cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χέρμαν Γκέρινγκ
Τα πρώτα χρόνια
Ο Χέρμαν Γκέρινγκ γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου του 1893 στη βαυαρική πόλη Ρόζενχαϊμ. Μητέρα του ήταν η Φραντσίσκα Γκέρινγκ (πατρικό επώνυμο Τίφενμπρουν) και πατέρας του ο νομικός Χάινριχ Γκέρινγκ, τον οποίο ο τότε καγκελάριος Μπίσμαρκ διόρισε για το διάστημα μεταξύ 1885-1888 πρώτο Επίτροπο του Ράιχ στη σημερινή Ναμίμπια, τότε αποικία του Γερμανικού Ράιχ με το όνομα "Deutsch-Südwestafrika" (Γερμανική Νοτιοδυτική Αφρική).
Ήδη σε νεαρή ηλικία εγγράφηκε σε στρατιωτική σχολή της Καρλσρούης, πράγμα όμως που δεν επηρέασε ιδιαίτερα την έλλειψη πειθαρχίας του νεαρού Γκέρινγκ. Αντιθέτως, οι λόγοι που τον διατήρησαν στη σχολή ήταν αφενός μεν η επιρροή της οικογένειάς του και αφετέρου το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Στον πόλεμο, όπου ήταν ανθυπολοχαγός του πεζικού, αποδείχτηκε ευφυής στρατιωτικός με ηγετικές ικανότητες. Λόγω ρευματισμών εισήχθη σε νοσοκομείο το 1915, όπου λίγο αργότερα ο πιλότος φίλος του, Μπρούνο Λέρτσερ, τον έπεισε να καταταγεί στην πολεμική αεροπορία. Το 1916 ο Γκέρινγκ ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του ως πιλότος.
Στις 14 Μαρτίου του ιδίου έτους κατέρριψε το πρώτο του εχθρικό βομβαρδιστικό αεροπλάνο. Αφότου αποδείχτηκε επιτυχής πιλότος ορίστηκε διοικητής μοίρας, συγκεκριμένα της "Jagdstaffel 26" και προήχθη σε υποσμηναγό. Τον Ιούλιο του 1918 είχε την τιμή να οριστεί αρχηγός του "Jagdgeschwader 1" (γνωστό και ως «Ιπτάμενο Τσίρκο του Ρίχτχοφεν», "Richthofens Fliegender Zirkus"), αφού ο προκάτοχός του, σμηναγός Βίλχελμ Ράινχαρντ, σκοτώθηκε σε δοκιμαστική πτήση. Ο ίδιος ο Ράινχαρντ είχε αναλάβει τη θέση, όταν ο προκάτοχός του Μάνφρεντ φον Ρίχτχοφεν (γνωστός και ως "Κόκκινος Βαρόνος") είχε σκοτωθεί τον Απρίλιο του ίδιου έτους. Στην θέση αυτή ο Γκέρινγκ πραγματοποίησε την 22η και τελευταία του εναέρια νίκη και έλαβε από τον Κάιζερ το περίφημο "Pour Le Merite", το κορυφαίο στρατιωτικό παράσημο του Γερμανικού Ράιχ.
Πραξικόπημα και διαφυγή στο εξωτερικό
Η φήμη του Γκέρινγκ ως ήρωα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και οι σχέσεις που διατηρούσε με αριστοκρατικούς κύκλους τον έκαναν ιδανικό υποψήφιο για το νέο ακόμα Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα (NSDAP), στο οποίο προσχώρησε το 1922. Τον Δεκέμβριο του 1922 ο Χίτλερ τον όρισε αρχηγό των SA. Στις 9 Νοεμβρίου του 1923 έλαβε μέρος στο Πραξικόπημα της μπιραρίας, στο οποίο τραυματίστηκε, αλλά κατάφερε να διαφύγει για τέσσερα έτη στο εξωτερικό, μέχρι που μια γενική αμνηστία του επέτρεψε την επιστροφή. Αρχικά είχε καταφύγει στην Ιταλία, όπου γνώρισε τον Μουσολίνι και αργότερα στη Σουηδία. Λόγω του πολεμικού τραύματός του άρχισε να παίρνει μορφίνη, με αποτέλεσμα την εξάρτησή του από την ουσία αυτή. Για να θεραπευτεί πήγε σε ψυχιατρική κλινική, το 1925 μάλιστα έγκλειστος. Δεν κατάφερε όμως να ξεπεράσει την εξάρτηση επί είκοσι χρόνια, μέχρι τη φυλάκισή του το 1945.
Στα τέλη του 1927 επέστρεψε στη Γερμανία όπου προσχώρησε και πάλι στο (ανασχηματισμένο) NSDAP και στους SA.
To 1928 ήταν ένας από τους πρώτους δώδεκα εθνικοσοσιαλιστές βουλευτές του Ράιχσταγκ.
Πρόεδρος του Ράιχσταγκ
right|thumb|200px|Ο Γκέρινγκ εκφωνεί λόγο στην Συνεδρίαση του [[Ράιχσταγκ (12-12-1933) στην Όπερα Κρολ. Φωτ. Deutsches Bundesarchiv ]] Στις εκλογές της 31 Ιουλίου 1932 το NSDAP κατάφερε να πάρει 37,3% των ψήφων, που ήταν μεγάλη επιτυχία για το κόμμα, αφού το 1928 είχε πάρει μόλις 2,6%. Ήταν πλέον το δυνατότερο κόμμα του Ράιχσταγκ. Με την πλήρη υποστήριξη του κεντρώου κόμματος "Zentrumspartei" και του συντηρητικού "Bayerische Volkspartei" ο Γκέρινγκ εκλέχθηκε στις 30 Αυγούστου 1932 πρόεδρος του Ράιχσταγκ. Έτσι το NSDAP κατέλαβε το τρίτο υψηλότερο αξίωμα στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης. Έχοντας τη θέση αυτή, ο Γκέρινγκ είχε στο εξής άμεση πρόσβαση στον 85χρονο πρόεδρο της γερμανικής Δημοκρατίας, Πάουλ φον Χίντεμπουργκ. Στην επόμενη κιόλας συνεδρίαση στις 12 Σεπτεμβρίου 1932 ο Γκέρινγκ με διαδικαστικό τέχνασμα απέτρεψε τη διάλυση της Βουλής μέσω του καγκελαρίου φον Πάπεν και κατάφερε να καταψηφιστεί η κυβέρνησή από το Ράιχσταγκ με διεξαγωγή ψηφοφορίας εμπιστοσύνης. Τους επόμενους μήνες ο Γκέρινγκ εξακολουθούσε να ασκεί κρίσιμη επιρροή στη συντριβή της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, παίζοντας έτσι σημαντικό ρόλο στην πραγματοποίηση της «Ευθυγράμμισης» και την καθιέρωση της εθνικοσοσιαλισικής δικτατορίας.
Καθιέρωση της δικτατορίας
Κατέχοντας τη θέση του Πρώσου πρωθυπουργού ο Γκέρινγκ ήταν και αρχηγός της πρωσικής αστυνομίας, μέσω της οποίας βοήθησε σημαντικά στην καθιέρωση του νέου εθνικοσοσιαλιστικού καθεστώτος. Απομάκρυνε 22 εκ των 32 αρχηγών της αστυνομίας και τους αντικατέστησε με εθνικοσοσιαλιστές. Επίσης ενίσχυσε την αστυνομία με 50.000 μέλη των οργανώσεων SA, SS και Stahlhelm.
Με την αναδιοργάνωση του ειδικού τμήματος της πολιτικής αστυνομίας ίδρυσε τη μυστική κρατική αστυνομία (Gestapo). Ο πρώτος της αρχηγός ήταν ο Ρούντολφ Ντιλς, ένας συγγενής του Γκέρινγκ.
Τον Ιούνιο του 1934 οργάνωσε στο πλαίσιο της Νύχτας των μεγάλων μαχαιριών τη δολοφονία πολυάριθμων πολιτικών αντιζήλων, όπως του Ερνστ Ρεμ και άλλων, κυρίως στελεχών των SA.
Προετοιμασία του πολέμου
Βάσει της Συνθήκης των Βερσαλλιών απαγορευόταν αυστηρά στη Γερμανία να διατηρεί πολεμική αεροπορία. Ο Χίτλερ, αψηφώντας τη συνθήκη των Βερσαλλιών, έδωσε εντολή στον Γκέρινγκ στις 26 Φεβρουαρίου 1935 να οργανώσει τη νέα πολεμική αεροπορία (Luftwaffe) του Ράιχ, με κύριο σκοπό τη δημιουργία ισχυρού πολεμικού παράγοντα. Ο Γκέρινγκ υπήρξε το αδιαφιλονίκητο αφεντικό της γερμανικής πολεμικής αεροπορίας της εποχής, δηλώνοντας πως «κάθε τι που πετά μου ανήκει» Η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο δεν αντέδρασαν στην παραβίαση αυτή της συνθήκης, όπως δεν αντέδρασαν και σε πολλές άλλες παραβιάσεις της συνθήκης των Βερσαλλιών από τον Χίτλερ. Με αυτόν τον τρόπο τα έθνη αυτά θέλησαν να αποτρέψουν τον κίνδυνο νέου παγκοσμίου πολέμου (βλ. Appeasement Policy (πολιτική κατευνασμού) του Νέβιλ Τσάμπερλεν).
Οργανώνοντας τη Λούφτβαφφε (Luftwaffe), ο Γκέρινγκ προώθησε κυρίως την κατασκευή επιθετικών αεροσκαφών (βομβαρδιστικών), παραμελώντας έτσι την εναέρια άμυνα σε μεγάλο βαθμό. Χαρακτηριστικό είναι ότι η Λούφτβαφφε διέθετε μόνον ένα τύπο καταδιωκτικού με ικανοποιητική απόδοση, το Messerschmitt Bf 109, το οποίο όμως υστερούσε σε ακτίνα δράσης από τα αντίπαλα καταδιωκτικά.
Δύο χρόνια αργότερα ο Γκέρινγκ αποφάσισε να εξετάσει, υπό τύπον δοκιμής, τη δύναμη και την αποτελεσματικότητα της νέας Λούφτβαφφε στον εμφύλιο πόλεμο της Ισπανίας. Σχηματίστηκε η "Λεγεώνα Κόνδωρ" (Legion Condor), η οποία στάλθηκε στην Ισπανία για να υποστηρίξει τον δικτάτορα Φράνκο. Η Λεγεώνα Κόνδωρ αποτελείτο από αεροπλάνα τύπου Messerschmitt Bf 109 και Junkers Ju 87, γνωστά και ως "Στούκα" ("Sturzkampfflugzeug"). Στο πλαίσιο του πρώτου αυτού τεστ, τα σκάφη της Luftwaffe κατέστρεψαν την πόλη Γκερνίκα στα βορειοανατολικά της χώρας. Το φοβερό αυτό έγκλημα κατά της ανθρωπότητας καταδικάστηκε από πολλά έθνη και διαιωνίστηκε από τον Πάμπλο Πικάσο στον -ομώνυμο- διασημότερο του πίνακα, τη Γκερνίκα.
Στις 18 Οκτωβρίου 1936 ο Χίτλερ όρισε τον Γκέρινγκ επικεφαλής του τετραετούς σχεδίου. Το σχέδιο αυτό απέβλεπε στην προετοιμασία του πολέμου σε στενή συνεργασία με τη γερμανική βιομηχανία, μεταξύ άλλων και μέσω της πραγματοποίησης της οικονομικής αυτάρκειας της Γερμανίας. Για τον σκοπό αυτό ο Γκέρινγκ ίδρυσε τον Ιούλιο του 1937 την κρατική επιχείρηση παραγωγής χάλυβα "Reichswerke Hermann Göring", η οποία το 1944 ήταν ο μεγαλύτερος παραγωγός χάλυβα στην Ευρώπη.
Στις 30 Αυγούστου 1939 διορίστηκε πρόεδρος του αμυντικού συμβουλίου του Ράιχ. Μια μέρα αργότερα ο Γκέρινγκ οδήγησε τη Λούφτβαφφε στην επίθεση κατά της Πολωνίας. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος άρχιζε.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Στην αρχή του πολέμου ο Γκέρινγκ πέτυχε ως αρχηγός της Πολεμικής Αεροπορίας θριαμβευτικές νίκες, για τις οποίες τιμήθηκε από τον Χίτλερ με το Μεγαλόσταυρο του Σιδηρού Σταυρού.
Η αποτελεσματική επίθεση της Βέρμαχτ κατά της Πολωνίας τον Σεπτέμβριο του 1939, καθώς και εναντίον της Γαλλίας την άνοιξη του 1940 οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στην πετυχημένη συνεργασία μεταξύ της Πολεμικής Αεροπορίας και του Στρατού (κυρίως των μονάδων τεθωρακισμένων). Οι εναέριες δυνάμεις υποστήριζαν τον στρατό άμεσα στο πεδίο μάχης, εξολοθρεύοντας εχθρικές βάσεις και μονάδες. Συγχρόνως ειδικά εξοπλισμένα βομβαρδιστικά αεροπλάνα κατέστρεφαν βιομηχανικές εγκαταστάσεις και συνδέσεις ανεφοδιασμού βαθιά στην εχθρική ενδοχώρα, φέρνοντας έτσι την εναέρια μάχη και στις πόλεις του αντιπάλου.
Στην ακμή των στρατιωτικών του επιτυχιών, ο Γκέρινγκ έλαβε στις 19 Ιουλίου 1940 τον υψηλότερο στρατιωτική τίτλο του "Στρατάρχη του Ράιχ", η οποία δημιουργήθηκε ειδικά για αυτόν ώστε να βρίσκεται στη στρατιωτική ιεραρχία πάνω από τους κανονικούς στρατάρχες. Από τότε και μέχρι την κατάρρευση του καθεστώτος έφερε τον τίτλο "Reichsmarschall des Großdeutschen Reiches" (Στρατάρχης του Ράιχ του Μεγάλου Γερμανικού Ράιχ). Μόνο δύο εβδομάδες αργότερα έδωσε στον Χάιντριχ την εντολή να οργανώσει την "Τελική λύση" του εβραϊκού ζητήματος.
Όμως το ίδιο καλοκαίρι η Luftwaffe υπέστη μεγάλη και κρίσιμη ήττα στη Μάχη της Αγγλίας. Η εξασφάλιση της εναέριας υπεροχής έναντι της Αγγλίας, όπως και η εξολόθρευση της βρετανικής βιομηχανίας εξοπλισμών ήταν στόχοι, στους οποίους η πολεμική αεροπορία του Γκέρινγκ τελικά δεν ήταν σε θέση να αντεπεξέλθει ούτε ποιοτικά ούτε ποσοτικά. Τα βρετανικά αεροσκάφη του τύπου Hurricane και Spitfire ήταν τεχνολογικά περισσότερο εξελιγμένα από τα γερμανικά Me 109, τα οποία εκτός των άλλων είχαν και περιορισμένη ακτίνα δράσης (μπορούσαν να μένουν μόνον 20 λεπτά πέρα από τη Μάγχη). Εκτός αυτού, οι Γερμανοί πιλότοι καταδιωκτικών εκπαιδεύθηκαν ανεπαρκώς για την προστασία βομβαρδιστικών αεροπλάνων, ένα από τα βασικά λάθη στην τακτική του Γκέρινγκ, που στάθηκε η κύρια αιτία για τις φοβερές απώλειες της Luftwaffe πάνω από την Αγγλία. Τέλος, οι Βρετανοί είχαν εξελίξει ένα τεχνολογικά επαναστατικό σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης, το οποίο αρχικά ονομάσθηκε RDF και μετεξελίχθηκε στο ραντάρ, το οποίο τους βοήθησε σημαντικά στην αντιμετώπιση των εισβολών των γερμανικών αεροσκαφών.
Εντούτοις ο Χίτλερ αρνήθηκε τον Ιούλιο του 1943 να τον απολύσει από αρχηγό της Πολεμικής Αεροπορίας, αγνοώντας την εσωκομματική και δημόσια κριτική που αντιμετώπιζε ο Γκέρινγκ. Τον Νοέμβριο του ιδίου έτους μεταδόθηκε ραδιοφωνικά η τελευταία του ομιλία. Αποσυρόταν σταδιακά όλο και περισσότερο από τη δημοσιότητα.
Στις 23 Απριλίου 1945, μία εβδομάδα πριν την αυτοκτονία του Χίτλερ, επικοινώνησε μαζί του και ζήτησε εξουσιοδότηση να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τις συμμαχικές δυνάμεις. Για τον Χίτλερ, ο οποίος επηρεάστηκε από τον αντίζηλο του Γκέρινγκ Μάρτιν Μπόρμαν, αυτό ισοδυναμούσε με προδοσία. Απεξέδυσε τον Γκέρινγκ από όλα τα αξιώματα, τον απέκλεισε από το NSDAP και διέταξε την καταδίκη του σε θάνατο, που όμως μετέτρεψε αμέσως σε φυλάκιση, σε αναγνώριση των ως τότε υπηρεσιών του. Στις 8 Μαΐου 1945 ο Γκέρινγκ αιχμαλωτίστηκε από τον αμερικανικό στρατό κοντά στα Γερμανο-ελβετικά σύνορα.
Δίκη, καταδίκη και θάνατος
thumb|Ο Χέρμαν Γκέρινγκ στη [[Δίκη της Νυρεμβέργης (πρώτη σειρά, πρώτος από πάνω)]] Το 1946, ως εθνικοσοσιαλιστής υψηλότατης βαθμίδας, ο Γκέρινγκ κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε στη Δίκη της Νυρεμβέργης για τα εξής:
Κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του ο Γκέρινγκ κατάφερε, μετά από 20 χρόνια, να ξεπεράσει την εξάρτηση του από τη μορφίνη, την οποία είχε αρχίσει να παίρνει στο διάστημα που είχε καταφύγει τραυματισμένος στη Σουηδία μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Μονάχου. Οι πρωταγωνιστές της δίκης τον περιέγραψαν στο διάστημα αυτό ως πολύ πιο δραστήριο από ότι ήταν όλα τα χρόνια πριν. Παρά τα επιχειρήματα που προέβαλε στη δίκη, καταδικάστηκε σε θάνατο, καθώς βρέθηκε ένοχος για όλες τις κατηγορίες. Στις 15 Οκτωβρίου, λίγες ώρες πριν την εκτέλεσή του, ο Χέρμαν Γκέρινγκ αυτοκτόνησε χρησιμοποιώντας δηλητήριο. Υπάρχουν σήμερα πολλές διαφορετικές θεωρίες για το πώς μπόρεσε να βρεθεί το δηλητήριο στο αυστηρά φρουρούμενο κελί του Γκέρινγκ. Βάσει της πιο γνωστής, ένας Αμερικανός αξιωματικός προμήθευσε στον εθνικοσοσιαλιστή ηγέτη το δηλητήριο, για να μην καταλήξει ένας στρατιωτικός που είχε λάβει το μετάλλιο Pour le Merite στην αγχόνη. Μια άλλη εκδοχή, η οποία διατυπώθηκε το 1951, αναφέρει πως του έδωσε το δηλητήριο ο στρατηγός των SS φον Μπαχ-Ζελέφσκι μέσω μιας χειραψίας στην αυλή της φυλακής.
Σημειώσεις
<references group="Σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί Ναζιστές πολιτικοί Κατηγορία:Γερμανοί πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Γερμανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Αυτόχειρες Κατηγορία:Κατηγορούμενοι στις δίκες της Νυρεμβέργης Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Πρωσίας Κατηγορία:Αυτουργοί της γενοκτονίας των Ρομά
Μάιλς Κένεντι
Ο Μάιλς Ρίτσαρντ Κένεντι (Myles Richard Kennedy, πραγματικό όνομα: Myles Richard Bass, γενν. Βοστόνη, 27 Νοεμβρίου 1969) είναι Αμερικανός μουσικός, τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Είναι τραγουδιστής και κιθαρίστας του ροκ συγκροτήματος Alter Bridge, ενώ έχει συνεργαστεί ως τραγουδιστής στην ατομική δουλειά του νυν κιθαρίστα των Guns N' Roses, Slash.
Πρώην εκπαιδευτής κιθάρας από το Σπόκεϊν της Ουάσιγκτον, ο Κένεντι είναι γνωστός για τις ικανότητές του τόσο ως κιθαρίστας όσο και ως τραγουδιστής, αφού διαθέτει φωνή τενόρου με μεγάλο φωνητικό εύρος. Σύμφωνα με το συνοδευτικό έντυπο του live album των Alter Bridge, Live from Amsterdam, η φωνή του εκτείνεται σε τέσσερις οκτάβες. Έχει εργαστεί ως εποχιακός μουσικός και τραγουδοποιός κάνοντας παράλληλα ζωντανές εμφανίσεις με πολλούς καλλιτέχνες και έχοντας αναμειχθεί σε πολλά πρότζεκτ στη διάρκεια της καριέρας του. Πιο συγκεκριμένα, ο Κένεντι συνεργάστηκε με πρώην μέλη των Led Zeppelin για ένα ανέκδοτο έργο με τους Τζίμι Πέιτζ, Τζον Πωλ Τζόουνς και τον γιο του Τζον Μπόναμ, Τζέισον, το 2008 και αργότερα με τον Slash, των Guns N' Roses.
Ο Κένεντι γεννήθηκε στη Βοστόνη της Μασαχουσέτης και μεγάλωσε στο Σπόκεϊν της Ουάσιγκτον όπου και γράφτηκε στο κολέγιο Spokane Falls Community College για να μελετήσει τη θεωρία της μουσικής. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1990 ως ο κεντρικός κιθαρίστας ενός jazz συγκροτήματος με το οποίο δημοσίευσε ένα στούντιο άλμπουμ. Το δεύτερο συγκρότημα του, οι Citizen Swing, κυκλοφόρησαν δύο άλμπουμ πριν διαλυθούν το 1995. Αργότερα, δημιούργησε και έγινε ο βασικός τραγουδιστής και κιθαρίστας ενός ροκ συγκροτήματος από το Σπόκεϊν, το The Mayfield Four, το 1996, κυκλοφορώντας δύο στούντιο άλμπουμ, τα Fallout (1998) και Second Skin (2001). Ενώ ήταν στη μπάντα, έκανε μια σύντομη εμφάνιση στο Rock Star, μια ταινία με πρωταγωνιστές τους Μαρκ Γουόλμπεργκ και Τζένιφερ Άνιστον. Οι Mayfield Four διαλύθηκαν ένα χρόνο αργότερα, το 2002. Μετά την άρνηση του να γίνει τραγουδιστής των Velvet Revolver του ζητήθηκε να γίνει μέλος των Alter Bridge, που αποτελούταν, μέχρι τότε, από πρώην μέλη των Creed. Κυκλοφόρησε τέσσερα στούντιο άλμπουμ με τους Alter Bridge: One Day Remains (2004), Blackbird (2007), AB III (2010) και Fortress (2013).
Από το 2010, ξεκίνησε περιοδείες τόσο με τους Alter Bridge όσο και με τον Slash, ενώ συμμετείχε σε δύο τραγούδια του άλμπουμ Slash (2010) καθώς και στο δεύτερο σόλο άλμπουμ του Slash, Apocalyptic Love (2012) ως ο μοναδικός τραγουδιστής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Καμπούν Μούτο
Ο Καμπούν Μούτο (武藤 嘉文,Mutō Kabun) ήταν πολιτικός της Ιαπωνίας. Υπηρέτησε για βραχύβιο χρονικό διάστημα ως υπουργός εξωτερικών, το 1993.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κακαμιγκαχάρα της περιφέρειας Γκίφου στις 18 Νοεμβρίου του 1926. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Κιότο. Εν συνεχεία εξελέγη μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Μετά τη σύντομη θητεία του στο υπουργείο εξωτερικών, ο Μούτο ανέλαβε θέσεις στο υπουργείο διεθνούς εμπορίου και βιομηχανίας. Αποσύρθηκε από την πολιτική το 2005.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του υπέφερε από καρκίνο του παγκρέατος. Απεβίωσε σε νοσοκομείο του Τόκιο στις 4 Νοεμβρίου του 2009, σε ηλικία 82 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες πολιτικοί
Μενέλαος Λουντέμης
Ο Μενέλαος Λουντέμης (πραγματικό ονοματεπώνυμο Δημήτριος Βαλασιάδης) (14 Ιανουαρίου 1912, Αγία Κυριακή Αιγιαλού Μικράς Ασίας - 22 Ιανουαρίου 1977, Αθήνα) ήταν Έλληνας συγγραφέας και ποιητής.
Βιογραφικό
Ο Μενέλαος Λουντέμης γεννήθηκε στο χωριό Αγία Κυριακή του Αιγιαλού (Γιάλοβα) Μικράς Ασίας το 1912. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στη Μακεδονία. Το λογοτεχνικό του ψευδώνυμο το εμπνεύστηκε από τον ποταμό Λουδία της μετέπειτα πατρίδας του. Πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα σε πολύ νεαρή ηλικία, δημοσιεύοντας ποιητικές συλλογές στην «Αγροτική Ιδέα» της Έδεσσας το 1927 και το 1928, τις οποίες υπέγραφε με το πραγματικό του όνομα (Δημήτριος Βαλασιάδης). Γύρω στο 1930 δημοσιεύει ποιήματα και διηγήματα του στο περιοδικό «Νέα Εστία». Η πρώτη φορά που χρησιμοποίησε το ψευδώνυμό του ήταν το 1934 στο διήγημα «Μια νύχτα με πολλά φώτα κάτω από μια πόλη με πολλά αστέρια». Τιμήθηκε με το Κρατικό βραβείο Πεζογραφίας το 1938 για τη συλλογή διηγημάτων του. Τα πλοία δεν άραξαν και με τη Χρυσή Δάφνη Πανευρώπης στο Παρίσι το 1951. Επίσης τιμήθηκε και με το βραβείο «Μενέλαου Λουντέμη» που το καθιέρωσε προς τιμήν του η Ελληνική Εταιρία Λογοτεχνών και απονέμεται κάθε χρόνο στο καλύτερο πεζογράφημα του προηγούμενου έτους.
Πρόσφυγας από την Αγία Κυριακή της Γιάλοβας (Αιγιαλός) της Μικράς Ασίας μετά τον Μεγάλο Ξεριζωμό της Μικρασιατικής Καταστροφής, εγκαθίσταται με την οικογένεια του πρώτα στην Αίγινα, μετά στην Έδεσσα και τελικά στο χωριό Εξαπλάτανος της Πέλλας, στο οποίο έζησε από το 1923 μέχρι το 1932 που έφυγε για την Κοζάνη. Έζησε για λίγο στο κρατικό οικοτροφείο της Έδεσσας. Η οικογένεια του ήταν εύπορη, αλλά χρεοκόπησε κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή και ο Λουντέμης αναγκάστηκε να εργαστεί σκληρά στην εφηβεία του ως λαντζιέρης, λούστρος, ψάλτης, δάσκαλος σε χωριά της Αλμωπίας, ακόμη και ως επιστάτης στα υπό κατασκευή την εποχή εκείνη, έργα του Γαλλικού ποταμού. Στην Δ΄ τάξη του - εξατάξιου τότε - Γυμνασίου «αποσύρθηκε» για πολιτικούς λόγους και απεβλήθη απ' όλα τα Γυμνάσια της χώρας. (Η στράτευσή του στην Αριστερά και η πολιτική δράση μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ του στοίχισε την αποβολή του απ' όλα τα γυμνάσια της χώρας.)
Μέσα από συνεχείς μετακινήσεις, από την Έδεσσα σε ένα οικοτροφείο της Κοζάνης κι από εκεί στο Βόλο, ακολουθώντας κάποιο περιφερόμενο «μπουλούκι» της εποχής, φτάνει τελικά στην Αθήνα και συνδέεται στενά με τους Κώστα Βάρναλη, Άγγελο Σικελιανό και Μιλτιάδη Μαλακάση. Ο τελευταίος θα τον βοηθήσει να διοριστεί βιβλιοθηκάριος της «Αθηναϊκής Λέσχης» το 1938 και να ανασάνει κάπως οικονομικά. Την ίδια εποχή, η φιλία του με τον καθηγητή της Φιλοσοφικής Νικόλαο Βέη, θα τον βοηθήσει να παρακολουθήσει ως ακροατής μαθήματα στη Φιλοσοφική Σχολή των Αθηνών. Θα ακολουθήσουν αρκετές συγγραφικές επιτυχίες και θα γίνει μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, με πρόεδρο τότε τον Nίκο Καζαντζάκη.
Κατοχή και Εμφύλιος
Στην κατοχή πήρε ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση στο πλευρό του ΕΑΜ και διετέλεσε γραμματέας της οργάνωσης διανοουμένων. Κατά τον εμφύλιο συλλαμβάνεται και δικάζεται για εσχάτη προδοσία και καταδικάζεται σε θάνατο - ποινή του δεν εκτελέστηκε ποτέ. Αντ' αυτού, εξορίζεται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Μακρόνησο και στον Άι Στράτη, μαζί με τον Θεοδωράκη, τον Ρίτσο, τον Κατράκη, τον Θέμο Κορνάρο και πολλούς άλλους.
Εκπατρισμός στη Ρουμανία
Το 1956 δικάζεται εκ νέου για το βιβλίο του «Βουρκωμένες μέρες» και απαγορεύεται η κυκλοφορία των βιβλίων του. Μετά τη δίκη εκπατρίζεται στο Βουκουρέστι και το 1967 χάνει την ελληνική ιθαγένεια από τη δικτατορία του Παπαδόπουλου. Το 1956 εξελέγη μέλος του Παγκοσμίου Συμβουλίου της Ειρήνης. Στη Ρουμανία συνεχίζει το συγγραφικό του έργο, ως και λίγο μετά τη μεταπολίτευση. Την περίοδο της αυτοεξορίας ο Λουντέμης πραγματοποίησε αρκετά ταξίδια, φτάνοντας μέχρι την Κίνα και το Βιετνάμ. Το οδοιπορικό του αυτό το αποτύπωσε το 1966 στο βιβλίο του «Μπατ-Τάι». Το 1976 επανακτά την ελληνική του ιθαγένεια και επιστρέφει στην Ελλάδα. Ένα χρόνο αργότερα, το 1977, πεθαίνει από καρδιακή προσβολή και η σορός του εκτίθεται σε λαϊκό προσκύνημα.
Μεταφράσεις και μελοποιήσεις των έργων του
Βιβλία του μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες, κυρίως στις ανατολικές χώρες, όπως η Πολωνία, η Ρουμανία, η Βουλγαρία κ.ά. Επίσης κάποια απ' αυτά μεταφράστηκαν στα κινεζικά και στα βιετναμέζικα. Στην Ευρώπη δημοσιεύθηκαν αρκετά αποσπάσματα από το έργο του, κυρίως σε καλλιτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες. Το μυθιστόρημα του «Ένα παιδί μετράει τ' άστρα» έχει μεταφραστεί και στα γερμανικά. Κάποια ποιήματα του μελοποιήθηκαν, με γνωστότερα το «Ερωτικό κάλεσμα» από τους αδερφούς Κατσιμίχα και το «Οι κερασιές θ’ ανθίσουνε και φέτος» που ερμηνεύει η Ελένη Βιτάλη, σε μουσική του Σπύρου Σαμοΐλη. Επίσης έχει μελοποιηθεί το ποίημα του "ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ", από τον Σπύρο Σαμοΐλη, που κυκλοφορεί σε δίσκο, μαζί με άλλα ποιήματα, με τον γενικό τίτλο "ΚΡΑΥΓΗ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ" και ερμηνευτές τον Χρήστο Στυλιανέα και την Ισιδώρα Σιδέρη.
Πνευματική κληρονομιά
Ο Μενέλαος Λουντέμης άφησε πίσω του πνευματική κληρονομιά περίπου σαράντα πέντε βιβλίων, που τον καθιστούν έναν από τους πολυγραφότερους Έλληνες συγγραφείς και μια κόρη, τη Μυρτώ. Ο Λουντέμης ανήκει στους Έλληνες λογοτέχνες του μεσοπολέμου που στράφηκαν προς τον κοινωνικό ρεαλισμό. Το έργο του καθίσταται ιδιότυπο λόγω του "ερασιτεχνικού" τρόπου γραφής του συγγραφέα, τον οποίον υπηρέτησε με πλήρη συνείδηση, καθώς ο ίδιος υποστήριζε πως δεν τον ενδιαφέρει η Τέχνη. Αντίθετα, σκοπός του είναι η καταγραφή της πραγματικότητας και η κατάδειξη της κοινωνικής ανισότητας. Το έργο του εντάσσεται στο ρεύμα του σοσιαλιστικού ρεαλισμού (Μαξίμ Γκόρκι, Κνουτ Χάμσουν): ρεαλιστική απεικόνιση τοπίων και προσώπων με έντονη αισθηματολογία, που αγγίζει κάποτε και το μελοδραματισμό, βιωματική γραφή, ηθογραφικά και συμβολικά στοιχεία. Ο Λουντέμης έχει την τάση να στρέφεται γύρω από ένα κεντρικό πρόσωπο - αφηγητή, που ανήκει στους περιθωριακούς τύπους των καταπιεσμένων κοινωνικά στρωμάτων και μας δίνει την προσωπική οπτική της μοναξιάς, του ανεκπλήρωτου έρωτα και της δυστυχίας του κόσμου.
Σημειώσεις
<div class="references-small" style="font-size:85%; -moz-column-count:2; -webkit-column-count:2; column-count:2;">
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες διηγηματογράφοι Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Ψευδώνυμα Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Call of Duty (βιντεοπαιχνίδι)
Το Call of Duty είναι βιντεοπαιχνίδι βολών πρώτου προσώπου που λαμβάνει χώρα στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Βγήκε 29 Οκτωβρίου 2003 για PC, με εκδότη την Activision και αναπτύχθηκε από την Infinity Ward. Είναι το πρώτο παιχνίδι της σειράς Call of Duty, αλλά δεν είχε καλή διανομή μέχρι την κυκλοφορία του Call of Duty Classic, μια remastered έκδοση για τις κονσόλες.
Το παιχνίδι χτίστηκε στη μηχανή Quake III: Team Arena. Συνοδευόταν από ένα Expansion Pack τον Σεπτέμβρη του 2004, το Call of Duty: United Offensive με εκδότη την Activision και αναπτύχθηκε από την Gray Matter Interactive, με βοήθεια από την Pi Studios. Το Call of Duty είναι παρόμοιο με το Medal of Honor σε θέμα και gameplay, αφού είναι φτιαγμένο από single-player εκστρατείες και αποστολές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Call of Duty Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Activision Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βολών πρώτου προσώπου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Αυστρία Κατηγορία:Νικητές Interactive Achievement Award Κατηγορία:Νικητές AIAS Game of the Year Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Σοβιετική Ένωση
Διεθνές δίκτυο Ε-οδών
200px|thumb|Πινακίδα της διαδρομής [[Ευρωπαϊκή Οδός 30|Ε30 που συνδέει το ιρλανδικό Κορκ με το ρωσικό Ομσκ, διανύοντας μια απόσταση περίπου 5.800 χιλιομέτρων.]]
Το διεθνές δίκτυο Ε-οδών είναι ένα σύστημα σύνδεσης των κύριων οδών που διασχίζουν τα ευρωπαϊκά κράτη, από το οποίο προκύπτουν ενιαίες ενδοευρωπαϊκές διαδρομές (ευρωπαϊκές οδοί, συντμ. Ε-οδοί). Η αρίθμησή τους γίνεται με το γράμμα «Ε» συνοδευόμενο από διψήφιο ή τριψήφιο αριθμό, για τη δε σήμανσή τους χρησιμοποιούνται πράσινα ορθογώνια οδικά σήματα με χαρακτηριστικά στρογγυλεμένες γωνίες.
Συνήθως μία ευρωπαϊκή διαδρομή περιλαμβάνει εθνικές οδούς διαφόρων κρατών, υπάρχουν όμως και κάποιες που περιορίζονται στο έδαφος μιας μόνο χώρας (π.χ. η Ε92 που συνδέει την Ηγουμενίτσα με τον Βόλο). Συχνά επίσης δεν περιορίζονται αποκλειστικά σε χερσαία διαδρομή, αλλά συμπεριλαμβάνουν και θαλάσσια τμήματα που εξυπηρετούνται από οχηματαγωγά πλοία.
Καθορισμός & αρίθμηση των διαδρομών
Βασική χρησιμότητα του διεθνούς δικτύου είναι η δημιουργία «ιδεατών διαδρομών» εντός του ευρωπαϊκού εδάφους, κάνοντας ευκολότερο τον προσανατολισμό των επαγγελματιών οδηγών και των περιηγητών που διανύουν μεγάλες αποστάσεις σε διαφορετικές χώρες.
Πρωτοδημιουργήθηκε από την Οικονομική Επιτροπή για την Ευρώπη του ΟΗΕ το 1975 - κατάλοιπο εκείνης της εποχής είναι το γεγονός ότι εντάσσονται σε αυτό ακόμα και μακρινές χώρες της Κεντρικής Ασίας όπως το Ουζμπεκιστάν και η Κιργιζία, αφού τότε αποτελούσαν τμήμα της Σοβιετικής Ένωσης. Το 1992 ξανασχεδιάσθηκε και έκτοτε ανανεώνεται τακτικά σε δευτερεύοντα σημεία. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, διέπεται από τους εξής κανόνες:
200px|thumb|Η διαδρομή Ε75 συνδέει το Βάρντο ([[Νορβηγία) με τη Σητεία.]]
Η κωδικοποίηση των ευρωπαϊκών διαδρομών δε συμπίπτει πάντα με τις εθνικές κωδικοποιήσεις. Παραδείγματος χάριν η Σουηδία τις έχει ταυτίσει πλήρως, ενώ στο αντίθετο άκρο η Μεγάλη Βρετανία δεν τις αναγνωρίζει καν, μολονότι πολλές διέρχονται από το έδαφός τους. Οι περισσότερες χώρες χρησιμοποιούν διπλή σήμανση - σε αυτές ανήκει και η Ελλάδα, η οποία χρησιμοποιεί τα κοινά παραλληλόγραμμα σήματα με το «Ε» για την ευρωπαϊκή και τα θυρεόσχημα ή εξαγωνικά πλαίσια για την εθνική αρίθμηση.
Παρόμοια δίκτυα
Το διεθνές δίκτυο Ε-οδών, παρά την ονομασία του, περιορίζεται μόνο στα εδάφη της Ευρώπης και των χωρών που ανήκουν μεν στην Ασία, αλλά προέκυψαν από τη διάσπαση της ΕΣΣΔ.
Παρόμοιες προσπάθειες σε ηπειρωτικό επίπεδο γίνονται σε ολόκληρο τον κόσμο υπό διαφορετικές ονομασίες. Στην Αμερική υπάρχει ο Παναμερικανικός Αυτοκινητόδρομος (Pan-American Highway), στην Ασία το Ασιατικό Δίκτυο Αυτοκινητοδρόμων και στην Αφρική το δίκτυο Υπεραφρικανικών Αυτοκινητοδρόμων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Γεώργιος Μπακαλάκης
Βιογραφίακαι
Γεννήθηκε στην Χηλή της Κωνσταντινούπολης το 1908. Εργάστηκε ως επιμελητής και ως Έφορος αρχαιοτήτων και στη συνέχεια ως καθηγητής αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Γνωστός κυρίως για το ανασκαφικό έργο του στη Θράκη, το Δίον και τη Βεργίνα. Συγγραφέας μυθιστορήματος με τίτλο "Το τσιφλίκι του Μιχαλάκη". Απεβίωσε στις 26 Απριλίου του 1991 στη Θεσσαλονίκη. Ήταν παντρεμένος με την φιλόλογο Ευδοκία Εμπέογλου και πατέρας μιας κόρης.
Σπουδές
Σπούδασε στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, του οποίου ανακηρύχθηκε διδάκτωρ (τίτλος διδ. διατριβής: Ελληνικά αμφίγλυφα). Μετεκπαιδεύτηκε στα Πανεπιστήμια της Βιέννης, του Μονάχου και John Hopkins της Νέας Υόρκης.
Αρχαιολογικό έργο
Ήταν μέλος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας, του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και του Αυστριακού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου. Πήρε μέρος σε διεθνή αρχαιολογικά συνέδρια και εξέδωσε μελέτες σε αυτοτελή βιβλία ή σε επιστημονικά αρχαιολογικά περιοδικά.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες έφοροι αρχαιοτήτων Κατηγορία:Έλληνες έφοροι μουσείων
Αχιλλέας Καραμανλής
Ο Αχιλλέας Καραμανλής (Πρώτη Σερρών, 27 Δεκεμβρίου 1929) είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής της Εθνικής Ριζοσπαστικής Ένωσης και της Νέας Δημοκρατίας. Διατέλεσε πολλές φορές υπουργός και υφυπουργός. Είναι αδελφός του Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή.
Βιογραφικά στοιχεία
Από το 1956 έως το 1963, διετέλεσε διευθυντής του Ιδιαίτερου γραφείου του τότε Προέδρου της Κυβερνήσεως Κ. Καραμανλή. Εξελέγη, για πρώτη φορά Βουλευτής της Εθνικής Ριζοσπαστικής Ένωσης στην εκλογική περιφέρεια Σερρών το 1963 και επανεξελέγη το 1964.
Από το 1963 και μέχρι το 1974, κατά την περίοδο που ο Κων/νος Καραμανλής διέμενε στη Γαλλία, υπήρξε ο προσωπικός σύνδεσμός του με όλες τις προσωπικότητες του πολιτικού κόσμου, τόσο στη χώρα μας, όσο και το εξωτερικό.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Νέας Δημοκρατίας με την οποία εκλεγόταν συνεχώς Βουλευτής Σερρών από το 1974 μέχρι και το 2009.
Έχει διατελέσει σε κυβερνητικές θέσεις ως Υφυπουργός Παρά τω Πρωθυπουργώ (21/11/1974 – 2/1/1975), Υφυπουργός Προεδρίας [αρμόδιος για θέματα Αθλητισμού] (2/1/1975 – 17/9/1981), Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (11/4/1990 – 8/8/1991) και Υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (8/8/1991 – 13/10/1993)
Είναι Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής». Είναι παντρεμένος με τη Νίκη Διαμαντή και έχει δύο παιδιά, τη Φωτεινή και τον Κωνσταντίνο.
Εθνική Κύπρου Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Κύπρου U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) (ή Εθνική Ελπίδων Κύπρου) είναι η εθνική κάτω των 21 ετών της Κύπρου. Ελέγχεται από την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Εκπροσωπεί την Κύπρο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U21.
Αχιλλέας Καραμανλής
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Αχιλλεας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Προεδρίας Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί ΠΕΧΩΔΕ Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα
Εθνική Κύπρου Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η ομάδα έδωσε το πρώτο επίσημο παιχνίδι της το 1978, εντός έδρας, με την Ισπανία για το προκριματικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου U21 1980 (0-0). Ακολούθως έφερε ισοπαλία 0-0 με την κάτοχο του τροπαίου Γιουγκοσλαβία, επίσης εντός έδρας. Ωστόσο, ηττήθηκαν και στα δύο εκτός έδρας παιχνίδια και τερμάτισαν στη τελευταία θέση του ομίλου με 2 βαθμούς σε 4 αγώνες.
Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U21 1982, η Κύπρος έγραψε ιστορία καθώς νίκησε τη Γαλλία με 2-1 στην Κύπρο καθώς ήταν η πρώτη επίσημη νίκη σε εθνικό επίπεδο ή σε επίπεδο κάτων των 21. Σκόρερ των δύο τερμάτων ήταν ο Κίκης Κυριάκου, ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού Λευκωσίας, του οποίου η υποσχόμενη καριέρα τερματίστηκε πρόωρα λόγω ενός σοβαρού τραυματισμού στο γόνατο.
Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U21 1992, η Κύπρος κέρδισε την Ελλάδα 1-0 με έφερε ισοπαλία 1-1 με τη Σουηδία, η οποία προκρίθηκε στην τελική φάση. Η Κύπρος τερμάτισε τελευταία στον όμιλο με 3 βαθμούς, όσους και η Ελλάδα.
Η ομάδα έκανε σταδιακή πρόοδο και το Σεμπτέμβριο του 1999, σε ένα παιχνίδι για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου U21 2000, έφερε ισοπαλία 1-1 με την Ισπανία, η οποία ήταν ο τελικός νικητής της διοργάνωσης. Η ομάδα τερμάτισε 4η στον προκριματικό όμιλο των 5 ομάδων, πάνω από την Αυστρία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-21 Ευρώπης Κατηγορία:Εθνική Κύπρου (ποδόσφαιρο) Ποδοσφαιρικες ομαδες Κατηγορία:Ποδόσφαιρο νέων ανά χώρα
Όμπερστντορφ
Το Όμπερστντορφ (γερμανικά: Oberstdorf) είναι δήμος και πόλη στη Γερμανία, που βρίσκεται στην περιοχή Άλγκοϊ των Βαυαρικών Άλπεων. Αποτελεί τον νοτιότερο οικισμό της Γερμανίας και μια από τις υψηλότερές της πόλεις.
Στο κέντρο του Όμπερστντορφ βρίσκεται μια εκκλησία της οποίας το ψηλό καμπαναριό με αιχμηρή οροφή χρησιμεύει ως ορόσημο για την πλοήγηση στην πόλη. Οι κορυφές Νέμπελχορν και Φέλλχορν προσφέρουν πανοραμική θέα στις Άλπεις. Η Νέμπελχορν είναι προσβάσιμη με ένα μεγάλο τελεφερίκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βαυαρίας
Ομάδα Ζήτα
Η Ομάδα Ζήτα ή Ομάδα Ζ είναι μια υπηρεσία που δημιουργήθηκε στις 17/2/1979 με απόφαση της ηγεσίας του αστυνομικού σώματος.
Σύσταση
μικρογραφία|δεξιά|Η Ομάδα Ζήτα σε περιπολία μικρογραφία|Η αρχική Ομάδα Ζ με τον [[Εμμανουήλ Σηφάκης|Μανώλη Φραγκ. Σηφάκη]] Σημαντικό σταθμό στην εξέλιξη της Άμεσης Δράσης (στον Νομό Αττικής για αρχή), υπήρξε η σύσταση της ομάδας δικυκλιστών της Άμεσης Δράσης με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Ομάδα Ζ» στις 17/2/1979, με απόφαση της τότε ηγεσίας της Αστυνομίας Πόλεων. Η ομάδα αυτή επανδρώθηκε στην αρχή από αστυνομικούς της Τροχαίας Αθηνών και στην συνέχεια από αστυνομικούς διαφόρων υπηρεσιών, οι οποίοι επιθυμούσαν να υπηρετήσουν στην Άμεση Δράση ως μοτοσικλετιστές με δική τους αίτηση.
Διευθυντής της Άμεσης Δράσης Αττικής ήταν ο αστυν. δ/ντής Εμμανουήλ Σηφάκης και προϊστάμενος της Ομάδας Ζ ο αστυν. Β΄ Παναγιώτης Σταθάτος με βοηθό τον ανθ/μο Δημήτριο Κουκιάσα.
Στις 18/2/79 εννέα μοτοσικλετιστές ανέλαβαν δοκιμαστικά καθήκοντα για να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητα του καινούργιου αυτού θεσμού. Στον ίδιο χρόνο και μετά τις πρώτες εντυπώσεις προστέθηκαν άλλοι έξι και ο αρχιφύλακας Κλέων Μώρος, που ήταν και ο πρώτος παραγωγικός αρχιφύλακας που οδηγούσε υπηρεσιακή μοτοσικλέτα. Κατά το πρώτο χρόνο της ίδρυσης και λειτουργίας και για χρονικό διάστημα ενός και πλέον χρόνου εκκινούντο 15 μοτοσικλετιστές.
Από 17-9-1981 εκκινούντο 55 μοτοσικλετιστές στα όρια που είχε η τότε Αστυνομία Πόλεων και αυξήθηκαν (έως το 1983) στους 100 μοτοσικλετιστές μέχρι που έγινε η ενοποίηση με το σώμα της Ελληνικής Χωροφυλακής και αργότερα η υπηρεσία της Ομάδας Ζήτα επεκτάθηκε και σε άλλα αστικά κέντρα όπως η Θεσσαλονίκη η Πάτρα κ.λπ.
Ονομασία
Το όνομά της ως Ομάδα "Ζ" το πήρε από την ελληνική αλφάβητο με τη χρήση του γράμματος ολογράφως ΖΗΤΑ ή Ζήτα και χρησιμοποιήθηκε ως κωδικός αναγνώρισης στον ασύρματο.
Όπως άλλες υπηρεσίες χρησιμοποιούν το Α (για τα περιπολικά) το Δ (για τους μοτοσικλετιστές της Τροχαίας) κ.λπ. έτσι κι αυτή η υπηρεσία έπρεπε να έχει ως αναγνωριστικό κάτι εύηχο για τη χρήση ασυρμάτου όταν τους καλούσαν και επιλέχτηκε το γράμμα "Ζ" της ελληνικής αλφαβήτου.
Δημιουργία σήματος
Το αρχικό σήμα της Ομάδας Ζήτα λίγο πριν την ενοποίηση της Ελ. Χωροφυλακής και Αστυνομίας Πόλεων ήταν πάνινο αλλά εξελίχθηκε τον επόμενο χρόνο σε πλαστικοποίηση μετά από πρόταση του Αρχιφύλακα Κων/νου Καβαλινάκη και υλοποιήθηκε στο εργαστήριο με την επωνυμία Taboo στην οδό Μάγερ (κέντρο Αθηνών) όπου φιλοτεχνήθηκε από τον ιδιοκτήτη του Παναγιώτη Μπιτζιλέκη (γραφίστα, απόφοιτο Σχολής Καλών Τεχνών) και από τον Αστυφύλακα Βασίλειο Τσάτσο για την τελική έκδοση του σήματος εκείνης της εποχής. Αργότερα έγινε μεταλλικό και κυκλοφόρησε σε δύο εκδόσεις με φόντο μπορντό ή μαύρο.
Αποστολή
Ο μοτοσικλετιστής της Α.Δ. (Άμεσης Δράσης) αντιμετωπίζει όλους τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν όλοι οι δικυκλιστές στο δρόμο και επιπροσθέτως εκτελεί την πλέον επικίνδυνη αποστολή καθόσον δεν χρησιμοποιεί τη μοτοσικλέτα του για μια απλή μετακίνηση ή και ψυχαγωγία, αλλά είναι ένας επαγγελματίας καλά εκπαιδευμένος οδηγός/αστυνομικός που ανά πάσα στιγμή τίθεται σε κίνδυνο η ζωή του λόγω της φύσης της δουλειάς του και όλα αυτά για την προσφορά του στο κοινωνικό σύνολο, κάτι για το οποίο έχει δώσει όρκο όπως όλοι οι αστυνομικοί.
Χρησιμότητα
Η σύσταση και η λειτουργία του νέου αυτού θεσμού αποδείχθηκε πολύ αποτελεσματική λόγω των επερχόμενων κυκλοφοριακών προβλημάτων, που είχαν προβλεφθεί για το πέρασμα των ετών στις μεγαλουπόλεις, και από την ανάγκη της γρήγορης παρουσίας της Άμεσης Δράσης σε διάφορα συμβάντα, κυρίως υψηλού κινδύνου (όπου δεν θα προλάβαιναν περιπολικά της ίδιας υπηρεσίας να φτάσουν γρήγορα στο συμβάν) κι έτσι έγινε ένας θεσμός πολύ χρήσιμος που θα πρέπει να αναπτύσσεται, όσο οι ανάγκες το απαιτούν, για την πάταξη διαφόρων μορφών εγκληματικότητας, για την συνέχεια της κοινωνικής προσφοράς προς τον πολίτη η οποία έχει σχέση με την παροχή άμεσης βοήθειας π.χ. προπομποί σε άμεσες μεταφορές ασθενούντων ατόμων –ενηλίκων ή ανηλίκων- σε διάφορα νοσηλευτικά ιδρύματα, συνοδείες ξένων επισήμων, αθλητικές εκδηλώσεις κ.λπ.
Απώλειες
Η επικινδυνότητα αυτής της υπηρεσίας φαίνεται από το πλήθος τραυματισμών αλλά και (μερικά παρακάτω) θανατηφόρων συμβάντων κατά την εκτέλεση υπηρεσίας.
Επίλογος
Η αριθμητική δύναμη αυτής της υπηρεσίας της Α.Δ. δεν δικαιολογεί τη λέξη Ομάδα, αλλά παρέμεινε το όνομα, από τον πρώτο της πυρήνα των 15 ατόμων, που χαρακτηριζόταν από το πνεύμα της συναδελφικότητας και ομαδικότητας, κάτι που ακολούθησαν και οι επόμενοι σταθμοί Ζ(ητάδες).
Η Ομάδα Ζήτα εξακολουθεί και υπάρχει στους κόλπους της Άμεσης Δράσης και μετρά 44 χρόνια ιστορία για την προσφορά της στο κοινωνικό σύνολο. Ίσως να αποδυναμώθηκε αριθμητικά με τον καιρό από τις δημιουργίες άλλων μονάδων δίκυκλης αστυνόμευσης (λόγου χάριν ΔΙ.ΑΣ.) αλλά η Ομάδα Ζήτα παραμένει η αιχμή του δόρατος που έχει να επιδείξει η ΕΛ.ΑΣ.
Διακριτικά
Παλαιότερα και σύγχρονα διακριτικά της ομάδας Ζ.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ελληνικά σώματα ασφαλείας
Κοινότητα Μεταξοχωρίου
Με την ονομασία κοινότητα Μεταξοχωρίου αναφέρονται:
Χαγιάτε
Στην ιαπωνική γλώσσα ο όρος χαγιάτε (疾風, hayate) σημαίνει "τυφώνας", αν και όταν χρησιμοποιείται με αυτή την έννοια προφέρεται しっぷう (σιππουού, shippū).
Αποσαφήνιση
Ο όρος χαγιάτε (παρακάτω δηλώνεται με τον εκλατινισμένο τρόπο γραφής, Hayate) μπορεί να σημαίνει:
Γενικές εκλογές στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα 2023
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα στις 18 Ιανουαρίου 2023 για να εκλεγούν μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων. Το Εργατικό Κόμμα (ABLP) κατέχει την απόλυτη πλειοψηφία 15 εδρών στη Βουλή των Αντιπροσώπων μετά τις γενικές εκλογές του 2018, με τον Γκαστόν Μπράουν να παραμένει πρωθυπουργός. Ο Μπράουν ξεκίνησε ένα συνταγματικό δημοψήφισμα μετά τις εκλογές του 2018, το οποίο απορρίφθηκε από τους ψηφοφόρους και μετά το θάνατο της Ελισάβετ Β' το 2022, ανακοίνωσε την πρόθεσή του να διοργανώσει δημοψήφισμα για τη μετάβαση της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα σε ένα δημοκρατικό σύστημα. Εκτός από το ABLP, το Ενωμένο Προοδευτικό Κόμμα (UPP), η Δημοκρατική Εθνική Συμμαχία, το Λαϊκό Κίνημα της Μπαρμπούντα (BPM) και τρεις ανεξάρτητοι πολιτικοί υπέβαλαν υποψηφιότητες για τις γενικές εκλογές του 2023.
Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, η UPP πρότεινε την αύξηση του κατώτατου μισθού και εξέφρασε τη στήριξη στις μικρές επιχειρήσεις, ενώ η ABLP δεσμεύτηκε να κατασκευάσει περισσότερα σπίτια και να ανοίξει δύο πολυκλινικές. Το ABLP διατήρησε την πλειοψηφία του στη Βουλή των Αντιπροσώπων, αν και οι έδρες του μειώθηκαν κατά 9, ενώ το UPP κέρδισε 6 έδρες. Ο Τρέβορ Γουόκερ, ο ηγέτης του BPM, διατήρησε την έδρα του στη Μπαρμπούντα, ενώ ο Άσοτ Μάικλ, ανεξάρτητος πολιτικός και πρώην μέλος του ABLP, κέρδισε την έδρα του στην εκλογική περιφέρεια του Αγίου Πέτρου. Ο Μπράουν ορκίστηκε για τρίτη συνεχόμενη θητεία ως πρωθυπουργός μια μέρα μετά τις εκλογές.
Ιστορικό
Οι προηγούμενες γενικές εκλογές διεξήχθησαν 15 μήνες νωρίτερα από την προγραμματισμένη ημερομηνία λόγω του απερχόμενου πρωθυπουργού, Γκαστόν Μπράουν, που ήθελε να λάβει επαρκή υποστήριξη για την υλοποίηση πολλών έργων, όπως η μεταρρύθμιση της γης, το 2019. Ο Μπράουν διατήρησε το αξίωμά του, ενώ το Εργατικό Κόμμα του (ABLP) αύξησε την απόλυτη πλειοψηφία του στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Το Ενωμένο Προοδευτικό Κόμμα (UPP) υπέστη ήττα, με τον αρχηγό του, Χάρολντ Λόβελ, να χάνει την έδρα του.
Από τότε, ο Μπράουν προσπάθησε να τροποποιήσει το σύνταγμα για να καταστήσει το Δικαστήριο της Καραϊβικής το τελευταίο εφετείο στη χώρα στη θέση της Δικαστικής Επιτροπής του Ανακτοβουλίου (Privy Counci)l. Ωστόσο, αυτό απορρίφθηκε σε δημοψήφισμα τον Νοέμβριο του 2018. Μετά τον θάνατο της Ελισάβετ Β' τον Σεπτέμβριο του 2022, ο Μπράουν ανακοίνωσε την πρόθεσή του να διοργανώσει δημοψήφισμα εντός τριών ετών σχετικά με τη μετάβαση σε ένα δημοκρατικό σύστημα.
Εκλογικό σύστημα
Τα 17 εκλεγμένα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εξελέγησαν σε μονοβουλευτικές εκλογικές περιφέρειες με πλειοψηφικό σύστημα. 16 από τις έδρες διατέθηκαν για το νησί Αντίγκουα και μία για το νησί Μπαρμπούντα. Τον Δεκέμβριο του 2022 ο Μπράουν ανακοίνωσε ότι οι εκλογές θα διεξαχθούν στις 18 Ιανουαρίου 2023.
Αποτελέσματα
Τα εκλογικά τμήματα άνοιξαν από τις 06:00 έως τις 18:00 και είχαν δικαίωμα ψήφου στις γενικές εκλογές συνολικά 60.916 πολίτες. Στις 5 Ιανουαρίου 2023, ανακοινώθηκε ότι η Ομάδα Παρατηρητών της Κοινοπολιτείας, με επικεφαλής τον πρώην πρόεδρο των Σεϋχελλών, Ντάνι Φορ, θα επόπτευε τις εκλογές. Η CARICOM, καθώς και ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών, ανακοίνωσε επίσης ότι θα παρακολουθήσει τις εκλογές. Οι Υπηρεσίες Έρευνας για την Ανάπτυξη της Καραϊβικής ανέφεραν χαμηλότερη συμμετοχή σε σύγκριση με τις προηγούμενες γενικές εκλογές.
Η Εκλογική Επιτροπή ανέφερε ότι το ABLP κέρδισε 9 έδρες στις εκλογές, ενώ το UPP κέρδισε 6 έδρες συνολικά. Στην Μπαρμπούντα το BPM διατήρησε την έδρα του, ενώ το DNA δεν κέρδισε καμία, αν και ο Άσοτ Μάικλ, ένας ανεξάρτητος πολιτικός, κέρδισε την έδρα του στην εκλογική περιφέρεια του Αγίου Πέτρου. Ο Λάβελ της UPP επίσης δεν κατάφερε να κερδίσει την έδρα του.
Επακόλουθα
Τα τοπικά ειδησεογραφικά μέσα ανέφεραν ότι το ABLP κέρδισε 9 έδρες και ότι διατήρησε την πλειοψηφία του στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Ο Μπράουν απευθύνθηκε στους υποστηρικτές του λίγο μετά τις εκλογές και τον συνεχάρη ο Μπρούνο Ροντρίγκες Παρίγια, ο υπουργός Εξωτερικών της Κούβας. Η Τζόαν Μασία, η ηγέτης του DNA, παραδέχθηκε την ήττα στις εκλογές, ενώ ο Λάβελ παραιτήθηκε από την ηγεσία του UPP. Ο Μπράουν ορκίστηκε για τρίτη συνεχόμενη θητεία στις 19 Ιανουαρίου 2023.
Παραπομπές
αντιγκουα 2023
Δραπανίτικα Κεφαλονιάς
Τα Δραπανίτικα είναι οικισμός στην Κεφαλονιά. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κεφαλονιάς του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 2 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Κρατήρας του Ζωγράφου των Αθηνών
Ο Κρατήρας του Ζωγράφου των Αθηνών 877 είναι αρχαιολογικό εύρημα από τη Μήλο. Φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.
Περιγραφή
Η κυρίως εικόνα ανάμεσα στις δύο λαβές χωρίζεται σε τρία επακόλουθα πεδία. Τα δύο μικρότερα πεδία πλαισιώνουν με ένα μεγάλο σύστημα ομόκεντρων κύκλων το κεντρικό μεγαλύτερο πεδίο, που περιέχει μια παράσταση ανθρώπου με δύο άλογα. Στις δύο επάνω γωνίες είναι τοποθετημένα παράθυρα που εμπεριέχουν οξύγωνα τρίγωνα. Ένας άνδρας κρατάει στο κάθε χέρι δεξιά και αριστερά από ένα άλογο από τα χαλινάρια. Κάτω από το κάθε άλογο ένα ψάρι διακοσμεί τον κενό χώρο. Άλλα διακοσμητικά στοιχεία είναι ρόμβοι, τρίγωνα και μαίανδροι. Η ίδια εικόνα επαναλαμβάνεται και στην πίσω άποψη. Κάτω από την κυρίως γραμμή είναι ζωγραφισμένες άλλες δύο γραμμές, η μία γεμάτη με ρόδακες, η άλλη με ρόμβους.
Χρονολόγηση
Ανάγεται στο τελευταίο τέταρτο του 8ου αι. π.Χ..
Πηγές
Κρατηρας Ζωγραφου των Αθηνω Κρατηρας Ζωγραφου των Αθηνων Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στη Μήλο
Αρτέμης Σώρρας
Ο Αρτέμης Σώρρας (Πάτρα, 1966) είναι Έλληνας επιχειρηματίας, επικεφαλής της οργάνωσης Ελλήνων Συνέλευσις (Ε.ΣΥ.) και αμφιλεγόμενο πρόσωπο της ελληνικής επικαιρότητας. Έγινε ευρέως γνωστός στην εποχή της ελληνικής οικονομικής κρίσης για ψευδείς ισχυρισμούς σχετικά με πιθανή αποπληρωμή του δημόσιου χρέους. Ψευδείς ισχυρισμοί:
Τον Ιούνιο του 2018 προφυλακίστηκε με κατηγορίες για συγκρότηση, ένταξη και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, αλλά και απάτης κατ' εξακολούθηση σε βάρος του Δημοσίου και τραπεζών με την επιβαρυντική διάταξη του νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου. Τον Νοέμβριο του 2018 καταδικάστηκε σε φυλάκιση τριών ετών για διασπορά ψευδών ειδήσεων κατ' εξακολούθηση, ενώ τον Δεκέμβριο του 2019 ανακοινώθηκε νέα ποινή έξι ετών για απόπειρα απάτης εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1966 στην Πάτρα, είναι παντρεμένος με τη Βάια Σώρρα και μαζί έχουν τρία παιδιά. Έζησε για πολλά χρόνια στην Πάτρα, όπου εργάστηκε ως επιχειρηματίας. Σύμφωνα με δημοσιεύματα υπήρξε ιδιοκτήτης μάντρας αυτοκινήτων, η οποία πλέον είναι ανενεργή. Επί σειρά ετών είχε και έναν παιδότοπο, τον οποίο λειτουργούσε από κοινού με τη σύζυγό του. Στο παρελθόν είχε ασχοληθεί και με τη σωματοδόμηση.
Σύμφωνα με επίσημα φορολογικά στοιχεία του κράτους, το οικογενειακό τους εισόδημα δεν ξεπερνούσε τις 40.000 Ευρώ, ενώ ο ίδιος δεν είχε πραγματοποιήσει την υποβολή φορολογικής δήλωσης για πολλά χρόνια.
Ομόλογα, ψευδείς ισχυρισμοί και καταδίκη
Το 2012 ο Αρτέμης Σώρρας προχώρησε στην ίδρυση της ΜΚΟ με ονομασία "END" (End National Debt), και υποστήριξε σε διάφορα ελληνικά ΜΜΕ ότι ο ίδιος έχει την δυνατότητα να ξεπληρώσει πλήρως το χρέος του Ελληνικού κράτους με ομόλογα ύψους 600 δις. Σε άλλες συνεντεύξεις είχε αναφέρει ότι η περιουσία του ξεπερνάει τα 2,7 τρις ευρώ. Επίσης, έκανε λόγο ότι η εν λόγω περιουσία προέρχεται από την πώληση «διαστημικής τεχνολογίας» (σύμφωνα με τον ίδιο ήταν ένα «σύστημα τεχνολογίας του Απόλλωνα»), την οποία «ανέπτυξε» και εν συνεχεία «πούλησε» στην Αμερικάνικη κυβέρνηση.
Σε εκδήλωση που πραγματοποίησε τον Σεπτέμβριο του 2012, υποστήριξε ότι τα χρηματικά ποσά έγιναν άμεσα διαθέσιμα στο ελληνικό κράτος αλλά η κυβέρνηση Σαμαρά δεν τα δέχθηκε, ισχυρισμός που γρήγορα αποδείχθηκε ψευδής.
Εγκυρότητα
Ένας από τους βασικούς ισχυρισμούς του Αρτέμη Σώρρα ήταν η ύπαρξη λογαριασμών με το ποσό των 600 δις στον Καναδά και δη στην Τράπεζα του Μόντρεαλ. Από το 2012 η διεύθυνση της τράπεζας είχε διαψεύσει την ύπαρξη τέτοιου ποσού. Με απάντηση του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ γνωστοποιήθηκε ότι τα έγγραφα, καθώς και οι ισχυρισμοί του Αρτέμη Σώρρα ήταν ψευδείς, ενώ το άθροισμα της αξίας των συναλλαγματικών του ήταν μηδαμινό. Με επίσημη ανακοίνωση του Υπουργείου Οικονομικών της Ελλάδας, ο Γιάννης Στουρνάρας ανέφερε πως «ουδεμία πρόταση, προσφορά ή ενημέρωση» έχει γίνει προς την κυβέρνηση για τα «φημολογούμενα 600 δισ. ευρώ», ενώ «οποιαδήποτε πληροφορία “ανακάλυψης θησαυρών” που προσφέρονται για την αποπληρωμή των χρεών μας μόνον ως αστείο μπορεί να αντιμετωπιστεί».
Η Τράπεζα της Ελλάδος υποστήριξε ότι πρόκειται περί απάτης και ύστερα από σχετικά αιτήματα σε όλες τις ιδιωτικές Ελληνικές τράπεζες, έγινε γνωστό ότι ο Αρτέμης Σώρρας δεν διαθέτει τραπεζικούς λογαριασμούς με ποσά που θα μπορούσαν να ξεπληρώσουν το ελληνικό χρέος στην Ελλάδα ή το εξωτερικό. Αργότερα η ύπαρξη των ποσών διαψεύστηκε επίσης από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, την Παγκόσμια Τράπεζα, και τον πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια.
Ελλήνων Συνέλευσις
Το 2015 ίδρυσε την οργάνωση Ελλήνων Συνέλευσις, μέσω της οποίας υποσχέθηκε άμεση διαγραφή χρεών και καταβολή υψηλών χρηματικών ποσών σε κάθε ελληνικό ΑΦΜ στην περίπτωση που σχηματίσει κυβέρνηση.