cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λιμνοθάλασσα του Βιστούλα
Ιστορία
Από το 1772 έως το 1918, η λιμνοθάλασσα ήταν μέρος του Βασιλείου της Πρωσίας, το οποίο είχε γίνει μέρος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας το 1871. Μεταξύ 1920 και 1946 χωρίστηκε μεταξύ της Γερμανίας και της Ελεύθερης Πόλης του Ντάντσιχ. Σήμερα, από το 1945, το ανατολικό τμήμα της ανήκει στη Ρωσία (πρώην Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών) και η Πολωνία έχει το 43,8% της έκτασής της στη δυτική πλευρά της λιμνοθάλασσας. Οι παραμεθόριες διοικητικές περιοχές είναι το πολωνικό Βοεβοδάτο Βαρμίας-Μαζουρίας και το ρωσικό Όμπλαστ του Καλίνινγκραντ. δεξιά|μικρογραφία|150x150εσ| Η κατοικημένη περιοχή της Κουρονίας το 1649.
Κουρσενιέκοι
Ενώ σήμερα οι Κουρσενιέκοι (Kuršininkai) είναι μια σχεδόν εξαφανισμένη εθνική ομάδα Βαλτικών που ζει κατά μήκος του Χωρίσματος της Κουρονίας στο Κουρσενιέκι (Kuršininkai), το 1649 οι Κουρσενιέκι ζούσαν σε μια περιοχή που εκτεινόταν από το Μέμελ (Κλάιπεντα) έως το Ντάνζιγκ (Γκντανσκ), συμπεριλαμβανομένης της περιοχής γύρω από τη λιμνοθάλασσα του Βιστούλα. Οι Κουρσενιέκοι τελικά αφομοιώθηκαν από τους Γερμανούς, εκτός από το Χώρισμα της Κουρονίας όπου ζουν ακόμα. Οι Κουρσενιέκοι θεωρούνταν Λετονοί μέχρι τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η Λετονία απέκτησε την ανεξαρτησία της από τη Ρωσική Αυτοκρατορία, μια εκτίμηση βασισμένη σε γλωσσικά επιχειρήματα. Αυτό ήταν το σκεπτικό για τους λετονικούς ισχυρισμούς για το Χώρισμα της Κουρονίας, το Μέμελ και άλλα εδάφη της Ανατολικής Πρωσίας, τα οποία αργότερα θα εγκατέλειπαν. αριστερά|μικρογραφία|185x185εσ| Οι Ανατολικοί Πρώσοι πρόσφυγες αφού διέσχισαν τη λιμνοθάλασσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιμνοθάλασσες Κατηγορία:Βαλτική Θάλασσα Κατηγορία:Γεωγραφία της Πολωνίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Ρωσίας Κατηγορία:Διασυνοριακές προστατευόμενες περιοχές
Πολυνέρι Λάρισας
μικρογραφία|[[Δήμος Φαρσάλων]]
μικρογραφία|[[Δημοτική Ενότητα Ενιππέα]] Το Πολυνέρι είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Πολυνερίου, της Δημοτικής Ενότητας Ενιππέα και υπάγεται στον Δήμο Φαρσάλων.
Γεωγραφικές πληροφορίες
Το Πολυνέρι Λάρισας βρίσκετται σε υψόμετρο 136 μέτρων και έχει πληθυσμό 287 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1928, ονομαζόταν Σιμικλί.
Αρχαία Ελλάς
Βορειοανατολικά τού Πολυνερίου, νοτιοανατολικά της Υπέρειας, βόρεια του Ελληνικού και δυτικά του οικισμού Πυργάκια, βρίσκεται ο λόφος «Χτούρι». Μαρτυρίες αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων (Όμηρος, Στράβων, Ηρόδοτος κ.ά.) εντοπίζουν εκεί την αρχαία πόλη Ελλάς. Στην κορυφή τού λόφου υπάρχουν ερείπια κυκλώπειων τειχών και αρκετά σημαντικά λείψανα που περιμένουν την αρχαιολογική σκαπάνη.
Η Παλαιοφάρσαλος
Ανήκε στην Τετράδα Φθιώτιδα, δηλαδή στη Φάρσαλο. Καταστράφηκε το 198 π.Χ. από τον Φίλιππο Ε’ (όπως και το Ευύδριον, η Ερέτρια κλπ.). Οι ιστορικοί τοποθετούν την Παλαιφάρσαλο σε διαφορετικά μέρη της Επαρχίας Φαρσάλων, όπως στο λόφο «Χτούρι». Ο Bequignon εξερεύνησε το 1931 το λόφο «Χτούρι», ύψους περίπου 200 μέτρων, και επισήμανε εκεί την ύπαρξη προϊστορικού οικισμού της Νεολιθικής Εποχής, ο οποίος διατηρήθηκε υπό νέα μορφή, στις επόμενες (Μυκηναϊκή και Ιστορική) εποχές. Ο οικισμός αυτός περιβαλλόταν με τείχος. Στο «Χτούρι» βρέθηκε μια ασημένια δραχμή τού 5ου π.Χ. αιώνα, με την ένδειξη «Μέθυ» και οι αρχαιολόγοι υπέθεσαν (με πολλές, βέβαια, επιφυλάξεις) την ύπαρξη εκεί κοντά κάποιας πόλης με το όνομα «Μεθύδριον». Στη γύρω περιοχή (στο χωριό Πολυνέρι, πρώην Σεμεκλί Φαρσάλων) ανακαλύφθηκε μια επιγραφή (INSC GR 1X2, 233). Άλλοι θεωρούσαν ότι η Παλαιφάρσαλος βρισκόταν όχι στο λόφο «Χτούρι», αλλά ανατολικώς της Φαρσάλου, κάπου κοντά στο χωριό Αμπελεία, πρώην Δερεγκλί Φαρσάλων και ειδικότερα στη θέση «Καρατσ-Αχμέτ» (Stahlin, Bequignon). Κάποιοι άλλοι τοποθετούσαν την Παλαιφάρσαλο σε άλλα εντελώς διαφορετικά μέρη. Ο W.M. Leake στην ακρόπολη της Φαρσάλου, ο συνταγματάρχης Stoffel κάπου ανάμεσα στα χωριά Σιτόχωρο (πρώην Λαζαρμπούγα) και Κάτω Δασόλοφο (πρώην Ορμάν Μαγούλα Φαρσάλων). Ο T. Rice Holmes, αορίστως στα βόρεια του ποταμού Ενιπέα κλπ. Στη Βυζαντινή Περίοδο, η Παλαιφάρσαλος, πάντως, ήταν ακατοίκητη.
Κονάκι Χαροκόπου
Στην περιοχή του Πολυνερίου υψώνεται ένα από τα χαρακτηριστικότερα οικοδομήματα της ευρύτερης περιοχής των Φαρσάλων. Πρόκειται για το Κονάκι Χαροκόπου, ιδιοκτησίας σήμερα του Παναγιώτη Κυζερίδη, ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα τσιφλικόσπιτου, που χαρακτηρίσθηκε διατηρητέο μνημείο το 1999.
Το κτίριο ανεγέρθηκε αρχικά το 1585 από Βενετσιάνους και αργότερα περιήλθε στην κατοχή Τούρκων μπέηδων, μέχρι και την απελευθέρωση της Θεσσαλίας στα 1881. Τότε πέρασε στην κατοχή του νεοαφιχθέντα από τη Ρουμανία, Γεράσιμου Χαροκόπου, ενός εξαιρετικά πλούσιου Έλληνα της διασποράς, που έφθασε στην πρόσφατα απελευθερωμένη Θεσσαλία και αγόρασε τεράστια τσιφλίκια στην περιοχή της Γιάννουλης και του Πολυνερίου. Εν συνεχεία το κονάκι διαδοχικά ενοικιάσθηκε από τον Τρικούπη Χαροκόπο, πωλήθηκε στον Αφεντούλη, Έλληνα εργοστασιάρχη στην Τεργέστη της Ιταλίας και κληρονομήθηκε από την οικογένεια Πάντου. Εν τέλει το 1986, αγοράσθηκε από τον καθηγητή και διπλωμάτη Παναγιώτη Κυζερίδη, μόνιμο κάτοικο Ιταλίας, που έλκει όμως την καταγωγή του από τα Πολυνέρι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Φαρσάλων
Ιούλιος Ζίγκμουντ της Βυρτεμβέργης-Γιούλιουσμπουργκ
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Σίλβιου Α΄ Νίμροντ, δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς και της Ελισάβετ-Μαρίας των Ποντιέμπραντυ, κόρης του Καρόλου-Φρειδερίκου δούκα του Μύνστερμπεργκ-Ελς.
Το 1684 απεβίωσε στο Γιούλιουσμπουργκ (Πολωνικά: Ντομπροσύτσε) σε ηλικία 31 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Κάρολος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1677 την Άννα-Σοφία, κόρη του Αδόλφου-Φρειδερίκου Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Φρουέλα της Κανταβρίας
Ο Φρουέλα Πέρεθ, ισπαν.: Fruela Pérez, (απεβ. c. 758) ήταν ο δεύτερος γιος του δούκα Πέτρου δούκα της Κανταβρίας και αδελφός του Αλφόνσο Α' βασιλιά των Αστουριών.
Βιογραφία
Σύμφωνα με τις εκδόσεις Rotensis και Sebastianense του Χρονικού του Αλφόνσο Γ' , ο Φρουέλα συνόδευσε τον αδελφό του βασιλιά Αλφόνσο Α΄ στις επιδρομές κατά των μουσουλμάνων εισβολέων και επέτυχε να κατακτήσει πολλές πόλεις, συμπεριλαμβανομένων των Λούγο, Τούι, Οπόρτο, Μπράγα, Βιζέου, Τσάβες, Λεδέσμα και άλλα μέρη.
Οικογένεια
Το όνομα της μητέρας των παιδιών τού Φρουέλα δεν είναι γνωστό. Αυτά ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόμητες της Ισπανίας Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν
Kawasaki Heavy Industries
Η Kawasaki Heavy Industries Ltd. (KHI) είναι Ιαπωνική πολυεθνική επιχείρηση γνωστή πρωτίστως για τις μοτοσυκλέτες της. Παράγει επίσης αμυντικά συστήματα, αμαξοστοιχείες, και πλοία. Έχει τομέα με βιομηχανικά ρομπότ, τουρμπίνες υγραερίου, καυστήρες και άλλα βιομηχανικά προιόντα. Η εταιρία πήρε το όνομα της από τον ιδρυτή της Shōzō Kawasaki και έχει διπλά κεντρικά γρφεια στο Chūō-ku, Kobe και στο Minato, Tokyo.
Η KHI είναι γνωστή ως ένας από τους τρεις μεγάλους βιομηχανικούς κλάδους της Ιαπωνίας, μαζί με την Mitsubishi Heavy Industries και την IHI.
Πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η KHI ήταν μέρος του Kobe Kawasaki zaibatsu, το οποίο περιλάμβανε την Kawasaki Steel και την Kawasaki Kisen. Μετά τον πόλεμο, το KHI έγινε μέρος του ομίλου DKB ( keiretsu ).
Αεροδιαστημική
αριστερά|μικρογραφία| Ιαπωνική μονάδα πειράματος "Kibō" μικρογραφία| Στρατιωτικά αεροσκάφη μεταφοράς Kawasaki C-2 μικρογραφία| Ένα [[Kawasaki T-4 της αεροπορικής άμυνας της Ιαπωνίας ]] Η Kawasaki δραστηριοποιείται σε ένα ευρύ φάσμα της αεροδιαστημικής βιομηχανίας. Η εταιρεία είναι εργολάβος του Ιαπωνικού Υπουργείου Άμυνας και έχει κατασκευάσει αεροσκάφη όπως αεροσκάφος μεταφοράς C-1, προπονητή Τ-4 ενδιάμεσου αεριωθούμενου αεροσκάφους και αεροσκάφος περιπολίας P-3C για την καταπολέμηση του πολέμου. Από το 2007, έχει κατασκευάσει το αεροσκάφος θαλάσσιας περιπολίας P-1 και από το 2010 έχει κατασκευάσει το αεροσκάφος μεταφοράς C-2. Η Kawasaki επίσης κατασκευάζει ελικόπτερα, συμπεριλαμβανομένου του BK117, που αναπτύχθηκε από κοινού και κατασκευάστηκε με MBB. Παράγει επίσης το ελικόπτερο CH-47J / JA.
Στην εμπορική αεροπορική επιχείρηση, η εταιρεία συμμετέχει στην κοινή διεθνή ανάπτυξη και παραγωγή μεγάλων επιβατικών αεροσκαφών. Συμμετέχει στην κοινή ανάπτυξη και παραγωγή αεροσκαφών Boeing 767, Boeing 777 και Boeing 787 με την εταιρεία Boeing Company και τα αεροσκάφη 170, 175, 190 και 195 με την εταιρεία Empresa Brasileira de Aeronáutica. Συμμετέχει επίσης στην κοινή διεθνή ανάπτυξη και παραγωγή στροβιλοκινητήρων για επιβατικά αεροσκάφη όπως τα V2500, RB211 / Trent, PW4000 και CF34.
Η Kawasaki εργάζεται επίσης για την Ιαπωνική Αεροπορική Εταιρεία Εξερεύνησης. Η Εταιρεία ήταν υπεύθυνη για την ανάπτυξη και την παραγωγή των φορτηγών φορτίου, των εξαρτημάτων φορτίου (PAF) και την κατασκευή του συγκροτήματος εκτόξευσης για τον πυραύλο H-II. Συνεχίζει να παρέχει υπηρεσίες για τον πυραύλο H-IIA.
Κύρια προϊόντα
Σιδηροδρομικά βαγόνια
Κύρια προϊόντα
Ναυπηγική
Η ναυπηγική βιομηχανία είναι η ιστορική βιομηχανία στην οποία δημιουργήθηκε και αναπτύχθηκε η Kawasaki Heavy Industries, από την ίδρυση της εταιρίας το 1878 ως Kawasaki Dockyard Co.
Η Kawasaki Shipbuilding Corporation είναι θυγατρική της Kawasaki Heavy Industries. Η γκάμα των προϊόντων της περιλαμβάνει υψηλής απόδοσης μεταφορείς LNG και LPG, πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, πλοία μεταφοράς χύδην φορτίου και VLCC, καθώς και υποβρύχια. Η Εταιρεία συμμετέχει επίσης στην ανάπτυξη υπεράκτιων δομών και ερευνητικών σκαφών.
Η Kawasaki παράγει επίσης θαλάσσια μηχανήματα και εξοπλισμό, συμπεριλαμβανομένων των κύριων κινητήρων, των συστημάτων πρόωσης, των μηχανισμών διεύθυνσης, του καταστρώματος και των αλιευτικών μηχανημάτων. μικρογραφία| Kawasaki Shipbuilding Corp - Έργα του Κόμπε Το Kawasaki έχει ναυπηγεία στο Κόμπε και στο Sakaide, Kagawa. (Νομός Kagawa). Η εταιρεία κατασκευάζει επίσης πλοία ως μέρος των κοινοπραξιών με την COSCO στην Κίνα, δηλαδή την Nantong COSCO KHI Ship Engineering Co., Ltd. (NACKS), στο Nantong της Κίνας και στο Dalian COSCO KHI Ship Engineering Co., Ltd. (DACKS), στο Dalian της Κίνας.
Κύρια προϊόντα
Ενεργειακές εγκαταστάσεις και εγκαταστάσεις
Κύρια προϊόντα
Βιομηχανικός εξοπλισμός
μικρογραφία| Kawasaki FS-03N [[Βιομηχανικά ρομπότ|βιομηχανικό ρομπότ ]] Η Kawasaki αναπτύσσει και κατασκευάζει μια μεγάλη γκάμα βιομηχανικών εγκαταστάσεων και εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων τσιμεντοβιομηχανιών, χημικών και μη σιδηρούχων μεταλλικών εγκαταστάσεων, πρώτων μεταφορέων και συμπαγών μηχανημάτων ακριβείας. Προσφέρει επίσης μηχανική βιομηχανικών εγκαταστάσεων από το σχεδιασμό έως τις πωλήσεις.
Η Kawasaki αναπτύσσει επίσης συστήματα αυτοματισμού. Βιομηχανικά ρομπότ για διαδικασίες όπως η συναρμολόγηση, ο χειρισμός, η συγκόλληση, η βαφή και η σφράγιση, καθώς και συστήματα αυτοματοποίησης για τη διανομή και την εφοδιαστική, όπως αυτοματοποιημένα συστήματα διακίνησης προϊόντων και φορτίου για εργοστάσια και αεροδρόμια.
Κύρια προϊόντα
Η Kawasaki ασχολείται με την ανάπτυξη εξοπλισμού που αποτρέπει τη ρύπανση σε ένα ευρύ φάσμα βιομηχανιών. Μεταξύ των κορυφαίων προϊόντων περιλαμβάνονται συστήματα αποθείωσης καυσίμου και απονιτροποίησης και συστήματα διακίνησης τέφρας. Η Εταιρεία παρέχει επίσης εγκαταστάσεις αποτέφρωσης αστικών απορριμμάτων, συστήματα αεριοποίησης και τήξης, εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων και μονάδες αποτέφρωσης ιλύος.
Η Kawasaki αναπτύσσει επίσης συστήματα που επιτρέπουν την ανάκτηση, την ανακύκλωση και τη νέα χρήση ενός ευρέος φάσματος δημοτικών και βιομηχανικών αποβλήτων. Τα συστήματα αυτά περιλαμβάνουν εγκαταστάσεις παραγωγής χαρτιού απορριμμάτων και πλαστικών καυσίμων που μετατρέπουν τα απορρίμματα / πλαστικά σε ένα εύχρηστο στερεό καύσιμο, τον εξοπλισμό που μετατρέπει παλιά ελαστικά σε υλικά επίστρωσης αυτοκινητοδρόμων και πλακιδίων και μηχανήματα που ταξινομούν γυάλινες φιάλες κατά μέγεθος και χρώμα.
Υποδομή
Η ιστορία της Kawasaki για την κατασκευή χαλύβδινων κατασκευών εκτείνεται πάνω από έναν αιώνα, με τη δημιουργία γεφυρών μεταξύ των πρώτων του επιχειρήσεων. Η εταιρεία προσφέρει λύσεις αποθήκευσης για ΥΦΑ,
Christ lag in Todes Banden , BWV 4
Είναι η πρώτη από τις καντάτες που συνέθεσε ο Μπαχ για την συγκεκριμένη γιορτή και από τις λίγες που σώζονται από εκείνη την νεανική του περίοδο. Ωστόσο, αρχικά πρέπει να γράφηκε μια πρώτη βερσιόν για να συνοδεύσει την αίτησή του για μια θέση σε μια λουθηρανική εκκλησία στο Μυλχάουζεν (Mühlhausen). Η σωζόμενη καντάτα είναι η δεύτερη βερσιόν (εκδοχή) του ιδίου του Μπαχ και εκτελέστηκε επανειλημμένα κατά την παραμονή του στην Λειψία, αρχίζοντας από το έτος 1724, πάντοτε την ημέρα του Πάσχα. Η -χαμένη- πρώτη βερσιόν, πιθανότατα δεν διέφερε σημαντικά από αυτήν.
Kawasaki Heavy Industries
Υποδομή
Το χαρτοφυλάκιο της Kawasaki περιλαμβάνει επίσης ανασυρόμενες στέγες, δάπεδα και άλλες γιγαντιαίες κατασκευές, η ανασυρόμενη επιφάνεια του Sapporo Dome είναι ένα παράδειγμα.
Christ lag in Todes Banden , BWV 4
Το έργο, με τις ιδιαιτερότητές του (βλ. Μουσικολογικές σημειώσεις), είναι από τις ομορφότερες καντάτες του μεγάλου κάντορα. Ο Άγγλος διευθυντής ορχήστρας Τζον Έλιοτ Γκάρντινερ περιγράφει την σύνθεση ως την «πρώτη γνωστή απόπειρα ‘ζωγραφικής αφήγησης’ στην μουσική του Μπαχ». Και, συνεχίζει, αναφέροντας ότι η επεξεργασία του ύμνου του Λουθήρου είναι «ένα τολμηρό, καινοτόμο κομμάτι μουσικού δράματος» και παρατηρεί «ταύτιση με το πνεύμα και το γράμμα τού φλογερού, δραματικού ύφους του κειμένου».
Kawasaki Heavy Industries
Υποδομή
Για την κατασκευή, η Kawasaki παράγει προϊόντα όπως τροχοφόροι φορτωτές, μηχανές σήραγγας, κυλίνδρους, χιονοκοπτικά και ειδικοί φορτωτές. Οι μηχανές διάνοιξης σήραγγας που χρησιμοποιήθηκαν για την εκσκαφή της σήραγγας της Μάγχης και οι μηχανές θωράκισης διαμέτρου 14,14 m που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή του Aqua-Line του Tokyo Bay είναι δύο καλά γνωστά παραδείγματα.
Christ lag in Todes Banden , BWV 4
Ιστορικό
Ο Μπαχ, πιστεύεται ότι, έγραψε την καντάτα το 1707, όντας ένας επαγγελματίας εκτελεστής εκκλησιαστικού οργάνου (οργανοκρούστης) ηλικίας μόλις 22 ετών, που εργαζόταν από το 1703 στην Νέα Εκκλησία του Άρνσταντ (η οποία αντικατέστησε την καμένη Bonifatiuskirche, σήμερα γνωστή ως Εκκλησία Μπαχ). Σε ηλικία 18 ετών, είχε ήδη επιθεωρήσει το νέο εκκλησιαστικό όργανο που κατασκευάστηκε από τον Johann Friedrich Wender, και κλήθηκε να παίξει μια Κυριακή, οπότε και προσελήφθη. Το όργανο κατασκευάστηκε στην τρίτη αναβαθμίδα της εκκλησία που μοιάζει με σκηνή θεάτρου. Στα καθήκοντα του Μπαχ περιλαμβανόταν και κάποια ευθύνη για σύνθεση χορωδιακής μουσικής, αλλά ο ακριβής χρόνος που άρχισε να συνθέτει καντάτες είναι άγνωστος.
Kawasaki Heavy Industries
Υποδομή
Κύρια προϊόντα
Christ lag in Todes Banden , BWV 4
Ιστορικό
thumb|280px|right|Η σημερινή Εκκλησία Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ στο Άρνσταντ (πρώην Neue Kirche), όπου ο Μπαχ διορίστηκε ως οργανίστας το 1703 Στο Άρνσταντ, κάντορας ήταν ο Heindorff, υπεύθυνος για την εκκλησιαστική μουσική στην Άνω Εκκλησία (Liebfrauenkirche), αλλά και στη Νέα Εκκλησία, όπου ο Μπαχ ήταν ο εκτελεστής. Οι περισσότερες καντάτες αυτής τής περιόδου δεν είναι για τις Κυριακάτικες γιορτές, αλλά περιορίζονται σε ειδικές κοσμικά γεγονότα όπως γάμους και κηδείες. Η καντάτα Christ lag in Todes Banden αποτελεί εξαίρεση, γι’ αυτό και υπάρχει η υπόθεση ότι γράφηκε για να συνοδεύσει την αίτησή του για μια άλλη θέση σε κάποια λουθηρανική εκκλησία στο Μυλχάουζεν (Mühlhausen). Αποτελεί σημαντικό ορόσημο στην φωνητική μουσική τού συνθέτη. Ολοκληρώθηκε επτά χρόνια πριν την σειρά από τις καντάτες της Βαϊμάρης, που άρχισε το 1714, και δεκαεπτά χρόνια πριν ξεκινήσουν οι περίφημοι ετήσιοι κύκλοι καντατών της Λειψίας, το 1724.
Κείμενο
Ο ύμνος πάνω στον οποίο βασίζεται η καντάτα- ανήκει στον μεγάλο Γερμανό μεταρρυθμιστή Λούθηρο και δημοσιεύτηκε το 1524, στο περίφημο Εγχειρίδιο της Ερφούρτης (Erfurt Enchiridion). Ο ύμνος εκθειάζει την Ανάσταση του Ιησού, με ιδιαίτερη αναφορά στη μάχη μεταξύ Ζωής και Θανάτου και αποτελούσε τον κύριο ύμνο του Λουθηρανικού Εκκλησιαστικού Τυπικού για την ημέρα του Πάσχα. Η τρίτη στροφή αναφέρεται στην «κεντρί του θανάτου», όπως αναφέρεται στην Πρώτη προς Κορινθίους Επιστολή, κεφ. 15. Η πέμπτη στροφή σχετίζεται με το ‘Osterlamm’, το πασχαλινό αρνί και αναφέρεται στην σήμανση των θυρών με το αίμα πριν από την έξοδο από την Αίγυπτο. Η τελική στροφή υπενθυμίζει την παράδοση του ψησίματος και της κατανάλωσης του Ψωμιού του Πάσχα, με το ‘παλιό προζύμι’, που υπαινίσσεται και πάλι την Έξοδο, σε αντίθεση με τον ‘Λόγο της Θείας Χάριτος’ [23] για τη σύναψη «Ο Χριστός θα ... μόνη της να θρέψει την ψυχή.
Σελιάνα Αχαΐας
Η Σελιάνα είναι ορεινό χωριό στα ανατολικά του Νομού Αχαΐας σε ύψος 700-750 μέτρων, κοντά στα σύνορα με το Νομό Κορινθίας. Από το 1999 έως το 2010 ανήκε διοικητικά στον πρώην Δήμο Αιγείρας ενώ από το 2011 ανήκει στο νεοπαγή Δήμο Αιγιαλείας.
Christ lag in Todes Banden , BWV 4
Οργανοθεσία και δομή
Η καντάτα είναι γραμμένη στην Μι Ελάσσονα και έχει 8 μέρη, μια εισαγωγική sinfonia και επτά φωνητικά τμήματα, όλα στην ίδια τονικότητα. Ο Μπαχ την συνέθεσε για τέσσερις σολίστες φωνής, τετράφωνη χορωδία και μπαρόκ ενόργανο σύνολο από τρία τρομπόνια, κορνέτο, δύο βιολιά, δύο βιόλες και μπάσο κοντίνουο. Τα τρομπόνια και το κορνέτο παίζουν colla parte στα μέρη τους (δηλαδή κάθε όργανο συνοδεύει μία (1) φωνή). Το κορνέτο που χρησιμοποιείται στην καντάτα ήταν όργανο που ανήκε σε προηγούμενη εποχή: από το δεύτερο τέταρτο του 18ου αιώνα είχε, σχεδόν εξ ολοκλήρου, εξαφανιστεί από τις συνθέσεις του Μπαχ.
Kawasaki Heavy Industries
Μεταφορά
μικρογραφία| Kawasaki Ninja H2R μικρογραφία| Kawasaki Ninja ZX-RR μικρογραφία| Kawasaki XI750R μικρογραφία| Kawasaki Mule 006 Η Kawasaki παράγει μοτοσικλέτες, τζετ σκι, ATV και αυτοκίνητα. Η μοτοσικλέτα της Kawasaki περιλαμβάνει τις σπορτς Ninja, τα Ταξιδιάρικες, τις μοτοσικλέτες on off και μοτοκρός, καθώς και οχήματα κοινής ωφελείας, ATV και βενζινοκινητήρες γενικής χρήσης. Το "Jet Ski" τhw Kawasaki έχει γίνει γενικό εμπορικό σήμα για οποιοδήποτε τύπο ατομικού σκάφους.
Σελιάνα Αχαΐας
Τοποθεσία
Η πρόσβαση στην Σελιάνα γίνεται με δρόμο που ξεκινά από την Αιγείρα, σε απόσταση 19 χιλιομέτρων (25-30 λεπτά με αυτοκίνητο). Ο δρόμος μετά την Αιγείρα περνά από την Αρχαία Αιγείρα, τις Αιγές (Βλωβοκά) και το Μοναστήρι (Βεργουβίτσα), πριν καταλήξει στη Σελιάνα.
Christ lag in Todes Banden , BWV 4
Μουσικολογικές σημειώσεις
Η θρηνητική εισαγωγή (Sinfonia) βρίσκεται εκτός συμμετρικών σχημάτων, παρόλο που περιλαμβάνει ψήγματα του κοράλ θέματος. Το μοτίβο του δευτέρου μέρους (Versus 1), σε κατιούσα βηματική κίνηση, κυριαρχεί στους τέσσερις πρώτους στίχους της α΄στροφής, υπονοώντας την καθοδική πορεία του Χριστού στον Θάνατο. Είναι από τα πλέον δραματικά επεξεργασμένα μοτίβα της μουσικής του Μπαχ και διαρκεί περίπου 60 μέτρα. Κατόπιν, δίνει θέση στο -alla breve- Αλληλούια (Halleluja) με αρμονικά σχήματα σε διαστήματα τρίτης για να επισημανθεί η χαρά της Ανάστασης.
Kawasaki Heavy Industries
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εταιρείες κατασκευής αεροσκαφών στην Ιαπωνία Κατηγορία:Κατασκευαστές μοτοσικλετών της Ιαπωνίας Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Σελιάνα Αχαΐας
Τοποθεσία
Η Σελιάνα έχει πλούσια βλάστηση, πλατάνια και πηγές. Βρίσκεται κοντά στον ποταμό Κριό. Στη Σελιάνα υπάρχουν 14 εκκλησίες. Σε απόσταση 2 χιλιομέτρων βρίσκεται η Μονή Αγίων Αποστόλων. Εντός του χωριού βρίσκονται ερείπια της αρχαίας Φελλόης (κυρίως στην περιοχή πίσω από την εκκλησία του Αγίου Βασιλείου).
Christ lag in Todes Banden , BWV 4
Μουσικολογικές σημειώσεις
Το τρίτο μέρος (Versus 2) είναι μια αργή άρια ντουέτου πάνω σε ένα κοντίνουο τύπου ostinato, με επίμονο τονισμό στην καθοδική βηματική κίνηση του κοράλ θέματος, συμβολίζοντας πάντοτε τον Θάνατο. Το τέταρτο μέρος (Versus 3) πραγματεύεται τη νίκη του Χριστού έναντι της Αμαρτίας και του Θανάτου, με την χρήση των αρχικών φθόγγων του κοράλ θέματος από τα βιολιά, στην φόρμα μιας θριαμβευτικής οπερατικής άριας. Το κεντρικό, εν είδει μοτέτου- χορωδιακό του πέμπτου μέρους (Versus 4) επικεντρώνεται στην μάχη Χριστού-Θανάτου, με την μελωδία στην άλτο, λεπτή αίσθηση χιούμορ και κλείσιμο με Αλληλούια. Εξαιρετική λεπτομέρεια αποτελεί η χρήση της τροπικής Σι Δωρικής (B Dorian) από την σολίστ, με τις άλλες φωνές να ακολουθούν σε stretto φούγκας, μπαίνοντας πολύ κοντά μεταξύ τους, ενώ φεύγουν διαδοχικά η μία μετά την άλλη. Στο τελικό Αλληλούια, το μπάσο κοντίνουο κατεβαίνει σχεδόν δύο οκτάβες. Το μέρος αυτό αποτελεί μια από τις κορωνίδες της συνθετικής δεξιοτεχνίας του Μπαχ.
Σελιάνα Αχαΐας
Αρχαία Φελλόη
Η Σελιάνα ταυτίζεται με την "Αρχαία Φελλόη", μια μικρή πόλη της Αχαϊας που περιγράφει ο ιστορικός Παυσανίας στο βιβλίο του «Ελλάδος Περιήγησις, Αχαϊκά». Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Παυσανίας, "ὁδὸς δὲ ἐξ Αἰγείρας εὐθεῖα ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ τοῦ Διὸς διά τε ὀρῶν καὶ ἀνάντης ἐστί: μῆκος μὲν οὖν τῆς ὁδοῦ τεσσαράκοντά εἰσι στάδιοι, ἄγει δὲ ἐς Φελλόην, πόλισμα οὐκ ἐπιφανές, †οὐδὲ ὡς ἀεὶ ᾠκεῖτο καὶ Ἰώνων ἔτι ἐχόντων τὴν γῆν. τὰ δὲ περὶ τὴν Φελλόην ἐς φυτείαν ἀμπέλων ἐστὶν ἐπιτήδεια: καὶ ὅσα πετρώδη τῆς χώρας, δρῦς τέ εἰσι καὶ θηρία, ἔλαφοι καὶ ὗς ἄγριοι: εἰ δέ τινα τῶν ἐν Ἕλλησι πολισματίων ἀφθόνῳ καταῤῥεῖται τῷ ὕδατι" η Φελλόη ήταν από εκείνη την εποχή περιοχή με πολλά νερά πράγμα που διαπιστώνει εύκολα όποιος επισκεφτεί και σήμερα την περιοχή. Στην ευρύτερη περιοχή της Σελιάνας έχουν γίνει κατα καιρούς ανασκαφές από το Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο, την Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή στην Αθήνα και το Πανεπιστήμιο του Σαλέρνο. Η περιοχή της Σελιάνας χαρακτηρίστηκε και επίσημα ως αρχαιολογικός χώρος από το Υπουργείο Πολιτισμού το 1996 (ΦΕΚ Β' 1029/12-11-96 και ΥΠΠΟ / ΑΡΧ /Α1/ 45408/2599).
Christ lag in Todes Banden , BWV 4
Μουσικολογικές σημειώσεις
Το έκτο μέρος (Versus 5) εμφανίζει ένα έντονα φορισμένο μπάσο κοντίνουο σε καθοδική χρωματική κίνηση, που συνοδεύει την εξαιρετική μελωδία. Οι αρμονίες των εγχόρδων θυμίζουν έντονα Πέρσελ, ιδιαίτερα το έργο Ο Θρήνος της Διδούς, με το θριαμβικό Αλληλούια να κερδίζει τις εντυπώσεις. Το έβδομο μέρος (Versus 6), μια άρια ντουέτου, αναδίδει εορταστική αίσθηση, με το ρυθμικό οστινάτο παρεστιγμένων στο μπάσο κοντίνουο και εναλλασσόμενες αλυσίδες από τρίηχα. στις φωνές. Τέλος, το όγδοο μέρος (Versus 7) είναι ένα απλό κοράλ εορταστικού ύφους για να κλείσει αυτή η ασυνήθιστη, αλλά εξαιρετική καντάτα. (S: Σοπράνο, A: Άλτο, T: Τενόρος, B: Μπάσος)
Σελιάνα Αχαΐας
Νεώτεροι χρόνοι
Κατά την επανάσταση του 1821 τέσσερα σπήλαια κοντά στη Σελιάνα χρησίμευσαν ως καταφύγια των γυναικοπαίδων, όταν ο Ιμπραήμ επέδραμε στο κομμάτι αυτό της Πελοποννήσου. Κοντά στη Σελιάνα έγιναν και δυο μάχες, μια στις πρώτες ημέρες της επανάστασης και άλλη κατά το Μάιο του 1827. Υπάρχει στενή σχέση μεταξύ των χωριών της Σελιάνας και των Σελιανιτίκων, αφού το δεύτερο προήλθε από Σελιανίτες που κατέβηκαν στα παράλια της Αιγιαλείας και έφτιαξαν το νέο χωριό. Σύμφωνα με τον ιστορικό και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Πατρών κ. Αθανάσιο Φωτόπουλο, οι πρώτοι Σελιανίτες έφτασαν στην περιοχή "Κρυόβρυση" του Αιγίου και εγκαταστάθηκαν εκεί κατά την Οθωμανική περίοδο.
Δημογραφικά στοιχεία
Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 52 κάτοικοι. Το 2001 είχε μόνιμο πληθυσμό 81 κατοίκων και πραγματικό πληθυσμό 305 κατοίκων ενώ το 1991 είχε μόνιμο πληθυσμό 165 κατοίκων και πραγματικό πληθυσμό 153 κατοίκων και το 1981 νόμιμο πληθυσμό 131 κατοίκων και πραγματικό 131 κατοίκων.
Christ lag in Todes Banden , BWV 4
Πηγές
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι ελάσσονα Κατηγορία:Καντάτες του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ
Σελιάνα Αχαΐας
Λοιπά στοιχεία
Στη μαζική κουλτούρα το χωριό έγινε ιδιαίτερα γνωστό μέσω αθλητικής ραδιοφωνικής εκπομπής με ονομασία «Σελιάνα – Περθώρι 2-0», εκπομπή ποδοσφαιρικού ενδιαφέροντος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Αιγείρας Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών 2011–12
Το Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών 2011–12 διοργανώθηκε από την Παγκύπρια Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (Π.Ο.ΕΠ.Α) με τη συμμετοχή 10 ομάδων. Διεξήχθη σε δύο γύρους, σύνολο 18 αγώνων για κάθε ομάδα, ενώ δεν διεξήχθησαν πλέι οφ. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Α.Μ.Σ. Άρης Λεμεσού, ο οποίος ανέβηκε στην Α΄ Κατηγορία μαζί με την δευτεραθλήτρια ομάδα του Α.Π.Σ. Παρνασσού Στροβόλου. Στη Γ΄ Κατηγορία υποβιβάστηκε η Δάφνη Τρούλλων και η Α.Π.Ε.Π. Πελενδρίου.
Κόκκινο Οχυρό
To Κόκκινο Οχυρό ήταν η κατοικία του Μουγκάλ αυτοκράτορα για περίπου 200 χρόνια, μέχρι το 1857. Βρίσκεται στο κέντρο του Δελχί και σήμερα στεγάζει μουσεία. Πέρα από το ρόλο του ως αυτοκρατορική κατοικία, ήταν τελετουργικό και πολιτικό κέντρο της κυβέρνησης των Μουγκάλ.
Κατασκευάστηκε το 1648 από τον 5ο Μουγκάλ αυτοκράτορα, τον Σαχ Τζαχάν, ως το ανάκτορο της οχυρωμένης πρωτεύουσας Σαχτζαχαναμπάντ, το σημερινό Παλιό Δελχί, δίπλα στο παλαιότερο οχυρό Σαλιμγκάρχ, το οποίο κατασκευάστηκε το 1546 από τον Ισλάμ Σαχ Σούρι. Το Κόκκινο Οχυρό πήρε το όνομά του από τα τεράστια τείχη από κόκκινο ψαμμίτη. Τα αυτοκρατορικά διαμερίσματα αποτελούντα από σειρές περιπτέρων, συνδεδεμένα με ένα κανάλι γνωστό ως ρέμα του Παραδείσου. Το οχυρό θεωρείται ότι αποτελεί το απόγειο της δημιουργικότητας των Μουγκάλ υπό τον Σάχη Τζαχάν και αν και το ανάκτορο είναι σχεδιασμένο με βάση ισλαμικά πρωτότυπα, αρχιτεκτονικά στοιχεία τυπικά της μουγκάλ αρχιτεκτονικής και αντικατοπτρίζουν την ένωση μογγολικών και περσικών παραδόσεων. Μαζί με το οχυρό Σαλιμγκάρχ, έχει ανακηρυχθεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 2007.
Την Ημέρα Ανεξαρτησίας της Ινδίας (15 Αυγούστου), ο Πρωθυπουργός της Ινδίας υψώνει την τρίχρωμη εθνική σημαία στην κύρια πύλη του οχυρού και εκφωνεί λόγο από τους προμαχώνες του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δελχί Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ινδία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ινδία Κατηγορία:Αυτοκρατορία των Μουγκάλ
Οδός Νόβι Σφιατ (Βαρσοβία)
Η Οδός Νόβι Σφιατ (πολωνικά: Ulica Nowy Świat, ελληνικά: Οδός Νέου Κόσμου) είναι μία από τις κύριες ιστορικές οδούς στη Βαρσοβία της Πολωνίας. Αποτελεί μέρος της Βασιλικής Διαδρομής (Trakt królewski, [Τρακτ κρουλέφσκι]) που εκτείνεται από το Βασιλικό Κάστρο της Βαρσοβίας και την Παλιά Πόλη, νότια προς τη βασιλική κατοικία του 17ου αιώνα του Βασιλιά Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι στο Βιλάνουφ.
Γεωγραφία
μικρογραφία| Κυκλικός κόμβος [[Σαρλ ντε Γκωλ]] Η οδός εκτείνεται από την Πλατεία Τριών Σταυρών προς τα βόρεια, διασταυρώνοντας τη Λεωφόρο Ιερουσαλήμ και την οδό Σφιεντοκσίσκα (οδός Τιμίου Σταυρού). Κοντά στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας και στο μνημείο του Νικολάου Κοπέρνικου μετατρέπεται σε οδό Κρακόφσκιε Πσεντμιέστσιε (οδός Προαστίων της Κρακοβίας), η οποία στη συνέχεια φτάνει μέχρι το Βασιλικό Κάστρο στην Πλατεία του Κάστρου.
Στο νότιο άκρο του, στην Πλατεία Τριών Σταυρών, η οδός Νόβι Σφιατ αλλάζει στη Λεωφόρο Ουγιάζντουφ, η οποία αλλάζει σε οδό Μπελβέντερ, η οποία γίνεται οδός Σομπιέσκι καθώς συνεχίζει να κινείται νότια, για να φτάσει τελικά στο Βιλάνουφ.
Ιστορία
μικρογραφία|Νόβι Σφιατ ένα καλοκαίρι, του [[Βουαντίσουαφ Ποντκοβίνσκι, 1892, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας]] Μέχρι τον 16ο αιώνα, η οδός Νόβι Σφιατ ήταν ένας κεντρικός δρόμος που οδηγούσε σε πολλά αριστοκρατικά παλάτια και χωριά νότια της Βαρσοβίας. Το σημερινό όνομα του δρόμου επινοήθηκε τον 17ο αιώνα, αφού η πόλη είχε αρχίσει να αναπτύσσεται σημαντικά (περ. 1640). Στις αρχές του 18ου αιώνα, τα χωράφια κατά μήκος της οδού είχαν αστικοποιηθεί πυκνά, κυρίως με ξύλινα παλάτια και αρχοντικά. Είχαν κατασκευαστεί υδρορροές και ο ίδιος ο δρόμος ήταν στρωμένος με λιθόστρωτα.
Κατά τη Ναπολεόντεια περίοδο, η Βαρσοβία αναπτύχθηκε σημαντικά και η οδός Νόβι Σφιατ ανοικοδομήθηκε σχεδόν πλήρως. Τα ξύλινα αρχοντικά έδωσαν τη θέση τους σε πέτρινα και τούβλινα, κυρίως τριώροφα, νεοκλασικά. Μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα, τα κτίρια είχαν επεκταθεί και η οδός Νόβι Σφιατ είχε γίνει ένας από τους κύριους επιχειρηματικούς δρόμους της Βαρσοβίας. Ήταν επίσης ένας από τους δρόμους με τη μεγαλύτερη διακίνηση, με πολλά καταστήματα και εστιατόρια που προσέλκυαν τους Βαρσοβιανούς αλλά και τους τουρίστες. Μεγαλύτερα νέα κτίρια αντικατέστησαν τα προηγούμενα και ο χαρακτήρας του δρόμου άλλαξε. Στις αρχές του 20ου αιώνα, σχεδόν όλο το ίχνος της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής χάθηκε, καθώς χτίστηκαν νέα κτίρια κυρίως σε στιλ αρ νουβό.
Σήμερα, η Οδός Νόβι Σφιατ διαθέτει πολλά καταστήματα, εστιατόρια και καφέ. Θεωρείται ότι είναι μια προνομιακή τοποθεσία για λιανοπωλητές πολυτελείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οδοί στη Βαρσοβία
Μεχμέτ Ζιγιαεντίν Εφέντι
Ο Ηγεμόνας Μεχμέτ Ζιγιαεντίν Εφέντι (οθωμ. τουρκικά:محمد ضياء الدين أفندي) (τουρκικά: Şehzade Mehmed Ziyaeddin Efendi, 26 Αυγούστου 1873 - 30 Ιανουαρίου 1938) ήταν γιος του σουλτάνου Μεχμέτ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Ο Μεχμέτ Ζιγιαεντίν έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Κωνσταντινούπολη στο περιοριστικό περιβάλλον του παλατιού Ντολμαμπαχτσέ. Εκπαιδεύτηκε στο Κολλέγιο Χαμπιμοπιγιέ στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν στρατηγός του οθωμανικού στρατού. Ήταν επίσης γνωστός δερματολόγος. Μαζί με τον αδελφό του, προσπάθησε να στηρίξει τον πατέρα του κατά τα δύσκολα χρόνια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Μετά την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας και την κατάργηση του οθωμανικού σουλτανάτου και του χαλιφάτου, ολόκληρη η αυτοκρατορική οθωμανική οικογένεια αναγκάστηκε να εξοριστεί τον Μάρτιο του 1924. Η ζωή στην εξορία ήταν πάντα πολύ δύσκολη, καθώς τα μέλη της αυτοκρατορικής οθωμανικής οικογένειας δεν είχαν οικονομικά μέσα και όλοι θέλησαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.
Ο Μεχμέτ Ζιγιαεντίν παντρεύτηκε πέντε φορές:
Πέθανε στις 30 Ιανουαρίου 1938 στην Αλεξάνδρεια σε ηλικία 64 ετών. Είναι θαμμένος στο Μαυσωλείο Χεδίβη Τοφίκ στο Κάιρο.
Διακρίσεις
Δυναστικές
Ξένες
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Κάρολος της Βυρτεμβέργης-Μπέρνστατ
Ο Κάρολος, γερμ. Karl (11 Μαρτίου 1682 - 8 Φεβρουαρίου 1745) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης-Μπέρνστατ (1684-1745).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ιουλίου-Ζήγκμουντ δούκα της Βυρτεμβέργης-Γιούλιουσμπερκ και της Άννας-Σοφίας, κόρης του Αδόλφου-Φρειδερίκου Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου(-Σβερίν).
Το 1745 απεβίωσε στο Μπέρνστατ αν ντερ Βάιντε (Πολωνικά:Μπιερούτουφ) σε ηλικία 63 ετών, άτεκνος. Τον διαδέχθηκε ο γιος του εξαδέλφου του Κάρολος-Χριστιανός-Έρντμαν δούκας της Βυρτεμβέργης-Ελς, έτσι επανενώθηκε η επικράτεια.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1703 τη Βιλελμίνη-Λουίζα των Βέττιν, κόρη του Βερνάρδου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν· δεν απέκτησαν απογόνους.
Δαυίδ Ναχμίας
Ο Δαυίδ Ναχμίας (γενν. 19 Μαρτίου 1966) είναι Έλληνας μουσικός, πιανίστας και δημοσιογράφος, γνωστός για τη συνεισφορά του στο Ελληνικό τραγούδι του πρώτου μισού του εικοστού αιώνα.
Στο ραδιόφωνο
Απ' το 1986 μέχρι το 1988 ξεκίνησε σε μικρούς ραδιοφωνικούς σταθμούς συμπαρουσιάζοντας με τον Αλέξη Αλεξίου δύό εκπομπές. Ατο 1988 έως το 1989 εργάσθηκε ως ραδιοφωνικός συμπαρουσιαστής με την ηθοποιό Μαίρη Χρονοπούλου στο ραδιοφωνικό σταθμό TOP FM. Το 2000 ξεκίνησε τη συνεργασία του στην ΕΡΤ στην καθημεριμή εκπομπή της Δήμητρας Γκουντούνα «ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ» ως μουσικός διευθυντής της εκπομπής. Από το 2001 ως το 2010 ετοίμασε και παρουσίασε περί τα 250 δημοσιογραφικά αφιερώματα σε μεγάλες προσωπικότητες της Ελλάδας στην τηλεόραση της ΝΕΤ μέσα από τις εκπομπές του ΙΧΝΗΛΑΤΕΣ και ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ. Από το 2010, προσχώρησε στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και πρώτου μισού του εικοστού αιώνα) Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7
Στην τηλεόραση
Από το 2001 μέχρι το 2006 προετοίμαζε και παρουσίαζε τη μηνιαία εκπομπή πορτρέπαρουσιάζει δύο εκπομπές: ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ (πορτραίτα παραθεωρημένων προσωπικοτήτων) και «Το μουσικό ρολόι του 20ού αιώνα» (αναλύσεις τραγουδιών του των προσωπικοτήτων με τίτλο «Ιχνηλάτες», και από το 2006 έως το 2010 το «Τιμής ένεκεν» στον σταθμό ΝΕΤ της κρατικής τηλεόρασης. Κάλεσε σε συνέντευξη περισσότερες από 250 προσωπικότητες της Ελλάδας, όπως η δημοσιογράφος Μαρία Ρεζάν, ο συγγραφέας Γιώργος Μανιώτης, ο ηθοποιός Κώστας Καζάκος, ο ποιητής Γιάννης Βαρβέρης, ο ποιητής Αντώνης Φωστιέρης, ο ποιητής Μανόλης Πρατικάκης, η ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, ο βαρύτονος της Ελληνικής Λυρικής Σκηνής Θέμης Σερμιέ, ο καλλιτέχνης του θεάτρου σκιών Ευγένιος Σπαθάρης. Προετοίμασε και παρουσίασε αρκετά ντοκιμαντέρ για ιστορικές προσωπικότητες του πολιτισμού, όπως ο τραγουδιστής και συνθέτης Νίκος Γούναρης, ο στιχουργός Πυθαγόρας Παπασταματίου, ο συνθέτης Μιχάλης Σουγιούλ, η ηθοποιός Σαπφώ Νοταρά, ο σκηνοθέτης Ορέστης Λάσκος και ο συνταγματάρχης Μαρδοχαίος Φριζής.
Τραγούδια του Μεσοπολέμου
Από το 2001 συμμετέχει στην ελληνική νοσταλγική μουσική, ιδιαίτερα σε τραγούδια από τις αρχές του 20ού αιώνα. Έχει οργανώσει τραγούδια από την αυθεντική μουσική παρτιτούρας για σύγχρονες ορχήστρες. Έχει εμφανιστεί με τραγουδιστές όπως η Χρυσούλα Στεφανάκη και η Σία Κοσκινά. Τον Σεπτέμβριο του 2010 και το 2011 ο Ναχμίας διοργάνωσε μια ελληνική ρετρό μουσική παράσταση στο Grand Houston (Οργανισμός Λυρικού Θεάτρου στο Χιούστον του Τέξας) των Ηνωμένων Πολιτειών, υπό την αιγίδα του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου Νοτιοδυτικής Περιφέρειας, με κεντρική τραγουδίστρια τη Χρυσούλα Στεφανάκη. μικρογραφία|Δαυίδ Ναχμίας - Αθήνα, 16 Ιουλίου 2010|εναλλ.=
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πιανίστες Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες εβραϊκής καταγωγής
Πάουλα Χίτλερ
Η Πάουλα Χίτλερ (επίσης γνωστή ως Πάολα Βολφ, 21 Ιανουαρίου 1896, Χάφελντ, Άνω Αυστρία, Αυστρία – 1 Ιουνίου 1960, Μπέρχτεσγκαντεν, Βαυαρία, Γερμανία) ήταν η μικρότερη αδελφή του Αδόλφου Χίτλερ και το τελευταίο παιδί του Αλοΐσιου Χίτλερ, καθώς και το τελευταίο παιδί της τρίτης συζύγου του Κλάρας Χίτλερ.
Προπολεμική ζωή
Η Πάουλα ήταν έξι χρονών όταν πέθανε ο πατέρας της Αλοΐσιος, ένας συνταξιούχος τελωνειακός υπάλληλος. Πέντε χρόνια μετά τον θάνατο του πατέρα της, πέθανε η μητέρα της Κλάρα. Μετά από τον θάνατο των γονιών της, η Αυστριακή κυβέρνηση παρείχε μια μικρή σύνταξη για να την Πάουλα και τον Αδόλφο. Ωστόσο, το ποσό ήταν σχετικά πενιχρό και ο Αδόλφος, ο οποίος ήταν τότε αρκετά μεγάλος για να υποστηρίξει τον εαυτό του, συμφώνησε να παραδώσει το μερίδιο του στην αδελφή του.
Αργότερα η Πάουλα μετακόμισε στη Βιέννη. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, είχε προσληφθεί ως καθαρίστρια σε κοιτώνα για Εβραίους φοιτητές του πανεπιστημίου. Το 1921, ενώ δούλευε στο κοιτώνα, επισκέφτηκε τον αδελφό της Αδόλφο. Αργότερα, εργάστηκε ως γραμματέας. Για το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής της, δεν είχε καμία επαφή με τον αδερφό της, κατά τα δύσκολα χρόνια του ως ζωγράφος στη Βιέννη και αργότερα στο Μόναχο, τη συμμετοχή του σε μάχες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και στις πρώτες πολιτικές δραστηριότητες πίσω στο Μόναχο. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 τον συνάντησε για άλλη μια φορά.
Η Πάουλα χρησιμοποιούσε την αρχική γραφή του επωνύμου της οικογένειας, Χίντλερ. Σύμφωνα με την ίδια, από το 1930, όταν απολύθηκε από την ασφαλιστική εταιρία στη Βιέννη στην οποία δούλευε λόγω της συγγένειας της με τον Αδόλφο Χίτλερ, ως και την αυτοκτονία του το 1945, ο Αδόλφος της έστελνε τακτικά χρήματα. Αυτή την περίοδο ζούσε χρησιμοποιώντας το επώνυμο Βολφ, μετά από αίτημα του Χίτλερ (αυτό ήταν το παιδικό παρατσούκλι του, το οποίο χρησιμοποίησε ως επώνυμο και ο ίδιος κατά την δεκαετία του 1920 για λόγους ασφαλείας), και δούλευε σποραδικά. Ο Αδόλφος φαίνεται πως είχε χαμηλή εκτίμηση της νοημοσύνης των αδελφών του, αναφερόμενος στην Πάουλα και την ετεροθαλή αδελφή του Άνγκελα ως "ηλίθιες χήνες".
Αργότερα, υποστήριξε ότι έβλεπε τον αδερφό της μια φορά τον χρόνο από την δεκαετία του 1930 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1940. Στο μεγαλύτερο μέρος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε ως γραμματέας σε στρατιωτικό νοσοκομείο. Μετά τον πόλεμο, έζησε τα τελευταία οχτώ χρόνια της ζωής της στο Μπερχτεσγκάντεν της νότιας Βαυαρίας, όπου την φρόντιζαν πρώην μέλη των Ες-Ες και μέλη του εσωτερικού κύκλου του αδερφού της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αδόλφος Χίτλερ
Τατουάζ φλας
thumb|right|250px|Το σετ δημιουργίας [[Τατουάζ φλας περιλαμβάνει λευκό χαρτί στένσιλ και ίσως ένα προσχεδιασμένο χαρτί.]] Ένα τατουάζ φλας είναι ένα στερεότυπο σχέδιο τατουάζ τυπωμένο ή σχεδιασμένο σε χαρτί ή χαρτόνι και μπορεί να θεωρηθεί ως ένα είδος βιομηχανικού σχεδιασμού. Συνήθως υπάρχει αναρτημένο στους τοίχους των αιθουσών τατουάζ ώστε να δώσει ιδέες στους πελάτες που μπαίνουν. Τα περισσότερα παραδοσιακά τατουάζ φλας έχουν σχεδιαστεί για γρήγορα τατουάζ και για να χρησιμοποιηθούν σε πρόχειρα καταστήματα που χειρίζονται μεγάλο όγκο έτοιμων τατουάζ για τους υποψήφιους πελάτες.
Το τατουάζ φλας είτε ζωγραφίζεται από τον καλλιτέχνη τατουάζ με σκοπό να το χρησιμοποιήσει για επίδειξη στο κατάστημά του ή για να το ανταλλάξει ή να το πουλήσει σε άλλους επαγγελματίες του τατουάζ. Τα χειροποίητα τατουάζ φλας που πωλούνταν σε τοπικό επίπεδο (καταστήματα), έχουν αντικατασταθεί σε μεγάλο ποσοστό από τα σχέδια επαγγελματιών "καλλιτεχνών τατουάζ φλας" που παράγουν φλας με πνευματικά δικαιώματα που θα πουληθούν σε σχετικές εκθέσεις ή μέσω του διαδικτύου. Μέχρι το 2000 ήταν συνηθισμένη πρακτική τα τατουάζ φλας στα περισσότερα στούντιο τατουάζ να εξυπηρετούν περισσότερο για να δώσουν ιδέες στους πελάτες. Τα περισσότερα σχέδια δημιουργούνται από τον καλλιτέχνη τατουάζ βασισμένα σε μια ιδέα του πελάτη. Δεν υπάρχει τυποποιημένο μέγεθος για το φλας, αλλά συναντάται πιο συχνά έτοιμο για εκτύπωση σε διαστάσεις 11x14 ιντσών στη Βόρεια Αμερική, και σε μέγεθος χαρτιού Α3 στην Ευρώπη. Το τατουάζ φλας μπορεί να έχει ή όχι περίγραμμα, που είναι γνωστό ως γραμμικό σχέδιο. Αυτό το σχέδιο συνήθως εκτυπώνεται σε ξεχωριστό φύλλο χαρτιού, πράγμα που είναι βολικό για τον καλλιτέχνη τατουάζ, ο οποίος διαφορετικά θα έπρεπε να το σχεδιάσει μόνος του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τατουάζ - Δερματοστιξία
The Original Soul of Michael Jackson
Το The Original Soul of Michael Jackson είναι ένα remix album των τραγουδιών του Μάικλ Τζάκσον, τα οποία ηχογραφήθηκαν και κυκλοφόρησαν στις αρχές της δεκαετίας του 1970 και έγιναν remixes το 1987.
Παρόλο που η δισκογραφική εταιρεία ισχυριζόταν ότι το άλμπουμ περιλαμβάνει μουσική που δεν είχε κυκλοφορήσει νωρίτερα, το μόνο νέο κομμάτι είναι μια επανεκδοχή του Twenty-Five Miles του Έντβιν Στάρ (1970), το οποίο εκτελέστηκε από τους Τζάκσον 5. Η αρχική εκδοχή συμπεριλήφθηκε στο Hello World: The Motown Solo Collection (2009).
Μερικά κομμάτια είχαν ξαναεπεξεργαστεί στο άλμπουμ, με μια νέα εκδοχή του Dancing Machine. Η νέα εκδοχή του Ain't No Sunshine ήταν λίγο διαφορετική από την αρχική, όσον αφορά τα φωνητικά, ενώ μια μοντέρα μηχανή-ντραμς προσθέθηκε στο Twenty-Five Miles.
Το Melodie έπρεπ να κυκλοφορήσει ως single για να βοηθήσει στη προώθηση του άλμπουμ στις ΗΠΑ, αλλά αντικαταστάθηκε από το promo-only single Twenty-Five Miles/Up On The Housetop.
Παραπομπές
κατηγορία:Απανθίσματα του Μάικλ Τζάκσον
Holiday (τραγούδι, Μαντόνα)
Holiday ονομάζεται το τραγούδι της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Μαντόνα από το επώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ της. Η εταιρεία Sire Records το κυκλοφόρησε ως το τρίτο σινγκλ του δίσκου στις 7 Σεπτεμβρίου 1983. Το τραγούδι επανεμφανίζεται στο remix άλμπουμ You Can Dance (1987), στο compilation άλμπουμ The Immaculate Collection (1990), και στο compilation άλμπουμ Celebration (2009).
Γραμμένο από τους Curtis Hudson και Lisa Stevens, της μπάντας Pure Energy, το κομμάτι προσφέρθηκε στη Μαντόνα από τον παραγωγό John "Jellybean" Benitez, όταν έψαχνε ένα πιθανό χιτ να συμπεριλάβει στο ντεμπούτο άλμπουμ της. Αφού το δέχτηκε, η τραγουδίστρια και ο Benitez εργάστηκαν πάνω στο τραγούδι, αλλάζοντας τη σύνθεσή του με την προσθήκη ενός σόλο πιάνου που εκτελείται από τον φίλο τους Fred Zarr. Ενσωματώνει κιθάρες, electronic handclaps, cowbell και μια synthesaizer string διάταξη, ενώ οι στίχοι του μιλούν για το αίσθημα της επιθυμίας για διακοπές.
Διεθνώς αναγνωρισμένο από κριτικούς, έγινε η πρώτη μεγάλη επιτυχία της Μαντόνα στις Ηνωμένες Πολιτείες, φτάνοντας την 16η θέση στο Billboard Hot 100. Αποτέλεσε επίσης το πρώτο τοπ 10 σινγκλ της σε αρκετές χώρες, όπως την Αυστραλία, Βέλγιο, Γερμανία, Ιρλανδία, Ολλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει επανακυκλοφορήσει τρεις φορές, το 1984, 1985 και 1991. Έχει εκτελέσει το κομμάτι στις περισσότερες περιοδείες της και με αυτό κλείνει συνήθως τις συναυλίες. Το "Holiday" έχει διασκευαστεί από αρκετούς καλλιτέχνες και εμφανίστηκε σε πολλές τηλεοπτικές εκπομπές και ταινίες, όπως την ταινία The Wedding Singer (1998) και τη σειρά Will & Grace. Το 2003, το Q Magazine το τοποθέτησε στο νούμερο 88 στον κατάλογο "1001 Best Songs Ever".
Ιστορικό και γραφή
Το 1983, η 25χρονη Μαντόνα ηχογραφούσε το επώνυμο στούντιο άλμπουμ της με τον παραγωγό της Warner Bros. Records, Reggie Lucas, αφού η Sire Records το επέτρεψε μετά την επιτυχία του "Everybody" στα κλαμπ. Ωστόσο, δεν είχε αρκετό υλικό για το άλμπουμ. Ο Lucas έφερε δύο νέα τραγούδια στο πρότζεκτ, και τον ντι τζέι John "Jellybean" Benitez. Εν τω μεταξύ, λόγω σύγκρουσης συμφερόντων, ο συνεργάτης της τραγουδίστριας, Stephen Bray, είχε πουλήσει ένα τραγούδι "Ain't No Big Deal" σ' ένα γκρουπ με όνομα Barracuda, άλλης εταιρίας, καθιστώντας το μη διαθέσιμο για το άλμπουμ της Μαντόνα. O Benitez ανακάλυψε ένα νέο κομμάτι, γραμμένο από τους Curtis Hudson και Lisa Stevens του ποπ συγκροτήματος Pure Energy. Το τραγούδι, με τίτλο "Holiday", είχε απορριφθεί από τις τραγουδίστριες Phyllis Hyman και Mary Wilson, πρώην μέλη των The Supremes. Οι Hudson και Stevens ερωτήθηκαν από τον Benitez αν είχαν κάποιο τραγούδι για την τότε άγνωστη Μαντόνα. Η δισκογραφική εταιρεία τους δεν ήθελε να κυκλοφορήσει το "Holiday" και έτσι το έδωσαν στον Benitez. Το συγκρότημα σε μια συνέντευξη στο Blogcritics θυμήθηκε: Ξέραμε ότι το τραγούδι είχε μια μαγεία. Αφού δεν μπορούσαμε να το ηχογραφήσουμε εμείς, ελπίζαμε πραγματικά να πέσει στα χέρια κάποιου που θα το αντιπροσωπεύσει επάξια. Η Stevens θυμήθηκε ότι άρχισε να παίζει τις συγχορδίες της αρχής του τραγουδιού σ' ένα πληκτρολόγιο αλλά δεν μπορούσε να προχωρήσει περαιτέρω. Ο Hudson θεώρησε ότι η μουσική θα μπορούσε να οδηγήσει σε κάτι εποικοδομητικό και παρότρυνε τη Stevens να πειραματιστεί με αυτό για μια εβδομάδα και τελικά της ήρθε το hook "Holiday, Celebrate!". Εμπνευσμένος από τις αρχικές συγχορδίες και ακούγοντας καταθλιπτικά νέα στο ραδιόφωνο, ο Hudson άρχισε να γράφει το τραγούδι και μέσα σε τριάντα λεπτά ήταν σε θέση να το ολοκληρώσει, με όλη τη σύνθεση στο μυαλό του. Το μεγαλύτερο μέρος του τραγουδιού γράφτηκε από τον ίδιο με τη Stevens να προτείνει λίγες αλλαγές, όπως ο στίχος "It would be so nice".
Ηχογράφηση και σύνθεση
Ο Benitez και η Μαντόνα έστειλαν το ντέμο στον φίλο τους, Fred Zarr, ώστε να αλλάξει τη διασκευή του και να το προγραμματίσει διαφορετικά. Έπειτα προστέθηκαν και τα φωνητικά της Μαντόνα. Ο Benitez πέρασε τέσσερις μέρες προσπαθώντας να ενισχύσει τη εμπορική ελκυστικότητα του κομματιού πριν από τον Απρίλιο του 1983, την προθεσμία που είχε ορίσει η εταιρεία της τραγουδίστριας. Ο Benitez δεν είχε παράγει κανένα τραγούδι μέχρι εκείνη την εποχή, αλλά γνώριζε πώς να ανακατασκευάσει διάφορα μουσικά κομμάτια σε ένα στούντιο. Συνέθεσε τον ήχο, συγκέντρωσε τους μουσικούς και τους τραγούδησε τη μελωδία για την ηχογράφηση. Επίσης, ζήτησε από τη Μαντόνα να τραγουδήσει με «soulful» τρόπο. Λίγο πριν ολοκληρωθεί, η Μαντόνα και ο Benitez συναντήθηκαν με τον Zarr στα Sigma Sound Studios του Μανχάταν, όπου καταγράφηκε το κομμάτι. Η τραγουδίστρια πρότεινε στον Zarr να προσθέσει ένα σόλο πιάνου προς το τέλος του τρακ, ενώ ζήτησε από τον Hudson να αλλάξει ένα φανκ μέρος στο ρυθμό της κιθάρας.
Η εξέλιξη των τεσσάρων ρυθμών συνεχίζεται σε όλο το τραγούδι, συνοδευόμενη από όργανα όπως κιθάρες στο παρασκήνιο, electronic handclap, cowbell που παίζεται από τη Μαντόνα, και συνθεσάιζερ διάταξη χορδών. Προς το τέλος του τραγουδιού, γίνεται μια αλλαγή στη διάταξη, όπου ακούγεται ένα πιάνο break. Μαζί με την παραγωγή του Benitez και την ενορχήστρωση του Zarr, το προσωπικό που εργάστηκε στο "Holiday" περιλαμβάνει τον Raymond Hudson στο μπάσο, τον Bashiri Johnson στα κρουστά και τις Tina B. και Norma Jean Wright στα πίσω φωνητικά. Λυρικά το τραγούδι εκφράζει το γενικό αίσθημα του κόσμου για την ανάγκη διακοπών.
Κυκλοφορία
Αρχικά είχε αποφασιστεί ότι το "Lucky Star" θα κυκλοφορήσει ως σινγλκ, αντ' αυτού το "Holiday" κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες όταν το πρώτο επιλέχτηκε από το ράδιο για airplay και έγινε ένα χορευτικό χιτ. Η Warner Bros. Records δεν περίμενε το τραγούδι να κάνει τόσο μεγάλη επιτυχία και γι' αυτό δεν είχαν προετοιμάσει να κυκλοφορήσουν ένα μουσικό βίντεο μαζί. Το πρωτότυπο βρετανικό εξώφυλλο του "Holiday" δεν έδειχνε το πρόσωπο της Μαντόνα, αφού η Sire δεν ήθελε το βρετανικό κοινό να καταλάβει ότι δεν ήταν μια RnB τραγουδίστρια. Έτσι, χρησιμοποίησαν μια φωτογραφία ενός σιδηροδρομικού σταθμού μ' ένα τρένο. Αργότερα κυκλοφόρησαν μια dub and groove εκδοχή για το remix άλμπουμ You Can Dance (1987). Επίσης, εμφανίζεται στο πρώτο compilation άλμπουμ της, The Immaculate Collection (1990), σε μια συντομότερη μορφή, και το 2009 στο Celebration. Έχει χρησιμοποιηθεί στο Wii βιντεοπαιχνίδι, Just Dance 2. Σε μία συνέντευξή το 2005 όταν ρωτήθηκε πιο είναι το αγαπημένο της τραγούδι από τη δισκογραφία της, είπε το "Holiday".
Οι Pure Energy ανέφεραν ότι η επιτυχία του "Holiday" τους βοήθησε οικονομικά, τους βοήθησε να μετακινηθούν από το οικοτροφείο που ζούσαν. Ο Hudson επιβεβαίωσε ότι το τραγούδι συνέχισε να τους δίνει χρήματα, είπε: «μπορείς να ζήσεις από μια επιτυχία; Ναι, μπόρες αν έχεις το σωστό χιτ. Μπορεί να διαρκέσει για μια ζωή. Είμαστε η ζωντανή απόδειξη αυτού».