cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δήμος Βόλβης
Τουρκοκρατία
Στα ίδια Στενά, συγκεντρώθηκαν Μακεδόνες πολεμιστές το 1828 για να ανακόψουν την πορεία των οθωμανικών στρατευμάτων, που βάδιζαν προς τη Νότια Ελλάδα για να καταστείλουν την επανάσταση. Σημαντικοί αγωνιστές, των οποίων σώζονται τα ονόματα, ήταν οι Αναστάσιος (Τάσιος) Κωνσταντίνου και Γεώργιος Χρήστου από το Στίβο, ο Παναγιώτης Κυριάκου από το Νικομηδινό, οι Αθανάσιος Ευαγγέλου  και Γεώργιος Κωνσταντίνου από την Απολλωνία, ο Στέφανος Ευθυμίου από το Μελισσουργό και ο αξιωματικός και πληρεξούσιος Δημήτριος Κοκκαλιώτης που πήρε μέρος στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου.
Η ίδρυση της αυτόνομης βουλγαρικής Εξαρχίας το 1870 αποτέλεσε την έναρξη προπαγανδιστικών κινητοποιήσεων στη σλαβόφωνη περιοχή βόρεια της λίμνης Βόλβη. Στο πλαίσιο αυτό, η λειτουργία της Εκκλησίας και του σχολείου είναι καθοριστική για την τόνωση της ελληνικής εθνικής συνείδησης, γλώσσας και ιδεολογίας των κατοίκων και την καλλιέργεια του πνεύματος αντίστασης. Σε ολόκληρη την περιοχή ιδρύονται σχολεία, με την οικονομική στήριξη της τοπικής κοινωνίας και την ενίσχυση της εκπαιδευτικής του δραστηριότητας από φιλολογικά σωματεία. Το πρώτο σχολείο χτίστηκε στον Προφήτη το 1870. Έτσι, σύντομα οι κάτοικοι ανέκτησαν τη χρήση της ελληνικής γλώσσας.
Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα (1904-1908), κάτοικοι από πολλά χωριά της περιοχής συμμετείχαν ενεργά στον αγώνα. Ειδικότερα, κάτοικοι του Προφήτη δρούσαν στην υπηρεσία του Μακεδονομάχου Καπετάν Ράμναλη (από το χωριό Ραμνά του Κιλκίς), μεταφέροντας μηνύματα, τροφοδοτώντας τα στρατιωτικά σώματα και κρύβοντας όπλα. Από τα Βρασνά κατάγονταν οι Μακεδονομάχοι Δημήτριος Κρουστάλης και Αναστάσιος Φυλακτός, οι οποίοι προσέφεραν σημαντικές υπηρεσίες στον Μακεδονικό Αγώνα γνωρίζοντας μυστικά περάσματα της περιοχής των Βρασνών και συνεργαζόμενοι με αντάρτικα σώματα που δρούσαν εκει αλλά και ευρύτερα στη Θεσσαλονίκη, τις Σέρρες και τη Χαλκιδική.
Νεότερη ιστορία
Η πρώτη απογραφή του 1913 κατέγραψε τους οικισμούς της περιοχής, μεταξύ των οποίων υπήρχαν πολλοί με αμιγή μουσουλμανικό πληθυσμό. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 δημιουργήθηκαν νέοι οικισμοί από τους Μικρασιάτες πρόσφυγες. Επίσης με την ανταλλαγή των πληθυσμών, οι μουσουλμάνοι αποχώρησαν και οι οικισμοί τους εποικίστηκαν με Έλληνες πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη. Έτσι αναπτύχθηκαν προσφυγικοί οικισμοί, όπως η Ασπροβάλτα, η Νέα Μάδυτος, η Νέα Απολλωνία και η Νυμφόπετρα. Παράλληλα προέκυψαν οικισμοί με μεικτό πληθυσμό, γηγενή και προσφυγικό, όπως ο Σταυρός, το Νικομηδινό, η Κοκκαλού και η Αρέθουσα. Έτσι, η ευρύτερη περιοχή απέκτησε χαρακτήρα προσφυγικό.
Το 1924 με τη σύσταση του Νομού Χαλκιδικής, οι οικισμοί που βρίσκονται στα νότια της λίμνης Βόλβης και του Ρήχειου ποταμού από τη Νέα Απολλωνία και ανατολικά μέχρι τον Σταυρό υπήχθησαν στην επαρχία Λιαριγκόβης (Αρναίας) του Νομού Χαλκιδικής. Οι οικισμοί αυτοί προσαρτήθηκαν εκ νέου στην επαρχία Λαγκαδά του Νομού Θεσσαλονίκης τον Ιούνιο του 1942.
Το 1941, η χώρα υποδουλώνεται στον Άξονα και η περιοχή περιέρχεται υπό βουλγαρική στρατιωτική κατοχή. Τον Ιούλιο του 1943 τη θέση των βουλγαρικών στρατευμάτων κατοχής παίρνουν τα γερμανικά. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής οι κατακτητές έκαψαν τον Άνω Περιστερώνα και την παλαιά Νυμφόπετρα. Οι κάτοικοι της Αρέθουσας ανέπτυξαν έντονη αντιστασιακή δραστηριότητα, είτε ως μάχιμοι είτε ως εφεδρικοί καλύπτοντας τις τάξεις των ενόπλων σωμάτων ή της Αλληλεγγύης, περιποιούμενοι τους τραυματίες αντάρτες και ενθαρρύνοντας τους κατοίκους της γύρω περιοχής. Για τη δράση τους αυτή εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς εννέα αγωνιστές. Πολλές ζημιές υπέστησαν οι εκκλησίες του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου στη Νέα Μάδυτο και της Αγίας Μαρίνας στη Ρεντίνα. . Βούλγαροι εκτέλεσαν τον ιερέα της Λίμνης Ευάγγελο Χριστοφούδη, γιατί αρνήθηκε να λειτουργεί στη βουλγαρική γλώσσα, ενώ επίσης φυλακίστηκαν οι ιερείς της Κοκκαλούς Ευάγγελος Αγοραστός, Απολλωνίας Χρήστος Καλτσάς, Μαδύτου Συμεών Παπαβασιλείου, Άνω Σταυρού Αθανάσιος Παπαθανασίου, Περιστερώνος Κωνσταντίνου Πατσαβά και Νέας Απολλωνίας Γεώργιος Ρεϊζόπουλος. Την 1η Σεπτεμβρίου 1944, Βούλγαροι στρατιώτες έκαψαν την Κοκκαλού. Κατα τη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου, που ακολούθησε, αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος έκαψαν την παλαιά Νυμφόπετρα.
To 1958, λόγω του αυξημένου ποσοστού ελονοσίας στην περιοχή, αποξηράνθηκαν οι λίμνες Μαυρούδα και Λάντζα.
Την 1 Ιανουαρίου 2011, οι προϋπάρχοντες οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης καταργήθηκαν και οι οικισμοί της περιοχής ενώθηκαν σε ένα μεγάλο ενιαίο Δήμο, που περικλείει όλη τη Βόλβη και αγκαλιάζει τον Στρυμονικό κόλπο.
Δημογραφία
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής πληθυσμού 2011 για τον Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, ο Δήμος Βόλβης εμφανίζει πληθυσμό 23.478 κατοίκων και πυκνότητα πληθυσμού 29,85 κατοίκους ανά τ.χλμ. Παρατηρείται μία μείωση του πληθυσμού της τάξης του 4,4% από το 2001. Ωστόσο, σύμφωνα με διευκρίνιση της ΕΛ.ΣΤΑΤ. λόγω αλλαγής μεθοδολογίας, τα αποτελέσματα της απογραφής δεν είναι ευθέως συγκρίσιμα με τα προηγούμενα.
Σε επίπεδο νόμιμου πληθυσμού, ο Δήμος Βόλβης αριθμεί 26.004 δημότες, ως εξής:
Οικισμοί
Υπάρχουν 3 αστικοί οικισμοί και 36 αγροτικοί. Οι οικισμοί κατά τάξεις μεγέθους είναι:
Από τους 39 οικισμούς του δήμου, μόνο οι 8 αύξησαν τον πληθυσμό τους σε σχέση με το 2001. Σημαντική αύξηση του πληθυσμού εμφανίζουν η Κοινότητα Βρασνών και ο οικισμός Ρεντίνα, ενώ μεγάλη είναι η μείωση στην Κοινότητα Απολλωνίας και στον Άνω Σταυρό.
Μεγαλύτερη συγκέντρωση πληθυσμού υπάρχει στους οικισμούς του Στρυμονικού Κόλπου, όπου κατοικεί το 43,4% του πληθυσμού. Στα βόρεια της λίμνης Βόλβης κατοικεί το 27,5% του πληθυσμού, ενώ στα νότιά της το 29,1%.
Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή, στον Δήμο Βόλβης βρέθηκαν 19.962 κτήρια και 21.913 κατοικίες. Από τα κτήρια το 14,7% ήταν κατασκευασμένο προ του 1960, 52,7% μεταξύ του 1961 και του 1985, το 23,8% μεταξύ 1986 και 2000, ενώ το 8,8% ήταν νεότερης κατασκευής ή υπό ανέγερση. Εκτός από κατοικίες, βρέθηκαν επίσης 77 εκκλησίες και μοναστήρια, 225 ξενοδοχεία, 59 εργοστάσια-εργαστήρια, 52 σχολικά κτήρια, 412 καταστήματα-γραφεία, 45 σταθμοί αυτοκινήτων και 3 κτήρια υγειονομικής χρήσης.
Χαρακτηριστικά του μόνιμου πληθυσμού
Στην απογραφή πληθυσμού-κατοικιών του 2011, απογράφηκαν ως μόνιμοι κάτοικοι του Δήμου 23.478 άτομα, που κατανέμονται στις ενότητες, ως εξής:
Όσον αφορά την οικογενειακή κατάσταση, το 33,6% του πληθυσμού είναι άγαμο, το 55,4% έγγαμο, ενώ υπάρχουν και 8,9% χήροι και 2,1% διαζευγμένοι. Μεγαλύτερη συγκέντρωση αγάμων σε σχἐση με τον συνολικό πληθυσμό της ενότητας υπάρχει στην ενότητα Ρεντίνας (41,4%) και ακολουθούν η ενότητα Απολλωνίας (34,2%), η ενότητα Μαδύτου (33,8%), η ενότητα Εγνατίας (31,1%), η ενότητα Αγίου Γεωργίου (30%) και τέλος η ενότητα Αρέθουσας (26,9%). Περισσότερους έγγαμους σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό της έχει η ενότητα Αγίου Γεωργίου με 60,6% άγαμους, ενώ ακολουθούν η ενότητα Αρέουσας με 59,8%, η ενότητα Εγνατίας με 56,4%, η ενότητα Μαδύτου με 55,3%, η ενότητα Απολλωνίας με 53,2% και τέλος η ενότητα Ρεντίνας με 49,1%.
Το μέσο νοικοκυριό αποτελείται από 2,61 άτομα. Το 27,3% των γυναικών 10 ετών και άνω είναι άτεκνες, 10,2% έχει ένα παιδί, 40,3% έχει δύο παιδιά, 15,9% έχει τρία παιδιά, ενώ ποσοστό 6,4% είναι πολύτεκνες μητέρες. To 11,4% των οικογενειών είναι μονογονεϊκές, το 9,3% με αρχηγό μητέρα και το 2,1% με αρχηγό πατέρα. Το 46,4% των πυρηνικών οικογενειών δεν έχει κανένα απασχολούμενο μέλος, το 34,1% μόνο ένα απασχολούμενο, ενώ το υπόλοιπο 19,5% έχει τουλάχιστον δύο απασχολούμενα μέλη.
Το 67,1% του μόνιμου πληθυσμού γεννήθηκε στα όρια του Δήμου Βόλβης, το 8,6% σε άλλο Δήμο του νομού Θεσσαλονίκης, το 14,6% σε άλλο νομό της Ελλάδας, ενώ το 9,7% των μόνιμων κατοίκων της Βόλβης γεννήθηκε στο εξωτερικό. Το 91,9% του πληθυσμού έχουν ελληνική υπηκοότητα, ενώ οι υπόλοιποι είναι αλλοδαποί.
Όσον αφορά την εκπαίδευση, ποσοστό 6,9% των μόνιμων κατοίκων κατέχουν πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ένα 36,3% έχουν αποφοιτήσει από μεταδευτεροβάθμιες σχολές, ενώ το 38,2% έχει αποφοιτήσει μόλις από το Δημοτικό.
Σε επίπεδο απασχόλησης, μόνο το 25,6% των μόνιμων κατοίκων απασχολούνταν ως μισθωτοί ή αυτοαπασχολούμενοι. Οι συνταξιούχοι άγγιζαν το 30,5%, ενώ από τους υπόλοιπους, ένα 6,8% αναζητούσε εργασία, ένα 13,9% βρισκόταν σε εκπαίδευση ή κατάρτιση και το 15,2% του πληθυσμού ασχολείτο με τα οικιακά.
Η αναλογία αρρένων και θηλέων στο σύνολο του Δήμου Βόλβης είναι 1 προς 1. Ωστόσο, στην ενότητα Ρεντίνας, αντιστοιχούν 11 άνδρες για 10 γυναίκες, με ιδιαίτερα έντονη την απόκλιση στους αγάμους, όπου υπάρχουν περισσότεροι από 17 άγαμοι άνδρες για κάθε 10 άγαμες γυναίκες. Στην ενότητα Μαδύτου, οι άνδρες ξεπερνούν επίσης σε αριθμό τις γυναίκες κατά 1,4%, ενώ στις άλλες ενότητες, οι γυναίκες υπερτερούν των ανδρών.
Ο πληθυσμός του Δήμου ανά ηλικιακή ομάδα είναι:
Στον Δήμο Βόλβης υπάρχουν 21.853 κατοικίες, από τις οποίες το 60% είναι μονοκατοικίες. Το 23,7% των κατοικιών έχουν κατασκευαστεί πριν το 1971, το 52,4% από το 1971 έως το 1990, ενώ το 23,9% είναι μεταγενέστερο. Κατοικείται μόνο το 39,6% των κατοικιών, το 37,5% είναι εξοχικές κατοικίες. Από τις κατοικούμενες, το 84,2% είναι ιδιόκτητες κατοικίες.
Οικονομία
Η οικονομική ανάπτυξη των περιοχών του Δήμου δεν είναι ομοιόμορφη. Μπορούμε να διακρίνουμε δύο οικονομικούς χώρους: τις παράλιες περιοχές γύρω από τον Στρυμονικό κόλπο, όπου βρίσκονται τα μεγάλα τουριστικά θέρετρα, και τις μεσόγειες περιοχές, όπου η αγροτική παραγωγή παραμένει κυρίαρχη.
Στο σύνολο του Δήμου στον πρωτογενή τομέα απασχολείται το 28,2% του ενεργού οικονομικά πληθυσμού, στο δευτερογενή τομέα το 18%, ενώ στον τριτογενή το 53,8%.
Πρωτογενής τομέας
thumb|Αλιευτικό καταφύγιο στην Ασπροβάλτα Στις παράλιες περιοχές, πέριξ του Στρυμονικού κόλπου, η γεωργική δραστηριότητα έχει εγκαταλειφθεί λόγω της ανάπτυξης του τουρισμού. Οι οικισμοί της περιοχής, με εξαίρεση αυτού των Βρασνών, δε διαθέτουν πλέον ικανές εκτάσεις γης για να δεσμευθούν στην αγροτική παραγωγή καθώς έχει επέλθει αλλαγή της χρήσης γης από γεωργική σε οικοδομήσιμη ή οικοδομημένη γη. Η Ασπροβάλτα μόνο τη δεκαετία του 1970 έχασε το 1/3 των καλλιεργήσιμων εκτάσεών της, επί των οποίων ανεγέρθηκαν πλήθος οικοδομών για παραθεριστικές κατοικίες ή προς ενοικίαση.
Άξιος αναφοράς είναι ο δασικός συνεταιρισμός του Σταυρού, που αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους δασικούς συνεταιρισμούς της χώρας. Κι αυτός όμως παρουσιάζει συρρίκνωση τα τελευταία χρόνια, επειδή το σύγχρονο νομικό καθεστώς δίνει προτεραιότητα για την εκμετάλλευση της ξυλείας στους τοπικούς συνεταιρισμούς. Τα δάση όμως του Σταυρού δεν επαρκούν σε ποιότητα και σε ποσότητα για την απασχόληση όλων των εργατών. Γι' αυτό παρατηρείται εγκατάλειψη του επαγγέλματος.
Η περιοχή του Στρυμονικού κόλπου αλιεύεται εντατικά. Η αλιευτική δραστηριότητα αναπτύσσεται κυρίως στην παράκτια και μέση αλιεία. Ο αλιευτικός συνεταιρισμός Σταυρού είναι ένας από τους μεγαλύτερους της χώρας. Υπάρχουν ιχθυοκαλλιέργειες τσιπούρας, λαυρακίου και μυδοκαλλιέργειες.
Δευτερογενής τομέας
Η μεταποίηση στην περιοχή περιορίζεται σε ορισμένους μόνο κλάδους, είναι οικογενειακής μορφής με μικρές μονάδες, με μέση απασχόληση 1 έως 2,5 άτομα ανά επιχείρηση και καλύπτει κυρίως βασικές ανάγκες των κατοίκων αλλά και των τουριστών του καλοκαιριού.
Ο κλάδος των κατασκευών είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένος (υλικά οικοδομών, χωματουργικές εργασίες, εργολαβικά γραφεία) και σχετίζεται άμεσα με την τουριστική δραστηριότητα. Απασχολεί το 16,5% του ενεργού πληθυσμού. Επίσης, παρουσιάζεται αλληλεξάρτηση μεταξύ της υλοτομικής δραστηριότητας και των τοπικών επιχειρήσεων ξύλου και επίπλου.
Τριτογενής τομέας
thumb|250px|Η ακτή των Νέων Βρασνών βραβεύεται κάθε χρόνο με τη γαλάζια σημαία, όπως και όλες οι ακτές του Στρυμωνικού κόλπου. Τα πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής έχουν οδηγήσει ήδη από τη δεκαετία του 1960 τους κατοίκους να στραφούν στην τουριστική επιχειρηματικότητα. Ο τόπος συνδυάζει βουνό και αμμουδερές παραλίες με ιδιαίτερο φυσικό κάλλος, εύκολη πρόσβαση μέσω της Εγνατίας και κεντρική θέση ανάμεσα στα μεγάλα αστικά κέντρα Θεσσαλονίκης, Σερρών και Δράμας
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον εσωτερικό τουρισμό, στη διατήρηση παραθεριστικών κατοικιών από κατοίκους της Θεσσαλονίκης, Δράμας, Σερρών, αλλά και στην προσέλευση αλλοδαπών τουριστών κυρίως από την ανατολική και δυτική Ευρώπη. Σημαντικό ρόλο διαδραματίζει η οργανωμένη διακίνηση αλλοδαπών τουριστών κυρίως από την Τσεχία και Ουγγαρία.
Για τους λόγους αυτούς, διογκώθηκε εξαιρετικά ο τριτογενής τομέας με πλήθος επιχειρήσεων (εστιατόρια, κέντρα διασκέδασης, λιανικό εμπόριο κλπ) που δημιουργήθηκαν λόγω της τουριστικής κίνησης. Κύριο χαρακτηριστικό των επιχειρήσεων αυτών, είναι το μικρό τους μέγεθος που υποδηλώνει τον οικογενειακό χαρακτήρα με μέση απασχόληση ανά επιχείρηση τα 1,3 άτομα, ενώ οι κυριότερες δραστηριότητες αφορούν στον κλάδο των εστιατορίων και συναφών επιχειρήσεων (33,4% του συνόλου), το εμπόριο τροφίμων (17,9%) και των «άλλων καταναλωτικών αγαθών» (13,8%). Ωστόσο, και άλλες δραστηριότητες που δεν κατατάσσονται στον τουριστικό τομέα λειτουργούν στην περιοχή ακριβώς λόγω της ύπαρξης του τουρισμού (τράπεζες, φαρμακεία, μεσιτικά γραφεία).
Το 35% του ενεργού ανδρικού πληθυσμού εργάζεται σε επιχειρήσεις του τριτογενή τομέα, ενώ για τις γυναίκες το ποσοστό φθάνει το 52,5%. Ο τουρισμός κατέχει την πρώτη θέση στην επιχειρηματική δραστηριότητα και το εισόδημα. Πρέπει να αναφερθεί το υψηλό ετήσιο εισόδημα που απολαμβάνουν οι ιδιοκτήτες των ενοικιαζομένων δωματίων. Οι περισσότερες επιχειρήσεις είναι μικρές οικογενειακές μονάδες, γεγονός που σε συνδυασμό με το ότι τα ενοικιαζόμενα δωμάτια δε συγκεντρώνονται σε λίγους ιδιοκτήτες, οδηγεί σε διάχυση του πλούτου σε μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού.
Πρωτογενής τομέας
Στις περιοχές πέριξ της λίμνης Βόλβης, ο πρωτογενής τομέας αποτελεί την κύρια οικονομική δραστηριότητα του πληθυσμού. Η απασχόληση στον πρωτογενή τομέα ξεπερνά το 80% στους περισσότερους οικισμούς της περιοχής. Οι κάτοικοι εξακολουθούν να ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την αλιεία στη λίμνη. Οι αγροτικές εκμεταλλεύσεις είναι μεγαλύτερες στις Δ.Ε. Απολλωνίας και Προφήτη και μικρότερες στις Δ.Ε. Μαδύτου και Αρέθουσας.
Στις αροτραίες καλλιέργειες κυριαρχούν ο καπνός, το σιτάρι, η μηδική, το καλαμπόκι και η βιομηχανική ντομάτα, ενώ στις μόνιμες οι αμυγδαλιές, οι ροδακινιές, τα αμπέλια και τα ελαιόδεντρα. Η ρίγανη καλλιεργείται σε μεγάλες ποσότητες στην Αρέθουσα και τη Μαυρούδα, απ' όπου στέλνεται σε μονάδες επεξεργασίας για την παρασκευή αιθερίων ελαίων για φαρμακευτική χρήση. Επίσης, γίνεται καλλιέργεια καλλωπιστικών δενδρυλίων και λειτουργούν ορισμένα φυτώρια, ιδίως στο Μόδι, απ' όπου γίνονται εξαγωγές σε ευρωπαϊκές και ασιατικές χώρες. Η οινοκομία είναι ανεπτυγμένη στην Αρέθουσα, ενώ στο Νικομηδινό και σε πολλούς οικισμούς βόρεια της λίμνης παράγεται τσίπουρο.
Τα πλούσια υγρά λιβάδια γύρω από τη λίμνη είναι ιδανικά για τη βόσκηση αγροτικών ζώων. Η κτηνοτροφία περιλαμβάνει κυρίως αιγοπρόβατα, βοοειδή και πουλερικά. Άλλωστε, η Βόλβη είναι από τις ελάχιστες περιοχές που έχουν απομείνει στην Ελλάδα, όπου εκτρέφονται βουβάλια. Η τυροκομία είναι διαδεδομένη κυρίως στη Δ.Ε. Αρέθουσας, όπου παρασκευάζονται επίσης λουκάνικα με τη χρήση ντόπιων κρεάτων.
Εμπορεύσιμα αλιεύματα είναι τα γριβάδια, τα οποία τείνουν να εξαφανιστούν, τα τσιρώνια, τα πέρκια, τα σίρκα, οι λεστιές, οι τούρνες και οι λιπαριές. Τακτικά γίνεται εμπλουτισμός της λίμνης με γόνους ψαριών από άλλες λίμνες, ενώ λειτουργεί και τεχνητό πάρκο αναπαραγωγής γόνων.
Δευτερογενής τομέας
Στην περιοχή, λειτουργούν μερικές βιοτεχνίες επεξεργασίας ξύλου. Ο κλάδος των κατασκευών έχει ιδιαίτερη βαρύτητα στη Νέα Μάδυτο, όπου αποτελεί το παραδοσιακό επάγγελμα των κατοίκων και λειτουργεί σωματείο εργατοτεχνιτών, ξυλουργών και οικοδόμων. Αυτό βέβαια έχει ως αποτέλεσμα η ευημερία του χωριού να είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη γενικότερη οικονομική κατάσταση της χώρας και τις τάσεις στην οικοδομή Ιδιαίτερη ανοικοδόμηση εμφανίζει η Πλατεία και η Νέα Απολλωνία.
Τριτογενής τομέας
Η απασχόληση στον τριτογενή τομέα είναι συχνή κυρίως στα κεφαλοχώρια της περιοχής, δηλαδή τη Νέα Απολλωνία, τον Προφήτη και τη Νέα Μάδυτο, όπου παρέχονται υπηρεσίες που εξυπηρετούν και τις γύρω περιοχές με εμπορικά καταστήματα, φαρμακεία κ.α. Παράλληλα, γίνονται και προσπάθειες τουριστικής αξιοποίησης της περιοχής. Οι θεραπευτικές ιδιότητες των Λουτρών Βόλβης ελκύουν σημαντικό όγκο ιαματικού τουρισμού. Στην περιοχή λειτουργεί πρότυπη μονάδα εξυπηρέτησης 2.500 ατόμων και ξενοδοχειακές μονάδες μεγάλης δυναμικότητας. Το Ναυταθλητικό Κέντρο Βόλβης δραστηριοποιείται για την ανάπτυξη του υδάτινου αθλητισμού με υγρό στίβο κωπηλασίας 18 χλμ. στα Λουτρά Βόλβης και εξέδρες ιστιοπλοΐας, ιστιοσανίδας και κανόε καγιάκ στη Νέα Μάδυτο και τη Μικρή Βόλβη, στην οποία λειτουργούν και τουριστικά καταστήματα.
Μνημεία
thumb|Ιερές Μητροπόλεις στο έδαφος του Δήμου Βόλβης Στην επικράτεια του Δήμου Βόλβης, έχουν ανακηρυχθεί 59 ακίνητα μνημεία μεγαλύτερης ή μικρότερης αξίας, εκ των οποίων τα 13 στην Ενότητα Αγίου Γεωργίου, τα 11 στην Ενότητα Απολλωνίας, τα 12 στην Ενότητα Αρέθουσας, τα 8 στην Ενότητα Εγνατίας, τα 3 στην Ενότητα Μαδύτου και τα 12 στην Ενότητα Ρεντίνας.
Οι Νυμφόπετρες στον οικισμό Νυμφόπετρα αποτελούν μία συστάδα βράχων, αποτέλεσμα των έντονων γεωλογικών φαινομένων της περιοχής, που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν "μικρά Μετέωρα". Η ονομασία των πέτρινων σχηματισμών προέρχεται από αρχαίο μύθο που λέει, ότι οι βράχοι αυτοί ήταν άνδρες που παρατηρούσαν τις νύμφες της λίμνης Βόλβης, καθώς αυτές λούζονταν. Αυτές όμως τους καταράστηκαν και αμέσως εκείνοι απολιθώθηκαν. Άλλη δοξασία ερμηνεύει τους σχηματισμούς ως απολιθωμένη νυφική πομπή.
Στα Βρασνά, βρίσκεται ο Βυζαντινός Πύργος Βρασνών, ο οποίος χρονολογείται από τις αρχές του 15ου αιώνα. Επίσης παραπλέυρως βρίσκεται ο Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου και Αγίου Γεωργίου με το ιστορικό καμπαναριό κτισμένο το 1846.
Στην Απολλωνία υπάρχει σύμπλεγμα μνημείων διαφόρων εποχών. Ένας τεράστιος υπεραιωνόβιος πλάτανος, που αποτελεί μνημείο της φύσης ανακηρυγμένο το 1985 σκιάζει το Βήμα του Αποστόλου Παύλου, τον τόπο εκείνο, όπου σύμφωνα με την παράδοση κήρυξε ο Απόστολος των Εθνών διερχόμενος από την Απολλωνία το 50 μ.Χ. Παρακείμενα διασώζονται απομεινάρια οθωμανικών κτισμάτων. Τζαμί, λουτρό και χάνι, χτισμένα τον 16ο αιώνα από τον Βεζύρη Sokolli Muhammad Pasha θυμίζουν την εμπορική δραστηριότητα που άνθησε στην περιοχή κατά την τουρκοκρατία.
Το Κάστρο της Ρεντίνας, το οποίο διοικητικά υπάγεται στην κοινότητα του Άνω Σταυρού, αποτέλεσε βυζαντινό οχυρό, που διαφέντευε την κλεισούρα της Ρεντίνας από τα χρόνια του Ιουστινιανού, ενώ μαρτυρούνται ίχνη συνεχούς κατοίκησης μέχρι και την οθωμανική κατάκτηση. Πρόκειται για έναν περιτείχιστο οικισμό, ενισχυμένο με πύργους και προβόλους. Στην κορυφή του λόφου βρίσκεται η ακρόπολη και στο υψηλότερο σημείο της τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική του 10ου αιώνα χτισμένη πάνω σε κινστέρνα. Στα ανατολικά του οικισμού δεσπόζει μικρός σταυροειδής ναός μετά τρούλου της παλαιολόγειας εποχής. Ο οικισμός συμπληρώνεται από απλές κατοικίες, συχνά μονόχωρες.
Το Οθωμανικό Λουτρό Νέας Απολλωνίας. Εξαίρετης τέχνης οκταγωνικό οθωμανικό λουτρό, πιθανολογείται ότι πρόκειται για κτίσμα του μεγάλου Βεζίρη Sokolli Muhammad Pasha, ο οποίος ίδρυσε το χάνι, το τζαμί και το λουτρό στη γειτονική Παζαρια (σημερινή Απολλωνία), μεταξύ των ετών 1566-1574. Διατηρείται σχεδόν όλη η τοιχοδομία του, εκτός από την ασπίδα της καλύψεως. Η καταστροφή της στέγης οφείλεται σε πλινθολόγηση. Το μνημείο βρίσκεται υπό την εποπτεία της 9ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων.
Η αρχαία Αγροικία Ασπροβαλτας. Ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας Αγροικίας βρίσκεται στη θέση "Λιοτόπι Ρουτσχέλη" της Ασπροβάλτας και ανασκάφηκε κατά τις εργασίες διάνοιξης της σύγχρονης Εγνατίας οδού. Είναι ένα κτιριακό συγκρότημα ύστερων κλασικών-πρώιμων ελληνιστικών χρόνων.
Η Μονή του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται στις δασόφυτες πλαγιές των Κερδυλίων, κοντά στον οικισμό της Ασπροβάλτας. Κτισμένη κατά το β΄ ήμισυ του 16ου αιώνα, η Μονή σήμερα έχει εγκαταλειφθεί. Διασώζεται το καθολικό, σταυροειδές με τέσσερις κολώνες, ίχνη της δυτικής και βόρειας κόρδας, καθώς και ο περίβολος. Η στέγη της Μονής καλύπτεται από σχιστόπλακες. Στο ιερό και στην πρόθεση διατηρούνται υπολείμματα τοιχογραφιών του 16ου αιώνα.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Ντάριλ Μίντλετον
Ο Ντάριλ Μπράιαν Μίντλετον (αγγλικά: Darryl Bryan Middleton) (γενν. 21 Ιουλίου 1966) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως πάουερ φόργουορντ και νυν βοηθός προπονητή στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Κατέχει το ρεκόρ ως ο γηραιότερος παίκτης που έπαιξε ποτέ σε αγώνα στην ιστορία του Πρωταθλήματος Ισπανίας. Επίσης, κατέχει ισπανικό διαβατήριο.
Σταδιοδρομία ως παίκτης
Μετά το κολέγιο, ο Μίντλετον επιλέχθηκε από τους Ατλάντα Χοκς στον 3ο γύρο (68ος συνολικά) του NBA Ντραφτ του 1988, όμως δεν έπαιξε ποτέ στο ΝΒΑ. Ωστόσο, είχε μια ευημερούσα σταδιοδρομία στην Ευρώπη, με ομάδες όπως οι: Τσουκουρόβα Σαναγί, Αρέσιουμ Μιλάνου, Χιρόνα, Μπαρτσελόνα, Ζουβεντούτ Μπαδαλόνα, Κάχα Σαν Φερνάντο, Παναθηναϊκός και Ντινάμο Αγίας Πετρούπολης.
Κέρδισε τρία βραβεία του Πολυτιμότερου Παίκτη του Πρωταθλήματος Ισπανίας (1992, 1993, 2000). Κέρδισε επίσης δύο Πρωταθλήματα Ισπανίας με τη Μπαρτσελόνα (1995, 1996). Από το 2000 έως το 2005, ο Μίντλετον έπαιξε με τον Παναθηναϊκό, με τον οποίος κέρδισε τέσσερα Πρωταθλήματα Ελλάδας (2001, 2003, 2004, 2005), δύο Κύπελλα Ελλάδας (2003, 2005) και την Ευρωλίγκα 2001-02. Το 2007, κέρδισε το FIBA EuroCup με την Χιρόνα.
Στη συνέχεια συνέχισε να παίζει με τη Χιρόνα, ως μέρος του επανιδρυμένου Σαντ Ζοσέπ. Τον Μάρτιο του 2011, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Βαλένθια Μπάσκετ.
Ακολούθως, ο Μίντλετον υπέγραψε με την ΚΜ Λουκέντουμ Αλικάντε. Η ομάδα, παρά το γεγονός ότι τερμάτισε στην 6η θέση της Liga ACB, και είχε κερδίσει το δικαίωμα να παίξει σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, πούλησε τη θέση του στο πρωτάθλημα και αντίθετα έπαιξε στην 2η Κατηγορία τη σεζόν 2012-13. Αυτό οφειλόταν σε οικονομικά ζητήματα. Ο Μίντλετον ήταν μέρος της ομάδας κατά τη διάρκεια εκείνης της σεζόν και τη βοήθησε να τερματίσει στην 3η θέση της 2ης Κατηγορίας, και αφού κέρδισε στα πλέι οφ, κέρδισε την επιστροφή στην κορυφαία κατηγορία.
Τον Οκτώβριο του 2013, σε ηλικία 47 ετών, ο Μίντλετον υπέγραψε με την Servigroup Μπενιντόρμ της τέταρτης κατηγορίας.
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Τον Ιούνιο του 2014, ο Μίντλετον διορίστηκε βοηθός προπονητή του Δημήτρη Ιτούδη στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κλαμπ Μπάσκετ Χιρόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις Μπαλονθέτο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπανταλόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντινάμο Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αλικάντε
Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου 1866
Η κυβέρνηση πήρε ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή στις 18 Δεκεμβρίου 1866, με 97 ψήφους υπέρ και 52 κατά, και καθ΄όλη την διακυβέρνησή της διατηρούσε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Η διαχείριση του Κρητικού ζητήματος ωστόσο, ήταν η αιτία της σύγκρουσης της κυβέρνησης με τον βασιλέα και ο λόγος παραίτησής της. Ο βασιλέας Γεώργιος, απών κατά το μεγαλύτερο μέρος του 1866, αφού τέλεσε τους αρραβώνες και τους γάμους του στην Πετρούπολη, με την Μεγάλη Δούκισα της Ρωσίας,Όλγα, όταν επέστρεψε, τον Νοέμβριο του 1867, διαφώνησε με την πολιτική της κυβέρνησης (συνέχιση και βοήθεια στον ένοπλο αγώνα των Κρητών που πρέσβευαν και ο Κουμουνδούρος και ο Τρικούπης), και εξανάγκασε την κυβέρνηση σε παραίτηση.
''«...Στην κομματική ανωμαλία της εποχής προσετίθετο και η αυθαιρεσία του Στέμματος, το οποίο για να προβή καλλίτερα και με ολιγώτερο θόρυβο στον ενταφιασμό του κρητικού ζητήματος αντικατέστησε την πανίσχυρη κοινοβουλευτική κυβέρνησηη με μικτόν υπηρεσιακόν Υπουργείον υπό τον Πρόεδρον του Αρείου Πάγου Α.Μωραϊτίνη...». . Η απόφαση του βασιλιά Γεωργίου να παύσει μια κυβέρνηση, αν και δεν ήταν συνταγματικά ακάλυπτη, ωστόσο ήταν ένα σοβαρό πλήγμα κατά της λειτουργίας του Κοινοβουλίου. Όπως υποστηρίζει ο συνταγματολόγος Ανδρέας Δημητρόπουλος: «...Πέρα όμως από το ζήτημα της κρίσης για τη νομιμότητα της παύσης υπήρξαν ανυπολόγιστες οι αρνητικές επιπτώσεις από την ενέργεια αυτή του Γεωργίου. Το νεαρό ελληνικό κοινοβουλευτικό σύστημα, δέχτηκε ισχυρότατο πλήγμα, τη στιγμή ακριβώς που οι κοινοβουλευτικές δυνάμεις είχαν αρχίσει να σταθεροποιούνται. Οι ταλαντεύσεις της πρώτης ημιπεριόδου είχαν οδηγήσει στη δημιουργία πλειοψηφίας και το κοινοβουλευτικό σύστημα έμπαινε σε μια σταθερή τροχιά, όπως γίνεται φανερό από τη δημιουργία και την επί ένα έτος διατήρηση του "Μεγάλου Υπουργείου" του Αλ. Κουμουνδούρου.»''
Αναφορές
1866 12 Κατηγορία:Κρητική Επανάσταση (1866-1869) Κατηγορία:1867
Ορταφά
Το Ορταφά (γαλλικά: Ortaffa, καταλανικά: Ortafà) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ορταφανέν (γαλλικά: Ortaffanéncs).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Άμπραχαμ Χόβερτς
Ο Άμπραχαμ Χόβερτς (φλαμανδικά: Abraham Govaerts (αναφερόμενος και ως Goevaerts, Gouvaert, Goyvaert, Goyvaerts, Godvarte, Goijvaerts, 1589 - 9 Σεπτεμβρίου 1626) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος ειδικευόταν σε μικρού μεγέθους πίνακες, στους οποίους απεικόνιζε δασικά τοπία με την τεχνοτροπία του Γιαν Μπρίγκελ του πρεσβύτερου και του Χίλλις φαν Κόνινξλοο.
Βιογραφικό
Ο Χόβερτς γεννήθηκε στην Αμβέρσα, όπου ο πατέρας του ήταν έμπορος έργων τέχνης. Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με την εκπαίδευσή του. Λόγω της επίδρασης του ύφους του Γιαν Μπρίγκελ του πρεσβύτερου στα πρώιμα έργα του, ορισμένοι ιστορικοί τέχνης πιστεύουν ότι είναι πιθανό να μαθήτευσε στο εργαστήριο του Μπρίγκελ, αλλά δεν υπάρχει καμία σχετική τεκμηρίωση. Έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας την περίοδο 1607 - 1608.
Νυμφεύτηκε την Ισαμπέλλα Χίλις (Isabella Gielis), η οποία απεβίωσε μερικές ημέρες μετά τον θάνατο του καλλιτέχνη, στις 13 Σεπτεμβρίου 1626, με την οποία απέκτησαν δύο θυγατέρες, που ονομάστηκαν Ισαμπέλλα και Σουζάννα. Δραστηριοποιήθηκε σε ολόκληρη τη σταδιοδρομία του αποκλειστικά στην Αμβέρσα. Έγινε διάκονος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά το 1623. Ως μαθητές του είχε τους καλλιτέχνες Αλεξάντερ Κέινρινξ (Alexander Keirincx), Νικολάες Έρτσενς (Nicolaes Aertsens) και Γκάισμπρετχ φαν ντερ Μπερχ (Gysbrecht van der Berch).
Έργο
Ο Χόβερτς ήταν γνωστός για τις τοπιογραφίες του, που συνήθως απεικόνιζαν δασικά τοπία, με μικρά ιστορικά, μυθολογικά ή βιβλικά θέματα ή σκηνές από κυνήγι. Τα τοπία του αρχικά ακολουθούσαν την μανιεριστική τεχνοτροπία της τρίχρωμης "παγκόσμιας τοπιογραφίας", στα οποία οι μορφές πλαισιώνονται από δένδρα. Η τεχνική αυτή αποκαλείται  repoussoir και συντίθεται από κάποιο αντικείμενο - ή και ανθρώπινη μορφή, όπως έκαναν οι Πάολο Βερονέζε και Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, αλλά και μεταγενέστεροι καλλιτέχνες, όπως ο Γκυστάβ Καϊγεμπότ (Gustave Caillebotte) - στα δεξιά ή αριστερά του προσκηνίου, που έχει ως στόχο να κατευθύνει τη ματιά του θεατή στην κυρίως σύνθεση, περιβάλλοντας το άκρο της. Η παλέτα του υπερέβαλλε, τόσο στις καφέ αποχρώσεις του προσκηνίου όσο και στις μπλε αποχρώσεις των φυλλωμάτων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η σύνθεση Άρτεμις και Ακταίων, ενώ καθόλου χαρακτηριστικό έργο, που δημιούργησε σε συνεργασία με τον Φρανς Φράνκεν τον νεότερο είναι η σύνθεση τοπίου (σήμερα στο Ανάκτορο της Κομπιένης), στο οποίο παρουσιάζεται η ευρεία άποψη ενός ποταμού. Σημαντική επιρροή άσκησε στο έργο του και ο τοπιογράφος Χίλλις φαν Κόνινξλοο. Ένας πίνακάς του, τιτλοφορούμενος Τοπίο με κοιλάδα ποταμού και κυνήγι με γεράκι, σήμερα στο Μουσείο Μάγερ φαν ντεν Μπεργκ στην Αμβέρσα) είναι εμπνευσμένο από το έργο του Γιόος ντε Μόμπερ.
Από το 1620 και ύστερα η μανιεριστική του παλέτα αντικαθίσταται από χρώματα ζωηρά και λαμπερά, τα οποία απέθετε με ελαφρές κουκκίδες. Προσέθετε διάφορα χρώματα για να επιτύχει τη σταδιακή σκίαση αλλά και τις απαλές μεταβάσεις από το φωτεινότερο προς το σκοτεινότερο. Το ύφος αυτό θυμίζει περισσότερο τον Γιαν Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο. Προσπαθούσε να επιτύχει δυναμικό αποτέλεσμα στο έργο του, τοποθετώντας δραματικούς και παραμορφωμένους κορμούς δένδρων στο προσκήνιο και χρησιμοποιώντας απότομες διακυμάνσεις φωτός - σκότους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι τοπίων
Λυδία (αποσαφήνιση)
Το όνομα Λυδία μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω:
Άλλες χρήσεις
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αναγνώστης Πετσάβας
Ο Αναγνώστης Πετσάβας ή Πιτσιάβας ήταν οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την Βόσσοβα (Σφηκιά) Ημαθίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αναγνώστης Πετσάβας γεννήθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα στη Βόσσοβα (Σφηκιά) Ημαθίας. Κατάγονταν από τη μεγάλη οικογένεια των κλεφταρματολών Πετσαβαίων των Πιερίων. Υπήρξε κλέφτης στον Όλυμπο (Πλαταμώνα) και αρχικά πολέμησε στη Νάουσα, συνεργαζόμενος με το θείο του Μιχαήλ Πετσάβα και μετά την καταστροφή της Νάουσας το 1822, συνέχισε τον αγώνα στον Όλυμπο υπό τον Διαμαντή Νικολάου. Μετά την αποτυχία των επιχειρήσεων στην Κεντρική Μακεδονία, ακολούθησε τα σώματα των Ολυμπίων στον Ασπροπόταμο. Εκεί, με το σώμα του, συνεργάστηκε με τους Στουρναραίους. Νυμφεύτηκε μάλιστα την κόρη του Αθανάσιου Στουρνάρα. Στη συνέχεια, επικεφαλής 300 στρατιωτών πολέμησε υπό τον Αναστάσιο Καρατάσο στην Εύβοια και τη Σκιάθο. Τέθηκε υπό τις γενικές οδηγίες του Ν. Κριεζώτη και συνέχισε τον αγώνα στην Αταλάντη και το Τρίκερι. Το 1828 κατέφυγε με την οικογένειά του στη Σκόπελο. Μετά τη σύσταση του τακτικού στρατού, κατατάχτηκε στην Ε΄ τάξη αξιωματικών αλλά αδικήθηκε ως προς το βαθμό κατά τον Ν. Κριεζώτη. Έκτοτε υπηρέτησε στο ίδιο σώμα με το θείο του Μιχαήλ Πετσάβα και τον αδελφό του. Το Μάιο του 1832 ο θείος του Μιχαήλ και ο αδελφός του σκοτώθηκαν σε ταραχές στην Αράχωβα και ο ίδιος ανέλαβε την αρχηγία του σώματος, λαμβάνοντας το βαθμό του πεντακοσίαρχου. Υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις με τον τακτικό στρατό και το 1832 μετατέθηκε με το σώμα του στο Ναύπλιο. Μετά την αποστράτευσή του το 1848, εγκαταστάθηκε στη Χαλκίδα απ' όπου το 1865 έστειλε επιστολή προς την Επιτροπή Αγώνα, ζητώντας χωρίς επιτυχία, αποζημίωση, καθώς είχε διαθέσει όλη του την περιουσία στον αγώνα.
Εικοστή έκτη δυναστεία Φαραώ
Η Εικοστή έκτη δυναστεία Φαραώ ήταν η τελευταία δυναστεία τοπικών Φαραώ που κυβέρνησε την Αίγυπτο πριν την Περσική κατάκτηση το 525 π.Χ. (αν και θα ακολουθούσαν κάποιοι αιγύπτιοι Φαραώ). Η περίοδος αυτής της δυναστείας (περ. 685-525 π.Χ.), ονομάζεται επίσης Σαϊτική περίοδος, από την πόλη Σάις, απ’ όπου κυβέρνησαν οι Φαραώ αυτής της δυναστείας, και σηματοδοτεί την αρχή της Ύστερης περιόδου.
Ιστορία
Η δυναστεία έλκει την καταγωγή της από την 24η Δυναστεία. Ο Ψαμμήτιχος Α' ήταν πιθανόν απόγονος του Βόκχορι, και μετά την εισβολή των Ασσυρίων, κατά την περίοδο βασιλείας των Ταχάρκα και Τανουταμών, αναγνωρίστηκε ως μόνος Φαραώ όλης της Αιγύπτου. Ενώ η Ασσυριακή Αυτοκρατορία ήταν απασχολημένη με εξεγέρσεις και εμφύλια διαμάχη για το θρόνο, ο Ψαμμήτιχος έκοψε τους δεσμούς με την Ασσυρία, και σύναψε συμμαχία με τον Γύγη, βασιλιά της Λυδίας, ενώ επίσης στρατολόγησε και μισθοφόρους από την Καρία και την Ελλάδα για να αποκρούσει τις Ασσυριακές επιθέσεις.
Μετά τη λεηλασία της Νινευή το 612 π.Χ. και την πτώση της Ασσυριακής Αυτοκρατορίας, ο Ψαμμήτιχος και οι διάδοχοί του προσπάθησαν να επανακτήσουν τον έλεγχο της Εγγύς Ανατολής, αλλά απωθήθηκαν από τους Βαβυλωνίους υπό τον Ναβουχοδονόσωρ Β'. Με τη βοήθεια των ελλήνων μισθοφόρων ο Απρίης κατάφερε να αποτρέψει τις προσπάθειες των Βαβυλωνίων να κατακτήσουν την Αίγυπτο, αλλά ήταν οι Πέρσες αυτοί που θα το κατάφερναν αυτό, με τον βασιλιά τους Καμβύση Β΄ να μεταφέρει αιχμάλωτο τον Ψαμμήτιχο Α' στα Σούσα.
Φαραώ της 26ης Δυναστείας
Η 26η Δυναστεία μπορεί να συνδεθεί με την 24η Δυναστεία. Ο Μανέθων αρχίζει τη δυναστεία με τους:
Όταν ο Νούβιος βασιλιάς Σαμπάκα νίκησε τον Βόκχορι, γιο του Tefnakht, είναι πιθανό ότι εγκατέστησε Νούβιο στρατιωτικό διοικητή στη Σάϊς. Αυτός μπορεί να ήταν αυτός που ονομάζει ο Μανέθων Ammeris. Ο Stephinates μπορεί να ήταν απόγονος του Βόκχορι. Κάποιες φορές αναφέρεται ως Tefnakht II. Ο Nechepsos έχει ταυτιστεί με έναν τοπικό ηγεμόνα με το όνομα Nekauba (678-672 π.Χ.). Ο Νεκώς του Μανέθωνα είναι ο βασιλιάς Νεκώς Α' (672 - 664 π.Χ.), στον οποίο αναλογούν 8 χρόνια βασιλείας. Ο Νεκώς Α' σκοτώθηκε σε μάχη με τον Νούβιο βασιλιά Τανουταμών. Ο Ψαμμήτιχος Α' διέφυγε στην Νινευή, την πρωτεύουσα της Ασσυριακής Αυτοκρατορίας, και επέστρεψε στην Αίγυπτο όταν ο Ασσουρπανιπάλ (Σαρδανάπαλος) νίκησε των Τανουταμών και των εκδίωξε στα νότια. Οι μελετητές σήμερα αρχίζουν την 26η Δυναστεία με τον Ψαμμήτιχο Α'.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυναστείες της αρχαίας Αιγύπτου Κατηγορία:26η Αιγυπτιακή Δυναστεία
Προφήτης Ηλίας Σαντορίνης
thumb|250px|Απεικόνιση της κάλυψης του κέντρου εκπομπής Προφήτης Ηλίας Σαντορίνης thumb|250px|Το κέντρο εκπομπής Προφήτης Ηλίας thumb|250px|Η θέα από το κέντρο εκπομπής Προφήτης Ηλίας Ο Προφήτης Ηλίας Σαντορίνης είναι το βασικό κέντρο εκπομπής του νησιού (και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '90 ολόκληρου του νησιωτικού συμπλέγματος των Κυκλάδων) που καλύπτει και όμορα νησιά, μέχρι και τα βόρεια παράλια της Κρήτης. Η κορυφή προφήτης Ηλίας έχει υψόμετρο 566μ και φιλοξενεί το κεραιοσύστημα της ΕΡΤ καθώς και τα πανελλήνιας εμβέλειας κανάλια. Λόγω της μηδαμινής απομόνωσης προς κάθε κατεύθυνση η εν λόγω κορυφή καλύπτει σχεδόν ολόκληρο το νότιο Αιγαίο και τη βόρεια Κρήτη, αλλά απαιτεί ιδιαίτερες καιρικές συνθήκες για ικανοποιητική λήψη (λόγω μεγάλων αποστάσεων από την Κρήτη και το βόρειο τμήμα των Κυκλάδων).
Ιστορικό
Το κέντρο εκπομπής Προφήτης Ηλίας Σαντορίνης πρωτολειτούργησε το 1972, όταν στις αρχές της τηλεόρασης στην Ελλάδα τοποθετήθηκαν μεγάλης ισχύος πομποί σε μια προσπάθεια να καλυφθεί το σύνολο της επικράτειας με το νέο μέσο. Η τότε ΕΙΡΤ (σημερινή ΕΤ1) ολοκληρώνοντας το τότε δίκτυο της χρησιμοποιούσε 17 βασικά κέντρα εκπομπής ανά την ελληνική επικράτεια, στα οποία εξέπεμπε στην μπάντα των VHF ενώ η τότε ΥΕΝΕΔ (σημερινη ΝΕΤ) χρησιμοποιούσε 15 βασικά κέντρα εκπομπής αντίστοιχα εκπέμποντας στα UHF.
Από το 1972 μέχρι και σήμερα εκπομπές πραγματοποιούνται στις συχνότητες 8 VHF για την ΕΙΡΤ (τωρινή ΕΤ1) και 29 UHF για την ΥΕΝΕΔ (τωρινή ΝΕΤ), καθώς μια τέτοια διάταξη χρήσης μπάντας εξυπηρετεί την πλήρη χρήση του κεραιοσυστήματος εκπομπής, το οποίο έχει άνω τμήμα για τα UHF και κάτω για τα VHF.
Παράλληλα από τις αρχές της δεκαετίας του '70 μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του '90 πραγματοποιούταν εκπομπές στις συχνότητες 96.9, 98.9, και 93.3 για το πρώτο πρόγραμμα (ΕΡΑ1), το δεύτερο πρόγραμμα της ΕΡΤ (ΕΡΑ2) και τον κρατικό ραδιοφωνικό σταθμό Αιγαίου με έδρα τη Λέσβο, αντίστοιχα.
Η μόνη τηλεοπτική κάλυψη των Κυκλάδων και της Κρήτης (Νότιο Αιγαίο πλην Δωδεκανήσων) προερχόταν από τα κέντρα Προφήτη Ηλία, Σκλόκας Χανίων και Αχεντριά. Παράλληλα αξίζει να αναφερθεί ότι μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του '80 η πόλη του Ηρακλείου (πληθυσμιακή πρωτεύουσα της Κρήτης) καλυπτόταν αποκλειστικά και μόνο από το Κ.Ε. Σαντορίνης, καθώς η λήψη από τα Κ.Ε. Αχεντριά και Σκλόκας Χανίων στην πόλη του Ηρακλείου είναι ολοκληρωτικά αδύνατη λόγω γεωμορφολογίας της περιοχής (παρεμβολή ορεινών περιοχών). Η απόσταση του Κ.Ε. Σαντορίνης από το πολεοδομικό συγκρότημα της πόλεως του Ηρακλείου είναι περί τα 120 χλμ. στην ευθεία, οπότε γίνεται εύκολα αντιληπτό πως η λήψη των σταθμών στο Ηράκλειο απαιτούσε πολύ ισχυρούς δέκτες, κεραιοσυστήματα με ενισχυτές σήματος και κυρίως ιδιαίτερες καιρικές συνθήκες.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 το κέντρο κατοικήθηκε και από τους ιδιωτικούς σταθμούς, αλλά σαν δεύτερης προτεραιότητας κέντρο, σε σύγκριση με τα μεγάλα αστικά κέντρα.
Το 1999 μετά από δικαστικό αγώνα των μοναχών της Ιεράς Μονής Προφήτου Ηλιού Θήρας εκδόθηκαν διαδοχικές αποφάσεις του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών βάσει των οποίων ανακλήθηκε το δικαίωμα χρήσεως και εκπομπής όλων των κεραιών από το συγκεκριμένο κέντρο, λόγω αυξημένης ηλεκτρομαγνητικής επιβάρυνσης στη μονή, η οποία βρίσκονταν σε απόσταση λίγων μέτρων από το κεραιοσύστημα της ΕΡΤ. Κατόπιν το κεραιοσύστημα μετεγκαταστάθηκε σε άλλο σημείο στο βουνό.
Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 το συγκεκριμένο κέντρο καταργήθηκε για τις εκπομπές της ΕΡΑ (η ΕΡΑ συνεχίζει να εκπέμπει στις Κυκλάδες από το κέντρο εκπομπής Λεύκες της Πάρου).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κέντρα ραδιοτηλεοπτικής εκπομπής Κατηγορία:Σαντορίνη
Ευστράτιος Παπαευστρατίου
Ο Ευστράτιος Παπαευστρατίου (12 Φεβρουαρίου 1935 -  22 Νοεμβρίου 2006) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από τη Λέσβο, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής Λέσβου και ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος.
Ήταν υποψήφιος βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στις πρώτες εκλογές μετά τη Μεταπολίτευση το 1974, όπου συγκέντρωσε 4.360 σταυρούς.. Εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1977 με 11.761 σταυρούς. Τον Ιανουάριο του 1981 διορίστηκε ευρωβουλευτής της ΝΔ μαζί με άλλα 13 άτομα. και εξελέγη ευρωβουλευτής τον Οκτώβριο του 1981, υπηρετώντας ως το 1984.
Από τις 7 Οκτωβρίου 1989 ως τις 13 Οκτωβρίου 1993 ήταν γενικός γραμματέας του Υπουργείου Αιγαίου. Πέθανε το 2006.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1981-1984
Οσεζά
Το Οσεζά (γαλλικά: Osséja, καταλανικά: Oceja) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Οσεζάν (γαλλικά: Osséjans).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Κατάλογος έργων του Άλμπρεχτ Άλτντορφερ
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των έργων του Άλμπρεχτ Άλτντορφερ.
St. Floriansaltar
Η «Εικόνα Βωμού του Αγίου Φλοριανού» είναι μία σειρά 8 (αρχικά) πινάκων με θέμα την ζωή και το μαρτύριο του προστάτη αγίου του Λιντς της Αυστρίας, των καπνοδοχοκαθαριστών και των πυροσβεστών. Φιλοτεχνήθηκε μεταξύ 1516 και 1520 (λάδι σε ξύλο, 79,5 × 64 εκατ. η κάθε εικόνα) και είναι σήμερα διασκορπισμένη σε διάφορα μουσεία.
Sebastiansaltar
Το περιφημότερο από τα θρησκευτικού θέματος έργα του Άλτντορφερ, η «Εικόνα Βωμού του Αγίου Σεβαστιανού», ζωγραφίστηκε με λάδι σε ξύλο μεταξύ 1509 και 1516 για την Μονή του Αγίου Φλοριανού κοντά στο Λιντς της Αυστρίας (Stift Sankt Florian), όπου και βρίσκεται μέχρι σήμερα (πλην της πρεντέλλας που βρίσκεται στο Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης της Βιέννης). Πρόκειται για ένα πολύπτυχο, το οποίο ανοιχτό παριστά οκτώ σκηνές του Πάθους και κλειστό τον θρύλο του Αγίου Σεβαστιανού.
Αλτντορφερ
Δυαδικά εργαλεία GNU
Τα Δυαδικά εργαλεία GNU είναι μια συλλογή από εργαλεία προγραμματισμού για τον χειρισμό αντικειμενικού κώδικα σε διάφορες μορφές αντικειμενικών αρχείων
Χρησιμοποιούνται συνήθως μαζί με την Συλλογή μεταγλωττιστών GNU (GCC), το make και τον αποσφαλματωτή GDB.
Τα δυαδικά εργαλεία περιλαμβάνουν τις παρακάτω εντολές: Τα περισσότερα από τα δυαδικά εργαλεία είναι σχετικά απλά προγράμματα. Μεγάλο μέρος της πολυπλοκότητάς τους περιέχεται στις βιβλιοθήκες BFD και libopcodes που μοιράζονται.
Η αρχική έκδοση της BFD γράφτηκε από τους David Henkel-Wallace και Steve Chamberlain. Συντηρητές στο παρελθόν ήταν οι Ken Raeburn και Ian Lance Taylor. Το 2005 συντηρητής ήταν ο Nick Clifton.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προγραμματισμός Κατηγορία:GNU Κατηγορία:Εργαλεία προγραμματισμού
Νικόλαος Στράτος
Ο Νικόλαος Στράτος (16 Μαΐου 1872 - 15 Νοεμβρίου 1922) ήταν Έλληνας πολιτικός, που έγινε πρωθυπουργός της Ελλάδας το 1922 για έξι ημέρες. Στις 31 Οκτωβρίου δικάστηκε ως ένας από τους υπευθύνους για την Μικρασιατική καταστροφή στη δίκη των έξι, καταδικάστηκε και εκτελέστηκε στις 15 Νοεμβρίου στο Γουδή.
Βιογραφία
Καταγόταν από το Λουτρό Αιτωλοακαρνανίας και σπούδασε νομικά. Εξελέγη βουλευτής για πρώτη φορά το 1902. Μετά το Κίνημα στο Γουδί χρημάτισε υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση του Δημητρίου Ράλλη και το 1912 υπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση Βενιζέλου. Το 1910 προσχώρησε στο Κόμμα Φιλελευθέρων. Το 1911 εξελέγη πρόεδρος της Β' διπλής Αναθεωρητικής Βουλής. Δύο χρόνια αργότερα εντάχθηκε στους αντιβενιζελικούς. Το 1915 διορίστηκε υπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση Γούναρη.
Το 1916 ίδρυσε το «Εθνικόν Συντηρητικόν Κόμμα» και υποστήριξε πολιτική ουδετερότητας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1922 διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη. Τον Μάιο του 1922 σχημάτισε κυβέρνηση (Κυβέρνηση Νικολάου Στράτου 1922) όπου ανέλαβε και το χαρτοφυλάκιο του Υπουργείου Εξωτερικών αλλά παραιτήθηκε λίγες μέρες αργότερα.
Τέλος συνελήφθη από τους κινηματίες στρατιωτικούς της Μικρασιατικής εκστρατείας και προσήχθη σε δίκη, γνωστή και ως δίκη των έξι. Το στρατοδικείο τον έκρινε ένοχο για έσχατη προδοσία και τον καταδίκασε σε θάνατο. Τουφεκίστηκε στο Γουδή.
Το 2010, κρίθηκε ότι πρέπει να γίνει επανάληψη της δίκης λόγω νέων στοιχείων και αθωώθηκαν όλοι οι κατηγορούμενοι λόγω παραγραφής.
Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Κορομηλά, κόρη του συγγραφέα Δημητρίου Κορομηλά, και είχε δύο παιδιά, την Δόρα, χορεύτρια και τιμημένη με το "παγκόσμιο βραβείο Θεάτρου" και τον Ανδρέα, βουλευτή.
Αναφορές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών Κατηγορία:Οικογένεια Στράτου Κατηγορία:Οικογένεια Μπουντούρη Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες Κατηγορία:Αντιβενιζελικοί Κατηγορία:Εθνικός Διχασμός Κατηγορία:Καταδικασθέντες σε θάνατο Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για πολιτικά εγκλήματα
Αποδόμηση
Η αποδόμηση είναι όρος της φιλοσοφίας, της λογοτεχνικής κριτικής, και των κοινωνικών επιστημών, που ήρθε στη δημοσιότητα μέσω της χρήσης του από το φιλόσοφο Ζακ Ντεριντά κατά τη δεκαετία του '60.
Με τον όρο "αποδόμηση" εννοείται η λεπτομερής ανάγνωση κειμένων με στόχο την υπόδειξη ότι κάθε δεδομένο κείμενο, αντί να είναι ένα ενωμένο όλο, έχει αδιάλλακτα αντιφατικά νοήματα. Όπως ο J. Hillis Miller, διαπρεπής Αμερικανός που εξάσκησε την αποδόμηση, έχει εξηγήσει σε ένα δοκίμιό του, "αποδόμηση δεν είναι το να αποσυναρμολογήσεις τη δομή ενός κειμένου, αλλά μία υπόδειξη ότι το ίδιο το κείμενο έχει αποσυναρμολογήσει τον εαυτό του. Αυτό που φαίνεται ως η συμπαγής του βάση δεν είναι βράχος, αλλά αέρας". Η αποδόμηση ορίζει το κείμενο ως κάτι το νόημα του οποίου γνωρίζεται μόνο μεσω διαφοράς. Η γλώσσα είναι αυθαίρετη· οι αξιώσεις και προθέσεις ενός κειμένου για αλήθεια υπονομεύονται από τις ίδιες του τις αντιφάσεις· το νόημα είναι εντέλει ακαθόριστο. Ο σκοπός της αποδόμησης είναι ότι επιτρέπει να δει κανείς μέσα από την υποτιθέμενη σταθερότητα του νοήματος ενός κειμένου· το νόημα του κειμένου δεν είναι πεπερασμένο· στενή προσοχή στο παιχνίδι της γλώσσας αποφέρει τέρψη. Ο Ντεριντά ανάπτυξε τον όρο "αποδόμηση" για να συνδεθεί με τη Φαινομενολογία, τη δομική γλωσσολογία, την πολιτική, την αισθητική, το φεμινισμό και τη λογοτεχνία της δεκαετίας του '60, και η χρησιμότητα του όρου έχει έκτοτε διευρυνθεί. Ο αποδομισμός, επίσης, συνδέεται με την κριτική παράδοση της ερμηνευτικής επιστήμης αφού μεταχειρίζεται την ερμηνεία κειμένων και της έμφυτης κριτικής καθώς υποδεικνύει αντιφάσεις που ήδη λειτουργούν μέσα στο κείμενο.
Ιστορία
Ο Ντεριντά χρησιμοποιεί πρώτη φορά τον όρο "αποδόμηση" στο βιβλίο του Περί γραμματολογίας το 1967 για να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο η ερμηνεία της γλώσσας γενικά σαν "γραφή" καθιστά μια άμεσα σημαντική θεωρία αδύνατη. Ο Ντεριντά δηλώνει ότι την πρώτη φορά που χρησιμοποίησε τον όρο "αποδόμηση" θέλησε να μεταφράσει και να προσαρμόσει στους δικούς του στόχους τον χαϊντεγκεριανό όρο Destruktion ή Αbbau. Η φιλοσοφία του Χάιντεγκερ αναπτύχθηκε σε σχέση πάντα με του Χούσερλ, και η χρήση του όρου "αποδόμηση" από τον Ντεριντά συνδέεται στενά με την ίδια την οικειοποίηση από τον Ντεριντά της αντίληψης, από το Χούσερλ, προβλημάτων σχετικών με τη στρουκτουραλιστική περιγραφή.
Πρόδρομοι
Η αποδόμηση προέκυψε από ένα καθαρά συγκεκριμένο φιλοσοφικό περιβάλλον:
Σημειώσεις
Μία από τις πρώτες φορές που ο Ντεριντά χρησιμοποιεί τον όρο μπορεί να βρεθεί εδώ: Derrida, J., 1976. Of Grammatology. Μετάφραση στα αγγλικά με πρόλογο από την Gayatri C. Spivak. Baltimore: Johns Hopkins University Press. p. 10. Το βιβλίο αυτό αποτελεί μετάφραση της αρχικής γαλλικής έκδοσης του 1967.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φιλοσοφία της γλώσσας Κατηγορία:Φιλοσοφικά κινήματα Κατηγορία:Μεταμοντέρνα θεωρία
Πετοσφαιρικός Όμιλος Πατρών
Ο Πετοσφαιρικός Όμιλος Πατρών ή πιο γνωστός ως Π.Ο.Π. ή '''Π.Ο. Πατρών''' ήταν αθλητικός σύλλογος της Πάτρας με συμμετοχές σε τελικές φάσεις πανελληνίων πρωταθλημάτων. Ιδρύθηκε το 1936 από τους Θ. Κάρκα, Ν. Λελάτο, Γ. Πετράκο, Χρ. Γιογκαράκη, Παπαχριστόπουλο, Λίτσα και Αραβαντινό. Είχε τμήματα πετοσφαίρισης αντρών, καλαθοσφαίρισης αντρών και στίβου αντρών, έδρα του η συνοικία Ψηλαλώνια όπου είχε και δικό του γήπεδο αθλοπαιδιών. Το 1936 αναφέρεται ότι ο σύλλογος διέθετε στην καλαθοσφαίριση και πετοσφαίριση Α' ομάδα, Β΄ομάδα, παιδικό τμήμα, και συνολικά ο σύλλογος είχε πάνω από 80 μέλη. Κατά τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο ο σύλλογος αδράνησε και δεν δραστηριοποιήθηκε ξανά.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης αντρών συμμετείχε στα τοπικά πρωταθλήματα της "Τ.Ε. ΣΕΓΑΣ Πατρών". Την αγωνιστική περίοδο 1937-38 με εντολή του ΣΕΓΑΣ διοργάνωσε το τοπικό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός για την εποχή εκείνη. Μάλιστα στο πρωτάθλημα αυτό κατέκτησε τον τίλο του πρωταθλητή της ΤΕ ΣΕΓΑΣ Πατρών έναν τίτλο που διεκδίκησε και η ΕΑ Πατρών πρωταθλήτρια του 1937. Το 1939 αναδείχθηκε ξανά πρωταθλητής Πατρών και μετείχε στο πανελλήνιο πρωτάθλημα στην Αθήνα.
Τμήμα Πετοσφαίρισης
Το τμήμα πετοσφαίρισης έπαιξε σε τέσσερα πανελλήνια πρωταθλήματα διεκδικώντας το πρωτάθλημα Ελλάδος. Το 1936-37 έδωσε τους πρώτους επίσημους αγώνες και συμμετείχε για πρώτη φορά στο τοπικό πρωτάθλημα Πατρών όπου και το κατέκτησε παίρνοντας έπειτα μέρος και στο πανελλήνιο πρωτάθλημα της ίδια χρονιάς.