cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αγγελική Καραπατάκη
Η Αγγελική Καραπατάκη (γεννημένη στις 19 Φεβρουαρίου του 1975) είναι Ελληνίδα πρώην διεθνής αθλήτρια της υδατοσφαίρισης. Με την Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης Ελλάδας γυναικών, έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Μάλιστα, έχει συμμετάσχει με το εθνόσημο στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 που διεξήχθησαν στην Αθήνα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, η ελληνική εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης γυναικών κατέκτησε τη δεύτερη θέση.
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2015-16
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τις έδρες που χρησιμοποίησαν.
Αγγελική Καραπατάκη
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες υδατοσφαιρίστριες Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2015-16
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία ήταν:
Πηγή : Βαθμολογία 2015-16
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα του πρωταθλήματος.
Πηγή : Αποτελέσματα 2015-16
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2015 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2016
Τόμι Λι Τζόουνς
Ο Τόμι Λι Τζόουνς (αγγλικά: Tommy Lee Jones), (15 Σεπτεμβρίου 1946) είναι Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης. Κέρδισε το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία Ο φυγάς (The Fugitive) του 1993.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Σαν Σάμπα του Τέξας στις 15 Σεπτεμβρίου του 1946. Σπούδασε με υποτροφία στο Χάρβαρντ, όπου ήταν συγκάτοικος με τον μετέπειτα αντιπρόεδρο των Η.Π.Α. Αλ Γκορ.
Καριέρα
Έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ το 1969 με το έργο A Patriot for Me. Το 1971 έπαιξε στο έργο Four on a Garden μαζί με την Κάρολ Τσάνινγκ και τον Σιντ Σίζαρ και τρία χρόνια αργότερα στο έργο Ulysses in Nighttown. Το 1970 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο, στην ταινία Ιστορία αγάπης (Love Story) όπου υποδύθηκε έναν φοιτητή του Χάρβαρντ. Εφτά χρόνια αργότερα ακολούθησε η ταινία Κτυπούσε σαν κεραυνός (Rolling Thunder), στην οποία υποδύθηκε έναν βετεράνο του Βιετνάμ.
Το 1980, προτάθηκε για τη Χρυσή Σφαίρα για τον ρόλο του στην ταινία Η Κόρη του ανθρακωρύχου (Coal Miner's Daughter) όπου υποδύθηκε τον σύζυγο της τραγουδίστριας της κάντρι Λορέτα Λιν. Τρία χρόνια αργότερα έλαβε το Βραβείο Έμμυ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία για την τηλεόραση The Executioner's Song (που ήταν μεταφορά του ομώνυμου έργου του Νόρμαν Μέιλερ), στην οποία υποδύθηκε τον δολοφόνο Γκάρι Γκίλμορ (Gary Gilmore). Το 1989, προτάθηκε για βραβείο Εμμυ για τον ρόλο του στην τηλεοπτική σειρά Lonesome Dove.
Πρώτη φορά προτάθηκε για το Όσκαρ β' ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία JFK, η ιστορία που χαράχτηκε στη μνήμη μας (JFK) το 1991. Τελικά το κέρδισε ως πράκτορας Σάμιουςλ Τζεράρντ στην ταινία Ο φυγάς δύο χρόνια αργότερα. Επίσης βραβεύτηκε με το Βραβείο α΄ ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Καννών, το 2005, για τον ρόλο του στην ταινία Οι τρεις ταφές του Μελκιάδες Εστράδα (The Three Burials of Melquiades Estrada). Το 2007 υποδύθηκε τον πατέρα ενός στρατιώτη που είχε πολεμήσει στο Ιράκ, ο οποίος ερευνά την εξαφάνιση και τη δολοφονία του γιου του, μετά την επιστροφή του τελευταίου στις Η.Π.Α στην ταινία Στην κοιλάδα του Ηλά (In the Valley of Elah) και έναν σερίφη που κυνηγά έναν δολοφόνο στο Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους (No Country for Old Men). Το 2012 υποδύθηκε τον αρχηγό των ρεπουμπλικανών, Θαδδαίο Στίβενς, στην επική παραγωγή του Στίβεν Σπίλμπεργκ Λίνκολν (Lincoln). Την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε μαζί με τη Μέριλ Στριπ στην ταινία Ποτέ δεν είναι αργά (Hope Springs), του Ντέιβιντ Φράνκελ.
Άλλες ταινίες στις οποίες συμμετείχε ο Τζόουνς είναι: Σε κατάσταση πολιορκίας (Under Siege) (1992), Η έκρηξη (Blown away) (1994), Natural Born Killers (1994), Batman Forever (1995), Οι Άνδρες με τα μαύρα (Men in Black) (1997), Καταιγίδα στην ομίχλη (In the Electric Mist) (2009) και Το τρένο της λύτρωσης (The Sunset Limited) (2011).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Αντρικός Ρόλος)
Άντριγια Κομάντινα
Ο Άντριγια Κομάντινα (γεννημένος το 1977) είναι Κροάτης πρώην διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης. Με την Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Κροατίας, έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Μάλιστα, έχει συμμετάσχει στους Μεσογειακούς Αγώνρες του 2001 καθώς επίσης και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου του 2005.
Ο KoΜάντινα αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού.
Πηγές
Κατηγορία:Κροάτες υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Χίλια καλώς εσμίξαμε
Το  Χίλια καλώς εσμίξαμε (live στο Λυκαβηττό)  είναι ο πρώτος ζωντανός δίσκος του Γιάννη Χαρούλη. Κυκλοφόρησε ως διπλό άλμπουμ στις 16 Φεβρουαρίου του 2015 από την Minos EMI και ανέβηκε στο νούμερο 1 των Ελληνικών μουσικών chart (IFPI).
Ο δίσκος ηχογραφήθηκε ζωντανά στις 8 και 9 Σεπτεμβρίου του 2013, στην διάρκεια δυο sold out συναυλιών στο Θέατρο του Λυκαβηττού. Το άλμπουμ περιλαμβάνει σαράντα ένα τραγούδια του Γιάννη Χαρούλη, άλλων δημιουργών, παραδοσιακά και διασκευές, ενώ συμμετέχει ως καλεσμένος ο Χρήστος Θηβαίος στο τραγούδι "Ημερολόγιο".
Το διπλό άλμπουμ περιέχει τραγούδια του Θανάση Παπακωνσταντίνου, Δήμου Μούτση, Διονύση Σαββόπουλου, Μάνου Λοΐζου, Κώστα Μουντάκη, Θανάση Σκορδαλού, Μίλτου Πασχαλίδη, Νίκου Πορτοκάλογλου, Σωκράτη Μάλαμα και των Χαΐνηδων μετάξι άλλων.
Τραγούδια
CD 1:
CD 2:
Έπαιξαν οι μουσικοί
Γιάννης Χαρούλης : φωνητικά, λαούτο Κωνσταντής Πιστιόλης : πνευστά Πάνος Τόλιος : τύμπανα Παύλος Συνοδινός : ηλεκτρική κιθάρα Μιχάλης Πορφύρης : τσέλο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική δισκογραφία Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
1706
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Γκεντσλέρ Μπιρλιγί ΣΚ
Η Γκεντσλέρ Μπιρλιγί ΣΚ (τουρκικά: Gençler Birliği SK) είναι τουρκοκυπριακή ομάδα με έδρα το Τρίκωμο. Αρχική έδρα της ομάδας ήταν η Λάρνακα αλλά μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο μετακινήθηκε στα Κατεχόμενα. Αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) έχοντας 2 συμμετοχές στη Β΄ κατηγορία Κύπρου. Μετά την αποχώρηση των τουρκοκυπριακών ομάδων από την ΚΟΠ εντάχθηκε στην Τουρκοκυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, στις διοργανώσεις της οποίας συμμετέχει μέχρι σήμερα.
Ιστορία
Αρχικά η ομάδα είχε ως έδρα τη Λάρνακα, πόλη στην οποία ιδρύθηκε το 1934. Μετά την τουρκική εισβολή και το διαχωρισμό Ελληνοκυπριών και Τουρκοκυπρίων το 1974, μετακινήθηκε στο Τρίκωμο. Το όνομα της ομάδας στα Ελληνικά σημαίνει «Ένωση Νεολαίας». To 1940 μετονομάστηκε σε Λάρνακα Τουρκ Σπορ Κουλουπου (Αθλητικός Σύλλογος Τουρκοκυπρίων Λάρνακας) και το 1950 σε Ντεμίρσπορ Λάρνακας. Το 1960 επέστρεψε στην αρχική της ονομασία.
Μέλος της ΚΟΠ
Πριν το 1955 συμμετείχε στις διοργανώσεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Εντάχθηκε στη Β΄ κατηγορία και συμμετείχε στα ανεπίσημα πρωταθλήματα της (πριν το 1953). Ακολούθως, συμμετείχε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1953-54 και στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1954-55 (ως Ντεμίρσπορ Λάρνακας). Την περίοδο 1953-54 κατέκτησε το πρωτάθλημα στον όμιλο Λευκωσίας-Λάρνακας-Αμμοχώστου και στην συνέχεια έχασε από τον Άρη Λεμεσού σε αγώνες μπαράζ για το πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας.
Το 1955 οι τουρκοκυπριακές ομάδες αποχώρησαν από την ΚΟΠ (αφότου αναστάλθηκε από την ΚΟΠ προσωρινά η συμμετοχή τους στις διοργανώσεις της ώστε να αποτραπεί ο κίνδυνος πρόκλησης επεισοδίων στα στάδια μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, καθώς οι σχέσεις των δύο κοινοτήτων ήταν τεταμένες λόγω του αγώνα της ΕΟΚΑ) και ίδρυσαν δική τους ομοσπονδία. Από τότε η Γκεντσλέρ Μπιρλιγκί ΣΚ συμμετέχει στις διοργανώσεις της Τουρκοκυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.
1Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε δύο ομίλους. Η Ντεμίρσπορ Λάρνακας συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Λάρνακας-Αμμοχώστου. 2Η Β΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Ντεμίρσπορ Λάρνακας στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1934 Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λάρνακας Κατηγορία:Τουρκοκυπριακές ομάδες ποδοσφαίρου
Γεωγραφικές περιοχές της Τουρκίας
240px|right|thumb|Οι γεωγραφικές περιοχές της Τουρκίας Η Τουρκία διαιρείται γεωγραφικά σε επτά περιοχές. Αυτές είναι η Περιοχή Αιγαίου και η Περιοχή Μαρμαρά στα δυτικά, η Περιοχή Μαύρης Θάλασσας στα βόρεια, η Περιοχή Μεσογείου στα νότια, η Περιοχή Κεντρικής Ανατολίας στο κεντρικό τμήμα της χώρας, η Περιοχή Ανατολικής Ανατολίας και η Περιοχή Νοτιοανατολικής Ανατολίας στα ανατολικά. Μεγαλύτερη σε έκταση γεωγραφική περιοχή είναι εκείνη της Ανατολικής Ανατολίας με έκταση 171.000 τ.χλμ., ενώ μεγαλύτερη πληθυσμιακά είναι εκείνη του Μαρμαρά. Οι συγκεκριμένες περιοχές αυτές ορίστηκαν στο πρώτο γεωγραφικό συνέδρειο που έγινε στην Άγκυρα το 1941.
Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται αναλυτικά η έκταση, ο πληθυσμός και οι επαρχίες στις οποίες διαιρούνται οι περιοχές.
Τριγωνικός πίνακας
Στην γραμμική άλγεβρα, άνω τριγωνικός πίνακας είναι κάθε τετραγωνικός πίνακας που έχει μόνο μηδενικά στοιχεία κάτω από την κύρια διαγώνιο. Πιο συγκεκριμένα, είναι κάθε πίνακας U διαστάσεων n \times n όπου τα στοιχεία U_{ij} = 0 για κάθε. Για n = 2, 3, 4 η γενική τους μορφή είναι: Αντίστοιχα, κάτω τριγωνικός πίνακας είναι κάθε τετραγωνικός πίνακας που έχει μόνο μηδενικά στοιχεία πάνω από την κύρια διαγώνιο. Πιο συγκεκριμένα, είναι κάθε πίνακας L διαστάσεων n \times n όπου τα στοιχεία L_{ij} = 0 για κάθε. Για n = 2, 3, 4 η γενική τους μορφή είναι: Ένας πίνακας λέγεται τριγωνικός αν είναι άνω ή κάτω τριγωνικός.
Ιδιότητες
Οι τριγωνικοί πίνακες έχουν τις εξής ιδιότητες:
Επίλυση γραμμικών εξισώσεων
Έστω ένα σύστημα γραμμικών εξισώσεων που μπορεί να γραφτεί με την μορφή με αγνώστους \mathbf{x}. Τότε μπορούμε να βρούμε την λύση του ξεκινώντας βρίσκοντας το x_1, μετά το x_2 κ.ο.κ., χρησιμοποιώντας τους εξής τύπους: Παρατηρήστε ότι στο i-οστό βήμα βρίσκουμε την τιμή του x_i χρησιμοποιώντας τις τιμές των (που έχουμε υπολογίσει στα προηγούμενα βήματα). Ο αλγόριθμος αυτός χρειάζεται συνολικά πράξεις.
Αυστηρά τριγωνικός
Ένας άνω τριγωνικός πίνακας λέγεται αυστηρά άνω τριγωνικός, αν τα στοιχεία της διαγωνίου του είναι μηδέν. Αντίστοιχα, για έναν αυστηρά κάτω τριγωνικό πίνακα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αριθμητική γραμμική άλγεβρα Κατηγορία:Πίνακες (μαθηματικά)
Άλεξις
Ό Άλεξις (αρχ.ελλ. Ἄλεξις, περ. 394 π.Χ. - περ. 288 π.Χ.) ήταν αρχαίος έλληνας δραματικός ποιητής της Μέσης Κωμωδίας. Καταγόταν από τους Θουρίους της Κάτω Ιταλίας, όμως απέκτησε την ιδιότητα του Αθηναίου πολίτη εξαιτίας της καταστροφής των Θουρίων, που αποτελούσαν αθηναϊκή αποικία, από τους βαρβάρους Λουκανούς περίπου το 390 π.Χ.. Η μαρτυρία του Πλουτάρχου μας πληροφορεί ότι πέθανε σε ηλικία 106 ετών. Το λεξικό του Σούδα αναφέρει ότι ήταν θείος του ποιητή Μενάνδρου από τον πατρικό κλάδο. Ακόμη ότι ήταν ο δημιουργός 235 έργων και ότι ο γιος του, Στέφανος, ήταν επίσης ποιητής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες κωμικοί ποιητές Κατηγορία:Ποιητές Μέσης Κωμωδίας
Alexis
Τζάκσον (Μισισίπι)
Το Τζάκσον (αγγλικά: Jackson, Mississippi), είναι πόλη των ΗΠΑ, πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της αμερικανικής πολιτείας του Μισισίπι, και μία από τις δύο έδρες της κομητείας Χάινς (η άλλη είναι το Ρέιμοντ). Ο πληθυσμός της πόλης (σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις για το 2019 ), ανέρχεται σε 160,628 κατοίκους.
Η μητροπολιτική περιοχή του Τζάκσον, περιλαμβάνει πέντε κομητείες, και ο πληθυσμός της (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021 ), ανέρχεται σε 589,666 κατοίκους.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1821 στις δυτικές όχθες του ποταμού Περλ ως εμπορικό περίπτερο από το Γαλλοκαναδό έμπορο Λουί Λε Φλερ. Την ίδια χρονιά η περιοχή που βρισκόταν το περίπτερο επιλέχθηκε από την πολιτεία του Μισισίπι ως το μέρος που θα δημιουργούταν η μελλοντική πρωτεύουσα, ενώ μετονομάστηκε σε Τζάκσον.
Η πόλη, αν και μικρή, είχε μεγάλη στρατηγική σημασία για την Συνομοσπονδία στον Αμερικανικό Εμφύλιο και έτσι έγινε προσπάθεια κατάληψής της από την Ένωση. Ο στρατός της Ένωσης κατέλαβε δύο φορές το Τζάκσον και το έκαψε και τις δύο. Ελάχιστα προπολεμικά κτήρια έχουν επιζήσει. Η πόλη στις αρχές του 20ου αιώνα είχε μόνο 8.000 κατοίκους, αλλά στη συνέχεια αναπτύχθηκε γρήγορα, ενώ έγινε θέατρο για τους αγώνες ισότητας μαύρων και λευκών τη δεκαετία του 1960.
Οικονομία
Η οικονομία του Τζάκσον στηρίζεται πάνω στην πολιτειακή κυβέρνηση, τον τομέα της υγείας και την εκπαίδευση, συμπεριλαμβανομένου του πολιτειακού πανεπιστημίου του Μισισίπι. Επίσης το Τζάκσον φιλοξενεί εταιρίες και βιομηχανίες οι οποίες παράγουν διαφορετικά προϊόντα. Η πόλη φιλοξενεί 16 τράπεζες, από τις οποίες οι τέσσερις έχουν τα κεντρικά τους γραφεία στη πόλη. Η πόλη θεωρείται ότι είναι πολύ ελκυστική για τους επιχειρηματίες και μια από τις ισχυρότερες οικονομικά μητροπόλεις, όσον αφορά το 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Μισισίπι Κατηγορία:Mississippi Blues Trail __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Ημιπροεδρικό σύστημα
right|325px|thumb|Τα κράτη με ημιπροεδρική κοινοβουλευτική δημοκρατία (κίτρινο). Το Ημιπροεδρικό σύστημα ή και Ημιπροεδρική κοινοβουλευτική Δημοκρατία είναι ένας τύπος Προεδρικής δημοκρατίας.
Στα ημιπροεδρικά συστήματα υπάρχει και πρόεδρος και πρωθυπουργός. Το κοινοβούλιο κατέχει τη νομοθετική εξουσία, ενώ ο/η πρόεδρος και ο/η πρωθυπουργός μοιράζονται την εκτελεστική εξουσία με τον/την Πρόεδρο της Δημοκρατίας είτε να κατέχει τον κυρίαρχο ρόλο (Ρωσία, Γαλλία, Αζερμπαϊτζάν, Ουκρανία κτλ.) είτε να έχει πιο λίγες αρμοδιότητες από τον/την Πρωθυπουργό (Πορτογαλία, Πολωνία κτλ.) είτε να μοιράζονται εξίσου την εκτελεστική εξουσία (Ρουμανία, Σερβία, Τυνησία κτλ.). Στην τρίτη περίπτωση ουσιαστικά υπάρχει δυαρχία προέδρου και πρωθυπουργού-κυβέρνησης οι οποίοι πρέπει να συνεργαστούν για την δια κυβέρνηση της χώρας. Στα συντάγματα των χωρών αυτών όμως αναφέρεται ως πολίτευμα είτε η Προεδρική, είτε η Προεδρευομένη Δημοκρατία (π.χ. η Ρουμανία επίσημα είναι Προεδρική Δημοκρατία και όχι Ημιπροεδρική).
Παραπομπές
Κατηγορία:Μορφές διακυβέρνησης Κατηγορία:Πολιτικά συστήματα
Κυπάρισσος Στέφανος
Ο Κυπάρισσος Στέφανος (1857 - 1917) υπήρξε Έλληνας φυσικομαθηματικός καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα. Στην εκατοενταετηρίδα 1837-1937 του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου Αθηνών χαρακτηρίζεται ως «αλγεβρικός και γεωμέτρης, κατ' εξοχήν συνθετικός και καλαίσθητος διαχειριστής αλγεβρικών εξισώσεων».
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέα στις 11 Μαΐου 1857. Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος. Ο αδερφός του, Κλων Στέφανος, θεωρείται ο θεμελιωτής της ανθρωπολογίας στην Ελλάδα. Πήγε γυμνάσιο στη Σύρο και εν συνεχεία φοίτησε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο, όπου και αποφοίτησε με διδακτορικό δίπλωμα των Μαθηματικών. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, όπου έπειτα αναγορεύθηκε διδάκτωρ (1880), υπό την επίβλεψη του Gaston Darboux.
Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε αρχικά επίτιμος καθηγητής στο Εθνικό Πανεπιστήμιο το 1884 και τακτικός από το 1890. Το ακαδημαϊκό έτος 1891-1892 διετέλεσε κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής και το 1908-1909 πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε επίσης καθηγητής του Πολυτεχνείου, και των Σχολών Ευελπίδων και Ναυτικών Δοκίμων.
Ήταν ιδρυτής της Γεωργικής Εταιρείας και των Δημοσίων Εμπορικών Σχολών, συνιδρυτής της Φιλοδασικής Εταιρείας και της Ελληνικής Βιοτεχνικής Εταιρείας, και διοργανωτής και πρόεδρος του Διδασκαλικού Συλλόγου. Έλαβε επίσης μέρος σε επιτροπές για την κρίση των σχολικών εγχειριδίων και για τη μεταρρύθμιση του αναλυτικού προγράμματος στη Μέση Εκπαίδευση.
Οι εργασίες του αποτέλεσαν την αφορμή να γίνει διεθνώς γνωστός και ως αποτέλεσμα να γίνει μέλος σχεδόν όλων των μαθηματικών επιστημονικών εταιρειών της Ευρώπης και της Αμερικής.
Πέθανε τη νύχτα της 26 προς 27 Δεκεμβρίου 1917.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Λόρεν Γουένγκερ
Η Λόρεν Γουένγκερ (γεννημένη στις 11 Μαρτίου του 1984) είναι Αμερικανίδα διεθνής αθλήτρια της υδατοσφαίρισης. Με την Αμερικανική Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης γυναικών, έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Μάλιστα, έχει συμμετάσχει στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 και του 2012 (χρυσό μετάλλιο), όπως επίσης και στα παγκόσμια πρωταθλήματα υδατοσφαίρισης του 2005 και του 2009 (χρυσό μετάλλιο).
Η Γουένγκερ αγωνίζεται στη θέση της περιφερειακού.
Πηγές
Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Ευρωμπάσκετ 1991
Προκριματικός Γύρος
Στον προκριματικό γύρο, οι ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους των τεσσάρων ομάδων. Οι δύο πρώτες ομάδες συνέχισαν στον ημιτελικό γύρο, ενώ οι δύο τελευταίες οδηγήθηκαν στους αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 5 ως 8.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1991 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1991 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1991
Έντσον Μπράαφχαϊντ
Ο Έντσον Ρενέ Μπράαφχαϊντ (γεννημένος στις 8 Απριλίου 1983) είναι Ολλανδός πρώην ποδοσφαιριστής.
Βιογραφία
Ο Μπράαφχαϊντ ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα της ολλανδικής Ερεντιβίζιε Ουτρέχτη το 2003, πριν μετακινηθεί στην ΦΚ Τβέντε το 2007 με ελεύθερη μεταγραφή. Το 2009 αποκτήθηκε από την γερμανική Μπάγερν Μονάχου έναντι ποσού ύψους 2 εκατομμυρίων €. Μετά την αποτυχία του να ενσωματωθεί στην πρώτη ομάδα στη διάρκεια του πρώτου μισού της σεζόν ο Μπράαφχαϊντ πήγε με την μορφή δανεικού στην σκωτσέζικη Σέλτικ, με την ελπίδα να αυξήσει, μέσω των εμφανίσεών του με τον σύλλογο της Γλασκόβης, τις πιθανότητές του να αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 με την Ολλανδία. Μετά από λίγες εμφανίσεις με την Μπάγερν στις αρχές της σεζόν 2011-12, ο Μπράαφχαϊντ μετακόμισε στην έτερη ομάδα της Μπουντεσλίγκα, την Χόφενχαϊμ.
Ο Μπράαφχαϊντ έχει αγωνιστεί με την ηλικιακή κατηγορία U-21 και την ανρδική εθνική ομάδα της Ολλανδίας. Ο Μπράαφαχαϊντ κλήθηκε στην ομάδα της Ολλανδίας που έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, αν και, λόγω των ευρωπαϊκών υποχρεώσεων της ομάδας του της Τβέντε που ξεκινούσαν νωρίς εκείνη την σεζόν του ήταν αδύνατο να λάβει μέρος. Κλήθηκε επίσης στην ομάδα που έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 και συμμετείχε ως αλλαγή στον τελικό της διοργάνωσης.
Βιογραφικό
Με το τέλος του δανεισμού του, ο Λουίς φαν Χάαλ του ανακοινώνει πως του δίνει μια δεύτερη ευκαιρία ώστε να τον πείσει για τις ικανότητές του ενόψει της σεζόν 2010-11. Ο Μπράαφχαϊντ θα μπει σε ανταγωνισμό με τις δύο αποκαλύψεις : Ντιέγκο Κοντέντο και Χόλγκερ Μπαντστούμπερ. Το Νοέμβριο του 2010, μετά από ένα θερμό επεισόδιο με τον προπονητή του Λουίς φαν Χάαλ, ο Έντσον μένει πλέον εκτός αποστολών για τα παιχνίδια της Μπάγερν Μονάχου.
Μεταγράφεται στην Χόφενχαϊμ τον Ιανουάριο του 2011, όπου υπογράφει συμβόλαιο διάρκειας δυόμισι ετών.
Στις 1 Αυγούστου 2014 υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους με οψιόν ανανέωσης για ακόμα ένα χρόνο με την ιταλική Λάτσιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
List of Players
Κατηγορία:Ολλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέλτικ Γλασκώβης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χόφενχαϊμ 1899 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ουτρέχτη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τβέντε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ολλανδίας Κ21
Ευφροσύνη Πασπάτη
Η Ευφροσύνη Πασπάτη (γνωστή και ως Φρονιέτα ή Φρόσω Πασπάτη, 2 Φεβρουαρίου 1880- 9 Ιουνίου 1935) ήταν Ελληνίδα αθλήτρια της αντισφαίρισης, ολυμπιονίκης το 1906.
Γεννήθηκε και πέθανε στην Αθήνα, ήταν αδελφή του Κωνσταντίνου Πασπάτη. Ανήκε στην ομάδα του Εθνικού Γ. Σ.. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1906 (Μεσολυμπιάδα) ήταν τρίτη στο απλό γυναικών πίσω από τις Σημηριώτου και Μαρίνου. Οι αγώνες αντισφαίρισης έγιναν στις εγκαταστάσεις του Ο.Α. Αθηνών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης Π
Ευθύμιος Δάλκας
Ο Ευθύμιος Δάλκας ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός και ιστοριοδίφης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1909 στη Λιβαδειά, όπου και τέλειωσε το Γυμνάσιο. Σπούδασε στο Διδασκαλείο Αθηνών. Παντρεύτηκε την συνάδελφο του Παρασκευή Αρβανίτου. Πέθανε στις 19 Μαρτίου 2003.
Ως δάσκαλος δούλεψε στην Κομοτηνή, στην Αράχωβα, στο Βουκουρέστι και στη Λιβαδειά. Έλαβε μέρος στον ελληνοϊταλίκό πόλεμο του 1940-1941 και συνέβαλε στο έργο του Ερυθρού Σταυρού ως πρόεδρος της επιτροπής παιδικών συσσιτίων. Το 1962 ορίσθηκε αναπληρωτής Επιθεωρητής Δημοτικών Σχολείων.
Εκδήλωσε έντονο ενδιαφέρον και ασχολήθηκε με την ιστορία του τόπου του, και μετά από πολύχρονες έρευνες και μελέτες εξέδωσε (σε πολλές επανεκδόσεις) βιβλία για τη Λιβαδειά και την περιοχή της. Δημοσίευσε πολλά άρθρα στον τοπικό και ρουμελιώτικο τύπο για τη Βοιωτία, και έδωσε πολλές ομιλίες και διαλέξεις.
Πηγές
Εφ. ΒΟΙΩΤΙΚΗ ΩΡΑ, 25 Απριλίου 2003.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Έλληνες δάσκαλοι
Απείρανθος
Η Απείρανθος (Τοπικό ιδίωμα: Απεράθου) είναι χωριό της ορεινής Νάξου. Απέχει 28 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νησιού, χτισμένο σε υψόμετρο μεταξύ 570 και 640 μέτρων στις ανατολικές υπώρειες του όρους Φανάρι.
Η Απείρανθος έχει πληθυσμό 904 κατοίκους μαζί με τους κατοίκους των παραλιακών οικισμών Μουτσούνα, Λιγαρίδια, Κανάκη, Κλειδός, Πάνερμος (σύμφωνα με την απογραφή του 2011). Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο χωριό του νησιού, μετά το Φιλώτι.
Η Απείρανθος είναι ένα παραδοσιακό πετρόκτιστο χωριό. Όσον αφορά την προέλευση των κατοίκων της υπάρχουν πολλές εκδοχές. Λόγω της ομοιότητας πολιτισμού, διαλέκτου, ηθών και εθίμων, ικανότητας στην ποίηση και μουσική με την Κρήτη, συγκεκριμένα τα Σφακιά και τα Ανώγεια, πιθανολογείται πως μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού της Απειράνθου κατάγεται από εκεί. Υπάρχει, όμως, και η εκδοχή πως κάτοικοι του χωριού κατάγονται από παράλια της Μικράς Ασίας. Αναφέρεται στα 1413 από τον περιηγητή Χριστόφορο Μπουοντελμόντι ως αξιοσημείωτο χωριό. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την κτηνοτροφία, τα σμυριδορυχεία, ενώ μετά την δεκαετία του '80 και με τον τουρισμό.
Πληθυσμιακή εξέλιξη
μικρογραφία|upright=0.75
Ιστορία
Η πρώτη ιστορική αναφορά του χωριού έγινε το 1420, όταν ο Ιταλός περιηγητής Κριστόφορο Μπουοντελμόντι το αναφέρει στο βιβλίο του «Liber insularum archipelagi». Η ονομασία Απείρανθος θεωρείται νεότερη ονομασία του χωριού. Το όνομα δόθηκε λίγα χρόνια πριν την Επανάσταση του 1821. Κατ΄ άλλους προέρχεται εκ της Περίνθου της Κωνσταντινούπολης, από την οποία και κατάγονταν αποδεδειγμένα οικιστές του χωριού που κατέφυγαν εδώ προκειμένου ν' αποφύγουν τις διώξεις των Τούρκων. Επειδή το όνομα του εκφέρεται σε λαϊκά κείμενα πάντοτε σε γενική πτώση, «Απεράθου», αναφέρεται ότι ιδιοκτήτης της περιοχής ήταν κάποιος Πέρανθος ή ήταν κάποιος Φράγκος στη καταγωγή και που είχε τη περιοχή αυτή ως φέουδο κατά τον Μεσαίωνα και είχε το όνομα Απέρανθος.
Η Απείρανθος είναι η γενέτειρα πατρίδα του άλλοτε Πρωθυπουργού Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη, πατέρα του μετέπειτα επίσης πολιτικού Αριστείδη Πρωτοπαπαδάκη και Μίκη Πρωτοπαπαδάκη, του αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης βουλευτή της Αριστεράς και αγωνιστή Μανώλη Γλέζου, του καθηγητή Πανεπιστημίου της νεότερης Ιστορίας Βασίλη Σφυρόερα και του αδελφού του λογοτέχνη Νίκου Σφυρόερα, του αγωνιστή κατά της δικτατορίας 1967-1974 στρατηγού Μιχάλη Βαρδάνη, του ζωγράφου και γλύπτη Γιώργου Πολυκράτη, των Νίκου, Φλώριου και Αντώνη Κατσουρού, του ερευνητή αντιστασιακού και παιδαγωγού Γεωργίου Δ. Ζευγώλη, του αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης Γιάννη Κατεινά, της ποιήτριας Διαλεχτής Ζευγώλη-Γλέζου και του συζύγου της λογοτέχνη Πέτρου Γλέζου, του επιστήμονα και αντιστασιακού Μιχάλη Μπαρδάνη (εμπνευστής και βασικός δημιουργός του Αρχαιολογικού Μουσείου), του ιατρού καρδιολόγου - ερευνητή Νικολάου Ι. Πρωτονοτάριου, των Ομότιμων Καθηγητών ΕΜΠ Αντώνη Ζ. Φραγκίσκου (τ. Πρύτανης ΕΜΠ), Εμμανουήλ Ν. Πρωτονοτάριου και Εμμανουήλ Ν. Ζευγώλη, ανώτατων δικαστικών όπως ο Μιχάλης Δ. Δέτσης, καθώς και άλλων σημαντικών προσωπικοτήτων των γραμμάτων και των επιστημών.
Παλαιότερα το χωριό Απείρανθος μαζί με το χωριό Δανακός και την παραλιακή Μουτσούνα Νάξου αποτελούσε ιδιαίτερο δήμο με το όνομα Δήμος Απειρανθίας. Στις αρχές του 20ου αιώνα, η Απείρανθος είχε δημοτικό σχολείο, ταχυδρομείο, τηλεγραφείο και σταθμό χωροφυλακής.
Η σφαγή της Απειράνθου του 1917
Στα χρόνια του Εθνικού Διχασμού, στις 2 Δεκέμβρη του 1916 ο βενιζελικός ανθυπολοχαγός Νικόλαος Ρουσσάκης αποβιβάσθηκε στο νησί με 80 άνδρες με σκοπό να πείσει τους κατοίκους του νησιού να προσχωρήσουν στο Κίνημα Εθνικής Αμύνης της κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης του Βενιζέλου και να τους επιστρατεύσει για να πολεμήσουν στο πλευρό της Αντάντ. Χωρίς προθυμία οι κάτοικοι του νησιού προσχώρησαν στο κίνημα με εξαίρεση τους κατοίκους της Μονής και της Απειράνθου. Η πλειοψηφία των κατοίκων της Απειράνθου παρέμεινε πιστή στον βασιλιά Κωνσταντίνο και την κυβέρνηση των Αθηνών, αντιπροτείνοντας να παραδώσει την τοπική παραγωγή σμυριδίων στο Κίνημα, κάτι που ο Ρουσάκης δεν αποδέχθηκε.
Εξαιτίας της άρνησης των απείθαρχων κατοίκων να συμφωνήσουν, ο στρατιωτικός διοικητής του Αιγαίου Νικόστρατος Καλομενόπουλος απέστειλε στο Νάξο απόσπασμα της Χωροφυλακής 250 ανδρών με πολλούς Κρητικούς ανάμεσά τους, οι οποίοι στις 2 Ιανουαρίου του 1917 υπό τις διαταγές του υπολοχαγού Δημήτριου Σαμαρτζή εισέβαλαν στην Απείρανθο, και ανάμεσα σε άλλες βαρβαρότητες, πυροβόλησαν κατά του μαζεμένου πλήθους με πολυβόλα και σκότωσαν 32 κατοίκους (23 από τους οποίους ήταν ηλικιωμένοι και γυναικόπαιδα ), τραυμάτισαν 44 (15 εκ των οποίων έμειναν ανάπηροι), συνέλαβαν 120 άνδρες που τους ανάγκασαν να θάψουν τα θύματα σε ομαδικό τάφο και επιστράτευσαν όσους είχαν την κατάλληλη ηλικία, ενώ τέλος κηρύχθηκε στρατιωτικός νόμος στο χωριό. Ένα μήνα αργότερα, στις 5 Φλεβάρη, το δημοτικό συμβούλιο συνθηκολόγησε και υπέγραψε δήλωση προσχώρησης στην κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης, οπότε και ο ανθυπολοχαγός Ρουσάκης ήρε τον στρατιωτικό νόμο.
Τρία χρόνια αργότερα, όταν έγινε γνωστό το περιστατικό, θεσπίστηκε από την κυβέρνηση Βενιζέλου νομοσχέδιο περί αποζημίωσης των παθόντων κατοίκων. Η σφαγή της Απειράνθου θεωρείται το μεγαλύτερο έγκλημα του Κινήματος Εθνικής Αμύνης, ενώ καθόρισε επί σειρά δεκαετιών τις εκλογικές προτιμήσεις των Απειρανθιτών.
Υποδομές
Στη σύγχρονη εποχή η Απείρανθος έχει Δημοτικό σχολείο με 45 μαθητές, Νηπιαγωγείο 15 μαθητών, συνεταιρισμό υφαντικής τέχνης γυναικών και πέντε μουσεία: το Αρχαιολογικό Μουσείο Απειράνθου, το Λαογραφικό Μουσείο, το Γεωλογικό Μουσείο, το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας και το Μουσείο Εικαστικών τεχνών. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο υπάρχουν κυρίως ευρήματα της Κυκλαδικής εποχής, δηλ. της 3ης χιλιετίας π.Χ. Ανάμεσά τους οι επίκρουστες πλάκες της Κορφής τ' Αρωνιού. Ο ιερός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στη Κοίμηση της Θεοτόκου. Στο χωριό από το 1964 λειτουργεί η βιβλιοθήκη Νίκου Νικ. Γλέζου με περίπου 26.000 τίτλους, (που την καθιστούν μια από τις μεγαλύτερες της Ελλάδας) αφιερωμένη στη μνήμη του Νίκου Γλέζου ο οποίος εκτελέστηκε από τους ναζί 10-5-44.
35 περίπου εμπορικά καταστήματα εξυπηρετούν τους ντόπιους αλλά και τους επισκέπτες οι οποίοι ξεπερνούν τους 20.000 τους θερινούς μήνες του χρόνου.
Τ' Απεράθου, όπως συνήθως αποκαλούν το χωριό, συνδέεται οδικά με την παραλιακή Μουτσούνα Νάξου που αποτελεί το τέρμα του εναέριου συρματόδρομου των σμυριδορυχείων Νάξου και επίνειο του χωριού, καθώς και με τους άλλους παραλιακούς οικισμούς της ΝΑ. Νάξου. Βρίσκεται επί του ανατολικού οδικού άξονα Χώρα Νάξου - Φιλώτι - Απείρανθος - Σταυρός Κεραμωτής.
Ιδίωμα - Έθιμα
Το Απεραθίτικο γλωσσικό ιδίωμα που διασώζει αρχαία ελληνικά και βυζαντινά στοιχεία, τα παλαιότατα έθιμα όπως οι Κουδουνάτοι τις Απόκριες, η υφαντική παράδοση και κυρίως το απεραθίτικο τραγούδι, η ικανότητα ανδρών και γυναικών να «μιλούν» με στίχους -τ' Απεράθου είναι «το χωριό που στιχουργεί»-,  κάνουν τ' Απεράθου ένα τόπο ξεχωριστό ανάμεσα στους ξεχωριστούς σε όλο το Αιγαίο. Πρόκειται για μια παράδοση που πάει πίσω στα βυζαντινά χρόνια και στην αρχαιότητα, όπως μαρτυρούν τα σωζόμενα μνημεία.
Νευράξονας
thumb|right|Διάγραμμα της δομής ενός νευρώνα. Ένας νευράξονας ή άξονας ή νευρική ίνα ή νευρίτης είναι μια επιμήκης, λεπτή προβολή ενός νευρικού κυττάρου, ή νευρώνα, που άγει ηλεκτρικές ώσεις μακριά από το κυτταρικό σώμα του νευρώνα.
Ανατομία
Οι άξονες είναι στην πραγματικότητα οι κύριες γραμμές μεταβίβασης πληροφοριών του νευρικού συστήματος, και ως δέσμες βοηθούν στην δημιουργία νεύρων. Οι μεμονωμένοι άξονες είναι μικροσκοπικοί στη διάμετρο –τυπικά περίπου ένα μικρόμετρο (1μm) – αλλά είναι δυνατό να εκτείνονται σε μακροσκοπικά μήκη (>1mm). Οι μακρύτεροι άξονες στο ανθρώπινο σώμα, για παράδειγμα, είναι αυτοί του ισχιακού νεύρου, το οποίο εκτείνεται από τη βάση της σπονδυλικής στήλης ως το μεγάλο δάκτυλο κάθε ποδιού. Οι ίνες του ισχιακού νεύρου είναι δυνατό να εκτείνονται ένα μέτρο ή και περισσότερο.
Στα σπονδυλωτά οι άξονες πολλών νευρώνων είναι τυλιγμένοι σε μυελίνη, η οποία σχηματίζεται από τον έναν εκ των δύο τύπων γλοιακών κυττάρων: τα κύτταρα Schwann, που μονώνουν τους περιφερικούς νευρώνες, και τα ολιγοδενδροκύτταρα που μονώνουν αυτούς του κεντρικού νευρικού συστήματος. Κατά μήκος των εμμυέλων νευρικών ινών, κενά στο έλυτρο μυελίνης, γνωστά ως κόμβοι του Ranvier εμφανίζονται σε ισομήκη διαστήματα, επιτρέποντας την διάδοση ενός ιδιαίτερα γρήγορου είδους ηλεκτρικού παλμού, η διαδικασία αυτή καλείται «αγωγή με άλματα». Η απομυελινοποίηση ενός άξονα προκαλεί τα πολλαπλά συμπτώματα που εμφανίζονται στην ασθένεια σκλήρυνση κατά πλάκας. Οι άξονες ορισμένων νευρώνων διακλαδίζονται ώστε να σχηματίσουν παράπλευρους κλάδους, οι οποίοι μπορούν να χωριστούν σε έναν αριθμό μικρότερων κλάδων που ονομάζονται τελικά ή αξονικά δενδρύλια. Κατά μήκος αυτών των διακλαδώσεων άγονται ταυτόχρονα παλμοί για να μεταφέρουν σήματα σε πάνω από ένα κύτταρα.
Φυσιολογία
Η φυσιολογία είναι δυνατό να περιγραφεί από το μοντέλο Hodgkin-Huxley, που επεκτείνεται στα σπονδυλωτά από τις εξισώσεις Frankenhaeuser-Huxley.
Τύποι
Οι περιφερικές νευρικές ίνες είναι δυνατό να κατηγοριοποιηθούν βάσει της ταχύτητας αγωγής του άξονα, της μυελινοποίησης, του μεγέθους της ίνας κλπ. Για παράδειγμα, υπάρχουν αμύελες ίνες (C ίνες) με χαμηλή ταχύτητα αγωγής και εμμύελες ίνες (Αδ ίνες) με γρηγορότερη ταχύτητα αγωγής.
Υπάρχουν πολλοί τύποι αισθητικών - καθώς επίσης και κινητικών - ινών. Άλλου τύπου ίνες οι οποίες δεν αναφέρονται στον πίνακα είναι για παράδειγμα οι ίνες του αυτόνομου νευρικού συστήματος.
Κινητικές ίνες
Οι κατώτεροι κινητικοί νευρώνες έχουν δύο είδη ινών:
Αισθητικές ίνες
Διαφορετικοί αισθητικοί υποδοχείς νευρώνονται από διαφορετικούς τύπους νευρικών ινών. Οι μύες και οι σχετικοί αισθητικοί υποδοχείς εννευρώνονται από τύπου Ι και ΙΙ ασθητικές ίνες, ενώ οι δερματικοί υποδοχείς εννευρώνονται από τις Αβ, Αδ και τις C ίνες.
Αύξηση και ανάπτυξη
Οι άξονες κατά τη φάση αύξησης κινούνται στο περιβάλλον τους μέσω του αυξητικού κώνου, ο οποίος βρίσκεται στην άκρη του άξονα. Ο αυξητικός κώνος έχει μια ευρεία προέκταση που ονομάζεται νηματοειδές ψευδοπόδιο του εκτοπλάσματος. Το νηματοειδές ψευδοπόδιο του εκτοπλάσματος είναι ο μηχανισμός μέσω του οποίου ολόκληρη η αποφυάδα προσκολλάται στην επιφάνεια και εξερευνά το γύρω περιβάλλον. Η ακτίνη παίζει σημαντικό ρόλο στην κινητικότητα αυτού του συστήματος. Περιβάλλοντα με υψηλά επίπεδα μορίων κυτταρικής προσκολλήσης (CAM) δημιουργούν ένα ιδανικό περιβάλλον για την αξονική αύξηση. Αυτό φαίνεται να παρέχει μια «κολλώδη» επιφάνεια για την κατά μήκος αύξηση των αξόνων. Παραδείγματα μορίων προσκολλήσεως ειδικά για τα νευρωνικά συστήματα περιλαμβάνουν την N-CAM, την νευρογλιακή CAM ή τις NgCAM, TAG-1, MAG, και DCC, που είναι μέρος της υπεροικογένειας των ανοσοσφαιρινών. Ένα άλλο είδος μορίων, που ονομάζονται μόρια προσκολλήσεως εξωκυττάριας ουσίας, επίσης παρέχουν ένα κολλώδες υπόστρωμα για την αύξηση των αξόνων. Παραδείγματα τέτοιων μορίων είναι η λαμινίνη, φιμπρονεκτίνη, τενασίνη και περλακάνη. Κάποια από τα μόρια αυτά είναι προσδεδεμένα στην επιφάνεια κυττάρων και έτσι δρουν ως περιορισμένης έκτασης απωθητικά ή ελκτικά μόρια. Άλλα είναι προσδέτες οι οποίοι διαχέονται και έτσι μπορούν να έχουν ευρείας έκτασης επιδράσεις.
Ιστορία
Μερικές από τις πρώτες ενδοκυττάριες καταγραφές στο νευρικό σύστημα έγιναν στα τέλη του 1930 από τους K. Cole και H. Curtis. Οι Άλαν Χότζκιν (Alan Hodgkin) και Άντριου Χάξλεϊ (Andrew Huxley), επίσης, χρησιμοποίησαν τον γιγάντιο άξονα του καλαμαριού (1939) και ως το 1952 είχαν αποκομίσει μια πλήρη περιγραφή της ιοντικής βάσης του δυναμικού δράσης, που οδήγησε στη διαμόρφωση του μοντέλου Hodgkin-Huxley. Οι Χότζκιν και Χάξλεϊ μοιράστηκαν το βραβείο Nobel το 1963 για τη δουλειά τους. Ο φορμαλισμός που περιγράφει την αγωγή κατά μήκος των αξόνων επεκτάθηκε στα σπονδυλωτά με τις εξισώσεις Frankenhaeuser-Huxley. Οι Ερλάνγκερ και Γκάσσερ αργότερα ανάπτυξαν το ταξινομικό σύστημα για τις περιφερικές νευρικές ίνες, βασιζόμενοι στην ταχύτητα αγωγής των αξόνων, στην μυελινοποίηση, στο μέγεθος των ινών κλπ. Ακόμη και πρόσφατα, η κατανόησή μας για τη βιοχημική βάση της αγωγής του δυναμικού ενέργειας βελτιώθηκε, και τώρα περιλαμβάνει πολλές λεπτομέρειες για τα μεμονωμένα ιοντικά κανάλια.
Διάσειση
Η διάσειση θεωρείται μια ήπια μορφή γενικού αξονικού τραυματισμού.
Αναφορές
Κατηγορία:Νευρικό σύστημα Κατηγορία:Νευροφυσιολογία
1707
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1707 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πατριάρχης Μεθόδιος Α΄
Ο Μεθόδιος Α΄ (788/800 - 14 Ιουνίου 847), ο λεγόμενος και Ομολογητής, διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 842 έως το 847.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε μεταξύ του 788 και του 800 στις Συρακούσες. Πήγε για σπουδές στην Κωνσταντινούπολη, επί Λέοντος του Ε΄, και εκάρη μοναχός σε κάποιο μοναστήρι της Βιθυνίας. Λόγω της εκδηλούμενης εικονολατρείας του εστάλη στη Ρώμη από τον Πατριάρχη Νικηφόρο το 815. Όταν επέστρεψε, το 821, μετά την άνοδο στο θρόνο του Μιχαήλ Τραυλού, συνελήφθη και υπέστη πολλές διώξεις, ιδιαίτερα από τον τελευταίο εικονομάχο αυτοκράτορα Θεόφιλο. Επί των ημερών του μαστιγώθηκε δημόσια και φυλακίστηκε για 7 χρόνια σε κρύπτη στη νήσο Αντιγόνη, όπου σώζεται μέχρι σήμερα το κρατητήριό του.
Ο Μεθόδιος είχε χαρακτηριστεί εικονολάτρης, καθώς εργάστηκε ιδιαίτερα για την καταπολέμηση των εικονομάχων, από τους οποίους υπέφερε πολλά. Μετά το θάνατο του Αυτοκράτορα Θεοφίλου και τη λήξη της περιόδου της εικονομαχίας, ο διάδοχός του, ο Μιχαήλ Γ΄, ήταν μόλις 6 ετών, οπότε η εξουσία περιήλθε ουσιαστικά στην Αυτοκράτειρα Θεοδώρα, η οποία ήταν εχθρική προς τους εικονομάχους. Έτσι, κατόπιν υπόδειξης του οσίου Ιωαννικίου «του εν Ολύµπω ασκήσαντος» και µε την ψήφο κλήρου και λαού, καθαιρέθηκε ο εικονομάχος Πατριάρχης Ιωάννης Ζ΄ Γραμματικός και τον διαδέχτηκε ο, ήδη επίσκοπος Κυζίκου, Μεθόδιος. Αυτός σφράγισε και τη λήξη της εικονομαχίας με συμβολική τελετή μεταφοράς των εικόνων στην Αγία Σοφία. Συγκεκριμένα πέντε ημέρες μετά την ανάρρησή του, στις 19 Φεβρουαρίου του 842 συνεκάλεσε τοπική Σύνοδο η οποία και αναθεμάτισε τους εικονομάχους. Λίγες ημέρες μετά, στις 11 Μαρτίου, με ιδιαίτερη λαμπρή τελετή αναστήλωσε τις ιερές εικόνες, τελετή που έκτοτε εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, την λεγόμενη Κυριακή της Ορθοδοξίας.
Η Σύνοδος αποφάσισε και την καθαίρεση όσων ιεραρχών είχαν λάβει ενεργό µέρος στον αγώνα κατά των εικόνων. Οι πιο περιώνυµοι ιεράρχες και ηγούµενοι καθαιρέθηκαν, στους υπόλοιπους εικονομάχους επιδείχθηκε μεγάλη επιείκια. Οι μόνοι επίσκοποι που έχασαν την έδρα τους ήταν εκείνοι που αρνήθηκαν κάθε συνδιαλλαγή. Δεν έγινε κανένας διωγμός, ούτε αναθέματα. Επί Πατριαρχίας του επίσης έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του πατριάρχη Νικηφόρου και του Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτου.
Συνέγραψε «Κανόνες» σε δωδεκασύλλαβο ιαµβικό µέτρο, «Ύµνους» και «Στιχηρά».
Απεβίωσε στις 14 Ιουνίου του 846 και ετάφη με μεγάλες τιμές στον ναό των Αγίων Αποστόλων. Μετά το θάνατό του ανακηρύχθηκε Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και η μνήμη του γιορτάζεται στις 14 Ιουνίου.
Πηγές
Μεθόδιος Α Μεθόδιος Κατηγορία:Εικονομαχία Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 9ου αιώνα Μεθοδιος
Ρωμανός Μεσσηνίας
Ο Ρωμανός είναι οικισμός κοντά στην Πύλο και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πύλου - Νέστορος, του Νομού Μεσσηνίας.
Ιστορία
Το χωριό έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής της Πυλίας. Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου.
Αρχαιολογικές ανασκαφές στον Ρωμανό
thumb|250px|right|Κατευθυντήριες πινακίδες [[αρχαιολογική θέση|Αρχαιολογικών Χώρων στην περιοχή του Ρωμανού.]] Οι πρώτες διερευνητικές αρχαιολογικές έρευνες στην περιοχή του Ρωμανού, του Πετροχωρίου και της Τραγάνας, αλλά και την ευρύτερη περιοχή της Πυλίας, (η οποία θεωρείται συνολικά ως η περιοχή στην οποία εκτεινόταν το βασίλειο της αρχαίας Πύλου, την εποχή του Νέστορα), ξεκίνησαν την περίοδο 1909-1912 από τους αρχαιολόγους Ανδρέα Σκιά και Κωνσταντίνο Κουρουνιώτη. Το 1939 άρχισαν τις τακτικές ανασκαφές ο Κ. Κουρουνιώτης σε συνεργασία με την αμερικανική αποστολή, υπό τον καθηγητή Carl W. Blegen, οι οποίες διακόπηκαν λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Οι ανασκαφές ξανάρχισαν το 1952, με εκπρόσωπο της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας τον Σπυρίδωνα Μαρινάτο, του οποίου η ανασκαφική περίοδός του στη Μεσσηνία, επί μια περίπου 15ετία (μεταξύ 1952 και 1966) θεωρείται από τους σύγχρονους ερευνητές και ως η κυριότερη και διαρκέστερη προσφορά του στη μυκηναϊκή αρχαιολογία. Οι αρχαιολόγοι διαμοιράστηκαν το αρχαιολογικό έργο και καθώς ο καθηγητής Carl William Blegen και η ομάδα του ανέλαβε τις ανασκαφές στο Ανάκτορο του Νέστορα, στη θέση Εγκλιανός, ο Σπυρίδωνας Μαρινάτος ανέλαβε τους τάφους και τους οικισμούς στην ευρύτερη περιοχή του ανακτόρου, αλλά και οπουδήποτε αλλού υπήρχαν λείψανα του μυκηναϊκού πολιτισμού, όπως οι θολωτοί τάφοι στον Κακόβατο και στην Τραγάνα. Τις δεκαετίες 1970 και 1980 ακολούθησαν νεότερες έρευνες από τον Γεώργιο Κορρέ.
Βορειοδυτικά του Ρωμανού, κατά τη διάρκεια εργασιών, οι οποίες γίνονταν τότε για την ανέγερση της ξενοδοχειακής μονάδας του Costa Navarino – Navarino Dunes και του γηπέδου γκολφ του ξενοδοχείου, ανασκάφηκαν, υπό την επίβλεψη της ΛΗ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Μεσσηνίας και με δαπάνες της εταιρείας ΤΕΜΕΣ, μεταξύ των ετών 2007-2010, εκτεταμένος Πρωτοελλαδικός οικισμός, εργαστήριο χαλκού, μυκηναϊκός θολωτός τάφος, διάφοροι άλλοι τάφοι και οικίες των αρχαϊκών και κλασικών χρόνων, πρώιμος Αρχαϊκός Ναός, καθώς και διάφορες οικιστικές εγκαταστάσεις των ελληνιστικών χρόνων.
Πρωτοελλαδικός οικισμός Ρωμανού
Νότια από τον ποταμό Σέλα, πάνω σε ύψωμα βρίσκεται ο εξαιρετικά εκτεταμένος πρωτοελλαδικός οικισμός του Ρωμανού (ΠΕ Ι/ΙΙ και ΠΕ ΙΙ), ο οποίος σύμφωνα με τα μέχρι σήμερα γνωστά ανασκαφικά δεδομένα καλύπτει μια έκταση τουλάχιστον 40 στρεμμάτων και μπορεί να θεωρηθεί ως ο μεγαλύτερος έως τώρα εξερευνημένος οικισμός της ΠΕ ΙΙ περιόδου στη Μεσσηνία. Η οικοδομική δομή του οικισμού, περιλάμβανε ευρύχωρες κατοικίες, με ορθογώνια κάτοψη και προσανατολισμό από νοτιοδυτικά προς βορειοανατολικά, ενώ στην περιοχή του διακρίνονται δρόμοι, πηγάδια με λίθινη επένδυση, εργαστήρια, αποθήκες, οικίες, καθώς και μία θέση, η οποία πολύ πιθανόν να συνδέεται με τελετές ή γιορτές στο πλαίσιο κάποιας λατρείας.
Εργαστήριο Χαλκού
Ένα από τα σημαντικά κτίρια του οικισμού, που αποκαλύφθηκε το 2007, ήταν εργαστήριο για την επεξεργασία χαλκού, (τήξη και περεταίρω επεξεργασία του μέταλλου), το οποίο αποτελεί και τη μοναδική ως σήμερα εγκατάσταση της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού, δηλαδή της 3ης χιλιετίας π.Χ., για την Πελοπόννησο. Ιδιαίτερα σημαντικό επίσης είναι ότι ο αρχικός σχεδιασμός του εργαστηρίου, έγινε αποκλειστικά για τη χρήση του ως Εργαστήριο Χαλκού. Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Jörg Rambach, υπεύθυνο των ανασκαφών στην περιοχή του Ρωμανού: «Από τις προσεκτικές παρατηρήσεις μας στον συγκεκριμένο χώρο διαπιστώθηκε η προνοητικότητα με την οποία κτίστηκε το εργαστήριο αυτό, προκειμένου να υπάρξει απόλυτη εκμετάλλευση των καιρικών συνθηκών και ιδιαίτερα της κατεύθυνσης του ανέμου, για την καλύτερη απόδοση της φωτιάς και την εξασφάλιση των απαραίτητων συνθηκών θερμοκρασίας στην επεξεργασία του χαλκού. Στο σημείο της τήξης του χαλκού βρέθηκαν, ανάμεσα στη στάχτη και στα κομμάτια από κάρβουνο, αρκετά τμήματα σκωρίας χαλκού καθώς και θραύσματα από πήλινες χοάνες με κολλημένα λείψανα σκωρίας χαλκού στις εσωτερικές πλευρές τους». Σε άλλο χώρο του εργαστηρίου χαλκού, σύμφωνα με τον ίδιο αρχαιολόγο, «γινόταν και επεξεργασία οψιδιανού, όπως μαρτυρούν οι εκατοντάδες εργαλείων, θραυσμάτων και πυρήνων οψιδιανού, που βρέθηκαν εκεί».
Μυκηναϊκός θολωτός τάφος
Στον ίδιο αρχαιολογικό χώρο εξερευνήθηκε και μυκηναϊκός θολωτός τάφος, συλημένος από την αρχαιότητα. Πρόκειται για έναν πολύ πρώιμο θολωτό τάφο, με βραχύ στόμιο-διάδρομο με είσοδο σφραγισμένη με αργούς λίθους. Η χρήση του, σύμφωνα με τα ευρήματα, εκτιμάται στην ΥΕ Ι περίοδο, δηλαδή μεταξύ του 1600 π.Χ. και του 1550 π.Χ. Παρά τη σύλησή του ο τάφος είχε ενδιαφέροντα ευρήματα, όπως σφαιρική χάλκινη πυξίδα με πώμα και χάλκινη τριχολαβίδα.
Αρχαϊκό ιερό στις όχθες του ποταμού Σέλα
Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών στην περιοχή του Ρωμανού ανακαλύφθηκε επίσης παραποτάμιο ιερό - ναός της αρχαϊκής περιόδου (600-500 π.Χ.), στις όχθες του ποταμού Σέλα. Ο ναός αυτός, διαστάσεων 17 Χ 6,4 μέτρα, είχε θεμέλια από ψαμμόλιθο, ανωδομή από πλίνθους και στεγαζόταν με ξύλινη στέγη με κεραμοσκεπή και ακροκέραμα λακωνικού τύπου. Αν και δεν βρέθηκε βάθρο λατρευτικού αγάλματος, εικάζεται ότι ήταν μάλλον αφιερωμένος, είτε στη θεά Αρτέμιδα, σύμφωνα με τους ανασκαφείς, είτε στη θεά Αθηνά, είτε στην Πότνια Θηρών. Η ανακάλυψη του ναού είναι εξαιρετικά σημαντική, καθώς δεν υπάρχει άλλος πρώιμος αρχαϊκός ναός στη Μεσσηνία, αν και δημιουργεί ερωτηματικά, αφού σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, κτίστηκε σε μια περίοδο όπου η Μεσσηνία ήταν υποταγμένη στους Σπαρτιάτες. Όλα δείχνουν ότι καταστράφηκε από πυρκαγιά.
Διοικητική ιστορία
Το Ρωμανού ή ο Ρωμανός προσαρτήθηκε αρχικά στον παλαιό Δήμο Κορυφασίου το 1835,  με έδρα την Ίκλενα (σήμερα η Ίκλαινα). Μόλις 5 χρόνια αργότερα, το 1840, ο οικισμός αποσπάται από τον Δήμο Κορυφασίου, ο οποίος καταργήθηκε τότε και προσαρτάται στον παλαιό Δήμο Πύλου, ή Δήμο Πυλίων, όπως αναφερόταν τότε, όπου και παρέμεινε ως το 1912 που ο δήμος καταργήθηκε. Το χωριό, τουλάχιστον από το 1844 ως το 1940 αναφερόταν επίσημα ως το Ρωμανού. Το χωριό αναφέρεται, το 1853, επίσης σαν Ρωμανού στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Πύλου της Επαρχίας Πυλίας με πληθυσμό 149 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Έδρα του Δήμου Πύλου τότε, βάση της ίδιας πηγής, ήταν η κωμόπολη της Πύλου, (Νεόκαστρον) και Καλύβια. Το 1912 το Ρωμανού προσαρτάται στην Κοινότητα Οσμάναγα, με έδρα το Οσμάναγα (σήμερα το Κορυφάσιο). Στην ίδια κοινότητα προσαρτήθηκαν επίσης οι οικισμοί Πετροχώρι και Πισάσκι. Το 1915 το χωριό Οσμάναγα και η Κοινότητα Οσμάναγα μετονομάσθηκαν σε Κορυφάσιο και Κοινότητα Κορυφασίου αντίστοιχα. Από το 1940 ως σήμερα το χωριό αναφέρεται επίσημα ως ο Ρωμανός. Το 1949 το χωριό αποσπάται από την Κοινότητα Κορυφασίου και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Ρωμανού, στην οποία προσαρτάται και το Πετροχώρι. Το χωριό παρέμεινε ως έδρα και οικισμός της Κοινότητας Ρωμανού, από το 1949 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στην τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», ο Ρωμανός υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Νέστορος, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ο Ρωμανός ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Ο Ρωμανός σήμερα είναι έδρα της Τοπικής Κοινότητας του Ρωμανού του Δήμου Πύλου-Νέστορος, στην οποία υπάγεται επίσης και το Πετροχώρι.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 290 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες, καθώς και με τον τουρισμό.
Κτίρια-αξιοθέατα
Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια υπάρχει η εκκλησία του χωριού, ο Ιερός Ναός της Αγίας Τριάδας, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας. Πέριξ του οικισμού υπάρχουν επίσης αγροικίες και εξοχικά, ενώ στην ευρύτερη περιοχή του χωριού, υπάρχουν διάφορες μεγάλες και μικρές τουριστικές εγκαταστάσεις και ξενοδοχεία, με ενοικιαζόμενα δωμάτια-διαμερίσματα. Σημαντικό αξιοθέατο του χωριού επίσης είναι η παραλία του, η Παραλία του Ρωμανού, η οποία βρίσκεται στα δυτικά του.
Παραλία του Ρωμανού
Σε απόσταση περίπου 15,5 χιλιομέτρων, προς τα βορειοδυτικά της Πύλου βρίσκεται η Παραλία του Ρωμανού, η οποία αποκαλείται από τους κατοίκους της περιοχής και Γλυφαδάκι. Διαθέτει «χρυσή» αμμώδη ακτή και θεωρείται από τους κατοίκους και τους τουρίστες της περιοχής, ως μια εξαιρετική επιλογή για επισκέπτες οι οποίοι θέλουν να κολυμπήσουν σε πεντακάθαρα γαλανά νερά και να απολαύσουν, με ελεύθερη παραμονή ή με οργανωμένη υποδοχή μια από τις παραλίες στα δυτικά του νομού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος
Πράσινο + Μωβ
Αντιτίθεται στην εξόρυξη ορυκτών καυσίμων, στην κατασκευή του αγωγού EastMed. Υποστηρίζει την κυκλική οικονομία και τις μικρομεσαίες και μεσαίες επιχειρήσεις όπως επίσης και τη χρηματοδότηση για την επέκταση του σιδηροδρομικού δικτύου και των πράσινων μεταφορών. Στο μεταναστευτικό, θεωρεί ότι μια ομοσπονδιοποιημένη Ευρώπη θα μπορούσε να διαχειριστεί αποτελεσματικότερα το ζήτημα.
Στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 2023 έλαβε 15.911 ψήφους (ποσοστό 0,31%).
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνασπισμοί πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα
Rebel Heart
Rebel Heart ονομάζεται το δέκατο-τρίτο στούντιο άλμπουμ της Αμερικανίδας καλλιτέχνιδας Μαντόνα. Κυκλοφόρησε στις 6 Μαρτίου του 2015 από την εταιρεία Interscope Records. Ένα χρόνο μετά την ολοκλήρωση της περιοδείας της, MDNA Tour, εργάστηκε για το επόμενο άλμπουμ της ολόκληρο το 2014, ενώ συνεργάστηκε με διάφορους μουσικούς, συμπεριλαμβανομένων τους Diplo, Avicii και Κάνιε Γουέστ. Δουλεύοντας με τόσους συνεργάτες δημιούργησε προβλήματα στη διατήρηση ενός συνεκτικού ήχου του άλμπουμ, σε αντίθεση με τις προηγούμενες προσπάθειές της, όπου μόνο λίγοι παραγωγοί συμμετείχαν. Πολλές φορές, έδειχνε δείγματα της δουλειάς της ανεβάζοντας φωτογραφίες και ηχογραφήσεις στο instagram.
Θεματικά το άλμπουμ αντιπροσωπεύει δύο διαφορετικές πλευρές της τραγουδίστριας, τη ρομαντική αλλά και την επαναστατική της. Μουσικά, είναι ένας ποπ δίσκος, συνδυάζοντας και άλλα διάφορα μουσικά είδη, όπως, ρέγκε, 90's χάους, τραπ καθώς και ακουστική κιθάρα και χορωδία γκόσπελ. Μερικά κομμάτια είναι αυτοβιογραφικά, ενώ άλλα μιλούν για την αγάπη και την καριέρα της ανά το πέρασμα των χρόνων. Εμφανίσεις στο άλμπουμ κάνουν ο μποξέρ, Μάικ Τάισον, η Νίκι Μινάζ, ο Nas και ο Chance the Rapper.