cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μητροπολίτης Φλωρίνης Χρυσόστομος Καβουρίδης
Οι παρεμβάσεις του μητροπολίτη στα εθνικά ζητήματα
Ακόμη, στα δύσκολα και φρικτά χρόνια της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα (1941-1944), ο Χρυσόστομος Καβουρίδης, ως Αρχιεπίσκοπος των Γ.Ο.Χ., προσπαθούσε να ανακουφίσει και να παρηγορήσει κάθε ταλαίπωρο Χριστιανό, που συναντούσε. Καθημερινά μετέβαινε από το σπίτι του στην Κυψέλη στα Γραφεία του Συλλόγου των Γ.Ο.Χ., στην Οδό Κάνιγγος, χωρίς μέσο μεταφοράς (ένεκα της γερμανικής κατοχής), πεζοπορώντας για τουλάχιστον μιάμιση ώρα, ενώ διένυε ήδη την όγδοη δεκαετία της ζωής του, για να ενημερωθεί και να οργανώσει τον ποιμαντορικό του αγώνα. Συχνά μάλιστα κατερχόταν στα γραφεία δύο φορές την ημέρα, πάντα αγόγγυστα.
Συγγραφικό έργο
Ο Ιεράρχης Χρυσόστομος συνέγραψε μεγάλο πλήθος βιβλίων.
Ανακήρυξη της αγιότητάς του
61 χρόνια μετά την κοίμησή του, και κατόπιν συνοδικής απόφασης της Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ελλάδος υπό τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Καλλίνικο Σαραντόπουλο, που ελήφθη στις 8 Ιανουαρίου 2016 (με το ιουλιανό ημερολόγιο), ο πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομος ανακηρύχθηκε Άγιος, υπό τον τίτλο «Άγιος Χρυσόστομος, ο νέος Ομολογητής Ιεράρχης». Η τελετή της αγιοκατάταξης του έλαβε χώρα το Σάββατο 15 Μαΐου 2016 (με το ιουλιανό ημερολόγιο) στη παλαιοημερολογίτικη γυναικεία Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Πάρνηθας Αττικής, στους Θρακομακεδόνες, όπου ετάφη.
Η «ανακήρυξη αγιότητας» αυτή έγινε από μια μικρή σχισματική ομάδα και ως εκ τούτου δεν αναγνωρίζεται ούτε από την Εκκλησία της Ελλάδος, ούτε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ούτε από καμία άλλη αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία ή Πατριαρχείο που βρίσκεται σε ευχαριστιακή κοινωνία μαζί τους.
Παραπομπές
Χρυσόστομος Καβουρίδης Χρυσόστομος Καβουρίδης Χρυσόστομος Καβουρίδης Χρυσόστομος Καβουρίδης Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι Γ.Ο.Χ. Χρυσόστομος Καβουρίδης
Μπούργκτεατερ
Μπούργκτεατερ (μέχρι το 1918 Κ.Κ. Hofburgtheater «Αυτοκρατορικό και βασιλικό Θέατρο του Χόφμπουργκ») ονομάζεται το αυστριακό Εθνικό Θέατρο στη Βιέννη και ένα από τα πιο σημαντικά γερμανόγλωσσα θέατρα του κόσμου, γνωστό ως «die Burg".
Ιδρύθηκε στις 14 Μαρτίου 1741 από την Αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία ως θέατρο δίπλα στο παλάτι της. Το θέατρο μεταφέρθηκε σε νέο κτήριο στην κυκλική κεντρική λεωφόρο Ρίνγκστρασσε στις 14 Οκτωβρίου του 1888. Σχεδιάστηκε από τον Γκότφριντ Ζέμπερ (Gottfried Semper) και τον Karl Freiherr von Hasenauer.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεατρικοί χώροι Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βιέννη
ΜΤΚ Βουδαπέστης
Η ΜΤΚ Βουδαπέστης (ουγγρικά: MTK Budapest) είναι ουγγρική ποδοσφαιρική ομάδα που εδρεύει στη Βουδαπέστη. Δημιουργήθηκε το 1901 και αποτελεί τμήμα της ΜΤΚ η οποία ιδρύθηκε το 1888. Είναι μία από τις κορυφαίες ποδοσφαιρικές ομάδες στην Ουγγαρία, έχοντας κατακτήσει 23 φορές το Πρωτάθλημα Ουγγαρίας, 12 φορές το Κύπελλο Ουγγαρίας και δύο φορές το Σούπερ Καπ της χώρας. Είναι επίσης η πρώτη ουγγρική ομάδα που έφτασε σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης και συγκεκριμένα το 1964 στον τελικό του Κύπελλου Κυπελλούχων Ευρώπης, όπου ηττήθηκε με 1-0 από τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Ιδιαίτερες είναι οι αναμετρήσεις της ομάδας με τη συμπολίτισσα Φερεντσβάρος, καθώς μεταξύ τους υπάρχει μεγάλη αντιπαλότητα.
Έμβλημα
Το έμβλημα του συλλόγου έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Β Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1888
Αρχίας ο Μακεδών
Ο Αρχίας ο Μακεδών ήταν Έλληνας επιγραμματοποιός. Κατά τον Hermann Beckby ταυτίζεται με τον Αρχία τον Αντιοχέα. Στην Παλατινή Ανθολογία σώζεται το VII 140 επίγραμμά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Βαλεντίνος Φακοντής
Ο Βαλεντίνος Φακοντής (Πάφος, 3 Οκτωβρίου 1985) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βαλεντίνος Φακοντής γεννήθηκε στην Πάφο στις 3 Οκτωβρίου 1985. Απέκτησε πτυχίο πολιτικού μηχανικού από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Εργάζεται ως πολιτικός μηχανικός.
Είναι μέλος του Επαρχιακού Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών Πάφου (2020-2021) και φίλος του Ιδρύματος Μαργαρίτας Λιασίδου (2012-2021), ενώ διετέλεσε μέλος του Κεντρικού Διοικητικού Συμβουλίου Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών (2015-2017) και μέλος του Επαρχιακού Διοικητικού Συμβουλίου ΕΤΕΚ (2015-2018).
Είναι νυμφευμένος με τη Νιόβη Μιχαήλ και έχει 3 παιδιά.
Πολιτική διαδρομή
Το 2019 έγινε μέλος της Συμπλεγματικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ Γεροσκήπου και διετέλεσε μέλος της ΕΔΟΝ (2001-2003) και μέλος της Προοδευτικής Κ.Φ. (2005-2011).
Στις Δημοτικές εκλογές του 2016 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Γεροσκήπου με το ΑΚΕΛ. Την περίοδο 2016-2021, εκτός από Δημοτικός Σύμβουλος στο Δήμο Γεροσκήπου, διετέλεσε και Σχολικός Έφορος Γεροσκήπου.
Βουβός Πόθος
Ο Βουβός Πόθος (αγγλικά: The Spiral Staircase) είναι ταινία θρίλερ παραγωγής 1946, σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Σιόντμακ και βασισμένη στο μυθιστόρημα της Έθελ Λίνα Γουάιτ Some Must Watch.
Υπόθεση
Στις αρχές του 20ου αιώνα στη Νέα Αγγλία, η Χέλεν (Ντόροθι Μακ Γουάιαρ), μια μουγγή κοπέλα εργάζεται ως συνοδός και προσωπική βοηθός, στο σπίτι της κυρίας Γουόρεν (Έθελ Μπάριμορ). Η κυρία Γουόρεν, που ζει με τους δύο της γιούς Στιβ (Γκόρντον Όλιβερ) και Άλμπερτ (Τζορτζ Μπρεντ), τη γραμματέα του Άλμπερτ, Μπλανς (Ρόντα Φλέμινγκ) και το υπηρετικό προσωπικό, ωθεί τη Χέλεν να φύγει από το σπίτι, καθώς ένας δολοφόνος δρα στην περιοχή, σκοτώνοντας νεαρές κοπέλες με αναπηρία. Ζητάει λοιπόν από το γιατρό Πάρι (Κεντ Σμιθ) που προσπαθεί να βοηθήσει τη Χέλεν να ανακτήσει την ομιλία της, να απομακρύνει την κοπέλα από την περιοχή. Όταν γίνεται φόνος μέσα στο σπίτι της, η κα Γουόρεν είναι πλέον σίγουρη ότι η ζωή της κοπέλας απειλείται. Σύντομα η Χέλεν θα βρεθεί πρόσωπο με πρόσωπο με το δολοφόνο, ο οποίος θα αποκαλύψει το πρόσωπό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1946 Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ψυχολογικού τρόμου Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Εμμανουήλ Μοδάτσος
Ο Εμμανουήλ Μοδάτσος (1871 - 1949), του Ιωάννη, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που υπηρέτησε 2 φορές ως βουλευτής Λασιθίου. Στις ενέργειές του οφείλεται το γεγονός ότι ο Άγιος Νικόλαος έγινε πρωτεύουσα του νομού Λασιθίου. Το 1908, όταν ήταν υπουργός Οικονομικών της Κρήτης, υπέγραψε την ένωση της νήσου με την Ελλάδα, μαζί με τον Γεώργιο Παπαμαστοράκη και άλλους πολιτικούς.
Καταγωγή και σπουδές
Γεννήθηκε το 1871. Το επώνυμό του, Μοδάτσος ή Μοάτσος, είναι ενετικό.Ο ίδιος καταγόταν από την Πρίνα του Μιραμπέλλου. Μετά τις νομικές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αναγορεύτηκε διδάκτορας του Δικαίου.
Πολιτική σταδιοδρομία
To 1897 στην Επαναστατική Συνέλευση των Κρητών εξελέγη πληρεξούσιος Μιραμπέλλου και το 1898 πληρεξούσιος στη Συντακτική Συνέλευση, όπως και το 1901, 1903, 1905 και το 1906. Κατά την Κρητική Πολιτεία ανέλαβε υπουργός Οικονομικών το 1907. Τον Μάρτιο του 1910 εξελέγη βουλευτής Λασιθίου στις τελευταίες εκλογές της Κρητικής Συνέλευσης, με 544 ψήφους. Μέχρι να αναγνωριστεί η Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, διετέλεσε πληρεξούσιος στις Συνελεύσεις του 1909 και του 1911.
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λασιθίου στις εκλογές που διεξήχθησαν τον Δεκέμβριο του 1915 και ξανά στις εκλογές του 1926 με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων. Για ένα διάστημα ενός έτους (1916-17) αυτοεξορίστηκε στη Μυτιλήνη μαζί με τον Μιχελιδάκη και άλλους βουλευτές, επειδή τάχθηκαν υπέρ του να μείνει ουδέτερη η Ελλάδα στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο αδερφός του, Γεώργιος Ι. Μοδάτσος (1874 - 22 Ιουλίου 1949) ήταν δικηγόρος, πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Λασιθίου και πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Αγίου Νικολάου.
Πέθανε το 1949.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λασιθίου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Προπαγάνδα
Προπαγάνδα είναι η άμεση παρουσίαση ενός μηνύματος με έναν συγκεκριμένο τρόπο ώστε να εξυπηρετήσει συγκεκριμένους σκοπούς. Ετυμολογικά, προπαγάνδα σημαίνει «διάδοση μίας φιλοσοφίας ή άποψης». Ιστορικά, ο όρος χρησιμοποιείται ως επί το πλείστον εντός πολιτικού πλαισίου και ιδιαίτερα αναφορικά με συγκεκριμένες κινήσεις που προωθούνται από κυβερνήσεις.
Σκοπός της προπαγάνδας
Σκοπός της προπαγάνδας είναι να αλλάξει δραστικά τις απόψεις των άλλων αντί απλώς να μεταδώσει γεγονότα. Για παράδειγμα, η προπαγάνδα μπορεί να επιστρατευτεί προκειμένου να προϊδεάσει θετικά ή αρνητικά σε σχέση με κάποια ιδεολογική θέση, αντί να παρουσιάσει την ίδια την θέση. Η προπαγάνδα διαφοροποιείται από την «κανονική» επικοινωνία, επειδή επιδιώκει να διαμορφώσει απόψεις με έμμεσες και συχνά δόλιες μεθόδους. Για παράδειγμα, η προπαγάνδα συχνά μεταδίδεται με τέτοιον τρόπο ώστε να προκαλεί ισχυρά συναισθήματα και αυτό το κάνει κυρίως με το να υπονοεί παράλογες (μη ενορατικές) σχέσεις μεταξύ ιδεών.
Η επίκληση στο συναίσθημα είναι ίσως η πιο απροκάλυπτη μέθοδος προπαγάνδας, αφού υπάρχουν πολλές άλλες μέθοδοι, λιγότερο φανερές και μάλιστα δόλιες. Για παράδειγμα, η προπαγάνδα μπορεί να διαδίδεται έμμεσα. Μπορεί να μεταδίδεται ως εύλογη προκατάληψη εντός μιας φαινομενικά ισορροπημένης και δίκαιης δημόσιας συζήτησης ή επιχειρηματολογίας. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί ακόμη καλύτερα σε συνδυασμό με την μέθοδο μετάδοσης ειδήσεων των μέσων μαζικής επικοινωνίας.
Ιδού ένα υποθετικό παράδειγμα όπου υποτίθεται ότι αντιπαρατίθενται αντίθετες απόψεις: το γεράκι λέει: «Πρέπει να παραμείνουμε στην πορεία μας»· και το περιστέρι απαντά: «Ο πόλεμος απέβη καταστροφικός και απέτυχε». Τότε το γεράκι αποκρίνεται: «Στον πόλεμο τα πράγματα σπάνια πηγαίνουν ομαλά, και δεν πρέπει να επιτρέπουμε σε ένα κώλυμα να μειώνει την αποφασιστικότητά μας». Τότε το περιστέρι ανταπαντά: «Τα κωλύματα είναι κωλύματα και οι αποτυχίες είναι αποτυχίες». Όπως φαίνεται από το παράδειγμα, πουθενά δεν εξετάζεται το αν ο πόλεμος είναι τελικά νόμιμος και θεμιτός. Λακωνικά, συνοπτικά και απλουστευτικά σχόλια ονομάζονται sound bites. Όταν σε έναν δημόσιο διάλογο (που να αφορά ένα ζήτημα υπό επιχειρηματολογία που πράγματι να χρήζει διαλόγου) οι συνδιαλεγόμενοι εκφέρουν επιχειρήματά που πηγάζουν από τις ίδιες βασικές προϋποθέσεις, αλλά δίνουν την εντύπωση ότι πρεσβεύουν αντίθετες απόψεις, τότε ο διάλογος εμμέσως κατηχεί αυτές τις προκαταλήψεις ως απρόσβλητες αλήθειες, καθιστώντας τις κοινώς αποδεκτά δεδομένα για το εν λόγω ζήτημα.
Η μέθοδος της προπαγάνδας είναι επίσης βασική όσον αφορά και το τι θα σημαίνει «προπαγάνδα» σε κάθε περίπτωση. Ένα μήνυμα δεν πρέπει να είναι απαραιτήτως ψευδές για να αποτελεί προπαγάνδα. Στην πραγματικότητα, τα μηνύματα της σύγχρονης προπαγάνδας δεν είναι κραυγαλέα ψευδή. Ωστόσο, ακόμη και αν το μήνυμα μεταδίδει μόνον «αληθείς» πληροφορίες, αυτές συνήθως περιέχουν φατριακούς προϊδεασμούς και δεν εκθέτουν το μήνυμα με πλήρη και ισορροπημένο τρόπο. Ένα επιπρόσθετο χαρακτηριστικό της προπαγάνδας είναι ο μεγάλος όγκος της. Δηλαδή, ένας προπαγανδιστής μπορεί να προσπαθήσει να επηρεάσει τις γνώμες με το να κάνει το μήνυμά του να ακουστεί σε όσο περισσότερα μέρη γίνεται και όσο πιο συχνά γίνεται. Σκοπός αυτής της προσέγγισης είναι (α) να ενισχύσει τις ιδέες του μέσω επανάληψης και (β) να καταπνίξει όλες τις εναλλακτικές ιδέες.
Στα ελληνικά, η λέξη «προπαγάνδα» φέρει έντονα αρνητική (κυρίως πολιτική) χροιά, μολονότι αυτό δεν ισχύει πάντα.
Είδη προπαγάνδας
μικρογραφία|Πινακίδες με προπαγανδιστικά μηνύματα κατά της [[ομοφυλοφιλίας.]] Το modus operandi της προπαγάνδας είναι παρόμοιο με αυτό της διαφήμισης. Για την ακρίβεια, η διαφήμιση μπορεί και να οριστεί ως προπαγάνδα υπέρ κάποιου συγκεκριμένου προϊόντος. Η λέξη προπαγάνδα αφορά κυρίως πολιτικούς ή εθνικιστικούς σκοπούς και την προώθηση αντιστοίχων ιδεών. Η προπαγάνδα σχετίζεται επίσης με εκστρατείες πληροφόρησης από μέρους των κυβερνήσεων, οι οποίες στοχεύουν στην προώθηση ή στην αποθάρρυνση συγκεκριμένων πρακτικών (βλέπε χρήση ζωνών ασφαλείας, κάπνισμα, κλπ.). Ακόμη και σε αυτές τις περιπτώσεις, ο χαρακτήρας της προπαγάνδας παραμένει πολιτικός. Η προπαγάνδα μπορεί να λαμβάνει χώρα με φυλλάδια, αφίσες, μέσω τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών ή και άλλων μέσων.
Εντός στενότερων σημειολογικών πλαισίων, ως προπαγάνδα εννοείται ένα σύνολο πληροφοριών οι οποίες είναι επίτηδες παραπλανητικές ή ψευδείς, προκειμένου να υποστηρίξουν πολιτικές σκοπιμότητες ή να προστατεύσουν τα συμφέροντα αυτών που κατέχουν την εξουσία. Ο προπαγανδιστής επιδιώκει να μεταλλάξει τον τρόπο με τον οποίο το ευρύ κοινό αντιλαμβάνεται ένα ζήτημα ή μία ορισμένη κατάσταση, ώστε οι αντιδράσεις και οι προσδοκίες του να εξυπηρετούν πλέον τα συμφέροντα της οντότητας που αντιπροσωπεύει ο προπαγανδιστής. Ως τέτοια, η προπαγάνδα συνάδει με τη λογοκρισία, η οποία επιτυγχάνει τον ίδιο στόχο με την διαφορά ότι δεν επιδιώκει να γεμίσει την διάνοια του κοινού με «εγκεκριμένες» πληροφορίες, αλλά εμποδίζει την μετάδοση αντιμαχόμενων ιδεολογιών. Αυτό που ξεχωρίζει την προπαγάνδα από άλλες μορφές συνηγορίας είναι ότι ο προπαγανδιστής είναι πρόθυμος να αλλάξει την άποψη του κοινού μέσω σύγχυσης και εξαπάτησης και όχι μέσω πειθούς και κατανόησης. Επιπλέον, οι ηγέτες κάποιας οργάνωσης μπορεί να γνωρίζουν ότι οι πληροφορίες είναι μονόπλευρες ή αναληθείς, αλλά αυτό ίσως δεν ισχύει για τα μέλη της οργάνωσης που συμμετέχουν στην διάδοση της προπαγάνδας.
Σε ό,τι αφορά τις θρησκευτικές αποχρώσεις του, ο όρος «προπαγάνδα» χρησιμοποιείται ευρέως σε διαξιφισμούς αναφορικά με νέα θρησκευτικά κινήματα τόσο από τους υπερασπιστές όσο και από τους διώκτες τους. Οι τελευταίοι τα αποκαλούν σέκτες/αιρέσεις. Οι ακτιβιστές των αντισεκταριανιστικών/αντιαιρετικών κινημάτων κατηγορούν τους ηγέτες των θεωρούμενων αιρέσεων ότι χρησιμοποιούν προπαγάνδα προκειμένου να προσηλυτίσουν οπαδούς. Κάποιοι κοινωνιολόγοι, όπως ο Τζέφρι Χάντεν και οι επιστήμονες της CESNUR κατηγορούν το αντι-αιρετικό κίνημα, καθώς και τα πρώην μέλη αποκαλούμενων αιρέσεων, τα οποία έγιναν στεντόρειοι κριτικοί τους, ότι οι κατηγορίες τους στερούνται βάσης.,
Τεχνικές διάδοσης προπαγάνδας
Τυπικά για τη διάδοση προπαγανδιστικών μηνυμάτων χρησιμοποιούνται ειδησεογραφικά πρακτορεία, κυβερνητικές δηλώσεις και αναφορές, ιστορικές αναθεωρήσεις, junk science, βιβλία, φυλλάδια, προπαγανδιστικές ταινίες, το ραδιόφωνο, η τηλεόραση και αφίσες. Στην περίπτωση των μέσων μαζικής ενημέρωσης προπαγανδιστικά μηνύματα μπορούν να διαδοθούν μέσω ειδήσεων, ενημερωτικών αλλά και άλλων εκπομπών, καθώς και διαφημιστικών μηνυμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης Κατηγορία:Χειραγώγηση από τα Μέσα Ενημέρωσης  Κατηγορία:Τεχνικές προπαγάνδας Κατηγορία:Ψυχολογική χειραγώγηση Κατηγορία:Ψυχολογικός πόλεμος Κατηγορία:Κοινή γνώμη Κατηγορία:Κοινωνική ψυχολογία Κατηγορία:Έλεγχος μυαλού
Σηστέρτιος
Ο σηστέρτιος, λατιν. sestertius είναι ένα αρχαίο ρωμαϊκό νόμισμα. Κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας ήταν ένα μικρό, αργυρό νόμισμα, που κοβόταν μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις. Κατά την Αυτοκρατορική περίοδο ήταν ένα μεγάλο, ορειχάλκινο νόμισμα.
Το αργυρό ρωμαϊκό νόμισμα, το δηνάριο, ισούτο με 10 ορειχάλκινα ασσάρια. Ο σηστέρτιος ήταν ενδιάμεσα, και γι' αυτό χρήσιμος στο εμπόριο: ήταν 2½ ασσάρια. Το όνομα σηστέρτιος σημαίνει "δύο και ήμισυ" ασσάρια, από τις λέξεις semis (ήμισυ) και tertius (τρίτος), εννοώντας ότι ο σηστέρτιος ήταν δύο ασσάρια και το ήμισυ του τρίτου. Στα αγγλικά αποδίδεται ως sesterce και μία συντομογραφία της εποχής του είναι ΙΙS (δύο και Semis) ή ΗS.
Ιστορία
Εισήχθη π. το 211 π.Χ. ως ένα μικρό αργυρό νόμισμα, το 1/4 του δηναρίου. Το δηνάριο υποτίθεται, ότι περιείχε 10 γρ. αργύρου, άρα ο σηστέρτιος θα έπρεπε να είχε 2,5 γρ., όμως τα νομίσματα ήταν συνήθως μικρότερης περιεκτικότητας: το δηνάριο είχε 4,5 γρ. αργύρου. Μετά από τη σταδιακή μείωση του μεγέθους των ορειχάλκινων νομισμάτων, η αξία του δηνάριου αποκαταστάθηκε στα 16 ασσάρια, έτσι ο σηστέρτιος, το 1/4 του δηναρίου, έγινε ισοδύναμος με 4 ασσάρια. Κοβόταν σποραδικά και ως το 44 π.Χ. πολύ πιο σπάνια από ότι το δηνάριο.
Οι ορειχάλκινοι σηστέρτιοι ζύγιζαν τυπικά 25-28 γρ., είχαν διάμετρο 32-34 χλστ. και πάχος 4 χλστ. H διαφορά μεταξύ ορείχαλκου (χαλκού με ψευδάργυρο, που βρισκόταν στη φύση) και μπρούντζου (χαλκού με κασσίτερο, τον έφτιαχναν με κράμα) ήταν σημαντική για τους Ρωμαίους, καθώς ο ορείχαλκος είχε χρυσαφιά, γυαλιστερή όψη, ιδίως στα νεόκοπα κέρματα. Μάλιστα η λατινική λέξη aurichalcum ακουγόταν όπως το aureus (χρυσός), βλέπε π.χ. στο έργο Φυσική Ιστορία του Πλίνιου του Πρεσβύτερου, βιβλ. 34.4.
Η αξία του ορείχαλκου εθεωρείτο περίπου διπλάσια του χαλκού. Γι' αυτό ο δουπόνδιος, αν και είχε το ίδιο μέγεθος και βάρος με τον σηστέρτιο, άξιζε το ήμισυ αυτού.
Οι σηστέρτιοι συνέχισαν να κόβονται ως το τέλος του 3ου αι., αν και η ποιότητα του μετάλλου μειωνόταν αξιοσημείωτα· πάντως η απεικόνιση έμενε δυνατή. Οι μετέπειτα Αυτοκράτορες έλιωναν τους παλαιότερους σηστέρτιους για να φτιάξουν νέους. Όμως πριν λιώσει ο χαλκός (1085°C), εξατμίζεται ο ψευδάργυρος (907°C). Η απώλεια βάρους συμπληρωνόταν με μόλυβδο, πράγμα που έκανε πιο σκούρα την εμφάνιση του νομίσματος, ιδίως όταν σε αυτό έβαζαν και άλλα, τραχιά υλικά.
Η σταδιακή υποτίμηση των αργυρών νομισμάτων είχε σαν αποτέλεσμα τον πληθωρισμό, καθώς μειωνόταν η αγοραστική δύναμη του σηστέρτιου, του δουπόνδιου και του ασσάριου. Έτσι τον 1ο αι. οι καθημερινές συναλλαγές γινόταν με δουπόνδιους και ασσάρια, όμως τον 2ο αι. ο σηστέρτιος έγινε το κυρίαρχο νόμισμα στις μικρές συναλλαγές. Τον 3ο αι. τα αργυρά νομίσματα περιείχαν όλο και λιγότερο άργυρο και περισσότερο χαλκό ή μπρούντζο. Στις δεκαετίες του 260 και του 270 το σύνηθες νόμισμα έγινε το διπλό δηνάριο, ο αντωνινιανός. Αρχικά ήταν ίσος με 8 σηστέρτιους, όταν όμως έπειτα ο [[αντωνινιανός έγινε μπρούτζινος, το μέταλλο του σηστέρτιου άξιζε πολύ περισσότερο από αυτούς.
Είχαν πια ελαττωθεί σε μέγεθος και ποιότητα, όταν ο Δέκιος (249-251) εισήγαγε τον διπλό σηστέρτιο (κουινάριο). Έπειτα κόπηκαν σε μεγάλες ποσότητες από τον αυτόνομο ηγεμόνα της Γαλατίας Πόστουμο (259-268), που συχνά χρησιμοποιούσε παλαιούς σηστέρτιους για να χτυπήσει επάνω τους τη μορφή και τις επιγραφές του. Ο κουινάριος ξεχώριζε από τον σηστέρτιο από το ακτινωτό στέμμα που έφερε η μορφή του Αυτοκράτορα, ένα εφεύρημα που ξεχώριζε τους δουπόνδιους από τα ασσάρια και τους αντωνινιανούς από τα δηνάρια.
Τελικά το αναπόφευκτο συνέβη: οι παραχαράκτες έλιωναν τους σηστέρτιους για να φτιάξουν υποτιμημένους αντωνινιανούς. Επειδή έτσι χειροτέρευε ο πληθωρισμός, το κράτος απέσυρε τους σηστέρτιους. Μερικοί από τους τελευταίους κόπηκαν από τον Αυρηλιανό (270-275). Η νομισματική μεταρρύθμιση του Διοκλητιανού το 301 δεν περιείχε σηστέρτιους.
Αδριανός|Αδριανού]], δουπόνδιος του Αντωνίου Πίου και ασσάριο του Μάρκου Αυρηλίου. Ο δουπόνδιος ξεχωρίζει με το ακτινωτό στέμμα από το ασσάριο.]]
Η αξία του
Χρησιμοποιήθηκε ως μονάδα μέτρησης και συμβολιζόταν στις επιγραφές με το μονόγραμμα ΗS. Μεγάλες τιμές καταγραφόταν ως χιλιάδες σηστέρτιοι (sestertium milia)· το χιλιάδες παραλειπόταν και εννοείτο. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αναφέρει για τον Μ. Λ. Κράσσο, τον νικητή του Σπάρτακου, πως "οι ιδιοκτησίες του άξιζαν 200 χιλιάδες σηστέρτιους".
Ένας άρτος κόστιζε το ήμισυ σηστέρτιου και ένα σεξτάριο (0,5 λίτρα) οίνου 0,5-1 σηστέρτιο. Ένας μόδιος (6,67 κιλά) σίτου το 79 μ.Χ. στην Πομπηία κόστιζε 7 σηστέρτιους, σίκαλης 3, ένας κουβάς 2, μία τουνίκα 15, ένας όνος 500 σηστέρτιους.
Καταγραφές από την Πομπηία δείχνουν έναν σκλάβο να πωλήθηκε για 6,25 σηστέρτιους. Μία πινακίδα από το Λονδίνιο περί το έτος 100 μ.Χ. καταγράφει την πώληση μίας νεαρής Γαλάτισσας ως σκλάβας, της Φορτουνάτας για 600 δηνάρια (2400 σηστέρτιους) σε κάποιον Βέγετο. Είναι δύσκολο να κάνουμε συγκρίσεις με τις σύγχρονες σε εμάς αξίες, αλλά στο μεγαλύτερο μέρος του 1ου αι. ένας λεγεωνάριος πληρωνόταν 900 σηστέρτιους ετησίως (2,5 ημερησίως), ποσό που αυξήθηκε σε 1200 επί Δομιτιανού (81-96 μ.Χ.) ή 3,3 σηστέρτιους την ημέρα. Αν ζούσε για να πληρωθεί, το ήμισυ αυτών το δαπανούσε για έξοδα διαβίωσης και του έμεναν 1,65 σηστέρτιουι ημερησίως.
Νομισματική αξία
Οι σηστέρτιοι εκτιμώνται πολύ από τους νομισματολόγους, καθώς το μεγάλο μέγεθός τους έδινε στους χαράκτες (caelatores) μία μεγάλη περιοχή για λεπτομερή πορτραίτα. Ο πιο διάσημος σηστέρτιος κόπηκε επί Νέρωνα το 64-68 μ.Χ. και τον σχεδίασε ένας από τους πιο άξιους χαράκτες της ιστορίας. Το ρεαλιστικό πορτραίτο του Νέρωνα και το κομψό σχέδιο της άλλης όψης έκαναν μεγάλη εντύπωση και επηρέασαν τους καλλιτέχνες της Αναγέννησης. Οι κοπές του Αδριανού καταγράφουν τα ταξίδια του στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τη δείχνουν στην ακμή της. Περιλαμβάνουν την πρώτη εμφάνιση της προσωποποιημένης Βρετανίας. Ο βασιλιάς της Κάρολος Β΄ αναπαρήγαγε την εικόνα, που έμεινε στα αγγλικά νομίσματα.
Ως αποτέλεσμα της μείωσης της παραγωγής τους και της απόσυρσής τους τον 4ο αι., οι σηστέρτιοι είναι σε μικρότερη ποσότητα από ότι τα άλλα νομίσματα της αυτοκρατορίας. Νομίσματα με πλήρη την εικόνα και λεπτομέρειες πωλούνται ακριβά στις δημοπρασίες.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα
Αρχίας ο νεότερος
Ο Αρχίας ο νεότερος είναι ελάχιστα γνωστός επιγραμματοποιός, που περιλαμβανόταν στον Στέφανο του Φιλίππου. Κατά τον Hermann Beckby και τον Η. Law ταυτίζεται με τον Αρχία τον Αντιοχέα. Στην Παλατινή Ανθολογία σώζεται το VII 278 επίγραμμά του.
Πηγές
Κατηγορία:Στέφανος του Φιλίππου Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Heinkel He 219
Το Heinkel He 219 Uhu (γερμ. κουκουβάγια) ήταν ένα διθέσιο, δικινητήριο νυχτερινό μαχητικό που αναπτύχθηκε από την Heinkel Flugzeugwerke A.G. κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Είναι το πρώτο επιχειρησιακό μαχητικό που διέθετε εκτινασσόμενα καθίσματα, καθώς και το πρώτο γερμανικό μαχητικό με τρίκυκλο σύστημα προσγείωσης. Αν και επρόκειτο για ένα πολύ ικανό αεροσκάφος, παρήχθησαν μόλις 288 μονάδες όλων των εκδόσεων.
Ανάπτυξη και σχεδίαση
Η ανάπτυξη του αεροσκάφους που ονομάστηκε τελικά He 219 ξεκίνησε με ίδια κεφάλαια της κατασκευάστριας εταιρείας Heinkel και με στόχο να δημιουργηθεί ένα ταχύ μαχητικό/βομβαρδιστικό. Το πρόγραμμα δεν έτυχε ιδιαίτερης υποστήριξης από το Υπουργείο Αεροπορίας, για διάφορους λόγους που κυρίως σχετίζονταν με τις διαφορές ανάμεσα στον Ernst Heinkel και τον κύριο οργανωτικό υπεύθυνο της Luftwaffe, Έρχαρντ Μιλχ. Το πρόγραμμα προχώρησε όταν κατέστη σαφές ότι θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα πολύ ικανό νυχτερινό μαχητικό, σε μια περίοδο (1940-41) που η Luftwaffe συγκροτούσε την δύναμη νυχτερινής δίωξης της για να αντιμετωπίσει τα νυχτερινά στρατηγικά βομβαρδιστικά της RAF. Τελικά τον ρόλο του κύριου νυχτερινού μαχητικού κλήθηκαν να επωμισθούν άλλοι τύποι, όπως το Messerschmitt Bf 110 και τα Junkers Ju 188 και Ju 388.
Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 15 Νοεμβρίου 1942 και διέθετε δύο ισχυρότατους κινητήρες Daimler-Benz DB 603A, των 1750 hp. Ο οπλισμός αποτελούνταν αρχικά από δύο πυροβόλα των 20 mm και ένα πολυβόλο των 13 mm που χειρίζονταν το δεύτερο μέλος του πληρώματος. Ακολούθησαν διάφοροι συνδυασμοί οπλισμού στις επόμενες εκδόσεις του τύπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
He 219 Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Βαλβέρδε (επαρχία)
Η Βαλβέρδε (ισπανικά: Valverde) είναι μια επαρχία της Δομινικανής Δημοκρατίας. Πρωτεύουσα είναι το Σάντα Κρους δε Μάο.
Γεωγραφία
Η Βαλβέρδε βορειοδυτικά της Δομινικανής Δημοκρατίας και του Σιμπάο. Συνορεύει στα βόρεια με το Πουέρτο πλάτα, στα νοτιοδυτικά με το Σαντιάγο Ροδρίγκες, στα νοτιοανατολικά με το Σαντιάγο και στα δυτικά με το Μόντε Κρίστι.
Το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας βρίσκεται σε μια πεδιάδα γύρω από τους ποταμούς Γιάκε δελ Νόρτε και Μάο.
Η Βαλβέρδε είναι χωρισμένη από το Πουέρτο Πλάτα από την Κορδιλιέρα Σεπτεντριονάλ. Το ψηλότερο βουνό είναι το Λόμα Χικομέ, που λέγεται και Ελ Μουράσο και είναι 1.083 μέτρα ψηλό. Το Λόμα Χικομέ βρίσκεται στην Κορδιλιέρα Σεπτεντριονάλ
Νότια της πρωτεύουσας Σάντα Κρους δε Μάο βρίσκεται η Σιέρρα Σάμπα, μια σειρά χαμηλών λόφων που είναι μέρος της Κορδιλιέρα Σέντραλ. Τα ψηλότερα βουνά του νησιού είναι τα βουνά της Κορδιλιέρα Σέντραλ, αλλά η Βαλβέρδε δεν έχει παρά μόνο χαμηλά βουνά.
Υπάρχουν πολλά ποτάμια στην Βαλβέρδε. Ο σημαντικότερος ποταμός είναι ο Γιάκε δελ Νόρτε, ενώ όλοι οι υπόλοιποι είναι παραπόταμοί του. Οι ποταμοί Μάο και Άμινα πηγάζουν από την Κορδιλιέρα Σέντραλ. Οι ποταμοί που πηγάζουν από την Κορδιλιέρα Σεπτεντριονάλ είναι πολύ μικροί και δεν έχουν πολύ νερό.
Πανίδα
Στη Βαλβέρδε υπάρχουν πολλές αγελάδες κυρίως στη νότια πλευρά της επαρχίας.
Έκταση
Η Βαλβέρδε έχει έκταση 823,38 τ.χλμ. (1,7% της συνολικής έκτασης της Δομινικανής Δημοκρατίας).
Δημογραφία
Η Βαλβέρδε το 2002, την τελευταία απογραφή μετά την απογραφή του 2012, είχε 272.446 κατοίκους, από τους οποίους οι 158,293 ήταν αστικός πληθυσμός (οι κάτοικοι που ζουν στις πόλεις) και 114,153 αγροτικός πληθυσμός (οι κάτοικοι που ζουν στις συνοικίες). Σήμερα (απογραφή 2012) έχει πληθυσμό 207,447 κατοίκων, από τους οποίους 154,127 είναι αστικός πληθυσμός και 53,320 αγροτικός πληθυσμός.
Προέλευση του ονόματος
Η επαρχία ονομάστηκε Βαλβέρδε μετά τον Χοσέ Δεζιδέριο Βαλβέρδε (José Desiderio Valverde), στρατηγό της Δομινικανής Δημοκρατίας κατά τη διάρκεια ττου πολέμου με την Αϊτή. Αργότερα έγινε πριθυπουργός της χώρας για έναν χρόνο.
Ιστορία
Η Βαλβέρδε δημιουργήθηκε το 1959. Ήταν δήμος του Σαντιάγο μέχρι που έγινε επαρχία.
Δήμοι και Συνοικίες
Η Βαλβέρδε διαιρείται σε 3 δήμους και 10 συνοικίες. .
Ο ακόλουθος πίνακας είναι ένας πίνακας με τους δήμους της Σαμανά, καθώς και τις συνοικίες τους και τον πληθυσμό τους σύμφωνα με την απογραφή του 2012. Αναφέρεται ο συνολικός πληθυσμός, ο αστικός πληθυσμός και ο αγροτικός πληθυσμός. Ο αστικός πληθυσμός είναι οι κάτοικοι που ζουν στις πόλελις (έδρες των δήμων), ενώ ο αγροτικός πληθυσμός είναι οι κάτοικοι που ζουν στις συνοικίες.
Οικονομία
Η κύρια οικονομική δραστηριότητα της Βαλβέρδε είναι τα αγροτικά, καθώς εκεί μεγαλώνουν μπανάνες, ρύζι, λαχανικά και άλλα είδη μπανάνας.
Κορνέλις Μπλούμερτ
Ο Κορνέλις Μπλούμερτ (Cornelis Bloemaert II, 1603 - 28 Σεπτεμβρίου 1692), ήταν ζωγράφος και χαράκτης της Ολλανδικής Χρυσής Εποχής.
Βιογραφία
Ο Μπλούμερτ γεννήθηκε στην Ουτρέχτη. Σπούδασε με τον πατέρα του, Άμπραχαμ Μπλούμερτ, τους αδελφούς του Χέντρικ και Άντριααν, και τον μαθητή του πατέρα του, Χέρριτ φαν Χόντχορστ. Αν και αρχικά εκπαιδεύτηκε ως ζωγράφος, αφιερώθηκε κυρίως στη χαρακτική, την οποία έμαθε από τον Κρισπάιν φαν ντε Πάσσε (Crispijn van de Passe). Πήγε στο Παρίσι το 1630, όπου έκανε χαρακτικά, μεταξύ άλλων, του Ναού των Μουσών του Michel de Marolles, πριν πάει στη Ρώμη το 1633. Η σμίλη του μπορεί να αναγνωριστεί από τον πλούτο των χρωμάτων και την ομαλότητα των μεταβάσεών τους. Μεταξύ των μαθητών του ήταν οι Μισέλ Ναταλί (Michel Natalis) και Ζιλ Ρουσσλέ (Gilles Rousselet). Μερικά από τα πιο γνωστά χαρακτικά του είναι η ιερή οικογένεια του Αννίμπαλε Καρράτσι, η λατρεία των ποιμένων του Πιέτρο ντα Κορτόνα και ο Μελέαγρος του Ρούμπενς.
Σύμφωνα με τον Χαουμπράκεν ταξίδεψε στη Ρώμη, όπου χάραξε κι εκτύπωσε πολλά ιταλικά έργα ζωγραφικής. Κατά τη διάρκεια του 1664-1677, σε συνεργασία με τον Σαρλ ντε λα Άιγ (Charles de la Haye), ολοκλήρωσε τη χαρακτική των τοιχογραφιών του Πιέτρο ντα Κορτόνα στο Παλάτσο Πίττι που δημοσιεύτηκε ως Heroicae Virtutes Imagines quas eques Petrus Beretinus pinxit Florentiae (1677).
Το 1659 και το 1667 δημιούργησε χαρακτικά εξωφύλλων για την Istoria della Compagnia di Gesu του Ντανιέλλο Μπάρτολι (Daniello Bartoli). Ήταν τόσο επιτυχημένος, που έμεινε εκεί μέχρις ότου έλαβε μήνυμα ότι ο πατέρας του ήθελε να τον δει για τελευταία φορά πριν πεθάνει. Καθυστέρησε, όμως, την επιστροφή του τόσο πολύ, που ο πατέρας του πέθανε, οπότε παρέμεινε στη Ρώμη μέχρι τον θάνατό του. Ήταν μέλος των Bentvueghels με το ψευδώνυμο Winter.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί χαράκτες Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Θεοδοτίων
Συγγράμματα
Έγραψε μια νεώτερη μετάφραση της Θείας Γραφής, η οποία έγινε γνωστή στον Ειρηναίο το 176 ή 177.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι
Οίκος της Τραστάμαρα
Ο Οίκος της Τραστάμαρα (ισπανικά: Casa de Trastámara) ήταν πλάγιος κλάδος του Οίκου της Ιβρέας. Ήταν βασιλική δυναστεία της Ιβηρικής χερσονήσου, η οποία κατά τον 14ο και 15ο αιώνα κατέλαβε διάφορα βασιλικά στέμματα της Νότιας Ευρώπης. Το όνομά της το οφείλει στην κομητεία της Τραστάμαρα. Το 1369 ο κόμης της Τραστάμαρα Ερρίκος κατέλαβε τον θρόνο της Καστίλης ως Ερρίκος Β΄. Ο γιος του Ιωάννης Α΄ νυμφεύτηκε την Ελεονώρα της Βαρκελώνης. Ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκος Γ΄ τον διαδέχθηκε στην Καστίλη. Στο γειτονικό βασίλειο της Αραγωνίας, βασιλιάς ήταν ο αδελφός της Ελεονώρας, ο Ιωάννης Α΄, που απεβίωσε χωρίς άρρενα τέκνα. Ο αδελφός του Μαρτίνος που τον διαδέχθηκε, απεβίωσε το 1410 χωρίς επιζόντα νόμιμα τέκνα, έτσι τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος της Ελεονώρας, ο Φερδινάνδος Α΄ ως βασιλιάς της Αραγωνίας.
Στην Καστίλη τον Ερρίκο Γ΄ διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης Β΄ και αυτόν ο γιος του Ερρίκος Δ΄. Όταν αυτός απεβίωσε οι ευγενείς, που είχαν αμφιβάλλει για την πατρότητα της κόρης του Ιωάννας, δεν τη δέχθηκαν ως βασίλισσα, αν και το αίτημά της το υποστήριζε ο σύζυγός της Αλφόνσος Ε΄ της Πορτογαλίας. Προτίμησαν την αδελφή του Ερρίκου Δ΄, την Ισαβέλλα, που την υποστήριζε ο σύζυγός της Φερδινάνδος Β΄ της Αραγωνίας.
Στην Αραγωνία και στη Σικελία τον Φερδινάνδο Α΄ διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Αλφόνσος Ε΄, τον οποίο υιοθέτησε η Ιωάννα Β΄ βασίλισσα της Νάπολης, έτσι αργότερα κληρονόμησε το βασίλειό της. Δεν είχε όμως νόμιμα τέκνα και την Αραγωνία και τη Σικελία την κληρονόμησε ο αδελφός του Ιωάννης Β΄. Κληροδότησε μόνο το βασίλειο της Νάπολης στο νόθο γιο του Φερδινάνδο Α΄, αυτός στον πρώτο γιο του Αλφόνσο Β΄ και αυτός στον γιο του Φερδινάνδο Β΄. Αυτόν διαδέχθηκε ο θείος του Φρειδερίκος Α΄.
Ο Ιωάννης Β΄ της Αραγωνίας νυμφεύτηκε πρώτα τη Λευκή Α΄ βασίλισσα της Ναβάρρας, έτσι η Ναβάρρα κληρονομήθηκε στο πρώτο τέκνο του Κάρολο Δ΄, που απεβίωσε χωρίς απογόνους και ως εκ τούτου τον διαδέχθηκε η αδελφή του Λευκή Β΄, επίσης χωρίς απογόνους και αυτήν η αδελφή της Ελεονώρα. Στον γιο από το δεύτερο γάμο του Φερδινάνδο Β΄ κληροδότησε το βασίλειο της Αραγωνίας - Σικελίας. Ο Φερδινάνδος Β΄ νυμφεύτηκε τη 2η εξαδέλφη του, την προαναφερθείσα Ισαβέλλα της Καστίλης. Οι δύο καθολικοί βασιλείς ολοκλήρωσαν την ανάκτηση της Ιβηρικής από τους Μαυριτανούς. Η κόρη τους Ιωάννα κληρονόμησε και τα δύο βασίλεια, από την ένωση των οποίων δημιουργήθηκε η Ισπανία. Παντρεύτηκε τον Φίλιππο των Αψβούργων. Είναι οι γονείς του Καρόλου, αρχιδούκα της Αυστρίας, Ε΄ (quintus) βασιλιά της Γερμανίας και A΄ της Ισπανίας. Έτσι στην Ισπανία τον Οίκο των Τραστάμαρα διαδέχθηκε ο Οίκος των Αψβούργων.
Επίσης από το 1425 μέχρι το 1479 οι Τραστάμαρα κατείχαν το θρόνο της Ναβάρρας και από το 1442 μέχρι το 1501 κατείχαν το θρόνο της Νάπολης.
Η οικογένεια εξέλιπε με φυσικό τρόπο, όταν ο τελευταίος εκπρόσωπός της, Φερδινάνδος Β΄ της Αραγωνίας, απεβίωσε χωρίς να αφήσει άρρενες απογόνους. Τους διαδέχτηκαν οι Αψβούργοι, οι οποίοι είχαν συνδεθεί μαζί τους με γάμο. Η κόρη του Φερδινάνδου Β΄, η Ιωάννα ήταν η τελευταία ηγεμόνας από Ισπανικό Οίκο, καθώς οι μετέπειτα δυναστικοί Οίκοι ήταν μη ισπανικής καταγωγής.
Οι Τραστάμαρα γενικά άφησαν καλές εντυπώσεις στις περιοχές που κυβέρνησαν. Ενίσχυσαν τη βασιλική εξουσία, την αστική οικονομία και την ανάπτυξη των αστικών κέντρων και έδωσαν σημαντική ώθηση στη οικονομική πρόοδο των εδαφών τους. Παράλληλα όμως χαρακτηρίζονται από την έντονη προσκόλλησή τους στον καθολικισμό και τις διώξεις κατά των Εβραίων και των Μουσουλμάνων. Ο Φερδινάνδος Β΄ έμεινε στην ιστορία ως ο μεγαλύτερος διώκτης των Εβραίων μετά τον Χίτλερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τραστάμαρα * Κατηγορία:Αντισημιτισμός Κατηγορία:Βασιλικές δυναστείες
Μπρένταν Ουίντερς
Ο Μπρένταν Oυίντερς, γεννημένος στις 9 Μαΐου 1983 στο Ντένβερ του Κολοράντο, είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του σούτινγκ γκαρντ.
Βιογραφία
Ο Oυίντερς ξεκίνησε την καριέρα του από το λύκειο του Μάλεν, με το οποίο κατέκτησε το πολιτειακό πρωτάθλημα του Κολοράντο το 2001. Στη συνέχεια, φοίτησε στο κολέγιο του Ντέιβιντσον, όπου σε σύνολο 118 αγώνων είχε μέσο όρο 16,0 πόντων. Ο Oυίντερς κέρδισε τον τίτλο του κορυφαίου παίκτη της νότιας περιφέρειας το 2003-04, ενώ στην τελευταία του χρονιά αναδείχθηκε κορυφαίος αθλητής στο τουρνουά της νότιας περιφέρειας.
Μετά το τέλος της κολεγιακής του καριέρας δεν κατάφερε να γίνει ντραφτ στο ΝΒΑ και υπέγραψε στη γαλλική Ναντ, με την οποία αγωνίστηκε σε 34 παιχνίδια έχοντας μέσους όρους 15,4 πόντων και 3,3 ριμπάουντ. Την επόμενη σεζόν, μεταγράφηκε στην Μπάγερ Λεβερκούζεν από τη Γερμανία, όπου παρέμεινε για τρεις σεζόν και συμπεριλήφθηκε στην All-Star πεντάδα της Μπουντεσλίγκα. Το καλοκαίρι του 2010, υπέγραψε στην ουγγρική Ατομερόμου, όπου είχε 14,8 πόντους και 3,1 ριμπάουντ σε δέκα παιχνίδια.
Έκλεισε τη χρονιά και την καριέρα του στον Άρη Θεσσαλονίκης, παίζοντας σε πέντε αγώνες της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος με μέσο όρο 6,8 πόντων, ενώ στα πλέι-οφ πέτυχε είκοσι πόντους σε τέσσερις αγώνες.
Μετά το τέλος της καριέρας του ως καλαθοσφαιριστής, επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες, βοηθώντας στην ίδρυση μίας οργάνωσης εκμάθησης καλαθοσφαίρισης για νέους.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ουγγρικών συλλόγων‎‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων‎‎
21 Φεβρουαρίου
Δεκέμβριος | Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος
20 Φεβρουαρίου | 21 Φεβρουαρίου | 22 Φεβρουαρίου
Η 21η Φεβρουαρίου είναι η 52η μέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 313 μέρες (314 σε δίσεκτα έτη).
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
MBROLA
Το λογισμικό  MBROLA δεν είναι ολοκληρωμένο για όλες αυτές τις γλώσσες, το κείμενο θα πρέπει πρώτα να μετατραπεί σε φωνήματα και προσωδίες σε μορφή MBROLA. Ένα τέτοιο ξεχωριστό λογισμικό, που το έχει αυτή τη δυνατότητα. υπάρχει διαθέσιμο, ωστόσο δεν καλύπτει όλες τις γλώσσες MBROLA και μπορεί να χρειασθεί επιπρόσθετη εγκατάσταση. Παρά το γεγονός ότι βασίζεται σε δίφωνα, η ποιότητα του συνθέτη MBROLA θεωρείται υψηλότερη από τους περισσότερους συνθέτες δίφωνων. Αυτό οφείλεται μερικώς στο γεγονός ότι βασίζεται στην προ-επεξεργασία δίφωνων (επιβάλλοντας διαρκείς φάσεις έντασης και αρμονίας), η οποία ενισχύει την αλληλουχία τους ενώ μειώνεται ελάχιστα η τμηματική τους ποιότητα. Το MBROLA είναι ένας πεδίου-χρόνου αλγόριθμος, όπως και το PSOLA, το οποίο συνεπάγεται πολύ χαμηλό υπολογιστικό φορτίο την ώρα της σύνθεσης. Σε αντίθεση με το PSOLA, το MBROLA δεν προϋποθέτει προκαταρκτικό μαρκάρισμα των περιόδων έντασης. Αυτό το χαρακτηριστικό έχει καταστήσει εφικτό να αναπτυχθεί το έργο MBROLA γύρω από τον αλγόριθμο MBROLA, μέσα από τον οποίο πολλά ερευνητικά εργαστήρια ομιλίας, εταιρίες ή ιδιώτες σε όλο τον κόσμο έχουν παράσχει βάσεις δίφωνων για πολλές γλώσσες και φωνές.
Κατηγορία:Λογισμικό Κατηγορία:Υπολογιστική γλωσσολογία
Ευρωπαϊκό κύπελλο θριάμβου χειροσφαίρισης γυναικών
Τo Ευρωπαϊκό Κύπελλο Θριάμβου στη χειροσφαίριση, γνωστότερο ως Τσάλεντζ Καπ, είναι μία ετήσια διεθνής διοργάνωση της χειροσφαίρισης. Διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1993-94 με νικήτρια τη Γκέπιγκεν στις γυναίκες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χειροσφαίριση στον κόσμο Κατηγορία:Πολυεθνικά επαγγελματικά αθλητικά πρωταθλήματα
Νικόλαος Τσαμαδός
Ο Νικόλαος Τσαμαδός (1839-1910) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός της νεότερης Ελλάδας.
Κορεατικός Λαϊκός Στρατός
Ο Κορεατικός Λαϊκός Στρατός (τζόσονγκουλ: 조선인민군) αποτελεί τις ένοπλες δυνάμεις της Βόρειας Κορέας. Ο Κιμ Γιονγκ-ουν είναι ο Ανώτατος Διοικητής του Κορεατικού Λαϊκού Στρατού, ο Πρόεδρος της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής και της Εθνικής Επιτροπής Άμυνας. Ο Λαϊκός Στρατός αποτελείται από πέντε κλάδους, το Στρατό Ξηράς, το Πολεμικό Ναυτικό, την Πολεμική Αεροπορία, τις Στρατηγικές Δυνάμεις Πυραύλων, και την Ειδική Επιχειρισιακή Δύναμη. Επίσης, οι Κόκκινοι Φρουροί εργατών-αγροτών τελούν υπό τον έλεγχό του Λαϊκού Στρατού.
Το 1971, ο Κιμ Ίλ-σονγκ ανέφερε ότι η «Ημερομηνία εορτασμού της Ίδρυσης του Στρατού» να αλλάξει από 8 Φεβρουαρίου σε 25 Απριλίου, δηλαδή την μέρα της ίδρυσής του αντι-ιαπωνικού στρατού ανταρτών το 1932, ως αναγνώριση της δήθεν αυτόχθονης προέλευσης του Λαϊκού Στρατού και να επισκιάσει τη Σοβιετική καταγωγή του. Επίσης, μια βιομηχανία που δραστηριοποιείται στον τομέα κατασκευής όπλων, είχε αναπτύξει την παραγωγή πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, όπως ο Ροντόνγκ-1.
Προϋπολογισμός και εμπορικά συμφέροντα
Ο ετήσιος προϋπολογισμός του Κορεατικού Λαϊκού Στρατού είναι περίπου 6 δισεκατομμύρια δολλάρια. Το Ινστιτούτο των ΗΠΑ για την Επιστήμη και τη Διεθνή Ασφάλεια αναφέρει ότι η Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας μπορεί να διαθέτει σχάσιμο υλικό για περίπου δύο με εννέα πυρηνικές κεφαλές. Η Βορειοκορεατική πολιτική Σονγκούν («Στρατιωτική Προτεραιότητα») καθιστά το Λαϊκό Στρατό σε θέση πρωταγωνιστή, στην κυβέρνηση και την κοινωνία.
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία Εργατικού Κόμματος Κορέας Κατηγορία:Στρατός της Βόρειας Κορέας
Λύρα Καλαβρίας
μικρογραφία|Λύρα Καλαβρίας Η λύρα Καλαβρίας (ιταλ.: lira calabrese) είναι ένα έγχορδο παραδοσιακό μουσικό όργανο χαρακτηριστικό ορισμένων περιοχών της Καλαβρίας (περιοχή Locride και την περιοχή του Monte Poro) της Νότιας Ιταλίας. Όπως η κρητική λύρα, η πολίτικη λύρα και άλλα παρόμοια όργανα, έλκει την καταγωγή του από την αρχαιοελληνική λύρα, ενώ παίζεται με δοξάρι.
Χαρακτηριστικά
Όπως και άλλες λύρες της ίδιας οικογένειας των «τοξωτών λυρών» (π.χ. η Κρητική Λύρα) η Λύρα Καλαβρίας παίζεται όρθια, συνήθως στηριζόμενη μεταξύ των γονάτων. Το αριστερό χέρι συνήθως κρατάει τη λαβή του οργάνου και αγγίζει τις χορδές με τα νύχια πλαγίως, ενώ το δεξί του χέρι του οργανοπαίκτη κρατάει το δοξάρι. Οι τρεις χορδές (η κεντρική είναι λίγο μεγαλύτερη) παραδοσιακά φτιάχνονταν από έντερο ζώου (νάιλον σήμερα), ενώ το δοξάρι από τρίχες αλόγου (ή νάιλον). Το ρεπερτόριο περιλαμβάνει παραδοσιακούς ρυθμούς που συνοδεύουν το τραγούδι (π.χ. τραγούδια της καντάδας και οργή), καθώς και τραγούδια κατάλληλα για το χορό (ταραντέλλες κλπ).
Το ρεπερτόριο της λύρας Καλαβρίας είναι γνωστό μόνο μέσα από ιστορικά αρχεία παλαιών οργανοπαικτών, ή από σύγχρονους ανθρώπους που γνωρίζουν παλαιότερους οργανοπαίκτες. Τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται ολοένα και μεγαλύτερο ενδιαφέρον γύρω από την λύρα Καλαβρίας και έχει προκαλέσει χρήση του οργάνου από συγκροτήματα παραδοσιακής μουσικής και την επανεμφάνιση νέων κατασκευαστών λύρας σε διάφορα μέρη της Καλαβρίας.
Προέλευση
Πιθανή προέλευση της λύρας Καλαβρίας είναι η Βυζαντινή λύρα με δοξάρι (lūrā) της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, παρόμοια με το ραμπάμπ των Ισλαμικών Αυτοκρατοριών της εποχής. Ο Πέρσης γεωγράφος Ibn Khurradadhbih (π. 911) του 9ου αιώνα, αναφερόμενος στην λεξικογραφική καταγωγή των μουσικών οργάνων της εποχής κατέγραψε την λύρα με δοξάρι (lūrā), μαζί με το εκκλησιαστικό όργανο (urghun), το shilyani (πιθανότατα ένα είδος άρπας) και το salandj σαν τα τυπικά όργανα των Βυζαντινών. Όμοια τρίχορδα όργανα με δοξάρι, απόγονοι της βυζαντινής λύρας εξακολουθούν να παίζονται μέχρι σήμερα σε μετα-Βυζαντινές περιοχές, όπως για παράδειγμα, η Γκαντούλκα (Gadulka) της Βουλγαρίας, η Κρητική λύρα της Κρήτης και των Δωδεκανήσων, η Κεμανές Καππαδοκίας, η Ποντιακή λύρα και η Πολίτικη λύρα της Κωνσταντινούπολης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Καλαβρία Κατηγορία:Χορδόφωνα Κατηγορία:Παραδοσιακά μουσικά όργανα
Windows 1.0
Τα Windows 1.0 ήταν ένα γραφικό περιβάλλον λειτουργίας 16-bit, που κυκλοφόρησε στις 20 Νοεμβρίου 1985, από την αμερικανική εταιρεία Microsoft. Ήταν η πρώτη προσπάθεια της Microsoft να εφαρμόσει μία multitasking γραφική διεπαφή χρήστη-λειτουργικού περιβάλλοντος που βασίζονται στην πλατφόρμα του υπολογιστή. Τα Windows 1.0 ήταν η πρώτη έκδοση των Windows όταν ξεκίνησε. Τα Windows 1.0 χρησιμοποιούσαν ως βάση το λειτουργικό σύστημα MS-DOS. Τα Windows 2.0 ήταν ο διάδοχος των Windows 1.0 καθώς ήταν βασισμένο σε αυτό.
Κατηγορία:Microsoft Windows
Το νησί του Πασχάλη (ταινία)
Το Νησί του Πασχάλη (πρωτότυπος τίτλος: Pascali΄s Island) είναι κινηματογραφική ταινία (δράμα) που η υπόθεσή της εξελίσσεται κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας σε ένα ελληνικό νησί του Αιγαίου περίπου το 1908, βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Ανσγουόρθ Μπάρυ. Η ταινία προβλήθηκε το 1988 στο Φεστιβάλ των Κανών.
Πλοκή
Ο Πασχάλης κάτοικος του νησιού της Σύμης δίδει πληροφορίες στις τουρκικές αρχές σχετικά με ύποπτες κινήσεις που συμβαίνουν στο νησί φυσικά με το αζημίωτο. Όταν καταφθάνει στο νησί ένας Άγγλος αρχαιολόγος και μια ζωγράφος διαπραγματεύονται έναντι αδράς αμοιβής τη διευκόλυνσή τους για την εύρεση ενός αγάλματος. Επειδή όμως τα χρήματα αργούν να εμβασθούν καταδίδει στις τουρκικές αρχές τον τόπο και την ημερομηνία της ανασκαφής και της ανέλκυσης του αγάλματος με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ο Άγγλος αρχαιολόγος. Όταν όμως επιστρέφει στο σπίτι του ανοίγοντας την εξώπορτα του σπιτιού του βρίσκει τα χαρτονομίσματα που του είχε υποσχεθεί ο Άγγλος αρχαιολόγος.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1988 Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα
Ατλέτικο Ουίλα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1990 Κατηγορία:Ατλέτικο Ουίλα
Γιώργος Αλεξάτος
Ο Γιώργος Αλεξάτος (1956-) είναι Έλληνας συγγραφέας, ιστορικός και λογοτέχνης. μικρογραφία
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γιώργος Αλεξάτος γεννήθηκε στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας το 1956 και από τα παιδικά του χρόνια ζει στην Αθήνα. Η καταγωγή του είναι από την Κεφαλονιά. Τα τελευταία χρόνια της δικτατορίας του 1967-1974 εντάχθηκε στο αριστερό κίνημα. Εργάστηκε ως οικοδόμος και κατόπιν ως δημοσιογράφος.
Εργογραφία
Επίσης, έχει συνεργαστεί στις ακόλουθες εκδόσεις:
Ένστικτο
Το ένστικτο είναι η εγγενής τάση ή ορμή ενός ζωντανού οργανισμού προς την κατεύθυνση συγκεκριμένων συμπεριφορών ή αντιδράσεων, υπό συνθήκες. Αυτή η τάση προϋπάρχει της μνήμης που προκύπτει από τη μάθηση, και παραμένει αναλλοίωτο χαρακτηριστικό ενός βιολογικού είδους.
Βάσει του συγκεκριμένου ορισμού διαμορφώνεται η θεωρία των ενστίκτων, που τονίζει το βιολογικά καθορισμένο θεμέλιο της συμπεριφοράς ενός οργανισμού απέναντι σε συγκεκριμένα στοιχεία του περιβάλλοντός του. Η θεωρία των ενστίκτων στην ψυχανάλυση ασχολείται με την κατάργηση ή τροποποίηση ερεθισμάτων που διεγείρουν συγκεκριμένες παρορμήσεις, ενώ στην ηθολογία αναφέρεται σε άκαμπτα στερεότυπα σχήματα συμπεριφοράς και τις συνεπακόλουθες ενέργειες, χαρακτηριστικές πολλών βιολογικών ειδών.
Ορισμοί του ενστίκτου
Όσον αφορά τα ένστικτα, αρχικά επικρατούσε η άποψη της κυριαρχίας των ενστίκτων στη συμπεριφορά του ανθρώπου. Πιο συγκεκριμένα, ο Άγγλος φιλόσοφος Τόμας Χομπς χαρακτήρισε τον άνθρωπο ως «homini lupus» («homo homini lupus est» = «o άνθρωπος για τον άνθρωπο λύκος είναι»), πιστεύοντας δηλαδή ότι είναι από τη φύση του ένα σκληρό και κακό ζώο, χωρίς συμπόνια για τον συνάνθρωπό του. Αντιθέτως, ο Γάλλος φιλόσοφος Ζαν Ζακ Ρουσσώ θεώρησε ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του αγνός και καλός.
Η θεωρία του Δαρβίνου, με βάση την οποία εξήγαγε αργότερα ο Σίγκμουντ Φρόυντ τη θεωρία των ενστίκτων, βασίζεται στην αρχή της φυσικής υπεροχής. Δηλαδή οι αλλαγές του περιβάλλοντος προκαλούν στο ζώο την ανάγκη καινούριων τρόπων προσαρμογής σε αυτό, ώστε να επιβιώσει. Έτσι κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ικανότεροι κυριαρχούν. Τελικά ο Δαρβίνος θεώρησε ότι δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές μεταξύ των ζώων και των ανθρώπων. Σύμφωνα με αυτόν, ο άνθρωπος εξελίσσεται στο ανώτατο όριο της ζωικής κυριαρχίας, χρησιμοποιεί όμως τις ίδιες μορφές προσαρμογής στις απαιτήσεις του περιβάλλοντος όπως και τα ζώα.
Θεωρία του Φρόυτντ
Ο Φρόιντ, επηρεασμένος από το έργο του Δαρβίνου, υιοθέτησε μεταξύ άλλων και την ιδέα της συνέχειας μεταξύ των ζώων και των ανθρώπων. Ο άνθρωπος, όπως και τα ζώα, δρα με βάση τα ένστικτα. Στον άνθρωπο τα ένστικτα περιέχονται στο «αυτό» (id), το μέρος της προσωπικότητας το οποίο αφορά στις ασυνείδητες λειτουργίες του ανθρώπου.
Άρα η κινητήρια δύναμη στον άνθρωπο είναι οι ορμές, που τον ωθούν να ικανοποιήσει τις βιολογικές του ανάγκες, δηλαδή τα ένστικτα του ανθρώπου που δρουν ασυνείδητα. Ακόμη ο Φρόιντ εισήγαγε την έννοια της «ψυχικής ενέργειας», μιας μόνιμης πηγής ενέργειας που υπάρχει στον άνθρωπο και στην οποία βασίζεται η θεωρία των ενστίκτων.
Ο Φρόιντ τελικά υποθέτει την ύπαρξη δύο ενστίκτων στον άνθρωπο, του «έρωτα» και του «θανάτου». Τα ένστικτα αυτά, εφαρμοζόμενα από την ψυχική ενέργεια που αποτελεί μία μόνιμη πηγή δύναμης, είναι αναγκαίο να εκτονωθούν. Την διαδικασία της εκτόνωσης ονόμασε «κάθαρση». Αφορά στο φαινόμενο της ψυχικής και σωματικής εξαντλήσεως που παρουσιάζεται όταν το άτομο εκφράζει τις απαγορευμένες και καταπιεσμένες ορμές του. Μία αρχή της ψυχαναλυτικής θεραπείας είναι ότι η κάθαρση φέρνει μόνο προσωρινή ανακούφιση (επειδή οι ορμές δεν έχουν βρει ικανοποιητικό μηχανισμό άμυνας). Άρα ένας στόχος της ψυχαναλυτικής θεραπείας να βοηθήσει το άτομο να βρει πιο ρεαλιστικούς στόχους για να εκφράσει τα ένστικτά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ενστικτο
Ευάγγελος Τσιώλης
Ο Ευάγγελος Τσιώλης, γεννημένος στις 9 Μαΐου 1981, είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, διεθνής με την Εθνική Ελπίδων. Έχει ύψος 1,82 μ. και αγωνίζεται στη μεσαία γραμμή. Στο τέλος της σεζόν 2009-2010 είχε παίξει σε 196 ματς πρωταθλήματος.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 9 Μαΐου 1981 στην Καρδίτσα και πατέρας του είναι ο παλιός ποδοσφαιριστής της Λάρισας και νυν προπονητής Σάκης Τσιώλης. Ξεκίνησε το 1999 στην Αναγέννηση Καρδίτσας, το 2002 συνέχισε στον Πανηλειακό και το 2004 στον Πανιώνιο, στην Α΄ Εθνική. Επόμενες ομάδες που αγωνίστηκε είναι η Καλλιθέα, ο Θρασύβουλος Φυλής και ο Άγιος Δημήτριος. Έχει 80 παρουσίες στην Α΄ Εθνική κατηγορία, ενώ έχει αγωνιστεί στην Εθνική ελπίδων.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται ενημέρωση Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πανηλειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Αναγέννησης Καρδίτσας 1904 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Ηλιούπολης Αττικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Αστέρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θρασύβουλου Φυλής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου
Κορμοράνος
Ο Κορμοράνος είναι ένα διαδεδομένο θαλασσοπούλι, που απαντάται και στον ελλαδικό χώρο. Συναντάται σε πολλά μέρη της Ευρώπης ,της Ασίας, της Αφρικής και στην Ανατολική ακτή της Βόρειας Αμερικής. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Phalacrocorax carbo και περιλαμβάνει 6 υποείδη.