cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκονθάλο Φερνάντεθ της Καστίλης
Βιογραφία
Το 912 πήρε τον κύριο ρόλο στην επίθεση της Καστίλης στον ποταμό Δούρο (Duero), εγκαθιστώντας κατοίκους στα παλαιά χωριά Άθα, Κλούνια και Σαν Εστεβάν δε Γκόρμαθ.
Ο Γκονθάλο Φερνάντεθ εμφανίζεται ως κόμης της Καστίλης για πρώτη φορά σε ένα έγγραφο της 8ης Ιανουαρίου 914 και ξανά την 1η Ιανουαρίου 915. Εμφανίζεται μάρτυρας βασιλικών εγγράφων μεταξύ άλλων μεγιστάνων και ευγενών στις κύριες συνελεύσεις της Αυλής της Λεόν μέχρι την ήττα των Λεονέζων στη μάχη της Βαλδεχουνκέρα (920), μετά την οποία θεωρήθηκε νεκρός. Οι σύγχρονοι μελετητές υποπτεύονται ότι πρέπει να ήταν ντροπιασμένος στην Αυλή για κάποιο μη καταγεγραμμένο λάθος ή άλλο μεγάλο αδίκημα, που συνήθως είχε ως αποτέλεσμα την εξορία, καθώς κάποιος με το όνομά του και τον σπάνια βαθμό του κόμη -Gundisalvus comes- εμφανίζεται υπογράφοντας βασιλικά έγγραφα στην Αυλή της Ναβάρρας μεταξύ των ετών 924 και 930, έτος που δόθηκε στον γιο του η εξουσία του κόμη μόνο. Προηγουμένως, η σύζυγός του Mουνιαδόνα, η οποία φαίνεται να ήταν μέλος της βασιλικής οικογένειας των Αστουριών, εμφανίζεται να κατέχει τα κτήματα κληρονομιάς και την αντιβασιλεία της κομητείας, κατά τη διάρκεια της ανηλικότητας τού γιου τους Φερνάν Γκονθάλεθ. Είχαν και έναν γιο, τον Ραμίρο.
Τα λείψανά του τοποθετήθηκαν στην κρύπτη του Σαν Πέδρο δε Αρλάνθα, όπως καταγράφει ο μοναχός Aντόνιο δε Υέπες στο «Γενικό Χρονικό» του. Τον διαδέχθηκε στο Μπούργος ο αδελφός του, Νούνιο Φερνάντεθ.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος Μπένι Μαμαδούνα Κατηγορία:Κόμητες της Ισπανίας
Ιωάννης Γιαννακόπουλος
Ο Ιωάννης Γιαννακόπουλος (1834 - 1911) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ζαγόρα και σπούδασε φιλολογία. Ασχολήθηκε με τα κοινά εκλεγόμενος κοτζαμπάσης και δήμαρχος.
Απεβίωσε το 1911.
Κούναλ Ναγιάρ
Ο Κούναλ Ναγιάρ είναι Άγγλος ηθοποιός ινδικής καταγωγής.
Γεννήθηκε το 1981 στο Λονδίνο από Ινδούς γονείς και μεγάλωσε στο Νέο Δελχί. Το 1999 εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ και σπούδασε υποκριτική, ενώ παράλληλα φοιτούσε στο τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο του Πόρτλαντ. Από το 2007 πρωταγωνιστεί στην κωμική τηλεοπτική σειρά The Big Bang Theory στον ρόλο του αστροφυσικού Ραζ Κουθραπάλι.
To 2011 νυμφεύθηκε το μοντέλο Νέχα Καπούρ, Miss India το 2006.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ινδοί ηθοποιοί Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κλερ Φορλάνι
Η Claire Antonia Forlani (1 Ιουλίου 1972) είναι Αγγλίδα ηθοποιός. Έγινε γνωστή στα μέσα της δεκαετίας του 1990 για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Mallrats και στην βιογραφική ταινία Basquiat (1996) του Jean-Michel Basquiat. Το 1994 ενσάρκωσε την Κατρίνα στην ταινία Police Academy 7: Mission to Moscow. Το 1998 έλαβε ευρεία αναγνώριση για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ρομαντική ταινία φαντασίας Meet Joe Black (1998). Άλλες σημαντικές ταινίες της περιλαμβάνουν τις Boys and Girls (2000), Antitrust (2001), The Medallion (2003) και In the Name of the King (2007). Η Forlani εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές ταινίες και σειρές, συμπεριλαμβανομένου του πρωταγωνιστικού ρόλου στην ιστορική, δραματική ταινία φαντασίας Camelot και των γκεστ εμφανίσεων στην σειρά δράσης του CBS CSI: NY, NCIS: Los Angeles, και Hawaii Five-0. Ενσάρκωσε τον ρόλο της Μέρεντιθ Νιούμαν στην ταινία Five Feet Apart (2019).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Καρ (Κοιλάδα της Αόστα)
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστα
Υμπέρ Περνό
Ο Υμπέρ Περνό, γεννήθηκε στις 7 Αυγούστου 1870 στο Froideconche της Ωτ-Σον και πέθανε στις 27 Ιουνίου 1946 στο Παρίσι, ήταν καθηγητής πανεπιστημίου και Γάλλος ελληνιστής.
Βιογραφία
Ο Υμπέρ Περνό ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή στα κολλέγια του Λουξέιγ και του Γκρέι και πήρε το πτυχίο του Μπακαλορεά της φιλολογίας. Σπούδασε στην Σχολή Ανατολικών Γλωσσών και στη συνέχεια εντάχθηκε στο EPHE το 1889. Στη συνέχεια έγινε φοιτητής στη Φιλοσοφική Σχολή στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε μαθήματα από τον αββά Rousselot για την πειραματική φωνητική, τον Αιμίλιο Λεγκράν για τη φιλολογία και την επιστήμη των κειμένων και τον Γιάννη Ψυχάρη για την ιστορία της ελληνικής και της νεοελληνικής διαλεκτολογίας. Αποφοίτησε από την Σχολή Ανατολικών Γλωσσών στα νέα ελληνικά το 1893 και πήρε το πτυχίο λογοτεχνίας το 1895. Το 1908 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ των Γραμμάτων.
Εκτός από τα ακαδημαϊκά του καθήκοντα, ο Υμπέρ Περνό ήταν εκδότης, μαζί με τον αββά  Rousselot, της επιθεώρησης "Revue de phonétique" (από το 1911). Το 1915, δίδαξε επίσης νέα ελληνικά σε μαθητές γυμνασίου που επρόκειτο να σταλούν στον Ανατολικό Στρατό. Πραγματοποίησε διάφορες αποστολές στη Ρουμανία (1928), την Τσεχοσλοβακία (1929) και την Ελλάδα (1930). Στην Αθήνα, ίδρυσε επίσης το " Σύλλογο για την ηχογράφηση δημοτικών τραγουδιών" και το "Αρχείο Παραδοσιακής Μουσικής". Ήταν διευθυντής της νεοελληνικής συλλογής που εκδόθηκε από τον Γκιγιόμ Μπυντέ (18 τόμοι, 9 εκ των οποίων έγραψε ο ίδιος). Ήταν ο ιδρυτής και διευθυντής της Συλλογής του Ινστιτούτου Nεοελληνικής (1925) που εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Les Belles Lettres (15 τόμοι), καθώς και της Συλλογής Le monde hellénique (Ο ελληνικός κόσμος) (1925), του ίδιου εκδοτικού οίκου (8 τόμοι).
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ελληνιστές Κατηγορία:Γάλλοι γλωσσολόγοι
Παναθηναϊκός αμφορέας (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο αρ. 20046)
Περιγραφή
Ο Αμφορέας φέρει την επιγραφή του επώνυμου άρχοντα Καλλιμήδη και χρονολογεί τον αμφορέα στο έτος 360/59 π.Χ.. Στην έμπροσθεν όψη η Αθηνά Πρόμαχος προς τα δεξιά πλαισιωμένη από δύο κίονες. Στους κίονες στέκει το η Ειρήνη με τον Πλούτο του Κηφισόδοτου. Στην όπισθεν άποψη μια σύνθετη σκηνή περιγράφει τον αγώνα πάλης. Δύο παλαιστές αναμετρούνται, ενώ ένας από αυτούς είναι ήδη γονατιστός και στηρίζεται στα δύο του χέρια, ενώ ο αντίπαλός του υπερέχει. Δεξιά από τους παλαιστές στέκει ένας τρίτος, έφεδρος αθλητής που περιμένει την έκβαση του αγώνα για να αναμετρηθεί με τον νικητή. Μια μικρή Νίκη αιωρείται ιπτάμενη υπεράνω των παλαιστών, ενώ στα χέρια της κρατάει την ταινία του νικητή και είναι έτοιμη να στεφανώσει έναν από τους δύο αθλητές. Μια άλλη Νίκη, φυσικού μεγέθους στέκει στα αριστερά παρακολουθώντας τον αγώνα και κρατώντας στο χέρι τον φοίνικα του κριτή.
Νικόλαος Παπαϊωάννου
Το ονοματεπώνυμο Νικόλαος Παπαϊωάννου μπορεί να αναφέρεται στους:
Ευάγγελος Σταμούλης
Ο Ευάγγελος Σταμούλης (1843 - 1902) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αργαλαστή και σπούδασε ιατρική. Συμμετείχε ενεργά στην επανάσταση του 1878. Διετέλεσε δήμαρχος Σπαλάθρων.
Εξελέγη βουλευτής Λάρισας στις εκλογές του 1887
Απεβίωσε το 1902.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
Ρεμ-Σαιν-Ζωρζ
Το Ρεμ-Σαιν-Ζωρζ (γαλλικά: Rhêmes-Saint-Georges, βαλντοταίν: Sèn Dzordze de Réma ) είναι αλπικός ιταλικός δήμος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα, εντός του μεσαίου τμήματος της Κοιλάδας του Ρεμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστα
Λίνγκουα Μαλαμπάρ Ταμούλ
Η Μαλαμπόρ Θαμόζι, γνωστή στα πορτογαλικά ως Μαλαμπάρ Ταμούλ και ως γλώσσα Μαλαμπάρ στους Βρετανούς ήταν το σύστημα γραφής που θεσπίστηκε για την εκτύπωση βιβλίων στην ομιλούμενη γλώσσα των πρώιμων αυτοχθόνων Χριστιανών Μαλαμπάρ.
Δείγμα της γλώσσας
Παρακάτω παρατίθεται ένα δείγμα του Cartilha, Germano Galhadro το οποίο τυπώθηκε στη Λισαβόνα στις 11 Φεβρουαρίου 1554 στα Λίνγκουα Μαλαμπάρ Ταμούλ. κέντρο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δραβιδικές γλώσσες
Τρισμός
Τρισμός ονομάζεται ο περιορισμός της κινητικότητας της γνάθου, με συνέπεια να μειώνεται το άνοιγμα του στόματος. Αυτό συνήθως οφείλεται σε σπασμό των μασητηρίων μυών (μυών της μάσησης) ή σε μια ποικιλία από άλλες αιτίες. Διακρίνεται σε παροδικό και μόνιμο. Ο παροδικός τρισμός παρουσιάζεται πολύ πιο συχνά από ότι ο μόνιμος τρισμός.
Ορισμοί
Ως τρισμός ορίζεται κυρίως η δυσκολία στο άνοιγμα του στόματος που οφείλεται σε μυϊκό σπασμό, στην πρόκληση του οποίου συμμετέχει το κινητικό νεύρο των μυών της μάσησης, που είναι το τρίδυμο νεύρο. Ωστόσο, μπορεί επίσης να αναφέρεται σε περιορισμένο άνοιγμα του στόματος από οποιαδήποτε άλλη αιτία. Άλλος ορισμός του τρισμού είναι απλά ένας περιορισμός της κίνησης της γνάθου.
Αίτια
Η παροδική αδυναμία διανοίξεως του στόματος οφείλεται κυρίως σε έναν από τους  παρακάτω  λόγους :
Διαφορική διάγνωση
Ο παροδικός τρισμός πρέπει να διαχωρίζεται από τον μόνιμο τρισμό ή τον μόνιμο περιορισμό στην κινητικότητα της γνάθου, που οφείλεται κυρίως σε ενδοαρθρικά αίτια και αναφέρεται ως αληθής ή ενδοαρθρική αγκύλωση της κροταφογναθικής άρθρωσης. Η αγκύλωση εξελίσσεται βαθμιαία και ενώ αρχικά είναι ινώδης, αργότερα καθίσταται οστεώδης.
Η αγκύλωση της κροταφογναθικής μπορεί να οφείλεται σε: Τα τελευταία πενήντα χρόνια, η βελτίωση των υγειονομικών συνθηκών έχει μειώσει εξαιρετικά τον αριθμό των αγκυλώσεων της κροταφογναθικής στην Ελλάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασθένειες
Γερμανικές γενικές εκλογές Νοεμβρίου 1932
Ήταν οι τελευταίες ελεύθερες εκλογές, πριν από την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, στις 30 Ιανουαρίου του 1933. Οι επόμενες ελεύθερες εκλογές ολόκληρης της Γερμανίας, θα διεξαχθούν τον Δεκέμβριο του 1990, ύστερα από την επανένωση των δύο Γερμανιών.
Οι εκλογές αυτές, στις οποίες συμμετείχαν 52 διαφορετικά κόμματα, έβγαλαν και πάλι πρώτο κόμμα το «Εθνικοσοσιαλιστικό», (NSDAP), αλλά με σημαντική μείωση της δύναμής του σε σχέση με περίπου δυόμισυ μήνες πριν: 33.09 % και 196 έδρες (Ιούλιος 1932) έναντι 37.27 % και 230 έδρες (Ιούλιος 1932). Αντιθέτως, ενισχυμένο βγήκε το «Κομμουνιστικό Κόμμα της Γερμανίας», (KPD)- με ποσοστό 16.86 % και 100 έδρες έναντι 14.32 % και 89 έδρες (Ιούλιος 1932).
Η πορεία προς τις εκλογές
Ο Φραντς φον Πάπεν, με την στήριξη των ψήφων του «Κόμματος του Κέντρου», μετά τα αποτελέσματα των εκλογών του Ιουλίου, περίμενε ότι ο Χίτλερ (όπως είχαν συμφωνήσει) θα στήριζε την κυβέρνηση Πάπεν, πάνω στη βάση συνεργασίας των "NSDAP" και  "Zentrum", ενώ θα έπαιρνε σαν αντάλλαγμα τη θέση του Αντικαγκελάριου. Ωστόσο, ο Χίτλερ ζήτησε το αξίωμα του Καγκελάριου και η μεταξύ τους συμφωνία ακυρώθηκε.
Ο Φραντς φον Πάπεν, φανατικός αντικομμουνιστής και προσκείμενος σε δικτατορικές λύσεις, έδωσε συνέντευξη Τύπου στις 12 Αυγούστου του 1932, όπου ανακοίνωσε τις προθέσεις του, για αλλαγή της μορφής του πολιτεύματος σε δικτατορικό, μέσω νέου Συντάγματος.
Στην πρώτη συνεδρίαση του νέου Κοινοβουλίου που έγινε στις 12 Σεπτεμβρίου του 1932, ο φον Πάπεν πρόλαβε μόνο να διορίσει Πρόεδρο του Κοινοβουλίου, τον Χέρμαν Γκαίρινγκ, ενώ οι Κομμουνιστές κατέθεσαν αμέσως πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησής του. Στη ψηφοφορία που ακολούθησε, η κυβέρνηση Πάπεν έχασε την εμπιστοσύνη του Κοινοβουλίου, με 512 ψήφους υπέρ της μομφής και μόνο 42, κατά. Έτσι, προκηρύχθηκαν και πάλι εκλογές.
Μετά τις εκλογές
Η αποτυχία για ακόμα μια φορά, δημιουργίας αυτοδύναμης κυβέρνησης, διατηρεί τον φον Πάπεν, στην πρωθυπουργία, στηριζόμενος στα προεδρικά διατάγματα του προέδρου του Ράιχ, Πάουλ φον Χίντενμπουργκ. Στο παρασκήνιο, ο υπουργός Άμυνας της κυβέρνησης φον Πάπεν και σημαίνον πολιτικός παράγοντας της εποχής, Κουρτ φον Σλάιχερ διαβουλεύεται με τον Γκρέγκορ Στράσερ, εσωκομματικό αντίπαλο του Αδόλφου Χίτλερ, τη δημιουργία ενός «τρίτου πόλου» εξουσίας. Ωστόσο, τις εξελίξεις προλαμβάνει ο Χίτλερ, ο οποίος συμφωνώντας για μια κοινοβουλευτική συνεργασία με το αδελφό «Γερμανικό Εθνικό Λαϊκό Κόμμα» -DNVP- και παραχωρώντας στον φον Πάπεν τη θέση του αντι-καγκελάριου, κατορθώνει να σχηματίσει κυβέρνηση, η οποία και γίνεται αποδεκτή από τον πρόεδρο Χίντενμπουργκ.
Στις 30 Ιανουαρίου του 1933, ο Αδόλφος Χίτλερ διορίζεται Καγκελάριος και σχηματίζει κυβέρνηση. Σύμφωνα με τους ιστορικούς, αυτή η ημερομηνία σηματοδοτεί το τέλος της «Δημοκρατίας της Βαϊμάρης» και την αρχή της «Ναζιστικής Γερμανίας».
Παραπομπές
Κατηγορία:1932 Ε 1932 1932 1932
Αεροδρόμιο Σουμπαουάνγκα
Το Αεροδρόμιο Σουμπαουάνγκα (Αγγλ.: Sumbawanga Airport / Σουαχ.: Uwanja wa Ndege wa Sumbawanga) IATA: SUT και ICAO: HTSU, είναι ένα σχετικά μικρό αεροδρόμιο το οποίο εξυπηρετεί την πόλη Σουμπαουάνγκα (Sumbawanga), στην Αστική Περιοχή Σουμπαουάνγκα (Sumbawanga Urban District), στην Περιφέρεια Ρούκουα (Rukwa Region), της δυτικής Τανζανίας
Η κυβέρνηση έχει συγκεντρώσει τα κονδύλια από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (European Investment Bank), για την αναβάθμιση του αεροδρομίου.
Η κα. Stella Manyanga / Περιφερειακή Επίτροπος Ρούκουα (Rukwa Regional Commissioner), αντί της περιοχής Σουμπαουάνγκα, είχε προτρέψει την κυβέρνηση να κατασκευάσει ένα νέο αεροδρόμιο στο χωριό Κισούμπα (Kisumba), καθώς η παρούσα εγκατάσταση δεν είχε αρκετή γη για μελλοντική επέκταση. Τον Απρίλιο του 2013, η Αρχή Αεροδρομίων της Τανζανίας (Tanzania Airports Authority), διέθεσε τα απαιτούμενα κεφάλαια για την αξιολόγηση της περιοχής, για το προτεινόμενο μελλοντικό αεροδρόμιο.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Τανζανία
Ρουαζάν
Το Ρουαζάν (γαλλικά: Roisan, βαλντοταίν: Rèizàn) είναι αλπικός ιταλικός δήμος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα, εντός του κάτω τμήματος της κοιλάδας του Βαλπελίν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστα
Νικόλαος Παπαϊωάννου (βουλευτής Βόλου)
Ο Νικόλαος Παπαϊωάννου ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Βόλο.
Εξελέγη βουλευτής Βόλου στις εκλογές του 1899 και επανεξελέγη, ως βουλευτής Λαρίσης, στις εκλογές του Νοεμβρίου 1910
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Βόλου Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
Δημήτριος Καρακίτης
Ο Δημήτριος Καρακίτης ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Φίλιππο Καρακίτη και είχε σπουδάσει νομικά.
Εξελέγη βουλευτής Βόλου στις εκλογές του 1902.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Βόλου
Εδουάρδο Βάργας
Ο Εδουάρδο Βάργας (πλήρες όνομα: Εδουάρδο Χεσούς Βάργας Ρόχας, στα Ισπανικά: Eduardo Jesús Vargas Rojas, 20 Νοεμβρίου 1989) είναι Χιλιανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως ακραίος μέσος και κεντρικός επιθετικός, αυτήν τη στιγμή για την Ατλέτικο Μινέιρο, ενώ είναι διεθνής και με την Εθνική Ομάδα της Χιλής.
Καριέρα σε συλλόγους
Έγινε γνωστός ως κορυφαίο ταλέντο στην Κοβρελόα και αποκτήθηκε από την Ουνιβερσιδάδ δε Τσίλε, με την οποία απέκτησε τρεις τίτλους, συμπεριλαμβανομένου του Κόπα Σουδαμερικάνα το 2011, όπου ονομάστηκε παίκτης του τουρνουά. Το 2011 έλαβε από κοινού το βραβείο για Χιλιανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς, ενώ ήρθε δεύτερος για νοτιοαμερικανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς, πίσω από τον Νεϊμάρ. Αποκτήθηκε από τη Νάπολη για 17,9 εκατομμύρια ευρώ τον Δεκέμβριο του 2011, και ακολούθως δόθηκε δανεικός στις Γκρέμιο, Βαλένθια και Κιου Πι Αρ, πριν αποκτηθεί από τη Χόφενχαϊμ το 2015.
Διεθνής καριέρα
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών το 2010 και έως αυτήν τη στιγμή (23 Ιουνίου 2021) έχει 98 συμμετοχές με το εθνόσημο, έχοντας σκοράρει 40 φορές (2ος σκόρερ όλων των εποχών για την Εθνική της Χιλής μετά τον Αλέξις Σάντσες). Ήταν μέλος των ομάδων που συμμετείχαν στο Μουντιάλ 2014, στο Κόπα Αμέρικα 2015, στο Κόπα Αμέρικα 2016 (Σεντενάριο), στο Κόπα Αμέρικα 2019 και στο Κόπα Αμέρικα 2021, και στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2017. Ήταν ο πρώτος σκόρερ της Χιλής και του τουρνουά στα Κόπα Αμέρικα 2015 και 2016, τα οποία κατέκτησε η Χιλή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χιλιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Χιλής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κομπρελόα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΣΚ Νάπολι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκρέμιο Φουτεμπόλ Πόρτο Αλεγκρένσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χόφενχαϊμ 1899 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τίγρες ντε λα ΟΑΝΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μινέιρο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2017 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2015 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2019 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021
Σαιν-Κριστόφ (Κοιλάδα της Αόστα)
Το Σαιν-Κριστόφ (γαλλικά: Saint-Christophe, βαλντοταίν: Sèn-Crétoublo ) είναι αλπικός ιταλικός δήμος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστα
Αριστερός εθνικισμός
Ο αριστερός εθνικισμός ή κοινωνικός εθνικισμός, εθνικιστικός σοσιαλισμός είναι μια μορφή εθνικισμού που βασίζεται στην κοινωνική ισότητα, τη λαϊκή κυριαρχία και την εθνική αυτοδιάθεση. Ο αριστερός εθνικισμός μπορεί επίσης να περιλαμβάνει τα αντι-ιμπεριαλιστικά κινήματα και τα εθνικά απελευθερωτικά κινήματα. Αντιβαίνει σε αντίθεση με τον γνωστό εθνικισμό και συχνά απορρίπτει τον εθνο-εθνικισμό, αν και ορισμένες μορφές αριστερού εθνικισμού έχουν συμπεριλάβει δείγματα ρατσισμού, προς ώφελος μιας ομοιογενούς κοινωνίας, την απόρριψη των μειονοτήτων και την αντίθεσή τους στη μετανάστευση.
Αξιοσημείωτα αριστερά εθνικιστικά κινήματα στην ιστορία περιλαμβάνουν τον ινδικό εθνικό στρατό του Subhas Chandra Bose, ο οποίος προώθησε την ανεξαρτησία της Ινδίας από τη Βρετανία, το κίνημα ανεξαρτησίας της Καταλονίας και το Αφρικανικό Εθνικό Συνέδριο της Νότιας Αφρικής υπό τον Νέλσον Μαντέλα.
Κατηγορία:Εθνικισμός
Σολεντάρ
Το Σολεντάρ (Соледар, Соледар, κυρ. «δώρο από αλάτι» ), παλαιότερα γνωστό ως Κάρλο-Λιμπκνεκτίβς (Карло-Лібкнехтівськ, Карло-Либкнехтовск) από το 1965 έως το 1991, είναι πόλη στο Ραγιόν Μπαχμούτσκι της Περιφέρειας Ντονέτσκ, στην Ουκρανία. Η πόλη βρίσκεται 18 χιλιόμετρα από την πόλη Μπαχμούτ και ο πληθυσμός της ήταν 10.490 κάτοικοι τον Ιανουάριο του 2022. Είναι μια εξαιρετικά σημαντική τοποθεσία εξόρυξης αλατιού, με το Αλατωρυχείο του Σολεντάρ να παρέχει το 95% του αλατιού της Ουκρανίας το 2021.
Η πόλη υπέστη σοβαρές ζημιές λόγω έντονων μαχών κατά τη διάρκεια της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022, μετά την οποία τέθηκε υπό ρωσικό έλεγχο στις 11 Ιανουαρίου 2023. Έκτοτε, έχει καταληφθεί από τη Ρωσία ως τμήμα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
αριστερά|μικρογραφία| Άποψη των λιμνών και του τοπίου κοντά στο Σολεντάρ Υπάρχει ένα σύστημα λιμνών στην άκρη του Σολεντάρ, μερικές εκ των οποίων με διάμετρο 100 μέτρων. Ορισμένες από αυτά έχουν μια «ασυνήθιστα ζεστή θερμοκρασία» που μπορεί να φτάσει έως και τους 40 °C. Μερικές είναι λίμνες γλυκού νερού, ενώ άλλα μέρη είναι αλμυρά σε σημείο που ένα άτομο δεν μπορεί να βουτήξει βαθιά και ωθείται προς τα πάνω.
Η εταιρεία εξόρυξης αλατιού Artemsil, η οποία εδρεύει στην πόλη, είπε ότι τα κοιτάσματα αλατιού του Σολεντάρ είναι «σχεδόν ανεξάντλητα» και ότι σε 300 χρόνια εκμετάλλευσης, τα αποθέματα αλατιού έχουν μειωθεί μόνο κατά 1%.
Ιστορία
Το 1926, όταν ο οικισμός βρισκόταν εντός των ορίων της Ουκρανικής ΣΣΔ που καθορίστηκαν από τους Σοβιετικούς, μετονομάστηκε σε Κάρλο-Λιμπκνεκτίβς, από τον Γερμανό σοσιαλιστή Καρλ Λίμπκνεχτ. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα αλατωρυχεία καταστράφηκαν, αλλά αργότερα αποκαταστάθηκαν και επανήλθαν σε λειτουργία. Το 1965, το Σολεντάρ έλαβε το καθεστώς οικισμού αστικού τύπου.
Τον Ιούλιο του 1991, ο οικισμός άλλαξε το όνομά του σε Σολεντάρ, που κυριολεκτικά σημαίνει «δώρο από αλάτι» στη ρωσική γλώσσα, αντανακλώντας την εξέχουσα βιομηχανία εξόρυξης αλατιού.
Το 2000, ένας Ουκρανός επιστήμονας πρότεινε να χρησιμοποιηθούν τα αλατωρυχεία του Σολεντάρ ως χώρος διάθεσης πυρηνικών αποβλήτων, πιστεύοντας ότι το αδρανές περιβάλλον θα ήταν χρήσιμο. Οι κάτοικοι του Σολεντάρ και του γειτονικού Μπαχμούτ είχαν αρνητική απάντηση στην πρόταση. Έκαναν συγκεντρώσεις και έγραψαν επιστολές στις αρχές και τελικά οι περιφερειακές αρχές είπαν ότι το σχέδιο δεν θα εφαρμοστεί.
Πόλεμος στο Ντονμπάς (2014–2015)
Το Φεβρουάριο του 2014, η απομάκρυνση του φιλορώσου Ουκρανού Προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς κατά τη διάρκεια της Ουκρανικής Επανάστασης προκάλεσε αντιδράσεις στη νότια και ανατολική Ουκρανία. Στα μέσα Απριλίου 2014, τοπικές φιλορωσικές πολιτοφυλακές που αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν τη νέα κυβέρνηση κατέλαβαν αρκετούς οικισμούς στην Περιφέρεια Ντονέτσκ (συμπεριλαμβανομένου του Σολεντάρ), την οποία ήθελαν να χωρίσουν από την Ουκρανία ως Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ. Στις 21 Ιουλίου 2014, οι ουκρανικές δυνάμεις ανακατέλαβαν την πόλη από τους μαχητές.
Στις 2 Αυγούστου 2014, το Σολεντάρ χρησιμοποιήθηκε ως βάση για την ομάδα αναγνώρισης και τους παρατηρητές του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), που ασχολούνταν με τη συντριβή του αεροσκάφους MH17 λόγω της εγγύτητάς του στο σημείο.
Στις 14 Ιανουαρίου 2015, μετά την εκδίωξη των αυτονομιστών, βρέθηκε το σώμα του Ιβάν Ρεζνιτσένκο. Ο Ρεζνιτσένκο ήταν βουλευτής του τοπικού συμβουλίου ο οποίος αγνοούνταν από τον Ιούνιο του περασμένου έτους. Η υπηρεσία Τύπου του πολιτικού κόμματος Πανουκρανική Ένωση «Πατρίδα» είπε ότι οι εγκληματίες που τον σκότωσαν, οι οποίοι τώρα ήταν υπό κράτηση, είχαν λάβει εντολή να το κάνουν από τους φιλορώσους αυτονομιστές.
Μάχη του Σολεντάρ (2022–2023)
Μέχρι το τέλος των μαχών, ο οικισμός καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό, με τον Ουκρανό Πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι να λέει ότι «δεν υπάρχουν τοίχοι στο Σολεντάρ που να παραμένουν όρθιοι». Σύμφωνα με τον κυβερνήτη της Περιφέρειας Ντονέτσκ, Παβλό Κιριλένκο, από τον πληθυσμό των 10.490 κατοίκων πριν από την εισβολή, μόνο «559 άμαχοι, συμπεριλαμβανομένων 15 παιδιών» παρέμειναν στην πόλη μέχρι τις 13 Ιανουαρίου.
Εξόρυξη και επεξεργασία
αριστερά|μικρογραφία| Είσοδος αλατωρυχείου μικρογραφία| Μια συσκευασία αλατιού Artemsil Οι κύριες επιχειρήσεις της πόλης σχετίζονται με τις μεταλλευτικές και μεταποιητικές βιομηχανίες. Η κρατική επιχείρηση Artemsil κατέχει το Αλατωρυχείο του Σολεντάρ, το μεγαλύτερο αλατωρυχείο στην Ευρώπη.
Το 2021, το ορυχείο παρείχε το 95% του αλατιού της Ουκρανίας. Εκτός της Ουκρανίας, η εταιρεία εξάγει αλάτι σε 22 χώρες, κυρίως στην πρώην Σοβιετική σφαίρα. Η Ρωσία ήταν ένας σημαντικός εξαγωγικός προορισμός ειδικότερα, καθώς αντιπροσώπευε το ένα τρίτο της αγοραίας αξίας της Artemsil και η Artemsil κατείχε μερίδιο 24% στη ρωσική αγορά αλατιού μέχρι τον Ιανουάριο του 2015, όταν η Ρωσία ανέστειλε απότομα τις εισαγωγές από η εταιρία.
Υπάρχει επίσης αφθονία γύψου που εξορύσσεται, ο οποίος είναι χρήσιμος για υλικά κατασκευής. Η εταιρεία Knauf Gips Donbas με έδρα τη Γερμανία, διαθέτει ένα εργοστάσιο στο Σολεντάρ, το οποίο παράγει γυψοσανίδες και έχει επενδύσει δεκάδες εκατομμύρια δολάρια στην επιχείρηση.
Τουρισμός αλατωρυχείου
αριστερά|μικρογραφία| Η υπόγεια «αίθουσα συναυλιών» στα ορυχεία του Σολεντάρ μικρογραφία| Ένα «σπηλαιοσανιτόριο» Η μακρά ιστορία εξόρυξης του Σολεντάρ έχει δημιουργήσει μια «υπόγεια πόλη» από σήραγγες, την οποία η Deutsche Welle περιέγραψε ως «μαγνήτη για τους τουρίστες». Υπάρχουν ξεναγήσεις σε βάθος 200-300 μέτρων, με αξιοθέατα, συμπεριλαμβανομένων γλυπτών από κρυστάλλους αλατιού.
Το 2004 και το 2006, ένα σπήλαιο επαναπροσδιορίστηκε για να φιλοξενήσει συναυλίες κλασικής μουσικής από τη Συμφωνική Ορχήστρα του Ντονέτσκ υπογείως. Το Σεπτέμβριο του 2020, η ίδια αίθουσα χρησιμοποιήθηκε και για αγώνα ποδοσφαίρου. Φιλοξενεί επίσης την πρώτη υπόγεια πτήση με αερόστατο, όπως αναφέρεται στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, οι θάλαμοι περιείχαν επίσης «σπηλαιοσανατόρια»: δωμάτια από αλάτι που προσπαθούν να «αναδημιουργήσουν τις υποτιθέμενες συνθήκες αποκατάστασης των αλατωρυχείων», όπου νοσηλεύονται 100 ασθενείς με αναπνευστικές ασθένειες. Αυτή η πρακτική είναι μέρος της αμφιλεγόμενης βιομηχανίας αλατοθεραπείας, στην οποία πιστεύεται ότι η εισπνοή σκόνης αλατιού είναι μια «θαυματουργή θεραπεία για ασθένειες του αναπνευστικού».
Επιστήμη
Ο Ανιχνευτής Σπινθηρισμών Αρτιόμοβσκ βρίσκεται στο Σολεντάρ. Από το Νοέμβριο του 1977, λειτουργεί στο αλατωρυχείο σε βάθος 570 μέτρων. Ο κύριος σκοπός του είναι να ανιχνεύει την ακτινοβολία νετρίνων από αστέρια που καταρρέουν.
Αυτή η θέση μέσα στο αλατωρυχείο επιλέχθηκε επειδή «το υπόβαθρο φυσικής ραδιενέργειας στο αλάτι είναι περίπου 300 φορές χαμηλότερο από το συνηθισμένο βράχο», ελαχιστοποιώντας έτσι τον θόρυβο της ακτινοβολίας.
Δημογραφικά στοιχεία
Ο πληθυσμός της πόλης μειώθηκε τις τελευταίες δεκαετίες, από 14.600 το 1971 σε 10.490 το 2022.
Μητρική γλώσσα σύμφωνα με την ουκρανική απογραφή του 2001: ουκρανικά 60,10%, ρωσικά 39,43%, αρμενικά 0,11%, λευκορωσικά 0,09%, ρομανί 0,05%, βουλγαρικά 0,02%, μολδαβικά 0,02% και από ένα άτομο τα ελληνικά, καραϊμικά, πολωνικά και ρουμάνικα (0,01%).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας Κατηγορία:Κατεστραμμένες πόλεις
Αξιωματικός
μικρογραφία|Αξιωματικός και υπαξιωματικοί του [[Βρετανικός Στρατός Ξηράς|Βρετανικού Στρατού Ξηράς σε επιχείρηση στο Αφγανιστάν.]] Ο όρος αξιωματικός αναφέρεται στη σταδιοδρομία, κατηγορία ή επίπεδο, τα οποία διατηρούν οι στρατιωτικοί (είτε επαγγελματίες είτε έφεδροι) από τον βαθμό του υπολοχαγού ή ανθυπολοχαγού έως του στρατηγού, δηλαδή στις μεσαίες και ανώτερες τάξεις, στις ένοπλες δυνάμεις ή τα σώματα ασφαλείας ενός έθνους. Ο τίτλος αυτός αποκτάται στο τέλος των σπουδών τους στις αντίστοιχες σχολές αξιωματικών κάθε χώρας, και προβιβάζονται λόγω αρχαιότητας ή αξίας, είτε πρόκειται για εμπόλεμες είτε για ειρηνικές περιόδους. Οι αξιωματικοί διαφοροποιούνται από τον βαθμό και τη θέση που κατέχουν στην ιεραρχική τους κλίμακα.
Ο σημαντικότερος ρόλος των αξιωματικών είναι η εκτέλεση, ο χειρισμός και η καθοδήγηση των διάφορων επιχειρήσεων που πραγματοποιούνται εντός των σωμάτων τους, είτε πρόκειται για περιόδους ειρήνης ή πολέμου.
Υπάρχουν επίσης και οι υπαξιωματικοί, οι οποίοι έχουν τη δική τους ιεραρχική κλίμακα, διαφορετική από αυτή των αξιωματικών. Ο αξιωματικός κατέχει ανώτερη θέση από αυτή του υπαξιωματικού στην κλίμακα της ιεραρχίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτική οργάνωση
Σαιν-Ντενί (Κοιλάδα της Αόστα)
Το Σαιν-Ντενί (γαλλικά: Saint-Denis, βαλντοταίν: Sen-Din-ì) είναι αλπικός ιταλικός δήμος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστα
Κωνσταντίνος Φιλιππίδης
Ο Κωνσταντίνος Φιλιππίδης ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις Μηλιές του Πηλίου και καταγόταν από εύπορη και πολύκλαδη οικογένεια της περιοχής. Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Ασχολήθηκε με τα κοινά εκλεγόμενος δήμαρχος Μηλέων ενώ το 1919 τοποθετήθηκε νομάρχης Λέσβου.
Γιάνις Λούσις
Ο Γιάνις Βολντεμάροβιτς Λούσις (λετονικά: Jānis Lūsis, ρωσικά: Янис Вольдемарович Лусис, 19 Μαΐου 1939 – 29 Απριλίου 2020 ) ήταν Σοβιετικός αθλητής του στίβου από την Λετονική ΣΣΔ, ο οποίος αγωνιζόταν στον ακοντισμό. Από τους κορυφαίους στην ιστορία του αγωνίσματος, είναι μέλος του Hall of Fame της IAAF από το 2014.
Κωνσταντίνος Φιλιππίδης
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Βόλου Κατηγορία:Νομάρχες Λέσβου
Γιάνις Λούσις
Βιογραφία
Γεννημένος τον Μάιο του 1939 στην πόλη Γιέλγκαβα, εισήλθε στο Λετονικό Ινστιτούτο Φυσικής Πολιτισμού, αποφοιτώντας το 1961. Από το 1957 ξεκίνησε την αθλητική του καριέρα. Ήταν σπουδαίος αθλητής σε όλα τα επίπεδα, αγωνίστηκε στο δέκαθλο κατά τα πρώτα του χρόνια στο άθλημα, και μάλιστα κατέλαβε την πέμπτη θέση στον κόσμο το 1962 με καλύτερο 7.764 πόντους, αλλά το ακόντιο ήταν πάντα το πιο δυνατό του άθλημα. Κέρδισε τον τίτλο του πρωταθλητή της Σοβιετικής Ένωσης το 1962, τον πρώτο από τους 12 εθνικούς του τίτλους, και στη συνέχεια κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου αργότερα εκείνο το έτος με ρεκόρ πρωταθλήματος 82,04 μ. Τελείωσε τη σεζόν ρίχνοντας την κορυφαία επίδοση στον κόσμο 86,04 μετρα, μένοντας αήττητος για όλη τη χρονιά.
Το 1963 ήταν νικητής στη Πανεπιστημιάδα. Το 1964 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στην Ολυμπιάδα του Τόκιο με επίδοση 80,57 μέτρα. Στις 23 Ιουνίου 1968, στο Σααριγιάρβι της Φινλανδίας, κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ με επίδοση 91,98 μέτρα. Επέστρεψε στην Ολυμπιακή σκηνή το 1968 ως το μεγάλο φαβορί για τον τίτλο έχοντας ρίξει πάνω από τα 90 μέτρα σε έξι περιπτώσεις εκείνη τη χρονιά. Επικράτησε δύσκολα στον τελικό με την τελευταία του προσπάθεια στα 90,10 μέτρα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 στο Μόναχο ήταν στο δεύτερο σκαλί του βάθρου. Έχοντας κάνει παγκόσμιο ρεκόρ με 93,80 μέτρα τον στις 6 Ιουλίου του 1972 στη Στοκχόλμη, ήταν και πάλι φαβορί για τον τίτλο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του εκείνο το έτος. Άνοιξε τον τελικό με βολή στα 88,88 μ. και το βελτίωσε στα 89,54 μ. στον τρίτο γύρο. Όμως ο Κλάους Βόλφερμαν της Δυτικής Γερμανίας, σημείωσε ολυμπιακό ρεκόρ 90,48 μ. στον προτελευταίο γύρο για να πάρει το προβάδισμα. Ο Λούσις, όπως είχε κάνει τέσσερα χρόνια νωρίτερα, έκανε την καλύτερη ρίψη του στον έκτο και τελευταίο γύρο, αλλά το σημάδι του στα 90,46 μέτρα ήταν δύο εκατοστά μακριά από τη βολή του Βόλφερμαν, που σήμαινε ότι έπρεπε να αρκεστεί στο ασημένιο μετάλλιο. Το 1976, σε ηλικία 37 ετών, αγωνίστηκε στους τέταρτους Ολυμπιακούς Αγώνες του και τερμάτισε όγδοος.
Τέσσερις φορές αναδείχθηκε πρωταθλητής Ευρώπης: το 1962 (Βελιγράδι, 82, 04), το 1966 (Βουδαπέστη, 88,48), το 1969 (Αθήνα, 91,62) και το 1971 (Ελσίνκι, 90,67). Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1974 κατέλαβε την 6η θέση (83,06). Δύο φορές ο Λούσις έγινε νικητής του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου: το 1965 (85,62) και το 1967 (85,38). Κατέρριψε 10 φορές το ρεκόρ της Σοβιετικής Ένωσης. Μετά την αποχώρησή του από τον αγωνιστικό στίβο, εργάστηκε ως προπονητής. Δραστηριοποιηθηκε επίσης στην πολιτική, ως μέλος του Λετονικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Είχε παντρευτεί την Ελβίρα Οζόλινα, η οποία κέρδισε το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στο ακόντιο το 1960. Ο γιος του έγινε επίσης ακοντιστής με συμμετοχή σε δύο Ολυμπιονικούς Αγώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Λετονοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Σοβιετικοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ακοντιστές Λούσις Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976 Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της IAAF Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας
Μίρτσεα Α΄ της Βλαχίας
Ο Μίρτσεα Α΄ της Βλαχίας, επονομαζόμενος και ως Μίρτσεα ο Πρεσβύτερος ή ο Γηραιός (Mircea cel Bătrân, π. 1355 – 31 Ιανουαρίου 1418) ήταν ο Βοεβόδας της Βλαχίας από το 1386 μέχρι το θάνατό του το 1418. Ήταν γιος του Ράντου Α' της Βλαχίας και αδελφός του Νταν Α' της Βλαχίας, μετά τον θάνατο του οποίου κληρονόμησε τον θρόνο.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μίρτσεα, η Βλαχία έλεγχε τη μεγαλύτερη περιοχή στην ιστορία της, κατακτώντας τη Δοβρουτσά το 1388, το Βανάτο του Σεβερίν το 1388/9 και την Ποντουνάβια (η οποία θεωρείται ότι είναι η κοιλάδα Τιμόκ). Επιπλέον, του παραχωρήθηκαν επίσης τα φέουδα του Αμλάς (Omlás) και Φάγκαρας (Fogaras) στην Τρανσυλβανία.
Το επίθετο «πρεσβύτερος» του δόθηκε μετά τον θάνατό του για να τον ξεχωρίσει από τον εγγονό του Μίρτσεα Β' («Μιρτσέας ο νεότερος»), αν και ορισμένοι ιστορικοί πιστεύουν ότι το επίθετο του δόθηκε ως ένδειξη σεβασμού από τις επόμενες γενιές. Θεωρείται ο σημαντικότερος Βλάχος ηγεμόνας κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα και ένας από τους μεγάλους ηγεμόνες της εποχής του, και ξεκινώντας από τον 19ο αιώνα, η ρουμανική ιστοριογραφία τον αναφέρει επίσης ως Μίρτσεα ο Μέγας (Mircea cel Mare).
Οικογένεια
Ο Μίρτσεα ήταν γιος του βοεβόδα Ράντου Α' της Βλαχίας και της συζύγου του, Ντόαμνα Καλινικία, όντας έτσι απόγονος του Οίκου των Βασαράβων. Ήταν πατέρας του Μιχαήλ Α΄ της Βλαχίας, του Ράντου Β΄ της Βλαχίας, του Αλέξανδρου Α΄ Αλντέα και του Βλαντ Β΄ Ντρακούλ και παππούς του Μίρτσεα Β΄, του Βλαντ Τσέπες (Δράκουλας), του Βλαντ Καλούγκαρουλ και του Ραντού Τσέπες, όλοι οι οποίοι έγιναν ηγεμόνες της Βλαχίας. Ο Μίρτσεα Β΄ και ο Βλαντ Τσέπες ήταν και οι δύο ικανοί στρατιωτικοί διοικητές (ο Βλαντ Τσέπες έγινε ένας από τους πιο διαβόητους ηγέτες στην ιστορία, και συνήθως πιστεύεται ότι ήταν η έμπνευση για το μυθιστόρημα Δράκουλας του Μπραμ Στόκερ).
Βασιλεία
Κατά την οργάνωση της χώρας και των θεσμών της, ο Μίρτσεα δημιούργησε επίσης ένα πλέγμα συμμαχιών που του επέτρεψαν να υπερασπιστεί την ανεξαρτησία της χώρας. Μέσω του Πέτρου Μουσάτ, του πρίγκιπα της Μολδαβίας, συνήψε συνθήκη συμμαχίας με τον Βλαδίσλαο Β' Γιαγκέλο, βασιλιά της Πολωνίας το 1389. Η συνθήκη ανανεώθηκε το 1404 και το 1410. Διατήρησε στενές σχέσεις με τον Σιγισμούνδο του Λουξεμβούργου, τον βασιλιά της Ουγγαρίας, βασιζόμενος στο κοινό τους ενδιαφέρον στον αγώνα κατά της οθωμανικής επέκτασης.
Συγκρούσεις με την Οθωμανική Αυτοκρατορία
αριστερά|μικρογραφία|157x157εσ| Η σφραγίδα του Βοεβόδα Μίρτσεα από το 1390, που απεικονίζει το οικόσημο της [[Βλαχία|Βλαχίας]] Οι παρεμβάσεις του για την υποστήριξη των Βουλγάρων νότια του Δούναβη που πολεμούσαν κατά των Τούρκων τον έφεραν σε σύγκρουση με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το 1394, ο Βαγιαζήτ Α' διέσχισε τον ποταμό Δούναβη, ηγούμενος 40.000 ανδρών, μια εντυπωσιακή δύναμη εκείνη την εποχή. Ο Μίρτσεα είχε μόνο περίπου 10.000 άντρες και έτσι δεν μπορούσε να επιβιώσει σε ανοικτή μάχη. Επέλεξε να πολεμήσει αυτό που θα ονομαζόταν τώρα ανταρτοπόλεμος, λιμοκτώντας τον αντίπαλο στρατό και χρησιμοποιώντας μικρές, τοπικές επιθέσεις και υποχωρήσεις (μια τυπική μορφή ασύμμετρου πολέμου). Στις 10 Οκτωβρίου 1394, οι δύο στρατοί συγκρούστηκαν τελικά στη Μάχη του Ρόβιν, η οποία περιείχε δασώδη και βαλτώδη εδάφη, εμποδίζοντας έτσι τους Οθωμανούς να αναπτύξουν σωστά τον στρατό τους. Ο Μίρτσεα κέρδισε τελικά τη σφοδρή μάχη και έδιωξε τους Οθωμανούς από τη χώρα. Αυτή η περίφημη μάχη περιγράφηκε αργότερα επικά από τον ποιητή Μιχάι Εμινέσκου στην Τρίτη Επιστολή του. Ωστόσο, ο Μίρτσεα αναγκάστηκε να υποχωρήσει στην Ουγγαρία, ενώ οι Τούρκοι εγκατέστησαν τον Βλαντ Ουζουρπάτορουλ στο θρόνο της Βλαχίας.
Το 1396, ο Μίρτσεα συμμετείχε σε μια αντι-οθωμανική σταυροφορία που ξεκίνησε ο μονάρχης της Ουγγαρίας. Η σταυροφορία έληξε με τη νίκη των Οθωμανών στη Μάχη της Νικόπολης στις 25 Σεπτεμβρίου. Το επόμενο έτος, 1397, ο Μίρτσεα, έχοντας νικήσει τον Βλαντ τον Σφετεριστή με την Ουγγρική βοήθεια, σταμάτησε μια άλλη οθωμανική εκστρατεία που διάβηκε τον Δούναβη και το 1400 νίκησε άλλη μια εκστρατεία Τούρκων που διέσχισαν τη χώρα.
Η ήττα του σουλτάνου Βαγιαζίτ Α' από τον Τιμούρ Λενκ (Ταμερλάνος) στην Άγκυρα το καλοκαίρι του 1402 δημιούργησε περίοδο αναρχίας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και ο Μιρτσέα την εκμεταλλεύτηκε για να οργανώσει μαζί με τον Ούγγρο βασιλιά μια εκστρατεία κατά των Τούρκων. Το 1404 ο Μίρτσεα μπόρεσε έτσι να επιβάλει ξανά την κυριαρχία του στη Δοβρουτσά. Επιπλέον, ο Μίρτσεα συμμετείχε στους αγώνες για τον θρόνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και έδωσε τη δυνατότητα στον Μουσά να ανέβει σε αυτόν τον θρόνο (για σύντομη χρονική περίοδο). Ήταν εκείνη τη στιγμή που ο πρίγκιπας έφτασε στο απόγειο της δύναμής του.
Προς το τέλος της βασιλείας του, ο Μίρτσεα υπέγραψε συνθήκη με τους Οθωμανούς: σε αντάλλαγμα πληρωμής φόρου 3.000 χρυσών ετησίως, οι Οθωμανοί απέφυγαν να κάνουν τη Βλαχία επαρχία («πασαλίκι»).
Κληρονομιά
Ο «γεννότερος και ικανότερος από τους χριστιανούς πρίγκιπες», όπως τον περιέγραψε ο Γερμανός ιστορικός Λεουνκλάβιος, κυβέρνησε τη Βλαχία για 32 χρόνια. Ο Μίρτσεα ήταν κτήτορας, που έχτισε μεταξύ άλλων μνημείων, το μονή Κόζια κοντά στο Καλιμανέστι περί το 1390. Έχτισε τις εκκλησίες σύμφωνα με το σερβικό αρχιτεκτονικό ρυθμό, σύμφωνα με τα πρότυπα της εκκλησίας της Λαζάριτσα, του Βελούτσε, της Ναουπάρα και της μονής Κάλενιτς.
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ρουμανικά (ro)
Γεώργιος Λαναράς
Ο Γεώργιος Λαναράς ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Βόλο. Σπούδασε νομικά και ιδιώτευσε ως δικηγόρος. Ασχολήθηκε με τα κοινά εκλεγόμενος δήμαρχος Παγασών.
Εξελέγη βουλευτής Βόλου στις εκλογές του 1905 και επανεξελέγη σε αυτές του 1906.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Βόλου
Νερά (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Νερά αναφέρονται στην Ελλάδα οι παρακάτω νησίδες:
Νερα
Σαιν-Μαρσέλ (Κοιλάδα της Αόστα)
Το Σαιν-Μαρσέλ (γαλλικά: Saint-Marcel, βαλντοταίν:  'en Mar'i ) είναι αλπικός ιταλικός δήμος του κεντρικού τμήματος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστα
Λ-Εγουέλ Ντιβιζιόνι Μαλτία
Η Λ-Εγουέλ Ντιβιζιόνι Μαλτία (μαλτέζικα: L-Ewwel Diviżjoni Maltija) είναι το δεύτερο επίπεδο πρωταθλήματος στη Μάλτα. Ονομάζεται και BOV First Division League για εμπορικούς λόγους (BOV: Bank of Valletta). Η διοργάνωση ξεκίνησε το 1909. Στο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Μάλτας πάνω από τη διοργάνωση αυτή είναι η Πρέμιερ Λιγκ Μάλτι και από κάτω οι Ιτ-Τιένι Ντιβιζιόνι Μαλτία και Ιτ-Τιελέτ Ντιβιζιόνι Μαλτία.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα λαμβάνουν μέρος 12 ομάδες. Κάθε ομάδα αναμετράται με όλες τις υπόλοιπες από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Μετά την ολοκλήρωση της 22ης αγωνιστικής οι πρώτες δύο ομάδες προβιβάζονται στην Πρέμιερ Λιγκ Μάλτι και οι τρεις τελευταίες υποβιβάζονται στην Ιτ-Τιένι Ντιβιζιόνι Μαλτία. Η τρίτη ομάδα δίνει αγώνα πλέι-οφ με την 10η ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ Μάλτι για συμμετοχή στην ανώτατη κατηγορία της επόμενης περιόδου.
Πρωταθλητές
Σημείωση: Ο πίνακας πιθανώς να μην είναι πλήρης. Δεν βρέθηκαν στοιχεία για τις περιόδους πριν το 1999 και δεν είναι γνωστή η περίοδος έναρξης του πρωταθλήματος.
Σαιντ-Ογιέν (Κοιλάδα της Αόστα)
Το Σαιντ-Ογιέν (γαλλικά: Saint-Oyen, βαλντοταίν: Sent-Oyèn) είναι αλπικός ιταλικός δήμος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα, εντός της κοιλάδας του Γκραν-Σαιν-Μπερνάρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστα
Σαιν-Νικολά (Κοιλάδα της Αόστα)
Το Σαιν-Νικολά (γαλλικά: Saint-Nicolas, βαλντοταίν: Sen-Nicolà) είναι αλπικός ιταλικός δήμος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα.
Γκουίντο Γκοντζάγκα
O Γκουίντο, ιταλ. Guido, (1290 - 22 Σεπτεμβρίου 1369) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν εκπρόσωπος των αστών (capitano del popolo) της Μάντουα και εκπρόσωπος (vicar) του βασιλιά της Γερμανίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μάντουα και ήταν γιος του Λουδοβίκου Α΄ αντιπροσώπου των αστών (capitano del popolo) της Μάντουας και εκπροσώπου (vicar) του βασιλιά της Γερμανίας.
Το 1328 εκλέχθηκε διοικητής (podestà) της Μάντουα και του Ρέτζο Εμίλια και το 1355 έγινε κύριος της Ρέτζο Εμίλια. Το 1360 έγινε αντιπρόσωπος των αστών (capitano del popolo) της Μάντουα, θέση που πριν κατείχε ο πατέρας του. Επειδή ήταν πια 70 ετών, έγινε αντιπρόσωπος μαζί με τον γιο του Ουγκολίνο, που μάλλον ασκούσε την πραγματική εξουσία ως τη δολοφονία του το 1362 από τους νεότερους αδελφούς του Φραγκίσκο και Λουδοβίκο Β΄. Έτσι έμεινε μόνος ο Γουίδων. Το 1368 ο Μπερναμπό Βισκόντι κύριος του Μιλάνου κατέλαβε τη Μάντουα, αλλά με την παρέμβαση του Καρόλου Δ΄ βασιλιά της Γερμανίας η πόλη ελευθερώθηκε.
Απεβίωσε το επόμενο έτος σε ηλικία 79 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος Β΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Αγκνέζε Πίκο, κόρη του Φραντσέσκο Α΄ κυρίου της Μιράντολα. Έπειτα την Καμίλα Μπεκαρία, που ο πατέρας της ήταν κύριος της Παβίας.
Τέλος έκανε τρίτο γάμο με τη Βεατρίκη του Μπαρ και είχαν τα ακόλουθα τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα
Εθνικό Μουσείο της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν
Το Εθνικό Μουσείο της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν (ρωσικά: Национальный музей Республики Башкортостан) είναι ένας κρατικός θεσμός πολιτισμού και τέχνης που ιδρύθηκε το 1864. Είναι το μεγαλύτερο μουσείο στη Μπασκιρία και ένα από τα παλαιότερα μουσεία στη Ρωσία. Το κεντρικό κτίριο βρίσκεται στην Ούφα και υπάρχουν διάφοροι παραρτήματα.
Ιστορία
Το Μουσείο ιδρύθηκε στις 23 Απριλίου 1864 από την Περιφερειακή Επιτροπή της επαρχίας του Αρινμπούρκ με πρωτοβουλία πολλών μελών της επιτροπής (Μπαχ, Γκούρβιτς, Πέκερ, Βλασόφ) και με την ενεργή συμμετοχή του Κυβερνήτη Κ. Σ. Αξάνοβα.
Από τον Δεκέμβριο του 1989 το μουσείο στεγάζεται στο κτίριο της πρώην Αγροτικής τράπεζας. Το κτίριο της πρώην Αγροτικής τράπεζας Ποζεμέλνυ (επαρχιακό υποκατάστημα της Ούφα 1943-1945) και μια ανοικοδόμηση που έγινε την περίοδο 1906-1908 είναι ένα αρχιτεκτονικό μνημείο. Το 2001-2003 το κτίριο υποβλήθηκε σε σημαντικές επισκευές.
Το Εθνικό Μουσείο της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν είναι το εμβληματικό μουσείο που βρίσκεται στην πόλη της Ούφα. Ως μέρη του Εθνικού Μουσείου του Μπασκορτοστάν, 10 κρατικά μουσεία λειτουργούν ως υποπαραρτήματα, εκ των οποίων έξι βρίσκονται σε πόλεις και τρία σε αγροτικές περιοχές.
Εκθέματα
right|250px|thumb|Ένας από τους πίνακες του Μουσείου
Το μουσείο χωρίζεται σε 4 τμήματα: ιστορία, φύση, αρχαιολογία και εθνογραφία. Συνολικά, οι εκθέσεις βρίσκονται σε 34 αίθουσες.
Η αρχαιολογία (η εποχή του χαλκού και της πέτρας), η ιστορία (15ος-21ος αιώνας), η εθνογραφία του Μπασκίρ και άλλων λαών της δημοκρατίας (Udmurts, Μορδόβιοι, Mari, Ουκρανοί, Chuvash, κ.α.) παρουσιάζονται σε 35 εκθεσιακούς χώρους. Οι αίθουσες αφιερωμένες στη φύση της Μπασκίριας μιμούνται διάφορα περιβάλλοντα της φύσης, όπως «Αμφίβια, ερπετά και ψάρια», τα «Σπήλαια του Μπασκορτοστάν, «Η εποχή της πέτρας» και μια μικρή έκθεση παρουσιάζει ένα από τα ζωντανά σύμβολα της περιοχής - την μέλισσα του Μπασκορτοστάν.
Ένας από τους θησαυρούς του μουσείου είναι η νομισματική συλλογή, η οποία έχει επεκταθεί και συμπληρωθεί από την ίδρυση του μουσείου και σήμερα διαθέτει περισσότερα από 16 χιλιάδες αντίγραφα. Τα μαργαριτάρια είναι σε μορφή νομισμάτων που χρονολογούνται από τη βασιλεία του Ιβάν του 3ου. Εκτός από αυτά, το μουσείο διαθέτει μια μεγάλη συλλογή από χρυσά και ασημένια νομίσματα της Ρωσίας. Το πιο σπουδαίο αντικείμενο είναι το σπαθί, που εκτίθεται στο μουσείο και ανήκει, σύμφωνα με τον μύθο, στον εθνικό ήρωα Σαλαβάτ Γιουλάγιεφ (ανακαλύφθηκε το 1910-1911 στο χωριό Κουρμαντάου από τον αρχαιολόγο Σ. Ρ Μίντσλοφ). Επίσης το μουσείο διαθέτει πολλούς πίνακες ζωγραφικής, φωτογραφίες, ρολόγια, μοντέλα και πολλά άλλα.
Υπηρεσίες
Το Εθνικό Μουσείο της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν προσφέρει στους επισκέπτες του υπηρεσίες όπως είναι η οργάνωση ομαδικών και ατομικών προγραμμάτων εκδρομών, η διεξαγωγή γενικών εκπαιδευτικών μαθημάτων στις αίθουσες όπου βρίσκονται οι εκθέσεις και η διοργάνωση συνεδριάσεων και διασκέψεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στη Ρωσία Κατηγορία:Εθνικά μουσεία
UK Singles Chart
Το UK Singles Chart (που τώρα τιτλοφορείται Official Singles Chart) δημοσιεύεται από την Official Charts Company (OCC), για λογαριασμό της βρετανικής μουσικής βιομηχανίας, αναγράφοντας τα κορυφαία σε πωλήσεις τραγούδια στο Ηνωμένο Βασίλειο, με βάση τις φυσικές πωλήσεις, τα downloads καθώς και τις υπηρεσίες streaming. Το Official Chart, που μεταδίδεται στο BBC Radio 1 και το MTV (Official UK Top 40), αποτελεί τον πλέον αναγνωρισμένο επίσημο τρόπο μέτρησης τής δημοτικότητας των τραγουδιών και των άλμπουμ της μουσικής βιομηχανίας τού Ηνωμένου Βασιλείου, επειδή συγκεντρώνει τις πιο ολοκληρωμένες ερευνητικές μεθόδους τού είδους του αφού σήμερα ερευνά πάνω από 15.000 λιανοπωλητές και ψηφιακές υπηρεσίες καθημερινά, καταμετρώντας το 99,9% όλων των τραγουδιών που απηχούν στη Βρετανία όλη την εβδομάδα και πάνω από το 98% των άλμπουμ. Οι κανόνες έχουν αλλάξει πολλές φορές καθώς η τεχνολογία αναπτύχθηκε, με πιο αξιοσημείωτη τη συμπερίληψη των ψηφιακών downloads το 2005 και των υπηρεσιών streaming τον Ιούλιο του 2014
H ιστοσελίδα περιέχει το τσαρτ των 100 κορυφαίων τραγουδιών. Ορισμένα μέσα ενημέρωσης αναφέρουν μόνο το Top 40 (όπως το BBC, με την εκπομπή στο Radio 1 να ακολουθεί το παράδειγμα τού αμερικανικού Top 40 του Casey Kasem στη δεκαετία του 1970) ή το Top 75 (όπως το περιοδικό Music Week) από τη λίστα. Η εβδομάδα των τσαρτ διαρκεί από τις 00:01 τής Παρασκευής έως τα μεσάνυχτα της Πέμπτης, με τα περισσότερα φυσικά και ψηφιακά τραγούδια στο Ηνωμένο Βασίλειο να κυκλοφορούν τις Παρασκευές.
Το Top 40 chart δημοσιεύεται για πρώτη φορά την Παρασκευή το απόγευμα από το BBC Radio 1 ως The Official Chart, πριν αναρτηθεί το πλήρες Official Singles Chart Top 100 στον ιστότοπο της εταιρείας. Μια αντίπαλη εκπομπή τσαρτ, το The Official Big Top 40, μεταδίδεται τα απογεύματα της Κυριακής στους σταθμούς Capital και Heart σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο. Το Official Big Top 40 βασίζεται μόνο σε δεδομένα της Apple, (streams από την υπηρεσία streaming Apple Music και downloads από τα iTunes) καθώς και στο ραδιοφωνικό airplay σε όλο το ραδιοφωνικό δίκτυο Global.
Το πρώτο νούμερο ένα στο UK Singles Chart ήταν το " Here in My Heart " του Al Martino για την εβδομάδα που έληξε στις 14 Νοεμβρίου 1952. Μέχρι και την εβδομάδα που έληξε στις 25 Αυγούστου 2022, από το UK Singles Chart πέρασαν 1399 διαφορετικές νούμερο ένα επιτυχίες. Το τρέχον νούμερο ένα είναι το " Afraid to Feel " των LF System.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσική στο Ηνωμένο Βασίλειο
Σαιν-Πιερ (Κοιλάδα της Αόστα)
Το Σαιν-Πιερ (γαλλικά: Saint-Pierre, βαλντοταίν: Sen-Pière) είναι αλπικός ιταλικός δήμος της περιφέρειας της Κοιλάδας της Αόστα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Κοιλάδας της Αόστα
Τζολίν Μαρί Ροτινσούλου
Η Jolene Marie Cholock-Rotinsulu (15 Μαΐου 1996) είναι Ινδονήσια-Αμερικανίδα μέλος της επιτροπής της Παραολυμπιακών Αγώνων, ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των ανθρώπων με αναπηρίες, μοντέλο για τηλεοπτικές διαφημίσεις, ηθοποιός, τραγουδίστρια και κάτοχος τίτλου ομορφιάς που κέρδισε τον πρώτο τίτλο στα καλιστεία Puteri Indonesia Lingkungan το 2019. Εκπροσώπησε την Ινδονησία στα καλιστεία για την Miss International 2019 στο δημαρχείο του Τόκιο, στο Τόκιο της Ιαπωνίας, όπου κατέληξε στην όγδοη θέση.
Βραβεία και υποψηφιότητες
Η Jolene έλαβε αρκετά βραβεία για την συνεισφορά της στο μόντελινγκ και την υποκριτική της Ινδονησίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παραολυμπιακοί Αγώνες
Αλέξανδρος Αινιάν
Ο Αλέξανδρος Αινιάν ήταν Έλληνας μαέστρος, συνθέτης και συγγραφέας (Πειραιάς, 24 Δεκεμβρίου 1908 - Αθήνα, 20 Φεβρουαρίου 1983).
Βιογραφικά στοιχεία
Γιος του στρατιωτικού Θρασύβουλου Δεδούση-Αινιάν από την Υπάτη και της Ελένης (αγνώστων άλλων στοιχείων).