cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μοναστήρι της Παναγίας Γιάτρισσας (Μάνη)
Ανάπλαση
«Το έργο ξεκίνησε στις αρχές Μαΐου 2000 με τη χάραξη των θεμελίων. Το άνοιγμα των θεμελίων, κυρίως στη δυτική πλευρά αλλά και τη νότια, ήταν πολύ δύσκολο και πολύ επικίνδυνο. Γινόταν σε κρημνώδη βράχια με την βοήθεια κομπρεσέρ πάντα και τα θεμέλια έπρεπε να είναι πολύ φαρδιά για να αντέξουν τα φορτία της επιχω- μάτωσης της μεγάλης εξωτερικής πλατείας. Κυρίως στη βορειοδυτική πλευρά του τείχους τα θεμέλια έφτασαν να είναι δύο μέτρα φάρδος με ενάμισι μέτρο λιθορριπή. Κυκλώπεια θεμελίωση. Πολύ επικίνδυνη και κοπιαστική δουλειά.»
«Τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς αναγκάζομαι να διακόψω τη συνεργασία μου με τον αρχιτέκτονα. Διαφωνούσα τελείως με τα σχέδιά του αλλά και με την όλη του συμπεριφορά. Έμεινα χωρίς αρχιτέκτονα, γεγονός που μου δημιούργησε μεγάλη αγωνία για την εξέλιξη του έργου. Έπρεπε να γίνουν καινούργια σχέδια και να προσαρμοστούν σύμφωνα με τις νέες μας απόψεις, δηλαδή να οργανώσουμε, να τροποποιήσουμε λειτουργικά και να επισκευάσουμε κατάλληλα τα υπάρχοντα κτίσματα. Απευθύνθηκα σε γνωστούς αρχιτέκτονες. Μόλις έβλεπαν τα τοπογραφικά και τις αποτυπώσεις, δεν δεχόντουσαν να το αναλάβουν, λόγω της άναρχης δόμησης της Μονής. »
«Πέρασαν αρκετοί μήνες χωρίς να έχω λύσει το πρόβλημα, στη διάρκεια των οποίων με κατέτρεχε μεγάλη αγωνία, δεδομένου ότι και το έργο είχε ήδη αρχίσει. Γνώριζα μέσα μου ποιος ήταν ο αρχιτέκτονας που θα μπορούσε να φέρει εις πέρας το έργο. Και αυτός ήταν ο Δημήτρης Αυγουστίνος.»
«Εδώ νιώθω την ανάγκη να παρουσιάσω την προσωπικότητα του Δημήτρη Αυγουστίνου: Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ζάκυνθο, όπου και τελείωσε το γυμνάσιο. Είναι από καλή οικογένεια. Ο πατέρας του γιατρός με μετεκπαίδευση στη Γερμανία. Ο ίδιος φοίτησε στην Αρχιτεκτονική σχολή του Αννόβερου στη Γερμανία, από όπου και αποφοίτησε με άριστα. Ήταν μάλιστα ο πρώτος ξένος φοιτητής που αποφοίτησε με άριστα από το πανεπιστήμιο του Αννόβερου.»
«Στη διάρκεια των σπουδών του αλλά και μετά, μελέτησε σε βάθος το θεωρητικό και κτισμένο έργο ενός από τους μεγαλύτερους αρχιτέκτονες του 20ου αιώνα, του Le Corbusier, που επηρέασε την αρχιτεκτονική του σκέψη. Τελειώνοντας τις σπουδές του στο Αννόβερο, πήγε στο Παρίσι και προσελήφθη σε ένα από τα μεγαλύτερα αρχιτεκτονικά γραφεία της Ευρώπης, του Γεώργιου Καν- δύλη. Γρήγορα ανεδείχθη ως το βασικό του στέλεχος. Λίγο αργότερα εξελέγη καθηγητής της αρχιτεκτονικής σχολής του Πανεπιστημίου της Τουλούζης.»
«Τώρα ήμαστε έτοιμοι για να ξεκινήσουμε τη δεύτερη φάση του έργου. Με αρχιτέκτονα τον Δημήτρη Αυγουστίνο, με πρωτομάστορα τον Μα- στρομπάμπη, με εργολάβο τον Ηλία Παππά και το ασκέρι του (πολλές φορές τριάντα άτομα), με τον Ανδρέα Κολοκοτρώνη, που είχε αναλάβει την εξόρυξη και μεταφορά της πέτρας και, όπως μου είπε ο ίδιος, τελικά μετέφε- ρε 780 αυτοκίνητα πέτρα (ένα βουνό πέτρα), και με τον Δήμο τον Παπαδάκο, που έσπαγε τα βράχια και τα τόσα άλλα. Η ομάδα τώρα «πετούσε». «Φέρτε μας να κτίσουμε πυραμίδες»!! »
«Είχα την εντύπωση πως παρακολουθούσα (αλληγορικά) μια συμφωνική ορχήστρα. Με συνθέτη τον Αυγουστίνο, διευθυντή ορχήστρας τον Μαστρο- μπάμπη και μέλη της ορχήστρας όλους τους «μουσικούς» που συμμετείχαν στην εκτέλεση του έργου, που σκοπό είχε την δημιουργία ενός αρχιτεκτονικού μνημείου, «Το σπίτι της Παναγίας». Το έργο άρχισε τώρα να ορθώνεται σιγά σιγά επιβλητικό και στιβαρό. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μας επηρεάζει όλους. Έβλεπες τους μαστόρους, τους εργάτες και όλους που συμμετείχαν να διαισθάνονται ότι δημιουργούν κάτι πιο πάνω.»
«Το 2002 εγκαταστάθηκε μονίμως στην Παναγία Γιάτρισσα ένας εξαίρετος νέος κληρικός, ο Πατέρας Χρυσόστομος. Η εκούσια τοποθέτηση και αφοσίωση του Πατέρα Χρυσόστομου στη Μονή, υπήρξε καθοριστική για τη λειτουργία και την προοπτική της εξέλιξής της. ... Νομίζω ήταν το 2004, όταν ο Πατέρας Χρυσόστομος μου ζήτησε όλα τα σχέδια της Μονής μαζί με τα τοπογραφικά και τις αποτυπώσεις. Αυτό με προβλημάτισε. Γιατί; Με τον καιρό το ξέχασα. ... Αρχές καλοκαιριού του 2007 επισκέφθηκα τη Μονή. Όταν πέρασα στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας, είδα ότι είχαν γίνει αρκετά έργα για τα οποία δεν γνώριζα τίποτα. Νόμιζα ότι άλλα είχαμε συμφωνήσει. Δεν το συζητήσαμε ποτέ με τον Δεσπότη, δεν είχε νόημα. Οι σχέσεις μας συνέχισαν να είναι εξαιρετικές.»
«Προσωπικά, θέλω να αναφερθώ ιδιαίτερα στη μεγάλη εικόνα της Παναγίας, που βρίσκεται στο αριστερό κλίτος της Εκκλησίας ̇ «Η Παραμυθία των Τεθλιμμένων». Όταν πηγαίνω στη Γιάτρισσα στέκομαι μπροστά της αρκετή ώρα και τη θαυμάζω εκστατικός. Τη θεωρώ την καλύτερη εικόνα της Παναγίας από όσες έχω δει, όσον αφορά στην τεχνοτροπία της. Ηταν οικογενειακό κειμήλιο του Μητροπολίτη, που τη δώρισε στη μονή.»
«Τελειώνοντας θέλω να ευχαριστήσω όλους τους συνταξιδιώτες μου, που συμμετείχαν και συνέδραμαν σε αυτό το δύσκολο αλλά και υπέροχο ταξίδι που κράτησε έξι χρόνια. Ήταν πραγματικά μια μικρή οδύσσεια, στην οποία απέφυγα να διηγηθώ μερικές ακραίες στιγμές, που οφείλονταν στο ανθρώπινο θυμικό.»
«Αυτό που τελικά πάντα μένει είναι το έργο.» Και να τώρα το καράβι
Σιμιίδες
Σιμιΐδες (ανθυποτάξη Σιμιόμορφα, Simiiformes) ονομάζονται τα «ανώτερα πρωτεύοντα», δηλαδή οι Κατάρρινοι (κερκοπιθηκοειδή (μαϊμούδες Παλαιού Κόσμου) οι πίθηκοι, και οι Πλατύρρινοι (μαϊμούδες Νέου Κόσμου). Οι Σιμιίδες είναι μεγαλύτεροι από τους προσιμιίδες (ή «κατώτερα πρωτεύοντα»).
Ταξινομία και εξέλιξη
Οι σιμιίδες διαιρούνται σε τρεις ομάδες. Η μικροτάξη Πλατύρρινοι (μαϊμούδες Νέου Κόσμου) εξελίχτηκε 40 εκατομμύρια χρόνια πριν, αφήνοντας την υπόταξη Κατάρρινοι να κατοικεί στον Παλαιό Κόσμο. Αυτή η ομάδα διαιρέθηκε περίπου 25 εκατομμύρια χρόνια πριν στα κερκοπιθηκοειδή (μαϊμούδες Παλαιού Κόσμου) και τους πιθήκους. Οι μαϊμούδες είναι παραφυλετική ομάδα (δηλαδή δεν αποτελούν μία συνεκτική ομάδα). Παλαιότερες ταξινομήσεις διαιρούσαν τα πρωτεύοντα σε δύο ομάδες: τους «Προσίμιους» (Prosimii) (στρεψίρρινοι και τάρσιοι) και τα «Ανθρωποειδή» (Anthropoidea) (ο όρος δεν πρέπει να συγχέεται με την υπεροικογένεια Ανθρωποειδή, που είναι η απόδοση του όρου Hominidea στα ελληνικά).
Η λίστα που ακολουθεί περιλαμβάνει πολλές οικογένειες σιμιίδων, και τη θέση τους στην τάξη Πρωτεύοντα:
Μοναστήρι της Παναγίας Γιάτρισσας (Μάνη)
Ανάπλαση
Σε καινούργιο πέτρινο
Σιμιίδες
Παραπομπές
Κατηγορία:Απλόρρινοι
Μοναστήρι της Παναγίας Γιάτρισσας (Μάνη)
Ανάπλαση
γερό και όμορφο σκαρί
έτοιμο να συνεχίσει το ταξίδι του
στις φουρτουνιασμένες και γαλήνιες
θάλασσες του χρόνου.
Και με ταξιδιώτες
τις αλλεπάλληλες γενιές των ανθρώπων
έχοντας πάντα
πίστη και ελπίδα
στη χάρη Της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοναστήρια στη Λακωνία Κατηγορία:Βυζαντινή αρχιτεκτονική στην Ελλάδα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Νότιο Αιγαίο
Κατάλογος αυτοάνοσων ασθενειών
Αυτός ο κατάλογος αυτοάνοσων ασθενειών έχει κατηγοριοποιηθεί ανά τύπο οργάνου και ιστού για να βοηθήσει στον εντοπισμό ασθενειών που μπορεί να είναι παρόμοιες. Eίναι ένας δυναμικός κατάλογος και πιθανόν ποτέ να μην μπορέσει να ικανοποιήσει συγκεκριμένα πρότυπα πληρότητας. Μπορείτε να βοηθήσετε προσθέτοντας στοιχεία που λείπουν με αξιόπιστες πηγές. Μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί συνολικά περισσότερες από 80 αυτοάνοσες διαταραχές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτοάνοσες ασθένειες Κατηγορία:Κατάλογος ασθενειών
Λόπο Σοάρες ντι Αλμπεργκαρία
Ο Λόπο Σοάρες ντι Αλμπεργκαρία (Λισαβώνα, περί το 1460 - 1520) ήταν ο τρίτος αντιβασιλιάς της Πορτογαλικής Ινδίας (1515 - 1518), έφτασε στην Ινδία (1518) για να διαδεχτεί τον προκάτοχο του Αφόνσο ντι Αλμπουκέρκε. Ο Λόπο Σοάρες είχε ισχυρές συνδέσεις με την πανίσχυρη οικογένεια Αλμέιντα. Διετέλεσε κυβερνήτης της Ελμίνα στην Πορτογαλική Χρυσή Ακτή (1495-1499) και κυβερνήτης της 6ης Πορτογαλικής Ινδικής Αρμάδας (1504). Μετά την επιτυχημένη επιστροφή του στόλου στην Πορτογαλία ο βασιλιάς Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας τον δέχτηκε με μεγάλες τιμές (1505) και τον διόρισε σε ψηλά αξιώματα.
Αντιβασιλιάς των Ινδιών
Τον Μάρτιο του 1515 ο βασιλιάς τον επέλεξε τρίτο αντιβασιλέα της Πορτογαλικής Ινδίας ως αντικαταστάτη του Αφόνσο ντι Αλμπουκέρκε, κατόπιν αναχώρησε από τη Λισαβώνα για την Ινδία (7 Απριλίου 1515), όταν έφτασε ο Αφόνσο ντι Αλμπουκέρκε ήταν ήδη νεκρός. Τον Αύγουστο του 1515 ο βασιλιάς Εμμανουήλ Α΄ πληροφορήθηκε από τη Δημοκρατία της Βενετίας ότι ο Μαμελούκος Σουλτάνος στο Κάϊρο ετοίμαζε στόλο στο Σουέζ για να επιτεθεί στους Πορτογάλους. Ο βασιλιάς έστειλε επιστολή στον Λόπο Σοάρες και του δήλωσε ότι θα του παραχωρήσει ότι εξοπλισμό χρειαστεί για να πολεμήσει τους Μουσουλμάνους. Ο Αλμπεργκαρία αποφάσισε την πρώτη ναυτική εκστρατεία στην Ερυθρά Θάλασσα, ο στόχος του ήταν να φτάσει στην ακτή για να συναντήσει τον αυτοκράτορα της Αιθιοπίας Ντάγιουτ Β΄ (1517).
Στον 7ο Πορτογαλικό Στόλο συμμετείχαν ο Πορτογάλος πρέσβης Ντουάρτε Γκαλβάο (1446-1517), ο Αιθίοπας πρέσβης Ματέους ο Αρμένιος και ο ιεραπόστολος Φρανσίσκο Άλβαρες (1465-1540). Η αποστολή έφτασε πρώτα στην Άντεν, η πόλη παραδόθηκε αλλά ο Λόπο Σοάρες είδε με λύπη ότι δεν είχε άντρες να τους τοποθετήσει σαν φρουρά στο λιμάνι. Η απόπειρα να φτάσουν στο Μασάουα απέτυχε, έφτασαν στο αρχιπέλαγος του Ντάλακ και μπόρεσαν να φύγουν μόνο μετά τον θάνατο του Ντουάρτε Γκαλβάο στο Καμαράν. Ο Ματέους ο Αρμένιος και ο Φρανσίσκο Άλβαρες ενημερώθηκαν κατόπιν οτι ο βασιλιάς έδωσε εντολή να αντικατασταθεί στην αντιβασιλεία της Ινδίας ο Λόπο Σοάρες ντι Αλμπεργκαρία με τον Ντιόγκο Λόπες ντι Σεκέιρα. Ο Λόπο Σοάρες ντι Αλμπεργκαρία κατέκτησε τη Σρι Λάνκα για λογαριασμό του βασιλιά της Πορτογαλίας αφού έφτασε με μεγάλο στόλο στην πρωτεύουσα Κολόμπο (1518), έκτισε το κάστρο "Σάντα Μπάρμπαρα".
Πηγές
Κατηγορία:Ναυτιλιακή ιστορία της Πορτογαλίας Κατηγορία:Αντιβασιλείς της Πορτογαλικής Ινδίας
Ρενάτα Σκότο
Βιογραφία
Αναγνωρισμένη για το ύφος της και τη μουσικότητά της και γνωστή ως μια αξιοσημείωτη τραγουδίστρια-ηθοποιός, η Σκότο θεωρείται μια από τις διακεκριμένες τραγουδίστριες της γενιάς της, με ειδίκευση στα ρεπερτόρια bel canto, verismo και Βέρντι.
Μετά τη συνταξιοδότησή της από τη σκηνή ως τραγουδίστρια το 2002, έγινε με επιτυχία σκηνοθέτης όπερας και δασκάλα φωνητικής στην Ιταλία και την Αμερική, μαζί με μια ακαδημαϊκή καριέρα στην Accademia Nazionale di Santa Cecilia στη Ρώμη και στη Σχολή Τζούλιαρντ στη Νέα Υόρκη. Κατοικεί στο Άρμονκ της Νέας Υόρκης
Απεβίωσε στις 16 Αυγούστου 2023 σε ηλικία 89 ετών.
Δισκογραφία
Audio
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές όπερας Κατηγορία:Υψίφωνοι
Εκλογές στη Σρι Λάνκα
Πρόσφατες εκλογές (2022)
(έμμεση εκλογή)
1982
Οι πρώτες προεδρικές εκλογές στη χώρα διεξήχθησαν στις 17 Σεπτεμβρίου 1982. Πρόεδρος εξελέγη ο υποψήφιος του UNP, Τζ. Ρ. Τζαγιεγουάρντενε με ποσοστό 52,91% έναντι 39,07% για τον κυριότερο αντίπαλό του, Έκτορ Κομπεκαντούγουα από το Κόμμα Ελευθερίας. Η συμμετοχή ήταν 81,06%.
1988
Στις προεδρικές εκλογές του 1988 που έγιναν στις 19 Δεκεμβρίου, κέρδισε ο επικεφαλής του UNP, Ρανασίνγκε Πρεμαγκάσα, με ποσοστό 50,43% έναντι 44,95% για τη Σιριμάβο Μπανταρανάικε από το Κόμμα Ελευθερίας της Σρι Λάνκα. Η συμμετοχή ήταν 55,32%.Η ψηφοφορία δεν διεξήχθη σε περιοχές που ήταν ελεγχόμενες από τους αντάρτες Ταμίλ και σημειώθηκαν βίαια επεισόδια την ημέρα των εκλογών.
1994 και 1999
Με συμμετοχή 70,47% διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές στις 9 Νοεμβρίου 1994. Πρόεδρος εξελέγη η κόρη της Σιριμάβο Μπανταρανάικε, η Τσαντρίκα Κουμαρατούνγκα (από το Κόμμα Ελευθερίας της Σρι Λάνκα), με ποσοστό 62,28% επικρατώντας της υποψηφίας του UNP, Σρίμα Ντινασαγιάκε (35,91%). Ο αρχικός υποψήφιος του UNP ήταν ο σύζυγος της Σρίμα, Γκαμίνι Ντισαναγιάκε, ο οποίος δολοφονήθηκε από αντάρτες Ταμίλ στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, στις 24 Οκτωβρίου 1994. Στις επόμενες προεδρικές εκλογές (21 Δεκεμβρίου 1999) η Κουμαρατούνγκα επανεξελέγη πρόεδρος με 51,12% των ψήφων και έγινε η πρώτη πρόεδρος που κέρδισε και 2η θητεία.Η συμμετοχή στις εκλογές διαμορφώθηκε στο 73,31% και δεύτερος ήρθε ο υποψήφιος του UNP, Ρανίλ Γουικρεμεσίνγκε (42,71%).
2005 και 2010
Έπειτα από τις προεδρικές εκλογές που έγιναν στις 17 Νοεμβρίου 2005, πρόεδρος εξελέγη ο υποψήφιος του Κόμματος Ελευθερίας της Σρι Λάνκα, Μαχίντα Ρατζαπάκσα, με ποσοστό 50,29% έναντι 48,43% για τον υποψήφιο του UNP, Ρανίλ Γουικρεμεσίνγκε. Η συμμετοχή στην ψηφοφορία ήταν 73,73%. Στις 26 Ιανουαρίου 2010 διεξήχθησαν οι πρώτες προεδρικές εκλογές από την λήξη του εμφυλίου πολέμου. Η συμμετοχή ήταν της τάξης του 74,50%. Ο Μαχίντα Ρατζαπάκσα εξελέγη ξανά πρόεδρος για δεύτερη θητεία με ποσοστό 57,88% έναντι 40,15% για τον αντίπαλό του, Σαράτ Φονσέκα. Ο τελευταίος αρνήθηκε να δεχτεί τα αποτελέσματα και απείλησε με προσφυγή στο δικαστήριο. Πρόεδρος, 26 Ιανουαρίου 2010 !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Υποψήφιος !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Κόμμα !style="background-color:#E9E9E9" align=center|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
2015
Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 8 Ιανουαρίου 2015. Ο Μαϊθριπάλα Σιρισένα εξελέγη νέος πρόεδρος, με 51,2% έναντι 47,5% για τον έως τότε πρόεδρο, Μαχίντα Ρατζαπάκσα, ο οποίος παραδέχθηκε την ήττα του.
2010
Στις πρώτες βουλευτικές εκλογές από τον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου, οι οποίες διενεργήθηκαν στις 8 Απριλίου 2010, ο κυβερνών συνασπισμός του προέδρου Ρατζαπάκσα αναδείχθηκε νικητής, εν μέσω καταγγελιών για εκφοβισμό των ψηφοφόρων. Με καταμετρημένο περισσότερο από το ήμισυ των ψηφοδελτίων, η Συμμαχία της Ελευθερίας του Ενωμένου Λαού, της οποίας ηγείται ο Ρατζαπάκσα, κέρδισε 117 από τις 225 έδρες που έχουν κριθεί ως τώρα, ενώ το Ενωμένο Εθνικό Κόμμα (UNP), το μεγαλύτερο της αντιπολίτευσης, έλαβε 46 έδρες.
Αποτελέσματα
Βουλή, 8 Απριλίου 2010 ! valign=bottom align=left rowspan=2|Συνασπισμοί και κόμματα !! valign=bottom align=center rowspan=2 width="60"|Ψήφοι !! valign=bottom align=center rowspan=2 width="50"|% !! valign=bottom align=center colspan=3|Έδρες ! align=center width="50"|Επαρχία !! align=center width="50"|Σε πανεθνικό επίπεδο !! align=center width="50"|Σύνολο 1. Το Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού των Ιλάμ (EPDP) έλαβε μέρος στις εκλογές αυτόνομα στην εκλογική περιφέρεια Βάννι και σε άλλες περιφέρειες με τον Ενωτικό Συνασπισμό της Ελευθερίας του Λαού. 2. Το Λαϊκό Μέτωπο ψηλά η Πατρίδα (UCPF) έλαε μέρος στις εκλογές αυτόνομα στις εκλογικές περιφέρειες Μπαντούλα και Νουγουάρα Ελίγια, ενώ στις άλλες περιφέρειες συνεργάστηκε με το Ενωτικό Εθνικό Μέτωπο (UNF). 4. Ο Εθνικός Συνασπισμός των Ταμίλ (TNA) συμμετείχε στις εκλογές με το όνομα και το σύμβολο του Illankai Tamil Arasu Kachchi. 5. Το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο των Ταμίλ (TNPF) έλαβε μέρος με το όνομα και τα σύμβολα του Κογκρέσου Όλων των Ταμίλ της Κεϋλάνης.
Εκλογές στην Κεϊλάνη 1911-1970
Οι πρώτες εκλογές για νομοθετική Συνέλευση στην Κεϊλάνη διεξήχθησαν στις 12 και στις 13 Δεκεμβρίου 1911. Εξελέγησαν 4 βουλευτές, οι δύο για το εκλογικό σώμα της Ευρώπης, ο ένας για το εκλογικό σώμα του Μπέργκερ και ένας για το εκλογικό σώμα της Κεϊλάνης. Τα 4 ανεπίσημα μέλη αναδείχθηκαν με εκλογή, ενώ τα υπόλοιπα διορίστηκαν από τον Κυβερνήτη. Το νέο Νομοθετικό Συμβούλιο συνεδρίασε για πρώτη φορά στις 16 Ιανουαρίου 1912. Ακολούθησαν εκλογές το 1916, το 1921 και το 1924. Οι εκλογές του 1931 (13-20 Ιουνίου) ήταν οι πρώτες στις οποίες ψήφισαν όλοι οι ενήλικοι πολίτες. Την ίδια χρονιά με νέο σύνταγμα η νομοθετική συνέλευση αντικαταστάθηκε από το Κρατικό Συμβούλιο της Κεϊλάνης. Το νέο Συμβούλιο είχε 50 βουλευτές. 8 μέλη του Συμβουλίου διορίστηκαν από τον Κυβερνήτη. Ακολούθησε η διεξαγωγή των εκλογών το 1946. Το 1947 διεξήχθησαν οι πρώτες, όπως θεωρούνται, γενικές εκλογές στην ιστορία της χώρας. Η ψηφοφορία διεξήχθη από τις 23 Αυγούστου ως τις 20 Σεπτεμβρίου 1947. Ήταν οι πρώτες εκλογές με βάση το νέο σύνταγμα του Σόλμπερι. Πρώτο κόμμα με 42 έδρες στην 95μελή Βουλή, χωρίς όμως αυτοδυναμία, ήρθε το Ενωτικό Εθνικό Κόμμα του υπέρμαχου της ανεξαρτησίας της χώρας, Ντ. Σ. Σεναναγιάκε, ο οποίος έγινε και πρώτος πρωθυπουργός της χώρας (1947-52).Το UNP κέρδισε και τις εκλογές στις 24-30 Μαΐου 1952, που έγιναν μετά το θάνατο του Ντ. Σ. Ντεναναγιάκε. Ο γιος και διάδοχός του, Ντάντλεϊ Σεναναγιάκε ανέλαβε πρωθυπουργός, καθώς το UNP κέρδισε 54 έδρες. Οι επόμενες εκλογές, που έγιναν στις 5-10 Απριλίου 1956, έδωσαν τη νίκη στο μαρξιστικό συνασπισμό Μαχατζάνα Εκσάθ Περαμούνα με 51 έδρες και την πρωθυπουργία στον Σόλομον Μπανταρανάικε, που κυβέρνησε ως τη δολοφονία του, το 1959. Το 1960 έγιναν δύο εκλογικές αναμετρήσεις μέσα σε έναν χρόνο. Ο Ντάντλεϊ Σεναναγιάκε και το UNP είχαν τις πολλές έδρες στις εκλογές που έγιναν στις 19 Μαρτίου 1960, όχι όμως και την απαραίτητη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο των 151 εδρών. Έτσι, διεξήχθησαν ξανά εκλογές στις 20 Ιουλίου 1960. Το Κόμμα Ελευθερίας της Σρι Λάνκα απέκτησε μια ισχνή πλειοψηφία εδρών (75 έδρες) και σχημάτισε κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τη χήρα του δολοφονημένου Σόλομον, Σιριμάβο Μπανταρανάικε. Η τελευταία έγινε η πρώτη γυναίκα αρχηγός κυβερνήσεως στη σύγχρονη εποχή. Στις εκλογές που έγιναν στις 22 Μαρτίου 1965 επέστρεψε στην εξουσία το UNP κερδίζοντας 66 έδρες και πρωθυπουργός ανέλαβε ξανά ο Ντάντλεϊ Σεναναγιάκε. Οι εκλογές του 1970 ήταν οι τελευταίες πριν η χώρα μετονομαστεί από Κεϊλάνη σε Σρι Λάνκα. Η ψηφοφορία έγινε στις 27 Μαΐου 1970 και το Κόμμα Ελευθερίας έκανε δυναμική επιστροφή στην κυβέρνηση, έχοντας κερδίσει 91 έδρες. Η Μπανταρανάικε επανήλθε στην πρωθυπουργία και το 1972 η χώρα πήρε την ονομασία Σρι Λάνκα.
Εκλογές στη Σρι Λάνκα 1972-σήμερα
Έπειτα από 17 χρόνια, το UNP έχασε την εξουσία στις εκλογές που έγιναν στις 17 Αυγούστου 1994, έναν χρόνο μετά τη δολοφονία του προέδρου του, Πρεμαγκάσα. Ο Συνασπισμός του Λαού της Τσαντρίκα Κουμαρατούνγκα, κόρης της Σιριμάβο Μπανταρανάικε, κέρδισε 105 έδρες. Στις επόμενες εκλογές, που έγιναν στις 24 Οκτωβρίου 2000, ο Συνασπισμός του Λαού κέρδισε 107 έδρες, όμως για την αυτοδυναμία απαιτούνταν 113. Οι εκλογές επισκιάστηκαν από βίαια επεισόδια με 70 νεκρούς στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, συμπεριλαμβανομένων 6 που σκοτώθηκαν την ημέρα της ψηφοφορίας. . To UNP και άλλα κόμματα κατηγόρησαν τον κυβερνητικό συνασπισμό για νοθεία. Το πολιτικό αδιέξοδο που ακολούθησε οδήγησε στη διεξαγωγή νέων εκλογών στις 6 Δεκεμβρίου 2001. Με 109 έδρες πρώτο κόμμα ήρθε το Ενωτικό Εθνικό Μέτωπο. Και σε αυτές τις εκλογές έγιναν χιλιάδες περιστατικά βίας, με 60 νεκρούς συνολικά, ανάμεσα στους οποίους και 14 την ημέρα που οι πολίτες προσήλθαν στις κάλπες. . Θύμα βομβιστή καμικάζι θα έπεφτε και ο πρωθυπουργός Ρατνασίρι Γουικρεμαναγιάκε. Στις επόμενες εκλογές, που έγιναν στις 2 Απριλίου 2004, το κυβερνών κόμμα UNP υπέστη μεγάλη ήττα, καθώς περιορίστηκε στις 28 έδρες. Ο Ενωτικός Συνασπισμός του Λαού της Κουμαρατούνγκα ήρθε πρώτο κόμμα και πήρε 45,6% και 109 έδρες.
Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν το 2010 (δείτε παραπάνω).
1982
Στις 22 Δεκεμβρίου 1982 οι πολίτες υπερψήφισαν με ποσοστό 54,66% την πρόταση για παράταση της θητείας του Κοινοβουλίου για 6 έτη. Ήταν το πρώτο και μέχρι σήμερα μοναδικό δημοψήφισμα στην ιστορία της Σρι Λάνκα. Αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν η θητεία του Κοινοβουλίου να διαρκέσει ως το 1989. Η συμμετοχή στο δημοψήφισμα ήταν 70,82%.
Ραμπ
Το Ραμπ, (κροατικά: Rab) είναι νησί της Κροατίας στην Αδριατική Θάλασσα. Έχει έκταση 86,1 τ.χλμ και 9.480 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η πόλη Ραμπ με 554 κατοίκους. Το Ραμπ είναι η Ρωμαϊκή Arba (λατινικά: Arba) καί μεσαιωνική Arbe (ιταλικά: Arbe), που αποτελούν παραφθορά του Αρχαιοελληνικού Άρβων ή Αρβών (ελληνικά: Άρβων ή Αρβών). Αναφέρεται από τον Στέφανο Βυζάντιο: "Άρβων ή Αρβών, Ιλλυρίας πόλις. Πολύβιος δευτέρα. Το εθνικόν Αρβώνιος και Αρβωνίτης, ως Αντρώνιος και Ασκαλωνίτης"
Ιστορία
To νησί το κατοίκησαν στην αρχαιότητα οι Ιλλυριοί (360 π.Χ.), θεωρείται κοιτίδα των Αρβανιτών. Κατόπιν εισήλθε στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία σαν τμήμα της Λιβουρνίας, ο Οκταβιανός Αύγουστος οικοδόμησε ισχυρά τείχη και της έδωσε τον τίτλο Ισοπολίτιδα πόλη. Ο Άγιος Μαρίνος που ίδρυσε την ομώνυμη πόλη-κράτος Άγιος Μαρίνος στην κεντρική Ιταλία καταγόταν από την Ραμπ, αναγκάστηκε να φύγει λόγω των διωγμών που εξαπέλυσε ο Διοκλητιανός εναντίον των Χριστιανών. Το θρυλικό γεγονός απομνημονεύεται με την παρούσα αδελφοποίηση των δύο πόλεων. Στα πρώτα χρόνια στην επισκοπή της Άρβας καταγράφεται ο Τατιανός (532) συμμετείχε σε Σύνοδο στην Σαλώνα που ήταν η Μητροπολιτική έδρα στην οποία η Άρβα ήταν υποτελής. Αργότερα (17 Οκτωβρίου 1154) η Άρβα έγινε υποτελής στην επισκοπή της Ζαντάρ. Με Παπική βούλα ο Πάπας Λέων ΙΒ΄ ένωσε την επισκοπή της Άρβας με την γειτονική Κρκ. Αμέσως μετά η Άρβα εμφανίζεται σαν ανεξάρτητη έδρα επισκοπής στην Καθολική Εκκλησία. Τον Μεσαίωνα η Ραμπ εμφανίζεται σαν μια από της πόλεις-κράτη της Δαλματίας, ανήκε στην Βυζαντινή αυτοκρατορία με σημαντικά ποσοστά αυτονομίας.
Για σύντομο χρονικό διάστημα ανήκε στο Μεσαιωνικό Βασίλειο της Δαλματίας μέχρι την εποχή που κατακτήθηκε μαζί με τις υπόλοιπες Δαλματικές πόλεις από την Δημοκρατία της Βενετίας. Το νησί κατέλαβε ο Ανδεγαυός βασιλιάς Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας (1358). Στην Αναγέννηση κατακτήθηκε ξανά από την Δημοκρατία της Βενετίας και παρέμεινε σε αυτήν μέχρι την πτώση της (1797). Στην συνέχεια πέρασε για σύντομο χρονικό διάστημα στον Ναπολέων Α΄ μαζί με όλες τις πρώην Ενετοκρατούμενες περιοχές και κατόπιν ενώθηκε με την Αυστροουγγαρία των Αψβούργων (1815-1918). Το νησί της Ραμπ αν και Ιταλόφωνο λόγω της μακρόχρονης Ενετοκρατίας παραχωρήθηκε στην Γιουγκοσλαβία (1921), οι περισσότεροι από τους κατοίκους μετανάστευσαν στην Ιταλική Ίστρια και τις υπόλοιπες Ιταλικές περιοχές. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος η Φασιστική Ιταλία την χρησιμοποίησε ως στρατόπεδο συγκέντρωσης. Μετά την λήξη του πολέμου παραχωρήθηκε στην Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, παρέμεινε σε αυτήν μέχρι την ανεξαρτησία της Κροατίας (1991). Το νησί Ραμπ είναι πλούσιο σε πολιτιστική κληρονομιά και πολιτιστικά-ιστορικά μνημεία που το καθιστούν δημοφιλή προορισμό για διακοπές. Το Ραμπ είναι επίσης γνωστό ως πρωτοπόρο του γυμνισμού μετά την επίσκεψη του Βασιλιά Εδουάρδου Η΄ και της Κυρίας Ουόλις Σίμπσον. Το νησί είναι σήμερα πολύ δημοφιλές για τουρίστες και οικογένειες για την ωραία του φύση, τις παραλίες, την κληρονομιά και πολλές εκδηλώσεις, ιδιαίτερα το τουρνουά μεσαιωνικού τόξου του Ραμπ και το Μεσαιωνικό Φεστιβάλ του Ραμπ – Ράπσκα Φιέρα (Rapska Fjera).
Πηγές
Ραμπ
Μεσοποταμία
thumb|250px|right|Δορυφορική φωτογραφία της ευρύτερης περιοχής της Μεσοποταμίας Μεσοποταμία ονομάστηκε για πρώτη φορά από τους αρχαίους Έλληνες η χώρα την οποία διαρρέουν δύο ποταμοί, ο Τίγρης (στα ανατολικά) και ο Ευφράτης (στα δυτικά). Με το όνομα αυτό οριοθετείται μια μεγάλη περιοχή, που περιλαμβάνει τις κοιλάδες των δυο ποταμών και των παραποτάμων τους. Το μεγαλύτερο και σπουδαιότερο, σε ό,τι αφορά στην ιστορία, τμήμα της χώρας αυτής βρίσκεται στο σημερινό Ιράκ.
Ιστορία
Υπήρξε εποχή κατά την οποία η Βαγδάτη υπήρξε το σταυροδρόμι των ευρωπαϊκών και των αραβικών λαών. Στη εποχή της ακμής της υπήρξε το σημαντικότερο κέντρο του αραβικού κόσμου αλλά και ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα του τότε κόσμου. Η πόλη χτίστηκε το 762 μ.Χ. από τον χαλίφη Αλ Μανσούρ. Το όνομά της σήμαινε "δώρο Θεού", κάτι που δεν ήταν και τόσο άσχετο προς την πραγματικότητα, μιας και ήταν μια πανέμορφη πόλη με δυο εκατομμύρια κατοίκους, ανάμεσα στους οποίους πολλοί σημαντικοί σοφοί, γιατροί, αρχιτέκτονες και άνθρωποι των γραμμάτων.
Στην ίδια περιοχή, πολύ παλιότερα, γύρω στην τέταρτη π.Χ. χιλιετία, οι Σουμέριοι έκτισαν τις πρώτες οργανωμένες πόλεις που είδε ποτέ ο άνθρωπος και τις οργάνωσαν σε πόλεις-κράτη, κάτι ακόμα αδιανόητο για την περίοδο εκείνη. Μια από τις αρχαιότερες και πιο ισχυρές υπήρξε η Ουρούκ, η οποία κατά την 3η χιλιετία περιελάμβανε 76 χωριά. Στις περιοχές αυτές, ανάμεσα στους δυο μεγάλους ποταμούς, τον Τίγρη και τον Ευφράτη, δημιουργήθηκε ο πολιτισμός, γεννήθηκε η γραφή και εφευρέθηκε ο τροχός. Οι πόλεις-κράτη αναπτύχθηκαν ταχύτατα, καλλιέργησαν τα εύφορα εδάφη τους και έγιναν γρήγορα πλούσιες και λαμπερές. Η πόλη Ουρ, "η πόλη του θεού της Σελήνης", υπήρξε από τις σημαντικότερες και πλουσιότερες. Εκεί, το 1927, ο Βρετανός αρχαιολόγος Γούλεϋ έφερε στο φως αμύθητους θησαυρούς από το βασιλικό νεκροταφείο με τους δυο χιλιάδες τάφους. Τα ευρήματα ξεπερνούσαν κάθε προσδοκία, περιλαμβάνοντας χρυσά αντικείμενα, εκπληκτικά αντικείμενα τέχνης, αντικείμενα πολεμιστών. Η πόλη προστατευόταν από τείχη τα οποία είχαν στο κέντρο τους ένα βαθμιδωτό πύργο με το ναό της θεότητας που τους προστάτευε, ο οποίος χρησιμοποιούνταν και ως αστρονομικό παρατηρητήριο. Τριγύρω υπήρχαν ναοί, δωμάτια ιερέων, αποθήκες, όπως και μια από τις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες που βρέθηκαν ποτέ. Εκεί βρέθηκαν και οι αρχαιότεροι γραπτοί νόμοι. Οι Σουμέριοι της Ουρ ήταν σκληροί, αδίστακτοι και ανηλεείς πολεμιστές. Η πόλη καταστράφηκε στις αρχές της δεύτερης χιλιετίας, δίνοντας τη θέση της ανάμεσα στα δυο ποτάμια στους Ελαμίτες, οι οποίοι κρατώντας από τους Σουμέριους μόνο τη γλώσσα αλλά αφομοιώνοντας και επεκτείνοντας τον πολιτισμό τους έφτιαξαν κάτω από τη βασιλεία του Χαμουραμπί την ισχυρή και φημισμένη χώρα της Βαβυλώνας, 90 χιλιόμετρα νότια της Βαγδάτης. μικρογραφία|αριστερά|Ένα τμήμα του κώδικα του Χαμουραμπί|174x174px
Η Βαβυλώνα περιβαλλόταν από διπλό τείχος 16 χιλιομέτρων που διακόπτονταν από επιβλητικούς πύργους. Η κύρια Πύλη της πόλης καλυπτόταν από σμαλτωμένα γαλάζια τούβλα με αναπαραστάσεις δράκων, ταύρων και λεόντων. Ο ναός που ήταν αφιερωμένος στην προστάτιδα θεότητα βρισκόταν στο κέντρο της πόλης, ήταν πολύχρωμος, είχε επτά ορόφους και περιβαλλόταν από αυλές και κατοικίες ιερέων. Πιο κάτω βρισκόταν το λαμπερό παλάτι του Ναβουχοδονόσορα, και ακόμα πιο πέρα μια επιβλητική πέτρινη γέφυρα ένωνε τις δυο όχθες του Ευφράτη ο οποίος διέσχιζε τη μυθική πόλη.
Το παλάτι του βασιλιά Ναβουχοδονόσορα ήταν ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου. Οι κρεμαστοί κήποι του θεωρήθηκαν ένα επίτευγμα που ξεφεύγει από τα όρια της λογικής, δεδομένου του ότι στη Νότια Μεσοποταμία δεν υπήρξε ποτέ σχεδόν καθόλου βλάστηση. Στη Μοσούλη υπήρξε κάποτε η Νιμρούντ, η πρωτεύουσα των Ασσυρίων, η οποία ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα π.Χ. Πολλοί θησαυροί της Μεσοποταμίας βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο και το Λούβρο. thumb|300x300px|Απεικόνιση των επαρχιών της [[Μακεδονική Αυτοκρατορία|Μακεδονικής αυτοκρατορίας, με τη Μεσοποταμία στο κέντρο]] Τον 4ο αιώνα π.Χ., η Μεσοποταμία κατακτήθηκε από τον Μεγάλο Αλέξανδρο. Μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκεί ιδρύθηκε το Ελληνιστικό βασίλειο των Σελευκίδων, το οποίο έφτασε στο απόγειό του τον καιρό του Μεγάλου Αντιόχου. Οι Έλληνες άποικοι ίδρυσαν στο έδαφος της Μεσοποταμίας πολλές αποικίες, στις οποίες προσήλθαν πολλοί άποικοι από την Ελλάδα (Μακεδονία, Θράκη, Επτάνησα, Μικρά Ασία, νότια Ελλάδα). Οι νέοι άποικοι ίδρυσαν πόλεις σε ανάμνηση της ιδιαίτερης πατρίδας τους (π.χ. Μακεδονόπολις, Ιθάκη, Αμφίπολις, Έδεσσα, Ανθεμουσιάς, Ευρωπός κ.ο.κ.), ή κατά διαταγή των βασιλέων (π.Χ. Σελεύκεια, Κτησιφών, Αντιόχεια, Λαοδίκεια, Απάμεια, Ηράκλεια), ή σαν στρατιωτικοί μακεδονικοί συνοικισμοί (π.χ. Κωμόπολις κ.ά.), ενώ περιοχές ονομάστηκαν από την πατρίδα τους, όπως η Μυγδονία της βορειοδυτικής Μεσοποταμίας. Το ελληνικό στοιχείο επέζησε έως και την αραβική κατάκτηση.
Κατά τον Μεσαίωνα το μοιράστηκαν οι Πέρσες, οι Βυζαντινοί, οι Τουρκομάνοι και οι ορδές των Μογγόλων. Ο Ισλαμισμός διαδόθηκε στην περιοχή κατά τον 7ο μ.Χ. αιώνα και εκεί επίσης έγινε και το Ισλαμικό σχίσμα μεταξύ Σουνιτών και Σιιτών, το οποίο αιματοκυλά την περιοχή μέχρι και τις μέρες μας.
Σήμερα
Σήμερα η Μεσοποταμία είναι κατακερματισμένη ανάμεσα στο Ιράκ, το Ιράν, την Τουρκία και τη Συρία, αλλά παραμένει μέχρι σήμερα ένα μωσαϊκό λαών και παραδόσεων, όπως τους Δρούζους, τους Ασσύριους και τους Κούρδους. Τελευταίες εξελίξεις αποτελούν η επανάσταση κατά του Σάχη του Ιράν (1979) και η κατάκτηση του Ιράκ από τον φιλοαμερικανικό συνασπισμό. Παρατηρείται επίσης μεγάλη αναταραχή στις ντόπιες εθνότητες, με κυριότερο τον Κουρδικό εθνικό αφυπνισμό, ο οποίος μπορεί να προκαλέσει βιαιότερες εντάσεις στο μέλλον. Εντάσεις υπάρχουν και μεταξύ των Σιιτών και των Σουνιτών στο Ιράκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανατολική Μεσόγειος
Νίκος Μιμίδης
Ο Νίκος Μιμίδης είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στην ομάδα του Άρη από το 1968 ως το 1970, κατακτώντας το κύπελλο Ελλάδας του 1970. Συνέχισε την καριέρα του στις ομάδες της Βέροιας και της Αναγέννησης Επανομής.
Καριέρα
Ο Μιμίδης ξεκίνησε να αγωνίζεται στην Ελπίδα Κρυονερίου, από την οποία μεταπήδησε το 1968 στον Άρη. Αγωνιζόμενος στο αριστερό άκρο της επίθεσης, δεν κατάφερε να πάρει θέση βασικού, αφού τη θέση αυτή κάλυπτε ο Κώστας Παπαϊωάννου, αλλά υπήρξε μέλος της ομάδας που κέρδισε τον τίτλο του κυπελλούχου Ελλάδος το 1970.
Το καλοκαίρι του 1970 δόθηκε στη Βέροια ως αντάλλαγμα για τον Γιώργο Τερζή. Στην πρώτη του σεζόν έπαιξε σε 19 αγώνες, βοηθώντας την ομάδα του να παραμείνει στην Α' εθνική κατηγορία, κάτι που δεν μπόρεσε να επαναλάβει την επόμενη χρονιά, όπου η Βέροια κατατάχθηκε 15η και υποβιβάστηκε, με τον Μιμίδη να παίζει σε 29 παιχνίδια και να πετυχαίνει ένα γκολ. Συνέχισε στην ομάδα της Βέροιας τις σεζόν 1972-73 και 1973-74, όπου η "βασίλισσα του Βορρά" διατηρήθηκε στη μέση του βαθμολογικού πίνακα της δεύτερης εθνικής κατηγορίας.
Το Νοέμβριο του 1974, κατηγορήθηκε ότι προσπάθησε να πείσει τον συμπαίκτη του Τερζή να δεχτούν και οι δύο χρήματα από τον Απόλλωνα Καλαμαριάς. Ο Τερζής ενημέρωσε τον έφορο της ομάδας, Παπαχατζή, και τον γενικό αρχηγό της, Απόστολο Στεργίου και μαγνητοφώνησαν τηλεφώνημα του Τερζή με τον Μιμίδη και τον ποδοσφαιριστή του Απόλλωνα, Τσουπλάκη. Ως αποτέλεσμα, ο Μιμίδης συνελήφθη και δεν αγωνίστηκε ξανά στην ομάδα της Βέροιας. Συνολικά, με τη Βέροια έπαιξε σε 117 αγώνες και σκόραρε δύο φορές.
Μετά το πέρας της αγωνιστικής σεζόν, ο Μιμίδης μεταγράφηκε στην Αναγέννηση Επανομής, η οποία αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της Β' εθνικής. Με την ομάδα της Επανωμής έφθασε τρεις φορές ως τον προημιτελικό του κυπέλλου Ελλάδας, το 1976-77, το 1978-79 και το 1979-80. Στο πρωτάθλημα, η καλύτερη θέση που κατέλαβε η Αναγέννηση ήταν η τέταρτη το 1978-79.
Το καλοκαίρι του 1981, ανέλαβε ρόλο παίκτη και προπονητή ταυτόχρονα στη Δόξα Αδένδρου, ομάδα της πρώτης κατηγορίας της Ε.Π.Σ.Μ..
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Γιάννης Δραγάτσης
Ο Γιάννης Δραγάτσης ή Ογδοντάκης ήταν συνθέτης, στιχουργός και βιολιστής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρεμπέτες Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Gothic metal
Χαρακτηριστικά
To gothic metal αναμειγνύει τις χαμηλά κουρδισμένες κιθάρες και τους πεσιμιστικούς στίχους του doom metal με τη σκοτεινή και ρομαντική ατμόσφαιρα του gothic rock. Οι στίχοι των τραγουδιών έχουν συνήθως να κάνουν με την απώλεια, τον θάνατο, τον ρομαντισμό, τη χαμένη αγάπη και τη γοτθική φαντασία. Τα φωνητικά ποικίλουν από γρυλίσματα μέχρι βαρύτονα και καθαρά, ενώ το γοτθικό στοιχείο έχει αναμειχθεί με ακραία είδη του metal, όπως το black ή το death metal.
Καταβολές
Από τις αρχές της δεκαετίας του '70, πολλά συγκροτήματα επηρέασαν τη δημιουργία και την αισθητική του gothic metal, μεταξύ αυτών οι Black Sabbath, Celtic Frost, Rainbow, Dio, Blue Öyster Cult, Deep Purple και Mercyful Fate.
Στα μέσα της δεκαετίας του '80, εμφανίστηκε το gothic rock, ως αποτέλεσμα του κινήματος του πανκ. Πιο γνωστό συγκρότημα του είδους υπήρξαν οι The Cure, ενώ ιδιαίτερα επιδραστικοί υπήρξαν οι Christian Death.
Στις αρχές της δεκαετίας του '90 πραγματοποίησαν το δισκογραφικό τους ντεμπούτο ονόματα όπως οι My Dying Bride, Paradise Lost και Anathema, με ήχο που συνδύαζε το death metal, το doom και το gothic, ενσωματώνοντας στον ήχο τους πλήκτρα, γυναικεία φωνητικά, κ.α..
Πηγές
Κατηγορία:Είδη heavy metal
Ποταμός Γκάμπια
Ο Ποταμός Γκάμπια είναι ποταμός της Δυτικής Αφρικής και είναι ένα από τα πιο διάσημα μέρη επίσκεψης στη Γκάμπια. Το όνομά του προήλθε από τη χώρα την οποία διασχίζει στο μεγαλύτερο μήκος του (Γκάμπια). Ο πιο γνωστός οικισμός του ποταμού είναι η πόλη του Μπανζούλ η οποία αποτελεί και πρωτεύουσα της χώρας.
Περιγραφή
Οι πηγές του ποταμού βρίσκονται στη Γουινέα και συγκεκριμένα στο οροπέδιο Futa Jallon και οι εκβολές του στον Ατλαντικό Ωκεανό. Το μήκος του είναι χίλια εκατό χιλιόμετρα (1.100χλμ) ενώ το πλάτος του κυμαίνεται από δέκα έξι χιλιόμετρα (16χλμ) έως και διακόσια μέτρα (200μ). Τα νερά του είναι λασπώδη ενώ το βάθος του δεν ξεπερνά τα οχτώ μέτρα (8μ). Ορισμένοι παραπόταμοί του είναι οι ποταμοί Bao και Balong.
Χλωρίδα-πανίδα
Ο ποταμός Γκάμπια ολοκληρώνει το παζλ μιας μεγάλης ζούγκλας. Εκεί παρατηρούνται μεγάλες εκτάσεις τροπικών δασών. Ο ποταμός αποτελεί κατοικία για πολλά είδη άγριων ζώων όπως ιπποπόταμοι, κροκόδειλοι, φίδια. Γύρω από αυτόν θα συναντήσει κανείς μπαμπουίνους, χιμπατζήδες και αντιλόπες.
Πηγές
Κατηγορία:Ποταμοί της Γκάμπια Κατηγορία:Ποταμοί της Γουινέας Κατηγορία:Ποταμοί της Σενεγάλης Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Αφρικής
Δροσιά Θεσπρωτίας
Η Δροσιά αποτελεί οικισμό της Περιφερειακής Ενότητας Θεσπρωτίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Γραικοχωρίου και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ηγουμενίτσας, του Δήμου Ηγουμενίτσας.
Πληροφορίες
Ο οικισμός Δροσιά βρίσκεται σε υψόμετρο 95 μέτρων και έχει πληθυσμό 76 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Αναγνωρίσθηκε ως οικισμός το 2001.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Ηγουμενίτσας
Λουίτζι Φάκτα
Ο Λουίτζι Φάκτα (Luigi Facta, Πινερόλο, Βασίλειο της Ιταλίας, 16 Νοεμβρίου 1861 – 5 Νοεμβρίου 1930) ήταν Ιταλός δημοσιογράφος και πολιτικός (μέλος του Φιλελεύθερου Κόμματος της Ιταλίας) και επικεφαλής πρωθυπουργός μίας μεταβατικής κυβέρνησης, από τις 26 Φεβρουαρίου 1922 έως τις 31 Οκτωβρίου 1922, ακριβώς πριν από την ανάρρηση στην εξουσία της Ιταλίας, του δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι. Διετέλεσε, επίσης, υπουργός Οικονομικών, δύο φορές (1910 – 1914, 1920 – 1921). Όταν ο Ιταλός μονάρχης Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ’ αρνήθηκε να προσυπογράψει το διάταγμα της κυβέρνησης για επιβολή κατάστασης έκτακτης ανάγκης, βάσει του οποίου ο Ντε Φάκτα θα κινητοποιούσε τον στρατό προκειμένου να εμποδίσει την Πορεία προς τη Ρώμη του Μουσολίνι, ο Φάκτα και η κυβέρνησή του παραιτήθηκαν. Συνέπεια αυτής του της στάσης ήταν να εδραιωθεί στην κοινή γνώμη η πεποίθηση πως ο ίδιος δεν άσκησε όλη του την επιρροή προς τον βασιλιά για να μεταβάλλει τη βούληση του τελευταίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργοί της Ιταλίας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιταλίας
Ο Δολοφόνος των Άλπεων
Ο Δολοφόνος των Άλπεων (Πρωτότυπος τίτλος: The Eiger Sanction) είναι μια δραματική ταινία θρίλερ Αμερικανικής παραγωγής του 1975 σε σκηνοθεσία Κλιντ Ίστγουντ και σενάριο των Χαλ Ντρέσνερ και Γουόρεν Μ. Μέρφι βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τρεβανιάν (Ροντ Γουιτάκερ). Πρωταγωνιστούν οι Κλιντ Ίστγουντ, Τζορτζ Κένεντι, Βονέττα Μαγκί και ο Τζακ Κάσιντι.
Πλοκή
Επιστρέφοντας από την Ευρώπη, ο Χέμλοκ συναντά την μεταφορέα της C2 Τζιμάιμα Μπράουν, η οποία τον αποπλανεί ερωτικά και ενώ ο Χέμλοκ κοιμάται, αυτή του κλέβει τα χρήματά καθώς και την επιστολή εγγύησης της Εφορίας. Ο Ντράγκον συμφωνεί να του τα επιστρέψει εάν ο Χέμλοκ ολοκληρώσει και την δεύτερη εκκαθάριση. Ο Χέμλοκ δείχνει απρόθυμος, αλλά συμφωνεί όταν μαθαίνει ότι ο πράκτορας «Ξυλοσκώληκας» της C2 που σκοτώθηκε ήταν στην πραγματικότητα ο παλιός του φίλος, Ανρί Μπακ. Ο Χέμλοκ με τον Μπακ είχαν υπηρετήσει μαζί κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Βιετνάμ, όπου ο Μπακ είχε σώσει τη ζωή του. Ο Ντράγκον συμφωνεί να του πληρώσει 100.000 δολάρια συν τα έξοδα και του λέει ότι ο δεύτερος στόχος είναι μέλος μιας διεθνούς ομάδας ορειβασίας που θα επιχειρήσει σύντομα μια ανάβαση της βόρειας πλευράς του όρους Άιγκερ στην Ελβετία. Ο Χέμλοκ θα είναι το αμερικανικό μέλος της ομάδας και πρέπει να σκοτώσει τον έναν από τους αναρριχητές.
Ο Χέμλοκ ταξιδεύει στην Αριζόνα για να αρχίσει προπόνηση σε μια σχολή αναρρίχησης που διευθύνεται από έναν παλιό φίλο του, τον Μπεν Μπάουμαν, ο οποίος τον προπονεί ξανά με τη βοήθεια μιας ελκυστικής γυναίκας ινδιανικής καταγωγής που ονομάζεται Τζορτζ (αργότερα αποκαλύπτεται ότι είναι κόρη του Μπάουμαν). Ο Χέμλοκ συναντά επίσης έναν παλιό εχθρό του, τον Μάιλς Μέλλο, έναν πρώην συμπολεμιστή του πολέμου στο Βιετνάμ, ο οποίος πριν από χρόνια τον είχε προδώσει στη Νοτιοανατολική Ασία. Ο Μέλλο φαίνεται να γνωρίζει πολλά για το τι σχεδιάζει ο Χέμλοκ. Ο Μέλλο προσπαθεί να σκοτώσει τον Χέμλοκ προσλαμβάνοντας την Τζωρτζ να τον δολοφονήσει με μια ένεση μορφίνης στο δωμάτιο του, αλλά ο Χέμλοκ καταφέρνει και επιβιώνει. Αργότερα, ο Χέμλοκ αναγκάζει τον Μέλλο και τον σωματοφύλακά του να τον ακολουθήσουν στην έρημο, όπου και πυροβολεί τον σωματοφύλακα και αφήνει τον Μέλλο να πεθάνει κάτω από τον καυτό ήλιο.
Ο Χέμλοκ ταξιδεύει στην Ελβετία μαζί με τον Μπάουμαν, τον επόπτη της αναρρίχησης και συναντά τα άλλα μέλη της ομάδας αναρρίχησης στο Hotel Bellevue des Alpes στο Kleine Scheidegg. Ο επικεφαλής και ευγενής Γερμανός Καρλ Φράιταγκ, παρουσιάζει την προτεινόμενη διαδρομή του μέχρι το Όρος Άιγκερ και η υπόλοιπη ομάδα του αναθέτει να ηγηθεί της αποστολής. Το επόμενο πρωί, οι άνδρες ξεκινούν την ανάβαση στη βόρεια πλευρά του Άιγκερ, αλλά σύντομα οι καιρικές συνθήκες γίνονται πολύ άσχημες. Ο Γάλλος ορειβάτης Μοντέιν χτυπιέται από πέτρες που πέφτουν και αργότερα πεθαίνει. Με τον Χέμλοκ να αναλαμβάνει τώρα την ηγεσία, τα επιζώντα μέλη υποχωρούν προς ένα τούνελ μιας σήραγγας που συνδέεται με τον σιδηροδρομικό σταθμό μέσα στο βουνό, μεταφέροντας τον νεκρό ορειβάτη μεταξύ τους. Την τελευταία στιγμή, ο Φράιταγκ και ο Αυστριακός Μέγιερ, πέφτουν και σκοτώνονται. Ο Χέμλοκ μόνο διασώζεται, αφού κρέμεται μόνο λίγα μέτρα από το τούνελ της σήραγγας. Εκεί ο Μπάουμαν του ρίχνει ένα σχοινί και τον τραβά μέσα στην σήραγγα.
Πίσω στο Kleine Scheidegg, ο Μπάουμαν αποκαλύπτει στον Χέμλοκ, ότι αυτός είναι ο άνθρωπος που αναζητά και ισχυρίζεται ότι δεν είχε ιδέα ότι ο φίλος του Χέμλοκ, Ανρί Μπακ θα δολοφονηθεί. Ο Χέμλοκ δέχεται ένα τηλεφώνημα από τον Ντράγκον, ο οποίος είναι πεπεισμένος ότι ο Χέμλοκ σκότωσε και τους τρεις άλλους αναρριχητές σκοπιμώς για να διασφαλίσει ότι σκότωσε τον στόχο. Ο Χέμλοκ λέει στον Μπάουμαν ότι η C2 πιστεύει ότι ο στόχος πέθανε στο βουνό και ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να τους πει διαφορετικά. Αφού φύγει ο Μπάουμαν, η Τζιμάιμα Μπράουν επανέρχεται στον Χέμλοκ και αναρωτιέται αν ο Ντράγκον ήταν σωστός.
Παραγωγή
Τα βασικά γυρίσματα ξεκίνησαν στις 12 Αυγούστου 1974 και τελείωσαν στα τέλη Σεπτεμβρίου 1974. Οι σκηνές περιλαμβάνουν την τοποθεσία στο βουνό Άιγκερ και στη Ζυρίχη, στην κοιλάδα Monument και στο εθνικό πάρκο Ζίον καθώς και στο Carmel-by-the -Sea και στο Μοντερέι στην Καλιφόρνια. Χρησιμοποιήθηκε ειδικός εξοπλισμός και φορητές κάμερες για τη μαγνητοσκόπηση των σκηνών αναρρίχησης. Ο Ίστγουντ έκανε τη δική του αναρρίχηση υπό επικίνδυνες συνθήκες. Ο 26χρονος Βρετανός ορειβάτης Ντέιβιντ Νόουλς πέθανε στο Άιγκερ κατά τη διάρκεια της παραγωγής.
Κριτικές
Ο Δολοφόνος των Άλπεων κυκλοφόρησε στη Νέα Υόρκη στις 21 Μαΐου 1975 και έλαβε μικτές κριτικές. Η γενική αντίδραση μεταξύ πολλών κριτικών προσέφερε επαίνους για την ιστορία και το σενάριο, καθώς και για τα αναρριχητικά πλάνα και τις σκηνές δράσης.
Ο Ρότζερ Ίμπερτ των Chicago Sun-Times έδωσε στην ταινία τρία απο τα τέσσερα αστέρια του σε μια κριτική που δημοσιεύθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2004 αναφέροντας:
Ο ιστότοπος Rotten Tomatoes συλλογής κριτικών, δίνει βαθμολογία (Φεβρουάριος 2021) θετικής έγκρισης 68% βασισμένες σε 19 κριτικές με μέσο όρο 6.40/10. , ενώ στο Metacritic της αποδίδεται μέσος όρος βαθμολογίας 61 στα 100, με βάση 5 κριτικές κριτικών, υποδεικνύοντας «γενικά ευνοϊκές κριτικές».
Box office
Η ταινία, η οποία είχε προϋπολογισμό παραγωγής 9 εκατομμυρίων δολαρίων, κέρδισε 14.200.000 δολάρια στο box office.
Ψηφιακά μέσα
Ο Δολοφόνος των Άλπεων κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σε μορφή DVD στις 15 Δεκεμβρίου 1998 και σε μορφή Blu-ray στις 10 Νοεμβρίου 2015 από την Universal Studios.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1975 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κλιντ Ίστγουντ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελβετία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αριζόνα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γιούτα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζον Γουίλιαμς
Πρώτος αριθμός
Στα μαθηματικά πρώτος αριθμός (ή απλά πρώτος) είναι ένας φυσικός αριθμός με την ιδιότητα οι μόνοι φυσικοί διαιρέτες του να είναι η μονάδα και ο εαυτός του. Ένας φυσικός αριθμός, ο οποίος δεν είναι πρώτος αριθμός ονομάζεται σύνθετος αριθμός. Για παράδειγμα, ο αριθμός 5 είναι πρώτος, επειδή οι μόνοι διαιρέτες του είναι το 1 και το 5, ενώ το 6 είναι σύνθετος επειδή έχει διαιρέτες του το 2 και 3 εκτός των 1 και 6. Το μηδέν και το ένα δεν θεωρούνται πρώτοι αριθμοί.
Το θεμελιώδες θεώρημα της αριθμητικής καθορίζει το βασικό ρόλο των πρώτων αριθμών στη θεωρία αριθμών: κάθε ακέραιος αριθμός του 1 μπορεί να γραφεί ως γινόμενο πρώτων κατά μοναδικό τρόπο, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η σειρά των παραγόντων. Η μοναδικότητα σε αυτό το θεώρημα προϋποθέτει την εξαίρεση του 1 ως πρώτου αριθμού επειδή ένας πρώτος μπορεί να περιέχει αυθαίρετα πολλές φορές το 1 σε κάθε γινόμενο, για παράδειγμα 3, 1 x 3, 1 x 1 x 3, κ.ο.κ. είναι όλοι παράγοντες του 3.
Υπάρχουν άπειροι σε πλήθος πρώτοι αριθμοί, όπως απέδειξε ο Ευκλείδης περίπου στο 300 π.Χ. Δεν υπάρχει κανένας γνωστός τύπος ο οποίος να διαχωρίζει όλους τους πρώτους αριθμούς από τους σύνθετους. Ωστόσο, η κατανομή των πρώτων αριθμών, όπως λέμε τη στατιστική συμπεριφορά των πρώτων γενικά, μπορεί να μοντελοποιηθεί. Το πρώτο αποτέλεσμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι το θεώρημα πρώτων αριθμών, το οποίο αποδείχτηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, το οποίο λέει ότι η πιθανότητα ενός τυχαία επιλεγμένου αριθμού n να είναι πρώτος είναι αντιστρόφως ανάλογη του πλήθους των ψηφίων ή του λογαρίθμου του n.
Οι πρώτοι αριθμοί είναι ένα από τα αντικείμενα της θεωρίας αριθμών και είναι μια πολύ ενεργή ερευνητικά περιοχή των μαθηματικών. Πολλά ερωτήματα γύρω από τους πρώτους αριθμούς παραμένουν ανοιχτά, όπως η εικασία του Ρίμαν, η εικασία του Γκόλντμπαχ, η οποία λέει ότι κάθε άρτιος ακέραιος μεγαλύτερος του 2 μπορεί να γραφεί ως άθροισμα δύο πρώτων και η εικασία των διδύμων πρώτων, η οποία λέει ότι υπάρχουν άπειρα σε πλήθος ζευγάρια πρώτων των οποίων η διαφορά είναι 2. Τέτοιες ερωτήσεις οδήγησαν στην ανάπτυξη διάφορων κλάδων της θεωρίας αριθμών, εστιάζοντας στην αναλυτική ή αλγεβρική πλευρά των αριθμών. Οι πρώτοι χρησιμοποιούνται σε πολλούς τομείς στην τεχνολογία πληροφοριών, όπως στην Κρυπτογράφηση Δημόσιου Κλειδιού, η οποία χρησιμοποιεί ιδιότητες, όπως τη δυσκολία να αναλύεις ένα μεγάλο αριθμό σε γινόμενο πρώτων αριθμών. Οι πρώτοι αριθμοί συμβάλλουν σε διάφορες γενικεύσεις σε άλλους μαθηματικούς τομείς, ιδίως στην άλγεβρα, όπως τα στοιχεία πρώτων και τα ιδανικά πρώτων.
Ορισμός και παραδείγματα
Ένας φυσικός αριθμός (όπως 1, 2, 3, 4, 5, κ.ο.κ.) ονομάζεται πρώτος ή πρώτος αριθμός αν έχει ακριβώς δύο θετικούς διαιρέτες, τον 1 και τον εαυτό του. Οι φυσικοί αριθμοί μεγαλύτεροι της μονάδας που δεν είναι πρώτοι ονομάζονται σύνθετοι. Ο ορισμός των πρώτων αριθμών γενικεύεται και στους ακέραιους: ένας ακέραιος αριθμός p, διάφορος του μηδενός και των ±1, που έχει ως διαιρέτες μόνο τους ±1 και ±p, καλείται πρώτος. Οι αριθμοί π.χ. 2, 3, 5 είναι πρώτοι, όπως και οι -2, -3, -5.
4 = 2 · 2.
Ο 5 είναι επίσης πρώτος, επειδή κανένας από τους αριθμούς 2, 3, 4 δε διαιρεί τον 5. Στη συνέχεια, ο 6 διαιρείται από τους 2 και 3, αφού
6 = 2 · 3.
Άρα, ο 6 δεν είναι πρώτος. Η εικόνα στα δεξιά απεικονίζει ότι ο 12 δεν είναι πρώτος: 12 = 3 · 4. Κανένας άρτιος αριθμός μεγαλύτερος του 2 δεν είναι πρώτος, επειδή εξ ορισμού κάθε τέτοιος αριθμός n έχει τουλάχιστον τρεις διαφορετικούς διαιρέτες, τους 1, 2 και n. Αυτό συνεπάγεται ότι ο n δεν είναι πρώτος. Επομένως, ο όρος περιττός πρώτος αναφέρεται σε κάθε πρώτο αριθμό μεγαλύτερο του 2. Ανάλογα, όλοι οι πρώτοι μεγαλύτεροι του 5, γραμμένοι στο σύνηθες δεκαδικό σύστημα, τελειώνουν σε 1, 3, 7 ή 9, αφού οι άρτιοι αριθμοί είναι πολλαπλάσια του 2 και οι αριθμοί που τελειώνουν σε 0 ή 5 είναι πολλαπλάσια του 5.
Αν ο n είναι ένας φυσικός αριθμός, τότε οι αριθμοί 1 και n τον διαιρούν χωρίς υπόλοιπο. Συνεπώς, η προϋπόθεση ένας αριθμός να είναι πρώτος μπορεί να επαναδιατυπωθεί ως εξής: ένας αριθμός είναι πρώτος αν είναι του 1 και αν κανείς από τους
2, 3, ..., n-1
n = α · b.
Με άλλα λόγια, ο n είναι πρώτος αν n αντικείμενα δεν μπορούν να διαιρεθούν σε μικρότερες ισομεγέθεις ομάδες με παραπάνω από ένα αντικείμενα.
Οι μικρότεροι 168 πρώτοι αριθμοί (όλοι οι πρώτοι αριθμοί μικρότεροι του 1000) είναι όπως παρακάτω με γαλανή επισήμανση κατά την διάταξη σπείρας Ούλαμ (με πράσινο χρώμα στο υπόβαθρο οι αριθμοί με μόνο 3 διαιρέτες, και με κόκκινο με μεγάλο αριθμό διαιρετών, περιλαμβάνονται και οι 13 πρώτοι αριθμοί από το 1000 έως το 1088):
Το σύνολο όλων των πρώτων αριθμών συνήθως συμβολίζεται με P.
Θεμελιώδες θεώρημα της αριθμητικής
Βασικό άρθρο : Θεμελιώδες θεώρημα της αριθμητικής
Η τεράστια σημασία των πρώτων αριθμών για τη θεωρία αριθμών και τα μαθηματικά γενικότερα πηγάζει από το θεμελιώδες θεώρημα της αριθμητικής, το οποίο αναφέρει ότι κάθε θετικός ακέραιος του 1 μπορεί να γραφεί ως γινόμενο ενός ή περισσότερων πρώτων κατά ένα μοναδικό τρόπο εκτός από τη σειρά διάταξης των παραγόντων που είναι πρώτοι αριθμοί. Οι πρώτοι μπορούν έτσι να θεωρηθούν βασικά δομικά στοιχεία των φυσικών αριθμών. Για παράδειγμα:
23244 = 2 · 2 · 3 · 13 · 149 = 22 · 3 · 13 · 149. (22 συμβολίζει το τετράγωνο ή τη δεύτερη δύναμη του 2.)
Όπως και στο παραπάνω παράδειγμα, ο ίδιος παράγοντας πρώτου αριθμού μπορεί να συναντηθεί πολλές φορές. Μια αποσύνθεση:
n = p1 · p2 · ... · pt
ενός αριθμού n σε (πεπερασμένου πλήθους) πρώτους παράγοντες p1, p2, ..., pt ονομάζεται παραγοντοποίηση του n σε πρώτους παράγοντες. Το θεμελιώδες θεώρημα της αριθμητικής μπορεί να επαναδιατυπωθεί έτσι, ώστε να λέει ότι κάθε παραγοντοποίηση σε πρώτους αριθμούς θα είναι πανομοιότυπη εκτός από τη σειρά διάταξης των παραγόντων. Έτσι, μολονότι υπάρχουν πολλοί αλγόριθμοι παραγοντοποίησης με παράγοντες πρώτους αριθμούς για να το κάνουμε αυτό στην πράξη για μεγαλύτερους αριθμούς, στο τέλος όλοι οι αλγόριθμοι θα αποδίδουν το ίδιο αποτέλεσμα.