cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1985-86
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1985-1986
Σταύρος Σαράφης
Ο Σταύρος Σαράφης (17 Ιανουαρίου 1950 – 13 Οκτωβρίου 2022) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του σε μία μόνο ομάδα, τον ΠΑΟΚ. Γνωστός και με το ψευδώνυμο «Καίσαρας», είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της ομάδας με 136 τέρματα πρωταθλήματος, τέταρτος σε συμμετοχές με 358 και αποτελεί μία από τις εμβληματικότερες μορφές στην ιστορία του ΠΑΟΚ, καθώς και συνολικά έναν από τους σημαντικότερους αθλητές του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ο Σαράφης ξεκίνησε την καριέρα του από την Αναγέννηση Επανομής, σε εφηβική ηλικία. Στις 23 Νοεμβρίου 1966, όταν συμπλήρωσε τα 16 του χρόνια, κλήθηκε για αγώνα της Ελληνικής Προεθνικής Ομάδας των Νέων. Το καλοκαίρι του 1967 σε ηλικία 17 ετών αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ, ο οποίος έδωσε μάχη με τον συμπολίτη Άρη για την απόκτησή του. Έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα στον αγώνα με το Αιγάλεω (8 Οκτωβρίου 1967) ο ΠΑΟΚ και στο 72ο λεπτό το σουτ του ελπιδοφόρου παίκτη άνοιξε το δρόμο για τη νίκη (2-0). Στο σύλλογο της Θεσσαλονίκης έμεινε μέχρι το 1981, όταν και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, έχοντας κατακτήσει ένα πρωτάθλημα, την περίοδο 1975-76 και δύο Κύπελλα Ελλάδας (1971-72 και 1973-74). Ιδιαίτερα παραγωγικός αν και αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος σημείωσε τα περισσότερα γκολ του τη σεζόν 1972-73, (19 γκολ) και αναδείχθηκε δεύτερος σκόρερ της Α Εθνικής, πίσω από τον Αντώνη Αντωνιάδη (22 γκολ).
Από τις πλέον αξιομνημόνευτες εμφανίσεις του αυτή με αντίπαλο τη Μίλαν στα προημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων του 1973-74, όπου μετά από την ήττα στο Μιλάνο με 3-0 απέναντι στην μετέπειτα φιναλίστ, σημείωσε δύο γκολ στην επανάληψη της 20ης Μαρτίου στο γήπεδο της Τούμπας, που δεν ήταν όμως αρκετά για τη νίκη (2-2). Ως ποδοσφαιριστής αποτελούσε μαζί με τον συμπαίκτη του Γιώργο Κούδα ένα δίδυμο υψηλής ποδοσφαιρικής ποιότητας καθώς ήταν από τα βασικά στελέχη του μεγάλου ΠΑΟΚ της δεκαετίας του 1970 και διακρινόταν για τα γκολ που σημείωνε με κεφαλιές. Τους δύο αυτούς παίκτες είχε ξεχωρίσει και ο Γιόχαν Κρόιφ ως ευρωπαϊκού επιπέδου μετά την νίκη του ΠΑΟΚ με 1-0 επί της Μπαρτσελόνα για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ στις 16 Σεπτεμβρίου 1975 στο γήπεδο της Τούμπας. Με τον ΠΑΟΚ ο Σαράφης σημείωσε συνολικά 170 γκολ σε επίσημους αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις.
Μετά το τέλος της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής ανέλαβε διάφορα πόστα στην ομάδα της Θεσσαλονίκης. Κατά καιρούς διετέλεσε υπηρεσιακός προπονητής (1988-89, 1993-94, 1995-96 και 1999-2000).
Στις εθνικές ομάδες
Με τη φανέλα της εθνικής Ελλάδας είχε από τις 19 Ιουλίου 1969, όταν και έκανε το ντεμπούτο του στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Αυστραλίας, μέχρι τον τελευταίο του αγώνα το 1977, συνολικά 32 συμμετοχές και 7 τέρματα.
Θάνατος
Στις 17 Σεπτεμβρίου 2022 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και απεβίωσε στις 13 Οκτωβρίου 2022, σε ηλικία 72 ετών. Στην είδηση του θανάτου του, στο γήπεδο του ΠΑΟΚ, οι σημαίες ήταν μεσίστιες εις ένδειξη πένθους. Στις 14 Οκτωβρίου 2022, εψάλη η εξόδιος ακολουθία στην εκκλησία Παναγία Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Επανομή.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Άνω Κουδούνι Αιτωλοακαρνανίας
Το Άνω Κουδούνι (επίσημα Άνω Κουδούνιον), είναι ημιορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 320 μέτρα, το οποίο βρίσκεται προς τα νότια του όρους Αράκυνθος (Ζυγός) σε απόσταση 21 χλμ βορειοανατολικά του Μεσολογγίου (μέσω Αγίου Γεωργίου). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1908 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μεσολογγίου. Το 1934 συστάθηκε κοινότητα με έδρα τον οικισμό. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με το Κάτω Κουδούνι, και τα Μελικιναίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Άνω Κουδουνίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου του δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 67 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 44. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 16,364 χμ² (2011).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Πογκόλο
Οι Πογκόλο (Pogolo) ή Πογκόρο (Pogoro) (εναλλακτικές ονομασίες: Chipogolo, Chipogoro, Cipogolo, Pogolu, Pogora, Pogoro, Shpogolu), είναι μια εθνοτική και γλωσσική ομάδα που βρίσκεται στις Περιφέρειες Ιρίνγκα (Iringa Region) και Μορογκόρο (Morogoro Region) (στις Περιοχές Ουλάνγκα (Ulanga District) και Κιλομπέρο (Kilombero District)) στην Τανζανία.
Διισοπροπυλαιθέρας
Ο διισοπροπυλαιθέρας είναι ένας δευτεροταγής αιθέρας που χρησιμοποιείται ως διαλύτης. Είναι ένα άχρωμο υγρό που είναι ελαφρά διαλυτό στο νερό, αλλά αναμειγνύεται με οργανικούς διαλύτες. Χρησιμοποιείται ως εκχυλιστικό μέσο και ως οξυγονούχο πρόσθετο βενζίνης. Βιομηχανικά παραλαμβάνεται ως παραπροϊόν στην παραγωγή της ισοπροπανόλης με ενυδάτωση του προπενίου. Ο διισοπροπυλαιθέρας παριστάνεται μερικές φορές με τη συντόμευση "DIPE".
Πογκόλο
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Πηγές
Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στην Τανζανία Κατηγορία:Αυτόχθονες λαοί της Ανατολικής Αφρικής Κατηγορία:Φυλές της Αφρικής
Διισοπροπυλαιθέρας
Χρήσεις
Ενώ στους 20 °C, ο διαιθυλαιθέρας διαλύει κατά 1% κατά βάρος νερό, το DIPE διαλύει μόνο το μισό. Χρησιμοποιείται ως ειδικευμένος διαλύτης για να αφαιρεί ή να εξάγει πολικές οργανικές ενώσεις από υδατικά διαλύματα, π.χ. φαινόλες, αιθανόλη, αιθανικό οξύ. Το χρησιμοποιείται ως αντικροτικό μέσο.
Ασφάλεια
Ο διισοπροπυλαιθέρας μπορεί να σχηματίσει εκρηκτικά υπεροξείδια κατά την παραμονή του στον αέρα για μεγάλες περιόδους. Αυτή η αντίδραση γίνεται πιο εύκολα από τον διαιθυλαιθέρα, λόγω του δευτεροταγούς άνθρακα δίπλα στο άτομο του οξυγόνου. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν αντιοξειδωτικά για να αποτρέψουν αυτήν την διεργασία. Ο αποθηκευμένος διαλύτης θα πρέπει συνεπώς να ελεγχθεί για την παρουσία υπεροξειδίων πιο συχνά (συνιστάται μια φορά κάθε τρεις μήνες για διισοπροπυλαιθέρα αντί για μια φορά κάθε δώδεκα μήνες για τον διαιθυλαιθέρα ). Τα υπεροξείδια μπορούν να αφαιρεθούν ανακινώντας τον αιθέρα με ένα διάλυμα θειικού σιδήρου(II). Για λόγους ασφάλειας, ο μεθυλ τριτοταγής βουτυλαιθέρας χρησιμοποιείται συχνά ως εναλλακτικός διαλύτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαλκυλαιθέρες Κατηγορία:C6
Φέτα (τυρί)
Η Φέτα, γνωστή στη βόρεια Ελλάδα κυρίως ως Τυρί, είναι τυροκομικό προϊόν προστατευόμενης oνομασίας προέλευσης (Π.Ο.Π.). Παρασκευάζεται αποκλειστικά από γάλα προβατίνας ή γίδας σε αναλογία πρόβειου τουλάχιστον 70% και γίδινου έως 30%.
Η γεύση της φέτας είναι αλμυρή και αποθηκεύεται σε υγρό άλμης ή ξινόγαλου για περίπου 3 μήνες. Από τη στιγμή που απομακρυνθεί από την άλμη, η φέτα χάνει όλα τα υγρά της και γίνεται πιο συμπαγής. Η φέτα έχει άσπρο χρώμα ενώ αποθηκεύεται συνήθως σε μεγάλα τετράγωνα κομμάτια. Η ποικιλία αλλάζει ανάλογα και με την σκληρότητα του τυριού. Έτσι λοιπόν μπορούμε να την βρούμε από σκληρή έως και πολύ μαλακή μορφή. Αναλόγως διαφέρει και η γεύση. Πρέπει να περιέχει ελάχιστα λιπαρά 43% επί ξηρού προϊόντος και μέγιστη υγρασία 56%, το οποίο ισοδυναμεί με 20-25% λιπαρά επί του τελικού βάρους του προϊόντος.
Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης
Η φέτα έχει κατοχυρωθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως προστατευόμενη ονομασία προέλευσης (Π.Ο.Π.) και πρέπει να προέρχεται μόνο από συγκεκριμένες περιοχές της Ελλάδας και από συγκεκριμένες φυλές αιγοπροβάτων. Το όνομα «φέτα» δεν μπορεί πλέον να χρησιμοποιηθεί σε τυριά παρόμοιας σύστασης που παρασκευάζονται εκτός και εντός Ελλάδας και με άλλη διαδικασία από την παραδοσιακή. Θεσπίστηκε από την Ε.Ε. για την προστασία των προϊόντων τοπικής προέλευσης και τέθηκε σε ισχύ το 1996. Η καταχώριση της φέτας στον κατάλογο των προϊόντων Π.Ο.Π. προκάλεσε πολλές αντιδράσεις από χώρες που παρήγαν ως τότε μεγάλες ποσότητες φέτας, όπως η Γαλλία, η Γερμανία και η Δανία. Η καταχώριση ακυρώθηκε από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τον Μάρτιο του 1999 (συνεκδ. υποθέσεις C-289/96, C‑293/96 και C‑299/96). Η Επιτροπή διεξήγαγε εκ νέου αναλυτική έρευνα, από την οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η φέτα οφείλει να προστατευτεί ως ονομασία προέλευσης. Τον Οκτώβριο του 2002 με νέο Κανονισμό καταχωρίστηκε και πάλι η φέτα στον κατάλογο των προϊόντων Π.Ο.Π. κατά το Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Νέα προσφυγή της Γερμανίας και της Δανίας κατά του Κανονισμού αυτού απορρίφθηκε τελικά από το ΔΕΚ το 2005 (συνεκδ. υποθέσεις C-465/02 και C-466/02).
Περιοχές παραγωγής
Περιοχές παραγωγής που μπορούν σύμφωνα με την υπάρχουσα νομοθεσία να βάζουν την ετικέτα και να παράγουν φέτα είναι η ηπειρωτική Ελλάδα, Μακεδονία, Θράκη, Ήπειρος, Θεσσαλία, Στερεά Ελλάδα και Πελοπόννησος και από την νησιωτική χώρα τα νησιά του Νομού Λέσβου, Λέσβος και Λήμνος (ΦΕΚ 8/τ.Β/1994). , Οι επίσημες προσπάθειες που είχαν γίνει για την ένταξη και άλλων περιοχών όπως η Κρήτη δεν απέδωσαν και ισχύει ο νόμος για απαγόρευση παραγωγής φέτας στην Κρήτη, της οποίας η παραγωγή ονομάζεται λευκό τυρί όπως και στην υπόλοιπη Ελλάδα εκτός των περιοχών που προαναφέρθηκαν.
Ιστορία
Αναζητώντας την προέλευση στην αρχαία Ελλάδα, παρατηρούμε ότι έχουμε τις πρώτες αναφορές από τον Όμηρο στην Οδύσσεια και πιο συγκεκριμένα στο μύθο του κύκλωπα Πολύφημου. Ο μύθος λέει ότι ο Πολύφημος ήταν ο πρώτος κατασκευαστής φέτας και γενικά των τυριών. Κουβαλώντας το γάλα από τα πρόβατα κάθε μέρα σε προβιές ζώων διαπίστωσε προς μεγάλη του έκπληξη ότι μετά από μερικές μέρες το γάλα έπηζε και γινόταν στερεό, φαγώσιμο και εύκολα αποθηκεύσιμο.
Παρόμοια τυριά απαντούν σε όλη τη Βαλκανική. Μέχρι την πρόσφατη κατοχύρωσή της παρασκευαζόταν με αυτή την ονομασία και σε άλλες χώρες, ενώ ευρέως διαδεδομένη ήταν και η φέτα από αγελαδινό γάλα. Από την κατοχύρωσή της όμως ως Π.Ο.Π. δεν επιτρέπεται να ονομάζεται φέτα, τυρί που περιέχει αγελαδινό γάλα και δεν έχει παρασκευαστεί στην Ελλάδα. Στην Κύπρο εισήχθη η συνταγή από την Ελλάδα και είναι τεκμηριωμένη η παραγωγή και η εξαγωγή φέτας ήδη από το 1904, ωστόσο μετά την κατοχύρωσή της στην Ελλάδα, οι τυροπαραγωγοί αναγκάστηκαν να τη μετονομάσουν. Οι περισσότεροι παραγωγοί υιοθέτησαν επίσημα τον όρο «λευκό τυρί».
Όνομα
Πιστεύεται ότι το βυζαντινό όνομα της φέτας ήταν "πρόσφατος" (δηλ. τυρός). Το όνομα φέτα είναι ιταλικής προέλευσης (<fetta) και προέρχεται από μια αναφορά του 17ου αιώνα στο είδος αυτού του τυριού που κοβόταν σε φέτες για να τοποθετηθεί στα βαρέλια. Στην Κύπρο συνηθίζεται να γράφεται με δύο <Τ>, όπως άλλωστε προφέρεται και στην κυπριακή διάλεκτο.
Χρήση
right|thumb|240px|Φέτα σε χωριάτικη σαλάτα Η χρήση της φέτας είναι ευρέως γνωστή σε όλο τον κόσμο, κυρίως ως απαραίτητο συστατικό της χωριάτικης σαλάτας. Επίσης αποτελεί κύριο συστατικό της τυρόπιτας, της σπανακοτυρόπιτας, καθώς και πολλών άλλων εδεσμάτων της ελληνικής κουζίνας. Αποτελεί βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής και μαζί με το ελαιόλαδο είναι από τα κύρια γνωρίσματά της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαλακά τυριά Κατηγορία:Ελληνικά τυριά Κατηγορία:Προϊόντα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης Κατηγορία:Τυριά πρόβειου γάλακτος Κατηγορία:Τυριά κατσικίσιου γάλακτος Κατηγορία:Τυριά με ονομασία προέλευσης που προστατεύονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση Κατηγορία:Ελληνικά Προϊόντα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης
Μαλαχίτης
Ο μαλαχίτης είναι ορυκτό του χαλκού. Χημικά χαρακτηρίζεται ως βασικός ανθρακικός χαλκός. Έχει ζωηρό πράσινο χρώμα, στο οποίο οφείλει το όνομά του: Ονομάστηκε από το φυτό μαλάχη (κοινώς μολόχα), καθώς έχει παρόμοιο χρώμα με τα φύλλα του.
Ο μαλαχίτης είναι γνωστός από την αρχαιότητα. Οι επάλληλες ζωνώδεις αλλαγές αποχρώσεων τον κάνουν κατάλληλο ως υλικό διακόσμησης. Οι εναλλαγές αυτές είναι πολύ χαρακτηριστικές και τον διακρίνουν εύκολα από άλλα παρόμοιου χρώματος ορυκτά. Οι έμπειροι τεχνίτες μπορούν να κατεργαστούν ένα κομμάτι μαλαχίτη όχι μόνο για να του δώσουν το επιθυμητό σχήμα, αλλά για να κάνουν αυτές τις ζώνες να ακολουθούν το περίγραμμα του σχήματος. Έτσι, από μαλαχίτη κατασκευάζονται αντικείμενα όπως σταχτοδοχεία, βάσεις ανθοδοχείων, κοσμηματοθήκες και άλλα αντικείμενα διακόσμησης. Χρησιμοποιείται, επίσης, και στην κοσμηματοποιία, όπου, συνήθως, «δένεται» με άργυρο. Για τη χρήση του στην κατασκευή κοσμημάτων αποκαλείται επίσης «ψευδής σμάραγδος» (ψευδοσμαράγδι).
Ο μαλαχίτης, ως δευτερεύον ορυκτό του χαλκού, απαντά στις ζώνες οξείδωσης φλεβών πλούσιων σε χαλκό, γι' αυτό και συνδέεται με αζουρίτη, κυπρίτη, αυτοφυή χαλκό, χρυσόκολλα, χαλκοπυρίτη και χαλκομιγή λειμωνίτη. Συνδέεται επίσης με τον ψευδομαλαχίτη (Cu5(PO4)2(OH)4), με τον οποίο μοιάζει πολύ στη μορφή. Τα δύο ορυκτά μπορούν να διακριθούν με αραιό ψυχρό υδροχλωρικό οξύ, καθώς ο μαλαχίτης αντιδρά αναβράζοντας, ενώ ο ψευδομαλαχίτης δεν αντιδρά.
Απαντά σε πολλά μέρη του κόσμου, ωστόσο οι πολύτιμες και ημιπολύτιμες παραλλαγές του προέρχονται κυρίως από τα Ουράλια όρη στη Ρωσία (από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα παγκοσμίως), στην περιοχή Τσουμέμπ Ναμίμπια (όπου σχημάτιζε τον αποκαλούμενο «πράσινο λόφο», Green Hill), στο Ζαΐρ, στην Αυστραλία και στην Αριζόνα των ΗΠΑ. Χώρες με μεγάλη παραγωγή μαλαχίτη είναι επίσης η Νότια Αφρική, η Γερμανία, η Ρουμανία, η Χιλή, το Μεξικό.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου.
left|thumb|150px|Κοσμήματα από μαλαχίτη thumb|Μαλαχίτες Καμποσόν
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πολύτιμοι λίθοι Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού Κατηγορία:Ανθρακικά ορυκτά
Μπέκετ (αποσαφήνιση)
Ο τίτλος Μπέκετ μπορεί να αναφέρεται:
Μεταμόρφωση Ιωαννίνων
Η Μεταμόρφωση είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων, στην Περιφέρεια Ηπείρου. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Μεταμόρφωσης, της Δημοτικής Ενότητας Εκάλης (πρώην Δήμος Εκάλης) και υπάγεται στο Δήμο Ζίτσας.
Γενικές πληροφορίες
Η Μεταμόρφωση Ιωαννίνων είναι χτισμένη σε υψόμετρο 645 μέτρων και έχει πληθυσμό 686 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Από το 1971 μέχρι το 1997, ονομαζόταν Καρυαί Ασφάκας.  Δημιουργήθηκε μετά το 1966, από μετακίνηση κατοίκων, των Κοινοτήτων Ασπροχωρίου, Δρίσκου, Μπαουσιών και Ραφταναίων, που είχαν πληγεί από σεισμό.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="39.764214" longitude="20.770340" zoom="12" width="1000" height="460" align="center" />
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1990-91
Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1990-91 ήταν η 36η έκδοση της Β΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Ευαγόρας Πάφου για 5η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 1990-91 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1991-92. Η τρίτη στη βαθμολογία ομάδα έδωσε μπαράζ με τη 12η ομάδα του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1990-91, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Α΄ κατηγορία 1991-92 και την ηττημένη στη Β΄ κατηγορία 1991-92.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1989-90
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 1990-91:
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 1989-90
Ομάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 1989-90:
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Μπαράζ
Ο Εθνικός Άχνας έδωσε αγώνες μπαράζ με τη 12η ομάδα του πρωταθλήματος Α΄ Κατηγορίας, Ένωσις Νέων Παραλιμνίου. Στο πρώτο παιχνίδι, η γηπεδούχος Ένωση Νέων Παραλιμνίου κέρδισε με 4-0. Η ΕΝΠ κέρδισε και στην έδρα του Εθνικού Άχνας με 3-1 και παρέμεινε στην Α΄ κατηγορία, ενώ ο Εθνικός Άχνας παρέμεινε στη Β΄ κατηγορία.
Ο Ερμής Αραδίππου έδωσε αγώνες μπαράζ με την 3η ομάδα του πρωταθλήματος Γ΄ Κατηγορίας, Απόλλων Λυμπιών. Στο πρώτο παιχνίδι, ο γηπεδούχος Ερμής ηττήθηκε με 0-1. Στην έδρα του Απόλλωνα το τελικό αποτέλεσμα του επαναληπτικού ήταν 1-1. Έτσι, ο Απόλλων Λυμπιών προβιβάστηκε στην Β΄ κατηγορία και ο Ερμής υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1990-1991
2644 Βίκτορ Χάρα
Ο Βίκτορ Χάρα (Victor Jara) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,8. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από το ονοματεπώνυμο του Χιλιανού θεατρικού σκηνοθέτη και τραγουδοποιού Βίκτορ Χάρα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Βίκτορ Χάρα είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Βικτορ Χαρα
Boxing Day
Boxing Day είναι ονομασία που δίνεται στην 26η Δεκεμβρίου κάθε έτους, η οποία είναι επίσημη αργία στις Αγγλία και Ιρλανδία, αλλά και σε άλλες χώρες της Κοινοπολιτείας των Εθνών με κυρίως χριστιανικό πληθυσμό. Η ονομασία της ημέρας πηγάζει από το έθιμο που ξεκίνησε τον 19ο αιώνα, κατά τη Βικτωριανή περίοδο στην Αγγλία, όπου οι έχοντες συνήθιζαν να κάνουν δώρα προς τους μη έχοντες την επόμενη των Χριστουγέννων.
Στην Αγγλία την ημέρα αυτή οι Άγγλοι απολαμβάνουν ποδόσφαιρο, καθώς για την Premiership δεν είναι αργία. Επίσης, η ημερομηνία αυτή σηματοδοτεί στην Αγγλία και την έναρξη των χειμερινών εκπτώσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργίες Κατηγορία:Χριστούγεννα
Ιβάν Πεδρόσο
Ο Ιβάν Πεδρόσο (ισπανικά: Iván Lázaro Pedroso Soler, γεννήθηκε 17 Δεκεμβρίου 1972) είναι πρώην αθλητής του άλματος εις μήκος από την Κούβα. Ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης το 2000 στους Αγώνες του Σίδνεϊ, ενώ υπήρξε πέντε φορές πρωταθλητής κόσμου στον ανοικτό στίβο και τέσσερις στον κλειστό.
Βιογραφία
Ο Ιβάν Πεδρόσο γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1972 στην Αβάνα.
Από το 1993 μέχρι το 2001 κυριάρχησε στο άλμα εις μήκος στα παγκόσμια πρωταθλήματα ανοικτού και κλειστού στίβου. Το 1993 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοικτού Στίβου, στο Τορόντο με άλμα στα 8,23 μ. Δύο χρόνια αργότερα ήταν και πάλι πρώτος στον ανοικτό στίβο, στο παγκόσμιο πρωτάθλημα που διεξήχθη στο Γκέτεμποργκ, με 8,70 μέτρα αλλά κέρδισε το χρυσό μετάλλιο και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, στη Βαρκελώνη με 8,51 μ.
Ακολούθησαν τα χρυσά μετάλλια στο Παρίσι και στην Αθήνα στον Κλειστό και στον Ανοικτό Στίβο αντίστοιχα το 1997. Στη γαλλική πρωτεύουσα έκανε άλμα 8,51 μ. ενώ στην Ελλάδα 8,42 μ. Το 1999 κέρδισε και πάλι το χρυσό μετάλλιο τόσο στον Κλειστό όσο και στον Ανοικτό Στίβο, στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα, που αυτή τη φορά διεξήχθησαν στο Μαεμπάσι, στην Ιαπωνία και στη Σεβίλλη αντίστοιχα. Στην Ιαπωνία πήδησε 8,62 μ. ενώ στη Σεβίλλη 8,56 μ.
Τέλος, το 2001 ήταν πρώτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου στην Λισαβώνα, με 8,43 μ. και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοικτού Στίβου στο Έντμοντον, στον Καναδά, 8,55 μ.
Με ένα άλμα στα 8,55 μ. ο Πεδρόσο κέρδισε το 2000 και το μοναδικό ολυμπιακό του μετάλλιο (που ήταν χρυσό), στο Σίδνεϊ.
Επίσης ήταν πρώτος τρεις φορές σε παναμερικανικούς αγώνες: το 1995, το 1999 και το 2003.
Το καλύτερο άλμα του Ιβάν Πεδρόσο στον κλειστό στίβο ήταν 8,62 μ. και το έκανε στο Μαεμπάσι το 1999 ενώ στον ανοιχτό στίβο, επίσημα, ήταν 8,71 μ. και το έκανε στη Σαλαμάνκα το 1995. Την ίδια αυτή χρονιά όμως στο Sestriere, στην Ιταλία, πήδηξε 8,96 μ. που θα αποτελούσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ. Ομως, το αποτέλεσμα αυτό δε διαβιβάστηκε για επικύρωση στην IAAF από την Ιταλική Ομοσπονδία Στίβου, που υποστήριξε ότι επειδή κάποιος στάθηκε μπροστά στο ανεμόμετρο, δεν μπόρεσαν να μετρήσουν αν και πόσο θετικός ήταν ο άνεμος κατά τη διάρκεια του άλματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κουβανοί αθλητές Κατηγορία:Κουβανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Άλτες του μήκους Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Φονταινεμπλώ
Το Φονταινεμπλώ (γαλλικά: Fontainebleau) είναι ιστορική πόλη της Γαλλίας στο νομό Σηκουάνα - Μάρνη (Seine-et-Marne) στην περιφέρεια Ιλ-ντε-Φρανς (Île-de-France), περίπου 55 χιλιόμετρα νοτιoανατολικά του Παρισιού. Το 1946 η πόλη αριθμούσε 15.000 κατοίκους και το 1999 ανήλθαν μόλις στους 17.000, ενώ μαζί με το γειτονικό δήμο Αβόν (Avon) σχηματίζει μια μικρή, από άποψης πληθυσμού, αστική περιοχή 37.000 κατοίκων. Το Φονταινεμπλώ αποτελεί, εντούτοις, τον μεγαλύτερο σε έκταση δήμο της περιφέρειας Ιλ-ντε-Φρανς, καλύπτοντας μια τεράστια έκταση 17.205 εκταρίων.
Κατά τον 16ο αιώνα με τη συμπαράσταση του Βασιλιά Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας δημιουργήθηκε η περίφημη Σχολή του Φονταινεμπλώ, και επήλθε, έτσι, επέκταση του ομώνυμου πύργου. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στην πόλη αυτή εγκαταστάθηκε το γερμανικό διοικητήριο της ευρύτερης περιοχής.
Στην πόλη Μπαρμπιζόν, στο περίφημο δάσος του Φονταινεμπλώ που περιβάλλει την πόλη, κατά τον 19ο αιώνα σύχναζαν ζωγράφοι (Ρουσώ, Μιγέ) που αποτέλεσαν τη Σχολή ζωγραφικής Μπαρμπιζόν. Στην πόλη αυτή υφίσταται, επίσης, σημαντική στρατιωτική Σχολή Πυροβολικού, που, από το 1948 ορίστηκε ως έδρα στρατιωτικής επιτροπής του ΝΑΤΟ, μέχρι το 1965.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1924
Δροσάτο Κέρκυρας
Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Ελλάδα, δείτε: Δροσάτο
Το Δροσάτο είναι πεδινό χωριό της Κέρκυρας σε υψόμετρο 120 μέτρα. Είναι χωριουδάκι της Βόρειας Κέρκυρας και απέχει 28,3 χλμ. από την πόλη της Κέρκυρας. Το παλιό του όνομα είναι Μαλακοί ή Μαλακιοί και είχε δοθεί προς τιμή μεγάλου νομικού της νήσου Κέρκυρας ο οποίος λεγόταν Δημήτριος Μαλάκης. Ενοριακός ναός είναι Άγιος Νικόλαος της πέτρας ο οποίος εορτάζει την 20η Μαΐου. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1866 στο ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866 να προσαρτάται στον τότε δήμο Περιάγρων. Το 1955 με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 μετονομάζεται σε Δροσάτον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και μετά την τροποποίησή του το 2019 αποτελεί την τοπική κοινότητα Δροσάτου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Γεωργίου του δήμου Βόρειας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 146 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Γάστρος
Ο γάστρος είναι ψάρι τις οικογένειας των μουγιλιδών. Απαντάται στα ευρωπαϊκά ύδατα. Αλιεύεται και είναι εδώδιμο.
Περιγραφή
Η ράχη του γάστρου είναι γκρίζου ή καφέ χρώματος και η κοιλιά του ασημένια με χρυσές αντανακλάσεις στα πλευρά. Τα πτερύγια του είναι πορτοκαλί ή καφέ χρώματος.
Κατανομή
Ο γάστρος ζει σε ρηχές, παράκτιες, υδάτινες περιοχές του Ατλαντικού και της Μεσογείου συμπεριλαμβανομένης της Μαύρης και της Αζοφικής θάλασσας. Επίσης έχει εισαχθεί και στην Κασπία θάλασσα την δεκαετία του 1930 όπου υπάρχει σταθερός πληθυσμός.
Βιολογία
Ο γάστρος αναπαράγεται το καλοκαίρι. Παράγει 500 με 2000 αυγά τα οποία γονιμοποιούνται εξωτερικά. Το νεογέννητο ιχθύδιο τρέφεται με τον κρόκο του αυγού και αναπτύσσεται με ταχείς ρυθμούς. Τα νεαρά άτομα τρέφονται με ζωοπλαγκτόν και άλλους βενθικούς οργανισμούς. Τα αρσενικά ωριμάζουν σε τρία χρόνια ενώ τα θηλυκά σε τέσσερα. Τα ενήλικα άτομα τρέφονται με οργανικά ιζήματα, φύκια και φυτική ύλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών Κατηγορία:Μουγιλίδες
Καρστικό πεδίο Πόποβο
Το Καρστικό πεδίο Πόποβο (βοσνιακά: Popovo polje / Попово поље,, "χωράφι του Ιερέα") είναι πόλιε (καρστικό πεδίο) στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο της χώρας, κοντά στην Αδριατική ακτή. Το μέγεθός του είναι 5.9 τ.χλμ.
Ιστορία
Η οικογένεια ευγενών Νίκολιτς και Σάνκοβιτς κατείχαν το πεδίο στα τέλη του Μεσαίωνα. Η οικογένεια ευγενών Βόινοβιτς κατάγεται από το Πόποβο πόλιε. Το μοναστήρι της Ζάβαλα αναφέρεται για πρώτη φορά τον 16ο αιώνα. Στο τέλος της Τουρκοκρατίας στην Ερζεγοβίνη, η οικογένεια Μουσλιμπέγκοβιτς είχε ακίνητα στο Πόποβο πόλιε. Το μοναστήρι της Ζάβαλα βρίσκεται εδώ.
Ζάβαλα και Βιετρένιτσα
Το χωριό Ζάβαλα βρίσκεται στο Πόποβο πόλιε στον δήμο Ράβνο. Γνωστό για την παλιά αρχιτεκτονική και λιθοδομή, μαζί με το σπήλαιο Βιετρένιτσα, αποτελούν το φυσικό και αρχιτεκτονικό σύνολο το οποίο βρίσκεται στην διαδικασία της ανακήρυξης του ως προστατευόμενο Εθνικό Μνημείο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Έχει ήδη τοποθετηθεί στον Ενδεικτικό Κατάλογο της Ουνέσκο.
Δημογραφικά στοιχεία
Περίπου 300 άνθρωποι ζουν στα χωριά που ανήκουν στο Πόποβο πόλιε.
Πηγές
Κατηγορία:Τρεμπίνιε Κατηγορία:Δειναρικές Άλπεις
Ίντα Χέντελ
Η Ίντα Χέντελ (Ida Haendel) ΤΒΑ (15 Δεκεμβρίου 1928 – 1 Ιουλίου 2020) ήταν Πολωνή-Βρετανίδα-Καναδή βιολίστρια. Η Χέντελ ήταν παιδί θαύμα, με την καριέρα της να εκτείνεται σε πάνω από επτά δεκαετίες. Έγινε επίσης δασκάλα με επιρροή.
Νεότερα χρόνια
Η Χέντελ γεννήθηκε το 1928 σε μια πολωνοεβραϊκή οικογένεια στο Χέουμ της Πολωνίας και το ταλέντο της φάνηκε όταν πήρε το βιολί της αδερφής της σε ηλικία 3 ετών. Οι νίκες σε μεγάλους διαγωνισμούς άνοιξαν το δρόμο για την επιτυχία. Ερμηνεύοντας το Κοντσέρτο για Βιολί του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, κέρδισε το Χρυσό Μετάλλιο του Ωδείου της Βαρσοβίας και το πρώτο Βραβείο Χουμπέρμαν το 1933, σε ηλικία 5 ετών. Στην ηλικία των 7 ετών διαγωνίστηκε με σπουδαίους βιρτουόζους όπως ο Νταβίντ Όιστραχ και η Ζινέτ Νεβό, για να βρεβαυθεί στον πρώτο Διαγωνισμό Βιολιού «Χένρικ Βιενιάφσκι» το 1935.
Αυτές οι διακρίσεις της έδωσαν τη δυνατότητα να σπουδάσει με τους αξιότιμους παιδαγωγούς Καρλ Φλες στο Λονδίνο και Τζόρτζε Ενέσκου στο Παρίσι. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έπαιξε σε εργοστάσια και για βρετανικά και αμερικανικά στρατεύματα και έπαιξε σε συναυλίες της Εθνικής Πινακοθήκης της Μάιρα Χες. Το 1937 το ντεμπούτο της στο Λονδίνο υπό τη σκυτάλη του Σερ Χένρι Γουντ της έφερε παγκόσμια αναγνώριση από τους κριτικούς, ενώ ο μαέστρος συνέδεσε το παίξιμο της με τις αναμνήσεις του από τον Ωζέν Ιζαΐ. Η δια βίου συνεργασία της με τους Proms είχε ως αποτέλεσμα 68 εμφανίσεις.
Καριέρα
Ζώντας στο Μόντρεαλ του Καναδά από το 1952 έως το 1989, οι συνεργασίες της με καναδικές ορχήστρες την έκαναν μια βασική διασημότητα της καναδικής μουσικής ζωής. Ως Βρετανίδα υπήκοος που κατοικούσε στον Καναδά, απέκτησε την καναδική υπηκοότητα. Ερμηνεύοντας με τη Φιλαρμονική του Λονδίνου το 1973, ήταν η πρώτη δυτική σολίστ που προσκλήθηκε στην Κίνα μετά την Πολιτιστική Επανάσταση. Αν και συνεργάστηκε ιδιαίτερα με τον Σέργιο Τσελεπιδάκη, συνδέθηκε επίσης με τους Σερ Τόμας Μπίτσαμ, Σερ Άντριαν Μπόουλτ, Σερ Γιούτζιν Έινσλι Γκούσενς, Σερ Μάλκολμ Σάρτζεντ, Τσαρλς Μαντς, Ότο Κλέμπερερ, Σερ Γκέοργκ Σόλτι, Βλαντίμιρ Ασκενάζι, Μπέρναντ Χάιτινκ, Ραφαέλ Κουμπέλικ, Λόριν Μάαζελ, Ζούμπιν Μέτα και Σερ Σάιμον Ρατλ, με τους οποίους ηχογράφησε τα κοντσέρτα για βιολί των Έντουαρντ Έλγκαρ και Σιμπέλιους.
Το 1993, έκανε το ντεμπούτο της στη συναυλία με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου. Το 2006 έπαιξε για τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄ στο πρώην ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς-Μπίρκεναου. Οι μετέπειτα δεσμεύσεις περιλαμβάνουν μια συναυλία φόρου τιμής στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου προς τιμήν των Συναυλίες Μνήμης του Πολέμου της Μάιρα Χες και μια εμφάνιση στο Φεστιβάλ Sagra Musicale Malatestiana το 2010. Το βιολί του Χέντελ ήταν ένα Στραντιβάριους του 1699. Η Χέντελ έζησε στο Μαϊάμι της Φλόριντα για πολλά χρόνια και συμμετείχε ενεργά στο Διεθνές Φεστιβάλ Πιάνου του Μαϊάμι.
Διδασκαλία
Οι συγκινητικές ερμηνείες της Χέντελ έχουν εμπνεύσει μια γενιά νέων βιολιστών, συμπεριλαμβανομένων των Άννε-Ζόφι Μούτερ, Ντέιβιντ Γκάρετ και Μαξίμ Βενγκέροφ.
Τον Αύγουστο του 2012 ήταν επίτιμη καλλιτέχνις στο Διεθνές Φεστιβάλ Εγχόρδων του Κέιμπριτζ. Ήταν τακτική κριτής σε διαγωνισμούς βιολιού. Επέστρεψε στην πατρίδα της, την Πολωνία, για να είναι κριτής στον Διαγωνισμό Βιολιού «Χένρικ Βιενιάφσκι» στο Πόζναν σε πολλές περιπτώσεις και ήταν επίτιμη πρόεδρος το 2011.
Θάνατος
Η Χέντελ πέθανε σε οίκο ευγηρίας στο Πέμπροκ Παρκ της Φλόριντα την 1η Ιουλίου 2020, σε ηλικία 91 ετών. Σύμφωνα με τον ανιψιό της, έπασχε από καρκίνο των νεφρών τη στιγμή του θανάτου της.
Τιμές και βραβεία
Το 1991 έλαβε το αστέρι του Διοικητή του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (ΤΒΑ) από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄. Έλαβε επίτιμο διδακτορικό από το Βασιλικό Κολέγιο Μουσικής του Λονδίνου το 2000 και από το Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ το 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί κλασικοί βιολιστές Κατηγορία:Εβραίοι κλασικοί βιολιστές Κατηγορία:Βρετανοί κλασικοί βιολιστές Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Χάλκινου Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis
Μαρκόπουλο Μεσογαίας
Το Μαρκόπουλο είναι κωμόπολη της Ανατολικής Αττικής, στην καρδιά της περιοχής των Μεσογείων και αποτελεί έδρα του ομώνυμου δήμου.
Χαρακτηριστικά και φυσιογνωμία
Αποτελεί συνέχεια παλιού Αρβανίτικου οικισμού στην Αττική με κατοίκους εγκατεστημένους εκεί για πολλούς αιώνες. Είναι από τις περιοχές, μαζί με την Κερατέα και το Κορωπί, που γνώρισαν μεγάλη οικιστική ανάπτυξη μετά τα έργα που πραγματοποιήθηκαν στην ευρύτερη περιοχή το 2004. Δημιουργήθηκαν σημαντικά έργα στην περιοχή λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, με πιο αξιοσημείωτο την δημιουργία του νέου Ιπποδρόμου Αττικής και την μεταφορά σε αυτόν όλων των λειτουργιών του παλαιού ιπποδρόμου, στις Τζιτζιφιές. Η δημιουργία του Ιπποδρόμου είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν και σημαντικά έργα οδοποιίας που έφεραν την αποσυμφόρηση στην περιοχή τις καλοκαιρινές περιόδους, καθώς έγινε και ο τελικός προορισμός της περίφημης Αττικής Οδού, ενώ η σύνδεση με το Αεροδρόμιο των Σπάτων είναι άμεση. Έχασε, ταυτόχρονα, τον αγροτικό του χαρακτήρα και σήμερα είναι μια σύγχρονη κωμόπολη που τείνει συνεχώς σε όλο και μεγαλύτερη αστικοποίηση, ύστερα από τα έντονα πλεονεκτήματα που απέκτησε. Η πλειοψηφία των μονίμων κατοίκων παρόλα αυτά εξακολουθεί έντονα ακόμα και σήμερα να κρατάει σταθερούς οικογενειακούς δεσμούς συνέχειας με τους παλιότερους κατοίκους, χωρίς να έχουν χάσει τους δεσμούς αλληλογνωριμίας και προσωπικών σχέσεων μεταξύ τους. Το έδαφος είναι πολύ γόνιμο (κάτι το συνηθισμένο στα Μεσόγεια) και καλλιεργούνται σε αυτό πλήθος προϊόντων, με σημαντικότερα τα αμπέλια, τις ελιές και τις φιστικιές.
Το παραθαλάσσιο επίνειο του Μαρκόπουλου, το Πόρτο-Ράφτη, τμήμα του ίδιου του Δήμου Μαρκόπουλου, αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς τόπους καλοκαιρινού παραθερισμού στην Αττική και ευρύτερα. Απέχει από την πόλη του Μαρκόπουλου μόλις 10 χιλιόμετρα και συνδέονται άμεσα με δρόμο που τις καλοκαιρινούς μήνες έχει βεβαρημένη φόρτιση. Χαρακτηριστικότερα σημεία του το λιμανάκι με τις πολυτελείς ταβέρνες, και ο κεντρικός παραλιακός δρόμος πλατύς και μονοδρομημένος με μεγάλες καφετέριες που καταλήγει στην κεντρική ελεύθερη πλαζ της περιοχής. Νοτιότερα ο δρόμος οδηγεί στο Αυλάκι που ανήκει επίσης στον Δήμο Μαρκοπούλου κοντά στα σύνορα με την Κερατέα. Ο κεντρικός παραλιακός δρόμος συναντά μεγάλες δυσκολίες προσπέλασης κατά τους καλοκαιρινούς μήνες λόγω του συχνού μποτιλιαρίσματος, και καταλήγει σε μεγάλη πλαζ με εκτεταμένα κέντρα αναψυχής. Σε όλο το μήκος του δρόμου στην εσωτερική πλευρά υπάρχουν μεγάλες καφετέριες και ταβέρνες.
Προβλήματα του Δήμου
150px|thumb| Μεσόγεια Αττικής Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η περιοχή, καθώς και ολόκληρα τα Μεσόγεια, είναι η δημιουργία ολοκληρωμένου συστήματος αποχέτευσης και ύδρευσης. Στα όρια του δήμου περιλαμβάνεται και ο ιστορικού ενδιαφέροντος τόπος της Βραυρώνας. Σήμερα εξυπηρετείται από την Αττική Οδό και τον γειτονικό σιδηροδρομικό σταθμό "Κόμβος Κορωπίου". Επιπλέον, έχει κατατεθεί μελέτη για ανακατασκευή της παλιάς γραμμής Λαυρίου από το Κορωπί προς το Λαύριο, με ενδιάμεσους σταθμούς "Μαρκόπουλο", "Καλύβια", "Κερατέα". Αναμενόμενο μελλοντικό πρόβλημα στο Μαρκόπουλο εξαιτίας της προβλεπόμενης αύξησης της αστικοποίησης είναι η στενότητα των υπαρχόντων δρόμων στο κέντρο της πόλης, οι περισσότεροι των οποίων παρουσιάζουν άσχημες κακοτεχνίες στο οδόστρωμα. Η μορφή του εύφορου καλλιεργήσιμου εδάφους δημιουργεί σε περιόδους βροχοπτώσεων και έντονα προβλήματα λάσπης.
Ιστορικά μνημεία
Ο Ναός της Αγίας Παρασκευής. Πρόκειται για σημαντικό αγιογραφικό (1741) μνημείο του κορυφαίου ζωγράφου του 18ου αιώνα Γεωργίου Μάρκου του Αργείου. Ομοίως και ο παρακείμενος Ναός της Αγίας Θέκλας, ιστορημένος στα ίδια χρόνια από τον αδελφό του Γεωργίου Μάρκου, Αντώνιο. (Βλ. Ευάγγελος Ανδρέου, Γεώργιος Μάρκου ο Αργείος, το μέγιστο της αγιογραφίας σχολειό στον 18ο αιώνα. https://www.biblionet.gr/titleinfo/?titleid=178713 )
«Πηγαίνομεν εις μοναδικήν αττικής γραφικότητας, εις την Παναγίαν του Βαραμπά. Την φθάνομεν μετά ημίσειαν ώραν δρόμων από το Μαρκόπουλο. Όλίγα γηραιά ελαιόδενδρα πλησίον του και ερειπωμένα κελλία, σωρός χαλίκων επί βάσεως αρχαίου κτιρίου. 'Αντίκρυ, προς ανατολάς, σοβαρός υψούται ο γνωστός μας φραγκικός πύργος της Βραώνας. Μέγας ο κάμπος των Μεσογείων και δυτικώς του ο πυργωτός Υμηττός περιχεόμενος από καταρράκτες χρυσόσκονης. Ο ήλιος δύει επ' αυτού, δεξιότερα του Ευζώνου του. Παρακολουθούν είς την γαλάζιαν ηρεμία των το χρυσούν όραμα ο Μυρινούς, το Πανείον, η Πεντέλη και εις το βάθος ή κυανίζουσα οροσειρά της Ευβοίας. Ποίος εποίησε το αρχιτεκτονικών αριστούργημα της Παναγίας του Βαραμπά; Σιγή εις την ερημίαν τους και βωβοί οι τοίχοι του, χωρίς επιγραφήν. Είναι το κομψότερον εκκλησάκι που μπορούμε να θαυμάσωμεν εις την Αττικήν.»
ΠΕΖΟΠΟΡΟΣ 28 ΜΑΪΟΥ 1921 https://www.facebook.com/MESOGEA/
Σημαντικό μνημείο της περιοχής αποτελεί ο πύργος της Λιάδας ή Πύργος των Δε λα Ρος, ο οποίος χρονολογείται από την εποχή της Φραγκοκρατίας ( 13ος αιώνας). Ο πύργος βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του Μαρκοπούλου, χτισμένος σε ένα λόφο. Το οικοδόμημα είναι πέτρινο και σώζονται οι δύο από τους τρεις ορόφους του αφού λέγεται, ότι ο τρίτος γκρεμίστηκε από τους κατοίκους, τα παλαιότερα χρόνια, για να χρησιμοποιηθούν τα υλικά του για το κτίσιμο κατοικιών.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμοι και Κοινότητες της Αττικής Κατηγορία:Πόλεις της Αττικής
Αεροδρόμιο Μαλπένσα
Το 2019, το αεροδρόμιο Μαλπένσα εξυπηρέτησε 28.846.299 επιβάτες και ήταν το 20ό πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στην Ευρώπη και το 2ο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στην Ιταλία όσον αφορά τους επιβάτες. Μέχρι το 2008, το αεροδρόμιο Μαλπένσα ήταν σημαντικός κόμβος για τον ιταλικό εθνικό αερομεταφορέα Alitalia. Το αεροδρόμιο Μαλπένσα παραμένει το δεύτερο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο της Ιταλίας για τη διεθνή κυκλοφορία επιβατών (μετά το αεροδρόμιο Φιουμιτσίνο της Ρώμης), και το πιο πολυσύχναστο για εμπορεύματα, που διαχειρίζεται πάνω από 500.000 τόνους διεθνών εμπορευματικών μεταφορών ετησίως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Ιταλία Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιταλικά (it) Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Μιλάνο
2645 Δάφνη Πλέιν
Η Δάφνη Πλέιν (Daphne Plane) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,30. Ανακαλύφθηκε το 1976 από την Αμερικανίδα αστρονόμο Έλινορ Χέλιν, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομά της από το ονοματεπώνυμο τής Δάφνης Πλέιν, πωλήτριας βιβλίων και φίλης της Χέλιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δαφνη Πλειν
Ποτάμι (τοιχογραφία)
Το «Ποτάμι» είναι μικρογραφική ζωφόρος, η οποία κοσμούσε τον ανατολικό τοίχο του δωματίου 5 της Δυτικής Οικίας του προϊστορικού οικισμού του Ακρωτηρίου της Σαντορίνης. Η τοιχογραφία έχει ύψος 0,21 μέτρα και πλάτος 1,75 μέτρα. Είναι γνωστή και ως η τοιχογραφία με το Ημιτροπικό τοπίο.
Περιγραφή
thumb|right|150px|Απόσπασμα από την ζωφόρο του στόλου (Δεύτερη πόλη). Το θέμα της τοιχογραφίας με το ποτάμι παραπέμπει στην ζωφόρο του στόλου, στην απεικόνιση του περιβάλλοντος κοντά στην δεύτερη πόλη που απεικονίζεται σε αυτή. Στην τοιχογραφία απεικονίζεται με μπλε χρώμα ένας αγριόγατος, ο οποίος ορμάει σε αγριόπαπιες δίπλα σε ένα ποτάμι. Το ποτάμι απεικονίζεται, επίσης, με μπλε χρώμα, ενώ οι κοίτες του με καφέ. Η μία αγριόπαπια απεικονίζεται αμέριμνη να καθαρίζει τα φτερά της, ενώ η δεύτερη, από την οποία υπάρχουν μόνο σπαράγματα, φαίνεται έτοιμη να πετάξει για να διαφύγει τον κίνδυνο. Στο πάνω κομμάτι του αριστερού άκρου της τοιχογραφίας υπάρχει ένας γρύπας, ο οποίος καλπάζει προς την μεριά του αγριόγατου, ενώ στο ίδιο σημείο, από την άλλη πλευρά του ποταμού απεικονίζεται άλλο ένα ζώο να τρέχει προς τα δεξιά, πιθανώς κατσίκι. Στην τοιχογραφία απεικονίζονται επίσης φοινικόδεντρα και πάπυροι.
Σε συνδυασμό με την ζωφόρο του στόλου, θεωρείται ότι η σκηνή απεικονίζει μία από τις περιοχές που επισκέφτηκε ο στόλος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τοιχογραφίες Ακρωτηρίου Θήρας Κατηγορία:Τοιχογραφίες
Fullmetal Alchemist the Movie: Conqueror of Shamballa
Το Fullmetal Alchemist the Movie: Conqueror of Shamballa (ιαπωνικά: 劇場版「鋼の錬金術師　シャンバラを征く者, Χέπμπορν: Gekijōban Hagane no Renkinjutsushi Shanbara o Yuku Mono, μετάφραση: Fullmetal Alchemist η Ταινία: ο Κατακτητής της Σαμπάλα) είναι Ιαπωνική ταινία anime που συνόδευσε την τηλεοπτική σειρά Fullmetal Alchemist. Αφηγείται την ιστορία των χαρακτήρων τρία χρόνια μετά τη λήξη της σειράς, συνεχίζοντας την αφήγηση των γεγονότων. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στην Ιαπωνία στις 23 Ιουλίου 2005. Κέρδισε τρία βραβεία στον 5ο Διαγωνισμό Anime του Τόκυο στο Tokyo international Anime Fair: Καλύτερου animation, Καλύτερης Πρωτότυπης Ιστορίας για τη δημιουργό του manga (Αρακάουα Χιρόμου) και καλύτερης μουσικής (Οσίμα Μιτσίρου). Κέρδισε επίσης το Μεγάλο Βραβείο Animation για το 2005 στα Mainichi Film Awards και το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων στο Fantasia International Film Festival, στο Μόντρεαλ του Καναδά.
Περίληψη του Θέματος
Στον Amestris, μετά την ανάκτηση του σώματός του, ο Αλ έχει χάσει στην κυριολεξία τα χρόνια των περιπετειών που έζησε με τον αδελφό του, τόσο σωματικά όσο και πνευματικά, μιας και η μνήμη του σταμάτησε στη μέρα που τα δύο αγόρια προσπάθησαν να επαναφέρουν τη μητέρα τους στη ζωή. Παράλληλα, δεν έχει καμία ανάμνηση ούτε της Πύλης, ούτε των ανθρώπων που γνώρισε εκείνα τα χρόνια. Αποφασισμένος να φέρει πίσω τον αδελφό του, τον οποίο ακράδαντα θεωρεί ζωντανό, εκπαιδεύεται και πάλι στην αλχημεία από την Ιζούμι Κέρτις. Μετά το θάνατο της τελευταίας, αναχωρεί για νέα ταξίδια που θα του επιτρέψουν να αποκτήσει τη γνώση που απαιτεί ο σκοπός του. Με τα χρόνια η εμφάνισή του έχει αλλάξει και θυμίζει περισσότερο τον Έντουαρντ: τα μαλλιά του έχουν μακρύνει και τα ρούχα του θυμίζουν αυτά του αδελφού του.
Όπως ο Αλ, έτσι και ο Ρόι, αναμένει την επιστροφή του Έντουαρντ. Η ευχή όλων να ξαναϊδωθούν ίσως γίνει πραγματικότητα, τη μέρα που η Εταιρεία της Θούλης αποφασίζει να ερευνήσει την αλήθεια πίσω από το μύθο της Σαμπάλα, ενός μυστηριώδους κόσμου που κρύβει φοβερά μυστικά που θα κορέσουν την επιθυμία των μελών της για εξουσία.
Τύχη των Υπόλοιπων Χαρακτήρων
thumb|300px|Οι αδελφοί Έλρικ μετά την επανένωσή τους, τρία χρόνια μετά το τέλος της σειράς. Σχεδόν όλα τα πρόσωπα της σειράς (που επέζησαν φυσικά στο τέλος) κάνουν ένα μικρό ή μεγαλύτερο πέρασμα στην ταινία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Fullmetal Alchemist Κατηγορία:Ταινίες anime Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2005 Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2005
Στρατόπεδα συγκέντρωσης Ντεΐρ εζ-Ζορ
Τα στρατόπεδα Ντεΐρ εζ-Ζορ (Deir ez-Zor) ήταν στρατόπεδα συγκέντρωσης στην καρδιά της συριακής ερήμου, όπου πολλές χιλιάδες Αρμένιοι πρόσφυγες αναγκάστηκαν σε πορείες θανάτου κατά τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Ο αντιπρόξενος των Ηνωμένων Πολιτειών στο Χαλέπι, Τζέσι Β. Τζάκσον, εκτιμά ότι οι Αρμένιοι πρόσφυγες, τόσο ανατολικά όσο το Ντεΐρ εζ-Ζορ και νότια της Δαμασκού, ανέρχονταν σε 150.000, που σχεδόν όλοι ήταν άποροι.
Ιστορία
Όσοι Αρμένιοι επέζησαν κατά τη γενοκτονία το 1915-1916 οδηγήθηκαν προς δύο κατευθύνσεις: προς τη Δαμασκό ή κατά μήκος του Ευφράτη προς το Ντεΐρ εζ-Ζορ. Κατά την πρώιμη περίοδο των σφαγών, 30.000 Αρμένιοι (συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών) εντάχθηκαν σε διάφορα στρατόπεδα έξω από την πόλη Ντεΐρ εζ-Ζορ. Τέθηκαν υπό την προστασία του άραβα κυβερνήτη Αλί Σουάντ Μπέη (Ali Suad Bey), έως ότου οι οθωμανικές αρχές αποφάσισαν να τον αντικαταστήσουν με τον Σαλίχ Ζεκί Μπέη (Salih Zeki Bey), ο οποίος ήταν γνωστός για τη σκληρότητα και τη βαρβαρότητά του. Όταν οι πρόσφυγες έφτασαν στο Ντεΐρ εζ-Ζορ, τρέφονταν με χόρτα και νεκρά πουλιά, και παρόλο που κοντά υπήρχε μια σπηλιά όπου κρατούνταν φυλακισμένοι μέχρι να λιμοκτονήσουν, δεν φαίνεται να είχε προγραμματιστεί ποτέ ένας χώρος για τους Αρμένιους. Ένας μικρός αριθμός Αρμενίων διέφυγε υπό την κρυφή προστασία φιλικών Αράβων της περιοχής. Σύμφωνα με τον Christopher J. Walker, "η 'απέλαση' ήταν απλά ευφημισμός για μαζικές δολοφονίες Δεν υπήρχε πρόβλεψη για τη μετακίνηση ή την εξορία τους, και αν δεν μπορούσαν να δωροδοκήσουν τους φρουρούς τους, στερούνταν σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις φαγητό και νερό". Εκείνοι που επέζησαν κατέληξαν μεταξύ του Jerablus και του Ντεΐρ εζ-Ζορ, "ένα τεράστιο και φρικτό υπαίθριο στρατοπέδο συγκέντρωσης".
Αρμενική γενοκτονία
Ο Haj Fadel Al-Aboud, που ήταν δήμαρχος του Ντεΐρ εζ-Ζορ, τους παρείχε τροφή, στέγη και μέσα διαβίωσης και ασφάλεια. Οι Αρμένιοι το ανταπέδωσαν όταν η γαλλική διοίκηση καταδίκασε σε θάνατο τον Al-Aboud στο Χαλέπι: τον υποστήριξαν και τον υπερασπίστηκαν, γεγονός που οδήγησε τους Γάλλους να μειώσουν την ποινή σε εξορία.
Μνημείο
Στις 20 Οκτωβρίου 2008, ο Αυστραλός Σκαιώδης Υπουργός Οικονομικών και μέλος της Αυστραλιανής Βουλής των Αντιπροσώπων Joe Hockey παρατήρησε:"Κατά τα επόμενα [έως το 1915] τρία χρόνια, η τουρκική κυβέρνηση διέταξε την απέλαση του εναπομείναντος Αρμενικού λαού στην Οθωμανική Αυτοκρατορία σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην έρημο μεταξύ Jerablus και Ντεΐρ εζ-Ζορ. Αναγκάστηκαν να κάνουν με τα πόδια ένα σκληρό και απάνθρωπο ταξίδι. Γυναίκες και τα παιδιά αναγκάστηκαν να περπατήσουν πάνω από τα βουνά και μέσα από ερήμους. Αυτοί οι άνθρωποι συχνά γδύνονταν και κακοποιούνταν. Τους δόθηκε ανεπαρκής τροφή και νερό, και εκατοντάδες χιλιάδες Αρμένιοι πέθαναν στην πορεία."Η Nouritza Matossian έγραψε για την Αρμενική Φωνή :"Τον περασμένο μήνα επισκέφτηκα την έρημο του Ντεΐρ εζ-Ζορ στα χωράφια, τις σπηλιές και τα ποτάμια όπου σκοτώθηκαν ένα εκατομμύριο Αρμένιοι. Μου έδειξαν ένα κομμάτι γης που συνεχίζει να υποχωρεί. Ονομάζεται τόπος των Αρμενίων. Τόσες χιλιάδες πτώματα θάφτηκαν εκεί που το έδαφος βυθίστηκε τα τελευταία 80 χρόνια. Τα ανθρώπινα οστά και τα πλευρά των μηρών έρχονται στην επιφάνεια.""Για τους Αρμένιους, το Ντεΐρ εζ-Ζορ απέκτησε ένα νόημα που προσεγγίζει το Άουσβιτς", έγραψε ο Peter Balakian στους The New York Times . "Και τα δύο με διαφορετικούς τρόπους, είναι επίκεντρα θανάτου και μιας συστηματικής διαδικασίας μαζικής δολοφονίας. Το καθένα είναι ένα συμβολικό μέρος, ένα επιγραμματικό όνομα σε έναν σκοτεινό χάρτη. Το Ντεΐρ εζ-Ζορ είναι ένας όρος που κολλάει μέσα σου, ή κολλάει πάνω σου, όπως ένα τσίμπημα ή αγκάθι: "r" "z" "or" - σκληρό, κοφτερό, σαν μαχαίρι ".
Το μνημείο και το μουσείο καταστράφηκαν από το ISIL το 2014. Ο χώρος ανακτήθηκε το 2017. Ο Πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ δεσμεύθηκε να αποκαταστήσει τον χώρο, ως μέρος της ανοικοδόμησης της Συρίας.
εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Οθωμανική Αυτοκρατορία Κατηγορία:Κέντρα εξόντωσης κατά τη διάρκεια της Αρμενικής Γενοκτονίας
Σίμουν Σάμουελσεν
Ο Σίμουν Σάμουελσεν (γεννήθηκε 21 Μαΐου 1985 στο Βάγκουρ) είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από τα Νησιά Φερόες που αγωνίζεται στην ΧΒ Τόρσχαβν είτε ως μέσος είτε ως επιθετικός.
Καριέρα
Ξεκίνησε από την ΒΜΠ Βάγκουρ το 2001. Μετά από 4 χρόνια στα Νησιά Φερόε μεταγράφηκε στην Κέφλαβικ ΙΦ και τον Αύγουστο του 2007 πήγε δανεικός στην  Νούτοντεν ΦΚ. Σήμερα αγωνίζεται με την ΧΒ Τόρσχαβν, με την οποία σημείωσε ένα γκολ στις 20 Ιουλίου 2010 στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ με αντίπαλο την ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ.
Έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική Νήσοι Φερόε τον Απρίλιο του 2003 σε ένα φιλικό παιχνίδι με αντίπαλο το Καζακστάν. Έχει 36 συμμετοχές και ένα γκολ. Το γκολ το πέτυχε στις 8 Οκτωβρίου 2005 με αντίπαλο το Ισραήλ στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νήσων Φερόε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές των Νήσων Φερόε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κέφλαβικ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΒΜ Βάγκουρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΓΙ Γκότα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νότοντεν ΦΚ
Γάμος αλά ελληνικά 2
Το Γάμος αλά ελληνικά 2 (αγγλικά: My Big Fat Greek Wedding 2) είναι αμερικανική αισθηματική - κωμική ταινία του 2016, σε σκηνοθεσία Κερκ Τζόουνς και σενάριο Νία Βαρντάλος. Πρωταγωνιστούν οι Νία Βαρντάλος, Τζον Κόρμπετ, Μάικλ Κονσταντάιν, Λέινι Καζάν, Αντρέα Μάρτιν, Ίαν Γκόμεζ και Έλενα Καμπούρις. Πρόκειται για το σίκουελ της ταινίας του 2002 Γάμος...αλά ελληνικά. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στα τέλη Μαΐου 2015 στο Τορόντο.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 25 Μαρτίου 2016 από τη Universal Pictures. Απέφερε τζίρο $88,9 εκατομμύρια παγκοσμίως ενώ κόστισε μόλις $18 εκατομμύρια.
Πλοκή
Η ζωή της Τούλας Πορτοκάλος-Μίλερ είναι χάλια. Το ταξιδιωτικό πρακτορείο και τα στεγνοκαθαριστήρια έκλεισαν λόγω της ύφεσης. Η μόνη επιχείρηση που εξακολουθεί να λειτουργεί είναι το εστιατόριο της οικογένειας, το οποίο διευθύνει ακόμα ο πατέρας της, Γκας. Ο σύζυγός της, Ίαν, είναι ο διευθυντής στο λύκειο όπου φοιτά η κόρη τους, Πάρις. Η Πάρις, η οποία κάνει αίτηση για το κολέγιο, νιώθει να πνίγεται από τον στενό έλεγχο που κάνουν οι γονείς της, οι οποίοι επεμβαίνουν συνεχώς στην ζωή της. Απελπισμένη για ανεξαρτησία και ιδιωτικότητα, στέλνει αιτήσεις σε κολέγια σε όλη την χώρα. Ο γάμος του Ίαν και της Τούλας έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα λόγω της εμμονής της Τούλας να εμπλέκεται στην ζωή της Πάρις και να "διορθώνει" ό,τι πηγαίνει στραβά στην οικογένεια.