cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάικλ Όουεν
Λίβερπουλ Φ.Κ.
Ο Όουεν γεννήθηκε στην πόλη Τσέστερ. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην ηλικία των 13 ετών. Το ταλέντο του νεαρού είχε εντυπωσιάσει τους σκάουτερ της Τσέλσι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αλλά και της Άρσεναλ ο Όουεν όμως εντάχθηκε στα τμήματα της Λίβερπουλ (παρά το ότι ήταν υποστηρικτής της Έβερτον).
Το 1996 προβιβάστηκε στην πρώτη ομάδα και τον Μάιο του 1997 έκανε την πρώτη του εμφάνιση με την φανέλα της ομάδας ως αλλαγή απέναντι στην Γουίμπλετον σκοράροντας μάλιστα στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο εκμεταλλευόμενος τον τραυματισμό του Φάουλερ βρίσκει θέση βασικού στην ομάδα και σκοράρει το πρώτο του ευρωπαϊκό γκολ εναντίον της Σέλτικ Γλασκώβης, κάνει το πρώτο του χατ-τρικ στο Λιγκ Καπ Αγγλίας εναντίον της Γκρίμσπι Τάουν και το πρώτο χατ-τρικ στην Πρέμιερ Λιγκ αργότερα την ίδια σεζόν εναντίον της Σέφιλντ Γουένσντεϊ. Τερματίζει τη σεζόν στην Πρέμιερ Λιγκ με 18 γκολ πρώτος σκόρερ μαζί με τον Κρις Σάτον της Μπλάκμπερν Ρόβερς και τον Ντίον Ντούμπλιν της Κόβεντρι Σίτι και τιμήθηκε ως νέος παίκτης της χρονιάς για τη χρονιά 1997–98. Η επόμενη σεζόν ήταν επίσης καλή για τον νεαρό επιθετικό που σκόραρε 23 γκολ σε 40 αγώνες παρ´όλα αυτά όμως η ομάδα του έμεινε εκτός και του Κύπελλο ΟΥΕΦΑ τερματίζοντας 7η, τραυματίστηκε μάλιστα στις 12 Απριλίου μένοντας έξω για το υπόλοιπο της χρονιάς. Τη σεζόν 1999–2000 βρίσκει τον Όουεν τραυματία για το μεγαλύτερο διάστημα, καταφέρνει πάντως να σκοράρει 12 γκολ βοηθώντας την ομάδα να κερδίσει την έξοδο της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Η επόμενη αγωνιστική περίοδος είναι μια από της πιο πετυχημένες για τη Λίβερπουλ, η ομάδα κατακτάει το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το Λιγκ Καπ Αγγλίας και το Κύπελλο Αγγλίας. Στον τελικό του κυπέλλου Αγγλίας εναντίον της Άρσεναλ ο Όουεν πετυχαίνει δύο γκολ στα τελευταία λεπτά μετατρέποντας το σκορ από 1–0 σε 1–2 δίνοντας έτσι το Κύπελλο στη Λίβερπουλ, ο τελικός θα μείνει στην ιστορία ως ο τελικός του Μάικλ Όουεν. Στις αρχές της επόμενης χρονιάς ο σύλλογος κατακτάει το Ευρωπαικό Σούπερ Καπ με αντίπαλο τη Μπάγερν Μονάχου και το Αγγλικό Σούπερ Καπ εναντίον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ο Όουεν σκοράρει και στα δύο παιχνίδια βοηθώντας την ομάδα του να γίνει η πρώτη αγγλική ομάδα που κατακτάει 5 τίτλους μέσα σε ένα ημερολογιακό έτος. Ψηφίζεται για το 2001 ως Καλύτερος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστή της χρονιάς όπως παίκτης της χρονιάς ψηφίζεται και από το έγκυρο ποδοσφαιρικό περιοδικό World Soccer. Στο τέλος της χρονιάς στις 21 Δεκεμβρίου φτάνει τα 100 γκολ με την φανέλα της Λίβερπουλ σε παιχνίδι εναντίον της Γουέστ Χαμ. Τερματίζει τη σεζόν 2001–02 με 28 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις και την ομάδα του να τερματίζει στη δεύτερη θέση της βαθμολογίας. Η σεζόν 2002–03 βρίσκει ξανά τον Όουεν σε εξαιρετική φόρμα, η ομάδα κάνει πορεία πρωταθλητισμού μετά από πολλά χρόνια αλλά ένα σερί από άσχημα αποτελέσματα και η ομάδα τερματίζει τελικά στην 5η θέση ο Όουεν σκοράρει όμως ξανά 28 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις. Με την απόλυση του Γάλλου προπονητή Ζεράρ Ουγιέ από τον πάγκο της ομάδας άρχισαν και οι φήμες περί αποχώρησής του από τη Λίβερπουλ. Στις 13 Αυγούστου 2004 η Ρεάλ Μαδρίτης τον αγοράζει έναντι 8 εκατομμυρίων λιρών.
Ρεάλ Μαδρίτης
Το πέρασμα από τη Ρεάλ ήταν σύντομο. Έμεινε στην Ισπανική ομάδα μόλις μια σεζόν το 2004–05 αγωνίζεται στους περισσότερους αγώνες ως αλλαγή και συνολικά στις 41 εμφανίσεις του με την φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης σημείωσε 18 γκολ.
Νιούκασλ Γιουνάιτεντ
Τον Αύγουστο του 2005 η Νιούκαστλ ανακοινώνει την υπογραφή τετραετούς συμβολαίου με τον Μάικλ Όουεν τα δύο πρώτα χρόνια είναι φτωχά σε εμφανίσεις για τον Όουεν που αν και ξεκίνησε εντυπωσιακά με 7 γκολ σε 11 εμφανίσεις ταλαιπωρείται από τραυματισμούς, μάλιστα τη σεζόν 2006–07 έχει μόλις τρεις επίσημες εμφανίσεις με την φανέλα της Νιούκασλ Γιουνάιτεντ. Τα δύο τελευταία χρόνια του συμβολαίου του με την Νιουκάστλ επανέρχεται αλλά η αποδοτικότητα του δεν είναι η αναμενόμενη μάλιστα η τελευταία του χρονιά στην Νιουκάστλ συνοδεύεται από τον υποβιβασμό της ομάδας στην Τσάμπιονσιπ.
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Στις 3 Ιουλίου 2009 ο Όουεν υπογράφει συμβόλαιο συνεργασίας με την πρωταθλήτρια Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Στην πρώτη του σεζόν με τους κόκκινους διαβόλους πανηγυρίζει την κατάκτηση του Τσάριτι Σίλντ, αλλά και του Λιγκ Καπ Αγγλίας σκοράροντας το πρώτο γκολ στον τελικό με την Άστον Βίλα, όχι όμως το πρωτάθλημα μια και η ομάδα του όμως χάνει το πρωτάθλημα με ένα βαθμό διαφορά από την Τσέλσι.
Διεθνής καριέρα
Ο Μάικλ Όουεν είχε συμμετοχές με τις μικρές εθνικές ομάδες της χώρας του. Την πρώτη του εμφάνιση στην Εθνική Αγγλίας την πραγματοποιεί σε ηλικία 18 ετών και 59 ημερών στις 11 Φεβρουαρίου 1998 σε ένα φιλικό παιχνίδι εναντίον της Χιλής. Η συμμετοχή τον έκανε αυτόματα τον νεότερο παίκτη που εκπροσώπησε την Εθνική Αγγλίας τον 20ό αιώνα. Συμμετέχει στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1998, όπου εντυπωσιάζει με τις εμφανίσεις του. Αγωνίστηκε επίσης με την Εθνική Αγγλίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2000 στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2002 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004, σκοράροντας σε όλες τις διοργανώσεις και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006 χωρίς να σκοράρει. Τραυματίστηκε στο τελευταίο παιχνίδι του ομίλου. Τον Απρίλιο του 2002 φόρεσε για πρώτη φορά το περιβραχιόνιο του αρχηγού της Εθνικής ομάδας.
Τίτλοι
Λίβερπουλ Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούκασλ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Στόουκ Σίτι Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Β Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Μπάλας
Στρατηγίς των Λιμνίων
Η Στρατηγίς των Λιμνίων (Στρατηγίς τῶν Λιμνίων) αναφέρεται και Λίμνιες ή Λίμνια, ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες.
Η Άννα Κομνηνή την αναφέρει στην Αλεξιάδα σαν Θέμα και μία από τις περιοχές που δόθηκαν στον Βαλδουίνο της Βουλώνης με την Συνθήκη της Δεαβόλεως. Αναφέρει ότι βρισκόταν στην Μεσοποταμία και αποτελούσε τμήμα του Δουκάτου της Έδεσσας, βρισκόταν μαζί με τη Στρατηγίς Αετού κοντά στην Έδεσσα και κοντά στο Τελούχ. Ήταν αρχικά Θέμα, με έδρα ένα φρούριο ή κάστρο άγνωστο σήμερα ποιο, που με τη δημιουργία του Δουκάτου της Εδέσσης παρέμεινε έδρα στρατηγού αλλά ενσωματώθηκε σε αυτό.
Διοικητής των Λιμνίων αναφέρεται ο Αρμενικής καταγωγής Τζοβκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
Χανς Μπολ
Ο Χανς Μπολ (φλαμανδικά: Hans Bol, 16 Δεκεμβρίου 1534 – 20 Νοεμβρίου 1593) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος μετανάστευσε στην Ολλανδική Δημοκρατία. Έγινε γνωστός ως τοπιογράφος και ζωγράφος αλληγορικών και βιβλικών σκηνών με τη μανιεριστική τεχνοτροπία.
Βίος
Ο Μπολ γεννήθηκε στο Μέχελεν. Η πρώτη του εκπαίδευση έγινε στο Μέχελεν από τους θείους του Γιάκομπ Μπολ και Γιαν Μπολ, που επίσης ήταν ζωγράφοι. Στη συνέχεια και σε ηλικία 14 ετών μαθήτευσε σε κάποιον ζωγράφο στο Μέχελεν που ειδικευόταν στα υδροχρώματα και στην τέμπερα. Εν συνεχεία εκπαιδεύτηκε για δύο χρόνια στη Χαϊδελβέργη και με την επιστροφή του έγινε δεκτός ως «δάσκαλος» στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Μέχελεν.
Μετά την πτώση του καλβινιστικού Μέχελεν και την ισπανική κυριαρχία το 1572 έφυγε από τη γενέθλια πόλη του και έγινε «Δάσκαλος» στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας. Όταν, δέκα χρόνια αργότερα, και η Αμβέρσα περιήλθε υπό ισπανική κυριαρχία, ο Μπολ έφυγε από τη νότια Ολλανδία και ταξίδευσε, μέσω Μπέρχεν οπ Ζόομ, Ντόρντρεχτ και Ντελφτ φθάνοντας στο Άμστερνταμ, όπου και εγκαταστάθηκε ως τον θάνατό του.
Ανάμεσα στους μαθητές του συγκαταλέγονται ο θετός γιος του Φρανς Μπουλς, οι Γιόρις Χούφναχελ (Joris Hoefnagel), Γιάκομπ Σάβεραϊ (Jacob Savery) και Ρόμμερτ φαν Μπέφε (Rommert van Beve).
Λόγω του ότι τα υδροχρώματά του αναπαράγονταν ευρέως, άρχισε να δημιουργεί μικρογραφίες σε περγαμηνή, τεχνική που του απέφερε μεγάλη διεθνή πελατεία και σημαντικό εισόδημα. Επιπλέον, ο Μπολ δημιουργούσε και ελαιογραφίες, εικονογραφημένα χειρόγραφα, σχέδια και χαρακτικά. Δημιούργησε τοπία, μυθολογικές και βιβλικές σκηνές καθώς και σκηνές της καθημερινής ζωής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Πολυπεπτιδική αλυσίδα
Πολυπεπτιδική αλυσίδα (αγγλ.: polypeptide chain) ονομάζεται οποιαδήποτε αλληλουχία αμινοξέων που ενώνονται με πεπτιδικούς δεσμούς προκειμένου να σχηματίσουν πρωτεΐνες.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αμινοξέα Κατηγορία:Βιοχημεία
Πάτερσον (Νιου Τζέρσεϊ)
Το Πάτερσον (αγγλικά: Paterson) είναι πόλη στο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη έχει πληθυσμό 146.199 και είναι η 3η πολυπληθέστερη πόλη του Νιου Τζέρσεϊ και η 181η στις ΗΠΑ. Θεωρείται σημαντικό κέντρο του Μουσουλμανικού και του Αραβικού πληθυσμού.
Ιστορία
Το Πάτερσον έγινε πόλη των ΗΠΑ το 1791 και υπήρξε μια από τις πιο αναπτυσσόμενες πόλεις στην πολιτεία για μεγάλο μέρος του 19ου αιώνα.
Κατά την διάρκεια του δεύτερου μισού του αιώνα, η κορυφαία βιομηχανία της πόλης ήταν το μετάξι, αλλά αυτό σταδιακά σταμάτησε με το πέρασμα των χρόνων και η πόλη άρχισε να προσελκύει πολλούς μετανάστες από το Μπαγκλαντές, την Ινδία, την Νότια Ασία και τους Μουσουλμανικούς και Αραβικούς κόσμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Νιου Τζέρσεϊ
Πεπτιδικός δεσμός
Με πεπτιδικούς δεσμούς μπορούν να ενωθούν πολλά αμινοξέα προκειμένου να δημιουργήσουν πολυπεπτιδικές αλυσίδες και πρωτεΐνες. Οι πεπτιδικοί δεσμοί είναι σταθεροί σε υδατικό περιβάλλον, αλλά μπορούν να υδρολυθούν παρουσία ενζύμων.
Σύνθεση
Όταν δύο αμινοξέα σχηματίζουν ένα διπεπτίδιο μέσω ενός πεπτιδικού δεσμού ονομάζεται συμπύκνωση. Σε συμπύκνωση, δύο αμινοξέα προσεγγίζουν το ένα το άλλο, με το μισό οξύ του ενός να έρχεται κοντά στο μισό άμινο του άλλου. Το ένα χάνει ένα υδρογόνο και οξυγόνο από την καρβοξυλομάδα του (COOH) και το άλλο χάνει ένα υδρογόνο από την αμινομάδα του (ΝΗ2). Αυτή η αντίδραση παράγει ένα μόριο νερού (Η2Ο) και δύο αμινοξέα που ενώνονται με ένα πεπτιδικό δεσμό (-CO-ΝΗ-). Τα δύο αμινοξέα που ενώνονται ονομάζονται διπεπτιδίο.
Ο πεπτιδικός δεσμός συντίθεται όταν η καρβοξυλομάδα ενός μορίου αμινοξέος αντιδρά με την αμινομάδα του άλλου μορίου αμινοξέος, προκαλώντας την απελευθέρωση ενός μορίου νερού (Η2Ο), ως εκ τούτου, η διαδικασία είναι μια αντίδραση σύνθεσης αφυδάτωση (επίσης γνωστή ως αντίδραση συμπύκνωσης).
Ο σχηματισμός του πεπτιδικού δεσμού καταναλώνει ενέργεια, η οποία, σε ζωντανά συστήματα, προέρχεται από την ΑΤΡ. Πολυπεπτίδια και πρωτεΐνες είναι αλυσίδες αμινοξέων που συγκρατούνται μεταξύ τους με πεπτιδικούς δεσμούς. Οι ζωντανοί οργανισμοί χρησιμοποιούν τα ένζυμα για την παραγωγή πολυπεπτιδίων και ριβοσώματα για την παραγωγή πρωτεϊνών. Τα πεπτίδια συντίθενται από ειδικά ένζυμα. Για παράδειγμα, το τριπεπτίδιο γλουταθειόνη συντίθεται σε δύο βαθμίδες από ελεύθερα αμινοξέα, από δύο ένζυμα:. Γ-glutamylcysteine συνθετάση και συνθετάση γλουταθειόνης.
Υποβάθμιση
Σε ζωντανούς οργανισμούς, η μέθοδος καταλύεται από ένζυμα.
Φάσμα
Το μήκος κύματος της απορρόφησης για έναν δεσμό πεπτιδίου είναι 190-230 nm (το οποίο το καθιστά ιδιαίτερα ευαίσθητα στην υπεριώδη ακτινοβολία).
Cis / trans ισομερή της ομάδας πεπτιδίου
Σημαντική μετεγκατάσταση του μονήρες ζεύγους ηλεκτρονίων στο άτομο του αζώτου δίνει στην ομάδα ένα χαρακτήρα μερικού διπλού δεσμού. Ο μερικός διπλός δεσμός καθιστά την επίπεδη ομάδα αμιδίου, που εμφανίζεται είτε σε cis ή trans ισομερή. Στην αδίπλωτη κατάσταση των πρωτεϊνών, οι ομάδες πεπτίδιου είναι ελεύθερες να ισομερίσουν και να υιοθετήσουν τα δύο ισομερή. Ωστόσο, στη διπλωμένη κατάσταση, μόνο ένα ισομερές υιοθετείται σε κάθε θέση (με ελάχιστες εξαιρέσεις). Η μορφή trans προτιμάται συντριπτικά στους περισσότερους δεσμούς πεπτιδίου (περίπου 1000:1 αναλογία σε trans: cis πληθυσμών). Ωστόσο, οι ομάδες Χ-Ρrο πεπτίδιο τείνουν να έχουν περίπου 3:1 αναλογία, πιθανώς επειδή η συμμετρία μεταξύ του \ mathrm {C ^ {\ alpha}} και \ mathrm {C ^ {\ delta}} άτομα προλίνης κάνει το cis και trans ισομερών σχεδόν ίση σε ενέργεια (βλέπε σχήμα παρακάτω).
Η δίεδρη γωνία που σχετίζεται με την ομάδα του πεπτιδίου (που ορίζεται από τα τέσσερα άτομα) συμβολίζεται με ωμέγα ω ω = 0 βαθμούς για το cis ισομερές και \ ωμέγα = 180 βαθμούς κελσίου για το trans ισομερές. Αμιδίου ομάδες μπορούν ισομερισμό σχετικά με το δεσμό CN μεταξύ των cis και trans μορφών, έστω και αργά (20 δευτερόλεπτα σε θερμοκρασία δωματίου). Οι μεταβατικές καταστάσεις εγκυκλιος απαιτεί ότι ο μερικός διπλός δεσμός να σπάσει, έτσι ώστε η ενέργεια ενεργοποίησης είναι περίπου 80 kilojoule / mol (20 kcal / mol) (δείτε την παρακάτω εικόνα). Ωστόσο, η ενέργεια ενεργοποίησης μπορεί να μειωθεί (και ο ισομερισμός που καταλύεται) από τις αλλαγές που ευνοούν την ενιαία-συνδεδεμένη μορφή, όπως η τοποθέτηση της ομάδας πεπτιδίου σε ένα υδρόφοβο περιβάλλον ή δωρεά ένα δεσμό υδρογόνου με το άτομο αζώτου μιας ομάδας πεπτιδίου Χ-Ρrο. Και οι δύο αυτοί μηχανισμοί για τη μείωση της ενέργειας ενεργοποίησης έχουν παρατηρηθεί σε πεπτιδύλ προλυλ ισομεράσες (PPIases), τα οποία είναι φυσικώς ενυπάρχοντα ένζυμα που καταλύουν τον ισομερισμό cis-trans του πεπτιδικούς δεσμούς Χ-Ρrο.
Διαμορφωτική αναδίπλωση πρωτεΐνης είναι συνήθως πολύ πιο γρήγορο (συνήθως 10-100 ms) από cis-trans ισομερισμό (10-100 ως). Ένα μη φυσικό ισομερές ορισμένων ομάδων πεπτιδίου μπορεί να διαταράξει την διαμορφωτική αναδίπλωση σημαντικά, είτε επιβραδύνοντας είτε αποτρέποντας αυτήν που ακόμη συμβαίνει μέχρις ότου επιτευχθεί το φυσικό ισομερές. Ωστόσο, όχι όλες οι ομάδες πεπτιδίων έχουν την ίδια επίδραση στην αναδίπλωση, μη ενσωματωμένα ισομερή των άλλων ομάδων πεπτιδίου δεν μπορεί να μην επηρεάσουν την αναδίπλωση καθόλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωτεΐνες Κατηγορία:Χημικός δεσμός
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 2002-2003
Β Ανδρών 2002-2003
Η πρώτη φάση της διοργάνωσης διήρκεσε από τις 27 Οκτωβρίου 2002 έως τις 26 Ιανουαρίου 2003. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 2 Φεβρουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 11 Μαΐου 2003. Πρωταθλήτρια της κατηγορίας αναδείχτηκε η ομάδα της Ξάνθης για πρώτη φορά στην ιστορία της.
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Β Βαθμολογία 20px|Β
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Β εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 2002 2003 Πρωταθλημα Ελλαδος Β Ανδρων 2002 2003
Αγριλιά Αιτωλοακαρνανίας
Η Αγριλιά είναι πεδινό χωριό του δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου της Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του οικισμού ανέρχεται στους 431 κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Η Αγριλιά είναι κτισμένη σε υψόμετρο 50 μέτρων και βρίσκεται βόρεια του Μεσολογγίου σε απόσταση 4 χλμ. από το κέντρο της πόλης αποτελώντας ουσιαστικά προάστιό του. Στα νότια του χωριού περνά η Ιόνια Οδός και μέσα από αυτό η επαρχιακή οδός Μεσολογγίου - Κερασόβου.
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1908 στο ΦΕΚ 28Α-08/02/1908 όταν προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Μεσολογγίου του νομού Αιτωλίας και Ακαρνανίας, ωστόσο το 1920 καταργήθηκε για να συσταθεί εκ νέου το 1940, οπότε και αναφέρεται με πληθυσμό 200 κατοίκων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα του Μεσολογγίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου του δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου. Ο κεντρικός ναός του οικισμού είναι αφιερωμένος στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Μεσολογγίου Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Χανιώτικα Νέα
Τα Χανιώτικα νέα είναι καθημερινή εφημερίδα στα Χανιά της Κρήτης, και κυκλοφορούν ανελλιπώς από τις 17 Δεκεμβρίου 1967
Η εφημερίδα κυκλοφορεί καθημερινά Δευτέρα - Σάββατο από 56 έως 64 σελίδες. Κάθε Σάββατο εμπεριέχει το 18σελιδο πολιτιστικό ένθετο "Διαδρομές" και κάθε Δευτέρα το αθλητικό ένθετο "Ματιές στα Σπορ". Η εφημερίδα πωλείται σε περίπτερα και πρακτορεία Τύπου ενώ γίνεται και διανομή σε συνδρομητές.
Η διάσταση του εντύπου είναι 38 εκατοστά ύψος και 26,5 πλάτος. Η εκτύπωση γίνεται με την περιστροφική μέθοδο όφσετ με δυνατότητα 16 τετράχρωμων σελίδων.
Ταυτότητα
Ιδρυτής της εφημερίδας είναι ο δημοσιογράφος Γιάννης Γαρεδάκης, ενώ ιδιοκτήτρια η ομότιτλη εκδοτική και εκτυπωτική ανώνυμη εταιρεία.
Η έδρα της εφημερίδας είναι στην οδό Καραϊσκάκη 49 στα Χανιά σε ιδιόκτητα γραφεία και τα δημοσιογραφικά της γραφεία βρίσκονται στην οδό Μπουνιαλή 11 - 19 (Εμπορικό κέντρο "Ερμής") σε ιδιόκτητο χώρο. Το τυπογραφείο της εφημερίδας βρίσκεται σε ιδιόκτητες εγκαταστάσεις στο Βιοτεχνικό Πάρκο Χανίων στην περιοχή της Σούδας.
Εκδότης της εφημερίδας είναι ο Μανώλης Α. Γαρεδάκης, και διευθυντής ο Παρασκευάς Ν. Περάκης.
Η εφημερίδα είναι μέλος του Συνδέσμου Ημερήσιων Περιφερειακών Εφημερίδων Ελλάδος
Μουσείο Τυπογραφίας
Τα Χανιώτικα νέα έχουν δημιουργήσει στα Χανιά το μοναδικό στην Ελλάδα Μουσείο αφιερωμένο στην Τυπογραφία. Το μουσείο ιδρύθηκε από τον Γιάννη και την Ελένη Γαρεδάκη και διευθύντρια σήμερα είναι η Ελευθερία Μ. Κουμή. Το Μουσείο βρίσκεται λίγο πριν την είσοδο της πόλης, στο Βιοτεχνικό Πάρκο Σούδας και αναπτύσσεται σε δύο μεγάλες πτέρυγες, και τρεις επιμέρους αίθουσες που καλύπτουν έκταση περίπου 1.200 τ.μ.
Προσωπικό μεράκι και στοίχημα του δημιουργού του Γιάννη Γαρεδάκη, ιδρυτή της εφημερίδας “Χανιώτικα νέα” και της συζύγου του Ελένης, το Μουσείο ξεκίνησε ως ιδιωτική συλλογή σε περιβάλλον φυσικό για ένα τεχνολογικό – βιοτεχνικό μουσείο. Το 2005 εγκαινιάστηκε επίσημα και το 2012 προστέθηκε σε αυτό νέα πτέρυγα.
Το 2015 εγκαινίασε μία ακόμα αίθουσα με σπάνιες εκδόσεις, γκραβούρες, ξυλογραφίες κλπ. Από το 2012 το Μουσείο είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Μουσείων Τυπογραφίας (Association of European Printing Museums). Το 2016 το Μουσείο Τυπογραφίας ήταν υποψήφιο για το σπουδαίο βραβείο “Ευρωπαϊκό Μουσείο της Χρονιάς 2016”, European Museum of the Year Award (EMYA 2016) που απονέμεται από το Φόρουμ των Ευρωπαϊκών Μουσείων (European Museum Forum – EMF) και τελεί υπό την αιγίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο Μουσείο που μέσα από την ξενάγηση “αφηγείται” διαδραστικά, (συμμετοχή επισκεπτών, σχετικά βίντεο) πως ξεκίνησε και πως αναπτύχθηκε η σπουδαιότερη – ίσως- εφεύρεση του ανθρώπου, η Τυπογραφία. Κατά τη διάρκεια της ξενάγησης μικροί και μεγάλοι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να τυπώσουν στα παλιά πιεστήρια και να ανακαλύψουν ένα ξεχασμένο αυτονόητο: τον κόπο και την ανθρώπινη ευφυΐα που βρίσκονται πίσω από κάθε τυπωμένο κείμενο.
Παράλληλα το Μουσείο είναι χώρος πολιτισμού και γραμμάτων. Στους χώρους του φιλοξενούνται συνέδρια, παρουσιάσεις βιβλίων, θεατρικές παραστάσεις, μουσικές εκδηλώσεις, κάθε χρόνο διοργανώνει διεθνή διαγωνισμό αφίσας κλπ. Πρόκειται για ένα Μουσείο “ζωντανό”, που διαρκώς εξελίσσεται και αλλάζει, όπως ακριβώς η Τέχνη που παρουσιάζει, η Τυπογραφία.
Διακρίσεις
Σύμφωνα με ανεξάρτητες έρευνες τα Χανιώτικα νέα είναι η πρώτη περιφερειακή εφημερίδα σε αναγνωσιμότητα με 48.000 καθημερινούς αναγνώστες στον μετρούμενο πληθυσμό των 92.000 κατοίκων της Περιφερειακής Ενότητας Χανίων.
Το 2005 τα Χανιώτικα νέα έλαβαν τιμητικό έπαινο στο πλαίσιο των βραβείων Περιφερειακού Τύπου «για τη συνεχή τους εκδοτική παρουσία, τη σοβαρότητα και το υψηλό επίπεδο ενημέρωσης που παρέχουν»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τα Χανιά Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Κάστρο της Μιτόπολης
Το Κάστρο της Μιτόπολης αποτελεί κάστρο των Φράγκων του Πριγκιπάτου της Αχαΐας του οποίου η ανέγερση χρονολογείται κατά τις αρχές του 13ου αιώνα.
Η ακριβής θέση του βρίσκεται σε τοποθεσία μεταξύ των χωριών Μιτόπολη και Κώμη, στους πρόποδες του Κομποβουνίου, στην ενδοχώρα του Νομού Αχαΐας, στο βόρειο τμήμα της Πελοποννήσου. Σήμερα από το συγκεκριμένο κάστρο σώζονται μόνο ερείπια του.
Η ανέγερσή του ξεκίνησε υπό τον Γιλβέρτο ντε Κορ, Φράγκο ιππότη της Δ΄ Σταυροφορίας και πρώτο βαρώνο της Μιτόπολης, ο οποίος το χρησιμοποίησε ως κατοικία του και έδρα του φέουδού του, το οποίο του παραχωρήθηκε από τον Γουλιέλμο Σαμπλίτη, πρώτο Πρίγκιπα της Αχαΐας. Κατά τη διάρκεια του 14ου αιώνα η κυριαρχία του πέρασε υπό τον έλεγχο της Βαρωνίας της Χαλανδρίτσας, καθώς η Βαρωνία της Μιτόπολης κατέστη κτήση της τελευταίας.
Πηγές
Κατηγορία:Κάστρα της Αχαΐας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αχαΐα Κατηγορία:Βαρωνία της Χαλανδρίτσας Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Νάντορ Χιντεγκούτι
Βιογραφία
Ο Χιντεγκούτι γεννήθηκε από οικογένεια αστικής τάξης στη Βουδαπέστη και άρχισε να παίζει για τη ΜΤΚ Βουδαπέστης το 1947. Με την πολιτική αλλαγή του 1949 η ΜΤΚ υπέστη αλλαγές κυρίως στο όνομά της και αρχικά έγινε Textiles SE, μετά Bástya SE, στη συνέχεια Vörös Lobogó SE και τελικά επέστρεψαν στο MTK. Η δεκαετία του 1950 αποδείχθηκε επιτυχημένη εποχή για τον σύλλογο. Ο Χιντεγκούτι αγωνίστηκε ως κεντρικός επιθετικός και με προπονητή τον Μάρτον Μπούκοβι ανταγωνίστηκε τη Χόνβεντ και κέρδισε τρεις τίτλους στο πρωτάθλημα, ένα Ουγγρικό Κύπελλο και ένα Κύπελλο Μιτρόπα. Το 1955 στον τελικό του Κυπέλλου Μιτρόπα σημείωσε χατ τρικ με αντίπαλο τη Ντούκλα Πράγας, στην πρώτη από τις δύο νίκες (6–1) στην άνετη επικράτηση του τίτλου. Στις 9 Ιανουαρίου 1955 στο πιο εντυπωσιακό παιχνίδι στην ιστορία του πρωταθλήματος Ουγγαρίας η Χόνβεντ νίκησε την ΜΤΚ Βουδαπέστης με 9–7 με τέσσερα τέρματα του Χιντεγκούτι και ίσο αριθμό από το Φέρεντς Πούσκας. Το 1955–56, ως Vörös Lobogó SE, έπαιξαν επίσης στο πρώτο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών. Ο Χιντεγκούτι σκόραρε δύο φορές καθώς νίκησαν την Άντερλεχτ με 10–4 συνολικά στον πρώτο γύρο.
Κατά τη δεκαετία του 1950 ήταν σημαντικό μέλος της θρυλικής Εθνικής Ουγγαρίας, που συμπεριλάμβανε παίκτες όπως οι Πούσκας, Σάντορ Κότσις, Γιόζεφ Μπόζικ και Ζόλταν Τσίμπορ γνωστής ως «Μαγικοί Μαγυάροι». Σκόραρε μόλις οκτώ λεπτά στο διεθνές ντεμπούτο του εναντίον της Ρουμανίας και αργότερα πρόσθεσε ένα δεύτερο στο δρόμο για τη νίκη με 7–2. Εκείνη την ημέρα, το την επιτυχία του στο σκοράρισμα συνάντησε ο Πούσκας, ο οποίος είχε κάνει το ντεμπούτο του για την εθνική ομάδα τον προηγούμενο μήνα. Όμως, όντας πέντε χρόνια μεγαλύτερος από τον Πούσκας, ο Χιντεγκούτι έγινε τελικά γνωστός ως Öreg - παλιός - από τους διεθνείς συναδέλφους του Μεταξύ 1945 και 1958, ο Χιντεγκούτι έκανε 69 εμφανίσεις και σημείωσε 39 γκολ για την Ουγγαρία. Δύο χρόνια αργότερα μετά το ντεμπούτο του, στις 17 Αυγούστου 1947, έκανε τη δεύτερη διεθνή του εμφάνιση και σημείωσε χατ τρικ απέναντι στη Βουλγαρία. Στις 18 Νοεμβρίου 1951 σημείωσε ένα ακόμα χατ τρικ κατά της Φινλανδίας. Έγινε σημαντικός παίκτης στη «Χρυσή Ομάδα» αγωνιζόμενος ως «ψευδές 9» (false 9). Στη δεκαετία του 1950 η συντριπτική πλειοψηφία των ομάδων του παγκοσμίου ποδοσφαίρου χρησιμοποιουσε ακόμη τον παραδοσιακό σχηματισμό WM. Ο Χιντεγκούτι ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που λειτούργησε διαφορετικά κάτω από τις οδηγίες τόσο του Μπούκοβι (που θεωρείται ο «πατέρας» της εφαρμογής), όσο του ομοσπονδιακού τεχνικού Γκούσταβ Σέμπες: έρχονταν προς τα πίσω όταν αναπτυσσόταν η ομάδα επιτρέποντας στους υπόλοιπους να εκμεταλλευτούν το χώρο και κυρίως τους Πούσκας και Κότσις. Εκείνη την εποχή ήταν μία επαναστατική τακτική, που απαιτούσε από τον κεντρικό επιθετικό να έχει εξαιρετικό έλεγχο μπάλας, δεξιότητες πασαρίσματος και επίγνωση θέσης. Ήταν οι αρχές της εφαρμογής του συστήματος 4–2–4 που επικράτησε στα τέλη της δεκαετίας του 1950.
Το 1953 ήταν από τους πρωταγωνιστές της ιστορικής νίκης των Μαγυάρων επί της Αγγλίας στο Λονδίνο με 6–3 σημειώνοντας τρία γκολ (το πρώτο στα 50 δευτερόλεπτα από την έναρξη), σε συνάντηση που τότε ονομάστηκε «ο αγώνας του αιώνα». Μέχρι τότε η Αγγλία μετρούσε 81 νίκες σε 124 εντός έδρας αγώνες. Ο Τζόναθαν Ουίλσον στο βιβλίο του Revolution on the Turf έγραψε χαρακτηριστικά: «Ήταν ο Χιντεγκούτι που κατέστρεψε την Αγγλία». Ήταν η πρώτη ήττα των Άγγλων στην έδρα τους από μια μη βρετανική ομάδα, και ακολουθήθηκε από τη συντριβή τους στη Βουδαπέστη μετά από λίγους μήνες με 7–1. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι το 1952, οι «Μαγικοί Μαγυάροι» κέρδισαν εύκολα το χρυσό μετάλλιο με πέντε νίκες σε ισάριθμους αγώνες, νικώντας στον ημιτελικό την κάτοχο του τίτλου Σουηδία με 6–0 (όπου σημείωσε το μοναδικό του τέρμα στη διοργάνωση) και στον τελικό τη Γιουγκοσλαβία με 2–0.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954 η Ουγγαρία ήταν το απόλυτο φαβορί διαθέτοντας την για πολλούς καλύτερη ομάδα όλων των εποχών σε σειρά ετών. Στον αγώνα του πρώτου γύρου οι Ούγγροι είχαν συντρίψει τους Γερμανούς με 8–3 με δύο τέρματα του Χιντεγκούτι, ο οποίος σκόραρε και στους δύο αγώνες με αντίπαλο τη φιναλίστ της προηγούμενης διοργάνωσης (Βραζιλία και Ουρουγουάη). Η ήττα όμως στον τελικό από τη Δυτική Γερμανία έμεινε γνωστή ως το «Θαύμα της Βέρνης». Οι φήμες ότι η απόδοση των Γερμανών δεν ήταν φυσική αλλά ότι οι παίκτες ήταν ντοπαρισμένοι έκαναν άμεσα την εμφάνισή τους. Μισό αιώνα αργότερα γίνονταν έρευνες για τα όσα συνέβησαν σε εκείνο τον τελικό: η γερμανική Ολυμπιακή Επιτροπή το 2010 αποκάλυψε ότι οι παίκτες είχαν ντοπαριστεί με περβιτίνη, μία μεθαμφεταμίνη επίσης γνωστής ως «φάρμακο του στρατιώτη»,   γεγονός που αποδείχθηκε ότι βρισκόταν στα πλαίσια μακροχρόνιου προγράμματος ντόπινγκ των Γερμανών από τη δεκαετία του 1940. Αξίζει να σημειωθεί ότι η FIFA καθιέρωσε το έλεγχο ντόπινγκ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966.
Ο Χιντεγκούτι ήταν από τα μέλη της ομάδας που επέστρεψαν στην πατρίδα τους με το ξέσπασμα της πολιτικής αναταραχής του 1956 και τελείωσε την καριέρα του στην ομάδα του. Το τελευταίο του παιχνίδι με την εθνική Ουγγαρίας (69 αγώνες, 39 τέρματα) ήταν στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958 με αντίπαλο το Μεξικό στη νίκη της ομάδας του με 4–0. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του σημείωσε συνολικά 523 γκολ σε 679 επίσημους αγώνες και συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών τουλάχιστον 1.041.
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ασχολήθηκε με την προπονητική, προπονώντας ομάδες όπως η Φιορεντίνα, με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων και η Αλ Αχλί ΣΚ.
Μετά το θάνατό του το 2002 η ΜΤΚ Βουδαπέστης μετονόμασε την έδρα της «Στάδιο Νάντορ Χιντεγκούτι» προς τιμήν του.
Ποδοσφαιριστής
MTK Βουδαπέστης Ουγγαρία
Ατομικές διακρίσεις
Προπονητής
Φιορεντίνα Γκιόρι ΕΤΟ ΦΚ Αλ Αχλί
Νικολά ντε Μοντρέ
Ο Νικολά ντε Μοντρέ (γαλλικά: Nicolas de Montreux) (περ. 1561–1608) ήταν Γάλλος πεζογράφος, ποιητής, μεταφραστής και δραματουργός. Θεωρείται ένας από τους δημιουργούς του δραματικού βουκολικού μυθιστορήματος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννημένος στο Σαμπλέ-συρ-Σαρτ, στην επαρχία του Μαιν, ήταν γιος ενός αξιωματούχου δικαστικού και έγινε ιερέας γύρω στο 1585. Το 1591 μπήκε στην υπηρεσία του δούκα του Μερκέρ (έγινε ο βιβλιοθηκονόμος του) και συμμετείχε στους εμφύλιους πολέμους στην πλευρά της Καθολικής Λίγκας, μέχρι που φυλακίστηκε. Με την αποφυλάκισή του, εντάχθηκε στη βασιλική αυλή του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας.
Συγγραφικό έργο
Το μεγάλο συγγραφικό έργο του Μοντρέ εκτείνεται στο θέατρο, το μυθιστόρημα, τις βουκολικές ιστορίες, την ιστορία, την ποίηση και τον πνευματικό προβληματισμό και δείχνει έντονη ενασχόληση με ηθικά ερωτήματα (όπως η αγνότητα). Με τον Μπεροάλντ ντε Βερβίλ, ο Μοντρέ αντιπροσωπεύει ένα μεταβατικό στάδιο ανάμεσα στη λογοτεχνία της γενιάς της Πλειάδας και της εποχής του Ερρίκου Δ΄ και το μπαρόκ, και οι δύο αυτοί συγγραφείς προσπάθησαν να ανταγωνιστούν τη μετάφραση ξένων αριστουργημάτων με τη δημιουργία πρωτότυπων έργων στα γαλλικά.
Ο Μοντρέ δημοσίευσε το πρώτο έργο του το 1577 σε ηλικία 16 ετών, ήταν μια γαλλική διασκευή από τα ιταλικά του 16ου τόμου του Αμαντίς της Γαλατίας.
Το πιο διάσημο έργο του είναι ένα τεράστιο βουκολικό μυθιστόρημα το Bergeries de Julliette (Βουκολικό της Ζυλιέτ) σε πέντε τόμους (1585–1598) εμπνευσμένο από τη Ντιάνα του Χόρχε δε Μοντεμαγιόρ και τα βουκολικά έργα του Αριόστο και του Τάσσο, το οποίο χρησιμοποιεί ένα πεζογραφικό πλαίσιο στο οποίο έχει εισάγει διηγήματα και μικρά θεατρικά έργα σε στίχους. Το έργο του Μοντρέ ήταν το σημαντικότερο βουκολικό μυθιστόρημα που δημιουργήθηκε στη Γαλλία μέχρι την Αστραία του Ονορέ ντ΄Υρφέ.
Έγραψε αρκετά μακροσκελή μυθιστορήματα περιπέτειας τα οποία, όπως και του Μπεροάλντ ντε Βερβίλ, είχαν πηγή έμπνευσης το ισπανο-πορτογαλικό ιπποτικό μυθιστόρημα περιπέτειας (όπως ο Αμαντίς της Γαλατίας) και το αρχαίο ελληνικό μυθιστόρημα (όπως τα έργα του Ηλιόδωρου της Εμέσης ή του Αχιλέα Τάτιου): Les chastes et delectables Jardins d'Amour semez de divers discours et histoires amoureuses (Οι αγνοί και απολαυστικοί κήποι της αγάπης διανθισμένοι με διάφορους λόγους και ιστορίες αγάπης, 1594), L'Œuvre de la Chasteté, qui se remarque par les diverses fortunes, adventures et fidelles Amours de Criniton et de Lydie σε τρεις τόμους (Το έργο της αγνότητας, το οποίο διακρίνεται για τις διάφορες ιστορίες, περιπέτειες και πιστούς έρωτες του Κρινιτόν και της Λυδίας, 1595-9) και Les Amours de Cleandre et Domiphille (1597).
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς
Χοληδόχος κύστη
thumb|Χοληδόχος κύστη (πράσινο) Η χοληδόχος κύστη είναι ένα όργανο μεγέθους περίπου 10 – 12 εκ. σε σχήμα αχλαδιού που βρίσκεται στην κάτω επιφάνεια του ήπατος ανάμεσα στο δεξιό και τον αριστερό λοβό. Απαντάνται στα περισσότερα σπονδυλωτά. Αποτελεί μέρος των εξωηπατικών χοληφόρων (βλ. Χοληφόρο δέντρο).
Στη χοληδόχο κύστη συγκεντρώνεται και αποθηκεύεται η χολή που παράγεται από το ήπαρ. Η κύστη έχει χωρητικότητα περίπου 30-50ml. Μετά το φαγητό, το υγρό αυτό διοχετεύεται προς το λεπτό έντερο και βοηθά την πέψη και την απορρόφηση των λιπαρών ουσιών.
Έχει τρεις στιβάδες: την εσωτερική βλεννογονική, τη μυϊκή στιβάδα και την εξωτερική επικάλυψη από περιτόναιο. Τα αγγεία που φθάνουν σε αυτή είναι η κυστική αρτηρία.
Λιθογένεση
Στη χοληδόχο κύστη είναι η πιθανότερη θέση ανάπτυξης πέτρας, αφού κύριος παράγοντας πρόκλησης αυτού είναι η στάση της χολής μέσα στην κύστη. Η κατάσταση που προκύπτει ονομάζεται χολολιθίαση. 20% του γυναικείου και 14% του ανδρικού πληθυσμού θα αναπτύξουν χολολίθους σε κάποια φάση της ζωής τους, οι περισσότεροι όμως δεν θα παρουσιάσουν κλινικά συμπτώματα. Εάν αυτά παρουσιασθούν (συμπτώματα παρουσιάζουν μόνο 10% των ατόμων με χολολίθους) τότε η κατάσταση μπορεί να αντιμετωπισθεί με χολοκυστεκτομή, την αφαίρεση δηλαδή της κύστης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πεπτικό σύστημα
Ικέτας (μυθολογία)
Ο Ικέτας ήταν ο 23ος μυθικός βασιλιάς της Αρκαδίας. Ήταν γιος του Αριστοκράτη Α΄ και τον διαδέχθηκε στον θρόνο. Ο Ικέτας συμμάχησε με τους Μεσσήνιους και τους βοήθησε στον Β΄ Μεσσηνιακό Πόλεμο. Πέθανε κατά την διάρκεια του πολέμου και τον διαδέχτηκε ο γιος του Αριστοκράτης Β΄ ο οποίος ήταν και ο τελευταίος βασιλιάς της Αρκαδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αρκαδίας
Paramount Global
Οι κύριες θυγατρικές εταιρίες της Paramount Global είναι το κινηματογραφικό στούντιο Paramount Pictures,το CBS Entertainment Group (συμπεριλαμβανομένων όλων των ιδιοκτησιών του CBS όπως το δίκτυο CBS και το CBS Paramount Television)η Viacom Media Networks(συμπεριλαμβανομένων των καναλιών MTV, Nickelodeon, BET, Comedy Central and Showtime), η ViacomCBS International Media Networks, η Global Distribution Group και η εκδοτική εταιρία Simon & Schuster.
Νόμος Dulong-Petit
Ο νόμος Ντυλόνγκ-Πετί (Dulong–Petit) είναι ένας κανόνας της Θερμοδυναμικής που προτάθηκε το 1819 από τους Γάλλους φυσικούς Πιέρ Λουί Ντυλόνγκ (Pierre Louis Dulong) και Αλεξί Τερέζ Πετί (Alexis Thérèse Petit) και ο οποίος περιγράφει την γραμμομοριακή θερμοχωρητικότητα ενός στερεού κρυσταλλικής μορφής. Οι δυο επιστήμονες βρήκαν πειραματικά πως η γραμμομοριακή θερμοχωρητικότητα (the mole-specific heat capacity) για έναν αριθμό τέτοιων υλικών προσεγγίζει μια σταθερή τιμή, όταν πολλαπλασιαστεί με έναν αριθμό που αντιπροσωπεύει το υποτιθέμενο "σχετικό ατομικό βάρος" του υλικού. Αυτά τα "σχετικά ατομικά βάρη" είχαν προταθεί λίγο πριν από τον Τζων Ντάλτον (John Dalton).
Στην σύγχρονη ορολογία, οι Ντυλόνγκ και Πετί βρήκαν πως η θερμοχωρητικότητα ενός mol πολλών στερεών υλικών ισούται με 3R, όπου R είναι μια σταθερά που ονομάζεται Παγκόσμια Σταθερά των Αερίων. Οι Ντυλόνγκ και Πετί δε γνώριζαν τότε τη σχέση με το R, γιατί αυτή η σταθερά δεν είχε ακόμη προσδιοριστεί, αλλά προσδιορίστηκε αργότερα από τον Βικτόρ Ρενιώ και την Κινητική θεωρία των αερίων. Η τιμή του 3R είναι περίπου 25 τζάουλ ανά βαθμό Κέλβιν, και οι Ντυλόνγκ και Πετί ουσιαστικά βρήκαν πως αυτή ήταν η θερμοχωρητικότητα των κρυστάλλων ανά γραμμομόριο ατόμων που περιείχαν.
Η σύγχρονη θεωρία της θερμοχωρητικότητας των στερεών ορίζει πως αυτό οφείλεται στις κατά πλάτος ταλαντώσεις των ατόμων μέσα στο στερεό, και προέκυψε για πρώτη φορά από την υπόθεση του Άλμπερτ Αϊνστάιν (Albert Einstein), το 1907. Το μοντέλο στερεού σώματος του Αϊνστάιν έδωσε τότε για πρώτη φορά μια αιτιολογία στο ερώτημα: γιατί ο νόμος των Ντυλόνγκ-Πετί που μιλάει για στερεά σώματα (κρυστάλλους) περιγράφεται με όρους της κλασικής θεωρίας της θερμοχωρητικότητας των αερίων.
Ισοδύναμες μορφές του νόμου
Η ισοδύναμη έκφραση του νόμου των Ντυλόνγκ-Πετί με τη σύγχρονη ορολογία είναι πως, ανεξάρτητα από τη φύση του υλικού του κρυστάλλου, η ειδική θερμοχωρητικότητα c ενός στερεού υλικού (μετρημένη σε τζάουλ ανά βαθμό Κέλβιν και ανά χιλιόγραμμο) ισούται με 3R/M, όπου R είναι η Παγκόσμια Σταθερά των Αερίων (μετρημένη σε τζάουλ ανά Κέλβιν και ανά γραμμομόριο) και Μ είναι η γραμμομοριακή μάζα (μετρημένη σε χιλιόγραμμα ανά γραμμομόριο). Επομένως, η θερμοχωρητικότητα ανά γραμμομόριο πολλών στερεών είναι 3R.
Έτσι στη σύγχρονη μαθηματική μορφή, ο νόμος των Ντυλόνγκ-Πετί είναι:
c M = 3 R
ή
c = 3 R / M
Οι Ντυλόνγκ και Πετί δεν περιέλαβαν στο νόμο τη σταθερά R (που τότε ήταν άγνωστη). Αντί γι αυτό, μέτρησαν τις τιμές της κατά μάζα θερμοχωρητικότητας διάφορων υλικών και τη βρήκαν μικρότερη για υλικά μεγαλύτερου “ατομικού βάρους”, όπως αυτό τo "ατομικό βάρος" καθοριζόταν τότε από τον Ντάλτον. Στη συνέχεια οι Ντυλόνγκ και Πετί βρήκαν πως όταν πολλαπλασίαζαν τις μετρήσεις τους με τα αντίστοιχα “ατομικά βάρη”, η τιμή που προέκυπτε (που σήμερα την ονομάζουμε θερμοχωρητικότητα ανά γραμμομόριο ή γραμμομοριακή θερμοχωρητικότητα) ήταν σχεδόν σταθερή, και ίση με μια τιμή που αργότερα αναγνωρίστηκε σαν το R.
Όρια εφαρμογής.
Παρά την απλότητά του, ο νόμος Ντυλόνγκ-Πετί προβλέπει ικανοποιητικά την ειδική θερμοχωρητικότητα πολλών στερεών με σχετικά απλή κρυσταλλική δομή σε υψηλές θερμοκρασίες. Αυτό συμβαίνει γιατί στην κλασική θεωρία της θερμοχωρητικότητας, η θερμοχωρητικότητα των στερεών προσεγγίζει ένα μέγιστο, που είναι 3R ανά γραμμομόριο ατόμων, και οφείλεται στο γεγονός πως οι βαθμοί ελευθερίας των ταλαντώσεων είναι 3 βαθμοί ελευθερίας ανά άτομο, που ο κάθε βαθμός ελευθερίας αντιστοιχεί σε ένα άθροισμα αποτελούμενο από έναν τετραγωνικό όρο κινητικής ενέργειας και ένα τετραγωνικό όρο δυναμικής ενέργειας. Σύμφωνα με το θεώρημα ισοκατανομής, η μέση τιμή κάθε τετραγωνικού όρου είναι 1⁄2 k T, ή 1⁄2 R T ανά γραμμομόριο. Πολλαπλασιαζόμενο επί τους 3 βαθμούς ελευθερίας και επί τους 2 όρους του αθροίσματος ανά βαθμό ελευθερίας, προκύπτει θερμοχωρητικότητα 3R ανά γραμμομόριο.
Ο νόμος Ντυλόνγκ-Πετί αποκλίνει σε θερμοκρασίες δωματίου για ελαφρά άτομα με ισχυρούς δεσμούς, όπως π.χ. το μεταλλικό βηρύλλιο, ή ο άνθρακας σε μορφή αδάμαντα. Στις περιπτώσεις αυτές ο νόμος προβλέπει υψηλότερες θερμοχωρητικότητες από αυτές που δείχνουν οι μετρήσεις. Σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες (Κρυογονική - cryogenic) όπου η κβάντωση του ενεργειακού αποθέματος σε όλα τα στερεά εκδηλώνεται όλο και εντονότερα, ο νόμος αποτυγχάνει σε όλα τα υλικά. Για κρυστάλλους κάτω από τέτοιες συνθήκες πολύ χαμηλών θερμοκρασιών, ισχύει το μοντέλο Ντιμπάι, που είναι μια επέκταση της θεωρίας του μοντέλου Αϊνστάιν, και που περιλαμβάνει στους υπολογισμούς τις στατιστικές κατανομές των ατομικών ταλαντώσεων για χαμηλές ποσότητες ενεργειακών κατανομών.
Πηγές
Ντιλονγκ
Φελλός
μικρογραφία|δεξιά|Μη επεξεργασμένο πάνελ φελλού Ο φελλός είναι υλικό που λαμβάνεται από το εξωτερικό τμήμα του φλοιού της Δρυός της φελλοφόρου (Quercus suber). Το πάχος του φελλού στο συγκεκριμένο δεντρο μπορεί να φτάσει τα 70 εκατοστά. Καλλιεργείται εκτενώς στην Πορτογαλία. Χαρακτηρίζεται από μικρό βάρος, ελαστικότητα, στεγανότητα, χημική αδράνεια και αντοχή. Οι ιδιότητες αυτές αποδίδονται στο κύριο συστατικό του φελλού, της σουβερίνης. Η σουβερίνη, γνωστή και ως φελλίνη, είναι ένα φυσικό πολυμερές που αποτελείται από εστέρες της γλυκερόλης με καρβοξυλικά οξέα, δικαρβοξυλικά οξέα, υδροξυοξέα, και κιναμμωμικά οξέα. Είναι αδιάλυτη σε όλους τους οργανικούς διαλύτες και στο νερό, γι'αυτό και προτιμάται για την παρασκευή πωμάτων για φιάλες οινοπνευματωδών ποτών.
Η χρήση του φελλού στην εμφιάλωση είναι η πιο γνωστή, αλλά και η κύρια χρήση του υλικού. Χρησιμοποιείται ακόμη ως ακουστική και θερμική μόνωση σε διαμερίσματα, σε κάθε επιφάνεια (οροφή, πάτωμα, τοίχους) και για την κατασκευή πινάκων ανακοινώσεων. Από φελλό αποτελείται και το μπαλάκι που χρησιμοποιείται στο μπάντμιντον.
Πηγές
Pereira, H. (2007). Cork: Biology, Production and Uses. Amsterdam. Elsevier.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υλικά φυτικής προέλευσης Κατηγορία:Μη ξυλώδη δασικά προϊόντα Κατηγορία:Δασικά προϊόντα Κατηγορία:Ανατομία φυτών
Ιταλικές ευρωεκλογές 2009
Οι ιταλικές ευρωεκλογές 2009 διεξήχθησαν το Σάββατο 6 και την Κυριακή 7 Ιουνίου 2009, κατόπιν απόφασης της Ιταλικής κυβέρνησης στις 8 Δεκεμβρίου 2008, ταυτόχρονα με τις τοπικές επαρχιακές και δημοτικές εκλογές (ιτ.:Elezioni amministrative). Εκλέχθηκαν 72 ευρωβουλευτές οι οποίοι  και αντιπροσώπευσαν την Ιταλία  στο  Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την περίοδο 2009-2014,
Συνήθως στην Ιταλία οι εκλογές διεξάγονται το διήμερο Κυριακή Δευτέρα. Οι ευρωεκλογές όμως διεξάγονται το σαββατοκύριακο έτσι ώστε να λήγουν ταυτόχρονα και κατ’ επέκταση τα αποτελέσματα να βγαίνουν ταυτόχρονα σε όλη της Ευρωπαϊκή Ένωση. Ένα εκλογικό όριο 4% δημιουργήθηκε από το Ιταλικό Κοινοβούλιο.
Η έκβαση των εκλογών ήταν νικηφόρα για τον Πρωθυπουργό Σίλβιο Μπερλουσκόνι αφού τα κόμματα που υποστήριζαν την κυβέρνηση κέρδισαν την πλειοψηφία των εδρών (38 έδρες) έναντι 34 εδρών της οποίες κέρδισαν συνολικά τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Αναφορές
Κατηγορία:Ιταλικές εκλογές Ιταλία Κατηγορία:Ευρωεκλογές ανά κράτος-μέλος
Πατρίς (εφημερίδα Κρήτης)
Η Πατρίς είναι καθημερινή εφημερίδα της Κρήτης, που εκδίδεται στο Ηράκλειο. Η ιδιοκτησία της ανήκει στην εκδοτική εταιρία Εκδόσεις Α. Μυκωνιάτη Α.Ε. Ιδρύθηκε το 1946 από τον Αθηναγόρα Μυκωνιάτη. Μέχρι το θάνατό του, στις 11 Ιανουαρίου 2007, εκδότης και διευθυντής της ήταν ο Αλέξανδρος Αθ. Μυκωνιάτης. Από το 2007 και μετά εκδότης είναι ο Αθηναγόρας Αλ. Μυκωνιάτης
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Τενέα
100px|thumb|Ο [[κούρος της Τενέας]] Η Τενέα ήταν αρχαία πόλη των Κορινθίων χτισμένη στην περιοχή που σήμερα βρίσκεται το χωριό Χιλιομόδι. Σύμφωνα με το μύθο οι πρώτοι κάτοικοι της Τενέας ήταν Τρώες αιχμάλωτοι στους οποίους ο Αγαμέμνονας επέτρεψε να χτίσουν μια νέα πόλη. Σύμφωνα με τον Βιργίλιο η Τενέα και η Ρώμη ήταν οι δύο πόλεις που ιδρύθηκαν από Τρώες φυγάδες μετά τον Τρωικό πόλεμο. Ο Παυσανίας αναφέρει πως στην Τενέα υπήρχε ιερό της Ειλειθυίας ενώ ο Στράβων αναφέρει πως στην Τενέα υπήρχε επίσης ιερό αφιερωμένο στον Απόλλωνα. Στην Τενέα έχει βρεθεί το περίφημο άγαλμα Κούρου του 6ου αιώνα π.Χ., γνωστό ως κούρος της Τενέας που φυλάσσεται στο μουσείο του Μονάχου.
Αρχαιολογικές έρευνες
Η πρώτη συστηματική αρχαιολογική έρευνα με στόχο τον εντοπισμό, την αποκάλυψη και την ανάδειξη της αρχαίας, ξεκίνησε το 2013, υπό τη διεύθυνση της Δρ. Έλενας Κόρκα και είναι γνωστή με το όνομα Tenea Project. Πρόκειται για εγκεκριμένο ερευνητικό πρόγραμμα με φορέα υλοποίησης τη Διεύθυνση Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αφορμή για την έναρξη του προγράμματος αποτελεί η αποκάλυψη μιας ολόλιθης σαρκοφάγου αρχαϊκών χρόνων, η οποία εντοπίστηκε το 1984 στη θέση Καμαρέτα Φανερωμένη. Η καλυπτήρια πλάκα της σαρκοφάγου, έφερε στην εσωτερική πλευρά της γραπτή σύνθεση αποτελούμενη από δύο αντωπούς λέοντες και ανθέμιο στο κέντρο, η οποία σήμερα εκτίθεται στο αρχαιολογικό μουσείο Κορίνθου.
Από το 2013, έως σήμερα, το ερευνητικό πρόγραμμα έχει φέρει στο φως μεταξύ άλλων συστάδα αρχαϊκών τάφων, ρωμαϊκά ταφικά μνημεία, οργανωμένα νεκροταφεία ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων, ιδιωτικά και δημόσια κτήρια όπως λουτρό, χώροι εργαστηριακής και εμπορικής δραστηριότητας, πηγάδια και δεξαμενές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Κορινθίας
Μονλεμπόν
Το Μονλεμπόν (γαλλικά: Montlebon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Αποσπάσματα αποτροπής υποχώρησης
Τα αποσπάσματα αποτροπής υποχώρησης είναι σχηματισμοί στρατιωτών τοποθετημένων πίσω από τα κανονικά στρατεύματα, προκειμένου να εμποδίσουν με κάθε μέσον, (ακόμη και πυροβολώντας αδιακρίτως), τον πανικό ή την άτακτη οπισθοχώρηση των στρατιωτών της πρώτης γραμμής.
Ιστορικό
Η ιδέα είναι πολύ παλιά. Οι Ρωμαϊκές λεγεώνες διέθεταν τέτοιες μονάδες, τους Τριάρι (Triarius, Triarii), οι οποίοι αποτελούνταν από βετεράνους και καταλάμβαναν την τρίτη σειρά στη θέση μάχης. Το ίδιο συνέβαινε και κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους. Μάλιστα, οι απώλειες από τους λιποτάκτες κατά τη διάρκεια της μάχης υπερέβαιναν τις απώλειες εξ αιτίας της ίδιας της μάχης. Καθόσον οι λιποταξίες ήταν σχετικώς ευκολότερες την εποχή εκείνη, η χρήση των μονάδων ανάσχεσης έδινε τη δυνατότητα στους στρατηγούς να διατηρούν το στράτευμά τους σε συνοχή κατά, ιδιαιτέρως κατά τις μακρόχρονες εκστρατείες.
Μονάδες ανάσχεσης στον Κόκκινο Στρατό
Στον Κόκκινο Στρατό της Σοβιετικής Ένωσης, η ιδέα των Μονάδων Ανάσχεσης ηγέρθη τον Αύγουστο του 1918, με τον σχηματισμό των Ζαγκραντιτέλνιε Οτριάντι (Заградительные Отряды). Τα στρατεύματα αυτά αποτελούνταν από αποσπάσματα της Τσε Κα, που είχαν στρατολογηθεί από ποινικούς υπόδικους του Κόκκινου Στρατού. Η πρώτη χρήση τους έγινε το Καλοκαίρι με Φθινόπωρο στο Ανατολικό Μέτωπο, κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, όταν ο διοικητής Μιχαήλ Τουχατσέφσκυ εξουσιοδοτήθηκε από τον Επίτροπο Πολέμου Λέοντα Τρότσκυ, να τοποθετήσει μονάδες πεζικού στα μετόπισθεν αναξιόπιστων συνταγμάτων της Α’ Στρατιάς, με εντολή να πυροβολούν όσους λιποτακτούν ή υποχωρούν χωρίς διαταγή. Τον Δεκέμβρη του 1918, ο Τρότσκυ διέταξε την ανάπτυξη πρόσθετων τέτοιων στρατευμάτων, σε κάθε μονάδα πεζικού του Κόκκινου Στρατού. Πέραν αυτών των καθηκόντων είχαν επιφορτιστεί και με την εξασφάλιση των προμηθειών προς τους μπολσεβίκους στις περιοχές που βρίσκονταν υπό τον έλεγχό τους, ρόλος που τους έκανε αντιπαθείς στον πληθυσμό. Η τακτική αυτή επανήλθε σε μεγαλύτερη κλίμακα κατά τον Β’ΠΠ. Στις 27 Ιουνίου 1941, σε απάντηση αναφορών για λιποταξίες από τις τάξεις του Κόκκινου Στρατού, το 3ο Γραφείο εξέδωσε οδηγία για τη δημιουργία Μονάδων Ανάσχεσης, που θα τις στελεχώνουν προσωπικό της NKVD. Οι μονάδες αυτές ονομάζονταν ΣΜΕΡΣ, από το ακρωνύμιο Смерть шпионам, ΣΜΕΡτ Σπινιόναμ, που στα ρωσικά σημαίνει ″Θάνατος στους κατασκόπους″. Σύμφωνα με μία αναφορά του Επίτροπου Κρατικής Ασφάλειας, Λαυρέντι Μπέρια της 10ης Οκτωβρίου 1941, είχαν συλληφθεί 25.878 λιποτάκτες, και από αυτούς εκτελέστηκαν οι 10.201.
Στον κινηματογράφο
Στην κινηματογραφική ταινία ″Ο εχθρός προ των Πυλών″ (Enemy at the Gates), περιγράφεται η δράση των μονάδων αυτών, καθώς προσπαθούν να αποτρέψουν με τη χρήση όπλων την υποχώρηση πανικόβλητων Ρώσσων στρατιωτών, κατά τη Μάχη του Στάλινγκραντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτική τακτική
Μάρκους Βαϊσενμπέργκερ
Ο Μάρκους Βάισενμπεργκερ (γεννημένος στις 8 Μαρτίου 1975 στο Λάουτεραχ) είναι Αυστριακός διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής και σημερινός μάνατζερ παικτών.
Είναι ο πιο γνωστός εκ των τριών αδερφών Βάισενμπεργκερ, ενώ ο μεγαλύτερος αδερφός του Τόμας (γενν. 1971) υπήρξε επίσης διεθνής ποδοσφαιριστής και ο μικρότερος αδερφός του Φίλιπ (γενν. 1983) επαγγελματίας ποδοσφαιριστής σε ομάδες της δεύτερης κατηγορίας.
Νεανικά χρόνια
Ξεκίνησε την καριέρα του στα παιδικά τμήματα της ΦΚ Χαρντ και αργότερα στα εφηβικά της ΦΚ Ντόρνμπιρν, πριν πάει στη Σπίταλ, όπου από την ομάδα νέων πέρασε στην ανδρική ομάδα.
Επαγγελματική καριέρα
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1995 με τη μεταγραφή του στη ΛΑΣΚ. Οι καλές εμφανίσεις του τον οδήγησαν το 1999 όχι μόνο στην Εθνική Αυστρίας, όπου τον κάλεσε ο τότε ομοσπονδιακός τεχνικός Ότο Μπάριτς, αλλά και σε μεταγραφή στη Μπούντεσλιγκα και την Αρμίνια Μπίλεφελντ, όπου παρέμεινε επί διετία.
Το 2001 μετακινήθηκε στη Μόναχο 1860, όπου παρέμεινε τρία χρόνια, αποχωρώντας μετά τον υποβιβασμό της ομάδας.
Το 2004 αποκτήθηκε από την Άιντραχτ Φραγκφούρτης, που τότε αγωνιζόταν στη 2. Μπούντεσλιγκα. Στην ομάδα της Άιντραχτ πήρε τη φανέλα με τον αριθμό 10 και αγωνιζόταν ως δεκάρι, αρχικά ως αλλαγή του Αλεξάντερ Μάιερ, οπότε οι συμμετοχές του -και λόγω συχνών μικροτραυματισμών- ήταν περιορισμένες, ενώ αργότερα έπαιζε παράλληλα με εκείνον στην εντεκάδα, αφού ο προπονητής της ομάδας Φρίντχελμ Φούνκελ έτρεφε ιδιαίτερη εκτίμηση στις ικανότητές του. Στην πρώτη του σεζόν στη Φραγκφούρτη, η Άιντραχτ ανέβηκε ως τρίτη στη Μπούντεσλιγκα, ενώ την επόμενη χρονιά έφτασε στον τελικό κυπέλλου Γερμανίας, που διεξήχθη στις 29 Απριλίου 2006 στο Βερολίνο, όπου ηττήθηκε 0-1 από τη Μπάγερν Μονάχου. Η Μπάγερν έχοντας κερδίσει και το πρωτάθλημα συμμετείχε τη σεζόν 2006-07 στο Τσάμπιονς Λιγκ, κάτι που οδήγησε την Άιντραχτ ως φιναλίστ, αλλά και τον Βάισενμπεργκερ σε συμμετοχή στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ εκείνης της χρονιάς. Ο Βάισενμπεργκερ αγωνίστηκε και στους δύο αγώνες του πρώτου γύρου κόντρα στη Μπρόντμπυ (4-0, 2-2), που οδήγησαν την Άιντραχτ στους ομίλους, καθώς και σε δύο από τους τέσσερις αγώνες στον όμιλο κόντρα στις Νιούκασλ (0-0) και Φενέρμπαχτσε (2-2), ενώ έμεινε στον πάγκο στους αγώνες κατά των ΟΣ Παλέρμο (1-2) και Θέλτα Βίγο (1-1).
Το 2008 επέστρεψε με ελεύθερη μεταγραφή στην Αυστρία και τη ΛΑΣΚ, όπου υπέγραψε διετές συμβόλαιο, αλλά αγωνίστηκε ουσιαστικά μόνο μία σεζόν, αφού ένα κάταγμα στο μετατάρσιο και μια ενδονοσοκομειακή λοίμωξη του τραύματος μετά το χειρουργείο τον έθεσαν εκτός μάχης για ένα χρόνο. Έτσι με το τέλος του συμβολαίου του μεταπήδησε στη "μικρή" Ουνιόν Πρέγκαρτεν, όπου για λίγο καιρό αγωνιζόταν ευκαιριακά.
Σίμος
Ο Σίμος ήταν ο 17ος μυθικός βασιλιάς της αρχαία Αρκαδίας.