cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου
Δεκαετία 2000
Για δεύτερη φορά κατά τη βασιλεία της, η Ελισάβετ, απευθύνθηκε προς τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών το 2010. Ιδιαίτερη σημασία έθεσε κατά την ομιλία της στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας. Κατά τη διάρκεια της ίδιας επίσκεψης στη Νέα Υόρκη, κατέθεσε ένα στεφάνι στο σημείο των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.
Δεκαετία 2010
Το 2012 εορτάστηκε το Διαμαντένιο Ιωβηλαίο της Βασίλισσας, καθώς ήταν η χρονιά της 60ης επετείου από την άνοδό της στο θρόνο. Σε διάγγελμά της, στις 6 Φεβρουαρίου 2012, δήλωσε μεταξύ άλλων: «Σε αυτή την ξεχωριστή χρονιά, όπως εγώ αφιερώνω τον εαυτό μου εκ νέου στην υπηρεσία σας, ελπίζω ότι θα θυμόμαστε τη δύναμη της ομαδικότητας και της συλλογικής ισχύος της οικογένειας, της φιλίας και της καλής γειτονίας...Ελπίζω, επίσης, ότι αυτή η χρονιά του Ιωβηλαίου θα είναι μία ευκαιρία να δώσουμε ευχαριστίες για τις μεγάλες προόδους που έχουν γίνει από το 1952 και για να κοιτάξουμε προς το μέλλον με καθαρό μυαλό και ζεστή καρδιά». Η Βασίλισσα και ο σύζυγός της πραγματοποίησαν μια εκτεταμένη περιοδεία στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ τα παιδιά και τα εγγόνια της πραγματοποίησαν περιοδείες σε χώρες της Κοινοπολιτείας εκ μέρους της. μικρογραφία|αριστερά|alt=Elizabeth, in formal dress, holds a pair of spectacles to her mouth in a thoughtful pose|Η Ελισάβετ τον Ιούνιο του 2013. Η βασίλισσα στις 27 Ιουλίου 2012 κήρυξε την έναρξη των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου, καθώς και των Παραολυμπιακών στις 29 Αυγούστου του 2012. Στην τελετή έναρξης των Αγώνων συμμετείχε η ίδια σε μια ταινία μικρού μήκους, μαζί με τον Ντάνιελ Κρεγκ. Στις 4 Απριλίου του 2013 η βασίλισσα έλαβε τιμητικό βραβείο από τη Βρετανική Ακαδημία Τεχνών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης για τη συμμετοχή της στην ταινία της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου.
Στις 18 Δεκεμβρίου 2012, για πρώτη φορά από την άνοδό της στο θρόνο, ήταν παρούσα στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου της χώρας. Ήταν η πρώτη φορά από το 1781 που Βρετανός μονάρχης παρευρισκόταν στις εργασίες του υπουργικού συμβουλίου εν καιρώ ειρήνης.
Η Ελισάβετ εισήχθη στις 3 Μαρτίου 2013 στο νοσοκομείο Βασιλιάς Εδουάρδος Ζ΄ του Λονδίνου, ως προφύλαξη μετά από την εκδήλωση συμπτωμάτων γαστρεντερίτιδας. Την επόμενη ημέρα όμως επέστρεψε στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ. Εξαιτίας της ανάγκης της να περιορίσει τα ταξίδια, τον Νοέμβριο του 2013 δεν παρέστη στη συνάντηση των αρχηγών των κυβερνήσεων της Κοινοπολιτείας που πραγματοποιήθηκε στη Σρι Λάνκα. Ήταν η πρώτη φορά από το 1973 που δεν παρευρέθηκε στη συνεδρίαση. Στη συνάντηση την εκπροσώπησε ο γιος της Κάρολος.
Έγινε η μεγαλύτερη σε ηλικία μονάρχης του κόσμου μετά τον θάνατο του Αμπντουλάχ της Σαουδικής Αραβίας στις 23 Ιανουαρίου του 2015 και λίγους μήνες αργότερα η μακροβιότερη μονάρχης στην ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς, στις 9 Σεπτεμβρίου 2015, ξεπέρασε την πρωτιά που κατείχε η Βασίλισσα Βικτώρια.
Τα 90α γενέθλια της Βασίλισσας τον Ιούνιο του 2016 εορτάστηκαν με ιδιαίτερη λαμπρότητα. Εάν και η Βασίλισσα γεννήθηκε τον Απρίλιο, οι εορτασμοί των γενεθλίων τoυ Μονάρχη λαμβάνουν χώρα παραδοσιακά κάθε Ιούνιο με μια χαρακτηριστική τελετή ονόματι «Trooping the Colour».
Η Ελισάβετ κατέστη η μακροβιότερη μονάρχης στον κόσμο, καθώς και μακροβιότερη αρχηγός κράτους, μετά τον θάνατο του 88χρονου βασιλιά της Ταϊλάνδη ς, Πουμιπόν Αντουνιαντέτ, ο οποίος βασίλευσε για περισσότερο από 70 χρόνια.
Στις 6 Φεβρουαρίου του 2017 η Ελισάβετ έγινε η πρώτη Βρετανή μονάρχης που εόρτασε Ζαφειρένιο Ιωβηλαίο, δηλαδή την παραμονή της στον θρόνο για 65 χρόνια. Αντίθετα με το ασημένιο, στο χρυσό και στο αδαμάντινο ιωβηλαίο δεν υπήρξαν εκτεταμένοι δημόσιοι εορτασμοί για το γεγονός. Αντίθετα, όπως συνέβη και με το Ρουμπινένιο Ιωβηλαίο του 1992 η Βασίλισσα δεν ανέλαβε κάποια ιδιαίτερη επίσημη υποχρέωση. Προτίμησε να περάσει την ημέρα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας λόγω και της επετείου θανάτου του πατέρα της την ίδια ημέρα.
Τον Μάιο του 2017 η Βασίλισσα επισκέφθηκε το Βασιλικό Νοσοκομείο Παίδων του Μάντσεστερ και μίλησε με τραυματισμένα νεαρά άτομα που επέζησαν από την τρομοκρατική επίθεση στο στάδιο της πόλης. μικρογραφία|αριστερά|Η Ελισάβετ στο πάρτι γενεθλίων της, το 2018Η Ελισάβετ στις 20 Νοεμβρίου του 2017 έγινε η πρώτη Βρετανή μονάρχης που εόρτασε την πλατινένια, δηλαδή 70η επέτειο γάμου της με τον σύζυγό της Φίλιππο, ο οποίος είχε παραιτηθεί των επίσημων υποχρεώσεων του τον Αύγουστο του ίδιου έτους λόγω της εξαιρετικά προχωρημένης του ηλικίας.
Στις 23 Απριλίου του 2019 έγινε η πιο ηλικιωμένη εν ζωή μονάρχης μετά τον θάνατο του Ιωάννη του Λουξεμβούργου, σχεδόν 19 χρόνια μετά την παραίτησή του από τον θρόνο.
Στις 28 Αυγούστου του 2019 η Βασίλισσα έκανε δεκτό το αίτημα του πρωθυπουργού της Βρετανίας Μπόρις Τζόνσον να κλείσει η Βουλή των Κοινοτήτων μέχρι τις 14 Οκτωβρίου 2019, κίνηση που προκάλεσε γενική κατακραυγή από την αντιπολίτευση. Η Βουλευτής του Εργατικού Κόμματος, Κέιτ Οσάμορ, προειδοποίησε τη βασίλισσα ότι θα μπορούσε να έχει την τύχη του ξαδέρφου της, Κωνσταντίνου Β' της Ελλάδας, ο οποίος εξέπεσε του αξιώματός του. Πολλοί ωστόσο σχολίασαν ότι η Ελισάβετ δεν είχε άλλη επιλογή, μιας και οι εξουσίες της ήταν ντε φάκτο περιορισμένες και ο ρόλος της περισσότερο συμβολικός. Τελικά η Βουλή άνοιξε μετά από απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου την Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2019, γεγονός που θεωρήθηκε πολιτική ήττα του Μπόρις Τζόνσον.
Δεκαετία 2020
Η ανακοίνωση στις 8 Ιανουαρίου 2020 μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης του Πρίγκιπα Χάρρυ και της συζύγου του, Μέγκαν, ότι σκοπεύουν να αποποιηθούν τον ρόλο των ανώτερων μελών της βασιλικής οικογένειας, απασχόλησε ιδιαίτερα τη βασίλισσα. Ο 98χρονος Φίλιππος αντιμετωπίζοντας ο ίδιος προβλήματα υγείας, κατηγόρησε το ζευγάρι ότι με τη στάση του δείχνει ασέβεια απέναντι στη βασίλισσα. Στις 19 Φεβρουαρίου του 2021 αφαιρέθηκαν οι στρατιωτικές τιμές και οι βασιλικές διακρίσεις από τον Δούκα και τη Δούκισσα του Σάσσεξ. «Εάν και είμαστε όλοι στεναχωρημένοι από την απόφασή τους, ο Δούκας και η Δούκισσα παραμένουν πολύ αγαπητά μέλη της οικογένειας» έγραφε η ανακοίνωση του Μπάκιγχαμ.
Στις 5 Απριλίου του 2020 η Βασίλισσα απηύθυνε διάγγελμα για την πανδημία του κορωνοϊού το οποίο είδαν περίπου 24 εκατομμύρια άνθρωποι κατά το BBC. Σε αυτό απέτισε φόρο τιμής στο Βρετανικό Εθνικό Σύστημα Υγείας και ήταν καθησυχαστική: «''Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι εάν μείνουμε ενωμένοι και αποφασιστικοί, θα το ξεπεράσουμε...Θα βρεθούμε με τους φίλους μας ξανά. Θα βρεθούμε με τις οικογένειές μας ξανά. Θα συναντηθούμε ξανά.''» είπε μεταξύ άλλων.
Μετά από 73 χρόνια γάμου, στις 9 Απριλίου 2021, ο Πρίγκιπας Φίλιππος απεβίωσε και η Ελισάβετ έγινε η πρώτη μονάρχης του Ηνωμένου Βασιλείου που βασιλεύει ως χήρα, μετά τη Βασίλισσα Βικτώρια. Η ίδια είπε ότι ο θάνατός του, άφησε ένα τεράστιο κενό. Παρά την πανδημία του κορωνοϊού, συμμετείχε στο άνοιγμα του κοινοβουλίου στις 11 Μαΐου 2021. Επίσης, ήταν η οικοδέσποινα στην υποδοχή των ηγετών της G7 στην Κορνουάλη. Ο Τζο Μπάιντεν δήλωσε για εκείνη ότι του θύμισε τη μητέρα του, με το βλέμμα και τη γενναιοδωρία της.
Στις 13 Ιουνίου του 2021 η Βασίλισσα υποδέχτηκε τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν και τη σύζυγό του Τζιλ Μπάιντεν στο Κάστρο του Ουίνδσορ. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Ελισάβετ Β', 14 πρόεδροι των ΗΠΑ πέρασαν από τον Λευκό Οίκο και η Βασίλισσα συναντήθηκε με τους 13 από αυτούς (δεν συναντήθηκε μόνο με τον Λύντον Τζόνσον).
Στις 19 Οκτωβρίου αρνήθηκε το Βραβείου του Ηλικιωμένου της Χρονιάς του περιοδικού The Oldie Magazine, που είχε αποδοθεί μεταξύ άλλων και στη μητέρα της, λέγοντας ότι είσαι όσο ηλικιωμένος αισθάνεσαι και ότι η ίδια δεν πληροί τα σχετικά κριτήρια. Νοσηλεύτηκε για λίγο στις 20 Οκτωβρίου, αφού ακύρωσε μια επίσκεψη στη Βόρεια Ιρλανδία για λόγους υγείας, αλλά έφυγε από το νοσοκομείο την επόμενη μέρα. Την ίδια εβδομάδα, ακύρωσε τα σχέδιά της να ταξιδέψει στη σύνοδο κορυφής COP26 στη Γλασκώβη, ακολουθώντας τη συμβουλή του γιατρού της να ξεκουραστεί, και αντ 'αυτού μετέδωσε το μήνυμά της μέσω βίντεο.
Το Πλατινένιο Ιωβηλαίο της εορτάστηκε το τετραήμερο από 2 έως 5 Ιουνίου 2022 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Κοινοπολιτεία. Ήταν η 70ή επέτειος από την ανάρρηση της στον θρόνο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο μια επιπλέον δημόσια αργία και το παραδοσιακό τριήμερο τραπεζικής αργίας του Μαΐου μεταφέρθηκε στις αρχές Ιουνίου, για να δημιουργηθεί ένα ειδικό τετραήμερο Ιωβηλαίου. Ήταν η πρώτη φορά που ένας Βρετανός μονάρχης γιόρτασε ένα πλατινένιο ιωβηλαίο.
Δυο ημέρες πριν τον θάνατό της, στις 6 Σεπτεμβρίου του 2022, η Βασίλισσα ανέθεσε την Πρωθυπουργία στη Λιζ Τρας, στο Κάστρο Μπαλμόραλ της Σκωτίας. Αυτή ήταν η τελευταία της επίσημη πράξη και η τελευταία φορά που την κατέγραψε ο φωτογραφικός φακός. Η Λιζ Τρας έγινε η 15η Βρετανή Πρωθυπουργός της Ελισάβετ Β΄.
Κριτική στη Βασιλεία της
Με αφορμή το θάνατό της και τις προσπάθειες αποτίμησης της βασιλείας της, έχει αναδειχθεί το θέμα της αντιμετώπισης (ή, σωστότερα, της μη αντιμετώπισης) από μέρους της, των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν στις κτήσεις της Βρετανικής Αυτοκρατορίας από τις αποικιακές δυνάμεις, κατά τη διάρκεια της βασιλείας της. Η κριτική δεν αφορά στη δυνατότητα της Ελισάβετ να παίρνει διαφορετικές αποφάσεις από αυτές των κυβερνήσεών της, (δυνατότητα που δεν είχε) αλλά στο κατά πόσο γνώριζε τα εγκλήματα που διαπράττονταν και κατά πόσο αναγνώρισε ή ζήτησε συγνώμη για αυτά. Για το αν η Ελισάβετ γνώριζε για τα εγκλήματα που διαπράττονταν, την περίοδο που αυτά διαπράττονταν, οι ιστορικοί, θεωρούν πιθανότερο το να μην γνώριζε σχετικά, αφού κατά πάγια πολιτική των κυβερνήσεων της περιόδου, τα εγκλήματα αποκρύβονταν από την κοινή γνώμη, ή αν κάποια από αυτά γνωστοποιούνταν αποδίδονταν σε μεμονωμένους αξιωματούχους, οπότε συμπεραίνεται ότι και η βασίλισσα δεν ήταν ενήμερη. Σύμφωνα με την ιστορικό Susan Kingsley Kent ''«...Δεν διέταξε ούτε εφάρμοσε τις πράξεις αυτές, [αλλά] φαίνεται ότι δεν έκανε τίποτα για να τις αποτρέψει ή να τις περιορίσει. (...) Αντιθέτως, πανηγύριζε για την αυτοκρατορία, παραμένοντας σιωπηλή, δημοσίως τουλάχιστον, ενώ χιλιάδες και χιλιάδες και χιλιάδες άνθρωποι στην Αφρική και τη Νότια Ασία υπέφεραν στα χέρια των αποικιοκρατικών διοικητών».'' Όταν όμως στις δεκαετίες που ακολούθησαν άρχισαν να γίνονται γνωστές, οι θηριωδίες που συστηματικά και μεθοδικά, όπως ανακάλυψε η ιστορική έρευνα, συνέβαιναν εναντίον πληθυσμών στη Κένυα (Εξέγερση των Μάου Μάου), στη Μαλαισία (Κατάσταση Εκτάκτου Ανάγκης), στη Κύπρο (Απελευθερωτικός Αγώνας της Κύπρου, 1955-59), στη Βόρεια Ιρλανδία (Ματωμένη Κυριακή, 1972), και αλλού, περιστατικά που έφθασαν μέχρι και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η βασίλισσα σιώπησε. Σύμφωνα με τον Ινδό πολιτικό και πρώην ανώτατο αξιωματούχο των Ηνωμένων Εθνών, Σάσι Ταρούρ (Shashi Tharoor), «Αν υπάρχει μια μομφή που μπορεί ακόμη να απευθύνεται στη βασίλισσα Ελισάβετ, είναι ότι δεν αναγνώρισε ούτε μια φορά, πόσο μάλλον ότι δε ζήτησε συγγνώμη για τους αιώνες της αποικιακής λεηλασίας και της σκληρότητας που κατέστησαν δυνατή τη θέση και τον πλούτο της»
Θάνατος
Η Ελισάβετ Β΄ έφυγε από τη ζωή στις 8 Σεπτεμβρίου 2022, στις 15:10 μ.μ (ώρα Ηνωμένου Βασιλείου), στο εξοχικό της, Κάσττρο Μπαλμόραλ, στη Σκωτία, από φυσικά αίτια σε ηλικία 96 ετών. Η επίσημη ανακοίνωση από το Ανάκτορο του Μπάκιγχαμ αναρτήθηκε στα κάγκελα του ανακτόρου.
Η ανακοίνωση έγινε στις 18:31 τοπική ώρα από τον Χιου Έντουαρντς, και διαβάστηκε από το BBC κατά τη διάρκεια ζωντανής μετάδοσης. Νωρίτερα την ίδια μέρα οι γιατροί ανέφεραν ότι η υγεία της επιδεινώθηκε γρήγορα και την έθεσαν υπό ιατρική παρακολούθηση. Ήδη από τις 12:30 μ.μ. τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ ανακοίνωσαν ότι η Βασίλισσα βρισκόταν υπό ιατρική επίβλεψη στο Κάστρο Μπαλμόραλ αφού οι γιατροί εξέφρασαν ανησυχία.
Η Κρατική Κηδεία της Βασίλισσας έγινε στο Λονδίνο στις 19 Σεπτεμβρίου. Συμπεριελάμβανε τρεις μεγαλοπρεπείς νεκρικές πομπές και πολλά παραδοσιακά τελετουργικά. Όπως ήταν φυσικό στην κηδεία ήταν προσκεκλημένοι πολλοί αρχηγοί κρατών και μέλη από Βασιλικές Οικογένειες της Ευρώπης και του κόσμου. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, στο Ηνωμένο Βασίλειο παρακολούθησαν την κηδεία 28 εκατομμύρια άνθρωποι και στις Ηνωμένες Πολιτείες 11.4 εκατομμύρια. Κατά την Washington Post, η κηδεία ίσως να ήταν το γεγονός που προκάλεσε τη μεγαλύτερη τηλεοπτική κάλυψη στα παγκόσμια χρονικά.
Την 1η Οκτωβρίου 2022, η Βασιλική Οικογένεια ανακοίνωσε στον επίσημο λογαριασμό της στο τουίτερ ότι έλαβε περισσότερα από 50.000 συλλυπητήρια γράμματα για τον θάνατο της Βασίλισσας.
Θρησκεία
Δεδομένου ότι η Ελισάβετ έδινε σπάνια συνεντεύξεις, λίγα είναι γνωστά για τα προσωπικά της αισθήματα. Ως συνταγματική μονάρχης, δεν είχε εκφράσει προσωπικές πολιτικές απόψεις σε κάποιο δημόσιο χώρο. Θεωρείται ότι έφερε μια βαθιά αίσθηση των θρησκευτικών και των πολιτικών της καθηκόντων, ενώ λάμβανε υπόψη της με σοβαρότητα τον όρκο που έδωσε κατά τη στέψη της. Εκτός από τον επίσημο θρησκευτικό της ρόλο ως Υπέρτατος Κυβερνήτης της Εκκλησίας της Αγγλίας, ήταν μέλος αυτής της Εκκλησίας, καθώς επίσης και της εθνικής Εκκλησίας της Σκωτίας. Είχε υποστηρίξει τις διαθρησκευτικές σχέσεις και είχε συναντηθεί με ηγέτες άλλων εκκλησιών και θρησκειών, μεταξύ των οποίων με πέντε Πάπες: Πίος ΙΒ΄, Ιωάννης ΚΓ΄, Ιωάννης Παύλος Β΄, Βενέδικτος ΙΣΤ΄ και Φραγκίσκος. Η προσωπική της πίστη μαρτυρείται στο ετήσιο Χριστουγεννιάτικο Μήνυμά της προς τα βασίλεια της Κοινοπολιτείας. Το 2000, για παράδειγμα, ανέφερε:
"Για πολλούς από εμάς, τα πιστεύω μας έχουν θεμελιώδη σημασία. Για μένα η διδασκαλία του Χριστού και η προσωπική μου ευθύνη ενώπιον του Θεού παρέχουν ένα πλαίσιο πάνω στο οποίο προσπαθώ να οδηγώ τη ζωή μου. Εγώ, όπως και πολλοί από εσάς, έχω βρει μεγάλη ανακούφιση σε δύσκολες στιγμές από τα λόγια και το παράδειγμα του Χριστού."
Φιλανθρωπία και προσωπικά ενδιαφέροντα
Ήταν προστάτης περισσότερων από 600 οργανώσεων και φιλανθρωπικών φορέων. Στα προσωπικά της ενδιαφέροντα περιλαμβάνονταν η ιππασία και η φροντίδα των σκυλιών, ειδικότερα των Πέμπροκ Κόργκι Ουαλίας που κατείχε. Τα εκατοντάδες άλογα κούρσας που της ανήκαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας της, εκτιμάται ότι κέρδισαν σε πάνω από 1600 αγώνες. Σχετικά με τα Κόργκι, καθ' όλην τη ζωή της είχε πάνω από 30. Η διαχρονική αγάπη της γι' αυτά τα σκυλιά ξεκίνησε το 1933 με την «Ντούκι», το πρώτο Κόργκι που απέκτησε η οικογένειά της και αργότερα, στα 18α γενέθλια της, τής έκαναν δώρο το πρώτο δικό της Κόργκι, τη «Σούζαν».
Η Βασίλισσα περνούσε τον περισσότερο χρόνο της στις 6 βασιλικές της κατοικίες: τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ και το Κάστρο του Ουίνδσορ στο Λονδίνο, την Οικία Σάντριγχαμ στο Νόρφλοκ την οποία η βασιλική οικογένεια επισκέπτεται τα Χριστούγεννα, το Παλάτι Χόλιροουντ και το Κάστρο Μπαλμόραλ στη Σκωτία και το Κάστρο Χίλσμπορο που είναι η επίσημη κατοικία του Μονάρχη στη Βόρεια Ιρλανδία. Σκηνές μιας χαλαρής, ανεπίσημης προσωπικής ζωής περιστασιακά γίνονταν γνωστές.
Απεικονίσεις της βασιλείας της
Τη δεκαετία του 1950, στην αρχή της βασιλείας της, η Ελισάβετ αποτυπώνεται ως μια λαμπερή «παραμυθένια βασίλισσα». Μετά την καταστροφή του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, υπήρξε μια εποχή ελπίδας, μια περίοδος προόδου και επιτευγμάτων, σηματοδοτώντας μια «νέα Ελισαβετιανή Εποχή». Οι κατηγορίες του Τζον Γκριγκ το 1957 ότι οι ομιλίες της ακούγονταν σαν μιας «στενοκέφαλης μαθήτριας» αποτελούν ένα δείγμα εξαιρετικά σπάνιας αρνητικής κριτικής. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, οι προσπάθειες απεικόνισης μιας πιο σύγχρονης εικόνας της μοναρχίας εμφανίζονται στο τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ «Βασιλική Οικογένεια» και στην τηλεοπτική μετάδοση της αναγόρευσης του Καρόλου ως Πρίγκιπα της Ουαλίας. Σε δημόσιες εμφανίσεις της, η Ελισάβετ προτιμούσε να φοράει κυρίως μονοχρώματα παλτά και διακοσμημένα καπέλα, τα οποία της επέτρεπαν να γίνεται εύκολα ορατή από το πλήθος.
Κατά το Ασημένιο Ιωβηλαίο, το 1977, διεξήχθησαν πολυπληθείς και πραγματικά ενθουσιώδεις εορτασμοί, όμως κατά τη δεκαετία του 1980 η δημόσια κριτική κατά της βασιλικής οικογένειας αυξήθηκε, δεδομένου ότι η προσωπική και εργασιακή ζωή των παιδιών της Ελισάβετ βρέθηκε στο στόχαστρο των μέσων ενημέρωσης.
Το 2016 ξεκίνησε η προβολή της τηλεοπτικής σειράς "The Crown" που σκιαγραφεί τη βασιλεία της Ελισάβετ Β'. Η σειρά έλαβε εξαιρετικά μεγάλη απήχηση. Κατά τον ιστορικό Ρόμπερτ Λάσεϋ, «δεν υπάρχει αμφιβολία ότι επηρέασε τον τρόπο που εκλαμβάνουμε όλοι μας τη μοναρχία...Μετέτρεψε τη μοναρχία σε διασκέδαση αλλά ταυτόχρονα πιστεύω ότι έκανε τους ανθρώπους να εκτιμήσουν τόσο τις προκλήσεις όσο και τα πλεονεκτήματα κάποιου που είναι στη Βασιλική Οικογένεια».
Κρατικές επισκέψεις
μικρογραφία|H Ελισάβετ στην πολιτεία Queensland της Αυστραλίας, το 1970. Κατά τη διάρκεια της εβδομηκονταετούς βασιλείας της η Ελισάβετ Β' πραγματοποίησε 265 επίσημες επισκέψεις σε τουλάχιστον 117 χώρες σύμφωνα με την Telegraph κάποιες από τις οποίες θεωρούνται αναμφισβήτητα ιστορικές. Η Βασίλισσα βρέθηκε στην Γκάνα το 1961, 4 χρόνια μετά την ανεξαρτητοποίηση της χώρας από το Ηνωμένο Βασίλειο ενώ υπήρχαν ανησυχίες για την ασφάλειά της και ο ίδιος ο σερ Ουίνστον Τσώρτσιλ είχε εκφράσει τις επιφυλάξεις του για το ταξίδι στον τότε Πρωθυπουργό Μακμίλαν. Οι επισκέψεις της στην Κίνα το 1986 και στην Ιρλανδία το 2011 ήταν οι πρώτες ενός Βρετανού Μονάρχη στις εν λόγω χώρες ενώ το 1979 έγινε η πρώτη γυναίκα-αρχηγός κράτους που επισκέφθηκε τη Σαουδική Αραβία. Το τελευταίο της ταξίδι στο εξωτερικό ήταν στη Μάλτα το 2015.
Καλλιτεχνικές απεικονίσεις
Η Ελισάβετ έχει απεικονιστεί σε διάφορα μέσα από πολλούς καλλιτέχνες, όπως οι ζωγράφοι Πιέτρο Ανιγκόνι, Πίτερ Μπλέικ, Τσίνουι Τσουκγούγκο-Ρόι, Τέρενς Κουένο, Λούσιαν Φρόιντ, Ρολφ Χάρις, Ντάμιεν Χιρστ, Τζούλιετ Πάνετ και Τάι-Σαν Σίρενμπεργκ. Αξιοσημείωτοι φωτογράφοι της Ελισάβετ περιλαμβάνουν τους Σέσιλ Μπίτον, Γιουσούφ Καρς, Άνι Λίμποβιτς, Πάτρικ Άνσον, Τέρι Ο'Νιλ, Τζον Σουόνελ και Ντόροθι Γουάλντινγκ. Η πρώτη επίσημη φωτογραφία-πορτρέτο της Ελισάβετ τραβήχθηκε από τον Μάρκους Άνταμς το 1926.
Οικονομικά στοιχεία
Η προσωπική περιουσία της Ελισάβετ αποτελεί αντικείμενο εικασιών για πολλά χρόνια. Το 1971, ο Τζοκ Κόλβιλ, πρώην ιδιωτικός γραμματέας της και διευθυντής της τράπεζάς της, Coutts, εκτίμησε την περιουσία σε 2 εκατομμύρια στερλίνες (περίπου 28 εκατομμύρια στερλίνες του 2019). Το 1993, το Παλάτι του Μπάκιγχαμ διέψευσε δημοσιεύματα που ήθελαν τη Βασίλισσα να διαθέτει περιουσία ύψους 100 εκατομμυρίων στερλίνων. Το 2002 η Ελισάβετ κληρονόμησε ένα κτήμα αξίας 70 εκατομμυρίων στερλινών από τη μητέρα της. Η εφημερίδα The Sunday Times υπολόγισε το 2017 την περιουσία σε 360 εκατομμύρια στερλίνες, καθιστώντας την Ελισάβετ ως το 329ο πλουσιότερο πρόσωπο στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Η Βασιλική Συλλογή, η οποία περιλαμβάνει χιλιάδες ιστορικά έργα τέχνης και τα Βρετανικά Βασιλικά Κοσμήματα, δεν ανήκει προσωπικά στη Βασίλισσα, αλλά βρίσκεται στην ιδιοκτησία ειδικού εμπιστεύματος («τραστ»), όπως συμβαίνει και με τις επίσημες κατοικίες της (Παλάτι του Μπάκιγχαμ, Κάστρο Ουίνδσορ, Δουκάτο του Λάνκαστερ). Το Σάντρινγκχαμ Χάουζ και το Κάστρο Μπαλμόραλ ανήκουν προσωπικά στη Βασίλισσα. Οι Κτήσεις του Στέμματος - με περιουσία 12 δισεκατομμυρίων στερλινών το 2016 - βρίσκεται υπό τη διαχείριση εμπιστεύματος και δεν μπορεί να πωλήσει ή να βρεθεί υπό την άμεση διαχείριση της Βασίλισσας.
Αρνητική κριτική
Η δημοτικότητά της κατρακύλησε στο χαμηλότερό της σημείο κατά τη δεκαετία του 1990. Υπό την πίεση της κοινής γνώμης, άρχισε να καταβάλλει φόρο εισοδήματος για πρώτη φορά, ενώ τα Ανάκτορα του Μπάκινγκχαμ άνοιξαν για το κοινό. Η δυσαρέσκεια με τη μοναρχία έφτασε στο αποκορύφωμά της με το θάνατο της Νταϊάνα το 1997, αν και η προσωπική δημοτικότητα και υποστήριξη προς τη μοναρχία ανέκαμψε μετά το τηλεοπτικό διάγγελμα της Ελισάβετ προς το λαό πέντε ημέρες μετά το θάνατο της Νταϊάνα.
Το Διαμαντένιο Ιωβηλαίο της Ελισάβετ Β΄ επικρίθηκε από αρκετούς μετά από την κριτική του Πίτερ Τάτσελ προς τη βασίλισσα, ο οποίος την κατηγορούσε ότι προσκαλούσε "τυράνους βασιλιάδες". Την ίδια στιγμή η Διεθνής Αμνηστία και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είχε κατηγορήσει τον βασιλιά του Μπαχρέιν και του Εσουατίνι, αλλά και ορισμένα μέλη των βασιλικών οικογενειών της Σαουδικής Αραβίας και του Κουβέιτ για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Τίτλοι, προσφωνήσεις, διακρίσεις και θυρεοί
Η Ελισάβετ έφερε διάφορους τίτλους και επίτιμες στρατιωτικές θέσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο και στα υπόλοιπα βασίλεια της Κοινοπολιτείας. Ήταν επικεφαλής σε πολλά βασιλικά τάγματα, ενώ και η ίδια έχει λάβει διακρίσεις και βραβεία από όλο τον κόσμο. Σε κάθε βασίλειο έφερε ένα ξεχωριστό τίτλο που ακολουθούσε μία μια κοινή φόρμουλα: «Βασίλισσα της Τζαμάικας και των άλλων βασιλείων και εδαφών της» στη Τζαμάικα, «Βασίλισσα της Αυστραλίας και των άλλων βασιλείων και εδαφών της» στην Αυστραλία κλπ. Στα Νησιά της Μάγχης και στη Νήσο Μαν, που αποτελούν Κτήσεις του Στέμματος και όχι ξεχωριστά βασίλεια, ήταν γνωστή ως Δούκισσα της Νορμανδίας και Λαίδη του Μαν αντίστοιχα. Πρόσθετοι τίτλοι περιελάμβαναν το Προστάτης της Πίστης και Δούκισσα του Λάνκαστερ. Όταν κάποιος συνομιλούσε με τη Βασίλισσα, η πρακτική ήταν να απευθύνεται προς εκείνη με τον τίτλο «Μεγαλειοτάτη» και στη συνέχεια με το «Κυρία».
Θυρεοί
μικρογραφία|170x170εσ|Το μονόγραμμα της Βασιλίσσας Ελισάβετ Β΄ Από τις 21 Απριλίου 1944 μέχρι την ενθρόνισή της, ο θυρεός της Ελισάβετ αποτελούνταν από ένα ρόμβο που έφερε το βασιλικό θυρεό του Ηνωμένου Βασιλείου, διαφοροποιούμενο ως προς μια ζώνη αργύρου, η οποία στο κεντρικό σημείο έφερε ένα ρόδο των Τυδώρ και στα δύο ακριανά σημεία το σταυρό του Αγίου Γεωργίου. Μετά την ενθρόνισή της, κληρονόμησε τους διάφορους θυρεούς που κατείχε ο πατέρας της ως μονάρχης. Η Βασίλισσα διαθέτει επίσης βασιλικά οικόσημα και προσωπικές σημαίες για χρήση στο Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, την Τζαμάικα, τα Μπαρμπάντος και αλλού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος Ουίνδσορ Κατηγορία:Μονάρχες του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Μονάρχες της Νότιας Αφρικής Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες Κατηγορία:Πολιτική του Καναδά Κατηγορία:Πολιτική της Αυστραλίας Κατηγορία:Αρχηγοί κράτους της Σιέρα Λεόνε Κατηγορία:Αρχηγοί κράτους της Νιγηρίας Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Τάγμα του Σωτήρος Κατηγορία:Πρόσωπο της Χρονιάς (περιοδικό Time)
Οι Πειρατές της Καραϊβικής (σειρά ταινιών)
Οι Πειρατές της Καραϊβικής (πρωτότυπη γλώσσα: Pirates of the Caribbean) είναι μια σειρά ταινιών φαντασίας και περιπέτειας Αμερικανικής παραγωγής  κυρίως, βασισμένη στο ομώνυμο τρενάκι των πάρκων ψυχαγωγίας και διασκέδασης της Ντίσνεϊ. Η σειρά απαριθμεί πέντε ταινίες. Κύριος παραγωγός της σειράς είναι ο Τζέρι Μπρουκχάιμερ και σκηνοθέτες οι Γκορ Βερμπίνσκι (1–3), Ρομπ Μάρσαλ (4) καί Γιόακιμ Ρόνινγκ μαζί με τον Έσπεν Σάντμπεργκ (5). Κύριοι σεναριογράφοι είναι ο Τεντ Έλιοτ και ο Τέρι Ρόσιο (1–4), όπως επίσης ο Τζεφ Νάθανσον (5). Η σειρά ακολουθεί την ιστορία του Καπετάν Τζακ Σπάροου (Τζόνι Ντεπ), του Ουίλιαμ Τέρνερ (Ορλάντο Μπλουμ) και της Ελίζαμπεθ Σουάν (Κίρα Νάιτλι). Αλλοι σημαντικοί χαρακτήρες της σειράς είναι ο Καπετάνιος Μπαρμποσα (Τζέφρεϊ Ρας), ο Τζόσαμι Γκιμπς (Κέβιν ΜακΝάλι) και ο Τζέιμς Νόρινγκτον (Τζακ Ντέιβενπορτ). Οι ήρωες έρχονται αντιμέτωποι με υπερφυσικούς εχθρούς όπως ο Ντέιβι Τζόουνς (2–3), ο Καπετάνιος Μαυρογένης (4) και ο Καπετάνιος Σάλαζαρ (5).
Οι εισπράξεις της σειράς ανέρχονται σε περισσότερα από 4,5 δισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και είναι η πρώτη σειρά ταινιών που απέκτησε πάνω από μία ταινία με εισπράξεις άνω του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων.
Μαρία Μαργαρίτα Βάργας Σανταέγια
Η Mαρία Μαργαρίτα, Δούκισσα του Ανζού (Marie Marguerite, duchesse d'Anjou, γεννημένη ως Mαρία Μαργαρίτα Βάργας Σανταέγια María Margarita Vargas Santaella, 21 Οκτωβρίου 1983 -) είναι η σύζυγος του Λουδοβίκου Αλφόνσου, Δούκα του Ανζού και νόμιμου διεκδικητή του θρόνου της Γαλλίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1983 στο Καράκας και είναι το νεότερο παιδί και κόρη του Βίκτωρ Χοσέ Βάργας Ιραουσκίν, ιδιοκτήτη της τράπεζας BOD ή της Banco Occidental de Descuento και της πρώτης συζύγου του Κάρμεν Λεονόρ Σανταέγια Τεγιερία.
Σπούδασε στο Κολέγιο Merici de las Madres Ursulinas στο Καράκας και έχει πτυχίο παιδαγωγικής από το Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Καράκας.
Στις 4 Νοεμβρίου 2004 η Mαρία Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Λουδοβίκο Αλφόνσο, Δούκα του Ανζού στο Καράκας. Το ζευγάρι μαζί απέκτησε τρία παιδιά:
Η Mαρία Μαργαρίτα και η οικογένεια της ζει στη Μαδρίτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας Κατηγορία:Δούκισσες του Ανζού Κατηγορία:Δούκισσες της Βουρβόνης
Ηλεκτρονική μεταφορά χρημάτων
Η ηλεκτρονική μεταφορά χρημάτων (αγγλικά: electronic funds transfer, EFT) είναι η ηλεκτρονική μεταφορά χρημάτων από ένα τραπεζικό λογαριασμό σε έναν άλλο, μέσω υπολογιστικών συστημάτων, χωρίς την άμεση παρέμβαση τραπεζικών υπαλλήλων. Η μεταφορά μπορεί να γίνει ανάμεσα σε έναν ή και πολλαπλούς χρηματοοικονομικούς διαμεσολαβητές.
Παραδείγματα χρήσης
Κατηγορία:Τραπεζικές συναλλαγές
1721 Γουέλς
Ο Γουέλς (Wells) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,80. Ανακαλύφθηκε το 1953 από το προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (Αστεροσκοπείο "Goethe Link" στο Μπρούκλυν της Ιντιάνα), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Τζέρμαν Γουέλς, προέδρου του Πανεπιστημίου.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Γουέλς εκτιμάται σε 40,03 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0528.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γουελς
Ιωάννης Αρβανίτης
Ο Ιωάννης Αρβανίτης (Κορώνη Μεσσηνίας, 1888 - Αθήνα, 1947) ήταν Έλληνας τραπεζίτης και υπουργός.
Νέλσον Πικέ ο νεότερος
Ο Νέλσον Πικέ ο νεότερος (πλήρες ονοματεπώνυμο Νέλσον Άντζελο Τάσμα Πικέ Σόουτο Μαγιόρ, γεν. στη Χαϊδελβέργη της Γερμανίας στις 25 Ιουλίου του 1985) είναι Βραζιλιάνος οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 βρέθηκε απ' το 2007 μέχρι το 2009. Η ομάδα στην οποία προσέφερε τις υπηρεσίες του είναι η Renault Sports. Το 2007 είχε θέση δοκιμαστή και αναπληρωματικού οδηγού και τα 2 επόμενα έτη (2008 και 2009) θέση κανονικού οδηγού αγώνων. Το 2008 πήρε μέρος σε όλα τα Γκραν Πρι και το 2009 στα Γκραν Πρι απ' το Αυστραλιανό μέχρι το Ουγγρικό και στη συνέχεια απολύθηκε απ' την ομάδα λόγω της πολύ κακής απόδοσής του. Στη θέση του για τα υπόλοιπα Γκραν Πρι τοποθετήθηκε ο Γαλλοελβετός Ρομέν Γκροζάν. Τα μοναδικά αποτελέσματα τα οποία σημείωσε ήταν πως σκόραρε 19 βαθμούς και βρέθηκε μια και μοναδική φορά στο βάθρο των νικητών.
Ιωάννης Αρβανίτης
Σταδιοδρομία
Ακολούθησε σταδιοδρομία στον τραπεζικό τομέα και έφτασε ως το βαθμό του διευθυντή, ενώ εργάστηκε και στη Νέα Υόρκη. Υπήρξε υπεύθυνος του τομέα βιομηχανικής πίστης της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος. Στις 24 Ιουλίου 1937 αντικατέστησε τον Ανδρέα Χατζηκυριάκο στον θώκο του υπουργείου εθνικής οικονομίας, παραμένοντας στην ίδια θέση ακόμα και μετά τον θάνατο του Ιωάννη Μεταξά, αφού στην κυβέρνηση Κορυζή ανέλαβε πάλι το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας μέχρι και τις 20 Απριλίου 1941.
Νέλσον Πικέ ο νεότερος
Είναι γιός του Νέλσον Πικέ του πρεσβύτερου, που υπήρξε 3 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στη Φόρμουλα 1, το 1981, το 1983 και το 1987.
Ιωάννης Αρβανίτης
Σταδιοδρομία
Παράλληλα στις 4 Αυγούστου 1939 διορίστηκε υποδιοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος. Παρέμεινε υποδιοικητής έως τις 26 Απριλίου 1941, οπότε έγινε δεκτή η παραίτησή του για λόγους υγείας.
Νέλσον Πικέ ο νεότερος
thumb|right|Ο Πικέ ο νεότερος το [[Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2015)|2015]]
Ιωάννης Αρβανίτης
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας
Νέλσον Πικέ ο νεότερος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πικέ Jr Νέλσον
Εθνική Ολλανδικών Αντίλλων (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου των Ολλανδικών Αντίλλων εκπροσωπούσε τις πρώην Ολλανδικές Αντίλλες σε διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Τελούσε υπό τον έλεγχο της Ποδοσφαιρικής Ένωσης Ολλανδικών Αντίλλων (NAVU). Η NAVU αποτελούνταν από το Κουρασάο και το Μποναίρ. Η Αρούμπα διαχωρίστηκε το 1986 και έχει τη δική της ομάδα.
Παγκόσμιο Κύπελλο
Η εθνική των Ολλανδικών Αντίλλων δεν κατάφερε να προκριθεί ποτέ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA.
Διοργανώσεις CONCACAF
Η χώρα κατάφερε να έρθει τρίτη στο Πρωτάθλημα ΚΟΝΚΑΚΑΦ, στις διοργανώσεις του 1963 και του 1969.
Διοργανώσεις CFU
Οι Ολλανδικές Αντίλλες κατάφεραν να προκριθούν 2 φορές στο Κύπελλο Καραϊβικής. Η μεγαλύτερη επιτυχία τους στο θεσμό ήταν η 5η θέση το 1989.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ολλανδικες Αττιλες Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στις Ολλανδικές Αντίλλες
Εθνική Βόρειου Βιετνάμ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Βορείου Βιετνάμ εκπροσωπούσε τη Λαϊκή Δημοκρατία του Βιετνάμ σε διεθνείς ποδοσφαιρικούς αγώνες μεταξύ 1949 και 1975. Οι περισσότεροι διεθνείς αγώνες του Βορείου Βιετνάμ ήταν εναντίον άλλων σοσιαλιστικών χωρών.
Ιστορία
Το ποδόσφαιρο εισήχθη στο Βιετνάμ στα τέλη του 19ου αιώνα από Ευρωπαίους ναυτικούς και στρατιώτες. Κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ, το κράτος χωρίστηκε σε δύο, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Βιετνάμ, γνωστή ως Βόρειο Βιετνάμ και τη Δημοκρατία του Βιετνάμ, την επονομαζόμενη και ως Νότιο Βιετνάμ, με κάθε χώρα να έχει ξεχωριστή εθνική ομάδα.
Ο πρώτος διεθνής αγώνας του Βορείου Βιετνάμ ήταν με την Κίνα, το 1956, υπό την καθοδήγηση του προπονητή Τρουόνγκ Ταν Μπου, με τελικό αποτέλεσμα 5-3 υπέρ του Βορέίου Βιετνάμ.
Ασιατικό Κύπελλο
Το Βόρειο Βιετνάμ δεν έλαβε μέρος σε καμία διοργάνωση Ασιατικού Κυπέλλου της AFC (προκριματικά, τελική φάση).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Βιετνάμ Βορειο Βιετναμ
BD+60°2522
μικρογραφία|NGC 7635 γύρω από το BD+60 2522 Πηγές: NASA, ESA, και η ομάδα Hubble Heritage Team (STScI/AURA) Το BD+60°2522 είναι ένα φωτεινό αστέρι τύπου Ο που έχει δημιουργήσει το Νεφέλωμα Bubble (NGC 7635) με τον αστρικό του άνεμο. Η ακριβής ταξινόμηση του άστρου είναι αβέβαιη, με μια σειρά από φασματικές ιδιαιτερότητες και ασυνέπειες μεταξύ της εμφάνισης του ίδιου του άστρου και των επιπτώσεων στο κοντινό νεφέλωμα, αλλά είναι αναμφίβολα ένα εξαιρετικά φωτεινό αστέρι με θερμή μάζα. Η άμεση φασματοσκοπία αποδίδει μια φασματική κατηγορία O6,5 και μια αποτελεσματική θερμοκρασία γύρω στους 37.500K. Είναι μέλος της αστρικής ένωσης Cassiopeia OB2 στον βραχίονα του Περσέα του γαλαξία σε απόσταση περίπου 8.500 ετών φωτός.
Αν και το BD+60°2522 είναι περίπου δύο εκατομμυρίων ετών, το γύρω νεφέλωμα είναι προφανώς μόνο περίπου 40.000 ετών. Η φυσαλίδα αναμένεται να σχηματιστεί ως μέτωπο κρούσης όπου ο αστρικός άνεμος συναντά το διαστρικό υλικό σε υπερηχητικές ταχύτητες. Ο άνεμος από BD+60°2522 ταξιδεύει προς τα έξω με ταχύτητα 1.800–2.500 km/s, με αποτέλεσμα το αστέρι να χάνει πάνω από το ένα εκατομμυριοστό της μάζας του Ήλιου κάθε χρόνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντικείμενα 2MASS Κατηγορία:Αστέρες τύπου O Κατηγορία:Κασσιόπη (αστερισμός)
Σημαία της Σιέρα Λεόνε
thumb|250px|right|[[Αρχείο:FIAV 111110.svg|23px Λόγος σημαίας 2:3]] Η σημαία της Σιέρα Λεόνε υψώθηκε επίσημα στις 27 Απριλίου 1961. Σύμφωνα με το Σύνταγμα της χώρας είναι τρίχρωμη σημαία που αποτελείται από τρεις οριζόντιες ισοπλατείς λωρίδες, από πάνω προς τα κάτω: πράσινη, άσπρη και μπλε, ακολουθώντας το τρίχρωμο μοτίβο που ακολουθείται και από άλλες σημαίες αφρικανικών χωρών. Το πράσινο συμβολίζει τη γεωργία, τα βουνά και τους φυσικούς πόρους, ενώ το γαλάζιο εκπροσωπεί την ελπίδα ότι το εθνικό λιμάνι της Φριτάουν θα συνεισφέρει για την ειρήνη στον κόσμο. Το λευκό είναι σύμβολο ενότητας και δικαιοσύνης.
Παραπομπές
Σιερα Λεονε Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σιέρα Λεόνε
Βιολέτα
Η βιολέτα ή ο μενεξές ή το ίο είναι κοινή ονομασία πολλών ειδών φυτών του γένους Ίον (Viola) της οικογένειας των Ιοειδών. Με την ονομασία βιολέτα έχουν περιγραφεί και ταξινομηθεί 500 είδη.
Ετυμολογία
Η ετυμολογία της λέξης «βιολέτα» προέρχεται από το υποκοριστικό του ιταλικού viola που είναι και η ομώνυμη επιστημονική ονομασία του γένους στα λατινικά, ενώ η ετυμολογία της λέξης «μενεξές» προέρχεται από το τουρκικό menekşe, το οποίο είναι περσικής προέλευσης. Η λέξη «ίο» προέρχεται από τη λέξη της αρχαίας ελληνικής ἴον.
Περιγραφή
Είναι μονοετή ή πολυετή ποώδη φυτά ή σπάνια μικροί θάμνοι. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν έχουν βλαστό ή είναι αποξυλωμένος στη βάση. Τα φύλλα είναι συνήθως απλά, έχουν πάντα παράφυλλα και αναπτύσσονται κατ' εναλλαγή στα είδη με βλαστό ή είναι παράρριζα στα είδη χωρίς βλαστό. Τα άνθη φύονται μοναχικά σε ψηλούς ποδίσκους και είναι συνήθως μωβ, μπλε, άσπρα, κίτρινα και βαθυκόκκινα. Έχουν πέντε πέταλα, εκ των οποίων τα τέσσερα διατάσσονται σε δύο ανόμοια ζεύγη, ενώ το πέμπτο πρόσθιο και κατώτερο είναι διαμορφωμένο στη βάση του σε σακκοειδή αιχμηρή προσβολή στην οποία εισχωρούν δύο νεκταριογόνες αποφυάδες των δύο πρόσθιων στημόνων. Αρκετές από τις βιολέτες έχουν δύο τύπους άνθεων, έναν γόνιμο και έναν στείρο. Τα χειμερινά ή ανοιξιάτικα άνθη είναι φανταχτερά, με μεγάλα ωραία πέταλα, και είναι συνήθως στείρα. Τα θερινά άνθη είναι μικροσκοπικά με δυσδιάκριτα ή καθόλου πέταλα, τελείως κλειστά και αυτογονιμοποιούμενα.
Τα γόνιμα άνθη εξασφαλίζουν την αύξηση του πληθυσμού. Φύονται συνήθως σε λιβάδια ή υγρά δάση. Γενικά αναπτύσσονται καλύτερα στην υγρασία και τη σκιά.
Είδη
Επιπλέον, στην Ελλάδα συναντάται η Βιόλα του Στογιάνοφ (Viola stojanowii). Είναι ένας μικρός κίτρινος αγριοπανσές, που πήρε το όνομά του από τον γνωστό Βούλγαρο βοτανολόγο Νικολάι Στογιάνοφ, συγγραφέα του έργου Η χλωρίδα της Βουλγαρίας. Είναι φυτό ενδημικό στις κορυφές του όρους Μπέλλες, νανώδες, πολυετές, με φύλλα μικρά, ποώδη και άνθη κίτρινα. Ανθίζει τον Ιούνιο-Ιούλιο.
Χρήσεις
Οι βιολέτες καλλιεργούνται κυρίως ως καλλωπιστικά φυτά σε κήπους ενώ είναι ιδανικές για γλάστρες, ζαρντινιέρες και τοποθέτηση σε βάζα με νερό. Από τα άνθη και τα φύλλα τους παραλαμβάνεται αιθέριο έλαιο που περιέχει λιπαρά οξέα με χαλαρωτικές, αντιφλεγμονώδεις, και καταπραϋντικές ιδιότητες. Το αιθέριο έλαιο της βιολέτας είναι κατάλληλο για ευαίσθητα δέρματα και για την εξάλειψη κηλίδων και λεκέδων. Οι βιολέτες χρησιμοποιούνται στην αρωματοποιία λόγω του ιδιαίτερα έντονου αρώματός τους. Επίσης χρησιμοποιούνται για στολισμό σε διάφορες τελετές κοινωνικού χαρακτήρα. Από το χρώμα συγκεκριμένων ποικιλιών ετυμολογείται και η λέξη βιολετί που σημαίνει το ιώδες χρώμα (δηλ. αυτό που μοιάζει με ίον).
Χρήση ως τρόφιμο
Οι άγριες βιολέτες χρησιμοποιούνται και ως τροφή. Τρώγονται ωμές σε σαλάτες ή μαγειρεύονται ως αρωματικό υλικό συνταγών. Στη ζαχαροπλαστική χρησιμοποιούνται για την παρασκευή γλυκών, σιροπιών και καραμέλας.
Αναίρεση υπέρ του νόμου
Η αναίρεση υπέρ του νόμου είναι ένα ιδιότυπο ένδικο μέσο που δικαιούται να ασκήσει μόνο ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.
Σκοπός
Ενώ η άσκηση όλων των ενδίκων μέσων υπόκειται σε προθεσμία και επιτρέπεται κατ’ αρχήν μόνο στους διαδίκους, η αναίρεση υπέρ του νόμου μπορεί να ασκηθεί από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου οποτεδήποτε και κατά οποιασδήποτε απόφασης. Ο λόγος που ο νομοθέτης δίνει στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου τη δυνατότητα να ασκεί αναίρεση υπέρ του νόμου σε όλες τις αποφάσεις είναι η διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος. Επειδή η κατ’ εξοχήν αποστολή του Αρείου Πάγου είναι η διαφύλαξη της ενότητας της νομολογίας, η μέριμνα δηλαδή για την ενιαία εφαρμογή των νόμων από όλα τα δικαστήρια, δίνεται η δυνατότητα στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κατά παρέκκλιση από τον κανόνα να ζητήσει αυτός την αναίρεση μιας απόφασης που είναι κατά την κρίση του λανθασμένη. Συνήθης περίπτωση είναι να πρόκειται για απόφαση, η οποία υπέπεσε σε βαρύ νομικό σφάλμα, και αναιρώντας την ο Άρειος Πάγος αποτρέπει άλλα δικαστήρια από τη διάπραξη του ίδιου σφάλματος στο μέλλον. Κύρια αποστολή της αναίρεσης υπέρ του νόμου είναι η υπόδειξη στα κατώτερα δικαστήρια και η εξασφάλιση της ορθής ερμηνείας του νόμου σε κρίσιμα νομικά ζητήματα στο μέλλον.
Γενικά χαρακτηριστικά – Συνέπειες
Η αναίρεση υπέρ του νόμου είναι ένα είδος αναίρεσης. Όπως και η κανονική αναίρεση, έτσι και αυτή μπορεί να ασκηθεί μόνο για τους λόγους που αναφέρονται περιοριστικά στον νόμο και μόνο για νομικά ζητήματα. Οι κυριότεροι λόγοι αναίρεσης είναι η παράβαση νόμου (κακή ερμηνεία-εφαρμογή του νόμου) τόσο ουσιαστικού όσο και δικονομικού από το δικαστήριο, η αναρμοδιότητά του να δικάσει την υπόθεση που δίκασε, η παράνομη σύνθεση/συγκρότησή του. Η εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών δεν είναι ποτέ λόγος αναίρεσης. Στην αναιρετική δίκη δεν εξετάζονται τα πραγματικά περιστατικά, γίνονται "ανέλεγκτα" δεκτά έτσι όπως τα δέχτηκε το δικαστήριο της ουσίας. Η αναιρετική δίκη αφορά μόνο ζητήματα ερμηνείας του νόμου.
Επειδή η αναίρεση υπέρ του νόμου επιτρέπεται χωρίς περιορισμούς προθεσμίας και κατά παρέκκλιση από τους γενικούς κανόνες, δεν επηρεάζει το κύρος της απόφασης κατά της οποίας στρέφεται. Αν δηλαδή ο Άρειος Πάγος δεχθεί ότι έσφαλε η προσβαλλόμενη απόφαση και είναι αναιρετέα, η απόφασή του αυτή δεν έχει έννομες συνέπειες για τους διαδίκους. Η εσφαλμένη απόφαση εξακολουθεί να δεσμεύει τους διαδίκους (να αποτελεί δεδικασμένο για αυτούς). Η υπόθεση, σε αντίθεση με την κανονική αναίρεση, δεν αναπέμπεται στα δικαστήρια της ουσίας για να ξαναδικαστεί. Η απόφαση του Αρείου Πάγου ξεκαθαρίζει το ζήτημα για το μέλλον, σε περίπτωση που ανακύψουν παρόμοιες υποθέσεις στα δικαστήρια. Πρόκειται δηλαδή μόνο για "οιονεί πανηγυρική διακήρυξη" ότι η αναιρετέα απόφαση ήταν λανθασμένη χωρίς περαιτέρω συνέπειες.
Γενικός κανόνας
Ο κανόνας είναι ιδιαίτερα στην Πολιτική Δικονομία ότι η άσκηση ενδίκων μέσων εναπόκειται στους διαδίκους με βάση την αρχή της ιδιωτικής αυτονομίας. Αν ένας διάδικος θεωρεί ότι μια απόφαση είναι λανθασμένη, έχει τη δυνατότητα να την προσβάλει με έφεση ή αναίρεση. Αν δεν επιθυμεί, ο νόμος φυσικά δεν τον υποχρεώνει. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που είτε δεν επιτρέπεται από τον νόμο η άσκηση αναίρεσης (π.χ. αποφάσεις ασφαλιστικών μέτρων) είτε το ζήτημα που έκρινε η απόφαση του κατωτέρου δικαστηρίου είναι μείζονος σημασίας. Έτσι, ακόμα κι αν οι διάδικοι δεν το επιθυμούν, μπορεί ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου να ασκήσει αναίρεση υπέρ του νόμου. Επειδή όμως η απόφαση επί της αναίρεσης υπέρ του νόμου δεν επηρεάζει το κύρος της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν καταργείται η ιδιωτική αυτονομία. Η "αναιρεθείσα" απόφαση εξακολουθεί να αποτελεί δεδικασμένο για τους διαδίκους. Εξαίρεση υπάρχει μόνο αν ο Άρειος Πάγος δεχθεί ότι το σφάλμα της προσβαλλομένης απόφασης ήταν υπέρβαση δικαιοδοσίας (η υπόθεση δηλαδή δεν υπαγόταν καθόλου στα πολιτικά δικαστήρια αλλά σε άλλα, συνήθως στα διοικητικά) ή έλλειψη καθ’ ύλην αρμοδιότητας (συνοπτικά η υπόθεση έπρεπε να είχε δικαστεί από ανώτερο δικαστήριο του ίδιου κλάδου). Στην πρώτη περίπτωση η απόφαση απλά εξαφανίζεται, επειδή δεν επιτρέπεται παραπομπή υπόθεσης από έναν κλάδο (πολιτικά δικαστήρια) σε άλλον (π.χ. διοικητικά δικαστήρια). Οι διάδικοι θα εισαγάγουν εκ νέου τη διαφορά τους προς εκδίκαση στο αρμόδιο δικαστήριο του άλλου κλάδου με το κατάλληλο ένδικο βοήθημα μόνοι τους. Στη δεύτερη περίπτωση η υπόθεση παραπέμπεται στο αρμόδιο δικαστήριο για να ξαναδικαστεί.
Ειδικά στα ασφαλιστικά μέτρα
Αμφισβητούμενο ζήτημα είναι κατά πόσο χωρεί αναίρεση υπέρ του νόμου κατά αποφάσεων κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (προσωρινής δικαστικής προστασίας). Ο νόμος (άρθρο 557 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας) ορίζει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση κάθε απόφασης. Η διάταξη αυτή ερμηνεύεται συσταλτικά με τη λογική ότι, όταν χωρεί έφεση ή άλλο ένδικο μέσο από τους διαδίκους, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δεν έχει λόγο να παρακάμψει την ιεραρχία των δικαστηρίων και να εισαγάγει την υπόθεση απ’ ευθείας στον Άρειο Πάγο. Εφ’ όσον σκοπός του εξαιρετικού μέσου της αναίρεσης υπέρ του νόμου είναι η διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος, όταν υπάρχει η δυνατότητα το σφάλμα της απόφασης να διορθωθεί με την άσκηση άλλου ενδίκου μέσου, δε συντρέχει λόγος για αναίρεση υπέρ του νόμου και εφαρμογή της εξαίρεσης. Στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δεν επιτρέπεται η άσκηση ενδίκων μέσων από τους διαδίκους, επιτρέπεται όμως ανά πάσα στιγμή η αίτηση ανάκλησης της απόφασης των ασφαλιστικών μέτρων στο εκδόν δικαστήριο. Έχει υποστηριχθεί η άποψη και είχε αποφανθεί και η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου στο παρελθόν (ΟλΑΠ 47/1990) ότι αναίρεση υπέρ του νόμου είναι απαράδεκτη σε αποφάσεις ασφαλιστικών μέτρων. Τελικά όμως επικράτησε η αντίθετη άποψη με αφορμή τη δίκη για το Λεξικό Μπαμπινιώτη. Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου ανέτρεψε την προηγούμενη νομολογία της και δέχθηκε ότι επιτρέπεται αναίρεση υπέρ του νόμου και κατά αποφάσεων ασφαλιστικών μέτρων. Βαρύτητα δόθηκε στο γεγονός ότι ο νόμος δεν το αποκλείει ρητά καθώς και στο ότι κατά των αποφάσεων ασφαλιστικών μέτρων δε χωρούν ένδικα μέσα, με αποτέλεσμα, ακόμη κι αν είναι ελεύθερα ανακλητές από το εκδόν δικαστήριο, να μη δίνεται η δυνατότητα επανεξέτασής τους από ανώτερο δικαστήριο (ΟλΑΠ 13/1999).
Ποινική Δικονομία
Ο θεσμός της αναίρεσης υπέρ του νόμου προβλέπεται και στην Ποινική Δικονομία. Εκεί η σημασία του είναι πιο περιορισμένη, επειδή η εισαγγελική αρχή ούτως η άλλως μεριμνά για την ορθή εφαρμογή του δικαίου και μπορεί να ασκήσει κανονική αναίρεση κατά όλων των αποφάσεων, τόσο αθωωτικών όσο και καταδικαστικών. Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ως προϊστάμενος όλων των εισαγγελέων μπορεί μάλιστα να ασκήσει (κανονική) αναίρεση κατά όλων των αποφάσεων και όλων των βουλευμάτων εντός μηνός από την έκδοσή τους. Έτσι η αναίρεση υπέρ του νόμου έχει μόνο σημασία μετά την πάροδο της προθεσμίας αυτής. Μετά την πάροδο μηνός ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ασκήσει αναίρεση υπέρ του νόμου κατά όλων των αποφάσεων και όλων των βουλευμάτων, αλλά η απόφαση του Αρείου Πάγου δεν επηρεάζει το κύρος της προσβαλλόμενης απόφασης και το δεδικασμένο (ο αθωωθείς δεν ξαναδικάζεται και ο καταδικασθείς δεν αθωώνεται). Και εδώ σκοπός της αναίρεσης υπέρ του νόμου είναι αποκλειστικά και μόνο η εξασφάλιση της ορθής εφαρμογής του δικαίου στο μέλλον.
Σχετικά άρθρα
Ένδικα μέσα Αναίρεση
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δικονομικό Δίκαιο
Ερνστ φομ Ρατ
Ο Ερνστ φομ Ρατ (Ernst Eduard vom Rath, 3 Ιουνίου 1909 - 9 Νοεμβρίου 1938) ήταν κατώτερος Γερμανός διπλωμάτης. Έγινε γνωστός ύστερα από τη δολοφονία του, την οποία χρησιμοποίησαν οι Ναζί ως πρόσχημα για να πραγματοποιήσουν την τρομοκρατική Νύχτα των Κρυστάλλων.
Σπουδές και σταδιοδρομία
Ο φομ Ρατ γεννήθηκε στην Φρανκφούρτη επί του Μάιν (Frankfurt am Main) στις 3 Ιουνίου 1909. Ήταν γιος του Γκούσταβ Ρατ, ανώτατου κρατικού αξιωματούχου. Ακολούθησε εγκύκλιες σπουδές στο Μπρέσλαου και στη συνέχεια σπούδασε Νομικά στη Βόννη, το Μόναχο και την Καινιξβέργη. Το 1932 προσχώρησε στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα του Χίτλερ και έγινε διπλωμάτης καριέρας. Το 1934 εντάχθηκε στην παραστρατιωτική οργάνωση του Κόμματος SA και το 1935 στάλθηκε ως διπλωμάτης αρχικά στο Βουκουρέστι και στη συνέχεια στη Γερμανική Πρεσβεία στο Παρίσι.
Είναι γνωστό ότι το Ναζιστικό καθεστώς ήταν σφόδρα αντίθετο προς την ομοφυλοφιλία. Εν τούτοις, ο φομ Ρατ είχε ήδη γίνει αντικείμενο συζητήσεων σχετικά με τις σεξουαλικές του προτιμήσεις και πιστευόταν ότι ήταν ομοφυλόφιλος. Κάποιοι σύγχρονοι ιστορικοί τον θεωρούν ομοφυλόφιλο, ωστόσο δεν υπάρχουν σχετικές μαρτυρίες.
Δολοφονία και επακόλουθα
μικρογραφία|αριστερά|140px|Ο Έρσελ Γκρίνσπαν Στις 7 Νοεμβρίου του 1938 και ενώ ο φομ Ρατ υπηρετούσε στο Παρίσι, εμφανίστηκε στην πρεσβεία ένας δεκαεπτάχρονος νεαρός, ονόματι Έρσελ Γκρίνσπαν (Herschel Grynszpan) και ζήτησε να δει κάποιον από το προσωπικό. Ο φομ Ρατ πήγε προς συνάντηση του νεαρού, ο οποίος, μόλις τον είδε, έβγαλε ένα περίστροφο και τον πυροβόλησε τρεις φορές στην κοιλιακή χώρα. Ο φομ Ρατ μεταφέρθηκε επειγόντως στο νοσοκομείο, όπου, παρά τις προσπάθειες των ιατρών, κατέληξε στις 9 Νοεμβρίου. Ο νεαρός συνελήφθη. Παρά το ότι τίποτε δεν είναι διαπιστωμένο με βεβαιότητα, η επικρατούσα εκδοχή είναι ότι ο νεαρός Έρσελ, καταγόμενος από οικογένεια Γερμανών Εβραίων, η οποία είχε διαταχθεί να "μετοικήσει" στην Πολωνία, έλαβε μια κάρτα από τη μητέρα του, η οποία εξηγώντας του την κατάσταση παραπονέθηκε ότι βρίσκονταν επί πολλές ημέρες σε άθλιες συνθήκες διαμονής και διατροφής (η Πολωνία αρνήθηκε να δεχθεί τους εκτοπιζόμενους με αποτέλεσμα να παραμένουν στα σύνορα υπό δριμύ ψύχος και υποσιτιζόμενοι). Ο Έρσελ, μη μπορώντας να αντιδράσει διαφορετικά, πήγε στην Πρεσβεία και δολοφόνησε τον φομ Ρατ.
Η δολοφονία του άσημου διπλωμάτη - μέλους του Κόμματος ήταν η αφορμή που περίμενε το καθεστώς του Χίτλερ: Ως επακόλουθο διατάχτηκε η καταδίωξη των Εβραίων σε όλη τη Γερμανία, η καταστροφή των καταστημάτων και των περιουσιών τους και η πυρπόληση των Εβραϊκών Συναγωγών. Το πογκρόμ αυτό, που έγινε στις 9 Νοεμβρίου 1938, επονομάστηκε Νύχτα των Κρυστάλλων (Kristallnacht) και σηματοδότησε την έναρξη του Ολοκαυτώματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί διπλωμάτες Κατηγορία:Ολοκαύτωμα
Λουίς Αμπιναδέρ
Ο Λουίς Αμπιναδέρ (Luis Rodolfo Abinader Corona, γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1967) είναι οικονομολόγος και πολιτικός από τη Δομινικανή Δημοκρατία,  πρόεδρος της χώρας από τις 16 Αυγούστου 2020. Ήταν υποψήφιος με το Σύγχρονο Επαναστατικό Κόμμα για την προεδρία της Δομινικανής Δημοκρατίας στις γενικές εκλογές του 2016 και του 2020. Είναι γιος του γερουσιαστή Χοσέ Ραφαέλ Αμπιναδέρ και ανέλαβε πρόεδρος της Δομινικανής Δημοκρατίας μετά την νίκη του έναντι του Γκονσάλο Καστίγιο. Είναι ο πρώτος πρόεδρος της χώρας που γεννήθηκε μετά τη δικτατορία του Ραφαέλ Τρουχίγιο.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Αμπιναδέρ εξελέγη αντιπρόεδρος του Δομινικανού Επαναστατικού Κόμματος στο συνέδριο του κόμματος το 2005. Επίσης, την ίδια χρονιά ήταν υποψήφιος για γερουσιαστής στην επαρχία του Σάντο Ντομίνγκο.
Προεδρικές εκλογές 2016
Ήταν ο προεδρικός υποψήφιος του Δομινικανού Ανθρωπιστικού Κόμματος και του Σύγχρονου Επαναστατικού Κόμματος στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 15 Μαΐου 2016.
Προεδρικές εκλογές 2020
Ο Αμπιναδέρ ήταν υποψήφιος ξανά για τον προεδρικό θώκο, αυτή τη φορά με επιτυχία, στις εκλογές του 2020. Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 5 Ιουλίου 2020 και ο Αμπιναδέρ αναδείχθηκε νικητής από τον πρώτο γύρο, συγκεντρώνοντας 52,5% των ψήφων έναντι 37,46% για τον σημαντικότερο αντίπαλό του, τον Γκονσάλο Καστίγιο.
Η ορκωμοσία του Αμπιναδέρ έλαβε χώρα στις 16 Αυγούστου 2020.
Προσωπική ζωή
Ο Αμπιναδέρ είναι παντρεμένος με τη Ρακέλ Αρμπάχε Σόνι, κόρη επιχειρηματιών, αμφότερων λιβανέζικης καταγωγής. Έχουν τρεις κόρες.
Παραπομπές
Αμπιναδερ Αμπιναδερ
Τερέζ Ρακέν
Η Τερέζ Ρακέν (Γαλλικά: Thérèse Raquin) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Εμίλ Ζολά. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά σε συνέχειες στο λογοτεχνικό περιοδικό L'Artiste το 1867. Ήταν το τρίτο μυθιστόρημα του Ζολά και το πρώτο που έκανε τον συγγραφέα γνωστό στο Παρισινό κοινό.