cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αντιγόνεια Κιλκίς
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Αντιγόνεια βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με τα Σκόπια και νοτιοανατολικά της λίμνης Δοϊράνης. Είναι κτισμένη στους νότιους πρόποδες του όρους Δύσωρον (μέρος των Κρουσσίων Ορέων) σε υψόμετρο 370 μέτρων απέχοντας 18 χλμ. Β. από το Κιλκίς, 27,5 από το τελωνείο Δοϊράνης και 74 χλμ. Β.-ΒΑ. από τη Θεσσαλονίκη. Στα μέσα του 15ου αιώνα, γύρω στο 1450 είχε 14 οικίες χριστιανών. Σήμερα, θεωρείται προσφυγικό χωριό, αφού σε αυτό εγκαταστάθηκαν Πόντιοι πρόσφυγες (96 οικογένειες, 366 άτομα) οι περισσότεροι από το Πεπερέκ ή Μπεμπερέκ (τουρ. Çetinsu/Τσετίνσου) της περιφέρειας Αρνταχάν της Τουρκίας.
Ονομασία - Διοικητικά
Το χωριό είχε παλιότερα το όνομα Μοράφτσα με το οποίο αναφέρεται επίσημα το 1919, στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να ορίζεται ως έδρα στην ομώνυμη κοινότητα. Μετονομάστηκε σε Αντιγόνεια το 1926. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τη Γάβρα, το Μονολίθι και το Μυλοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Αντιγονείας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κρουσσών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 109 κατοίκους. . Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 28,273 χμ² (2011).
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Ενέν-Μπωμόν
Το Ενέν-Μπωμόν (γαλλ. Hénin-Beaumont) είναι πόλη και κοινότητα στον Νομό Πα-ντε-Καλαί της Περιοχής (Περιφέρειας) Ω-ντε-Φρανς της βόρειας Γαλλίας. Τον Ιανουάριο του 2018 η κοινότητα είχε 25.917 κατοίκους.
Γεωγραφία
Το Ενέν-Μπωμόν είναι κτισμένο σε υψόμετρο από 23 έως 65 μέτρα (μεσοσταθμικό 32 μέτρα) πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 50°25′ Βόρειο πλάτος και 2°57′ Ανατολικό μήκος. Βρίσκεται πολύ κοντά στη λίγο μεγαλύτερη πόλη Λανς, περίπου 10 χιλιόμετρα. Παλαιότερα ήταν μια πόλη ανθρακωρυχείων, ενώ τώρα αποτελεί μια πόλη ελαφράς βιομηχανίας.
Παραπομπές
Ενεν-Μπωμ
Υέρ
Η Υέρ (γαλλ. Hyères) είναι πόλη και κοινότητα στον Νομό Βαρ, στην Περιφέρεια Προβηγκίας-Άλπεων-Κυανής Ακτής της νοτιοανατολικής Γαλλίας. Τον Ιανουάριο του 2018 η κοινότητα είχε 55.069 κατοίκους και είναι κτισμένη σε υψόμετρο από 0 έως 325 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας Κατηγορία:Πόλεις της Προβηγκίας-Άλπεων-Κυανής Ακτής Κατηγορία:Κυανή Ακτή
Πιερ Κινόν
Ο Πιερ Κινόν (γαλλ. Pierre Quinon, 20 Φεβρουαρίου 1962 – 17 Αυγούστου 2011) ήταν Γάλλος αθλητής του στίβου, και συγκεκριμένα επικοντιστής, ο οποίος κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο αγώνισμά του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984 με επίδοση 5,75 μέτρα. Το προηγούμενο καλοκαίρι και επί μόλις 4 ημέρες κατείχε το παγκόσμιο ρεκόρ του ανοικτού στίβου, με επίδοση 5,82 μέτρα.
Ο Κινόν έπασχε από κατάθλιψη το τελευταίο έτος της ζωής του και σε ηλικία 49 ετών αυτοκτόνησε πέφτοντας από το παράθυρο του διαμερίσματός του στην πόλη Υέρ της νότιας Γαλλίας. Είχε τιμηθεί με το παράσημο του ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επικοντιστές Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Γάλλοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984 Κατηγορία:Αυτόχειρες
Συνθήκη των Παρισίων (1783)
Η Συνθήκη των Παρισίων υπεγράφη στο Παρίσι από τους αντιπροσώπους του Γεωργίου Γ΄ της Μεγάλης Βρετανίας και των εκπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στις 3 Σεπτεμβρίου του 1783, τερματίζοντας οριστικά τον Αμερικανικό Πόλεμο Ανεξαρτησίας.
Κατηγορία:Αμερικανική Επανάσταση
Live in Bucharest: The Dangerous Tour
Το Live in Bucharest: The Dangerous Tour είναι ένα live concert DVD, το οποίο κυκλοφόρησε το 2005, από τον Μάικλ Τζάκσον. Το DVD είχε συμπεριληφθεί με το Michael Jackson: The Ultimate Collection. Η συναυλία διεξήχθη στις 1 Οκτωβρίου 1992, κατά τη διάρκεια του Dangerous World Tour, στο Bucharest National Stadium (Εθνικό Στάδιο Βουκουρεστίου), με 70.000 θεατές. Αυτή είναι η μοναδική συναυλία του Τζάκσον που εκόθηκε επίσημα σε DVD στις ΗΠΑ. Η άλλη επίσημη κυκλοφορία από τον Μάικλ Τζάκσον ήταν ένα VHS από τη συναυλία κατά τη διάρκεια του HIStory Tour στο Σεούλ, Νότια Κορέα, η οποία ήταν η μόνη χώρα, όπου εκδόθηκε.
Υπάρχουν αρκετές εκδόσεις της ίδιας συναυλίας. Η πρώτη εκδοχή παρουσιάστηκε την επόμενη μέρα από το BBC - μετά τον θάνατο του Μάικλ Τζάκσον, ξαναπαρουσιάστηκε από το BNN/Ned3. Η έκδοση που εμφανίζεται στο DVD παρουσιάστηκε στο HBO το 1992, το οποίο έχει τη μεγαλύτερη θέαση στην ιστορία για single broadcast στο κανάλι. Αυτή η έκδοση έχει διαφορές από αυτή του BBC, καθώς περιέχει κομμάτια από συναυλίες στη Μαδρίτη και στου Γουέμπλεϊ. Επίσης λείπει το We Are the World Interlude, το οποίο συμπεριλαμβάνεται στην έκδοση του BBC Telecast.
Το DVD έχει πωλήσει 1 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βίντεο άλμπουμ του Μάικλ Τζάκσον
Σαύρα (αστερισμός)
Σαύρα (Λατινικά: Lacerta, συντομογραφία: Lac) είναι αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1690, στο Firmamentum Sobiescianum του Εβέλιου, και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Η Σαύρα βρίσκεται ολόκληρη στο βόρειο ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας, πλην όμως είναι αμφιφανής στην Ελλάδα.
Συνορεύει με τους εξής 5 αστερισμούς: Κηφέα, Κύκνο, Πήγασο, Ανδρομέδα και Κασσιόπη. Περνά από το ζενίθ όπως φαίνεται από την Ελλάδα τα φθινοπωρινά βράδια.
Ονομασίες και ιστορία
Ο Εβέλιος επέλεξε τη σαύρα ως απεικόνιση του νέου του αστερισμού «επειδή δεν υπήρχε χώρος για κάποιο διαφορετικό πλάσμα» (R.H. Allen), αλλά τη σχεδίασε παράδοξα, με στριφτή ουρά, και έδωσε τον εναλλακτικό τίτλο Stellio, ένα είδος σαλαμάνδρας των μεσογειακών χωρών με αστερόμορφες κηλίδες στη ράχη. Η απεικόνιση του Τζον Φλάμστηντ μοιάζει ωστόσο περισσότερο με λαγωνικό.
Συμπτωματικώς, οι αρχαίοι Κινέζοι συνδύαζαν τους αστέρες της Σαύρας με αστέρες του ανατολικού τμήματος του Κύκνου και σχημάτιζαν τον Ουράνιο Όφι.
Ράιαν Κράουζερ
Ο Ράιαν Κράουζερ (Ryan Crouser, γεννήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1992) είναι Αμερικανός σφαιροβόλος και δευτερευόντως δισκοβόλος. Είναι κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στη σφαιροβολία τόσο στον ανοικτό, όσο και στον κλειστό στίβο, ενώ είναι δύο φορές χρυσός Ολυμπιονίκης (2016, 2021) και μία παγκόσμιος πρωταθλητής.
Σαύρα (αστερισμός)
Οι φωτεινότεροι αστέρες
Ο Εβέλιος καταλογογράφησε στο δημιούργημά του, τη Σαύρα, δέκα αστέρες, ενώ ο Αργκελάντερ της απέδιδε 31 αστέρες ορατούς με γυμνό μάτι και ο Heis 48.
Ράιαν Κράουζερ
Στις 18 Ιουνίου 2021, στο προολυμπιακό τουρνουά στίβου των ΗΠΑ στο Γιουτζήν, έριξε τη σφαίρα σε απόσταση 23,37 μέτρων στην τέταρτη προσπάθειά του καταρρίπτοντας το 31 ετών παγκόσμιο ρεκόρ του Ράντι Μπαρνς (23,12 μ.) και στις 24 Ιανουαρίου 2021, έριξε 22,82 μέτρα σημειώνοντας νέο παγκόσμιο ρεκόρ κλειστού στίβου στο Φαγιέτβιλ του Άρκανσο, καταρρίπτοντας επίσης ρεκόρ του Μπαρνς (22,66 μ. από το 1989). Μία ακόμη κατάρριψη ήρθε στις 18 Φεβρουαρίου 2023 σε συνάντηση κλειστού στίβου στο Άινταχο με 23,38 μέτρα ξεπερνώντας και την επίδοση του ανοικτού στίβου κατά ένα εκατοστό.
Ο Κράουζερ είναι επιπλέον κάτοχος του χρυσού μεταλλίου στη σφαιροβολία των Ολυμπιακών Αγώνων του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, οπότε κατέρριψε και το ρεκόρ Ολυμπιακών Αγώνων με βολή στα 22,52 μέτρα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κράουζερ γεννήθηκε στο Πόρτλαντ του Όρεγκον, αλλά μεγάλωσε στη γειτονική κωμόπολη Μπόρινγκ. Η οικογένειά του είχε παράδοση στις ρίψεις: ο πατέρας του, ο Μιτς Κράουζερ, ήταν αναπληρωματικός στην ομάδα δισκοβολίας των ΗΠΑ στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1984, ο θείος του Μπράιαν Κράουζερ (γενν. 1962) ήταν μέλος της ολυμπιακής ομάδας των ΗΠΑ στον ακοντισμό σε δύο Ολυμπιακούς αγώνες, ένας άλλος θείος του, ο Ντιν Κράουζερ, ήταν καλός σφαιροβόλος και δισκοβόλος, ενώ οι δύο εξάδελφοί του είναι ακοντιστές. Ο Ράιαν ασχολήθηκε με τον στίβο για πρώτη φορά όταν πήγαινε στην 5η τάξη του δημοτικού σχολείου, αλλά στην αρχή δεν ήταν τόσο καλός όσο ο εξάδελφός του ο Σαμ, και ξεχώρισε μόνο μετά τη Β΄ γυμνασίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σφαιροβόλοι Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου
Φιλίππο Τόρτου
Ο Φιλίππο Τόρτου (γεν. 15 Ιουνίου 1998) είναι Ιταλός αθλητής του στίβου, που εξειδικεύεται στα σπριντ και συγκεκριμένα στα 100 και 200 μέτρα. Είναι ο πρώτος Ιταλός αθλητής που κατεβαίνει τα 10 δευτερόλεπτα στα 100 μέτρα, με επίδοση 9.99.
Καριέρα
Ο Τόρτου γεννήθηκε στο Μιλάνο της Ιταλίας, με γονείς από τη Σαρδηνία (ο πατέρας και προπονητής του, Σαλβίνο Τόρτου, ήταν Σαρδήνιος σπρίντερ). Άρχισε να κάνει αθλήματα από την ηλικία των 8 ετών, ξοδεύοντας τον χρόνο του στο μπάσκετ και στον στίβο.
Προπονείται στον όμιλο Fiamme Giamme. Το 2016 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2016 στα 100 μέτρα. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2017 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα, και το ασημένιο στα 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία, με την ομάδα της Ιταλίας.
Στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 κατέκτησε την πρώτη θέση στα 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία με την ομάδα της Ιταλίας. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 ήταν 5ος στον τελικό των 100 μέτρων, κάνοντας χρόνο 10.08, ενώ στα 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία ακυρώθηκαν γιατί έκαναν λάθος αλλαγή σκυτάλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ιταλικού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Ινδός (αστερισμός)
Ο Ινδός (Λατινικά: Indus, συντομογραφία: Ind) είναι αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1603, από τους Keyser και Houtman, και δημοσιεύθηκε στην Ουρανομετρία του Bayer. Είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Είναι νότιος αστερισμός και συνορεύει με τους αστερισμούς Μικροσκόπιον, Τηλεσκόπιον, Ταώς, Οκτάς, Τουκάνα και Γερανός. Μόνο ένα μικρό τμήμα του Ινδού είναι ορατό από την Ελλάδα, το οποίο περιλαμβάνει πάντως τον αστέρα α Ινδού. Η ονομασία εννοεί ό,τι αποκαλούμε σήμερα Ινδιάνο, δηλαδή ιθαγενή Αμερικανό («Αμερινδό»). Στην «Ουρανομετρία» του Bayer απεικονίζεται ως μάλλον ήρεμη μορφή, με βέλη στα δυο του χέρια αλλά όχι τόξο. Παρόμοια ήταν η απεικόνισή του στον άτλαντα του Flamsteed. Ο Λαλάντ έδωσε στον αστερισμό το παραλλαγμένο όνομα Triangle Indien (= το Ινδιάνικο Τρίγωνο), πιθανότατα από το γενικό περίγραμμα που σχηματίζουν οι φωτεινότεροι αστέρες του. Ο Ιούλιος Σίλερ ένωσε τον Ινδό με τον γειτονικό αστερισμό Ταώ και έπλασε τον πατριάρχη του Ισραήλ Ιώβ. Ο Ινδός ή ο αστέρας α Ινδού ήταν γνωστός στην Κίνα ως Pe Sze.
Τσιτσαμούρι
Το Τσιτσαμούρι (γεωργιανά: წიწამური· λατινική γραφή: Tsitsamuri· κοινή ελληνική: Σευσάμορα ), είναι μικρό χωριό και αρχαιολογική θέση έξω από την Μτσκέτα, στη Γεωργία. Είναι γνωστό ως το μέρος όπου ο διάσημος Γεωργιανός συγγραφέας και ποιητής Ιλία Χαβχαβάντζι, (γεωργιανά: ილია ჭავჭავაძე, 1837—1907), δολοφονήθηκε εκεί το 1907.
Ινδός (αστερισμός)
Οι φωτεινότεροι αστέρες
Δεν υπάρχει στον αστερισμό αστέρας φωτεινότερος του τρίτου μεγέθους, και κανένας δεν έχει ιδιαίτερο όνομα. Ο Γκουλντ του απέδιδε 84 αστέρες μέχρι έβδομου μεγέθους.
Τσιτσαμούρι
Αρχαία Σευσάμορα
Κοντά στο Τσιτσαμούρι, το οποίο προσδιορίζεται ως τα αρχαία Σευσάμορα (λατινικά: Seusamora) από τον Στράβωνα, βρίσκεται ερειπωμένη ακρόπολη της αρχαίας Ιβηρίας, η οποία ανακαλύφθηκε από τον αρχαιολόγο Αντρία Απακίντζι (γεωργιανά: ანდრია აფაქიძე, 1914-2005), το 1953.
Φρούριο του Ζάντεν
Το Τσιτσαμούρι πιθανόν και να ταυτίζεται με το «Φρούριο του Ζάντεν»  (γεωργιανά: ზადენციხე), σύμφωνα με τα μεσαιωνικά «Γεωργιανά Χρονικά». Αυτό το φρούριο ήταν προγενέστερα, πιθανόν ναός του θεού Ζάντεν, του ειδωλολατρικού ιβηρικού πανθέου, στο όρος Ζενταζένι, όπου αργότερα κτίστηκε εκεί μια χριστιανική Μονή.
Νεκρόπολις
Στη Νεκρόπολη της περιοχής, η οποία χρονολογείται μεταξύ του 1ου αιώνα ΠΚΕ και του 2ου αιώνα ΚΕ, μεταξύ των άλλων αρχαιολογικών ευρημάτων ήλθε στο φως, στις αρχές του 1980, ένα χάλκινο ρωμαϊκό φτυάρι διαφόρων χρήσεων (λατινικά: vatillum ή batillum, συνήθως ήταν από σίδηρο) και επίσης μια ρωμαϊκή οινοχόη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Γεωργίας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Γεωργία Κατηγορία:Ιστορία της Γεωργίας Κατηγορία:Βασίλειο της Ιβηρίας Κατηγορία:Μτσκέτα
Πύλη του λαού
Η Πύλη του λαού (ιταλικά: Porta del Popolo) είναι πύλη των Αυρηλιανών Τειχών στη Ρώμη της Ιταλίας. Η σημερινή Πύλη του λαού κτίστηκε από τον Πάπα Σίξτο Δ΄ για το Ιωβηλαίο έτος 1475, στη θέση της αρχαίας ρωμαϊκής, (λατιν. Porta Flaminia) :  Πύλης Φλαμίνια η οποία εκείνη την εποχή ήταν εν μέρει θαμμένη.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Χαλκογραφία του [[Τζουζέπε Βάσι|Τζουζέππε Βάζι, που δείχνει τους πλευρικούς πύργους, οι οποίοι καταστράφηκαν το 1879.]]
Η προέλευση του σημερινού ονόματος της πύλης, καθώς και της πλατείας προς την οποία έχει θέα, δεν είναι σαφής: εθεωρείτο ότι θα μπορούσε να προέρχεται από τις πολλές λεύκες (λατινικά : populus) που καλύπτουν την περιοχή, αλλά είναι πιο πιθανό ότι το τοπωνύμιο συνδέεται με τον τρόπο κατασκευής της Βασιλικής της Σάντα Μαρία ντελ Πόπολο, που ανεγέρθηκε το 1099 από τον πάπα Πασχάλιο Β΄ χάρη σε μία λίγο-πολύ εθελοντική συνδρομή του ρωμαϊκού λαού.
Λαμβάνοντας υπόψη τη σημασία της Βία Φλαμίνια, η Πύλη του Λαού είχε, από την αρχή της ύπαρξής της, κυρίαρχο ρόλο στη διευθέτηση της αστικής κυκλοφορίας και όχι την αμυντική χρήση. Αυτό οδήγησε σε μία ανεπιβεβαίωτη εικασία, ότι η πύλη κτίστηκε παλαιότερα με δύο τόξα (καθώς και δύο κυλινδρικούς πλευρικούς πύργους) και ότι μόνο κατά τον Μεσαίωνα, ως συνέπεια της μείωσης της κυκλοφορίας λόγω της δημογραφικής πτώσης, μειώθηκε σε ένα ενιαίο τόξο. Στην εποχή του Σίξτου Δ΄, η πύλη ήταν μισοθαμμένη και θύμα μακροχρόνιας αμέλειας, κατεστραμμένη από τον χρόνο και τις μεσαιωνικές πολιορκίες. Μία μικρή αποκατάσταση περιορίστηκε σε μία μερική ενίσχυση της κατασκευής.
Η πύλη υψώνεται σήμερα περίπου 1,5 μ. μόνο επάνω από το αρχαίο επίπεδο του εδάφους. Τα υπολείμματα που κουβαλούσε ο ποταμός κατά τη διάρκεια των καταστροφικών πλημμυρών του και η αργή, αλλά συνεχής διάβρωση του Πίντσιου λόφου είχαν ανεβάσει το περιβάλλον έδαφος, έτσι ώστε η ανύψωση ολόκληρης της Πύλης να μην μπορεί πλέον να καθυστερήσει. Η ανάγκη αυτή είχε ήδη γίνει αισθητή κατά την αναστήλωση, που έγινε τον 5ο αι. από τον Αυτοκράτορα Ονώριο, αλλά η παρέμβαση δεν έγινε.
Οι επιγραφές
Η επιγραφή στον κεντρικό λίθο είναι αναμνηστική της αποκατάστασης, που έκανε ο Πίος Δ΄: PIVS IIII PONT MAX PORTAM IN HANC AMPLI- TVDINEM EXTVLIT VIA FLAMINIA STRAVIT ΑΝΝΟ III
Δηλ. ο Πίος Δ΄ αρχιερέας μέγιστος, την πύλη στο τωρινό της ανήγειρε μεγαλείο και τη Βία Φλαμίνια πλακόστρωσε το 3ο έτος [της αρχιερατείας του].
Η εσωτερική πρόσοψη σχεδιάστηκε από τον Τζαν-ΛορέντσοΜπερνίνι για τον πάπα Αλέξανδρο Ζ' και έγινε με την ευκαιρία της άφιξης στη Ρώμη της παραιτηθείσας βασίλισσας Χριστίνας της Σουηδίας, στις 23 Δεκεμβρίου 1655: το γεγονός μνημονεύεται από την επιγραφή, που είναι σκαλισμένη στον θριγκό της εσωτερικής πρόσοψης, μαζί με τα οικόσημα της οικογένειας του πάπα: ένα με έξι κορυφές βουνό, κάτω από ένα οκτάκτινο αστέρι είναι το έμβλημα του Οίκου Κίτζι. FELICI FAVSTOQ(UE) INGRESSVI ANNO DOM[ΙΝΙ] MDCLV Δηλ. Για μία ευτυχή και ευοίωνη είσοδο, έτος κυρίου 1655.
Η τοποθέτηση της επιγραφής -στην εσωτερική πρόσοψη αντί για την εξωτερική, που θα ήταν ορατή κατά την είσοδο στην πόλη- και το ίδιο το πολύ σύντομο κείμενο, είναι ωστόσο μοναδικά. Ο Τσέζαρε Ντ'Ονόφριο συμπεραίνει ότι πιθανότατα έτσι ο πάπας (δίνοντας μικρότερη αξία στην επίσκεψη της Χριστίνας) θα κρατούσε μακριά την επεμβατικότητα και τη ζωηρή προσωπικότητα τής πρόσφατα προσηλυτισμένης στον Καθολικισμό πρώην βασίλισσας, μαζί με όλες τις σχετικές διπλωματικές εμπλοκές. Ωστόσο η επίσκεψη ήταν ένα αξιομνημόνευτο γεγονός για τους Ρωμαίους, τόσο για την αφθονία της μεγαλοπρέπειας και της λαμπρότητας, όσο και για την ενόχληση των εμπόρων και των μικροπωλητών, οι οποίοι αναγκάστηκαν να αναστείλουν για μερικές ημέρες τις δραστηριότητές τους, προκειμένου να επιτραπεί η καθαριότητα και να διατηρηθεί η ευπρέπεια σε όλο το δρομολόγιο της συνοδείας από την Πύλη του Λαού ως τη Βασιλική του Αγίου Πέτρου.
Άλλες θεαματικές συνοδείες είχαν ήδη περάσει από την πύλη: η πιο εντυπωσιακή ήταν αυτή του γαλλικού στρατού του Καρόλου Η΄, που στις 31 Δεκεμβρίου 1494 παρέλασε για έξι ώρες, δίνοντας μία ασυνήθιστη επίδειξη στρατιωτικής ισχύος. Αλλά και οι πομπές των καρδιναλίων, που συγκεντρώνοντο σε συμβούλια με επικεφαλής τον Πάπα, προκαλούσαν τον ενθουσιώδη και σεβασμό του λαού.
Λόγω της αύξησης της αστικής κίνησης το 1887 άνοιξαν τα δύο πλευρικά τόξα, μετά την κατεδάφιση το 1879 των πύργων που πλαισιώνουν την πύλη· τα έργα κόστισαν 300.000 λίρες). Με την ευκαιρία αυτή ανακαλύφθηκαν ορισμένα υπολείμματα της αρχαίας δομής της εποχής του Αυρηλιανού και των κυλινδρικών πύργων: αυτά αποδείχθηκαν πολύ σημαντικά για την ιστορική αναπαράσταση της πύλης. Οι εργασίες αναγράφονται σε δύο λίθους στην εξωτερική πρόσοψη, στις πλευρές της πρόσοψης του Πίου Δ΄. Η επιγραφή στα αριστερά αφορά την πρώτη παρέμβαση:
Κοντά στην πύλη ανακαλύφθηκε μία από τις στήλες ορόσημα, που τοποθετήθηκαν το 175 μ.Χ. Παρόμοιες στήλες ανακαλύφθηκαν σε διαφορετικούς χρόνους κοντά σε άλλες σημαντικές πύλες της πόλης (την Πόρτα Σαλάρια και την Πορτα Ασινάρια). Σημάδευαν ένα είδος διοικητικών συνόρων, όπου υπήρχαν τα τελωνεία. Τα γραφεία αυτά εισέπρατταν παλαιότερα τους δασμούς για τα εισερχόμενα και εξερχόμενα εμπορεύματα, αλλά κατά τον Μεσαίωνα ανέλαβαν και στην είσπραξη των διοδίων για τη διέλευση από τις πύλες, μερικές από τις οποίες ανήκαν σε πλούσιους γαιοκτήμονες ή εκμισθωτές. Οι πρώτες δηλώσεις αυτού του θεσμού, που ίσχυε τουλάχιστον μέχρι τις αρχές του 15ου αι., χρονολογούνται από τον 5ο αι. Τον 9ο αι -όταν οι πάπες, συγκρουόμενοι με τον Δήμο της Ρώμης, είχαν τον διοικητικό έλεγχο στα καθήκοντα σχεδόν όλων των πυλών- ο πάπας Σέργιος Β΄ παραχώρησε τα έσοδα από τα διόδια της Πόρτα Φλαμίνια στο μοναστήρι του Σαν Σιλβέστρο ιν Καπίτε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τοπογραφία της αρχαίας Ρώμης Κατηγορία:Αυρηλιανά Τείχη
Μυρόφυλλο Τρικάλων
Το χωριό βρίσκεται σε δύσβατη και απομονωμένη περιοχή χαρακτηριστικό της οποίας είναι το ανώμαλο και σε πολλά σημεία απόκρημνο έδαφος. Τον Δεκέμβριο του 2010 λόγω έντονων βροχοπτώσεων στην περιοχή, παρασύρθηκε από τα ορμητικά νερά του πλημμυρισμένου Αχελώου η μοναδική γέφυρα που ένωνε τον οικισμό με τους νομούς Άρτας και Τρικάλων, με αποτέλεσμα να διακοπεί για ένα διάστημα η οδική σύνδεση του οικισμού με τις γύρω περιοχές. Στο Μυρόφυλλο πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 1944 η συνάντηση μεταξύ των εκπροσώπων των τριών σημαντικότερων αντιστασιακών οργανώσεων της Ελλάδας η οποία κατέληξε στη Συμφωνία της Πλάκας - Μυρόφυλλου. μικρογραφία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Λουάντα
Η Λουάντα είναι μεταξύ των παλαιότερων αποικιακών πόλεων της Αφρικής και ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1576 ως Σάο Πάολο ντα Ασουνσάο ντε Λοάντα από τον Πορτογάλο εξερευνητή Πάουλο Ντίας ντε Νοβάις. Η πόλη χρησίμευσε ως κέντρο δουλεμπορίου προς τη Βραζιλία πριν από την απαγόρευσή της. Στην αρχή του εμφυλίου πολέμου της Ανγκόλας το 1975, οι περισσότεροι λευκοί Πορτογάλοι διέφυγαν ως πρόσφυγες, κυρίως προς την Πορτογαλία. Ο πληθυσμός της Λουάντα αυξήθηκε σημαντικά από τους πρόσφυγες που διέφευγαν από τον πόλεμο, αλλά οι υποδομές της ήταν ανεπαρκείς για την αντιμετώπιση αυτής της αύξησης. Το γεγονός προκάλεσε επίσης την επιδείνωση των συνθηκών στις παραγκουπόλεις γύρω από τη Λουάντα. Στην πόλη πραγματοποιούνται μεγάλα έργα ανακατασκευών και αναπλάσεων μεταβάλλοντας σημαντικά το αστικό τοπίο.
Οι βιομηχανίες που υπάρχουν στην πόλη περιλαμβάνουν την επεξεργασία γεωργικών προϊόντων, την παραγωγή ποτών, την κλωστοϋφαντουργία, το τσιμέντο, τις εγκαταστάσεις συναρμολόγησης νέων οχημάτων, τα δομικά υλικά, τα πλαστικά, τη μεταλλουργία, τα τσιγάρα και τα παπούτσια. Η πόλη είναι επίσης γνωστή ως οικονομικό κέντρο για το πετρέλαιο, ενώ ένα διυλιστήριο βρίσκεται στην πόλη. Η Λουάντα θεωρείται μία από τις πιο ακριβές πόλεις στον κόσμο για ομογενείς. Οι κάτοικοι της Λουάντα είναι ως επί το πλείστον μέλη της εθνοτικής ομάδας των Αμπούντου, αλλά τα τελευταία χρόνια υπήρξε αύξηση του αριθμού των Μπακόνγκο και των Οβιμπούντου. Υπάρχει επίσης πληθυσμός Ευρωπαίων, που αποτελείται κυρίως από Πορτογάλους. Η Λουάντα ήταν η κύρια πόλη διεξαγωγής των αγώνων του Αφρικανικού Κυπέλλου Εθνών του 2010.
Πορτογαλικός αποικισμός
αριστερά|μικρογραφία|Η βασίλισσα [[Νζίνγκα του Ντόνγκο και Ματάμπα|Άννα ντε Σόουσα του Ντόγκο σε συνάντηση με τους Πορτογάλους, 1657.]] δεξιά|μικρογραφία|Το [[οχυρό του Σάο Μιγκέλ, που ιδρύθηκε το 1576 από τον Πάουλο Ντίας ντε Νοβάις, φιλοξενεί σήμερα το Μουσείο Ένοπλων Δυνάμεων.]] αριστερά|μικρογραφία|Απεικόνιση του Σάο Πάολο ντα Ασουμπσάο ντε Λουάντα, 1755. Ο Πορτογάλος εξερευνητής Πάουλο Ντίας ντε Νοβάις ίδρυσε τη Λουάντα στις 25 Ιανουαρίου 1576 ως «Σάο Πάολο ντα Ασουμπσάο ντε Λοάντα», με εκατό οικογένειες εποίκων και τετρακόσιους στρατιώτες. Το 1618, οι Πορτογάλοι έχτισαν το οχυρό Φορταλέζα Σάο Πέντρο ντα Μπάρα (Fortaleza São Pedro da Barra) και στη συνέχεια έχτισαν δύο ακόμη: το Φορταλέζα ντε Σάο Μιγκέλ (Fortaleza de São Miguel (1634) και το Οχυρό του Σάο Φρανσίσκο ντο Πενέντο (Forte de São Francisco do Penedo) (1765-6). Από αυτά, το πρώτο είναι το καλύτερα διατηρημένο.
Η Λουάντα ήταν το προγεφύρωμα της Πορτογαλίας από το 1627, εκτός από την περίοδο της ολλανδικής διοίκησης της Λουάντα, από το 1640 έως το 1648, όταν ονομαζόταν Φορτ Αάρντενμπουργκ. Η πόλη χρησίμευσε ως κέντρο δουλεμπορίου προς τη Βραζιλία από το 1550 έως το 1836. Το δουλεμπόριο διεξήχθη κυρίως με την πορτογαλική αποικία της Βραζιλίας. Τα βραζιλιάνικα πλοία ήταν τα πλέον πολυάριθμα στο λιμάνι της Λουάντα. Στο δουλεμπόριο εμπλεκόταν επίσης έμποροι και πολεμιστές της περιοχής που επωφελήθηκαν από το εμπόριο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δεν υπήρχε σκοπιμότητα για μεγάλης κλίμακας εδαφική κατάκτηση από τους Πορτογάλους. Μόνο μερικοί μικροί οικισμοί ιδρύθηκαν στην κοντινή ενδοχώρα της Λουάντα, μερικοί στο χαμηλότερο τμήμα του ποταμού Κουάνζα.
Τον 17ο αιώνα, οι Ιμπανγκάλα έγιναν ο κύριος αντίπαλος των Αμπούντου στην παροχή δούλων στην αγορά της Λουάντα. Στη δεκαετία του 1750, πωλούνταν περίπου 5.000 έως 10.000 δούλοι ετησίως. Μέχρι τότε, η Ανγκόλα, ως πορτογαλική αποικία, ήταν στην πραγματικότητα αποικία της Βραζιλίας, η οποία, παράδοξα, ήταν επίσης πορτογαλική αποικία. Η βραζιλιάνικη επιρροή συννεχίστηκε στη Λουάντα μέχρι την ανεξαρτησία της Βραζιλίας το 1822.
Τον 19ο αιώνα, ακόμη υπό πορτογαλική κυριαρχία, η Λουάντα γνώρισε σημαντική οικονομική επανάσταση. Το Δουλεμπόριο καταργήθηκε το 1836, και το 1844, τα λιμάνια της Ανγκόλας άνοιξαν για την ξένη ναυτιλία. Μέχρι το 1850, η Λουάντα ήταν μια από τις μεγαλύτερες και πιο αναπτυγμένες πορτογαλικές πόλεις στην απέραντη Πορτογαλική Αυτοκρατορία εκτός της ηπειρωτικής Πορτογαλίας, γεμάτη εμπορικές εταιρείες, εξάγοντας (μαζί με τη Μπενγκέλα) φοινικέλαιο και φυστικέλαιο, κερί, κοπάλιο, ξυλεία, ελεφαντόδοντο, βαμβάκι, καφέ και κακάο, μεταξύ πολλών άλλων προϊόντων. Το καλαμπόκι, ο καπνός, το αποξηραμένο κρέας και το αλεύρι κασάβας παραγόταν επίσης στην περιοχή. Η αστική τάξη της Ανγκόλας σχηματίστηκε την εποχή εκείνη.
Το 1889, ο κυβερνήτης Χερμενεγκίλντο Καπέλο εγκαινίασε ένα υδραγωγείο που τροφοδοτούσε την πόλη με νερό, μέχρι τότε σπάνιο πόρο, θέτοντας τα θεμέλια για σημαντική ανάπτυξη.
Νέο Κράτος
δεξιά|μικρογραφία|Οι [[Πορτογαλικές Ένοπλες Δυνάμεις παρελαύνουν στη Λουάντα κατά τη διάρκεια των Πορτογαλικών Αποικιακών Πολέμων (1961-74).]] Καθ' όλη τη διάρκεια της πορτογαλικής δικτατορίας, γνωστής ως Νέο Κράτος, η Λουάντα αναπτύχθηκε από πόλη 61.208 κατοίκων με το 14,6% αυτών να είναι λευκοί το 1940, σε μια πλούσια κοσμοπολίτικη μεγάλη πόλη 475.328 κατοίκων το 1970 με 124.814 Ευρωπαίους (26,3%) και περίπου 50.000 κατοίκους μικτής καταγωγής.
Πλαγιόνοτος το κατάλοιπο
Ο Πλαγιόνοτος το κατάλοιπο (Plagionotus detritus - Πλαγιόνοτος το κατάλοιπο) είναι κολεόπτερο από την οικογένεια Cerambycidae και την υποοικογένεια Cerambycinae. Από τα οκτώ ευρωπαϊκά είδη του γένους Πλαγιόνοτος, εκτός από τον Plagionotus detritus στην Ελλάδα συναντάμε και τον Plagionotus arcuatus τον Plagionotus floralis (Πλαγιόνοτος ο ανθικός) , τον Plagionotus scalaris και ενδεχομένως τον Plagionotus bobelayei. Η ταξινόμηση του γένους Plagionotus είναι ακόμα υπό συζήτηση.
Λουάντα
Νέο Κράτος
Όπως και το μεγαλύτερο μέρος της Πορτογαλικής Ανγκόλας, η κοσμοπολίτικη πόλη της Λουάντα δεν επηρεάστηκε από τον πορτογαλικό αποικιακό πόλεμο (1961-1974). Η οικονομική ανάπτυξη σε ολόκληρη την περιοχή έφτασε σε επίπεδα ρεκόρ κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Το 1972, σύμφωνα με μία αναφορά η Λουάντα ονομάστηκε το «Παρίσι της Αφρικής».
Πλαγιόνοτος το κατάλοιπο
Χαρακτηριστικά του ακμαίου
Το Πλαγιόνοτος το κατάλοιπο μοιάζει λίγο με μεγάλη σφήκα. Αποκτά μήκος από ένα έως σχεδόν δύο εκατοστά. Το κεφάλι είναι μαύρο, αλλά κατά μεγάλο μέρος φαίνεται χρυσοκίτρινο εξαιτίας του πυκνού τριχώματος με παχιά χρυσοκίτρινα μαλλιά (Εικ. 4). Τα στοματικά μόρια δείχνουν προς τα κάτω. Οι παχιές κεραίες είναι νηματοειδείς. Αποτελούνται από ένδεκα άρθρα, από τα οποία τα μεσαία έχουν πλευρικές επεκτάσεις σχηματίζοντας «πριόνι». Οι κεραίες φτάνουν περίπου μέχρι το μισό των ελύτρων. Εκφύονται μεταξύ των οφθαλμών και κοντά σε αυτούς. Οι οφθαλμοί είναι νεφροειδείς και περιλαμβάνουν τη βάση των κεραιών από πίσω. Στην κορυφή του κεφαλιού οι άκρες των οφθαλμών είναι πιο μακριά η μία από την άλλη παρά οι βάσεις των κεραιών (Εικ. 4). Το πρόνωτο είναι περίπου σφαιρικό και σχεδόν το ίδιο φαρδύ με τα έλυτρα. Είναι επίσης μαύρο. Στην μπροστινή άκρη έχει μια φαρδιά χρυσοκίτρινη λωρίδα και μετά τη μέση μια στενή χρυσοκίτρινη λωρίδα. Τα έλυτρα στις οπίσθιες άκρες είναι κομμένα και στην έξω γωνία έχουν ένα κατά το μάλλον ή ήττον διακριτό δόντι (ασθενές στην Εικ. 5). Τα έλυτρα είναι σκούρο καφέ, φαίνονται όμως σε μεγάλο μέρος χρυσοκίτρινα. Στη βάση υπάρχουν μόνο κίτρινες βούλες, προς τα πίσω ακολουθούν λωρίδες, οι οποίες γίνονται όλο και παχύτερες και στο οπίσθιο τρίτο τα έλυτρα μπορεί να είναι τελείως χρυσοκίτρινα.
Λουάντα
Ανεξαρτησία
αριστερά|μικρογραφία|Ο Πρόεδρος [[Ζοζέ Εντουάρντο ντος Σάντος με την Πρόεδρο της Βραζιλίας Ντίλμα Ρούσεφ στο Προεδρικό Μέγαρο το 2011.]] Μέχρι την εποχή της ανεξαρτησίας της Ανγκόλας το 1975, η Λουάντα είχε γίνει μια σύγχρονη πόλη. Η πλειονότητα του πληθυσμού της ήταν Αφρικανοί, αλλά κυριαρχούνταν από μια ισχυρή μειονότητα λευκής Πορτογαλικής καταγωγής.
Πλαγιόνοτος το κατάλοιπο
Χαρακτηριστικά του ακμαίου
Όπως και οι κεραίες τα πόδια έχουν χρώμα καστανό. Δεν μόνο οι μπροστινοί μηροί που έχουν λεπτά μακριά μαλλιά προς τα κάτω, αλλά επίσης οι μηροί των μεσαίων και οπίσθιων ποδιών (Εικ. 4). Οι ταρσοί είναι ψευδοτετραμερείς. Το ένα από τα πέντε ταρσομερή είναι τόσο μικρό, που διακρίνεται δύσκολα. Το τρίτο ταρσομερές είναι σχισμένο, και το τέταρτο ταρσομερές είναι κρυμμένο σε αυτό το σχίσιμο. Τα μπροστινά ισχία είναι περίπου σφαιρικά (Εικ. 2).
Λουάντα
Ανεξαρτησία
Τα επόμενα χρόνια, ωστόσο, οι φτωχογειτονιές, που υπήρχαν για δεκαετίες, άρχισαν να μεγαλώνουν αναλογικά και να εκτείνονται αρκετά χιλιόμετρα πέρα από τα όρια της πρώην πόλης της Λουάντα ως αποτέλεσμα του εμφύλιου πολέμου για δεκαετίες και λόγω της αύξησης των βαθέων κοινωνικών ανισοτήτων λόγω μετακίνησης προσφύγων του εμφύλιου πολέμου από άλλες περιοχές της Ανγκόλας. Για δεκαετίες, οι υποδομές της Λουάντα δεν επεκτάθηκαν επαρκώς για να αντιμετωπίσουν αυτήν την τεράστια αύξηση του πληθυσμού της πόλης.
Πλαγιόνοτος το κατάλοιπο
Βιολογία
Ο Πλαγιόνοτος το κατάλοιπο είναι θερμόφιλο είδος. Η προνύμφη αναπτύσσεται σε διάφορα φυλλοβόλα δέντρα, κυρίως σε βελανιδιές, οι οποίες εκτίθενται στο ήλιο. Ορύσσει στοές μόνο στο φλοιό, αλλά για τη νύμφωση εισβάλλει μερικά εκατοστά στο ξύλο. Το είδος προτιμά όμως ξηρά κορμιά και χονδρά κλαδιά και για αυτό το λόγο δεν προκαλεί ζημιές. Ο βιολογικός κύκλος διαρκεί ένα χρόνο ή δύο χρόνια. Τα ακμαία γίνονται ορατά κατά την αρχή του καλοκαιριού και τρέχουν πολύ γρήγορα στα δέντρα ξενιστές.
Λουάντα
21ος αιώνας
Μετά το 2002, με το τέλος του εμφυλίου πολέμου και τους υψηλούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης που τροφοδοτήθηκαν από τον πλούτο που προσέφερε η αυξανόμενη παραγωγή πετρελαίου και διαμαντιών, άρχισε η σημαντική ανοικοδόμηση.
Βίλχελμ Σπόνεκ
Ο Καρλ Βίλχελμ Έπινγκεν Σπόνεκ (δανέζικα: Carl Wilhelm Eppingen Sponneck, 16 Φεβρουαρίου 1815, Ringkøbing της Δανίας – 29 Φεβρουαρίου 1888), γνωστός στην Ελλάδα και ως κόμης Σπόνεκ, ήταν Δανός ευγενής, που διετέλεσε υπουργός Οικονομικών της Δανίας μεταξύ των ετών 1848 και 1854, μετά από επιτυχημένη καριέρα ως διευθυντής τελωνείων. Το 1863 συνόδευσε ως σύμβουλος τον βασιλιά Γεώργιο Α΄ στην Ελλάδα. Αποχώρησε από τη χώρα τον Φεβρουάριο του 1865, μετά από αντιδράσεις των Ελλήνων πολιτικών. Μετά την επιστροφή του στη Δανία ήταν διευθυντικό στέλεχος και μέλος διοικητικού συμβουλίου σε αρκετές εταιρείες (τράπεζα, ασφαλιστική εταιρεία, σιδηροδρομική εταιρεία).
Λουάντα
21ος αιώνας
Η Λουάντα έγινε επίσης μία από τις πιο ακριβές πόλεις του κόσμου. αριστερά|μικρογραφία|Η [[Εθνοσυνέλευση (Ανγκόλα)|Εθνοσυνέλευση της Ανγκόλα.]] Η κεντρική κυβέρνηση διέθεσε κεφάλαια σε όλες τις περιοχές της χώρας, αλλά η πρωτεύουσα έλαβε το μεγαλύτερο μέρος αυτών. Από το τέλος του εμφυλίου πολέμου της Ανγκόλας (1975–2002), η σταθερότητα έχει διαδοθεί στη χώρα και η ανοικοδόμηση συνεχίστηκε από το 2002 σε εκείνα τα μέρη της χώρας που υπέστησαν καταστροφές κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου.
Πλαγιόνοτος το κατάλοιπο
Γεωγραφική εξάπλωση
Ο χώρος διαμονής του Πλαγιόνοτος το κατάλοιπο καλύπτει σχεδόν όλη την Ευρώπη, το είδος απουσιάζει στη Νορβηγία, τη Φινλανδία και την Ιρλανδία, αλλά επίσης στα περισσότερα νησιά της Μεσογείου. Στα ανατολικά το είδος ξαπλώνεται μέχρι τη Μέση Ανατολή και το Ιράν.
Βίλχελμ Σπόνεκ
Τον Μάιο 1841 παντρεύτηκε την Antoinette Siegfriede Lowzow (4 Ιουνίου 1818 - 28 Μαΐου 1883).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δανοί πολιτικοί Κατηγορία:Δανοί ευγενείς
Πλαγιόνοτος το κατάλοιπο
Πηγές
Κατηγορία:Κολεόπτερα
Λουάντα
21ος αιώνας
Η Λουάντα υπέστη σημαντικές οδικές ανακατασκευές τον 21ο αιώνα και οι νέοι αυτοκινητόδρομοι σχεδιάζονται για να βελτιώσουν τις συνδέσεις με τις πόλεις Κακουάκο, Βιάνα, Σάμπα και το νέο αεροδρόμιο.
Ακόμη λαμβάνουν χώρα μεγάλα έργα για τη δημιουργία στέγασης για κατοίκους παραγκουπόλεων.
Γεωγραφία
δεξιά|μικρογραφία|Αεροφωτογραφία της Λουάντα. δεξιά|μικρογραφία|Άποψη του κόλπου της Λουάντα. δεξιά|μικρογραφία|Παραθαλάσσια κιόσκια στη Λουάντα.
Ανθρωπογεωγραφία
Η Λουάντα χωρίζεται σε δύο μέρη, το Baixa de Luanda (Μπαΐσα ντε Λουάντα, Κάτω Λουάντα, η παλιά πόλη) και το Cidade Alta (Σιντάντε Άλτα, Άνω Πόλη ή νέο τμήμα). Το Baixa de Luanda βρίσκεται δίπλα στο λιμάνι και έχει στενούς δρόμους και παλιά αποικιακά κτίρια. Ωστόσο, οι νέες κατασκευές έχουν πλέον καλύψει μεγάλες περιοχές πέρα από αυτά τα παραδοσιακά όρια, και πληθώρα προηγουμένως ανεξάρτητων πυρήνων ενσωματώθηκαν στην πόλη.
Μητροπολιτική Λουάντα
Μέχρι το 2011, η πρώην επαρχία της Λουάντα κάλυπτε την περιοχή πέντε εκ των σημερινών δήμων. Το 2011 η Επαρχία διευρύνθηκε με την προσθήκη δύο επιπλέον δήμων που μεταφέρθηκαν από την επαρχία Μπένγκο, συγκεκριμένα οι Ικόλο ε Μπένγκο και Κισάμα. Εξαιρουμένων αυτών των προσθηκών, οι πέντε δήμοι που περιλαμβάνονται στην Ευρύτερη Λουάντα είναι οι εξής: Δύο νέοι δήμοι έχουν σχηματιστεί στην Ευρύτερη Λουάντα από το 2017: οι Ταλατόνα και Κιλάμπα-Κιάσι
Κλίμα
Η Λουάντα έχει θερμό ημίξηρο κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν: BSh) Το κλίμα είναι θερμό έως ζεστό, αλλά εξαιρετικά ξηρό, λόγω του δροσερού Ρεύματος της Μπενγκέλα, το οποίο αποτρέπει την ταχεία συμπύκνωση της υγρασίας σε βροχή. Η συχνή ομίχλη αποτρέπει την πτώση της θερμοκρασίας τη νύχτα ακόμη και κατά τη διάρκεια των εντελώς ξηρών μηνών από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο. Η Λουάντα λαμβάνει ετήσια βροχόπτωση 405 χιλιοστά, αλλά η μεταβλητότητα είναι από τις υψηλότερες στον κόσμο, με συντελεστή διακύμανσης πάνω από 40%. Τα καταγεγραμμένα στοιχεία από το 1858 κυμαίνονται από 55 χιλιοστά το 1958 έως 851 χιλιοστά το 1916. Η σύντομη περίοδος των βροχών τον Μάρτιο και τον Απρίλιο εξαρτάται από ένα βόρειο αντίθετο ρεύμα που φέρνει υγρασία στην πόλη: έχει αποδειχθεί ξεκάθαρα η αδυναμία του Ρεύματος της Μπενγκέλα να αυξήσει τις βροχοπτώσεις περίπου έξι φορές σε σύγκριση με τις χρονιές όπου αυτό το ρεύμα είναι ισχυρό.
Δημογραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Ο [[καθεδρικός ναός της Λουάντα χτίστηκε το 1628.]] Οι κάτοικοι της Λουάντα είναι κυρίως μέλη αφρικανικών εθνοτικών ομάδων, κυρίως Αμπούντου, Οβιμπούντου και Μπακόνγκο. Η επίσημη και η πλέον ευρέως χρησιμοποιούμενη γλώσσα είναι η πορτογαλική, αν και πολλές γλώσσες Μπαντού χρησιμοποιούνται επίσης, κυρίως Κιμπούντου, Ουμπούντου και Κικόνγκο.
Ο πληθυσμός της Λουάντα αυξήθηκε δραματικά τα τελευταία χρόνια, σε μεγάλο βαθμό λόγω της μετανάστευσης από την εποχή του πολέμου στην πόλη, η οποία ήταν ασφαλής σε σύγκριση με την υπόλοιπη χώρα. Το 2006, ωστόσο, σημειώθηκε αύξηση των εγκλημάτων, ιδιαίτερα στις παραγκουπόλεις που περιβάλλουν τον αποικιακό αστικό πυρήνα.
Υπάρχει σημαντικός μειονοτικός πληθυσμός ευρωπαϊκής καταγωγής, ειδικά Πορτογάλοι (περίπου 260.000), καθώς και Βραζιλιάνοι. Τα τελευταία χρόνια, κυρίως από τα μέσα της δεκαετίας του 2000, η μετανάστευση από την Πορτογαλία αυξήθηκε λόγω των μεγαλύτερων ευκαιριών που υπήρχαν στην ακμάζουσα οικονομία της Ανγκόλας. Υπάρχουν επίσης ελάχιστοι μετανάστες από άλλες αφρικανικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης μικρής ομογένειας από τη Νότια Αφρική. Μερικοί κάτοικοι της Λουάντα είναι μικτής φυλετικής καταγωγής - Ευρωπαίοι/Πορτογάλοι και Αφρικανοί. Τις τελευταίες δεκαετίες, έχει σχηματιστεί σημαντική κινεζική κοινότητα, όπως και μια πολύ μικρότερη βιετναμική κοινότητα.
Πολιτισμός
αριστερά|μικρογραφία|Άγαλμα της [[Νζίνγκα του Ντόνγκο και Ματάμπα|Άνα ντε Σόουσα.]] δεξιά|μικρογραφία|[[Εθνικό Μουσείο Ανθρωπολογίας (Ανγκόλα)|Εθνικό Μουσείο Ανθρωπολογίας.]] Ως το οικονομικό και πολιτικό κέντρο της Ανγκόλας, η Λουάντα είναι επίσης το επίκεντρο του πολιτισμού της χώρας. Η πόλη φιλοξενεί πολλά πολιτιστικά ιδρύματα και μουσεία.
Η πόλη φιλοξενεί το ετήσιο Φεστιβάλ Τζαζ της Λουάντα, από το 2009.
Οικονομία
Η Λουάντα είναι μια από τις πιο ακριβές πόλεις του κόσμου για ομογενείς.
Στη βιομηχανία της πόλης περιλαμβάνονται η κατεργασία τροφίμων, τα ποτά, τα υφάσματα, το τσιμέντο και άλλα οικοδομικά υλικά, τα πλαστικά προϊόντα, τα μεταλλικά σκεύη, τα τσιγάρα και τα υποδήματα/ενδύματα. Το πετρέλαιο (το οποίο εξορύσσεται σε κοντινές υπεράκτιες εγκαταστάσεις) διυλίζεται στην πόλη. Η Λουάντα διαθέτει εξαιρετικό φυσικό λιμάνι. Οι κύριες εξαγωγές είναι ο καφές, το βαμβάκι, η ζάχαρη, τα διαμάντια, ο σίδηρος και το αλάτι.
Η πόλη διαθέτει επίσης ακμάζουσα οικοδομική βιομηχανία, ως αποτέλεσμα της εθνικής οικονομικής άνθησης που ξεκίνησε από το 2002, όταν η πολιτική σταθερότητα επέστρεψε με το τέλος του εμφυλίου πολέμου. Η οικονομική ανάπτυξη υποστηρίζεται σε μεγάλο βαθμό από δραστηριότητες εξόρυξης πετρελαίου, παρόλο που πραγματοποιείται μεγάλη διαφοροποίηση. Οι μεγάλες επενδύσεις (εγχώριες και διεθνείς), σε συνδυασμό με την ισχυρή οικονομική ανάπτυξη, αύξησαν δραματικά τη δόμηση όλων των οικονομικών τομέων στην πόλη. Το 2007, το πρώτο σύγχρονο εμπορικό κέντρο στην Ανγκόλα κατασκευάστηκε στην πόλη.
Μεταφορές
αριστερά|μικρογραφία|Το κτίριο διοίκησης του λιμένα της Λουάντα.
Σιδηρόδρομος
Η Λουάντα είναι το σημείο εκκίνησης του σιδηροδρόμου της Λουάντα που καταλήγει ανατολικά στο Μαλάνζε. Ο εμφύλιος πόλεμος κατέστησε τον σιδηρόδρομο μη λειτουργικό, αλλά έκτοτε έχει αποκατασταθεί μέχρι το Ντόντο και το Μαλάνζε.
Αεροδρόμιο
δεξιά|μικρογραφία|[[Αεροδρόμιο Κουάτρο ντε Φεβερέιρο|Διεθνές Αεροδρόμιο της Λουάντα.]] Το κύριο αεροδρόμιο της Λουάντα είναι το Αεροδρόμιο Κουάτρο ντε Φεβερέιρο, το οποίο είναι το μεγαλύτερο στη χώρα. Ένα νέο διεθνές αεροδρόμιο, το Διεθνές Αεροδρόμιο της Ανγκόλας βρίσκεται υπό κατασκευή νοτιοανατολικά της πόλης, λίγα χιλιόμετρα από την πόλη Βιάνα, το οποίο αναμενόταν να ανοίξει το 2011. Ωστόσο, καθώς η κυβέρνηση της Ανγκόλας διέκοψε τις πληρωμές στην κινεζική επιχείρηση που ήταν υπεύθυνη για την κατασκευή, η εταιρεία ανέστειλε τις εργασίες της το 2010.
Λιμάνι
Το λιμάνι της Λουάντα λειτουργεί ως το μεγαλύτερο λιμάνι της Ανγκόλας και είναι ένα από τα πλέον πολυσύχναστα λιμάνια στην Αφρική. αριστερά|μικρογραφία|Το λιμάνι της Λουάντα είναι ένα από τα πλέον πολυσύχναστα λιμάνια στην Αφρική.
Οδικές μεταφορές
Οι δρόμοι της Λουάντα βρίσκονται σε κακή κατάσταση, αλλά βρίσκονται σε εκτεταμένη διαδικασία ανακατασκευής από την κυβέρνηση, προκειμένου να ελαττωθεί η κυκλοφοριακή συμφόρηση στην πόλη.
Δημόσιες συγκοινωνίες
Οι δημόσιες συγκοινωνίες παρέχονται από τις προαστιακές υπηρεσίες του σιδηροδρόμου της Λουάντα, από τη δημόσια εταιρεία TCUL και από μεγάλο στόλο ιδιωτικών λεωφορείων.
Δίδυμες πόλεις - Αδελφές πόλεις
Η Λουάντα είναι αδελφοποιημένη με:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ανγκόλας Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Άμορφο στερεό
Γενικά άμορφα υλικά καλούνται τα στερεά υλικά που δεν έχουν συγκεκριμένη δόμηση των μορίων ή ατόμων από τα οποία αποτελούνται.
Τα άμορφα υλικά, όπως ο λιγνίτης, δεν σχηματίζουν κρυστάλλους, με συνέπεια η εσωτερική τους δομή να μην ακολουθεί κανονική γεωμετρική διάταξη. Ένα από τα υλικά αυτού του τύπου είναι το γυαλί, που μπορεί να υποστεί επεξεργασία και να διαμορφωθεί σε κάθε επιθυμητό σχήμα, που όμως θρυμματίζεται σε τεμάχια διαφόρων σχημάτων και μεγεθών.
δείτε επίσης
Κατηγορία:Υλικά Κατηγορία:Κατάσταση της ύλης
Κοκάρτζα Κιλκίς
Η Κοκάρτζα, είναι πεδινό χωριό του Κιλκίς σε υψόμετρο 60 μέτρων, το οποίο βρίσκεται ανατολικά του Αξιού ποταμού και βορειοδυτικά της λίμνης Πικρολίμνης. Απέχει 25 χλμ. ΝΔ. της πόλης του Κιλκίς και 54 χλμ. Β.-ΒΔ. της Θεσσαλονίκης. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μεσιανού. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Βακούφι, το Νέο Γυναικόκαστρο και τους Κάτω Απόστολους αποτελούν την τοπική κοινότητα Νέου Γυναικοκάστρου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Πικρολίμνης του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 48 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Καρυά Άρτας
Η Καρυά είναι οικισμός στον δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων στο νομό Άρτας της περιφέρειας Ηπείρου στην Ελλάδα. Υπάγεται στην δημοτική ενότητα Αθαμανίας και αποτελούσε μέρος του καποδιστριακού δήμου Αθαμανίας το 1997-2010.
Το 2011 είχε πληθυσμό 48 κατοίκων. Ανήκει στην τοπική κοινότητα Τετρακώμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
Λέων (αστερισμός)
Ο Λέων (λατινικά: Leo, συντομογραφία: Leo) είναι βόρειος αστερισμός που σημειώθηκε στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση.
Αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά
Ο αστερισμός αυτός περιλαμβάνει πολλά φωτεινά άστρα, όπως τον Βασιλίσκο (α Λέοντος) ή Καρδιά του Λέοντα, τον Ντενέμπολα (β Λέοντος) και τον γ Λέοντος (Αλγκιέμπα). Πολλά άλλα αμυδρά άστρα έχουν επίσης τη δική τους ιδιαίτερη ονομασία, όπως ο δ Λέοντος (Σώσμα), ο θ Λέοντος (Chort), ο κ Λέοντος (Al Minliar al Asad), ο λ Λέοντος (Alterf), και ο ο Λέοντος (Subra).
Ο Βασιλίσκος, ο η του Λέοντα, κι ο γ Λέοντος, μαζί με τους πιο αμυδρούς αστέρες ζ Λέοντος (Adhafera), μ Λέοντος (Ras Elased Borealis) και ε Λέοντος (Ras Elased Australis), αποτελούν την ομάδα αστέρων γνωστή ως το «Δρεπάνι». Οι αστέρες αυτοί αναπαριστούν το κεφάλι και τη χαίτη του λέοντα.
Ομάδα αστέρων που παλιότερα αναπαριστούσε τη φούντα της ουράς του λέοντα μεταμορφώθηκε το 240 π.Χ. σε αυτοτελή αστερισμό χάρη στον Πτολεμαίο. Σ' αυτό τον αστερισμό δόθηκε η ονομασία Κόμη Βερενίκης.
Ο αστέρας Wolf 359, ένας από τους πλησιέστερους αστέρες προς το Ηλιακό μας Σύστημα (σε απόσταση 7,7 ετών φωτός), βρίσκεται στον Λέοντα. Ένας από τους μικρότερους εξωηλιακούς πλανήτες που έχουν ποτέ εντοπιστεί περιστρέφεται γύρω από τον Gliese 436, αμυδρό αστέρα στον Λέοντα, σε απόσταση περίπου 33 ετών φωτός από τον Ήλιο.
Αξιοσημείωτα αντικείμενα του μακρινού ουρανού
Ο Λέων περιλαμβάνει πολλούς λαμπρούς γαλαξίες, εκ των οποίων οι δίδυμοι (Σπειροειδής Γαλαξίας Μ65, Σπειροειδής Γαλαξίας Μ66) και (Σπειροειδής Γαλαξίας Μ95, Σπειροειδής Γαλαξίας Μ96) είναι οι πιο διάσημοι.
Ιστορικά στοιχεία - ετυμολογία
Οι αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι τον ονόμαζαν Λέοντα και συσχέτιζαν με αυτόν τον μύθο του Λέοντος της Νεμέας, τον πρώτο άθλο του Ηρακλέους. Οι αρχαίοι Ινδοί αστρονόμοι τον ονόμαζαν Asleha και Sinha, ενώ οι Ταμίλ Simham αλλά αργότερα, επηρεασμένοι από την Ελλάδα και τη Ρώμη, τον ονόμαζαν Leya ή Leyaya, από τη λέξη Leo, που ήταν η κοινή του λατινική ονομασία εκ του ελληνικού Λέων.
Στα γραπτά του Οβίδιου η ονομασία εμφανίζεται ως Herculeus Leo και Violentus Leo. Bacchi Sidus (Αστέρας του Βάκχου) ήταν ένας από τους άλλους τίτλους του, καθώς ο θεός πάντα ταυτιζόταν με το ζώο αυτό. Η μορφή του είναι αυτή που συχνά αποκτούσε ο θεός αυτός στις πολυάριθμες μεταμορφώσεις του, ενώ το δέρμα του λέοντα αποτελούσε συχνά το ένδυμα του. Ο Μανίλιος όμως αποκαλούσε τον αστερισμό Jovis et Junonis Sidus (Αστέρας του Διός και της Ήρας), θαρρείς και ήταν υπό την προστασία αυτών των θεοτήτων, λογαριάζοντας μάλλον το βασιλικό χαρακτήρα του, κυρίως αυτόν του λαμπρότερου αστέρα του (του Βασιλίσκου). Οι Πέρσες τον ονόμαζαν Ser ή Shir, οι Τούρκοι Artan, οι Σύριοι Aryo, οι Εβραίοι Arye και οι Βαβυλώνιοι Aru - όλες οι ονομασίες αυτές σημαίνουν λέοντας.
Iann Dior
Ο Μάικλ Ίανν Όλμο (αγγλικά: Michael Ian Olmo) (25 Μαρτίου 1999), γνωστός ευρέως με το καλλιτεχνικό Iann Dior, είναι ράπερ, τραγουδιστής και τραγουδοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου του 1999 στο Πουέρτο Ρίκο. Η ζωή δεν ήταν πάντα εύκολη για τον 21 χρόνο ράπερ, καθώς αφού έμεινε άστεγος, αυτός και η οικογένειά του εγκαταστάθηκαν στο Τέξας στη συνέχεια στη Φλόριντα της Βιρτζίνια και πίσω στο Τέξας στο Κόρπους Κρίστι, το σπίτι της διάσημης Μεξικανοαμερικανίδας τραγουδίστριας Selena.Το πρώτο κομμάτι που ηχογράφησε ο Iann Dior ήταν το "WYA", που το κυκλοφόρησε όταν ήταν 17 ετών.Συνέχισε να φτιάχνει μουσική μετά από αυτό, αποφοίτησε από το λύκειο το 2017 και αφιέρωσε όλο τον χρόνο και την ενέργειά του στην μουσική όταν δεν δούλευε σε φορτηγά φόρτωσης UPS. Στόχος του ήταν να χρησιμοποιήσει αυτή τη δουλειά ως πηγή εισοδήματος για να προσπαθήσει να φτάσει στο Λος Άντζελες για να κυνηγήσει τα όνειρά του, να γίνει επιτυχημένος τραγουδιστής .Ο πατέρας του είχε διαφορετικά σχέδια γι 'αυτόν, ωστόσο, και προσπάθησε να στρατολογήσει τον Iann στο Ναυτικό έξι μήνες αφότου ο επίδοξος ράπερ πήρε το απολυτήριο του λυκείου του. Για να αποτρέψει αυτή την κίνηση, ο Iann αφοσιώθηκε στη ζωή ως μουσικός με έναν απροσδόκητο τρόπο, έκανε τατουάζ με ένα τριαντάφυλλο και ένα κεραυνό στο δεξί του χέρι για να σταματήσει κάθε πιθανότητα να ενταχθεί στον κλάδο της υπηρεσίας του ναυτικού .Τελικά τον έδιωξε από το σπίτι ο πατέρας του για εκείνο το περιστατικό με το τατουάζ, και γιατί απολύθηκε από την UPS. Πέρασε το 2018 ηχογραφώντας περισσότερη μουσική, φτιάχνοντας τραγούδια όπως τα «Cutthroat» και το «Emotions» στην κρεβατοκάμαρά του στο Τέξας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ράπερ Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί
Γεννημένοι δολοφόνοι
Οι Γεννημένοι δολοφόνοι (Natural Born Killers) είναι αμερικανική αστυνομική ταινία του 1994 σε σκηνοθεσία Όλιβερ Στόουν και σενάριο από τους Στόουν, Ρίτσαρντ Ρουτόφσκι και Ντέιβιντ Βελόζ βασισμένο σε μια ιστορία του Κουεντίν Ταραντίνο. Πρωταγωνιστούν οι Γούντι Χάρελσον, Τζούλιετ Λιούις, Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, Τομ Σάιζμορ και Τόμι Λι Τζόουνς.
Η ταινία αφηγείται την ιστορία του Μάικ και της Μάλορι, που εξαιτίας των τραυματικών παιδικών τους χρόνων γίνονται εραστές και κατά συρροήν δολοφόνοι και δοξάζονται ανεύθυνα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 26 Αυγούστου 1994 στις Ηνωμένες Πολιτείες και προβλήθηκε τρεις μέρες αργότερα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, όπου ο Στόουν απέσπασε το Ειδικό βραβείο της κριτικής επιτροπής και επίσης ήταν υποψήφιος για τον Χρυσό Λέοντα. Ήταν μια εισπρακτική επιτυχία, με εισπράξεις πάνω από 50 εκατομμύρια δολάρια έναντι προϋπολογισμού παραγωγής 34 εκατομμυρίων δολαρίων, αλλά έλαβε μικτές κριτικές. Μερικοί κριτικοί επαίνεσαν την πλοκή, την υποκριτική, το χιούμορ και τον συνδυασμό δράσης και ρομαντισμού, ενώ άλλοι βρήκαν την ταινία υπερβολικά βίαιη και γραφική. Διαβόητη για το βίαιο περιεχόμενό της και τα εμπνευσμένα «αντιγραφικά» εγκλήματα, η ταινία ονομάστηκε η όγδοη πιο αμφιλεγόμενη ταινία στην ιστορία του κινηματογράφου από το Entertainment Weekly το 2006.
Πλοκή
Η Μάλορι Γουίλσον ζει με τον βάναυσο πατέρα της, ο οποίος την κακοποιεί σεξουαλικά, τη μητέρα της και τον μικρό της αδελφό Κέβιν, με τον οποίο δεν τα πήγε ποτέ καλά. Μια μέρα, εμφανίζεται ένας άντρας ονόματι Μίκυ Νοξ που φέρνει κρέας στο σπίτι τους, όπου γνωρίζει την Μάλορι και αρχίζει να τρέφει αισθήματα για εκείνη. Την ίδια μέρα, οι δυο τους κλέβουν το αυτοκίνητο του πατέρα της Μάλορι και φεύγουν. Για το λόγο αυτό, ο Μίκυ συλλαμβάνεται και πηγαίνει στη φυλακή, αλλά καταφέρνει και δραπετεύει από εκεί. Όταν δραπετεύει, πηγαίνει αμέσως στην Μάλορι.
Μην αντέχοντας άλλο την κακοποίηση από τον πατέρα της, η Μάλορι ξαφνικά σκοτώνει τον πατέρα και τη μητέρα της, αλλά αφήνει τον αδερφό της ζωντανό. Έχοντας διαπράξει δολοφονία για πρώτη φορά η Μάλορι αισθάνεται ανακουφισμένη μέσα της και αυτό την κάνει να νιώσει καλύτερα. Και το ίδιο και ο φίλος της, ο Μίκυ. Το ζευγάρι, που είναι τρελά ερωτευμένο, αρχίζει να σκοτώνει ασταμάτητα, ξεκινώντας από ένα μπαρ που είχαν σταματήσει στην έρημο του Νέου Μεξικού. Ωστόσο, πάντα μεταξύ των ανθρώπων που σκοτώνουν, απελευθερώνουν ένα άτομο, ώστε ο Μίκυ και η Μάλορι να πουν την ιστορία τους σε όλο τον κόσμο.
Ο ντετέκτιβ Τζακ Σκανέτι που αρχίζει να τους ψάχνει, νιώθει ένα μίσος, καθώς η μητέρα του είχε δολοφονηθεί επίσης από έναν κατά συρροήν δολοφόνο. Εν τω μεταξύ, ο Μίκυ και η Μάλορι παντρεύονται και γίνονται επίσημα ένα ζευγάρι δολοφόνων. Μερικοί άνθρωποι αρχίζουν να τους θαυμάζουν εξατίας της δημοσιότητας που πετυχαίνουν από τα μέσα ενημέρωσης, ειδικά στην εκπομπή του Γουέιν Γκέιλ. Ο κόσμος έλεγε: «Αν γίνω δολοφόνος, θέλω να γίνω σαν τον Μίκυ και την Μάλορι Νοξ». Ο μεγαλύτερος στόχος του Γκέιλ είναι να πάρει συνέντευξη από αυτούς τους δύο.
Μια μέρα, καθώς ο Μίκυ και η Μάλορι Νοξ ζουν με έναν Ινδιάνο, ο Μίκυ ξυπνά βλέποντας κάτι στο όνειρό του και πυροβολεί κατά λάθος τον Ινδιάνο μπροστά στα μάτια του εγγονού του. Καθώς πεθαίνει ο άντρας, ένα από τα φίδια που ταΐζει δαγκώνει και τους δύο. Το ζευγάρι, που μπήκε σε ένα φαρμακείο για να βρει αντίδοτο, δολοφονεί έναν άνδρα εκεί, προδίδοντας τους εαυτούς τους για πρώτη φορά, όπου τελικά συλλαμβάνονται από την αστυνομία. Τώρα οι δύο ερωτευμένοι θα χωριστούν για πρώτη φορά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1994 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες δρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας Κατηγορία:Αμερικανικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Όλιβερ Στόουν Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την ψυχιατρική Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στα 1990s Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σικάγο Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Όλιβερ Στόουν Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε φυλακές