cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Croquet
Η αρχιτεκτονική TeaTime
Η πλατφόρμα Croquet εκτελείται πάνω από υπάρχοντα λειτουργικά συστήματα όπως Windows, Mac OS και Linux. Αυτό επιτυγχάνεται μέσα από την δημιουργία μιας Croquet virtual machine η οποία εμφανίζει υψηλή μεταφερσιμότητα και εκτελείται πανομοιότυπα σε οποιοδήποτε σύστημα διαθέτει κάποιας μορφής επεξεργαστή και κάρτα γραφικών. Το θεμελιώδες στοιχείο της αρχιτεκτονικής είναι ένα σύστημα το οποίο καθιστά κάθε αντικείμενο μέσα στον τρισδιάστατο κόσμο ικανό να χρησιμοποιηθεί συνεργατικά. Η αρχιτεκτονική TeaTime έχει αναπτυχθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να υποστηρίζει την προαναφερόμενη λειτουργικότητα και για να μην υφίσταται διάκριση μεταξύ του περιβάλλοντος των χρηστών και του περιβάλλοντος ανάπτυξης.
Η TeaTime είναι μια peer to peer αρχιτεκτονική η οποία χρησιμοποιεί αντιγραμμένες εκδόσεις αντικειμένων, τα οποία συντονίζονται από μια ενιαία χρονική βάση (universal timebase), η οποία βρίσκεται ενσωματωμένη στο πρωτόκολλο επικοινωνίας. Το πιο εμφανές στοιχείο της αρχιτεκτονικής είναι η τάξη TObject, η οποία χρησιμοποιείται για τον ορισμό και την δόμηση αντικειμένων. Κάθε αντικείμενο, αναπαράγει και ανακατευθύνει τα μηνύματα τα οποία αποστέλλονται προς αυτό, προς τα αντίγραφά του στους υπολογιστές των υπόλοιπων χρηστών. Τα αντικείμενα εκφράζουν συμπεριφορές στο χρόνο, μέσα από αυτή την μετάδοση ροής μηνυμάτων. Με άλλα λόγια, τα αντικείμενα μπορούν να θεωρηθούν ως μια εξελισσόμενη ιστορία αποσταλμένων μηνυμάτων.
Εκτενής αναφορά στην αρχιτεκτονική TeaTime γίνεται στο. Στη συνέχεια θα παρουσιαστούν τα βασικά της στοιχεία. Η κυριότερη μονάδα αναπαραγωγής και συνεργασίας στο Croquet αποκαλείται island. Το island αποτελεί κατά κύριο λόγο ένα ασφαλές δοχείο διαφόρων αντικειμένων. Αν και είναι απαραίτητο να συγχρονιστεί η κατάσταση του κόσμου ενός νέου χρήστη μέσα από την μετάδοση των τρεχόντων περιεχομένων του, μετά από αυτό οι κόσμοι παραμένουν συγχρονισμένοι μονάχα μέσα από την δημιουργία και επεξεργασία μηνυμάτων χρονισμού (time based messages).
Οι βασικοί μηχανισμοί της αρχιτεκτονικής είναι τρεις. Είναι τα μηνύματα, οι δρομολογητές (routers) και οι ελεγκτές (controllers). Ένα μήνυμα περιλαμβάνει το αναγνωριστικό του, τον παραλήπτη, τα ορίσματα (arguments) και τον χρόνο στον οποίο θα εκτελεστεί.
Ο Croquet router είναι το αντικείμενο το οποίο διαχειρίζεται τα μηνύματα τα οποία παράγονται εξωτερικά του island, αλλά που αποστέλλονται προς αυτό. Καθορίζει πότε θα εκτελεστεί το μήνυμα αυτό και το αναπαράγει αποστέλλοντας το στα αντίγραφα του island. Ο τρόπος λειτουργίας του μπορεί να συνοψιστεί ως εξής:
Αρχικά δημιουργείται ο router, ο οποίος μπορεί να είναι σε οποιοδήποτε μηχάνημα του δικτύου έχουμε πρόσβαση. Μετά από αυτό, δημιουργείται ο controller, ο οποίος πρέπει να εντοπίζεται στο ίδιο μηχάνημα στο οποίο θα βρίσκεται και το island. Ο controller αποστέλλει ένα μήνυμα στο router, ζητώντας συνδρομή στην ροή μηνυμάτων. Τα μοναδικά μηνύματα που προέρχονται αυτήν την στιγμή από το router είναι τα καρδιοχτύπια. Ο controller έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να προσθέτει αυτά τα μηνύματα στην δομή ουράς. Στην συνέχεια, αποστέλλεται αίτηση συμμετοχής στο island. Αφού η αίτηση γίνει δεκτή, ο controller λαμβάνει από το island κάποια επιμέρους στοιχεία. Τα στοιχεία αυτά αποτελούν ένα είδος κρυπτογραφημένου λεξικού μηνυμάτων, τα οποία επιτρέπεται να αποσταλούν από τον χρήστη μέσω του controller στο island.
Η διαδικασία προσθήκης νέων χρηστών περιλαμβάνει την δημιουργία ενός controller στον τοπικό υπολογιστή. Στην συνέχεια, ο controller ζητάει άδεια συμμετοχής στην συνεδρία Croquet. Η άδεια χορηγείται από τον router ο οποίος στην συνέχεια ξεκινά την αποστολή μηνυμάτων στον καινούργιο controller. Ο controller, αντί να δημιουργήσει ένα καινούργιο τοπικό island, ζητά ένα αντίγραφο από κάποιον άλλο χρήστη. Ο router προωθεί το αίτημα στον αρχικό controller και το island φωτογραφίζεται (checkpointed). Δηλαδή, δημιουργείται ένα αντίγραφο σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή και μεταδίδεται στον νέο χρήστη μέσω του router.
Επειδή δεν χάνονται ποτέ μηνύματα και επειδή οι αρχικοί αποστολείς του μηνύματος δεν μπορούν να καθορίσουν την στιγμή εκτέλεσης, η καθυστέρηση (latency) δεν προκαλεί προβλήματα συγχρονισμού, αλλά προβλήματα ανάδρασης. Με άλλα λόγια, τα περιεχόμενα του island θα παραμείνουν πανομοιότυπα μεταξύ των χρηστών, ανεξαρτήτως καθυστέρησης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Διοίκηση πόρων πληροφορικής
Sagemath
Το αλγεβρικό υπολογιστικό σύστημα Sagemath είναι ανοιχτού κώδικα με Γενική Άδεια Δημόσιας Χρήσης GNU. Χρησιμοποιεί πολλά πακέτα ανοιχτού κώδικα όπως: NumPy, SciPy, matplotlib, Sympy, Maxima, GAP, FLINT, R και αρκετά ακόμη που έχουν γραφεί από την αρχή. Βασίζεται στην γλώσσα προγραμματισμού Python.
To σύστημα Sage μπορεί να εγκατασταθεί σε Linux, Mac καθώς και σε MS windows.
Τα βασικά
Μπορείτε αμέσως να αρχίσετε να χρησιμοποιείτε το sage cell (δεν χρειάζεται λογαριασμός). Αν θέλετε να ξεκινήσετε να δουλεύετε τα δικα σας project με το Sage, θα χρειαστείται έναν λογαριασμό στο cloud sage. Κάποιος με γνώση python θα βρει το Sage πολύ εύκολο, αφού στην ουσία το Sage μας δίνει ένα python shell. Πολλά παραδειγματα μπορείτε να βρείτε στο βιβλίο Sage for Undergraduates. Επίσης μπορείτε να συμβουλευτείτε το επίσημο tutorial.
Μπορείτε να χρησιμοποιείτε το Sagemath σαν απλή αριθμομηχανή, π.χ.
Συναρτήσεις
Για να ορίσω μια συνάρτηση απλά δίνω Για να υπολογίσω την τιμή της σ΄ ένα σήμειο
Για δύο μεταβλητές και Ενώ Για τις δύο μετάβλητές
thumb|200px Μπορώ να σχεδιάζω το γράφημα μιας συνάρτησης, π.χ. της παραβολής
Επίσης για 3d γραφήματα, πρέπει να ορίσουμε την μεταβλητή y αλλά όχι την x (είναι by default ορισμένη στο Sagemath)
Κρυπτογραφία
Το SAGE έχει υλοποιημένους μερικούς κλασικούς αλγορίθμους κρυπτογράφησης όπως και κάποιους προχωρημένους αλγορίθμους που έχουν σχέση με τα S-boxes και τα Lattices. Όποιος θέλει μπορεί να τους βρει εδώ.
Επίσης μπορεί να ενσωματώσει την βιβλιοθήκη pycrypto η οποία περιέχει τους περισσότερους αλγόριθμους κρυπτογράφησης αλλά και ασφαλείς συναρτήσεις κατακερματισμού.
Η αναλυτική λειτουργία των αλγορίθμων που θα δοθούν ως παραδείγματα υπάρχει στο σχετικό βιβλίο.
One Time Pad
Χρειαζόμαστε ένα κλειδί ίδιου μήκους με το μήνυμα που θέλουμε να κρυπτογραφήσουμε, για να γίνει η πράξη XOR bit με bit.
Η αναβάθμιση που προσφέρει ένα κρυπτό-σύστημα ροής (stream cipher) είναι ότι δεν έχουμε την ανάγκη να θυμόμαστε το κλειδί του OTP αλλά χρησιμοποιούμε ένα πολύ μικρότερο μέσα σε μια ψευδό τυχαία γεννήτρια αριθμών (PRG).
DES
Ο DES είναι ένα πολύ γνωστό κρυπτό-σύστημα τμήματος που χρησιμοποιήθηκε τα προηγούμενα χρόνια αλλά πλέον δεν πρέπει να χρησιμοποιείται, όπως και όλες οι παραλλαγές του. Το τμήμα του μηνύματος που εισέρχεται στον DES για κρυπτογράφηση δέχεται πρώτα μια μετάθεση των bits του και το αποτέλεσμα χωρίζεται σε δύο τμήματα. Στα δύο τμήματα εφαρμόζεται ένα σχήμα Feistel με 16 κύκλους. Το αποτέλεσμα που θα προκύψει ανακατεύεται με την αντίστροφη μετάθεση που έγινε στην αρχή και αυτό είναι η έξοδος του αλγορίθμου.
AES
Ο AES είναι ένας συμμετρικός αλγόριθμος τμήματος, χρησιμοποιεί κλειδιά μήκους 128, 192 και 256 bits. Δέχεται τμήμα μηνύματος 128 bits, αντί για το σχήμα Feistel που χρησιμοποιούσε ο DES χρησιμοποιεί SPN.
Trapdoor Function - RSA
Για ένα κρυπτοσύστημα δημόσιου κλειδιού χρειαζόμαστε τρεις αλγορίθμους.
G: Ένας πιθανοτικός που παράγει δύο κλειδιά.
Η συνάρτηση ενώ η αντίστροφη είναι. Μπορούμε κάνοντας χρήση του θεωρήματος τoυ Euler να αποδείξουμε ότι
Η ασφάλεια του RSA βασίζεται στην δυσκολία εύρεσης e-οστών ριζών mod N όταν δεν γνωρίζουμε την παραγοντοποίηση του Ν. Το πρόβλημα αυτό δεν έχει αποδειχτεί ότι είναι ισοδύναμο με το πρόβλημα της παραγοντοποίησης (RSA problem).
Επίθεση Wiener στον RSA-textbook
.
Αρχικά σε ένα φύλλο εργασίας του Sagemath ορίζουμε τις συναρτήσεις.
DSA
Ο αλγόριθμος DSA χρησιμοποιείται μόνο για ψηφιακή υπογραφή, η ασφάλεια του βασίζεται στον διακριτό λογάριθμο modp.
Ένα σημαντικό σημείο ασφάλειας στην υλοποίηση του αλγορίθμου είναι ότι το εφήμερο κλειδί πρέπει να είναι διαφορετικό για κάθε υπογραφή.
Όλντριχ της Βοημίας
Ο Όλντριχ, τσεχικά Oldřich, λατιν. Odalricus, Udalrichus (π. 975 - 9 Νοεμβρίου 1034) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας της Βοημίας (1012-33, 34). Η διακυβέρνησή του ξεκίνησε μία περίοδο σταθερότητας, έπειτα από ένα μακρό διάστημα εσωτερικών δυναστικών ερίδων. Υπό την εξουσία του η Μοραβία ανακτήθηκε από την Πολωνική κατοχή.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Μπολεσλάου Β΄ δούκα της Βοημίας και της Αντίβας.
Στον Γερμανο-Πολωνικό Πόλεμο τού 1002-18 ο Γιαρομίρ έμεινε πιστός υποστηρικτής τού Γερμανού βασιλιά. Ωστόσο ο Ερρίκος Β΄ δεν έκανε κάτι, όταν το 1012 ο Όλντριχ εκτόπισε και τύφλωσε τον Γιαρομίρ, ο οποίος διέφυγε στην Πολωνία. Ο Όλντριχ αναγνώρισε την επικυριαρχία της Γερμανίας. Σταθεροποίησε την εξουσία του με την καταστολή των εξεγερμένων Βρσόβτσι.
Οικογένεια
Σύμφωνα με τον θρύλο που διασώζει ο χρονικογράφος Κοσμάς της Πράγας, ο Όλντριχ νυμφεύτηκε το 1002 τη Μποζένα, κόρη τού Κρεσίνα, ενός αγρότη, αφού πρώτα έδειωξε την πρώτη σύζυγό του, που δεν τού έκανε απογόνους. Από την Μποζένα είχε τέκνα:
Αν και οι γονείς του είχαν παντρευτεί, ο γάμος δεν εθεωρείτο έγκυρος από την Εκκλησία, διότι ζούσε ακόμη η πρώτη σύζυγος. Ήταν "νόθος", όμως ο Μπρετίσλαφ Α΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του ως μόνος απόγονός του.
Πηγές
Ολντριχ της Βοημιας Κατηγορία:Χριστιανοί μονάρχες
Άρβιντας Ματσιγιάουσκας (καλαθοσφαιριστής)
Ο Άρβιντας Ματσιγιάουσκας (Arvydas Macijauskas, 19 Ιανουαρίου 1980) είναι Λιθουανός πρώην επαγγελματίας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Διαθέτοντας ύψος 1,93 μέτρα, αγωνιζόταν στη θέση του σούτινγκ γκαρντ. Γεννήθηκε στην πόλη Κλάιπεντα.
Εθνική Λιθουανίας
Στη διάρκεια του Ευρωμπάσκετ 2003, όταν η Λιθουανία κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, ο Ματσιγιάουσκας ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας του.
Ολυμπιακός
Στις 20 Ιουλίου 2006 υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό, όμως στις 16 Σεπτεμβρίου 2006 τραυματίστηκε στον αχίλλειο τένοντα κατά τη διάρκεια φιλικού αγώνα προετοιμασίας. Έτσι, δεν αγωνίσθηκε ούτε δευτερόλεπτο με τη φανέλα της νέας του ομάδας για έξι μήνες. Επέστρεψε στους αγωνιστικούς χώρους στις 3 Απριλίου 2007, στον εκτός έδρας αγώνα του Ολυμπιακού εναντίον της ισπανικής Τάου Θεράμικα για τα play-offs της Ευρωλίγκα. Αγωνίστηκε για 14 λεπτά, πετυχαίνοντας 2 πόντους από ισάριθμες ελεύθερες βολές. Προηγουμένως είχε αγωνιστεί σε ένα φιλικό παιχνίδι εναντίον του Αιγάλεω, την 1η Απριλίου 2007. Η ομάδα και ο παίκτης οδηγήθηκαν στα δικαστήρια καθώς υπήρχε έντονη διαφορά στο οικονομικό ζήτημα, αναφορικά με το ποσό που ο Ματσιγιάουσκας όφειλε να πάρει από τον Ολυμπιακό ως αποζημίωση για την πρόωρη λύση του συμβολαίου του. Τη δικαστική διαμάχη κέρδισε η ελληνική ομάδα, που κατέβαλε μέρος των χρημάτων που ο παίκτης θα έπαιρνε κανονικά για όλα τα χρόνια του συμβολαίου του, αν φυσικά αγωνιζόταν χωρίς τόσο μεγάλα διαστήματα διακοπών. Ο Ματσιγιάουσκας, αντίθετα, απαιτούσε να του καταβληθεί το σύνολο των απολαβών μέχρι τη λήξη του συμβολαίου, μολονότι δεν επρόκειτο να αγωνιστεί το υπόλοιπο διάστημα στον Ολυμπιακό. Έτσι τον Ιούνιο του 2010 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση.
Προπονητική καριέρα
Στις 19 Ιουνίου 2010 έγινε βοηθός προπονητή στην Perlas Vilnius, όμως τον Αύγουστο ανακοινώθηκε ότι έφυγε από την ομάδα για προσωπικούς λόγους.
Προσωπική ζωή
Στις 24 Ιουλίου 2010 παντρεύτηκε τη Βικτόρια Μπάντερ στο ναό του Αγίου Ιωάννη στο Βίλνιους.
Εξωτερικές Συνδέσεις
Κατηγορία:Λιθουανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Λιθουανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Λιθουανίας U20 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Λιθουανίας U18 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νεπτούνας Κλαϊπέντα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λιέτουβος Ρίτας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Ορλίνς Πέλικανς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ
349
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 349 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 349 (CCCXLIX ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Κυριακή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Λιμεννίου και Κατυλίνου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1102 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 349 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Φοινικάρια
Τα Φοινικάρια είναι κοινότητα της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Τα Φοινικάρια βρίσκονται σε απόσταση 14 χιλιομέτρων από την πόλη της Λεμεσού, δίπλα από την Τεχνητή Λίμνη Γερμασόγειας. Είναι κτισμένα σε μέσο υψόμετρο 185 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στο νότια συνορεύουν με τη Μουτταγιάκα, στα νοτιοδυτικά με τη Γερμασόγεια, στα δυτικά με την Ακρούντα, στα βόρεια με το Πραστειό Κελλακίου και στα ανατολικά με το Αρμενοχώρι.
Φυσικό περιβάλλον
Στην περιοχή τους καλλιεργούνται εσπεριδοειδή, ελιές και ελάχιστα σιτηρά. Ένα μεγάλο μέρος της διοικητικής του έκτασης στα βόρεια του οικισμού καταλαμβάνεται από το κρατικό δάσος της Λεμεσού.
Η περιοχή είναι διαμελισμένη από τους μικρούς παραποτάμους του ποταμού Γερμασόγειας.
Ιστορία
Το χωριό υπήρχε κατά τα Μεσαιωνικά χρόνια και πολύ πιθανόν να είχε ιδρυθεί από τα Βυζαντινά χρόνια. Σε παλαιούς χάρτες βρίσκεται σημειωμένο ως Phinica, ως Einicaria και ως Emicaria σε χάρτη της περιόδου της βενετοκρατίας. Δεν είναι όμως γνωστό εάν το χωριό υπήρξε φέουδο οποιασδήποτε οικογένειας ευγενών. Ακόμη, το χωριό βρίσκεται κοντά στην αρχαία πόλη της Αμαθούντας και πιθανόν η περιοχή να ανήκε κατά την αρχαιότητα στο βασίλειο αυτό.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, πριν το 1960 τα Φοινικάρια αποτελούσαν μεικτό χωριό έχοντας εκτός από Ελληνοκύπριους κατοίκους και Τουρκοκύπριους. Ο αριθμός των Τουρκοκυπρίων μειώθηκε στη συνέχεια και σύμφωνα με την απογραφή του 1960 στο χωριό κατοικούσαν πλέον μόνο Ελληνοκύπριοι.
Μέχρι το 1931 ο πληθυσμός του χωριού αυξανόταν. Στη συνέχεια ο πληθυσμός άρχισε να μειώνεται έως τη δεκαετία του 1990 που ξεκίνησε να αυξάνεται.
Εκκλησία Παναγίας Χρυσελεούσης
Η κύρια εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Παναγία τη Χρυσελεούσα. Η εκκλησία βρίσκεται στο κέντρο του χωριού και ανάγεται στις αρχές του 19ου αιώνα. Ειδικότερα, σύμφωνα με επιγραφή, η εκκλησία πιθανότατα να οικοδομήθηκε το 1835. Ωστόσο, η ημερομηνία που μαρτυρεί η επιγραφή πιθανότατα να συμπίπτει με τα εγκαίνια της και όχι με την ανέγερση της. Πρόκειται για μια λιθόκτιστη εκκλησία φτιαγμένη από πέτρα της περιοχής. Αρχιτεκτονικά κατατάσσεται στις εκκλησίες γοτθικού ρυθμού. Η εκκλησία φαίνεται πως οικοδομήθηκε σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση χτίστηκε μέχρι τον γυναικωνίτη και στη δεύτερη φάση επεκτάθηκε μέχρι τα νότια.
Στο εσωτερικό της εκκλησίας υψώνεται το επίχρυσο τέμπλο ανεκτίμητης ιστορικής αξίας. Το τέμπλο φέρει αρχαίες εικόνες μοναδικές ως προς την τεχνοτροπία. Σημαντική θέση στο εσωτερικό της εκκλησίας κατέχει η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, η οποία βρίσκεται στο ειδικό εικονοστάσι. Η συγκεκριμένη εικόνα φιλοτεχνήθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα, σαφέστερα στα 1819. Στην σκεπή της εκκλησίας υπάρχει μια προτομή, πιθανότατα κάποιου δεσπότη. Επιπρόσθετα, σώζεται ένας αρχαίος Ίωνας πάνω σ' ένα κιονόκρανο. Είναι αξιοσημείωτο πως η εκκλησία του χωριού κατατάσσεται από το Τμήμα Αρχαιοτήτων στα Μνημεία Τύπου Β΄.
Η εκκλησία γιορτάζει κάθε χρόνο στις 21 Νοεμβρίου, μέρα που η Ορθοδοξία τιμά τα Εισόδια της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Αγίασμα Αγίου Λουκά
Από ένα βράχο στα δεξιά του ποταμού της Γερμασόγειας ρέει το αγίασμα του Αγίου Λουκά. Η πρόσβαση στο αγίασμα είναι εύκολη. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των χωριανών, στην περιοχή του Αγιάσματος υπήρχε εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο Λουκά. Παλαιότερα, στο χώρο του αγιάσματος, οι πιστοί κρεμούσαν ρούχα ως αφιερώματα για τον Άγιο.
Διάφορα
Στο χωριό υπάρχει πολυδύναμο πολιτιστικό κέντρο το οποίο περιλαμβάνει καφετέρια, τα γραφεία του κοινοτικού συμβουλίου, παιδική χαρά και αμφιθέατρο. Υπάρχει ακόμη κοινοτική βιβλιοθήκη.
Μέρος της Τεχνητής Λίμνης Γερασμόγειας βρίσκεται στα Φοινικάρια. Κατασκευάστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1970 στον ποταμό Άμαθο. Η λίμνη προσφέρεται για άθληση με κανό και ψάρεμα. Το νερό της λίμνης χρησιμοποιείται για την άρδευση των καλλιεργειών των Φοινικαριών, κυρίως των ελαιόδεντρων και των κηπευτικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού
Άγιος Βασίλειος Τρίπολης Αρκαδίας
O Άγιος Βασίλειος είναι ορεινό χωριό της Πελοποννήσου και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας. δίπλα στην ανατολική είσοδο της Τρίπολης και γνωστό για τους αμπελώνες του.
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1835 στο ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835 να προσαρτάται στο δήμο Τριπόλεως και το 1912 με το ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Αγίου Βασιλείου Μαντινείας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Τρίπολης Δήμου Τρίπολης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 185 κατοίκους.
Πληθυσμός
Κατά την απογραφή των Ενετών που έγινε μεταξύ των ετών 1698–1700, το Άγιος Βασίλειος περιείχε 11 οικογένειες και 59 κατοίκους. Από τους 59 κατοίκους ήταν 26 άρρενες και 33 θήλεις. Ωστόσο, ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού (26 κάτοικοι) ήταν κάτω των 16 ετών.
Το 1851, το χωριό κατοικούσε 37 οικογένειες και 229 κατοίκους.
Σημείωση
Στην Αρκαδία και το δήμο Νότιας Κυνουρίας υπάρχει ο ομώνυμος οικισμός Άγιος Βασίλειος Λεωνιδίου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης
Ελισάβετ του Βάλντεκ και Πύρμοντ
Η Ελισάβετ του Βάλντεκ και Πύρμοντ (Elisabeth zu Waldeck und Pyrmont, 6 Σεπτεμβρίου 1873 - 23 Νοεμβρίου 1961) ήταν κόρη του πρίγκιπα του Βάλντεκ και Πύρμοντ.
Βιογραφία
Η Λουίζα Ελισάβετ Ερμίνα Έρρικα γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1873 στο Άρολσεν, και ήταν το νεότερο παιδί και κόρη του Γεωργίου-Βίκτωρα πρίγκιπα του Βάλντεκ και Πύρμοντ, και της πρώτης συζύγου του Έλενας του Νάσσαου.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Βάλντεκ και Πύρμοντ
Εθνική Σλοβακίας U20 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U20
Dead Winter Dead
Το Dead Winter Dead είναι το ένατο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Savatage, το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1995 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Atlantic Records". Επανεκδόθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2002 από την "SPV/Steamhammer" με τη ακουστική εκτέλεση των "All That I Bleed" και "Sleep" και στις 1 Ιουλίου 2011 από την "Ear Music" με τις ακουστικές εκτελέσεις του "Miles Away / Follow Me" και του "When The Crowds Are Gone".
Ο δίσκος παρουσιάζει κοινό στιχουργικό περιεχόμενο σε μία ιστορία ενός αγοριού από τη Σερβία και ενός κοριτσιού από μουσουλμανική οικογένεια τα οποία ερωτεύονται κατά τη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας.
Σε αυτό το άλμπουμ επέστρεψε ο Κρις Κάφερι στο συγκρότημα και μαζί με τον Αλ Πιτρέλλι ηχογράφησαν τις κιθάρες, ενώ τα τύμπανα ανέλαβε ο Τζεφ Πλέιτ.
Τραγούδια
2. Sarajevo (J.Oliva, O'Neill) - 2:31
3. This is the Time (1990) (J.Oliva, O'Neill) - 5:40
4. I Am (J.Oliva, O'Neill) - 4:32
5. Starlight (J.Oliva, O'Neill) - 5:38
6. Doesn't Matter Anyway (J.Oliva, O'Neill) - 3:47
7. This Isn't What We Meant (J.Oliva, O'Neill) - 4:12
8. Mozart and Madness (J.Oliva, O'Neill) - 5:01
9. Memory (J.Oliva, O'Neill) - 1:19
10. Dead Winter Dead (J.Oliva, O'Neill) - 4:18
11. One Child (J.Oliva, O'Neill) - 5:14
12. Christmas Eve (Sarajevo 12/24) (J.Oliva, O'Neill, Kinkel) - 3:24
13. Not What You See (J.Oliva, O'Neill) - 5:02
Θέσεις τσαρτ
Dead Winter Dead (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 24 Οκτωβρίου 1995
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Dead Winter Dead" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Savatage Κατηγορία:Άλμπουμ του 1995
348
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 348 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 348 (CCCXLVIII ) ήταν ένα δίσεκτο έτος που ξεκινούσε την Παρασκευή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Φιλίππου και Σαλία (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1101 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 348 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Συμμαχία
Ο όρος Συμμαχία κατά το Διεθνές Δίκαιο, και με τη στενή ερμηνεία του όρου, σημαίνει συμφωνία μεταξύ δύο ή περισσοτέρων Κρατών περί κοινής πολεμικής, αμυντικής ή επιθετικής, δράσης (military assistance) έναντι τρίτου εκ των προτέρων καθορισμένου Κράτους ή άνευ προσδιορισμού, μελλοντικού κράτους που θα επιχειρούσε πολεμική αναμέτρηση με ένα εκ των συμβαλλομένων Κρατών. Η συμφωνία αυτή επισημοποιείται με σχετική συνθήκη καλούμενη συνθήκη συμμαχίας.
Στη διπλωματική ιστορία απαντάται απειρία συνθηκών συμμαχίας από τους αρχαιότατους χρόνους. Μάλιστα οι αρχαίοι Έλληνες είχαν αναπτύξει τη συμμαχία ακόμα και σε θεσμό όχι πάντα για πολεμικούς σκοπούς αλλά και για ειρηνικούς (περισσότερο εμπορικούς). Στη συνέχεα οι Ρωμαίοι φέρονται να οργάνωσαν το σύστημα συμμαχιών κατά θαυμάσιο τρόπο καταφέρνοντας έτσι να κυριαρχήσουν. Με την εμφάνιση των πολλών Ευρωπαϊκών Βασιλείων οι συμμαχίες απέκτησαν κύριο σκοπό την οποιαδήποτε παρεμπόδιση ενός Βασιλείου σε όλη την Ευρώπη.
Η Μεγάλη Συμμαχία όπως ονομάστηκε η τριπλή συμμαχία του 1689 είχε συναφθεί κατά του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Αργότερα η Τετραπλή Συμμαχία του 1814 συνάφθηκε κατά του Μ. Ναπολέοντα. Νεότερα με τη χρήση αυτού του όρου υπήρξε η Τριπλή Συμμαχία (1879-1882 που αποτελούσε διεθνή συνασπισμό μεταξύ Γερμανίας, Αυστρίας και Ιταλίας για την αντιμετώπιση, από κοινού, τυχόν Γαλλικής ή Γαλλορωσικής επίθεσης. Αυτή η επώνυμη συμμαχία διαλύθηκε επίσημα τον Μάιο του 1915 όταν η Ιταλία εισήλθε στον πόλεμο στο πλευρό των συμμάχων. Ακόμα δε νεότερα υπήρξε η λεγόμενη συμμαχία του Άξονα μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας στην οποία εισήλθε αργότερα και η Ιαπωνία.
Τέλος κατά τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ νόμιμες σήμερα υπάρχουσες Συμμαχίες θεωρούνται μόνον οι υφιστάμενες αμυντικού χαρακτήρα καλούμενες και Περιφερειακά Σύμφωνα όπως για παράδειγμα είναι το ΝΑΤΟ, το ΣΕΑΤΟ, το ΣΕΝΤΟ κ.ά.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο *
Θέατρο του Πομπήιου
Το Θέατρο του Πομπήιου (Theatrum Pompeii, Teatro di Pompeo) ήταν μία κατασκευή στην Αρχαία Ρώμη, που κτίστηκε κατά το τελευταίο μέρος της εποχής της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας από τον Γναίο Πομπήιο τον Μέγα (Gnaeus Pompeius Magnus). Ολοκληρώθηκε το 55 π.Χ. και ήταν το πρώτο μόνιμο θέατρο, που κτίστηκε στη Ρώμη. Τα ερείπιά του βρίσκονται στo Λάργκο ντι Τόρε Αρτζεντίνα.
Περικλείεται από τις μεγάλες με κίονες στοές· ήταν ένα εκτεταμένο συγκρότημα κήπων με κρήνες και αγάλματα. Κατά μήκος της σκεπαστής στοάς υπήρχαν δωμάτια αφιερωμένα στην έκθεση τεχνουργημάτων και άλλων έργων, που είχε συλλέξει ο Πομπήιος κατά τη διάρκεια των εκστρατειών του. Στην απέναντι άκρη του συγκροτήματος του κήπου ήταν η Curia του Πομπήιου για πολιτικές συναντήσεις. Η Σύγκλητος συχνά χρησιμοποιούσε αυτό το κτίριο μαζί με έναν αριθμό ναών και αίθουσών, που ικανοποιούσαν τις απαιτήσεις για τις επίσημες συνεδριάσεις τους. Η Curia είναι διάσημη, ως το μέρος όπου ο Ιούλιος Καίσαρας δολοφονήθηκε από τον Βρούτο και τον Κάσσιο κατά τη διάρκεια μίας συνόδου της Συγκλήτου στις 15 Μαρτίου 44 π.Χ.
Προέλευση
Ο Πομπήιος πλήρωσε γι' αυτό το θέατρο, για να κερδίσει πολιτική δημοτικότητα κατά τη διάρκεια της δεύτερης υπατείας του. Η έμπνευση για το θέατρο έγινε μετά από την επίσκεψη του Πομπήιου το 62 π.Χ. στο θέατρο της Μυτιλήνης. Η κατασκευή ξεκίνησε γύρω στο 61 π.Χ. Πριν από την κατασκευή του, τα μόνιμα πέτρινα θέατρα εντός της πόλης είχαν απαγορευτεί, και έτσι για να παρακάμψει αυτό το ζήτημα, ο Πομπήιος έκανε την κατασκευή στο Άρεως Πεδίον (Campus Martius), έξω από το pomerium, το ιερό όριο, που χώριζε την πόλη από το ager Romanus (την περιοχή αμέσως έξω από την πόλη). Ο Πομπήιος έκτισε επίσης έναν ναό στην Αφροδίτη Νικηφόρο (Venus Victrix) κοντά στην κορυφή του καθίσματος του θεάτρου. Ο Πομπήιος στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι «δεν [έkτισε] ένα θέατρο, αλλά μάλλον έναν ναό της Αφροδίτης, στον οποίο πρόσθεσα τα σκαλιά ενός θεάτρου».
Οι πηγές για την αφιέρωση είναι αντιφατικές. Ο Πλίνιος αναφέρει την αφιέρωσή του το 55 π.Χ., το έτος της δεύτερης υπατείας του Πομπήιου. Ωστόσο ο Γέλλιος διασώζει μία επιστολή τού Τίρo, απελεύθερου του Κικέρωνα, που χρονολογεί την αφιέρωση στο 52 π.Χ. Δύο παραστάσεις έγιναν κατά την αφιέρωση: Η Κλυταιμνήστρα τού Άκκιου, και ο Δούρειος Ίππος (Equos Troianus) τού Λίβιου Ανδρόνικου ή του Γναίου Ναίβιου. Ο Κλόδιος Αίσωπος, ένας διάσημος τραγικός ηθοποιός που είχε αποσυρθεί λόγω ηλικίας, επανήλθε, για να παίξει στην εναρκτήρια παράσταση του θεάτρου. Η παράσταση συνοδεύτηκε επίσης από αγώνες μονομάχων με εξωτικά ζώα.
Για 40 χρόνια το θέατρο ήταν το μόνο μόνιμο θέατρο, που βρισκόταν στη Ρώμη, έως ότου ο Λεεύκιος Κορνήλιος Βάλβος ο Νεότερος κατασκεύασε το Θέατρο του Βάλβου το 13 π.Χ. στο Άρεως Πεδίον. Ανεξάρτητα από αυτό, το Θέατρο του Πομπήιου συνέχισε να είναι η κύρια τοποθεσία για τα έργα, τόσο λόγω της μεγαλοπρέπειάς του όσο και λόγω του μεγέθους του. Στην πραγματικότητα, ο χώρος σε όλη του τη ζωή εθεωρείτο το θέατρο για πρεμιέρες. Αναζητώντας τη σύνδεση με το μεγάλο αυτό θέατρο, άλλοι κατασκεύαζαν το δικό τους μέσα και γύρω από την έκταση του Πομπήιου. Αυτό οδήγησε στην τελική ίδρυση μίας συνοικίας θεάτρου, με την κυριολεκτική έννοια.
Μετά τον Πομπήιο. Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Μετά την ήττα του Πομπήιου και την επακόλουθη δολοφονία του το 48 π.Χ. κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Ρωμαϊκού Εμφυλίου Πολέμου (49-45 π.Χ.), ο Καίσαρας χρησιμοποίησε το θέατρο, για να εορτάσει τον θρίαμβο επί των δυνάμεων του Πομπήιου στην Αφρική. Μετά το Θέατρο έγινε ο τόπος της δολοφονίας του Καίσαρα, καθώς ήταν ο προσωρινός χώρος συνάντησης της Ρωμαϊκής Συγκλήτου.
Οι στοές και το θέατρο διατηρήθηκαν για αιώνες. Ο Οκταβιανός Αύγουστος αποκατέστησε τμήματα τού συγκροτήματος το 32 π.Χ. και το 21 μ.Χ. Ο Τιβέριος ξεκίνησε μία ανακατασκευή τού τμήματος τού θεάτρου, που είχε καταστραφεί από πυρκαγιά· η ανακατασκευή ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καλιγούλα. Ο Κλαύδιος αφιέρωσε εκ νέου τον Ναό της Αφροδίτης Νικηφόρου. Ο Νέρων επιχρύσωσε το εσωτερικό τού ναού και ο Δομιτιανός και ο Σεπτίμιος Σεβήρος επισκεύασαν και άλλαξαν σημαντικά τη δομή. Ένας κατάλογος που διαμορφώθηκε στα τέλη του 4ου αι., κατέγραφε ότι η χωρητικότητα τού θεάτρου ήταν 22.888 άτομα.
Μετά την κατάληψη της Ιταλίας από τους Οστογότθους το 476 μ.Χ. το Θέατρο του Πομπήιου παρέμεινε σε χρήση. Όταν η πόλη της Ρώμης πέρασε στην κυριαρχία τού Οστρογοτθικού Βασιλείου, η κατασκευή ανακαινίστηκε και πάλι μεταξύ 507-511 μ.Χ. Ωστόσο αυτή η ανακαίνιση θα ήταν η τελευταία. Μετά τον καταστροφικό Γοτθικό Πόλεμο (535–554) δεν χρειαζόταν ένα μεγάλο θέατρο, επειδή ο πληθυσμός της Ρώμης είχε μειωθεί δραστικά. Ως εκ τούτου, το θέατρο αφέθηκε να φθαρεί.
Από τον Μεσαίωνα μέχρι σήμερα
δεξιά|μικρογραφία|Σχέδιο της σύγχρονης Ρώμης σε γκρι και επάνω της το θέατρο σε λευκό χρώμα. Κατά τον Πρώιμο Μεσαίωνα η μαρμάρινη επένδυση του θεάτρου χρησιμοποιήθηκε ως υλικό για τη συντήρηση άλλων κτιρίων. Καθώς βρίσκεται κοντά στον Τίβερη, το κτίριο πλημμύριζε τακτικά, γεγονός που προκάλεσε περαιτέρω ζημιές. Παρόλα αυτά, ο τσιμεντένιος πυρήνας τού κτιρίου παρέμεινε όρθιος ως τον 9ο αι., καθώς ένας οδηγός προσκυνητών εκείνης της εποχής εξακολουθεί να καταγράφει την τοποθεσία ως θέατρο. Μέχρι τον 12ο αι. τα γύρω κτίρια είχαν αρχίσει να καταπατούν τα ερείπια. Στο σημείο κατασκευάστηκαν δύο εκκλησίες, η Σάντα Μπάρμπαρα και η Σάντα Μαρία ιν Γκρότα Πίντα, με την τελευταία να έχει κτιστεί πιθανώς επάνω από έναν από τους διαδρόμους πρόσβασης του θεάτρου. Ωστόσο η κάτοψη του παλαιού θεάτρου ήταν ακόμη αναγνωρίσιμη. Το 1140 μία πηγή ανέφερε τα ερείπια ως Theatrum Pompeium, ενώ μία άλλη τα ανέφερε ως «ναός του Cneus Pompeii». Το 1150 ο Γιοχάννες ντε Τσέκα φημολογείται, ότι πούλησε προς ένα τρισεκατομμύριο τη "στρογγυλή κατασκευή" (δηλαδή την καμπύλη του θεάτρου) σε έναν πρόγονο της οικογένειας Oρσίνι. Το 1296 ο χώρος του θεάτρου μετατράπηκε σε φρούριο από τους Ορσίνι. Αργότερα τον Μεσαίωνα κτίστηκε η εκκλησία Κάμπο ντε Φιόρι και τα υπόλοιπα μέρη του θεάτρου εξορύσσοντο, για να προμηθεύσουν με πέτρα πολλά νεότερα κτίρια, που εξακολουθούν να υπάρχουν στη σύγχρονη Ρώμη.
Σήμερα δεν έχουν απομείνει πολλά ορατά από το άλλοτε μεγαλοπρεπές θέατρο, καθώς τα απομεινάρια της κατασκευής έχουν τυλιχθεί εξ ολοκλήρου από τις οικοδομές, που βρίσκονται μεταξύ του Κάμπο ντε Φιόρι και του Λάργκο ντι Τόρε Αρτζεντίνα. Τα μεγαλύτερα άθικτα τμήματα του θεάτρου βρίσκονται στο Ανάκτορο της Καγκελλαρίας, το οποίο χρησιμοποίησε ένα μεγάλο μέρος του τραβερτίνη -στο χρώμα των οστών- για το εξωτερικό του. Οι μεγάλες κόκκινες και γκρι κολώνες που χρησιμοποιήθηκαν στην αυλή του, προέρχονται από τις στοές της επάνω σειράς στεγασμένων καθισμάτων του θεάτρου. Ωστόσο αρχικά τις είχαν πάρει από το θέατρο, για να κτιστεί η παλαιά Βασιλική του Σαν Λορέντζο. Και ενώ το ίδιο το θέατρο δεν είναι πλέον ορατό, το αποτύπωμα τού ίδιου τού κτιρίου μπορεί ακόμη να ανιχνευθεί. Η ημικυκλική μορφή της δομής μπορεί να εντοπιστεί σήμερα περπατώντας ανατολικά από το Κάμπο ντε' Φιόρι μέσω του Παλάτσο Ορσίνι Πίο Ριγκέτι. Το μονοπάτι της Βία ντι Γκρότα Πίντα, κοντά στη Βία ντέι Κιαβάρι, ακολουθεί επίσης κατά προσέγγιση το περίγραμμα της αρχικής σκηνής του θεάτρου. Βαθιά μέσα στις εσοχές των υπογείων και των κελαριών κρασιών των κτιρίων που βρίσκονται στο Κάμπο ντε' Φιόρι, διακρίνονται ακόμη καμάρες και θραύσματα των τοίχων και των θεμελίων τού θεάτρου. Η κάτοψη του Παλάτσο Πίο αποκαλύπτει επίσης, ότι πολλές από τις ακτίνες στήριξης του θεάτρου επανατοποθετήθηκαν σε τοίχους για νέες αίθουσες. Οι καμάρες που απέμειναν μετά την εγκατάλειψη του θεάτρου οδήγησαν ακόμη και στο όνομα της προαναφερθείσας Σάντα Μαρία ιν Γκρότα Πίντα (δηλαδή στο «ζωγραφισμένο σπήλαιο»).
Ανασκαφή και μελέτη
Ένα από τα πρώτα άτομα που σχεδίασαν τα ερείπια του θεάτρου, ήταν ο Τζ.-Μπ. Πιρανέζι, ο οποίος έκανε δύο αξιοσημείωτα χαρακτικά, που απεικόνιζαν το θέατρο στα μέσα του 18ου αι. Το πρώτο με τίτλο "Επίδειξη των τωρινών ερειπίων του Θεάτρο του Πομπηίου" (Dimonstrazione del Odierno Avanzo del Teatro di Pompeo) απεικονίζει, τόσο από επάνω προς τα κάτω όσο και με κατόψεις, μία άποψη των ερειπίων. Αυτή η απεικόνιση υποδηλώνει, ότι τα μόνα απομεινάρια τής κάποτε μεγάλης κατασκευής τον 18ο αι. ήταν τμήματα των καθισμάτων, που βρίσκονται πιο κοντά στην ορχήστρα (ima cavea). O Πιρανέζι σημειώνει συγκεκριμένα, ότι διατηρήθηκαν ακόμη τέσσερις από τις μεγάλες θύρες (vomitoria), από τις οποίες θα εισέρχοντο οι θεατές στο συγκρότημα. Ωστόσο μεγάλο μέρος τού ύψους τού κτιρίου είχε προ πολλού απογυμνωθεί.
Ένα άλλο χαρακτικό, με τίτλο «Τα απομεινάρια του θεάτρου του Πομπήιου», δείχνει μία πιο καλλιτεχνική άποψη της κατασκευής. Αυτή η απεικόνιση, στραμμένη προς τα νοτιοανατολικά, υποθέτει ότι το υπόλοιπο ima cavea ήταν χωρισμένο στη δυτική πλευρά, όπου θα βρίσκοντο οι αρχαίες σκάλες προς τον Ναό της Αφροδίτης. Η εικόνα δείχνει επίσης ευδιάκριτα ένα εναπομείναν τόξο υποδομής, που αρχικά θα υποστήριζε το media και το summa caveae. Ο Πιρανέζι φαίνεται ότι βασίζει τα σχέδιά του σε μεγάλο βαθμό, σε αυτό που μπορούσε να φανταστεί, καθώς στις λεζάντες της "Επίδειξης των τωρινών ερειπίων του Θεάτρου του Πομηηίου", αναφέρει ρητά, ότι αυτά τα χαρακτικά απεικονίζουν, πώς θα έμοιαζε το θέατρο, αν οι σύγχρονες οικοδομές αφαιρούντο από την τοποθεσία ("protratta secondo il giro delle moderne fabbriche situate sullo rovine della medesima"). δεξιά|μικρογραφία|400x400εσ|Το αρχαιολογικό σχέδιο του θεάτρου του Βικτουάρ Μπαλτάρ το 1837. Στο κέντρο υπάρχει μία όψη από επάνω προς τα κάτω των υπολειμμάτων. Στην κορυφή υπάρχουν δύο τομές, που δείχνουν ό,τι έχει απομείνει από το θέατρο. Ο Λουίτζι Κανίνα (1795–1856) ήταν ο πρώτος, που ανέλαβε σοβαρή έρευνα για το θέατρο. Ο Κανίνα εξέτασε όποια ερείπια μπορούσε και στη συνέχεια συνδύασε αυτές τις πληροφορίες με την περίφημη περιγραφή ενός ρωμαϊκού θεάτρου του Βιτρούβιου, δημιουργώντας έτσι ένα σχέδιο εργασίας του θεάτρου. Αργότερα το 1837 ο Βικτουάρ Μπαλτάρ χρησιμοποίησε το έργο του Κανίνα, καθώς και πληροφορίες που αντλήθηκαν από το Forma Urbis Romae για να κατασκευάσει ένα πιο εκλεπτυσμένο σχέδιο. Όπως και ο Πιρανέζι πριν από αυτόν, ο Μπαλτάρ δημιούργησε επίσης ένα σκίτσο, για το πώς θα έμοιαζαν τα ερείπια, αν είχαν ανασκαφεί πλήρως.
Περιγραφή
Η κατασκευή και το συνδεδεμένο τετράστοο είχαν πολλαπλές χρήσεις. Το κτίριο είχε τη μεγαλύτερη «Κρύπτη» από όλα τα ρωμαϊκά θέατρα. Αυτή η περιοχή, που βρισκόταν πίσω από τη σκηνή και μέσα σε έναν περίβολο, χρησιμοποιήθηκε από τους θαμώνες μεταξύ πράξεων ή έργων για να κάνουν περίπατο, να αγοράσουν αναψυκτικά ή απλώς να δραπετεύσουν από τον ήλιο ή τη βροχή στις σκεπαστές στοές.
Η Στοά (Porticus) του Πομπηίου περιείχε αγάλματα μεγάλων καλλιτεχνών και ηθοποιών. Οι μακριές στοές εξέθεταν συλλογές ζωγραφικής και γλυπτικής, καθώς και έναν μεγάλο χώρο κατάλληλο για δημόσιες συγκεντρώσεις και συναντήσεις, έτσι έκαναν την εγκατάσταση πόλο έλξης για τους Ρωμαίους για πολλούς λόγους. Πλούσιες κρήνες τροφοδοτούντο από νερό, που είχε αγοραστεί από ένα κοντινό υδραγωγείο και είχε αποθηκευτεί. Δεν είναι γνωστό εάν η παροχή νερού θα ήταν αρκετή, για να λειτουργήσει η υδροδότηση για περισσότερες από μερικές ώρες την ημέρα ή εάν κάποια άλλη παροχή επέτρεπε στις κρήνες να λειτουργούν σχεδόν ασταμάτητα.
Τα ερείπια της ανατολικής πλευράς του τετράστοου (quadriporticus) και τρεις από τους τέσσερις ναούς από μία παλαιότερη περίοδο που συχνά συνδέονται με το θέατρο, μπορούν να ιδωθούν στο Λάργκο ντι Τόρε Αρτζεντίνα. Ο τέταρτος ναός παραμένει σε μεγάλο βαθμό καλυμμένος από τους σύγχρονους δρόμους της Ρώμης. Αυτός ο αρχαιολογικός χώρος ανασκάφηκε με εντολή του Μουσολίνι τις δεκαετίες του 1920 και του 1930. Τα λιγοστά απομεινάρια του ίδιου του θεάτρου βρίσκονται στον υπόγειο σιδηρόδρομο Βία ντι Γκρότα Πίντα. Θόλους από το αρχικό θέατρο θα βρείτε στα κελάρια των εστιατορίων έξω από αυτόν τον δρόμο, καθώς και στους τοίχους του ξενοδοχείου Albergo Sole al Biscione. Τα θεμέλια του θεάτρου, καθώς και μέρος του πρώτου επιπέδου και του κοίλου παραμένουν, αλλά καλυμμένα, αφού έχουν επάνω τους οικοδομές και έχουν επεκταθεί. Η από επάνω οικοδόμηση ανά τους αιώνες είχε ως αποτέλεσμα, τα σωζόμενα ερείπια της κύριας κατασκευής του θεάτρου να ενσωματωθούν σε σύγχρονες οικοδομές.
Αρχιτεκτονική
μικρογραφία|Θραύσμα του [[Forma Urbis Romae|χάρτη του Σεβήρου για τη Ρώμη, που δείχνει το Θέατρο του Πομπήιου.]] Τα χαρακτηριστικά των ρωμαϊκών θεάτρων είναι παρόμοια με εκείνα των προγενέστερων ελληνικών θεάτρων, στα οποία βασίζονται. Ωστόσο τα ρωμαϊκά θέατρα έχουν συγκεκριμένες διαφορές, όπως να είναι κτισμένα επάνω στα δικά τους θεμέλια -αντί να θεμελιώνονται σε επιχωματώσεις ή σε μία πλαγιά- και να είναι εντελώς κλειστά από όλες τις πλευρές.
Ο Πομπήιος λέγεται ότι εμπνεύστηκε την κατασκευή του θεάτρου του από μία επίσκεψη στο θέατρο της Μυτιλήνης στη Λέσβο. Η κατασκευή μπορεί να ήταν αντίστοιχη της Ρωμαϊκής Αγοράς. Η ολοκλήρωση αυτής της κατασκευής μπορεί επίσης να οδήγησε στην οικοδόμηση των Αυτοκρατορικών Αγορών. Ο Ιούλιος Καίσαρας θα ερχόταν να αντιγράψει τη χρήση των λαφύρων τού πολέμου από τον Πομπήιο, για να απεικονίσει και να δοξάσει τους δικούς του θριάμβους κατά την κατασκευή της Αγοράς του, η οποία με τη σειρά της θα αντιγραφόταν από τους Αυτοκράτορες. Η χρήση του δημόσιου χώρου που ενσωματώνει την αρχιτεκτονική ναών για προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες, πάρθηκε από παλαιότερο πρότυπο του Σύλλα και τους προγενέστερους τού δικτάτορα. Η χρήση θρησκευτικών ενώσεων και τελετουργικών για προσωπική εξύμνηση και πολιτική προπαγάνδα ήταν μία προσπάθεια προβολής μίας δημόσιας εικόνας.
Η χρήση θεμελίων από σκυρόδεμα και πέτρα επέτρεψε ένα ρωμαϊκό θέατρο και αμφιθέατρο.
Η σκηνή και το προσκήνιο (scaenae frons) του θεάτρου είναι συνδεδεμένα απευθείας με το κοίλο (auditorium), δημιουργώντας μiα ενιαία δομή ολόγυρα κλειστή, ενώ τα ελληνικά θέατρα διαχωρίζουν τα δύο. Αυτό δημιούργησε ακουστικά προβλήματα, που απαιτούσαν διαφορετικές τεχνικές για να ξεπεραστούν.
Το συνδεδεμένο συγκρότημα ναών
Για να κτιστεί το θέατρο ως μόνιμη πέτρινη κατασκευή, έγιναν μία σειρά από πράγματα, συμπεριλαμβανομένης της οικοδόμησης έξω από τα τείχη της πόλης. Αφιερώνοντας το θέατρο στην Αφροδίτη Νικηφόρο και κτίζοντας τον ναό στο κέντρο του κοίλου, ο Πομπήιος έκανε την κατασκευή ένα μεγάλο ιερό για την προσωπική του θεότητα. Ενσωμάτωσε επίσης τέσσερις επί Δημοκρατίας ναούς από μία παλαιότερη περίοδο, σε ένα τμήμα που ονομάζεται «Ιερή Περιοχή», που σήμερα είναι γνωστό ως Λάργκο ντι Τόρε Αρτζεντίνα. Ολόκληρο το συγκρότημα είναι κτισμένο έξω από το παλαιότερο τμήμα, που κατευθύνει τη διάταξη της δομής. Με αυτόν τον τρόπο, η δομή είχε ένα καθημερινό θρησκευτικό πλαίσιο και ενσωματώνει μία παλαιότερη σειρά ναών στη νεότερη δομή. μικρογραφία|250x250εσ|Οι ναοί στην «Ιερή περιοχή». Ο ναός Α'' κτίστηκε τον 3ο αι. π.Χ. και είναι πιθανώς ο ναός της Juturna, που έκτισε ο Γάιος Λουτάτιος Κάτουλος μετά τη νίκη του εναντίον των Καρχηδονίων το 241 π.Χ. Αργότερα ξανακτίστηκε μέσα σε εκκλησία, της οποίας η αψίδα σώζεται μέχρι σήμερα.
Ο ναός Β, ένας κυκλικός ναός με έξι σωζόμενους κίονες, κτίστηκε από τον Κόιντο Λουτάτιο Κάτουλο το 101 π.Χ., για να εορτάσει τη νίκη του επί των Κιμβρίων. Ήταν ένας ναός αφιερωμένος στην «Τύχη της Σημερινής ημέρας» (aedes Fortunae Huiusce Diei). Το κολοσσιαίο άγαλμα που βρέθηκε κατά τις ανασκαφές και τώρα φυλάσσεται στα Μουσεία Καπιτωλίου, ήταν το άγαλμα της ίδιας της θεάς. Μόνο το κεφάλι, τα χέρια και τα πόδια ήταν από μάρμαρο: τα άλλα μέρη, καλυμμένα από το φόρεμα, ήταν από μπρούτζο.
Ουζμπεκικές προεδρικές εκλογές 2021
Στις 24 Οκτωβρίου 2021 διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές στο Ουζμπεκιστάν.
Θέατρο του Πομπήιου
Το συνδεδεμένο συγκρότημα ναών
Ο ναός Δ είναι ο μεγαλύτερος από τους τέσσερις. Χρονολογείται στον 2ο αι. π.Χ. με αναστηλώσεις της Ύστερης Δημοκρατίας και ήταν αφιερωμένος στις Lares Permarini, αλλά μόνο ένα μικρό τμήμα του έχει ανασκαφεί (ένας δρόμος καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του).
Ζαΐμι Καρδίτσας
Το Ζαΐμι είναι ένα χωριό της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας και ανήκει στην δημοτική ενότητα Καλλιφώνου στον δήμο Καρδίτσας. Περιέχει μια πλατεία, ενώ στην περιοχή του χωριού υπάρχει ένα ποτάμι και ένα γήπεδο. Είναι ένας καλός χώρος για χαλάρωση μέσα στην εξοχή.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό είχε πληθυσμό 326 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Καρδίτσας
Ουζμπεκικές προεδρικές εκλογές 2021
Οι κάλπες άνοιξαν από τις 8 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ για τα 34 εκατομμύρια που είναι ο πληθυσμός της χώρας. Ορισμένοι εκλογείς ψήφισαν πρόωρα, στις 14-20 Οκτωβρίου.
Στην εκλογή συμμετείχαν 5 υποψήφιοι. Ο Σαβκάτ Μιρζιγιάγιεφ, ο οποίος διεκδίκησε την επανεκλογή του για μία δεύτερη θητεία, και ακόμα 4 εκπρόσωποι φιλοκυβερνητικών πολιτικών κομμάτων. Ο ΟΑΣΕ απέστειλε μία ομάδα 289 παρατηρητών για να παρακολουθήσουν τη διεξαγωγή, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται 11 εμπειρογνώμονες. Παρατηρητές έστειλαν, επίσης, ο Οργανισμός Ισλαμικής Διάσκεψης, ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης, το Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο της Τουρκίας, και άλλες ενδιαφερόμενες οργανώσεις. Για μεγαλύτερη ασφάλεια, πριν τη διεξαγωγή η Ουζμπεκική Εκλογική Επιτροπή εγκατέστησε 414 νέες κάμερες παρακολούθησης σε εκλογικά κέντρα σε όλη τη χώρα (147% αύξηση συγκριτικά με το 2019).
Στις 6 Νοεμβρίου έγινε η ορκωμοσία του Προέδρου Σαβκάτ Μιρζιγιάγιεφ.
Εκλογικό σύστημα
Σύμφωνα με το Ουζμπεκικό Σύνταγμα, ο Πρόεδρος εκλέγεται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Δικαίωμα υποψηφιότητας έχουν όλοι οι πολίτες του Ουζμπεκιστάν, ηλικίας άνω των 35 ετών, υπό την προϋπόθεση να έχουν διαμείνει στη χώρα για τουλάχιστον 10 χρόνια και να μιλούν καλά την επίσημη γλώσσα του κράτους. Το εκλογικό σύστημα είναι απλό πλειοψηφικό δύο γύρων. Ο υποψήφιος που θα εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία, δηλαδή πάνω από 50% των ψήφων, ανακηρύσσεται νικητής. Αν στον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί νικητής, τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίον συμμετέχουν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι του πρώτου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στο Ουζμπεκιστάν Κατηγορία:Εκλογές του 2021
Όλγα Τζαβάρα
Ξεκίνησε τη σκοποβολή το 1956 έπειτα από προτροπή του θείου της Κώστα Λυκούρη μετά την παρακολούθηση αγώνα σκοποβολής στην Αίγυπτο. Ήταν αθλήτρια του ΟΦΚΟ με προπονητή τον Γιάννη Κούτση.
Ήταν συνολικά πέντε φορές πρωταθλήτρια Ευρώπης στο τραπ, το 1958, 1959, 1960, 1961 και το 1962. Το 1958, ήταν δεύτερη στο "κύπελλο Σταθάτου" και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Γενεύης. Η Τζαβάρα ήταν πρώτη με 136 επιτυχίες έναντι 105 της Γαλλίδας Γκολάρντ. Το 1960 ήταν πρώτη στη Βαρκελώνη. Το 1961 ήταν πρώτη στη Βέρνη και πέτυχε παγκόσμιο ρεκόρ με επίδοση 165/200. To 1962 στον Λίβανο και τη Βηρυτό ήταν πρώτη με 163 επιτυχίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της σκοποβολής Κατηγορία:Σκοπευτές ΟΦΚΟ Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου
Σεθ Ρόλινς
Ο Κόλμπι Λόπεζ (Colby Lopez,28 Μαΐου 1986) είναι Αμερικανός παλαιστής. Έχει συμβόλαιο με την εταιρία πάλης WWE, όπου είναι γνωστός ως Seth Rollins και αγωνίζεται στο WWE RAW.
Πριν υπογράψει με το WWE, ο Lopez πάλευε στο Ring of Honor (ROH) χρησιμοποιώντας το όνομα Tyler Black. Εκεί είχε κατορθώσει να κερδίσει μία φορά το  ROH World Championship, δύο φορές το  ROH World Tag Team Championship (μαζί με τον Τζίμι Τζάκομπς), καθώς και το τουρνουά Survival of the Fittest το 2009. Επιπλέον, πάλεψε σε διάφορες ανεξάρτητες σκηνές, όπως το Full Impact Pro (FIP), όπου κέρδισε μία φορά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών FIP, και το Pro Wrestling Guerrilla (PWG), όπου κέρδισε μια φορά το Πρωτάθλημα PWG World Tag Team (πάλι με τον Τζίμι Τζάκομπς). Ο Rollins μαζί με τον Σι Εμ Πανκ και τον Μπράιαν Ντάνιελσον  ανήκει στην κατηγορία των παλαιστών που έχουν κερδίσει τόσο το WWE Championship όσο και το ROH World Championship.
Αφού υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE το 2010, στάλθηκε στο θυγατρικό Florida Championship Wrestling (FCW) όπου και έγινε ο πρώτος FCW Grand Slam Πρωταθλητής. Αργότερα, το WWE μετονόμασε το FCW σε NXT, και ο Rollins έπειτα από ένα σχετικό τουρνουά έγινε ο πρώτος NXT πρωταθλητής. Ο Rollins έκανε το ντεμπούτο του στο κύριο ρόστερ του WWE το 2012, στο πλευρό των Ντιν Αμπρόουζ και Ρόμαν Ρέινς ως The Shield (ασπίδα). Ο Ρόλινς είναι δυο φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δύο φορές Πρωταθλητής WWE, δύο φορές Intercontinental Champion, μια φορά United States Champion, έξι φορές WWE/Raw Tag Team Champion (μαζί με τον Roman Reigns, δύο φορές με τον Dean Ambrose, τον Jason Jordan, τον Braun Strowman και με τον Buddy Murphy), ο νικητής του Money in the Βank 2014, βραβευμένος από το WWE ως ο καλύτερος παλαιστής για το 2015 και ο νικητής του Royal Rymble 2019. Μέτα την κατάκτηση του Intercontinental Championship ο Rollins έγινε ο 29ος Triple Crown Champion και ο 18ος Grand Slam Champion.
Προσωπική Ζωή
Στις 13 Μαΐου 2019 γνωστοποίησε με ανάρτηση του στις προσωπικές του σελίδες στα social media ότι διατηρεί σχέση με την επίσης παλαίστρια του WWE Becky Lynch και πως ήταν μαζί από το Φεβρουάριο.. Στις 22 Αυγούστου 2019 της έκανε πρόταση γάμου στην Χαβάη την οποία εκείνη δέχτηκε και αρραβωνιάστηκαν. Ο Αρραβώνας τους έγινε γνωστός από τις αναρτήσεις τους στις προσωπικές τους σελίδες στα social Media. Ο γαμος τους ηταν να γινει τον Μαιο του 2020 αλλα αναβλήθηκε εξαιτιας της πανδημιας Covid-19. Στις 11 Μαίου του 2020 η αρραβωνιαστικια του ανακοινωσε οτι περιμενουν το πρωτο τους παιδι.
Στις 4 Δεκεμβρίου 2021 ο Λοπεζ και η Κουιν καλωσορισαν το πρωτο τους παιδι, την κορη τους/
Είναι υιοθετημένος και το Lopez είναι το επίθετο του πατριού του. Κατάγεται από τη Γερμανία και την Ιρλανδία. Στις 10 Σεπτεμβρίου του 2019 ανακοίνωσε πως ανακάλυψε ότι έχει δυο αδέρφια που δεν γνώριζε, από έναν αδερφό και μια αδερφή.
Ανεξάρτητη σκηνή (2005-2009)
Ο Lopez έκανε το παρθενικό του ντεμπούτο του στην επαγγελματική το 2005 για λογαριασμό του Scott County Wrestling (SCW). Επίσης δούλεψε στο Independent Wrestling Association Mid-South (IWA)  συμμετέχοντας στο Ted Petty Invitational Tournament, νικώντας τον Σαλ Τομασέλι όμως στην συνέχεια αποκλείεται στους προημιτελικούς από τον Έβαν Μπουρν. Αργότερα κέρδισε το SCW βαρέων βαρών πρωτάθλημα, και βάφοντας την ζώνη με μαύρο χρώμα σηματοδότησε την ‘’μαύρη εποχή’’ στο SCW.
Σύντομα συμμάχησε με τους NWA Midwest νικώντας τους ομαδικούς τίτλους του SCW μαζί με τον Marek Brave. Οι δύο τους υπερασπίστηκαν με επιτυχία τους ομαδικούς τίτλους  ενάντια των Ryan Boz και Danny Daniels, Brett Wayne και Hype Gotti, Jayson Reign και Marco Cordova αρκετές φορές στις αρχές του 2006. Επίσης, αντιμετώπισε τον Eric Priest και τον Έι Τζέι Στάιλς σε ατομικούς αγώνες.
Εμφανίστηκε για λίγο στο Total Nonstop Action Wrestling (TNA) όπου και συνεργάστηκε ανεπιτυχώς  με τον Jeff Luxon χάνοντας από τους The Latin American Xchange (Homicide και Hernandez) στο Impact του Οκτωβρίου το 2006.
Στις 25 Μαΐου του 2007, κατά την διάρκεια ενός αγώνα του Full Impact Pro (FIP) εναντίον των ομαδικών πρωταθλητών ‘’The Briscoes’’ στη Μελβούρνη, ο συναθλητής και παρτενέρ του Black, Marek Brave υπέστη  έναν σοβαρό τραυματισμό στην πλάτη που τον ανάγκασε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Ο Brave παρόλα αυτά επέστρεψε στην ενεργό δράση το 2012. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο Black συνέχισε πια να παλεύει ατομικά, συμμετέχοντας στο Pro Wrestling Guerrilla (PWG), όπου και νίκησε τον Τζόι Ράιαν στις 10 Ιουνίου και τον πρώην μέντορά του Danny Daniels στο Point of No Return '07 στις 16 Ιουνίου.
Κατά τη διάρκεια του PWG's Life During Wartime στις 6 Ιουλίου του 2008, ο Black συνεργάστηκε με τον Jimmy Jacobs για να κερδίσουν το  Πρωτάθλημα PWG World Tag Team, νικώντας τους Roderick Strong και Εl Generico, ο οποίος είχε αντικαταστήσει τον Jack Evans. Στο show του FIP που πραγματοποιήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου του 2008, ο Black νίκησε τον Go Shiozaki για να κερδίσει το FIP Παγκόσμιο πρωτάθλημα βαρέων βαρών. Στο show του FIP στις 2 Μαΐου 2009 ο Davey Richards έγινε ο νέος FIP World Heavyweight πρωταθλητής επειδή ο Black δεν ήταν σε θέση να ανταγωνιστεί.