cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιστορία της Ιταλικής Δημοκρατίας
Τρίτη κυβέρνηση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι (2008–2011)
thumb|right|220px|[[Σίλβιο Μπερλουσκόνι, Πρωθυπουργός από το 1994 έως το 1995, από το 2001 έως το 2006 και από το 2008 έως το 2011.]] Ο Μπερλουσκόνι κέρδισε τις τελευταίες πρόωρες εκλογές το 2008, με τον συνασπισμό Λαός της Ελευθερίας (Φόρτσα Ιτάλια και και Εθνική Συμμαχία του Φίνι) έναντι του Βάλτερ Βελτρόνι του Δημοκρατικού Κόμματος. Η προεκλογική εκστρατεία διεξήχθη από τον Μπερλουσκόνι είχε βάση: την εγκληματική ανασφάλεια που έφερε στη χώρα ο νόμος χάρης του 2006, το ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων της Νάπολης (αν και αυτό θα συνεχίσει να στοιχειώνει την κυβέρνηση τα επόμενα χρόνια), την ανάγκη αποφυγής χρεοκοπίας της Alitalia ή την εξαγορά της από την Air France, σχετικά με την ανάγκη περιορισμού της χρήσης υποκλοπών από εισαγγελείς και δικαστές για την αποφυγή δικαστικής δίωξης των πολιτών και τέλος την κατάργηση του φόρου ιδιοκτησίας του τοπικού συμβουλίου.
Μια Συνθήκη Φιλίας υπογράφηκε μεταξύ Ιταλίας και Λιβύης το 2008 στη Βεγγάζη. Η συνθήκη προβλέπει το κλείσιμο των αποικιακών αμφισβητούμενων θεμάτων, μετά από επενδύσεις από την Ιταλία για 5 δις ευρώ σε 20 χρόνια σε υποδομές στη Λιβύη, καθώς και την αμοιβαία δέσμευση να μην ενεργούν με εχθρικό τρόπο (επικρίθηκε ότι δεν συμμορφώνεται νομικά με τις υποχρεώσεις της Ιταλίας στο ΝΑΤΟ). Ο Λίβυος δικτάτορας Μουαμάρ αλ-Καντάφι επισκέφθηκε στη συνέχεια τη Ρώμη τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 2009, πυροδοτώντας διαμάχες για τις πρωτοβουλίες και τις ομιλίες του. Η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι επικρίθηκε για την έλλειψη σταθερότητας απέναντι στο λιβυκό καθεστώς και την έλλειψη αιτημάτων σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Μεταξύ 2009 και 2010, ο Μπερλουσκόνι ενεπλάκη σε ένα σκάνδαλο πορνείας που οδήγησε στο διαζύγιό του με την Βερόνικα Λάριο: αποκαλύφθηκε ότι είχε στενή γνωριμία με 18χρονες κοπέλες και πολλά κορίτσια που είχαν τηλεφωνήματα παρουσίασαν αποδείξεις ότι είχαν κάνει σεξ μαζί του και είχε πλήρωσε για αυτό. Σε μια περίπτωση, ο Μπερλουσκόνι κατηγορήθηκε ότι χρησιμοποίησε την επιρροή του για να επιτύχει την απελευθέρωση μιας 17χρονης Μαροκινής γνωστού του, η οποία συνελήφθη για κλοπή. Ο Μπερλουσκόνι προσποιήθηκε ότι ήταν στενή συγγενής του Αιγύπτιου Προέδρου Χόσνι Μουμπάρακ.
Κυβέρνηση Μόντι (2011–2013)
Στις 12 Νοεμβρίου 2011, ο Μάριο Μόντι προσκλήθηκε από τον Πρόεδρο Τζόρτζιο Ναπολιτάνο να σχηματίσει μια νέα τεχνοκρατική κυβέρνηση μετά την παραίτηση του Μπερλουσκόνι. Η κυβέρνηση του Μόντι αποτελούνταν από μη πολιτικά πρόσωπα, αλλά έλαβε πολύ ευρεία υποστήριξη στο Κοινοβούλιο, τόσο στην κεντροδεξιά όσο και στην κεντροαριστερά, με την Λέγκα του Βορρά να μένει στην αντιπολίτευση. Ο Μόντι προχώρησε στην εφαρμογή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και στη μείωση των κρατικών δαπανών.
Κυβερνήσεις συνασπισμού (2013–2021)
Μετά τις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 24 και 25 Φεβρουαρίου 2013, η κεντροαριστερή συμμαχία "Ιταλία Κοινό Καλό" με επικεφαλής το Δημοκρατικό Κόμμα απέκτησε σαφή πλειοψηφία εδρών στην Βουλή των Αντιπροσώπων, χάρη σε ένα μπόνους πλειοψηφίας που ουσιαστικά τριπλασίασε τον αριθμό των εδρών, ενώ στη λαϊκή ψηφοφορία νίκησε οριακά την κεντροδεξιά συμμαχία του πρώην πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Κοντά πίσω, το νέο αντι-κατεστημένο Κίνημα Πέντε Αστέρων του κωμικού ηθοποιού Μπέπε Γκρίλο έγινε η τρίτη δύναμη, σαφώς μπροστά από τον κεντρώο συνασπισμό του απερχόμενου πρωθυπουργού Μάριο Μόντι. Στη Γερουσία, καμία πολιτική ομάδα ή κόμμα δεν κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία, με αποτέλεσμα ένα μεικτό κοινοβούλιο.
Στις 22 Απριλίου 2013, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Τζόρτζιο Ναπολιτάνο, μετά την επανεκλογή του και τις διαβουλεύσεις με τις πολιτικές δυνάμεις, ανέθεσε στον αναπληρωτή γραμματέα του Δημοκρατικού Κόμματος, Ενρίκο Λέτα, καθήκοντα σχηματισμού κυβέρνησης, επειδή ο Πιερ Λουίτζι Μπερσάνι, ηγέτης του κεντροαριστερού συνασπισμού "Ιταλία Κοινό Καλό", δεν μπορούσε να σχηματίσει κυβέρνηση επειδή δεν είχε πλειοψηφία στη Γερουσία.
thumb|Μετανάστες φτάνουν στη Σικελία, το 2015. Η [[Αραβική Άνοιξη και ο Συριακός Εμφύλιος Πόλεμος προκάλεσαν μια μεταναστευτική κρίση που οδήγησε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους με σκάφη να αναζητούν καταφύγιο στην Ιταλία και σε άλλες μεσογειακές χώρες.]]
Στην ευρωπαϊκή μεταναστευτική κρίση της δεκαετίας του 2010, η Ιταλία ήταν το σημείο εισόδου και ο κορυφαίος προορισμός για τους περισσότερους αιτούντες άσυλο που εισήλθαν στην ΕΕ. Από το 2013 έως το 2018, η χώρα δέχτηκε περισσότερους από 700.000 μετανάστες και πρόσφυγες, κυρίως από την υποσαχάρια Αφρική, γεγονός που προκάλεσε πίεση στα δημόσια ταμεία και άνοδο της υποστήριξης για ακροδεξιά ή ευρωσκεπτικιστικά πολιτικά κόμματα.
Η κυβέρνηση Λέτα διήρκεσε μέχρι τις 22 Φεβρουαρίου 2014, καθώς κατέρρευσε αφού το Δημοκρατικό Κόμμα απέσυρε την υποστήριξή του προς τον Λέτα υπέρ του Ματέο Ρέντσι, του δημάρχου της Φλωρεντίας. Ο Ρέντσι διαδέχθηκε τον Λέτα ως Πρωθυπουργό στην ηγεσία μιας νέας κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού με το Δημοκρατικό Κόμμα, τη Νέα Κεντροδεξιά, την Επιλογή του Πολίτη και μια σειρά από μικρότερα κόμματα. Ηκυβέρνηση Ρέντσι είναι η νεότερη κυβέρνηση της Ιταλίας μέχρι σήμερα, με μέσο όρο ηλικίας τα 47 έτη. Επιπλέον, είναι επίσης η πρώτη στην οποία ο αριθμός των γυναικών υπουργών είναι ίσος με τον αριθμό των ανδρών υπουργών.
Μέσω μιας συμμαχίας με την ευρωσκεπτικιστική Λέγκα του Βορρά του Ματέο Σαλβίνι, το Κίνημα Πέντε Αστέρων πρότεινε στον Πρόεδρο Ματαρέλα το διορισμό του Τζουζέπε Κόντε ως νέου πρωθυπουργού μιας κυβέρνησης συνασπισμού. Μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια, που προκλήθηκε από το βέτο του Προέδρου Ματαρέλα στο διορισμό του Πάολο Σαβόνα ως Υπουργού Οικονομικών, ο Κόντε τελικά σχημάτισε τη νέα κυβέρνηση.
Ωστόσο, τον Αύγουστο του 2019, μετά τις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο του 2019, όπου η Λέγκα του Βορρά ξεπέρασε το Κίνημα των Πέντε Αστέρων, και την αύξηση της έντασης μεταξύ των πολιτικών κομμάτων, η Λέγκα του Βορρά πρότεινε ψήφο δυσπιστίας έναντι του Κόντε, οπότε ο Πρωθυπουργός παραιτήθηκε. Μετά από νέες διαβουλεύσεις, ο Πρόεδρος Ματαρέλα επαναδιόρισε τον Κόντε ως Πρωθυπουργό σε μια κυβέρνηση συνασπισμού μεταξύ του Κινήματος των Πέντε Αστέρων και του Δημοκρατικού Κόμματος, υπό την ηγεσία του νέου γραμματέα Νικόλα Ζινγκαρέτι.
Το 2020, η Ιταλία επλήγη από την πανδημία COVID-19, μαζί με πολλές άλλες χώρες. Η ιταλική κυβέρνηση εφάρμοσε περιοριστικά μέτρα κοινωνικής απόστασης και λοκντάουν με στόχο να επιβραδύνει τη μετάδοση. Τον Ιανουάριο του 2021, μετά από κάποια εβδομάδα έντασης, η κυβέρνηση Κόντε έχασε την υποστήριξη του Italia Viva, του πολιτικού κόμματος του πρώην πρωθυπουργού Ρέντσι, όποτε ο Κόντε, μετά από κάποιες προσπάθειες για να παραμείνει επικεφαλής της κυβέρνησης, έπρεπε να παραιτηθεί.
Κυβέρνηση Ντράγκι (2021–2022)
thumb|right|180px|[[Μάριο Ντράγκι, πρώην Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και Ιταλός πρωθυπουργός κυβέρνησης συνασπισμού από το 2021.]] Ο Πρόεδρος Ματαρέλα, λόγω της σοβαρής φύσης της οικονομικής και πανδημικής κρίσης, διορίζει νέο πρωθυπουργό μιας κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού, τον πρώην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, ο οποίος ηγήθηκε ενός υπουργικού συμβουλίου με την υποστήριξη όλων των πολιτικών κομμάτων στο Κοινοβούλιο, εξαιρουμένου του δεξιού κόμματος Fratelli d'Italia.
Χάρη σε μια μαζική εισροή δόσεων εμβολίων, κατέστη δυνατό να επιταχυνθεί η εκστρατεία εμβολιασμού κατά της πανδημίας COVID-19 (με το 85% του πληθυσμού άνω των 12 ετών να εμβολιάζεται στα τέλη Δεκεμβρίου 2021). Το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας εκπονήθηκε επίσης και άρχισε να εφαρμόζεται, το οποίο καθόριζε την προβλεπόμενη χρήση των κεφαλαίων της ΕΕ και των δανείων της επόμενης γενιάς που οφείλονται στην Ιταλία.
Τον Ιανουάριο του 2022, ο Ιταλός Πρόεδρος Σέρτζιο Ματαρέλα επανεξελέγη για να υπηρετήσει για δεύτερη συνεχή επταετή θητεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ιταλίας
Ζουιγί (Σεν-ε-Μαρν)
Το Ζουιγί (γαλλικά: Juilly) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζυλιασιέν (γαλλικά: Juliaciens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Ζουί-συρ-Μορέν
Το Ζουί-συρ-Μορέν (γαλλικά: Jouy-sur-Morin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζουισιέν (γαλλικά: Jouyssiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Ζυτινί
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Αντώνης Καράς
Ο Αντώνης Καράς ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ την περίοδο 1993-2006.
Μποκόιο
Το Μποκόιο (Bocoio) είναι πόλη και δήμος της επαρχίας Μπενγκέλα στην Ανγκόλα. Η διοικητική της πρωτεύουσα είναι το Τσισάντζι. Ο δήμος είχε πληθυσμό 164.685 κατοίκους το 2014.
Βρίσκεται στη βορειοανατολική πλευρά της επαρχίας, 106 χλμ. από την πρωτεύουσα, 75 χλμ. δυτικά της πόλης Λομπίτο και 75 χλμ. ανατολικά του δήμου Μπαλόμπο.
Αντώνης Καράς
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν νυμφευμένος με τη Μάγδα Χριστοφόρου και είχε μία κόρη και ένα υιό. Απεβίωσε στις 29 Ιανουαρίου 2017 στο Παραλίμνι από ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής.
Ιωάννης Βονασέρας
Ο Ιωάννης Βονασέρας (1862- 1931) ήταν ηθοποιός που διακρίθηκε κυρίως σε κωμικούς ρόλους.
Βιογραφία
Γιος της Πίπινας και του Φραγκίσκου Βονασέρα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1862. Στο θέατρο πρωτοβγήκε το 1877 στο θίασο του Δημοσθένη Αλεξιάδη και της μητέρας του, Πιπίνας Βονασέρα. Με το θίασο του Αλεξιάδη πέρασε όλα τα θεατρικά του χρόνια.
Κωμικός ηθοποιός, αναλάμβανε με μεγάλη επιτυχία, αυτούς τους ρόλους του θιάσου. Διακρίθηκε ιδιαίτερα στο ρόλο του Ζακ Σεππάρ στο έργο «Ιππότες της ομίχλης», τον οποίο αυτός διέπλασε και έπαιξε πολλές φορές.
Παντρεύτηκε την επίσης ηθοποιό Φωτεινή Δημητρακοπούλου- Βονασέρα, και έκανε 2 παιδιά, τα οποία έγιναν και αυτά ηθοποιοί. Η Νίνα Νικολάου Σίλβα και η Μαρίκα Νικολάου Δελούδη.
Πηγή
Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Μποκόιο
Η πόλη ονομαζόταν Βίλα Σόουσα Λάρα κατά τη διάρκεια της αποικιακής περιόδου. Ιδρύθηκε το 1827 από κάποιον κ. Φερνάντο, τον πρώτο διορισμένο chefe do posto (επικεφαλής του δημοτικού συμβουλίου).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ανγκόλας
Αντώνης Καράς
Πολιτική διαδρομή
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του διετέλεσε πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εθνικών Φοιτητικών Ενώσεων Κύπρου (ΟΕΦΕΚ). Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Δημοκρατικού Συναγερμού. Ήταν ο πρώτος επαρχιακός γραμματέας της Νεολαίας του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΝΕΔΗΣΥ) Αμμοχώστου. Την περίοδο 1986-1993 ήταν επαρχιακός γραμματέας ΔΗΣΥ Αμμοχώστου. Ήταν μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ και επικεφαλής της Γραμματείας Άμυνας του κόμματος.
Στις Δημοτικές εκλογές του 1991 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Αμμοχώστου με τον ΔΗΣΥ. Από τον Ιούνιο του 1992 έως και την παραίτηση του λόγω της ανάληψης βουλευτικής έδρας (Μάρτιος 1993), διετέλεσε αντιδήμαρχος Δήμου Αμμοχώστου.
Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 1991 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων. αλλά δεν εκλέχτηκε. Ωστόσο, το 1993, η βουλευτής Εκλογικής Περιφέρειας Αμμοχώστου του ΔΗΣΥ, Κλαίρη Αγγελίδου, διορίστηκε Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη. Πρώτος επιλαχών για τη θέση της στη βουλή ήταν ο Αντώνης Καράς, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή στις 4 Μαρτίου 1993 για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1996 για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 2001 για την Η΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2006 αλλά δεν εκλέχθηκε.
Ως βουλευτής, διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Δημοκρατικού Συναγερμού, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας και αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας, μέλος της Επιτροπής Επιλογής, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών και τακτικό μέλος της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για το Πόθεν Έσχες. Επιπλέον, ήταν μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Συνέλευση της Ορθοδοξίας και μέλος της Διεθνούς Γραμματείας του ίδιου οργανισμού.
Επαγγελματικές και κοινωνικές δραστηριότητες
Ήταν μέλος του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου. Επιπλέον, ήταν μέλος του αθλητικού σωματείου Ανόρθωση Αμμοχώστου.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Αμμοχώστου Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ζ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Η΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Λα Μπρος-Μονσώ
Το Λα Μπρος-Μονσώ (γαλλικά: La Brosse-Montceaux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπροσουά (γαλλικά: Brossois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Μπάσμα μπιντ Ταλάλ
Η Πριγκίπισσα Μπάσμα μπιντ Ταλάλ (Princess Basma bint Talal, 11 Μαΐου 1951 -) είναι η μοναχοκόρη του βασιλιά Ταλάλ, αδελφή του βασιλιά Χουσεΐν και θεία του τωρινού βασιλιά Αμπντάλα Β΄ της Ιορδανίας.
Βιογραφία
Η Μπάσμα γεννήθηκε στις 11 Μαΐου 1951 στο Αμμάν και είναι η μοναχοκόρη του βασιλιά Ταλάλ και της βασίλισσας Ζέιν της Ιορδανίας. Ο πατέρας της έγινε βασιλιάς της Ιορδανίας δύο μήνες μετά την γέννησή της, καθώς ο παππούς της βασιλιάς Αμπντουλάχ δολοφονήθηκε στην Ιερουσαλήμ.
Η Μπάσμα το 1970 παντρεύτηκε στο Αμμάν τον Συνταγματάρχη Τιμόρ Νταγκεστάνι και μαζί απέκτησαν δυο παιδιά:
Η Πριγκίπισσα και ο Νταγκεστάνι χώρισαν την δεκαετία του 70. Το 1980 η Μπάσμα παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, στο Αμμάν τον Βαλίντ αλ Κουρντί και μαζί απέκτησαν δυο παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλικές πριγκίπισσες
Ροδρίγκο Μουνιός δε Γουζμάν
Ο Ροδρίγο Μουνιός δε Γουζμάν (απεβίωσε περίπου το 1186) υπήρξε μεγιστάνας της Καστίλης και γενάρχης του οίκου των Γουζμάν.
Λανί-συρ-Μαρν
Το Λανί-συρ-Μαρν (γαλλικά: Lagny-sur-Marne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λατινιασιέν (γαλλικά: Latignaciens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Λαρσάν
Το Λαρσάν (γαλλικά: Larchant) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Γεγονότα Μαΐου 2020
Παρατίθενται παράκατω σημαντικά γεγονότα απ' όλο τον κόσμο που συνέβησαν το μήνα Μάιο του 2020, συνοδευόμενα από τις πηγές μέσω των οποίων μεταδόθηκαν.
Λαρσάν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λιρικαντουά (γαλλικά: Lyricantois).
Γεγονότα Μαΐου 2020
4 Μαΐου
(Reuters)
Λαρσάν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Γεγονότα Μαΐου 2020
11 Μαΐου
DNA από τα απολιθώματα που ανακαλύφθηκαν στο Σπήλαιο Μπάχο Κίρο της Βουλγαρίας. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα απολιθώματα ανήκουν στον Homo sapiens αντί τον Νεάντερταλ και αποτελούν ένδειξη ότι ο σύγχρονος άνθρωπος πιθανότατα είχε φτάσει στην Ευρώπη χιλιάδες χρόνια νωρίτερα από ότι πιστευόταν μέχρι σήμερα. (DW)
19 Μαΐου
Νόμος και έγκλημα
28 Μαΐου
(CNN)
31 Μαΐου
05
Αλέκτωρ
Ο Αλέκτωρ (Ἀλέκτωρ) αναφέρεται σε περισσότερα από ένα πρόσωπα στην κλασική μυθολογία και ιστορία, τα εξής:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Βασιλείς του Άργους Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Λεσέλ (Σεν-ε-Μαρν)
Το Λεσέλ (γαλλικά: Léchelle) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λεσελουά (γαλλικά: Léchellois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Μαρία των Βαλουά (1393-1438)
Η Μαρία της Γαλλίας ή Μαρία των Βαλουά (24 Αυγούστου 1393 – 19 Αυγούστου 1438) ήταν κόρη του Καρόλου ΣΤ΄ της Γαλλίας και της Ισαβέλλας της Βαυαρίας.
Ζωή
Η Μαρία γεννήθηκε στο Bois de Vincennes και ήταν το έκτο μεταξύ δώδεκα παιδιών, οκτώ από αυτά συμπεριλαμβανομένης της Μαρίας έζησαν μέχρι την ενηλικίωση.
Ο πατέρας της Μαρίας ήταν γνωστό ότι υπέφερε από μια κληρονομική ψυχική ασθένεια. Η Ισαβέλλα είχε αφιερώσει την κόρη της στην εκκλησία, πιθανώς επειδή θεωρούσε ότι η τρέλα του συζύγου της ήταν τιμωρία από τον Θεό. Η Μαρία εισήλθε στο μοναστήρι του Πουασί στις 8 Σεπτεμβρίου 1397, σε ηλικία 4 ετών, λαμβάνοντας τους όρκους της ως μοναχή στις 26 Μαΐου 1408, σε ηλικία 15 ετών. Ήταν το μόνο από τα παιδιά του Καρόλου ΣΤ΄ που αφιερώθηκε στη θρησκευτική ζωή, καθώς τα υπόλοιπα επιζώντα αδέλφια τους παντρεύτηκαν.
Την εποχή που η Μαρία εισήλθε στο μοναστήρι, η ηγουμένη ήταν η Μαρία των Βουρβόνων, αδερφή της εκ πατρός γιαγιάς της Ιωάννας των Βουρβόνων. Η Μαρία είχε ως συντροφιά μια άλλη Μαρία, κόρη της Κριστίν ντε Πιζάν. Η Κριστίν περιέγραψε μια επίσκεψη στο Πουασί το 1400 στο έργο της «Le Livre du Dit de Poissy», όπου την χαιρέτησαν «χαρούμενα και τρυφερά» η επτάχρονη Μαρία των Βαλουά και η ηγουμένη. Η Κριστίν περιέγραψε επίσης τα δωμάτια της Μαρίας ως κατάλληλα για μια πριγκίπισσα.
Το 1405, η μητέρα της, Ισαβέλλα, και ο θείος της Λουδοβίκος Α΄ της Ορλεάνης, την επισκέφτηκαν και προσπάθησαν να την πείσουν να εγκαταλείψει τη θρησκευτική ζωή προκειμένου να παντρευτεί τον Εδουάρδο, γιο του Ροβέρτου, συμμάχου του Λουδοβίκου. Ωστόσο, η Μαρία αρνήθηκε, υπογραμμίζοντας ότι μόνο ο βασιλιάς (ο οποίος ήταν ψυχικά ασταθής αυτή τη στιγμή) είχε την εξουσία να την αναγκάσει να παντρευτεί και παρέμεινε στο αβαείο. Στα μετέπειτα χρόνια έγινε ηγουμένη του μοναστηριού και έζησε εκεί την υπόλοιπη ζωή της. Πέθανε από την επιδημία του Μαύρου Θανάτου στις 19 Αυγούστου 1438 στο Βασιλικό Παλάτι του Παρισιού και είναι θαμμένος στο μοναστήρι. Το μόνο από τα αδέλφια της που πέθανε μετά από αυτήν ήταν ο βασιλιάς Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Γιούζεφ Ντιτλ
Ο Γιούζεφ Ντιτλ (πολωνικά: Józef Dietl) (24 Ιανουαρίου 1804 - 18 Ιανουαρίου 1878) ήταν Αυστριακός-Πολωνός ιατρός, πολιτικός, καθηγητής και πρύτανης του Γιαγκιελόνιου Πανεπιστημίου και δήμαρχος της Κρακοβίας κατά τα έτη 1866–1874.
Βιογραφία
ο Γιούζεφ ήταν ένας από τους 7 γιους του Φραντσίσεκ Ντιτλ, ενός Αυστριακού αξιωματούχου και της Πολωνής Άννας, το γένος Κουλτσίτσκα. Αρχικά σπούδασε στο Σάμπορ, παρακολούθησε γυμνάσιο στο Τάρνουφ και στη συνέχεια στο Νόβι Σοντς. Σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Λβιβ και στη συνέχεια ιατρική στη Βιέννη, όπου απέκτησε διδακτορικό στην ιατρική και άρχισε να την ασκεί.
Το 1851, έγινε καθηγητής και επικεφαλής του Τμήματος Παθολογίας και της Ιατρικής Κλινικής του Γιαγκιελόνιου Πανεπιστημίου. Εκείνη την εποχή, δύσκολα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την πολωνική γλώσσα. Κατείχε αυτή τη θέση μέχρι το 1865. Το ακαδημαϊκό έτος 1861–1862 διετέλεσε πρύτανης του Γιαγκιελόνιου Πανεπιστημίου. Εξελέγη για το επόμενο έτος, 1862/63, αλλά οι αρχές αρνήθηκαν να τον εγκρίνουν με το πρόσχημα ότι παραβιαζόταν το έθιμο ότι κάθε χρόνο ο πρύτανης ήταν άτομο από διαφορετικό τμήμα. Στις 14 Ιουνίου 1865, ο Αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας υπέγραψε διάταγμα με το οποίο απομάκρυνε τον καθηγητή από την έδρα, την κλινική και τον συνταξιοδοτούσε χωρίς να αναφέρει κανέναν λόγο. Ο Ντιτλ συνέβαλε στην εισαγωγή της πολωνικής γλώσσας σε δημόσια και λαϊκά σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη Γαλικία. Τα αξιώματά του συμπεριλήφθηκαν στη δημοσίευση Η θέση του σχολείου. Εθνικό Σχολικό Συμβούλιο. Γλώσσα διάλεξης, συνέβαλαν στην ίδρυση του Εθνικού Σχολικού Συμβουλίου, στη μεταρρύθμιση των εθνικών σχολείων, στην εισαγωγή της πολωνικής και της ουκρανικής ως γλώσσας διδασκαλίας αντί της γερμανικής. Το Σέιμ της Γαλικίας και Λοδομερίας ψήφισε νόμο που εγκρίθηκε από τον Αυτοκράτορα Φραγκίσκο στις 22 και 25 Ιουνίου 1867. Ο νόμος επέτρεπε την εισαγωγή στα δημοτικά και δευτεροβάθμια σχολεία του δικαιώματος επιλογής της γλώσσας διδασκαλίας ανάλογα με την εθνικότητα του ντόπιου πληθυσμού, την πολωνική ή την ουκρανική γλώσσα διδασκαλίας, όπου ήταν απόφαση του ιδρύματος που διατηρούσε το σχολείο, μαζί με το Εθνικό Σχολείο Συμβούλιο.
Ο Ντιτλ υπέθεσε ότι τα άτομα με διάφορες παθήσεις θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται σε ξεχωριστά δωμάτια (εκείνη την εποχή οι ασθενείς με διάφορες ασθένειες έμεναν στα ίδια δωμάτια, μολύνοντας ο ένας τον άλλον). Δημιούργησε έναν νέο κλάδο της ιατρικής, την λουτρολογία. Χάρη σε αυτόν, στις 9 Μαρτίου 1858, εγκαινιάστηκε η δραστηριότητα της Βαλνεολογικής Επιτροπής στην Επιστημονική Εταιρεία της Κρακοβίας. Ήταν επίσης αντεπιστέλλον μέλος της Οικονομικής Εταιρείας της Γαλικίας (1861–1878).
Τα έτη 1866–1874 ήταν δήμαρχος της Κρακοβίας. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1866, το Δημοτικό Συμβούλιο της Κρακοβίας εξέλεξε τον Ντιτλ για δήμαρχο της πόλης με ψήφους 51 υπέρ έναντι 5 κατά. Ορκίστηκε την Τετάρτη 31 Οκτωβρίου 1866. Τρεις εβδομάδες μετά την ορκωμοσία του, ο αυτοκράτορας απένειμε στον Ντιτλ το Τάγμα του Σιδερένιου Στέμματος. Παραιτήθηκε από το λειτούργημα το 1874.
Ο Ντιτλ θεωρείται ένας από τους καλύτερους δημάρχους στην ιστορία της Κρακοβίας. Δημιούργησε το Ταμείο «Γιούζεφ Ντιτλ», υποστηρίζοντας αρχάριους τεχνίτες στους οποίους χορηγήθηκαν δάνεια σε 26 δόσεις δύο εβδομάδων, με επιτόκιο 3%. Τα επιτεύγματά του περιλαμβάνουν την προώθηση της φυσικοθεραπείας, της υγιεινής και διατροφικής θεραπείας και της λουτρολογίας. Ο Ντιτλ ήταν ο πρώτος που οργάνωσε τα πολωνικά σπα λουτροθεραπείας. Χάρη σε αυτόν, τα πολωνικά σανατόρια έγιναν μόδα, μεταξύ των οποίων στις: Κρινίτσα-Ζντρούι, Ράμπκα-Ζντρούι, Ιβόνιτς, Στσαβνίτσα και Ζεγκιέστουφ. Εξέδωσε το βιβλίο Περί μεταρρύθμισης των εθνικών σχολείων. μικρογραφία| Οικογενειακός τάφος των Ντιτλ, [[Κοιμητήριο Ρακοβίτσκι]]
Προσωπική ζωή
Το 1846 παντρεύτηκε την Χελένα Ζίτερμπαρθ, μια Αυστριακή από τη Βιέννη, που ήταν δεκαεννέα χρόνια νεότερη του (πέθανε το 1885), αλλά λόγω της τρομερής κατάστασης της υγείας της στην Κρακοβία, αποφάσισε να εγκαταλείψει την πόλη και τον σύζυγό της. Ο καθηγητής πέθανε άτεκνος και κληροδότησε την περιουσία του στον ανιψιό του, Λεόπολντ Ντιτλ, ζητώντας του να εξασφαλίσει την κληρονομιά και για τη σύζυγό του, Χελένα. Τάφηκε στο Κοιμητήριο Ρακοβίτσκι στην Κρακοβία.
Μνήμη
Κατά τα έτη 1860–1878 ήταν επίτιμο μέλος της Εταιρείας Φίλων Μάθησης του Πόζναν. Εκτός από πολλές λειτουργίες και κοινωνικές δραστηριότητες, ο Ντιτλ ήταν επίσης ο Πρόεδρος του πρώτου αυτοκρατορικού περιφερειακού σχολικού συμβουλίου της πόλης της Κρακοβίας, το οποίο ιδρύθηκε το 1871.
Υπάρχουν πολλά μνημεία του Γιούζεφ Ντιτλ στην Πολωνία, συμπεριλαμβανομένης στην Πλατεία Αγίων Πάντων στην Κρακοβία, που αποκαλύφθηκαν στις 8 Οκτωβρίου 1938. Στη Στσαβνίτσα, στην πλατεία που φέρει το όνομά του, υπάρχει ένας οβελίσκος που τον τιμά με μια λατινική επιγραφή, που χρηματοδοτήθηκε από τον ιδρυτή του θερέτρου της Στσαβνίτσα, Γιούζεφ Στάφαν Σάλαϊ. Στην Κρινίτσα-Ζντρούι, ένα μνημείο ανεγέρθηκε στο Πάρκο Ντούκιετ το 1900, σχεδιασμένο από τον Λέον Μιετσίσουαφ Ζαβιέισκι και ένας από τους κεντρικούς δρόμους πήρε το όνομά του - Λεωφόρος Ντιτλ. Ένα μνημείο με την προτομή του ανεγέρθηκε στο Ιβόνιτς το 1978.
Το 1957, κυκλοφόρησε η σειρά γραμματοσήμων «Πολωνική Ιατρική», στην οποία το γραμματόσημο με ονομαστική αξία 1,35 ζλότι δείχνει τον Γιούζεφ Ντιτλ.
Λαβάλ-αν-Μπρι
Το Λαβάλ-αν-Μπρι (γαλλικά: Laval-en-Brie) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βαλριβουά (γαλλικά: Valrivois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Λιτμάνοβα
δεξιά|μικρογραφία|350x350εσ|Χάρτης της επαρχίας Στάρα Λούμποβνα, στην οποία υπάγεται η Λιτμάνοβα. Η Λιτμάνοβα (ρουθηνικά: Літманова, Litmanova; Литманова, Lytmanova, Littmannsau, Hársád, γνωστή ως Λιττμάνοβα έως το 1902) αποτελεί χωριό και δήμο στην επαρχία Στάρα Λούμποβνα της περιφέρειας Πρέσοφ της βόρειας Σλοβακίας. Στη Λιτμάνοβα βρίσκεται ένα μικρό χιονοδρομικό κέντρο και ένα Καθολικό θρησκευτικό χώρο.
Ιστορία
Το χωριό αναφέρεται σε ιστορικά αρχεία για πρώτη φορά το 1412, όταν η Ουγγαρία μίσθωσε τη Λιτμάνοβα στη Πολωνία προσπαθώντας να συγκεντρώσει χρήματα για ένα πόλεμο. Μετά από 360 χρόνια πολωνικής διακυβέρνησης, η Πολωνία επέστρεψε τη Λιτμάνοβα στην Ουγγαρία το 1772. Το χωριό βρισκόταν στο βορειοανατολικό τμήμα της κομητείας Σέπες. Μετά το 1918, η διάλυση της Αυστροουγγαρίας άνοιξε το δρόμο για την ένταξη της Λιτμάνοβα στην επικράτεια της Τσεχοσλοβακίας. Τέλος, το 1993, μέσα από μια κοινή απόφαση, η Τσεχοσλοβακία χωρίστηκε σε δύο ανεξάρτητες χώρες, την Τσεχίατ και Σλοβακία. Από τότε αποτελεί μέρος της Σλοβακίας. Πολλοί κάτοικοι μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες στις αρχές του 20ου αιώνα.
Γεωγραφία
Ο δήμος βρίσκεται σε υψόμετρο 670 μέτρων και καλύπτει έκταση 17.9 τ.χλμ. Είχε πληθυσμό 629 κατοίκων το 2004. Οι περισσότεροι ήταν Ρουθηνοί. Το χωριό βρίσκεται πολύ κοντά στα πολωνικά σύνορα. Δεν υπάρχουν δρόμοι που διασχίζουν τα σύνορα εδώ, αλλά υπάρχουν αρκετές διαδρομές με μονοπάτια πεζοπορίας που περνούν τα σύνορα.
Κυβέρνηση
Η κυβέρνηση της Λιτμάνοβα αποτελείται από ένα επικεφαλής δήμαρχος και επτά συμβούλους. Οι εκλογές διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια. Κάθε επίσημος εκλέγεται από το χωριό. Δεν υπάρχει όρια θητείας.
Σημαντικές θρησκευτικές εκδηλώσεις
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Το παρεκκλήσι της Παναγίας της Λιτμάνοβα, η οποία βρίσκεται στο βόρειο [[Σλοβακία.]] Μεταξύ του 1990 και του 1995, δύο νεαρά κορίτσια - η Ιβέτκα Κορτσάκοβα (γεννήθηκε το 1978) και Κάτκα Τσεσελκοβά (γεννήθηκε το 1977) - ανέφεραν αρκετές εμφανίσεις της Παναγίας ως Αμόλυντη Καθαρότητα στο χωριό Ζβιρ στη Λιτμάνοβα. Κατά τη διάρκεια αυτών των θρησκευτικών εκδηλώσεων, οι οραματιστές συνοδεύονταν από πολλούς ιερείς, και τώρα υπάρχει ένα ιερό στη θέση των εμφανίσεων. Πολλοί άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και τουρίστες, κάνουν προσκυνήματα σε αυτή την τοποθεσία για να γιορτάσουν τη Θεία Λειτουργία και παίρνουν νερό από ένα αγιασμένο ρέμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σλοβακίας
Λεσερόλ
Το Λεσερόλ (γαλλικά: Lescherolles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λεσερολαί (γαλλικά: Lescherollais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Αχτερούζζαμαν Ελίας
Ο Αχτερούζζαμαν Ελίας (আখতারুজ্জামান ইলিয়াস, Akhtaruzzaman Iliyas, 12 Φεβρουαρίου 1943 – 4 Ιανουαρίου 1997) ήταν Μπανγκλαντεσιανός μυθιστοριογράφος και συγγραφέας σύντομων ιστοριών. Αν και έγγραψε μόνο δύο μυθιστορήματα, οι κριτικοί τοποθετούν τον Ελίας "στο πάνθεο των μεγάλων Βεγγαλέζων μυθιστοριογράφων". Ο Ελίας "αναδύθηκε ως ένας δυνατός συγγραφέας σύντομων ιστοριών" στη δεκαετία του 1960. Έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα το 1987 και ο τίτλος του ήταν Chile Kotar Sepai. Το δεύτερο και τελευταίο μυθιστόρημα του ήταν Khowabnama το 1996 λίγο πριν τον θάνατό του στις 4 Ιανουαρίου 1997.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Ελίας γεννήθηκε στο σπίτι του θείου του στην επαρχία Γκαϊμπάντα. Το πατρικό του σπίτι βρισκόταν στην Τσελοπάρα, κοντά στη Μπόγκρα. Ο πατέρας του, ο Μπαντιούζαμαν Μοχάμεντ Ελίας, ήταν μέλος της Επαρχιακής Συνέλευσης της Ανατολικής Βεγγάλης και Κοινοβουλευτικός υφυπουργός του Μουσουλμανικού Συνδέσμου.
Σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Ντάκα.
Καριέρα
Ο Ελίας ξεκίνησε την καριέρα του ως λέκτορας στο Κολλέγιο Τζαγκανάθ και εργάστηκε εκεί μέχρι το 1983. Στην συνέχεια εργάστηκε ως Αναπληρωτής Διευθυντής στη Διεύθυνση δημοτικής Εκπαίδευσης, Υποδιευθυντής μουσικού πανεπιστημίου και καθηγητής και επικεφαλής του Τμήματος Βεγγαλικών στο Κολλέγιο Ντάκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστοριογράφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μπανγκλαντεσιανοί συγγραφείς
Άντονι Μπένετ (καλαθοσφαιριστής)
Ο Άντονι Χάρις Μπένετ (γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1993) είναι Καναδός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Καοσιούνγκ Στίλερς του P. League+. Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ με το Πανεπιστήμιο της Νεβάδα (Λας Βέγκας) (UNLV). Ήταν η πρώτη γενική επιλογή στο ντραφτ του ΝΒΑ το 2013 από τους Κλίβελαντ Καβαλίερς, και έγινε ο πρώτος Καναδός που ήταν πρώτος στο ντραφτ. Ο Μπένετ είναι επίσης μέλος της εθνικής ομάδας του Καναδά.
Θεωρείται από πολλούς οπαδούς του μπάσκετ και αναλυτές ως ένα από τις χειρότερες επιλογές των νταφτ στην ιστορία του ΝΒΑ.
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Ο Μπένετ φοίτησε στο γυμνάσιο Χάρολντ M. Μπράθγουεϊτ στο Μπράμπτον. Σε ηλικία 16 ετών, πήγε στο Μπέκλεϊ, στη Δυτική Βιρτζίνια για να παίξει μπάσκετ με την Ακαδημία Μάουντεν Στέιτ, και αφού το σχολείο έκλεισε ένα χρόνο αργότερα, πήγε στο Χέντερσον της Νεβάδα για να παίξει για την προπαρασκευαστική ακαδημία μπάσκετ Φίντλεϊ Πρεπ. Ήταν ο υπ' αριθμόν 1 φόργουορντ και ο υπ' αριθμόν 7 παίκτης συνολικά στην τάξη του λυκείου του 2012 σύμφωνα με το ESPNU 100, ο υπ' αριθμόν 7 παίκτης από το Scout.com, και ο υπ' αριθμόν 7 παίκτης από το Rivals.com.
Κολεγιακή πορεία
Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2012–13 των UNLV Ράνιν Ρέμπελς, ο Μπένετ έπαιξε σε 35 αγώνες. Ενώ κυρίως ξεκινούσε από πάουερ φόργουορντ, έπαιζε περιστασιακά και ως σμολ φόργουορντ. Είχε κατά μέσο όρο 16,1 πόντους και 8,1 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, παρόλο που είχε κατά μέσο όρο συμμετοχής μόνο 27,1 λεπτά λόγω τραυματισμού. Σούταρε με 53,3% στα σουτ εντός πεδιάς συνολικά και 37,5% στα τρίποντα. Ήταν εξαιρετικά αποτελεσματικός στο κολέγιο, με μέσο όρο βαθμών στο σύστημα αξιολόγησης (PER) 28,3. Στα μισά της χρονιάς, ο Μπένετ ταλαιπωρήθηκε από έναν τραυματισμό στον ώμο. Τα λεπτά συμμετοχής του μειώθηκαν για να μπορέσει να ξεκουραστεί και σε μερικά παιχνίδια ήλθε ακόμη και από τον πάγκο. Αφού προκρίθηκε στο τουρνουά NCAA, το UNLV έχασε στον δεύτερο γύρο από την Καλιφόρνια.
Κλίβελαντ Καβαλίερς (2013–2014)
Ο Μπένετ ήταν ένας από τους δεκατρείς παίκτες που προσκλήθηκαν στο πράσινο δωμάτιο για το ντραφτ του ΝΒΑ του 2013, που σημαίνει ότι αναμενόταν να επιλεγεί ως κορυφαίο λαχείο. Επιλέχθηκε πρώτος συνολικά από τους Κλίβελαντ Καβαλίερς, καθιστώντας τον τον πρώτο Καναδό που επιλέχθηκε πρώτος συνολικά σε ντραφτ του ΝΒΑ.
Στις 20 Αυγούστου 2013, ο Μπένετ υπέγραψε διετές συμβόλαιο, αξίας 10,9 εκατομμυρίων δολαρίων για πρωτάρη με τους Κλίβελαντ Καβαλίερς. Αφού πραγματοποίησε πολλές μέτριες εμφανίσεις για να ξεκινήσει την πρώτη χρονιά του, κατατάχθηκε από ορισμένους ως μία από τις χειρότερες πρώτες επιλογές στην πρόσφατη ιστορία. αριστερά|μικρογραφία|211x211εσ| Ο Μπένετ εκτελεί ελεύθερη βολή για τους Καβαλίερς τον Οκτώβριο του 2013 Στις 28 Ιανουαρίου 2014, ο Μπένετ κατέγραψε 15 πόντους και 8 ριμπάουντ σε μία ήττα με 100–89 από τους Νιού Όρλεανς Πέλικανς. Ήταν ο πρώτος διψήφιος σκόρερ σε αγώνα στην σταδιοδρομία του στο ΝΒΑ, μετά από 33 αγώνες—τρεις φορές μεγαλύτερος από κάθε προηγούμενο υπ' αριθμόν 1 στη γενική επιλογή. Σχεδόν τα δύο τρίτα όλων των προηγούμενων κορυφαίων επιλογών σημείωσαν διψήφιο αριθμό πόντων στο πρώτο τους παιχνίδι. Στις 11 Φεβρουαρίου 2014, ο Μπένετ κατέγραψε το πρώτο προσωπικό του νταμπλ-νταμπλ με 19 πόντους και 10 ριμπάουντ σε μία νίκη με 109–99 επί των Σακραμέντο Κινγκς. Για την περίοδο 2013–2014, έπαιξε σε 52 παιχνίδια ενώ είχε μέσο όρο 4,2 πόντους και 3,0 ριμπάουντ σε 12,8 λεπτά ανά αγώνα.
Τον Ιούλιο του 2014, ο Μπένετ εντάχθηκε στους Καβαλίερς για το Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ του 2014, όπου είχε μέσο όρο 13,3 πόντους σε τέσσερα παιχνίδια.
Μινεσότα Τίμπεργουλβς (2014–2015)
Στις 23 Αυγούστου 2014, ο Μπένετ ανταλλάχθηκε στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς σε μία ανταλλαγή τριών ομάδων, στην οποία συμμετείχαν οι Καβαλίερς και οι Φιλαδέλφεια 76ερς.
Στις 19 Οκτωβρίου 2014, οι Τίμπεργουλβς άσκησαν την επιλογή της τρίτης χρονιάς για την ομάδα τους στο συμβόλαιο του Μπένετ σε κλίμακα πρωτάρη, επεκτείνοντας το συμβόλαιο μέχρι την περίοδο 2015–16. Στις 21 Νοεμβρίου 2014, σημείωσε 20 πόντους, υψηλό σταδιοδρομίας, σε μία ήττα με 121–92 από τους Σαν Αντόνιο Σπερς. Στις 21 Φεβρουαρίου 2015, έμεινε εκτός δράσης για δύο εβδομάδες λόγω ενός τραυματισμού στον δεξιό αστράγαλο που υπέστη την προηγούμενη ημέρα του αγώνα με τους Φοίνιξ Σανς. Αφού ανέρρωσε από τον τραυματισμό, ο Μπένετ εμφανίστηκε σε μόλις τέσσερα ακόμη παιχνίδια για να ολοκληρώσει τη χρονιά 2014–2015. Σε 57 αγώνες (τρεις εκκινήσεις ως βασικός) για τους Τίμπεργουλβς, είχε μέσο όρο 5,2 πόντους, 3,8 ριμπάουντ σε 15,7 λεπτά ανά αγώνα.
Στις 23 Σεπτεμβρίου 2015, ο Μπένετ παραιτήθηκε από τους Τίμπεργουλβς μέσω μίας σύμβασης εξαγοράς.
Τορόντο Ράπτορς (2015–2016)
Στις 28 Σεπτεμβρίου 2015, ο Μπένετ υπέγραψε ένα ελάχιστο συμβόλαιο βετεράνου ενός έτους με την ομάδα της γενέτειράς του, τους Τορόντο Ράπτορς. Έκανε την πρώτη εμφάνισή του μαζί τους στις 30 Οκτωβρίου, καταγράφοντας τρία ριμπάουντ και ένα κλέψιμο στη νίκη με 113–103 επί των Μπόστον Σέλτικς. Στις 20 Δεκεμβρίου, ο Μπένετ ζήτησε από την ομάδα να τον στείλει στους Ράπτορς 905 του NBA Development League. Έπαιξε για τους Ράπτορς 905 στον αγώνα τους με τους Ντελάγουερ 87ερς, καταγράφοντας 13 πόντους και 4 ριμπάουντ σε μία νίκη με 105–94, και έγινε η πρώτη υπ' αριθμόν 1 επιλογή του ΝΒΑ για να παίξει στη D-League. Επέστρεψε στο Τορόντο αργότερα το ίδιο βράδυ για τον αγώνα με τους Σακραμέντο Κινγκς. Αργότερα έλαβε τρεις ακόμη αναθέσεις στους Ράπτορς 905. Την 1η Μαρτίου 2016 παραιτήθηκε από τους Ράπτορς. Η αγάπη του Μπένετ για το παιχνίδι αμφισβητήθηκε κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Τορόντο και ο οργανισμός απογοητευόταν όλο και περισσότερο από την ανικανότητά του να κατανοήσει τον κόσμο του ΝΒΑ, παρά τις προσπάθειές τους να συνεργαστούν μαζί του
Μπρούκλιν Νετς (2016–2017)
Στις 14 Ιουλίου 2016, ο Μπένετ υπέγραψε συμβόλαιο διετούς διαρκείας, αξίας 2,1 εκατομμυρίων δολαρίων με τους Μπρούκλιν Νετς. Έκανε την πρώτη εμφάνισή του για τους Νετς στο τρίτο τους παιχνίδι της χρονιάς στις 29 Οκτωβρίου, σημειώνοντας εννιά πόντους σε 18 λεπτά ερχόμενος από τον πάγκο σε μία ήττα με 110–108 από τους Μιλγουόκι Μπακς. Στις 18 Νοεμβρίου, σημείωσε 12 πόντους, υψηλό χρονιάς, σε μία ήττα με 124–105 από τους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ. Στις 27 Νοεμβρίου, διορίστηκε στη θυγατρική της D-League του Μπρούκλιν, τους Λονγκ Άιλαντ Νετς. Ανακλήθηκε από το Μπρούκλιν πριν από το παιχνίδι τους αργότερα εκείνο το βράδυ. Τοποθετήθηκε εκ νέου στο Λονγκ Άιλαντ στις 28 Νοεμβρίου και ανακλήθηκε την επόμενη μέρα. Στις 3 Δεκεμβρίου, έκανε το πρώτο του ξεκίνημα στην αρχική πεντάδα στη χρονιά και είχε 7 πόντους και 14 ριμπάουντ, προσωπικό υψηλό, σε μία ήττα με 112–103 από τους Μιλγουόκι Μπακς. Στις 9 Ιανουαρίου 2017 παραιτήθηκε από τους Νετς.
Φενέρμπαχτσε (2017)
Στις 13 Ιανουαρίου 2017, ο Μπένετ υπέγραψε με τη Φενέρμπαχτσε της 1ης Τουρκίας σε συμβόλαιο 1+1. Σε 10 παιχνίδια της Ευρωλίγκας είχε 1,2 πόντους κατά μέσο όρο ανά αγώνα. Η Φενέρμπαχτσε κέρδισε τον πρώτο της τίτλο στην Ευρωλίγκα το 2017, επικρατώντας του Ολυμπιακού με 80–64 στον τελικό του πρωταθλήματος. Στις 25 Μαΐου 2017 αφέθηκε ελεύθερος από τη Φενέρμπαχτσε.
Νόρθερν Αριζόνα Σανς (2017)
Στις 22 Σεπτεμβρίου 2017, ο Μπένετ υπέγραψε με τους Φοίνιξ Σανς. Στις 11 Οκτωβρίου 2017, οι Σανς τον άφησαν ελεύθερο. Αργότερα τον ίδιο μήνα, εντάχθηκε στους Νορθ Αριζόνα Σανς του NBA G League. Στις 19 Νοεμβρίου 2017, άφησε προσωρινά την ομάδα για να ενταχθεί στην εθνική ομάδα του Καναδά για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου Καλαθοσφαίρισης της FIBA του 2019. Επανήλθε στη Βόρεια Αριζόνα στις 29 Νοεμβρίου
Μέιν Ρεντ Κλόους (2017–2018)
Στις 28 Δεκεμβρίου 2017, ο Μπένετ ανταλλάχθηκε στους Μέιν Ρεντ Κλόους μαζί με μία επιλογή τρίτου γύρου για τα δικαιώματα παίκτη του Ουέσλεϊ Σόουνερς και μία επιλογή δεύτερου γύρου.
Άγκουα Καλιέντε Κλίπερς (2018–2019)
Τον Οκτώβριο του 2018, ο Μπένετ ανταλλάχθηκε στους Άγκουα Καλιέντε Κλίπερς με αντάλλαγμα τον Τζέιμς Μάικλ Μακάντου και μία επιλογή του τρίτου γύρου.
Χάποελ Ιερουσαλήμ (2021–2022)
Στις 12 Ιουλίου 2019, ο Μπένετ υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο 1,7 εκατομμυρίων δολαρίων με τους Χιούστον Ρόκετς. Ωστόσο, αποσύρθηκε στις 9 Οκτωβρίου αφού υποβλήθηκε σε αρθροσκοπική επέμβαση στο γόνατο.
Τον Μάιο του 2021, υπέγραψε με τους Κανγρεχέρον δε Σαντούρθε του Πορτορικανού Πρωταθλήματος. Στις 7 Ιουλίου, ο σύλλογος ανακοίνωσε ότι είχε τερματίσει το συμβόλαιο του Μπένετ για να κάνει χώρο για τον Ντάντε Κάνινγκαμ.
Στις 25 Αυγούστου 2021, ο Μπένετ υπέγραψε με τη Χάποελ Ιερουσαλήμ της 1ης Ισραήλ (IBSL). Στις 5 Οκτωβρίου, ο Μπένετ έκανε την πρώτη εμφάνισή του, σημειώνοντας 22 πόντους, 8 ριμπάουντ και μία ασίστ σε 23 λεπτά παιχνιδιού. Στις 10 Οκτωβρίου ανακοινώθηκε ότι το συμβόλαιο του Μπένετ θα επεκταθεί μέχρι το τέλος της χρονιάς, σε αντίθεση με τις προηγούμενες φήμες ότι αποχωρούσε από την ομάδα. Στις 2 Ιανουαρίου 2022 παραιτήθηκε. Σε οκτώ παιχνίδια είχε 6,3 πόντους και 3,3 ριμπάουντ μέσο όρο σε 12,9 λεπτά ανά αγώνα.
Καοσιούνγκ Στίλερς (2022–σήμερα)
Στις 9 Φεβρουαρίου 2022, ο Μπένετ εντάχθηκε στους Καοσιούνγκ Στίλερς της Ταϊβανέζικης P. League+. Η συμφωνία τον έκανε ως τον παίκτη με το υψηλότερο ντραφτ στο ΝΒΑ που έπαιξε επαγγελματικά στην Ταϊβάν.
Πορεία στην Εθνική Ομάδα
Ο Μπένετ συμμετείχε στο Αμερικανικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Παίδων της FIBA του 2009 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων του 2010, βοηθώντας τον Καναδά να κερδίσει το χάλκινο μετάλλιο σε κάθε διοργάνωση. Στο πρωτάθλημα του 2010, ήταν συμπαίκτης του Άντριου Ουίγκινς, ο πρώτος γενικός εκλεκτός στο ντραφτ του 2014 του NBA και πρώην συμπαίκτης του στους Τίμπεργουλβς.
Τον Ιούλιο του 2015, ο Μπένετ επιλέχτηκε στη σύνθεση της εθνικής ομάδας του Καναδά για τους Παναμερικανικούς Αγώνες του 2015. Παίζοντας στη γενέτειρά του, το Τορόντο, ο Μπένετ βοήθησε τον Καναδά να κερδίσει το ασημένιο μετάλλιο με τέσσερις νίκες, συμπεριλαμβανομένης της νίκης με ανατροπή επί των Ηνωμένων Πολιτειών στον ημιτελικό, πριν χάσει στον τελικό από τη Βραζιλία. Ο Μπένετ είχε μέσο όρο 15,6 πόντους και 10,4 ριμπάουντ ανά παιχνίδι στη διοργάνωση.
Προφίλ παίκτη
Όταν επιλέχτηκε ως ντραφτ, ο Μπένετ έκανε συγκρίσεις με τον Λάρι Τζόνσον, πρώην σπουδαίο του UNLV, Ολ Σταρ του ΝΒΑ και υπ' αριθμόν μία γενική επιλογή στο ντραφτ του 1991 του ΝΒΑ.
Νουριγιέ Γκιουλμέν
Η Νουριγιέ Γκιουλμέν (τουρκικά: Nuriye Gülmen, γεννημένη στις 24 Νοεμβρίου 1982) είναι Τούρκισσα ακτιβίστρια, καθηγήτρια αγγλικών και συγκριτικής λογοτεχνίας, η οποία απολύθηκε από τη θέση της ως πανεπιστημιακός κατά τη διάρκεια των εκκαθαρίσεων οι οποίες ακολούθησαν την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία τον Ιούλιο του 2016.
Επί χρονικό διάστημα 324 ημερών, μεταξύ της 9ης Μαρτίου 2017 και της 26ης Ιανουαρίου 2018, η Νουριγιέ Γκιουλμέν και ο καθηγητής συνάδελφός της, Σεμίχ Εζακτσά, ο οποίος είχε επίσης απολυθεί, πραγματοποίησαν τμηματική απεργία πείνας (λαμβάνοντας μόνο βιταμίνες, νερό, ζάχαρη και αλάτι) ως μορφή διαμαρτυρίας εμπρός στον αποκλεισμό και στιγματισμό τους και αιτούμενοι τον εκ νέου διορισμό τους εντός του εκπαιδευτικού συστήματος. Οι απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων στο πλαίσιο των εκκαθαρίσεων του 2016 στην Τουρκία είχαν σημαντικές επιπτώσεις για τους αποδέκτες τους. Συγκεκριμένα, οι τελευταίοι απώλεσαν την οποιαδήποτε μορφής πηγή εισοδήματος και κοινωνικής προστασίας, ενώ, παράλληλα, αντιμετώπισαν δυσκολίες ως προς την εκ νέου εύρεση εργασίας, καθώς οι κατάλογοι με τα ονόματα των δημοσίων υπαλλήλων ήταν δημοσιοποιημένοι, γεγονός το οποίο ήταν δυνατό να επιφέρει τον «κοινωνικό θάνατό» τους. Παράλληλα, τα διαβατήριά τους αρκετές φορές αποτελούσαν αντικείμενο κατάσχεσης.
Σύμφωνα με την ΜΚΟ του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, συνολικά, 5800 πανεπιστημιακοί απολύθηκαν από τις θέσεις εργασίας τους μέσω νομοθετικών διαταγμάτων στο πλαίσιο της καταστάσεως εκτάκτου ανάγκης η οποία κηρύχθηκε κατά τη διάρκεια των αμέσως επόμενων ημερών της αποτυχημένης απόπειρας πραξικοπήματος. Τον Ιούλιο του 2017, έναν χρόνο μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, οι συγκεκριμένες εκκαθαρίσεις αφορούσαν περισσότερους από, συνολικά, 33.000 καθηγητές (όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης), ενώ, γενικότερα εντός του δημοσίου τομέα, περισσότερους από μεταξύ 100.000 και 140.000 δημοσίους υπαλλήλους.
Έπειτα από την φυλάκισή της στην φυλακή του Σιντζάν στην Άγκυρα, ως επακόλουθο των ευρείας κάλυψης διαμαρτυριών της, η Νουριγιέ Γκιουλμέν κατέστη, όπως και ο συνάδελφός της, Σεμίχ Εζακτσά, ως ένα σύμβολο της αντίστασης της τουρκικής πολιτειακής κοινωνίας εμπρός στην αυταρχική διολίσθηση του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Πανεπιστημιακή σταδιοδρομία
Παράλληλα με την εργασία της ως ερευνήτρια συγκριτικής λογοτεχνίας για λογαριασμό του Πανεπιστημίου Σελτσούκ του Ικονίου, στο πλαίσιο του προγράμματος εκπαιδεύσεως των μελών του διδακτικού προσωπικού, η Γκιουλμέν διορίστηκε στο Πανεπιστήμιο του Εσκίσεχιρ Οσμανγκαζί. Εργάστηκε ως βοηθός ερευνήτρια στο τμήμα συγκριτικής λογοτεχνίας.
Μεταξύ άλλων, συνέγραψε μεταφράσεις των «Γραμμάτων στη Μίλενα» του Φραντς Κάφκα από τα γερμανικά στα τουρκικά.
Πλαίσιο
Αρχικώς, οι εκκαθαρίσεις αφορούσαν κατά κύριο λόγο συμπαθούντες του ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν, εξόριστου αντικαθεστωτικού στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο οποίος θεωρείτο από τις τουρκικές αρχές ως ιθύνων νους της αποτυχημένης απόπειρας πραξικοπήματος. Ωστόσο, εντός συντόμου χρονικού διαστήματος, η συγκεκριμένη απόπειρα πραξικοπήματος κατέστη για τις τουρκικές αρχές ως μία ιδανική αφορμή για την καταστολή και τον περιορισμό οποιασδήποτε μορφής αμφισβήτησης της εξουσίας, ακόμη κι εντός της πολιτειακής κοινωνίας.
Μεταξύ άλλων, εκατοντάδες πανεπιστημιακοί συνελήφθησαν ως αντίποινα για ένα «Αίτημα Ειρήνης», το οποίο και απηύθυνε κάλεσμα για τον τερματισμό των ενόπλων συγκρούσεων στο νοτιοανατολικό τμήμα της Τουρκίας. Μεταξύ των συλληφθέντων, περιλαμβανόταν ο Τουνά Αλτινέλ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Λιόν, ο οποίος και έλαβε στη Γαλλία την υποστήριξη και την αλληλεγγύη του Υπουργού Εξωτερικών Υποθέσεων, Ζαν-Ιβ Λε Ντριάν, καθώς και του μαθηματικού και πολιτικού Σεντρίκ Βιλανί.
Ακτιβισμός και σύλληψη
Τον Οκτώβριο του 2016, εντός του συγκεκριμένου πλαισίου καταστάσεως εκτάκτου ανάγκης, η Νουριγιέ Γκιουλμέν έλαβε γράμμα το οποίο την ενημέρωνε για την κατάργηση της πανεπιστημιακής θέσης εργασίας της, ενώ, στη συνέχεια, απολύθηκε μέσω σχετικού διατάγματος στις 6 Ιανουαρίου 2017, δίχως την οποιαδήποτε δυνατότητα εφέσεως της συγκεκριμένης απόφασης. Έπειτα από χρονικό διάστημα αρκετών εβδομάδων διαδηλώσεων, καθιστικών διαμαρτυριών, καθώς και δημοσίων ομιλιών στο κέντρο της Άγκυρας με απώτερο σκοπό τη δημόσια καταγγελία της μεταχείρισης της οποίας τύχαινε, δέχθηκε την συμπαράσταση στον αγώνα της του συναδέλφου της, Σεμίχ Εζακτσά, δασκάλου προερχόμενου από την περιοχή του Μαρντίν, στο Τουρκικό Κουρδιστάν.
Συλληφθέντες υπό τη διαδικασία του αυτοφώρου στις 9 Μαρτίου 2017, οι δύο εκπαιδευτικοί ξεκίνησαν την ίδια ημέρα τμηματική απεργία πείνας (λαμβάνοντας μόνο βιταμίνες, νερό, ζάχαρη και αλάτι) ως μορφή διαμαρτυρίας εμπρός στον αποκλεισμό και στιγματισμό τους και αιτούμενοι τον εκ νέου διορισμό τους εντός του εκπαιδευτικού συστήματος. Απελευθερωθέντες στις 14 Μαρτίου, συνέχισαν δημοσίως την απεργία πείνας, καθώς και τις διαδηλώσεις τους στην Άγκυρα, με αποτέλεσμα την εκ νέου σύλληψή τους, αριθμό φορών, από την αστυνομία, έως την φυλάκισή τους στις 23 Μαΐου.
Τούρκοι εισαγγελείς εισηγήθηκαν σε βάρος τους ποινή φυλάκισης χρονικής διάρκειας έως 20 ετών για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, τρομοκρατική προπαγάνδα, καθώς και για παράβαση του νόμου περί των διαδηλώσεων. Εκείνη την περίοδο, στέλεχος της Ενώσεως Δικαστών και Εισαγγελέων Γιαρσάβ, περιέγραψε έναν «βαθύ φόβο», των δικαστών, οι οποίοι ήταν αναγκασμένοι να εκδίδουν αποφάσεις θετικά διακείμενες προς την κυβέρνηση υπό την απειλή καθαιρέσεων.
Στις 2 Αυγούστου του ίδιου έτους, αίτημα απελευθέρωσής τους κατατέθηκε ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ωστόσο αυτό απορρίφθηκε, καθώς το Δικαστήριο έκρινε πως η ζωή τους δεν διέτρεχε κίνδυνο, γεγονός το οποίο και προκάλεσε την οργή των οικογενειών τους, καθώς και των υποστηρικτών τους.
Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, ένα αίτημα απελευθέρωσης της Νουριγιέ Γκιουλμέν απορρίφθηκε από δικαστήριο, ενώ ο συνάδελφός της, Σεμίχ Εζακτσά, απελευθερώθηκε έναν μήνα νωρίτερα.
Τελικώς, η Νουριγιέ Γκιουλμέν αποφυλακίστηκε τον Δεκέμβριο του 2017, παρά το γεγονός πως η συγκεκριμένη αποφυλάκιση ήταν υπό όρους εν αναμονή εκκρεμούς έφεσης, καθώς το δικαστήριο την είχε καταδικάσει σε πρώτο βαθμό σε ποινή φυλάκισης χρονικής διάρκειας 6 ετών και 3 μηνών για συμμετοχή στη μαρξιστική οργάνωση του DHKP-C.
Τον Ιανουάριο του 2018, κι ενώ το βάρος της είχε αγγίξει τα 34 κιλά, η Νουριγιέ Γκιουλμέν, καθώς και ο Σεμίχ Εζακτσά, ανακοίνωσαν από κοινού την λήξη της απεργίας πείνας τους κατά την, συνολικά, 324η ημέρα της, συνεχίζοντας, ωστόσο, τον αγώνα μέσω της δικαστικής οδού.
Στην Τουρκία
μικρογραφία|267x267px|Διαδηλωτές κρατώντας πανό υπέρ των Νουριγιέ Γκιουλμέν και [[Σεμίχ Εζακτσά κατά τη διάρκεια της πορείας δικαιοσύνης στην Κωνσταντινούπολη.]] Κατά τη διάρκεια της περιόδου φυλάκισης των δύο εκπαιδευτικών, διαδηλώσεις συμπαράστασης και αλληλεγγύης λάμβαναν χώρα τακτικά στους δρόμους της Άγκυρας, προτού, στη συνέχεια, κατασταλλούν βιαίως από τις δυνάμεις ασφαλείας. Ο όρος «Νουσέ» (τουρκικά: Nuse), ο οποίος αποτελούσε σύντμηση των μικρών ονομάτων τους, κατέστη σύμβολο διαμαρτυρίας και αντίστασης, σύνθημα γραμμένου σε τοίχους, καθώς και όνομα το οποίο δόθηκε σε νεογέννητο μωρό.
Πορτραίτα της Νουριγιέ Γκιουλμέν κρατούνταν από τους συμμετέχοντες στην «πορεία δικαιοσύνης» μεταξύ της Κωνσταντινούπολης και της Άγκυρας, η οποία έτυχε υποδοχής περίπου 2 εκατομμυρίων ατόμων εντός της τουρκικής πρωτεύουσας, ενώπιον των οποίων ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, ηγέτης του αντιπολιτευόμενου κόμματος CHP (Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα) και διοργανωτής της συγκεκριμένης πορείας, απηύθυνε κάλεσμα προς την κυβέρνηση προκειμένου αυτή «να θέσει ένα τέλος στο πολιτικό πραξικόπημα το οποίο διαπράττεται από την εφαρμογή της καταστάσεως εκτάκτου ανάγκης».
Ξεπερασμένες από το κύμα λαϊκής υποστήριξης προς τους δύο εκπαιδευτικούς, οι τουρκικές αρχές προχώρησαν σε αριθμό περαιτέρω συλλήψεων, μεταξύ άλλων δεκατριών δικηγόρων εργαζόμενων για λογαριασμό δικηγορικού γραφείου το οποίο είχε αναλάβει την δικαστική υπεράσπισή τους, καθώς και της Γκιουλσερέν Γιολερί, προέδρου της Ενώσεως Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Κωνσταντινούπολης.