cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πρώτος Κρητικός Πόλεμος
Συνέπειες του πολέμου
thumb|350px|Η Μικρά Ασία, λίγα χρόνια μετά τον Κρητικό Πόλεμο, και συγκεκριμένα το 188 π.Χ., οπότε και έλαβε χώρα η "Συνθήκη της Απάμειας". Σύμφωνα με τη συνθήκη που έθεσε τέλος στον πόλεμο αυτό, η Ιεράπυτνα υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει τις συμμαχίες της με οποιαδήποτε ξένη δύναμη, καθώς και να θέσει στη διάθεση της Ρόδου όλα τα λιμάνια και τις ναυτικές της βάσεις. Η συνθήκη ειρήνης, η οποία βρέθηκε στα ερείπια της πόλης Ολούντας, έθετε την πόλη υπό της κυριαρχία της Ρόδου. Μετά τον πόλεμο η Ρόδος βρέθηκε να ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος της ανατολικής Κρήτης. Επίσης, ήταν πλέον ελεύθερη να βοηθήσει τους συμμάχους της στον πόλεμο με τη Μακεδονία.
Ο κρητικός πόλεμος δεν είχε βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις στην υπόλοιπη Κρήτη. Οι μισθοφόροι συνέχισαν τις προπολεμικές τους δραστηριότητες. Στη Μάχη στις Κυνός Κεφαλές, τρία χρόνια αργότερα, Κρήτες τοξότες πολέμησαν τόσο στο πλευρό των Ρωμαίων όσο και των Μακεδόνων.
Η Ρόδος επίσης πήρε υπό τον έλεγχό της τις Κυκλάδες και ανέκτησε την κυριαρχία του Αιγαίου. Οι κτήσεις της στην ανατολική Κρήτη της επέτρεψαν να μειώσει το φαινόμενο της πειρατείας στην περιοχή, ωστόσο οι επιθέσεις δεν έπαψαν να υφίστανται, κάτι που οδήγησε στον Δεύτερο Κρητικό Πόλεμο.
Ο Άτταλος Α' έφυγε από τη ζωή το 197 π.Χ., οπότε τον διαδέχτηκε ο γιος του Ευμένης Β΄. Ο τελευταίος συνέχισε την αντιμακεδονική πολιτική του πατέρα του. Η Πέργαμος βγήκε από τον πόλεμο έχοντας στα χέρια της πολλά νησιά που μέχρι τότε ήλεγχαν οι Μακεδόνες και τελικά αναδείχτηκε σε ισχυρότατο κράτος στον χώρο της Μικράς Ασίας, που ανταγωνίστηκε τους Σελευκίδες.
Η Ιεράπυτνα, μια από τις πόλεις που ξεκίνησαν τον πόλεμο, ήταν κι από τις πρώτες που συνθηκολόγησαν με τη Ρόδο. Η αποδεκτή από πολλούς ιστορικούς χρονολογία είναι το 201 π.Χ. Οι κάτοικοι της Ιεράπυτνας αναγκάστηκαν να ανοίξουν την πόλη και τα λιμάνια τους στη Ρόδο, ενώ υποχρεώθηκαν να της παράσχουν υποστήριξη σε περίπτωση που απειλούνταν ή πολεμούσε ενάντια σε κάποιον σύμμαχο δικό τους. Επίσης η πόλη δεσμεύτηκε να πολεμήσει την «πειρατεία» σε ξηρά και θάλασσα. Το περιεχόμενο της συνθήκης υποδηλώνει πως πρόκειται για σύναψη συμμαχίας, ωστόσο τοποθετεί την πόλη της Κρήτης σε υποδέεστερη θέση: ανοίγοντας τα λιμάνια και την πόλη, η Ιεράπυτνα χάνει μέρος της ανεξαρτησίας της. Παρόλα αυτά, αν και τα πλοία της Ρόδου μπορούσαν να εισέλθουν ανά πάσα στη στιγμή στα λιμάνια της Ιεράπυτνας, δεν υπάρχουν στοιχεία που υποδηλώνουν τη μόνιμη παρουσία ροδίτικης φρουράς στην πόλη. Το όφελος της Ρόδου από μια τέτοια συμφωνία με την Ιεράπυτνα ήταν το γεγονός ότι είχαν μια κρητική πόλη που μπορούσε να δράσει κατά των πρώην συμμάχων της και για τον λόγο αυτό, αν και βρισκόταν σε θέση υπεροχής, η Ρόδος δεν διέταξε τον αφοπλισμό του στόλου της Ιεράπυτνας.
Η πόλη Ολούς, βασικός αντίπαλος της Ρόδου στον πόλεμο, υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με τη Ρόδο το 201 π.Χ. Ένα απόσπασμα επιγραφής που βρέθηκε στην πόλη αναπαράγει λέξη προς λέξη ορισμένους από τους όρους της συνθήκης. Όπως έγινε και με την Ιεράπυτνα, έτσι και η πόλη αυτή έγινε προσβάσιμη στους Ροδίους, όπως και τα λιμάνια της. Η συμφωνία πρέπει να υπογράφτηκε μετά την αποστολή πρεσβείας στη Ρόδο, κάτι που μας επιτρέπει να υποθέσουμε πως η πόλη βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση για να ζητήσει συνθηκολόγηση με τέτοιο τρόπο.
Επιπροσθέτως, οι σύγχρονοι μελετητές διαθέτουν ορισμένες πληροφορίες για τον τύραννο της Σπάρτης, τον Νάβι, ειδικότερα σχετικά με τους όρους που του επέβαλε ο Φλαμινίνος μετά την ήττα του το 195 π.Χ. Ο Ρωμαίος στρατηγός υποστήριξε πως οι πράξεις «πειρατείας» του Νάβι κατέστησαν τα νερά στο Ακρωτήριο Μαλέας λιγότερο ασφαλή κι από εκείνα της Μακεδονίας. Ο Νάβις υποχρεώθηκε να επιστρέψει στις παραθαλάσσιες πόλεις τα πλοία που είχε καταλάβει και να αποποιηθεί τα δικά του. Επίσης, υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει όλες του τις κτήσεις στην Κρήτη, παραδίδοντάς της στους Ρωμαίους.
Ο πόλεμος αυτός αποδείχτηκε ιδιαίτερα επιζήμιος για τη Μακεδονία και τον Φίλιππο Ε΄, που έχασε μονομιάς ένα στόλο που του πήρε τρία χρόνια να συγκεντρώσει, καθώς και τους συμμάχους του Αιτωλική και Αχαϊκή Συμπολιτεία, οι οποίες προσχώρησαν στο στρατόπεδο των Ρωμαίων. Αμέσως μετά τον κρητικό πόλεμο, οι Δάρδανοι, μια φυλή βαρβάρων, πέρασε τα βόρεια σύνορα της Μακεδονίας, αν και ο Φίλιππος τους απέκρουσε σχετικά εύκολα. Το 197 π.Χ., ο Φίλιππος ηττήθηκε από τις ρωμαϊκές δυνάμεις στις Κυνός Κεφαλές και αναγκάστηκε να παραδοθεί. Η νέα αυτή ήττα τον υποχρέωσε να εγκαταλείψει τις περισσότερες από τις περιοχές που είχε κάτω από το σκήπτρο του εκτός Μακεδονίας. Επίσης υποχρεώθηκε να στείλει τον γιο του, Δημήτριο, σαν όμηρο στη Ρώμη και να καταβάλλει πολεμική αποζημίωση. Ο γιος του Περσέας, που διεξήγαγε τον Τρίτο Μακεδονικό Πόλεμο, υπήρξε ο τελευταίος βασιλιάς της Μακεδονίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρητικοί πόλεμοι (ελληνιστική περίοδος) Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Αθήνας Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Ιστορία του αρχαίου Βυζαντίου Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Μακεδονίας Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Περγάμου Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Σπάρτης Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Ρόδου
Παμιέ
Το Παμιέ (Γαλλικά: Pamiers) είναι γαλλική κοινότητα, υπονομαρχία του νομού Αριέζ, στη διοικητική περιοχή Οξιτανία, στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας, κοντά στα σύνορα με την Ισπανία.
Έχει πληθυσμό 15.675 κατοίκους (2017) και είναι η πιο πυκνοκατοικημένη κοινότητα στο νομό, ακόμη και από την πρωτεύουσα Φουά.
Οι κάτοικοι αναφέρονται ως Απαμεάν.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Κεντρικός δρόμος στο Παμιέ μικρογραφία|250x250εσ|Θέση του νομού Αριέζ στην [[Οξιτανία (διοικητική περιοχή)|Οξιτανία, το Παμιέ στο βορά του νομού.]] Η κοινότητα Παμιέ βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νομού Αριέζ, στη διοικητική περιοχή Οξιτανία, στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας, κοντά στα σύνορα με την Ισπανία.
Είναι η μία από τις δύο υπονομαρχίες του νομού, η άλλη είναι η κοινότητα Σαιν-Ζιρόν.
Έχει πληθυσμό 15.675 κατοίκους (2017), η αστική περιοχή της έχει 26.911 κατοίκους (2017) και βρίσκεται στο κέντρο ευρύτερου πολεοδομικού συγκροτήματος που συγκεντρώνει 35.566 κατοίκους.
Η πόλη είναι χτισμένη στους πρόποδες των λόφων Τερφόρ και στις όχθες του ποταμού Αριέζ, στην κοιλάδα του ποταμού, γνωστή για το πλούσιο εύφορο έδαφός της ιδανικό για γεωργία.
Η έκταση είναι 45,85 τετραγωνικά χιλιόμετρα και έχει μέσο υψόμετρο 365 μέτρα.
Βρίσκεται σε απόσταση 64 χιλιομέτρων νότια της Τουλούζ, 20 χλμ βόρεια της πρωτεύουσας Φουά και 70 χλμ δυτικά της Καρκασόν.
Η γεωγραφική θέση της πόλης δημιουργεί ένα μείγμα μεταξύ του ωκεάνιου κλίματος και του ορεινού κλίματος. Οι χειμώνες είναι μάλλον ήπιοι και βροχεροί, με χιονοπτώσεις γύρω στον Ιανουάριο. Τα καλοκαίρια είναι επίσης ήπια και πολύ συχνά ξηρά. Το φθινόπωρο και την άνοιξη, οι καταιγίδες είναι πολλές, συχνά συνοδεύονται από χαλάζι. Οι άνεμοι που φυσούν πάνω από την πόλη είναι δυτικοί άνεμοι, ήπιοι και υγροί.
Ιστορικά στοιχεία
μικρογραφία|Η πύλη του καθεδρικού ναού Η περιοχή ήταν κατοικημένη από τους ρωμαϊκούς χρόνους, έχουν ανακαλυφθεί νομίσματα και αγάλματα του 3ου π.Χ. αιώνα. Ιδρύθηκε το 1111 από τον Ροζέ Β' κόμη του Φουά και αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, μεταξύ του 12ου και του 13ου αιώνα. Σημαντικό προπύργιο της ορθοδοξίας αυτήν την περίοδο, η πόλη είχε μεγάλο αριθμό μονών εκείνη την εποχή, τοποθετώντας την στο ίδιο επίπεδο με μεγάλες πόλεις όπως το Μπορντώ.
Το Παμιέ υπήρξε ένα από τα κέντρα του Καθαρισμού. Η διάσκεψη του Παμιέ, η τελευταία μεγάλη συνάντηση μεταξύ των Καθαρών και της Καθολικής Εκκλησίας, πραγματοποιήθηκε εκεί το 1207 πριν τη Σταυροφορία των Αλβιγηνών. Η πόλη υπέφερε κατά τη Σταυροφορία των Αλβιγηνών και η ανησυχία για την υπεράσπισή της προκάλεσε την ανέγερση ενός υψηλού αμυντικού τείχους. Το 1212, στην πόλη συντάχθηκαν τα Καταστατικά του Παμιέ, που καθόριζαν τη στρατιωτική, πολιτική και θρησκευτική οργάνωση των περιοχών που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο του Σιμόν ντε Μονφόρ.
Αξιοθέατα - Μνημεία
μικρογραφία|Ο καθεδρικός ναός Σαιντ-Αντονέν Στο ιστορικό κέντρο του Παμιέ, όμορφα μνημεία χαρακτηρίζουν την τυπική μεσαιωνική αρχιτεκτονική της πόλης:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας Κατηγορία:Οξιτανία Κατηγορία:Υπονομαρχίες της Γαλλίας
Χούντα
Η λέξη Χούντα (Junta) έχει ισπανική προέλευση και κυριολεκτικά σημαίνει σύνδεσμος ή γενικότερα επιτροπή διοίκησης/ συμβούλιο διοίκησης. Ο όρος στρατιωτική χούντα επικράτησε ιστορικά να αναφέρεται σε ομάδες αξιωματικών που συνωμοτούν και καταλαμβάνουν την εξουσία με στρατιωτικό πραξικόπημα.
Στην ελληνική γλώσσα και διεθνώς
Κατά καιρούς έχει χρησιμοποιηθεί για πραξικοπήματα που έγιναν στη Μεσόγειο (Τουρκία, Συρία, Ιράκ, Αίγυπτος, Αιθιοπία, Λιβύη, Πορτογαλία, Ισπανία), στη Λατινική Αμερική, καθώς και στην Ελλάδα. Παρόλο που για την Ελλάδα υπάρχει ιστορικό πραξικοπημάτων, ο όρος αυτός αναφέρεται περισσότερο στην πιο πρόσφατη επταετή περίοδο της δικτατορίας από τη Χούντα των Συνταγματαρχών (1967-1974). Αυτό πιθανόν λόγω της υιοθέτησης και χρήσης του όρου από εκπομπές ξένων ραδιοφωνικών σταθμών στην ελληνική, όπως το ραδιοφωνικό σταθμό της Μόσχας, τη Ντόιτσε Βέλλε, το Μπι Μπι Σι.
Σήμερα αναφέρεται σε αυταρχική μορφή διακυβέρνησης που χαρακτηρίζεται από ολιγαρχική στρατιωτική δικτατορία, όπως διακρίνεται από άλλες κατηγορίες αυταρχικής κυριαρχίας, συγκεκριμένα την αυταρχική στρατιωτική δικτατορία, την ολιγαρχική κομματική δικτατορία και την αυταρχική κομματική δικτατορία.
Άλλες χρήσεις
Στα ισπανικά, η λέξη χρησιμοποιείται ακόμα στην δημόσια διοίκηση (π.χ. στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση). Παράδειγμα η Junta de Comunidades de Castilla-La Mancha (Σύνδεσμος των Κοινοτήτων της Καστίλλης-Λα Μάντσας), η διοίκηση της αυτόνομης κοινότητας της Καστίλλης-Λα Μάντσας της Ισπανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική ορολογία
Γεώργιος Πεσμαζόγλου
Ο Γεώργιος Πεσμαζόγλου (1890- 22 Μαΐου 1984) (ή κάποιες φορές και Πεσματζόγλου ) υπήρξε Διδάκτωρ οικονομολόγος, βουλευτής, υπουργός, πρέσβης και εκδότης εφημερίδας.
Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου τον Οκτώβριο του 1890 και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Πεσμαζόγλου. Σπούδασε πολιτικές και οικονομικές επιστήμες στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Παρισιού, Νεαπόλεως και Σιένας. Είναι διδάκτωρ της Νομικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Ανωτέρας Σχολής Πολιτικών & Οικονομικών Επιστημών στο Παρίσι.
Αρχικά εργάσθηκε ως υπάλληλος της Τράπεζας Αθηνών. Μετείχε των Βαλκανικών πολέμων 1912-13. Από νωρίς ασχολήθηκε με τη πολιτική και κατέλαβε υψηλά αξιώματα, εκλεγόμενος βουλευτής Αθηνών και Αττικοβοιωτίας (1915-1936) με το κόμμα των Εθνικοφρόνων, από το οποίο και προέκυψε το Λαϊκό Κόμμα του οποίου υπήρξε ιδρυτικό μέλος (1915 - 1917). Στη συνέχεια εξορίσθηκε από τις γαλλικές αρχές "κατοχής" στη Κορσική μαζί με άλλες προσωπικότητες του αντιβενιζελικού κύκλου, από την οποία και δραπέτευσε στην Ιταλία με τους Δημήτρη Γούναρη και Ιωάννη Μεταξά. Το 1925 ίδρυσε με τον αδελφό του Στέφανο την ημερήσια εφημερίδα «Πρωΐα», από τις σοβαρότερες της περιόδου 1925-1941. Ο Γεώργιος Πεσμαζόγλου ήταν ένας από τους ιδρυτές της Βαλκανικής Ενώσεως της οποίας διατέλεσε και αντιπρόεδρος το 1928. Επίσης υπήρξε μέλος του Ανωτάτου Οικονομικού Συμβουλίου (1929), υπουργός Εθνικής Οικονομίας (1932-1934), υπουργός Εξωτερικών (1934), υπουργός των Οικονομικών (1935-1936), διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος από το 1945 ως το 1951 και της Εθνικής Κτηματικής Τράπεζας της Ελλάδος την ίδια περίοδο και πρόεδρος των Διοικητικών Συμβουλίων τους (1950-1953). Το 1957 τοποθετήθηκε Πρέσβης της Ελλάδος στην Άγκυρα, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1959. Πέθανε στην Κηφισιά και κηδεύτηκε στο παρεκκλήσιο της Αγίας Ειρήνης, τον Μάιο του 1984.
Σημαντικά συγγράμματά του (βιβλία) είναι:
Τιμήθηκε με πλείστα παράσημα ελληνικά, μεταξύ των οποίων το Μεγαλόσταυρο του Φοίνικα, καθώς και ξένα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές Αττικοβοιωτίας Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα Κατηγορία:Οικογένεια Πεσμαζόγλου Κατηγορία:Αντιβενιζελικοί
Il piccolo Ranger
δεξιά|μικρογραφία|Ο Ρίνγκο Τέλλερ, δημιούργημα της Lina Buffolente Il piccolo Ranger (ή Ρίνγκο) είναι χαρακτήρας γουέστερν κόμικς ιταλικής προέλευσης, δημιούργημα του σεναριογράφου Andrea Lavezzolo και του καρτουνίστα Francesco Gamba.
Το πρώτο τεύχος του περιοδικού κυκλοφόρησε στις 15 Ιουνίου του 1958 και δώδεκα χρόνια αργότερα ο Ρίνγκο έφθασε στην Ελλάδα μέσω της ελληνικής έκδοσης του Μπλεκ, όπου και δημοσιεύθηκε ως περιεχόμενη σειρά από το 1970 έως και το 1978.
Πολλοί υποστηρίζουν ότι αποτελεί μια απομίμηση του Κάπτεν Μίκι των EsseGesse, ωστόσο γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία, με αποτέλεσμα την ανατύπωσή του, μέσω του περιοδικού Μικρός Ιππότης τη δεκαετία του '80. Η σειρά εμφανίσθηκε επίσης και στο περιοδικό Αγόρι, με σχέδιο της Lina Buffolente.
Εκτός του βασικού ήρωα Ringo Teller, άλλοι χαρακτήρες της σειράς είναι η αρραβωνιαστικιά του Claretta, ο Frankie Bellevan, η Annie Quattropistole (μια φιγούρα-καρικατούρα της Kalamity Jane), ο λοχίας O’ Hara, ο Brandy Jim, o Ibram Bamboula κ.α.
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλικά κόμικς Κατηγορία:Γουέστερν κόμικς
Εθνική Δανίας Κ-19 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Δανίας U19 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Δανίας, για ποδοσφαιριστές κάτω των 19 ετών. Συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U19 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου U20. Δημιουργήθηκε το 1950 σαν Εθνική Δανίας U18 (ποδόσφαιρο ανδρών). Το 2001 άλλαξε το όνομα της σε U19. Ελέγχεται από την Δανέζικη Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία.
Δείτε ακόμη
Κατηγορία:Εθνική Δανίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Δανία Δανια
Αλιπράντης
Το ελληνικό επώνυμο Αλιπράντης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Λατινική Αμερική
thumb|Οι χώρες που θεωρούνται ότι είναι μέρος της Λατινικής Αμερικής Λατινική Αμερική ονομάζεται το κεντρικό και νότιο τμήμα της αμερικανικής ηπείρου, δηλαδή οι χώρες που βρίσκονται νότια των ΗΠΑ, και οι χώρες της Καραϊβικής. Ανακαλύφθηκε από τον Αμέριγκο Βεσπούτσι (Amerigo Vespucci, 1454 - 1512), στην υπηρεσία της Ισπανίας. Κατοικούμενη τότε από τους λεγόμενους Προκολομβιανούς πολιτισμούς (Ίνκας, Μάγιας, Αζτέκοι και άλλοι), η Νότια ή Λατινική Αμερική εξερευνήθηκε, αποικήθηκε και κατακτήθηκε, για εκατονταετίες από τους Ισπανούς και τους Πορτογάλους, οι οποίοι με αιματηρούς πολέμους εξάλειψαν τελείως τους Προκολομβιανούς πληθυσμούς και δημιούργησαν μια σειρά από νέα κράτη. Ως αποτέλεσμα, οι σημερινοί Νοτιοαμερικανοί μιλούν κυρίως ισπανικά ή πορτογαλικά, διατηρώντας την ιβηρική κουλτούρα.
Έκταση - πληθυσμός
έκταση περίπου 21.069.500 τ.χλμ., που αντιστοιχεί σε ποσοστό στο 14% της συνολικής επιφάνειας (ξηράς) της Γης. Το 2008 ο συνολικός πληθυσμός της υπολογίζονταν περίπου στα 570 εκατομμύρια με κυρίαρχες (επίσημες) γλώσσες τις λατινογενείς: ισπανική, πορτογαλική και γαλλική.
Φυλές
Η Λατινική Αμερική αποτελεί ένα κράμα φυλών και πολιτισμών. Παρά ταύτα τρεις είναι οι βασικές φυλές, οι γηγενείς, οι Ευρωπαίοι, αρχικά Ίβηρες, και οι μεταφερθέντες από Αφρική νέγροι. Κυριότερη εξ αυτών θεωρείται η Ιβηρική που έφερε στη περιοχή τη νομοθεσία, τη γλώσσα και τη θρησκεία της Ευρώπης κυριαρχώντας έτσι σ΄ όλη τη περιοχή, πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά και πολιτιστικά. Αντίθετα οι νέγροι που υφίστανται κατά εκατομμύρια στη Βραζιλία και Καραϊβική φαίνονται να ελαττώνονται συνεχώς. Η δε τρίτη, των γηγενών που διακρίνονται σε πολλές επιμέρους φυλές ιδιαίτερα στη Βολιβία, Ισημερινό, Περού και Μεξικό φέρεται να αντιμετωπίζει σοβαρά φυλετικά προβλήματα διαφόρου φύσεως όπως οικονομικά, κοινωνικά κ.λπ. Πολλοί εξ αυτών που αποκτούν εθνική συνείδηση των προγόνων τους αντιδρούν ή δε συμμετέχουν σε κοινές διεθνείς οικονομικές κατευθύνσεις, διατηρώντας αμφισβητήσεις μέχρι και δυσαρέσκειες.
Γενική επισκόπηση
Γενικά η Λατινική Αμερική από ιστορικής, κοινωνικής, πολιτειακής και πολιτιστικής άποψης, ακόμα και οικονομικής, χαρακτηρίζεται ως μία "ενότητα" και ταυτόχρονα ως μια "πολυμορφία". Ο διττός αυτός χαρακτηρισμός απεικονίζει ένα πολιτειακό "υποσύστημα" που αντιμετωπίζει σχεδόν ίδια προβλήματα με κοινά τόσο πολιτιστικά όσο και οικονομικά χαρακτηριστικά. Οι χώρες της Λ.Α. φέρονται να είναι ενσωματωμένες "παρά θέληση" στη, κυριαρχούμενη από τις ανεπτυγμένες βιομηχανικά χώρες, παγκόσμια οικονομία, δίδοντας την εικόνα μιας "περιφέρειας" σε σχέση "εξάρτησης" από μητροπολιτικά κέντρα. Ένας σημαντικός οικονομικός όρος που κυριαρχεί στο χώρο της Λατινικής Αμερικής, στις τελευταίες δεκαετίες, είναι αυτός της συνδεδεμένης ανάπτυξης που οφείλεται όμως σε ιστορικές καταβολές από τους πρώτους κατακτητές. Στις δεκαετίες του "60 και "70 κυριαρχούσε ο όρος "εκσυγχρονισμός" μέσω όμως ενός πολύ "γραφειοκρατικού αυταρχισμού" με συνέπεια η επόμενη δεκαετία του "80 να χαρακτηριστεί ως η "χαμένη δεκαετία" όπου οι περισσότερες χώρες της Λ.Α. είχαν περιέλθει σε μια κατάσταση στασιμότητας και υπερχρέωσης. Στο τέλος της δεκαετίας εκείνης, όπου επανήλθαν οι δημοκρατικοί θεσμοί στη περιοχή, ξεκίνησε η λεγόμενη κατά τους διάφορους αναλυτές ως "περίοδος δημοκρατικοποίησης".
Σημειώνεται ότι οι χώρες της Λ.Α. συγκροτούν με διμερείς ή πολυμερείς συνθήκες διάφορες ομάδες χωρών ή ζώνες χωρών, γεγονός που αντικατοπτρίζει από μόνο του τα ιδιαίτερα προβλήματα της περιοχής. Συνεπώς μια γενική εξέταση του όλου χώρου αγνοώντας τις επιμέρους ιδιαιτερότητες καθιστά πολύ δύσκολη την κατανόηση των διαφόρων εξελίξεων που έχουν συμβεί ή που συμβαίνουν στην εν λόγω περιοχή.
Ζώνες Χωρών Λ.Α.
Οι επικρατέστερες ζώνες χωρών της Λατινικής Αμερικής, σύμφωνα με τα κριτήρια των περισσοτέρων αναλυτών (πολιτικών, στρατιωτικών, οικονομικών κ.λπ.) είναι οι ακόλουθες έξι:
Ωστόσο πολλοί πολιτικοί αναλυτές λαμβάνοντας υπόψη άλλα κριτήρια περιλαμβάνουν στη Ζώνη των Άνδεων και όλες εκείνες τις χώρες που επιζήτησαν να συμμετάσχουν στο περίφημο Σύμφωνο των Άνδεων που απέβλεπε σε μία φιλόδοξη περιφερειακή ολοκλήρωση με αμφίβολα όμως μέχρι σήμερα (2009) αποτελέσματα.
Ιστορία
Κύριο χαρακτηριστικό στη Λατινική Αμερική εξαρχής ήταν και είναι οι επαναστάσεις αντεπαναστάσεις και τα πραξικοπήματα. Κυρία αιτία αυτών ήταν αφενός το αποικιακό σύστημα διοίκησης που εφαρμόσθηκε επί αιώνες το οποίο δεν επέτρεψε την ικανότητα της αυτοδιοίκησης, και αφετέρου η οργάνωση των κοινωνιών γύρω από πρόσωπα που ασκούσαν μεγάλη επιρροή. Έτσι οι ηγέτες των διαφόρων πολέμων ανεξαρτησίας αποκτώντας μεγάλη πολιτική ισχύ έγιναν πρόεδροι, ή δικτάτορες των χωρών τους που συνέχισαν οι γόνοι αυτών με την υποστήριξη πάντα του στρατού. Με δεδομένο αυτό καθίσταται φανερό ότι η αντιπολίτευση σε κάθε χώρα ήταν πολύ δύσκολο ν΄ αναλάβει εξουσία αφού αυτοί που την είχαν ψήφιζαν νόμους ανεξέλεγκτα. Συνεπώς νόμιμα ή ειρηνικά μέτρα δεν μπορούσαν να βελτιώσουν την κατάσταση. Έτσι κάθε φορά που οι ένοπλες δυνάμεις διαφωνούσαν με τον Πρόεδρο ή Δικτάτορα ο λαός ακολουθούσε αυτές.
Στη Λατινική Αμερική οι λαϊκές εκδηλώσεις δεν παρουσίαζαν έλλειψη πειθαρχίας ή ευνομίας όπως θα χαρακτηρίζονταν αλλού, αλλά μια ιδεολογική κάλυψη της ενέργειας του στρατού επί των δικαιωμάτων και ελευθεριών των λαών. Οι περισσότεροι από τους στρατηγούς επαναστάτες παραχωρούσαν στη συνέχεια την εξουσία στους πολιτικούς όταν καθίστατο δυνατή η διενέργεια εκλογών. Αρχικά όμως οι επαναλαμβανόμενες επαναστάσεις εξυπηρετούσαν προσωπικές φιλοδοξίες των ηγητόρων γεγονός που είχε εμπνεύσει πλήθος ευθυμογράφων και γελοιογράφων από το διεθνή χώρο που σατίριζαν αυτές. Σήμερα οι λαοί της Λ.Α. επί το πλείστον δεν συμπαθούν τις επαναστάσεις και προσπαθούν με δημοκρατικές διαδικασίες την αυτοδιοίκησή τους.
Στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν εξερράγη το 1914, όλες οι χώρες της Λ.Α. παρέμειναν ουδέτερες μέχρι την είσοδο σ΄ αυτόν των ΗΠΑ το 1917. Τότε ακολούθησαν επτά χώρες που κήρυξαν τον πόλεμο κατά της Γερμανίας οι οποίες και ήταν: η Αϊτή, η Βραζιλία, η Γουατεμάλα, η Κοστα-Ρίκα, η Κούβα, η Ονδούρα και ο Παναμάς. Ενώ η Αργεντινή, το Μεξικό και η Χιλή συνέχισαν την ουδετερότητα.
Με την έκρηξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1939 οι εκπρόσωποι 21 χωρών της Λ.Α. συνήλθαν στις 23 Σεπτεμβρίου στον Παναμά (Διάσκεψη του Παναμά) και εξέδωσαν την "διακήρυξη ουδετερότητας", εκλέγοντας και μόνιμη «Επιτροπή Ουδετερότητας» με έδρα το Ρίο ντε Τζανέιρο. Η πτώση όμως του γαλλικού μετώπου και των Κάτω Χωρών θεωρήθηκε μεγάλη απειλή όπου τα ίδια μέλη της προηγούμενης Διάσκεψης συνήλθαν επειγόντως στις 21 Ιουνίου του 1940 στην Αβάνα όπου και αποφάσισαν τελικά την διατήρηση της ουδετερότητας.
Δύο όμως σημαντικά γεγονότα άσκησαν μεγάλη επίδραση, αφενός η έκδηλη πίεση των ΗΠΑ κατά των συμπαθούντων τους εθνικοσοσιαλιστές και αφετέρου η δημιουργία της "Παναμερικανικής Οικονομικής και Συμβουλευτικής Επιτροπής" στην Ουάσιγκτον υπό τον Νέλσωνα Ροκφέλλερ, που ήταν ο συντονιστής των εργασιών της Διάσκεψης του Παναμά. Κατόπιν αυτών των εξελίξεων η Γουατεμάλα, η Ονδούρα, η Κόστα-Ρίκα, ο Παναμάς, το Μεξικό, η Κούβα, το Περού, η Ουρουγουάη και η Βραζιλία κήρυξαν τον πόλεμο κατά του Άξονα. Οι άλλες χώρες απλά διατήρησαν στενή συνεργασία με τις ΗΠΑ.
Μετά το τέλος του πολέμου ιδρύθηκε ο διεθνής Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών που προήλθε από την προγενέστερη Παναμερικανική Ένωση, στον οποίο συμμετέχουν όλες οι χώρες της Λατινικής Αμερικής, (εκτός από μία που η συμμετοχή της έχει ανασταλεί λόγω πολιτικής εξέλιξης).
Γουλιέλμος Β΄ του Έχμοντ
Βιογραφία
Ήταν γιος του Γκέραρντ κυρίου του Έχμοντ και μίας άγνωστης μητέρας, πιθανώς της Βεατρίκης κόρης του Βάλτερ (ολλανδ.: Wouter) του Χάρλεμ, ή της Mαμπίλια. Έγινε κύριος του Έχμοντ μετά το τέλος τού πατέρα του γύρω στα Χριστούγεννα του 1242. Επειδή ήταν ακόμη ανήλικος, κηδεμονεύτηκε από έναν επίτροπο, τον 2ο εξάδελφό του Βάλτερ/Wouter το Stoutkind (Άτακτο παιδί) φαν Έχμοντ έως το 1248.
Το 1258 μετέφερε την κυριότητα (ambachtsheerlijkheden) των Σπάνμπεκ, Ούντεντροπ, Ούντκαρσπελ και Βάντεβεϊ στον Φλόρις Ε΄ κόμη της Ολλανδίας. Σε αντάλλαγμα του δόθηκε το φέουδο του Βάρμχουιτσεν. Αγόρασε κάποια περιοχή στα βόρεια του Έχμοντ, κοντά στο Χούισντουινεν και το Μπέρχεν και άρχισε να αναπτύσσει αυτή την περιοχή τα επόμενα χρόνια.
Ο Γουλιέλμος συμμετείχε σε μία εκστρατεία κατά της Φρίσλαντ το 1282 και ανταμείφθηκε με φόρο 10% από την κυριότητα (heerlijkheid) του Χέμερτ. Ο Ιωάννης Α΄ κόμης της Ολλανδίας τον προσκάλεσε στο γάμο του με την Eλισάβετ του Ρούντλαν το 1297. Αργότερα μέσα στο έτος απεβίωσε η σύζυγος του Γουλιέμου, και ο μόνος γιος του Γκέραρντ απεβίωσε το 1300. Έτσι μετά το τέλος του το 1304 τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Γουλιέλμος Γ΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Έχμοντ
Αφρόεσσα (ατμοημιολία)
Η ατμοημιολία Αφρόεσσα παραγγέλθηκε το 1855 και ναυπηγήθηκε στην Αγγλία το 1857 στα ναυπηγεία "Reid & Co" της Γλασκώβης. Παρελήφθη από τον πλοίαρχο Εμμανουήλ Μιαούλη και κατέπλευσε στον Πειραιά την 1 Αυγούστου 1857. Ιδίου τύπου πλοία ήταν τα: ‘Πανόπη I’, ‘Πληξαύρα’ και ‘Σφενδόνη’. Στις 5 Ιανουαρίου του 1859 πέρασε τον πορθμό του Ευρίπου, κατά τα εγκαίνια της λειτουργίας του πορθμού, μεταφέροντας το βασιλικό ζεύγος Αμαλία και Όθωνα. Συμμετείχε στα γεγονότα του Λιβάνου, τα οποία ξεκίνησαν στις 6 Ιουλίου του 1860 (για δύο μήνες), για την προστασία των Ελλήνων χριστιανών από τις σφαγές των Δρούζων.
Παρέμεινε εν ενεργεία μέχρι το 1904 όπου του αφαιρέθηκε η μηχανή του και μετατράπηκε σε ναυτώνα. Το 1909 βυθίστηκε στην περιοχή Αράπης της Σαλαμίνας γεμάτο πέτρες για να χρησιμοποιηθεί σαν θεμέλιο μια νέας προβλήτας που δεν έγινε ποτέ.
Το Αφρόεσσα ήταν ένα από τα πρώτα σιδηρά ελικοφόρα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού. Είχε βύθισμα 3,3 μέτρα, μέγιστη ταχύτητα 9,5 κόμβων, μήκος 32,2 μέτρα και πλάτος 6,7 μέτρα. Ο οπλισμός του αποτελούταν από ένα πυροβόλο Krupp των 8,7 εκατοστών.
Νεότερη εποχή
Ο ιστορικός όρος Νεότερη Εποχή ή Νεότεροι Χρόνοι αναφέρεται στην ιστορία της ανθρωπότητας μετά την Μεσαιωνική περίοδο. Περαιτέρω οι νεότεροι χρόνοι μπορούν να χωρίζονται στην Πρώιμη και την Ύστερη Νεότερη Εποχή με όριο την Γαλλική Επανάσταση και την Βιομηχανική Επανάσταση. Η Σύγχρονη Εποχή αποτελείται από τα ιστορικά γεγονότα που είναι άμεσα σχετικά με το σήμερα.
Ύστερη Νεότερη Εποχή
Κατηγορία:Νεότερη ιστορία Κατηγορία:Ιστοριογραφία Κατηγορία:Μοντερνισμός Κατηγορία:Μεταμοντέρνα θεωρία Κατηγορία:Ιστορικές περίοδοι
3016 Μεύσης
Ο Μεύσης (Meuse) είναι αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,4. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τους αστρονόμους Ανρί Ντεμπεόν και Τζιοβάννι ντε Σάνκτις, που παρατηρούσαν από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, στην κορυφή Λα Σίγια των χιλιανών `Ανδεων. Ο αστεροειδής πήρε το όνομά του από τον δυτικοευρωπαϊκό ποταμό Μεύση ή Μόσα.
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μεύση είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Μευσης
Γοργοφόνος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Γοργοφόνος αναφέρονται τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγή
Γοργοφονος
Πλίμουθ Άργκαϊλ
Η Πλίμουθ Άργκαϊλ (αγγλικά: Plymouth Argyle) είναι αγγλικός επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος, με έδρα την πόλη Πλίμουθ της κομητείας Ντέβον και παίρνει μέρος τη σεζόν 2013-14 στο πρωτάθλημα της Φούτμπολ Λιγκ 2.
Από τότε που έγινε επαγγελματικό, το κλαμπ κέρδισε 5 τίτλους πρωταθλητή της Φούτμπολ Λιγκ, 5 της Σάουθερν Λιγκ και έναν της Ουέστερν Λιγκ. Ο σύλλογος πήρε το όνομά του από μια αγγλική θρησκευτική αδελφότητα που άφησε το Πλίμουθ της Αγγλίας για τη Βόρεια Αμερική το 1620. Το έμβλημα της ομάδας απεικονίζει το Μέιφλαουερ, το πλοίο που μετέφερε τους προσκυνητές στη Μασαχουσέτη. Αποτελεί επίσης το ευρισκόμενο πιο νότια και δυτικά κλαμπ στην Αγγλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1886 Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1886
Όμπλαστ του Λίπετσκ
Το Όμπλαστ του Λίπετσκ (ρωσικά: Липецкая область) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Κεντρικό Διαμέρισμα. Σημαντικότερες πόλεις του είναι η πρωτεύουσα Λίπετσκ (508.887 κάτοικοι, απογραφή 2010) και η Γιελέτς (108.404 κάτοικοι). Στο κέντρο του όμπλαστ βρίσκεται ο ποταμός Ντον. Το όμπλαστ του Λίπετσκ συνορεύει με τα όμπλαστ της Τούλα, του Ριαζάν, του Ταμπόφ, του Βορόνεζ, του Κουρσκ και του Αριόλ. Το κλίμα της είναι εύκρατο ηπειρωτικό.
Η πόλη Λίπετσκ είναι σημαντικό κέντρο μεταλλουργίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιπετσκ
1805
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1805 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Πανεπιστήμιο Πρίνστον
Το Πανεπιστήμιο Πρίνστον (αγγλικά: Princeton University) είναι ιδιωτικό ερευνητικό πανεπιστήμιο στην κωμόπολη Πρίνστον της πολιτείας του Νιου Τζέρσεϊ. Είναι ένα από τα οκτώ πανεπιστήμια της Άιβυ Ληγκ. Μαζί με το Χάρβαρντ και το Γέιλ σχηματίζει το λεγόμενο "Big Three" των πανεπιστημίων στις ΗΠΑ. Ιδρύθηκε το έτος 1746 στην πόλη Ελίζαμπεθ του Νιου Τζέρσεϊ με την επωνυμία «Κολέγιο του Νιου Τζέρσεϊ». Δέκα χρόνια αργότερα μεταφέρθηκε στο Πρίνστον, αλλά μετονομάσθηκε σε «Πανεπιστήμιο Πρίνστον» μόλις το 1896. Είναι το τέταρτο αρχαιότερο ανώτερο εκπαιδευτικό ίδρυμα που ιδρύθηκε στις βρετανικές αποικίες της Βόρειας Αμερικής (τίτλο τον οποίο ερίζει με το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια). Σημερινός πρόεδρος είναι ο Κρίστοφερ Λ. Άισγκρουμπερ.
Το «Πρίνστον», όπως αποκαλείται συντομότερα το πανεπιστήμιο, αφού η πόλη στην οποία βρίσκεται είναι πολύ μικρή, δεν συνδεόταν ποτέ επισήμως με κάποια θρησκευτική πλευρά, πράγμα σπάνιο για τα αμερικανικά πανεπιστήμια του 18ου αιώνα. Από την ίδρυσή του είχε στενότερους δεσμούς με την Πρεσβυτεριανή Εκκλησία, αλλά σήμερα είναι τελείως ουδέτερο θρησκευτικά. Ο διακηρυγμένος στόχος των ιδρυτών του ήταν «η εκπαίδευσις ανδρών οι οποίοι θα καθίσταντο κοσμήματα της Πολιτείας όσον και της Εκκλησίας».
Το πανεπιστήμιο έχει δεσμούς με το Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών, το Θεολογικό Σεμινάριο του Πρίνστον και το Κολέγιο Χορωδίας του Ουέστμινστερ του Πανεπιστημίου Ράιντερ. Παραδοσιακά, το Πρίνστον εστίαζε στην προπτυχιακή εκπαίδευση και την επιστημονική έρευνα, αλλά τις τελευταίες δεκαετίες έχει αυξήσει το ενδιαφέρον του για τη μεταπτυχιακή εκπαίδευση και προσφέρει τίτλους μάστερ και διδακτορικά σε πολλά αντικείμενα. Οι βιβλιοθήκες του έχουν πάνω από 6 εκατομμύρια τόμους. Ανάμεσα σε άλλα, έρευνα γίνεται στην ανθρωπολογία, τη γεωφυσική, την εντομολογία και τη ρομποτική. Η πανεπιστημιούπολη Φόρρεσταλ έχει ειδικές εγκαταστάσεις για την έρευνα στη φυσική Πλάσματος και τη μετεωρολογία. Το 2017, η ακαδημαϊκή λίστα rankings United States News and News Report βαθμολόγησε το Πρίνστον ως το "καλύτερο πανεπιστήμιο της Αμερικής" για έβδομη συνεχόμενη φορά.
Το λεκτικό έμβλημα (μόττο) του πανεπιστημίου είναι το «ανθεί υπό την δύναμιν του Θεού» (Dei sub numine viget).
Ιστορία
Επί μισό σχεδόν αιώνα μετά τη μεταφορά στο Πρίνστον, μέχρι την ανέγερση του Στάνχοουπ Χολ το 1803, το μοναδικό κτήριο του πανεπιστημίου ήταν το Νασσάου Χολ, ονομασμένο έτσι από τον Γουλιέλμο Γ΄ της Αγγλίας του Οίκου της Οράγγης-Νασσάου. (Το κολέγιο πήρε και ένα από τα χρώματά του από την ίδια πηγή, το πορτοκαλί = orange, ενώ το άλλο είναι το μαύρο.) Κατά την Αμερικανική Επανάσταση το Πρίνστον καταλήφθηκε και από τις δύο πλευρές με αποτέλεσμα τα κτήρια του κολεγίου να υποστούν μεγάλες ζημιές (βλ. Μάχη του Πρίνστον). Το καλοκαίρι του 1783, το Ηπειρωτικό Κονγκρέσο συνήλθε στο Νασσάου Χολ, καθιστώντας το Πρίνστον την πρωτεύουσα των ΗΠΑ επί 4 μήνες. Το κτήριο επέζησε κανονιοβολισμών και μεταγενέστερων πυρκαγιών, που άφησαν μόνο τους τοίχους όρθιους το 1802 και το 1855. Ξαναχτίστηκε από τους Τζόζεφ Χένρι Λατρόμπ, Τζον Νότμαν και Τζον Γουίδερσπουν στην σημερινή του αναδιορθωμενη και εκτεταμένη μορφή του αρχιτέκτονα Ρόμπερτ Σμιθ. Σήμερα στεγάζει μόνο τις διοικητικές υπηρεσίες του πανεπιστημίου.
Το ίδρυμα αναπτύχθηκε υπό την προεδρία του Τζέιμς ΜάκΚος, η οποία κράτησε πάνω από δύο δεκαετίες. Τότε ανεγέρθηκαν αρκετά νέα κτήρια σε αρχιτεκτονικό ρυθμό «γοτθικής αναγέννησης». Το ΜάκΚος Χολ ονομάζεται έτσι προς τιμή του.
Το 1969, το πανεπιστήμιο έκανε δεκτές για πρώτη φορά γυναίκες ως προπτυχιακές φοιτήτριες (100 πρωτοετείς και 48 εκ μεταγραφών από άλλα ΑΕΙ) και ο αριθμός τους είχε φθάσει τις 650 στις 1974. (Το 1961, το Πρίνστον είχε εγγράψει την πρώτη μεταπτυχιακή του φοιτήτρια, τη Σάμπρα Φολέτ Μεζέρβ, υποψήφια διδάκτορα στην Τουρκική Ιστορία. Μερικές κοπέλες άλλων ΑΕΙ είχαν εγγραφεί μετά το 1962 σε μεμονωμένα μαθήματα για τα οποία το Πρίνστον είχε καλύτερες προσφορές από εκείνες των δικών τους ιδρυμάτων.)
Πανεπιστημιούπολη
Η κυρίως πανεπιστημιούπολη είναι ένα «κάμπους» προαστιακού τύπου, σχεδιασμένο από αξιόλογους αρχιτέκτονες, όπως οι Μπέντζαμιν Λατρόμπ, Ραλφ Άνταμς Κραμ, Ρόμπερτ Βεντούρη και Νικ Γιάγκερ. Η έκτασή του φθάνει τα 2.500 στρέμματα, με πολλά κτήρια, τα περισσότερα από τα οποία είναι των τελών του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα. Απέχει περίπου μια ώρα με το αυτοκίνητο από τη Νέα Υόρκη και από τη Φιλαδέλφεια. Το Νασσάου Χολ βρίσκεται στο βόρειο άκρο, επί της ομώνυμης οδού. Εκτός από τον νεογοτθικό ρυθμό υπάρχουν τα νεοκλασικά Γουιγκ και Κλιο Χολ. Το υψηλότερο κτήριο είναι το δεκατετραώροφο Φάιν Χολ, έδρα του Τμήματος Μαθηματικών, που ολοκληρώθηκε το 1970. Και σύγχρονες προσθήκες φέρουν την υπογραφή μεγάλων αρχιτεκτόνων, όπως ο Ι.Μ. Πέι (Σπέλμαν Χολς) και ο Φρανκ Γκέρι (Βιβλιοθήκη Χημείας). Πολλά γλυπτά διακοσμούν την πανεπιστημιούπολη, μεταξύ των οποίων έργα των Χένρυ Μουρ (Οβάλ με άκρες, γνωστό στους φοιτητές ως «η Μύτη του Νίξον»), Κλέμεντ Μήντμορ (Upstart II) και Αλεξάντερ Κάλντερ. Στο κάτω μέρος του, το κάμπους τελειώνει στη διώρυγα των Ντέλαγουερ και Ραριτάν (1830), και την τεχνητή Λίμνη Κάρνετζι, που έγινε με δωρεά του μεγιστάνα του χάλυβα Άντριου Κάρνετζι και χρησιμοποιείται για κωπηλασία και ιστιοπλοΐα.
Μουσείο Τέχνης
Το Μουσείο Τέχνης του Πανεπιστημίου Πρίνστον περιέχει σχεδόν 60.000 πρωτότυπα εκθέματα και οι συλλογές του εκτείνονται χρονικά από την αρχαιότητα μέχρι τη σύγχρονη τέχνη και γεωγραφικά από τις μεσογειακές χώρες μέχρι την Κίνα και τη Λατινική Αμερική. Υπάρχει συλλογή αρχαίων ελληνικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων: κεραμικών, μαρμάρινων, ορειχάλκινων και ρωμαϊκών ψηφιδωτών κατευθείαν από τις ανασκαφές του Πανεπιστημίου στην Αντιόχεια. Στο άλλο άκρο του φάσματος, βρίσκονται έργα του Κλοντ Μονέ και του Άντι Γουόρχολ.
Πανεπιστημιακό παρεκκλήσιο
thumb|200px|right|Το εξωτερικό του παρεκκλησίου Το παρεκκλήσιο του πανεπιστημίου είναι ο τρίτος μεγαλύτερος πανεπιστημιακός ναός στον κόσμο (και ο μεγαλύτερος στη Βόρεια Αμερική). Γνωστό για τη γοτθική σταυροειδή αρχιτεκτονική του, το παρεκκλήσιο στεγάζει μία από τις μεγαλύτερες και πολυτιμότερες συλλογές υαλογραφίας στις ΗΠΑ. Στον ναό, ο οποίος ανεγέρθηκε μεταξύ 1924 και 1927, λαβαίνουν χώρα οι τελετές εισαγωγής και αποφοιτήσεως. Το μήκος του φθάνει τα 82 μέτρα, το ύψος του τα 23 και η χωρητικότητά του τις δύο χιλιάδες άτομα. Ο άμβωνας μεταφέρθηκε από τη Γαλλία και χρονολογείται από τον 16ο αιώνα.
Οργάνωση και σπουδές
Το Πρίνστον είναι ένα από τα πλουσιότερα πανεπιστήμια στον κόσμο, με κληροδοτήματα ύψους 15,8 δισ. δολαρίων (τέταρτα στις ΗΠΑ), αλλά με τη μεγαλύτερη αναλογία αυτών ανά φοιτητή από όλα τα ΑΕΙ του κόσμου. Ο πλούτος αυτός διατηρείται από τις συνεχείς δωρεές των αποφοίτων του και από τους ειδικούς συμβούλους επενδύσεων.
Μεταπτυχιακές σπουδές
Το Πρίνστον προσφέρει μεταπτυχιακούς τίτλους στα μαθηματικά, τη φυσική και φυσική πλάσματος, την αστρονομία, τα οικονομικά, την ιστορία, την πολιτική επιστήμη, τη φιλοσοφία και την αγγλική φιλολογία, τη μηχανολογία και την αρχιτεκτονική. Ωστόσο, το πανεπιστήμιο δεν διαθέτει Ιατρική Σχολή, ούτε Νομική Σχολή (που στις ΗΠΑ θεωρούνται μεταπτυχιακές). Η γνωστότερη επαγγελματική σχολή του είναι η Σχολή Δημόσιων Σχέσεων, που ιδρύθηκε το 1930.
Βιβλιοθήκες
Το σύστημα βιβλιοθηκών του Πρίνστον έχει πάνω από 6,2 εκατομμύρια τόμους (Αύγουστος 2005) και συνολικά 11 εκατομμύρια αντικείμενα (με τα χειρόγραφα κλπ.). Η κεντρική βιβλιοθήκη στεγάζει σχεδόν 4 εκατομμύρια τόμους και είναι μία από τις μεγαλύτερες πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες στον κόσμο. Εκτός από αυτή, υπάρχουν πολλές ειδικότερες, όπως της αρχιτεκτονικής, της ιστορίας της τέχνης, των μελετών Ανατολικής Ασίας, της γεωλογίας και των μελετών Εγγύς Ανατολής. Τον Φεβρουάριο 2007 το Πρίνστον έγινε το δωδέκατο μείζον σύστημα βιβλιοθηκών που άρχισε να συμμετέχει στο φιλόδοξο σχέδιο της Google να σαρώσει τα σημαντικότερα γραπτά έργα της ανθρωπότητας και να τα διαθέσει από το Διαδίκτυο.
Εισαγωγή φοιτητών και οικονομική βοήθεια
Το Πανεπιστήμιο Πρίνστον είναι ένα από τα πλέον επιλεκτικά ΑΕΙ των ΗΠΑ, με ποσοστό των υποψήφιων προπτυχιακών φοιτητών που γίνονται δεκτοί 9,5% των όσων υπέβαλαν αίτηση, ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά στις ΗΠΑ. Το 60% των πρωτοετών λαμβάνουν κάποιας μορφής οικονομική βοήθεια.
Αξιολογήσεις
Από το 2001 ως το 2008 το Πανεπιστήμιο Πρίνστον αξιολογήθηκε ως το όγδοο καλύτερο στον κόσμο από το Πανεπιστήμιο της Σαγκάης Τζάο Τονγκ, και έκτο στον κόσμο (τρίτο στη Βόρεια Αμερική) από την THES - QS World University Rankings το 2006.
Πέππα το γουρουνάκι
Η Πέππα το Γουρουνάκι είναι βρετανική σειρά κινουμένων σχεδίων για παιδιά προσχολικής ηλικίας που ξεκίνησε στις 31 Μαΐου του 2004 και προβάλλεται μέχρι και σήμερα.
Πανεπιστήμιο Πρίνστον
Αξιολογήσεις
Πρόσφατα το Πρίνστον αγόρασε έναν υπερυπολογιστή, τον Orangena, από την IBM, που τον Νοέμβριο 2005 κατατασσόταν ως ο 79ος ταχύτερος στον κόσμο.
Πέππα το γουρουνάκι
Η Πέππα είναι τεσσάρων ετών και ζει με την οικογένεια της (μαμά, μπαμπάς και Τζώρτζ). Επισκέπτονται τον παππού και τη γιαγιά, ενώ η καλύτερη της φίλη είναι η Σούζυ η προβατίνα.
Πανεπιστήμιο Πρίνστον
Προσωπικότητες που συνδέονται με το Πρίνστον
Δύο από τους προέδρους των ΗΠΑ ήταν απόφοιτοι του Πρίνστον: ο Τζέιμς Μάντισον και ο Γούντροου Γουίλσον. Ακόμα, ο Τζ. Φ. Κένεντι πέρασε το πρώτο εξάμηνο των πανεπιστημιακών του σπουδών στο Πρίνστον, πριν πάρει μετεγγραφή για το Χάρβαρντ «λόγω ασθενείας».
Πέππα το γουρουνάκι
Γενικά οι χαρακτήρες έχουν ανθρώπινα χαρακτηριστικά (ζουν σε σπίτια, φορούν ρούχα, πηγαίνουν σχολείο, εργάζονται, κλπ.), αλλά διατηρούν και τα χαρακτηριστικά των ζώων (π.χ. τα γουρουνάκια λατρεύουν τα λασπόλουτρα, κλπ.).
Πανεπιστήμιο Πρίνστον
Προσωπικότητες που συνδέονται με το Πρίνστον
Είκοσι απόφοιτοι και πενήντα οκτώ καθηγητές του Πρίνστον έχουν βραβευτεί με βραβεία Νόμπελ. Το πανεπιστήμιο απαριθμεί εξήντα εννέα συνολικά βραβευθέντες με Νόμπελ.
Ο βραβευμένος με Νόμπελ το 1994 μαθηματικός Τζων Φορμπς Νας «έγραψε ιστορία» στο Πρίνστον ως «το Φάντασμα του Φάιν Χωλ»: Μία παράδοση ανέφερε ότι μια σκιώδης μορφή περιφερόταν στο κτήριο αυτό (που στεγάζει το Τμήμα Μαθηματικών) και έγραφε πολύπλοκες εξισώσεις στους πίνακες. Ο θρύλος απομυθοποιήθηκε το 1993, από τον ίδιο τον Νας, που μετά τη βράβευσή του έγινε αποδεκτός από τους υπόλοιπους διδάσκοντες ως ένα ισότιμο μέλος της ακαδημαϊκής κοινότητας του Πρίνστον.
Πέππα το γουρουνάκι
Άλλα μέσα
Η Πέππα το Γουρουνάκι έχει αναπτύξει ένα τεράστιο κύκλο εργασιών, όχι μόνο από την τηλεόραση, αλλά από τους δίσκους, τις ταινίες, τα θέατρα, τα βιβλία αλλά και τα θεματικά αντίστοιχα ηλεκτρονικά και αναλογικά παιχνίδια και είδη σπιτιού που έχουν παραχθεί. Τα έσοδα αυξάνονται γεωμετρικά κάθε χρόνο.
Πανεπιστήμιο Πρίνστον
Προσωπικότητες που συνδέονται με το Πρίνστον
Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο οποίος δίδασκε στο Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών της πόλης, διατηρούσε γραφείο στο πανεπιστήμιο, κάνοντας έρευνα και δίνοντας ομιλίες στο Πρίνστον.
Πέππα το γουρουνάκι
Άλλα μέσα
Η εταιρεία παραγωγής της κέρδισε περισσότερα από £200 εκ. λίρες το 2010, ενώ το 2009 περισσότερα από £100 εκ. λίρες. Παγκόσμια έφερε ακόμη περισσότερα κέρδη, φέρνοντας στην εταιρεία 1$ εκ, δολάρια το 2015 και $1,2 εκ το 2017.
Πανεπιστήμιο Πρίνστον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πρινστον Πανεπιστημιο Πρινστον Κατηγορία:Πολιτισμός του Νιου Τζέρσεϊ
Πέππα το γουρουνάκι
Άλλα μέσα
Η βρετανίδα Χάρλεϊ Μπερντ που είχε δανείσει την φωνή της στην Πέππα από το 2007 έως το 2020, κέρδιζε 1.000 λίρες ανά ώρα για τον ρόλο της. Πλέον η Αμελί Μπέα Σμιθ, 9 ετών, δανείζει την φωνή της στην Πέππα.
Τον Απρίλιο του 2011 άνοιξε το αντίστοιχο θεματικό πάρκο στη Μεγάλη Βρετανία στο New Forest, Hampshire. Το πάρκο είναι υπαίθριο, έχει λασπόλουτρα και νεροτσουλήθρες, μεγάλους και μικρούς χώρους παιχνιδιών και θεματικά κτήρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Τηλεοπτικά προγράμματα που έγιναν βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Έργα που έγιναν μυθιστορήματα Κατηγορία:Ζώα στην ποπ κουλτούρα Κατηγορία:Εκπαιδευτικές τηλεοπτικές σειρές προσχολικής αγωγής
Κάστρο της Πάφου
thumb|Κάστρο της Πάφου - Θέα από την πόλη thumb|Κάστρο της Πάφου - Θέα προς την πόλη Το κάστρο της Πάφου βρίσκεται στο λιμάνι της πόλης. Αρχικά χτίστηκε από τους βυζαντινούς σαν οχυρό για την προστασία του λιμανιού.
Το 1222 καταστράφηκε μετά από μεγάλο σεισμό για να ξαναχτιστεί από τους Λουζινιανούς ηγεμόνες του νησιού τον 13ο αιώνα. Το 1570 γκρεμίστηκε από τους Ενετούς. Οι Οθωμανοί το ξανά έχτισαν και το ενίσχυσαν με νέες οχυρώσεις. Ανά τους αιώνες έχει γνωρίσει πολλές χρήσεις, αρχικά ως φρούριο, φυλακή ακόμα και αποθήκη αλατιού έγινε στα νεότερα χρόνια από τους Βρετανούς. Σήμερα το κάστρο χρησιμοποιείται για πολιτιστικές εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο τον Σεπτέμβριο. μικρογραφία|Κάστρο Πάφου το 1930 Έχει ανακηρυχθεί διατηρητέο κτίριο από το 1935 και αποτελεί το σύμβολο της πόλης της Πάφου. Στο κάστρο κατά καιρούς γίνονται αρχαιολογικές ανασκαφές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παφου Παφου Κατηγορία:Δήμος Πάφου
Ντάνι Μινόγκ
Η Ντάνι Τζέην Μινόγκ (Dannii Jane Minogue, 20 Οκτωβρίου 1971) είναι Αυστραλή τραγουδίστρια και ηθοποιός.
Βιογραφία
Η Ντάνι Μινόγκ γεννήθηκε στη Μελβούρνη της Αυστραλία με γονείς τον Ρον Μινόγκ, λογιστή ιρλανδικής καταγωγής, και την Κάρολ Τζόουνς, χορεύτρια από την Ουαλία. Είναι το νεότερο από τα τρία παιδιά και αδελφή της ποπ τραγουδίστριας Κάιλι Μινόγκ.
Η Μινόγκ γνώρισε νωρίς την επιτυχία με μια σειρά από σινγκλς, αλλά από την κυκλοφορία του δεύτερου άλμπουμ της και ύστερα η δημοτικότητά της ως τραγουδίστρια μειώθηκε. Το 1997, έκανε την επιστροφή ως τραγουδιστής χορός με το σινγκλ «All I Wanna Do» και αργότερα με το άλμπουμ Girl. Το άλμπουμ Neon Nights κυκλοφόρησε το 2003 και ήταν η πιο δημοφιλής στη σταδιοδρομία της. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει πετύχει δώδεκα συνεχείς παρουσίες στην πρώτη θέση των χορευτικών σινγκλς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστραλοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αυστραλοί ηθοποιοί
Δύναμη Ασφαλείας (ΤΔΒΚ)
Η Δύναμη Ασφαλείας της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου, παλαιότερα γνωστή ως ΤΟΥΡΔΥΚ, αποτελεί την ένοπλη δύναμη ασφαλείας της συγκεκριμένης επικράτειας. Η Διοίκηση Δυνάμεων Ασφαλείας (τουρκικά: Güvenlik Kuvvetleri Komutanlığı, GKK) εδρεύει στην Κερύνεια.
Ο χώρος ευθύνης της Διοίκησης Δυνάμεων Ασφάλειας είναι η επικράτεια της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου, η ανεξαρτησία της οποίας αναγνωρίζεται μόνο από την Τουρκία και την οποία ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών θεωρεί κατεχόμενα από την Τουρκία εδάφη. Αριθμεί περί τους 9.000 στρατιώτες, μία ισχυρή δύναμη που κατά κύριο λόγο αποτελείται από κληρωτούς τουρκοκύπριους άνδρες μεταξύ των ηλικιών 18 και 40. Πρόκειται για μια συνδυασμένη δύναμη ξηράς, αέρος και θάλασσας.
Η δύναμη αυτή συμπληρώνεται από το 17.500 με 30.000 ισχυρές τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις οι οποίες σταθμεύουν στο νησί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου
Αφροέσσα ΙΙ (ναρκαλιευτικό)
Αφροέσσα ΙΙ (Ναρκαλιευτικό) / Μ-209, Ν/Α 2185, 16
Πρώην ‘BYMS 2185’.
Κατάπλευση του στις 9 Φεβρουαρίου 1943. Ομοίου τύπου πλοία : Αφροέσσα ΙΙ, Πάραλος ΙΙΙ, Σαλαμινία ΙΙ και Καρτερία ΙΙ που κατέπλευσαν στην Αλεξάνδρεια στις 1 Σεπτεμβρίου 1943. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις του πολέμου, στις εκκαθαρίσεις των ναρκοπεδίων των Ελληνικών θαλασσών και στις επιχειρήσεις του εσωτερικού πολέμου ( εμφύλιος).
Καμίγ Γκεράν
Ο Ζαν-Μαρί Καμίγ Γκεράν (γαλλικά: Jean-Marie Camille Guérin, 22 Δεκεμβρίου 1872 - 9 Ιουνίου 1961) ήταν Γάλλος κτηνίατρος, βακτηριολόγος και ανοσολόγος, όπου με τον Αλμπέρ Καλμέ ανέπτυξαν το εμβόλιο BCG, το οποίο ήταν κατά της φυματίωσης. Γεννημένος στο Πουατιέ, σπούδασε στο Ecole Nationale Vétérinaire d'Alfor από το 1892 έως το 1896. Το 1905, έκανε τις πρώτες του ανακαλύψεις για το εμβόλιο που αναφέρθηκε, όταν παρατήρησε ότι καταπολεμούσε τη φυματίωση σε ένα βοδινό. Το 1921, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά και σε άνθρωπο. Το 1939, έγινε αντιπρόεδρος του Comité National de Défense contre la Tuberculose. Πέθανε σε ηλικία 89 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι επιστήμονες Κατηγορία:Βακτηριολόγοι
3018 Γκοντάιβα
Η Γκοντάιβα (Godiva) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 12,8. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά της προς τιμή της Λαίδης Γκοντάιβα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κύρια φυσικά χαρακτηριστικά της Γκοντάιβα είναι άγνωστα. Ο αστεροειδής περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 10 ώρες και 53 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Γκονταιβα
Νινότσκα
μικρογραφία|350x350εσ|H [[Γκρέτα Γκάρμπο και το Μέλβιν Ντάγκλας σε σκηνή της ταινίας]] Το Νινότσκα  (αγγλ. Ninotchka) είναι κωμωδία παραγωγής 1939 σε σκηνοθεσία Ερνστ Λιούμπιτς με πρωταγωνιστές τους Γκρέτα Γκάρμπο και Μέλβιν Ντάγκλας. Πρόκειται για την προτελευταία ταινία της Γκάρμπο και την πρώτη στην οποία υποδύθηκε κωμικό ρόλο. Η ταινία κάτω από το χιούμορ και τον ρομαντισμό, παρουσιάζει τη Σοβιετική Ένωση υπό το καθεστώς του Στάλιν, με γκρίζα και αυστηρά χρώματα και την βάζει σε σύγκριση με την εύθυμη παριζιάνικη κοινωνία πριν το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Πλοκή
Η Σοβιετική Ένωση στέλνει τρεις αντιπροσώπους στο Παρίσι για να πουλήσουν τα κοσμήματα της εξόριστης δούκισσας Σουάνα (Ίνα Κλερ), τα οποία πλέον θεωρούνται κρατική περιουσία. Οι αντιπρόσωποι Άιρανωφ (Σιγκ Ρούμαν), Μπούλιανωφ (Φίλιξ Μπρεσάρ) και Κοπάλσκι (Αλεξάντερ Γκράναχ) επηρεάζονται από την ομορφιά του Παρισιού και νοικιάζουν σουίτα σε πολυτελές ξενοδοχείο για να μείνουν όσο θα προσπαθούν να πουλήσουν τα κοσμήματα. Έτσι η είδηση της άφιξής τους φτάνει στα αυτιά της εξόριστης δούκισσας που βρίσκεται στο Παρίσι και προσπαθεί με τη βοήθεια του δικηγόρου εραστή της, Λέον (Μέλβιν Ντάγκλας), να κινηθεί νομικώς, ώστε να μη μπορέσουν οι τρεις Ρώσοι να πουλήσουν τα κοσμήματα και να καταφέρει να τα πάρει πίσω. Ο Λέων γνωρίζεται με τους τρεις κομμουνιστές απεσταλμένους και τους μυεί στον κόσμο του καπιταλισμού. Η έκβαση των γεγονότων δυσαρεστεί τη Σοβιετική Ένωση κι έτσι φτάνει ως απεσταλμένη η διπλωματική ακόλουθος (πρώην λοχίας, άκρως αυστηρή κι αλύγιστη) Νινότσκα Γιαγκουσόβα (Γκρέτα Γκάρμπο) για να βάλει τα πράγματα σε τάξη. Η Νινότσκα με το που φτάνει στο Παρίσι έχει ν' αντιμετωπίσει το στενό μαρκάρισμα του Λέον, ο οποίος προσπαθεί να την κατακτήσει και να την κάνει να γελάσει.
Πληροφορίες
Η ταινία βασίζεται σε διήγημα του Μέλκιορ Λένγκιελ, ο οποίος προτάθηκε για Όσκαρ, τη διασκευή του σεναρίου έκανε το δίδυμο Μπίλι Γουάιλντερ και Τσαρλς Μπράκετ σε συνεργασία με τον Γούολτερ Ράις οι οποίοι προτάθηκαν επίσης για όσκαρ διασκευής σεναρίου. Η ταινία αυτή αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη επιτυχία του Μπίλι Γουάιλντερ, το ύφος των διαλόγων θυμίζει τις μετέπειτα κωμωδίες του. Για τον Γουάιλντερ η επιτυχία της Ninotchka αποτέλεσε την αφετηρία για τη συγγραφή μιας σειράς σεναρίων επιτυχημένων ταινιών όπως τα: Αύριο δε θα ξημερώσει (Hold Back The Dawn, 1941) του Μίτσελ Λάιζεν και Ο καθηγητής και η γυμνή χορεύτρια (Ball Of Fire, 1941) του Χάουαρντ Χοκς, μέχρι το χολυγουντιανό σκηνοθετικό του ντεμπούτο το 1942 με το Υπερφυσική μπεμπέκα (The major and the minor) που τον καθιέρωσε ως συγγραφέα-σκηνοθέτη. Η επιστροφή της Γκάρμπο με τη Νινότσκα διαφημίστηκε πάρα πολύ από την εταιρία παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer. Η προηγούμενή της ταινία ήταν το Η κυρία με τις καμέλιες (Camille) δυο χρόνια πριν κι η δημοτικότητά της είχε πέσει. Μετά από 12 κλασικές δραματικές ταινίες για τον ομιλούντα κινηματογράφο η Γκάρμπο είχε διαλέξει ένα ασυνήθιστο μέσο για επιστροφή, την κωμωδία. Έτσι το κοινό θα είχε την ευκαιρία να τη δει για πρώτη φορά να γελάει και μετά το διάσημο σλόγκαν Garbo talks! του 1929, η προώθηση της Νινότσκα κινούνταν στο ίδιο μήκος κύματος. Garbo Laughs! ήταν η φράση με την οποία διαφημιζόταν η ταινία πριν προβληθεί στα σινεμά το 1939.
Υποδοχή
Το φιλμ είχε τεράστια επιτυχία στις Η.Π.Α. και προβλήθηκε το 1940 σε μια Ευρώπη η οποία βρισκόταν στα πολεμικά μέτωπα. Η προβολή της ταινίας, που καυτηριάζει τόσο έξυπνα το κομμουνιστικό σοβιετικό καθεστώς, απαγορεύτηκε στη Σοβιετική Ένωση.
Ο κριτικός κινηματογράφου, Φρανκ Σ. Νάτζεντ έγραψε για την ταινία στην εφημερίδα The New York Times:"Το κωμικό στοιχείο αναδύεται με εξαιρετικό τρόπο μέσα από την ερμηνεία του Μέλβιν Ντάγκλας, της Ίνα Κλερ στο ρόλο της δούκισσας, των Σιγκ Ρούμαν, Φίλιξ Μπρεσάρ και Αλεξάντερ Γκράναχ στο ρόλο των τριών Ρώσων απεσταλμένων που αποστατούν, στη σκηνοθεσία του Ερνστ Λιούμπιτς και στο έξυπνο σενάριο των Μπίλι Γουάιλντερ, Τσαρλς Μπράκετ και Γούολτερ Ράις. Δεν πρόκειται να αρέσει στο Στάλιν κι εκτός αν οι προτιμήσεις σας είναι ταγμένες προς το κόμμα, πιστεύουμε ότι θα αρέσει και σε εσάς ."