cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιουγκοσλαβία
Τέχνες
Πριν από την κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας τη δεκαετία του 1990 η χώρα ήταν μια σύγχρονη πολυπολιτισμική κοινωνία. Ιδιαίτερη έμφαση δινόταν στην έννοια της αδελφοσύνης και της ενότητας και στη μνήμη της νίκης των κομμουνιστών Γιουγκοσλάβων Παρτιζάνων εναντίον των φασιστών και των εθνικιστών ως αναγέννηση του Γιουγκοσλαβικού λαού, μολονότι όλες οι μορφές τέχνης άνθιζαν ελεύθερα σε αντίθεση με άλλες σοσιαλιστικές χώρες. Στη ΣΟΔΓ η ιστορία της Γιουγκοσλαβίας κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν πανταχού παρούσα και απεικονιζόταν ως αγώνας όχι μόνο μεταξύ της Γιουγκοσλαβίας και των δυνάμεων του Άξονα, αλλά ως αγώνας μεταξύ του καλού και του κακού μέσα στη Γιουγκοσλαβία με τους πολυεθνικούς Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους να εμφανίζονται ως "οι καλοί" Γιουγκοσλάβοι που αγωνίστηκαν εναντίον των χειραγωγημένων "κακών" Γιουγκοσλάβων - των Κροατών Ούστασε και των Σέρβων Τσέτνικ. Η ΣΟΔΓ παρουσιαζόταν στο λαό της ως ηγέτης του Κινήματος των Δεσμεύτων και αφιερωμένη στη δημιουργία ενός δίκαιου, αρμονικού, μαρξιστικού κόσμου. Οι καλλιτέχνες από διαφορετικές εθνότητες της χώρας ήταν δημοφιλείς μεταξύ των άλλων εθνοτήτων και η κινηματογραφική της βιομηχανία απέφευγε τις εθνικιστικές υπερβολές μέχρι τη δεκαετία του 1990. Σε αντίθεση με άλλες σοσιαλιστικές κοινωνίες η Γιουγκοσλαβία ήταν πολύ ανεκτική σε όλα τα είδη τέχνης, ακόμη και στα κρίσιμα, και αυτό έκανε τη Γιουγκοσλαβία φαίνεται ως ελεύθερη χώρα παρά το μονοκομματικό της καθεστώς.
Λογοτεχνία
μικρογραφία|upright=0.9|[[Ίβο Άντριτς, βραβευμένος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1961.]] Μερικοί από τους πιο εξέχοντες Γιουγκοσλάβους συγγραφείς ήταν ο Νομπελίστας Ίβο Άντριτς, ο Μίροσλαβ Κρλέζα, ο Μέσα Σελίμοβιτς, ο Μπράνκο Τσόπιτς, ο Μακ Ντίζνταρ και άλλοι.
Εικαστικές τέχνες
Αξιοσημείωτοι ζωγράφοι ήταν οι Τζόρτζε Αντρέγεβιτς Κουν, Πέταρ Λούμπαρντα, Μέρσαντ Μπέρμπερ, Μίλιτς οντ Μάτσβε και άλλοι. Διάσημος γλύπτης ήταν ο Αντουν Αουγκούστιντιτς, που έργο του είναι μνημείο μπροστά από την Εδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη.
Στο Γιουγκοσλαβικό κινηματογράφο θήτευσαν οι σημαντικοί ηθοποιοί Ντανίλο Στοϊκοβιτς, Λιούμπα Τάντιτς, Φάμπιαν Σοβάγκοβιτς, Μουσταφά Ναντάρεβιτς, Μπάτα Ζιβογίνοβιτς, Μπόρις Ντβόρνικ, Λιούμπισα Σάμαρντζιτς, Ντράγκαν Νίκολιτς, Πάβλε Βούισιτς, Mίρα Μπάνιατς, Στέβο Ζίγκον, Βόγια Μπράγιοβιτς, Μίκι Μανόιλοβιτς, Σβετλάνα Μποΐκοβιτς, Μιλάνο Μαντογιώβιτς, Στότλα Μπόκοβιτς, Μιόντραγκ Πέτροβιτς Σκάλια, Ζόραν Ραντμίλοβιτς, Μίλαν Γκούτοβιτς, Μιλένα Ντράβιτς, Μπεκίμ Φεχμίου, Νέντα Αμεριτς, Ράντε Σερμνπέτζιγια, Μίρα Φουρλάν, Ένα Μπέγκοβιτς και άλλους. Αντίστοιχα οι σκηνοθέτες Εμίρ Κουστουρίτσα, Ντούσαν Μακαβέγεφ, Γκόραν Μάρκοβιτς, Λόρνταν Ζαφράνοβιτς, Γκόραν Παασκάλιεβιτς, Ζίβογιν Πάβλοβιτς και Χαϊρουντίν Κρβάβατς. Πολλές γιουγκοσλαβικές ταινίες περιελάμβαναν διάσημους ξένους ηθοποιούς όπως ο Όρσον Γουέλς, ο Σεργκέι Μπονταρτσούκ, ο Φράνκο Νέρο και ο Γιουλ Μπρίνερ στη βραβευμένη με Όσκαρ ταινία Η Μάχη του Νερέτβα και ο Ρίτσαρντ Μπάρτον στη Σουτιέσκα. Επίσης πολλές ξένες ταινίες γυρίστηκαν σε τοποθεσίες της Γιουγκοσλαβίας με τη συμμετοχή ντόπιων, όπως οι Force 10 from Navarone, Armour of God και Escape from Sobibor.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σλοβενία Κατηγορία:Ιστορία του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Ιστορία της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Ιστορία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Ιστορία της Σερβίας Κατηγορία:Ιστορία της Κροατίας Κατηγορία:Πρώην κράτη των Βαλκανίων
Εγκούτου Ολίσε
Ο Εγκούτου Ολίσε είναι Νιγηριανός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στην πόλη Λάγος της Νιγηρίας στις 18 Νοεμβρίου 1980. Αγωνίζεται στον χώρο του κέντρου. Ο Εγκούτου είναι νεότερος αδερφός του Σάντει Ολίσε, διεθνή Νιγηριανού και πρώην ποδοσφαιριστή των ομάδων Γιουβέντους και ΑΦΚ Άγιαξ. Είναι κάτοχος Γαλλικού διαβατηρίου.
Βιογραφικό
Ξεκίνησε την καριέρα του από τη Νανσί το 1998. Έχει κάνει μια αξιοπρόσεκτη καρίερα στη Γαλλία, όπου αγωνίστηκε μεταξύ άλλων στις ομάδες Νανσί, Μονπελιέ και Γκρενόμπλ. Από την αγωνιστική περίοδο 2008-09 αγωνίζεται στην Ελλάδα αρχικά αγωνίστηκε με την ομάδα του Πανθρακικού Κομοτηνής και, όταν αυτη υποβιβάστηκε, δόθηκε ως δανεικός στον Εργοτέλη. Το 2012 το συμβόλαιο του τελείωσε και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Παναχαϊκή. Η συνεργασία τους κράτησε σχεδον ένα χρόνο για να μετακομίσει στην ομάδα του Ολυμπιακού Βόλο στον οποίο και παρέμεινε μέχρι τον Ιανουάριο του 2014 όταν και συμφώνησε με τον Πανηλειακό.
Τσέχικο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου
Το Τσέχικο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου (τσέχικα: Halové mistrovství ČR v atletice) είναι το εθνικό πρωτάθλημα στον κλειστό στίβο της Τσεχίας, που διοργανώνεται από την Τσέχικη Ομοσπονδία Στίβου.
Πραγματοποιείται κάθε χρόνο, κατά τις χειμερινές περιόδους και αναδεικνύει τους πρωταθλητές Τσεχίας στα αγωνίσματα ανδρών και γυναικών. Το πρωτάθλημα χρησιμεύσει ως ένας τρόπος για την επιλογή των καλύτερων αθλητών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου και σε άλλες διεθνείς διοργανώσεις.
Στο πρωτάθλημα πραγματοποιούνται είκοσι οκτώ (2015) αγωνίσματα συνολικά, με τα σύνθετα αγωνίματα να διεξάγονται σε άλλες ημερομηνίες. Από την ίδρυσή του το 1993 έως σήμερα το πρωτάθλημα διεξάγεται τις περισσότερες φορές; στην Πράγα. Το 2003 το πρωτάθλημα διεξήχθη για πρώτη φορά εκτός συνόρων και συγκεκριμένα στο Športová hala Elán, στη Μπρατισλάβα, της Σλοβακίας.
Η διοργάνωση μεταδίδεται τηλεοπτικά από το ČT Sport που ανήκει στην κρατική τηλεόραση της Τσεχίας Česká televize.
Διοργανώσεις
Σημείωση = Οι πληροφορίες από το 1993 έως το 1997 δεν είναι διαθέσιμες.
Μετάλλια ανά αγώνισμα
Στις παραγράφους που ακολουθούν, αναφέρονται με έντονους χαρακτήρες τα αγωνίσματα που εξακολουθούν ακόμα να πραγματοποιούνται στο Πρωτάθλημα.
Ταχύτητας
Μεταξύ των πρωταθλητών που έχουν ξεχωρίσει στα τέσσερα αυτά αγωνίσματα, οι αθλητές με τους περισσότερους τίτλους είναι οι εξής:
Μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων
Μεταξύ των πρωταθλητών που έχουν ξεχωρίσει στα τέσσερα αυτά αγωνίσματα, οι αθλητές με τους περισσότερους τίτλους είναι οι εξής:
Πίνακας μεταλλίων
Σημείωση = Τα μετάλλια που έχουν καταχωρηθεί είναι μόνο από το πρωτάθλημα του 2015 εκτός από το έπταθλο και το πένταθλο.
Ανδρών
thumb|Ο Πάβελ Μασλάκ που έσπασε το ρεκόρ Πρωταθήματος στα 200 και στα 400 μέτρα το 2014 και το 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τσεχία Κατηγορία:Στίβος στην Τσεχία
Περιστερώνα Θεσσαλονίκης
Η Περιστερώνα είναι χωριό του δήμου Βόλβης της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης στην Μακεδονία. Βρίσκεται κοντά στο δυτικό άκρο της λίμνης Βόλβης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 394 κατοίκους. Το χωριό αποτελεί έδρα της τοπικής κοινότητας Περιστερώνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Βόλβης
Γεωγραφία της Τυνησίας
thumb|205px|Χάρτης της Τυνησίας Η Τυνησία είναι χώρα στη Βόρεια Αφρική, με ακτές στη Μεσόγειο Θάλασσα, ανάμεσα στην Αλγερία και στη Λιβύη. Η χώρα έχει βόρειες και κυρίως ανατολικές ακτές, καθώς περιλαμβάνουν τον Κόλπο Γκαμπές ή Μικρά Σύρτι, που αποτελεί το δυτικό μέρος της Μεγάλης Σύρτυος. Το μεγαλύτερο τμήμα των ακτών αυτού του μεγαλύτερου κόλπου ανήκει στη Λιβύη, όπως και η ομώνυμη πόλη. Οι μέσες γεωγραφικές συντεταγμένες της Τυνησίας είναι περίπου 34° Β πλάτος και 9° Α μήκος. Η χώρα έχει έκταση 163.610 τετρ. χιλιόμετρα και είναι η μικρότερη χώρα της Βόρειας Αφρικής. Οι κυριότεροι ποταμοί της Τυνησίας πηγάζουν στα βόρεια της χώρας, με λιγοστές αξιοσημείωτες εξαιρέσεις από τη βορειοανατολική Αλγερία, και ρέουν στο βόρειο πεδινό τμήμα της, όπου οι επαρκείς βροχοπτώσεις υποστηρίζουν ποικίλη βλάστηση και αρδευόμενη γεωργική γη.
Φυσική γεωγραφία
225px|left|thumb|Τοπογραφικός χάρτης της χώρας Οι ακτές της Τυνησίας βρίσκονται στο μέσο του μήκους της Μεσογείου, της αποστάσεως ανάμεσα στον Ατλαντικό Ωκεανό και το Δέλτα του Νείλου.
Παρά το σχετικώς μικρό της μέγεθος, η Τυνησία εμφανίζει μεγάλη περιβαλλοντική ποικιλομορφία, ιδίως κατά τη διεύθυνση βορράς-νότος όπως και στις άλλες χώρες του Μαγκρέμπ.
Η ανατολική προέκταση της οροσειράς του Άτλαντα, τα όρη Ντορσάλ, φθάνει ως την Τυνησία και τη διασχίζει προς τα βορειοανατολικά, από τα σύνορα με την Αλγερία μέχρι τη χερσόνησο του Ακρωτηρίου Μπον. Βόρεια των Ντορσάλ απλώνεται το Τελ, μια περιοχή χαμηλών λοφοσειρών και πεδιάδων, που εκτείνεται και ψηλώνει σε οροσειρά στα δυτικά και μέσα στην Αλγερία. Στο Χρουμερί, το βορειοδυτικό άκρο του τυνησιακού Τελ, οι κορυφές φθάνουν τα 1.050 μέτρα σε υψόμετρο και έτσι δέχονται χιόνι τους χειμώνες. Το Σαχέλ της Τυνησίας, μια ευρύτερη παραλιακή πεδιάδα κατά μήκος της ανατολικής ακτής, είναι μία από τις καλύτερες περιοχές ελαιοκαλλιέργειας στον κόσμο. Στο εσωτερικό του Σαχέλ, ανάμεσα στα Ντορσάλ και τη λοφοσειρά νοτίως της Γκάφσα, απλώνονται οι στέπες. Μεγάλο μέρος της νότιας Τυνησίας είναι έρημος. Το μεγαλύτερο νησί της χώρας είναι η Τζέρμπα, στα νότια του Κόλπου Γκαμπές.
Ποταμοί
thumb|Το Φράγμα Σίντι Σάλεμ στον ποταμό [[Μετζέρντα, τον μεγαλύτερο της Τυνησίας]] Ο ποταμός Μετζέρντα πηγάζει στην Αλγερία και ρέει προς τα ανατολικά, στο βόρειο τρίτο της χώρας, το μόνο όπου υπάρχουν αξιοσημείωτοι ποταμοί. Είναι ο μακρύτερος ποταμός της χώρας (μήκος 450 km) και είναι γνωστός και ως Ουάντι (ουέντ) Μαζαρντά ή Μεζέρα. Ο Ουέντ Ζουάρα πηγάζει στο τυνησιακό Τελ. Σε αμφότερους τους ποταμούς έχουν ανεγερθεί φράγματα (τα Σίντι Σάλεμ και Σίντι ελ Μπαράκ), με τη μεγάλη τεχνητή λίμνη του δεύτερου να χρησιμοποιείται στα πλαίσια ενός προηγμένου σχεδίου διαχειρίσεως υδατικών αποθεμάτων στο βόρειο μισό της χώρας.
Κλίμα
Το κλίμα της Τυνησίας είναι θερμό μεσογειακό στα βόρεια, με ήπιους χειμώνες με μέτριες βροχοπτώσεις και θερμά και ξηρά καλοκαίρια. Οι θερμοκρασίες τον Ιούλιο και τον Αύγουστο μπορεί να ξεπερνούν τους 40 °C όταν οι ηπειρωτικές αέριες μάζες της ερήμου καλύπτουν ολόκληρη την Τυνησία, ενώ τον χειμώνα δεν υπερβαίνουν τους 20 °C. Αντιθέτως, το νότιο μέρος της χώρας είναι ερημικό και πεδινό, με κλίμα θερμής ερήμου: τα καλοκαίρια είναι εξαιρετικά ζεστά, οι χειμώνες μέτριοι, οι ημερήσιες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας μεγάλες και οι βροχές ελάχιστες. Κάθε καλοκαίρι οι μέγιστες (δηλ. οι μεσημεριανές) θερμοκρασίες κυμαίνονται περί τους 45 °C. Παραδόξως, υπάρχουν μεγάλες αλμυρές λίμνες στο μέσο της χώρας, γνωστές ως «σοτ» ή «σοτ-ζ» (chottzz), οριοθετώντας το όριο της Σαχάρας, από τον Κόλπο Γκαμπές μέχρι την Αλγερία. Εκεί βρίσκεται και το χαμηλότερο σημείο της χώρας, χαμηλότερα από την επιφάνεια της θάλασσας (βύθισμα, βλ. παρακάτω). Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι μικρότερη των 500 mm σχεδόν στο σύνολο της χώρας. Οι περιοχές με «προ-Σαχαρικό» κλίμα δέχονται λιγότερα από 250 mm βροχής, ενώ στον νότο το κλίμα είναι τυπικό της Σαχάρας και μέση ετήσια βροχόπτωση κάτω των 100 mm, έως 50 mm στην περιοχή γύρω από το Ελ Μπορμά, κατά μήκος των συνόρων με την Αλγερία.
Μεγαλύτερες πόλεις
Η πρωτεύουσα της χώρας Τύνιδα είναι και η μεγαλύτερη πόλη.
Αριθμητικά και άλλα δεδομένα
Έκταση: Ολική: 163.610 km² (91η στον κόσμο) Εσωτερικά ύδατα: 8.250 km² (5%)
Συγκριτική έκταση: Κατά 24% μεγαλύτερη της εκτάσεως της Ελλάδας. Είναι λίγο μεγαλύτερη από του Μπανγκλαντές και σχεδόν ίση (διαφορά μόλις 0,13%) με την έκταση του Σουρινάμ, της μικρότερης χώρας της Νότιας Αμερικής.
Χερσαία σύνορα: Ολικό μήκος: 1.424 km Συνορεύουσες χώρες και μήκος συνόρων: Αλγερία 965 km, Λιβύη 459 km
Μήκος ακτογραμμής: 1.148 km
Χωρικά ύδατα: 12 ναυτικά μίλια (22,2 km)
Ακραία σημεία
Χαμηλότερο σημείο: Λίμνη Σοτ ελ Τζερίντ, −17 m Υψηλότερο σημείο: Τζεμπέλ ες Σαμπί, 1.544 m
Χρήσεις γης
Αρόσιμη γη: 17,35% Μόνιμες καλλιέργειες: 14,63% Υπόλοιπο: 68,02%)
Αρδευόμενη έκταση: 3.850 km²
Ορυκτοί φυσικοί πόροι
Η Τυνησία έχει αποθέματα από πετρέλαιο, φωσφορικά, σιδηρομετάλλευμα, μόλυβδο, ψευδάργυρο και αλάτι.
Περιβάλλον
Η Τυνησία έχει υπογράψει τις εξής διεθνείς συμφωνίες: Για την ατμοσφαιρική ρύπανση, τη βιοποικιλότητα, την κλιματική αλλαγή-Πρωτόκολλο του Κιότο, την ερημοποίηση, τα κινδυνεύοντα είδη, τα επικίνδυνα απόβλητα, το Δίκαιο της θάλασσας, τους υγροβιότοπους, τη ρύπανση από πλοία (MARPOL 73/78), καθώς και το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ (προστασία του στρώματος του όζοντος) και τη Σύμβαση περιβαλλοντικής τροποποίησης.
Η Τυνησία, όπως και άλλες βορειοαφρικανικές χώρες, έχει απωλέσει μεγάλο μέρος της προϊστορικής βιοποικιλότητάς της εξαιτίας της συνεχιζόμενης αυξήσεως της ανθρώπινης κατοικήσεως. Για παράδειγμα, μέχρι τους ιστορικούς χρόνους υπήρχε πληθυσμός του κινδυνεύοντος είδους πιθήκου μακάκου της Μπαρμπαριάς (Macaca sylvanus), ενώ και η μεσογειακή φώκια έχει εκλείψει σήμερα από την Τυνησία.
Αναξιθέα
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αναξιθέα ή Αναξιβίη (κατά τη Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου) αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες. Ως μητέρα της Αναξιθέας αναφέρεται η ανώνυμη Αιθιοπίδα με την οποία είχε σχέση ο Δαναός. Επομένως η Ανθήλεια ήταν ομοθαλής αδελφή του Δωρίου, της Ευίππης, της Μνήστρας, της Νηλούς, της Πειρήνης και της Φάρτιδας.
Πηγές
Αναξιθεα
Ασήμω Γκούραινα
Η Ασημίνα Λιδωρίκη - Γκούρα, ή Νταλιάνα (? -13 Ιανουαρίου 1827) ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821, μυημένη στη Φιλική Εταιρεία. Διακρίθηκε στην πολιορκία της Ακρόπολης.
Προσωπική ζωή
Η Ασήμω ήταν γνωστή για την αγάπη της για την πατρίδα, τη γενναιότητά της, την αρχοντιά και την ομορφιά της. Αποκαλούνταν, μάλιστα, και Νταλιάνα – χαρακτηρισμός που παραπέμπει στο νταλιάνι, το μακρύ καριοφίλι επειδή ήταν ψηλή κι όμορφη.
Σύζυγός της ήταν ο Γιάννης Γκούρα ς. Ο Γκούρας προερχόταν από μία πολύ φτωχή οικογένεια της Παρνασίδας. Ήταν συγγενής του Πανουργιά και από αυτόν μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Όταν ξεκίνησε η Επανάσταση, διακρίθηκε στις μάχες της Άμφισσας (27 / 3 / 1821), της Γραβιάς και των Βασιλικών. Τον Αύγουστο του 1822, όταν ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, φίλος και συμπαραστάτης του Γκούρα, ανέλαβε τη διοίκηση της Αθήνας, διόρισε τον Γκούρα φρούραρχο.
Ο γάμος της Ασήμως με τον Γιάννη Γκούρα ήταν πρωτοβουλία του Αναγνώστη Λιδωρίκη. Το μυστήριο τελέστηκε με επισημότητα στις 16 Φεβρουαρίου του 1823 στο Θησείο, στην εκκλησία του Αη- Γιώργη. Η σπουδαιότητα του γάμου και των προσώπων αποτυπώνεται στο τελετουργικό και στον αριθμό των συμμετεχόντων: περισσότεροι από 300 άντρες είχαν σχηματίσει κύκλο και μέσα σε αυτόν βρίσκονταν ο επίσκοπος της πόλης με τους ακολούθους του, οι πρόξενοι, οι προεστοί της πόλης και οι συγγενείς του γαμπρού και της νύφης. Η Ασημίνα συνοδευόταν από πλήθος γυναικών. Κουμπάρος ήταν ο Οδυσσέας Ανδρούτσος. Στο γαμήλιο τραπέζι μοιράστηκαν αρνιά, κρασί, ψωμί, ρύζι και στους φτωχούς σιτάρι. Το βράδυ ήχησαν κανονιές και άναψαν πυροτεχνήματα. Το γλέντι ήταν τριήμερο.
Μετά τον γάμο, ο Γκούρας οδήγησε τη γυναίκα του στο κάστρο της Ακρόπολης όπου της αποδόθηκαν τιμές, καθώς ήταν σύζυγος του φρούραρχου κι άρχοντα της πόλης. Το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στο Ερέχθειο, που χρησιμοποιούνταν σαν κατοικία. Στην Αθήνα την ίδια εποχή βρισκόταν και η οικογένεια του Οδυσσέα Ανδρούτσου και οι αντιζηλίες και κόντρες των γυναικών, δηλαδή της Ασημίνας και της Ελένης, για τα πρωτεία επηρέασαν και τις σχέσεις των δύο αντρών που ήδη ήταν κακές. Η διαμάχη αυτή κατέληξε στη δολοφονία του Ανδρούτσου από τον Γκούρα.
Δράση
Μέχρι την πολιορκία της Ακρόπολης οι πληροφορίες για την Ασήμω είναι λίγες. Φαίνεται πως διήγε ήσυχο βίο και επιδιδόταν σε εράνους, με χαρακτηριστικό παράδειγμα εκείνο του Μεσολογγίου.
Μετά τον θάνατο του συζύγου της (30/9/1826) συνέχισε να διαμένει στο Ερέχθειο.
Κατά την πολιορκία της Ακρόπολης από τον Κιουταχή, «ζώστηκε τα όπλα» του άνδρα της και απευθύνθηκε με σθένος στους στρατιώτες του Γκούρα, που το προηγούμενο διάστημα συστηματικά λιποτακτούσαν. Οι μισθοφόροι τής ορκίστηκαν πίστη και η Ασήμω ανέλαβε την αρχηγία των στρατευμάτων που υπερασπίζονταν την πόλη: περιπολούσε τα τείχη, συνέβαλλε στην ανύψωση του ηθικού των πολεμιστών και χορηγούσε κάθε δυνατή περίθαλψη και βοήθεια στους τραυματίες. Συμμετείχε επίσης στην επιτροπή διαφύλαξης του στρατεύματος της Ακρόπολης μέχρι την αντικατάσταση του Γκούρα μαζί με τους Μακρυγιάννη, Παπακώστα, Κατσικογιάννη και Ευμορφόπουλο.
Στη διαθήκη του ο Γκούρας έκανε ειδική μνεία στην Ασημίνα: της κληροδότησε 5000 γρόσια και πολλά κοσμήματα. Παρόλο που ο Γκούρας απαιτούσε να μείνει η Ασήμω ανύπαντρη, αυτή, σύμφωνα με κάποιες πηγές που αμφισβητούνται, σύντομα σύναψε σχέση με τον νέο φρούραρχο Νικόλαο Κριεζώτη.
Τέλος
Η Ασημίνα Λιδωρίκη σκοτώθηκε τον Ιανουάριο του 1827 από τουρκική οβίδα που χτύπησε το Ερέχθειο και την καταπλάκωσε μαζί με τα παιδιά της κι άλλους συγγενείς της. Έθαψαν την Γκούραινα πλάι στον άντρα της.
Κλίμακα Τορίνου
Η Κλίμακα Τορίνου, ή Δείκτης Τορίνου, ή Τορίνο κλίμακα (Torino scale κατά την ξένη βιβλιογραφία) είναι μία κλίμακα επικινδυνότητας πιθανής πρόσπτωσης ή σύγκρουσης ουρανίου σώματος (όπως αστεροειδούς ή κομήτη) με τον πλανήτη Γη σε συνάρτηση του μεγέθους των επιπτώσεων που μπορεί να προκληθούν. Ουσιαστικά πρόκειται για μια μέθοδο κατηγοριοποίησης των κινδύνων επιπτώσεων από μια τέτοια περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη και ιστορικά στοιχεία, καλύπτοντας μέχρι τα 100 επόμενα χρόνια.
Ιστορία
Δημιουργός της κλίμακας αυτής είναι ο Αμερικανός, διακεκριμένος αστροφυσικός και καθηγητής του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης Ρίτσαρντ Π. Μπάινζελ (Richard P. Binzel), ο οποίος και την παρουσίασε επίσημα στο διεθνές συνέδριο του 1999, στο Τορίνο της Ιταλίας, εξ ου και η ονομασία της.
Γενικά
Η Κλίμακα Τορίνου φέρει δέκα διαβαθμίσεις σε ακέραιους αριθμούς αρχής γενομένης από το 0, ως κατάσταση ανύπαρκτου κινδύνου ή αμελητέου, καταλήγοντας στο 10 ως κατάσταση ολικής καταστροφής του ανθρώπινου πολιτισμού. Οι διαβαθμίσεις αυτές κατανέμονται σε τρεις βασικές έγχρωμες ζώνες: κίτρινη πορτοκαλί και κόκκινη.
Οι ενδιάμεσες βαθμίδες από 1 μέχρι και 4 (της κίτρινης ζώνης), αποτελούν βαθμούς αστρονομικής εγρήγορσης μη υπερβαίνοντας το ποσοστό 1% ενός τέτοιου συμβάντος με κάποιες ίσως περιφερειακές επιπτώσεις. Οι τρεις επόμενες βαθμίδες 5, 6 και 7 (της πορτοκαλί ζώνης), αποτελούν βαθμούς ιδιαίτερης αστρονομικής παρακολούθησης από αβέβαιη μέχρι πραγματική απειλή σε βάθος χρόνου μιας δεκαπενταετίας. Στις δε τελευταίες βαθμίδες της κλίμακας Τορίνου (της κόκκινης ζώνης): 8, 9 και 10 η σύγκρουση θεωρείται βεβαία, όπου και προσδιορίζεται το μέγεθος της καταστροφής που θα προκληθεί (ανάλογα του όγκου του απειλούντος ουρανίου σώματος), είτε σε κάποια περιφερειακή περιοχή της Γης (8), είτε σε κάποια ήπειρο (9), ή ακόμα και σε όλο τον πλανήτη (10), με δεδομένη την κλιματική καταστροφή.
Σημειώσεις
Επί των παραπάνω, σημειώνεται ότι απ' τη στιγμή που θα εντοπιστεί ένα ουράνιο σώμα να πλησιάζει στην τροχιά της Γης, στη συνέχεια των παρατηρήσεων, η πρώτη εκτίμηση συνεχώς διαφοροποιείται. Στην μηδενική βαθμίδα περιλαμβάνονται οι μετεωρόλιθοι, ενώ οι διάττοντες αστέρες προσδιορίζονται στην βαθμίδα 1 αποτελώντας "ρουτίνα" στις αστρονομικές παρατηρήσεις. Κανένα ουράνιο σώμα δεν έχει αξιολογηθεί μέχρι σήμερα σε βαθμίδα υπεράνω του 4 της κλίμακας αυτής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστρονομικές μονάδες μέτρησης Κατηγορία:Κλίμακες Κατηγορία:Συμβάντα Πρόσκρουσης
Ραντεβού στην Κέρκυρα
Πλοκή
Ένας νεαρός δικηγόρος (Αλέκος Αλεξανδράκης) που μεταχειρίζεται τις γυναίκες σαν "ένα βιβλίο που το διαβάζεις και μετά το πετάς" βρίσκει το μάστορά του στο πρόσωπο μιας δυναμικής Μίρκας (Τζένη Καρέζη) η οποία φαινομενικά εργάζεται ως διευθύντρια στο ξενοδοχείο της μητέρας του στην Κέρκυρα, ενώ στην πραγματικότητα είναι η Ντιάνα, κόρη ενός μεγαλοεπιχειρηματία. Τόσο η μητέρα του Ανδρέα όσο και ο πατέρας της Ντιάνας παίρνουν μέρος στο φιλόδοξο σχέδιο της νεαρής κοπέλας.
Παραγωγή
Τη μουσική της ταινίας έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις, ενώ το τραγούδι των τίτλων "Κάπου υπάρχει η αγάπη μου" ερμηνεύει η Νάνα Μούσχουρη.
Στην ταινία περιλαμβάνονται πλάνα από αναγνωρίσιμα σημεία της Κέρκυρας, όπως το Ποντικονήσι, η Σπιανάδα, το Ανάκτορο των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου και το λιμάνι.
Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1960. Κόβοντας 95.664 εισιτήρια, κατατάχθκε στην 5η θέση ανάμεσα σε 52 ταινίες της ίδιας σεζόν. Επιχρωματίστηκε και προβλήθηκε έγχρωμη στις 4/12/2020 απο τον ΑΝΤ1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ραντεβού στην Κέρκυρα Κατηγορία:Ταινίες του 1960 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίμη Δαδήρα Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ιάκωβου Καμπανέλλη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μάνου Χατζιδάκι Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ολύμπια Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Κέρκυρα
Σάκης Κουβάς
Ο Αθανάσιος (Σάκης) Κουβάς (γεννημένος το 1946), είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού.
Σε συλλογικό επίπεδο
Αγωνίστηκε κατά κύριο λόγο στον Βύζαντα Μεγάρων. Στον Βύζαντα Μεγάρων χαρακτηρίστηκε ως παίκτης - σύμβολο για την ομάδα, ενώ μέχρι σήμερα θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές που έχουν περάσει από τον σύλλογο. Κατά την πρώτη περίοδο που αγωνίστηκε στην ομάδα (1966-1971), ο Βύζας με αυτόν ως κύριο ηγέτη κατάφερε να ανέβει στην Α' Εθνική και να σημειώσει ιστορικές νίκες απέναντι σχεδόν σε όλες τις ισχυρές ομάδες. Στις 7 Απριλίου 1968, στον αγώνα Βύζας - Ολυμπιακός Λευκωσίας 5-1, ο Σάκης Κουβάς σημείωσε και τα 5 γκολ του Βύζαντα και έγινε ένας από τους ελάχιστους αθλητές που το έχουν καταφέρει στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Για μία μόνο αγωνιστική περίοδο (1971-72), αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας σημειώνοντας 8 γκολ σε 28 συμμετοχές ενώ ήταν και φιναλίστ του Κυπέλλου Ελλάδας. Αγωνίστηκε και στους δύο αγώνες του Διηπειρωτικού κυπέλλου με αντίπαλο τη Νασιονάλ Μοντεβίδεο σε Αθήνα και Μοντεβιδέο. Μετά από έναν χρόνο επέστρεψε και πάλι πίσω στο Βύζαντα Μεγάρων, όπου και έκλεισε την καριέρα του, το 1982.
Στις εθνικές ομάδες
Στο ενεργητικό του καταγράφεται και μία εμφάνιση με τη φανέλα της εθνικής Ελλάδας, σ' έναν φιλικό αγώνα με αντίπαλο το Μεξικό στο γήπεδο της Τούμπας (30 Σεπτεμβρίου 1971). Σημαντικότερος τίτλος του το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1968 με την εθνική ενόπλων στη Βαγδάτη, που ήταν βασικός και στους τρεις αγώνες της ομάδας.
Επίσης, αγωνίστηκε στην εθνική Ελπίδων, με την οποία το 1969 κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βύζαντα Μεγάρων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Κονσταντίν Μελάτζε
Ο Κονσταντίν Σοτάγιεβιτς Μελάτζε (Ρωσικά: Константин Шотаевич Меладзе, Γεωργιανά: კონსტანტინე მელაძე), είναι Γεωργιανός και Ουκρανός συνθέτης και παραγωγός. Είναι γνωστός για την εφεύρεση του στο Ρωσο-Ουκρανό γυναικείο συγκρότημα "ΒΙΑ Γκρα" (Ρωσικά: ВИА Гра).
Αερινό Μαγνησίας
Το Αερινό είναι χωριό του Νομού Μαγνησίας, σε υψόμετρο 180μ., 6χλμ από το Βελεστίνο και 25χλμ από το Βόλο. Είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Ρήγα Φεραίου και κατά την απογραφή του 2011 είχε 500 μόνιμους κατοίκους. Το χωριό είναι χτισμένο σε χαμηλό οροπέδιο, πλησίον της Εθνικής οδού Αθηνών-Θεσ/νίκης (κόμβος στο 303 χλμ.) και πλεονεκτεί στον τομέα των οδικών συγκοινωνιών, ενώ έχει απολέσει το πλεονέκτημα της σιδηροδρομικής σύνδεσής του, λόγω της κατάργησης της γραμμής Βόλου-Φαρσάλων. Το χειμώνα το κρύο είναι τσουχτερό και η ομίχλη πολύ συχνό φαινόμενο. Το καλοκαίρι η ζέστη μετριάζεται από δροσερά ρεύματα αέρα (εξ' ου και το όνομα του χωριού, που αποτελεί νεότερη ονομασία από τα τέλη του 19ου αι, ενώ η παλαιότερη ονομασία του ήταν Περσουφλί ή Περτσοφλί).Το χωριό είναι χτισμένο κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής Βόλου-Καλαμπάκας, με νότιο προσανατολισμό και αποτελείται από δύο μεγάλους συνοικισμούς : τον προσφυγικό οικισμό (μετά το 1922) στα ανατολικά του Ι. Ναού του Αγίου Αποστόλου Θωμά και τον προϋπάρχοντα οικισμό (των "ντόπιων") στα βορειοδυτικά του Ναού. Στο χωριό λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο. Το χωριό εκπροσωπεί στα τοπικά πρωταθλήματα η ομάδα ποδοσφαίρου "ΔΟΞΑ" ήδη από τη δεκαετία του '60. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την αγροτική οικονομία, ενώ η γειτνίαση με το αστικό κέντρο του Βόλου διευκολύνει την επαγγελματική ενασχόληση των κατοίκων με εμπορικές και άλλες δραστηριότητες.
Κονσταντίν Μελάτζε
Καριέρα
Ο Κονσταντίν έχει συνθέσει και παράγει τραγούδια για τον Βαλέρι Μελάτζε, το γκρουπ ΒΙΑ Γκρα, το γκρουπ Ιν-Γιαν, την Βέρα Μπρέζνιεβα, την Αλμπίνα Τζαναμπάγεβα και την Πολίνα Γκαγκάρινα. Τα τραγούδια του βγαίνουν σε βίντεο κλιπ και συνήθως τα σκηνοθετεί ο Αλάν Μπαντόγεφ. Ο Κονσταντίν έχει συνθέσει τραγούδια για αμέτρητες ταινίες, ανάμεσά τους και η ταινία του 2002 Λίλια Για Πάντα, με την Οξάνα Ακίνσινα.
Προσωπική ζωή
Το 1994 ο Κονσταντίν παντρεύτηκε με την Τζάνα Μελάτζε μαζί έχουν αποκτήσει τρία παιδιά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι συνθέτες Κατηγορία:Ουκρανοί συνθέτες Κατηγορία:Ρώσοι μουσικοί παραγωγοί Κατηγορία:Ουκρανοί μουσικοί παραγωγοί
Αερινό Μαγνησίας
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Ρήγα Φεραίου
Άλεξ Όξλεϊντ-Τσάμπερλεϊν
Ο Άλεξ Όξλεϊντ-Τσάμπερλεϊν (Alexander Mark David "Alex" Oxlade-Chamberlain, 15 Αυγούστου 1993) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ για τη Λίβερπουλ.
Σαουθάμπτον
Γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου 1993 στο Πόρτσμουθ. Στην ηλικία των 7, ο Τσάμπερλεϊν εντάχτηκε στις ακαδημίες της Σαουθάμπτον και έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα στις 2 Μαρτίου 2010 σε έναν αγώνα με αντίπαλο την Χάντερσφιλντ Τάουν. Ο Τσάμπερλεϊν μπήκε στον αγώνα σαν αλλαγή στο 82ο λεπτό. Ο αγώνας έληξε με 5-0 υπέρ της Σαουθάμπτον.
Στις 20 Αυγούστου 2010, 5 ημέρες μετά τα γενέθλιά του, ο Τσάμπερλεϊν υπέγραψε 3ετές συμβόλαιο με την Σαουθάμπτον. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στις 23 Οκτωβρίου 2010 με αντίπαλο την Όλνταμ. Έγινε MVP στον αγώνα με την Ντάρκεμαν & Ρέντμπριτζ σκοράροντας 2 γκολ και έκανε μία ασίστ.
Συνολικά στη Σαουθάμπτον σκόραρε 9 γκολ σε 36 εμφανίσεις.
Άρσεναλ
Στις 8 Αυγούστου 2011 ανακοινώθηκε από τα αγγλικά ΜΜΕ ότι ο Τσάμπερλεϊν υπέγραψε με την Άρσεναλ. Έκανε το ντεμπούτο στη βαριά ήττα της Άρσεναλ από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 8-2 ως αλλαγή στο 62ο λεπτό της αναμέτρησης. Το πρώτο γκολ με τη φανέλα της Άρσεναλ ήρθε σε έναν αγώνα για το Λιγκ Καπ Αγγλίας με αντίπαλο την Σριούσμπερι με σουτ από τα 25 μέτρα.
Ο Τσάμπερλεϊν πέτυχε το πρώτο του γκολ στο Τσάμπιονς Λιγκ ενάντια στον Ολυμπιακό, ενώ μετά τον αγώνα με τη ΑΚ Μίλαν για την Φάση των 16, ο Ρόμπιν Φαν Πέρσι του είπε ότι είναι το μέλλον της Άρσεναλ.
Λίβερπουλ
Στις 31 Αυγούστου 2017 ανακοινώθηκε ότι πήρε μεταγραφή στη Λίβερπουλ.
Εθνική Ομάδα
Το 2010 ο Τσάμπερλεϊν κλήθηκε από την Εθνική Αγγλίας U18. Ένα χρόνο αργότερα αγωνιζόταν στην Εθνική Αγγλίας U19. Το 2012 ο Τσάμπερλεϊν κλήθηκε από την Εθνική Αγγλίας για να συμμετάσχει στο Euro 2012.
Τίτλοι
Με την Άρσεναλ κατέκτησε το Κύπελλο Αγγλίας και το Κομιούνιτι Σιλντ (αμφότερα το 2014 και το 2015).
Πηγές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουθάμπτον ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ19 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Μηχανική καταπόνηση
Η μηχανική καταπόνηση είναι η επίδραση δυνάμεων και ροπών πάνω σε σώματα, που τα παραμορφώνει. Ως σώματα νοούνται τα αντικείμενα που από μόνα τους διατηρούν το σχήμα τους, όπως για παράδειγμα τα στερεά. Οι δυνάμεις που τα παραμορφώνουν προκύπτουν είτε από την αλληλεπίδραση με το περιβάλλον τους είτε από τα ίδια. Η παραμόρφωση συμβαίνει στους δομικούς λίθους που απαρτίζουν το σώμα, οι οποίοι του δίνουν συνοχή και κρατούν το σχήμα του σταθερό. Κατά βάση η παραμόρφωση αφορά το μικροσκοπικό επίπεδο, για παράδειγμα τα άτομα ή τα μόρια ενός στερεού στα οποία κατανέμεται ο φόρτος από τις δυνάμεις και τις ροπές αναγκάζοντάς τα να μετακινηθούν σε σχέση με τα διπλανά τους. Η παραμόρφωση αυτή πολλές φορές γίνεται αντιληπτή και μακροσκοπικά, δηλαδή το σώμα αλλάζει το σχήμα του και το αντιλαμβανόμαστε είτε με τις αισθήσεις μας (όραση, αφή) είτε με τη χρήση οργάνων μέτρησης. Η καταπόνηση του σώματος μπορεί να οφείλεται και στο ίδιο το σώμα, μπορεί δηλαδή αυτό να υφίσταται δυνάμεις από το περιβάλλον επειδή διαστέλλεται ή συστέλλεται, από τους δομικούς του λίθους (κατασκευαστικές ατέλειες, υλικά με μνήμη) ή από φαινόμενες δυνάμεις επειδή περιστρέφεται.
Καταπόνηση μπορεί να υφίστανται και σώματα που διατηρούν το σχήμα τους αλλά δεν είναι στερεά, όπως μια σταγόνα νερού που συμπιέζεται και παραμορφώνεται από έναν συνδετήρα που ακουμπά πάνω της. Όμοια μπορεί να καταπονείται και ένα σύνθετο σώμα όπως ένα μπαλόνι με νερό, μια μπάλα ποδοσφαίρου ή ένας πλανήτης που υφίσταται παλιρροϊκές δυνάμεις από άλλα ουράνια σώματα.
Είδη καταπόνησης στα στερεά σώματα
μικρογραφία|250px|Χωρίς καταπόνηση 250px|μικρογραφία|Εφελκυσμός 250px|μικρογραφία|Θλίψη 250px|μικρογραφία|Διάτμηση 250px|μικρογραφία|Κάμψη Η καταπόνηση των στερεών σωμάτων μελετάται από τη Μηχανική, η οποία χωρίζει τις καταπονήσεις τους σε έξι βασικά (απλά) είδη. Οι πιο σύνθετες καταπονήσεις αναλύονται ως συνδυασμός απλών καταπονήσεων και υπολογίζονται με βάση αυτές. Τα απλά είδη καταπονήσεων μοντελοποιούνται προσεγγιστικά πάνω σε ιδανικά στερεά σώματα που έχουν απλά σχήματα, θεωρούνται ομογενή και ισότροπα και καλούνται «φορείς φορτίων».
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="σ" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Μηχανική στερεών
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1980
thumb|250px|Η 53η Απονομή των Βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Η 53η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1980, έλαβε χώρα στις 31 Μαρτίου 1981.
Υποψηφιότητες & Νικητές
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1980
NGC 4030
Ταξινομείται ως SA(s)bc στο σχήμα μορφολογικής ταξινόμησης ντε Βοκουλέρ (De Vaucouleurs). Το εσωτερικό τμήμα του είναι μία σύνθετη δομή με πολλαπλούς βραχίονες, που εξελίσσεται σε ένα συμμετρικό μοτίβο με διπλούς βραχίονες πέρα από 49″ από τον πυτήνα. Η ηλικία της κεντρικής περιοχής εκτιμάται στα δύο δισεκατομμύρια χρόνια, όμως ο πυρήνας είναι ανενεργός.
Το 2007 ανιχνεύθηκε υπερκαινοφανής, ο οποίος ονομάσθηκε SN 2007aa και ήταν τύπου IIP Η θέση του ήταν 68″,5 βόρεια και 60″,8 ανατολικά του γαλαξιακού πυρήνα και πρόγονός του ήταν ένας ερυθρός γίγαντας που είχε 8,5–16,5 φορές την μάζα του Ήλιου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
4030 37845 06993 Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Παρθένος (αστερισμός)
Κυνηγός
Ο όρος κυνηγός μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Άλλες χρήσεις
Τέχνες
Οικισμοί
Με την ονομασία Κυνηγός μπορεί να αναφέρονται επίσης οι εξής οικισμοί:
Παραπλήσιες ονομασίες οικισμών
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Δημήτριος Ν. Λεβίδης
Ο Δημήτριος Λεβίδης (1891 - 9 Φεβρουαρίου 1964), ήταν Έλληνας αξιωματικός του στρατού, αυλάρχης του Βασιλιά Παύλου και πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Νικολάου Λεβίδη και καταγόταν από την παλιά πολιτική οικογένεια Λεβίδη. Σε νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με την αντισφαίριση σαν μέλος του Όμιλου Αντισφαίρισης Αθηνών, ήταν πρωταθλητής Ελλάδος στο απλό αντρών το 1911. Ήταν διδάκτορας στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Υπήρξε αντισυνταγματάρχης του στρατού καθώς και Μέγας Αυλάρχης του Βασιλιά Παύλου, θέση από την οποία διαδραμάτισε σημαντικό παρασκηνιακό ρόλο. Από την δεκαετία του 1930 ήταν κάτοχος έπαυλης (λόφος Λεβίδη) έκτασης 80 στρεμμάτων στην Παλλήνη, η οποία ήταν γνωστή για τις δεξιώσεις που πραγματοποιούντο κατά τις δεκαετίες του 1950 και 1960.
Ήταν παντρεμένος με την Τούλα Μπότση, αδελφή του Αργύρη Μπότση, με τον οποίο ήταν συνιδιοκτήτες των εφημερίδων Απογευματινή και Ακρόπολις
Το 1964 ασθένησε σοβαρά και εισήχθη στον "Ευαγγελισμό" και πέθανε την ίδια χρονιά. Κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης Δημητριος Ν. Λεβιδης Λ
Αμπόν
Το Αμπόν είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Ιστορία
Η πόλη ήταν επίσημα γνωστή με το γερμανικό όνομα Χούντινγκεν μεταξύ 1871 και 1918 και Χίντινγκεν μεταξύ 1940 και 1944.
Ψαλίδι
thumb|right|250px|Διάφορα είδη ψαλιδιών Το ψαλίδι είναι χειροκίνητο εργαλείο, που χρησιμοποιείται για την κοπή μαλακών εύκαμπτων υλικών αλλά και μετάλλων. Η συνήθης κατασκευή του αποτελείται από δύο κινητά σιδερένια ή ατσάλινα σκέλη, τα οποία είναι ενωμένα περίπου στο μέσο τους με ένα σταθερό σύνδεσμο. Στα πίσω άκρα των δύο σκελών υπάρχουν λαβές (πλαστικές συνήθως) για σταθερότερο χειρισμό του ψαλιδιού, ενώ το μπροστά και εσωτερικό μέρος τους είναι διαμορφωμένο σε λεπίδες λίγο έως μέτρια ακονισμένες. Το ψαλίδι είναι διπλός μοχλός πρώτου τύπου.
Ιστορία
thumb|right|250px|Ψαλίδι από τη [[Μικρά Ασία (2ος αιώνας)]] Πιθανότατα το ψαλίδι εφευρέθηκε γύρω στο 1500 π.Χ. στην αρχαία Αίγυπτο. Αυτό πιθανότατα είχε το σύνδεσμο στην πέρα άκρη. Τα ψαλίδια με σταυρωτές λεπίδες εφευρέθηκαν από τους Ρωμαίους γύρω στο 100 μ.Χ.
Ένα τεράστιο βήμα για την τελειοποίηση των ψαλιδιών έγινε το 1761 με το Βρετανό Ρόμπερτ Χέντσλιφ (Robert Hinchliffe) να κατασκευάζει το πρώτο σύγχρονο ψαλίδι από χάλυβα.
Σε τμήμα της Σουηδίας (στη σημερινή Φινλανδία) το 1649 άρχισε να λειτουργεί εργαστήριο κατασκευής ψαλιδιών, μεταξύ Ελσίνκι και Τουρκού, στο χωριό Fiskars. Το 1830 νέος ιδιοκτήτης ανέλαβε να κατασκευάσει μαχαιροπίρουνα και μεταξύ άλλων κατασκεύασε και ψαλίδια με την εμπορική ονομασία Fiskars. Ο ομώνυμος οργανισμός εισήγαγε νέες μεθόδους για την κατασκευή ψαλιδιών το 1967.
Είδη
Υπάρχουν διαφορετικά είδη ψαλιδιών, ανάλογα με τη χρήση τους και σε διάφορα μεγέθη. Έτσι, ψαλίδια χρησιμοποιούνται για κοπή νυχιών, μαλλιών, υφασμάτων, κλαδιών, μετάλλων κλπ. Έτσι, χρήση τους κάνουν διάφοροι επαγγελματίες όπως αισθητικοί, κομμωτές, ράπτες, κηπουροί, χειρουργοί κλπ.
Λαογραφικά του ψαλιδιού
Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας αναφέρεται πως στην Αθήνα τοποθετείτο ανοικτό πάνω στο νυφικό κρεβάτι με σκοπό την αποτροπή του αποδέματος δηλαδή της μαγικής ενέργειας ή πράξης, με την οποία επιδιώκεται να καταστεί δυσχερής ή αδύνατη η ερωτική συνεύρεση ή συνουσία δύο προσώπων. Ο γαμπρός για να αποτρέψει βλαπτικό κατάδεσμο κατά τον γάμο,φέρει και ψαλίδι δεμένο στην κνήμη του ή τοποθετημένο στην στην οσφυική μοίρα της σπονδυλικής στήλης ή τοποθετείται στις τσέπες των ρούχων του ζευγαριού. Για τον σκοπό αυτό τοποθετείται και στα υποδήματα της νύμφης και του γαμπρού ( Ερμούπολη, Μήλος, Χίος, Εύβια, Γιάλτρα, Αιδηψός,Πολύλοφος, Κρήτη, Λέσβος). Στο προσκεφάλι της λεχώνας και για να μη δαιμονιστεί τοποθετείται μαζί με ψωμί. Επίσης και στο προσκεφάλι του βρέφους. Επίσης το ψαλίδι χρησιμοποιείται κατά τη χρήση μαγικών εποδών (γητεία και ξόρκια), λόγω της ιδιότητάς του να ανοίγει και να κλείνει. Στην επωδή κατά της βασκανίας κατά την οποία με ένα ψαλίδι σταυρώνουμε τον άρρωστο ενώ στην επωδή της θεραπέιας του ίκτερου βάζουν ο ποτήρι πάνω σε ποτήρι γεμάτο κρασί, το οποίο έχουν εκθέσει για τρεις ημέρες έξω από το σπίτι κατά τη νύχτα (Γαλανάδες και Αγιερσανί Νάξου). Στον Πόντο για τη θεραπέια του φόβου χρησιμοπιείται ψαλίδι. Στους Αγίους Θεοδώρους τα κορίτσια τη νύχτα της παραμονής της εορτης των Αγίων Θεοδώρων για να δουν σε όνειρο ποιον θα παντρευτούν κάνουν χρήση του ψαλιδιού. Στην Κάρπαθο αν η έγγυος καθήσει σε ψαλίδι θα γεννήσει κορίτσι. Αν υπάρχει ανοικτό ψαλίδι ανοίγουν τα στόματα των εχθρών του σπιτιού. Την ώρα του φαγητού αν είναι ανοικτό κόβεται η όρεξη όσων γευματίζουν. Στο Μανιάκι την πρωτομηνιά δεν ανοίγουν ψαλίδι για να μην ανοίξει το στόμα του λύκου.
Ναυτιλιακή πολιτική
Η ναυτιλιακή πολιτική διακρίνεται σε δύο ουσιώδεις τομείς. Στον τομέα της ναυτιλιακής οικονομικής και στον τομέα της κυβερνητικής πολιτικής.
Τομέας ναυτιλιακής οικονομικής
Στον τομέα αυτό η ναυτιλιακή πολιτική αποτελεί την εφηρμοσμένη ναυτιλιακή οικονομική, όπως αυτή διαμορφώνεται από το σύνολο σχεδόν όλων των κανόνων και μέτρων που αφορούν τη συμπεριφορά του κράτους προς την ναυτιλιακή οικονομία του. Στον τομέα αυτό εξετάζονται μόνο τα πιθανά οικονομικά αποτελέσματα εφαρμογής.
Τομέας κυβερνητικής πολιτικής
Στον τομέα αυτόν περιλαμβάνεται το σύνολο των μέτρων που παίρνει η εκάστοτε κυβέρνηση για την εμπορική ναυτιλία της χώρας. Τα μέτρα δε αυτά μπορεί να συνιστούν από απλές ευμενείς κρατικές παρεμβάσεις μέχρι πολύ έντονες προνομιακές μεταχειρήσεις οπότε τότε γίνεται λόγος για ναυτιλιακό προστατευτισμό.
Βασικοί στόχοι
Δύο είναι οι βασικοί στόχοι που τίθενται κυρίως από τη ναυτιλιακή πολιτική, και αυτοί είναι:
Κύριοι τομείς
Η ναυτιλιακή πολιτική διακρίνεται στους παρακάτω κύριους (επιμέρους) τομείς: Τέλος, πολλοί οικονομικοί ναυτιλιακοί παράγοντες θεωρούν πως στη ναυτιλιακή πολιτική θα πρέπει να εντάσσεται και η λιμενική πολιτική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πολιτική Κατηγορία:Θαλάσσιες μεταφορές Κατηγορία:Πολιτική οικονομία
Συμβούλιο της Επικρατείας (Ελλάδα)
Το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) είναι το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο. Η (σημερινή ως έχει) λειτουργία του ξεκίνησε στις 17 Μαΐου του 1929. Αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του ελληνικού συστήματος δικαστικού ελέγχου της διοικητικής δράσης και είναι το Ανώτατο Δικαστήριο ελέγχου της νομιμότητας των διοικητικών πράξεων.
Ιστορική καταγωγή: το γαλλικό πρότυπο
thumb|right|260x260px|Το πρώην κτίριο του [[Αρσάκειο|Αρσακείου, στην οδό Πανεπιστημίου. Σήμερα αποτελεί έδρα του ΣτΕ.]] Η οργάνωση του ελληνικού ΣτΕ έγινε με πρότυπο το αντίστοιχο γαλλικό, κάτι που συνέβη σε πολλές χώρες της ηπειρωτικής Ευρώπης. Το γαλλικό Συμβούλιο Επικρατείας κατάγεται από το «Βασιλικό Συμβούλιο» (Conseil du Roi, Κονσεΐγ ντυ Ρουά), που λειτούργησε παλαιότερα από τον Μεσαίωνα και που αργότερα μετονομάσθηκε σε «Συμβούλιο της Επικρατείας» (Conseil d'État, Κονσεΐγ ντ΄ Ετά).
Ως ιδιαίτερο όμως Σώμα συστήθηκε με το Σύνταγμα της 22 Φρυμαίρ του έτους 8 (12 Δεκεμβρίου 1799), με αρμοδιότητα τη προπαρασκευή νόμων, την άρση συγκρούσεων μεταξύ τακτικών δικαστηρίων και διοίκησης και τη γνωμοδότηση σε αμφισβητούμενες διοικητικές υποθέσεις.
Επί Ναπολέοντα Α΄ το ΣτΕ υπέστη σπουδαίες μεταρρυθμίσεις με σπουδαιότερη εκείνη της δημιουργίας ιδιαίτερου τμήματος όπου υπάχθηκε η εκδίκαση των αμφισβητήσεων και κατέστη πλέον όργανο της Πολιτείας το οποίο στη συνέχεια παρασκεύασε σχεδόν το σύνολο της γαλλικής νομοθεσίας. Στις γαλλικές Συνταγματικές Μοναρχίες (Βασιλευόμενες) του 1814 και του 1830 απώλεσε τον πολιτικό χαρακτήρα, παραμένοντας όργανο συμβουλευτικό της Διοίκησης.
Στις 2 Φεβρουαρίου 1831 το ΣτΕ, ως πρώτο βήμα, γίνεται Διοικητικό Δικαστήριο με πρόεδρο διοριζόμενο από τον βασιλιά και στις 3 Μαρτίου 1849 καθίσταται αληθές Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο οι αποφάσεις του οποίου είναι πλέον υποχρεωτικές για τη Διοίκηση. Βασικός νόμος που διέπει την οργάνωση του γαλλικού ΣτΕ είναι ο από 24 Μαρτίου 1872, που τροποποιήθηκε έκτοτε πολλές φορές και ιδίως με τον σχετικό νόμο του 1945.
Η ίδρυση του ελληνικού ΣτΕ
Την ίδρυση στην Ελλάδα του ΣτΕ ανήγγειλε πρώτη η Βαυαρική κυβέρνηση με Βασιλικό Διάταγμα του 1833. Συστήθηκε με Βασιλικό Διάταγμα της 30ης Σεπτεμβρίου του 1835 λαμβάνοντας ως πρότυπο το γαλλικό. Η διοικητική του αρμοδιότητα περιελάμβανε την επεξεργασία διαταγμάτων, ενώ η δικαστική του αρμοδιότητα τη λύση διοικητικών διαφορών, που με ρητή όμως διάταξη υπάγονταν σ΄ αυτό, καθώς και την άρση συγκρούσεων μεταξύ δικαστικών και διοικητικών διαφορών. Για όλα αυτά τα θέματα το εικοσαμελές Συμβούλιο ψήφιζε, αφού είχαν προηγηθεί συζητήσεις των επιμέρους περιπτώσεων από τις τέσσερις επιτροπές στις οποίες χωρίζονταν τα μέλη του Συμβουλίου.
Έτσι κατά τη πρώτη αυτή περίοδο της λειτουργίας του, το ΣτΕ εκτελούσε χρέη ανωτάτου συμβουλευτικού σώματος, που επί σοβαρών κυβερνητικών θεμάτων έδινε τη γνώμη του στον βασιλιά. Η συμβολή του αυτή υπήρξε σημαντική, αν υπολογισθεί ότι τότε δεν υπήρχε σώμα νομοθετικό ή ακόμη και κάποια λαϊκή αντιπροσωπεία. Για τον λόγο αυτό ο Όθωνας διόριζε συνήθως στο ΣτΕ εξέχοντα πρόσωπα που είχαν διακριθεί είτε στη πολιτική είτε στον εθνικό απελευθερωτικό αγώνα. Πολλοί εξέχοντες αγωνιστές του 1821 είχαν διατελέσει Σύμβουλοι Επικρατείας. Σύμφωνα με τους ιστορικούς Ιωάννη Πετρόπουλο και Αικατερίνη Κουμαριανού, τόσο ως προς τους στόχους όσο και ως προς τη μορφή του, το ΣτΕ δημιουργήθηκε με σκοπό να περιορίσει την ισχύ των πολιτικών κομμάτων.»
Η Εθνική Συνέλευση του 1862 επανίδρυσε (με ασθενή πλειοψηφία) το ΣτΕ ως συμβουλευτικό σώμα «προς παρασκευή και βάσανο των νομοσχεδίων». Τα μέλη του Συμβουλίου δεν μπορούσαν να είναι λιγότερα από δεκαπέντε και περισσότερα από είκοσι. Θα έπαιρναν για μισθό εφτά χιλιάδες το χρόνο και θα υπηρετούσαν δέκα χρόνια, με δικαίωμα να επαναδιοριστούν. Τα καθήκοντά τους ήταν ασυμβίβαστα με τα καθήκοντα κάθε δημοσίου υπαλλήλου, εκτός του υπουργού. Τους συμβούλους διόριζε ο βασιλιάς, ύστερα από πρόταση του υπουργικού συμβουλίου, που υπέγραφε και το διάταγμα του διορισμού (άρθρα 83-86). Το άρθρο όμως 108 του Συντάγματος του 1864 όριζε ότι μπορεί να γίνει αναθεώρηση περί του ΣτΕ στη προσεχή βουλευτική περίοδο, εφόσον το ζητήσουν τα 3/4 της Βουλής. Έτσι δυνάμει της διατάξεως αυτής καταργήθηκε εκ νέου το ΣτΕ με νόμο της 25 Νοεμβρίου του 1865.
Με το άρθρο 91 του αναθεωρημένου Συντάγματος του 1911, δυνάμει του οποίου εκδόθηκε ο Νόμος 214 του 1914 «Περί Συμβουλίου Επικρατείας», το ΣτΕ επανιδρύθηκε αλλά οι πολιτικές διαμάχες της εποχής (Εθνικός Διχασμός) δεν επέτρεψαν την έναρξη λειτουργίας του.
Τέλος με τον (νέο) ιδρυτικό νόμο 3713 της 23 Δεκεμβρίου του 1928 το ΣτΕ άρχισε να λειτουργεί με τη σημερινή του μορφή από τον Μάιο του 1929. Ως πρόεδρός του τοποθετήθηκε ο Κωνσταντίνος Ρακτιβάν. Ήδη από τον πρώτο χρόνο της λειτουργίας του το ΣτΕ ακύρωσε πολλές από τις πράξεις της Διοικήσεως, που τα μέλη του έκριναν ότι ήταν παράνομες. Η τακτική αυτή του Συμβουλίου ικανοποίησε ηθικά τον Βενιζέλο, γιατί δικαίωνε τις προσδοκίες του για τη χρησιμότητα του δικαστηρίου, και επιβράβευσε την επιλογή των προσώπων που είχε κάνει και τα οποία στην αρχή η αντιπολίτευση τα είχε χαρακτηρίσει υποχείρια της κυβερνήσεως. Έκτοτε προστατεύεται από το Σύνταγμα του 1952 (άρθρα 82-84) και τα μεταγενέστερα από αυτό.
Σύνθεση του ΣτΕ
Το Συμβούλιο της Επικρατείας αποτελείται από δικαστές τριών βαθμίδων:
α) εισηγητές (συνολικά 50, εκ των οποίων οι 5 δόκιμοι), οι οποίοι προετοιμάζουν τις εισηγήσεις επί των υποθέσεων,
β) παρέδρους (συνολικά 57), οι οποίοι έχουν συμβουλευτική ψήφο, και
γ) συμβούλους (συνολικά 59, εκ των οποίων 10 Αντιπρόεδροι και 1 Πρόεδρος), οι οποίοι είναι και οι μόνοι που έχουν την αποφασιστική ψήφο.
Λειτουργία
Από το 1994, το ΣτΕ διαιρείται σε έξι τμήματα, στα οποία κατανέμονται οι υποθέσεις ανάλογα με το αντικείμενό τους. Το τμήμα αποτελείται από έναν αντιπρόεδρο του ΣτΕ ως πρόεδρο του τμήματος, δύο Συμβούλους και δύο Παρέδρους. Σημαντικές υποθέσεις παραπέμπονται σε διευρυμένη επταμελή σύνθεση του τμήματος. Το τμήμα μπορεί να παραπέμψει μια υπόθεση στην Ολομέλεια λόγω σπουδαιότητας. Υποχρεούται να την παραπέμψει, όταν καταλήγει να κηρύξει νόμο αντισυνταγματικό.
Αρμοδιότητες ΣτΕ
Οι αρμοδιότητες του ΣτΕ όπως προβλέπονται από τις διατάξεις του άρθρου 95 του Συντάγματος και του ειδικού Περί του ΣτΕ νόμου (Νομ. Δ/γμα 170/1973) διακρίνονται σε Διοικητικές και Δικαστικές.
Διοικητική αρμοδιότητα
300px|μικρογραφία|Η διοικητική λειτουργία του ΣτΕ Το ΣτΕ έχει γνωμοδοτική αρμοδιότητα επί Προεδρικών Διαταγμάτων. Κάθε ΠΔ οφείλει πριν σταλεί στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να υπογραφεί και δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, οπότε αποκτά ισχύ, να αποσταλεί πρώτα στο ΣτΕ για επεξεργασία. Το ΣτΕ αποφαίνεται για τη νομιμότητα του ΠΔ. Η γνώμη του ΣτΕ δεν είναι τυπικά δεσμευτική για τον Υπουργό-συντάκτη του ΠΔ, ο οποίος, όμως, σπανίως αφίσταται των υποδείξεων του δικαστηρίου, καθώς γνωρίζει ότι, αν μετά την έκδοσή του, το ΠΔ προσβληθεί από κάποιον με έννομο συμφέρον, συνήθως το ΣτΕ δεν θα έχει αλλάξει εν τω μεταξύ γνώμη, οπότε οι πιθανότητες να ακυρωθεί εν συνεχεία το ΠΔ είναι μεγάλες. Επίσης υπάρχει το (πρακτικά απίθανο) ενδεχόμενο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στηριζόμενος στη γνωμοδότηση του ΣτΕ, να αναπέμψει το ΠΔ (να αρνηθεί να το υπογράψει), αν και μια τέτοια δυνατότητα του Προέδρου αμφισβητείται εντόνως.
Δικαστική αρμοδιότητα
Το ΣτΕ κρίνει υποθέσεις που φθάνουν σε αυτό:
α) είτε απευθείας, μετά από προσφυγή κατά πειθαρχικών ποινών σε υπαλλήλους του δημοσίου τομέα, ή με την άσκηση αίτησης ακύρωσης κατά μιας εκτελεστής διοικητικής πράξης από κάποιον που έχει έννομο συμφέρον, οπότε μπορεί ή να ακυρώσει την πράξη ή να απορρίψει την αίτηση ακύρωσης,
β) είτε μετά από αίτηση αναίρεσης ή άσκηση έφεσης κατά απόφασης τακτικού διοικητικού δικαστηρίου (Διοικητικού Πρωτοδικείου ή Διοικητικού Εφετείου), στο οποίο έχει προσφύγει πολίτης κατά διοικητικής πράξης ή άλλης πράξης του Δημοσίου. Σε περίπτωση άσκησης έφεσης κατά απόφασης τακτικού διοικητικού δικαστηρίου, το ΣτΕ λειτουργεί ως δεύτερος βαθμός δικαιοδοσίας επί αιτήσεων ακύρωσης σε Διοικητικό Εφετείο. Σε περίπτωση αίτησης αναίρεσης κατά απόφασης τακτικού διοικητικού δικαστηρίου, το ΣτΕ επιτελεί σε σχέση με τα τακτικά διοικητικά δικαστήρια ρόλο παρόμοιο με αυτόν του Αρείου Πάγου σε σχέση με τα πολιτικά και τα ποινικά δικαστήρια. Στη προκειμένη περίπτωση ελέγχει αν, με βάση τα δεδομένα πραγματικά περιστατικά, όπως τα έχει δεχθεί το κατώτερο δικαστήριο και τα οποία δεν μπορεί να αμφισβητήσει, ερμηνεύθηκε και εφαρμόστηκε σωστά ο νόμος (ουσιαστικός ή δικονομικός).
μικρογραφία|δεξιά|εναλλ.=Αναφυόμενη διοικητική διαφορά =>|Συνοπτικό μπλοκ διάγραμμα της νομικής οδού, που πρέπει να ακολουθηθεί για την επίλυση μιας αναφυόμενης διοικητικής διαφοράς.