cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δέλτα του Ιραουάντι
Οικοσυστήματα
Η καθαρότητα του νερού βρίσκεται εντός της αλκαλικής κατάστασης του pH λόγω πρώιμων φυσικών και ανεπαρκούς ελέγχου του περιβάλλοντος. Τα Ριζοφόρα ή λάμου και το ντάνι είναι τα κύρια είδη βλάστησης του δέλτα. Επιπλέον, ο έλεγχος των ζιζανίων είναι λιγότερο δραστικός. Η Καταστροφή των ριζοφόρων και η αποψίλωση των δασών στην παράκτια περιοχή λόγω του Κυκλώνα Ναργκίς θέτει τη περιοχή σε μεγαλύτερο κίνδυνο στο μέλλον.
Νησιά
Τα κύρια νησιά περιλαμβάνουν τα Χαϊνγκγί Κιούν, Λέιτ Κιούν, (Νησί της Χελώνας), Πγιν Σαλού Κιούν και Μεϊνμαχλά Κιούν.
Πόλεις
Οι κύριες πόλεις του δέλτα περιλαμβάνουν τις ακόλουθες: Μπογκάλε, Μαουμπίν, Μγιαούνγκμια, Μουλμεϊνγκιούν, Παντανάου, Παθέιν, Πιάπον, Ντεντάγιε μέχρι το Τουάντε και Κιάουκταν.
Κανάλια
Εκτός από το Κανάλι Τουάντε που κατασκευάστηκε κατά τη περιόδου της αποικιοκρατίας, δεν υπάρχει εκτεταμένο σύστημα άρδευσης ή κανάλι μεταφοράς νερού. Το κανάλι Τουάντε είναι πολύ ευεργετικό για την επικοινωνία και το εμπόριο του δέλτα μέσα από τη μεταφορά νερού με τη Γιανγκόν. Ως εκ τούτου ο πολιτισμός του Δέλτα μετατοπίστηκε προς τη Γιανγκόν, με την επιρροή του να εμφανή σε μέρη και προϊόντα, όπως η αγορά Μπογκάλε, το τέταρτο Μόρτιν, το τέταρτο Γιάι Κιάου, τα εστιατόρια Ντανούμπιου, το Παθέιν Χαλάουα (χαλβάς), τα χαλιά Τίνφιου από το Παντανάου και την ομπρέλα του Παθέιν.
Ιστορία
Η περιοχή του δέλτα παραδοσιακά κατοικήθηκε από τους Μον. Πολιτικά, τα Βιρμανικά βασίλεια βορειότερα του ποταμού Ιραουάντι ήλεγχαν τη περιοχή του δέλτα από τα μέσα του 11ου αιώνα στο μεγαλύτερο μέρος του με λίγες εξαιρέσεις. Ο έλεγχος της εύφορης περιοχής ανεστράφη στα βασίλεια των Μον με έδρα το Μπάγκο από τον 13ο έως τον 16ο αιώνα (1287-1539) και εν συντομία κατά τον 18ο αιώνα (1747-1757).
Το δέλτα ήταν επίσης η πρώτη περιοχή της Βιρμανίας όπου οι Βρετανοί ανέλαβαν τον έλεγχό του. Οι Βρετανοί κατέλαβαν το Χαϊνγκγί Κιούν ή Νήσος Νεγκρές το 1753, αφού οι Μον αντιστάθηκαν στο αίτημά τους να δημιουργήσουν μια θέση εμπορικών συναλλαγών. Ο βιρμανός βασιλιάς Αλαουνγκπάγια παραχώρησε το νησί στους Βρετανούς το 1757, αλλά ανακατέλαβε το νησί το 1759 με τη βία, όταν ο βασιλιάς ένιωθε ότι είχε προδοθεί από τους Βρετανούς στον πόλεμο κατά των Μον. Η μάχη του Ντανούμπιου το 1825 στο δέλτα ήταν η τελευταία μεγάλη στάση των Βιρμανών κατά την προέλαση των Βρετανικών δυνάμεων στον Πρώτο Αγγλοβιρμανικό Πόλεμο (1824-1826). Το δέλτα καταλήφθηκε από τους Βρετανούς στον Δεύτερο Αγγλοβιρμανικό Πόλεμο του 1852 και έγινε μέρος της Βρετανικής Βιρμανίας.
Η Βρετανική αποικιακή διοίκηση αποξήρανε τα έλη και τους βάλτους που κυριαρχούσαν στην περιοχή και έχτισε φράγματα και αναχώματα, ξεκινώντας από το 1861 για την καλλιέργεια ρυζιού, καθώς οι Βιρμανοί άρχισαν να μεταναστεύουν νότια στη Βρετανική Βιρμανία αναζητώντας πράσινα λιβάδια. Σήμερα υπάρχουν 1.300 χλμ μεγάλων αναχωμάτων στο δέλτα για να προστατεύσει τα 600.000 εκτάρια της γης ορυζώνων.
Κάτοικοι
Η περιοχή του δέλτα κατοικείται από αγροτικές και αλιευτικές κοινότητες σε αρκετά χωριά, εκτός από τις πόλεις των αγορών, ενώ οι περισσότερες βρίσκονται κατά μήκος των κύριων ποταμών. Με 100 άτομα ανά τ.χλμ., είναι μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της χώρας με πληθυσμό 3.5 εκατομμυρίων κατοίκων. Οι τρέχοντες κάτοικοι περιλαμβάνουν, εκτός από τους Μον και Βιρμανούς, μια πλειοψηφία των Πούο Καγίν.
Οικονομία και ανάπτυξη
Η περιοχή είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός ρυζιού της Μιανμάρ. Έτσι, η υποδομή οδικών μεταφορών έχει αναπτυχθεί σημαντικά κατά τη δεκαετία του 1990 και του 2000. Στα δύο τρίτα της συνολικής καλλιεργήσιμης γης καλλιεργείται ρύζι αποδίδοντας περίπου 2.000–2.500 κιλά ανά εκτάριο. Η αλιεία διεξάγεται από μικρές βάρκες και άλλα μέσα. Η αλιεία γαρίδων και η συγκομιδή αυγών χελώνας είναι επίσης σημαντικές εμπορικές δραστηριότητες. Και τα δύο απειλούνται από την απώλεια των μαγκρόβιων δασών όπως η εκκαθάριση της γης για καλλιέργειες. Καθώς η επικοινωνία σε όλο το δέλτα είναι ευκολότερη μέσω υδάτων, σχεδόν κάθε νοικοκυριό διαθέτει ένα σκάφος και μεγάλες πόλεις όπως οι Μπογκάλε, Μαουλαμγινεγκιούν και Μγιαούνγκμια εξυπηρετούνται από ατμόπλοιο.
Μνημεία εθνικής κληρονομιάς και φυσικά καταφύγια
Το καταφύγιο Μεϊνμαχλά Κιούν είναι χώρος εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς καθώς και φυσικός βιότοπος για πολλά μαγκρόβια δάση και διάφορα είδη θαλάσσιας ζωής. Στη πραγματικότητα, το δελφίνι του Ιραουάντι (Orcaella brevirostris) δεν είναι ιθαγενές στη περιοχή του Δέλτα, αλλά λαμβάνει το όνομά του από τον ποταμό. Είναι γνωστό ότι αυτά τα θαλάσσια δελφίνια εισέρχονται στα ποτάμια της νοτιοανατολικής Ασίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Μιανμάρ
Στυλιανός Πελεκανίδης
Ο Στυλιανός Πελεκανίδης (1909-1980) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος βυζαντινής αρχαιολογίας και καθηγητής πανεπιστημίου.
Βίος
Γεννήθηκε το 1909 στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης. Εισήλθε το 1923 στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1923 και αποφοίτησε το 1931 λαμβάνοντας το σχετικό δίπλωμα και αναγορευθείς σε διδάσκαλος της ορθοδόξου θεολογίας το 1935 φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στην κλασική και Βυζαντινή αρχαιολογία, στις 13 Ιουλίου 1939 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Βερολίνου με διατριβή Die fruhchristlichen Fuβbodenmosaiken Griechenlands (Τα παλαιοχριστιανικά ψηφιδωτά δάπεδα της Ελλάδος ). Τον Μαιο του 1943 διορίστηκε στη θέση του έφορου Βυζαντινών Αρχαιοτήτων στη Θεσσαλονίκη. Υπήρξε μέλος της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας, της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και του Βυζαντινού νεοελληνικού Ινστιτούτου του Παλέρμου Πέθανε στις 28 Μαΐου 1980.
Τιμητικές διακρίσεις
Τιμήθηκε με από την Ελληνική Πολιτεία με το Χρυσό Σταυρό του Φοίνικα, από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως με τον Χρυσόν Σταυρόν της Χιλιετηρίδος του Αγίου Όρους και από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης με το Βραβείο Χέρντερ (1973).
Πηγές
Κατηγορία:Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Φοίνικα
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι Κατηγορία:Έλληνες βυζαντινολόγοι Κατηγορία:Αποδέκτες του Βραβείου Χέρντερ
Καλκανόβατος
thumb|Νεαρός καλκανόβατος Ο καλκανόβατος (επιστημονική ονομασία: Raja clavata ) είναι είδος σαλαχιού της οικογένειας Ραγιείδες.
Κατανομή
Βρίσκεται στα παράκτια ύδατα της Ευρώπης και στις ακτές του Ατλαντικού της δυτικής Αφρικής και της Μεσογείου Θάλασσας της Βόρειας Αφρικής. Είναι ιθαγενές πιθανόν τόσο νότια όσο η Ναμίμπια και η Νότια Αφρική.
Ο καλκανόβατος είναι ίσως ένα από τα πιο κοινά σαλάχια που συναντούν οι δύτες.
Βιότοπος
Ο καλκανόβατος βρίσκεται συνήθως σε ιζηματογενείς βυθούς όπως λάσπη, άμμος ή χαλίκια σε βάθη μεταξύ 10-60 μέτρα. Τα νεαρά ψάρια τρέφονται με μικρά καρκινοειδή, ιδιαίτερα αμφίποδα και γαρίδες βυθού. τα ενήλικα τρέφονται με καβούρια, γαρίδες και μικρά ψάρια.
Περιγραφή
Όπως όλα τα σαλάχια, ο καλκανόβατος έχει πεπλατυσμένο σώμα με φαρδιά θωρακικά πτερύγια που μοιάζουν με φτερά. Το σώμα έχει σχήμα χαρταετού με μακριά, ακανθώδη ουρά. Η ράχη καλύπτεται από πολλές ακανθώδεις ακανθες, όπως και η κάτω πλευρά στα μεγαλύτερα θηλυκά.
Τα ενήλικα ψάρια μπορούν να φτάσουν το ένα μέτρο σε μήκος, αν και τα περισσότερα είναι μικρότερα από 85 εκατοστά. Αυτό το σαλάχι μπορεί να ζυγίζει από 2 έως 4 κιλά.
Τα χρώματά τους ποικίλλουν από ανοιχτό καφέ έως γκρι με πιο σκούρες μεγάλες κηλίδες και πολλές μικρές πιο σκούρες κηλίδες και κίτρινα μπαλώματα. Μερικές φορές τα κίτρινα μπαλώματα περιβάλλονται από μικρές σκούρες κηλίδες. Η κάτω πλευρά είναι κρεμώδης-λευκή με γκριζωπό περιθώριο. Όταν απειλούνται μπορεί να φαίνονται μαύρα.
Στα σεξουαλικά ώριμα ψάρια, μερικές από τις άκανθες είναι πεπαχυμμένες με βάσεις που μοιάζουν με κουμπιά. Αυτές είναι ιδιαίτερα καλά αναπτυγμένες στις ουρές και τις ράχες των σεξουαλικά ώριμων θηλυκών.
Κύκλος ζωής
Είναι ωοτόκο πολύανδρο είδος. Τα ζευγαρωμένα αυγά τοποθετούνται και εναποτίθενται σε ρηχή άμμο, λάσπη, βότσαλο ή χαλίκι. Έως και 170 αυγοθήκες μπορούν να γεννηθούν από ένα μόνο θηλυκό το χρόνο, με μέση γονιμότητα περίπου 48-74 αυγά. Στη βορειοδυτική Ευρώπη, οι αυγοθήκες τοποθετούνται την άνοιξη και στη Μεσόγειο τον χειμώνα και την άνοιξη. Οι αυγοθήκες είναι επιμήκεις κάψουλες με άκαμπτα μυτερά κέρατα στις γωνίες, που η καθεμία περιέχει ένα έμβρυο. Οι κάψουλες έχουν μήκος 5,0-9,0 εκατοστά χωρίς τα κέρατα και πλάτος 3,4-6,8 cm. Οι αυγοθήκες είναι αγκυρωμένες με αυτοκόλλητη μεμβράνη.
Τα έμβρυα τρέφονται αποκλειστικά με κρόκο. Οι αυγοθήκες εκκολάπτονται μετά από περίπου 4-5 μήνες και τα νεογνά έχουν μήκος περίπου 11-13 εκ.
Η περίοδος ζευγαρώματος είναι από τον Φεβρουάριο έως τον Σεπτέμβριο, με κορύφωση τον Ιούνιο. Τα ενήλικα παρατηρήθηκε ότι σχηματίζουν συσσωματώσεις του ιδίου φύλου κατά την περίοδο ζευγαρώματος με τα θηλυκά να μετακινούνται σε πιο ρηχά παράκτια νερά περίπου ένα μήνα πριν από τα αρσενικά. Το ζευγάρωμα δεν συμβαίνει στη Βαλτική Θάλασσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Είδη προ απειλής (NT) Κατηγορία:Χονδριχθύες
Σπύρος Ζαγοραίος
Ο Σπύρος Ζαγοραίος (23 Ιουνίου 1928 - 20 Οκτωβρίου 2014) ήταν Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Άγιο Αρτέμιο (Γούβα) του Παγκρατίου στις 23 Ιουνίου 1928. Σε ηλικία 13 ετών έχασε σε ατύχημα το αριστερό του χέρι, όταν έσκασε μια χειροβομβίδα την ώρα που έπαιζε με συμμαθητές του στην Αγία Παρασκευή της Αττικής. Ασχολήθηκε με το λαϊκό τραγούδι και ξεχώρισε με τη φωνή του. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1952 από την Αθήνα και μετά δούλεψε στη Θεσσαλονίκη. Για πολλά χρόνια συνεργάστηκε με την Καίτη Γκρέυ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 άρχισε να τον συνοδεύει στο τραγούδι η σύζυγος του Ζωή Μοσχονησιώτη.
Πραγματοποίησε πολλές συναυλίες στην Ελλάδα και σε χώρες του εξωτερικού που ζουν Έλληνες. Κυκλοφόρησαν δεκάδες δίσκοι του. Έως και τα τελευταία χρόνια της ζωής του εξακολουθούσε την καλλιτεχνική του δραστηριότητα στο Αιγάλεω Αττικής όπου διέμενε και είχε δημιουργήσει το λαϊκό κέντρο "Εντελαμαγκέν". Πέθανε σε ηλικία 86 ετών στις 20 Οκτωβρίου 2014. Η νεκρώσιμη ακολουθία του πραγματοποιήθηκε στο Γ΄ Νεκροταφείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Η Πεντάμορφη και το Τέρας
Το Η Πεντάμορφη και το Τέρας (γαλλικά: La Belle et la Bête) είναι ένα παραμύθι της Γαλλίδας μυθιστοριογράφου της Γκαμπριέλ-Σουζάν Μπαρμπό ντε Βιλενέβ και εκδόθηκε το 1741, στο La Jeune Américaine et les contes marins. Η μεγάλη ιστορία της, συμπυκνώθηκε, ξαναγράφτηκε και επανεκδόθηκε το 1756, από την Ζαν-Μαρί Λεπρένς ντε Μπωμόν, στο Magasin des enfants, η οποία κατέληξε να είναι η πιο διαδεδομένη έκδοσης του παραμυθιού. Μερικές από τις παλαιότερες ιστορίες που επηρεάστηκε ήταν το Cupid and Psyche, του Λούκιου Απουλήιου, καθώς και το The Pig King, του Τζιοβάνι Φρανσέσκο Στραπαρόλα.
Πλοκή
Μερικά χρόνια μετά, ο έμπορος ακούει ότι ένα από τα εμπορικά πλοία που είχε στείλει έχει φθάσει πίσω στο λιμάνι, έχοντας ξεφύγει από την καταστροφή των άλλων πλοίων. Προτού φύγει, ρωτάει τα παιδιά του αν επιθυμούν να τους φέρει δώρα. Ο γιος ζητάει οπλισμό και άλογα για κυνήγι, ενώ οι μεγαλύτερες κόρες του ζητάνε ρούχα, κοσμήματα, και τα καλύτερα φορέματα μιας και νομίζουν ότι ο πλούτος του επανήλθε. Η Πεντάμορφη δε ζητάει τίποτα παρά να είναι ο πατέρας της ασφαλής, αλλά όταν επιμένει να της αγοράσει δώρο, ικανοποιείται με την υπόσχεση ενός τριαντάφυλλου όπως κανένα άλλο στη χώρα. Ο έμπορος, απεγνωσμένος, διαπιστώνει ότι το φορτίο του πλοίου του έχει κατασχεθεί, για να πληρώσει τα χρέη του, αφήνοντάς τον αδέκαρο και ανίκανο να αγοράσει τα δώρα των παιδιών του.
Για αρκετούς μήνες, η Πεντάμορφη βιώνει μια ζωή γεμάτη χλιδή στο παλάτι του Τέρατος, κάθε επιθυμία της ικανοποιείται από αόρατους υπηρέτες, ο πλούτος για τη διασκέδασή της δεν έχει τέλος και μια ατελείωτη ποικιλία από θεσπέσια πολυτελή ρούχα για να φορέσει. Τελικά, αναπολεί το σπίτι της και ικετεύει το Τέρας να την αφήσει να επισκεφθεί την οικογένειά της. Της το επιτρέπει υπό τον όρο ότι θα επιστρέψει ακριβώς μια εβδομάδα. Η Πεντάμορφη συναινεί και ξεκινάει το ταξίδι της για το σπίτι μαζί με έναν μαγεμένο καθρέπτη και ένα δακτυλίδι. Ο καθρέπτης της επιτρέπει να βλέπει τι συμβαίνει πίσω στο κάστρο του Τέρατος και το δακτυλίδι της επιτρέπει να επιστρέψει αμέσως στο κάστρο όταν θα το γυρίσει τρεις φορές γύρω από το δάκτυλό της. Οι μεγαλύτερες αδελφές της εντυπωσιάζονται όταν τη βρίσκουν καλο-ταϊσμένη και ντυμένη με πολυτελή ρούχα. Η Πεντάμορφη προσπαθεί να μοιραστεί μαζί με τις αδελφές της τις υπέροχες ρόμπες και κοσμήματα που της έδωσε το Τέρας, αλλά στο άγγιγμα των αδελφών της μετατρέπονται σε κουρέλια, και αποκαθίστανται όταν επιστρέφουν στην Πεντάμορφη, μιας και το Τέρας τα έδωσε μόνο για εκείνην. Η αδελφές της διακατέχονται από ένα κύμα ζήλιας όταν ακούνε την ευτυχισμένη της ζωή στο κάστρο, και ακούγοντας ότι πρέπει να επιστρέψει στο Τέρας μια συγκεκριμένη μέρα, την ικετεύουν να μείνει άλλη μια μέρα στο σπίτι, βάζοντας ακόμη κρεμμύδια στα μάτια τους, για να φανεί ότι κλαίνε. Ελπίζουν ότι το Τέρας θα θυμώσει με την Πεντάμορφη που αθέτησε την υπόσχεσή της και θα τη φάει ζωντανή. Η καρδιά της Πεντάμορφης συγκινείται από την ψεύτικη ένδειξη αγάπης των αδελφών της και συμφωνεί να μείνει άλλη μια μέρα.
Η Πεντάμορφη αρχίζει να αισθάνεται ένοχη για την αθέτηση της υπόσχεσής της στο Τέρας και χρησιμοποιεί τον καθρέπτη για να δει τι κάνει στο κάστρο. Τρομοκρατείται όταν διαπιστώνει ότι το Τέρας κείτεται μισοπεθαμένο από σπαραγμό κοντά στους θάμνους με τα τριαντάφυλλα όπου ο πατέρας της μάδισε το τριαντάφυλλο, και χρησιμοποιεί κατευθείαν το δακτυλίδι, για να επιστρέψει στο Τέρας.
Η Πεντάμορφη κλαίει πάνω από το Τέρας, του λέει ότι τον αγαπάει. Όταν ένα δάκρυ πέφτει πάνω του, το Τέρας μεταμορφώνεται στον όμορφο πρίγκιπα των ονείρων της Πεντάμορφης. Ο Πρίγκιπας την ενημερώνει ότι καιρό πριν μια νεράιδα τον μεταμόρφωσε σε απαίσιο κτήνος και ότι μόνο αν έβρισκε την αληθινή αγάπη, παρά την ασχήμια του, θα μπορούσε να σπάσει η κατάρα. Εκείνος και η Πεντάμορφη παντρεύονται και ζουν για πάντα μαζί ευτυχισμένοι.
Η εκδοχή της Βιλενέβ
Η αρχική ιστορία της Βιλενέβ συμπεριλαμβάνει στοιχεία που η Μπωμόν παραλείπει. Κατά κύριο λόγο, το παρελθόν της Πεντάμορφης και του Τέρατος δίδεται. Το Τέρας ήταν ένας πρίγκιπας που έχασε τον πατέρα του σε νεαρή ηλικία, και που η μητέρα του διεξήγαγε πόλεμο, για να υπερασπιστεί το βασίλειό του. Η βασίλισσα τον άφησε στη φροντίδα μιας κακιάς νεράιδας, που προσπάθησε να τον αποπλανήσει όταν ενηλικιώθηκε, και όταν εκείνος αρνήθηκε, τον μεταμόρφωσε σε κτήνος. Η ιστορία της Πεντάμορφης αποκαλύπτει ότι δεν είναι στην πραγματικότητα κόρη εμπόρου, αλλά γόνος ενός βασιλιά και μιας καλής νεράιδας. Η μοχθηρή νεράιδα προσπάθησε να σκοτώσει την Πεντάμορφη, ώστε να παντρευτεί τον βασιλιά πατέρα της, και η Πεντάμορφη μπήκε στη θέση της νεκρής κόρης του εμπόρου, για να την προστατέψει. Επίσης η Βιλενέβ έδωσε στο κάστρο περίτεχνη μαγεία, η οποία ήταν δυσδιάκριτη στα πιο ζωτικά κομμάτια της. Η Μπωμόν μείωσε σημαντικά το πλήθος των χαρακτήρων και απλοποίησε την ιστορία σε μια σχεδόν αρχέτυπη λιτότητα.
Σχολιασμός
Ο ακαδημαϊκός Αντρέας Χάμπουργκερ τόνισε πως το σχέδιο του Τέρατος στην ταινία του 1946 "Η Πεντάμορφη και το Τέρας" (La Belle et la Bête) του Ζαν Κοκτώ, ήταν εμπνευσμένο από το πορτραίτο του Πέτρους Γκονσάλβους, ενός ανθρώπου από την Τενερίφη που υπέφερε από υπερτρίχωση, προκαλώντας μια ανώμαλη ανάπτυξη μαλλιών στο πρόσωπό του και σε άλλα σημεία, και που ήταν υπό την προστασία του Γάλλου βασιλιά και παντρεύτηκε μια όμορφη Παριζιάνα γυναίκα ονόματι Κατρίν..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικά παραμύθια
Άννα Κοκκίνου (Αυστραλία)
Η Άννα Κοκκίνου (3 Αυγούστου 1958) είναι Αυστραλίδα σκηνοθέτρια ταινιών και τηλεόρασης και σεναριογράφος ελληνικής καταγωγής. Η Κοκκίνου γεννήθηκε στη Μελβούρνη και, πριν από την καριέρα της στον κινηματογράφο, εργάστηκε ως δικηγόρος στον βιομηχανικό τομέα. Η Κοκκίνου έχει σκηνοθετήσει μέχρι το 2020 τρεις ταινίες μεγάλου μήκους και δύο μικρού μήκους. Έχει κερδίσει πολυάριθμα βραβεία για τις ταινίες της, καθώς και τηλεοπτικές εκπομπές όπως το The Secret Life of Us και το The Time of Our Lives.
Η Guardian έγραψε, για το έργο της: «Το κινηματογραφικό έργο της Κοκκίνου είναι από τα πιο σκληρά στον αυστραλιανό κινηματογράφο».
Η Κοκκίνου συνειδητοποίησε ότι ήταν ομοφυλόφιλη σε ηλικία 15 ετών. Σε μια συνέντευξή του στους στουςLA Times είπε: «Πέρασα από μια μακρά διαδικασία για να το αποδεχθώ, και αυτό δεν ήταν εύκολο, αλλά δεν νομίζω ότι είναι εύκολο για κανέναν».
Αν και η Κοκκίνου δηλώνει ανοιχτά λεσβία, απορρίπτει τον χαρακτηρισμό «λεσβιακή σκηνοθέτρια». Στην ίδια συνέντευξη LA Times είπε, «Έχω την ικανότητα να εκπροσωπώ όλα τα είδη χαρακτήρων στην οθόνη και να λέω μια ποικιλία ιστοριών με όλα τα είδη χαρακτήρων με έναν συναρπαστικό και ενδιαφέρον τρόπο για το ευρύτερο δυνατό κοινό».
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστραλοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Ελληνοαυστραλοί
Ένωση Εκπαιδευτικών Εικαστικών Μαθημάτων
Η Ένωση Εκπαιδευτικών Εικαστικών Μαθημάτων είναι το επιστημονικό μη κερδοσκοπικό σωματείο των εικαστικών καλλιτεχνών, πτυχιούχων Σχολών Καλών Τεχνών, που διδάσκουν τέχνη στην εκπαίδευση.
Ίδρυση και σκοποί
Γενικός σκοπός της Ένωσης (ΕΝ.ΕΚ.Ε.Μ.) είναι η προαγωγή και ανάπτυξη της παρεχόμενης καλλιτεχνικής παιδείας και η ανάπτυξη νέων διδακτικών μεθόδων για τη διδασκαλία της τέχνης, ώστε να ανοίξουν οι δρόμοι της τέχνης σε όλους ανεξαιρέτως τους μαθητές. Παράλληλα εργάζεται για την ευρύτερη προβολή του καλλιτεχνικού έργου των μελών της, τόσο του ατομικού που επιτελούν ως καλλιτέχνες, όσο και ως εκπαιδευτικοί με στόχο την αισθητική καλλιέργεια μαθητών και κοινού.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Επαγγελματικές ενώσεις στην Ελλάδα Κατηγορία:Τέχνες στην Ελλάδα Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Ελλάδα
Θεωρία του Holland
Διεθνώς υπάρχουν αρκετές επιστημονικές θεωρίες που επιχειρούν να συνδυάσουν επιμέρους προσωπικότητες, προτιμήσεις, κλίσεις, ενδιαφέροντα, ταλέντα, ικανότητες και δεξιότητες ανθρώπων με διάφορα επαγγέλματα.
Η πλέον διαδεδομένη και αποδεκτή διεθνώς θεωρία του Τζον Χόλλαντ καταγραφεί έξι τύπους ανθρώπινης προσωπικότητας, (realistic, investigative, artistic, social, enterprising, conventional). Ο πρακτικός, ο ερευνητικός, ο καλλιτεχνικός, ο κοινωνικός, ο επιχειρηματικός και ο συμβατικός, είναι οι έξι τύποι στους οποίους κατηγοριοποίησε την προσωπικότητα ο Τζον Χόλλαντ. Οι έξι αυτοί τύποι, συνδέονται και περιβάλλονται από αντίστοιχα και ομώνυμα εργασιακά περιβάλλοντα. Επιπλέον στο πλαίσιο της θεωρίας διευκρινίζεται ότι κάθε άνθρωπος είναι ικανός για περισσότερα από ένα επαγγέλματα.
Κάθε άνθρωπος διακρίνεται για ορισμένα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του, που λείπουν από κάποιον άλλο και το αντίθετο. Ο καθένας μοιάζει με άλλους, αλλά και διαφέρει απ’ αυτούς.
Τα τεστ επαγγελματικού προσανατολισμού, ο κατάλογος αντιστοίχησης επαγγελμάτων, άρα και η μεθοδολογία υλοποίησης του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού στα στο χώρο των ΚΕ.ΣΥ.Π. και των ΓΡΑ.Σ.Ε.Π. στηρίζεται στο μοντέλο του Τζον Χόλλαντ.
Πρακτικός - Ρεαλιστικός (Realistic)
Τα άτομα που υπάγονται στον πρακτικό τύπο, είναι πρακτικοί και ρεαλιστές, εσωστρεφείς, απόλυτοι και δογματικοί, εύρωστοι και επίμονοι, ενώ στις ενέργειές τους είναι αποτελεσματικοί, μεθοδικοί, προσγειωμένοι και συνήθως ευθείς και ειλικρινείς. Διαθέτουν τεχνικές, μηχανολογικές, και χειρωνακτικές ικανότητες, χειρίζονται με επιδεξιότητα εργαλεία, μηχανικά συστήματα και ηλεκτρονικό εξοπλισμό και συνήθως στρέφονται σε τεχνικά, τεχνολογικά, μηχανολογικά και κατασκευαστικά επαγγέλματα.
Το υπερκείμενο εργασιακό περιβάλλον τούς προσανατολίζει σε εργασίες με πρακτικό, τεχνικό και συχνά υπαίθριο προσανατολισμό, με άμεσα ορατό αποτέλεσμα, καθώς και στην ανάπτυξη παραδοσιακών αξιών που έχουν σχέση με την εξουσία και τις οικονομικές απολαβές. Επαγγέλματα που ταιριάζουν με τον ίδιο τύπο είναι, μεταξύ άλλων, ο πολιτικός μηχανικός, ο μηχανολόγος-μηχανικός, ο χημικός-μηχανικός, ο γεωλόγος, ο μηχανικός μεταλλείων, ο γεωπόνος, ο ελεγκτής εναέριας κυκλοφορίας ο ιχθυολόγος, ο δασολόγος, ο ηλεκτρονικός-πληροφορικός λογισμικού κλπ.
Ερευνητικός (Investigative)
Στον ερευνητικό τύπο υπάγονται άτομα με ευρηματική, ανήσυχη, δημιουργική και κριτική σκέψη, με ιδιαίτερη κλίση στις επιστήμες και την έρευνα. Είναι ανεξάρτητοι, πολυσύνθετοι και διανοούμενοι ως χαρακτήρες, ευρηματικοί, παρατηρητικοί, έως και περίεργοι. Διαθέτουν αναλυτικές, συνθετικές ικανότητες και διακατέχονται από ριζοσπαστική, κριτική και επικριτική διάθεση, είναι εσωστρεφείς, μάλλον απαισιόδοξοι, επιφυλακτικοί και μετριόφρονες.
Το υπερκείμενο εργασιακό περιβάλλον τούς συνδέει με δραστηριότητες που συνεπάγονται τη συστηματική και καινοτόμο έρευνα, την κατανόηση και τον έλεγχο των φυσικών, βιολογικών, πολιτιστικών και κοινωνικών φαινομένων.
Ο ερευνητικός τύπος θα μπορούσε να διαχωριστεί σε δύο υποτύπους: α) τον ερευνητικό–θετικό τύπο, με ιδιαίτερες προτιμήσεις και δεξιότητες προς τα μαθηματικά, τη φυσικοχημεία, την τεχνολογία και τα συναφή επαγγέλματα και β) τον ερευνητικό-γραμματικό τύπο, με ροπή προς τις γλωσσικές και γραμματικές δεξιότητες, τις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες και τα αντίστοιχα επαγγέλματα και θέσεις εργασίας
Καλλιτεχνικός (Artistic)
Οι καλλιτεχνικοί τύποι είναι πολύπλοκοι χαρακτήρες, ευαίσθητοι, ατίθασοι και αφηρημένοι, χωρίς τάξη, δυσπροσάρμοστοι και συναισθηματικοί. Είναι εκδηλωτικοί, παρορμητικοί και ευφάνταστοι, συχνά αναποτελεσματικοί αλλά και αυθεντικοί, ιδεαλιστές και ρομαντικοί. Προσανατολίζονται σε ελεύθερες, αφηρημένες και μη συστηματικές δραστηριότητες και προφανώς ενδιαφέρονται και κλίνουν προς τα καλλιτεχνικά επαγγέλματα.
Κοινωνικός (Social)
Όσοι υπάγονται στον κοινωνικό τύπο, είναι κατά κύριο λόγο φιλικοί, συνεργάσιμοι, ευγενείς, εξωστρεφείς, ευχάριστοι, θερμοί και ζωντανοί χαρακτήρες, συνήθως υπομονετικοί, αλληλέγγυοι, εξυπηρετικοί και συγκαταβατικοί. Αναπτύσσουν καλές σχέσεις με τρίτους, διαθέτουν πειθώ, παρέχουν τη συνδρομή τους σε όσους τη χρειάζονται και εμπλέκονται σε δραστηριότητες που συνεπάγονται τις δημόσιες σχέσεις, την επικοινωνία, την πληροφόρηση, την εκπαίδευση, τη θεραπεία, την αλληλεγγύη και την πρόνοια. Το υπερκείμενο εργασιακό περιβάλλον τούς οδηγεί στο να αναπτύσσουν δεξιότητες επικοινωνίας, κατανόησης και συνεργασίας.
Οι κοινωνικοί τύποι θα μπορούσαν να διαχωριστούν σε δύο υποτύπους: α) τους κοινωνικούς-εξωστρεφείς και τους κοινωνικούς-αλληλέγγυους. Οι πρώτοι χαρακτηρίζονται από δεξιότητες δημοσίων σχέσεων, ικανότητες πωλήσεων και προσωπικής ανέλιξης, η κοινωνικότητά τους δηλαδή συνδυάζεται με σκοπούς, στόχους και προσωπικές φιλοδοξίες. Συναφή επαγγέλματα είναι του στελέχους δημοσίων σχέσεων, του νοσηλευτή, του πωλητή, του δημοσιογράφου, του ψυχολόγου.
Οι δεύτεροι χαρακτηρίζονται περισσότερο από «αλληλέγγυα κοινωνικότητα», από ιδεαλισμό, συναισθηματισμό, γενναιοδωρία, ανθρωπισμό ή ακόμη και αυτοθυσία και ταιριάζουν περισσότερα σε επαγγέλματα εκπαίδευσης, πρόνοιας, υγείας, περίθαλψης, ανθρώπινης συνεργασίας και αλληλεγγύης γενικότερα.
Επισημαίνεται και εδώ ότι επιμέρους χαρακτηριστικά της κάθε προσωπικότητας, όπως τα παραπάνω, μπορεί να ενυπάρχουν ταυτόχρονα σε κλιμακούμενες αναλογίες, σε διάφορα άτομα.
Επιχειρηματικός (Enterprising)
Στον επιχειρηματικό τύπο υπάγονται άτομα που διαθέτουν ηγετικές ικανότητες, άνθρωποι που είναι φιλόδοξοι, κυριαρχικοί, ενεργητικοί, ανταγωνιστικοί, κοινωνικοί, αισιόδοξοι, αποφασιστικοί και δημιουργικοί. Επιπλέον, μπορεί να χαρακτηριστούν ως επίμονοι, απόλυτοι, ανήσυχοι, δραστήριοι, εξωστρεφείς, ενθουσιώδεις, ριψοκίνδυνοι, επινοητικοί, δυναμικοί, γενναίοι, αλλά και συχνά εγωκεντρικοί, επιθετικοί και αυταρχικοί.
Το υπερκείμενο εργασιακό περιβάλλον τούς οδηγεί στην ανάπτυξη επιχειρημάτων αλλά και μεθόδων πειθούς και χειραγώγησης τρίτων, ενώ θεωρούν τους εαυτούς τους δημοφιλείς, και γεμάτους αυτοπεποίθηση. Συχνά κρίνουν τον κόσμο απλουστευμένα και συμβατικά, με βάση το κοινωνικό κύρος και την εξουσία.
Είναι προφανές ότι οι επιχειρηματικοί τύποι ταιριάζουν με διευθυντικές και ηγετικές θέσεις και επαγγέλματα, όπου ενυπάρχει οικονομική διάσταση, επιχειρηματικότητα και δυνατότητες ιεραρχικής ανέλιξης π.χ του τραπεζικού και του εμπόρου..
Συμβατικός - Οργανωτικός (Conventional)
Οι συμβατικοί τύποι αποδέχονται τον καθιερωμένο τρόπο ζωής, τις αποδεκτές αξίες της κοινωνίας και την υφιστάμενη ιεραρχία εξουσίας, είναι αφοσιωμένοι, ευσυνείδητοι με ανεπτυγμένο ιδιαίτερα το αίσθημα της οικονομίας. Είναι επιμελείς, ευπροσάρμοστοι, πειθαρχημένοι, προσεκτικοί, τακτικοί, πρακτικοί, ακριβείς, ψύχραιμοι, συνεργάσιμοι, αξιόπιστοι, συχνά δογματικοί και εσωστρεφείς, ευσυνείδητοι, μεθοδικοί και οργανωτικοί.
Τα άτομα που υπάγονται στον τύπο αυτό, προσανατολίζονται σε δραστηριότητες που χαρακτηρίζονται από τάξη, ακρίβεια και μεθοδικότητα. Το υπερκείμενο εργασιακό περιβάλλον τούς οδηγεί σε καθιερωμένες επαναλαμβανόμενες εργασίες που απαιτούν πειθαρχία, υπολογιστικές, λογιστικές, υπαλληλικές και επιχειρηματικές ικανότητες. Ταιριάζουν με επαγγέλματα όπως ο στρατιωτικός, ο γραμματέας, ο επόπτης, ο αστυνομικός, ο δημόσιος ή ο διπλωματικός υπάλληλος, το στέλεχος επιχειρήσεων, ο βιβλιοθηκονόμος, ο συμβολαιογράφος, ο λογιστής κλπ.
Επισημαίνεται ότι συνδυασμοί προσωπικότητας που αντιστοιχούν σε εργασιακούς ρόλους είναι συνδυασμός περισσότεροι του ενός.
Το εξάγωνο του Χόλλαντ
Για την εύρεση της συγγένειας των διάφορων τύπων, ο Τζον Χόλλαντ έχει αναπτύξει ένα σχήμα εξαγώνου, γνωστό και ως «εξάγωνο του Χόλλαντ», σύμφωνα με το οποίο οι ομοιότητες και οι διαφορές ανάμεσα στους έξι τύπους προσωπικότητας απεικονίζονται με το ακόλουθο σχήμα: [[Αρχείο:Holland Codes hexagon.gif|μικρογραφία|188x188εσ|Το εξάγωνο του Χόλλαντ: R = Πρακτικός,  I=Ερευνητικός, S = Κοινωνικός, Α = Καλλιτεχνικός, Ε = Επιχειρηματικός, C = Οργανωτικός/Διοικητικός Οι τύποι προσωπικότητας που είναι πιο κοντά μεταξύ τους παρουσιάζουν μεγαλύτερες ομοιότητες. Ο πρακτικός και ο ερευνητικός τύπος π.χ., όπως εμφανίζονται στο πάνω αριστερά και στο πάνω δεξιά μέρος του σχήματος, συνήθως εμφανίζουν περισσότερα κοινά ενδιαφέροντα.
Ενώ αντίθετα, ο πρακτικός και ο κοινωνικός έχουν μεγαλύτερες διαφορές. Ο συμβατικός τύπος έχει συνήθως περισσότερα κοινά ενδιαφέροντα με τον επιχειρηματικό και τον πρακτικό και λιγότερα με τον κοινωνικό, τον καλλιτεχνικό και τον ερευνητικό.
Τα περισσότερα άτομα είναι συνήθως πολυσύνθετοι χαρακτήρες που εμπεριέχουν επιμέρους στοιχεία από τους διάφορους τύπους προσωπικότητας, με περισσότερες ή μικρότερες αναλογίες από τον καθένα.
Η διασπορά και το κατά περίπτωση εύρος του ιστογράμματος με τους τύπους προσωπικότητας, όπως εμφανίζονται στην εξατομικευμένη προσωπική έκθεση, μπορεί να οδηγήσουν σε κατάλληλα συμπεράσματα για το σύμβουλο επαγγελματικού προσανατολισμού.
Στη θεωρία του Χόλλαντ, αλλά και σε διάφορες άλλες επιστημονικές αναλύσεις έχουν στηριχτεί πολυάριθμες πρακτικές εφαρμογές, με τις οποίες διερευνάται η ανθρώπινη προσωπικότητα και επιχειρείται η συσχέτισή της με διάφορα επαγγέλματα και κατ’ επέκταση με συγγενείς σπουδές και καριέρα.
Τα ερωτηματολόγια και τα Τεστ που εκπόνησε το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο αποτελούν τα σημερινά εργαλεία του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού και βασίζονται στη θεωρία του Χόλλαντ. Με βάση αυτά διερευνώνται τα επαγγελματικά ενδιαφέροντα, οι επαγγελματικές ικανότητες, η αυτεπάρκεια, οι επαγγελματικές αξίες κ.α του μαθητή που τα συμπληρώνει. Οι υπεύθυνοι στα ΚΕΣΥΠ και στα ΓΡΑΣΕΠ της χώρας είναι αρμόδιοι να βοηθήσουν τους μαθητές να τα αξιοποιήσουν.
Σημειώσεις
<references group="σημ." />
Φοιτητικές Εστίες Δ.Π.Θ. Ροδόπης
Οι Φοιτητικές Εστίες Δ.Π.Θ. ή Πανεπιστημιούπολη Κομοτηνής είναι οι εγκαταστάσεις της Φοιτητικής Εστίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης (Δ.Π.Θ.) που απογράφονται από το 2001 ως ξεχωριστός οικισμός. Βρίσκονται στο βορειοανατολικό άκρο της Πανεπιστημιούπολης δίπλα και δυτικά του τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας και βόρεια της Φοιτητικής Λέσχης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκουν στη δημοτική κοινότητα Ασωμάτων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σωστού και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 346 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Ιάσμου
Ανρί Γκρεγκουάρ
Ο Ανρί Γκρεγκουάρ (1881-1964) ήταν Βέλγος βυζαντινολόγος.
Βίος
Ο Ανρί Γκρεγουάρ γεννήθηκε στο Huy της Λιέγης του Βελγίου στις 21 Μαρτίου του 1881. Μετά από κλασικές σπουδές στο Βέλγιο στο Πανεπιστήμιο της Λιέγης (1899-1902) μαθήτευσε κοντά στον Καρλ Κρουμπάχερ στο Μόναχο και συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι (1903-1904) ενω θήτευσε στην Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών. Πραγματοποίησε ερευνητικά ταξίδια στη μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά (από τον Νοέμβριο του 1905 έωςτο Πάσχα το 1906), στην Παλαιστινη και τη Μικρά Ασία. Το 1909 στο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών αρχίζει να διδάσκει αρχαία ελληνική φιλολογία. Με τη συνεργασία του Paul Graindor ιδρύει το 1925το βυζαντινολογικό περιοδικό Byzantion και ιδρύει με τον Jeac Pirenne το Institut de philologie et d'histoire orientales et slaves. Με όλες αυτές τις δραστηριότητές του καθιστά τη Βελγική πρωτεύουσα σημαντικό κέντρο των βυζαντινολογικών, σλαβικών και ανατολικών ερευνών. Μόλις ξεσπά ο Β Παγκόσμιος πόλεμος φέυγει για τις ΗΠΑ όπου συνεχίζει την έκδοση του περιοδικού Byzantion και ιδρύει στην Νέα Υόρκη την Ecole Libre des Hautes Etudes και το 1946 παροτρύνει τον Ν.Γ. Μαυρή να εκδόσει το περιοδικό Byzantina-Metabyzantina Μετά το πόλεμο επιστρέφει στις Βρυξέλλες και εκδίδει τη σειρά Corpus Bruxellense Historiae Byzantinae Έχει αναγορευθέι επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών, ξένος εταίρος της Ακαδημίας Αθηνών, επίτιμος εταίρος της Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών, της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας, του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός,επίτιμος δημότης Καστοριάς.
Πηγές
Κατηγορία:Βέλγοι φιλόλογοι Κατηγορία:Βέλγοι βυζαντινολόγοι
Θεοδίκιος του Σπολέτο
Ο Θεοδίκιος (Theodicius, άκμασε 763-773) ήταν δούκας του Σπολέτο από το 763 έως το 773 <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">] Αν και συχνά λέγεται ότι απεβίωσε στην πολιορκία της Παβίας (774), ήταν ακόμη ζωντανός στις 9 Ιουνίου 776, όταν ο Καρλομάγνος επιβεβαίωσε τις ιδιοκτησίες του μοναστηριού της Φάρφα και του ηγούμενου Ίνγκοαλντ κατά τη βασιλεία του διαδόχου του Χιλδεβράνδος.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτο
Μαξιμίλιαν Μούτσκε
Ο Μαξιμίλιαν Νέπομουκ "Μαξ" Μούτσκε (Maximilian Nepomuk "Max" Mutzke, γεννημένος στις 21 Μαΐου 1981) είναι Γερμανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, ντράμερ και τηλεοπτική προσωπικότητα. Έχει κερδίσει δημόσιο ενδιαφέρον στις αρχές του 2004, όταν κέρδισε το SSDSGPS, ένα διαγωνισμό ταλέντων που φιλοξένησε η εκπομπή TV total του Στέφαν Ράαμπ.
Ο Μούτσκε επελέγη να εκπροσωπήσει τη Γερμανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2004 με το σινγκλ "Can't Wait Until Tonight", όπου τερμάτισε όγδοος στον τελικό. Εν τω μεταξύ, το "Can't Wait Until Tonight" έκανε το ντεμπούτο του στην κορυφή των γερμανικών τσαρτς και κατέκτησε την πρώτη θέση στην Αυστρία και την Ελβετία. Επίσης κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ με τίτλο το όνομά του, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2005 και έφτασε στην πρώτη θέση των τσαρτς. Επίσης το άλμπουμ πιστοποιήθηκε από την Ομοσπονδιακή Ένωση της Μουσικής Βιομηχανίας (Bundesverband Musikindustrie, BVMI).
Ο Μούτσκε συνέχισε τη καριέρα του με διάφορα άλμπουμ και τραγούδια. Εκπροσώπησε τη Βάδη-Βυρτεμβέργη στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Bundesvision 2014, όπου τερμάτισε έβδομος με το τραγούδι του "Charlotte". Πέρα από τη μουσική του σταδιοδρομία, εμφανίστηκε ως προπονητής στην τηλεοπτική σειρά Dein Song.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Γερμανία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2004 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2003-2004
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2003−2004. Το φάιναλ-8 διεξήχθη στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, και λειτούργησε ως test-event ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Το κύπελλο κατέκτησε για τέταρτη φορά σε έξι διοργανώσεις, η ομάδα των Βριλησσίων.
Φάιναλ−8
Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, 6 έως 8 Φεβρουαρίου 2004
Ημιτελικοί
7 Φεβρουαρίου
Μεγάλος τελικός
8 Φεβρουαρίου 2004
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2003 2004 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2003 2004 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2003 2004
Οικονομικά σε ένα μάθημα
Το «Οικονομικά σε ένα μάθημα» είναι μια εισαγωγή στα οικονομικά της ελεύθερης αγοράς, γραμμένη από τον Χένρυ Χάζλιτ που πρωτοεκδόθηκε το 1946. Βασίζεται στο δοκίμιο του Φρεντερίκ Μπαστιά «Αυτό που βλέπουμε και αυτό που δεν βλέπουμε».
Το «Ένα μάθημα» καταγράφεται στο πρώτο μέρος του βιβλίου:
Το δεύτερο μέρος του βιβλίου αποτελείται από 24 κεφάλαια, καθένα από τα οποία παρουσιάζει το επιμύθιο μέσα από τον εντοπισμό των συνεπειών μιας κοινής οικονομικής δοξασίας και εκθέτοντας αυτές τις κοινές δοξασίες περί οικονομίας ως ένα σύνολο λογικών σφαλμάτων.
Ανάμεσα στις προτάσεις πολιτικής που εισηγείται το βιβλίο είναι η συνηγορία προς το ελεύθερο εμπόριο, η αντίθεση στον έλεγχο των τιμών, η αντίθεση στον νομισματικό πληθωρισμό και η αντίθεση στις κρατικές ενισχύσεις της αγοράς από τον κυβερνητικό προϋπολογισμό:
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλελεύθερα βιβλία
Αλφρέντ-Μπάριν Γκάροντ
Ο Άλφρεντ-Μπάριν Γκάροντ (αγγ.: Alfred Baring Garrod) ήταν Άγγλος ιατρός. Γεννήθηκε στο Ίπσουιτς το 1819 από τον Ρίτσαρντ και την Σάρα Γκάροντ.
Εκπαιδεύτηκε αρχικά στο νοσοκομείο του Ίπσουιτς και συνέχισε τις σπουδές του στο νοσοκομείο του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (University College Hospital) από όπου αποφοίτησε το 1843. Μετά από εργασία σε άλλα νοσοκομεία του Λονδίνου, το 1849 τιμήθηκε με το διορισμό του ως ιατρός του University College Hospital.
Το όνομα του Sir Alfred Baring Garrod συνδέεται με την αιτιοπαθογένεια της ουρικής αρθρίτιδας, καθώς πρώτος  το 1848 δημοσίευσε την ανίχνευση αυξημένου ουρικού οξέος στο αίμα πασχόντων από  ουρική αρθρίτιδα. Το 1859 απέδειξε τη συσσώρευση ουρικού οξέως στους αρθρικούς χόνδρους πασχόντων. Την ίδια χρονιά δημοσιεύθηκε στο Λονδίνο, από τον οίκο Walton και Maberly, το βιβλίο του, που αριθμεί 601 σελίδες και έχει τίτλο "Πραγματεία για τη φύση και τη θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας και της ρευματοειδούς αρθρίτιδας". Σημειωτέον ότι ο όρος “ρευματοειδής αρθρίτιδα” διαμορφώθηκε από τον ίδιο σε επόμενη έκδοση του βιβλίου.
Το 1863 κατόπιν παραιτήσεώς του από το University College Hospital, εξελέγη καθηγητής της Θεραπευτικής στην Ιατρική Σχολή του Βασιλικού Κολλεγίου (King's College Hospital). Δέχθηκε πολλούς τιμητικούς τίτλους και θέσεις, ενώ το 1887 χρίσθηκε ιππότης από τη βασίλισσα Βικτωρία. Μετά το θάνατο της συζύγου του, τη φροντίδα του στο σπίτι της Harley Street ανέλαβε η κόρη του μέχρι τον θάνατό του, το 1907.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ιατροί
Ελισάβετ της Πομερανίας
Η Ελισάβετ, πολων. Eliška (π. 13 Νοεμβρίου 1347 - 15 Απριλίου 1393) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν κόρη του δούκα της Πομερανίας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Λουξεμβούργου και βασίλισσα της Βοημίας & Γερμανίας.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη (1η από τον 1ο γάμο) του Μπόγκισλαβ Ε΄ δούκα της Πομερανίας και της Ελισάβετ των Πιαστ, κόρης του Καζιμίρ Γ΄ της Πολωνίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1363 τον Κάρολο Δ΄ του Οίκου του Λουξεμβούργου βασιλιά της Βοημίας & Γερμανίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας
Ζβόρνικ
Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την απογραφή του 1991, το Ζβόρνικ είχε πληθυσμό 14.514 κατοίκων. Παρακάτω, παρατίθεται η εθνική σύνθεση του δήμου: Σύμφωνα με την απογραφή του 2013, ο δήμος του Ζβόρνικ είχε πληθυσμό 58,856 κατοίκων. Παρακάτω παρατίθεται η εθνική σύνθεση του δήμου: Ο πληθυσμός της πόλης έχει αλλάξει σημαντικά κατά την διάρκεια του Βοσνιακού Πολέμου.
Κύρια αξιοθέατα
μικρογραφία|250x250εσ|Το Πολιτιστικό Καλοκαίρι του Ζβόρνικ το 2007 μικρογραφία|250x250εσ|Δρίνος Το μεσαιωνικό φρούριο του Ζβόρνικ βρίσκεται στο Κούλα Γκραντ, που αποτελεί μέρος του δήμου του Ζβόρνικ. Χτίστηκε τον 12ο αιώνα. Επίσης, το Ζβόρνικ έχει ένα μουσείο.
Πολιτισμός
Το Πολιτιστικό Καλοκαίρι του Ζβόρνικ λαμβάνει χώρα συνήθως κάθε Αύγουστο. Ο στόχος είναι να γίνει μία παραδοσιακή πολιτιστική γιορτή που ανοίξει τις πόρτες του Ζβόρνικ για τις αναγνωρισμένες πολιτιστικές αξίες.
Αθλητισμός
Ο τοπικός ποδοσφαιρικός σύλλογος, ο ΦΚ Ντρίνα Ζβόρνικ, αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Επίσης, υπάρχει μία ομάδα μπάσκετ που ονομάζεται ΚΚ Ντρίνα Ζβόρνικ.
Οικισμοί
Ο δήμος του Ζβόρνικ αποτελείται από τους εξής οικισμούς: Αντροβίτσι, Μπαλικόβιτσα, Μπαλικόβιτσα Ντόνια, Μποσκοβίτσι, Μπουλοζάνι, Τσέλοπεκ, Ντίβιτς, Ντόνια Πίλιτσα, Ντόνγι Λοκάνι, Ντρινγιάτσα, Ντούγκι Ντιό, Τζεβάνιε, Τζουλίτσι, Γκλόντι, Γκλούμινα, Γκόντους, Γκόρνγια Πίλιτσα, Γκόρνγι Λοκάνι, Γκρμπάβτσι Ντόνγι, Γκρμπάβτσι Γκόρνγι, Γκούστερι, Γιάρνταν, Γιασένιτσα, Γιούσιτσι, Κάμενιτσα Ντόνγια, Καμένιτσα Γκόρνγια, Κίσελιακ, Κιτόβνιτσε, Κλίσα, Κοστιγιέρεβο, Κόζλουκ, Κραλιεβίτσι, Κριζεβίτσι, Κούτσιτς Κούλα, Κούλα Γκραντ, Λιγιεσάνι, Λίπλιε, Μαλεσίτσι, Μαρτσίτσι, Μετζέτζα, Μεχμεντίτσι, Νέζουκ, Νόβο Σέλο, Πάτζινε, Παλιεβίτσι, Πετκόβτσι, Ποτοτσάνι, Ραστόσνιτσα, Ρότσεβιτς, Ροζάνι, Σάπνα, Σκότσιτς, Σνάγκοβο, Σνάγκοβο Ντόνιε, Σνάγκοβο Γκόρνγιε, Σόποτνικ, Σέπακ Ντόνγι, Σέπακ Γκόρνγι, Σέτιτσι, Ταμπάντσι, Τρνόβιτσα, Τρσιτς, Ουγκλιάρι, Βιτίνιτσα, Βρέλα, Ζάσεοκ και Ζελίνιε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας
Γιώργος Πετρίδης
Ο Γιώργος Πετρίδης (Αμπελόκηποι Αθηνών, 10 Φεβρουαρίου 1938 - Αθήνα, 2 Φεβρουαρίου 2017) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός.
Σε συλλογικό επίπεδο
Αποχώρησε το 1965 και αγωνίστηκε για δύο χρόνια στον Βύζαντα Μεγάρων, όπου ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 1967.
Στην εθνική Ελλάδας
Αγωνίστηκε μία φορά με την εθνική Ελλάδας, στις 16 Οκτωβρίου 1963 στη νικηφόρα εντός έδρας φιλική αναμέτρηση με την Πολωνία (3-1), όταν υπό τις οδηγίες του Τρύφωνα Τζανετή πέρασε ως αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο αντικαθιστώντας τον Χολέβα, διαμορφώνοντας με δικό του τέρμα στο 66' το τελικό αποτέλεσμα.
Μετά το ποδόσφαιρο
Μετά το τέλος της καριέρας του ασχολήθηκε με την προπονητική, όπου εργάστηκε μεταξύ άλλων σε Παναρκαδικό, Εορδαϊκό και Λεβαδειακό, ενώ διετέλεσε και βοηθός του Τόζα Βεσελίνοβιτς στην ΑΕΚ της περιόδου 1987-88 και αργότερα βρέθηκε επί σειρά ετών στο προπονητικό τιμ των ακαδημιών της ΑΕΚ. Είχε έντονη συμμετοχή σε εκδηλώσεις και αγώνες των παλαιμάχων ποδοσφαιριστών της “Ένωσης”.
Ο Γιώργος Πετρίδης έφυγε από τη ζωή σε τροχαίο δυστύχημα στις 2 Φεβρουαρίου 2017.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βύζαντα Μεγάρων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ύψος Κέρκυρας
Ο Ύψος είναι χωριό στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κέρκυρας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 644 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων
Ρολφ Πόλε
Ο Ρολφ Λούντβιχ Πόλε (γερμ. Rolf Ludwig Pohle, 4 Ιανουαρίου 1942, Βερολίνο - 7 Φεβρουαρίου 2004, Αθήνα) ήταν ακτιβιστής, δικηγόρος και μέλος της Φραξιάς του Κόκκινου Στρατού (RAF).
Βιογραφία
Ο Ρολφ Πόλε γεννήθηκε στο Βερολίνο το 1942, ενώ από το 1954 ζούσε στο Μόναχο. Ήταν γιος του καθηγητή Νομικής Ρούντολφ Πόλε. Πέρασε στο Μαξιμιλιανό Γυμνάσιο του Μονάχου (Maximiliansgymnasium). Σπούδασε Νομική στο Βερολίνο και στο Μόναχο· πήρε το πτυχίο του το 1966. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, εντάχθηκε στον Φιλελεύθερο Φοιτητικό Σύνδεσμο της Γερμανίας (Liberaler Studentenbund Deutschlands), που ιδρύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Αργότερα έγινε μέλος της εξωκοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης (APO) και το 1967 εκλέχτηκε πρόεδρος ενός φοιτητικού συλλόγου στο Πανεπιστήμιο στο Μονάχου. Μετά την απόπειρα δολοφονίας του φοιτητή Ρούντι Ντούτσκε τον Απρίλιο του 1968 και τη συμμετοχή του σε διάφορες διαδηλώσεις, αναλαμβάνει δικηγόρος μελών της APO που είχαν συλληφθεί. Το 1969, ο Πόλε καταδικάστηκε σε 15 μήνες φυλάκιση χωρίς αναστολή για συμμετοχή στις ταραχές του Πάσχα του 1968. Αν και ο Πόλε δεν χρειάστηκε να εκτίσει την ποινή του, η καταδίκη αυτή συνέβαλε στο να εμπλακεί αργότερα στην ένοπλη δράση.
Το 1971 συνελήφθη ξανά και, αφού έμεινε προφυλακιστέος για περίπου 2 χρόνια, το 1974 καταδικάστηκε σε εξίμησι χρόνια φυλάκιση για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, κατοχή όπλων και υποστήριξη της Φραξιάς Κόκκινος Στρατός. Ωστόσο, αρνιόταν κατηγορηματικά ότι ήταν υποστηρικτής της. Όταν του ζητήθηκε από τον δικαστή να παράσχει πληροφορίες για τον εαυτό του, διάβασε τους στίχους του τραγουδιού Mein Name ist Mensch (Το όνομά μου είναι Άνθρωπος).
Tον Μάρτιο του 1975, το λεγόμενο «Κίνημα της 2ας Ιουνίου» (στρατιωτική οργάνωση που συνεργαζόταν με τη Φραξιά Κόκκινος Στρατός), απήγαγε τον Πέτερ Λόρεντζ, γνωστό πολιτικό του CDU, απειλώντας ότι θα τον σκότωνε, αν δεν οι αρχές δεν απελευθέρωναν τον Πόλε και άλλα μέλη της Φραξιάς Κόκκινος Στρατός. Οι αρχές δέχτηκαν τα αιτήματα και απελευθέρωσαν τους κρατουμένους, μεταφέρθηκαν με αεροπλάνο στη Νότια Υεμένη, συνοδευόμενοι από τον πάστορα και πρώην δήμαρχο του Βερολίνου Έινριχ Άλμπερτς.
Από εκεί, ο Πόλε ταξίδεψε στην Ελλάδα, όπου συνελήφθη ξανά τον Ιούλιο του 1976. Αρχικά, το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών απέρριψε το αίτημα για την έκδοσή του στη Γερμανία. Το σκεπτικό του δικαστηρίου ήταν ότι τα εγκλήματα για τα οποία είχε καταδικαστεί ο Ρολφ Πόλε ήταν πολιτικά, και συνεπώς δεν μπορούσε να εκδοθεί αφού το Σύνταγμα απαγορεύει την «έκδοση αλλοδαπού που διώκεται για τη δράση του υπέρ της ελευθερίας». Ωστόσο ο Άρειος Πάγος, άσκησε έφεση στην απόφαση και τελικά την απέρριψε, επιτρέποντας έτσι την έκδοσή του. Κατά τη διάρκεια μέχρι την εκδίκαση της έκδοσης του, δημιουργήθηκε ένα μεγάλο κίνημα συμπαράστασης υπέρ του Πόλε και κατά της έκδοσής του. Παρόλα αυτά, έπειτα από την ανακοίνωση της απόφασης του Αρείου Πάγου, ο Πόλε μεταφέρθηκε αεροπορικώς στη Γερμανία και οδηγήθηκε στις φυλακές. Το 1982 αφέθηκε ελεύθερος μετά από έξι χρόνια φυλάκισης.
Κινηματογράφος της Κύπρου
Ο Κυπριακός κινηματογράφος παραπέμπει στις ταινίες που παράγονται στην Κύπρο και στην κυπριακή κινηματογραφική βιομηχανία. Στην Κύπρο, η πρώτη ταινία γυρίστηκε πολύ αργότερα σε σχέση με άλλες χώρες.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και τις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο Γεώργιος Φίλης παρήγαγε διάφορες ταινίες, όπως οι Γρηγόρης Αυξεντίου, Έτσι Προδόθηκε η Κύπρος, και Το Μέγα Έγγραφο. Το 1994, η Κυπριακή κινηματογραφική παραγωγή ενισχύθηκε με την ίδρυση της Συμβουλευτικής Επιτροπής Κινηματογράφου. Το 2000, ο εθνικός προϋπολογισμός όριζε ΛΚ£500.000 (περίπου €850.000) για τη χρηματοδότηση ταινιών και τη κινηματογράφηση. Εκτός από τις κρατικές επιχορηγήσεις, οι Κυπριακές συμπαραγωγές είναι επιλέξιμες για χρηματοδότηση από το ταμείο Eurimages του Συμβουλίου της Ευρώπης, το οποίο χρηματοδοτεί ευρωπαϊκές κινηματογραφικές συμπαραγωγές. Μέχρι σήμερα, το Eurimages έχει χρηματοδοτήσει τέσσερις κυπριακές ταινίες. Αυτές είναι: Η Σφαγή του Κόκορα (1996), ακολουθούμενη από την Ελλάδος (ακυκλοφόρητη), Το Τάμα (1999), και Ο Δρόμος για την Ιθάκη (2000).
Ρολφ Πόλε
Βιογραφία
Δύο χρόνια αργότερα εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα, και συγκεκριμένα στην Αθήνα. Εκεί εργάστηκε ως καθηγητής γερμανικών και μεταφραστής. Παντρεύτηκε τη δικηγόρο Κατερίνα Ιατροπούλου, μέλος της ομάδας υπεράσπισής του όταν ήταν να εκδοθεί στη Γερμανία.
Κινηματογράφος της Κύπρου
Το 2009, ο Έλληνας σκηνοθέτης Βασίλης Μαζωμένος γύρισε τη δραματική ταινία Ενοχή στην Κύπρο. Η ταινία κέρδισε διεθνείς διακρίσεις. Επίσης, ήταν η ταινία έναρξης στο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου στην Αθήνα. Το 2010, η ταινία ήταν υποψήφια για το βραβείο καλύτερης ταινίας από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου.
Ρολφ Πόλε
Βιογραφία
Ο Ρολφ Πόλε πέθανε στις 7 Φεβρουαρίου του 2004 σε ηλικία 62 ετών μετά από μακρά μάχη με τον καρκίνο. Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες, πέθανε από AIDS.
Κινηματογράφος της Κύπρου
Στην Κύπρο έχουν γυριστεί λίγες διεθνείς παραγωγές. Αυτές περιλαμβάνουν τις εξής: Θυμίαμα για τους Καταραμένους (1970), <i id="mwIQ">Η Αγαπημένη</i> (1970), και Φάντασμα στον Ήλιο του Μεσημεριού (1973). Μέρη της ταινίας του Τζον Γουέιν Η Μεγαλύτερη Μέρα (1962) γυρίστηκαν στην Κύπρο.
Ο γνωστότερος Κύπριος σκηνοθέτης είναι ο Μιχάλης Κακογιάννης.
Ρολφ Πόλε
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Γερμανοί δικηγόροι Κατηγορία:Γερμανοί τρομοκράτες
Πάπας Παύλος Δ΄
Ο πάπας Παύλος Δ΄ (λατ.: Paulus IV, 28 Ιουνίου 1476 - 18 Αυγούστου 1559), που γεννήθηκε ως Τζαν-Πέτρο Καράφα, ήταν ποντίφηκας από τις 23 Μαΐου 1555 έως το 1559 που απεβίωσε.
Όταν υπηρετούσε ως παπικός απεσταλμένος (nuncio) στην Ισπανία, ανέπτυξε αντι-ισπανικά αισθήματα. Αυτά αργότερα χαρακτήρισαν την εξουσία του, με αποτέλεσμα το Παπικό κράτος να ηττηθεί στον Ιταλικό Πόλεμο των ετών 1551-59. Αρχικά ο Καράφα είχε διοριστεί επίσκοπος του Κιέτι, αλλά έπειτα παραιτήθηκε για να ιδρύσει με τον άγ. Γκαετάνο, κόμη του Κιέτι τη Συγκέντρωση των Κανονικών Κληρικών. Τον ανακάλεσαν στη Ρώμη, όπου τον έκαναν αρχιεπίσκοπο της Νάπολης. Ήταν ο δημιουργός της Ιεράς Εξέτασης και αντιπαρατέθηκε σε κάθε διάλογο με το αναδυόμενο στην Ευρώπη Προτεσταντικό κίνημα.
Το 1555 ο καρδινάλιος Αλέξανδρος Φαρνέζε, ανιτιθέμενος στον Κάρολο Ε΄ των Αψβούργων, ευνόησε την εκλογή του Καράφα ως πάπα. Η περίοδός του Παύλου Δ΄ χαρακτηρίστηκε από ισχυρό εθνικισμό, ως αντίδραση στον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας και τους Αψβούργους. Ανάγκασε τους Εβραίους της Ρώμης να φέρουν διαφορετικά ενδύματα και να περιοριστούν σε ένα γκέτο. Διόρισε τον Κάρλο Καράφα ως καρδινάλιο-ανιψιό. Όταν αυτός προκάλεσε ένα σκάνδαλο, ο Παύλος Δ΄ αναγκάστηκε να τον απομακρύνει. Αυτά έβλαψαν την παποσύνη. Περιόρισε πολλές κακομεταχειρίσεις του κλήρου στη Ρώμη, αλλά με σκληρές μεθόδους.
Η αρχιερατεία του κράτησε 4 έτη, 2 μήνες και 26 ημέρες.
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 16ου αιώνα Παυλος
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2004-2005
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2004−2005. Το φάιναλ-8 διεξήχθη στο Κερατσίνι. Το κύπελλο κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία του ο Παναθηναϊκός.
Φάιναλ−8
Κερατσίνι, 17 έως 20 Μαρτίου 2005
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2004 2005 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2004 2005 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2004 2005
Ηλίας Βενέζης (εργογραφία)
Χρονολογικός κατάλογος των έργων του Ηλία Βενέζη.
Πεζογραφία
1928: Δημοσιεύεται και πάλι στη «Νέα Εστία», το διήγημά του «Η νέα φωνή». Α' Ενότητα: Θέματα του Ονείρου
Β' Ενότητα: Θέματα του Κόσμου