cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρτούρ Μας ι Γκαβαρό
Δελφίνος του Πουζόλ
Στις 17 Νοεμβρίου 2001, ο Αρτούρ Μας έγινε σύμβουλος επικεφαλής και σύμβουλος στην Προεδρία της Ζενεραλιτάτ. Η επαναδημιουργία του αξιώματος του επικεφαλής συμβούλου (Conseller en Cap), το οποίο είχε καταργηθεί το 1954, τον έκανε τότε να φαντάζει ως ο δελφίνος του Ζόρδι Πουζόλ του προέδρου της Ζενεραλιτάτ από το 1980. Αυτή η άποψη τελικώς αποδείχτηκε πραγματική, καθώς στις 20 Ιανουαρίου 2002, κατέβηκε ως υποψήφιος της CiU για την προεδρία της Ζενεραλιτάτ.
Στις εκλογές της 16ης Νοεμβρίου του 2003, ο κεντροδεξιός υποψήφιος αναδείχτηκε δεύτερος σε αριθμό ψήφων, αλλά πρώτος σε αριθμό βουλευτικών εδρών, όπως και στην εκλογική διαδικασία του 1999, συγκεντρώνοντας ποσοστό 30,94 % επί των ψήφων, έναντι 31,16 % του Κόμματος των Σοσιαλιστών της Καταλωνίας (PSC) του Πασκουάλ Μαραγάλ, αλλά με 48 βουλευτές, έναντι 42 του PSC. Όμως, το τελευταίο κατάφερε, τελικά, να συγκροτήσει μια κυβέρνηση συνεργασίας με την Ρεπουμπλικανική Αριστερά της Καταλονίας και την Πρωτοβουλία για την Καταλωνία - Οι Πράσινοι/Ενωμένη και Εναλλακτική Αριστερά (ICV-EUiA), κάτι που του επέτρεψε την απομάκρυνση της CiU από την εξουσία, γεγονός πρωτόγνωρο, καθώς είχε να συμβεί 23 χρόνια ανάλογο περιστατικό.
Ηγέτης της αντιπολίτευσης
thumb|Ο Αρτούρ Μας με τον Οριόλ Πουζόλ, εκπρόσωπο της κομματικής συμμαχίας CiU στο [[Καταλανικό Κοινοβούλιο|Κοινοβούλιο της Καταλωνίας, το 2009.]] Ο Αρτούρ Μας εγκατέλειψε το εκτελεστικό συμβούλιο στις 22 Δεκεμβρίου του επόμενου έτους και ανέλαβε τότε την ηγεσία της κοινοβουλευτικής ομάδας της CiU. Μετά την υιοθέτηση ενός διατάγματος, το οποίο αντικαταστάθηκε από τοπικό νόμο το 2008, κάνοντας πράξη με αυτό τον τρόπο μια προεκλογική υπόσχεση του Μαραγκάλ, έγινε ο πρώτος που έλαβε τον επίσημο τίτλο του ηγέτη της αντιπολίτευσης στην Καταλωνία (Cap de l'oposició a Catalunya) στις 27 Μαΐου 2004. Δύο χρόνια αργότερα, σύναψε συμφωνία με τον Χοσέ Λουίς Ροδρίγες Θαπατέρο, Πρόεδρο της ισπανικής κυβέρνησης, με στόχο την εξασφάλιση της υιοθέτησης μιας νέου τύπου αυτονομίας για την Καταλωνία, κάτι που απέφερε την κατάρρευση της τοπικής συμμαχίας που βρισκόταν τότε στην εξουσία και την προκήρυξη έκτακτων εκλογών οι οποίες έλαβαν χώρα την 1η Νοεμβρίου 2006.
Το CiU αναδείχτηκε νικητής αυτή την φορά με ποσοστό 31,5 % επί των ψήφων και λαμβάνοντας 48 βουλευτικές έδρες επί των 135 διαθέσιμων, ενώ το PSC, υπό την ηγεσία πλέον του γενικού του γραμματέα, Χοσέ Μοντίγια, αρκέστηκε σε ποσοστό 26,8 % επί των ψήφων και σε 37 βουλευτικές έδρες. Όμως, η απερχόμενη κυβέρνηση συνεργασίας συγκέντρωσε συνολικά ποσοστό ύψους 50,3 % επί των ψήφων και 70 βουλευτικές έδρες, δηλαδή την απόλυτη πλειοψηφία, κάτι που έδωσε την δυνατότητα στον Μοντίγια να ανέλθει στην εξουσία, περιορίζοντας την κεντροδεξιά στον ρόλο της αντιπολίτευσης.
Οι εκλογές του 2010 : η επιστροφή στην εξουσία
Αφού πρώτα έλαβε και πάλι το χρίσμα του ηγέτη της κομματικής συνεργασίας CiU για τις τοπικές εκλογές της 28ης Νοεμβρίου 2010, οι προεκλογικές μετρήσεις φαινόντουσαν αυτή την φορά να του δίνουν προβάδισμα νίκης με ποσοστό ύψους, περίπου, 40 % επί της πρόθεσης ψήφου και περισσότερες από 60 βουλευτικές έδρες, απέναντι σε ποσοστό μόλις 20 % και 30 βουλευτικές έδρες στους Σοσιαλιστές του Μοντίγια. Την ημέρα των εκλογών, έλαβε ποσοστό μεγαλύτερο του 38 % επί των ψήφων και 62 βουλευτές επί των 135, ήτοι 20 μονάδες παραπάνω από τους Σοσιαλιστές και 44 βουλευτές επιπλέον. Καλώντας στην συσπείρωση και την κινητοποίηση του συνόλου των Καταλανών, υποσχέθηκε να δράσει για το κοινό καλό και με ταπεινότητα. Στην πρώτη εκλογική διαδικασία για το αξίωμα του Προέδρου, στις 21 Δεκεμβρίου, αποδείχτηκε ανίκανος να λάβει την στήριξη των υπόλοιπων κομματικών παρατάξεων, συγκεντρώνοντας 62 ψήφους υπέρ έναντι 73 κατά, κάτι που τον υποχρέωσε να περιμένει μέχρι την 23η προκειμένου να εκλεγεί Parlament επικεφαλής της Κυβέρνησης της Καταλωνίας. Την επομένη της αποτυχίας του, υπέγραψε ένα σύμφωνο με το Κόμμα των Σοσιαλιστών της Καταλωνίας (PSC), το οποίο προέβλεπε την αποχή από την εκλογική διαδικασία των 28 βουλευτών του τελευταίου, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την εκλογή του Μας με απόλυτη πλειοψηφία.
Πρόεδρος της Κυβέρνησης της Καταλωνίας
thumb|Ο Αρτούρ Μας, στη διάρκεια μιας πολιτικής συζήτησης στο [[Καταλανικό Κοινοβούλιο|Κοινοβούλιο της Καταλωνίας.]]
Στις 23 Δεκεμβρίου, ο Αρτούρ Μας ορκίστηκε Πρόεδρος της Κυβέρνησης της Καταλωνίας με 62 ψήφους υπέρ, 45 κατά και 28 απόντες. Ανέλαβε τα νέα του καθήκοντα τέσσερις μέρες αργότερα συμπεριλαμβάνοντας στον λόγο του κατά την διάρκεια της ορκωμοσίας του την « πλήρη εμπιστοσύνη στον καταλανικό λαό » και καλώντας στην « υπομονή στον δρόμο που οδηγεί στην εθνική ανεξαρτησία ». Το ξεκίνημα της θητείας του σημαδεύτηκε από μια πολιτική διακομματικών συνεργασιών, αφού πρότεινε στον Σοσιαλιστή Φεράν Μασκαρέλ την θέση του συμβούλου σε θέματα Πολιτισμού, ένα αξίωμα που κατείχε ήδη το 2006, και το οποίο απεδέχθη. Η κυβέρνησή του περιελάμβανε έτσι έναν αριθμό προσωπικοτήτων από πολλούς ιδεολογικούς χώρους της πολιτικής.
Το 2016 τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο Κάρλες Πουτζδεμόν.
Καταδίκη για το παράτυπο δημοψήφισμα
Ο Αρτούρ Μας καταδικάστηκε τον Μάρτιο του 2017 από το Ανώτατο Δικαστήριο της Καταλονίας να απέχει από την πολιτική για δύο περίπου χρόνια λόγω της παράτυπης, σύμφωνα με το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ισπανίας, πραγματοποίησης του δημοψηφίσματος γύρω από την ανεξαρτητοποίηση της Καταλονίας στις 9 Νοεμβρίου 2015. Η ίδια απόφαση καταδίκασε επίσης τις συμβούλους της κυβέρνησης υπό τον Μας, Ζοάνα Ορτέγα και Ιρένε Ριγάου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταλανοί πολιτικοί
Επισκοπή Ευρυτανίας
right|thumb|Το χωριό και η γέφυρα της Επισκοπής
Η Επισκοπή Ευρυτανίας είναι χωριό ακριβώς στα σύνορα Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας, δίπλα στην ομώνυμη με αυτό Γέφυρα της Επισκοπής που ενώνει τους δύο νομούς, και υπάγεται διοικητικά στον καλλικρατικό Δήμο Αγράφων (τέως καποδιστριακός Δήμος Φραγκίστας). Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νομού, σε υψόμετρο 300 μέτρων, και απέχει 46 χλμ από το Καρπενήσι.
Δημογραφικά
Κατά την απογραφή του 2011 το χωριό απαριθμούσε 25 κατοίκους. Η διακύμανση του πληθυσμού του χωριού είναι η εξής:
Ιστορία
Η Επισκοπή ήταν ένα μεγάλο χωριό, στο σημείο που περνούσε ο ποταμός Μέγδοβας. Το μέρος ήταν πεδινό, το πιο εύφορο του νομού Ευρυτανίας, και το χωριό βρισκόταν ακριβώς πάνω στον οδικό άξονα που συνδέει το Καρπενήσι με το Αγρίνιο.
Το 1965, άρχισε η κατασκευή του φράγματος των Κρεμαστών το οποίο δημιούργησε την ομώνυμη τεχνητή λίμνη τα νερά της οποίας κατέκλυσαν την Επισκοπή και τα άλλα μικρότερα χωριά της περιοχής. Οι κάτοικοι του χωριού, αφού πήραν κάποιες αποζημιώσεις για τις χαμένες τους περιουσίες, εγκατέλειψαν την περιοχή και εγκαταστάθηκαν κυρίως στο Αγρίνιο αλλά και σε άλλες πόλεις όπως στο Καρπενήσι, στη Λαμία, στην Αθήνα, αλλά και στο εξωτερικό.
Κάποιοι κάτοικοι, ωστόσο, παρέμειναν στην περιοχή και έχτισαν το σημερινό μικρό χωρίο που βρίσκεται δίπλα από τη γέφυρα που ενώνει Ευρυτανία και Αιτωλοακαρνανία. Απέναντι ακριβώς, στην πλευρά της Αιτωλοακαρνανίας βρίσκεται το χωριό Ψηλόβραχος.
Η Παναγία της Επισκοπής
Στο παλιό χωριό, βρισκόταν ο ναός της Παναγίας της Επισκοπής, από τα σπουδαιότερα βυζαντινά μνημεία της Ελλάδας. Ο ιστορικός αυτός ναός υπήρξε κατά τα Βυζαντινά χρόνια έδρα της Επισκοπής Λιτζάς και Αγράφων και μαρτυρά τη σπουδαιότητα του χωριού κατά την εποχή εκείνη. Υπολογίζεται πως δημιουργήθηκε κατά την περίοδο της Εικονομαχίας (8ος - 9ος αιώνας).
Όταν αποφασίστηκε η κατασκευή της τεχνητής λίμνης έγιναν έρευνες στο ναό και ανακαλύφθηκαν τρία στρώματα τοιχογραφιών, του 8ου-9ου αιώνα, του 11ου και του 13ου. Οι τοιχογραφίες αφαιρέθηκαν και μεταφέρθηκαν στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο των Αθηνών, όπου βρίσκονται και σήμερα.
Ο ιστορικός ναός χάθηκε κάτω από τα νερά της λίμνης ενώ, παρά τις δηλώσεις των κρατικών υπηρεσιών για κατασκευή νέου πανομοιότυπου ναού, δεν προχώρησε η κατασκευή του. Με ενέργειες των κατοίκων και του ιερέα του χωριού Κωνσταντίνου Γεωργόπουλου χτίστηκε ο νέος ναός που βρίσκεται στο σημερινό χωριό και εορτάζει στις 15 Αυγούστου οπότε και πλήθος κόσμου συρρέει στην Επισκοπή.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Χρηματιστήριο
μικρογραφία|Χρηματιστήριο Νέας Υόρκης, 1963 Ως Χρηματιστήριο εννοούμε την οργανωμένη αγορά, η οποία συνήθως είναι επίσημα αναγνωρισμένη από το κράτος, όπου συναντώνται οι ενδιαφερόμενοι για την διενέργεια αγοροπωλησιών κινητών αξιών (όπως μερίδια κεφαλαίου ανωνύμων εταιρειών (μετοχές), τραπεζικά, κρατικά ή άλλα ομόλογα) ή/και εμπορευμάτων.Τα χρηματιστήρια αποτελούν ιδιόμορφες αγορές με την έννοια της ταυτόχρονης συνάντησης της προσφοράς και της ζήτησης. Αποτελούν οικονομικό θεσμό που κατά κανόνα αναγνωρίζεται από τα κράτη όπου λειτουργούν και η πλειονότητα τους με νομοθετικά και διοικητικά μέτρα καθορίζουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο διαμορφώνονται οι αγορές και θεσπίζουν τις προϋποθέσεις και τους όρους λειτουργίας τους. Τα χρηματιστήρια διακρίνονται σε Αξιών, Εμπορευμάτων και Ναύλων.
Λόγοι Δημιουργίας
Τα χρηματιστήρια τα δημιούργησε η επιδίωξη για την εξεύρεση βραχυπρόθεσμων αλλά κυρίως μακροπρόθεσμων κεφαλαίων και η ανάγκη για σύναψη αγοροπωλησιών μεγάλων ποσοτήτων εμπορευμάτων που βρίσκονται μακρυά από τον τόπο διαπραγμάτευσης τους, ενώ απαιτούνταν για αυτά σοβαρά κεφάλαια αλλά και η τάση για κερδοσκοπία.
Η οργανωμένη μορφή τους οφείλεται: μικρογραφία|Χρηματιστήριο Φραγκφούρτης
Η Σημασία και ο ρόλος των Χρηματιστηρίων
Ο οικονομικός ρόλος των Χρηματιστηρίων είναι να:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρηματιστήρια
Κύκνος (πτηνό)
thumb|300px|Κοπάδι Κύκνων πάνω από τη [[Λίμνη Κερκίνη]] μικρογραφία|Κύκνος στη [[λίμνη Κάρλα]] Οι κύκνοι είναι μεγαλόσωμα υδρόβια πτηνά της οικογένειας των Νησσιδών, στην οποία περιλαμβάνονται οι χήνες και οι πάπιες. Οι περισσότεροι κύκνοι κατατάσσονται στο γένος Κύκνος (Cygnus). Κατατάσσονται μαζί με το συγγενές είδος των χηνών στην υποοικογένεια των Anserinae και σχηματίζουν το φύλο Cygnini, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις θεωρούνται μέλη της ξεχωριστής υποοικογένειας Cygninae.
Χαρακτηριστικά
Έχουν μακρύ λαιμό, αναλογικά βαρύ σώμα, μεγάλα πόδια, ενώ πετούν με αργά χτυπήματα τών φτερών και τον λαιμό εκτεταμένο. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό είναι το μήκος τού λαιμού τους, ο οποίος φέρει 23-25 σπονδύλους, αντί των 18-19 που φέρουν τα υπόλοιπα Χηνόμορφα. Τα είδη που ζουν στο Βόρειο Ημισφαίριο έχουν μια πολύ επιμήκη τραχεία, η οποία συστρέφεται στο στέρνο, διάταξη που απαντάται και στα Γερανόμορφα.
Μεταναστεύουν πετώντας σε διαγώνιο σχηματισμό ή σε σχηματισμό V, πετώντας σε μεγάλο ύψος. Κανένα άλλο υδρόβιο πουλί δεν φτάνει την ταχύτητα με την οποία κινείται είτε στο νερό είτε στον αέρα. Τρέφονται με υδρόβια φυτά τσαλαβουτώντας επιφανειακά στα ρηχά νερά, και όχι με κατάδυση. Είτε κολυμπούν είτε στέκονται, τα είδη Cygnus olor και Cygnus atratus συχνά διπλώνουν το ένα πόδι πίσω στην πλάτη. Το αρσενικό και το θηλυκό έχουν παρόμοια εμφάνιση.
thumb|230px|left|Κύκνος του είδους Cygnus olor, [[Σλοβενία.]]
Αντίθετα με ό,τι πιστεύεται, οι κύκνοι παράγουν μια ποικιλία φωνών. Είναι κοινωνικοί, εκτός από την περίοδο τής αναπαραγωγής. Τότε κάθε ζευγάρι απομονώνεται στην εδαφική του περιοχή, την οποία υπερασπίζεται σθεναρά εναντίον των καταπατητών. Σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η διαθέσιμη εδαφική ζώνη είναι περιορισμένη, τα πουλιά φωλιάζουν σε αποικίες. Η φωλιά, η οποία χτίζεται συνήθως στις όχθες και μερικές φορές επιπλέει, αποτελείται από έναν σωρό υδρόβιων φυτών, τα οποία συλλέγουν τόσο το αρσενικό όσο και το θηλυκό. Τρέφονται με σπόρους και ρίζες φυτών, σκουλήκια και όστρακα.
Οι κύκνοι ζευγαρώνουν με έναν σύντροφο ισόβια. Η ερωτική συμπεριφορά τους περιλαμβάνει αμοιβαίο βύθισμα του ράμφους ή στάσεις με τα κεφάλια τους ενωμένα. Το θηλυκό επωάζει κατά μέσον όρο 6 αβγά, ανοιχτόχρωμα και χωρίς κηλίδες, ενώ το αρσενικό είναι άγρυπνος φύλακας, ενώ σε μερικά είδη το αρσενικό συμμετέχει και στην επώαση. Σε περίπτωση επίθεσης, αφού απωθήσουν τον εχθρό, οι κύκνοι παράγουν μια θριαμβευτική κραυγή, όπως και οι χήνες.
Τα μικρά γεννιούνται με κοντό λαιμό και χνουδωτά, αν και είναι ικανά να πετούν και να κολυμπούν μόλις μερικές ώρες αφού εκκολαφθούν. Οι γονείς τα φροντίζουν προσεκτικά για πολλούς μήνες, ενώ σε ορισμένα είδη η μητέρα τα μεταφέρει στην πλάτη της. Τα νεαρά, ανώριμα άτομα φέρουν γκρι ή καφέ στικτό φτέρωμα για 2 ή και περισσότερα χρόνια. Οι κύκνοι ενηλικιώνονται κατά το 3ο ή 4ο έτος και ζουν πιθανόν 20 χρόνια σε φυσική κατάσταση και μέχρι 50 χρόνια σε κατάσταση αιχμαλωσίας.
Είδη
thumb|180px|Κύκνος του είδους Cygnus olor, [[Ηνωμένο Βασίλειο.]]
Από τα 7 είδη συνολικά (μερικά από αυτά αποτελούν για ορισμένους ορνιθολόγους υποείδη) τα 5 είναι ολόλευκα, με μαύρα πόδια και απαντούν στο Βόρειο Ημισφαίριο:
thumb|180px|left|Κύκνος του είδους Cygnus olor, Ηνωμένο Βασίλειο.
Στο Νότιο Ημισφαίριο ζει ο μεγάλος κύκνος (στην Αυστραλία) και 2 είδη με ροζ πόδια (στη Νότια Αμερική): το είδος Cygnus melancoryphus, ένα ιδιαίτερα ευερέθιστο αλλά όμορφο πουλί, με λευκό σώμα, μαύρο λαιμό και κεφάλι και ένα προεξέχον κόκκινο φύμα στο ράμφος και τον κοσκορόμπα (είδος Coscoroba coscoroba), ένα ολόλευκο πουλί, που συχνά θεωρείται ως ο μικρότερος κύκνος, αν και θεωρείται επίσης ότι μπορεί να έχει συγγένεια και με τις αγριόπαπιες. Στην Ελλάδα ζουν τρία είδη κύκνων:
Το πρώτο αποδεδειγμένα κλωσάει τα αβγά του στο Δέλτα του Έβρου, στην τεχνητή λίμνη του Άγρα στην Έδεσσα, στη λίμνη Ορεστιάδα της Καστοριάς και περιστασιακά, σε άλλους υγροβιότοπους. Τα δύο άλλα είδη κάνουν την εμφάνισή τους σπανιότερα, ως περιπλανώμενα ή διαβατικά.
Στις τέχνες
Από την αρχαιότητα υπήρξε πληθώρα εικαστικών αναπαραστάσεων μυθολογικών συμβάντων και προσώπων με θέμα τον κύκνο.
Πιο πρόσφατα, ο Νίκος Ζούδιαρης κυκλοφόρησε το 2001 το δίσκο Ένας κύκνος κλαίει με το ομώνυμο τραγούδι. Ο Βασίλης Αμανατίδης κυκλοφόρησε στο περιοδικό Εντευκτήριο τρία ποιήματα με θέμα τον κύκνο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Νησσίδες
Ιουλιανή
Το όνομα ή η επωνυμία Ιουλιανή μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:
Ουίλιαμ Χέιγκ
Ο Ουίλιαμ Τζέφερσον Χέιγκ, Βαρόνος του Ρίτσμοντ (αγγλ. William Jefferson Hague, 26 Μαρτίου 1961), είναι Βρετανός πολιτικός, ιστορικός, είναι Μέλος της Βουλής των Λόρδων του Ηνωμένου Βασιλείου από το 2015, που διετέλεσε Ηγέτης του Συντηρητικού Κόμματος και ως Αρχηγός της Αντιπολίτευσης, από το 1997 έως το 2001.
Υπηρέτησε υπό την Κυβέρνηση του Ντέιβιντ Κάμερον, ως Υπουργός Εξωτερικών (2010-2014), ως Πρώτος Γραμματέας του Κράτους (2010-2015), και ως Ηγέτης της Πλειοψηφίας της Βουλής των Κοινοτήτων (2014-2015).
Υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου για την εκλογική περιφέρεια του Ρίτσμοντ (στο Βόρειο Γιόρκσαϊρ) από το 1989 έως το 2015.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Ουίλλιαμ Χέιγκ, γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1961 στο Ρόδερχαμ της Αγγλίας. Σπούδασε Φιλοσοφία, Πολιτική και Οικονομικά (PPE) στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, από όπου αποφοίτησε με βαθμό "Άριστα". Εκεί, υπήρξε μέλος της Πανεπιστημιακής Οργάνωσης του Συντηρητικού Κόμματος.
Πρωτοεξελέγη βουλευτής το 1989 σε ηλικία 28 ετών όταν αντικατέστησε τον πρώην υπουργό Εσωτερικών Λέον Μπρίταν στην εκλογική περιφέρεια του Ρίτσμοντ. Κατόπιν μιας σύντομης θητείας ως υφυπουργός Κοινωνικής Προστασίας με αρμοδιότητα την προστασία των Ατόμων με Αναπηρίες, ανέλαβε Υπουργός Ουαλίας το 1995 στην κυβέρνηση υπό τον Τζόν Μέιτζορ έως την πτώση της το 1997.
Μετά την βαριά ήττα των Συντηρητικών στις Γενικές Εκλογές του 1997, ο Ουίλιαμ Χέιγκ εξελέγη Ηγέτης του Κόμματος και συνεπώς όλης της Αντιπολίτευσης απέναντι στην κυβέρνηση του Τόνι Μπλερ. Χάρη στην ευρωσκεπτικιστική του στάση και την διαφωνία του στην προοπτική αντικατάστασης της λίρας από το ευρώ, οδήγησε τους Συντηρητικούς σε νίκη στις Ευρωεκλογές του 1999. Ωστόσο, στις Γενικές Εκλογές του 2001 το μόνο που κατάφερε ήταν απλά να συγκρατήσει τις δυνάμεις του Κόμματός του με αποτέλεσμα να υποστεί μια ακόμη βαριά ήττα από τους Εργατικούς του Τόνι Μπλερ και να παραιτηθεί ο ίδιος από την ηγεσία των Συντηρητικών.
Ο Ουίλιαμ Χέιγκ επανήλθε στο προσκήνιο της βρετανικής πολιτικής μετά τις Γενικές Εκλογές του 2005 όταν τέθηκε στην "εμπροσθοφυλακή" της Αντιπολίτευσης. Ο νέος τότε ηγέτης των Συντηρητικών Ντέιβιντ Κάμερον του προσέφερε τη θέση του Σκιώδους Υπουργού Εξωτερικών, θέση στην οποία παρέμεινε ως τις Γενικές Εκλογές του 2010, αποτέλεσμα των οποίων ήταν η συγκυβέρνηση Συντηρητικών και Φιλελευθέρων Δημοκρατών. Ο Χέιγκ ανέλαβε το πόστο του Υπουργού Εξωτερικών και ταυτόχρονα του Πρώτου Γραμματέα του Κράτους, πράγμα που τον καθιστούσε το δεύτερο πιο σημαίνον στέλεχος της Κυβέρνησης. Στον ανασχηματισμό του Ιουλίου του 2014, τοποθετήθηκε Ηγέτης της Βουλής των Κοινοτήτων ως τις Γενικές Εκλογές του 2015 οπότε και αποχώρησε από την Βουλή των Κοινοτήτων. Στις 9 Οκτωβρίου του 2015 διορίστηκε Μέλος της Βουλής των Λόρδων.
Κλειδοχρονιά
Κατά την ελληνική λαογραφία, κλειδοχρονιά χαρακτηρίζεται είτε η τελευταία ημέρα του Αυγούστου, είτε η 1η Σεπτεμβρίου.
Ουίλιαμ Χέιγκ
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Ουίλιαμ Χέιγκ έχει συγγράψει δυο ιστορικά βιβλία, την βιογραφία του πρώην πρωθυπουργού Ουίλιαμ Πιτ του Νεότερου (2005) και την βιογραφία του ακτιβιστή κατά της δουλείας Ουίλιαμ Γουίλμπερφορς (William Wilberforce) (2008).
Κλειδοχρονιά
Κατηγορία:Λαογραφία Κατηγορία:Σύμη
Ουίλιαμ Χέιγκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηγέτες του Συντηρητικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Υπουργοί Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Πολιτικοί του Συντηρητικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Βρετανοί υπουργοί Κατηγορία:Βρετανοί ιστορικοί Κατηγορία:Άγγλοι βιογράφοι
Πυραυλικό σύστημα Μ270 (MLRS)
Το Πυραυλικό σύστημα πολλαπλής εκτόξευσης Μ270 ή (Πολλαπλός Εκτοξευτής Πυραύλων - ΠΕΠ) είναι ερπυστριοφόρος εκτοξευτής ρουκετών το οποίο κινείται με τη βοήθεια ενός πετρελαιοκινητήρα και είναι Αμερικάνικης κατασκευής. Η παραγωγή του ξεκίνησε το 1980 και τερμάτισε το 2003, όπου οι κατασκευαστές ήταν οι Lockheed-Martin, Diehl BGT Defence, Aerospatiale και σχεδιασμός του έγινε το 1977 απο την Vought Corporation. Τα πυραυλικά συστήματα τοποθετούνται σε Μοίρες Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων ή αλλιώς ΜΠΕΠ.
Ιδιότητες
Το πυραυλικό σύστημα M270 είναι αποτελούμενο απο τον ερπυστριοφόρο φορέα Μ-993,που βασίζεται στο σασί του ΤΟΜΑ M2 Bradley και απο το σύστημα πολλαπλής εκτόξευσης Μ-269 (LLM). Μπορεί να χρησιμοποιηθούν για τη διεξαγωγή βόλής, ρουκέτες και πυραύλους ATACMS (Army Tactical Missiles Systems), τα οποία δίνουν τη δυνατότητα αποτελεσματικότητας του μέγιστου βεληνεκούς έως και 165.000 μ. (165 χλμ). Επίσης είναι ενας ευέλικτος εκτοξευτής, ο οποίος έχει και μεγάλη ταχύτητα η οποία φτάνει εως και τα 64 χλμ/ώ. Το σύστημα εκτόξευσης και επαναγέμισης Μ-269 είναι κατασκευασμένο για τη σκόπευση και προσβολή του στόχου, ενώ παράλληλα μπορεί να προστατέψει το πλήρωμα που εκτοξευτή. Το πλήρωμα του, είναι αποτελούμενο απο τρία άτομα: τον Αρχηγό Στοιχείου, τον Πυροβολιτή και τον Οδηγό. Το ΠΕΠ μπορεί να εκτοξεύσει ρουκέτες διάμετρου 227 χιλ., οι οποίες είναι ήδη συναρμολογημένες και συσκευασμένες σε εξαπλό φορέα(pod),πλήν του πυραύλου ATACMS που ειναι ένας σε καθε φορέα. Η κάθε ρουκέτα είναι συσκευασμένη σε σωλήνα φτιαγμένο απο ενα υλικο που ονομάζεται fiberglass που παίζει σημαντικό ρόλο στην προστασία της ρουκέτας κατα τη βολή (καιρικές συνθήκες) και αποτελεί τον "σωλήνα εκτόξευσης" της.
Εκδόσεις του συστήματος Μ270
μικρογραφία|280px|Αναβαθμισμένη έκδοση του συστήματος απο τον [[Μεγάλη Βρετανία|Βρετανικό Στρατό, σε στρατιωτική βάση του Αφγανιστάν, το 2008.]] Οι παρακάτω εκδόσεις που έχουν βγεί στην παραγωγή είναι οι εξής
Πυρομαχικά MLRS
μικρογραφία|αριστερά|280px|Βομβίδια Μ77. Τα πυρομαχικά του συστήματος που αναλύονται παρακάτω είναι πολυάριθμα και σε αναβαθμισμένες εκδόσεις, που έχουν υποστεί απο διάφορους εγχώριους Στρατούς.:
Χρήστες
μικρογραφία|δεξιά|350px|Χάρτης παλαιών και τωρινών χρηστών του M270.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πυραυλικά συστήματα Κατηγορία:Πυροβολικό Κατηγορία:Στρατιωτική τεχνολογία
Ώρα Εκουαδόρ
Η ώρα Εκουαδόρ (ECT), όπως ονομάζεται από την βάση δεδομένων IANA, χρησιμοποιείται στο ηπειρωτικό Εκουαδόρ από το 1931. Αυτό σημαίνει το Εκουαδόρ χωρίς τα νησιά Γκαλαπάγκος, που χρησιμοποιούσε την ώρα Εκουαδόρ μέχρι το 1986, όταν γύρισε μια ώρα πίσω με δικιά τους ώρα, την ώρα Γκαλαπάγκος. Η ζώνη ώρας έχει διαφορά 5 ωρών από τον Συγχρονισμένο Παγκόσμιο Χρόνο, και δεν χρησιμοποιεί θερινή ώρα, εκτός από την προεδρία του Σίξτο Ντουράν Μπαγιέν την δεκαετία του 1990.
Κατηγορία:Ισημερινός
Ιεροκλής
Με το όνομα Ιεροκλής ήταν γνωστοί οι:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Σπύρος Μουστακλής
Ο Σπύρος Μουστακλής (1926 – 28 Απριλίου 1986) ήταν Έλληνας στρατιωτικός με σημαντική αντιδικτατορική δράση και εθελοντική συμμετοχή στην Εθνική Αντίσταση. Βασανίστηκε άγρια από τη Χούντα των Συνταγματαρχών με αποτέλεσμα την παράλυσή του, αλλά και τον πρόωρο θάνατό του, σε ηλικία 60 ετών.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι. Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1948. Κατετάγη εθελοντής στην Εθνική Αντίσταση στην οργάνωση Ε.Ο.Ε.Α.- Ε.Δ.Ε.Σ. με στρατηγό τον Ναπολέοντα Ζέρβα στις 2/4/1943 μέχρι την 12/2/1945.
Ως μέλος της οργάνωσης έλαβε μέρος στις παρακάτω μάχες:
α) 4/7/1943 στη Γέφυρα Αχελώου κατά των Ιταλών,
β) 16-17/7/1943 στη Μακρυνόρο, Σαραντίνα Κρίκελο κατά των Ιταλών,
γ) 2-3/10/1943 στον Άγιο Γεώργιο Ελαιοχωρίου (Τσακνοχώρι) κατά των Γερμανών,
δ) 16-17/10/1943 στους Χαλκιοπούλους Βάλτου κατά των ΕΛΑΣιτών,
ε) 21/10/1943 στη μάχη Τετρακώμου κατά των Γερμανών,
στ) 3-7/9/1944 στο Κορφοβούνι και Φιλιππιάδα κατά των Γερμανών,
Στη μάχη Προφήτη Ηλία τραυματίσθηκε (συντριπτικό κάταγμα περόνης) και διακομίσθηκε για νοσηλεία στο Συμμαχικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο (Polish General Hospital-No 14750) στο Μπάρι Ιταλίας.
Συνελήφθη και φυλακίστηκε στα κρατητήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ όπου βασανίστηκε για περισσότερες από 45 ημέρες. Κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων που του έγιναν, από ομάδα υπό του βασανιστή Αναστασίου Σπανού, τα χτυπήματα στην καρωτίδα του προκάλεσαν εγκεφαλικό επεισόδιο με αποτέλεσμα να διακομιστεί (με καθυστέρηση πολλών ωρών) στο 401 Γ.Σ.Ν.Α., όπου εισήλθε με το ψευδώνυμο "Μιχαηλίδης" και αιτιολογία εισαγωγής "τρακάρισμα στον Ιππόδρομο". Από τα χτυπήματα προκλήθηκε ολική παράλυση των δεξιών του άνω και κάτω άκρων. Αργότερα μεταφέρθηκε στην Πολυκλινική Αθηνών και ακολούθως στο ΚΑΤ, για να υποβληθεί υποβαλλόμενος σε φυσικοθεραπείες για την αποκατάσταση του καταφέρνοντας να περπατήσει, αλλά χωρίς να καταφέρει να μιλήσει.
Απεβίωσε στις 28 Απριλίου 1986. Μετά το θάνατό του, δόθηκε τιμητικά ο βαθμός του αντιστράτηγου και το όνομά του στο κέντρο νεοσυλλέκτων του Μεσολογγίου (2/39 Σύνταγμα Ευζώνων) όπου υπάρχει και η προτομή του. Προτομή επίσης έχει ανεγερθεί στα πρώην κρατητήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ (σήμερα πάρκο Ελευθερίας) στην Αθήνα. Ακόμη, υπάρχουν πάρκο και πλατεία με την προτομή του, στην Ερμούπολη Σύρου και στη Νέα Φιλαδέλφεια Αττικής αντίστοιχα. Με το όνομα του υπάρχουν οδοί στην Πυλαία Θεσσαλονίκης, στις Συκιές Θεσσαλονίκης και στην συνοικία της πόλης Τριανδρία, στην Καλαμαριά, στην Ερμούπολη και στην Βάρη της Σύρου, στις Σέρρες, στα Χανιά, στη Σητεία, στο Ηράκλειο Κρήτης, στην Παραλία Πατρών, στο Μεσολόγγι, στο Αγρίνιο, στην Κομοτηνή στη Λαμία και στη Μακρακώμη Φθιώτιδος, στη Λάρισα, καθώς και εντός του Πολεοδομικού συγκροτήματος Αθηνών-Πειραιώς, στο Ίλιον, στη Λυκόβρυση, στο Ηλιακό Χωριό Πεύκης, στο Μαρούσι, στην Νέα Ερυθραία, στο Αιγάλεω και στην Άνω Νεάπολη Νίκαιας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Μ Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας Κατηγορία:Μέλη του ΕΔΕΣ
Armed and Dangerous
Το Armed and Dangerous είναι το πρώτο ΕΡ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Anthrax, το οποίο κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1985 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Megaforce Records". Το 1992 επανεκδόθηκε σε μορφή CD με δύο επιπλέον κομμάτια.
Το τραγούδι "Armed and Dangerous" περιλήφθηκε και στο άλμπουμ "Spreading the Disease" το οποίο κυκλοφόρησε μερικούς μήνες αργότερα. Το "Raise Hell" είναι το μοναδικό κομμάτι το οποίο υπάρχει αποκλειστικά στο ΕΡ, αφού το "God Save the Queen" είναι διασκευή στους Sex Pistols και τα δύο τελευταία κομμάτια είναι ζωντανές εκτελέσεις τραγουδιών του "Fistful of Metal" που συμπεριλήφθηκαν στο σινγκλ του "Soldiers of Metal", το 1983.
Το 1998, το ΕΡ επανεκδόθηκε μαζί με το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος.
Τραγούδια
1. Armed and Dangerous (Turbin, Belladonna, Spitz, Ian, Lilker, Bello, Benante) - 6:07
3. God Save the Queen (Cook, Jones, Lydon, Matlock) - 3:02
4. Metal Thrashing Mad (Live) (Turbin, Spitz, Ian, Lilker, Benante) - 2:51
5. Panic (Live) (Turbin, Ian, Lilker) - 3:45
Bonus κομμάτια στην επανέκδοση
6. Soldiers of Metal (Turbin, Ian, Lilker) - 3:07
7. Howling Furies (Ian, Lilker) - 4:07
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Armed and Dangerous" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1985 Κατηγορία:EPs των Anthrax
Βούκα Ζίκιτς
Ο Βούκα Ζίκιτς (σερβικά : Вуча Жикић) ήταν Σέρβος αξιωματικός του επαναστατικού στρατού στην πρώτη σερβική εξέγερση.
Ο Ζίκιτς γεννήθηκε στο χωριό Μαύροβο στα μέσα του 18ου αιώνα. Αρχικά ασχολήθηκε με το εμπόριο κι έπειτα πήρε μέρος στον Αυστρο-τουρκικό πόλεμο του 1788-1791. Μετά την πτώση της Κράινα πήγε στον αυστριακό στρατό ως λοχαγός και συμμετείχε στον γαλλο-αυστριακό πόλεμο.
Με το ξέσπασμα της πρώτης Σερβικής εξέγερσης ο Ζίκιτς μαζί με τον εγγονό του Κούζμαν άφησε την Αυστρία και πήγε στη Σερβία ως εθελοντής. Πήρε μέρος στην κατασκευή του φρουρίου Ντέλιγκραν, έχασε τη ζωή του στις 14 Απριλίου 1807 στη Μάχη του Ντέλιγκραντ εναντίον των Τούρκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης
Τεοντόρ Φιλίποβιτς
Ο Θεοντόρ Φιλίποβιτς ή Μπόζινταρ Γκρούτζοβιτς (σερβικά: Теодор Филиповић y Божидар Грујовић) (1778 — 1807), ήταν ο πρώτος Γραμματέας του Διοικητικού Συμβουλίου των Σέρβων.
Καταγόταν από την περιοχή του Βάλιεβο αλλά γεννήθηκε στη Ρούμα. Αποφοίτησε από τη νομική σχολή του πανεπιστημίου της Βουδαπέστης. Ήταν καθηγητής νομικής και ιστορίας στο πανεπιστήμιο του Χάρκοβο, μέχρι το 1805 που γύρισε στη Σερβία. Κατά τη διέλευση στη Σερβία πήρε το όνομα Μπόζινταρ (μετάφραση ονόματος: Θεόδωρος) και το επώνυμο Γκρούτζοβιτς, τα άλλαξε για να μην αντιμετωπίσει προβλήματα με τις αυστριακές αρχές.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης Κατηγορία:Σέρβοι νομικοί Κατηγορία:Μέλη του διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων Κατηγορία:Σέρβοι πανεπιστημιακοί
L'Odyssée sauvage
Το L'Odyssée sauvage είναι ταινία ντοκιμαντέρ του Νικολά Βανιέ, η οποία κυκλοφόρησε το 2014, ενώ έχει ως θέμα την περιπέτεια του τελευταίου με τους 10 σκύλους ελκήθρου του μεταξύ του Ειρηνικού Ωκεανού και της Λίμνης Μπαϊκάλ, σε μία συνολική απόσταση μεγαλύτερη των 6.000 χμ. Διασχίζει με αυτόν τον τρόπο την Μαντσουρία, την Βόρεια Μογγολία και τα όρη Σαγιάν της Σιβηρίας, διασχίζοντας μεταβαλλόμενα τοπία μεταξύ της τάιγκας και της στέπας.
Το ταξίδι αυτό χρησιμοποιήθηκε στα πλαίσια σχολικών δραστηριοτήτων ως παιδαγωγικό υλικό, με στόχο την ευαισθητοποίηση των μαθητών του Δημοτικού και του Γυμνασίου αναφορικά με τα κλιματικά ζητήματα και την την αειφόρο ανάπτυξη.
Κατά την προβολή, ορισμένοι τηλεθεατές εξέφρασαν ανησυχίες για την τύχη των σκύλων του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά ντοκιμαντέρ Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Μογγολία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρωσία
Μικόλα Αζάροβ
Πρώτα χρόνια
Ο Μικόλα Αζάροβ γεννήθηκε στην Καλούγκα της Σοβιετικής Ένωσης. Μητέρα του ήταν ή Εκατερίνα Πάβλοβνα Αζάροβα και πατέρας του ο Γιαν Ρομπέρτοβιτς Πάχλο, Εσθονο-Ρώσος από το Λένινγκραντ. Ο ίδιος ο Μ. Αζάροβ έχει αναφέρει πως κατά τη γέννησή του δηλώθηκε στο ληξιαρχείο ως επώνυμό του το πατρικό της μητέρας του. Αποφοίτησε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Απέκτησε ντοκτορά στη γεωλογία και στην ορυκτολογία. Το 1984 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ουκρανία.
Πολιτική καριέρα
Ο Αζάροβ υπηρέτησε στο αξίωμα του επικεφαλής της οικονομικής επιτροπής της Βερχόβνα Ράντα την περίοδο 1995–1997. Υπήρξε επίσης επικεφαλής της φορολογικής υπηρεσίας του κράτους (1996–2002) και κατάφερε να διατηρήσει άριστους δεσμούς με την κυβέρνηση του προέδρου Λεονίντ Κούτσμα. Όντας περισσότερο τεχνοκράτης παρά πολιτικός, ο Δρ. Αζάροβ ανάλαβε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός οικονομικών στα τέλη Νοεμβρίου του 2002, όταν ανέλαβε το υπουργικό συμβούλιο του Βίκτορ Γιανουκόβιτς. Την περίοδο εκείνη έγιναν οικονομικές μεταρρυθμίσεις και ο ρυθμός αύξησης του ετήσιου ΑΕΠ διαμορφώθηκε στο 12,1% το 2004, από το 9,6% του 2003.
Στις 7 Δεκεμβρίου 2004 ο Αζάροβ έγινε για πρώτη φορά υπηρεσιακός πρωθυπουργός, αξίωμα που διατήρησε ως τις 28 Δεκεμβρίου 2004, έπειτα από την πολιτική κρίση αναφορικά με τις προεδρικές εκλογές. Μετά τον επαναληπτικό γύρο των προεδρικών εκλογών, ο Γιανουκόβιτς επεχείρησε να ανακτήσει την πρωθυπουργία, τελικά όμως παραιτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2004. Η επίσημη διάλυση της κυβέρνησης έγινε στις 5 Ιανουαρίου 2005 και για μία ακόμη φορά ο Αζάροβ έγινε υπηρεσιακός πρωθυπουργός, ως την ορκωμοσία του Βίκτορ Γιούστσενκο στο ύπατο αξίωμα. Αντικαταστάθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2005 από την Γιούλια Τιμοσένκο.
Ο Αζάροβ παρέμεινε ισχυρός σύμμαχος του Γιανουκόβιτς και όταν ο τελευταίος έγινε ξανά πρωθυπουργός στις 4 Αυγούστου 2006, διορίστηκε πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός οικονομικών.
Έπειτα από την εκλογή του Γιανουκόβιτς στην προεδρία της χώρας το 2010, ο Αζάροβ συμπεριλήφθηκε στους τρεις υποψηφίους που ήταν επιλογές του προέδρου για το αξίωμα του πρωθυπουργού και παρουσιάστηκαν στις 21 Φεβρουαρίου 2010, μαζί με τους Σέργκι Τιγκίπκο και Αρσένι Γιατσενιούκ.
Διορίστηκε πρωθυπουργός από την Βερχόβνα Ράντα στις 11 Μαρτίου 2010 με 242 ψήφους επί συνόλου 343 βουλευτών που ήταν παρόντες στην σχετική ψηφοφορία.
Πολιτιστικό προφίλ
Ο ίδιος δεν ομιλεί καλά την ουκρανική γλώσσα, ωστόσο έχει δηλώσει ότι αυτός και τα μέλη της κυβέρνησής του θα μιλούν ουκρανικά.
Βουλευτικές εκλογές 2012
Έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών στην Ουκρανία, στις 28 Οκτωβρίου 2012, ο Αζάροβ επανεξελέγη βουλευτής, ως επικεφαλής στη λίστα του Κόμματος των Περιοχών. Εν συνεχεία παραιτήθηκε από Πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του παρέμεινε με τον ίδιο ως υπηρεσιακό, στις 3 Δεκεμβρίου 2012.
Παραίτηση 2014
Έπειτα από πολλές εβδομάδες διαδηλώσεων του Ευρωμαϊντάν και το θάνατο πολιτών σε συγκρούσεις με τις δυνάμεις ασφαλείας ο Αζάροβ υπέβαλε την παραίτησή του από την πρωθυπουργία στις 28 Ιανουαρίου 2014. Η παραίτησή του έγινε δεκτή από τον πρόεδρο Γιανουκόβιτς για την ειρηνική διευθέτηση της κρίσης στη χώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ουκρανίας Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Ουκρανίας Κατηγορία:Υπουργοί οικονομικών της Ουκρανίας
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1989-90
Το Κύπελλο Πρωταθλητριών της περιόδου 1989-90 ήταν το τριακοστό πέμπτο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε η ΑΚ Μίλαν για δεύτερη συνεχόμενη φορά και για τέταρτη συνολικά στην ιστορία της κερδίζοντας στον τελικό τη Μπενφίκα με σκορ 1-0. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 24 Μαΐου, στη Βιέννη και τον παρακολούθησαν 57.000 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1989 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1990
Σαλού Τζιμπό
Ο Ταγματάρχης Σαλού Τζιμπό (Salou Djibo, γεννήθηκε στις 15 Απριλίου 1965 ) είναι αξιωματικός του στρατού από τον Νίγηρα. Έπειτα από πραξικόπημα στις 18 Φεβρουαρίου 2010 κατέλαβε την εξουσία και έγινε αρχηγός του Ανωτάτου Συμβουλίου για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας και ντε φάκτο ηγέτης της αφρικανικής χώρας. Κυβέρνησε από το 2010 ως τις 7 Απριλίου 2011, οπότε τον διαδέχθηκε ο εκλεγμένος Πρόεδρος, Μαχαμαντού Ισουφού.
Πρώτα χρόνια
Ο Τζιμπό γεννήθηκε στο Ναμαρό, ένα αγροτικό χωριό κοντά στον ποταμό Νίγηρα το 1965. Κατάγεται από τη φυλή Ζαρμά και είναι παντρεμένος, με πέντε παιδιά.
Στρατιωτική καριέρα
Ανάμεσα στα πολλά του καθήκοντα, ο Τζιμπό ήταν σύμβουλος του στρατιωτικού κέντρου του Αγκαντέζ και διοικητής ουλαμού καθώς επίσης και διοικητής της φρουράς της Νιαμέι. Υπηρέτησε επίσης στις ειρηνευτικές δυνάμεις των Ηνωμένων Εθνών στην Ακτή Ελεφαντοστού (2004) και στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (2006).
Η στρατιωτική του κυβέρνηση ανακοίνωσε τις προθέσεις της να καταστήσει τον Νίγηρα "μοντέλο δημοκρατίας" και ορθής διοίκησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχηγοί κράτους του Νίγηρα Κατηγορία:Στρατιωτικοί
Υποψηφιότητα Λαϊκής Ενότητας
Η Υποψηφιότητα Λαϊκής Ενότητας (κατ. Candidatura d'Unitat Popular) είναι ένα ριζοσπαστικό αριστερό κόμμα της Καταλονίας το οποίο τάσσεται υπέρ της ανεξαρτησίας της Καταλονίας, ενώ δραστηριοποιείται και στο σύνολο των Καταλανικών Χωρών. Το κόμμα δραστηριοποιείται παραδοσιακά σε επίπεδο δήμων και αποτελείται από ανεξάρτητους υποψήφιους που συμμετέχουν στις τοπικές εκλογές στην παράταξη αυτή.
Το 2012, το κόμμα κατήλθε για πρώτη φορά σε εκλογές για το Καταλανικό Κοινοβούλιο, κερδίζοντας 3 από τις συνολικά 135 έδρες του Καταλανικού Κοινοβουλίου.
Οργάνωση
Το κόμμα αποτελείται από αυτόνομες τοπικές συνελεύσεις που εκπροσωπούν πόλεις ή γειτονιές. Αυτές οι συνελεύσεις μπορεί να έχουν ιδεολογικές διαφορές, όμως κοινός τόπος για τις συνελεύσεις αυτές είναι η καταλανική ανεξαρτησία και η στήριξη αριστερών πολιτικών και, συγκεκριμμένα, πολιτικών ιδεολογιών όπως ο οικοσοσιαλισμός και ο ελευθεριακός σοσιαλισμός.
Ο συντονισμός των τοπικών υποψηφιοτήτων πραγματοποιείται από τη Δημοτική Συνέλευση της Αυτονομιστικής Αριστεράς, όπου συζητούνται θέματα σχετικά με την πολιτική πλατφόρμα του κόμματος. Σε τοπικό και σε εθνικό επίπεδο, οι αποφάσεις λαμβάνονται σε συνελεύσεις σύμφωνα με τις αρχές της διαβουλευτικής δημοκρατίας.
Η αποκεντρωμένη λειτουργία του κόμματος βασίζεται στην αρχή του ελευθεριακού κοινοτισμού.
Κατηγορία:Κόμματα της Καταλονίας Κατηγορία:Σοσιαλιστικά κόμματα Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα
Ιωάννης Τριανταφύλλης
Ο Ιωάννης Τριανταφύλλης (1900 - 3 Ιουνίου 1956) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Χρημάτισε πρώτος αντιπρόεδρος της Βουλής, βουλευτής από το 1952 ως το θάνατό του και υπουργός Εσωτερικών από το 1955 ως το 1956.
Πολιτική σταδιοδρομία
Σπούδασε Νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος στην ελληνική πρωτεύουσα. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αθηνών με τον Ελληνικό Συναγερμό στις εκλογές του 1952 και εν συνεχεία εξελέγη αντιπρόεδρος της Βουλής. Στην πρώτη κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή ο Τριανταφύλλης διορίστηκε υπουργός Εσωτερικών στις 6 Οκτωβρίου 1955. Επί υπουργίας του εγκαινιάστηκαν έργα, όπως τα έργα υδρεύσεως στην Ελευσίνα. Παραιτήθηκε από υπουργός στις 11 Ιανουαρίου 1956, μαζί με τον πρωθυπουργό, λόγω ανάληψης καθηκόντων από την υπηρεσιακή κυβέρνηση που διενήργησε εκλογές εκείνη τη χρονιά. Ο Τριανταφύλλης εξελέγη βουλευτής το 1956 με την ΕΡΕ. Πέθανε από ανακοπή της καρδιάς στην Αθήνα, όντας εν ενεργεία βουλευτής και κηδεύτηκε με δημόσια δαπάνη από το Πρώτο Νεκροταφείο. Την έδρα του κατέλαβε ο πρώτος επιλαχών, Ανδρέας Λαμπρόπουλος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Ανδρίσκος
Ο Ανδρίσκος (Μυσία 185 π.Χ. - Ρώμη 146 π.Χ.) ή Φίλιππος ΣΤ΄ ή Ψευδο-Φίλιππος, βασίλεψε στη Μακεδονία, το 149 με 148 π.Χ.. Δεν προερχόταν από βασιλική οικογένεια, ενώ οι στρατιωτικές συγκρούσεις του με τους Ρωμαίους αποτέλεσαν τον Τέταρτο Μακεδονικό Πόλεμο.
Η αρχή
Γεννήθηκε το 185 π.Χ. στη Μυσία της Αιολίδας, στα παράλια της Μικράς Ασίας με το βόρειο Αιγαίο, και ήταν μισθοφόρος ταπεινής καταγωγής, πιθανώς ο γιος ενός βυρσοδέψη, όπου και αργότερα, άγνωστο πως, κατάφερε να εξελιχθεί ως ο τοπικός κυβερνήτης της πόλης του Αδραμυττίου.
Κατά τη διάρκεια του Γ' Μακεδονικού Πολέμου οι Ρωμαίοι νίκησαν τον βασιλιά Περσέα στη μάχη της Πύδνας το 168 π.Χ., και κατέκτησαν το βασίλειο. Ο γιος του Περσέα, Φίλιππος, και της Λαοδίκης Ε΄, πριγκίπισσας της δυναστείας των Σελευκιδών και κόρης του Σέλευκου Δ΄, ήταν ο τελευταίος νόμιμος κληρονόμος του Μακεδονικού θρόνου, και δολοφονήθηκε από τους Ρωμαίους σε ηλικία 18 ετών προκειμένου να αποτραπούν μελλοντικές διεκδικήσεις και απόπειρες επανασύστασης του Μακεδονικού βασιλείου, εδραιώνοντας έτσι τη Ρωμαϊκή κυριαρχία.
Αρκετά χρόνια αργότερα, το 149 π.Χ., ο κυβερνήτης του Αδραμυττίου, Ανδρίσκος, ισχυρίστηκε πως ο ίδιος στην πραγματικότητα δεν είναι παρά ο Φίλιππος, ο γιος του Περσέα, και πως επανεμφανίστηκε σκοπεύοντας να επανακτήσει τη Μακεδονία από τους Ρωμαίους. Έτσι κατά την πρώτη του απόπειρα, ο Ανδρίσκος ταξίδεψε στη Συρία και ζήτησε στρατιωτική βοήθεια από τον Δημήτριο Α΄ Σωτήρ ηγέτη των Σελευκιδών, ισχυριζόμενος πως είναι ο ανιψιός του -ως ο γιος της αδερφής του Λαοδίκης-. Ο Δημήτριος όμως αντιλήφθηκε πως του έλεγε ψέματα, και αντί να του προσφέρει συμμαχία, τον συνέλαβε και τον παρέδωσε στους Ρωμαίους, βάσει και της συμφωνίας που βρίσκονταν σε ισχύ μεταξύ των Σελευκιδών και της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας.
Οι κατακτήσεις
Ο Ανδρίσκος κατόρθωσε και δραπέτευσε από τους φρουρούς του, και μετέβη στη Θράκη, όπου και ήρθε σε επαφή με δύο Θράκες πολέμαρχους τον Τέρε και τον Μπαρσάντα, τους οποίους και έπεισε για τη βασιλική του καταγωγή, καθώς και να εισβάλλουν με τις δυνάμεις τους στη Μακεδονία υπό την αρχηγία του. Με τον θρακικό αυτό στρατό, εισέβαλλε στη Μακεδονία και νίκησε τις τοπικές φρουρές. Η Ρωμαϊκή Γερουσία απέστειλε ενισχύσεις με τον Πούμπλιο Κορνήλιο Σκιπίωνα, ο οποίος όμως υποτίμησε τον Ανδρίσκο, θεωρώντας προς πρόκειται για έναν απλό ληστή και ηγέτη συμμορίας, και νικήθηκε εύκολα. Με τη νίκη αυτή ο Ανδρίσκος αυτοανακηρύχθηκε επίσημα ως ο Φίλιππος ΣΤ΄ βασιλιάς της Μακεδονίας. Οι νέες ενισχύσεις με τον Ρωμαίο πραίτωρα Πούμπλιο Γιουβέντιο το 149 π.Χ., ηττήθηκαν επίσης, δίνοντας στον Ανδρίσκο ακόμα μεγαλύτερη δημοτικότητα και υποστήριξη μεταξύ του Μακεδονικού λαού.
Συνεχίζοντας, ο Ανδρίσκος κατέκτησε τη Θεσσαλία το 148 π.Χ., καθώς και σύναψε συμμαχία με την Καρχηδόνα, προκαλώντας την οργή της Ρώμης μια και η ίδια βρισκόταν στη μέση του Τρίτου Καρχηδονιακού Πολέμου.
Την ίδια περίοδο, και κατά τα φαινόμενα, ο Ανδρίσκος εξέδωσε και το δικό του νόμισμα με τη μορφή του και την αναγραφή του ονόματος ως Φίλιππο.
Η πτώση
μικρογραφία|Αναπαράσταση από γαλλικό χειρόγραφο των αρχών του 15ου αιώνα όπου ο Ανδρίσκος εκτελείται και αναφέρεται ως ψευδο-Φίλλιπος Σύντομα μετά τη σύναψη συμμαχίας του Ανδρίσκου με τους Καρχηδόνιους, οι Ρωμαίοι αποφάσισαν πως ήταν καιρός να ασχοληθούν σοβαρά με την εξέγερση στη Μακεδονία, καθώς και να εκμεταλλευτούν το γεγονός ότι η δημοτικότητα του Ανδρίσκου βρισκόταν σε πτώση, μια και η εξουσία του φαίνεται πως χαρακτηρίζονταν από σκληρότητα και εκμετάλλευση σε βάρος των τοπικών πληθυσμών. Η Ρώμη ξεκίνησε τον Τέταρτο Μακεδονικό Πόλεμο, και απέστειλε εμπειροπόλεμα, αριθμητικά ισχυρά, και καλώς εξοπλισμένα στρατεύματα υπό τους πραίτωρες Κουίντο Καικίλιο Μέτελο και Λεύκιο Αιμίλιο Παύλο, Οι Ρωμαίοι αντιμετώπισαν τις δυνάμεις του Ανδρίσκου στη δεύτερη μάχη της Πύδνας το 148 π.Χ., όπου και ο Ανδρίσκος υπέπεσε σε στρατηγικό λάθος έχοντας διαχωρίσει το στρατό του, με το μισό μέρος του να βρίσκεται στη Θεσσαλία, και το άλλο μισό στην Πύδνα, όπου και τελικά ηττήθηκε.
Μετά την ήττα αυτή, κατέφυγε στη Θράκη, και με τις ρωμαϊκές δυνάμεις να τον καταδιώκουν, οι θρακικές αρχές τον συνέλαβαν και τον παρέδωσαν στην Ρώμη, φέρνοντας τέλος στη σύντομη κυριαρχία του Ανδρίσκου στη Μακεδονία. Οι Ρωμαίοι παρέλασαν θριαμβευτικά και περιέφεραν δημόσια τον Ανδρίσκο στη Ρώμη, όπου και φυλακίστηκε. Από αυτό το χρονικό σημείο και έπειτα, η Μακεδονία έγινε πλέον και επίσημα Ρωμαϊκή επαρχία, χάνοντας τις όποιες τοπικές εξουσίες αυτορύθμισης είχε.
Μετέπειτα
Λίγα χρόνια αργότερα, το 142 π.Χ., εμφανίστηκε στη Μακεδονία κάποιος τυχοδιώκτης άγνωστων λοιπών στοιχείων, ο οποίος επίσης αποκαλούσε τον εαυτό του Φίλιππο (ή Φίλλιπος Ζ') και συγκεντρώνοντας στρατό εξεγέρθηκε εναντίον των Ρωμαίων. Είχε όμως πολύ λιγότερη τύχη, καθώς οι δυνάμεις του νικήθηκαν από τον πραίτωρα Λούκιο Τρεμέλιο και ο ηγέτης των εξεγερμένων συνελήφθη και εκτελέστηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μακεδονικοί πόλεμοι Κατηγορία:Έλληνες τυχοδιώκτες Κατηγορία:Μακεδόνες μονάρχες
Αλανοί
Oι Αλανοί ήταν μία συνομοσπονδία σαρματικών φυλών (δηλ. ιρανικής καταγωγής) της 1ης χιλιετίας μ.Χ., που μιλούσαν μία ανατολικοϊρανική γλώσσα που προήλθε από μία σκυθοσαρματική, και η οποία με τη σειρά της εξελίχθηκε στη σύγχρονη οσετική.
Πάντως πρόκειται για έναν σαρματοϊρανικό λαό που εμφανίστηκε σε αυτές τις περιοχές τους τελευταίους προχριστιανικούς αιώνες. Ασχολούνταν κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία με απροσδιόριστες θρησκευτικές αντιλήψεις ειδωλολατρικού και πολεμικού χαρακτήρα, που έμοιαζαν με αυτές των Σκυθών. Οι πρώτες επίσημες και σοβαρές αναφορές γι΄ αυτούς μάς έρχονται περί το 62 με 67 π.Χ. από τους Ρωμαίους, με τους οποίους και συγκρούονται μετά την μεγάλη εκστρατεία που οργανώνει ο στρατηγός Πομπήιος εναντίον τους εξαιτίας των εκτεταμένων επιδρομών τους στην Αρμενία, τη Μικρά Ασία (Καππαδοκία κ.α.) χωρίς όμως σοβαρά αποτελέσματα.
Πολύ αργότερα τους βρίσκουμε να μεταναστεύουν με τους Ούννους και τους Βανδάλους στην Κεντρική Ευρώπη, όπου, αφού λεηλατούν πολλά μέρη στη Γαλλία και την Ιβηρική χερσόνησο, πολλοί εγκαθίστανται εκεί σε μόνιμη βάση (406-409). Οι Αλανοί ασπάστηκαν γρήγορα τον Χριστιανισμό και ιδιαίτερα την αίρεση του Αρείου από βυζαντινούς μοναχούς.
Γενικά η βυζαντινή διπλωματία τούς χρησιμοποίησε σε ευρεία κλίμακα σε στρατιωτικούς σκοπούς αλλά και πολιτικούς, με σκοπό να ελέγχει πολιτικά και στρατιωτικά άλλους βαρβαρικούς λαούς που εισέρχονταν βίαια ή ειρηνικά στα βορειοανατολικά σύνορα του τεράστιου για την εποχή βυζαντινού κράτους. Ιδιαίτερα κατά τις περιόδους της βασιλείας των Ιουστινιανού, Θεοδοσίου Β΄ και Λέοντος Ισαύρου, οι Αλανοί αξιωματούχοι της βυζαντινής αυλής έφτασαν να επηρεάζουν σημαντικά τις εξελίξεις του κράτους.
Το τέλος των Αλανών ως οργανωμένο και συγκροτημένο έθνος ξεκινάει λίγο μετά το 1204, όταν τα αλανικά φύλα υποτάσσονται στους Μογγόλους της Χρυσής Ορδής. Κάποιοι θα παραμείνουν στις μογγολικές Αυλές, άλλοι παραμένουν στη Μικρά Ασία, άλλοι πολύ αργότερα θα βρεθούν στη Βεσσαραβία και σύμφωνα με ρουμανικές ιστορικές πηγές θα αποτελέσουν τη φυλή των Βλάχων.
Ο Ρωμαίος ιστορικός του 4ου αιώνα μ.Χ., Αμμιανός Μαρκελλίνος, έγραψε ότι οι Αλανοί ήταν υψηλού αναστήματος, ξανθοί, με ανοιχτού χρώματος μάτια: Σχεδόν όλοι οι Αλανοί είναι άντρες εξαιρετικoύ αναστήματος και ομορφιάς, τα δε μαλλιά τους είναι κάπως κιτρινόχρωμα και τα μάτια τους τρομερά αγριωπά.
Πηγές
Κατηγορία:Νομαδικές φυλές Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί Κατηγορία:Ιστορία του Ιράν Κατηγορία:Οσσετία
Ευγένιος του Νέρκε
Ο Ευγένιος, σουηδ. Eugen (1 Αυγου΄στου 1865 - 17 Αυγούστου 1947) από τον Οίκο των Μπερναντότ ήταν δούκας του Νέρκε στη Σουηδία. Έγινε ζωγράφος, συλλέκτης έργων τέχνης και προστάτης καλλιτεχνών.
Βιογραφία
Ο Ευγένιος-Ναπολέων-Νικόλαος ήταν ο τέταρτος γιος του Όσκαρ Β΄ της Σουηδίας & Νορβηγίας και της Σοφίας, κόρης του Γουλιέλμου δούκα του Νασσάου.
Μπεσάν (Ερώ)
Το Μπεσάν (γαλλικά: Bessan, οξιτανικά: Beçan) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Ευγένιος του Νέρκε
Βιογραφία
Το 1904 ο πατέρας του τον έχρισε ιππότη του Νορβηγικού Λέοντος. Ήταν ο μόνος εκπρόσωπος της Νορβηγίας στην Έκθεση του 1904 στο Όσλο: ήταν πρίγκιπας της Νορβηγίας και οι καλές σχέσεις του με τους Νορβηγούς ζωγράφους τον έκαναν αυτοί να τον θεωρούν εκπρόσωπό τους. Όμως το 1905 το Κοινοβούλιο της Νορβηγίας έπαυσε την ένωση της Νορβηγίας με τη Σουηδία στο πρόσωπο του Όσκαρ Β΄. Αν και δύο Νορβηγοί συγγραφείς πρότειναν τον Ευγένιο για βασιλιά, ο Όσκαρ Β΄ δεν επέτρεψε στους γιους του να γίνουν βασιλείς της Νορβηγίας.
Μπεσάν (Ερώ)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπεσαναί (γαλλικά: Bessanais).
Ασία/Ακτόμπε
Το αναγνωριστικό Ασία/Ακτόμπε είναι το αναγνωριστικό ζώνης ώρας από το αρχείο ζώνης της βάσης δεδομένων ζωνών ώρας IANA. Τα δεδομένα είναι τα ακόλουθα: KZ +5017+05710 Asia/Aqtobe Aqtobe (Ακτόμπε) Το σημείο αναφοράς είναι η Ακτόμπε.
Ευγένιος του Νέρκε
Βιογραφία
Αγόρασε το κτήμα Βάλντεμαρσουντε στη νήσο Γιουρκόρντεν της Στοκχόλμης το 1899 και έκτισε ένα μέγαρο εκεί. Δεν νυμφεύτηκε και απεβίωσε στο ανάκτορο Ντρόττνινγκχολμ το 1947 σε ηλικία 82 ετών. Με τη διαθήκη του δώρισε το μέγαρο στο κράτος, που το έκανε μουσείο τέχνης.
Μπεσάν (Ερώ)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Ασία/Ακτόμπε
Περιοχή κάλυψης
Η περιοχή που καλύπτεται είναι η Περιφέρεια Ακτόμπε. αριστερά|μικρογραφία|400x400εσ|Περιφέρειες του Καζακστάν
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αναγνωριστικά ζωνών ώρας
Ασία/Ασγκαμπάτ
Περιοχή κάλυψης
Η καλυπτόμενη περιοχή είναι το Τουρκμενιστάν.
Κατηγορία:Αναγνωριστικά ζωνών ώρας
Iberia Líneas Aéreas de España
thumb|right|200px|Το λογότυπο της Iberia Airlines από το 1992 μέχρι το 2013. thumb|Iberia head office Η Iberia Airlines, είναι η μεγαλύτερη αεροπορική εταιρεία της Ισπανίας. Τα κεντρικά γραφεία της βρίσκονται στη Μαδρίτη, ενώ η εταιρεία χρησιμοποιεί ως βάση της το Διεθνές Αεροδρόμιο Μπαράχας.
Τον Απρίλιο του 2001, η Iberia ιδιωτικοποιήθηκε και οι μετοχές της έγιναν διαθέσιμες μέσω του Χρηματιστηρίου της Μαδρίτης.
Η Iberia μετέφερε 27.799.000 εκατομμύρια επιβάτες το 2006 (32 εκατομμύρια μαζί με την Iberia Regional (Air Nostrum) το 2005), ενώ σκοπεύει να αποκτήσει στόλο που θα περιλαμβάνει μόνο αεροσκάφη Airbus, μέχρι το 2008, μετά την απόσυρση των υπαρχόντων αεροσκαφών McDonnell Douglas.
Ιστορία
Το 2002, η Ιberia γιόρτασε τα 75 χρόνια από την ίδρυσή της, στις 27 Ιουνίου 1927, γεγονός που την καθιστά μια από τις πιο παλιές και ιστορικές εταιρείες του κόσμου. Ξεκίνησε πτήσεις στις 14 Δεκεμβρίου 1927, μεταξύ Μαδρίτης και Βαρκελώνης, με επίσημο πρώτο επιβάτη της τον Βασιλιά Αλφόνσο ΙΓ΄. Μέσα σε αυτά τα 75 χρόνια, περίπου 500 εκατομμύρια επιβάτες έχουν πετάξει με την IΒ, η οποία συγκαταλέγεται ανάμεσα στις πέντε μεγαλύτερες αεροπορικές εταιρείες της Ευρώπης. Έτσι, η ΙΒ είναι η εταιρεία με τις περισσότερες πτήσεις από και προς την Ισπανία.
thumb|left|Airbus A320-211 thumb|left|Airbus A321-214 Μέχρι το 1939 η ΙΒ ήταν εκτελούσε πτήσεις μόνο στο εσωτερικό της Ισπανίας και της Ιβηρικής Χερσονήσου, με πτήσεις μεταξύ Μαδρίτης και Λισαβώνας. Η εταιρεία κρατικοποιήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1944 και το 1946 έγινε η πρώτη αεροπορική εταιρεία με πτήσεις μεταξύ Ευρώπης και Νοτίου Αμερικής, χρησιμοποιώντας αεροσκάφος Douglas DC-4 στην πτήση μεταξύ Μαδρίτης - Μπουένος Άιρες. Το 1974, δημιούργησε την υπηρεσία τηλεφωνικών πληροφοριών ServΙberia, η οποία ήταν πρόδρομος των σημερινών τηλεφωνικών κέντρων των αεροπορικών εταιρειών.