cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπουνταέρς
Ιστορία
Οι πρώτοι οικισμοί της περιοχής χρονολογούνται από το 3500 π.Χ. Ανασκαφές κοντά στο ποταμάκι Χοσσζουρέτ οδήγησε σε ευρήματα από την εποχή του Χαλκού (1900 έως 800 π.Χ.). Πριν από τους Ρωμαίους, η Κέλτικη φυλή Εραβίσκους κατέλαβε την περιοχή για περίπου 100 χρόνια. Αρκετές βίλες έχουν ανακτηθεί από τη Ρωμαϊκή εποχή γύρω από το Καμαραερντό.
Μαρία Άννα της Αυστρίας (1738-1789)
Βιογραφία
Η ασθενής υγεία της και η φυσική αναπηρία δεν τη επέτρεψε να παντρευτεί. Ένα χρόνο μετά το θάνατο του πατέρα της έγινε ηγουμένη του Θηρεσιανής Αυτοκρατορικής και Βασιλικής Μονής Ευγενών Γυναικών (Frauenstift) στην Πράγα και μετέπειτα του Αββαείου του Κλάγκενφουρτ. Πέθανε στο Κλάγκενφουρτ σε ηλικία 51 ετών και άφησε όλη την περιουσία της στη μονή.
Μπουνταέρς
Ιστορία
Λίγα είναι γνωστά για την πρώιμη ιστορία του οικισμού μετά την ουγγρική κατάκτηση. Το όνομα προέρχεται από το όνομα μίας από τις φυλές Καμπάρ που προσχώρησαν στους Ούγγρους.
Μαρία Άννα της Αυστρίας (1738-1789)
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Μπουνταέρς
Ιστορία
Η πρώτη γραπτή αναφορά του Ερς χρονολογείται από το 1236, όταν ο Μπέλα Δ΄, βασιλιάς της Ουγγαρίας δώρισε μια εκκλησία μαζί με το παρεκκλήσι του Αγίου Μαρτίνου στους Κιστερκιανούς. Κάτω από την τουρκική κατοχή κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής κυβέρνησης η περιοχή ήταν ακατοίκητη και επανακατοικήθηκε από Σουαβούς αγρότες στις αρχές του 18ου αιώνα από την κόμισσα Σουζάνα Μπερτσένι.
Από τότε η πόλη αναπτύχθηκε γρήγορα. Ενώ στο τέλος του 18ου αιώνα μόνο 1.143 χωρικοί ζούσαν εδώ, σε 40 χρόνια ο αριθμός τους τριπλασιάστηκε. Οι παγκόσμιοι Πόλεμοι επηρέασαν την πόλη άσχημα, και μετά τον πόλεμο η Κομμουνιστική κυβέρνηση αρχίσει αναγκάζοντας τους εθνοτικούς Γερμανούς στο Μπουνταέρς να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.
Το 2009 το Μπουνταέρς είχε πληθυσμό 26.400 κατοίκων.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Μπουνταέρς είναι αδελφοποιημένη με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ουγγαρίας
EADS 3 Sigma
Η EADS 3 Sigma είναι το όνομα της εταιρίας από το 2002 όταν η Ευρωπαϊκή εταιρία EADS Group αγόρασε το πλειοψηφικό κομμάτι της 3 Σίγμα. Ιδρύθηκε το 1987 με έδρα την στην Αθήνα και εργοστάσιο στα Χανία.
Σχεδίασε, κατασκεύασε και εξήγαγε μεγάλο αριθμό μη επανδρωμένων αεροσκαφών μεταξύ των οποίων το EADS 3 Σίγμα Ίρις, το EADS 3 Σίγμα Αλκυών, το αεριωθούμενο EADS 3 Σίγμα Περσέας (το οποίο είχε μόνοκινητήρια και δικινητήρια έκδοση και το EADS 3 Σίγμα Νέαρχος, και ηλεκτρονικό εξοπλισμό. Επίσης σε θέματα έρευνας σε συνεργασία με Ελληνικά πανεπιστήμια, δραστηριοποιήθικε στα πεδία των κινητήρων και της ασύρματης τεχνολογίας καθοδήγηση.
Η εταιρία EADS 3 Sigma ανακοίνωσε τον Νοέμβριο του 2012 ότι η εταιρία μπηκε σε εκκαθαριση και δεν μπορεί να συνεχίσει την λειτουργεία της.
Κατηγορία:Εταιρείες κατασκευής αεροσκαφών Κατηγορία:Εταιρείες άμυνας στην Ελλάδα
Νυν απολύεις
Αποδίδεται στον Συμεών, ο οποίος κατοικούσε στα Ιεροσόλυμα και ήταν άνθρωπος δίκαιος και ενάρετος. Το Άγιο Πνεύμα του είχε αποκαλύψει ότι, για όλες τις αρετές του, θα πέθαινε μόνο αφότου γεννιόταν ο Σωτήρας. Σαράντα ημέρες μετά τη γέννηση του Ιησού, ο Συμεών έφθασε στο Ναό του Σολομώντα, μετά από εντολή του Αγίου Πνεύματος και τον κράτησε στην αγκαλιά του. Πλέον μπορούσε να πεθάνει, οπότε αναφώνησε:
Ελληνικά:
Μετάφραση στα Νέα Ελληνικα:
Λατινικά:
Κατηγορία:Προσευχές
Χάιντενχαϊμ
Το Χάιντενχαϊμ αν ντερ Μπρεντς (Heidenheim an der Brenz), συχνότερα αναφέρεται απλά ως Χάιντενχαϊμ, είναι Γερμανική πόλη 49.626 κατοίκων που βρίσκεται στο κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Είναι η γενέτειρα του στρατάρχη της Βέρμαχτ Έρβιν Ρόμελ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμοπόλεις της Γερμανίας Κατηγορία:Πόλεις της Βάδης-Βυρτεμβέργης
Κηπάρι Κοζάνης
Το Κηπάρι, επίσημα Κηπάριον, είναι ορεινό χωριό της Κοζάνης σε υψόμετρο 750 μέτρα
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Κηπάρι βρίσκεται στο εσωτερικό του νομού, στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του όρους Άσκιο (Σινιάτσικο) και δυτικά της Κοζάνης σε απόσταση 16 χλμ ΒΔ.-Δ. Είναι κτισμένος ανάμεσα στους οικισμούς Ανθότοπο (Β.), Αλωνάκια (Ν.) και Κοκκιναρά (ΝΔ.). Απέχει 5,5 χλμ. βόρεια από τον κόμβο Καλαμιάς της Εγνατίας Οδού και βρίσκεται στα όρια του Καταφύγιου Άγριας Ζωής Ανθότοπου - Σκήτης.
Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται με την ονομασία Μπακτσέ-Λόβασι ή Παξελόβασι ως αμιγώς "τουρκικό" χωριό να κατοικείται από Οθωμανούς και συμπεριλαμβανόταν στα χωριά των Καραγιαννίων. Μετά την απελευθέρωση και την ανταλλαγή πληθυσμών εγκαταστάθηκαν 24 οικογένειες (104 άτομα) προσφύγων από τον Πόντο. Ως Μπακτσέ-Λόβασι αναφέρεται το 1918 στο ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ντιντιλέρ. Το 1927 μετονομάστηκε σε Κηπάριο. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Ανθότοπο αποτελούν την τοπική κοινότητα Ανθότοπου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κοζάνης του δήμου Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 39 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
Ιωάννης Ακκίδας
Ο Ιωάννης Ακκίδας ήταν Έλληνας κληρικός από τη Ρόδο ο οποίος το 1569 προσπάθησε να οργανώσει μια εξέγερση των Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη και την Πελοπόννησο κατά των Τούρκων με τη βοήθεια της Ισπανίας. Καταγόταν από οικογένεια κωδικογράφων και εμπόρων ελληνικών χειρογράφων.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1560 εξυφάνθηκαν κάποια επαναστατικά σχέδια κατά των Τούρκων λόγω της βάναυσης συμπεριφοράς των τελευταίων έναντι των κατακτημένων χριστιανών. Ο τότε σουλτάνος Σελήμ Β' προετοιμάζοντας την κατάληψη της Κύπρου είχε επιβάλλει βαριά φορολογία και δήμευση των περιουσιών των μοναστηριών και των εκκλησιών. Ταυτόχρονα γίνονταν λεηλασίες και καταστροφές των μοναστηριών και εξευτελισμοί των μοναχών στην Πελοπόννησο από τους Τούρκους. Ο Ιωάννης Ακκίδας συνεργάστηκε για το σχέδιο αυτό με τον ιππότη της Μάλτας Ιωάννη Βάρελη που το υπέβαλε στην αυλή του βασιλιά της Ισπανίας Φιλίππου Β'. Το σχέδιο προέβλεπε τη δολοφονία του διαδόχου του οθωμανικού θρόνου, εμπρησμό του ναυστάθμου της ΚΠολης, εξουδετέρωση του Εβραίου Ιωσήφ Νάζη που ήταν σύμβουλος του Σελήμ Β και είχε την εκμετάλλευση των 15 κυριώτερων νησιών του Αιγαίου, και διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Πελοπόννησο με τη βοήθεια των Ισπανών. Στο σχέδιο είχαν μυηθεί πρόσωπα όπως ο οικουμενικός πατριάρχης Μητροφάνης Γ', ο σπαχής Μουσταφάς Λαμπούδης, ο ηγούμενος της Μονής Ταξιαρχών Ισαάκ, ο τοπικός άρχοντας της Κρήτης Νικόλαος Τσερνοτάμπεης και ο αντιβασιλέας της Σικελίας D. Francisco de Avalos de Aquino. Ο τελευταίος έστειλε τον Ακκίδα στον ελληνικό χώρο για να ρυθμίσει τις λεπτομέρειες του σχεδίου. Το σχέδιο εγκρίθηκε από τον βασιλιά της Ισπανίας και ο Ακκίδας το Νοέμβριο του 1569 μετέβη από την Ελλάδα στη Σικελία όπου συναντήθηκε με τον Βάρελη. Αναχώρησαν την 14 Ιαν. 1570 για την Κρήτη απ' όπου θα ξεκινούσαν τις ενέργειές τους. Ο θάνατος του Τσερνοτάμπεη και η αδυναμία συγκέντρωσης των υπολοίπων συνωμοτών λόγω κακών καιρικών συνθηκών παρεμπόδισαν την πραγματοποίηση του σχεδίου μέχρι που αυτό ακυρώθηκε λόγω της έκρηξης του τέταρτου βενετοτουρκικού πολέμου.
Ο Ιωάννης Ακκίδας πιθανά ήταν αδελφός του επίσης ιερωμένου Φραγκίσκου Ακκίδα, ο οποίος επιχείρησε να πραγματοποιήσει ένα σχέδιο για την εξέγερση των Ελλήνων στην τουρκοκρατούμενη Κύπρο το 1600 με τη βοήθεια του Δούκα της Σαβοΐας και τη συνεργασία Κυπρίων ιερέων και λαϊκών. Οι δύο αδελφοί είχαν συνεργαστεί και ενωρίτερα σε συνωμοτικές κινήσεις για την πρόκληση εξέγερσης με τη στήριξη δυτικών παραγόντων.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί Κατηγορία:Τουρκοκρατία Κατηγορία:Ιστορία της Ρόδου
Δήμος Νικολάου Σκουφά
Ο Δήμος Νικολάου Σκουφά είναι δήμος της Περιφέρειας Ηπείρου, ο οποίος συστάθηκε το 2011 από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αράχθου, Κομποτίου, Πέτα και της κοινότητας Κομμένου.
Έδρα του θα είναι η κωμόπολη Πέτα αλλά μεγαλύτερη περιοχή είναι το Κομπότι. Επίσης το Κομμένο έχει ορισθεί ως ιστορική έδρα του δήμου, λόγω της θηριωδίας που είχε υποστεί το 1943 από το γερμανικό στρατό κατοχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Ηπείρου
Νένητα Χίου
Τα Νένητα είναι μεγάλο χωριό της νοτιοανατολικής Χίου, από τα μεγαλύτερα του νησιού, με πληθυσμό 903 κατοίκων (απογραφή 2011), σε οδική απόσταση 18 χιλιομέτρων από την πόλη της Χίου και περίπου δύο από τη θάλασσα.
Τοποθεσία
Είναι κτισμένα στην άκρη ενός μικρού αλλά εύφορου οροπεδίου. Παλαιότερα ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητας. Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του χωριού είναι 140 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Κοντινότεροι οικισμοί είναι το Βουνό και τα Φλάτσια (προς τα δυτικά), καθώς και το επίνειο των Νενήτων, η Βοκαριά ή Βουκαριά, προς τα ανατολικά.
Ιστορία
Τα Νένητα αναφέρονται από τους περιηγητές και τους Ιουστινιάνες ως το «μάλλον εκπολιτισμένον και πολυάνθρωπον» από τα χωριά της νότιας Χίου, με περισσότερους από 2.500 κατοίκους και πολύ μεγάλο πύργο, πλευράς μήκους 25 μέτρων στη βάση, τείχος με πυργίσκους, τριάντα ναούς μέσα στο κάστρο και δύο μοναστήρια (ανδρικό και γυναικείο), ενώ έξω από το κάστρο υπήρχε πλήθος από πλούσιους και ωραίους ιδιωτικούς ναΐσκους. Από όλα αυτά ιδιαίτερη μνεία γίνεται από τους περιηγητές Τεβενό, Τουρνεφόρ και Πιατσέντσα η εκκλησιά των Ταξιαρχών ("fameuse eglise de St. Michel"), «προς ήν συνέρρεον από πάσης της Χίου γωνίας οι πάσχοντες και δη οι δαιμονιώντες», δηλαδή οι δαιμονισμένοι, που θεραπεύονταν δια του νερού του αγιάσματος ή του πηγαδιού του ναού αυτού, που συνδέεται ίσως με το «Πηγάδι του Βένια» κοντά στο χωριό, το σχετιζόμενο με τη σειρά του με τη λεγόμενη «Πηγή της μανίας».
Πληροφορίες
Οι κάτοικοι των Νενήτων ονομάζονται Νενητούσοι στο τοπικό γλωσσικό ιδίωμα. Κάποιες παλαιές πηγές ονομάζουν το χωριό Ανένητα και τους κατοίκους Ανενητούσους. Αυτό μπορεί να οδηγήσει στην ετυμολόγηση του ονόματος του χωριού από το Ανίνητα (πρβλ. την Επισκοπή των Ανινήτων, μεταξύ Μαγνησίας και Περγάμου στη Μικρά Ασία). Ωστόσο η επανάληψη του τοπωνυμίου και σε άλλα μέρη της Χίου (μεταξύ Βικίου και Αμάδων στη βόρεια Χίο, και τοποθεσία στην Καλαμωτή) οδηγεί στην ετυμολόγηση από το επίθετο Νεώνητα, δηλαδή τα νεώνητα αγροκτήματα, που αποκτήθηκαν τον 16ο αιώνα. Υπάρχει εξάλλου και το μικρό χωριό Νενητούρια στη βορειοδυτική Χίο.
Ως μεγάλο για τα δεδομένα της Χίου χωριό, τα Νένητα έχουν αρκετές συνοικίες: της Πλακωτής, του Παλιού Χωριού, του Αγ. Γεωργίου του Καταργού, των Αγίων Αναργύρων, των Λουρών, του Ζωοδότη, του Πύργου κ.ά..
Κοντά στο χωριό υπάρχει το Μοναστήρι των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, που ιδρύθηκε το 1305.
Ο σημερινός ενοριακός ναός (η «χωριοεκκλησιά») των Νενήτων τιμάται στο όνομα του Αγίου Γεωργίου. Υπάρχουν επίσης παλαιοί ενοριακοί ναοί της Θεοτόκου («Χωριοπαναγιά»), του Αγίου Ισιδώρου, των Αγίων Αναργύρων, η «Κάτω Παναγιά» (ερειπωμένη) και ερείπια πολλών άλλων ναών. Το χωριό υπάγεται εκκλησιαστικώς στην αρχιερατική εποπτεία Νενήτων της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών.
Απασχόληση
Οι κάτοικοι των Νενήτων ασχολούνται με τη γεωργία και παράγουν ελιές, ελαιόλαδο, αμύγδαλα, σταφύλια και μαστίχα. Τα Νένητα είναι πραγματικά ένα από τα 22 περίπου χωριά («Μαστιχοχώρια») της νότιας Χίου όπου καλλιεργείται το μαστιχόδεντρο ή μαστιχοφόρος σχίνος (Pistacia lentiscus, var. Chia), από το οποίο εξάγεται η μαστίχα.
Το μέγεθος του χωριού και η μεγάλη γεωργική παραγωγή του το συμπεριέλαβαν στο εξής παραδοσιακό τετράστιχο:
Δημογραφική εξέλιξη
Η εξέλιξη του πληθυσμού των Νενήτων στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον πίνακα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νενητα
Τριμερές διάγραμμα φάσεων
300px|right|thumb|Υπολογισμός της σύστασης σε ένα τριμερές διάγραμμα φάσεων. 300px|right|thumb|Το διάγραμμα φάσεων ανορθίτη–βολαστονίτη–σφήνας περιέχει ένα τριμερές ευτηκτικό σημείο. Όταν ένα τήγμα αρχικής σύστασης Χ ψύχεται, η σύσταση της υγρής φάσης ακολουθεί την πράσινη γραμμή μέχρι το τριμερές ευτηκτικό σημείο. Η σύσταση της στερεάς φάσης που σχηματίζεται ταυτοχρόνως ακολουθεί την γκρίζα γραμμή επί της πλευράς Wo–Sp. Στο σχήμα δίνεται ως παράδειγμα η σύσταση και η αναλογία των φάσεων στους 1350°C (σημείο Α) και στους 1300°C (σημείο Β). Τριμερές διάγραμμα φάσεων ονομάζεται το διάγραμμα φάσεων που δείχνει τις σταθερές φάσεις ενός συστήματος που αποτελείται από τρία κύρια συστατικά υπό συγκεκριμένες συνθήκες θερμοκρασίας.
Υπολογισμός της σύστασης σε τριμερές διάγραμμα φάσεων
Η σύσταση του τριμερούς συστήματος απεικονίζεται στις πλευρές ενός ισόπλευρου τριγώνου. Κάθε κορυφή του τριγώνου αντιπροσωπεύει μια καθαρή ουσία (στοιχείο ή ένωση). Για συστήματα ενδιάμεση σύστασης, η ακριβής αναλογία των συστατικών ουσιών υπολογίζεται με εσωτερικές γραμμές παράλληλες προς τις τρεις πλευρές. Κάθε κορυφή του τριγώνου αντιπροσωπεύει ένα καθαρό συστατικό.
Η σύσταση ενός τυχαίου σημείου Χ στο τριγωνικό διάγραμμα ως προς ένα συστατικό Α υπολογίζεται εάν χαραχθεί μία ευθεία γραμμή x που διέρχεται από το Χ και είναι παράλληλη ως την πλευρά α που είναι απέναντι από την κορυφή Α. Ο λόγος της απόστασης της ευθείας x από την πλευρά α ως προς την απόσταση Αα δίνει την περιεκτικότητα ως προς το συστατικό Α.
Θερμοκρασιακές μεταβολές της σύστασης φάσεων
Η θερμοκρασία απεικονίζεται στα τριμερή διαγράμματα φάσεων με την μορφή ισοθερμοκρασιακών καμπύλων που καθορίζουν την επιφάνεια liquidus (ή solidus) επί του τριγωνικού διαγράμματος. Όπως στην περίπτωση των διμερών διαγραμμάτων φάσεων, έτσι και στα τριμερή διαγράμματα φάσεων, για τον υπολογισμό φάσεων και συνθέσεων φάσεων σε συγκεκριμένες θερμοκρασίες, χρησιμοποιείται ο κανόνας του μοχλού. Μόνον που στην περίπτωση των τριμερών διαγραμμάτων φάσεων, εκτός από τα διμερή ευτηκτικά και περιτηκτικά σημεία, που σημειώνονται στις πλευρές του τριγώνου, παρουσιάζονται και τριμερή τέτοια σημεία στο εσωτερικό του τριγώνου. Τα τριμερή ευτηκτικά ενώνονται με διμερή ευτηκτικά ή περιτηκτικά σημεία με τις συνευτηκτικές ή συνπεριτηκτικές καμπύλες (αγγλ., cotectic curves). Οι συνευτηκτικές/συνπεριτηκτικές καμπύλες στα τριμερή διαγράμματα φάσεων δείχνουν και την πορεία της σύνθεσης του συστήματος καθώς αυτό ψύχεται.
Για παράδειγμα, στο διάγραμμα φάσεων βολαστονίτη (CaSiO3) – σφήνας (CaSiTiO5) – ανορθίτη (CaAl2Si3O5), υπάρχει ένα τριμερές ευτηκτικό σημείο και τρία διμερή ευτηκτικά σημεία. Όταν ένα τήγμα σύστασης Χ αρχίσει να ψύχεται μέχρι την θερμοκρασία liquidus, η πρώτη κρυσταλλική φάση που θα δημιουργηθεί θα είναι αυτή που αντιστοιχεί στην πλησιέστερη κορυφή του τριγώνου, έστω Wo (βολαστονίτης). Η σύνθεση της υγρής φάσης θα είναι πάνω στην ευθεία που ενώνει το σημείο Χ με την κορυφή Wo μετακινούμενη προς την κατεύθυνση της πλησιέστερη συνευτηκτικής καμπύλης. Όταν η σύσταση του υγρού φτάσει την συνευτηκτική καμπύλη, τότε με περαιτέρω ψύξη θα αρχίσει να μετακινείται προς την κατεύθυνση του τριμερούς ευτηκτικού, ενώ η σύσταση του στερεού θα αρχίσει να μετακινείται επάνω στην απέναντι πλευρά Wo–Sp του τριγώνου. Λίγο πριν την θερμοκρασία του τριμερούς ευτηκτικού σημείου, η στερεά φάση που έχει ήδη δημιουργηθεί περιέχει μόνον βολαστονίτη και σφήνα σε αναλογία που υπολογίζεται με τον κανόνα του μοχλού επάνω στον άξονα Wo–Sp (σημείο F). Στο τριμερές ευτηκτικό, όλη η υπολειπόμενη υγρή φάση στερεοποιείται ως μίγμα τριών στερεών φάσεων: Wo–Sp–An με σύσταση Ε. Το στερεό που δημιουργείται σε θερμοκρασία χαμηλότερη από αυτήν του Ε, περιέχει βολαστονίτη, σφήνα και ανορθίτη σε αναλογία Wo:Sp:An που δίνεται από το σημείο Χ.
Η ύπαρξη ενδιάμεσων σταθερών ενώσεων μπορεί να οδηγήσει σε ακόμα πιο πολύπλοκα τριμερή διαγράμματα. Συνεπώς, ο υπολογισμός της σύστασης των υγρών και στερεών φάσεων στα τριμερή διαγράμματα φάσεων είναι πιο δύσκολος απ' ό,τι στα διμερή διαγράμματα.
Βιβλιογραφία και άλλες σημειώσεις
Κατηγορία:Κατάσταση της ύλης Κατηγορία:Μεταλλουργία Κατηγορία:Διαγράμματα Κατηγορία:Επιστήμη υλικών
Ενδυμίωνας (κρατήρας)
Ο Ενδυμίωνας είναι κρατήρας πρόσκρουσης στη Σελήνη. Βρίσκεται στα ανατολικά της Θάλασσας του Ψύχους (Mare Frigoris) και βόρεια από τη Λίμνη του Χρόνου (Lacus Temporis). Στα νοτιοδυτικά βρίσκεται ο κατάτι μικρότερος κρατήρας Άτλας.
Ο πυθμένας του Ενδυμίωνα καλύπτεται από λάβα χαμηλής λευκαύγειας που του προσδίδει σκουρόχρωμη εμφάνιση και τον καθιστά σχετικά εύκολο στον εντοπισμό. Είναι δε σχεδόν λείος και χωρίς ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, με εξαίρεση μερικούς μικροσκοπικούς κρατήρες εντός του χείλους του και αχνές λωρίδες υλικού από τον κρατήρα Θαλή στα βόρεια-βορειοδυτικά.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κρατήρες Σελήνης
Φρανσίσκο Σοάρες
Ο Φρανσίκσο ντας Σάγκας Σοάρες ντος Σάντος (πορτογαλικά: Francisco das Chagas Soares dos Santos) (γενν. 17 Ιανουαρίου 1991), γνωστός ως Τικίνιο (Tiquinho) ή Σοάρες (Soares), είναι Βραζιλιάνος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Μποταφογκο.
Βραζιλία
Γεννημένος στη Σόουσα της Παραΐμπα, αλλά μεγαλωμένος στο Νατάλ, του Ρίο Γκράντε Ντο Νόρτε, ο Τικίνιο ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του με τον Παλμέιρας Ντας Ρόκας. Αφού εντυπωσίασε με την ομάδα του, μετακόμισε στην Αμέρικα Φουτεμπόλ Κλούμπε (ΡΝ) το 2009, όπου αρχικά αγωνίστηκε με την ομάδα νέων.
Ο Τικίνιο έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο για την ομάδα στις 14 Αυγούστου 2010, παίζοντας ως αλλαγή στην εντός έδρα ήττα με 1-2 εναντίον της Βίλα Νόβα Φουτεμπόλ Κλούμπε για τη Σέριε Β. Εμφανίστηκε μόνο σε έναν ακόμη αγώνα στο πρωτάθλημα, πριν αποδεσμευθεί στις 3 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.
Νασιονάλ
Στις 27 Ιανουαρίου 2015, ο Τικίνιο μετακόμισε στο εξωτερικό για πρώτη φορά στη σταδιοδρομία του αφού υπέγραψε συμβόλαιο με την ΚΝ Νασιονάλ της Πριμέιρα Λίγα. Έκανε το ντεμπούτο του για τον σύλλογο στις 21 Φεβρουαρίου, αντικαθιστώντας τον Λούκας Ζοάο, στην εκτός έδρας ήττα με 3-1 εναντίον της Μπράγκα.
Ο Τικίνιο σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 20 Απριλίου 2015, στην ισοπαλία με 1-1 εναντίον της ΚΣ Μαρίτιμο.
Βιτόρια Γκιμαράες
Στις 25 Μαΐου 2016, ο Τικίνιο υπέγραψε στη Βιτόρια Γκιμαράες. Έκανε το ντεμπούτο του για τη νέα του ομάδα στις 14 Αυγούστου, ξεκινώντας βασικός στην εντός έδρα ήττα με 0-1 εναντίον της Μπράγκα και σημείωσε το πρώτο του γκολ 12 μέρες αργότερα, στη νίκη με 5-3 εναντίον της ΦΚ Πάσος ντε Φερέιρα, με πέναλτι.
Στις 4 Νοεμβρίου 2016, ο Τικίνιο σημείωσε δύο γκολ στην εντός έδρα νίκη με 2-1 επί της Νασιονάλ. Ολοκλήρωσε τη θητεία του στην ομάδα με 22 επίσημες εμφανίσεις και εννέα γκολ.
Πόρτο
Στις 23 Ιανουαρίου 2017, ο Τικίνιο υπέγραψε συμβόλαιο 4,5 ετών με την Πόρτο, με ρήτρα αποδέσμευσης αξίας 40 εκατομμυρίων ευρώ. Ο πρώτος του αγώνας πραγματοποιήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου, όταν ξεκίνησε βασικός και σκόραρε δύο φορές στην εντός έδρας με 2-1 επί της Σπόρτινγκ Λισαβόνας.
Ο Τικίνιο έκανε το ντεμπούτο του στο UEFA Champions League στις 22 Φεβρουαρίου 2017, στην εντός έδρα ήττα με 0-2 εναντίον της Γιουβέντους για τον γύρο των 16. Στην πρώτη του πλήρη σεζόν, σημείωσε οκτώ γκολ σε 24 εμφανίσεις για να βοηθήσει τον σύλλογο να κερδίσει το εθνικό πρωτάθλημα μετά από μια πενταετή αναμονή.
Ο Τικίνιο δεν συμπεριλήφθηκε αρχικά στην ομάδα για Champions League 2018-19 από τον προπονητή Σέρζιο Κονσεϊσάο, λόγω τραυματισμού. Στις 18 Ιανουαρίου 2019, σημείωσε χατ τρικ στην εκτός έδρα νίκη με 4-1 επί της ΓΝ Τσάβες, φτάνοντας σε συνολικά 15 γκολ στη σεζόν, όπου τελικά ήταν ο κορυφαίος σκόρερ της Πόρτο και ο τέταρτος στο πρωτάθλημα. Στις 25 Μαΐου άνοιξε το σκορ στον τελικό του Κυπέλλου Πορτογαλίας και ήτα εύστοχος στο πρώτο πέναλτι της ομάδας στη διαδικασία των πέναλτι μετά την ισοπαλία 2-2, όπου τελικά η Σπόρτινγκ αναδείχθηκε νικήτρια. Αφιέρωσε τον στόχο του στον τερματοφύλακα Ίκερ Κασίγιας, ο οποίος είχε υποστεί καρδιακή προσβολή εβδομάδες νωρίτερα.
Στις 27 Φεβρουαρίου 2020, ο Τικίνιο αποβλήθηκε για πρώτη φορά στη σταδιοδρομία του, καθώς η Πόρτο έχασε με 3-1 εντός έδρας από την Μπάγερ Λεβερκούζεν (συνολικό σκορ 5-2) στον γύρο των 32 του UEFA Europa League, για τον αγκωνιά στο πρόσωπο του Γιόναταν Τα.
Τιαντσίν ΤΕΝΑ
Ο Τικίνιο μετακόμισε στο Πρωτάθλημα Κίνας τον Σεπτέμβριο του 2020, συμφωνώντας σε συμβόλαιο τριών και τριών μηνών με την Τιαντσίν ΤΕΝΑ ΦΚ. Το κόστος μεταγραφής υπολογίστηκε σε περίπου 10 εκατομμύρια ευρώ, όπως και ο συνολικός μισθός του.
Διακρίσεις
Μποταφόγκο
ΚΣΠ
Πόρτο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Γ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αμέρικα Φουτεμπόλ Κλούμπε (ΡΝ) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τρέζε Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εσπόρτε Κλούμπε Πελότας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Νασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιτόρια Γκιμαράες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Κίνας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Δ
Μίνκο Γκερτζίκοβ
Ο Μίνκο Γκερτζίκοβ (Минко Герджиков) είναι Βούλγαρος πολιτικός, πρώην δήμαρχος της Σόφιας.
Γεννήθηκε στις 2 Μαΐου 1955 στην πόλη Τροϊάν. Φοίτησε στο 32ο λύκειο της Σόφιας και στη συνέχεια σπούδασε οικονομολόγος, μεταξύ 1975 και 1979, στο Πανεπιστήμιο Καρλ Μαρξ.
Την περίοδο 1987 - 1991 ήταν εμπορικός αντιπρόσωπος της Βουλγαρίας στην Ελλάδα. Το 1997 έγινε αναπληρωτής υπουργός Εμπορίου και Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων στην κυβέρνηση Στέφαν Σοφιγιάνσκι. Διετέλεσε ανώτερος αξιωματικός πληροφοριών της κρατικής ασφάλειας και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΠΦΚ Λέφσκι Σόφιας. Διετέλεσε δύο φορές δήμαρχος της Σόφιας από 30 Ιουνίου έως 9 Νοεμβρίου 2005 και από 27 Ιουλίου έως 23 Νοεμβρίου 2009, έχει επίσης διατελέσει αντιδήμαρχος οικονομικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Σόφιας Κατηγορία:Βούλγαροι οικονομολόγοι Κατηγορία:Λέφσκι Σόφιας
BBC Βορειοανατολικά και Κάμπρια
Το BBC Βορειοανατολικά και Κάμπρια (αγγ. BBC North East and Cumbria) είναι τοπικός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας του BBC στη Βορειοανατολική Αγγλία και εκπέμπει στις περιοχές Ντάρχαμ, Νόρθαμπερλαντ, Τίσαϊντ, Τάιν εντ Γουέρ, τη βόρεια Κάμπρια και μέρος του Βόρειου Γιόρκσαϊρ.
Ο φορέας ξεκίνησε να εκπέμπει το 1959. Τα στούντιο είναι στο Νιούκασλ. Η πρώτη ζωντανή μετάδωση από το κτήριο έγινε το Σάββατο 16 Ιανουαρίου του 1988. Το κτήριο περιέχει δύο στούντιο. Το κτήριο, από το προσωπικό και από τους κάτοικους, αποκαλείται «Το Ρόζ Παλάτι», επειδή τόσο τα τζάμια όσο και οι τοίχοι του κτηρίου είναι ροζ. . 250px|αριστερά|thumb|Τα στούντιο του φορέα, το λεγόμενο «Ροζ παλάτι»
Ραδιόφωνο
Ο φορέας διαχειρίζεται τους παρακάτω ραδιοφωνικούς σταθμούς:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:BBC Local Radio Κατηγορία:BBC North East and Cumbria Κατηγορία:Βρετανικοί Τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Βρετανικοί Ραδιοφωνικοί Σταθμοί
Ανασκολοπισμός
thumb|Αναπαράσταση ανασκολοπισμού σε νεοασσυριακό ανάγλυφο της εποχής του [[Σενναχειρείμ]]
Ο ανασκολοπισμός (εκ του σκόλοψ "πάσσαλος") ή διοβελισμός ή κοινώς παλούκωμα είναι ένας από τους φοβερότερους και αγριότερους τρόπους θανατικής ποινής, όπου ο κατάδικος κυριολεκτικά σουβλίζεται σ’ ένα ξύλινο ή μεταλλικό πάσσαλο από το βάρος του. Η λέξη συναντάται και σε αρχαίους ή βυζαντινούς συγγραφείς (όπως ο Ηρόδοτος και ο Ησύχιος) αλλά εκεί συνήθως σημαίνει την τιμωρία ή και θανάτωση με πρόσδεση σε πάσσαλο, σταύρωση ή κρέμασμα ή διαπέραση των πλευρών με πάσσαλο και όχι το «σούβλισμα» του σώματος κατά μήκος.
thumb|left|Ανασκολοπισμός. [[Ξυλογραφία που δείχνει τον Ρουμάνο Κόμη Δράκουλα να παρευρίσκεται των μαζικών εκτελέσεων δειπνώντας σε πλούσιο τραπέζι.]] Φαίνεται ότι ο ανασκολοπισμός (με την έννοια του σουβλίσματος) έχει προέλευση από την Ασία. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ο Δαρείος ο Α΄ ανασκολόπισε 3.000 Βαβυλώνιους όταν κατέκτησε τη Βαβυλώνα. Επίσης αναφέρει ότι οι Σκύθες ανασκολόπιζαν 50 νέους και 50 άλογα που αφιερώνονταν σε νεκρό βασιλέα έναν χρόνο μετά το θάνατό του. Εκεί όμως δεν είναι σαφές αν εννοεί ότι διαπερνάται το σώμα με πάσσαλο. Μετά τη μάχη των Πλαταιών, κάποιος Έλληνας πρότεινε στον Παυσανία να ανασκολοπίσει τον νεκρό Μαρδόνιο ώστε να εκδικηθεί για τον Λεωνίδα του οποίου το κεφάλι είχαν καρφώσει σε πάσσαλο ο Ξέρξης και ο Μαρδόνιος. Ο Παυσανίας απέρριψε την πρόταση λέγοντας ότι αυτή η συνήθεια αρμόζει σε βαρβάρους και όχι σε Έλληνες. Η λέξη αναφέρεται και κατά τη ρωμαϊκή και βυζαντινή εποχή, επίσης με τη σημασία της πρόσδεσης ή σταύρωσης σε ξύλο. Πιστεύεται ότι στη Δύση δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ το «σούβλισμα» ως νόμιμη μέθοδος θανάτωσης.
Στην Ευρώπη το σούβλισμα χρησιμοποιήθηκε κατά τον Μεσαίωνα. Γνωστός είναι ο θρύλος του Βλαντ του Παλουκωτή, όμως και ο Ιβάν ο Τρομερός χρησιμοποίησε εκτεταμένα αυτή τη μέθοδο εκτέλεσης.
Στη μη τουρκοκρατούμενη Ευρώπη, το παλούκωμα συνέχισε να χρησιμοποιείται σαν αργή μέθοδος εκτέλεσης ακόμα και τον 17ο αιώνα, στη Σουηδία. Στην οθωμανική αυτοκρατορία χρησιμοποιήθηκε σαν νόμιμη μέθοδος εκτέλεσης αλλά και εκφοβισμού του πληθυσμού, κυρίως εναντίον Σέρβων, Βουλγάρων και Ελλήνων, τουλάχιστον έως και τον 19ο αιώνα. Ο περιηγητής Πιερ Μπελόν τον 16ο αιώνα αναφέρει ότι είδε άνθρωπο παλουκωμένο σε κάποια πόλη της Μέσης Ανατολής «κατά το έθιμο των Τούρκων» (a la mode des Turcs).
Στη νεώτερη ελληνική ιστορία
Ο Γάλλος Ζαν Αντουάν Γκερ το 1774 στο βιβλίο του Ήθη και έθιμα των Τούρκων περιγράφει το σούβλισμα στην οθωμανική αυτοκρατορία. Ο ανασκολοπισμός χρησιμοποιήθηκε ως τρόπος παραδειγματικής εκτέλεσης Ελλήνων αιχμαλώτων, ιδίως σε περιπτώσεις εξεγέρσεων. Το 1464 κατά τον πόλεμο της Τουρκίας με τη Βενετία για την κατάληψη της Πελοποννήσου, ο Μιχαήλ Ράλλης, αρχηγός των Ελλήνων που υπηρετούσαν υπό την Βενετία, μετά την ήττα του στη μάχη συνελήφθη και ανασκολοπίστηκε.
Κατά την καταστολή της εξέγερσης του επισκόπου Τρίκκης Διονυσίου του Σκυλοσόφου, την 4η Δεκ. 1611 βασανίστηκε και τελικά ανασκολοπίστηκε ο επίσκοπος Φαναρίου και Νεοχωρίου Σεραφείμ, ο οποίος αργότερα αγιοποιήθηκε ως νεομάρτυρας. Κατά την πολιορκία του Χάνδακα αναφέρεται το παλούκωμα ταχυδρόμου της βενετικής πρεσβείας που συνελήφθη από τους Τούρκους. Αυτό απεικονίζεται σε γκραβούρα χειρογράφου (Cod. Cigogna) που υπάρχει στο Museo Civico της Βενετίας. Σούβλισμα από Τούρκους αναφέρεται και στην έμμετρη διήγηση του Κρητικού Πολέμου (1645-1669) από τον Μαρίνο Ζάνε Μπουνιαλή: Από τον αρχιμανδρίτη Κυπριανό που έγραψε την ιστορία της Κύπρου, αναφέρεται ο ανασκολοπισμός ατάκτων που προκάλεσαν ταραχές το 1712. Η εκτέλεση έγινε «τη αποφάσει της Κρίσεως», δηλαδή βάσει νόμου. Με παλούκωμα τιμωρούνταν οι συλλαμβανόμενοι κλέφτες του Μωριά και της Ρούμελης υπό τη διοίκηση του Αλή Πασά κατά τους διωγμούς των κλεφτών το 1805-1806. Τότε τουρκικά στίφη περιφέρονταν στην ύπαιθρο κουβαλώντας φορτία με σούβλες και παλούκια, πολλές φορές χρωματισμένα, για να απειλούν τους ραγιάδες και να τους αναγκάζουν να προδίδουν τους κλέφτες αλλά και για να τιμωρούν όσους έπιαναν. Ο αγωνιστής από την Κυνουρία Αναγνώστης Κοντάκης (1781-1854) αναφέρει:"«... ο κεχαγιάς του Ουσουμαν-πασιά εστράτευσεν δια την Μεγαλόπολιν και Μεσσηνίαν έχων φορτία παλούκια διά τους κλέπτας και κλεπταποδόχους...»."Τα μαρτύρια των κλεφτών αναφέρονται σε δημοτικά τραγούδια, όπως αυτό όπου ο καπετάνιος Τόσκας των Γρεβενών καλεί τα παλληκάρια του να μη προσκυνήσουν τον βαλή των Γρεβενών: «Παιδιά, σαν θέλετε σπαθί, σαν θέλετε παλούκι
ελάτε να σας κόψω 'γω και να σας παλουκώσω,
για ν' ακουστεί στα Γρεβενά και σ' όλα τα βιλαέτια
ο Τόσκας πώς ελύσσαξε, σκοτών' τα παλληκάρια.» Άλλος κλέφτης, ο Τασούλας από την Ακαρνανία, αφού ξέφυγε από τους Τούρκους απειλεί λέγοντας:"«Ά σε τσακώσω μπέη μου, στη σούβλα θα σε βάλω»"Σε παραλλαγή δημοτικού για τον κλέφτη Μάμαλη: Αλή πασάς επέρασε με δεκαοχτώ χιλιάδες,
Κατά τους πρώτους μήνες της Επανάστασης δεκάδες άμαχοι Έλληνες, άνδρες και γυναίκες, ανασκολοπίστηκαν στην Κωνσταντινούπολη, στο πλαίσιο της γενικότερης σφαγής που έγινε ως αντίποινα. Ο Γερμανός Johann W.A. Streit που τότε εργαζόταν στην Κωνσταντινούπολη, περιγράφει με λεπτομέρειες τη σφαγή και τους ανασκολοπισμούς σε βιβλίο που έγραψε το 1822:"«Στο μεταξύ άλλοι Τούρκοι στερέωναν στο χώμα πολλές σιδερένιες σούβλες. ... Οι σούβλες ήταν ογδόντα περίπου. Γύμνωσαν τους Έλληνας - γύρω στους 65, νέοι, γέροι, γυναίκες - και τους κύκλωσαν με ξεθηκαρωμένα τα σπαθιά, μπροστά στις σούβλες. ... ... Δύο κακούργοι άρπαζαν έναν Έλληνα ή μια Ελληνίδα, τους ανασήκωναν ψηλά και τους κάθιζαν με δύναμη πάνω στο κοφτερό και μυτερό σιδεροπάλουκο, έτσι που η αιχμή περνώντας από τα σπλάχνα έφτανε στο στήθος. Παλούκωσαν σαραντατέσσερες. Έτσι καρφωμένοι σπαρταρούσαν σαν τα σκαθάρια που τα παιδιά διατρυπούν με βελόνα για να διασκεδάσουν. Ένα ουρλιαχτό θανατερής αγωνίας υψωνόταν ως τον ουρανό. Κρατούσε μια περίπου ώρα, έσβηνε και τα κεφάλια έγερναν στο πλάι»."Τον ανασκολοπισμό Ελλήνων κατά τον Απρίλιο 1821 στην Πάτρα (βλ. και Ξεσηκωμός της Πάτρας (1821)) αναφέρει ο Φρανσουά Πουκεβίλ, αντλώντας από το ημερολόγιο του αδελφού του Ύγκ που ήταν παρών στα γεγονότα:"«Ακέφαλα πτώματα, ακρωτηριασμένα μέλη σκορπισμένα εδώ κι εκεί. ... Στρατιώτες σέρνουν απ' τα μαλλιά γυναίκες και παιδιά. Σε μια τάφρο ξεψυχούσαν παλουκωμένοι Έλληνες». Το παλούκωμα δύο Ελλήνων στην Πάτρα τις ίδιες ημέρες αναφέρει και ο φιλότουρκος Άγγλος πρόξενος Φίλιπ Γκρην. Ο ίδιος αναφέρει επίσης ότι πολλοί Επτανήσιοι Έλληνες που συνελήφθησαν στη μάχη του Λάλα ανασκολοπίστηκαν από τους Τούρκους και Αλβανούς, ενώ ένα σακί γεμάτο μύτες και αυτιά στάλθηκε στον σουλτάνο ως τρόπαιο."Στην εφημερίδα Ελληνικά Χρονικά που τυπωνόταν στο πολιορκούμενο Μεσολόγγι, αναφέρεται το σούβλισμα ορισμένων αμάχων Ελλήνων την 8 Δεκεμβρίου 1825: Την 8 του ιδίου [Δεκεμβρίου].
Ολόρθο τονε στήσανε κι αυτός χαμογελούσε. Με τον ίδιο τρόπο βασανίστηκε ο πυρπολητής Παξινός, που επιχείρησε ανεπιτυχώς, να ρίξει ένα πυρπολικό πάνω σε πέντε τουρκικά πλοία αποκλεισμένα στο λιμάνι της Ναυπάκτου το 1821. Η φωτιά τον εμπόδισε να κατευθύνει το πυρπολικό και αφού έπεσε στη θάλασσα, συνελήφθη και ανασκολοπίστηκε.
Ο πρόξενος της Ολλανδίας στη Χίο το 1822, περιγράφει τον ανασκολοπισμό δύο Ελλήνων κατά τη σφαγή της Χίου. Ο ένας από αυτούς, ονόματι Γιακουμάκης ή Σαλονικιός, ήταν υποπρόξενος της Δανίας και είχε φανερά εκδηλωθεί υπέρ των επαναστατών. Οι Τούρκοι παραβίασαν το σπίτι του, όπου είχε υψώσει τη δανική σημαία, και τον οδήγησαν μαζί με άλλους Έλληνες στο κάστρο της Χίου, όπου ο πασάς διέταξε να τον παλουκώσουν. Ο ανασκολοπισμός έγινε στην πλατεία του Βουνακιού με μανουάλι εκκλησίας, το οποίο εξήλθε από τον αριστερό του ώμο. Το μαρτύριό του κράτησε δύο ημέρες.
Κατά την περίοδο της κατοχής
Την περίοδο της στρατιωτικής κατοχής της Ελλάδας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Θρασύβουλου Παπαστράτη ταγματασφαλίτες της Εύβοιας, θανάτωσαν με ανασκολοπισμό την Εβραία δασκάλα του χωριού Στρόπωνες, μετά από ολοήμερο βασανισμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέθοδοι εκτέλεσης Κατηγορία:Βασανιστήρια
Εθνική Βουλγαρίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Από τη δεκαετία του '80 και μετά οι παρουσίες της στο Ευρωμπάσκετ αραίωσαν, με την ομάδα - όσες φορές προκρίθηκε - να καταλαμβάνει συνήθως κάποια από τις τελευταίες θέσεις.
Για το 2023, η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Βουλγαρίας βρισκόταν στη 47η θέση της Παγκόσμιας Κατάταξης της FIBA.
Παρουσία σε μεγάλες διοργανώσεις
Τελευταία ενημέρωση: Σεπτέμβριος 2022
Κιτς
thumb|287px|''Αντίγραφα του [[Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου|αγάλματος του Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου φορώντας σκούφους του Αγίου Βασίλη, κιονοστοιχίες, τριανταφυλλιές και Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια σε μία "κιτς" αισθητική αντίληψη (Λος Άντζελες 2005)]]
Ο όρος κιτς (γερμανικά: Kitsch), πιθανότατα γερμανικής καταγωγής, χρησιμοποιείται κυρίως υποτιμητικά για την περιγραφή έργων τέχνης ή εν γένει αντικειμένων των οποίων η αισθητική θεωρείται ψεύτικη, επιτηδευμένη ή ευτελής, στερούμενη βαθιάς σκέψης, και με αποκλειστικό σκοπό την τέρψη του θεατή για οικονομικό όφελος. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά για την περιγραφή έργων ζωγραφικής, και αργότερα η χρήση του επεκτάθηκε προς άλλες μορφές τέχνης. Συχνά ταυτίζεται με την έννοια του κακού γούστου.
Ως κιτς εννοούνται επίσης οι ευτελείς απομιμήσεις αληθινών έργων τέχνης, στη ζωγραφική, στην αρχιτεκτονική, στη λογοτεχνία, στη φωτογραφία, στον κινηματογράφο, στο θέατρο αλλά και στη μόδα. Στην Κοινωνιολογία της Τέχνης, ο Άρνολντ Χάουζερ υποστήριξε πως το κιτς διαφέρει από άλλες προσφιλείς μορφές τέχνης, ως προς την τάση του να εκλαμβάνεται σοβαρά ως τέχνη ή να θεωρεί πως εκφράζει το ευγενές γούστο. Υπό αυτό το πρίσμα μπορεί να οριστεί ως ένα είδος παρασιτικής τέχνης με βασικό στόχο την κολακεία του θεατή και καταναλωτή της.
Φαίνεται πως ο όρος επινοήθηκε περίπου το 1870, στους καλλιτεχνικούς κύκλους του Μονάχου, ωστόσο η προέλευσή του παραμένει αβέβαιη. Σύμφωνα με μία ετυμολογική υπόθεση, προέρχεται από τον αγγλικό όρο sketch (σκετς, σκίτσo), τον οποίο χρησιμοποιούσαν Αγγλόφωνοι επισκέπτες ζητώντας από ντόπιους καλλιτέχνες σχέδια τοπίων ή άλλων θεμάτων. Κατά μία άλλη εκδοχή, ετυμολογείται από το δύσχρηστο γερμανικό ρήμα kitschen που σημαίνει μαζεύω λάσπη στο δρόμο, παραπέμποντας στους τουρίστες που μάζευαν άκριτα έργα ζωγραφικής ή σχέδια. Για πολλά χρόνια ο όρος είχε ξεχαστεί, για να επανέλθει ως διεθνής πλέον τη δεκαετία του '30.
Δεδομένου ότι το γούστο είναι έννοια υποκειμενική και το κακό γούστο από μόνο του δεν είναι μομφή γι αυτόν που στερείται γούστου και δεδομένου ότι το καλό γούστο δεν είναι έμφυτη ικανότητα αλλά αποκτάται με την αγωγή, την παιδεία και τη συνήθεια, τότε το κακό γούστο γίνεται Κιτς όταν συνοδεύεται με το ψέμα και όταν κάποιος φανερά άσχετος άνθρωπος με το αισθητικό γεγονός, επιμένει να έχει στενές σχέσεις με την τέχνη, προσπαθώντας να την πλασάρει ως τέχνη.
Στις μέρες μας ο όρος Κιτς έχει ξεφύγει από την αισθητική αντίληψη της τέχνης κι έχει επεκταθεί γενικότερα στον προσδιορισμό του κακού γούστου στην περίπτωση που είναι γενικά παραδεκτός, γιατί αντικειμενικά ένας τέτοιος προσδιορισμός είναι αδύνατος. Μάλιστα τα τελευταία χρόνια έχει προκύψει και ο νεολογισμός «Κιτσαριό» ή και «Καρακιτσαριό» (σε υπερβολικό βαθμό).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της τέχνης Κατηγορία:Είδη τέχνης
Προμηθεύς II
Η οργάνωση  Προμηθέας II  ήταν μια από τις οργανώσεις που έδρασαν στην Ελλάδα στη διάρκεια της Κατοχής, για λογαριασμό της βρετανικής SOE (Special Operations Executive) Αρχικά ονομαζόταν «Προμηθέας Ι» και επικεφαλής της ήταν ο συνταγματάρχης Ευριπίδης Μπακιρτζής. Αργότερα, μέσα στο 1941, την ανέλαβε ο υποπλοίαρχος ΠΝ Χαράλαμπος Κουτσογιαννόπουλος και η οργάνωση ονομάστηκε «Προμηθέας II».
Η οργάνωση πραγματοποίησε σειρά δολιοφθορών στον Πειραιά, Αττική και στο αεροδρόμιο στους Μολάους Λακωνίας. Έλαβε επίσης μέρος στα πολιτικά πεπραγμένα της Αντίστασης.
Είναι ευρέως γνωστό, ότι ο Κουτσογιαννόπουλος, «με το πιστόλι στο χέρι», εκβίασε τον αρχηγό του ΕΔΕΣ Ν. Ζέρβα να βγεί στο βουνό, καθώς εκείνος, παρά την προκαταβολή (800 λίρες) που είχε λάβει από τους Βρετανούς, χρονοτριβούσε. Η οργάνωση δέχθηκε χτύπημα από τις Αρχές κατοχής τον Φεβρουάριο του 1943 και διαλύθηκε. Ο Κουτσογιαννόπουλος συνελήφθη, αλλά κατάφερε να δραπετεύσει.
Αναφορές
Κατηγορία:Ελληνικές αντιστασιακές οργανώσεις Κατηγορία:Σαμποτάζ
Εξέγερση του Σαούρ
Η Εξέγερση του Σαούρ ( ή ۷ ثور (μετάφραση: 7η Σαούρ), παστού: ), ή αλλιώς Απριλιανή Επανάσταση ή Απριλιανό Πραξικόπημα, ήταν πραξικόπημα (ή όπως αυτοανακηρύχθηκε εξέγερση) από την ηγεσία του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος του Αφγανιστάν (ΛΔΚΑ) κατά της κυβέρνησης του Προέδρου του Αφγανιστάν Μοχάμεντ Νταούντ Χαν στις 27 και 28 Απριλίου 1978. Ο Νταούντ Χαν και τα περισσότερα μέλη της οικογένειάς του σκοτώθηκαν στο προεδρικό μέγαρο. Η εξέγερση οδήγησε στη δημιουργία κυβέρνησης με τον Νουρ Μουχαμάντ Ταρακί ως Πρόεδρο (Γενικός Γραμματέας του Επαναστατικού Συμβουλίου) και αποτέλεσε τον προάγγελο της παρέμβασης του 1979 από τους Σοβιετικούς και του Σοβιετικού-Αφγανικού Πολέμου κατά των μουτζαχεντίν την περίοδο 1979–1989.
Σαούρ ονομάζεται στα περσικά νταρί ο δεύτερος μήνας του περσικού ημερολογίου, του μήνα κατά τον οποίο έλαβε χώρα η εξέγερση. Σε συνέντευξη Τύπου στη Νέα Υόρκη τον Ιούνιο του 1978, ο υπουργός Εξωτερικών Χαφιζουλάχ Αμίν, ο οποίος συμμετείχε στο πραξικόπημα, υποστήριξε ότι το γεγονός δεν ήταν πραξικόπημα, αλλά εξέγερση η οποία προερχόταν από τη «βούληση του λαού».
Ιστορικό
Με την υποστήριξη και βοήθεια του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος του Αφγανιστάν (ΛΔΚΑ), ο Μοχάμεντ Νταούντ Χαν κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα το 1973, ανατρέποντας τη μοναρχία του βασιλιά Ζαχίρ Σαχ και ίδρυσε την πρώτη Δημοκρατία του Αφγανιστάν.
Ο Πρόεδρος Νταούντ ήταν πεπεισμένος πως οι στενοί δεσμοί και η στρατιωτική υποστήριξη από τη Σοβιετική Ένωση θα του επέτρεπαν να διευθετήσει τα συνοριακά ζητήματα με το Πακιστάν. Ωστόσο, ο Νταούντ, ο οποίος φαινομενικά δεσμεύτηκε σε μια πολιτική μη ευθυγράμμισης, ανησύχησε για τις σοβιετικές απόπειρες υπαγόρευσης της εξωτερικής πολιτικής του Αφγανιστάν και οι σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών επιδεινώθηκαν.
Υπό την κοσμική κυβέρνηση του Νταούντ, αναπτύχθηκε ο κομματισμός και η αντιπαλότητα στο εσωτερικό του ΛΔΚΑ μεταξύ των δύο κύριων συνιστωσών Χαλκ και Παρτσάμ. Στις 17 Απριλίου 1978 δολοφονήθηκε ένα εξέχον μέλος του Παρτσάμ, ο Μιρ Ακμπάρ Χαϊμπέρ. Παρόλο που η κυβέρνηση εξέδωσε ανακοίνωση καταγγέλοντας τη δολοφονία, ο Νουρ Μουχαμάντ Ταρακί του ΛΔΚΑ κατηγορούσε ότι η ίδια η κυβέρνηση ήταν υπεύθυνη, μια πεποίθηση που συμμεριζόταν μεγάλο μέρος των διανοούμενων της Καμπούλ. Οι ηγέτες του ΛΔΚΑ φαινόταν να φοβούνται ότι ο Νταούντ σχεδίαζε να τους εξαφανίσει.
Κατά τη διάρκεια της κηδείας του Χαϊμπέρ πραγματοποιήθηκε διαμαρτυρία ενάντια στην κυβέρνηση και λίγο αργότερα οι περισσότεροι ηγέτες του ΛΔΚΑ, συμπεριλαμβανομένου του Μπαμπράκ Καρμάλ, συνελήφθησαν από την κυβέρνηση. Ο Χαφιζουλάχ Αμίν, τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό, γεγονός που του έδωσε την ευκαιρία να δίδει οδηγίες για μια εξέγερση, η οποία προετοιμαζόταν για περισσότερο από δύο χρόνια. Ο Αμίν, χωρίς να έχει την εξουσία, διέταξε τους αξιωματικούς του στρατού που ήταν μέλη του Χαλκ να ανατρέψουν την κυβέρνηση.
Η εξέγερση
αριστερά|μικρογραφία|Η ημέρα μετά την εξέγερση του Σαούρ στην Καμπούλ Σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα, τα πρώτα σημάδια για το επικείμενο πραξικόπημα στην Καμπούλ, περίπου το μεσημέρι στις 27 Απριλίου, υπήρχαν αναφορές για μία φάλαγγα τεθωρακισμένων η οποία κινούνταν προς την πόλη, και αναφορές για καπνό άγνωστης προέλευσης κοντά στο Υπουργείο Άμυνας και ένοπλους άνδρες, ορισμένοι με στρατιωτική στολή, οι οποίοι φύλασσαν τη διασταύρωση Αριάνα. Οι πρώτες βολές που ακούστηκαν ήταν κοντά στο Υπουργείο Εσωτερικών στο τμήμα της Νέας Πόλης (Σαρί Ναού) της Καμπούλ, όπου λόχος αστυνομικών προφανώς αντιμετώπισε μια προωθούμενη φάλαγγα τεθωρακισμένων. Από εκεί οι μάχες εξαπλώθηκαν σε άλλες περιοχές της πόλης. Αργότερα το απόγευμα, πέταξαν σε χαμηλό υψόμετρο τα πρώτα αεροσκάφη Sukhoi Su-7 και έριξαν ρουκέτες στο εθνικό παλάτι στο κέντρο της πόλης. Το απόγευμα, μεταδόθηκε εκπομπή στο κρατικό ραδιόφωνο του Αφγανιστάν η οποία ανέφερε ότι το Χαλκ ανέτρεψε την κυβέρνηση του Νταούντ. Η χρήση της λέξης Χαλκ και η παραδοσιακή της σχέση με τους κομμουνιστές στο Αφγανιστάν κατέστησε σαφές ότι το ΛΔΚΑ ηγούνταν του πραξικοπήματος και ότι οι αντάρτες είχαν καταλάβει τον ραδιοφωνικό σταθμό.
Οι εναέριες επιθέσεις στο παλάτι εντατικοποιήθηκαν προς τα μεσάνυχτα, καθώς έξι Su-7 πραγματοποίησαν επαναλαμβανόμενες επιθέσεις με ρουκέτες. Το επόμενο πρωί, στις 28 Απριλίου, η Καμπούλ ήταν σχεδόν έρημη, παρόλο που ακόμα ακούγονταν πυροβολισμοί στα νότια της πόλης. Καθώς οι κάτοικοι της Καμπούλ βγήκαν από τα σπίτια τους συνειδητοποίησαν ότι οι αντάρτες είχαν τον πλήρη έλεγχο της πόλης και έμαθαν ότι νωρίς το πρωί ο Πρόεδρος Νταούντ και ο αδελφός του Ναΐμ είχαν σκοτωθεί. Μια ομάδα στρατιωτών είχε περικυκλώσει το βαριά κατεστραμμένο παλάτι και ζήτησε την παράδοσή τους. Αντ' αυτού, ο Νταούντ και ο Ναΐμ, με πιστόλια στο χέρι, απομακρύνθηκαν από το παλάτι, εκτελέστηκαν και σκοτώθηκαν.
Κυβέρνηση μετά την εξέγερση
Η εξέγερση αρχικά χαιρετίστηκε από πολλούς στην Καμπούλ, οι οποίοι ήταν δυσαρεστημένοι με την κυβέρνηση του Νταούντ. Το ΛΔΚΑ, διασπασμένο μεταξύ του Χαλκ και Παρτσάμ, διαδέχθηκε την κυβέρνηση του Νταούντ με ένα νέο καθεστώς υπό την ηγεσία του Νουρ Μουχαμάντ Ταρακί της συνιστώσας Χαλκ. Στην Καμπούλ, το πρώτο υπουργικό συμβούλιο φαινόταν να είναι προσεκτικά επιλεγμένο ώστε να εναλλάσσει τις θέσεις εξουσίας μεταξύ του Χαλκ και του Παρτσάμ. Ο Ταρακί (Χαλκ) ήταν πρωθυπουργός, ο Καρμάλ (Παρτσάμ) ήταν αναπληρωτής πρωθυπουργός και ο Χαφιζουλάχ Αμίν (Χαλκ) ήταν υπουργός Εξωτερικών. Ωστόσο, η ενότητα μεταξύ Χαλκ και Παρτσάμ είχε μικρή διάρκεια. Ο Ταρακί και ο Αμίν απομάκρυναν το μεγαλύτερο μέρος των μελών του Παρτσάμ από τις κυβερνητικές θέσεις τους στις αρχές Ιουλίου. Ο Καρμάλ απεστάλη στο εξωτερικό ως πρέσβης στην Τσεχοσλοβακία. Τον Αύγουστο του 1978, ο Ταρακί και ο Αμίν ισχυρίστηκαν ότι έχουν αποκαλύψει ένα σχέδιο και εκτέλεσαν ή φυλάκισαν αρκετά μέλη του υπουργικού συμβουλίου, φυλακίζοντας ακόμη και τον στρατηγό Αμπντούλ Καντίρ, τον στρατιωτικό ηγέτη της εξέγερσης του Σαούρ μέχρι τη σοβιετική εισβολή και την επακόλουθη αλλαγή στην ηγεσία στα τέλη του 1979. Τον Σεπτέμβριο του 1979, ήταν η σειρά του Ταρακί να γίνει θύμα της Εξέγερσης, καθώς ο Αμίν τον ανέτρεψε και τον εκτέλεσε.
Μόλις βρέθηκε στην εξουσία, το ΛΔΚΑ υλοποίησε μια σοσιαλιστική ατζέντα. Άλλαξε την εθνική σημαία από το παραδοσιακό ισλαμικό πράσινο χρώμα σε ένα σχεδόν αντίγραφο της κόκκινης σημαίας της Σοβιετικής Ένωσης,η οποία αποτέλεσε πρόκληση και προσβολή για τον λαό της συντηρητικής ισλαμικής χώρας. Απαγόρευσε την τοκογλυφία, χωρίς να δίνει εναλλακτική λύση στους αγρότες που βασίζονταν στο παραδοσιακό, αν και εκμεταλλευτικό, πιστωτικό σύστημα στην επαρχία. Αυτό οδήγησε σε γεωργική κρίση και πτώση της γεωργικής παραγωγής. Η μεταρρύθμιση της γης επικρίθηκε από έναν δημοσιογράφο ως «κατάσχεση της γης με τυχαίο τρόπο η οποία εξόργισε τους πάντες, χωρίς να ωφελήσει κανέναν και μείωσε την παραγωγή τροφίμων», και ως την «πρώτη εμφάνιση της οργανωμένης εθνικής καταπίεσης στη σύγχρονη ιστορία του Αφγανιστάν».
Δικαιώματα των γυναικών
Το ΛΔΚΑ, υποστηρικτής των ίσων δικαιωμάτων για τις γυναίκες, διακήρυξε την ισότητα των φύλων. Το ΛΔΚΑ προέβη σε ορισμένες δηλώσεις σχετικά με τα δικαιώματα των γυναικών, υποστηρίζοντας την ισότητα μεταξύ των φύλων και εισάγοντας τις γυναίκες στην πολιτική ζωή. Αξιοσημείωτο παράδειγμα ήταν η Αναχίτα Ρατεμπζάντ, η οποία ήταν σημαντική μαρξιστής ηγέτης και μέλος του Επαναστατικού Συμβουλίου. Η Ρατεμπζάντ έγραψε το περίφημο κύριο άρθρο στο φύλλο της 28ης Μαΐου της εφημερίδας New Kabul Times, στο οποίο ανέφερε: «Προνόμια που οι γυναίκες δικαιούνται να έχουν είναι η ισότιμη εκπαίδευση, η ασφάλεια στην εργασία, οι υπηρεσίες υγείας και ο ελεύθερος χρόνος για να δημιουργήσουν το μέλλον της νέας γενιάς της χώρας … Η εκπαίδευση και η διαφώτιση των γυναικών αποτελεί πλέον αντικείμενο στενής προσοχής της κυβέρνησης». Οι γυναίκες είχαν ήδη εγγυημένες ελευθερίες από το Σύνταγμα του 1964, αλλά το ΛΔΚΑ τα προχώρησε περαιτέρω, διακηρύσσοντας πλήρη ισότητα.
Ανθρώπινα δικαιώματα
Η εξέγερση εισήγαγε επίσης ισχυρή καταστολή, είδους που μέχρι τότε ήταν άγνωστο στο Αφγανιστάν. Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Ρόμπερτ Κάπλαν, ενώ το Αφγανιστάν ήταν ιστορικά εξαιρετικά φτωχό και ανεπαρκώς αναπτυγμένο, «δεν γνώρισε ποτέ την πολιτική καταπίεση» μέχρι το 1978. "Το χτύπημα της πόρτας τα μεσάνυχτα από τους στρατιώτες, ήταν κάτι αρκετά σύνηθες στις αραβικές και τις αφρικανικές χώρες, αλλά ελάχιστα γνωστό στο Αφγανιστάν, όπου η κεντρική κυβέρνηση απλά δεν είχε την ισχύ να επιβάλει την εξουσία της πέρα από την Καμπούλ. Το πραξικόπημα του Ταρακί τα άλλαξε όλα αυτά. Μεταξύ του Απριλίου του 1978 και της σοβιετικής εισβολής τον Δεκέμβριο του 1979, Αφγανοί κομμουνιστές εκτέλεσαν 27.000 πολιτικούς κρατούμενους στη φυλακή Πουλ-ι-Τσαρκί ανατολικά της Καμπούλ. Πολλά από τα θύματα ήταν μουλάδες από τα χωριά και φύλαρχοι που εμπόδιζαν τον εκσυγχρονισμό και την εκκοσμίκευση των έντονα φιλόθρησκων κατοίκων της υπαίθρου. Σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα, αυτό ήταν γενικά μία ευεργετική ιδέα. Αλλά έγινε με τόσο βίαιο τρόπο που ανησύχησε ακόμη και τους Σοβιετικούς."
Ο Κάπλαν ανέφερε ότι η Εξέγερση του Σαούρ και το σκληρό της πρόγραμμα περί μεταρρύθμισης της γης, και όχι η σοβιετική εισβολή του Δεκεμβρίου του 1979 «όπως υποθέτουν οι περισσότεροι στη Δύση», που εκπυρσοκρότησαν την εξέγερση των μουτζαχεντίν κατά των αρχών της Καμπούλ και προκάλεσαν την έξοδο των προσφύγων στο Πακιστάν.
Κληρονομιά
Το καθεστώς του Χαλκ πίεσε έντονα για σοσιαλιστικές μεταρρυθμίσεις και ήταν βίαιο στην καταστολή της αντιπολίτευσης. Μετά από αρκετές εξεγέρσεις το επόμενο έτος, λόγω της δυσαρέσκειας των πολιτών προς το καθεστώς—τον Μάρτιο στην πόλη Χεράτ, τον Ιούνιο στην περιοχή Τσινταβόλ της Καμπούλ, τον Αύγουστο στο οχυρό Μπαλά Χισάρ—στρατεύματα από την ΕΣΣΔ εισέβαλαν στο Αφγανιστάν τον Δεκέμβριο του 1979, αναφέροντας το Δόγμα Μπρέζνιεφ ως βάση για την παρέμβασή τους. Οι ανταρτικές ομάδες πολέμησαν τα σοβιετικά στρατεύματα και την κυβέρνηση του ΛΔΚΑ για περισσότερα από εννέα χρόνια μέχρι την τελική αποχώρηση των σοβιετικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν τον Φεβρουάριο του 1989. Η αστάθεια παρέμεινε στο Αφγανιστάν, με τον πόλεμο να συνεχίζει να μαστίζει τη χώρα για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες μετά την επανάσταση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαναστάσεις του 20ού αιώνα Κατηγορία:Ιστορία του Αφγανιστάν Κατηγορία:Κομμουνιστικές επαναστάσεις
Νάσος Αλευράς
Ο Αθανάσιος (Νάσος) Αλευράς του Γεωργίου (18 Μαρτίου 1963) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός που διετέλεσε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και υφυπουργός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Μάρτιο του 1963. Είναι ανιψιός του ιστορικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Αλευρά, που διετέλεσε Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και προσωρινός Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1984 εκλέχθηκε πρόεδρος του Συλλόγου φοιτητών Νομικής «Η Θέμις» με τη στήριξη της ΠΑΣΠ και το 1984-1985 εκπρόσωπος των φοιτητών στη Σύγκλητο του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ διετέλεσε και μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΦΕΕ.
Από το 1987 ασκεί τη δικηγορία ως μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ), ειδικευμένος στο Ποινικό Δίκαιο. Το 1995 συμμετείχε ως ομιλητής σε σειρά διαλέξεων στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ με θέμα την Ελλάδα, ενώ το 1998 κλήθηκε στη Γαλλία από τη γαλλική κυβέρνηση σαν «Προσωπικότητα του Μέλλοντος».
Στις εκλογές του 1993 ήταν υποψήφιος βουλευτής Α΄ Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ. Αρχικά δεν εκλέχθηκε, αλλά το 1994, με τον θάνατο του Γιώργου Γεννηματά, κατέλαβε την έδρα του. Επανεκλέχθηκε το 1996, 2000, 2004, 2007 και 2009.
Διετέλεσε υφυπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (ΠΕΧΩΔΕ) από τον Απρίλιο του 2000 μέχρι τον Οκτώβριο του 2001, και υφυπουργός Πολιτισμού από τον Οκτώβριο του 2001 μέχρι τον Μάρτιο του 2004.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Πολιτισμού Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων