cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νταν Άουερμπακ
Με τους Black Keys
To 2001 σχημάτισε τους Black Keys. Με τον Κάρνι έχουν κυκλοφορήσει 7 άλμπουμ, ξεκινώντας με το "The Big Come Up" το 2002, και έχοντας ως τελευταία δουλειά το "El Camino" το 2011. Έχουν κερδίσει 6 Grammys για τη δουλειά τους, μεταξύ των οποίων ένα προσωπικό του Άουερμπακ για παραγωγή. Το 2009 το συγκρότημα χώρισε για λίγο εξαιτίας προβλημάτων επικοινωνίας. Ο Νταν δεν άντεχε τη γυναίκα του Πάτρικ, Γρόλμους, για την οποία έχει πει ότι έκανε συναισθηματικούς εκβιασμούς και χειραγωγούσε τον Πάτρικ. Εκείνο το χρόνο ο Άουερμπακ κυκλοφόρησε την προσωπική του δουλειά "Keep it Hid". Ο Νταν παντρεύτηκε την Στέφανι Γκόνις, με την οποία απέκτησε μία κόρη το 2008, όμως το ζευγάρι χώρισε το 2013.
Δισκογραφία
Ατομική Δουλειά
Με τους Black Keys
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Χέρμπερντ Έντερτον
Ο Herbert Bruce Enderton (15 Απριλίου 1936 – Οκτωβρίου 20, 2010) ήταν Ομότιμος Καθηγητής των Μαθηματικών στο πανεπιστήμιο του UCLA και πρώην μέλος των σχολών των Μαθηματικών και της Λογικής και της Μεθοδολογίας της Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Berkeley.
Enderton συνέβαλε επίσης στην θεωρία αναδρομής, την θεωρία της ορισιμότητας, τα μοντέλα ανάλυσης, την υπολογιστική πολυπλοκότητα, και την ιστορία της λογικής.
Απέκτησε το Διδακτορικό του στο Χάρβαρντ, το 1962. ήταν μέλος της Αμερικανικής Μαθηματικής εταιρείας από το 1961 μέχρι το θάνατό του.
Προσωπική του ζωή
Έζησε στη Σάντα Μόνικα. Παντρεύτηκε τη γυναίκα του, Κάθι, το 1961 και είχε δύο γιους, τον Έρικ και τον Μπερτ.
Ο θάνατος
Πέθανε από λευχαιμία το 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Λογικολόγοι Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Λαλομάνου
Η Λαλομάνου (σαμόα: Lalomanu) είναι κωμόπολη της Άτουα στα νησιά Σαμόα. Έχει πληθυσμό 791 κατοίκων (2006).
thumb|400px|left|Η Παραλία της Λαλομάνου. Πίσω βρίσκεται το νησί [[Νου'ουτέλε]]
Γεωγραφία
Η Λαλομάνου βρίσκεται ανατολικά των Σαμόα, του Ουπόλου και της Άτουα. Βρίσκεται στην οδό Μέιν Σάουθ Κόουστ Ρόουντ. Βρίσκεται ανάμεσα στην Ουλουτόγκια και την Βαΐλοα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις των Σαμόα Κατηγορία:Άτουα
My Immortal
Το My Immortal είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού Rock συγκροτήματος Evanescence, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο ντεμπούτο άλμπουμ τους, Fallen, το 2003 και κυκλοφόρησε και ως single, τρίτο από αυτόν τον δίσκο. Στο τραγούδι κυριαρχεί το πιάνο και θεωρείται μπαλάντα,  ενώ τη μουσική την έγραψε εξ ολοκλήρου ο κιθαρίστας Μπεν Μούντι (ο οποίος έκανε και την παραγωγή), εκτός από τη γέφυρα, που την έγραψε η τραγουδίστρια Έιμι Λι. Στιχουργικά το κομμάτι μιλάει για ένα πνεύμα, το οποίο παρά τον θάνατο, προσκολλάτε σε εσένα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 2003 Κατηγορία:Τραγούδια των Evanescence Κατηγορία:Singles του 2003
Λουφιλούφι
Η Λουφιλούφι (σαμόα: Lufilufi) είναι μια κωμόπολη της Άτουα στα νησιά Σαμόα. Έχει πληθυσμό 962 κατοίκων (2006).
Γεωγραφία
Η Λουφιλούφι βρίσκεται ανατολικά των Σαμόα και του Ουπόλου και βόρεια της Άτουα. Βρίσκεται στην οδό Μέιν Ιστ Κόουστ Ρόουντ. Βρίσκεται ανάμεσα στην Σαολουαφάτα και την Φαλεαπούνα.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2006, η Λουφιλούφι είχε 962 κατοίκους.
Η Λουφιλούφι είναι η τριακοστή μεγαλύτερη πόλη των νησιών Σαμόα, μετά τις Άπια, Βαϊτέλε, Φαλεάσιου, Βαϊλέλε, Λεαουβάα, Φαλέ'ουλα, Σιουσέγκα, Μάλιε, Φασιτο'ιούτα, Βαϊούσου, Λαουλίι, Αφέγκα, Νοφοάλι'ι, Φαγκάλι'ι, Φασιτό'ο, Σολοσόλο, Λεουλουμοέγκα, Σαταπουάλα, Φαλέφα, Ματαβάι, Μανόνο Ούτα, Τουανάι, Σαφότου, Γκαταϊβάι, Λοτοφάγκα, Φουαϊλόλο'ο, Σιούμου, Σαανάπου και Ταλιματάου.
Επαίδευση
thumb|right|250px|Το Θεολογικό Κολλέγιο Πιούλα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις των Σαμόα Κατηγορία:Άτουα
Νικόλαος Μπόμπολας
Ο Νικόλαος Μπόμπολας (1901 - ;) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Διονυσίου Μπόμπολα και είχε σπουδάσει ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Υπήρξε πνευμονολόγος - φυματιολόγος καθώς και ιδρυτής τριών σανατορίων στην Βυτινα, το οποίο πούλησε το 1934, στον Διόνυσο και στην Πεντέλη. Την δεκαετία του 1950 κατηγορήθηκε από τον τύπο της εποχής ότι λόγω της βουλευτικής του ιδιότητας είχε δανειοδοτηθεί με σκανδαλωδώς ευνοϊκούς όρους για την εποχή του. Επιπλέον υπήρξε ένας εκ των θεράποντων ιατρών του Αλέξανδρου Παπάγου, για την στάση του όμως κατά τη διάρκεια της ασθενειας του τελευταίου κατηγορήθηκε  τοσο από  τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο που ισχυρίστηκε ότι απέφευγε να κατατοπίσει τον Παπάγο περί της πραγματικής κατάστασής της του, όσο και από την εφημερίδα ”Ελευθερία” που έκανε λόγο για λανθασμένη διάγνωση. Για τα γεγονότα αυτά εξέδωσε, το 1956, βιβλίο υπό τον τίτλο ‘’Η ασθένεια του Αλέξανδρου Παπάγου και τα αίτιά της’’.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Πυλίας στις εκλογές του 1954 με την υποστήριξη του Ελληνικού Συναγερμού και επανεξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας στις εκλογές του 1964 με την υποστήριξη της Ένωσης Κέντρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Μεσσηνίας Κατηγορία:Βουλευτές Πυλίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Νούνο Μοράις
Ο Νούνο Μιγκέλ Μπαρμπόσα Μοράις (Nuno Miguel Barbosa Morais, 29 Ιανουαρίου 1984) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για τον ΑΠΟΕΛ. Κυρίως αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος, αλλά μπορεί επίσης να αγωνιστεί ως κεντρικός αμυντικός.
Έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του με το ΑΠΟΕΛ, με το οποίο έχει κερδίσει 16 τίτλους, συμπεριλαμβανομένων 9 Πρωταθλημάτων Κύπρου.
Τσέλσι
Γεννημένος στη Πεναφιέλ, ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην τοπική ομάδα Πεναφιέλ, αλλά τον Αύγουστο του 2004 εντάχθηκε στην αγγλική Τσέλσι υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο, ύστερα από επιτυχημένη δοκιμαστική περίοδο. Έκανε το ντεμπούτο του για το σύλλογο σε μια νίκη επί της Σκάνθορπ Γιουνάιτεντ για το Κύπελλο Αγγλίας τον Ιανουάριο του 2005, παίζοντας και στα 90 λεπτά. Η πρώτη του εμφάνιση στην Πρέμιερ Λιγκ πραγματοποιήθηκε στις 10 Μαΐου, ερχόμενος ως αλλαγή στα τελευταία λεπτά μίας εκτός έδρας νίκης με 3-1 επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Λόγω του γεγονότος ότι ο Μοράις δυσκολεύτηκε να πάρει χρόνο συμμετοχής ως βασικός στην πρώτη του σεζόν, δανείστηκε στη Μαρίτιμο για τη σεζόν 2005-06.
ΑΠΟΕΛ
Επιστρέφοντας στην Τσέλσι, ο Μοράις εμφανίστηκε μόνο σε δύο αγώνες πρωταθλήματος, παίζοντας συνολικά λιγότερο από 20 λεπτά στις εντός έδρας ισοπαλίες κόντρα στη Μάνστεστερ Γιουνάιτεντ και την Έβερτον και σε, συνδυαστικά, 3 αγώνες για το Κύπελλο Αγγλίας και το Λιγκ Καπ Αγγλίας. Στις 11 Μαΐου 2007, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τους Πρωταθλητές Κύπρου 2006-07 ΑΠΟΕΛ, με ελεύθερη μεταγραφή.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του στην ομάδα της Λευκωσίας, ο Μοράις μετατράπηκε σε αμυντικό μέσο και υπέγραψε νέο συμβόλαιο μέχρι τον Ιούνιο του 2012. Από το ντεμπούτο του ήταν μία βασική αμυντική μονάδα, καθώς ο σύλλογος κέρδισε, μεταξύ άλλων, τρία πρωταθλήματα, τρία κύπελλα και τέσσερα σούπερ καπ. Επίσης, εμφανίστηκε και στους 6 αγώνες του ομίλου, κατά τη διάρκεια της πρώτης συμμετοχής του ΑΠΟΕΛ στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2013-14, εμφανίστηκε σε κάθε αγώνα της φάσης ομίλων του ΑΠΟΕΛ στο Γιουρόπα Λιγκ, όπου σημείωσε το νικητήριο γκολ στη νίκη με 2-1 επί της Μπορντό στο Γ.Σ.Π. Την επόμενη σεζόν, ήταν επίσης αυτόματη βασική επιλογή στη συμμετοχή του συλλόγου στο Τσάμπιονς Λιγκ 2014-15.
Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει αγωνιστεί με την Εθνικής Πορτογαλίας U20 (3 συμ.) και με την Εθνική Πορτογαλίας U21 (14 συμ.).
Με την Πορτογαλία U21 έχει αγωνιστεί στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U21 του 2006, που διοργανώθηκε στη χώρα του.
Διακρίσεις
Τσέλσι
ΑΠΟΕΛ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πεναφιέλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣ Μαρίτιμο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Κήπος των Δικαίων (Βαρσοβία)
Τοποθεσία
Ο κήπος βρίσκεται στην Πλατεία Γέζι Γιουρ-Γκοζεχόφσκι, στο χώρο της πρώην γυναικείας φυλακής «Serbia», μεταξύ των οδών Ντζιέλνα και Πάβια, κοντά στη Λεωφόρο Ιωάννη Παύλου Β΄ και την Εκκλησία του Αγίου Αυγουστίνου.
Τελετή εγκαινίων
Ο Κήπος εγκαινιάστηκε στις 5 Ιουνίου 2014 σε μια πόλη που γνώρισε τα δύο ολοκληρωτικά καθεστώτα του 20ου αιώνα, τον Ναζισμό και τον Κομμουνισμό. Η ημερομηνία δεν επιλέχθηκε τυχαία: αποφασίστηκε να ανοίξει ο Κήπος την επομένη της 25ης επετείου των πρώτων ημιελεύθερων εκλογών στην Πολωνία, στις 4 Ιουνίου 1989, οι οποίες στη συνέχεια οδήγησαν στην πτώση του κομμουνισμού.
Η ιδέα της δημιουργίας ενός δικτύου Κήπων των Δικαίων ανά τον πλανήτη, για να τιμήσει συμπεριφορές ανθρώπων που προστάτευαν την αξιοπρέπεια και τη ζωή των ανθρώπων σε ολοκληρωτικά συστήματα ή σε περιόδους μαζικών εγκλημάτων, προήλθε από το Ιταλικό Ίδρυμα GARIWO και τον Κήπο του Μόντε Στέλλα στο Μιλάνο της Ιταλίας, ωστόσο, δεν είναι αφιερωμένο μόνο σε όσους βοήθησαν τους Εβραίους κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Τιμώμενοι
Κάθε τιμώμενο πρόσωπο έχει αναμνηστικό δέντρο και συμβολική πέτρα.
Γελάνθη Καρδίτσας
Η Γελάνθη είναι χωριό του νομού Καρδίτσας. Διοικητικά υπάγεται στον δήμο Μουζακίου. Βρίσκεται 23 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Καρδίτσας και 3 χιλιόμετρα ανατολικά του Μουζακίου. Στην τελευταία απογραφή ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται σε 542 κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.
Ιστορικά στοιχεία από το 1810 έως και τις μέρες μας
Η αρχαιότερη αναφορά του χωριού συναντάται στις 7 Ιανουαρίου 1810, όταν πέρασε από την περιοχή ο Άγγλος περιηγητής Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ, πηγαίνοντας προς την κοντινή Επισκοπή. Αυτός βρήκε τη Γελάνθη να έχει 30 σπίτια. Την ίδια εποχή, το 1810, ήταν τσιφλίκι του Βελή Πασά, γιου του Αλή Πασά.
Σύμφωνα με την παράδοση, το χωριό μετά τον Αλή και Βελή πέρασε στα χέρια κάποιου Λιακά. Στην πραγματικότητα όμως αγνοούνται οι κατέχοντες το χωριό από το 1822 ως την απελευθέρωση της Θεσσαλίας το 1881, εποχή κατά την οποία πέρασε στα χέρια του γαιοκτήμονα Χρηστάκη Νικ. Ζωγράφου. Η οικογένεια αυτή κατείχε το χωριό για 40 χρόνια, από το 1881 έως τις 8 Αυγούστου 1921, ημερομηνία κατά την οποία οι κάτοικοι αγόρασαν το χωριό τους για 4991 δραχμές και 70 λεπτά το κάθε μερίδιο, με υποχρέωση να το πληρώσουν με ετήσιες δόσεις, με τόκο σε κάθε δόση 6% από την Ελένη, χήρα του Σόλωνα Χρ. Ζωγράφου, και την ανήλικη τότε θυγατέρα της Δομνίκη.
Την ίδια εποχή μοιράσθηκε σε 75 1/8 ιδιωτικές «οικογενειακές» μερίδες και το 1985-86 έγινε ο πρώτος αναδασμός του. Η πληροφορία του Ληκ (30 σπίτια) μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το σημερινό χωριό είναι κτισμένο σ' αυτή τη θέση πριν από το 1810 και ότι είχε μια συνοικία.
.
Μνημείο των Μαρτύρων του Τσανάκκαλε
thumb|right|285px|Το Μνημείο των Μαρτύρων του Τσανάκκαλε Το Μνημείο των Μαρτύρων του Τσανάκκαλε (τουρκ. Çanakkale Şehitleri Anıtı) είναι ένα πολεμικό μνημείο στη μνήμη των νεκρών, αλλά και των κάθε είδους προσωπικών θυσιών των περίπου 253.000 Τούρκων στρατιωτών που έλαβαν μέρος στη Μάχη της Καλλίπολης, από τον Απρίλιο του 1915 ως τον Δεκέμβριο του 1915, κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Βρίσκεται μέσα στο «Εθνικό Ιστορικό Πάρκο της Χερσονήσου της Καλλίπολης», στο νότιο άκρο της Χερσονήσου, στην Επαρχία Τσανάκκαλε της Τουρκίας.
Σχέδιο και κατασκευή
thumb|255px|Το μνημείο στην οπίσθια όψη του χαρτονομίσματος των 500.000 παλαιών λιρών Τουρκίας (1993-2005) Για την ανέγερση ενός μνημείου στην Καλλίπολη διενεργήθηκε αρχιτεκτονικός διαγωνισμός το 1944. Τον διαγωνισμό κέρδισαν οι αρχιτέκτονες Doğan Erginbaş και Ismail Utkular, και ο πολιτικός μηχανικός Ertuğrul Barla. Η κατασκευή του μνημείου αποφασίσθηκε το 1952 και ο θεμέλιος λίθος τέθηκε στις 19 Απριλίου 1954. Οι εργασίες διακόπηκαν εξαιτίας οικονομικών προβλημάτων αρκετές φορές. Η κυρίως δομή ολοκληρώθηκε στις 15 Μαρτίου 1958. Στο μεταξύ η εφημερίδα Milliyet άρχισε εκστρατεία οικονομικής υποστήριξης σε όλη τη χώρα και το μνημείο άνοιξε για το κοινό με επίσημα εγκαίνια στις 21 Αυγούστου 1960.
Το μνημείο έχει ύψος 41,70 μέτρα και αποτελείται από 4 φαρδείς τετραγωνικούς κίονες πλάτους 7,5 μέτρων με διάκενα 10 μέτρων μεταξύ τους και επάνω τους μία τσιμεντένια πλάκα 25 επί 25 μέτρων. Εξαιτίας του μεγέθους του, το μνημείο είναι εύκολα ορατό από τα πλοία που περνούν από τα Δαρδανέλλια.
Κάτω από το μνημείο υπάρχει μουσείο που άνοιξε αργότερα, ενώ αργότερα ολοκληρώθηκαν και τα ανάγλυφα πάνω στους κίονες. Στα βόρεια του μνημείου απλώνεται από το 1992 ένα πολεμικό νεκροταφείο με τις σορούς εξακοσίων Τούρκων στρατιωτών.
Μία επιγραφή στο μνημείο με στίχους του Μεχμέτ Ακίφ Ερσόι από τον τουρκικό εθνικό ύμνο θυμίζει στον επισκέπτη:
Μη βλέπεις το έδαφος που πάτησες σαν σκέτη γη, δεν είναι συνηθισμένο χώμα. Σκέψου όσους χιλιάδες κείτονται χωρίς σάβανο κάτω από τα πόδια σου. Είσαι ο γιος ενός μάρτυρα, μην πληγώνεις τον προπάτορά σου. Ακόμα κι αν σου τάξουν τον κόσμο όλο, μην παραδώσεις αυτή την όμορφη πατρίδα.
Το μουσείο του πολέμου και το Μνημείο του 57ου Συντάγματος
Μέσα στο μουσείο, κάτω από το μνημείο, περισσότερες πληροφορίες και ιστορικά αντικείμενα υποδεικνύουν την τεράστια κλίμακα της Εκστρατείας της Καλλίπολης.
Το 1992, μαζί με το νεκροταφείο, εγκαινιάσθηκε ένα μνημείο για τους στρατιώτες και αξιωματικούς του 57ου Συντάγματος της 19ης Μεραρχίας του τουρκικού στρατού, που σκοτώθηκαν στη μάχη. Πρόκειται για έναν τριώροφο πύργο με μια ανάγλυφη επιγραφή: τη διαταγή του τότε αντισυνταγματάρχη Μουσταφά Κεμάλ προς τους άνδρες του όταν τους τελείωσαν τα πυρομαχικά και έμειναν με μόνο όπλο τις ξιφολόγχες τους, το πρωί της 25ης Απριλίου 1915:
"«Δεν σας διατάσσω να επιτεθείτε, σας διατάσσω να πεθάνετε!»"
Ως ένδειξη σεβασμού, δεν υπάρχει 57ο Σύνταγμα στον σύγχρονο τουρκικό στρατό.
Υπάρχουν και άλλα κοιμητήρια στη χερσόνησο, που φιλοξενούν τους νεκρούς των συμμαχικών δυνάμεων, καθώς και τα αντίστοιχα μνημεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μνημεία στην Τουρκία Μνημειο Μαρτυρων
Αντιμεταχώρηση
Ως αντιμεταχώρηση ή ποσοτική αντιμετάθεση ορίζεται ο φωνητικός νόμος της αρχαίας ιωνικής και αττικής διαλέκτου, σύμφωνα με τον οποίο κατά τη συνάντηση δύο ετεροσύλλαβων φωνηέντων παρατηρείται αμοιβαία αλλαγή τής ποσότητάς τους, δηλ. τροπή τού μακρού φωνήεντος σε βραχύ και του βραχέος φωνήεντος σε μακρό (π.χ. πόλεως < πόληος, βασιλέως < βασιλῆος, μετέωρος < μετήορος κτλ.). Η συγκεκριμένη μεταβολή ήταν ήδη γνωστή στους γραμματικούς τής ελληνιστικής εποχής ως υπερβιβασμός (χρόνου), αν και με τον όρο αυτόν δήλωναν γενικότερα κάθε είδους μετάθεση φθόγγων και όχι μόνο τη μετάθεση ποσότητας, για την οποία άλλωστε είχαν ατελή κατανόηση.
Συνθήκες και όροι τής αντιμεταχώρησης
Η αντιμεταχώρηση ανήκει στο γενικότερο φαινόμενο της ποσοτικής μετάθεσης (αγγλ. quantitative metathesis), η οποία περιλαμβάνει μεταβολές στην ποσότητα των φωνηεντικών φθόγγων κατά τη συνάντησή τους. Η αμοιβαία μετάθεση ποσότητας που παρατηρείται κατά την αντιμεταχώρηση περιλαμβάνει αντιστροφή τού μετρικού σχήματος από μακρό - βραχύ (— ‿) σε βραχύ - μακρό (‿—). Απαντά σχεδόν αποκλειστικά σε συναντήσεις φωνηέντων που προέκυψαν από σίγηση του αρχαϊκού F (δίγαμμα), δηλαδή του φθόγγου που προήλθε από το Ι.Ε. ημίφωνο *-w-, διότι οι υπόλοιπες χασμωδίες τής Αττικής διαλέκτου είχαν εξαλειφθεί μέσω διαδοχικών συναιρέσεων. Ειδικότερα: Η συνολική μελέτη τού φαινομένου αποδεικνύει ότι μόνο τα προαναφερθέντα φωνηεντικά συμπλέγματα υπέστησαν αντιμεταχώρηση, διότι οι άλλες συναντήσεις φωνηέντων, ακόμη και όταν είχε σιγηθεί το δίγαμμα ή άλλο ημίφωνο (π.χ. -y-), δεν επέφεραν ποσοτική μετάθεση, π.χ. γραύς, γραός < *γραFός. Επιπλέον, στα ομηρικά έπη δεν υπάρχει συνέπεια στη συμπεριφορά των συμπλεγμάτων -ηο-, -ηα- μετά τη σίγηση του F, η δε αντιμεταχώρηση εξαρτάται προφανώς από το αν γινόταν ακόμη αισθητή η παρουσία του κατά περίπτωση, π.χ. Ἀγέλαος και Ἀγέλεως, τῆος και τέως, ἕως και ἧος «αυγή» κ.ά. Τέλος, όταν σε λίγες περιπτώσεις η δεύτερη συλλαβή φαίνεται να μην έχει εκταθεί, αυτό οφείλεται σε αναλογία προς άλλους τύπους, π.χ. το ιωνικό βασιλέος (αντί βασιλέως), που απαντά συστηματικά στον Ηρόδοτο, οφείλεται σε αναλογία προς άλλες γενικές σε -ος.
Βασική συνέπεια: Η Αττική κλίση
Βασική συνέπεια της αντιμεταχώρησης στην Αττική διάλεκτο ήταν η δημιουργία ενός νέου κλιτικού σχήματος, της Αττικής κλίσης. Τα αττικόκλιτα ουσιαστικά και επίθετα ανήκουν στη β΄ κλίση των ονομάτων τής Αρχαίας Ελληνικής, στην οποία παρατηρείται η διατήρηση του ίδιου επιθηματικού φωνήεντος, του -o- (άλλοτε μακρού και άλλοτε βραχέος) σε όλες τις πτώσεις. Ο σχηματισμός αυτός στηρίχθηκε ακριβώς στη μετάθεση ποσότητας, π.χ. λᾱός > ληός (ιωνικό) > λεώς (αττικό), ἵλᾱος > *ἵληος > ἵλεως (αττικό), νᾱός > νηός (ιωνικό) > νεώς (αττικό). Κύριο χαρακτηριστικό τού εν λόγω σχήματος είναι η διατήρηση του μακρού -ω- σε όλες τις πτώσεις και ειδικότερα στις θέσεις όπου η συνήθης β΄ κλίση έχει το αντίστοιχο βραχύ -ο-.
Χρονολόγηση του φαινομένου
Αρκετά στοιχεία συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι η αντιμεταχώρηση αποτέλεσε σχετικά νεότερο φωνητικό νόμο τής Ιωνικής-Αττικής διαλέκτου, ο οποίος, όπως σημειώθηκε, ακολούθησε τη σίγηση του ημιφωνικού δίγαμμα (F). Αν και δεν είναι δυνατόν να διατυπωθούν οριστικά συμπεράσματα, οι ενδείξεις ότι η ποσοτική μετάθεση έλαβε χώρα αρκετά αργά είναι οι ακόλουθες:
Περαιτέρω αναγνώσματα
Κατηγορία:Ιστορική γλωσσολογία
Έλιο ντε Άντζελις
Ο Έλιο ντε Άντζελις (Elio de Angelis) ήταν Ιταλός οδηγός αγώνων. Γεννήθηκε στη Ρώμη στις 26 Μαρτίου 1958 και όταν πρωτοεμφανίσθηκε στη Φόρμουλα 1, ήταν ένας από τους νεότερους οδηγούς. Αν και ποτέ δεν αναδείχθηκε σε κορυφαίο οδηγό, ήταν εξαιρετικά δημοφιλής για την καλλιέργειά του - έπαιζε πιάνο σε επίπεδο επαγγελματία πιανίστα και γενικά περιγράφεται ως ο τελευταίος τζέντλεμαν του πρωταθλήματος. Πέθανε στις 15 Μαΐου 1986, σε ηλικία 28 ετών, μετά από ανάφλεξη του μονοθεσίου του κατά τη διάρκεια δοκιμών.
Καριέρα
Ξεκίνησε σε εφηβική ηλικία από τα χαμηλά μηχανοκίνητα πρωταθλήματα. Στη Φόρμουλα 1 μεταπήδησε το 1979 ως οδηγός της Σάντοου, ενώ κέρδισε τους πρώτους του βαθμούς στο τελευταίο γκραν-πρι της σαιζόν στη Νέα Υόρκη, καταλαμβάνοντας την 4η θέση.
Το 1980 εντάχθηκε στη Λότους, όπου έμεινε έξι χρόνια και κέρδισε δύο κούρσες. Με την 3η θέση του στη Βραζιλία το 1980, έγινε ο νεότερος οδηγός που ανέβηκε στο πόντιουμ στην ιστορία του παγκόσμιου πρωταθλήματος - το ρεκόρ θα κρατούσε έως το 1997, όταν το έσπασε ο Ραλφ Σουμάχερ. Συνολικά καλύτερη σαιζόν του ήταν το 1984, όταν τελείωσε στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος οδηγών με σταθερή παρουσία στις βαθμολογούμενες εξάδες και 4 πόντιουμ.
Το 1986 η Μπράμπαμ αναζητούσε τον αντικαταστάτη του δις παγκόσμιου πρωταθλητή Νέλσον Πικέ, ο οποίος είχε φύγει για την Γουίλιαμς, και πρότεινε συμβόλαιο στον Ντε Άντζελις. Αυτός δέχθηκε, εκτιμώντας πως στη Λότους οι προοπτικές του ήταν περιορισμένες, αφού η ομάδα ενδιαφερόταν περισσότερο για την εξέλιξη του Άιρτον Σένα.
Θάνατος
Με τη Μπράμπαμ πρόλαβε να τρέξει μόλις τέσσερις αγώνες. Στις 14 Μαΐου 1986, ενώ πραγματοποιούσε δοκιμές σε πίστα της νότιας Γαλλίας, έσπασε η οπίσθια πτέρυγα του μονοθεσίου του. Το όχημα εκτοξεύθηκε στον αέρα και προσέκρουσε με ταχύτητα στο έδαφος πιάνοντας φωτιά. Μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο της Μασσαλίας, όπου ξεψύχησε την επόμενη μέρα.
Σύμφωνα με την ιατροδικαστική έρευνα, αιτία θανάτου δεν ήταν τα τραύματα ή τα εγκαύματα, αλλά το γεγονός ότι παρέμεινε εγκλωβισμένος στο μονοθέσιο για αρκετά λεπτά μετά το ατύχημα, με αποτέλεσμα να καταστραφούν οι πνεύμονές του απ' τις αναθυμιάσεις.
Κατάταξη στο πρωτάθλημα οδηγών Φόρμουλα 1
¹ ΔΚ: Δεν κατατάχθηκε, διότι η συγκομιδή του ήταν 0 βαθμοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί οδηγοί Φόρμουλα 1 Κατηγορία:Ιταλοί οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων
Κουρτ Xάισμαγερ
μικρογραφία|Η σχολή Bullenhuser Damm στο Αμβούργο, όπου οι Ναζί δολοφόνησαν 20 παιδιά Εβραίων και τουλάχιστον 28 ενήλικες (Ρώσους, Γάλλους και Ολλανδούς) Ο Κουρτ Χάισμαγερ (γερμανικά: Kurt Heissmeyer) (26 Δεκεμβρίου 1905 - 29 Αυγούστου 1967) ήταν Γερμανός γιατρός των SS που συμμετείχε σε ιατρικά πειράματα σε κρατούμενους στρατοπέδων συγκέντρωσης, συμπεριλαμβανομένων παιδιών ,στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ιατρικά πειράματα
Ο Χάισμαγερ ασκήθηκε ως γιατρός στο σανατόριο Χοχενλύχεν (Hohenlychen) και σχεδίαζε να γίνει καθηγητής. Για να γίνει αυτό, έπρεπε πρώτα να παρουσιάσει πρωτότυπη έρευνα. Αν και είχε προηγουμένως απορριφθεί, ο ίδιος ήθελε να αποδείξει ότι η έγχυση ζωντανών μυκοβακτηρίων της φυματίωσης σε άτομα θα λειτουργούσε ως εμβόλιο. Για το σκοπό αυτό πραγματοποίησε ιατρικά πειράματα. Ο ίδιος ήθελε να αποδείξει μέσω των ανθρώπινων πειραμάτων του ότι ήταν δυνατή η καταπολέμηση της φυματίωσης χρησιμοποιώντας τεχνητή δερματική φυματίωση και επίσης ότι οι «φυλετικά κατώτεροι» άνθρωποι (σύμφωνα με τη ναζιστική ιδεολογία οι Εβραίοι και οι Σλάβοι) ήταν πιο ευαίσθητοι στη φυματίωση.
Ήταν σε θέση να διαθέτει τις εγκαταστάσεις για την πραγματοποίηση των πειραμάτων του ως αποτέλεσμα προσωπικών διασυνδέσεων: ο θείος του Αύγουστ Χάισμαγερ, ήταν αντιστράτηγος στα SS  και γνώριζε τον Όσβαλντ Πολ, βασικό στέλεχος στα SS. Το πείραμά του πραγματοποιήθηκε σε 20 παιδιά Εβραίων στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Νόιενγκαμμε. Έκανε ενέσεις στα παιδιά με μυκοβακτήρια και αφαίρεσε τους λεμφαδένες τους με χειρουργική επέμβαση. Τα παιδιά στη συνέχεια αρρώστησαν με υψηλό πυρετό και πόνους. Τελικά, μαζί με τους τέσσερις ενήλικες επιστάτες τους, δολοφονήθηκαν αφού τους κρέμασαν στο υπόγειο της Σχολής Bullenhuser Damm στο Αμβούργο.
Ένα από αυτά τα παιδιά ήταν ο επτάχρονος Σέρτζιο ντι Σιμόνε (29 Νοεμβρίου 1937 - 20 Απριλίου 1945), Ιταλός Εβραϊκής καταγωγής.
Μετά τον πόλεμο, ο Χάισμαγερ μπόρεσε να ασκήσει το επάγγελμα του ως ειδικός πνευμονολόγος στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας (DDR) για 20 χρόνια.
Τελικά το 1959 αποκαλύφθηκε ότι είχε πραγματοποιήσει εγκληματικά πειράματα. Το 1966 καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη από το τοπικό δικαστήριο του Μαγδεμβούργου. Στη δίκη του δήλωσε: «Δεν νομίζω ότι οι τρόφιμοι ενός στρατοπέδου υπολογίζονταν ως ανθρώπινα όντα». Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν χρησιμοποίησε ινδικά χοιρίδια για τα πειράματα, απάντησε: «Για μένα δεν υπήρχε βασική διαφορά μεταξύ ανθρώπων και ινδικών χοιριδίων». Στη συνέχεια διόρθωσε: «Εβραίων και ινδικών χοιριδίων». Πέθανε στη φυλακή στις 29 Αυγούστου 1967.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολοκαύτωμα Κατηγορία:Προσωπικό ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης Κατηγορία:Μέλη του Ναζιστικού Κόμματος
Πεζοπορία
Πεζοπορία είναι η διάνυση μιας απόστασης με τα πόδια μεγαλύτερης των 5 χιλιομέτρων.
Η Πεζοπορία απευθύνεται σε όλους του ανθρώπους ανεξαρτήτου ηλικίας και ειδικά σε όσους αγαπούν το περπάτημα και την περιπλάνηση στη φύση, στο βουνό, στα ποτάμια, στις θάλασσες, στα νησιά και ακόμη στις πόλεις και στις άγνωστες αρχαιότητες. Στην Ελλάδα υπάρχουν εύκολες, αλλά και δύσκολες διαδρομές, που αξίζει να περπατήσει κάποιος το περπάτημα γίνεται με ζωηρό ή γρήγορο ρυθμό βαδίσματος. Η πεζοπορία δεν χρειάζεται γνώσεις αναρρίχησης ή τεχνικό εξοπλισμό όπως σκοινιά καρφιά κ.λ.π. μικρογραφία|Πεζοπόροι
Τα είδη της πεζοπορίας
Σύμφωνα με την επικρατέστερη κατηγοριοποίηση είναι 3 τα είδη πεζοπορίας και συγκεκριμένα:
Γίνεται κατανοητό ότι διαφοροποιό στοιχείο των παραπάνω κατηγοριών είναι η υψομετρική διαφορά. Κατά μέσο όρο μια υψομετρική διαφορά 300 μέτρων καλύπτεται σε περίπου 1 ώρα. Συνεπώς για να ανέβει το πεζοπόρο τμήμα στα 1000 μέτρα θα απαιτηθούν περί τις 4 ώρες συμπεριλαμβανομένης και της παύσης στο μεσοδιάστημα.
Κατηγορίες πεζοπορίας
Η κατηγοριοποίηση με βάση το βαθμό δυσκολίας έτσι όπως έχει καθιερωθεί από τον Ε.Ο.Σ Αθηνών και έχει επικρατήσει είναι η εξής:
Ένδυση και εξοπλισμός
Πεζοπορία:
Τα Πεζοπορικά μποτάκια είναι ιδανικά για Πεζοπορία και είναι απαραίτητα αφού παρέχουν στήριξη στον αστράγαλο για περπάτημα σε ανώμαλο έδαφος, αντοχή στο νερό ή είναι αδιάβροχα και έχουν αντιολισθητικές σόλες για περπάτημα σε ολισθηρές επιφάνειες όπως πάγο, χιόνι, λάσπη, βρεγμένα φύλλα ή πέτρες. Τα πεζοπορικά μποτάκια, πρέπει να είναι ένα νούμερο μεγαλύτερο από το παπούτσι που φοράς συνήθως. αριστερά|μικρογραφία|211x211εσ|Πεζοπορία στην Ελλάδα. Οι κάλτσες που φοράς είναι καλύτερα να είναι μάλλινες ή συνθετικές που να μην έχουν ραφές.
Ένα αδιάβροχο - Αντιανεμικό είναι απαραίτητο χειμώνα-καλοκαίρι στην πεζοπορία Τον χειμώνα πρέπει να αποφεύγονται τα βαριά παντελόνια και τα βαριά casual μπουφάν.
Το σακίδιο πρέπει να είναι ποιοτικό "καλοζυγισμένο" σακίδιο που να ταιριάζει στην πλάτη σου.
Καπέλο/Σκουφί και Γάντια Κατά τους χειμερινούς μήνες, είναι απαραίτητο ένα ζεστό καπέλο ή σκουφί μια και αρκετή θερμότητα του σώματος χάνεται από το κεφάλι. Τα καπέλα πρέπει να είναι με μεγάλο γείσο γιατί προστατεύουν από τον ήλιο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού είτε είσαστε στο βουνό ή στη θάλασσα, Τα γάντια είναι συνήθως απαραίτητα μόνο το χειμώνα ή σε ψηλά υψόμετρα και καλό είναι να έχουμε και δεύτερο ζευγάρι πάντα μαζί μας.
Μπατόν Πεζοπορίας Είναι χρήσιμα και απαραίτητα.
Φιλανθρωπική πεζοπορία
Το πεζοπορείν για φιλανθρωπικό σκοπό είναι η διάνυση μιας απόστασης με τα πόδια, μεγαλύτερης των 5 χιλιομέτρων, στην οποία, οι πεζοπόροι συμμετέχουν για να ενισχύσουν τους σκοπούς και τις δράσεις προστασίας ευάλωτων τμημάτων του πληθυσμού μιας φιλανθρωπικής κοινότητας ή άλλης Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης.
Σάλι Βερτσελλέζε
To Σάλι Βερτσελλέζε (ιταλικά: Sali Vercellese) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερτσέλλι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Συνορεύει με τους εξής δήμους: Λινιάνα, Σαλάσκο και Βερτσέλλι. Βρίσκεται 60 χλμ βόρεια του Τορίνο και απέχει 6 χλμ από το Βερτσέλλι.
Στο Σάλι Βερτσελλέζε, όπως και σε όλη την επαρχία του Βερτσέλλι, καλλιεργείται ρύζι σε μεγάλους ορυζώνες.
Δημογραφική εξέλιξη
Οι 131 κάτοικοι χωρίζονται σε 60 οικογένειες. Έτσι, κάθε οικογένεια αποτελείται από 2,18 μέλη.
Stormtroopers of Death
Οι Stormtroopers of Death (επίσης γνωστοί ως S.O.D.) είναι αμερικάνικο crossover thrash συγκρότημα το οποίο δημιουργήθηκε στη Νέα Υόρκη, το 1985 ως πρότζεκτ του κιθαρίστα Σκοτ Ίαν, του ντράμερ Τσάρλι Μπενάντε, του μπασίστα Ντάνι Λίλκερ και του τραγουδιστή Μπίλι Μιλάνο. Το συγκεκριμένο σχήμα θεωρείται ένα από τα πρώτα heavy metal συγκροτήματα που παρουσίασε μία μίξη του hardcore punk με το thrash metal.
Βιογραφία
Μετά την ηχογράφηση του "Spreading the Disease" των Anthrax, ο κιθαρίστας Σκοτ Ίαν δημιούργησε τον χαρακτήρα "Sargent D.", πάνω στον οποίο βάσισε την εικόνα του νέου πρότζεκτ του. Το συγκρότημα ολοκληρώθηκε με τη συμμετοχή του ντράμερ των Anthrax, Τσάρλι Μπενάντε, του μπασίστα των Nuclear Assault, Ντάνι Λίλκερ και του τραγουδιστή των M.O.D., Μπίλι Μιλάνο. Ο πρώτος του δίσκος με τίτλο "Speak English or Die" γνώρισε αναπάντεχη επιτυχία στους κύκλους του heavy metal κοινού, έχοντας πλέον πουλήσει πάνω από 900.000 αντίτυπα, παγκοσμίως. Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε μέσα σε διάστημα τριών ημερών και οι S.O.D. περιόδευσαν για την προώθηση του ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Motörhead.
Μετά το τέλος της περιοδείας, τα μέλη του σχήματος συνέχισαν με τα συγκροτήματα τους μέχρι τις 21 Μαρτίου 1992, όταν επανενώθηκαν για μία ζωντανή εμφάνιση στο "The Ritz" της Νέας Υόρκης, η οποία κυκλοφόρησε στο άλμπουμ "Live at Budokan".
Στις 25 Ιουλίου 1997, το συγκρότημα ένωσε και πάλι τις δυνάμεις του για ζωντανές εμφανίσεις στο "Milwaukee Metal Fest" και το "With Full Force festival" της Γερμανίας, ενώ το 1999 κυκλοφόρησαν το δεύτερο τους άλμπουμ με τίτλο "Bigger than the Devil". Το εξώφυλλο του δίσκου παρουσίαζε τη μασκότ του συγκροτήματος, "Sargent D.", στη θέση του "Eddie" των Iron Maiden σε μία εικόνα παρόμοια με το εξώφυλλο του "The Number of the Beast". Οι S.O.D. περιόδευσαν μαζί με τους Σουηδούς Meshuggah στην Ευρώπη και τις Yellow Machine Gun στην Ιαπωνία, με τις οποίες κυκλοφόρησαν και το split-σινγκλ "Seasoning the Obese".
Παρ' όλα αυτά, το συγκρότημα επανήλθε με το τρίτο του στούντιο άλμπουμ στις 21 Αυγούστου 2007 με τίτλο "Rise of the Infidels", το οποίο, σύμφωνα με δηλώσεις του Μπίλι Μιλάνο, θα ήταν και το τελευταίο του συγκροτήματος. Τα μέλη των S.O.D. έχουν ανακοινώσει ότι δεν θα επανενωθούν ξανά.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανικά thrash metal συγκροτήματα Κατηγορία:Heavy metal συγκροτήματα από Νέα Υόρκη (πολιτεία)
Basket Case (τραγούδι)
Το Basket Case είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού Punk Rock συγκροτήματος Green Day, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο τους Dookie, το 1994, ενώ κυκλοφόρησε και ως single για τον δίσκο. Το τραγούδι γράφτηκε από τους Μπίλι Τζο Άρμστρονγκ, Μάικ Ντερντ και Τρε Κουλ. Στιχουργικά, το κομμάτι αφορά τη διαταραχή πανικού από την οποία έπασχε ο τραγουδιστής, με τον ίδιο να δηλώνει πως «ο μόνος τρόπος να καταλάβω τι τρέχει είναι να γράψω ένα τραγούδι σχετικά με αυτό».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1994 Κατηγορία:Τραγούδια των Green Day Κατηγορία:Singles του 1994 Κατηγορία:Singles της Reprise Records
Εξέγερση της Βαρσοβίας
Η εξέγερση της Βαρσοβίας (πολωνικά: powstanie warszawskie, γερμανικά: Warschauer Aufstand) ήταν ένοπλη σύγκρουση ανάμεσα στους αντάρτες της πολωνικής αντίστασης - κυρίως της οργάνωσης Armia Krajowa ή AK (ελλ: Εγχώριος Στρατός ή Στρατός της Πατρίδας ) - και τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η εξέγερση άρχισε την 1η Αυγούστου 1944, ως τμήμα γενικευμένων πολεμικών επιχειρήσεων της πολωνικής αντίστασης στα εδάφη του προπολεμικού πολωνικού κράτους, παράλληλα με τη σοβιετική προέλαση εναντίον των γερμανοκρατούμενων εδαφών. Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε συγκρούσεις διάρκειας λίγων μόνο μερών ως την άφιξη των σοβιετικών δυνάμεων που προσέγγιζαν την πόλη. Παρόλα αυτά η σοβιετική προέλαση σταμάτησε εκείνο το διάστημα, ενώ η πολωνική αντίσταση συνεχίστηκε για 63 ολόκληρες μέρες ως την τελική παράδοση στους Γερμανούς στις 2 Οκτωβρίου. Μετά την καταστολή της εξέγερσης ακολούθησε η οργανωμένη λεηλασία και καταστροφή της πόλης από τις γερμανικές δυνάμεις.
Η εξέγερση της Βαρσοβίας θεωρείται ως η μεγαλύτερη επιχείρηση που διεξήγαγε αντιστασιακή οργάνωση κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Η απόφαση για την εξέγερση
Η απόφαση για την εξέγερση στη Βαρσοβία είχε παρθεί από την εξόριστη πολωνική κυβέρνηση που ήταν εγκατεστημένη στο Λονδίνο, ενώ ο καθορισμός της ημερομηνίας διεξαγωγής της ανήκε στη δικαιοδοσία της ηγεσίας της Armia Krajowa. Οι επικεφαλής της οργάνωσης οριστικοποίησαν την απόφασή τους μεταξύ της 21ης με 25η Ιουλίου του 1944, ενώ η τελική εντολή για την κινητοποίηση των ανταρτών δόθηκε το απόγευμα της 31ης Ιουλίου, γεγονός που επηρέασε αρνητικά τις τελικές προετοιμασίες, καθώς συνέπεσε χρονικά με το ωράριο απαγόρευσης κυκλοφορίας που είχε επιβληθεί από τις δυνάμεις Κατοχής. Ως εκ τούτου, οι περισσότεροι από τους αξιωματικούς της ΑΚ ενημερώθηκαν το πρωί της 1ης Αυγούστου, με αποτέλεσμα να έχουν στη διάθεσή τους ελάχιστες ώρες για να συγκροτήσουν τα τμήματά τους, ώστε αυτά να είναι ετοιμοπόλεμα μέχρι τις 5 μ.μ. που είχε οριστεί ως η ώρα έναρξης της εξέγερσης.
Καταλυτικό ρόλο στην απόφαση των ηγετών της οργάνωσης διαδραμάτισε η λανθασμένη πεποίθηση πως ένεκα της σοβιετικής επίθεσης, η γερμανική οπισθοχώρηση αναμενόταν από στιγμή σε στιγμή.
Η εξέγερση ξέσπασε δύο μέρες μετά την προσέγγιση των ανατολικών συνοικιών της Βαρσοβίας από την εμπροσθοφυλακή των σοβιετικών δυνάμεων και ενώ το ραδιόφωνο της Μόσχας καλούσε από μέρες τους κατοίκους της πόλης να πάρουν τα όπλα ώστε να διώξουν τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής.
Οι κύριοι στόχοι των ανταρτών ήταν να τρέψουν τις γερμανικές δυνάμεις σε φυγή και να απελευθερώσουν τη Βαρσοβία πριν από την άφιξη του σοβιετικού στρατού, ώστε να αποφευχθεί το μεταπολεμικό πέρασμα της Πολωνίας υπό άμεση σοβιετική επιρροή. Για αυτόν τον λόγο, κατά το προπαρασκευαστικό στάδιο της εξέγερσης δεν υπήρξε ενημέρωση της σοβιετικής πλευράς, ούτε και συνεννόηση μαζί της.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της ηγεσίας των εξεγερμένων, η διάρκεια της επιχείρησης απελευθέρωσης της Βαρσοβίας δεν θα κρατούσε περισσότερες από έξι μέρες.
Πολωνική πλευρά
αριστερά|μικρογραφία|207x207εσ|Ο Κομορόφσκι τον Μάιο του 1945. Η εξέγερση οργανώθηκε από την Armia Krajowa, η οποία διέθεσε για τον σκοπό αυτό στη Βαρσοβία περισσότερες από 600 ένοπλες ομάδες, οι οποίες όμως ήταν ανέτοιμες για μια μακρόχρονη σύγκρουση και είχαν κατά κανόνα ελλιπή οπλισμό. Χαρακτηριστικά, τις πρώτες μέρες των συγκρούσεων ορισμένοι αντάρτες οδηγούνταν στη μάχη οπλισμένοι μόνο με χειροβομβίδες ή βόμβες μολότωφ.
Οι αντάρτες της ΑΚ αποτέλεσαν τον κύριο όγκο των δυνάμεων της εξέγερσης, οι οποίες αριθμούσαν συνολικά περίπου 40.000 με 50.000 ένοπλους και βοηθητικούς (μεταξύ των οποίων και 4.000 γυναίκες). Μετά τη γενίκευση της εξέγερσης, στις συγκρούσεις συμμετείχαν και ένοπλοι μικρότερων οργανώσεων, όπως της κομμουνιστικής Armia Ludowa (AL) και της υπερεθνικιστικής/αντισημιτικής Narodowe Siły Zbrojne (NSZ), Εβραίοι αντιστασιακοί, αλλά και ξένοι εθελοντές όπως Ιταλοί αυτόμολοι των γερμανικών στρατευμάτων, Σοβιετικοί δραπέτες στρατοπέδων αιχμαλώτων, Ούγγροι, Σλοβάκοι κ.ά. Ο αριθμός όλων αυτών υπολογίζεται μεταξύ 2.000 - 4.000 ανδρών. Ηγέτης των ανταρτών ήταν ο στρατιωτικός διοικητής της ΑΚ, ταξίαρχος Ταντέους «Μπορ» Κομορόφσκι και επιχειρησιακός αρχηγός ο συνταγματάρχης Αντόνι Χρούστσιελ.
Επίσης στα μέσα του Σεπτεμβρίου εισήλθαν στην πόλη, ενισχύοντας τους αντάρτες, δυνάμεις της Α΄ Πολωνικής Στρατιάς που είχε δημιουργηθεί από την αναδιοργάνωση των πολωνικών ενόπλων δυνάμεων που δρούσαν στη Σοβιετική Ένωση και προήλαυνε μαζί με τον Κόκκινο Στρατό.
Νωρίτερα, είχε ξεκινήσει ήδη από τις 4 Αυγούστου η ενίσχυση των ανταρτών από αέρος με ρίψεις κατά κύριο λόγο της ΡΑΦ, αλλά και μοιρών των πολωνικών ενόπλων δυνάμεων της Δύσης. Από τις 13 Σεπτεμβρίου ξεκίνησαν ρίψεις και από την πλευρά της Σοβιετικής Πολεμικής Αεροπορίας, ενώ στις 18 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε και συμμετοχή των δυνάμεων της USAF.
Γερμανική πλευρά
Κατά τις παραμονές της εξέγερσης, οι γερμανικές δυνάμεις στη Βαρσοβία υπολογίζονταν σε 13.000 με 20.000 καλά οπλισμένους και οχυρωμένους άνδρες και αποτελούνταν από τη στρατιωτική φρουρά της πόλης, αποσπάσματα των Waffen-SS, της Schutzpolizei και της Λουφτβάφε. Παράγοντες που επηρέαζαν αρνητικά τη γερμανική άμυνα ήταν η λειψανδρία, αλλά και η έλλειψη ενιαίας διοίκησης μεταξύ των τοπικών δυνάμεων της Βέρμαχτ, των Waffen-SS και των πολιτικών αρχών της πόλης.
Καθώς δεν ήταν σε θέση να καταπνίξουν από μόνες τους την εξέγερση, καθ΄όλη τη διάρκεια των συγκρούσεων λάμβαναν συνεχώς ενισχύσεις, οι οποίες αποτελούνταν από δυνάμεις του στρατού, των Waffen-SS (όπως τα τμήματα των Ντιρλεβάνγκερ και Καμίνσκι), μονάδες αστυνομίας και πολιτοφυλακής, ενώ τον Σεπτέμβριο στάλθηκαν ως ενισχύσεις και δυνάμεις τεθωρακισμένων. Οι ενισχύσεις από τμήματα της Βέρμαχτ ήταν περιορισμένες αφενός διότι ο Χάινριχ Χίμλερ, ο οποίος επιφορτίστηκε με τον συντονισμό της επιχείρησης, προσπάθησε - όσο αυτό ήταν δυνατό - να μην εμπλέξει μονάδες της σε συγκρούσεις εντός αστικού περιβάλλοντος και αφετέρου εξαιτίας της σοβιετικής προέλασης, για την αντιμετώπιση της οποίας, ο στρατάρχης Βάλτερ Μόντελ είχε κινητοποιήσει όσα αξιόμαχα στρατεύματα ήταν διαθέσιμα.
Επικεφαλής των γερμανικών δυνάμεων ήταν αρχικά ο στρατιωτικός διοικητής της πόλης, αντιστράτηγος Ράινερ Στάχελ, ο οποίος τον προηγούμενο μήνα είχε διακριθεί στη μάχη του Βίλνιους και απολάμβανε της προσωπικής εκτίμησης του Αδόλφου Χίτλερ. Τον Στάχελ αντικατέστησε στις 5 Αυγούστου ο στρατηγός των Waffen-SS, Έριχ φον ντεμ Μπαχ - Ζελέφσκι, γενικός υπεύθυνος καταπολέμησης των ανταρτών στην Ευρώπη και ενορχηστρωτής εκκαθαριστικών επιχειρήσεων που είχαν οδηγήσει σε εκατόμβες νεκρών στα κατεχόμενα εδάφη της ΕΣΣΔ.
Οι πρώτες συγκρούσεις και η γερμανική αντίδραση
Οι συγκρούσεις ξεκίνησαν την 1η Αυγούστου με τις πρώτες ανταλλαγές πυροβολισμών να ξεσπούν πρόωρα στη συνοικία Ζόλιμπορζ και να επεκτείνονται γρήγορα στο κέντρο της πόλης, το Μοκότοφ και το Τσζερνιακόφ. Αρχικά οι Πολωνοί αιφνιδίασαν τη γερμανική φρουρά και κατέλαβαν διάφορες θέσεις και συνοικίες της πόλης, αλλά απέτυχαν να εξασφαλίσουν στρατηγικά σημεία όπως τα αεροδρόμια Οκότσιε και Μπιελάνυ, ο κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός, οι γέφυρες του Βιστούλα, καθώς και η συνοικία Πράγκα στην ανατολική όχθη του ποταμού, όπου η εξέγερση κατέρρευσε την επόμενη μέρα.
Παράλληλα, στις 2 Αυγούστου η σοβιετική προέλαση σταμάτησε στα προάστια εξαιτίας γερμανικής αντεπίθεσης, ενώ εντός της Βαρσοβίας είχαν ξεσπάσει φονικές μάχες , όπως στη συνοικία Βόλα, όπου οι Γερμανοί στρατιώτες - εκτελώντας τις διαταγές που έλαβαν από τον Χίτλερ ή τον Χίμλερ περί αδιάκριτης εκτέλεσης ανταρτών και πολιτών και ισοπέδωσης της πόλης - είχαν προχωρήσει από την πρώτη μέρα της εξέγερσης σε εκτελέσεις αμάχων. Η συγκεκριμένη τακτική εφαρμόστηκε σε ολόκληρη τη Βαρσοβία και οδήγησε ήδη από τις πρώτες τρεις μέρες των συγκρούσεων σε μαζικές εκτελέσεις εκατοντάδων αμάχων και αιχμάλωτων ανταρτών.
Επιπλέον, μετά την επιθετική πρωτοβουλία των πρώτων μερών, οι αντάρτες πέρασαν από τις 4 Αυγούστου σε στάση ενεργητικής άμυνας, ένεκα της έλλειψης πυρομαχικών. Το ίδιο βράδυ πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες ρίψεις πολεμοφοδίων από τη βρετανική αεροπορία, ενώ από την άλλη πλευρά κατέφθασαν το ίδιο διάστημα στη Βαρσοβία οι πρώτες γερμανικές ενισχύσεις που περιλάμβαναν , μεταξύ άλλων, το κακόφημο τμήμα μάχης Ντιρλεβάνγκερ δύναμης 900 ανδρών (στην πορεία των συγκρούσεων ενισχύθηκε κατά κύριο λόγο με εγκληματίες του ποινικού δικαίου και Σοβιετικούς μουσουλμάνους του συντάγματος Ostmuselmanisches SS ) και 1.700 Σοβιετικούς δοσίλογους της ταξιαρχίας RONA των Waffen-SS του Μπρόνισλαβ Καμίνσκι υπό τον Γιούρι Φρολόφ. Οι τελευταίοι ήταν εξαιρετικά απείθαρχοι και θεωρούνταν χαμηλής μαχητικής αξίας. μικρογραφία|237x237εσ|Άνδρες του τμήματος μάχης Ντιρλεβάνγκερ κατά τη διάρκεια οδομαχιών.Ενισχυμένοι πλέον, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν σφοδρές επιθέσεις κατά τις 5 Αυγούστου, κυρίως στο μέτωπο της Βόλα όπου υποχρέωσαν τους αντάρτες σε οπισθοχώρηση προς το κέντρο της πόλης. Ταυτόχρονα με τις μάχες αλλά και μετά την εκκαθάριση της συνοικίας, οι γερμανικές δυνάμεις (κυρίως τα τμήματα των Ντιρλεβάνγκερ και Καμίνσκι) πραγματοποίησαν γενική σφαγή του πληθυσμού, η οποία συνοδεύτηκε με μαζικούς βιασμούς και βασανισμούς. Ο αριθμός των θυμάτων υπολογίζεται σε περίπου 35.000 άτομα, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας.
Σκληρές μάχες σώμα με σώμα πραγματοποιήθηκαν και στην περιοχή των νεκροταφείων, όπου το κύριο βάρος της αναχαίτισης της γερμανικής επίθεσης ανέλαβε το επίλεκτο τάγμα Parasol, ενώ η πρώτη εβδομάδα των συγκρούσεων στη Βαρσοβία ολοκληρώθηκε δίχως - κατά τον Ντέιβις - κάποια από τις αντιμαχόμενες πλευρές να έχει αποκτήσει ξεκάθαρο πλεονέκτημα.
Κλιμάκωση των συγκρούσεων
Με αφετηρία τις 8 Αυγούστου, οι γερμανικές δυνάμεις επιτέθηκαν με σφοδρότητα στις θέσεις της πολωνικής αντίστασης στην Παλιά Πόλη, ενώ την επόμενη ημέρα απόσπασμα του τμήματος μάχης Ντιρλεβάνγκερ με τη συνοδεία τεθωρακισμένων κατάφερε παρά τα πυκνά εχθρικά πυρά να απεγκλωβίσει τον κυβερνήτη της Βαρσοβίας Λούντβιχ Φίσερ, τον στρατιωτικό διοικητή Στάχελ, τη φρουρά αλλά και τους διοικητικούς υπαλλήλους που είχαν αποκλειστεί στο Ανάκτορο Μπριουχλ από την αρχή της εξέγερσης. Στις 10 του μήνα οι αντάρτες κατέλαβαν ορισμένα κτίρια δημόσιων και ιδιωτικών επιχειρήσεων, ενώ οι μάχες μαίνονταν στο κέντρο της Βαρσοβίας, στην Παλιά Πόλη, στη Βόλα καθώς και στη γειτονική Οχότα, όπου οι πολωνικές δυνάμεις που μάχονταν εκεί υποχώρησαν στις 11 Αυγούστου, κατευθυνόμενες προς το κέντρο. Την κατάληψη της Οχότα ακολούθησαν νέες μαζικές δολοφονίες, ανάλογες με αυτές που είχαν προηγηθεί στη Βόλα. μικρογραφία|224x224εσ|Βομβαρδισμός θέσεων της Παλιάς Πόλης από το γερμανικό πυροβολικό. Στις 14 Αυγούστου ο Κομορόφσκι κάλεσε μέσω του ραδιοφώνου των εξεγερμένων τις αντάρτικες μονάδες της ΑΚ που βρίσκονταν κοντά στη Βαρσοβία να προσέλθουν στην πόλη προκειμένου να ενισχύσουν τον αγώνα, όμως η ενίσχυση που ήλθε τις επόμενες μέρες ήταν κατώτερη του αναμενόμενου. Στις 16 του μήνα οι Γερμανοί κατέλαβαν τον σταθμό ύδρευσης και ακολούθως διέκοψαν την παροχή νερού, αναγκάζοντας τους Πολωνούς να καταφύγουν για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα στην εξοικονόμηση νερού και τη χρήση αυτοσχέδιων πηγαδιών.
Τις επόμενες μέρες, η γερμανική επίθεση επικεντρώθηκε κυρίως στο μέτωπο της Παλιάς Πόλης, όπου πραγματοποιήθηκαν σφοδροί βομβαρδισμοί, ενώ στις 18 Αυγούστου ακολούθησε πρόταση του Μπαχ-Ζελέφσκι περί παράδοσης της ΑΚ, η οποία όμως, μετά από εντολή του Κομορόφσκι, έμεινε αναπάντητη. Στις 19 Αυγούστου κατέφθασαν στη Βαρσοβία αντάρτικες δυνάμεις της AK, προερχόμενες από τα κοντινά δάση Καμπίνος και Καμπάτσκι που βρίσκονται στα βόρεια και νότια της πολωνικής πρωτεύουσας αντίστοιχα. Την ίδια μέρα, στο μέτωπο το κέντρου της πόλης, οι Πολωνοί απώλεσαν το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο, όμως στις 20 και 22 του μήνα κατέλαβαν τα κτίρια της Μετοχικής Εταιρείας Πολωνικής Τηλεφωνίας, αιχμαλωτίζοντας αρκετούς Γερμανούς στρατιώτες και λαμβάνοντας ως λάφυρα σημαντικές ποσότητες σε προμήθειες και πολεμοφόδια. Αντιθέτως, επίθεση των ανταρτών στον σιδηροδρομικό σταθμό Γκντανσκ, αποκρούστηκε με βαριές απώλειες, ενώ αποτυχημένη ήταν και η προσπάθεια ανακατάληψης του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου. Από γερμανικής πλευράς, κατά τις 20 Αυγούστου οι άμεσα εμπλεκόμενες στις εχθροπραξίες δυνάμεις ανέρχονταν σε 17.000 ένοπλους, χωρισμένους σε δύο μεγάλες ομάδες μάχης: την ομάδα μάχης του υποστράτηγου Ρορ - που περιλάμβανε και το απόσπασμα των Σοβιετικών δοσιλόγων του Καμίνσκι - και την ομάδα μάχης Ράινεφαρθ, που αποτελείτο από τα τμήματα μάχης Ντιρλεβάνγκερ, Ρεκ, Σμιντ και αρκετές εφεδρικές μονάδες. αριστερά|μικρογραφία|Σχεδιάγραμμα δικτύου υπονόμων που χρησιμοποίησαν οι αντάρτες. Στις 27 Αυγούστου οι Γερμανοί κατέλαβαν τον καθεδρικό ναό του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή και την επόμενη μέρα, μετά από σκληρή και πολυήμερη σύγκρουση, το τμήμα μάχης Σμιντ κατέλαβε το Εθνικό Τυπογραφείο PWPW, σημαντικό προπύργιο των ανταρτών στην Παλιά Πόλη. Κατά την εκκαθάριση του Τυπογραφείου, οι Γερμανοί στρατιώτες προχώρησαν σε επί τόπου εκτελέσεις των αιχμάλωτων ανταρτών, αρκετών αμάχων που είχαν βρει καταφύγιο εκεί, αλλά και μελών του δυναμικού του αυτοσχέδιου νοσοκομείου που λειτουργούσε εντός του κτιρίου. Η πτώση του Εθνικού Τυπογραφείου έπληξε καθοριστικά τις αντάρτικες δυνάμεις που μάχονταν στο βόρειο τμήμα της Παλιάς Πόλης.
Παράλληλα στο νότιο μέτωπο, 3.000 αντάρτες που είχαν εδραιωθεί στο Μοκότοφ με επικεφαλής τον αντισυνταγματάρχη Γιόζεφ Ροκίτσκι, πραγματοποίησαν τις νυχτερινές ώρες της 26/27 και 27/28 Αυγούστου παρακινδυνευμένες επιθέσεις στην επίπεδη και ανοικτή περιοχή ανάμεσα στο Μοκότοφ και τον Βιστούλα προκειμένου να συνδεθούν με τις πολωνικές δυνάμεις που μάχονταν στο κέντρο της πόλης, χωρίς όμως να καταφέρουν να κάμψουν τη γερμανική γραμμή άμυνας στο πάρκο Λαζιένκι.
Παρά τις απώλειες που είχαν υποστεί μέχρι και τα τέλη του Αυγούστου, οι δυνάμεις των αντιστασιακών παρέμεναν ισχυρές σε στρατηγικά σημεία της Βαρσοβίας, ήταν σε θέση να πραγματοποιούν αρκετές κατά τόπους αντεπιθέσεις και αξιοποιούσαν στο έπακρο το δαιδαλώδες δίκτυο των υπονόμων, καθώς και άλλα μυστικά περάσματα που χρησιμοποιούνταν επίσης για τη μετακίνηση αγγελιοφόρων και τη μεταφορά τραυματιών, αμάχων και πολεμοφοδίων.
Γερμανικές επιτυχίες και πολωνικές σκέψεις για συνθηκολόγηση
μικρογραφία|Βομβαρδισμός του κτιρίου Προυντένσιαλ από το γερμανικό πυροβολικό. Καίριο χτύπημα για την πολωνική άμυνα αποτέλεσε η απώλεια της Παλιάς Πόλης, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου. Περίπου 2.000 αντάρτες, μεταξύ των οποίων και 500 τραυματίες, απέφυγαν την αιχμαλωσία χάρη στη χρήση των αγωγών αποχέτευσης, όμως έμεινε πίσω μεγάλος αριθμός τραυματιών και αμάχων (περίπου 7.000 άτομα) που εκτελέστηκαν μαζικά από τις προελαύνουσες γερμανικές δυνάμεις. Έπειτα, στις 6 του μήνα οι Γερμανοί κατέλαβαν και τη συνοικία Ποβίσλε στο κέντρο της πόλης.
Λαμβάνοντας υπόψη τα συνεχόμενα πλήγματα, ο Κομορόφσκι και ο επικεφαλής της αντιπροσωπίας της εξόριστης πολωνικής κυβέρνησης, Γιανκόφσκι, απέστειλαν τηλεγράφημα στην πολωνική κυβέρνηση του Λονδίνου, μέσω του οποίου ανέλυαν την κατάσταση και τις διαθέσιμες επιλογές τους, οι οποίες περιλάμβαναν την εκκένωση της πόλης από τον άμαχο πληθυσμό μετά από συμφωνία με τη γερμανική πλευρά και τη συνέχιση του αγώνα μέχρι τέλους, την άνευ όρων παράδοση ή τη συνέχιση της αντίστασης με τη σταδιακή υποχώρηση από το εκάστοτε μέτωπο όταν η γερμανική επικράτηση θα ήταν αναμφισβήτητη, με σκοπό να κερδηθεί περισσότερος χρόνος μέχρι την αποστολή ενισχύσεων. Οι δύο άνδρες έκλιναν προς την τρίτη επιλογή, έχοντας όμως επίγνωση πως μια τέτοια τακτική πιθανόν να οδηγούσε στην ολική καταστροφή της πόλης.
Παράλληλα, υπό το βάρος της πίεσης σημαντικής μερίδας του άμαχου πληθυσμού, της οποίας το ηθικό είχε καμφθεί από τις αντιξοότητες, ο Κομορόφσκι αποδέχτηκε στις 8 Σεπτεμβρίου πρόταση του Γερμανού υποστράτηγου Ρορ για διαπραγματεύσεις , οι οποίες ξεκίνησαν με τη διαμεσολάβηση του πολωνικού Ερυθρού Σταυρού και ακολουθήθηκαν από μικρές εκεχειρίες το διάστημα μεταξύ 8 - 10 Σεπτεμβρίου που έδωσαν τη δυνατότητα σε 20.000 - 25.000 αμάχους (κυρίως γυναικόπαιδα και ηλικιωμένους) να εγκαταλείψουν την εμπόλεμη ζώνη.