cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντέιβιντ Μάμφορντ
Ο Ντέιβιντ Μπράιαντ Μάμφορντ (David Bryant Mumford, γεννήθηκε στις 11 Ιουνίου 1937) είναι Αμερικανός μαθηματικός, γνωστός για το έργο του στην αλγεβρική γεωμετρία και στη συνέχεια για την έρευνα στην Μηχανική όραση και τη θεωρία προτύπων. Τιμήθηκε με το μετάλλιο Φιλντς και ήταν υπότροφος του Μακάρθουρ. Το 2010 του απονεμήθηκε το Εθνικό Μετάλλιο της Επιστήμης. Σήμερα είναι ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου στο Τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών του Πανεπιστήμιο Μπράουν.
Νεαρή ηλικία
Ο Μάμφορντ γεννήθηκε στο Γουόρθ του Δυτικού Σάσεξ στην Αγγλία, από Άγγλο πατέρα και Αμερικανίδα μητέρα. Ο πατέρας του Γουίλιαμ ξεκίνησε ένα πειραματικό σχολείο στην Τανζανία και εργάστηκε για τα νεοϊδρυθέντα τότε Ηνωμένα Έθνη.
Εργασία στην αλγεβρική γεωμετρία
Το έργο του Μάμφορντ στη γεωμετρία συνδύασε τις παραδοσιακές γεωμετρικές γνώσεις με τις τελευταίες αλγεβρικές τεχνικές. Δημοσίευσε για τους χώρους moduli, με μια θεωρία που συνοψίζεται στο βιβλίο του Γεωμετρική Αναλλοίωτη Θεωρία, για τις εξισώσεις που ορίζουν μια αβελιανή ποικιλία και για τις αλγεβρικές επιφάνειες.
Τα βιβλία του Αβελιανές Ποικιλίες (με τον C. P. Ramanujam ) και Καμπύλες σε Αλγεβρική Επιφάνεια συνδύαζαν τις παλιές και τις νέες θεωρίες. Οι σημειώσεις του για τη θεωρία σχημάτων κυκλοφόρησαν για χρόνια σε αδημοσίευτη μορφή, σε μια εποχή που ήταν, εκτός από την πραγματεία Éléments de géométrie algébrique (Στοιχεία αλγεβρικής γεωμετρίας), η μόνη προσιτή εισαγωγή. Τώρα κυκλοφορούν με τον τίτλο The Red Book of Varieties and Schemes (Το Κόκκινο Βιβλίο των Ποικιλιών και των Σχεδίων) (ISBN 3-540-63293-X).
Άλλες εργασίες που γράφτηκαν με λιγότερη επιμέλεια ήταν διαλέξεις για ποικιλίες που ορίζονται από τετράγωνα και μια παρουσίαση των εργασιών του Γκόρο Σιμούρα από τη δεκαετία του 1960.
Η έρευνα του Μάμφορντ συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στην αναβίωση της κλασικής θεωρίας των συναρτήσεων θήτα, δείχνοντας ότι το αλγεβρικό περιεχόμενό της ήταν μεγάλο και αρκετό για να υποστηρίξει τα κύρια μέρη της θεωρίας με αναφορά σε πεπερασμένα ανάλογα της ομάδας Χάιζενμπεργκ. Αυτή η εργασία σχετικά με τις εξισώσεις που ορίζουν τις αβελιανές ποικιλίες εμφανίστηκε το 1966-7. Δημοσίευσε μερικά ακόμη βιβλία με διαλέξεις πάνω στη θεωρία.
Ήταν επίσης ένας από τους θεμελιωτές της θεωρίας της τοροειδούς ενσωμάτωσης- και προσπάθησε να εφαρμόσει τη θεωρία στις τεχνικές της βάσης Gröbner, μέσω φοιτητών που εργάζονταν στον αλγεβρικό υπολογισμό.
Βραβεία
Ο Μάμφορντ τιμήθηκε με το μετάλλιο Φιλντς το 1974. Ήταν υπότροφος MacArthur από το 1987 έως το 1992. Κέρδισε το βραβείο Shaw το 2006. Το 2007 του απονεμήθηκε το Βραβείο Steele για τη Μαθηματική Έκθεση από την Αμερικανική Μαθηματική Εταιρεία. Το 2008 του απονεμήθηκε το Βραβείο Βολφ- κατά την παραλαβή του βραβείου στην Ιερουσαλήμ από τον Σιμόν Πέρες, ο Μάμφορντ ανακοίνωσε ότι θα δωρίσει τα μισά χρήματα του βραβείου στο Πανεπιστήμιο Birzeit στα παλαιστινιακά εδάφη και τα μισά στην Gisha, μια ισραηλινή οργάνωση που προωθεί το δικαίωμα στην ελεύθερη μετακίνηση των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας. Ήταν επίσης μέλος της κριτικής επιτροπής Μαθηματικών Επιστημών για το Βραβείο Infosys το 2009 και το 2010. Το 2010 του απονεμήθηκε το Εθνικό Μετάλλιο της Επιστήμης. Το 2012 έγινε μέλος της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Ορχομενός Βοιωτίας
Αρχαία πόλη
thumb|left|Χάρτης του Ορχομενού. Υπάρχουν πολυάριθμες μυθολογικές αναφορές για τον Ορχομενό. Ο σημαντικότερος μυθικός κύκλος ξεκινάει από τον βασιλιά Αθάμα που είχε παιδιά τον Φρίξο και την Έλλη. Με τον Ορχομενό επομένως συνδέεται ο μύθος του χρυσόμαλλου δέρατος και της Αργοναυτικής εκστρατείας.
Ο Ορχομενός φαίνεται να κατοικήθηκε από τη νεολιθική περίοδο, γύρω στο 6000 π.Χ. Μεγάλη ακμή όμως γνώρισε την πρώιμη Μυκηναϊκή περίοδο μεταξύ 2000 και 1200 π.Χ., όταν κατοικήθηκε από ένα αρχαιοπελασγικό φύλο, τους Μινύες. Την περίοδο εκείνη η περιοχή γνώρισε μεγάλη ακμή. Χαρακτηριστικό της μεγάλης ανάπτυξης της κοινωνίας των Μινυών είναι τα αποστραγγιστικά έργα που έγιναν τότε για την πρώτη αποξήρανση της Κωπαΐδας. Ο Όμηρος κάνει αναφορά στην Ιλιάδα για τον πλούτο των κατοίκων του Ορχομενού. Η πόλη συμμετείχε στον Τρωικό πόλεμο με αρχηγούς τον Ασκάλαφο και τον Ιάλμενο.
Ο Ορχομενός παράκμασε με την εισβολή του αρχαίου λαού των Βοιωτών στην περιοχή της Βοιωτίας. Οι Βοιωτοί με αφετηρία τη Θήβα σταδιακά κατέλαβαν όλη σχεδόν την περιοχή της σημερινής Βοιωτίας. Ο Ορχομενός από τον 8ο αιώνα π.Χ. και μετά, υπό την κυριαρχία των Βοιωτών αποτέλεσε μία σημαντική πόλη του κοινού των Βοιωτών. Κατά τη διάρκεια του Κορινθιακού πολέμου η πόλη βρέθηκε στο πλευρό της Σπάρτης η οποία διατηρούσε στην πόλη φρουρά. Το 375 π.Χ., οι Θηβαίοι με αρχηγό τον Πελοπίδα εκμεταλλεύτηκαν την απουσία της σπαρτιατικής φρουράς και κατέλαβαν αιφνιδιαστικά τον Ορχομενό. Λίγο μετά συγκρούστηκαν με τους Σπαρτιάτες στην πόλη Τεγύρα, λίγο έξω από τον Ορχομενό. Στη Μάχη της Τεγύρας επικράτησαν οι Θηβαίοι. Κατά τη διάρκεια της θηβαϊκής ηγεμονίας, οι Θηβαίοι κατάστρωσαν σχέδιο για την καταστροφή του Ορχομενού, επειδή είχε συμμαχήσει με τη Σπάρτη. Τα σχέδια ματαίωσε ο Επαμεινώνδας που διαφώνησε. Όμως, το 364 π.Χ., που ο Επαμεινώνδας βρισκόταν σε αποστολή στο Βυζάντιο, οι Θηβαίοι υλοποίησαν τα σχέδιά τους και κατέστρεψαν τον Ορχομενό.
Η πόλη διατηρούσε σημαντικά ιερά και μνημεία τον 2ο αιώνα μ.Χ., όταν την επισκέφθηκε ο Παυσανίας. Στον Ορχομενό λατρεύονταν κυρίως οι Χάριτες και προς τιμήν τους οργανώνονταν τα Χαριτήσια.
Ο σύγχρονος Ορχομενός
Ο σύγχρονος Ορχομενός προέκυψε τη δεκαετία του 1960 από τη συνένωση δύο μικρότερων χωριών που γειτόνευαν, της Πετρομαγούλας και της Σκριπούς. Με τη σταδιακή αύξηση του πληθυσμού τα δύο χωριά συνενώθηκαν και ο ενιαίος οικισμός που προέκυψε ονομάστηκε Ορχομενός. Οι ονομασίες Πετρομαγούλα και Σκριπού διατηρήθηκαν ως ονόματα συνοικιών του νέου οικισμού.
Δημογραφία
Ο πληθυσμός του Ορχομενού διατηρείται σχεδόν σταθερός με μικρές διακυμάνσεις. Παρακάτω αναφέρεται ο πληθυσμός του Ορχομενού από το 1835, πριν από τη συνένωση των δύο μικρότερων χωριών που γειτόνευαν, της Πετρομαγούλας και της Σκριπούς, που πλέον αποτελούν συνοικίες του.
Πηγή: Εθνικό ίδρυμα ερευνών, Εξέλιξη πληθυσμού επαρχίας Λιβαδειάς
Αξιοθέατα
thumb|Το αρχαίο θέατρο του Ορχομενού. thumb|left|Ο θολωτός τάφος του Ορχομενού. Ο Ορχομενός διαθέτει αρκετά αξιοθέατα που σχετίζονται με τη μεγάλη του ιστορία. Τα σημαντικότερα είναι ο αρχαιολογικός του χώρος με τον θησαυρό του Μινύα και το αρχαίο θέατρο, ο βυζαντινός ναός της Παναγίας της Σκριπούς, το κάστρο του και οι πηγές των Χαρίτων.
Ο ναός της Παναγίας της Σκριπούς ήταν αυτός που έδωσε και το όνομα του στο ένα από τα δύο χωριά που αποτέλεσαν τον σύγχρονο Ορχομενό. Η Σκριπού κατά μία μάλλον αβάσιμη άποψη, οφείλει την ονομασία της στις πολυάριθμες επιγραφές που υπάρχουν πάνω στις πέτρες της περιοχής. Το λατινικό scriptus σημαίνει ενεπίγραφος.
Ο θολωτός τάφος του Ορχομενού είναι ένας από τους σημαντικότερους θολωτούς τάφους της Μυκηναϊκής περιόδου. Κατασκευάστηκε το 1250 π.Χ. για να ταφεί η βασιλική οικογένεια της πόλης. Ανασκάφηκε για πρώτη φορά το 1880 από τον Ερρίκο Σλήμαν και συνεχίστηκε η ανασκαφική έρευνα από τη Βαυαρική Ακαδημία Επιστημών μεταξύ 1903 και 1905.
Το θέατρο του Ορχομενού κατασκευάστηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. Στον χώρο του θεάτρου πραγματοποιούνταν μουσικοί αγώνες προς τιμήν των Χαρίτων, του Διός και του Διονύσου. Αποκαλύφθηκε το 1973 και διατηρείται σήμερα σε αρκετά καλή κατάσταση.
Αθλητισμός και πολιτισμός
Διάφορες ομάδες ήδη από τα προπολεμικά χρόνια έχουν δημιουργήσει μία αξιόλογη αθλητική παράδοση για την περιοχή.
Προπολεμικά γνωστή ομάδα ήταν ο Λέων Βοιωτίας και αργότερα εμφανίστηκαν η Πετρομαγούλα, ο Πύρρος, ο Εθνικός και η Α.Ε. Ορχομενού.
Στο χώρο του πολιτισμού γνωστό είναι το τραγούδι «ήρθαν κάτι φίλοι μου από τον Ορχομενό» του συγκροτήματος Τα παιδιά από την Πάτρα. Επίσης, στον Ορχομενό γυρίστηκε η ταινία "Θανάση, πάρε τ' όπλο σου" (1972), στην οποία πολλοί ντόπιοι συμμετείχαν ως κομπάρσοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ορχομενος
Κρίστιαν Τέιλορ
Ο Κρίστιαν Τέιλορ (Christian Taylor γεννήθηκε 18 Ιουνίου 1990) είναι Αμερικανός αθλητής του στίβου. Είναι δύο φορές χρυσός Ολυμπιονίκης στο άλμα εις τριπλούν.
Συμμετέχει σε διεθνείς διοργανώσεις στα αγώνισμα του τριπλούν και του μήκους.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φαγιέτβιλ της Τζόρτζια από γονείς με καταγωγή απο τα Μπαρμπάντος.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα
Το 2013 στη Μόσχα, ήταν μια ανάσα πίσω από το βάθρο (4η θέση) με επίδοση 17.20 μ.
Το 2015 στο Πεκίνο, κέρδισε με ευκολία το αγώνισμα με την 2η καλύτερη επίδοση όλων των εποχών στο τριπλούν (18.21 μ.), μόλις 8 εκ. πίσω από το παγκόσμιο ρεκόρ του Τζόναθαν Έντουαρντς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Άλτες του μήκους Κατηγορία:Άλτες του τριπλούν Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Κράι του Πριμόριε
Το Κράι Πριμόρσκι (ρωσικά: Примо́рский край, ελλ. παραλιακό σύνορο) ή συντομότερα Πριμόριε είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της ρωσικής επικράτειας και συνορεύει με την Κίνα και τη Βόρεια Κορέα. Απέναντί του βρίσκεται η Ιαπωνία.
Σε σύγκριση με τα υπόλοιπα ομοσπονδιακά υποκείμενα του Διαμερίσματος της Άπω Ανατολής, το Πριμόριε διαθέτει το μεγαλύτερο πληθυσμό και είναι το πιο πυκνοκατοικημένο (ή ορθότερα το λιγότερο αραιοκατοικημένο). Πρωτεύουσά του είναι το Βλαδιβοστόκ (592.034 κάτοικοι το 2010), το μεγαλύτερο ρωσικό εμπορικό και στρατιωτικό λιμάνι του Ειρηνικού.
Η μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού είναι Ρώσοι (92.5%) και ακολουθούν οι Ουκρανοί (2.8%). Στα ρωσικά πριμόρσκι σημαίνει παραθαλάσσιος, εξ ου και η ετυμολογία του ονόματος του κράι.
Γεωγραφία
μικρογραφία|Ο ποταμός [[Ουσούρι κοντά στο χωριό Γκόρνιε Κλιούτσι]] μικρογραφία|Άποψη του κόλπου Μπακλάν, ενός παραθαλάσσιου τοπίου στο κράι. μικρογραφία|Φθινόπωρο στα νότια [[όρη Σιχότε-Αλίν]] Το κράι Πριμόριε βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της Ρωσίας. Βρέχεται από την Θάλασσα της Ιαπωνίας. Συνορεύει με την Κίνα και το κράι Χαμπάροφσκ, ενώ στο νότιο άκρο υπάρχει ένα μικρό σύνορο μεταξύ της Βόρειας Κορέας και της Ρωσίας στον Ειρηνικό. Το κράι είναι κατά κύριο λόγο ορεινή. Το μεγαλύτερο μέρος του κράι καταλαμβάνεται από τα όρη Σιχότε-Αλίν και πάνω από το 80% του κράι είναι καλυμμένο από δάση. Υπάρχουν πολλά μικρά ποτάμια, εκ των οποίων το σημαντικότερο είναι το Ουσούρι, το οποίο σχηματίζει τα σύνορα με την Κίνα. Και στις δύο πλευρές των συνόρων βρίσκεται η λίμνη Χάνκα με έκταση περίπου 4.000 τ.χλμ.
Το κλίμα είναι υγρό ηπειρωτικό, με περισσότερες βροχοπτώσεις το καλοκαίρι. Οι βόρειες περιοχές είναι αρκετά πιο κρύες από τη νότια ακτή.
Δημογραφία
μικρογραφία|Παιδιά από το κράι Πριμόρσκι Όπως και σε άλλες ρωσικές περιοχές, η αυξημένη θνησιμότητα και η μειωμένη γεννητικότητα έχουν οδηγήσει σε μείωση του πληθυσμού. Ο πληθυσμός κατανέμεται πολύ άνισα, το ένα τρίτο της περιοχής δεν είναι κατοικημένο. Η εσωτερική μετανάστευση προς τη δυτική Ρωσία επίσης μειώνει τον πληθυσμό του κράι.
Ο πληθυσμός του κράι αποτελείται κυρίως από Ρώσους (92.5%), καθώς επίσης και κάποιους Ουκρανούς (2.8%), εσωτερικοί μετανάστες μαζί με τους Ρώσους, Κορεάτες (1%), οι οποίοι είχαν μεταναστεύσει τους προηγούμενους δύο αιώνες λόγω της οικονομικής ένδειας στην Κορέα (τέλη 19ου αιώνα και αρχές 20ού αιώνα, βλέπε για σύγκριση Κορεάτες στην Κίνα), αλλά μεγάλο μέρος απελάθηκε στη Μεγάλη Εκκαθάριση του 1937-38 σε άλλες περιοχές της Σοβιετικής Ένωσης. Στην περιοχή ζουν επίσης Τατάροι, Ουζμπέκοι, Λευκορώσοι, Αρμένιοι, Αζέροι, Γερμανοί του Βόλγα, Μορδβίνοι και Κινέζοι, ένα τυπικό χαρακτηριστικό για κάθε περιοχή της Ρωσίας και της πρώην ΕΣΣΔ που περιέχει ένα ποσοστό εσωτερικών μεταναστών από την ΕΣΣΔ, ειδικά Ρώσων και Σλάβων. Οι μικρότερες εθνότητες ζουν κυρίως στις πόλεις- το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων ζουν σε περιοχές κοντά στη θάλασσα. Οι Νανάι, οι Ουντεγκέ, οι Ορόκοι, οι Μαντσού, οι Ουλτς, οι Νιβχ συγκαταλέγονται στους αυτόχθονες κατοίκους της περιοχής που αποτελούσαν την πλειοψηφία πριν τη ρωσική επέκταση.
Το 2010 ο πληθυσμός του κράι ήταν 1.956.497 άτομα, μειωμένος από τους 2.071.210 κατοίκους το 2002 και τους 2.258.391 το 1989. Το 2015 η γεννητικότητα στο κράι ήταν 1.76 παιδιά ανά γυναίκα (το μεγαλύτερο επίπεδο μετασοβιετικά) ακολουθώντας μια μεγάλη βελτίωση στα ποσοστά αυτά που υπήρξε σε όλη τη Ρωσία, αν και από το 2016 ξεκίνησε νέα κάθοδος. Οι θάνατοι μειώνονται σταθερά από τη δεκαετία του 2000, αλλά το 2020 αυξήθηκαν λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.
Ρωσία
Οι πρώτοι Ρώσοι στην περιοχή έφτασαν τον 17ο αιώνα. Οι Ρώσοι άρχισαν να καταφθάνουν μαζικά στο κράι Πριμόρσκι μόνο από το 1860 και μετά, όταν τα σύνορα Ρωσίας-Κίνας άλλαξαν, με την Κίνα να παραδίδει μεγάλες εδαφικές εκτάσεις στη Ρωσία, μεταξύ άλλων και την περιοχή που σήμερα βρίσκεται το κράι Πριμόρσκι. Το νέο ρωσοκινεζικό σύνορο ορίστηκε κατά μήκος των ποταμών Αμούρ και Ουσούρι στη Σύμβαση του Πεκίνου, το 1860 (το 1858, με τη συνθήκη του Αϊγκούν είχαν παραδοθεί κινεζικά εδάφη στη Ρωσία βορειότερα).
Την ίδια χρονιά ιδρύθηκε το Βλαδιβοστόκ (= άρχοντας της ανατολής). Περίπου 250.000 έποικοι είχαν καταφθάσει στην περιοχή μέχρι το 1917, με τον υπερσιβηρικό σιδηρόδρομο να διευκολύνει τον αποικισμό της περιοχής με Ρώσους και άλλες εθνότητες της ρωσικής αυτοκρατορίας.
Σοβιετική Ένωση
Στον Ρωσικό Εμφύλιο Πόλεμο η περιοχή ήταν το τελευταίο μέρος της Ρωσίας που κατελήφθη από τους Μπολσεβίκους :
Το κράι Πριμόρσκι δημιουργήθηκε το 1938 όταν το κράι Άπω Ανατολής διαιρέθηκε μεταξύ του κράι Πριμόρσκι και του κράι Χαμπάροφσκ.
Λόγω της στρατηγικής της σημασίας του Βλαδιβοστόκ ως εγχώριου λιμένα του Σοβιετικού Στόλου του Ειρηνικού, η πόλη του Βλαδιβοστόκ παρέμεινε «κλειστή πόλη» μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και το Βλαδιβοστόκ ήταν κλειστό για τους ξένους καθ'όλη τη μεταπολεμική εποχή και η πόλη άνοιξε για τους ξένους την 1η Ιανουαρίου 1992, με διάταγμα του Μπόρις Γέλτσιν στις 20 Σεπτεμβρίου 1991.
Πολιτική
μικρογραφία|Το κτίριο της διοίκησης του Κράι Πριμόρσκι. Επί σοβιετικής εποχής, την εξουσία μοιράζονταν τρία άτομα: ο γενικός γραμματέας του τοπικού παραρτήματος του ΚΚΣΕ (ο οποίος είχε τη μεγαλύτερη εξουσία στην περιοχή), ο πρόεδρος του σοβιέτ (δηλαδή της τοπικής νομοθετικής συνέλευσης) και ο πρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής του κράι.
Από το 1991 ο κυβερνήτης και το κοινοβούλιο εξουσιάζουν την περιοχή. Το κοινοβούλιο εκλέγεται από τον λαό, ενώ ο κυβερνήτης είτε είναι διορισμένος είτε εκλεγμένος.
Η διοίκηση στηρίζει το έργο του κυβερνήτη που είναι ο ανώτατος αξιωματούχος στην περιοχή και δρα ως εγγυητής της τήρησης του καταστατικού του Κράι τηρώντας το σύνταγμα της Ρωσίας. Κυβερνήτης σήμερα (Απρίλιος 2021) είναι ο Όλεγκ Κοζεμιάκο.
Οικονομία
μικρογραφία|Γεωργία στο Κράι Πριμόρσκι Η οικονομία του κράι Πριμόρσκι είναι η πιο ισορροποημένη στη ρωσική Άπω Ανατολή, αλλά και η μεγαλύτερη. Η παραγωγή τροφίμων είναι η σημαντικότερη οικονομική δραστηριότητα, εκπροσωπούμενη κυρίως από την αλιεία και την κατεργασία των ψαριών. Κάθε χρόνο πιάνονται πάνω από 2 εκατομμύρια τόνοι ψαριών. Έπειτα ακολουθεί η επεξεργασία των μηχανών, όπου η μισή παραγωγή σχετίζεται με τα ναυπηγεία και την αλιευτική βιομηχανία. Η άμυνα είναι σημαντικός τομέας που παράγει θωρηκτά και αεροσκάφη. Η βιομηχανία κατασκευαστικών προϊόντων προμηθεύει όλη τη ρωσική Άπω Ανατολή.
Το κράι Πριμόρσκι είναι το τραπεζικό και οικονομικό κέντρο στη ρωσική Άπω Ανατολή. Έχει πάνω από 100 τράπεζες και συνδεδεμένες εταιρείας και καλοανεπτυγμένα χρηματιστήρια και συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης.
Η εγγύτητα του κράι στις αγορές του Ρήγματος του Ειρηνικού δίνει στο κράι πλεονέκτημα σε σχέση με το μεγαλύτερο μέρος της ρωσικής Άπω Ανατολής για την ανάπτυξη του διεθνούς εμπορίου. Το κράι εξάγει θαλασσινά, ξυλεία και σιδηρούχα μέταλλα. Οι κύριοι εμπορικοί συνεργάτες είναι η Ιαπωνία, η Κίνα και η Νότια Κορέα. μικρογραφία|Δρόμος που περνά από το Γκόρνιε Κλιούτσι Η οικονομία θα διαφοροποιηθεί περισσότερο με την ίδρυση 8 καζίνων, εγκεκριμένα από τη κυβέρνηση, που θα χτιστούν στη ζώνη τζόγου του Πριμόριε που καταλαμβάνει όλο το κράι Πριμόρσκι. Το κράι Πριμόρσκι είναι μια από τις τέσσερις περιοχές όπου επιτρέπεται ο τζόγος στη Ρωσία. Το καζίνο Primorsky Entertainment Resort City, υπό ανάπτυξη από την καμποτζιανή NagaCorp Ltd είναι το μεγαλύτερο. Το καζίνο κοστίζει περίπου 11.6 δισεκατομμύρια ρούβλια, περίπου 2.7 δισεκατομμύρια δολάρια Χονγκ Κονγκ ή 350 εκατομμύρια δολάρια με έκταση 214.89 εκταρίων.
Το κράι Πριμόρσκι έχει καλές υποδομές. Έχει διπλάσια σιδηροδρομική πυκνότητα σε σχέση με το ρωσικό μέσο όρο. Συνδέεται σιδηροδρομικά με τη Κίνα και τη Βόρεια Κορέα. Το Βλαδιβοστόκ είναι το τελικό σημείο του υπερσιβηρικού σιδηροδρόμου. Στο λιμάνι της Ναχόντκας εξάγεται άνθρακας και ξυλεία. Οι ναυτιλιακές εταιρείες στο κράι Πριμόρσκι εκτελούν το 80% των υπηρεσιών θαλάσσιας ναυτιλίας στη ρωσική Άπω Ανατολή. Όλα τα σημαντικά λιμάνια του κράι είναι ανοιχτά για διεθνή ναυτιλία.
Οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο κράι Πριμόρσκι συμπεριλαμβάνουν την Επιχείρηση Ενέργειας της Άπω Ανατολής, την NNK-Bunker, τη Mazda Sollers και Βοστότσνι Πορτ.
Διοικητική διαίρεση
Οι μεγαλύτερες πόλεις είναι το Βλαδιβοστόκ, το Ουσουρίισκ, η Ναχόντκα και το Αρτιόμ. Στο κράι Πριμόρσκι υπάρχουν 12 πόλεις και 28 οικισμοί αστικού τύπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Πριμορσκι
Έλλη Αβραμίδου
Η Ελισάβετ Αβραμίδου Γκράνλουντ (29 Ιουλίου 1990 ) επαγγελματικά γνωστή ως Έλλι ΆβρΡαμ, είναι Ελληνοσουηδή ηθοποιός με έδρα τη Βομβάη της Ινδίας. Είναι γνωστή για τη συμμετοχή της στη ταινία του Μπόλυγουντ Kis Kisko Pyaar Karoon. Έγινε γνωστή μετά τη συμμετοχή της στο ριάλιτι Bigg Boss.
Πρώτα χρόνια
Η Έλλη Αβραμίδου γεννήθηκε στη Στοκχόλμη στις 29 Ιουλίου 1990 και μεγάλωσε στη κοινότητα Τιρεσέ, της Στοκχόλμης. Ο έλληνας πατέρας της, ο Γιάννης Αβραμίδης, είναι μουσικός που κατοικεί στη Σουηδία, Η μητέρα της, Μαρία Γκράνλουντ, είναι διάσημη ηθοποιός και έχει παίξει στην ταινία Φάνι και Αλεξάντερ του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Η Αβραμίδου παρακολούθησε το λύκειο Φρανς Σάρταου της Στοκχόλμης, στο οποίο αποφοίτησε με πτυχίο στην κοινωνία-οικονομικά. Είχε αναπτύξει ενδιαφέρον για το πατινάζ, το τραγούδι και το χορό. Έλαβε εκπαίδευση στην υποκριτική από τη μητέρα της και τον θείο της που διατηρεί θέατρο στη κομητεία Σκώνε. Η ΆβρΡαμ ένιωσε μια σύνδεση με την Ινδία από τα παιδικά της χρόνια, ενώ στη σουηδική εφημερίδα Mitt i δηλώνει: "Ακόμη και όταν ήμουν πέντε ετών, εντυπωσιάστηκα από τον ινδικό χορό και τα πολύχρωμα ρούχα." Επειδή ο πατέρας της είναι έλληνας μουσικός, βρήκε μερικές ελληνικές μελωδίες που ομοίαζαν με ινδικές. Επίσης, ονειρευόταν να γίνει ηθοποιός του Μπόλυγουντ από την εφηβεία της. Στη Στοκχόλμη υπήρχε ένα μέρος που πωλούσε ταινίες στα Χίντι, απ'όπου συχνά αγόραζε ταινίες από εκεί. Επίσης συνήθιζε να παρακολουθεί ταινίες του Μπόλυγουντ στο YouTube.
Καριέρα
Στα 17, η ΆβρΡαμ έγινε μέλος της Pardesi Dance Group του Σούντμπιμπεργκ (Στοκχόλμη), και έδωσε συναυλίες χορού, κυρίως σε τραγούδια του Μπόλυγουντ.
Η ΆβρΡαμ συμμετείχε σε μερικά πρότζεκτ στη Σουηδία, με πιο γνωστή τη ταινία Förbjuden Frukt του Δεκεμβρίου 2008, όπου έπαιξε τον ρόλο της Σέλεν, της συντρόφου του πρωταγωνιστικού χαρακτήρα. Σε αυτή τη ταινία ερωτεύεται ένα αγόρι με βαρύ ποινικό μητρώο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουηδές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Σουηδοί ελληνικής καταγωγής
369
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 369 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 369 (CCCLXΙΧ ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Πέμπτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Γαλάτη και Βίκτορα (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1122 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 369 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Τοιχιό Καστοριάς
Το Τοιχιό είναι χωριό του νομού Καστοριάς. Βρίσκεται 10 χιλιόμετρα βορειο-ανατολικά της πόλης της Καστοριάς, αμφιθεατρικά χτισμένο στους πρόποδες του όρους Βιτσίου, σε υψόμετρο 667 μέτρων.
Κάστρο του Λογγά
Τα πρώτα ιστορικά στοιχεία για το Τοιχιό αναφέρονται επί Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Περίπου 3 χιλιόμετρα δυτικά του σημερινού Τοιχιού, ανάμεσα από το Τοιχιό και το Σιδηροχώρι, υπήρχε το περίφημο Κάστρο του Λογγά.
Εκείνη την εποχή, ο αυτοκράτορας Βασίλειος Β' ο Βουλγαροκτόνος έκανε συνεχείς εκστρατείες εναντίον των Βουλγάρων. Χαρακτηριστική είναι η περιγραφή των εκστρατειών αυτών από τον βυζαντινό χρονογράφο Ιωάννη Σκυλίτζη: «φρούριον το λεγόμενον Λογγά είλε την πολιορκία». Ο αυτοκράτορας το 1017 συνέχισε τον πόλεμο εναντίον του Βούλγαρου Σαμουήλ στη Δυτική Μακεδονία και κατέλαβε όλα τα βυζαντινά κάστρα που έπεσαν στα χέρια του. Έτσι, φτάνοντας στην κοιλάδα μεταξύ του Τοιχιού και του Σιδηροχωρίου, καταλαμβάνει σχετικά εύκολα το κάστρο του Λογγά και κινείται προς την Καστοριά, μη μπορώντας όμως να καταλύσει την άμυνα των Βουλγάρων που την κατείχαν από το 990.
Επόμενη μαρτυρία, που κατά πάσα πιθανότητα αναφέρεται σε αυτή την τοποθεσία αποτελεί αυτή του Γεώργιου Ακροπολίτη, που περιγράφει τις συμπλοκές μεταξύ των στρατών της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας και του εξεγερμένου Δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Β' Κομνηνού Δούκα, που συνασπίστηκε με τους κατακτητές Νορμανδούς στα μέσα του 13ου αιώνα.
Τελικά, ο Μιχαήλ υποχωρεί και το 1259 δίνεται μια καθοριστική μάχη μεταξύ του βυζαντινού και του νορμανδικού στρατού στη θέση Βορίλλα Λόγγος, γνωστή ως Μάχη της Πελαγονίας (1259). Αν και η ονομασία Πελαγονία αναφέρεται στην περιοχή της Φλώρινας, το σύνολο των ερευνητών τοποθετεί τη θέση της μάχης πολύ κοντά στην Καστοριά, προς τον βορρά.
Έτσι, ορισμένοι ιστορικοί την χαρακτηρίζουν ως μάχη της Καστοριάς, η οποία μάλλον διεξήχθη στην μικρή κοιλάδα βόρεια της λίμνης, κοντά στο παλιό κάστρο του Λογγά.
Τουρκοκρατία
Εξαιτίας όμως των συχνών λεηλασιών από κλέφτες και Τουρκαλβανούς που διέρχονταν από το πέρασμα και σε συνδυασμό με μια μεγάλη πλημμύρα του χειμάρρου που κατεβαίνει από το χωριό Βυσσινιά, προκλήθηκαν μεγάλες κατολισθήσεις και καταστροφές κι έτσι ο οικισμός εγκαταλείφθηκε σταδιακά μέχρι το 1880 και οι κάτοικοι διασκορπίστηκαν στις γύρω περιοχές.
Πληθυσμός
Στις αρχές του 20ου αιώνα το Τοιχιό είχε περίπου 500 κατοίκους. Κατά την διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων ο αριθμός μειώθηκε στους 443.
Το 1940 είχε σχεδόν 900 κατοίκους. Σήμερα, σύμφωνα με την τελευταία απογραφή, ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται στους 685 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Καστοριάς Κατηγορία:Χωριά του νομού Καστοριάς
Στέλιος Κίτσιου
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το ποδόσφαιρο, στα 14 του χρόνια, στην ομάδα του Παύλου Μελά. Στη συνέχεια εντάχθηκε στις ακαδημίες του ΠΑΟΚ, αγωνίστηκε στα μικρότερα τμήματα του συλλόγου και το 2012 προωθήθηκε στην ομάδα των ανδρών κάνοντας την πρώτη του εμφάνιση σε αγώνα του πρωταθλήματος με αντίπαλο την ΑΕΚ στις 20 Οκτωβρίου 2012.
Στις 22 Νοεμβρίου 2013 ανακοινώθηκε η συμφωνία για επέκταση του συμβολαίου του μέχρι το 2018. Τις επόμενες τρεις χρονιές (2013-14, 2014-15, 2015–16) υπήρξε βασικό στέλεχος της ομάδας, ενώ την επόμενη (2016–17) μαζί με τον Λέο Μάτος πλαισίωσε το δεξί άκρο της άμυνας, φτάνοντας παράλληλα και στην κατάκτηση του πρώτου τίτλου στην καριέρα του, του Κυπέλλου Ελλάδας, στον τελικό του οποίου ο ΠΑΟΚ επικράτησε της ΑΕΚ με 2-1, με τον ίδιο να αγωνίζεται ως αλλαγή.
Το καλοκαίρι του 2017 παραχωρήθηκε ως δανεικός για έναν χρόνο στη Βελγική Σιντ Τρούιντεν.
Στις 31 Ιανουαρίου του 2019 παραχωρήθηκε δανεικός στην Άνκαραγκιουτζου για 6 μήνες.
Στις 22 Ιουλίου του 2019 πουλήθηκε από τον ΠΑΟΚ στην Άνκαραγκιουτζου έναντι 300.000€.
Στις εθνικές ομάδες
Υπήρξε μέλος της εθνικής Νέων το 2011, ενώ από το 2013 μέχρι το 2014 ήταν διεθνής με την Ελπίδων (Κ-21).
Το 2015 κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική Ανδρών, με την οποία πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 7 Σεπτεμβρίου στην εκτός έδρας αναμέτρηση με τη Ρουμανία (0-0) για τα προκριματικά του Euro 2016, όπου ξεκίνησε ως βασικός.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σιντ-Τρέιντενσε ΦΦ Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Το βράδυ που ήρθε ο διάβολος
Το βράδυ όταν ήρθε ο διάβολος (γερμ. Nachts, wenn der Teufel kam) είναι ασπρόμαυρη γερμανική αστυνομική ταινία του 1957 σε σκηνοθεσία Robert Siodmak. Το σενάριο βασίζεται σε μια σειρά άρθρων του Will Berthold για τον υποτιθέμενο κατά συρροή δολοφόνο Μπρούνο Λίτκε, τον οποίο υποδύεται ο Mario Adorf στην ταινία. Τους άλλους βασικούς ρόλους καταλαμβάνουν οι Claus Holm και Hannes Messemer καθώς και οι Peter Carsten, Karl Lange, Werner Peters και Annemarie Düringer.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1957
Σερβικές βουλευτικές εκλογές 1889
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Βασίλειο της Σερβίας στις 26 Σεπτεμβρίου του 1889. Το αποτέλεσμα ήταν συντριπτική νίκη για το Λαϊκό Ριζοσπαστικό κόμμα το οποίο κέρδισε 102 από τις 117 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Στην εκλογική αναμέτρηση συμμετείχαν μόλις δύο πολιτικά κόμματα.
Οι εκλογές είχαν προγραμματιστεί αρχικά για το Νοέμβριο, αλλά αργότερα άλλαξε η ημερομηνία για τον Σεπτέμβριο. Ο βασιλιάς Μίλαν είχε παραιτηθεί τον Φεβρουάριο του 1889, και αναμένονταν νέες εκλογές, αλλά τον Μάρτιο αποφασίστηκε από τους αντιβασιλείς ότι θα γίνουν πρόωρες εκλογές λόγω του ότι ο διάδοχος Αλέξανδρος ήταν ανήλικος και δεν μπορούσε να πάρει τον συνταγματικό όρκο ενώπιον της Εθνικής Συνέλευσης. Αυτό ήταν κατά παράβαση του συντάγματος, το οποίο απαιτούσε από τους αντιβασιλείς να συγκαλέσουν άμεσα εκλογές . Το Φιλελεύθερο κόμμα δεν αμφισβήτησε την εκλογή. Η νέα εθνοσυνέλευση συνεδρίασε πρώτη φορά στις 18 Οκτωβρίου.
Παραπομπές
1889
Ιερός Ναός Παναγίας Δεμερλιώτισσας
Ο Ιερός Ναός Παναγίας Δεμερλιώτισσας είναι ένα μεταβυζαντινό θρησκευτικό μνημείο της περιοχής των Φαρσάλων. Πιο συγκεκριμένα, βρίσκεται στον Σταυρό, ένα χωριό που απέχει 15 χιλιόμετρα από την πόλη των Φαρσάλων. Είναι ένα προσκύνημα, το οποίο ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων και πανηγυρίζει κάθε χρόνο στις 23 Αυγούστου.
Όνομα
Η τούρκικη ονομασία του χωριού ήταν Δεμερλί και για αυτόν τον λόγο ο ναός έχει τη συγκεκριμένη ονομασία.
Ιστορία
μικρογραφία|119x119px|Επιγραφή στη νότια πλευρά του Ναού Καθώς μπαίνουμε στην εκκλησία από τη νότια πλευρά, παρατηρούμε στο πάνω μέρος μία επιγραφή η οποία μας δίνει πληροφορίες για την ιστορία του μνημείου. Μία από τις πληροφορίες είναι ότι χτίστηκε το 1778 και η αγιογράφηση έγινε μετά από οκτώ χρόνια, το 1786. Η αγιογράφηση έγινε από τους καλλιτέχνες Γεώργιο Γεωργίου και Γεώργιο Αναγνώστου οι οποίοι έχουν αγιογραφήσει και άλλα θρησκευτικά μνημεία και τα έξοδα αυτής της διαδικασίας είχαν αναλάβει ευσεβείς χριστιανοί, ιερείς και ο επίτροπος του ναού.
Αγιογράφηση
μικρογραφία|150x150px|5 ζώνες αγιογράφησης Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τοιχογραφίες που διακοσμούν τον ναό οι οποίες χωρίζονται σε πέντε ζώνες. Στρέφοντας το βλέμμα προς την ανώτερη ζώνη, παρατηρούμε ότι αποτελείται από παραστάσεις των Παθών και της Ανάστασης του Χριστού. Ακριβώς από κάτω, απεικονίζονται οι 24 οίκοι του Ακάθιστου Ύμνου, λίγο πιο χαμηλά διακρίνουμε σειρά Αγίων σε μετάλλια και στην τέταρτη ζώνη δεσπόζουν ολόσωμοι Άγιοι. Από την κατώτερη ζώνη, σώζεται μόνο ένα μικρό κομμάτι. Επίσης, στη δυτική πλευρά του ναού, υπάρχει τοιχογραφία στην οποία απεικονίζεται η Κοίμηση της Θεοτόκου και σκηνές από τη ζωή της.
Η αγιογράφηση στο ιερό περιλαμβάνει θέματα της Παναγίας με τους ιεράρχες και τη Θεία Λειτουργία αλλά και «σύνολο θαυμάτων του Χριστού και σκηνών της Παλιάς Διαθήκης, όπως οι τρείς Παίδες εν τη Καμίνω, η Θυσία του Αβραάμ, ο Δανιήλ στον λάκκο των Λεόντων, το όραμα της Βάτου από τον Μωυσή, ενώ κυριαρχούν στο ανώτερο τμήμα του Ανατολικού τοίχου πέντε σκηνές με τον ύμνο Άξιον Εστί, προς τιμήν της Θεοτόκου». Η αποτύπωση του «Άξιον Εστί» δεν είναι κάτι που γίνεται συχνά, αλλά είναι χαρακτηριστικό των αγιογράφων της Παναγίας Δεμερλιώτισσας. Πιο συγκεκριμένα, η αποτύπωση του «Άξιον Εστί», γίνεται σε πέντε σκηνές στις οποίες παρουσιάζεται η Θεοτόκος στον θρόνο και γύρω της οι πιστοί να την προσκυνούν.
Τέμπλο
μικρογραφία|173x173px|Το ξύλινο τέμπλο του προσκυνήματος Το τέμπλο έχει σκαλιστεί πάνω σε ξύλο και η χρονολογία της κατασκευής του τοποθετείται από το 1825 έως το 1850. Κοιτώντας τις μεγάλες εικόνες που υπάρχουν σε αυτό, βλέπουμε τις μορφές διαφόρων Αγίων, της Παναγίας και του Χριστού. Πάνω από αυτές παρατηρούμε δύο επιπλέον σειρές εικόνων που είναι πιο μικρές και αναπαριστούν Δεσποτικές γιορτές όπως η Ανάληψη του Χριστού, Θεομητορικές γιορτές όπως ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου και Αγίους. Επίσης, το τέμπλο διακοσμείται με σκαλιστά φυτά, ζώα και πτηνά και στην κορυφή του προβάλλει ο Σταυρός με τον Εσταυρωμένο Χριστό, αριστερά και δεξιά του οποίου στέκονται η Παναγία και ο Ευαγγελιστής Ιωάννης αντίστοιχα. Άξιο αναφοράς είναι και το γεγονός ότι στο τέμπλο υπάρχουν μέχρι και σήμερα κρίκοι που είχαν βάλει εκεί οι Τούρκοι, κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, με σκοπό να δένουν σε αυτούς τα άλογά τους. Παρόλα αυτά, η Παναγία δεν τους άφησε να μετατρέψουν τον ναό σε στάβλο και έτσι τη στιγμή που οι Τούρκοι μπήκαν στον ναό μαζί με τα ζώα τους, οι καμπάνες άρχισαν να ηχούν δυνατά με αποτέλεσμα εκείνοι να μην προσπαθήσουν να κάνουν ξανά κάτι τέτοιο.
Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας
μικρογραφία|133x133px|Η εικόνα της Παναγίας Δεμερλιώτισσας Σύμφωνα με την παράδοση, η εικόνα της Παναγίας στην οποία είναι αφιερωμένος ο ναός, έχει αγιογραφηθεί από τον Ευαγγελιστή Λουκά και έχει κοινά στοιχεία με την εικόνα της Παναγίας της Τήνου. Δεν υπάρχουν όμως περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πώς βρέθηκε. Αυτό όμως που είναι γνωστό είναι η φήμη που έχει αποκτήσει το συγκεκριμένο προσκύνημα λόγω των θαυμάτων της Παναγίας. Πολλοί άνθρωποι έχουν θεραπευτεί με τη βοήθεια της Παναγίας Δεμερλιώτισσας και αυτό φανερώνεται και από τα αφιερώματα που υπάρχουν, αλλά και από τους πιστούς που σπεύδουν καθημερινά να προσκυνήσουν την εικόνα και να βρεθούν στον ιερό αυτόν ναό. Επιπλέον, θαύματα αναφέρονται και από ζευγάρια, που ζητώντας το έλεος της Παναγίας κατάφεραν να αποκτήσουν παιδιά και να τα βαφτίσουν στο συγκεκριμένο προσκύνημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Θεσσαλία
NGC 7026
thumb|right|250px|Το NGC 7026 σε εικόνα από το [[Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ]] Το NGC 7026 είναι πλανητικό νεφέλωμα το οποίο απέχει 6000 έτη φωτός από την Γη και βρίσκεται στον αστερισμό Κύκνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
7026 Κατηγορία:Πλανητικά νεφελώματα Κατηγορία:Κύκνος (αστερισμός)
Μαμφρέδος Ε΄ του Σαλούτσο
O Μαμφρέδος Ε΄, ιταλ. Manfredο V (άκμασε 1330-1332) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο ήταν 6ος μαρκήσιος τού Σαλούτσο (1330-1332).
Βιογραφία
Ήταν δευτερότοκος γιος τού Μαμφρέδου Δ΄ μαρκησίου τού Σαλούτσο και της 2ης συζύγου του Ισαβέλλας Ντόρια, κόρης τού Μπερναμπό Ντόρια. Ο πατέρας του από τον 1ο του γάμο είχε γιο τον Φρειδερίκο Α΄.
Η επιρροή της μητέρας του στην Αυλή έκανε τον πατέρα του να τον ορίσει διάδοχο. Το 1330 απεβίωσε ο Μαμφρέδος Δ΄, αλλά ο Φρειδερίκος Α΄ διεκδίκησε τον θρόνο και έτσι προκλήθηκε εμφύλιος πόλεμος. Με την παρέμβαση τού εξαδέλφου τού τελευταίου, τού Αμεδαίου ΣΤ΄ κόμη της Σαβοΐας, ο Μαμφρέδος Ε΄ εξαναγκάστηκε -όταν πιάστηκε σε ερωτικό σκάνδαλο με τη μητέρα του- να παραχωρήσει τον θρόνο στον μεγαλύτερο αδελφό του το 1334.
Το 1334 απεβίωσε ο Φρειδερίκος Α΄ και ο Μαμφρέδος Ε΄ κήρυξε πόλεμο στον γιο εκείνου Θωμά Β΄. Ο στρατός του αποτελείτο κυρίως από μισθοφόρους από την Ανδεγαυία (Ανζού)· έπειτα από μακρά πολιορκία, το 1341 το Σαλούτσο παραδόθηκε και ο στρατός του λεηλάτησε την πόλη και κατέστρεψε το κάστρο. Ο Θωμάς Β΄ φυλακίστηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αλεράμιτσι
Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου
Η Ρουμπίνη Βασιλακοπούλου είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και κατάγεται από την Ιθάκη. Σπούδασε νομικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και θέατρο στη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης "Κάρολος Κουν". Εκπαιδεύτηκε στον κλασσικό και μοντέρνο χορό και συνεργάστηκε στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» επί μία δεκαετία, όπου πρωταγωνίστησε σε ρόλους κλασσικού και σύγχρονου ρεπερτορίου, σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν, Γιώργου Λαζάνη, Μίμη Κουγιουμτζή κλπ. Εκτός του "Θεάτρου Τέχνης", σκηνοθετήθηκε σε πρωταγωνιστικούς ρόλους από τους Ρούλα Πατεράκη, Μίνω Βολανάκη, Σωτήρη Χατζάκη, Νικαίτη Κοντούρη, Κωστή Τσώνο, Αθανασία Καραγιαννοπούλου κ.ά.
Ανέλαβε σημαντικούς ρόλους στο Θέατρο "Χυτήριο", που λειτουργεί υπό την επίβλεψή της. Από το έτος 2000 διδάσκει υποκριτική και κινησιολογία σε δραματικές σχολές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Οργανική αντίδραση
Οργανικές ονομάζονται οι χημικές αντιδράσεις στις οποίες συμμετέχουν οργανικές ενώσεις.
Οι παλιότερες οργανικές αντιδράσεις που αναφέρονται σε γραπτά κείμενα είναι η καύση και η διαδικασία παρασκευής σαπουνιών από λίπη (σαπωνοποίηση). Όμως η σύγχρονη ιστορία των οργανικών αντιδράσεων μπορούμε να πούμε ότι ξεκινά με την ιστορική σύνθεση του Wöhler το 1828.
Πολλά βραβεία Nobel έχουν δοθεί για την επινόηση συγκεκριμένων οργανικών αντιδράσεων όπως η αντίδραση Grignard το 1912, η διενική σύνθεση (αντίδραση Diels-Alder) το 1950, η αντίδραση Wittig το 1979, η ολεφινική μετάθεση το 2005 κ.ά.
Οι βασικές οργανικές αντιδράσεις περιλαμβάνουν προσθήκες, αποσπάσεις, αντικαταστάσεις (ή υποκαταστάσεις), οξειδοαναγωγές κ.ά. Στην Οργανική Σύνθεση, οι οργανικές αντιδράσεις χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία νέων οργανικών μορίων. Οι οργανικές αντιδράσεις χρησιμοποιούνται ευρύτατα στην παρασκευή χημικών προϊόντων, φαρμάκων, πλαστικών, πρόσθετων τροφίμων κ.λ.π.
Βασικές αρχές
Οι βασικές αρχές που διέπουν τις αντιδράσεις της ανόργανης χημείας, είναι βέβαια οι ίδιες και για τις οργανικές αντιδράσεις. Οι οργανικές αντιδράσεις έχουν όμως και μερικά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά :
Ταξινόμηση οργανικών αντιδράσεων
Δεν υπάρχει όριο στον αριθμό των πιθανών οργανικών αντιδράσεων και των μηχανισμών, όμως παρόλο το τεράστιο πλήθος τους, μπορούν να ταξινομηθούν με τα ακόλουθα κριτήρια :
Κατάταξη ανάλογα με τη χαρακτηριστική ομάδα που αντιδρά
Οι οργανικές αντιδράσεις μπορούν να ταξινομηθούν ανάλογα με τη χαρακτηριστική ομάδα που συμμετέχει στα αντιδρώντα και στα προϊόντα μιας αντίδρασης. Έτσι, διακρίνουμε αντιδράσεις του καρβονυλίου (των αλδεϋδών και κετονών), του υδροξυλίου (των αλκοολών), του καρβοξυλίου (των οξέων) κ.λ.π.
Δείτε επίσης
Αντιδραστήριο
Οργανικές ενώσεις
Διαφορές οργανικών και ανόργανων ενώσεων
Χαρακτηριστική ομάδα
Ομόλογη σειρά
Πηγές
αντιδρασ Κατηγορία:Χημικές αντιδράσεις
Μέμνων ο Ρόδιος
Ο Μέμνων υπήρξε στρατηγός της Περσικής αυτοκρατορίας επί Αρταξέρξη και Δαρείου, με καταγωγή από τη Ρόδο. Όταν βασίλευε ο Αρταξέρξης συμμετείχε ενεργά στην αποστασία του σατράπη της Φρυγίας Αρτάβαζου (356 π.Χ.), του οποίου ήταν γαμπρός. Παρ' όλο που η αποσχιστική απόπειρα δε στέφτηκε από επιτυχία, γλίτωσε την παραδειγματική τιμωρία του βασιλιά χάρη στην παρέμβαση του αδελφού του Μέντορα. Κατέφυγε προσωρινά, όπως και ο Αρτάβαζος, στην αυλή του Φιλίππου το 353 π.Χ. Αργότερα, τον εντοπίζουμε επικεφαλής στο αριστερό κέρας της περσικής στρατιάς κατά τη Μάχη του Γρανικού (334 π.Χ.). Στη συνέχεια διορίζεται από το Δαρείο αρχηγός του ναυτικού, της Μικράς Ασίας και των μεσογειακών παραλίων, ώστε να εμποδίσει την προέλαση του Αλεξάνδρου. Με προδοσία κατέλαβε τη Χίο και ακολούθως κατέπλευσε στη Λέσβο. Δυστυχώς, όμως, για τους Πέρσες και ευτυχώς για τους εκστρατεύοντες Έλληνες, ο μοναδικός-ίσως-ικανός να ανακόψει το πανελλήνιο στράτευμα αιφνιδίως πεθαίνει κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Μυτιλήνης (333 π.Χ.).
Πάλη στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 διεξήχθη ένα αγώνισμα πάλης. Διοργανώθηκε από την υπo-επιτροπή Πάλης και Γυμναστικής στο Παναθηναϊκό Στάδιο, στις 10 και 11 Απριλίου. Συνολικά, πέντε αθλητές από τέσσερις χώρες έλαβαν μέρος και νικητής αναδείχθηκε ο πολυνίκης των Αγώνων του 1896, Καρλ Σούμαν.
Πρόγραμμα αγωνισμάτων
thumb|right|300px|border|Ο [[Καρλ Σούμαν (αριστερά) μαζί με τον Γεώργιο Τσίτα (δεξιά) στο Παναθηναϊκό Στάδιο.]]
Συμμετέχουσες χώρες
Οι τέσσερις χώρες που συμμετείχαν είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών):
Αποτελέσματα ανά αγώνισμα
thumb|right|175px|Ο [[Στέφανος Χρηστόπουλος]] Τα παρακάτω μετάλλια απονεμήθηκαν αργότερα στους αθλητές από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Την εποχή των Αγώνων, οι νικητές έπαιρναν ασημένιο μετάλλιο, οι δεύτεροι χάλκινο, ενώ οι τρίτοι τίποτα.
Ελληνορωμαϊκή
Δεν υπήρχαν κατηγορίες κιλών για το αγώνισμα, κάτι που σήμαινε πως θα προέκυπτε ένας νικητής ανάμεσα σε συμμετέχοντες όλων των μεγεθών. Οι κανόνες που χρησιμοποιήθηκαν ήταν παρόμοιοι με αυτούς της μοντέρνας ελληνορωμαϊκής πάλης, αν και δεν υπήρχε χρονικό όριο και κάποιες λαβές ποδιών δεν ήταν απαγορευμένες (σε αντίθεση με σήμερα).
Στον τελικό, που ξεκίνησε αργά το απόγευμα της Παρασκευής 10 Απριλίου, ο Τσίτας αντιμετώπισε τον Σούμαν. Ο αγώνας διήρκησε 40 λεπτά πριν διακοπεί λόγω σκότους, αφού είχε αρχίσει να δύει ο ήλιος. Την επόμενη ημέρα, οι δύο αντίπαλοι επέστρεψαν στον αγώνα και ο Σούμαν πήρε τη νίκη λίγη ώρα αργότερα.
370
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 370 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Landmark Theater (Ρίτσμοντ, Βιρτζίνια)
Το Landmark Theater στο Ρίτσμοντ, Βιρτζίνια στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ένα θέατρο στην νοτιοδυτική γωνία του Monroe Park. Έχει ονομαστεί έτσι επειδή είναι "ένα από τα γνωστότερα κτίρια στο Τίτσμοντ." Προηγουμένως γνωστό ως "The Mosque" (Το Τζαμί), το Landmark κατασκευάσθηκε το 1926 για να χρησιμοποιηθεί από τους Shriners ως ACCA Temple Shrine. Η πόλη αγόρασε το κτίριο την δεκαετία του 1940 και ανακαινίσθηκε μεταξύ 1994 και 1995. Το 1995 το όνομα επίσημα άλλαξε από The Mosque σε Landmark Theater. Είναι πολύ δημοφιλής χώρος, φιλοξενώντας έναν αριθμό γνωστών μουσικών και θεατρικών καλλιτεχνών κάθε έτος.
370
Το έτος 370 (CCCLXX ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Παρασκευή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Αυγούστου και Ουάλη (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1123 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 370 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Landmark Theater (Ρίτσμοντ, Βιρτζίνια)
Το θέατρο σχεδιάσθηκε σε Νεομαυριτανικό στιλ από τον Μάρσελλους Ράιτ τον νεότερο σε συνεργασία με τον Τσαρλς Μ. Ρόμπινσον και τον Τσαρλς Κάστερ Ρόμπινσον το 1925 και ολοκληρώθηκε το 1926.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι Κατηγορία:Βιρτζίνια
Ρότζερ Μουρ
Ο σερ Ρότζερ Τζωρτζ Μουρ (αγγλικά: Roger George Moore), 14 Οκτωβρίου 1927 – 23 Μαΐου 2017) ήταν Άγγλος ηθοποιός, γνωστός από τον ρόλο τού Σάιμον Τέμπλαρ στην τηλεοπτική σειρά Ο άγιος (δεκαετία του 1960) και μετέπειτα από τον ρόλο του μυστικού πράκτορα Τζέιμς Μποντ σε επτά κινηματογραφικές ταινίες της ομώνυμης σειράς, μεταξύ του 1973 και του 1985. Ο Μουρ εργάσθηκε επίσης ως μοντέλο, ενώ εμφανίσθηκε και σε πολλές άλλες ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, όπως οι Ιβανόης (1958–1959), Μάβερικ (1961) και κυρίως τη σειρά Οι αντίζηλοι (1971) μαζί με τον Τόνι Κέρτις.
Ο Μουρ ήταν «πρεσβευτής καλής θελήσεως» για λογαριασμό της UNICEF. Από τη δεκαετία του 1970 ζούσε εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου για φορολογικούς λόγους. Η αυτοβιογραφία του δημοσιεύθηκε το 2008, ενώ είχε γράψει και άλλα βιβλία με αναμνήσεις από τη σταδιοδρομία του και τις ταινίες του Τζέιμς Μποντ.
Οικογένεια και σπουδές
Ο Ρότζερ Μουρ γεννήθηκε στο Στόκγουελ του Λονδίνου, ως το μοναχοπαίδι του αστυνομικού Τζωρτζ Άλφρεντ Μουρ και της Λίλιαν (Λίλυ) Μουρ, το γένος Πόουπ (Pope). Η μητέρα του είχε γεννηθεί στην Καλκούτα των τότε Βρετανικών Ινδιών. Ο Ρότζερ πήγε στο γυμνάσιο του Μπάτερση, αλλά με την εκτόπιση εξαιτίας του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου στάλθηκε στο Χόλσγουόρθυ του Ντέβον. Στη συνέχεια τελείωσε το σχολείο στο γυμνάσιο αρρένων του Dr Challoner στο Άμερσαμ του Μπάκιγχαμσιρ και παρακολούθησε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο του Ντάραμ, αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του.
Σε ηλικία 18 ετών, λίγο πριν από το τέλος του πολέμου, ο Μουρ πήγε στρατιώτης και στις 21 Σεπτεμβρίου 1946 προάχθηκε σε ανθυπολοχαγό, φθάνοντας τελικώς μέχρι τον βαθμό του λοχαγού. Ο Μουρ υπηρέτησε διοικώντας ένα μικρό φυλάκιο στην τότε κατεχόμενη Δυτική Γερμανία.
Πριν τον στρατό, το 1944-1945, ο Ρότζερ Μουρ είχε προλάβει να σπουδάσει για ένα εξάμηνο στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης (RADA), όπου τα δίδακτρά του πληρώνονταν από τον σκηνοθέτη Μπράιαν Ντέσμοντ Χερστ, που αργότερα χρησιμοποίησε τον Μουρ ως έξτρα στην ταινία του Trottie True (1949). Στη RADA ο Μουρ ήταν συμφοιτητής της μελλοντικής συμπρωταγωνίστριάς του στις ταινίες του Τζέιμς Μποντ Λόις Μάξγουελ (1927-2007), της πρώτης δεσποινίδας Μανιπένι. Ο Μουρ επέλεξε να αφήσει τη σχολή μετά από 6 μήνες για να αναζητήσει εργασία ως ηθοποιός. Το ίνδαλμά του στον κινηματογράφο ήταν ο Άγγλος ηθοποιός Στιούαρτ Γκρέιντζερ. Σε ηλικία 17 ετών, Μουρ εμφανίσθηκε ως έξτρα στην ταινία Καίσαρ και Κλεοπάτρα (1945), οπότε και συνάντησε τον Γκρέιντζερ στα γυρίσματα. Πολύ αργότερα, θα εμφανίζονταν στο ίδιο έργο, την περιπέτεια Επιχείρηση άγριες χήνες (1978), παρότι δεν είχαν κάποια σκηνή μαζί.
Πρώιμα έργα (1945–1959)
Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 ο Μουρ εργάσθηκε ως μοντέλο, εμφανιζόμενος σε έντυπες διαφημίσεις για πλεκτά και πολλά άλλα προϊόντα, όπως οδοντόκρεμα. Πολλοί κριτικοί έχουν πει ότι αυτή η δραστηριότητα υποδεικνύει τα «ελαφρών βαρών» πιστοποιητικά του ως ηθοποιού. Στο βιβλίο του Last Man Standing: Tales From Tinseltown, ο Μουρ γράφει (κεφ. 2) ότι η πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση ήταν στις 27 Μαρτίου 1949 στη σειρά The Governess, του Πάτρικ Χάμιλτον, μία ζωντανή μετάδοση (όπως συνηθιζόταν εκείνη την εποχή, που δεν υπήρχαν τρόποι καταγραφής πλην του ακριβού κινηματογραφικού φιλμ), όπου ο Μουρ έπαιζε τον μικρό ρόλο του Μπομπ Ντριού (Bob Drew).
Στη συνέχεια, το 1954, ο Μουρ υπέγραψε ένα επταετές συμβόλαιο με τη Metro-Goldwyn-Mayer, αλλά οι ταινίες του που ακολούθησαν δεν σημείωσαν επιτυχία. Συμμετείχε στην ταινία Interrupted Melody (1955, βιογραφικό δράμα με θέμα την ανάρρωση ενός τενόρου από πολιομυελίτιδα), με το όνομά του να εμφανίζεται τρίτο μετά από αυτά των Γκλεν Φορντ και Έληνορ Πάρκερ. Στην ταινία του 1956 Diane το όνομα του Μουρ ήταν και πάλι τρίτο, αυτή τη φορά μετά από αυτά των Λάνα Τέρνερ και Πέδρο Αρμεντάριζ, και υποδύθηκε για πρώτη φορά ένα ιστορικό πρόσωπο: τον πρίγκιπα Ανρί, μετέπειτα βασιλιά Ερρίκο Β΄ της Γαλλίας. Μετά την εμπορική αποτυχία της ταινίας αυτής και τις επικρίσεις της από τους κριτικούς, ο Μουρ ελευθερώθηκε πρόωρα από το συμβόλαιό του με την εταιρεία. Πέρασε λίγα χρόνια παίζοντας ρόλους του ενός επεισοδίου σε τηλεοπτικές σειρές, όπως στη σειρά Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ παρουσιάζει. Ο μεγάλος ρόλος του στην ταινία The Miracle (1959), μία μεταφορά του θεατρικού έργου Das Mirakel από τη Warner Bros., ειχε απορριφθεί από τον Ντερκ Μπόγκαρντ.
Ιβανόης (1958–1959)
Ο Μουρ κατόρθωσε να γίνει γνωστός στην τηλεόραση παίζοντας τον ομώνυμο ρόλο του Σερ Γουίλφρεντ (Wilfred of Ivanhoe) στη σειρά του 1958–59 Ιβανόης, μία χαλαρή μεταφορά του ομώνυμου ρομαντικού μυθιστορήματος του Σερ Γουόλτερ Σκοτ, η δράση του οποίου τοποθετείται τον 12ο αιώνα. Γυρισμένη κυρίως στην Αγγλία, αλλά και στην Καλιφόρνια, η σειρά απευθυνόταν σε νεανικό ακροατήριο και το πρώτο επεισόδιο γυρίστηκε έγχρωμο, μία ένδειξη του σχετικώς υψηλού προϋπολογισμού της για νεανική βρετανική σειρά της εποχής, ενώ τα υπόλοιπα 38 ημίωρα επεισόδια γυρίστηκαν ασπρόμαυρα. Ο Κρίστοφερ Λι και ο μετέπειτα σκηνοθέτης Τζον Σλέσιντζερ συγκαταλέγονταν μεταξύ των γκεστ σταρ της σειράς, ενώ μεταξύ των τακτικών ηθοποιών διακρίθηκαν οι Ρόμπερτ Μπράουν (που θα έπαιζε αργότερα τον «Μ» σε αρκετές ταινίες του Τζέιμς Μποντ) και ο Πίτερ Τζίλμορ. Κατά το γύρισμα σκηνών δράσης, ο Μουρ έσπασε μερικά πλευρά και δέχθηκε ένα χτύπημα στο κράνος του από πολεμικό πέλεκυ. Αργότερα εξομολογήθηκε: «Αισθανόμουν τελείως γελοίος περιφερόμενος καβάλα με όλη αυτή την αρματωσιά και το ηλίθιο φτερωτό κράνος, ένιωθα σαν μεσαιωνικός πυροσβέστης».
Οι Αλασκανοί (1959–1960)
Η επόμενη τηλεοπτική σειρά του Μουρ ήταν το αμερικανικό γουέστερν The Alaskans, όπου συμπρωταγωνιστούσε με τους Ντόροθυ Προβάιν και Ρέι Ντάντον. Η σειρά κράτησε μία μόνο σεζόν, με 37 επεισόδια της μιας ώρας. Παρότι η υπόθεση διαδραματιζόταν πράγματι στο Σκάγκγουεϊ της Αλάσκας την εποχή του Πυρετός του χρυσού του Κλοντάικ (περί το 1896), τα γυρίσματα έγιναν στα στούντιο της Warner Bros. στο Χόλυγουντ, με τους ηθοποιούς να ιδρωκοπούν ντυμένοι με γούνινα παλτά και καπέλα. Ο Μουρ βρήκε τη δουλειά εξαιρετικά απαιτητική και το αίσθημα που ανέπτυξε στα παρασκήνια με την Προβάιν περιέπλεξε τα πράγματα ακόμα περισσότερο. Στη συνέχεια εμφανίσθηκε σε επεισόδιο της αστυνομικής δραματικής σειράς The Roaring 20s με τον Τζων Ντένερ και την Προβάιν.
Μάβερικ (1960–1961)
right|thumb|upright|Ο Ρότζερ Μουρ στον ρόλο του Μάβερικ το 1960. Οι Αλασκανοί έφεραν στον Μουρ έναν ρόλο στην πολύ πιο επιτυχημένη σειρά γουέστερν των ABC και Warner Bros Μάβερικ, όπου έπαιζε τον με αγγλική προφορά εξάδελφο των επαγγελματιών χαρτοπαικτών αδελφών Μάβερικ. Ο Σον Κόνερι είχε ταξιδέψει από την Αγγλία για να δοκιμάσει τον ρόλο, αλλά τον απέρριψε. Ο Μουρ εμφανίσθηκε σε 14 επεισόδια, όταν ο Τζέιμς Γκάρνερ είχε εγκαταλείψει τη σειρά. Το ντεμπούτο του Μουρ στον ρόλο του Μπω Μάβερικ (Beau Maverick) έγινε στο πρώτο επεισόδιο της τέταρτης σεζόν ("The Bundle From Britain"). Στο επεισόδιο "Red Dog" ο Μπω βρίσκεται μπλεγμένος με τους αδίστακτους ληστές τραπεζών που υποδύονταν οι Λι Βαν Κλιφ και Τζων Καραντάιν. Ο Μουρ ανέφερε την χειροτέρευση στην ποιότητα του σεναρίου ως τον κύριο παράγοντα για τον οποίο εγκατέλειψε τη σειρά.