cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εκκλησία των Αγίων Πάντων (Μπλίζνε)
Αρχιτεκτονική
Η εκκλησία είναι χτισμένη με την τεχνολογία που χρησιμοποιήθηκε για να χτιστεί μια κορμοκατοικία, χτισμένη από σανίδες ελάτης. Αρχικά, η εκκλησία είχε μια σύνδεση γάντζου, χαρακτηριστικό της αρχιτεκτονικής της Ελάσσονος Πολωνίας. Στα δυτικά της εκκλησίας βρίσκεται ένα μεγάλο καμπαναριό με κρεμαστό πάσσαλο. Ο τρούλος της εκκλησίας είναι καλυμμένος με ξύλινο πέταυρο. Η εκκλησία περιβάλλεται από κήπο με περιφραγμένα παρεκκλήσια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Πολωνία Κατηγορία:Ξύλινες εκκλησίες στην Πολωνία
Μπλίζνε
Στο χωριό βρίσκεται η Εκκλησία των Αγίων Πάντων, η οποία χτίστηκε τον 15ο ή 16ο αιώνα. Από το 2003, είναι είναι μια από τις 6 ξύλινες εκκλησίες της νότιας Ελάσσονος Πολωνίας στον κατάλογο της UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Ρούπερτ της Γερμανίας
Ο Ρούπερτ (γερμ. Ruprecht (Ρούπρεχτ), 5 Μαΐου 1352 - 18 Μαΐου 1410) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ ήταν βασιλιάς της Γερμανίας (1400-10) και ως Ρούπερτ Γ΄ εκλέκτορας του Παλατινάτου (1398-1410).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Άμπεργκ του Άνω Παλατινάτου και ήταν γιος του Ρούπερτ Β΄, εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Βεατρίκης του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης του Πέτρου Β΄ της Σικελίας. Ο πατέρας του, ο Ρούπερτ Β΄ ήταν μικρανιψιός του Λουδοβίκου Δ΄ των Βίττελσμπαχ βασιλιά της Γερμανίας.
Μεγάλωσε στη δομινικανή μονή του Λίμπεναου κοντά στο Βορμς, όπου ζούσε η μάμμη του ως μοναχή. Το 1398 ο πατέρας του απεβίωσε και ο Ρούπερτ τον διαδέχθηκε. Το 1400 στο κάστρο Λάνεκ του Ομπερλάνσταϊν συναντήθηκε με άλλους τρεις από τους επτά εκλέκτορες, τους επισκόπους του Μάιντς, της Κολωνίας και του Τριρ. Οι τέσσερις αυτοί εκλέκτορες ανακοίνωσαν την καθαίρεση τού Βεντσεσλάβου της Γερμανίας και την ανάρρηση του Ρούπερτ ως βασιλιά της Γερμανίας. Στέφθηκε στην Κολωνία.
Ο Βεντσεσλάβος ανήκε στον ισχυρό Οίκο του Λουξεμβούργου, αλλά δεν επιζήτησε τον τίτλο του. Ο Ρούπερτ κέρδισε κάποια αναγνώριση στη νότια Γερμανία. Στο Δυτικό Σχίσμα υποστήριξε τον Βονιφάτιο Θ΄ και ετοίμασε μία εκστρατεία στην Ιταλία για να στεφθεί στην Ρώμη. Ξεκίνησε το φθινόπωρο του 1401 να διασχίσει τις Άλπεις κατά τη διάρκεια του χειμώνα, αλλά οι στρατιώτες τού διέρρεαν λόγω του καιρού. Ως τον Απρίλιο του 1402 τού είχαν μείνει τόσο λίγοι, που τελικά αναγκάστηκε να επιστρέψει. Ο Βεντσεσλάβος είχε συλληφθεί το Μάρτιο από τον ετεροθαλή αδελφό του Σιγισμούνδο και τώρα πια ο Πάπας δεν δίστασε να αναγνωρίσει τον Ρούπερτ βασιλιά της Γερμανίας. Όταν μάλιστα ο Ρούπερτ νύμφευσε τον γιο του Λουδοβίκο με την Λευκή (Μπλανς) των Λάνκαστερ, κόρη του Ερρίκου Δ΄, τον αναγνώρισε και ο βασιλιάς της Αγγλίας.
Προσπάθησε να επεκτείνει το Παλατινάτο, αλλά το 1405 ήλθε σε ρήξη με τον επίσκοπο του Μάιντς, που τον υποστήριξαν ευγενείς, οπότε υποχώρησε. Απεβίωσε στο κάστρο του Λάντσκρονε κοντά στο Όπενχαϊμ και ετάφη στο ναό του Αγ. Πνεύματος στη Χαϊδελβέργη. Στην επιθανάτιο κλίνη του διαίρεσε τα εδάφη του: έδωσε το μεγαλύτερο μέρος του Παλατινάτου συμπεριλαμβανομένης της Χαϊδελβέργης, καθώς και το εκλεκτορικό αξίωμα στο Λουδοβίκο Γ΄, το Παλατινάτο-Νόιμαρκτ στον Ιωάννη, το Παλατινάτο-Ζίμμερν-Τσβάιμπρυκεν στο Στέφανο και το Παλατινάτο-Μόσμπαχ-Νόιμαρκτ στον Όθωνα Α΄. Τέσσερις μήνες μετά, στις εκλογές για το Γερμανό βασιλιά, ο Λουδοβίκος Γ΄ ψήφισε του Σιγισμούνδο, αλλά εκλέχθηκε ο εξάδελφος αυτού Ιάκωβος.
Οι επίπονες προσπάθειές του τον έκαναν να κερδίσει το επίθετο του επιεικούς (clemens). Είναι αυτός που παρήγγειλε την κατασκευή του κτηρίου Ρούπερτ στο κάστρο της Χαϊδελβέργης.
Οικογένεια
Το 1374 νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ μπουργκράβου της Νυρεμβέργης και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Τζοβανόττι
Ο Λορέντσο Κερουμπίνι (Lorenzo Cherubini) ή αλλιώς με το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο Τζοβανόττι (Jovanotti) είναι Ιταλός τραγουδοποιός και ράπερ. Γεννήθηκε στη Ρώμη στις 27 Σεπτεμβρίου του 1966. Στις 6 Σεπτεμβρίου του 2008 παντρεύτηκε την Francesca Valiani στην Κορτόνα, απ' όπου κατάγεται ο Τζοβανόττι. Η κόρη τους, Τερέζα, γεννήθηκε το 1998. Για εκείνη έχει αφιερώσει το τραγούδι του «Per te», μία από τις επιτυχίες του δίκου «Capo Horn»
Η μουσική του
Ο Τζοβανόττι ξεκίνησε ερμηνεύοντας τραγούδια με χιπ χοπ, ραπ και ντίσκο ρυθμούς, τα οποία αφθονούν στους πρώτους του δίσκους. Πάντως, τα τελευταία χρόνια έχει πλησιάσει αρκετά άλλα μουσικά είδη, όπως η funk ακόμα και κλασικά. Όπως η μουσική του άλλαζε μορφή, το ίδιο και οι στίχοι του, άρχισε να αποβλέπει σε φιλοσοφικά, πολιτικά και θρησκευτικά θέματα.
Τα περισσότερα τραγούδια του είναι στα ιταλικά. Επιπλέον, έχει κυκλοφορήσει και διάφορες επιτυχίες του στα ισπανικά. Ο Τζοβανόττι έχει εμφανιστεί σε μία φιλανθρωπική συναυλία του Λουτσιάνο Παβαρόττι το 1996. Έχει στενή φιλία με τον Bono, λόγω του κοινού τους ενδιαφέροντος για την διαγραφή του χρέους των φτωχών αφρικανικών χωρών. Ακόμη, συνεργάστηκε δύο φορές με τον Michael Franti, έναν γνωστό Ιταλό τραγουδιστή, στους δίσκους "Capo Horn" (1999) και "Ora" (2011). Και οι δύο προηγούμενοι έχουν γράψει λάθος το όνομα του Τζοβανόττι, αντί για Jovanotti σε Giovanotti.
Το ψευδώνυμο «Jovanotti»
Το όνομα Jovanotti προέρχεται από τον πληθυντικό αριθμό της λέξης "giovanotto" που σημαίνει "νέος άνδρας". Ο Jovanotti αρχικά είχε σχηματίσει ένα συγκρότημα με το όνομα "I giovanotti" (οι νεαροί), με το οποίο είχε πάει σε οντισιόν, αλλά ο μουσικός παραγωγός ενδιαφέρθηκε μόνο γι' αυτόν. Αργότερα, βρήκε ένα αμερικανοϊταλικό όνομα «Joe Vanotti» πριν καταλήξει στο σημερινό "Jovanotti".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές Κατηγορία:Νικητές World Music Awards Κατηγορία:Ψευδώνυμα
Μπρέιδαμπλικ ΟΜΚ
Η Μπρέιδαμπλικ ΟΜΚ είναι αθλητικός σύλλογος από το Κόπαβογκουρ, Ισλανδία. Ιδρύθηκε στις 12 Απριλίου 1950. Έδρα της ομάδας είναι το Kópavogsvöllur χωρητικότητας 5501 θεατών. Η ανδρική ομάδα ποδοσφαίρου συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ισλανδίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισλανδίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1950
Ανδρέας Κυπριανού (βουλευτής)
Ο Ανδρέας Κυπριανού είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ανδρέας Κυπριανού γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 30 Απριλίου 1962. Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε πολιτική μηχανική, με ειδίκευση στη μηχανική κατασκευών, στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ώστιν των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Εργάζεται ως πολιτικός μηχανικός.
Είναι νυμφευμένος με την Παυλίνα Μελινιώτη και έχει δύο υιούς και μια κόρη.
Πολιτική διαδρομή
Στις Δημοτικές εκλογές του 2001 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Λεμεσού με τον ΔΗΣΥ, θέση στην οποία επανεκλέχθηκε στις Δημοτικές εκλογές του 2006. Την περίοδο 2006-2009 ήταν επικεφαλής της δημοτικής ομάδας του ΔΗΣΥ. Την περίοδο 2001-2009 ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λεμεσού-Αμαθούντας (ΣΑΛΑ). Την περίοδο 1999-2009 ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Λεμεσού (ΕΒΕΛ). Από το 1987 είναι μέλος του Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου (ΕΤΕΚ). Από το 2010 είναι Επίτροπος Πολεοδομικού Σχεδιασμού και Ανάπτυξης του ΔΗΣΥ. Είναι μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ και μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗΣΥ, εκπροσωπώντας τη Λεμεσό.
Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 2006 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τον ΔΗΣΥ αλλά δεν εκλέχτηκε. Ωστόσο, μετά την εκλογή της βουλευτού Εκλογικής Περιφέρειας Λεμεσού του ΔΗΣΥ, Ελένης Θεοχάρους, στο αξίωμα του ευρωβουλευτή στις Ευρωεκλογές του 2009, καθήκοντα βουλευτή ανέλαβε στις 15 Ιουλίου 2009 ο Ανδρέας Κυπριανού, ως πρώτος επιλαχών, για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2011 για την Ι΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 2016 για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Ως βουλευτής, ήταν πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών.
Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2021 αλλά δεν επανεκλέγηκε.
Στις δημοτικές εκλογές 2011 διεκδίκησε τη θέση του Δημάρχου Λεμεσού με τη στήριξη του ΔΗΣΥ. Έλαβε ποσοστό 42% έναντι 58% του ανθυποψηφίου της Ανδρέα Χρίστου και δεν εκλέχτηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Λεμεσού Κατηγορία:Κύπριοι πολιτικοί μηχανικοί Κατηγορία:Βουλευτές Θ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ι΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές ΙΑ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (κανόε καγιάκ)
Ίδρυση και πρώτα χρόνια
Το 1987, η διοίκηση του Ολυμπιακού Πειραιώς αποφάσισε να ιδρύσει τμήμα κανόε-καγιάκ. Ο κύριος εμπνευστής της προσπάθειας του να ξεκινήσει το Κανόε Καγιάκ στην Ελλάδα ήταν ο Γιώργος Μοναχός, ο οποίος μάλιστα ανέλαβε και έφορος του συγκεκριμένου τμήματος. Η ιστορία του αθλήματος στην Ελλάδα αρχίζει ουσιαστικά από τότε, καθώς ανατέθηκε η ανάπτυξη και η εποπτεία του στην Ελληνική Κωπηλατική Ομοσπονδία με παράλληλη θέσπιση ειδικής επιτροπής Κανόε Καγιάκ.
Ο Ολυμπιακός ήταν η πρώτη ομάδα που καλλιέργησε το συγκεκριμένο άθλημα στην Ελλάδα. Μέσω διακρατικών συμφωνιών, έγινε η παραλαβή των πρώτων σκαφών κανόε καγιάκ καθώς επίσης και η συμμετοχή της Ελλάδας σε διεθνείς ρεγκάτες. Τα πρώτα σκάφη κανόε-καγιάκ που ήρθαν στη χώρα τοποθετήθηκαν στις εγκαταστάσεις του Ολυμπιακού. Αρκετοί ήταν οι σύλλογοι που ακολούθησαν το παράδειγμα του Ολυμπιακού και ίδρυσαν αντίστοιχο τμήμα κανόε καγιακ. Ο Ολυμπιακός, πέρα από την ίδρυση του αντρικού τμήματος κανόε καγιάκ, προχώρησε και στην ίδρυση του αντίστοιχου γυναικείου τμήματος, με πολλές ελληνίδες αθλήτριες να στελεχώνουν άμεσα το τμήμα.
Οι πρώτοι διασυλλογικοί αγώνες κανόε-καγιάκ διεξήχθησαν το 1987 στα Γιαννιτσά με τη συνολική συμμετοχή 6 συλλόγων. Οι ερυθρόλευκοι κατάφεραν να κατακτήσουν τη πρώτη θέση στα 500μ. των ανδρών με τον Β.Κατσίκη καθώς επίσης και την πρώτη θέση στα 500μ. διθέσιου γυναικών με τις Β.Γκότση και Ντ.Γκιόκα. Το συγκεκριμένο τμήμα του Ολυμπιακού έδειξε από τον πρώτο κιόλας χρόνο λειτουργίας του τη δυναμική του καθώς εκτός των προαναφερθέντων τίτλων, κατάφερε να κατακτήσει επίσης το πανελλήνιο πρωτάθλημα κανόε καγιάκ αλλά και το πανελλήνιο πρωτάθλημα της κατηγορίας Flatwater.
Από το 1987 και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '90, το ερυθρόλευκο τμήμα κανόε καγιάκ κατάφερε να πρωταγωνιστήσει στο συγκεκριμένο άθλημα κατακτώντας συνολικά έξι πανελλήνια πρωταθλήματα (1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992) και πέντε πανελλήνια πρωταθλήματα της κατηγορίας Flatwater (1987, 1988, 1989, 1990, 1991). Πρωταγωνιστές των συνεχόμενων αυτών επιτυχιών ήταν σημαντικοί Έλληνες αθλητές όπως ο Τάσος Βουγίδης, ο Γιώργος και ο Βασίλης Ροδίτης, ο Βαγγέλης και ο Λάμπρος Παπανικολάτος, καθώς επίσης και ο Παναγιώτης Βεντούρης.
Ταυτόχρονα, ανέδειξε σε γυναικείο επίπεδο πολλές βαλκανιονίκες οι οποίες στελέχωναν κατά καιρούς την Εθνική Ελλάδος στους διεθνείς αγώνες κανόε καγιάκ στους οποίους συμμετείχε, όπως ήταν η Θωμαή Γεωργακοπούλου, η Μαρία Κουκιάρη, η Μάρθα Γκιτάκου, η Αρίστη Αχειλαρά και η Νάνσυ Παπασταύρου.
1993-2009
Το 1993 αποφασίστηκε ο διαχωρισμός του αθλήματος του κανόε - καγιάκ από αυτό της κωπηλασίας και συγχρόνως η ίδρυση Ελληνικής Ομοσπονδίας Κανόε-Καγιάκ. Οι σύλλογοι που μετείχαν στην ίδρυση της ομοσπονδίας ήταν 13 συνολικά, με τον Ολυμπιακό να αποτελεί έναν εξ' αυτών.
Δημόσια Βιβλιοθήκη και Πολιτιστικό Κέντρο ΗΑΕ
Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Άμπου Ντάμπι (αραβικά دار الكتب) είναι η εθνική βιβλιοθήκη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Άμπου Ντάμπι, που ιδρύθηκε το 1981. Εξυπηρετεί την επικράτεια του εμιράτου. Η Εθνική Βιβλιοθήκη λειτουργεί υπό την αιγίδα του Τμήματος Πολιτισμού και Τουρισμού του Άμπου Ντάμπι. Το 2017, ο Ζούμα Αλ Κουμπάισι ήταν ο διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης.
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (κανόε καγιάκ)
1993-2009
Μετά την κατάκτηση του πανελληνίου πρωταθλήματος κανόε καγιάκ του 1992, χρειάστηκε να περάσουν οκτώ χρόνια μέχρι να καταφέρει ο σύλλογος να κατακτήσει κάποιο τίτλο στο συγκεκριμένο άθλημα. Τελικά, ο τίτλος ήρθε το 2000 μετά και την κατάκτηση του πανελληνίου πρωταθλήματος κανόε καγιάκ στην κατηγορία Σλάλομ. Έξι χρόνια αργότερα, και συγκεκριμένα το 2006 ήρθε η πρώτη διεθνής διάκριση από αθλητή του τμήματος κανόε καγιάκ του Ολυμπιακού. Επρόκειτο για την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στην κατηγορία Dragonboats, μια επιτυχία που κατάφερε να πετύχει και το 2006 αλλά και την αμέσως επόμενη χρονιά ο Τάσος Βουγίδης.
Το 2007 ήταν μια ιδιαίτερα επιτυχημένη χρονιά για το τμήμα κανόε καγιάκ του Ολυμπιακού, καθώς κατάφερε να κατακτήσει αρκετούς τίτλους, έστω και σε ατομικό επίπεδο. Συγκεκριμένα, κατέκτησε το Πανελλήνιο κύπελλο ήρεμων νερών στο διθέσιο των 500μ Ανδρών, το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Μονοθέσιο καγιάκ 1000μ, το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κανόε Καγιάκ διθέσιο ανδρών 1000μ καθώς επίσης και το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κανόε Καγιάκ μονοθέσιο Ανδρών στην κατηγορία των 500μ.
Δημόσια Βιβλιοθήκη και Πολιτιστικό Κέντρο ΗΑΕ
Ιστορία
Η Εθνική Βιβλιοθήκη διαθέτει έξι δημόσια υποκαταστήματα στο Εμιράτο του Άμπου Ντάμπι. Επιπλέον, υπάρχουν αρκετές άλλες δημόσιες βιβλιοθήκες στο Άμπου Ντάμπι, συμπεριλαμβανομένης της Βιβλιοθήκης και των Εθνικών Αρχείων των Εμιράτων του Άμπου Ντάμπι.
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (κανόε καγιάκ)
2010-σήμερα
Το 2010, οι αθλητές που αποτελούσαν το ρόστερ του τμήματος κανόε καγιακ του Ολυμπιακού (Θάνος Σώρας, Λέστερ Γκουτιέρες, Γιάννης Γούλας, Βάλια Κόρμου) κατάφεραν να προκριθούν σε 10 τελικούς από πρωταθλήματα διαφόρων κατηγοριών. Ο τελικός απολογισμός της συμμετοχής αυτής ήταν η κατάκτηση μόλις δύο χάλκινων μεταλλίων.
Έφορος του τμήματος ήταν, και εξακολουθεί να είναι ακόμα και σήμερα, ο σπουδαίος Έλληνας αθλητής Τάσος Βουγίδης, ο οποίος ανήκει στον Ολυμπιακό από το 1979, αρχικά ως αθλητής, κι έπειτα ως εφορος τμημάτων. Ο Βουγίδης έχει πραγματοποιήσει ως αθλητής, δεκάδες συμμετοχές σε πανελλήνιους αγώνες, ενώ ως αθλητής του Ολυμπιακού συγκεκριμένα, έχει καταφέρει να κατακτήσει στις εγχώριες διοργανώσεις 27 χρυσά μετάλλια, 12 αργυρά και 5 χάλκινα. Επίσης, έχει δύο συμμετοχές σε παγκόσμια πρωταθλήματα όπου ήταν αρχηγός και σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής, ενώ παράλληλα έχει συμμετάσχει σε Μεσογειακούς αλλά και Βαλκανικούς Αγώνες όπου ήταν πάλι αρχηγός και σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής. Η διετία 2006-2007 ήταν η πιο επιτυχημένη της καριέρας του καθώς κατάφερε να κατακτήσει δύο συνεχόμενα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα κανόε καγιάκ της κατηγορίας Dragonboats. Ο Βουγίδης έχει παραγάγει έργο και ως προπονητής, καθώς έχει αναδείξει αρκετούς πρωταθλητές Ελλάδας, οι αθλητές του έχουν συμμετάσχει σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα, Παγκόσμια Κύπελλα, Βαλκανικούς Αγώνες, και Μεσογειακούς Αγώνες. Από το 1985 έως το 1993 βραβευόταν επανειλημμένα από την Πανελλήνια Ένωση Φίλων Ολυμπιακού για το ήθος του και τις επιδόσεις του. Ο Δήμος Πειραιώς, σε ένδειξη αναγνώρισης για τις επιδόσεις του τον βράβευσε ως τον καλύτερο αθλητή της πόλης για τις χρονιές 1991 και 1992. Στο Μουσείο του Ολυμπιακού βρίσκεται η βάρκα του Βουγίδη Τάσου με την οποία διακρίθηκε.
Δημόσια Βιβλιοθήκη και Πολιτιστικό Κέντρο ΗΑΕ
Ιστορία
Ας σημειωθεί ότι, παρά το όνομά της, η Εθνική Βιβλιοθήκη λειτουργεί σε ένα μόνο Εμιράτο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και τελεί υπό τη διοίκηση του συγκεκριμένου Εμιράτου. Άλλα Εμιράτα έχουν τις δικές τους βιβλιοθήκες και το Ντουμπάι ειδικότερα ανταγωνίζεται με το Άμπου Ντάμπι για τη μεγαλύτερη θέση στον τομέα των βιβλιοθηκών στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Το 2018, μια μεγάλη βιβλιοθήκη που ονομάζεται Βιβλιοθήκη Μοχάμεντ Μπιν Ρασίντ ήταν υπό κατασκευή στο Ντουμπάι. Αυτό το νέο κτίριο, σε WAU Design, έπρεπε να ολοκληρωθεί εντός του 2018, σύμφωνα με ορισμένες πηγές. Η συλλογή της συγκεκριμένης βιβλιοθήκης περιέχει το μεγαλύτερο αριθμό τίτλων βιβλίων σε σχέση με τις υπόλοιπες συλλογές της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Άμπου Ντάμπι και το κτίριο θεωρείται το μεγαλύτερο κτίριο βιβλιοθήκης στον αραβικό κόσμο
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (κανόε καγιάκ)
2010-σήμερα
Το 2014, ο σύλλογος κατάφερε να διακριθεί μετά από αρκετό καιρό κατακτώντας με τους αθλητές Χατζή και Κάτσιο το Διασυλλογικό Πρωτάθλημα Κανόε Καγιάκ 200μ Μονό Ανδρών αλλά και το Διασυλλογικό Πρωτάθλημα Κανόε Καγιάκ 200μ στο Διπλό Ανδρών. Προπονητής και έφορος του τμήματος παραμένει μέχρι και σήμερα ο Τάσος Βουγίδης.Το 2016 το τμήμα σημείωσε σημαντικές διακρίσεις σε όλες τις κατηγορίες.
To 2018 το τμήμα κατέκτησε τον πρώτο πανελλήνιο τίτλο του σε ομαδικό επίπεδο, καθώς πρώτευσε στο πανελλήνιο πρωτάθλημα όρθιας σανιδοκωπηλασίας που διεξήχθη στο Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο του Σχοινιά με πρωταγωνίστρια την Αθλήτρια SUP,  Μοσχάκη Φραγκίσκη.
Τρέχουσα σύνθεση
Η ομάδα όπως ήταν στις 1 September 2019
SUP
Φραγκίσκη Μοσχάκη, Νίκος Κάτσιος, Άρης Φετζιάν, Παντελής Αντωνόπουλος, Παναγιώτης Γρίβας, Νίκος Αντίκας, Δημήτρης Χατζής, Κωνσταντίνος Λαγάκος, Βασίλης Στούμπης, Νικόλ Φρακούλη.
Αξιόλογοι αθλητές
(Με αλφαβητική σειρά) {|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κανόε - καγιάκ Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι κανόε καγιάκ
Ιωάννης του Νόιμαρκτ
Ο Ιωάννης (1383 - 14 Μαρτίου 1443) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ ήταν παλατινός κόμης του Νόιμαρκτ (1410-43).
Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος (από τους επιζήσαντες) του Ρούπερτ, εκλέκτορα του Παλατινάτου και βασιλιά της Γερμανίας και της Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄ μπουργκράβου της Νυρεμβέργης.
Το 1410 απεβίωσε ο πατέρας του, αλλά στην επιθανάτιο κλίνη του μοίρασε το Παλατινάτο: το μεγαλύτερο μέρος το έδωσε στον Λουδοβίκο Γ΄, την παλατινή κομητεία του Νόιμαρκτ στον Ιωάννη, την παλατινή κομητεία του Ζίμερν-Τσβάιμπρυκεν στον Στέφανο και την παλατινή κομητεία του Μόσμπαχ στον Όθωνα. Απόγονοι του Στέφανου είναι οι μετέπειτα βασιλείς της Βαυαρίας.
Ο Ιωάννης είναι κυρίως γνωστός για τη νίκη του επί των Ουσιτών, στη μάχη του Χίλτεσριεντ το 1433. Απεβίωσε το 1443.
Οικογένεια
Το 1426 απεβίωσε η Αικατερίνη και ο Ιωάννης νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά, με την Βεατρίκη Βίττελσμπαχ, κόρη του Ερνέστου δούκα της Βαυαρίας-Μονάχου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Κυπριακή λογοτεχνία
Η κυπριακή λογοτεχνία αναφέρεται στην λογοτεχνία στην Κύπρο. Γράφεται στα ελληνικά, τα τουρκικά, τα αγγλικά αλλά και σε άλλες γλώσσες όπως τα αρμενικά και τα γαλλικά. Η σύγχρονη Κυπριακή διάλεκτος ανήκει στην Νοτιοανατολική ομάδα των νεοελληνικών διαλέκτων.
Αρχαία και μεσαιωνική λογοτεχνία
Η λογοτεχνική παραγωγή της αρχαιότητας περιλαμβάνει ταΚύπρια Έπη, ένα επικό ποίημα, το οποίο γράφτηκε πιθανότατα στα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ. από τον Στασίνο. Ο κύπριος Ζήνων ο Κιτιεύς ήταν ο ιδρυτής της Στωικής Φιλοσοφικής Σχολής, στην οποία συμμετείχε ο μαθητής και φίλος του Περσαίος.
Η Κύπρος αναφέρεται σε πρώιμα χριστιανικά λογοτεχνικά έργα όπως οι Πράξεις των Αποστόλων, σύμφωνα με τις οποίες οι Απόστολοι Βαρνάβας και Παύλος κήρυξαν στο νησί. Οι Βυζαντινοί κύπριοι συγγραφείς περιλαμβάνουν τον Λεόντιο της Νεάπολης, τον Αλθεϊδη και τον Πατριάρχης Γρηγόριος Β΄ Κύπριο. Η βυζαντινή επική ποίηση, ιδίως τα "ακριτικά τραγούδια", άκμασαν κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα.
Ύστερος μεσαίωνας και αναγέννηση
Η νομοθεσία του Βασιλείου της Κύπρου, ενός κράτους της εποχής του Μεσαίωνα, ήταν γνωστή ως Ασσίζες της Ιερουσαλήμ. Γράφτηκε στην τοπική ελληνική διάλεκτο της εποχής και στα γαλλικά. Οι ασσίζες μεταφράστηκαν στα ιταλικά το 1531 και παραμένουν η μεγαλύτερη συλλογή επιζώντων μεσαιωνικών νόμων.
Στην ιστοριογραφία, τα πιο σημαντικά έργα είναι τα χρονικά του Λεοντίου Μαχαιρά και του Γεώργιου Βουστρώνιου, ο οποίος καλύπτει την περίοδο της φραγκοκρατίας (1191-1489), ο οποίος γράφει στην τοπική διάλεκτο με πολλές γαλλικές επιρροές.
Μέχρι σήμερα επιβιώνει μια μεγάλη συλλογή σονετών στο στυλ του Πετράρχη και ποιήματα του έρωτα (Poèmes d'amour) γραμμένα στη μεσαιωνική ελληνοκυπριακή διάλεκτο τον 16ο αιώνα, όταν η Κύπρος αποτελούσε κτήση της Δημοκρατίας της Βενετίας. Μερικά από αυτά είναι μεταφράσεις των ποιημάτων του Πετράρχη, του Μπέμπο, του Αριόστο και του Σανατσάρο.
Η πλειοψηφία του θεατρικού έργου Οθέλλος του Γουίλιαμ Σαίξπηρ λαμβάνει χώρα στη Βενετική Κύπρο.
Σύγχρονη λογοτεχνία
Μια ολοκληρωμένη μελέτη σχετικά με τις σύγχρονες λογοτεχνικές προσωπικότητες από την Κύπρο, που γράφουν στα ελληνικά, τουρκικά ή αγγλικά βρίσκεται στο βιβλίο Writing Cyprus: Postcolonial and Partitioned Literatures of Place and Space της Μπαχριέ Κεμάλ.
Οι σύγχρονες λογοτέχνες που γράφουν στα ελληνικά περιλαμβάνουν τον ποιητή και συγγραφέα Κώστα Μόντη, τον ποιητή Κυριάκο Χαραλαμπίδη, τον συγγραφέα Πάνο Ιωαννίδη, τον ποιητή Μιχάλη Πασιαρδή, τον ποιητή και μεταφραστή Στέφανο Στεφανίδη, τον συγγραφέα Νίκο Νικολαΐδη, τον συγγραφέα μυθιστορημάτων τρόμου Φοίβο Κυπριανού, καθώς και τους Στυλιανό Ατεσλή, Λούκη Ακρίτα και Δημήτρη Θ. Γκότση. Ο Δημήτρης Λιπέρτης, ο Βασίλης Μιχαηλίδης και Παύλος Κυπριακή-ελληνική διάλεκτο. Η τοπική διάλεκτος έχει χρησιμοποιηθεί για την σύνθεση λαϊκών τραγουδιών και ποίησης, π.χ. τα τσιαττιστά (ποίηση της μάχης) και οι ποιητάρηες.
Σημαντικοί τουρκοκύπριοι λογοτέχνες είναι οι Οσμάν Τουρκάι, Οζκέρ Γιασίν, Νεσέ Γιασίν, Νεριμάν Τσάχιτ και Μεχμέτ Γιασίν. Η Νεσέ Γιασίν είναι γνωστή τουρκοκύπρια ποιήτρια και συγγραφέας, η οποία γράφει κυρίως στα τουρκικά, αλλά έχει μεταφραστεί στα ελληνικά και τα αγγλικά σημαντικό τμήμα των έργων της. Το 2002 το βιβλίο της με τίτλο "Η μυστική ιστορία των λυπημένων κοριτσιών" απαγορεύτηκε στην ΤΔΒΚ και την Τουρκία και έλαβε πολλές απειλές από Τούρκους εθνικιστές. Η Σεβγκιούλ Ουλουντάγ είναι δημοσιογράφος η οποία πέρα από την αποφασιστική της συμβολή για την εύρεση χιλιάδων εξαφανισμέων Κυπρίων έχει συγγράψει και μια σειρά από βιβλία. Η Ουρκιέ Μινέ Μπαλμάν έχει γραφτεί σε μια ποικιλία ειδών, αλλά τα περισσότερα ρομαντικά ποιήματά της περιγράφουν μερικές φορές μια μοναχική χωριατοπούλα ή την ζωή στην εξοχή και έρωτες μεγάλων αποστάσεων. Έχει δημοσιεύσει έργα της στα περιοδικά Yesilada, Türk Dili, και Türk'e Dogru στην Τουρκία.
Στους συγγραφείς από την Κύπρο που γράφουν σε άλλες γλώσσες περιλαμβάνεται η αρμένια ποιήτρια Νόρα Νατζαριάν. Υπάρχει επίσης μια όλο και πιο ισχυρή παρουσία προσωρινών και μόνιμων απόδημων Κυπρίων συγγραφέων, καθώς και Κύπριοι συγγραφείς, μετανάστες δεύτερης ή τρίτης γενιάς που συχνά γράφουν στα αγγλικά. Τέτοιοι συγγραφείς είναι μεταξύ άλλων οι: Ανδρέας Κουμή, Μιράντα Χοπλάρου, Στίβεν Λάφτον, Κρίστι Λεφτέρη, Εύα Μάκη, Μιχαήλ Παράσκος, Στελ Παύλου και Στέφανος Στεφανίδης. Ο Πωλ Στένινγκ, συγγραφέας και χρονικογράφος του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, ζει στην Πάφο.
Διάφορα στοιχεία
Η Κύπρος αποτελεί σημείο έμπνευσης και της λογοτεχνικής παραγωγής για μη Κύπριους συγγραφείς του 20ού αιώνα.
Ο Λώρενς Ντάρελ έζησε στην Κύπρο από το 1952 μέχρι τις 26 Αυγούστου 1956 όπου έγραψε το βιβλίο Πικρά Λεμόνια σχετικά με την παραμονή του στη Κύπρο, κερδίζοντας το δεύτερο βραβείο Νταφ Κούπερ το 1957.
Ο νομπελίστας συγγραφέας Γιώργος Σεφέρης από την Ελλάδα επηρεάστηκε βαθιά από την Κύπρο. Έγραψε ένα από τα πιο διάσημα έργα του (Βιβλίο μητρώου Γ΄ - αρχικός τίτλος: Κύπρος, όπου ήταν γραφτό για μένα...), ενώ εργαζόταν για την ελληνική διπλωματική αποστολή στο νησί. Ο βρετανός συγγραφέας Πωλ Στιούαρτ ζούσε προηγουμένως στην Κύπρο και η Κύπρος ήταν η θέση του μυθιστορήματος Η Ανατολή (2015) της Βικτόριας Χίσλοπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυπριακή λογοτεχνία Κατηγορία:Λογοτεχνία ανά γλώσσα
Ελένη Σταύρου
Η Ελένη Σταύρου είναι Ελληνοκύπρια πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένη με τον ΔΗΣΥ.
Λάμπρος Ευταξίας
Ο Λάμπρος Ευταξίας (18 Ιουνίου 1905 - 3 Δεκεμβρίου 1996) ήταν Έλληνας πολιτικός, συλλέκτης έργων τέχνης και ευεργέτης.
Ελένη Σταύρου
Πολιτική διαδρομή
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2016 με τον ΔΗΣΥ για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Ως βουλευτής, διετέλεσε μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος. Επιπλέον, ήταν μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας και την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας.
Λάμπρος Ευταξίας
Βιογραφικά στοιχεία
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 3 Δεκεμβρίου 1996 από εγκεφαλική αιμορραγία. Δεν παντρεύτηκε ποτέ και δεν απέκτησε παιδιά. Κατοικούσε μόνιμα στην Αθήνα, στο αρχοντικό Δεκόζη Βούρου, ενώ διατηρούσε και εξοχική έπαυλη στο Λουτρόπυργο, παραθεριστικό θέρετρο της Δυτικής Αττικής, η οποία δωρήθηκε από τον ίδιο στο ίδρυμα Ευταξία Βούρου. Είχε τιμηθεί με πλείστα βραβεία μεταξύ των οποίων με τα παράσημα του Ταξιάρχου του Τάγματος του Γεωργίου Α΄ και με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Φοίνικος, με τον Μεγαλόσταυρο του γερμανικού κράτους κ.ά. Το οικογενειακό του αρχείο φυλάσσεται στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο.
Ελένη Σταύρου
Πολιτική διαδρομή
Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2021 αλλά δεν επανεκλέγηκε.
Λάμπρος Ευταξίας
Πολιτική σταδιοδρομία
Λόγω της οικογενειακής παράδοσης ακολούθησε πολιτική καριέρα θέτοντας υποψηφιότητα στις βουλευτικές εκλογές του 1932 με την υποστήριξη του Λαϊκού Κόμματος στην περιφέρεια Φθιώτιδας και Φωκίδας, στις οποίες και εξελέγη. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1933, του του 1935 και του του 1936.
Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, συμμετείχε στις πρώτες βουλευτικές εκλογές, στις οποίες και εξελέγη. Στις κυβερνήσεις Κωνσταντίνου Τσαλδάρη Απριλίου και Οκτωβρίου 1946 διορίστηκε υφυπουργός γεωργίας (1946) και υφυπουργός οικονομικών (1946 - 1947) ενώ στην κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη υφυπουργός συντονισμού (1948 - 1949). Επανεξελέγη στις εκλογές του 1950 και 1951. Το 1952 προσχώρησε στον Ελληνικό Συναγερμό του Αλέξανδρου Παπάγου, με την σημαία του οποίου και εξελέγη στις εκλογές του ίδιου έτους. Στην κυβέρνηση Παπάγου ανέλαβε υφυπουργός οικονομικών (1952 - 1954) και εν συνεχεία υπουργός οικονομικών (1954 - 1955). Το 1955 πήρε τη θέση του υπουργού Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων στη Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1955, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και το 1956, οπότε και προκηρύχθηκαν εκλογές. Κατά τη διάρκεια της θητείας του καθιέρωσε τον ενιαίο φόρο εισοδήματος το ελάχιστο όριο φορολογίας και εισήγαγε τον θεσμό των διοικητικών φορολογικών δικαστηρίων. Επίσης αναμόρφωσε τα τελωνεία καταργώντας παράλληλα τον τελωνειακό έλεγχο των τουριστών συμβάλλοντας στην αύξηση του τουρισμού. Στις εκλογές του 1956 εξελέγη με την ΕΡΕ, της οποίας υπήρξε και χρηματοδότης, και αμέσως ανέλαβε υπουργός συγκοινωνιών και έργων (1955 - 1956) στην σχηματιζόμενη κυβέρνηση Καραμανλή.
Λόγω διαφωνίας του με τη διαχείριση του ζητήματος του Κυπριακού αποχώρησε από την ΕΡΕ και την κυβέρνηση. Δύο χρόνια αργότερα, το 1958, μαζί με υπόλοιπους βουλευτές απέσυρε την υποστήριξή τους στη βουλή προς την ΕΡΕ με αποτέλεσμα να χάσει την εμπιστοσύνη αυτής και να προκηρυχθούν εκλογές. Σε αυτές επανεξελέγη ως ανεξάρτητος. Λίγα χρόνια αργότερα επέστρεψε στην ΕΡΕ με την οποία επανεξελέγη το 1961, 1963 και 1964. Το 1962 υπήρξε αντιπρόσωπος της Ελλάδας στη συνέλευση της Παγκόσμιας Τράπεζας στην Ουάσινγκτον.
Κατά τη διάρκεια της Χούντας των Συνταγματαρχών διατήρησε επαφή με τον αυτοεξόριστο Κωνσταντίνο Καραμανλή ενώ σταδιακά, πριν από τη δικτατορία, άρχισε να προσεγγίζει το περιβάλλον Μαρκεζίνη, με τον οποίο διατηρούσε από παλιά φιλικές σχέσεις. Γι´ αυτό και στη δικτατορική κυβέρνηση Μαρκεζίνη ανέλαβε αναπληρωτής υπουργός συντονισμού και προγραμματισμού για έναν μήνα, οπότε και παραιτήθηκε η κυβέρνηση. Μετά την πτώση της κυβέρνησης Μαρκεζίνη αποχώρησε από την ενεργό πολιτική.
Υπήρξε στενός φίλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, τον οποίο στήριξε στα πρώτα του βήματα στην πολιτική. Υποστηρίζεται, μάλιστα, ότι ο Ευταξίας πρότεινε την υπουργοποίηση του Καραμανλή στην δεύτερη κυβέρνηση του Σοφούλη.
Ομηρία του βουλευτή
right|thumb|Έκτακτο δημοσίευμα από την εφημερίδα Ακρόπολη. Στις 16 Απριλίου 1936, ο Λάμπρος Ευταξίας (τότε νεοεκλεγείς βουλευτής του νομού Φθιωτιδοφωκίδας) επισκέφθηκε κατά τη 1 το μεσημέρι, τον κρατούμενο ισοβίτη στις φυλακές των λεωφόρων Συγγρού, Παναγιώτη Μαρίνο. Ο Μαρίνος, που καταγόταν από την εκλογική του περιφέρεια, είχε σκοτώσει δύο ανώτατους υπάλληλους του Υπουργείου Γεωργίας στη δασική υπηρεσία του οποίου δούλευε, διότι αποφάσισαν να τον απολύσουν. Ο Ευταξίας επισκέφτηκε στη φυλακή τον Μαρίνο μετά από εκκλήσεις του προς διάφορες κατευθύνσεις για την αθωότητά του, και μαζί του ήταν ο αδερφός του Π. Μαρίνου, Χριστόφορος. Ο Χριστόφορος Μαρίνος κατόρθωσε και έδωσε κρυφά στον αδελφό του ένα περίστροφο, με το οποίο εκείνος έπιασε όμηρο τον Ευταξία, ζητώντας χάρη προκειμένου να τον απελευθερώσει. Ο Μαρίνος τελικά σκοτώθηκε την επόμενη μέρα, έπειτα από ανταλλαγή πυροβολισμών με αστυνομικούς που επέδραμαν στο χώρο, ενώ τραυματίστηκε και ο Ευταξίας.
Πολιτιστικό έργο
Κατά τη διάρκεια της ζωής του ο Λάμπρος Ευταξίας ενδιαφέρθηκε για τις τέχνες προσφέροντας τεράστια ποσά για την ανάπτυξή τους. Το 1941 προσέφερε ιδιόκτητο κτίριο επί της οδού Ακαδημίας στο Κολλέγιο Αθηνών προκειμένου να στεγαστεί εκεί έτσι ώστε να συνεχιστούν τα μαθήματα που είχαν διακοπεί λόγω της επιτάξεως του κτιρίου στο Παλαιό Ψυχικό. Σημαντικός σταθμός στην πορεία του ήταν η σύσταση του ιδρύματος "Σταματίου Δεκόζη Βούρου", στο οποίο υπήρξε ισόβιος πρόεδρος, από τον θείο του Αλέξανδρο Βούρο με σκοπό την ενίσχυση των νέων καλλιτεχνών καθώς και η σύσταση του ιδρύματος Βούρου - Ευταξία, με την παράλληλη ίδρυση του Μουσείου της Πόλεως των Αθηνών, στο οποίο δώρισε το Αρχοντικό Δεκόζη Βούρου. Σκοπός του μουσείου αυτού είναι η παρουσίαση της εξελίξεως της Αθήνας από τη Φραγκοκρατία μέχρι και σήμερα. Το 1990 το μουσείο τιμήθηκε με βραβείο από την Ακαδημία Αθηνών. Μαζί με την Αλεξάνδρα Τριάντη ίδρυσε τον σύλλογο «Οι φίλοι της Μουσικής», στο οποίο διετέλεσε πρόεδρος κατά την περίοδο 1954 - 1968 ενώ ανακηρύχθηκε επίτιμος πρόεδρος και ευεργέτης αυτού. Σημαντική ήταν και η συνεισφορά του στην ανέγερση του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Ως πρόεδρος του Ιδρύματος Δεκόζη - Βούρου και του Συλλόγου «Οι φίλοι της Μουσικής» κατάφερε να πετύχει τη σύσταση του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (ΟΜΜΑ), του οποίου υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου, καθώς και την παραχώρηση οικοπέδου επί της Βασιλίσσης Σοφίας. Η πρώτη δε φάση της κατασκευής του Μεγάρου Μουσικής χρηματοδοτήθηκε από τον ίδιο καθώς και από ποσοστό εσόδων του Ιδρύματος Δεκόζη - Βούρου, ετησίως, υπό τη διεύθυνση του Λάμπρου Ευταξία. Η ανέγερση, όμως, σταμάτησε το 1979 λόγω εξάντλησης κεφαλαίων του ιδρύματος.
Συμμετείχε ενεργά στα διοικητικά του Μουσείου Μπενάκη, του οποίου διετέλεσε πρόεδρος επί είκοσι χρόνια καθώς και επίτιμος πρόεδρος της διοικητικής επιτροπής του ίδιου μουσείου. Στο Μπενάκη δώρισε έναν νεοκλασικό κτίριο στον Κεραμεικό που τώρα στεγάζει το μουσείο ισλαμικής τέχνης, δώρισε την συλλογή κοσμημάτων της μητέρας του, Ζηνοβίας, ενώ το 1973 μέσω του ιδρύματος Δεκόζη - Βούρου χρηματοδότησε την προσθήκη νέας πτέρυγας στο παλαιό κτίριο του Μουσείου Μπενάκη. Τη σειρά αρχαίων χάλκινων αντικειμένων και αγγείων μακεδονικής προελεύσεως τη δώρισε στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης Αθηνών. Διετέλεσε επίσης, αντιπρόεδρος του Ωδείου Αθηνών καθώς και μέλος και γραμματέας του Δ.Σ. της Εταιρείας των Φίλων του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Δωρεές πραγματοποίησε προς τον Δήμο Αθηναίων και την Τράπεζα της Ελλάδος.
Επίσης υπήρξε συλλέκτης έργων τέχνης κυρίως θεμάτων που σχετίζονταν με την Αθήνα, τον Βασιλιά Όθωνα, τον Λόρδο Βύρωνα κ.ά., συλλογή την οποία δώρισε στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών, του οποίου και υπήρξε ιδρυτής.
Τόμυρις
Η Τόμυρις (λέγεται επίσης Θόμυρις, Τομρίς) ήταν βασίλισσα των Μασσαγετών. Οι Μασσαγέτες ήταν μια ομοσπονδία αρχαίων νομαδικών Ιρανικών λαών, αποτελούμενη από ποιμένες-νομάδες, στη κεντρική Ασία ανατολικά της Κασπίας θάλασσας. Σήμερα αυτή η περιοχή ανήκει στο Τουρμενιστάν, Αφγανιστάν, δυτικό Ουζμπεκιστάν και νότιο Καζακστάν. Οι Μασσαγέτες είχαν πολλά κοινά με τους Σκύθες.
Η Τόμυρις ηγήθηκε του στρατού της, αμυνόμενη κατά των επιθέσεων του Κύρου του Μεγάλου, βασιλιά της Περσικής αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών, τον οποίο νίκησε και σκότωσε σε μάχη το 530 π.χ. (αν και αυτό κατά τον Ηρόδοτο ήταν μια από τις πολλές εκδοχές θανάτου του Κύρου του Μέγα). Την Τόμυρι, εκτός από τον Ηρόδοτο, μνημονεύουν και οι Στράβων, Πoλύαινoς και Κασσιόδωρος.
Το επίλεκτο σώμα του στρατού των Μεσσαγετών ήταν οι Σάκες, τοξότες ιππείς. Οι Σάκες ήταν πολύ αποτελεσματικοί στη μάχη, διότι διέθεταν ταχύτητα και μπορούσαν να σκοτώσουν από απόσταση τους εχθρούς. Τα άλογα των Σακών έφεραν ελαφρά πανοπλία, καθώς και οι αναβάτες τοξότες.
Σύμφωνα με τις μαρτυρίες Ελλήνων ιστορικών, ο Κύρος αφού υπέταξε τους Βαβυλώνιους, θέλησε να υποτάξει και τους Μασσαγέτες. Κατά τον Ηρόδοτο, ζήτησε σε γάμο την Τόμυρι, αλλά αυτή απέρριψε την πρότασή του. Ο Κύρος προήλασε, πέρασε τον ποταμό Άραξη και, κατά συμβουλήν του Κροίσου, που μετά την αιχμαλωσία του ήταν πια σύμβουλος του Κύρου, έστησε παγίδα στους Μασσαγέτες ως ακολούθως: οι Πέρσες άφησαν πίσω τους ένα φαινομενικά εγκαταλελειμμένο στρατόπεδο, το οποίο θα περιείχε πολύ κρασί. Το κρασί στην πραγματικότητα περιείχε χασίς και γάλα φοράδας που είχε υποστεί ζύμωση. Οι ποιμενικοί Μασσαγέτες, οι οποίοι δεν είχαν συνηθίσει να πίνουν κρασί, όταν θα το έπιναν θα έπεφταν σε λήθαργο. Και έτσι έγινε. Οι Πέρσες επιτέθηκαν ενώ οι αντίπαλοι τους ήταν ανίκανοι και έτσι, νικώντας της δυνάμεις των Μεσσαγετών συνέλαβαν τον γιο της βασίλισσας, Σπαργαπίση, ο οποίος ήταν αρχηγός του στρατεύματος εκείνου των Μασσαγετών. Η Τόμυρις έστειλε μήνυμα στον Κύρο κατηγορώντας τον για δολιότητα και ζητώντας του να αποχωρήσει από την χώρα της και να του αποδώσει τον γιο της. Απείλησε δε ότι, αν δεν τα έκανε αυτά ο Κύρος, θα τον χόρταινε αίμα.
Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Σπαργαπίσης, όταν συνήλθε από την μέθη και είδε την καταστροφή του στρατού του, ζήτησε από τον Κύρο να του λύσει τα δεσμά και αμέσως αυτοκτόνησε.
Η Τόμυρις επιτέθηκε τότε με όλες τις δυνάμεις της στον Κύρο. Στη μάχη που ακολούθησε, οι Μασσαγέτες επικράτησαν, και οι Πέρσες ηττήθηκαν με μεγάλες απώλειες. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Κύρος σκοτώθηκε και η Τόμυρις βρήκε το πτώμα του, το αποκεφάλισε και στη συνέχεια τον σταύρωσε. Λέγεται ότι το κεφάλι του Κύρου το έβαλε σε ένα ασκό γεμάτο με ανθρώπινο αίμα λέγοντας : "Αιχμαλώτισες τον γιο μου με δόλο, μου ρήμαξες την ζωή αν και σε νίκησα. Όπως σε απείλησα, θα σε χορτάσω αίμα".
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασίλισσες Κατηγορία:Ιστορία του Ιράν Κατηγορία:Πολεμίστριες
Αγιάτις
Η Αγιάτις (πέθανε το 224 π.Χ.) ήταν βασίλισσα στην Αρχαία Σπάρτη, παντρεύτηκε διαδοχικά δύο μεταρρυθμιστές βασιλείς τον Άγις Δ΄ και κατόπιν τον Κλεομένη Γ΄ από την αντίπαλη βασιλική οικογένεια. Περιγράφεται σαν πολύ όμορφη με μεγάλη περιουσία, κόρη του επιφανούς Σπαρτιάτη πολίτη Γύλιππου. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον βασιλιά της Σπάρτης Άγις Δ΄ που ήταν αποφασισμένος να προχωρήσει σε ριζικές μεταρρυθμίσεις. Ο Συμβασιλέας του Λεωνίδας Β΄ που αντιδρούσε στις μεταρρυθμίσεις ανατράπηκε, σε έναν χρόνο επέστρεψε από την εξορία και τον δολοφόνησε (241 π.Χ.). Ο Λεωνίδας Β΄ αποφάσισε να δώσει την Αγιάτις σύζυγο στον τότε 18χρονο δικό του γιο και διάδοχο Κλεομένη, ο γιος του αντέδρασε επειδή δεν ήθελε να παντρευτεί την σύζυγο του θύματος του πατέρα του. Ο βασιλιάς τον έπεισε να γίνει ο γάμος με το επιχείρημα ότι ήταν ο μοναδικός τρόπος να προχωρήσει τις μεταρρυθμίσεις του Άγις Δ΄ και να γίνει ο μεταρρυθμιστής βασιλιάς. Ο Κλεομένης Γ΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του (235) και ξεκίνησε δυναμικά τις μεταρρυθμίσεις με την Αγιάτις στο πλευρό του μέχρι τον θάνατο της (224 π.Χ.)
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Σπάρτης
ΦΚ Λιέπαγιας Μέταλουργκς
Η ΦΚ Λιέπαγιας Μέταλουργκς (λετονικά: FK Liepājas Metalurgs) ήταν μια λετονική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Λιέπαγια. Είχε ιδρυθεί το 1997 και διαλύθηκε το 2013. Έδρα της ομάδας ήταν το Νταουγκάβα Στάτιουμ χωρητικότητας 5083 θεατών. Από το 1997 έως το 2013 συμμετείχε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λετονίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1997 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Λετονίας
ΦΚ Τόμπολ
Η Τόμπολ (ρωσικά: Тобол, καζακικά: Тобыл) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Κοστανάι του Καζακστάν.Έδρα της ομάδας είναι το Τσεντράλνι Στάντιον Κοστανάι χωρητικότητας 8.323 θεατών. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Καζακστάν.
Ιστορία
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1967 με την επωνυμία "Αφτομομπιλίστ" (Автомобилист) και έλαβε μέρος στο εθνικό πρωτάθλημα. Η ομάδα τοποθετήθηκε στην Ζώνη Ural της Β' Κατηγορίας της Ρωσικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας και αγωνίστηκε σε όμιλο με σε 19 ομάδες. Προπονητής της ομάδας εκείνης ήταν ο Βλαντιμίρ Αντρέεβιτς Σουχοστάβσκι. Ο πρώτος αγώνας στο στάδιο "Labour rezervs" του Κοστανάι πραγματοποιήθηκε στις 11 Μαΐου 1967. Ήταν ένα παιχνίδι για το προκριματικό στάδιο του Κυπέλλου ΕΣΣΔ, στο οποίο η Avtomobilist φιλοξένησε τον Khimik από την πόλη Σαλαβάτ, της Αυτόνομης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν. Σε αυτή την πρώτη της σεζόν στα ποδοσφαιρικά σαλόνια, η ομάδα κέρδισε μόλις 4 αγώνες, είχε 12 ισοπαλίες και 20 ήττες, με λογικό επακόλουθο να καταλάβει την τελευταία 19η θέση. Το 1968, η Avtomobilist μετακόμισε στη ζώνη του Καζακστάν, όπου, σε όμιλο με είκοσι ομάδες, υπό την καθοδήγηση ενός νέου προπονητή, του Boris Aleksandrovich Asadulin, κατέλαβε την 9η θέση συγκεντρώνοντας 40 βαθμούς σε 40 αγώνες. Το 1970, το δεύτερο πρωτάθλημα της ΕΣΣΔ υπέστη μια εκτεταμένη διαρθρωτική αλλαγή και οι οκτώ όμιλοι μειώθηκαν σε τρεις με αποτέλεσμα η ομάδα από το Κοστανάι να μην πληρεί τα κριτήρια για να ενταχθεί στους τρεις νέους ομίλους, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί στις χαμηλότερες τοπικές κατηγορίες ποδοσφαίρου του Καζακστάν. Ο σύλλογος, που δεν εμφανίστηκε στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο για περισσότερα από δέκα χρόνια, έπαιξε ξανά στη δεύτερη κατηγορία του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος της ΕΣΣΔ μόλις το 1982 με το νέο του όνομα, "Ενεργκέτικε" (Энергетикке). Αγωνίστηκε στον έβδομο όμιλο, όπου μετείχαν μόνο σύλλογοι του Καζακστάν, και κατέλαβε τη 13η θέση. Τον Σεπτέμβριο του 1984 συμμετείχε για πρώτη φορά σε διεθνή αγώνα παίζοντας φιλικό αγώνα με την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Λάος, κερδίζοντας 5-1. Το 1985, ο σύλλογος για πρώτη φορά, κατέλαβε στην πέμπτη θέση του πρωταθλήματος (στην περιοχή του Καζακστάν), το 1986 τερμάτισε τέταρτος, και το 1988 πήρε την τρίτη θέση! Τις σεζόν 1990, 1991, παρέμεινε στη δεύτερη κατηγορία των ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων της ΕΣΣΔ, αλλά με το όνομα "Κουσταναέτσε" (Кустанаецке).
Μετά το 1992,το όνομα της ομάδας άλλαξε σε "Χιμίκε" (Химикке) και άρχισε να παίζει στα πρωταθλήματα του ανεξάρτητου πλέον Καζακστάν. Το 1995, ο σύλλογος έλαβε τη σημερινή του ονομασία.
Στα πρώτα δέκα χρόνια της ανεξαρτησίας, η ομάδα επέδειξε πενιχρά αγωνιστικά αποτελέσματα και μόλις το 2002, κατόρθωσε να καταλάβει την τρίτη θέση στο εθνικό πρωτάθλημα. Υπήρξε ωστόσο από τους πρώτους συλλόγους του Καζακστάν που συμμετείχαν στο Κύπελλο Ιντερτότο, μέσω του οποίου μάλιστα κέρδισε για πρώτη φορά την συμμετοχή της στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και πιο συγκεκριμένα στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, επικρατώντας διαδοχικά επί της Γεωργιανής ΦΚ Ζεσταφόνι της Τσεχικής Σλόβαν Λίμπερετς και του ΟΦΗ. Στο τέλος της σεζόν του 2007, ο σύλλογος κατέλαβε τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα του Καζακστάν (για τρίτη φορά τα τελευταία πέντε χρόνια).Ο σύλλογος παρέμεινε στη δεύτερη θέση και το 2008 ενώ τη σεζόν του 2010, ο σύλλογος αναδείχθηκε πρωταθλητής Καζακστάν για πρώτη φορά στην ιστορία του. Το 2019, συμμετείχε στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. Δεδομένου ότι το γήπεδο στο Κοστανάι δεν πληρούσε τις τεχνικές προδιαγραφές της ΟΥΕΦΑ, έπαιξε τον εντός έδρας αγώνα εναντίον της Ζενές Ες του Λουξεμβούργου στην «Αστάνα Αρένα», στην Αστανά. Τελικά αποκλείστηκε με 2 ισόπαλα αποτελέσματα (0-0 και 1-1). Το 2021 κατέκτησε για δεύτερη φορά το πρωτάθλημα του Καζακστάν. Επίσης, στην αρχή της σεζόν του 2021, κέρδισε για πρώτη φορά το Σούπερ Καπ του Καζακστάν, νικώντας την ΦΚ Αστανά στον τελικό στη διαδικασία των πέναλτι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Καζακστάν Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1967
ΦΚ Ουνίρεα Ουρζιτσένι
Η ΦΚ Ουνίρεα ήταν μια ρουμανική ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε το 1954 και διαλύθηκε το 2011. Έδρα της ομάδας είναι το Stadionul Tineretului χωρητικότητας 10.000 θεατών. Συμμετείχε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας.
Τίτλοι
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1954 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρουμανίας
Κώστας Νικολάου
Ο Κώστας (Κωνσταντίνος) Νικολάου του Βασιλείου (25 Μαΐου 1933 - 28 Μαρτίου 2018) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός. Διατέλεσε βουλευτής Α΄ Αθηνών και ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, καθώς και αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Πολιτική σταδιοδρομία
Εκλέχθηκε βουλευτής Α΄ Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1977. Υπήρξε ένας από τους πρώτους Έλληνες βουλευτές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: αρχικά διορίστηκε ευρωβουλευτής τον Ιανουάριο του 1981 με απόφαση του Ανδρέα Παπανδρέου (όταν η Ελλάδα εισήλθε επίσημα στην τότε ΕΟΚ) και στην συνέχεια εκλέχθηκε στις πρώτες ελληνικές ευρωεκλογές που διεξήχθησαν τον Οκτώβριο του 1981, ταυτόχρονα με τις βουλευτικές. Ως ευρωβουλευτής χρημάτισε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από τις 20 Ιανουαρίου 1982 έως τις 20 Ιουλίου 1984.
Ο Κώστας Νικολάου απεβίωσε τον Μάρτιο του 2018.
Αδελφός του είναι ο Λάμπης Νικολάου, τέως αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ) και τέως πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1981-1984
Παραβένες
[[Αρχείο:Paraben-2D-skeletal.png|μικρογραφία|262x262εσ| Γενική χημική δομή των παραβένων
(εστέρες του παρα- υδροξυβενζοϊκού οξέος)
όπου R = αλκυλομάδα]] Οι παραβένες είναι μια κατηγορία ευρέως χρησιμοποιούμενων συντηρητικών στα καλλυντικά και φαρμακευτικά προϊόντα. Από χημική άποψη, πρόκειται για μια σειρά από παραϋδροξυβενζοϊκούς εστέρες ή εστέρες του παρα-υδροξυβενζοϊκού οξέος (επίσης γνωστού ως 4-υδροξυβενζοϊκό οξύ). Οι παραβένες είναι αποτελεσματικά συντηρητικά σε πολλούς τύπους ενώσεων. Αυτές οι ενώσεις και τα άλατά τους, χρησιμοποιούνται κυρίως για τις βακτηριοκτόνες και μυκητοκτόνες ιδιότητες τους. Βρίσκονται σε σαμπουάν, ενυδατικές κρέμες, τζελ ξυρίσματος, προσωπικά λιπαντικά, τοπικά / παρεντερικά φαρμακευτικά προϊόντα, προϊόντα για μαύρισμα, μακιγιάζ και οδοντόκρεμες. Χρησιμοποιούνται επίσης ως πρόσθετα τροφίμων.
Τρόπος δράσης
Οι παραβένες είναι ενεργές έναντι ενός ευρέος φάσματος μικροοργανισμών. Ωστόσο, ο αντιβακτηριδιακός τρόπος δράσης τους δεν είναι καλά κατανοητός. Θεωρείται ότι δρουν διακόπτοντας τις διεργασίες μεταφοράς διαμέσου της μεμβράνης ή αναστέλλοντας τη σύνθεση του DNA και του RNA ή ορισμένων κρίσιμων ενζύμων, όπως οι ΑΤΡάσες και οι φωσφοτρανσφεράσες, σε ορισμένα βακτηριακά είδη. Το προπυλπαραμπέν θεωρείται πιο ενεργό έναντι των περισσότερων βακτηρίων από ότι το methylparaben. Η ισχυρότερη αντιβακτηριακή δράση του propylparaben μπορεί να οφείλεται στην μεγαλύτερη διαλυτότητά του στη βακτηριακή μεμβράνη, η οποία του επιτρέπει να φτάσει σε στόχους στο κυτταρόπλασμα σε μεγαλύτερες συγκεντρώσεις. Ωστόσο, δεδομένου ότι η πλειονότητα των μελετών σχετικά με τον μηχανισμό δράσης των paraben υποδηλώνει ότι η αντιβακτηριακή δράση τους συνδέεται με τη μεμβράνη, είναι πιθανό η μεγαλύτερη διαλυτότητα των λιπιδίων της να διαταράξει τη λιπιδική διπλοστοιβάδα, παρεμποδίζοντας έτσι τις διεργασίες μεταφοράς βακτηριακής μεμβράνης και ίσως να προκαλέσει διαρροή ενδοκυττάρικων συστατικών.
Χημεία
Οι παραβένες είναι εστέρες του παρα-υδροξυ βενζοϊκού οξέος, από το οποίο προέρχεται και το όνομα. Οι κοινές παραβένες περιλαμβάνουν το μεθυλοπαραμπέν (E218), αιθυλοπαραμπέν (Ε214), προπυλοπαραμπέν (Ε216), βουτυλοπαραμπέν και επτυλοπαραμπέν (Ε209). Οι λιγότερο κοινές παραβένες περιλαμβάνουν το ισοβουτυλοπαραμπέν, το ισοπροπυλοπαραμπέν, το βενζυλοπαραμπέν και τα άλατα νατρίου τους. Η γενική χημική δομή μιας παραβένης φαίνεται στην επάνω δεξιά γωνία αυτής της σελίδας, όπου το R συμβολίζει μια ομάδα αλκυλίου όπως μεθύλιο, αιθύλιο, προπύλιο ή βουτύλιο.
Σύνθεση
Ολές οι εμπορικά χρησιμοποιούμενες παραβένες παράγονται συνθετικά, αν και μερικές είναι ίδιες με αυτές που βρίσκονται στη φύση. Παράγονται με την εστεροποίηση του παρα-υδροξυβενζοϊκού οξέος με την κατάλληλη αλκοόλη, όπως μεθανόλη, αιθανόλη ή n-προπανόλη. Το παρα-υδροξυβενζοϊκό οξύ παράγεται με τη σειρά του βιομηχανικά από μια τροποποίηση της αντίδρασης Kolbe-Schmitt, χρησιμοποιώντας φαινοξείδιο του καλίου και διοξείδιο του άνθρακα.
Υγεία
Τα περισσότερα από τα διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με την τοξικότητα στις παραβένες προέρχονται από μελέτες μεμονωμένης έκθεσης, που αφορά σε έναν τύπο παραβένης σε έναν τύπο προϊόντος. Σύμφωνα με την έρευνα για τις παραβένες, αυτό είναι σχετικά ασφαλές, θέτοντας μόνο έναν αμελητέο κίνδυνο για το ενδοκρινές σύστημα. Ωστόσο, δεδομένου ότι χρησιμοποιούνται πολλοί τύποι παραβένων σε πολλούς τύπους προϊόντων, απαιτείται περαιτέρω αξιολόγηση του πρόσθετου και του σωρευτικού κινδύνου πολλαπλής έκθεσης σε παραβένες από την καθημερινή χρήση πολλαπλών καλλυντικών και / ή προϊόντων προσωπικής φροντίδας. Η αμερικανική ένωση φαρμάκων (FDA) δηλώνει ότι δεν έχουν καμία πληροφορία ότι η χρήση παραβένων στα καλλυντικά έχει κάποια επίδραση στην υγεία. Συνεχίζουν να εξετάζουν ορισμένες ερωτήσεις και να αξιολογούν δεδομένα σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις στην υγεία από τη χρήση παραβένων.
Αλλεργικές αντιδράσεις
Οι παραβένες είναι, ως επί το πλείστον, μη ερεθιστικές και μη ευαισθητοποιητικές. Λιγότερο από το 3% των ασθενών με δερματίτιδα εξ επαφής ή έκζεμα, βρέθηκε να έχει ευαισθησία στις παραβένες. Έχει αναφερθεί τουλάχιστον μία περίπτωση αλλεργικής αντίδρασης στις παραβένες.
Καρκίνος του μαστού
Η Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου ανέφερε μια μελέτη του 2004 που διαπίστωσε την ύπαρξη παραβένων στον ιστό του μαστού των ασθενών με μαστεκτομή, αλλά δεν διαπίστωσε ότι οι παραβένες αποτελούν αιτία των καρκίνων. Ο Michael Thun της ACS δήλωσε ότι οι επιδράσεις των παραβένων θα ήταν ελάχιστες σε σύγκριση με άλλους κινδύνους "όπως η λήψη ορμονών μετά την εμμηνόπαυση και το υπερβολικό βάρος". Μια ανασκόπηση του 2005 κατέληξε στο συμπέρασμα "είναι βιολογικά αβάσιμο ότι οι παραβένες θα μπορούσαν να αυξήσουν τον κίνδυνο οποιουδήποτε μεσολαβούμενου από οιστρογόνο τελικού σημείου, συμπεριλαμβανομένων των επιδράσεων στο ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα ή του καρκίνου του μαστού" και ότι "η χειρότερη περίπτωση της καθημερινής έκθεσης σε παραβένες θα παρουσίαζε σημαντικά μικρότερο κίνδυνο σε σχέση με έκθεση σε φυσικά ενδοκρινικά ενεργά χημικά στη διατροφή όπως το φυτοοιστρογόνο daidzein".