cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολωνικές Λεγεώνες στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Ιστορία
Η μονάδα έγινε ανεξάρτητος σχηματισμός του Αυστροουγγρικού Στρατού χάρη στις προσπάθειες της ΠΕΣΚΑ και των Πολωνών μελών του αυστριακού κοινοβουλίου. Το προσωπικό προερχόταν κυρίως από πρώην μέλη διαφόρων προσκοπικών οργανώσεων, συμπεριλαμβανομένων της Πολωνικής Διμοιρίας Τυφεκιοφόρων (Drużyny Strzeleckie) και της Ένωσης Τυφεκιοφόρων (Związek Strzelecki), καθώς και εθελοντών από όλη την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία.
Αρχικά, οι Πολωνικές Λεγεώνες αποτελούνταν από δύο λεγεώνες: την Ανατολική και τη Δυτική Λεγεώνα, που σχηματίστηκαν και οι δύο στις 27 Αυγούστου. Μετά από μια ρωσική νίκη στη Μάχη της Γαλικίας (Αύγουστος-Σεπτέμβριος 1914), η λεγεώνα της Ανατολικής Πολωνίας αρνήθηκε να πολεμήσει για λογαριασμό της Αυστροουγγρικής πλευράς εναντίον της Ρωσίας και διαλύθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου. Στις 19 Δεκεμβρίου, η δυτική λεγεώνα μετατράπηκε σε τρεις ταξιαρχίες: η 1η Ταξιαρχία των Πολωνικών Λεγεώνων υπό τον Γιούζεφ Πιουσούτσκι, που σχηματίστηκε στα μέσα Δεκεμβρίου, η 2η Ταξιαρχία των Πολωνικών Λεγεώνων υπό τον Γιούζεφ Χάλερ, που σχηματίστηκε μεταξύ των μέσων Δεκεμβρίου και του Μαρτίου (οι πηγές ποικίλλουν) και η 3η Ταξιαρχία των Πολωνικών Λεγεώνων υπό τον Ζίγκμουντ Ζιελίνσκι (αργότερα υπό τον Μπολέσουαφ Ρόγια), που σχηματίστηκε στις 8 Μαΐου 1915. Όλες οι ταξιαρχίες είχαν τα εξής:
Οι διοικητές των Λεγεώνων ήταν διαδοχικά: Στρατηγός Κάρολ Ντούρσκι-Τσάσκα (Σεπτέμβριος 1914 – Φεβρουάριος 1916), Στρατηγός Στανίσουαφ Πουχάλσκι (μέχρι το Νοέμβριο του 1916), Συνταγματάρχης Στανίσουαφ Σεπτίτσκι (μέχρι τον Απρίλιο του 1917) και Συνταγματάρχης Ζίγκμουντ Ζιελίνσκι (μέχρι τον Αύγουστο του 1917). Μετά το τέλος του πολέμου, οι αξιωματικοί των Πολωνικών Λεγεώνων έγιναν η ραχοκοκαλιά του Πολωνικού Στρατού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Αυστροουγγαρίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Γιούζεφ Πιουσούτσκι
Λουδοβίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών (1838-1886)
O Λουδοβίκος (Lodovico, 1 Αυγούστου 1838 - 8 Ιουνίου 1886) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν κόμης του Τράνι και διάδοχος του Βασιλείου των Δύο Σικελιών.
Βιογραφία
Ο Λουδοβίκος Μαρία ήταν γιος του Φερδινάνδου Β΄ των Δύο Σικελιών και της Μαρίας Θηρεσίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου, Αρχιδούκα της Αυστρίας & Δούκα του Τέσσεν.
Οικογένεια
Το 1861 νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη Λουδοβίκα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Μαξιμιλιανού Ιωσήφ, Δούκα εν Βαυαρία, και απέκτησαν τέκνο:
Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα τέκνο:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Γαϊτάνος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Ο Γκαετάνο, ιταλ. Gaetano (12 Ιανουαρίου 1846 - 26 Νοεμβρίου 1871) από τον Οίκο των Βουρβόνων-δύο Σικελιών ήταν κόμης του Τζιρτζέντι (Ακράγαντα).
Βιογραφία
Ο Γκαετάνο-Μάριος-Φρειδερίκος ήταν o τέταρτος γιος του Φερδινάνδου Β΄ των Δύο Σικελιών και της Μαρίας-Θηρεσίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου αρχιδούκα της Αυστρίας & δούκα του Τέσεν.
Οικογένεια
Το 1868 νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρη του Φραγκίσκου δε Ασίς δούκα του Κάδιθ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Καικιλία του Μπω
Η Καικιλία, γαλλ. Cecile (1230 - 1275) από τον Οίκο του Μπω ήταν κόρη του κυρίου του Μπω και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Σαβοΐας.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Μπαράλ του Μπω υποκόμη της Μασσαλίας & κυρίου του Μπω και της Σίβυλλας του Αντούζ, κόρης του Πιέρ Μπερμόντ και της Κωνσταντίας της Τουλούζης.
Ο σύζυγός της απεβίωσε το 1253 και ο γιος τους ήταν 8 ετών, έτσι η Καικιλία ανέλαβε την επιτροπεία ως το 1259.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1244 τον Αμεδαίο Δ΄ κόμη της Σαβοΐας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Μπω Κατηγορία:Κόμισσες της Σαβοΐας
Αμπεντκάρ Τζαγιάντι
Το Αμπεντκάρ Τζαγιάντι ή Μπιμ Τζαγιάντι είναι ετήσιο φεστιβάλ που λαμβάνει χώρα στις 14 Απριλίου για να τιμήσει τη μνήμη του Μ. Ρ. Αμπεντκάρ. Σηματοδοτεί τα γενέθλια του Δρ. Μπαμπασαχέμπ Β. Ρ. Αμπεντκάρ, ο οποίος γεννήθηκε στις 14 Απριλίου 1891. Από το 2015 είναι επίσημη αργία σε όλη την Ινδία. Εορτάζεται όχι μόνο στην Ινδία αλλά και σε όλο τον κόσμο.
Οι λιτανείες για το φεστιβάλ πραγματοποιούνται από τους οπαδούς του στο Τσάιτγια Μπούμι στη Βομβάη και το Ντίκσα Μπούμι στη Ναγκπούρ. Συνήθως, άτομα όπως ο Πρόεδρος, ο Πρωθυπουργός και οι ηγέτες των μεγάλων πολιτικών κομμάτων, αποτίουν φόρο τιμής στο άγαλμα του Αμπεντκάρ στο Κοινοβούλιο της Ινδίας στο Νέο Δελχί. Εορτάζεται σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα από τους Ντάλιτ που ασπάστηκαν τον Βουδισμό μετά από το παράδειγμά του. Στην Ινδία, πολλοί άνθρωποι επισκέπτονται τα τοπικά αγάλματα που τιμούν τον Αμπεντκάρ σε πομπή με πολλές φανφάρες.
Αφιερώματα
Ένα Google Doodle δημοσιεύθηκε για τα 124α γενέθλια του Αμπεντκάρ.
Το 2017, με την ευκαιρία του Αμπεντκάρ Τζαγιάντι, το Twitter ξεκίνησε το εμότζι Δρ. Αμπεντκάρ προς τιμήν του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημόσιες αργίες στην Ινδία
Arab Times
Η Arab Times διανέμεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Γερμανία, Δανία, Σουηδία.. Η εφημερίδα έχει την έδρα της στην Χιούστον του Τέξας.>
Αερόβια άσκηση
Η αερόβια άσκηση (ή καρδιαγγειακή άσκηση, όρος που της έχει αποδοθεί λόγω των οφελών για την καρδιαγγειακή υγεία) είναι είδος γυμναστικής και περιλαμβάνει κάθε άσκηση η οποία περιλαμβάνει ή βελτιώνει την κατανάλωση οξυγόνου από το σώμα και στην οποία κινούνται ρυθμικά και επαναλαμβανόμενα μεγάλες μυϊκές ομάδες του σώματος, με συνέπεια την ταχύτερη καύση θερμίδων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σωματική άσκηση
Χρύσα Κουβελιώτου
Η Χρύσα Κουβελιώτου (1956) είναι Ελληνίδα αστροφυσικός που ζει και εργάζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1956. Σπούδασε φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από το οποίο έλαβε το πτυχίο της το 1975. Ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Αστροφυσική στο Πανεπιστήμιο του Σάσεξ στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1977. Στη Γερμανία πήρε διδακτορικό από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου και το Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ το 1981. Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών πριν την μετάβασή της στις Ηνωμένες Πολιτείες για να ακολουθήσει σταδιοδρομία ως ερευνήτρια. Είναι καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Τζωρζ Ουάσινγκτον, και έχει εργαστεί ως ερευνήτρια στο Διαστημικό Κέντρο Πτήσεων Μάρσαλ της NASA.
Στις 9 Ιουνίου 2016 η Χρύσα Κουβελιώτου εκλέχθηκε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Στις 13 Απριλίου 2020 επιλέχθηκε ως μέλος στο Ανώτατο Συμβούλιο της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Αστροφυσικοί Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες Κατηγορία:Αντεπιστέλλοντα μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Εβούρωνες
Οι Εβούρωνες ήταν κελτική φυλή που ζούσε στα βορειοανατολικά της Γαλατίας, στις σημερινές νότιες Κάτω Χώρες, στο ανατολικό Βέλγιο και στη γερμανική Ρηνανία, την εποχή που η περιοχή αυτή κατακτήθηκε από τη Ρώμη. Παρόλο που ζούσαν στη Γαλατία, περιγράφηκαν επίσης ως Βέλγες και ως Γερμανικό φύλο.
Οι Εβούρωνες διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην αναφορά του Ιούλιου Καίσαρα στους «Γαλατικούς Πολέμους» του, ως τη σημαντικότερη φυλή στην ομάδα φυλών Germani cisrhenani, δηλαδή φύλο Γερμανών που ζούσε δυτικά του Ρήνου μεταξύ των Βελγών. Ο Καίσαρας ισχυρίστηκε ότι το όνομα των Εβούρωνων εξαφανίστηκε μετά την αποτυχημένη επανάστασή τους κατά των δυνάμεών του κατά τη διάρκεια των Γαλατικών Πολέμων. Το αν ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού ζούσε στην περιοχή, όπως οι Τούνγκροι, το φυλετικό όνομα που βρέθηκε εδώ αργότερα, είναι αβέβαιο, αλλά θεωρείται πιθανό.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γαλατικοί λαοί
Κίμπερλεϊ
Το Κίμπερλεϊ είναι πόλη της Νότιας Αφρικής. Έχει πληθυσμό 225,160 κατοίκους. Αποτελεί την πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας Βόρειου Ακρωτηρίου. Βρίσκεται περίπου 110 χιλιόμετρα ανατολικά της συμβολής των ποταμών Βάαλ και Οράγγη. Η πόλη έχει σημαντική ιστορική σημασία λόγω της δραστηριότητας εξόρυξης διαμαντιών κατά το παρελθόν και της πολιορκίας της κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Πολέμου των Μπόερς. Οι Βρετανοί επιχειρηματίες Σέσιλ Ρόουντς και Μπάρνυ Μπαρνάτο δημιούργησαν την περιουσία τους στο Κίμπερλεϊ, και ο Ρόουντς μάλιστα ίδρυσε την εταιρεία διαμαντιών De Beers κατά την πρώιμη περίοδο εξόρυξης στην πόλη.
Στις 2 Σεπτεμβρίου 1882, η Κίμπερλι έγινε η πρώτη πόλη στο νότιο ημισφαίριο και η δεύτερη στον κόσμο μετά τη Φιλαδέλφεια, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, της οποίας οι δρόμοι φωτίστηκαν με ηλεκτρικό φωτισμό. Επίσης το πρώτο χρηματιστήριο στην Αφρική χτίστηκε στο Κίμπερλεϊ το 1881.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Νότιας Αφρικής
Φεντερίκο Μπαρότσι
Ο Φεντερίκο Μπαρότσι (Federico Barocci, περ. 1535 - 30 Σεπτεμβρίου 1612) ήταν Ιταλός ζωγράφος. Γεννήθηκε στο Ουρμπίνο και, εκτός από δύο ταξίδια στην Ρώμη στην αρχή της σταδιοδρομίας του, εκεί έζησε και δημιούργησε. Λέγεται ότι εγκατέλειψε τις τοιχογραφίες του στο Καζίνο του Πίου Δ΄ στους Κήπους του Βατικανού, φοβούμενος μήπως οι αντίζηλοί του τον δηλητηριάσουν. Αυτή η υπερευαίσθητη ιδιοσυγκρασία του φαίνεται στο έργο του που αποτελείται κυρίως από θρησκευτικά θέματα, με επιρροές από τους Κορρέτζο και Ραφαήλ (που προερχόταν κι αυτός από το Ουρμπίνο), οι οποίες διοχετεύτηκαν σε μιαν άκρως προσωπική και ευαίσθητη απόδοση.
Τα χρώματά του είναι έντονα αλλά αρμονικά και μολονότι οι εικόνες του προδίδουν εσώτερη τρυφερότητα, ο συνολικός χειρισμός έχει μεγάλο σφρίγος. Μολονότι εργάστηκε μακριά από τα κύρια κέντρα τέχνης, τα έργα του είχαν μεγάλη ζήτηση και ανάμεσα στους πάτρωνές του περιλαμβάνεται και ο αυτοκράτορας Ροδόλφος Β΄.
Ο Μπαρότσι ισχυριζόταν μονίμως ότι ήταν άρρωστος αλλά είχε μια μακρά και παραγωγική σταδιοδρομία τόσο ως σχεδιαστής όσο και ως ζωγράφος. Ήταν από τους πρώτους καλλιτέχνες που έκαναν χρήση της χρωματιστής κιμωλίας. Θεωρείται ο μεγαλύτερος και περισσότερο προσωπικός ζωγράφος της εποχής του στην κεντρική Ιταλία και ορισμένα χαρακτηριστικά των έργων είναι εντελώς μανιεριστικά, όπως η ασαφής μεταχείριση του χώρου και τα κυματιστά ενδύματα. Αλλά η σταθερότητα και η ζωντάνια του παραπέμπουν στο μπαρόκ. Ο διακεκριμένος ιστορικός του μπαρόκ Μπελόρι, τον θεωρούσε τον μεγαλύτερο Ιταλό ζωγράφο της εποχής του και τον οίκτιρε που «μαράζωνε στο Ουρμπίνο».
Πηγή
“The Consice Oxford Dictionary of Art and Artists”, Ian Chilvers (editor) – Oxford University Press 1990
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Χόβι Σταρ
Καριέρα
Ο Σέκουλετς γεννήθηκε στη Χαΐφα του Ισραήλ. Σε ηλικία 6 ετών, ξεκίνησε τη μουσική του καριέρα συμμετέχοντας σε οντισιόν για παιδιά στο Ισραήλ. Κατά τη διάρκεια της υποχρεωτικής στρατιωτικής του θητείας, ήταν μέλος της IDF Band για τρία χρόνια.
Το 2009 συμμετείχε ως Χόβι Σταρ στην έβδομη σεζόν του Kokhav Nolad, την ισραηλινή έκδοση του Idol που μεταδόθηκε από τον Μάιο μέχρι τον Αύγουστο του 2009 και κατέλαβε την έβδομη θέση. Την ίδια χρονιά ο Σταρ συμμετείχε επίσης στο Φεστιβάλ Παιδικού Τραγουδιού στο Ισραήλ με το τραγούδι που είχε συνθέσει ο ίδιος "Little boy, big boy".
Τον επόμενο χρόνο επέστρεψε στο Kokhav Nolad για να παρουσιάσει το Star Live - μια εκπομπή πίσω από τις κάμερες σχετικά με το σόου για λογαριασμό της ηλεκτρονικής πλατφόρμας ΜΑΚΟ και παράλληλα έκανε ένα guest στο Ha Boker Shel Keshet ώστε να σχολιάζει τους συμμετέχοντες.
Κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου συνέχισε τη μουσική του καριέρα με ποικίλες παραγωγές τραγουδιών όπως το "Playing dangerous" και "Boyfriend" προτού αποφασίσει να κάνει ένα διάλειμμα πό τη μουσική για ένα έτος πέρα από το Ισραήλ. Με την επιστροφή του στην πατρίδα, ο Χόβι κυκλοφόρησε το "W.S.I.L" και ξεκίνησε μια περιοδεία με μουσικά συγκροτήματα και solo εμφανίσεις σε όλο τον κόσμο για τα επόμενα τρία χρόνια, κάνοντας εμφανίσεις σε πολλές χώρες παγκοσμίως. Ως στιχουργός, ο Χόβι Σταρ έχει συνθέσει για άλλους ισραηλινούς τραγουδιστές όπως ο Liel Kolet ("Red Lines"), ο Or Bar ("Sorry", "Glass Doll", "One Hug Too Many"), ο Megior Biton ("Girls' Night") και ο Barak Tamam ("Live").
Έχει επίσης υπάρξει ηθοποιός φωνής σε εβραϊκές εκδοχές ταινιών όπως μεταξύ άλλων οι : Lego, Inside Out, Lucky Duck, Frozen Fever, My First Dragon 2, Paddington Bear, Maya the Bee, Batman, Sabrina the Teenage Witch, The Nut Job, Geronimo Stilton, CJ The DJ.
Το 2016 ο Σταρ συμμετείχε στην ισραηλινή παραγωγή της "Μικρής Γοργόνας" και της "Star of the sea", ένας ρόλος γραμμένος ειδικά για αυτόν.
Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision
Το 2015 συμμετείχε στο HaKokhav Haba La'Eirovizion, τη διαδικασία επιλογής του ισραηλινού εκπροσώπου στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, κερδίζοντας στο σόου. Εκπροσώπησε το Ισραήλ στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2016 στη Στοκχόλμη με το τραγούδι "Made of Stars".
Στην Eurovision, ο Σταρ ήταν τέταρτος στον δεύτερο ημιτελικό στις 12 Μαΐου και πέρασε στον τελικό κατακτώντας την έβδομη θέση. Στον μεγάλο τελικό στις 14 Μαΐου, ο Σταρ τραγούδησε στην έβδομη θέση και κατέλαβε την 14η θέση στην τελική κατάταξη - έβδομος στην ψηφοφορία της επιτροπής, κερδίζοντας 12 πόντους από τη Γερμανία.
Προσωπική ζωή
Τον Απρίλιο του 2016, υπέστη ένα ομοφοβικό επεισόδιο στο αεροδρόμιο της Μόσχας ενώ ήταν σε περιοδεία για να προωθήσει τη συμμετοχή του στην Eurovision. Ο Σταρ δήλωσε ότι οι Ρώσοι αστυνομικοί έσκισαν το διαβατήριό του, γέλασαν εις βάρος του και τον υποτίμησαν εξαιτίας της ομοφυλοφιλίας του, της εμφάνισής του και του makeup του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισραηλινοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Ισραήλ Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2016 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ολουμπάγιο Αντεφέμι
Ο Ολουμπάγιο Αντεφεμί (13 Αυγούστου 1985 - 18 Απριλίου 2011) η αλλίως εν συντομία Μπάγιο, ήταν Νιγηριανός ποδοσφαιριστής όπου και η τελευταία του ομάδα ήταν η Α.Ο. Ξάνθη.
Βιογραφικό και ποδοσφαιρική Καριέρα
Ο Ολουμπάγιο Αντεφεμί γεννήθηκε στο Λάγος, στην πρωτεύουσα της Νιγηρίας, τον Αύγουστο του 1985.
Από μικρή ηλικία ήθελε να ασχοληθεί πλήρως με το ποδόσφαιρο. Άρχισε από τις ακαδημίες ποδοσφαίρου της Μπέντελ Ίνσουρανς (ομάδα που βρισκόταν στο Λάγος), και εκεί γνώρισε συμπαίκτες του που έγιναν γνωστοί από το πέρασμα που έκαναν από την Ελλάδα ή από το εξωτερικό. Είχε γνωρίσει τον Ουίλσον Ορούμα, τον Πίους Ικέντια και τον Ιφεάνι Ουντέζε και τον έμαθαν να έχει περισσότερο ενδιαφέρον για το ποδόσφαιρο.
Μέχρι και το 2000 αγωνιζόταν εκεί. Βέβαια, μετά τις ακαδημίες πήγε στην κανονική ομάδα και έκανε το επίσημο ντεμπούτο του την σεζόν 2001-02. Μετά, την επόμενη σεζόν δέχτηκε την πρόταση μιας άλλης Νιγηριανής ομάδας ποδοσφαίρου, της "Delta Force" (Δέλτα Φορς). Μετά την αποχώρηση του από την ομάδα το 2004, θεωρήθηκε ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές που πέρασαν από την ομάδα.
Μετά την αποχώρηση του, Ισραηλινές ομάδες βρήκαν ενδιαφέροντα στοιχεία ως ποδοσφαιριστής. Ανάμεσα σε αυτές τις ομάδες ήταν και η Χαποέλ Ιερουσαλήμ με την οποία και συμφώνησε. Παρέμεινε εκεί για έναν μόνο χρόνο, ωστόσο αποφάσισε να κάνει καριέρα στο Ισραήλ. Για αυτό και δέχτηκε την πρόταση της Χαποέλ Τελ Αβίβ. Εκεί κατάφερε να κάνει μόλις 10 συνολικά εμφανίσεις, χωρίς να πετύχει γκολ. Αφού έφυγε από το Τελ Αβίβ, πήγε σε μια ακόμη ισραηλινή ομάδα ποδοσφαίρου, τη Χακοάχ Ραμάτ Γκάν. Εκεί δεν πραγματοποίησε καμμία εμφάνιση και αποχώρησε για να πάει στην τελευταία του ομάδα στο Ισραήλ, τη Χαποέλ Μπνέι Λόντ, όπου έκανε τις περισσότερες συγκριτικά εμφανίσεις πετυχαίνοντας και δύο τέρματα.
Έπειτα έκανε καριέρα στην Ευρώπη, εντασσόμενος στη γαλλική Μπουλόν Π.Σ., ενώ στη συνέχεια μετακόμισε στο Βουκουρέστι για να ενταχθεί στο δυναμικό της τοπικής Ραπίντ. Αργότερα πήγε στην Αυστρία, στην ομάδα της Ράινντορφ Αλταχ, πριν ταξιδέψει στην Ελλάδα για την τελευταία του ποδοσφαιρική ομάδα, την Ξάνθη.
Θάνατος
Σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στην Εγνατία Οδό κοντά στην πόλη της Καβάλας. Ο προορισμός του ήταν η Νιγηρία, όπου θα πήγαινε να ολοκληρώσει κάποιες διαδικασίες για τον αρραβώνα με τη μνηστή του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νιγηριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Μπουλόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νιγηρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νιγηρίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Νιγηρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ραπίντ Βουκουρεστίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Ράινντορφ Άλταχ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντέλτα Φορς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπεντέλ Ίνσουρανς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάκοα Αμιντάρ Ραμάτ Γκαν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάποελ Ιερουσαλήμ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάποελ Μπνι Λοντ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάποελ Τελ Αβίβ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίγκα 1 (Ρουμανία)
Πασχάλης των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
O Πασχάλιος (ιταλ. Pasquale, 15 Σεπτεμβρίου 1852 - 21 Δεκεμβρίου 1904) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν κόμης του Μπάρι.
Ο Πασχάλιος Βαϊλανός Μαρία ντελ Κάρμινε Ιωάννης-Βαπτιστής Βικέντιος-Φερρέρι Μιχαήλ Αρχάγγελος Φραγκίσκος ντι Πάολα Φερδινάνδος Φραγκίσκος ντε Ασσίζι Λουδοβίκος-Βασιλεύς Αλφόνσος Γαϊτανός Ιωσήφ Πέτρος Παύλος Ιανουάριος Λουδοβίκος-Γκοντζάγκα Ιωάννης Ιωσήφ ντελλα Κρότσε Γασπάρ Μελχιόρ Βαλτάσσαρ Αλβέρτος Σεβαστιανός Γεώργιος Βινάντιος Εμμανουήλ Πλάκιντος Ανδρέας-Αβελίνος-Ρόκκος Πακίφικος Φραγκίσκος ντι Τζερόνιμο Φήλιξ Τισιανός Άννα Φιλομένα Σεβασία Λουκία Λουιτγάρδη Απολλίνα ήταν γιος του Φερδινάνδου Β΄ των Δύο Σικελιών και της Μαρίας Θηρεσίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου της Αυστρίας, Δούκα του Τέσσεν.
Το 1878 νυμφεύτηκε μοργανατικά την Μπλανς Μαρκοναί, κόρη της Ενριέτ ντε Μαρκοναί.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών
Ιωάννης Β΄ της Κύπρου
Ο Ιωάννης Β΄ της Κύπρου, επίσης γνωστός ως Ιωάννης Β΄ των Λουζινιάν, (Λευκωσία, 16 Μαΐου 1418 - Λευκωσία, 28 Ιουλίου 1458) ήταν Βασιλέας της Κύπρου, Τιτλούχος βασιλιάς της Ιερουσαλήμ και Τιτλούχος βασιλιάς του Αρμενικού βασιλείου της Κιλικίας από το 1432 έως τον θάνατό του.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λευκωσία και ήταν μεγαλύτερος γιος του Ιανού των Λουζινιάν και της δεύτερης συζύγου του, Καρλόττας. Σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών διαδέχθηκε τον πατέρα του στον θρόνο της Κύπρου.
Απεβίωσε στις 28 Ιουλίου 1458 σε ηλικία 40 ετών, με την, τότε, δεκατετράχρονη Καρλόττα να τον διαδέχεται στον θρόνο, όπου και παρέμεινε από το 1459 έως το 1464, βασιλεύοντας μαζί με τον σύζυγό της, Λουδοβίκο της Γενεύης, νεότερο υιό του Λουδοβίκου και της Άννας των Λουζινιάν, κόρης του Ιανού της Κύπρου. Να σημειωθεί ότι η βασίλισσα επιχείρησε χωρίς επιτυχία να απομακρύνει από τη διαδοχή τον νόθο γιο του συζύγου της, Ιάκωβο, ο οποίος εν τέλει χρίστηκε δεύτερος στη διαδοχή (μετά την Καρλόττα) από τον πατέρα του. Ενταφιάστηκε εντός της Εκκλησίας της Αγίας Σοφίας, στη Λευκωσία, η οποία και αποτελούσε τον τόπο ταφής των μελών της βασιλικής οικογένειας.
Οικογένεια
Ο Ιωάννης νυμφεύθηκε σε πρώτο γάμο την Αμαδέα Παλαιολογίνα (1429 – 1440), κόρη του Ιωάννη-Ιακώβου μαρκησίου του Μομφερράτου και σε δεύτερο την Ελένη Παλαιολογίνα (1428-1458), κόρη του Θεόδωρου Β΄ Παλαιολόγου (1396 – 1448), δεσπότη του Μωρέως (δευτερότοκου γιου του Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου, Αυτοκράτορα των Ρωμαίων 1350 – 1425). Οι απόγονοί του ήσαν, μονάχα, θηλυκού γένους:
Μητέρα της Ελένης ήταν η Κλεώπα Μαλατέστα, κόρη του Μαλατέστα Δ΄, κυρίου του Πέζαρο και του Φάνο, και της Ελιζαμπέτα ντα Βαράνο, η οποία απεβίωσε μυστηριωδώς το 1433.
Από την εξωσυζυγική του σχέση με τη Μαριέττα της Πάτρας απέκτησε έναν γιο:
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Κύπρου Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ Κατηγορία:Επίτιμοι βασιλείς της Ιερουσαλήμ
Μπέτι Άλβερ
Η Ελισάβετ Μπέτι Άλβερ (εσθονικά: Betti Alver, 10/23 Νοεμβρίου 1906 - 19 Ιουνίου 1989) ήταν Εσθονή λογοτέχνιδα. Θεωρείται μια από τις σημαντικότερες παρουσίες της εσθονικής ποίησης, ενώ ασχολήθηκε επίσης με την πεζογραφία, τη συγγραφή θεατρικών έργων και τη μετάφραση.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1906 στον μικρό οικισμό Γιόγκεβα της σημερινής ομώνυμης εσθονικής επαρχίας, ο οποίος τότε αποτελούσε έδαφος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Το πέρασμά της από την παιδική στην εφηβική ηλικία συνέπεσε με την ανεξαρτησία της Εσθονίας με αποτέλεσμα η Άλβερ να συγκαταλεχθεί στην πρώτη γενιά των Εσθονών λογοτεχνών που φοίτησε σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα διαμορφωμένο πάνω στη μητρική της γλώσσα. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών της φοίτησε για ένα διάστημα στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου.
Φοιτήτρια ακόμη, παρουσιάστηκε στα γράμματα το 1927 με το μυθιστόρημα Tuulearmuke, που είχε ως κεντρικό θέμα την εξέλιξη μιας νεαρής γυναίκας και γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Το 1931, εμπνευσμένη από τον Ευγένιο Ονέγκιν του Πούσκιν, δημοσίευσε το πρώτο της ποίημα με τίτλο Lugu valgest varesest (Ένα παραμύθι από το λευκό κοράκι), το οποίο όμως έγινε δεκτό με αποθαρρυντικές κριτικές. Παρόλα αυτά συνέχισε να παράγει ποιήματα, τα οποία δημοσιεύονταν σε διάφορα φιλολογικά περιοδικά και το 1936 παρουσίασε την πρώτη της ποιητική συλλογή υπό τον τίτλο Tolm ja tuli (Σκόνη και φωτιά), η οποία δέχτηκε ως επί το πλείστον θετικές κριτικές, χαρίζοντας στην Άλβερ περίοπτη θέση στο ποιητικό προσκήνιο της χώρας. Την ίδια εποχή ανήκε στη λογοτεχνική ομάδα των Προφητών που περιλάμβανε στις τάξεις της μεταξύ άλλων τον Μπέρναρντ Κάνγκρο, τον Ούκου Μάσινγκ, την Κέρστι Μέριλαας αλλά και τον, μετέπειτα σύζυγο της Άλβερ, Χέιτι Τάλβικ, με τον οποίο παντρεύτηκε το 1937. αριστερά|μικρογραφία|Άποψη από το εσωτερικό του Μουσείου Μπέτι Άλβερ. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την οριστική προσάρτηση της Εσθονίας και των υπόλοιπων βαλτικών κρατών στη Σοβιετική Ένωση, ο σύζυγός της εκτοπίστηκε στη Σιβηρία όπου εικάζεται πως πέθανε κατά τα μέσα του 1947. Μετά από αυτήν την εξέλιξη η Άλβερ αποσύρθηκε για δεκαετίες από τη συγγραφή βγάζοντας τα προς το ζην ως μεταφράστρια, ασχολία στην οποία είχε επιδοθεί και κατά τη δεκαετία του 1930. Αυτή η απόφασή της ερμηνεύεται ως αντίδραση στη σοβιετική κυριαρχία επί της πατρίδας της, ενώ επισημαίνεται και το ότι μετά τον εκτοπισμό και την εξαφάνιση του Τάλβικ, ήταν αδύνατον για την Άλβερ να γράψει ποίηση που να ήταν ανεκτή από τις αρχές.
Σημαντικό μεταφραστικό της έργο ήταν η απόδοση στα εσθονικά του Ευγένιου Ονέγκιν του Πούσκιν που δημοσιεύτηκε σε συνέχειες από το 1957 μέχρι το 1963 στο λογοτεχνικό περιοδικό Looming (Δημιουργία), ενώ παράλληλα μετέφρασε και έργα του Γκαίτε.
Το 1966, μετά από απουσία τριάντα ετών παρουσίασε τη δεύτερη ποιητική συλλογή της με τίτλο Tähetund, η οποία περιλάμβανε παλαιότερα αλλά και νέα ποιήματά της και χαρακτηρίστηκε ως ένα από τα σπουδαιότερα ποιητικά έργα της δεκαετίας. Άλλα έργα τα επόμενα χρόνια ήταν το Eluhelbed (1971), η Ιπτάμενη πόλη (1979) και το Korallid Emajões: luuletusi (1986). Πέθανε στο Ταρτού, την 19η Ιουνίου του 1989.
Αποτίμηση
Η Άλβερ συγκαταλέγεται στους κορυφαίους Εσθονούς ποιητές και χαρακτηρίζεται ως η μεγάλη κυρία της ποίησης της χώρας της. Το 2006, με αφορμή τη συμπλήρωση εκατό ετών από τη γέννησή της, ιδρύθηκε στη - γενέτειρά της - Γιόγκεβα μουσείο αφιερωμένο στην προσωπικότητα και το έργο της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εσθονοί συγγραφείς Κατηγορία:Εσθονοί ποιητές Κατηγορία:Εσθονοί μεταφραστές Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς
Επιχείρηση Θαλάσσιος Λέων
Υπό την επωνυμία Επιχείρηση Θαλάσσιος Λέων (γερμ. Unternehmen Seelöwe) φέρεται το σχέδιο της Ναζιστικής Γερμανίας να εισβάλει στη Βρετανία κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Για να έχει επιτυχία μια παρόμοια εισβολή απαιτούνταν υπεροχή τόσο στα εναέρια όσο και στα ναυτικά μέσα στη Θάλασσα της Μάγχης. Απόπειρα ανάληψης εναέριας υπεροχής έγινε από πλευράς Λουφτβάφε, η οποία ξεκίνησε τη μάχη της Αγγλίας. Ύστερα από την αποτυχία της απόπειρας η επιχείρηση εγκαταλείφθηκε και δεν εκτελέστηκε ποτέ.
Ιστορικό υπόβαθρο
Ωστόσο ο Χίτλερ δεν είχε αντιμετωπίσει σοβαρά ενδεχόμενο εισβολής στη Βρετανία. Το 1939 είχε αναθέσει στον Πλοίαρχο Χανς Γιούργκεν Ράινικε (Hans Jürgen Reinicke), που τότε υπηρετούσε στο Γενικό Επιτελείο του Γερμανικού Πολεμικού Ναυτικού να αναλύσει τις προϋποθέσεις για ενδεχόμενη εισβολή στη Βρετανία. Ο Ράινεκε, ύστερα από πενθήμερη έρευνα, κατέληξε ότι για να έχει επιτυχία μια ενδεχόμενη απόβαση έπρεπε να πληρούνται οι εξής προϋποθέσεις:
Γερμανική πλευρά
Στην υπ' αριθ. 6 διαταγή του, με ημερομηνία 9 Οκτωβρίου 1939, ο Χίτλερ αναφέρει: "...κατάκτηση ικανοποιητικής βάσεως για τις αεροπορικές και ναυτικές επιχειρήσεις...". Δεν αναφέρονται πουθενά χερσαίες επιχειρήσεις. Πρώτη φορά που αναφέρεται η επιχείρηση "Θαλάσσιος Λέων" είναι σε σημείωμα του Στρατηγείου του Φύρερ με ημερομηνία 2 Ιουλίου 1940: "Ο Φύρερ αποφάσισε ότι κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες ίσως είναι δυνατή μια απόβαση χερσαίων δυνάμεων στην Αγγλία..." Το σημείωμα αυτό βάζει σε κίνηση τα Επιτελεία, που αναζητούν λύσεις σε παρόμοιο ενδεχόμενο, αλλά ο Χίτλερ αδιαφορεί. Στις 16 Ιουλίου, όμως, εκδίδει τη Διαταγή αριθ. 16, στην οποία αναφέρει: "Επειδή η Βρετανία, παρά την απελπιστική θέση στην οποία βρίσκεται, δεν δίνει κανένα δείγμα κατανοήσεως, αποφάσισα να προετοιμάσω εναντίον της μια χερσαία επιχείρηση και, αν είναι απαραίτητο, να την εκτελέσω...". Πολλοί ιστορικοί έχουν σχολιάσει τη μικρή παρενθετική πρόταση "αν είναι απαραίτητο", καθώς δείχνει τις διαθέσεις του Χίτλερ.
Στις 31 Ιουλίου ο Χίτλερ καλεί στο Μπέργκχοφ τους επικεφαλής του Στρατού ξηράς (Heere) και του Στόλου. Ο Αρχιναύαρχος Έριχ Ρέντερ παίρνει το λόγο και αναπτύσσει την άποψη ότι το σχέδιο απόβασης από την πλευρά του Ναυτικού είναι αρκετά δύσκολο να πραγματοποιηθεί λόγω ανεπάρκειας δυνάμεων, ενώ δίνει ως ρεαλιστική ημερομηνία πραγματοποίησής του όχι νωρίτερα από τις 15 Σεπτεμβρίου. Ο Χίτλερ δεν αντιδρά: Έχει ήδη στρέψει το βλέμμα του στην ΕΣΣΔ, πιστεύοντας ότι αν γονατίσει αυτή τη δύναμη, οι Βρετανοί δεν θα έχουν άλλο δρόμο εκτός της συνθηκολόγησης. Ωστόσο, δίνει εντολή κατάστρωσης σχετικών σχεδίων και ύστερα από αυτό αναπτύσσει τις περί εισβολής στην ΕΣΣΔ απόψεις του.
Ωστόσο ο Φύρερ θέτει, προκειμένου να πραγματοποιηθεί το σχέδιο "Θαλάσσιος Λέων", μια βασική προϋπόθεση: Η Λουτβάφε οφείλει να εκμηδενίσει τη Βρετανική Αεροπορία. Αυτή η απόφαση αποτελεί το θεμέλιο λίθο της έναρξης της Μάχης της Αγγλίας. Εκδίδει μάλιστα, τη Διαταγή αριθ. 17, με την οποία ορίζει την έναρξη αεροπορικής επίθεσης εναντίον της Βρετανίας στις 5 Αυγούστου, με κύριο στόχο την εκμηδένιση της RAF. Όλοι οι άλλοι στόχοι (πόλεις, εγκαταστάσεις κτλ.) δεν θα θιγούν: Μόνο τα αεροδρόμια, τα αεροσκάφη και τα εργοστάσια κατασκευής - επισκευής τους.
Ο Χίτλερ θέλει να έχει τελειώσει η επιχείρηση "Θαλάσσιος Λέων" μέχρι το Σεπτέμβριο. Οι στρατιωτικοί, από την άλλη, του υποδεικνύουν ότι δεν μπορούν να την ξεκινήσουν πριν τις αρχές Σεπτεμβρίου και αυτό υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα έχουν να αντιμετωπίσουν την εναέρια απειλή της RAF. Ο Χίτλερ αποφασίζει: Η επιχείρηση θα πραγματοποιηθεί, αλλά εφόσον ο Χέρμαν Γκέρινγκ και η Λουφτβάφε του θα έχουν εκμηδενίσει τη RAF.
Μετά την απόβαση ο Χίτλερ σχεδιάζει να εγκαταστήσει στη Βρετανία Γερμανική διοίκηση: ο Δρ. Φραντς Σιξ (Dr. Franz Six) των Einsatzgruppen προετοιμάζεται για κυβερνήτης της και την εγκαθίδρυση της "Νέας Τάξης". Ήδη έχουν τυπωθεί σχετικές αφίσες ενώ ο Χίτλερ παίζει με την ιδέα της μεταφοράς της Στήλης του Νέλσον στο Βερολίνο.
Η διχογνωμία των στρατιωτικών όμως συνεχίζεται. Στις 7 Αυγούστου ο στρατηγός Φραντς Χάλντερ αναφέρει σε μια σύσκεψη: "Είμαι κατηγορηματικά αντίθετος με τη σύμπτυξη του μετώπου που προτείνει το Ναυτικό. Κάτι τέτοιο θα ήταν σαν να περνούσαμε τα στρατεύματά μας από τη μηχανή των λουκάνικων". Στις 13 Αυγούστου ο Χίτλερ εγκρίνει τον περιορισμό του μετώπου, περικόπτοντας από την απόβαση την ομάδα Στρατιών Β. Στις 30 Αυγούστου η OKW (Oberkommando Wehrmacht, Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση) έχει το σχέδιο έτοιμο. Ο φον Ρούντστεντ, όμως, είναι ιδιαίτερα ανήσυχος: Οι Γερμανοί ναυτικοί δεν έχουν εμπειρία σε αποβάσεις, φοβάται μήπως αποβιβάσουν στρατεύματα είτε σε λάθος τόπο είτε σε λάθος χρόνο. Φοβάται επίσης πως οι 6.700 άνδρες του κύματος κρούσης δεν προφθάσουν καν να αποβιβαστούν: Θα έχει καταστραφεί τόσο η RAF όσο και το Βασιλικό Ναυτικό; Ποιος του εγγυάται πως οι λιμενικές εγκαταστάσεις, που είναι απαραίτητες για να διατηρήσουν το αποβατικό σώμα αξιόμαχο, θα είναι ανέπαφες;
Στις 14 Αυγούστου ο Χίτλερ μοιάζει να υπαναχωρεί: Δηλώνει στους στρατηγούς του ότι αν το εγχείρημα είναι υπερβολικά τολμηρό, καλύτερα να μη το επιχειρήσουν μέσα στο 1940, καθώς υπάρχουν και άλλοι τρόποι για να καθυποταγεί η Βρετανία. Είναι η πρώτη ένδειξη υπαναχώρησης του Φύρερ. Στις 3 Σεπτεμβρίου διαπιστώνεται πλέον με σαφήνεια ότι η RAF απέχει πολύ από το να έχει καταστραφεί. Ο Κάιτελ, επικεφαλής του OKW αναβάλλει, ύστερα από εντολή του Χίτλερ, το Θαλάσσιο Λέοντα για τις 21 Σεπτεμβρίου. Ακολουθεί νέα αναβολή για τις 27 Σεπτεμβρίου - είναι η τελευταία ημέρα κατά την οποία οι παλίρροιες θα επιτρέψουν ασφαλή απόβαση. Στις 17 Σεπτεμβρίου διαπιστώνεται ότι ο Γκέρινγκ έχει αποτύχει: Η RAF παραμένει όσο αξιόμαχη ήταν και στις αρχές Αυγούστου. Ο Θαλάσσιος Λέων αναβάλλεται επ' αόριστον. Ο Χίτλερ έχει ήδη καταστήσει σαφές ποιοι είναι "οι άλλοι τρόποι" για την καθυπόταξη της Βρετανίας: Είναι η εισβολή και καθυπόταξη της Σοβιετικής Ένωσης. Αν και αυτή η δύναμη καταρρεύσει η Βρετανία δεν θα διαθέτει πλέον κανένα πιθανό στήριγμα και θα αναγκαστεί να συνθηκολογήσει.
Η Βρετανική πλευρά
Ήδη από τα τέλη Ιουλίου η γερμανική δράση κατά της Αγγλίας έχει ξεκινήσει: Αεροσκάφη της Λουφτβάφε πραγματοποιούν αεροπορικές επιδρομές κατά του Ντόβερ, η περιοχή του οποίου πλήττεται και από πυροβόλα μεγάλου βεληνεκούς που οι Γερμανοί εγκαθιστούν στο Καλαί. Ο συνδυασμός αυτός αναγκάζει τους Βρετανούς να αποσύρουν το μητροπολιτικό στόλο από τη Μάγχη. Όλα φαίνεται να πηγαίνουν όπως τα έχει σχεδιάσει ο Χίτλερ: Θα αναγκαστούν οι Βρετανοί να ζητήσουν διαπραγματεύσεις, γεγονός που θα κάνει το "Θαλάσσιο Λέοντα" σχέδιο άνευ αντικειμένου.
Ωστόσο, οι Βρετανοί δεν μένουν με σταυρωμένα χέρια. Σε χρόνο ρεκόρ συγκροτείται και επανδρώνεται μια νέα δύναμη: Ήδη από τις 14 Μαΐου δημιουργούνται οι Local Defence Volunteers (LVD) (Εθελοντές τοπικής άμυνας), στην οποία συμμετέχουν όσοι κρίνονται ακατάλληλοι, λόγω ηλικίας ή φυσικής κατάστασης, για να υπηρετήσουν στον τακτικό στρατό. Επικεφαλής αυτής της δύναμης τοποθετήθηκε. στις 27 Μαΐου 1940, ο στρατηγός Σερ Έντμουντ Αϊρονσάιντ (Edmund Ironside). Στις 23 Ιουλίου η δύναμη αυτή μετονομάζεται σε Local Guards (τοπική φρουρά), επειδή έτσι την αποκάλεσε ο Τσώρτσιλ σε μια ραδιοφωνική εκπομπή του BBC. Μέχρι τα τέλη Ιουλίου η δύναμη αυτή έχει επανδρωθεί με μισό εκατομμύριο ανδρών, πράγμα που δείχνει πόσο σοβαρά αντιμετώπιζαν οι Βρετανοί την απειλή της απόβασης.
Οι "Locals" έχουν ανεπαρκέστατο οπλισμό και εξ ίσου ανεπαρκή εκπαίδευση. Η λαϊκή θυμοσοφία τους αποκαλεί "Broomstick Army" (στρατό με σκουπόξυλα), καθώς αρκετοί από αυτούς έχουν, αρχικά, ως όπλο ένα ραβδί με προσαρμοσμένη στην άκρη του μια ξιφολόγχη. Έτσι, ο Αϊρονσάιντ δεν έχει πολλές επιλογές. Αποφασίζει να δημιουργήσει ένα σύστημα στατικής άμυνας, με στόχο να καθυστερήσουν οι εισβολείς τόσο όσο θα χρειαζόταν η μεταφορά δυνάμεων από άλλα σημεία της χώρας και του εξωτερικού. Αν οι Γερμανοί γινόταν δυνατό να εκτραπούν χρονικά από το καθορισμένο σχέδιό τους, η Βρετανία θα έβρισκε το χρόνο ανασυγκρότησης των δυνάμεών της και θα μπορούσε να εξαπολύσει αποτελεσματική αντεπίθεση. Οι Locals δεν παραλείπουν ούτε την οργάνωση του εδάφους: Οι πινακίδες σήμανσης αφαιρούνται από τους δρόμους, τα πάσης φύσεως γήπεδα "φυτεύονται" με πασσάλους ώστε να αποτραπεί η χρήση τους ως πεδίων προσγειώσεως, οι γέφυρες υπονομεύονται ενώ επιστρατεύονται και οι καμπάνες των εκκλησιών, ως πρόχειρες σειρήνες συναγερμού!
Οι προετοιμασίες αποδεικνύονται άχρηστες. Ο Θαλάσσιος Λέων δεν πρόκειται να εκτελεστεί ποτέ. Ωστόσο οι Locals, που ξεκίνησαν ως "Στρατός με τα σκουπόξυλα" θα καταλήξουν, το 1944, να αποτελούν το σώμα της Εθνοφρουράς, με δικά του πυροβόλα, άρματα μάχης και σώματα στήριξης και ειδικές αμυντικές εγκαταστάσεις στις ακτές. Οι εγκαταστάσεις αυτές διατηρήθηκαν και μετά τον πόλεμο, μέχρι το 1956, οπότε άρχισαν σταδιακά να διαλύονται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Κωδικές ονομασίες
Ρατσούχι
δεξιά|μικρογραφία| Ρατσούχι επικαλυμμένα με [[ζάχαρη άχνη.]] Τα ρατσούχι (πολωνικά: racuchy) αποτελεί παραδοσιακό πολωνικό πιάτο από την ίδια οικογένεια τροφίμων με την κρέπα και παρόμοιο με τις αμερικανικές τηγανίτες. Τα ρατσούχι παρασκευάζονται από αλεύρι, γάλα, αυγά, ζάχαρη και λίγο αλάτι. Σε άλλες εκδόσεις παρασκευάζονται με μαγιά ή με μπέικιν πάουντερ ή με μαγειρική σόδα. Τηγανίζονται σε λάδι. Στην Πολωνία, τα ρατσούχι τρώγονται συνήθως ως σνακ στο δείπνο.
Σε ορισμένες περιοχές, τα ρατσούχι παρασκευάζονται πιο αλμυρά και σερβίρονται με ψαρόσουπα ή μανιταρόσουπα κατά τη διάρκεια του δείπνου της Παραμονής Χριστουγέννων.
Γεμισμένα ρατσούχι
Η πιο δημοφιλής έκδοση των ρατσούχι είναι με γέμιση με φέτες μήλου, τα οποία σερβίρονται με ζάχαρη. Μερικές φορές, σε πιο σύγχρονες εκδόσεις, άλλα φρούτα μπορούν να χρησιμοποιηθούν, όπως για παράδειγμα, μπανάνες. Υπάρχει επίσης μια αλμυρή γλυκιά εκδοχή των ρατσούχι, γεμισμένα με πατάτες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα εδέσματα Κατηγορία:Τηγανίτες Κατηγορία:Πολωνικά επιδόρπια Κατηγορία:Πιάτα με γέμιση
Οροσειρά του Ντεβές
Η οροσειρά του Ντεβές (γαλλικά: Massif du Devès) είναι ένα μεγάλο βασαλτικό οροπέδιο του Κεντρικού Ορεινού Όγκου (Μασίφ Σαντράλ). Βρίσκεται στο νομό Ωτ-Λουάρ μεταξύ των κοιλάδων των ποταμών Αλλιέ και Λίγηρα.
Καικιλία του Βρανδεμβούργου
Η Καικιλία, γερμ.: Cecilia von Brandenburg von Hohenzollern (π.1405 - 4 Ιανουαρίου 1449) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μπ.Λ.Βόλφενμπυτελ.
Οροσειρά του Ντεβές
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Τοπίο του Ντεβές αριστερά|μικρογραφία|Η οροσειρά Ντεβές
Καικιλία του Βρανδεμβούργου
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φρεδερίκου δούκα της Βαυαρίας-Λάντσχουτ. Αδέλφια της ήταν ο Φρειδερίκος Β΄ και ο Αλβέρτος Γ΄ Αχιλλέας, που έγιναν διαδοχικά εκλέκτορες του Βρανδεμβούργου.
Παντρεύτηκε στις 30 Μαΐου 1423 στο Βερολίνο τον Γουλιέλμο Γ΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ. Ο γάμος κανονίστηκε από τον αυτοκράτορα Σιγισμόνδο, όπως και εκείνος τής αδελφής της Μαγδαληνής με τον Φρειδερίκο Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ (εξάδελφο του Γουλιέλμου Γ΄). Και τα δύο ζευγάρια παντρεύτηκαν στις 3 Μαρτίου 1420.
Οροσειρά του Ντεβές
Τοποθεσία
Η οροσειρά του Ντεβές συνορεύει δυτικά με την άνω κοιλάδα του ποταμού Αλλιέ και τα όρη της Μαρζερίντ, στα βόρεια με την οροσειρά του Λιβραντουά, ανατολικά με την οροσειρά Μεγκάλ και νότια με τα όρη του Βιβαραί.
Τοπογραφία
Η οροσειρά του Ντεβές έχει περισσότερους από 150 κώνους σκωριών που έχουν δημιουργηθεί από ηφαιστειακές εκρήξεις τύπου Στρόμπολι. Ορισμένοι από αυτούς τους κώνους εξακολουθούν να διατηρούν τον κρατήρα τους (όπως το Μον Μπαρ κοντά στην κοινότητα Αλέγκρ) ή έχουν κρατήρες τύπου μάαρ (όπως η κοινότητα Σωβετά, η λίμνη του Μπουσέ κ.α.).
Καικιλία του Βρανδεμβούργου
Βιογραφία
Ο Γουλιέλμος Γ΄ και ο αδελφός του Ερρίκος Β΄ είχαν υποσχεθεί στην Καικιλία ως ιδιοκτησία χηρείας (γερμ. wittum, αγγλ. jointure) το κάστρο Μπόντενταϊχ συν μία ετήσια σύνταξη 2.000 γκίλντερς. Μετά από μία ανταλλαγή εδαφών, η Καικιλία έλαβε αντ' αυτού το κάστρο Βόλφενμπυτελ. Όμως ο επίσκοπος Μάγκνους της Σαξονίας-Λάουεμπουργκ προσπάθησε να εξαργυρώσει τις υποσχέσεις προς τον Ερρίκο Ε΄ και συγκεκριμένα για το κάστρο Βόλφενμπυτελ. Για να αποφύγει τους ισχυρισμούς τού επισκόπου, η Καικιλία παρέδωσε το κάστρο στον Ερρίκο Β΄ το 1432. Αυτός κατάφερε να αποτρέψει τους ισχυρισμούς τού επισκόπου, ωστόσο ζήτησε από τη Καικιλία και τα παιδιά της να φύγουν από το κάστρο του. Αναφέρεται ότι η Καικιλία τού είπε: "αυτό δεν το είχε στο μυαλό του ο αδελφός σας και η συμπεριφορά σας είναι μία συμπεριφορά ανάρμοστη για έναν κύριο του Μπράουνσβαϊγκ, ακόμη και αν ήταν προς μία γυναίκα ενός ταπεινού υπηκόου". Ταπεινωμένη, η Καικιλία και τα παιδιά της μετακόμισαν στο κάστρο Σένινγκεν. Στη συνέχεια ξεκίνησε μία διαμάχη μεταξύ του Ερρίκου Β΄ και του Γουλιέλμου Γ΄. Η διαφορά διευθετήθηκε διαιρώντας το δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ. Ο Ερρίκος Β΄ δέχτηκε το Βόλφενμπυτελ, ενώ ο Γουλιέλμος Γ΄ ανέλαβε το πριγκιπάτο του Κάλενμπεργκ.
Η Καικιλία απεβίωσε στις 4 Ιανουαρίου 1449 και τάφηκε στον καθεδρικό ναό του Μπράουνσβαϊγκ.
Οροσειρά του Ντεβές
Τοπογραφία
Το υψηλότερο σημείο της οροσειράς ανέρχεται στα 1.421 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η κορυφογραμμή έχει μήκος 60 χιλιομέτρων.
Καικιλία του Βρανδεμβούργου
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1420 τον Γουλιέλμο Γ΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενπυτελ και είχε τέκνα:
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Οροσειρά του Ντεβές
Γεωλογία
Η οροσειρά του Ντεβές είναι ένα από τα τρία ηφαιστειακά βουνά της φυσικής περιοχής του Βελαί, τα άλλα δύο είναι η οροσειρά του Μεζέν και το Μεγκάλ. Η πιο πρόσφατη ηφαιστειακή δράση του Βελαί πραγματοποιήθηκε στο Ντεβές. Οι ηφαιστειακοί κώνοι και οι ροές λάβας ανάμικτα με στρώματα σκωρίας και ποζολάνη συνυπάρχουν σε μια κρυσταλλική βάση.
Οικονομία
Ένα αιολικό πάρκο βρίσκεται στην κοινότητα Σαιν-Ζαν-Λασάλμ. Επιπλέον, η λίμνη Μπουσέ, 20 χιλιόμετρα νότια του Πουί-αν-Βελαί, συμβάλλει στον πράσινο τουρισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ
Μαϊμούδες στον ιαπωνικό πολιτισμό
μικρογραφία|320x320εσ| Πίθηκοι σε μια δαμασκηνιά, Μόρι Σόσεν, 1808. Ο ιαπωνικός μακάκος (ιαπωνικά: Nihonzaru 日本猿), που χαρακτηρίζεται από καφέ-γκρι γούνα, κόκκινο πρόσωπο, κόκκινους γλουτούς και κοντή ουρά, κατοικεί σε όλα τα νησιά του ιαπωνικού αρχιπελάγους εκτός από το βορειότερο Χοκκάιντο. Σε όλο το μεγαλύτερο μέρος της ιαπωνικής ιστορίας, οι πίθηκοι ήταν ένα οικείο ζώο, που μπορούσε κανείς να το δει σε χωράφια και χωριά, αλλά με τον βιότοπο, που χάθηκε λόγω της αστικοποίησης της σύγχρονης Ιαπωνίας, προς το παρόν περιορίζονται σε ορεινές περιοχές. Οι πίθηκοι αποτελούν ιστορικά σημαντικό χαρακτηριστικό στη θρησκεία, τη λαογραφία και την τέχνη της Ιαπωνίας, καθώς και στις ιαπωνικές παροιμίες και ιδιωματικές εκφράσεις.
Η ιαπωνική πολιτιστική έννοια του πιθήκου έχει αλλάξει διαχρονικά. Ξεκινώντας με ιστορικά αρχεία του 8ου αιώνα, οι πίθηκοι ήταν ιεροί μεσολαβητές μεταξύ θεών και ανθρώπων. Γύρω στον 13ο αιώνα, οι πίθηκοι έγιναν επίσης μια μεταφορά «αποδιοπομπαίου τράγου» για απατεώνες και αντιπαθητικούς ανθρώπους. Αυτοί οι ρόλοι σταδιακά μετατοπίστηκαν μέχρι τον 17ο αιώνα, όταν ο πίθηκος αντιπροσώπευε συνήθως την αρνητική πλευρά της ανθρώπινης φύσης, ιδιαίτερα τους ανθρώπους, που μιμούνται ανόητα τους άλλους. Η Γιαπωνέζα ανθρωπολόγος Εμίκο Ονούκι-Τίρνι εξηγεί την ιδιωματική έκφραση  saru wa ke ga sanbon tarinai (猿は毛が三本足りない, "ένας πίθηκος είναι [ένας άνθρωπος] μείον τρία κομμάτια μαλλιών"): "Η κυριολεκτική σημασία αυτού του ρητού είναι ότι ο πίθηκος είναι ένα ταπεινό ζώο προσπαθώντας να είναι ένα ανθρώπινο ον και, επομένως, τον περιγελούν.  Ωστόσο, το ρητό είναι κατανοητό από τους Ιάπωνες, για να απεικονίσουν τον πίθηκο ότι αντιπροσωπεύει ανεπιθύμητους ανθρώπους, που πρόκειται να γίνουν αντικείμενο χλευασμού.»
Γλώσσα
Σάρου (Saru) (猿) είναι η πιο κοινή λέξη για την "μαϊμού" στην ιαπωνική γλώσσα. Αυτό το ιαπωνικό κάντζι 猿 έχει ον'γιόμι «κινέζικες αναγνώσεις» του εν ή ον (από το κινεζικό γουάν), και κουν'γιόμι «ιαπωνικές αναγνώσεις» του σάρου ή στην παλιά ιαπωνική μάσι ή μασίρα στην κλασική ιαπωνική λογοτεχνία. Η αρχαϊκή λογοτεχνική ανάγνωση έτε (ete) στο ετέκο (etekō) (猿公, "Κύριος Μαϊμού") είναι φωνητικά ανώμαλη.
Οι ετυμολογίες του ιαπωνικού σάρου και του μασίρα είναι αβέβαιες. Για το σάρου (猿), ο Γιαμανάκα σημειώνει ότι στη γλώσσα των Αϊνού υπάρχει η λέξη σάρο (saro) "πίθηκος", την οποίο ο Μπάτσελορ  εξηγεί ότι προήλθε "από το sara (ουρά) και το o (να φέρω), επομένως σάρο (saro) σημαίνει "έχω ουρά"." Ο Γιαμανάκα προτείνει μια ετυμολογία από Μογγολική λέξη Σάμτζι (Samji) «μαϊμού», μετασχηματισμένο από sam> sanu> salu, με ένα πιθανό μα- πρόθεμα εμφανές σε αρχαϊκές ιαπωνικές προφορές Μασάρου, μασίρα και μάσι (Masaru, mashira, και Mashi) της λέξης (猿). Για το μασίρα (mashira) (猿), ο Γιαμανάκα αναφέρει τον Τέρνερ ότι η Ινδο-Άρια λέξη μαρκάτα (markáta) "μαϊμού" προέρχεται από την σανσκριτική μαρκάτα (markaṭa) (मर्कट) "μαϊμού" (πρβλ meerkat), με ομόρριζες λέξεις συμπεριλαμβανομένων των λέξεων στη γλώσσα Πάλι μακκάτα (makkaṭa), στη γλώσσα Όντια μάκαρα (mākaṛa), και στις γλώσσες Γκουτζαράτι  μάκρου (mākṛũ). μικρογραφία| Γυναίκες ντυμένες σαν εκπαιδευτές μαϊμού για τον πρωτοχρονιάτικο χορό, [[Τογιοκούνι|Ουταγκάβα Τογιοκούνι, π. 1800.]] Το σάρου (Saru) αρχικά σήμαινε το «ιαπωνικός μακάκος » ειδικά, αλλά σημασιολογικά επεκτάθηκε και σημαίνει «Σιμιίδες», «μαϊμού», «πίθηκος». Η ανάγνωση εν (en) ή ον (on) στην σινο-ιαπωνική ανάγνωση φαίνεται με λέξεις όπως:
Η εγγενής ανάγνωση σάρου (saru) χρησιμοποιείται με πολλές λέξεις, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων κατάλληλων ονομάτων:
Τα προσωπικά ονόματα με τη λέξη σάρου (saru) "πίθηκος" αντικατοπτρίζουν σημασιολογικά θετικές έννοιες του πιθήκου. Ιάπωνες μελετητές θεωρούν τον Σαρούμαρου Ντάγιου (猿丸大夫) είτε ως "θρυλικό ποιητή της περιόδου Γκένκεϊ (877-884)" είτε "ένα όνομα που δόθηκε σε έναν αριθμό πλανόδιων ιερέων-ποιητών, που σχημάτισαν μια ομάδα με το όνομα Σαρόμαρου". Το Σαρουμάτσου (猿松) ήταν το παρατσούκλι της παιδικής ηλικίας του νταϊμιό Ουεσούγκι Κένσιν (1530–1578).
Ενώ οι περισσότερες ιαπωνικές λέξεις «μαϊμού» έχουν θετικές υποδηλώσεις, υπάρχουν μερικές υποτιμητικές εξαιρέσεις. Μία λέξη είναι ένας εγγενής ιαπωνικός όρος: γιαμαζάρου (yamazaru) (山猿, "βουνίσιος/άγριος πίθηκος") "χωριάτης, βλάχος, καράβλαχος, βουνίσιος". Δύο λέξεις είναι σινο-ιαπωνικά δάνεια για τους ξένους πιθήκους: σότζο (shojo) (猩々 «ουρακοτάγκος») «ένας μυθικός θεός του κρασιού με κόκκινο πρόσωπο, κόκκινα μαλλιά, ο οποίος ήταν πάντα μεθυσμένος και χόρευε χαρούμενα» ή «βαρύς πότης, μεθυσμένος» και χίχι (hihi) (狒々 «μπαμπουίνος») «σάτυρος, ασελγής, βρωμόγερος». Αυτός ο ιαπωνικός μύθος του σότζο (Shōjō) προέρχεται από τις κινεζικές παραδόσεις ότι δηλαδή ο σινγκσίνγκ (猩猩 «ουρακοτάγκος») αγαπά το κρασί.
Το ασαφές ιδίωμα τόρο γκα όνο, ένκο γκα τσούκι (tōrō ga ono, enkō ga tsuki) (蟷螂が斧猿猴が月, κυριολεκτικά "τσεκούρια για ένα αλογάκι της παναγίας, φεγγάρι για έναν πίθηκο") σημαίνει,  "Ένα αλογάκι της παναγίας προσπαθεί να συνθλίψει τον τροχό ενός οχήματος με τα μπροστινά του πόδια (τα τσεκούρια) απεικονίζεται ως γελοίος όπως ακριβώς μια μαϊμού που μπερδεύει την αντανάκλαση του φεγγαριού στο νερό με το ίδιο το φεγγάρι και προσπαθεί να το πιάσει».
Κινεζική λαϊκή παράδοση για τους πιθήκους
Όταν οι Ιάπωνες προσάρμοσαν κινεζικούς χαρακτήρες, για να γράψουν ιαπωνικά, όπως χρησιμοποιώντας το κινεζικό γουάν (yuan) 猿 "γίββων; μαϊμού" για το σάρου (saru) "μακάκος; μαϊμού", υιοθέτησαν ταυτόχρονα πολλά κινεζικά έθιμα και παραδόσεις για τους πιθήκους. Μερικά αξιοσημείωτα παραδείγματα είναι: το έτος του πιθήκου στον κινεζικό ζωδιακό κύκλο, η πεποίθηση ότι οι «σταβλικοί πίθηκοι» θα προστατεύουν την υγεία και την ασφάλεια των αλόγων (βλ. παρακάτω), η παραδοσιακή κινεζική συμβολική αντίθεση μεταξύ του ανώτερου, υπερφυσικού γίββωνα και του κατώτερου, ανόητου μακάκου και οι μυθολογικοί πίθηκοι όπως ο Κακουέν "ένας θρυλικός πίθηκος-άνθρωπος, που απαγάγει και βιάζει ανθρώπινες γυναίκες" (< κινέζικα jueyuan玃猿) και ο Σότζο "ένας θεός του κρασιού με κόκκινο πρόσωπο και μακριά, κόκκινα μαλλιά" (< κινέζικο σινγκσινγκ猩猩 " μαϊμού, ουρακοτάγκος»).
Θρησκεία
μικρογραφία|204x204εσ| Κωμική ζωγραφική του Σαρουταχίκο Όκαμι, τέλη 19ου αιώνα. μικρογραφία|145x145εσ| Πνεύμα κεραυνού Ραϊτζού, [[Εχόν Χιακού Μονογκατάρι, 1841.]] μικρογραφία|184x184εσ| Άγαλμα πιθήκου Τζίζο στο Ιερό Χίε στο Τόκιο μικρογραφία|223x223εσ| Πίνακας ζωγραφικής του Σόμεν Κόνγκο και των Τριών σοφών πιθήκων. μικρογραφία| Τρεις σοφοί πίθηκοι στο ναό Τόσο-γκου στο Νίκκο. Οι θεότητες των πιθήκων είναι κοινές μεταξύ των ιαπωνικών θρησκευτικών πεποιθήσεων, συμπεριλαμβανομένου του Σιντοϊσμού, κυρίως του Σιντοϊσμού Σάννο, του Κόσιν και του Ιαπωνικού Βουδισμού.
Στην αρχαία σιντοϊστική παράδοση, ο Σαρουταχίκο Όκαμι (猿田彦大神, κυριολεκτικά "πρίγκιπας μεγάλος θεός του πεδίου των πιθήκων") ή Σαρουταχίκο (Sarutahiko) (επίσης προφέρεται Sarudahiko, Sarutabiko ή Sarudabiko) είναι ένας Θεός που μοιάζει με μαϊμού στα σταυροδρόμια μεταξύ του ουρανού και της γης. Το Σαρουταχίκο Όκαμι λατρεύεται στο Μεγάλο Ιερό Τσουμπάκι στη Μίε και στο Ιερό Οασαχίκο στην Τοκουσίμα.