cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dark Souls
Σχεδιασμός
Ο σχεδιασμός και η αρχιτεκτονική πολλών κτιρίων του παιχνιδιού έχει επηρεαστεί έντονα από πραγματικές τοποθεσίες. Για παράδειγμα, για τη δημιουργία των New Londo Ruins, ο σχεδιαστής Χιντετάκα Μιγιαζάκι ανέφερε ότι πήρε το σχεδιαστικό ύφος του αββαείου της νησίδας Λε Μον-Σαιν-Μισέλ. Η εκκλησία του Anor Londo, και ιδιαίτερα τα κιγκλιδώματά της, έχουν επηρεαστεί από τον Καθεδρικό Ναό της Φλωρεντίας της Ιταλίας, ενώ το εσωτερικό της, και κυρίως οι σκάλες, από το κάστρο Σατώ ντε Σαμπόρντ της Γαλλίας. Η Lost Izalith είναι επηρεασμένη από το ναό Άνγκορ Βατ της Καμπότζης, ενώ τα εγκαταλελειμμένα κτήριά της που έχουν καλυφθεί από δέντρα, από το ναό Τα Προμ της ίδιας χώρας.
Ιωάννης Σιγισμούνδος Ζαπόλυα
Ο Ιωάννης-Σιγισμούνδος, ουγγρ. János Zsigmond Zápolya/Szapolyai (7 Ιουλίου 1540 - 14 Μαρτίου 1571) από τον Οίκο των Ζαπόλυα ήταν, ως Ιωάννης Β΄, βασιλιάς της Ουγγαρίας (1540-51, 56-70), σε αντίθεση πρώτα με τον Φερδινάνδο Α΄ της Γερμανίας και μετά με τον Μαξιμιλιανό Β΄, γιο του προηγουμένου. Επίσης πρίγκιπας της Τρανσυλβανίας και δούκας του Οπόλε & Ρατσίμπους.
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Ιωάννη της Ουγγαρίας & βοεβόντε της Τρανσυλβανίας και της Ισαβέλλας των Γιαγκελλόνων, κόρης του Σιγισμούνδου Α΄ της Πολωνίας-Λιθουανίας.
Ο πατέρας του Ιωάννης Α΄ έγινε βασιλιάς μερών της Ουγγαρίας με την υποστήριξη του Σουλεϊμάν Α΄ σουλτάνου των Οθωμανών, ενώ στις υπόλοιπες ήταν ο Φερδινάνδος Α΄ των Αψβούργων, που επίσης αξίωνε την Ουγγαρία. Οι δύο βασιλείς κατέληξαν σε συμφωνία ειρήνης το 1538, όπου έπειτα από το τέλος του Ιωάννη Α΄, αναγνωριζόταν το δικαίωμα του Φερδινάνδου Α΄ να επανενώσει την Ουγγαρία. Όμως τον Μάρτιο του 1540 γεννήθηκε ο Ιωάννης-Σιγισμούνδος και ο Ιωάννης Α΄ στην επιθανάτιο κλίνη του τον Ιούλιο του 1540 κληροδότησε το βασίλειο στον 4 μηνών γιο του. Οι αφοσιωμένοι υποστηρικτές του Ιωάννη Α΄ εξέλεξαν το βρέφος ως βασιλιά, αν και αυτό δεν στέφθηκε με το ιερό στέμμα της Ουγγαρίας.
Ο Ιωάννης Β΄ δεν νυμφεύτηκε. Ήταν το τελευταίο μέλος του Οίκου των Ζαπόλυα. Με τη διαθήκη του βεβαίωσε το δικαίωμα της Συνέλευσης (Dieta) να εκλέξει νέο μονάρχη. Οι αντιπρόσωποι των τριών εθνών εξέλεξαν τον Στέφανο Μπάτορυ, που υιοθέτησε τον τίτλο του βοϊβόντε της Τρανσυλβανίας. Ο Γκασπάρ Μπέκες αντιτέθηκε στην εκλογή και υποστήριξε τον Μαξιμιλιανό Β΄, αλλά νικήθηκε στον εμφύλιο πόλεμο και έτσι ο Μπάτορυ παγίωσε την εξουσία του.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ουγγαρίας
Πράσινη νανοτεχνολογία
Η πράσινη νανοτεχνολογία αναφέρεται στη χρήση της νανοτεχνολογίας για την ενίσχυση της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας των διαδικασιών που παράγουν αρνητικές εξωτερικές επιδράσεις. Αναφέρεται επίσης στη χρήση των προϊόντων της νανοτεχνολογίας για την ενίσχυση της βιωσιμότητας. Περιλαμβάνει την κατασκευή πράσινων νανοπροϊόντων καθώς και τη χρήση νανοπροϊόντων για την υποστήριξη της βιωσιμότητας.
Κατηγορία:Νανοτεχνολογία
Άλισον Γιανγκ
Η Άλισον Γιανγκ (γενν. 29 Μαΐου 1987 στο Γουέιμαουθ ) είναι Βρετανίδα αθλήτρια της ιστιοπλοΐας στην κλάση Laser Radial. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 και του 2016, και κατατάχθηκε 5η και 8η αντίστοιχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανίδες αθλήτριες της ιστιοπλοΐας
Νανοτοξικολογία
Η νανοτοξικολογία είναι η μελέτη της τοξικότητας των νανοϋλικών. Λόγω των επιδράσεων του κβαντικού μεγέθους και της μεγάλης αναλογίας επιφάνειας προς όγκο, τα νανοϋλικά έχουν μοναδικές ιδιότητες σε σύγκριση με τα μεγαλύτερα αντίστοιχά τους που επηρεάζουν την τοξικότητά τους. Από τους πιθανούς κινδύνους, η έκθεση με εισπνοή φαίνεται να παρουσιάζει τη μεγαλύτερη ανησυχία, με μελέτες σε ζώα να δείχνουν πνευμονικές επιδράσεις όπως φλεγμονή, ίνωση και καρκινογένεση για ορισμένα νανοϋλικά. Η επαφή με το δέρμα καθώς και η έκθεση κατά την κατάποση είναι επίσης ανησυχητικές.
The Roots of Guns N' Roses
Σχετικά
Το άλμπουμ περιλαμβάνει demo του συγκροτήματος στην αυθεντική τους εκδοχή και σε remix από τον πρώην κιθαρίστα των Guns N' Roses Γκίλμπυ Κλαρκ και τον ντράμερ των Cinderella Φρεντ Κούρι.
Στα κομμάτια "Shadow of your Love" και "Reckless Life" κιθάρα παίζει ο αυθεντικός κιθαρίστας των Guns N' Roses, Τρέισι Γκανς.
Τα κομμάτια "Reckless Life" και "Anything Goes" ηχογραφήθηκαν αργότερα από τους Guns N' Roses. Το "Reckless Life" εμφανίστηκε στο EP Live ?!*@ Like a Suicide και το "Anything Goes" στο άλμπουμ Appetite for Destruction.
Κομμάτια
Τα κομμάτια 6-10 αποτελούν τα remix του Γκίλμπυ Κλαρκ, ενώ τα κομμάτια 11-15 τα remix του Φρεντ Κούρι.
Προσωπικό
Hollywood Rose:
Επιπλέον μουσικοί:
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2004
Χιερόνυμους Φράνκεν ΙΙ
μικρογραφία|300x300εσ| [[Παραβολή των Δέκα Παρθένων, περ. 1616]] Ο Χιερόνυμους Φράνκεν ΙΙ ή Χιερόνυμους Φράνκεν ο νεότερος (Hieronymus Francken the Younger ή Hieronymus II ( Αμβέρσα, 1578 – Αμβέρσα, 1623) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και ένα από τα πιο εξέχοντα μέλη της μεγάλης οικογένειας καλλιτεχνών Φράνκεν. Μαζί με τον αδερφό του Φρανς Φράνκεν τον νεότερο διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη νέων ειδών στη φλαμανδική τέχνη στις αρχές του 17ου αιώνα.
Βίος
μικρογραφία|300x300εσ| Η σφαγή των αθώων Ο Χιερόνυμους Φράνκεν ο νεότερος ήταν γιος της Ελίσαμπετ Μέρτενς (Elisabeth Mertens) και του Φρανς Φράνκεν του πρεβύτερου. Ο πατέρας του ήταν ζωγράφος που γεννήθηκε στο Χέρενταλς (Herentals) και είχε μετακομίσει με τον ζωγράφο πατέρα του στην Αμβέρσα. Εκεί είχε γίνει ένας από τους κύριους ζωγράφους κατά τη διάρκεια της Αντιμεταρρύθμισης. Ο Χιερόνυμους είχε τρία αδέλφια που ήταν ζωγράφοι: τον Τόμας, τον Φρανς Β΄ και τον Αμπρόσιους Φράνκεν ΙΙ.
Ο Χιερόνυμους εκπαιδεύτηκε αρχικά από τον πατέρα του. Εισήχθη στα βιβλία ( liggeren ) της συντεχνίας του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1605 ως μαθητής του θείου του Αμπρόσιους, ο οποίος είχε εκπαιδευτεί από τον Φρανς Φλόρις και είχε εργαστεί κάποια στιγμή στο Φονταινεμπλώ. Το 1607 ο Χιερόνυμους έγινε επίσημα δεκτός ως Δάσκαλος της συντεχνίας της Αμβέρσας.
Ο Χιερόνυμους επέστρεψε στην Αμβέρσα όπου πέρασε το υπόλοιπο της σταδιοδρομίας του. Από το 1616/17 εργάστηκε ως "ionckmann" (απόφοιτος) στο σπίτι του πατέρα του Φρανς Φράνκεν I (1542-1616).
Έργο
Ο Φράνκεν ήταν ευέλικτος καλλιτέχνης που ασχολήθηκε με πολλά είδη ζωγραφικής. ΟΧιερόνυμους ζωγράφισε γκαλερί τέχνης και "Kunstkammer" (= αίθουσες τέχνης), σκηνές χορών γεμάτων χάρη, ιστορικούς πίνακες, σκηνές με πιθήκους (τους λεγόμενους sinderies), αλληγορικούς πίνακες και νεκρές φύσεις. Αντέγραψε, επίσης, μερικές από τις σκηνές μαγισσών και μαγείας, συμπεριλαμβανομένων των απεικονίσεων των sabbats των μαγισσών, που πρωτοδημιουργήθηκαν από τον αδελφό του Φρανς τον νεότερο. μικρογραφία|300x300εσ| Εορταστική Συντροφιά Δεδομένου ότι οι πίνακες διαφόρων μελών της οικογένειας Φράνκεν είχαν τόσο παρόμοιο ύφος και σπάνια υπέγραφαν τα έργα τους, ήταν δύσκολο από αρκετά παλαιότερα να προσδιοριστούν τα έργα τουΧιερόνυμους. Συγκεκριμένα, τα έργα των Χιερόνυμους του νεότερου και του Φρανς του νεότερου ήταν δύσκολο να ξεχωρίσουν, καθώς είχαν παρόμοια εκπαίδευση και εργάζονταν κοντά ο ένας στον άλλο. Ως εκ τούτου το ύφος τους και τα θέματά τους είναι πολύ παρόμοια. Διάφορα έργα του Χιερόνυμους αποδόθηκαν στο παρελθόν στον αδερφό του. Με βάση τα λίγα υπογεγραμμένα από το χέρι του έργα, οι ιστορικοί μπόρεσαν να αναπλάσουν το έργο του Χιερόνυμους και να του αποδώσουν εκ νέου ορισμένα έργα.
Τυπικά χαρακτηριστικά του έργου του Χιερόνυμους είναι οι ευρείες πινελιές και η χρήση γήινων χρωμάτων, όπως κόκκινο του πηλού και οι παραλλαγές των καφέ αποχρώσεων. Η κλίμακα των μορφών του είναι περιστασιακά αδέξια υπολογισμένη.
Χοροί με χάρη
Ο Χιερόνυμους καθώς και ο αδελφός του Φρανς ο νεότερος δημιούργησαν πολλούς πίνακες που απεικονίζουν χορούς με χάρη. Αντιπροσωπεύουν συνήθως ανώνυμα γεγονότα όπου ζευγάρια ή μεγαλύτερες ομάδες κομψών ατόμων χορεύουν υπό τους ήχους μουσικής σε εσωτερικό χώρο. Είναι πιθανόν ότι οι αδελφοί ανέπτυξαν αυτό το θέμα υπό την επίδραση του θείου τους Χιερόνυμους του πρεσβύτερου υπό τον οποίο πιθανότατα εκπαιδεύτηκαν για σύντομο χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια μιας υποτιθέμενης διαμονής στο Παρίσι.Ο Χιερόνυμους είχε αναπτύξει αυτό το είδος χορών ενώ εργαζόταν για τη γαλλική Αυλή στο Φοντενεμπλώ και στο Παρίσι. Η εκτέλεση αυτών των έργων και από τους δύο αδελφούς είναι παρόμοια σε ύφος.
Η αρχιτεκτονική σε αυτούς τους πίνακες ήταν περιστασιακά έργο ενός άλλου ζωγράφου όπως ο Πάουλ Φρέντεμαν ντε Φρις στην περίπτωση της εργασίας Κομψή συντροφιά στο Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης (Βιέννη).
Νεκρές φύσεις
μικρογραφία|280x280εσ| Πλούσιοι και οι φτωχοί στο τραπέζι Μερικά από τα πιο πρωτότυπα έργα του Χιερόνυμους ήταν στον τομέα των νεκρών φύσεων. Ειδικεύτηκε σε μονόχρωμες δημιουργίες με απλές τροφές και κεραμικά. Σταδιακά ένα έργο αποδότα σε αυτόν με βάση τη μοναδική υπογεγραμμένη νεκρή του φύση που αναφέρεται ως Νεκρή φύση με κεραμικά, ρέγγες και τηγανίτες, με μια κουκουβάγια στον τοίχο ή Πλούσιοι και φτωχοί σε τραπέζι στη συλλογή του Βασιλικού Μουσείου Καλών Τεχνών της Αμβέρσας με ημερομηνία 1604.
Μια άλλη νεκρή φύση στο Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Αμβέρσας που αναφέρεται ως το γεύμα του φτωχού έχει αποδοθεί στον Χιερόνυμους. Ένα πολύ παρόμοιο έργο πωλήθηκε από τον οίκο δημοπρασιών Christie's στις 17 Μαΐου 2004 στο Άμστερνταμ ως παρτίδα 72. Υπάρχει μια τρίτη παρόμοια εργασία σε μια ιδιωτική συλλογή. Πιστεύεται ότι η σύνθεση Το γεύμα του φτωχού προέρχεται από μενταγιόν σε μια σύνθεση που αντιπροσωπεύει το γεύμα του πλούσιου, της οποίας υπάρχει μόνο ένα αντίγραφο που διατηρείται σε ιδιωτική συλλογή.
Χώροι τέχνης
Η ταυτότητα των ζωγράφων που ζωγράφισαν τις μορφές στις εικόνες πινακοθηκών του Χιερόνυμους δεν είναι γνωστή.
Singeries
Ο αδεφός του Χιερόνυμους, Φρανς, συνέβαλε στην ανάπτυξη του είδους της «σκηνής των πιθήκων», που ονομάζεται επίσης «singerie» (μια λέξη, η οποία στα γαλλικά σημαίνει «κωμικός μορφασμός, συμπεριφορά ή κόλπο»). Κωμικές σκηνές με πιθήκους που απεικονίζονται με ανθρώπινη ενδυμασία και σε ανθρώπινο περιβάλλον είναι ένα εικονογραφικό είδος που ξεκίνησε στη φλαμανδική ζωγραφική τον 16ο αιώνα και στη συνέχεια αναπτύχθηκε περαιτέρω τον 17ο αιώνα. Ο φλαμανδός χαράκτης Πίτερ φαν ντερ Μπορχτ ο πρεβύτεροςi εισήγαγε το singerie ως ανεξάρτητο θέμα γύρω στο 1575 σε μια σειρά εκτυπώσεων, τα οποία είναι έντονα ενσωματωμένα στην καλλιτεχνική παράδοση του Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβύτερου. Αυτές οι εκτυπώσεις διαδόθηκαν ευρέως και το θέμα επιλέχθηκε και από άλλους φλαμανδούς καλλιτέχνες. Ο πρώτος που το έκανε ήταν ο Φρανς Φράνκεν ο νεότερος που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του είδους. Ο Ντάβιντ Τένιερς ο νεότερος έγινε ο κύριος εκπρόσωπος του είδους και το ανέπτυξε περαιτέρω με τον μικρότερο αδελφό του Άμπραχαμ Τένιερς. Αργότερα τον 17ο αιώνα, ο Νικολάες φαν Φέρεντελ άρχισε να ζωγραφίζει και αυτές τις «σκηνές με μαϊμούδες».
Όπως και ο αδερφός του, ο Χιερόνυμους είναι γνωστό ότι δημιούργησε singeries όπως το μπάνιο με μαϊμούδες και γάτες (Κρατικό Μουσείο Σβέριν).
Χαλαζόνι Μεσσηνίας
Το Χαλαζόνι ή Χαλαζόνιον (επίσημη ονομασία) ή Χαλαζώνι (συνηθισμένη ονομασία), είναι οικισμός κοντά στα Φιλιατρά και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Το χωριό βρίσκεται περίπου 2,5 χιλιόμετρα προς τα ανατολικά, από τη διασταύρωση, που ξεκινά από την εθνική οδό ανάμεσα στην Κυπαρισσία και τα Φιλιατρά, σε υψόμετρο 106 μέτρα και απέχει 4 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Απέχει περίπου 11,5 χιλιόμετρα από την Κυπαρισσία και περίπου 4,5 χιλιόμετρα από τα Φιλιατρά.
Ιστορία
Υπάρχουν διάφορες εκδοχές, για την ονομασία του χωριού. Σύμφωνα με μια πρώτη εκδοχή ίσως προέρχεται από τις λέξεις «καλή + ζώνη» (είτε με την έννοια της προστασίας από τους πειρατές, είτε με την έννοια της εύπορης περιοχής) οι οποίες παραφθάρηκαν και έγινε «Χαλαζώνη > Χαλαζώνι», ενώ σύμφωνα με μια δεύτερη εκδοχή ίσως από τις λέξεις «χαλασμένη + ζώνη» (λόγω των αλλαγών τοποθεσίας) και τέλος σύμφωνα με μια τρίτη εκδοχή ίσως προέρχεται από το επώνυμο κάποιου κατοίκου ονομαζόμενου «Χαλαζωνίτης».
Η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν Χαλαζώνιον, αλλά αναφέρεται και ως Χαλαζόνιον τουλάχιστον από το 1835. Πάντως το χωριό συναντάται με παρόμοιες ονομασίες και σε προγενέστερες βιβλιογραφικές πηγές-αναφορές. Ο οικισμός αναφέρεται, σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Το Χαλαζώνιον (Calasoni), ανήκε, το 1689, στην επαρχία της Αρκαδίας (ή Αρκαδιάς, δηλαδή την περιοχή της σημερινής Κυπαρισσίας), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης). Ο οικισμός του Χαλαζονίου προσαρτήθηκε στον παλαιό Δήμο Εράνης το 1835. Το Χαλαζόνι αναφέρεται, το 1853 στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως χωριό του Δήμου Εράνης της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 119 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Το 1899 μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας, ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το 1912 αποσπάται από τον Δήμο Εράνης και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Χαλαζονίου, στην οποία εντάσσεται και ο οικισμός Καναλουπού, ο οποίος παρέμεινε ως το 1919, που αποσπάται από την κοινότητα και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Καναλουπούς (αργότερα, το 1956, ο οικισμός και η κοινότητα Καναλουπούς μετονομάσθηκαν σε Πλάτη και Κοινότητα Πλάτης, αντίστοιχα). Το Χαλαζόνι παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1912 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Φιλιατρών, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 154 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Κτίρια και αξιοθέατα
Εκτός από τις κατοικίες, υπάρχει το παλαιό δημοτικό σχολείο, το οποίο στεγάζει το γραφείο του Τοπικού Συμβουλίου και το Αγροτικό Ιατρείο, το παλιό κοινοτικό κτίριο και τα δυο παραδοσιακά καφενεία, στην κεντρική πλατεία, όπου ανάμεσά τους βρίσκεται ο γέρικος πλάτανος του χωριού. Η εκκλησία του χωριού είναι ο Ιερός Ναός του Αγίου Γεωγίου, ενώ επισκέψιμο είναι και το ανακαινισμένο εκκλησάκι του Σωτήρος, (Αγιά Σωτήρα) στα βόρεια του χωριού, που υπάγονται στην Ιερά Μητρόπολη Τριφυλίας και Ολυμπίας. Στα αξιοθέατα του οικισμού περιλαμβάνονται προς τα βόρεια, στη περιοχή του ρέματος Δέση και τον δρόμο για τα Μεσοράχια, τα απομεινάρια των Χαλαζωνίτικων νερόμυλων (Νερόμυλοι του Χρόνη), οι οποίοι λειτουργούσαν το καλοκαίρι μόνο την νύχτα, με νερό που ερχόταν από την Καναλουπού, ενώ με το ίδιο νερό ποτιζόταν στη συνέχεια και ο κάμπος του Χαλαζoνίου. Προς τα νότια, προς το ρέμα Σκατέλο και ανάμεσα στο νέο και το παλαιό χωριό, βρίσκεται το παλιό πηγάδι, από το οποίο γινόταν υδροληψία, από τους κατοίκους του χωριού, ως περίπου το 1885, που κατασκευάστηκε η δεξαμενή του Χαλαζoνίου. Στο χωριό έχει την έδρα του και ο "Σύλλογος των Απανταχού Χαλαζωνιτών".
Κανονισμοί νανοτεχνολογίας
Λόγω της συνεχιζόμενης διαμάχης σχετικά με τις επιπτώσεις της νανοτεχνολογίας, υπάρχει σημαντική συζήτηση σχετικά με το εάν η νανοτεχνολογία ή τα προϊόντα τα οποία βασίζονται στη νανοτεχνολογία αξίζουν ειδική κυβερνητική ρύθμιση. Αυτό σχετίζεται κυρίως με το πότε πρέπει να αξιολογηθούν οι νέες ουσίες πριν από την κυκλοφορία τους στην αγορά, την κοινότητα και το περιβάλλον.
Χαλαζόνι Μεσσηνίας
Αυτοδιοικητική ιστορία
Πρόεδροι της Κοινότητας διετέλεσαν οι:
Κανονισμοί νανοτεχνολογίας
Κατηγορία:Νανοτεχνολογία
Χαλαζόνι Μεσσηνίας
Αυτοδιοικητική ιστορία
...
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Φράξινος ο όρνος
μικρογραφία|Φράξινος ο όρνος (Fraxinus ornus), Μετέωρα, Θεσσαλία, 23-4-2022 Ο Φράξινος ο όρνος (Fraxinus ornus) με κοινή ονομασία μικρός φράξος, μελιός, μελιάδι, μέλεγος, ανήκει στην οικογένεια των Ελαιοειδών (Oleaceae). Kατανέμεται στην περιοχή της Μεσογείου και της ΝΑ Ευρώπης και εξαπλώνεται σε όλη την ελληνική ηπειρωτική χώρα και σε ορισμένα από τα μεγαλύτερα νησιά (π.χ. Δ. Κρήτη), όπου αποτελεί κοινό συστατικό στοιχείο των μικτών φυλλοβόλων δασών, αλλά μερικές φορές και της μακίας βλάστησης. Είναι φυλλοβόλο δένδρο που μπορεί να φτάσει τα 20μ. με φύλλα σύνθετα πτεροσχιδή περιττόληκτα με 5-9 φυλλάρια ελλειπτικού σχήματος. Τα άνθη που εμφανίζονται μετά από τα φύλλα, είναι λευκά με 4 μικρά γραμμοειδή πέταλα (5-6 mm), με ευχάριστη οσμή. Η ανθοφορία γίνεται από τον Απρίλιο έως τον Μάιο. Ο καρπός είναι σαμάριο, δηλαδή κάριο με πτερύγιο. Αποτελεί µελισσοκοµικό φυτό. Στην Ελλάδα υπάρχουν επίσης τρία άλλα είδη του γένους Φράξινος (Fraxinus angustifolia, F. excelsior, F. pallisae), όλα με λιγότερο εμφανή άνθη, που βρίσκονται διάσπαρτα στη Β. Ελλάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα Κατηγορία:Ελαιοειδή
Κίνδυνοι για την υγεία και την ασφάλεια των νανοϋλικών
Οι κίνδυνοι για την υγεία και την ασφάλεια των νανοϋλικών περιλαμβάνουν την πιθανή τοξικότητα διαφόρων τύπων νανοϋλικών, καθώς και τους κινδύνους έκρηξης πυρκαγιάς και σκόνης. Επειδή η νανοτεχνολογία είναι μια πρόσφατη εξέλιξη, οι επιπτώσεις στην υγεία και την ασφάλεια της έκθεσης σε νανοϋλικά, και ποια επίπεδα έκθεσης μπορεί να είναι αποδεκτά, αποτελούν αντικείμενο συνεχούς έρευνας. Από τους γνωστούς πιθανούς κινδύνους, η έκθεση με εισπνοή φαίνεται να παρουσιάζει τη μεγαλύτερη ανησυχία, με μελέτες σε ζώα να δείχνουν πνευμονικές επιδράσεις όπως φλεγμονή, ίνωση και καρκινογένεση για ορισμένα νανοϋλικά. Επίσης, η επαφή με το δέρμα και η έκθεση κατά την κατάποση, καθώς και οι κίνδυνοι έκρηξης της σκόνης, αποτελούν επίσης ανησυχίες. Κατηγορία:Χημική ασφάλεια Κατηγορία:Νανοϋλικά Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Θανάσης Μάτης
Ο Θανάσης Μάτης (1946 — 30 Ιουλίου 2015) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1946. Σπούδασε ιατρική και ειδικεύτηκε στη γυναικολογία.
Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη βουλευτής Τρικάλων με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989, αλλά η εκλογή του ακυρώθηκε τον Μάρτιο του 1990, με αποτέλεσμα την έδρα του να καταλάβει ο Ιωάννης Ζιάγκας. Επανεξελέγη βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ το 1993, το 1996 και το 2000 (στις 9 Απριλίου, αντικαθιστώντας τη Σούλα Μερεντίτη).
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του υπέφερε από ασθένεια. Πέθανε τον Ιούλιο του 2015 και η σορός του αποτεφρώθηκε, κατά την επιθυμία του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Τρικάλων
Η νανοτεχνολογία στη μυθοπλασία
Παραπομπές
Μυθοπλασια
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Σερβίας γυναικών
Το Πρωτάθλημα Πετοσφαίρισης Σερβίας Γυναικών (σέρβικα: Суперлига Србије у одбојци за жене), γνωστό ως Wiener Städtische Liga για λόγους χορηγίας, είναι ένα πρωτάθλημα της Σερβίας για γυναικείους συλλόγους πετοσφαίρισης. Στο Σύστημα πρωταθλημάτων πετοσφαίρισης της Σερβίας, είναι το πρωταρχικό πρωτάθλημα της χώρας και διοργανώνεται από την Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης της Σερβίας (Odbojkaški savez Srbije). Το πρωτάθλημα αποτελείται από 10 ομάδες (2017–18) και λειτουργεί με το σύστημα προώθησης και υποβιβασμού με την Β΄ Κατηγορία (Прва лига).
Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 2006 μετά την διάλυση της Σερβίας και του Μαυροβουνίου και μαζί με το Πρωτάθλημα Πετοσφαίρισης του Μαυροβουνίου αντικατέστησε το ομώνυμο Πρωτάθλημα Πετοσφαίρισης Γυναικών που είχε διοργανωθεί για πρώτη φορά το 1992. Πριν από αυτό οι ομάδες συμμετείχαν στο Πρωτάθλημα Πετοσφαίρισης της Γιουγκοσλαβίας που διήρκησε από το 1941 έως το 1991. Οι αγωνιστικές περίοδοι διαρκούν από τον Οκτώβριο μέχρι τον Απρίλιο (κανονική περίοδος και πλέι-οφ) με τις ομάδες να παίζουν 18 αγώνες η κάθε μία (κανονική περίοδος). Αυτή τη στιγμή χρηματοδοτείται από τον ασφαλιστικό όμιλο Wiener Städtische, και έτσι είναι επίσημα γνωστό ως Wiener Städtische Liga. Οι σύλλογοι του πρωταθλήματος έχουν δικαίωμα συμμετοχής στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και στο Κύπελλο BVA της Βαλκανικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης (Balkan Volleyball Association).
Από την έναρξη του Πρωταθλήματος της Σερβίας το 2006, 3 ομάδες έχουν κερδίσει τον τίτλο: Βιζούρα Βελιγραδίου (5), Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου (4) και Πόσταρ 064 Βελιγραδίου (3). Η τρέχουσα πρωταθλήτρια είναι η Βιζούρα Βελιγραδίου, η οποία κέρδισε τον τίτλο την περίοδο 2017−18.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πετοσφαίριση στη Σερβία Κατηγορία:Εθνικά πρωταθλήματα πετοσφαίρισης
Περίγραμμα της νανοτεχνολογίας
Το ακόλουθο περίγραμμα παρέχεται και ως επισκόπηση και ως επίκαιρος οδηγός για τη νανοτεχνολογία:
Η νανοτεχνολογία είναι η επιστήμη, η μηχανική και η τεχνολογία που διεξάγονται σε νανοκλίμακα, που είναι περίπου από 1 έως 100 νανόμετρα. Κατηγορία:Νανοτεχνολογία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Εκλογική περιφέρεια Άρτας
Η εκλογική περιφέρεια Άρτας είναι μια από τις 59 εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας. Είναι μία από τις τέσσερις εκλογικές περιφέρειες της μείζονος περιφέρειας Ηπείρου. Η εκλογική περιφέρεια Άρτας αντιπροσωπεύει 79.410 δημότες και περιλαμβάνει τους δήμους Αρταιών, Γεωργίου Καραϊσκάκη, Κεντρικών Τζουμέρκων και Νικολάου Σκουφά.
Η περιφέρεια Άρτας -μετά την γενική απογραφή του 2021- εκπροσωπείται με δύο βουλευτές.
Δήμοι και Ψηφοφόροι
Στην Εκλογική περιφέρεια Άρτας υπάγονται τέσσερις καλλικρατικοί δήμοι:
Βουλευτικές εκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από το 1996 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Άρτας. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση.
Ευρωεκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1999 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Άρτας. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια.
Δημοψηφίσματα
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των δύο δημοψηφισμάτων που διεξήχθησαν μετά τη Μεταπολίτευση (μορφή του Πολιτεύματος το 1974 και έγκριση ή απόρριψη της πρότασης των δανειστών το 2015).
Παραπομπές
Αρτας
2-ακετυλοφουράνιο
Το 2-ακετυλοφουράνιο  (αγγλικά: 2-acetylfuran) είναι οργανική, ετεροαρωματική (δηλαδή ετεροκυκλική και αρωματική) ένωση,  που αποτελείται από άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C6H6Ο2.
Πιο συγκεκριμένα, είναι ετεροαρωματική κετόνη. Δομικά, το μόριό του 2-ακετυλοφουρανίου αποτελείται από έναν πενταμελή δακτύλιο με ένα ετεροάτομο οξυγόνου και μια ακετυλομάδα (CH3CO-). Στις συνηθισμένες συνθήκες, δηλαδή θερμοκρασία 25 °C και πίεση 1 atm, είναι στερεό, με (σχετικά χαμηλή κανονική) θερμοκρασία τήξης 30 °C, (σχετικά) υψηλό κανονικό σημείο βρασμού 168–169 °C και πυκνότητα 1.097,5 kg/m³, στους 20 °C. Το 2-ακετυλοφουράνιο είναι χρήσιμη ενδιάμεση (πρόδρομη) ένωση για τη σύνθεση χημικών και φαρμακευτικών προϊόντων, και ειδικότερα χρησιμοποιείται (μεταξύ άλλων) για την παραγωγή κεφαλοσπορινών, του γενόσημου αντιβιοτικού cefuroxime.
Σύνθεση
Το 2-ακετυλοφουράνιο πρωτοπαράχθηκε από τον Ashina το 1914, μέσω της αντίδρασης μεθυλαλομαγνησιακής ένωσης (CH3MgX) σε 2-φουρονιτρίλιο (χωρίς-πλαίσιο|50x50εσ) (ακολουθούμενης από υδρόλυση).
Η σύγχρονη βιομηχανική παραγωγή 2-ακετυλοφουρανίου περιλαμβάνει ακετυλίωση κατά Friedel–Crafts του φουρανίου με οξεικό ανυδρίτη [(CH3CO)2O].
Φαρμακευτικά προϊόντα
Μια εφαρμογή σύνθεσης από 2-ακετυλοφουράνιο είναι η σύνθεση του S-1360 αναστολέα της ιντεγκράσης του HIV. Η σύνθεση αυτή βασίζεται στην αλκυλίωση 2-ακετυλοφουρανίου με 4-φθοροβενζυλοχλωρίδιο,[π-F(C6H4)CH2Cl], χρησιμοποιώντας χλωριούχο ψευδάργυρο (ZnCl2), ως καταλύτη.
Επίσης, η αντίδραση 2-ακετυλοφουρανίου με ένυδρο διάλυμα νιτρώδους νατρίου (NaNO2) δίνει 2-φουρανυλοξαιθανικό οξύ [2-(C4H3O)COCOOH], που είναι ενδιάμεση ένωση για την παραγωγή του Cefuroxime, που είναι ένα δεύτερης γενιάς αντιβιοτικό με κεφαλοσπορίνη.
Παραπομπές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές ενώσεις Κατηγορία:C6 Κατηγορία:Κετόνες Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις
Προυλιφλοξασίνη
Η προυλιφλοξασίνη είναι ένα παλαιότερο συνθετικό αντιβιοτικό της κατηγορίας φαρμάκων φθοροκινολόνης που υποβάλλεται σε κλινικές δοκιμές πριν από μια πιθανή υποβολή στην Αμερικανική υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA). Είναι ένα προφάρμακο το οποίο μεταβολίζεται στο σώμα στη δραστική ουσία ουλιφλοξασίνη. Αναπτύχθηκε περισσότερο από δύο δεκαετίες πριν από την Nippon Shinyaku Co. και κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στην Ιαπωνία το 1987 και στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1989.
Ιστορία
Το 1987, εκδόθηκε ένα Ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για την προυλιφλοξασίνη στην Ιαπωνική φαρμακευτική εταιρεία Nippon Shinyaku Co., Ltd (Nippon). Δέκα χρόνια μετά την έκδοση του Ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας, ζητήθηκε και χορηγήθηκε έγκριση κυκλοφορίας στην Ιαπωνία (Μάρτιος 1997). Μετά την έγκριση από τις Ιαπωνικές αρχές το 1997, η προυλιφλοξασίνη προωθήθηκε και αναπτύχθηκε από κοινού στην Ιαπωνία με την Meiji Seika ως κάτοχο αδείας (Sword).
Πιο πρόσφατα, η Angelini ACRAF SpA, με άδεια από την Nippon Shinyaku, έχει αναπτύξει την προυλιφλοξασίνη, για την Ευρωπαϊκή αγορά. Η Angelini είναι ο κάτοχος αδείας για το προϊόν στην Ιταλία. Μετά την παρουσίασή της στην Ιταλία, η Angelini λανσάρισε την προυλιφλοξασίνη στην Πορτογαλία (ιανουάριος 2007) και έχει αναφερθεί ότι θα πρέπει να αναζητηθούν περαιτέρω εγκρίσεις σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.
Η προυλιφλοξασίνη κυκλοφορεί στην Ιαπωνία και την Ιταλία ως Quisnon (Nippon Shinyaku); Sword (Meiji); Unidrox (Angelini); Prixina (Angelini) και Glimbax (ITF Hellas) στην Ελλάδα και γενικά ως Pruquin.
Το 1989 και το 1992 εκδόθηκαν διπλώματα ευρεσιτεχνίας Ηνωμένων Πολιτειών (US 5086049) στη Nippon Shinyaku για την προυλιφλοξασίνη. Πιο πρίν δεν υπήρξαν προσπάθειες για την έγκριση από τον FDA για την πώληση του φαρμάκου στις ΗΠΑ, παρά μόνο τον ιούνιο του 2004, όταν η Optimer Pharmaceuticals απόκτησε τα αποκλειστικά δικαιώματα από την Nippon Shinyaku Co., Ltd. ώστε να ανακαλύψει, αναπτύξει και να εμπορευματοποιήσει την προυλιφλοξασίνη (Pruvel) στην αμερικανική αγορά. Η Optimer Pharmaceuticals αναμένεται να καταθέσει NDA (new drug application) για την προυλιφλοξασίνη κάποια στιγμή το 2010. Τη στιγμή που το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για την προυλιφλοξασίνη έχει ήδη λήξει, η Optimer Pharmaceuticals έχει δηλώσει ότι αυτό μπορεί να έχει επίδραση στις εμπορικές προοπτικές της προυλιφλοξασίνης εντός της αγοράς των Ηνωμένων Πολιτειών.
Άδειοδοτημένες χρήσεις
Η προυλιφλοξασίνη έχει εγκριθεί στην Ιταλία, την Ιαπωνία,την Κίνα,την Ινδία και την Ελλάδα (όπως αναφέρεται), για τη θεραπεία λοιμώξεων που προκαλούνται από ευαίσθητα βακτήρια, στις ακόλουθες συνθήκες:
Διαθεσιμότητα
Η προυλιφλοξασίνη είναι διαθέσιμη, σε: Στις περισσότερες χώρες, όλα τα σκευάσματα απαιτούν ιατρική συνταγή.
Μηχανισμός δράσης
Όπως και άλλες φθοριοκινολόνες, η προυλιφλοξασίνη εμποδίζει τον βακτηριακό αναδιπλασιασμό του DNA, τη μεταγραφή, την επιδιόρθωση και τον ανασυνδυασμό μέσω αναστολής της βακτηριακής DNA γυράσης.
Λέσλι Στ. Φλερ
Ο '''Λέσλι Στ. Φλερ' (Lesly St. Fleur'', γεννήθηκε 21 Μαΐου 1989) είναι ποδοσφαιριστής από τις Μπαχάμες που αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος. Είναι πρώτος σκόρερ της εθνικής ομάδας της χώρας του με 10 γκολ, ενώ είναι και κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών με 24.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τις Μπαχάμες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μπαχαμών Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Προυλιφλοξασίνη
Αντενδείξεις
Υπάρχουν μόνο τέσσερις αντενδείξεις που βρίσκονται μέσα σε ένθετο της συσκευασίας: Οι φθοριοκινολόνες περνούν ταχύτατα το φράγμα αίματος - πλακούντα και το φράγμα blood-milk, και κατανέμονται ευρέως στους εμβρυϊκούς ιστούς. Οι φθοριοκινολόνες έχει επίσης αναφερθεί ότι υπάρχουν στο γάλα της μητέρας και ότι μεταφέρονται στο βρέφος που θηλάζει. Οι φθοριοκινολόνες, εκτός δύο εξαιρέσεων, δεν έχουν λάβει άδεια από τον FDA των ΗΠΑ για χρήση σε παιδιά, λόγω του κινδύνου για μόνιμη βλάβη στο μυοσκελετικό σύστημα. Ωστόσο, οι φθοριοκινολόνες έχουν λάβει άδεια για τη θεραπεία λοιμώξεων του κατώτερου αναπνευστικού σε παιδιά με κυστική ίνωση στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ειδικές προφυλάξεις
"Όπως και με άλλες κινολόνες, η έκθεση στον ήλιο ή την υπεριώδη ακτινοβολία μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις φωτοτοξικότητας σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με προυλιφλοξασίνη."
"Οι ασθενείς με λανθάνουσες ή γνωστές ελλείψεις της δραστηριότητας της γλυκόζης-6-φωσφορικής αφυδρογονάσης, όταν λαμβάνουν θεραπεία με αντιβακτηριακούς παράγοντες της ομάδας κινολόνων, έχουν προδιάθεση σε αιμολυτικές αντιδράσεις."
Ανεπιθύμητα συμβάντα
Η προυλιφλοξασίνη έχει μειωμένη επίδραση στο διάστημα QTc σε σύγκριση με άλλες φθοροκινολόνες και μπορεί να είναι μια ασφαλέστερη επιλογή για ασθενείς με προϋπάρχοντες παράγοντες κινδύνου για αρρυθμία.
Υπερδοσολογία
Σε περίπτωση οξείας υπερδοσολογίας, θα πρέπει να αδειάσει το στομάχι με την πρόκληση εμέτου ή με πλύση στομάχου. Ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά και να χορηγηθεί υποστηρικτική θεραπεία.
Φαρμακοκινητική
Η προυλιφλοξασίνη 600 mg επιτυγχάνει μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) της ουλιφλοξασίνης (1.6 μg/mL) σε μέσο χρόνο σε Cmax (tmax) 1 ώρα. Η ουλιφλοξασίνη είναι ≈45% συνδεδεμένη με τις πρωτεΐνες του ορού in vivo. Είναι ευρέως κατανεμημένη σε ιστούς και δείχνει καλή διείσδυση σε πολλούς ιστούς του σώματος. Η ημιπερίοδος ζωής (t1/2) της ουλιφλοξασίνης μετά από εφάπαξ δόση προυλιφλοξασίνης 300-600 mg κυμαίνονταν από 10,6 έως 12,1 ώρες. Μετά την απορρόφηση από το γαστρεντερικό σωλήνα, η προυλιφλοξασίνη υφίσταται εκτεταμένο μεταβολισμό πρώτης διόδου (υδρόλυση από εστεράσες, κυρίως paraoxonase για να σχηματίσει ουλιφλοξασίνη, τον ενεργό μεταβολίτη). Η αμετάβλητη ουλιφλοξασίνη αποβάλλεται κυρίως μέσω νεφρικής απέκκρισης. Παράθεση από το διαθέσιμο ένθετο της συσκευασίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ανθρακικά Κατηγορία:Καρβονικά οξέα Κατηγορία:Αντιβιοτικά Κατηγορία:Κινολίνες Κατηγορία:Πιπεραζίνες Κατηγορία:Λακτόνες Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με θείο Κατηγορία:Αρωματικές κετόνες
Η ναυτία (μυθιστόρημα)
Από το 1950, το μυθιστόρημα βρίσκεται στον κατάλογο των 12 βραβευμένων ως καλύτερων μυθιστορημάτων του πρώτου μισού του 20ού αιώνα της γαλλικής λογοτεχνίας.
Συγγραφή
αριστερά|μικρογραφία|318x318εσ|Η Μελαγχολία του [[Άλμπρεχτ Ντύρερ]] Ο Σαρτρ έγραψε το έργο από το 1932 έως το 1936, το είχε ξεκινήσει κατά τη στρατιωτική του θητεία και συνέχισε να γράφει στο Βερολίνο και στη Χάβρη. Επηρεασμένος από τις μελέτες του στο έργο του Έντμουντ Χούσερλ και τη γερμανική φαινομενολογία, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της παραμονής του για σπουδές στο Βερολίνο το 1933-1934, εμβάθυνε τη φιλοσοφική πτυχή του έργου. Είχε την αρχική επιθυμία να δημιουργήσει μια φιλοσοφική μελέτη για τη συνείδηση ​​και το ενδεχόμενο. Το υπέβαλε προς έκδοση, όμως δεν έγινε δεκτό. Ο Σαρτρ, νεαρός καθηγητής που εργαζόταν τότε στη Χάβρη, ξαναδούλεψε και ανέπτυξε το κείμενό του, το τροποποίησε αφαιρώντας περίπου πενήντα σελίδες και το μετέτρεψε σε φιλοσοφικό και υπαρξιστικό μυθιστορηματικό έργο, μυθοπλαστική αυτοβιογραφία, υπό την επίδραση έργων του Ζωρζ Ντυαμέλ, ιδιαίτερα από τον μυθιστορηματικό κύκλο Ζωή και περιπέτειες του Σαλαβέν, του Λουί-Φερντινάν Σελίν, του Κάφκα και του Ρεϊμόν Κενώ. Το μυθιστόρημα τελικά έγινε αποδεκτό από τις εκδόσεις Γκαλιμάρ την άνοιξη του 1937.
Ο αρχικός τίτλος που επέλεξε ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ ήταν Μελαγχολία, σε σχέση με το ομώνυμο χαρακτικό του  Άλμπρεχτ Ντύρερ, αλλά ο Γκαστόν Γκαλιμάρ τελικά επέβαλε, με τη συγκατάθεση του συγγραφέα, τον οριστικό τίτλο Η ναυτία.
Η Σιμόν ντε Μπωβουάρ, στην οποία είναι αφιερωμένο το βιβλίο, γράφει ότι ο Σαρτρ ήθελε με τη Ναυτία «να εκφράσει σε λογοτεχνική μορφή μεταφυσικά συναισθήματα και αλήθειες».
Υπόθεση
Ο Αντουάν Ροκεντέν, ένας ιστορικός περίπου τριάντα πέντε ετών, φτάνει στη Μπουβίλ, μια φανταστική πόλη που θυμίζει τη Χάβρη. Ζει μόνος και εργάζεται, βασισμένος στα αρχεία της βιβλιοθήκης της πόλης, πάνω στη βιογραφία του μαρκήσιου ντε Ρολμπόν, ενός αριστοκράτη στα τέλη του 18ου αιώνα. Ζει με τα εισοδήματά του, αφότου εγκατέλειψε μια δουλειά στη Γαλλική Ινδοκίνα, λόγω της κούρασης των ταξιδιών και όσων πίστευε ότι ήταν περιπέτεια. Αυτή η συνειδητοποίηση σηματοδοτεί μια από τις σημαντικές πρώτες σκέψεις του αφηγητή στο βιβλίο.
Ο Ροκεντέν κρατά ημερολόγιο και είναι αυτό το κείμενο που αποτελεί το μυθιστόρημα, γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο. Σιγά σιγά, παρατηρεί ότι η σχέση του με τα συνηθισμένα αντικείμενα έχει αλλάξει και αναρωτιέται πώς. Όλα του φαίνονται δυσάρεστα και πολλές φορές τον κυριεύει μια οντολογική δυσφορία: η ναυτία, κατά την οποία δεν μπορεί πλέον να δει ή να νιώσει τον εαυτό του χωρίς να βιώσει βαθιά αποστροφή. Δεν τρέφει φιλικά αισθήματα πια για κανέναν, παρά τη «συνάντηση» του Αυτοδίδακτου στη βιβλιοθήκη, με τον οποίο θα αρχίσει φιλοσοφικές συζητήσεις σχετικά με τον ουμανισμό και τον ατομικισμό. Ο Ροκεντέν νιώθει μια βαθιά αποξένωση από τα πάντα γύρω του.
Καθώς οι κρίσεις ναυτίας εμφανίζονται πιο συχνά, ο Ροκεντέν δεν αντέχει πλέον την αστική τάξη της Μπουβίλ, ούτε τον βιογραφούμενο μαρκήσιο ντε Ρολμπόν που σύντομα του φαίνεται πολύ βαρετός και χωρίς ενδιαφέρον, «γιατί η ιστορία μιλάει για ό,τι υπήρξε [και] ποτέ ένα υπάρχον δεν μπορεί να αιτιολογήσει την ύπαρξη ενός άλλου υπάρχοντος». Έτσι, εγκαταλείπει την έρευνά του, σταματά το βιβλίο του και η πλήξη τον κυριεύει. Βρίσκεται πρόσωπο με πρόσωπο με τον εαυτό του και καταλαβαίνει ότι η ύπαρξή του είναι αδικαιολόγητη, χωρίς λόγο. Τότε είναι που, σε ένα από τα πιο φιλοσοφικά αποσπάσματα του ημερολογίου, αφηγείται ιλιγγιωδώς πώς συνειδητοποιεί την ύπαρξη, που υπάρχει, όπως όλα γύρω. Τα νέα του οράματα αλλάζουν ολόκληρη την ύπαρξή του.
Μαθαίνει ότι η πρώην σύντροφός του, Άννυ, με την οποία μοιράζονταν τις εντυπώσεις του, φεύγει για το Λονδίνο, έτσι βρίσκεται πραγματικά μόνος και δεν υπάρχει πια για τίποτα και για κανέναν. Μόνο η φαντασία θα καταφέρει ίσως να τον λυτρώσει από τη ναυτία και αποφασίζει να γράψει ένα μυθιστόρημα που θα τον κάνει να αποδεχθεί την ύπαρξη και να υπερβεί την πραγματικότητα.
Μεταφράσεις στα ελληνικά
Η Ναυτία (1938)
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Φιλοσοφικά μυθιστορήματα
Βασιλική Όπερα
Η Βασιλική Όπερα (The Royal Opera) είναι βρετανική εταιρεία παραγωγής με αντικείμενο το λυρικό θέατρο με έδρα τη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου στο Κόβεντ Γκάρντεν. Μαζί με την Εθνική Όπερα της Αγγλίας αποτελούν τις δύο κυρίαρχες λυρικές σκηνές στο Λονδίνο. Ιδρύθηκε το 1946 ως «Λυρική Σκηνή του Κόβεντ Γκάρντεν», επωνυμία που έφερε μέχρι το 1968.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εταιρείες παραγωγής όπερας Κατηγορία:Πολιτισμός του Λονδίνου
Αντρέ Ράιντερ
O Αντρέ Ράιντερ ή Αντρέα Ριντέρ ή Ρυντέρ (1908-1971), ήταν Έλληνας συνθέτης που έζησε και δραστηριοποιήθηκε στην Αίγυπτο. Γεννήθηκε στις 10 Αυγούστου του 1908 στην Ελλάδα, και το πραγματικό του όνομα ήταν Ανδρέας Αναγνώστου ή Αναγνώστης.
Βιογραφία
Δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα για τα χρόνια της νεότητάς του. Ταξίδεψε στην Αίγυπτο, έζησε και εργάστηκε εκεί ως συνθέτης κινηματογράφου, ενώ το 1970 τιμήθηκε με την αιγυπτιακή υπηκοότητα. Ο Αντρέ Ριντέρ συνέθεσε μουσική για 61 αιγυπτιακές ταινίες και για 6 ελληνικές. Επίσης, εργάστηκε ως συνθέτης στην Αιγυπτιακή Εθνική Ραδιοφωνία, καθώς και συνέθεσε τον εθνικό ύμνο της Ηνωμένης Αραβικής Δημοκρατίας. Πήρε μέρος σε πολλά διεθνή φεστιβάλ με συνθέσεις του, όπως το 1969 στην Βαρκελώνη, το 1970 στο Τόκιο και στην Αθήνα. Του απονεμήθηκε το Παράσημο της Δημοκρατίας από τον Αιγύπτιο πρόεδρο Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ. Το 2008 μάλιστα, εορτάστηκαν τα 100 χρόνια από την γέννησή του, εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στη νέα Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Ο Αντρέ Ριντέρ σκοτώθηκε σε μία φιλονικία στο Μπουένος Άιρες (Αργεντινή) κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας του, στις 5 Μαρτίου 1971.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες μουσικής ταινιών
Βοτανοχώρι Λάρισας
Το Βοτανοχώρι είναι πολύ μικρός οικισμός στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.
Γενικά στοιχεία
Το Βοτανοχώρι βρίσκεται ανάμεσα στην Ελασσόνα και τον Τύρναβο σε απόσταση περίπου 18 χλμ. ΒΔ. από την πόλη, στo κέντρο της Μελούνας, στην άκρη ενός άνυδρου οροπεδίου σε υψόμετρο 580 μέτρα. Δυτικά και βόρεια περνάει η Σιδηροδρομική γραμμή Πειραιά - Θεσσαλονίκης ενώ ανατολικά η ΕΟ Λάρισας - Ελασσόνας. Αναφέρεται, μετά την ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 με την παλιά ονομασία του από την τουρκοκρατία ως Γκριτζόβαλι να προσαρτάται στον τότε δήμο Τυρνάβου. Το 1927 με το ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927 μετονομάστηκε σε Βοτανοχώρι. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Αργυροπούλι και το Άνω Αργυροπούλι αποτελούν την κοινότητα Αργυροπουλείου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Τυρνάβου του Δήμου Τυρνάβου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 2 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Τυρνάβου
Ιταλική Ανατολική Αφρική
δεξιά|300 px|μικρογραφία|Διοικητική διαίρεση της "Ιταλικής Ανατολικής Αφρικής"Η Ιταλική Ανατολική Αφρική (Ιταλικά Africa Orientale Italiana) ήταν αποικία της Ιταλίας με βραχύβιο βίο.
Αρχικά, οι Ιταλικές δυνάμεις επιτέθηκαν εναντίον Βρετανικών μονάδων και Κοινοπολιτειακών στρατευμάτων που βρίσκονταν στο Σουδάν, στην Κένυα και στη Βρετανική Σομαλία και μέχρι τον Αύγουστο σημείωσαν αρκετές επιτυχίες σε βάρος τους. Ωστόσο, προς τα τέλη του 1941 κατά τη διάρκεια της συμμαχικής εκστρατείας στην Ανατολική Αφρική, η Αιθιοπία απελευθερώθηκε από τον Ιταλικό έλεγχο, χάρις σε συντονισμένες ενέργειες μιας μικτής στρατιάς που την αποτελούσαν Βρετανικές, Κοινοπολιτειακές κι Αιθιοπικές μονάδες, ενισχυμένες από μαχητές του ελεύθερου Γαλλικού και Βελγικού στρατού. Κατά τη διάρκεια της εξορίας του στη Μεγάλη Βρετανία ο έκπτωτος Αβυσσηνός αυτοκράτορας Χαϊλε Σελασιέ είχε προσπαθήσει να εξασφαλίσει τη συνεργασία των δυτικών δημοκρατιών, εντούτοις ελάχιστα κατάφερε προς αυτή την κατεύθυνση, μέχρι το ξέσπασμα του Παγκόσμιου Πολέμου, το Σεπτέμβριο του 1939. Εν συνεχεία όμως, ο Σελασιέ και ο Βρετανός μονάρχης Γεώργιος ΣΤ' συμφώνησαν σε μια κοινή δράση προκειμένου να εκδιώξουν τους Ιταλούς από την κατεχόμενη Αιθιοπία. Για το σκοπό αυτό, ο Αιθίοπας αυτοκράτορας εγκαταστάθηκε στο Χαρτούμ έτσι ώστε να εγκαταστήσει στενότερη επικοινωνία μεταξύ των εκεί βρετανικών δυνάμεων και των Αιθιοπικών στρατευμάτων αντίστασης.
Η Ιταλική κατοχή της χώρας είχε προκαλέσει την καταστροφή 2.000 εκκλησιών, 525.000 κατοικιών, απώλεια 14.700.000 κτηνών. Ο λογαριασμός για όλες αυτές τις φθορές παρουσιάσθηκε από τις Αιθιοπικές Αρχές στην αρμόδια επιτροπή αποζημιώσεων και ανερχόταν στις 184.746.023 αγγλικές λίρες. Επιπρόσθετα οι ανθρώπινες απώλειες της Αιθιοπίας όπως καταγράφηκαν από τις υπηρεσίες της χώρας μετά την απελευθέρωσή της, αναλύονταν σε συνολικά 275.000 νεκρούς μαχητές εν ώρα πολέμου. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, από το 1936 έως το 1941 σκοτώθηκαν ακόμη 78.500 αντιστασιακοί, ενώ από βομβαρδισμούς βρήκαν το θάνατο 17.800 άμαχοι και άλλοι 30.000 δολοφονήθηκαν το Φεβρουάριο του 1937 (ομαδική σφαγή). Επίσης 35.000 άνθρωποι πέθαναν από τις κακουχίες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, άλλοι 24.000 πατριώτες εκτελέσθηκαν και επιπλέον 300.000 πολίτες πέθαναν ύστερα από στερήσεις λόγω της ολοσχερούς καταστροφής των χωριών τους. Το γενικό σύνολο ανθρώπινων απωλειών έφθανε έτσι στις 760.300 ζωές. Οι Ιταλοί αμφισβήτησαν αυτούς τους αριθμούς, ισχυριζόμενοι ότι είχαν σκόπιμα διογκωθεί στο διπλάσιο.
Παραπομπές
Αφρικη Ανατολικη Ιταλικη Αφρικη Ανατολικη Ιταλικη Κατηγορία:Κατεχόμενες περιοχές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Πέφτουν οι σφαίρες σαν το χαλάζι και ο τραυματισμένος καλλιτέχνης αναστενάζει...
Πέφτουν οι σφαίρες σαν το χαλάζι και ο τραυματισμένος καλλιτέχνης αναστενάζει... είναι ο τίτλος ελληνικού έγχρωμου κινηματογραφικού έργου του 1978 σε σκηνοθεσία και σενάριο Νίκου Αλευρά και παραγωγή της Κούρος Φιλμ, στην οποία πρωταγωνιστούν ο σκηνοθέτης, η Λίτσα Γεράρδου και η Μαρία Νικολαΐδη. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή αφότου λογοκρίθηκε το 1984, καθώς διεκόπη η προβολή της από το κανάλι της κρατικής τηλεόρασης ΕΡΤ2. Λόγω της απαγόρευσης της τηλεοπτικής της προβολής αλλά και του ύφους της, θεωρείται από τις ελληνικές καλτ ταινίες.
Ύφος
Όπως ο ίδιος ο σκηνοθέτης αναφέρει αποτελεί μια αυτοβιογραφία του με έντονα κωμικά και εν μέρει αυτοσαρκαστικά στοιχεία, σουρεαλιστικές αναφορές και έναν εντελώς αναρχικό τρόπο αφήγησης. Η πλοκή της αφηγείται πως ένας σκηνοθέτης του κινηματογράφου αγωνίζεται να ξεφύγει από την αλλοτρίωση, ενώ παράλληλα εκφράζει τα έντονα συναισθήματά του για τη γυναίκα του τον κινηματογράφο και την Ελλάδα της μεταπολίτευσης.
Κυκλοφορία και λογοκρισία
Το Πέφτουν οι σφαίρες κυκλοφόρησε αρχικά το 1977 σε κινηματογράφους της Ελλάδας και έκοψε 19.488 εισιτήρια. Ο σκηνοθέτης και ο Βασίλης Ραφαηλίδης, τότε διευθυντής σύνταξης του περιοδικού Σύγχρονος Κινηματογράφος, έκαναν περιοδεία ανά την Ελλάδα για να συζητούν με το κοινό μετά τις προβολές. Προβλήθηκε και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Στις 28 Απριλίου του 1984, είχε προγραμματιστεί η προβολή της από το κανάλι ΕΡΤ2 της κρατικής τηλεόρασης, προβολή που όμως διακόπηκε 20 λεπτά μετά έπειτα από απόφαση του προέδρου της ΕΡΤ2, Σάκη Αποστολόπουλου να ρίξει μαύρο στο κανάλι για 45 λεπτά, καθώς υπήρξαν παράπονα του τηλεοπτικού κοινού μέσω τηλεφώνου στον σταθμό. Τα παράπονα προήλθαν έπειτα από την προβολή μιας σκηνής στην αρχή της ταινίας, όπου ο ενήλικος σκηνοθέτης υποδύεται ότι θηλάζει τη μητέρα του. Ακολούθησε μεγάλη δημοσιότητα στα ΜΜΕ με αποτέλεσμα να πάψει να προβάλλεται στην ελληνική τηλεόραση, παρόλο που την επόμενη μέρα επανακυκλοφόρησε στις αίθουσες και η ανταπόκριση του κοινού ήταν μεγάλη. Η ταινία λόγω της λογοκρισίας της αποτελεί καλτ ταινία του ελληνικού κινηματογράφου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες του 1978
Αγία Παρασκευή Κλειδίου Άρτας
Η Αγία Παρασκευή είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κλειδίου, της δημοτικής ενότητας και δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Γεωγραφία
Η Αγία Παρασκευή είναι ορεινός οικισμός στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Άρτας, στις βόρειες απολήξεις του Μακρυνόρους, ακριβώς πάνω στα όρια με τον νομό Αιτωλοακαρνανίας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 620. Απέχει 35 χλμ. περίπου Α. της Άρτας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κλειδίου του νομού Άρτας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κλειδίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Τζον Τέιτ
Ο Τζον Τόρενς Τέιτ Τζούνιορ (John Torrence Tate Jr., 13 Μαρτίου 1925 - 16 Οκτωβρίου 2019) ήταν Αμερικανός μαθηματικός, ο οποίος διακρίθηκε για πολλές θεμελιώδεις συνεισφορές στην αλγεβρική θεωρία αριθμών, την αριθμητική γεωμετρία και συναφείς τομείς της αλγεβρικής γεωμετρίας. Του απονεμήθηκε το βραβείο Άμπελ το 2010.
Βιογραφία
Ο Τέιτ γεννήθηκε στη Μινεάπολη της Μινεσότα. Ο πατέρας του, Τζον Τέιτ ο πρεσβύτερος, ήταν καθηγητής φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα και επί μακρόν συντάκτης του περιοδικού Physical Review. Η μητέρα του, Λόις Μπεατρίς Φόσλερ, ήταν καθηγήτρια αγγλικών σε γυμνάσιο. Ο Τέιτ Τζούνιορ πήρε το πτυχίο του στα μαθηματικά το 1946 από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρν τ και μπήκε στο διδακτορικό πρόγραμμα φυσικής του Πανεπιστημίου Πρίνστον. Αργότερα μεταπήδησε στο τμήμα μαθηματικών και έλαβε το διδακτορικό του στα μαθηματικά το 1950, μετά την ολοκλήρωση της διδακτορικής διατριβής του, με τίτλο "Ανάλυση Φουριέ σε αριθμητικά πεδία και οι συναρτήσεις ζήτα του Χέκε", υπό την επίβλεψη του Εμίλ Άρτιν. Ο Τέιτ δίδαξε στο Χάρβαρντ για 36 χρόνια, προτού ενταχθεί στο Πανεπιστήμιο του Τέξας το 1990 ως Έδρα Αντιβασιλέα του Ιδρύματος Sid W. Richardson. Συνταξιοδοτήθηκε από το τμήμα μαθηματικών του Τέξας το 2009 και επέστρεψε στο Χάρβαρντ ως ομότιμος καθηγητής.
Ο Τέιτ πέθανε στο σπίτι του στο Λέξινγκτον της Μασαχουσέτης στις 16 Οκτωβρίου 2019, σε ηλικία 94 ετών.
Συνεισφορές
Η διατριβή του Τέιτ (1950) σχετικά με την ανάλυση Φουριέ στα αριθμητικά πεδία έγινε ένα από τα συστατικά της σύγχρονης θεωρίας των αυτομορφικών μορφών και των συναρτήσεων L τους, κυρίως με τη χρήση του δακτυλίου Adele, την αυτο-δυαδικότητα και την αρμονική ανάλυση σε αυτόν, ενώ λίγο νωρίτερα ο Κενκίτσι Ιβασάβα κατέληξε σε μια παρόμοια θεωρία. Μαζί με τον δάσκαλό του Εμίλ Άρτιν, ο Τέιτ έδωσε μια κοχομολογική αντιμετώπιση της θεωρίας παγκόσμιων πεδίων τάξης, χρησιμοποιώντας τεχνικές της κοχομολογίας ομάδων που εφαρμόστηκαν στην ομάδα τάξης idele και της κοχομολογίας Γκαλουά. Η αντιμετώπιση αυτή έκανε πιο διαφανείς κάποιες από τις αλγεβρικές δομές στις προηγούμενες προσεγγίσεις της θεωρίας πεδίων τάξης, οι οποίες χρησιμοποιούσαν άλγεβρες κεντρικής διαίρεσης για τον υπολογισμό της ομάδας Brauer ενός παγκόσμιου πεδίου.
Στη συνέχεια, ο Τέιτ εισήγαγε τις ομάδες που σήμερα είναι γνωστές ως ομάδες συνομολογίας Τέιτ. Στις δεκαετίες που ακολούθησαν την ανακάλυψη αυτή επέκτεινε την εμβέλεια της συνομολογίας Γκαλουά με τη δυαδικότητα Πουατού-Τέιτ, την ομάδα Τέιτ-Σαφάρεβιτς και τις σχέσεις με την αλγεβρική Κ-θεωρία. Μαζί με τον Τζόναθαν Λούμπιν, αναδιαμόρφωσε την τοπική θεωρία πεδίων κλάσεων με τη χρήση τυπικών ομάδων, δημιουργώντας την τοπική θεωρία του πολλαπλασιασμού μιγαδικών ομάδων των Λούμπιν-Τέιτ.
Έχει κάνει επίσης μια σειρά από μεμονωμένες και σημαντικές συνεισφορές στην p-adic θεωρία- για παράδειγμα, η εφεύρεση του Τέιτ των άκαμπτων αναλυτικών χώρων μπορεί να θεωρηθεί ότι γέννησε ολόκληρο το πεδίο της άκαμπτης αναλυτικής γεωμετρίας. Βρήκε ένα p-adic ανάλογο της θεωρίας Χοτζ, που τώρα ονομάζεται θεωρία Χοτζ-Τέιτ, η οποία έχει εξελιχθεί σε μια άλλη κεντρική τεχνική της σύγχρονης αλγεβρικής θεωρίας αριθμών. Άλλες καινοτομίες του περιλαμβάνουν την παραμετροποίηση της "καμπύλης Τέιτ" για ορισμένες p-adic ελλειπτικές καμπύλες και τις p-διαιρετές ("Τέιτ-Μπαρσότι") ομάδες.
Πολλά από τα αποτελέσματά του δεν δημοσιεύτηκαν αμέσως και ορισμένα από αυτά γράφτηκαν από τους Σερζ Λανγκ, Ζαν-Πιερ Σερ, Τζόζεφ Χ. Σίλβερμαν και άλλους. Ο Τέιτ και ο Σερ συνεργάστηκαν σε μια εργασία σχετικά με την καλή αναγωγή αβελιανών ποικιλιών. Η ταξινόμηση των αβελιανών ποικιλιών πάνω από πεπερασμένα σώματα πραγματοποιήθηκε από τους Taira Honda και Τέιτ (το θεώρημα Honda-Tate).