cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ματτέο Μπερρεττίνι
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές της αντισφαίρισης
Εθνική Γεωργική Βιβλιοθήκη Ηνωμένων Πολιτειών
Η Εθνική Γεωργική Βιβλιοθήκη Ηνωμένων Πολιτειών (NAL) (αγγλικά: United States National Agricultural Library) είναι μία από τις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες γεωργικής έρευνας στον κόσμο και λειτουργεί ως εθνική βιβλιοθήκη των Ηνωμένων Πολιτειών και ως βιβλιοθήκη του Υπουργείου Γεωργίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Βρίσκεται στο Μπέλτσβιλ του Μέριλαντ και είναι μία από τις πέντε εθνικές βιβλιοθήκες των Ηνωμένων Πολιτειών (μαζί με τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, την Εθνική Ιατρική Βιβλιοθήκη, την Εθνική Βιβλιοθήκη για τις Μεταφορές και την Εθνική Βιβλιοθήκη για την Εκπαίδευση). Είναι επίσης ο συντονιστής του Κέντρου Πληροφόρησης του Δικτύου Γεωργίας (AgNIC), ενός εθνικού δικτύου κρατικών γεωπονικών ιδρυμάτων και συντονιστής των βιβλιοθηκών για τις επιτόπιες βιβλιοθήκες του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ (USDA).
Ιστορία
μικρογραφία|281x281εσ|Αίθουσα υποδοχής του κτιρίου [[Αβραάμ Λίνκολν]] Η Εθνική Γεωργική Βιβλιοθήκη Ηνωμένων Πολιτειών ιδρύθηκε ως βιβλιοθήκη του Υπουργείου Γεωργίας των Ηνωμένων Πολιτειών στις 15 Μαΐου 1862, με την υπογραφή του Οργανικού Νόμου από τον Αβραάμ Λίνκολν. Μέχρι το 1863, η συλλογή της βιβλιοθήκης αποτελούνταν από 1.000 τόμους που είχαν μεταφερθεί από το Γεωργικό Τμήμα του Γραφείου Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Μέχρι το 1889, η συλλογή της βιβλιοθήκης είχε αυξηθεί σε 20.000 τόμους και προσλήφθηκε ένας βιβλιοθηκάριος από το Κολλέγιο Άμερστ για να δημιουργήσει ένα σύστημα ταξινόμησης για τη συλλογή της βιβλιοθήκης. Εκείνη την εποχή, η βιβλιοθήκη βρισκόταν στον δεύτερο όροφο του κεντρικού κτιρίου του Τμήματος Γεωργίας. Το 1893, ο William Cutter προσλήφθηκε ως βιβλιοθηκάριος του τμήματος και ξεκίνησε μια προσπάθεια αναδιοργάνωσης για τον εκσυγχρονισμό της βιβλιοθήκης και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητάς της. Το σημαντικότερο επίτευγμά του ήταν η ενοποίηση της συλλογής των 38.000 τόμων της βιβλιοθήκης σε μια ενιαία κεντρική βιβλιοθήκη- προηγουμένως, πάνω από το ήμισυ της συλλογής της βιβλιοθήκης στεγαζόταν σε τμηματικές βιβλιοθήκες σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέχρι το 1900, η συλλογή της βιβλιοθήκης αριθμούσε 68.000 τόμους, και το 1915, η βιβλιοθήκη μεταφέρθηκε σε μεγαλύτερες εγκαταστάσεις στο Bieber Office Building στη Ουάσινγκτον. Το 1932, η βιβλιοθήκη μετακόμισε και πάλι στην Λεωφόρο Ανεξαρτησίας
Το 1934, η συλλογή έφτασε τους 250.000 τόμους και η βιβλιοθήκη άρχισε να συμμετέχει στην Υπηρεσία Βιβλιοφιλμ, η οποία, μαζί με το Αμερικανικό Ινστιτούτο Τεκμηρίωσης και την Επιστημονική Υπηρεσία, παρείχε στους επιστήμονες αντίγραφα άρθρων σε μικροταινίες. Αυτή ήταν η πρώτη διευρυμένη προσπάθεια μιας βιβλιοθήκης να παρέχει αντίγραφα υλικού της βιβλιοθήκης στους χρήστες της αντί για τα πρωτότυπα, και κατά τον πρώτο έτος διανεμήθηκαν πάνω από 300.000 αντίγραφα. .
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το Υπουργείο Γεωργίας προχώρησε σε αναδιοργάνωση για να ανταποκριθεί στις ανάγκες του πολέμου. Η βιβλιοθήκη, η οποία ήταν αποκεντρωμένη από το 1920, ενοποιήθηκε σε μια κεντρική εγκατάσταση υπό τη διεύθυνση του βιβλιοθηκονόμου του Τμήματος, Ραλφ Ρ. Shaw.
Στις 23 Μαΐου 1962, στην 100ή επέτειο από την ίδρυση της βιβλιοθήκης, ο υπουργός Γεωργίας Όρβιλ Φρίμαν όρισε επίσημα τη βιβλιοθήκη ως Εθνική Γεωργική Βιβλιοθήκη, καθιστώντας την έτσι την τρίτη εθνική βιβλιοθήκη των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 1964, το Κογκρέσο διέθεσε κονδύλια για να ξεκινήσει ο σχεδιασμός μιας νέας βιβλιοθήκης στο Μπέλτσβιλ του Μέριλαντ, στους χώρους του Κέντρου Γεωργικών Ερευνών του Μπέλτσβιλ. Η κατασκευή της νέας εγκατάστασης άρχισε το 1965 και άνοιξε για πρώτη φορά το 1969. Το 2000, ο υπουργός Γεωργίας Νταν Γκλίκμαν χαρακτήρισε το κτίριο ως το κτίριο Αβραάμ Λίνκολν.
Συλλογές
Οι Ειδικές Συλλογές της βιβλιοθήκης στεγάζουν σπάνιο υλικό που σχετίζεται με την ιστορία της γεωργίας, όπως βιβλία, χειρόγραφα, πίνακες ζωγραφικής και σχέδια, καταλόγους σπόρων, γεωργικές φωτογραφίες και αφίσες από το 1500 έως σήμερα. Τα θέματα που καλύπτονται περιλαμβάνουν την κηπουρική, την εντομολογία, την ορνιθολογία και τη φυσική ιστορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στις Η.Π.Α. Κατηγορία:Επιστημονικές βιβλιοθήκες Η
Αλέξιος Λάσκαρης Φιλανθρωπηνός
Ο Αλέξιος (άκμασε το διάστημα 1429-1449) από την Οικογένεια Φιλανθρωπηνών ήταν ανώτερος αξιωματούχος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και κυβερνήτης του δεσποτάτου του Μωρέως.
Βιογραφία
Θα ήταν γιος ενός Φιλανθρωπηνού και μίας Λασκαρίνας. Εμφανίζεται για πρώτη φορά στις πηγές το 1429, ως κεφαλή (κυβερνήτης) της Βοστίτζας (νυν Αιγίου), που έλαβε μέρος στην πολιορκία της Πάτρας από τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο δεσπότη του Μωρέως.
Ήταν αντίθετος με την Ένωση των Εκκλησιών και αλληλογραφούσε με τον Γεννάδιο Σχολάριο και τον Βησσαρίωνα, ο οποίος του απηύθηνε την πραγματεία ''Περί εκπορεύσεως του Αγ. Πνεύματος''. Έλαβε μέρος το 1439 στη Σύνοδο της Φλωρεντίας, αλλά έφυγε από αυτήν νωρίς. Το 1446 ονομάστηκε κεφαλή της Πάτρας. Ο Κωνσταντίνος τον έστειλε στον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Η΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων το φθινόπωρο του 1448 για να διευθετήσει μία διαφωνία με τον μικρότερο αδελφό του Θωμά. Όμως πριν φθάσει στην Κωνσταντινούπολη, έμαθε ότι ο Αυτοκράτορας απεβίωσε.
Τον Δεκέμβριο ξεκίνησε για τον Μυστρά, πρωτεύουσα του Μωρέως, μαζί με τον Μανουήλ Ιαγάρη Παλαιολόγο για να φέρουν το λυπηρό νέο, να ανακηρύξουν τον Κωνσταντίνο ως ΙΑ΄, Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και να επιβλέψουν τη στέψη του.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα Αλεξιος
Παγκύπρια Οργάνωση Ανεξάρτητων Συντεχνιών
Η Παγκύπρια Οργάνωση Ανεξάρτητων Συντεχνιών (ΠΟΑΣ), ήταν συνδικάτο της Κύπρου. Το ΠΟΑΣ ιδρύθηκε το 1956, από συνδικάτα που ήθελαν να ανεξαρτητοποιήσουν την θέση τους από πολιτικά κόμματα. Η επιρροή της οργάνωσης έφτασε το απόγειό της στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Ξεκινώντας από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 ο οργανισμός εισήλθε σε μια παρατεταμένη περίοδο παρακμής. Το 1990, τα μέλη της οργάνωσης είχαν μειωθεί σε 500. Η ΠΟΑΣ ήταν συνδεδεμένο μέλος της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Εργασίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνδικαλιστικά σωματεία στη Κύπρο
Μπαβανδίδες
Οι Μπαβανδίδες (Αγλικά: Bavand dynasty, Περσικά: باوندیان) ήταν ιρανική δυναστεία που κυβέρνησε τμήματα του Ταμπαριστάν στο σημερινό βόρειο Ιράν, από το 651 μ.Χ. έως το 1349, κινούμενη μεταξύ περιόδων ανεξαρτησίας και αντίστοιχων υποτέλειας σε πιο ισχυρούς τοπικούς ηγέτες.
Οι Μπαβανδίδες εισήλθαν στο προσκήνιο μετά την κατάκτηση του Ιράν από τους Αββασίδες, με τον Σαρβίν Α΄. Η δυναστεία χωριζόταν σε τρεις κύριους κλάδους: Τους Καγιουσίγια, τους Ισπαχμπαντίγια, και τους Κιναχβαρίγια. Αναλυτικότερα, οι Καγιουσίγια πήραν το όνομά τους από τον Καγιούς ιμπν Κουμπάντ, εξαραβισμένο όνομα του θρυλικού προγόνου της οικογένειας, Καβούς, γιου του Καβάδη, που κυβέρνησε από το 665 έως το 1006, όταν η εξουσία του κλάδου αυτού της οικογένειας τερματίστηκε από τον Καμπούς ιμπν Βουσμαγκίρ των Ζιγιαριδών. Αρκετά όμως μέλη της οικογένειας συνέχισαν να κυβερνούν σε διάφορες περιοχές, οδηγώντας στην ανάδυση του δεύτερου κλάδου της οικογένειας, των Ισπαχμπαντίγια, το έτος 1073. Πρωτεύουσα των Ισπαχμπαντίγια ήταν το Σάρι, και η εξουσία τους εκτεινόταν στο Γκιλάν, στη Ρέι και το Κουμίς, καθώς και στο Ταμπαριστάν, αν και υποτελείς των Σελτζούκων, και αργότερα των Χωρεσμίων Τούρκων. Η δυναστική αυτή γραμμή έληξε το 1210 με το φόνο του Ρουστάμ Ε΄, οπότε ο Μουχάμμαντ Β΄ των Χωρεσμίων ανέλαβε τον απευθείας έλεγχο της περιοχής. Η τρίτη δυναστική γραμμή των Κιναχβαρίγια προεκυψε το 1237 μετά τις μογγολικές εισβολές και την ευρείας έκτασης αναρχία που επικράτησε, και ήταν υποτελής των Μογγόλων, μέχρι το τέλος της δυναστείας το 1349.
Γεώργιος Δούκας Φιλανθρωπηνός
Ο Γεώργιος (απεβ. πριν το 1452) από την Οικογένεια Φιλανθρωπηνών ήταν έμπιστος του Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (1425-1448) και υπηρέτησε ως Μεσάζων (δεύτερος μετά τον Αυτοκράτορα) για το σύντομο διάστημα 1438-1439.
Βιογραφία
Θα ήταν γιος ενός Φιλανθρωπινού και μίας Δούκαινας. Εμφανίζεται για πρώτη φορά στις πηγές το 1429.
Ανήκε στο στενό περιβάλλον τού Ιωάννη Η΄, που τού εμπιστεύτηκε τη σημαντική αποστολή, τού να απονείμει τα συμβολικά διακριτικά τού δεσπότη στους Σέρβους ηγεμόνες Τζούρατζ Μπράνκοβιτς το 1429/35 και Λάζαρ Μπράνκοβιτς το 1446. Το 1438-39 συνόδευσε τον Ιωάννη Η΄ στη Σύνοδο της Φερράρας και διορίστηκε Μεσάζων από κοινού με τον Μανουήλ Ιάγαρι Παλαιολόγο. Με την ιδιότητα αυτή έπαιξε σημαντικό ρόλο, βάζοντας πίεση στη Ρωμαϊκή αντιπροσωπεία για να αποδεχθούν την Ένωση των Εκκλησιών.
Ήταν συγγενής του Ιωσήφ Β΄ Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης, που απεβίωσε το 1439 κατά τη διάρκεια της Συνόδου. Αυτός τάφηκε στη Σάντα Μαρία Νοβέλλα και ο Γεώργιος άφησε μία δωρεά στο ναό για μία ετήσια λειτουργία στη μνήμη του.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα Γεωργιος
Πλακέτα διασύνδεσης χωρίς κολλήσεις
Μία πλακέτα διασύνδεσης χωρίς κολλήσεις ή ράστερ ή πλακέτα δοκιμών ή πλακέτα γενικών συνδέσεων (αγγλικά: solderless breadboard) είναι μια βάση πάνω στην οποία προσαρμόζονται (συνήθως) προσωρινά ηλεκτρονικά εξαρτήματα ώστε να δοκιμαστεί ένα πρωτότυπο (μοντέλο) ηλεκτρονικό κύκλωμα. Η τοποθέτηση των εξαρτημάτων, δεν χρειάζεται κόλληση, είναι προσωρινή και έτσι τόσο τα εξαρτήματα όσο και το breadboard μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν. Γιαυτό το λόγο χρησιμοποιείται πολύ στην τεχνολογική εκπαίδευση και στην έρευνα. Μπορούν να μοντελοποιηθούν ποικίλα ηλεκτρονικά κυκλώματα αναλογικά ή ψηφιακά, μικρά ή ακόμα και μεγάλα αν συνδυαστούν πολλά breadboard. Μπορεί να υλοποιηθεί ακόμα και μία κανονική Κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας, χωρίς βέβαια πρακτική, παρά μόνο εκπαιδευτική αξία.
Ιστορία
Οι πλακέτες διασύνδεσης χωρίς κόλληση, που χρησημοποιούνται σήμερα είναι από πλαστικό, συνήθως λευκού χρώματος, όπου οι επαφές (στις τρύπες) συνδέονται ηλεκτρικά με μεταλλικά ελάσματα που υπάρχουν κάτω από την επιφάνεια της πλακέτας. Σχεδιάστηκε από τον Ronald J. Portugal το 1971.
Πριν από τη δεκαετία του 1970, η υλοποίηση ενός πειραματικού ηλεκτρονικού κυκλώματος γινόταν πάνω σε πλακέτα με κάθετες ακίδες, όπου τυλίγονταν οι ακροδέκτες τον εξαρτημάτων και των καλωδίων. Αυτή η τεχνική χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα, με χειροκίνητα ή ηλεκτροκίνητα εργαλεία.
Χρήση
Πολύ εύκολα μπορεί να πραγματοποιηθεί ένα κύκλωμα για πειραματική και προσωρινή χρήση. Μπορούν γρήγορα να προστεθούν, να αφαιρεθούν και να αλλάξουν εξαρτήματα και καλωδιώσεις χωρίς την παραμικρή κόλληση. Με αυτόν τον τρόπο μπορούν να δοκιμαστούν κυκλώματα κάτω από διαφορετικές παραμέτρους. Στην περίπτωση που ένα κύκλωμα μεγαλώσει αρκετά για να υποστηριχθεί από μία πλακέτα μπορούν να χρησιμοποιηθούν περισσότερες, οι οποίες θα συνδέονται μεταξύ τους με καλωδιώσεις.
Μία άλλη συνηθισμένη χρήση είναι η δοκιμή κάποιου ηλεκτρονικού εξαρτήματος, όπως ενός ολοκληρωμένου κυκλώματος, γρήγορα και εύκολα, χωρίς να χρειάζονται κολλήσεις.
Κύριο σώμα
Η πλακέτα είναι κατασκευασμένη από σκληρό, άκαμπτο πλαστικό σε ορθογώνιο σχήμα σχηματίζοντας ένα πίνακα από οπές όπου τοποθετούνται οι ακροδέκτες των εξαρτημάτων και των καλωδίων. Οι οπές απέχουν μεταξύ τους 2,54 χιλ. (0,1 ιντσες). Υπάρχει οριζόντια (a, b, c, ...) και κάθετη (1, ..., 5, ..., 10, ...) σήμανση στον πίνακα των οπών, ώστε να προσδιορίζεται η θέση (π.χ. θέση οπής [c, 11]), για καταγραφή σημειώσεων. Οι οπές είναι συνήθως ομαδοποιημένες σε οριζόντιες πεντάδες, που είναι ηλεκτρικά συνδεδεμένες μεταξύ τους. Κάτω και κατά μήκος από την κάθε πεντάδα υπάρχει μεταλλικό μικρό έλασμα κοινό και για τις πέντε οπές, που συγκρατεί και κάνει ηλεκτρική επαφή με τους ακροδέκτες που τοποθετούνται. Με αυτόν τον τρόπο, οι ακροδέκτες που τοποθετούνται στην ίδια πεντάδα κάνουν ηλεκτρική επαφή μεταξύ τους, σαν να ήταν συνδεδεμένοι με κόλληση. Μόνο πέντε ακροδέκτες μπορούν να είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους. Στην περίπτωση που πρέπει να συνδεθούν περισσότεροι τοποθετούνται σε μία ή περισσότερες πεντάδες οι οποίες συνδέονται ηλεκτρικά με σύρμα (jump wire ή jumper).
Η πλακέτα χωρίζεται στη μέση από ένα αυλάκι, έτσι ώστε από την κάθε μεριά και κάθετα στο αυλάκι να είναι οι σειρές των πεντάδων. Το πλάτος που έχει το αυλάκι είναι τόσο όσο χρειάζεται για να τοποθετηθεί στην πλακέτα ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα, έτσι ώστε κάθε σειρά από τις ακίδες του να βρίσκεται σε διαφορετική πλευρά της πλακέτας. Δεδομένου ότι κάθε ακίδα του ολοκληρωμένου συνδέεται με μία πεντάδα, παρέχεται η ευκολία της σύνδεσης τεσσάρων ακροδεκτών ή καλωδίων στην κάθε μία.
Ράγες τροφοδοσίας
Κατά μήκος των δύο κάθετων πλευρών της πλακέτας υπάρχουν δύο σειρές (σε κάθε πλευρά) με κάθετες πεντάδες οπών, που έχουν ιδιαίτερη σημασία. Οι πεντάδες στην κάθε σειρά είναι ηλεκτρικά συνδεδεμένες μεταξύ τους με κοινό έλασμα σε όλο το μήκος τους. Αυτές οι σειρές προορίζονται για την σύνδεση της ηλεκτρικής πηγής, γιαυτό το λόγο και λέγονται «ράγες τροφοδοσίας». Πάνω στην πλακέτα υπάρχει, σήμανση «+» και κόκκινη γραμμή για τον θετικό πόλο, όπως «-» και μπλε γραμμή για τον αρνητικό πόλο (γείωση). Ο λόγος που υπάρχει η παροχή του ηλεκτρικού ρεύματος και στις δύο κάθετες πλευρές είναι για να είναι δυνατή η παροχή ρεύματος σε κάθε πλευρά με μικρού μήκους καλώδιο, διευκολύνοντας τον οπτικό έλεγχο του κυκλώματος.
Σε κάποιες μεγαλύτερες πλακέτες, οι ράγες τροφοδοσίας μπορεί να χωρίζονται στη μέση και τα δύο τμήματα να μην είναι ηλεκτρικά συνδεδεμένα. Αυτό δίνει την δυνατότητα για χρήση, στην κάθε ομάδα, τροφοδοσία με διαφορετική τάση (π.χ.3V και 5V) αν αυτό χρειάζεται.
Όλα τα προηγούμενα παρέχουν μία τάξη στην χρησιμοποίηση της πλακέτας. Μπορεί όμως να χρησιμοποιηθεί και με διάφορες τροποποιήσεις που βοηθούν σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Για παράδειγμα οι ράγες τροφοδοσίας μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μεταφορά σήματος κατά μήκος της πλακέτας σε ψηφιακά κυκλώματα.
Τεχνικές προδιαγραφές
Οι συνήθεις τεχνικές προδιαγραφές μιας τυπικής πλακέτας διασύνδεσης χωρίς κόλληση είναι:
Μειονεκτήματα
Τα πολύπλοκα κυκλώματα λόγω της μεγάλης καλωδίωσης ελέγχονται δύσκολα. Λόγω της ευκολίας με την οποία προστίθενται και αφαιρούνται εξαρτήματα και καλώδια, είναι πιθανό να αποσυνδεθεί από λάθος κάποια επαφή και το κύκλωμα να μην λειτουργεί όπως θα έπρεπε. Σε αυτές τις περιπτώσεις μια καλή τακτική είναι τα πολύπλοκα κυκλώματα να διαιρούνται σε απλούστερα και σε πολλές πλακέτες. Ακόμα θα μπορούσε αφού ελεγχθεί ένα μέρος του πολύπλοκου κυκλώματος να υλοποιηθεί σε κανονική πλακέτα με μόνιμες κολλήσεις. Είναι πιθανό ένα κύκλωμα με χιλιάδες επαφές να γίνει αναξιόπιστο λόγω της αυξημένης αντίστασης των επαφών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηλεκτρονική μηχανική Κατηγορία:Ηλεκτρολογία
Λαθρεμπόριο όπλων
350px|thumb|Παράνομη διακίνηση φορητών όπλων και ελαφρού οπλισμού που κατασχέθηκαν από τον πέμπτο στόλο των Ηνωμένων Πολιτειών, Μάιος 2021. Ως λαθρεμπόριο όπλων αναφέρεται το παράνομο εμπόριο μικρών όπλων, εκρηκτικών και πυρομαχικών, το οποίο αποτελεί μέρος ενός ευρέος φάσματος παράνομων δραστηριοτήτων που συχνά συνδέονται με διεθνικές εγκληματικές οργανώσεις. Το παράνομο εμπόριο φορητών όπλων, σε αντίθεση με άλλα εμπορεύματα του οργανωμένου εγκλήματος, συνδέεται στενότερα με την άσκηση εξουσίας στις κοινότητες αντί για την επίτευξη οικονομικού κέρδους. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι παράνομες συναλλαγές όπλων ανέρχονται σε πάνω από 1 δισεκατομμύριο δολάρια ετησίως. Για να παρακολουθεί τις εισαγωγές και τις εξαγωγές πολλών από τις πιο επικίνδυνες κατηγορίες όπλων, τα Ηνωμένα Έθνη, το 1991, δημιούργησαν ένα Μητρώο Συμβατικών Όπλων. Η συμμετοχή, ωστόσο, δεν είναι υποχρεωτική και δεν διαθέτει ολοκληρωμένα δεδομένα σε περιοχές εκτός Ευρώπης. Η Αφρική, λόγω της επικράτησης διεφθαρμένων αξιωματούχων και των χαλαρά εφαρμοσμένων εμπορικών κανονισμών, είναι μια περιοχή με εκτεταμένη παράνομη δραστηριότητα όπλων. Σε ένα ψήφισμα για τη συμπλήρωση του Μητρώου με νομικά δεσμευτικές υποχρεώσεις, ένα Πρωτόκολλο για τα Πυροβόλα όπλα ενσωματώθηκε στη Σύμβαση του ΟΗΕ για το διακρατικό οργανωμένο έγκλημα, το οποίο απαιτεί από τα κράτη να βελτιώσουν τα συστήματα ελέγχου των διακινούμενων πυρομαχικών και πυροβόλων όπλων.
Η Έκθεση του 1999 της Ομάδας Κυβερνητικών Εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ για τα φορητά όπλα παρέχει έναν πιο εκλεπτυσμένο και ακριβή ορισμό, ο οποίος έχει γίνει διεθνώς αποδεκτός. Αυτό κάνει διάκριση μεταξύ των φορητών όπλων (όπως περίστροφα και αυτογεμιζόμενα πιστόλια, τουφέκια και καραμπίνες, υποπολυβόλα, τουφέκια εφόδου και ελαφρά πολυβόλα), τα οποία είναι όπλα σχεδιασμένα για προσωπική χρήση, και τα ελαφρά όπλα (βαρέα πολυβόλα, φορητά εκτοξευτές χειροβομβίδων με κάννη και χειροβομβίδες, φορητά αντιαεροπορικά πυροβόλα, φορητά αντιαρματικά πυροβόλα, τυφέκια χωρίς ανάκρουση, φορητούς εκτοξευτές αντιαεροπορικών πυραυλικών συστημάτων και όλμοι διαμετρημάτων κάτω των 100 χλστ.), τα οποία έχουν σχεδιαστεί για χρήση από πολλά άτομα που χρησιμεύουν ως μονάδα. Τα πυρομαχικά και τα εκρηκτικά αποτελούν επίσης αναπόσπαστο μέρος των φορητών όπλων και του ελαφρού οπλισμού που χρησιμοποιούνται σε συγκρούσεις.
Περιοχές
Αν και το εμπόριο όπλων είναι ευρέως διαδεδομένο σε περιοχές πολιτικής αναταραχής, δεν περιορίζεται σε τέτοιες περιοχές, και για παράδειγμα, στη Νότια Ασία, εκτιμάται ότι έχουν διακινηθεί 63 εκατομμύρια όπλα στην Ινδία και το Πακιστάν.
Στα Ηνωμένα Έθνη, υπήρξε ευρεία υποστήριξη για την εφαρμογή της διεθνούς νομοθεσίας για την πρόληψη του λαθρεμπορίου όπλων, ωστόσο, ήταν δύσκολο να εφαρμοστεί, λόγω πολλών διαφορετικών παραγόντων που επιτρέπουν τη διακίνηση όπλων.
Sailor Moon (χαρακτήρας)
Η Usagi Tsukino (ιαπωνικά: 月野 うさぎ, Χέπμπορν: Tsukino Usagi, γνωστή στις αγγλόφωνες χώρες ως Serena Tsukino ή Bunny Tsukino που έχει χρησιμοποιηθεί και στην ελληνική μεταγλώττιση), είναι ευρύτερα γνωστή ως Sailor Moon (セーラームーン, Sērā Mūn), είναι πλασματική υπερηρωίδα που δημιουργήθηκε από τη mangaka Ναόκο Τακεούτσι ως πρωταγωνίστρια της σειράς manga Sailor Moon. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο πρώτο τεύχος με τίτλο "Usagi – Sailor Moon", που εκδόθηκε αρχικά στο ιαπωνικό περιοδικό Nakayoshi στις 28 Δεκεμβρίου του 1991.
Λαθρεμπόριο όπλων
Περιοχές
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο όρος "Iron Pipeline" χρησιμοποιείται μερικές φορές για να περιγράψει τον διαπολιτειακό αυτοκινητόδρομο 95 και τους αυτοκινητόδρομους σύνδεσης του ως διάδρομο διακίνησης όπλων στην περιοχή του μετρό της Νέας Υόρκης.
Sailor Moon (χαρακτήρας)
Η Usagi είναι ένα ανέμελο κορίτσι που πηγαίνει στο σχολείο και μπορεί να μεταμορφώνεται στη Sailor Moon, την de facto αρχηγό των Sailor Soldiers. Αρχικά πιστεύει ότι είναι μια συνηθισμένη μαθήτρια, ωστόσο αργότερα ανακαλύπτει ότι είναι η μετενσαρκωμένη μορφή της Princess of the Moon Kingdom (Πριγκίπισσας του Βασιλείου του Φεγγαριού), και σταδιακά ανακαλύπτει το πραγματικό της όνομα, αυτό της Princess Serenity (プリンセス・セレニティ, Purinsesu Sereniti).
Η Usagi συναντά τη Luna, μια μαγική εξωγήινη μαύρη γάτα που μιλά, η οποία αναζητά την πολεμίστρια Sailor Moon. Η Luna αποκαλύπτει στην Usagi ότι η μοίρα της είναι να σώσει τη Γη από τις δυνάμεις του κακού και της δίνει μια μαγική καρφίτσα, με την οποία η Usagi μεταμορφώνεται σε Sailor Moon. Η Luna ζητάει από την Usagi να βρει τις υπόλοιπες Sailor Soldiers, να βρει την πριγκίπισσά τους και να προστατεύσει τον λεγόμενο "Ασημένιο Κρύσταλλο". Όσο η Usagi μεγαλώνει, γίνεται μια ισχυρή πολεμίστρια και προστατεύει τον πλανήτη Γη από σατανικές οντότητες που θέλουν να τη βλάψουν.
Ως πρωταγωνίστρια, η Usagi εμφανίζεται σε όλες τις εκδοχές του manga (επεισόδια, tv special, OVA), οι οποίες είναι δύο: Sailor Moon και Sailor Moon Crystal και στη live action ταινία Pretty Guardian Sailor Moon. Επίσης, κάνει cameo στην αδελφική σειρά Codename: Sailor V. Το μεγαλύτερο μέρος του δυτικού κοινού της Usagi την έμαθε μέσω του anime Sailor Moon (1992), που είναι η πρώτη μεταφορά του manga στην τηλεόραση. Η Usagi έχει αποσπάσει κυρίως θετική υποδοχή και θεωρείται ως μία από τις πιο σημαντικές και αναγνωρίσιμες γυναίκες υπερηρωίδες όλων των εποχών.
Λαθρεμπόριο όπλων
Παγκόσμια αγοραία αξία
Αν και ένα από τα λιγότερο κερδοφόρα παράνομα εμπόριο, το λαθρεμπόριο όπλων εκτιμάται ότι κέρδισε 1,7-3,5 δισεκατομμύρια δολάρια το 2014, καθιστώντας το την 9η μεγαλύτερη εγκληματική αγορά, η αξία της οποίας ήταν 1,6-2,2 τρισεκατομμύρια δολάρια.
Sailor Moon (χαρακτήρας)
Στην ελληνική μεταγλώττιση του ΑΝΤ1 την φωνή της δίνει η Ματίνα Καρρά ενώ στη μεταγλώττιση του Star τη φωνή της δίνει η Υρώ Λούπη. Στην αγγλική μεταγλώττιση του DiC σε κάποια επεισόδια τη Usagi την έκανε η Tracey Moore και σε κάποια άλλα την έκανε η Terri Hawkes, ενώ στην μεταγλώττιση της Viz Media την Usagi την έκανε η Stephanie Sheh. Στην ελληνική μεταγλώττιση της σειράς Sailor Moon Crystal την φωνή της Usagi δίνει η Ειρήνη Τσίγκα.
Λαθρεμπόριο όπλων
Παγκόσμια αγοραία αξία
Το AK-47 είναι ένα από τα πιο ελκυστικά όπλα στο παράνομο εμπόριο όπλων λόγω του χαμηλού κόστους και της αξιοπιστίας του. Στο Ιράκ, ένα παρανόμο AK-47 κοστίζει συνήθως 150–300 δολάρια. Τους πρώτους έκτους μήνες της εισβολής στο Ιράκ το 2003, η εισροή νέων όπλων μείωσε την τιμή του AK-47, σε σημείο που το όπλο πωλούνταν πολύ χαμηλά περίπυ 25 δολάρια, ή μερικές φορές, δωρεάν. Συγκριτικά, τα AK-47 που πωλούνται στο Dark web στις Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να κοστίζουν έως και 3.600 δολάρια, καθώς η τιμή των παράνομων όπλων αυξάνεται σημαντικά από την απόσταση που πρέπει να διανύσει, λόγω του επαγόμενου κινδύνου. Ένα όπλο που διακινείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες στον Καναδά μπορεί να έχει αύξηση της τιμής του κατά 560% μόλις περάσει τα σύνορα. Τα όπλα που μεταφέρονται λαθραία στο εξωτερικό συνήθως χρειάζονται πολλά, σύντομα ταξίδια με πολλές εταιρείες για να κρύψουν τη χώρα προέλευσης και τους αρχικούς πωλητές.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, συμμορίες μοτοσυκλετιστών έχουν συνδεθεί με την εμπορία όπλων. Οι υπηρεσίες επιβολής του νόμου των Ηνωμένων Πολιτειών άρχισαν να ερευνούν τέτοιες συμμορίες στα τέλη της δεκαετίας του '90 και άρχισαν να τις ταξινομούν ως οργανωμένες εγκληματικές οργανώσεις. Αυτό οφειλόταν κυρίως στο γεγονός ότι μπόρεσαν να αποκτήσουν τον έλεγχο της αγοράς πορνείας και το λαθρεμπόριο κλεμμένων αγαθών όπως όπλα, μοτοσυκλέτες και ανταλλακτικά αυτοκινήτων.
Sailor Moon (χαρακτήρας)
Στην αγγλική μεταγλώττιση της σειράς Sailor Moon Crystal και των ταινιών Sailor Moon Eternal την φωνή της Usagi δίνει η Στέφανι Σεχ.
Προσωπικότητα
μικρογραφία|αριστερά|150px|Η Sailor Moon, όπως απεικονίστηκε στο πρώτο τεύχος του manga το 1991. Συνήθως, η Usagi απεικονίζεται ως ένα ανέμελο και χαρούμενο κορίτσι, το οποίο όμως έχει τάση να κλαίει εύκολα και συνεχώς όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως θέλει. Πολλές φορές αποκαλείται "κλαψιάρα" από άλλους χαρακτήρες.
Λαθρεμπόριο όπλων
Κανονισμός λειτουργίας
Η δίωξη εμπόρων όπλων και μεσιτών έχει αποδειχθεί δύσκολη λόγω των κενών στην εθνική νομοθεσία. Το 2000, ο Ισραηλινός έμπορος όπλων Λεονίντ Μίνιν συνελήφθη στην Ιταλία για κατοχή ναρκωτικών και ενώ εξέτιε την ποινή του, η ιταλική αστυνομία βρήκε πάνω από 1.500 σελίδες πλαστών πιστοποιητικών τελικού χρήστη και μεταφορές χρημάτων που τον εμπλέκουν σε διακίνηση όπλων στο Επαναστατικό Ενωμένο Μέτωπο στο Σιέρα Λεόνε. Ο Μίνιν αφέθηκε ελεύθερος τον Δεκέμβριο του 2002, καθώς σύμφωνα με την ιταλική νομοθεσία δεν μπορούσε να δικαστεί γιατί τα όπλα που είχε πουλήσει δεν είχαν φτάσει ποτέ στην Ιταλία. Επιπλέον, ορισμένοι έμποροι όπλων θα δραστηριοποιούνται σε χώρες όπου δεν μπορούν να εκδοθούν. Οι έμποροι όπλων είναι επίσης σε θέση να αποφύγουν τη σύλληψη λόγω έλλειψης συνεργασίας μεταξύ των εθνών, ειδικά στην Αφρική και τα πρώην σοβιετικά κράτη.
Sailor Moon (χαρακτήρας)
Ανάπτυξη
Στα ιαπωνικά, η λέξη usagi σημαίνει "κουνέλι", ενώ tsukino σημαίνει "από το φεγγάρι". Η φράση αυτή σημαίνει "κουνέλι του φεγγαριού", που είναι παραπομπή στην ασιατική δοξασία με τον ίδιο τίτλο, όπου στην επιφάνεια της Σελήνης εμφανίζεται ένα κουνέλι, ομοίως με το Πρόσωπο στη Σελήνη της Δύσης.
Μορφές
Η Usagi είναι η μοναδική Sailor Guardian που μεταμορφώνεται σε Sailor Moon με μια μαγική καρφίτσα -οι υπόλοιπες Sailors μεταμορφώνονται με στυλό ή ραβδί. Άλλες μορφές στις οποίες μπορεί να μεταμορφωθεί είναι η Super Sailor Moon, που έχει διαφορετική εμφάνιση σε σχέση με την πρώτη της μεταμόρφωση και σε Sailor Moon Eternal, η οποία εκτός από την διαφορετική εμφάνιση αποκτά και φτερά στην πλάτη. Τέλος, με τη δύναμη του ασημένιου κρύσταλλου, η Usagi μπορεί να γίνει η πριγκίπισσα Serenity.
Λαθρεμπόριο όπλων
Σχετικές θεωρίες
Στη διεθνή ποινική επιστημονική κοινότητα, η θεωρία της ορθολογικής επιλογής αναφέρεται συνήθως σε εξηγήσεις σχετικά με το γιατί τα άτομα εμπλέκονται και δικαιολογούν εγκληματική δραστηριότητα. Σύμφωνα με τη Γιάνα Αρσόβσκα και τον Πάνο Κωστάκο, κορυφαίους μελετητές για το οργανωμένο έγκλημα, τα αίτια της εμπορίας όπλων δεν βασίζονται αποκλειστικά στη θεωρία της ορθολογικής επιλογής, αλλά μάλλον έχουν συνδεθεί πιο στενά με την οικειότητα των προσωπικών κοινωνικών δικτύων κάποιου καθώς και με την «αντίληψη των κινδύνων, κόπος και ανταμοιβές στην παράβαση των ποινικών νόμων».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οργανωμένο έγκλημα Κατηγορία:Δραστηριότητες οργανωμένου εγκλήματος Κατηγορία:Έλεγχος όπλων
Sailor Moon (χαρακτήρας)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Sailor Moon Κατηγορία:Υπερήρωες Κατηγορία:Σελήνη στη μυθοπλασία Moon
Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως
Η Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως είναι αναπτυξιακή τράπεζα, η οποία ιδρύθηκε το 1963 ως δημόσια εταιρεία για την προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης στην Κύπρο. Οι κύριοι μέτοχοι της τράπεζας ήταν η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Η τράπεζα ιδιωτικοποιήθηκε το 2008.
Ιστορία
Η Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως ιδρύθηκε το 1963 ως δημόσια εταιρεία με διάφορους μετόχους. Οι κύριοι μέτοχοι ήταν η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.
Τον Ιούνιο του 2007, η Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας ανακοίνωσε προκήρυξη για να αποκηρύξει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών που κατείχε. Τα περιουσιακά στοιχεία της τράπεζας έφταναν τις 231 εκατομμύρια λίρες Κύπρου το 2007. Το 2008, η τράπεζα ιδιωτικοποιήθηκε πλήρως και δεν ανήκει πλέον στο Κυπριακό κράτος.
Ορχάν Μουντερίσογλου
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ορχάν Μουντερίσογλου γεννήθηκε στη Λάρνακα το 1920. Ομιλούσε, πέρα από την τουρκική, την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε ιατρική και εργαζόταν ως ιατρός.
Πολιτική διαδρομή
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1960 στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με την Εθνική Τουρκική Ένωση Κύπρου για την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Στις 16 Αυγούστου 1960 εξελέγη αντιπρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Το 1961 αποχώρησε από την Εθνική Τουρκική Ένωση Κύπρου μαζί με άλλους 10 Τουρκοκύπριους βουλευτές. Συγκρότησαν την Ανεξάρτητη Τουρκική Ομάδα. Την περίοδο 1961-1963 διετέλεσε πρόεδρος της Ανεξάρτητης Τουρκικής Ομάδας.
Παρέμεινε στη θέση του βουλευτή έως τον Δεκέμβριο του 1963 που οι Τουρκοκύπριοι αποχώρησαν από την κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρνακας Κατηγορία:Κύπριοι ιατροί Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Εθνική Τουρκική Ένωση Κύπρου Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Ιωάννης Νικολαΐδης (σκακιστής)
Ο Ιωάννης Νικολαΐδης (γενν. 4 Ιανουαρίου 1971) είναι Έλληνας σκακίστας και γκρανμαίτρ (1995).
Κέρδισε το Ελληνικό Πρωτάθλημα Σκακιού Ανδρών το 1995. Τερμάτισε τρίτος στο Βαλκανικό Ατομικό Πρωτάθλημα Σκακιού 2002 στην Κωνσταντινούπολη. Ο Νικολαΐδης εκπροσώπησε την Ελλάδα στις Σκακιστικές Ολυμπιάδες των ετών 1994, 1996, 1998, 2000, 2002, 2004 και 2006.
Σύμφωνα με την λίστα της ΔΣΟ για τον Μάιο του 2010, έχει βαθμολογία ΕΛΟ 2490 βαθμών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκακιστές
InstaShop
InstaShop (Αραβική γλώσσα: انستاشوب) είναι μια εταιρεία που ιδρύθηκε στο Ντουμπάι το 2015 και προσφέρει υπηρεσία παράδοσης κατ' οίκον για προϊόντα που παραγγέλνονται μέσω της εφαρμογής της. Και οι δύο ιδρυτές γεννήθηκαν στην Ελλάδα. Αρχικά ειδικευόταν στην παράδοση ειδών παντοπωλείου κατ' οίκον, με την πάροδο των ετών επεκτάθηκε προσφέροντας παράδοση κατ' οίκον σε χιλιάδες καταστήματα στη Μέση Ανατολή, φτάνοντας τελικά στην Αίγυπτος και την Ελλάδα, που σήμερα λειτουργούν σε 9 Χώρες.
Αφού κατονομάστηκε από το Forbes (μέση Ανατολή) ως μία από τις 100 κορυφαίες startups και ξεπέρασε το μισό εκατομμύριο χρήστες το μήνα, τον Αύγουστο του 2020 ολόκληρο το πακέτο μετοχών της εταιρείας εξαγοράστηκε από τη γερμανική εταιρεία Delivery Hero για € 318 εκατομμύρια.
Παράλληλα με την εξαγορά από τη γερμανική Πολυεθνική εταιρεία, η εφαρμογή επέκτεινε σταδιακά την προσφορά της (αρχικά επικεντρώθηκε στις αγορές στο σπίτι), προσθέτοντας άλλες κατηγορίες όπως φαρμακεία, εστιατόρια, αθλητικά είδη, προϊόντα τεχνολογίας, περίπτερα και καταστήματα καλλυντικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων
Βοεβοδάτο Σιλεσίας (1920-1939)
Το Βοεβοδάτο Σιλεσίας (Województwo Śląskie) ήταν αυτόνομη επαρχία (βοεβοδάτο) της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας. Το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειάς του ανήκε προηγουμένως στη γερμανική/πρωσική Επαρχία της Σιλεσίας και έγινε μέρος της πρόσφατα αναγεννημένης Πολωνίας ως αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της Άνω Σιλεσίας του 1921, των Συμβάσεων της Γενεύης, των τριών εξεγέρσεων της Άνω Σιλεσίας και της τελικής διχοτόμησης της Άνω Σιλεσίας μεταξύ Πολωνίας, Γερμανίας και Τσεχοσλοβακίας. Το υπόλοιπο ήταν το ανατολικότερο τμήμα της Αυστριακής Σιλεσίας (βλ. Σιλεσία του Τσιέσιν), το οποίο χωρίστηκε μεταξύ Πολωνίας και Τσεχοσλοβακίας μετά την κατάρρευση της Αυστροουγγαρίας, τον Πόλεμο Πολωνίας-Τσεχοσλοβακίας και το Συνέδριο του Σπα (1920). Πρωτεύουσα του βοεβοδάτου ήταν το Κατοβίτσε.
Το βοεβοδάτο διαλύθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1939 μετά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία και το έδαφός του ενσωματώθηκε στη γερμανική Επαρχία της Σιλεσίας. Μετά την ήττα της Ναζιστικής Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η επικράτειά του ενσωματώθηκε σε ένα νέο, μεγαλύτερο Βοεβοδάτο Σιλεσίας που υπήρχε μέχρι το 1950.
Γενική περιγραφή
Το Βοεβοδάτο Σιλεσίας ήταν μια από τις πλουσιότερες και καλύτερα ανεπτυγμένες επαρχίες της Πολωνίας του μεσοπολέμου. Όφειλε τον πλούτο της σε πλούσια κοιτάσματα άνθρακα, που είχαν ως αποτέλεσμα την κατασκευή πολυάριθμων ανθρακωρυχείων και χαλυβουργείων. Για το λόγο αυτό, αυτό το Βοεβοδάτο ήταν κρίσιμο για την πολωνική παραγωγή εξοπλισμών. Ωστόσο, η θέση του στα σύνορα με τη Γερμανία το έκανε ευάλωτο. Στα μέσα της δεκαετίας του 1930, η πολωνική κυβέρνηση αποφάσισε να μεταφέρει ορισμένους τομείς της βαριάς βιομηχανίας στην καρδιά του έθνους, δημιουργώντας την Κεντρική Βιομηχανική Περιοχή. Λόγω των αποτελεσματικών γεωργικών πρακτικών, το Βοεβοδάτο Σιλεσίας ήταν επίσης σημαντικός παραγωγός τροφίμων, παρά το μικρό του μέγεθος.
Σύμφωνα με την πολωνική απογραφή του 1931, το 92,3% του πληθυσμού δήλωσε τα πολωνικά ως μητρική του γλώσσα. Οι Γερμανοί αποτελούσαν το 7% και οι Εβραίοι μόνο το 0,5%. Οι Πολωνοί ζούσαν κυρίως στα χωριά (95,6% του πληθυσμού εκεί), ενώ οι Γερμανοί και οι Εβραίοι προτιμούσαν τις πόλεις (το 12,9% του πληθυσμού των πολωνικών πόλεων της Άνω Σιλεσίας ήταν Γερμανοί, ιδιαίτερα στο Κατοβίτσε).
Η πυκνότητα πληθυσμού ήταν η υψηλότερη στη χώρα με 299 άτομα ανά 1 χλμ2. Την 1η Ιανουαρίου 1937, οι δασικές εκτάσεις αποτελούσαν το 27,9% του βοεβοδάτου. Η πυκνότητα των σιδηροδρόμων ήταν η υψηλότερη στη χώρα με 18,5 χλμ. ανά 100 χλμ2. Το 1931, το ποσοστό αναλφαβητισμού ήταν το χαμηλότερο στη χώρα, στο 1,5% του πληθυσμού.
Ιστορία
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο προέκυψε μια διαμάχη για το μέλλον της Άνω Σιλεσίας. Αυτό το τμήμα της περιοχής της Σιλεσίας ήταν το λιγότερο επηρεασμένο από αιώνες γερμανικοποίησης. Ο πληθυσμός ήταν κατά κύριο λόγο Σλάβοι, ιδιαίτερα στις αγροτικές περιοχές. Πολλοί από αυτούς θεωρούσαν τους εαυτούς τους Πολωνούς και κάποιοι Τσέχους. Οι υπόλοιποι δεν ένιωθαν ισχυρούς δεσμούς με κανένα από αυτά τα έθνη. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Βόιτσεχ Κορφάντι, αυτή η τελευταία ομάδα αντιπροσώπευε έως και το ένα τρίτο του συνολικού πληθυσμού της περιοχής. αριστερά|μικρογραφία| Το κτίριο του Κοινοβουλίου της Σιλεσίας στο [[Κατοβίτσε όπως φαίνεται σήμερα]] Η Συνθήκη των Βερσαλλιών αποφάσισε να διεξαχθεί δημοψήφισμα έτσι ώστε ο τοπικός πληθυσμός να αποφασίσει εάν η Άνω Σιλεσία θα έπρεπε να εκχωρηθεί στην Πολωνία ή στη Γερμανία. Πριν γίνει το δημοψήφισμα, είχαν ξεσπάσει δύο Σιλεσικές εξεγέρσεις που υποστήριζαν την πολωνική επιλογή. Μια τρίτη εξέγερση σημειώθηκε μετά το δημοψήφισμα.
Με βάση τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος, που πραγματοποιήθηκε στις 20 Μαρτίου 1921, η Άνω Σιλεσία μοιράστηκε μεταξύ της Πολωνίας και της Γερμανίας. Το πολωνικό τμήμα ενσωματώθηκε ως Βοεβοδάτο Σιλεσίας. Μετά το δημοψήφισμα του 1921, η Γερμανο-Πολωνική Συμφωνία για την Άνω Σιλεσία (Σύμβαση της Γενεύης) συνήφθη στις 15 Μαΐου 1922 και αφορούσε το συνταγματικό και νομικό μέλλον της Άνω Σιλεσίας, καθώς μέρος της είχε γίνει πολωνικό έδαφος.
Το βοεβοδάτο ήταν ένα από τα πιο οικονομικά ανεπτυγμένα μέρη της Πολωνίας. Είχε λάβει αυτόνομο καθεστώς με νόμο του Πολωνικού Σέιμ της 15ης Ιουλίου 1920. Αυτό το καθεστώς ήταν ασφαλές μέχρι το Πραξικόπημα του Μαΐου το 1926, το οποίο ξεκίνησε διάφορες προσπάθειες για τον περιορισμό του υπέρ ενός ισχυρού και συγκεντρωτικού κράτους. μικρογραφία| Πόλεις και πόβιατ της διοικητικής διαίρεσης του βοεβοδάτου Μετά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία, το βοεβοδάτο διαλύθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1939 και το έδαφός του ενσωματώθηκε στη γερμανική Επαρχία της Άνω Σιλεσίας. Η περιοχή επέστρεψε στην πολωνική κατοχή στο τέλος του πολέμου και η πράξη του 1920 που έδινε αυτόνομες εξουσίες στο Βοεβοδάτο Σιλεσίας καταργήθηκε επίσημα με νόμο της 6ης Μαΐου 1945. Ένα διευρυμένο Βοεβοδάτο Σιλεσίας (ανεπίσημα ονομάστηκε Βοεβοδάτο Σιλεσίας-Ντομπρόβα, województwo śląsko-dąbrowskie) συνέχισε να υπάρχει μέχρι το 1950, όταν χωρίστηκε στο Βοεβοδάτο Κατοβίτσε και στο Βοεβοδάτο Οπόλε. (Για λεπτομέρειες, βλ. Διοικητικές διαιρέσεις της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας).
Πολιτική
Το βοεβοδάτο διέθετε ευρεία αυτονομία σε εσωτερικά θέματα, εξαιρουμένης της εξωτερικής και στρατιωτικής πολιτικής. Είχε το δικό του Σιλεσικό Κοινοβούλιο με 48 βουλευτές (24 από το 1935) που εκλέγονταν σε δημοκρατικές εκλογές. Η νομοθεσία, ωστόσο, έπρεπε να είναι συνεπής με το πολωνικό σύνταγμα. Το βοεβοδάτο είχε επίσης το δικό του εθνικό θησαυροφυλάκιο - το Θησαυροφυλάκιο της Σιλεσίας (Skarb Śląski). Μόνο το 10% περίπου των φόρων μεταφερόταν στο πολωνικό εθνικό ταμείο. Επικεφαλής της διοίκησης ήταν ένας βοεβόδας που διοριζόταν από τον πρόεδρο της Πολωνίας, για να ενεργεί ως εκπρόσωπος της κεντρικής κυβέρνησης.
Πηγές
Σιλεσιας 1920-1939 Κατηγορία:Αυτόνομες περιοχές Κατηγορία:Κράτη και περιοχές που ιδρύθηκαν το 1920 Κατηγορία:Κράτη και περιοχές που καταργήθηκαν το 1939
Τάλις Ομπέντ Μόουζες
Ο Τάλις Ομπέντ Μόουζες (Tallis Obed Moses, Τάλις Ωβήδ Μωυσής,  24 Οκτωβρίου 1954-) είναι πάστορας από το Βανουάτου και υπηρέτησε ως ο πρόεδρος του Βανουάτου από τις 6 Ιουλίου 2017 έως τις 6 Ιουλίου 2022.
Βιογραφία
Ο Μόουζες καταγόταν  από το Πορτ Βάτο, στο Δυτικό Άμπριμ. Παρακολούθησε το Δημοτικό Σχολείο από το 1964 έως το 1967. Εργάστηκε διδάσκοντας ως καθηγητής σε διάφορα σχολεία, πριν παρακολουθήσει το Πρεσβυτεριανό Ινστιτούτο Βίβλου Τανγκόα στη Νότια Σάντο, το 1978. Φοίτησε στο Ιεραποστολικό και Βιβλικό Κολέγιο του Σίδνεϊ στην Αυστραλία από το 1980 έως το 1981 και αποφοίτησε με πτυχίο στην Θεότητα και την Αποστολή του. Σπούδασε στη συνέχεια στο Εκπαιδευτικό Κέντρο Ταλούα, μεταξύ του 1985 και του 1986, αποφοιτώντας με πτυχίο στη Θεολογία. Επέστρεψε στην Αυστραλία το 1989 και φοίτησε στο Ευαγγελικό Κολέγιο του Άλαν Γουόκερ, από όπου αποφοίτησε το 1989 με το Πιστοποιητικό του τάγματος της Αξίας.
Ο Μόουζες, επίσης, υπηρέτησε ως πάστορας στο Ερομάνγκο, στο Ράνον, στο Βόρειο Άμπριμ, στη Λούγκανβιλ και στην Μπαμεφάου. Επί μακρόν πάστορας και πρώην συντονιστής της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας του Βανουάτου (εξελέγη το 2009 και ξανά το 2013)αφού έλαβε τη θρησκευτική εκπαίδευση και την μόρφωση στην Αυστραλία και την Παπούα Νέα Γουινέα. , Επιλέχθηκε μεταξύ 16 υποψηφίων έπειτα από τέσσερις γύρους ψηφοφορίας (έλαβε 40 ψήφους επί συνόλου 57 από το Εκλεκτορικό Κολέγιο) για να διαδεχθεί τον πρόεδρο Μπόλντουιν Λόνσντεϊλ, ο οποίος είχε αποβιώσει εν ενεργεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Βανουάτου
Κίνγκα Μπαρανόφσκα
Η Κίνγκα Μπαρανόφσκα (πολωνικά: Kinga Baranowska) (17 Νοεμβρίου 1975, Βεϊχερόβο) είναι Πολωνή ορειβάτισσα. Έκανε αναβάσεις σε εννέα κορυφές οκτώ χιλιάδων μέτρων και είναι η πρώτη Πολωνή που έχει ανέβει στο Νταουλαγκίρι, στο Μανασλού και στο Κανγκτσενγιούνγκα. Αυτή τη στιγμή ζει στη Βαρσοβία.
Καριέρα στην ορειβασία
Η Μπαρανόφσκα έφτασε στην πρώτη της κορυφή οκτώ χιλιάδων μέτρων, Τσο Ογιού, το 2003. Απέτυχε σε μια προσπάθεια να φτάσει σε μία από τις πιο δύσκολες κορυφές επτά χιλιάδων μέτρων, την Τζενίς Τσοκουσού στην περιοχή Τιεν Σαν. Το 2006, έφτασε με επιτυχία στην κορυφή του Μπρόουντ Πικ. Στις 11 Ιουνίου 2007, ανέβηκε στο όρος ΜακΚίνλεϊ, ακολουθώντας αυτό μόλις πέντε εβδομάδες αργότερα - στις 18 Ιουλίου - με μια επιτυχημένη ανάβαση στο Νάνγκα Παρμπάτ. Ένα χρόνο αργότερα, ανέβηκε στο Νταουλαγκίρι (1 Μαΐου 2008) – η πρώτη της προσπάθεια να φτάσει στην κορυφή από βορειοανατολική πλευρά, το Σεπτέμβριο του 2007, απέτυχε.
Η Μπαρανόφσκα ανέβηκε στο Νταουλαγκίρι μαζί με άλλους εξέχοντες ορειβάτες την 1η Μαΐου 2008. Μεταξύ των συμμετεχόντων στη ανάβαση στην κορυφή ήταν οι: Ιβάν Βαγιέχο (14η της 8000άρα), Φεράν Λατόρε, Νάτσο Ορβίς, Φερνάντο Γκονζάλες-Ρούμπιο, Εντούρνε Πασαμπάν (10η της 8000άρα), Γκερλίντε Καλτενμπρούνερ (11η της 8000άρα), Κάρλος Πάουνες (8η του 8000άρα), Ντάβιντ Γκύτλερ, Μάρτα Αλεχάντρε, Ασιέρ Ιθαγκίρε, Άλεξ Τσίκον, Μουπτού Σερπά. Στη διαδρομή προς την κορυφή, αντιμετώπισαν ανέμους 40 χλμ/ω, βροντές και κεραυνούς.
Η Μπαρανόφσκα είναι η πρώτη Πολωνή ορειβάτισσα που έφτασε στις συγκεντρωτικές κορυφές Νταουλαγκίρι, Μανασλού και Κανγκτσενγιούνγκα. Οι κορυφές της Μπαρανόφσκα περιλαμβάνουν: Τσο Ογιού (8201 μ., Οκτώβριος 2003), Μπρόουντ Πικ (8047 μ., 22 Ιουλίου 2006 - η 11η γυναικεία ανάβαση, Νάνγκα Παρμπάτ (8125 μ., 18 Ιουλίου 2007), Νταουλαγκίρι (8167 μ., 1 Μαΐου 2008), Μανασλού (8156 μ., 5 Οκτωβρίου 2008), Κανγκτσενγιούνγκα (8586 μ., 18 Μαΐου 2009), Αναπούρνα (8091 μ., 27 Απριλίου 2010), Λότσε (8516 μ., 25 Μαΐου 2012) και Γκασερμπρούμ Β΄ (8035 μ., 17 Ιουλίου 2015. Επιχείρησε στο Μακαλού (8481 μ.) το Μάιο του 2013, αλλά δεν κατάφερε να φτάσει στην κορυφή λόγω των πρώιμων μουσώνων.
Σκαρφαλώνει χωρίς τη χρήση συμπληρωματικού οξυγόνου.
Αναγνώριση
Στις 25 Απριλίου 2015, έλαβε τον Χρυσό Σταυρό της Αξίας από τον Πρόεδρο της Πολωνίας Μπρονίσουαφ Κομορόφσκι, για τη συμβολή της στην προώθηση του αλπινισμού και της εικόνας της Πολωνίας στο εξωτερικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ορειβάτες Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Γκντανσκ Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Βιτσάι Σριβανταναπράμπα
Ο Βιτσάι Σριβανταναπράμπα‎ (ταϊλανδικά: วิชัย ศรีวัฒนประภา), γεννήθηκε ως Βιτσάι Ρακσριακσόρν (วิชัย รักศรีอักษร, Wichai Raksi-akson, 4 Απριλίου 1958) ήταν ταϊλανδέζος δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας, ιδρυτής, ιδιοκτήτης και πρόεδρος της King Power Duty Free. Ήταν ο ιδιοκτήτης της Λέστερ Σίτι, συλλόγου της Πρέμιερ Λιγκ από το 2010.
Καριέρα
Ο Σριβανταναπράμπα είναι ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της King Power Duty Free, φορέας εκμετάλλευσης καταστημάτων αφορολογήτων ειδών. Τον Δεκέμβριο του 2009 η King Power έλαβε το βασιλικό ένταλμα από τον Βασιλιά της Ταϊλάνδης σε μια τελετή που παρακολούθησε ο Ρακσιρακσόρν. Τον Οκτώβριο του 2018 κατατάσσεται ως ο πέμπτος πλουσιότερος άνθρωπος στην Ταϊλάνδη σύμφωνα με το Forbes, έχοντας εκτιμώμενη περιουσία 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Τον Αύγουστο του 2010, η κοινοπραξία Asia Football Investments (η οποία περιλάμβανε τον Σριβανταναπράμπα και τον γιο του Αϊγιαουάτ) αγόρασαν τον σύλλογο Λέστερ Σίτι της Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ. Τον Φεβρουάριο του 2011, διαδέχτηκε τον Μίλαν Μάνταριτς ως πρόεδρος του συλλόγου. Συνέχισε ως ιδιοκτήτης του συλλόγου και ο Αϊγιαουάτ έγινε αντιπρόεδρος. Τον Ιούλιο του 2011, το γήπεδο της ομάδας μετονομάστηκε από Ουόλκερς Στέιντιουμ σε Κινγκ Πάουερ Στέιντιουμ.
Η Λέστερ Σίτι κέρδισε τον τίτλο της Πρέμιερ Λιγκ 2015-16. Λίγο πριν από τη σεζόν 2016-17, ο Σριβανταναπράμπα δώρισε μια BMW i8 για τον καθένα από τους 19 παίκτες. Κάθε αυτοκίνητο κόστιζε 100.000 λίρες και δόθηκε ως δώρο για την κατάκτηση του τίτλου.
Τον Μάιο του 2017 αγόρασε το δεύτερο τον ποδοσφαιρικό σύλλογο ΟΧ Λέουβεν στο Βέλγιο.
Στον ελεύθερο χρόνο του, ασχολείται επίσης με το πόλο και κατέχει τον ΒΡ Πόλο Κλαμπ στη Μπανγκόκ. Ήταν ο πρόεδρος του Χαμ Πόλο Κλαμπ στο Λονδίνο από το 2008 έως το 2012.
Προσωπική ζωή
Ο Σριβανταναπράμπα προέρχεται από ταϊλανδική οικογένεια κινεζικής καταγωγής. Είναι παντρεμένος με την Αϊμόν Σριβανταναπράμπα, με την οποία απέκτησαν τέσσερα παιδιά: Βοραμάς, Απιτσέτ, Αρουνρούνγκ, και Αϊγιαουάτ. Το 2012, ο βασιλιάς της Ταϊλάνδης Μπουμιπόλ Αντουλγιαντέι παραχώρησε στην οικογένεια το νέο επώνυμο Σριβανταναπράμπα. Το όνομα σημαίνει "φως της προοδευτικής δόξας" στα ταϊλανδικά. Έλαβε επίτιμο διδακτορικό ως διδάκτορας νομικής από το Πανεπιστήμιο του Λέστερ το 2016.
Ατύχημα με ελικόπτερο
Στις 27 Οκτωβρίου 2018, το ελικόπτερο AgustaWestland AW169 του Σριβανταναπράμπα συνετρίβη έξω από το Κινγκ Πάουερ Στέιντιουμ λίγο μετά την απογείωση του από το γήπεδο. Αυτόπτες μάρτυρες περιέγραψαν ότι είδαν το ελικόπτερο να γυρίζει πριν από τη συντριβή και δημιούργησε μια πύρινη σφαίρα. Οι επιβαίνοντες του ελικοπτέρου είναι άγνωστοι, αν και το BBC ανέφερε ότι ο Σριβανταναπράμπα ήταν μεταξύ των επιβαινόντων του σκάφους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταϊλανδοί
Αλέξιος Δούκας Φιλανθρωπηνός
Ο Αλέξιος (απεβ. π. 1275) από την Οικογένεια Φιλανθρωπηνών ήταν Ρωμαίος ευγενής με τον τίτλο του πρωτοστράτορος. Μετά τη νίκη του στη Ναυμαχία της Δημητριάδος έγινε μέγας δούκας (ναύαρχος). Έδρασε κατά τη βασιλεία του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου.
Βιογραφία
Καθ' όλη τη δεκαετία του 1260 έφερε τον τίτλο του πρωτοστράτορος. Θεωρητικά έπρεπε να είναι υπό τον μεγάλο δούκα (ναύαρχο) Μιχαήλ Λάσκαρη, αλλά ο τελευταίος ήταν γηραιός και ασταθής, έτσι ο Αλέξιος εξασκούσε στην πράξη τη διοίκηση του Ρωμαϊκού στόλου. Το 1262 και το 1263, αμέσως μετά την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους, ο Μιχαήλ Η΄ τον έστειλε να κάνει επιδρομές στις Λατινικές κατοχές του Αιγαίου. Αυτή ήταν η πρώτη μεγάλη αποστολή, που έκανε ο Μιχαήλ Η΄ με το πρόσφατα αυξημένο και αναδιοργανωμένο ναυτικό του. Τον στόλο του Φιλανθρωπηνού χειριζόταν τα νέα σώματα, που αποτελούσαν οι Γασμούλοι (ναύτες) και οι προσαλέντες (κωπηλάτες). Οι Ρωμαίοι επέδραμαν και λεηλάτησαν την Πάρο, τη Νάξο, την Κέα· επίσης την Κάρυστο και τους Ωρεούς στο Νεγκροπόντε (Εύβοια). Έπειτα έπλευσαν νότια στη Μονεμβασία και αποβίβασαν στρατό εναντίον του πριγκιπάτου της Αχαΐα ς.
Το 1270 ήταν μάλλον ο Αλέξιος στρατηγός του σώματος, που αποβιβάστηκε στη Μονεμβασία και που τα επόμενα έτη επιχειρούσε στον Μωρέα εναντίον της Αχαΐας. Και οι δύο πλευρές απέφευγαν την απευθείας σύρραξη, φοβούμενοι μία μεγάλη ήττα. Αντ' αυτού επέδραμαν με σκοπό τη λαφυραγώγηση και ερήμωση της εχθρικής περιοχής. Στις αρχές της δεκαετίας του 1270 ο Φιλανθρωπηνός οδήγησε το στόλο του αρκετές φορές εναντίον των Λατίνων, υποστηρίζοντας τον Λικάριο στο Νεγκροπόντε, υποτελή του Αυτοκράτορα. Συνέπραξε στη μεγάλη νίκη της Ναυμαχίας της Δημητριάδος (σημ. Βόλου), όπου τραυματίστηκε σοβαρά. Για την επιτυχία του ανήλθε στο βαθμό του μεγάλου δουκός (ναυάρχου), θέση που ήταν κενή μετά τον θάνατο του Μιχαήλ Λάσκαρη.
Περί το 1275 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε σύντομα μετά ο Λικάριος της Εύβοιας.
Οικογένεια
Από τον γάμο του είχε τέκνα:
Κατάλογος έργων του Άντονι βαν Ντάικ
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των έργων ζωγραφικής του Άντονι βαν Ντάικ (1599 - 1641).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Iron Fist (2ος κύκλος)
Ο δεύτερος κύκλος της αμερικανικής διαδικτυακής τηλεοπτικής σειράς Iron Fist, η οποία βασίζεται στον ομώνυμο χαρακτήρα των Marvel Comics, ακολουθεί τον Ντάνι Ραντ/Iron Fist, έναν εμπειρογνώμων στις πολεμικές τέχνες με την ικανότητα να καλεί μία μυστικιστική δύναμη, γνωστή ως «Iron Fist». Τα γεγονότα διαδραματίζονται μέσα στο κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel (MCU), αποτελώντας μια συνοχή με ταινίες και άλλες τηλεοπτικές σειρές του franchise. Η παραγωγή του δεύτερου κύκλου έγινε από τη Marvel Television σε συνεργασία με τα ABC Studios. Υπεύθυνος του δεύτερου κύκλου ήταν ο Ρέιβεν Μέτζνερ.
Ο Φιν Τζόουνς πρωταγωνιστεί ως Ραντ/Iron Fist, ο οποίος προστατεύει τη Νέα Υόρκη έπειτα από τα γεγονότα της σειράς The Defenders. Οι Τζέσικα Χένγουικ, Τομ Πέλφρι, Τζέσικα Στρόουπ και Σάσα Νταβάν επιστρέφουν στους ρόλους τους από τον πρώτο κύκλο, ενώ στο βασικό καστ προστίθενται η Σιμόν Μίσικ, η οποία επαναλαμβάνει τον ρόλο της από προηγούμενες σειρές της Marvel στο Netflix, και η Άλις Ιβ. Ο δεύτερος κύκλος πήρε το πράσινο φως τον Ιούλιο του 2017, με τον Μέτζνερ να αντικαθιστά τον Σκοτ Μπακ ως υπεύθυνος. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στα τέλη του 2017 στην πόλη της Νέας Υόρκης και ολοκληρώθηκαν τον Μάιο του 2018. Σε αυτό τον κύκλο, η ομάδα επικεντρώθηκε στο να βελτιώσει τις σκηνές μάχης, έπειτα από τις επικρίσεις που δέχτηκαν για αυτές στον πρώτο κύκλο, με τον Κλέιτον Μπάρμπερ να αναλαμβάνει ως συντονιστής, μια δουλειά που είχε και στην ταινία του MCU, Black Panther. Κάθε επεισόδιο παίρνει το όνομά του από τίτλο τεύχους διαφόρων κόμικ στα οποία εμφανίζεται ο Ντάνι Ραντ.
Όλα τα επεισόδια του κύκλου, συνολικά δέκα, κυκλοφόρησαν στις 7 Σεπτεμβρίου 2018. Ο κύκλος έλαβε μικτές κριτικές από τους κριτικούς, αλλά θεωρήθηκε πως ήταν αρκετά βελτιωμένος σε σχέση με τον προηγούμενη κύκλο. Το Netflix ακύρωσε τη σειρά στις 12 Οκτωβρίου 2018.
Ανάπτυξη
Τον Ιανουάριο του 2015, ο Διευθυντής Κανονιστικής Συμμόρφωσης του Netflix, Τεντ Σαράντος, δήλωσε πως η σειρά ήταν «σίγουρα επιλέξιμη στο να συνεχίσει για πολλούς κύκλους» και το Netflix θα κοιτούσε το «πόσο καλά θα απευθυνόταν τόσο στο κοινό της Marvel, αλλά και στο ευρύτερο κοινό» ώστε να καθοριστεί αν θα ήταν κατάλληλο να υπάρξουν επιπρόσθετοι κύκλοι. Τον Ιούλιο του 2015, ο Σαράντος είπε πως κάποιες από τις σειρές των Defenders θα «έχουν επιλεκτικά περισσότερους κύκλους όσο προχωράνε». Ο δεύτερος κύκλος ανακοινώθηκε στη Διεθνή Comic-Con του Σαν Ντιέγκο του 2017, με τον Ρέιβεν Μέτζνερ να αναλαμβάνει ως υπεύθυνος του κύκλου, έναν ρόλο που είχε ο Σκοτ Μπακ στον προηγούμενο κύκλο. Ο επικεφαλής της Marvel Television και εκτελεστικός παραγωγός της σειράς, Τζεφ Λόουμπ, εξήγησε πως η Marvel γνώριζε πως ο Μπακ δε θα ήταν διαθέσιμος για τον επόμενο κύκλο του Iron Fist λόγω των υποχρεώσεών του σε μία άλλη σειρά της Marvel, την Inhumans, κι έτσι το στούντιο είχε αρχίσει να ψάχνει για αντικαταστάτη. Ο Μέτζνερ έδωσε μια ιδέα για την ιστορία του κύκλου η οποία ενθουσίασε τη Marvel, και ο Λόουμπ συνέκρινε την όλη κατάσταση ως ένας νέος συγγραφέας να αναλαμβάνει μια σειρά κόμικ.