cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carcharhinus limbatus
Ζωική περιγραφή
Είναι κοινοί στα παράκτια τροπικά και υποτροπικά νερά σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των υφάλμυρων οικοτόπων. Γενετικές αναλύσεις έδειξαν σημαντικές διαφορές σε αυτό το είδος, με τους πληθυσμούς στον Ατλαντικό ωκεανό να είναι απομονωμένες και διακριτούς από εκείνες στον υπόλοιπο κόσμο. Ο μαυροπτέρυγος καρχαρίας έχει ένα συμπαγές, ατρακτοειδές σώμα με μυτερό ρύγχος, μεγάλα βράγχια και δεν διαθέτει κορυφογραμμή μεταξύ των ραχιαίων πτερυγίων. Τα περισσότερα άτομα έχουν μαύρες άκρες ή άκρα στα θωρακικά, ραχιαία, πυελικά και ουραία πτερύγια. Φτάνει συνήθως σε μήκος το ενάμιση μέτρο.
Ταχείς, ενεργητικοί κυνηγοί ψαριών, οι μαυροπέρυγοι καρχαρίες είναι γνωστό ότι εκτελούν άλματα έξω από το νερό, ενώ επιτίθεται σε κοπάδια μικρών ψαριών. Η συμπεριφορά τους έχει περιγραφεί ως «δειλή» σε σύγκριση με άλλους μεγάλους καρχαρινίδες. Τόσο οι νεαροί όσο και οι ενηλίκοι σχηματίζουν ομάδες διαφόρων μεγεθών. Όπως και άλλα μέλη της οικογένειάς του, ο μαυροπτέρυογς καρχαρίας είναι ζωοτόκος. Τα θηλυκά γεννούν ένα έως δέκα νεογνά κάθε χρόνο. Οι νέοι μαυροπτέρυγοι καρχαρίες περνούν τους πρώτους μήνες της ζωής τους σε ρηχούς «βρεφονηπιακούς σταθμούς», και τα ενήλικα θηλυκά θα επιστρέψουν στο μέρος όπου γεννήθηκαν για να γεννήσουν. Σε περίπτωση που δεν υπάρχουν αρσενικά, τα θηλυκά μπορούν να αναπαραχθούν ασεξουαλικώς.
Κανονικά επιφυλακτικοί με τους ανθρώπους, οι μαυροπτέρυγοι καρχαρίες μπορούν να γίνουν επιθετικοί με την παρουσία τροφής και είναι υπεύθυνοι για μια σειρά επιθέσεων σε ανθρώπους. Το είδος αυτό έχει σημασία για τις εμπορικές και ερασιτεχνικές αλιευτικές δραστηριοτήτες σε πολλά μέρη, με το κρέας του, το δέρμα, τα πτερύγια, και λάδι από το συκώτι του να χρησιμοποιούνται. Έχει αξιολογηθεί ως σχεδόν απειλούμενο από τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN), βάσει του χαμηλού ρυθμού αναπαραγωγής τους και της υψηλής αξίας του για τους αλιείς.
ΙΟΝ
Η ΙΟΝ Ανώνυμη Εταιρεία Βιομηχανίας και Εμπορίου Κακάο και Σοκολάτας είναι ελληνική εταιρεία σοκολατοποιίας που εδρεύει στο Νέο Φάληρο από το 1930 (ΦΕΚ 267/23.09.1930) και θεωρείται μία από τις 50 μεγαλύτερες ελληνικές επιχειρήσεις, με ετήσιο κύκλο εργασιών άνω των 118,8 εκατομμυρίων ευρώ.
Προϊόντα
Η σοκοφρέτα είναι γκοφρέτα με επικάλυψη σοκολάτας, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην ελληνική αγορά το 1977.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1930 Κατηγορία:Σοκολατοποιίες Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Επώνυμα εμπορικά σήματα σοκολάτας
Οθμάν ιμπν Αφφάν
Ο Οθμάν ιμπν Αφφάν (576 - 656, αραβικά: عثمان بن عفان) ήταν ένας από τους συντρόφους του προφήτη Μωάμεθ. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην πρώιμη ιστορία του Ισλάμ όντας ο τρίτος στη σειρά χαλίφης (644-656) του Πατριαρχικού Χαλιφάτου.
Γεννήθηκε το 576 ,και ήταν ένας πολύ επιτυχημένος και εύπορος έμπορος. Προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ μέσω του φίλου του, Αμπού Μπακρ, σε ηλικία 34 ετών.
Οι μουσουλμανικές παραδόσεις μιλάνε για έναν άνθρωπο ειλικρινή, ήπιο, γενναιόδωρο, φιλικό, και σεμνό. Ήταν επίσης βαθύτατα ευσεβής, γνώριζε όλο το Κοράνι από μνήμης, προσευχόταν ώρες ολόκληρες τη νύχτα, νήστευε μέρα παρά μέρα και δεν παρέλειπε ποτέ το ετήσιο προσκύνημα στη Μέκκα. Παρόλα τα πλούτη του ζούσε απλά και λιτά, όπως και όλοι οι σύντροφοι του Μωάμεθ.
Μετά τη δολοφονία του Ομάρ ο Οθμάν υπερίσχυσε και ανακηρύχτηκε ως ο επόμενος χαλίφης, το 644, στην ηλικία των 67 ετών.
Συνολικά βασίλεψε 12 χρόνια. Τον σκότωσαν Άραβες εξεγερμένοι, μπαίνοντας στο σπίτι του στη Μεδίνα την Παρασκευή 17 Ιουνίου του 656.
Επί χαλιφείας του, οι αραβικές κατακτήσεις συνεχίστηκαν. Η αυτοκρατορία επεκτάθηκε μέχρι τη Φαρς (επαρχία του σημερινού Ιράν), και το Χορασάν (τμήμα του σημερινού Αφγανιστάν) ενώ προστέθηκε στις κατακτήσεις και η Αρμενία. Το 652 κατέλαβαν την Κύπρο, και το 654 τη Ρόδο. Οι κατακτήσεις τους στη Βόρεια Αφρική επεκτάθηκαν μέχρι την Καρχηδόνα, που αφαίρεσαν από τα βυζαντινά εδάφη.
Πριν το Ισλάμ
Στην αραβική κοινωνία της Μέκκας πριν τον Ισλαμισμό, η αξία των αντρών αναγνωριζόταν από τα πλούτη τους, από το μεγάλο αριθμό παιδιών που έκαναν, από τον αριθμό των αδερφών που είχαν και από τη πατριά στην οποία ανήκαν. Σύμφωνα με αυτό το πρότυπο ο Οθμάν θεωρούνταν από τους πιο άξιους άντρες της Μέκκας. Γεννήθηκε το 574, και ήταν μέλος της εκλεκτής ανάμεσα στους Κουραϊσίτες, πατριάς των Ουμαγιάδων. Μορφώθηκε από μικρός (έμαθε να διαβάζει και να γράφει)- πράγμα σπάνιο στη Μέκκα της εποχής εκείνης- έγινε επιτυχημένος έμπορος και επιχειρηματίας. Σαν έμπορος έκανε συχνά ταξίδια στην Αβησσυνία και τη Συρία γνωρίζοντας από κοντά τη μονοθεϊστική χριστιανική θρησκεία τους. Ιδιαίτερα πλούσιος, βοηθούσε συχνά τους άπορους συμπολίτες του.
Παντρεύτηκε 8 γυναίκες και έκανε 8 γιους και 8 κόρες. Ανάμεσά τους δύο από τις κόρες του Μωάμεθ, τη Ρουκαγιά (Ruqayyh) και μετά το θάνατο εκείνης, την Ουμ Καλθούμ. Γι’ αυτό και πήρε και το προσωνύμιο Ο Άνθρωπος των Δύο Φώτων.
Μετά το Ισλάμ
left|thumb|μικρογραφία από χειρόγραφο του 17ου αιώνα. Ο Προφήτης, Ο Ουμάρ, ο Αμπού Μπακρ, Ο Οθμάν και ο Αλή
Ασπάστηκε τον Ισλαμισμό, σε ηλικία 34 χρονών,- μια που ήταν στενός φίλος του Αμπού Μπακρ και από αυτόν προσηλυτίστηκε στη νέα θρησκεία. Η μοίρα όλων των οπαδών του Μωάμεθ εκείνα τα πρώτα χρόνια έγινε και δική του. Γνώρισε τις αποδοκιμασίες και τους χλευασμούς των Κουραϊσιτών και πολύ περισσότερο, ο θείος του, Αλ-Χακάμ, τον φυλάκισε μέχρι να αποκηρύξει τη νέα θρησκεία. Αλλά αυτό δε συνέβη και σύντομα, τον ελευθέρωσε. Όταν τα πράγματα δυσκόλεψαν περισσότερο, με το θάνατο δυο οπαδών του Προφήτη, ο Ουθμάν έφυγε μαζί με άλλους για την Αβησσυνία. Κάποια μέρα έφτασαν νέα από τη Μέκκα ότι οι κάτοικοί της είχαν ασπαστεί τελικά τη θρησκεία του Μωάμεθ και έτσι οι πάροικοι της Αβησσυνίας αποφάσισαν να επιστρέψουν στο τόπο τους. Παρόλο που αυτό δεν είχε τελικά συμβεί, παρέμειναν στη Μέκκα, μέχρι τη δεύτερη μετανάστευση στη Μεδίνα.
Εξαιτίας του όμορφου γραφικού χαρακτήρα του, έγινε γραμματέας του Προφήτη και ήταν αυτός που έγραφε τις Αποκαλύψεις του Θεού προς τον Μωάμεθ. Ο Οθμάν ήταν σπουδαίος ερμηνευτής του Κορανίου, και το ήξερε όλο από μνήμης! Επίσης θεωρούνταν ο πιο έγκριτος λόγιος όσον αφορά το Χατζ.
Εξαιτίας του πλούτου του, ήταν μεγάλος ευεργέτης της νέας κοινωνίας των μουσουλμάνων. Προσέφερε χρήματα για τη διάνοιξη ενός πηγαδιού στη Μεδίνα, που υπέφερε από την ανυπαρξία φρέσκου νερού. Επίσης κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας για την εκστρατεία στο Ταμπούκ εναντίον των Αραβοχριστιανικών φυλών που οργάνωσε ο Μωάμεθ την άνοιξη του 630 προσέφερε το απαιτούμενο χρηματικό ποσό για τη συντήρηση και τον εξοπλισμό 10.000 στρατιωτών. Κατά τη διάρκεια της χαλιφείας των δύο προηγούμενων, ο Οθμάν ήταν πάντα στο άτυπο συμβούλιο που τους πλαισίωνε, και οι γνώμες του λαμβάνονταν πάντα σοβαρά υπ’ όψιν.
Η ανακήρυξή του σε χαλίφη
Ο Ομάρ δεν είχε θελήσει να ορίσει εκείνος έναν διάδοχο. Θεώρησε καλύτερο να προτείνει έξι ονόματα – γνωστών και αξιόπιστων συντρόφων του Προφήτη- και να αφήσει αυτούς τους έξι, να διαλέξουν τον καλύτερο ανάμεσά τους, για να γίνει ο επόμενος χαλίφης. Οι συζητήσεις γίνονταν στο σπίτι της Αϊσά, της πιο αγαπημένης γυναίκας του Προφήτη και σύμφωνα με τις διαταγές του Μωάμεθ έπρεπε να κρατήσουν το πολύ 3 μέρες. Οι 2 πρώτες πέρασαν χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Οι δυο πιο ισχυροί υποψήφιοι – Ο Αλί ιμπν αμπού Τάλιμπ και ο Ουθμάν αντιπροσώπευαν, εκτός των άλλων και τις οικογένειές τους. Αυτές των Χασεμιτών και των Ουμαγιάδων. Τελικά, ανέλαβε δράση ο Αμπντ αρ- Ραχμάν, το άτομο που είχε επιφορτίσει ο Ουμάρ να κάνει την εκλογή σε περίπτωση αδυναμίας. Ο Ραχμάν αφού πήρε τη γνώμη των ίδιων των υποψήφιων, των άλλων συντρόφων του Προφήτη, των κατοίκων της Μεδίνας, των αρχηγών των στρατιωτικών σωμάτων που βρίσκονταν εκείνο τον καιρό στη πόλη, όπως και των γυναικών, των παιδιών και των σκλάβων ακόμα, ανακήρυξε χαλίφη τον Οθμάν ιμπν Αφφάν, στις 7 Νοεμβρίου του 644.
Η χαλιφεία του Οθμάν
right|thumb|Σελίδα από το Κοράνι της εποχής του Οθμάν, σε κουφική γραφή
Ο Οθμάν εισέπραξε όλα τα καλά της οικονομικής πολιτικής του Ομάρ αλλά κυρίως της στρατιωτικής του πολιτικής, αφού η επέκταση του ισλαμικού κράτους, κάνοντας φόρου υποτελείς τόσους λαού, αύξησε τα πλούτη και την ευμάρεια των μουσουλμάνων, και αυτό φάνηκε ιδιαίτερα τη περίοδο της διακυβέρνησης του Οθμάν. Χάρισε με απλοχεριά, τη γη που εγκατέλειπαν οι κατακτημένοι, σε μουσουλμάνους με σκοπό να καλλιεργηθεί και έτσι αύξησε και τα έσοδα του κράτους, από τη πληρωμή του φόρου επί της παραγωγικότητας.(‘Ushoor) Τα έσοδα από 9.000.000 ντιράμ που ήταν την εποχή του Ουμάρ, ανέβηκαν στα 50.000.000 την εποχή του. Έτσι δημιούργησε όμως και μεγαλογαιοκτήμονες και κυρίως από τη πατριά του, τους Ουμαγιάδες, δημιουργώντας έναν επιπλέον λόγο δυσαρεσκειών απέναντί του. Επί της χαλιφείας του, το κυριότερο και μεγαλύτερο λιμάνι της Μέκκας έγινε η Τζέντα, εγκαταλείποντας το μικρό λιμάνι της Shu’aybach που χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε. Επίσης, μισθοδότησε τους μουεζίνηδες.
Χρησιμοποίησε τα λεφτά του δημόσιου θησαυροφυλακίου για να φτιάξει ναυτικό, να κατασκευάσει τεμένη του Αλλάχ σε πολλές πόλεις, να φιλοξενήσει δωρεάν τους προσκυνητές της Μέκκας κατά τη περίοδο του χατζ, στην διάνοιξη πολλών πηγαδιών. Τα λάφυρα των πολέμων ήταν τόσο πολλά ώστε χτίστηκαν αποθήκες στη Μεδίνα για να τα φυλάξουν.
Η κυριότερη προσφορά του Ουθμάν όμως ήταν η διάσωση και η διατήρηση της Κορανικής θρησκείας. Εκείνα τα χρόνια λόγω του προσηλυτισμού πολλών μη Αράβων στον μουσουλμανισμό, άρχισαν να κυκλοφορούν Κοράνια με σημαντικές διαφορές μεταξύ τους. Ο Ουθμάν, το 651, πήρε το αυθεντικό Κοράνι, από τη Χάφσα- τη κόρη του Ουμάρ- που το είχε στη φύλαξή της, διέταξε τον Ζαγιντ ιμπν Θαμπίτ,- το άτομο που συνέλεξε τα εδάφια του Κορανίου τον καιρό του Αμπού Μπακρ- να φτιάξει μερικά αντίτυπα από αυτό και διέταξε οτιδήποτε άλλο κυκλοφορούσε σε όλη τη μουσουλμανική επικράτεια να καεί. Επίσης, επέκτεινε το τζαμί του Προφήτη στη Μεδίνα, γιατί πλέον δεν μπορούσε να εξυπηρετήσει τον όλο και αυξανόμενο πληθυσμό που το επισκεπτόταν. Το 650 η ατυχία ήρθε να χαλάσει ακόμα περισσότερο τη φήμη του Οθμάν. Έχασε το πολύτιμο ασημένιο δαχτυλίδι-σφραγίδα, που μετά τον Μωάμεθ, το φορούσαν σαν ένδειξη της συνέχειας οι διάδοχοι χαλίφηδες κατά τη διάρκεια επίβλεψης του ανοίγματος ενός πηγαδιού στη Μεδίνα. Το δαχτυλίδι γλίστρησε από το δάχτυλό του και έπεσε μέσα στο πηγάδι.
Περσία
Το 652, δολοφονήθηκε και ο μεγάλος εχθρός των Αράβων, ο Πέρσης βασιλιάς Γιαζιγκέρτ, που εξουδετερωμένος ούτως ή άλλως ζούσε στο Τουρκεστάν.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1930
Οι Α΄ Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1930 διεξήχθησαν στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο από 5 ως 12 Οκτωβρίου 1930. Συμμετείχαν σε αυτούς πέντε βαλκανικά κράτη: Ελλάδα, Βουλγαρία, Γιουγκοσλαβία, Ρουμανία και Τουρκία. Νικήτρια αναδείχθηκε η Ελλάδα με 151 βαθμούς και 15 νίκες στα 22 αγωνίσματα.
Οθμάν ιμπν Αφφάν
Περσία
Το 653 οι Άραβες πολέμησαν εναντίον ορδών Τούρκων και Χαζάρων, στο σημερινό Αζερμπαϊτζάν, που επαναστάτησαν και με πολύ κόπο και αιματοχυσία τους κατέβαλαν.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1930
Χρονικό των αγώνων
Η Α΄ Βαλκανιάδα αποδείχθηκε πολύ πετυχημένη αθλητική διοργάνωση, ίσως η πιο επιτυχημένη μετά το 1922. Και τις τρεις ημέρες το Στάδιο ήταν κατάμεστο και σε όλα τα αγωνίσματα επιτεύχθηκαν πολύ καλές επιδόσεις και νέα ρεκόρ. Συγκεκριμένα, επί 22 αγωνισμάτων επιτεύχθηκαν 21 βαλκανικά ρεκόρ: 15 από Έλληνες, 3 από Βούλγαρους, 2 από Γιουγκοσλάβους και 1 από Ρουμάνους αθλητές. Δηλαδή καταρρίφθηκαν όλα τα βαλκανικά ρεκόρ πλην του μαραθωνίου. Επίσης, καταρρίφθηκαν 24 εθνικά ρεκόρ: 11 πανελλήνια, 6 γιουγκοσλαβικά, 5 βουλγαρικά και 2 τουρκικά. Σε κάθε αγώνισμα μετείχαν δύο αθλητές από κάθε χώρα και μία ομάδα σκυταλοδρομίας. Βαθμολογήθηκαν οι πέντε πρώτοι με 5-4-3-2-1 βαθμούς αντίστοιχα, έπειτα από συνμφωνία των πέντε χωρών και στη γενική βαθμολογία πρώτευσε η Ελλάδα, όπως ήταν αναμενόμενο.
Οθμάν ιμπν Αφφάν
Αρμενία
Την ίδια περίοδο ο Μωαβίας Α', το 645, έστειλε στρατεύματα στην Αρμενία να πολεμήσουν τους Βυζαντινούς. Ο βυζαντινός αυτοκράτορας Κώνστας ο Β΄, έστειλε 80.000 στρατό να υπερασπιστούν τις κτήσεις του στην Αρμενία. Σύντομα όμως οι Άραβες νίκησαν τους Βυζαντινούς και κατέκτησαν ολόκληρη την περιοχή. Επίσης κατέκτησαν και κάποιες περιοχές στη Μικρά Ασία. Το 652 ο κυβερνήτης της Κούφα, προχώρησε με το στρατό του, στη κατάληψη του Χορασάν.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1930
Χρονικό των αγώνων
Οι αγώνες ξεκίνησαν την Κυριακή 5 Οκτωβρίου, με τη διεξαγωγή κάποιων αγωνισμάτων. Στην τελετή έναρξης παρέστησαν ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, υπουργοί, διπλωμάτες ξένων χωρών, η στρατιωτική και η πολιτική ηγεσία. Στις 6 και 7 Οκτωβρίου έγινε η δισκοβολία και η σφυροβολία αντίστοιχα στο γυμναστήριο του Πανελληνίου και οι αγώνες συνεχίστηκαν και ολοκληρώθηκαν το επόμενο Σαββατοκύριακο 11-12 Οκτωβρίου. Την τελευταία ημέρα τις απονομές έκανε ο υπουργός Παιδείας Γεώργιος Παπανδρέου. Στην πολυνίκη και πρωταθλήτρια Ελλάδα απονεμήθηκε βαρύτιμο έπαθλο που είχε αθλοθετήσει η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων, ενώ κύπελλα αναμνηστικά δόθηκαν σε όλες τις χώρες.
Οθμάν ιμπν Αφφάν
Η κατάκτηση της Βόρειας Αφρικής
thumb|left|η κατάκτηση της Αιγύπτου
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1930
Αποτελέσματα
1929 | 1930 | 1931 | 1932 | 1933
Οθμάν ιμπν Αφφάν
Η κατάκτηση της Βόρειας Αφρικής
Ο Αμρ όμως το 647 έπεσε στη δυσμένεια του Οθμάν και καθαιρέθηκε ενώ τη θέση του ανέλαβε ο θετός αδερφός του Οθμάν, ο Αμπνταλλάχ ιμπν Σά’αμπ ιμπν αμπι Σαρχ. Ο νέος κυβερνήτης της Αιγύπτου, το 647 βάδισε κατά της Τρίπολης της σημερινής Λιβύης και προχώρησε μέχρι τη Βάρκα αλλά και την ίδια την Καρχηδόνα. Ο κυβερνήτης της Τυνησίας Γρηγόριος παρέταξε έναν στρατό από 120.000 στρατιώτες αλλά παρ'όλα αυτά νικήθηκαν και πάλι. Η συμφωνία παράδοσης που υπόγραψαν έκανε φόρου υποτελής την Καρχηδόνα με το ποσό των 2.520.000 ντιρράμ ετησίως. Ο Οθμάν παραχώρησε το 1/5 των λαφύρων στον Ιμπν, σαν προσωπικό του δώρο. Τα 4/5 στάλθηκαν στη Μεδίνα, και ο Οθμάν άρχισε να προκαλεί το κοινό αίσθημα επιτρέποντας στον ανιψιό του Μερβάν να αγοράσει όλα τα λάφυρα σε ένα εξευτελιστικό ποσό.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1930
Βαθμολογία
Βαθμολογήθηκαν με 5-4-3-2-1 β. οι πέντε πρώτοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου Κατηγορία:Στίβος το 1930 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Οθμάν ιμπν Αφφάν
Η κατάκτηση της Βόρειας Αφρικής
Ο Αμρ ιμπν αλ-Ας είχε αρχίσει και την κατάκτηση της Νουβίας μετά από αυτήν της Αιγύπτου και ο διάδοχος του Αμνπνταλλάχ ιμπν Σά’αμπ (Abd allah ibn Sa’ab) ολοκλήρωσε τη κατάκτηση κάνοντας φόρου υποτελείς και τους Νούβιους. Έκτοτε η χώρα άνοιξε για το μουσουλμανικό εμπόριο και πολλοί Νούβιοι ασπάστηκαν τον μουσουλμανισμό.
Η Ναυμαχία του Φοίνικα
Το 652 οι Βυζαντινοί με ένα στόλο 500 πλοίων, πού σύμφωνα με τον χρονικογράφο Θεοφάνη, καθοδηγούσε ο ίδιος ο αυτοκράτορας ο Κώνστας Β΄, συγκρούστηκαν με τον αραβικό στόλο των 200 πλοίων και ναύαρχο τον κυβερνήτη της Αιγύπτου Αμπνταλλάχ ιμπν Σα’αμπ, στον θαλάσσιο χώρο της Φοινίκης στη Λυκία (στη σημερινή νότια Τουρκία). Στην αρχή ο άνεμος φυσούσε εναντίον των αραβικών πλοίων, αλλά γρήγορα σταμάτησε να φυσά εντελώς. Το επόμενο πρωί η ναυμαχία άρχισε με τους Άραβες να πλησιάζουν πάρα πολύ κοντά στα καράβια των Βυζαντινών και να εμπλέκονται σε μάχη σώμα με σώμα, σαν να πολεμούσαν στη ξηρά. Έδεναν με σκοινιά τα πλοία μεταξύ τους και ορμούσαν στα καταστρώματα των Βυζαντινών. Η ναυμαχία ήταν σκληρότατη, ο βυζαντινός στόλος καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά, ενώ και ο αραβικός υπέστη βαρύτατες απώλειες.
Η κατάκτηση της Κύπρου
Την κατάκτηση της Κύπρου οργάνωσε ο στρατιωτικός διοικητής της Συρίας, και μεθεπόμενος χαλίφης, Μωαβίας ιμπν αμπού Σουφυάν που με μεγάλη δυσκολία κατάφερε να πάρει την έγκριση του Ουθμάν, αφού και αυτός όπως και ο προκάτοχός του, φοβόντουσαν τη θάλασσα και δεν ήθελαν να αφήσουν τους μουσουλμάνους να τη διασχίσουν.
Ο Οθμάν του επέτρεψε να ναυπηγήσει στόλο αλλά με την προϋπόθεση ότι η συμμετοχή στην εκστρατεία ήταν εντελώς προαιρετική για τους Άραβες στρατιώτες. Το 649, στόλος από 50 πλοία με ναύαρχο τον Αμπού Κέις συνοδευόμενος και από μερικά πλοία που οι Άραβες με τη βοήθεια των ντόπιων είχαν ναυπηγήσει στην Αίγυπτο έφτασε στα παράλια του νησιού. Οι Κύπριοι παραδόθηκαν, και ορίστηκε να καταβάλουν κάθε χρόνο 7000 δηνάρια φόρο υποτέλειας- ποσό ίδιο με αυτό που κατέβαλλαν και στον Βυζαντινό αυτοκράτορα.
Τα προβλήματα αρχίζουν
Οι άνθρωποι όμως που είχαν κατακτήσει αυτά τα εδάφη, με τους κόπους και το αίμα τους ήταν από τις άλλες αραβικές φυλές. Τώρα λοιπόν στις καινούριες περιοχές βρέθηκαν να ξαναγίνονται υποτελείς των Κουραϊσιτών, ενώ τους είχαν υποσχεθεί την ανεξαρτησία και την αυτονομία τους, σαν ισοδύναμα μέλη της ίδιας πλέον-μουσουλμανικής κοινότητας. Και αυτό δεν συνέβη. Όταν τέλειωσαν οι κατακτήσεις, οι Βεδουίνοι άρχισαν να αναρωτιούνται που ήταν η γη που τους είχαν υποσχεθεί. Οι φήμες έλεγαν ότι ο Οθμάν την είχε χαρίσει στους συγγενείς του. Πολλοί επιτήδειοι βρέθηκαν που άρχισαν να ξεσηκώνουν τους Άραβες. Μικρές εξεγέρσεις άρχισαν να γίνονται και όλες αυτές κορυφώνονταν ζητώντας την έκπτωση του κυρίου υπευθύνου, του Χαλίφη.
Τότε, το 653 εμφανίστηκε ο Αμπντουλλάχ ιμπν Σάμπα. Ήταν Εβραίος, ενώ η μάνα του λέγεται ότι ήταν μια μαύρη σκλάβα. Προσηλυτίστηκε στο Ισλάμ την εποχή του Οθμάν, αλλά δεν θεωρούνταν ποτέ πιστός μουσουλμάνος. Ο Σάμπα άρχισε στη Βασόρα πρώτα να μιλάει στο κόσμο για τις αδικίες που γίνονταν στο Χαλιφάτο αλλά και για τα δικαιώματα του Αλί ιμπν αμπού Ταλίμπ, στο θρόνο. Σύντομα τον έδιωξαν από τη Βασόρα και μετανάστευσε στη Κούφα, το 654. Εκεί ξεσήκωνε τους Άραβες στρατιώτες λέγοντας ότι τελικά οι Κουραϊσίτες επωφελήθηκαν από τις κατακτήσεις των δικών τους σπαθιών και τους πήραν όλη τη γη και απαιτούσε να τους πετάξουν έξω από τη περιοχή τους. Οι κυβερνητικές αρχές τον έδιωξαν και από τη Κούφα. Έτσι, πήγε στη Συρία. Η Συρία κυβερνιόταν από το στιβαρό χέρι του Μωαβία. Έτσι, επειδή δεν μπορούσε εκεί να μιλήσει στα πλήθη πήγε στην Αίγυπτο όπου και ξεσήκωσε πολλούς εναντίον του Ουθμάν.
Η δολοφονία του Οθμάν
Τη τελευταία μέρα της πολιορκίας του σπιτιού, 17 Ιούνη του 656 ο Οθμάν είχε μείνει μόνο με την οικογένειά του. Ο χαλίφης βρισκόταν μόνος του, στον γυναικωνίτη, διαβάζοντας το Κοράνιο και προσευχόμενος. Σύντομα περικυκλώθηκε από τους εισβολείς και έπειτα από πολλές σπαθιές έπεσε νεκρός στο πάτωμα. Μαχαίρωσαν το πτώμα πολλές φορές ακόμα, και έπειτα πήγαν στο θησαυροφυλάκιο. Συνολικά 4 σκοτώθηκαν εκείνη την ημέρα. Ο Οθμάν, ένας πιστός σκλάβος του που τον υπερασπίστηκε αλλά και δύο από τους εισβολείς. Φεύγοντας σφράγισαν την πόρτα και έμειναν μέσα τα τέσσερα πτώματα.
Το σώμα του θάφτηκε νύχτα από τον Αλί, στο νεκροταφείο έξω από τη πόλη. Ήταν 82 χρόνων.
Οι επόμενες μέρες
Όποιος πίστευε ότι η εξόντωση του Χαλίφη θα έκανε καλύτερα τα πράγματα, είχε κάνει λάθος.
Τις επόμενες μέρες η Μεδίνα ήταν ανάστατη και τρομοκρατημένη. Οι συγγενείς του Οθμάν έφυγαν αμέσως κρυφά για τη Μέκκα. Ένας πολίτης έφυγε για Δαμασκό για να επιδείξει στο Μωαβία, το αιματοβαμμένο πουκάμισο του Οθμάν και να ζητήσει εκδίκηση. Οι «Αιγύπτιοι» είχαν επικρατήσει και διαφέντευαν τη πόλη. Ωστόσο μετά τις πρώτες 5 μέρες ζήτησαν – πριν φύγουν- να εκλεγεί παρουσία τους, ο νέος Χαλίφης.
Στις 23 Ιούνη του 656, εκλέχτηκε ο Αλί.
Πηγές
htpp://http://www.archive.org/details/MartinLings-MuhammadHisLifeBasedOnTheEarliestSources http://archive.org/details/TheBiographyOfUthmanIbnAffanrDhun-noorayn.pdf http://www.archive.org/details/caliphateitsris00muirgoog
Παραπομπές
Κατηγορία:Χαλίφηδες Κατηγορία:Άραβες Κατηγορία:Μουσουλμάνοι
Πασιφάη
Ο μύθος
Όταν ο Μίνωας ζήτησε από τον Ποσειδώνα ένα θεϊκό σημάδι ότι μπορούσε να γίνει ο βασιλιάς της Κρήτης, αναδύθηκε από τη θάλασσα ένας πανέμορφος ταύρος για να τον θυσιάσει. Η ομορφιά του ταύρου όμως έκανε τον Μίνωα να τον λυπηθεί και να θυσιάσει άλλον ταύρο στη θέση του. (Επειδή ο ταύρος αναδύθηκε από την θάλασσα, πιστεύεται ότι ήταν ο ίδιος ο Ποσειδώνας. Μία άλλη θεώρηση λέει ότι ήταν ο ίδιος ο Δίας, καθώς οι Κρήτες πίστευαν πώς ο ταύρος ήταν η παρουσία του μεγαλύτερου από όλους τους Θεούς). Η οργή του Ποσειδώνα για τον εμπαιγμό του Μίνωα ενέβαλε στην Πασιφάη ερωτική μανία έτσι ώστε να ερωτευτεί παράφορα τον ταύρο. Η τελευταία διέταξε τον Δαίδαλο να κατασκευάσει ένα ξύλινο ομοίωμα μικρής αγελάδας κούφιο εσωτερικά προκειμένου έτσι να προκαλέσει τον ταύρο. Με την ένωση της Πασιφάης και του ταύρου γεννήθηκε ο Μινώταυρος (Αστέριος), που είχε σώμα ανθρώπου και κεφάλι ταύρου.
Στην Πασιφάη αποδίδονταν επίσης γνώσεις αρχαίας μαγείας (όπως στην Κίρκη και Μήδεια) με την οποία και μπορούσε να θανατώνει κάθε γυναίκα που υποπτευόταν ως ερωμένη του Μίνωα. Μπορούσε να τις μεταμορφώνει σε φίδια ή οτιδήποτε άλλο προκειμένου να καταστήσει τον Μίνωα άγονο. Η Πασιφάη λατρευόταν κυρίως στη Κρήτη αλλά και στη Λακεδαίμονα ως μάντισσα και χρησμοδότρια. Στις δε Θαλάμες Μεσσηνίας, σύμφωνα με τον Παυσανία, υπήρχε προς τιμή της άγαλμα που βρισκόταν σε ιερό, παρακείμενο του Ναού του Ηλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάντεις, ονειροκρίτες και οιωνοσκόποι της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Αρχαίοι Κρήτες Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Ζωοφιλία
Ορυχείο Πυχασάλμι
μικρογραφία|δεξιά|Ορυχείο Πυχασάλμι Το ορυχείο Πυχασάλμι (Pyhäsalmen kaivos) είναι το βαθύτερο ορυχείο μετάλλου στην Ευρώπη, με βάθος 1.444 μέτρων. Βρίσκεται στο δήμο Πυχαγιάρβι της Φινλανδίας, στη Βόρεια Οστροβόθνια, στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου. Το εξορυσσόμενο μετάλλευμα περιέχει ψευδάργυρο (Zn), χαλκό (Cu), άργυρο (Ag) και χρυσό (Au).
Το ορυχείο άνοιξε την 1 Μαρτίου του 1962 και καθώς ανακαλύπτονταν νέα κοιτάσματα μεταλλευμάτων, γινόταν όλο και βαθύτερο, φτάνοντας στο βάθος των 1.444 μέτρων το 2001. Μέχρι το 2003 είχαν εξορυχθεί 38,2 εκατομμύρια τόνοι μεταλλευμάτων με απόδοση 1,2% χαλκό, 3,1% ψευδάργυρο, 14,6 γραμμάρια αργύρου και 0,46 γραμμάρια χρυσού ανά τόνο. Εκτιμάται ότι υπάρχουν ακόμη 15,6 εκατομμύρια τόννοι μεταλλεύματος διαθέσιμα προς εκμετάλλευση.
Στο ορυχείο υπάρχει επίσης η βαθύτερη σάουνα του κόσμου, 1440 μέτρα υπό το έδαφος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορυχεία Κατηγορία:Φινλανδία
Σεμέρου
thumb|250px|Το [[όρος Μπρόμο και το Σεμέρου στο βάθος]] Το Σεμέρου ή όρος Σεμέρου (ινδονησιακά: Gunung Semeru) είναι ενεργό στρωματοηφαίστειο στην ανατολική Ιάβα. Με ύψος 3.676 μέτρα είναι η ψηλότερη κορυφή στο νησί. To ηφαίστειο είναι επίσης γνωστό ως Μαχαμέρου, δηλαδή το μεγάλο βουνό. Το όνομα προέρχεται από το Ινδο-Βουδιστικό μυθικό βουνό Μέρου ή Σουμέρου, η κατοικία των θεών. Είναι δημοφιλής ορειβατικός προορισμός, αλλά το ηφαίστειο είναι επίκινδυνο επειδή εκλύει τοξικά αέρια.
Γεωγραφία - Γεωλογία
Το Σεμέρου βρίσκεται στην ανατολική Ιάβα. Έχει ύψος 3.676 μέτρα και είναι ψηλότερη κορυφή της Ιάβας. Είναι ένα σύνθετο ηφαίστειο το οποίο αποτελείται από δύο κώνους από ανδεσίτη. Η βόρεια κορυφή του είναι γνωστή ως Μαχαμέρου, ενώ ο ενεργός κρατήρας βρίσκεται νοτιοανατολικά. Είναι το νεότερο ηφαίστειο στην περιοχή. Μαζί με τον καλντέρα Τενγκέρ, περίπου 25 χιλιόμετρα βόρεια, αποτελούν το ηφαιστειακό σύμπλεγμα Σεμέρου-Τενγκέρ, το οποίο περιλαμβάνει την καλντέρα Τενγκέρ με τον ενεργό κώνο τόφφου Μπρόμο, την καλντέρα Τζαμμπανγκάν, ακριβώς βόρεια του Σεμέρου, και Άτζεκ-Άτζεκ, το όρος Κεπόλο (3.035 μέτρα) και το σύμπλεγμα του Σεμέρου. Το Σεμέρου-Τενγκέρ έχει αναπτυχθεί πάνω από ένα ηφαιστειακό τόξο του τεταρτογενούς, το οποίο σήμερα έχει διαβρωθεί έντονα.
Η ηφαιστειακή δραστηριότητα λαμβάνει χώρα στον ενεργό κρατήρα Jonggring-Selok. Έχει 400 μέτρα διάμετρα, και βαθύτερο σημείο του βρίσκεται σε ύψομετρο 3.444 μέτρων, 200 μέτρα από το ψηλότερο. Στο κρατήρα του Σεμέρου βρίσκεται ένας ηφαιστειακός δόμος που αναπτύσσεται. Ένα μεγάλο κανάλι προς τα νοτιοανατολικά του κρατήρα είναι η κύρια οδός που ακολοθούν οι πυροκλαστικές ροές που προκαλούνται από την ανάπτυξη του δόμου. Εξαιτίας του καναλιού, ο κρατήρας έχει σχήμα πετάλου. Στα ανατολικά βρίσκονται ηφαιστειακές φλέβες στην ανατολική πλαγιά του ηφαίστειου. Εκεί βρίσκεται και ένα άλλο κανάλι που έδρασε ως αγωγός των λαχάρ που έλαβαν χώρα το 1909 και το 1981.
Ηφαιστειακή δραστηριότητα
thumb|250px|Έκρηξη του Σεμέρου το 2004 Το ηφαίστειο έχει εκραγεί 55 φορές από το 1818 και θεωρείται ότι είναι συνεχώς ενεργό από το 1967. Το Σεμέρου παρουσιάζει τριών ειδών ηφαιστειακή δραστηριότητα. Η πρώτη είναι βουλκανικές-φρεατομαγματικές εκρήξεις που δημιουργούν εκρηκτικές στήλες. Κάθε πέντε με εφτά χρόνια η δραστηριότητα είναι πιο έντονη, με ανάπτυξη ηφαιστειακών δόμων, των οποίων η κατάρρευση προκαλεί πυροκλαστικές ροές. Αυτές οι ροές κατέρχονται τις νοτιοαντολικές πλαγιές και φτάνουν μέχρι έντεκα χιλιόμετρα μακριά από τον κρατήρα. Μια τέτοια ροή τις 3 Φεβρουαρίου 1994 προκαλέσε 6 θανάτους. Οι εκρηκτικές στήλες έχουν ύψος αρκετών χιλιομέτρων και ηφαιστειακές βόμβες εκτοξεύονται από τον κρατήρα. Τέλος, έχουν παραχθεί ροές λάβας από σχισμές στην πλαγιά του ηφαιστείου. Άλλοι ηφαιστειακοί κίνδυνοι είναι τα λαχάρ και οι κατολισθίσεις είναι πιο επικίνδυνα, καθώς έχουν προκαλέσει από το 1885 περισσότερους από χίλιους θανάτους στην γύρω περιοχή. Μια ροή συντριμιών το 1909 κατέστρεψε την πόλη Λουματζάνγκ. Οι ροές συντριμιών λαμβάνουν χώρα μετά από έντονες βροχοπτώσεις.
Η πρώτη καταγεγραμένη έκρηξη του Σεμέρου έλαβε χώρα το 1818, όμως λεπτομερή αρχεία υπάρχουν από το 1884, όταν μια έκρηξη την οποία ακολούθησε κατολίσθηση προκάλεσε καταστροφές σε δύο χωριά και φυτείες, με αποτέλεσμα το θάνατο 70 με 80 ατόμων. Μια άλλη έκρηξη το 1895 προκάλεσε νέα κατολίσθηση, με αποτέλεσμα το θάνατο 80 περίπου ατόμων. Η έκρηξη του 1909 προκάλεσε μια ροή συντριμμιών που κατέστρεψε τη πόλη Λουματζάνγκ, 35 χιλιόμετρα ανατολικά, με αποτέλεσμα το θάνατο 220 ανθρώπων και την καταστροφή 1.450 σπιτιών. Μια δέυτερη έκρηξη την περίοδο 1955-1957 παρήγαγε ξανά μια ροή συντριμμιών που κατευθύνθηκσε προς το Λουματζάνγκ, με αποτέλεσμα το θάνατο 220 ανθρώπων. Από το 1967 το ηφαίστειο είναι συνεχώς ενεργό. Αξιοσημείωτα είναι ένα λαχάρ που έλαβε χώρα τις 13 Νοεμβρίου 1972, το οποίο κατέστρεψε τα χωριά Renteng, Kebondeli, Sumberwungkal, με αποτέλεσμα το θάνατο 133 ανθρώπων και άλλο ένα, το οποίο έλαβε χώρα τις 14 Μαΐου 1981, το οποίο προκάλεσε το θάνατο 252 ανθρώπων. Τις 4 Δεκεμβρίου 2021 μια έκρηξη προκάλεσε τον θάνατο τουλάχιστον 57 ανθρώπων και τον τραυματισμό 98 και μια ροή λάσπης έριξε μία γέφυρα. Πυροκλαστικές ροές και λαχάρ κατέστρεψαν πάνω από 5.000 σπίτια και δημόσια κτίρια.
Εκρήξεις έχουν λάβει χώρα και στους κώνους στην πλαγιά, με πιο πρόσφατες αυτές την περίοδο 1941-1942. Κατά τη διάρκεια της έκρηξης μια ρωγμή μήκους 1,3 χιλιομέτρων με βορειοδυτική-νοτιοανατολική κατεύθυνση, σε υψόμετρο από 1.400 μέτρα μέχρι 1.775 μέτρα. Από αυτή την ρωγμή εκχύθηκαν 3×106 m³ ανδεσιτικής λάβας υπό μορφή συγκροτημάτων, τα οποία είχαν μέγεθος της τάξης του υποδεκατόμετρου και μέτρου. Η ροή έφτασε 6,9 χιλιόμετρα από τη ρωγμή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ινδονησίας
Ποταμός Κένεμπεκ
Ο Κένεμπεκ (αγγλικά: Kennebec River) είναι ποταμός μήκους 270 χλμ. ο οποίος βρίσκεται εξ ολοκλήρου στην πολιτεία Μέιν των Ηνωμένων Πολιτειών.
Οι πηγές του βρίσκονται στη Λίμνη Μούσχεντ στο κεντροδυτικό Μέιν. Οι ανατολική και η δυτική πηγή του συμβάλουν στο Ίντιαν Ποντ και ο ποταμός στη συνέχεια ρέει προς τον νότο περνώντας από το Χάρις Στέισον Νταμ (Harris Station Dam), το μεγαλύτερο υδροηλεκτρικό σταθμό της πολιτείας. Στο Δε Φορκς συμβάλει ο παραπόταμός του, Ντεντ Ρίβερ, ο οποίος καλείται και Γουέστ Μπραντς, και στη συνέχεια περνά από τις πόλεις Μάντισον, Σκάοχιγκαν, Γουότερβιλ και την πρωτεύουσα της πολιτείας, Αουγκούστα. Στο Ρίτσμοντ εκβάλει στον Κόλπο Μέριμιτινγκ, ένα παλιρροϊκό κόλπο γλυκού νερού, 26 χιλιομέτρων, στον οποίο εκβάλλουν επίσει ο ποταμός Αντροσκόγκιν και πέντε μικρότεροι ποταμοί. Απο εκεί ο Κένεμπεκ διαρρέει ο ναυπηγικό κέντρο το Μπαθ, και εκβάλλει τελικώς στον Κόλπο του Μέιν στον Ατλαντικό Ωκεανό. Η παλίρροια επηρεάζει το ύψος του ποταμού εώς και μέχρι την Αουγκούστα. Μερικοί από τους παραπόταμους του Κένεμπεκ είναι ο ποταμός Κάραμπασετ, ο ποταμός Σάντι και ο ποταμός Σεμπάστικουκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέιν Κατηγορία:Ποταμοί των ΗΠΑ
Κωνσταντίνος Καλλάρης
Ο Κωνσταντίνος Καλλάρης (20 Σεπτεμβρίου 1858 - 4 Μαΐου 1940) ήταν Έλληνας αντιστράτηγος και υπουργός Στρατιωτικών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1858 και ήταν γιος του Φρούραρχου Αθηνών Γεωργίου Καλλάρη από τα Ψαρά. Εξήλθε από τη Σχολή Ευελπίδων το 1880 και κατατάχθηκε στο κλάδο του Μηχανικού. Μετείχε στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και το 1905 τοποθετήθηκε ως ταγματάρχης στο νέο Σώμα των Γενικών Επιτελών μέχρι το 1909. Το 1911 διορίσθηκε διοικητής των στρατιωτικών σχολών Ευελπίδων και Υπαξιωματικών μέχρι το 1912. Μετά από πρόταση της γαλλικής στρατιωτικής αποστολής διορίσθηκε διοικητής της 2ης Μεραρχίας την οποία και κατέστησε υποδειγματική, για τον λόγο και τον οποίο προάχθηκε σε υποστράτηγο.
Με την έναρξη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου επικεφαλής της μεραρχίας του μετείχε αρχικά στο μέτωπο της Μακεδονίας. Στη συνέχεια στις επιχειρήσεις του Μπιζανίου ανέπτυξε νικηφόρο δράση που τον έκανε ιδιαίτερα γνωστό. Κατά τη διάρκεια του αγώνα της Ηπείρου ο μεγαλύτερος γιος του Σπυρίδων, έφεδρος ανθυπολοχαγός, σκοτώθηκε πολεμώντας.
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του μηχανικού Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών Κ Κ
Μεγαλόστομος καρχαρίας
Ο μεγαλόστομος καρχαρίας (επιστημονική ονομασία Megachasma pelagios - Μεγαχάσμα ο πελάγιος) είναι ένα εξαιρετικά σπάνιο είδος καρχαρία βαθέων υδάτων. Από την ανακάλυψή του το 1976, λίγοι μόνο μεγαλόστομοι καρχαρίες έχουν παρατηρηθεί, με 53 δείγματα που είναι γνωστό ότι έχουν αλιευθεί ή ειδωθεί όσον αφορά το 2011, μεταξύ των οποίων τρεις καταγραφές σε φιλμ. Όπως και ο καρχαρίας προσκυνητής και ο φαλαινοκαρχαρίας, τρέφεται φιλτράροντας νερό, και κολυμπά με το τεράστιο στόμα του ορθάνοιχτο, το φιλτράροντάς το νερό για πλαγκτόν και μέδουσες. Είναι χαρακτηριστικός για το μεγάλο κεφάλι του με ελαστικά χείλη. Είναι τόσο διαφορετικός από οποιοδήποτε άλλο είδος καρχαρία που έχει ταξινομηθεί στη δική του οικογένεια του, τις Megachasmidae, αν και έχει προταθεί ότι μπορεί να ανήκει στην οικογένεια Cetorhinidae στην οποία ανήκει σήμερα μόνο ο καρχαρίας προσκυνητής είναι σήμερα ο μοναδικός εταίρος. Είναι ωοζωοτόκο είδος.
Αν και εμφάνισή του είναι χαρακτηριστική, λίγα είναι γνωστά για αυτόν τον καρχαρία. Είναι καφε μαύρος στην ράχη και λευκός στη κοιλία, ενώ η ουρά του είναι ετερόκερκη, με τον άνω λοβό να είναι πολύ μεγαλύτερος από τον κάτω, όμοιο με αυτό ενός αλωπία. Είναι ένας πολύ μεγάλος καρχαρίας με μήκος που φτάνει πολλές φορές τα 5,5 μέτρα και βάρος πάνω από ένα τόνο. Οι μεγαλόστομοι καρχαρίες τρέφονται με αναρρόφηση πιο αποτελεσματική, χρησιμοποιώντας φωτοβόλο ιστό μέσα στο στόμα για να προσελκύσει το θήραμα στο βαθύ ωκεανό. Το στόμα τους μπορεί να είναι 1,3 μέτρα πλατύ.
Κατηγορία:Λαμνόμορφα Κατηγορία:Καρχαρίες
Ναυπηγεία του Ισραήλ
Τα Ναυπηγεία του Ισραήλ είναι μία από τις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις ναυπήγησης και επισκευής στην Ανατολική Μεσόγειο. Η εταιρεία διαχειρίζεται επίσης το πρώτο και μοναδικό ιδιόκτητο λιμάνι στο Ισραήλ. Οι εγκαταστάσεις της εταιρείας, οι οποίες βρίσκονται στο λιμάνι Κίσον (μέρος του συγκροτήματος του λιμανιού της Χάιφας) περιλαμβάνουν μια πλωτή δεξαμενή με 20.000 τόνους ανυψωτική ικανότητα, και προβλήτα μήκους 900 μέτρων με βάθος 12 μέτρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Ισραήλ Ισραηλ
ΦΚ Πόρτο
Η ΦΚ Πόρτο (πορτογαλικά: FC Porto) είναι ένας από ένας εκ των τριών μεγαλύτερων αθλητικών συλλόγων της Πορτογαλίας μαζί με την Μπενφίκα και τη Σπόρτινγκ. Έχει πετύχει τις περισσότερες ευρωπαϊκές διακρίσεις ανάμεσα στις πορτογαλικές ομάδες έχοντας κατακτήσει από δύο φορές το Κύπελλο Πρωταθλητριών, το Διηπειρωτικό Κύπελλο, το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ καθώς και μια το Σούπερ Καπ Ευρώπης. Στις εγχώριες διοργανώσεις έχει κατακτήσει 30 πρωταθλήματα και 19 κύπελλα.
Η Πόρτο έχει 72 συμμετοχές στην μεγάλη κατηγορία της Πορτογαλίας και η χειρότερη θέση που έχει τερματίσει πότε είναι 9η το 1969-70. Ο ποδοσφαιριστής με τις περισσότερες συμμετοχές στην ιστορία του σωματείου είναι ο João Pinto με 407 παιχνίδια, ο μάνατζερ με τα περισσότερα παιχνίδια ο Pedroto με 236 ματς και μεγαλύτερος σκόρερ ο Fernando Gomes με 288. Ως έδρα χρησιμοποιεί το Στάδιο Ντραγκάο (Estádio do Dragão) χωρητικότητας 52.000 θεατών, το οποίο κτίστηκε το 2003 στη θέση του παλιότερου Σταδίου Ντας Σάντας (Estádio das Antas) στο Πόρτο.
Εκτός από το πασίγνωστο ποδοσφαιρικό τμήμα, ο σύλλογος έχει άλλα πέντε επιτυχημένα αθλητικά τμήματα: μπάσκετ, χάντμπολ, ρόλερ χόκεϊ, μπιλιάρδου και στίβου. Η ομάδα ρόλερ χόκεϊ είναι μεταξύ των καλύτερων παγκοσμίως. Ένα καινούργιο αθλητικό κέντρο, που θα στεγάσει όλα αυτά τα τμήματα, ετοιμάζεται κοντά στο ποδοσφαιρικό γήπεδο.
Χρώματα του συλλόγου είναι το μπλε και το λευκό και το ψευδώνυμο: Δράκοι (Dragões).
Ιστορία
Μετά την επανάσταση των γαριφάλων οι νοοτροπίες άλλαξαν και δόθηκε και στα σωματεία εκτός Λισσαβόνας η ευκαιρία να διακριθούν. Αποτέλεσμα ήταν η ΦΚ Πόρτο να κατακτήσει 16 τίτλους τις επόμενες τρεις δεκαετίες. Επίσης, κύπελλα και ευρωπαϊκά τρόπαια. Είναι αξιοσημείωτο ότι μετά το 1976 δεν έχει τερματίσει κάτω από την 3η θέση στο πρωτάθλημα ενώ κέρδισε πέντε συνεχόμενα πρωταθλήματα τη δεκαετία του ’90. Αναμορφωτές του συλλόγου θεωρούνται ο Pinto da Costa, αρχικά διευθυντής κι έπειτα πρόεδρος και ο μάνατζερ José Maria Pedroto, μετά το 1982.
Το 1984 ήρθε η πρώτη ευρωπαϊκή διάκριση για την ομάδα, όταν έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων, στον οποίο ηττήθηκε από τη Γιουβέντους. Όμως, τρία χρόνια αργότερα κατέκτησε τον πρώτο ευρωπαϊκό της τίτλο και μάλιστα το Κύπελλο Πρωταθλητριών νικώντας στον τελικό την Μπάγερν Μονάχου με 2-1. Ακολούθησε η κατάκτηση του ευρωπαϊκούΣούπερ Καπ και του Διηπειρωτικού.
Τα επόμενα χρόνια είχε μια σταθερά αισθητή ευρωπαϊκή παρουσία αλλά χωρίς μεγάλες επιτυχίες. Μόνο το 1994 έφτασε ως τα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ, όπου αποκλείστηκε από την Μπαρτσελόνα. Η ομάδα επανήλθε στους ευρωπαϊκούς τίτλους, όταν την ανέλαβε ο Ζοζέ Μουρίνιο. Υπό την καθοδήγησή του το 2003 κατέκτησε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ νικώντας στον τελικό τη Σέλτικ Γλασκώβης με 3-2 και το 2004 το Τσάμπιονς Λιγκ επικρατώντας στον τελικό της Μονακό με 3-0. έτσι έγινε ο πορτογαλικός σύλλογος με τα περισσότερα ευρωπαϊκά κύπελλα, τέσσερα συνολικά έναντι δύο της Μπενφίκα και ενός της Σπόρτινγκ. Παρά την αποχώρηση του Μουρίνιο το Δεκέμβριο του 2004 κατέκτησε και το Διηπειρωτικό Κύπελλο νικώντας στα πέναλτι την Όνσε Κάλντας από την Κολομβία.Το 2011 κατεκτησε ξανα το Γιουρωπα Λιγκ,δηλαδη το Κυπελλο ΟΥΕΦΑ με αλλη ονομασια.
Οι επιτυχίες με τον Μουρίνιο
Ο Ζοσέ Μουρίνιο ανέλαβε την Πόρτο το 2002. Τη σεζόν 2002-2003, η Πόρτο, αν και άρχισε με 2-2 με την Μπελενένσες μέσα στο Ντραγκάο, έκανε μια συναρπαστική χρονιά. Με νίκες εντός και εκτός έδρας με Μπενφίκα και Σπόρτιγκ Λισαβόνας, έκανε ρεκόρ συλλογής βαθμών, με 86 (το προηγούμενο ρεκόρ ήτανε 85 βαθμοί, πάλι από την Πόρτο, τη σεζόν 1996-1997). Μαζί με το πρωτάθλημα οι δράκοι πανηγύρισαν και το Κύπελλο Πορτογαλίας αλλά και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Τα αποτελέσματα της Πόρτο στο κύπελλο Ουεφα του 2003 ήτανε:
(Α΄ γύρος)
Πόρτο - Πολόνια 6-0
Πολόνια - Πόρτο 2-0
(Β΄ γύρος)
Πόρτο - Αούστρια Βιέννης 2-1
(Γ΄ γύρος)
Πόρτο - Λανς 3-0
Λανς - Πόρτο 1-0
(Δ΄ γύρος)
Πόρτο - Ντενιζλισπόρ 6-1
Ντενιζλισπόρ - Πόρτο 2-2
(Προημιτελικοί)
Πόρτο - Παναθηναϊκός 0-1
Παναθηναϊκός - Πόρτο 0-2 μετά από παράταση
(Ημιτελικοί)
Πόρτο - Λάτσιο 4-1
Λάτσιο - Πόρτο 0-0
ΤΕΛΙΚΟΣ:
Πόρτο - Σέλτικ 3-2 μετά από παράταση
Την άλλη χρονιά, οι ντραγκόες ενδυναμώθηκαν με τον ΜακΚάρθι και Λουίς Φαμπιάνο, ενώ έμειναν οι Πάουλο Φερέιρα, Ρικάρντο Καρβάλιο, Μανίς, Ντέκο, Ντερλέι. Η Πόρτο πήρε πρωτάθλημα και Τσάμπιονς Λιγκ, νικώντας 3-0 στον τελικό του Γκελζενκίρχεν τη Μονακό.
Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΡΤΟ
Φάση ομίλων
Πόρτο - Ρεάλ 1-3
Μαρσέιγ - Πόρτο 2-3
Πόρτο - Μαρσέιγ 1-0
Πόρτο - Παρτιζάν 2-1
Ρεάλ - Πόρτο 1-1
Φάση των 16
Μάντσεστερ Γ. - Πόρτο 1-1
Προημιτελικοί
Πόρτο - Λυών 2-0
Λυών - Πόρτο 2-2
Ημιτελικοί
Πόρτο - Λα Κορούνια 0-0
Λα Κορούνια - Πόρτο 0-1
ΤΕΛΙΚΟΣ :
Πόρτο - Μονακό 3-0
Μετά το Μουρίνιο
Οι επιτυχίες του Μουρίνιο στην Πόρτο έκαναν την Τσέλσι να αρπάξει τον Πορτογάλο προπονητή. Ο Ντέκο, ο Ρικάρντο Καρβάλιο και ο Πάουλο Φερέιρα έφυγαν από την ομάδα, και η χρονιά που ακολούθησε (2004-2005) ήταν αποτυχημένη. Με τον Κο Αντριάνσε, η Πόρτο πήρε το νταμπλ στην Πορτογαλία το 2006. Με τον Ζεσουάλδο Φερέιρα, οι δράκοι κατέκτησαν το πρωτάθλημα το 2007 και 2008.
Στάδιο Ντραγκάο
Το όνομα του σταδίου προήλθε από την παρουσία ενός δράκου (dragão) στο έμβλημα της ομάδας αλλά και της πόλης του Πόρτο.
Άλλα αθλήματα
Εκτός από το ποδόσφαιρο η ΦΚ Πόρτο συντηρεί επίσης τμήματα ρόλερ χόκεϊ, μπάσκετ, χάντμπολ, μπιλιάρδου και στίβου.
Ρόλερ Χόκεϊ
Το Ρόλερ Χόκεϊ είναι μια μορφή χόκεϊ που παίζεται σε κλειστό ξερό γήπεδο (όχι σε πάγο) με τους παίκτες να φορούν πατίνια με τροχούς. Στην Πορτογαλία ονομάζεται Rink hockey και είναι πολύ δημοφιλές. Είναι το δημοφιλέστερο άθλημα μετά το ποδόσφαιρο.
Μπάσκετ
Η ομάδα μπάσκετ της ΦΚ Πόρτο έχει κατακτήσει τους εξής τίτλους:
Χάντμπολ
Είναι παλιό τμήμα του συλλόγου από τη δεκαετία του ’50 αλλά μόλις τα τελευταία δέκα χρόνια άρχισε να δίνει πάλι επιτυχίες. Έχει κατακτήσει τους εξής τίτλους:
Μπιλιάρδο
Η ομάδα μπιλιάρδου της ΦΚ Πόρτο έχει εννιά εθνικά πρωταθλήματα στο τρίσποντο κι τρία στην κατηγορία Pool.
Παραπομπές
https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_FC_Porto_coaches
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πόρτο ΦΚ Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1893 Π Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1893
Φύγαμε (ταινία)
Το Φύγαμε (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Onward) είναι μια Αμερικανική ταινία φαντασίας κινουμένων σχεδίων υπολογιστή σε παραγωγή από την Pixar Animation Studios και διανομή από την Walt Disney Studios Motion Pictures. Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Νταν Σκάλνον, παράχθηκε από την Κόρι Ρέι, και γράφτηκε από τους Σκάλνον, Τζέισον Χέντλεϊ, και Κιθ Μπούνιν. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι φωνές των Τομ Χόλλαντ, Κρις Πρατ, Τζούλια Λουί-Ντράιφους, και Οκτάβια Σπένσερ.
Το Φύγαμε έκανε πρεμιέρα στο 70ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου στις 21 Φεβρουαρίου του 2020, και κυκλοφόρησε κινηματογραφικά στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 6 Μαρτίου του 2020. Έλαβε γενικά θετικά σχόλια από τους κριτικούς, αλλά ήταν εισπρακτική αποτυχία, εισπράττοντας μόνο $142 εκατομμύρια παγκοσμίως, λόγω του κλείσιμου των κινηματογράφων παγκοσμίως λόγω της πανδημίας COVID-19. Όπως και άλλες ταινίες που κυκλοφόρησαν τους πρώτους μήνες του 2020, γνώρισε μεγαλύτερη επιτυχία στο VOD. Η ταινία έλαβε υποψηφιότητα για Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων στις Χρυσές Σφαίρες του 2020 και στα Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2020, αλλά έχασε και τα δύο βραβεία από το Soul, μια άλλη ταινία της Pixar που κυκλοφόρησε εκείνη την χρονιά. Το Φύγαμε ήταν η τελευταία ταινία της Pixar που κυκλοφόρησε κινηματογραφικά μέχρι το Lightyear τον Ιούνιο του 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2020 Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές εφηβικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Pixar Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μάικλ Ντάνα Κατηγορία:Ταινίες 4DX Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2020
Μιχαήλ Σουλιάρδος
Ήταν μεταγενέστερος του Κωνσταντίνου και του Ιωάννη Λάσκαρι. Σύμφωνα με δικές του αναφορές άλλοτε ονομάζεται Ναυπλείος, και άλλοτε Αργείος. Μετά την άλωση της Πελοποννήσου από τους Τούρκους κατέφυγε στην βενετοκρατούμενη Κρήτη, όπου επιδόθηκε στην εγγραφή κωδίκων από το 1475. Μετά το 1486 τον συναντάμε να εργάζεται στην Φλωρεντία. Τελικά επέστρεψε στην Πελοπόννησο, όπου συνέχισε να εργάζεται ως βιβλιογράφος.
Έργα του
Χειρόγραφά του σώζονται στις βιβλιοθήκες των Παρισίων, Μοντένης και της Βενετίας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι
Αναμπάρ (ποταμός)
Ο Αναμπάρ (ρωσ. Анабар, ) ή Ανααμπίρ (γιακουτ. Анаабыр), γνωστός στον άνω ρου του και ως Μεγάλος Κουονάμκα(Большая Куонамка), είναι ποταμός στη Γιακουτία της Ασιατικής Ρωσίας, που βρίσκεται ανάμεσα στους ποταμούς Χάτανγκα και Ολενιόκ. Η λεκάνη απορροής του εκτείνεται στα όρη Πουτοράνα, το υψηλότερο μέρους του Κεντρικού Σιβηρικού Υψιπέδου. Ο Αναμπάρ έχει μήκος 939 χιλιόμετρα και έκταση λεκάνης απορροής περί τα 100.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Η λεκάνη του Αναμπάρ είναι αξιοσημείωτη ως η περιοχή με τα μεγαλύτερα αποθέματα διαμαντιών στον κόσμο εκτός της Αφρικής και της Αυστραλίας. Τα αποθέματα αυτά κατέστησαν τη Σοβιετική Ένωση μία από τις χώρες με τη μεγαλύτερη εξόρυξη διαμαντιών, και παραμένουν το ο κυριότερος οικονομικός πόρος της περιοχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Ρωσίας Κατηγορία:Δημοκρατία των Σαχά
Στασίοικος Β΄
Ο Στασίοικος ήταν ο τελευταίος βασιλιάς του αρχαίου Μαρίου στην Κύπρο.
Βοήθησε τον Μέγα Αλέξανδρο μαζί με τους άλλους κύπριους βασιλείς στην πολιορκία της Τύρου. Μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου υποστήριξε το βασιλικό οίκο της Μακεδονίας και ήρθε σε πολεμική αντιπαράθεση με τις πόλεις Σαλαμίνα, Πάφος, Σόλοι και Αμαθούντα που υποστήριζαν τον Πτολεμαίο. Ο Περδίκκας έστειλε βοήθεια στο πολιορκημένο Μάριο και μετά τον θάνατο ο Ευμένης. Όταν όμως ο Ευμένης σκοτώθηκε ο Πτολεμαίος έστειλε τον αδελφό του, Μενέλαο, με μεγάλο στρατό αναγκάζοντας τον Στασίοικο να συνθηκολογήσει.
Ο Μενέλαος καταδίκασε σε θάνατο και εκτέλεσε τον Στασίοικο, κατέστρεψε το Μάριο και μετέφερε τους κατοίκους του στη Πάφο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βασιλείς του αρχαίου Μάριου
Φορεσιά της Αράχωβας
thumb|250px|Παραδοσιακή Ενδυμασία της Στερεάς Ελλάδας όπως εκτίθεται στο [[Πολιτιστικό Κέντρο Καλοσκοπής|Λαογραφικό Μουσείο της Καλοσκοπής]] Η φορεσιά της Αράχωβας είναι η παραδοσιακή γυναικεία ενδυμασία της ομώνυμης περιοχής. Πέραν από την Αράχωβα ήταν σε χρήση και στις περιοχές της Άμφισσας, της Δεσφίνας και των Δελφών. Κύριά χαρακτηριστικά της είναι ο αρμονικός συνδυασμός των διάφορων υλικών κατασκευής της και τα λεπτά σχηματοποιημένα κεντήματα που διαθέτει.
Η συγκεκριμένη φορεσιά κίνησε το ενδιαφέρον διάφορων περιηγητών όπως ο Βρετανός George Wheler και η Δώρα Ντ' Ίστρια. Σύμφωνα με την περιγραφή της Ντ' Ίστρια, που περιηγήθηκε στην περιοχή, η φορεσιά αποτελείται από λεπτό πουκάμισο, άσπρο μάλλινο υφαντό σιγκούνι με κεντήματα πολύχρωμα στην άκρη. Στη μέση τοποθετούνταν κόκκινες ζώνες από τις ανύπαντρες και γαλάζιες από τις παντρεμένες, οι οποίες χρησιμοποιούνταν για να συγκρατούν τη μάλλινη ποδιά. Στο κεφάλι φορούν χρωματιστό μάλλινο ύφασμα δεμένο, ενώ στο πίσω μέρος υπάρχει μια μεγάλη πλατιά κοτσίδα και τα μαλλιά σε πλεξούδες. Επίσης φορούσαν κόκκινο φέσι και λωρίδες μάλλινου υφάσματος κεντημένες με χρυσό. Με τα χρόνια η φορεσιά απλοποιήθηκε, καταργώντας ορισμένα μέρη της.
Τα μέρη της φορεσιάς είναι το κολλαριστό μισοφόρι, το πουκάμισο, η σιγκούνα, ο φκάς, η ποδιά, το χρυσό ποδιόσχοινο, το χρυσό μαντηλάκι, οι κάλτσες και τα γουρουνοτσάρουχα.
Στο κεφαλόδεμα παρατηρείται το φέσι, οι κοτσίδες, η σκέπη, το κόκκινο τσεμπέρι και το κρεμεζί μαντήλι. Τα κοσμήματα είναι τα θηλυκωτάρια, οι αλυσίδες με τα χαϊμαλιά, οι κορδέλες με τα φλουριά, οι δίπλες με τα μαργαριτάρια και το γιορντάνι.
Ο φ(ου)κάς
Ο φ(ου)κάς είναι το ζωνάρι με μήκος 3μέτρα, υφαντό. Φοριόταν διπλωμένο στα δύο γύρω από τη μέση για να σφίγγει το σιγκούνι. Τόσο το ύφασμα όσο και τα σχέδια, ποικίλουν ανάλογα την ηλικία. Έτσι οι νεότερες φορούσαν κόκκινους μάλλινους, οι παντρεμένες μάλλινους με ρίγες και σχέδια και οι νύφες ασπρόμαυρους μεταξωτούς, με μαύρο μπρισίμι και άσπρο μετάξι.
Το χρυσό ποδιόσχοινο και το μαντηλάκι
Το χρυσό ποδιόσχοινο είναι στενή ζώνη κεντημένη με χρυσό πάνω σε μαύρη τσόχα, με χρυσές φούντες στις άκρες. Φοριέται πάνω από την ποδιά και δένεται μπροστά. Το χρυσό μαντηλάκι στερεωνόταν στο ποδιόσχοινο και έπεφτε πάνω στην ποδιά.
Οι κάλτσες και τα γουρουνοτσάρουχα
Παλιά φορούσαν άσπρες μάλλινες κάλτσες χωρίς πατούσα, δεμένες με σχοινί στο πέλμα, ενώ  κάτω από τα γόνατα τις έσφιγγαν με κεντημένες γουνατάρες. Στη συνέχεια φορούσαν τα γουρουνοτσάρουχα, τα οποία ήταν μυτερά μπροστά.
Κεφαλόδεσμος και κοσμήματα φορεσιάς
Στο παλιότερο νυφικό κεφαλόδεσμο υπήρχε το φέσι και τα πέσκουλια(φούντες πρόσθετες για τα μαλλιά), το καμπτσέλι(λωρίδα από μαντήλι που συγκρατεί το φέσι) και η μεταξωτή σκέπη, με πολύχρωμα κεντήματα. Το φέσι είχε σειρές φλουριά, ανάλογα με την οικονομική κατάσταση της νύφης. Οι κοτσίδες ήταν πρόσθετες πλεξούδες που έβαζαν στη νύφη, από πρόβια μαλλιά και έφταναν έως την άκρη της σιγκούνας, στολίζοντας την πλάτη. Η γάζα με τις φούντες ή σκέπη είναι το λευκό μεταξωτό μαντήλι, το οποίο αντικατέστησε το φέσι. Το κόκκινο τσεμπέρι είναι ένα μαντήλι το οποίο εμφανίστηκε αφού καταργήθηκε το φέσι, ενώ από πάνω αντί για σκέπη φορούσαν το κρεμεζί μαντήλι. Στα κοσμήματα της νυφικής ανήκουν τα θηλυκωτάρια, τα οποία είναι πόρπες που συγκρατούν τη σιγκούνα κάτω από το στήθος. Οι αλυσίδες με τα χαϊμαλιά στερεώνονταν με το πουλί που είχαν πάνω στους ώμους στη σιγκούνα, ενώ τα φλουριά έπεφταν στο στήθος. Στα κοσμήματα για το λαιμό ανήκε και το γιορτάνι, ενώ οι πιο πλούσιες νύφες φορούσαν και τα σχοινιά με τα μαργαριτάρια.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές φορεσιές Κατηγορία:Νομός Βοιωτίας
Μπρέζιτσι (Ντέρβεντα)
Το Μπρέζιτσι (σερβικά κυριλλικά: Брезици) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 21 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Αλταμούρα
Η Αλταμούρα (ιταλικά: Altamura) είναι πόλη και δήμος (comune) της Απουλίας, στη νότια Ιταλία, κοντά στο σύνορο με την Μπαζιλικάτα. Βρίσκεται σε έναν από τους λόφους του Μούρτζε, στη Μητροπολιτική Περιοχή του Μπάρι, πόλη από την οποία απέχει 45 χιλιόμετρα προς τα νοτιοδυτικά. Το 2017 είχε πληθυσμό 70.595 κατοίκους.
Η πόλη είναι γνωστή για την τοπική ποικιλία ψωμιού, το Pane di Altamura (Π.Ο.Π. από το 2003), που πωλείται σε αρκετές άλλες ιταλικές πόλεις, ενώ υπάρχει και η φυλή προβάτων «αλταμουράνα». Επίσης, είναι γνωστή από τον ηλικίας περίπου 130 χιλιάδων ετών «Άνθρωπο της Αλταμούρα», ένα απολίθωμα που ανακαλύφθηκε το 1993 στο γειτονικό Σπήλαιο της Λαμαλούνγκα.