cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαύρη τρύπα της Καλκούτας
Με την ονομασία Μαύρη τρύπα της Καλκούτας (Black Hole of Calcutta) έμεινε διάσημο στην ιστορία το δεσμωτήριο της Καλκούτας στο οποίο σημειώθηκε ο πολυπληθέστερος θάνατος κρατουμένων από θερμοπληξία.
Συγκεκριμένα, το 1756 ο Πρίγκιπας της Βεγγάζης Σουρότζ ουν Ντοουλάχ εκστράτευσε εναντίον των Άγγλων που κατείχαν την πόλη Καλκούτα. Στην επιχείρησή του αυτή κατάφερε και κατέλαβε την πόλη (20 Ιουνίου) όπου και συνέλαβε 146 Άγγλους και Ινδούς στρατιώτες καθώς και Ινδούς πολίτες, τους οποίους και φυλάκισε σε κάποιο μικρό δωμάτιο χωρίς να γίνει προηγουμένως σχετικός έλεγχος. Υποστηρίχθηκε τότε πως, λόγω της αποπνικτικής ζέστης που επικρατούσε, την επομένη βρέθηκαν ζωντανοί μόνο 23 κρατούμενοι, ενώ οι υπόλοιποι 123 είχαν πεθάνει από θερμοπληξία. Οι σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν πως φυλακίστηκαν 64 κρατούμενοι από τους οποίους πέθαναν οι 43.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκφράσεις Κατηγορία:Ιστορία της Αγγλίας Κατηγορία:Ιστορία της Ινδίας Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ινδία Κατηγορία:Καλκούτα Κατηγορία:Θηριωδίες στην Ινδία
Τζάκομο Μαρία Μπρινιόλε
Ο Τζάκομο Μαρία Μπρινιόλε Σάλε (Giacomo Maria Brignole, 1724–1801) ήταν Γενουάτης πολιτικός. Υπηρέτησε ως ο τελευταίος Δόγης της Γένοβας, αξίωμα το οποίο κατείχε για δύο μη-συνεχόμενες θητείες. Η τελευταία του θητεία διήρκεσε από το 1795 ως το 1797, διαδεχόμενος τον Τζουζέππε Μαρία Ντόρια στο αξίωμα.
Ήταν γεννημένος στην Γένοβα. Το 1797, ο Ναπολέων εισέβαλε στην Δημοκρατία της Γένοβας ώστε να αποφύγει ενδεχόμενη βρετανική απόβαση στην Ιταλία, και υποχρεώθηκε να παραιτηθεί το αξιώματός του. Ο Μπρινιόλε εξορίστηκε στην Φλωρεντία, όπου και απεβίωσε το 1801. Ήταν θείος της Πριγκίπισσας του Μονακό.
Κατηγορία:Δόγηδες της Γένοβας
Παλαιό Κομπηγάδι Αχαΐας
Το Παλαιό Κομπηγάδι, που αποκαλείται και Κομπηγάδι, είναι ορεινό εγκαταλελειμμένο χωριό του Νομού Αχαΐας, ευρισκόμενο ως θέση στις μέρες στην Κοινότητα Νέου Κομπηγαδίου του «καλλικρατικού» Δήμου Ερυμάνθου. Πρόκειται για χωριό της ιστορικής περιοχής των Νεζερών στον Ερύμανθο.
Τοποθεσία
Τα χαλάσματά του, ορατά και σήμερα, είναι κτισμένα σε υψόμετρο 650 μ. περίπου, σε πλαγιά των βόρειων προπόδων του ορεινού όγκου του Ερύμανθου, άνωθεν παραπόταμου του ποταμού Πείρου στο λεγόμενο «Στενό των Νεζερών». Ανάντη του Στενού των Νεζερών και απέναντι από το Παλαιό Κομπηγάδι βρίσκονται τα Δενδρά (πρώην οικισμος), όπως και σε παραπλήσια θέση ο εγκαταλελειμμένος οικισμός Συκιές.
Ιστορία
Η πιθανή ετυμολογία της ονομασίας Κομπηγάδι, σύμφωνα με τον ιστορικό Στέφανο Θωμόπουλο, ίσως να σημαίνει κώμη πηγάδι. Ακόμα, υπάρχει η και εκδοχή πως ευμολογείται ως κοντό ή χαμηλό πηγάδι.
Αναφέρεται στο χωριό ναός ή μονή του Σωτήρος του έτους 1691. Το χωριό αναφέρεται σε δικαιοπρακτικά έγγραφα του 1698, του 1758, του 1786, του 1790, του 1802 κ.λπ. . Το 1713 η ενορία του χωριού είχε δύο εφημέριους.
Αναφέρεται στα 1805-1806 από τον Άγγλο περιηγητή W.M. Leake, ότι το Κομπηγάδι βρισκόταν απέναντι από τα Δενδρά και δίνει περιγραφή της αναβάσεως των κοπαδιών τον Ιούνιο από εκεί προς τα ψηλά του Ερυμάνθου. Το 1830 αναφέρεται ως ενορία της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών.
Το Κομπηγάδι ήταν κτισμένο στις πλαγιές του Ερύμανθου αλλά την δεκαετία του '60, μετά από κατολισθήσεις, το χωριό εγκαταλείφθηκε και οι κάτοικοί του μετοίκησαν σε νέα θέση κοντά στην παλιά, στα πρόβουνα νότια του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού, πολύ κοντά στον Ερύμανθο, στην θέση «Παπαντώνη», και γι' αυτόν το λόγο το χωριό μετονομάστηκε σε «Νέο» Κομπηγάδι.
Ωστόσο, οι κατολισθήσεις είχαν ξεκινήσει τη δεκαετία ΄30, ήδη από τον Ιανουάριο του 1922, και η σταδιακή εγκατάσταση των κατοίκων του Παλαιού Κομπηγαδίου είχε ξεκινήσει ήδη από το 1935 και ολοκληρώθηκε πριν το 1970.
Κατολισθήσεις έγιναν και πριν το 1950, ενώ η επιδρομή των γερμανικών κατοχικών στρατευμάτων του 1943 οδήγησε με τη σειρά της πέρα από την καταστροφή των 34 από τις 38 οικίες του χωριού και σε κατολισθήσεις στο χωριό.
Στη θέση «Παπαντώνη», όπου δημιουργήθηκε ο νέος οικισμός του Κομπηγαδίου, υπήρχε παλιότερα το Χάνι Παπαντώνη, που πήρε το όνομά του από δημογέροντα των Νεζερών.
Ως οικισμός το Νέο Κομπηγάδι έχει αναγνωριστεί από το 1940, ενώ σύμφωνα με το ΦΑΟ ΕΣΥΕ 1971 όλοι οι κάτοικοι του παλιού χωριού είχαν μετακινηθεί στο Νέο Κομπηγάδι. Τον Δεκέμβριο του 1971 το Παλαιό Κομπηγάδι καταργήθηκε επισήμως η μορφή του ως οικισμός.
Διοικητική εξέλιξη
Αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός με την ονομασία «Κομπηγάδι» στις 20 Απριλίου 1835 και υπήχθη στον τότε Δήμο Νεζερών. Με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841, ο Δήμος Νεζερών συγχωνεύτηκε με τον τότε Δήμο Φαρρών και το χωριό με την σειρά του προσαρτήθηκε σε αυτόν. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και τη διάλυση των περισσότερων δήμων, ορίστηκε έδρα της τότε Κοινότητας Κομπηγαδίου. Στις 16/10/1940 η ονομασία του διορθώθηκε από Κομπηγάδι σε Κομπηγάδιον. Με το ΦΕΚ 249Α της 03/12/1971, με την κατάργηση του παλιού οικισμού του Κομπηγαδίου, μεταφέρθηκε στο Νέο Κομπηγάδι η έδρα της τότε κοινότητας , η οποία ταυτόχρονα μετονομάστηκε από Κοινότητα Κομπηγαδίου σε Κοινότητα Νέου Κομπηγαδίου.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές  είναι η εξής:
Αξιοθέατα
Αξίζει κανείς να δει τα χαλάσματα από τα παλιά σπίτια του χωριού και ιδίως τον ενοριακό-κοιμητηριακό ναό των Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης, που διατηρείται μέχρι και σήμερα σε πολύ καλή κατάσταση. Στην περιοχή του παλιού χωριού ανήκει το ξωκλήσι αφιερωμένο στον Άγιο Παντελεήμoνα, καθώς και αυτό της Αγίας Βαρβάρας. Επίσης, κοντά του βρίσκεται η ορεινή παραθεριστική περιοχή των οικισμών Μίχα-Τσαπουρνιάς, που είναι χτισμένη σε ένα πυκνό ελατόδασος και τον μοιράζονται οι τοπικές κοινότητες Λακκωμάτων και Νέου Κομπηγαδίου, μέσω ανηφορικού χωμάτινου δρόμου που οδηγεί εκεί αλλά και μέσω της Επαρχιακής Οδού Πάτρας-Καλαβρύτων που διέρχεται από το γειτονικό Νέο Κομπηγάδι.
Πολιτισμός
Την ιστορία του Παλαιού και του Νέου Κομπηγαδίου προσπαθεί να αναδείξει ο από το 2018 δημιουργηθείς στο Νέο Κομπηγάδι εκπολιτιστικός σύλλογος με την επωνυμία «Εκπολιτιστικός Σύλλογος Νέου Κομπηγαδίου: Ο Άγιος Κωνσταντίνος και Ελένη Νεζερών».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Φαρρών Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Βάρη (αποσαφήνιση)
Η Βάρη είναι πόλη και έδρα του ομώνυμου δήμου της Αττικής.
Με την ονομασία αυτή υπάρχει και ένα χωριό της Ελλάδας, η Βάρη Σύρου.
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Αλκυόνη ΙΙ (ωκεανογραφικό)
Αλκυόνη ΙΙ (Ωκεανογραφικό)
Πρώην αλιευτικό Ohio State. Αποκτήθηκε από το Ελληνικό Υδροβιολογικό Ινστιτούτο το 1948 με χρηματοδότηση από το σχέδιο Μάρσαλ για τις ανάγκες της αλιευτικής έρευνας. Διέθετε χώρους διαμονής για επιστημονική ομάδα οκτώ ατόμων. Από το 1956 στην Υδρογραφική υπηρεσία μέχρι το 1959. Διαγράφεται από την δύναμη του Πολεμικού Ναυτικού το 1961.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνικά Ωκεανογραφικά
Γουόλτερ Τέιλορ
Ο Γουόλτερ Γουΐλαρντ Τέιλορ ο νεότερος (Walter Willard Taylor, Jr, 1913 - 14 Απριλίου 1997) ήταν Αμερικανός ανθρωπολόγος και αρχαιολόγος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σικάγο, αλλά μεγάλωσε στο Γκρήνουϊτς του Κοννέκτικατ. Αν και μελετούσε γεωλογία, στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ, ο Τέιλορ στράφηκε προς την αρχαιολογία και την ανθρωπολογία. Αποφοίτησε το 1935 και άρχισε να εργάζεται για το μουσείο της Βόρειας Αριζόνα στο Φλάγκσταφ, όπου επηρεάστηκε από την ολιστική περιβαλλοντική φιλοσοφία του Λύντον Χαργκρέιβ (Lyndon Hargrave).
Μετά από τρία χρόνια εργασίας πεδίου το 1938 έκανε αίτηση για το διδακτορικό του στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Τέιλορ κατατάχθηκε στους Πεζοναύτες και υπηρέτησε στην Ευρώπη. Έπεσε με αλεξίπτωτο σε εχθρική περιοχή, προκειμένου να βοηθήσει την τοπική αντίσταση, αλλά συνελήφθη και τραυματίστηκε βαριά το 1944. Απελευθερώθηκε από τις γερμανικές φυλακές με την λήξη του πολέμου. Κέρδισε το μετάλλιο της Πορφυρής Καρδιάς και τον Χάλκινο Αστέρα. Έμεινε στον στρατό με τον βαθμό του λοχαγού έως το 1955.
Μετά τον πόλεμο ο Τέιλορ περιπλανήθηκε στις Η.Π.Α., έως ότου εγκαταστάθηκε οριστικά στο Κάρμποντεϊλ του Ιλλινόις. Εκεί άρχισε να εργάζεται το 1958 στο Τμήμα Ανθρωπολογίας του πανεπιστημίου. Κατά περιόδους δίδαξε στο πανεπιστήμιο του Τέξας, στο πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, στο κολλέγιο της Πόλης του Μεξικού και στην Εθνική σχολή Ανθρωπολογίας και Ιστορίας (La Escuela Nacional de Antropología e Historia). Ταυτόχρονα διεξήγαγε έρευνες σε αρχαιολογικούς τόπους στην Αριζόνα, το Νέο Μεξικό, την Τζόρτζια, το Μεξικό και την Ισπανία, πριν αποσυρθεί το 1974.
Εργογραφία
Ο Γουόλτερ Τέιλορ ήταν περισσότερο γνωστός για το έργο του στο Κοαχουΐλα του Μεξικού και για την "Συνδυαστική αρχαιολογία", μιας μεθόδου μελέτης του παρελθόντος, που συνδυάζει στοιχεία της παραδοσιακής αρχαιολογίας και του γνωστικού πεδίου της ανθρωπολογίας. Οι συγκεκριμένες απόψεις αναλύονται κυρίως στο έργο του, Μια μελέτη της αρχαιολογίας, που πρωτοεκδόθηκε το 1948.
Ο Τέιλορ είδε την αρχαιολογία ως διεπιστημονικό κλάδο. Συνδύασε τη μελέτη των προτύπων δίαιτας και εγκατάστασης, τη μελέτη εργαλείων και άλλων στοιχείων, προκειμένου να αποδώσει μια ολιστική άποψη του παρελθόντος. Τούτη η προσέγγιση ξένισε πολλούς αρχαιολόγους της εποχής του, αλλά αποτελεί πλέον στερεότυπη πρακτική της αρχαιολογικής επιστήμης. Ο Τέιλορ ήταν από τους πρώτους που απέρριψαν τις ιστορικές και συχνά περιγραφικές προσεγγίσεις των αρχαιολογικών πεδίων. Ο Πάτυ Τζο Γουότσον, επιφανής σύγχρονος αρχαιολόγος, προλογίζοντας το 1983 μια από τις πολυπληθείς επανεκδόσεις του έργου του Μια μελέτη της αρχαιολογίας θεωρεί πως ο σκοπός του δεν ήταν η απόρριψη αλλά μάλλον η διέγερση της εξέτασης των προσδοκιών, των σκοπών και των στόχων των Αμερικανών αρχαιολόγων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ανθρωπολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί αρχαιολόγοι
Εξατμισήμετρο
thumb|Εξατμισήμετρο με ανεμόμετρο Το Εξατμισήμετρο είναι κυρίως ένα μετεωρολογικό όργανο εδάφους, με το οποίο μετράται η ποσότητα του νερού που εξατμίσθηκε σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
Υπάρχουν δύο ειδών εξατμισήμετρα. Εκείνα που μετρούν την εξάτμιση του νερού που γίνεται απ΄ ευθείας από την ελεύθερη επιφάνειά του, ( εξατμισήμετρο Wild ) και εκείνα που μετρούν την εξάτμιση νερού που γίνεται από πορώδη επιφάνεια που διαβρέχεται συνεχώς από νερό, ( εξατμισήμετρο Piche ).
Εξατμισήμετρο Wild
Η διάταξη του εξατμισήμετρου Wild μοιάζει πολύ με την μικρή ζυγαριά που χρησιμοποιούν σήμερα οι νοικοκυρές στις κουζίνες τους. Φέρει στο πάνω μέρος μικρό δοχείο με νερό και τοποθετείται σε υπαίθριο χώρο. Η διαφορά του βάρους του νερού σε δύο διαδοχικές παρατηρήσεις μας δίνει την ποσότητα του εξατμιζομένου ύδατος στον μεσολαβήσαντα χρόνο σε βάρος.
Εξατμισήμετρο Piche
Το απλούστερο εκ των εξατμισημέτρων του τύπου αυτού είναι το εξατμισήμετρο Piche. Το όργανο αυτό αποτελείται από ένα γυάλινο σωλήνα μήκους 25 εκ. και με διάμετρο 1,5 εκ.. Το ένα άκρο του (το επάνω) είναι κλειστό ενώ το κάτω κλείνεται (σκεπάζεται) με απορροφητικό χαρτί διαμέτρου τριπλάσιας του σωλήνα. Το απορροφητικό αυτό χαρτί συγκρατείται με μεταλλικό δακτύλιο (σαν μάνταλο) ίδιας διαμέτρου με τον σωλήνα, λίγο πιο πάνω από το χείλος του, (σημείου κάλυψης). Ο σωλήνας αυτός φέρει πλευρικές υποδιαιρέσεις που αντιστοιχούν σε χιλιοστόμετρα και δέκατα του χιλιοστομέτρου. Ο σωλήνας γεμίζεται στην αρχή με νερό και  τοποθετείται  επ΄ αυτού το απορροφητικό χαρτί και στη συνέχεια αναστρέφεται και παραμένει σε κάθετη (όρθια) θέση. Η στάθμη του νερού στο σωλήνα συνεχώς κατεβαίνει λόγω της εξάτμισής του από το πορώδες απορροφητικό χαρτί. Η διαφορά των ενδείξεων, δύο διαδοχικών παρατηρήσεων, μας δίνει την ποσότητα του νερού που εξατμίσθηκε στον μεσολαβήσαντα χρόνο των διαδοχικών παρατηρήσεων, σε χιλιοστόμετρα και δέκατα αυτών.
Κατηγορία:Μετεωρολογικά όργανα
Βατραχοτόμος
Ο Βατραχοτόμος (Batrachotomus, από τα ελληνικά βάτραχος και τομή) είναι γένος αρχόσαυρου ερπετού. Απολιθώματα αυτού του προιστορικού ερπετού έχουν ανακαλυφθεί στη νότια Γερμανία και χρονολογούνται περίπου 228 με 231 εκατομμυρίων ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Ερπετά
Αθλητικό Κέντρο Λαδόπουλου Πάτρας
Το Αθλητικό Κέντρο Λαδόπουλου Πάτρας αποτελείται από ανοιχτό στάδιο που διαθέτει γήπεδο με φυσικό χλοοτάπητα και περιβάλλοντα στίβο, καθώς και κλειστό γυμναστήριο φουλ εξοπλισμένο. Είναι προπονητήριο ομάδων στίβου, ενόργανης γυμναστικής και κατά καιρούς σε αυτό διεξάγονται διάφορα αθλητικά δρώμενα.
Είναι εξοπλισμένο με όλα τα απαραίτητα για τα αθλήματα που λαμβάνουν χώρα στις εγκαταστάσεις του, νυχτερινό φωτισμό, αποδυτήρια, γραφεία, κλιματισμό και εξαερισμό στους εσωτερικούς χώρους, περιμετρική περίφραξη, καθώς και χώρο στάθμευσης οχημάτων (πάρκινγκ), ενώ το στάδιο διαθέτει επίσης μικρή κερκίδα θεατών.
Τοποθεσία
Βρίσκεται στην συνοικία Λαδόπουλου της Πάτρας, περί τα 4 χιλιόμετρα οδικώς από το κέντρο της πόλης. Οι οδοί που περιβάλλουν το αθλητικό κέντρο περιμετρικά είναι οι Οδυσσέα Ελύτη στα ανατολικά, Κερασόβου στα νότια, Σουνίου στα δυτικά, καθώς και Τεμπών (κυρίως) και Τρικάλων (εν μέρη) στα βόρεια, οι οποίες συναντώνται στην οδό Ηλέκτρας όπου καταλήγει στην κεντρική είσοδο του χώρου του αθλητικού κέντρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Πάτρα Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
31 Ιανουαρίου
30 Ιανουαρίου | 31 Ιανουαρίου | 1 Φεβρουαρίου
Η 31η Ιανουαρίου είναι η 31η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 334 ημέρες (335 σε δίσεκτα έτη).
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Τζέιν Χάντινγκ
Τζέιν Χάντινγκ ή, με γαλλική προφορά, Ζαν Αντέν(ζ) (Jane Hading) ήταν το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Γαλλίδας ηθοποιού του θεάτρου Ζαν-Αλφρεντέν Τρεφουρέ (Jeanne-Alfrédine Tréfouret, 25 Νοεμβρίου 1859 – 28 Φεβρουαρίου 1941).
Βιογραφικά στοιχεία
thumb|left|205px|Η Χάντινγκ (αριστερά) και ο [[Αριστείδης Δαμαλάς στο θεατρικό έργο Ο αρχισιδηρουργός, περ. 1883]] Η Τρεφουρέ γεννήθηκε στη Μασσαλία, όπου ο πατέρας της ήταν επίσης ηθοποιός. Η ίδια έλεγε ότι η πρώτη εμφάνιση της στη σκηνή έγινε όταν ήταν μόλις τριών ετών.
Σπούδασε στο τοπικό ωδείο και προσλήφθηκε το 1873 στο θέατρο του Αλγερίου και αργότερα από το Χεδίβειο Θέατρο του Καΐρου, όπου εμφανίσθηκε κατά σειρά σε ρόλους σουμπρέτας και ενζενί. Η φωνή της επαινέθηκε ως πολλά υποσχόμενη και όταν επέστρεψε στη Μασσαλία τραγούδησε σε οπερέτες, εκτός από την εμφάνισή της σε παραστάσεις του δράματος του Ουγκώ Ρουί Μπλας.
Πρωτοεμφανίσθηκε στο Παρίσι το 1879, στο έργο La chaste Suzanne στο Παλαί Ρουαγιάλ, και κατόπιν σε οπερέτες (La petite mariée και La belle Lurette). Το 1883 σημείωσε μεγάλη επιτυχία στο θέατρο «Gymnase» με το έργο Ο αρχισιδηρουργός, βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ζωρζ Ονέ.
Το 1884 η ηθοποιός παντρεύτηκε τον Βικτόρ Κονέν (Victor Koning, 1842-1894), διευθυντή του «Gymnase» (και θεατρικό συγγραφέα και λιμπρετίστα), αλλά τον χώρισε το 1887.
Το 1888 και το 1893 η Χάντινγκ περιόδευσε στην Αμερική μαζί με τον Μπενουά Κονστάν Κοκλέν. Βοήθησε στην επιτυχία του έργου του Ανρί Λαβεντάν Le Prince d'Aurec στο Βωντεβίλ το 1892, και αργότερα εντάχθηκε στην Κομεντί Φρανσαίζ. Η φήμη της ως μιας από τις κορυφαίες ηθοποιούς της εποχής της εδραιώθηκε όχι μόνο στη Γαλλία, αλλά και στον αγγλόφωνο κόσμο. Περιόδευσε επίσης στη Νότια Αμερική. Ο Σαρντού την επέλεξε για τον ρόλο της Μαρσέλ στο ομώνυμο έργο του το 1896.
Το ύστερο ρεπερτόριό της περιελάμβανε τα έργα Le Demi-monde, La Châtelaine του Αλφρέντ Καπύ, Retour de Jerusalem του Μωρίς Ντοναί, La Princesse Georges του Αλεξάνδρου Δουμά (υιού) και Plus que reine του Εμίλ Μπερζερά.
Πηγές
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Γουινέα (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Γουινέα μπορεί να αναφέρονται τα κάτωθι κράτη:
Γιαν Ζι
Η Γιαν Ζι (κινέζικα: 晏紫, Πινγίν: Yàn Zǐ, 12 Νοεμβρίου 1984) είναι πρώην Κινέζα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης και Ολυμπιονίκης.
Το 2005 στην ηλικία 20 ετών η Γιαν Ζι κέρδισε τον μοναδικό της τίτλο του WTA Tour στο απλό στο τουρνουά Guangzhou Tier III.
Στο απλό, έφτασε για πρώτη φορά 100 κορυφαίες στον κόσμο τον Ιανουάριο του 2006, επιτυγχάνοντας τότε το Νο 72 στον κόσμο. Στα διπλά η υψηλότερη κατάταξη της είναι τοι Νο 4. Έχει κερδίσει δύο τίτλους Γκραντ σλαμ με συμπαίκτη τον Zheng Jie. Το 2014 η Γιάν έλαβε την ιθαγένεια του Χονγκ Κονγκ και το 2016 αποσύρθηκε. Μεγαλύτερες επιτυχίες της η πρώτη θέση στο Γουίμπλεντον στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Ζενγκ Γιε το 2006 και την ίδια χρονιά η νίκη του ίδου ζευγαριού στο Αυστραλιανό όπεν. Στο διπλό πάντα ήταν τέσσερις φορές στα προημιτελικά του Αμερικανικού όπεν και μία φορά στα ημιτελικά του Γαλλικού όπεν.
Στο Φεντ καπ αγωνίστηκε με την Κίνα το 2002, 2006, 2008, και το 2009, με το Χονγκ Κονγκ το 2003 με συνολικό ρεκόρ 4 νίκες και 6 ήττες.
Συμμετείχε με την Κίνα στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004 στην Αθήνα χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2008 στο Πεκίνο όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Ζενγκ Γιε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινέζες αθλήτριες αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλήτριες αντισφαίρισης στο Χονγκ Κονγκ Κατηγορία:Κινέζοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Νικητές Αυστραλιανού Όπεν (αντισφαίριση)
Τζαχάς
Ο Τζαχάς (ή Ζαχάς ή Τσακά) ήταν Τούρκος εμίρης του 11ου αιώνα που δημιούργησε ένα κράτος στη δυτική Μικρά Ασία με πρωτεύουσα τη Σμύρνη.
Ο Τζαχάς έδρασε στη Μικρά Ασία τα ταραγμένα χρόνια μετά τη μάχη του Μαντζικέρτ. Αιχμαλωτίστηκε και φυλακίστηκε από τους Βυζαντινούς ενώ έκανε επιδρομές στη Μικρά Ασία. Πιθανότατα δεν ήταν υπό τις διαταγές του σουλτάνου των Μεγάλων Σελτζούκων, αλλά δρούσε ανεξάρτητα. Ενώ ήταν φυλακισμένος κατάφερε να μάθει να μιλά ελληνικά μέσα σε λίγους μήνες. Στη διάρκεια της βασιλείας του Νικηφόρου Γ΄ Βοτανειάτη του δόθηκαν κάποιες ελευθερίες και μεταφέρθηκε στο αυτοκρατορικό παλάτι. Μάλιστα τιμήθηκε από το Νικηφόρο Γ΄ με τίτλο της βυζαντινής αυλής.
Όταν ο Αλέξιος Κομνηνός ανέτρεψε τον Νικηφόρο Γ΄ και έγινε αυτοκράτορας, ο Τζαχάς αφέθηκε ελεύθερος. Η παραμονή του στην Κωνσταντινούπολη μεγάλωσε τις φιλοδοξίες του σε τέτοιο βαθμό ώστε να σκεφτεί ότι και αυτός θα μπορούσε να ανέβει στο θρόνο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Εγκατέστησε την πρωτεύουσά του στη Σμύρνη και, με τη βοήθεια ενός Βυζαντινού πλοιοκτήτη, δημιούργησε πολεμικό στόλο. Με αυτόν κατάφερε να καταλάβει τα νησιά Λέσβος, Χίος, Σάμος και Ρόδος και γενικά να κυριαρχήσει στις δυτικές μικρασιατικές ακτές. Το 1090 συμμάχησε με τους Πετσενέγκους, έναν τουρκικό λαό που ζούσε στις στέπες βόρεια του Δούναβη για συνδυασμένη πολιορκία της Κωνσταντινούπολης. Ο Αλέξιος κινητοποίησε μεγάλες δυνάμεις για να αποκρούσει το στόλο του Τζαχά και να καταστρέψει ένα τμήμα του.
Μάχη του Λεβουνίου
Το 1091 μ.Χ λίγο έξω από την Κωνσταντινούπολη διεξάγεται η μάχη στο Λεβούνιο. Ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Αλέξιος Α' ο Κομνηνός στρατολογώντας 50.000 Έλληνες από τη Θράκη, τη Μακεδονία, τη Στερεά Ελλάδα, την Πελοπόννησο και τα νησιά του Β. Αιγαίου, πληρώνοντας 5000 Δυτικούς Μισθοφόρους και με τη βοήθεια 40.000 Κουμάνων (πρόκειται για μια ιδιόμορφη κοινοπολιτεία ευρω-ασιατικών νομαδικών και ημινομαδικών φύλων που είχαν φήμη ικανών πολεμιστών οι οποίοι ήταν εύστοχοι με βέλη) νικά του Πετσενέγκους που αριθμούσαν 110.000 πολεμιστές. Η συντριπτική ήττα των Πετσενέγκων από τους Βυζαντινούς και τους Κουμάνους στη μάχη του Λεβουνίου χάλασε τα σχέδια του Τζαχά.
Πηγές
Τα αντίστοιχα άρθρα στη γαλλόφωνη και στην αγγλόφωνη wikipedia.
Κατηγορία:Σελτζούκοι Τούρκοι
Α.Ε.Ο. Πρωτέας Βούλας
Ο Αθλητικός Επιμορφωτικός Όμιλος Πρωτέας Βούλας είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Βούλας, στην Αθήνα. Οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το σκούρο μπλε και το κόκκινο. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1980 και δραστηριοποείται αποκλειστικά στο χώρο της καλαθοσφαίρισης. Χρησιμοποιεί ως έδρα το Κλειστό Γυμναστήριο Βούλας «Γεώργιος Γεννηματάς», χωρητικότητας 190 θεατών.
Ίδρυση
Το πρώτο τμήμα καλαθοσφαίρισης του Πρωτέα Βούλας δημιουργήθηκε το 1980 στην περιοχή του Πανοράματος Βούλας. Μετά τη δημιουργία ανοικτού γηπέδου στο Αθλητικό Κέντρο της Βούλας στην οδό Βασιλέως Παύλου, ο σύλλογος μετέφερε τις δραστηριότητές του στην περιοχή της Κάτω Βούλας. Από το 1997 έδρα του είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Βούλας «Γεώργιος Γεννηματάς».
Τα τμήματα του Πρωτέα υπάγονταν αρχικά στη δικαιοδοσία της Ε.Σ.Κ. Αττικής και από το καλοκαίρι του 1995 πέρασαν στο δυναμικό της νεοσύστατης Ε.Σ.Κ. Νότιας Αττικής.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών
Το τμήμα ανδρικής καλαθοσφαίρισης ήταν το πρώτο που λειτούργησε ταυτόχρονα με την ίδρυση του συλλόγου. Μετά από δραστηριότητα 35 ετών στα γήπεδα της Αττικής, κατάφερε να περάσει για πρώτη φορά το κατώφλι των εθνικών κατηγοριών το καλοκαίρι του 2015. Την επόμενη άνοιξη κατέκτησε και το πρώτο του πανελλαδικό τίτλο, αυτό του Πρωταθλητή Γ' Εθνικής.
Δραστηριότητες
Ο σύλλογος διοργανώνει εδώ και δύο δεκαετίες το εσωτερικό τουρνουά «Αγγέλα Μικεδάκη». Παράλληλα εκδίδει το περιοδικό «ΠΡΩΤΕΑΣ εν δράσει» με τη συμβολή των εμπλεκομένων με το σύλλογο προσώπων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αττικής Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1980
Ηράκλειο Αθλητική Ένωση
Η Αθλητική Ένωση "Ηράκλειο" είναι το παλαιότερο αθλητικό σωματείο στο Νέο Ηράκλειο, με έτος ίδρυσης το 1929 ως Α.Ε. Ηρακλείου. Καλλιεργεί το ποδόσφαιρο ανδρών και έχει χρώματα μαύρο και λευκό.
Προϊστορία
Το 1929 ιδρύθηκε ο Γυμναστικός Σύλλογος Ηρακλείου, το πρώτο αθλητικό σωματείο στη συνοικία. Αναφέρεται πως το 1930 ο ποδοσφαιριστής του Ηρακλείου Αθηνών Ανδρέας Ανδρεάδης πήρε μεταγραφή για την ΑΕΚ. Ακολούθησαν κι άλλοι σύλλογοι: ο Ερμής, ο ''Α.Ο.Π. Ηρακλείου, ο Αστέρας και ο Ηρακλής''. Απο το  1962  οι σύλλογοι αυτοί αγωνίζονταν στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣΑ και έδιναν την ευκαιρία στους νέους της περιοχής να παίζουν ποδόσφαιρο.
Ίδρυση-Πορεία
Το 1996 ο Σύνδεσμος Παλαιμάχων Ποδοσφαιριστών Ηρακλείου πήρε την πρωτοβουλία και με τη βοήθεια του Δήμου και των τότε ποδοσφαιρικών παραγόντων πέτυχε τη συγχώνευση των σωματείων Γ.Σ. Ηρακλείου, Αστέρα Ηρακλείου και Ηρακλή Ηρακλείου σε μία ομάδα που ονομάστηκε "Ο.Φ. Ηρακλείου". Το 2001 ο ΟΦΗ μετονομάστηκε σε Αθλητική Ένωση "Ηράκλειο".
Ως το 2001 το Ηράκλειο αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της ΕΠΣΑ έχοντας περάσει από όλες τις κατηγορίες. Το 2001 κατάφερε για πρώτη φορά την άνοδο στη Δ΄ Εθνική, στην οποία αγωνίστηκε τέσσερις συνεχόμενες σεζόν: 2001-02 ως το 2004-05.
Από το 2005 η Ηράκλειο Α.Ε. αγωνίζεται στην Α΄ κατηγορία της ΕΠΣΑ. Εκτός από την ανδρική ομάδα, διατηρεί επίσης ομάδες εφήβων, παίδων, παμπαίδων και ακαδημίες (τζούνιορ).
2011-2012
Την σεζόν 2011-2012 το Ηράκλειο επιχείρησε κάτι που λίγοι σύλλογοι θα τολμούσαν. Άφησε τα "μεγάλα" μπάτζετ και τους ακριβοπληρωμένους παίκτες και ξεκίνησε να χτίζει μια ομάδα που θα είχε ως βάση παίκτες που προέρχονται από τις υποδομές της ομάδας. Έτσι μόνο με τις προσθήκες των Σπύρου Ζαμπαρά, Αντώνη Κωσταντινίδη και Γιώργου Λέκκα, αλλά και με τις επιστροφές των Παναγιώτη Χριστοδούλου και Παναγιώτη Περτσά έκανε πολύ καλή πορεία, τερματίζοντας στην τέταρτη θέση του βαθμολογικού πίνακα.
Γήπεδο
center|thumb|400px|Το γήπεδο της ομάδας Ως έδρα η Α.Ε. Ηρακλείου χρησιμοποιεί το "Γήπεδο Ηρακλείου", στον Πράσινο Λόφο, ένα σύγχρονο ποδοσφαιρικό γήπεδο 1.650 θέσεων με μία σκεπαστή κερκίδα, το οποίο αποτελεί την αθλητική κυψέλη της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αττικής Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1929 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1929
Ζαν Ονορέ Φραγκονάρ
Ο Ζαν Ονορέ Φραγκονάρ (γαλλικά: Jean-Honoré Fragonard, 5 Απριλίου 1732, Γκρας - 22 Αυγούστου 1806, Παρίσι) ήταν Γάλλος ζωγράφος της εποχής του ροκοκό.
Βιογραφικά στοιχεία
Στην ηλικία των έξι ετών ο Ζαν Ονορέ Φραγκονάρ εγκαταλείπει τη γενέτειρά του, για να εγκατασταθεί μαζί με την οικογένεια του στο Παρίσι, όπου θα περάσει ολόκληρη σχεδόν την υπόλοιπη ζωή του. Ήδη από πολύ μικρός λάτρευε τη ζωγραφική και οι γονείς του, βλέποντας το αυτό, τον έστειλαν σε ηλικία 14 ετών στο καλλιτεχνικό εργαστήρι του Φρανσουά Μπουσέ. Το 1752 κερδίζει το Βραβείο της Ρώμης και έτσι λαμβάνει μια βασιλική υποτροφία για να σπουδάσει στη Γαλλική Ακαδημία στη Ρώμη. Τα αισθησιακά και ερωτικά θέματα τα οποία ζωγράφιζε ο Φραγκονάρ μάγεψαν τους μεγαλοαστούς και τους αριστοκράτες και γρήγορα απέκτησε μεγάλη απήχηση στη Γαλλία.
Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, αν και σε δυσμένεια λόγω των αριστοκρατών πατρώνων του, πήρε μια θέση συντηρητή στο Λούβρο με τη μεσολάβηση του Ζακ Λουί Νταβίντ. Την έχασε όμως το 1797 (κατ' άλλους το 1805) και το 1806 πέθανε στην αφάνεια.
Το έργο του
Κατά το παράδειγμα του Αντουάν Βαττώ, ο Φραγκονάρ αποτελεί λαμπρό παράδειγμα της ζωγραφικής του ροκοκό και θεωρείται ζωγράφος της επιπολαιότητας, μολονότι έχει εμπνευστεί σε πολλά έργα του από την ολλανδική ζωγραφική του 17ου αιώνα, καθώς και από θρησκευτικά θέματα. Με μια εκπληκτική ικανότητα, ο Φραγκονάρ ήξερε να αποδίδει πιστά τις εκφράσεις των ανθρώπων, με περιχαρείς γκριμάτσες και μορφασμούς και με υφάσματα γεμάτα ζωντάνια.
Οι πίνακές του κατακρίθηκαν πολύ κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης και κυρίως όσο κυριαρχούσε από το 1760 και μετά το κίνημα του νεοκλασικισμού. Πολύ αργότερα, στα τέλη του 19ου αιώνα ανακαλύφθηκε εκ νέου το ταλέντο του.
Ο σύρτης (Le verrou)
Παρ' όλες τις πολλές αναλύσεις που έχουν γίνει πανω στον πίνακα αυτό, κανείς δεν έχει μπορέσει μέχρι στιγμής να δώσει μια εξήγηση στη σκηνή που απεικονίζει ο πίνακας. Πρόκειται για έναν βιασμό, ή για μια ερωτική σκηνή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι του Ροκοκό
Ηριδανός
Με το όνομα Ηριδανός φέρονται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ατμομυοδρόμων
Ο Ατμομυοδρόμων είναι πολεμικό πλοίο με ιστιοφορία μυοδρόμωνος και με ατμομηχανή για βοηθητική πρόωση.
Τα ατμομυόδρομα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού είναι:
Κατηγορία:Πολεμικά πλοία Κατηγορία:Ατμοκίνητα πλοία
Εθνική Μπαχαμών (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών των Μπαχαμών, η οποία συγκεντρώνει τους καλύτερους καλαθοσφαιριστές της αυτής εθνικότητας, αντιπροσωπεύει τις Μπαχάμες στις διεθνείς διοργανώσεις ανδρικής καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης των Μπαχαμών (Bahamas Basketball Federation).
Πηγές
Μπαχαμες Ανδρων
Γκάρεθ Ρόμπερτς
Ο Γκάρεθ Ρόμπερτς (Gareth Wyn Roberts) (γεν. 1978) είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από την Ουαλία. Έχει αγωνιστεί στην ομάδα νέων της Λίβερπουλ Φ.Κ., στην Τράνμερε Ρόβερς και στην Ντόνκαστερ Ρόβερς. Το 1999 έπαιξε για λίγο στην Ελλάδα στην Α΄ Εθνική με τoν Πανιώνιο. Έχει ύψος 1,75 και αγωνίζεται ως αριστερό μπακ αλλά στο κέντρο.
Βιογραφικό
Ο Γκάρεθ Ρόμπερτς γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1978 στο Ρέξαμ της Ουαλίας. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1994 από την ομάδα νέων της Λίβερπουλ, με την οποία το 1996 κατέκτησε το Κύπελλο Αγγλίας Νέων (FA Youth Cup). Όμως, δεν κατάφερε να προωθηθεί στην α΄ ομάδα και το Ιανουάριο του 1999 υπέγραψε στον Πανιώνιο, που είχε προπονητή τον παλιό άσσο της Λίβερπουλ Ρόνι Γουίλαν. Με τον Πανιώνιο έμεινε ως τον Αύγουστο του 1999 αλλά μετείχε στα προημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων, την άνοιξη του 1999, που αποτελεί μέχρι σήμερα τη σημαντικότερη ευρωπαϊκή διάκριση του συλλόγου.
Το Αύγουστο του 1999 επέστρεψε στην Αγγλία, στην Τράνμερε Ρόβερς, αρχικά ως δανεικός και από το Νοέμβριο με μεταγραφή. Στην Τράνμερε έπαιξε ως το 2006. Το 2000 έπαιξε μαζί της στον τελικό του Λιγκ Καπ Αγγλίας, στον οποίο ηττήθηκε από τη Λέστερ Σίτι με 1-2 ενώ μετείχε στις τρεις απίθανες πορείες της ως τα προημιτελικά του Κυπέλλου Αγγλίας, το 2000, το 2001 και το 2004. Το 2006 μεταπήδησε στην Ντόνκαστερ Ρόβερς, με την οποία το 2008 ανανέωσε το συμβόλαιό του ως το 2010. Με την Ντονκάστερ κέρδισε το Λιγκ Τρόφι το 2007 και την άνοδο από την Λιγκ 1 στην Τσάμπιονσιπ το 2007-08.
Έχει αγωνιστεί 9 φορές στην εθνική Ουαλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ουαλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντέρμπι Κάουντι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντονκάστερ Ρόβερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τρανμίρ Ρόβερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπέρι ΦΚ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Δαφνούλα Ηλείας
Η Δαφνούλα είναι ημιορεινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Δαφνούλα βρίσκεται στα νοτιοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας σε υψόμετρο 178 μέτρα. Απέχει 28 χλμ. Δ. από τα Κρέστενα και 18 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Ανδρίτσαινα ενώ δυτικά του περνάει το Τσελεχοβίτικο ρέμα, ανατολικά το Ρογγοζίτικο τα οποία καταλήγουν μετά από λίγο βόρεια στον Αλφειό ποταμό. Το χωριό είναι κτισμένο σε περιοχή κατάφυτη με σχίνα, πεύκα, δάφνες και αναφέρεται από την εποχή των Ορλωφικών ενώ υπάρχουν ίχνη κατοίκησης - λείψανα ρωμαϊκών λουτρών και βυζαντινά απομεινάρια - στην τοποθεσία "Μαυρόρεμα". Οι κάτοικοί της ασχολούνται με τη γεωργία (καλλιεργούν τριφύλλια, καλαμπόκια και ελαιόδεντρα). Την περίοδο της Επανάστασης του 1821, καταγράφεται με την ονομασία Μπάρτζι ή Μπάρτση να συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των χωριών και οικισμών που υπάγονταν στην τότε επαρχία Φαναρίου.
Διοικητικά στοιχεία
Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα ως Μπάρτζι το 1835 να προσαρτάται έδρα στον τότε δήμο Αλιφείρας. Το 1915 με το ΦΕΚ 143Α - 17/04/1915 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1927 με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε Δαφνούλα. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Χελιδόνι αποτελεί την τοπική κοινότητα Δαφνούλας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ανδριτσαίνης του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 133 κατοίκους ενώ ως οικισμός 127.
NGC 109
Ο NGC 109 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας τύπου SB0(r)/a ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Ανδρομέδα. Απέχει περίπου 240 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και έχει διάμετρο της τάξεως των 80.000 ετών φωτός. .
Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich Ludwig d'Arrest) στις 8 Οκτωβρίου 1861.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
0109 Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός) 01606 00251
Ανδρέας Ρέντιος
Ο Ανδρέας Ρέντιος ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Χίο και εκπαιδεύτηκε στο Ελληνικό Φροντιστήριο του Αγίου Αθανασίου στη Ρώμη. Κατατάχτηκε στο τάγμα του Ιησού.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες μοναχοί
Διπλή παύλα
Παραδείγματα χρήσης: «Η θεία μου —θεός σχωρέστην— μ' αγαπούσε πολύ». «Άλλη καταστροφή, που δεν την φανταζόμεθαν, εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας, κι ανέτοιμους — πού πια καιρός — μας συνεπαίρνει» (Κ.Π. Καβάφης, Τελειωμένα).
Για την εισαγωγή της (μεσαίας ή της μεγάλης) παύλας στο λειτουργικό σύστημα Microsoft Windows, χρησιμοποιείται ο συνδυασμός πλήκτρων, με τον αριθμητικό κωδικό να εισάγεται μέσω του αριθμητικού πληκτρολογίου.
Πηγές
Κατηγορία:Σημεία στίξης
Κοίλη Συρία (Ρωμαϊκή επαρχία)
Η Κοίλη Συρία, λατιν.: Coele Syria, ήταν μία ρωμαϊκή επαρχία, που δημιούργησε ο Σεπτίμιος Σεβήρος με τη Συρία-Φοινίκη το 198, διαιρώντας την επαρχία της Συρίας. Μητρόπολή της ήταν η Αντιόχεια.
Ιστορία
Όπως αναφέρει ο Tέοντορ Μόμσεν,
Ο Κοίλη Συρία χωρίστηκε περαιτέρω σε Συρία Ι (Syria Prima) και Συρία ΙΙ (Syria Secunda) γύρω στα τέλη του 4ου αι.
Είναι ευρέως αποδεκτό ότι ο όρος Coele είναι μεταγραφή του αραμαϊκού kul, που σημαίνει «όλα, το σύνολο», έτσι ώστε ο όρος αρχικά προσδιόριζε όλη τη Συρία. Η λέξη "κοίλη", που κυριολεκτικά σημαίνει "βαθουλός" στην ελληνική κοινή, πιστεύεται ότι προέκυψε μέσω μίας λαϊκής ετυμολογίας, που αναφέρεται στην "βαθουλή" κοιλάδα Μπεκάα (Beqaa) μεταξύ του όρους Λιβάνου και των ορέων του Αντιλιβάνου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα λατινικά
Όρη Μπιράνγκα
Τα Όρη Μπιράνγκα (го́ры Бырра́нга, μεταγραφή: Γκόρι Μπιράνγκα) είναι μια οροσειρά στη μέση της Χερσονήσου Ταϋμύρ στη Σιβηρία της Ρωσίας.
Αν και εξερευνήθηκαν για πρώτη φορά το 1736, τα όρη Μπιράνγκα είναι μία από τις λιγότερο γνωστές περιοχές της Αρκτικής. Το κλίμα είναι ηπειρωτικό και σκληρό, με συχνές χιονοθύελλες το χειμώνα.
Η οροσειρά ανήκει στο Κράι Κρασνογιάρσκ της Ρωσικής Ομοσπονδίας και αποτελεί μέρος της Κρατικής Προστατευόμενης Περιοχής της Μεγάλης Αρκτικής, η οποία είναι το μεγαλύτερο φυσικό καταφύγιο στη Ρωσία. Ωστόσο, η περιοχή είναι πολύ μακρινή, δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου πληθυσμός, και η πρόσβαση είναι πολύ δύσκολη λόγω της έλλειψης δρόμων και οικισμών.
Γεωγραφία
Βρίσκονται βόρεια και δυτικά της Λίμνης Ταϋμύρ και τρέχει για περίπου 1.100 χλμ., σχηματίζοντας μια καμπύλη που κινείται περίπου νοτιοδυτικά προς τα βορειοανατολικά. Το όνομα προέρχεται από την λέξη της γλώσσας Νγκανασάν бъранга [bəranga], που στα ελληνικά σημαίνει "μεγάλο βραχώδες βουνό".
Η οροσειρά έχει βαθιά φαράγγια και χαράδρες, καθώς και μερικούς μικρούς παγετώνες στις ανατολικές ζώνες. Τα βουνά δεν είναι πολύ υψηλά, και κατά μέσο όρο έχουν υψόμετρο περίπου 500 μέτρων. Η υψηλότερη κορυφή έχει υψόμετρο 1.121 μέτρων.
Γεωλογία
Η οροσειρά Μπιράνγκα αποτελείται κυρίως από ιλυόλιθους και βράχια ουδέτερης σύνθεσης. Επίσης, υπάρχουν τεράστιες εκτάσεις με ασβεστολιθικό σχηματισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οροσειρές της Ρωσίας
Αλκυών (ναρκαλιευτικό)
Το ναρκαλιευτικό Αλκυών Μ-211 (πρώην USS MSC 319) κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία USA – Peterson Builders Co, Sturgeon Bay Wisc και παραχωρήθηκε με τα Πλειάς και Θάλεια στα πλαίσια της στρατιωτικής βοήθειας από τις Η.Π.Α.. Παρελήφθη από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό στις 7 Δεκεμβρίου 1970 στο Ναύσταθμο του Τσάρλεστον της Νότιας Καρολίνας. Κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 22 Αυγούστου 1971 και εντάχθηκε στη Διοίκηση του Στολίσκου Ναρκαλιευτικών.
Όμοιου τύπου πλοία Αίγλη ΙΙ, Αύρα ΙV, Δωρίς ΙΙ, Δάφνη ΙΙΙ, Αηδών ΙΙ, Κλειώ ΙΙΙ, Κίχλη ΙΙ, Κίσσα ΙΙ και Πλειάς ΙΙ Είναι κατασκευασμένο από ξύλο και αντιμαγνητικά υλικά. Έχει πλήρες εκτόπισμα 370 τόνους, μήκος 144 πόδια, πλάτος 28 και βύθισμα 8,5 πόδια. Για την πρόωση του χρησιμοποιεί δύο μηχανές ντίζελ, ισχύος 380 ίππων. Ο οπλισμός του αποτελείται από 2 πυροβόλα των 20 χιλιοστών και έχει πλήρωμα 39 άνδρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
Γιάννης Μαντζουράκης
Ο Γιάννης Μαντζουράκης (Διδυμότειχο, 6 Ιουνίου 1949) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου.
Σε συλλογικό επίπεδο
Γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1949 στο Διδυμότειχο του Έβρου, αλλά μεγάλωσε ως πρόσφυγας στη Ρουμανία, καθώς ο πατέρας του, που ήταν αντάρτης του Δημοκρατικού Στρατού, κατέφυγε εκεί λίγους μήνες μετά τη γέννησή του. Έχει διπλή υπηκοότητα, ελληνική και ρουμανική, και μιλάει και τις δύο γλώσσες.
Αγωνιζόταν στην επίθεση. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στις ρουμανικές ομάδες Κλουζ και Ραπίντ Βουκουρεστίου, έως τo 1971, όταν επέστρεψε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε αρχικά στον ΠΑΟΚ και αργότερα στη Λάρισα και τον Ηρακλή. Την περίοδο 1975-76 βρέθηκε στην Ισπανία για λογαριασμό της Τεράσα, χωρίς όμως να πραγματοποιήσει καμία συμμετοχή στο πρωτάθλημα.
Στις εθνικές ομάδες
Το 1969 υπήρξε διεθνής με την Εθνική Ελπίδων της Ρουμανίας. Το 1972 αγωνίστηκε με την Εθνική Ενόπλων της Ελλάδας στην προκριματική φάση για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ενόπλων αλλά δεν μετείχε στην τελική φάση. Υπήρξε επίσης μέλος της Εθνικής Ελπίδων της Ελλάδας, η οποία το 1971 κατέκτησε το 4ο Βαλκανικό Κύπελλο.
Προπονητική καριέρα
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση συνέχισε ως προπονητής. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1980 ως βοηθός του Αντώνη Γεωργιάδη στη Λάρισα, ενώ το καλοκαίρι του 1982 ανέλαβε ως πρώτος προπονητής τη Χαλκίδα στη Β΄ Εθνική. Την επόμενη χρονιά έκανε ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική με το Αιγάλεω.
Στο Αιγάλεω παρέμεινε (με μικρές διακοπές) έως και τις αρχές του 1987, (ενδιάμεσα είχε αναλάβει την ομάδα της Καβάλας), ενώ από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 έως και τα μέσα της δεκαετίας του 1990 βρισκόταν στην Κύπρο, στην τεχνική ηγεσία της Πάφου, του Πεζοπορικού και του ΑΠΟΕΛ.
Με την επιστροφή του στην Ελλάδα πέρασε από τον πάγκο της Νάουσας, του Πιερικού, της Λάρισας, και από το 1996 μέχρι το 1999 της Ξάνθης. Με την ομάδα της Θράκης γνώρισε πολλές επιτυχίες και την καθιέρωσε ως μια από τις πιο σταθερές και αξιόπιστες της Α΄ Εθνικής.
Κορυφαία στιγμή στην προπονητική καριέρα του Γιάννη Μαντζουράκη ήταν η θητεία του στον πάγκο του Ολυμπιακού από τον Απρίλιο μέχρι τον Νοέμβριο του 2000, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα της περιόδου 1999-2000. Ανέλαβε την ομάδα του Πειραιά σε μια δύσκολη καμπή, μετά την ταραχώδη θητεία του Αλμπέρτο Μπιγκόν. Από τις πολύ επιτυχημένες κινήσεις του ήταν οι μεταγραφές, το καλοκαίρι του 2000, των Νέρι Καστίγιο, Παρ Ζέτερμπεργκ και Ζε Ελίας, παικτών που αγαπήθηκαν πολύ από τους φιλάθλους του Ολυμπιακού.
Για άλλη μια φορά γύρισε στην Κύπρο το 2002, όπου προπόνησε την Ανόρθωση και την ΑΕΛ Λεμεσού.
Την περίοδο 2007-08 εργάσθηκε στην ομάδα της Βέροιας, ενώ την περίοδο 2008-09 στον ΟΦΗ.
Τον Μάρτιο του 2011 ανέλαβε για δεύτερη φορά στην καριέρα του την Καβάλα, αντικαθιστώντας τον Χένρικ Κάσπερτσακ.
Στις 5 Μαρτίου 2012 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Καλλονής που αγωνιζόταν στη Football League διατηρώντας στο τεχνικό επιτελείο τον Λουτσιάνο ντε Σόουζα που είχε ξεκινήσει ως πρώτος προπονητής στην αρχή της περιόδου. Οι δύο τους είχαν συνυπάρξει στα ίδια αποδυτήρια τόσο στην Ξάνθη, όσο και στον Ολυμπιακό όταν ακόμη αγωνιζόταν ο Βραζιλιάνος. Τον Ιούνιο του 2013 επέστρεψε στην Καλλονή Λέσβου στη θέση του Μπάμπη Τεννέ, από την οποία απομακρύνθηκε τον Ιανουάριο του 2015. Σχεδόν έναν μήνα αργότερα, στις 12 Φεβρουαρίου 2015, ανακοινώθηκε η πρόσληψή του από τον Εργοτέλη, όμως η παραμονή του στην κρητική ομάδα υπήρξε βραχύβια, καθώς 13 ημέρες αργότερα, στις 25 Φεβρουαρίου, έγινε γνωστή η παραίτησή του.
Τον Οκτώβριο του 2015 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Παναιτωλικού, θέση από την οποία αποχώρησε τον Ιανουάριο του 2017.
Στις 4 Οκτωβρίου του 2018 ανέλαβε προπονητής στον Απόλλωνα Σμύρνης. Στις 26 Νοεμβρίου του 2018 η συνεργασία του με την «ελαφρά ταξιαρχία» λύθηκε. Ο απολογισμός του Μαντζουράκη στον πάγκο του Απόλλωνα ήταν 1 ισοπαλία και 5 ήττες στο ελληνικό πρωτάθλημα, και 1 νίκη στο Κύπελλο Ελλάδος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΤΦΡ Κλουζ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ραπίντ Βουκουρεστίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Skoda Ξάνθη Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Χαλκίδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΕΛ Καλλονής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΕΛ Λεμεσού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ανόρθωσης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΦΗ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ομόνοιας Λευκωσίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πεζοπορικού Λάρνακας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πιερικού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φ.Α.Σ. Νάουσας Κατηγορία:Ρουμάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ρουμάνοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΠΟΠ Πάφου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εργοτέλη Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναιτωλικού Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλωνα Σμύρνης Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίγκα 1 (Ρουμανία) Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου στο εξωτερικό
Μεντιτσίνα (Ιταλία)
Η Μεντιτσίνα (ιταλικά: Medicina) είναι ένας δήμος στη βορειοανατολική Ιταλία, στην περιφέρεια της Εμίλια Ρομάνια, στην επαρχία της Μπολόνια και βρίσκεται ανατολικά της Μπολόνια, πρωτεύουσα της επαρχίας από την οποία απέχει 25 περίπου χιλιόμετρα, στα σύνορα με τη Ρομάνια και την επαρχία της Φερράρα.
Γεωγραφία
Ο δήμος εκτείνεται σε μία καθαρά πεδινή περιοχή, το μέσο υψόμετρο είναι 25 μέτρα με διακυμάνσεις που πάνε από τα 11 μέτρα μέχρι τα 34. διασχίζεται από ένα μεγάλο αριθμό ποταμών και καναλιών με τα σημαντικότερα από αυτά να είναι ο ποταμός Ίντιτσε (Idice), ο Κουαντέρνα (Quaderna) και ο χείμαρρος Σιλλάρο καθώς και το τεχνητό κανάλι της Μεντιτσίνα. Το νότιο κομμάτι του δήμου διασχίζεται από τον σημαντικό επαρχιακό δρόμο Σαν Βιτάλε (Ιταλικά via San Vitale) και είναι πιο πυκνοκατοικημένο. Η βόρεια πλευρά χαρακτηρίζεται από αγροκτήματα μεγάλων διαστάσεων που εκτείνονται σε αποξηραμένες εκτάσεις. Σε αυτό το κομμάτι έχουν μείνει κάποιοι υγρότοποι, μοναδικοί στην επαρχία της Μπολόνια, με ιστορική και περιβαλλοντολογική σημασία. Ο πιο σημαντικός είναι η φυσική όαση του Κουαντρόνε (Oasi naturale del Quadrone). Η συνολική έκταση του δήμου είναι 159,10 τ.χλμ. και οι γεωγραφικές του συντεταγμένες είναι: 44°28'46"56 N γεωγραφικό πλάτος και 11°38'20"76 E γεωγραφικό μήκος.
Τον δήμο απαρτίζουν τα δημοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί της Άια Σκιάππα, Άια Τομπάτσα, Βία Νουόβα, Βίλλα Φοντάνα, Γκαντζάνιγκο, Κάζα Κατσατόρι, Κάζα Τρεβιζάν, Λα Βαλλέττα, Λα Βαλλόνα, Λα Κασινάτσα, Λα Κοοπερατίβα, Λα Παλάτσα, Λα Φάμπρικα, Λορέτο, Μεντιτσίνα (έδρα του δήμου), Μουτζάνιγκα, Μπιντόκιο, Μπόργκο Σαν Πάολο, Μποττέγκα Κοντάντο, Μπούντα, Πορτονόβο, Ροσλέ, Σαν Μαρτίνο, Σαντ’ Αντόνιο, Σαντ’ Απολλόνια, Τομπάτσα, Φαζανίνα, Φαντούτσα, Φιορεντίνα, Φόρνο ντελλα Γκαϊάνα και Φοσατόνε.
Η Μεντιτσίνα συνορεύει με τους δήμους της Αρτζέντα (δήμος της επαρχίας της Φερράρα, της Ίμολα, του Καστέλ Γκουέλφο ντι Μπολόνια, του Καστέλ σαν Πιέτρο Τέρμε, του Μπούτριο, της Μολινέλλα και του Οτσάνο ντελλ'Εμίλια.
Ιστορία
Τα αρχαιότερα ευρήματα της περιοχής ανήκουν στον Βιλλανοβιάνο πολιτισμό και στους Ετρούσκους. Έχουν βρεθεί και κέλτικα ίχνη ενώ η οργάνωση της γεωργικής γης ανάγεται στους Ρωμαίους. Η πρώτη αναφορά στη Μεντιτσίνα, με τον όρο Μεντεζάνο, βρίσκεται σε ένα έγγραφο της Ραβέννα του 885. Σύμφωνα με τον μύθο το όνομα Μεντιτσίνα θα το δώσει ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα. Όπως αναφέρεται στον μύθο ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα, ενώ βρίσκεται στην περιοχή, θα αρρωστήσει βαριά και θα γιατρευτεί αφού φάει μία σούπα στην οποία είχε πέσει, τυχαία, ένα φίδι. Από τότε θα δώσει στον δήμο το όνομα Μεντιτσίνα, από το Λατινικό Medicina που σημαίνει μέρος ίασης και θα του δώσει πολλά προνόμια. Η περιοχή, τον μεσαίωνα, ανήκε στην εκκλησία και συγκεκριμένα, πολιτικά, στο εξαρχάτο της Ραβέννα και εκκλησιαστικά στην επισκοπή της Μπολόνια. Στη συνέχεια θα περάσει υπό γερμανικό έλεγχο ενώ αργότερα θα γίνει κτήση της Ματθίλδης της Κανόσα. Ανάγεται σε αυτή την εποχή η κοινοπρακτική ιδιοκτησία, μεγάλων γεωργικών εκτάσεων, από τους κατοίκους της Μεντιτσίνα που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Η περιοχή θα επιστρέψει υπό τον γερμανικό έλεγχο κάτω από την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Εκείνη την περίοδο, ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα, θα της δώσει μεγάλη αυτονομία, για να την προστατέψει από της βλέψεις της Μπολόνια, φοροαπαλλαγές και θα επεκτείνει κατά πολύ τις εκτάσεις της. Όλη αυτή την περίοδο θα είναι στο επίκεντρο της διαμάχης μεταξύ του Πάπα και της Μπολόνια. Στα μέσα του 12ου αιώνα η τελευταία θα την καταστρέψει και ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα θα υποχρεώσει την Μπολόνια να την ξαναχτίσει. Οι διαμάχες θα συνεχιστούν μέχρι τα τέλη του 15ου αιώνα και εκτός από τον Πάπα και την Μπολόνια θα αναμιχθούν και η Φλωρεντία και το Μιλάνο. Στις αρχές του 16ου αιώνα θα ενσωματωθεί πλήρως στο Κράτος της εκκλησίας και από το 1507 θα αποκτήσει ξεκάθαρη πολιτική και διοικητική οντότητα. Η Μεντιτσίνα θα γνωρίσει τη μέγιστη οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη της τον 17ο και 18ο αιώνα. Είναι εκείνης της εποχής η βασική δομή του οικισμού καθώς και το μεγαλύτερο μέρος των εκκλησιών και των μνημείων του δήμου.
Το 1746 ο Πάπας Βενέδικτος ΙΔ΄, κατά την αναδιοργάνωση του κράτους, θα παραχωρήσει τη Μεντιτσίνα υπό τον έλεγχο της Μπολόνια. Κατά τη Γαλλική κατοχή στον δήμο της Μεντιτσίνα θα ενσωματωθούν και το Καστέλ Γκουέλφο ντι Μπολόνια και η περιοχή του Σέστο Ιμολέζε. Μετά την απελευθέρωση αυτές οι περιοχές θα επιστρέψουν στην παλαιότερη κατάσταση τους. Μεγάλο μέρος των κατοίκων του δήμου θα συμμετάσχει ενεργά στην ενοποίηση της Ιταλίας. Στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού αιώνα η Μεντιτσίνα θα είναι θέατρο κοινωνικών αγώνων. Είναι σημαντικοί οι αγώνες που έδωσαν οι εργαζόμενες στους ορυζώνες της περιοχής που οδήγησαν στη βελτίωση των συνθηκών εργασίας τους σε όλη τη χώρα.
Μνημεία
Μερικά από τα σημαντικότερα μνημεία που μπορεί να δει ο επισκέπτης είναι:
Πολιτισμός
Ανάμεσα στις πολιτιστικές εκδηλώσεις που προσφέρει ο δήμος έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον η γιορτή του Βαρβαρόσσα (Festa del Barbarossa), που γίνεται τον Σεπτέμβριο και η γιορτή της άνοιξης (Festa di primavera) τον Μάρτιο.
Κοινωνία
Στον δήμο, την 1η Ιανουαρίου 2013, κατοικούσαν μόνιμα 16833 άτομα. Οι ξένοι μόνιμοι κάτοικοι ήταν 1359 με τους περισσότερους να προέρχονται από τη Ρουμανία με 367 άτομα, το Μαρόκο με 211 άτομα και από το Πακιστάν με 116 άτομα. Στη Μεντιτσίνα κατοικεί μόνιμα και ένας Έλληνας.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Μπολόνια
Πληθικότητα
Στα Μαθηματικά ο πληθάριθμος ή πληθικός αριθμός ενός συνόλου είναι ένα μέτρο του «αριθμού των στοιχείων» του. Για ένα πεπερασμένο σύνολο, ο πληθάριθμος είναι ίσος με το πλήθος των στοιχείων του, επομένως είναι ένας φυσικός αριθμός. Για παράδειγμα, ο πληθάριθμος του συνόλου Α={2.92, 6.28, -1.35} είναι 3, ενώ το σύνολο Β={5, 10, 15, 20, 25} έχει πληθάριθμο 5. Για απειροσύνολα, ο πληθάριθμος ανήκει στην κλάση των πληθικών αριθμών (δεν υπάρχει το σύνολο των πληθικών αριθμών) και χρησιμεύει ώστε να συγκρίνουμε το «μέγεθος» διαφορετικών απειροσυνόλων. Για παράδειγμα, το σύνολο των πραγματικών αριθμών έχει μεγαλύτερο πληθάριθμο από το σύνολο των φυσικών αριθμών, παρόλο που και τα δύο σύνολα είναι άπειρα. Ο πληθάριθμος του συνόλου Α συμβολίζεται με card(Α) (card από cardinality που στα Αγγλικά σημαίνει πληθάριθμος).
Σύγκριση πληθάριθμων
Έστω δύο σύνολα Α, Β. Η σύγκριση δύο συνόλων μπορεί να αφορά απειροσύνολα, για αυτό το λόγο οι έννοιες της σύγκρισης ορίζονται εκ νέου.