cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πανεπιστήμιο Γέιλ
19ος αιώνας
Η αναφορά του Yale του 1828 ήταν μια δογματική υπεράσπιση του λατινικού και ελληνικού προγράμματος σπουδών εναντίον κριτικών που ήθελαν περισσότερα μαθήματα σε σύγχρονες γλώσσες, μαθηματικά και επιστήμη. Σε αντίθεση με την τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ευρώπη, δεν υπήρχε εθνικό πρόγραμμα σπουδών για κολέγια και πανεπιστήμια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Όσον αφορά τους φοιτητές και την οικονομική υποστήριξη, οι ηγέτες των κολεγίων προσπάθησαν να διατηρήσουν τις απαιτήσεις τους για καινοτόμες ενέργειες. Ταυτόχρονα, συνειδητοποίησαν ότι ένα σημαντικό μέρος των μαθητών τους και των υποψήφιων φοιτητών απαιτούσαν ένα κλασικό υπόβαθρο. Η αναφορά του Yale σήμαινε ότι οι κλασικές σπουδές δεν θα εγκαταλειφθούν. Όλα τα πανεπιστημιακά ιδρύματα πειραματίστηκαν με αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών, με αποτέλεσμα να κάνουν συχνά πισωγυρίσματα. Στο περιβάλλον της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, η εξισορρόπηση της αλλαγής με την παράδοση ήταν μια κοινή πρόκληση, διότι κανείς δεν μπορούσε να είναι εντελώς μοντέρνος ή εντελώς κλασικός. Μια ομάδα καθηγητών στο Yale και υπουργών διατύπωσαν μια συντηρητική απάντηση στις αλλαγές που επέφερε ο βικτοριανός πολιτισμός. Επικεντρώθηκαν στην ανάπτυξη ενός ολόκληρου ανθρώπου με θρησκευτικές αξίες αρκετά ισχυρές για να αντισταθούν στους πειρασμούς από μέσα, αλλά αρκετά ευέλικτοι για να προσαρμοστούν στους «ισμούς» (επαγγελματισμός, υλισμός, ατομικισμός και καταναλωτισμός) που τον δελεάζουν από έξω.
Αθλήματα και διαμάχες
Ο στρατιώτης του Επαναστατικού Πολέμου Nathan Hale (Yale 1773) ήταν το πρότυπο των ιδανικών της σχολής Yale στις αρχές του 19ου αιώνα: ένας αρρενωπός αλλά αριστοκρατικός μελετητής, εξίσου καλός στη μελέτη και τον αθλητισμό, και ένας πατριώτης που "μετανιώνει" για το ότι είχε "μονάχα μια ζωή να χάσει για τη χώρα του". Ο δυτικός ζωγράφος Frederic Remington (Yale 1900) ήταν καλλιτέχνης του οποίου οι ήρωες δοξάζονταν στη μάχη και των οποίων οι δυνάμεις δοκιμάζονταν στην Άγρια Δύση. Ο φανταστικός άντρας του Γέιλ του 20ου αιώνα, ο Frank Merriwell, ενσαρκώνει το ίδιο ηρωικό ιδανικό χωρίς φυλετικές προκαταλήψεις, και ο φανταστικός διάδοχός του Frank Stover στο μυθιστόρημα Stover at Yale (1911) αμφισβήτησε την επιχειρηματική νοοτροπία που είχε επικρατήσει στο σχολείο. Όλο και περισσότερο οι μαθητές στράφηκαν σε αθλητικά αστέρια ως ήρωες τους, ειδικά αφού η νίκη στο μεγάλο παιχνίδι έγινε στόχος του φοιτητικού σώματος, των αποφοίτων και της ίδιας της ομάδας.
Επέκταση
Ξεκινώντας με την προσθήκη της Ιατρικής Σχολής του Γέιλ το 1810, το κολέγιο επεκτάθηκε σταδιακά από τότε, ιδρύοντας τη Σχολή Θεολογίας του Γέιλ το 1822, τη Νομική Σχολή του Γέιλ το 1822, τη Σχολή Τεχνών και Επιστημών του Γέιλ για αποφοίτους το 1847, τη πλέον μη λειτουργική Επιστημονική Σχολή του Σέφιλντ το 1847, και η Σχολή Καλών Τεχνών του Γέιλ το 1869. Το 1887, υπό την προεδρία του Timothy Dwight V, το Γέιλ College μετονομάστηκε σε Πανεπιστήμιο Γέιλ και το προηγούμενο όνομα στη συνέχεια εφαρμόστηκε μόνο στο προπτυχιακό κολέγιο. Το πανεπιστήμιο θα συνέχιζε να επεκτείνεται σε μεγάλο βαθμό στον 20ο και 21ο αιώνα, προσθέτοντας τη Σχολή Μουσικής Γέιλ το 1894, τη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων του Γέιλ το 1976, και το Jackson School of Global Affairs που σχεδιάζεται να ανοίξει το 2022. Η Επιστημονική Σχολή του Σέφιλντ θα αναδιοργανώσει επίσης τη σχέση της με το πανεπιστήμιο για να διδάξει μόνο προπτυχιακά μαθήματα.
Εύμνηστος
Ο Εύμνηστος ήταν αρχαίος Έλληνας - Αθηναίος γλύπτης που άκμασε κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους.
Ο Εύμνηστος καταγόταν από τον αρχαίο δήμο των Παιανιέων, εξ ου καλούμενος και Παιανιεύς. Το όνομά του φέρεται σε επιγραφή που βρέθηκε το 1883 στην Ακρόπολη των Αθηνών η οποία εμφάνιζε ότι είχε κατασκευάσει το άγαλμα του βασιλέως Τιβέριου Ιούλιου Κότυος. Εκ της επιγραφής αυτής συνάγεται ότι άκμασε κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
WebGL
Το WebGL είναι ένα JavaScript API που χρησιμοποιείται για αναπαράσταση και απόδοση δια-δραστικών 3D και 2D γραφικών σε οποιοδήποτε συμβατό web browser χωρίς την χρήση plug-ins.
Έχει ενσωματωθεί πλήρως σε όλα τα web πρότυπα του προγράμματος περιήγησης, επιτρέποντας στη GPU να κάνει χρήση της φυσικής, της επεξεργασίας εικόνας και κάποιων εφέ ως μέρος του καμβά ιστοσελίδας.
Τα στοιχεία του WebGL μπορούν να αναμιχθούν με άλλα στοιχεία HTML και με άλλα τμήματα της σελίδας ή του φόντου της σελίδας. Τα WebGL προγράμματα αποτελούνται από κώδικα γραμμένο σε JavaScript και από κώδικα (shader) που εκτελείται στην μονάδα επεξεργασίας γραφικών του υπολογιστή (GPU).
Έχει σχεδιαστεί και συντηρείται από το μη-κερδοσκοπικό Khronos Group.
Σχεδιασμός
Το WebGL 1.0 βασίζεται στο OpenGL ES 2.0 και παρέχει ένα API για γραφικά 3D. [5] Χρησιμοποιεί το στοιχείο καμβά HTML5 και προσπελάζεται χρησιμοποιώντας διεπαφές μοντέλου αντικειμένων εγγράφου (DOM Object Model ).
Το WebGL 2.0 βασίζεται στο OpenGL ES 3.0 και παρέχει εγγυημένη διαθεσιμότητα πολλών προαιρετικών επεκτάσεων του WebGL 1.0 και εκθέτει νέα API. [6]
Η αυτόματη διαχείριση μνήμης είναι μια λειτουργία που παρέχεται σιωπηρά καθώς η γλώσσα προγραμματισμού που χρησιμοποιείται / χρησιμοποιείται είναι γλώσσα JavaScript. [4]
Όπως το OpenGL ES 2.0, το WebGL δεν διαθέτει τα API σταθερής λειτουργίας που έχουν εισαχθεί στο OpenGL 1.0 και έχουν καταργηθεί στο OpenGL 3.0. Αυτή η λειτουργικότητα, εάν απαιτείται, πρέπει να εφαρμοστεί από τον ίδιο τον τελικό προγραμματιστή, παρέχοντας τον κώδικα shader και τη ρύθμιση των δεσμεύσεων δεδομένων στη γλώσσα JavaScript.
Ιστορία
Το WebGL εξελίχθηκε από τα πειράματα 3D Canvas που ξεκίνησε ο Vladimir Vukićević στο Mozilla. Ο Vukićević παρουσίασε για πρώτη φορά το πρωτότυπο Canvas 3D το 2006. Μέχρι τα τέλη του 2007, τόσο τα Mozilla [7] όσο και η Opera [8] είχαν κάνει ξεχωριστές εφαρμογές.
Στις αρχές του 2009, η μη κερδοσκοπική τεχνολογική κοινοπραξία Khronos Group ξεκίνησε την ομάδα εργασίας WebGL, με αρχική συμμετοχή από την Apple, Google , Mozilla, Opera και άλλους. [4] [9] Η έκδοση 1.0 της προδιαγραφής WebGL κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2011. [1] Από τον Μάρτιο του 2012, ο πρόεδρος της ομάδας εργασίας είναι ο Ken Russell.
Οι πρώτες εφαρμογές του WebGL περιλαμβάνουν το Zygote Body. [10] [11] Το Νοέμβριο του 2012, η Autodesk ανακοίνωσε ότι μεταφέρει τις περισσότερες από τις εφαρμογές τους στο cloud που εκτελείται σε τοπικούς πελάτες WebGL. Αυτές οι εφαρμογές περιελάμβαναν το Fusion 360 και το AutoCAD 360. [12]
Η ανάπτυξη της προδιαγραφής WebGL 2 ξεκίνησε το 2013 με τελικό τον Ιανουάριο του 2017. [13] Αυτή η προδιαγραφή βασίζεται στο OpenGL ES 3.0. [14] Οι πρώτες υλοποιήσεις είναι στο Firefox 51, Chrome 56 και Opera 43. [15]
Υποστήριξη
Το WebGL υποστηρίζεται ευρέως σε σύγχρονα προγράμματα περιήγησης. Ωστόσο, η διαθεσιμότητά του εξαρτάται από άλλους παράγοντες, όπως η GPU που την υποστηρίζει. Η επίσημη ιστοσελίδα WebGL προσφέρει μια απλή σελίδα δοκιμής. [16] Παρέχονται λεπτομερέστερες πληροφορίες (όπως το περιεχόμενο του προγράμματος περιήγησης που χρησιμοποιεί το πρόγραμμα περιήγησης και ποιες επεκτάσεις είναι διαθέσιμες) σε ιστοσελίδες τρίτων μερών. [17] [18]
Επιτραπέζια προγράμματα περιήγησης
Η κατάργηση του σημείου συμφόρησης με απόδοση σχεδόν άμεσης πρόσβασης στη GPU περιόρισε επίσης τους περιορισμούς των επιδόσεων στις υλοποιήσεις JavaScript. Μερικοί αντιμετωπίστηκαν από το asm.js. (Ομοίως, η εισαγωγή των προβλημάτων απόδοσης που εκτίθενται στο Stage3D στο ActionScript, τα οποία αντιμετωπίστηκαν από έργα όπως το CrossBridge .) [59]
Επιπλέον, το Mozilla Foundation, στον browser του Firefox, έχει ενσωματώσει ενσωματωμένα εργαλεία WebGL που ξεκινούν με την έκδοση 27 και επιτρέπουν την επεξεργασία κορυφών και θραυστήρων θραυσμάτων. [61] Έχουν εμφανιστεί επίσης ορισμένα άλλα εργαλεία εντοπισμού σφαλμάτων και εντοπισμού προφίλ. [62]
Το X3D έκανε επίσης ένα έργο που ονομάζεται X3DOM για να κάνει το περιεχόμενο X3D και VRML να τρέχει στο WebGL. Το τρισδιάστατο μοντέλο σε ετικέτα XML <X3D> σε HTML5 και σε δια-δραστικό σενάριο θα χρησιμοποιεί JavaScript και DOM. Ο BS Content Studio και ο InstantReality X3D εξαγωγέας μπορούν να εξάγουν το X3D σε HTML και να τρέχουν από το WebGL.
Το Verge3D προτείνει μια προσέγγιση οπτικής δέσμης ενεργειών για τη δημιουργία δια-δραστικών εφαρμογών WebGL με βάση το Google Blockly (παζλ) και έναν αγωγό γραφικών που αξιοποιεί τα διαθέσιμα εργαλεία DCC όπως το Autodesk 3ds Max ή το Blender. [63]
Κατηγορία:Διαλειτουργικό λογισμικό Κατηγορία:Ανάπτυξη λογισμικού Κατηγορία:Γραφικά υπολογιστών
Γυναικεία τοπική ενδυμασία Σπετσών
αριστερά|μικρογραφία|250x250px|Φορεσιά Σπετσών. Αρχές 20ού αιώνα. Συλλογή [[Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα|ΠΛΙ, Ναύπλιο]] μικρογραφία|250x250px|Φορεσιά Σπετσών. Αρχές 20ού αιώνα. Συλλογή [[Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα|ΠΛΙ, Ναύπλιο]] Η γυναικεία φορεσιά των Σπετσών και γενικότερα της Ερμιονίδας αποτελείται από το ζιπούνι από ευρωπαϊκή ή ανατολική στόφα. Παλιότερα είχε ένα πράσινο πολύπτυχο φουστάνι με βυσσινί ποδόγυρο, που αργότερα αντικαθίσταται από ένα φόρεμα εποχής. Το καθημερινό ή γιορτινό κεντητό ή άλλο μαντήλι, τις "πιέτες" ή το "τσεμπέρι", διευθετείται με προσοχή στο κεφάλι και συγκρατείται με ειδικού τύπου καρφίτσες, όπως η "μάρκα", το "κοφινάκι", το "χεράκι". Διατηρείται για αρκετό καιρό, όμως καταργείται, όπως και το ζιπούνι που αντικαθίσταται από το ζιπούνι της φορεσιάς της "Αμαλίας". Από τον ζωγράφο Peter von Hess (1792-1871) απεικονίζεται η θρυλική μορφή της Ελληνικής επανάστασης, η Σπετσιώτισσα Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα με τη φορεσιά των Σπετσών.
Πηγές
Αχνάρια μεγαλοπρέπειας. Μια νέα ματιά στην παράδοση της ελληνικής γυναικείας φορεσιάς. Η έκδοση συνόδευε την έκθεση που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Ελληνικό Κέντρο Λονδίνου (4 Φεβρουαρίου-2 Μαρτίου 2014), επανασχεδιάστηκε για τον Ελληνικό Κόσμο στην Αθήνα (Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2014), ενώ τελευταίος σταθμός ήταν το Λεβέντειο Δημοτικό Μουσείο στη Λευκωσία (Οκτώβριος 2014-Ιανουάριος του 2015) και ήταν αφιερωμένη στη μνήμη της Κούλας Λαιμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές φορεσιές Κατηγορία:Σπέτσες
Γιόρις φαν Γκουλ
Ο Γιόρις φαν Γκουλ (γεν. 4 Απριλίου 1998) είναι Ολλανδός αθλητής του στίβου, που ειδικεύεται στα 60 και 100 μέτρα ανδρών.
Κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019 στα 60 μέτρα ανδρών, σε ηλικία μόλις 20 ετών. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 ήταν 26ος στις σειρές και δεν προκρίθηκε στους ημιτελικούς.
Ατομικά ρεκόρ
Ανοιχτός
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Κοπανάς
Ο Κοπανάς ήταν ένας μικρός προσφυγικός συνοικισμός μεταξύ του Βύρωνα προς τα βόρεια και της Ηλιούπολης προς τα βορειοανατολικά. Ο συνοικισμός δημιουργήθηκε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και εγκαταστάθηκαν κυρίως πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη. Υπήρχαν εκεί λατομεία. Πριν γίνει ο συνοικισμός η περιοχή είχε αγρούς, στάνες και βοσκοτόπια. Ανήκε στον Δήμο Αθηναίων. Στην απογραφή του 1928 είχε 4.039 κατοίκους. Όταν συστάθηκαν οι Δήμοι Βύρωνα και Υμηττού, η περιοχή του Κοπανά εντάχθηκε σ' αυτούς. Τότε έκλεισαν τα λατομεία. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920 η ύδρευση του Κοπανά γινόταν με φρεάτια ύδατα, ένα τμήμα του είχε ηλεκτρικό ρεύμα, το οποίο έπαιρνε από το εργοστάσιο του Βύρωνα. Συγκοινωνιακά εξυπηρετούνταν με λεωφορεία της Ηλεκτρικής Εταιρείας Μεταφορών, τα οποία έφταναν μέχρι τον Βύρωνα. Υπήρχε ένα δημοτικό σχολείο και ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος που λειτουργεί και σήμερα. Η ενορία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Κοπανά δημιουργήθηκε από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών με το υπ' αριθμόν 3813/23-9-1930 έγγραφο. Το όνομα «Κοπανάς» το πήρε από τα ξύλα με τα οποία οι γυναίκες κοπανούσαν τα ρούχα για να καθαρίσουν, στο ρέμα που υπήρχε στην περιοχή.
Πηγή
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Searching (ταινία)
Το Searching είναι μια Αμερικανική ταινία μυστηρίου θρίλερ του 2018 σε σκηνοθεσία από τον Ανίς Τσάγκαντι στο μεγάλου μήκους σκηνοθετικού του ντεμπούτου, και σενάριο από τους Τσάγκαντι και Σεβ Οχανιάν. Πρωταγωνιστούν οι Τζον Τσο, Ντέμπρα Μέσινγκ, και Μισέλ Λα. Ήταν η πρώτη μεγάλη ταινία θρίλερ του Χόλυγουντ στην οποία πρωταγωνιστεί Ασιάτης Αμερικανός ηθοποιός.
Σε συνεργασία για παραγωγή μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Ρωσίας, η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς στις 21 Ιανουαρίου του 2018 και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 24 Αυγούστου του 2018 από την Sony Pictures Releasing. Ήταν εισπρακτική και κριτική επιτυχία, εισπράττοντας πάνω από $75 εκατομμύρια παγκοσμίως απέναντι σε έναν προϋπολογισμό $800.000, και δέχοντας επαίνους για την σκηνοθεσία, τις ερμηνείες, την ιδιαίτερη οπτική παρουσίαση και την απρόβλεπτη ιστορία. Στα Ανεξάρτητα Βραβεία Spirit, ο Τσο έλαβε υποψηφιότητα για Καλύτερο Ανδρικό Ρόλο.
Μια αυτόνομη συνέχεια, Missing, κυκλοφόρησε το 2023.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2018 Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Ρωσικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ανεξάρτητες ταινίες
Σέλο Ευρυτανίας
Το Σέλο  ή ο Σέλλος είναι ορεινό χωριό του νομού Ευρυτανίας. Είναι χτισμένο στις πλαγιές των Αγράφων σε υψόμετρο 1.000 μέτρων και είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Ευρυτανίας. Βρίσκεται κοντά (ΒΑ.- 20 χλμ. οδηγικά) στο χωριό Μάραθος, την γενέτειρα του Κατσαντώνη, ενώ δυτικά του περνάει ο ποταμός Αγραφιώτης. Το Σέλο ανήκει στον Καλλικρατικό δήμο Αγράφων, απέχει 54 χλμ. ΒΑ. από το Καρπενήσι και ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 7 κάτοικοι.
Καπιτσάλι
Ο όρος συναντάται και στο πολεμικό ναυτικό, όπου περιγράφει τη μαύρη ταινία που συγκρατεί το καπέλο των ναυτών. Η συγκεκριμένη ταινία ξεκινάει από το εσωτερικό του πηλήκιου, συνεχίζει περνώντας από το πηγούνι και καταλήγει στην άλλη πλευρά.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές φορεσιές Κατηγορία:Σκόπελος
Μάκης Χατζημωυσιάδης
Ο Μάκης (Άνθιμος) Χατζημωυσιάδης υπήρξε διεθνής Έλληνας αμυντικός ποδοσφαιριστής της Ξάνθης του Πανιωνίου και του Παναιτωλικού.
Βιογραφικό
Ο Μάκης Χατζημωυσιάδης γεννήθηκε στις 28 Ιουνίου 1964 στα Κομνηνά Ξάνθης. Ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στη θέση του δεξιού μπακ. Ξεκίνησε την καριέρα του στη Β' εθνική το 1982-83 αγωνιζόμενος για 6 χρόνια με την Ξάνθη.
Ήταν μέλος της ομάδας του Πανιωνίου που έφθασε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος το 1989. Διακρινόταν για την ταχύτητά του και τη μαχητικότητά του.
Στην Εθνική Ελλάδος
Ο Μάκης Χατζημωυσιάδης υπήρξε μία φορά διεθνής με την εθνική ομάδα. Αγωνίστηκε σε φιλικό παιχνίδι κατά της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη (1-1) στις 25 Οκτωβρίου 1989, ως ένας από τους 4 ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου που είχαν αγωνιστεί στο συγκεκριμένο αγώνα. Επίσης, υπήρξε παίκτης της Εθνικής Ελπίδων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Μανιφέστο Ράσελ - Αϊνστάιν
Το Μανιφέστο Ράσελ - Αϊνστάιν παρουσιάστηκε στο Λονδίνο στις 9 Ιουλίου 1955 από τον Μπέρτραντ Ράσελ (Bertrand Russell) και ενώ βρισκόταν στο απόγειό του ο Ψυχρός Πόλεμος. Προέβαλε την επικινδυνότητα των πυρηνικών όπλων και κάλεσε τους ηγέτες του κόσμου να επιδιώξουν ειρηνικά ψηφίσματα για να ανακόψουν τη διεθνή διαμάχη. Το μανιφέστο υπέγραφαν έντεκα εξέχοντες διανοούμενοι και επιστήμονες, περιλαμβανομένου του Άλμπερτ Αϊνστάιν (ο οποίος το υπέγραψε μόλις μερικές ημέρες πριν από το θάνατό του στις 18 Απριλίου του 1955). Λίγες ημέρες μετά την παρουσίασή του, ο Καναδός φιλάνθρωπος Σάιρους Ήτον (Cyrus S. Eaton) προσφέρθηκε να υποστηρίξει μια διάσκεψη, προκειμένου να υποστηριχθεί το Μανιφέστο, στη γενέτειρά του, το χωριό Pugwash, στη Νέα Σκωτία του Καναδά. Το συνέδριο αυτό ήταν το πρώτο από τις "Διασκέψεις Pugwash", όπως επικράτησε πλέον να ονομάζονται για την Επιστήμη και τις Παγκόσμιες Υποθέσεις και πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 1957.
Η προϊστορία της σύνταξης
Η πρώτη έκρηξη της ατομικής βόμβας πραγματοποιήθηκε στις 16 Ιουλίου του 1945 στην έρημο βορείως του Αλαμογκόρντο (Alamogordo) μιας μικρής πόλης στο Νέο Μεξικό. Λιγότερο από δύο μήνες αργότερα, οι ΗΠΑ πραγματοποίησαν τη ρίψη ατομικής βόμβας ουρανίου στην πόλη της Χιροσίμα της Ιαπωνίας (η βόμβα έφερε το κωδικό όνομα "αγοράκι" (little boy) - πιθανόν λόγω του μικρού της μεγέθους) και τρεις ημέρες αργότερα έγινε η δεύτερη ρίψη ατομικής βόμβας, στην πόλη Ναγκασάκι. Αυτή η βόμβα βασιζόταν στο πλουτώνιο και έφερε την κωδική ονομασία "fat man" (χοντρός), λόγω των συγκριτικά πολύ μεγαλύτερων διαστάσεών της σχετικά με την πρώτη. Το αποτέλεσμα αυτών των ρίψεων ήταν η εξαφάνιση και των δύο πόλεων (από τις οποίες παρέμειναν μόνο σωροί ερειπίων) και η άμεση εξόντωση 100.000 ανθρώπων, χωρίς να υπολογίζονται τα μετέπειτα θύματα από τη ραδιενέργεια.
Στις 18 Αυγούστου 1945 η εφημερίδα Glascow Forward δημοσίευσε την πρώτη καταγεγραμμένη δήλωση του Μπέρτραντ Ράσελ για τα πυρηνικά όπλα. Τη δήλωση αυτή άρχισε να συντάσσει αμέσως μετά τη ρίψη της δεύτερης βόμβας και περιείχε εν σπέρματι όλα τα θέματα που αργότερα θα εμφανίζονταν στο μανιφέστο: Η προοπτική για το ανθρώπινο γένος είναι σκοτεινή πέρα από κάθε προηγούμενο. Η Ανθρωπότητα βρίσκεται μπροστά σε ξεκάθαρο δίλημμα: είτε θα χαθούμε όλοι, ή οι ηγέτες θα πρέπει να αποκτήσουν κάποιο μικρό βαθμό της κοινής λογικής. Ένα μεγάλο μέρος της νέας πολιτικής σκέψης που στρέφεται προς την απόλυτη καταστροφή, θα πρέπει να αποτραπεί.
Τον Ράσελ συνέδραμε με δική του δήλωση και ο Τζόζεφ Ρότμπλατ (Joseph Rotblat), ο μόνος επιστήμονας που εγκατέλειψε το "Σχέδιο Μανχάταν" (η μυστικότατη επιχείρηση κατασκευής ατομικών βομβών από τις ΗΠΑ) για λόγους επιστημονικής δεοντολογίας και ηθικής, παρατηρώντας ότι επίκειται μια "κούρσα εξοπλισμών" μεταξύ των πυρηνικών δυνάμεων και εξέφρασε την ανησυχία του για το μέλλον της ανθρωπότητας.
Οι δύο επιστήμονες άρχισαν να συνεργάζονται, προσπαθώντας να αποτρέψουν τη διάδοση των πυρηνικών όπλων. Οι προσπάθειες αυτές οδήγησαν στη σύνταξη του Μανιφέστου.
Το Μανιφέστο
Παρουσιάστηκε στο Λονδίνο στις 9 Ιουλίου 1955. Το παρουσίασε ο ίδιος ο Ράσελ, το υπέγραφαν όμως, εκτός από τον ίδιο, και άλλοι δέκα γνωστότατοι επιστήμονες και λόγιοι (οι δέκα είναι κάτοχοι Βραβείου Νόμπελ, πλην του Λέοπολντ Ίνφελντ):
Στο Μανιφέστο υπογραμμίζονται τα εξής σημεία:
Πηγές, Αναφορές
Κατηγορία:Ψυχρός Πόλεμος
Δημήτρης Κούκουρας
Ο Δημήτρης Κούκουρας(1892-1947) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και αντιστασιακός. Πήρε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους, στην Εκστρατεία της Κριμαίας, στη Μικρασιατική εκστρατεία και στον ΕΛΑΣ. Εκτελέστηκε στην προσπάθεια του να ενταχθεί στον ΔΣΕ.
Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε το 1892 στη Δύμη στην Κάτω Αχαΐα. Το 1911 τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές και κατατάχθηκε εθελοντής στο Ελληνικό Στρατό. Πήρε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους όπου τιμήθηκε δύο φορές με παράσημο ανδρείας. Συμμετείχε στην εκστρατεία εναντίον της Σοβιετικής Ρωσίας το 1919 όπου παρακολούθησε και την εξέγερση των Γαλλικών ναυτικών πληρωμάτων. Στη Μικρασιατική εκστρατεία τραυματίστηκε σοβαρά. Το 1918 ορκίστηκε ανθυπολογαχός του Πεζικού ενώ συμπλήρωσε τις σπουδές του σε σχολές στρατιωτικών (Ευελπίδων, Πολέμου κ.α). Την περίοδο 1934-1935 ήταν καθηγητής στη Στρατιωτική σχολή Τοπογραφίας. Το 1935 προήχθη σε ταγματάρχη.
Ύστερα Χρόνια
Αποτάχθηκε από τον στρατό από την δικτατορία Μεταξά με τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Εντάχθηκε στο Αντιδικτατορικό Μέτωπο Στρατού και για τη δράση του εξορίστηκε στην Αμοργό. Έκανε αίτηση να πολεμήσει στο Ελληνοϊταλικό πόλεμο που δεν έγινε δεκτή. Στην Κατοχή εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ ως διοικητής της 7ης Ταξιαρχίας. Στην Απελευθέρωση γράφτηκε στον πίνακα Β' (εκεί εγγράφονταν οι αξιωματικοί που υπηρέτησαν στον ΕΛΑΣ) και εξορίστηκε στη Νάξο όπου απέδρασε τον Απρίλιο του 1947 μαζί με άλλους 11 εκτοπισμένους αξιωματικούς του ΕΛΑΣ.
Μετά την απόδραση του, κατέφυγε στις δυνάμεις του Δημοκρατικού στρατού της ανατολικής Στερεάς, γρήγορα όμως αιχμαλωτίστηκε τραυματισμένος και παραπέμφθηκε στο στρατοδικείο Λαμίας το οποίο τον καταδίκασε σε θάνατο παρότι ο εισαγγελέας πρότεινε την αναγνώριση ελαφρυντικών λόγω πρότερης ένδοξης δράσης και γήρατος. Τελικά εκτελέστηκε στις 13 Ιουνίου 1947. Στη δίκη και την εκτέλεση του παρότι άρρωστος κράτησε θαρραλέα στάση. Ήταν παντρεμένος και είχε μια κόρη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ Κατηγορία:Μαχητές του Δ.Σ.Ε Κατηγορία:Συμμετέχοντες στην Εκστρατεία της Κριμαίας 1918-1919
Επτά βασικά εργαλεία της ποιότητας
Τα Επτά βασικά εργαλεία της ποιότητας (Seven Basic Tools of Quality) ή άλλως τα Επτά βασικά εργαλεία του ποιοτικού ελέγχου (Seven Basic Tools of Quality Control), είναι οι ονομασίες οι οποίες δίνονται σε ένα σταθερό σύνολο, στις γραφικές τεχνικές που θεωρήθηκε ως οι πλέον χρήσιμη στα θέματα αντιμετώπισης προβλημάτων, που σχετίζονται με την ποιότητα. Ονομάζονται «βασικά» («basic»), επειδή είναι κατάλληλα για άτομα με ελάχιστη τυπική εκπαίδευση στον τομέα των στατιστικών και επειδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν, για την επίλυση της συντριπτικής πλειοψηφίας των θεμάτων, που αφορούν ζητήματα ποιότητας.
Τα επτά εργαλεία είναι:
Ο προσδιορισμός ενέκυψε στη μεταπολεμική Ιαπωνία, εμπνευσμένος από τα επτά διάσημα όπλα του Benkei. Είχε πιθανότατα εισαχθεί από τον Kaoru Ishikawa ο οποίος με τη σειρά του επηρεάστηκε από μια σειρά διαλέξεων που ο W. Edwards Deming είχε δώσει στους Ιάπωνες μηχανικούς και επιστήμονες το 1950. Εκείνη την περίοδο, οι εταιρείες που είχαν ξεκινήσει την κατάρτιση του εργατικού τους δυναμικού στο στατιστικό ποιοτικό έλεγχο, διαπίστωσαν ότι η πολυπλοκότητα του θέματος εκφόβιζε τη μεγάλη πλειοψηφία των εργατών τους και αποκλιμάκωσε την εκπαίδευση ώστε αρχικά να εστιάσει σε απλούστερες μεθόδους, οι οποίες επαρκούν στις πλειονότητα των θεμάτων που αφορούν στην ποιότητα
Το Ινστιτούτο Διαχείρισης Έργου (Project Management Institute), αναφέρεται στα Επτά Βασικά Εργαλεία στο βιβλίο «A Guide to the Project Management Body of Knowledge», ως παράδειγμα μιας σειράς γενικών εργαλείων, χρήσιμων για το σχεδιασμό ή τον έλεγχο της ποιότητας του έργου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εργαλεία ποιοτικού ελέγχου
Σ.Α.Κ. Αστέρας
Ο Σύλλογος Αθλοπαιδιών Καβάλας «Αστέρας» είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη της Καβάλας, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Ποταμουδίων. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1978 και έμβλημά του το αστέρι. Αγωνίζεται με χρώματα το κόκκινο, το λευκό και το μπλε. Διατηρεί ενεργά τμήματα καλαθοσφαίρισης για αθλητές όλων των ηλικιακών ομάδων, ενώ κατά την ίδρυσή του διέθετε και ομάδες πετοσφαίρισης.
Ιστορική αναδρομή
Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του Αστέρα Καβάλας διαθέτει στην τροπαιοθήκη του ένα Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ., εκείνο της περιόδου 1994–95. Την περίοδο 1995-96 αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας, χωρίς να καταφέρει να εδραιώσει την εκεί παραμονή του. Το 1999 ήταν φιναλίστ στον τελικό του Τοπικού Πρωταθλήματος με αντίπαλο τον Ξάνθη Α.Σ., αποτυγχάνοντας να κατακτήσει το τρόπαιο και την άνοδο εφόσον έχασε τη σειρά με 1-2.
Τα επόμενα χρόνια ο Αστέρας περιορίστηκε σε δεύτερο ρόλο στο Τοπικό Πρωτάθλημα. Οι χαμηλές αποδόσεις των έτερων ομάδων της πόλης, Α.Ο. Καβάλα και Ηρακλή Καβάλας, στάθηκαν αφορμή για την υλοποίηση ενός σχεδίου που υπήρχε για χρόνια στη σκέψη των ανθρώπων του αθλήματος, την ένωση όλων των μπασκετικών δυνάμεων της πόλης για τη δημιουργία ενός ανταγωνιστικού ανδρικού συλλόγου. Σαν αποτέλεσμα ιδρύθηκε η Ένωση Καλαθοσφαίρισης Καβάλας το καλοκαίρι του 2003. Αυτόματα διαλύθηκαν τα επί μέρους ανδρικά τμήματα, αφήνοντας ενεργές ορισμένες ομάδες υποδομής. Όλα αυτά τα χρόνια ο Αστέρας διατήρησε το τμήμα Παίδων.
Την αγωνιστική περίοδο 2008-09 η Ε.Κ. Καβάλας συμμετείχε για πρώτη φορά στην Α1 Εθνική Κατηγορία ως επαγγελματικό σωματείο (Κ.Α.Ε.) Την ίδια χρονιά ο Αστέρας δραστηριοποίησε ξανά τα τμήματα Ανδρών και Εφήβων του.
Την πρώτη χρονιά μετά την αναβίωσή του, 2008-09, ο Αστέρας διαγωνίστηκε στον Α' Όμιλο της Β' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ., καταλαμβάνοντας τη 2η θέση. Την επόμενη περίοδο, 2009-10, οπότε και η Β' Κατηγορία διεξήχθη σε έναν κοινό όμιλο, η ομάδα τερμάτισε στην 6η και πρότελευταία θέση. Τη χρονιά 2010-11 σκαρφάλωσε στην 4η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2011-12, πάντα στα πλαίσια της Β' Κατηγορίας Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ., ο Αστέρας τερμάτισε 4ος σε σύνολο 5 ομάδων. Την επόμενη περίοδος όλα τα σωματεία της Ένωσης συμμετείχαν ανεξαιρέτως στην Α' Κατηγορία που χωρίστηκε αρχικά σε δύο Ομίλους: ο Αστέρας κατέλαβε την 7η θέση στην τελική βαθμολογία.
Οι αγώνες και οι προπονήσεις του Αστέρα πραγματοποιούνταν αρχικά στο Πάρκο Φαλήρου και από το 1981 στις εγκαταστάσεις του Κλειστού Γυμναστηρίου Καλαμίτσας. Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιεί ως έδρα το Κλειστό Γυμναστήριο Ποταμουδίων.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Ποταμουδίων, χωρητικότητας 250-300 ατόμων. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Κωνσταντίνος Πανακούλιας και έφορος του ανδρικού τμήματος ο Χαράλαμπος Γιαμουρίδης. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Δημήτρης Αϊβαζίδης.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών
Το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης του Αστέρα Καβάλας συμμετείχε για πρώτη φορά σε επίσημη διοργάνωση το 1979.
Την αγωνιστική περίοδο 1987-88 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γυναικών της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ. με αποτέλεσμα να αγωνιστεί την επόμενη χρονιά, 1988-89, στην Α' Εθνική Κατηγορία. Δεν κατόρθωσε να διατηρηθεί μακροπρόθεσμα στην κορυφαία αυτή κατηγορία, πέφτοντας στη νεοσύστατη Β' Εθνική την περίοδο 1989-90 και αμέσως μετά στο Τοπικό Πρωτάθλημα.
Περίπου μια δεκαετία μετά, ο Αστέρας σκαρφάλωσε ξανά στην κορυφή του Πρωταθλήματος της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ. κατά τις περιόδους 1997–98 και 1999–00. Στη Β' Εθνική επέστρεψε ωστόσο μόλις στο τέλος της περιόδου 2001–02 κατακτώντας τον τέταρτο τίτλο του.
Την περίοδο 2002-03, ο Αστέρας ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 7η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα του Ομίλου Βορρά της Β' Εθνικής σε σύνολο 12 ομάδων. Εξαιτίας όμως της κατάργησης της κατηγορίας επέστρεψε στο Τοπικό Πρωτάθλημα παρά την καλή του θέση.
Η παραμονή του εκεί υπήρξε σύντομη, καθώς την επόμενη χρονιά, 2003-04, πρώτευσε ξανά στο Πρωτάθλημα Γυναικών της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ., εγκαινιάζοντας μια τετραετία στην Α2 Εθνική Κατηγορία. Την περίοδο 2004-05 η ομάδα της Καβάλας τερμάτισε στην 8η θέση σε σύνολο 12 συλλόγων, επαναλαμβάνοντας την ίδια επίδοση και την περιόδο 2005-06, σε σύνολο 14 συλλόγων αυτή τη φορά. Τη χρονιά 2006-07 είχε φτωχότερη συγκομιδή, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στη 10η θέση. Την περίοδο 2007-08 βρέθηκε μία θέση υψηλότερα.
Το καλοκαίρι του 2008 όλα τα τμήματα για αθλήτριες απορροφήθηκαν εξ' ολοκλήρου από την Ε.Κ. Καβάλας. Η ομάδα κορασίδων επανήλθε στις διοργανώσεις της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ. την περίοδο 2012-13 προετοιμάζοντας την επαναδημιουργία του τμήματος εφόσον το επιτρέψουν οι συνθήκες.
Διακεκριμένες καλαθοσφαιρίστριες
Αθλήτριες που φόρεσαν τη φανέλα του Αστέρα κατά την πρόσφατη περίοδο παραμονής του στην Α2 Εθνική ήταν οι ακόλουθες:
Τμήματα πετοσφαίρισης
Το 1984 ο Αστέρας κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών για τον Όμιλο Ανατολικής Μακεδονίας και Βορείου Ελλάδος. Κατόπιν διεκδίκησε την άνοδό του στη Β' Εθνική Κατηγορία, χάνοντας σε αγώνα μπαράζ από τα Γρεβενά.
Το 1998 το ίδιο τμήμα πανηγύρισε το οικείο του περιφερειακό Πρωτάθλημα, ανεβαίνοντας στη Γ' Εθνική Κατηγορία.
Έμβλημα
Κύριο στοιχείο του εμβλήματος του συλλόγου αποτελεί ο αστέρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Καβάλας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1978 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1978
2317 Γκάλυα
Η Γκάλυα (Galya) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,42. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά της από το μικρό όνομα μιας γνωστής του Γκέρελς, της Γκάλυα Λουμπάρσκι (Galya Lubarski). Δεν πρέπει να συγχέεται με τον αστεροειδή 148 Γαλλία (Gallia).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκαλυα
Γιώργος Παναγή
Ο Γιώργος Παναγή είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στη Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου στην Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου.
Ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Νέας Σαλαμίνας. Το 2002 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο. Το 2007 μεταγράφεται στην Ανόρθωση με την οποία κατακτά 1 πρωτάθλημα. Το 2009 πηγαίνει στην Ομόνοια με την οποία κατακτά ένα πρωτάθλημα, ένα κύπελλο Κύπρου και μια ασπίδα. Το 2011 αγωνίζεται με την Αλκή προτούν δοθεί δανεικός το 2012 στην Αναγέννηση Δερύνειας. Το 2013 μετακινείται στον Ερμή Αραδίππου και το καλοκαίρι του ίδιου έτους επιστρέφει στη Νέα Σαλαμίνα.
Με την Ανόρθωση συμμετείχε στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Είναι ο πρώτος Κύπριος ποδοσφαιριστής που σκόραρε για κυπριακή ομάδα στη φάση των ομίλων της διοργάνωσης, στο ισόπαλο παιχνίδι με αντίπαλο την Ίντερ.
Από το 2007 είναι διεθνής με την Εθνική Κύπρου.
Την περίοδο 2012-2013 βραβεύτηκε ως ο καλύτερος μέσος της Β΄ κατηγορίας, από τον Παγκύπριο Σύνδεσμο Ποδοσφαιριστών.
Τίτλοι
Ανόρθωση Ομόνοια
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλκής Λάρνακας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αναγέννησης Δερύνειας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερμή Αραδίππου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Βαλάρι Ευρυτανίας
Το Βαλάρι είναι ορεινό χωριό του νομού Ευρυτανίας και υπάγεται διοικητικά στον καλλικρατικό δήμο Αγράφων. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.060 μέτρων στις πλαγιές των Αγράφων και είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Ευρυτανίας. Ο πληθυσμός του το 1991 ήταν 30 κάτοικοι, το 2001 ήταν 103 κάτοικοι, ενώ κατά την Απογραφή του 2011 ανερχόταν σε 13 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Βαλκανικός Σχηματισμός Μάχης
Ο Βαλκανικός Σχηματισμός Μάχης (HELBROC) είναι κοινός σχηματισμός μάχης της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπό την ηγεσία της Ελλάδας. Αποτελείται από στρατιωτικές μονάδες της Ελλάδας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Κύπρου, της Ουκρανίας, και της Σερβίας. Η ονομασία του αποτελεί ακρωνύμιο των τεσσάρων πρώτων κρατών μελών στα Αγγλικά (HELlas, Bulgaria, ROmania, Cyprus).
Η έδρα του σχηματισμού βρίσκεται στην Λάρισα.
Κατά τη διάρκεια της τρίτης και της τέταρτης περιόδου αναμονής, κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2011 και το 2014, στο Βαλκανικό Σχηματισμό Μάχης προσχώρησε και η Ουκρανία. Η δε Σερβία υπέγραψε την συμμετοχή της την 8η Νοεμβρίου 2016.
Ιστορία
Ο Βαλκανικός Σχηματισμός Μάχης βρισκόταν σε ετοιμότητα στα ακόλουθα εξάμηνα:
Αναμένεται να ξαναμπεί σε ετοιμότητα το 2016, 2018 και 2020. μικρογραφία|Mercedes G-Class του [[Βουλγαρικός Στρατός|Βουλγαρικού στρατού με έμβλημα HELBROC]]
Φάντο
Φάντο, που στα πορτογαλικά σημαίνει μοίρα ή πεπρωμένο, ονομάζεται ένα είδος μουσικής που εντοπίζεται τη δεκαετία του 1820 στην Πορτογαλία, σίγουρα όμως είχε παλαιότερες ρίζες. Η μουσική είναι μελαγχολική, το ίδιο κι οι στίχοι, που συχνά μιλούν για τη θάλασσα ή για τη ζωή των φτωχών. Η μουσική έχει σχέση με την πορτογαλική λέξη saudade, μια από τις δυσκολότερες λέξεις προς μετάφραση: είναι ένα είδος προσμονής, αλλά κι ένα μείγμα νοσταλγίας, λύπης, πόνου, ευτυχίας και αγάπης. Κάποιοι λάτρεις της μουσικής φάδο ισχυρίζονται ότι οι ρίζες της είναι ένα μείγμα της μουσικής των σκλάβων της Αφρικής με την παραδοσιακή μουσική των Πορτογάλων ναυτών και αραβικές επιρροές.
Κατηγορίες της μουσικής φάδο
Υπάρχουν δυο κύριες παραλλαγές της μουσικής φάδο, τα φάδο της Κόιμπρα, που είναι πιο εκλεπτυσμένα, και τα φάδο της Λισαβόνας, που είναι και τα δημοφιλέστερα.
Φάδο της Κοΐμπρα
Τα παραδοσιακά φάδο της Κοΐμπρα προέρχονται από τις ακαδημαϊκές παραδόσεις του πανεπιστημίου της πόλης. Τραγουδιούνται μόνο από άνδρες, οι οποίοι είναι γενικά ντυμένοι στα μαύρα, όπως κι οι μουσικοί, καθώς είναι το παραδοσιακό ακαδημαϊκό ένδυμα.
Ένα σύνολο τραγουδιστών και μουσικών ονομάζεται tuna, ομάδες που υπάρχουν σε όλα τα πανεπιστήμια της Πορτογαλίας. Εξάλλου, κάθε χρόνο στο Πόρτο γίνεται διεθνής συνάντηση ομάδων φάδο και από πανεπιστήμια της Ισπανίας, της Ιταλίας και της Αργεντινής.
Φάδο της Λισαβόνας
Τραγουδιέται τόσο από άνδρες όσο και γυναίκες σε δημόσιους χώρους ή σε casas de fado, στα σπίτια του φάδο, ενώ είναι πιο χαρούμενο από τα φάδο της Κόιμπρα.
Καλλιτέχνες της μουσικής φάδο
thumb|right|350px|Το πορτογαλικό συγκρότημα Madredeus, από τους σύγχρονους συνεχιστές των φάδο Τα σύγχρονα τραγούδια φάδο είναι δημοφιλή στην Πορτογαλία κι έχουν αναδείξει πολλούς γνωστούς καλλιτέχνες σε όλο τον κόσμο.
Η πρώτη μεγάλη τραγουδίστρια φάδο ήταν η Μαρία Σεβέρα, που έζησε στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Κατά τις δεκαετίες του '20 και του '30, μια σειρά ηχογραφήσεων φάδο της Κόιμπρα έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής. Οι κιθαρίστες Αρτούρ και Κάρλος Παρέδες, πατέρας και γιος, έγιναν πρωτοπόροι αυτού του είδους στην πορτογαλική κιθάρα.
Η πασίγνωστη Αμάλια Ροντρίγκεζ καθιέρωσε την πιο γνωστή μορφή τραγουδιών φάδο. Μετά την εξαφάνισή της, ένα νέο κύμα ερμηνευτών πρόσθεσε στυλιστικές διαφορές κι έκανε περισσότερο δημοφιλή σε ολόκληρο τον κόσμο την παραδοσιακή μουσική της Πορτογαλίας. Η Ντούλτσε Πόντες ανέμειξε την παραδοσιακή με τη σύγχρονη πορτογαλική μουσική, ενώ η Κριστίνα Μπράνκο και το συγκρότημα Μαντρεντέους πρόσθεσαν μουσικά όργανα και νέους ρυθμούς, διατηρώντας από τα παραδοσιακά φάδο το μελαγχολικό τους στυλ και την αίσθηση του saudade.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσικά είδη Κατηγορία:Μουσική στην Πορτογαλία
Κατάλογος μεγαλυτέρων ποταμών
Παραπομπές
* Κατηγορία:Κατάλογοι
Ουρακοτάγκος του Βόρνεο
Ο ουρακοτάγκος του Βόρνεο (Pongo pygmaeus) είναι ένα είδος ουρακοτάγκου στο νησί του Βόρνεο.Είναι χοντροκεφαλοι! Μαζί με τον ουρακοτάγκο της Σουμάτρα και το Ουρακοτάγκος του Ταπανούλι, ανήκει στο μοναδικό γένος μεγάλων πιθήκων που προέρχονται από την Ασία. Όπως και οι άλλοι μεγάλοι πίθηκοι, οι ουρακοτάγκοι είναι εξαιρετικά ευφυείς, παρουσιάζοντας χρήση εργαλείων και ξεχωριστά πολιτιστικά πρότυπα στην άγρια φύση. Οι ουρακοτάγκοι μοιράζονται περίπου το 97% του DNA τους με τους ανθρώπους. Ανήκει στους ανθρωποειδείς πιθήκους.
Ο ουρακοτάγκος του Βόρνεο είναι είδος που απειλείται με εξαφάνιση. Η αποψίλωση των δασών, οι φυτείες φοινικέλαιου και το κυνήγι που αποτελούν σοβαρή απειλή για τη συνέχιση της ύπαρξής του. Σε φυσικές συνθήκες, ο ουρακοτάγκος του Βόρνεο ζει 35 με 45 χρόνια, ενώ σε συνθήκες αιχμαλωσίας το προσδόκιμο ζωής του ανεβαίνει κοντά στα 60 χρόνια.
Ως το μεγαλύτερο δενδρόβιο ζώο, μπορεί να μείνει σε ένα δέντρο έως και 24 ώρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανίδα της Ινδονησίας Κατηγορία:Ανθρωπίδες
Δήμος Προσοτσάνης
thumb|Το Δημαρχείο [[Προσοτσάνης.]] Ο Δήμος Προσοτσάνης είναι δήμος της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης που συστάθηκε το 2011 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Προσοτσάνης και Σιταγρών. Η έκταση του Δήμου είναι 482,77 τ.χλμ. και ο μόνιμος πληθυσμός του είναι 10.739 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Η έδρα του δήμου είναι η Προσοτσάνη. thumb|Τοπογραφικός χάρτης του Δήμου Προσοτσάνης.
Φυσικό Περιβάλλον
thumb|Το [[Σπήλαιο Αγγίτη|Σπήλαιο πηγών Αγγίτη. Το μεγαλύτερο ποτάμιο σπήλαιο του κόσμου και το μεγαλύτερο σπήλαιο της Ελλάδας.]] Το σπήλαιο Αγγίτη είναι το μεγαλύτερο ποτάμιο σπήλαιο του κόσμου με μήκος 11 χιλιόμετρα και βρίσκεται στην Προσοτσάνη. Επίσης, αποτελεί το μεγαλύτερο σπήλαιο στην Ελλάδα. . Η ιδιαιτερότητα του έγκειται στο γεγονός ότι μέσα στο σπήλαιο κυλά ο ποταμός Αγγίτης. Ο πλούσιος διάκοσμός του περιλαμβάνει τεράστιους σταλακτίτες. Είναι επισκέψιμο σε μήκος 500 μέτρων. thumb|[[Σπήλαιο Αγγίτη, το μεγαλύτερο ποτάμιο σπήλαιο του κόσμου.]] thumb|Το [[Μενοίκιο όρος.]] Το Μενοίκιο όρος με την πλούσια χλωρίδα και πανίδα στα πυκνά δάση, φαράγγια, οροπέδια και υποαλπικά λιβάδια του, το κατατάσσουν στις πιο σημαντικές ορεινές περιοχές της Ανατολικής Μακεδονίας. Έχουν καταγραφεί περισσότερα από 500 φυτικά είδη, τα οποία συνθέτουν 20 περίπου οικότοπους.
Δημοτικές Ενότητες και οικισμοί
Ο Δήμος Προσοτσάνης αποτελείται από 2 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 2 συνενωμένους δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.
Δημοτική Ενότητα Προσοτσάνης
Η δημοτική ενότητα Προσοτσάνης αποτελούσε ολόκληρο τον δήμο πριν την συνένωση με το πρόγραμμα Καλλικράτης το 2010.
Δημοτική Ενότητα Σιταγρών
Ο πρώην δήμος και νυν δημοτική ενότητα Σιταγρών έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.001 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το χωριό Φωτολείβος Δράμας.
Στο νότιο τμήμα του Σιταγρινού κάμπου, στις όχθες του ποταμού Αγγίτη, υπάρχει ο σημαντικός προϊστορικός οικισμός των Σιταγρών, που ανήκει στην ύστερη Νεολιθική περίοδο και στην εποχή του Χαλκού. (3000 π.Χ)
Διοικητική ιστορία
Ο Δήμος Προσοτσάνης δημιουργήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1946, με αναγνώριση της Κοινότητας Προσοτσάνης σε Δήμο. Ο Δήμος με τη μορφή αυτή διατηρήθηκε μέχρι το 2010 οπότε σε αυτό συνενώθηκε και ο Δήμος Σιταγρών.
Δήμαρχοι Προσοτσάνης (1913-1920)
Δήμαρχοι και κοινοτάρχες Προσοτσάνης διετέλεσαν οι εξής:
Δήμαρχοι Προσοτσάνης (1946-1967)
Ο Δήμος επανιδρύθηκε το 1946. Δήμαρχοι Προσοτσάνης, έχουν διατελέσει οι:
Εθνική Ισημερινού (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Ισημερινού (Εκουαδόρ) εκπροσωπεί τον Ισημερινό στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις και τελεί υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Ισημερινού, που είναι υπεύθυνη για το άθλημα στη χώρα.
Ιστορία
Ο Ισημερινός συμμετείχε για πρώτη φορά σε προκριματική φάση για το Παγκόσμιο Κύπελλο, το 1962. Έκτοτε, συνολικά έχει πάρει μέρος σε τελική φάση της μεγαλύτερης διοργάνωσης του αθλήματος, τρεις φορές, το 2002, το 2006 και το 2014. Καλύτερη επίδοση είχε το 2006, που έφτασε στη φάση των "16". Σε ότι αφορά, το Κόπα Αμέρικα, έχει συμμετάσχει σε 24 τελικές φάσεις, με καλύτερη θέση να είναι η 4η (το 1959 και το 1993). Επίσης, έχει πάρει μέρος σε μία διοργάνωση για το Χρυσό Κύπελλο CONCACAF, το 2002, όπου παρέμεινε στην πρώτη φάση. Τέλος, έχει συμμετάσχει σε δύο διοργανώσεις Παναμερικανικών αγώνων, το 1995 και το 2007, όπου μάλιστα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο της πρώτης θέσης.
Στάδιο
Έδρα της εθνικής Ισημερινού, είναι το Στάδιο Ολίμπικο Αταουάλπα (χωρητικότητα 40,948 θέσεις), που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Κίτο.
Επαρχίες του Λεσότο
thumb|right|250px|Οι συνοικίες του Λεσότο αριθμημένες
Εθνική Ισημερινού (ποδόσφαιρο ανδρών)
Στατιστικά
Την πρώτη θέση όλων των εποχών σε συμμετοχές κατέχει ο Ιβάν Ουρτάδο, με 167 εμφανίσεις. Πρώτος σκόρερ όλων των εποχών είναι ο Αγουστίν Ντελγάδο, με 31 γκολ.
Επαρχίες του Λεσότο
Το Βασίλειο του Λεσότο διαιρείται σε 10 επαρχίες (αγγλικά: districts, ενικός district):
Εθνική Ισημερινού (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Ισημερινού (ποδόσφαιρο) Ισημερινος
Saints Row
Το Saints Row είναι σειρά βιντεοπαιχνιδιών δράσης περιπέτειας ανοικτού κόσμου που δημιουργήθηκε από τη Volition και διανέμεται από τη Deep Silver. Εξιστορείται τη ζωή μιας συμμορίας με το όνομα Third Street Saints, ενώ ο τίτλος του παιχνιδιού προέρχεται από τη συνοικία όπου κατοικεί η συμμορία. Συνήθως, το παιχνίδι παρουσιάζεται σε μορφή ανοικτού κόσμου, σε συνδυασμό με μη γραμμικό σενάριο. Περιλαμβάνει στοιχεία δράσης και περιπέτειας αλλά και στιγμές αγώνων. Η σειρά φημίζεται για το χαρακτηριστικό της χιούμορ και αυτοσαρκασμό. Οι ιστορίες της είναι γραμμένες ως κωμωδίες με συχνές αναφορές σε σύμβολα ποπ κουλτούρας και παρωδίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Saints Row Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανοικτού κόσμου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της THQ
Βουλευτικές εκλογές στο Τζιμπουτί 2008
Το Κοινοβούλιο του Τζιμπουτί αποτελείται από 65 έδρες και εκλέγεται ανά πενταετία. Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 8 Φεβρουαρίου του 2008, δεν έλαβαν μέρος υποψήφιοι από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για παρατυπίες από τη μεριά του κυβερνώντος κόμματος.
Ο κυβερνών συνασπισμός, Ένωση για την Προεδρική Πλειοψηφία (UMP), κέρδισε καθολική νίκη, με σχεδόν 95% των ψήφων και 65 έδρες (όλες). Στις αντίστοιχες εκλογές του 2003 το UMP είχε κερδίσει και τις 65 έδρες, παρά το γεγονός ότι η αντιπολίτευση είχε κερδίσει το 38% των ψήφων.
Η Αφρικανική Ένωση και ο Αραβικός Σύνδεσμος έστειλαν παρατηρητές και επέβλεψαν την εκλογική διαδικασία, για την οποία ανέφεραν θετικά σχόλια.
Παραπομπές
2008
Καρλ-Χάιντς Στουρμ
Ο Καρλ-Χάιντς Στουρμ (γερμανικά: Karl-Heinz Sturm), γεννημένος στις 28 Φεβρουαρίου 1924, είναι Γερμανός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης στην Ανατολική Γερμανία.
Ο Στουρμ έπαιζε αντισφαίριση από το 1938. Κατά τη διάρκεια του Β΄παγκοσμίου πολέμου, υπηρέτησε στο στρατό και ήταν αιχμάλωτος πολέμου από το 1944 έως το 1946. Μετά την επιστροφή του από την αιχμαλωσία, ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο "Μαρτίνος Λούθηρος", το 1953 έγινε βοηθός έρευνας, αργότερα επικεφαλής του τμήματος μελέτης του πανεπιστημίου. Αργότερα εργάστηκε στο πανεπιστήμιο ως γυμναστής και ως πρόεδρος της Επιτροπής νέων ταλέντων της Γερμανικής Ομοσπονδίας αντισφαίρισης (DTV).
Ήταν πρωταθλητής ανατολικής Γερμανίας στο απλό το 1951, 1952, 1954, 1955 και 1956.
Ήταν αντιπρόεδρος της ομοσπονδίας από το 1966 έως το 1974, και από το 1974 ως το 1987 πρόεδρος της Γερμανικής Ομοσπονδίας αντισφαίρισης της ανατολικής Γερμανίας. Ήταν επίσης μέλος του Ομοσπονδιακού συμβουλίου της Γερμανικής ομοσπονδίας γυμναστικής και αθλητισμού και ήταν μέλος του SED. Τον Οκτώβριο του 1981, του απονεμήθηκε το παράσημο της τιμής για τον Πολιτισμό και τον Αθλητισμό της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Μετά την επανένωση της Γερμανίας το 1992, έγινε διευθύνων σύμβουλος εταιρείας πολυμέσων στο Βερολίνο.
Πηγές
Κατηγορία:Ανατολικογερμανοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Γερμανοί πανεπιστημιακοί
Βουκεφάλα (πόλη)
Η Βουκεφάλα ή (τα) Βουκέφαλα ή Αλεξάνδρεια Βουκέφαλος ή Βουκεφαλία ή (τα) Βουκεφάλεια, ήταν αρχαία ελληνική πόλη που ιδρύθηκε από τον Μεγάλο Αλέξανδρο στη μνήμη του αγαπημένου του αλόγου του Βουκεφάλα που πέθανε λόγω της μεγάλης του ηλικίας και της ζέστης.
Ιδρύθηκε τον Μάιο του 326 π.Χ., λίγο μετά τη μάχη του Υδάσπη, και βρισκόταν στη μία πλευρά ποταμού Υδάσπη (σημ. Τζέλουμ), ανατολικά του Ινδού ποταμού, στο σημερινό Πακιστάν. Ακριβώς στην απέναντι όχθη του ποταμού ο Αλέξανδρος ίδρυσε τη Νίκαια (προς τιμήν της νίκης του στη μάχη του Υδάσπη).
Ιστορία
Στον πλούσιο κι όμορφο αυτόν τόπο –όπως αναφέρει ο Johann Gustav Droysen–ο Αλέξανδρος στάθηκε για να ξεκουράσει τον στρατό του έναν μήνα, όπου ο καιρός πέρασε με τελετές για την κηδεία των πεσόντων, νικητήριες θυσίες, λογής-λογής σχετικούς αγώνες, και την οριστική θεμελίωση των δύο καινούργιων πόλεων. Μετά από τη μηνιαία εκείνη ξεκούραση, ο Αλέξανδρος άφησε τον Κρατερό, με μέρος του στρατού να αποτελειώσουν τις δύο πόλεις, και εκστράτευσε με τον Ταξίλη και τον Πώρο προς τα ανατολικά, κατά των Γλαυσών (ή Γλαυγανικών). Στη συνέχεια προχώρησε προς τους ποταμούς Ακεσίνη, Υδραώτη και Ύφασι, όπου αποφασίστηκε το τέλος της εκστρατείας.' Λίγο πριν ο Αλέξανδρος πάρει τον δρόμο της επιστροφής, επέστρεψε στη νεόδμητη πόλη για να επανορθώσει τις ζημιές που της προκάλεσαν οι βροχοπτώσεις '.
Σύμφωνα με τον Διόδωρο, το χτίσιμο της πόλης ολοκληρώθηκε γρήγορα καθώς υπήρχαν πολλοί διαθέσιμοι εργάτες. Επίσης, πάλι κατά τον Διόδωρο, η ονοματοδοσία των δύο πόλεων έγινε μετά την επιστροφή του Αλεξάνδρου από την εκστρατεία ανατολικά του Υδάσπη και σε αυτό φαίνεται να συμφωνεί και ο Κούρτιος Ρούφος. Εξάλλου, ο Πλούταρχος αναφέρει πως ο Βουκεφάλας πέθανε κάποιο διάστημα μετά τη μάχη του Υδάσπη.
Κατά τον Αιλιανό, στη Βουκεφάλα εγκαταστάθηκαν Μακεδόνες έποικοι.
Η Βουκεφάλα αναφέρεται και στον Πευτιγγεριανό Πίνακα. Στο σύγγραμμα, ρωμαϊκής εποχής, Περίπλους τὴς Ἐρυθράς Θαλάσσης, διαβάζει κανείς τα εξής: «Ἐπίκειται δὲ τοῖς Βαρυγάζοις κατὰ τὰ μεσόγεια πλείονα ἔθνη, τό τε τῶν Ἀρατρίων καὶ Ἀραχωσίων καὶ Γανδαραίων καὶ τῆς Προκλαΐδος, ἐν ᾗ ἡ Βουκέφαλος Ἀλεξάνδρεια». Αυτή η αναφορά αποτελεί ένδειξη ότι η πόλη επιβίωνε έως τον 1 αι. μ.Χ.
Ονομασία
Η πόλη, κατά την αρχαιότητα, αναφερόταν από τους περισσότερους συγγραφείς ως Βουκεφάλα ή, λιγότερο συχνά, Βουκεφάλεια. Από τον 1ο αι. μ.Χ. και συνεχίζοντας στη βυζαντινή περίοδο, συναντάμε και το Αλεξάνδρεια Βουκέφαλος και, σε μία περίπτωση, το απλό Αλεξάνδρεια.
Τοποθεσία
thumb|Πόλεις που ιδρύθηκαν από τον [[Αλέξανδρος ο Μέγας|Μέγα Αλέξανδρο]] Η ακριβής τοποθεσία της Βουκεφάλας, αλλά και της Νίκαιας, είναι ακόμη ακαθόριστη, όπως ήταν και κατά την αρχαιότητα. Το μόνο που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι ότι και οι δύο πόλεις βρίσκονται η μία απέναντι από την άλλη, στις όχθες του Υδάσπη (Τζέλουμ), αν και υπάρχει μία αναφορά σε βουδιστική πηγή ότι το «Μέρος της Πρώτης Βασιλείας» και το «Μέρος του Καλού Αλόγου» βρίσκονταν στην ίδια πλευρά (την ανατολική) του Υδάσπη.
Γενικά, οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν με μία από τις δύο παρακάτω εκδοχές:
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος Κατηγορία:Εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου Κατηγορία:Ελληνιστικές πόλεις Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ινδίας
Καταστατικά του Παμιέ
Συνταγμένα τον Δεκέμβριο του 1212 στην πόλη του Παμιέ, τα καταστατικά του Παμιέ ήταν μία χάρτα που περιέγραφε την στρατιωτική, πολιτική και θρησκευτική οργάνωση των περιοχών που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο του Σιμόν Ε΄ ντε Μονφόρ.
Πλαίσιο
Ο κόμης της Φουά Ραϊμόν-Ροζέ βασίστηκε στους Καθαρούς, οι οποίοι ήταν πολυάριθμοι στα εδάφη του. Αυτός ήταν και ένας τρόπος για τον πρώτο να ενισχύσει την αντίσταση απέναντι στην εξουσία των εκκλησιαστικών και του Βασιλείου της Γαλλίας. Λόγω αυτού, ήταν ορκισμένος εχθρός του Σιμόν ντε Μονφόρ.