cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στρατιωτική συμμετοχή της Ρωσίας στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας
Ιστορικό και φάση προετοιμασίας
Τον Σεπτέμβριο του 2015, τα ρωσικά πολεμικά πλοία του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας έφτασαν στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, ενώ στα τέλη του ίδιου μήνα, ιδρύθηκε ένα κοινό κέντρο πληροφοριών στη Βαγδάτη από το Ιράν, το Ιράκ, τη Ρωσία και τη Συρία για να συντονίσουν τις επιχειρήσεις τους κατά του ΙΣΙΣ (στα ειδησεογραφικά μέσα το κέντρο αναφέρεται επίσης ως "Αίθουσα Κοινών Επιχειρήσεων στη Βαγδάτη γνωστό ως 4 + 1" που υπονοεί την ανάμειξη  της λιβανέζικης σιιτικής πολιτοφυλακής Χεζμπολάχ, εκτός από τα 4 κράτη ). Σύμφωνα με τη δήλωση του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ που έγινε στα μέσα Οκτωβρίου 2015, πριν από την έναρξη των επιχειρήσεων της στη Συρία, η Ρωσία κάλεσε τις Ηνωμένες Πολιτείες να συμμετάσχουν στο κέντρο πληροφοριών που εδρεύει στη Βαγδάτη, αλλά έλαβε μια «μη εποικοδομητική» απάντηση. Σύμφωνα με Αλεξάντρ Γιακοβένκο, πρεσβευτή της Ρωσίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, η ρωσική κυβέρνηση έλαβε παρόμοια απάντηση από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου. Στα τέλη Δεκεμβρίου 2015, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ερντογάν δήλωσε ότι είχε αρνηθεί την πρόταση του Ρώσου προέδρου να συμμετάσχει σε αυτή τη συμμαχία καθώς «δεν μπορούσε να καθίσει δίπλα σε έναν πρόεδρο [Άσαντ] του οποίου η νομιμότητα ήταν αμφίβολη γι' αυτόν».
Στις 30 Σεπτεμβρίου 2015, η Άνω Βουλή της Ρωσικής Ομοσπονδιακής Συνέλευσης, δέχθηκε το αίτημα του Ρώσου Προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν για ανάπτυξη της Ρωσικής Αεροπορίας στη Συρία. Την ίδια μέρα, ο Ρώσος εκπρόσωπος στο κοινό κέντρο πληροφοριών έφτασε στην Πρεσβεία των ΗΠΑ στη Βαγδάτη και ζήτησε να φύγουν αμέσως οι δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών από τις περιοχές στη Συρία. Μια ώρα αργότερα, ένα ρωσικό αεροσκάφος που εδρεύει στην ελεγχόμενη από την κυβέρνηση περιοχή άρχισε να διεξάγει αεροπορικές επιδρομές φαινομενικά κατά του ΙΣΙΣ και άλλων στόχων των ανταρτών.
Πριν από την έναρξη της ρωσικής επιχείρησης στη Συρία καθώς και μετά, Ρώσοι αναλυτές ανέφεραν ότι η στρατιωτική εμπλοκή της Ρωσίας στη Συρία είχε στόχο, μεταξύ άλλων, να τερματίσει την ντε φάκτο πολιτική και διπλωματική απομόνωση που η Δύση είχε επιβάλει στον Πούτιν σε σχέση με την κατάσταση στην Ουκρανία.
Εκτιμήσεις αποτελεσματικότητας
thumbnail|Ένα ρωσικό αεριωθούμενο αεροσκάφος Sukhoi Su-24 στη [[Λατάκια, που ελέγχεται από την κυβέρνηση της Λατάκειας.]] thumb|Το ρωσικό Sukhoi Su-24 πίσω από ένα [[Airbus A320 στο Διεθνές Αεροδρόμιο Bassel Al-Assad στη Λαττάκεια.]]
Τον Ιανουάριο του 2016, λίγους μήνες μετά την εμπλοκή της Ρωσίας στη Συρία, ο διπλωμάτης Ράτζιτ Γκούπτα έγραψε στο The Commonwealth Journal of International Affairs, ότι η ρωσική ενίσχυση ήταν «ένα θεό δώρο για τον Άσαντ, ενισχύοντας σημαντικά το πεσμένο ηθικό του καθεστώτος και των ενόπλων δυνάμεών του». Ο Γκούπτα συνέχισε:
Δυτικά μέσα ενημέρωσης και αναλυτές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η επέμβαση της Ρωσίας στη Συρία κράτησε τον Άσαντ στην εξουσία και μάλιστα έστρεψε το ρεύμα του πολέμου προς όφελός του.
Την εβδομάδα μετά την έναρξη των αποστολών μάχης, ο ιστότοπος RealClear Defense, δημοσίευσε μια αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του αεροπλανοφόρου Ναυάρχος Κουζνέτσοφ ως πλατφόρμας για αεροπορικές επιδρομές, σημειώνοντας το μικρό μέγεθος της αεροπορικής ομάδας του (υπολογίζεται συνολικά οκτώ αεροσκαφών Su-33 και τεσσάρων MiG-29K), το οποίο θεωρείται ως η πιο αποτελεσματική πλατφόρμα για αποστολές κρούσης, με μικρότερες ποσότητες έξυπνων όπλων για το Su-33, και η έλλειψη καταπέλτων αεροσκαφών στο αεροπλανοφόρο, γεγονός που περιορίζει το βάρος απογείωσης των αεροσκάφων του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τρέχοντα γεγονότα Κατηγορία:Συριακός Εμφύλιος Πόλεμος
Σμότριτς (ποταμός)
Ο Σμότριτς (Смотрич, Smotrycz) είναι αριστερός παραπόταμος του Δνείστερου, που ρέει μέσα από την οροσειρά της Ποδολίας στη δυτική Ουκρανία. Το μήκος του είναι 168 χλμ. και η λεκάνη απορροής του καλύπτει 1.800 χλμ2. Το μέσο πλάτος του ποταμού είναι 10–15 μέτρα και σε ένα σημείο ξεπερνά τα 40 μέτρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Ουκρανίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Δνείστερου
Γιούργκεν Σουλτ
Ο Γιούργκεν Σουλτ (γερμανικά: Jürgen Schult, γεννήθηκε 11 Μαΐου 1960) είναι Γερμανός πρώην αθλητής στίβου στο αγώνισμα της δισκοβολίας, από τους κορυφαίους στην ιστορία του αγωνίσματος. Είναι κάτοχος της παγκόσμιας επίδοσης με 74,08 μέτρα από το 1986 και χρυσός Ολυμπιονίκης το 1988.
Βιογραφία
Ως έφηβος του άρεσε να κάνει πατίνια, να οδηγεί το παλιό ποδήλατο του πατέρα του και να παίζει ποδόσφαιρο, τένις και βόλεϊ. Στα 14 χρόνια του εντάχθηκε σε αθλητικό σχολείο στο Σβερίν και κέρδισε έναν αγώνα ποδηλασίας για το πρωτάθλημα της περιφέρειας. Τράβηξε την προσοχή των αθλητικών παραγόντων της ΛΔΓ, οι οποίοι μετά από δοκιμές τον κατεύθυναν στο στίβο μετά από σωματικές και ιατρικές αξιολογήσεις. Από το 1976 έμαθε το επάγγελμα του τεχνίτη μηχανημάτων και εγκαταστάσεων, ολοκλήρωσε παιδαγωγικές σπουδές ως καθηγητής σωματικής αγωγής. Ξεκίνησε τη μακροχρόνια σταδιοδρομία του με τον τίτλο του Πρωταθλητή Ευρώπης Νέων το 1979. Το 1983 ήταν ήδη στους καλύτερους του κόσμου με την πρώτη από τις επτά συμμετοχές του στο πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στο Ελσίνκι αλλά η δυνατότητα Ολυμπιακής διάκρισης το 1984 χάθηκε με το μποϊκοτάζ των Ολυμπιακών Αγώνων του Λος Άντζελες από τις χώρες του λεγόμενου Ανατολικού μπλοκ. Το 1984 ξεκίνησε και η σειρά των επτά συνεχόμενων τίτλων πρωταθλήματος της Ανατολικής Γερμανίας.
Στις 6 Ιουλίου 1986 στο Νέο Βραδεμβούργο (Neubrandenburger) συνέτριψε το παγκόσμιο ρεκόρ της δισκοβόλίας με ρίψη στα 74,08 μέτρα. Ξεπέρασε την προηγούμενη επίδοση κατά 2,22 μέτρα παραμένοντας ως σήμερα το πιο παλαιό παγκόσμιο ρεκόρ των αγωνισμάτων στίβου των ανδρών καθώς και το μακροβιότερο. Κατά τη διάρκεια του αγώνα υπήρχε άνεμος, ο οποίος βοήθησε τελικά στην επίτευξη της μεγάλης βολής. Παρά την επιτυχία του αυτή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου που ακολούθησε εκείνη τη χρονιά ήταν μόλις έβδομος με την καλύτερη προσπάθεια στα 64,38 μ. Αλλά από την επόμενη χρονιά, ο Σουλτς έφτασε στην κορυφή: στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του 1987 στη Ρώμη με επίδοση 68,74 μέτρων κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, όπως και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στη Σεούλ με επίδοση 68,82 μέτρων. Το 1990 κατέκτησε και τον τίτλο του Πρωταθλήματος Ευρώπης στο Σπλιτ της τότε Γιουγκοσλαβίας (τώρα Κροατία) με βολή 64,58 μέτρων. Πριν την Ολυμπιάδα του 1988 στις 13 Σεπτεμβρίου στο Βερολίνο πέτυχε τη δεύτερη καλύτερη βολή του με 70,46 μέτρα. Παρέμεινε αήττητος για διάστημα 992 ημερών στη διάρκεια της καριέρας του εκείνη την εποχή, τη μεγαλύτερη από δισκοβόλο. Η επίδοση του καταρρίφθηκε το 2013 από τον Ρόμπερτ Χάρτινγκ.
Από το 1991 άρχισε να αγωνίζεται με την ομάδα της ενιαίας Γερμανίας συνεχίζοντας να πρωταγωνιστές χωρίς όμως αντίστοιχη επιτυχία σε σύγκριση με την προηγούμενη δεκαετία: ήταν αργυρός Ολυμπιονίκης στη Βαρκελώνη το 1992, ενώ κέρδισε τρία ακόμα μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα Στίβου και δύο σε Ευρωπαϊκά. Η τελευταία μεγάλη επιτυχία του ήρθε σε ηλικία 39 ετών με την κατάκτηση του αργύρου μεταλλίου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου της χρονιάς στη Σεβίλλη της Ισπανίας με επίδοση 68,18 μέτρα. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση σε ηλικία 40 ετών, ανέλαβε προπονητής των δισκοβόλων της εθνικής ομάδας το 2002. Το 2006 ανέλαβε προπονητής στην ομάδα του Πότσδαμ και το 2018 προπονητής στίβου στην ομοσπονδιακή σχολή αστυνομίας στο Βραδεμβούργο. Μετά την επανένωση της Γερμανίας, δέχθηκε κατηγορίες που παρέμειναν στο επίπεδο της ανάκρισης (όπως και άλλοι Ανατολικογερμανοί αθλητές) για χρήση απαγορευμένων ουσιών το χρονικό διάστημα 1981–84. Ο ίδιος τις αρνήθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αθλητές από την Ανατολική Γερμανία Κατηγορία:Ανατολικογερμανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Γερμανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο Κατηγορία:Δισκοβόλοι
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ημαθίας 1991–92
Στο πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας ΕΠΣ Ημαθίας της περιόδου 1991-1992 πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Νίκης Αγκαθιάς η οποία κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική. Από την άλλη υποβιβάστηκαν στην Β΄ ΕΠΣ Ημαθίας οι Μπουτάρης Γιανακοχωρίου, Α.Ο. Μαρίνας, Θύελλα Στενημάχου και Προμηθέας Βέροιας, που τερμάτισαν στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας.
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ημαθίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1991-1992
Θάνατοι τον Απρίλιο του 2020
Παραπομπές
04
Jealous Guy
Το Jealous Guy είναι ένα τραγούδι που γράφτηκε και ηχογραφήθηκε από τον Τζον Λένον, το 1971, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο του Imagine. Πρόκειται για ένα από τα τραγούδια του Λένον με τις περισσότερες διασκευές. Με την πιο άξια αναφοράς να είναι αυτή των Roxy Music.
Το τραγούδι δεν κυκλοφόρησε αρχικά ως single, όμως πέντε χρόνια μετά τη δολοφονία του Λένον κυκλοφόρησε ως single, φτάνοντας στο νούμερο 65 των βρετανικών charts. To 1988, στα αμερικανικά Billboard Hot 100 έφτασε το νούμερο 80. Ωστόσο, η διασκευή των Roxy Music, που κυκλοφόρησε σε single το 1981, έφτασε το νούμερο 1 των αυστραλιανών, λουξεμβουργέζικων και των βρετανικών charts.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1971 Κατηγορία:Τραγούδια του Τζον Λένον Κατηγορία:Singles του 1981 Κατηγορία:Singles του 1985 Κατηγορία:Singles της Apple Records Κατηγορία:Singles της Parlophone Κατηγορία:Singles της Sony Music
Βασίλης Διονυσόπουλος
Από το 2002 κατοικεί μόνιμα στη Μεθώνη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ορφέα Αιγάλεω Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αίαντα Σαλαμίνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Ταρνόφσκιε Γκούρι
Το Ταρνόφσκιε Γκούρι (πολωνικά: Tarnowskie Góry, γερμανικά: Tarnowitz, σιλεσικά: Tarnowske Gōry) είναι πόλη στο Βοεβοδάτο Σιλεσίας, στη Σιλεσία της νότιας Πολωνίας, κοντά στο Κατοβίτσε. Στα νότια συνορεύει με τη Μητροπολιτική Ένωση της Άνω Σιλεσίας, μια μεγαλόπολη, την ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή Άνω Σιλεσίας, η οποία κατοικείται από περίπου 5.294.000 άτομα. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 61.789 κάτοικοι (2020).
Το Ιστορικό Αργυρορυχείο στο Ταρνόφσκιε Γκούρι, ένα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, βρίσκεται στην πόλη.
Ονόματα και ετυμολογία
Το όνομα Tarnowskie Góry προέρχεται από το Tarnowice, το όνομα ενός τοπικού χωριού και τη λέξη góry που στα παλαιά πολωνικά σήμαινε «ορυχεία». Σε ένα πρωσικό έγγραφο του 1750 (που δημοσιεύτηκε στην πολωνική γλώσσα στο Βερολίνο από τον Φρειδερίκο το Μέγα [1712–1786]), η πόλη αναφέρεται, μεταξύ άλλων πόλεων της Σιλεσίας, ως «Tarnowskie Góry». Το γερμανικό όνομα Tarnowitz εισήχθη στα τέλη του 18ου αιώνα, μετά τον Τρίτο Σιλεσικό Πόλεμο (μεταξύ Αυστρίας και Πρωσίας). Ως αποτέλεσμα της γερμανοποίησης της περιοχής, όλα τα πολωνικά ονόματα έλαβαν γερμανικά ισοδύναμα (συνήθως μοιάζουν πολύ με το πρωτότυπο, όπως το Kattowitz για το Κατοβίτσε).
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Ταρνόφσκιε Γκούρι είναι αδελφοποιημένο με τις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Σιλεσίας Κατηγορία:Πόβιατ Ταρνόφσκιε Γκούρι Κατηγορία:Βοεβοδάτο Σιλεσίας (1920-1939) Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Πολωνία Κατηγορία:Εγκλήματα πολέμου των Ναζί στην Πολωνία
Συνθήκη του Μπρετινί
Η συνθήκη του Μπρετινί, γνωστή και ως Συνθήκη του Καλαί, συντάχθηκε στις 8 Μαΐου 1360, μεταξύ του βασιλιά Εδουάρδου Γ' της Αγγλίας και του βασιλιά Ιωάννη Β' της Γαλλίας. Θεωρείται ότι σήμανε το τέλος της πρώτης φάσης του Εκατονταετούς πολέμου (1337-1453), με εκεχειρία εννέα ετών, καθώς και την αύξηση των αγγλικών εδαφών στη Γαλλία.
Υπογράφηκε στο κάστρο του Μπρετινί, ένα χωριό κοντά στη Σαρτρ και αργότερα επικυρώθηκε ως Συνθήκη του Καλαί στις 24 Οκτωβρίου 1360.
Ιστορικό
Μετά από 200 χρόνια συνεχών συγκρούσεων μεταξύ Άγγλων και Γάλλων οι αγγλικές κτήσεις στη Γαλλία είχαν μειωθεί, καθώς η Νορμανδία και ένα μεγάλο τμήμα της Ακουιτανίας είχαν σταδιακά ανακαταληφθεί από τους Γάλλους.
Ο Εκατονταετής πόλεμος (1337-1453) προκλήθηκε λόγω της δυναστικής διαμάχης για τη διαδοχή του Καρόλου Δ΄ της Γαλλίας (πέθανε το 1328). Ο Εδουάρδος Γ 'της Αγγλίας, που από τη μητέρα του Ισαβέλλα της Γαλλίας ήταν εγγονός του Φιλίππου του Ωραίου, διεκδικούσε το θρόνο της Γαλλίας αλλά απορρίφθηκε, και βασιλιάς ανακηρύχθηκε ο εξάδελφος του θανόντος Φίλιππος ΣΤ' Βαλουά, ως άμεσος κληρονόμος απόγονος αρρένων, σύμφωνα με τον Σαλικό νόμο, που απαγόρευε σε θυγατέρες ή αδελφές βασιλέων και απογόνους τους να κληρονομήσουν τον θρόνο.
Η πρώτη φάση του πολέμου σημαδεύτηκε από πικρές ήττες για τους Γάλλους στο Κρεσί και στο Πουατιέ. Καθώς η γαλλική πολιτική και στρατιωτική οργάνωση βασίζονταν στην φεουδαρχία, ο αγγλικός στρατός, μικρότερος αριθμητικά αλλά καλά οργανωμένος, κατάφερε να επιφέρει συντριπτικές ήττες και να εκμηδενίσει τη γαλλική αριστοκρατία.
Ο Γάλλος βασιλιάς Ιωάννης Β' συνελήφθη αιχμάλωτος στη μάχη του Πουατιέ το 1356 και κρατήθηκε αρχικά στο Μπορντώ και μετά στο Λονδίνο. αριστερά|μικρογραφία|367x367εσ|1365 : η Γαλλία μετά τις [[Συνθήκη του Μπρετινί|συνθήκες του Μπρετινί και της Γκεράντ {{legend|#EA8B9D|Εδάφη της Αγγλίας πριν τη συνθήκη του Μπρετινί}} {{legend|#FDDCFB|Εδάφη που παραχωρήθηκαν στους Άγγλους με τη συνθήκη Μπρετινί}} {{legend|#FFFFFF|Δουκάτο της Βρετάνης, σύμμαχοι των Άγγλων}} Οι Άγγλοι προσπάθησαν να επιβάλουν μια πρώτη συνθήκη του Λονδίνου, όπου για την απελευθέρωση του βασιλιά θα καταβάλλονταν 4 εκατομμύρια λίβρες και θα παραχωρούνταν η Ακουιτανία στο βασίλειο της Αγγλίας. Η συνθήκη αυτή δεν αποκήρυσσε τις βλέψεις του Εδουάρδου Γ' στο θρόνο της Γαλλίας.
Αντίθετα με τις εκστρατείες του 1346 και 1356 που είχαν ως αποτέλεσμα τη συντριπτική ήττα των Γάλλων στη μάχη του Κρεσί και στη μάχη του Πουατιέ, αυτή η εκστρατεία κατέληξε σε φιάσκο για τους Άγγλους. Ο Εδουάρδος Γ' βρέθηκε αντιμέτωπος με την τακτική της έρημης γης, ο στρατός του παρενοχλούνταν παντού, ήταν πεινασμένος και στερούνταν αλόγων (λόγω έλλειψης ζωοτροφών). Τα υπολείμματα του στρατού του αποδεκατίστηκαν από μια τρομερή χαλαζοθύελλα που ερμηνεύτηκε ως θεϊκό σημάδι. Τελικά έμαθε ότι Νορμανδοί ναυτικοί επιτέθηκαν και λεηλάτησαν το λιμάνι του Γουίντσελσι (Μάρτιος του 1360) και έσπειραν τον πανικό στην Αγγλία. Έπλευσε πίσω βιαστικά μετά από διαπραγμάτευση των προκαταρκτικών συμφωνιών στη μελλοντική συνθήκη του Μπρετινί. Το όνειρό του να στεφθεί βασιλιάς της Γαλλίας εξαφανίστηκε με την αποτυχία αυτή και προσπάθησε να εξαγοράσει ακριβά την ειρήνη με τον βασιλιά της Γαλλίας, που κρατούσε όμηρο από την μάχη του Πουατιέ.
Η συνθήκη
εναλλ.=|μικρογραφία|320x320εσ|Η θήκη της Συνθήκης, φυλάγεται στα Εθνικά Αρχεία της Αγγλίας Η συνθήκη υπογράφηκε τέσσερα χρόνια μετά την αιχμαλωσία του Ιωάννη Β' της Γαλλίας στη μάχη του Πουατιέ (1356). Ο βασιλιάς της Γαλλίας απελευθερώθηκε έναντι λύτρων ύψους 3 εκατομμυρίων φράγκων. Ανάμεσα στις προτάσεις της συνθήκης ήταν και η αποστολή 40 ευγενών ως ομήρων-εγγύηση για την πληρωμή των λύτρων, οι πιο σημαντικοί από τους οποίους ήταν αναμφισβήτητα οι γιοί του Λουδοβίκος του Ανζού και Ιωάννης του Μπερί καθώς και ο πρεσβευτής και σύμβουλός του Μπονάμπ Δ' ντε Ρουζέ.
Οι Άγγλοι έλαβαν τη Γκυγιένη και τη Γασκώνη σε πλήρη κυριαρχία καθώς και το Καλαί, το Ποντιέ και την κομητεία του Γκιν. Πήραν επίσης το Πουατού - ένας από τους γιους του Ιωάννη Β', ο Ιωάννης, ήταν κόμης του Πουατού - τις περιοχές Περιγκόρ, Λιμουζέν, Ανγκουμουά και Σαιντόνζ. Τέλος, έγιναν κυρίαρχοι όλων των εδαφών της επαρχίας Αρμανιάκ, λαμβάνοντας τις περιοχές Αζεναί, Κερσί, Ρουέργκ, Μπιγκόρ και την κομητεία της Γκωρ.
Από την πλευρά του, ο Εδουάρδος Γ' παραιτήθηκε από τα δουκάτα της Νορμανδίας και της Τουραίνης, τις κομητείες του Μαιν και του Ανζού και την κυριαρχία στη Βρετάνη και τη Φλάνδρα. Το κυριότερο, αποσύρθηκε από τη διεκδίκηση του στέμματος της Γαλλίας.
Αυτή η συνθήκη προσπάθησε να εξομαλύνει όλες τις διαφωνίες που οδήγησαν στην έκρηξη της σύγκρουσης.
Η συνθήκη επικυρώθηκε από τους δύο βασιλιάδες και από τους μεγαλύτερους γιους τους, τον Εδουάρδο, τον Μαύρο Πρίγκηπα και τον δελφίνο Κάρολο στις 24 Οκτωβρίου 1360 στο Καλαί. Ταυτόχρονα, υπογράφηκαν οι ειδικοί όροι που σχετίζονταν με κάθε σημαντικό άρθρο της συνθήκης και οι ρήτρες καταργήσεως στις οποίες οι βασιλείς εγκατέλειψαν τα δικαιώματά τους πάνω στα εδάφη που είχαν παραδώσει. Ο Εδουάρδος Γ' αποχώρησε τελικά στην Αγγλία.
Η ομηρεία του βασιλιά
Ο Ιωάννης Β' επέστρεψε στη Γαλλία για να προσπαθήσει να συγκεντρώσει χρήματα για να πληρώσει τα λύτρα, αφήνοντας σαν εγγύηση τους ομήρους. Το 1362, ο γιος του Ιωάννη, ο Λουδοβίκος του Ανζού,  μεταξύ των ομήρων που κρατούσαν οι Άγγλοι στο Καλαί, διέφυγε από την αιχμαλωσία. Δυσαρεστημένος από αυτή την ενέργεια ο πατέρας του, και για να αποκαταστήσει την τιμή του, αποφάσισε να επανέλθει οικειοθελώς στην εξορία. Πέθανε στην αιχμαλωσία το 1364 και ο γιος του, δελφίνος Κάρολος, τον διαδέχτηκε ως Κάρολος Ε', βασιλιάς της Γαλλίας. Το 1368, με το πρόσχημα ότι ο Εδουάρδος Γ' δεν τήρησε τους όρους της Συνθήκης, ο Κάρολος Ε' της Γαλλίας παραβίασε τη συνθήκη και κήρυξε και πάλι τον πόλεμο.
Μέχρι τον θάνατο του Εδουάρδου Γ' το 1377, οι αγγλικές δυνάμεις είχαν απωθηθεί στα εδάφη τους στα νοτιοδυτικά, γύρω από το Μπορντώ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσαιωνική Γαλλία Κατηγορία:Εκατονταετής Πόλεμος Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
Γκόρνια Ντρέζνιτσα
Η Γκόρνια Ντρέζνιτσα (κυριλλικά: Горња Дрежница) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μόσταρ, εντός του Καντονιού της Ερζεγοβίνης-Νέρετβα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 1,027 κατοίκους.
Γεωγραφία
Το Φυσικό Πάρκο του Μπλίντινιε, δημιουργηθέν το 1995, βρίσκεται τμηματικά εντός του εδάφους του χωριού, ενώ σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η Λίμνη του Μπλίντινιε.
μικρογραφία|κέντρο|Άποψη του φαραγγιού του ποταμού [[Ντρέζανκα.]]
One Day in Your Life (τραγούδι, Μάικλ Τζάκσον)
Το One Day in Your Life είναι τραγούδι από τα άλμπουμ Forever, Michael και One Day in Your Life. Αργότερα κυκλοφόρησε ως single το 1981 λόγω των πωλήσεων του άλμπουμ Off the Wall, ακόμα και αν ο Τζάκσον είχε αλλάξει δισκογραφική εταιρεία. Καθώς ήταν μέτριο hit στις ΗΠΑ, ήταν μεγαλύτερο hit στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς έγινε η πρώτη solo ηχογράφηση που έλαβε τη 1η θέση στο UK Singles Chart. Έμεινε στη 1η θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο για 2 εβδομάδες τον Ιούνιο του 1981, πριν χάσει τη 1η θέση από το Being with You του Σμόκι Ρόμπινσον. Το τραγούδι επίσης είχε λάβει καλές θέσεις στα τσαρτ της Νότιας Αμερικής. Κυκλοφόρησε ως τραγούδι της Motown. Έγινε το 6ο best-selling single του 1981 στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Γκόρνια Ντρέζνιτσα
Τοπική κοινότητα
Το 1991, η Γκόρνια Ντρέζνιτσα αποτελούσε τμήμα της τοπικής κοινότητας της Ντρέζνιτσα, η οποία αριθμούσε 3,076 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι :
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ
One Day in Your Life (τραγούδι, Μάικλ Τζάκσον)
Το τραγούδι είχε επανεκδοχεί από την τραγουδίστρια Γκλόρια Έστεφαν κατά τη διάρκεια της συναυλίας της στο Λίβερπουλ, κατά τη διάρκεια του 90 Millas World Tour, προς μνήμη του Μάικλ Τζάκσον. Επίσης, όταν η Έστεφαν ήταν μέλος του συγκροτήματος Miami Sound Machine, έκδοσε το τραγούδι στα ισπανικά, ονοματί No Me Olvidaras, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο Miami Sound Machine (άλμπουμ, 1980).
Το 2010, το τραγούδι έγινε δείγμα στο τραγούδι Stay Forever από τον Μάικλ Ντρίμς, στο πρώτο του άλμπουμ, Dreamer's Poetry.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Τραγούδια του 1974 Κατηγορία:Singles του 1975 Κατηγορία:Singles του 1981 Κατηγορία:Singles της Motown
Κατάλογος πριγκίπων του Σαλέρνο
μικρογραφία| Το Πριγκιπάτο του Σαλέρνο στην Ιταλία γύρω στο 1000 Ακολουθεί ένας κατάλογος των ηγεμόνων του Πριγκιπάτου του Σαλέρνο.
Όταν ο Σίκαρντ πρίγκιπας του Μπενεβέντο δολοφονήθηκε από τον Ράντελχις το 839, οι κάτοικοι του Σαλέρνο ανακήρυξαν αμέσως πρίγκιπα τον αδελφό του Σίκονουλφ. Ο πόλεμος μαινόταν μεταξύ του Ράντελχις και του Σίκονουλφ, μέχρι που ο Λουδοβίκος Β΄ της Λομβαρδίας αυτοκράτορας των Φράγκων κατέβηκε και επέβαλε ειρήνη το 851, επιβεβαιώνοντας τον Σίκονουλφ ως πρίγκιπα του Σαλέρνο. Η χρονολόγηση είναι πολύ συγκεχυμένη, από τότε μέχρι τη δολοφονία του Αδεμάρος, όταν μία νέα δυναστεία πήρε το θρόνο.
Το Σαλέρνο πολιορκήθηκε από τους Νορμανδούς του Ροβέρτου Γυισκάρδου και του Ριχάρδου Α΄ πρίγκιπα της Κάπουα μέχρι που έπεσε στις 13 Δεκεμβρίου 1076. Ο πρίγκιπας Γισούλφος Β΄ παραδόθηκε τον επόμενο χρόνο και το πριγκιπάτο, το τελευταίο Λομβαρδικό κράτος στην Ιταλία, έπεσε. Το Σαλέρνο έγινε η πρωτεύουσα του Γυισκάρδου δούκα της Απουλίας, της Καλαβρίας και της Σικελίας.
Ο "πρίγκιπας του Σαλέρνο" ήταν επίσης ένας τίτλος, που δημιουργήθηκε από τον Κάρολο Α΄ της Σικελίας(-Νάπολης) (βασ. 1266-1285) για τον γιο του, αργότερα Κάρολο Β΄ της Νάπολης. Χρησιμοποιήθηκε τακτικά για τους κληρονόμους των βασιλέων πρώτα της Νάπολης και αργότερα των Δύο Σικελιών. Τον 14ο αιώ., το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας του Σαλέρνο έγινε έδαφος των πριγκίπων του Σανσεβερίνο.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Σαλέρνο
Γκόρνιε Γκνόινιτσε (Μόσταρ)
Το Γκόρνιε Γκνόινιτσε (κυριλλικά: Горње Гнојнице) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μόσταρ, εντός του Καντονιού της Ερζεγοβίνης-Νέρετβα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 109 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ
Οθωμανικό Πραξικόπημα του 1913
Το Οθωμανικό πραξικόπημα της 9/23 Ιανουαρίου 1913, γνωστό και ως Επιδρομή στην Υψηλή Πύλη (Τουρκικό: Bâb-ı Âlı Baskını), ήταν πραξικόπημα που πραγματοποιήθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από μέλη του Κομιτάτου της Ένωσης και της Προόδου, δηλ. της πολιτικής οργάνωσης του εθνικιστικού κινήματος των Νεότουρκων. Το κίνημα ήταν μια αντίδραση των Νεότουρκων, που είχαν παραμεριστεί από την συντηρητική παράταξη, κατόπιν των διαδοχικών ηττών που υπέστη η Οθωμανική Αυτοκρατορία στον Α' Βαλκανικό Πόλεμο.
Κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος, ο Υπουργός Ναυτικών Ναζίμ Πασάς, ο οποίος επιχείρησε να αντιταχθεί στους κινηματίες που εισέβαλαν στο κυβερνητικό μέγαρο, δολοφονήθηκε και ο Μεγάλος Βεζίρης Κιαμίλ Πασάς, αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Μετά το πραξικόπημα, η κυβέρνηση έπεσε στα χέρια της Επιτροπής της Ένωσης και της Προόδου, τώρα υπό την ηγεσία της τριανδρίας Εμβέρ Πασάς-Ταλαάτ Πασάς-Τζεμάλ Πασάς, γνωστών ως οι "Τρεις Πασάδες", που το 1914 θα οδηγούσαν την Αυτοκρατορία στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό της Γερμανίας, ενώ στη θέση του πρωθυπουργού διορίσθηκε την επόμενη κιόλας μέρα από το πραξικόπημα (10 Ιανουαρίου 1913) ο Σεβκέτ Πασάς (1856 - 29 Μαΐου 1913), παλαιότερα επικεφαλής του Τουρκικού Γ' Σ.Σ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πραξικοπήματα Κατηγορία:Πολιτική της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Βραβείο Saturn Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων
Το Βραβείο Saturn Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων, είναι ένα βραβείο που δίνεται στην καλύτερη ταινία της κατηγορίας, κινουμένων σχεδίων και παρουσιάζεται από την Ακαδημία Ταινιών Επιστημονικής Φαντασίας, Φαντασίας και Τρόμου. Παρουσιάστηκαν το 1978, μετά το 1982 και από το 2002 και έπειτα.
Νικητές και υποψήφιες
Με έντονα γράμματα είναι οι νικητές.
Κατηγορία:Κινηματογραφικά βραβεία στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Βραβεία Saturn
Κυβέρνηση Αθανασίου Ευταξία 1926
Η Κυβέρνηση Αθανασίου Ευταξία 1926 (Ιούλιος - Αύγουστος 1926) διορίστηκε από το δικτάτορα Θεόδωρο Πάγκαλο, όταν αποφάσισε να εγκαταλείψει τη θέση του πρωθυπουργού.
Με την τοποθέτηση του αντιβενιζελικού Ευταξία, αλλά και των υπολοίπων αντιβενιζελικών υπουργών (εκτός του στρατηγού Τσερούλη και του Παναγιώτη Αραβαντινού, που ήταν βενιζελικοί), ο Πάγκαλος πραγματοποίησε το άνοιγμα και προς την άλλη πλευρά, απόφαση που οδήγησε στην πτώση του. Οι μέχρι το σχηματισμό της κυβέρνησης Ευταξία αφοσιωμένοι στον Πάγκαλο παράγοντες άρχισαν να σχεδιάζουν την ανατροπή της κυβέρνησης. Στασιαστικές εκδηλώσεις σημειώθηκαν στην Κρήτη και στην Κόρινθο, ενώ οι φρουρές της Χαλκίδας και της Λάρισας σχεδίαζαν να ξεσηκωθούν. Τελικά, ο Γεώργιος Κονδύλης οργάνωσε τη στρατιωτική επέμβαση που όλοι περίμεναν, και ανέτρεψε το Θεόδωρο Πάγκαλο και την κυβέρνησή του.
Παραπομπές
Κατηγορία:1926 1926 1926
Στάσυς Γκιρένας
Ο Στάσυς Γκιρένας (Stasys Girėnas, γεννημένος ως Στάσυς Γκίρσκις [Stasys Girskis]), γνωστός ως '''Στάνλεϊ Τ. Γκιρένας''' (Stanley T. Girenas) στις ΗΠΑ (4 Οκτωβρίου 1893, Βυτογκάλα, Κυβερνείο Κόβνο - 17 Ιουλίου 1933, κοντά στο Σόλντιν, Γερμανία), ήταν Λιθουανός-Αμερικανός πιλότος, ο οποίος πέθανε το 1933 κατά τη διάρκεια μιας απευθείας πτήσης από τη Νέα Υόρκη προς την πόλη Κάουνας της Λιθουανίας.
Βιογραφία
Ο Γκιρένας γεννήθηκε στη Βιτογκάλα (Vytogala), στην περιφέρεια Σίσαλε (Šilalė) της Λιθουανίας, τότε τμήμα του Κυβερνείου Κόβνο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Οι γονείς του (Juozas και Marcelė Girskis) είχαν 16 παιδιά από τα οποία επέζησαν μόνο τα τέσσερα. Τα υπόλοιπα αδέλφια του πέθαναν από παιδικές ασθένειες. Το 1910, όταν ήταν 17 ετών και αφού στο μεταξύ είχαν πεθάνει οι γονείς του, μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες και εγκαταστάθηκε στο Σικάγο. Ως νεαρός εργάστηκε σε τυπογραφείο. Το 1917, με την είσοδο των ΗΠΑ στον Α 'Παγκόσμιο Πόλεμο, στρατολογήθηκε στον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου εκπαιδεύτηκε ως μηχανικός. Το 1919, αφού απολύθηκε με τιμή, εργάστηκε ως οδηγός ταξί, και ταυτόχρονα έμαθε να πετάει. Απέκτησε ένα αεροπλάνο το 1925. Παρά τον τραυματισμό του σε αεροπορικό δυστύχημα, συνέχισε να πετά και εργάζεται στην πολιτική αεροπορία. Το 1931 κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Αεροπορικό Φεστιβάλ του Σικάγου για την καλύτερη προσγείωση ενός αεροπλάνου με τον κινητήρα του σβησμένο.
Θάνατος
Στις 15 Ιουλίου 1933, μαζί με τον Στέπονας Ντάριους, προσπάθησε μια απευθείας πτήση από τη Νέα Υόρκη, προς Κάουνας, Λιθουανία - συνολικά 7,186 km, σε ένα αεροπλάνο Bellanca CH-300 Pacemaker με την ονομασία Lituanica. Μετά την επιτυχή διέλευση του Ατλαντικού Ωκεανού σε 37 ώρες και 11 λεπτά, το αεροπλάνο τους έπεσε στις 17 Ιουλίου, ώρα 0:36 π.μ. (ώρα Βερολίνου) στο χωριό Κούνταμ (Kuhdamm), κοντά στο Σόλντιν (Soldin) της Γερμανίας (τώρα Πστσέλνικ, Πολωνία). Οι δύσκολες καιρικές συνθήκες σε συνδυασμό με ελαττώματα του κινητήρα ήταν τα ευρήματα της επίσημης έρευνας. Και οι δύο αεροπόροι σκοτώθηκαν στο ατύχημα. Είχαν καλύψει μια απόσταση 6.412 χιλιομέτρων (3.984 μιλίων) χωρίς προσγείωση, μόνο 650 χιλιόμετρα (400 μίλα) πριν από τον τελικό προορισμό τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιθουανοί πιλότοι Κατηγορία:Αμερικανοί πιλότοι Κατηγορία:Αμερικανοί λιθουανικής καταγωγής
Φράγκος Κατελάνος
Ο Φράγκος Κατελάνος θεωρείται κορυφαίος εκπρόσωπος της μεταβυζαντινής σχολής της Βορειοδυτικής Ελλάδας στην περίοδο 1560-68. Πλην του τόπου καταγωγής του δεν υπάρχουν πληροφορίες για τον βίο του. Διακόσμησε το παρεκκλήσιο του αγίου Νικολάου στη μονή Μεγίστης Λαύρας. Η ιδιότυπη τέχνη του αναγνωρίζεται κυρίως βάσει εικονογραφικών και τεχνοτροπικών συγγενειών με το μοναδικό υπογεγραμμένο έργο του.
Οι μορφές στις συνθέσεις του Κατελάνου δεν χαρακτηρίζονται από την ηρεμία και την εγκράτεια των συγχρόνων του εικονογράφων της κρητικής σχολής αγιογραφίας. Χρησιμοποιούσε έντονα χρώματα, όπως το κόκκινο της φωτιάς, το μπλε, το κίτρινο και το βιολετί και θεωρείται ότι η ζωγραφική του έχει τις ρίζες της στην Παλαιολόγεια τέχνη, με στοιχεία ιταλικής επιρροής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί αγιογράφοι Κατηγορία:Βυζαντινή αρχαιολογία
Take It Easy
To Take It Easy είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού rock συγκροτήματος Eagles, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο Eagles, του 1972. Το τραγούδι γράφτηκε από τους Τζάκσον Μπράουν και Γκλεν Φρέι. Το κομμάτι κυκλοφόρησε και ως single, το οποίο ήταν το πρώτο του σχήματος. Το single έφτασε στο νούμερο 12 των αμερικανικών charts Billboard Hot 100. Επίσης, είναι το εναρκτήριο τραγούδι του ντεμπούτο άλμπουμ του σχήματος και από την αρχική του κυκλοφορία, παραμένει ένα από τα δημοφιλέστερα κομμάτια των Eagles. Το κομμάτι εισήχθη και στο Rock and Roll Hall of Fame.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1972 Κατηγορία:Τραγούδια των Eagles Κατηγορία:Singles του 1972 Κατηγορία:Singles του 1973 Κατηγορία:Singles του 1993 Κατηγορία:Singles (ντεμπούτο)
Χάιδω Αλεξούλη
Η Χάιδω Αλεξούλη (Λάρισα 29 Μαρτίου 1991) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του στίβου με ειδίκευση στο άλμα εις μήκος. Διαγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016. Ο πατέρας της Γιάννης Αλεξούλης είναι πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε με την ΑΕΛ και τον ΠΑΟΚ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του στίβου Κατηγορία:Άλτες του μήκους
Τζέιμι Όλιβερ
Ο Τζέιμι Όλιβερ (James Trevor "Jamie" Oliver, MBE) είναι βρετανός σεφ, εστιάτορας και τηλεοπτική προσωπικότητα.
Γεννήθηκε στις 27 Μαΐου 1975 στο Clavering του Ηνωμένου Βασιλείου. Είναι κυρίως γνωστός για την τυπική αγγλική μαγειρική του στα εστιατόρια του και στις τηλεοπτικές εκπομπές που παρουσιάζει. Έχει σπουδάσει μαγειρική στο Λονδίνο και στην συνέχεια πήρε την μαγειρική διαπίστευση του ως ζαχαροπλάστης στο εστιατόριο του Antonio Carluccio. Έπειτα εργάστηκε ως βοηθός σεφ στο River Cafe όπου και εντοπίστηκε από το BBC και το 1999 έκανε το ντεμπούτο του στο τηλεοπτικό σόου The Naked Chef. Ακολούθησε το πρώτο του βιβλίο το οποίο έγινε Νο.1 σε πωλήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μέτα από σειρά εκπομπών του Naked Chef ο Jamie Oliver έκλεισε συμφωνίες με πολλές εταιρίες και ενίσχυσε την τηλεοπτική του παρουσία συμπεριλαμβανομένου ενός ντοκιμαντέρ με τον τίτλο Jamie's Kitchen, που του χάρισε μια πρόσκληση από τον τότε Βρετανό Πρωθυπουργό. Τον Ιούνιο του 2003 ο Όλιβερ έγινε Μέλος της Τάξης της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και το 2005 ξεκίνησε μια καμπάνια με τίτλο Feed Me Better με στόχο να κινητοποιήσει τα παιδιά στην Βρετανία να τρώνε υγιεινά και να αποφεύγουν το "junk food". Η καμπάνια αυτή τελικά υποστηρίχθηκε από την Βρετανική κυβέρνηση.
Εκλογές στην Αιθιοπία
Προεδρική εκλογή
Για πρώτη φορά εξελέγη πρόεδρος το 1987. Ακολούθησαν εκλογές προέδρου το 1995, 2001, 2007 και το 2013.
Γκόρνι Γιασένιανι
Το Γκόρνι Γιασένιανι (κυριλλικά: Горњи Јасењани) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μόσταρ, εντός του Καντονιού της Ερζεγοβίνης-Νέρετβα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε πληθυσμό μικρότερο ή ίσο των 10 κατοίκων.
Εκλογές στην Αιθιοπία
2013
Ο Μουλάτου Τεσόμε εξελέγη ομόφωνα πρόεδρος από το Κοινοβούλιο στις 7 Οκτωβρίου 2013 με τον μοναδικό βουλευτή της Αντιπολίτευσης Γκίρμα Σεϊφού από το κόμμα Ενότητα για Δημοκρατία και Δικαιοσύνη, να καλωσορίζει την εκλογή του.
Γκόρνι Γιασένιανι
Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται επί της αριστερής όχθης του ποταμού Νέρετβα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ
Εκλογές στην Αιθιοπία
2007
Στην προεδρική εκλογή που έλαβε χώρα στις 9 Οκτωβρίου 2007, το κοινοβούλιο επανεξέλεξε πρόεδρο τον Γκίρμα Ουόλντε-Γκιόργκις, για δεύτερη θητεία 6 ετών. Στην αρχή εξελέγη από την άνω βουλή, τον Οίκο της Ομοσπονδίας, προτού εκλεγεί και με τις ψήφους της κάτω βουλής, που είναι ο Οίκος των Αντιπροσώπων του Λαού, με 430 ψήφους υπέρ, 88 κατά και 11 παρόντες.
1957
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη χώρα το 1957 για την εκλογή 210 μελών της Αίθουσας των Αντιπροσώπων (Κάτω Βουλής). Τα μέλη της Άνω βουλής διορίζονταν από τον αυτοκράτορα. Οι εκλογές έγιναν με το νέο σύνταγμα του 1955, το οποίο τέθηκε σε ισχύ από τον αυτοκράτορα Χαϊλέ Σελασιέ και ήταν οι πρώτες στην ιστορία της αρχαίας χώρας.
1961
Οι επόμενες γενικές εκλογές διεξήχθησαν το 1961, με τα πολιτικά κόμματα να είναι απαγορευμένα. Ως αποτέλεσμα, όλοι οι υποψήφιοι ήταν ανεξάρτητοι. Ο αριθμός των εδρών αυξήθηκε από 210 σε 250.
1965 και 1969
Στις εκλογές για την ανάδειξη των μελών της Κάτω Βουλής που έγιναν το 1965 και το 1969 εξελέγησαν μόνο ανεξάρτητοι, καθώς ήταν ξανά απαγορευμένα τα πολιτικά κόμματα. Ο Ακλίλου Χάμπτε-Ουόλντ παρέμεινε στην πρωθυπουργία μετά τις εκλογές. Στις εκλογές του 1969 ο αριθμός των εγγεγραμμένων ανέβηκε στα 5,2 εκατομμύρια, ενώ οι ψηφίσαντες ήταν 3,4 εκατ. Ο αριθμός των υποψηφίων επίσης αυξήθηκε και έφτασαν τους 1.500.
1973
Στις 23 Ιουνίου και 7 Ιουλίου 1973 εξελέγησαν τα 250 μέλη της Αίθουσας των Αντιπροσώπων, με τα 125 μέλη της Γερουσίας να διορίζονται από τον Αυτοκράτορα. Ήταν οι τελευταίες εκλογές που διεξήχθησαν με αυτοκράτορα στην εξουσία. Οι εκλογές προκηρύχθηκαν μετά τη διάλυση του κοινοβουλίου που είχε εκλεγεί το 1969.Στις εκλογές πήραν μέρος μόνο ανεξάρτητοι και ψήφισαν όσοι ήταν ηλικίας 21 ετών και πάνω, με τους εγγεγραμμένους ψηφοφόρους να ανέρχονται στα 7,3 εκατομμύρια άτομα. Περί τα 4.234.000 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι προσήλθαν στις κάλπες. Το υψηλότερο ποσοστό συμμετοχής (γύρω στο 66%) καταγράφηκε μεταξύ της νεολαίας ηλικίας 25-35 ετών. 1.500 υποψήφιοι έλαβαν μέρος. Μετά τις εκλογές έγινε πρωθυπουργός ο Εντελκάτσιου Μάκονεν. Οι βουλευτές εξελέγησαν για θητεία 4 ετών, η οποία διακόπηκε από την ανατροπή της μοναρχίας το 1974.
1987
Οι πρώτες γενικές εκλογές μετά την ανατροπή της μοναρχίας στην Αιθιοπία διεξήχθησαν στις 14 Ιουνίου 1987. Ήταν επίσης οι πρώτες εκλογές με το νέο σύνταγμα του 1987, με το οποίο το πολίτευμα της χώρας έγινε Λαοκρατική Δημοκρατία (PDRE). Με το νέο σύνταγμα θεσπίστηκε το κοινοβούλιο, με την ονομασία Shengo, ως ανώτατο όργανο του κράτους. Τις 835 έδρες διεκδίκησαν 2.500 υποψήφιοι, από τους οποίους οι περισσότεροι προεπιλέχθηκαν από το κυβερνών μαρξιστικό-λενινιστικό Κόμμα των Εργατών της Αιθιοπίας. Η συμμετοχή σύμφωνα με πληροφορίες ήταν 90,5%.
1994
Στις 5 Ιουνίου 1994 έγιναν εκλογές για Συντακτική Συνέλευση, με σκοπό τον σχεδιασμό ενός νέου συντάγματος. Ήταν οι πρώτες εκλογές μετά την ανατροπή του δικτάτορα Μενγκίστου Χαϊλέ Μαριάμ το 1991 και οι πρώτες πολυκομματικές. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το Επαναστατικό Δημοκρατικό Μέτωπο του Λαού της Αιθιοπίας και οι σύμμαχοί του κέρδισαν 463 επί συνόλου 544 εδρών. Η συμμετοχή διαμορφώθηκε στο 87,5%. Το νέο σύνταγμα ολοκληρώθηκε το Δεκέμβριο του 1994 και τέθηκε σε ισχύ τον Αύγουστο του 1995.
1995
Εκλογές για το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων του Λαού έγιναν στις 7 και στις 18 Μαΐου 1995, ενώ στις επαρχίες Αφάρ, Σομαλίας και Χαράρι καθυστέρησαν ως τις 28 Ιουνίου. Παρότι ήταν οι πρώτες πολυκομματικές βουλευτικές εκλογές στην Αιθιοπία, τα πιο πολλά κόμματα δεν πήραν μέρος. Το EPRDF και οι σύμμαχοί του κέρδισαν τις 471 από τις συνολικά 547 έδρες στο συμβούλιο, με τα υπόλοιπα κόμματα και τους ανεξάρτητους να κερδίζουν τις υπόλοιπες 75 έδρες.
2000
Οι επόμενες εκλογές έγιναν στις 14 Μαΐου και στις 31 Αυγούστου 2000 για βουλή και για τα περιφερειακά συμβούλια. Συνολικά 17 κόμματα πήραν μέρος, παρότι δεν έλαβαν μέρος και αρκετά άλλα κόμματα. Οι εκλογές διεξήχθησαν σύμφωνα με τους παρατηρητές με παρατυπίες, ενώ πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι που υποστήριξαν την αντιπολίτευση, απολύθηκαν. Στον πρώτο γύρο οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι ήταν 20.252.000, από τους οποίους το 90% προσήλθαν στις κάλπες. Το EPRDF κέρδισε 481 από τις συνολικά 547 έδρες στις εθνικές εκλογές. Στον δεύτερο γύρο ψήφισε το 75% από τα 1,15 εκατομμύρια εγγεγραμμένους ψηφοφόρους. Τα αποτελέσματα έδωσαν 19 έδρες στο κόμμα SPDP, με τις υπόλοιπες 4 να πηγαίνουν σε ανεξάρτητους υποψηφίους.
2005
Στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 15 Μαΐου 2005 αναδείχθηκαν τα μέλη τόσο της Βουλής των Αντιπροσώπων του Λαού όσο και των 4 περιφερειακών συμβουλίων. Έπειτα από πιέσεις της διεθνούς κοινότητας, ο πρωθυπουργός Μέλας Ζενάουι υποσχέθηκε ότι οι εκλογές εκείνες θα ήταν η απόδειξη ότι θα ερχόταν περισσότερη δημοκρατία στην πολυεθνική Αιθιοπία. Το 90% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων προσήλθε στις κάλπες. Οι παρατηρητές της ΕΕ επισήμαναν τις σημαντικά διευρυμένες ελευθερίες κατά την προεκλογική εκστρατεία. Ωστόσο, η αντιπολίτευση κατήγγειλε παρατυπίες και έκανε λόγο για συλλήψεις πολλών από τα μέλη τους. Τα τελικά αποτελέσματα, μετά τη διεξαγωγή (31 Αυγούστου) και του δεύτερου γύρου στην επαρχία Σομαλίας (δεν πήρε μέρος η αντιπολίτευση) ανακοινώθηκαν στις 5 Σεπτεμβρίου. Το EPRDF διατήρησε τον έλεγχο της κυβέρνησης με 327 έδρες ή 59% των ψήφων. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης κέρδισαν 174 έδρες ή 32%. Τον Οκτώβριο του 2006 το πόρισμα της δημόσιας έρευνας για τις ταραχές σχετικά με τις εκλογές δημοσιοποιήθηκε στο Associated Press (AP) και ανέφερε ότι 199 άνθρωποι (193 πολίτες και 6 αστυνομικοί) σκοτώθηκαν και 763 τραυματίστηκαν, ένας αριθμός κατά πολύ μεγαλύτερος από τα κυβερνητικά στοιχεία, που έκαναν λόγο για 61 νεκρούς πολίτες και 7 αστυνομικούς. Τα μέλη της επιτροπής που διενήργησαν την έρευνα μίλησαν για "σφαγή" και κατήγγειλαν μεταξύ άλλων την παρενόχλησή τους και τις απειλές που δέχτηκαν τα ίδια από την κυβέρνηση. Το πόρισμα της ΕΕ ανέφερε ότι υπήρξαν παρενοχλήσεις κατά τις εκλογές.
2010
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 23 Μαΐου 2010. Συνολικά 4.525 υποψήφιοι κατήλθαν για τις εκλογές, συμπεριλαμβανομένων και των 546 εδρών στη Βουλή των Αντιπροσώπων: από αυτούς οι 1.349 ήταν μέλη του κυβερνώντος κόμματος EPRDF, ενώ οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι ήταν 4. Το κυβερνών κόμμα του Μέλες Ζενάουι κέρδισε τις εκλογές με 499 έδρες. Το EPRDF έλαβε 499 έδρες, τα κόμματα που ήταν προσκείμενα στην κυβέρνηση 35 έδρες και τα κόμματα της αντιπολίτευσης έλαβαν 2 έδρες. Οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι ήταν 29.170.867. Το κυβερνών EPRDF κέρδισε όλες εκτός από μία από τις 1.904 έδρες για τα περιφερειακά συμβούλια στις ταυτόχρονες περιφερειακές εκλογές. Στις 20 Ιουλίου απορρίφθηκε και η τελευταία ένσταση της αντιπολίτευσης, που είχε προσβάλει τα αποτελέσματα στο δικαστήριο. Από την πλευρά τους, οι διεθνείς παρατηρητές έκαναν λόγο (Διεθνής Αμνηστία) για εκλογές που χαρακτηρίστηκαν από παραβιάσεις στην ελευθερία της έκφρασης και των κινήσεων της αντιπολίτευσης, όπως επίσης και την έλλειψη κάλυψης από τα ΜΜΕ. Δεν επιτράπηκε στον επικεφαλής των παρατηρητών της ΕΕ να έρθει στη χώρα.
Δημοψηφίσματα
Το μοναδικό ως σήμερα δημοψήφισμα στην ιστορία της χώρας έλαβε χώρα το 1987.
1987
Την 1η Φεβρουαρίου 1987 σε δημοψήφισμα εγκρίθηκε με 81% υπέρ και με συμμετοχή 96,3% ένα νέο σύνταγμα. Με το νέο σύνταγμα, η Αιθιοπία έγινε μονοκομματικό κράτος και μοναδικό νόμιμο κόμμα ήταν το Κόμμα των Εργατών της Αιθιοπίας. Το νέο σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ στις 12 Σεπτεμβρίου.
Παραπομπές
*
Κατάλογος γλωσσών της Eurovision
Ακολουθεί λίστα των γλωσσών που χρησιμοποιούνται στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision από την ίδρυσή της το 1956, συμπεριλαμβανομένων των τραγουδιών (όπως) που διεξάγονται στους τελικούς και, από το 2004, των ημιτελικών.
Οι κανόνες σχετικά με τη γλώσσα των καταχωρήσεων τροποποιήθηκαν αρκετές φορές. Στο παρελθόν, οι διοργανωτές του Διαγωνισμού ορισμένες φορές ανάγκασαν τις χώρες να τραγουδούν μόνο στις δικές τους γλώσσες, αλλά από το 1999 κανένας τέτοιος περιορισμός δεν υπήρχε.
Αλλαγή νόμων
Από το 1956 έως το 1965, δεν υπήρχε κανένας κανόνας που να περιορίζει τη γλώσσα (ή γλώσσες) στην οποία θα μπορούσαν να τραγουδηθούν τα τραγούδια. Για παράδειγμα, στο διαγωνισμό του 1965, ο Ingvar Wixell της Σουηδίας τραγουδούσε το τραγούδι του στα αγγλικά.
Από το 1966 έως το 1973, επιβλήθηκε κανόνας ότι ένα τραγούδι πρέπει να εκτελείται σε μία από τις επίσημες γλώσσες της χώρας που συμμετέχει. Από το 1973 έως το 1976, οι συμμετέχοντες είχαν τη δυνατότητα να εισάγουν τραγούδια σε οποιαδήποτε γλώσσα. Πολλοί νικητές επωφελήθηκαν από αυτό, με τραγούδια στα αγγλικά από χώρες όπου μιλούν άλλες γλώσσες, συμπεριλαμβανομένου του τραγουδιού της ABBA το 1974.
Το 1977, η Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοτηλεοπτικών Οργανώσεων (EBU), οι διοργανωτές του Διαγωνισμού, επανέφερε τον περιορισμό της εθνικής γλώσσας. Ωστόσο, η Γερμανία και το Βέλγιο έλαβαν ειδική άδεια για τη χρήση των αγγλικών, καθώς οι εθνικές διαδικασίες επιλογής τραγουδιών ήταν ήδη πολύ προχωρημένες για να αλλάξουν. Κατά τη διάρκεια του κανόνα της γλώσσας, οι μόνες χώρες στις οποίες επιτρέπεται να τραγουδούν στα αγγλικά ήταν η Ιρλανδία, η Μάλτα και το Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς η αγγλική γλώσσα είναι επίσημη στις χώρες αυτές. Ο περιορισμός επιβλήθηκε από το 1977 έως το 1998.
Από το 1999 και μετά, επιτράπηκε και πάλι η ελεύθερη επιλογή της γλώσσας. Από τότε, πολλές χώρες έχουν επιλέξει τραγούδια που έχουν μικτές γλώσσες, συχνά αγγλικά και την εθνική τους γλώσσα. Πριν από αυτό, τραγούδια όπως το "Do not Ever Cry" της Κροατίας (1993), το "One Step" της Αυστρίας και το "Goodbye" (1997) της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης είχαν τίτλο και μια γραμμή του τραγουδιού σε μη-μητρική γλώσσα. Το 1994, η Πολωνία προκάλεσε σκάνδαλο όταν η Edyta Górniak έσπασε τους κανόνες τραγουδώντας το τραγούδι της στα αγγλικά κατά τη διάρκεια της πρόβας των ρούχων (dress rehearsal) (η οποία εμφανίζεται στις επιτροπές που επέλεξαν τον νικητή). Μόνο έξι χώρες ζήτησαν να αποκλειστεί η Πολωνία, αν και οι κανόνες απαιτούσαν από 13 χώρες να υποβάλουν καταγγελία πριν από την κατάργηση της Πολωνίας από τον ανταγωνισμό, η προτεινόμενη απομάκρυνση δεν συνέβη.
Από το 2000, μερικά τραγούδια έχουν χρησιμοποιήσει τεχνητές ή ανύπαρκτες γλώσσες: οι εγγραφές του Βελγίου το 2003 ("Sanomi") και το 2008 ("O Julissi") ήταν εξ ολοκλήρου σε φανταστικές γλώσσες. Το 2006 η ολλανδική καταχώρηση, "Amambanda", τραγουδήθηκε εν μέρει στα αγγλικά και εν μέρει σε μια τεχνητή γλώσσα.
Η καταχώρηση που χρησιμοποίησε τις περισσότερες γλώσσες ήταν "It's Just a Game", που τραγούδησαν οι Bendik Singers για τη Νορβηγία το 1973. Εκδόθηκε στα αγγλικά και τα γαλλικά, με μερικούς στίχους στα ισπανικά, τα ιταλικά, τα ολλανδικά, τα γερμανικά, τα ιρλανδικά,, Εβραϊκά, Φινλανδικά, Σουηδικά και Νορβηγικά. Το 2012 η είσοδος της Βουλγαρίας, "Love Unlimited", είχε στίχους στα βουλγαρικά, με φράσεις στα Τουρκικά, Ελληνικά, Ισπανικά, Σερβο-Κροατικά, Γαλλικά, Ρομά, Ιταλικά, Αζερμπαϊτζάν, Αραβικά και Αγγλικά. 1969 Η γιουγκοσλαβική είσοδος "Pozdrav svijetu" τραγουδήθηκε κυρίως στην κροατική, αλλά είχε φράσεις στα ισπανικά, γερμανικά, γαλλικά, αγγλικά, ολλανδικά, ιταλικά, ρωσικά και φινλανδικά.
Από το 2017, μόνο δύο χώρες δεν έχουν εισέλθει ποτέ σε ένα τραγούδι σε μία ή περισσότερες από τις εθνικές τους γλώσσες: το Αζερμπαϊτζάν δεν χρησιμοποίησε το Αζερμπαϊτζάν από το ντεμπούτο του το 2008 (οδηγώντας τη Βουλγαρία ως την πρώτη χώρα που εισήγαγε τραγούδι με στίχους Αζερμπαϊτζάν) Δεν έχει χρησιμοποιήσει τη Monégasque, την παραδοσιακή εθνική της γλώσσα.
Από την άλλη πλευρά, από το 2016, υπάρχουν μόνο δέκα χώρες των οποίων εκπρόσωποι έχουν εκτελεί όλα τα τραγούδια τους τουλάχιστον εν μέρει σε επίσημη, περιφερειακή ή εθνική γλώσσα: Ανδόρα, Γαλλία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Μονακό, Μαρόκο και Πορτογαλία. Επιπλέον, οι πρώην χώρες Σερβία και Μαυροβούνιο, η Γιουγκοσλαβία και οι σημερινές χώρες Αυστραλία, Ιρλανδία, Μάλτα και Ηνωμένο Βασίλειο, έχουν εκπροσωπηθεί από τραγούδια σε μια επίσημη γλώσσα.
Κριτική
Ο γάλλος νομοθέτης François-Michel Gonnot επέκρινε τη γαλλική τηλεόραση και ξεκίνησε επίσημη καταγγελία στο γαλλικό κοινοβούλιο, καθώς το τραγούδι που εκπροσώπησε τη Γαλλία το 2008, "Divine", τραγούδησε στα αγγλικά. Ένα παρόμοιο περιστατικό συνέβη και πάλι το 2014, όταν ο Ισπανός καλλιτέχνης Ruth Lorenzo επικρίθηκε από την Royal Spanish Academy μετά την ισπανική εθνική επιλογή για να τραγουδήσει την είσοδό της, Dancing in the Rain, με μερικούς στίχους στα αγγλικά.
Οι γλώσσες και η πρώτη τους εμφάνιση
Οι γλώσσες καταμετρώνται πλήρως παρακάτω όταν χρησιμοποιούνται τουλάχιστον σε έναν ολόκληρο στίχο ή ένα ρεφρέν ενός τραγουδιού. Σημειώνονται επίσης οι πρώτες σύντομες χρήσεις μιας γλώσσας.
Source: The Diggiloo Thrush
Νικητές ανά γλώσσα
Μεταξύ 1966 και 1972, και ξανά μεταξύ 1977 και 1998, οι χώρες επιτρεπόταν να ερμηνεύουν μόνο σε επίσημη, εθνική ή περιφερειακή γλώσσα της χώρας τους. Από την τελευταία φορά που άρθηκαν οι γλωσσικοί περιορισμοί το 1999, μόνο τέσσερα τραγούδια εκτός των αγγλικών κέρδισαν: το "Molitva" της Σερβίας το 2007 (σερβικά), το "Amar pelos dois" της Πορτογαλίας το 2017 (πορτογαλικά), το "Zitti e buoni" της Ιταλίας το 2021 (ιταλικά) και το "Stefania" της Ουκρανίας το 2022 (ουκρανικά). Επίσης, οι νικητήριες συμμετοχές της Ουκρανίας το 2004 και το 2016 συνδύασαν στίχους στα αγγλικά με ουκρανικά και ταταρικά της Κριμαίας, αντίστοιχα.
Το 2017, το "Amar pelos dois" έγινε το πρώτο τραγούδι πορτογαλικής γλώσσας που κέρδισε τον διαγωνισμό, ο πρώτος νικητής από το 2007 που και οι δύο είναι σε μια γλώσσα που δεν είχε βγάλει ποτέ νικητήριο τραγούδι και ήταν εξ ολοκλήρου σε άλλη γλώσσα εκτός από τα αγγλικά. Μεταξύ όλων των συμμετοχών που κέρδισαν τη Eurovision, μόνο αυτές της Ουκρανίας παρουσιάστηκαν σε περισσότερες από μία γλώσσες.
Το 2021 ήταν η πρώτη χρονιά από το 1995 και η πρώτη από την τελευταία άρση των γλωσσικών περιορισμών το 1999, που τα τρία κορυφαία τραγούδια τραγουδήθηκαν όλα σε μια μη αγγλική γλώσσα: ιταλικά (πρώτη) και γαλλικά (δεύτερη και τρίτη).
Συμμετοχές σε τεχνητή/φανταστική γλώσσα
Τρεις φορές στην ιστορία του διαγωνισμού, τραγούδια έχουν τραγουδηθεί σε τεχνητές γλώσσες.
Συμμετοχές σε νοηματική γλώσσα
Κάποιες συμμετοχές έχουν συμπεριλάβει τη νοηματική γλώσσα επί σκηνής.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Eurovision
Σαρλ Φρεντερίκ Πετί
Ο Σαρλ Φρεντερίκ Πετίτ (6 Μαΐου 1857 - 19 Φεβρουαρίου 1947) ήταν Γάλλος τοξοβόλος. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς του Παρισιού, το 1900, εκεί όπου κέρδισε 2 χάλκινα μετάλλια στην τοξοβολία: στη χρυσή χορδή στόχου 33 μέτρων και στην αλυσίδα στόχου 33 μέτρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές Κατηγορία:Αθλητές της τοξοβολίας Κατηγορία:Τοξοβόλοι στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900