτηση της αλιευτικής δραστηριότητας (διακίνησης αλιευμάτων), στο λιμένα που βρίσκεται ή που κατασκευάζεται η ιχθυόσκαλα.
Ιχθυόσκαλες υφίστανται σε όλους τους μεγάλους λιμένες όπως στη Θεσσαλονίκη, Καβάλα, Βόλο, Πάτρα κ.λπ. Στον Πειραιά ιχθυόσκαλα υφίσταται στη περιοχή του λιμένα Κερατσινίου όπου και αρχίζει η ημερήσια διάθεση τις πρώτες πρωινές ώρες.
Σε λιμένες περιορισμένης αλιευτικής δραστηριότητας ή σε μικρούς λιμένες, λεγόμενους "αλιευτικά καταφύγια", η διακίνηση και διάθεση των αλιευμάτων γίνεται στους προβλήτες των εγκαταστάσεων αυτών που πολλές φορές χαρακτηρίζονται τοπικές "ιχθυόσκαλες" χωρίς όμως τη βαρύτητα της οργάνωσης που προβλέπει η κείμενη νομοθεσία για επίσημο χαρακτηρισμό. Σε αυτούς τους χώρους πολλές φορές η διάθεση αλιευμάτων γίνεται και απευθείας από τους αλιείς, από τα σκάφη τους.
Σημειώνεται ότι η απασχόληση, με αμοιβή Ιχθυολόγου είναι υποχρεωτική σε μονάδες ιχθυοκαλλιεργειών (Π.Δ. 344/2000, ΦΕΚ 297/Α), σε επιχειρήσεις παραγωγής ιχθυογενετικού υλικού, σε μονάδες μεταποίησης αλιευτικών προϊόντων, σε βιομηχανίες παρασκευής ιχθυοτροφών, σε ιχθυόσκαλες, καθώς επίσης και για τη σύνταξη μελετών επενδυτικών σχεδίων υδατοκαλλιεργειών, βάσει όσων προβλέπονται από το πιο πάνω Προεδρικό Διάταγμα «Άσκησης επαγγέλματος Γεωτεχνικού».
Παραπομπές
Κατηγορία:Εξοπλισμός λιμένων Κατηγορία:Αλιεία
Νέο Χειμώνιο Έβρου
Το Νέο Χειμώνιο, επίσημα Νέον Χειμώνιον είναι πεδινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 55 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Νέο Χειμώνιο βρίσκεται στον βόρειο Έβρο, προς τη μεθοριακή γραμμή της Ελλάδας με την Τουρκία και απέχει 6 χλμ. νότια από την Ορεστιάδα. Είναι κτισμένο σε λόφο από τους κατοίκους του παλιού Χειμώνιου που βρισκόταν επάνω στην όχθη του Έβρου ποταμού και οι οποίοι μετά όμως από τις πλημμύρες του 1928-29 μετακινήθηκαν δυτικότερα. Αποτελεί τη βόρεια συνέχεια του Θούριου και Σοφικού. Δυτικά του χωριού περνάει η ΕΟ Αρδανίου - Ορεστιάδας ενώ ανατολικά η σιδηροδρομική γραμμή ... για την οποία υπάρχει σταθμός εξυπηρέτησης. Πολλοί κάτοικοι κατάγονται από το Μεγάλο Ζαλούφι της Ανατολικής Θράκης (σημερινή Τουρκία) και είναι στην καταγωγή τους Αρβανίτες κτίστες από την περιοχή της Κορυτσάς που στα μέσα του 16ου αιώνα ήρθαν στην περιοχή και συμμετείχαν στο κτίσιμο του τζαμιού της Αδριανούπολης. Με την ανταλλαγή πληθυσμών μετά τη συνθήκη της Λωζάννης μετακινήθηκαν από το Μεγάλο Ζαλούφι στην άλλη πλευρά του Έβρου και στο Χειμώνιο. Χαρακτηριστικό έθιμο του χωριού είναι αυτό του "Μπομποσιάρη" που έχει ρίζες στα Διονυσιακά δρώμενα και φθάνει στα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Διοικητικά
Ως Νέο Χειμώνιο αναφέρεται επίσημα το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ορεστιάδος, ενώ το Χειμώνιο το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 προσαρτάται στην κοινότητα Ορεστιάδος και το 1940 να καταργείται. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Νέου Χειμωνίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ορεστιάδας του δήμου Ορεστιάδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 444 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου Κατηγορία:Δήμος Ορεστιάδας
Μοναστηράκι Αιτωλοακαρνανίας
Το Μοναστηράκι ανήκει στο Δήμο Ακτίου Βόνιτσας και βρίσκεται στη βορειοδυτική άκρη του Νομού Αιτωλοακαρνανίας, στην πρώην επαρχία Ξηρομέρου, 10 χιλιόμετρα από τον Αμβρακικό κόλπο, σε υψόμετρο 340 μέτρα στα Ακαρνανικά όρη και έχει 1.179 κατοίκους. 2021
Ο καταρράκτης Σεπετός είναι η συνέχιση του ποταμού Κεφαλόβρυσου, που πηγάζει από το Μοναστηράκι κάτω από την κεντρική πλατεία και είναι ένα από τα σημαντικά αξιοθέατα του χωριού.
Πρόσβαση
Βρίσκεται 380 χιλιόμετρα από την Αθήνα και απέχει 10 χιλιόμετρα από τη Βόνιτσα. Η πρόσβαση στο χωριό γίνεται με λεωφορείο, (4 ώρες από Αθήνα), με τερματικό σταθμό τη Βόνιτσα και μετεπιβίβαση σε άλλο λεωφορείο για το Μοναστηράκι (10 min). Επίσης, στην περιοχή υπάρχει το Αεροδρόμιο Ακτίου, το οποίο εξυπηρετεί την ευρύτερη περιοχή.
Ιστορικά στοιχεία
Στη ράχη που βρίσκεται πλάι στο σημερινό Μοναστηράκι και ανάμεσα σε δυο ρέματα, εντοπίστηκε, με βάση διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα, η θέση ενός ρωμαϊκού οικισμού. Από τη στρατηγική αυτή θέση έχει κανείς οπτικό έλεγχο σε μια ακτίνα πολλών χιλιομέτρων, καθώς προς τα βορειοδυτικά φαίνεται όλος ο κάμπος της Βόνιτσας και ο όρμος της και προς ανατολικά τα υψώματα με τα ερείπια του αρχαίου Θυρρείου. Η ίδρυση του οικισμού θα πρέπει να αποδοθεί στην ύπαρξη εδώ πλούσιας βλάστησης και άφθονων νερών και ίσως ακόμη στην αξιοποίηση από τους Ρωμαίους των κοντινών ιαματικών πηγών της Κορπής. Επίσης, βρισκόταν πάνω στο ρωμαϊκό δρόμο που οδηγούσε από το Θύρρειο στους όρμους της Παλαίρου και της Βόνιτσας. Από την έλλειψη προρωμαϊκών αρχαιολογικών ευρημάτων εικάζεται ότι ο ρωμαϊκός αυτός οικισμός είχε πιθανώς διαδεχτεί τον αρχαίο οικισμό που βρισκόταν σε απόσταση λίγων μόνο χιλιομέτρων νότια από το Μοναστηράκι, στη θέση «Λυκόνικο». Τέτοιες μετακινήσεις πληθυσμών από ορεινά μέρη σε χαμηλότερα ήταν συνηθισμένο φαινόμενο κατά την αυτοκρατορική περίοδο, χάρη στην Pax Romana.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καταρράκτης Σεπετού - Μοναστηράκι Βόνιτσας
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ακτίου - Βόνιτσας
Βελγικές βουλευτικές εκλογές 2007
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2007
Από πόρτα σε πόρτα
Στην κυριολεκτική χρήση του ο όρος αυτός σημαίνει διακίνηση-διάθεση (αγαθού, επιστολών, διαφημιστικού υλικού, κ.λπ.) από πόρτα σε πόρτα εν σειρά, είτε οικιών και εγκαταστάσεων στο ίδιο οικοδομικό τετράγωνο, είτε σε γραφεία εν σειρά ορόφων του ίδιου κτιρίου.
Στη πραγματικότητα όμως ο όρος αυτός είναι ιδιαίτερα σημαντικός στις εμπορικές συναλλαγές κατά τη διακίνηση αγαθών - φορτίων που σημαίνει την παραλαβή τους από την αποθήκη του αποστολέα και την παράδοσή τους στην αποθήκη του παραλήπτη. Στην πράξη αυτό γίνεται από μεσολαβούσες εταιρείες που αναλαμβάνουν συνεργαζόμενες με μέσα μεταφοράς (πλοία, τρένα, αεροπλάνα κ.λπ.) τη διεκπεραίωση αυτή. Αυτό όμως μπορεί να συμβαίνει και αντίστροφα, όπως στη ναυτιλία, δηλαδή ναυτικοί πράκτορες ναυτιλιακής εταιρείας που αναλαμβάνουν το έργο αυτό  για την περιοχή τους. Σε τέτοιες περιπτώσεις ο όρος αυτός περιλαμβάνεται ιδιαίτερα στα καταρτιζόμενα σχετικά ναυλοσύμφωνα.
Κατηγορία:Εμπορικοί όροι Κατηγορία:Ναυλοσύμφωνα Κατηγορία:Εκφράσεις
Απολλόδωρος (στρατηγός)
Ο Απολλόδωρος ήταν Αθηναίος στρατηγός που διακρίθηκε στον πόλεμο εναντίον του Φιλίππου Γ΄ του Αρριδαίου όταν εκείνος πολιορκούσε την Πέρινθο το 340 π.Χ..
Ο Απολλόδωρος είχε αναλάβει τότε αρχηγός των επίκουρων στρατιωτών που είχαν αθροιστεί από τον Σατράπη της Μικράς Φρυγίας Αρσίτη με τη σύμπραξη των γειτονικών Σατραπών της Περσίας με τους οποίους και κατέφθασε έγκαιρα στην πόλη προς βοήθεια των πολιορκούμενων. Κατάφερε δε να διασπάσει τον αποκλεισμό και μέσα από τη στρατιά των πολιορκητών να εισέλθει στη πόλη. Αυτό είχε ως συνέπεια ο Φίλιππος, εκ του ασταθή χαρακτήρα του, να εγκαταλείψει την πολιορκία αν και είχε πετύχει να εισέλθει στο εξωτερικό περίβολο των εσωτερικών τειχών της πόλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Αντιγόνη Μεταξά
Η Αντιγόνη Μεταξά-Κροντηρά (Θεία Λένα) (1905- 16 Οκτωβρίου 1971) ήταν σημαντική Ελληνίδα παιδαγωγός. Υπήρξε η δημιουργός του πρώτου παιδικού θεάτρου για παιδιά στην Ελλάδα, το Θέατρο του Παιδιού. Επίσης ήταν η αγαπημένη Θεία Λένα των παιδιών που παρουσίαζε παιδικές εκπομπές από το κρατικό Ελληνικό ραδιόφωνο από το 1938 έως το 1966. Η πιο γνωστή ήταν το Καλημέρα Παιδάκια της Ώρας του παιδιού. Υπήρξε η συγγραφέας 54 παιδικών βιβλίων, ανάμεσα σε αυτά και της εξάτομης παιδικής εγκυκλοπαίδειας καθώς και της Εγκυκλοπαίδειας της Ελληνκής Μυθολογίας για παιδιά. Παρουσίασε δίσκους βινυλίου με παραμύθια και τραγούδια καθώς και την πρώτη παιδική τηλεοπτική εκπομπή, με τίτλο Συντροφιά με τη Θεία Λένα. Ο στόχος της ήταν να εκπαιδεύει τα παιδιά ψυχαγωγώντας τα. Για το σύνολο του έργου της βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν κόρη του εκπαιδευτικού Γεωργίου Μεταξά. Σπούδασε Παιδαγωγικά στο Παρίσι, και υποκριτική τέχνη στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, απ΄ όπου αποφοίτησε με χρυσό μετάλλιο. Αργότερα εργάστηκε ως καθηγήτρια σ΄ αυτό διδάσκοντας απαγγελία και υποκριτική για πολλά χρόνια. Το 1925 ανέλαβε πρωταγωνίστρια στο θέατρο Τέχνης του Σπύρου Μελά, καθώς και στα "Διονύσια" του Αιμίλιου Βεάκη. Το 1933 ίδρυσε τον πρώτο ελληνικό θίασο παιδικού θεάτρου, που λεγόταν "Το θέατρο του παιδιού", ή "Παιδικό θέατρο", που λειτούργησε χωρίς διακοπή ως την επιβολή της γερμανικής κατοχής, τον Απρίλιο του 1941, ενώ από το 1938 άρχισε να εργάζεται στον Ραδιοφωνικό Σταθμό Αθηνών ως τακτική συνεργάτρια και από το 1942 μέχρι το 1966 διευθύντρια της καθημερινής "Ώρας του Παιδιού". Πραγματοποίησε πολλές παιδικές εκπομπές με τίτλο "Η ώρα του παιδιού" χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο "Θεία Λένα", το οποίο χρησιμοποίησε και στο συγγραφικό της έργο. Το 1967 συνέχισε στη τηλεόραση της ΥΕΝΕΔ όπου το 1967 δημιούργησε το πρώτο ελληνικό παιδικό τηλεοπτικό πρόγραμμα.
Στο συγγραφικό της έργο περιλαμβάνονται περισσότερα από 50 παιδικά έργα. Ξεχωρίζουν "Το Θέατρο του Παιδιού" (τομ.4), "Η Ώρα του Παιδιού", "Ελάτε να ταξιδέψουνε" (τομ.4), "Χίλιες μορφές" (τομ.2), "Η θεία Λένα στα μικρά παιδιά", "Καλώς ήλθες μικρό μου".
Η Αντιγόνη Μεταξά είχε παντρευτεί τον Κώστα Κροντηρά, πρώτο σκηνοθέτη στο χώρο της ραδιοφωνίας και συνεργάστηκε μαζί του στο Ραδιοφωνικό Σταθμό Αθηνών. Για το σύνολο του έργου της τιμήθηκε με ειδικό βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών. Κόρη της Αντιγόνης Μεταξά και του Κώστα Κροντηρά ήταν η επίσης ραδιοφωνική παραγωγός Λήδα Κροντηρά, γνωστή από την παιδική εκπομπή "Καλημέρα παιδάκια".
Μετα τον θάνατο της μνημονεύεται στο πάρκο απέναντι από το μαιευτήριο "Έλενα Βενιζέλου" σε μια μαρμάρινη πλακέτα.
Η Νέα Εγκυκλοπαίδεια του παιδιού
Το 1967 κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ" ΦΥΤΡΑΚΗΣ & ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΟΣ το πεντάτομο έργο της "Η ΝΕΑ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ" μια εγκυκλοπαίδεια που απευθύνονταν κυρίως σε παιδιά και αποτελούσε ενημέρωση του αντίστοιχου δίτομου έργου που είχε κυκλοφορήσει το 1953.
Όπως γράφει η ίδια, στο αντί προλόγου εισαγωγικό κείμενο, η εγκυκλοπαίδεια περιέχει θέματα που συμπληρώνουν τη σχολική ύλη του δημοτικού και των πρώτων τάξεων του Γυμνασίου (εξατάξιο τότε). Θεωρούσε επίσης ότι μία εγκυκλοπαίδεια για παιδιά θα έπρεπε να έχει ένα ομοιόμορφο ύφος πράγμα που, πολύ φυσικά, λείπει από τις περισσότερες εγκυκλοπαίδειες και λεξικά καθώς γράφονται από διάφορους συγγραφείς. Περιείχε επίσης αντί φωτογραφιών και χαρτών πάρα πολλά σκίτσα και απλοϊκές ζωγραφιές Ελλήνων ζωγράφων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Ραδιοφωνικοί παραγωγοί Κατηγορία:Οικογένεια Μεταξά Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Αγία Μαρίνα Χρυσοχούς
Τοποθεσία
Η Αγία Μαρίνα Χρυσοχούς είναι κτισμένη σε απόσταση 14 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Πόλης Χρυσοχούς. Βρίσκεται σε υψόμετρο 455 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα βόρεια συνορεύει με τον Πωμό και τα Νέα Δήμματα, στα ανατολικά με το Λιβάδι Πάφου και στα νότια με τη Γιαλιά. Το δυτικό μέρος της διοικητικής του έκτασης είναι παραθαλάσσιο.
Ονομασία
Το χωριό ονομάστηκε Αγία Μαρίνα προς τιμή της Αγία Μαρίνα. Σύμφωνα με την παράδοση, στα παλιά χρόνια εξαπλώθηκε πανούκλα στην περιοχή. Οι κάτοικοι θεώρησαν ότι η εξαφάνιση της ασθένειας οφειλόταν στην Αγία Μαρίνα.
Ιστορία
Η αρχική τοποθεσία της κοινότητας βρισκόταν κοντά στο δάσος της περιοχής, κοντά στην αρχαία εκκλησία της Αγίας Μαρίνας. Στα τέλη της Αγγλοκρατίας, οι Άγγλοι αποφάσισαν να μετακινηθεί η κοινότητα ώστε να προστατευθεί το δάσος και τα ζώα. Δημιούργησαν νέα οικόπεδα σε γη του δασονομείου, τα οποία πούλησαν σε χαμηλή τιμή στους κατοίκους της Αγίας Μαρίνας. Έτσι δημιουργήθηκε ο οικισμός της κοινότητας στη σημερινή του θέση. Το ίδιο έγινε και με τη γειτονική κοινότητα Λιβάδι. Η αγγλική διοίκηση της Κύπρου μετακίνησε τους κατοίκους της κοινότητας στην περιοχή της Μόρφου, κτίζοντας σε κάθε οικογένεια ένα σπίτι. Οι κάτοικοι αυτοί δημιούργησαν το Νέο Λιβάδι Μόρφου. Ωστόσο, ορισμένοι κάτοικοι δεν θέλησαν να εγκατασταθούν στο Νέο Λιβάδι και μετακινήθηκαν προς τη θάλασσα και έκτισαν σπίτια στην Αγία Μαρίνα Χρυσοχούς.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, παρουσίασε αυξομειώσεις. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της κοινότητας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Φυσικό περιβάλλον
Η κοινότητα συνδυάζει δασώδη έκταση και παράκτια πεδιάδα. Στο δάσος της περιοχής ζουν αγρινά, λαγοί, περδίκια και άλλα ζώα. Στην περιοχή καλλιεργούνται λαχανικά, σιτηρά, εσπεριδοειδή, οπωροφόρα και κτηνοτροφικά φυτά. Η παραλία της κοινότητας καλύπτει έκταση 2,5 χιλιομέτρων.
Κάτω Γιαλιά
Στην Αγία Μαρίνα Χρυσοχούς υπάγεται ο παραθαλάσσιος οικισμός Κάτω Γιαλιά.
Ιεροί ναοί
Στην κοινότητα υπάρχουν οι εξής ιεροί ναοί:
Αθλητισμός
Η Αγία Μαρίνα αποτελεί έδρα του Φοίνικα Αγίας Μαρίνας Χρυσοχούς, ποδοσφαιρική ομάδα η οποία έχει αγωνιστεί στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορία της Κύπρου. Η ομάδα αγωνίζεται στο Κοινοτικό Στάδιο Ευριπίδης Αγίας Μαρίνας Χρυσοχούς, Δίπλα από το στάδιο υπάρχει μίνι γήπεδο ποδοσφαίρου σάλας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Κόσμος 2470
Αποστολή
Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Rokot με ανώτερο στάδιο Briz-KM από το κοσμοδρόμιο του Πλεσέτσκ την 1η Φεβρουαρίου 2011 (14:00 UTC). Ο Rokot λειτούργησε όπως προβλέπονταν, την δεύτερη φορά που έπρεπε να πυροδοτηθεί το Briz-KM προκειμένου να θέσει τον δορυφόρο στην τροχιά, το σύστημα απέτυχε, αφήνοντας έτσι τον δορυφόρο σε ενδιάμεση τροχιά. Το κέντρο ελέγχου δεν μπόρεσε να έρθει σε επαφή με τον δορυφόρο μετά την εκτόξευση και η επικοινωνία επετεύχθη τελικά την επομένη. Τελικά τέθηκε σε χαμηλή περιγήινη τροχιά με περίγειο 368,8 χλμ. και απόγειο 1021,1 χλμ., με τροχιακή κλίση 99,4 μοιρών.
Στις 24 Φεβρουαρίου 2011 ο υφυπουργός Άμυνας, Βλαντίμιρ Ποπόφκιν, ανακοίνωσε ότι ο Κόσμος 2470 δεν θα μπορούσε να πραγματοποιήσει την αποστολή του και ότι δεν θα χρησιμοποιούνταν από τις Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις. Προσέθεσε πως ενδεχομένως θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για την δοκιμή διαφόρων συστημάτων ελέγχου. Την 1η Μαρτίου παρουσίασαν βλάβη και τα συστήματα προσανατολισμού, με συνέπεια ο δορυφόρος να στραφεί με τέτοιο τρόπο που να μην είναι δυνατό για τα ηλιακά πάνελ του να παράγουν ηλεκτρισμό.νδεχομένως θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για την δοκιμή διαφόρων συστημάτων ελέγχου. Την 1η Μαρτίου παρουσίασαν βλάβη και τα συστήματα προσανατολισμού, με συνέπεια ο δορυφόρος να στραφεί με τέτοιο τρόνδεχομένως θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για την δοκιμή διαφόρων συστημάτων ελέγχου. Την 1η Μαρτίου παρουσίασαν βλάβη και τα συστήματα προσανατολισμού, με συνέπεια ο δορυφόρος να στραφεί με τέτοιο τρόπο που να μην είναι δυνατό για τα ηλιακάνδεχομένως θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για την δοκιμή διαφόρων συστημάτων ελέγχου. Την 1η Μαρτίου παρουσίασαν βλάβη και τα συστήματα προσανατολισμού, με συνέπεια ο δορυφόρος να στραφεί με τέτοιο τρόπο που να μην είναι δυνατό για τα ηλιακά πάνελ του να παράγουν ηλεκτρισμό. πάνελ του να παράγουν ηλεκτρισμό.πο που να μην είναι δυνατό για τα ηλιακά πάνελ του να παράγουν ηλεκτρισμό.
== Δείτε επίσηςνδεχομένως θα μπορούσε να θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για την δοκιμή διαφόρων συστημάτων ελέγχου. Την 1η Μαρτίου παρουσίασαν βλάβη και τα συστήματα προσανατολισμού, με συνέπεια ο δορυφόρος να στραφεί με τέτοιο τρόπο που να μην είναι δυνατό για τα ηλιακά πάνελ του να παράγουν ηλεκτρισμό.εί για την δοκιμή διαφόρων συστημάτων ελέγχου. Την 1η Μαρτίου παρουσίασαν βλάβη και τα συστήματα προσανατολισμού, με συνέπεια ο δορυφόρος να στραφεί με τέτοιο τρόπο που να μην είναι δυνατό για τα ηλιακά πάνελ του να παράγουν ηλεκτρισμό. ==
Παραπομπέςαξιοποιηθνδεχομένως
Κατηγορία:Δορυφόροι Κόσμος Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2011
Sentinel-2A
Ο Sentinel-2A είναι ευρωπαϊκός δορυφόρος οπτικής απεικόνισης ο οποίος εκτοξεύτηκε το 2015 στα πλαίσια του προγράμματος Κοπέρνικος της ESA. Φέρει πληθώρα οργάνων για να υποστηρίξει διάφορες υπηρεσίες όπως την παρακολούθηση των δασών, την ανίχνευση μεγάλων αλλαγών στην γήινη επιφάνεια και την διαχείριση καταστροφών.
Εκτοξεύτηκε στις 23 Ιουνίου 2015 (01:52 GMT) με πύραυλο Βέγκα
Αναφορές
Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2015
Πλεύση
Ο όρος πλεύση μπορεί να αναφέρεται στην:
Προπύλαια (Ακρόπολη Αθηνών)
Αρχιτεκτονική περιγραφή
Τα Προπύλαια της Ακρόπολης των Αθηνών κτίσθηκαν στη δυτική πλευρά του βράχου, στη θέση όπου τοποθετείται και η πύλη του οχυρού της μυκηναϊκής ακρόπολης. Τα πρώτα Προπύλαια κτίστηκαν από τον Πεισίστρατο και τους διαδόχους του (600 - 527 π.Χ.). Βρίσκονταν βορειότερα των μεταγενέστερων που έκτισε ο Μνησικλής. Γύρω στα μέσα του 6ου αι. π.Χ., την εποχή των Πεισιστρατιδών και ενώ ο χώρος είχε ήδη διαμορφωθεί σε ιερό αφιερωμένο στη θεά Αθηνά, κτίσθηκε το πρώτο πρόπυλο. Ένα νέο πρόπυλο κατασκευάσθηκε μεταξύ των ετών 510-480 π.Χ., αλλά καταστράφηκε από τους Πέρσες το 480 π.Χ. Μετά τα Περσικά επισκευάσθηκε ή ξαναοικοδομήθηκε κατά τη διάρκεια της εφαρμογής του προγράμματος τειχισμού της Ακρόπολης, από το Θεμιστοκλή και τον Κίμωνα. Τα μνημειώδη Προπύλαια των κλασικών χρόνων, που βλέπει σήμερα ο επισκέπτης, αποτελούν μέρος του μεγαλεπίβολου οικοδομικού προγράμματος που συντελέσθηκε στην Ακρόπολη από τον Περικλή. Κτίσθηκαν μεταξύ των ετών 437-432 π.Χ., μετά την ολοκλήρωση του Παρθενώνα, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Μνησικλή. Το αρχικό σχέδιο του οικοδομήματος ήταν πρωτοποριακό από αρχιτεκτονική και καλλιτεχνική άποψη, αλλά δεν ολοκληρώθηκε ποτέ στο σύνολό του. Η αρχιτεκτονική του κτίσματος μιμήθηκε τα Μεγάλα Προπύλαια της Ελευσίνας.
thumb|280px|Αναπαράσταση των Προπυλαίων στο Μόναχο.|αριστερά
Το οικοδόμημα έχει κατασκευασθεί κυρίως από πεντελικό μάρμαρο και χωρίζεται σε τρία τμήματα. Το κεντρικό ορθογώνιο τμήμα είναι το κυρίως πρόπυλο. Στην ανατολική και δυτική όψη έχει δύο εξάστυλες στοές δωρικού ρυθμού, μεταξύ των οποίων παρεμβάλλεται εγκάρσιος τοίχος με πέντε θύρες. Η δίοδος προς την Ακρόπολη γινόταν από την κεντρική θύρα, που πλαισιώνεται, μεταξύ της δυτικής στοάς και του εγκάρσιου τοίχου, από τρεις κίονες ιωνικού ρυθμού σε κάθε πλευρά. Το κεντρικό οικοδόμημα ακολουθούσε την ανωφέρεια του εδάφους και η ανατολική στοά βρισκόταν ψηλότερα από τη δυτική, το ίδιο και η αετωματική στέγη, ενώ τα δύο πλευρικά οικοδομήματα ήταν χαμηλότερα. Το πρόβλημα της ανωφέρειας του εδάφους αντιμετωπιζόταν και στο εσωτερικό του κτηρίου, με βαθμίδες που υπήρχαν στην πρόσοψη και στον εγκάρσιο τοίχο.
Η βόρεια πτέρυγα των Προπυλαίων αποτελείται από ένα δωμάτιο, γνωστό από την περιγραφή του περιηγητή Παυσανία ως Πινακοθήκη (1.22.6), επειδή η αίθουσα ήταν κοσμημένη με ζωγραφικούς πίνακες, ανάμεσα στους οποίους και έργα των ζωγράφων Πολυγνώτου και Αγλαοφώντος. Επίσης, στη βόρεια πλευρά της πτέρυγας ήταν τοποθετημένο το λατρευτικό άγαλμα του Ερμού Προπυλαίου, προστάτη των εισόδων και των προπύλων. Μπροστά του έχει μία μικρή δωρική στοά από τρεις κίονες και η είσοδος σε αυτό γινόταν από πόρτα που πλαισιώνεται από δύο παράθυρα. Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, η αίθουσα αυτή ήταν χώρος ανάπαυσης ή εστιάσεων των επισκεπτών της Ακρόπολης και στο εσωτερικό της πιθανολογείται ότι υπήρχαν κλίνες. Η νότια πτέρυγα των Προπυλαίων αρχικά φαίνεται να σχεδιάσθηκε όμοια με τη βόρεια, η ύπαρξη, όμως, του προγενέστερου ιερού της Νίκης ανάγκασε τον αρχιτέκτονα να μην υλοποιήσει το αρχικό σχέδιο. Για το λόγο αυτό κατασκευάσθηκε μόνο μία στοά, σε αντιστοιχία με τη βόρεια, αποτελούμενη από τρεις κίονες. Από τη δυτική πλευρά της ήταν δυνατή η πρόσβαση στο ναό της Αθηνάς Νίκης. Το αρχικό σχέδιο του οικοδομήματος φαίνεται ότι προέβλεπε την κατασκευή πλευρικών δωματίων και στην ανατολική πλευρά, που όμως δεν κατασκευάσθηκαν ποτέ.
Η μορφή των Προπυλαίων παρέμεινε ίδια μέχρι την παλαιοχριστιανική περίοδο (4oς-7ος αι.), οπότε η νότια πτέρυγα μετατράπηκε σε εκκλησία, ενώ τον 10ο αιώνα το κεντρικό τμήμα επίσης λειτούργησε ως εκκλησία αφιερωμένη στους Ταξιάρχες. Κατά τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας (13-14ος αι.) τα Προπύλαια αποτέλεσαν την κατοικία του Φράγκου ηγεμόνα, και την ίδια εποχή, για την ενίσχυση της οχύρωσης της Ακρόπολης, στη δεξιά πτέρυγα του οικοδομήματος κατασκευάσθηκε ο πύργος, ο γνωστός ως Κουλάς, που δεν υπάρχει σήμερα. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας (1458-1830) τα Προπύλαια έγιναν η έδρα του Τούρκου φρούραρχου. Το κεντρικό κτήριο χρησιμοποιήθηκε ως πυριτιδαποθήκη, χρήση στην οποία οφείλεται η πρώτη μεγάλη καταστροφή του μνημείου, που ανατινάχθηκε από έκρηξη το 1640. Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους κατεδαφίστηκαν οι μεσαιωνικές και τουρκικές προσθήκες και έγιναν ανασκαφές στην περιοχή των Προπυλαίων.
Αναστήλωση
Αναστηλωτικές επεμβάσεις στο μνημείο πραγματοποιήθηκαν μεταξύ των ετών 1909 και 1917 από το μηχανικό Νικόλαο Μπαλάνο. Το σύγχρονο έργο αποκατάστασης των Προπυλαίων άρχισε το 1982, στο πλαίσιο του ευρύτερου αναστηλωτικού προγράμματος που πραγματοποιείται στην Ακρόπολη από το 1975 από την Υπηρεσία Αναστήλωσης Μνημείων Ακροπόλεως σε συνεργασία με την Α΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, υπό την επίβλεψη της Επιτροπής Συντήρησης Μνημείων Ακροπόλεως, υπό τον Τάσο Τανούλα. Τη περίοδο πριν τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στην Αθήνα, τα Προπύλαια ήταν τυλιγμένα σε σκαλωσιές μιας και γινόταν έργα αναστήλωσης. Στο τέλος του 2009 οι σκαλωσιές αφαιρέθηκαν, και το κτίσμα είναι ανοικτό στο κοινό ξανά. Η διάσημη οροφή αποκαταστάθηκε εν μέρει. Η αναστήλωση του Κεντρικού Κτιρίου των Προπυλαίων βραβεύθηκε με το Βραβείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ευρωπαϊκής Ένωσης / Ευρωπαϊκό Βραβείο Nostra (Europa Nostra) το 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακρόπολη Αθηνών Προπυλαια
Τρεμπιζόντα Βάλα
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1936 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ιταλικού Πρωταθλήματος Στίβου
Emanuele Pessagno (αντιτορπιλικό)
Το Emanuele Pessagno ήταν ένα από τα δώδεκα αντιτορπιλικά κλάσης Navigatori που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Ολοκληρώθηκε το 1930 και έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Περιγραφή
Τα αντιτορπιλικά της κλάσης Navigatori ναυπηγήθηκαν ως αντιστάθμισμα στα μεγάλα γαλλικά αντιτορπιλικά των κλάσεων Jaguar και Guépard. Είχαν ολικό μήκος 107,3 m, πλάτος 10,2 m και μέσο βύθισμα 3,5 m. Είχαν εκτόπισμα 1930 t (1900 LT) με κανονικό φορτίο και 2621 t (2580 LT) με πλήρες. Το πλήρωμά τους την περίοδο του πολέμου αποτελούνταν από 222–225 αξιωματικούς και ναύτες.
Το σύστημα πρόωσης παρείχε ισχύ έως και 55000 shp και η ταχύτητα πλεύσης σε πραγματικές συνθήκες έφθανε στους 32 kn παρόλο που με περιορισμένο φορτίο τα Navigatori είχαν φθάσει στους 38–41 kn κατά την διάρκεια των θαλάσσιων δοκιμών. Η ακτίνα δράσης ανερχόταν σε 3800 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 18 kn.
Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από έξι πυροβόλα των 120 mm εγκατεστημένα σε ζεύγη σε τρεις πύργους. Επίσης υπήρχαν δύο αντιαεροπορικά πυροβόλα των 40 mm καθώς και δύο δίδυμα πολυβόλα των 13,2 mm καθώς και δυο τρίδυμοι τορπιλοσωλήνες των 533 mm. Εκτός αυτών τα Navigatori μπορούσαν να μεταφέρουν 86-104 νάρκες.
Επιχειρησιακή ιστορία
Η ναυπήγηση του Emanuele Pessagno άρχισε στις 9 Οκτωβρίου 1927 στις εγκαταστάσεις της Cantieri Navali Riuniti στην Ανκόνα. Καθελκύστηκε στις 12 Αυγούστου 1929 και εντάχθηκε σε υπηρεσία στις 10 Μαρτίου 1930.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης Navigatori Κατηγορία:Ιταλικά αντιτορπιλικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Λιοπέτρι
Το Λιοπετρι είναι δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Αγίας Νάπας της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Βρίσκεται στο Ελεύθερο τμήμα της και είναι ένα από τα λεγόμενα, στην καθομιλουμένη, Κοκκινοχώρια.
Κοκκινοχώρια ονομάζονται λόγω του κόκκινου χρώματος του εδάφους τους. Ένα εύφορο έδαφος που στο διάβα των αιώνων μέχρι και σήμερα εξασφαλίζει στους κατοίκους τα προς το ζην, εφόσον στην πλειοψηφία τους, ασχολούνται με την γεωργία. Μερικά από τα πιο γνωστά προϊόντα που παράγει είναι τα ζουμερά του ρόδια και σύκα, ενώ η κύρια καλλιέργειά του είναι η φημισμένη Κυπριακή πατάτα.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Κοινότητας έφτασε τους 4 591 κατοίκους στην τελευταία απογραφή του 2011. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Πορεία πλοίου
Ως Πορεία πλοίου ή πλεύση (course) χαρακτηρίζεται η κατεύθυνση που κινείται ένα πλοίο υπό ορισμένη γωνία, που ορίζεται από τον Βορρά και της κεντρικής γραμμής του διαμήκους του πλοίου που λέγεται γραμμή πλώρης ή ιθύνουσα γραμμή (lubber's line).
Στους ναυτικούς χάρτες η πορεία που πρέπει ν΄ ακολουθήσει ένα πλοίο από ένα τόπο σε άλλο παρίσταται ως ευθεία γραμμή που συνδέει τους δύο τόπους, αν και εφόσον στο μεταξύ θαλάσσιο χώρο δεν παρεμβάλονται φυσικά εμπόδια ή άλλοι κίνδυνοι, διαφορετικά παριστάνεται ως τεθλασμένη.
Είδη πορειών πλοίου
Οι πορείες των πλοίων χαρακτηρίζονται ανάλογα με τον Βορρά που προσδιορίζονται, δηλαδή τον αληθή, τον μαγνητικό ή τον Βορρά πυξίδας. Συνεπώς οι πορείες είναι:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ναυσιπλοΐα
Τάσος Μελετιάδης
ο Τάσος Μελετιάδης,γεννήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 1965 στο Χαλκερό Καβάλας. Έμεινε εκεί μέχρι τα 18 του και αργότερα πήγε να σπουδάσει στο ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης. Μετά από λίγα χρόνια τέλειωσε τις σπουδές του και έγινε πλέον επαγγελματίας αθλητής. Το άθλημά του ήταν το τρέξιμο (στίβος). Έτσι, στους Βαλκανικούς Αγώνες του 1984 στο Μάριμπορ της Γιουγκοσλαβίας αναδείχθηκε Βαλκανιονίκης στο τρέξιμο.