cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σύστημα Μωντ
Παράδειγμα 2
Αυτό φαίνεται από το αριστερό μέλος των εξισώσεων καθώς εκτελείται το Μωντ, ανάγοντας/επαναγράφοντας τον όρο. Η παρακάτω:
eq s(N) + M = s (N + M).
μπορεί να εφαρμοστεί στον όρο:
s(0) + s(0)
επειδή η αντικατάσταση:
N => 0 M => s(0) s(N) + M N => 0, M => s(0) == s(0) + s(0)
τους κάνει ίδιους και μπορεί να γίνει αναγωγή/επαναγραφή με χρήση αυτής της εξίσωσης. Όταν αυτή η εξίσωση έχει εφαρμοστεί στον όρο, μένει ο όρος:
s (0 + s(0))
Στον όρο αυτό ταιριάζει μια αντικατάσταση για την οποία είναι κατάλληλη η πρώτη εξίσωση, με τμήμα του όρου να ταιριάζει με την πρώτη εξίσωση:
eq 0 + N = N.
Η αντικατάσταση είναι:
N => s(0) s (0 + N) N => s(0) == s (0 + s(0)) 0 + s(0) - ταιριάζει με την πρώτη εξίσωση και επαναγράφεται
Όπως φαίνεται, η δεύτερη αντικατάσταση και το βήμα επαναγραφής επαναγράφουν τον εσωτερικό όρο (ο συνολικός όρος δεν ταιριάζει με καμία από τις εξισώσεις αλλά ο εσωτερικός όρος ταιριάζει). Στη συνέχεια προκύπτει ο όρος s(s(0)), ο οποίος αντιστοιχεί στην πρόσθεση 1 + 1.
Πρέπει να τονιστεί ότι οι παραπάνω αναγωγές/επαναγραφές προϋποθέτουν:
Αυτές οι προϋποθέσεις δεν ισχύουν πάντα και για να είναι σωστή (sane) μια θεωρία επαναγραφής, πρέπει να είναι βέβαιο ότι η εφαρμογή των εξισώσεων συμβάλλει και τερματίζει. Από το πρόβλημα τερματισμού είναι γνωστό ότι δε μπορεί να αποδειχτεί αν η επαναγραφή των όρων τερματίζει. Για να αποδειχτεί ότι η επαναγραφή (ως προς τις εξισώσεις) τερματίζει, πρέπει να δημιουργηθεί μια αντιστοιχία μεταξύ των όρων και των φυσικών αριθμών, και να δειχτεί ότι η εφαρμογή των εξισώσεων μειώνει τον αριθμό που αντιστοιχίζεται σε έναν όρο. Η επαγωγή τότε αποδεικνύει ότι η διεργασία τερματίζει γιατί η εύρεση μικρότερων φυσικών αριθμών είναι διεργασία που τερματίζει. Εξισώσεις που μπορούν να οδηγήσουν την επαναγραφή των όρων σε κύκλο είναι φυσικό να μην τερματίζουν. Η απόδειξη της συμβολής είναι μια άλλη σημαντική άποψη μιας θεωρίας επαναγραφής γιατί η έλλειψη αυτής της ιδιότητας κάνει τη θεωρία ελλιπή. Η απόδειξή της γίνεται αποδεικνύοντας ότι κάθε εφαρμογή των εξισώσεων σε κάποιον κατάλληλο όρο θα οδηγήσει στον ίδιο τελικό όρο (εννοείται ότι ισχύει η ιδιότητα του τερματισμού). Τα χαρακτηριστικά που περιγράφηκαν είναι αυτά που ξεχωρίζουν τις εξισώσεις από τους κανόνες επαναγραφής, την ενότητα που ακολουθεί.
Κανόνες επαναγραφής
Αν και μέχρι τώρα η επαναγραφή και η αναγωγή χειρίστηκαν με τον ίδιο τρόπο, αυτό οφείλεται στο ότι η παραπάνω θεωρία επαναγραφής δεν είχε κανόνες επαναγραφής, αν και έγινε επαναγραφή όρων. Ακολουθεί η ανάλυση των κανόνων επαναγραφής και της διαφοράς τους από τις εξισώσεις, όπως αυτές εμφανίστηκαν παραπάνω.
Η ενότητα NAT των ακέραιων αριθμών και της πρόσθεσης, που ήδη παρουσιάστηκε, θεωρείται συναρτησιακή μονάδα (functional module) ή θεωρία επαναγραφής (rewrite theory), γιατί δεν περιέχει κανόνες επαναγραφής. Για αυτόν το λόγο, αυτές οι ενότητες συνήθως περιέχονται ανάμεσα στις λέξεις fmod και endfm (αντί για τις mod και endm). Μια συναρτησιακή μονάδα και οι εξισώσεις της πρέπει να συμβάλλουν και να τερματίζουν γιατί αποτελούν το τμήμα της θεωρίας επαναγραφής που πρέπει πάντα να υπολογίζει το ίδιο αποτέλεσμα, κάτι που θα φανεί και στη συνέχεια, από την περιγραφή της λειτουργίας των κανόνων επαναγραφής.
Παράδειγμα 3
including NAT. *** η προηγούμενη μονάδα
sort Person. sort State.
op married : -> State [ctor]. op divorced : -> State [ctor]. op single : -> State [ctor]. op engaged : -> State [ctor]. op dead : -> State [ctor].
var N : Nat. var S : State.
rl [birthday] :
person (S, N) => person (S, N + s(0)).
rl [get-engaged] :
person (single, N) => person (engaged, N).
person (engaged, N) => person (married, N).
rl [get-divorced] :
person (married, N) => person (divorced, N).
rl [las-vegas] :
rl [die] :
person (S, N) => person (dead, N).
endm
Αυτή η ενότητα εισάγει δύο νέους τύπους και ένα σύνολο από κανόνες επαναγραφής. Περιέχεται επίσης η προηγούμενη μονάδα, για να φανεί η διαφορά μεταξύ εξισώσεων και κανόνων επαναγραφής. Οι κανόνες επαναγραφής μπορούν να θεωρηθούν ως ένα σύνολο από επιτρεπτές αλλαγές κατάστασης και, ενώ οι εξισώσεις διατηρούν την ίδια σημασία και στα δύο μέλη του συμβόλου της ισότητας, οι κανόνες επαναγραφής δεν έχουν αυτήν την ιδιότητα (οι κανόνες επαναγραφής χρησιμοποιούν το σύμβολο => αντί του συμβόλου της ισότητας). Στο παραπάνω παράδειγμα, ένα πρόσωπο, όταν παντρεύεται, δεν αλλάζει αλλά κάτι έχει αλλάξει, τουλάχιστον η οικογενειακή κατάσταση. Αυτό φαίνεται από έναν κανόνα επαναγραφής και όχι μια εξίσωση. Οι κανόνες επαναγραφής δε χρειάζεται να συμβάλλουν και να τερματίζουν, επομένως είναι σημαντικό ποιοι κανόνες επιλέγονται για να επαναγραφεί ένας όρος. Οι κανόνες εφαρμόζονται "τυχαία" από το σύστημα Μωντ, δεν είναι δηλαδή σίγουρο αν κάποιος κανόνας εφαρμόζεται πριν από κάποιον άλλο, κλπ. Αν μια εξίσωση μπορεί να εφαρμοστεί σε έναν όρο, πάντα θα εφαρμόζεται πριν από κάποιον κανόνα επαναγραφής.
Ένα μικρό παράδειγμα:
Παράδειγμα 4
rewrite [3] in PERSON : person (single, 0).
rewrites: 4 in 0ms cpu (0ms real) (~ rewrites/second)
Σε αυτό το παράδειγμα δίνεται η εντολή στο Μωντ να επαναγράψει τον όρο που δίνεται σύμφωνα με τη θεωρία επαναγραφής και να σταματήσει μετά από 3 βήματα επαναγραφής (ένα άνω όριο μπορεί να χρειάζεται επειδή οι κανόνες επαναγραφής δεν είναι απαραίτητο ότι τερματίζουν ή συμβάλλουν), ώστε να φανεί η τελική κατάσταση μετά από την εφαρμογή 3 τυχαία επιλεγμένων κανόνων. Το αποτέλεσμα είναι περίεργο ως έννοια (η ηλικία είναι 1) και εμφανίζει 4 βήματα επαναγραφής (επειδή τα βήματα επαναγραφής από την εφαρμογή εξισώσεων δεν υπολογίζονται, μιας και δεν αλλάζουν τον όρο αν οι εξισώσεις είναι σωστές). Σε αυτό το παράδειγμα χρησιμοποιείται μια από τις εξισώσεις της μονάδας NAT για την αναγωγή του όρου 0 + s(0) σε s(0), στην οποία οφείλεται το 4ο βήμα αναγωγής.
Για να διορθωθεί το παράδειγμα, κάποιοι κανόνες επαναγραφής μπορούν να τροποποιηθούν και να γίνουν κανόνες επαναγραφής υπό συνθήκη (conditional), που σημαίνει ότι πρέπει να ικανοποιούν κάποια επιπλέον κριτήρια (εκτός του ταιριάσματος του αριστερού τους μέλους) για να εφαρμοστούν.
person (S, N) => person (married, N) if (S =/= married) /\ (S =/= dead).
crl [die] :
person (S, N) => person (dead, N) if (S =/= dead).
Λόγοι χρήσης της Λογικής Επαναγραφής και του Μωντ
Το Μωντ στοχεύει στην επίλυση διαφορετικών προβλημάτων από αυτά που χειρίζονται οι συνηθισμένες προστακτικές γλώσσες, όπως η C, η Java ή η Perl. Είναι ένα εργαλείο τυπικής συλλογιστικής που βεβαιώνει το χρήστη ότι κάποιες ιδιότητες είναι σωστές ή δείχνει γιατί αυτές δεν ισχύουν. Το Μωντ επιτρέπει να βρεθεί τυπικά τι σημαίνει μια ιδέα σε αφηρημένο επίπεδο (χωρίς να χρειάζονται λεπτομέρειες της υλοποίησής της), περιγράφοντας τι θεωρείται ισοδύναμο στη θεωρία (εξισώσεις) και πώς μπορεί να αλλάξει (κανόνες επαναγραφής). Αυτό αποδεικνύεται πολύ χρήσιμο στον έλεγχο της ορθότητας πρωτοκόλλων ασφαλείας και σημαντικού κώδικα. Το σύστημα Μωντ έχει αποδείξει σφάλματα σε πρωτόκολλα κρυπτογραφίας, απλά περιγράφοντας τις δυνατότητες του συστήματος (όπως η θεωρία επαναγραφής PERSON), και αναζητώντας μη επιθυμητές καταστάσεις (καταστάσεις ή όρους που δεν είναι επιθυμητό να μπορούν να εμφανιστούν), αποδεικνύονται τα σφάλματα του πρωτοκόλλου. Τα σφάλματα αυτά μπορούν να είναι δύσκολα στην ανίχνευση γιατί συμβολίζουν καταστάσεις εκτός του κλασικού τρόπου λειτουργίας και ο προγραμματιστής μπορεί εύκολα να μην τα έχει υπόψη του.
Το Μωντ περιέχει ενσωματωμένη μια μηχανή αναζήτησης για μη επιθυμητές καταστάσεις ή μπορεί να δείξει ότι τέτοιες καταστάσεις δε μπορούν να εμφανιστούν.
Ακολουθεί άλλο ένα μικρό παράδειγμα της μονάδας PERSON.
search [1] in PERSON : person (single, 1) =>1 person (married, 2).
No solution.
Εδώ οι φυσικοί αριθμοί ακολουθούν τον κλασικό συμβολισμό (έχει φορτωθεί η βασική μονάδα prelude.maude του Μωντ με την εντολή "in prelude", ή το 1 μπορεί να αντικατασταθεί από το s(0) και το 2 από το s(s(0)) αν δεν πρόκειται να φορτωθούν οι βασικές ενότητες του Μωντ), γενικά το Μωντ έχει ενσωματωμένη υποστήριξη για συνηθισμένες δομές όπως οι ακέραιοι ή οι αριθμοί κινητής υποδιαστολής. Οι φυσικοί αριθμοί εξακολουθούν να είναι μέλη του ενσωματωμένου τύπου Nat. Δηλώνεται ότι πρόκειται να γίνει αναζήτηση για μια μετάβαση που χρησιμοποιεί έναν κανόνα επαναγραφής (=>1), ο οποίος να επαναγράφει τον πρώτο όρο στον δεύτερο. Το αποτέλεσμα είναι προφανές. Αν επιτραπεί στο Μωντ να χρησιμοποιήσει παραπάνω από ένα βήμα, προκύπτει διαφορετικό αποτέλεσμα:
search [1] in PERSON : person (single, 1) =>+ person (married, 2).
Solution 1 (state 7) states: 8 rewrites: 14 in 0ms cpu (0ms real) (~ rewrites/second)
Η ενσωματωμένη εντολή show path δείχνει ποιες εφαρμογές κανόνων οδηγούν στον τελικό όρο. Το σύμβολο (=>+) σημαίνει μια ή περισσότερες εφαρμογές όρων.
show path 7. state 0, Person: person (single, 1) ===rl person(S, N) => person(S, N + 1) [label 'birthday .] ===> state 1, Person: person (single, 2) ===crl person(S, N) => person(married, N) if S =/= married = true /\ S =/= dead = true [label las-vegas .] ===> state 7, Person: person (married, 2)
Το επιθυμητό αποτέλεσμα προκύπτει από την εφαρμογή του κανόνα "birthday" και μετά του κανόνα "las-vegas". Η προσέγγιση αυτή δεν ενδείκνυται πάντα γιατί όλες οι θεωρίες επαναγραφής ή οι μονάδες με πολλές πιθανές εφαρμογές κανόνων παράγουν ένα τεράστιο δέντρο πιθανών καταστάσεων που δε μπορεί να χειριστεί από την εντολή search. Μπορεί επίσης να ελεγχθεί ποιος κανόνας μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάθε βήμα, μέσω μεταπρογραμματισμού λόγω της ανακλαστικής ιδιότητας της λογικής επαναγραφής.
Το Μωντ είναι ελεύθερο λογισμικό και υπάρχει αρκετό εκπαιδευτικό υλικό διαθέσιμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες λογικού προγραμματισμού Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Λογική για Υπολογιστές Κατηγορία:Τυπικές μέθοδοι
HTTPS
Το HTTPS (Hypertext Transfer Protocol Secure) χρησιμοποιείται στην πληροφορική για να δηλώσει μία ασφαλή δικτυακή σύνδεση http. Ένας σύνδεσμος (URL) που αρχίζει με το πρόθεμα https υποδηλώνει ότι θα χρησιμοποιηθεί κανονικά το πρωτόκολλο HTTP, αλλά η σύνδεση θα γίνει σε διαφορετική πόρτα (443 αντί 80) και τα δεδομένα θα ανταλλάσσονται κρυπτογραφημένα. Κάθε πρωτόκολλο https δεν είναι το ίδιο και δεν παρέχει την ίδια ασφάλεια και αποτελεσματικότητα, στα αποτελέσματα των μηχανών αναζήτησης. Το σύστημα αυτό σχεδιάστηκε αρχικά από την εταιρία Netscape Communications Corporation για να χρησιμοποιηθεί σε sites όπου απαιτείται αυθεντικοποίηση χρηστών και κρυπτογραφημένη επικοινωνία. Σήμερα χρησιμοποιείται ευρέως στο διαδίκτυο όπου χρειάζεται αυξημένη ασφάλεια διότι διακινούνται ευαίσθητες πληροφορίες (π.χ. αριθμοί πιστωτικών καρτών, passwords κοκ).
Τρόπος λειτουργίας
Το HTTPS δεν είναι ξεχωριστό πρωτόκολλο όπως μερικοί νομίζουν, αλλά αναφέρεται στον συνδυασμό του απλού HTTP πρωτοκόλλου και των δυνατοτήτων κρυπτογράφησης που παρέχει το πρωτόκολλο Secure Sockets Layer (SSL). Η κρυπτογράφηση που χρησιμοποιείται διασφαλίζει ότι τα κρυπτογραφημένα δεδομένα δεν θα μπορούν να υποκλαπούν από άλλους κακόβουλους χρήστες ή από επιθέσεις man-in-the-middle. Δεν σταματάει όμως εδώ, πρωτόκολλο με πρωτόκολλο έχει διαφορά στα αποτελέσματα κατάταξης σε συνδυασμό με την ασφάλεια, για κάθε ιστοσελίδα.
Για να χρησιμοποιηθεί το HTTPS σε έναν server, θα πρέπει ο διαχειριστής του να εκδώσει ένα πιστοποιητικό δημοσίου κλειδιού. Σε servers που χρησιμοποιούν το λειτουργικό σύστημα UNIX αυτό μπορεί να γίνει μέσω του προγράμματος OpenSSL. Στην συνέχεια το πιστοποιητικό αυτό θα πρέπει να υπογραφεί από μία αρχή πιστοποίησης (certificate authority), η οποία πιστοποιεί ότι ο εκδότης του πιστοποιητικού είναι νομότυπος και ότι το πιστοποιητικό είναι έγκυρο. Με τον τρόπο αυτό οι χρήστες μπορούν να δουν την υπογραφή της αρχής πιστοποίησης και να βεβαιωθούν ότι το πιστοποιητικό είναι έγκυρο και ότι κανένας κακόβουλος χρήστης δεν το έχει πλαστογραφήσει.
Εφαρμογές
Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, το HTTPS χρησιμοποιείται κυρίως όταν απαιτείται μεταφορά ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων. Το επίπεδο προστασίας των δεδομένων εξαρτάται από το πόσο σωστά έχει εφαρμοστεί η διαδικασία ασφάλειας που περιγράφηκε στην προηγούμενη ενότητα και από το πόσο ισχυροί είναι οι αλγόριθμοι κρυπτογράφησης που χρησιμοποιούνται.
Πολλοί χρήστες πιστωτικών καρτών θεωρούν ότι το HTTPS προστατεύει ολοκληρωτικά τον αριθμό της πιστωτικής τους κάρτας από κατάχρηση. Αυτό όμως δεν ισχύει: Το HTTPS χρησιμοποιεί την κρυπτογράφηση για να μεταδώσει τον αριθμό από τον υπολογιστή του πελάτη προς τον server. Η μετάδοση είναι ασφαλής και τα δεδομένα φτάνουν στον server χωρίς κανείς να μπορέσει να τα υποκλέψει. Παρόλα αυτά υπάρχει το ενδεχόμενο διάφοροι χάκερ να έχουν επιτεθεί στον server και από εκεί να έχουν υποκλέψει τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρότυπα διαδικτύου Κατηγορία:Πρωτόκολλα του ίντερνετ
Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας
Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας (ρωσικά Федеральная служба безопасности Российской Федерации, ФСБ, λατινικά FSB), είναι η κύρια υπηρεσία ασφάλειας της Ρωσικής Ομοσπονδίας και το κεντρικό γραφείο-διάδοχος της πρώην Επιτροπής Κρατικής Ασφάλειας (KGB). Οι κύριες αρμοδιότητές της FSB είναι στο εσωτερικό της χώρας, οι οποίες περιλαμβάνουν την αντικατασκοπεία (εσωτερική και εξωτερική), την ασφάλεια των συνόρων, την επιτήρηση και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, καθώς και τη διερεύνηση ορισμένων άλλων ειδών σοβαρών εγκλημάτων. Η έδρα της βρίσκεται στην πλατεία Λουμπιάνκα της Μόσχας, στο κεντρικό κτίριο της πρώην KGB. Ο διευθυντής της FSB από το 2008 είναι ο στρατηγός Αλεξάντρ Μπορτνίκωφ.
Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας (FSB) σύμφωνα με τον ομοσπονδιακό νόμο, είναι μία στρατιωτική υπηρεσία όπως αυτές των Ενόπλων Δυνάμεων, MVD, FSO, SVR, FSKN και της πολιτικής άμυνας EMERCOM, αλλά οι αξιωματικοί της δε φορούν στρατιωτική στολή.
Γενικά
291px|thumb|Το αρχηγείο στην πλατεία Λουμπιάνκα. Η FSB είναι κυρίως υπεύθυνη για την εσωτερική ασφάλεια του ρωσικού κράτους, την αντικατασκοπεία, και την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, της τρομοκρατίας και του λαθρεμπορίου ναρκωτικών. Από το 2003, όταν η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Συνοριακών Ελέγχων ενσωματώθηκε στην FSB, ανέλαβε επίσης την ευθύνη για την εποπτεία της ασφάλειας των συνόρων. Ασχολείται κατά κύριο λόγο με τις εσωτερικές υποθέσεις, ενώ τα καθήκοντα κατασκοπείας είναι ευθύνη της Ρωσικής Υπηρεσίας Πληροφοριών Εξωτερικού. Ωστόσο, περιλαμβάνει επίσης τον οργανισμό τηλεπικοινωνιών, ο οποίος διεξάγει την ηλεκτρονική επιτήρηση στο εξωτερικό. Όλες οι υπηρεσίες πληροφοριών και επιβολής του νόμου στη Ρωσία εργάζονται υπό την καθοδήγηση της FSB, αν χρειαστεί.
Η FSB συνδυάζει λειτουργίες και αρμοδιότητες παρόμοιες με εκείνες που ασκούνται από τις Ηνωμένες Πολιτείες FBI, NSB, υπηρεσία μετανάστευσης και τελωνείων (ICE), NSA κλπ. Απασχολεί περίπου 66.200 ένστολου προσωπικού, συμπεριλαμβανομένων περίπου 4.000 στρατιωτών των ειδικών δυνάμεων. Απασχολεί, επίσης, περίπου 160.000-200.000 συνοριοφύλακες.
Σύμφωνα με το άρθρο 32 του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Νόμου της Κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ο επικεφαλής της FSB απαντά απευθείας στον πρόεδρο της Ρωσίας και ο διευθυντής της FSB είναι διορισμένος από τον πρόεδρο της Ρωσίας, αν και ο ίδιος είναι μέλος της ρωσικής κυβέρνησης. Ο ίδιος επίσης, αυτεπαγγέλτως, είναι μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσίας και πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Καταπολέμησης της Τρομοκρατίας της Ρωσίας.
Η αναδιοργάνωση της KGB
Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας είναι ένας από τους οργανισμούς διάδοχος της Σοβιετικής Επιτροπής της Κρατικής Ασφάλειας (KGB). Μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του 1991 - κατά την οποία ορισμένες μονάδες της KGB, καθώς και ο επικεφαλής της KGB Βλαντίμιρ Κρουίτσκωφ, έπαιξε σημαντικό ρόλο - η KGB διαλύθηκε και έπαψε να υπάρχει από το Νοέμβριο του 1991. Τον Δεκέμβριο του 1991, δύο κυβερνητικές υπηρεσίες υπαγόμενες στον Ρώσο πρόεδρο δημιουργήθηκαν με διατάγματα του πρόεδρου Μπορίς Γιέλτσιν, με βάση τις σχετικές κύριες διευθύνσεις της KGB: Υπηρεσίας Πληροφοριών Εξωτερικού (SVR, η πρώην Πρώτη κύρια Διεύθυνση) και της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Κρατικών Επικοινωνιών και Πληροφοριών, οι οποίες συγχώνευσαν τις λειτουργίες των πρώην 8ης και 16ης Κύριας Διεύθυνσης της KGB. Τον Ιανουάριο του 1992 ένα άλλο νέο όργανο, το Υπουργείο Ασφάλειας ανέλαβε την ευθύνη της εγχώριας και συνοριακής ασφάλειας. Μετά την απόπειρα πραξικοπήματος το 1993 εναντίον του Προέδρου Μπορίς Γιέλτσιν, το Υπουργείο Ασφάλειας αναδιοργανώθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1993 στην Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αντικατασκοπίας (FSK) με επικεφαλής τον Σεργκέι Στεπάσιν. Πριν από την έναρξη των βασικών στρατιωτικών δραστηριοτήτων του πρώτου πολέμου της Τσετσενίας, η FSK ήταν υπεύθυνη για τις μυστικές επιχειρήσεις εναντίον των αυτονομιστών με επικεφαλής τον Ντζαχάρ Ντουντάεφ.
Ο ρόλος της στον Δεύτερο Πόλεμο της Τσετσενίας
Μετά τέλος της κύριας στρατιωτικής επίθεσης του Δεύτερου πολέμου της Τσετσενίας, οι αυτονομιστές άλλαξαν την τακτική τους σε ανταρτοπόλεμο και συνολικά η διοίκηση των ομοσπονδιακών δυνάμεων στην Τσετσενία μεταφέρθηκε από τη στρατό στην FSB τον Ιανουάριο του 2001, ενώ ο στρατός δε διέθετε τεχνικά μέσα παρακολούθησης των αντάρτικων ομάδων και η FSB υπέφερε από ανεπαρκή στελέχωση εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού, λόγω της αδυναμίας της να κατασκευάσει δίκτυα των πρακτόρων και πληροφοριοδοτών. Το φθινόπωρο του 2002, οι αυτονομιστές ξεκίνησαν μια τεράστια εκστρατεία τρομοκρατίας ενάντια στους Ρώσους πολίτες, συμπεριλαμβανομένης της επίθεσης του θεάτρου Ντουμπρόβκα. Η αδυναμία των ομοσπονδιακών δυνάμεων να διεξάγουν αποτελεσματικές αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις οδήγησαν την κυβέρνηση να μεταφέρει την ευθύνη της «διατήρησης της τάξης» στην Τσετσενία από την FSB στο Υπουργείο Εσωτερικών Υποθέσεων (MVD) τον Ιούλιο του 2003.
Οι μεταρρυθμίσεις του Πούτιν
Μετά την ανάληψη της Προεδρίας, ο Βλαντίμιρ Πούτιν ξεκίνησε μια σημαντική αναδιοργάνωση της FSB. Πρώτα, η FSB είχε τεθεί υπό τον άμεσο έλεγχο του Προέδρου με διάταγμα που εκδόθηκε στις 17 Μαΐου 2000, ενώ η εσωτερική δομή του οργανισμού αναμορφώθηκε από ένα διάταγμα που υπεγράφη στις 17 Ιουνίου 2000. Στην προκύπτουσα δομή, η FSB ήταν να έχει έναν επικεφαλής, έναν πρώτο αναπληρωτή διευθυντή και άλλους εννέα αναπληρωτές διευθυντές, συμπεριλαμβανομένου ενός υφυπουργού και του αρχηγούς των έξι τμημάτων: Οικονομικό Τμήμα Ασφαλείας, Τμήμα Αντικατασκοπίας, Οργανωτική Υπηρεσία και Υπηρεσία Προσωπικού, Τμήμα παροχής δραστηριότητας, Τμήμα Ανάλυσης, πρόβλεψης και Στρατηγικού Σχεδιασμού, τμήμα προστασίας του Συνταγματικού συστήματος και καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Μέχρι το 2003, οι αρμοδιότητες του οργανισμού είχαν διευρυνθεί σημαντικά.
Η Υπηρεσία Φύλαξης Συνόρων της Ρωσίας, με το προσωπικό της τάξης των 210.000, εντάχθηκε στην FSB μέσω διατάγματος που υπεγράφη στις 11 Μαρτίου 2003, η συγχώνευση ολοκληρώθηκε την 1η Ιουλίου 2003 και επιπλέον, το Ομοσπονδιακό Γραφείο Κρατικών Επικοινωνιών και Πληροφοριών (FAPSI) καταργήθηκε και στην FSB πέρασε ένα σημαντικό μέρος των λειτουργιών του, ενώ άλλα τμήματα πήγαν στο Υπουργείο άμυνας. Μεταξύ των λόγων για αυτή την ενίσχυση της FSB ήταν η αυξημένη ανάγκη για την ασφάλεια μετά την αύξηση των τρομοκρατικών επιθέσεων εναντίον Ρώσων πολιτών που άρχισαν από την κρίση ομήρων στο θέατρο της Μόσχας. Η ανάγκη να τερματιστεί η διαμάχη μεταξύ της FSB και FAPSI και των συνοριοφυλάκων, λόγω των λειτουργιών και θεμάτων δικαιοδοσίας τους, ήταν επιτακτική ώστε να γίνει πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση της μετανάστευσης, της διακίνησης ναρκωτικών και του λαθρεμπορίου όπλων. Έχει επίσης επισημανθεί, ότι η FSB ήταν η μόνη βάση εξουσίας του νέου προέδρου, και ως εκ τούτου η αναδιάρθρωση ενίσχυσε τη θέση του Πούτιν.
Στις 28 Ιουνίου 2004, σε μια ομιλία του προς υψηλόβαθμα στελέχη της FSB, ο Πούτιν τόνισε τρία κύρια καθήκοντα του οργανισμού: Την εξουδετέρωση της κατασκοπείας ξένων, τη διασφάλιση της οικονομικής και χρηματοοικονομικής ασφάλειας της χώρας και την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος. Τον Σεπτέμβριο του 2006, η FSB αναταράχτηκε από μια μεγάλη ανακατάταξη, η οποία, σε συνδυασμό με ορισμένες παλαιότερες των αναδιοργανώσεις (πιο εντυπωσιακές, αυτές των Αναπληρωτών Διευθυντών Γιούρι Ζαοστρόφτσεφ και Βλαντίμιρ Ανίσιμοφ το 2004 και το 2005, αντίστοιχα), πιστεύονταν ευρέως ότι συνδέονται με το σκάνδαλο διαφθοράς των Τριών Φαλαινών που αργά ξετυλίγονταν από το 2000. Μερικοί αναλυτές θεωρούν ότι είναι μια προσπάθεια υπονόμευσης της επιρροής του Διευθυντή της FSB, Νικολάι Πατρούσεβ.
Μέχρι το 2008, ο υπηρεσία είχε έναν διευθυντή, δύο Πρώτους Αναπληρωτές διευθυντές και 5 αναπληρωτές διευθυντές. Αυτή η δομή είχε τις ακόλουθες 9 διαιρέσεις:
Η αυξημένη τρομοκρατία και η επέκταση των δυνάμεων της FSB
Από το 2009, το επίπεδο της τρομοκρατίας στη Ρωσία αυξήθηκε και πάλι. Ιδιαίτερα ανησυχητική ήταν η αύξηση των επιθέσεων αυτοκτονίας. Ενώ στο διάστημα μεταξύ του Φεβρουάριου του 2005 και του Αυγούστου του 2008 δεν σκοτώθηκαν άμαχοι σε τέτοιου είδους επιθέσεις, το 2008 τουλάχιστον 17 σκοτώθηκαν, ενώ το 2009 ο αριθμός αυτός αυξήθηκε στους 45. Τον Μάρτιο του 2010 ισλαμιστές μαχητές οργάνωσαν τις βομβιστικές επιθέσεις στο Μετρό της Μόσχας, από τις οποίες σκοτώθηκαν 40 άνθρωποι. Μία από τις δύο εκρήξεις σημειώθηκε στον σταθμό της Πλατείας Λουμπιάνκα, όπου η έδρα της FSB. Ο ηγέτης των τρομοκρατών Ντόκου Ουμάρωφ - που πήρε το παρατσούκλι «Οσάμα Μπιν Λάντεν της Ρωσίας» - ανέλαβε την ευθύνη για τις επιθέσεις. Τον Ιούλιο του 2010, ο Πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ επεκτείνει τις εξουσίες της FSB στον αγώνα της κατά της τρομοκρατίας. Οι αξιωματικοί της FSB έλαβαν την εξουσία να εκδίδουν προειδοποιήσεις προς τους πολίτες για τις ενέργειες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διάπραξη εγκλημάτων καθώς και τη σύλληψη ατόμων για 15 ημέρες, εάν δεν συμμορφώνονταν με τις νόμιμες εντολές που δίνονταν από τους αστυνομικούς. Το νομοσχέδιο είχε επικριθεί σκληρά από οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Αντικατασκοπεία
Το 2011, η FSB «ξεσκέπασε» 199 ξένους κατασκόπους, συμπεριλαμβανομένων 41 επαγγελματιών κατασκόπων και 158 υπαλλήλων που απασχολούνταν από ξένες μυστικές υπηρεσίες. Ο αριθμός έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια. Το 2006, η FSB φέρεται να εντόπισε περίπου 27 ξένους αξιωματικούς μυστικών υπηρεσιών και 89 ξένους πράκτορες. Συγκρίνοντας τον αριθμό των εκτιθέμενων κατασκόπων ιστορικά, ο τότε διευθυντής FSB Νικολάι Κοβάλιωφ δήλωσε το 1996: «δεν έχει υπάρξει ποτέ τέτοιος αριθμός κατασκόπων που να συνελήφθησαν ξανά από εμάς, από την εποχή που Γερμανοί πράκτορες στάλθηκαν εδώ κατά τα χρόνια του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου». Το ποσοστό είναι παρόμοιο με αυτό που αναφέρθηκε κατά την περίοδο 1995-1996, όταν περίπου 400 ξένοι πράκτορες αποκαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια της διετούς αυτής περιόδου. Σε μια υψηλού προφίλ περίπτωση ξένης κατασκοπείας, η FSB, δήλωσε τον Φεβρουάριο του 2012 ότι ένας μηχανικός που εργάζονταν στο Κοσμοδρόμιο Πλεσέτσκ του Μπαϊκονούρ, κύριο διαστημικό κέντρο της Ρωσίας για τις στρατιωτικές εκτοξεύσεις, είχε καταδικαστεί σε 13 χρόνια φυλάκιση με την κατηγορία της προδοσίας. Το δικαστήριο έκρινε ότι ο μηχανικός είχε πουλήσει πληροφορίες σχετικά με τις δοκιμές των νέων ρωσικών συστημάτων στρατηγικών πυραύλων προς την αμερικανική CIA. Αυξανόμενος είναι ο αριθμός των επιστημόνων που έχουν κατηγορηθεί για κατασκοπεία και παράνομες εξαγωγές τεχνολογίας από την FSB κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας: ο ερευνητής Ιγκόρ Σουτιάγκιν, ο φυσικός Βαλεντίν Ντανίλοφ, ο φυσικοχημικός Όλεγκ Καραμπέινικοφ, ο ακαδημαϊκός Όσκαρ Κουιμπίσεφ και ο φυσικός Γιούρι Ρίζχωφ. Επίσης, ο οικολόγος και δημοσιογράφος Αλεξάντερ Νικίτιν, ο οποίος συνεργάστηκε με το Ίδρυμα Bellona, κατηγορήθηκε για κατασκοπεία. Είχε δημοσιεύσει υλικό εκθέτοντας τους κινδύνους που ενέχουν τα πυρηνοκίνητα πλοία του Ρωσικού στόλου. Αθωώθηκε το 1999, μετά από αρκετά χρόνια στη φυλακή (η περίπτωσή του στάλθηκε για εκ νέου έρευνα 13 φορές, ενώ ο ίδιος παρέμεινε στη φυλακή). Άλλες περιπτώσεις δίωξης είναι οι περίπτωση του δημοσιογράφου και οικολόγου Γκριγκόρι Πάσκο. Ο Βλαντίμιρ Πετρένκο ο οποίος περιγράφει τον κίνδυνο που προέρχεται από τα στρατιωτικά αποθέματα χημικού πολέμου, και ο Νικολάι Σουρ, πρόεδρος του Οικολογικού Ταμείου Σνεζίνσκυ. Μεταξύ άλλων συλληφθέντων περιλαμβάνονται και οι Βίκτωρ Ορέκχωφ, πρώην αξιωματικός της KGB, ο οποίος βοηθούσε σοβιετικούς αντιφρονούντες, ο Βλαντιμιρ Καζάντσεφ, που αποκάλυψε παράνομες αγορές συσκευών υποκλοπών από ξένες εταιρείες, και o Βιλ Μιρζαγιάνωφ, ο οποίος είχε γράψει ότι η Ρωσία εργάζεται πάνω σε ένα όπλο αερίου νεύρων.
Αντιτρομοκρατία
Το 2011, η FSB απέτρεψε 94 «εγκλήματα του τρομοκρατικού χαρακτήρα», συμπεριλαμβανομένων οκτώ τρομοκρατικών επιθέσεων. Ειδικότερα, η υπηρεσία ματαίωσε μια σχεδιασμένη επίθεση αυτοκτονίας στη Μόσχα, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Ωστόσο, η υπηρεσία δεν κατάφερε να εμποδίσει τους τρομοκράτες να διαπράξουν τη βομβιστική επίθεση στο Διεθνές Αεροδρόμιο Ντομοντέντοβο. Με το πέρασμα του χρόνου, η FSB και οι συνεργαζόμενες με αυτήν υπηρεσίες της κρατικής ασφάλειας, είχαν σκοτώσει όλους τους προέδρους της αυτονομιστικής Δημοκρατίας της Τσετσενίας της Ιτσκερίας, συμπεριλαμβανομένων των Ντζόκχαρ Ντουντάγιεφ, Ζελίμχαμ Γιαντάρμπιεφ, Ασλάν Μασχάντοφ, και Αμπντούλ-Καλίμ Σαϊντούλαεφ. Λίγο πριν από το θάνατό του, ο Σαϊντούλαεφ υποστήριξε ότι η ρωσική κυβέρνηση «ύπουλα» σκότωσε τον Μασχάντοφ, καλώντας τον για «συνομιλίες» υποσχόμενη την ασφάλειά του «στο υψηλότερο επίπεδο». Κατά τη διάρκεια της κρίσεως ομήρων του θεάτρου της Μόσχας στο Μπεσλάν και των ομήρων του σχολείου, όλοι οι απαγωγείς ομήρων σκοτώθηκαν επί τόπου από τις δυνάμεις Spetsnaz της FSB. Μόνο ένας από τους υπόπτους επέζησε, ο Νουρ-Πασί Κουλάγιεφ και αργότερα καταδικάστηκε από το δικαστήριο. Έχει αναφερθεί ότι πάνω από 100 ηγέτες των τρομοκρατικών ομάδων έχουν σκοτωθεί κατά τη διεξαγωγή των 119 επιχειρήσεων στο Βόρειο Καύκασο εντός του 2006. Στις 28 Ιουλίου 2006, η FSB παρουσίασε μια λίστα των 17 τρομοκρατικών οργανώσεων, που αναγνωρίστηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, στην εφημερίδα Rossiyskaya Gazeta, η οποία δημοσίευσε τον κατάλογο εκείνη την ημέρα. Ο κατάλογος ήταν διαθέσιμος στο παρελθόν, αλλά μόνο μέσω ατομικού αιτήματος. Σχολιάζοντας τη λίστα, ο Γιούρι Σαπούνωφ, επικεφαλής της αντιτρομοκρατίας στην FSB, ανέφερε τα απαραίτητα τρία βασικά κριτήρια ώστε να μπουν σε αυτή τη λίστα οι οργανώσεις.
Ξένες Μυστικές Υπηρεσίες
Σύμφωνα με ορισμένες ανεπίσημες πηγές, από το 1999, η FSB έχει επίσης επιφορτιστεί με τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με την επικράτεια των χωρών της ΚΑΚ, όπου η SVR νομικά της απαγορεύεται η διεξαγωγή κατασκοπείας στο πλαίσιο της διεθνών συμφωνιών της κυβέρνησης. Η δραστηριότητα αυτή είναι σύμφωνη με το άρθρο 8 του ομοσπονδιακού νόμου για την FSB.
Δολοφονίες στόχων
Το καλοκαίρι του 2006, δόθηκε νομικά η εξουσία στην FSB να συμμετάσχει σε στοχευμένες δολοφονίες, να κυνηγήσει και να σκοτώσει υπόπτους για τρομοκρατία στο εξωτερικό, εάν λάβει εντολή να το πράξει, από τον πρόεδρο της Ρωσίας.
Προστασία συνόρων
Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Συνοριακής Φρουράς (FPS) υπήρξε μέρος της FSB από το 2003. Η Ρωσία έχει 61 χιλιάδες χιλιόμετρα (38.000 μίλια) θαλάσσιων και χερσαίων συνόρων, 7.500 χιλιόμετρα (4.700 μίλια) από τα οποία είναι με το Καζακστάν, και 4.000 χιλιόμετρα (2.500 μίλια) με την Κίνα. Ένα χιλιόμετρο (1.100 γιάρδες) προστασίας των συνόρων κοστίζει περίπου 1 εκατομμύριο ρούβλια (20.114,50 €) ετησίως.
Έλεγχος εξαγωγών
Η FSB ασχολείται με την ανάπτυξη της στρατηγικής ελέγχου των εξαγωγών της Ρωσίας και εξετάζει σχέδια των διεθνών συμφωνιών που σχετίζονται με τη μεταβίβαση της διπλής χρήσης στρατιωτικών προϊόντων και τεχνολογιών. Ο κύριος ρόλος της στον τομέα της διάδοσης των πυρηνικών όπλων είναι η συλλογή πληροφοριών για την πρόληψη της παράνομης εξαγωγής της ελεγχόμενης πυρηνικής τεχνολογίας και υλικών.
Εκφοβισμός των ξένων διπλωματών και δημοσιογράφων
Η FSB έχει κατηγορηθεί από την εφημερίδα The Guardian για χρήση ψυχολογικών τεχνικών ώστε να εκφοβίσει το δυτικό διπλωματικό προσωπικό και δημοσιογράφους, με την πρόθεση να περιορίσει τις εργασίες τους στη Ρωσία πρόωρα. Οι τεχνικές τους κατά τους ισχυρισμούς, συνεπάγονται την είσοδο στα σπίτια των στόχων τους, μετακινώντας τα είδη οικιακής χρήσης, αντικαθιστώντας τα είδη με παρόμοια (αλλά ελαφρώς διαφορετικά) στοιχεία, ακόμα και στέλνοντας τα «σεξουαλικά βοηθήματα» στη γυναίκα ενός άνδρα-στόχου, όλα με πρόθεση να συγχυστεί ή και τρομάξει ο «στόχος». Ο δημοσιογράφος της Guardian Λουκ Χάρντινγκ, ισχυρίζεται ότι υπήρξε θύμα των εν λόγω τεχνικών.
Οργάνωση
Κάτω από το πανεθνικό επίπεδο, η FSB έχει περιφερειακά γραφεία και σε άλλες περιοχές που αφορούν ομοσπονδιακά θέματα της Ρωσίας. Έχει, επίσης, μερικές διοικήσεις στις ένοπλες δυνάμεις και άλλα στρατιωτικά όργανα. Υπάρχουν υποτμήματα σε τομείς όπως η αεροπορία, ειδικά κέντρα κατάρτισης, ιατροδικαστική τεχνογνωσία, στρατιωτική ιατρική, κλπ.
Δομή του Ομοσπονδιακού Γραφείου
Εκτός από τις υπηρεσίες (τμήματα) και τις διευθύνσεις του ομοσπονδιακού γραφείου, οι τοπικές διευθύνσεις της FSB σε ομοσπονδιακά θέματα είναι επίσης εξαρτώμενες από αυτή. Από αυτές, οι διευθύνσεις της FSB της Αγίας Πετρούπολης και του Λένινγκραντ και των προκατόχων τους (ιστορικά καλύπτουν τόσο το Λένινγκραντ / Αγία Πετρούπολη αλλά και την Περιφέρεια Λένινγκραντ) διαδραμάτισαν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην ιστορία της οργάνωσης αυτής, καθώς πολλά από τα στελέχη της Διεύθυνσης, συμπεριλαμβανομένων των Βλαντίμιρ Πούτιν και Νικολάϊ Πετρούτσεφ, αργότερα ανέλαβαν σημαντικές θέσεις μέσα στο ομοσπονδιακό γραφείο της FSB ή άλλους κρατικούς φορείς. Μετά τον τελευταίο Αρχηγό της (επί σοβιετικής εποχής), Ανατόλι Κούρκωφ, οι διευθύνσεις της Αγίας Πετρούπολης και του Λένινγκραντ διοικήθηκαν από τον Σεργκέϊ Στεπάσιν (από 29 Νοεμβρίου 1991 έως 1992), τον Βίκτορ Τσερκέσωφ (1992 - 30 Σεπτεμβρίου 1998), τον Αλεξάντρ Γκριγκόριεφ (1 Οκτωβρίου 1998 - 4 Ιανoυαρίου 2001), τον Σεργκέϊ Σμιρνώφ (5 Ιανουαρίου 2001 - Ιούνιος 2003), τον Αλεξάντρ Μπορτνίκωφ (Ιούνιος 2003 - Μάρτιος 2004) και τον Γιούρι Ιγκναστσένκωφ (από τον Μάρτιο του 2004).
Διατελέσαντες Αρχηγοί της FSB
Στις 20 Ιουνίου 1996, ο Μπορίς Γιέλτσιν απέλυσε τον τότε Διευθυντή της FSB Μικαήλ Μπαρσούκωφ και διόρισε τον Νικολάϊ Κοβάλγιωφ ως νέο διευθυντή. Ο Αλεξάντρ Μπορτίκωφ ανέλαβε στις 12 Μαΐου 2008.
Πολιτικός ρόλος στη Ρωσία του Πούτιν
Η FSB έχει επικριθεί για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ορισμένοι επικριτές του Κρεμλίνου, όπως ο Αλεξάντερ Λιτβινένκο ισχυρίστηκε ότι η FSB έχει εμπλακεί στην καταστολή εσωτερικών διαφωνιών. Μια σειρά από νομοθέτες της αντιπολίτευσης και δημοσιογράφων που διενεργούσαν έρευνες, δολοφονήθηκαν, ενώ ερευνούσαν υποθέσεις διαφθοράς και άλλων φερόμενων εγκλημάτων που διαπράττονταν από αξιωματικούς της FSB, όπως οι: Σεργκέι Γιασένκωφ, Γιούρι Στσεκοτσίκιν, Γκαλίνα Σταροβόϊτοβα, Άννα Πολιτκόφσκαγια, Αλεξάντερ Λιτβινένκο, Πωλ Κλεμπνίκωφ, Ναντέζντα Τσαϊκόβα, Νίνα Γιεφίμοβα και άλλοι.
Η FSB έχει επικριθεί περισσότερο από μερικούς για την αποτυχία να θέσει υπό έλεγχο την ισλαμική τρομοκρατία στη Ρωσία. Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, η προ-Κρεμλίνου Ρωσίδα κοινωνιολόγος Όλγα Κριστανόφσκαγια ισχυρίστηκε ότι η FSB διαδραμάτισε κυρίαρχο ρόλο στην πολιτική, οικονομική και πολιτιστική ζωή της χώρας.
Ο πρώην πράκτορας της FSB, Αλεξάντερ Λιτβινένκο, μαζί με μια σειρά από άλλους συγγραφείς, όπως οι Γιούρι Φελστίνσκυ, Ντέϊβιντ Σάττερ, Μπορίς Καγκαρλίτσκυ και Βλαντίμιρ Πρισλόφσκι, ισχυρίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ότι οι βομβιστικές επιθέσεις του 1999 σε διαμέρισμα στη Μόσχα και σε άλλες πόλεις της Ρωσίας ήταν μια «στημένη» επίθεση συντονισμένη από την FSB, προκειμένου να κερδίσει τη δημόσια στήριξη για ένα νέο πλήρους κλίμακας πόλεμο στην Τσετσενία και να ενισχύσει τον πρώην διευθυντή της FSB, στη συνέχεια πρωθυπουργού, Βλαντίμιρ Πούτιν, που αύξησε τη δημοτικότητά του στην πορεία προς βουλευτικές και προεδρικές εκλογές και στη μεταβίβαση της εξουσίας στη Ρωσία αργότερα, την ίδια χρονιά.
Στο βιβλίο του Κράτος Μαφίας, ο Λουκ Χάρντινγκ, ο ανταποκριτής της Μόσχας για την εφημερίδα The Guardian από το 2007 έως το 2011 και δεινός επικριτής της Ρωσίας, ισχυρίζεται ότι η FSB τον υπέβαλε σε συνεχή ψυχολογική παρενόχληση, με σκοπό είτε να τον αναγκάζει σε άσκηση αυτολογοκρισίας στις ανταποκρίσεις του, ή να αναγκαστεί να εγκαταλείψει τη χώρα. Υποστηρίζει επίσης ότι η FSB χρησιμοποιεί τεχνικές στους αντιπάλους, γνωστές ως «Zersetzung», που σημαίνει «διάβρωση» ή «υπονόμευση» και οι οποίες τελειοποιήθηκαν από την ανατολικογερμανική Στάζι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπηρεσίες ασφάλειας Κατηγορία:Υπηρεσίες πληροφοριών Κατηγορία:Υπηρεσίες πληροφοριών της Ρωσίας
Εκκλησία του Αλάσταρο
Η Εκκλησία του Αλάσταρο (Alastaron kirkko) είναι εκκλησία στο Αλάσταρο του Δήμου της Λόιμαα, στη Νοτιοδυτική Φινλανδία.
Ιστορία
Αρχικώς, ήταν αναγερμένη στη Λόιμαα, προτού μετακινηθεί το 1840–1841 στη σημερινή τοποθεσία της. Κατά την διάρκεια της περιόδου μετακίνησής της, προστέθηκαν πύργος ύψους 25 μέτρων, σκευοφυλάκιο, καθώς και δύο πτέρυγες. Η εξωτερική της μορφή σχεδιάστηκε από τον Γιόσεφ Στένμπεκ το 1896-97. Η Αγία Τράπεζα χρονολογείται από το 1752, ενώ το εκκλησιαστικό όργανο από το 1954.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λουθηρανικές εκκλησίες στη Φινλανδία Κατηγορία:Λόιμαα
Μπέντεφελντ
Το Μπέντεφελντ (γερμ. Bödefeld) είναι χωριό στον Δήμο του Σμάλενμπεργκ, του Διαμερίσματος (Νομού) Άνω Ζάουερλαντ, στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία της Γερμανίας. Τον Δεκέμβριο του 2021 το χωριό είχε 1.102 κατοίκους και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 488 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Γειτονικά χωριά είναι τα Γκέλινγκχάουζεν, Μπράμπεκε, Όστερβαλντ, Όμπερβαλμε και το Δυτικό Μπέντεφελντ (Westernbödefeld), ενώ το ποτάμι Πάλμε διέρχεται από το Μπέντεφελντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Γερμανίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
Ρωσικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Εσθονίας
Το Ρωσικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Εσθονίας (Vene Sotsiaaldemokraatlik Partei Eestis) ήταν σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα που έδρασε στην Εσθονία (τότε ήταν γνωστή ως Εσθονική ΣΣΔ). Στις 8 Σεπτεμβρίου του 1989, το κόμμα συγχωνεύθηκε με το Εσθονικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα Κατηγορία:Εσθονικά πολιτικά κόμματα
Θεόδοτος ο Κολοκύνθιος
O Θεόδοτος ο Κολοκύνθιος ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες της εώας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί έπαρχοι της Κωνσταντινούπολης
Ισλαμική θρησκευτική αστυνομία
Η ισλαμική θρησκευτική αστυνομία (γνωστή και ως mutaween) είναι αστυνομική δύναμη αρμόδια για την επιβολή της Σαρία σε ορισμένες μουσουλμανικές χωρες.
Ορολογία
Πρόσφατα ο όρος χρησιμοποιείται γενικότερα και εκτός των αραβικών χωρών για να αναφερθεί σε οργανώσεις τύπου θρησκευτικής αστυνομίας που έχουν τουλάχιστον κάποια κρατική αναγνώριση ή αποδοχή και οι οποίοι εφαρμόζουν διάφορες εκδοχές του ισλαμικού δικαίου. Πιστεύεται ότι ο θεσμός έχει τις ρίζες του στον «βαχαμπισμό» της Σ. Αραβίας.
Σαουδική Αραβία
Η Μουταβίν στη Σαουδική Αραβία είναι επιφορτισμένη με την επιβολή της Σαρία, όπως ορίζεται από την κυβέρνηση, και συγκεκριμένα από την Επιτροπή για την Προώθηση της Αρετής και την Πρόληψη της Ανηθικότητας (Promotion of Virtue and the Prevention of Vice, CPVPV). Αποτελείται από περισσότερους από 3.500 υπαλλήλους, πέρα από τις χιλιάδες των εθελοντών. Συχνά συνοδεύεται από αστυνομικούς. Έχει την εξουσία να συλλαμβάνει άνδρες και γυναίκες που συναναστρέφονται χωρίς να έχουν κάποια επίσημη σχέση, άτομα που εμπλέκονται σε ομοφυλοφιλική συμπεριφορά ή πορνεία, να επιβάλει τον ισλαμικό κώδικα ενδυμασίας και το κλείσιμο των καταστημάτων κατά τις ώρες της προσευχής. Επίσης επιβάλλει τους μουσουλμανικούς διατροφικούς κανόνες, απαγορεύει την κατανάλωση ή την πώληση οινοπνευματωδών ποτών και χοιρινού και κατάσχει προϊόντα και μέσα που θεωρούνται αντι-ισλαμικά (όπως CD/DVD διαφόρων δυτικών μουσικών συγκροτημάτων, τηλεοπτικά σώου και ταινίες που θεωρούνται αντίθετα με τη Σαρία κ.ά.). Ακόμα, εμποδίζουν τον προσηλυτισμό σε άλλες θρησκείες, κάτι που απαγορεύεται στη Σ. Αραβία. Ιδρύθηκε το 1940 αλλά απέκτησε ισχύ μετά το 1979 όταν ισλαμιστές κατέλαβαν το μεγάλο τέμενος της Μέκκας και απαίτησαν έκπτωση της βασιλικής οικογένειας και ανάδειξη άλλης ηγεσίας.
Μεταξύ των υποθέσεων για τις οποίες έχει κατακριθεί η Μουταβίν, περιλαμβάνεται η μαστίγωση για την τιμωρία των παραβατών, η απαγόρευση των δώρων του Αγ. Βαλεντίνου, η σύλληψη χριστιανών ιερέων για την τέλεση Θείας Λειτουργείας, και η στελέχωση με πρώην καταδίκους των οποίων το μόνο προσόν είναι ότι απομνημόνευσαν το Κοράνιο με σκοπό να μειώσουν την ποινή τους ".
Ίσως το πλέον σοβαρό περιστατικό που τους αποδίδεται είναι αυτό που συνέβη το 2002, όταν εμπόδισαν μαθήτριες να βγουν από ένα σχολικό κτίριο που καιγόταν, επειδή τα κορίτσια δεν είχαν την κατάλληλη ενδυμασία και δεν συνοδεύονταν από άνδρα. Τότε κάηκαν δεκαπέντε κορίτσια και 50 έπαθαν εγκαύματα. Ακολούθησε μεγάλη δημόσια κριτική, τόσο στο εσωτερικό της Σ. Αραβίας όσο και διεθνώς. Άλλο περιστατικό που προκάλεσε αντιδράσεις ήταν η καταδίωξη με αυτοκίνητο δύο αδελφών επειδή από το ηχητικό σύστημα του αυτοκινήτου άκουγαν πατριωτικά τραγούδια. Η καταδίωξη κατέληξε στο θάνατό τους. Το περιστατικό καταγράφηκε από κάμερα κινητού τηλεφώνου και πήρε δημοσιότητα, αναγκάζοντας τον αρχηγό της Ισλαμικής Αστυνομίας να το καταδικάσει και να διεξάγει έρευνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισλαμισμός
Γάτα Σφιγξ
εναλλ.=|μικρογραφία|300x300εσ|Γάτα Σφιγξ Η γάτα Σφιγξ είναι μια φυλή γάτας γνωστή για την έλλειψη γούνας. Η τριχόπτωση στις γάτες είναι μια φυσική γενετική μετάλλαξη. Ωστόσο, η γάτα Σφιγξ, ως φυλή, αναπτύχθηκε μέσω επιλεκτικής αναπαραγωγής, ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1960. Το δέρμα πρέπει να έχει την υφή του δέρματος σαμουά, καθώς έχει λεπτές τρίχες, ή η γάτα μπορεί να είναι εντελώς άτριχη. Τα μουστάκια μπορεί να είναι παρόντα, είτε ολόκληρα είτε σπασμένα, ή μπορεί να απουσιάζουν εντελώς. Οι γάτες έχουν στενό, μακρύ κεφάλι και πόδια με πλέγματα. Το δέρμα τους είναι το χρώμα που θα ήταν η γούνα τους και όλες οι συνηθισμένες ενδείξεις γάτας (στερεό, σημείο, βαν, τιγρέ, χελώνας κ.λπ.) μπορεί να βρεθούν στο δέρμα της γάτας Σφιγξ. Επειδή δεν έχουν γούνα, χάνουν περισσότερη θερμότητα στο σώμα από τις γάτες με επικάλυψη. Αυτό τους κάνει ζεστούς στην αφή και επιρρεπείς στην εύρεση ζεστών χώρων.
Πρότυπα φυλής
Αυτά τα πρότυπα φυλής καθορίζονται από τη Διεθνή Ένωση Γάτων (TICA):
Συμπεριφορά
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:A_Sphynx_cat.jpg|μικρογραφία|Ένα αρσενικό καθαρόαιμο Σφιγξ στο μοτίβο "βιζόν". Όπως μια μυτερή γάτα, το μοτίβο του βιζόν παρουσιάζει επίσης πιο σκούρα σημεία: τα αυτιά, τις άκρες της ουράς, τα πόδια και τη μύτη. Ωστόσο, ενώ το μυτερό μοτίβο είναι εντελώς άχρωμο παντού στο σώμα, ο χρωματισμός του βιζόν έχει χρώμα σε όλο το σώμα και λίγο πιο σκοτεινά σημεία στην ενήλικη ζωή. Το μοτίβο βιζόν μπορεί να συνδυαστεί με οποιοδήποτε χρώμα. Οι γάτες Σφιγξ είναι γνώστες για την εξωστρεφή συμπεριφορά τους. Εμφανίζουν υψηλό επίπεδο ενέργειας, ευφυΐας, περιέργειας και αγάπης για τους ιδιοκτήτες τους. Είναι μια από τις φυλές γατών που μοιάζουν με σκύλους στον χαρακτήρα, συχνά χαιρετούν τους ιδιοκτήτες τους στην πόρτα και είναι φιλικές όταν συναντούν ξένους.
Προβλήματα υγείας
Η έλλειψη μαλλιών μπορεί να προκαλέσει προβλήματα υγείας με γατάκια τις πρώτες εβδομάδες της ζωής λόγω της ευαισθησίας σε αναπνευστικές λοιμώξεις. Οι αξιόπιστοι κτηνοτρόφοι δεν πρέπει να αφήνουν τα γατάκια τους να πάνε σε νέα σπίτια χωρίς να είναι τουλάχιστον 14 εβδομάδων για να διασφαλίσουν ότι το γατάκι είναι αρκετά ώριμο για να αντιμετωπίσει ένα νέο περιβάλλον.
Υπερτροφική καρδιομυοπάθεια
Η φυλή έχει περιπτώσεις υπερτροφικής καρδιομυοπάθειας γενετικής διαταραχής (HCM). Άλλες οικόσιτες φυλές γάτας που είναι επιρρεπείς σε HCM περιλαμβάνουν Περσίας, Ράγκντολ, γάτα Νορβηγικού Δάσους, γάτες Σιβηρίας, Βρετανική κοντότριχη και η Μέιν Κουν. ωστόσο, κάθε κατοικίδιο γάτα, συμπεριλαμβανομένων μικτών φυλών, μπορεί να αποκτήσει HCM. Διεξάγονται μελέτες για την κατανόηση των δεσμών στην αναπαραγωγή και τη διαταραχή. Οι γάτες ελέγχονται για νόσο HCM με ηχοκαρδιογραφία (υπερηχογράφημα της καρδιάς), καθώς και με πρόσθετες εξετάσεις που καθορίζονται από τον κτηνίατρο καρδιολόγο, όπως ηλεκτροκαρδιογράφημα (EKG, ECG), ακτινογραφίες θώρακα (ακτινογραφίες) και / ή εξετάσεις αίματος.
Η γάτα Σφιγξ έχει υψηλό ποσοστό καρδιακών παθήσεων, είτε ως HCM είτε δυσπλασία της μιτροειδούς βαλβίδας. Σε μια μελέτη του 2012 για 114 γάτες Σφιγξ, το 34% βρέθηκε να έχει μια ανώμαλη καρδιά, με 16 γάτες που είχαν δυσπλασία της μιτροειδούς βαλβίδας και 23 γάτες με HCM. Αυτοί οι επιπολασμοί εντοπίστηκαν σε γάτες με μέσο όρο ηλικίας 2,62 ετών. Οι αρσενικές γάτες εμφάνισαν πιο σοβαρή ασθένεια από τις θηλυκές γάτες και συχνά την εμφάνισαν νωρίτερα, κατά μέσο όρο ηλικίας 19 μηνών για τους άνδρες έναντι 29 μηνών για τις γυναίκες. Δεδομένου ότι ο επιπολασμός των γενετικών καρδιακών παθήσεων είναι υψηλός σε αυτήν τη φυλή, πολλοί κτηνοτρόφοι θα συστήσουν τον έλεγχο για HCM ετησίως.
Καθώς το HCM εξελίσσεται σε προχωρημένο στάδιο, οι γάτες ενδέχεται να παρουσιάσουν συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (CHF) ή θρομβοεμβολισμό.
Συγγενές μυασθενικό σύνδρομο
Το συγγενές μυασθενικό σύνδρομο (CMS) (παλαιότερα αναφέρεται ως μυϊκή δυστροφία, μυοπάθεια ή σπαστικότητα) είναι ένας τύπος κληρονομικής νευρομυϊκής διαταραχής που σχετίζεται με ανεπάρκεια άλφα-δυσστρογλυκάνης, που βρίσκεται στις Σφιγξ και στις γάτες Ντέβον Ρεξ, καθώς και παραλλαγές αυτών των φυλών. Αυτή η κατάσταση έχει επίσης περιγραφεί, αλλά σπάνια φαίνεται. Οι γάτες που έχουν προσβληθεί από CMS παρουσιάζουν γενικευμένη μυϊκή αδυναμία και κόπωση, καθώς και κοιλιακή εκτόνωση της κεφαλής και του λαιμού, της κεφαλής και της προεξοχής των ωμοπλάτων.
Παραπομπές
<references group="" responsive="0">
Σφιγξ
Πτέρη
Ο όρος Πτέρη μπορεί να αναφέρεται:
Στα τοπωνύμια
Στο φυτό φτέρη
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ζιμμήδες
Ζιμμήδες (οθωμ. zimmi, αραβ. ahl al-dhimma, κατά λέξη προστατευόμενοι) ονομάζονταν οι μη Μουσουλμάνοι υπήκοοι των ισλαμικών πολιτικών εξουσιών, οι οποίοι τελούσαν ανεμπόδιστα τα της θρησκείας τους και απολάμβαναν της κρατικής προστασίας ως προς τη ζωή και την περιουσία τους έναντι της αποδοχής της ισλαμικής κυριαρχίας. Σε ό,τι αφορά την πολιτική και κοινωνική ζωή είχαν λιγότερα δικαιώματα από ό,τι οι Μουσουλμάνοι. Οι ζιμμήδες υποχρεούντο να καταβάλουν κεφαλικό φόρο (cizye ή haraç). Αρχικά το καθεστώς των ζιμμήδων περιλάμβανε τους Χριστιανούς και Εβραίους (ως "΄θρησκείες της Βίβλου"), στη συνέχεια όμως επεκτάθηκε και σε άλλες θρησκευτικές κοινότητες όπως οι Ζωροάστρες.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Πολιτική της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ισλαμική ορολογία Κατηγορία:Θρησκεία και πολιτική Κατηγορία:Θρησκευτική διάκριση Κατηγορία:Σχέσεις μεταξύ του Ισλάμ και των υπολοίπων θρησκειών
Καλλιόπιος
O Καλλιόπιος (Calliopius) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας επί αυτοκράτορα Αναστασίου Α΄.
Ήταν συγγενής με τον Πραίτωρ της Ανατολής Ιέριο που τον διόρισε περίπου το 494 ως κόμη της της Ανατολής. Σε αυτήν τη θέση, όταν βρισκόταν στην έδρα του στην Αντιόχεια, δέχτηκε επίθεση από την Πράσινη φατρία του ιπποδρομίου και εφυγε από την πόλη εγκαταλείποντας και το αξίωμα, αντικαταστάθηκε από τον Κωνσταντίνο. Πιθανώς μπορεί να ταυτιστεί με τον πραίτωρα με το ίδιο όνομα που έζησε την ίδια περίοδο
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες της εώας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Small
Η λέξη ή τίτλος Small μπορεί να αναφέρεται:
Όστρβο
thumb|right|250px|Το Όστρβο στον χάρτη Το Όστρβο (σερβικά : Острво) ήταν νησί της Σερβίας στον ποταμό Δούναβη. Ήταν το μεγαλύτερο ποτάμιο νησί της Σερβίας με έκταση 60 τετραγωνικά χιλιόμετρα, 20 χιλιόμετρα μήκος και 3 πλάτος.
Το νησί βρίσκεται ανατολικά της πρωτεύουσας του Βελιγραδίου, κοντά στο Κόστολατς, είναι δασώδες και αραιοκατοικημένο. Έδωσε το όνομά του στην κοινότητα του Κόστολακ που ονομάζεται Όστροβο. Το όνομα του σημαίνει "νησί". Πλέον είναι χερσόνησος.
Επιθέσεις της 1ης Απριλίου 1955 από την ΕΟΚΑ
Οι επιθέσεις της 1ης Απριλίου ήταν μια σειρά ενεργειών σε όλη την Κύπρο το 1955 από την ΕΟΚΑ που οδήγησαν στην έναρξη της Κυπριακής επανάστασης. Οι μαχητές επιτέθηκαν ταυτόχρονα σε πολλά σημεία όπου βρίσκονταν Βρετανοί, ενώ οι επιθέσεις συνοδεύτηκαν από τη διανομή φυλλαδίων σε όλη την Κύπρο.
Τη νύχτα 31ης Μαρτίου προς την 1η Απριλίου 1955, ξεκίνησαν μετά τα μεσάνυχτα ταυτόχρονες επιθέσεις στο νησί σε διάφορες τοποθεσίες, μεταξύ των οποίων:
Κατά τη διάρκεια αυτής της επίθεσης, ο Μόδεστος Παντελή, πέθανε από ηλεκτροπληξία προσπαθώντας να κόψει ένα ηλεκτροφόρο καλώδιο. Ο Παντελή ήταν ο πρώτος νεκρός του αγώνα της ΕΟΚΑ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Απελευθερωτικός αγώνας της Κύπρου