cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολυγαμία στο Καζακστάν
Πολυγαμικός γάμος
Πολλοί υποστηρικτές της νομοθεσίας πολυγαμικού πολιτικού γάμου στο Καζακστάν υποστήριξαν ότι η νομιμοποίηση πολυγαμικού γάμου θα συμβάλει στην εξισορρόπηση του άνισου πληθυσμού, ενώ άλλοι ανέφεραν το Κοράνι ως επιχείρημα υπέρ μιας τέτοιας νομοθεσίας, η οποία επιτρέπει στους άνδρες να παντρευτούν έως και τέσσερις συζύγους, που σύμφωνα με το αυτό τις αντιμετωπίζει ισοδύναμα και μπορεί να τις φροντίζει οικονομικά.
Οι αντίπαλοι ισχυρίστηκαν ότι η πρακτική ήταν επικίνδυνη για την κοινωνία, ενώ άλλες ομάδες θεωρούσαν τη νομοθεσία ως διάκριση εις βάρος των γυναικών, δεδομένου ότι δεν θα επέτρεπαν πολύανδρους γάμους, με αποτέλεσμα να προκληθεί μια κοινωνική συζήτηση για ένα πιθανό ψήφισμα "κοινού εδάφους".
Κοινή γνώμη
Μια δημοσκόπηση που διεξήχθη το 2004 διαπίστωσε ότι περίπου το 40% των Καζάκων ανδρών υποστήριξαν τη νομοθεσία της πολυγαμίας στο Καζακστάν, ενώ μόνο το 22% των γυναικών υποστήριξε την ιδέα, αν και με κάποιες επιφυλάξεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνία του Καζακστάν
Μπόργκο Πάτσε
Το Μπόργκο Πάτσε (ιταλικά: Borgo Pace) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Πέζαρο και Ουρμπίνο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πέζαρο και Ουρμπίνο
Μπελφόρτε αλλ'Ιζάουρο
Το Μπελφόρτε αλλ'Ιζάουρο (ιταλικά: Belforte all'Isauro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Πέζαρο και Ουρμπίνο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πέζαρο και Ουρμπίνο
Σύμβαση για τη Διεθνή Πολιτική Αεροπορία
Η Σύμβαση για τη Διεθνή Πολιτική Αεροπορία, γνωστή και ως Σύμβαση του Σικάγου, ίδρυσε τον Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO), μια εξειδικευμένη υπηρεσία του ΟΗΕ επιφορτισμένη με το συντονισμό των διεθνών αεροπορικών ταξιδιών. Η Σύμβαση θεσπίζει κανόνες εναέριου χώρου, εγγραφής αεροσκαφών και ασφάλειας, ασφάλειας και βιωσιμότητας, και αναφέρει λεπτομερώς τα δικαιώματα των υπογραφόντων σε σχέση με τα αεροπορικά ταξίδια. Η Σύμβαση περιέχει επίσης διατάξεις που αφορούν τη φορολογία.
Το έγγραφο υπογράφηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1944 στο Σικάγο από 52 υπογράφοντα κράτη, μεταξύ των οποίων το Βασίλειο της Ελλάδας. Έλαβε την απαιτούμενη 26η επικύρωση στις 5 Μαρτίου 1947 και τέθηκε σε ισχύ στις 4 Απριλίου 1947, την ίδια ημερομηνία που δημιουργήθηκε ο ΔΟΠΑ. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, ο ΔΟΠΑ έγινε εξειδικευμένη υπηρεσία του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου των Ηνωμένων Εθνών (ECOSOC). Έκτοτε, η Σύμβαση έχει αναθεωρηθεί οκτώ φορές (το 1959, το 1963, το 1969, το 1975, το 1980, το 1997, το 2000 και το 2006).
Τον Μάρτιο του 2019, η Σύμβαση του Σικάγου είχε 193 συμβαλλόμενα κράτη, τα οποία περιλαμβάνουν όλα τα κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών εκτός από το Λιχτενστάιν. Οι Νήσοι Κουκ αποτελούν συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση αν και δεν είναι μέλος του ΟΗΕ. Η σύμβαση έχει επεκταθεί για να καλύψει το Λιχτενστάιν με την επικύρωση της Ελβετίας.
Κύρια άρθρα
Μερικά σημαντικά άρθρα είναι:
Άρθρο 1 : Κάθε Κράτος έχει πλήρη και αποκλειστική κυριαρχία στον εναέριο χώρο πάνω από την επικράτειά του.
Άρθρο 3 δις : Κάθε Κράτος πρέπει να αποφεύγει να καταφεύγει στη χρήση όπλων εναντίον πολιτικών αεροσκαφών σε πτήση.
Άρθρο 5 : Τα αεροσκάφη των κρατών, πλην των τακτικών διεθνών αεροπορικών δρομολογίων, έχουν το δικαίωμα να πραγματοποιούν πτήσεις στα εδάφη των ετέρων συμβαλλόμενων Κρατών και να κάνουν στάσεις χωρίς προηγούμενη άδεια. Ωστόσο, το κράτος μπορεί να απαιτήσει από το αεροσκάφος να κάνει προσγείωση.
Άρθρο 6 : (Τακτικές αεροπορικές υπηρεσίες) Καμία τακτική διεθνής αεροπορική γραμμή δεν επιτρέπεται να εκτελείται πάνω ή προς την επικράτεια ενός συμβαλλόμενου Κράτους, χωρίς την ειδική άδεια ή άλλη εξουσιοδότηση αυτού του Κράτους.
Άρθρο 10 : (Προσγείωση σε τελωνειακούς αερολιμένες): Το Κράτος μπορεί να απαιτήσει η προσγείωση να είναι σε καθορισμένο τελωνειακό αεροδρόμιο και ομοίως η αναχώρηση από την επικράτεια μπορεί να απαιτηθεί να είναι από καθορισμένο τελωνειακό αεροδρόμιο.
Άρθρο 12 : Κάθε Κράτος διατηρεί τους δικούς του κανόνες αεροπορικής μεταφοράς όσο το δυνατόν πιο όμοιους με αυτούς που καθορίζονται βάσει της σύμβασης και το καθήκον να διασφαλίζει τη συμμόρφωση με αυτούς τους κανόνες ανήκει στο συμβαλλόμενο Κράτος.
Άρθρο 13 : (Κανονισμοί εισόδου και ελεύθερης επικοινωνίας) Οι νόμοι και οι κανονισμοί ενός Κράτους σχετικά με την είσοδο και την αναχώρηση επιβατών, πληρώματος ή φορτίου από αεροσκάφος πρέπει να τηρούνται κατά την άφιξη ή κατά την αναχώρηση ή ενώ βρίσκονται εντός του εδάφους αυτού του Κράτους.
Άρθρο 16 : Οι αρχές κάθε κράτους έχουν το δικαίωμα να ερευνούν τα αεροσκάφη άλλων κρατών κατά την προσγείωση ή την αναχώρηση, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
Άρθρο 24 : Αεροσκάφη που πετούν προς, από ή διασχίζουν την επικράτεια ενός κράτους γίνονται δεκτά προσωρινά χωρίς δασμούς. Τα καύσιμα, το πετρέλαιο, τα ανταλλακτικά, ο τακτικός εξοπλισμός και τα καταστήματα αεροσκαφών που διατηρούνται στο αεροσκάφος απαλλάσσονται επίσης από δασμούς, τέλη επιθεώρησης ή παρόμοιες επιβαρύνσεις.
Άρθρο 29 : Πριν από μια διεθνή πτήση, ο κυβερνήτης πρέπει να βεβαιωθεί ότι το αεροσκάφος είναι αξιόπλοο, δεόντως εγγεγραμμένο και ότι τα σχετικά πιστοποιητικά βρίσκονται στο αεροσκάφος. Τα απαιτούμενα δικαιολογητικά είναι:
Άρθρο 30 : Τα αεροσκάφη ενός Κράτους που πετούν μέσα ή πάνω από την επικράτεια άλλου κράτους θα μεταφέρουν μόνο ραδιοσυσκευές με άδεια και χρήση σύμφωνα με τους κανονισμούς του κράτους στο οποίο είναι νηολογημένο το αεροσκάφος. Τα ραδιόφωνα επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται μόνο από μέλη του πληρώματος πτήσης που κατέχουν κατάλληλη άδεια από το κράτος στο οποίο είναι νηολογημένο το αεροσκάφος.
Άρθρο 32 : Ο χειριστής και το πλήρωμα κάθε αεροσκάφους που δραστηριοποιείται στη διεθνή αεροπορία πρέπει να διαθέτουν πιστοποιητικά ικανότητας και άδειες που έχουν εκδοθεί ή επικυρωθεί από το κράτος στο οποίο είναι νηολογημένο το αεροσκάφος.
Άρθρο 33 : (Αναγνώριση πιστοποιητικών και αδειών) Τα πιστοποιητικά αξιοπλοΐας, τα πιστοποιητικά ικανότητας και οι αδειοδοτήσεις που εκδίδονται ή επικυρώνονται από το κράτος στο οποίο είναι νηολογημένο το αεροσκάφος, αναγνωρίζονται ως έγκυρα από άλλα κράτη. Οι απαιτήσεις για την έκδοση αυτών των πιστοποιητικών ή αξιοπλοΐας, πιστοποιητικών ικανότητας ή αδειών πρέπει να είναι ίσες ή μεγαλύτερες από τα ελάχιστα πρότυπα που καθορίζονται από τη Σύμβαση.
Άρθρο 40 : Κανένα αεροσκάφος ή προσωπικό με εγκεκριμένες άδειες ή πιστοποιητικό δεν θα εμπλακεί σε διεθνή ναυσιπλοΐα παρά μόνο με την άδεια του κράτους ή των κρατών στο έδαφος των οποίων εισέρχεται. Κάθε κάτοχος άδειας που δεν πληροί το διεθνές πρότυπο που σχετίζεται με αυτήν την άδεια ή πιστοποιητικό πρέπει να έχει επισυνάψει ή να προσυπογράψει σε αυτήν την άδεια πληροφορίες σχετικά με τα στοιχεία στα οποία δεν πληροί αυτά τα πρότυπα.
Παραρτήματα
Η Σύμβαση υποστηρίζεται από δεκαεννέα παραρτήματα που περιέχουν πρότυπα και συνιστώμενες πρακτικές (SARPs). Τα παραρτήματα τροποποιούνται τακτικά από τον ΔΟΠΑ.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1"> <references group="Νόμος 211/1947" />
Βιβλιογραφία
Paul Michael Krämer, Συνέλευση του Σικάγου, Διάσκεψη 50ης Επετείου, Σικάγο, 31 Οκτωβρίου – 1 Νοεμβρίου 1994. Zeitschrift für Luft und Weltraumrecht 1995, S. 57.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροπορικό Δίκαιο <references group="Σημείωση" />
Σχετικές θέσεις δύο σημείων ως προς ευθεία
Είναι γνωστό ότι μια ευθεία χωρίζει το επίπεδο σε δύο ημιεπίπεδα. Αν δύο σημεία που δεν ανήκουν στην ευθεία με εξίσωση  τότε:
• τα   βρίσκονται στο ίδιο ημιεπίπεδο όταν
• τα   βρίσκονται σε διαφορετικό ημιεπίπεδο όταν
Κατηγορία:Γεωμετρία
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1984-85
Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1984-85 ήταν το τριακοστό από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε η Γιουβέντους για πρώτη φορά στην ιστορία του κερδίζοντας στον τελικό τη Λίβερπουλ με σκορ 1-0. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 29 Μαΐου, στις Βρυξέλλες και τον παρακολούθησαν 58.000 θεατές. Ο τελικός αυτός σημαδεύτηκε από τα σοβαρά επεισόδια που δημιούργησαν οι χούλιγκάνς της Λίβερπουλ πού είχαν ως αποτέλεσμα των θάνατο 39 οπαδών, κυρίως Ιταλών. Εξ΄αιτίας αυτού του γεγονότος που χαρακτηρίστηκε ως η τραγωδία του Χέιζελ οι αγγλικές ομάδες αποκλείστηκαν από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για πέντε χρόνια, ενώ η Λίβερπουλ τιμωρήθηκε με έξι χρόνια αποκλεισμό.
Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1984 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1985
Γωνία δύο ευθειών στο επίπεδο
Aν έχουμε δύο μη κάθετες ευθείες σε ανηγμένη μορφή που δεν είναι παράλληλες προς τον άξονα y'y τότε  για την γωνία τους φ, έχουμε  ενώ γενικότερα για την οξεία γωνία γωνία φ των ευθειών έχουμε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωμετρία
Ζογ Α΄
Ο Ζογ Α΄, βασιλέας των Αλβανών (Naltmadhnia e Tij Zog I Skëndërbeu III Mbret i Shqiptarëve, 8 Οκτωβρίου 1895 - 9 Απριλίου 1961), γεννημένος ως Αχμέτ Μουχτάρ Ζογόλι, έχοντας λάβει το ψευδώνυμο Ζόγου ή Ζώγου από το 1922, ήταν ηγέτης της Αλβανίας από το 1925 έως το 1939, αρχικά ως Πρόεδρος (1925–1928) και στη συνέχεια ως Βασιλέας (1928–1939). Νωρίτερα, είχε διατελέσει και Πρωθυπουργός της Αλβανίας (1922–1924).
Μαρί Γκερεκμεζιάν
Η Μαρί Γκερεκμεζιάν (αρμενικά: Մարի Կերեքմէզեան και τουρκικά: Mari Gerekmezyan, Ταλάς, Οθωμανική Αυτοκρατορία, 1913 ή 1915 - Κωνσταντινούπολη, Τουρκία, 1947) ήταν Αρμένια γλύπτρια που έζησε και έδρασε στην Τουρκία κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα. Αναφέρεται ως η πρώτη - χρονικά - Αρμένια γλύπτρια, καθώς και η πρώτη ή μια από τις πρώτες γλύπτριες της Τουρκίας.
Ζογ Α΄
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Αλβανία στις 8 Οκτωβρίου 1895 ως οθωμανός υπήκοος και καταγόταν από πλούσια οικογένεια γαιοκτημόνων. Το κανονικό του όνομα ήταν Αχμέντ Ζόγγολι, το οποίο άλλαξε το 1922 σε Ζόγου (σημαίνει πουλί στα αλβανικά). Σε ηλικία 9 ετών στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη για σπουδές στο Σουλτανικό Λύκειο, γνωστότερο ως Λύκειο Γαλατασαράι. Έπειτα συνέχισε τις σπουδές του στην οθωμανική στρατιωτική σχολή του Μοναστηρίου. Το 1912 με το ξέσπασμα των Βαλκανικών Πολέμων επανήλθε στην Αλβανία και ανέλαβε την αρχηγία της φυλής Ματ (στο οροπέδιο μεταξύ Σκόδρας και Τιράνων διαδεχόμενος τον πατέρα του που είχε πεθάνει το 1911.
Μαρί Γκερεκμεζιάν
Βιογραφία
Η Γκερεκμεζιάν γεννήθηκε το 1913 ή το 1915 στη Μουταλάσκη (Ταλάς) της Καππαδοκίας, η οποία την εποχή της γέννησης της ήταν μια μικρή πόλη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κοντά στην Καισάρεια, με μικτό πληθυσμό που αποτελείτο κυρίως από Τούρκους, Έλληνες και Αρμένιους. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στο αρμενικό σχολείο της γενέτειράς της και μετά την εγκατάσταση της οικογένειάς της στην Κωνσταντινούπολη, συνέχισε τη φοίτησή της πρώτα στην Αρμενική Σχολή Θηλέων Εσαγιάν που έδρευε στο Πέραν και κατόπιν στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης. Επιπλέον φοίτησε από το 1942 στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της ίδιας πόλης με την ιδιότητα της φιλοξενούμενης φοιτήτριας. Αργότερα διετέλεσε καθηγήτρια εικαστικών και γλώσσας σε αρμενικά σχολεία της Κωνσταντινούπολης.
Ζογ Α΄
Α' Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατατάχθηκε στον Αυστροουγγρικό στρατό, που ανήκε στις Κεντρικές Δυνάμεις και μάχονταν τις δυνάμεις της Αντάντ. Αρχικά τοποθετήθηκε στη Βιέννη το 1917-1918 και αργότερα στη Ρώμη, το 1918-1919. Το 1919 επιστρέφει στην Αλβανία όπου και άρχισε αμέσως ν΄ αναμιγνύεται με τις τότε εσωτερικές πολιτικές διενέξεις της χώρας του.
Μαρί Γκερεκμεζιάν
Βιογραφία
Η Γκερεκμεζιάν αναφέρεται ως μια ικανή γλύπτρια με ειδίκευση στις προτομές, η πορεία της οποίας διεκόπη από τον πρόωρο θάνατό της. Το έργο της αποτελείται από διάφορες προτομές, ενώ στις διακρίσεις της περιλαμβάνονται βραβεύσεις σε έκθεση γλυπτικής της Άγκυρας για τις προτομές των καθηγητών Ν. Ομέρ και Σ. Τουντς (αμφότερα έργα του 1943), καθώς και σε έτερη κρατική έκθεση Καλών Τεχνών που διεξήχθη στην ίδια πόλη και στην οποία διακρίθηκε για την προτομή του Τούρκου ποιητή Γιαχία Κεμάλ Μπεγιατλί κατά το 1945. Μνημονεύεται ως η πρώτη ή μια από τις πρώτες γλύπτριες της Τουρκίας, καθώς και η πρώτη Αρμένια γλύπτρια.
Ζογ Α΄
Πολιτική δράση
Από τον Ιανουάριο και επίσημα από τον Μάρτιο μέχρι τον Νοέμβριο του 1920 ανέλαβε υπουργός εσωτερικών και οργάνωσε την εναντίον νοτιοσλαβικών επιδρομών αλβανική αντίσταση. Το επόμενο έτος (1921) ονομάστηκε αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων της Αλβανίας. Το 1922 επανέλαβε υπουργός εσωτερικών όπου και κατέστειλε εναντίον του κίνημα. Τον ίδιο χρόνο (1922) διατελεί και πρωθυπουργός, πλην όμως ανατρέπεται από τους μπέηδες που συνασπίστηκαν στο πρόσωπο του κύριου αντιπάλου του Φαν Νόλι, καταφεύγοντας ο ίδιος στη Νοτιοσλαβία. Το 1924, μετά από μια απόπειρα δολοφονίας του, επανέρχεται προκαλώντας επιτυχές επαναστατικό κίνημα και στις 21 Ιανουαρίου του 1925 εκλέγεται πρόεδρος της δημοκρατίας της Αλβανίας, με κυβέρνηση περίπου με τα δυτικά πρότυπα, επταετούς θητείας (1925-1932).
Μαρί Γκερεκμεζιάν
Βιογραφία
Απεβίωσε το 1947 προσβεβλημένη από φυματίωση και θάφτηκε στο αρμενικό κοιμητήριο της Κωνσταντινούπολης, στο Σισλί. Η ίδια διατηρούσε σχέση με τον Τούρκο ποιητή και ζωγράφο Μπεντρί Ραχμί Εγιούμπογλου (1911-1975), ο οποίος ταυτόχρονα ήταν παντρεμένος με τη Ρουμάνα ζωγράφο Ερνεστίν Λεϊμποβίτσι (γνωστή στην Τουρκία ως Ερέν Εγιούμπογλου). Τα περισσότερα γλυπτά της Γκερεκμεζιάν παραμένουν άγνωστα, με ελάχιστα από αυτά να βρίσκονται στο Κρατικό Μουσείο Τέχνης και Γλυπτικής της Κωνσταντινούπολης, καθώς και σε ιδιωτική συλλογή.
Ζογ Α΄
Βασιλιάς της Αλβανίας
Στις 25 Αυγούστου του 1928 καταργεί τη Δημοκρατία και στις 1 Σεπτεμβρίου αυτοανακηρύσσεται Ζώγου Α’ βασιλεύς της Αλβανίας, κηρύσσοντας πολίτευμα του κράτους την απόλυτη μοναρχία αναλαμβάνοντας τη διαχείριση καθώς και την εσωτερική και εξωτερική πολιτική της χώρας του.
Μαρί Γκερεκμεζιάν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι γλύπτες Κατηγορία:Αρμένιοι γλύπτες Κατηγορία:Οθωμανοί αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Τούρκοι εκπαιδευτικοί
Ζογ Α΄
Βασιλιάς της Αλβανίας
Ο Ζώγου αν και ήταν ευφυής και πολύ ενεργητικός στερούνταν απελπιστικά στοιχείων διπλωματίας και είχε άγνοια των διεθνών τότε παρασκηνίων, διαπράττοντας αλλεπάλληλα σφάλματα, πιστεύοντας τον κάθε ξένο διπλωμάτη σε ό,τι του έλεγε, που σαφώς εξυπηρετούσε πρώτον τα συμφέροντα της δικής του χώρας, προκειμένου να πετύχει την ανεξαρτησία της χώρας του.
Απομακρύνθηκε των γειτονικών του Βασιλείων θεωρώντας τα όλα εχθρικά. Αντίθετα θεώρησε φρόνιμο να συνδεθεί στο φασιστικό άρμα της Ιταλίας πιστεύοντας απόλυτα στις ιταλικές υποσχέσεις συνομολογώντας μια σειρά αλλεπάλληλων συμφωνιών οικονομικής, στρατιωτικής, ακόμη και πολιτικής φύσεως με τις οποίες κυριολεκτικά αφενός υποδούλωσε τη χώρα του στην Ιταλία, αφετέρου έθεταν σε κίνδυνο την ασφάλεια της ευρύτερης βαλκανικής.
Βέβαια σε αυτό κατά ένα μέρος συνέτεινε και το γεγονός ότι κανένας βασιλικός οίκος της Ευρώπης δεν τον αναγνώρισε ως αρχηγό βασιλικής δυναστείας. Προκειμένου δε να ξεπεράσει αυτό το εμπόδιο αναζήτησε σύζυγο από ευγενή οίκο της Ευρώπης. Μετά από πολλές αναζητήσεις και επί τούτου λανθασμένα διαβήματα τελικά νυμφεύτηκε τον Απρίλιο του 1938 την κόμισσα Τζεραλντίν, εκ του ουγγρικού οίκου των Καρολύι, με την οποία και απέκτησε στις 5 Απριλίου του 1939 τον διάδοχο του θρόνου, πρίγκιπα Σκεντέρ.
Διαβλέποντας τότε η Ιταλία ως σκοπιμότητες τις αγωνιώδεις προσπάθειες του Ζώγου, αποφάσισε την εισβολή και κατάληψη της Αλβανίας. Έτσι στις 7 Απριλίου του 1939, δύο μόλις ημέρες μετά τη γέννηση του διαδόχου του αλβανικού θρόνου, ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν στην Αλβανία και στη συνέχεια καθαίρεσαν τον Ζώγου ενώ ο Μπενίτο Μουσολίνι έσπευσε να προσφέρει το στέμμα της Αλβανίας στον Βασιλέα της Ιταλίας.
Ο Ζώγου και η οικογένειά του κατέφυγαν αρχικά στην Ελλάδα όπου η τότε κυβέρνηση Μεταξά άνοιξε τα σύνορα παραχωρώντας τους άσυλο για λίγες ημέρες. Από εκεί, ο Ζόγου μετέβη σε διάφορα κράτη και εν τέλει εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένεια και την ακολουθία τους στην Αγγλία, προσπαθώντας ανεπιτυχώς να οργανώσει αντάρτικη κίνηση εντός της κατεχόμενης Αλβανίας.
Μετά το τέλος του Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1946, στην Αλβανία το καθεστώς μετατράπηκε σε κομμουνιστικό και ο Ζώγου καθαιρέθηκε επίσημα. Εγκαταστάθηκε αρχικά στην Αίγυπτο και αργότερα μετακόμισε μόνιμα στη Γαλλία όπου απεβίωσε στις 9 Απριλίου του 1961. 200px|thumb|right|Το μαυσωλείο του στο Παρίσι
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βασιλείς της Αλβανίας Κατηγορία:Πολιτικοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πρόεδροι της Αλβανίας
Φωνή (γλωσσολογία)
Φωνή στη γλωσσολογία ονομάζεται η κατηγοριοποίηση των μορφών του ρήματος ανάλογα με το αν η μορφή δηλώνει ενέργεια, πάθος ή κατάσταση. Η φωνή είναι διαφορετική κατηγοριοποίηση από τη διάθεση.
Αριθμός φωνών
Στις περισσότερες γλώσσες εντοπίζονται μόνο τρεις φωνές:
Υπάρχουν όμως γλώσσες που είτε παλιότερα ή και σήμερα ακόμα έχουν περισσότερες ή λιγότερες φωνές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλωσσολογία
Φωνή (αποσαφήνιση)
Η λέξη φωνή μπορεί να αναφέρεται:
Μπαμπάς στο Σπίτι
Το Μπαμπάς στο Σπίτι (πρωτότυπος τίτλος: See Dad Run) είναι κωμική τηλεοπτική σειρά αμερικανικής παραγωγής που έκανε πρεμιέρα στις 6 Οκτωβρίου του 2012. O πρωταγωνιστής της σειράς, ο Scott Baio, βοήθησε στην παραγωγή του προγράμματος. Στις 17 Μαρτίου του 2014, το Nick σε Nite επιβεβαίωσε ότι η τρίτη σεζόν θα ήταν η τελευταία σεζόν.
Υπόθεση
Μετά από μια δεκαετία στην τηλεοπτική του σειρά, ο ηθοποιός David Hobbs (Scott Baio) γίνεται ένας κανονικός μπαμπάς, ώστε να βλέπει σαπουνόπερες με τη σύζυγό του Amy Hobbs (Alanna Ubach) αλλά γρήγορα συνειδητοποιεί ότι δεν μπορεί να είναι όπως ο μπαμπάς στην τηλεόραση και ότι πρέπει να γίνουν αλλαγές. Έχει να φροντίσει τα τρία παιδιά του, την Emily (Ryan Newman), τον Τζο (Jackson Brundage) και την Janie (Bailey Michelle Brown), με την βοήθεια των φίλων του που είναι ο Marcus (Mark Curry) και ο Kevin (Ramy Youssef).
Κριτικές
Το See Dad Run έχει πολλές κριτικές από επώνυμους κριτικούς τέχνης. Για την πρώτη σεζόν, η σειρά δέχτηκε κριτική από την ιστοσελίδα Metacritic και έτσι ο αριθμός των πόντων αυξήθηκε από τους 50 στους 100 πόντους. Ο δημοσιογράφος David Hickley από την εφημερίδα New York Daily News βαθμολόγησε την εκπομπή με 2 στα 5 αστέρια. Η Emily Ashby από τον οργανισμό Common Sense Media βαθμολόγησε την εκπομπή με 4 στα 5 αστέρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές εκπομπές Κατηγορία:Τηλεοπτικές εκπομπές ανά χώρα
Ακσακάλ
right|225px|thumb|Ένας ακσακάλ από το Χιναλούγκ Ο όρος ακσακάλ (στις τουρκικές γλώσσες, σημαίνει κυριολεκτικά «άσπρη γενειάδα») αναφέρεται μεταφορικά στους γέροντες άνδρες, τον γέρο και σοφό της κοινότητας σε μέρη της Κεντρικής Ασίας και του Καυκάσου. Παραδοσιακά, ένας ακσακάλ ήταν ηγέτης ενός χωριού ή αούλ μέχρι τη σοβιετική εποχή. Ως σύμβουλοι ή δικαστές, αυτοί οι ηγέτες έχουν ή είχαν κάποιο ρόλο στην πολιτική και το δικαστικό σύστημα στις χώρες και τις φυλές. Για παράδειγμα, υπάρχουν δικαστήρια ακσακάλ στην Κιργιζία. Στο Ουζμπεκιστάν, που παραδοσιακά είναι μια πιο αστική κοινωνία (οι Ουζμπέκοι είναι σαρτ ή κάτοικοι των πόλεων, σε αντίθεση με τους νομάδες Τούρκους), οι πόλεις χωρίζονται σε μαχάλλες. Κάθε μαχάλλα έχει έναν ακσακάλ που ενεργεί ως επαρχιακός ηγέτης.
Αναδιάρθρωση των δικαστηρίων ακσακάλ στην Κιργιζία
Το 1995, ο τότε πρόεδρος της Κιργιζίας Ασκάρ Ακάγιεφ ανακοίνωσε ένα διάταγμα για την αναζωογόνηση των δικαστηρίων ακσακάλ. Τα δικαστήρια θα έχουν δικαιοδοσία επί της περιουσίας, των αδικοπραξιών και του οικογενειακού δικαίου. Τα δικαστήρια ακσακάλ περιλήφθηκαν τελικά στο άρθρο 92 του συντάγματος της Κιργιζίας. Το 2006, υπήρχαν περίπου 1.000 δικαστήρια ακσακάλ σε όλη τη Κιργιζία, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας Μπισκέκ. Ο Ακάγιεφ συνέδεσε την ανάπτυξη αυτών των δικαστηρίων με την αναζωπύρωση της εθνικής ταυτότητας της Κιργιζίας. Σε μια ομιλία του το 2005, συνέδεσε τα δικαστήρια με το νομαδικό παρελθόν της χώρας και εξέφρασε την έκφραση του πως τα δικαστήρια εξέφρασαν την ικανότητα της Κιργιζίας για αυτοδιαχείριση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Τουρκίας Κατηγορία:Πολιτισμός της Κιργιζίας Κατηγορία:Πολιτισμός του Καζακστάν Κατηγορία:Πολιτισμός του Ουζμπεκιστάν Κατηγορία:Καύκασος
Στέφανος Γεννάδης
Ο Στέφανος Γεννάδης (1858 - 1922) ήταν Έλληνας αντιστράτηγος.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1916 όταν η Καβάλα καταλήφθηκε από τον γερμανικό στρατό ο Σ. Γεννάδης απουσίαζε στην Αθήνα με άδεια, όπου και παρέμεινε σε όλη εκείνη τη δραματική περίοδο του Χειμώνα και της Άνοιξης του 1917. Τότε τέθηκε σε αυτεπάγγελτη αποστρατεία και απελάθηκε στη Σαντορίνη. Το 1920 ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία όπου και ανέλαβε Αρχηγός της Χωροφυλακής και στη συνέχεια διοικητής της Ανώτερης Στρατιωτικής Διοίκησης Παλαιάς Ελλάδος (ΑΣΔΠΕ) (1921). Έφθασε το βαθμό του αντιστρατήγου και πέθανε το 1922.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του μηχανικού Κατηγορία:Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος Κατηγορία:Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος Κατηγορία:Αρχηγοί Ελληνικής χωροφυλακής
Μελχισεδέκ (Επίσκοπος Χανίων)
Καταγωγή
Ο Μελχισεδέκ Δεσποτάκης καταγόμενος από το Ηράκλειο της Κρήτης σε νεαρή ηλικία, άμεσα επηρεασμένος από την οικογένεια του ,αποφασίζει οικιοθελώς να γίνει μονάχος και έπειτα μεταβαίνει εις τις παραδουνάβιες ηγεμονίες και συγκεκριμένα στην φημισμένη πόλη Ιασίου της Ρουμανίας. Εκεί με την βοήθεια του διδασκάλου Κλεοβούλου μαθητεύει σε ανώτερες σπουδές.
Φιλική Εταιρεία
Τον Ιανουάριο του 1818 χειροτονήθηκε επίσκοπος της επισκοπής Κισσάμου και Σελίνου διαδεχόμενος τον Ιωαννίκιο. Γενναίος και με ακμαίο εθνικό φρόνημα είχε μυηθεί  στην Φιλική Εταιρείας και άμεσα εξέφρασε τον ενθουσιασμό του, αλλά και την αφοσίωση του στον αγώνα για την Επανάσταση.
Στην Επανάσταση
Αναδείχθηκε πρωτεργάτης της επαναστάσεως του 1821. Γενναίου και ατρόμητου χαρακτήρα ο επίσκοπος απέκρουε απτόητα πολλές και άδικες απαιτήσεις των Τούρκων Γενιτσάρων. Αν και δεν συμμετείχε σε μάχες, η συμβολή του στην Επανάσταση χαρακτηρίζεται από πολλούς ως κρίσιμη και άκρως επίγουσα.
Θάνατος
Κατά τα μέσα περίπου του Μαϊου του 1821 οι Τούρκοι των Χανίων γνωρίζοντας ήδη τις κινήσεις του Επισκόπου στην επαρχία του Σελίνου, παρουσιάστηκαν εις τον Τούρκο διοικητή των Χανίων τον Σερίφ Πασά και απαίτησαν την σύλληψη και την φυλάκιση του επισκόπου. Ο πασάς υπακούοντας στις απαιτήσεις του όχλου διέταξε να συλληφθεί ο επίσκοπος με την κατηγορία «ότι περιήρχετο την επαρχία του, κινών τον λαόν των Χριστιανών εις αποστασίαν». Οι Τούρκοι οι όποιοι δεν συμφωνούσαν με τον τρόπο διδασκαλίας αλλά και το περιεχόμενο της, συχνά αποκαλούσουν τον επίσκοπο Νιζαμζετιτλήν, σε μια προσπάθεια να θίξουν την φήμη του αλλά και να απομακρύνουν  τους πιστούς που τον ακολουθούσαν.Εν τέλη προχώρησαν στο κρέμασμα του αξιοσέβαστου επισκόπου και κατά συνεχεία στον θάνατο του. Από επίσημες καταγραμμένες μαρτυρίες διαβάζουμε τα ακριβή λόγια του ιερέα προτου το βάρβαρο τέλος του «Φάτε θεριά τις σάρκες μου μα τον πνεύμα μου που παραδίδω σήμερα στον πλάστη μου δεν μπορείτε να μου το βλάψετε. Έχω ελπίδα σταθερά πως ο Θεός θα τιμωρήσει την κακία σας πολύ γρήγορα γιατί χύνετε άδικα των Χριστιανών το αίμα ».Λέγεται κιόλας ότι ο τούρκοι στρατιώτες και λαός αποπειράθηκαν να κάψουν την σωρό του επισκόπου. Έλπιζαν με τρομοκρατία και σφαγές αμάχων να καταπνίξουν το μελετώμενο επαναστατικό κίνημα.Σε μια προσπάθεια τίμησης των άτυχων ιερέων ο λαός των χανιών έβαλαν την εξής πινακίδα στην πλατεία της πόλης  «ΣΤΙΣ 19 ΜΑΪΟΥ ΤΟΥ 1821 ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΚΡΕΜΑΣΑΝ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΛΑΤΑΝΟ ΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΚΙΣΣΑΜΟΥ ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟ ΙΕΡΟΔΙΑΚΟΝΟ ΕΚ ΒΕΡΟΙΑΣ.ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ.»
Αγιοποίηση
μικρογραφία|Επίσκοπος Μελχισεδέκ Χανίων Στις 21 Σεπτεμβρίου 2000 το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο με Πατριαρχική και Συνοδική πράξη κατάταξε εις το Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας τον Ιερομάρτυρα και Εθνομάρτυρα Επίσκοπο Κισσάμου και Σελίνου Μελχισεδέκ καθώς και όλους τους Επισκόπους και των μετ’ αυτών μαρτυρησάντων κληρικών και λαϊκών που μαρτύρησαν από τους Τούρκους κατά τα έτη 1821 και 1822.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821‎
Μαργκερίτα Χακ
Η Μαργκερίτα Χακ (Ιταλικά: [marɡeˈriːta ˈ(h)ak], 12 Ιουνίου 1922 - 29 Ιουνίου 2013) ήταν Ιταλίδα αστροφυσικός, γνωστή για τη διάδοση των σχετικών επιστημονικών δεδομένων. Ο αστεροειδής 8558 Χακ, που ανακαλύφθηκε το 1995, ονομάστηκε προς τιμήν της.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φλωρεντία το 1922, ο πατέρας της Ρομπέρτο Χακ καταγόταν από την Ελβετία και δούλευε ως λογιστής ενώ η μητέρα της, Μαρία Λουίζα Πογγέσι, ήταν από την Τοσκάνη και πτυχιούχος της Accademia di Belle Arti di Firenze και δημιουργούσε μινιατούρες για την Πινακοθήκη Ουφίτσι. Και οι δύο γονείς, ο πατέρας της, προτεστάντης, και η μητέρα της, καθολική, αλλαξοπίστησαν και εντάχθηκαν στην Ιταλική Θεοσοφική Εταιρεία. Μάλιστα, ο Ρομπέρτο Χακ έγινε και γραμματέας υπό την προεδρία της κόμμισας Gamberini-Cavallini.
Ως νεαρή, η Χακ έπαιζε μπάσκετ και συμμετείχε στους αγώνες των Διαγωνισμών του Εθνικού Πανεπιστημίου, που ονομαζόταν Littoriali υπό το φασιστικό καθεστώς του Μουσολίνι. Σε αυτούς, κέρδισε στο άλμα εις μήκος και άλμα εις ύψος. Στις 19 Φεβρουαρίου 1944, παντρεύτηκε τoν Άλντο Ντε Ρόσα στην εκκλησία του San Leonardo στο Arcetri. Ο Ντε Ρόσα ήταν ένας από τους συμπαίκτες και τον γνώριζε από την παιδική της ηλικία.
Η Χακ φοίτησε στο Liceo Classico "Galileo Galilei" της Φλωρεντίας, αλλά το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου την εμπόδισε να συμμετάσχει στις τελικές εξετάσεις. Το 1945, όμως, αναδείχθηκε σε απόφοιτης της φυσική ς από το Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας με βαθμολογία 101/110. Η διατριβή της στην αστροφυσική αφορούσε τις μεταβλητές του Cepheid, με βάση τις σπουδές της στο Παρατηρητήριο Arcetri και, στη συνέχεια, υπό την καθοδήγηση του Τζιόρτζιο Αμπέττι. Η Χακ θεωρούσε τον Αμπέττι, ως πρότυπο επιστήμονα, δασκάλου και διευθυντή ενός κέντρου επιστημονικής έρευνας.
Στην Ιταλία, η Χακ ήταν γνωστή για τις αντιθρησκευτικές της απόψεις και τη συνεχή κριτική της προς την Καθολική Εκκλησία, την ιεραρχία και τους θεσμούς της. Ήταν χορτοφάγος και έγραψε ένα βιβλίο, στο οποίο εξηγεί αυτήν την επιλογή της, με τίτλο Perché sono vegetariana (Γιατί είμαι χορτοφάγος). Το συγγραφικό έργο της, επίσης, περιλαμβάνει κι ένα βιβλίο με τίτλο La mia vita in bicicletta (Η ζωή μου με ποδήλατο).
Η Χακ πέθανε στις 29 Ιουνίου 2013 στις 4:30 π.μ. στο νοσοκομείο Cattinara της Τεργέστης. Έπειτα από μια εβδομάδα νοσηλείας για καρδιακά προβλήματα, κατέληξε, αφού υπέφερε από αυτά για περίπου δύο χρόνια. Είχε αρνηθεί να κάνει χειρουργική επέμβαση στην καρδιά. Ο σύζυγος της Χακ, Αλντο Ντε Ρόσα, πέθανε στις 26 Σεπτεμβρίου 2014, λόγω επιπλοκών της νόσου του Αλτσχάιμερ. Και οι δύο αναπαύονται στο νεκροταφείο της Σαντ' Αννα, στην Τεργέστη. Η Χακ άφησε την προσωπική της βιβλιοθήκη, που περιείχε 24.000 βιβλία για την αστρονομία, στην πόλη της Τεργέστης.
Επιστημονική δραστηριότητα
Η Χακ έχει δημοσιεύσει πολλά πρωτότυπα άρθρα σε διεθνή περιοδικά αλλά και πολλά βιβλία, το αντικείμενο των οποίων αφορά τόσο την απλουστευμένη επιστήμη όσο και του πανεπιστημιακού επιπέδου. Το 1994, τιμήθηκε με Targa Giuseppe Piazzi για την επιστημονική έρευνά της και το 1995, με το βραβείο Cortina Ulisse για την προσφορά της στην επιστημονική διάδοση.
Το 1978, η Μαργκερίτα Χακ ίδρυσε το διμηνιαίο περιοδικό L'Astronomia, του οποίου το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1979. Αργότερα, μαζί με τον Κορράντο Λαμπέρτι, διεύθυνε το περιοδικό της επιστήμης και του αστρονομικού πολιτισμού, γνωστό ως Le Stelle.
Κοινωνική και πολιτική δραστηριότητα
αριστερά|μικρογραφία| Η Margherita Hack σε συνέδριο UAAR το 2007 Η Χακ ήταν γνωστή και για τις δραστηριότητές της εκτός της επιστήμης, ειδικά στον κοινωνικό και πολιτικό τομέα.
Υποστήριζε ότι η ηθική δεν προέρχεται από τη θρησκεία, αλλά από «αρχές της συνείδησης», οι οποίες επιτρέπουν σε οποιονδήποτε άνθρωπο να έχει μια κοσμική άποψη της ζωής. Με αυτόν τον τρόπο, προήγαγε το σεβασμό στην ατομικότητα και την ελευθερία των άλλων. Μαχόταν, επίσης, οποιαδήποτε μορφή δεισιδαιμονίας, συμπεριλαμβανομένων των ψευδοεπιστημών. Διετέλεσε, μάλιστα, ως επιστημονική εγγυητής του CICAP, από το 1989, και επίτιμη πρόεδρος της Ένωσης Ορθολογικών Αθεϊστών και Αγνωστικών (UAAR). Το 2005, προσχώρησε στην Ένωση Luca Coscioni για την Ελευθερία της Επιστημονικής Έρευνας.
Στην πολιτική ζωή, υπήρξε μέλος του Δημοκρατικού Ριζοσπαστικού Κόμματος. Το 2005, στις ιταλικές περιφερειακές εκλογές της Λομβαρδίας, εκπροσώπησε το Κόμμα των Ιταλών Κομμουνιστών, που έλαβε 5.364 ψήφους στην επαρχία του Μιλάνου. Μετά τις εκλογές, έδωσε τη θέση της στον Μπέμπο Στόρτι. Συμμετείχε, με το Κόμμα των Ιταλών Κομμουνιστών και στις εθνικές εκλογές του 2006 και εκλέχθηκε ως μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων. Αλλά αποφάσισε να δώσει την έδρα της για να αφιερωθεί στην αστρονομία.
Κατά τη διάρκεια των περιφερειακών εκλογών του 2010, η Χακ ήταν υποψήφια με την Federazione della Sinistra και εξελέγη στην περιοχή της Ρώμης με πάνω από 7000 ψήφους. Κατά την πρώτη συνεδρίαση του Συμβουλίου παραιτήθηκε αφήνοντας τη θέση στους συνυποψηφίους της. Τον Οκτώβριο του 2012, τάχθηκε υπέρ του Νίτσι Βεντόλα στον πρώτο γύρο εκλογών της αριστερής πτέρυγας, ενώ στην επόμενη ψηφοφορία, στήριξε τον Ματτέο Ρένζι ενάντια στον Πιερ Λουίτζι Μπερσάνι.
Τον Απρίλιο του 2013, η Χακ προσχώρησε στην Επιτροπή Έμμα Μπονίνο μαζί με άλλες εξέχουσες ιταλικές προσωπικότητες, όπως οι Ρέντζο Άρμπορε, Τόνι Γκαρράνι, Άννα Φέντι, Αλεσσάντρο Πάσε, Στέφανο Ντισέγκνι για να προωθήσουν την υποψηφιότητα της Έμμα Μπονίνο ως Προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί κομμουνιστές Κατηγορία:Ιταλοί άθεοι Κατηγορία:Ιταλοί αστρονόμοι
Στάνα Κάτικ
Η Στάνα Κάτιτς (αγγλικά: Stana Katic, προφορά: /ˈstɑːnə ˈkætᵻk/, 26 Απριλίου 1978) είναι Αμερικανο-Καναδέζα ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Περισσότερο γνωστή είναι για τον ρόλο της ως Kate Beckett, στην τηλεοπτική σειρά του ABC, Castle. Πέρα από αυτήν τη σειρά έχει συμμετάσχει σε αρκετές άλλες σειρές, αλλά και ταινίες.
Πρώιμα χρόνια
Η Κάτικ γεννήθηκε στο Χάμιλτον, του Οντάριο, στον Καναδά. Οι γονείς της, όπως εκείνη δήλωσε, είναι σερβικής και κροατικής καταγωγής. Αποκαλεί την οικογένειά της Δαλματιανούς γιατί, όπως σημειώνει, από εκείνο το μέρος της γης, κατάγεται. Έχει Σέρβους, Κροάτες συγγενείς, καθώς επίσης και μερικούς από το Μαυροβούνιο. Ο πατέρας της κατάγεται από τη Βριλίκα της Κροατίας και η μητέρα της από το Σιντζ, της Κροατίας.
Αργότερα η Κάτικ μετακόμισε από το Οντάριο στο Ιλινόι. Τη χρονιά εκείνη την πέρασε πηγαίνοντας και γυρίζοντας από τον Καναδά στις ΗΠΑ. Το 1996, αποφοίτησε από το West Aurora High School, ενώ το 2000 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο. Το 2002, τελείωσε και τη δραματική σχολή Goodman School of Drama, τμήμα του Πανεπιστημίου του ΝτεΠολ. Οι σπουδές της στην υποκριτική συνεχίστηκαν, όταν τελείωσε και τη σχολή Beverly Hills Playhouse.
Καριέρα
Στην αρχή της καριέρας της η Κάτικ έπαιξε τη Χάνα Γκίτελμαν στην τηλεοπτική σειρά Heroes, την Collette Stenger στη σειρά 24 και την Jenny στην ταινία Feast of Love, στην οποία πρωταγωνιστεί ο Μόργκαν Φρίμαν. Επίσης, έπαιξε τη Morgenstern, στην ταινία του Φρανκ Μίλερ The Spirit. Ενώ το 2008, συμμετείχε σε μία από τις πιο γνωστές ταινίες που έχει παίξει το Quantum of Solace, ταινία του Τζέιμς Μποντ. Άλλη γνωστή συμμετοχή της έγινε στο τρίτο μέρος της σειράς ταινιών The Librarian.
Τον Αύγουστο του 2008, το ABC, ανακοίνωσε τη σειρά Castle, στην οποία η Κάτικ θα πρωταγωνιστούσε στο πλευρό του Νέιθαν Φίλιον. Το 2008, η Κάτικ, δημιουργεί τη δική εταιρεία παραγωγής, ονόματι Sine Timore Productions, της οποίας το όνομα σημαίνει χωρίς φόβο.
Το καλοκαίρι του 2010, η Κάτικ, πρωταγωνιστεί στην ταινία των Αδελφών Πολίς, For Lovers Only, καθώς επίσης και στο The Double, το 2011, μαζί με τον Ρίτσαρντ Γκιρ. Στην τρίτη ετησία τελετή του Shorty Awards, που έγινε στις 28 Μαρτίου του 2011, κέρδισε στην κατηγορία Καλύτερης Γυναίκες Ηθοποιού. Τον Μάιο του 2011, κέρδισε το διαδικτυακό βραβείο Most Glamorous Actress, για το Φεστιβάλ Τηλεόρασης στο Μόντε Κάρλο. Έλαβε ένα ποσοστό της τάξεως του 17.3$, και παίρνοντας 3.641 ψήφους, κερδίζοντας 15 άλλες γυναίκες.
Μεταξύ 29 Μαΐου και 5 Ιουνίου του 2011, συμμετείχε στην επιτροπή του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ζλιν, όπου εκεί έγινε η πρεμιέρα της ταινίας For Lovers Only. Το 2013, έκανε πρεμιέρα η ταινίας της Big Sur, στο Φεστιβάλ Σάντανς, στις 23 Ιανουαρίου. Δύο χρόνια προηγουμένως, ανακοινώθηκε στο San Diego Comic-Con International, ότι θα δώσει τη φωνή της στο βιντεοπαιχνίδι Batman: Arkham City, ως Talia al Ghul.
Στις 28 Ιανουαρίου του 2012, ήταν η παρουσιάστρια της 64ης τελετής του Directors Guild of America Awards. Στην 16η ετήσια τελετή του PRISM Awards, έλαβε το βραβείο Καλύτερης Ερμηνείας σε Δραματικό Επεισόδιο. Συγκεκριμένα ήταν ένα επεισόδιο στο οποίο ο χαρακτήρας της πάλευε με μετατραυματικές επιπτώσεις και άγχος. Η Κάτικ υπήρξε υποψήφια στην 39η τελετή των People's Choice Awards, στην κατηγορία Καλύτερης Ηθοποιού σε Δραματική Σειρά. Στην ίδια διοργάνωση, δύο χρόνια αργότερα, η Κάτικ κέρδισε στην προαναφερθείσα κατηγορία, ενώ και η ίδια η σειρά έλαβε το βραβείο Καλύτερης Δραματικής Αστυνομικής Σειράς.
Στις 18 Απριλίου του 2016, το ABC ανακοίνωσε ότι η Κάτικ δεν ήταν στη λίστα των ηθοποιών για την 9η σεζόν του Castle. Το κανάλι και οι παραγωγοί δεν ανανέωσαν το συμβόλαιό της, ενώ και η σειρά ανακοίνωσε τον τερματισμό της στις 12 Μαΐου του 2016, μετά από 8 συνεχόμενες σεζόν. Castle was canceled on 12 May 2016 after eight seasons.
Προσωπική ζωή
Στις 25 Απριλίου του 2015, παντρεύτηκε Κρις Μπρκλατς, με τον οποίον διατηρούσε χρόνιο δεσμό. Ο γάμος τους έγινε στην Κροατία σε κλειστό κύκλο, μία μέρα πριν κλείσει τα 37α γενέθλιά της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Καναδές ηθοποιοί τηλεόρασης
Μάχη του Άουστερλιτς
Η Μάχη του Άουστερλιτς (2 Δεκεμβρίου 1805), γνωστή επίσης ως η Μάχη των Τριών Αυτοκρατόρων, αποτέλεσε την πιο λαμπρή νίκη του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, κατά την οποία ο Γάλλος Αυτοκράτορας συνέτριψε ολοσχερώς τις δυνάμεις του Γ΄ Συνασπισμού.
Η νίκη στο Άουστερλιτς οδήγησε επίσης στη δημιουργία της Συνομοσπονδίας του Ρήνου, μιας ένωσης γερμανικών κρατιδίων υπό γαλλική κηδεμονία στην ουσία, που προοριζόταν να παίξει το ρόλο αμυντικού εδαφικού αναχώματος ανάμεσα στη Γαλλία και την Κεντρική Ευρώπη. Ως αποτέλεσμα αυτών των γεγονότων, το 1806 η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία έπαψε να υπάρχει, ενώ ο αυτοκράτοράς της, Φραγκίσκος Β΄, κράτησε τον τίτλο του αυτοκράτορα της Αυστρίας που είχε υιοθετήσει το 1804 (ως απάντηση στην αυτοανακήρυξη του Ναπολέοντα ως αυτοκράτορα των Γάλλων) και εγκαθίδρυσε την Αυστριακή Αυτοκρατορία. Ωστόσο, αυτές οι επιτυχίες του Ναπολέοντα δεν κατάφεραν να οδηγήσουν την ευρωπαϊκή ήπειρο σε μακρά περίοδο ειρήνης. Οι ανησυχίες της Πρωσίας για την αυξανόμενη γαλλική επιρροή στην Κεντρική Ευρώπη αποτέλεσαν τη σπίθα για τον Πόλεμο του Δ΄ Συνασπισμού το 1806.
Ο Τρίτος Συνασπισμός
thumb|left|Ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας, Ουίλλιαμ Πιτ ο Νεότερος.
Το 1803 ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης, ως Πρώτος Ύπατος της Γαλλικής Δημοκρατίας, υπέγραψε μια συμφωνία με τον πρόεδρο των Η.Π.Α, Τόμας Τζέφφερσον, η οποία παραχωρούσε στις τελευταίες κάποιες γαλλικές αποικίες στον Καναδά, με αντάλλαγμα 3.000.000 φράγκων. Το ίδιο έτος το Ηνωμένο Βασίλειο είχε κηρύξει τον πόλεμο στη Γαλλία, και ο Ναπολέων με τα χρήματα που παραχωρήθηκαν δημιούργησε το "Στρατό της Αγγλίας", με τον οποίο σχεδίαζε να εισβάλει στη Μεγάλη Βρετανία και να την υποχρεώσει σε ειρήνευση υπό τους όρους του. Ωστόσο ο πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας, Ουίλλιαμ Πιτ ο Νεότερος, γνωρίζοντας την πολύ κακή κατάσταση του Βρετανικού Στρατού, ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με την Αυστρία, την Πρωσία, τη Ρωσία και τη Σουηδία, προσπαθώντας να τις στρέψει εναντίον της Γαλλίας. Ύστερα δε από σχεδόν ένα χρόνο η Ρωσική και Αυστριακή Αυτοκρατορία, μαζί με το Βασίλειο της Σουηδίας, κήρυξαν τον πόλεμο στον Ναπολέοντα, ο οποίος μόλις λίγους μήνες πριν είχε στεφθεί "Αυτοκράτορας των Γάλλων". Ο τελευταίος αναγκάστηκε ν΄ αναβάλει προσωρινά τα σχέδιά του και να στραφεί προς την Κεντρική Ευρώπη, μετονομάζοντάς τη δύναμή του σε "Μεγάλη Στρατιά" (γαλ. Grande Armée).
Σχέδια των Συμμάχων
260px|thumb|Η ευρωπαϊκή στρατηγική κατάσταση το 1805. Μετά τη δημιουργία του Γ΄ Συνασπισμού οι Σύμμαχοι δημιούργησαν μεγάλες στρατιές εναντίον της Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Οι Αυστριακοί χώρισαν τις δυνάμεις τους σε τρεις στρατιές, υπό την ηγεσία του στρατηγού Καρλ Μακ φον Λάιμπεριχ, του αρχιδούκα Ιωάννη της Αυστρίας και του αρχιδούκα Καρόλου της Αυστρίας. Ο στρατηγός Μακ, στρατοπεδευμένος στην Ουλμ με 72.000 στρατιώτες, προετοίμαζε εισβολή στη Βαυαρία, και με την άφιξη του Ρώσου στρατηγού Μιχαήλ Ιλαριόνοβιτς Κουτούζοφ θα κυρίευαν το Στρασβούργο. Ο αρχιδούκας Κάρολος με 95.000 στρατιώτες προετοίμαζε εισβολή στην Ιταλία για ν΄ αντιμετωπίσει τον Γάλλο στρατάρχη Αντρέ Μασσενά, και ο αρχιδούκας Ιωάννης θα βοηθούσε σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης τα στρατεύματα των παραπάνω στρατηγών με τους 23.000 στρατιώτες του. Από το Βορρά ωστόσο, ένα ενωμένο βρετανικό και ρωσοσουηδικό σώμα αποτελούμενο από 100.000 στρατιώτες, θα κατατρόπωνε τον Βασιλιά της Δανίας, ο οποίος αποτελούσε σύμμαχο του Βοναπάρτη, και θα έπειθε τον Βασιλιά της Πρωσίας να εισέλθει στον πόλεμο εναντίον της Γαλλικής Αυτοκρατορίας.
Μάχη της Ουλμ και η κατάληψη της Βιέννης
Ο Ναπολέων πορεύτηκε προς την Ουλμ, όπου έμελλε να συναντήσει και να καταστρέψει τον Μακ, προτού αυτός ενωθεί με τις δυνάμεις του Κουτούζοφ. Έτσι, παραβιάζοντας την ουδετερότητα της Πρωσίας, ο Γάλλος στρατάρχης Μπερναντότ προχώρησε προς την Ουλμ και σε σύντομο χρονικό διάστημα βρέθηκε στα νώτα των έκπληκτων Αυστριακών. Ο στρατηγός Μακ ύστερα από τρεις ημέρες απελπισμένης αντίστασης αναγκάστηκε να παραδώσει τους εναπομείναντες 27.000 στρατιώτες του στις 20 Οκτωβρίου, παραδεχόμενος την ήττα του.
Ο αρχιδούκας Ιωάννης, όταν πληροφορήθηκε την καταστροφή των δυνάμεων του Μακ, υποχώρησε προς τη Βιέννη, όπου και ενώθηκε με τις δυνάμεις του Κουτούζοφ. Την επόμενη ημέρα ωστόσο, μετά τη νίκη στη μάχη της Ουλμ, έλαβε χώρα η ναυμαχία του Τραφάλγκαρ, όπου ο γαλλοϊσπανικός στόλος καταστράφηκε ολοσχερώς. Ο Ναπολέων όμως δεν κάμφθηκε και εκμεταλλευόμενος την επιτυχία του στην Ουλμ εισήλθε στη Βιέννη το Νοέμβριο του 1805, την οποία πρωτύτερα είχε εγκαταλείψει ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Β΄, που είχε αναλάβει πλέον τη διοίκηση των αυστριακών δυνάμεων. Ο Κουτούζοφ ως αρχηγός του ρωσικού γενικού επιτελείου αποφάσισε ν΄ αποφύγει την "ανοικτή" σύγκρουση με τον Γάλλο αυτοκράτορα, καθώς οι γραμμές επικοινωνιών και ανεφοδιασμού του είχαν επιμηκυνθεί αρκετά και χρειάζονταν ισχυρές φρουρές για να διατηρηθούν, ενώ η Πρωσία είχε ήδη κηρύξει επιστράτευση, με αποτέλεσμα τα περισσότερα σώματα της "Μεγάλης Στρατιάς" να την επιτηρούν, γεγονός που θ΄ ανάγκαζε τον Ναπολέοντα να οπισθοχωρήσει. Έτσι, ο ρωσοαυστριακός στρατός υποχώρησε στην αυστριακή πόλη Όλμυτς (σημερινό Όλομοουτς της Τσεχίας), απωθώντας τη σφοδρή καταδίωξη του στρατάρχη Μυρά. Ο Ναπολέων όμως δεν απελπίστηκε και εφήρμοσε μια σειρά λαμπρών τεχνασμάτων με σκοπό να παρασύρει τους συμμάχους στην αποφασιστική σύγκρουση.
Τα γαλλικά τεχνάσματα
thumb|300px|alt=Colored painting showing French troops lighting torches for Napoleon. |Ο Ναπολέων με τα στρατεύματά του την παραμονή της μάχης. Πίνακας του Λουί-Φρανσουά Λεζέν. Ο Γαλλικός Στρατός είχε έρθει σε δεινή κατάσταση καθώς το μήκος των γραμμών ανεφοδιασμού είχε επιμηκυνθεί, η Πρωσία αργά ή γρήγορα θα έμπαινε στον Γ΄ Συνασπισμό, και οι Σύμμαχοι απέφευγαν τη μάχη. Ο Ναπολέων για να εξαπατήσει τον τσάρο Αλέξανδρο Α΄, ο οποίος είχε αναλάβει αυτοπροσώπως τη διοίκηση της δύναμης των Συμμάχων, ζήτησε ειρήνη υπό τους όρους του δεύτερου. Ο Τσάρος, όπως ήθελε και ο ευφυέστατος Βοναπάρτης, άρχισε να πιστεύει πως η κατάσταση του γαλλικού στρατού ήταν απελπιστική, με αποτέλεσμα να θέσει απαράδεκτους όρους, τους οποίους ο Ναπολέων αρνήθηκε. Κατόπιν ο Ναπολέων κινητοποίησε και παρέταξε τις δυνάμεις του κοντά στο χωριό Άουστερλιτς, ένα μέρος που ο ίδιος είχε επιλέξει, καταλαμβάνοντας την υψηλότερη θέση στην τοποθεσία, τα υψώματα Πράτσεν, μαζί με τους 50.000 στρατιώτες του.
Στο μεταξύ ο Φραγκίσκος Β΄ της Αυστρίας, επίσης προβληματισμένος από το αίτημα ειρήνης, ζήτησε ανακωχή από τον Βοναπάρτη, ο οποίος έδειξε φοβερό ενθουσιασμό κατά την αποδοχή. Μάλιστα, ο Ναπολέων διέταξε τους στρατιώτες του να εγκαταλείψουν τα υψώματα Πράτσεν για να δοθεί η εντύπωση ότι δεν μπορεί να τα υπερασπιστεί, και κατά τη διάρκεια της υποχώρησης δημιουργήθηκε μια τεχνητή εικόνα χάους. Επίσης, ο Γάλλος αυτοκράτορας διέταξε τον στρατάρχη Σουλτ και το 4ο Σώμα αυτού, αποτελούμενο από 17.000 στρατιώτες, να κρυφτούν στους πρόποδες των υψωμάτων, εκμεταλλευόμενοι την ομίχλη, ενώ είχε ζητήσει άμεσα 25.000 στρατιώτες υπό τον στρατάρχη Νταβού να έρθουν από τη Βιέννη για να ενισχύσουν τη δύναμή του. Στο μεταξύ για να ολοκληρώσει την παγίδα του έστειλε ένα αίτημα συνάντησης με τον Τσάρο, στην οποία όμως ο τελευταίος έστειλε τον πιστό του σύμβουλο. Ο Ναπολέων τότε διέταξε την στρατιά του να φαίνεται τελείως αποδιοργανωμένη και τους αξιωματικούς να εγκαταλείψουν τις μονάδες τους και να σκορπιστούν στο γαλλικό στρατόπεδο, ενώ κατά τη διάρκεια της συνομιλίας ο Βοναπάρτης άκουγε με μεγάλη προσοχή χωρίς να διακόπτει, όπως αντίθετα συνήθιζε. Βλέποντας τα όλα αυτά ο Ρώσος σύμβουλος ενημέρωσε τον Τσάρο Αλέξανδρο πως ο γαλλικός στρατός ήταν στα πρόθυρα της καταστροφής και πως θα έπρεπε να επιτεθούν αμέσως. Επίσης πολλοί Ρώσοι και Αυστριακοί αξιωματικοί, ο αρχηγός του αυστριακού γενικού επιτελείου και ο ίδιος ο Αυστριακός αυτοκράτορας Φραγκίσκος Β΄ συμφώνησαν στην άμεση επίθεση, παρά τις έντονες αντιρρήσεις του Κουτούζοφ, ο οποίος και αντικαταστάθηκε. Έτσι, οι Σύμμαχοι έπεσαν στην παγίδα που τους έστησε ο Βοναπάρτης και σύντομα τα συνασπισμένα ρωσοαυστριακά στρατεύματα κατέλαβαν και παρατάχθηκαν στα υψώματα Πράτσεν.
Προσχεδιασμοί
300px|thumb|right|alt=Map showing French troops concentrated to the west of the battlefield and the Allies to the east.|Συμμαχική (κόκκινη) και γαλλική (μπλε) παράταξη την 1η Δεκεμβρίου 1805 Ο Ναπολέων, παρότι είχε παρασύρει τους Συμμάχους σε ανοικτή μάχη, και συγκεκριμένα σε έδαφος που ο ίδιος είχε επιλέξει, αντιμετώπιζε ακόμη προβλήματα, καθώς οι Σύμμαχοι υπερείχαν στους αριθμούς, διέθεταν την καλύτερη θέση και είχαν ισχυρότερο πυροβολικό, παράγοντας που ανησύχησε τον Βοναπάρτη.Για να καθηλώσει τον συμμαχικό στρατό αποφάσισε να δημιουργήσει μια παγίδα, παρατάσσοντας για το σκοπό αυτό μονάχα την 3η Μεραρχία του 4ου Σώματος Στρατού (12.000 στρατιώτες) ανάμεσα στα χωριά Τέλνιτς και Ζοκόλνιτς, στη δεξιά πτέρυγα του στρατού του, η οποία αποτελούσε στρατηγικό σημείο καθώς αποτελούσε τη γραμμή επικοινωνιών και ανεφοδιασμού του με τη Βιέννη, θέλοντας έτσι να στρέψει την προσοχή και τις δυνάμεις των συμμάχων στο συγκεκριμένο σημείο.
Βόρεια
• Το 5ο Σώμα (12.700 στρατιώτες και 20 κανόνια) υπό τον στρατάρχη Ζαν Λαν.
• Το 1ο Σώμα (13.000 στρατιώτες και 24 κανόνια) υπό τον στρατάρχη Ζαν-Μπατίστ Μπερναντότ, λίγο νοτιότερα του 5ου Σώματος.
• Η Αυτοκρατορική Φρουρά (5.500 στρατιώτες και 24 κανόνια) υπό τον στρατάρχη Ζαν-Μπατίστ Μπεσσιέρ, η οποία θα έμενε κρυμμένη στην ομίχλη πίσω από τα 1ο και 5ο σώματα και θα λειτουργούσε ως εφεδρεία.
• Το 4ο Σώμα (11.600 στρατιώτες και 35 κανόνια) υπό τον στρατάρχη Ζαν Σουλτ, κρυμμένο στην ομίχλη κάτω από το 1ο Σώμα, και με 3 από τις 4 μεραρχίες του (μία μεραρχία του ήταν αποσπασμένη σε άλλο σώμα).
• Το Εφεδρικό Σώμα Ιππικού (7.400 στρατιώτες και 36 κανόνια) υπό τον στρατάρχη Ζοακίμ Μυρά, σε απόσταση πίσω από το 1ο και 4ο Σώμα.
Νότια
• Η 2η Μεραρχία του 4ου Σώματος (12.000 στρατιώτες) υπό τον στρατηγό Κλωντ-Ζυστ-Αλεξάντρ Λεγκράν, ανάμεσα στα χωριά Τέλνιτς και Ζοκόλνιτς, η οποία θα λειτουργούσε ως "δόλωμα".
• Το 3ο Σώμα (4.300 στρατιώτες και 12 κανόνια) υπό τον στρατάρχη Λουί Νικολά Νταβού, θα κατέφθανε από τη Βιέννη για να ενισχύσει τη 2η Μεραρχία του 4ου Σώματος.
Βόρεια
• Η Ανώτερη Φρουρά του Τσαρικού Στρατού (13.700 στρατιώτες και 44 ελαφριά κανόνια) υπό τον αντιστράτηγο Πιοτρ Μπαγκρατιόν, ερχόταν από το Όλμυτς για να επιτεθεί στην αριστερή γαλλική πτέρυγα.
• Η 2η Φάλαγγα (11.550 στρατιώτες και 30 ελαφριά κανόνια) υπό τον Γάλλο αντιστράτηγο Αλεξάντρ-Λουί ντε Λανζερόν (στην υπηρεσία του Ρωσικού Στρατού τότε), απέναντι από το 1ο γαλλικό Σώμα.
• Η 4η Φάλαγγα (23.900 στρατιώτες και 44 ελαφριά και 24 βαριά κανόνια) υπό τον αντιστράτηγο Μιχαήλ Μιλοράντοβιτς και τον Τσέχο στρατάρχη της Αυστρίας, Γιόχαν Κόλοβρατ, πίσω από τη 2η Φάλαγγα.
• Η 5η Φάλαγγα (5.375 στρατιώτες και 30 ελαφριά κανόνια) υπό τον Αυστριακό αντιστράτηγο Γιόχαν φον Λίχτενσταϊν, αποτελούμενη μόνο από ιππικό, πίσω από τη 2η Φάλαγγα.
• Η 3η Φάλαγγα (7.700 στρατιώτες και 30 ελαφριά κανόνια) υπό τον αντιστράτηγο I. Πρζεμπυσζέφσκι, πίσω από τη 2η Φάλαγγα.
• Η Ανώτερη Φρουρά του στρατηγού Φρήντριχ Βίλεμ Μπουξχέφντεν (6.880 στρατιώτες και 12 ελαφριά κανόνια) υπό τον Αυστριακό στρατάρχη Μίκαελ φον Κινμάγερ, πίσω από την 4η Φάλαγγα.
• Η Ρωσική Αυτοκρατορική Φρουρά (10.530 στρατιώτες και 30 ελαφριά και 10 βαριά κανόνια) υπό τον Μεγάλο Δούκα Κωνσταντίνο, πίσω από την 4η Φάλαγγα.
Νότια
• Η 1η Φάλαγγα (13.490 στρατιώτες και 40 ελαφριά και βαριά 24 κανόνια) υπό τον Ρώσο αντιστράτηγο Ντμίτρι Ντοχτουρόφ απέναντι από τη 2η γαλλική Μεραρχία του 4ου Σώματος.
Η μάχη
300px|thumb|right|alt=Map with blue lines showing the French advance against the Allied center, symbolized with red lines. |Οι αποφασιστικές επιθέσεις του στρατάρχη Σουλτ στο συμμαχικό κέντρο χώρισαν τον εχθρικό στρατό στα δύο, καταλαμβάνοντας τη στρατηγική θέση των υψωμάτων Πράτσεν.