cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων
Ιστορία
Με την επικρότηση των Ρωμαίων το 197 π.Χ. η περιοχή της Τρίκκης γνώρισε καταστροφές και ερημώσεις από τις συγκρούσεις Ρωμαίων και Μακεδόνων. Ήταν η μόνη ελληνική δύναμη που αντιστάθηκε πεισματικά, με τον Φίλιππο Ε΄ και τον γιο του Περσέα, ο οποίος έδωσε την τελευταία ατυχή μάχη στην Πύδνα το 167 π.Χ. Η περιοχή των Τρικάλων δέχτηκε νωρίς τον χριστιανισμό. Από τον 1ο κιόλας αιώνα επικράτησε η νέα θρησκεία, η οποία εδραιώθηκε με το πέρασμα των επόμενων αιώνων (4ο, 5ο και 6ο), χτίζοντας τους ναούς στη ίδια θέση με τους αρχαίους και χρησιμοποιώντας τα υλικά τους, όπως στην Τρίκκη, στο Αιγίνιο, στο Ζάρκο. Στα βυζαντινά χρόνια η Τρίκκη ονομάστηκε Τρίκαλα και το Αιγίνιο, Σταγοί. Η περιοχή δέχτηκε επιθέσεις από τους εχθρούς της βυζαντινής αυτοκρατορίας (Γότθοι το 396, Ούννοι το 447, Σλάβοι το 577, Σαρακηνοί το 904, Νορμανδοί το 1081). Με την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους ελευθερωτές των Αγίων Τόπων, σταυροφόρους της Δ΄ Σταυροφορίας, το 1204, επιβλήθηκε η Φραγκοκρατία. Ο νομός Τρικάλων σύντομα επανήλθε στους Βυζαντινούς (1210-12) του Μιχαήλ Αγγέλου Κομνηνού Α΄ Δούκα, στο δεσποτάτο της Ηπείρου και αργότερα στο βυζαντινό κράτος, με την επανασύσταση, το 1216. Το εξασθενημένο Βυζάντιο αδυνατούσε να υπερασπιστεί τις επαρχίες του. Από τις αρχές του 14ου αι. νέοι επιδρομείς μαστίζουν την περιοχή, κυρίως Αλβανοί, ενώ οι Σέρβοι του Στέφανου Δουσάν (1331- 1355) κατέλαβαν τη δυτική Θεσσαλία (1348-1371). Δεσπότης της Ηπείρου με έδρα τα Τρίκαλα ορίστηκε ο ετεροθαλής αδελφός του Στέφανου Δουσάν, Συμεών Ούρεσης. Υπήρξε ο τελευταίος Σέρβος διοικητής της Θεσσαλίας, μετά τον θάνατο του Στέφανου. Συγγενής της οικογένειας των Φιλανθρωπινών, εγκατέλειψε νωρίς (1381) την εξουσία και έγινε μοναχός. Με το όνομα Ιωάσαφ ίδρυσε το Μεγάλο Μετέωρο, με τον Αθανάσιο Μετεωρίτη.
Στους βράχους των Μετεώρων κατέφυγαν ερημίτες από τον 11ο αιώνα, οι οποίοι με την εισβολή των Τούρκων (1393) αυξήθηκαν και δημιούργησαν πολιτεία ολόκληρη με περισσότερα από είκοσι μοναστήρια. Αιτία η καταπίεση, η βαριά φορολογία και η εξαθλίωση των Ελλήνων, καθώς οι εύφορες εκτάσεις πέρασαν στα χέρια των κατακτητών. Πολλοί κάτοικοι κατέφυγαν σε ορεινές δυσπρόσιτες περιοχές, απολαμβάνοντας την ελευθερία τους. Η οικοτεχνία άνθησε τους τελευταίους ιδίως αιώνες, από τα τέλη του 17ου ως τις αρχές του 19ου αι. Ονομαστά ήταν τα δέρματα και τα μάλλινα υφαντά των Τρικάλων, τα βαμβακερά του Ζάρκου, τα μεταξωτά της Καλαμπάκας.
Στα Τρίκαλα λειτούργησε η περίφημη Σχολή Τρίκκης από το 1543 έως το 1854, με μικρές διακοπές, στον παλαιό ναό της Αγίας Επισκέψεως, όπου δίδαξαν ονομαστοί δάσκαλοι. Το 1856 μεταφέρθηκε μαζί με τη βιβλιοθήκη στο μοναστήρι του Αγίου Βησσαρίωνα ή Δούσικο και ονομάστηκε Ελληνική Σχολή. Τα Τρίκαλα ελευθερώθηκαν το 1881, αλλά μετά τον ατυχή πόλεμο του 1897 περιήλθαν ξανά στους Τούρκους ως το 1898, που ελευθερώθηκαν οριστικά, ύστερα από επαναστάσεις, αγώνες και θυσίες αιώνων. Μεγάλη μορφή του αγώνα υπήρξε ο Παπαθύμιος Βλαχάβας (1808). Το χωριό Γριζάνο (πρώην Γκριζάνο ή Βλυζάνο ονομασμένο έτσι προς τιμήν του βασιλεά Βλύζα της περιοχής εκείνης) αποτέλεσε τα σύναρα της ελεύθερης Ελλάδας από το 1898 έως το 1911.
Γεωγραφία και κλίμα
Η Π.Ε. Τρικάλων είναι η περισσότερο ορεινή της Θεσσαλίας και περιβάλλεται στις τρεις πλευρές της από βουνά. Στα ανατολικά υψώνεται ο Τίτανος (693 μ.) και τα βουνά του Ζάρκου, που τη διαχωρίζουν από την Π.Ε. Λάρισας. Βόρεια βρίσκονται τα Αντιχάσια, με ψηλότερες κορυφές την Οξυά (1.416 μ.) και τα Μετερίζια (1.381 μ.) Βόρεια, στα σύνορα με την Π.Ε. Γρεβενών, βρίσκονται τα Χάσια (ψηλότερες κορυφές Κράτσοβο 1.554 μ. και Ορθοβούνι 1.106 μ.) και δυτικά υπάρχει ο ορεινός όγκος της Νότιας Πίνδου, που καταλαμβάνει αρκετά μεγάλο τμήμα της περιφερειακής ενότητας. Συγκεκριμένα, στα σύνορα με την Π.Ε. Ιωαννίνων υψώνονται οι κορυφές Άσπρα Λιθάρια (1.823 μ.) και Κατάρα (1.705 μ.). (Διαμέσου αυτής γίνεται η επικοινωνία μεταξύ Θεσσαλίας και Ηπείρoυ). Νοτιότερα βρίσκονται τα βουνά Λάκμος (Περιστέρι 2.295 μ.) και Τζουμέρκα (2.429 μ.).
Τα βασικά ποτάμια της Π.Ε. Τρικάλων είναι είτε παραπόταμοι του Πηνειού (Μαλακασιώτης, Μουργκάνης, Ληθαίος, Παλαιοχωρίτης, Αγιαμονιώτης, Νεοχωρίτικος, Πορταϊκός), είτε παραπόταμοι του Αχελώου ή Ασπροπόταμου. Ας σημειωθεί ότι οι δύο μεγάλοι αυτοί ποταμοί πηγάζουν ουσιαστικά από το ίδιο το σημείο, στο ΒΔ άκρο της περιφερειακής ενότητας, από όπου πηγάζουν, επίσης, ο Αώος και ο Άραχθος.
Το κλίμα της Π.Ε. Τρικάλων είναι ηπειρωτικό, με δριμύ κρύο το χειμώνα και εξαιρετικά ζεστό καλοκαίρι. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 16-17 C στα πεδινά και χαμηλότερη στα ορεινά.
Πόλεις και οικισμοί
Η Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων χωρίζεται σε 4 δήμους. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της είναι τα Τρίκαλα, με πληθυσμό 61.653 κατοίκους, κατά την απογραφή του 2011. Αποτελεί εμπορικό, βιομηχανικό, διοικητικό και εκκλησιαστικό κέντρο. Σημαντικότερες περιοχές του νομού, ως μεγαλύτερα οικιστικά κέντρα, που ακολουθούν πληθυσμιακά και για παροχή υπηρεσιών είναι οι πόλεις Καλαμπάκα, Πύλη, Φαρκαδώνα καθώς και η Οιχαλία ως μεγάλος οικισμός του νομού. Μεγάλα χωριά είναι τα Μεγάλα Καλύβια, το Κεφαλόβρυσο, οι Γόμφοι το Γριζάνο και άλλα μικρότερα.
Για πλήρη κατάλογο των πόλεων και οικισμών της περιφερειακής ενότητας, δείτε επίσης Διοικητική διαίρεση νομού Τρικάλων.
Οικονομία
Η οικονομία της Π.Ε. Τρικάλων είναι κυρίως αγροτική. Στα πεδινά μέρη καλλιεργούνται δημητριακά και λαχανικά με χρήση σύγχρονων αγροτικών μέσων. Ανεπτυγμένη είναι και η εκτροφή ζώων, ιδιαίτερα βοοειδών, η οποία έχει δημιουργήσει αντίστοιχες βιομηχανίες γάλακτος. Ο δασικός πλούτος αποτελεί μία άλλη σημαντική οικονομική πηγή για τον νομό. Σημαντικό ρόλο έχει αρχίσει να παίζει ο τουρισμός και οι υπηρεσίες, αφού τα τελευταία χρόνια ο νομός δέχεται μεγάλο αριθμό επισκεπτών όλο τον χρόνο.
Γενικές Πληροφορίες
Η Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων αποτελεί έναν από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς στο ηπειρωτικό τμήμα της Ελλάδας. Εκτιμάται ότι περίπου ένα εκατομμύριο τουρίστες την επισκέπτονται τόσο τους θερινούς, αλλά κυρίως τους χειμερινούς μήνες. Κυριότεροι τουριστικοί προορισμοί θεωρούνται τα Μετέωρα και η πόλη της Καλαμπάκας, η πόλη των Τρικάλων, η πόλη της Πύλης με τα μοναδικά γεφύρια και μοναστήρια της, οι παραδοσιακοί οικισμοί του ορεινού όγκου της Πύλης, καθώς και το χιονοδρομικό κέντρο που λειτουργεί στο Περτούλι.
Τα Μετέωρα
Τα Μετέωρα θεωρούνται ένα από τα σημαντικότερα μνημεία του κόσμου. Προστατεύονται από την UNESCO και αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς και το δεύτερο πιο αξιόλογο μοναστηριακό κέντρο στην Ελλάδα, μετά το Άγιο Όρος.
Οι περίεργοι και ογκώδεις αυτοί γεωλογικοί σχηματισμοί κατοικήθηκαν για πρώτη φορά τον 11ο αιώνα από ερημίτες μοναχούς, που αργότερα αποτέλεσαν τη σκήτη της Δούπιανης. Το 14ο αιώνα ο όσιος Αθανάσιος ο Μετεωρίτης οργάνωσε το πρώτο μοναστικό κοινόβιο στο Μεγάλο Μετέωρο. Στους επόμενους έξι αιώνες, 24 μοναστήρια οργανώθηκαν και λειτούργησαν στους απόκρημνους βράχους των Μετεώρων. Σήμερα σώζονται στο ακέραιο και συνεχίζουν τη λειτουργία τους έξι μοναστήρια:
Καθημερινά συρρέουν χιλιάδες επισκέπτες από όλα τα μέρη της γης για περισυλλογή και προσευχή, ώστε να έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν τη ζωή των μοναχών, να θαυμάσουν το φυσικό τοπίο, την καλλιτεχνική αρχιτεκτονική και αγιογραφία, μελετήσουν ανεκτίμητα από κοντά κειμήλια και θησαυρούς του βυζαντινο΄θ πολιτισμού.
Τα Τρίκαλα
thumb|200px|right|Το Φρούριο thumb|right|200px|Αρχαιολογικός χώρος στα Τρίκαλα όπου πιθανολογείται η ύπαρξη Ασκληπιείου
Τα Τρίκαλα είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης περιφερειακής ενότητας. Τα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης είναι:
Λύκειο της Βαρσοβίας
μικρογραφία|250x250εσ| [[Ανάκτορο Καζίμιες της Βαρσοβίας|Παλάτι Καζίμιες, 2019]] μικρογραφία|250x250εσ| Το [[Σαξονικό Παλάτι το 1765, πριν από την ανακατασκευή του το 1842]] Το Λύκειο της Βαρσοβίας (Liceum Warszawskie, Königlich-Preußisches Lyzäum zu Warschau) ήταν γυμνάσιο που υπήρχε στη Βαρσοβία, υπό το Βασίλειο της Πρωσίας και υπό το Βασίλειο της Πολωνίας, από το 1804 έως το κλείσιμό του το 1831 από την Αυτοκρατορική Ρωσία μετά τη Νοεμβριανή Εξέγερση του 1830 της Πολωνίας.
Ιστορία
Το Λύκειο της Βαρσοβίας ιδρύθηκε το 1804 από το Βασίλειο της Πρωσίας ως σχολή γερμανικής γλώσσας στη Βαρσοβία, που είχε γίνει μέρος της Νέας Ανατολικής Πρωσίας μετά τον τρίτο διαμελισμό της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας το 1795.
Στο δεύτερο διαμελισμό της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας (1793), η Πρωσία είχε αποκτήσει τη Νότια Πρωσία και είχε ιδρύσει ένα παράρτημα των σχολών του Σώματος Καδετών στο Κάλις. Το 1804, στη Βαρσοβία, άνοιξε ένα ανθρωπιστικό γυμνάσιο για αγόρια, χωρισμένο σύμφωνα με το πρωσικό εκπαιδευτικό μοντέλο σε έξι τάξεις, συν δύο προπαρασκευαστικές. Ήταν γερμανόφωνο και δίδασκε λατινικά, ελληνικά, γερμανικά και γαλλικά, φιλοσοφία, ηθική, μαθηματικά και φυσικές επιστήμες και (στα πολωνικά) την πολωνική γλώσσα.
Ο Σάμουελ Λίντε διορίστηκε διευθυντής του Λυκείου της Βαρσοβίας. Ο Ευαγγελικός Λουθηρανός του Άουγκσμπουργκ από το Θορν της Βασιλικής Πρωσίας είχε σπουδάσει θεολογία και φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και είχε διδάξει την πολωνική γλώσσα εκεί. Από το 1795 ήταν βιβλιοθηκάριος του Γιούζεφ Μακσιμίλιαν Οσολίνσκι και είχε συγκεντρώσει υλικό για το μελλοντικό του Słownik języka polskiego (Λεξικό της Πολωνικής Γλώσσας), ένα μονόγλωσσο λεξικό έξι τόμων που δημοσίευσε στη Βαρσοβία το 1807–14. Ο Λίντε αντιμετώπισε δυσκολίες στην οργάνωση του σχολείου και με τις πρωσικές αρχές που επέμεναν στα γερμανικά ως γλώσσα διδασκαλίας.
Ένας από τους δασκάλους της γαλλικής γλώσσας ήταν, από τον Οκτώβριο του 1810, ο Νικολά Σοπέν, πατέρας του Φρεντερίκ Σοπέν. Ο νεαρός συνθέτης ήταν ένας από τους πιο γνωστούς μαθητές του Λυκείου, ξεκινώντας τις σπουδές του εκεί το φθινόπωρο του 1823.
Ο Σάμουελ Λίντε παρέμεινε διευθυντής του Λυκείου όταν η πόλη, το 1815, τέθηκε υπό ρωσικό έλεγχο ως μέρος του Βασιλείου της Πολωνίας.
Το 1817, το Σαξονικό Παλάτι επιτάχθηκε για στρατιωτική χρήση και το Λύκειο μεταφέρθηκε στο Παλάτι Καζίμιες. Το τελευταίο είχε φιλοξενήσει, μέχρι το 1795, το Σώμα των Δοκίμων της Βαρσοβίας και το 1816 είχε γίνει το σπίτι του νεοσύστατου Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας. (Το Παλάτι Καζίμιες στεγάζει επί του παρόντος την πρυτανεία του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας).
Όταν η Νοεμβριανή Εξέγερση του 1830 καταπνίγηκε το 1831, η Ρωσική Αυτοκρατορία ανέκτησε τον έλεγχο της Βαρσοβίας και το Λύκειο της Βαρσοβίας έκλεισε.
Πηγές
Κατηγορία:Εκπαίδευση στη Βαρσοβία Κατηγορία:Σχολεία στην Πολωνία Κατηγορία:Ιστορία της Βαρσοβίας
Μοντεμούρλο
Το Μοντεμούρλο (ιταλικά: Montemurlo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Πράτο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Πότζο α Καϊάνο
Το Πότζο α Καϊάνο (ιταλικά: Poggio a Caiano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Πράτο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πράτο
Ναρζό του Τουσύ (απεβ. 1241)
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ναρζό Β΄ κυρίου του Τουσύ, Μπαζάρν, Σαιν-Φαργκώ & Πυσαί και της Αγνής του Μοντρεάλ. Ο Ναρζο Β΄ ήταν γιος του Ιτιέ Γ΄ κυρίου του Τουσύ και της Ελισάβετ του Ζουανύ. Ο Ιτιέ Γ΄ ήταν γιος του Ναρζό Α΄ κυρίου του Τουσύ και της Ερμενγάρδης του Κραβάν.
Μαζί με τον πεθερό του Θεόδωρο Βρανά και τον Γοδεφρείδο του Μερύ (Geoffroy de Merry), ο Nαρζό του Τουσύ αποτελούσε μέρος του συμβουλίου, που κυβερνούσε για λίγο την Κωνσταντινούπολη από τις 17 Δεκεμβρίου 1219 (με τον τέλος του Κονόν ντε Μπετύν) μέχρι την άφιξη του ορισμένου αυτοκράτορα, Ροβέρτου του Κουρτεναί, το 1220. Υπηρέτησε ως αντιβασιλιάς της Λατινικής αυτοκρατορίας το 1228–1231, κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας του Βαλδουίνου Β΄ της Κωνσταντινούπολης και το 1238–1239 κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του αυτοκράτορα για συγκέντρωση χρημάτων στη δυτική Ευρώπη. Απεβίωσε το 1241.
Οικογένεια
Η πρώτη σύζυγος του Nαρζό του Τουσύ ήταν μία Βρανά, κόρη του Θεοδώρου Βρανά και της χήρας αυτοκράτειρας Άννας (Aγνής των Καπετιδών της Γαλλίας). Είχαν τέσσερα παιδιά:
Το 1239 ή το 1240, πιθανώς μετά το τέλος της πρώτης του συζύγου, ο Nαρζό νυμφεύτηκε την κόρη του Ιωνά, βασιλιά των Κουμάνων. Αυτή έγινε μοναχή μετά το τέλος του.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι του 13ου αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς του Μεσαίωνα
Τριακοστή πρώτη δυναστεία Φαραώ
Η Τριακοστή πρώτη δυναστεία Φαραώ γνωστή επίσης και ως Δεύτερη Αιγυπτιακή Σατραπεία ήταν στην ουσία μία βραχύβια επαρχία της Περσικής Αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών, μεταξύ του 343 – 332 π.Χ.
Μετά από ένα διάλειμμα ανεξαρτησίας, κατά το οποίο βασίλεψαν τρεις αιγυπτιακές δυναστείες (η 28η, η 29η και η 30η Δυναστεία), ο Αρταξέρξης Γ΄ (βασιλεία 358 – 338 π.Χ.), ανακατέλαβε την κοιλάδα του Νείλου για μια σύντομη δεύτερη περίοδο (343 – 332 π.Χ.), η οποία και ονομάστηκε 31η Δυναστεία της Αιγύπτου.
Ιστορία
Δεν είναι γνωστό ποιος διοίκησε ως σατράπης υπό τον Αρταξέρξη Γ΄, αλλά υπό τη βασιλεία του Δαρείου Γ΄ (336 – 330 π.Χ.) ήταν ο Σαβάκης, ο οποίος πολέμησε και σκοτώθηκε στη Μάχη της Ισσού, και τον οποίο διαδέχτηκε ο Μαζάκης. Στην Ισσό πολέμησαν επίσης και Αιγύπτιοι, για παράδειγμα ο ευγενής Σομτουτεφνεχέτ από την Ηρακλεόπολη, ο οποίος περιγράφεται στην "Στήλη της Νάπολης" και το πώς ξέφυγε από την μάχη εναντίον των Ελλήνων, και πώς ο θεός της πόλης Αρσάφης τον προστάτεψε και του επέτρεψε να επιστρέψει στην πατρίδα του.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστείες της αρχαίας Αιγύπτου
Βαϊάνο
Το Βαϊάνο (ιταλικά: Vaiano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Πράτο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πράτο
Εθνική Λετονίας U18 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U18 της Λετονίας είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα της Λετονίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 18 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Λετονίας Νεανίδων. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Λετονικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Latvijas Basketbola Savienība, LBS).
Καλύβια Θορικού
Τα Καλύβια Θορικού είναι πόλη της Ανατολικής Αττικής, πίσω και ανατολικά από τον Υμηττό, σε απόσταση 33 χμ. νοτιοανατολικά των Αθηνών. Μέχρι το 1994 αποτελούσαν κοινότητα οπότε αναγνωρίστηκαν σε δήμο. Με την τελευταία διοικητική μεταρρύθμιση (Καλλικράτης) ανήκουν στον Δήμο Σαρωνικού.
Τα Καλύβια Θορικού ανήκαν γεωγραφικά στη Λαυρεωτική, το νοτιοανατολικό δηλαδή τμήμα του νομού που φτάνει μέχρι και το ακρωτήρι του Σουνίου. Από τη γεωγραφική φυσιογνωμία της περιοχής πηγάζει και η ονομασία του Δήμου, καθώς εκεί διέμεναν σε πρόχειρους καταυλισμούς, που περιβάλλονταν από το Πάνειο Όρος, οι εργάτες του Θορικού Λαυρίου, που διέρχονταν για να εργαστούν στα ορυχεία ή στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις της πόλης. thumb|left|Αεροφωτογραφία των Καλυβίων Θορικού και των γύρω περιοχών Με το οικιστικό ενδιαφέρον που αποκτούν τα Μεσόγεια κατά την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, η περιοχή των Καλυβιών γνώρισε και αυτή ανάπτυξη.
μικρογραφία|Άγιος Πέτρος Καλυβίων
Παραπομπές
μικρογραφία|Παναγία Μεσοσπορίτισσα
Κατηγορία:Πόλεις της Αττικής Κατηγορία:Δήμος Σαρωνικού Κατηγορία:Δήμοι και Κοινότητες της Αττικής
Ναμπίλ Μοράντ
Ο Ναμπίλ Ιωσήφ Μοράντ (Χομς, Συρία, 1962) είναι Σύρος ιατρός και ο πρώτος μετανάστης που εκλέγεται δήμαρχος στην Ελλάδα.
Μάτζικ Τζόνσον
Ο Έρβιν «Μάτζικ» Τζόνσον Τζ. (Earvin "Magic" Johnson Jr, γεννήθηκε 14 Αυγούστου 1959) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής, από τους κορυφαίους στην ιστορία του αθλήματος και ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς αθλητές. Το Σεπτέμβριο του 2021 αναγνωρίστηκε από το NBA ως ένας από τους τέσσερις καλύτερους στην ιστορία του. Αγωνίστηκε στην ομάδα των Λος Άντζελες Λέικερς για 13 περιόδους.
Ναμπίλ Μοράντ
Ο Μοράντ έχει διατελέσει ήδη τρεις φορές δημοτικός σύμβουλος, αφού κατάφερε να εκλεγεί το 2002 και το 2006 στο δήμο Λεχαινών και το 2010 στον ενοποιημένο δήμο Ανδραβίδας-Κυλλήνης.
Μάτζικ Τζόνσον
Κέρδισε τα πρωταθλήματα του Γυμνασίου και του Πανεπιστημίου, το τελευταίο με την ομάδα του Μίσιγκαν. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα του NBA στο οποίο ψηφίστηκε καλύτερος νεοεμφανιζόμενος, αλλά και πολυτιμότερος παίκτης των τελικών του 1979, κερδίζοντας το πρώτο από πέντε συνολικά πρωταθλήματα. Είναι ενδεικτικό ότι, ενώ αγωνιζόταν στη θέση του οργανωτή του παιχνιδιού και παρά το ύψος των 2,05 μέτρων, χρειάστηκε να αγωνιστεί στη θέση του σέντερ, αντικαθιστώντας τον τραυματία συμπαίκτη του Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ, στοιχείο ενδεικτικό του πλουραλισμού και της ιδιαίτερης ευφυίας του.
Θεωρείται ως ο κορυφαίος στη θέση του όλων των εποχών και ήταν βασικό μέλος της καλύτερης εθνικής ομάδας των Η.Π.Α. (γνωστής ως Ντριμ Τιμ) η οποία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του 1992, στη Βαρκελώνη. Υπήρξε ένας από τους καλύτερους πασέρ του αθλήματος και ήταν πρώτος σε τελικές πάσες σε τέσσερις περιόδους, κρατώντας τον καλύτερο μέσο όρο ως σήμερα, με 11,2 ανά παιχνίδι. Λίγοι καλαθοσφαιριστές έχουν επηρεάσει τον τρόπο που παίζεται το άθλημα ως σήμερα και είναι από εκείνους που χαρακτηρίζονται ως οι σημαντικότεροι. Αποχώρησε το 1991 προκαλώντας αίσθηση όταν ανακοίνωσε ότι είχε προσβληθεί από τον ιό HIV. Επέστρεψε στην ενεργό δράση το 1992, κερδίζοντας τον τίτλο του πολυτιμότερου παίκτη του All-Star Game της ίδιας χρονιάς. Σταμάτησε εκ νέου για τέσσερις περιόδους, μετά από διαμαρτυρίες των συναθλητών του, αλλά επέστρεψε το 1996, σε ηλικία 37 ετών, παίζοντας τα τελευταία 32 παιχνίδια του στο NBA, πάντα με τη φανέλα των Λέικερς. Ανακηρύχθηκε πολυτιμότερος παίκτης του NBA τρεις φορές, μετείχε σε εννέα τελικούς και σε δώδεκα παιχνίδια All-Star. Είναι στη λίστα με τους 50 σημαντικότερους παίκτες στην ιστορία του ΝΒΑ, που επιλέχθηκε το 1996 στην επέτειο του πρώτου μισού αιώνα του επαγγελματικού πρωταθλήματος, όπως και σε αυτή των 75 χρόνων. Εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame το 2002.
Ναμπίλ Μοράντ
Ο Ν. Μοράντ εγκατέλειψε τη χώρα του το 1979 για να σπουδάσει Ιατρική στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στο Βέλγιο και τη Βουλγαρία, όπου γνωρίσθηκε και παντρεύθηκε με Ελληνίδα συνάδελφό του, με την οποία έχουν αποκτήσει δυο παιδιά.
Μάτζικ Τζόνσον
Mε το γελαστό του πρόσωπο, το σημαντικό φιλανθρωπικό του έργο αλλά και τη μάχη του ενάντια στο AIDS, ο επονομαζόμενος «Μάτζικ» («Μαγικός») πέρασε στην ιστορία και για τη δράση του εκτός γηπέδων.
Ναμπίλ Μοράντ
Το 1989 ήρθαν στην Ελλάδα και δημιούργησαν το ιατρείο τους στα Λεχαινά
Μάτζικ Τζόνσον
Πρώτα χρόνια
Ο Έρβιν Τζόνσον Τζούνιορ γεννήθηκε στο Λάνσινγκ της πολιτείας του Μίσιγκαν στις 14 Αυγούστου 1959. Είχε έξι αδέρφια (και τρία ετεροθαλή από τον προηγούμενο γάμο του πατέρα του) και επηρεάστηκε από την ισχυρή εργασιακή ηθική των γονιών του. Η μητέρα του ήταν επιμελής νοικοκυρά και μητέρα, ενώ ο πατέρας του εργαζόταν με συνέπεια στην Τζένεραλ Μότορς. Και οι δύο γονείς του είχαν παίξει μπάσκετ σε νεαρή ηλικία.
Ναμπίλ Μοράντ
Ο Ναμπίλ Μοράντ είναι πολιτογραφημένος Έλληνας.
Μάτζικ Τζόνσον
Πρώτα χρόνια
Ο Τζόνσον αγάπησε το μπάσκετ από την εφηβική του ηλικία. Ο αγαπημένος του μπασκετμπολίστας ήταν ο Μπιλ Ράσελ, τον οποίο θαύμαζε περισσότερο για τα πολλά του πρωταθλήματα παρά για την αθλητική του ικανότητα. Μέχρι να φτάσει στην όγδοη τάξη, είχε αρχίσει να σκέφτεται το μέλλον του στο μπάσκετ παίζοντας συνέχεια και προσπαθώντας να βελτιωθεί. Ανυπομονούσε να παίξει στο Σέξτον, σχολείο με πολύ επιτυχημένη ομάδα μπάσκετ και που έτυχε επίσης να απέχει μόλις πέντε τετράγωνα από το σπίτι του. Τα σχέδιά του όμως άλλαξαν όταν έμαθε ότι θα πήγαινε με λεωφορείο στο κυρίως λευκό Λύκειο Έβερετ με δύο αδέρφια που πήγαν την προηγούμενη χρονιά να μην έχουν ευχάριστη εμπειρία. Υπήρξαν περιστατικά ρατσισμού, με πέτρες να ρίχνονται σε λεωφορεία που μετέφεραν μαύρους μαθητές και λευκούς γονείς να αρνούνται να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο. Ο Τζόνσον όντως μπήκε στην ομάδα μπάσκετ, αλλά εκνευρίστηκε μετά από αρκετές ημέρες όταν οι νέοι συμπαίκτες του τον αγνόησαν κατά τη διάρκεια της προπόνησης, χωρίς καν να του περνούν τη μπάλα. Κόντεψε να τσακωθεί με έναν άλλο παίκτη πριν παρέμβει ο προπονητής. Τελικά, δέχθηκε την κατάστασή του και η μικρή ομάδα μαύρων φοιτητών τον έχρισε ως αρχηγό τους. Ανακαλώντας τα γεγονότα στην αυτοβιογραφία του, μίλησε για το πως ο χρόνος του στο Έβερετ τον είχε αλλάξει.
Ονομάστηκε για πρώτη φορά ως «Μάτζικ» όταν ήταν 15χρονος δευτεροετής μαθητής που έπαιζε στο γυμνάσιο, όταν κατέγραψε ένα τριπλ-νταμπλ 36 πόντων, 18 ριμπάουντ και 16 ασίστ. Μετά το παιχνίδι, ο Φρεντ Στάμπλεϊ Τζ., αθλητικός συγγραφέας για το Lansing State Journal, του έδωσε το προσωνύμιο. Στην τελευταία του λυκειακή σεζόν, ο Τζόνσον οδήγησε το Έβερετ σε επίδοση νικών-ηττών 27–1, ενώ είχε μέσο όρο 28,8 πόντους και 16,8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, και οδήγησε την ομάδα του σε παράταση στην παράταση στο παιχνίδι του πρωταθλήματος. Αφιέρωσε τη νίκη στο πρωτάθλημα στον καλύτερο φίλο του Ρέτζι Τσάστιν, ο οποίος σκοτώθηκε σε τροχαίο ατύχημα το προηγούμενο καλοκαίρι. Ολοκλήρωσε την καριέρα του στο γυμνάσιο με δύο επιλογές στην επίλεκτη ομάδα της πολιτείας, θεωρούνταν εκείνη την εποχή ο καλύτερος παίκτης λυκείου που βγήκε ποτέ από το Μίσιγκαν και ονομάστηκε επίσης το 1977 στην καλύτερη ομάδα Μακ Ντόναλντς.
Κολέγιο
Παρόλο που πολλά κολέγια κορυφαίας κατάταξης όπως η Ιντιάνα και το UCLA ενδιαφέρθηκαν γι' αυτόν, αποφάσισε να παίξει κοντά στο σπίτι του, στο κολέγιο του Μίσιγκαν και την πολιτεία του Μίσιγκαν στο Ανατολικό Λάνσινγκ. Οι ταλαντούχοι παίκτες που ήταν ήδη στην ομάδα τον τράβηξε επίσης εκεί. Ο Τζόνσον δεν είχε αρχικά φιλοδοξία να παίξει επαγγελματικά, εστιάζοντας αντ' αυτού με δική του σπουδές επικοινωνίας σημαντικές και για την επιθυμία του να γίνει σχολιαστής στην τηλεόραση. Παίζοντας όμως, είχε κατά μέσο όρο 17,0 πόντους, 7,9 ριμπάουντ και 7,4 ασίστ ανά παιχνίδι ως πρωτοετής και οδήγησε το κολέγιο σε ρεκόρ 25–5, τον τίτλο του Big Ten Conference, και μία θέση στο τουρνουά του NCAA του 1978.
Κατά τη διάρκεια της σεζόν 1978–79, η ομάδα του Μίσιγκαν προκρίθηκε ξανά στο τουρνουά του NCAA, όπου έφτασε στο παιχνίδι του πρωταθλήματος και αντιμετώπισε την Ιντιάνα Στέιτ, στην οποία αγωνιζόταν ο Λάρι Μπερντ. Σε αυτό που ήταν το πιο παρακολουθημένο παιχνίδι καλαθοσφαίρισης κολεγίων, η πολιτεία του Μίσιγκαν νίκησε την Ιντιάνα Στέιτ με 75–64 και ο Τζόνσον ψηφίστηκε ως ο κορυφαίος παίκτης του φάιναλ φορ. Επιλέχθηκε στην Παναμερικανική ομάδα 1978–79 για την απόδοσή του εκείνη τη σεζόν. Μετά από δύο χρόνια στο κολέγιο, κατά τα οποία είχε κατά μέσο όρο 17,1 πόντους, 7,6 ριμπάουντ και 7,9 ασίστ ανά παιχνίδι, ο Τζόνσον μπήκε στο ντραφτ του ΝΒΑ του 1979. Πέτυχε τα πρώτα οκτώ τριπλ νταμπλ στην ιστορία των Σπάρτανς.
Ρούκι στο πρωτάθλημα (1979–1980)
Έγινε ντραφτ το 1979 από τους Λος Άντζελες Λέικερς. Ο Τζόνσον είπε ότι αυτό που ήταν «το πιο εκπληκτικό» για την ένταξή του στους Λέικερς ήταν η ευκαιρία να παίξει μαζί με τον Καρίμ Αμπντούλ-Τζαμπάρ, ο οποίος στην πορεία έγινε ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του ΝΒΑ. Παρά την κυριαρχία του Τζαμπάρ, η ομάδα του Λος Άντζελες δεν είχε καταφέρει να κερδίσει ένα πρωτάθλημα μαζί του και ο Τζόνσον αναμενόταν να βοηθήσει να επιτευχθεί αυτός ο στόχος. Ο προπονητής των Λέικερς Πολ Ουέστχεντ είχε στη διάθεσή του το Τζόνσον, που ορισμένοι αναλυτές πίστευαν ότι έπρεπε να είναι πόιντ γκαρντ, παρόλο που ο τότε Νορμ Νίξον ήταν ήδη σε ένα από τα καλύτερά του πρωτάθληματα. Έκανε το ντεμπούτο του στις 12 Οκτωβρίου 1979 σε αγώνα εκτός έδρας με τους Σαν Ντιέγκο Κλίπερς έχοντας 26 πόντους με 10 στις 21 προσπάθειες σουτ και 6 στις 10 ελεύθερες βολές, ενώ είχε επίσης 8 ριμπάουντ, τέσσερις ασίστ, ισάριθμα κοψίματα, ένα κλέψιμο και τρία λάθη. Κατά μέσο όρο στη σεζόν είχε 18,0 πόντους, 7,7 ριμπάουντ και 7,3 ασίστ ανά παιχνίδι στη σεζόν, επιλέχθηκε στην ομάδα ρούκι του ΝΒΑ και επιλέχθηκε στο NBA All-Star Game.
Οι Λέικερς πέτυχαν ρεκόρ 60–22 στην κανονική περίοδο βελτιώνοντας σημαντικά την επίδοση της προηγούμενης χρονιάς (47–35) και έφτασαν στους τελικούς του ΝΒΑ του 1980 στους οποίους αντιμετώπισαν τους Φιλαδέλφεια 76ερς, στους οποίους πρωταγωνιστούσε ο Τζούλιους Έρβινγκ. Οι Λέικερς πήραν προβάδισμα 3–2 στη σειρά, αλλά ο Τζαμπάρ, που είχε 33,0 πόντους κατά μέσο όρο ανά παιχνίδι στη σειρά, έπαθε διάστρεμμα στο πέμπτο παιχνίδι και δεν μπορούσε να παίξει στο έκτο παιχνίδι. Ο προπονητής αποφάσισε να ξεκινήσει τον Τζόνσον ως σέντερ στο έκτο παιχνίδι. Σημείωσε 42 πόντους, 15 ριμπάουντ, 7 ασίστ και 3 κλεψίματα στη νίκη 123–107, ενώ έπαιζε γκαρντ, φόργουορντ και σέντερ σε διαφορετικές στιγμές κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Έγινε ο μόνος πρωτάρης που κέρδισε το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη (MVP) των τελικών του ΝΒΑ και η απόδοσή του εξακολουθεί να θεωρείται ως μία από τις καλύτερες στην ιστορία του πρωταθλήματος. Παραμένει ο νεότερος που κέρδισε τον τίτλο του πολυτιμότερου παίκτη των τελικών έχοντας μέσο όρο 21,5 πόντους, 11,2 ριμπάουντ και 8,7 ασίστ ανά παιχνίδι. Έγινε επίσης ένας από τους τέσσερις παίκτες που κέρδισαν πρωταθλήματα NCAA και NBA σε συνεχόμενα χρόνια.
thumb|Το δίδυμο με το Τζαμπάρ (με την πλάτη) ήταν αυτό της επιτυχίας της δεκαετίας του 1980
1980–1983
Στις αρχές της αγωνιστικής περιόδου 1980–81, ο Τζόνσον έμεινε εκτός δράσης αφού υπέστη ρήξη χόνδρου στο αριστερό γόνατο. Έχασε 45 παιχνίδια και επέστρεψε πριν από την έναρξη των πλέι οφ του 1981, αλλά ο τότε βοηθός και μελλοντικός προπονητής των Λέικερς, Πατ Ράιλι, είπε αργότερα ότι η πολυαναμενόμενη επιστροφή του παίκτη έκανε τους Λέικερς μία «διχασμένη ομάδα». Οι 54 νίκες των Λέικερς τους οδήγησε στην αντιμετώπιση των Χιούστον Ρόκετς στον πρώτο γύρο των πλέι οφ, όπου το Χιούστον επικράτησε των Λέικερς με 2–1 μετά το άστοχο μακρινό σουτ του Τζόνσον του τελευταίου δευτερολέπτου στο τρίτο παιχνίδι.
Το καλοκαίρι του 1981, ο Τζόνσον υπέγραψε συμβόλαιο 25 ετών ύψους 25 εκατομμυρίων δολαρίων με τους Λέικερς (που ισοδυναμεί με 71 εκατομμύρια δολάρια το 2020), το οποίο ήταν το υψηλότερο συμβόλαιο στην ιστορία του αθλητισμού μέχρι εκείνη τη στιγμή. Η διάρκεια του συμβολαίου άρχιζε το 1984 και τον έκανε τον πιο ακριβοπληρωμένο παίκτη του NBA από την αρχή της ισχύος του. Στις αρχές της αγωνιστικής περιόδου 1981–82, ο Τζόνσον είχε έντονη διαμάχη με τον προπονητή, ο οποίος είπε ότι έκανε τους Λέικερς «αργούς» και «προβλέψιμους». Ο Τζόνσον ζήτησε την επανεξέταση του θέματος, ο ιδιοκτήτης των Λέικερς Τζέρι Μπους απέλυσε τον προπονητή και τον αντικατέστησε με τον Ράιλι. Παρόλο που ο Τζόνσον αρνήθηκε την ευθύνη για την αποπομπή του Ουέστχεντ, τον έβαλαν στο στόχαστρο σε ολόκληρο το πρωτάθλημα, ακόμη και οι οπαδοί των Λέικερς. Παρά τα προβλήματα εκτός γηπέδου, ο Τζόνσον είχε κατά μέσο όρο 18,6 πόντους, 9,6 ριμπάουντ, 9,5 ασίστ και 2,7 κλεψίματα στο πρωτάθλημα ανά παιχνίδι και ψηφίστηκε ως μέλος της δεύτερης καλύτερης πεντάδας του NBA. Επίσης μαζί με τους Ουίλτ Τσάμπερλεϊν και Όσκαρ Ρόμπερτσον ήταν οι μόνοι παίκτες του ΝΒΑ που συγκέντρωσαν τουλάχιστον 700 πόντους, 700 ριμπάουντ και 700 ασίστ την ίδια σεζόν. Οι Λέικερς προκρίθηκαν στα πλέι οφ του 1982 και αντιμετώπισαν τη Φιλαδέλφεια για δεύτερη φορά μέσα σε τρία χρόνια στους τελικούς του ΝΒΑ του 1982. Μετά από ένα τριπλ-νταμπλ στο έκτο παιχνίδι, οι Λέικερς νίκησαν τους Σίξερς με 4–2, καθώς ο Τζόνσον κέρδισε το δεύτερο βραβείο MVP των τελικών. Κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος απέναντι στους Σίξερς, είχε μέσο όρο 16,2 πόντους, 10,8 ριμπάουντ, 8,0 ασίστ και 2,5 κλεψίματα ανά παιχνίδι. Είπε αργότερα ότι η τρίτη σεζόν του ήταν όταν οι Λέικερς έγιναν για πρώτη φορά μεγάλη ομάδα, και απέδωσε την επιτυχία τους στον Ράιλι.
Ο Τζόνσον εισήγαγε ένα γρήγορο τρόπο παιχνιδιού που ονομάστηκε «Showtime», και περιγράφεται ως ένα μίγμα «πάσες χωρίς όραση στην αντεπίθεση», ψηλές πάσες κοντά στο καλάθι από το μισό γήπεδο και συνδυασμούς τριών παικτών στις κανονικές επιθέσεις. Η ικανότητά του να πασάρει ταχύτατα, η ιδιαίτερα υψηλή αντίληψη για την πιο σωστή επιλογή αποτελούσαν θεμέλιο λίθο στον τρόπο που λειτουργούσε στο γήπεδο. Ως καλός ριμπάουντερ συχνά μετά από ένα ριμπάουντ έβγαινε γρήγορα στην αντεπίθεση με πολλές φορές απρόβλεπτες ενέργειες. Το αποτέλεσμα ήταν γρήγορο, εντυπωσιακό παιχνίδι, που έδειχνε να ευχαριστεί τους ίδιους τους παίκτες και ακόμα περισσότερο τους φιλάθλους. Ο Τζόνσον θα μπορούσε να πρωταγωνιστήσει σε ένα αγώνα χωρίς να σημειώσει υψηλό αριθμό πόντων. Στους τελικούς του ΝΒΑ του 1982, ανακηρύχθηκε MVP με μέσο όρο μόλις 16,2 πόντους, ο χαμηλότερος μέσος όρος οποιουδήποτε αποδέκτη του βραβείου MVP των τελικών στην εποχή των τριών πόντων.
Κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου 1982–83, η πρώτη από τις εννέα συνεχόμενες σεζόν με νταμπλ-νταμπλ του Τζόνσον, είχε μέσο όρο 16,8 πόντους, 10,5 ασίστ (για πρώτη φορά κορυφαίος του πρωταθλήματος και 8,6 ριμπάουντ ανά παιχνίδι και κέρδισε την πρώτη του υποψηφιότητα για την καλύτερη πεντάδα του NBA. Οι Λέικερς έφτασαν ξανά στους τελικούς και αντιμετώπισαν για τρίτη φορά τους Σίξερς, οι οποίοι παρουσίαζαν τον δύο φορές MVP σέντερ Μόουζες Μαλόουν. Οι τραυματισμοί αρκετών παικτών της ομάδας Λος Άντζελες και τα εξαιρετικά παιχνίδια του Μαλόουν (ο οποίος αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης των τελικών), οι Λέικερς ηττήθηκαν με 4–2. Απέναντι στη Φιλαδέλφεια, ο Τζόνσον είχε κατά μέσο όρο 19,0 πόντους, 12,5 ασίστ και 7,8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι.
Οι μονομαχίες Λέικερς - Σέλτικς (1983–1987)
thumb|left|300px|Από τους τελικούς του 1985 διεκδικώντας ένα ριμπάουντ (ο Τζόνσον δεξιά) Πριν από την πέμπτη σεζόν του Τζόνσον, ο Τζέρι Ουέστ - ο οποίος είχε γίνει γενικός διευθυντής των Λέικερς- αντάλλαξε τον Νίξον για να απαλλάξει τον Τζόνσον από το να μοιράζεται τις ευθύνες του χειρισμού της μπάλας. Είχε άλλη μία πολύ καλή σεζόν, με μέσο όρο 17,6 πόντους, 13,1 ασίστ και 7,3 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Η επίδοση στις ασίστ ήταν η καλύτερη της σταδιοδρομίας του και ήταν για δεύτερη συνεχή χρονιά κορυφαίος της κανονικής περιόδου. Στους τελικούς της Δυτικής Περιφέρειας απέναντι στους Φοίνιξ Σανς και στο δεύτερο παιχνίδι (15 Μαΐου 1984), ο Τζόνσον μοίρασε 24 ασίστ, επίδοση ρεκόρ για πλέι οφ που παραμένει. Οι Λέικερς έφτασαν στους τελικούς για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, όπου συναντήθηκαν με τους Σέλτικς για πρώτη φορά μετά την κανονική περίοδο. Η ομάδα του Λος Άντζελες κέρδισε το πρώτο παιχνίδι και προηγήθηκε με δύο πόντους στο δεύτερο παιχνίδι με 18 δευτερόλεπτα να απομένουν, αλλά ο Τζόνσον δεν κατάφερε να σουτάρει πριν ακουστεί ο χρόνος της λήξης και οι Λέικερς έχασαν με 124–121 στην παράταση. Στο τρίτο παιχνίδι, ο Τζόνσον απάντησε με 21 ασίστ (επίδοση ρεκόρ για τελικούς που παραμένει ) στη νίκη με 137–104, αλλά έκανε αρκετά κρίσιμα λάθη αργά στον αγώνα κατά τη διάρκεια του τέταρτου παιχνιδιού. Στο τελευταίο λεπτό του παιχνιδιού, έκλεψε τη μπάλα από τον σέντερ της Σέλτικς Ρόμπερτ Πάρις και στη συνέχεια έχασε δύο ελεύθερες βολές που θα μπορούσαν να είχαν ανατρέψει το παιχνίδι. Οι Σέλτικς κέρδισαν το παιχνίδι στην παράταση και οι ομάδες μοίρασαν τα επόμενα δύο παιχνίδια. Στο αποφασιστικό έβδομο παιχνίδι στη Βοστώνη, καθώς οι Λέικερς έμειναν πίσω με τρεις πόντους στο τελευταίο λεπτό, ο αντίπαλος πόιντ γκαρντ Ντένις Τζόνσον έκλεψε τη μπάλα από τον «Μάτζικ», ένα παιχνίδι που τελείωσε τη σειρά. Στους τελικούς, ο Τζόνσον είχε κατά μέσο όρο 18,0 πόντους, 13,6 ασίστ και 7,7 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Αργότερα περιέγραψε τη σειρά ως «το ένα πρωτάθλημα που έπρεπε να είχαμε αλλά δεν πήραμε».
Στην κανονική περίοδο 1984–85, είχε κατά μέσο όρο 18,3 πόντους, 12,6 ασίστ και 6,2 ριμπάουντ ανά παιχνίδι και οδήγησε τους Λέικερς στους τελικούς του ΝΒΑ του 1985, όπου αντιμετώπισαν ξανά τους Σέλτικς. Η σειρά ξεκίνησε άσχημα για τους Λέικερς όταν επέτρεψαν στους Σέλτικς στους τελικούς του ΝΒΑ να σημειώσουν 148 πόντους με διαφορά 34 πόντων στο πρώτο παιχνίδι. Ωστόσο, ο Τζαμπάρ, ο οποίος ήταν τότε 38 ετών, σημείωσε 30 πόντους και μάζεψε 17 ριμπάουντ στο δεύτερο παιχνίδι και οι 36 πόντοι στη νίκη στο πέμπτο παιχνίδι συνέβαλαν καθοριστικά στο προβάδισμα με 3–2 του Λος Άντζελες. Αφού οι Λέικερς νίκησαν τους Σέλτικς σε έξι παιχνίδια, οι Τζαμπάρ και Τζόνσον, που είχε 18,3 πόντους, 14,0 ασίστ και 6,8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι στη σειρά πρωταθλήματος, είπαν ότι η νίκη των τελικών ήταν η αποκορύφωμα της καριέρας τους.
Ο Τζόνσον και πάλι έκανε νταμπλ-νταμπλ στην κανονική περίοδο της σεζόν 1985–86, με 18,8 πόντους, 12,6 ασίστ και 5,9 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Οι Λέικερς προκρίθηκαν στους τελικούς της Δυτικής Περιφέρειας, αλλά δεν κατάφεραν να νικήσουν τους Χιούστον Ρόκετς, οι οποίοι προκρίθηκαν στους τελικούς σε πέντε παιχνίδια. Την επόμενη σεζόν, ο Τζόνσον είχε μέσο όρο τον υψηλότερο της καριέρας του 23,9 πόντους, καθώς και 12,2 ασίστ και 6,3 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, και κέρδισε το πρώτο του βραβείο MVP κανονικής περιόδου. Εκείνη τη χρονιά πέτυχαν 65 νίκες στην κανονική περίοδο, τη δεύτερη καλύτερη επίδοση στην ιστορία τους. Οι Λέικερς συνάντησαν τους Σέλτικς για τρίτη φορά στους τελικούς του ΝΒΑ και στο τέταρτο παιχνίδι ο Τζόνσον σημείωσε καλάθι στο τελευταίο δευτερόλεπτο πάνω από τους ψηλούς των Σέλτικς για να κερδίσει το παιχνίδι με 107–106. Την προσπάθεια που κέρδισε τον αγώνα ο Τζόνσον την ονόμασε junior, junior, junior sky-hook, βοήθησε το Λος Άντζελες να νικήσει τη Βοστώνη σε έξι παιχνίδια. Κέρδισε τον τρίτο του τίτλο MVP στους τελικούς, ο πρώτος που κατάφερε κάτι τέτοιο, με 26,2 πόντους κατά μέσο όρο, 13,0 ασίστ, 8,0 ριμπάουντ και 2,3 κλεψίματα ανά παιχνίδι.
1987–1991
thumb |Σε αγώνα με αντίπαλο τους Χιούστον Ρόκετς Στην κανονική περίοδο της σεζόν 1988–89, οι 22,5 πόντοι, 12,8 ασίστ και 7,9 ριμπάουντ του Τζόνσον ανά παιχνίδι του χάρισαν το δεύτερο βραβείο MVP και οι Λέικερς έφτασαν στον τελικό του ΝΒΑ του 1989, στον οποίο αντιμετώπισαν ξανά τους Πίστονς. Ωστόσο, ο Τζόνσον τραυματίστηκε στο δεύτερο παιχνίδι στο γόνατο και οι Λέικερς δεν μπόρεσαν να αντέξουν καθόλου χάνοντας με 4–0. Παίζοντας για πρώτη φορά χωρίς τον Τζαμπάρ, ο Τζόνσον κέρδισε το τρίτο του βραβείο MVP μετά από μία εξαιρετική χρονιά 1989–90, στην οποία είχε κατά μέσο όρο 22,3 πόντους, 11,5 ασίστ και 6,6 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Ήταν επίσης πολυτιμότερος παίκτης και πρώτος σκόρερ με 22 πόντους στο All Star Game, παρά την ήττα της Δυτικής Περιφέρειας με 113–130. Ωστόσο, οι Λέικερς υποκλίθηκαν στους Φοίνιξ Σανς στον ημιτελικό της Δυτικής Περιφέρειας, που ήταν ο πρώτος αποκλεισμός των πλέι οφ των Λέικερς σε εννέα χρόνια. Την επόμενη χρονιά 1990–91, ο Τζόνσον είχε γίνει πιο δυνατός από τα προηγούμενα χρόνια του, αλλά ήταν επίσης πιο αργός και λιγότερο ευκίνητος. Είχε καλή απόδοση κατά τη διάρκεια της κανονικής περιόδου, με μέσο όρο 19,4 πόντους, 12,5 ασίστ και 7,0 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Στις 15 Απριλίου 1991 στη νίκη επί των Ντάλας Μάβερικς ο Τζόνσον ξεπέρασε τον Όσκαρ Ρόμπερτσον στις περισσότερες ασίστ όλων των εποχών. Αξιομνημόνευτο παραμένει ένα παιχνίδι με τους Ντένβερ Νάγκετς της κανονικής περιόδου 1991 με το Μάτζικ να ευστοχεί μετά από αμυντικό ριμπάουντ από απόσταση 25,5 μέτρων στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου, που είναι το δεύτερο πιο μακρινό καλάθι στην ιστορία του ΝΒΑ. Οι Λέικερς έφτασαν στους τελικούς το 1991. Εκεί αντιμετώπισαν τους Σικάγο Μπουλς, με επικεφαλής τον σούτινγκ γκαρντ Μάικλ Τζόρνταν, πέντε φορές πρώτο σκόρερ του πρωταθλήματος που θεωρούταν ως ο καλύτερος παίκτης της εποχής του. Παρόλο που η σειρά εμφανίστηκε ως μονομαχία μεταξύ Τζόνσον και Τζόρνταν, ο Σκότι Πίπεν εξουδετέρωσε τον Τζόνσον. Παρά τα δύο τριπλ-νταμπλ του Τζόνσον κατά τη διάρκεια της σειράς, ο MVP των τελικών Τζόρνταν οδήγησε την ομάδα του στη νίκη με 4–1 νίκες. Στην τελευταία σειρά πρωταθλήματος της καριέρας του, ο Τζόνσον είχε κατά μέσο όρο 18,6 πόντους, 12,4 ασίστ και 8,0 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Συνολικά, σε 50 παιχνίδια τελικών, ο Τζόνσον είχε μέσο όρο 19,4 πόντους, 7,9 ριμπάουντ, 11,7 ασίστ και 2,0 κλεψίματα σε 40,9 λεπτά ανά παιχνίδι.
1991–1992
Ο Τζόνσον έμαθε για πρώτη φορά τη διάγνωση ότι έχει μολυνθεί με τον ιό HIV μετά από μία προπόνηση πριν από τη σεζόν 1991–92. Κλήθηκε πίσω στο Λος Άντζελες πριν από έναν αγώνα προετοιμασίας στη Γιούτα, έτσι ώστε ο γιατρός της ομάδας των Λέικερς να μπορέσει να μεταφέρει το γεγονός αυτοπροσώπως. Σε συνέντευξη τύπου που πραγματοποιήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1991, ο Τζόνσον έκανε δημόσια ανακοίνωση ότι θα αποσυρθεί αμέσως. Δήλωσε ότι η σύζυγός του και το αγέννητο παιδί τους δεν είχαν προσβληθεί από τον ιό (είχε παντρευτεί δύο μήνες πριν την ανακοίνωση ) και ότι θα αφιερώσει τη ζωή του στη «μάχη με αυτή τη θανατηφόρα ασθένεια». Αρχικά είπε ότι δεν ήξερε πώς προσβλήθηκε από την ασθένεια, αλλά αργότερα αναγνώρισε ότι ήταν μέσω της ύπαρξης πολυάριθμων σεξουαλικών συντρόφων κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του καριέρας. Η ανακοίνωση ήταν σαν προαναγγελία του ίδιου του θανάτου του καθώς μέχρι τότε δεν υπήρχε κανένας τρόπος αντιμετώπισης της νόσου σε οποιοδήποτε στάδιο. Εκείνη την εποχή μόνο ένα μικρό ποσοστό οροθετικών Αμερικανών ανδρών είχε προσβληθεί από ετεροφυλόφιλο σεξ. Η ανακοίνωση του Τζόνσον για τον HIV έγινε σημαντική είδηση ​​στις Ηνωμένες Πολιτείες και το 2004 ονομάστηκε ως η έβδομη πιο αξέχαστη στιγμή του ESPN τα προηγούμενα 25 χρόνια.
Βέρνιο
Το Βέρνιο (ιταλικά: Vernio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Πράτο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Μάτζικ Τζόνσον
1991–1992
Ο Τζόνσον επιλέχθηκε για να συμμετάσχει στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης το 1992 για την εθνική ομάδα των ΗΠΑ, που ονομάστηκε Ντριμ Τιμ λόγω των αστέρων του ΝΒΑ στη σύνθεσή της. Η «ομάδα των ονείρων», θεωρήθηκε ασυναγώνιστη και για πολλούς ως η καλύτερη ομάδα όλων των εποχών και όλων των αθλημάτων. Μετά την πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες με χρυσό μετάλλιο στο τουρνουά της Αμερικής το 1992, η Ντριμ Τιμ κυριάρχησε στους αγώνες, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο με ρεκόρ 8–0, κερδίζοντας τους αντιπάλους τους κατά μέσο όρο 43,8 πόντους ανά παιχνίδι. Ο Τζόνσον είχε κατά μέσο όρο 8,0 πόντους και οι 5,5 ασίστ του ανά παιχνίδι που ήταν οι δεύτεροι καλύτεροι στην ομάδα. Ήταν θεωρητικά στην αρχική πεντάδα αλλά έπαιξε συγκριτικά λίγο (σε έξι παιχνίδια) εξαιτίας προβλημάτων στο γόνατο, έλαβε όμως χειροκροτήματα από το πλήθος και χρησιμοποίησε την ευκαιρία για να εμπνεύσει τους οροθετικούς ανθρώπους. Στα πλαίσια της εκστρατείας του κατά του AIDS το 1992 κέρδισε βραβείο  Γκράμι για το άλμπουμ του What You Can Do To Avoid AIDS (Τι μπορείτε να κάνετε για να αποφύγεται το AIDS). Τιμήθηκε με το βραβείο J. Walter Kennedy Citizenship για την προσπάθεια του κατά την διάρκεια της σεζόν να βοηθήσει στην πρόληψη κατά του ιού του AIDS.
Βέρνιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πράτο
Μάτζικ Τζόνσον
Μετά το 1992
Πριν από την αγωνιστική περίοδο 1992–93, ο Τζόνσον ανακοίνωσε την πρόθεσή του να επιστρέψει στο ΝΒΑ. Αφού προπονήθηκε και έπαιξε σε αρκετά παιχνίδια πριν την έναρξη, αποσύρθηκε ξανά πριν από το πρώτο παιχνίδι της κανονικής περιόδου, επικαλούμενος τη διαμάχη για την επιστροφή του που προκλήθηκε από την αντίθεση αρκετών ενεργών παικτών. Σε συνέντευξή του τον Αύγουστο του 2011, είπε ότι εκ των υστέρων θα ήθελε να μην είχε αποχωρήσει ποτέ αφού είχε διαγνωστεί με HIV, λέγοντας: «Αν ήξερα αυτά που γνωρίζω τώρα, δεν θα είχα αποσυρθεί». Είπε επίσης ότι παρά τις φυσικές, άκρως ανταγωνιστικές πρακτικές που οδήγησαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992, ορισμένοι από τους ίδιους συμπαίκτες εξακολουθούσαν να εξέφρασαν ανησυχίες για την επιστροφή του στο ΝΒΑ. Το 1985, ο Τζόνσον δημιούργησε το A Midsummer Night's Magic, μία ετήσια φιλανθρωπική εκδήλωση που περιελάμβανε έναν αγώνα μπάσκετ διασημοτήτων και ένα δείπνο. Τα έσοδα πήγαν στο United Negro College Fund και η εκδήλωση διατηρήθηκε για είκοσι χρόνια, τελειώνοντας το 2005. Το A Midsummer Night's Magic τέθηκε τελικά κάτω από την ομπρέλα του Magic Johnson Foundation, το οποίο ίδρυσε το 1991.
Επέστρεψε στο ΝΒΑ ως προπονητής των Λέικερς στο τέλος της σεζόν 1993–94 και υπηρέτησε ως προσωρινός προπονητής για δύο παιχνίδια. Επέμεινε ότι η υγεία του δεν ήταν θέμα, ενώ υποβάθμισε τις ερωτήσεις σχετικά με την επιστροφή ως παίκτης. Ανέλαβε την ομάδα που είχε επίδοση 28–38 και κέρδισε το πρώτο του παιχνίδι ως προπονητής, επικρατώντας 110–101 επί των Μιλγουόκι Μπακς. Ήταν προπονητής μιας ομάδας που είχε πέντε από τους πρώην συμπαίκτες του στο ρόστερ. Οι Λέικερς έπαιξαν καλά αρχικά, κερδίζοντας πέντε από τα έξι πρώτα παιχνίδια τους υπό τον Τζόνσον, αλλά αφού έχασαν τα επόμενα πέντε παιχνίδια, ο ίδιος ανακοίνωσε ότι παραιτείται μετά τη λήξη της σεζόν. Οι Λέικερς ολοκλήρωσαν τη χρονιά με σερί δέκα αγώνων και το τελικό ρεκόρ του Τζόνσον ως προπονητή ήταν 5–11. Δηλώνοντας ότι δεν ήταν ποτέ το όνειρό του να προπονεί, επέλεξε να αγοράσει μερίδιο 5 % της ομάδας τον Ιούνιο του 1994.
Στην ηλικία των 37 ετών, ο Τζόνσον προσπάθησε να επιστρέψει ως παίκτης όταν επανήλθε στους Λέικερς κατά τη διάρκεια της σεζόν 1995–96. Κατά τη διάρκεια της αποχώρησής του, συμμετείχε στον αγώνα του κατά του HIV. Επέστρεψε επίσημα στην ομάδα στις 29 Ιανουαρίου 1996, και έπαιξε το πρώτο του παιχνίδι την επόμενη μέρα ενάντια στους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς. Ερχόμενος από τον πάγκο είχε 19 πόντους, 8 ριμπάουντ και 10 ασίστ για να βοηθήσει τους Λέικερς να κερδίσουν 128–118. Στις 14 Φεβρουαρίου κατέγραψε το τελευταίο τριπλ-νταμπλ της καριέρας του, όταν σημείωσε 15 πόντους, μαζί με 10 ριμπάουντ και 13 ασίστ στη νίκη επί των Ατλάντα Χοκς. Παίζοντας ως πάουερ φόργουορντ, είχε κατά μέσο όρο 14,6 πόντους, 6,9 ασίστ και 5,7 ριμπάουντ ανά παιχνίδι σε 32 παιχνίδια και τερμάτισε στη 12η θέση για τον τίτλο του MVP. Οι Λέικερς είχαν ρεκόρ 22–10 στα παιχνίδια που έπαιξε και ο ίδιος θεώρησε ότι η τελευταία του επιστροφή ήταν «επιτυχία». Ενώ έπαιξε καλά το 1996, υπήρξαν προβλήματα τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου. Παρά τις δυσκολίες, οι Λέικερς τερμάτισαν με ρεκόρ 53–29 και στην τέταρτη θέση στα πλέι οφ του ΝΒΑ. Αν και αντιμετώπιζαν τους πρωταθλητές Χιούστον Ρόκετς, οι Λέικερς είχαν πλεονέκτημα έδρας στη σειρά των πέντε παιχνιδιών. Όμως μόνο στο δεύτερο παιχνίδι κατάφεραν να νικήσουν με 26 πόντους του Τζόνσον.
Ο Τζόνσον αρχικά εξέφρασε την επιθυμία να επιστρέψει στην ομάδα για τη σεζόν 1996–97 στο ΝΒΑ, αλλά μίλησε επίσης για ένταξη σε άλλη ομάδα ως ελεύθερος παίκτης, ελπίζοντας να έχει περισσότερο χρόνο παιχνιδιού ως πόιντ γκαρντ αντί για πάουερ φόργουορντ. Λίγες μέρες αργότερα, άλλαξε γνώμη και αποχώρησε οριστικά. Σε 905 παιχνίδια στο ΝΒΑ συγκέντρωσε 17.707 πόντους, 6.559 ριμπάουντ και 10.141 ασίστ, μεταφράζοντας σε μέσους όρους καριέρας 19,5 πόντους, 7,2 ριμπάουντ και 11,2 ασίστ ανά παιχνίδι, το υψηλότερο μέσο όρο ασίστ ανά παιχνίδι στην ιστορία του ΝΒΑ. Μοιράζεται το ρεκόρ των πλέι οφ σε ένα παιχνίδι για ασίστ με 24, κατέχει το ρεκόρ των τελικών για ασίστ σε ένα παιχνίδι με 21, και έχει τις περισσότερες ασίστ σε πλέι οφ (2.346). Είναι ο μόνος παίκτης με 12 ασίστ κατά μέσο όρο σε μία σειρά τελικών του ΝΒΑ, πετυχαίνοντάς το έξι φορές. Κατέχει το ρεκόρ ενός παιχνιδιού All-Star Game για ασίστ (22) και το ρεκόρ All-Star Game για ασίστ καριέρας (127).
thumb|2014
Για τα επιτεύγματά του, ο Τζόνσον ψηφίστηκε ως ένας από τους 50 μεγαλύτερους παίκτες όλων των εποχών από το NBA το 1996, ένας από τους 75 καλύτερους στην επέτειο των ισάριθμων χρόνων το 2021 και εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame το 2002 ως παίκτης και το 2010 ως μέλος της Ντριμ Τιμ. Το 2006 εισήχθη και στο Hall of Fame του κολεγιακού πρωταθλήματος. Το SportsCentury του ESPN κατέταξε τον Τζόνσον στη 17η θέση στη λίστα «Οι 50 μεγαλύτεροι αθλητές του 20ού αιώνα». Αρκετά από τα επιτεύγματά του σε μεμονωμένα παιχνίδια έχουν επίσης αναφερθεί στις κορυφαίες στιγμές στο ΝΒΑ. Στα βραβεία NBA του 2019, έλαβε το βραβείο NBA Lifetime Achievement Award (το μοιράστηκε με τον Λάρι Μπερντ).
Μετά το NBA
Το 1999 ο Τζόνσον εντάχθηκε στη σουηδική ομάδα M7 Borås (τώρα γνωστή ως «Borås Basket») και ήταν αήττητος σε πέντε παιχνίδια με την ομάδα. Έγινε επίσης συνιδιοκτήτης του συλλόγου, ωστόσο, η προσπάθεια απέτυχε μετά από μία σεζόν και το σωματείο αναγκάστηκε να ανασυγκροτηθεί. Αργότερα προσχώρησε στη δανέζικη ομάδα The Great Danes με την οποία αγωνίστηκε σε δύο αγώνες πρωταθλήματος της αγωνιστικής περιόδου 2000–01.
Το διάστημα 2017–19 ήταν πρόεδρος των Λέικερς, ενώ διατηρούσε μετοχές στο σύλλογο ως το 2010. Έχει αναπτύξει επιτυχημένη επιχειρηματική δραστηριότητα μέσω της  Magic Johnson Entertainment, με δράση στο χώρο του θεάματος, της ψυχαγωγίας και της ενημέρωσης, ενώ έχει δουλέψει και ως σχολιαστής.
Η κληρονομιά του
Η είσοδος του Τζόνσον στο NBA βρήκε το πρωτάθλημα σε κρίση. Κορυφαίες στιγμές όπως αυτές που υπήρξαν τη δεκαετία του 1960 είχαν μειωθεί με τους πρωταγωνιστές τους να έχουν αποσυρθεί και νέα μεγάλα ταλέντα να είναι περισσότερο δυσεύρετα. Η αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των Λέικερς έγινε την ίδια χρονιά και άλλαξε την τύχη της ομάδας: με ένα μόνο τίτλο τη δεκαετία του 1950, οι Λέικερς κατέκτησαν πέντε πρωταθλήματα σε μια δεκαετία έχοντας ως κεντρικό πρωταγωνιστή τον Τζόνσον και το δικό του τρόπο παιχνιδιού που εκτός των αποτελεσμάτων, εντυπωσίασε το κοινό. Η συνύπαρξη με τον Τζαμπάρ ήταν ιδανική με το δεύτερο να αποτελεί την δεύτερη επιλογή στον τρόπο παιχνιδιού στη επίθεση, όταν ο ταχύτατος ρυθμός του Τζόνσον ανακόπτονταν.
Η αγωνιστική του παρουσία δεν συνδυάστηκε με ατομικά στατιστικά επιτεύγματα άλλων μεγάλων μορφών του αθλήματος, όμως η επιτυχία των Λέικερς δείχνει ότι ίσως είναι αυτός που βοήθησε περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο τους συμπαίκτες του να βελτιωθούν και να αναδυθούν. Εκτός γηπέδων, η αιφνίδια δημόσια παραδοχή του ότι ήταν φορέας του HIV και η ακόλουθη στάση του συνείσφερε στην άμυνα στο κύμα φόβου που προκαλείται από το AIDS, ενώ ακολούθως βοηθώντας στη δημιουργία επιχειρήσεων επωνυμίας στις φτωχές αστικές γειτονιές με μαύρους πληθυσμούς κτίζοντας εμπορικές γέφυρες μεταξύ της εταιρικής και της αστικής Αμερικής.
Στατιστική
Στατιστικά καριέρας κανονικής περιόδου στο NBA
Στατιστικά καριέρας πλέι οφ στο NBA
Πηγή : Basketball reference
Τίτλοι
Κολέγιο Λος Άντζελες Λέικερς Εθνική ΗΠΑ Ως ιδιοκτήτης:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Λέικερς Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy Κατηγορία:Αμερικανοί τηλεπαρουσιαστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Λος Άντζελες Λέικερς Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί αυτοβιογράφοι
Σύνδρομο Καχρίζι
Σημάδια και συμπτώματα
Τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά που συνδέονται με το σύνδρομο Καχρίζι είναι: καταρράκτης, ευρεία ρινική γέφυρα, σοβαρή νοητική υστέρηση, κινητική καθυστέρηση, τριχοειδές αιμαγγείωμα, κολόβωμα στην ίριδα, θωρακική κύφωση, βολβώδης μύτη, συσπάσεις στα γόνατα και τους αγκώνες, τριχοειδές αιμαγγείωμα, κ.ά..
Συμπτώματα
Κλινικά χαρακτηριστικά
Τρία αδέλφια από το Ιράν που γεννήθηκαν με σύνδρομο Καχρίζι χαρακτηρίζονται από σοβαρή διανοητική καθυστέρηση, καταρράκτη που αρχίζει να αναπτύσσεται στα τέλη της εφηβείας, κύφωση, σύσπαση των μεγάλων αρθρώσεων, βολβώδη μύτη με πλατιά ρινική γέφυρα και παχιά χείλη. Στην ηλικία των 8, 3 αδέλφια είχαν αναπτύξει σοβαρή θωρακική κύφωση, αλλά μετά από αρκετές σκελετικές ακτινογραφίες δεν βρήκαν σπονδυλικές ανωμαλίες.