cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πάρκο των Μπυτ-Σωμόν
Ιστορικό
αριστερά|μικρογραφία|220x220εσ|Δίπλα στη λίμνη μικρογραφία|250x250εσ|Χάρτης του πάρκου Μπυτ-Σωμόν αριστερά|μικρογραφία|220x220εσ|Ανθισμένες κερασιές στο πάρκο των Μπυτ-Σωμόν Η προέλευση της τοπωνυμίας Μπυτ-Σωμόν (Φαλακροί λόφοι) βασίζεται στην άγονη και ακαλλιέργητη φύση της γης στην οποία είναι κατασκευασμένο το πάρκο. Η παρουσία γύψου στο υπέδαφος κατέστησε τον τόπο στείρο και ακατάλληλο για καλλιέργεια, στην περιοχή υπήρχαν λατομεία γύψου και ασβεστόλιθου ήδη από τη ρωμαϊκή εποχή.
Η κατασκευή του πάρκου άρχισε το 1864, υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Αντόλφ Αλφάν, ο οποίος χρησιμοποίησε όλη την τεχνογνωσία που είχε αποκομίσει από την κατασκευή του δάσους της Βουλώνης και του δάσους της Βενσέν. Χρειάστηκαν δύο χρόνια για την αναδόμηση του εδάφους και εγκαταστάθηκε μια σιδηροδρομική γραμμή για την μεταφορά 200.000 κυβικών μέτρων χώματος.
Για να σχηματιστεί το τοπίο, η τεχνητή λίμνη και οι πλαγιές εργάστηκαν 1.000 εργάτες. Με εκρηκτικά μετέτρεψαν το παλιό λατομείο σε ένα γραφικό λόφο ύψους 50 μέτρων με γκρεμούς, εσωτερικό σπήλαιο και καμάρες. Για τη διοχέτευση του νερού από το κανάλι του ποταμού Ουρκ εγκαταστάθηκαν υδραυλικές αντλίες μέχρι το υψηλότερο σημείο του Μπελβεντέρε και δημιουργήθηκε ο επιβλητικός καταρράκτης.
Ο επικεφαλής κηπουρός του Παρισιού Ζαν-Πιέρ Μπαριγιέ-Ντεσάν ανέλαβε τη διαμόρφωση του πάρκου και φύτεψε χιλιάδες δέντρα, θάμνους και λουλούδια. Ταυτόχρονα, ο αρχιτέκτονας Γκαμπριέλ Νταβιού σχεδίασε τον μικρό ρωμαϊκό ναό στην κορυφή του Μπελβεντέρε καθώς και εστιατόρια σαν ελβετικά σαλέ, ολοκληρώνοντας το τοπίο. Το πάρκο άνοιξε την 1η Απριλίου 1867, συγχρόνως με την Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού και έγινε άμεσα ένας δημοφιλής προορισμός για τους Παρισινούς.
Περιγραφή
μικρογραφία|250x250εσ|Ο ναός της Σίβυλλας στο νησάκι Μπελβεντέρε μικρογραφία|250x250εσ|Η κρεμαστή γέφυρα Το πάρκο των Μπυτ-Σωμόν καταλαμβάνει έκταση 25 εκταρίων (250 στρέμματα) και είναι το πέμπτο μεγαλύτερο πάρκο στο Παρίσι, μετά το δάσος της Βενσέν, το δάσος της Βουλώνης, το πάρκο Λα Βιλέτ, και τους κήπους του Κεραμεικού.
Άνοιξε το 1867, στα τέλη της Δεύτερης Αυτοκρατορίας και είναι επίτευγμα του αρχιτέκτονα Αντόλφ Αλφάν, ο οποίος δημιούργησε όλα τα πάρκα της εποχής του μετασχηματισμού του Παρισιού από τον βαρόνο Οσμάν.
Το πάρκο περιλαμβάνει 5,5 χιλιόμετρα δρόμους και 2,2 χιλιόμετρα μονοπάτια. Τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά του είναι:
Το πάρκο περιλαμβάνει επίσης παιδική χαρά, κούνιες, καρουσέλ, περιοχή για σκέιτ, κουκλοθέατρο, βόλτες με πόνυ και άλλες δραστηριότητες για παιδιά.
Οι γέφυρες
Μια κρεμαστή γέφυρα μήκους 63 μέτρων, 8 μέτρα πάνω από τη λίμνη, επιτρέπει την πρόσβαση στο Μπελβεντέρε. Η γέφυρα σχεδιάστηκε από τον Γουστάβο Άιφελ τον δημιουργό του Πύργου του Άιφελ.
Μια δεύτερη γέφυρα 12 μέτρων, 22 μέτρα πάνω από τη λίμνη, γνωστή ως «γέφυρα αυτοκτονίας», επιτρέπει την πρόσβαση στο Μπελβεντέρε από τη νότια πλευρά του πάρκου. Μετά από μια σειρά αυτοκτονιών, η γέφυρα είναι πλέον περιφραγμένη με συρματόπλεγμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Παρίσι Κατηγορία:Πάρκα στη Γαλλία Κατηγορία:Παρίσι
Δημοσθένης Αλεξιάδης
Ο Δημοσθένης Αλεξιάδης (Ερμούπολη Σύρου Νοέμβριος 1839 - 10 Ιανουαρίου 1916) ήταν Έλληνας ηθοποιός και θιασάρχης, από τους πρωτοπόρους καλλιτέχνες του νεοελληνικού θεάτρου, που διέπρεψε τόσο σε κωμικούς όσο και σε δραματικούς ρόλους.
Βιογραφία
Το πραγματικό του επίθετο ήταν Αλεξίου και πατέρας του ο Κυριάκος Αλεξίου, «ένας από τους πρώτους εποικιστές της πόλης», ο οποίος εγκαταστάθηκε στο νησί το 1826.
To 1855, σε ηλικία 16 χρονών, αποφάσισε να ακολουθήσει το επάγγελμα του ναυτικού και προσελήφθη σε ένα πλοίο που έκανε το δρομολόγιο Τεργέστη-Μασσαλία. Στην ηλικία των 18 χρονών μετακόμισε στην Αθήνα προκειμένου να φοιτήσει σε μια ναυτική σχολή για να πάρει το δίπλωμα του εμποροπλοιάρχου. Όμως, εξαιτίας του γάμου του, αποφάσισε να εγκαταλείψει την καριέρα στο ναυτικό, και να βρει κάποια δουλειά στην πρωτεύουσα. Το 1860 προσελήφθη απο την Χωροφυλακή σαν γραφέας και έτσι έβγαζε τα προς το ζην.
Για μερικά χρόνια, προσπάθησε να συνδυάσει την καριέρα του στην Χωροφυλακή, όπου πήρε και προαγωγή σε υπογραμματέα, και το Θέατρο. Όταν διαπίστωσε ότι πλέον ήταν αδύνατο, παραιτήθηκε από την Αστυνομία. Έγινε μέλος του θιάσου του Παντελή Σούτσα και ασχολήθηκε πλέον μόνιμα και επαγγελματικά με το θέατρο.
Υποκριτική
Σύμφωνα με τον ιστορικό του θεάτρου Νικόλαο Ι. Λάσκαρη, ο πρώτος ρόλος που έπαιξε σαν επαγγελματίας ηθοποιός ήταν ο ρόλος ενός γέροντα στον «Γιατρό με το στανιό» του Μολιέρου, απο τη σκηνή του θεάτρου Μπούκουρα. Το 1865 η κυβέρνηση -με προτροπή κυρίως των εφημερίδων- επιχορήγησε μια θεατρική επιτροπή, που αποτελούνταν από τους Αλέξανδρο Ραγκαβή, Άγγελο Βλάχο, και Γ. Τερτζέτη κ.άλ., προκειμένου να συστήσει θίασο και να ανεβάσει ελληνικές παραστάσεις – κάτι πρωτόγνωρο για την εποχή αφού μόνο το ιταλικό μελόδραμα εκτιμούνταν απο την Αυλή και την καλή κοινωνία. Έτσι η θεατρική περίοδος 1865 – 1866 ήταν πλούσια σε ελληνικό θέατρο και ο Αλεξιάδης που προσελήφθη σε αυτόν τον θίασο έπαιξε σε αρκετά έργα ελληνικού ρεπερτορίου. Τον Απρίλη όμως του 1866, ελλείψει θεατών, οι παραστάσεις σταμάτησαν.
Ο Αλεξιάδης τότε, ίδρυσε μαζί με τον Μιχαήλ Αρνιωτάκη δικό τους θίασο, και έφυγαν για περιοδεία στην Αλεξάνδρεια που είχε μεγάλη επιτυχία. Απο την Αλεξάνδρεια πήγαν στη Σύρο όπου έπαιξαν το έργο του Τιμολέοντα Αμπελά Οι μάρτυρες του Αρκαδίου.
Τον Αύγουστο του 1867 ξαναγύρισε στην Αθήνα, όπου έφτιαξε καινούριο θίασο, τον θίασο Αισχύλος, μαζί με τον Παντελή Σούτσα και τον Δ. Ταβουλάρη. Τότε συντάχτηκε για πρώτη φορά στο ελληνικό θέατρο, συμβόλαιο, στο οποίο καθορίζονταν γραπτώς όχι μόνο τα ποσοστά του κέρδους των ηθοποιών αλλά και οι χαρακτήρες που αυτοί θα ενσάρκωναν. Ωστόσο παρόλη την προεργασία, ο θίασος δεν κατάφερε να ανεβάσει κανένα έργο στη σκηνή, γιατί το μοναδικό θέατρο της Αθήνας, το θέατρο του Μπούκουρα, ήταν νοικιασμένο για όλο το καλοκαίρι στους κρητικούς φοιτητές που έδιναν παραστάσεις υπέρ της μαχόμενης Κρήτης. Ο θίασος διαλύθηκε και ο Αλεξιάδης κλήθηκε να συμμετάσχει στην παράσταση της Αντιγόνης του Σοφοκλή που θα δινόταν στο θέατρο Ηρώδου του Αττικού με στο πλαίσιο των εορτασμών για το γάμο του Γεώργιου του Α' στις 27 Οκτώβρη του 1867.
Περιοδεία στο εξωτερικό
Τον χειμώνα του 1867 ο Αλεξιάδης έφυγε για την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου όπου ενσωματώθηκε στο δυναμικό του θεάτρου Τσιτσίνια. Στην Αλεξάνδρεια έμεινε μέχρι τον Μάη του 1868 και συνεργάστηκε με όλο σχεδόν το δυναμικό του ελληνικού θεάτρου που «μεταναστεύσει» σχεδόν, σε αυτήν την ακμάζουσα πολιτεία που πάντα υπήρχαν θέατρα και θεατές όπως την Πιπίνα Βονασέρα, τον Μιχ. Αρνιωτάκη, Δημοσθένη Νέρη, Αντώνη Γεωργιάδη κ.ά. Από την Αλεξάνδρεια στην Κωνσταντινούπολη και απο κει περιοδεία στη Ρωσία, όπου έπαιξε σε όλες τις πόλεις που είχαν ελληνικές παροικίες, μέχρι το 1870. Οι περιοδείς αυτές ήταν πλούσιες σε θριάμβους, σε φήμη και δόξα αλλά και σε οικονομικές απολαβές.
Τον Ιανουάριο του 1873 άρχισε τις παραστάσεις στη Σμύρνη, στο παραθαλλάσιο θέατρο Κιβωτός. Όμως ένα βράδυ, το θέατρο, κατά τη διάρκεια της παράστασης το ξύλινο παράπηγμα παρασύρθηκε απο τα κύματα και βούλιαξε! Ο πνιγμός 150 θεατών βύθισε σε πένθος όλη τη Σμύρνη και ο θίασος σταμάτησε τις παραστάσεις οριστικά και διαλύθηκε.
Τον Απρίλιο του 1876 θα εμφανιστεί στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Σύρο, όπου «η υποδοχή που θα του επιφυλάξουν ... [θα] είναι χωρίς προηγούμενο. Το θέατρο του παραχωρήθηκε «δωρεάν, χωρίς ενοίκιο» και έδωσε «μια σειρά 24 συνολικά παραστάσεων σε μια αίθουσα σχεδόν ασφυκτικά γεμάτη κάθε βράδυ». Στην τελευταία του βραδιά «θα δοθεί πανηγυρικός χαρακτήρας, με την προσφορά δάφνινου στεφανιού προς το θιασάρχη» από μέρους της επίσημης πολιτείας του νησιού.
Θιασάρχης
Τα επόμενα 40 χρόνια σαν θιασάρχης πλέον του Πανελλήνιου Θιάσου, θα δώσει παραστάσεις σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας αλλά και όπου υπήρχε ελληνική κοινότητα στο εξωτερικό. Σημαντική θεωρείται η συμβολή του Αλεξιάδη στη γνωριμία του ελληνικού θεατρικού κόσμου, ο οποίος ήταν συνηθισμένος «[σ]τα δακρύβρεχτα ... γαλλικά δράματα και τις ιαμβικές τραγωδίες», με το ρωσικό θέατρο, όταν, στα τέλη το 19ου με αρχές του 20ού αι., ανέβασε τα Παντρολογήματα και τον Επιθεωρητή του Γκόγκολ.
Μεταφράσεις έργων
Ο Ν. Ι. Λάσκαρης υπολόγισε σε πάνω από 500 τα θεατρικά έργα (δράματα και κωμωδίες) που ανέβασε κατά τη διάρκεια της ζωής του, μνημονεύοντας ιδιαίτερα τους δυο θεατρικούς άθλους του ηθοποιού. Εκτός αυτού, μετέφρασε ο ίδιος πολλά ξένα έργα και διασκεύασε τον Περιπλανώμενο Ιουδαίο σε 25 πράξεις και τους Αθλίους σε 15 πράξεις. Η πρώτη διασκευή μπορούσε να παρουσιασθεί ολόκληρη σε 4 ημέρες και η δεύτερη σε τρεις.
Ελληνικό ρεπερτόριο
Ο Αλεξιάδης πίστευε στην ανάγκη δημιουργίας ελληνικής δραματουργίας και υπήρξε ο πρώτος που παρουσίασε πολλά έργα όπως τα παρακάτω: thumb|right|απόσπασμα από το πρώτο συμβόλαιο που υπογράφηκε στο ελληνικό θέατρο, από τον θίασο του Αλεξιάδη, το 1867, όπου φαίνονται εκτός από τα ποσοστά των ηθοποιών επί των εισπράξεων, αλλά και τους ρόλους που καθένας θα έπαιζε!
Αλέν Τουρέν
Ο Αλέν Τουρέν (Alain Touraine ; 3 Αυγούστου 1925 - 9 Ιουνίου 2023) ήταν Γάλλος κοινωνιολόγος. Διετέλεσε διευθυντής έρευνας στην École des Hautes Études en Sciences Sociales (Σχολή Ανωτάτων Σπουδών στις Κοινωνικές Επιστήμες), όπου ίδρυσε το Centre d'étude des mouvements sociaux (Κέντρο Μελέτης των Κοινωνικών Κινημάτων). Ο Τουρέν υπήρξε σημαντική προσωπικότητα στην ίδρυση της γαλλικής κοινωνιολογίας της εργασίας μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και αργότερα έγινε διεθνώς αναγνωρισμένος κοινωνιολόγος των κοινωνικών κινημάτων, ιδίως του φοιτητικού κινήματος του Μάη του 68 στη Γαλλία και του συνδικαλιστικού κινήματος Solidarity στην κομμουνιστική Πολωνία.
Βιογραφία
Ο Τουρέν ολοκλήρωσε την δευτεροβάθμια φοίτησή του στο Lycée Louis-le-Grand στο Παρίσι και το 1945 εισήχθη στην École Normale Supérieure. Εγκατέλειψε τις σπουδές του για ένα ερευνητικό ταξίδι στην Ουγγαρία και το 1947-48, μετά την επιστροφή του στη Γαλλία, εργάστηκε σε ένα ορυχείο στην Βαλενσιέν. Η απασχόληση του Τουρέν στο βιομηχανικό περιβάλλον και η ανακάλυψη του έργου Problèmes humains du machinisme industriel του κοινωνιολόγου Ζωρζ Φρήντμαν τον οδήγησαν να επιστρέψει στην ENS και να λάβει πτυχίο στην ιστορία το 1950.
Την ίδια χρονιά, έγινε ερευνητής κοινωνιολογίας στο CNRS, εργαζόμενος στο νέο υποπεδίο της κοινωνιολογίας της εργασίας υπό τον Φρήντμαν. Ο Τουρέν διεξήγαγε επιτόπια έρευνα στο εργοστάσιο αυτοκινήτων Renault στην Boulogne-Billancourt στο Παρίσι, η οποία κατέληξε στην πρώτη του κοινωνιολογική μονογραφία, που δημοσιεύτηκε το 1955. Το 1952, έλαβε υποτροφία από το Ίδρυμα Rockefeller για να σπουδάσει στο Χάρβαρντ με τον Talcott Parsons.
Ο Τουρέν υποστήριξε τις δύο διδακτορικές του διατριβές στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού το 1964. Η κύρια διατριβή του δημοσιεύτηκε ως Sociologie de l'action το 1965 και η δευτερεύουσα διατριβή του ως La conscience ouvrière το 1966, και οι δύο από τις Éditions du Seuil.
Ο Τουρέν είναι πατέρας δύο παιδιών : της Marisol, η οποία διετέλεσε υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων και Υγείας της Γαλλίας (2012 - 2017) στην κυβέρνηση του Jean-Marc Ayrault και του Manuel Valls, και του Philippe, που είναι καθηγητής ενδοκρινολογίας στο νοσοκομείο Pitié-Salpêtrière στο Παρίσι.
Βραβεία
Το 2010 του απονεμήθηκε, από κοινού με τον Ζίγκμουντ Μπάουμαν, το Βραβείο Πρίνσιπε ντε Αστούριας για την Επικοινωνία και τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες. Ο Τουρέν έλαβε τη Λεγεώνα της Τιμής το 2014 κατά τη διάρκεια της θητείας της κόρης του Μαρισόλ ως υπουργού Κοινωνικών Υποθέσεων της Γαλλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι κοινωνιολόγοι
Αρέθουσα A-377 (πετρελαιοφόρο)
Το Αρέθουσα Α-377 (πρώην USS Natchaug AOG-54) ήταν αμερικανικό Πετρελαιοφόρο τύπου Patapsco που προσχώρησε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό.
Ιστορία
Ναυπηγήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 6 Δεκεμβρίου 1944 στα ναυπηγεία «Cargill Inc., Savage» της Μινεσότα. Καθελκύστηκε στις 15 Αυγούστου 1944 και εντάχθηκε στο Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό στις 16 Ιουλίου 1945 με το όνομα «Natchaug».
Πολεμική δράση
Ως «Natchaug» πήρε μέρος σε πολλές επιχειρήσεις του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού στον Ειρηνικό Ωκεανό, έχοντας ως βάση κυρίως το νησί Γκουάμ ή το λιμάνι Περλ Χάρμπορ της Χαβάης. Για τις υπηρεσίες του κατά τη διάρκεια του πολέμου της Κορέας έλαβε ένα αστέρι μάχης.
Μετάταξη
Το Φεβρουάριο του 1959 διατάχθηκε να προετοιμαστεί για αδρανοποίηση και στις 24 Ιουλίου παροπλίστηκε από το ναυτικό των Η.Π.Α. και παραχωρήθηκε στην ελληνική κυβέρνηση σύμφωνα με τους όρους του «Προγράμματος Στρατιωτικής Βοήθειας». Το πλοίο παρελήφθηκε από τον Πλωτάρχη Γκολφίνο Πετιμεζά στο Περλ Χάρμπορ, η μετάταξη στο Ναυτικό Μητρώο έγινε την 1η Αυγούστου του 1959. Το πλοίο χρησιμοποιήθηκε σαν πετρελαιοφόρο του ελληνικού στόλου. Ομοίου τύπου πλοίο στο στόλο ήταν το Αριάδνη A-414.
Το πλοίο διέθετε δυνατότητα πετρελεύσεως εν πλω δύο σκαφών ταυτοχρόνως, ένα από κάθε πλευρά. Είχε μέγιστο εκτόπισμα 4.335 τόνους και η μεταφορική του ικανότητα ήταν περίπου 2.200 τόνους πετρελαίου. Για την πρόωση χρησιμοποιούσε κινητήρες ντίζελ με δύο έλικες και είχε μέγιστη ταχύτητα 14 κόμβους. Ο οπλισμός του αποτελούνταν από οκτώ πυροβόλα των 3 ιντσών. Διοικητικά υπαγόταν στη Διοίκηση Αντιτορπιλικών. Βάση του ήταν οι εγκαταστάσεις της Διοίκησης Καυσίμων του Ναυστάθμου Σαλαμίνας (Πειραιάς). Παροπλίσθηκε στις 31 Μαρτίου 2004.
Πλοία με το όνομα «Αρέθουσα»
Το «Αρέθουσα» A-377 είναι το δεύτερo κατά σειρά από τα δύο πλοία συνολικά που φέρουν το όνομα αυτό, το άλλο είναι το τορπιλοβόλο πλοίο Αρέθουσα που ενετάγη κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά πετρελαιοφόρα
Πέτρος Κανελλόπουλος
Ο Πέτρος Κανελλόπουλος (18.. - 8 Μαρτίου 1950) ήταν Έλληνας πολιτικός. Καταγόταν από την οικογένεια Χριστόπουλου και ήταν πατέρας του μετέπειτα υπουργού, Αθανάσιου Κανελλόπουλου.
Βιογραφία
Εξελέγη βουλευτής Ολυμπίας στις εκλογές του 1923.
Απεβίωσε στις 8 Μαρτίου 1950.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ολυμπίας Πετρος Κατηγορία:Οικογένεια Χριστόπουλου
Γιαν Λοθ
Ο Γιαν Ταντέους Λοθ (πολωνικά: Jan Tadeusz Loth) (31 Αυγούστου 1900, Βαρσοβία - 7 Ιουνίου 1933, Ότφοτσκ) ήταν Πολωνός αθλητής του ποδοσφαίρου, της αντισφαίρισης και του στίβου. Το 1927 σταμάτησε να παίζει ποδόσφαιρο και το 1930 αντισφαίριση. Μετά από μια σοβαρή ασθένεια (φυματίωση) πέθανε το 1933. Αδελφός του ήταν ο Στέφαν Λοθ.
Καριέρα στο ποδόσφαιρο
Ο σημαντικότερος σύλλογος στην καριέρα του Γιαν Λοθ στο ποδόσφαιρο ήταν η Πολόνια Βαρσοβίας. Έπαιξε στον πρώτο αγώνα στην ιστορία της Εθνικής Πολωνίας εναντίον της Ουγγαρίας το 1921 στη Βουδαπέστη, όπου νίκησαν οι Ούγγροι με 1-0, παίζοντας στην θέση του τερματοφύλακα. Σε αυτόν τον αγώνα, ο Λοθ επιλέχθηκε ως ο καλύτερος Πολωνός παίκτης. Λίγα χρόνια αργότερα άλλαξε τη θέση του και άρχισε να παίζει μέσος και στην επίθεση βάζοντας πολλά γκολ. Με την Εθνική Πολωνίας έπαιξε 5 αγώνες, από τους οποίους 3 ως τερματοφύλακας.
Καριέρα στην αντισφαίριση
Με την εθνική Πολωνίας αγωνίστηκε στο Ντέιβις Καπ του 1929, όπου σε έναν αγώνα στο διπλό μαζί με τον Μαξιμίλιαν Στολάροφ, έχασαν από το δίδυμο των Βρετανών.
Καριέρα στον στίβο
Ο Λοθ είχε το ρεκόρ της χώρας στη σκυταλοδρομία 4 Χ 400 και είχε επιτυχίες και στο άλμα εις ύψος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πολόνια Βαρσοβίας Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές του άλματος εις ύψος Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Χιονισμένο τοπίο
Το έργο Χιονισμένο τοπίο είναι πίνακας του Βίνσεντ βαν Γκογκ του 1888, που θεωρείται πως είναι ένας από τους πρώτους πίνακες που έφτιαξε στην Αρλ. Είναι ένας από τις τουλάχιστον δέκα ελαιογραφίες και ακουαρέλες που ο Βαν Γκογκ έφτιαξε με χιονισμένα τοπία την χρονική περίοδο 1882-1889. Ο πίνακας απεικονίζει τις πεδιάδες Λα Κρο αντισταθμισμένες με το Αβαείο του Μοντμαζούρ και τους λόφους κατά μήκος του ορίζοντα.
Άρλ
Τη στιγμή που ο Βαν Γκογκ ζωγράφισε τον πίνακα "Χιονισμένο τοπίο" ήταν 35 ετών. Ζώντας στην Αρλ στη νότια Γαλλία, βρέθηκε στο απόγειο της καριέρας του δημιουργώντας μερικά από τα καλύτερα έργα του όπως τοπία, αγροικίες και τους ανθρώπους της περιοχής της Αρλ, της Νιμ και της Αβινιόν.
Η περιοχή ήταν αρκετά διαφορετική από ό,τι γνωρίζουμε για την Ολλανδία και το Παρίσι. Οι άνθρωποι είχαν σκούρα μαλλιά και δέρμα και μιλούσαν μια γλώσσα που ακουγόταν περισσότερο σαν ισπανικά παρά σαν γαλλικά. Τα χρώματα ήταν ζωντανά. Η μορφολογία του εδάφους διέφερε από τις πεδιάδες στα βουνά. Εδώ ο Βαν Γκογκ βρήκε «μια λάμψη και φως που θα ξέπλενε τις λεπτομέρειες και θα απλοποιούσε τις μορφές, μειώνοντας τον κόσμο γύρω του όπως στα σχέδια της ιαπωνικής ξυλογραφίας που θαύμαζε» και όπου «η επίδραση του ήλιου θα ενίσχυε τις γραμμές της σύνθεσης και να μείωνε τις αποχρώσεις του χρώματος σε μερικές ζωντανές αντιθέσεις. »
Ο πίνακας
Όταν ο Βαν Γκογκ έφτασε στην Αρλ τον Φεβρουάριο του 1888, το έδαφος ήταν σκεπασμένο με χιόνι εξαιτίας των καταγεγραμμένων χαμηλών θερμοκρασιών. Την εποχή που έγινε αυτός ο πίνακας, το χιόνι είχε αρχίσει να λιώνει. Θεωρείται πως αυτός ο πίνακας είναι ένας από τους πρώτους που έκανε στην Αρλ. Σε ένα γράμμα του προς τον αδελφό του Τεό περίπου στις 24 Φεβρουαρίου του 1888, ο Βαν Γκογκ περιγράφει πως είχε τελείωσε τρεις πίνακες σε τρεις μέρες και ένας από αυτούς ήταν το "Χιονισμένο τοπίο"."
Άλλοι πίνακες με τοπία με χιόνι
Άλλοι πίνακες με τοπία με χιόνι που έφτιαξε ο Βαν Γκογκ περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Βίνσεντ βαν Γκογκ
Εθνική Λευκορωσίας Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Λευκορωσίας U21 είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Λευκορωσίας κάτω των 21 ετών και ελέγχεται από τη Λευκορωσική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Η ομάδα συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U21, που διεξάγεται κάθε δύο χρόνια.
Ιστορία
Το 2011, έκανε την τρίτη της εμφάνιση στην τελικό φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U21 (που διοργανώθηκε στη Δανία). Προκρίθηκε στον ημιτελικό με μία μόνο νίκη (επί της Ισλανδίας) και δύο ήττες (εναντίον της Δανίας και της Ελβετίας) και έχοντας καλύτερο ρεκόρ αποτελεσμάτων σε σχέση με την Ισλανδία και τη Δανία (καθώς και οι τρεις ομάδες είχαν όμοια συνολικά αποτελέσματα). Η ομάδα ήταν κοντά στην πρόκριση στον τελικό, καθώς προηγούνταν με 1-0 μέχρι τα τελευταία λεπτά του ημιτελικού αγώνα εναντίον της Ισπανίας, μέχρι να δεχτούν το γκολ της ισοφάρισης στο 89ο λεπτό και τελικά να χάσουν με 1-3 στην παράταση. Κέρδισαν την Τσεχία με 1-0 στο Μικρό Τελικό και την πρόκριση στο τουρνουά ποδοσφαίρου των θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2012.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-21 Ευρώπης Κατηγορία:Εθνική Λευκορωσίας (ποδόσφαιρο)
.vn
.vn είναι ο top-level domain κωδικός για το Βιετνάμ στο Διαδίκτυο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιετνάμ Κατηγορία:Top-level domains
1511 Νταλερά
Ο Νταλερά (Daléra) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,63. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Γάλλο αστρονόμο Λουί Μπουαγιέ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι και του έδωσε το όνομα ενός φίλου του, του Πωλ Νταλερά (Paul Daléra).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Νταλερά εκτιμάται σε 15,47 ± 3,2 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0614 ± 0,037. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Νταλερά γύρω από τον εαυτό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νταλερα
Αλλοφανής
Ο αλλοφανής (αγγλικά: allophane) είναι ένυδρο πυριτικό ορυκτό του αργιλίου. Το όνομά του προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις άλλος και φαίνω, επειδή αλλάζει μορφή και χρώμα όταν τεθεί σε φλόγα του λύχνου φωταερίου.
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Σχετίζεται με χαλαζία, χριστοβαλίτη, γιββσίτη, λειμωνίτη και χρυσόκολλα.
Υπάρχει σε πολλά μέρη του κόσμου, αλλά σε μικρές ποσότητες. Αξιοσημείωτες εμφανίσεις του είναι στη Γερμανία (Σαξονία και Θουριγγία), την Τσεχία (περιοχή Jachymov), την Ιταλία (Σαρδηνία, Βεζούβιος), τη Γαλλία, το Ντέβον της Βρετανίας, την Αριζόνα και την Καλιφόρνια των ΗΠΑ, τη Νότια Αφρική και την Ιαπωνία.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται σε όμορφες συσσωματώσεις στην περιοχή «Πλάκα» των μεταλλείων Λαυρίου.
Σημειώσεις
Αλλοφανης Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου Κατηγορία:Ένυδρα ορυκτά
Προτεραιότητα πράξεων
Η προτεραιότητα τέλεσης των πράξεων, όπως χρησιμοποιείται στα μαθηματικά και σε πολλές από τις γλώσσες προγραμματισμού είναι: Η πιο πάνω σειρά σημαίνει ότι σε μια μαθηματική έκφραση υπολογίζονται πρώτα οι τελεστές που προηγούνται στη σειρά προτεραιότητας, άσχετα με την θέση στην οποία εμφανίζονται μέσα στην έκφραση. Οι ισότιμοι τελεστές (συνεχόμενες προσθέσεις ή συνεχόμενοι πολλαπλασιασμοί) μπορούν να υπολογίζονται με οποιαδήποτε σειρά, λόγω της προσεταιριστικής και της αντιμεταθετικής ιδιότητας της πρόσθεσης και του πολλαπλασιασμού. Ακόμα, σε αυτό το πλαίσιο, η αφαίρεση θεωρείται ειδική περίπτωση πρόσθεσης (πρόσθεση του αντίθετου αριθμού) και η διαίρεση ειδική περίπτωση πολλαπλασιασμού (πολλαπλασιασμός με το αντίστροφο του αριθμού).
Παραδείγματα
Η οριζόντια γραμμή που διαχωρίζει το κλάσμα λειτουργεί ταυτόχρονα και ως ομαδοποίηση:
Για πιο εύκολη ανάγνωση της μαθηματικής έκφρασης, μερικές φορές χρησιμοποιούνται άγκιστρα { } ή αγκύλες [ ], για να αποφευχθεί η γραφή συνεχόμενων παρενθέσεων και να γίνει πιο σαφές το τέλος μιας ομαδοποίησης:
Διαφορετικές ερμηνείες
Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες διαφορετικές εφαρμογές της προτεραιότητας χρησιμοποιούν διαφορετικές συμβάσεις για τη χρήση του τελεστή αρνητικού αριθμού − (συνήθως διαβάζεται «πλην»). Στα μαθηματικά, η έκφραση −32 ερμηνεύεται ως −(32) = −9 αλλά σε μερικές εφαρμογές (για παράδειγμα στο Microsoft Excel) και σε μερικές γλώσσες προγραμματισμού (για παράδειγμα στη γλώσσα bc), ο τελεστής έχει ψηλότερη προτεραιότητα από τη δύναμη. Επομένως σε εκείνες τις περιπτώσεις το −32 ερμηνεύεται ως (−3)2 = 9.
Παρόμοια ασάφεια προκύπτει κατά τη χρήση της καθέτου («/»). Η σειρά χαρακτήρων "1/2x" κατά τις πιο πάνω συμβάσεις ερμηνεύεται ως (1/2)x, ενώ μια άλλη ερμηνεία θα μπορούσε να είναι 1/(2x). Και στις δύο αυτές περιπτώσεις, η χρήση των παρενθέσεων μπορεί να αποσαφηνίσει την προτεραιότητα τέλεσης των πράξεων.
Γλώσσες προγραμματισμού
Οι περισσότερες γλώσσες προγραμματισμού χρησιμοποιούν την πρότυπη προτεραιότητα για τους μαθηματικούς τελεστές, και προσθέτουν σε αυτήν τις δικές τους συμβάσεις για τους επιπλέον τελεστές που προσφέρει η κάθε γλώσσα. Εξαίρεση αποτελούν οι γλώσσες APL και Smalltalk, στις οποίες η προτεραιότητα είναι απλά η σειρά στην οποία γράφονται οι τελεστές (δεξιά προς αριστερά, και αριστερά προς δεξιά, αντίστοιχα).
Στην γλώσσα C, και σε μερικές ακόμα που έχουν κληρονομήσει την προτεραιότητα τελεστών της C (όπως οι C++, Perl και PHP), η προτεραιότητα αλλάζει από δεξιά προς αριστερά και από αριστερά προς δεξιά για διαφορετικούς τελεστές, κάτι το οποίο ο ίδιος ο δημιουργός της C χαρακτήρισε μη ικανοποιητικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλγεβρα Κατηγορία:Προγραμματισμός Κατηγορία:Αφηρημένη άλγεβρα
Δασοχώρι Μεσσηνίας
Το Δασοχώρι (πρώην Λυκούρεσι) είναι χωριό του Δήμου Οιχαλίας, στο Νομό Μεσσηνίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 44 μόνιμους κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Το Δασοχώρι βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Μεσσηνίας, κτισμένο σε υψόμετρο 676 μέτρων επί των πλαγιών του Τετραζίου όρους, σε απόσταση 53 χιλιομέτρων από την πρωτεύουσα του νομού, Καλαμάτα.
Ο οικισμός αναφέρεται το 1853 στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως Λυκούρεσι και αποτελούσε κομμάτι του Δήμου Ανδανίας, της Επαρχίας Μεσσήνης, με πληθυσμό 151 κατοίκων. Το 1928 μετονομάστηκε σε Δασοχώρι, ενώ μέχρι το 1997 ήταν έδρα Κοινότητας, της Επαρχίας Μεσσήνης. Το ίδιο έτος, μετά τις μεταβολές που επέφερε στην τοπική αυτοδιοίκηση, το Σχέδιο «Καποδίστριας», υπήχθη στον ανασυσταθέντα Δήμο Ανδανίας, ενώ από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του Προγράμματος «Καλλικράτης» ανήκει στον διευρυμένο Δήμο Οιχαλίας.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="37.322666" longitude="21.954803" zoom="12" width="1000" height="400" align="center" />
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Μαρίνο Μοροζίνι
Ο Μαρίνο Μοροζίνι (Ιταλικά Marino Morosini, 1181 - 1253) ήταν ο 44ος Δόγης της Βενετίας (1249 - 1253). Ο Μαρίνο Μοροζίνι ήταν ένα από τα τέσσερα μέλη από την Οικογένεια Μοροζίνι που εξελέγη δόγης της Βενετίας. Οι άλλοι τρεις ήταν : Ντομένικο Μοροζίνι (1147-1156), Μικέλε Μοροζίνι (1382) και Φραντσέσκο Μοροζίνι (1688-1694). Άλλες τέσσερις γυναίκες από την οικογένεια παντρεύτηκαν δόγηδες και πήραν τον τίτλο της δόγισσας : Τομασίνα Μοροζίνι που παντρεύτηκε τον Πιέτρο Γκραντενίγκο, Φραντσέσκα Μοροζίνι που παντρεύτηκε τον Αντρέα Ντάντολο, Ντέα Μοροζίνι που παντρεύτηκε τον Νικολό Τρον και Μοροζίνα Μοροζίνι που παντρεύτηκε τον Μαρίνο Γκριμάνι.
Δόγης της Βενετίας
Ο Μαρίνο ήταν ήδη ηλικιωμένος 68 ετών την χρονιά που εξελέγη δόγης (1249), ήταν πληρεξούσιος στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου ενώ έχει διατελέσει και δούκας της Κρήτης ή δούκας της Κάντια. Παντρεύτηκε αλλά δεν απέκτησε παιδιά. Τα τέσσερα χρόνια που κυβέρνησε ο Μαρίνο σαν δόγης την Δημοκρατία της Βενετίας ήταν ειρηνικά. Την ίδια περίοδο ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας ξεκίνησε την Ζ΄ Σταυροφορία εναντίον της Αιγύπτου αλλά ο Μαρίνο Μοροζίνι αρνήθηκε την συμμετοχή του επειδή δεν ήθελε να χαλάσει τις σχέσεις του με τον σουλτάνο. Ο Μαρίνο Μοροζίνι προσπάθησε να βελτιώσει τις σχέσεις του με το Βατικανό, δέχτηκε την τοποθέτηση ενός δικαστηρίου ερευνών στην Βενετία στο οποίο θα κρατούσε ο ίδιος το δικαίωμα να διορίζει τα μέλη, οι σχέσεις όμως της Βενετίας με την Ρώμη παρέμειναν τεταμένες. Πέθανε (1 Ιανουαρίου 1253) και τάφηκε στον κεντρικό θάλαμο της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας Κατηγορία:Οίκος των Μοροζίνι
Χρήστος Πετρινιώτης
Ο Χρήστος Πετρινιώτης ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, διεθνής με όλες τις Εθνικές Ομάδες των Υποδομών, γεννημένος στις 12 Απριλίου του 1958. Στις 7 Φεβρουαρίου του 2016 απεβίωσε στην Αθήνα, νικημένος στα 57 του χρόνια από τον καρκίνο (νοσηλευόταν στο νοσοκομείο "Άγιος Σάββας ) και κηδεύτηκε την επόμενη μέρα στο κοιμητήριο του χωριού του.
Ποδοσφαιρική καριέρα
Αγωνίσθηκε ως επιθετικός ξεκινώντας σε ηλικία 16 ετών το 1974 από τον ερασιτεχνικό σύλλογο Γ.Σ. Πατησίων που αγωνιζόταν στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αθηνών (ήταν συμπαίκτες με το Δημήτρη Πίττα). Στη συνέχεια έκανε αξιοσημείωτη επαγγελματική ποδοσφαιρική καριέρα σε διάφορες ομάδες, όπως οι Φωστήρας (έπαιξε από την περίοδο 1976-77), Παναθηναϊκός, Απόλλων Αθηνών, ΠΑΣ Γιάννινα, Προοδευτική, η Παναχαϊκή, Παναιτωλικός και ο Α.Π.Σ. Κόρινθος. Τερμάτισε τη σταδιοδρομία του στο σύλλογο της γενέτειράς του, τον Τοξότη Μπολατίου (Ε.Π.Σ. Κορινθίας). Στην Α΄ Εθνική κατηγορία είχε λάβει μέρος σε 66 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος και είχε πετύχει 12 τέρματα.
Προπονητική καριέρα
Μετά τη λήξη της ποδοσφαιρικής του καριέρας διατέλεσε προπονητής σε πολλούς συλλόγους των χαμηλότερων Εθνικών κατηγοριών, μεταξύ των οποίων ο Παναιγιάλειος, η Θύελλα Πατρών, η Κόρινθος, ο ΠΑΟ Λουτρακίου κ.α.
Πηγές
Πετρινιωτης Πετρινιωτης Πετρινιωτης Πετρινιωτης Πετρινιωτης Πετρινιωτης Πετρινιωτης Πετρινιωτης Πετρινιωτης Πετρινιωτης Πετρινιωτης Πετρινιωτης
Ντέμης Ρούσσος
μικρογραφία|Ο Ρούσσος στο [[Τορίνο καλεσμένος σε εκπομπή της ιταλικής τηλεόρασης το 1972]] Ο Ντέμης Ρούσσος (Αρτέμιος Βεντουρής-Ρούσσος) (15 Ιουνίου 1946 – 25 Ιανουαρίου 2015) ήταν Έλληνας τραγουδιστής και μουσικός. Πρωτοέγινε γνωστός διεθνώς ως μέλος του συγκροτήματος Aphrodite's Child μαζί με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου και γνώρισε πολλές επιτυχίες κατά τη διάρκεια της προσωπικής του σταδιοδρομίας, ιδίως τη δεκαετία του 1970. Πούλησε παγκοσμίως πάνω από 70 εκατομμύρια δίσκους.
Πρώιμη μουσική σταδιοδρομία
Μετά από την εγκατάστασή του στην Ελλάδα, συμμετείχε σε διάφορα μουσικά συγκροτήματα αρχίζοντας με τους Idols σε ηλικία 17 χρόνων, όπου γνώρισε τους Βαγγέλη Παπαθανασίου και Λουκά Σιδερά, με τους οποίους αργότερα θα σχημάτιζε τους Aphrodite's Child. Αργότερα πήγε με τους We Five, ένα συγκρότημα που έπαιζε κυρίως διασκευές και δεν γνώρισε σημαντική επιτυχία.
Aphrodite's Child
Στο ευρύτερο ακροατήριο έγινε γνωστός το 1967 ως μέλος του προγκρέσιβ ροκ συγκρότηματος Aphrodite's Child, αρχικά στα φωνητικά και αργότερα και ως μπασίστας. Το ξεχωριστό φωνητικό του ύφος βοήθησε το συγκρότημα σε διεθνή επιτυχία στη Γαλλία και άλλα μέρη της Ευρώπης από το 1968 έως το 1972. Τον Μάιο του 1968 οι Ρούσσος, Παπαθανασίου και Σιδεράς προσπάθησαν να μετοικήσουν στο Λονδίνο, το τότε διεθνές κέντρο της ποπ μουσικής, για να ακολουθήσουν διεθνή σταδιοδρομία, αλλά τους σταμάτησαν στα σύνορα λόγω προβλημάτων με την άδεια εισόδου τους. Κατευθύνθηκαν υποχρεωτικά στο Παρίσι, εν μέσω των ταραχών, όπου και αποφάσισαν να παραμείνουν, υπογράφοντας συμβόλαιο με την Philips Records. Το πρώτο τους σινγκλ, ήταν το «Rain and Tears», μια σύνθεση του Παπαθανασίου σε στίχους του Μπορίς Μπεργμάν με τον Ρούσσο να τραγουδάει με τη χαρακτηριστική του φωνή. Το σινγκλ κυκλοφορησε το καλοκαίρι του 1968 σε όλη την Ευρώπη και σημείωσε αξιοσημείωτη επιτυχία σε πολλές χώρες.
Ο Ρούσσος συνεργάστηκε σποραδικά με τον Παπαθανασίου και εκτός Aphrodite's Child . Το 1970 ηχογράφησαν μαζί σάουντρακ της ταινίας Sex Power (το οποίο κατά καιρούς αποδίδεται στους Aphrodite's Child) και το 1977 το Magic. Η επιτυχέστερη συνεργασία τους ήταν το Race to the End, μια φωνητική προσαρμογή του μουσικού θέματος από το βραβευμένο με Oscar Οι Δρόμοι της Φωτιάς, που κυκλοφόρησε και στα ισπανικά με τον τίτλο Tu Libertad. Το 1982 ο Ρούσσος πήρε μέρος και στο σάουντρακ της κινηματογραφικής ταινίας Blade Runner με το τραγούδι Tales of the Future.
Προσωπική σταδιοδρομία
μικρογραφία|Ο Ρούσσος σε συναυλία στο [[Κίεβο το 2012]] Η προσωπική σταδιοδρομία του Ρούσσου ξεκίνησε το 1971 με το σινγκλ «We Shall Dance». Αρχικά δεν είχε εμπορική επιτυχία αλλά μέσα από την περιοδεία του στην Ευρώπη έγινε σύντομα ευρύτερα γνωστός ως κορυφαίος τραγουδιστής. Η σταδιοδρομία του έφτασε στο ζενίθ τη δεκαετία του '70 με πολλές επιτυχημένες κυκλοφορίες.Το σίνγκλ του «Forever and Ever» ανέβηκε στην κορυφή πολλών τσαρτς το 1973, ανάμεσα τους και του βρετανικού το 1976. Άλλες επιτυχίες του ήταν τα «My Friend The Wind», «My Reason», «Velvet Mornings», «Goodbye My Love, Goodbye», «Someday Somewhere» και «Lovely Lady Of Arcadia». Το 1974 κυκλοφόρησε το «White Sails», μια αγγλική διασκευή του τραγουδιού «Άσπρα, Κόκκινα, Κίτρινα, Μπλε» τού [Δήμος Μούτσης|Δήμου Μούτση]] από τον δίσκο Συνοικισμός Α του 1972, σηματοδοτώντας μια σύντομη περίοδο συνεργασίας του με τον Έλληνα συνθέτη. Ήταν εξίσου δημοφιλής στην Ευρώπη, τη Λατινική Αμερική, τη Μέση Ανατολή και την Ιαπωνία.
Το 1973 ο Ρούσσος έκανε στη Βρετανία μια από τις πρώτες του τηλεοπτικές του εμφανίσεις στην εκπομπή The Basil Brush Show  ενώ εμφανίστηκε και στην τηλεοπτική εκπομπή της Νανάς Μούσχουρη. Το 1980 είχε επιτυχία με το «Lost in Love» των Air Supply που το τραγούδησε ντουέτο μαζί με την Φλόρενς Γουόρνερ και με τον Ντικ Μόρισι στο σαξόφωνο.
Μετά από μια περίοδο σιωπής και κλινικής κατάθλιψης τη δεκαετία του '80, επανήλθε το 1993 με το Insight (γνωστό και ως Morning has Broken) που απέσπασε θετικές κριτικές. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με την ολλανδική εταιρεία BR Music για την παραγωγή των δίσκων Immortel, Serenade και In Holland, χρησιμοποιώντας ποικίλα εθνικά και ηλεκτρονικά στυλ.
Συνεχίζοντας τις ηχογραφήσεις και τις περιοδείες, την άνοιξη του 2002 έκανε μια επιτυχημένη περιοδεία στη Βρετανία, όταν η συλλογή που κυκλοφόρησε με τίτλο Forever and Ever έφθασε το Νο 20 του καταλόγου των επιτυχιών. Από το 2006 έως το 2008 ήταν μέρος της περιοδείας Âge Tendre Et Têtes De Bois που περιελάμβανε τραγουδιστές με επιτυχία στη Γαλλία τις δεκαετίες του '60 και ΄70. Η τελευταία ηχογράφηση σε στούντιο του Ρούσσου ήταν το Demis που κυκλοφόρησε στις 11 Μαΐου 2009. Στις 25 Ιουνίου 2010 πραγματοποίησε την πρώτη εμφάνιση του στην Ελλάδα μετά από 37 χρόνια, μια συναυλία στο Ηρώδειο στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών, τα εισιτήρια της οποίας εξαντλήθηκαν σε λίγες ώρες. Την ίδια χρονιά στις 7 Αυγούστου ο Ντέμης Ρούσσος πραγματοποίησε ίσως την τελευταία του συναυλία στην Ελλάδα στο αρχαίο θέατρο Δίου, στα πλαίσια του 39ου Φεστιβάλ Ολύμπου. Μάλιστα αποχαιρέτησε τον κόσμο με το Velvet Mornigs στο οποίο τον συνόδευσε η τοπική Ορχήστρα Νέων Δίου, με είκοσι και πλέον μπουζούκια.
Προβλήματα υγείας
Για πολλά χρόνια ο Ρούσσος είχε πρόβλημα με το βάρος του. Τον Ιούνιο του 1980 ζύγιζε 147 κιλά, όταν και ξεκίνησε μια δίαιτα με την οποία έχασε 50 κιλά σε 10 μήνες. Το 1982 συνέγραψε το βιβλίο Αδυνατίστε και παραμείνετε αδύνατοι  σε συνεργασία με τη στενή του φίλη Βερονίκ Σκαβινσκά, όπου μιλούσε ειλικρινά για τα προβλήματα του με την παχυσαρκία. Κατά τη διάρκεια μιας δύσκολης περιόδου τη δεκαετία του '80 όταν οι κυκλοφορίες του δεν σημείωναν πλέον επιτυχία έπασχε από κλινική κατάθλιψη.
Θάνατος
Ο Ρούσσος πέθανε το πρωί της 25ης Ιανουαρίου 2015, ενώ νοσηλευόταν στο νοσοκομείο «Υγεία». Ο θάνατος του ανακοινώθηκε την επομένη μέρα μέσω ενός tweet του φίλου του παρουσιαστή Νίκου Αλιάγα. Αργότερα επιβεβαιώθηκε από την κόρη του. Γνωστοί φίλοι και πρώην συνεργάτες του όπως η Νανά Μούσχουρη και ο Βαγγέλης Παπαθανασίου εξέφρασαν τη θλίψη τους για τον χαμό του.
Απόδοση τιμών
Ο Ρώσος αστρονόμος Τιμούρ Κριάτσκο έδωσε το όνομά του (279226 Demisroussos) στον αστεροειδή κύριας ζώνης που ανακάλυψε στις 24 Οκτωβρίου 2009 από το Ειδικό Αστροφυσικό Αστεροσκοπείο της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών που βρίσκεται κοντά στην πόλη Ζελεντσούσκαγια.
Τραγούδια
(Επιλογή)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Ελληνικό ροκ Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου Κατηγορία:Αγγλόφωνοι τραγουδιστές από την Ελλάδα Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Γιάκοπο Τιέπολο
Ο Γιάκοπο Τιέπολο (στα ιταλικά: Jacopo Tiepolo, πέθανε στις 19 Ιουλίου 1249), γνωστός και ως Τζάκομο Τιέπολο (Giacomo Tiepolo) ήταν Δόγης της Βενετίας (1229 - 1249). Είχε υπηρετήσει την Δημοκρατία της Βενετίας σαν πρώτος Βενετός Δούκας της Κρήτης και δυο φορές σαν Ποδεστάς στην Κωνσταντινούπολη (1218 - 1220 και 1224 - 1227). Η πρώτη φορά συνδέθηκε με την σύλληψη και τον μυστηριώδη θάνατο του Λατίνου αυτοκράτορα Πέτρου Β΄ του Κουρτεναί, την ίδια εποχή ο Γιάκοπο ήταν ο πραγματικός κυβερνήτης στην Λατινική Αυτοκρατορία και έκλεισε όλες τις συνθήκες με την Αίγυπτο και τους Σελτζούκους.
Δούκας της Κρήτης
Γεννημένος το δεύτερο μισό του 12ου αιώνα διεκδίκησε την θέση του δούκα της Κρήτης (1212) ή Δούκα της Κανδίας κατά την Ιταλική ορολογία. Την περίοδο που κυβέρνησε αμφισβητήθηκε σκληρά από τους Έλληνες υπηκόους του με αποκορύφωμα την ανατροπή και την σύλληψη του από τον Βενετό Δούκα του Αρχιπελάγους Μάρκο Α΄ Σανούδο. Η επιτυχία του ωστόσο ήταν σύντομη, ο στόλος της Βενετίας έφτασε και ανακατέλαβε το νησί.
Δόγης της Βενετίας
Ο Γιάκοπο Τιέπολο εξελέγη δόγης της Βενετίας (6 Μαρτίου 1229) έναν μήνα μετά την παραίτηση του προκατόχου του Πιέτρο Τζιάνι. Στην διαδικασία εκλογής του δημιουργήθηκε πρόβλημα όταν ισοψήφησε με 20 ψήφους με τον αντίπαλο του Μαρίνο Ντάντολο ανιψιό του Ενρίκο Ντάντολο και Άρχοντα της Άνδρου. Το πρόβλημα λύθηκε τελικά με κλήρωση που εξέλεξε τον Γιάκοπο, ο τρόπος εκλογής του τον έφερε σε σκληρή σύγκρουση με την Οικογένεια Ντάντολο που ήταν από τις ισχυρότερες και πιο πλούσιες στην Βενετία. Ο Γιάκοπο αποφάσισε να αποτρέψει παρόμοια περιστατικά στο μέλλον, ανέβασε τους εκλέκτορες σε 41 ώστε να μην δημιουργηθεί ξανά πρόβλημα ισοψηφίας, πριν την άνοδο του υπέγραψε διάταγμα που περιόριζε σημαντικά τις εξουσίες του.
Σύγκρουση με τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Β΄
Παρά την εγκάρδια υποδοχή του αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β΄ στην Βενετία (1232) οι σχέσεις της Βενετίας με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία χειροτέρευσαν επικίνδυνα (1239), η Βενετία ενώθηκε με την Λομβαρδική Λίγκα και πολέμησε τον σύμμαχο του αυτοκράτορα Εντζελίνο Γ΄ ντα Ρομανό. Στις μάχες που ακολούθησαν ο γιος του δόγη Πιέτρο Τιέπολο συνελήφθη αιχμάλωτος στην μάχη του Κορτενουόβα (27 Νοεμβρίου 1237), μεταφέρθηκε στο κάστρο του αυτοκράτορα στο Τρανί και κρεμάστηκε χειροτερεύοντας περισσότερο τις σχέσεις τους.
Κυβέρνηση
Ο Γιάκοπο Τιέπολο προχώρησε σε σημαντικές αλλαγές στην Βενετία, κωδικοποίησε την νομοθεσία σε πέντε τόμους εργασία που είχε ξεκινήσει ο Ενρίκο Ντάντολο πριν από 50 χρόνια. Ο Τιέπολο δώρισε επίσης γη στο Τάγμα των Δομινικανών και στο Τάγμα των Φραγκισκανών (1234) στην οποία ανεγέρθησαν δυο νέες εκκλησίες : ο Ναός Αγίων Ιωάννου και Παύλου και η Σάντα Μαρία Γκλοριόζα ντέι Φράρι. Ο Γιάκοπο Τιέπολο παραιτήθηκε και αποσύρθηκε στην κύρια κατοικία του στο Σαντ'Αγκοστίνο, τα Βενετικά Χρονικά του Αντρέα Ντάντολο καταγράφουν ότι τα ανάκτορα των Δόγηδων έμειναν κλειστά από την παραίτηση του δόγη στις 2 Μαρτίου μέχρι τον θάνατο του στις 19 Ιουλίου. Τάφηκε στον Ναό Αγίων Ιωάννου και Παύλου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Μαρία Στορλάτο με την οποία απέκτησε :
Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο μετά τον θάνατο της Μαρίας (1240) την Βαλντράντα της Σικελίας κόρη του Ταγκρέδου της Σικελίας με την οποία απέκτησε δυο παιδιά άγνωστης ταυτότητας που πέθαναν περίπου μαζί με τον πατέρα τους. Η Βαλντράντα πέθανε τρία χρόνια μετά τον σύζυγο της.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Βενετοί Κατηγορία:Ιταλοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας του 13ου αιώνα Κατηγορία:Πρόσωπα της Λατινικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Δούκες της Κρήτης
Φιλέτο ταρτάρ
Το φιλέτο ταρτάρ είναι κρεατικό πιάτο που παρασκευάζεται από ωμό μοσχαρίσιο κιμά ή κρέας αλόγου. Συνήθως σερβίρεται με κρεμμύδια, κάπαρη, πιπέρι, σάλτσα Ουόρσεστερσιρ και άλλα αρτύματα, που συχνά παρουσιάζονται ξεχωριστά, για να προστεθούν για γεύση. Συχνά σερβίρεται με ωμό κρόκο αυγού πάνω από το φιλέτο ταρτάρ.
Το όνομα ταρτάρ μερικές φορές γενικεύεται σε άλλα ωμά πιάτα με κρέας ή ψάρι.
Μια λιγότερο συνηθισμένη έκδοση στη Γαλλία είναι το ταρτάρ αλέ -ρετούρ (tartare aller-retour), ένας τύπος κυρίως ακατέργαστου αλεσμένου κρέατος που καψαλίζεται ελαφρά και από τις δύο πλευρές.
Ευρώπη
thumb|Το filet américain, ή préparé τρώγεται ως άλειμμα στην [[Ολλανδία και το Βέλγιο]] thumb|Μαλγκόγκι-γιούκχοε (κορεατικό ταρτάρ από κρέας αλόγου) Το φιλέτο ταρτάρ βρίσκεται σε πολλές ευρωπαϊκές κουζίνες.
Στη βελγική έκδοση, υπάρχει το filet américain (επίσης γνωστό ως préparé), που γενικά φτιάχνεται με μαγιονέζα και καρυκεύεται με κάπαρη και φρέσκα βότανα. Παλαιότερα φτιαχνόταν από κρέας αλόγου. Συνήθως σερβίρεται με πατάτες τηγανητές.
Στην Τσεχία και τη Σλοβακία το φιλέτο ταρτάρ (tatarský biftek) βρίσκεται σε πολλά εστιατόρια. Το κρέας είναι αλεσμένο άπαχο φιλέτο και έχει ωμό κρόκο αυγού σε βαθούλωμα στη μέση. Το κρέας μπορεί να αναμειχθεί με βότανα και μπαχαρικά, αλλά συνήθως δίνονται στον πελάτη μπαχαρικά και καρυκεύματα να τα προσθέσει για γεύση. Το φιλέτο ταρτάρ συνήθως σερβίρεται με φρυγανισμένο ψωμί και ωμές σκελίδες σκόρδου για να αλειφτούν στο ψωμί.
Μια παραλλαγή του φιλέτου ταρτάρ υπάρχει επίσης στο δανέζικο smørrebrød, όπου σερβίρεται σε rugbrød (ψωμί σίκαλης) με ανάμικτες γαρνιτούρες.
Στη Σουηδία, το φιλέτο ταρτάρ, råbiff, συνήθως σερβίρεται με ωμό κρόκο αυγού, ωμά κρεμμύδια, παντζάρια παστωμένα σε κύβους και κάπαρη. Στη Φινλανδία, το tartarpihvi σερβίρεται με ωμό κρόκο αυγού, ωμά κρεμμύδια, τουρσί και αλατισμένα αγγούρια και κάπαρη. Παραλλαγές του πιάτου περιλαμβάνουν ντρέσινγκ με σάλτσα βουτυρογάλακτος και αβγοτάραχο σολομού. Η (ευρωπαϊκή) ρωσική έκδοση μπορεί να περιλαμβάνει αλατισμένο μανιτάρια τουρσί και φρυγανισμένο λευκό ψωμί.
Βόρεια Αμερική
Το φιλέτο ταρτάρ, γνωστό στα αγγλικά ως steak tartare, σερβίρεται σε πολλά εστιατόρια υψηλών προδιαγραφών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στο Ουισκόνσιν, ένα σάντουιτς φιλέτου ταρτάρ, που αποκαλείται «κανιβαλικό σάντουιτς», είναι δημοφιλές στους απογόνους των Γερμανών μεταναστών· χρησιμοποιεί κόντρα φιλέτο, ψωμί σίκαλης, αλάτι, πιπέρι και ψιλοκομμένα κρεμμύδια.
Νότια Αμερική
Η χιλιανή κουζίνα διαθέτει ένα πιάτο από έτοιμο ωμό βόειο κρέας που ονομάζεται κρούδος (crudos).
Στη νότια Βραζιλία, επηρεασμένη από Γερμανούς μετανάστες, είναι γνωστό ως Hackepeter ή Carne de Onça στην Κουριτίμπα όπου αυτό το πιάτο είναι πολύ συνηθισμένο και σερβίρεται καλυμμένο με σχοινόπρασο.
Αιθιοπία
Οι Αιθίοπες τρώνε ένα πιάτο από ωμό, βοδινό κιμά που ονομάζεται κίτφο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορεκτικά Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το ωμό κρέας
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1990-91
Το Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1990-91 είναι η 92η σεζόν της Φούτμπολ Λιγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρέμιερ Λιγκ
Βάκιλλος (γένος)
Ο Βάκιλλος (επιστ. ονομ.: Bacillus) είναι γένος βακτηρίων, μέλος της συνομοταξίας Firmicutes με 266 γνωστά είδη. Τα είδη των βάκιλλων μπορεί να είναι υποχρεωτικά αερόβια (αυτά που εξαρτώνται από οξυγόνο) ή αναερόβια, δηλαδή αυτά που έχουν την ικανότητα να είναι αναερόβια στην απουσία οξυγόνου. Η καλλιέργεια του βακίλλου είναι θετική στην καταλάση ενζύμου, αν το οξυγόνο έχει χρησιμοποιηθεί ή είναι παρόν.
Οι βάκιλοι μπορεί να μειώσουν τον εαυτό τους σε οβάλ ενδοσπόρια και μπορούν να παραμείνουν σε αυτή τη λανθάνουσα κατάσταση για χρόνια. Ο σχηματισμός ενδοσπόριων συνήθως προκαλείται από έλλειψη θρεπτικών συστατικών: το βακτήριο χωρίζεται εντός του κυτταρικού τοιχώματος, και η μία πλευρά, στη συνέχεια, καταπίνει την άλλη. Δεν είναι αληθινά σπόρια.
Πανταχού παρόντες στη φύση, οι βάκιλοι περιλαμβάνουν τόσο τα ελεύθερα (μη παρασιτικά) είδη, και δύο παρασιτικά/παθογόνα είδη. Αυτά τα δύο είδη είναι ιατρικώς σημαντικά: το B. anthracis (Βάκιλλος του άνθρακα) προκαλεί τη νόσο του άνθρακα και το B. cereus (Βάκιλλος ο κηρόχρους) προκαλεί τροφική δηλητηρίαση.
Πολλά είδη βακίλων παράγουν άφθονες ποσότητες ενζύμων που χρησιμοποιούνται σε διάφορες βιομηχανίες, όπως η παραγωγή της άλφα αμυλάσης που χρησιμοποιείται στη βιομηχανία.
Samsung Galaxy Note 7
μικρογραφία|Galaxy Note 7 Το Samsung Galaxy Note 7 είναι κινητό τηλέφωνο της νοτιοκορεατικής Samsung, που παρουσιάστηκε στις 2 Αυγούστου 2016 και σταμάτησε να παράγεται στις 11 Οκτωβρίου 2016, λόγω ενός σοβαρού προβλήματος με την μπαταρία του. Το Note 7 κυκλοφόρησε ως η έκτη βασική συσκευή της σειράς Νοte σαν προκάτοχος του Note 8 και περιλαμβάνει μερικά από τα χαρακτηριστικά των S7 και S7 Edge, όπως διπλή καμπυλωτή οθόνη, Quad HD ανάλυση οθόνης, 4GB μνήμης RAM, αναγνώστη δαχτυλικού αποτυπώματος, μετρητή καρδιακών παλμών, κάμερα 12 megapixel με τεχνολογία Dual Pixel, συμβατότητα με το Gear VR, καθώς επίσης και πιστοποίηση IP68 για αντοχή σε σκόνη και νερό.
Μπαταρίες
Το κινητό είναι πιθανώς το πρώτο όπου προέκυψε κάποιο πρόβλημα με τις μπαταρίες. Το θέμα ξεκίνησε στις 24 Αυγούστου 2016, ημέρα Τετάρτη, όταν έκαναν τον γύρο του κόσμου φωτογραφίες που δείχνουν έκρηξη μπαταρίας του κινητού. Το πρώτο κρούσμα ήταν στην Κίνα, αν και καταγράφηκε πιο μετά από χώρες όπως η Νότια Κορέα ή οι Ηνωμένες Πολιτείες, επειδή στην Κίνα ήταν άλλος ο προμηθευτής της μπαταρίας. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2016 έγινε η πρώτη ανάκληση, ενώ οριστικό τέλος στη παραγωγή τέθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2016. Αν και άλλαξαν οι μπαταρίες με πιο ασφαλείς, το πρόβλημα συνεχίστηκε, με αρχή την Κίνα. Ακόμη, στις 15 Δεκεμβρίου 2016 εγκαταστάθηκαν αυτόματα αναβαθμίσεις που κάνουν άχρηστο το κινητό, ώστε οι εναπομείναντες χρήστες του κινητού να το παραδώσουν, λόγω της ανάκλησης με αιτία τις προβληματικές μπαταρίες του κινητού. Μετά από τις 11 Οκτωβρίου 2016, έχουν προκύψει και άλλα περιστατικά έκρηξης κινητών, με άλλες συσκευές κινητών τηλεφώνων. Με την κυκλοφορία του Galaxy Note 7, η Samsung αναγκάστηκε να αναστείλει την παραγωγή λόγω ελαττωμάτων στις μπαταρίες της συγκεκριμένης συσκευής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Galaxy Note 7
Αλέξανδρος Π. Ξανθόπουλος
Ο Αλέξανδρος Ξανθόπουλος (1872 – 12 Μαρτίου 1961) του Παναγιώτη και της Μαριόγκας (το γένος Φυστιαρίδου), ήταν Έλληνας έμπορος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Χαλκιδικής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Συγή το 1872 και πολύ νέος ασχολήθηκε με το εμπόριο στην Κωνσταντινούπολη. Εξελέγη βουλευτής Χαλκιδικής στις εκλογές του 1926 με το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων και το 1928 με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Ο θείος του, Αθανάσιος, ήταν ο πρώτος Έλληνας Δήμαρχος Μουδανίων. Ο ίδιος ο Αλέξανδρος ανέπτυξε φιλανθρωπικό έργο και παράλληλα ασχολήθηκε με το εμπόριο ελιάς, ενώ μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου πέθανε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Χαλκιδικής Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα των Εθνικών Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Άρης (γαβάρα)
Πλοία με το όνομα Άρης
Η γαβάρα Άρης είναι το δεύτερo κατα σειρά από τα πέντε πλοία συνολικά που φέρουν το όνομα αυτό. Τα πλοία είναι τα εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία της επανάστασης του 1821
Δημοσθένης Δ. Πίππας
Ο Δημοσθένης Πίππας του Δημητρίου (Άνδρος, 1888 - 1933, Μύκονος), ήταν Έλληνας αρχαιολόγος.
Γεννήθηκε στην Άνδρο. Το 1908 εισήλθε στην αρχαιολογική υπηρεσία του κράτους, ως επιμελητής. Το 1923 ανέλαβε έφορος αρχαιοτήτων στην αρχαιολογική περιφέρεια των Κυκλάδων. Διενήργησε εκτεταμένες ανασκαφές στις νήσους Μύκονο, Ρήνεια και Δήλο. Επιδόθηκε ιδιαίτερα στη περισυλλογή και διάσωση αρχαιοτήτων και από τις γύρω νήσους για την δημιουργία επιτόπιων μουσείων και τον εμπλουτισμό τους.
Για τις αρχαιολογικές του εργασίες, έρευνες και αποκαλύψεις έγραψε πολλά άρθρα και μελέτες τόσο σε ελληνικά όσο και ξένα έντυπα. Εξ αυτών σπουδαιότερα φέρονται "Η Δήλος" και "Ο Κεράτιος Βωμός". Ο Δημοσθένης Πίππας πέθανε αιφνίδια στη Μύκονο το 1933.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες έφοροι αρχαιοτήτων Κατηγορία:Έλληνες έφοροι μουσείων Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι Κατηγορία:Αρχαιολογία στις Κυκλάδες
ΣΦΑΝ Κίσσαβος Συκουρίου
Ο Σύνδεσμος Φυσικής Αγωγής Νέων «ο Κίσσαβος», επίσης γνωστός ως «Κίσσαβος Συκουρίου», είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα το Συκούριο Λάρισας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1930, έχει χρώματα το κίτρινο και το μαύρο και έμβλημα το όρος του Κισσάβου (Όσσα). Διατηρεί τμήματα ποδοσφαίρου και ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Λάρισας. Έχει παρουσία στα εθνικά πρωταθλήματα, με κορυφαία τη συμμετοχή του στην Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Συκουρίου «Τάκης Κακαγιάννης», το οποίο και έλαβε την ονομασία του προς τιμήν του επί, περίπου, 45 χρόνια προέδρου του συλλόγου, Τάκη Κακαγιάννη.