cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αχμέτ Ουγιαχία
Πρώτη πρωθυπουργία
Τον Απρίλιο του 1994 διορίστηκε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του προέδρου Λιαμίν Ζερουάλ. Το Δεκέμβριο του 1995 ορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Ζερουάλ και παρέμεινε στο αξίωμα αυτό ως τον Δεκέμβριο του 1999, οπότε και παραιτήθηκε κατόπιν εκλογής του Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα στην προεδρία. Το 2000 εξελέγη πρόεδρος του κόμματός του, Εθνικός Δημοκρατικός Συναγερμός (RND).
Διορίστηκε Υπουργός Προεδρίας και Υπουργός Δικαιοσύνης το 2000 κατά την πρώτη κυβέρνηση του Μπουτεφλίκα. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου πέτυχε να συνάψει ειρηνευτική συμφωνία ανάμεσα στην Αιθιοπία και στην Ερυθραία. Εργάστηκε από κοινού με τον Αμερικανό διαμεσολαβητή Άντονι Λέικ και η συμφωνία υπογράφηκε τελικά στο Αλγέρι το Δεκέμβριο του 2000.
Δεύτερη πρωθυπουργία
Τον Ιούνιο του 2002, έπειτα από την ήττα του κόμματος RND στις βουλευτικές εκλογές εκείνης της χρονιάς, ο Ουγιαχία παραιτήθηκε και διορίστηκε υπουργός Προεδρίας και ειδικός αντιπρόσωπος (τιμητικό και μη κυβερνητικό αξίωμα) του προέδρου, στην επόμενη κυβέρνηση. Το Μάιο του 2003 διορίστηκε πρωθυπουργός για δεύτερη φορά, έπειτα από την πολιτική κρίση που ξέσπασε ανάμεσα στον Πρόεδρο Μπουτεφλίκα και στον πρωθυπουργό Αλί Μπενφλίς. Υπηρέτησε στην πρωθυπουργία επί τρία έτη, μέχρι την παραίτησή του, στις 24 Μαΐου 2006 στον απόηχο πολιτικών διαφωνιών ανάμεσα στο πολιτικό κόμμα του ως τότε πρωθυπουργού και αυτού του Μπουτεφλίκα, του FLN.
Τρίτη πρωθυπουργία
Στις 23 Ιουνίου 2008 διορίστηκε από τον Μπουτεφλίκα ξανά πρωθυπουργός. Ο ίδιος υποσχέθηκε να συνεχίσει την εφαρμογή της πολιτικής του Προέδρου της Δημοκρατίας. Το 2012 αντικαταστάθηκε από τον Αμπντελμαλέκ Σελάλ.
Τέταρτη πρωθυπουργία
Τον Οκτώβριο του 2018 ανακοίνωσε ότι η Αλγερία θα καταργήσει την μπούρκα στους εργασιακούς χώρους. Ο Ουγιαχία παραιτήθηκε από πρωθυπουργός τον Μάρτιο του 2019, έπειτα από την ανακοίνωση του προέδρου Μπουτεφλίκα ότι δεν θα διεκδικήσει νέα προεδρική θητεία στον απόηχο μαζικών διαδηλώσεων σε ολόκληρη τη χώρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αλγερίας
Ιωάννης Ζαμπέλιος
Ο Ιωάννης Ζαμπέλιος ήταν Έλληνας δραματικός ποιητής και δικαστικός. Υπήρξε επίσης εθνικός αγωνιστής και μέλος της Φιλικής Εταιρείας.
Βιογραφία
Ο Ιωάννης Ζαμπέλιος γεννήθηκε στη Λευκάδα το 1787.
Το 1803-1808 πήγε στην Ιταλία, όπου σπούδασε νομική και φιλολογία όπου και συνδέθηκε με τους κορυφαίους ποιητές της εποχής εκείνης Μόντι, Βιτόριο Αλφιέρι, Ούγκο Φόσκολο ό οποίος και άσκησε μεγάλη επίδραση στην προσωπικοτητά του. Ο κύκλος των σπουδών του ολοκληρώθηκε στο Παρίσι στο οποίο και εγκαταστάθηκε για ένα χρόνο. Εκεί ήρθε σε επαφή με την δεύτερη μορφή που σφράγισε την ζωή του, τον Αδαμάντιο Κοραή ό οποίος και άσκησε μεγάλη επίδραση στο έργο του. Στην Ιταλία ο Ζαμπέλιος μυήθηκε στο πνεύμα του νεοκλασικισμού και της εθνικής έξαρσης. Ιδιαίτερη εντύπωση του έκανε η τραγωδία του Αλφιέρι Τιμολέων, η πρώτη θεατρική παράσταση που παρακολούθησε. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα και στα Επτάνησα μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία πό τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Τον δικό του Τιμολέοντα ωστόσο υπέβαλε στον Αδαμάντιο Κοράη, η σχέση του με τον οποίο υπήρξε σχέση δασκάλου – μαθητή. Από τον Κοραή ο Ζαμπέλιος υιοθέτησε και την μέση οδό στο θέμα της γλώσσας. Κατά την διάρκεια της επανάστασης του 1821 ενίσχυσε με αποστολές ενόπλων δυνάμεων αλλά και χρήματα τα σώματα του Μάρκου Μπότσαρη, του Οδυσσέα Ανδρούτσου αλλά και του Γεώργιου Καραϊσκάκη. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα επίσης διορίστηκε εισαγγελέας στα Επτάνησα, ενώ το 1826 δικαστής στην Κεφαλονιά. Το 1834 και για 17 συναπτά έτη κατείχε θέση ανώτατατου δικαστικού συμβούλου στην Κέρκυρα στην οποία και έζησε κυρίως. Το 1815 απέκτησε ένα γιο, τον Σπύρο, ο οποίος μετεξελίχθηκε σε σημαντικό ιστορικό και λογοτέχνη.
Πέθανε στη Λευκάδα ή στην Κέρκυρα το 1856.
Συμβολή του στον αγώνα για την ανεξαρτησία των Ελλήνων
Η συμβολή του Ζαμπέλιου σαν εθνικού αγωνιστή στον αγώνα των Ελλήνων εναντίον των Τούρκων κατακτητών ήταν σημαντική. Σαν μέλος της Φιλικής Εταιρείας κατά στη επιστροφή του στα Επτάνησα από τον Γέρο του Μοριά Θεόδωρο Κολοκοτρώνη διεξήγαγε εράνους και ενίσχυσε πολλούς πρόσφυγες που είχαν βρει καταφύγιο στα Επτάνησα. Μεταξύ άλλων εφοδίασε με όπλα 850 Λευκαδίτες παλλά και τους ενίσαχυσε με την αποστολή ενόπλων ανδρών αλλα΄και χρημάτων τα σώματα του Μάρκου Μπότσαρη, του Οδυσσέα Ανδρούτσου και του Γεώργιου Καραϊσκάκη προκειμένου να αγωνιστούν ενάντια στους Τούρκους.
Το λογοτεχνικό του έργο
Ο Ιωάννης Ζαμπέλιος ασχολήθηκε και με τη συγγραφή, κυρίως δραματικής ποίησης στην οποία και διακρίθηκε ως δραματικός ποιητής. Ήδη το 1818 έγραψε την πρώτη και σημαντικότερη τραγωδία του με τίτλο Τιμολέων ή οποία και είναι ή πιο σημαντική αφού αποτελεί μια από της πιο πρώιμες απόπειρες θεατρικής δημιουργίας στην ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Δύο χρόνια αργότερα η τραγωδία αυτή «ανέβηκε» στο θέατρο του Βουκουρεστίου. Κύρια συγγραφική του περίοδος όμως στάθηκε η τελευταία πενταετία της ζωής του (1851-1856), οπότε και μετά την παραίτηση του από το δικαστικό αξίωμα αποσύρθηκε στη Λευκάδα. Ασχολήθηκε επίσης με τη λυρική ποίηση, μεταφράζοντας κυρίως έργα αρχαίων λυρικών, αλλά και συγγράφοντας δικά του ποιήματα. Έγραψε επίσης γλωσσικές και αισθητικές μελέτες. Με την επίδραση του ιταλικού νεοκλασικισμού και των γλωσσικών και των αισθητικών αρχών του Κοραή έγραψε σε ανομοιοκατάληκτο δωδεκασσύλαβο, δωδεκαπεντασσύλαβο και δεκαπεντασσύλαβο μια σειρά από τραγωδίες με ιστορικό αλλά και πατριωτικό χαρακτήρα. Ή επίδραση του νεοκλασσικισμού και των γλωσσικών και και αισθητικών αρχών του Αδαμάντιου Κοραή έγραφε σε ανομοικατάληκτο δωδεκασσύλαβο μια σειρά από τραγωδίες με ιστορικό και πατριωτικό χαρακτήρα (Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, Ρήγας Θεσσαλός, Μάρκος Μπότσαρης, Καποδίστριας, Καραϊσκάκης, Μήδεια κ.ά.). Στη Λευκάδα εξέδωσε την ποιητική συλλογή Μέλη Ανακρεοντικά (1917) και έναν χρόνο αργότερα τον Τιμολέοντα. Στον Τιμολέοντα καθώς και στις επόμενες τραγωδίες του ο Ζαμπέλιος κινήθηκε στο πνεύμα του διδακτισμού που υπαγόρευε ο Νεοελληνικός Διαφωτισμός και αισθητικά ακολούθησε σε γιενικές γραμμές τις αριστοτελικές αρχές. Η μελετήτρια Άννα Ταμπάκη διακρίνει ρομαντικά στοιχεία στην όψιμη συγγραφική του περίοδο 2, που τοποθετούν το έργο του στη μετάβαση από τον προεπαναστατικό ελληνικό κλασικισμό στον ρομαντισμό της μετεπαναστατικής περιόδου. Όσον αφορά την κύρια ενασχόληση του με τη δραματική ποίηση-αποτέλεσμα της κυρίαρχης αντίληψης της εποχής του πως το θέατρο είναι όργανο διαπαιδαγώγησης - συνολικά έγραψε τις εξής δώδεκα τραγωδίες:
Ποιήματα
Διηγήματα
Θεατρικά Έργα
• Τιμολέων• Τραγωδία παρά Ιωάννου Ζαμπελίου Λευκαδίου. Βιέννη, τυπ. Ιωάννη Σνείρερ, 1818.
• Τραγωδίαι Ιωάννου Ζαμπελίου Λευκαδίου, τ.Α΄-Β΄. Ζάκυνθος, Σέργιος Χ. Ραφτάνης, 1860.
Δοκίμια
Μελέτες Έργων
• Ζώης Λ.Χ. – Δ.Σ.Δ., «Ζαμπέλιος Ιωάννης», Μεγάλη Ελληνική ΕγκυκλοπαίδειαΙΑ΄. Αθήνα, Πυρσός, [1929]
• Καμπούρογλου Δ.Γρ. (επιμ.), «Αυτοβιογραφία Ιω. Ζαμπελίου», ΑρμονίαΓ΄, 1902, σ.225-237.
• Μπουμπουλίδου - Πρωτόπαππα Γλυκερία, «Περί το δραματικόν έργον του Ιωάννου Ζαμπελίου», ΠαρνασσόςΣΤ΄, 1964, σ.353-383.
• Ταμπάκη Άννα, «Η μετάβαση από τον Διαφωτισμό στον Ρομαντισμό στον ελληνικό 19ο αιώνα. Η περίπτωση του Ιωάννη και του Σπυρίδωνα Ζαμπελίου», Δελτίον                                                                               Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος30, 1987, σ.31-45.
• Ταμπάκη Άννα, «Στοιχεία Ιδεολογίας και Αισθητικής στο δραματικό έργο του Ιωάννη Ζαμπελίου», Η νεοελληνική δραματουργία και οι δυτικές της επιδράσεις                                         (18ος – 19ος αι.)• Μια συγκριτική προσέγγιση, σ.91-107. Αθήνα, αφοί Τολίδη, 1993.
• Νέα ΕστίαΞ΄, 15/9/1956, αρ.701.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Τσέλσι
Το Τσέλσι είναι οικονομικά ευκατάστατη συνοικία η οποία βρίσκεται στο κεντρικό Λονδίνο, η οποία βρέχεται στα νότια από τον Ποταμό Τάμεση, όπου η έκτασή της εκτείνεται από την Γέφυρα του Τσέλσι και κατά μήκος των Αποβαθρών του Τσέλσι, του Τσέιν Γουοκ, του Λοτς Ρόουντ και του Λιμάνι του Τσέλσι. Τα ανατολικά της όρια κάποτε οριοθετούνταν από τον Ποταμό Γουέστμπορν, ο οποίος πλέον έχει υπογειοποιηθεί κάτω από τον Σταθμό Μετρό της Σλόουν Σκουέρ. Τα σύγχρονα όρια του Τσέλσι είναι το Τσέλσι Μπριτζ Ρόουντ και το κάτω μισό της Σλόουν Στριτ, συμπεριλαμβανομένης της Σλόουν Σκουέρ, μαζί με τμήματα της Μπελγκράβια. Στα βόρεια και τα βορειοδυτικά, η περιοχή ενώνεται με το Νάιτσμπριτζ και το Σάουθ Κένσινγκτον, αν και είναι σχεδόν βέβαιο ότι η περιοχή βόρεια Κινγκς Ρόουντ καθώς και το βορειοδυτικό τμήμα έως και το Φούλαμ Ρόουντ αποτελούν τμήμα του Τσέλσι.
Η συνοικία αποτελεί κομμάτι του Βασιλικού Δήμου του Κένσινγκτον και Τσέλσι. Από το 1900, και έως την δημιουργία του Μείζονος Λονδίνου το 1965, αποτελούσε τον Μητροπολιτικό Δήμο του Τσέλσι εντός της Κομητείας του Λονδίνου.
Παραπομπές
*
Στρατηγίς Χορτζινής
Η Στρατηγίς Χορτζινής ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, από τα μικρά συνοριακά Θέματα που λέγονταν στρατηγίδες ή στρατηγάτα τον 10ο αιώνα.
Η Χορτζινή ήταν ένα από τα Αρμενιακά θέματα, περιοχές που είχαν εγκατασταθεί από την αυτοκρατορία Αρμένιοι για την φύλαξη των συνόρων. Η Χορτζινή που βρισκόταν στην κοιλάδα του Άλυ και πριν γίνει ξεχωριστό θέμα το 975 ανήκε διοικητικά στο Θέμα Σεβαστείας.
Δίαιτα Ντουκάν
Η δίαιτα Ντουκάν είναι μια διαίτα αδυνατίσματος που στηρίζεται στην πρόσληψη μεγάλων ποσοτήτων πρωτεϊνών και μικρών ποσοτήτων τροφών πλούσιων σε λιπαρά και με μικρές ποσότητες υδαταναθράκων, επινοημένη από τον Γάλλο πρώην νευρολόγο, διατροφολόγο Πιέρ Ντουκάν, και είναι ένα από τα πιο δημοφιλή προγράμματα δίαιτας στη Γαλλία. Το σχετικό με τη δίαιτα βιβλίο, το «Dukan Diet», είναι ένα από τα βιβλία με τις περισσότερες πωλήσεις στη Βρετανία, ενώ τα τρόφιμα που συνιστά έχουν παρουσιάσει το τελευταίο εξάμηνο παράλληλα αύξηση κατά 100% στις πωλήσεις τους. Σύμφωνα με τον Πιερ Ντουκάν, η επιτυχία των πωλήσεων της δίαιτάς του στη Βρετανία οφείλεται στο ότι κατά τη γνώμη του αποδίδει και στη μητέρα της Αικατερίνης, Δούκισσας του Κέμπριτζ, ενώ, σύμφωνα με δημοσιογράφους, η διάδοση της φήμης της παγκοσμίως οφείλεται και δευτερευόντως σε άλλους διάσημους της μόδας οι οποίοι την υποστηρίζουν, όπως το μοντέλο Ζιζέλ Μπούντχεν και η τραγουδίστρια Τζένιφερ Λόπεζ. Ο Πιερ Ντουκάν έχει δεχτεί κατηγορίες από το Κολέγιο Παθολόγων της Γαλλίας ότι ενδιαφέρθηκε περισσότερο για το εμπόριο και λιγότερο στην Ιατρική και για παραβίαση του άρθρου στον κώδικα δεοντολογίας το οποίο ορίζει ότι η Ιατρική δεν πρέπει να εξασκείται σαν επιχείρηση.
Τα στάδια της δίαιτας Ντουκάν
Τα δομικά στοιχεία των πρωτεϊνών, τα αμινοξέα, συνδέονται μεταξύ τους με ισχυρούς ομοιοπολικούς δεσμούς οι οποίοι χρειάζονται αρκετή ενέργεια για να διασπαστούν, καθώς παραμένουν στο στομάχι για περισσότερο χρόνο συγκριτικά με το λίπος και τους υδατάνθρακες παρατείνοντας το αίσθημα κορεσμού και διαδραματίζοντας ρόλο στη ρύθμιση πρόσληψης τροφής για μικρό χρονικό διάστημα.
Σύμφωνα με τον Πιερ Ντουκάν, με αυτό τον τρόπο προκαλείται μείωση του σωματικού λίπους μέχρι να επιτευχθεί ο στόχος εκείνου που ακολουθεί τη δίαιτα. Η δίαιτα Ντουκάν περιλαμβάνει περίπου 100 αποδεκτές τροφές και τέσσερα βασικά στάδια αποκαλούμενα «επίθεση», «πλεύση», «σταθεροποίηση» και «συντήρηση».
1ο στάδιο
thumb|left|131x131px|Κόκκινο κρέας, πηγή πρωτεϊνών. Στη φάση της «επίθεσης» κάθε ημέρα επιτρέπεται να καταναλώνονται μόνο πρωτεΐνες (άπαχο κρέας) μαζί με μιάμιση κουταλιά της σούπας πίτουρο βρώμης. Χαρακτηριστικά παραδείγματα τροφών είναι το βοδινό, τα πουλερικά, τα ψάρια, οι κρόκοι και τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Σύμφωνα με τον επινοητή αυτή η φάση απαλλάσσει τους ιστούς από το περιττό νερό τους και μειώνει την πείνα, ωστόσο, οι μεγάλες ποσότητες νερού που συστήνει ο Πιερ Ντουκάν να πίνουν όσοι την ακολουθούν, σύμφωνα με κριτικές δεν επαρκούν για την επεξεργασία υποπροϊόντων του μεταβολισμού των πρωτεϊνών. Η διάρκεια αυτής της φάσης εξαρτάται από τα πόσα κιλά σκοπεύει να χάσει το άτομο.
2ο στάδιο
thumb|left|130px|Σαλάτα λαχανικών.
Στη φάση της «πλεύσης» στην κυρίως πρωτεϊνική διατροφή προστίθενται και ορισμένα λαχανικά. Σύμφωνα με τη δίαιτα ορίζονται περίπου 30 αποδεκτά λαχανικά για σταδιακή απώλεια του συσσωρευμένου λίπους. Έμφαση δίνεται στα λαχανικά χωρίς άμυλο τα οποία συνδυάζονται κάθε δεύτερη μέρα με πρωτεΐνες, ενώ τα υπόλοιπα είναι περιορισμένα, αν και περιέχουν μικρότερες ποσότητες σακχάρων σε σχέση με το αποβουτυρωμένο γάλα και αποβουτυρωμένο γιαούρτι, τα οποία συμπεριλαμβάνονται στη λίστα επιτρεπτών τροφίμων του Πιερ Ντουκάν. Σύμφωνα με το πλάνο της δίαιτας υποτίθεται ότι σε αυτό το στάδιο το βάρος μειώνεται κατά 1 κιλό περίπου την εβδομάδα.
4ο στάδιο
Το τελευταίο στάδιο είναι το στάδιο της «συντήρησης». Το άτομο είναι ελεύθερο να τρώει ό,τι θέλει αρκεί μια μέρα την εβδομάδα να καταναλώνει αποκλειστικά πρωτεΐνες. Ο Πιερ Ντουκάν ισχυρίζεται ότι το 40% όσων κάνουν τη δίαιτά του δεν ξαναπαχαίνουν, επειδή τηρούν κατά γράμμα και εφ’ όρου ζωής το τελευταίο στάδιο.
Η κριτική στη δίαιτα Ντουκάν
Η δίαιτα Ντουκάν υποστηρίζει τη λήψη μεγάλων ποσοτήτων πρωτεϊνών, περίπου 80% με 90% των συνολικών θερμίδων (σε σχέση με την προτεινόμενη ημερήσια αναλογία λήψης πρωτεϊνών – μεταξύ 15% και 35%), για την οποία οι απανταχού διαιτολόγοι, όμως, προειδοποιούν ότι μπορεί να οδηγήσει σε ανεπιθύμητες ενέργειες. Μια ανάλυση σε 15 δίαιτες από τη γαλλική Υπηρεσία για την Ασφάλεια της Υγείας και της Διατροφής (Anses) αποδεικνύει τον κίνδυνο σε μεθόδους αδυνατίσματος, κυρίως όταν διακρίνονται από την έλλειψη ισορροπίας και ποικιλίας στους συνδυασμούς τροφών που προτείνουν. Ερευνάται η σχέση μεταξύ των διαιτών οι οποίες είναι πλούσιες σε πρωτεΐνες και καρκίνων του πεπτικού σωλήνα. Επίσης, έχουν παρατηρηθεί αρκετά λάθη στο συλλογισμό του δρ Ντούκαν.
Αυτό συμβαίνει διότι όταν ο οργανισμός σταματήσει να λαμβάνει υδατάνθρακες χρησιμοποιεί για να καλύψει τις ενεργειακές του ανάγκες γλυκογόνο και στη συνέχεια, όταν το γλυκογόνο εξαντληθεί, χρησιμοποιεί το αποθηκευμένο λίπος. Είναι σημαντικό να εξαντληθεί το γλυκογόνο διότι αλλιώς η λήψη υδατανθράκων προκαλεί ξανά τη συσσώρευση σωματικού λίπους. Το γλυκογόνο για να μετατραπεί σε γλυκόζη πρέπει να υδρολυθεί, γεγονός που απαιτεί νερό. Επίσης, κατά τη διάσπαση των πρωτεϊνών παράγεται ουρία, η οποία φυσιολογικά απομακρύνεται μαζί με τα ούρα, καθώς και άλλα οξέα. Το όξινο περιβάλλον του αίματος προκαλεί την απομάκρυνση ασβεστίου από τα οστά, με αποτέλεσμα αφενός το κίνδυνο οστεοπόρωσης, και αφετέρου το ασβέστιο να σχηματίσει μαζί με τα οξεά αδιάλυτα άλατα που συσσωρεύονται στα νεφρά και οδηγούν στη νεφρολιθιάση (πέτρα στα νεφρά).
Κατά τη διάρκεια καύσης των λιπών στο ήπαρ απουσία υδατανθράκων παράγονται ως παραπροϊόν κετόνες, οι οποίες απελευθερώνονται στο αίμα μέσα στα κετονοσώματα. Κατά τη διάρκεια της δίαιτας ο αριθμός των κετοσωμάτων που εκκρίνονται από το ήπαρ αυξάνεται και, αν και αυτή η διαδικασία είναι φυσιολογική, η κέτωση θεωρείται ως κύριο μειονέκτημα της δίαιτας Ντουκάν. Οι κετόνες είναι ηπίως ισχυρά οξέα και χαμηλώνουν το pH των ιστών, με αποτέλεσμα να διαταράσσεται η φυσιολογική λειτουργία των ιστών και ιδίως το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα. Τέλος, το άτομο έχει αδυναμία, δύσοσμη αναπνοή που οφείλεται στη παρουσία αμμωνίας, ένα παραπροϊόν της καύσης πρωτεϊνών, ξηροστομία και δυσκοιλιότητα.
Η πιθανότητα απώλειας και η εν συνεχεία ανάκτησης του βάρους, αν η δίαιτα δεν ακολουθηθεί μέχρι το τέλος, πιθανόν οδηγεί σε προβλήματα του καρδειαγγειακού συστήματος και σχετίζεται με μεταβολικό στρες στον οργανισμό.
Πειθαρχικές διώξεις
thumb|150px|Ο Πιερ Ντουκάν στη [[Ρωσία κατά την παρουσίαση του βιβλίου του «I don't know how to get slimmer».]] Τον Ιανουάριο του 2012 προκλήθηκε κύμα αντιδράσεων στη Γαλλία από την πρόταση του Πιερ Ντουκάν οι μαθητές να βαθμολογούνται υψηλότερα στο απολυτήριο Μπακαλωρεά εάν διατηρούν δείκτη μάζας σώματος μεταξύ 18 και 25. Το Κολέγιο Παθολόγων της Γαλλίας επισημαίνει ότι το σχόλιο αυτό μπορεί να είχε αρνητικές συνέπειες στα νεαρά παιδιά που είναι υπέρβαρα ή πάσχουν από νευρική ανορεξία και ο επινοητής ιατρός θα βρεθεί αντιμέτωπος με το Πειθαρχικό Συμβούλιο του ιατρικού συλλόγου της Γαλλίας. Σύμφωνα με τη δήλωση των παθολόγων η πρόταση παραβιάζει το άρθρο 13 του κώδικα ιατρικής δεοντολογίας, σύμφωνα με τον οποίο «ο γιατρός οφείλει να προσέχει για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχουν οι απόψεις του κοινό», και παράλληλα έγιναν καταγγελίες ότι και με την επιχείρηση αδυνατίσματος που διατηρεί ο Πιερ Ντουκάν (με αξία άνω των 80 εκατομμυρίων λιρών) παραβιάζει τον κώδικα.
Ο Πιερ Ντουκάν παραιτήθηκε από την εξάσκηση ιατρικών καθηκόντων και κατά παράκλησή του διαγράφηκε από τον ιατρικό σύλλογο και επομένως, κατά τη γνώμη του, η λήψη πειθαρχικών μέτρων δεν έχει νόημα. Σε δηλώσεις του ισχυρίστηκε επίσης ότι η παροχή ιατρικών συμβουλών στα ευπώλητα βιβλία του αποτελεί δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης ενός γιατρού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δίαιτες
Περσίμπα Μπαντούλ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1967 Κατηγορία:Περσίμπα Μπαντούλ
Νικόλαος Κοπέρνικος
Ο Νικόλαος Κοπέρνικος (Γερμανικά: Nikolaus Kopernikus, Πολωνικά: Mikołaj Kopernik, 19 Φεβρουαρίου 1473 – 24 Μαΐου 1543) ήταν Πολωνός αναγεννησιακός μαθηματικός και αστρονόμος, ο οποίος διατύπωσε το ηλιοκεντρικό μοντέλο του σύμπαντος, τοποθετώντας τον Ήλιο και όχι τη Γη στο κέντρο του.
Γλώσσες των Ηνωμένων Πολιτειών
Τα αγγλικά είναι η de facto εθνική γλώσσα των Ηνωμένων Πολιτειών, με το 82% του πληθυσμού να δηλώνει ότι είναι η μητρική του γλώσσα και περίπου 96% να δηλώνει ότι την μιλά «καλά» ή «πολύ καλά». Δεν υφίσταται ωστόσο σε ομοσπονδιακό επίπεδο κάποια επίσημη γλώσσα. Έχουν γίνει διάφορες προτάσεις για την υιοθέτηση της Αγγλικής ως εθνικής γλώσσας σε παραρτήματα νομοσχεδίων για την αναθεώρηση μεταναστευτικών πολιτικών, όμως κανένα από αυτά τα νομοσχέδια δεν γίναν νόμοι με το παράρτημα αμετάβλητο. Η κατάσταση ποικίλει σε επίπεδο πολιτειών και ανεξαρτήτων εδαφών, με κάποιες πολιτείες να ακολουθούν την ομοσπονδιακή πρακτική και να μην έχουν υιοθετήσει de jure επίσημη γλώσσα, κάποιες άλλες να έχουν υιοθετήσει μόνο την Αγγλική, άλλες την Αγγλική και τοπικές γλώσσες, και άλλες να ακολουθούν πολιτική de facto διγλωσσίας.
Η ποικιλία των αγγλικών που ομιλείται στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι γνωστή ως αμερικανικά αγγλικά, και η οποία μαζί με τα καναδικά αγγλικά αποτελούν την ομάδα διαλέκτων που είναι γνωστή ως βορειοαμερικανικά αγγλικά.
Τα ισπανικά είναι η δεύτερη πιο διαδεδομένη γλώσσα της χώρας, και ομιλείται από πάνω από το 12% του πληθυσμού. Οι ισπανόφωνοι κάτοικοι των Ηνωμένων Πολιτειών συνιστούν τον πέμπτο μεγαλύτερο ισπανόφωνο πληθυσμό του κόσμου, πίσω από το Μεξικό, την Ισπανία, την Αργεντινή και την Κολομβία. Σε όλη την έκταση των Νοτιοδυτικών Ηνωμένων Πολιτειών συνυπάρχουν παλιές ισπανόφωνες κοινότητες μαζί με πιο πρόσφατους ισπανόφωνους μετανάστες. Αν και πολύ νέοι λατινοαμερικάνοι μετανάστες δεν μιλούν καλά αγγλικά, σχεδόν όλοι της δεύτερης γενιάς μιλούν άνετα αγγλικά, ενώ περίπου οι μισοί από αυτούς γνωρίζουν ισπανικά.
Σύμφωνα με την απογραφή των ΗΠΑ του 2000 οι γερμανικής καταγωγής αποτελούν τη μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών και η γερμανική γλώσσα είναι η πέμπτη πιο διαδεδομένη. Τα γαλλικά ομιλούνται από έντεκα εκατομμύρια ως δεύτερη γλωσσα. Ωστόσο τα γαλλικά ομιλούνται από δύο εκατομμύρια ως πρώτη γλώσσα ενώ τα γερμανικά από ένα εκατομμυριο κατοίκους. Τα ιταλικά, τα πολωνικά και τα ελληνικά μιλιούνται ακόμα ευρέως στους πληθυσμούς που κατάγονται από μετανάστες που ήρθαν από αυτές τις χώρες στις αρχές του 20ου αιώνα, όμως η χρήση των γλωσσών φθίνει όσο οι παλαιότερες γενιές πεθαίνουν. Από πληθυσμούς μεταναστών ομιλείται επίσης και η ρωσική γλώσσα.
Τα ταγκαλόγκ και τα βιετναμέζικα έχουν πάω από ένα εκατομμύριο ομιλητές το καθένα στις Ηνωμένες Πολιτείες, όλοι σχεδόν από τους οποίους είναι πρόσφατοι μετανάστες. Και οι δύο γλώσσες μαζί με ποικιλίες τις κινεζικής, της ιαπωνικής και της κορεατικής, χρησιμοποιούνται στις εκλογές στην Αλάσκα την Καλιφόρνια, την Χαβάη, την Νέα Υόρκη, το Τέξας και την Ουάσινγκτον.
Νικόλαος Κοπέρνικος
Η ζωή του
Το 1496 ο Κοπέρνικος πήγε στην Ιταλία για να σπουδάσει Εκκλησιαστικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, με έξοδα του θείου του, που ήθελε να τον δει κι εκείνον επίσκοπο. Στη Φερράρα ο νεαρός Νικόλαος γνωρίζει τον αστρονόμο Ντομένικο Νοβάρα ντα Φερράρα και γίνεται μαθητής και βοηθός του. Οι πρώτες αστρονομικές παρατηρήσεις που έκανε ο Κοπέρνικος με το Νοβάρα μνημονεύονται στο «De Revolutionibus». Στη Μπολόνια, το 1496, καταχώρησε το όνομά του στον Κατάλογο Γερμανών Σπουδαστών ''Matricula Nobilissimi Germanorum Collegii, resp. Annales Clarissimae Nacionis Germanorum ως Dominus Nicolaus Kopperlingk de Thorn – IX, γεγονός που μαρτυρεί τη γερμανική καταγωγή του.''
Το 1497 ο Νικόλαος διορίζεται από τον θείο του ως ιερέας στον Καθεδρικό Ναό του Φράουενμπουργκ. Πριν όμως γυρίσει στην πατρίδα του, ο Κοπέρνικος πήγε στη Ρώμη, όπου παρατήρησε μία έκλειψη Σελήνης και έδωσε τις πρώτες του διαλέξεις πάνω σε διάφορα μαθηματικά και αστρονομικά ζητήματα. Το 1503 παίρνει το διδακτορικό του στο Κανονικό Δίκαιο από το Πανεπιστήμιο της Φερράρα. Φαίνεται ότι τότε ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τις θεωρίες των αρχαίων περί κινήσεως της Γης, και απέκτησε τις πρώτες αμφιβολίες για το ότι η Γη ήταν ακίνητη στο κέντρο του Σύμπαντος. Το 1504 άρχισε να συγκεντρώνει παρατηρήσεις και ιδέες σχετικές με τις αμφιβολίες του αυτές.
Αφήνοντας την Ιταλία, ο Κοπέρνικος πήγε να ζήσει στο Φράουενμπουργκ. Επίσης είχε δεχθεί μία θέση στον ναό του Τιμίου Σταυρού, στο Μπρέσλαου της Σιλεσίας, από την οποία παραιτήθηκε μόλις λίγα χρόνια πριν από τον θάνατό του. Στα γερμανόφωνα εδάφη του βασιλείου της Πρωσίας ο Κοπέρνικος είχε πολλές δραστηριότητες. Συνεργάσθηκε επί χρόνια με τη Βασιλική Πρωσική Δίαιτα επί της νομισματικής μεταρρυθμίσεως και δημοσίευσε μελέτες για την αξία του χρήματος. Ως μέλος της κυβερνήσεως της Βάρμιας κατένειμε τους φόρους και απένειμε δικαιοσύνη. Επίσης έκανε πολλά κυβερνητικά ταξίδια και ως διπλωμάτης, εκπροσωπώντας τον θείο του Λουκά, που είχε ανακηρυχθεί «Πρίγκιψ-Επίσκοπος» της Βάρμιας. Σαν γιατρός, ο Κοπέρνικος είχε για πελάτες τους πλουσιότερους ανθρώπους της πρωτεύουσας. Όμως έχανε πολλές ώρες με το να εξετάζει δωρεάν τους φτωχούς. Και στον ελεύθερο χρόνο του, μελετούσε αστρονομία που ήταν η προτίμησή του.
Ο Κοπέρνικος μελέτησε προσεκτικά τα έργα του Πτολεμαίου, που ήταν ο πρώτος που πίστευε πως υπάρχει κίνηση πλανητών. Ως τότε η αστρονομία ήταν γεμάτη δεισιδαιμονίες. Οι αρχαίοι πίστευαν πως οι πλανήτες μένουν ακίνητοι, εκτός αν κινηθούν από τους θεούς. Ύστερα από μακριές και προσεκτικές μελέτες. ο Κοπέρνικος διαφώνησε με τη θεωρία του Πτολεμαίου πως η Γη είναι ακίνητη και πως ο Ήλιος, η Σελήνη και τα άστρα κινούνται γύρω της. Συμπεραίνοντας ότι η Γη κινείται περιστροφικά, ο Κοπέρνικος εξακολούθησε να μελετά τους πλανήτες και ύστερα από πολλή σκέψη διατύπωσε τη δική του θεωρία. Σύμφωνα με αυτήν ο ήλιος ήταν το κέντρο του ηλιακού συστήματος και η Γη, όπως και οι άλλοι πλανήτες, περιστρέφονταν περί τον άξονά τους και κινούνταν γύρω από τον ήλιο.
Το 1533 ο Γιόχαν Άλμπρεχτ Βίντμανστετερ έδωσε μία σειρά διαλέξεων στη Ρώμη περιγράφοντας περιληπτικά την κοπερνίκειο θεωρία. Αυτές οι διαλέξεις προκάλεσαν το ενδιαφέρον αρκετών καρδιναλίων και του ίδιου του Πάπα Κλήμεντος Ζ΄. Το 1536 το έργο του Κοπέρνικου προσέγγιζε την οριστική μορφή του και διαδόσεις για τη θεωρία του είχαν φθάσει σε εγγράμματους ανθρώπους σε ολόκληρη την Ευρώπη. Με τη σειρά τους, οι διανοούμενοι από πολλές χώρες τον πίεζαν να δημοσιεύσει τις ιδέες του. Π.χ. σε ένα γράμμα με στοιχεία «Ρώμη, 1 Νοεμβρίου 1536» ο αρχιεπίσκοπος Καπύης Καρδινάλιος Νικόλαος ζητά από τον Κοπέρνικο να δημοσιοποιήσει ευρύτερα τις ιδέες του με τα λόγια:
Παρά τις ποικίλες παροτρύνσεις, ο Κοπέρνικος καθυστερούσε τη δημοσίευση, μάλλον από τον φόβο της κριτικής για τις επαναστατικές ιδέες του από το κατεστημένο, αλλά ίσως και επειδή δούλευε ακόμα πάνω στο κείμενο αυτού που θα γινόταν αργότερα το «De Revolutionibus». Τότε, στα 1539, ένας ξακουστός χαρτογράφος, ιατρός και μαθηματικός, ο Ραιτικός (Georg Joachim Rheticus), έφθασε στο Φράουενμπουργκ. Ο μεταρρυθμιστής θεολόγος Φίλιππος Μελάγχθων είχε κανονίσει να επισκεφθεί ο Ραιτικός μερικούς αστρονόμους και να μελετήσει μαζί τους. Ο Ραιτικός έμεινε τελικά με τον Κοπέρνικο δύο χρόνια, κατά τα οποία συνέγραψε ένα βιβλίο, το Narratio prima, όπου σκιαγραφούσε την ουσία της κοπερνίκειας θεωρίας. Το 1542 ο Ραιτικός δημοσίευσε μία πραγματεία του Κοπέρνικου περί Τριγωνομετρίας, η οποία αργότερα συμπεριελήφθηκε στο δεύτερο βιβλίο του «De Revolutionibus». Υπό την ισχυρότατη πίεση του Ραιτικού, και έχοντας δει τη γενικώς ευνοϊκή πρώτη υποδοχή της δουλειάς του, ο Κοπέρνικος συμφώνησε τελικά να παραδώσει το βιβλίο στον πιστό του φίλο Τίντεμαν Γκίζε, επίσκοπο του Χέλμνο, για να το αφήσει στον Ραιτικό προκειμένου αυτός να το στείλει για εκτύπωση στον Johannes Petreius, στη Νυρεμβέργη.
Σύμφωνα με τον θρύλο, ένας ιππότης έτρεξε πάνω σε γρήγορο άλογο και παρέδωσε το πρώτο τυπωμένο αντίτυπο του βιβλίου στα χέρια του Κοπέρνικου λίγες ώρες πριν πεθάνει ο μεγάλος αστρονόμος (24 Μαΐου 1543).
Ο Νικόλαος Κοπέρνικος τάφηκε στον καθεδρικό ναό της γερμανόφωνης πόλης του Φράουενμπουργκ. Αρκετοί είχαν ερευνήσει μάταια για τη σορό του, όταν στις 3 Νοεμβρίου 2005 ανακοινώθηκε πως τον Αύγουστο 2005 είχε ανακαλυφθεί το κρανίο του. Ωστόσο, τρία χρόνια μετά, τον Νοέμβριο του 2008, ανακοινώθηκε ότι έπειτα από γενετικές έρευνες, επιβεβαιώθηκε ότι βρέθηκε ο τάφος του διάσημου αστρονόμου.
Στις 22 Μαΐου 2010, πέντε ολόκληρους αιώνες μετά τον θάνατό του, ο Κοπέρνικος κηδεύθηκε με τιμές ήρωα στον καθεδρικό ναό του Φράουενμπουργκ στη σημερινή Πολωνία.
Το «De revolutionibus»
200px|thumb|Nicolai Copernici Torinensis De Revolutionibus Orbium Coelestium, Libri VI (εξώφυλλο της 2ης έκδοσης, Βασιλεία, 1566).
Το έργο ζωής του Κοπέρνικου, «De Revolutionibus Orbium Coelestium Libri VI» («Έξι Βιβλία για τις Περιστροφές των Ουράνιων Σφαιρών») (Πρώτη έκδοση: Νυρεμβέργη 1543. Δεύτερη έκδοση: Βασιλεία 1566), υπήρξε το αποτέλεσμα δεκαετιών εργασίας. Ενσωματώνει περισσότερα από 1.000 χρόνια αστρονομικών παρατηρήσεων με διάφορους βαθμούς ακρίβειας. Περιέχει 100 σελίδες πινάκων με πάνω από 20.000 αριθμούς.
Το έργο ξεκινούσε με πρόλογο, αρχικώς ανώνυμο[;], του Ανδρέα Οσιάνδρου, θεολόγου και φίλου του Κοπέρνικου, ο οποίος προειδοποιούσε ότι η θεωρία, εννοούμενη ως ένα απλό εργαλείο που επέτρεπε απλούστερους και ακριβέστερους υπολογισμούς, δεν είχε οπωσδήποτε και συνέπειες εκτός του περιορισμένου χώρου της Αστρονομίας.
Τα 6 «βιβλία» του έργου ήταν τα εξής:
Ουσιαστικά παρουσιάζει την τροποποίηση της θεωρίας του Πτολεμαίου για μια κινούμενη Γη. Στο μοντέλο που παρουσιάζεται, το Σύμπαν αποτελείται από 8 ομόκεντρες σφαίρες. Η εξώτατη, όγδοη σφαίρα, ήταν πάλι η σφαίρα των απλανών αστέρων, αλλά τώρα ο Ήλιος είναι ακίνητος στο κέντρο. Οι 6 γνωστοί την εποχή του Κοπέρνικου πλανήτες περιφέρονται γύρω από τον Ήλιο με τη σειρά που γνωρίζουμε και σήμερα, ενώ η Σελήνη περιφέρεται γύρω από τη Γη. Επιπλέον, η φαινομενική κίνηση του Ήλιου και των απλανών γύρω από τη Γη εξηγείται από την ημερήσια περιστροφή της Γης γύρω από τον άξονά της. Ο Κοπέρνικος, ωστόσο, ακολουθώντας όπως φαίνεται τον Αρίσταρχο, δεν τόλμησε να εγκαταλείψει τις κυκλικές τροχιές (οι αληθινές τροχιές των πλανητών είναι ελλειπτικές), με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να διατηρήσει τους επίκυκλους του Πτολεμαίου. Παρά το γεγονός αυτό, η μεταπήδηση από ένα γεωκεντρικό στο ηλιοκεντρικό σύστημα ήταν από μόνη της πολύ σημαντική, καθώς δημιουργούσε σοβαρό ζήτημα σχετικώς με την αξιοπιστία του Αριστοτέλη, τον οποίο η δυτική Εκκλησία είχε αναγάγει σε αλάθητο.
Μάλιστα ο Κοπέρνικος έφτιαξε έναν πίνακα για το πόσο χρονικό διάστημα απαιτούνταν για κάθε πλανήτη, να κάνει έναν τέλειο κύκλο γύρω από τον ήλιο. Υπολόγισε ότι ο Ερμής χρειάζεται 87 ημέρες, η Αφροδίτη 224, η Γη 365, ο Άρης 1 έτος και 321 ημέρες, ο Δίας 11 έτη και ο Κρόνος 29 έτη. Αυτοί οι αριθμοί υπολογίστηκαν από τον Κοπέρνικο με τελείως πρωτόγονα όργανα, περίπου 100 χρόνια πριν από την ανακάλυψη του τηλεσκόπιου.
Είναι αξιοσημείωτο το ότι διασώζεται το χειρόγραφο του έργου, γραμμένο με το χέρι του ίδιου του Κοπέρνικου, πράγμα σπάνιο για επιστημονικό έργο εκείνης της εποχής. Στο χειρόγραφο, ο Κοπέρνικος γράφει καθαρά (ως άριστος γνώστης της αρχαίας ελληνικής γλώσσας) ότι είχε διαβάσει τις απόψεις του Αρίσταρχου του Σάμιου, που έθετε τη Γη να περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο, αλλά και των Πυθαγόρειων φιλοσόφων, Φιλόλαου και Ικέτα. Τον τελευταίο μάλιστα τον γράφει λανθασμένα ως «Νικέτα-Νικήτα», από προσθήκη του «ν» του άρθρου (το-ν-Ικέτα). Το απόσπασμα όμως που αναφέρει και τα ονόματα των αρχαίων σοφών αφαιρέθηκε (διαγράφηκε) από τον πιστό φίλο του Κοπέρνικου, τον Τίντεμαν Γκίζε, πριν αυτός το παραδώσει στον εκδοτικό οίκο, με αποτέλεσμα οι πρώτες εκδόσεις του «De Revolutionibus» να τυπωθούν χωρίς αυτό. Το απόσπασμα εμφανίσθηκε στις μεταγενέστερες εκδόσεις του έργου, όταν πλέον το ηλιοκεντρικό σύστημα είχε αποδοθεί στον Κοπέρνικο.
Ο τίτλος του έργου είχε από μόνος του ιστορική επίδραση, αφού έδωσε το λατινικό όνομα revolutio (περιστροφή, περιφορά) σε κάθε αιφνίδια και θεμελιώδη μεταβολή στη σκέψη ή και στην κοινωνία (από όπου και το αγγλικό και γαλλικό revolution = επανάσταση).
Οι αντιδράσεις στην κοπερνίκειο θεωρία
thumb|right|285px|«Αστρονόμος Κοπέρνικος: Συνομιλία με τον Θεό», ζωγραφικός πίνακας του [[Γιαν Ματέικο]] Αρχικά, το «De revolutionibus» δεν προκάλεσε οξείες αντιδράσεις — ίσως ο πρόλογος του Οσιάνδρου είχε επιτελέσει τον σκοπό του. Χρειάσθηκε να περάσουν τρία χρόνια από την πρώτη έκδοση για την πρώτη καταγεγραμμένη αντίδραση: τότε ένας Δομινικανός μοναχός, ο Τζιοβάνι Μαρία Τολοζάνι, συνέγραψε μία πραγματεία αποκηρύσσοντας τη θεωρία και υπερασπιζόμενος την απόλυτη αλήθεια της Αγίας Γραφής. Μετά την πρώτη δεκαετία του 17ου αιώνα, αρκετοί αστρονόμοι και άλλοι μορφωμένοι άνθρωποι γνώριζαν πλέον για τη νέα θεωρία. Ανάμεσα στους πρώτους υποστηρικτές, κατά τον πρώτο βιογράφο του Κοπέρνικου, τον Πιέρ Γκασεντί, συγκαταλέγονταν οι: Ραιτικός, Ιωσήφ Σκάλιγκερ, Κομένιος, Τζιορντάνο Μπρούνο, Γιοχάνες Κέπλερ, Μαρέν Μερσέν και Ρενέ Ντεκάρτ (Καρτέσιος). Ανάμεσα στους πρώτους πολέμιους της κοπερνίκειας θεωρίας ξεχώριζαν οι: Φίλιππος Μελάγχθων, Μαρτίνος Λούθηρος, Ιωάννης Καλβίνος και Χριστόφορος Κλάβιος. Ο Τυχό Μπραχέ εμφανίζεται παραδόξως ως υποστηρικτής, παρά το ότι πίστευε πως η Γη ήταν ακίνητη.
Πολλοί ιστορικοί της Επιστήμης έχουν συζητήσει για τον λόγο που πέρασαν 60 χρόνια μετά τον θάνατο του Κοπέρνικου και την πρώτη έκδοση του έργου του μέχρι την πρώτη επίσημη αντίδραση. Η προσωπικότητα του Γαλιλαίου και η έλλειψη παρατηρησιακών δεδομένων υπέρ ή κατά της θεωρίας αναφέρονται συχνά ως τέτοιοι λόγοι. Τελικά, το 1616 ο Καρδινάλιος Μπελαρμίνε έδωσε στον Γαλιλαίο μια διαταγή από τον Πάπα να υιοθετήσει τη θέση ότι το ηλιοκεντρικό σύστημα ήταν καθαρά υποθετικό. Μετά από αυτό το βήμα, το "De revolutionibus" εντάχθηκε στον «Κατάλογο Απαγορευμένων Βιβλίων» (Index Librorum Prohibitorum) της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Δεν απαγορεύθηκε επισήμως, αλλά απλώς αποσύρθηκε από την κυκλοφορία «για διορθώσεις που θα διευκρίνιζαν ότι η θεωρία δεν είχε καμιά σχέση με την πραγματικότητα», ήταν δηλαδή μία μαθηματική επινόηση όπως π.χ. είναι οι μιγαδικοί αριθμοί, για τη διευκόλυνση των υπολογισμών. Παρότι όμως τέτοιες «διορθώσεις» ετοιμάσθηκαν από τον Φρανσέσκο Ινγκόλι και άλλους, και έγιναν επισήμως δεκτές το 1620, το βιβλίο δεν ανατυπώθηκε ποτέ με αυτές, και ήταν διαθέσιμο στις ρωμαιοκαθολικές χώρες μόνο μετά από ειδική αίτηση μελετητών με κατάλληλες προϋποθέσεις. Το έργο παρέμεινε στον «Κατάλογο των Απαγορευμένων Βιβλίων» μέχρι το 1835.
Πέρα από την ηλιοκεντρική θεωρία, οι παρατηρήσεις του Κοπέρνικου αποτέλεσαν λίγα μόλις χρόνια μετά τον θάνατό του τη βάση για τη σύνταξη των «Tabulae prutenicae» («Πρωσικών Πινάκων», Prutenische Tafeln στα γερμανικά) από τον Γερμανό αστρονόμο και μαθηματικό Έρασμο Ράινχολντ. Οι πίνακες αυτοί χρησιμοποιήθηκαν για την ημερολογιακή μεταρρύθμιση του Πάπα Γρηγόριου ΙΓ΄, αλλά και από ναυτικούς και θαλασσοπόρους εξερευνητές, που κατά τους προηγούμενους αιώνες συμβουλεύονταν τον «Πίνακα των Αστέρων» του Ρεγιομοντάνου.
Πηγές
Κατηγορία:Πολωνοί αστρονόμοι Κατηγορία:Πολωνοί μαθηματικοί Κατηγορία:Πολωνοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Γερμανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου Κατηγορία:Πολωνοί οικονομολόγοι
Surveyor 6
Ο Surveyor 6 (ελλ. επιθεωρητής) ήταν το έκτο διαστημικό σκάφος στα πλαίσια του ομώνυμου προγράμματος για την εξερεύνηση της Σελήνης. Εκτοξεύτηκε στις 7 Νοεμβρίου 1967, και προσσεληνώθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1967 στη θάλασσα Sinus Medii. Κατά την προσσελήνωση είχε βάρος 299,6 κιλά και διαβίβασε στη Γη σημαντικό φωτογραφικό υλικό, που έφτασε συνολικά τις 30.027 φωτογραφίες.
Σύνοψη
Ήταν το τέταρτο σκάφος τύπου Surveyor που κατόρθωσε επιτυχημένη ομαλή προσσελήνωση. Έβγαλε και διαβίβασε σημαντικό αριθμό τηλεοπτικών φωτογραφιών μετά την πτήση.
Διενήργησε πειράματα για τον καθορισμό της σύστασης και την αφθονία των χημικών στοιχείων στο σεληνιακό έδαφος, καταμέτρησε τις μηχανικές δυνάμεις κατά την προσσελήνωση, μέτρησε την ανακλαστικότητας της θερμότητας και των κυμάτων ραντάρ, και πραγματοποίησε ένα πείραμα διάβρωσης μηχανών Vernier.
Προσγειώθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1967, στην θάλασσα Medii, στις συντεταγμένες 0,49° Ν και 1,40° W - το κέντρο του ορατού ημισφαιρίου της Σελήνης.
Το σκάφος εκπλήρωσε όλους τους προγραμματισμένους στόχους της αποστολής εκτελώντας επίσης ένα επιτυχημένο άλμα ύψους περίπου 4 μ και απόστασης περίπου 2,5 μ στη σεληνιακή επιφάνεια. Η επιτυχής ολοκλήρωση αυτής της αποστολής ικανοποίησε τις υποχρεώσεις του προγράμματος Surveyor έναντι του προγράμματος Απόλλο. Στις 24 Νοεμβρίου 1967, το διαστημικό σκάφος διέκοψε την λειτουργία του για τη διάρκεια της σεληνιακής νύχτας δύο εβδομάδων. Η επαφή αποκαταστάθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1967, αλλά έκτοτε δεν έγινε μετάδοση άλλων χρήσιμων στοιχείων.
Τηλεοπτικές κάμερες
Η τηλεοπτική κάμερα του Surveyor 6 έφερε οπτικό σωλήνα vidicon (εφεύρεση του 1950 της εταιρείας RCA), φακούς εστιακής απόστασης 25 και 100 χιλ., κλείστρο, διάφραγμα και οπτικά πολωτικά φίλτρα, αντί για τα χρωματικά φίλτρα που χρησιμοποιήθηκαν στις προηγούμενες αποστολές. Η κάμερα ήταν προσαρμοσμένη σε σχεδόν κάθετη θέση και βρισκόταν τοποθετημένη κάτω από έναν καθρέφτη με μοτεράκι διακριτικών βημάτων και δυνατότητα μεταβολής της γωνίας κλίσης τόσο οριζόντια όσο και κάθετα.
Τα πολωτικά φίλτρα είχαν σκοπό την ανίχνευση του εν μέρει γραμμικά πολωμένου φωτός που θα ανακλούσε η επιφάνεια της σελήνης. Η επιφάνεια της σελήνης φωτογραφήθηκε συστηματικά παρέχοντας πανοραμική κάλυψη 360 μοιρών οριζόντια και από περίπου +90 μοίρες άνω του οριζόντιου επιπέδου της κάμερας, μέχρι -60 μοίρες κάτω από αυτό. Η τηλεοπτική κάμερα είχε δύο μεγέθη λήψης φωτογραφιών: πλαίσιο 600 γραμμών (σάρωσης) και πλαίσιο 200 γραμμών (σάρωσης), που χρησιμοποιήθηκαν και οι δύο. Η μηχανή πλαισίου 200 γραμμών είχε ταχύτητα φωτογράφισης 61,8 δευτερόλεπτα ανά εικόνα και τις διαβίβαζε στην συχνότητα 1,2 kHz με ταχύτητα ένα πλαίσιο ανά 20 δευτερόλεπτα μέσω της πανκατευθυντικής κεραίας.
Η κάμερα πλαισίου 600 γραμμών ήτανε πιο ταχείας τεχνολογίας. Με ρυθμό 3,6 δευτερόλεπτα ανά πλαίσιο, η μηχανή έπαιρνε φωτογραφίες πλαισίου 600 γραμμών και τις έστελνε μέσω κατευθυντικής κεραίας στη συχνότητα των 220 kHz με ταχύτητα 1 πλαίσιο ανά δευτερόλεπτο.
Αν και το δυναμικό εύρος και η ευαισθησία της φωτογραφικής μηχανής ήταν ελαφρώς χαμηλότερα από τα αντίστοιχα χαρακτηριστικά των φωτογραφικών μηχανών του Surveyor 6, η ανάλυση και η ποιότητα των φωτογραφιών ήταν άριστες και χάρη στην νέα τεχνολογία των καθρεφτών, οι καλύτερες όλων των μέχρι τότε αποστολών.
Στην γη οι φωτογραφίες προβάλλονταν σε οθόνη με χαμηλή ταχύτητα σάρωσης, επιστρωμένη με φώσφορο, ώστε η μεταδιδόμενη εικόνα να αργεί να σβήσει. Η ικανότητα διατήρησης φωτοβολίας του φωσφόρου επιλέχθηκε να είναι αντίστοιχη της ταχύτητας μετάδοσης των δεδομένων. Τα δεδομένα στην συνέχεια μαγνητοσκοπήθηκαν σε ταινίες βίντεο 70 χιλιοστών.
Αναλυτής επιφάνειας σκέδασης άλφα
Η συσκευή ανάλυσης της επιφάνειας μέσω σκέδασης σωματιδίων a σχεδιάστηκε για να μετρήσει άμεσα την περιεκτικότητα των σημαντικότερων στοιχείων της σεληνιακής επιφάνειας.
Η κατασκευή αποτελείτο από μια ραδιενεργή πηγή σωματιδίων a (κιούριο 242) και δυο παράλληλα αλλά και ανεξάρτητα συστήματα καταμέτρησης φορτισμένων σωματιδίων. Το ραδιενεργό κιούριο ακτινοβολούσε σωματίδια a διαμέσου ενός ανοίγματος διαμέτρου 10 χιλιοστών στο κάτω μέρος του οργάνου όπου βρίσκονταν τα προς ανάλυση δείγματα.
Το ένα από τα δύο συστήματα, που περιείχε δυο αισθητήρες, ανίχνευε το ενεργειακό φάσμα των σωματιδίων a που σκεδάζονταν από τη σεληνιακή επιφάνεια, ενώ το άλλο σύστημα, που περιείχε τέσσερις αισθητήρες, ανίχνευε το ενεργειακό φάσμα των πρωτονίων που παρήχθησαν μέσω της αντίδρασης ( a και p ) στο δείγμα του εδάφους.
Οι καταμετρητές ήταν συνδεδεμένοι με μια συσκευή ανάλυσης ύψους παλμών. Μια συστοιχία ψηφιακών ηλεκτρονικών, που βρισκόταν μέσα σε ένα διαμέρισμα του διαστημικού σκάφους, διαβίβαζε τα αποτελέσματα των αναλύσεων στη γη καθ' όλη την διάρκεια του πειράματος. Τα φάσματα περιείχαν την ποσοτική περιεκτικότητα καθ' ενός από τα σημαντικότερα στοιχεία στα δείγματα εκτός από το υδρογόνο, το ήλιο και το λίθιο.
Κατά την διάρκεια του πειράματος, το κιούριο εμπλούτιζε την ταινία ευθυγράμμισης των ακτίνων (collimator) και σκεδαζόταν στην επίχρυση εσωτερική κάλυψη στο κατώτατο σημείο του αισθητήρα, με αποτέλεσμα να κάνει όλο και περισσότερο παράσιτα αλλοιώνοντας το αποτέλεσμα του πειράματος, αφού η ευαισθησία ανίχνευσης βαρέων στοιχείων σταδιακά μειώνονταν. Λόγω αυτού του γεγονότος, ένας ανιχνευτής πρωτονίων τέθηκε κατά τη διάρκεια της δεύτερης ημέρας των πειραμάτων εκτός λειτουργίας, λόγω της μειωμένης αποδοτικότητας. Συνολικά το πείραμα λειτούργησε 43 ώρες διαβιβάζοντας στοιχεία από τις 11 έως τις 24 Νοεμβρίου του 1967. Η τελευταία μετάδοση έγινε 4 ώρες μετά από το τοπικό ηλιοβασίλεμα. Εντούτοις, μετά από το άλμα του διαστημικού σκάφους στις 17 Νοεμβρίου 1967, ο αισθητήριας μετακινήθηκε και βρέθηκε σε ανάποδη θέση. Οι μετρήσεις συνεχίστηκαν προκειμένου να ληφθούν οι πληροφορίες για τα ηλιακά πρωτόνια και τις κοσμικές ακτίνες. Επομένως, τα στοιχεία με σκοπό τη χημική ανάλυση του σεληνιακού υλικού επιφάνειας λήφθηκαν μόνο κατά τη διάρκεια των πρώτων 30 ωρών του πειράματος. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, στοιχεία διάρκειας 27 ωρών και 44 λεπτών ήταν ελεύθερα θορύβου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόγραμμα Surveyor Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1967
Άγιος Γεώργιος Δομοκού Φθιώτιδας
Ο Άγιος Γεώργιος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ξυνιάδας, του δήμου Δομοκού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Φθιώτιδας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης  Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Δομοκού του νομού Φθιώτιδας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Γεώργιος είναι χωριό στο Β.ΒΚ τμήμα του νομού Φθιώτιδας, στις βορειοδυτικές απολήξεις του όρους Όθρυς. Βρίσκεται πάνω στην επαρχιακή οδό Ξυνιάδας-Αλμυρού, Ν. από τη Ξυνιάδα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 510. Απέχει 26 χλμ. περίπου Β.ΒΔ. της Λαμίας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 11,354 χμ² (2011).
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός εμφανίζεται το 1908 να προσαρτάται στον δήμο Ξυνιάδος. Το 1909 εντάχθηκε στον νομό Λαρίσης και το 1911 στον τότε νομό Φθιώτιδος και Φωκίδος. Το 1943 υπήχθη οριστικά στον νομό Φθιώτιδας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Γεωργίου Δομοκού και προσαρτήθηκε στον δήμο Ξυνιάδος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ξυνιάδος και προσαρτήθηκε στον δήμο Δομοκού.
Γενικά στοιχεία
Το χωριό θεμελιώθηκε το 1902 από τον τσιφλικά Γεώργιο Πλατανιώτη. Διέθετε μονοθέσιο δημοτικό σχολείο, που καταργήθηκε από το σχολικό έτος 1991-1992. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Δήμος Δομοκού
Βασόρα
Η Βασόρα (αραβ. Αl-Βaṣra, البصرة) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράκ. Έχει 2,3 εκατομμύρια κατοίκους κι είναι η τρίτη μεγαλύτερη πληθυσμιακά πόλη μετά την πρωτεύουσα, Βαγδάτη, και τη Μοσούλη. Είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας (Αλ-Μπάσρα) και το κύριο λιμάνι του Ιράκ. Βρίσκεται στις ακτές Σατ-ελ-Αράμπ, στην ένωση των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη, ενώ απέχει 55 χιλιόμετρα από τον Περσικό Κόλπο και 550 χιλιόμετρα από τη Βαγδάτη.
Η περιοχή γύρω από την πόλη είναι πλούσια σε κοιτάσματα πετρελαίου, κάτι που εξασφαλίζει σε μεγάλο βαθμό την οικονομική της δραστηριότητα και ανάπτυξη. Διαθέτει ένα εκτενές δίκτυο καναλιών, χάρη στο οποίο κέρδισε στο παρελθόν το προσωνύμιο Βενετία της Ανατολής.
Αέρινες σιωπές
Αέρινες Σιωπές είναι ο τίτλος μιας ελληνικής δραματικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δείκτες του Mega Channel τις τηλεοπτικές σεζόν 2000-2003. Το σενάριο της σειράς υπογράφουν οι Άντα Γκουρμπαλή και Δημήτρης Χελιώτης, ενώ τη σκηνοθεσία επιμελείται ο Ερρίκος Αναγνωστόπουλος. Η σειρά σημείωσε τεράστια επιτυχία και έκτοτε ο σταθμός προβάλλει τη σειρά σε επανάληψη συχνά.
Βασόρα
Η πόλη διαθέτει επίσης Διεθνές Αεροδρόμιο.
Αέρινες σιωπές
Υπόθεση
Όταν πετούν στον αέρα, τα πράγματα είναι απλά: ελέγχουν τα αεροπλάνα και τη μοίρα τους. Αφοσιωμένοι στον στόχο τους, έναν στόχο ιερό και ξεκάθαρο. Είναι πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας και τους δένει μια σταθερή φιλία, ο κίνδυνος και το πάθος για τη δουλειά τους. Όταν προσγειώνονται όμως συνειδητοποιούν ότι ίσως οι μεγαλύτερες δυσκολίες βρίσκονται στη γη, γύρω τους και μέσα τους. Οι πιο επικίνδυνοι ελιγμοί αφορούν στις ανθρώπινες σχέσεις και εκεί είναι που ο καλύτερος θα δείξει την αξία του. Τρεις τηλεοπτικές χρονιές, εννέα πιλότοι, οι γυναίκες της ζωής τους, οι οικογένειές τους, οι κίνδυνοι, οι φιλίες, η μοναξιά, η συντροφικότητα, η περιπέτεια, η αγάπη...
Βασόρα
Στη λογοτεχνία, η πόλη είναι γνωστή ως η πατρίδα του περίφημου Σεβάχ του Θαλασσινού.
Αέρινες σιωπές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega
Βασόρα
Παραγωγή και οικονομία
Η οικονομία της πόλης στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου. Λόγω της γονιμότητας των εδαφών, υπάρχει επίσης μεγάλη παραγωγή γεωργικών προϊόντων, όπως ρύζι, δημητριακά, μπαμπάκι, λαχανικά και χουρμαδιές.
Δημογραφικά στοιχεία και θρησκεία
Η πλειοψηφία των κατοίκων είναι μουσουλμάνοι Σιίτες, ενώ στην πόλη ζουν και Σουνίτες (35% πριν από τον πόλεμο, μειώθηκε σε 10%) και ένας αριθμός Χριστιανών, ενώ ανάμεσά τους υπάρχουν απομεινάρια της παλιάς προϊσλαμικής γνωστικιστικής σέκτας των Μανδαίων, οι οποίοι κατοικούσαν παλαιότερα στο βόρειο Ιράκ, αλλά τον τελευταίο αιώνα επέστρεψαν σε κάποιες μεγάλες πόλεις, αλλά αντιμετωπίζουν την απειλή αφανισμού από εξτρεμιστές του Ισλάμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Ιράκ Κατηγορία:Μεσοποταμία
Πίνακας Τζακόμπι
Στη Διανυσματική Ανάλυση, ο Πίνακας Τζακόμπι ή Ιακωβιανή Μήτρα είναι ο πίνακας όλων των παραγώγων 1ης τάξης ενός διανύσματος ή μιας βαθμωτής συνάρτησης σε σχέση με ένα άλλο διάνυσμα.
Έστω ότι η είναι μία συνάρτηση από τον ευκλείδειο χώρο n προς τον ευκλείδειο χώρο m. Μια τέτοια συνάρτηση δίνεται από m πραγματικές στοιχεία - συναρτήσεις,. Οι μερικές παράγωγοι όλων αυτών των συναρτήσεων (εάν υπάρχουν) μπορούν να αναπαρασταθούν σε έναν m επί n πίνακα, τον πίνακα Τζακόμπι \mathbf{J} της f, ως εξής:
Ο πίνακας μπορεί επίσης να δηλωθεί και. Αν είναι οι κανονικές καρτεσιανές συντεταγμένες, η γραμμή  αυτού του πίνακα αντιστοιχεί στην κλίση της  i^{th} συνάρτησης - στοιχείου y_i:. Ορισμένα βιβλία ορίζουν τον πίνακα Τζακόμπι ως τον ανάστροφο του παραπάνω πίνακα.
Η Ορίζουσα Τζακόμπι (συχνά αναφέρεται εν συντομία ως η Τζακόμπι) είναι η ορίζουσα του πίνακα Τζακόμπι (αν m=n).
Αυτές οι έννοιες πήραν το όνομά τους από τον μαθηματικό Καρλ Γκούσταβ Τζάκομπ Τζακόμπι.
Πίνακας Τζακόμπι
Ο Τζακόμπι μιας συνάρτησης περιγράφει τον προσανατολισμό μιας εφαπτόμενης επιφάνειας στη συνάρτηση σε ένα δεδομένο σημείο. Με αυτό τον τρόπο ο Τζακόμπι γενικεύει την κλίση μιας βαθμωτής συνάρτησης πολλών μεταβλητών, η οποία γενικεύει  την παράγωγο μιας βαθμωτής συνάρτησης μιας μεταβλητής. Παρομοίως, ο Τζακόμπι μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την περιγραφή του "απλώματος" που επιβάλλει ένας μετασχηματισμός.Για παράδειγμα, αν  χρησιμοποιείται για να μετασχηματίσει μια εικόνα, ο Τζακόμπι της f, J(x_1,y_1) περιγράφει πόσο απλώθηκε η εικόνα στην γειτονιά της (x_1,y_1) στις κατευθύνσεις x και y.
Αν μια συνάρτηση είναι παραγωγίσιμη σε ένα σημείο, η παράγωγός της δίνεται σε συντεταγμένες από τον Τζακόμπι, αλλά μια συνάρτηση δε χρειάζεται να είναι παραγωγίσιμη για να οριστεί ο Τζακόμπι, καθώς μόνο οι μερικές παράγωγοιπρέπει να υπάρχουν.
Η σημασία του πίνακα Τζακόμπι έγκειται στο γεγονός ότι αναπαριστά την καλύτερη γραμμική προσέγγιση σε μια παραγωγίσιμη συνάρτηση κοντά σε δεδομένο σημείο. Με αυτή την έννοια, ο πίνακας Τζακόμπι είναι η παράγωγος μια πολυμεταβλητούς συνάρτησης.
Αν \mathbf{p} είναι σημείο στο και f είναι παραγωγίσιμη στο \mathbf{p}, τότε η παράγωγος δίνεται από . Σε αυτήν την περίπτωση, ο linear map που αναπαρίσταται από  είναι η καλύτερη γραμμική προσέγγιση της f κοντά στο σημείο \mathbf{p}, με την έννοια ότι
για \mathbf{x} κοντά στο \mathbf{p} και όπου o είναι ο συμβολισμός (όταν το x\to p) και είναι η Ευκλείδια απόσταση μεταξύ \mathbf{x} και \mathbf{p}.
Κατά μία έννοια και η κλίση και ο Τζακόμπι είναι "πρώτες παράγωγοι" — η κλίση η πρώτη παράγωγος μιας βαθμωτής συνάρτησης αρκετών μεταβλητών, ο Τζακόμπι η πρώτη παράγωγος μιας διανυσματικής συνάρτησης αρκετών μεταβλητών. Γενικά, η κλίση μπορεί να θεωρηθεί σαν μια ειδική έκδοση του πίνακα Τζακόμπι: είναι ο Τζακόμπι μιας βαθμωτής συνάρτησης αρκετών μεταβλητών.
Ο Τζακόμπι της κλίσης έχει ένα ειδικό όνομα: Ο Εσσιανός πίνακας, ο οποίος κατά μία έννοια είναι η "δεύτερη παράγωγος" της βαθμωτής συνάρτησης των ζητούμενων μεταβλητών.
Αντίστροφος
Σύμφωνα με το θεώρημα της αντίστροφης συνάρτησης, ο αντίστροφος πίνακας του πίνακα Τζακόμπι μιας αντιστρέψιμης συνάρτησης είναι ο πίνακας Τζακόμπι της αντίστροφης συνάρτησης. Αυτό σημαίνει ότι για μια συνάρτηση και ένα σημείο p στο ,