cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πρωτέας (μυθολογία)
Ο Πρωτέας και ο Τρωικός πόλεμος
Ο Ευριπίδης στην τραγωδία του «Ελένη» αναφέρει μια ακόμη εκδοχή του μύθου του Πρωτέα: πως η Ελένη δεν βρέθηκε στην Αίγυπτο ούτε επειδή ο Πάρις την έφερε, ούτε επειδή ο Πρωτέας την κράτησε. Αυτό που συνέβη ήταν ότι οι ίδιοι οι θεοί τη μετέφεραν εδώ με τη βοήθεια του Ερμή και την εμπιστεύθηκαν στον Πρωτέα. Ο Πάρις, με ένα τέχνασμα των θεών, μετέφερε στην Τροία ένα ομοίωμά της από σύννεφο. Κάποια στιγμή ο Πρωτέας πέθανε και στον θρόνο της Αιγύπτου τον διαδέχτηκε ο γιος του Θεοκλύμενος, που πίεζε όμως επίμονα την Ελένη να γίνει γυναίκα του. Εκείνη, απελπισμένη, κατέφυγε στον τάφο του Πρωτέα και εκεί τη βρήκε ο Μενέλαος, που είχε στο μεταξύ φτάσει καραβοτσακισμένος στην Αίγυπτο. Μετά από λίγο οι δυο σύζυγοι αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλο, ο κίνδυνος όμως που διατρέχουν είναι μεγάλος, γιατί ο Θεοκλύμενος δεν ήταν φιλόξενος κι ευσπλαχνικός, όπως ο πατέρας του: συνήθιζε να σκοτώνει όλους τους ξένους. Τότε και εδώ επεμβαίνει η Ειδοθέα, η επινοητική και καλόψυχη κόρη του Πρωτέα, που καταστρώνει σχέδιο διαφυγής για το ζευγάρι.
Το ορόσημο του κόσμου
Βλέπουμε ότι το όνομα του Πρωτέα συνδέεται κυρίως με δυο περιοχές, τη Χαλκιδική και την Αίγυπτο. Ως προς την πρώτη δικαιολογημένα τον φαντάζονταν εκεί, επειδή από τα πολύ παλιά χρόνια ήδη η Χαλκιδική φημιζόταν για τις ακτές και τον θαλάσσιο πλούτο της· ήταν πολύ ταιριαστή για έναν τέτοιο θαλάσσιο θεό. Όσο για την Αίγυπτο και το νησί Φάρος, βρίσκονταν στα αφρικανικά παράλια, που αποτελούσαν τα όρια του τότε γνωστού κόσμου προς τον Νότο. Οι αρχαίοι, λοιπόν, τοποθετούσαν τον Πρωτέα ως ορόσημο στην άκρη του κόσμου, όπως τον Άτλαντα στη δύση, στο Στενό του Γιβραλτάρ.
Λιμνοθάλασσα Κορισσίων
Η Λιμνοθάλασσα Κορισσίων ή τα Κορίσσια βρίσκεται στη νότια Κέρκυρα και τις δυτικές της ακτές. Έχει ανακηρυχθεί Τοπίο Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλους (ΤΙΦΚ) και προστατευόμενη τοποθεσία του δικτύου Natura 2000 με κωδικό GR2230002. Είναι μια ήρεμη λιμνοθάλασσα που χωρίζεται από το Ιόνιο Πέλαγος με στενή λωρίδα γης (πλάτους 250 μ.) και μεγάλους αμμόλοφους. Στα νότια της υπάρχει μικρό αραιό δάσος από θαλασσόκεδρα (Juniperus macrocarpa) ενώ στα βόρεια μικροί καλαμιώνες και αρμυρίκια. Πρόκειται για ένα οικοσύστημα μεγάλης βιολογικής, αισθητικής και οικονομικής αξίας, που αποτελεί σταθμό για μεταναστεύοντα πτηνά, περίπου 130 είδη πουλιών (ανάμεσά τους φλαμίνγκο και κορμοράνοι). Η λίμνη φιλοξενεί και ένα ενδημικό είδος ψαριού, το Knipowitschia goerneri, που έχει βρεθεί μόνο εκεί και παλαιότερα σε μια κοντινή πηγή. Τα νερά της λίμνης είναι γλυκά και επικοινωνούν με τη θάλασσα μέσω μιας μικρής διώρυγας. Διοικητικά ανήκει στο δήμο Νότιας Κέρκυρας και απέχει περίπου 40 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τη πόλη της Κέρκυρας και 25 χλμ. Δ.-ΒΔ. της Λευκίμμης. Στα βορειοδυτικά της έχει αναπτυχθεί ο παραθεριστικός οικισμός του Χαλικούνα ενώ στα νοτιοδυτικά βρίσκεται η παραλία Ίσσος και ο οικισμός Άγιος Γεώργιος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Κέρκυρας Κορισσιων
Ιωάννης Φρειδερίκος του Μπράουνσβαϊγκ
Ο Ιωάννης Φρειδερίκος (25 Απριλίου 1625 - 18 Δεκεμβρίου 1679) από τον Οίκο των Γουέλφων-Αννόβερου ήταν πρίγκιπας του Κάλενμπεργκ (1665-79), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Βιογραφικά
Ήταν ο τρίτος γιος του Γεωργίου και της Άννας-Ελεονώρας, κόρης του Λουδοβίκου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ. Μεταστράφηκε στον καθολικισμό, μόνος αυτός από την οικογένειά του. Το 1665 απεβίωσε ο πρώτος αδελφός Χριστιανός-Λουδοβίκος πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ και τον κληρονόμησε ο δεύτερος, Γεώργιος-Γουλιέλμος πρίγκιπας του Κάλενμπεργκ, που παραχώρησε το Κάλενμπεργκ στον Ιωάννη-Φρειδερίκο. Ο Ιωάννης-Φρειδερίκος αποπεράτωσε το 1666 το ανάκτορο του Χέρενχαουζεν στο Αννόβερο, χτισμένου στο πρότυπο του ανακτόρου των Βερσαλλιών και διάσημο για τους βασιλικούς κήπους του (Κήποι Χέρενχαουζεν).
Το 1667 ο Ιωάννης-Φρειδερίκος προσέλαβε ως επικεφαλής αρχιτέκτονά του τον Βενετό Τζιρόλαμο Σαρτόριο, που σχεδίασε πολλά κτήρια της πόλης, όπως την εκκλησία Νόιστετερ (Neustädter Kirche, εκκλησία "της νέας πόλης", ονομαζόμενη έτσι ως ευρισκόμενη στην περιοχή του Αννόβερου Calenberger Neustadt), ενώ συνέβαλε αποφασιστικά στην επέκταση των κήπων του Χερρενχάουζεν.
Το 1676 ο Ιωάννης Φρειδερίκος όρισε τον Γκότφριντ-Βίλχελμ Λάιμπνιτς ιδιαίτερο σύμβουλό του και βιβλιοθηκονόμο της βιβλιοθήκης του. Έτσι ξεκίνησε μια 40ετής σχέση του Λάιμπνιτς με τον οίκο του Αννόβερου, με αποτέλεσμα τρεις γενιές της δυναστείας του Αννόβερου να διατηρούν υπό την προστασία τους έναν από τους πλέον εξαίρετους φιλοσόφους και μαθηματικούς της Ευρώπης.
Απεβίωσε το 1679 χωρίς άρρενες απογόνους και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Ερνέστος-Αύγουστος ως πρίγκιπας του Κάλενμπεργκ.
Οικογένεια
Το 1668 νυμφεύτηκε τη Βενεδίκτη-Ερριέττα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Εδουάρδου του κλάδου του Παλατινάτου και απέκτησαν τα εξής τέκνα:
Γενί Τζαμί (Κωνσταντινούπολη)
Το Γενί Τζαμί (Τούρκικα: Yeni Camii, που σημαίνει Νέο Τζαμί), είναι ένα οθωμανικό αυτοκρατορικό τζαμί που βρίσκεται στο Εμίνονου, στην Κωνσταντινούπολη, στην Τουρκία. Βρίσκεται στον Κεράτιο κόλπο, στο νότιο άκρο της γέφυρας του Γαλατά, και είναι ένα από τα πιο διάσημα αρχιτεκτονικά μνημεία της Κωνσταντινούπολης. Αρχικά ονομάστηκε Βαλιντέ Σουλτάν Τζαμί (Valide Sultan Camii) και αργότερα Νέο Βαλιντέ Σουλτάν Τζαμί (Yeni Valide Sultan Camii) μετά από μερική ανακατασκευή και την ολοκλήρωση του μεταξύ 1660 και 1665.
Βαλιντέ Σουλτάν Τζαμί
Η κατασκευή του τζαμιού ξεκίνησε το 1597. Η κατασκευή του διατάχθηκε από την Σαφιγιέ Σουλτάν,η οποία ήταν η σύζυγος του Σουλτάνου Μουράτ Γ' και αργότερα Βαλιντέ Σουλτάν (Βασιλομήτωρ) του Σουλτάνου Μεχμέτ Γ'. Διέταξε την κατασκευή του τζαμιού υπό την ιδιότητά της ως βαλιδέ σουλτάνα, δύο χρόνια μετά την άνοδο του Μεχμέτ Γ' στον Οθωμανικό θρόνο το 1595, εξ ου και η αρχική επίσημη ονομασία "Βαλιντέ Σουλτάν Τζαμί".
Ο αρχικός αρχιτέκτονας ήταν ο Νταβούτ Αγά, μαθητευόμενος του μεγάλου Μιμάρ Σινάν. Ωστόσο, ο Νταβούτ Αγά πέθανε το 1599 και αντικαταστάθηκε από τον Νταλγκίτς Αχμέτ Τσαβούς. Η κατασκευή διήρκεσε περισσότερο από μισό αιώνα και ολοκληρώθηκε από μια άλλη βαλιδέ, την Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάν, μητέρα του Σουλτάνου Μεχμέτ Δ'.
Νέο Βαλιντέ Σουλτάν Τζαμί
Μετά το 1603, η εν μέρει κατασκευασμένη δομή μειώθηκε σταδιακά σε ερείπια και υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια της μεγάλης πυρκαγιάς της Κωνσταντινούπολης (1660), η οποία άρχισε στις 24 του Ιουλίου 1660 και διήρκεσε λίγο περισσότερο από δύο ημέρες(περίπου 49 ώρες, σύμφωνα με τα χρονικά του Αμπντί Πασά) και κατέστρεψε πολλές γειτονιές της πόλης. Αργότερα εκείνο το έτος,ο αυτοκρατορικός αρχιτέκτονας Μουσταφά Αγά πρότεινε στην Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάν, μητέρα του Μεχμέτ Δ', να ολοκληρώσει το τζαμί ως έργο ευσέβειας. Η Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάν διέταξε επίσης την κατασκευή του κοντινού Παζαριού Μπαχαρικών, το οποίο αποτελεί μέρος του κουλιγιέ του Νέου Τζαμιού. Έτσι, κατά τους τελευταίους μήνες του 1660, η κατασκευή του τζαμιού επαναλαμβάνεται, ενώ η κατασκευή του διπλανού παζαριού ξεκίνησε.
Το τζαμί ολοκληρώθηκε τελικά το 1663 και εγκαινιάστηκε το 1665.
Συγκρότημα
Όπως και με άλλα αυτοκρατορικά τζαμιά στην Κωνσταντινούπολη, το Νέο Τζαμί έχει σχεδιαστεί ως ένα κουλιγιέ ή συγκρότημα με παρακείμενες δομές για την εξυπηρέτηση δύο θρησκευτικών και πολιτιστικών αναγκών. Το αρχικό συγκρότημα αποτελείται από το ίδιο το τζαμί, ένα νοσοκομείο,σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης,δημόσια λουτρά,τάφους, δύο δημόσιες κρήνες και μια αγορά. Σε αυτό το συγκρότημα προστέθηκε μια βιβλιοθήκη κατά τη διάρκεια της βασιλείας του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄.
Η μεγάλη αγορά επιβιώνει σήμερα ως το Παζάρι των Μπαχαρικών (επίσης γνωστό ως το Αιγυπτιακό παζάρι), ένα πολύ γνωστό τουριστικό αξιοθέατο της Κωνσταντινούπολης.
Στο εσωτερικό του τάφου της Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάν βρίσκεται ο τόπος ταφής της Σαλιχά Σουλτάν ,μητέρας του Μαχμούτ Α΄, της Εμινέ Μιχρισάχ Σουλτάν, μητέρας του Μουσταφά Γ΄ και της Ραμπιά Σουλτάν, μητέρας του Αμπντούλ Χαμίτ Α΄.
Πηγές
Κατηγορία:Οθωμανικά τζαμιά στην Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Κεράτιος Κόλπος
Επαμεινώνδας Ζαφειρόπουλος
Ο Επαμεινώνδας Ζαφειρόπουλος (Αργοστόλι, 1933 - Αθήνα, 26 Αυγούστου 2006), γνωστότερος ως Nώντας Ζαφειρόπουλος, ήταν δικηγόρος και πολιτικός. Ο πατέρας του ήταν δικαστικός και καταγόταν από την Λαμπεία (Δίβρη) Ηλείας. Ο Νώντας Ζαφειρόπουλος ήταν πτυχιούχος της Παντείου Πανεπιστημίου και της νομικής σχολής του Αριστοτελείου. Ως δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω άσκησε μαχόμενη δικηγορία επί 33 χρόνια. Στις 6 Μαρτίου 1984 εξελέγη πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ). Εξελέγη βουλευτής στην A΄Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία για πρώτη φορά το 1989 και δραστηριοποιήθηκε ως μέλος ή ως Πρόεδρος σε πολλές επιτροπές. Αγωνίστηκε για να αποδίδεται το αγγελιόσημο στα Ταμεία των εργαζομένων στον Τύπο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
OLPC XO-1
thumb|250px|Ο φορητός υπολογιστής των 100 δολαρίων thumb|Παρουσίαση του φορητού υπολογιστή των 100 δολαρίων από τον [[Νίκολας Νεγρεπόντε, το 2005.]]
Το OLPC XO-1, παλιότερα γνωστό ως Φορητός Υπολογιστής των 100 Δολαρίων, (Hundred Dollar Laptop ή HDL) Υπολογιστής των Παιδιών και 2B1 , είναι μικρός και φτηνός φορητός υπολογιστής που σχεδιάστηκε από τον οργανισμό One Laptop per Child Association ή OLPC και το εργαστήριο πολυμέσων του MIT. Πρόκειται για έναν υπολογιστή ασύρματης ευρυζωνικής διαδικτύωσης, ο οποίος στο αρχικό του σχέδιο περιελάμβανε γεννήτρια με μανιβέλα για να έχει αυτονομία. Μέσω ενός touchpad μπορεί ο χρήστης του, να γράφει πάνω σε αυτό με μολύβι ή και να ζωγραφίζει. Αποτελεί ένα μικρό ηλεκτρονικό βιβλίο και τετράδιο μαζί. Ο XO αναπτύχθηκε από τον Νίκολας Νεγρεπόντε, συνιδρυτή του Εργαστηρίου Πολυμέσων του MIT και σχεδιάστηκε από την εταιρεία Fuseproject του Υβ Μπεχάρ.
Ο φορητός υπολογιστής των $100 χρησιμοποιεί ως λειτουργικό σύστημα μια έκδοση του Fedora Linux με διεπαφή ανοικτού κώδικα Sugar. Το 2008 ο Οργανισμός OLPC (One Laptop Per Child), που διευθύνει το σχέδιο, ήρθε σε συμφωνία με τη Microsoft και πλέον το XO-1 θα περιλαμβάνει και μια απλουστευμένη έκδοση των Windows XP. Επίσης το 2006, μετά από συμφωνία με το Ίδρυμα Wikimedia, το XO-1 θα περιλαμβάνει και μια στατική έκδοση επιλεγμένων άρθρων της Βικιπαίδειας στη γλώσσα της χώρας προορισμού.
Ο φορητός υπολογιστής των $100 πρωτοπαρουσιάστηκε στο ευρύ κοινό στο Παγκόσμιο Συνέδριο για την Κοινωνία της Πληροφορίας, που έγινε τον Νοέμβριο του 2005 στην Τυνησία, από τον Νίκολας Νεγρεπόντε ο οποίος συνέλαβε και την αρχική ιδέα και οργάνωσε την υλοποίησή της. Στις 13 Δεκεμβρίου 2005, υπογράφηκε και το πρώτο συμβόλαιο παραγωγής του φορητού υπολογιστή από την Quanta Computer, μια Ταϊβανέζικη εταιρία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηλεκτρονικός υπολογιστής
Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Με το δάκτυλο στη σκανδάλη
Το Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Με το δάκτυλο στη σκανδάλη (πρωτότυπος τίτλος:The Living Daylights) είναι μια βρετανική κατασκοπευτική ταινία του 1987 και αποτελεί την δέκατη πέμπτη ταινία της σειράς ταινιών Τζέιμς Μποντ σε παραγωγή της Eon Productions. Η ταινία γυρίστηκε για την United Artists και την Metro-Goldwyn-Mayer. Σε σκηνοθεσία του Τζον Γκλεν και σε σενάριο των Ρίτσαρντ Μαϊμπάουμ και Μαίκλ Γουίλσον, πρωταγωνιστεί ο Τίμοθυ Ντάλτον στον ρόλο του Τζέιμς Μποντ για πρώτη φορά σε ταινία της Eon Productions, μαζί με τους Αντρέας Βισνιέβσκι, Μαριάμ Ντ'άμπο, Στίβεν Μπέρκοφ και Ρόμπερτ Μπράουν. Στην ταινία αυτήν, ο Τζέιμς Μποντ αναλαμβάνει τη αποστολή να δολοφονήσει μια Ρωσίδα πράκτορα, ωστόσο στην πορεία η αποστολή ακυρώνεται όταν ο Τζειμς Μποντ ανακαλύπτει ότι είναι μια αθώα τσελίστρια, και μαζί με την ίδια θα ερευνήσουν την ψεύτικη αυτομόληση ενός Ρώσου στη Δύση,όπου κάπου εκεί πέρα κρύβεται ένα μεγάλο δίκτυο λαθρεμπορίου όπλων.
Μετά την απόφαση του στουντίου να μην επαναλάβει ο Ρότζερ Μουρ τον ρόλο του Τζέιμς Μποντ, οι παραγωγοί αναζήτησαν έναν άλλον ηθοποιό για τον συγκεκριμένο ρόλο και τελικά κατέληξαν στον Τίμοθυ Ντάλτον, ο οποίος και τον δέχτηκε. Ο τίτλος της ταινίας είναι παρμένος από μια μικρή ιστορία του βιβλίου Οκτόπουσσι του Ίαν Φλέμινγκ του 1966, αν και το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας είναι σεναριακά πρωτότυπο. Τα κύρια γυρίσματα έγιναν σε μέρη όπως την Ιταλία, το Μαρόκο, τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και την Αυστρία.
Η πρεμιέρα της ταινίας έγινε στο Λονδίνο στις 29 Ιουνίου 1987, και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους του Ηνωμένου Βασίλειου την ίδια ακριβώς μέρα, ενώ στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών κυκλοφόρησε στις 31 Ιουλίου του ίδιου έτους. Η ταινία έλαβε μικτές κριτικές, ενώ απέφερε 191 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Η επόμενη ταινία της σειράς, το Προσωπική Εκδίκηση, κυκλοφόρησε το 1989.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1987 Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζον Μπάρι Κατηγορία:Ταινίες Τζέιμς Μποντ Κατηγορία:Βρετανικές κατασκοπικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Άλμπερτ Μπρόκολι Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μαρόκο Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer
Άννα Μπολένα
Με τον τίτλο Άννα Μπολένα (ιταλικά: Anna Bolena), που αποτελεί εξιταλισμένη μορφή του ονόματος της Ανν Μπολέυν, δεύτερης συζύγου του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας, φέρεται η 31η όπερα του Γκαετάνο Ντονιτσέττι. Πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες όπερες του συνθέτη επί συνόλου 66 που έχει δημιουργήσει και η δεύτερη που πραγματεύεται την ιστορία του Οίκου των Τυδώρ: Το κάστρο του Κένιλγουορθ (1829), Άννα Μπολένα, Μαρία Στουάρντα (1835) και Ρομπέρτο Ντέβερο (1837).
Γενικά
Η όπερα Άννα Μπολένα εκτυλίσσεται σε δύο πράξεις και σε κείμενο του διάσημου λιμπρετίστα Φελίτσε Ρομάνι. Η παγκόσμια πρώτη του έργου αυτού δόθηκε στο θέατρο Carcano, στο Μιλάνο στις 26 Δεκεμβρίου 1830.
Υπόθεση έργου
Η υπόθεση του έργου επικεντρώνεται στην Ανν Μπολέυν, Βασίλισσα της Αγγλίας, και συγκεκριμένα στην πτώση της από τη θέση της ευνοούμενης του Βασιλιά και την εκτέλεσή της στον Πύργο του Λονδίνου το 1536.
Παρατηρήσεις
Μεταξύ των υψιφώνων που έχουν υποδυθεί την Άννα Μπολένα είναι οι Μαρία Κάλλας, Λέιλα Γκέντζερ, Ρενάτα Σκότο, Έλενα Σουλιώτη, Τζόαν Σάδερλαντ και Άννα Νετρέμπκο.
Τον πρωταγωνιστικό ρόλο της όπερας αυτής έχουν υποδυθεί κατά καιρούς πολλές Ελληνίδες ηθοποιοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Γκαετάνο Ντονιτσέττι Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Ρίτσαρντ Γκιρ
Ο Ρίτσαρντ Γκιρ (Richard Tiffany Gere), (31 Αυγούστου 1949) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Ξεκίνησε την υποκριτική τη δεκαετία του '70, παίζοντας ένα β' ρόλο στην ταινία Αναζητώντας τον Kύριο Γκούντμπαρ (Looking for Mr. Goodbar, 1977) και τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο Μέρες Ευτυχίας (Days of Heaven, 1978). Ήρθε στο προσκήνιο το 1980 με το ρόλο του στην ταινία Επάγγελμα: Ζιγκολό (American Gigolo) που τον καθίερωσε ως πρωταγωνιστή και σύμβολο του σεξ. Συνέχισε την καριέρα του πρωταγωνιστώντας σε πολλές επιτυχημένες ταινίες όπως Ιπτάμενος και Τζέντλεμαν (An Officer and a Gentleman, 1982), Pretty Woman (1990) και Σικάγο (Chicago, 2002) για την οποία κέρδισε Χρυσή Σφαίρα α' ανδρικού ρόλου καθώς και Screen Actors Guild Award συνολικής ερμηνείας από καστ.
Πρώτα χρόνια
Ο Γκιρ γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια από τους Ντόρις Αν και Χόμερ Τζορτζ Γκιρ. Η μητέρα του ασχολούνταν με τα οικιακά και ο πατέρας του ήταν ασφαλιστής. Το 1967 τέλειωσε το λύκειο, όπου διέπρεψε στη γυμναστική και στη μουσική, παίζοντας τρομπέτα. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης με υποτροφία από τη γυμναστική, όπου σπούδασε φιλοσοφία, αλλά δεν αποφοίτησε καθώς τα παράτησε μετά από δύο χρόνια.
Καριέρα
Ο Γκιρ ξεκίνησε να παίζει σε χολιγουντιανές ταινίες στα μέσα της δεκαετίας του '70, με την ταινία Αναζητώντας τον Kύριο Γκούντμπαρ (Looking for Mr. Goodbar, 1977) και τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Μέρες Ευτυχίας (Days of Heaven, 1978). Γνωστός έγινε το 1980 με την ταινία Επάγγελμα: Ζιγκολό (American Gigolo) και ακολούθησε το 1982 το αισθηματικό δράμα Ιπτάμενος και Τζέντλεμαν (An Officer and a Gentleman), το οποίο απέφερε 130 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office.
Ωστόσο, μετά το 1982, η καριέρα του Γκιρ ακολούθησε αρκετές εισπρακτικές αποτυχίες. Η καριέρα του κάπως αναστήθηκε το 1990 με την κυκλοφορία των ταινιών Εσωτερικές Υποθέσεις (Internal Affairs) και Pretty Woman. Ακολούθησαν και άλλες επιτυχημένες ταινίες όπως Sommersby (1993), Φόβος Ενστίκτου (Primal Fear, 1996) και Η Νύφη το 'Σκασε (Runaway Bride, 1999) όπου ξανασυνεργάστηκε με την Τζούλια Ρόμπερτς.
Το 1999 το περιοδικό People ονόμασε τον Γκιρ "Το Πιο Σέξι Άντρα". Το 2002 πρωταγωνίστησε στις ταινίες Ο Χρησμός της Πεταλούδας (The Mothman Prophecies), Άπιστη (Unfaithful) και το βραβευμένο με Όσκαρ Σικάγο (Chicago). Για την ερμηνεία του στο Σικάγο κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα α' ανδρικού ρόλου στην κατηγορία κωμωδία ή μιούζικαλ. Το 2004 εμφανίστηκε μαζί με τις Σούζαν Σαράντον και Τζένιφερ Λόπεζ στην αισθηματική κομεντί Χορεύετε; (Shall We Dance?). Η ταινία έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία με 170 εκατομμύρια δολάρια εισπράξεις παγκοσμίως. Η επόμενη ταινία του όμως, το 2005, Συλλαβίζοντας την Ευτυχία (Bee Season) είχε απογοητευτική πορεία στο box office, με μόλις 6,8 εκατομμύρια δολάρια εισπράξεις παγκοσμίως.
Το 2007, ο Γκιρ πρωταγωνίστησε μαζί με τον Τζέσι Άιζενμπεργκ στο κωμικό θρίλερ Εγκληματίας Πολέμου (The Hunting Party). Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε μαζί με τους Κρίστιαν Μπέιλ, Χιθ Λέτζερ και Κέιτ Μπλάνσετ στη βιογραφική ταινία για τη ζωή του Μπομπ Ντίλαν I'm Not There, σε σκηνοθεσία του Τοντ Χέινς.
Προσωπική ζωή
Ο Γκιρ ήταν παντρεμένος με το διάσημο μοντέλο Σίντι Κρόφορντ από το 1991 μέχρι το 1995. Το 2002, παντρεύτηκε το μοντέλο και ηθοποιό Κάρεϊ Λόουελ. Απέκτησαν ένα γιο, τον Χόμερ Τζέιμς Τζίγκμε Γκιρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ) Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μάικ Γκριν (καλαθοσφαιριστής, γεννημένος το 1985)
Ο Μάικλ Έντουαρντ Γκριν (γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου 1985) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής ο οποίος έπαιξε για τελευταία φορά με την Ιγκόκεα του Αδριατικού Πρωταθλήματος. Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για τους Τόουσον και Μπάτλερ.
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Ο Γκριν έπαιξε μπάσκετ γυμνασίου στο Μαθησιακό Κέντρο Φράνκλιν, στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Έμεινε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του 2008 του ΝΒΑ. Έπαιξε για τους Φιλαδέλφεια 76ερς στο Ορλάντο Προ Σάμερ Λιγκ το 2010, και αργότερα με τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς στο Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ.
Έπαιξε με την Αντάλια Μπουγιουκσεχίρ Μπελεντίγεσι του Τουρκικού Πρωταθλήματος, τη Λιέγη στο Βέλγιο και την Καντού στην Ιταλία.
Στις 31 Ιουλίου 2011, υπέγραψε με τη Σίγκμα Μπαρτσελόνα της δεύτερης κατηγορίας Ιταλίας για την περίοδο 2011–12. Τον Ιούλιο του 2012 υπέγραψε με την Τσιμπέριο Βαρέζε.
Τον Ιούλιο του 2013, ο Γκριν υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη ρωσική ομάδα Κίμκι. Τον Ιούνιο του 2014 χώρισε με τη Κίμκι.
Τον Ιούλιο του 2014, υπέγραψε με την Παρί-Λεβαλουά.
Στις 29 Ιουνίου 2015, υπέγραψε με τη Ρέγιερ Βενέτσια Μέστρε του Ιταλικού Πρωταθλήματος για την περίοδο 2015–16.
Στις 28 Ιουλίου 2016, ο Γκριν υπέγραψε με την τουρκική Μπεστ Μπαλικεσίρ. Στις 14 Δεκεμβρίου 2016, άφησε την Μπαλικεσίρ και υπέγραψε με την Πινάρ Καρσίγιακα. Ο Γκριν έπαιξε στο Basketball Champions League με την Καρσίγιακα και αναδείχθηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) της φάσης των 16.
Στις 2 Αυγούστου 2017 υπέγραψε με την ΑΕΚ του Ελληνικού Πρωταθλήματος για τη χρονιά 2017–18. Με την ΑΕΚ κατέκτησε τον τίτλο του Κυπέλλου Ελλάδας, το 2018. Στις 6 Μαΐου 2018, ο Γκριν κέρδισε τον τίτλο του Champions League της FIBA με την ΑΕΚ. Ονομάστηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) του Φάιναλ Φορ μετά τον τελικό, αφού σημείωσε 19 πόντους στον τελευταίο αγώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Στρασμπούρ Ίλκιρχ-Γκράφενσταντεν Μπασκέτ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρέγιερ Βενέτσια Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Βαρέζε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Καντού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρί-Λεβαλουά Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΚ Ιγκοκέα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λιέζ Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Καρσίγιακα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νταρουσάφακα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπεστ Μπαλικεσίρ Μ.Κ. Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χίμκι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αντάλια Μπουγιουκσεχίρ Μπελεντιγέσι Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Αλέκος Σακελλάριος
Ο Αλέκος Σακελλάριος (7 Νοεμβρίου 1913 - 28 Αυγούστου 1991) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός, δημοσιογράφος και σκηνοθέτης. Εξαιρετικά δημοφιλής και παραγωγικός, υπήρξε από τους σημαντικότερους ανανεωτές της μεταπολεμικής νεοελληνικής κωμωδίας και από τους σημαντικότερους στιχουργούς του ελαφρού ελληνικού τραγουδιού.
Πρώιμα χρόνια
Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα, στην Αχαρνών. Οι νομικές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών εκτοπίστηκαν πολύ σύντομα από τις ζωηρές δημοσιογραφικές του ανησυχίες (ήδη από τα σχολικά του χρόνια υπήρξε εκδότης του Μαθητή, της πιο μεγάλης κυκλοφορίας μαθητικής εφημερίδας της εποχής). Στη μάχιμη δημοσιογραφία μπαίνει μέσα από τη φιλολογική στήλη της Καθημερινής, μετά από ποίημα που στέλνει στον Γεώργιο Βλάχο. Εργάστηκε σε εφημερίδες όπως: Ελεύθερη Ελλάδα, Ακρόπολις, Απογευματινή, Μάχη, Ελεύθερος Κόσμος, Εθνικός Κήρυξ, Ελεύθερος Τύπος κ.ά., άλλοτε ως ρεπόρτερ, άλλοτε ως χρονογράφος ή ως ευθυμογράφος. Επίσης με τον στενό συνεργάτη του Χρήστο Γιαννακόπουλο εξέδωσαν την εφημερίδα Το Εικοσιτετράωρο και τα περιοδικά Πρωτεύουσα και Σαββατοκύριακο. Διετέλεσε επίσης και διευθυντής του περιοδικού ποικίλης ύλης Εβδομάς. Μέχρι το τέλος της ζωής του χρονογραφούσε σε εφημερίδες και περιοδικά.
Το 1935 έγραψε, κατόπιν παραγγελίας του κορυφαίου κωμικού του ελαφρού μουσικού θεάτρου της περιόδου, Πέτρου Κυριακού, το πρώτο θεατρικό του έργο, τη μουσική ηθογραφία Ο βασιλιάς του Χαλβά σε συνεργασία με τον Μήτσο Βασιλειάδη με συνθέτη τον Νίκο Χατζηαποστόλου. Η επιτυχία ήταν μεγάλη και καθιέρωσε κατ'ευθείαν τον νεαρό συγγραφέα.
Καριέρα
Η συνεργασία που τον έκανε ευρέως γνωστό ήταν αυτή με τον Χρήστο Γιαννακόπουλο (αρχικά με την επιθεώρηση Παύσατε Πυρ). Οι "Διόσκουροι του ελληνικού θεάτρου" (κατά την έκφραση του γνωστού θεατρικού κριτικού Αχιλλέα Μαμάκη) ήταν πολύ επιτυχημένοι. Το σερί των επιτυχιών τους, ενέπνευσε πολλούς συγγραφείς και χρονογράφους της γενιάς τους να καταπιαστούν με τη θεατρική κωμωδία, αφήνοντας μια μεγάλη σειρά από έργα που παίζονται ακόμα και σήμερα. Εξαιρετικά μεγάλη ήταν η επιτυχία του και στον κινηματογράφο, όπου ξεκίνησε αυτοδίδακτος, μετά από παρότρυνση του παραγωγού Φιλοποίμενος Φίνου. Οι ταινίες του σημείωναν ρεκόρ εισπράξεων και οι περισσότερες απ'αυτές έχουν προβληθεί στην τηλεόραση.
Έγραψε, επίσης τους στίχους -μόνος, με τον Γιαννακόπουλο ή με άλλους- σε περίπου 2.000 τραγούδια, πολλά από τα οποία έγιναν μεγάλες επιτυχίες, όπως «Άστα τα μαλλάκια σου», «Θα σε πάρω να φύγουμε», «Μάρω-Μάρω μια φορά είν' τα νιάτα», «Άλα, άνοιξε κι άλλη μπουκάλα», «Το μονοπάτι», «Βρε Μανώλη Τραμπαρίφα», «Ένα βράδυ που 'βρεχε», «Άρχισαν τα όργανα», "Έχω ένα μυστικό", "Υπομονή", "Σήκω χόρεψε συρτάκι" και πολλά άλλα. Συνεργάστηκε με ευρεία γκάμα συνθετών (από τον Νίκο Χατζηαποστόλου και τον Θεόφραστο Σακελλαρίδη, ως τον Σταύρο Ξαρχάκο, τον Γιώργο Ζαμπέτα και τον Γιάννη Σπανό). Ιδιαίτερα σημαντικές για το ελληνικό τραγούδι ήταν οι συνεργασίες του με τον Κώστα Γιαννίδη και τον Μιχάλη Σουγιούλ. Σπουδαία -και εξαιρετικά επιτυχημένα- ήταν και τα τραγούδια που έγραψε με τον Μάνο Χατζιδάκι.
Η κριτική της εποχής (με εξαίρεση τον Άλκη Θρύλο) αντιμετώπισε το δίδυμο Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου ως τους σημαντικότερους κωμωδιογράφους της γενιάς τους (επαινώντας ιδιαίτερα τα Ένας ήρως με παντούφλες και Η Μεγάλη Παρένθεσις). Πολλές φορές κατηγορήθηκαν για προχειρότητα, λόγω της υπερπαραγωγικότητάς τους. Ξεκινώντας από το 1989, τα έργα τους μπήκαν και στο ρεπερτόριο του Εθνικού Θεάτρου, κάτι που στις μέρες των μεγάλων επιτυχιών τους θα ήταν αδιανόητο.
Ο Αλέκος Σακελλάριος τιμήθηκε για όλες τις δημιουργικές πλευρές του με πολλά ελληνικά και ξένα βραβεία. Κατά το τέλος της ζωής του, η αφηγηματική του δεινότητα τον έκανε περιζήτητο σε τηλεοπτικές εκπομπές που μελετούσαν την εποχή του. Έγραψε την αυτοβιογραφία του με τίτλο Λες και ήταν Χθες και το Σε Πρώτο Πρόσωπο.
Προσωπική ζωή
Είχε παντρευτεί τρεις φορές: πρώτη του σύζυγος ήταν η Ματούλα Ντάβαρη, δεύτερη σύζυγός του ήταν η Νίκη Λινάρδου, και τρίτη η Τίνα Βρετού. Απέκτησε δύο κόρες.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, από το 1978 ως το 1991, ζούσε με την τρίτη σύζυγό του, Τίνα, γράφοντας (όπως έλεγε σε συνεντεύξεις του της εποχής) συνεχώς σενάρια, χρονογραφήματα και θεατρικά, τα περισσότερα εκ των οποίων δεν είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του, θεατρικό και χρονογραφικό, δεν εκδόθηκε ποτέ.
Απεβίωσε στις 28 Αυγούστου 1991 σε ηλικία 78 ετών από Έμφραγμα του μυοκαρδίου στην Αθήνα και κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών σε οικογενειακό τάφο.
Στίχοι τραγουδιών
Άλα άνοιξε κι άλλη μπουκάλα
Άρχισαν τα όργανα
Ας είν’ καλά το γινάτι σου
Άσ’ τα τα μαλλάκια σου
Άσ΄ το το χεράκι σου
Αχ! βρε παλιομισοφόρια
Αυτά τα μάτια κάπου τα `χω ξαναδεί
Βρε πώς μπατιρίσαμε
Γαϊδαράκος
Γαρύφαλλο στ’ αυτί
Δημήτρη μου, Δημήτρη μου
Είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω
Είναι το στρώμα μου μονό
Ένα βράδυ που `βρεχε
Η βαλίτσα
Η γυναίκα είναι ζημιά
Η Κυριακή
Θα γυρίσει κι ο τροχός
Θα καθόμουνα πλάι σου
Θα ξανάρθεις
Θα σε πάρω να φύγουμε
Θέλω τα ώπα μου
Ούγκο Γκρότιους
Ο Ούγκο Γκρότιους ή εξελληνισμένα Ούγος Γρότιος (Hugo Grotius, Huig de Groot, Hugo de Groot, 10 Απριλίου 1583 - 28 Αυγούστου 1645) ήταν διάσημος Ολλανδός ουμανιστής, πολιτικός και διπλωμάτης, ποιητής και νομικός. Υπήρξε άριστος γνώστης των ελληνικών γραμμάτων, καλός ιστορικός, περίφημος θεολόγος και συγγραφέας. Το κύριο έργο του, πραγματικό Σύστημα Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου, βαθύτατα επηρεασμένο από τους αρχαίους συγγραφείς, είναι το De jure belli ac pacis (1625). Προηγουμένως είχε κυκλοφορήσει με αφορμή την αγγλοολλανδική διένεξη σχετικά με την ελευθερία των θαλασσών, τμήμα ανέκδοτης γνωμοδοτήσεώς του με το τίτλο Mare liberum (1608). Η όλη γνωμοδότηση βρέθηκε το 1868 και δημοσιεύτηκε με τον τίτλο De jure praede commentarius.
Αλέκος Σακελλάριος
Στίχοι τραγουδιών
Κέρκυρα - Κέρκυρα
Ούγκο Γκρότιους
Ο Ούγκο Γκρότιους θεωρείται "Πατέρας του Διεθνούς Δικαίου" επειδή ακριβώς είναι ο πρώτος που έγραψε ειδικά βιβλίο περί του αντικειμένου, έργο καθολικό και συστηματικό. Επί πλέον προχώρησε και στη διάκρισή του σε Φυσικό Δίκαιο και σε Θετικό Δίκαιο με επιμέρους διάκριση του δεύτερου ως προς την προέλευση σε Θείο Δίκαιο και Θετικό Δίκαιο (βούλησης ανθρώπων). Το δε τελευταίο σε Αστικό Δίκαιο και σε "Δίκαιο των Εθνών", ή Διεθνές Δίκαιο όπως ονομάζεται σήμερα.
Αλέκος Σακελλάριος
Στίχοι τραγουδιών
Κλωτσοσκούφι
Λες και ήταν χτες
Ούγκο Γκρότιους
Η εισφορά στην επιστήμη του Διεθνούς Δικαίου
thumb|right|170px|Εξώφυλλο από τη δεύτερη έκδοση (Άμστερνταμ 1631) του [[De jure belli ac pacis]] Είχε το ευτύχημα κατά τον περιπετειώδη βίο του - που τον οδήγησαν άλλοτε στις φυλακές της πατρίδας του, άλλοτε στο Παρίσι ως Σύμβουλο του Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Parlement de Paris) ή ως πρεσβευτή της Σουηδίας- να αντιμετωπίσει τα διεθνή προβλήματα εκ του σύνεγγυς, ως άνθρωπος της πράξης.
Αλέκος Σακελλάριος
Στίχοι τραγουδιών
Μάρω - Μάρω
Ούγκο Γκρότιους
Έργογραφία
Σε ηλικία 15 μόλις χρονών έγραψε μια σειρά πολιτικών μονολόγων με τίτλο Ρωμαίος ποντίφικας (Pontifex Romanus) και τον επόμενο χρόνο (1599) εξέδωσε το έργο του Μαρτιανού Καπέλλα. Αργότερα εξέδωσε τον Λουκανό (1614), τον Σίλιο Ιταλικό (1636) και τον Τάκιτο (1640).
Αλέκος Σακελλάριος
Στίχοι τραγουδιών
Μου αρέσουνε τ΄ αγόρια
Ούγκο Γκρότιους
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Ολλανδοί νομικοί Κατηγορία:Ολλανδοί διπλωμάτες Κατηγορία:Ολλανδοί ποιητές Κατηγορία:Ολλανδοί συγγραφείς Κατηγορία:Ολλανδοί πολιτικοί Κατηγορία:Ολλανδοί ιστορικοί
Αλέκος Σακελλάριος
Στίχοι τραγουδιών
Ο αμαξάς ( Καροτσέρη καροτσέρη )
Ο γλάρος
Ο μακρυμάλλης
Ο Τραμπαρίφας ( Το κορίτσι θέλει θάλασσα )
Παλιά γειτονιά Πάμε σαν άλλοτε
Πες μου μια λέξη
Σαν κι απόψε
Σ’ αγαπώ
Σ΄ αγαπώ σ΄ όλες τις γλώσσες
Σήκω χόρεψε συρτάκι
Στον ουρανό είν’ ένα αστέρι
Το γκρίζο γατί (Νιάου νιάου βρε γατούλα)
Το καινούργιο φεγγάρι
Το μονοπάτι
Το τραμ το τελευταίο
Τράβα Μπρος
Υπομονή
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Τονγκαρίρο
Το όρος Τονγκαρίρο (αγγλικά: Mount Tongariro) είναι ένα ηφαιστειακό σύμπλεγμα στο Βόρειο Νησί στη Νέα Ζηλανδία. Βρίσκεται 20 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της λίμνης Τάουπο και είναι το ένα από τα τρία ενεργά ηφαίστεια που κυριαρχούν στο τοπίο του βόρειου νησιού. Βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Τονγκαρίρο, δημοφιλής προορισμός για τους πεζοπόρους. Το ηφαιστειακό σύμπλεγμα γνωστό ως Τονγκαρίρο έχει ύψος 1.978 μέτρα.
Η ηφαιστειακή δραστηριότητα άρχισε στο Τονγκαρίρο πριν 275.000 χρόνια. Το ηφαίστειο αποτελείται από τουλάχιστον 12 ηφαιστειακούς κώνους. Ένας από αυτούς, ο Νγκαουρουχόε (Ngauruhoe) με ύψος 2.291 μέτρα θεωρείται ξεχωριστό βουνό, όμως στην πραγματικότητα είναι ηφαιστειακή φλέβα του Τονγκαρίρο. Επίσης, είναι η πιο ενεργή ηφαιστειακή φλέβα του Τονγκαρίρο με 70 εκρήξεις από το 1839. Η τελευταία έκρηξή του έλαβε χώρα μεταξύ του 1974 και το 1975. Εκτός του Νγκαουρουχόε, ηφαιστειακή δραστηριότητα έλαβε χώρα στο Κόκκινο Κρατήρα το 1926, ενώ εξακολουθούν να υπάρχουν ενεργές φουμαρόλες, ενώ μια φρεατική έκρηξη συνέβη στους κρατήρες Τε Μάρι τον Αύγουστο του 2012. Η προηγούμενη ηφαιστειακή δραστηριότητα σε αυτούς τους κρατήρες έλαβε χώρα το 1895. Η έκρηξη παρήγαγε μια εκρηκτική στήλη ύψους 12 χιλιόμετρο που κάλυψε με στάχτη όλη τη περιβάλλουσα περιοχή ιδίως στα ανατολικά δυσκολεύοντας τις οδικές μετακινήσεις. Μια νέα έκρηξη έλαβε χώρα τις 21 Νοεμβρίου 2012, με αποτέλεσμα να ακυρωθούν πτήσεις. Η έκρηξη διήρκησε πέντε λεπτά και η ηφαιστειακή στάχτη έφτασε σε ύψος τριών με τεσσάρων χιλιομέτρων. Δεν υπήρχαν προειδοποιητικά σημάδια για αυτή την έκρηξη.
Το όρος Τονγκαρίρο είναι μέρος της ηφαιστειακής ζώνης Τάουπο, μια περιοχή ενεργών ηφαιστείων σχήματος V που πήρε το όνομά της από τη λίμνη Τάουπο, την πλημμυρισμένη καλντέρα του μεγαλύτερου ηφαιστείου της περιοχής. Αποτελεί το επίκεντρο του Εθνικού πάρκου Τονγκαρίρο, του πρώτου της Νέας Ζηλανδίας και ενός από τα πρώτα του κόσμου, ιδρυμένο το 1889. Από το 1990 είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO για την φυσική του ομορφιά και την πολιτιστική του αξία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Νέας Ζηλανδίας Κατηγορία:Βουνά της Νέας Ζηλανδίας
Ιωάννης του Αμάλφι
Ήταν γιος του Μάσταλου Α΄ όπου συγκυβέρνησε μαζί του την περίοδο 939 - 947, η θητεία του εντοπίζεται από έγγραφα όπου αναφέρεται κυβερνήτης του Αμάλφι μαζί με τον πατέρα του. Πιθανότατα αντικατέστησε στην θέση του συγκυβερνήτη τον αδελφό του Λέων που πιστεύεται ότι πέθανε το 931.
Παντρεύτηκε την Αντρόσα και παιδί τους ήταν ο :
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες του Αμάλφι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
2003 YN107
thumb|right|350px|Η σπειροειδής τροχιά του 2003 YN107 (σε γαλάζιο χρώμα) γύρω από τον ήλιο (κίτρινο σημείο στο κέντρο) και γύρω από την γη (πράσινο σημείο μπροστά). Ο 2003 YN107 είναι μικρός αστεροειδής. Ανακαλύφθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2003 από το αυτόματο παρατηρητήριο LINEAR. Η διάμετρός του κυμαίνεται μεταξύ 10 και 30 μέτρα. Χαρακτηριστικό του είναι ότι περνάει μέσα από την τροχιά της γης, ενώ βρίσκεται σε στρογγυλή τροχιά γύρω από τον ήλιο. Στο χρονικό διάστημα από το 1996 ως το 2006 βρισκόταν συνέχεια σε απόσταση από τη γη όχι μεγαλύτερη του 0,1 ΑΕ, και έκανε μια περιστροφή γύρω της. Η περιστροφή αυτή διάρκεσε ένα χρόνο. Είναι το πρώτο ουράνιο σώμα που ανακαλύφτηκε με αυτές τις ιδιότητες.
Πηγές
Κατηγορία:Γεωπλήσια αντικείμενα
OCLC
Περιγραφή
Ιδρύθηκε το 1967 αρχικά με την ονομασία Ohio College Library Center ως εννιαίο δίκτυο για τις βιβλιοθήκες στην πολιτεία του Οχάιο στις ΗΠΑ. Ο οργανισμός και το δίκτυο βιβλιοθηκών που συνεργάζεται μαζί του συντηρούν τον ιστότοπο WorldCat, ο οποίος είναι ο μεγαλύτερος δημόσιος κατάλογος ανοικτής πρόσβασης διεθνώς, καθώς και ο παλαιότερος.
Η ιδιότητα μέλους στον οργανισμό βασίζεται στην χρήση των υπηρεσιών και την συνεισφορά δεδομένων. Μεταξύ του 1967 και του 1977, τα μέλη περιορίζονταν μόνο εντός της πολιτείας του Οχάιο, ωστόσο από το 1978 και έπειτα άρχισαν να δέχονται και βιβλιοθήκες ως μέλη από άλλες πολιτείες των ΗΠΑ, ενώ από το 2002 δέχεται και βιβλιοθήκες εκτός των ΗΠΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψηφιακές βιβλιοθήκες
Νίκος Φιλανδαράκης
Ο Νίκος Φιλανδαράκης (1 Ιουλίου 1986) είναι Έλληνας αθλητής του στίβου, από την Ιεράπετρα. Αγωνίζεται στα 110μ. εμπόδια και στο μήκος. Το 2005 ήταν 4ος στους πανευρωπαϊκούς αγώνες εφήβων και νεανίδων. Ομάδα του αρχικά ήταν ο ΓΣ Λιβυκός Ιεράπετρας ενώ το 2008 πήρε μεταγραφή για την Ένωση Ατρομήτου Ρεθυμνιακού με τα χρώματα της οποίας αγωνίζεται.
Σε εθνικό επίπεδο
Τον Ιανουάριο του 2005 ο αθλητής του Λιβυκού πέτυχε πανελλήνιο ρεκόρ εφήβων με 7,92μ στα 60μ. με εμπόδια στην ημερίδα κλειστού στίβου, που έγινε στην Ιεράπετρα. Ατομικά του ρεκόρ είναι 7.80μ στο μήκος και 13.90 στα 110μ. με εμπόδια. Την επίδοση εκείνη πέτυχε στις 10 Ιουνίου 2005 στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ανδρών και γυναικών στο ΟΑΚΑ όπου κατατάχθηκε 3ος με πανελλήνιο ρεκόρ εφήβων. Νωρίτερα, στο πανελλήνιο πρωτάθλημα εφήβων νεανίδων στις 21 Φεβρουαρίου 2004 στην Παιανία, πέτυχε 7.40 στο μήκος.
Το 2006 σε ημερίδα στην Ιεράπετρα πέτυχε 8.09 στα 60 μ. εμπόδια. Στο μήκος, σε ημερίδα τον Ιανουάριο του 2008 στην γενέτειρά του πέτυχε την πρωτιά, με 7,28 μ. στην πρώτη του εμφάνιση με τον ΕΑΡ. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ανδρών γυναικών του 2010 στην Πάτρα, ο Φιλανδαράκης ήταν 4ος στα 110 μ. με εμπόδια με 14.45.
Σε διεθνές επίπεδο
Στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων-νεανίδων του 2004 ο Φιλανδαράκης ήρθε 8ος. Το 2005 κατέλαβε την 4η θέση στους πανευρωπαϊκούς αγώνες εφήβων και νεανίδων στα 110 μ. εμπόδια και στους ίδιους αγώνες ήρθε 10ος στο μήκος. Τον Ιούνιο του 2009 στη Σούπερ Λιγκ που έγινε στη Λεϊρία, ο Φιλανδαράκης πέτυχε  14.19 στα 110μ. με εμπόδια, με αποτέλεσμα η επίδοσή του να δώσει στην Ελλάδα 2 βαθμούς και η χώρα να παραμείνει στην κατηγορία της Σούπερ Λιγκ. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις μήκος Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας
Εθνική Βελγίου U19 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U19
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1972
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1972 διεξήχθη στις 27 Φεβρουαρίου στην Καλογρέζα, στην Αθήνα, σε απόσταση 2.000μ. Πρωταθλητής στο ομαδικό αναδείχθηκε ο Πειραϊκός Σύνδεσμος για δεύτερη φορά. Ταυτόχρονα έγιναν τα πρωταθλήματα νεανίδων και κορασίδων.
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1972 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Γκεντίμινας Κιρκίλας
Ο Γκεντίμινας Κιρκίλας (Gediminas Kirkilas, 30 Αυγούστου 1951) είναι Λιθουανός πολιτικός. Ήταν πρωθυπουργός της χώρας του από το 2006 ως τις 27 Νοεμβρίου του 2008.
Προφίλ
Διορίστηκε Πρωθυπουργός της Λιθουανίας στις 4 Ιουλίου 2006 διαδεχόμενος τον προσωρινό Πρωθυπουργό Ζίγκμαντας Μπαλκίτις (Zigmantas Balčytis). Το 2004 επαινέθηκε από τον "Εκόνομιστ" Το συντηρητικό του κόμμα ηττήθηκε στις βουλευτικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 12 και στις 28 Οκτωβρίου του 2008.
Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία, το Νοέμβριο του 2008, ο Άντριους Κουμπίλιους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Λιθουανίας
Περιφέρειες της Μαυριτανίας
Κατηγορία:Γεωγραφία της Μαυριτανίας
Ζυλ Ζοζέφ Λεφέβρ
Ο Ζυλ Ζοζέφ Λεφέβρ (Jules Joseph Lefebvre, 1834 – 1912) ήταν Γάλλος ζωγράφος.
Βιογραφία
Ο Λεφέβρ γεννήθηκε στο Τουρνάν (Tournan-en-Brie) στις 14 Μαρτίου 1834. Το 1852 εισήλθε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού και υπήρξε μαθητής του Λεόν Κονιέ (Leon Cogniet, 1794 – 1880). To 1861 κέρδισε το μεγάλου κύρους Βραβείο της Ρώμης (Prix de Rome) με τον πίνακα «Ο θάνατος του Πρίαμου» (1861).
Πέθανε στο Παρίσι, στις 24 Φεβρουαρίου 1912.
Εθνική Βιβλιοθήκη της Τσεχίας
Η εθνική βιβλιοθήκη της Τσεχίας (Národní knihovna České republiky) εδρεύει στην Πράγα και αποτελεί την κεντρική βιβλιοθήκη της Τσεχίας. Διευθύνεται από το υπουργείο Πολιτισμού της χώρας και το κύριο κτήριο της βρίσκεται στο ιστορικό κτήριο Clementinum (Κλημηντίνειο) όπου και είναι αποθηκευμένη σχεδόν η μισή συλλογή των βιβλίων της, με τα υπόλοιπα βιβλία να βρίσκονται στο παράρτημα της στο Χόστιβαρ. Είναι η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη της χώρας, φιλοξενεί 6 εκατομμύρια τεκμήρια και ο αριθμός των μελών αναγνωστών της αριθμεί 60.000 άτομα. Εκτός από τα βιβλία και έγγραφα στην τσεχική γλώσσα, διαθέτει επίσης παλαιό υλικό από την Τουρκία, Ιράν και Ινδία.
Ο οργανισμός της βιβλιοθήκης διακρίθηκε διεθνώς το 2005 με την απονομή του βραβείου Jikji από την ΟΥΝΕΣΚΟ μέσω του προγράμματος Μνήμη του Κόσμου για το έργο της στην ψηφιοποίηση παλαιών κειμένων. Το εγχείρημα ξεκίνησε το 1992, και έως το 2005 είχε ψηφιοποιήσει 1.700 έγγραφα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Τσεχία
Brussels Airlines
Η Brussels Airlines είναι Βέλγικη αεροπορική εταιρεία με έδρα στο Διεθνές Αεροδρόμιο Βρυξελλών. Είναι θυγατρική εταιρεία της Lufthansa Group και ο μεγαλύτερος αερομεταφορέας του Βελγίου. Εκτελεί πτήσεις προς Ευρώπη, Ασία και Αφρική. Ιδρύθηκε στα τέλη του 2006 μετά από συγχώνευση της SN Brussels Airlines και της Virgin Express, ενώ ξεκίνησε το πτητικό της έργο τον Μάρτιο του 2007. Από το 2009 είναι μέλος της Star Alliance. thumb|OO-SSG ([[Airbus A320|Airbus A319) στο Διεθνές Αεροδρόμιο Βρυξελλών.]] thumb|OO-DWC ([[Avro RJ100 (αεροσκάφος εκτός χρήσης)) προσγειώνεται στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Μπρίστολ]]
Ιστορία
Η Brussels Airlines δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση της SN Brussels Airlines (SNBA) και της Virgin Express. Στις 12 Απριλίου 2005, η SN Airholding, η εταιρεία πίσω από SNBA, υπέγραψε συμφωνία με τον Richard Branson, δίνοντάς της τον έλεγχο της Virgin Express. Στις 31 Μαρτίου 2006 η SNBA και η Virgin Express ανακοίνωσαν τη συγχώνευσή τους σε μία μόνο εταιρεία.Στις 7 Νοεμβρίου 2006, το νέο όνομα, η Brussels Airlines, ανακοινώθηκε σε συνέντευξη Τύπου στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών. Η Brussels Airlines ξεκίνησε τη λειτουργία στις 25 Μαρτίου 2007.
Στις 15 Σεπτεμβρίου 2008 ανακοινώθηκε ότι η Lufthansa θα αποκτήσει το 45% των μετοχών της Brussels Airlines με τη δυνατότητα να αποκτήσει το υπόλοιπο 55% από το 2011.Ως μέρος αυτής της συμφωνίας η Brussels Airlines θα ενταχθεί στην Star Alliance, που συνέβη στις 9 Δεκεμβρίου του 2009.
Στις 15 Ιουνίου 2009 η Brussels Airlines ανακοίνωσε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε χορηγηθεί άδεια για τη Lufthansa να αναλάβει την Brussels Airlines.Ως αποτέλεσμα αυτής της εκκαθάρισης από την ΕΕ, ο δρόμος ήταν ανοιχτός για την Brussels Airlines να ενταχθεί στην Star Alliance.
Από 25 Οκτωβρίου 2009 η Brussels Airlines είναι μέλος του προγράμματος τακτικών επιβατών της Lufthansa Miles & More.
Στις 15 Δεκεμβρίου 2009, η Brussels Airlines ενέκρινε επισήμως ένα επιπλέον Α330. Τον Ιούλιο του 2010, η Brussels Airlines έλαβε αυτό το πέμπτο μισθωμένο A330.
Στις 11 Αυγούστου 2010,η Brussels Airlines και ο ταξιδιωτικός πράκτορας Club Med ανακοίνωσαν μια νέα συνεργασία.Από τον Απρίλιο του 2011, η Brussels Airlines θα μεταφέρει το 80% του συνόλου των επιβατών του Club Med από τις Βρυξέλλες, τόσο από τις υφιστάμενες τακτικές γραμμές της Brussels Airlines όσο και με τα νέα δρομολόγια τσάρτερ που λειτουργούν με την Brussels Airlines.Η Brussels Airlines ανακοίνωσε επίσης ότι θα μισθώσει δύο αεροσκάφη Airbus Α320 από τον Ιανουάριο του 2011.
Στις 26 Αυγούστου 2010, η εταιρεία ανακοίνωσε το νέο πρόγραμμα συντήρησης.Η σύμβαση με τη Sabena Technics για τα A330 και τα Boeing 737 θα σταματήσει την 1η Ιανουαρίου 2011, και η Brussels Airlines θα κάνει τότε την συντήρηση των αεροσκαφών. Για να μπορέσει να το κάνει αυτό,η μετάβαση από το κτίριο 117 στο υπόστεγο 41 είναι απαραίτητη. Επίσης,73 άτομα από την Sabena Technics θα ενταχθούν στο προσωπικό συντήρησης της Brussels Airlines.
Συνεργαζόμενες Αεροπορικές Εταιρείες
(*) Μέλη της Star Alliance
Στόλος της Brussels Airlines
μικρογραφία|Brussels Airlines, Airbus A319-111, OO-SSJ
Προορισμοί της Brussels Airlines
Η Brussels Airlines πετάει σε προορισμούς σε:
Αρκετοί προορισμοί εκτελούνται από άλλα μέλη του Lufthansa Group και της Star Alliance.
μικρογραφία|Brussels Airlines Business Lounge at Brussels Airport
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Brussels Airlines
Κατηγορία:Βελγικές αεροπορικές εταιρείες Κατηγορία:Βρυξέλλες
Φάση νοκ-άουτ του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016
Η φάση νοκ-άουτ του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2016 άρχισε στις 25 Ιουνίου 2016 και ολοκληρώνεται στις 10 Ιουλίου 2016 με τον τελικό στο Σαιν-Ντενί της Γαλλίας, κοντά στο Παρίσι.
Όλες οι ώρες είναι σε Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (UTC+02:00)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016
Μοψουεστία
Η Μοψουεστία ή Μόψιον ή Μόψος (αρχαϊκή προέλευση = Μόψου Εστία), στους αλεξανδρινούς χρόνους αναφερόμενη ως Σελεύκεια Πύραμος, ή Σελεύκεια Κιλικίας, ή αργότερα στους ρωμαϊκούς χρόνους αναφερόμενη ως Αδριανή Πύραμος ή Αδριανή Κιλικίας ή Δέκια Πύραμος ή Δέκια Κιλικίας ή Μάμιστρα (Mamistra), είναι αρχαία ελληνική πόλη στην Κιλικία (περιοχή αναφερομένη κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους και ως Cilicia Campestris). Η Μοψουεστία βρίσκεται πλησίον του ποταμού, που ονομαζόταν στην αρχαιότητα από τους Έλληνες Πύραμος, ο οποίος πλέον ονομάζεται Τζεϊχάν Νεχρί (Ceyhan Nehri). Η αρχαία πόλη βρίσκεται περίπου 20 χμ. ανατολικά της αρχαίας Αντιόχειας της Κιλικίας ή Αντιόχεια η προς Σάρο (σημερινά Άδανα στην επαρχία Αδάνων, νότια Τουρκία) και περίπου ταυτίζεται με το σημερινό Μισίς ή Μεσίς (αυτή η πόλη απέχει περίπου 30 χμ. ανατολικά των Αδάνων). Η Μοψουεστία σήμερα, είναι μια κωμόπολη στην περιοχή του Γιουρεγκίρ (τουρκικά: Yüreğir), της επαρχίας Αδάνων στην Τουρκία, με προηγούμενο το όνομα Μίσις ή Μεσίς, (τουρκικά: Misis). Η κωμόπολη της Μοψουεστίας μετονομάστηκε στη δεκαετία του 1960 ως Γιακαπινάρ (τουρκικά: Yakapınar). Στη σημερινή της μορφή, η παλιά ιστορική πόλη της Μοψουεστίας, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία του 2007, έχει 5.765 κατοίκους.
Ίδρυση - ονομασίες - αρχαία ιστορία της πόλης
Η ίδρυση της πόλης της Μοψουεστίας αποδίδεται στο μύθο του μάντη Μόψη. Ο Μόψης ή Μόψος ο Λαπίθης ή Μόψος ο Κλάριος(Mopsus), πιθανολογείται ότι έζησε πριν από τον Τρωικό πόλεμο, αν και δεν εμφανίζεται σε σχετική ιστορική τεκμηρίωση, καθόλου πριν από τη χριστιανική εποχή. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος ονομάζει την πόλη Μόψιον ή Μόψος (Mopsos), αλλά το πιο συνηθισμένο όνομα είναι Μοψουεστία, όπως συναντάται στα κείμενα που έγραψε ο Στέφανος ο Βυζάντιος και όλοι οι μετέπειτα χριστιανοί γεωγράφοι και χρονικογράφοι. Η Μοψουεστία υπαγόταν από τον 6o αι. π.Χ. στην Περσική Αυτοκρατορία, ενώ μετά τη εκστρατεία που πραγματοποίησε ο Μέγας Αλέξανδρος (333 π.Χ.) και τον θάνατο αυτού, την πόλη ανέλαβε ο επίγονός του Σέλευκος, που ενέταξε την πόλη στο Βασίλειο των Σελευκιδών. Κατά την ελληνιστική περίοδο και την Αυτοκρατορία των Σελευκιδών, η πόλη πήρε το όνομα Σελεύκεια Πύραμος (κλασική ελληνική: Σελεύκεια πρὸς τὸν Πύραμον, λατινική: Seleucia ad Pyramum). Τον 1o αι. π.Χ. η Μοψουεστία υποτάχθηκε στους Ρωμαίους και ως ρωμαϊκή κτήση ο αυτοκράτορας Αδριανός την ονόμασε Αδριανή Πύραμος ή Αδριανή Κιλικίας (λατινικά: Hadriana), ο αυτοκράτορας Δέκιος την ονόμασε Δέκια Πύραμος ή Δέκια Κιλικίας (λατινικά: Decia) και η επίσημη ονοματολογία αυτή της πόλης συνεχίσθηκε και από άλλους Ρωμαίους και Βυζαντινούς αυτοκράτορες κλπ, όπως είναι γνωστό από τις επιγραφές και τα νομίσματα της πόλης.