cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Προζύμι
Χρόνος μεταξύ ανανεώσων
Υπάρχουν και γρηγορότερες διαδικασίες αναπιάσματος, που απαιτούν λιγότερες ανανεώσεις, που μερικές φορές χρησιμοποιούν εμπορικά προζύμια για το ανάπιασμα. Αυτά τα προζύμια συνήθως χωρίζονται σε δύο τύπους. Το ένα φτιάχνεται από σταθεροποιημένα προζύμια που διατηρούνται με τον παραδοσιακό τρόπο και συχνά αποξηραίνονται, στα οποία οι αναλογίες μικροοργανισμών είναι αβέβαιες. Με τον άλλο τρόπο, οι επιθυμητοί μικροοργανισμοί απομωνώνονται εργαστηριακά, πολλαπλασιάζονται ωσότου γίνουν μεγάλες και ομογενείς καλλιέργειες σε αντιδραστήρες που προκαλλούν ζύμωση και χρησιμοποιούνται για την παραγωγή συνδυαστικών προϊόντων αρτοποιίας με αριθμητικά καθορισμένες αναλογίες και γνωστές ποσότητες μικροοργανισμών που είναι οι βέτλιστες για την παραγωγή συγκεκριμένων ειδών ψωμιών.
Μέθοδοι ανα τόπους
Οι αρτοποιοί έχουν επινοήσει διάφορους τρόπους για να διατηρούν μια σταθερή καλλιέργεια μικροοργανισμών στο προζύμι. Το αλεύρια που δεν έχουν υποστεί λεύκανση και επεξεργασία με βρωμικά άλατα, περιέχουν περισσότερους μικροοργανισμούς απ' ότι περισσότερο επεξεργασμένα αλεύρια. Το αλεύρι με πίτουρα (ολικής αλέσεως) περιέχει τη μεγαλύτερη ποικιλία μικροοργανισμών και πρόσθετων ιχνοστοιχείων, αν και σε μερικές καλλιέργειες χρησιμοποιούνται αρχικά μείγματα από λευκό αλεύρι και σίκαλη ή αλεύρι ολικής αλέσεως. Σε κάποιες περιοχές χρησιμοποιούνται άπλυτα βιολογικά σταφύλια (για την άγρια μαγιά που υπάρχει στην φλούδα τους). Τα σταφύλια και ο μούστος είναι επίσης πηγές βακτηρίων που παράγουν γαλακτικό οξύ, όπως είναι και πολλά άλλα εδώδιμα φυτά. . Η χρήση νερού από βραστές πατάτες λέγεται ότι αυξάνει τη δραστηριότητα των βακτηρίων παρέχοντας πρόσθετο άμυλο.
Στην Ελλάδα είναι γνωστή και η μέθοδος χρησιμοποίησης φύλλων βασιλικού για την δημιουργία προζυμιού, ιδιαίτερα αυτού που προορίζεται για την παραγωγή προσφόρου ή λειτουργιάς για τις γιορτές του Τιμίου Σταυρού και της Σταυροπροσκυνήσεως.
Το πόσιμο νερό βρύσης που τροφοδοτεί τις περισσότερες αστικές περιοχές έχει υποστεί χλωρίωση ή χλωραμίνωση, διαδικασίες που προσθέτουν μικρές ποσότητες ουσιών που καταπολεμούν δυνητικά επικίνδυνους μικροοργανισμούς αλλά είναι αβλαβείς για τα ζώα και τους ανθρώπους. Μερικοί αρτοποιοί συνιστούν μη χλωριωμένο νερό για την ανανέωση των καλλιεργειών του προζυμιού, επειδή η ζύμωση με προζύμι βασίζεται σε μικροοργανισμούς και η χρήση νερού χωρίς χλωρίωση μπορεί να έχει καλύτερα αποτελέσματα. Το εμφιαλωμένο νερό θεωρείται κατάλληλο. Το χλώριο, αλλά όχι οι χλωραμίνες, μπορεί να αφαιρεθεί από το νερό της βρύσης βράζοντάς το ή απλά αφήνοντάς το ακάλυπτο για τουλάχιστον 24 ώρες. Το χλώριο και οι χλωραμίνες μπορούν να αφαιρεθούν μεφίλτρα ενεργού άνθρακα και άλλες μεθόδους.
Η προσθήκη μιας μικρής ποσότητας διαστατικής βύνης παρέχει μαλτάση και απλά σάκχαρα που μπορούν σαν αρχή να βοηθήσουν τους ζυμομύκητες να αναπτυχθούν.
Οι αρτοποιοί συχνά φτιάχουν ψωμί με ζύμη που έχουν κρατήσει από προηγούμενες ζυμώσεις αντί να ανανεώνουν το προζύμι κάθε φορά που φτιάχνουν ψωμί. Οι αρχικές καλλιέργειες προζυμιού μπορούν να είναι πολλών ετών. Λόγω των επιπέδων pH και της παρουσίας αντιβακτηριακών παραγόντων, οι παλιές καλλιέργειες τείνουν να είναι σταθερές και να μπορούν να εμποδίζουν την μόλυνση από ανεπιθύμητους μύκητες και βακτήρια. Γι'αυτό το λόγο, τα προϊόντα προζυμιού διατηρούνται φρέσκα για περισσότερο καιρό απ' ότι άλλα ψωμιά και μπορούν να μην χαλάνε ή να μουχλιάζουν, χωρίς την προσθήκη συντηρητικών.
Η γεύση του προζυμένιου ψωμιού ποικίλει από τόπο σε τόπο ανάλογα με τη μέθοδο που χρησιμοποιείται, την ενυδάτωση του προζυμιού και της τελικής ζύμης, την αναλογία ανανέωσης, τη διάρκεια των περιόδων ζύμωσης και τη θερμοκρασία περιβάλλοντος, που είναι όλοι παράγοντες που επηρεάζουν τους μικροοργανισμούς του προζυμιού.
Ζύμωση
Το προζύμι αναμειγνύεται με αλεύρι και νερό για να επιτευχθεί η τελική ζύμη με τα επιθυμητά χαρακτηριστικά. Το ποσοστό βάρους του προζυμιού είναι συνήθως 13-25% επί του ολικού βάρους του αλευριού, αν και αυτό μπορεί να διαφέρει. Η ζύμη σχηματίζεται, αφήνεται να φουσκώσει και τέλος ψήνεται. Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι που δεν απαιτούν πλάσιμο. Λόγω του χρόνου που χρειάζεται το προζυμένιο ψωμί για να φουσκώσει, πολλοί αρτοποιοί βάζουν το ψωμί στο ψυγείο πριν το ψήσιμο. Αυτή η διαδικασία είναι γνωστή ως "καθυστέρηση" γιατί καθυστερεί τη διαδικασία φουσκώματος και έχει το πλεονέκτημα να δίνει πιο πλούσια γεύση στο ψωμί.
Βακτήρια γαλακτικού οξέος
Τα βακτηρίδια γαλακτικού οξέος είναι ανθεκτικοί στο οξυγόνο αναεροβικοί μικροοργανισμοί, πράγμα που σημαίνει ότι αν και είναι αναερόβιοι, μπορούν να πολλαπλασιαστούν παρουσία οξυγόνου. Οι Hammes και Vogel το 1995 διέκριναν τρεις μεταβολικές ομάδες βακτηρίων γαλακτικού οξέος:
Οι φυλογενετικές ομάδες των ειδών Lactobacillus βρίσκονται υπό αναταξινόμηση. Αρχικά μελετήθηκαν το 1991 από τους Collins et al.
Ζυμομύκητες
Τα πιο συνηθισμένα είδη ζυμομυκήτων στο προζύμι είναι τα Kazachstania exigua (Saccharomyces exiguous), Saccharomyces cerevisiae, Candida milleri και Candida humilis.
Προζύμια τύπου Α'
Τα προζύμια τύπου Α' είναι γενικά σφιχτές ζύμες, έχουν pΗ από 3,8 έως 4,5 και ζυμώνονται σε θερμοκρασία 20-30 °C. Το Lactobacillus sanfranciscensis ονομάστηκε έτσι γιατί ανακαλύφθηκε στο Σαν Φρανσίσκο, αν και δεν είναι ενδημικό του Σαν Φρανσίσκο. Ο Lactobacillus sanfranciscensis και ο L. pontis συχνά είναι τα κύρια στελέχη σε μία βακτηριακή χλωρίδα γαλακτικού οξέος που περιλαμβάνει τα L. fermentum, L. fructivorans, L. brevis και L. paralimentarius. Οι ζυμομύκητες Saccharomyces exiguus, Candida milleri ή Candida holmii συνήθως βρίσκονται σε καλλιέργειες προζυμιού συμβιωτικά με τον Lactobacillus sanfranciscensis. Ο ζυμομύκητας S. exiguus συνδέεται με τους C. milleri και C. holmii. Τα Torulopsis holmii, Torula holmii και S. rosei είναι συνώνυμα τους που χρησιμοποιήθηκαν πριν από το 1978. Τα C. milleri και C. holmii είναι παρόμοια σε φυσιολογία, αλλά έχει αποδειχθεί πως είναι ξεχωριστά είδη με βάση το DNA τους. Άλλοι ζυμομύκητες σε αυτή την κατηγορία περιλαμβάνουν τους C. humilis, C. krusei, Pichia anomaola, C. peliculosa, Ρ ''. Membranifaciens και C. valida''. Η ταξινόμηση των ζυμομυκητών έχει αλλάξει τις τελευταίες δεκαετίες. Ο L. sanfranciscensis μεταβολίζει μαλτόζη ενώ ο C. milleri δεν έχει το ένζυμο μαλτάση και συνεπώς δεν μπορεί να καταναλώσει μαλτόζη. Ο C. milleri μπορεί να αναπτυχθεί υπό συνθήκες χαμηλού pH και σχετικά υψηλών επιπέδων οξεϊκών αλάτων, που είναι ένας παράγοντας που συμβάλλει στη σταθερότητα της χλωρίδας.
Για να παραχθεί οξικό οξύ, το L. sanfrancisensis χρειάζεται μαλτόζη και φρουκτόζη. Οι ζύμες σίτου περιέχουν άφθονο άμυλο και μερικές πολυφρουκτοζάνες, οι οποίες αποικοδομούνται σε μαλτόζη, φρουκτόζη και λίγη γλυκόζη. Οι όροι "φρουκτοζάνη, γλυκοφρουκτάνη, σουκρουζυλοφρουκτάνη, πολυφρουκτάνη και πολυφρουκτοζάνη" χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν μια κατηγορία ενώσεων που συγγενεύουν "δομικά και μεταβολικά" με την σακχαρόζη, και στις οποίες ο άνθρακας αποθηκεύεται ως σακχαρόζη και πολυμερή φρουκτόζης (φρουκτάνες). Οι ζυμομύκητες έχουν την ικανότητα να απελευθερώνουν φρουκτόζη από γλυκοφρουκτάνες που συνθέτουν περίπου το 1-2% μιας ζύμης. Οι γλυκοφρουκτάνες είναι μακριές αλυσίδες μορίων φρουκτόζης συνδεδεμένες με ένα μόριο γλυκόζης. Η σακχαρόζη μπορεί να θεωρηθεί ως η συντομότερη γλυκοφρουκτάνη, με μόνο ένα μόριο φρουκτόζης συνδεδεμένο στην γλυκόζη. Όταν ο L. sanfrancisensis καταναλώνει όλη τη διαθέσιμη φρουκτόζη, σταματά να παράγει οξικό οξύ και αρχίζει να παράγει αιθανόλη. Εάν η ζύμη κατά τη διαδικασία ζύμωσης ζεσταθεί πολύ, οι ζυμομύκητες επιβραδύνονται, παράγοντας λιγότερη φρουκτόζη. Η εξάντληση της φρουκτόζης είναι περισσότερο προβληματική σε ζύμες με χαμηλότερη ενζυματική δραστηριότητα.
Μια Βελγική μελέτη σε ζύμες σίτου και όλυρας με ανανέωση κάθε 24 ώρες και ζύμωση στους 30 °C σε εργαστηριακό περιβάλλον δίνει μια εικόνα για την τριφασική εξέλιξη του προζυμιού από το ξεκίνημά του μέχρι να γίνει ένα σταθερό οικοσύστημα. Στις δύο πρώτες ημέρες ανανέωσης, τα ατυπικά γένη βακτηρίων Enterococcus και Lactococcus δέσποζαν στις ζύμες. Κατά τη διάρκεια των ημερών 2-5, βακτήρια που απαντώνται ιδιαίτερα στο προζύμι και ανήκουν στα γένη Lactobacillus, Pediococcus και Weissella αντικατέστησαν τα προηγούμενα στελέχη. Οι ζυμομύκητες αναπτύχθηκαν πιο αργά και έφθασαν το ζενίθ τους στις ημέρες 4-5. Στις ημέρες 5-7, εμφανίστηκαν "καλά προσαρμοσμένα" στελέχη γαλακτοβάκιλλων όπως τα L. fermentum και L. plantarum. Στο ζενίθ τους, οι πληθυσμοί ζυμομυκήτων κυμαίνονταν περίπου στο 1-10% προς τους πληθυσμούς γαλακτοβακίλλων ή 1:10 - 1:100. Ένα χαρακτηριστικό μιας σταθεροποιημένης ζύμης είναι ότι οι ετεροζυμωτικοί γαλακτοβάκιλλοι έχουν εκτοπίσει τους ομοζυμωτικούς.
Έρευνες σε προζύμια σίτου έδειξαν ότι ο S. cerevisiae εξαλύφθηκε μετά από δύο κύκλους ανανέωσης. Το S. cerevisiae έχει μικρότερη ανοχή στο οξικό οξύ από ό,τι άλλοι ζυμομύκητες. Ένα καλοσυντηρημένο, σταθεροποιημένο προζύμι δεν μπορεί να μολυνθεί ακούσια από S. cerevisiae.
Προζύμια τύπου Β'
Στα προζύμια τύπου Β', μαγιά εμπορίου (Saccharomyces cerevisiae) προστίθεται για το φούσκωμα του ζυμαριού. Οι L. pontis και ο L. panis δεσπόζουν στη χλωρίδα του προζυμιού. Έχουν pΗ μικρότερο του 3,5 και ζυμώνονται σε ένα εύρος θερμοκρασιών από 30-50 °C για αρκετές ημέρες χωρίς ανανέωση, γεγονός που μειώνει τη δραστηριότητα της χλωρίδας. Αυτή η διαδικασία υιοθετήθηκε από μερικούς στη βιομηχανία, εν μέρει, λόγω της απλούστευσης της πολύπλοκης διαδικασίας που είναι χαρακτηριστική των προζυμιών τύπου Α'.
Στα προζύμια τύπου Β', η ανάπτυξη των ζυμομυκητών επιβραδύνεται ή διακόπτεται λόγω των υψηλότερων θερμοκρασιών ζύμωσης. Αυτές οι ζύμες είναι πιο υγρές και μετά τη ζύμωση μπορούν να διατηρηθούν σε ψύξη και να αποθηκευτούν για μια εβδομάδα. Μπορούν να αντληθούν και να χρησιμοποιηθούν σε συστήματα συνεχούς παραγωγής ψωμιού.
Προζύμια τύπου Γ'
Τα προζύμια τύπου Γ' είναι προζύμια τύπου Β' που υποβάλλονται σε διαδικασία ξήρανσης, συνήθως είτε με ψεκασμό είτε με ξήρανση με τύμπανο, και χρησιμοποιούνται κυρίως σε βιομηχανικό επίπεδο ως αρωματικές ουσίες. Σε αυτά δεσπόζουν τα "ανθεκτικά στην ξήρανση βακτήρια γαλακτικού οξέος όπως τα Pediococcus pentosaceus, Lactobacillus plantarum και L. brevis ". Οι συνθήκες ξήρανσης, ο χρόνος και η θερμότητα που εφαρμόζεται, μπορεί να ποικίλουν ώστε να επέλθει καραμελοποίηση και να προκύψουν τα επιθυμητά χαρακτηριστικά στο τελικό αρτοποίημα.
Είδη ψωμιού
Υπάρχουν πολλά ψωμιά στα οποία χρησιμοποιούνται τεχνικές παρόμοιες με εκείνες που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή ψωμιών προζυμιού. Το δανικό ρόμπρoντ (ψωμί σίκαλης) είναι ένα σφιχτό, σκούρο ψωμί γνωστό από τη χρήση του στα δανικά σμόρμπροντ (ανοιχτά σάντουιτς). Το μεξικάνικο birote salado ξεκίνησε στην πόλη της Γκουανταλαχάρα ως μια μικρή γαλλική μπαγκέτα στην οποία η μαγιά αντικαθίσταται με μια διαδικασία ζύμωσης με προζύμι, που παράγει ένα ψωμί που είναι τραγανό έξω αλλά μαλακό και γευστικό στο εσωτερικό. Το ψωμί των Amish χρησιμοποιεί προζύμι που περιέχει ζάχαρη και γάλα. Είναι επίσης φουσκωμένο με μαγειρική σόδα και μπέικιν παόυντερ. Το προζύμι αυτό ανανεώνεται με ζάχαρη και νιφάδες πατάτας κάθε 3-5 ημέρες. Το γερμανικό πάμπερνικελ φτιάχνεται παραδοσιακά με προζύμι αν και σήμερα χρησιμοποιείται συχνά μαγιά εμπορίου, μερικές φορές μαζί με κιτρικό οξύ ή γαλακτικό οξύ για να αδρανοποιήσουν τις αμυλάσες στο αλεύρι σίκαλης. Το φλαμανδικό ψωμί ντέσεμ (η λέξη σημαίνει "προζύμι") είναι προζυμένιο ψωμί ολικής άλεσης. Στο Αζερμπαϊτζάν, παραδοσιακά τρώγονται επίπεδα προζυμένια ψωμιά ολικής άλεσης. Στην Αιθιοπία, το αλεύρι από τεφ περνάει από ζύμωση για να γίνει το ψωμί ιντζέρα. Μια παρόμοια παραλλαγή τρώγεται στη Σομαλία, το Τζιμπουτί και την Υεμένη (όπου είναι γνωστή ως ιαχό). Στην Ινδία, τα ψωμιά ίντλις και ντόσα γίνονται από ρύζι και μαύρα φασόλια που έχουν υποστεί ζύμωση.
Χαρακτηριστικά σχετικά με την υγεία
Η ζύμωση με προζύμι και τα βακτήρια γαλακτικού οξέος θεωρούνται χρήσιμα για τη βελτίωση της ποιότητας των ψωμιών χωρίς γλουτένη, που καταναλώνονται από άτομα με δυσανεξία ή αλλεργία στην γλουτένη (κοιλιοκάκη), ενισχύοντας την υφή, το άρωμα, και τη διάρκεια ζωής, η οποία μπορεί να επεκταθεί μέσω της αναστολής των μυκοτοξινών που σχετίζονται με μυκητιακές μολύνσεις.
Το προζυμένια ψωμιά έχουν σχετικά χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη σε σύγκριση με άλλους τύπους ψωμιού. Η οξύτητα του προζυμένιου ψωμιού κατά τη διάρκεια της ζύμωσης μπορεί να εμποδίσει το σχηματισμό φυτiκών οξέων που επηρεάζουν την απορρόφηση ορισμένων ιχνοστοιχείων. Σε μια επιστημονική ανασκόπηση, το προζυμένιο ψωμί από δημητριακά ολικής αλέσεως συστήθηκε ως βασικό καθημερινό τρόφιμο της μεσογειακής διατροφή ς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ζύμες Κατηγορία:Ψωμιά Κατηγορία:Ζυμωμένα τρόφιμα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Άγιος Ανδρέας Πάρου
Ο Άγιος Ανδρέας είναι οικισμός της Πάρου. Υπάγεται διοικητικά στη δημοτική κοινότητα Ναούσης, του δήμου Πάρου, της περιφερειακής ενότητας Πάρου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Πάρου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Ανδρέας είναι πεδινός οικισμός στο βόρειο τμήμα του νησιού, λίγο πριν τη Νάουσα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50. Απέχει 7 χλμ. περίπου ΒΑ. της Παροικιάς.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ναούσης
(Πηγή: )
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Πάρου
Αγιέν
Το Αγιέν (γαλλικά: Ayn, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Λα Μπαλμ
Το Λα Μπαλμ (γαλλικά: La Balme) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπαλμεράν (γαλλικά: Balmerans).
Θεόδωρος Σακελλαρόπουλος
Ο Θεόδωρος Σακελλαρόπουλος (1923 - 1997) ήταν Έλληνας σκακιστής και μία από τις από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του ελληνικού σκακιού κατά τη δεκαετία του 1950.
Αποτελέσματα Ολυμπιάδων
Τα αποτελέσματα του Θ. Σακελλαρόπουλου στις σκακιστικές ολυμπιάδες στις οποίες συμμετείχε, φαίνονται στον παρακάτω πίνακα: Ο Θ. Σακελλαρόπουλος καταγόταν και διέμενε στον Πειραιά, και ήταν ενεργό μέλος του τοπικού σκακιστικού συλλόγου (Πειραϊκός Όμιλος Σκακιστών).
Αξιοσημείωτες παρτίδες
Η συγκεκριμένη παρτίδα παίχτηκε κατά τη διάρκεια της 13ης σκακιστικής Ολυμπιάδας στο Μόναχο της Γερμανίας, το 1958. Ο Θ. Σακελλαρόπουλος αντιμετώπισε τον ισχυρό Σέρβο Διεθνή Μετρ Bozidar Djurasevic.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκακιστές
Μπαρμπί (Σαβοΐα)
Το Μπαρμπί (γαλλικά: Barby) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπαρμπιζιέν (γαλλικά: Barbysiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Οίκος της Ολλανδίας
Ιστορία του Οίκου
Πρώτος κόμης αναφέρεται ο Ντιρκ Α΄, γιος (ή θετός γιος ή ανιψιός) του Γκέρολφ, κόμη της Φριζίας. Έλαβε την έκταση γύρω από το Έχμοντ από τον Καρόλου Γ΄ βασιλιά των Φράγκων το 922 (σημερινό Μπλάντελ, κοντά στο Αϊντχόφεν των Κάτω Χωρών). Αυτή η περιοχή έγινε η αρχή της κομητείας της Ολλανδίας. Ως το 1100 το σύνηθες όνομα της κομητείας ήταν Δυτική Φριζία, Φριζία ή Κένεμερλαντ, αλλά από το 1100 οι κόμητες, από τον Ντιρκ Α΄ και μετά, ονομαζόταν της Ολλανδίας.
Ας σημειωθεί ότι μεταξύ του Ντιρκ Α΄ και του Ντιρκ Β΄ πρέπει να υπάρχει και ένας ακόμη κόμης Ντιρκ, διότι την περίοδο 896-988 πιστεύεται ότι υπήρχαν τρεις κόμητες με το όνομα αυτό και όχι δύο. Αυτός θα μπορούσε να αριθμηθεί ως Ντιρκ Α΄ δις.
Συνήθη ονόματα στα μέλη του Οίκου ήταν ο Dirk, γερμ. Dietrich, γαλλ. Tierry, λατ. Theodoricus και Φλόρις (Φλωρέντιος).
Μπαρμπερά
Το Μπαρμπερά (γαλλικά: Barberaz) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπαρμπεραζιέν (γαλλικά: Barberaziens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Μοσχιός
Ο μοσχιός ή μοσχοκτάποδο (επιστημονική ονομασία: Eledone moschata) είναι είδος χταποδιού της οικογένειας χταποδίδες. Ο μοσχιός απαντάται σε όλη τη Μεσόγειο και περιστασιακά στα γειτονικά τμήματα του Ατλαντικού, στον κόλπο του Κάδιθ και στις ακτές της Πορτογαλίας. Το ενδιαίτημά του είναι οι αμμώδεις πυθμένες της ηπειρωτικής τράπεζας, σε βάθος μέχρι 400 μέτρα. Συνήθως ζει θαμμένο στα ιζήματα.
Ο μεγαλύτερος καταγεγραμμένος μοσχιός ήταν ένα αρσενικό με μήκος μανδύα 188 χιλιοστά, συνολικό μήκος 74 εκατοστά και βάρος 1.414 γραμμάρια, που αλιεύθηκε στον κόλπο της Σμύρνης. Η κεφαλή αυτού του είδους είναι μικρότερη από το σώμα και έχει προεξέχοντα μάτια. Τα οχτώ πλοκάμια είναι σχετικά κοντά και έχουν μία σειρά βεντούζες. Ο τρίτος δεξιός βραχίονας είναι εξειδικευμένος ώστε να αποθηκεύει και να μεταφέρει σπερματοφόρα στο θηλυκό. Το κύριο χρώμα του σώματος είναι καφέ-γκρι, με σκούρες, καφέ προς μαύρες κηλίδες. Το δέρμα του είναι λείο και έχει μυρωδιά μόσχου.
Τρέφεται με μεγάλη ποικιλία καρκινοειδών, μαλακίων και ψαριών.
Παραπομπές
κατηγορία:Κεφαλόποδα Κατηγορία:Αλιεύματα
Ao Oni
Το Ao Oni (ιαπωνικά: 青鬼, δηλ. "Μπλε δαίμονας") είναι ιαπωνικό βιντεοπαιχνίδι τρόμου επιβίωσης με στοιχεία RPG και παζλ. Αν και κάθε έκδοση του διαφέρει πολύ από τα άλλα, ο στόχος του παιχνιδιού είναι πάντα ο ίδιος. Κλειδωμένος σε ένα αρχοντικό που μπορεί να εξερευνήσει ο παίκτης και να λύνει παζλ ενώ τρέχετε από έναν μυστηριώδη δαίμονα.
Το παιχνίδι είναι τόσο γνωστό που έχουν δημιουργηθεί εκατοντάδες fan-games, ακόμη και ένα επίσημο μυθιστόρημα. Κάθε είδους βιντεοπαιχνίδι με τον τίτλο Ao Oni ή με οποιαδήποτε λέξη ως βάση του ονόματος Oni προσθέτει τους χαρακτήρες και τα τέρατα στο σύμπαν του Oni.
Τρόπος παιχνιδιού
Μία από τις βασικές έννοιες του βιντεοπαιχνιδιού Ao Oni είναι η καταδίωξη με ρόλο τα τέρατα. Σε σκηνοθετημένες καταδιώξεις, το τέρας εμφανίζεται σε μια προκαθορισμένη θέση και ακολουθεί την κίνηση του παίκτη. Σε τυχαίες καταδιώξεις, το τέρας θα βγει από μια πόρτα, ντουλάπα, τρύπα στο πάτωμα ή σε μια άλλη είσοδο για να κυνηγήσει τον παίκτη που αυτές οι συναντήσεις είναι απρόβλεπτες. Το τέρας μπορεί να ταξιδέψει με τον παίκτη μέσω δωματίων, περνώντας από πόρτες και διάδρομους. Ο παίκτης μπορεί να ξεφύγει από το τέρας είτε ξεπερνώντας το, είτε κρύβοντας. Ο παίκτης μπορεί να κρυφτεί σε ένα ντουλάπι ή σε μια περίπτωση, να κλειδωθεί σε ένα κλουβί. Ωστόσο, εάν ο παίκτης μπει σε μια ντουλάπα αφού έρθει ο δαίμονας στο δωμάτιο, θα ανοίξει το ντουλάπι και πιθανώς θα σκοτώσει τον πρωταγωνιστή. Σε άλλα παιχνίδια εκτός από το αρχικό παιχνίδι Ao Oni, υπάρχουν άλλες μεθόδους δολοφονίας.
Ο παίκτης μπορεί να ξεφεύγει από το τέρας σε τυχαίες στιγμές, αλλά στην πραγματικότητα είναι πολύ απλή διαδικασία. Ένα κυνήγι διαρκεί εννέα δευτερόλεπτα. Κάθε μετάβαση σε διαφορετικό δωμάτιο προσθέτει ένα δευτερόλεπτο στο χρόνο. Ο ευκολότερος τρόπος για να ξεφύγει ο παίκτης από το τέρας είναι να τον αφήνει να κυνηγήσει τον παίκτη γύρω από ένα τραπέζι ή έναν καναπέ για να μετρήσει μέχρι δέκα δευτερόλεπτα και στη συνέχεια να φύγει από το δωμάτιο. Έχει επιβεβαιωθεί ότι στην έκτη έκδοση  δεν υπάρχει χρόνος σε όλες τις καταδιώξεις μέχρι 10 δευτερόλεπτων και μπορεί να διαρκέσουν μόνο 5 δευτερόλεπτα, στην πρώτη έκδοση, ο χρόνος είναι μεγαλύτερος.
Ο παίκτης εξελίσσεται μέσω του παιχνιδιού λύνοντας παζλ και ξεκλειδώνοντας νέες περιοχές. Συνήθως οι περιοχές ξεκλειδώνονται είτε συλλέγοντας το σωστό κλειδί είτε ολοκληρώνοντας ένα συμβάν. Για παράδειγμα, η συλλογή του κλειδιού της βιβλιοθήκης επιτρέπει στο Χιρόσι να εισέλθει στη βιβλιοθήκη. Η είσοδος στη βιβλιοθήκη ξεκλειδώνει την πόρτα στο μπάνιο. Δεν εξηγείται γιατί ή πώς, αλλά θεωρείται ότι ο δαίμονας έχει τη δυνατότητα να κλειδώνει και να ξεκλειδώνει όλες τις πόρτες στο σπίτι. Τα παζλ παίζουν σημαντικό ρόλο στα παιχνίδια Ao Oni. Τα είδη παζλ που υπάρχουν στο αρχοντικό είναι πολλά και αλλάζουν δραστικά από έκδοση σε έκδοση. Τα περισσότερα παζλ περιλαμβάνουν κάποιο είδος κώδικα ή κρυπτογράφηση και το τελικό αποτέλεσμα εισάγει συχνά έναν τετραψήφιο κωδικό πρόσβασης για να ανοίξει ένα χρηματοκιβώτιο.
Πλοκή
Έκδοση 6.23: Η ιστορία του βιντεοπαιχνιδιού ξεκινά από τέσσερις μαθητές γυμνασίου, τον Χιρόσι, Τακούρο Μίκα και Τακέσι να επισκέπτονται ένα περίεργο αρχοντικό που φημολογείται ότι υπάρχει ένα τέρας. Όταν εισέλθουν μέσα στο σπίτι, όλες οι πόρτες κλειδώνονται. Ο Χίροσι όμως αμφιβάλει ότι το σπίτι είναι στοιχειωμένο αλλά σύντομα θα βρει τον εαυτό του κυνηγημένο από έναν επώνυμο μπλε δαίμονα που θέλει να τον φάει. Ο Χιρόσι πρέπει τώρα να βρει έναν τρόπο να σώσει τον εαυτό του από το θάνατο όλων των φίλων του από το τέρας και να ξεφύγει από το αρχοντικό ζωντανός.
Έκδοση 5.2: Η ιστορία του βιντεοπαιχνιδιού ξεκινά από τέσσερις μαθητές γυμνασίου, τον Χιρόσι, Τακούρο Μίκα και Τακέσι να επισκέπτονται ένα περίεργο αρχοντικό που φημολογείται ότι υπάρχει ένα τέρας. Όταν εισέλθουν μέσα στο σπίτι, όλες οι πόρτες κλειδώνονται. Ο Χίροσι όμως αμφιβάλει ότι το σπίτι είναι στοιχειωμένο αλλά σύντομα θα βρει τον εαυτό του κυνηγημένο από έναν επώνυμο μπλε δαίμονα που θέλει να τον φάει. Στο καλό τέλος, ο Χιρόσι πρέπει να βρει έναν τρόπο να σώσει όλους τους φίλους του και να ξεφύγουν από το αρχοντικό όλοι ζωντανοί. Στο κακό τέλος, ο Χιρόσι μπορεί να φύγει μόνος του και να αφήσει τους φίλους του στο αρχοντικό πιστεύοντας ότι έχουν πεθάνει από τον δαίμονα.
Έκδοση 3.0: Μετά τον θάνατο ενός γέρου που είχε σκοτωθεί από τον μυστηριώδη δαίμονα, οι τέσσερις μαθητές Χιρόσι, Τακούρο Μίκα και ο Τακέσι επισκέπτονται ένα περίεργο αρχοντικό που φημολογείται ότι υπάρχει ένα τέρας. Ο Χίροσι όμως αμφιβάλει ότι το σπίτι είναι στοιχειωμένο αλλά σύντομα θα βρει τον εαυτό του κυνηγημένο από έναν επώνυμο μπλε δαίμονα που θέλει να τον φάει μαζί με τους φίλους του που είναι χαμένοι μέσα στο αρχοντικό. Όταν ο Χιρόσι ξαναβρίσκει τους φίλους του για ξεφύγουν από το αρχοντικό, το τέρας σκοτώνει τους φίλους του Χιρόσι έναν προς έναν και αναγκάζεται ο πρωταγωνιστής να ξεφύγει μόνος του από το αρχοντικό που κατοικείται από αυτό το τέρας βρίσκοντας μια μυστική πύλη η οποία περιέχει το κλειδί για να βγει έξω από το αρχοντικό.
Έκδοση 1.1: Η ιστορία του παιχνιδιού ξεκινά από τον μαθητή γυμνασίου, τον Χιρόσι (με αλλαγμένη εμφάνιση) μαζί με τον Καζούγια που είναι ο καλύτερος του φίλος συζητώντας για ένα νέο παιχνίδι που αγόρασε ο Καζούγια μέχρι που συνάντησαν στο δρόμο τον Τακούρο μαζί με τους φίλους του Μεγκούμι, Τακέσι και τον Ριότα (που μοιάζει με τον Χιρόσι στις προηγούμενες εκδόσεις του Ao Oni). Ο Τακούρο αναγκάζει τον Χιρόσι και τον Καζούγια να τους συνοδέψουν σε ένα στοιχειωμένο αρχοντικό που βρίσκεται στα περίχωρα της πόλης ότι υπάρχει φήμη για έναν υπαρκτό δαίμονα. Όταν μπαίνουν όλοι μέσα στο σπίτι, ο Χιρόσι ακούει έναν θόρυβο και πάει να το ελέγξει στη κουζίνα του αρχοντικού. Όσο λείπει από το αρχικό σημείο του αρχοντικού, ο Τακούρο και οι φίλοι του μαζί με τον Καζούγια βλέπουν τον δαίμονα και τρέπονται σε φυγή. Ο Χιρόσι γύρισε στο αρχικό σημείο και βλέπει ότι όλοι έχουν φύγει και νομίζει ότι έφυγαν χωρίς αυτόν και αναγκάζεται να επιστρέψει στο σπίτι του, τελικά δεν μπορεί να βγει από το αρχοντικό γιατί η κεντρική είσοδος είναι κλειδωμένη και πρέπει να βρει έναν τρόπο να φύγει από το αρχοντικό με όσους φίλους υπάρχουν εκεί.
Μυθιστόρημα
Το 2013, κυκλοφόρηθηκε μια σειρά από μυθιστορημάτα που βασίστηκαν στο παιχνίδι. Υπάρχουν ελάχιστες διαφορές στην ιστορία που είναι βασισμένες κυρίως στον χαρακτηρισμό, αλλά τα βιβλία είναι κατά τα άλλα πιστά στην πλοκή του παιχνιδιού. Ο τίτλος είχε άδεια για ψηφιακή διανομή στην αγγλική γλώσσα από την J-Novel Club.
Ταινία
Το βιντεοπαιχνίδι Ao Oni προσαρμόστηκε σε μια live action ταινία με το ίδιο όνομα, που κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία στις 5 Ιουλίου του 2014.
Υποδοχή
Το ανεξάρτητο δωρεάν βιντεοπαιχνίδι Ao Oni έγινε πολύ δημοφιλές στην Ιαπωνία αποκτώντας φήμη σε ιστότοπους όπως το πρόγραμμα τηλεόρασης Niconico και το YouTube όπου τα βίντεο που σχετίζονται με το Ao Oni ξεπέρασαν τις 50 εκατομμύριο προβολές το 2013. Η δημοτικότητα του παιχνιδιού περιστρέφεται γύρω από την αποτελεσματικότητα των φρικιαστικών του επιτυχιών, είναι ένα απλό παιχνίδι που με την μουσική του χρησιμοποιείται για την υποκίνηση του φόβου όταν ο παίκτης είναι κυνηγημένος από τον δαίμονα.
Ένα άλλο παιχνίδι εμπνευσμένο από το Ao Oni, που ονομάζεται Nira Oni, περιλαμβάνει χαρακτήρες από το πρώτο παιχνίδι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σειρές manga Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2008 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τρόμου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια φτιαγμένα με το RPG Maker Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν κόμικς Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν τηλεοπτικά προγράμματα Κατηγορία:Studio Deen
Κατάλογος έργων του Τζανμπαττίστα Τιέπολο
Το λήμμα αυτό είναι κατάλογος των έργων του ζωγράφου Τζανμπαττίστα Τιέπολο, σε χρονολογική σειρά.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Μπασέν (Σαβοΐα)
Το Μπασέν (γαλλικά: Bassens, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπασινό (γαλλικά: Bassinots).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Γιαν φαν ντερ Χέιντεν
Ο Γιαν φαν ντερ Χέιντεν (Jan van der Heyden, 5 Μαρτίου 1637, Χόρινχεμ – 28 Μαρτίου 1712, Άμστερνταμ ) ήταν Ολλανδός ζωγράφος, υαλογράφος, σχεδιαστής και χαράκτης της εποχής του μπαρόκ. Ο φαν ντερ Χέιντεν ήταν ένας από τους πρώτους Ολλανδούς ζωγράφους που ειδικεύτηκαν στα αστικά τοπία και έγινε ένας από τους κορυφαίους της Ολλανδικής Χρυσής Εποχής στο είδος. Ζωγράφισε, επίσης, μια σειρά από νεκρές φύσεις στην αρχή και στο τέλος της σταδιοδρομίας του.
Ο Γιαν φαν ντερ Χέιντεν ήταν επίσης μηχανικός και εφευρέτης που συνέβαλε σημαντικά στη σύγχρονη τεχνολογία πυρόσβεσης. Μαζί με τον αδερφό του Νικολάες, ο οποίος ήταν υδραυλικός μηχανικός, εφηύρε μια βελτίωση του πυροσβεστικού σωλήνα το 1672. Τροποποίησε τη χειροκίνητη πυροσβεστική μηχανή, αναδιοργάνωσε την εθελοντική πυροσβεστική (1685) και έγραψε και εικονογράφησε το πρώτο εγχειρίδιο πυρόσβεσης (Brandspuiten-boek). Ένα ολοκληρωμένο σχέδιο φωτισμού δρόμων για το Άμστερνταμ, που σχεδιάστηκε και εφαρμόστηκε από τον φαν ντερ Χέιντεν, παρέμεινε σε λειτουργία από το 1669 έως το 1840 και υιοθετήθηκε ως πρότυπο από πολλές άλλες πόλεις και στο εξωτερικό.
Βίος
Ο Γιαν φαν ντερ Χέιντεν γεννήθηκε στο Χόρινχεμ, γιος πατέρα μεννονίτη (χριστιανική ομάδα) και τρίτο από οκτώ παιδιά. Ο πατέρας του ήταν εκ περιτροπής ιδιοκτήτης ελαιουργείου, έμπορος σιτηρών και μεσίτης. Η οικογένεια μετακόμισε στο Άμστερνταμ το 1646 και ο πατέρας του φαν ντερ Χέιντεν απέκτησε την τοπική υπηκοότητα. Ο ίδιος ο Γιαν φαν ντερ Χέιντεν δεν θα αποκτούσε ποτέ την υπηκοότητα του Άμστερνταμ. αριστερά|μικρογραφία|290x290εσ| Άποψη του Oudezijds Voorburgwal με την Παλαιά Εκκλησία στο Άμστερνταμ Ο Γιαν φαν ντερ Χέιντεν πιθανόν έλαβε την αρχική του καλλιτεχνική εκπαίδευση στο στούντιο ενός συγγενή του, ίσως του μεγαλύτερου αδελφού του, του Χόρις (Goris) φαν ντερ Χέιντεν, ο οποίος κατασκεύαζε και πωλούσε καθρέπτες. Είχε συνταχθεί με τον αδελφό του Χόρις στην παραγωγή και την πώληση καθρεπτών. Μπορεί επίσης να έμαθε σχέδιο από κάποιον υαλογράφο. Είναι πιθανόν ότι ο δάσκαλός του ίσως ήταν ένας από τους πιο επιτυχημένους υαλογράφους της εποχής, ο Γιάκομπ φαν νερ Ουλφτ (Jacob van der Ulft), ο οποίος επίσης καταγόταν από την πατρίδα του φαν ντερ Χέιντεν. Αρκετά παραδείγματα από πίνακες ζωγραφικής του φαν ντερ Χέιντεν σε γυαλί (verre eglomisé) έχουν διασωθεί και πιθανώς χρονολογούνται από αυτό το πρώιμο στάδιο της σταδιοδρομίας του.
Παντρεύτηκε τη Σάρα τερ Χίλ (Sara ter Hiel) από την Ουτρέχτη στις 26 Ιουνίου 1661 στο Άμστερνταμ. Την εποχή του γάμου του, ζούσε στο πιο μοδάτο κανάλι του Άμστερνταμ, το Χέρενχραχτ (Herengracht). Τότε ήταν ήδη εν ενεργεία καλλιτέχνης. Τα παλαιότερα χρονολογημένα έργα του είναι δύο σχεδιασμένα πορτρέτα του κουνιάδου του Σάμουελ τερ Χιλ και της νύφης του,Γιοακουεμάιντγιε φαν ντερ Πάσσε (Jacquemijntje van der Passe) με ημερομηνία 1659. Ο πρώτος χρονολογημένος πίνακας του είναι του 1663. Ως νέος είδε την πυρκαγιά στο παλαιό δημαρχείο που του έκανε βαθιά εντύπωση. Αργότερα περιέγραψε ή σχεδίασε 80 φωτιές σχεδόν σε οποιαδήποτε γειτονιά του Άμστερνταμ. Το 1668 ο Κόζιμο Γ΄ των Μεδίκων αγόρασε έναν από τους πίνακές του, μια άποψη του δημαρχείου με τροποποιημένη προοπτική. μικρογραφία|290x290εσ| Σταυροδρόμι σε δάσος Η ζωγραφική δεν ήταν η μόνη ενασχόληση και ενδιαφέρον του φαν ντερ Χέιντεν. Στην πραγματικότητα, δεν έγινε ποτέ μέλος της συντεχνίας ζωγράφων του Άμστερνταμ. Ακόμα κι ενώ η δουλειά του είχε μεγάλη ζήτηση, δεν βασιζόταν στην τέχνη του για να κερδίσει τα προς το ζην. Η κύρια πηγή εισοδήματός του δεν ήταν, στην πραγματικότητα, η ζωγραφική. Μάλλον εργάστηκε ως μηχανικός, εφευρέτης και δημοτικός υπάλληλος. Ήταν σαφώς πολύ απασχολημένος με το πρόβλημα του πώς να καταπολεμήσει αποτελεσματικά τις πυρκαγιές και, μαζί με τον αδερφό του Νικολάες, αφιέρωσε πολύ χρόνο μεταξύ 1668 και 1671 στην εφεύρεση ενός νέου, εξαιρετικά επιτυχημένου μηχανισμού άντλησης νερού.
Επινόησε ένα σύστημα οδικού φωτισμού για το Άμστερνταμ και το 1669 διορίστηκε διευθυντής φωτισμού των οδών. Το 1673 τα δύο αδέλφια έλαβαν επίσημους διορισμούς για να διαχειριστούν τον πυροσβεστικό εξοπλισμό και την οργάνωση της πόλης. Οι δύο διορισμοί ως αξιωματούχου ήταν επαρκείς για να εξασφαλίσουν την ευημερία του καλλιτέχνη.
Ο Γιαν φαν ντερ Χέιντεν μετακόμισε το 1680 στην Κουστράατ (Koestraat) κοντά στην Αγορά του Αγίου Αντωνίου (St. Anthonismarkt). Εδώ έκτισε νέο οικογενειακό σπίτι και ένα εργαστήριο παραγωγής πυροσβεστικού εξοπλισμού. Σε συνεργασία με τον μεγαλύτερο γιο του Γιαν, δημοσίευσε το 1690 ένα εικονογραφημένο βιβλίο για την καταπολέμηση της πυρκαγιάς, με τίτλο «Beschrijving der nieuwlijks uitgevonden en geoctrojeerde Slangbrandspuiten» («Περιγραφή των πρόσφατα εφευρεθέντων και κατοχυρωμένων με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας πυροσβεστικών σωλήνων»).
Ο Γιαν φαν ντερ Χέιντεν πέθανε πλούσιος το 1712. Η γυναίκα του επέζησε μόνον έναν μήνα μετά τον θάνατό του. Η απογραφή του κτήματος που έγινε αμέσως μετά τον θάνατό της περιλαμβάνει περισσότερους από 70 δικούς του πίνακες. Ο μόνος γνωστός μαθητής του είναι ο γιος του Γιαν.
Γενικά
μικρογραφία|290x290εσ| Άποψη του Westerkerk, Άμστερνταμ Ο φαν ντερ Χέιντεν ήταν ένας από τους πρώτους Ολλανδούς ζωγράφους που αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος του έργου του σε αστικά τοπία και άλλες απεικονίσεις ομάδων κτιρίων. Επιπλέον, ζωγράφισε επίσης περίπου 40 αμιγή τοπία, εκ των οποίων τα δύο σε γυαλί. Στο τέλος της καριέρας του ζωγράφιζε νεκρές φύσεις σε εσωτερικούς χώρους.
Αρχιτεκτονικοί πίνακες ζωγραφικής
Το πιο συχνό θέμα του ήταν διάφορες απόψεις του Άμστερνταμ. Επιπλέον, ζωγράφισε όψεις άλλων ολλανδικών, φλαμανδικών και γερμανικών πόλεων (ιδιαίτερα της περιοχής κοντά στα ολλανδο-γερμανικά σύνορα), εξοχικές κατοικίες και κτήματα και τοπία. Πιστεύεται ότι επισκέφτηκε αυτά τα μέρη προσωπικά. Ένας πίνακας μιας ιταλικής σκηνής πιστεύεται ότι βασίστηκε σε σχέδιο του Ντανιίλ Σχέλλινκς (Daniël Schellinks). Άλλες ξένες σκηνές μπορεί να βασίστηκαν σε σχέδια άλλων καλλιτεχνών. Ο φαν ντερ Χέιντεν ζωγράφιζε συχνά εξοχικά κτήματα. Υπάρχουν πολλές όψεις ενός εξοχικού κτήματος που ανήκε στον Γιόαν Χοϊντεκόπερ (Joan Huydecoper II), Δήμαρχο του Άμστερνταμ. Ένα σύνολο από 14 πίνακες που απεικονίζουν σκηνές μέσα και γύρω από το χωριό Μάαρσσεν (Maarssen) πιθανότατα φτιάχτηκαν επίσης κατόπιν παραγγελίας για τον Χοϊντεκόπερ ο οποίος είχε δημκιουργήσει ακίνητη περιουσία γύρω από αυτό το χωριό. αριστερά|μικρογραφία|290x290εσ| Χαουντεστάιν Ο φαν ντερ Χέιντεν δημιούργησε επίσης εντελώς φανταστικές αρχιτεκτονικές φαντασιώσεις, τα λεγόμενα capricci. Ένα παράδειγμα είναι ο πίνακας Μια αρχιτεκτονική φαντασία (περίπου 1670, Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσιγκτον), το οποίο φαίνεται να είναι προϊόν καθαρής φαντασίας. Οι ιταλικές επιρροές είναι ορατές στην κλασική δομή που θυμίζει τα κτίρια του Αντρέα Παλλάντιο και τα διακοσμητικά γλυπτά στοιχεία. Οι μορφές, πιθανότατα ζωγραφισμένες από τον Άντριεν φαν ντε Φέλντε από την άλλη πλευρά, είναι αναμφισβήτητα ολλανδικές. Ενώ το υπέροχο σπίτι με τους ηλιόλουστους περιποιημένους κήπους του παραπέμπει σε έναν εξιδανικευμένο κόσμο, στην περίτεχνη πύλη των τούβλινων τοίχων που περιβάλλουν τους κήπους, ένας κομψός κύριος συναντά μια ζητιάνα με το μωρό της. Η συμπερίληψη αυτών των ασυμβίβαστων στοιχείων που υπονομεύουν το ειδύλλιο της χώρας ξεχώρισε τον φαν ντερ Χέιντεν από τον σύγχρονο Χέρριτ Μπερκχέιντε. Διάφορες από τις συνθέσεις του περιλαμβάνουν αγαλματίδια, ελεύθερα ζώα φάρμας ή ακόμα και βοσκοπούλες, που προσθέτουν ένα αίσθημα μη κανονικότητας και αντίφασης. Αυτά τα στοιχεία συμβάλλουν στο αίσθημα νεωτερικότητας που χαρακτηρίζει τα έργα του. Μόνο ένας πίνακας γνωστός ως Θρίαμβος του Μαρδοχαίου ( Μουσείο Staatliches Schwerin ), απεικονίζει μια ιστορική σκηνή. Είναι πιθανότατα πρώιμο έργο, το οποίο, όπως σε αρμόζει ζωγράφο αρχιτεκτονημάτων, δίνει μεγάλη σημασία στα κτίρια της σύνθεσης.
Παρά το φαινομενικά νατουραλιστικό ύφος, το οποίο ήταν τόσο λεπτομερές που ήταν ορατό κάθε τούβλο, ο καλλιτέχνης δεν προσπάθησε για τοπογραφική ακρίβεια στις απόψεις πόλεων. Ακόμη και στις απεικονίσεις αναγνωρίσιμων τοποθεσιών προσάρμοζε τακτικά και αναδιέτασσε την αρχιτεκτονική και το σκηνικό ώστε να ταιριάζουν με τους γενικούς συνθετικούς του στόχους. Η τοπογραφική ακρίβεια δεν ήταν σαφώς ο πρωταρχικός του στόχος. Μάλλον προσπάθησε να παρουσιάσει ένα εξιδανικευμένο όραμα του κόσμου γύρω του. Παρά την προσοχή στη λεπτομέρεια, ο πρωταρχικός στόχος του Γιαν φαν ντερ Χέιντεν ήταν να επιτύχει μια συνολική αρμονία στις συνθέσεις του. Είναι πιθανό ότι ο φαν ντερ Χέιντεν πέτυχε τις λεπτομέρειες στους πίνακές του με τη βοήθεια ενός μεγεθυντικού φακού ή ακόμα και ενός σκοτεινού θαλάμου, φακών και καθρεπτών. μικρογραφία|290x290εσ| Το φράγμα και το Damrak Οι σκηνές του φαν ντερ Χέιντεν είναι συνήθως λουσμένες σε ένα λαμπρό, καθαρό φως σχεδόν αφύσικης διαύγειας. Η ικανότητα του φαν ντερ Χέιντεν στην κατανομή περιοχών φωτός και σκιάς και η δεξιοτεχνία του στα λεπτά ατμοσφαιρικά εφέ συμβάλλουν στην αίσθηση της συνοχής και της ενότητας των έργων του.
Οι μορφές στους πίνακές του προστίθονταν συχνά από άλλους καλλιτέχνες όπως οι Γιοχάννες Λίνγκελμπαχ (Johannes Lingelbach), ο Άντριεν φαν ντε Φέλντε και ο Έχλον φαν ντερ Νέιρ. Τις περισσότερες φορές συνεργάστηκε με τον καταξιωμένο ζωγράφο μορφών και ζώων Άντριεν φαν ντε Φέλντ. Οι δύο καλλιτέχνες είχαν μια ιδιαίτερα επιτυχημένη συνεργασία βασισμένη στις συμπληρωματικές δεξιότητές τους: ο Άντριεν φαν ντε Φέλντ συνέβαλε με τις ζωηρές και καλά χαρακτηρισμένες φιγούρες του στα εξαιρετικά ζωγραφισμένα αρχιτεκτονικά περιβάλλοντα του φαν ντερ Χέιντεν. Ένα καλό παράδειγμα της συνεργασίας τους είναι το The Dam and Damrak (περ. 1663, Μουσείο Φογκ ). Η σύνθεση απεικονίζει το Φράγμα και το Ντάμρακ λουσμένο σε έναν αργά το απόγευμα ήλιο, που ρίχνει μακριές σκιές στα λιθόστρωτα του Φράγματος. Το Νταμρακ, η πλωτή οδός που συνέδεε το φράγμα με το λιμάνι του Άμστερνταμ, καταλήγει στο αριστερό άκρο της σύνθεσης.
Νεκρές φύσεις
Ο φαν ντερ Χέιντεν ζωγράφισε το αριστούργημα της νεκρής φύσης του πίνακα Γωνία δωματίου με σπανιότητες σε ηλικία εβδομήντα πέντε ετών το 1712, τη χρονιά που πέθανε. Σήμερα στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Βουδαπέστης η σύνθεση επαναλαμβάνει τα θέματα των προηγούμενων νεκρών φύσεων του με ιδιαίτερη προσοχή στον συμβολισμό vanitas. Η Αγία Γραφή στο προσκήνιο ανοίγεται στη γνωστή γραμμή του Εκκλησιαστή : «Ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης». Αυτό το μήνυμα μπορεί να είχε ιδιαίτερη απήχηση στον καλλιτέχνη που πλησίαζε στο τέλος της ζωής του. Τα αντικείμενα που υπάρχουν στη σύνθεση δείχνουν τις διάφορες πτυχές του εγκόσμιου πολιτισμού, όχι μόνο τον πλούτο αλλά και τις ευγενείς πνευματικές φιλοδοξίες. Ο άτλαντας ανοίγει ξανά στη σελίδα που δείχνει τις οχυρώσεις του Μπέρχεν οπ Ζόομ. Άλλα εξωτικά αντικείμενα αναφέρονται σε όλες τις διαδρομές που οργώνουν οι ολλανδικοί εμπορικοί στόλοι: ένα τουρκικό χαλί, κινέζικο μετάξι και πορσελάνη, ιαπωνικά όπλα και ένα γεμιστό αρμαντίλο από τη Νότια Αμερική. Ο κλασικός πολιτισμός, το λίκνο του ευρωπαϊκού πολιτισμού, απεικονίζεται στην εικόνα πάνω από το τζάκι, που απεικονίζει την τραγωδία της Διδούς, και το γερμανικό ντουλάπι, το οποίο είναι διακοσμημένο με την εικόνα της Μινέρβα. Επίγειες και ουράνιες σφαίρες εισάγουν μια καθολική διάσταση στο μείγμα συμβόλων.
Μουσεία με έργα του Γιαν φαν ντερ Χέιντεν
μικρογραφία|357x357εσ| Σύγκριση των παλαιών πυροσβεστικών οχημάτων με την πυροσβεστική μηχανή του Van der Heijden, σχέδιο του Jan van der Heyden
Λεηλασία από τους Ναζί
Το 2019, ο πίνακας του φαν ντερ Χέιντεν μια ολλανδική πλατεία που είχε κατασχεθεί από την Γκεστάπο μετά την φυγή των Εβραίων ιδιοκτητών Γκότλιμπ και Πατίλντε Κάρους (Gottlieb και Mathilde Kraus) λόγω των ναζιστικών διώξεων, αποδόθηκε στην οικογένεια. Η ιστορία του πίνακα προκάλεσε σκάνδαλο όταν μαθεύτηκε ότι μετά τον πόλεμο δεν επιστράφηκε στην οικογένεια Κράους αλλά στους Ναζί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί μηχανικοί Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Λα Μπατί
Το Λα Μπατί (γαλλικά: La Bâthie) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπατιολαίν (γαλλικά: Bathiolains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Θιουδάδ ντε λα Παθ
Η Θιουδάδ ντε λα Παθ (ισπανικά: Ciudad de la Paz, Ville de Paix, Cidade da Paz, δηλαδή «Πόλη της Ειρήνης»), πρώην Ογιάλα (Oyala), είναι πόλη στην Ισημερινή Γουινέα, η οποία χτίζεται για να αντικαταστήσει το Μαλάμπο ως εθνική πρωτεύουσα. Ιδρύθηκε ως αστική περιοχή στο Βέλε-Νζας το 2015, είναι τώρα η διοικητική έδρα του Ντζιμπλόχο, της νεότερης επαρχίας της Ισημερινής Γουινέας που δημιουργήθηκε το 2017 και βρίσκεται κοντά στην πόλη Μενγκομεγιέν. Το 2017, η πόλη μετονομάστηκε επίσημα σε Ciudad de la Paz («Πόλη της Ειρήνης»).
Η τοποθεσία της σχεδιασμένης πόλης επιλέχθηκε για την εύκολη πρόσβαση και το ήπιο κλίμα της. Βρίσκεται στην ηπειρωτική χώρα, σε αντίθεση με το Μαλάμπο, το οποίο βρίσκεται στο νησί Μπιόκο. Σχεδιάστηκε από το πορτογαλικό στούντιο αρχιτεκτονικής και αστικότητας FAT – Future Architecture Thinking. Προβλέπεται ότι θα έχει περίπου 200.000 κατοίκους, ένα νέο κτίριο του Κοινοβουλίου, μια σειρά από προεδρικές επαύλεις και μια έκταση 8.150 εκταρίων. Η κατασκευή αυτής της νέας πρωτεύουσας έχει επικριθεί από την πολιτική αντιπολίτευση στον Πρόεδρο Τεοδόρο Ομπιάνγκ Νγκέμα Μπασόνγκο, την κινητήρια δύναμη πίσω από την πρωτοβουλία. Η κυβέρνηση της Ισημερινής Γουινέας άρχισε να μετακομίζει στην πόλη στις αρχές του 2017.
Τοποθεσία
Η Θιουδάδ ντε λα Παθ βρίσκεται κοντά στο κέντρο του Ρίο Μούνι, το ηπειρωτικό τμήμα της Ισημερινής Γουινέας. Βρίσκεται μεταξύ των πόλεων Μπάτα και Μονγκόμο, και 20 χλμ. από το Διεθνές Αεροδρόμιο «Πρόεδρος Ομπιάνγκ Νγκέμα». Η παροχή ρεύματος βασίζεται στο Φράγμα του Ντζιμπλόχο, δυναμικότητας 120 MW.
Κλίμα
Η Θιουδάδ ντε λα Παθ έχει τροπικό κλίμα που συνορεύει μεταξύ ενός κλίματος τροπικών μουσώνων και ενός κλίματος τροπικής σαβάνας. Έχει υψηλές συνολικές βροχοπτώσεις, κατά μέσο όρο 2.142 χιλ. το χρόνο, που υποστηρίζει τα καταπράσινα τροπικά δάση της περιοχής. Υπάρχει μια εκτεταμένη υγρή περίοδος, που εκτείνεται σε 10 μήνες το χρόνο από τον Σεπτέμβριο έως τον Ιούνιο, και μια σύντομη και ελαφρώς πιο δροσερή περίοδος ξηρασίας που καλύπτει τους υπόλοιπους 2 μήνες, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Οι θερμοκρασίες παραμένουν πολύ υψηλές καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους, αν και χαμηλότερες από ότι θα περίμενε κανείς σε άλλα μέρη με το ίδιο κλίμα, ειδικά λαμβάνοντας υπόψη την εγγύτητά του στον ισημερινό.
Σχεδιασμός και κατασκευή
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ| Δάσος στην Ογιάλα μικρογραφία|200x200εσ| Γέφυρα στην προγραμματισμένη προεδρική κατοικία (2010) Στη μέση του μη ανεπτυγμένου δάσους, η κυβέρνηση σχεδιάζει να χτίσει μια νέα πόλη ως μελλοντική έδρα της κυβέρνησης. Θα είναι το αρχηγείο του προέδρου, της κυβέρνησης, της διοίκησης, της αστυνομίας και της στρατιωτικής ηγεσίας και θα αντικαταστήσει τη σημερινή πρωτεύουσα, Μαλάμπο. Η πόλη σχεδιάζεται για να φιλοξενήσει 160.000–200.000 κατοίκους, που θα ζουν σε μια περιοχή 81,5 χλμ2. Αυτό αντιστοιχεί περίπου στο ένα τέταρτο του πληθυσμού της Ισημερινής Γουινέας.
Ένα γήπεδο γκολφ, ένα πανεπιστήμιο και ένα πολυτελές ξενοδοχείο ολοκληρώθηκαν το 2013 και ένας αυτοκινητόδρομος με έξι λωρίδες έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Στον σχεδιασμό είναι κυβερνητικά κτίρια, μια οικονομική περιοχή και κατοικημένες περιοχές. Τρεις γέφυρες και αυτοκινητόδρομοι έχουν ολοκληρωθεί ή βρίσκονται υπό κατασκευή. Θα υπάρξει σύνδεση μεταξύ της πόλης και του νέου αεροδρομίου στο Μενγκομεγιέν (το σπίτι του προέδρου). Η στρατηγική σημασία του λιμανιού της Μπάτα θα αναπτυχθεί για τη γειτονική Γκαμπόν και την Κεντρική Αφρική. Για τους αυτοκινητόδρομους, τεράστιες εκτάσεις δάσους καθαρίστηκαν και δρόμοι διαλύθηκαν. Το Πορτογαλικό Εμπορικό Επιμελητήριο ανέφερε ότι η πόλη πρέπει να χρησιμοποιεί ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και να είναι βιώσιμη.
Λα Μπως
Το Λα Μπως (γαλλικά: La Bauche) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λε Μπωσεραίν (γαλλικά: Les Baucherains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Σασούι και Πουνούν
Σασούι και Πουνούν (سسی پنوں ) είναι ο τίτλος μιας ιστορίας αγάπης από τη λαϊκή παράδοση των Σίντι και των Βαλούχων. Η ιστορία αφορά μια πιστή σύζυγο που είναι έτοιμη να κάνει τα πάντα και να ξεπεράσει κάθε δυσκολία αναζητώντας τον αγαπημένο σύζυγό της, από τον οποίο την χώρισαν οι αντιξοότητες.
Η ιστορία έχει περιληφθεί στην ποιητική συλλογή του Σάχη Αμπντούλ Λατίφ Μπιτάι με τίτλο «Ποιήματα του Σαχ» του 18ου αιώνα, και αποτελεί μέρος μίας σειράς από επτά δημοφιλείς ρομαντικές και τραγικές ιστορίες για τις «Επτά Βασίλισσες του Σινδ». Οι άλλες έξι ιστορίες είναι: Ουμάρ και Μαρβί, Σόνι και Μαχιβάλ, Λίλα και Τσανεσάρ, Νουρί και Τζαμ Ταμασί, Σοράθ Ράι και Ντιγιάχ, Μομάλ και Ρανό.
Πουνούν
Ο Πουνούν ήταν ο πρίγκιπας μιας φυλής του Βαλουχιστάν του 12ου αιώνα. Ο πατέρας του ήταν Βασιλιάς και είχε πολλά αδέλφια.
Σασούι
Η Σασούι ήταν κόρη του Ράτζα της Μπαμπόρ στο Σινδ. Όταν γεννήθηκε η Σασούι οι αστρολόγοι πρόβλεψαν ότι το κορίτσι θα ήταν μια κατάρα για το κύρος της βασιλικής οικογένειας. Τότε, ο Ράτζα διέταξε να βάλουν το παιδί σε ένα ξύλινο κιβώτιο και να το πετάξουν στον Ινδό ποταμό. Ένας πλύστης του χωριού βρήκε το ξύλινο κιβώτιο και το παιδί που ήταν μέσα. Πίστεψε ότι το παιδί ήταν μια ευλογία από τον Θεό και το πήρε στο σπίτι του. Καθώς δεν είχε δικά του παιδιά, αποφάσισε να την υιοθετήσει. μικρογραφία|Εναέρια άποψη της αρχαίας πόλης Μπαμπόρ Όταν η Σασούι έγινε μεγάλη κοπέλα, ήταν τόσο όμορφη όσο οι νεράιδες του παραδείσου. Οι ιστορίες για την ομορφιά της έφθασαν στα αυτιά του Πουνούν και ήθελε απεγνωσμένα να την συναντήσει. Ο όμορφος νεαρός πρίγκιπας ξεκίνησε, λοιπόν, και ταξίδεψε στη Μπαμπόρ. Έστειλε τα ρούχα του στον πατέρα της Σασούι (τον πλύστη ρούχων) ώστε να την δει και να την γνωρίσει. Έτσι έγινε και ήταν κεραυνοβόλος έρωτας. Η κοπέλα φάνηκε ξεμυαλισμένη, και ο πατέρας της Σασούι αποδοκίμασε την σχέση της με έναν άγνωστο άντρα θεωρώντας ότι θα ήταν καλύτερα να παντρευτεί έναν από τους πλύστες. Αποφάσισε να γνωρίσει τον Πουνούν και του ανέθεσε να αποδείξει την αξία του πλένοντας ρούχα. Ο Πουνούν δέχτηκε να δοκιμαστεί για την αγάπη του. Όμως, ο νεαρός πρίγκιπας δεν είχε εμπειρία στο πλύσιμο, απέτυχε να πλύνει τα ρούχα και κατάφερε μόνο να τα σκίσει. Για να περάσει την δοκιμασία ο Πουνούν χρησιμοποίησε ένα τέχνασμα: δίπλωσε τα ρούχα και έβαλε μέσα χρυσά νομίσματα, οπότε οι χωρικοί χάρηκαν που είδαν τα χρυσά νομίσματα και δεν παραπονέθηκαν για τα σχισίματα. Το κόλπο πέτυχε, και ο πατέρας της Σασούι συμφώνησε να γίνει ο γάμος. αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ|Πλύστες ρούχων
Οι αδελφοί του Πουνούν
Ο πατέρας και οι αδελφοί του Πουνούν ήταν ενάντιοι σε αυτόν τον γάμο, επειδή μία ζωή στο πλυσταριό ρούχων ήταν ανάξια του ευγενούς πρίγκιπα, και ήθελαν μόνο να γυρίσει σπίτι. Για να καθησυχάσουν τον Βασιλιά, οι τρεις αδελφοί του Πουνούν αποφάσισαν να ταξιδέψουν στην Μπαμπόρ και να τον φέρουν πίσω με οποιονδήποτε τρόπο. Όταν έφτασαν εκεί, πρώτα προσπάθησαν να τον πείσουν με λόγια και τον απείλησαν ότι ο πατέρας τους είναι άρρωστος και θα πεθάνει από τη στενοχώρια του, αλλά η δήλωση του Πουνούν ήταν κατηγορηματική και δεν ήθελε να ξαναγυρίσει πίσω. Αφού τα λόγια δεν είχαν αποτέλεσμα αποφάσισαν να δοκιμάσουν πιο δραστικές και παραπλανητικές μεθόδους. Ο Πουνούν ξαφνιάστηκε όταν οι αδελφοί του είπαν ότι θα στηρίξουν τον γάμο του, και το βράδυ φάνηκαν να διασκεδάζουν και να συμμετέχουν στους εορτασμούς. Ο Πουνούν άρχισε να δοκιμάζει τους διάφορους τύπους κρασιών, κατέληξε να πιει πολύ και μέθυσε. Οι αδελφοί του έμειναν νηφάλιοι, και όταν ο Πουνούν σωριάστηκε κάτω μεθυσμένος, τον σήκωσαν, τον φόρτωσαν σε μία καμήλα και διακριτικά ξεκίνησαν το ταξίδι του γυρισμού για το σπίτι τους.
Το τέλος μιας αγάπης
Το επόμενο πρωί, η Σασούι ξύπνησε μόνη της και κατάλαβε ότι εξαπατήθηκε. Απεγνωσμένη και τρελαμένη από πόνο για τον αγαπημένο της άρχισε να τρέχει για να τον βρει, χωρίς καν να φορέσει τα παπούτσια της. Ξυπόλητη, στο δρόμο για το βασίλειο του Πουνούν διέσχισε πολλά μίλια στην έρημο. Μόνη, συνέχισε το ταξίδι και πέρασε από τη ζούγκλα, από βουνά και γκρεμούς, με τα πόδια πρησμένα, φωνάζοντας: «Πουνούν, Πουνούν!». Διψασμένη με ξηρό λαιμό, πεινασμένη και πληγωμένη έφτασε μπροστά στην καλύβα ενός βοσκού. Αυτός της πρόσφερε νερό να πιει, αλλά βλέποντας την απίστευτη ομορφιά της προσπάθησε να την εκμεταλλευτεί και της επιτέθηκε. Η Σασούι έτρεξε μακριά για να ξεφύγει προσευχόμενη στο Θεό να την κρύψει. Οι προσευχές της εισακούστηκαν και η γη κουνήθηκε και άνοιξε. Η ρωγμή μεγάλωσε και την σκέπασε, και μετά έκλεισε ξανά, με την Σασούι παγιδευμένη εκεί μέσα, θαμμένη σε μια κοιλάδα στα βουνά. Ο Πουνούν ξύπνησε στη Μακρανία και άρχισε να τρέχει αδιάκοπα για να γυρίσει πίσω στην αγαπημένη του στην Μπαμπόρ, φωνάζοντας «Σασούι, Σασούι!». Η διαίσθησή του τον οδήγησε στον ίδιο βοσκό που γνώριζε την ιστορία. Οι χειρότεροι φόβοι του βγήκαν αληθινοί και κατάλαβε ότι η Σασούι ήταν θαμμένη στη Γη. Πεσμένος στα γόνατα ικέτευε και προσευχόταν στο Θεό να του φέρει πίσω την αγαπημένη του όλο το απόγευμα. Τελικά, η γη κουνήθηκε και πάλι και άνοιξε, και ο Πουνούν έπεσε μέσα και θάφτηκε στην ίδια κοιλάδα με την Σασούι. Τρομοκρατημένοι, ο βοσκός και οι αδελφοί του Πουνούν που τον ακολούθησαν, βρέθηκαν μπροστά στον τάφο των δύο εραστών. Οι αδελφοί συνειδητοποίησαν το λάθος που είχαν κάνει όταν πρόδωσαν την αγάπη του Πουνούν, και συντετριμμένοι για το θανάσιμο σφάλμα τους και με βαριά καρδιά ξεκίνησαν το ταξίδι του γυρισμού για το σπίτι τους. μικρογραφία|Η [[Μακρανία|Μακρανική οροσειρά στο Πακιστάν.]] Ο θρυλικός τάφος εξακολουθεί να υπάρχει σε αυτήν την κοιλάδα. Για τον ποιητή Σάχη Αμπντούλ Λατίφ Μπιτάι, η ιστορία του ποιήματός του ήταν ένα παράδειγμα αιώνιας αγάπης και ένωσης με το Θείο. Αλλά υπάρχουν και πολλές άλλες παραλλαγές της ιστορίας. Στα ποιήματα του Σάχη Χασίμ, η Σασούι έχασε τη ζωή της διασχίζοντας την έρημο.
Τοποθεσίες
Όπως λέει ο θρύλος, το βασίλειο του Πουνούν βρισκόταν στο Κεχ Μακράν. Αυτή η τοποθεσία βρίσκεται στην επαρχία Κεχ, κατά μήκος του Μακρανικού παράκτιου αυτοκινητόδρομου στο Βαλουχιστάν του Πακιστάν. Εκεί υπάρχει το θρυλικό φρούριο του Πουνούν, του οποίου η κατασκευή χρονολογείται από το 6000-8000 π.Χ.
Ο υποτιθέμενος τάφος της Σασούι και του Πουνούν βρίσκεται κοντά στη Λασμπέλα του Βαλουχιστάν, στην οροσειρά στα δυτικά του Καράτσι. .