cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βρομονέρι Μεσσηνίας
Ιστορία
Η ονομασία «Βρωμονέρι» προήλθε από την ιαματική πηγή, η οποία βρίσκεται δίπλα στον οικισμό, ο οποίος αναγνωρίστηκε το 1940, με την επίσημη ονομασία «Βρομονέριον» και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γαργαλιάνων, ως και το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Γαργαλιάνων, ενώ από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 34 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται με την αλιεία και σε διάφορες αγροτικές και τουριστικές εργασίες.
Αρχαιολογικές ανασκαφές στο Βρωμονέρι
Από το 1994 ως και το 2010, με βάση το πρόγραμμα "The Pylos Regional Archaeological Project" (PRAP) του Αμερικάνικου Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, του Πανεπιστημίου του Σινσινάτι και της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα ανάμεσα στις άλλες αρχαιολογικές έρευνες στην περιοχή ανακαλύφθηκαν 124 λίθινα εργαλεία της παλαιολιθικής περιόδου στην περιοχή του Βρωμονερίου, τα οποία ταυτίζονται με τον Μουστέριο πολιτισμό.
Κτίρια – εκδηλώσεις – αξιοθέατα
Ο οικισμός αποτελείται κυρίως από αγροικίες και εξοχικά. Η εκκλησία του είναι ο Ιερός Ναός του Αγίου Φανουρίου, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Τριφυλίας και Ολυμπίας και ο εορτασμός του Αγίου γίνεται παραμονή και ανήμερα στις 27 Αυγούστου. Ιδιαίτερο αξιοθέατο για τον οικισμό είναι οι δυο παραλίες του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Ερμιόνη (Ροσσίνι)
Ερμιόνη είναι το όνομα μιας τραγικής όπερας σε δύο πράξεις του Τζοακίνο Ροσσίνι σε ιταλικό λιμπρέτο του Αντρέα Λεόνε Τόττολα, βασισμένο στην τραγωδία Ανδρομάχη του Ρακίνα.
19ος αιώνας
Η Ερμιόνη παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Θέατρο του Σαν Κάρλο της Νάπολης, στις 27 Μαρτίου 1819. Για λόγους που δεν είναι ακόμη ξεκάθαροι, η όπερα αποσύρθηκε στις 19 Απριλίου μετά από μόλις επτά παραστάσεις και δεν ξαναβγήκε παρά πάνω από εκατό χρόνια μετά τον θάνατο του Ροσσίνι. Μια πιθανή εξήγηση για την αποτυχία της θα μπορούσε να είναι η επιλογή του συνθέτη να προτιμήσει τη χρήση του ρετσιτατίβο (accompagnato) έναντι του secco (δηλ. με συνοδεία ορχήστρας αντί σκέτο μπάσο) και να συνδέσει κάθε σκηνή με την επόμενη κατά τρόπο που να θυμίζει τις γαλλικές όπερες του Γκλουκ και του Σποντίνι (ο τελευταίος θα είχε επίσης τεράστια επιρροή στην Ευριάνθη του Βέμπερ, τέσσερα χρόνια αργότερα)
Παρά την αποτυχία της όπερας, ο Ροσσίνι φαινόταν να την αγαπά πολύ και κράτησε το χειρόγραφό, μαζί με μερικά άλλα από τα χρόνια που ζούσε στην Νάπολη, μέχρι το θάνατό του. Η αυτόγραφη παρτιτούρα παραδόθηκε στη συνέχεια από τη χήρα, Ολύμπη Πελισσιέ, στον Ευγένιο Λεκόμτ, ο οποίος το εμπιστεύτηκε στη Βιβλιοθήκη του Μουσείου Όπερας του Παρισιού. Τελικά, μια συναυλία δόθηκε στη Σιένα τον Αύγουστο του 1977.
Σε μεγάλη ηλικία, όταν ρωτήθηκε αν θα ήθελε η Ερμιόνη να μεταφραστεί και να παρουσιάζεται στις γαλλικές σκηνές, ο συνθέτης φέρεται να απάντησε: "Είναι ο μικρός μου ιταλικός Γουλιέλμος Τέλλος και δεν θα δει το φως της δημοσιότητας παρά μετά τον θάνατό μου."
20ος αιώνας και μετέπειτα
Η πρώτη σύγχρονη παράσταση ήταν στο Φεστιβάλ Όπερας Ροσσίνι του Πέζαρο στις 22 Αυγούστου 1987, με τους Μονσεράτ Καμπαγιέ, Μέριλιν Χορν, Κρις Μέριτ και Ρόκγουελ Μπλέικ. Στη Βρετανία, μια παράσταση σε συναυλιακή μορφή πραγματοποιήθηκε στο Queen Elizabeth Hall στις 10 Απριλίου 1992 και η πρώτη παράσταση ήταν στο Γκλίντμπορν στις 22 Μαΐου 1995. Στις ΗΠΑ, μια παράσταση σε μορφή συναυλίας δόθηκε στην Όπερα του Σαν Φρανσίσκο στις 26 Ιουνίου 1992 και η όπερα ανέβηκε για πρώτη φορά από την Όπερα Όμαχα στις 11 Σεπτεμβρίου 1992 σε μια παραγωγή του Τζόναθαν Μίλλερ.
Άλλες σκηνικές παραστάσεις της Ερμιόνης τα τελευταία χρόνια έχουν πραγματοποιηθεί στη Νάπολη (1988 και 2019), στη Μαδρίτη, στη Ρώμη (1991), στο Μπουένος Άιρες (1992) και στη Σάντα Φε (2000). Η Όπερα της Νέας Υόρκης και η Όπερα του Ντάλας ενώθηκαν για να δημιουργήσουν μια παραγωγή το 2004. Μια συναυλία της Ερμιόνης παρουσιάστηκε στο Παλάτι της Όπερας της Κορούνια τον Ιούνιο του 2015 υπό τη διεύθυνση του Αλμπέρτο Ζέντα. Η πρώτη παραγωγή της Γερμανίας παρουσιάστηκε στο Θέατρο του Ρόστοκ στις 5 Μαρτίου 2016 υπό τη διεύθυνση του Ντέιβιντ Πάρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Ιερά Μητρόπολις Ελευθερουπόλεως
Αρχιερατικές Επιτροπείες
1) Αρχιερατική Επιτροπεία Ελευθερουπόλεως - Κωμόπολη - Χωριά
2) Αρχιερατική Επιτροπεία Ελευθερών - Χωριά
3) Αρχιερατική Επιτροπεία Ορφανού - Χωριά
4) Αρχιερατική Επιτροπεία Παγγαίου - Χωριά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελευθερουπολεως Κατηγορία:Ελευθερούπολη
Έλληνες αγροτικοί ταχυδρόμοι και οι κωδικοί ακύρωσής τους
Με τον τίτλο Έλληνες αγροτικοί ταχυδρόμοι και οι κωδικοί ακύρωσής τους (αγγλικά: Greek Rural Postmen and Their Cancellation Numbers) ονομάζεται βιβλίο το οποίο εκδόθηκε από τον Ελληνικό Φιλοτελικό Σύλλογο της Μεγάλης Βρετανίας το 1994. Τα περιεχόμενα του βιβλίου περιγράφουν την ιστορία του ταχυδρομείου στην Ελλάδα και συγκεκριμένα τους κωδικούς ακύρωσης σε χρήση από τους αγροτικούς ταχυδρόμους κατά τον 20ό αιώνα, από το ξεκίνημα του θεσμού των αγροτικών ταχυδρόμων το 1911.
Αγκριπίνα Βαγκάνοβα
Η Αγκριπίνα Γιακοβλέβνα Βαγκάνοβα (Агриппина Яковлевна Ваганова; 26 Ιουνίου 1879 - 5 Νοεμβρίου 1951) ήταν Ρωσίδα δασκάλα μπαλέτου που ανέπτυξε τη μέθοδο Vaganova - την τεχνική που προήλθε από τις μεθόδους διδασκαλίας της παλιάς Αυτοκρατορικής Σχολής Μπαλέτου (σήμερα η Ακαδημία Ρωσικού Μπαλέτου Vaganova) υπό τον πρώτο μαέστρο μπαλέτου Marius Petipa καθ 'όλη τη διάρκεια των μέσων έως τα τέλη του 19ου αιώνα, αν και ως επί το πλείστον τη δεκαετία του 1880 και του 1890. Η Βαγκάνοβα ήταν αυτή που τελειοποίησε και καλλιέργησε αυτή τη μορφή διδασκαλίας της τέχνης του κλασικού μπαλέτου σε ένα λειτουργικό πρόγραμμα σπουδών. Οι βασικές αρχές του κλασικού χορού (1934) παραμένουν ένα τυπικό εγχειρίδιο για την διδασκαλία της τεχνικής του μπαλέτου. Η τεχνική της είναι μία από τις πιο δημοφιλείς τεχνικές σήμερα.
Έλληνες αγροτικοί ταχυδρόμοι και οι κωδικοί ακύρωσής τους
Η αναγνωρισιμότητα του βιβλίου προέρχεται από τον ασυνήθιστο για την αγγλική τιτλογραφία ονομασία του, για τον οποίο κέρδισε το βραβείο Ντάιαγκραμ το 1996, καθώς και την επετειακή διάκριση του ίδιου βραβείου το 2008 ως το βιβλίο με τον πιο περίεργο τίτλο κατά τα τελευταία 30 χρόνια.
Αγκριπίνα Βαγκάνοβα
Βιογραφία
Η Βαγκάνοβα γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη από τον Ακόπ Βαγκάνοφ, έναν Αρμένιο από το Αστραχάν, ο οποίος δούλεyε ως ταξιθέτης στο θέατρο Mariinsky και μια Ρωσίδα μητέρα.
Ολόκληρη η ζωή της Βαγκάνοβα ήταν συνδεδεμένη με το αυτοκρατορικό μπαλέτο (αργότερα το μπαλέτο Κίροφ) του θεάτρου Mariinsky στην Αγία Πετρούπολη. Έγινε δεκτή στην Αυτοκρατορική Σχολή Μπαλέτου το 1888, τον μεγάλο θεσμό του κλασικού χορού που ιδρύθηκε από την Άννα της Ρωσίας και χρηματοδοτούνταν από τους Τσάρους. Αποφοίτησε από την Classe de Perfection της πρώην Prima Ballerina Ευγενία Σοκόλοβα (εκπαιδεύτηκε επίσης από την Γιεκατερίνα Βαζέμ, Κρίστιαν Γιόχανσον, Λεφ Ιβάνοφ, ΝΙκολάι Λεγάτ και Παβέλ Γκερντ).
Το μπαλέτο δεν ήταν εύκολο για τη Βαγκάνοβα τα πρώτα της χρόνια ως μαθήτρια, αλλά σταδιακά, μέσω των προσπαθειών της δύναμης της θέλησής της, μπόρεσε να ενταχθεί στο περίφημο Αυτοκρατορικό Μπαλέτο μετά την αποφοίτησή της. Μέχρι τη στιγμή που έφτασε στην τάξη της Πρώτης Σολίστ, οι λάτρεις του μπαλέτου της Αγίας Πετρούπολης την ονόμασαν βασίλισσα των παραλλαγών, για την απεριόριστη δεξιοτεχνία και το επίπεδο της τεχνικής της.
Έλληνες αγροτικοί ταχυδρόμοι και οι κωδικοί ακύρωσής τους
Βραβεύσεις
Το μεγαλύτερο επίτευγμα του βιβλίου είναι πως θεωρείται πως έχει ένα από τους πιο περίεργους τίτλους βιβλίων στην αγγλική γλώσσα, κάτι που το έκανε να βραβευτεί με το βραβείο Ντάιαγκραμ το 1996, όταν και πρωτοεκδόθηκε καθώς και στην επετειακή βράβευση του ίδιου διαγωνισμού το 2008. Ανάμεσα στους άλλους διαγωνιζόμενους τίτλους βιβλίων υπήρχαν τίτλοι, όπως το Άνθρωποι που δε γνωρίζουν πως είναι νεκροί και το Πως να αποφύγετε τεράστια πλοία επί των οποίων και επικράτησε. Ο οργανισμός που διαχειρίζεται το βραβείο σχολίασε πως το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας που ανέδειξε το βιβλίο πρώτο, ενδεχομένως να συνδέεται με το ενδιαφέρον του κοινού στη Μεγάλη Βρετανία (έδρα του διαγωνισμού) σχετικά με το κλείσιμο των δημόσιων ταχυδρομείων εκεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταχυδρομεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Φιλοτελισμός
Αγκριπίνα Βαγκάνοβα
Βιογραφία
Ο παλιός μαέστρο Πετίπα δεν ενδιαφερόταν για τη Βαγκάνοβα ως χορεύτρια - κάθε αναφορά στις παραστάσεις της στα ημερολόγιά του ακολουθούνταν συνήθως από σχόλια όπως «απαίσιο» ή «φοβερό». Το 1915 ο Μαέστρος του μπαλέτου Νικολάι Λεγκάτ έδωσε στη Βαγκάνοβα τον ρόλο της θεάς Νιρίτι στην αναβίωση του μεγάλου μπαλέτου του Πετίπα του 1889 The Talisman. Η απεικόνιση της Βαγκάνοβα ήταν μεγάλη επιτυχία και κέρδισε την προαγωγή της στην κατάταξη της Πρίμα. Ωστόσο, επέλεξε να αποσυρθεί ένα χρόνο αργότερα για να επικεντρωθεί στη διδασκαλία.
Άρχισε να διδάσκει μπαλέτο το 1916 στη Σχολή του Στόλου της Βαλτικής, που ιδρύθηκε και διευθυνόταν από τον Ακίμ Βολίνσκι. Το 1921 η Βαγκάνοβα άρχισε να διδάσκει στο Χορογραφικό Κολέγιο, το οποίο εκείνη την εποχή ονομαζόταν η πρώην Αυτοκρατορική Σχολή Θεάτρου που βρίσκεται στην οδό Rossi (μετά την Επανάσταση το τμήμα Μπαλέτου διαχωρίστηκε από το Δράμα και τη Μουσική). Αν και είχε μία αξιοσέβαστη καριέρα ως χορεύτρια, η ηγεσία της στη διδασκαλία του κλασικού χορού ήταν αυτό που της έδωσε μία από τις πιο σεβαστές θέσεις στην ιστορία του μπαλέτου. Ο δικός αρχικός της αγώνας για την αποκρυπτογράφησης της τεχνική του μπαλέτου την είχε διδάξει πολλά. Δίδαξε μαθητές που θα γίνονταν θρύλοι του χορού.
Μετά την Επανάσταση του 1917 το μέλλον του μπαλέτου στη Ρωσία φαινόταν ζοφερό λόγω της παράδοσής του ως διασκέδασης της αυτοκρατορικής αυλής. Η Βαγκάνοβα «πολέμησε με νύχια και δόντια», όπως το έθεσε, για τη διατήρηση της κληρονομιάς του Μάριους Πετίπα και του Αυτοκρατορικού Μπαλέτου. Από το 1931 έως το 1937 ήταν καλλιτεχνική διευθύντρια του μπαλέτου του Θεάτρου Όπερας και Μπαλέτου του Λένινγκραντ ( Μπαλέτα Κίροφ). Το 1933, ανέβασε την κλασική εκδοχή της Λίμνης των Κύκνων από τους Λεβ Ιβάνοφ και Μάριους Πετίπα με τη Γκαλίνα Ουλάνοβα ως Οντέτ, την Όλγκα Τζόρνταν ως Οντίλ και τον Κονσταντίν Σεργκέγιεφ ως πρίγκιπα Ζίγκφριντ. Το 1935 αναβίωσε τη La Esmeralda με δική της, εν μέρει, χορογραφία.
Το 1934 δημοσίευσε το διάσημο βιβλίο της Fundamentals of Classical Dance, το οποίο έχει επανεκδοθεί τουλάχιστον έξι φορές στη Ρωσία και έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Την ίδια χρονιά η Βαγκάνοβα (μαζί με τον Μπόρις Σάβροφ) ξεκίνησε την ίδρυση του παιδαγωγικού τμήματος στο Ωδείο του Λένινγκραντ για την εκπαίδευση μελλοντικών δασκάλων μπαλέτου, το οποίο άρχισε να διαχειρίζεται. Εκεί, μερικοί από τους αποφοίτους της σχολής χορού της έγιναν μαθητές της. Τα πιο σημαντικά ονόματα για τη διδασκαλία του χορού είναι η Βέρα Κοστροβίτσκαγια (συγγραφέας 100 μαθημάτων κλασικού χορού), η Ναντέζα Μπαζάροβα και η Βαρβάρα Μέι (συγγραφείς του αλφαβήτου του κλασικού χορού ).
Ανάμεσα στις αποφοίτους χορού της Βαγκάνοβα ήταν οι διακεκριμένες Σοβιετικές Μπαλαρίνες Μαρίνα Σεμιόνοβα, Όλγα Τζόρνταν, Γκαλίνα Ουλάνοβα, Τατιάνα Βεχέσλοβα, Φέγια Μπαλαμπίνα, Ναταλία Ντουντίνσκαγια, Γκαλίνα Κιρίλοβα, Άλλα Σελέστ, Νινέλ Πέτροβα, Νόννα Γιαστρέμποβα, Όλγα Μοϊσέεβα, Λιουντμίλα Σαφρόνοβα, Νινέλ Κουργκαπκίνα, Άλλα Οσσιπένκο και η Ιρίνα Κολπάκοβα μεταξύ πολλών άλλων. Η διδασκαλία της συνδύαζε το κομψό, εκλεπτυσμένο στιλ της παλιάς Γαλλικής Σχολής που είχε διδαχθεί η Βαγκάνοβα από τον Κρίστιαν Γιόχανσον, την ομορφιά και την ομαλότητα των κινήσεων των χεριών της παλιάς Ρωσικής Σχολής, την ισχυρή και αριστοτεχνική τεχνική της Ιταλικής Σχολής με πιο έντονο χορό που αναπτύχθηκε στην Σοβιετική Ένωση. Η τελευταία αποφοίτησή της από τη σχολή ήταν το 1951 - λίγο πριν από το θάνατό της.
Δίδαξε επίσης την τάξη της τελειότητας για τις γυναίκες χορευτές των μπαλέτων Κίροφ για πολλά χρόνια έως το 1951, όταν η Ναταλία Ντουντίνσκαγια την διαδέχθηκε ως δασκάλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Ρωσίδες χορεύτριες
Ιωάννης Βυζάντιος
Εκδοτικό υμνογραφικό έργο
Δύο φορές εξέδωσε το Ειρμολόγιο των Καταβασιών του Πέτρου Λαμπαδάριου του Πελοποννήσιου, επτά φορές το Αναστασιματάριο του ιδίου και τα Χερουβικά και Κοινωνικά του ιδίου. Επίσης εξέδωσε μία μονότομη Ανθολογία, συλλογή Καλλοφωνικών Ειρμών διαφόρων υμνογράφων και τον Τετράτομο Πανδέκτη. Τέλος μελοποίησε ωδές σε πατριάρχες, σε ορισμένους κανόνες Δεσποτικών και Θεομητορικών εορτών και τον περίφημο Κύκλω της τραπέζης σου.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες μουσικολόγοι
Γεύμα
μικρογραφία|Τα γεύματα παρασκευάζονται παραδοσιακά από γυναίκες σε μια [[Κουζίνα (χώρος)|κουζίνα του σπιτιού (Ζωγραφική από τον κύκλο του Ζαν-Πατίστ ντε Σεβ, 1563)]] μικρογραφία|Ορεκτικά σε ελληνικό γεύμα ([[Πίτα (ψωμί)|πίτα, τζατζίκι, ντολμαδάκια γιαλαντζί, χωριάτικη σαλάτα, καλαμπόκι).]] Το γεύμα είναι εκδήλωση συνεστίασης που λαμβάνει χώρα σε μια συγκεκριμένη ώρα και περιλαμβάνει την κατανάλωση φαγητού. Τα ονόματα που χρησιμοποιούνται για συγκεκριμένα γεύματα ποικίλλουν, ανάλογα με την κουλτούρα του ομιλητή, την ώρα της ημέρας ή το μέγεθος του γεύματος.
Το είδος του φαγητού που σερβίρεται ή καταναλώνεται ανά πάσα στιγμή εξαρτάται από τα τοπικά έθιμα. Τρία κύρια γεύματα τρώγονται συχνά, το πρωί, νωρίς το απόγευμα και το βράδυ στους περισσότερους σύγχρονους πολιτισμούς. Επιπλέον, τα ονόματα των γευμάτων είναι συχνά εναλλάξιμα και βάση του εθίμου. Μερικοί σερβίρουν δείπνο ως το κύριο γεύμα το μεσημέρι, με δείπνο ως αργά το απόγευμα/νωρίς το βράδυ, ενώ άλλοι μπορεί να αποκαλούν το μεσημεριανό γεύμα τους μεσημεριανό και το νωρίς το βραδινό τους γεύμα δείπνο. Εκτός από το «πρωινό», αυτά τα ονόματα μπορεί να διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή ή ακόμα και από οικογένεια σε οικογένεια.
Πρωινό
Το πρωινό είναι το πρώτο γεύμα της ημέρας, το οποίο συνήθως τρώγεται νωρίς το πρωί πριν ξεκινήσει κάποιος τη δουλειά της ημέρας. Κάποιοι πιστεύουν ότι είναι το πιο σημαντικό γεύμα της ημέρας.
Οι τροφές πρωινού διαφέρουν ευρέως από μέρος σε μέρος, αλλά συχνά περιλαμβάνουν υδατάνθρακες, όπως δημητριακά ή σιτηρά, φρούτα, λαχανικά, πρωτεϊνούχες τροφές, όπως αυγά, κρέας ή ψάρι και ροφήματα όπως τσάι, καφές, γάλα ή χυμούς φρούτων. Οι καφές, γάλα, τσάι, χυμός, δημητριακά πρωινού, τηγανίτες, βάφλες, λουκάνικα, γαλλικό τοστ, μπέικον, γλυκά ψωμιά, φρέσκα φρούτα, λαχανικά, αυγά, ψημένα φασόλια, μάφιν, και τοστ με βούτυρο, μαργαρίνη, μαρμελάδα μη εσπεριδοειδών ή μαρμελάδα εσπεριδοειδών είναι κοινά παραδείγματα δυτικών τροφών πρωινού, αν και μια μεγάλη γκάμα παρασκευασμάτων και συστατικών σχετίζεται με το πρωινό παγκοσμίως.
Πλήρες πρωινό
Στην Αγγλία αναφέρεται συνήθως ως «πλήρες αγγλικό πρωινό» (συχνά συντομεύεται σε «πλήρες αγγλικό») ή «πιάτο με τηνανητά». Άλλες τοπικές ονομασίες και παραλλαγές περιλαμβάνουν το «πλήρες σκωτσέζικο», «πλήρες ουαλικό» και «πλήρες ιρλανδικό».
Το πλήρες πρωινό είναι από τα πιο διεθνώς αναγνωρισμένα βρετανικά πιάτα, μαζί με βασικά είδη όπως τα λουκάνικα και πουρές, η πίτα του βοσκού, τα φις εντ τσιπς και το χριστουγεννιάτικο δείπνο. Το πλήρες πρωινό έγινε δημοφιλές στις Βρετανικές Νήσους κατά τη βικτοριανή εποχή και εμφανίστηκε ως ένα από τα πολλά προτεινόμενα πρωινά στο Mrs. Beeton's Book of Household Management (1861) της οικιακής οικονομολόγου Ιζαμπέλα Μπίτον. Ένα πλήρες πρωινό συχνά έρχεται σε αντίθεση (π.χ. στα μενού των ξενοδοχείων) με την πιο ελαφριά εναλλακτική ενός ευρωπαϊκού πρωινού, που παραδοσιακά αποτελείται από τσάι, γάλα ή καφέ και χυμούς φρούτων με ψωμί, κρουασάν ή αρτοσκευάσματα.
Στιγμιαίο πρωινό
Το «στιγμιαίο πρωινό» αναφέρεται συνήθως σε προϊόντα διατροφής πρωινού που παρασκευάζονται σε μορφή σκόνης, τα οποία παρασκευάζονται γενικά με την προσθήκη γάλακτος και στη συνέχεια καταναλώνονται ως ρόφημα. Μερικά στιγμιαία πρωινά παράγονται και διατίθενται στην αγορά σε υγρή μορφή, αναμειγμένα. Η αγορά-στόχος για προϊόντα στιγμιαίου πρωινού περιλαμβάνει καταναλωτές που τείνουν να είναι απασχολημένοι, όπως οι εργαζόμενοι ενήλικες.
Πρωινό με σαμπάνια
Το πρωινό με σαμπάνια είναι ένα πρωινό που σερβίρεται με σαμπάνια ή αφρώδες κρασί. Είναι μια νέα έννοια σε ορισμένες χώρες και δεν είναι τυπική του ρόλου του πρωινού.
Μπορεί να είναι μέρος οποιασδήποτε ημέρας που θεωρείται ιδιαίτερα πολυτελής ή επιεικής. Το συνοδευτικό πρωινό είναι μερικές φορές εξίσου υψηλού επιπέδου και περιλαμβάνει πλούσιες τροφές όπως σολομός, χαβιάρι, σοκολάτα ή αρτοσκευάσματα, τα οποία συνήθως δεν θα καταναλώνονταν στο πρωινό ή περισσότερα πιάτα. Αντί για επίσημο γεύμα, το πρωινό μπορεί να δοθεί στον παραλήπτη σε ένα καλάθι.
Μεσημεριανό
Το μεσημεριανό γεύμα είναι ελαφρύ γεύμα που τρώγεται συνήθως το μεσημέρι. Το μεσημεριανό είναι συνήθως το δεύτερο γεύμα της ημέρας μετά το πρωινό. Το μέγεθος του γεύματος ποικίλλει ανάλογα με την κουλτούρα και υπάρχουν σημαντικές παραλλαγές σε διάφορες περιοχές του κόσμου. Σε ορισμένα μέρη του Ηνωμένου Βασιλείου μπορεί να ονομαστεί δείπνο ή μεσημεριανό, με το τελευταίο γεύμα να ονομάζεται τσάι.
Παραλλαγές μεσημεριανού γεύματος
Το κολατσιό (ονομάζεται επίσης μεσημεριανό γεύμα σε πακέτο) είναι μεσημεριανό γεύμα που παρασκευάζεται στο σπίτι και μεταφέρεται για φαγητό κάπου αλλού, όπως στο σχολείο, στο χώρο εργασίας ή σε μια εκδρομή. Το φαγητό είναι συνήθως τυλιγμένο σε πλαστικό, αλουμινόχαρτο ή χαρτί και μπορεί να μεταφερθεί («συσκευασμένο») σε κουτί μεσημεριανού γεύματος, σε χάρτινη σακούλα ή σε πλαστική σακούλα. Ενώ τα συσκευασμένα μεσημεριανά γεύματα συνήθως παίρνονται από το σπίτι από τους ανθρώπους που πρόκειται να τα φάνε, στη Μουμπάι της Ινδίας, τα κουτιά τίφιν παραλαμβάνονται συχνότερα από το σπίτι και μεταφέρονται στους χώρους εργασίας αργότερα μέσα στην ημέρα. Είναι επίσης δυνατό να αγοραστούν γεύματα σε πακέτο από καταστήματα σε πολλές χώρες. Τα κουτιά μεσημεριανού γεύματος από μέταλλο, πλαστικό ή βινύλιο είναι πλέον δημοφιλή στη σημερινή νεολαία. Τα κουτιά μεσημεριανού γεύματος παρέχουν έναν τρόπο να παίρνετε βαρύτερα γεύματα σε ένα πιο ανθεκτικό κουτί ή τσάντα. Είναι επίσης φιλικό προς το περιβάλλον.
Δείπνο
Το δείπνο, ή βραδινό, συνήθως αναφέρεται σε ένα σημαντικό γεύμα της ημέρας, που μπορεί να είναι το μεσημεριανό ή το βραδινό γεύμα. Ωστόσο, ο όρος δείπνο μπορεί να έχει πολλές διαφορετικές έννοιες ανάλογα με την κουλτούρα. Μπορεί να σημαίνει ένα γεύμα οποιουδήποτε μεγέθους που καταναλώνεται οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας. Ιστορικά, αναφερόταν στο πρώτο μεγάλο γεύμα της ημέρας, που τρώγεται γύρω στο μεσημέρι, και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται μερικές φορές για ένα μεσημεριανό γεύμα, ιδιαίτερα αν είναι μεγάλο ή κύριο γεύμα. Για παράδειγμα, το κυριακάτικο δείπνο είναι το όνομα που χρησιμοποιείται για ένα μεγάλο γεύμα που σερβίρεται μετά την επιστροφή της οικογένειας στο σπίτι από τις πρωινές εκκλησιαστικές λειτουργίες και συχνά βασίζεται σε κρέας που ψήνεται ενώ η οικογένεια ήταν έξω.
Το δείπνο μπορεί να ονομαστεί τσάι όταν το δείπνο, που είναι γενικά το μεγαλύτερο της ημέρας, τρώγεται στη μέση της ημέρας.
Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών
Η Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών είναι μη κερδοσκοπικό σωματείο με σκοπό τη διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ηπείρου και την επιμόρφωση του Ηπειρωτικού λαού. Ιδρύθηκε το 1953, αποτελεί σημαντικό χώρο για την πολιτιστική και επιστημονική ανάπτυξη της Ηπείρου. Βοήθησε στην ανάπλαση παλαιότερων κτιρίων, στη συγκέντρωση ιστορικών αρχείων και έργων τέχνης. Διοργανώνει μαθήματα, γιορτές και διαλέξεις και εκδίδει βιβλία σχετικά με τον πολιτισμό της Ηπείρου. Το 1976 ίδρυσε το Ίδρυμα Μελετών Ιονίου και Αδριατικού Χώρου. Στο κτίριό της, στα Ιωάννινα, λειτουργεί Λαογραφικό Μουσείο, Πινακοθήκη και Βιβλιοθήκη αλλά και σημαντικό αρχείο ιστορικών εγγράφων και επιστολών.
Γεύμα
Δείπνο με πλήρες γεύμα
Ένα δείπνο με πλήρες γεύμα είναι δείπνο που αποτελείται από πολλά πιάτα. Στην απλούστερη μορφή του, με βάση τα αγγλικά πρότυπα, μπορεί να αποτελείται από τρία έως πέντε πιάτα, όπως ορεκτικά, πιάτα ψαριού, ορεκτικά, κυρίως πιάτο και επιδόρπιο. Τα παραδοσιακά πιάτα και η σειρά τους διαφέρουν ανάλογα με τον πολιτισμό. Στη δομή του ιταλικού γεύματος, υπάρχουν παραδοσιακά τέσσερα επίσημα πιάτα: antipasto (ορεκτικά), primo (το «πρώτο» πιάτο, π.χ. ένα πιάτο ζυμαρικών), secondo (το «δεύτερο» πιάτο, π.χ. ψάρι ή κρέας), συνήθως συνοδεύονται από ένα contorno (ένα συνοδευτικό) και dolce («γλυκά», ή επιδόρπιο).
Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών
Ίδρυση
Η ίδρυση της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών έγινε με πρωτοβουλία του Κωνσταντίνου Φρόντζου, προσωπικότητας της Ηπείρου και αργότερα βουλευτή και δημάρχου Ιωαννίνων, ο οποίος ήταν και πρόεδρός της από το 1955 έως και τον θάνατό του, το 1986.
Γεύμα
Δείπνο με πλήρες γεύμα
Πολλές παραδόσεις ολοκληρώνουν ένα επίσημο γεύμα με καφέ, που συχνά συνοδεύεται από οινοπνευματώδη ποτά, είτε χωριστά είτε ανακατεμένα στον καφέ.
Παρασκευή του γεύματος
Η παρασκευή του γεύματος είναι η διαδικασία προγραμματισμού και προετοιμασίας των γευμάτων. Γενικά περιλαμβάνει προετοιμασία φαγητού, συμπεριλαμβανομένου του μαγειρέματος.
Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών
Λαογραφικό Μουσείο «Κώστας Φρόντζος»
Το Λαογραφικό Μουσείο, το οποίο ιδρύθηκε το 1976, φέρει το όνομα του Κώστα Φρόντζου, πρωτοστάτη στην Ίδρυση της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών και προέδρου της για πολλά χρόνια. Πρόκειται για ιστορικό κτίριο, οθωμανικό αρχοντικό του 1800-1808, το οποίο λειτουργούσε για πάνω από 100 χρόνια ως κτίριο εκπαίδευσης (πριν την απελευθέρωση ως τουρκικό Δημοτικό Σχολείο, μέχρι το 1935 ως Διδασκαλείο Ιωαννίνων, μέχρι το 1938 και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου την Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία, αργότερα ως Γυμνάσιο Αρρένων και Τεχνική Σχολή Εργοδηγών). Αγοράστηκε από την Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών το 1976, αποκαταστάθηκε και από τότε στεγάζει το Λαογραφικό Μουσείο. Μεταξύ 1995-2000 ανεγέρθηκε νέο κτίριο, στο οποίο εκτίθενται μοναδικές παραδοσιακές φορεσιές από διάφορες περιοχές της Ηπείρου, καθώς και έργα ασημουργίας/αργυροχοΐας, ενώ στο παλαιό κτίριο υπάρχουν κοσμήματα, εργαλεία καθημερινής χρήσης, γεωργικά εργαλεία καθώς και ένας όροφος αστικού σπιτιού.
Γεύμα
Παρασκευή του φαγητού
Η παρασκευή του φαγητού απαιτεί γενικά επιλογή, μέτρηση και συνδυασμό συστατικών σε μια διατεταγμένη διαδικασία, ώστε να επιτευχθούν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Η παρασκευή του φαγητού περιλαμβάνει αλλά δεν περιορίζεται στο μαγείρεμα.
Μαγειρική
Η μαγειρική ή μαγείρεμα είναι η τέχνη, η τεχνολογία και η τεχνική της προετοιμασίας του φαγητού για κατανάλωση με τη χρήση θερμότητας. Οι τεχνικές μαγειρέματος και τα συστατικά ποικίλλουν ευρέως σε όλο τον κόσμο, από το ψήσιμο φαγητού στη σχάρα μέχρι τη χρήση ηλεκτρικών εστιών, μέχρι το ψήσιμο σε διάφορους τύπους φούρνου, αντανακλώντας μοναδικές περιβαλλοντικές, οικονομικές και πολιτιστικές παραδόσεις και τάσεις. Οι τρόποι ή τα είδη μαγειρέματος εξαρτώνται επίσης από την ικανότητα και τον τύπο εκπαίδευσης που έχει ένας μεμονωμένος μάγειρας. Το μαγείρεμα γίνεται τόσο από ανθρώπους στις δικές τους κατοικίες όσο και από επαγγελματίες μάγειρες και σεφ σε εστιατόρια και άλλα καταστήματα εστίασης. Το μαγείρεμα μπορεί επίσης να συμβεί μέσω χημικών αντιδράσεων χωρίς την παρουσία θερμότητας, κυρίως με το σεβίτσε, ένα παραδοσιακό πιάτο της Νότιας Αμερικής όπου τα ψάρια μαγειρεύονται με τα οξέα του χυμού λεμονιού ή λάιμ.
Ιστορία
Το πρωινό πριν από το 1800 ήταν συνήθως μόνο τοστ ή κάποια παραλλαγή χυλού ή κουάκερ και το κύριο γεύμα ήταν το δείπνο. Οι χωρικοί (οι οποίοι ήταν η πλειοψηφία σε κάθε χώρα) δειπνούσαν γύρω στο μεσημέρι, μετά από έξι ή επτά ώρες δουλειάς.
Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών
Πινακοθήκη
Η Πινακοθήκη εγκαινιάστηκε το 2013 και σε αυτήν εκτίθενται έργα Ηπειρωτών αλλά και άλλων γνωστών καλλιτεχνών.
Γεύμα
Ιστορία
Στη συνέχεια, στα τέλη του 1700 και το 1800, οι άνθρωποι άρχισαν να εργάζονται πιο μακριά από το σπίτι και το μεσημεριανό γεύμα έπρεπε να γίνει κάτι ελαφρύ, ό,τι μπορούσαν να κουβαλήσουν στη δουλειά (μεσημεριανό). Άρχισαν να τρώνε δείπνο (το κύριο γεύμα) το βράδυ.
Κατανάλωση του γεύματος
Σε όλη την ιστορία, τα γεύματα ήταν συνήθως κοινές υποθέσεις. Οι άνθρωποι μαζεύονταν, μοιράζονταν το φαγητό και ίσως μιλούσαν κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών
Εκδηλώσεις
Η Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών οργανώνει πολιτιστικές εκδηλώσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα, αλλά και ομιλίες, βιβλιοπαρουσιάσεις και επιστημονικές ημερίδες και συνέδρια, στον χώρο της αίθουσας εκδηλώσεων.
Γεύμα
Κατανάλωση του γεύματος
Τον 21ο αιώνα, ένας αυξανόμενος αριθμός ενηλίκων στις ανεπτυγμένες χώρες έτρωγε τα περισσότερα ή όλα τα γεύματά μόνος του. Αν και περισσότεροι άνθρωποι τρώνε μόνοι τους, η έρευνα υποδηλώνει ότι πολλοί άνθρωποι δεν θεωρούν το «γεύμα» ως σόλο πράξη, αλλά μάλλον ένα κοινό γεύμα. Δεν είναι σαφές εάν τα άτομα που τρώνε μόνοι τους τρώνε περισσότερο, λιγότερο ή την ίδια ποσότητα φαγητού σε σύγκριση με τα άτομα που τρώνε σε ομάδες, εν μέρει λόγω των διαφορών στο αν τρώνε μόνοι τους στο σπίτι ή τρώνε μόνοι τους στα εστιατόρια.
Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών
Αναφορές
Κατηγορία:Ήπειρος Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στα Ιωάννινα Κατηγορία:Μουσεία στα Ιωάννινα Κατηγορία:Πολιτισμός στα Ιωάννινα Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
Γεύμα
Κατανάλωση του γεύματος
Τα εστιατόρια έχουν ανταποκριθεί στον αυξανόμενο αριθμό ατόμων που τρώνε μόνοι τους, δεχόμενοι κρατήσεις για μεμονωμένους δείπνους και εγκαθιστώντας καθίσματα μπαρ και μεγάλα τραπέζια που μπορούν να μοιραστούν οι μεμονωμένοι επισκέπτες με άλλους.
Κρισταμπέλ Μποργκ
Η Κρισταμπέλ Μποργκ (Christabelle Borg, γεννημένη στις 28 Απριλίου 1992), γνωστή ως Κρισταμπέλ, είναι τραγουδίστρια, τραγουδοποιός και τηλεοπτική παρουσιάστρια από τη Μάλτα. Εκρποσώπησε τη Μάλτα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2018 με το τραγούδι "Taboo".
Βιογραφία
Η Μποργκ γεννήθηκε το 1992 στη Μάλτα. Σπούδασε μουσική στο Mount St. Mary's College, από όπου αποφοίτησε το 2014. Έπειτα ξεκίνησε να σπουδάζει λογιστική στο Πανεπιστήμιο της Μάλτας.
Καριέρα
Η Μποργκ ξεκίνησε την καριέρα της από την εφηβεία, όντας η οικοδέσποινα στα τηλεοπτικά σόου της Μάλτας Teen Trouble και Teen Traffic. Το 2014 η Μποργκ συμμετείχε στο Malta Eurovision Song Contest 2014 με το τραγούδι "Lovetricity" και κατέκτησε την όγδοη θέση στον τελικό. Επέστρεψε στον διαγωνισμό το 2015 με το τραγούδι "Rush" και το 2016 με το τραγούδι "Kingdom", κατακτώντας τη δεύτερη και τέταρτη θέση αντίστοιχα. Το 2018 επέστρεψε για τέταρτη φορά στο Malta Eurovision Song Contest με το τραγούδι "Taboo" με το οποίο κέρδισε τον διαγωνισμό. Έτσι, εκπροσώπησε τη Μάλτα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2018 αλλά απέτυχε να προκριθεί στον τελικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαλτέζοι Κατηγορία:Eurovision
Ρέγκα (ποταμός)
Είναι ο 24ος μεγαλύτερος ποταμός στην Πολωνία. Η μέση ετήσια ροή το 1997 στις εκβολές του Ρέγκα ήταν 21,80 μ³/δ.
Λόγω των αξιών του τοπίου και της φύσης, οργανώνονται εκδρομές με κανό στον ποταμό Ρέγκα. Ο ποταμός φιλοξενεί πολλά είδη ψαριών, κυρίαρχα από τα οποία είναι η καφετιά πέστροφα, το τσιρόνι και ο λούτσος. Επίσης, στον ποταμό Ρέγκα διοργανώνονται αγώνες ψαρέματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας
Σημαία της Αυστραλιανής Αμυντικής Δύναμης
Η Σημαία της Αυστραλιανής Αμυντικής Δύναμης (αγγλικά: Australian Defence Force Ensign) είναι σημαία της Αυστραλίας η οποία εκπροσωπεί τις Τρεις Υπηρεσίες (tri-service) της Αυστραλιανής Αμυντικής Δύναμης. Η σημαία χαρακτηρίστηκε ως "Σημαία της Αυστραλίας" σύμφωνα με το άρθρο 5 του νόμου περί σημαιών του 1953 στις 14 Απριλίου 2000.
Το Βασιλικό Αυστραλιανό Πολεμικό Ναυτικό και η Πολεμική Αεροπορία έχουν σημαίες, τη σημαία του Αυστραλιανού Ναυτικού Ναυτικού και τη σημαία τής Αυστραλιανής Πολεμικής Αεροπορίας αντίστοιχα. Ο στρατός παραδοσιακά έχει χρησιμοποιήσει την αυστραλιανή σημαία. Η Σημαία της Άμυνας υποτίθεται ότι χρησιμοποιείται στην περίπτωση κοινών δραστηριοτήτων. Οι σημαίες του προσωπικού των διοικήσεων των τριών υπηρεσιών, όπως του Αρχηγού Άμυνας και του Υπουργού Άμυνας, προέρχονται από τη Σημαία της Άμυνας.
Αποτελείται από τρεις κάθετες ζώνες: σκούρο μπλε, κόκκινο και γαλάζιο, που αντιπροσωπεύουν το πολεμικό ναυτικό, το στρατό ξηράς και την πολεμική αεροπορία αντίστοιχα. Στο κέντρο υπάρχει το έμβλημα των τριών υπηρεσιών με κίτρινο χρώμα. Το έμβλημα αυτό φέρει μια άγκυρα, σπαθιά και έναν αετό με φτερά σε προέκταση πάνω από ένα μπούμερανγκ και κάτω από την κορυφή στην οποία υπάρχει το Αστέρι της Κοινοπολιτείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σημαίες της Αυστραλίας
Γεωγραφία της Μάλτας
μικρογραφία|260x260εσ|Δορυφορική εικόνα της Μάλτας δεξιά|μικρογραφία|Πολιτικός χάρτης της Μάλτας δεξιά|μικρογραφία|Χάρτης της Μάλτας Η γεωγραφία της Μάλτας κυριαρχείται από το υδάτινο στοιχείο. Η Μάλτα είναι ένα αρχιπέλαγος το οποίο αποτελείται κοραλλιογενή ασβεστόλιθο. Βρίσκεται στη Μεσόγειο Θάλασσα, 81 χιλιόμετρα νότια της Σικελίας στη νότια Ιταλία. Απέχει περίπου 300 χιλιόμετρα από την Αφρική. Βρίσκεται βόρεια της Λιβύης και βορειοανατολικά της Τυνησίας. Αν και η Μάλτα βρίσκεται στη Νότια Ευρώπη, βρίσκεται νοτιότερα από μια σειρά πόλεων της Αφρικής και της Ασίας: τη Τύνιδα, πρωτεύουσα της Τυνησίας, το Αλγέρι, πρωτεύουσα της Αλγερίας, τη Ταγγέρη στο Μαρόκο και το Χαλέπι στη Συρία, τη Μοσούλη στο Ιράκ. Στη Μάλτα κατοικούνται μόνο τρία νησιά, η νήσος Μάλτα, το Γκόζο και το Κομίνο. Άλλα (ακατοίκητα) νησιά είναι το Κομινότο, η Φίλφλα και τα νησιά του Αγίου Παύλου. Η Μάλτα έχει έκταση 316 τ.χλμ. Τα νησιά της Μάλτας έχουν πολλούς κόλπους κατά μήκος της δαντελωτής ακτογραμμής τους. Γι'αυτό η Μάλτα έχει πολλά λιμάνια. Το τοπίο των νησιών χαρακτηρίζεται από ψηλούς λόφους με σκαλωτά χωράφια. Το υψηλότερο σημείο της Μάλτας είναι το Τα' Ντμέιρεκ με υψόμετρο 253 μέτρων. Η πρωτεύουσα είναι η Βαλέτα.
Στατιστικά
Η Μάλτα έχει έκταση 315.718 τ.χλμ., με τη χερσαία έκταση να καταλαμβάνει το 100% της έκτασης της χώρας. Η Μάλτα έχει σχεδόν τη διπλάσια έκταση της Ουάσινγκτον. Η Μάλτα έχει ακτογραμμή 196,8 χλμ. και το Γκόζο έχει ακτογραμμή 56 χιλιομέτρων. Τα χωρικά ύδατα της Μάλτας φτάνουν τα 12 ναυτικά μίλια (22.2 χλμ), η συνορεύουσα ζώνη της Μάλτας φτάνει τα 24 ναυτικά μίλια (44.4 χλμ). Η υφαλοκρηπίδα της Μάλτας φτάνει τα 200 μέτρα βάθος ή έως το βάθος εκμετάλλευσης, ενώ η αποκλειστική αλιευτική ζώνη της χώρας φτάνει τα 25 ναυτικά μίλια (46.3 χλμ.).
Υψόμετρο
Το χαμηλότερο σημείο της Μάλτας είναι η στάθμη της Μεσογείου και το υψηλότερο σημείο της Μάλτας είναι το Τα' Ντμέιρεκ σε υψόμετρο 253 μ.
Αρδευόμενες εκτάσεις
32 τ.χλμ. (2007)
Τρέχοντα θέματα
Περιορισμένοι φυσικοί υδάτινοι πόροι φρέσκου νερού και αυξανόμενη εξάρτηση από την αφαλάτωση.
Διεθνείς Συμφωνίες
Υπέγραψε αλλά δεν επικύρωσε: Καμία.
Μανουήλ Βυζάντιος
Ο Μανουήλ Βυζάντιος (θάν. 1819) έζησε μεταξύ 18ου και 19ου αιώνα. Ήταν πρωτοψάλτης και υμνογράφος.
Βίος
Υπήρξε μαθητής του Γεώργιου του Κρητός και του Ιακώβου Πρωτοψάλτου.
Διακρίθηκε για το σοβαρό εκκλησιαστικό του ύφος, το οποίο μιμήθηκε πιστότατα και ο κατόπιν Πρωτοψάλτης Κωνσταντίνος ο Βυζάντιος. Εκλήθη στη θέση της Πρωτοψαλτείας στον Ιερό Ναό Αγίας Κυριακής Κοντοσκαλίου Κωνσταντινουπόλεως λόγω της απαράμιλλης καλλιφωνίας και της εμπειρίας του στη μουσική. Όταν εκοιμήθη, την 21η Ιουνίου 1819, τον διαδέχθηκε ο Γρηγόριος ο Λευίτης.
Υμνογραφικό έργο
Μελοποίησε τρεις σειρές Χερουβικά έντεχνα, Κοινωνικά, μαθήματα του Μαθηματαρίου, τα κατ΄ ήχον Αντίφωνα κατά το μικτό είδος, σύντομες Δοξολογίες σε διάφορους ήχους, τις στιχολογίες των κεκραγαρίων των οκτώ ήχων, τους μακαρισμούς του βαρέως ήχου και του πρωτοβαρέως.
Δημιούργησε την κατ' αγωγή στιχολογία των μεγαλυναρίων της Υπαπαντής, συνέπτυξε το μακρό μάθημα «Μακάριος ἀνήρ» του Πέτρου Πελοποννησίου, συνέγραψε και συλλογή ιδιόμελων, διάφορα Κοντάκια και Απολυτίκια κατά το ύφος της Μεγάλης Εκκλησίας.
Πηγές
Κατηγορία:Υμνογράφοι Κατηγορία:Ψάλτες
Ιδιωτικοποίηση
Η ιδιωτικοποίηση ή και αποκρατικοποίηση  είναι η διαδικασία ανάληψης των ευθυνών ενός νομικού προσώπου που ανήκει σε κάποια κυβέρνηση από ένα φυσικό πρόσωπο μέσω της πώλησης των μετοχών ή της υπογραφής συμβολαίων. Ο νέος ιδιοκτήτης έχει ή την πλήρη ελευθερία ή την εντολή να εφαρμόζει κυβερνητικά εντολές.
Ένας άλλος ορισμός είναι η αγορά μερικών ή όλων των εκκρεμών μετοχών μιας δημόσιας εισηγμένης εταιρείας από ιδιώτες επενδυτές ή η πώληση κρατικής επιχείρησης ή εταιρείας που ανήκει σε δήμους σε ιδιώτες. Στην περίπτωση μιας κερδοσκοπικής εταιρείας, οι μετοχές δεν διαπραγματεύονται πλέον σε χρηματιστήριο, καθώς η εταιρεία έγινε ιδιωτική μέσω ιδιωτικών συμμετοχών. Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση της επανιδιωτικοποίησης, δηλαδή της επιστροφής μιας κρατικοποιημένης εταιρείας στον προηγούμενο ιδιοκτήτη της.
Μέθοδοι
Τρόποι ιδιωτικοποίησης:
Υπάρχουν αποκλίνουσες απόψεις μεταξύ των οικονομολόγων, τόσο για τα οφέλη όσο και για τις ζημιές τόσο των διαφόρων τύπων όσο και για την ίδια τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης.
Κατηγορία:Οικονομία
Όμπρα (ποταμός)
Πορεία
Η πηγή του ποταμού βρίσκεται κοντά στο Γιαρότσιν, το στόμιο στον ποταμό Βάρτα στην πόλη Σκφιεζίνα. Ο Όμπρα ρέει μέσα από πολλές άλλες πόλεις, όπως οι Κσίβιν, Κόστσιαν, Ζμπόνσιν, Τστσιέλ, Μιεντζίζετς, Μπλέντζεφ και Σκφιεζίνα. Ο ποταμός ρέει επίσης μέσα από πολλές λίμνες.
Κανό
Ο Όμπρα είναι ένα δημοφιλές ποτάμι για κανό και καγιάκ. Τα ταξίδια με κανό ξεκινούν συνήθως από το Ζμπόνσιν. Από εκεί, ο ποταμός διέρχεται από περιοχές άγριας φύσης και από την ύπαιθρο. Το ταξίδι με κανό δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο, με εξαίρεση μερικά δύσκολα μέρη όπου τα πεσμένα δέντρα μπορεί να προκαλέσουν αναστάτωση. Ο Όμπρα θεωρείται ευρέως ως ένα ασφαλές ποτάμι για αρχάριους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Βάρτα
Γιογκουνμπουλάκ
Το Γιογκουνμπουλάκ (αζερικά: Yoğunbulaq) είναι χωριό στο δήμο Τσομπανσιγκνάκ στην επαρχία Τοβούζ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τοβούζ
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελευθέρας Πάλης 1962
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελευθέρας Πάλης 1962 ή Ε΄ Πανελλήνιοι Αγώνες Ελευθέρας Πάλης ήταν η 5η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ελευθέρας Πάλης, που διεξήχθη από την Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Πάλης, Άρσης Βαρών (Ε.Ο.Φ.Π.Α.Β.) και τον Ορφέα Σερρών. Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στην αίθουσα του Ορφέα Σερρών, στις Σέρρες από το Σάββατο 24 έως και την Κυριακή 25 Νοεμβρίου του 1962. Συμμετείχαν 13 σύλλογοι, διεξήχθησαν 8 αγωνίσματα και θεωρήθηκαν πετυχημένοι.
Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η ΧΑΝΘ με 13 βαθμούς. Οκτώ σύλλογοι κέρδισαν μετάλλια. Την πρώτη θέση κατέκτησε η ΧΑΝΘ με 3 χρυσά, 1 ασημένιο και 2 χάλκινα μετάλλια. Τη δεύτερη θέση κατέλαβε ο ΒΑΟ με 2 χρυσά και 1 χάλκινο και την τρίτη ο Εθνικός Γ.Σ. και ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με 1 χρυσό, 2 ασημένια και 1 χάλκινο μετάλλιο έκαστος.
Τους αγώνες παρακολούθησε ο δήμαρχος Σερρών Σταύρος Σταυρίδης και πλήθος επισήμων.
Κάτοχοι μεταλλίων
1960 | 1961 | 1962 | 1963 | 1965 (Ιανουάριος)
Πίνακας μεταλλίων
Πηγή:
Βαθμολογία
Πηγή:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1962 Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελευθέρας Πάλης Κατηγορία:Αθλητισμός στις Σέρρες
Άλμπα Φλόρες
Η Άλμπα Γκονζάλες Βίγια (Μαδρίτη, 28 Οκτωβρίου,1986), γνωστή ως Άλμπα Φλόρες, είναι η Iσπανίδα ηθοποιός. Η Φλόρες είναι γνωστή για τον ρόλο της ως Saray Vargas στο Vis a Vis και ως Nairobi στο La casa de papel.
Βιογραφία
Η Άλμπα Φλόρες είναι η μοναδική κόρη του μισού ρομά μουσικού και συνθέτη Αντόνιο Φλόρες και Άννα Βίγια, θεατρικής παραγωγού. Είναι επίσης εγγονή της Λόλα Φλόρες, ανιψιά των τραγουδιστών Λολίτα Φλόρες και Ροζάριο Φλόρες, και ξαδέλφη της ηθοποιού Ελένα Φουριάσε.
Η Άλμπα σπούδασε δραματική ερμηνεία από την ηλικία των δεκατριών, με δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο πιάνο. Στην σύντομη καριέρα της στην σκηνή, εμφανίστηκε σε διάφορους ρόλους. Ο πιο αξιοσημείωτος από αυτούς ήταν της Luna de miel en Hiroshima (2005) και στη τσιγγάνικη έκδοση του Ονείρου της Θερινής Νύχτας (2007).
Καριέρα
Το 2005, η Άλμπα έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στο EL Calentito (Το Warm) της Τσους Γκουτιέρες, με Verónica Sánchez, Ruth Díaz, Macarena Gómez, Estíbaliz Gabilondo και Lluvia Rojo, μεταξύ άλλων ερμηνευτών.
Στην τηλεόραση, συμμετείχε για πρώτη φορά σε ένα επεισόδιο της σειράς El comisario (The Commisar) το 2006. Το 2008, προσήλθε σε μια τηλεοπτική σειρά Antenna 3 El Súndrome de Ulises (Το σύνδρομο Οδυσσέας) και παρουσίασε τη μουσική παραγωγή του Enamorados anónimos.
Το 2009, ηχογράφησε το θεματικό τραγούδι του πατέρα της, "Δεν μπορώ να σε ερωτευθώ" (I cannot fall in love with you), για την μουσική υπόκρουση μιας ταινίας του Ρομπέρτο Σαντιάγκο, "Al final del camino" (στο Τέλος του Δρόμου), με πρωταγωνιστές την Μαλένα Αλτέριο και τον Φερνάντο Τεχέρο.
Αρχίζοντας το 2013, συμμετείχε με τον πρωταγωνιστικό ρόλο ως Μαροκινή υπάλληλος Χαμίλα στην σειρά El tiempo entre costuras (Ο ενδιάμεσος χρόνος), που τοποθετείται στην Ισπανία και στα βόρεια προτεκτοράτα του Μαρόκο, μετά τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο. Ακολούθησε μια εμφάνιση στη σειρά TVE Cuéntame ως σημαντικός μάρτυρας σε μια υπόθεση που αφορούσε την διεφθαρμένη αστυνομία.
Το 2015 έγινε μέλος της σειράς Vis a vis όπου παίζει ένα χαρακτήρα που ονομάζεται Saray Vargas, μια γυναίκα ρομά που αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης 5 ετών για ανθρωποκτονία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ισπανία Κατηγορία:Ισπανοί Ρομά
8/2
Ο όρος 8/2 μπορεί να αναφέρεται:
Πασχάλης Δούκας
Ο Πασχάλης Δούκας (1924 - 19 Αυγούστου 1999), του Τριαντάφυλλου, ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, αντιστασιακός και πολιτικός της Αριστεράς.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1924 και ανέπτυξε αντιστασιακή δράση με την ΕΠΟΝ και τον ΕΛΑΣ στο Παγγαίο.
Πολιτική σταδιοδρομία
Εντάχθηκε στην ΕΔΑ (αργότερα ήταν μέλος της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ Εσωτερικού) και εξελέγη βουλευτής Καβάλας το 1964. Το 1989 διορίστηκε Νομάρχης Έβρου, υπηρετώντας ως το 1990. Απεβίωσε τον Αύγουστο του 1999.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Καβάλας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ Κατηγορία:Νομάρχες Έβρου
Στίβεν Πίναρ
Ο Στίβεν Ζερόμ Πίναρ (Steven Jerome Pienaar) είναι Νοτιαφρικανός πρώην ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή.
Βιογραφικό
Ο Πίναρ γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου του 1982 στο Γιοχάνεσμπουργκ. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα φυτώρια του Άγιαξ και έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στον Άγιαξ Κέιπ Τάουν (θυγατρική ομάδα του Άγιαξ στη Νότια Αφρική).
Γρήγορα ξεχώρισε για το ταλέντο του και τον Ιανουάριο του 2001 πήγε στο Άμστερνταμ για λογαριασμό του Άγιαξ. Στην Ολλανδία παρέμεινε μέχρι το 2006, οπότε μεταγράφηκε στην γερμανική Μπορούσια Ντόρτμουντ. Εκεί προοριζόταν για αντικαταστάτης του Τομάς Ροσίτσκι, χωρίς όμως να καταφέρει να προσαρμοστεί στην νέα του ομάδα.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να δοθεί δανεικός στην Έβερτον. Εκεί έπειτα από ένα χρόνο παραμονής κατάφερε να πείσει την αγγλική ομάδα για την αξία του και το καλοκαίρι του 2008 η Έβερτον απέκτησε τα δικαιώματα του ποδοσφαιριστή. Τον Ιανουάριο του 2011 αποκτήθηκε από την Τότεναμ έναντι 3 εκατομμυρίων λιρών με τετραετές συμβόλαιο, ενώ τον Ιανουάριο του 2012 επέστρεψε ως δανεικός στην ομάδα της Έβερτον για 6 μήνες. Οι πολύ καλές εμφανίσεις του ως δανεικός έπεισαν τον μάνατζερ της Έβερτον Ντέιβιντ Μόιζ να ενεργοποιήσει την οψιόν αγοράς και να φέρει τον Πίναρ πίσω στην Έβερτον. Έτσι παρότι ο παίκτης δεν κατάφερε να προσαρμοστεί στην Τότεναμ, αποκτήθηκε ξανά από την Έβερτον έναντι 4,5 εκατομμυρίων λιρών. Στην Έβερτον παρέμεινε ως το καλοκαίρι του 2016, οπότε έμεινε ελεύθερος με τη λήξη του συμβολαίου του. Τα δύο τελευταία χρόνια στην Έβερτον είχε ταλαιπωρηθεί από τραυματισμούς και είχε χάσει τη θέση του βασικού, πραγματοποιώντας λίγες συμμετοχές.
Αποδέχτηκε πρόταση της Σάντερλαντ για μονοετή συνεργασία και ξανασυνάντησε εκεί τον Μόιζ, προπονητή στο μεταξύ της Σάντερλαντ, πριν κλείσει την καριέρα του με ένα εξάμηνο πέρασμα από μια ομάδα της πατρίδας του (Μπίντβεστ Βιτς) και ανακοινώσει τον Μάρτιο του 2018 την οριστική του απόσυρση.
Στατιστικά
Αφορούν όλες τις διοργανώσεις που συμμετέχει η ομάδα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άγιαξ Κέιπ Τάουν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νότιας Αφρικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νότιας Αφρικής Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπίντβεστ Γουίτς Φ.Κ.
Τουρκική Διαστημική Υπηρεσία
μικρογραφία|Λογότυπο Τούρκικης Διαστημικής Υπηρεσίας Η Τουρκική Διαστημική Υπηρεσία (Τουρκικά: Türkiye Uzay Ajansı, συντ.TUA) είναι μια κυβερνητική υπηρεσία για την εθνική αεροδιαστημική έρευνα στην Τουρκία. Θεσπίστηκε επίσημα με προεδρικό διάταγμα στις 13 Δεκεμβρίου 2018.
Η υπηρεσία έχει έδρα την Άγκυρα, και υπάγεται στο Υπουργείο Επιστήμης και Τεχνολογίας. Με την ίδρυση της TUA, το Τμήμα Αεροπορίας και Διαστημικών Τεχνολογιών στο Υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών καταργήθηκε. Η TUA προετοιμάζει στρατηγικά σχέδια που περιλαμβάνουν μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους, βασικές αρχές και προσεγγίσεις, στόχους και προτεραιότητες, μέτρα απόδοσης, μεθόδους που πρέπει να ακολουθούνται και κατανομή πόρων για την επιστήμη και τις τεχνολογίες της αεροδιαστημικής.
Εθνικό Διαστημικό Πρόγραμμα
Προκαταρκτικοί δέκα στόχοι: Οι στόχοι που έχουν μπει περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων:
Καθήκοντα
Τα καθήκοντα και οι αρμοδιότητες του οργανισμού είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνητικές υπηρεσίες
Λουίς Φελίπε Σκολάρι
Ο Λουίς Φελίπε Σκολάρι είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου για την Ατλέτικο Παραναένσε. Γεννήθηκε στις 9 Νοεμβρίου του 1948 στην πόλη Πάσο Φούντο στη βόρεια Βραζιλία. Βοήθησε την εθνική ομάδα της χώρας του να κατακτήσει το Παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου το 2002. Ενώ σαν προπονητής της εθνικής ομάδας της Πορτογαλίας, την οδήγησε στον τελικό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου το 2004 όπου έχασε από την Ελλάδα και στην τέταρτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006 στη Γερμανία.
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Σκολάρι ακολούθησε τα χνάρια του πατέρα του, Μπέντζαμιν που επίσης ήταν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Ξεκίνησε την καριέρα από την Κασίας όπου αγωνίστηκε από το 1973 έως το 1979. Αγωνίστηκε επίσης για λίγο στη Γιουβαντούτο το 1980 ενώ την ίδια χρονιά πήγε στη Νόβο Αμπούργο. Το 1981 έκλεισε την ποδοσφαιρική καριέρα στη Σέντρο Σπορτίβο Αλαγκοάνο όπου και κατέκτησε τον μοναδικό του τίτλο ως ποδοσφαιριστής, το πρωτάθλημα της πολιτείας Αλαγοάνο.
Τα πρώτα χρόνια
Η προπονητική του καριέρα ξεκινάει αμέσως μετά τον τερματισμό της ποδοσφαιρικής του καριέρας η πρώτη ομάδα που του εμπιστεύτηκε την τύχη της ήταν η τελευταία που φόρεσε τη φανέλα της, η Σέντρο Σπορτίβο Αλαγκοάνο. Τελικά, δικαιώθηκε για την επιλογή της μια και κατέκτησε με τον Σκολάρι προπονητή, ξανά το πρωτάθλημα της πολιτείας Αλαγοάνο το 1982. Ακολούθησαν η Γιουβαντούτο και η Μπραζίλ ντε Πελότας. Ακολουθεί η πρώτη του ομάδα εκτός Βραζιλίας η ομάδα από το Κουβέιτ Αλ Σαμπαμπ επιστρέφει στην Μπραζίλ ντε Πελότας και ακολούθως στη Γιουβαντούτο μέχρι που το 1987 αναλαμβάνει μια από τις μεγαλύτερες ομάδες τις Βραζιλίας την Γκρέμιο με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα της πολιτείας του Gaúcho ακολούθως αναλαμβάνει την Γκόιας χωρίς επιτυχίες.
Κουβέιτ
Ακολουθεί ένα πέρασμα από το 1988-1990 από το Κουβέιτ πρώτα από την ομάδα Αλ Κουαντισιγα με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Κουβέιτ του Εμιράτου και μετά με την Εθνική ομάδα Κουβέιτ το 1990.
Επιστροφή στη Βραζιλία
Επιστρέφει στη Βραζιλία ως προπονητής της Κρικιούμα το 1991, όταν ή ομάδα έγινε πρωταθλήτρια του "Copa do Brasil" και ανταγωνιζόταν την Γκρέμιο. Σε αυτόν τον εθνικό τίτλο δεν έχασε ούτε ένα παιχνίδι. Κέρδισε 6 παιχνίδια και έφερε ισοπαλία σε 4 παιχνίδια. Αναλαμβάνει την επόμενη χρονιά την Γκρέμιο και στα τρία χρόνια που έμεινε στην ομάδα κατακτάει 6 τίτλους ανάμεσα σε αυτούς το Κόπα Λιμπερταδόρες το 1995 και το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βραζιλίας την επόμενη σεζόν 1996.
Πέρασμα από την Ιαπωνία
Μετά την Γκρέμιο αποφασίζει να αποδεχτεί την πρόταση της Ιαπωνικής Γιούμπιλο Ιβάτα κάθεται στο πάγκο της ομάδας για 11 αγώνες πριν επιστρέψει ξανά στη Βραζιλία για την Παλμέιρας.
Επιστροφή ξανα στη Βραζιλία
Ο Σκολάρι στην Παλμέιρας έμεινε από το ως 1997 το 2000 είχε μια πετυχημένη θητεία. Οδήγησε την ομάδα στα τρία χρόνια που βρισκόταν εκεί στην κατάκτηση του Copa do Brasil, του Mercosur Cup, αλλά και στην κατάκτηση του Κόπα Λιμπερταδόρες το 1999 στα πέναλτι εναντίον της Νταπορτίβο Κάλι της Κολομβίας. Ανακηρύχθηκε Προπονητής της Χρονιάς για το 1999 για τη Νότια Αμερική. Το 2000 ο Σκολάρι πέρασε για ένα χρόνο από τον πάγκο της Κρουζέιρο.
Εθνικές ομάδες
Το επόμενο βήμα στην καριέρα του Λουίς Φελίπε Σκολάρι ήταν ο πάγκος της Εθνικής ομάδας της Βραζιλίας. Τον Ιούνιο του 2001 η Εθνική Βραζιλίας είχε να δώσει 5 αγώνες για να ολοκληρωθεί η προκριματική φάση και διέτρεχε κίνδυνο να μείνει εκτός από το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2002 παρά το αρχικό σοκ της ήττας από την Ουραγουάη ο Σκολάρι κατάφερε να οδηγήσει την ομάδα στα τελικά του Παγκόσμιου Κυπέλλου. Λίγο καιρό πριν από την έναρξη της τελικής φάσης ο Σκολάρι αρνήθηκε να συμπεριλάβει στην αποστολή τον βετεράνο επιθετικό Ρομάριο στην ομάδα του, παρά την πίεση της κοινής γνώμης και την έκκληση που έκανε δακρυσμένος ο ίδιος ο παίκτης. Η Βραζιλία μπήκε δυνατά στο τουρνουά κέρδισε διαδοχικά την Τουρκία, την Κίνα, την Κόστα Ρίκα, το Βέλγιο, την Αγγλία και ξανά την Τουρκία στον ημιτελικό. Στον τελικό νίκησε τη Γερμανία 2-0 με δύο γκολ από τον Ρονάλντο και κέρδισε τον πέμπτο τίτλο Παγκόσμιου Κυπέλλου. Στο τέλος του 2002 Ο Σκολάρι παραιτήθηκε από προπονητής της Βραζιλίας. Λίγο αργότερα το 2003 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Εθνικής Πορτογαλίας έμεινε για 5 χρόνια στον πάγκο της Εθνικής Πορτογαλίας με μεγαλύτερη επιτυχία του την παρουσία στον τελικό του Euro 2004.
Τσέλσι ΦΚ
Το 2008 αποφάσισε να αφήσει την Εθνική Πορτογαλίας που ήταν και η μακροβιότερη θητεία του σε πάγκο και να αναλάβει την Αγγλική Τσέλσι ΦΚ η θητεία του όμως αποδείχτηκε μικρή καθώς λίγους μήνες αργότερα, τον Φεβρουάριο του 2009 απολύθηκε από την αγγλική ομάδα
Μπουνιοντκόρ
Επόμενος προορισμός στην καριέρα του κοσμογυρισμένου προπονητή ήταν η ομάδα από το Ουζμπεκιστάν Μπουνιοντκόρ όπου αγωνιζόταν και ο γνώριμος του συμπατριώτης Ριβάλντο. Ο Σκολάρι έγινε για τους 18 μήνες ο πλέον ακριβοπληρωμένος προπονητής στον κόσμο λαμβάνοντας 13 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο ως αμοιβή. Έλυσε το συμβόλαιό του κοινή συναινέσει στις 29 Μαΐου 2010 μετά την αποτυχία να οδηγήσει τη Μπουνιοντκόρ στους 16 στο Τσάμπιονς Λιγκ της Ασίας, αν και ο ίδιος έθεσε ως λόγο την ανησυχία σχετικά με την εκπαίδευση του γιου του.
Εθνική Βραζιλίας
Τον Νοέμβριο του 2012 επέστρεψε στον πάγκο της Εθνικής ομάδας της Βραζιλίας