cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βερενίκη (Πόε)
Περίληψη πλοκής
Ο αφηγητής Αιγαίας, ένας φιλομαθής νέος, μεγαλώνει στο κάστρο των προγόνων του μαζί με την ξαδέρφη του, τη χαριτωμένη και ζωηρή Βερενίκη. Μετά από λίγο καιρό, η Βερενίκη πλήττεται από μια απροσδιόριστη εκφυλιστική ασθένεια που μοιάζει με επιληψία με περιόδους καταληψίας που αποδυναμώνει το σώμα της και παραμορφώνει την εμφάνισή της. Ο Αιγαίας είναι επίσης βυθισμένος σε μια κατάσταση διανοητικής διαταραχής, ένα είδος ιδεοληψίας, μια μονομανία που τον κάνει να προσηλώνεται σε αντικείμενα ή μεμονωμένες προτάσεις που διαβάζει, βυθίζεται στη σκέψη τους και από αυτή την κατάσταση που μοιάζει με έκσταση βγαίνει κατά καιρούς και ανακτά έναν ορισμένο βαθμό της διανοητικής του διαύγειας πριν ξαναβυθιστεί στις εμμονές του. Παρά τις μυστηριώδεις ασθένειές τους, οι δύο νέοι πρόκειται να παντρευτούν.
Ένα απόγευμα, ο Αιγαίας βλέπει τη Βερενίκη καθώς κάθεται στη βιβλιοθήκη. Όταν χαμογελάει, εκείνος εστιάζει στα δόντια της. Η εμμονή του τον καταλαμβάνει, και για μέρες παρασύρεται και τα σκέφτεται συνεχώς. Φαντάζεται τον εαυτό του να κρατά τα δόντια και να τα αναποδογυρίζει για να τα εξετάσει από όλες τις πλευρές.
Η υγεία της Βερενίκης αρχίζει να χειροτερεύει. Κάποια στιγμή, ένας υπηρέτης του ανακοινώνει ότι η Βερενίκη πέθανε και το βράδυ θα ταφεί.
Στο σημείο αυτό ακολουθεί η αμνησία του αφηγητή, που είναι καθοριστική για το αποτέλεσμα της ιστορίας, την περιγράφει ως εξής:
Όταν συνέρχεται από μια κρίση επιληψίας, ο αφηγητής βρίσκεται στην αίθουσα της βιβλιοθήκης και κοιτάζει με ακατανόητη φρίκη ένα μικρό κουτί πάνω στο γραφείο του. Ένας υπηρέτης «χλωμός σαν να βγήκε από τον τάφο» μπαίνει και του ψιθυρίζει έντρομος για έναν βεβηλωμένο τάφο - για ένα παραμορφωμένο σώμα σε ματωμένο σάβανο, που όμως στενάζει, πάλλεται και είναι ακόμη ζωντανό!
Ο Αιγαίας διαπιστώνει ότι τα ρούχα του είναι καλυμμένα με λάσπη και αίμα, τα χέρια του γδαρμένα από νυχιές και ένα φτυάρι βρίσκεται στον τοίχο. Πανικόβλητος, πιάνει το κουτί, που γλιστράει από τα χέρια του και πέφτει στο πάτωμα, αποκαλύπτοντας το περιεχόμενό του: «οδοντιατρικά εργαλεία και τριάντα δύο μικρά, λευκά αντικείμενα σαν από ελεφαντόδοντο» - είναι τα δόντια της Βερενίκης, που δεν αναφέρονται συγκεκριμένα, αλλά που ο αναγνώστης αναμφίβολα αντιλαμβάνεται.
Κύρια θέματα
Στη Βερενίκη εμφανίζονται θέματα που επαναλαμβάνονται και σε άλλα έργα του Πόε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διηγήματα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε
Σαϊκού
Περισσότερες πληροφορίες
αριστερά|μικρογραφία|Σαϊκού Το Σαϊκού βρισκόταν περίπου δέκα χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Ιερού Ίσε, αναμφισβήτητα το πιο σημαντικό σιντοϊστικό ιερό στην Ιαπωνία. Το Σαϊκού βρισκόταν στη δεξιά όχθη του ποταμού Κουσίντα και του παραπόταμου του, του ποταμού Χαράι, που εκβάλλει στον κόλπο Ίσε. Η αρχική διάταξη κάλυπτε μια περιοχή διαστάσεων δύο χιλιομέτρων από ανατολή προς τη δύση επί 700 μέτρα από βορρά προς νότο, ή 137 εκτάρια. Η πόλη χτίστηκε σε μια δομή βασισμένη στις κινεζικές παραδόσεις και αποτελούνταν από πολλά μεγάλα οικοδομικά τετράγωνα μήκους 120 μέτρων, που περιβάλλονταν από ψηλούς ξύλινους τοίχους. Μέσα σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο υπήρχαν περισσότερα από 100 κτήρια σε στυλ σίντεν-ζουκούρι (shinden-zukuri), με διαφορετικό μέγεθος και σκοπό, χτισμένα από ιαπωνικό κυπαρίσσι με τη μέθοδο της εποχής, χρησιμοποιώντας συμπλεγμένους ογκόλιθους ξύλου, για να συγκρατούν την κατασκευή χωρίς καρφιά. Τα κτήρια είχαν ορθογώνιο σχήμα και ήταν χτισμένα σε στύλους σκαμμένους στο έδαφος, με δάπεδο υψωμένο μέχρι ένα μέτρο από το έδαφος. Μερικά οικοδομικά τετράγωνα περιείχαν ένα μικρό πηγάδι από το οποίο αντλούνταν νερό, ή ιερά ή κατασκευές για αποθήκευση τροφίμων.
Ιστορία
Το Σαϊκού έφτασε στο απόγειό του από την ύστερη περίοδο Νάρα έως την πρώιμη περίοδο Χεϊάν. Τα αρχεία Ενγκισίκι από την πρώιμη περίοδο Χεϊάν δείχνουν ότι η Σαϊό είχε προσωπικό άνω των 500 ατόμων, συμπεριλαμβανομένων περίπου 120 αξιωματούχων. Το Σαϊκού ήταν επομένως πολύ μεγαλύτερο από τα περισσότερα συγκροτήματα περιφερειακής κυβέρνησης σε όλη τη χώρα και συχνά αναφέρεται ως ο δεύτερος μεγαλύτερος επαρχιακός οικισμός μετά το Νταζαΐφου. Μετά την κατάρρευση του συστήματος Σαϊό, η πόλη επέστρεψε σε ένα χωριό ρυζοκαλλιέργειας και η ακριβής τοποθεσία του Σαϊκού χάθηκε. Ενώ έσκαβαν τα θεμέλια για την ανάπτυξη νέων κατοικιών το 1970, βρέθηκε ένα μεγάλο άλογο χανίβα, ένα από τα μεγαλύτερα που βρέθηκαν στην Ιαπωνία. Η κατασκευή κατοικιών σταμάτησε και άρχισαν οι αρχαιολογικές ανασκαφές, επιβεβαιώνοντας την τοποθεσία ως εκείνη της αρχαίας πόλης Σαϊκού. Βρέθηκε μεγάλος αριθμός θραυσμάτων από διάφορα πήλινα αγγεία, πράσινα εφυαλωμένα αγγεία και κυκλικές μελανόλιθοι, ακολουθούμενα από τα θεμέλια πολλών κατασκευών. αριστερά|μικρογραφία|Ιστορικό μουσείο Σαϊκού Αν και περαιτέρω ανασκαφές πραγματοποιούνται ετησίως σε σχετικά μικρή κλίμακα, με μεγάλο μέρος της τοποθεσίας Σαϊκού να παραμένει ανέγγιχτο λόγω του τεράστιου μεγέθους της. Καθώς τα αρχαία κτήρια ήταν κατασκευασμένα από ξύλο, το οποίο έχει εξαφανιστεί εδώ και πολύ καιρό, και η τοποθεσία ανακαινίστηκε πολλές φορές στη μακρόχρονη ιστορία της, οι ανασκαφές μπορούν να αποκαλύψουν πολλές γενιές κτηρίων των οποίων τα θεμέλια πρέπει να συνδυαστούν μεταξύ τους, για να σχηματίσουν μια άποψη της διάταξης της πόλης. Η μεγαλύτερη έμφαση δίνεται στην πρώιμη περίοδο Χεϊάν, όταν η πόλη ήταν στο αποκορύφωμά της σε μέγεθος και επιρροή. Το Ιστορικό Μουσείο Σαϊκού βρίσκεται τώρα στον τόπο της αρχικής ανακάλυψης και απέχει περίπου τρία λεπτά με τα πόδια από το σταθμό Σαϊκού στη γραμμή Κιντέτσου Γιαμάντα. Στο μουσείο υπάρχουν εκθέματα και ταινίες για την Σαϊό και τη ζωή της. Εκτός από το μουσείο, μια ανακατασκευασμένη κατοικία της περιόδου Χεϊάν, γνωστή ως Αίθουσα Ιστορικής Εμπειρίας Ιτσουκινομίγια, έχει χτιστεί δίπλα στον σιδηροδρομικό σταθμό Σαϊκού. Η Αίθουσα Ιτσουκινομίγια δεν είναι μια αποκατάσταση ενός πρώην κτιρίου, αλλά μια ανακατασκευή, που βασίζεται σε υπάρχοντα κτήρια σίντεν-ζουκούρι (shinden-zukuri) σε άλλα μέρη της Ιαπωνίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιαπωνία
Χάινριχ Ντρέσελ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 16 Ιουνίου 1845 στην Ρώμη. Σπούδασε κοντά στον Τέοντορ Μόμσεν και αρχικά ασχολήθηκε με την επιγραφολογία. Από το 1885 υπηρέτησε στην Νομισματική συλλογή του Βερολίνου, όπου το 1886 έγινε διευθυντικός γραμμαγέας (Direktorialassistent) και από το 1898 ως το 1919 διευθυντής από κοινού μαζί με τον Julius Menadier. Το 1902 έγινε μέλος της Βασιλικής Πρωσικής Ακαδημίας των Επιστημών και από το 1902 ως το 1911 διετέλεσε διευθυντής της Ελληνικής Νομισματικής Συλογής της Ακαδημίας.
Απεβίωσε στις 17 Ιουλίου 1920 στο Τάισενντορφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνιστές επιγραφολόγοι Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι Κατηγορία:Νομισματολόγοι
Μάουρο Ντι Μάουρο
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αγνοούμενοι
Γιομίφ Κεζέλτσα
Ο Γιομίφ Κεζέλτσα Ατόμσα (γεν. 1 Αυγούστου 1997) είναι Αιθίοπας αθλητής του στίβου, και συγκεκριμένα δρομέας μεγάλων αποστάσεων.
Καριέρα
Η διθνής καριέρα του ξεκίνησε με το χρυσό μετάλλιο στα 3000 μέτρα αγοριών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Νέων 2013 στο Ντονέτσκ.
Στην πρώτη του διεθνή συμμετοχή μεγάλης κατηγορίας, κατέκτησε την 4η θέση στα 5000 μέτρα ανδρών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 στο Πεκίνο.
Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2016 στα 3000 μέτρα ανδρών. Το ίδιο μετάλλιο κατέκτησε δύο χρόνια μετά, στο Μπέρμιγχαμ.
Την 4η θέση κατέκτησε στα 5000 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 στο Λονδίνο, με χρόνο 13:33.51 δευτερόλεπτα.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 της Ντόχα, κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 10,000 μέτρα, πίσω από τον Τζόσουα Τσέπτεγκεϊ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αιθίοπες αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Αγκύορας
Στην ελληνική μυθολογία ο Αγκύορας (Αγκύωρ) ήταν ένας από τους πενήντα γιους του Λυκάονα, γιου του Πελασγού και πρώτου βασιλιά της Αρκαδίας. Ο βασιλιάς των θεών Δίας τον κατακεραύνωσε μαζί με τον πατέρα και τους αδελφούς του όταν, για να δοκιμάσουν την παντογνωσία του, του παρέθεσαν ένα γεύμα από ανθρώπινο κρέας.
Επευφημισμός
Ο επευφημισμός ήταν εκδηλωτική έκφραση των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων. Αποδίδονταν ομαδικά και ρυθμικά και εξέφραζε έπαινο, συγκατάβαση, ευθυμία, ή αντίδραση, αποδοκιμασία ή δυσπιστία.
Ιστορική αναδρομή
Αρχικά ο επευφημισμός ήταν αυθόρμητη έκφραση των αρχαιότατων Ελλήνων στις συνελεύσεις. Αργότερα συστηματικοποιήθηκε. Αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίος βίος
Μπέικον (αποσαφήνιση)
Η λέξη και αγγλικό επίθετο Μπέικον μπορεί να αναφέρεται:
και στο:
培根
Vicus
Ως vicus εννοείται μικρή εγκατάσταση πολιτών, έξω από ρωμαϊκό φρούριο. Η ερμηνεία της λατινικής λέξης σύμφωνα με το Λεξικόν Λατινοελληνικόν του  Σ. Κουμανούδη είναι οίκος, κώμη, ρύμη, άμφοδος (δηλαδή κτήρια παραταγμένα στις δύο πλευρές ενός δρόμου), επίσης χωρίον και περιοικίς. Είναι συνώνυμο τής ελληνικής λέξης οἶκος, της Σανσκριτικής víś- που σημαίνει "εγκατάσταση, ενδαίτημα", της Γοτθικής weihs που σημαίνει "χωριό, τόπος" και προέρχεται πιθανώς από το πρωτοινδοευρωπαϊκό *viḱ- "που σημαίνει εγκαθίσταμαι, εγκατάσταση, αλλά και φυλή".
Παραπομπές - σημειώσεις
Κατηγορία:Κατηγορίες οικισμών
Λουδ
Ο Λουδ, ήταν πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης μικρότερος γιος του Σημ γενάρχη των Σημιτικών φυλών. Ήταν εγγονός του Νώε, αδελφός του Ελάμ, του Ασσούρ, του Αρφαξάδ και του Αράμ. Ο Λουδ θεωρήθηκε πρόγονος όλων των αρχαίων λαών της Μικράς Ασίας ιδιαίτερα των Λυδών και των προγόνων τους Λουβίων ή πρωτο – Χετταίων. Σχετίζεται με τον Λυδό τον πρόγονο των Λυδών που αναφέρεται από τον Έλληνα ιστορικό Ηρόδοτο. Σύμφωνα με το βιβλίο των Ιωβηλαίων όταν μοιράστηκε ο κόσμος ανάμεσα στους απογόνους του Νώε ο Λουδ πήρε την περιοχή από τα βουνά της Ασσυρίας ως τη μεγάλη θάλασσα. Η Αιθιοπιακή μετάφραση του βιβλίου των Ιωβηλαίων έλεγε ότι έφθανε μέχρι την θάλασσα στην οποία βρίσκονταν τα νησιά του Ιάφεθ δηλαδή το Αιγαίο. Οι Ασσύριοι τους έλεγαν Λουβδού.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Η Θεωρία των Πάντων (ταινία, 2014)
Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Έντι Ρέντμεϊν και η Φελίσιτι Τζόουνς ενώ οι Τσάρλι Κοξ, Έμιλι Γουάτσον, Σάιμον ΜακΜπέρνεϊ, Κρίστιαν Μακέι, Χάρρυ Λόιντ και Ντέιβιντ Θιούλις έχουν υποστηρικτικούς ρόλους. Η ταινία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο στις 7 Σεπτεμβρίου 2014. Προβλήθηκε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών, σε περιορισμένο αριθμό αιθουσών, στις 7 Νοεμβρίου 2014 ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο έκανε πρεμιέρα την 1η Ιανουαρίου 2015.
Η ταινία απέσπασε εξαιρετικά θετικές κριτικές, με τους περισσότερους κριτικούς να επαινούν τη μουσική της ταινίας και τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών - κριτικές που τους χάρισαν υποψηφιότητες για βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ αλλά και πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας, Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της Τζόουνς, Καλύτερου Προσαρμοσμένου Σεναρίου, Καλύτερης Φωτογραφίας και Καλύτερης Μουσικής για τον Γιόχανσον. Η ταινία κέρδισε το Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του Ρέντμεϊν. Έλαβε επίσης 10 υποψηφιότητες για τα Βραβεία BAFTA, κερδίζοντας τρία από αυτά - Καλύτερη Βρετανική Ταινία, Καλύτερος Α' Ρόλος για τον Ρέντμεϊν και Καλύτερο Προσαρμοσμένο Σενάριο για τον ΜακΚάρτεν. Επιπλέον έλαβε τέσσερις υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα, κερδίζοντας στις κατηγορίες Καλύτερης Μουσικής για τον Γιόχανσον και Α' Ανδρικού Ρόλου - Δράμα για τον Ρέντμεϊν. Έλαβε τρεις υποψηφιότητες για τα Screen Actors Guild Awards, κέρδίζοντας το βραβείο Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας σε Πρωταγωνιστικό Ρόλο για τον Ρέντμεϊν.
Πλοκή
Στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, ο φοιτητής της αστροφυσικής Στίβεν Χόκινγκ ξεκινά μια σχέση με τη φοιτήτρια λογοτεχνίας Τζέιν Γουάιλντ. Αν και ο Χόκινγκ αριστεύει στα μαθηματικά και τη φυσική, οι φίλοι και οι καθηγητές του δείχνουν μια ανησυχία σχετικά με τη μη λήψη απόφασής του πάνω στο θέμα της διατριβής του. Αφότου ο Χόκινγκ και ο καθηγητής του Ντένις Σκιάμα παρακολουθούν μια διάλεξη πάνω στις μαύρες τρύπες, ο Χόκινγκ θεωρεί ότι οι μαύρες τρύπες ίσως να ήταν μέρος της δημιουργίας του σύμπαντος και αποφασίζει να αναπτύξει αυτό το θέμα στη διατριβή του.
Καθώς πραγματοποιεί την έρευνά του, οι μύες του Χόκινγκ ξεκινούν να δημιουργούν προβλήματα με αποτέλεσμα να του προκαλούν μια πτώση και ένα χτύπημα στο κεφάλι. Μαθαίνει ότι έχει την ασθένεια του κινητικού νευρώνα και ότι δεν θα μπορεί να μιλάει, να καταπίνει, να αναπνέει και ότι έχει σχεδόν δυο χρόνια ζωής. Ο Χόκινγκ ρωτάει τι θα συμβεί στον εγκέφαλό του και ο γιατρός τον διαβεβαιώνει ότι η ασθένεια δεν θα επηρεάσει τον εγκέφαλό του ή τις σκέψεις του. Καθώς ο Χόκινγκ απομονώνεται, επικεντρωμένος στην εργασία του, η Τζέιν εξομολογείται ότι τον αγαπά. Αναφέρει στον πατέρα του Χόκινγκ ότι σκοπεύει να μείνει μαζί του ακόμα και εάν η κατάστασή του χειροτερεύσει. Παντρεύονται και αποκτούν έναν γιο.
Ο Χόκινγκ παρουσιάζει τη διδακτορική του διατριβή μπροστά στην επιτροπή εξετάσεων του Κέιμπριτζ, υποστηρίζοντας ότι μια μαύρη τρύπα δημιούργησε το σύμπαν κατά τη Μεγάλη Έκρηξη, ότι αυτή η μαύρη τρύπα θα μειώσει τη θερμότητα και ότι θα καταλήξει σε μια Μεγάλη Κρίση. Ενώ διασκέδαζε με την Τζέιν και μερικούς φίλους, ο Χόκινγκ συνειδητοποιεί ότι δεν μπορεί να περπατήσει και ξεκινά να χρησιμοποιεί ένα αναπηρικό καρότσι.
Μετά την απόκτηση ενός δεύτερου παιδιού, μιας κόρης, ο Χόκινγκ αναπτύσσει μια θεωρία για την ορατότητα των μαύρων τρυπών και γίνεται ένας παγκοσμίου φήμης φυσικός. Η Τζέιν, επικεντρωμένη στη φροντίδα των παιδιών και στην υγεία και αυξανόμενη φήμη του Χόκινγκ, αδυνατεί να εργαστεί πάνω στη δική της διατριβή και απογοητεύεται. Ο Χόκινγκ της λέει ότι θα το καταλάβει εάν η ίδια χρειάζεται βοήθεια. Η Τζέιν γίνεται μέλος της εκκλησιαστικής χορωδίας, στην οποία συναντά τον Τζόναθαν, με τον οποίο γίνονται στενοί φίλοι. Τον προσλαμβάνει ως καθηγητή πιάνου για τον γιο της και ο Τζόναθαν γίνεται στενός φίλος με όλη την οικογένεια - βοηθώντας τον Χόκινγκ με την ασθένειά του, υποστηρίζοντας την Τζέιν και παίζοντας με τα παιδιά.
Όταν η Τζέιν γεννάει έναν ακόμα γιο, η μητέρα του Χόκινγκ ρωτάει την Τζέιν εάν το παιδί είναι του Τζόναθαν, κάτι που η ίδια το αρνείται. Η Τζέιν συνειδητοποιεί ότι ο Τζόναθαν άκουσε τη συζήτηση αυτή και τρομοκρατείται αλλά όταν μένουν μόνοι, παραδέχονται τα συναισθήματά τους ο ένας στον άλλον. Ο Τζόναθαν απομακρύνεται από την οικογένεια αλλά ο Χόκινγκ τον επισκέπτεται λέγοντας ότι η Τζέιν τον χρειάζεται.
Μόλις η Τζέιν και ο Τζόναθαν πηγαίνουν τα παιδιά στην κατασκήνωση, ο Χόκινγκ προσκαλείται να παρακολουθήσει μια παράσταση όπερας στην Μπορντώ. Μετά από λίγο αρρωσταίνει από πνευμονία. Ενώ βρίσκεται στο νοσοκομείο, οι γιατροί ενημερώνουν την Τζέιν ότι ο Χόκινγκ χρειάζεται να υποβληθεί σε τραχειοτομή, η οποία θα του προκαλέσει αδυναμία στην ομιλία. Η ίδια συμφωνεί να γίνει το χειρουργείο.
Ο Χόκινγκ λέει στην Τζέιν ότι τον προσκάλεσαν στην Αμερική για να του απονείμουν ένα βραβείο και ότι θα πάρει την Elaine μαζί του. Η Τζέιν συνειδητοποιεί ότι ο γάμος της με τον Χόκινγκ δεν πήγαινε παραπέρα, λέγοντάς του ότι "έκανε το καλύτερο που μπορούσε". Η Τζέιν και ο Χόκινγκ συμφωνούν να πάρουν διαζύγιο. Ο Χόκινγκ πηγαίνει στη διάλεξη με την Elaine, όντας και οι δυο ερωτευμένοι, ενώ η Τζέιν και ο Τζόναθαν επανασυνδέονται. Στη διάλεξη, ο Χόκινγκ βλέπει μια φοιτήτρια να ρίχνει κάτω ένα στυλό. Φαντάζεται ότι ο ίδιος σκύβει και της επιστρέφει το στυλό, σχεδόν με δάκρυα στα μάτια θυμούμενος πώς η ασθένειά του τον έχει επηρεάσει. Συνεχίζει με μια εμπνευσμένη διάλεξη λέγοντας "Δεν πρέπει να υπάρχουν όρια στην ανθρώπινη προσπάθεια. Είμαστε όλοι διαφορετικοί. Ωστόσο η άσχημη ζωή μπορεί να φανεί ως, υπάρχει πάντα κάτι που μπορείς να κάνεις και να πετύχεις σε αυτό. Όσο υπάρχει ζωή, υπάρχει ελπίδα".
Στο τέλος προβάλλονται επιλεγμένα σημεία από την ταινία ξεκινώντας από το τέλος και πηγαίνοντας προς την αρχή, τη στιγμή που ο Χόκινγκ πρωτοσυνάντησε την Τζέιν. Η ταινία καταλήγει με την προβολή της ζωής των βασικών χαρακτήρων στο παρόν. Η Τζέιν και ο Τζόναθαν έχουν έναν ευτυχισμένο γάμο και η Τζέιν έχει ολοκληρώσει τη διατριβή της. Η ίδια και ο Χόκινγκ παραμένουν στενοί φίλοι. Ο Χόκινγκ απορρίπτει τον τίτλο του Ιππότη από τη Βασίλισσα και συνεχίζει την έρευνά του, χωρίς να κάνει σχέδια για σύνταξη.
Παραγωγή
Ο σεναριογράφος Άντονι Μακάρτεν ενδιαφερόταν για τον Στίβεν Χόκινγκ από τότε που διάβασε το σεμιναριακό βιβλίο του Το Χρονικό του Χρόνου (A Brief History of Time) το 1988. Το 2004 ο Μακάρτεν διάβασε την αυτοβιογραφία της Τζέιν Χόκινγκ Travelling to Infinity: My Life with Stephen και αμέσως ξεκίνησε να γράφει μια σεναριακή προσαρμογή του βιβλίου. Συναντήθηκε πολλές φορές με την Τζέιν στο σπίτι της για να συζητήσουν για το πρότζεκτ. Μετά από πολλά προσχέδια, το 2009 γνώρισε την παραγωγό Λίσα Μπρους.
Η Μπρους προσπάθησε επί τρία χρόνια μαζί με τον Μακάρτεν να πείσουν την Τζέιν Χόκινγκ να συμφωνήσει σε μια κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου της, με την Μπρους να δηλώνει "Έγιναν πολλές συζητήσεις, με πολλά ποτήρια λικέρ και πολλά φλυτζάνια τσάι". Στις 18 Απριλίου 2013 επιβεβαιώθηκε ότι ο Τζέιμς Μαρς θα σκηνοθετήσει την ταινία, με τα γυρίσματα να πραγματοποιούνται στο Κέμπριτζ και σε άλλες τοποθεσίες του Ηνωμένου Βασιλείου, με τον Έντι Ρέντμεϊν να αναλαμβάνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Στις 23 Ιουνίου 2013 αποκαλύφθηκε ότι η Φελίσιτι Τζόουνς θα υποδυόταν τον γυναικείο πρωταγωνιστικό ρόλο. Στις 8 Οκτωβρίου 2013 επιβεβαιώθηκε η συμμετοχή των Έμιλι Γουάτσον και Ντέιβιντ Θιούλις. Την ίδια περίοδο επιβεβαιώθηκε η συμμετοχή και των Κριστίνα Απλγκέιτ, Κέιτ ντελ Καστίγιο, Κάθριν Τέιτ και Αμάντα Πέετ καθώς και ότι οι Tim Bevan, Eric Fellner, Lisa Bruce και Anthony McCarten της Working Title ανέλαβαν την παραγωγή.
Ο Μαρς μελέτησε αρχειακές εικόνες ώστε να δώσει αυθεντικότητα στην ταινία και δήλωσε "Όταν είχαμε φωτογραφίες ή υλικό από ντοκιμαντέρ του Στίβεν σχετικό με την ιστορία μας, προσπαθήσαμε να το αναπαράγουμε όσο καλύτερα μπορούσαμε". Ο Ρέντμεϊν συναντήθηκε με τον ίδιο τον Χόκινγκ και δήλωσε "Ακόμα και τώρα, ενώ είναι αδύνατον να κινηθεί, μπορείς ακόμα να δεις αυτόν τον αναβρασμό στα μάτια του". Περιέγραψε ότι το να ενσαρκώσεις τον Χόκινγκ στην οθόνη ήταν μια "βαριά" πρόκληση, προσθέτοντας ότι "Το κύριο πρόβλημα κατά τη δημιουργία μιας ταινίας αποτελεί το ότι δεν κάνεις γυρίσματα με χρονολογική σειρά. Έτσι έπρεπε να προσπαθήσουμε αρκετά ώστε να προβάλουμε με τον καλύτερο τρόπο την επιδείνωση της υγείας του ενώ ταυτόχρονα να διατηρήσουμε τη σπίθα, το πνεύμα και το χιούμορ που έχει".
Ο Ρέντμεϊν ξόδεψε έξι μήνες κάνοντας έρευνα πάνω στη ζωή του Χόκινγκ, παρακολουθώντας κάθε υλικό με συνεντεύξεις του που μπορούσε να βρει. Μελέτησε την προφορά του Χόκινγκ και τα χαρακτηριστικά του λόγου του με την καθηγήτρια διαλεκτικής Julia Wilson-Dickson προκειμένου να προετοιμαστεί για τον ρόλο. Ο Μάρς δήλωσε ότι δεν ήταν εύκολο αυτό που έπρεπε να κάνει ο Ρέντμεϊν. "Έπρεπε να καταβάλλει τεράστια ποσά δύσκολης προετοιμασίας και να αγκαλιάσει τη δύσκολη φυσικότητα του ρόλου. Δεν είναι το ενσαρκώσεις απλά ένα άτομο με ειδικές ανάγκες. Στην πραγματικότητα είναι να καταγράψεις την πορεία μιας ασθένειας που διαβρώνει το σώμα και το μυαλό πρέπει να μείνει έξω από αυτήν τη διάβρωση". Πρόσθεσε ότι ο Χόκινγκ τού έδωσε την ευχή του και αποκάλυψε ότι "Η απάντηση του Χόκινγκ ήταν πολύ θετική, τόσο θετική ώστε προσφέρθηκε να δανείσει τη φωνή του, τη φωνή που ο ίδιος χρησιμοποιεί. Η φωνή που ακούτε στο τελευταίο μέρος της ιστορίας είναι στην ουσία η αληθινή ηλεκτρονική φωνή του Χόκινγκ". Στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο αποκαλύφθηκε στο κοινό ότι μόλις άναψαν τα φώτα μετά το πέρας μιας προβολής της ταινίας, μια νοσοκόμα είχε σκουπίσει ένα δάκρυ από το μάγουλο του Χόκινγκ.
Η Τζέιν Χόκινγκ, μιλώντας στην εκπομπή Woman's Hour του BBC Radio 4, ανέφερε ότι συνάντησε αρκετές φορές την Τζόουνς όταν προετοιμαζόταν για τον ρόλο. Όταν η Χόκινγκ είδε την ολοκληρωμένη ταινία, εξέφρασε την έκπληξή της όταν είδε πως η Τζόουνς είχε ενσωματώσει τους τρόπους συμπεριφοράς και ομιλίας της Χόκινγκ μέσα στον ρόλο της.
Γυρίσματα
Στις 8 Οκτωβρίου 2013 ξεκίνησαν τα γυρίσματα της ταινίας, τα οποία έγιναν κυρίως στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και σε άλλες περιοχές του Ηνωμένου Βασιλείου. Πριν την έναρξη του κύριου μέρους των γυρισμάτων, η Working Title είχε ξεκινήσει τα γυρίσματα στο New Courtbuilding από τις 23 Σεπτεμβρίου 2013 μέχρι τις 27 Σεπτεμβρίου 2013 ; γύρισαν τη σκηνή στο Cambridge May Ball, το οποίο έλαβε χώρα το 1963. Στις 24 Σεπτεμβρίου 2013, γυρίστηκαν σκηνές στα St John's College, Queen's Road και Queen's Green. Η σκηνή στο New Court lawn και στο Kitchen Bridge συμπεριέλαβαν στοιχεία του φυσικού τοπίου. Η σκηνή στο May Ball ήταν η τελευταία σκηνή από τα εξωτερικά γυρίσματα και τα υπόλοιπα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν μέσα σε στούντιο.
Μουσική
Ο συνθέτης Γιόχαν Γιόχανσον έγραψε τη μουσική για τη Θεωρία των Πάντων. Η μουσική του περιγράφηκε ως "μια σύνθεση ακουστικής και ηλεκτρονικής μουσικής που φέρει την προσωπική υπογραφή του Γιόχανσον". Ο Γιόχανσον σχολίασε ότι "η μουσική μου σύνθεση περιλαμβάνει πάντα τις ζωντανές ηχογραφήσεις είτε πρόκειται για ορχήστρα είτε για συγκρότημα είτε για σόλο όργανο, με ηλεκτρονικά και άλλα στοιχεία που ίσως προέρχονται από διαφορετικές πηγές". Η μουσική ηχογραφήθηκε στα Abbey Road Studios.
Μετά την παραγωγή
Κατά το μοντάζ, οι κινηματογραφιστές προσπάθησαν να επαναδιατυπώσουν τη συνθετική φωνή του Χόκινγκ αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν το επιθυμητό. Ο Χόκινγκ απόλαυσε τόσο την ταινία ώστε έδωσε την άδεια να χρησιμοποιήσουν τη δική του συνθετική φωνή, η οποία ακούγεται στο τέλος της ταινίας.
Ιστορική ακρίβεια
Η ταινία υιοθετεί αρκετές ελευθερίες συγκριτικά με την ιστορία που παρουσιάζει. Αρθρογραφόντας στη The Guardian, η Michelle Dean σημείωσε : "Το μάρκετινγκ για τη Θεωρία των Πάντων θα σας πει ότι βασίζεται στο βιβλίο της Τζέιν Χόκινγκ με θέμα τον γάμο της, ένα βιβλίο που πρωτοεκδόθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο με τον τίτλο Music to Move the Stars, και αργότερα επανεκδόθηκε με τον τίτλο Travelling to Infinity. Ωστόσο οι σεναριογράφοι έκαναν αλλαγές στα γεγονότα προκειμένου να ταιριάζουν σε ορισμένες δραματικές συμβάσεις. Και παρόλο που αυτό συμβαίνει πάντα σε τέτοιες ταινίες που βασίζεται σε αληθινή ιστορία, η κλίμακα στην έναρξη της Θεωρίας των Πάντων είναι ασυνήθιστα ευρεία. Η ταινία γίνεται σχεδόν ανέντιμη - με κάποιο τρόπο που μοιάζει άδικη και από τις δυο πλευρές, και παραδόξως, άδικη για την ίδια την Τζέιν Χόκινγκ". Στο Slate, η Anderson έγραψε ότι "ο Χόκινγκ που ενσαρκώθηκε από τον Έντι Ρέντμεϊν είναι περισσότερο ευγενικός και πιο ευαίσθητος" από τον Χόκινγκ που παρουσιάζεται στο Travelling to Infinity. Το άρθρο στο Slate ανέφερε επιπλέον ότι ο χαρακτήρας του Μπράιαν, ο στενότερος φίλος του Χόκινγκ στο Κέιμπριτζ, δεν βασίζεται σε πραγματικό πρόσωπο αλλά περισσότερο σε μια σύνθεση από τους πραγματικούς φίλους του Χόκινγκ.
Η ταινία αλλάζει κάποιες από τις λεπτομέρειες σχετικά με την έναρξη της σχέσης του Χόκινγκ με την Τζέιν, συμπεριλαμβανομένων του πώς συναντήθηκαν καθώς και το γεγονός ότι η Τζέιν γνώριζε για την ασθένεια του Χόκινγκ προτού ξεκινήσουν τη σχέση τους. Το άρθρο στο Slate σχολιάζει αρνητικά το γεγονός ότι η ταινία δεν ασχολείται ιδιαίτερα με την επιμονή και την άρνηση του Χόκινγκ να δεχτεί εξωτερική βοήθεια για την ασθένειά του.
Στην εφημερίδα The Guardian, η Dean ολοκλήρωσε το άρθρο λέγοντας :"'Η ταινία παρουσιάζει το τέλος της σχέσης τους μέσα από μια όμορφη, δακρύβρεχτη, αμοιβαία σεβαστή συζήτηση. Φυσικά αυτό δεν συνέβη στην πραγματικότητα. Το βιβλίο της Τζέιν περιγράφει μια παρατεταμένη αποσύνθεση που έρχεται στο μυαλό μετά από μια κραυγαλέα σύγκρουση στις διακοπές. Περιγράφει επίσης την κατάρρευση της Τζέιν όταν ο Χόκινγκ της ανακοίνωσε μέσω μιας επιστολής ότι την αφήνει για τη δεύτερη σύζυγό του, Elaine Mason. Έμεινε για 10 χρόνια παντρεμένος με τη Mason προτού ο ίδιος και η Τζέιν γκρεμίσουν τις γέφυρες μεταξύ τους. Γεγονός το οποίο, όπως συμβαίνει πάντα, και η ταινία διογκώνει επίσης. Προσπαθεί να παρουσιάσει το ότι η προσέγγιση του πρώην ζευγαριού πραγματοποιείται όταν ο Χόκινγκ έλαβε το βραβείο Companion of Honour το 1989, αλλά ο Χόκινγκ έλαβε αυτό το βραβείο όταν το ζευγάρι είχε ήδη χωρίσει'"Ο φυσικός Adrian Mellot, πρώην φοιτητής του Dennis Sciama και επιβλέπων καθηγητής στο διδακτορικό του Χόκινγκ, επέκρινε έντονα τον χαρακτήρα του Sciama στην ταινία.
Προβολή
Στις 8 Οκτωβρίου 2013, η Universal Pictures International είχε αποκτήσει τα πνευματικά δικαιώματα για να κυκλοφορήσει την ταινία σε όλο τον κόσμο.
Στις 10 Απριλίου 2014, η Focus Features απέκτησε τα δικαιώματα διανομής της Θεωρίας των Πάντων στις Ηνωμένες Πολιτείες, σχεδιάζοντας μια περιορισμένου αριθμού θεατρική παράσταση το 2014. Αργότερα η Entertainment One Films απέκτησε τα δικαιώματα διανομής της ταινίας στον Καναδά. Το πρώτο τρέιλερ κυκλοφόρησε στις 7 Αυγούστου 2014.
Η Θεωρία των Πάντων έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο στις 7 Σεπτεμβρίου 2014, όταν άνοιξε την κατηγορία Special Presentations του ίδιου φεστιβάλ.
Η ταινία είχε περιορισμένο αριθμό προβολών στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 7 Νοεμβρίου 2014 και οι προβολές επεκτάθηκαν σε συνεχόμενες εβδομάδες στην Ταιβάν, την Αυστρία και τη Γερμανία, πριν γίνει η προβολή στο Ηνωμένο Βασίλειο την 1η Ιανουαρίου 2015 και πριν προβληθεί η ταινία σε όλη την Ευρώπη.
Box office
Με προϋπολογισμό 15.000.000 δολάρια, η ταινία Η Θεωρία των Πάντων απέφερε παγκοσμίως 123.726.688 εκατομμύρια δολάρια. Οι μεγαλύτερες εισπράξεις σημειώθηκαν στη Βόρειο Αμερική με 35,9 εκατομμύρια δολάρια και στο Ηνωμένο Βασίλειο με 31,9 εκατομμύρια δολάρια. Στον υπόλοιπο κόσμο η ταινία συγκέντρωσε 87,8 εκατομμύρια δολάρια. Στις 7 Νοεμβρίου 2014, η ταινία έκανε μια περιορισμένη προβολή στη Βόρεια Αμερική ; προβλήθηκε σε πέντε κινηματογράφους και το πρώτο σαββατοκύριακο είχε κέρδη 207,000 δολάρια, με έναν μέσο όρο 41,400 δολάρια ανά κινηματογράφο. Έπειτα η ταινία προβλήθηκε ευρέως στις 26 Νοεμβρίου σε 802 κινηματογράφους και είχε κέρδη 5 εκατομμύρια δολάρια, κατακτώντας την 7η θέση στο αμερικανικό Box Office. Την εβδομάδα των Ευχαριστιών, η ταινία κέρδισε μέσα σε πέντε μέρες 6,4 εκατομμύρια δολάρια.
Βραβεία
Η Θεωρία των Πάντων κέρδισε αρκετά βραβεία και υποψηφιότητες μετά την κυκλοφορία της. Στα 87α Βραβεία Όσκαρ η ταινία ήταν υποψήφια στις κατηγορίες Καλύτερης Φωτογραφίας, Α' Ανδρικού Ρόλου για τον Έντι Ρέντμεϊν, Α' Γυναικείου Ρόλου για την Τζόουνς, Καλύτερου Προσαρμοσμένου Σεναρίου για τον Μακάρτεν και Καλύτερης Μουσικής για τον Γιόχαν Γιόχανσον ; με τον Έντι Ρέντμεϊν να κερδίζει το μοναδικό Όσκαρ της ταινίας. Η ταινία ήταν υποψήφια για 10 BAFTA (κερδίζοντας τρία : Καλύτερο Προσαρμοσμένο Σενάριο, Καλύτερη Βρετανική Ταινία, Α' Ανδρικός Ρόλος), για 5 Βραβεία Κριτικών και για 3 Screen Actors Guild Awards. Στις 72ες Χρυσές Σφαίρες, ο Ρέντμεϊν κέρδισε το βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου και ο Γιόχανσον κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Μουσικής. Η ταινία και η Τζόουνς ήταν επίσης υποψήφιοι για Χρυσή Σφαίρα. Οι παραγωγοί ήταν υποψήφιοι στην Κατηγορία Best Theatrical Motion Picture από τους Producers Guild of America.
Εύδης Β΄ του Τρουά
Ο Όδων ή Εύδης Β΄, γαλλ.: Odo ou Eudes II, (απεβ. 896) από τον Οίκο των Ροβερτιδών, ήταν γιος του Εύδη Α΄ και της Βανδιλμόδης. Έγινε κόμης του Τρουά στις 25 Οκτωβρίου 877.
Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά για αυτόν τον κόμη. Του πατέρα του είχε κατασχεθεί η κομητεία του Τρουά από τον Κάρολο Β΄ τον Φαλακρό το 858, αλλά αν την ανέκτησε (γύρω στο 866) είναι αβέβαιο, όπως και οι συνθήκες του διορισμού του Εύδη Β΄. Μπορεί να την κληρονόμησε από τον πατέρα του ή να τον είχε θέσει ο βασιλιάς. Κληρονόμησε κάποιες κτήσεις στην περιοχή του Σατωντάν (Châteaudun) και ορισμένοι ιστορικοί τον έχουν αποκαλέσει αναδρομικά "κόμη του Σατωντάν".
Με καταστατικό της 25ης Οκτωβρίου 877, ο Κάρολος Β΄ ο Φαλακρός παραχώρησε το Σαούρς (Chaource) και το Τονέρ (Tonnerre), στον Εύδη Β΄. Το 879 τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ροβέρτος Α΄.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κόμητες της Καμπανίας
Αθυροστομία
Η αθυροστομία ή αθυρογλωττία (< α + θύρα + στόμα), indiscretion, ribaldry, Frechheit· είναι η έλλειψη κάθε μέτρου στη γλώσσα (η αδυναμία συγκράτησης, ο μη περιορισμός και η ακράτεια της γλώσσας), αδιακρισία, αυθάδεια, απρέπεια, ξετσιπωσιά, βωμολοχία, ακατάσχετη φλυαρία (βλ. πίεση ομιλίας).
Ο αθυρόστομος, αφού δεν θέτει φραγμούς στα λόγια του, πολλές φορές μεγαλοποιεί γεγονότα, υπερβάλλει μέσω τής φαντασίας του και επομένως ψεύδεται. Έτσι, οι αθυρόστομοι διαπρέπουν στην κατάκριση (βλ. κατάλαλο) και την αισχρολογία (βλ. αδυσώπητο, λαβρόστομο, αναιδή), αφού αγνοούν τη σημασία τής αιδούς και της συστολής. Συχνά, μάλιστα, ο θρασύγλωσσος για να έχει υλικό να ομιλεί, μεταξύ όλων των ανάρμοστων, χρησιμοποιεί και χονδροειδή ή/και αηδή αστεία, ανέκδοτα, κακότεχνες ευτραπελίες, βαρείς χαρακτηρισμούς.
Συνέπεια της αθυροστομίας είναι η αχαλίνωτη πολυλογία.
Αγάστροφος
Ο Αγάστροφος ήταν μυθικός πολεμιστής στο πλευρό των Τρώων, γιος του Παιώνα και αδελφός του Λαόφωντα. Η ετυμολογία του ονόματός του ανάγεται στις λέξεις < + στρέφω> και παραπέμπει είτε στον τρόπο κίνησης είτε στην προσωπικότητα του ήρωα.
Ιλιάδα
Σε μια μάχη κατά τη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου ήρθε αντιμέτωπος με τον ήρωα Διομήδη, ο οποίος του επέφερε θανάσιμο πλήγμα στο ισχίο με το δόρυ του. Ο Όμηρος σχολιάζει ότι ο Αγάστροφος βρισκόταν υπό κατάσταση άτης, καθώς απομακρύνθηκε υπερβολικά από το άρμα του και έτσι δεν κατάφερε να διαφύγει. Η πανοπλία του έγινε αντικείμενο λαφυραγώγησης από τον Αργείο ήρωα. Στην ίδια εκείνη μάχη ο Διομήδης είχε σκοτώσει και τον Θυμβραίο, καθώς και δύο γιους του μάντη Μέροπα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρώες Κατηγορία:Αρχαία Παιονία
Ιωάννης Μήτσας
Ο Ιωάννης Μήτσας ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Γεννήθηκε στην Ερμιόνη Αργολίδας το 1794. Πατέρας του ήταν ο καραβοκύρης Αδριανός Ι. Μήτσας και μητέρα του η αρχοντοπούλα Θεοδότη ή Θεοδώρα, της εύπορης οικογένειας Σαρρή. Αδελφός του ήταν ο Σταμάτης Μήτσας.
Καμπάνης Κιλκίς
Ο Καμπάνης του νομού Κιλκίς στην περιφέρεια της κεντρικής Μακεδονίας είναι ένας μεγάλος οικισμός, νότια της πόλης του Κιλκίς,δίπλα στην ανατολική όχθη του Γαλλικού ποταμού. Διοικητικά ανήκε στον Δήμο Γαλλικού, ενώ μετά την εφαρμογή του Καλλικράτη και την συγχώνευση των Δήμων ανήκει στον Δήμο Κιλκίς. Βόρεια του χωριού διαρρέει ο Ξηροπόταμος, ο οποίος χύνεται στον Γαλλικό που ρέει δυτικά του Καμπάνη. Το 2011 είχε πληθυσμό 1.170 κατοίκων και το 2001 1.399 κατοίκων.
Το 1912 εγκαταστάθηκαν στην περιοχή με το όνομα Καρατζά Καδή ή Καρατζά Ντερί, δέκα οικογένειες Ελλήνων Μακεδόνων της διασποράς. Το 1913 είχε 37 κατοίκους, ενώ το 1920, 277 με πρόσφυγες από τον Πόντο και Σαρακατσαναίους. Με νέους πρόσφυγες από τις Σαράντα Εκκλησιές της Ανατολικής Θράκης και τη Στενήμαχο Βουλγαρίας, ο πληθυσμός φτάνει το 1928 τους 931 κατοίκους. Το 1926 μετονομάζεται σε Βάλτοι (ΦΕΚ 346Α - 04/10/1926 Προεδρικό Διάταγμα) και το 1955 μετονομάζεται σε Καμπάνης προς τιμήν του συνταγματάρχη Αντώνιου Καμπάνη, ο οποίος σκοτώθηκε στην περιοχή του οικισμού στις 20 Ιουνίου 1913 στην μάχη του Κιλκίς που δόθηκε εναντίον των Βουλγάρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γαλλικού Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Ιωάννης Μήτσας
Δράση κατά την Ελληνική Επανάσταση
Ο Ιωάννης Μήτσας, μαζί με τον αδερφό του Σταμάτη υπήρξαν πρωταγωνιστές της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Ενώ παλαιότερα ασχολούνταν με τη τη θάλασσα, όταν τον χρειάστηκε η πατρίδα φόρεσε τη φουστανέλα και αγωνίστηκε με απαράμιλλη γενναιότητα σε πολλές μάχες ενάντια στους κατακτητές. Ήταν από τους πρώτους που έφταναν στις μάχες και συχνά ερχόταν αντιμέτωπος με πολλαπλάσιες εχθρικές δυνάμεις, ενδεικτικό της ανδρείας και του ψυχικού σθένους που τον χαρακτήριζαν. Μεταξύ άλλων, πολέμησε στη μάχη στο Βαλτέτσι, στα Δερβενάκια, στους Μύλους και σε άλλα μέρη της Πελοποννήσου, όπως και στην Κρήτη και τη Στυλίδα.
Θάνατος
Στις 27 Μαρτίου του 1827, ο Ιωάννης Μήτσας έδωσε την τελευταία του μάχη υπέρ της πατρίδας, στα Ταμπούρια (ανάμεσα στο Κερατσίνι και τον Πειραιά). Κατά τη διάρκεια νυχτερινής αντεπίθεσης των Ελλήνων για να ανακαταλάβουν τις θέσεις τους, αφού πολέμησαν ηρωικά σώμα με σώμα, έπεσε νεκρός. Έτσι σφράγισε με τη συγκλονιστική του θυσία τον αγώνα των Ελλήνων.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Διεθνιστικό Επαναστατικό Κόμμα Ελλάδας
Το Διεθνιστικό Επαναστατικό Κόμμα Ελλάδας ήταν ελληνικό μεταπολεμικό πολιτικό κόμμα. Υπήρξε μετεξέλιξη ενός άλλου τροτσκιστικού κομμουνιστικού κόμματος, του Διεθνιστικού Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (ΔΚΚΕ), τον Οκτώβρη του 1944. Η μετονομασία έγινε μετά από διάσπαση του ΔΚΚΕ και τα μέλη που μείνανε σε αυτό (Στίνας, Καστοριάδης, Ταμτάκος κ.α.) πιστεύανε ότι: «η λέξη κομμουνιστής στην εποχή μας είναι ο πιο λυσσαλέος σωβινιστής...ο προδότης της εργατικής τάξης» και δεν έπρεπε να χρησιμοποιείται. Όπως όλες οι τροτσκιστικές οργανώσεις θεωρούσε ότι ήταν το Ελληνικό τμήμα της 4ης Διεθνούς. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα μέλη της θα ενταχθούν το 1946 στο Κομμουνιστικό Διεθνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΔΚΕ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην κομμουνιστικά κόμματα της Ελλάδας
Νίτρα
Η Νίτρα (σλοβακικά:Nitra, γερμανικά:Neutra) είναι πόλη στη Σλοβακία, κέντρο της περιφέρειας Νίτρας (Nitriansky kraj). Το 2015 είχε 80.524 κατοίκους και ήταν η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Βρίσκεται στα δυτικά της χώρας, στην όχθη του ποταμού Νίτρα, στους πρόποδες του ορεινού όγκου Τρίμπετς, 90 χλμ βορειοανατολικά από την πρωτεύουσα της Σλοβακίας, την Μπρατισλάβα. Είναι μια από τις παλαιότερες πόλεις της Σλοβακίας, με την παλαιότερη αναφορά στην πόλη να χρονολογείται τον 9ο αιώνα, ενώ υπήρξε πολιτικό κέντρο του πριγκιπάτου της Νίτρα.
Δημογραφία
Η εθνοτική σύνθεση του πληθυσμού το 2001:
Εθνική Μάλτας Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Μάλτας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική κάτων των 21 ετών της Μάλτας και του Γκόζο. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Μάλτας. Χορηγός της ομάδας είναι η εταιρεία Diadora.
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1998-99
Η διοργάνωση
Στην 57η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 1998-99 μετείχαν συνολικά 60 ομάδες (18 Α' εθνικής, 18 Β' εθνικής και 24 Γ' εθνικής κατηγορίας) και διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού.
Για τους πρώτους γύρους ίσχυσε ο κανονισμός του μονού νοκ άουτ αγώνα χωρίς επαναληπτικό. Έτσι, θύματα εκπλήξεων έπεσαν ομάδες όπως η ΑΕΚ αρχικά και ο ΠΑΟΚ στη συνέχεια, που αποκλείστηκαν από ομάδες μικρότερων κατηγοριών (Ποσειδώνα Μηχανιώνας και Πανσερραϊκό αντίστοιχα). Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις 8 ομάδες που έφτασαν ως τον προημιτελικό γύρο, οι 4 προέρχονταν από τη Β' εθνική: Καλαμάτα, Πανσερραϊκός, Αθηναϊκός και Λύκοι.
Στον τελικό έφτασαν ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός (αντίπαλοι ξανά σε τελικό μετά από 6 χρόνια), με τον πρώτο να κερδίζει τον αγώνα με σκορ 2-0, να φτάνει τις 20 κατακτήσεις κυπέλλου και παράλληλα με την κατάκτηση του πρωταθλήματος να φτάνει στο νταμπλ μετά από 18 χρόνια. Νωρίτερα (στον Γ' γύρο) είχε αποκλείσει τον Ιωνικό νικώντας τον εκτός έδρας με το εντυπωσιακό σκορ 4-7 (ημίχρονο 2-4).
Όσο για τον Παναθηναϊκό, ο οποίος απέκλεισε αρχικά τον κάτοχο του τροπαίου Πανιώνιο παίρνοντας μια ρεβάνς για την ήττα του 1998, γνώρισε την τρίτη συνεχόμενη αποτυχία σε τελικό κυπέλλου, κάτι που ξανασυνέβη στην ιστορία του θεσμού πάλι μετά από 20 χρόνια(ΑΕΚ 3 σερί χαμένοι τελικοί την τριετία 2017-2019)
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1998-1999
Δημήτρης Γκαράς
Ο Δημήτρης Γκαράς (γεννημένος στις 12 Νοεμβρίου του 1985) είναι Έλληνας πετοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του λίμπερο για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς.
Καριέρα
Ο Δημήτρης Γκαράς ξεκίνησε την καριέρα του από την Ορεστιάδα το 2004, όπου έπαιξε για δύο σαιζόν. Τις επόμενες δύο περιόδους αγωνίστηκε με τον Αριστοτέλη Σκύδρας, ενώ το 2007 πήρε μεταγραφή στον Γ.Σ. Λαμία, όπου έμεινε για δύο χρονιές. Το 2009 αγωνίστηκε για την ομάδα της Ε.Α. Πατρών, ενώ την επόμενη χρονιά επέστρεψε στον Γ.Σ. Λαμία, όπου κατάφερε να φτάσει στο τελικό του κυπέλλου Ελλάδος του 2012, χάνοντας από τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Την επόμενη χρονιά μετεγγράφηκε στην ομάδα του Φοίνικα Σύρου όπου έφτασε μέχρι τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος του 2013, χάνοντας από τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Το 2013 υπέγραψε στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, ενώ την επόμενη χρονιά πήρε μεταγγραφή για τον Π.Α.Ο.Κ.. Με την ομάδα της Θεσσαλονίκης συνδύασε το όνομα του με τις επιτυχίες του συλλόγου, κατακτώντας το νταμπλ του 2015 και τα πρωταθλήματα του 2016 και 2017. Την αγωνιστική περίοδο 2017-2018 αγωνίστηκε με την ομάδα του Παμβοχαϊκού, ενώ το 2018 πήρε μεταγραφή στην Α.Ε.Κ..Την αγωνιστική περίοδο 2019-2020 αγωνίστηκε στον ΟΦΗ και αυτήν του 2020-2021 στον Φοίνικα Σύρου. Την αγωνιστική περίοδο 2021-2022 αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Δημήτρης Γκαράς αγωνίζεται με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδος από το 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Φοίνικα Σύρου Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ε.Α. Πατρών Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ορεστιάδας Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Παμβοχαϊκού Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟ
Αθυμία
Η αθυμία είναι η έλλειψη ευδιαθεσίας, βαρυθυμία, δυσθυμία, ακεφιά, στενοχώρια. Στην αρχαιότητα, ο όρος κυριολεκτικώς σήμαινε την ψυχική κατάσταση χωρίς οργή ή πάθος, την έλλειψη θάρρους, την ανησυχία, τη λιποψυχία, την αποθάρρυνση και τη δειλία.
Συνώνυμα οι λέξεις ακεφιά, βαρυθυμία, κακοδιάθεση, κακοκεφιά.
Στην Ψυχιατρική και την Ψυχολογία, αθυμία σημαίνει την (παθολογική) απουσία συναισθημάτων, την αβουλία και τις μειωμένες επιδιώξεις, παρορμήσεις ή επιθυμίες, που ως συμπτώματα απαντούν σε διάφορες ψυχικές νόσους. Ειδικότερα, η αθυμία εκφράζει απλώς την έλλειψη διάθεσης και ευχάριστων συναισθημάτων μέχρι και την πλήρη αδιαφορία (απάθεια). Ο αυτός όρος μπορεί, επίσης, να δηλώνει συγγενή έλλειψη του θύμου αδένα.
Η αθυμία στη θεολογία
Ο όρος «αθυμία» προέρχεται από το στερητικό «α» και την λέξη «θυμός». Με τον όρο «θυμός» δεν εννοείται  η  οργή, αλλά η  ζωτική ενέργεια του θυμοειδούς μέρους της ψυχής, η οποία φέρει τον άνθρωπο να βρίσκεται σε ζωηρή και ενεργητική ψυχοσωματική διάθεση. Οπότε «αθυμία» είναι η νοσηρή εκείνη κατάσταση, η οποία παραλύει τα νεύρα της ψυχής και άρα τον όλο άνθρωπο. Αυτή η παράλυση του αφαιρεί την δύναμη και την δυνατότητα να κινηθεί προς τον Θεό Δημιουργό του, προς τον συνάνθρωπό του, αλλά και προς τον ίδιο τον εαυτό του, ώστε να δη τι του συμβαίνει η πως πορεύεται. Έτσι διαλύεται ως προσωπικότητα.
Στην Π.Δ. γίνεται λόγος για «καρδίαν αθυμούσαν» (Δευτ. 28, 65), με την ψυχολογική σημασία τού όρου, δηλ. για μία βαριά θλίψη (Α’ Βασ. 1, 6). Ομοίως, ο όρος μπορεί να δηλώνει αποκαρδίωση και απογοήτευση για την ηθική και πνευματική κατάπτωση μιας κοινωνίας (Ψαλμ. 118, 53) ή να εκφράζει γενικώς τα δεινά και τη δυσχερή κοινωνικο-οικονομική θέση των πτωχών και αδικουμένων (Ησ. 25, 4). Στην Κ.Δ. απαντά, επίσης, το ρήμα «αθυμώ» (Κολ. 3, 21), με τη σημασία τού δειλιάζω και απελπίζομαι.
Για τους Ανατολικούς Πατέρες τής Εκκλησίας (Μάξιμο Ομολογητή, Ιωάννη Δαμασκηνό, Αντώνιο Μοναχό κ.ά.), που συνδέουν την αθυμία με τη λύπη και την ακηδία, η εν μέτρω αθυμία είναι δοσμένη από τον Θεό στην ανθρώπινη φύση (Ιω. Χρυσ., MPG 63, 685), όταν διαπράττουμε αμαρτία (MPG 47, 491), για να μας σμιλεύει τον χαρακτήρα (MPG 52, 596-597) και να μας διατηρεί σε πνευματική εγρήγορση. Εντούτοις, κατά τον ιερό Χρυσόστομο, η αθυμία πολλές φορές προέρχεται από τον κόρο, σχετιζόμενη έτσι με την ανία.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: Τσιτσίγκος Σ. Κ., «Αθυμία», τ. Α’, σ. 394, Αρτέμη Ε. Α., «Η ευθυμία στη σκέψη τού ιερού Χρυσοστόμου και οι τρόποι αποφυγής τής αθυμίας», ΚΟΙΝΩΝΙΑ 2 (2003) 169-177· Παπαδόπουλος Ν. Γ., Λεξικό τής Ψυχολογίας, Αθήνα 2005· Τσιτσίγκος Σ. Κ., Η ψυχή τού ανθρώπου κατά τον ιερό Χρυσόστομο, Αθήνα 2000.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συναισθήματα
Βεργκάτο
Το Βεργκάτο (ιταλικά: Vergato) είναι ορεινός δήμος της περιφέρειας της Εμίλια Ρομάνια στην επαρχία της Μπολόνια.
Γεωγραφία
Το Βεργκάτο βρίσκεται σε απόσταση 37,5 χιλιομέτρων από την, πρωτεύουσα της επαρχίας, Μπολόνια. Το έδαφος του αποτελείται κυρίως από χαμηλά βουνά, βρίσκεται σε υψόμετρο 193 μέτρων, με ελάχιστο τα 154 μέτρα και μέγιστο τα 883 μέτρα. Στα όρια του δήμου βρίσκονται οι κορυφές Μόντε Βινιόλα (Monte Vignola) με ύψος τα 817 μέτρα και Μόντε Πέρο (Monte Pero) με ύψος τα 759 μέτρα. Διασχίζεται από τον ποταμό Ρένο και τους χείμαρρους Βεργκατέλλο και Γκροάρα, είναι και οι δύο παραπόταμοι του Ρένο. Η συνολική έκταση του δήμου είναι 59,92 τ.χλμ. και με γεωγραφικές συντεταγμένες: 44°17'0"96 N γεωγραφικό πλάτος και 11°6'29"88 E γεωγραφικό μήκος.
Σταμάτης Μήτσας
Ο Σταμάτης Μήτσας ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
Βεργκάτο
Γεωγραφία
Συνορεύει με τους δήμους του Γκάτζο Μοντάνο, Γκριτζάνα Μοράντι, Καστέλ ντ Αϊάνο, Μαρτζαμπότο, Σαβίνιο και Τζόκκα (δήμος της επαρχίας της Μόντενα).
Σταμάτης Μήτσας
Βιογραφικά στοιχεία
Κατά την εισβολή του Δράμαλη πολέμησε με το Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και ύστερα πήγε στην Αθήνα με το Γενναίο κατά την πολιορκία της Ακρόπολης. Αργότερα έγινε πληρεξούσιος στις εθνικές συνελεύσεις και βουλευτής.
Βεργκάτο
Ιστορία
Η περιοχή που περικλείεται από τον δήμο κατοικούταν ήδη από τους προϊστορικούς χρόνους. Τα πρώτα ίχνη, της παρουσίας οικισμών, που βρέθηκαν ανάγονται στον Βιλλανοβιάνο πολιτισμό, στην συνέχεια στους ετρούσκους και στους ρωμαίους.
Σταμάτης Μήτσας
Βιογραφικά στοιχεία
Παιδιά του ήταν η Θεοδώρα Μήτσα, μητέρα του δημάρχου Αθηναίων Σπυρίδωνος Μερκούρη, και ο Αντώνιος Μήτσας, βουλευτής.
Βεργκάτο
Ιστορία
Κατά τον μασαίωνα η περιοχή ανήκε στους επισκόπους της Μπολόνια και σε διάφορες οικογένειες ευγενών και μετά πέρασε στην Ματθίλδη της Κανόσα (Ιταλικά Matilde di Canossa). Μετά το θάνατο της Ματθίλδης της Κανόσα η περιοχή πέρασε στον έλεγχο του δήμου της Μπολόνια, που προσπαθούσε να επεκτείνει την επιρροή του στο πάνω μέρος της κοιλάδας του Ρένο. Το γεγονός ότι η περιοχή βρισκότανε στα σύνορα με τις περιοχές που ελέγχανε οικογένειες ευγενών της Μόντενα και της Τοσκάνης είχε σαν αποτέλεσμα να βρίσκεται στο κέντρο συνεχών επιδρομών. Εκείνη την περίοδο ο σημερινός κεντρικός οικισμός δεν ήταν ιδιαιτέρα ανεπτυγμένος και αποτελούταν κυρίως από σταθμούς για τους ταξιδιώτες που χρησιμοποιούσαν τον σημαντικότερο δρόμο που ένωνε την Μπολόνια με την Τοσκάνη, χαρακτηριστικό είναι ότι δεν είχε ούτε ενορία. Ήταν πιο σημαντικά κάποια από τα μικρότερα σημερινά δημοτικά διαμερίσματα.
Η ανάπτυξη του Βεργκάτο ξεκίνησε το δεύτερο μισό του 15ου αιώνα όταν μεταφέρθηκε εδώ η έδρα του Καπιτάνου ντέλλα Μοντάνια (Capitano della Montagna), που είχε σαν ρόλο τον έλεγχο των ορεινών περιοχών για τον δήμο της Μπολόνια. Το 1578 δημιουργήθηκε και η ενορία. Με την άφιξη του Ναπολέοντα η περιοχή θα χοριστεί σε τρεις δήμους του Βεργκάτο, του Καστελνουόβο και του Τολέ. Το 1810 θα ενωθουν οι τρεις δήμοι σε έναν που είναι και ο σημερινός. Λίγα χρόνια αργότερα θα περάσει στο Κράτος της εκκλησίας και το 1859 θα γίνει δήμος του βασιλείου της Ιταλίας. Το 1847, με την διάνοιξη της πολλή σημαντικής οδού Πορρεττάνα (via Porrettana) και 10 χρόνια μετά με την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής Μπολόνια-Πιστόια, θα δοθεί νέα ώθηση στην τοπική οικονομία και κυρίως θα μεταβληθεί η σημασία των διαφόρων διαμερισμάτων ανάλογα με την σύνδεση τους με αυτούς τους δύο άξονες επικοινωνίας.
Στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο το Βεργκάτο έπαιξε σημαντικό ρόλο, ειδικά επειδή βρισκότανε πάνω στην Λίνεα γκότικα (Linea gotica), μια γραμμή αντίστασης τον γερμανών κατά την αποχώρηση τους από την Ιταλία. Δέχθηκε πολλές σφοδρές επιθέσεις με αποτέλεσμα να έχει πολλές ανθρώπινες απόλυες και ο οικισμός να καταστραφεί σχεδόν ολοκληρωτικά.
Μνημεία
Στον δήμο υπάρχουν αξιόλογα αξιοθέατα που μπορεί κάποιος να επισκεφτεί μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται:
Πολιτισμός
Ανάμεσα στα διάφορα πολιτιστικά δρώμενα του δήμου αξιόλογες είναι μερικές γιορτές που έχουν μακροχρόνια παρουσία.
Κοινωνία
Το Βεργκάτο είναι ένας μικρός ορεινός δήμος με πληθυσμό, καταγεγραμμένους την 1η Ιανουαρίου 2011, 7846.
Οι ξένοι μόνιμοι κάτοικοι που έχουν καταγραφεί ανέρχονται στους 1151, με τους περισσότερους να προέρχονται από Μαρόκο 482, Ρουμανία 276 και Αλβανία 76.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Μπολόνια
Καρκινική γραφή
Παραδείγματα
Π.χ. τα ονόματα "ΑΝΝΑ" ή "ΣΑΒΒΑΣ", αλλά και πόλεις όπως "ΣΕΡΡΕΣ" είναι καρκινικές.
Η γνωστότερη καρκινική επιγραφή είναι η:
"Νίψον ανομήματα μη μόναν όψιν"
(σε ελεύθερη μετάφραση στα νέα ελληνικά: πλύνε τις αμαρτίες, όχι μόνο το πρόσωπο) η οποία χαρασσόταν συχνά σε πηγές.
Παρόμοιες επιγραφές είναι οι:
"Νοσώ. Σύ ος η ίαμα, Ιησού, σώσον"
"Σος ειμί, τίμιε, σός"
"Σοφά ται μη, γη μια τάφος"
Πολλοί τέτοιοι στίχοι έχουν γραφτεί από Βυζαντινούς, ανάμεσά τους και ο αυτοκράτορας Λέων ο Σοφός, αλλά και από Λατίνους μοναχούς. Οι Ρωμαίοι είχαν επίσης γράψει καρκινικές επιγραφές με παράδειγμα την:
"In girum imus nocte et consumimur igni"
(Μπαίνουμε στη νύχτα και μας καταναλώνει η φωτιά - αναφερόμενο σε έντομα που πέφτουν στη φλόγα, τη νύχτα).
Καρκινικά κείμενα
Υπό μια ευρύτερη έννοια, έχουμε καρκινικές φράσεις όπου η "καρκινική μονάδα" είναι η λέξη, και καρκινικά κείμενα όπου "καρκινική μονάδα" είναι η πρόταση. Ένα καρκινικό κείμενο διαβάζεται ανάποδα πρόταση-προς-πρόταση. Στην Αγγλική γλώσσα, παραδείγματα Καρκινικών (ή Παλίνδρομων) κειμένων είναι το ποίημα Doppelganger του James A. Lindon, και ο διάλογος "Crab Canon" στο βιβλίο "Gödel, Escher, Bach" του Douglas Hofstadter. Στην ελληνική γλώσσα, πρόσφατο παράδειγμα έχουμε στη συλλογή διηγημάτων "ΛΑΘΟΣ ΟΔΗΓΙΕΣ" που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2008, όπου ο συγγραφέας Αλέκος Παπαδόπουλος έχει συμπεριλάβει τρία καρκινικά κείμενα ("Στον Αστερισμό του Καρκίνου", "Καρκινικός Κώδικας", "Καρκινοβασίες"), όπου η "καρκινική μονάδα" είναι η πρόταση. Στα ελληνικά κυκλοφορεί επίσης το βιβλίο "707 Καρκινικές φράσεις: ...ένα παιχνίδι λέξεων...", της Σοφίας Σταμπολίτη.
Ετυμολογία
Ο χαρακτηρισμός "καρκινική επιγραφή" προέρχεται από την κίνηση του "καρκίνου" (κάβουρα), ο οποίος κινείται πλαγίως, και προκειμένου να προχωρήσει μπροστά πηγαίνει δεξιά-αριστερά-δεξιά-αριστερά. Διαβάζοντας μια καρκινική επιγραφή, το βλέμμα μας πηγαίνει από αριστερά προς τα δεξιά και μετά από τα δεξιά προς τα αριστερά, όπως δηλαδή θα κινείτο αν παρακολουθούσε έναν κάβουρα (καρκίνο) να προχωρά. Εξ ου και ο όρος "καρκινική" επιγραφή.
Στις Ευρωπαϊκές γλώσσες, για τον χαρακτηρισμό των καρκινικών επιγραφών χρησιμοποιείται η λέξη "παλίνδρομοι".
Εξωτερικές πηγές
Έχουν γίνει προσπάθειες σε διάφορες γλώσσες, συνήθως με χρήση ειδικού λογισμικού, να κατασκευαστούν εκτεταμένα παλίνδρομα κείμενα. Τα αποτελέσματα, ενίοτε αμφιλεγόμενα, είναι κείμενα με χιλιάδες λέξεις.
Κατηγορία:Παιχνίδια λέξεων Κατηγορία:Συμμετρία