cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ούστασε
Πολιτοφυλακή των Ούστασε
Ο Στρατός της Ανεξάρτητης Πολιτείας της Κροατίας απαρτιζόταν από στρατολογημένους που δεν συμμετείχαν στις δραστηριότητες των Ούστασε. Η Πολιτοφυλακή των Ούστασε οργανώθηκε το 1941 σε 5 (αργότερα 15) τάγματα 700 ανδρών, δύο τάγματα ασφαλείας σιδηροδρόμων και την επίλεκτη Μαύρη Λεγεώνα και το Τάγμα Σωματοφυλακής του Πογκλάβνικ (αργότερα Ταξιαρχία).
Στις 27 Απριλίου 1941 μια νεοσυσταθείσα μονάδα του στρατού της Ούστασε σκότωσε μέλη της Σερβικής κοινότητας Γκούντοβατς, κοντά στο Μπιέλοβαρ. Τελικά όλοι όσοι ήταν αντίθετοι και / ή απειλούσαν τους Ούστασε τέθηκαν εκτός νόμου. Το HSS απαγορεύτηκε στις 11 Ιουνίου 1941, σε μια προσπάθεια της Ούστασε να πάρει τη θέση του ως κύριος εκπρόσωπος της Κροατικής αγροτιάς. Ο Βλάντκο Μάτσεκ εστάλη στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης του Γιασένοβατς, αλλά αργότερα απελευθερώθηκε για να εκτίσει ποινή φυλάκισης λόγω της δημοτικότητάς του μεταξύ του λαού. Ο Μάτσεκ κλήθηκε αργότερα από ξένους να πάρει θέση και να αντιταχθεί στην κυβέρνηση Πάβελιτς, αλλά αρνήθηκε. Στις αρχές του 1941 Εβραίοι και Σέρβοι διατάχθηκαν να εγκαταλείψουν ορισμένες περιοχές του Ζάγκρεμπ
Ο Πάβελιτς συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον Αδόλφο Χίτλερ στις 6 Ιουνίου 1941. Ο Mίλε Μπούντακ, τότε υπουργός στην κυβέρνηση Πάβελιτς, διακήρυξε δημόσια τη βίαιη φυλετική πολιτική του κράτους στις 22 Ιουλίου 1941. Ο Βιέκοσλαβ «Mαξ» Λούμπουριτς, αρχηγός της μυστικής αστυνομίας, άρχισε το καλοκαίρι του ίδιου έτους να κατασκευάζει στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι δραστηριότητες των Ούστασε σε χωριά πέρα ​​από τις Δειναρικές Άλπεις έκαναν τους Ιταλούς και τους Γερμανούς να εκφράσουν την ανησυχία τους. Σύμφωνα με τον συγγραφέα / ιστορικό Σρτζα Tρίφκοβιτς, ήδη από τις 10 Ιουλίου 1941 ο Στρατηγός της Βέρμαχτ Εντμουντ Γκλάιζε φον Χορστενάου ανέφερε τα ακόλουθα στη Γερμανική Ανώτατη Διοίκηση, την Oberkommando der Wehrmacht (OKW):
Ο ιστορικός Τζόναθαν Στέινμπεργκ περιγράφει τα εγκλήματα της Ούστασε εναντίον Σέρβων και Εβραίων πολιτών: « Οι Σέρβοι και οι Εβραίοι άντρες, γυναίκες και παιδιά κυνηγήθηκαν κυριολεκτικά μέχρι θανάτου». Αναφερόμενος στις φωτογραφίες των εγκλημάτων της Ούστασε που τράβηξαν οι Ιταλοί, ο Στέϊνμπεργκ γράφει: «Υπάρχουν φωτογραφίες Σέρβων γυναικών με στήθη χαραγμένα από κουζινομάχαιρα, ανδρών με τα μάτια εξορυγμένα, ευνουχισμένων και ακρωτηριασμένων».
Μια αναφορά της Γκεστάπο προς τον Διοικητή των Ες-Ες Χάινριχ Χίμλερ, με ημερομηνία 17 Φεβρουαρίου 1942, καταγράφει:
Η αυξημένη δραστηριότητα των [ανταρτικών] ομάδων οφείλεται κυρίως στις φρικαλεότητες που διαπράττονται από μονάδες των Ούστασε στην Κροατία ενάντια στον Ορθόδοξο πληθυσμό. Οι Ούστασε ενεργούν με κτηνώδη τρόπο όχι μόνο εναντίον αντρών στρατεύσιμης ηλικίας, αλλά κυρίως εναντίον αβοήθητων ηλικιωμένων, γυναικών και παιδιών. Ο αριθμός των Ορθοδόξων που οι Κροάτες έχουν σφαγιάσει και σαδιστικά βασανίσει μέχρι θανάτου είναι περίπου τριακόσιες χιλιάδες.
Οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν για λίγο μετά την επίσημη παράδοση της Γερμανικής Στρατιάς Ε στις 9 Μαΐου 1945, καθώς ο Πάβελιτς διέταξε τις δυνάμεις του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας να προσπαθήσουν να διαφύγουν στην Αυστρία μαζί με πολλούς πολίτες. Η Μάχη της Πολιάνα, μεταξύ μιας μικτής φάλαγγας Γερμανών και Ούστασε και μιας δύναμης Παρτιζάνων, ήταν η τελευταία μάχη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου σε ευρωπαϊκό έδαφος. Οι περισσότεροι από τους φυγάδες, συμπεριλαμβανομένων τόσο Ούστασε όσο και πολιτών, παραδόθηκαν στους Παρτιζάνους στο Μπλάιμπουργκ και αλλού στα αυστριακά σύνορα. Ο Πάβελιτς κρύφτηκε στην Αυστρία και τη Ρώμη και με τη βοήθεια Καθολικών κληρικών αργότερα διέφυγε στην Αργεντινή.
Μετά τον πόλεμο
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πολλοί από τους Ούστασε κατέφυγαν στην παρανομία ή σε χώρες όπως ο Καναδάς, η Αυστραλία, η Γερμανία και ορισμένες χώρες της Νότιας Αμερικής, κυρίως η Αργεντινή, με τη βοήθεια των Ρωμαιοκαθολικών εκκλησιών και των υποστηρικτών τους από τον απλό λαό.
Για αρκετά χρόνια κάποιοι Ούστασε προσπάθησαν να οργανώσουν μια ομάδα αντίστασης με το όνομα Σταυροφόροι, αλλά οι προσπάθειές τους εξουδετερώθηκαν σε μεγάλο βαθμό από τις Γιουγκοσλαβικές αρχές. Με την ήττα του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας το κίνημα παρέμεινε αδρανές. Οι εσωτερικές διενέξεις κατακερμάτισαν τους επιζήσαντες Ούστασε. Ο Πάβελιτς δημιούργησε το Κροατικό Κίνημα Απελευθέρωσης, που προσέλκυσε αρκετούς από τους ηγέτες του πρώην κράτους. Ο Βιέκοσλαβ Βράντσιτς ίδρυσε ένα αναθεωρητικό Κροατικό Κίνημα Απελευθέρωσης και έγινε ηγέτης του. Ο Mαξ Λούμπουριτς δημιούργησε την Κροατική Εθνική Αντίσταση. Ο Μαυροβούνιος Μπλάγκογε Γιόβοβιτς στις 9 Απριλίου 1957 κοντά στο Μπουένος Άιρες πυροβόλησε τον Πάβελιτς που υπέκυψε αργότερα στα τραύματά του.
Εθνοτικές και θρησκευτικές διώξεις
Οι Ούστασε σκόπευαν να δημιουργήσουν μια εθνοτικά «καθαρή» Κροατία και θεωρούσαν τους Σέρβους που ζούσαν τότε στην Κροατία, τη Βοσνία και την Ερζεγοβίνη ως το μεγαλύτερο εμπόδιο για τον στόχο αυτό. Οι υπουργοί των Ούστασε Μίλε Μπούντακ, Mίρκο Πουκ και Mίλοβαν Ζάνιτς διακήρυξαν τον Μάιο του 1941 ότι στόχος της νέας πολιτικής των Ούστασε ήταν μια εθνικά καθαρή Κροατία. Η στρατηγική για την επίτευξη του στόχου τους ήταν:
Η κυβέρνηση του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας συνεργάστηκε με τη Ναζιστική Γερμανία στο Ολοκαύτωμα και άσκησε τη δική της εκδοχή της γενοκτονίας εναντίον Σέρβων, Εβραίων και Ρομά (γνωστών ως «τσιγγάνων») στα σύνορά της. Η κρατική πολιτική έναντι των Σέρβων είχε αρχικά διακηρυχθεί σύμφωνα με τα λόγια του Mίλοβαν Ζάνιτς, υπουργού Νομοθετικού Συμβουλίου του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας, στις 2 Μαΐου 1941:
Οι Ούστασε θέσπισαν φυλετικούς νόμους, που διαμορφώθηκαν στα πρότυπα εκείνων του Τρίτου Ράιχ, για τις διώξεις Εβραίων, Ρομά και Σέρβων, που συλλογικά χαρακτηρίζονταν εχθροί του Κροατικού λαού. Σέρβοι, Εβραίοι, Ρομά, Κροάτες και Βόσνιοι αντιφρονούντες, συμπεριλαμβανομένων των Κομμουνιστών, κλείστηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, με μεγαλύτερο το Γιασένοβατς. Μέχρι το τέλος του πολέμου οι Ούστασε, υπό την ηγεσία του Πάβελιτς, είχαν εξοντώσει περίπου 30.000 Εβραίους, 29.000 Τσιγγάνους και 300.000 έως 600.000 Σέρβους.
Τα σχολικά βιβλία ιστορίας στη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας ανέφεραν 700.000 ως το συνολικό αριθμό των θυμάτων στο Γιασένοβατς. Αυτό προέκυψε από ένα υπολογισμό των δημογραφικών πληθυσμιακών απωλειών το 1946 (τη διαφορά μεταξύ του πραγματικού πληθυσμού μετά τον πόλεμο και εκείνου που θα υπήρχε, εάν συνεχιζόταν η προπολεμική αυξητική τάση). Στη συνέχεια αυτό χρησιμοποιήθηκε από τον Έντβαρντ Καρντέλι και το Μόσα Πιγιάντε στη διεκδίκηση πολεμικών αποζημιώσεων της Γιουγκοσλαβίας προς τη Γερμανία. Το Μουσείο Μνήμης του Ολοκαυτώματος των Ηνωμένων Πολιτειών αναφέρει:
Λόγω των διαφορετικών απόψεων και της έλλειψης τεκμηρίωσης οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των Σέρβων θυμάτων στην Κροατία κυμαίνονται ευρύτατα, από 25.000 έως πάνω από ένα εκατομμύριο. Τα πιο αξιόπιστα στοιχεία προσδιορίζουν τον αριθμό των Σέρβων που σκοτώθηκαν από τους Ούστασε μεταξύ 330.000 και 390.000. Η Περιοχή Μνήμης του Γιασένοβατς διατηρεί κατάλογο 83.145 ονόματα θυμάτων του Γιασένοβατς που συγκεντρώθηκαν από κυβερνητικούς αξιωματούχους του Βελιγραδίου το 1964, καθώς και ονόματα και βιογραφικά στοιχεία για τα θύματα που εντοπίστηκαν σε πρόσφατες έρευνες. Δεδομένου ότι η διαδικασία συγκέντρωσης ήταν ατελής εκτιμήθηκε ότι ο κατάλογος αντιπροσώπευε το 60% -75% του συνόλου των θυμάτων και συνεπώς ότι ο αριθμός όσων εξοντώθηκαν σε αυτό το συγκρότημα ήταν περίπου 80.000-100.000. Ο πρώην επικεφαλής της Περιοχής Μνήμης Σίμο Μπρνταρ εκτιμούσε τουλάχιστον 365.000 νεκρούς στο Γιασένοβατς. Οι αναλύσεις των στατιστικολόγων Βλάντιμιρ Ζέργιαβιτς και Μπόγκολιουμπ Κότσοβιτς ήταν παρόμοιες με εκείνες της Περιοχής Μνήμης. Σε ολόκληρη τη Γιουγκοσλαβία ο εκτιμώμενος αριθμός των θανάτων Σέρβων ήταν 487.000 σύμφωνα με τον Κότσοβιτς και 530.000 σύμφωνα με το Ζέργιαβιτς, από συνολικά 1.014.000 ή 1.027.000 θανάτους (αντίστοιχα). Ο Ζέργιαβιτς ανέφερε επίσης ότι 197.000 Σέρβοι άμαχοι σκοτώθηκαν στο NDH (78.000 ως φυλακισμένοι στο Γιασένοβατς και αλλού) καθώς και 125.000 Σέρβοι εμπόλεμοι.
Από περίπου 39.000 Εβραίους που ζούσαν στο έδαφος του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας τουλάχιστον 30.000 πέθαναν
Στρατόπεδα συγκέντρωσης
Η πρώτη ομάδα στρατοπέδων δημιουργήθηκε την άνοιξη του 1941 και περιλάμβανε:
Αυτά τα στρατόπεδα έκλεισαν τον Οκτώβριο του 1942. Το συγκρότημα Γιασένοβατς κατασκευάστηκε από τον Αύγουστο του 1941 έως τον Φεβρουάριο του 1942. Τα πρώτα δύο στρατόπεδα Κράπιε και Μπρλότσιτσα έκλεισαν τον Νοέμβριο του 1941. Τα τρία νεότερα στρατόπεδα συνέχισαν να λειτουργούν μέχρι το τέλος του πολέμου:
& Στάρα Γκράντισκα (Γιασένοβατς V) Υπήρχαν και άλλα στρατόπεδα:
Αριθμοί κρατουμένων:
Σxέσεις με την Καθολική Εκκλησία
Οι πολιτικές της Ούστασε εναντίον της Ορθοδοξίας συνδέονται εσφαλμένα με την «Ουνία» σε ορισμένους Ορθόδοξους κύκλους. Ο όρος αυτός δεν έχει χρησιμοποιηθεί από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία εκτός από την καταδίκη του από το Βατικανό το 1990. Η Ούστασε αντιπροσώπευε ένα ακραίο παράδειγμα «Ουνιτισμού», που βασιζόταν μάλλον στον εθνικισμό παρά στη θρησκεία. Υποστήριξε βίαιη επιθετικότητα ή ισχύ για να προσηλυτίσουν Ορθόδοξους πιστούς που μιλούσαν τη Σερβοκροατική στον Καθολικισμό. Η Ούστασε υποστήριξε τη θέση ότι η Ορθοδοξία, ως σύμβολο του Σερβικού εθνικισμού, ήταν ο μεγαλύτερος εχθρός της και δεν αναγνώρισε ποτέ την ύπαρξη Σερβικού λαού στα εδάφη της Κροατίας ή της Βοσνίας - αναγνωρίζουν μόνο «Κροάτες της Ανατολικής πίστης». Αποκαλούσε τους Βόσνιους Μουσουλμάνους «Κροάτες της Ισλαμικής πίστης», αλλά τους ανέχονταν και στην πραγματικότητα έλαβαν κάποια υποστήριξη από Βόσνιους Μουσουλμάνους κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπό τη μορφή της Μεραρχίας Χάντσαρ.
Στις 28 Απριλίου 1941 ο επικεφαλής της Καθολικής Εκκλησίας στην Κροατία, Αρχιεπίσκοπος Aλοίζιγε Στέπινατς, εξέδωσε δημόσια επιστολή προς υποστήριξη του νέου κράτους των Ούστασε και ζήτησε από τον κλήρο να προσευχηθεί για τον ηγέτη του Aντε Πάβελιτς. Και αυτό παρά το γεγονός ότι οι Ούστασε είχαν ήδη ανακοινώσει μια σειρά αντισερβικών και αντιεβραϊκών μέτρων και γνώριζε ότι ετοίμαζαν Φυλετικούς Νόμους Ναζιστικού τύπου, που υπέγραψε ο Πάβελιτς μόλις μετά από δύο ημέρες. Ενώ ο Στέπινατς διαμαρτυρήθηκε αργότερα για ορισμένες πολιτικές των Ούστασε και βοήθησε ορισμένους Εβραίους και Σέρβους, συνέχισε να υποστηρίζει δημοσίως το κράτος των Ούστασε μέχρι το τέλος του, υπηρέτησε ως Πολεμικός Εφημέριος του κράτους και το 1944 έλαβε ένα μετάλλιο από τον Πάβελιτς.
Η συντριπτική πλειοψηφία του καθολικού κλήρου στην Κροατία υποστήριξε την Ούστασε. Κάποιοι ιερείς, κυρίως Φραγκισκανοί, κυρίως, αλλά όχι μόνο, στην Ερζεγοβίνη και στη Βοσνία, συμμετείχαν οι ίδιοι στις θηριωδίες. Ιερείς όπως ο Ιβάν Γκουμπέρινα υπηρέτησαν ως σωματοφύλακες του Πάβελιτς, ενώ ο Ντιονίζιγε Γιούριτσεφ, υπεύθυνος για τον βίαιο προσηλυτισμό των Σέρβων στην κυβέρνηση των Ούστασε, έγραψε ότι δεν ήταν πλέον έγκλημα να σκοτώνουν επτάχρονα αν βρίσκονταν στον δρόμο του κινήματος των Ούστασε. Στην επισκοπική εφημερίδα του ο Αρχιεπίσκοπος του Σαράγεβο, Ιβάν Σάριτς, δημοσίευσε ότι η «απελευθέρωση του κόσμου από τους Εβραίους είναι ένα κίνημα για την ανανέωση της ανθρωπότητας». Στη Βοσνία οι Ούστασε κυβερνούσαν σε μεγάλο βαθμό μέσω του καθολικού κλήρου, με τον ιερέα Μπόζινταρ Μπράλο να υπηρετεί ως αντιπρόσωπός τους για τη Βοσνία.
Ο Μίροσλαβ Φιλίποβιτς ήταν Φραγκισκανός μοναχός (από το μοναστήρι Πετρίτσεβατς), που φέρεται να εντάχθηκε στην Ούστασε ως στρατιωτικός εφημέριος και στις 7 Φεβρουαρίου 1942 συμμετείχε στη σφαγή περίπου 2730 Σέρβων των γειτονικών χωριών, συμπεριλαμβανομένων περίπου 500 παιδιών. Φέρεται στη συνέχεια να απολύθηκε από το μοναχικό τάγμα του και να αποσχηματίστηκε, παρόλο που φορούσε το ιερατικό του ένδυμα όταν απαγχονίστηκε για εγκλήματα πολέμου. Έγινε Φρούραρχος του στρατόπεδο συγκέντρωσης του Γιασένοβατς, όπου του δόθηκε το προσωνύμιο «Fra Sotona» (Πατέρας Σατανάς) από τους Κροάτες συντρόφους του. Ο υπουργός Εξωτερικών της Κροατίας Μλάντεν Λόρκοβιτς το διατύπωσε ως εξής: «''Στην Κροατία μπορούμε να βρούμε λίγους πραγματικούς Σέρβους. Η πλειοψηφία των Πραβοσλάβων (Ορθόδοξων) είναι στην πραγματικότητα Κροάτες που αναγκάστηκαν από ξένους εισβολείς να δεχτούν την πίστη των άπιστων. Τώρα είναι καθήκον μας να τα επαναφέρουμε στη Ρωμαιοκαθολική κοινότητα.»''
Κατά τη διάρκεια του πολέμου το Βατικανό διατήρησε πλήρεις διπλωματικές σχέσεις με το κράτος της Ούστασε (δεχόμενο σε ακρόαση τον Πάβελιτς), με τον παπικό του νούντσιο στο Ζάγκρεμπ, την πρωτεύουσα της Κροατίας. Ο νούντσιος ενημερώθηκε για τις προσπάθειες προσηλυτισμού στον Καθολικισμό. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι Ούστασε που είχαν καταφέρει να διαφύγουν από τη Γιουγκοσλαβία (συμπεριλαμβανομένου του Πάβελιτς) μεταφέρθηκαν λαθραία στη Νότια Αμερική. Αυτό έγινε σε μεγάλο βαθμό μέσω μυστικών δικτύων, που τα λειτουργούσαν Καθολικοί ιερείς που είχαν προηγουμένως εξασφαλίσει θέσεις στο Βατικανό. Μερικά από τα πιο περιβόητα μέλη του Ιλλυρικού Κολλεγίου του Σαν Τζιρόλαμο στη Ρώμη που ενεπλάκησαν σε αυτά ήταν οι Φραγκισκανοί μοναχοί Κρούνοσλαβ Ντραγκάνοβιτς και Ντόμινικ Μάντιτς και ένας τρίτος με επώνυμο Πετράνοβιτς.
Ο Καρδινάλιος Aλοίζιγε Στέπινατς, Αρχιεπίσκοπος του Ζάγκρεμπ κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κατηγορήθηκε ότι υποστήριξε τους Ούστασε και δικαίωσε τους κληρικούς που συνεργάστηκαν μαζί τους και συνεπώς συμμετείχαν σε βίαιους προσηλυτισμούς. Ο Στέπινατς δήλωσε στις 28 Μαρτίου 1941, σημειώνοντας για τις πρώιμες προσπάθειες ένωσης Κροατών και τους Σέρβων:
''»Συνολικά οι Κροάτες και οι Σέρβοι είναι από δύο κόσμους, τον βόρειο πόλο και τον νότιο πόλο, ποτέ δεν θα μπορέσουν να συναντηθούν παρά μόνο με ένα θαύμα του Θεού. Το σχίσμα (μεταξύ της Καθολικής και της Ορθόδοξης Εκκλησίας) είναι το μεγαλύτερο ανάθεμα στην Ευρώπη, σχεδόν μεγαλύτερο από τον Προτεσταντισμό. Εδώ δεν υπάρχει ηθική, ούτε αρχή, ούτε αλήθεια, ούτε δικαιοσύνη, ούτε τιμιότητα». ''
Σύμβολα
Το σύμβολο των Ούστασε ήταν ένα κεφαλαίο μπλε γράμμα «U» μέσα σε ένα έμβλημα εκρηγνυόμενης χειροβομβίδας.
Η σημαία του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας ήταν οριζόντια τρίχρωμη κόκκινη-λευκή-μπλε με την ασπίδα του Ενθόσημου Κροατίας στη μέση και το U επάνω αριστερά. Το νόμισμά της ήταν το κούνα του NDH.
Χρήση από Σέρβους εθνικιστές
Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Σέρβοι ιστορικοί χρησιμοποίησαν την Ούστασε για να υποστηρίξουν ότι οι Σέρβοι αντιστάθηκαν στον Άξονα, ενώ οι Κροάτες και οι Βόσνιοι Μουσουλμάνοι τον υποστήριζαν ευρέως. Ωστόσο η Ούστασε δεν απέκτησε ποτέ μαζική υποστήριξη. Τη δεκαετία του 1980 Σέρβοι ιστορικοί παρήγαγαν πολλά έργα για τον αναγκαστικό προσηλυτισμό κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο των Σέρβων στον Καθολικισμό στην Κροατία των Ούστασε. Αυτές οι συζητήσεις μεταξύ των ιστορικών άρχισαν να γίνονται ανοιχτά εθνικιστικές και επίσης να εισέρχονται στα ευρύτερα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Οι ιστορικοί στο Βελιγράδι κατά τη δεκαετία του 1980, που είχαν στενές σχέσεις με την κυβέρνηση, πήγαιναν συχνά στην τηλεόραση τα βράδια για να συζητήσουν εφευρημένες ή πραγματικές λεπτομέρειες για τη γενοκτονία των Ούστασε εναντίον Σέρβων κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. ΟΙ Σέρβοι κληρικοί και εθνικιστές κατηγόρησαν όλους τους Κροάτες για εγκλήματα που διέπραξαν οι Ούστασε και για το σχέδιο γενοκτονίας του Σερβικού λαού. Αυτές οι προπαγανδιστικές δραστηριότητες αποσκοπούσαν στην αιτιολόγηση των προγραμματισμένων εγκλημάτων και της εθνο-δημογραφικής επέμβασης στην Κροατία
Σύγχρονη χρήση του όρου «Ούστασε»
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το κίνημα των Ούστασε χωρίστηκε σε διάφορες οργανώσεις και δεν υπάρχει επί του παρόντος κανένα πολιτικό ή παραστρατιωτικό κίνημα που να υποστηρίζει την κληρονομιά του ως «διάδοχό του». Ο όρος «Ούστασε» χρησιμοποιείται σήμερα υβριστικά για τον κροατικό υπερεθνικισμό. Χρησιμοποιείται επίσης μερικές φορές μεταξύ των Σέρβων για να περιγράψει τη σερβοφοβία ή γενικότερα να αμαυρώσει τους πολιτικούς αντιπάλους. Όταν η κυριαρχία του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς έφτανε στο τέλος του, ορισμένοι διαδηλωτές τον αποκαλούσαν «Ούστασα».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικιστικές οργανώσεις Κατηγορία:Φασισμός στην Κροατία Κατηγορία:Αντικομμουνιστικές οργανώσεις Κατηγορία:Κροάτες φασίστες
Στάδιο Κουαουτέμοκ
Το Στάδιο Κουαουτέμοκ (ισπανικά: Estadio Cuauhtémoc) βρίσκεται στο Πουέμπλα του Μεξικού είναι η έδρα της Πουέμπλα ΦΚ. Χτίστηκε το 1968 και χωράει 42,648 θεατές και έχει φιλοξενήσει δύο Παγκόσμια Κύπελλα ποδοσφαίρου: το 1970 και το 1986 που έλαβαν χώρα στο Μεξικό.
Το γήπεδο πήρε το όνομά του από τον Κουαουτέμοκ (ισπ. Cuauhtémoc), ο οποίος ήταν ο τελευταίος Αζτέκος αυτοκράτορας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στο Μεξικό Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1968 Κατηγορία:Κλουμπ Πουέμπλα Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1970
Εζεκίελ Γκαρέ
O Εζεκίελ Άνχελ Γκαρέ (γεννημένος στις 10 Νοεμβρίου 1981 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.
Καριέρα
O Εζεκίελ Γκαρέ έχει φορέσει την φανέλα πολλών συλλόγων στην Αργεντινή όπως η Αρχεντίνος Τζούνιορς, η Ουρακάν, η Τίγρε και η Χιμνάσια Χουχούι. Ο Γκαρέ έχει περάσει επίσης από την Ευρώπη καθώς έχει αγωνισθεί στην Πορτιμονένσε ΣΚ και τον Ηλυσιακό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηλυσιακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Ουρακάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αρχεντίνος Τζούνιορς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλμιράντε Μπράουν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κομισιόν ντε Ακτιβιδάδες Ινφαντίλες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσακαρίτα Τζούνιορς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χιμνάσια Χουχούι Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές]
Ντέιβιντ Χιουμ
Ο Ντέιβιντ Χιουμ (David Hume) (26 Απριλίου/7 Μαΐου 1711 – 25 Αυγούστου 1776) ήταν Σκωτσέζος φιλόσοφος, που επηρέασε την ανάπτυξη δύο σχολών φιλοσοφίας, του σκεπτικισμού και του εμπειρισμού. Υπήρξε εμπειριστής φιλόσοφος. Ο Τζον Λοκ, ο Τζωρτζ Μπέρκλεϋ και ο Χιουμ έπαιξαν μεγάλο ρόλο στο κίνημα του αγγλικού διαφωτισμού.
Γεννημένος στο Εδιμβούργο στις 7 Μαΐου 1711, ο Χιουμ μορφώθηκε κατ' οίκον και στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, στο οποίο εγγράφηκε σε ηλικία 12 ετών. Η υγεία του ήταν κακή λογω παχυσαρκίας και, αφού εργάστηκε για λίγο σε έναν εμπορικό οίκο στο Μπρίστολ, πήγε να ζήσει στη Γαλλία.
Η ζωή και το έργο του
Μετά την έκδοση της Πραγματείας, ο Χιουμ επέστρεψε στα οικογενειακά του κτήματα στο Μπεργουικσάιρ. Εκεί έστρεψε την προσοχή του στα προβλήματα ηθικής και πολιτικής οικονομίας και έγραψε τα Ηθικά και Πολιτικά Δοκίμια (2 τόμοι, 1741-42), τα οποία γνώρισαν άμεση επιτυχία. Απέτυχε όμως να εξασφαλίσει θέση καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, ίσως επειδή ακόμη και στην αρχή της καριέρας του θεωρείτο θρησκευτικά σκεπτικιστής. Ο Χιουμ διαδοχικά έγινε δάσκαλος του παράφρονα μαρκησίου του Ανναντέιλ και νομικός σύμβουλος στη βρετανική στρατιωτική εκστρατεία στη Γαλλία. Το έργο του Φιλοσοφικά Δοκίμια για την Ανθρώπινη Αντίληψη (αργότερα μετονομάστηκε Έρευνα για την Ανθρώπινη Αντίληψη) δημοσιεύτηκε το 1748. Το βιβλίο αυτό είναι ίσως το πιο γνωστό έργο του και αποτελεί ουσιαστικά μια συμπύκνωση της Πραγματείας.
Οι ιδέες του Χιουμ
Η φιλοσοφική θέση του Χιουμ επηρεάστηκε από τις ιδέες δυο Βρετανών φιλοσόφων, του Τζων Λοκ και του επισκόπου Τζωρτζ Μπέρκλεϋ. Και ο Λοκ και ο Μπέρκλεϋ έκαναν διάκριση ανάμεσα στον λόγο και στην αίσθηση. Ο Χιουμ όμως προχώρησε πιο πέρα, επιδιώκοντας να αποδείξει ότι ο λόγος και οι λογικές κρίσεις είναι απλώς συνήθεις συνειρμοί διακριτών αισθήσεων ή εμπειριών.
Μεταφυσική και επιστημολογία
Με ένα επαναστατικό βήμα στην ιστορία της φιλοσοφίας, ο Χιουμ απέρριψε τη βασική ιδέα της αιτιότητας, υποστηρίζοντας ότι «''ο λόγος δεν μπορεί να μας δείξει τη σύνδεση ενός αντικειμένου με ένα άλλο, αν και υποβοηθείται από την εμπειρία και την παρατήρηση της σύνδεσής τους σε όλες τις παρελθούσες περιπτώσεις. Συνεπώς, όταν ο νους περνά από την ιδέα ή εντύπωση ενός αντικειμένου στην ιδέα ή πεποίθηση ενός άλλου, τούτο δεν καθορίζεται από τον λόγο, αλλά από ορισμένες αρχές που συσχετίζουν τις ιδέες αυτών των αντικειμένων και τις συνενώνουν στη φαντασία''». Η απόρριψη της αιτιότητας εκ μέρους του Χιουμ υπονοεί απόρριψη των επιστημονικών νόμων, που είναι βασισμένοι στη γενική αντίληψη ότι ένα γεγονός κατ' ανάγκη προκαλεί ένα άλλο και εκ προβλέψεως πάντοτε θα το προκαλεί. Συνεπώς, σύμφωνα με τη φιλοσοφία του Χιουμ, η γνώση της ουσίας των γεγονότων είναι αδύνατη, αν και παραδεχόταν ότι στα πρακτικά ζητήματα οι άνθρωποι είναι υποχρεωμένοι να σκέπτονται με όρους αιτίας-αποτελέσματος και να υποθέτουν την αξιοπιστία των αντιλήψεών τους, γιατί διαφορετικά θα τρελαίνονταν. Δεχόταν επίσης την πιθανότητα της γνώσης των σχέσεων μεταξύ ιδεών, όπως είναι οι σχέσεις των αριθμών στα μαθηματικά. Η σκεπτικιστική προσέγγιση του Χιουμ αρνείται επίσης την ύπαρξη, τόσο της πνευματικής ουσίας που υπέθετε ο Μπέρκλεϋ, όσο και της "υλικής ουσίας" του Λοκ. Προχωρώντας πιο πέρα, ο Χιουμ αρνήθηκε και την ύπαρξη του ατομικού εαυτού, υποστηρίζοντας ότι επειδή οι άνθρωποι δεν έχουν μια σταθερή αντίληψη του εαυτού τους ως χωριστές οντότητες, «δεν είναι παρά ένα δεμάτι ή συλλογή διαφορετικών αντιλήψεων».
Ηθική
Στο πεδίο της ηθικής, ο Χιουμ υποστήριζε ότι η έννοια του ορθού και του εσφαλμένου δεν απορρέει από τον λόγο, αλλά προέρχεται από το ενδιαφέρον του καθενός μας για ευτυχία. Το ανώτατο ηθικό καλό, κατά την άποψή του, είναι η καλοσύνη, ένα ανιδιοτελές ενδιαφέρον για τη γενική ευδαιμονία της κοινωνίας, το οποίο ο Χιουμ θεωρούσε συνώνυμο με την ανθρώπινη ευτυχία.
Ως ιστορικός, ο Χιουμ απομακρύνθηκε από την παραδοσιακή χρονολογική απαρίθμηση πολέμων και κρατικών πράξεων και προσπάθησε να περιγράψει τις οικονομικές και διανοητικές δυνάμεις, που έπαιξαν ρόλο στην ιστορία της χώρας του. Το έργο του Ιστορία της Αγγλίας για πολύ καιρό θεωρούνταν κλασικό.
Η συμβολή του Χιουμ στην οικονομική θεωρία επηρέασε τον Σκωτσέζο φιλόσοφο και οικονομολόγο Άνταμ Σμιθ, καθώς και μεταγενέστερους οικονομολόγους. Στις ιδέες του Χιουμ περιλαμβανόταν η πεποίθηση ότι ο πλούτος δεν εξαρτάται από το χρήμα, αλλά από τα αγαθά, ενώ επίσης αναγνώριζε την επίδραση των κοινωνικών συνθηκών στην οικονομία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Το άρθρο βασίζεται σε κείμενο που δημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό Μετα-θέσεις .
Κατηγορία:Βρετανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Εμπειριστές Κατηγορία:Επιστημολόγοι Κατηγορία:Σκωτσέζοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Σκωτσέζοι ιστορικοί Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 18ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του Διαφωτισμού Κατηγορία:Φιλόσοφοι της επιστήμης Κατηγορία:Φιλόσοφοι της θρησκείας Κατηγορία:Φιλόσοφοι της τέχνης Κατηγορία:Σκώτοι φιλόσοφοι
Ελλάδιος
Το όνομα Ελλάδιος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Γραμματικοί και λόγιοι
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Παντελής Οικονόμου
Ο Παντελής Οικονόμου (γενν. στην Αθήνα, 20 Δεκεμβρίου 1950) είναι Έλληνας πολιτικός και πρώην αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1950. Είναι πτυχιούχος Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αθηνών και μεταπτυχιακό (Master of Science) στην Επιχειρησιακή Έρευνα (Operational Research) του Πανεπιστημίου του Σάσσεξ (University of Sussex). Έχει δεκαπέντε χρόνια επαγγελματικής δραστηριότητας ως διευθυντικό στέλεχος σε ελληνικές και ξένες επιχειρήσεις, ενώ τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται επαγγελματικά ως σύμβουλος επιχειρήσεων.
Διατέλεσε γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικής Πολιτικής και Άμυνας, μέλος των Επιτροπών Θεσμών και Διαφάνειας και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων. Ήταν επίσης Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας με το Κοινοβούλιο της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Σήμερα είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ. Το 2001 πρωτοστάτησε στην ίδρυση του πρώτου εσωκομματικού ρεύματος του κινήματος, των Ελλήνων Σοσιαλιστών, των οποίων είναι σήμερα εκπρόσωπος. Δραστηριοποιείται στους κόλπους της Ελληνικής Δημοκρατικής Εταιρίας (ΕΔΕΤ), χώρου πολιτικής διάσκεψης και δράσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Οικονομικών
Άγγελος Ακοτάντος
Ο Άγγελος Ακοτάντος ήταν Κρητικός αγιογράφος του 15ου αιώνα που ζούσε και εργαζόταν στην πόλη του βενετοκρατούμενου Χάνδακα (σημερινό Ηράκλειο). Ο Άγγελος Ακοτάντος αποτελεί σημαντικό μέλος της Κρητικής Σχολής.
Βιογραφία
Η περίοδος της καλλιτεχνικής δράσης του τοποθετείται ανάμεσα στο 1425 και το 1450, το έτος που πεθαίνει. Υπέγραφε τα έργα του με το όνομα «Χειρ Αγγέλου»· θεωρείται ως ο πρώτος βυζαντινός ζωγράφος που έκανε κάτι τέτοιο. Κατά τον Αγγελο Δεληβοριά, πρώην διευθυντή του Μουσείου Μπενάκη, «Ο Αγγελος υπογράφει τα έργα του, γιατί έχει συνείδηση της ποιότητας του έργου του, ενώ ταυτόχρονα μας εισάγει σε μια άλλη συνήθεια, την οποία υιοθετούν ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, ο Μιχαήλ Δαμασκηνός κ.ά.».
Στις αγιογραφίες του συνυπάρχουν οι αναζητήσεις της ζωγραφικής της Κωνσταντινούπολης (δεν αποκλείεται μάλιστα να διδάχθηκε από Κωνσταντινουπολίτες ζωγράφους) με την εκλεκτική υιοθέτηση στοιχείων της βενετσιάνικης ζωγραφικής.
Τα περισσότερα στοιχεία για τη ζωή του Αγγέλου πηγάζουν από τη διαθήκη του ζωγράφου την οποία συνέταξε το 1436 εν όψει ενός ταξιδιού του από τον Χάνδακα στην Κωνσταντινούπολη και η οποία βρίσκεται στο κρατικό αρχείο της Βενετίας. Η διαθήκη αυτή ξεκινάει ως εξής: ''«Διά την παράβασιν του προπάτορος Αδάμ πάντες παρεδόθημεν τω θανάτω και τη φθορά και ουδείς εστίν των ανθρώπων, ος ζήσεται και ουχ όψεται θάνατον. Διά τούτο καγώ ο Αγγελος Κοτάντος ο ζωγράφος, ως άνθρωπος θνητός και υπόχρεως τω θανάτω και μέλλων αποπλεύσαι εν Κωνσταντινουπόλει, διατάττομαι και την εμήν διαθήκην ποιώ εις τα εμά πράγματα και ούτως λέγω...»''.
Ήταν εύπορος, φιλάνθρωπος, ενώ το σπίτι και το εργαστήριό του βρίσκονταν πίσω από τη Βασιλική του Αγίου Μάρκου. Είχε μία κόρη, τη Βαρβάρα και δύο αδερφούς, τον Ιωάννη, ζωγράφο επίσης, και τον Θεόδωρο που ήταν σχολάρχης. Διατηρούσε σχέσεις με το Σιναϊτικό μετόχι της Αγίας Αικατερίνης στον Χάνδακα, όπως φαίνεται από δύο εικόνες τις οποίες κληροδότησε στο Μοναστήρι. Ήταν ένας ζωγράφος και όχι ένας τεχνίτης. Ένας εγγράµµατος που γράφει τη διαθήκη του μόνος του και ο οποίος διαθέτει πλούσια βιβλιοθήκη από την πώλησή της οποίας μετά το θάνατό του, θα προικίζονταν άπορα κορίτσια.
Ιδιαίτερη θέση στο έργο του Αγγελου Ακοτάντου κατέχουν οι εικόνες του Αγίου Φανουρίου κάποιες από τις οποίες τον απεικονίζουν να σκοτώνει δράκο έχοντας μεγάλη ομοιότητα με αυτές του Αγίου Γεωργίου. Κατά πάσα πιθανότητα η συγκεκριμένη επιλογή του Αγγέλου έγινε έπειτα από θαύμα κατά το οποίο ο Αγιος Φανούριος μεσολάβησε για την απελευθέρωση τριών Κρητικών από τους Τούρκους.
Το Μουσείο Μπενάκη παρουσίασε την έκθεση «Χειρ Αγγέλου. Ενας ζωγράφος εικόνων στη βενετοκρατούμενη Κρήτη» από τις 17 Νοεμβρίου έως τις 16 Ιανουαρίου 2011.
Ζωγραφικό Έργο
200px|μικρογραφία|δεξιά|Αγγέλου Ακοτάντου, Παναγία η Καρδιώτισσα (μεταξύ 1400-1450), Αθήνα, [[Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο.]] Στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας φυλάσσονται τέσσερις μεγάλες φορητές εικόνες του Αγγέλου Ακοτάντου με την υπογραφή ΧΕΙΡ ΑΓΓΕΛΟΥ: η Παναγία η Καρδιώτισσα (αρ. Τ. 1582), ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος (αρ. Τ. 2639), τα Εισόδια της Θεοτόκου (αρ. Λ. 209, ΣΛ. 208) και ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων Δρακοντοκτόνος (αρ. Λ. 335, ΣΛ. 285).
Η Παναγία η Καρδιώτισσα διακρίνεται για την πρωτοτυπία της σύνθεσης, καθώς συνδυάζει δημιουργικά παλαιότερους εικονογραφικούς τύπους. Εικονίζεται η Θεοτόκος να κρατά τον μικρό Χριστό στα δεξιά της κλίνοντας το κεφάλι στη στάση της Γλυκοφιλούσας και τείνοντας το αριστερό χέρι της στη χειρονομία της Οδηγήτριας που δείχνει στον πιστό τον δρόμο. Ο Χριστός ανοίγει τα χέρια για να αγκαλιάσει το πρόσωπο της Θεοτόκου και ακουμπά το πηγούνι του στο μάγουλό της ανασηκώνοντας το κεφάλι και το βλέμμα. Από τα ακάλυπτα πόδια του Χριστού κρέμεται το ένα σανδάλι αφήνοντας να φανεί το γυμνό πέλμα ως στοιχείο πάθους.
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές 2009
Οι βουλευτικές εκλογές του 2009 στη Βουλγαρία διεξήχθησαν στις 5 Ιουλίου. Στις εκλογές εκείνες, η Κεντροδεξιά κατήγαγε σημαντική νίκη επί του κυβερνώντος κόμματος. Το κόμμα GERB του δημάρχου της Σόφιας Μπόικο Μπορίσοφ εξασφάλισε ποσοστό 40,75% των ψήφων με βάση τα επίσημα αποτελέσματα μετά την καταμέτρηση του 76,67% των ψήφων. Το κυβερνών κόμμα του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Σεργκέι Στάνισεφ κέρδισε το 17,96% των ψήφων και ο φιλελεύθερος εταίρος του στην κυβέρνηση MDL (τουρκική μειονότητα) το 13,31%. Τρεις άλλοι σχηματισμοί εισήλθαν στο Κοινοβούλιο, μεταξύ των οποίων οι εθνικιστές του Άτακα με 9,33%, η Γαλάζια Συμμαχία, εταίρος του GERB, με 6,73%, και το λαϊκό κόμμα Τάξη, Νομιμότητα, Δικαιοσύνη (RZS) με 4,16%. Αντίθετα, δεν εξασφάλισε το απαιτούμενο όριο του 4% για να εισέλθει στη Βουλή το κόμμα του πρώην βασιλιά Συμεών Β΄. Ο νικητής των εκλογών και δήμαρχος της Σόφιας, Μπορίσοφ, δήλωσε ότι θα σχηματίσει κυβέρνηση σύντομα, καθώς ο συνασπισμός του εξασφάλισε στη βουλή 116 έδρες έναντι 40 έδρες για τους σοσιαλιστές.
Εκλογές με απλή αναλογική
right|400px|thumb|Κατανομή ψήφων ανά εκλογική περιφέρεια
Πλειοψηφική ψήφος
Υπάρχουν 31 εκλογικές περιφέρειες που αντιστοιχούν στις 28 επαρχίες της Βουλγαρίας με επιπλέον 3 που προορίζονται για τις πολυπληθείς πόλεις Σόφια και Πλόβντιβ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές
Σαϊχαντουλάαν
Το Σαϊχαντουλάαν (Сайхандулаан, Ωραία ζεστασιά) είναι σουμ (επαρχία) της περιφέρειας Ντορνογκοβί στην νοτιοανατολική Μογγολία. Το 2009 είχε 1217 κατοίκους.. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1255 μέτρων. Απέχει 394 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της χώρας, το Ουλάν Μπατόρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Μογγολίας
BDSM
Το BDSM είναι μια μορφή ερωτικών προτιμήσεων και διαπροσωπικών σχέσεων που περιλαμβάνουν την συναινετική χρήση δεσμών, τον έντονο ερεθισμό των αισθήσεων και την εμπλοκή σε φαντασιακά παιχνίδια ρόλων και εξουσίας.
Ο όρος BDSM είναι ένα σύνθετο αρκτικόλεξο που αντιπροσωπεύει τις έξι αγγλικές λέξεις "Bondage, Discipline, Dominance, Submission, Sadism, and Masochism", οι οποίες μεταφράζονται σε δυάδες ως "''Δεσμά & Πειθαρχία" (B/D), "Κυριαρχία & Υποταγή" (D/s), "Σαδισμός & Μαζοχισμός" (S/M). Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα ευρύ φάσμα ερωτικών δραστηριοτήτων και συμπεριφορών συναινούντων ενηλίκων. Παράλληλα περιγράφει και διάφορες μορφές διαπροσωπικών σχέσεων, αλλά παράλληλα και κάποιες ξεχωριστές υποκουλτούρες και τάσεις που εκφράζονται μέσα από αυτό.''
Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του BDSM είναι το γεγονός πως οι δραστηριότητες και οι σχέσεις που λαμβάνουν χώρα μέσα στο πλαίσιο του χαρακτηρίζονται από το γεγονός πως οι συμμετέχοντες συνήθως αναλαμβάνουν συμπληρωματικούς, αλλά άνισους ρόλους. Οι συμμετέχοντες που έχουν ένα ενεργητικό ρόλο, που ελέγχουν τη δραστηριότητα ή ασκούν ερωτικό έλεγχο πάνω στους άλλους ονομάζονται Κυριαρχικοί. Οι συμμετέχοντες που αναλαμβάνουν τον παθητικό ρόλο, που είναι αποδέκτες της δραστηριότητας ή ελέγχονται από του παρτενέρ τους, είναι γνωστοί ως Bottom ή υποτακτικοί. Τα άτομα που εναλλάσσονται ανάμεσα στους δύο ρόλους, είτε σε διαφορετικές σχέσεις, είτε μέσα στην ίδια σχέση, ονομάζονται Switch (που μεταφράζεται αδόκιμα ως "Διακόπτης" από τα Αγγλικά).
Βασικές αρχές
thumb|Γυναίκα δεμένη στον τοίχο με δεσμά. thumb|Άνδρας δεμένος με χειροπέδες στο κρεβάτι, με κλειστά τα μάτια.
Ο όρος BDSM έχει γίνει ένας γενικός όρος που περιγράφει ένα ευρύ φάσμα ερωτικών δραστηριοτήτων και συμπεριφορών συναινούντων ενηλίκων.
Οι όροι που χρησιμοποιείται για τους διαφορετικούς ρόλους έχουν λεπτές διαφορές, αλλά γενικά οι όροι "κυριαρχικός" και "υποτακτικός" είναι εκείνοι που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν τους δύο πιο βασικούς ρόλους στο BDSM. Οι κυριαρχικοί είναι εκείνοι που είναι φυσικά ενεργοί ή ελέγχουν την δραστηριότητα και τους παρτενέρ τους. Οι υποτακτικοί είναι εκείνοι που δέχονται τη φυσική δραστηριότητα ή τον έλεγχο του Κυριαρχικού. Παράλληλα, χρησιμοποιούνται και δύο άλλοι αγγλικοί όροι Top και Bottom.
Η αλληλεπίδραση ανάμεσα στους δύο παρτενέρ, είτε αυτή είναι φυσική δραστηριότητα, είτε πνευματική κυριαρχία, αφορά κυρίως την παράδοση του υποτακτικού μέλους στο κυριαρχικό, είναι τυπικά γνωστή ως "ανταλλαγή εξουσίας". Αυτό μπορεί να γίνεται είτε στο πλαίσιο μιας σύντομης συνάντησης, είτε στο πλαίσιο μιας πιο μακροχρόνιας σχέσης Κυριαρχίας/υποταγής (D/s).
Οι φυσικές και πνευματικές δραστηριότητες μέσα στο πλαίσιο του BDSM λαμβάνουν χώρα σε ένα συγκεκριμένο τόπο και χρόνο, στον οποίο συμφωνούν και τα δύο μέρη και είναι τυπικά γνωστή ως "παιχνίδι" ή "συνεδρία" ή στα αγγλικά "session".
Τα μέρη που συμμετέχουν σε αυτές τις δραστηριότητες τυπικά την απολαμβάνουν, παρόλo που αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν την πρόκληση πόνου, τον εξευτελισμό ή τον περιορισμό, που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως δυσάρεστες εμπειρίες υπό κανονικές συνθήκες. Παράλληλα, μέσα σε μια συνεδρία μπορεί να υπάρχει και σεξουαλική επαφή, είτε αυτή είναι κολπική, είτε στοματική, είτε πρωκτική, αλλά κάτι τέτοιο δεν είναι πάντα αναγκαίο και αυτοσκοπός.
Ασφάλεια, λογική και συναίνεση
Οι βασικές αρχές για την άσκηση του BDSM απαιτούν πως θα πρέπει να πραγματοποιείται από υπεύθυνους συντρόφους, με την δική τους θέληση και συναίνεση, με τρόπο όσο γίνεται πιο ασφαλή. Από τη δεκαετία του 1980 αυτές οι βασικές αρχές περιγράφονται από τη φιλοσοφία "Ασφάλεια, λογική και συναίνεση", γνωστό ως ΑΛΣ ή SSC από το αγγλικό "Safe, Sane & Consensual". Αυτό σημαίνει πως όλα όσα γίνονται μέσα στο πλαίσιο του BDSM βασίζονται πάνω σε μια ασφαλή, λογική και συναινετική συμπεριφορά από όλα τα μέρη που εμπλέκονται στη δραστηριότητα. Αυτή η αμοιβαία συναίνεση θέτει ένα ξεκάθαρο και κάθετο νομικό και ηθικό διαχωρισμό ανάμεσα στο BDSM και σε βίαια εγκλήματα όπως η σεξουαλική επίθεση ή η οικογενειακή βία.
Συναίνεση
Η συναίνεση είναι το πιο σημαντικό κομμάτι του BDSM. Η συναίνεση και η συμμόρφωση μέσα στο πλαίσιο του BDSM μπορεί να δοθεί μόνο από άτομα που είναι σε θέση να κρίνουν τα πιθανά αποτελέσματα της δραστηριότητας αυτής. Για να υπάρχει συναίνεση θα πρέπει να υπάρχει και σχετική πληροφόρηση (που περιλαμβάνει την κατεύθυνση της συνεδρίας, τους πιθανούς κινδύνους, τη χρήση λέξης ασφαλείας ("safeword" και ποιο θα είναι αυτή κ.α.) Επίσης θα πρέπει το άτομο να είναι σε ηλικία συναίνεσης και να έχει την πνευματική ικανότητα να κρίνει από μόνο του. Η συναίνεση και η κατανόηση που προκύπτουν από μια ανάλογη διαδικασία, συχνά περιγράφεται με την θέσπιση ορίων, μιας συμφωνίας για το τι μπορεί να λάβει χώρα στο παιχνίδι και τι δεν μπορεί.
Ασφάλεια
Πέρα από τις γενικές συμβουλές σχετικά με το ασφαλές σεξ, οι συνεδρίες BDSM συχνά χρειάζονται περισσότερες προφυλάξεις από το λεγόμενο vanilla sex (δηλαδή τη σεξουαλική συμπεριφορά χωρίς στοιχεία BDSM).
Για να διασφαλιστεί η συναίνεση στις δραστηριότητες σχετικές με το BDSM, είναι συχνό φαινόμενο να υπάρχουν διαπραγματεύσεις πριν το παιχνίδι, ειδικά ανάμεσα σε συντρόφους που δεν γνωρίζονται πολύ καλά. Αυτές οι διαπραγματεύσεις σχετίζονται με τα συμφέροντα και τις φαντασιώσεις κάθε ενός από τους συντρόφους και σκοπό έχουν να δημιουργήσουν ένα κοινό πλαίσιο. Αυτού του είδους οι συζητήσεις είναι πολύ κοινές στο BDSM και είναι κάτι που χαρακτηρίζει τις συνεδρίες που γίνονται μέσα στο πλαίσιο του.
Λέξεις ασφαλείας
thumb|right|250px|Χρήση χειροπέδων και δεσμών αντίχειρα στα πόδια, μαζί με Τροχό Wartenberg
Γενικά, θα πρέπει να είναι δυνατό σε κάθε μέρος που συναινεί να μπορεί να ανακαλέσει τη συναίνεση του ανά πάσα στιγμή. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση προκαθορισμένων λέξεων ασφαλείας, οι οποίες χρησιμοποιούνται για να μεταβάλουν ή να σταματήσουν τη δραστηριότητα. Οι λέξεις ασφαλείας δεν αφορούν μόνο το υποτακτικό μέρος, αλλά και το κυριαρχικό, καθώς τα όρια του δεύτερου πρέπει να είναι και αυτά σεβαστά.
Ο μη σεβασμός της λέξης ασφαλείας θεωρείται σοβαρό παράπτωμα στο χώρο του BDSM και μπορεί εύκολα να μεταβάλει μια ερωτική συναινετική κατάσταση σε ένα έγκλημα [8] καθώς το υποτακτικό μέρος ανακαλεί ρητά την συναίνεση του για οποιαδήποτε δραστηριότητα που θα συντελεστεί μετά από τη χρήση της λέξης ασφαλείας.
Όσοι συμμετέχουν στο BDSM πρέπει να κατανοούν κάποιες βασικές αρχές ασφαλείας. Για παράδειγμα, πρέπει να μπορούν να αναγνωρίζουν με ποιο τρόπο θα μπορούσαν να υποστούν βλάβη κάποια μέρη του σώματος, όπως νεύρα και αιμοφόρα αγγεία με σύσφιξη ή με ποιο τρόπο μπορεί το δέρμα να σημαδευτεί και να δημιουργηθεί ουλή. Η σωστή χρήση μαστιγίων, βιτσών ή καμιτσικιών εξαρτάται από τις γνώσεις και δεξιότητες του Κυριαρχικού, και από τις βασικές γνώσεις ανατομίας, και κάνουν τη διαφορά μεταξύ μιας ικανοποιητικής συνεδρίας για τον υποτακτικό και μιας ιδιαίτερας δυσβάσταχτης εμπειρίας, που μπορεί να εμπεριέχει ακόμα και σωματική βλάβη.
Η ευρύτατη γκάμα από διαφορετικά ερωτικά αξεσουάρ και από τεχνικές φυσικού και ψυχολογικού ελέγχου συχνά απαιτούν μια καλή γνώση των λεπτομερειών που σχετίζονται με τις ξεχωριστές συνεδρίες, όπως η ανατομία, η φυσική και η ψυχολογία. Είναι πολύ σημαντικό για κάποιον να μπορεί να αναγνωρίζει τα σημάδια που εμφανίζει ένα άλλο άτομο όταν παθαίνει πανικό ή φρικάρει, με στόχο να τα αποφεύγει. Τέτοιου είδους απώλειες ψυχολογικής ισορροπίας είναι συχνές σε περιπτώσεις αισθητηριακών ή συναισθηματικών φορτίσεων. Είναι πολύ σημαντικό σε τέτοιες περιπτώσεις να παρακολουθείτε τέτοιες αντιδράσεις με το καλό του συντρόφου σας κατά νου και να συνεχίσετε ή να σταματήσετε και να προσφέρετε φροντίδα ανάλογα.
Σύμβολα
thumb|Η σημαία eather Pride, ένα σύμβολο του BDSM και της φετιχιστικής υποκουλτούρας. thumb|Τρισκελές - Μια παραλλαγή που αποτελεί το πιο γνωστό σύμβολο του BDSM.
Τα αντικείμενα και το στυλ που σχετίζονται με το BDSM και τα φετίχ έχουν διαδοθεί ευρέως στην καθημερινή ζωή των δυτικών κοινωνιών από διάφορους παράγοντες, όπως είναι η μόδα, η μουσική Heavy Metal, η υποκουλτούρα Goth, οι τηλεοπτικές σειρές επιστημονικής φαντασίας, αλλά συχνά δεν συνδέεται συνειδητά με την BDSM υποκουλτούρα από τους περισσότερους. Αυτά τα αντικείμενα και το στυλ περιοριζόταν κυρίως στην Punk και τη BDSM υποκουλτούρα στη δεκαετία του 1990, όμως έκτοτε έχει εξαπλωθεί σε ευρύτερα κομμάτια των δυτικών κοινωνιών.
Η σημαία υπερηφάνειας Leather Pride είναι ένα σύμβολο για την υποκουλτούρα για τα δερμάτινα και επίσης χρησιμοποιείται ευρέως στο BDSM. Στην ηπειρωτική Ευρώπη, το Δακτυλίδι Ο, είναι πολύ διαδεδομένο μεταξύ των επαγγελματιών του BDSM. Το Τρισκελές BDSM, είναι ένα κοινό σύμβολο της υποκουλτούρας BDSM στις αγγλόφωνες χώρες και κοινότητες.
Η Σημαία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων BDSM, προορίζεται να αντιπροσωπεύσει την πεποίθηση ότι οι άνθρωποι των οποίων η σεξουαλικότητα ή η προτίμηση σε σχέση, περιλαμβάνουν Δεσμά και Πειθαρχία, Κυριαρχία και υποταγή, ή Σαδισμό και Μαζοχισμό (BDSM) αξίζουν τα ίδια ανθρώπινα δικαιώματα όπως όλοι οι άλλοι και δεν πρέπει οι συναινούντες ενήλικες να υφίστανται διακρίσεις επειδή ασκούν το BDSM. Η σημαία είναι εμπνευσμένη από τη σημαία Υπερηφάνειας και το έμβλημα του BDSM, αλλά προορίζεται να εκπροσωπήσει  ειδικά την έννοια των Δικαιωμάτων του BDSM. Η συγκεκριμένη σημαία δεν εμπεριέχει τους περιορισμούς των άλλων σημάτων κατά της εμπορικής χρήσης. Έχει σχεδιαστεί για να είναι αναγνωρίσιμη από ανθρώπους που γνωρίζουν τι σημαίνει η Σημαία Υπερηφάνειας Leather Pride ή το Τρισκελές του BDSM, σαν κάτι που έχει να κάνει με το BDSM. Επίσης, ο στόχος είναι να είναι ένα διακριτό σύμβολο είτε αυτό αναπαράγεται με χρώμα, είτε με μαύρο και άσπρο (ή άλλο ζεύγος χρωμάτων).
Βασικές έννοιες
Bondage - Δεσμά / Δέσιμο Σύνολο τεχνικών που εφαρμόζεται σε άτομο υποτακτικού ή μαζοχιστικού προσανατολισμού, με σκοπό τον περιορισμό κινήσεων ή έλεγχο βιολογικών λειτουργιών (π.χ. ενούρηση, αναπνοή, κ.λ.π.) πάντα μέσα σε πλαίσια συναίνεσης και ασφάλειας.
Bottom Γενικός όρος που δηλώνει άτομο συνήθως - αλλά όχι υποχρεωτικά - υποτακτικού προσανατολισμού (sub, slave), το οποίο αποτελεί παθητικό μέλος σαδομαζοχιστικής συνεδρίας (session) σε δεδομένο χώρο και χρόνο. Top Γενικός όρος που δηλώνει κατά κανόνα - αλλά όχι υποχρεωτικά - άτομο κυριαρχικού προσανατολισμού (Dom/me, Master, Mistress) που αναλαμβάνει τον έλεγχο εντός συγκεκριμένης συνεδρίας σε δεδομένο χώρο και χρόνο. Υποσημείωση: Οι όροι Top και bottom είναι επί το πλείστον δηλωτικοί ρόλων σε συγκεκριμμένες δράσεις (συνεδρίες, public plays, κ.λ.π.) παρά το συνηθισμένο φαινόμενο να επιλέγονται από πολλά άτομα ως status, κάτι το οποίο αποτελεί καθιερωμένη de facto πρακτική στο BDSM lifestyle.
Collar - Κολάρο Περιλαίμιο, συνήθως κατασκευασμένο από δέρμα ή μέταλλο που δηλώνει κτήση του φέροντος ατόμου, από συγκεκριμένο Κτήτορα (Dom/me, Master / Mistress).
Discipline Κάθε ενέργεια ή μεθοδική εφαρμογή ενεργειών η οποία αποσκοπεί στην εκπαίδευση ενός υποτακτικού ατόμου, στη διδαχή κωδίκων συμπεριφοράς, κανόνων και πρωτοκόλλων σύμφωνα με τις επιθυμίες και εντολές του κυριαρχικού μέλους D/s ή M/s σχήματος. Μπορεί να επιβάλλεται είτε με την επιβολή πόνου/περιορισμών ή τιμωρίας, είτε μέσω νοητικής πειθούς, είτε παντοιοτρόπως. Dom, Domme - Κυριαρχικός/η Το άτομο που έχει την εξουσία και τον έλεγχο επί ενός υποτακτικού ατόμου. Συνώνυμο : Top, συνηθέστερα όταν πρόκειται για περιστασιακές συνεδρίες (sessions). Domination and submission, D/s, D&s - Κυριαρχία και υποταγή, Κ/υ Η συναινετική ενδυνάμωση, αλληλοσυμπλήρωση του ενός μέλους μίας σχέσης από το άλλο με σκοπό την ερωτική κορύφωση. Η Κυριαρχία και η υποταγή θεωρούνται τα ψυχολογικά και αισθηματικά ερείσματα του σαδομαζοχισμού (SM). Παρατήρηση: Τόσο σε φιλολογικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο δεν συνηθίζεται αναφορά στην έννοια της κυριαρχίας χωρίς την υποταγή και το αντίστροφο.
Fetish - Φετίχ - Φετιχισμός Αντικείμενο ή μέρος του σώματος (δέρμα, λάτεξ, υποδήματα, πόδια, κ.λ.π.) που προκαλεί αισθήματα έλξης, αισθησιασμού ή και ερωτικά, υποκαθιστώντας το συνήθη παράγοντα δημιουργίας τέτοιων συναισθημάτων, δηλαδή τον άνθρωπο. - Φετιχισμός, η διαρκής τάση του φετιχιστή προς αυτή την κατεύθυνση. Foot fetish - Podophilia Ο σεξουαλικός ερεθισμός από τα πόδια, η αναγωγή των ποδιών σε φετίχ. Gor Ονομασία του φανταστικού πλανήτη Gor, προερχόμενη από σειρά βιβλίων του John Norman. Gorean Όρος που προέρχεται από τα βιβλία του John Norman. Επιρροές από αυτή τη φαντασιακή κουλτούρα σκλάβων και αφεντάδων δημιούργησαν ένα δημοφιλές παιχνίδι ρόλων (Role Play) με έντονα θεατρικά στοιχεία (κοστούμια, συμπεριφορές, πρωτόκολλα, κ.λ.π.) με φανατικούς θιασώτες ανάμεσα στις τάξεις των σαδομαζοχιστών. Humiliation - Εξευτελισμός Παιγνιώδης υποτίμηση, εξευτελισμός, ταπείνωση που μπορεί να αποτελεί μέρος του ερωτικού παιχνιδιού. Παραδόξως, όταν στο σαδομαζοχισμό χρησιμοποιείται με τον κατάλληλο τρόπο μπορεί να αποβεί ικανός παράγοντας για να αποκτήσει ένα άτομο την αυτοεκτίμηση του μέσα από την ενίσχυση της σεξουαλικότητας του. Σημαντική αποσαφήνιση: Περιπτώσεις κακόβουλης επιθετικότητας στην αυτοεκτίμηση ή τη σεξουαλικότητα ενός ατόμου ή απόπειρες χειραγώγησης του ηθικού του, θεωρούνται κακοποίηση και ουδεμία σχέση έχουν με σαδομαζοχιστικές, D/s, M/s πρακτικές. Limit - Όριο Το σημείο πέρα από το οποίο κανένα μέλος μίας BDSM συνεδρίας δεν συναινεί να προχωρήσει. Μπορεί να είναι μία συγκεκριμένη δραστηριότητα στην οποία κάποιο άτομο δεν μπορεί να ανταπεξέλθει, ή διαπιστώνει ότι παύει να λειτουργεί σε σχέση με το παιχνίδι. Μπορεί επίσης να είναι ένα οριακό σημείο όπου το άτομο παύει να απολαμβάνει ή να ικανοποιείται, ή δεν μπορεί πλέον να ανταπεξέλθει ψυχολογικά. Τα όρια διαφέρουν από άτομο σε άτομο και από κατάσταση σε κατάσταση και ενώ συνήθως τίθενται από τα bottom μέλη μιας συνεδρίας δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κυρίως αφορούν τα Top. Masochism - Μαζοχισμός Η δυνατότητα, ροπή, ανάγκη του ατόμου να αντλεί απόλαυση - ικανοποίηση από τον πόνο. Master, Mistress Συνώνυμα των Dom/Domme με έμφαση στην κτήση ενός υποκειμένου σε υποταγή/σκλαβιά (submission/slavery). Συνηθέστερα χρησιμοποιείται για να δηλώσει στενότερες σχέσεις μεταξύ κυριαρχικού και υποτακτικού ατόμου ή στην καθομιλουμένη του BDSM για να υποδηλώσει το κυριαρχικό εκείνο άτομο που κατέχει εμπειρία, τεχνικές και μέσα. Mentor - Μέντορας Δάσκαλος, Σύμβουλος. Ανεξάρτητα από προσανατολισμό (κυριαρχικό ή υποτακτικό) ένας BDSMer θα χρειαστεί τα φώτα του, ή τουλάχιστον θα ήταν σοφό να το κάνει. Mind games - Παιχνίδια νοητικής επιβολής - Τεχνική κυριαρχίας όπου ο έλεγχος επιβάλλεται κυρίως με νοητικές μεθόδους, όπως για παράδειγμα ο εξευτελισμός (humiliation ) και δευτερευόντως με σωματική επιβολή (π.χ. bondage ) ή επιβολή πόνου. Αποσαφήνιση: Ό όρος παραπέμπει επίσης (σε μη BDSM-ικό επίπεδο) στη μη συναινετική ψυχολογική χειραγώγηση με σκοπούς αλλότριους της θέλησης του υποκειμένου. Η αντιδιαστολή είναι σαφής.
PE, Power Exchange - Ανταλλαγή ισχύος Ευρύτερα αποδεκτός όρος, δηλωτικός παιχνιδιών όπου γίνεται ανταλλαγή ελέγχου και ισχύος με φορά από το υποτακτικό άτομο προς το κυριαρχικό, σε δεδομένο χώρο και χρόνο. Όταν αυτό συμβαίνει επί μακρόν χρησιμοποιείται ο όρος ΤΡΕ. TPE - Total Power Exchange Μία σχέση στην οποία ένα άτομο παραδίδει τον έλεγχο σε άλλο άτομο για αόριστο χρόνο και καθορίζεται από το γεγονός ότι οι ρόλοι είναι σταθεροί και αμετάβλητοι.