cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ
21ος αιώνας
Η Ντριου Γκίλπιν Φάουστ, προηγουμένως πρύτανης του Ινστιτούτου Προχωρημένης Μελέτης Ράντκλιφ, έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Χάρβαρντ την 1η Ιουλίου του 2007. Τη διαδέχθηκε ο Λώρενς Μπέικοου την 1η Ιουλίου του 2018.
Κέιμπριτζ
thumb|250px|Μερική άποψη της "Πλατείας Χάρβαρντ" στο Καίμπριτζ με ένα κτήριο του πανεπιστημίου Η κεντρική πανεπιστημιούπολη του Χάρβαρντ μεγέθους 209 στρεμμάτων βρίσκεται στο Χάρβαρντ Γιαρντ στο Κέιμπριτζ, περίπου 5 μίλια δυτικά-βορειοδυτικά του κέντρου της Βοστώνης και εκτείνεται στη γύρω γειτονιά της πλατείας Χάρβαρντ. Το ίδιο το Χάρβαρντ Γιαρντ περιέχει βασικά διοικητικά γραφεία όπως το Χωλ της Μασαχουσέτης, βιβλιοθήκες όπως οι Ουίντενερ, Πιούζεϊ, Χάφτον και Λαμόντ, μια εκκλησία και ακαδημαϊκά κτίρια όπως το Σέβερ Χωλ και το Χάρβαρντ Χωλ, αλλά και τους πιο πρόσφατους κοιτώνες. Οι φοιτητές ζουν σε δώδεκα κατοικίες, εννέα από τις οποίες βρίσκονται νότια του Χάρβαρντ Γιαρντ κατά μήκος ή κοντά στον ποταμό Τσαρλς. Οι άλλες τρεις βρίσκονται σε μια κατοικημένη γειτονιά μισό μίλι βορειοδυτικά του Γιαρντ στο Κουαντράνγκλ (συνήθως αναφέρεται ως "Κουάντ") που φιλοξένησε φοιτητές του κολέγιου Ράντκλιφ έως ότου το Ράντκλιφ συγχώνευσε το οικιστικό του σύστημα με αυτό του Χάρβαρντ. Κάθε οικιστική κατοικία είναι μια κοινότητα με προπτυχιακούς φοιτητές, και περιέχει και μια τραπεζαρία, μια βιβλιοθήκη, αλλά και χώρους αναψυχής.
Επίσης στο Κέιμπριτζ βρίσκονται οι σχολές Νομικής, Θεολογίας, Μηχανικής και Εφαρμοσμένης Επιστήμης, Σχεδιασμού (αρχιτεκτονική), Εκπαίδευσης, Κένεντι (δημόσια πολιτική) και Επέκτασης, καθώς και το Ινστιτούτο Προηγμένης Μελέτης Ράντκλιφ στο Ράντκλιφ Γιαρντ.
Το Χάρβαρντ διαθέτει επίσης εμπορικά ακίνητα στο Κέιμπριτζ.
Άλστον
Η Σχολή Επιχειρήσεων του Χάρβαρντ, τα Εργαστήρια Καινοτομίας του Χάρβαρντ και πολλές αθλητικές εγκαταστάσεις, όπως το στάδιο Χάρβαρντ, βρίσκονται σε μια πανεπιστημιούπολη 358 στρεμμάτων στο Άλστον, σε μια γειτονιά της Βοστώνης ακριβώς απέναντι από τον ποταμό Τσαρλς από την πανεπιστημιούπολη του Κέιμπριτζ. Η γέφυρα Τζον Ου. Ουίκς, μια γέφυρα πεζών πάνω από τον ποταμό Τσαρλς, συνδέει τις δύο πανεπιστημιουπόλεις.
Το πανεπιστήμιο επεκτείνεται ενεργά στο Άλστον, όπου τώρα κατέχει περισσότερη γη από ό,τι στο Κέιμπριτζ. Τα σχέδια περιλαμβάνουν νέα κατασκευή και ανακαίνιση για τη σχολή Επιχειρήσεων, ένα ξενοδοχείο και συνεδριακό κέντρο, μεταπτυχιακή φοιτητική στέγαση, το στάδιο Χάρβαρντ και άλλες αθλητικές εγκαταστάσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μασαχουσέτη Χαρβαρντ Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στις ΗΠΑ
Mars
Η λατινoγενής ονομασία Mars μπορεί να αναφέρεται:
Γαϊδουρόνησος Οινουσσών
Η Γαϊδουρόνησος ή το Γαϊδουρόνησο ή το Γαβάθι είναι πολύ μικρή νησίδα στις Οινούσσες και το βορειοανατολικό Αιγαίο Πέλαγος, η οποία βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του νησιού, απέναντι από το ακρωτήριο Σέλινο. Έχει έκταση 0,312 τ.χλμ. και ψηλότερο σημείο τα 22 μέτρα. Βορειοανατολικά και ανατολικά της είναι η νησίδα Πασάς, βορειοανατολικά η μικρή νησίδα Ποντικονήσι, νοτιοανατολικά η Βάτος και βόρεια το Αρχοντόνησο.
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στον Δήμο Οινουσσών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν κατοικείται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χίου
Βαρνιάι
Η Βαρνιάι (λιθ.: Varniai) είναι κωμόπολη της δυτικής Λιθουανίας. Έχει πληθυσμό 1.310 κατοίκους.
Ιδρύθηκε τον 14ο αιώνα σαν οικισμός δίπλα στο κάστρο Samogitian. Ήταν έδρα καθολικού επισκόπου μέχρι τον 19ο αιώνα, όταν η πόλη καταλήφθηκε από τους Ρώσους. Η πρώτη εκκλησία χτίστηκε περίπου το 1414 - 1416, και το 1464 ο πρώτος καθεδρικός ναός. Στο Βαρνιάι λειτούργησε το πρώτο τυπογραφείο και τυπώθηκε το πρώτο βιβλίο στο μεγάλο δουκάτο της Λιθουανίας. Στο Βαρνιάι βρίσκεται και το ομώνυμο πάρκο, έκτασης 16.000 εκταρίων, μέσα στο οποίο υπάρχουν 6 λίμνες και αρχαιολογικοί χώροι. Υπάρχουν πολλά αμυντικά αναχώματα από την εποχή των σταυροφόρων, το μεγαλύτερο από τα οποία είναι 234 μέτρα ύψος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Λιθουανίας
Ντέιβιντ Φίντσερ
Ο Ντέιβιντ Φίντσερ (David Andrew Leo Fincher, 28 Αυγούστου 1962) είναι Αμερικανός σκηνοθέτης γνωστός για τα σκοτεινά θρίλερ όπως Seven, Το Παιχνίδι (The Game), Fight Club και Δωμάτιο Πανικού (Panic Room). Το 2008 έλαβε την πρώτη του υποψηφιότητα για το Όσκαρ Σκηνοθεσίας για την ταινία Η Απίστευτη Ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον (The Curious Case of Benjamin Button) και το 2011 βραβεύτηκε με τη Χρυσή Σφαίρα σκηνοθεσίας και έλαβε την δεύτερη υποψηφιότητα για Όσκαρ για το The Social Network.
Πρώτα χρόνια
Ο Ντέιβιντ Φίντσερ γεννήθηκε 28 Αυγούστου του 1962 από τους Κλερ Μέι, μία νοσοκόμα που εργαζόταν σε προγράμματα αποτοξίνωσης και Χάουαρντ Κέλλυ Φίντσερ, ένας συντάκτης περιοδικού. Όταν ο Φίντσερ ήταν δύο ετών, μετακόμισε στο Σαν Άνσελμο της Καλιφόρνια. Στην εφηβεία του μετακόμισε στο Όρεγκον όπου και έβγαλε το λυκειο. Από την ηλικία των 8 ο Φίντσερ γύριζε ταινίες με ερασιτεχνική κάμερα. Ενώ πήγαινε λύκειο βρήκε μια χειρωνακτική δουλειά στην εταιρεία Korty's Films. Αργότερα έπιασε δουλειά στην εταιρεία Industrial Light & Magic όπου δούλεψε σε μεγάλες παραγωγές όπως Ο Πόλεμος των Άστρων: Επεισόδιο 6 - Η Επιστροφή των Τζεντάι και Ο Ιντιάνα Τζόουνς και Ο Ναός του Χαμένου Θησαυρού (Indiana Jones and the Temple of Doom). Το 1984, έφυγε από την ILM για να σκηνοθετήσει ένα διαφημιστικό που έδειχνε ένα έμβρυο να καπνίζει. Το διαφημιστικό έφερε τον Φίντσερ στο προσκήνιο και παραγωγοί στο Λος Άντζελες του έδωσαν την ευκαιρία να σκηνοθετήσει ένα ντοκιμαντέρ. Στην πορεία σκηνοθέτησε και άλλα διαφημιστικά και στη συνέχεια ασχολήθηκε με μουσικά βίντεο κλιπ.
Μουσικά βίντεο
Ο Φίντσερ σκηνοθέτησε πολλά βίντεο κλιπ με υψηλό προϋπολογισμό μεγάλων καλλιτεχνών όπως:
Ταινίες
250px|right|thumb|Το σκοτεινό στιλ του Ντέιβιντ Φίντσερ. Απεικόνιση από ταινία [[Seven (ταινία)|Seven.]]
Alien 3
Το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Ντέιβιντ Φίντσερ έγινε στο Alien 3 το 1992. Παρά την υποψηφιότητα της ταινίας για Όσκαρ Οπτικών Εφέ, δεν πήρε καλά σχόλια από τους κριτικούς και τους φαν. Ο Φίντσερ ήρθε σε μεγάλη διαμάχη με την 20th Century Fox για το σενάριο και τον προϋπολογισμό της ταινίας. Κατηγόρησε τους παραγωγούς πως δεν του έδειξαν την απαραίτητη εμπιστοσύνη.
Seven
Το 1995 σκηνοθέτησε το Seven. Η ταινία αφηγείται την ιστορία δύο ντετέκτιβ να πιάσουν ένα μανιακό δολοφόνο που βασίζει του φόνους του στα 7 θανάσιμα αμαρτήματα και πρωταγωνιστούν οι Μπραντ Πιτ και Μόργκαν Φρίμαν. Το Seven αποδείχτηκε μεγάλη καλλιτεχνική και εισπρακτική επιτυχια με 300.000.000 δολάρια παγκοσμίως. Ο πρόεδρος της New Line Cinema, αρχικά είχε απαγορεύσει να γυριστεί η σκηνή του σοκαριστικού φινάλε. Με τη βοήθεια του Μπραντ Πιτ, που απείλησε να αποχωρήσει από την ταινία αν το φινάλε άλλαζε, ο Φίντσερ μπόρεσε να γυρίσει τη σκηνή όπως ήθελε.
Το Παιχνίδι
Μετά την επιτυχία του Seven, ο Φίντσερ σκηνοθέτησε Το Παιχνίδι (The Game) το 1997. Η ταινία αφορούσε έναν επιχειρηματία, που υποδυόταν ο Μάικλ Ντάγκλας, να παίρνει ένα δώρο από τον αδερφό του, Σον Πεν και γίνεται παίκτης σε ένα απίστευτο παιχνίδι ρόλων. Η ταινία απέσπασε θερμά σχόλια από τους κριτικούς παρά τη μέτρια πορεία της στα ταμεία.
Fight Club
Το 1999 σκηνοθετεί ξανά τον Μπραντ Πιτ μαζί με τους Έντουαρντ Νόρτον και Ελένα Μπόναμ Κάρτερ στο Fight Club. Στην Αμερική η ταινία αποδείχτηκε μεγάλη εισπρακτική αποτυχία όταν προβλήθηκε και έλαβε μικτές έως κακές κριτικές. Αργότερα, όμως πολλοί κριτικοί άλλαξαν γνώμη και το Fight Club εμφανίστηκε σε πολλές λίστες με τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς.
Δωμάτιο Πανικού
Το 2002 ακολούθησε το θρίλερ Δωμάτιο Πανικού (Panic Room). Αν και η ταινία σκόρασε 92 εκατομμύρια δολάρια στην Αμερική οι κριτικοί δεν έδειξαν τον ίδιο ενθουσιασμό που έδειξαν στις προηγούμενες ταινίες του. Η ιστορία αφορούσε μια μητέρα και την κόρη της που κλειδώνονται μέσα σε ένα δωμάτιο πανικού όταν στο σπίτι τους εισβάλλουν διαρήκτες. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξε η Τζόντι Φόστερ.
Zodiac
Πέντε χρόνια μετά το Δωμάτιο Πανικού, ο Φίντσερ επέστρεψε με το Zodiac και τους Τζέικ Τζίλενχολ, Μαρκ Ράφαλο και Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους να προσπαθούν να εξιχνιάσουν τους φόνους του Δολοφόνου Zodiac. Η ταινία ήταν μία από τις καλύτερες της χρονιάς αλλά δεν είχε την ίδια τύχη και στα ταμεία. Με μόλις 33 εκ. δολάρια στην Αμερική και παγκόσμια σούμα 84 εκ. δολάρια έκαναν το Zodiac μια μέτρια εμπορική επτυχία. Παρά τον αγώνα των παραγωγών να περάσουν την ερμηνεία του Ντάουνι, τη σκηνοθεσία του Φίντσερ και το σενάριο του Βάντερμπιλτ στα Όσκαρ η ταινία δεν έλαβε καμία υποψηφιότητα.
Η Απίστευτη Ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον
Μια ιστορία για τη ζωή και το θάνατο, το Η Απίστευτη Ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον (The Curious Case of Benjamin Button) είναι η τρίτη συνεργασία του Φίντσερ με τον Μπραντ Πιτ. Κόστισε 150.000.000 δολάρια και έλαβε 13 υποψηφιότητες για Όσκαρ συμπεριλαμβανομένης και της πρώτης υποψηφιότητας του Φίντσερ στην κατηγορία καλύτερης σκηνοθεσίας.
The Social Network
Το 2010 σκηνοθέτησε το The Social Network. Μια ταινία που ασχολήθηκε με τις νομικές περιπέτειες του Μαρκ Ζάκερμπεργκ για το Facebook. Η ταινία έλαβε εξαιρετικές κριτικές και κινήθηκε ικανοποιητικά στα ταμεία. Τον Ιανουάριο του 2011 απέσπασε ένα βραβείο της Ένωσης Αμερικανών Κριτικών, 4 Χρυσές Σφαίρες (ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου και μουσικής) και 8 υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας.
Το Κορίτσι με το Τατουάζ
Ο Φίντσερ έχει αρχίσει γυρίσματα του ριμέικ της σουηδικής ταινίας Το Κορίτσι με το Τατουάζ (Män Som Hatar Kvinnor, 2009), βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Στίεγκ Λάρσον. Το σενάριο έγραψε ο Στίβεν Ζαϊλίαν. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στη Σουηδία και πρωταγωνιστούν οι Ρούνι Μάρα, Ντάνιελ Κρεγκ, Ρόμπιν Ράιτ, Στέλαν Σκάρσγκορντ και Κρίστοφερ Πλάμερ. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 21 Δεκεμβρίου 2011. Οι Φίντσερ και Ζαϊλίαν είχαν υπογράψει επίσης συμβόλαιο για την προσαρμογή των βιβλίων και ταινιών Το Κορίτσι που Έπαιζε με τη Φωτιά (Flickan Som Lekte Med Elden, 2009) και Το Κορίτσι στη Φωλιά της Σφήκας (Luftslottet Som Sprängdes, 2009), οι οποίες θα γυριζόντουσαν αν Το Κορίτσι με το Τατουάζ αποδειχθεί επιτυχημένο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Μπραν
Ο Ιρλανδός Μπραν μακ Λυρ θεωρείται ασήμαντη προσωπικότητα στο Ιρλανδικό πάνθεο. Ωστόσο, ο αντίστοιχος Μπραν αμπ Λυρ (Bran ab Llyr) ή Μπραν ο ευλογημένος της αγγλοσαξωνικής μυθολογίας είναι ένας επικίνδυνος ήρωας. Είναι τεράστιος γίγαντας, τόσο υψηλός, ώστε κανένα ανάκτορο ή πλοίο δεν μπορεί να τον χωρέσει.
Αναφέρεται στους μύθους πως διάβηκε τη θάλασσα της Ιρλανδίας, για να πολεμήσει και να εξοντώσει έναν βασιλέα και τον στρατό του. Όταν ξάπλωνε πάνω στον ποταμό, το σώμα του χρησίμευε ως γέφυρα για ολόκληρο το στράτευμα.
Η κομμένη κεφαλή του Μπραν, στραμμένη προς Νότο, προστάτευε το νησί από κάθε εισβολή. Ο βασιλιάς Αρθούρος είχε την απρονοησία να την "ξεθάψει", γεγονός που έκανε δυνατή τη σαξονική κατάκτηση.
Ο Μπραν αναφέρεται επίσης ως τολμηρός ταξιδιώτης, ο οποίος έπλεε προς τη Δύση μέχρι τις χώρες του Άλλου κόσμου. Είναι ο θαλασσοπόρος των μυστηριωδών περιοχών. Πρόκειται για μια παγανιστική θεότητα που αργότερα αγιοποιήθηκε και με το όνομα "Saint Brandan" μετατράπηκε στο πρόσωπο που εισήγαγε τον Χριστιανισμό στη Μεγάλη Βρεττανία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κελτική μυθολογία
Βαμπαλνίνκας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Λιθουανίας
Τρίγλυφος
thumb|right|250px|Εναλλαγή τρίγλυφων και [[μετόπη|μετόπων στην ζωφόρο του ναού Γ στον Σελινούντα]] Η τρίγλυφος (ή τρίγλυφο, πληθ. τρίγλυφα) είναι στοιχείο της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής. Ονομάζεται τρίγλυφο από την χαρακτηριστική του εμφάνιση, η οποία επιτυγχάνεται όταν επάνω στην τετράπλευρη πλάκα ή επιφάνεια σκαλιστούν δύο μεσαία αυλάκια, που ονομάζονται γλυφές, και δύο λεπτότερα ακραία αυλάκια, οι ημιγλυφές. Όταν έχουμε τις δύο γλυφές, λείπουν όμως οι ημιγλυφές, τότε το ίδιο σχέδιο ονομάζεται δίγλυφο αντί για τρίγλυφο.
Σιγιβέρτος Β΄
Ο Σιγιβέρτος Β΄, Sigebert, Sigisbert II (601 - 613) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν Βασιλιάς της Αυστρασίας και Βασιλιάς της Βουργουνδίας (613).
Τρίγλυφος
Προέλευση και ερμηνεία
Τρίγλυφα παρουσιάστηκαν τον 7ο αιώνα π.Χ. ως διαρρυθμιστικό και διακοσμητικό στοιχείο της ζωφόρου στον δωρικό ρυθμό και συναντάται ιδιαίτερα στους ιερούς ναούς. Επειδή δεν έχουμε στοιχεία περί της προέλευσης των τριγλύφων, οι κλασικοί αρχαιολόγοι βασίζονται στην καθιερωμένη ερμηνεία που θέλει την τρίγλυφο να είναι παραδοσιακή διακοσμητική απομίμηση σε μάρμαρο του εξωτερικά ορατού προγενέστερου αρχιτεκτονικού στοιχείου της εσωτερικής ένωσης οριζόντιων ξύλινων δοκών και κάθετα στο επιστύλιο στους αρχαϊκούς ελληνικούς ναούς των πιο αρχαιότερων χρόνων. Αντίθετα με την ερμηνεία αυτή υπάρχει και μια σύγχρονη εικασία, σύμφωνα με την οποία τα τρίγλυφα των ζωφόρων είχαν μόνο διακοσμητικό χαρακτήρα και δεν προέρχονται από την ξύλινη κατασκευή των αρχαϊκών ναών. Στην ελληνιστική εποχή συναντούμε και τρίγλυφα, από τα οποία απουσιάζουν οι γλυφές εντελώς, ενώ είναι διακοσμημένα με ανάγλυφους τρίποδες, σκεύη σπονδών ή άλλων παρόμοιων αντικειμένων. Τέτοιου είδους τρίγλυφα συναντούμε στα μικρά προπύλαια της Ελευσίνας και σε ένα επεξεργασμένο μάρμαρο στη Σάμο.
Σιγιβέρτος Β΄
Βιολογία
Ήταν ο πρώτος από τους νόθος γιους τού Θευδέριχου Β΄ από μία ερωμένη του αγνώστου ονόματος. Το 613 απεβίωσε ο πατέρας του χωρίς νόμιμα τέκνα· τότε ο Βαρνάχαρ Β΄ μαγιορδόμος της Αυστρασίας έφερε τον Σιγιβέρτο Β΄ ενώπιον εθνικής συνέλευσης και οι ευγενείς τον ανακήρυξαν βασιλιά επί των δύο βασιλείων τού πατέρα του. Ήταν υπό την επιρροή της προ-γιαγιάς του αντιβασίλισσας Μπρουνχίλντας. Όταν ο Χλωτάριος Β΄ της Νευστρίας (εξάδελφος τού πάππου του) εισέβαλε στο βασίλειο, ο Βαρνάχαρ Β΄ και ο Ράντο μαγιορδόμος της Βουργουνδίας ενώθηκαν με τον Χλωτάριο Β΄, αναγνωρίζοντάς τον ως τον νόμιμο αντιβασιλιά και κηδεμόνα τού Σιγιβέρτου Β΄. Πρόσταξαν τον στρατό να μην αντισταθεί σε αυτόν της Νευστρίας, πρόδωσαν έτσι τον Σιγιβέρτο Β΄ και τη Μπρουνχίλντα.
Ο Σιγιβέρτος Β΄ και η Μπρουνχίλντα της Αυστρασίας συνάντησαν τον στρατό τού Χλωτάριου Β΄ στο Αισν, αλλά ο πατρίκιος Αλέθεος, ο δούκας Ρόκκο και ο δούκας Σίγκβαλντ τους εγκατέλειψαν. Ο νεαρός βασιλιάς και η προ-γιαγιά του διέφυγαν, αλλά ο Χλωτάριος Β΄ τους πρόσαβε στη λίμνη Νεσατέλ και τους εκτέλεσε μαζί με τον Κόρμπο (νεότερο αδελφό τού Σιγιβέρτου Β΄). Ο Χλωτάριος Β΄ ένωσε την Αυστρασία με τη Νευστρία και έτσι έγινε βασιλιάς όλων των Φράγκων.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μεροβίγγειων
Κάρμη (δορυφόρος)
Η Κάρμη (αγγλικά: Carme) ή Δίας XI είναι ένας ανάδρομος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Πήρε το όνομά του από την Κάρμη, η οποία απέκτησε με τον Δία τη θεότητα Βριτομάρτιδα, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία. Ανακαλύφθηκε από τον Αμερικανό αστρονόμο Σηθ Μπαρνς Νίκολσον το 1938 και μέχρι το 1975 ήταν απλά γνωστή ως Δίας XI. Την περίοδο από το 1955 έως το 1975 αναφερόταν και με το όνομα Πάνας, από το όνομα του ομώνυμου θεού, ενώ από το 1975 και μετά ο δορυφόρος έλαβε την ονομασία που φέρει μέχρι σήμερα.
Έχει διάμετρο περίπου 46 χιλιόμετρα και ολοκλήρώνει μία πλήρη τροχιά γύρω από το Δία σε περίπου 702 ημέρες.
Είναι το μεγαλύτερο μέλος σε μία ομάδα από δορυφόρους που έχουν το όνομα ομάδα Κάρμης, από αυτήν, και κινούνται σε μία απόσταση μεταξύ 23 και 24.000.000 χιλιομέτρων, από το Δία, σε κλίση περίπου 165° (στοιχεία από Ιανουάριο 2000). Η τροχιά τους δεν είναι σταθερή λόγω διαφόρων ηλιακών και πλανητικών διαταραχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καρμη
RoboCop (ταινία, 2014)
Το RoboCop είναι αμερικανική περιπετειώδης ταινία επιστημονικής φαντασίας παραγωγής 2014. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Ζοζέ Παντίλια και το σενάριο έγραψε ο Τζόσουα Ζέτουμερ. Πρωταγωνιστούν οι Τζόελ Κίναμαν, Γκάρι Όλντμαν, Μάικλ Κίτον και Σάμιουελ Λ. Τζάκσον. Πρόκειται για ριμέικ της ομώνυμης ταινίας του 1987, και διηγείται την ιστορία του Άλεξ Μέρφι, ο οποίος πεθαίνει την ώρα του καθήκοντος και αργότερα επανέρχεται στη ζωή με τη μορφή ενός σάιμποργκ.
Σύνοψη
Το 2028, η πολυεθνική εταιρεία OmniCorp αποτελεί πρωτοπόρο στη ρομποτική τεχνολογία και αποκομίζει τεράστια κέρδη από την εκμετάλλευση της τεχνολογίας αυτής. Επόμενος στόχος της OmniCorp είναι η δημιουργία ρομπότ για την αστυνόμευση μεγαλουπόλεων. Αυτό γίνεται δυνατό όταν ο αστυνόμος Άλεξ Μέρφι από το Ντιτρόιτ πέφτει νεκρός κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης. Η OmniCorp χρησιμοποιεί το σώμα του Μέρφι, με απότέλεσμα τη δημιουργία ενός αστυνόμου-σάιμποργκ, με δυνάμεις ικανές να αντιμετωπίσουν το συνεχώς αυξανόμενο έγκλημα..
Ηθοποιοί και χαρακτήρες
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μίσιγκαν Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες με υπερήρωες Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Μαρκ Χάμιλ
Ο Μαρκ Χάμιλ (Mark Richard Hamill, 25 Σεπτεμβρίου 1951) είναι Αμερικανός ηθοποιός και συγγραφέας.
Γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1951, στο Κόνκορντ της Καλιφόρνιας, και είναι περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του Λουκ Σκαϊγουώκερ στην σειρά ταινιών επιστημονικής φαντασίας του Τζορτζ Λούκας Ο Πόλεμος των Άστρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς κόμικς Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Ηθοποιοί βιντεοπαιχνιδιών
Αβεντουρίνης
thumb|right|255px|Ακατέργαστο δείγμα πρασινωπού αβεντουρίνη από τη [[Φινλανδία]] Ο αβεντουρίνης (αγγλ. και γαλλ. aventurine) ή αβαντουρίνης είναι μια ποικιλία του ορυκτού χαλαζίας, δηλαδή αποτελείται κυρίως από διοξείδιο του πυριτίου. Χρησιμοποιείται ως ημιπολύτιμος λίθος για την κατασκευή κοσμημάτων και άλλων διακοσμητικών αντικειμένων, όπως κυπέλλων. Χαρακτηρίζεται από τη σχετική ημιδιαφάνειά του και τον σελαγισμό του, δηλαδή μικρή λάμψη που οφείλεται στην παρουσία προσμίξεων (εγκλεισμάτων) άλλων ορυκτών.
Το συνηθέστερο χρώμα του αβεντουρίνη είναι το πρασινωπό, αλλά μπορεί να είναι και πορτοκαλί, καστανό, κίτρινο, κυανό, γκρι ή κοκκινωπό. Το σύνηθες έγκλεισμα είναι ο πλούσιος σε χρώμιο φουχσίτης (μια ποικιλία μοσχοβίτη), που προσδίδει στον αβεντουρίνη μια αργυρώδη πράσινη ή μπλε απόχρωση. Το πορτοκαλί, καστανό και κοκκινωπό χρώμα οφείλονται σε γαιώδη εγκλείσματα αιματίτη ή γκαιτίτη. Εξαιτίας των διαφορετικών εγκλεισμάτων, οι φυσικές ιδιότητες του αβεντουρίνη παρουσιάζουν διακυμάνσεις από δείγμα σε δείγμα: Η πυκνότητα μπορεί να είναι από 2,64 έως 2,69 γραμμάρια ανά κυβ. εκατοστόμετρο, ενώ η σκληρότητά του είναι κάπως μικρότερη από εκείνη του καθαρού μονοκρυσταλλικού χαλαζία, περίπου 6,5 στην κλίμακα Μος.
thumb|205px|Λειασμένο δείγμα αβεντουρίνη Οι ορυκτολόγοι διακρίνουν δύο είδη αβεντουρίνη ανάλογα με τη σύστασή του: τον γνήσιο, χαλαζιακό αβεντουρίνη, και τον αστριακό αβεντουρίνη. Ο πρώτος εμπεριέχει εγκλείσματα από λεπτά φυλλίδια μαρμαρυγία ή αιματίτη. Ανευρίσκεται σε λεπτόκοκκους ψαμμίτες ή χαλαζίτες, στα Ουράλια και τα Αλτάια Όρη της Ασίας, στην Ινδία (πολιτεία Ταμίλ Ναντού), στην Κίνα, τη Βραζιλία και τη Μαδαγασκάρη. Πιο συγκεκριμένα, ο περισσότερος πράσινος και γαλαζοπράσινος αβεντουρίνης εξορύσσεται στην Ινδία (ιδίως γύρω από τις πόλεις Μαϊσόρ και Τσεννάι), όπου τον κατεργάζονται παραγωγικότατοι τεχνίτες. Από την άλλη, κρεμ, γκρίζος και πορτοκαλί αβεντουρίνης βρίσκεται και στη Χιλή και την Ισπανία.
Ο αστριακός αβεντουρίνης όταν έχει, όπως συνήθως, ρόδινο χρώμα, αποκαλείται και ηλιόλιθος, και μπορεί να εκληφθεί λανθασμένα ως πορτοκαλί ή κοκκινωπός χαλαζιακός αβεντουρίνης, μολονότι ο ηλιόλιθος έχει γενικώς μεγαλύτερη διαφάνεια.
Ο αβεντουρίνης είναι συχνά ταινιωτός και τυχόν υπεραφθονία του φουχσίτη μπορεί να τον καταστήσει αδιαφανή. Χρησιμοποιούνται και τεχνητοί αβεντουρίνες, που παρασκευάζονται με τη συγκράτηση σε αιώρηση ψηγμάτων χαλκού μέσα σε λιωμένο γυαλί. Ο τεχνητός αβαντουρίνης δημιουργήθηκε για πρώτη φορά, όπως και άλλα είδη γυαλιού που είναι απομιμήσεις πολύτιμων και ημιπολύτιμων λίθων, από υαλουργούς της Βενετίας κατά την Αναγέννηση. Σε αυτό το γεγονός οφείλεται και το όνομα «αβεντουρίνης», που προέρχεται από την ιταλική φράση «a ventura», που σημαίνει «κατά τύχη». Η αιτία είναι η τυχαία ανακάλυψη του τεχνητού γυαλιού αβεντουρίνη ή χρυσόπετρας τον 18ο αιώνα, σύμφωνα με έναν θρύλο κατά τον οποίο ένας εργάτης σε υαλουργείο του Μουράνο έρριξε κατά λάθος ρινίσματα χαλκού στο λιωμένο γυαλί, οπότε το προϊόν αποκλήθηκε avventurino. Από αυτό, η ονομασία πέρασε στο ορυκτό που είχε μια παρόμοια εμφάνιση. Η «χρυσόπετρα» παραμένει μια συνηθισμένη απομίμηση του ορυκτού αβεντουρίνη και του ηλιόλιθου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αβεντουρινης
Βάτος Οινουσσών
Η Βάτος είναι νησίδα στις Οινούσσες και το βορειοανατολικό Αιγαίο Πέλαγος, η οποία βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του νησιού, δίπλα και νότια από τον Πασά ή Νησί Παναγίας τη μεγαλύτερη νησίδα του συμπλέγματος των Οινουσσών. Έχει έκταση 0,386 τ.χλμ. και ψηλότερο σημείο τα 22 μέτρα.
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στον Δήμο Οινουσσών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν κατοικείται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χίου
Λουδοί
Με το όνομα Λουδοί εκ του Λουδ αναφέρεται αρχαίος Βιβλικός λαός για τον οποίο γίνεται λόγος σε βιβλία στη Παλαιά Διαθήκη και που οι περισσότεροι ερευνητές τους ταυτίζουν με τους Λυδούς ή Λιδίους στην αρχαία Λυδία, στη Μικρά Ασία (αν και από τα συσχετιζόμενα ονόματα της 2ης και 4ης των παραπάνω περικοπών μάλλον δείχνουν λαό της Βόρειας Αφρικής), που τον 7ο και 6ο αιώνα π.Χ. καταλήφθηκαν από τους Πέρσες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λαοί της Βίβλου Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί
Τζωρτζ Κάνινγκ
thumb|left|150px|Το άγαλμα του Κάνινγκ στην πλατεία που φέρει σήμερα το όνομά του στην Αθήνα Το 1814 διορίστηκε πρέσβης στην Πορτογαλία θέση από την οποία παραιτήθηκε τον επόμενο χρόνο. Τον Ιούλιο του 1817 επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο και το 1821 διορίστηκε κυβερνήτης της Ινδίας. Μετά την αυτοκτονία του υπουργού Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας, Κάσλρεϊ, στις 12 Αυγούστου 1822, ο Κάνινγκ τον διαδέχτηκε εφαρμόζοντας πιο φιλελεύθερη πολιτική στο ελληνικό ζήτημα. Το 1824 η Βρετανική κυβέρνηση υποστήριξε τον αγώνα των Ελλήνων για ανεξαρτησία από την Οθωμανική αυτοκρατορία και το 1826 ο Κάνινγκ υπέγραψε με τη Γαλλία και τη Ρωσία συνθήκη ειρήνης ανάμεσα στην Τουρκία και την Ελλάδα. Τον Απρίλιο του 1827 ο Κάνινγκ σχημάτισε κυβέρνηση και προώθησε την ανεξαρτησία της Ελλάδας αλλά και τα αιτήματα των καθολικών Ιρλανδών, χωρίς να προλάβει να ολοκληρώσει το έργο του καθώς πέθανε τρεις μήνες αργότερα από πνευμονία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί Κατηγορία:Βρετανοί φιλέλληνες Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Υπουργοί Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Βρετανοί διπλωμάτες Κατηγορία:Πολιτικοί του Συντηρητικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας
Δήμος Μακρακώμης
Ο Δήμος Μακρακώμης είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Φθιώτιδας της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των προϋπαρχόντων Δήμων  Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού,  Μακρακώμης, Σπερχειάδας και της Κοινότητας Τυμφρηστού. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 836,6 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2011, ανέρχεται σε 16.036 κατοίκους. Έδρα του Δήμου ορίστηκε η Σπερχειάδα.
Δημοτική Ενότητα Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού
Σύνολο [ 2.305 ]
Δημοτική Ενότητα Μακρακώμης
Σύνολο [ 5.617 ]
Δημοτική Ενότητα Σπερχειάδας
Σύνολο [ 7.680 ]
Διοικητική ιστορία
Ο δήμος Μακρακώμης Φωκίδος και Λοκρίδος (Φθιωτιδοφωκίδος το 1845-99, Φθιώτιδος το 1899, Φθιώτιδος και Φωκίδος το 1909-43 και από το 1943 Φθιώτιδος) συστάθηκε αρχικά στις 20 Απριλίου 1835 με έδρα τον οικισμό Τσούκκα και λειτούργησε ως την κατάργησή του, το 1912. Στη συνέχεια λειτούργησε ως κοινότητα από το 1912 με την ονομασία Κοινότητα Βαρυμπόπης (μετονομάστηκε σε Μακρακώμη στις 5 Μαΐου 1916) και μέχρι την προαγωγή της σε δήμο, στις 28 Μαΐου 1990.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μακρακωμης Μακρακωμης
Αμπελάκια
Με το όνομα Αμπελάκια αναφέρονται οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Θάνατοι το 1924
Δεκέμβριος
Κατηγορία:1924
Ναυμαχία της Ερέτριας
Περιγραφή της ναυμαχίας
Την εποχή αυτή, η αθηναϊκή δημοκρατία κατέρρευσε, λόγω του πραξικοπήματος των Τετρακοσίων. Μια μέρα του φθινοπώρου, ενώ οι Αθηναίοι είχαν συγκεντρωθεί στο θέατρο του Διονύσου για να λύσουν πολιτικά θέματα σχετικά με την εξουσία των Τετρακοσίων, έγινε γνωστό πως ο Αγησανδρίδας (ή Ηγησανδρίδας) διήρχετο προ της Σαλαμίνας με 42 πολεμικά σκάφη. Οι Αθηναίοι θεωρούσαν πως γινόταν πραγματικότητα η προειδοποίηση του Θηραμένη ότι οι Σπαρτιάτες είχαν σκοπό να καταλάβουν το τείχος της Ηετιωνείας και ήταν χαρούμενοι που το είχαν κατεδαφίσει. Ο πελοποννησιακός στόλος περίπλεε στην Επίδαυρο και στις γειτονικές περιοχές, όπου επικρατούσαν εμφύλιες συρράξεις. Οι Αθηναίοι, όταν το έμαθαν, έτρεξαν προς τον Πειραιά, καθώς θεώρησαν πως η ασφάλεια της πόλης τους είχε μεγαλύτερη σημασία από τις εσωτερικές ερίδες, γι' αυτό και μερικοί επιβιβάστηκαν στα έτοιμα πλοία, άλλοι προχώρησαν στην καθέλκυση άλλων, ενώ τρίτοι έμειναν να υπερασπιστούν τα τείχη του Πειραιά.
Οι Πελοποννήσιοι, αφού έπλευσαν κατά μήκος της ακτής και έκαψαν το Σούνιο, αγκυροβόλησαν μεταξύ Θορικού και Πρασιών και αργότερα κατέπλευσαν στον Ωρωπό. Οι Αθηναίοι έστειλαν εσπευμένα στην Εύβοια μια μοίρα στόλου υπό τις διαταγές του Θυμοχάρους, αν και τα πληρώματα τους δεν είχαν ασκηθεί - αυτό οφείλεται στην πολιτική κρίση που ξέσπασε στην Αθήνα και στη θέληση των Αθηναίων να διατηρήσουν πάση θυσία την Εύβοια στο στρατόπεδο τους. Μετά την άφιξη της μοίρας, οι Αθηναίοι έλαβαν ενισχύσεις και η μοίρα τους απέκτησε 36 πολεμικά σκάφη. Τότε, αναγκάστηκαν αμέσως να ναυμαχήσουν, καθώς ο Αγησανδρίδας εξέπλευσε το μεσημέρι από τον Ωρωπό - το πλάτος της θάλασσας από τον Ωρωπό μέχρι την Ερέτρια ανέρχεται στα 60 στάδια. Οι Αθηναίοι, μόλις είδαν τη μοίρα των Πελοποννησιών, επιχείρησαν απόβαση των πληρωμάτων τους στις ακτές της Ερέτριας, καθώς πίστευαν ότι οι οπλίτες είχαν παραταχθεί ήδη στην παραλία - ωστόσο, οι οπλίτες βρίσκονταν σε απομακρυσμένα σπίτια της Ερέτριας στην προσπάθεια τους να αποσπάσουν τρόφιμα για το πρόγευμα τους.
Ο Θουκυδίδης αναφέρει πως οι Ερετριείς δεν είχαν σκοπό να στήσουν αγορά εκτός πόλεως, ώστε να επιβραδυνθεί η επιβίβαση των πληρωμάτων και να προφθάσουν οι Πελοποννήσιοι να επιτεθούν και να αναγκάσουν τους Αθηναίους σε ναυμαχία - την κατάλληλη στιγμή, οι Ερετριείς είχαν ειδοποιήσει τους Σπαρτιάτες που βρίσκονταν στον Ωρωπό με σήματα από υψώματα της πόλης τους. Οι Αθηναίοι αναγκάστηκαν να ναυμαχήσουν, όντας απροετοίμαστοι. Αν και άντεξαν για ένα χρονικό διάστημα, αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και καταδιώχθηκαν από τους Σπαρτιάτες. Οι Αθηναίοι που εισήλθαν στην πόλη της Ερέτριας, θεωρώντας την πόλη φιλική, φονεύτηκαν από τους Ερετριείς - αυτοί, όμως, που διέφυγαν μέσω του οχυρώματος της Ερέτριας (το οποίο βρισκόταν υπό την κατοχή των Αθηναίων) κατάφεραν να σωθούν, όπως και τα πληρώματα των πλοίων που έφθασαν στη Χαλκίδα. Οι Πελοποννήσιοι κυρίευσαν 22 πλοία των Αθηναίων, τα πληρώματα των οποίων είτε φόνευσαν είτε αιχμαλώτισαν.
Μετά τη νίκη στη ναυμαχία, οι Σπαρτιάτες απέσπασαν την Εύβοια από τους Αθηναίους και άρχισαν να ρυθμίζουν τα διοικητικά θέματα της περιοχής. Η είδηση της ήττας στη ναυμαχία της Ερέτριας προκάλεσε πανικό στην Αθήνα, μεγαλύτερο και απ' αυτόν που προκλήθηκε μετά την ολοκληρωτική καταστροφή των Αθηναίων στην εκστρατεία στη Σικελία, καθώς οι Αθηναίοι ήσαν σίγουροι ότι οι Σπαρτιάτες θα επιτεθούν αμέσως κατά του Πειραιά.
Πηγές
κατηγορία:Μάχες του Πελοποννησιακού Πολέμου
Ερμενγάρδη της Γερμανίας
Η Ερμενγάρδη ή Ιρμανγάρδη της Γερμανίας ή της Λοθαριγγίας, γαλλ.: Εrmegarde de Germanie ή Ιrmangarde de Germanie ή de Lotharingie (827 – απεβ. το 864), ήταν κόρη του Λοθαρίου Α΄ βασιλιά της Ιταλίας και της Λοθαριγγίας, και αυτοκράτορα της Δύσης από το 840, και της Ερμενγαρδης του Τουρ (απεβ. 851).
Βιογραφία
Την απήγαγε το 848 ο Γκίσλεμπερτ του Μάασγκαου (830-892), που την πήρε για γυναίκα του.
Αυτή του χάρισε δύο γιους:
Κατηγορία:Φράγκοι ευγενείς Κατηγορία:Οίκος του Ρέγκιναρ Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Ζαρνέλ Χιουζ
Ο Ζαρνέλ Χιουζ (13 Ιουλίου 1995) είναι πρώην αθλητής της Ανγκουίλας που πλέον εκπροσωπεί την Μεγάλη Βρετανία στον στίβο.
Στους Κοινοπολιτειακούς Αγώνες 2018 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα με επίδοση 9.95 και νέο ρεκόρ πρωταθλήματος.
Εθνική Κροατίας U20 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U20 της Κροατίας είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα της Κροατίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 20 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Κροατίας Νέων Γυναικών. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Κροατικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Hrvatski Košarkaški Savez, HKS).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U20
Συμμετοχή της Αιγύπτου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Παραπομπές
Αίγυπτος Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020
Ανδρέας Αβραάμ
Ο Ανδρέας Αβραάμ  (γεννήθηκε στις 6 Ιούνη 1987, στην Λάρνακα, Κύπρος) είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής, o οποίος αγωνίζεται  στην Καρμιώτισσα.
Ακρωτήριο του Ζόγκλου
Η ονομασία Ακρωτήριο του Ζόγκλου ή του Ζόνκιου ή του Ζόνκλου ή του Ζόγγλου (βενετικά: Zonklon ή Zonchio, καταλανικά: Port Jonc, καθώς και άλλες παρεμφερείς ονομασίες), ήταν η μεσαιωνική ονομασία, με την οποία οι Βενετοί και οι Καταλανοί χαρτογράφοι και ναυτικοί ονόμαζαν, το ακρωτήριο, που ήταν γνωστό κατά την αρχαιότητα ως Κορυφάσιον Άκρον (λατινικά: Coryphasium) και σήμερα ως Ακρωτήριο Κορυφάσιο και το οποίο βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά του όρμου του Ναυρίνου. Με την ίδια ονομασία αναφέρονταν και στην παλαιότερη πόλη της Πύλου, τμήμα της οποίας ξεκινούσε από το ακρωτήριο αυτό. Πάνω στο ύψωμα του ακρωτηρίου αυτού βρισκόταν επίσης, κατά την αρχαιότητα, η Ακρόπολη της Αρχαίας Πύλου, ενώ στη συνέχεια υπήρχε φρούριο της κλασσικής, ρωμαϊκής και βυζαντινής περιόδου, το οποίο αντικαταστάθηκε από το Παλαιόκαστρο Ναυαρίνου, κατά την μεσαιωνική, ενετική και οθωμανική εποχή. Η ίδια η παλαιότερη πόλη της Πύλου, οικισμός αισθητά μικρότερος της μυκηναϊκής εποχής, όταν και έφθασε στη μεγαλύτερη ακμή της, βρισκόταν πλησίον του ακρωτηρίου και ονομαζόταν, επίσης ως Ζόγγλον ή Ζόγγλος ή Ζόγκλον ή Ζόγκλος ή Πόρτο Ζόγκλο (=Λιμάνι των Σχοίνων), αλλά αναφερόταν επίσης και ως τ' Αβαρίνο ή το Ναβαρίνο ή Ναυαρίνο. Ο σημερινός νεότερος οικισμός της σύγχρονης κωμόπολης της Πύλου, οικοδομήθηκε, μετά το 1828, δίπλα στο οθωμανικό Νεόκαστρο Ναυαρίνου (κτίσθηκε το 1573) και βρίσκεται στην διαγώνιο αντίθετη νοτιοανατολική πλευρά του όρμου του Ναυαρίνου.
Ανδρέας Αβραάμ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Αραδίππου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ακρωτήριο του Ζόγκλου
Γεωγραφία
350px|left|thumb|To Ακρωτήριο Κορυφάσιο, όπως φαίνεται από την παραλία του [[Ρωμανός Μεσσηνίας|Ρωμανού.]]
Η θέση του Ακρωτηρίου του Ζόγκλου ή Ακρωτηρίου του Κορυφασίου (να μην συγχέεται με την τοποθεσία του χωριού Κορυφάσιο), βρίσκεται βόρεια του νησιού της Σφακτηρίας, στα βορειοδυτικά του Κόλπου του Ναυαρίνου (Όρμος Ναυαρίνου). Στην ανατολική πλευρά του Ακρωτηρίου του Κορυφασίου βρίσκεται η Λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας, η οποία αναφερόταν την εποχή της Τουρκοκρατίας, ως Λιμνοθάλασσα του Οσμάν Αγά ή του Οσμάναγα (αναφέρεται και ως Διβάρι ή Ντιβάρι), καθώς και μια στενή λωρίδα γης, η οποία εκτείνεται κατά μήκος της Παραλίας της Γιάλοβας, γνωστής και ως Παραλίας της Χρυσής Ακτής, ως το χωριό της Γιάλοβας. Στα νότια του ακρωτηρίου είναι ο μικρός πορθμός της Συκιάς ή Κανάλι της Συκιάς, το οποίο με πλάτος περίπου 220 μέτρα και σε μερικά σημεία με βάθος μόλις μισό μέτρο (18 ίντσες), χωρίζει το ακρωτήριο του Ζόγκλου από την Σφακτηρία. Στα δυτικά βρίσκεται το Ιόνιο Πέλαγος και στα βόρεια το ακρωτήριο είναι συνδεδεμένο με την υπόλοιπη ενδοχώρα με μια στενή λωρίδα άμμου, στην ανατολική πλευρά του όρμου και της Παραλίας της Βοϊδοκοιλιάς, με κατεύθυνση το γειτονικό χωριό Πετροχώρι.
Ιστορία
thumb|right|300px|Χάρτης (Frazer, 1898), που δείχνει το Ακρωτήριο Κορυφάσιον. Προς την απαρχή του τέλους της περιόδου της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, στα τέλη του 13ου αιώνα, και συγκεκριμένα το 1278 κτίστηκε από τους Φράγκους με επικεφαλής τον Φλαμανδό σταυροφόρο Νικόλαο Β΄ του Σαιντ-Ομέρ, πρίγκιπα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας το φραγκικό επάκτιο κάστρο του Παλαιοκάστρου Ναυαρίνου πάνω στα ερείπια της αρχαίας και βυζαντινής οχύρωσης. Σταδιακά το κάστρο και ο περιβάλλοντας χώρος αυτού αποκτά το χαρακτήρα Καστροπολιτείας. Οι Βενετοί, στη συνέχεια, ήλεγχαν για μεγάλο χρονικό διάστημα το κάστρο το οποίο βρισκόταν επί του ακρωτηρίου.
Η παλαιότερη Πύλος διατήρησε το αρχαίο της όνομα στα πρώτα βυζαντινά χρόνια, αλλά εμφανίζεται, πιθανώς μετά τον 6ο αιώνα, που καταλήφθηκε από τους Αβάρους, ως και την κατάκτησή της από τους Φράγκους, τον 13ο αιώνα, με δυο ονόματα, ως "Ζόγκλος" και ως Αβαρίνο (Ναυαρίνο ή Ναβαρίνο). Η ονομασία, ως "Ζόγκλος", προέρχεται από το γαλλικό όνομα "Port-de-Jonc" ("Rush Harbour") ή "Port-de-Junch", με ορισμένες παραλλαγές και παράγωγα: Στα ιταλικά ως "Porto-Junco" ή "Zunchio" ή "Zonchio", στο μεσαιωνικά καταλανικά ως "Jonc ", στα λατινικά  Iuncum "Zonglon" ή "Zonglos" και στα ελληνικά ως το "Ζόγγον" ή ο "Ζόγγος", το "Ζόγκλον" ή ο "Ζόγκλος", κ.λπ. Το όνομα αυτό προερχόταν πιθανώς από τα έλη και τη βλάστηση που περιέβαλαν τον τόπο. 350px|left|thumb|Αριστερά πάνω: Τοπογραφικός χάρτης της περιοχής Παλαιοκάστρου Πύλου. Δεξιά πάνω: Κάτοψη του Παλαιοκάστρου. Το κάστρο κτίστηκε στα ερείπια της Ακρόπολης της αρχαίας Πύλου (ή Νηληΐου). Σχέδια του Γάλλου αρχιτέκτονα [[Γκιγιώμ-Αμπέλ Μπλουέ|Guillaume-Abel Blouet (1795-1853), ("Expédition scientifique de Morée", Ordonnée par le Gouvernement français: Architecture, I-VI, Paris, Firmin Didot, 1831-1838). ]]
Η ονομασία Αβαρίνος - Ναβαρίνο (Avarinos/Navarino), αν και χρησιμοποιούταν πριν από τη Φραγκοκρατία, τέθηκε σε ευρεία χρήση και σύντομα υπερκέρασε την ονομασία Port-de-Jonc και των παραγώγων της, μόνο ύστερα από τον 15ο αιώνα, δηλαδή, μετά την κατάρρευση του φράγκικου Πριγκιπάτου της Αχαΐας (1205–1432).
350px|right|thumb|Η [[Ναυμαχία του Ζόγκλου (1499), σε απεικόνιση από ανώνυμο Βενετό καλλιτέχνη (Βρετανικό Μουσείο).]]
Το 1293 στην περιοχή της Πύλου, η οποία τότε αναφερόταν και ως Ζόγκλος, σε τοποθεσία, που δεν είναι γνωστή προς το παρόν, πραγματοποιήθηκε στρατιωτική αναμέτρηση μεταξύ του Πριγκιπάτου της Αχαΐας και Αραγωνέζων πειρατών, οι οποίοι λεηλατούσαν παραλιακές πόλεις του πριγκιπάτου. Η μάχη που έγινε τότε, είναι γνωστή και ως η Μάχη του Ζόγκλου. Συμμετείχαν ο καστελάνος του φρουρίου της Καλαμάτας και Βαρώνος της Χαλανδρίτσας Γεώργιος Α΄ Γκίζι και ο Βαρώνος των Καλαβρύτων Ιωάννης ντε Τουρναί, από τη μια πλευρά για το Πριγκιπάτο της Αχαΐας και από την άλλη πλευρά ο ναύαρχος Ρογήρος ντε Λούρια, ο οποίος είχε αναλάβει τότε πειρατική δράση για λογαριασμό του Βασιλείου της Αραγωνίας, ο οποίος και νίκησε.
Τέλος, ως ιδιαίτερα καθοριστικό ιστορικό γεγονός στην περιοχή του ακρωτηρίου θεωρείται και η Ναυμαχία του Ζόγκλου, που πραγματοποιήθηκε κοντά στο ακρωτήριο, από τις 12 έως τις 25 Αυγούστου 1499 και ήταν μια επιμέρους μάχη του Δεύτερου Βενετοτουρκικού πολέμου (1499–1503), με τη συμμετοχή των ναυτικών δυνάμενων του Κράτους της Θάλασσας (βενετικά: Stato da Mar) της Γαληνοτάτης Βενετικής Δημοκρατίας εναντίον του στόλου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Την ναυμαχία αυτή ακολούθησε, ένα μόλις χρόνο αργότερα, το 1500, η Ναυμαχία της Μεθώνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακρωτήρια της Ελλάδας Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Μεσσηνίας Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Πελοποννήσου Κατηγορία:Ιστορία της Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος Κατηγορία:Πύλος Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας
Ουιγούρ γλώσσα
Η Ουιγούρ γλώσσα (αγγλική προφορά ΔΦΑ : [ˈwiːɡər] (ئۇيغۇر تىلى), Uyghur tili, (ئۇيغۇرچە), Uyghurche), Ουιγούρ προφορά ΔΦΑ : [ʊjˈʁʊr]. πρότερα γνωστή ως Ανατολική Τούρκι, είναι Τουρκική γλώσσα με 8 έως 11 εκατομμύρια ομιλητές, και ομιλείται κυρίαρχα από τους Ουιγούρους στην Αυτόνομη Περιοχή των Ουιγούρων του Σιντζιάνγκ της δυτικής Κίνας. Σημαντικές κοινότητες ομιλητών της γλώσσας βρίσκονται στο Καζακστάν και το Ουζμπεκιστάν και άλλες χώρες με κοινότητες εκπατρισμένων Ουιγούρων. Η Ουιγούρ γλώσσα είναι επίσημη γλώσσα της Σιντζιάνγκ και χρησιμοποιείται ευρέως στην τυπογραφία, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση.
Η Ουιγούρ ανήκει στις Καρλούκ γλώσσες κλάδο της οικογένειας των Τουρκικών γλωσσών, που περιλαμβάνει επίσης γλώσσες όπως η Ουζμπεκική. Όπως πολλές άλλες τουρκικές γλώσσες, η Ουιγούρ επιδεικνύει αρμονία φωνηέντων και το φαινόμενο της συγκόλλησης, δηλαδή οι περισσότερες λέξεις σχηματίζονται ενώνοντας μορφήματα από κοινού. Επίσης στη γλώσσα απαντάται το φαινόμενο Ουμλάουτ. Εκτός της επίδρασης άλλων τουρκικών γλωσσών, η Ουιγούρ ιστορικά έχει επηρεαστεί σημαντικά από την Περσική και Αραβική και πιο πρόσφατα από τη Μανδαρινική Κινεζική και τη Ρωσική γλώσσα.
Το αραβικής προέλευσης αλφάβητο είναι το κοινότερο και το μόνο τυποποιημένο στην Κίνα, αν και χρησιμοποιούνται και άλλα βοηθητικά συστήματα γραφής για βοηθητικούς και ιστορικούς λόγους. Αντίθετα με τα υπόλοιπα αραβικής προέλευσης αλφάβητα, το αλφάβητο Ουιγούρ έχει υποχρεωτικά σημεία στίξης για όλα τα φωνήεντα και έχει 32 γράμματα.
Χαρακτήρες
Κατηγορία:Γλώσσες της Κίνας Κατηγορία:Γλώσσες του Πακιστάν Κατηγορία:Γλώσσες του Καζακστάν Κατηγορία:Γλώσσες του Κιργιστάν Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες Κατηγορία:Τουρκικές γλώσσες
Κουόπιο
thumb|right|200px|Το δημαρχείο του Κουόπιο.
Το Κουόπιο (φινλανδικά: Kuopio) είναι πόλη της κεντρικής Φινλανδίας. Έχει έκταση 2.317,24 τ.χλμ. εκ των οποίων τα 719,85 τ.χλμ. είναι νερό. Έχει 97.411 κατοίκους (2011) και είναι η 9η μεγαλύτερη πόλη της χώρας με πυκνότητα πληθυσμού 42 κάτοικοι/τ.χλμ. Περιβάλλεται από τη λίμνη Κάλαβεσι και απέχει 382 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Φινλανδίας, το Ελσίνκι.
Η ίδρυση της πόλης ανάγεται στο 1653, αλλά ως επίσημη ημερομηνία αναγνωρίζεται η 17η Νοεμβρίου 1775 όταν ο βασιλιάς Γουσταύος Γ' της Σουηδίας θέσπισε την αναγνώριση της πόλης.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Κουόπιο έχει αδερφοποιηθεί με τις παρακάτω πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας Κατηγορία:Πόλεις της Φινλανδίας
Μήτις (δορυφόρος)
300px|thumb|right|Καλλιτεχνική απεικόνιση της Μήτιδος από το πρόγραμμα [[Σελέστια.]]
Ανακάλυψη και παρατηρήσεις
500px|thumb|left|Η Μήτις όπως φωτογραφήθηκε από τη διαστημοσυσκευή [[Γαλιλαίος (διαστημική συσκευή)|Γαλιλαίος.]]
Η Μήτις ανακαλύφθηκε στις 4 Μαρτίου 1979, από τον Στέφεν Π. Σάινοτ, καθώς εντοπίστηκε σε φωτογραφίες του Βόγιατζερ 1 και ονομάστηκε προσωρινά S/1979 S 3. To 1983 ονομάστηκε επίσημα Μήτις, από την ομώνυμη Τιτανίδα, η οποία ήταν η πρώτη σύζυγος του Δία, σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία. Στις φωτογραφίες του Βόγιατζερ η Μήτις φαινόταν ως μια κουκκίδα και ως εκ τούτου λίγα ήταν γνωστά για αυτήν μέχρι την έλευση του μη επανδρωμένου διαστημοπλοίου Γαλιλαίος. Αυτό ήταν που, το 1998 φωτογράφησε σχεδόν όλη της την επιφάνεια και οριοθέτησε τη σύστασή της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μητις
Μακαρία του Ηρακλή
Η Μακαρία ήταν κόρη του Ηρακλή και της Δηιάνειρας.
Η θυσία της Μακαρίας
Αμέσως μετά τον θάνατο του Ηρακλή και την άνοδό του στον Όλυμπο, τα παιδιά του έμειναν χωρίς προστάτη και καταδιώχθηκαν από τον Ευρυσθέα. Κατέφυγαν αρχικώς στον βασιλιά της Τραχίνας, τον Κύηκα, που θυμόταν τις ευεργεσίες του Ηρακλή. Αλλά ο Ευρυσθέας τον ανάγκασε να τα διώξει. Τότε οι Ηρακλείδες πήγαν στην Αθήνα, όπου βασίλευε ο Θησέας (κατ' άλλους οι απόγονοί του), και του ζήτησαν άσυλο, καθίζοντας ως ικέτες στον «Ελέου βωμόν». Ο Ευρυσθέας ζήτησε την παράδοση των «ικετών», ωστόσο ούτε ο Θησέας, ούτε άλλος Αθηναίος δέχθηκε να τους παραδώσει, κι έτσι ο Ευρυσθέας κήρυξε τον πόλεμο στην Αθήνα. Στη μάχη που επακολούθησε στην Αττική, οι Αθηναίοι κατετρόπωσαν τον στρατό του Ευρυσθέως, ο οποίος έχασε τη ζωή του, ενώ σκοτώθηκαν και οι 5 γιοί του. Η νίκη αυτή είχε προφητευθεί από το Μαντείο των Δελφών, που είχε δώσει στους Αθηναίους την υπόσχεση ότι θα νικούσαν αν θυσιαζόταν με τη θέλησή της μία παρθένος από «γένος ευγενών». Η Μακαρία, κόρη του Ηρακλή και της Δηιάνειρας, θυσιάστηκε τότε θεληματικά για να χαρίσει τη νίκη στα αδέλφια της και τους Αθηναίους
Νόμος Αποζημίωσης (Μπανγκλαντές)
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πολιτική του Μπανγκλαντές Κατηγορία:Ιστορία του Μπανγκλαντές
Διαμόρφωση μετατόπισης πλάτους
Διαμόρφωση μετατόπισης πλάτους (Amplitude-shift Keying - ASK) ονομάζεται ο τύπος διαμόρφωσης σήματος όπου ψηφιακά δεδομένα παρουσιάζονται ως αλλαγές στο πλάτος ενός φέροντος σήματος.
Διαμόρφωση
Η πιο απλή εφαρμογή ASK είναι η λεγόμενη on-off όπου λειτουργεί ως διακόπτης. Η ύπαρξη φέροντος σήματος υποδηλώνει δυαδικό 1 ενώ η απουσία του δυαδικό 0.
Η συγκεκριμένη εφαρμογή χρησιμοποιείται ιδιαίτερα για την επικοινωνία μέσω κώδικα Μορς σε ραδιοφωνικές συχνότητες.
Σε πιο εξειδικευμένες εφαρμογές όπου υπάρχουν περισσότερα λογικά επίπεδα, δηλαδή χρησιμοποιούνται δεδομένα άνω του ενός bit, το πλάτος του φέροντος σήματος μπορεί να πάρει περισσότερες διακριτές τιμές. Για ένα bit παίρνει 2 διακριτές τιμές, για 2 bits 4 διακριτές τιμές, για 3 bits 8 διακριτές κ.ο.κ. δηλαδή αν θέλουμε να μεταφέρουμε ένα δεδομένο v bits σε έναν παλμό τότε το πλάτος του φέροντος σήματος ιδανικά μπορεί να πάρει 2v διακριτές τιμές.
Για την μεταφορά δεδομένων πολλών bit σε έναν παλμό πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν ο λόγος σήματος/θορύβου ώστε να είναι δυνατή η σωστή αποδιαμόρφωση του σήματος.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μετάδοση δεδομένων
ΦΚ Τελεόπτικ
Η ΦΚ Τελεόπτικ είναι επαγγελματική, ποδοσφαιρικήμ ομάδα από το Σεμλίνο, Βελιγράδι, Σερβία. Θεωρείται ο τροφοδότης της ΦΚ Παρτιζάν Βελιγραδίου, με πολλούς νεαρούς παίχτες της Παρτιζάν να παίζουν σε αυτήν για να αποκτήσουν εμπειρίες, πριν να συμμετάσχουν στην πρώτη ομάδα.
Η ΦΚ Τελεόπτικ ιδρύθηκε το 1952 και συμμετείχε σε ασήμαντες ποδοσφαιρικές διοργανώσεις όταν την αγόρασε η ΦΚ Παρτιζάν. Έδρα της ομάδας είναι το SC Partizan-Teleoptik, χωρητικότητας 2000 θεατών, το οποίο κατασκεύασε η Παρτιζάν σαν μέρος της συνεργασίας μεταξύ των δύο ομάδων. Άνοιξε το 1998 και είναι από τις πιο σύγχρονες αθλητικές εγκασταστάσεις στην Ανατολική Ευρώπη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1952
Μετόπη
thumb|right|250px|Εναλλαγή [[τρίγλυφος|τρίγλυφων και μετοπών στην ζωφόρο του ναού Γ στον Σελινούντα]] Η μετόπη (αρχ. ελλ. ενδιάμεσο κενό) είναι στοιχείο της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής. Πλαισιώνεται πάντα από τρίγλυφα δεξιά και αριστερά σχηματίζοντας εν σειρά την ζωφόρο του δωρικού ρυθμού.
Καλλιτεχνική περιγραφή
Αρχικά οι μετόπες ήταν ανοικτές, στις οποίες τοποθετούσαν αγγεία ή κρανία των θυσιασμάτων, ενώ αργότερα επικράτησαν οι κλειστές μετόπες από πλάκες ζωγραφισμένες ή ανάγλυφες. Το περιεχόμενο των μετοπών αλληλοσχετιζόταν θεματικά, έτσι ώστε το σύνολο των μεμονωμένων σκηνών να σχηματίζει μια γενικότερη εικόνα κάποιου ιστορικού ή μυθικού γεγονότος. Οι μετόπες που διακοσμούσαν τον σηκό του ναού του Δία στην Ολυμπία παρουσίαζαν τους δώδεκα άθλους του Ηρακλή και ήταν μοιρασμένοι σε δύο μέρη, ανά έξι μετόπες σε κάθε μια από τις δύο στενές πλευρές του ναού. Άλλοι ναοί ήταν διακοσμημένοι με μετόπες με σκηνές της αρπαγής της Ευρώπης, της αρπαγής ενός κοπαδιού αγελάδων από τους Διόσκουρους, της Αργοναυτικής εκστρατείας, του πολέμου της Τροίας, μαχών με Κενταύρους, της Αμαζονομαχίας, της Γιγαντομαχίας και άλλες παρόμοιες σκηνές. Παρόλο που οι μικρές διαστάσεις των μετοπών δεν επέτρεπαν πολυσύνθετα έργα, τα γλυπτά αυτά ήταν στην πλειοψηφία τους από τα καλύτερα έργα τέχνης, με εξέχον παράδειγμα τις περίφημες μετόπες του Παρθενώνα.
Αρχιτεκτονική περιγραφή
Οι μετόπες είναι στενά συνδεδεμένες με τα τρίγλυφα. Συνήθως είναι κατασκευασμένες ως αυτόνομα οικοδομικά υλικά σε σχήμα τετράγωνο ή ορθογώνιο.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων Κατηγορία:Αρχαιοελληνική και ρωμαϊκή ναοδομία
24101 Κασίνι
Ο Κασίνι (Cassini) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,9. Ανακαλύφθηκε το 1999 από τον Αμερικανό αστρονόμο Charles W. Juels.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κασίνι
Διαμόρφωση μετατόπισης συχνότητας
200px|thumb|right|Παράδειγμα διαμόρφωσης FSK Διαμόρφωση μετατόπισης συχνότητας (Frequency-shift Keying - FSK) ονομάζεται ο τύπος διαμόρφωσης σήματος όπου ψηφιακά δεδομένα παρουσιάζονται ως αλλαγές στη συχνότητα ενός φέροντος σήματος.
Τα περισσότερα από τα πρώτα μοντέλα modem χρησιμοποιούσαν διαμόρφωση FSK για να στείλουν και να λάβουν δεδομένα με ρυθμούς μέχρι 300, 600 ή 1200 bits το δευτερόλεπτο (συστάσεις I.T.U. V21 και V.23 ). Μερικοί μικρο-υπολογιστές χρησιμοποιούσαν μια ειδική μορφή διαμόρφωσης FSK, το πρότυπο Kansas City, για αποθήκευση δεδομένων σε κασέτες ήχου. Η διαμόρφωση FSK χρησιμοποιείται ακόμη στο ερασιτεχνικό ραδιόφωνο γιατί επιτρέπει μεταφορά δεδομένων από μη τροποποιημένο εξοπλισμό για μετάδοση φωνής.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Μετάδοση δεδομένων Κατηγορία:Ψηφιακή τεχνολογία
Forsvarets spesialkommando
Εθνική Σερβίας Κ-19 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Σερβίας U19 είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Σερβίας κάτω των 19 ετών. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σερβίας. Θεωρείται ως συνεχιστής της Εθνικής Σερβίας και Μαυροβούνιου U19, η οποία ήταν ο συνεχιστής της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας U19. Η ομάδα κέρδισε τον πρώτο τίτλο της το 2013 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U19, κερδίζοντας στον τελικό τη Γαλλία με 1-0.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-19 Ευρώπης Κατηγορία:Εθνική Σερβίας (ποδόσφαιρο)
Ιστορία έρωτα και αναρχίας
Η Ιστορία Έρωτα και Αναρχίας, ή μάλλον: σήμερα το πρωί στις 10, στην οδό Ντε Φιόρι, στον γνωστό οίκο ανοχής..., (Film d'amore e d'anarchia, ovvero: stamattina alle 10, in via dei Fiori, nella nota casa di tolleranza... ,) είναι κωμική ταινία ιταλικής παραγωγής του 1973 σε σενάριο και σκηνοθεσία της Λίνα Βερτμίλερ. Πρωταγωνιστούν οι Τζιανκάρλο Τζιανίνι και Μαριάντζελα Μελάτο.
Η ιστορία, που διαδραματίζεται στη φασιστική Ιταλία πριν από το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, επικεντρώνεται στον Τούνιν (Τζιανίνι), έναν αναρχικό που μένει σε έναν οίκο ανοχής ενώ ετοιμάζεται να δολοφονήσει τον Μπενίτο Μουσολίνι. Εκεί όμως ο Τούνιν ερωτεύεται μια από τις ιερόδουλες που εργάζονται στον οίκο ανοχής. Η ταινία εξερευνά τα βάθη των συναισθημάτων του σχετικά με την αγάπη, το μίσος του για τον φασισμό και τους φόβους του να πεθάνει ενώ δολοφονούσε τον Μουσολίνι.
Η "Ιστορία Έρωτα και Αναρχίας" ήταν υποψήφια για τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών το 1973 και ο Τζιανίνι έλαβε το βραβείο Καλύτερου Α' Ανδρικού Ρόλου.