cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κενό
Στην κλασική φυσική, ως κενό ορίζεται η απόλυτη απουσία ύλης σε μια περιοχή του χώρου.
Το τέλειο κενό (ή απόλυτο κενό) είναι μια εξιδανίκευση που φαίνεται πως δεν μπορεί να υπάρξει στην πραγματικότητα του δικού μας σύμπαντος, αλλά προσεγγίζεται μερικώς στο εξώτερο διάστημα. Οι φυσικοί χρησιμοποιούν τον όρο μερικό κενό για να περιγράψουν το ατελές κενό που παρατηρείται στον πραγματικό κόσμο. Μια πλήρης περιγραφή της ατελούς αυτής φυσικής κατάστασης θα απαιτούσε να προσδιοριστούν περισσότερες παράμετροι, όπως η θερμοκρασία καθώς στην ιδανικότερη παρατηρήσιμη κατάσταση κενού, αυτήν του διαστήματος, υπάρχουν πάντα μερικά άτομα υδρογόνου ανά κυβικό μέτρο. Ακόμα όμως κι αν αφαιρούσαμε όλη την ύλη με τη γνωστή μορφή της από τον χώρο, σύμφωνα με την κβαντική μηχανική, τα ιδεατά σωματίδια που εμφανίζονται για απειροελάχιστο χρόνο και ξαναχάνονται και η σκοτεινή ενέργεια της οποίας τα αποτελέσματα είναι παρατηρήσιμα δεν μας αφήνουν να ελπίσουμε για δυνατότητα δημιουργίας πραγματικού κενού στον κόσμο που γνωρίζουμε.
Ως αντίθετη έννοια του κενού, μια ιδεατή κατάσταση όπου ο τρισδιάστατος χώρος καλύπτεται εντελώς από ύλη, καλείται πλήρες (plenum).
Μηχανολογία
Στη μηχανολογία, κενό χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε περιοχή εντός της οποίας η πίεση ενός αερίου είναι μικρότερη της ατμοσφαιρικής πίεσης. Οι μηχανικοί μετρούν τις διαβαθμίσεις του κενού με τις ίδιες μονάδες πίεσης. Η μονάδα SI για την πίεση είναι το πασκάλ (pascal) (σύντμηση Pa), αλλά στην πράξη το κενό μετριέται σε μονάδες torr (Τορρικέλι), που ισούται με 133,3223684 μονάδες πασκάλ. Συχνά μετριέται επίσης κάνοντας χρήση της βαρομετρικής κλίμακας, ή δίνεται σαν ποσοστό της ατμοσφαιρικής πίεσης (μονάδα bar). Επίσης για εμπορικούς σκοπούς, το κενό συχνά μετράται σε χιλιοστόμετρα υδραργύρου (mmHg). Αυτό σημαίνει ότι η πίεση στο κενό, όταν προσδιορίζεται σε χιλιοστόμετρα υδραργύρου, είναι ίση με τα αναφερόμενα χιλιοστά υδραργύρου αφαιρούμενα από το 759,968. Συνεπώς, μια πίεση 660 mmHg ισοδυναμεί με πίεση (759,968 - 660) = 99,968 mmHg. Εδώ, τα 759,968 mmHg σημαίνουν το τέλειο ή απόλυτο κενό. Συνηθέστερα ακολουθείται το ακέραιο 760 mmHg = 76 cmHg = 30 inHg = 100% (σε ποσοστό κενού).
Παράδειγμα : Έστω ότι μέσα σ΄ ένα λέβητα ο υφιστάμενος ατμός πιέζει τα τοιχώματά του με "απόλυτη πίεση" 15 τεχνικών ατμοσφαιρών (At). Επειδή όμως εξωτερικά του λέβητα επικρατεί η βαρομετρική πίεση, έπεται ότι η συνισταμένη πίεση, με την οποία ο ατμός πιέζει τα τοιχώματα, από μέσα προς τα έξω, είναι ίση με την πραγματική ή μανομετρική που δεικνύει και το μανόμετρο του λέβητα. Αν δηλαδή το βαρόμετρο αντίστοιχα δίνει 760 mmHg, που ισούται με 1,033 At (δηλαδή τη συνηθέστερη τιμή βαρομετρικής πίεσης στην επιφάνεια της θάλασσας), τότε η "πραγματική πίεση" θα είναι ακριβώς 15 - 1,033 = 13,967 At ή περίπου 14 At. Συνεπώς την τιμή αυτή θα δεικνύει και το θλιβόμετρο του λέβητα.
Διαβαθμίσεις του κενού
Παραδείγματα:
Καθώς η πίεση του αερίου ελαττώνεται, η μέση ελεύθερη διαδρομή (ΜΕΔ) των μορίων του αερίου αυξάνει. Όταν η ΜΕΔ γίνει μεγαλύτερη των διαστάσεων του δοχείου, της αντλίας, του διαστημικού σκάφους ή άλλων αντικειμένων που είναι παρόντα, οι υποθέσεις περί συνεχούς της μηχανικής των ρευστών παύουν να έχουν ισχύ. Ουσιαστικά, τα μόρια του αερίου (σχεδόν) δεν συγκρούονται πλέον μεταξύ τους, αλλά μόνον με τα τοιχώματα το δοχείου. Αυτή η κατάσταση του κενού καλείται υψηλό κενό, και η μελέτη της ροής των ρευστών σ' αυτή την περιοχή καλείται δυναμική σωματιδιακού αερίου.
Στο διαπλανητικό και διαστρικό διάστημα, η ισότροπη πίεση του αερίου είναι αμελητέα εν συγκρίσει με την ηλιακή πίεση, τον ηλιακό άνεμο και τη δυναμική πίεση. Οι αστροφυσικοί προτιμούν να χρησιμοποιούν την πυκνότητα για να περιγράψουν τέτοια περιβάλλοντα, σε μονάδες σωματιδίων ανά κυβικό μέτρο.
Η δημιουργία του κενού
thumb|370px|Σχηματική παράσταση της λειτουργίας μιας περιστροφικής αντλίας κενού. Ο ευκολότερος τρόπος να δημιουργήσει κανείς τεχνητό κενό είναι να εκτείνει τον όγκο του περιέχοντος δοχείου. Για παράδειγμα, οι μύες μας διαστέλλουν τους πνεύμονές μας για να δημιουργήσουν μερικό κενό στο εσωτερικό τους, και ο αέρας εισορμά για να γεμίσει το κενό. Με επαναλαμβανόμενο αποκλεισμό ενός διαμερίσματος του δοχείου κενού και άντληση στη συνέχεια του περιεχομένου του, είναι δυνατόν να αντλήσουμε τον αέρα από έναν θάλαμο σταθερού μεγέθους, με τον ίδιο ουσιαστικά τρόπο που αντλούμε πορτοκαλάδα με καλαμάκι από ένα ποτήρι. Αυτή είναι η αρχή που διέπει τη λειτουργία των περισσότερων μηχανικών αντλιών κενού (βλ. διπλανό σχήμα). Στο εσωτερικό της αντλίας, ένας μηχανισμός διαστέλλει μια μικρή σφραγισμένη κοιλότητα για να δημιουργήσει βαθύ κενό (φάση (α)). Εξαιτίας της βαθμίδας πίεσης, ένα μέρος από τον αέρα του θαλάμου σπρώχνεται μέσα στη μικρή κοιλότητα της αντλίας (φάση (β)). Στη συνέχεια, φράσσεται η έξοδος της κοιλότητας προς τον θάλαμο (φάση (γ)) και ανοίγεται η έξοδός της προς το περιβάλλον (ατμόσφαιρα) (φάση (δ)). Τέλος, η κοιλότητα συμπιέζεται και πάλι στο αρχικό μικρό μέγεθος και ο κύκλος επαναλαμβάνεται.
Μια μηχανική αντλία κενού εξάγει τον ίδιο όγκο αερίου σε κάθε κύκλο, αλλά καθώς η πίεση του θαλάμου πέφτει, ο όγκος αυτός περιέχει ολοένα και λιγότερη μάζα (μικρότερο πλήθος σωματιδίων). Έτσι, μολονότι η ταχύτητα άντλησης παραμένει σταθερή όταν υπολογίζεται σε λίτρα/δευτερόλεπτο, ελαττώνεται εκθετικά όταν μετριέται σε χιλιόγραμμα/δευτερόλεπτο. Στο μεταξύ, τα ποσοστά διαρροής, εξάτμισης και εξαέρωσης παράγουν μια σταθερή ροή μάζας μέσα στο σύστημα. Όταν η ροή μάζας της αντλίας κατέβει στα ίδια επίπεδα με τις ροές μάζας μέσα στο θάλαμο, το σύστημα προσεγγίζει ασυμπτωτικά μια σταθερή πίεση που ονομάζεται πίεση βάσης (base pressure). Η εξάτμιση και η εξαέρωση μέσα στο κενό ονομάζεται outgassing, και η πιο κοινή πηγή της είναι το νερό που απορροφάται από υλικά μέσα στο θάλαμο. Το outgassing μπορεί να περιοριστεί με ξήρανση του θαλάμου πριν τη διαδικασία της άντλησης. Η πίεση βάσης μιας αντλίας με σύστημα πιστονιού που σφραγίζεται με λάστιχο ή πλαστικό είναι τυπικά 1 έως 50 kPa, ενώ μια αντλία με έλικα μπορεί να φτάσει τα 10 Pa και μια περιστροφική αντλία λαδιού με καθαρό και άδειο μεταλλικό θάλαμο μπορεί εύκολα να πετύχει 0.1 Pa. Εάν η κυρίαρχη ροή μάζας μέσα στο κενό του θαλάμου είναι η διαρροή του θαλάμου ή το outgassing των υλικών υπό κενό, τότε το κενό μπορεί να βελτιωθεί απλά με την εγκατάσταση μεγαλύτερων αντλιών. Ωστόσο, φτάνει κάποια στιγμή που η ανάδρομη διαρροή διά μέσου της αντλίας και το outgassing των λαδιών της αντλίας γίνονται οι κυρίαρχες ροές μάζας μέσα στο θάλαμο. Στην κατάσταση αυτή, το κενό θα προσεγγίσει την έσχατη πίεση της αντλίας - το βέλτιστο κενό που μπορεί να επιτύχει ο συγκεκριμένος τύπος αντλίας κάτω από ιδανικές συνθήκες. Η προσθήκη περισσότερων αντλιών σε παράλληλη σειρά ή μεγαλύτερων αντλιών του ίδιου τύπου μπορεί ακόμη να βελτιώσει την ταχύτητα άντλησης, δεν πρόκειται όμως να ρίξει την πίεση βάσης κάτω από την έσχατη πίεση. Καλύτερες τεχνολογίες άντλησης πρέπει να χρησιμοποιηθούν για να υπερνικηθεί αυτό το φράγμα.
Υψηλό κενό
Ευτυχώς, όταν η πίεση πέσει κάτω από το 1 kPa περίπου, καθίσταται δυνατή μια άλλη τεχνική δημιουργίας κενού δι' αντλήσεως. Με βάση τους νόμους της μηχανικής των ρευστών, η ροή της ύλης είναι διαφορετική σε διαφορετικές πιέσεις. Σε ατμοσφαιρική πίεση και χαμηλό κενό, τα μόρια αντιδρούν μεταξύ τους και ωθούν τα γειτονικά τους μόρια, μια κίνηση που είναι γνωστή ως τυρβώδης ροή. Όταν η απόσταση μεταξύ των μορίων αυξάνει, τα μόρια έρχονται σε επαφή με τα τοιχώματα του θαλάμου συχνότερα από ότι με τα υπόλοιπα μόρια, και η μοριακή άντληση καθίσταται περισσότερο αποτελεσματική από τη μηχανική άντληση. Αυτή η περιοχή ονομάζεται γενικά υψηλό κενό.
Οι μοριακές αντλίες (ή αντλίες διάχυσης) σαρώνουν μεγαλύτερη περιοχή από ότι οι μηχανικές αντλίες, και το κάνουν πιο συχνά, επιτυγχάνοντας έτσι πολύ μεγαλύτερες ταχύτητες άντλησης, μετρημένες σε όγκο ανά μονάδα χρόνου. Το τίμημα για την υψηλή αυτή απόδοση είναι ότι τους λείπει το φράγμα ανάμεσα στο κενό και το περιβάλλον εκτόνωσης. Εφόσον δεν υπάρχει φράγμα, μια μικρή πίεση στο χώρο εκτόνωσης μπορεί εύκολα να προκαλέσει ανάδρομη ροή και να στείλει τον αέρα πίσω διαμέσου της αντλίας· αυτό ονομάζεται πέδηση. Στο υψηλό κενό, ωστόσο, η βαθμίδα πίεσης έχει μικρή επίδραση στη ροή των ρευστών, και οι μοριακές αντλίες μπορούν να επιτύχουν τη μέγιστη ισχύ τους.
Οι δύο κύριοι τύποι μοριακών αντλιών είναι η αντλία διάχυσης και η τουρμπομοριακή αντλία. Και οι δύο τύποι αντλιών παρασύρουν μόρια του αερίου που διαχέονται μέσα στην αντλία. Οι αντλίες διάχυσης παρασύρουν έξω μόρια με πίδακες λαδιού, ενώ οι τουρμπομοριακές αντλίες χρησιμοποιούν ανεμιστήρες μεγάλων ταχυτήτων. Και οι δύο αυτές αντλίες εμποδίζονται και αποτυγχάνουν να αντλήσουν αν η εκτόνωση γίνεται απευθείας σε ατμοσφαιρική πίεση, επομένως πρέπει να εκτονώνονται μέσα στο χαμηλότερης διαβάθμισης κενό που δημιουργούν οι μηχανικές αντλίες.
Όπως και με τις μηχανικές αντλίες, η πίεση βάσης επιτυγχάνεται όταν η διαρροή, το outgassing και η ανάδρομη ροή εξισώνονται με την ταχύτητα της αντλίας, αλλά σ' αυτή την περίπτωση είναι πολύ δυσκολότερο να ελαχιστοποιήσουμε τη διαρροή και το outgassing σε επίπεδα συγκρίσιμα με την ανάδρομη ροή. Τα συστήματα υψηλού κενού γενικά προϋποθέτουν μεταλλικούς θαλάμους με δακτυλίους στεγανοποίησης όπως οι φλάντζες Klein ή φλάντζες ISO. Το σύστημα πρέπει να είναι καθαρό και απαλλαγμένο από οργανικές ύλες για να ελαχιστοποιηθεί το outgassing. Όλα τα υλικά, στερεά ή υγρά, έχουν μια μικρή τάση ατμών, και το outgassing τους γίνεται σημαντικό όταν η πίεση του κενού πέσει κάτω από την τιμή αυτής της τάσης ατμών. Ως αποτέλεσμα, πολλά υλικά που συμπεριφέρονται καλά σε χαμηλό κενό, όπως το epoxy, γίνονται προβληματική πηγή outgassing όταν επιχειρούμε να επιτύχουμε υψηλό κενό.
Με τις παραπάνω στάνταρντ προφυλάξεις, εύκολα επιτυγχάνεται κενό της τάξης του 1 mPa με μοριακές αντλίες του εμπορίου. Με προσεκτικό σχεδιασμό και χειρισμό, 1μPa είναι δυνατόν να επιτευχθεί.
Το κενό του διαστήματος
Μεγάλο μέρος του εξώτερου διαστήματος μπορεί να θεωρηθεί για όλους τους πρακτικούς σκοπούς σχεδόν τέλειο κενό, με έναν μικρό μόνο αριθμό από άτομα ανά κυβικό μέτρο, με πιο κοινά τα άτομα υδρογόνου (H) και ηλίου (He). Η ενδοαστρική ύλη περιέχει επίσης αρκετά σωματίδια σκόνης ώστε να επηρεάζει τις αστρονομικές μετρήσεις, και πιθανόν και άλλες μορφές σκοτεινής ύλης που έχουν επίδραση στη διαστολή του σύμπαντος.
Όλο το παρατηρήσιμο σύμπαν είναι επίσης γεμάτο με μεγάλο αριθμό φωτονίων, που αποτελούν τη λεγόμενη κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου, και πιθανότατα περιέχει έναν αντίστοιχα μεγάλο αριθμό νετρίνων. Η σημερινή θερμοκρασία της ακτινοβολίας υποβάθρου είναι γύρω στα 3 K, μόλις 3 βαθμούς πάνω από το απόλυτο μηδέν. Ούτε τα φωτόνια ούτε τα νετρίνα αυτά αλληλεπιδρούν σημαντικά με την ύλη, οπότε τα αστέρια, οι πλανήτες και τα διαστημόπλοια κινούνται ελεύθερα στο σχεδόν τέλειο κενό του διαστρικού διαστήματος.
Τα αστέρια, οι πλανήτες και οι δορυφόροι συγκρατούν τις ατμόσφαιρές τους διά της βαρυτικής έλξης, επομένως οι ατμόσφαιρες δεν έχουν σαφή σύνορα. Η πυκνότητα του αερίου ελαττώνεται καθώς αυξάνεται η απόσταση από το ουράνιο σώμα. Στις χαμηλές τροχιές γύρω από τη Γη (σε ύψη 250 - 300 χλμ), η ατμοσφαιρική πυκνότητα είναι ακόμη αρκετά υψηλή για να προβάλει σημαντική αντίσταση στους δορυφόρους. Οι περισσότεροι γήινοι δορυφόροι λειτουργούν σε αυτό το υψόμετρο και χρειάζεται να πυροδοτούν τις μηχανές τους κάθε λίγες μέρες για να διατηρούνται σε τροχιά. Η ατμόσφαιρα σε Χαμηλή Γήινη Τροχιά ρυπαίνεται όλο και περισσότερο με ανθρωπογενή απόβλητα. Μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι ορισμένοι δορυφόροι που ανασυλλέγονται από την τροχιά είναι καλυμμένοι με ένα πολύ λεπτό στρώμα ούρων και περιττωμάτων που έχουν προφανώς προέλθει από Ρωσικές και Αμερικανικές διαστημικές αποστολές.
Το βαθύ κενό του διαστήματος μπορεί να το κάνει ελκυστικό περιβάλλον για ορισμένες διεργασίες, για παράδειγμα εκείνες που απαιτούν εξαιρετικά καθαρές επιφάνειες.
Στα 1913, ο Νορβηγός εξερευνητής και φυσικός Κρίστιαν Μπίρκελαντ (Kristian Birkeland) ήταν ίσως ο πρώτος που προέβλεψε ότι το διάστημα δεν περιέχει μόνο πλάσμα, αλλά επίσης και "σκοτεινή ύλη". Έγραψε: "Φαίνεται να είναι φυσική συνέπεια των απόψεών μας να υποθέσουμε ότι το σύνολο του διαστήματος είναι γεμάτο με ηλεκτρόνια και ιπτάμενα ηλεκτρικά ιόντα όλων των ειδών. Έχουμε υποθέσει ότι κάθε αστρικό σύστημα σε εξέλιξη εξακοντίζει ηλεκτρικά σωματίδια μέσα στο διάστημα. Δεν φαίνεται παράλογο επομένως να σκεφτούμε ότι το μεγαλύτερο μέρος των υλικών μαζών στο σύμπαν βρίσκεται, όχι στα αστρικά συστήματα ή στα νεφελώματα, αλλά στον κενό χώρο." (Δείτε "Polar Magnetic Phenomena and Terrella Experiments", in The Norwegian Aurora Polaris Expedition 1902-1903 (εκδ. 1913, σελ.720) )
Το κβαντικό κενό
Στην κβαντομηχανική, και ειδικά στην κβαντική θεωρία πεδίου, το κενό ορίζεται ως η κατάσταση εκείνη (δηλ. η λύση των εξισώσεων της θεωρίας) που κατέχει την ελάχιστη δυνατή ενέργεια (χαμηλότερη ενεργειακή στάθμη). Σε πρώτη προσέγγιση, αυτό σημαίνει απλώς μια κατάσταση χωρίς σωματίδια, εξ ου και το όνομα.
Ακόμη και το ιδεατό κενό, νοούμενο ως πλήρης απουσία οποιουδήποτε πράγματος, στην πράξη δεν θα παραμείνει άδειο. Για παράδειγμα, ας φανταστούμε έναν θάλαμο κενού που έχει εκκενωθεί εντελώς, ώστε η συγκέντρωση (κλασικών) σωματιδίων «ύλης» να είναι μηδενική. Τα τοιχώματα του θαλάμου θα εκπέμψουν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία υπό τη μορφή ακτινοβολίας μέλανος σώματος. Η ακτινοβολία αυτή μεταφέρει ορμή και ενέργεια, οπότε το κενό έχει ενεργειακό περιεχόμενο και τα τοιχώματα δέχονται πίεση ακτινοβολίας. Το ίδιο αληθεύει ακόμη και για το κενό του διαστρικού χώρου. Ακόμη κι αν μια περιοχή του χώρου δεν περιέχει σωματίδια, η Κοσμική Ακτινοβολία Υποβάθρου διαπερνά ολόκληρο το σύμπαν.
Υπό την κλασική έννοια του εντελώς άδειου χώρου, το κενό δεν μπορεί να υπάρξει ούτε στο εσωτερικό της ύλης. Λέγεται συχνά ότι «το άτομο είναι στο μεγαλύτερο ποσοστό κενός χώρος». Ωστόσο, στην κβαντική μηχανική τα σωματίδια δεν έχουν απολύτως καθορισμένες θέσεις και μεγέθη· δεν είναι σημεία ούτε «σβώλοι» που καταλαμβάνουν σαφώς έναν χώρο. Αντίθετα, μπορεί να θεωρηθεί ότι π.χ. τα ηλεκτρόνια απλώνονται σε ολόκληρο τον χώρο του ατόμου, με μια ορισμένη πιθανότητα να εντοπιστούν σε οποιοδήποτε σημείο του. Επομένως, μπορεί κανείς να μιλήσει για μικρότερη ή μεγαλύτερη «πυκνότητα πιθανότητας» σε μια περιοχή του χώρου, αλλά όχι για σαφώς κατειλημμένες και κενές περιοχές.
Στην κβαντική θεωρία πεδίου και τη θεωρία χορδών, ο όρος «κενό» σημαίνει τη θεμελιώδη στάθμη στον Χώρο Χίλμπερτ, δηλαδή τη στάθμη με τη χαμηλότερη δυνατή ενέργεια. Στις ελεύθερες (χωρίς αλληλεπιδράσεις) κβαντικές θεωρίες πεδίου, αυτή η στάθμη είναι ανάλογη προς τη θεμελιώδη στάθμη ενός κβαντικού αρμονικού ταλαντωτή.
Ιστορική ανασκόπηση
Δείτε επίσης το άρθρο: Κενό (φιλοσοφία).
Κατά τη διάρκεια της ιστορίας, οι διαμάχες σχετικά με το αν είναι δυνατόν να υπάρξει κάτι όπως το κενό υπήρξαν διαρκείς και έντονες. Ορισμένοι αρχαίοι έλληνες φιλόσοφοι ήταν απρόθυμοι να αποδεχτούν τη δυνατότητα ύπαρξης του κενού, καθώς το ταύτιζαν με το "μη ον" και θεωρούσαν ότι ο ισχυρισμός "υπάρχει κενό", δηλαδή "υπάρχει μη ον" εμπεριέχει μια αντίφαση. Ο Πλάτων έβρισκε την ιδέα του κενού αδιανόητη. Πίστευε ότι όλα τα φυσικά αντικείμενα ήταν πραγματώσεις ενός αφηρημένου Πλατωνικού Ιδεώδους, και αδυνατούσε να φανταστεί ένα πρότυπο "ιδεώδες" του κενού. Παρομοίως, ο Αριστοτέλης θεωρούσε τη δημιουργία κενού αδύνατη—το "τίποτα" δεν θα μπορούσε να είναι "κάτι". Μεταγενέστεροι έλληνες φιλόσοφοι σκέφτηκαν ότι το κενό θα μπορούσε να υπάρξει έξω από το κοσμικό σύμπαν, αλλά όχι στο εσωτερικό του.
Εξάλλου, η σχολή των ατομικών φιλοσόφων, με κύριο εκπρόσωπό της τον Δημόκριτο, εξέφρασε μια θέση ριζικά διαφορετική. Ταυτίζοντας την έννοια του κενού με τον κενό χώρο, ο Δημόκριτος κατόρθωσε να υπερβεί την αντίφαση που προξενούσε η έννοια του "μη όντος". Σύμφωνα με τον Δημόκριτο, υπάρχουν μόνον "άτομα και κενό". Μάλιστα, το κενό, ο κενός χώρος δηλαδή, είναι απαραίτητο στοιχείο της ατομικής θεωρίας, καθώς παρέχει το υπόβαθρο μέσα στο οποίο "φέρονται" (κινούνται) τα άτομα και κατ' επέκταση λαμβάνει χώρα οποιαδήποτε φυσική μεταβολή. Χωρίς το κενό δεν θα είχε νόημα η διακριτή φύση των ατόμων, ούτε θα μπορούσε η ατομική θεωρία να χρησιμεύσει ως εξήγηση των φυσικών φαινομένων. Με άλλα λόγια, στην ατομική φιλοσοφία ο χώρος αποκτά φυσική υπόσταση και πρέπει να θεωρείται εξίσου "πραγματικός" με το υλικό του περιεχόμενο.
Κατά τον Μεσαίωνα, η ιδέα του κενού θεωρούνταν ανήθικη ή ακόμη και αιρετική. Η απουσία οποιουδήποτε πράγματος υποδήλωνε την απουσία του Θεού, και παρέπεμπε στην κενότητα που προϋπήρξε της δημιουργίας που αφηγείται το βιβλίο της Γένεσης. Μεσαιωνικά νοητικά πειράματα πάνω στο ζήτημα του κενού εξέταζαν το ενδεχόμενο της ύπαρξης κενού, έστω και μόνο για μια στιγμή, μεταξύ δύο επιπέδων πλακών όταν αποχωρίζονταν γοργά η μία από την άλλη. Υπήρχε εκτενής συζήτηση σχετικά με το εάν ο αέρας εισχωρούσε αρκετά γρήγορα καθώς οι πλάκες αποχωρίζονταν, ή, σύμφωνα με τον Ουίλλιαμ Μπέρλεϋ (William Burley), αν κάποιο "ουράνιο αίτιο" εμπόδιζε να προκύψει κενό—δηλαδή, εάν η φύση αποστρεφόταν το κενό, πράγμα που εκφραζόταν με τον όρο "τρόμος του κενού" (horror vacui). Αυτή η εικασία έχασε τη σημασία της μετά τις Παρισινές καταδίκες του επισκόπου Τεμπιέρ, ο οποίος αξίωνε ότι δεν υπάρχουν περιορισμοί στη δύναμη του Θεού, πράγμα που οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι ο Θεός θα μπορούσε να δημιουργήσει κενό εάν το επιθυμούσε.
Συνεχίζοντας το έργο του Γαλιλαίου, ο Εβανγκελίστα Τορριτσέλλι υποστήριξε στα 1643 ότι εμφανιζόταν κενό πάνω από την ελεύθερη επιφάνεια του υδραργύρου σε ένα βαρόμετρο υδραργύρου. Μερικοί πιστεύουν ότι μολονότι ο Τορριτσέλλι παρήγαγε πρώτος κενό, ήταν ο Μπλεζ Πασκάλ που το αναγνώρισε πρώτος ως τέτοιο. Αργότερα ο Ρόμπερτ Μπόιλ διεξήγαγε πειράματα πάνω στις επιπτώσεις του κενού. Για παράδειγμα, ένα καναρίνι όταν εκτίθετο σε κενό έχανε τις αισθήσεις του, συνερχόταν όμως όταν το επανέφεραν στον ανοιχτό αέρα. Στα 1654, ο Ότο φον Γκέρικε διεξήγαγε το περίφημο πείραμά του με τα ημισφαίρια του Μαγδεβούργου - ένα πείραμα που πήρε μάλλον τη μορφή δημόσιας επίδειξης, καταδεικνύοντας ότι δύο ομάδες αλόγων αδυνατούσαν να διαχωρίσουν, τραβώντας προς αντίθετες κατευθύνσεις, δύο ημισφαίρια από το εσωτερικό των οποίων είχε αντληθεί ο αέρας. Το φαινόμενο είναι ανάλογο με την προσκόλληση μιας βεντούζας σε ένα τζάμι: πιέζοντάς την στο τζάμι, ο αέρας ανάμεσα στις δύο επιφάνειες βγαίνει προς τα έξω και οι επιφάνειες παραμένουν κολλημένες χάρη στην υποπίεση του εσωτερικού σε σχέση με το εξωτερικό.
Παράλληλα, θεωρίες σχετικές με τη φύση του φωτός είχαν υποβάλει την ιδέα ενός αιθέριου μέσου που θα μπορούσε να παίζει το ρόλο του μέσου διάδοσης των φωτεινών κυμάτων (Ο Νεύτων βασίστηκε στην ιδέα αυτή για να εξηγήσει τα φαινόμενα της διάθλασης και της μετάδοσης θερμότητας μέσω ακτινοβολίας). Η ιδέα αυτή εξελίχθηκε στην έννοια του φωτοφόρου αιθέρα κατά τον 19ο αιώνα, αλλά ήταν γνωστό ότι είχε σημαντικές αδυναμίες. Στα 1887 το πείραμα των Μάικελσον και Μόρλεϋ (Michelson & Morley), στο οποίο χρησιμοποιήθηκε ένα συμβολόμετρο σε μια προσπάθεια να εντοπιστούν μεταβολές στην ταχύτητα του φωτός που οφείλονταν στην κίνηση της Γης ως προς τον αιθέρα, κατέληξε σε ένα αρνητικό αποτέλεσμα που έγινε διάσημο. Καμιά μεταβολή στην ταχύτητα του φωτός δεν εντοπίστηκε, πράγμα που οδήγησε τελικά στην εγκατάλειψη της ιδέας ενός ακίνητου, διάχυτου στο σύμπαν μέσου, διά μέσου του οποίου θα κινούνταν η Γη σαν να βρισκόταν μέσα στο ρεύμα ενός ανέμου.
Το πείραμα δεν ήταν η μοναδική ένδειξη κατά της ύπαρξης του αιθέρα, αλλά το τελειωτικό χτύπημα στη θεωρία, μιας και το υποτιθέμενο αιθέριο μέσο ουδέποτε είχε εντοπιστεί θετικά, απλώς είχε υποτεθεί η ύπαρξή του μέσω μιας αναλογίας με τα άλλα κυματικά φαινόμενα. Εξάλλου, οι ιδιότητες που έπρεπε να του αποδοθούν προκειμένου να εξηγηθούν με συνέπεια τα φαινόμενα που προκαλούσε κατέληξαν να είναι αντιφατικές. Ο αιθέρας, λοιπόν, πιο πολύ κατέστη περιττός (με τη Θεωρία της Σχετικότητας) παρά καταρρίφθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πίεση Κατηγορία:Βιομηχανικές διεργασίες
Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2008-2009
To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2008-2009 ξεκίνησε στις 21 Σεπτεμβρίου 2008 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 8 Μαρτίου 2009 με τον τελικό μεταξύ των Εσπερίδων και του Παλαιού Φαλήρου. Το κύπελλο κατέκτησαν οι Εσπερίδες Καλλιθέας για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά και έγιναν οι πολυνίκεις της διοργάνωσης.
Τελική φάση
Η τελική φάση (Final Four) διεξήχθη στο Κλειστό Γυμναστήριο Ζωφριάς, στα Άνω Λιόσια, στις 7 και 8 Μαρτίου 2009.
Πηγές
Γυναικων 2008 2009 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2008 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2009
Ομαδική θεραπεία ατόμων με άνοια
Η θεραπευτική ομάδα
Θεραπεία είναι ο προσδιορισμός ενός προβλήματος, η θεραπευτική παρέμβαση και η επίλυσή του. Στην άνοια, o σκοπός της θεραπευτικής ομάδας είναι να αναπτυχθεί το αίσθημα της χαράς, να αυξηθούν οι πηγές της ψυχολογικής στήριξης και να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής των ατόμων με άνοια.
Οι τρόποι που μπορούν να υλοποιηθούν οι παραπάνω στόχοι είναι πολλοί και δεν απαιτείται το άτομο να έχει καλή μνήμη για να ωφεληθεί από την θεραπευτική ομάδα. Μια ομαδική δραστηριότητα είναι η κατασκευή αντικειμένων από πηλό. Τα άτομα κατασκευάζουν αντικείμενα και στο τέλος βλέπουν το αποτέλεσμα της δημιουργίας τους και αισθάνονται χρήσιμα.
Οι θεραπευτικές ομάδες είναι σημαντικές για τους παρακάτω λόγους:
Ο ηγέτης-θεραπευτής της ομάδας
Ο άνθρωπος, που καθοδηγεί την θεραπευτική ομάδα λαμβάνει υπόψιν του ότι το κάθε μέλος της ομάδας είναι ξεχωριστό, χρησιμοποιεί τα δυναμικά στοιχεία του κάθε μέλους, είναι ενήμερος για τον τρόπο που αναπτύσσεται μια ομάδα και κατανοεί τον ρόλο, που λαμβάνει το κάθε άτομο στην ομάδα. Επιπλέον, ο ηγέτης είναι απαραίτητο να έχει σεβασμό και συμπόνια για τα άτομα με άνοια και συνείδηση για τα θέματα της ομάδας και της μη - λεκτικής επικοινωνίας. Μία θεραπευτική ομάδα αποτελείται από τέσσερα ή παραπάνω μέλη με έναν κοινό σκοπό: χρειάζεται να υπάρχει όσον δύναται μονιμότητα (των μελών), να υπάρχουν όρια στο χρόνο και στο χώρο (συνάντηση σε συγκεκριμένο χρόνο και χώρο, όπου δεν θα τους ενοχλήσει κάποιος), συλλογικοί στόχοι και σύμφωνοι τρόποι επίτευξης αυτών, κριτήρια συμμετοχής, κώδικες δεοντολογίας, διαφοροποίηση στους ρόλους των μελών και τέλος την εθελοντική απόφαση του κάθε μέλους να βρίσκεται σε αυτήν (την ομάδα). Ο ηγέτης της ομάδας παρουσιάζει τα μέλη, που επιθυμούν να προσφέρουν και να ωφελήσουν την ομάδα. Τα μέλη εξελίσσονται όταν δεσμεύουν τον εαυτό τους και προσπαθούν να αναπτυχθούν. Κατά την διάρκεια, που επιτυγχάνονται οι κοινοί σκοποί, τα μέλη της ομάδας συνήθως αναλαμβάνουν διάφορα καθήκοντα (για παράδειγμα μια γραμματέας, ένας ταμίας) ή συναισθηματικούς ρόλους (για παράδειγμα μία συμπονετική μητέρα, ένας άνθρωπος με πειθώ). Επιπρόσθετα, ο ηγέτης χρειάζεται να γνωρίζει αυτό, που συμβαίνει στην ομάδα και στο κάθε άτομο ξεχωριστά σε κάθε συνεδρία και να θέτει ερωτήσεις προς τα μέλη στο τέλος της κάθε συνεδρίας, όταν το βρίσκει απαραίτητο. Οι πληροφορίες, που παίρνει ο ηγέτης αφορούν στο πόσο σημαντική βρίσκουν τα μέλη την ομάδα και τι επιθυμούν να αλλάξει. Ο ηγέτης είναι σημαντικό να βλέπει την ομάδα ως μια οντότητα που έχει δικαιώματα.
Τα θεραπευτικά οφέλη
Αυτό που συμβαίνει στις ομάδες είναι πολύ σημαντικό, όπως για παράδειγμα τη διασκέδαση και την ικανοποίηση του ατόμου. Το μεγαλύτερο όφελος, που παίρνει το άτομο από την ομάδα, είναι, να αλλάξει συμπεριφορά εκτός ομάδας τον πραγματικό κόσμο. Οι αλλαγές αυτές χρειάζονται υποστήριξη και ενθάρρυνση από τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας, τον θεραπευτή και το υπόλοιπο προσωπικό. Υπάρχει ένας διαχωρισμός μεταξύ του θεραπευτικού οφέλους και της θεραπευτικής αποτελεσματικότητας. Η θεραπευτική αποτελεσματικότητα είναι η ικανότητα του θεραπευτή-ηγέτη, να δημιουργήσει ευκαιρίες για θετικές συμπεριφορές μέσα στην ομάδα. Η αλλαγή όμως έχει όρια, αν εστιαστεί μόνο μέσα στην ομάδα. Το θεραπευτικό όφελος είναι αυτό, που κερδίζει το άτομο και αλλάζει την συμπεριφορά του εκτός ομάδας, με τρόπους που αναπτύσσουν την πνευματική του Υγεία.
Η καταγραφή της ομαδικής συνεδρίας
Ο σκοπός της καταγραφής στην ομαδική συνεδρία είναι η περιγραφή του τι συνέβη σε κάθε συνεδρία, ανεξαρτήτως του σκοπού και του περιεχομένου. Συγκεκριμένα, οι ομαδικές καταγραφές γίνονται, για να παρακολουθεί ο θεραπευτής την όποια εξέλιξη της ομάδας, την αλλαγή των μελών σε κάθε συνεδρία και τις δραστηριότητες ή συμπεριφορές, που λειτούργησαν θετικά. Συν της άλλης, η καταγραφή της ομαδικής συνεδρίας θυμίζει στους θεραπευτές τις αλλαγές, που επιθυμούν, να πραγματοποιήσουν στην ομάδα, βοηθάει τους καθοδηγητές για την προετοιμασία της συνεδρίας, παρέχει μια αναφορά της δουλειάς τους (για τυχόν εποπτείες), εξυπηρετεί την ενημέρωση των υπολοίπων μελών του προσωπικού και τέλος, προσφέρεται διαφήμιση της ομάδας και των θεραπευτών της.
Η αξιολόγηση της ομάδας
Ο λόγος, που αξιολογείται η ομάδα, είναι για να ενημερωθεί ο θεραπευτής, αν υπάρχει διαφορά σε αυτά που κάνει στην ομάδα, για να έχει επίγνωση της δουλειάς του, για να συγκρίνει τη δουλειά του με άλλους θεραπευτές και για να αποδείξει τη χρησιμότητα της δουλειάς του. Η αξιολόγηση σχεδιάζεται και πραγματοποιείται, προτού ξεκινήσει η ομάδα. Οι δυσκολίες μιας αξιολόγησης υπάρχουν και αφορούν τις δυνατότητες της ομάδας,την συμπεριφορά του ατόμου στην πραγματική του ζωή, την αξιοπιστία των απαντήσεων από τα μέλη της ομάδας, το μη επιτυχές αποτέλεσμα των μετρήσεων (είναι μικρό για να μετρηθεί), την διαφορετική οπτική γωνία, που το άτομο και ο θεραπευτής βλέπουν και αξιολογούν την κατάσταση, την δυσκολία κατανόησης του ερωτηματολογίου από άτομα με γνωστικές εκπτώσεις, τις προσωπικές απόψεις του κάθε παρατηρητή (αντικειμενικός), την πηγή της βελτίωσης (φάρμακα ή κοινωνικοποίηση) και την διατήρηση ή βελτίωση μιας δεξιότητας. Εν περιλήψει, η βελτίωση στην πραγματικότητα πιθανόν να ευθύνεται σε παράγοντες εκτός ομάδας.
Η καθοδήγηση της ομάδας: θεραπευτικοί παράγοντες
Ο ρόλος του θεραπευτή-ηγέτη είναι να δημιουργήσει ένα ασφαλές περιβάλλον, ώστε να νιώσει το άτομο αποδοχή από τα υπόλοιπα μέλη αλλά και τον θεραπευτή και να μπορέσει, να δημιουργήσει θεραπευτικές συμπεριφορές. Οι θεραπευτικοί παράγοντες αναφέρονται στο αίσθημα της ελπίδας, στην καθοδήγηση, στην αναγνώριση παρόμοιων προβλημάτων στα μέλη, στο αίσθημα αποδοχής, στην εξωστρέφεια, στο αίσθημα της κάθαρσης, στον αλτρουισμό, στην μάθηση, στην κατανόηση εαυτού, σε υπαρξιακούς παράγοντες και στο αίσθημα της υπευθυνότητας.
Οι δυσκολίες της ομάδας
Οι δυσκολίες της ομάδας σημειώνονται στην μη επικοινωνία μεταξύ του θεραπευτή και των μελών, τα γεγονότα, που λαμβάνουν χώρα εκτός ομάδας και έχουν επίπτωση στις συνεδρίες, στην φορτισμένη διάθεση και στην μη κοινωνικά αποδεκτή συμπεριφορά έστω και ενός μέλους, στις προσωπικές πληροφορίες, που δίνει ένα άτομο στους θεραπευτές χωρίς την παρουσία της ομάδας, στην επιθυμία των θεραπευτών να μάθουν την αλήθεια για τα λεγόμενα των μελών, στην δημιουργία συγκεκριμένων ομάδων από ορισμένα μέλη και στην αποφυγή θεμάτων, που δυσαρεστούν τα μέλη.
Τα συναισθήματα της ομάδας:Η σιωπή, η χαρά και η λύπη
Στην ομάδα συμβαίνουν διάφορες καταστάσεις που αξίζει να αναφερθούν: Ο θεραπευτής χρειάζεται να ελίσσεται σε αυτές τις καταστάσεις.
Η λήξη της ομάδας
Τα μέλη της ομάδας έχουν ενημερωθεί για τον αριθμό των συνεδριών, που θα συμβούν και ο θεραπευτής χρειάζεται να το διατηρήσει. Οι τελευταίες έξι συνεδρίες χρειάζεται να οργανωθούν για της λήξη της ομάδας. Τα μέλη βιώνουν διάφορα συναισθήματα όταν λήγει μια ομάδα, όπως θυμό προς τον θεραπευτή, θλίψη, ανάγκη για τη συνέχειά της, ενόχληση και έλλειψη ενέργειας. Ο θεραπευτής βιώνει το τέλος με θλίψη, ειδικά αν πρόκειται για μια επιτυχημένη ομάδα. Όσο πιο επιτυχημένη και ευχάριστη είναι η ομάδα, τόσο περισσότερο θα στοιχίσει η λήξη της. Ο θεραπευτής δένεται με την ομάδα και θα βιώσει μια λύπη και ο ίδιος. Η λήξη της ομάδας βοηθάει τα μέλη της και τον θεραπευτή να χαλαρώσουν και να επαναφορτίσουν τις μπαταρίες τους. Ο θεραπευτής και τα μέλη χρειάζονται χρόνο για να αξιολογήσουν για το τι πραγματικά συνέβη στην ομάδα και αυτό τον χρόνο τον δίνουν οι τελευταίες συνεδρίες.
Πηγές
Κατηγορία:Παραϊατρική Κατηγορία:Ομαδικές θεραπείες Κατηγορία:Θεραπευτικές αγωγές
Στέλιος Χατζηιωάννου
Ο Σερ Στέλιος Χατζηιωάννου (14 Φεβρουαρίου 1967) είναι Ελληνοκύπριος επιχειρηματίας, ο οποίος ζει στην Αγγλία. Είναι απόφοιτος της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου και έχει μεταπτυχιακό από το Πανεπιστήμιο Σίτι του Λονδίνου. Ασχολήθηκε με την ναυτιλιακή εταιρεία του πατέρα του και αργότερα το 1995 ίδρυσε την εταιρεία χαμηλού κόστους EasyJet. Έχει ιδρύσει επίσης τις εταιρείες: EasyCar, EasyValue, EasyMoney, EasylnternetCafe και EasyCruise. Ο Στέλιος Χατζηιωάννου θεωρείται ένας από τους πλουσιότερος Κύπριους επιχειρηματίες με την περιουσία του να ανέρχεται περίπου στα 1.45 δισεκατομμύρια δολάρια.
Το 2006 έλαβε τον τίτλο του ιππότη (ΣΕΡ) από την Βασίλισσα Ελισάβετ για τις υπηρεσίες του στην επιχειρηματικότητα.
Από το 2009 διατελεί ως Επίτιμος Γενικός Πρόξενος της Δημοκρατίας της Κύπρου στο Πριγκιπάτο του Μονακό. Επιπλέον έχει ιδρύσει το φιλανθρωπικό ίδρυμα Stelios Philanthropic Foundation.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσωπα κυπριακής καταγωγής Κατηγορία:Κύπριοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες υπήκοοι ελληνοκυπριακής καταγωγής
Χώρα Σάμου
Η Χώρα είναι χωριό της Σάμου που βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της, σε απόσταση 13 χιλιόμετρων από την πρωτεύουσα της, τη Σάμο. Έχει πληθυσμό 1.500 κατοίκων και μέχρι το 1854 αποτελούσε πρωτεύουσα του νησιού.
Μεταφορά της πρωτεύουσας
Στα πρώτα 20 χρόνια της Ηγεμονίας της Σάμου, η Χώρα παρέμεινε η πρωτεύουσα της Σάμου. Η διοίκηση όμως ήταν αρκετά δύσκολη, διότι δεν υπήρχαν δρόμοι και ορισμένα απαραίτητα κτήρια.
Σκέψεις για τη μεταφορά της πρωτεύουσας είχαν γίνει και κατά το παρελθόν, επί της ηγεμονίας του Στέφανου Βογορίδη το 1835, όταν οι κάτοικοι της Σάμου σκέπτονταν να μεταφερθεί η πρωτεύουσα στον Λιμένα Βαθέος και να μετονομαστεί ο συνοικισμός σε Στεφανούπολη για να συνδέεται με το Βαθύ. Έτσι η διοίκηση αγνόησε την παλιά πρωτεύουσα της Σάμου, Χώρα, και εγκαταστάθηκε προσωρινά στον Λιμένα Βαθέος. Αυτό συμφωνήθηκε και από την τέταρτη Γενική Συνέλευση του 1835. Όμως η σκέψη αυτή εγκαταλείφθηκε με την πτώση του Βογορίδη. Τον Μάρτιο του 1841, κατά τη συνέλευση των πληρεξουσίων, συζητήθηκε το θέμα της έδρας της διοίκησης και ύστερα από ομόφωνη απόφαση ορίστηκε η Χώρα.
Λίγο καιρό αργότερα ο Γεώργιος Κονεμένος, διοικητής τότε της Σάμου, είχε την άποψη πως η πρωτεύουσα έπρεπε να μεταφερθεί στο Τηγάνι, που ήταν η αρχαία πρωτεύουσα του νησιού και μια από τις επιφανέστερες πόλεις της αρχαίας Ελλάδας. Έτσι το 1851, η συνέλευση επί ηγεμονίας Γεωργίου Κονεμένου αποφάσισε με ψήφισμα της ως έδρα διοικήσεως τον Λιμένα Τηγανίου, για λόγους κλίματος, υποδομών αλλά και δυσκολίας μεταφοράς της πρωτεύουσας στο Βαθύ λόγω μεγάλης απόστασης και εξόδων.
Ενώ όμως το 1851 η γενική συνέλευση είχε πάρει την τελική της απόφαση, ο νέος τοποτηρητής Ιωάννης Γκίκας από τις πρώτες μέρες τις άφιξης του έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τον Λιμένα Βαθέος. Η άποψή του ήταν πως θα έπρεπε η πρωτεύουσα να μεταφερθεί εκεί, διότι ο κόλπος εξασφάλιζε καλύτερο λιμάνι, έχοντας συνήγορο τον τότε πρόξενο της Αγγλίας στη Σάμο και μεγαλέμπορο Γρηγόριο Λουί-Μαρκ. Έτσι, τον Μάιο του 1854 η πρωτεύουσα της Σάμου μεταφέρθηκε στο Βαθύ.
Η Χώρα όμως ακόμη και μετά την μεταφορά της πρωτεύουσας στο Βαθύ εξακολουθούσε να διεκδικεί δικαιώματα πρωτεύουσας του τόπου. Επίσης ο τότε ηγεμόνας Μιλτιάδης Αριστάρχης, διάδοχος του Γκίκα, ήθελε να μεταφέρει την έδρα της ηγεμονίας στην αρχαία πρωτεύουσα. Συγκάλεσε έτσι τον Μάιο του 1859 συνέλευση στην Χώρα, προς μεγάλη χαρά των κάτοικων που δεν ήθελαν η πολύ του Λιμένα Βαθέος να αναγνωριστεί οριστικά ως πρωτεύουσα του νησιού.
Το ζήτημα όμως της πρωτεύουσας της Ηγεμονίας δεν είχε ακόμα λυθεί. Την έδρα διεκδικούσαν η Χώρα αλλά και ο Λιμένας Βαθέος. Ο Ι. Γκίκας προτίμησε τον Λιμένα Βαθέος λόγω του κόλπου του, οι κάτοικοι όμως εξακολουθούσαν να προτιμούν τη Χώρα.
Τον Νοέμβριο του 1862 κατά την γενική συνέλευση στη Χώρα ο Μιλτιάδης Αριστάρχης εμφανίστηκε ικανοποιημένος από την πρόοδο των έργων στο Τηγάνι και πρότεινε τη μεταφορά της πρωτεύουσας εκεί. Όμως σημειώθηκαν αντιδράσεις και επικράτησαν οι απόψεις τον ισχυρών παραγόντων του νησιού. Έτσι η επιλογή του Λιμένα Βαθέος ως πρωτεύουσα της Σάμου ήταν οριστική και αμετάκλητη. Οι κάτοικοι αντέδρασαν και υποστήριξαν την παραμονή της πρωτεύουσας στη Χώρα, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Τα επόμενα χρόνια έγινε σταδιακά η μεταφορά των υπηρεσιών της Ηγεμονικής Πολιτείας και το 1888 οι αρχές και οι εξουσίες του νησιού είχαν μόνιμη έδρα τον Λιμένα Βαθέος.
Ύστερα από τη μεταφορά της πρωτεύουσας στο Βαθύ, η Χώρα αποτελούσε δήμο β΄ τάξεως και ο οικισμός Τηγανίου ανήκε στον δήμο της. Το Τηγάνι αποσπάστηκε με νόμο το 1890 από τον δήμο Χώρας ως ξεχωριστός δήμος τρίτης τάξεως.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2003
thumb|250px|Η 76η Απονομή των Βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου
Η 76η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία Όσκαρ, η οποία τίμησε τις καλύτερες ταινίες του 2003, έλαβε χώρα στις 29 Φεβρουαρίου 2004 στο Θέατρο Κόντακ στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνια. Οικοδεσπότης της βραδιάς ήταν για όγδοη φορά ο Μπίλυ Κρίσταλ. Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 27 Ιανουαρίου 2004 από τον Πρόεδρο της Ακαδημίας Φρανκ Πίρσον και την ηθοποιό Σιγκούρνι Γουίβερ. Η ταινία Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών: Η επιστροφή του βασιλιά (The Lord of the Rings: The Return of the King) αναδείχτηκε νικητής της βραδιάς με 11 βραβεία, συμπεριλαμβανομένου και Καλύτερης Ταινίας με τον Πίτερ Τζάκσον να βραβεύεται με το Όσκαρ Σκηνοθεσίας για την ταινία Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών: Η επιστροφή του βασιλιά. Ο Σον Πεν κέρδισε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου και η Σαρλίζ Θερόν το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία Monster.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2003
Μαρία Ντράσκοβιτς του Τρακοστιάν
Η Μαρία, κροατικά: Maria Draskovich ofvon Trakostjan (8 Μαρτίου 1904 - 10 Ιουνίου 1969) από τον Οίκο του Ντράσκοβιτς ήταν κόρη του κόμη του Τρακοστγιάν και με τον γάμο της έγινε δούκισσα, και τιτουλάρια βασίλισσα- της Βαυαρίας.
Βιογραφία
Η Μαρία (Μαρίτα) Φραντσίσκα Γιουλιάνα Γιοχάννα ήταν κόρη του Ντιονύς-Μαρία Ντράσκοβιτς κόμη του Τρακοστγιάν, πρώην αυτοκρατορικού και βασιλικού καγκελάριου της Αυστρο-Ουγγαρίας και της Γιουλιάνας-Ρόζε του Μοντενουόβο. Ο Ντιονύς-Μαρία ήταν μέλος της Άνω Βουλής της Ουγγαρίας και της Βουλής της Κροατίας και είχε κληρονομήσει στην Κροατία τις ιδιοκτησίες Άιζενμπουργκ και Βελίκιμπουκοβετς στο Κρόιτς.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1930 τον Αλβέρτο των Βίττελσμπαχ δούκα, και τιτουλάριο βασιλιά, της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
Άντρος
Με το όνομα Άντρος (αγγλικά: Andros) ορίζεται το μεγαλύτερο αρχιπέλαγος των Μπαχαμών. Τα τρία μεγαλύτερα νησιά του αρχιπελάγους, Βόρειο Άντρος, Μάνγκροουβ Κέι και Νότιο Άντρος εντάσσονται σε ένα ευρύτερο σύνολο που αποτελείται από εκατοντάδες νησίδες και ύφαλους που ενώνονται μεταξύ τους με αβαθή περάσματα. Συνολικά έχει μήκος 167 χιλιόμετρα και πλάτος (στο πλατύτερο σημείο) 64 χιλιόμετρα. Εάν θεωρηθεί ως ένα νησί, το Άντρος, με έκταση 5.957 χμ2 είναι το πέμπτο μεγαλύτερο των Δυτικών Ινδιών. Παρά την έκτασή του ωστόσο, η ιδιαίτερη μορφολογία έχει ως αποτέλεσμα να συγκεντρώνει τον ιδιαίτερα περιορισμένο σε μέγεθος πληθυσμό των 7.386 κατοίκων (στοιχεία του 2010).
Κατηγορία:Μπαχάμες Κατηγορία:Νησιά των Μπαχαμών
Άγιος Βονιφάτιος
Ο Άγιος Βονιφάτιος (Saint Boniface, 675 – 5 Ιουνίου 754) ήταν Αγγλοσάξονας ιεραπόστολος, ηγετική προσωπικότητα της αγγλοσαξονικής αποστολής στα γερμανικά τμήματα της Φραγκικής αυτοκρατορίας κατά τον 8ο αιώνα. Εγκαθίδρυσε τις πρώτες οργανωμένες χριστιανικές κοινότητες σε πολλά μέρη της Γερμανίας. Είναι ο άγιος προστάτης της Γερμανίας και αποκαλείται "Απόστολος των Γερμανών". Γεννήθηκε ως Γουίνφριντ (Winfrid, Wynfrith ή Wynfryth) στο βασίλειο του Ουέσσεξ, πιθανότατα στο Κρέντιτον.
Θεωρείται άγιος από τη Λουθηρανική, την Αγγλικανική, την Καθολική εκκλησία και την Ορθόδοξη εκκλησία.
Βιογραφία
Καταγόταν από εύπορη αριστοκρατική οικογένεια, εκπαιδεύτηκε θεολογικά από Βενεδικτίνους μοναχούς και σε ηλικία 30 ετών έγινε ιερέας. Το (716) στάλθηκε σε αποστολή στη Φρισία προκειμένου να εκχριστιανίσει τους κατοίκους, το οποίο έργο ήταν δύσκολο διότι έπρεπε να συνεννοηθεί μαζί τους με την παλιά Αγγλική τους διάλεκτο. Εκείνοι λάτρευαν την αιωνόβια βελανιδιά, ιερό δέντρο του θεού τους Θωρ, πάνω στην οποία έκαναν θυσίες. Θέλοντας να ορίσει στους κατοίκους το τέλος μιας εποχής άρχισε να την πριονίζει και τότε φύσηξε ένας δυνατός άνεμος που την ξερίζωσε. Αυτό οι Φρίσιοι το θεώρησαν σύμφωνα με τον γνωστό θρύλο ως θαύμα και μεταστράφηκαν ομαδικά στον χριστιανισμό. Στη θέση της αργότερα φύτρωσε ένα έλατο το οποίο οι χριστιανοί καθόρισαν ως το ευλογημένο δέντρο με αποτέλεσμα να το τιμούν στην εορτή γέννησης του Θεανθρώπου.
thumb|left|Ανδριάντας του Βονιφάτιου.
Πρώτος αρχιεπίσκοπος των Γερμανών
Είχε την υποστήριξη όλων των Πεπινίδων και Καρολιδών βασιλέων ξεκινώντας από τον Κάρολο Μαρτέλο (723), οι οποίοι είχαν σκοπό ως Φράγκοι, να υποτάξουν όλους τους παγανιστές Σάξονες και να τους εκχριστιανίσουν. Ταξίδεψε στη Ρώμη (732) όπου ο πάπας Γρηγόριος Β’ τον όρισε αρχιεπίσκοπο ολόκληρης της Γερμανίας στην οποία επέστρεψε βαπτίζοντας χιλιάδες Γερμανούς, χριστιανούς. Ταξίδεψε ξανά στη Ρώμη όπου ο πάπας τον όρισε παπικό απεσταλμένο του στη Γερμανία. Στη συνέχεια ο Κάρολος Μαρτέλος ίδρυσε 4 επισκοπές στη Γερμανία ορίζοντας τον Βονιφάτιο αρχιεπίσκοπο με έδρα το Μετζ. Ο ίδιος έστεψε αργότερα (751) στο Σουασσόν τον γιό του Καρόλου Μαρτέλου, Πιπίνο τον βραχύ, βασιλιά των Φράγκων.
Σε μία από τις αποστολές του στη Φρισία συνελήφθη από εναπομείναντες Φρίσιους παγανιστές και θανατώθηκε με βασανιστήρια στο Ντόκκουμ. Από τα πολλά έργα του διασώθηκαν 40 επιστολές με ενδιαφέρουσες ιστορικές πληροφορίες για την εποχή του.
Μηχανογραφικό δελτίο
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Ελλάδα
Άγιος Βονιφάτιος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βονιφατιος Βονιφάτιος Αγιος Βονιφατιος
Δείκτης ανθρώπινης ανάπτυξης
2019 UN Human Development Report (inequality-adjusted).svg: Human Development Index, HDI)'' είναι στατιστικός δείκτης ο οποίος χρησιμοποιείται για να κατατάσσει τις χώρες με βάση την «ανθρώπινη ανάπτυξη». Αποτελεί ένα σύνθετο μέτρο που κατασκευάζεται με βάση τρεις επί μέρους δείκτες οι οποίοι σχετίζονται με το προσδόκιμο ζωής, τον βαθμό εκπαίδευσης και την ποιότητα ζωής. Με βάση το ΔΑΑ γίνεται χαρακτηρισμός μιας χώρας σε υποανάπτυκτη, αναπτυσσόμενη ή ανεπτυγμένη. Χρησιμοποιείται επίσης για να μετρήσει την επίδραση των οικονομικών πολιτικών στην ποιότητα ζωής.
Ο ΔΑΑ δημιουργήθηκε από τον Πακιστανό οικονομολόγο Μαχμπούμπ ουλ Χακ (1934- 1998) και την ομάδα επιστημόνων που σύστησε. Στην ομάδα αυτή συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, ο Γκουστάβ Ράνις του πανεπιστημίου Γέιλ και ο Λόρδος Μεγκνάντ Ντεσάι του "London School of Economics". Ο βραβευμένος με Νόμπελ Ινδός οικονομολόγος Αμάρτια Σεν θεμελίωσε το εννοιολογικό πλαίσιο στο οποίο στηρίζεται ο δείκτης.
Ο ΔΑΑ χρησιμοποιείται έκτοτε από τον ΟΗΕ στην ετήσια Αναφορά Ανθρώπινης Ανάπτυξης. Χαρακτηρίστηκε από τον Σεν ως «κοινό μέτρο» λόγω των περιορισμών του, αλλά παρ'όλα αυτά εστιάζει την προσοχή του σε ευρύτερες διαστάσεις ανάπτυξης από το κατά κεφαλήν εισόδημα που εκτόπισε.
Ο ΔΑΑ μετράει τα επιτεύγματα μιας χώρας στις τρεις βασικές συνιστώσες της ανθρώπινης ανάπτυξης:
Ένας εναλλακτικός δείκτης στο ΔΑΑ, που εστιάζει στο ποσοστό φτώχειας της κάθε χώρας, είναι ο Δείκτης Ανθρώπινης Φτώχειας.
Αναφορά του 2007
Η αναφορά του 2007 πραγματοποιήθηκε στη Βραζιλία στις 27 Νοεμβρίου 2007. Τα περισσότερα δεδομένα στην αναφορά προέρχονται από το 2005 ή και πιο πριν, συνεπώς δείχνουν τον ΔΑΑ του 2005. Μερικά μέλη του ΟΗΕ επιλέγουν να μην δώσουν ή δεν μπορούν να δώσουν στατιστικά.
Η αναφορά έδειξε μια μικρή αύξηση στο παγκόσμιο ΔΑΑ σε σύγκριση με την περσινή αναφορά.
Ένας δείκτης κάτω από το 0.5 δείχνει «μικρή ανάπτυξη». Όλες οι 22 χώρες σε αυτή την κατηγορία ανήκουν στην ήπειρο της Αφρικής.
Προηγούμενες κορυφαίες χώρες
Η χώρα που έφτασε στην πρώτη θέση της κατάταξης κάθε χρόνο.
Αναθεώρηση 2008
Το 2008 η κατάταξη των χωρών αναθεωρήθηκε. Τα στατιστικά στοιχεία δημοσιεύτηκαν στις 18 Δεκεμβρίου του 2008. Περιλαμβάνει συνολικά 179 χώρες (μεταξύ των οποίων 177 από τις 192 συνολικά χώρες που είναι μέλη του ΟΗΕ), το Χονγκ Κονγκ τα Παλαιστινιακά εδάφη και τη Δημοκρατία της Κίνας. Πρώτη στον κατάλογο των χωρών είναι η Ισλανδία και τελευταία η Σιέρα Λεόνε.
Έκθεση 2018
Η Έκθεση του 2018 δημοσιεύτηκε στις 14 Σεπτεμβρίου του 2018.
Πιο πρόσφατη έκθεση 2020
Η πιο πρόσφατη λίστα με τις χώρες ανά Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης δημοσιεύτηκε τον Δεκέμβριο του 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομικοί δείκτες
Νομοθετικό Σώμα του Νέου Μεξικού
Το Νομοθετικό Σώμα του Νέου Μεξικού (αγγλικά:New Mexico Legislature) είναι ο νομοθετικός κλάδος της πολιτειακής κυβέρνησης του Νέου Μεξικού. Αποτελείται από δύο σώματα: τη Βουλή των Αντιπροσώπων του Νέου Μεξικού και την Γερουσία του Νέου Μεξικού.
Το νομοθετικό σώμα αποτελείται από 70 αντιπροσώπους και 42 γερουσιαστές. Κάθε μέλος της Βουλής αντιπροσωπεύει περίπου 25.980 κατοίκους του Νέου Μεξικού. Κάθε μέλος της Γερουσίας αντιπροσωπεύει περίπου 43.300 κατοίκους.
Αλέξης Ζήρας
Βιογραφία
Γεννήθηκε τον Νοέμβριο 1945 στην Αθήνα.
Νομοθετικό Σώμα του Νέου Μεξικού
Το Δημοκρατικό Κόμμα έχει την πλειοψηφία και στη Βουλή και την Γερουσία. Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα κατέχει το αξίωμα του Κυβερνήτη.
Αλέξης Ζήρας
Βιογραφία
Σπούδασε στο Οικονομικό τμήμα της Νομικής του Παν.Θεσσαλονίκης (1967-1971), καθώς και βαλκανικές γλώσσες στο ΙΜΧΑ.
Νομοθετικό Σώμα του Νέου Μεξικού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νέο Μεξικό Κατηγορία:Νομοθετικά σώματα των Ηνωμένων Πολιτειών
Αλέξης Ζήρας
Βιογραφία
Έζησε για μεγάλα διαστήματα στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στο Βέλγιο (1957-1958), στην Αυστρία (1960-1961) και στην Ελβετία (1962). Εργάστηκε ως στέλεχος εμπορικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων (1969-1974), και ως σύμβουλος σχεδιασμού και παραγωγός ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών προγραμμάτων στην ΕΡΤ (1982-1993).
Εκ παραλλήλου, δούλεψε σαν επιφυλλιδογράφος στην εφημ. Θεσσαλονίκη (1969-1976), αρθρογράφος και λογοτεχνικός κριτικός στις εφημ. Η Αυγή, Καθημερινή, Ελευθεροτυπία. Συντάκτης στο Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό της Εκδοτικής Αθηνών,στην εγκυκλοπαιδεία.Πάπυρος-Λαρούς Μπριτάνικα και αρχισυντάκτης (1992-1996) στο Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας των εκδόσεων Πατάκη.
Ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων (1982), μέλος διοικητικών συμβουλίων της (1984,1994,1996,1997,1999) και πρόεδρός της (2009-2013). Μέλος (1984 κ.ε.) και από το 2013 πρόεδρος επιτροπών Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας Υπ.Πολιτισμού. Μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής του ετήσιου Συμποσίου Ποίησης της Πάτρας (2011 κ.ε.).
Εκτός από τις ήδη αναφερόμενες εφημερίδες, μεγάλο μέρος των 1800 βιβλιοκρισιών, μελετημάτων, πεζογραφημάτων, άρθρων, σχολίων, μεταφράσεών του βρίσκονται στα περιοδικά: Διαβάζω, Αντί, Τραμ, Εντευκτήριο, Η Λέξη, Το Δέντρο, Ευθύνη, Ρεύματα, Ελί-τροχος, Νέα Ευθύνη, Φρέαρ, Κοράλλι, Μανδραγόρας, Παρέμβαση, Ποίηση, Ποιητικά, Ποιητική, Νέα Εστία, Φιλολογική, Πόρφυρας, Ο Φιλόλογος, Σχεδία, Γραμματα και Τέχνες, Κ, και στα κυπριακά: Ακτή, `Ανευ, Μικροφιλολογικά, Σημείο, Νέα Εποχή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί                                                                                                                                  Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Ερμής Αγιάς (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ο Γυμναστικός Σύλλογος Επαρχίας Αγιάς «ο Ερμής» είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην κωμόπολη της Αγιάς Λάρισας, στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1984. Αντλεί το όνομά του από τον αρχαιοελληνικό θεό Ερμή, αγγελιοφόρου των θεών, ψυχοπομπού, προστάτη του εμπορίου και των κλεφτών.
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης ενηλίκων ανδρών του Ερμή αγωνιζόταν σε επαγγελματική κατηγορία χωρίς, ωστόσο, να είχε συγκροτήσει ανώνυμη εταιρία. Οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το μπλε και το λευκό. Έδρα όλων των τμημάτων καλαθοσφαίρισης του συλλόγου είναι παραδοσιακά το Κλειστό Γυμναστήριο Αγιάς, χωρητικότητας 300 καθήμενων θεατών.
Η ομάδα αγωνιζόταν απ' την σεζόν 2019-2020 στη Basket League με την ονομασία «Λάρισα Κ.Α.Ε.». Η «Λάρισα Κ.Α.Ε.» ήταν η τελευταία χρονικά είσοδος στην Basket League με την ομάδα από τη Θεσσαλία να γίνεται η 14η ομάδα της λίγκας και η συμμετοχή της προέκυψε μέσω wild card.
Η «Λάρισα Κ.Α.Ε.» ήταν η εξέλιξη του Γ.Σ. Ερμή Αγιάς Λάρισας, που συμμετείχε τις δύο προηγούμενες αγωνιστικές χρονιές στην Α2. Μάλιστα τόσο το νέο σήμα, η κεφαλή του Ερμή, όσο και τα χρώματα, το άσπρο και το μπλε, είχαν άρρηκτη σχέση με το ιδρυτικό σωματείο.
Ιστορική αναδρομή
Τον Ιανουάριο του 2015 ο Ερμής αγωνίστηκε στον Τελικό του Κυπέλλου Θεσσαλίας που έλαβε χώρα στο Κλειστό Γυμναστήριο του Αλκαζάρ. Νικώντας το Γ.Σ. Φαρσάλων με σκορ 80-64 κατέκτησε το πρώτο τρόπαιο της χρονιάς. Το Μάιο η ομάδα της Αγίας συμμετείχε στα Play-offs της Α1 Κατηγορίας Θεσσαλίας, στην οποία τέσσερις ομάδες διεκδίκησαν τον τίτλο του Πρωταθλητή και την άνοδο στη Γ' Εθνική Κατηγορία. Απέναντι στο Γ.Σ. Φαρσάλων, το Γ.Σ. Αλμυρού και το Γ.Σ. Αμπελώνος, ο Ερμής συγκέντρωσε έξι νίκες σε ισάριθμους αγώνες, ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις αήττητος με ταυτόχρονη επίτευξη Νταμπλ.
Η ομάδα της Αγιάς πραγματοποίησε το ντεμπούτο της στις εθνικές κατηγορίες κατά την αγωνιστική περίοδο 2015-16. Τον ίδιο Όμιλο μοιράστηκαν μαζί της 11 ακόμη σύλλογοι της Βόρειας Ελλάδας. Το τέλος της αγωνιστικής δράσης βρήκε τον Ερμή να μοιράζεται την κορυφή με τον Α.Σ. Καρδίτσας, με καθεμία από τις δύο ομάδες να έχει συγκεντρώσει 20 νίκες σε 22 αγωνιστικές. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Γ' Εθνικής κέρδισε τελικά ο Ερμής βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων. Τη διάκριση αυτή συνόδεψε και η άνοδος στη Β' Εθνική. Προπονητής της ομάδας ήταν και πάλι ο Γρηγόρης Γιασσάρης, ενώ παραγωγικότερος σκόρερ αναδείχθηκε ο Νέστορας Κόμματος (380 πόντοι).
Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2016-17, ο Ερμής αντιμετώπισε την πρόκληση ενός Ομίλου που τον συνέθεταν 16 ομάδες, οι οποίες και διεκδίκησαν τον τίτλο του Πρωταθλητή Βορρά της Β' Εθνικής. Στο πλαίσιο αυτό η Αγιά ολοκλήρωσε τις υποχρεώσεις της για την Κανονική Περίοδο στην 3η θέση της βαθμολογικής κατάταξης, χωρίς να παρατηρηθεί ισοβαθμία. Ο απολογισμός της ήταν 22 νίκες και 8 ήττες,  ενώ κορυφαίος σκόρερ της ήταν και πάλι ο Κόμματος (507 πόντοι). Τεχνικοί ήταν οι Γρηγόρης Γιασσάρης και Αλέξης Ζέστας.