cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σαμουήλ της Βουλγαρίας
Συμβασιλεία με το Ρομάν
Το 989 ο Φωκάς σκοτώθηκε και οι οπαδοί του παραδόθηκαν και τον επόμενο χρόνο ο Βασίλειος Β΄ κατέληξε σε συμφωνία με το Σκληρό. Οι Βυζαντινοί εστίασαν την προσοχή τους στη Βουλγαρία και αντεπιτέθηκαν το 991. Ο Βουλγαρικός στρατός ηττήθηκε και ο Ρομάν συνελήφθη, ενώ ο Σαμουήλ κατάφερε να διαφύγει. Οι Βυζαντινοί κατέλαβαν μερικές περιοχές, το 995 όμως εισέβαλαν στη Μικρά Ασία οι Άραβες και ο Βασίλειος Β΄ αναγκάστηκε να μετακινήσει πολλά από τα στρατεύματά του για να αντιμετωπίσουν τη νέα απειλή. Ο Σαμουήλ γρήγορα επανέκτησε τα χαμένα εδάφη και προχώρησε νότια. Το 996 νίκησε τους Βυζαντινούς στη μάχη της Θεσσαλονίκης. Κατά τη μάχη ο κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης Γρηγόριος έχασε τη ζωή του και ο γιος του Ασώτιος αιχμαλωτίστηκε. Ενθουσιασμένοι από αυτή την επιτυχία οι Βούλγαροι συνέχισαν νότια. Διέσχισαν τη Θεσσαλία, πέρασαν το αμυντικό τείχος στις Θερμοπύλες και μπήκαν στην Πελοπόννησο, καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμά τους.
Ως απάντηση μια Βυζαντινή στρατιά υπό το Νικηφόρο Ουρανό εστάλη μετά τους Βουλγάρους, που επέστρεφαν βόρεια για να τη συναντήσουν. Οι δύο στρατοί συναντήθηκαν κοντά στον πλημμυρισμένο ποταμό Σπερχειό. Οι Βυζαντινοί βρήκαν ένα σημείο να περάσουν το ποτάμι και τη νύχτα της 19 Ιουλίου 996 αιφνιδίασαν τον απροετοίμαστο Βουλγαρικό στρατό και τον κατατρόπωσαν στη Μάχη του Σπερχειού. Ο Σαμουήλ πληγώθηκε στο χέρι και μόλις γλίτωσε την αιχμαλωσία. Ο ίδιος και ο γιος του φέρονται να προσποιήθηκαν τους πεθαμένους. Όταν έπεσε η νύχτα ξεκίνησαν για τη Βουλγαρία, όπου έφτασαν περπατώντας 400 χιλιόμετρα. Έρευνα στον τάφο του Σαμουήλ δείχνει ότι το οστό στο βραχίονα του επουλώθηκε αλλά έμεινε ανάπηρο.
Αυτοκράτορας
Το 997 ο Ρομάν πέθανε σε αιχμαλωσία στην Κωνσταντινούπολη, τερματίζοντας τη γραμμή των ηγεμόνων που άρχισε με τον Κρούμο. Λόγω του πολέμου με το Βυζάντιο ήταν επικίνδυνο να μείνει ο θρόνος κενός επί μακρόν και ο Σαμουήλ εξελέγη ως νέος Αυτοκράτορας της Βουλγαρίας, επειδή είχε τις στενότερες σχέσεις με τον εκλιπόντα αυτοκράτορα και ήταν ο μακροχρόνιος στρατιωτικός διοικητής του Ρομάν. Ο πρεσβύτεριος της Ντούκλια σημείωσε επίσης το γεγονός : "Από τον καιρό εκείνο μεταξύ των Βουλγάρων ξεχώρισε κάποιος Σαμοήλ, που αυτοανακηρύχτηκε Αυτοκράτορας. Διεξήγαγε ένα μακρύ πόλεμο κατά των Βυζαντινών και τους εκδίωξε από όλα τα εδάφη της Βουλγαρίας, ώστε οι Βυζαντινοί να μη τολμούν να τα πλησιάσουν."
Η Κωνσταντινούπολη δεν αναγνώρισε το νέο αυτοκράτορα, καθώς για τους Βυζαντινούς η παραίτηση του Βόρις Β΄ συμβόλιζε το επίσημο τέλος της Βουλγαρίας και ο Σαμουήλ θεωρείτο ένας απλός στασιαστής. Αντί αυτού ο Σαμουήλ αναζήτησε αναγνώριση από τον Πάπα, γεγονός που θα ήταν σοβαρό πλήγμα για τη θέση των Βυζαντινών στα Βαλκάνια και θα αδυνάτιζε την επιρροή του Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης, ωφελώντας έτσι τόσο την Αγία Έδρα όσο και τη Βουλγαρία. Ο Σαμουήλ έλαβε πιθανόν το αυτοκρατορικό του στέμμα από τον Πάπα Γρηγόριο Ε΄.
Πόλεμος κατά Σέρβων και Κροατών
Το 998 ο Σαμουήλ εξαπέλυσε μια μεγάλη εκστρατεία κατά του Σερβικού πριγκιπάτου της Ντούκλια, για να αποτρέψει μια συμμαχία του Πρίγκιπα Γιόβαν Βλαντιμίρ με τους Βυζαντινούς. Οταν τα Βουλγαρικά στρατεύματα έφθασαν στη Ντούκλια, ο Σέρβος πρίγκιπας και ο λαός του αποσύρθηκαν στα βουνά. Ο Σαμουήλ άφησε τμήμα του στρατού στους πρόποδες των βουνών και ηγήθηκε των υπόλοιπων στρατιωτών για να πολιορκήσει το παραλιακό φρούριο του Ούλτσινι. Σε μια προσπάθεια να αποτρέψει την αιματοχυσία ζήτησε από το Γιοβάν Βλαντιμίρ να παραδοθεί. Μετά την άρνηση του πρίγκιπα μερικοί Σέρβοι ευγενείς πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους στους Βουλγάρους και, όταν έγινε σαφές ότι η περαιτέρω αντίσταση ήταν άκαρπη, οι Σέρβοι παραδόθηκαν. Ο Γιόβαν Βλαντιμίρ εξορίσθηκε στα ανάκτορα του Σαμουήλ στην Πρέσπα.
Τα Βουλγαρικά στρατεύματα προχώρησαν να περάσουν τη Δαλματία, καταλαμβάνοντας το Κότορ και οδεύοντας προς το Ντουμπρόβνικ. Αν και απέτυχαν να καταλάβουν το Ντουμπρόβνικ κατέστρεψαν τα γύρω χωριά. Τότε ο Βουλγαρικός στρατός επιτέθηκε στην Κροατία υποστηρίζοντας τους εξεγερθέντες πρίγκιπες Κρέζιμιρ Γ΄ και Γκόισλαβ και προχώρησε βορειοδυτικά μέχρι το Σπλιτ, το Τρογκίρ και το Ζαντάρ, κατόπιν βορειοανατολικά από τη Βοσνία και τη Ράσκα και επέστρεψαν στη Βουλγαρία. Αυτός ο Κροατοβουλγαρικός πόλεμος επέτρεψε στο Σαμουήλ να εγκαταστήσει υποτελείς του μονάρχες στην Κροατία.
Η κόρη του Σαμουήλ Θεοδώρα Κοσάρα ερωτεύτηκε τον αιχμάλωτο Γιόβαν Βλαντιμίρ. Το ζευγάρι παντρεύτηκε, αφού πήρε την έγκριση του Σαμουήλ, και ο Γιόβαν επέστρεψε στα εδάφη του ως Βούλγαρος αξιωματούχος, μαζί με το θείο του Ντραγκομίρ, που ο Σαμουήλ εμπιστευόταν. Στο μεταξύ η πριγκίπισσα Μιροσλάβα ερωτεύτηκε το Βυζαντινό ευγενή αιχμάλωτο Ασώτιο και απείλησε να αυτοκτονήσει αν δεν της επιτρεπόταν να τον παντρευτεί. Ο Σαμουήλ δέχθηκε και διόρισε τον Ασώτιο κυβερνήτη του Δυρραχίου. Ο Σαμουήλ επισφράγισε επίσης μια συμμαχία με τους Ούγγρους, όταν ο μεγαλύτερος γυιός και διάδοχός του, Γκαβρίλ Ραντομίρ, παντρεύτηκε την κόρη του Ούγγρου Μεγάλου Πρίγκιπα Γκέζα.
Προέλαση των Βυζαντινών
Η αρχή της νέας χιλιετίας έφερε μια στροφή στην πορεία του Βυζαντινοβουλγαρικού πολέμου. Ο Βασίλειος Β΄ είχε συγκεντρώσει ένα στρατό μεγαλύτερο και ισχυρότερο από εκείνο των Βουλγάρων. Αποφασισμένος να κατακτήσει οριστικά τη Βουλγαρία μετέφερε το μεγαλύτερο μέρος των εμπειροπόλεμων στρατιωτικών δυνάμεων από τα ανατολικά μέτωπα κατά των Αράβων στα Βαλκάνια και ο Σαμουήλ αναγκάσθηκε μάλλον να αμυνθεί παρά να επιτίθεται.
Το 1001 ο Βασίλειος Β΄ έστειλε ένα μεγάλο στρατό υπό τον πατρίκιο Θεοδορόκανο και το Νικηφόρο Ξιφία βόρεια του Αίμου για να καταλάβει τα κύρια Βουλγαρικά φρούρια στην περιοχή. Τα Βυζαντινά στρατεύματα ανακατέλαβαν την Πρεσλάβα και την Πλίσκα, θέτοντας για μια ακόμη φορά την ανατολική Βουλγαρία υπό τη Βυζαντινή εξουσία. Την επόμενη χρονιά χτύπησαν στην αντίθετη κατεύθυνση, περνώντας από τη Θεσσαλονίκη για να αποκόψουν τη Θεσσαλία και τα νοτιότερα τμήματα της Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας. Αν και ο Βούλγαρος διοικητής του φρουρίου της Βέροιας, Ντομπρομίρ, ήταν παντρεμένος με μια από τις ανιψιές του Σαμουήλ, παρέδωσε το φρούριο με τη θέλησή του και προσχώρησε στους Βυζαντινούς. Η επόμενη πόλη, τα Σέρβια, δεν έπεσαν τόσο εύκολα. Ο κυβερνήτης τους (Έλληνας ευγενής) Νικούλιτσα οργάνωσε καλά τους υπερασπιστές της. Αγωνίστηκαν μέχρι που οι Βυζαντινοί παραβίασαν τα τείχη και τους ανάγκασαν να παραδοθούν. Ο Νικούλιτσα μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη και του απονεμήθηκε ο ανώτατος τίτλος του πατρίκιου, αλλά αυτός σύντομα διέφυγε και προσχώρησε ξανά στους Βουλγάρους. Προσπάθησε να ανακαταλάβει τα Σέρβια αλλά η πολιορκία ήταν ανεπιτυχής και συνελήφθη πάλι και φυλακίστηκε.
Στο μεταξύ ο Βασίλειος Β΄ με την εκστρατεία του ανακατέλαβε πολλές πόλεις στη Θεσσαλία. Ανάγκασε το Βουλγαρικό πληθυσμό των περιοχών που κατέλαβε να μετεγκατασταθεί στην περιοχή μεταξύ των ποταμών Νέστου και Εβρου. Η Έδεσσα αντιστάθηκε αλλά καταλήφθηκε μετά από μακρά πολιορκία. Ο πληθυσμός μεταφέρθηκε στη Θράκη και ο κυβερνήτης της Ντράγκσαν στη Θεσσαλονίκη, όπου τον αρραβώνιασαν με την κόρη ενός τοπικού ευγενή. Μη θέλοντας να παντρευτεί μια εχθρό, ο Ντράγκσαν προσπάθησε τρεις φορές να διαφύγει στη Βουλγαρία και τελικά εκτελέστηκε.
Πόλεμος με την Ουγγαρία
Η Βυζαντινοβουλγαρική σύγκρουση κορυφώθηκε το 1033, οπότε ενεπλάκη η Ουγγαρία. Από τις αρχές του 9ου αιώνα το Βουλγαρικό έδαφος είχε επεκταθεί πέρα από τα Καρπάθια Όρη, μέχρι τον Ποταμό Τίσα και το μέσο Δούναβη. Κατά τη βασιλεία του Σαμουήλ κυβερνήτης αυτών των βορειοδυτικών εδαφών ήταν ο Δούκας Αχτούμ, εγγονός του Δούκα Γκλαντ, που είχε ηττηθεί από τους Ούγγρους τη δεκαετία του 930. Ο Αχτούμ διοικούσε έναν ισχυρό στρατό και υπερασπιζόταν σταθερά τα βορειοδυτικά σύνορα της Αυτοκρατορίας. Έχτισε επίσης πολλές εκκλησίες και μοναστήρια, μέσω των οποίων διέδωσε το Χριστιανισμό στην Τρανσυλβανία.
Αν και ο γάμος του Γκαβρίλ Ραντομίρ με την κόρη του Ούγγρου ηγεμόνα είχε δημιουργήσει φιλικές σχέσεις ανάμεσα στα δύο ισχυρότερα κράτη της περιοχής του Δούναβη, αυτές επιδεινώθηκαν μετά το θάνατο του Γκέζα. Οι Βούλγαροι υποστήριξαν τους Γκιούλα και Κόπανι ως ηγεμόνες, αντί του γιου του Γκέζα Στέφανου Α΄. Αποτέλεσμα αυτής της σύγκρουσης ήταν να διαλυθεί ο γάμος του Γκαβρίλ Ραντομίρ με την Ουγγαρέζα πριγκίπισσα. Οι Ούγγροι τότε επιτέθηκαν στον Αχτούμ, που είχε ευθέως υποστηρίξει τους διεκδικητές του Ουγγρικού στέμματος. Ο Στέφανος Α΄ έπεισε το Χαναντίν, δεξί χέρι του Αχτούν, να τον βοηθήσει στην επίθεση. Όταν αποκαλύφθηκε η συνωμοσία ο Χαναντίν διέφυγε και προσχώρησε στις Ουγγρικές δυνάμεις. Την ίδια στιγμή ένας ισχυρός Βυζαντινός στρατός πολιορκούσε το Βίντιν, έδρα του Αχτούμ. Αν και απαιτούνταν πολλοί στρατιώτες για να συμμετέχουν στην άμυνα της πόλης, ο Αχτούμ ήταν απασχολημένος με τον πόλεμο στο βορρά. Μετά από μερικούς μήνες σκοτώθηκε στη μάχη όταν τα στρατεύματά του νικήθηκαν από τους Ούγγρους. Αποτέλεσμα του πολέμου ήταν να μειωθεί η Βουλγαρική επιρροή βορειοδυτικά του Δούναβη.
Μεγαλύτερες Βυζαντινές επιτυχίες
Οι Βυζαντινοί επωφελήθηκαν από τα προβλήματα των Βουλγάρων στο βορρά. Το 1003 ο Βασίλειος Β΄ οδήγησε μεγάλο στρατό στο Βίντιν, τη σημαντικότερη πόλη της βορειοδυτικής Βουλγαρίας. Μετά από οκτάμηνη πολιορκία τελικά οι Βυζαντινοί κατέλαβαν το φρούριο, πιθανόν χάρις σε προδοσία από τον τοπικό επίσκοπο. Οι διοικητές της πόλης είχαν αναχαιτίσει όλες τις προηγούμενες προσπάθειες διάσπασης της άμυνάς τους, περιλαμβανομένης της χρήσης του υγρού πυρός. Ενώ οι δυνάμεις του Βασίλειου ήταν απασχολημένες εκεί, ο Σαμουήλ χτύπησε στην αντίθετη κατεύθυνση: στις 15 Αυγούστου επιτέθηκε στην Αδριανούπολη και λεηλάτησε την περιοχή.
Στη συνέχεια ο Βασίλειος Β΄ αποφάσισε να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη, αλλά, φοβούμενος μια συνάντηση με το Βουλγαρικό στρατό στον κεντρικό δρόμο για την πρωτεύουσά του, χρησιμοποίησε ένα εναλλακτικό δρόμο. Οι Βυζαντινοί προχώρησαν προς νότο μέσα από την κοιλάδα του ποταμού Μοράβα και έφτασαν στη Βουλγαρική πόλη-κλειδί Σκόπια το 1004. Ο Βουλγαρικός στρατός ήταν στρατοπεδευμένος στην απέναντι όχθη του Ποταμού Αξιού. Αφού βρήκε ένα πέρασμα και διέσχισε τον ποταμό, ο Βασίλειος Β΄ επιτέθηκε και νίκησε τον ανυποψίαστο στρατό του Σαμουήλ, επαναλαμβάνοντας την προηγηθείσα τακτική του Σπερχειού. Οι Βυζαντινοί συνέχισαν ανατολικά και πολιόρκησαν το φρούριο του Πέρνικ. Ο κυβερνήτης του Κράκρα δεν δελεάστηκε από τις υποσχέσεις του Βασιλείου για τίτλους ευγενείας και πλούτη και υπερασπίστηκε το φρούριο με επιτυχία. Οι Βυζαντινοί αποσύρθηκαν στη Θράκη μετά από βαρειές απώλειες.
Την ίδια χρονιά ο Σαμουήλ βάδισε κατά της Θεσσαλονίκης. Οι άνδρες του έστησαν ενέδρα και συνέλαβαν τον κυβερνήτη της, Ιωάννη Χάλδο, αλλά αυτή η επιτυχία δεν μπορούσε να αντισταθμίσει τις απώλειες που είχαν υποστεί οι Βούλγαροι τα τέσσερα τελευταία χρόνια. Οι πολεμικές αποτυχίες καταρράκωσαν το ηθικό μερικών στρατιωτικών διοικητών του Σαμουήλ, ιδίως των αιχμαλωτισμένων Βυζαντινών ευγενών. Ο γαμπρός του Σαμουήλ Ασώτιος, κυβερνήτης του Δυρραχίου, ήρθε σε επαφή με τους Βυζαντινούς του τόπου και τον ισχυρό Ιωάννη Χρυσήλιο, πεθερό του Σαμουήλ. Ο Ασώτιος και η σύζυγός του επιβιβάσθηκαν σε ένα από τα πλοία που πολιορκούσαν την πόλη και διέφυγαν στην Κωνσταντινούπολη. Στο μεταξύ ο Χρυσήλιος παρέδοσε την πόλη στο Βυζαντινό διοικητή Ευστάθιο Δαφνομήλη, εξασφαλίζοντας τον τίτλο του πατρίκιου για τους γυιούς του.
Το 1006 - 1007 ο Βασιλειος Β΄ διείσδυσε βαθειά στα Βουλγαροκρατούμενα εδάφη και το 1009 οι δυνάμεις του Σαμουήλ νικήθηκαν στην Κρέτα, ανατολικά της Θεσσαλονίκης. Τα επόμενα χρόνια ο Βασίλειος εξαπέλυε ετήσιες εκστρατείες στα Βουλγαρικά εδάφη, καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμά του. Αν και δεν είχε γίνει ακόμη καμία αποφασιστική μάχη, ήταν σαφές ότι πλησίαζε το τέλος της Βουλγαρικής αντίστασης. Αυτό αποδείκνυαν η αγριότητα των στρατιωτικών συμπλοκών και οι συνεχείς εκστρατείες και των δύο πλευρών, που ερήμωσαν τα δύο βασίλεια.
Καταστροφή στο Κλειδί
Το 1014 ο Σαμουήλ αποφάσισε να ανακόψει το Βασίλειο πριν προλάβει να εισβάλει στο Βουλγαρικό έδαφος. Καθώς οι Βυζαντινοί χρησιμοποιούσαν για τις εισβολές τους στη Βουλγαρία την κοιλάδα του Ποταμού Στρωμνιτσιώτη, ο Σαμουήλ ανήγειρε ένα παχύ ξύλινο τείχος στα φαράγγια γύρω από το χωριό Κλειδί για να εμποδίσει τον εχθρό.
Όταν ο Βασίλειος Β΄ εξαπέλυσε την επόμενη εκστρατεία του το καλοκαίρι του 1014, ο στρατός του υπέστη βαριές απώλειες κατά τις επιθέσεις στο τείχος. Ο Σαμουήλ έστειλε δυνάμεις υπό το στρατηγό του Νεστόριτσα να επιτεθεί στη Θεσσαλονίκη, ώστε να αποσπάσει τις δυνάμεις του Βασιλείου μακριά από αυτό το μέτωπο. Ο Νεστορίτσα νικήθηκε κοντά στην πόλη από τον κυβερνήτη της Βοτανειάτη, που αργότερα ενώθηκε με τον κύριο Βυζαντινό στρατό κοντά στο Κλειδί. Μετά από αρκετές μέρες συνεχών προσπαθειών να διασπάσουν το τείχος, ένας Βυζαντινός διοικητής, ο κυβερνήτης της Φιλιππούπολης Νικηφόρος Ξιφίας, βρήκε ένα παρακαμπτήριο δρόμο και στις 29 Ιουλίου επιτέθηκε στους Βούλγαρους από πίσω. Παρά την απεγνωσμένη αντίσταση οι Βυζαντινοί συνέτριψαν το Βουλγαρικό στρατό και αιχμαλώτισαν 14.000 στρατιώτες, σύμφωνα με μερικές πηγές 15.000. Ο Βασίλειος Β΄ έστειλε αμέσως δυνάμεις υπό τον ευνοούμενό του διοικητή Θεοφύλακτο Βοτανειάτη να καταδιώξει τους επιζήσαντες Βουλγάρους, αλλά οι Βυζαντινοί νικήθηκαν σε ενέδρα από το Γκαβρίλ Ραντομίρ, που σκότωσε προσωπικά το Βοτανειάτη. Μετά τη Μάχη του Κλειδίου με διαταγή του Βασίλειου Β΄ οι αιχμάλωτοι Βούλγαροι στρατιώτες τυφλώθηκαν. Ένας από κάθε 100 άνδρες αφέθηκε μονόφθαλμος, ώστε να οδηγήσει τους υπόλοιπους στην πατρίδα τους. Οι τυφλωμένοι στρατιώτες στάλθηκαν πίσω στο Σαμουήλ, που φέρεται να υπέστη καρδιακή προσβολή βλέποντάς τους. Πέθανε μετά από δύο μέρες, στις 14 Οκτωβρίου 1014. αυτή η θηριωδία έδωσε στο Βυζαντινό αυτοκράτορα το προσωνύμιο Βουλγαροκτόνος. Μερικοί ιστορικοί υποστηρίζουν ότι ήταν ο θάνατος του ευνοούμενού του διοικητή, που εξόργισε το Βασίλειο Β΄ ώστε να τυφλώσει τους αιχμάλωτους στρατιώτες.
Η μάχη του Κλειδίου είχε μείζονες πολιτικές συνέπειες. Αν και ο γιος και διάδοχος του Σαμουήλ, Γκαβρίλ Ραντομίρ, ήταν ταλαντούχος στρατιωτικός ηγέτης, δολοφονήθηκε από τον ξάδελφό του Ιβάν Βλάντισλαβ, που κατά τραγική ειρωνεία όφειλε σε εκείνον τη ζωή του. Ανίκανος να αποκαταστήσει την προηγούμενη ισχύ της Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, ο Ιβάν Βλάντισλαβ σκοτώθηκε και ο ίδιος ενώ επιτίθετο στο Δυρράχιο. Μετά από αυτό η χήρα αυτοκράτειρα Μαρία και πολλοί Βούλγαροι, όπως ο Κράκρα, παραδόθηκαν στους Βυζαντινούς. Μόνο ο Πρέσιαν, ο μεγαλύτερος γιος του Ιβάν Βλάντισλαβ, εκανε μια τελευταία απεγνωσμένη προσπάθεια να αντισταθεί στους Βυζαντινούς στα όρη Τόμορ (νότια Αλβανία), όπου κυβέρνησε για λίγο ως αυτοκράτορας Πρέσιαν Β΄ της Βουλγαρίας, μέχρι που παραδόθηκε. Ετσι η Πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία έπαψε να υπάρχει το 1018, τέσσερα μόνο χρόνια μετά το θάνατο του Σαμουήλ. .. Τα περισσότερα εδάφη της ενσωματώθηκαν στο νέο Θέμα της Βουλγαρίας, με πρωτεύουσα τα Σκόπια. Πέρα στα βορειοδυτικά, ο δούκας της Συρμίας Σέρμον, το τελευταίο απομεινάρι της κάποτε ισχυρής Αυτοκρατορίας, εξαπατήθηκε και σκοτώθηκε από τους Βυζαντινούς το 1019. Πέρασαν πάνω από 150 χρόνια μέχρι να επανιδρυθεί η Βουλγαρία, με την εξέγερση των αδελφών Πέτρου και Ασέν το 1185.
Οικογένεια, τάφος και κληρονομιά
Η σύζυγος του Σαμουήλ ονομάζοταν Αγάθη και ήταν η κόρη του ευγενή από το Δυρράχιο Ιωάννη Χρυσηλίου. Μόνο δύο από τα παιδιά του Σαμουήλ και της Αγάθης είναι σίγουρα γνωστά με τα ονόματά τους: ο διάδοχός του Γκαβρίλ Ραντομίρ και η Μιροσλάβα. Δύο ακόμη ανώνυμες κόρες μνημονεύονται μετά την παράδοση των Βουλγάρων το 1018, ενω ο Σαμουήλ αναφέρεται να έχει επίσης ένα νόθο γιο. Μια άλλη γυναίκα, η Κοσάρα, που παντρεύτηκε τον Ιωάννη Βλαδίμηρο της Διοκλείας (σημερινό Μαυροβούνιο) και θεωρείτο από προγενέστερους μελετητές κόρη του Σαμουήλ, θεωρείται σήμερα απλώς συγγενής του, ίσως ανηψιά της Αγάθης. Ο Γκαβρίλ Ραντομίρ παντρεύτηκε δυο φορές, την Ιλόνα από την Ουγγαρία και την Ειρήνη από τη Λάρισα. Η Μιροσλάβα παντρεύτηκε τον αιχμάλωτο Βυζαντινό ευγενή Ασώτιο Ταρωνίτη.
Μετά την άλωση της Βουλγαρίας οι απόγονοι του Σαμουήλ ανέλαβαν σημαντικές θέσεις στη Βυζαντινή αυλή και στη συνέχεια μετεγκαταστάθηκαν και τους δόθηκαν γαίες στη Μικρά Ασία και στην Αρμενία. Μία από τις εγγονές του, η Αικατερίνη, έγινε αυτοκράτειρα του Βυζαντίου. Άλλο εγγόνι, ο Πέτρος Β΄ Ντελυάν, ηγήθηκε μιας απόπειρας παλινόρθωσης της Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, μετά από μια μεγάλη εξέγερση το 1040 - 1041. Δύο άλλες γυναίκες της δυναστείας έγιναν Βυζαντινές αυτοκράτειρες, ενώ πολλοί ευγενείς υπηρέτησαν στο στρατό ως στρατηγοί ή έγιναν κυβερνήτες διαφόρων επαρχιών.
Υπάρχει επίσης μια άλλη εκδοχή για την καταγωγή του Σαμουήλ. Ο Αρμένιος ιστορικός του 11ου αιώνα Στεπάνος Ασόγκικ έγραψε ότι ο Σαμουήλ είχε ένα μόνο αδελφό, αναφέροντας ότι οι δυό τους ήταν Αρμένιοι από την περιοχή του Ντερτζάν, Αρμενικό έδαφος ενσωματωμένο στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Εστάλησαν να πολεμήσουν τους Βουλγάρους στη Μακεδονία αλλά κατέληξαν να ενωθούν μαζί τους. Η εκδοχή αυτή υποστηρίζεται απο τον επίσης Αρμένιο Νίκολας Αντοντς, που ανέλυσε τα γεγονότα του αιώνα και συμπέρανε ότι ο Σαμουήλ είχε μόνο έναν αδελφό, το Δαβίδ. Η εκδοχή του Ασόγκικ υποστηρίζεται επίσης από τον ιστορικό Γιορντάν Ιβάνοφ. Ακόμη μόνο ένας αδελφός ανφέρεται στην επιγραφή του τάφου του Σαμουήλ. Ο Αραβας ιστορικός Γιαχία Αντιόχειας υποστηρίζει ότι ο γιος του Σαμουήλ Γκαβρίλ δολοφονήθηκε από τον ηγέτη των Βουλγάρων, γιο του Ααρών, γιατί ο Ααρών ανήκε στο γένος που κυβερνούσε τη Βουλγαρία. Οι Ασόγκικ και Γιαχία διαχωρίζουν σαφώς το γένος του Σαμουήλ από εκείνο του Ααρών ή το γένος των Κομητόπουλων από το βασιλικό γένος. Σύμφωνα με αυτούς οι Μωυσής και Ααρών δεν είναι από την οικογένεια των Κομητόπουλων. Οι Δαβίδ και Σαμουήλ ήταν Αρμενικής καταγωγής, ενώ οι Μωυσής και Ααρών ήταν αρμένιοι από την πλευρά της μητέρας τους.
Ο τάφος του Σαμουήλ βρέθηκε το 1965 από τον Έλληνα καθηγητή Νικόλαο Μουτσόπουλο στην Εκκλησία του Αγίου Αχιλλείου στο ομώνυμο νησί στη Μικρή Πρέσπα. Στο ταφικό του ένδυμα ήταν κεντημένος ο θεωρούμενος θυρεός του Οίκου των Κομητόπουλων, δύο παπαγάλοι. Αρχικά θεωρήθηκε πως ο Σαμουήλ είχε χτίσει την εκκλησία για τα λείψανα του αγίου. Με τις ανασκαφές όμως στη Βασιλική του Αγίου Αχιλλίου δεν έχει βρεθεί κεραμικό ή νόμισμα από τα νομισματοκοπεία της εποχής που να συνδέει το κτίσμα με τον Τσάρο Σαμουήλ. Για τον λόγο αυτό η αρχική θεωρία πως κτίστηκε από αυτόν ώστε να τοποθετηθεί το σκήνωμα του Αγίου Αχιλλείου (που απέσπασε από τη Λάρισα) δεν ευσταθεί. Οι Βούλγαροι είχαν καταλάβει την περιοχή για 15 έτη και μετά ανακτήθηκε τους Βυζαντινούς.
Τα λείψανά του φυλάσσονται στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης, αλλά σύμφωνα με πρόσφατη συμφωνία επιτρέπεται να επιστραφούν στη Βουλγαρία και να ταφούν στην Εκκλησία των Αγίων Σαράντα Μαρτύρων στο Βέλικο Τάρνοβο, να αναπαυθούν με εκείνα των αυτοκρατόρων Καλογιάν και Μιχαήλ Ασέν Γ΄.
Το πρόσωπο του Σαμουήλ ανακατασκευάσθηκε ώστε να αποδώσει την όψη του 70χρονου Βούλγαρου ηγεμόνα. Σύμφωνα με την ανακατασκευή είχε έντονα χαρακτηριστικά και ήταν φαλακρός με λευκή γενειάδα και μουστάκι.
Ο Σαμουήλ είναι από τους ενδοξότερους Βούλγαρους ηγέτες. Οι πόλεμοι του με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία χαρακτηρίζονται ως επική περίοδος της Βουλγαρικής ιστορίας. Ο μεγάλος αριθμός μνημείων στη Βουλγαρία και την π.Γ.Δ. της Μακεδονίας, όπως εκείνα στο Πετρίτσι και στην Οχρίδα υποδηλώνουν τα σημάδια που έχει αφήσει η ιστορική αυτή μορφή στη λαϊκή μνήμη. Τέσσερα Βουλγαρικά χωριά φέρουν το όνομά του. Ο Σαμουήλ είναι η κύρια μορφή σε τρία τουλάχιστον μεγάλα Βουλγαρικά μυθιστορήματα των συγγραφέων Ντιμιτάρ Τάλεφ, Αντον Ντόντσεφ και Στέφαν Τσάνεφ και πρωταγωνιστεί επίσης στο Ελληνικό μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα "Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου", που ακολουθεί την αφηγηματική ροή των γεγονότων όπως παρουσιάζονται από το Στήβεν Ράνσιμαν. Αναφέρεται επίσης σε στίχους του Ιβάν Βάζοφ, του Πέντσο Σλαβέικοφ και του Ατανάς Ντάλτσεφ.
Ονοματολογία
Η αυτοκρατορία του Σαμουήλ είχε τον πυρήνα της γύρω από την Οχρίδα, δυτικά και νοτιοδυτικά από αυτό το πρώιμο πολιτιστικό κέντρο της Πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας. Έτσι ο, γεννημένος στη Ρωσία, Γιουγκοσλάβος ιστορικός Γεώργιος Οστρογκόρσκι διέκρινε την Αυτοκρατορία του Σαμουήλ από τη Βουλγαρική Αυτοκρατορία, αναφερόμενος σ' αυτή ως "Μακεδονική Αυτοκρατορία", αν και υποστηρίζει ότι ήταν πολιτικά και εκκλησιαστικά άμεση απόγονος της αυτοκρατορίας Συμεών και Πέτρου και θεωρείτο από το Σαμουήλ και τους Βυζαντινούς Βουλγαρική Αυτοκρατορία. Μερικοί ιστορικοί της ίδιας σχολής, όπως ο Σέρβος μελετητής Αναστασίεβιτς, υποστήριξαν ακόμη και ότι ο Σαμουήλ κυβερνούσε μια ξεχωριστή Σλαβική Μακεδονική Αυτοκρατορία, ιδρυμένη ως αποτέλεσμα μιας αντιβουλγαρικής επανάστασης.
Μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας αυτές οι ξεπερασμένες θεωρίες έχουν απορριφθεί από έγκυρους Σέρβους της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών. Εξακολουθούν να διατηρούνται επίμονα μόνο στη Βόρεια Μακεδονία, όπου η επίσημη κρατική θεωρία αναφέρεται σε "Σλαβομακεδονική" ή ακόμη και "Μακεδονική" Αυτοκρατορία. Όμως αυτή η αμφισβήτηση είναι ανιστόρητη, καθώς προβάλλει σύγχρονες εθνικές διαφορές στο παρελθόν. Επιπλέον οι Βυζαντινοί συγγραφείς της εποχής αυτής που μνημονεύουν τη Μακεδονία αναφέρονταν στο Θέμα της Μακεδονίας, επαρχία στη σημερινή Θράκη. Το μεγαλύτερο μέρος της σύγχρονης περιοχής της Μακεδονίας ήταν τότε Βουλγαρική επαρχία, γνωστή ως Κουτμιτσεβίτσα και αντιστοιχούσε εν μέρει στις Βυζαντινές επαρχίες Θεσσαλονίκης και Στρυμώνα. Η περιοχή ενσωματώθηκε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 1018 ως νέα επαρχί ονόματι Βουλγαρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος Κομητόπουλων Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Telewizja Polska
Η Τηλεόραση της Πολωνίας (πολωνικά: Telewizja Polska, TVP) είναι η δημόσια τηλεόραση της Πολωνίας η οποία ιδρύθηκε το 1952. Μεταδίδει σε όλη τη χώρα, ενώ υπάρχει το δορυφορικό κανάλι (TVP Polonia) που μεταδίδει στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Αυστραλία 24 ώρες το 24ωρο. Χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Εξωτερικών στην Πολωνία και από διαφημίσεις.
TVP1
Το πρώτο κανάλι TVP1, μεταδίδει ειδήσεις, θέματα επικαιρότητας, ταινίες, δράματα, και τον αθλητισμό. Πιο συγκεκριμένα μερικές από τις εκπομπές είναι: Εκδίκηση (ξένη σειρά), Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision (ψυχαγωγία), Εθνική Πολωνίας (αθλητισμός), Tabaluga (παιδική σειρά) και άλλες. Το TVP1 έχει και ξεχωριστό κανάλι HD, το TVP1 HD. Μεταδίδει και σε περιοχές της Λιθουανίας.
TVP2
Μεταδίδει ειδήσεις, ταινίες, κωμωδίες, σαπουνόπερες, τηλεοπτικές σειρές, stand-up comedies, εκπομπές πολιτισμού, τον αθλητισμό και τηλεπαιχνίδια. Μερικές από τις εκπομπές είναι: Ο mnie się μ.σ.α martw (Μην ανησυχείτε για μένα, κωμική σειρά), Rozmowy po-szczególne (κουλτούρα - πολιτισμός) κ.α. Το TVP2 έχει και ξεχωριστό κανάλι HD, το TVP2 HD. Μεταδίδει και σε περιοχές της Λιθουανίας.
TVP Polonia
Κανάλι για την Πολωνική διασπορά. Έχει την έδρα του στη Βαρσοβία και μεταδίδει προγράμματα πολιτισμού σε πολλές χώρες του κόσμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Πολιτισμός της Πολωνίας Κατηγορία:Κρατικοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
Αρχάνι Φθιώτιδας
Το Αρχάνι είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 200 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Αρχάνι βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες του όρους Όθρυς, βόρεια του Σπερχειού ποταμού, σε απόσταση 12 χλμ. Β.-ΒΑ. από τη Σπερχειάδα και 28 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τη Λαμία. Το χωριό αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας και ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ το "κατατάσσει στο «Γιανουλάδι» του κτηματολογίου του Πατρατζίκ, ως Αρχάνι με 20 σπίτια". Αναφέρεται στην πρόθεση της Ρεντίνας στα φ. 132α -133β μαζί με τους οικισμούς Καναπίτσα, Παλιούρι, Δαρμένη Ράχη και Μάραθος. Ενοριακός ναός είναι ο Άγιος Αθανάσιος, που βρίσκεται στο κέντρο του χωριού. Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μάκριδος (Παραχελωϊτών) και το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα στην ομώνυμη νεοϊδρυθείσα κοινότητα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Αρχανίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μακρακώμης του Δήμου Μακρακώμης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 363 κατοίκους. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 24,013 χμ² (2011).
Γκάρι ΜακΆλιστερ
Ο Γκάρι ΜακΆλιστερ MBE (αγγλικά: Gary McAllister, 25 Δεκεμβρίου 1964) είναι Σκωτσέζος πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Η καριέρα του ως ποδοσφαιριστής διήρκεσε για σχεδόν 20 χρόνια, ενώ υπήρξε και μέλος της Εθνική Σκωτίας με 59 συμμετοχές. Το 2001, χρίστηκε Μέλος του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (MBE) για τη συνολική του προσφορά στο ποδόσφαιρο.
Όλη του η καριέρα έλαβε χώρα στη Μεγάλη Βρετανία αγωνιζόμενος, μεταξύ άλλων, στις Λιντς Γιουνάιτεντ, Λίβερπουλ και Λέστερ Σίτι. Στη διετία που παρέμεινε στη Λίβερπουλ γνώρισε μεγάλες διακρίσεις, κατακτώντας το Κύπελλο Αγγλίας, το Λιγκ Καπ, το Κομιούνιτι Σιλντ, το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ και το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ. Μάλιστα, στον τελικό του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ, κρίθηκε και MVP του αγώνα.
Μετά την αποχώρησή του από την Λίβερπουλ πήγε στην Κόβεντρι Σίτι ως προπονητής-ποδοσφαιριστής για δύο χρόνια την περίοδο 2002–2004. Το 2008, ανέλαβε την Λιντς Γιουνάιτεντ στα μέσα της χρονιάς κάνοντας καλά αποτελέσματα, με αποτέλεσμα να υπογράψει συμβόλαιο. Παρόλα αυτά η ήττα της ομάδας του στα Play-off σε συνδυασμό με κακά αποτελέσματα στην αρχή της χρονιάς, οδήγησαν τον ΜακΆλιστερ στην αποχώρηση. Από το 2015, έχει τον ρόλο του Ambassador στη Λίβερπουλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σκωτσέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σκωτίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σκωτίας Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σκωτίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1992 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάδεργουελ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιντς Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόβεντρι Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Σκωτσέζοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κόβεντρι Σίτι Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λιντς Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άστον Βίλα Κατηγορία:Προπονητές της Πρέμιερ Λιγκ
Κατάλογος έργων του Ερμιτάζ
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων ευρωπαϊκής ζωγραφικής του Ερμιτάζ.
Αγγλική ζωγραφική
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο Κατηγορία:Μουσείο Ερμιτάζ
Αλεξία Παππά
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Η Παππά γεννήθηκε στις 28 Μαρτίου 1990 από Ελληνοαμερικανό πατέρα, με ρίζες από τη Ρόδο και Αμερικανίδα μητέρα και μεγάλωσε στην Αλαμίντα της Καλιφόρνια. Η μητέρα της αυτοκτόνησε όταν η Παππά ήταν τεσσάρων ετών, μια εμπειρία που είπε ότι την επηρέασε με σημαντικούς τρόπους. Έχει έναν αδερφό.
Η Παππά αποφοίτησε με πτυχίο τέχνης magna cum laude στη δημιουργική γραφή και στα αγγλικά από το Κολλέγιο Ντάρτμουθ το 2012.
Η Παππά αποφοίτησε με Master of Fine Arts στη δημιουργική γραφή από το Κολέγιο Τεχνών και Επιστημών του Πανεπιστημίου του Όρεγκον το 2013.
Είναι παντρεμένη με τον μακροπρόθεσμο σύντροφό της και συνεργάτη της στη δημιουργία ταινιών, Τζέρεμι Τάιχερ.
Ολυμπιακοί Αγώνες 2016
Η Παππά έγινε Ελληνίδα πολίτης στις 8 Ιανουαρίου 2016 και εκπροσώπησε την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στα 10.000 μέτρα. Έθεσε ένα εθνικό ρεκόρ στα 10.000 μέτρα την 1η Μαΐου με 31:46:83 και ένα νέο ρεκόρ ξανά στις 12 Αυγούστου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 με 31: 36,16 για να πάρει τη 17η θέση πίσω από το παγκόσμιο ρεκόρ, σε έναν αγώνα με ένα παγκόσμιο ρεκόρ και έξι άλλα εθνικά ρεκόρ. Έσπασε το προηγούμενο ρεκόρ, το οποίο υπήρχε από το 2002.
Ατομικές καλύτερες επιδόσεις
Οι προσωπικοί της καλύτεροι χρόνοι είναι: 1.500 μέτρα 4:14:08, 3.000 μέτρα 9:05:12, 5.000 μέτρα 15:28:38 και 1.0000 μέτρα 31:36:16 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο και μαραθώνιος 2:34:26.
Παραγωγή ταινιών
Η Παππά είναι συγγραφέας, ηθοποιός και παραγωγός, γνωστή για το Tall as the Baobab Tree (2012), το Speed Goggles (2016), το Tracktown (2017) και το Olympic Dreams (2019), που ήταν η πρώτη ταινία φαντασίας που γυρίστηκε ποτέ σε ένα ολυμπιακό χωριό.
Συγγραφή
Η Παππά είναι η συγγραφέας του πρώτου βιβλίου της, «Bravey: Chasing Dreams, Befriending Pain, and Other Big Ideas», που προωθήθηκε συγγραφικά από τη Μάγια Ρούντολφ. Το βιβλίο θα εκδοθεί και θα κυκλοφορήσει στις 12 Ιανουαρίου 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Αμερικανίδες αθλήτριες δρόμων μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες στιπλ Κατηγορία:Αμερικανίδες αθλήτριες στιπλ Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κώστας Σπανίδης
Ο Κώστας Σπανίδης (1959-2010) ήταν Έλληνας αθλητής, προπονητής και εθνικός προπονητής της ομοσπονδίας στίβου (Σ.Ε.Γ.Α.Σ).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου του 1959 στην Καβάλα. Ήταν απόφοιτος της Γυμναστικής Ακαδημίας Ε.Α.Σ.Α (Εθνική Ακαδημία Σωματικής Αγωγής), μετέπειτα Τ.Ε.Φ.Α.Α, με βαθμό πτυχίου "Άριστα".
Ο Κώστας Σπανίδης υπήρξε πρωταθλητής στο αγώνισμα της δισκοβολίας με αρκετές διακρίσεις στην κατηγορία των εφήβων και των ανδρών, ενώ παράλληλα διετέλεσε επί χρόνια στέλεχος της εθνικής ομάδας στίβου. Ξεκίνησε τον αθλητισμό σε νεαρή ηλικία στην Καβάλα ως αθλητής του Ο.Κ.Α. Καβάλας και κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να σημειώσει αξιόλογες επιδόσεις. Το ατομικό του ρεκόρ ήταν 60.00μ από το 1984 και ακόμα και σήμερα αποτελεί μια από τις καλύτερες επιδόσεις που έχουν σημειωθεί στην Ελλάδα. Ωστόσο αλλεπάλληλοι τραυματισμοί του στέρησαν την δυνατότητα να φτάσει σε υψηλότερο επίπεδο και τον ανάγκασαν να σταματήσει πρόωρα την καριέρα του το 1987 σε ηλικία 28 ετών.
Η αγάπη του όμως για τον αθλητισμό και την δισκοβολία ειδικότερα τον οδήγησαν σύντομα στα μονοπάτια της προπονητικής, έχοντας ως πρώτη αθλήτρια την μετέπειτα γυναίκα του, Γεωργία Γιαννακίδου. Αρχικά ως προπονητής στον Α.Σ Άρης και μετέπειτα ως ομοσπονδιακός προπονητής καθοδήγησε και ανέδειξε πολλούς και γνωστούς Έλληνες πρωταθλητές (Τσεντεμείδου, Ουζούνη, Πανάβογλου, Βόγγολη, Τίγκας, Μπαχαρίδης, Αραμπατζής κ.ά.), ενώ παράλληλα ανέδειξε την Ολυμπιονίκη Αναστασία Κελεσίδου, την οποία οδήγησε στην κατάκτηση 2 Ολυμπιακών (2000, 2004) και 3 Παγκοσμίων μεταλλίων (1999, 2001, 2003). Το έργο του και η διαχρονική του παρουσία στο χώρο του στίβου αποτέλεσαν οδηγό για πολλούς νέους αθλητές και προπονητές και γι' αυτό το λόγο καλούνταν συχνά σε σεμινάρια, προκειμένου να μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις και τις εμπειρίες του.
Στις 6 Σεπτεμβρίου 2010 οδηγώντας σε δρόμο της Θεσσαλονίκης αφήνει την τελευταία του πνοή σε ηλικία μόλις 51 ετών, προδομένος από την καρδιά του.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της δισκοβολίας
Κουκάκι Εύβοιας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Ερέτριας
Κρις Ντίξον
Ο Κρίστοφερ Αλεξάντερ Κόφι Κρις Ντίξον είναι ένας Γκανέζος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος έχει γεννηθεί στην Αγγλία. Αγωνίζεται ως επιθετικός.
Καριέρα σε επίπεδο συλλόγων
Ο Κρις Ντίξον ξεκίνησε την καριέα του από την Έριθ αντ Μπέλβεντερ ΦΚ. Στη συνέχεια αγωνίστηκε με την Ντόλγουιτς Χάμλετ ΦΚ, για την οποία σκόραρε 31 γκολ σε 35 αγώνες τη σεζόν 2006-07.
Ακολούθως υπέγγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Τσάρλτον Αθλέτικ. Έκανε το ντεμπούτο του με την ομάδα σε αγώνα με αντίπαλο την Σουίντον Τάουν για το Λιγκ Καπ Αγγλίας τον Αύγουστο του 2007.
Πέτυχε το πρώτο του γκολ με την ομάδα στον τρίτο γύρο του Κυπέλλου Αγγλίας στον επαναληπτικό με αντίπαλο την Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον, αλλά σε σύντομο χρονικό διάστημα τραυματίστηκε και έχασε την υπόλοιπη σεζόν. Τον Αύγουστο του 2008 υπέγραψε ένα νέο διετές συμβόλαιο με την ομάδα.
Στην αρχή της περιόδου 2009-2010 δόθηκε δανεικός για 3 μήνες στην Μπρίστολ Ρόβερς. Σκόραρε δεύο φορές στο εκτός έδρας παιχνίδι με αντίπαλο την Μπρέντφορντ ΦΚ στις 19 Σεπτεμβρίου 2009. Ακολούυθως έπαιξε 14 παιχνίδια με την ομάδα. Το δεύτερο μισό της περιόδου επέστρεψε στην Τζίλιγχαμ ΦΚ, επίσης για τρεις μήνες, το Φεβρουάριο του 2010. Μετά από μια αποτυχημένη δοκιμή στην Στίβενεϊτζ ΦΚ, η οποία αγωνιζόταν στη Φούτμπολ Λιγκ Του,, ο Ντίξον εντάχθηκε στη Νέα Σαλαμίνα με συμβόλαιο 2 χρόνων.
Το 2012 εντάχθηκε για μικρό χρονικό διάστημα στην ΑΕΛ Λεμεσού, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Κύπρου, και το 2013 στην Σανγκάη Ιστ Έιζια. Ακολούθως εντάχθηκε στη Ντάγκεναμ & Ρετμπρίτζ ΦΚ, η οπόια αγωνιζόταν στη Φούτμπολ Λιγκ Ουάν.
Το 2014 επέστρεψε στην Κύπρο για να αγωνιστεί με την Πάφος FC.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γκανέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσάρλτον Αθλέτικ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κριου Αλεξάντρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζίλιγχαμ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρίστολ Ρόβερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάφου FC Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σανγκάη ΣΙΠΓ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Γιώργος Ζορμπάς
Ο Γιώργος Ζορμπάς είναι Έλληνας δικαστικός, επίτιμος αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1937. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του στο Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι νυμφευμένος με την Χαρίκλεια Οικονόµου και έχουν 2 κόρες.
Διατέλεσε:
Παράλληλα έχει διδάξει στη Σχολή Δοκίµων Υπαστυνόµων της Ελληνικής Αστυνοµικής Ακαδηµίας, ενώ διετέλεσε και εποπτεύων εισαγγελέας στην Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων της Ελληνικής Αστυνοµίας.
Το 1993, ως αντεισαγγελέας Εφετών, χειρίστηκε την πολύκροτη υπόθεση του σκανδάλου των υποκλοπών, μετά τις καταγγελίες του υπαλλήλου του ΟΤΕ Χρήστου Μαυρίκη για δημιουργία και δράση παρακρατικού κυκλώματος παράνομης παρακολούθησης τηλεφώνων πολιτικών, δικαστικών, δημοσιογράφων και επιχειρηματιών με εγκέφαλο τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και συντονιστή τον απόστρατο στρατηγό (και στενό συνεργάτη του Μητσοτάκη) Νικόλαο Γρυλλάκη. Ο Ζορμπάς εισηγήθηκε την παραπομπή σε δίκη για κακουργήματα 32 στελεχών της ΝΔ, με προεξάρχοντα τον στρατηγό Γρυλλάκη, ενώ το πόρισμά του αποτέλεσε την βάση για την παραπομπή στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο του Κ. Μητσοτάκη από την κυβερνητική πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ.
Το 2004 διορίστηκε Γενικός Γραμματέας Οικονοµικού Σχεδιασµού και Αµυντικών Επενδύσεων (ΓΓΟΣΑΕ) στο Υπουργείο Εθνικής Άµυνας.
Υπήρξε επικεφαλής της Αρχής για το «ξέπλυμα μαύρου χρήματος» από το 2006 μέχρι την κατάργησή της το 2008. Από τη θέση αυτή διερεύνησε διάφορες πολύκροτες υποθέσεις, όπως το σκάνδαλο Siemens αλλά και το σκάνδαλο των δομημένων ομολόγων.
Από το 2009 είναι πρόεδρος της ειδικής νομοπαρασκευαστικής επιτροπής για τη συγκρότηση Ενιαίου Σώματος Επιθεωρητών - Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης.
Βέτσες ΣΚ
Η Βέσες ΣΚ είναι Ουγγρική ποδοσφαιρική ομάδα από τη Βέσες, Ουγγαρία. Συμμετέχει στη δεύτερη κατηγορία Ουγγαρίας. Χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο και το άσπρο. Έδρα της ομάδας είναι το Stadion Dózsa György út, χωρητικότητας 3000 θεατών. Ιδρύθηκε το 1911.
Ρακοσπάλοταϊ ΕΑΚ
Η Ρακοσπαλοτάι ΕΑΚ είναι μια ουγγρική ποδοσφαιρική ομάδα από την περιοχή Ρακοσπαλοτάι στη Βουδαπέστη. Ιδρύθηκε το 1912. Έδρα της ομάδας είναι το Stadion Budai II. Laszló, χωρητικότητας 10000 θεατών. Την περίοδο 2005-06 συμμετείχε για πρώτη φορά στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ουγγαρίας, στο οποίο παρέμεινε έως την περίοδο 2008-09 που υποβιβάστηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ουγγαρίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1912
Τάνια Λισάρδο
Η Τάνια Λισάρδο (Tania Lizardo, 10 Οκτωβρίου 1988) είναι Μεξικανή ηθοποιός, περισσότερο γνωστή για τη δουλειά της στην τηλεόραση.
Βιογραφία
Γεννημένη στο Λεόν του Γκουαναχουάτο, αποφάσισε να ακολουθήσει καριέρα ηθοποιού σε ηλικία 18 ετών. Εγκατέλειψε το Universidad La Salle όπου σπούδαζε αρχιτεκτονική και μετακόμισε στην Πόλη του Μεξικού όπου αποφοίτησε από το Centro de Educación Artística (CEA).
Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο στην τηλεοπτική σειρά Mujeres asesinas το 2009. Έχει εμφανιστεί και σε άλλες σειρές όπως Ni contigo ni sin ti, Un refugio para el amor, Por siempre mi amor και Lo imperdonable.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης
Lumiere TV
Η Lumière TV (LTV) ήταν υπηρεσία συνδρομητικής τηλεόρασης και η πρώτη που λειτουργούσε στην Κύπρο. Ανήκε ιδιοκτησιακά στην Lumière TV Public Company Limited η οποία συστάθηκε την Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 1992 και τέθηκε σε διάλυση στις 21 Μαρτίου 2016. Αναμεταδότες είχαν δημιουργηθεί σε όλη τη χώρα, που επέτρεπαν περισσότερο από το 80% του πληθυσμού να λαμβάνουν τις υπηρεσίες αυτές.
Η Lumière TV ήταν αρχικά διαθέσιμη στην πλατφόρμα της NOVA Κύπρου, αλλά ύστερα από οικονομικές διαμάχες, μεταφέρθηκε στην πλατφόρμα της Athina Sat. Ωστόσο, στις 3 Μαρτίου 2008 η Lumière TV ήταν πάλι διαθέσιμη μέσω της NOVA Κύπρου μετά από μια νέα συμφωνία που υπεγράφη μεταξύ των δύο εταιρειών ενώ παράλληλα ήταν διαθέσιμη μέσω των παροχών IPTV Cyta και Primetel. Στα τέλη Αυγούστου του 2015 η LTV λόγω οικονομικών προβλημάτων, διέκοψε τις δραστηριότητές της και σταμάτησε να εκπέμπει.
Κανάλια
Η Lumière TV περιείχε εννέα τηλεοπτικά κανάλια:
LTV
Ήταν το κύριο κανάλι της Lumière TV που λειτουργούσε 24 ώρες το 24ωρο προβάλλοντας ψυχαγωγικές εκπομπές, δελτία ειδήσεων και αθλητικά προγράμματα, live αγώνες ποδοσφαίρου του Champions League, ταινίες Blockbuster, κινηματογραφικές ταινίες, κορυφαίες τηλεοπτικές σειρές, προγράμματα τρόπου ζωής και reality shows.
LTV1
Λειτουργούσε 24 ώρες το 24ωρο και προέβαλλε αθλητικές εκδηλώσεις σε ζωντανή μετάδοση και προγράμματα που αφορούν τον αθλητισμό. Το περιεχόμενο ψυχαγωγίας περιελάμβανε επίσης παιδικά προγράμματα του παιδικού καναλιού Nickelodeon και μια μεγάλη ποικιλία από ταινίες κινουμένων σχεδίων που μεταδίδονταν καθημερινά.
Αλέξανδρος Αξιώτης
Ο Αλέξανδρος Αξιώτης, (? Κωνσταντινούπολη - περίπου 1880 Αθήνα), ήταν Έλληνας Φιλικός και πολιτικός της επανάστασης του 1821.
Lumiere TV
LTV2
Λειτουργούσε 24 ώρες το 24ωρο και προέβαλλε τηλεοπτικές σειρές και μίνι-σειρές από τα μεγαλύτερα αμερικανικά στούντιο. Περιελάμβανε επίσης ταινίες και προγράμματα γενικού ενδιαφέροντος.
Αλέξανδρος Αξιώτης
Βιογραφία
Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη στα τέλη του 18ου αιώνα ήρθε στον Μωριά με την έκρηξη της επανάστασης. Ήταν παντρεμένος δύο φορές, αλλά παιδιά απέκτησε από τον δεύτερο γάμο του με την Μυρωδώ Βάβαρη. Παιδιά του ήταν ο Σόλων και ο Πανάγος και εγγονός του ήταν ο Γεώργιος Αξιώτης, που γεννήθηκε το 1875 στη Μαρίπολη και δισεγγονή του η λογοτέχνης Μέλπω Αξιώτη.
Lumiere TV
LTV3
Λειτουργούσε 24 ώρες το 24ωρο και μετέδιδε πρεμιέρες ταινιών του Blockbuster, τηλεοπτικές ταινίες και παλιές ταινίες.
LTV Sports 1
Λειτουργούσε 24 ώρες το 24ωρο μεταδίδοντας στιγμιότυπα και αθλητικές εκπομπές για τις μεγάλες ποδοσφαιρικές διοργανώσεις, όπως το Πρωτάθλημα Cyta, το Κύπελλο Κύπρου, την Barclays Premier League, την Bundesliga και την Primera Division. Επίσης, μετέδιδε μπάσκετ, τένις, γκολφ, αθλητικές εκδηλώσεις κινητήρα και καθώς και το ΝΒΑ.
Αλέξανδρος Αξιώτης
Βιογραφία
Στις 9 Ιουνίου 1822, μαζί με τον Ανδρέα Καλαμογδάρτη,«ως επίτροποι της Υπέρτατης Διοίκησης, τους Εφόρους των Αθηνών και τους καπεταναίους», υπέγραψε, ενώπιον των προξένων Αυστρίας και Γαλλίας, την παράδοση της Ακροπόλεως των Αθηνών από τους Τούρκους στους Έλληνες, ενώ μαζί με τον Μαυροκορδάτο υπέγραψε τη διακήρυξη της Εθνικής Ανεξαρτησίας. Διορίσθηκε από το Βουλευτικό γενικός αρμοστής της αστυνομίας, Έπαρχος Κέας, Θερμιών και Σερίφου, και Μυκόνου και Σύρας ,έως το 1823 που παραιτήθηκε.
Το 1828 διορίσθηκε Διοικητής Πόρου, έπειτα (1828 ή 1829) έκτακτος επίτροπος (νομάρχης) Αχαΐας, έως το 1830 ή 1831 που απομακρύνθηκε από την θέση λόγω οικονομικών ατασθαλιών. Ο Αλέξανδρος Αξιώτης το 1838-1839 ήταν πολιτικός διοικητής Αθηνών.
Ο Αλέξανδρος Αξιώτης στην Πάτρα
Ο Αξιώτης ορίστηκε από τον Καποδίστρια πρώτος πολιτικός διοικητής στην Πάτρα. Οι πολιτικοί διοικητές ήταν αυτοί που, με απόφαση του Καποδίστρια, θα αντικαθιστούσαν τους έκτακτους επιτρόπους από τον Ιανουάριο του 1830 και θα προήδρευαν ενός δωδεκαμελούς συμβουλίου δημογερόντων. Ήταν οι Δήμαρχοι της εποχής.
Lumiere TV
LTV Sports HD
Το κανάλι προέβαλλε ποδοσφαιρικούς αγώνες και άλλα αθλήματα σε υψηλή ευκρίνεια HD.
Αλέξανδρος Αξιώτης
Ο Αλέξανδρος Αξιώτης στην Πάτρα
Ο Καποδίστριας του έδειξε εμπιστοσύνη, διότι η πορεία του μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν επιτυχημένη. Δυστυχώς δεν διέθετε τις ικανότητες που χρειάζονταν για να αντιμετωπίσει τους κοτζαμπάσηδες της Πάτρας και της Βοστίτσας που κυριαρχούσαν.Έτσι σχημάτισε γύρω του ένα επιτελείο «το οποίο αποτελείτο από ημιμαθείς και κάποιους οι οποίοι  εκμεταλλεύτηκαν τη θέση τους για να πλουτίσουν» και τελικά, λόγω αναξιόπιστων συνεργατών αλλά και οικονομικών ατασθαλιών απολύθηκε και κλήθηκε στο Ναύπλιο για απολογία. Αν και αρχικά φάνηκε ότι έγινε πιστευτός και δεσμεύτηκε ότι θα προσκομίσει στοιχεία της αθωότητάς του, καθώς «δεν είχε προβεί σε ατασθαλίες ο ίδιος, αλλά ο περίγυρός του που είχε εκμεταλλευτεί την ασθένειά του», τελικά εξαφανίστηκε.
Lumiere TV
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην κυπριακοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1993 Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι έκλεισαν το 2014
Αλέξανδρος Αξιώτης
Ο Αλέξανδρος Αξιώτης στην Πάτρα
Ο Αξιώτης ήταν ίσως η μοναδική αποτυχημένη επιλογή του Καποδίστρια για την Πάτρα, για την οποία έδειξε «ιδιαίτερο ενδιαφέρον, μετά την απελευθέρωσή της για το μέλλον της».
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Νομάρχες Αχαΐας Κατηγορία:Έλληνες έπαρχοι
Βουπρήστης
Η Βουπρήστης (Buprestis) είναι γένος εντόμων της τάξης των κολεοπτέρων και της οικογένειας των Buprestidae. Το γένος Buprestis περιλαμβάνει στην Ευρώπη 14 είδη. Παγκοσμίως αναφέρονται περίπου 50 ονόματα ειδών, αλλά αυτά περιλαμβάνουν και συνώνυμα και όχι εξακριβωμένα ονόματα. Από τα ευρωπαϊκά είδη απαντώνται οκτώ στην Ελλάδα, δηλαδή τα είδη: Το γένος δίνει την όνομά του σε ολόκληρη την οικογένεια των Buprestidae. Πιθανότατα έλκει το όνομά του από την αρχαία ελληνική, καθώς οι βόες (βόδια) πρήζονταν όταν το έτρωγαν.
Μορφολογικά χαρακτηριστικά του ακμαίου
Δυστυχώς η Buprestis δεν έχει εύκολα αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά. Η φόρμα του σώματος μοιάζει με πολλά άλλα γένη των Buprestidae. Τα χρώματα είναι σκούρα, σε μερικά είδη όμως είναι ζωηρά. Το πρόνωτο δεν έχει ιδιαίτερες εμβαθύνσεις (όπως η Perotis και η Capnodis) ή εξογκώματα. Το γένος καθορίζεται μόνο με τον συνδυασμό πολλών χαρακτηριστικών.
Το πρόστερνο επιμηκύνεται προς τα πίσω, σχηματίζοντας απόφυση (Εικ. 1, πράσινο), που εισχωρεί σε μια εσοχή του μεσοστέρνου. Τα ισχία των μπροστινών ποδιών είναι σφαιρικά, και χωρίζονται από την απόφυση του προστέρνου. Οι αρθρικές κοιλότητες, όπου προσφύονται τα μπροστινά ισχία, είναι ανοικτές προς τα πίσω. Στη στάση ηρεμίας οι οπίσθιες κνήμες (Εικ. 1, πορτοκαλί) κάθονται μερικά σε αύλακα, που επεκτείνεται κατά μήκος του πισινού ισχίου (Εικ. 1, κίτρινο). Αυτά τα μορφολογικά χαρακτηριστικά είναι όμως παρόντα σε όλα τα είδη των Buprestidae. Το σχήμα του μεσοστέρνου, του μεταστέρνου και των επιμέρους τμημάτων τους, όπως και η σχετική θέση μεταξύ τους ορίζουν το φύλο Buprestini. Απεικονίζονται στην Εικόνα 1.
Μεταξύ των γενών των Buprestini μόνο η Buprestis συνδυάζει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά. Το τελευταίο μέρος των γναθικών προσακτρίδων είναι απλό κυλινδρικό. Τα μάτια φτάνουν τις άνω σιαγόνες και δεν σφίγγουν το μέτωπο. Ο θυρεός είναι σχετικά μικρός.
Για την κατάταξη του γένους στα διάφορα είδη χρησιμοποιείται μεταξύ άλλων η μορφή του τέλους της κνήμης στα αρσενικά. Εκεί υπάρχει ή αυλάκι ή προέκταση, που σε μερικά είδη μπορεί να είναι επιβλητικά μεγάλο (Εικ. 2). Αντίθετα στην Eurythyrea και στα αρσενικά δεν υπάρχει αυλάκι ή προέκταση στο τέλος της μπροστινής κνήμης.
Βιολογία
Τα προνυμφιακά στάδια (Εικ. 3) ζουν στο ξύλο κωνοφόρων δέντρων που είναι ασθενή ή κατά μέρος ή εξ ολοκλήρου νεκρά. Η B.cupressi βρίσκεται αποκλειστικά στα κυπαρίσσια, τα περισσότερα είδη αναπτύσσονται στα διάφορα είδη πεύκων, η B. rustica κατοικεί σε ποικιλία ξενιστών.
Η B. splendens είναι πολύ σπάνιο είδος που απειλείται με εξαφάνιση. Για την επιβίωσή της χρειάζεται αυτόχθονα δάση, με πολλά ηλικιωμένα και νεκρά δέντρα.
B. cupressi Germar, 1817
Το νέο ακμαίο έντομο είναι στρωμένο με άσπρη σκόνη, που κολλάει ιδιαίτερα στα πυκνά κοιλώματα του προνώτου. Για το λόγο αυτό το πρόνωτο αρχικά φαίνεται γκρι, αλλά με το καιρό γίνεται μαύρο. Στο πρόνωτο έχει πέντε περιοχές με λεία επιφάνεια, που εξαρχής σχηματίζουν μαύρες περιοχές. Δύο περιοχές εκτείνονται κατά μήκος της βάσης, δυο σχηματίσουν τριγωνικά μπαλώματα στο δίσκο του προνώτου και η πέμπτη λεία περιοχη σχηματίζει μια στενή λωρίδα κατά μήκος στη μέση του προνώτου. Όπως εκφράζει το λατινικό όνομα cupressi, το έντομο αναπτύσσεται στα κυπαρίσσια, αλλά και σε άλλα κωνοφόρα δέντρα (Biota, Cedrus, Juniperus) εκτεθειμένα στον ήλιο. Τα ακμαία απαντώνται στους κορμούς των ξενιστών από τα μέσα Μαΐου έως τα μέσα Αυγούστου. Το είδος απαντά από την Ιταλία μέχρι την Ευρωπαϊκή Τουρκία.
Χειρουργική του στραβισμού
Η χειρουργική του στραβισμού (επίσης: χειρουργική εξοφθάλμιων μυών, χειρουργική οφθαλμικών μυών ή χειρουργική ευθυγράμμιση οφθαλμών) είναι μια χειρουργική επέμβαση στους εξοφθάλμιους μυς για τη διόρθωση του στραβισμού, δηλαδή της κακής ευθυγράμμισης των οφθαλμών. Με περίπου 1,2 εκατομμύρια επεμβάσεις κάθε χρόνο, η χειρουργική επέμβαση των εξωφθάλμιων μυών είναι η τρίτη συχνότερη οφθαλμική χειρουργική επέμβαση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πρώτη επιτυχημένη χειρουργική επέμβαση στραβισμού είναι γνωστό ότι πραγματοποιήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 1839 από τον Γιόχαν Φρίντριχ Ντίφενμπαχ σε ένα παιδί ηλικίας 7 ετών με εσωτροπία. Είχαν πραγματοποιηθεί κάποιες προσπάθειες το 1818 από τον William Gibson από τη Βαλτιμόρη, γενικό χειρουργό και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Maryland.
Βουπρήστης
B. haemorrhoidalis Herbst, 1780
Το ακμαίο διαμένει στους ξενιστές, που είναι κωνοφόρα δέντρα όπως τα πεύκα, τα έλατα και τα κυπαρίσσια. Γίνεται ορατό κατά τους μήνες από Μάιο έως Οκτώβριο. Είναι μονόχρωμο και έχει το χρώμα ξηρού αίματος. Το είδος λείπει στα νησιά του Αιγαίου. Είναι το μόνο είδος που αντέχει και τα κρύα κλίματα σε μεγαλύτερα ύψη με έλατα. Απαντάται, όμως, και στο πευκοδάσος. Στην Ελλάδα υπάρχει το υποείδος B. haemorrhoidalis haemorrhoidalis. Δεύτερο ευρωπαϊκό υποείδος είναι B. haemorrhoidalis aratica στην Ιταλία. ,
Χειρουργική του στραβισμού
Η ιδέα της αντιμετώπισης του στραβισμού με την περικοπή ορισμένων εξοφθάλμιων μυϊκών ινών δημοσιεύθηκε σε αμερικανικές εφημερίδες από τον Νεοϋορκέζο οφθαλμίατρο John Scudder το 1837.