cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χριστίνα Μαργαρίτα της Έσσης
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης Κατηγορία:Οίκος των Καραγεώργεβιτς Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Έσσης
Ιωάννης Βαρβιτσιώτης
Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης του Μιλτιάδη (2 Αυγούστου 1933) είναι Έλληνας νομικός και πολιτικός που διετέλεσε επί σειρά ετών βουλευτής της ΕΡΕ και της Νέας Δημοκρατίας, πολλές φορές υπουργός, ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (1993 - 1997).
Χρημάτισε υφυπουργός Εσωτερικών (1974), υφυπουργός Εξωτερικών (1974 - 1975), υπουργός Εμπορίου (1975 - 1977), υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1977 - 1980), υπουργός Εθνικής Άμυνας (1989 και 1990 - 1993) και υπουργός Δικαιοσύνης (1992, ταυτόχρονα με τη θητεία του στο Εθνικής Άμυνας).
Βιογραφία
Είναι γόνος σημαντικής πολιτικής οικογένειας, με απώτερη καταγωγή από τη Βαρβίτσα Λακωνίας (από κει και το επώνυμο Βαρβιτσιώτης), που έχει εκπροσώπους στη Βουλή των Ελλήνων από τις πρώτες δεκαετίες της ιστορίας του σύγχρονου ελληνικού κράτους.
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Αυγούστου του 1933.
Φοίτησε στο Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ της τότε Δυτικής Γερμανίας, με ειδίκευση στο Εταιρικό Δίκαιο. Με την επιστροφή του στην Αθήνα άρχισε να δικηγορεί και το 1960 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κατόπιν εισηγήσεως του καθηγητή Κωνσταντίνου Ρόκα. Την εποχή εκείνη γνωρίζεται τυχαία με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, γνώριμο του πατέρα του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, που είχε διατελέσει βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος, ο οποίος και του ανέθεσε να συντάξει σχετικές εισηγήσεις προς κυβερνητικούς παράγοντες, ενώ λίγο αργότερα τον ορίζει υποψήφιο βουλευτή της ΕΡΕ στη Β΄ Περιφέρεια Αθηνών.
Έτσι με τη βοήθεια και του οικογενειακού φίλου Γεωργίου Ράλλη, στις εκλογές του 1961 εκλέχθηκε αμέσως με την πρώτη φορά βουλευτής, επανεκλεγείς και στις εκλογές του 1963, του 1964 και στις υπόλοιπες που ακολούθησαν (στη Β΄ Αθηνών από το 1974 ως και το 1996 και Επικρατείας το 2000).
Την περίοδο της Δικτατορίας, και συγκεκριμένα ένα χρόνο μετά την επιβολή της, τον Ιούλιο του 1968, μαζί με άλλους βουλευτές, αρχίζει να προσυπογράφει ανακοινώσεις περί επανόδου της χώρας στη δημοκρατική ομαλότητα. Οι Αρχές του απαγορεύουν την έξοδο από τη χώρα, οπότε σε συνεννόηση με τους Γ. Ράλλη και Π. Παπαληγούρα συνδέεται με κλιμάκιο της οργάνωσης «Ελεύθεροι Έλληνες». Η σύνδεση όμως αυτή αποκαλύφθηκε και στις 9 Οκτωβρίου συνελήφθη. Μετά από ανάκριση που ακολούθησε στο ΕΑΤ/ΕΣΑ περιορίστηκε επί ένα πεντάμηνο σε πλήρη απομόνωση.
Μετά τη μεταπολίτευση, συμμετείχε ως υφυπουργός Εσωτερικών στη Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας 1974 και στις εκλογές του ίδιου έτους εκλεγείς και πάλι, με τη Νέα Δημοκρατία ανέλαβε ακολούθως υφυπουργός Εξωτερικών (1974 – 1975), υπουργός Εμπορίου (1975 – 1977),υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1977-1980),υπουργός Εθνικής Αμύνης (Κυβέρνηση Συνεργασίας, 1989), Εμπορίου (Οικουμενική Κυβέρνηση, 1989), Εθνικής Άμυνας (1990-1993), Δικαιοσύνης (1992).
Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (1985-1996) και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (1994-1997). Το 1989 τάχθηκε κατά της παραπομπής του Ανδρέα Παπανδρέου.
Στην πολιτική του καριέρα επέδειξε αξιόλογη κοινοβουλευτική δράση όπως γραμματέας του προεδρείου της Βουλής (1961-1963), γραμματέας της επιτροπής αναθεώρησης του Συντάγματος (1963), και κοσμήτορας της Βουλής (1965-1967). Υπήρξε επίσης μόνιμο μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στις εργασίες σύνδεσης Ελλάδας με την ΕΟΚ την περίοδο 1962-1967, λαμβάνοντας επίσης μέρος σε κοινοβουλευτικές ομάδες του ΝΑΤΟ.
Επίσης από τον Ιανουάριο του 1998 μέχρι τον Αύγουστο του 2010 διετέλεσε πρόεδρος του «Ινστιτούτου Κ. Καραμανλής», ενώ ένα χρόνο πριν, τον Μάιο του 2009 εγκατέλειψε την πολιτική μετά από 48 χρόνια πολιτικής καριέρας.
Έγραψε πολλές μελέτες νομικού και πολιτικού περιεχομένου, οι κυριότερες των οποίων είναι: «Η ονομαστική μετοχή» (1960), «Η ΕΟΚ και το Εταιρικόν Δίκαιον» (1970), «Η αλλαγή στο εδώλιο» (1984), «Αποκατάσταση Ιστορικών Αληθειών» (1985),«Η αλήθεια για το παρελθόν πυξίδα για το μέλλον» (1989), «Συνταγματικοί Προβληματισμοί» (1993),"Η Ελλάδα Μπροστά στο 2000:Ένα Νέο Συνταγματικό Πλαίσιο"(1998), "Η Βουλευτική Ασυλία" (2000), "Οι Τρεις Απειλές του Αιώνα" (2002), «Πολιτι(στι)κή φωτογραμμετρία» (2005), "Η Μεταναστευτική Πολιτική της Ευρώπης" (2006), "Η Αναγκαία Αναθεώρηση" (2006),«Τυφλοί στρατοί-Η Δύση και η Απειλή του Ισλαμικου Φονταμενταλισμού» (2008), «Αναζητώντας την Τέχνη» (2008)και τη δίγλωσση έκδοση «5 Χρόνια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 2004-2009 » (2009)καθώς και πολλά άρθρα πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου. Επισκέφθηκε, επίσημα προσκεκλημένος, την Αγγλία, τη Δυτική Γερμανία και τις ΗΠΑ.
Τιμήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος, λόγω της μακράς πολιτικής του δράσης, καθώς και με άλλα ανώτατα παράσημα διαφόρων κρατών, μεταξύ των οποίων με τον Μεγαλόσταυρο της Τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας και τον Ταξιάρχη του Τάγματος Stara Planina της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βουλγαρίας. Το 1963 τιμήθηκε από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα με τον Χρυσούν Σταυρόν της Χιλιετηρίδος του Αγίου Όρους.
Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης είναι παντρεμένος (Νοέμβριος 1967), με τη Σοφία Θ. Λαναρά με την οποία και απέκτησε τέσσερα παιδιά, τρεις γιους και μία κόρη. Είναι μόνιμος κάτοικος Αθήνας. Γιος του είναι ο επίσης πολιτικός και βουλευτής Μιλτιάδης Ι. Βαρβιτσιώτης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εμπορίου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Άμυνας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2004-2009 Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
ΚΚ ΜΖΤ Σκοπίων
Η ΚΚ ΜΖΤ Σκοπίων Άεροντρομ (МЗТ Скопје Аеродром) είναι σύλλογος καλαθοσφαίρισης με έδρα τα Σκόπια της Βόρειας Μακεδονίας. Ο σύλλογος αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Βόρειας Μακεδονίας και στο Αδριατική Λίγκα. Η έδρα του συλλόγου είναι η Αρένα Γιάνε Σαντάνσκι, αλλά λόγω μικρής χωρητικότητας, οι αγώνες στο Αδριατική Λίγκα και στο EuroCup, μεταξύ 2012 και 2014, διεξήχθησαν στην Αρένα Μπορίς Τραϊκόφσκι. Από τη σεζόν 2014–15, όλοι οι αγώνες διεξάγονται στην ανακαινισμένη Αρένα Γιάνε Σαντάνσκι.
Στην ιστορία της, η ΜΖΤ Σκοπίων έχει κατακτήσει οκτώ φορές το πρωτάθλημα Βόρειας Μακεδονίας, δέκα φορές το Κύπελλο Βόρειας Μακεδονίας και τέσσερις φορές το Σούπερ Καπ Βόρειας Μακεδονίας.
Ο σύλλογος ήταν ιδρυτικό μέλος της Αδριατικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης το 2015. Το Νοέμβριο του 2020, οι μετοχές του συλλόγου μεταβιβάστηκαν στη σλοβενική ομάδα ΚΚ Κόπερ Πριμόρσκα.
Υποστηρικτές και αντιπαλότητα
Ο πιο σκληρός και μακροχρόνιος αντίπαλος της MZT είναι η ΚΚ Ραμποτνίτσκι. Η αντιπαλότητα ξεκίνησε μετά την ανεξαρτησία της ΠΓΔΜ και οι αγώνες μεταξύ αυτών των αντιπάλων έχουν χαρακτηριστεί ως το «Αιώνιο Ντέρμπι».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βορειομακεδονικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1966
Γεγονότα Ιανουαρίου 2014
9 Ιανουαρίου
(The Miami Herald)
20 Ιανουαρίου
(The Washington Post)
16 άτομα. (Reuters)
23 Ιανουαρίου
(CNN)
29 Ιανουαρίου
(Time)
31 Ιανουαρίου
01
Ούλριχ Γ΄ του Χάναου
Ο Ούλριχ Γ΄, γερμ.: Ulrich III von Hanau (p. 1310 - 1369/70) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κύριος του Χάναου το διάστημα 1346-1369/70.
Βιογραφία
Ήταν o πρωτότοκος γιος του Ούλριχ Β΄ κόμη του Χάναου και της Αγνής, κόρης του Καφτ Α΄ του Χόενλοε-Βάικερσχαϊμ.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Μπαρτολομέο Κριστόφορι
Ο Μπαρτολομέο Κριστόφορι ντι Φραντσέσκο (Bartolomeo Cristofori di Francesco, 4 Μαΐου 1655 – 27 Ιανουαρίου 1731) ήταν Ιταλός κατασκευαστής μουσικών οργάνων, πολύ γνωστός ως ο εφευρέτης του πιάνου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κριστόφορι γεννήθηκε στην Πάδοβα, που ανήκε τότε στη Δημοκρατία της Βενετίας. Τίποτα δεν είναι γνωστό για την πρώιμη ζωή του. Λέγεται ότι υπηρέτησε ως μαθητευόμενος στον μεγάλο κατασκευαστή βιολιών Νικολό Αμάτι, με βάση την εμφάνιση σε απογραφή του 1680 ενός «Christofaro Bartolomei» που ζούσε στο σπίτι των Αμάτι στην Κρεμόνα. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο Αμερικανός ιστορικός των μουσικών οργάνων Στιούαρτ Πόλενς, αυτό το πρόσωπο δεν μπορεί να ήταν ο Μπαρτολομέο Κριστόφορι, δεδομένου ότι η απογραφή καταγράφει μια ηλικία 13 ετών, ενώ ο Κριστόφορι, σύμφωνα με την εγγραφή της βαπτίσεώς του, θα ήταν 25 ετών τότε.
Πιθανώς το πλέον σημαντικό γεγονός στη ζωή του Κριστόφορι υπήρξε το πρώτο από τα οποία έχουμε οποιαδήποτε καταγραφή: το 1688, σε ηλικία 33 ετών, προσλήφθηκε από τον Πρίγκιπα Φερδινάνδο των Μεδίκων στη Φλωρεντία. Ο Φερδινάνδος, λάτρης και προστάτης της μουσικής, ήταν ο γιος και κληρονόμος του Κόζιμο Γ΄, Μεγάλου Δούκα της Τοσκάνης. Η Τοσκάνη ήταν τότε ένα μικρό ανεξάρτητο κράτος.
Είναι άγνωστό τι οδήγησε τον Φερδινάνδο να στρατολογήσει τον Κριστόφορι. Ο πρίγκιπας ταξίδεψε στη Βενετία το 1688 για να παρακολουθήσει το Καρναβάλι, οπότε μπορεί να είχε συναντήσει τον Κριστόφορι περνώντας από την Πάδοβα στον δρόμο του. Ο Φερδινάνδος αναζητούσε έναν νέο τεχνικό για να φροντίσει τα πολλά μουσικά του όργανα, καθώς ο προηγούμενος είχε μόλις αποβιώσει. Ωστόσο, φαίνεται πιθανό ότι ήθελε να προσλάβει τον Κριστόφορι όχι μόνο ως τεχνικό του, αλλά ειδικότερα ως καινοτόμο στα μουσικά όργανα. Θα ήταν έκπληξη αν ο Κριστόφορι σε ηλικία 33 ετών δεν είχε ήδη δείξει την εφευρετικότητα για την οποία αργότερα έγινε διάσημος.
Οι ενδείξεις (όλες έμμεσες) ότι ο Κριστόφορι μπορεί να είχε προσληφθεί ως εφευρέτης έχει ως εξής. Σύμφωνα με τον Πόλενς, υπήρχαν ήδη αρκετά προσοντούχα άτομα στη Φλωρεντία που θα μπορούσαν να έχουν καταλάβει τη θέση. Ωστόσο, ο Πρίγκιπας τους προσπέρασε και προσέφερε στον Κριστόφορι υψηλότερο μισθό από τον προκάτοχό του. Επιπλέον, ο Πόλενς σημειώνει ότι «περιέργως, [μεταξύ των πολλών λογαριασμών που υπέβαλε ο Κριστόφορι στον εργοδότη του] δεν υπάρχουν αρχεία λογαριασμών που υποβλήθηκαν για τα πιάνα του Κριστόφορι. ... Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι ο Κριστόφορι αναμενόταν να παραδίδει τους καρπούς των πειραματισμών του στην αυλή του ηγεμόνα.» Τέλος, ο Πρίγκιπας γοητευόταν από τις μηχανές (συγκέντρωσε πάνω από σαράντα ρολόγια, συν μια μεγάλη ποικιλία από περίτεχνα μουσικά όργανα), και έτσι θα ήταν φυσικό να ενδιαφέρεται για την περίπλοκη μηχανική δράση που βρισκόταν στον πυρήνα του έργου του Κριστόφορι στο πιάνο.
Στη μοναδική συνέντευξη της ζωής του, την οποία έδωσε στον Ενετό συγγραφέα και τεχνοκριτικό Σιπιόνε Μαφφέι, ο Κριστόφορι είπε το εξής σχετικώς με την αρχική συνομιλία του με τον πρίγκιπα:
Αυτό υποδηλώνει ότι ο Πρίγκιπας μπορεί να είχε εκτιμήσει ότι ο Κριστόφορι θα ήταν μια σπουδαία πρόσληψη και προσπαθούσε να τον πείσει να αποδεχθεί την προσφορά του, πράγμα επίσης υποστηρικτικό της θεωρίας ότι ο Πρίγκιπας προσπαθούσε να τον προσλάβει ως εφευρέτη.
Σε κάθε περίπτωση, ο Κριστόφορι συμφώνησε στον διορισμό του με μισθό 12 σκούδα τον μήνα. Μετακόμισε αρκετά γρήγορα στη Φλωρεντία (Μάιος 1688, ενώ η παραπάνω συζήτησή του έλαβε χώρα τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο), όπου του εκχωρήθηκε ένα σπίτι, επιπλωμένο και με τον κατάλληλο εξοπλισμό, και άρχισε να εργάζεται: Συντηρούσε, κούρδιζε και μετέφερε μουσικά όργανα για λογαριασμό του Φερδινάνδου των Μεδίκων, ενώ παραλλήλως εργαζόταν επάνω στις διάφορες εφευρέσεις του, και επίσης πραγματοποιούσε εργασίες αποκαταστάσεως σε πολύτιμα παλαιά τσέμπαλα.
Εκείνη την εποχή, οι Μεγάλοι Δούκες της Τοσκάνης απασχολούσαν ένα μεγάλο προσωπικό περίπου 100 τεχνιτών, οι οποίοι εργάζονταν στην Galleria dei Lavori του Ουφίτσι. Ο αρχικός χώρος εργασίας του Κριστόφορι ήταν πιθανότατα αυτός, κάτι που δεν τον ευχαριστούσε. Αργότερα είπε στον Maffei:
Τελικώς ο Κριστόφορι απέκτησε το δικό του εργαστήριο, κρατώντας συνήθως έναν ή δύο βοηθούς να εργάζονται για λογαριασμό του.
Κατασκευές οργάνων πριν από το πιάνο
Κατά τα υπόλοιπα χρόνια του 17ου αιώνα, ο Κριστόφορι εφηύρε δύο πληκτροφόρα όργανα πριν ξεκινήσει να εργάζεται στο πιάνο. Αυτά τα όργανα τεκμηριώνονται σε απογραφή του 1700, ανάμεσα στα πολλά όργανα που διατηρούσε ο πρίγκιπας Φερδινάνδος. Ο Στιούαρτ Πόλενς εικάζει ότι αυτή η απογραφή ετοιμάστηκε από έναν μουσικό της αυλής, τον Τζοβάννι Φούγκα, που μπορεί να το αναφέρει ως δικό του σε μια επιστολή του 1716.
Το πρώτο όργανο είναι το σπινετόνε, μια μεγάλη εκδοχή του σπινέτου (συνεπτυγμένου τσέμπαλου, στο οποίο οι χορδές είναι κεκλιμένες για εξοικονόμηση χώρου). Αυτό το όργανο μπορεί να είχε σκοπό να χωράει σε έναν μικρό χώρο ορχήστρας για θεατρικές/οπερατικές παραστάσεις, ενώ ταυτοχρόνως θα είχε δυνατότερο ήχο.
Η άλλη εφεύρεση του Κριστόφορι (1690) ήταν το εξαιρετικά καινοτόμο «οβάλ σπινέτο», ένα είδος βιργιναλίου που είχε τις μεγαλύτερες χορδές στη μέση.
Ο Κριστόφορι δημιούργησε επίσης όργανα υπαρχόντων τύπων, τεκμηριωμένα στην ίδια απογραφή του 1700: ένα «κλαβικιθάριο» (clavicytherium), δηλαδή ένα όρθιο τσέμπαλο, και δύο τσέμπαλα της τυπικής ιταλικής διατάξεως. Το ένα από αυτά έχει ασυνήθιστο περίβλημα, κατασκευασμένο από έβενο.
Η πρώτη εμφάνιση του πιάνου
Επί αρκετό καιρό θεωρείτο ότι η πρώτη αναφορά στο πιάνο είναι από ένα ημερολόγιο του Φραντσέσκο Μαννούτσι, ενός μουσικού της αυλής των Μεδίκων, που δείχνει ότι ο Κριστόφορι είχε ήδη δουλέψει στο πιάνο από το 1698. Ωστόσο, αμφισβητείται στις ημέρες μας η αυθεντικότητα αυτού του εγγράφου. Η πρώτη σαφής απόδειξη για το πιάνο προέρχεται από την απογραφή του 1700 των Μεδίκων, που αναφέρεται στην προηγούμενη υποενότητα. Η καταχώρηση σε αυτή την απογραφή για το πιάνο του Κριστόφορι ξεκινά ως εξής:
δηλαδή:
Ο όρος «αρποτσέμπαλο», δεν ήταν οικείος γενικώς εκείνη την εποχή. Ο Έντουαρντ Γκουντ συμπεραίνει ότι έτσι επιθυμούσε ο ίδιος ο Κριστόφορι να ονομασθεί το όργανο που είχε επινοήσει. Ωστόσο η σημερινή μας λέξη για αυτό, σε πολλές γλώσσες, είναι το αποτέλεσμα μιας βαθμιαίας συντομεύσεως με την πάροδο των ετών της ιταλικής φράσεως που επισημαίνεται εδώ με έντονα γράμματα.
Ακόμα ένα τεκμήριο σχετικώς με το πρώτο πιάνο είναι μια σημείωση στο περιθώριο ενός αντίγραφου του βιβλίου Le Istitutioni harmoniche του Τζοζέφφο Τσαρλίνο. Τη σημείωση αυτή την έγραψε ένας από τους μουσικούς της αυλής των Μεδίκων, ο Φεντερίγκο Μετσόλι (Federigo Meccoli), και αναφέρει τα εξής:
Σύμφωνα με τον Μαφφέι, μέχρι το 1711 ο Κριστόφορι είχε κατασκευάσει τρία πιάνα. Οι Μέδικοι είχαν δωρίσει το ένα στον Καρδινάλιο Οττομπόνι στη Ρώμη, ενώ τα άλλα δύο πωλήθηκαν στη Φλωρεντία.
Η ύστερη ζωή του Κριστόφορι
Το 1726 ζωγραφίστηκε το μόνο γνωστό πορτρέτο του Κριστόφορι. Απεικονίζει τον εφευρέτη να στέκεται υπερήφανα δίπλα σε (σχεδόν σίγουρα) ένα πιάνο. Στο αριστερό του χέρι είναι ένα κομμάτι χαρτί, που πιστεύεται ότι περιέχει ένα διάγραμμα του μηχανισμού του πιάνου. Το πορτρέτο καταστράφηκε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και σώζονται μόνο φωτογραφίες του.
Στις αρχές του 18ου αιώνα η ευημερία των πριγκίπων των Μεδίκων μειώθηκε, και όπως πολλοί άλλοι τεχνίτες που εργάσθηκαν για τους Μεδίκους, ο Κριστόφορι άρχισε να πωλεί τα μουσικά του όργανα σε άλλους. Ο βασιλιάς της Πορτογαλίας αγόρασε τουλάχιστον ένα από αυτά. Ο Κριστόφορι συνέχισε να κατασκευάζει πιάνα μέχρι το τέλος της ζωής του, βελτιώνοντας συνεχώς την εφεύρεσή του. Στα ανώτερα του χρόνια, είχε βοηθό τον Τζοβάννι Φερρίνι, ο οποίος αργότερα είχε τη δική του διακεκριμένη σταδιοδρομία, συνεχίζοντας την παράδοση του αφεντικού του. Υπάρχουν αβέβαιες ενδείξεις ότι υπήρχε και ένας άλλος βοηθός, ο Π. Ντομένικο Νταλ Μέλα, ο οποίος το 1739, οκτώ χρόνια μετά τον θάνατο του Κριστόφορι, κατασκεύασε το πρώτο όρθιο πιάνο.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Κριστόφορι έγραψε δύο διαθήκες. Η πρώτη, με ημερομηνία 24 Ιανουαρίου 1729, κληροδοτούσε όλα τα εργαλεία του στον Τζοβάννι Φερρίνι. Η δεύτερη διαθήκη, με ημερομηνία 23 Μαρτίου του ίδιου έτους, αλλάζει ουσιαστικά την πρώτη, αφήνοντας σχεδόν όλα τα υπάρχοντά του στις «αδελφές Dal Mela ... σε ανταπόδοση για τη συνεχιζόμενη βοήθεια που του προσέφεραν κατά τη διάρκεια των ασθενειών και των ατυχημάτων του, καθώς και στο όνομα της φιλανθρωπίας». Αυτό άφηνε μόνο το μικρό ποσό των πέντε σκούδων στον Φερρίνι. Ο Πόλενς σημειώνει περαιτέρω στοιχεία από τη διαθήκη ότι αυτό δεν αντικατόπτριζε κάποια ρήξη μεταξύ του Κριστόφορι και του Φερρίνι, αλλά απλώς και μόνο την ηθική υποχρέωση του Κριστόφορι προς αυτούς που τον φρόντισαν. Ο εφευρέτης πέθανε στις 27 Ιανουαρίου 1731, σε ηλικία 75 ετών.
Τα πιάνα του Κριστόφορι
285px|thumb|right|Το πιάνο Κριστόφορι του 1720 στο [[Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη)|Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης]] 285px|thumb|right|Το πιάνο Κριστόφορι του 1722 στο Εθνικό Μουσείο Μουσικών Οργάνων, στη Ρώμη Ο συνολικός αριθμός πιάνων που κατασκεύασε τον Κριστόφορι είναι άγνωστος. Μόνο τρία από αυτά σώζονται σήμερα, χρονολογούμενα όλα από τη δεκαετία 1720-1730:
Και τα τρία σωζόμενα όργανα φέρουν ουσιαστικά την ίδια λατινική επιγραφή: «BARTHOLOMAEVS DE CHRISTOPHORIS PATAVINUS INVENTOR FACIEBAT FLORENTIAE [ημερομηνία]», όπου η ημερομηνία αποδίδεται με λατινικούς αριθμούς. Η επιγραφή μεταφράζεται ως: «Ο Βαρθολομαίος Κριστόφορι της Πάδοβας, εφευρέτης, κατασκεύασε [αυτό] στη Φλωρεντία στις [ημερομηνία].»
Το πιάνο όπως αναπτύχθηκε από τον Κριστόφορι τη δεκαετία του 1720, είχε πλέον όλα σχεδόν τα χαρακτηριστικά του σύγχρονου οργάνου. Διέφερε ως προς την πολύ ελαφρά κατασκευή, χωρίς μεταλλικό πλαίσιο. Αυτό σήμαινε ότι δεν μπορούσε να παραγάγει έναν ιδιαίτερα δυνατό ήχο. Αυτό συνέχισε να είναι ο κανόνας για τα πιάνα μέχρι περίπου το 1820, οπότε εισάχθηκε για πρώτη φορά το σιδερένιο πλαίσιο.
Σύμφωνα με τον Wraight, δεν είναι εύκολο να προσδιορίσουμε το πώς ακούγονταν τα πιάνα του Κριστόφορι, καθώς τα όργανα που σώζονται (βλέπε παραπάνω) είτε είναι πολύ φθαρμένα για να παιχθούν, είτε έχουν τροποποιηθεί εκτενώς και ανεπανόρθωτα σε μεταγενέστερες «αποκαταστάσεις» τους. Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες πολλοί σύγχρονοι κατασκευαστές έχουν δημιουργήσει ακριβή αντίγραφα των πιάνων του Κριστόφορι, και η συλλογική τους εμπειρία, και ιδίως οι ηχογραφήσεις που έγιναν με αυτά τα όργανα, δημιούργησαν μια αναδυόμενη άποψη σχετικώς με τον ήχο του πιάνου Κριστόφορι. Ο ήχος των αντιγράφων του Κριστόφορι είναι εξίσου κοντά στο τσέμπαλο, όσο και στο σύγχρονο πιάνο. Αυτό πρέπει να αναμένεται, δεδομένου ότι η κατασκευή των κιβωτίων τους και οι χορδές είναι πολύ πιο κοντά στο τσέμπαλο, παρά στο πιάνο. Η έναρξη του ήχου της κάθε νότας δεν είναι τόσο κοφτά καθορισμένη όσο σε ένα τσέμπαλο και η απόκριση του οργάνου στο διαφορετικό άγγιγμα του πιανίστα είναι σαφώς αντιληπτή.
Η γνώση του τρόπου με τον οποίο έγινε δεκτή αρχικώς η εφεύρεση του Κριστόφορι προέρχεται εν μέρει από το άρθρο που δημοσιεύθηκε το 1711 από τον Σιπιόνε Μαφφέι, μια λογοτεχνική προσωπικότητα με επιρροή, στο Giornale de'letterati d'Italia της Βενετίας. Ο Μαφφέι γράφει ότι «ορισμένοι επαγγελματίες δεν έχουν δώσει σε αυτή την εφεύρεση όλο τον έπαινο που της αξίζει», και μετά γράφει ότι ο ήχος του θεωρήθηκε ότι ήταν υπερβολικά «μαλακός» και «θαμπός». Ο Κριστόφορι δεν μπόρεσε να δώσει στο όργανό του τόσο δυνατό ήχο, όσο το ανταγωνιστικό τσέμπαλο. Ωστόσο, ο ίδιος ο Μαφφέι είχε ενθουσιαστεί με το πιάνο, και το όργανο σταδιακά αύξησε τη δημοτικότητά του, μερικώς εξαιτίας των προσπαθειών του Μαφφέι.
Μια αιτία για την οποία το πιάνο εξαπλώθηκε αργά στην αρχή ήταν ότι ήταν πολύ ακριβό στην κατασκευή του, και έτσι αγοραζόταν μόνο από την αριστοκρατία και λίγους πλούσιους ιδιώτες. Η τελική επιτυχία της εφευρέσεως του Κριστόφορι σημειώθηκε μόνο στη δεκαετία 1760-1770, όταν η εφεύρεση φθηνότερων «τετραγωνικών» πιάνων, μαζί με μια μεγαλύτερη γενικά ευημερία, επέτρεψε σε πολλούς ανθρώπους να αποκτήσουν ένα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί εφευρέτες Κατηγορία:Πιάνο Κατηγορία:Κατασκευαστές μουσικών οργάνων
Χεζμπολάχ
Η Χεζμπολάχ ή Χεζμπολά (αραβικά: حزب الله, κυριολεκτικά: «Κόμμα του Θεού») αποτελεί σιιτική στρατιωτική και πολιτική οργάνωση με βάση το Λίβανο. Συμμετέχει στην κυβέρνηση και στο κοινοβούλιο της χώρας. Η ένοπλη πτέρυγα της οργάνωσης θεωρείται κίνημα αντίστασης στον αραβικό κόσμο, ενώ οι ΗΠΑ, η Ολλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Αυστραλία, ο Καναδάς και το Ισραήλ την κατατάσσουν ως τρομοκρατική οργάνωση.
Διαθέτοντας αρχικά μια σχετικά μικρή στρατιωτική δύναμη, σήμερα αυτή έχει αυξηθεί σημαντικά, ενώ η οργάνωση έχει εξελιχθεί σε μια πολιτική συνιστώσα που συμμετέχει στη λιβανέζικη κυβέρνηση και προωθεί προγράμματα κοινωνικής ανάπτυξης. Έχει κερδίσει τη στήριξη των σιιτών μουσουλμάνων παρέχοντας κοινωνικές υπηρεσίες και έχει τη δύναμη να κινητοποιεί πλήθος υποστηρικτών, όπως συνέβη στην περίπτωση των διαδηλώσεων του 2006-8 κατά της κυβέρνησης του Φουάτ Σινιόρα.
Στηρίζεται οικονομικά από το Ιράν, ενώ πολιτική στήριξη παρέχει και η Συρία. Οι ένοπλες μονάδες της οργανώθηκαν και εκπαιδεύτηκαν από τμήμα του ιρανικού στρατού των «Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης». Το στρατιωτικό τμήμα της οργάνωσης παρέχει υποστήριξη με μαχητές στις δυνάμεις του Άσαντ στην Συρία κατά του Ισλαμικού κράτους.
Η Χεζμπολάχ σχηματίστηκε με αφορμή την ισραηλινή επέμβαση στο Λίβανο το 1982, ενώ η επίσημη ίδρυσή της ως πολιτική οργάνωση έγινε το 1985. Στο μανιφέστο της οργάνωσης καταγράφονται ως κύριοι στόχοι της η αποχώρηση του Ισραήλ από το Λίβανο, ο τερματισμός της εμπλοκής οποιασδήποτε ιμπεριαλιστικής δύναμης στο Λίβανο, καθώς και η επιλογή από το λαό της χώρας του είδους της διακυβέρνησης που επιθυμεί.
Οι Μουτζαχεντίν μαχητές της Χεζμπολάχ πολέμησαν εναντίον σερβικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας.
Τον Μάρτιο του 2016, ο Αραβικός Σύνδεσμος κατέταξε τη Χεζμπολάχ στη λίστα με τις τρομοκρατικές οργανώσεις.
Ο πρώτος αρχηγός της Χεζμπολάχ ήταν ο Αμπάς αλ Moυσσάβι, ένας Λιβανέζος σιίτης κληρικός, συνιδρυτής και γενικός γραμματέας της Χεζμπολάχ ο οποίος σκοτώθηκε από τις δυνάμεις ασφαλείας του Ισραήλ το 1992. Αρχηγός της Χεζμπολάχ από το 1992 είναι ο Χασάν Νασράλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα Κατηγορία:Τρομοκρατικές οργανώσεις Κατηγορία:Αντισιωνισμός Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα του Λιβάνου Κατηγορία:Εμφύλιος Πόλεμος του Λιβάνου Κατηγορία:Ισλαμικός φονταμενταλισμός Κατηγορία:Ισλαμική τρομοκρατία
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2014-15
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2013-14 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Σύμφωνα με την προκήρυξη του πρωταθλήματος μόνο η πρωταθλήτρια και η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση προβιβάζονταν στην Β΄ κατηγορία 2015-16. Επίσης, με βάση την προκήρυξη οι τελευταίες 3 ομάδες θα διαβαθμίζονταν αυτόματα στο νέο πρωτάθλημα Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2015-16. Ωστόσο, μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος αποφασίστηκε η αύξηση των ομάδων στην Α΄ κατηγορία 2015-16 και αναδιάρθρωση των πρωταθλημάτων. Έτσι προβιβάστηκαν οι τρεις πρώτες ομάδες και υποβιβάστηκε μόνο η τελευταία ομάδα.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2013-14
Ομάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 2014-15 (Β2 όμιλο)
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Δ΄ κατηγορία 2014-15
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από τη Β΄ κατηγορία 2013-14 (Β2 όμιλο)
1 Αποχώρησε από την ΚΟΠ, οπόταν δεν συμμετείχε στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2014-15.
Ομάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 2013-14 1 Από τη Δ΄ κατηγορία 2013-14 προάχθηκε η Ένωση Νέων Ύψωνα. Ωστόσο, μετά τη λήξη του πρωταθλήματος ενοποιήθηκε με το Διγενή Ακρίτα Ύψωνα (συμμετείχε στη Δ΄ κατηγορία 2013-14) δημιουργώντας την ομάδα Ένωση Νέων Ύψωνα - Διγενής Ύψωνα η οποία πήρε τη θέση της Ένωσης Νέων Ύψωνα στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2014-15.
Σουνγκ Ξαι-κι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτόχειρες Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες πολιτικοί Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες ακτιβιστές
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2014-15
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
1 Στον αγώνα Χαλκάνορας Ιδαλίου-Φοίνικας Αγίας Μαρίνας Χρυσοχούς μηδενίστηκαν και οι δύο ομάδες, κατόπιν απόφασης της Δικαστικής Επιτροπής.
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Πηγή: Βαθμολογία
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Πηγή: Αποτελέσματα
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2014–2015
Ζε Ελίας
Ο Ζοζέ Μοεντίμ Ελίας Τζούνιορ (José Elias Moedim Júnior, 25 Σεπτεμβρίου 1976), ή απλά Ζε Ελίας, είναι Βραζιλιάνος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής. Έχει αγωνιστεί με την εθνική ομάδα της χώρας του στη δεκαετία του 1990.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1976 στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας. Ήταν ένα από τα μεγάλα ταλέντα του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου, καθώς στα 17 του ήταν βασικός με την Κορίνθιανς. Αγωνίστηκε με τη Μπάγερ Λεβερκούζεν, την Ίντερ και τη Μπολόνια, αλλά λόγω του ιδιόρρυθμου χαρακτήρα του δεν κατάφερε να κάνει την καριέρα που αναμενόταν.
Για τρία χρόνια ήταν ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού και συμμετείχε σε μεγάλες επιτυχίες του συλλόγου. Με τον Κριστιάν Καρεμπέ δημιούργησαν ένα πολύ δυνατό δίδυμο στο χώρο του κέντρου. Μαζί με το Τζιοβάνι και τον Καστίγιο πρόσθεσαν μια λατινοαμερικάνικη νότα στην ομάδα του Ολυμπιακού, που αγαπήθηκε από τους φιλάθλους.
Μετά τον Ολυμπιακό είχε ένα πέρασμα από τη Σάντος.
Σήμερα εργάζεται σαν σχολιαστής στην βραζιλιάνικη έκδοση του αμερικανικού αθλητικού καναλιού ESPN.
Εθνική Βραζιλίας
Με την Εθνική Βραζιλίας στο διάστημα 1995-99 είχε 22 συμμετοχές και μετείχε στους Ολυμπιακούς του 1996, κερδίζοντας χάλκινο μετάλλιο με την εθνική Βραζιλίας, τερματίζοντας 3η μπροστά από τη Πορτογαλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερ Λεβερκούζεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Ε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μεταλούργκ Ντονέτσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπολόνια ΦΚ 1909 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Ράινντορφ Άλταχ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλαμπ Κορίνθιανς Παουλίστα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 1996
Πατριάρχης Παύλος Β΄
Ο Παύλος Β΄ ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης από το 641 έως το 653.
Ήταν μονοθελητιστής, όπως και ο Αυτοκράτορας Κώνστας Β'. Εναντίον του στράφηκε ο Μάξιμος ο Ομολογητής και οι Πάπες Θεόδωρος Α΄ και Μαρτίνος Α΄. Ο Παύλος Β΄ έπεισε τον Αυτοκράτορα να λάβει μέτρα εναντίον τους. Ο Μονοθελητισμός καταδικάστηκε από την Στ' Οικουμενική Σύνοδο, αρκετά χρόνια μετά την Πατριαρχία του.
Όταν ο Αυτοκράτορας Κώνστας απήγαγε τον Πάπα Μαρτίνο, τον έφερε στην Κωνσταντινούπολη και τον κακομεταχειρίστηκε, ο Παύλος μεσολάβησε στον Κώνστα υπέρ του Μαρτίνου, και έτσι ακυρώθηκε η θανατική του ποινή και εξορίστηκε.
Πηγές
Παύλος Β΄ Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Μιχάλης Κατσούλης
Ο Μιχάλης Κατσούλης είναι μονωδός και βαρύτονος.
Βιογραφία
Είναι απόφοιτος του εργαστηρίου Υποκριτικής Τέχνης του Αμφιθεάτρου του Σπύρου Α. Ευαγγελάτου.
Σταδιοδρομία
Από το 1994 έως το 2001 σπούδασε στο Μόναχο με καθηγητή τον βαρύτονο Γιόζεφ Μέττερνιχ. Παράλληλα φοίτησε στη Σχολή Όπερας της Ανωτάτης Μουσικής Ακαδημίας του Μονάχου της Γερμανίας.
Έχει πρωταγωνιστήσει σε παραγωγές της Ακαδημίας με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Μονάχου. Επίσης, έχει συνεργαστεί με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, καθώς επίσης με την Όπερα Δωματίου Αθηνών.
Έχει συμμετάσχει σε συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ερμηνεύοντας ρόλους σε ορατόρια και αποσπάσματα από όπερες. Έχει συνεργαστεί με την ΕΡΤ και την ΕΡΑ, τον Οργανισμό Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης/Θεσσαλονίκη 1997 και την Ένωση Ελλήνων Μουσουργών. Έχει συνεργαστεί και με την Εθνική Λυρική Σκηνή σε διάφορες παραγωγές.
Το καλοκαίρι του 2020 συμμετέχει σε όπερα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (Οι γάμοι του Φίγκαρο), στο Θέατρο Μπενάκη
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες βαρύτονοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1966-67
Η διοργάνωση
Η 25η διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδας 1966-67 υπήρξε μία από τις πιο ενδιαφέρουσες διοργανώσεις της δεκαετίας του 1960 καθώς σημαδεύθηκε από πολλές εκπλήξεις, ειδικά σε μια εποχή που αυτό δεν ήταν κάτι τόσο συνηθισμένο. Μέχρι τη φάση των «32» τα ζευγάρια των αγώνων προέκυπταν με γεωγραφικά κριτήρια ενώ από τον Γ' γύρο η κλήρωση υπήρξε ελεύθερη. Οι 16 ομάδες που είχαν φτάσει ως τον Γ΄ γύρο της περιόδου 1965-66 προκρίθηκαν χωρίς αγώνες ως τους 32, ενώ οι υπόλοιπες υποχρεώθηκαν να δώσουν μια σειρά προκριματικών αγώνων.
Τον αποκλεισμό γνώρισαν ο ΠΑΟΚ από τη Βέροια πριν ακόμη τη φάση των 32, ενώ άλλες 5 ομάδες Α' εθνικής αποκλείστηκαν από ομάδες μικρότερων κατηγοριών. Η Ασπίδα Ξάνθης (στην τελευταία της παρουσία μ' αυτή τη μορφή καθώς την επόμενη χρονιά προέκυψε ο Α.Ο. Ξάνθη) κατάφερε να αποκλείσει τους Πανσερραϊκό και Άρη, ο Ηρακλής αποκλείστηκε από τον Πανελευσινιακό ο οποίος έφτασε ως τον ημιτελικό, ο Βύζας Μεγάρων από τον Ροδιακό (κομμάτι της μετέπειτα Ρόδου) και το Αιγάλεω από τον Αστέρα Ζωγράφου.
Τον πιο «ηχηρό» όμως αποκλεισμό υπέστη ο Ολυμπιακός, γνωρίζοντας εντός έδρας την ήττα από τον Απόλλωνα στον προημιτελικό με 0-2. Ήταν η πρώτη ήττα των «ερυθρόλευκων» στον θεσμό του κυπέλλου Ελλάδας μετά από 11 χρόνια, και πιο συγκεκριμένα από την ήττα του από την ΑΕΚ στον τελικό του 1956. (Η ήττα στον τελικό του 1966 από την ίδια ομάδα ήταν χωρίς αγώνα).
Στον τελικό έφτασαν ο Παναθηναϊκός, που στο μεταξύ είχε αποκλείσει την ΑΕΚ, και ο Πανιώνιος, ο οποίος περισσότερο τυχερός είχε μία πρόκριση επί του ΟΦΗ στην κλήρωση και άλλη μία επί της Καβάλας χωρίς αγώνα. Στον τελικό, ο Παναθηναϊκός επικράτησε με 1-0 του Πανιωνίου και έκλεισε θετικά μία δύσκολη για εκείνον χρονιά, που είχε σημαδευτεί από έντονες κόντρες μεταξύ ποδοσφαιριστών, προπονητή και διοίκησης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1966-1967
Ψευδοεπιστήμη
Ψευδοεπιστήμη ονομάζεται κάθε σύνολο απόψεων, παραδόσεων, θεωρία, μεθοδολογία, πίστη ή πρακτική σε κάποιο τομέα, η οποία ισχυρίζεται ότι είναι επιστημονική, που όμως είτε δεν ακολουθεί επιστημονικές μεθόδους και διαδικασίες είτε τις ακολουθεί αλλά δεν ακολουθεί το πνεύμα της επιστήμης. Η ψευδοεπιστήμη, μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στον πραγματικό κόσμο. Για παράδειγμα, υποστηρικτές του αντιεμβολιαστικού κινήματος παρουσιάζουν ψευδοεπιστημονικές έρευνες και μελέτες, που λανθασμένα ισχυρίζονται ότι η ασφάλεια των εμβολίων είναι αμφίβολη, πράγμα που έχει οδηγήσει σε αρκετούς θανάτους.
Το πνεύμα της επιστήμης
Ψευδοεπιστήμη επίσης θεωρείται από τον Ρίτσαρντ Φάινμαν, (Βραβείο Νόμπελ Φυσικής 1965) η διαδικασία του «να παρατηρεί, να πειραματίζεται, να γράφει κανείς κλπ» που μοιάζει επιστημονική σε όλες τις λεπτομέρειες και είναι τυπικά αποδεκτή, αλλά χάνει το περιεχόμενο και την ουσία γιατί δεν δίνει αξία στην κατανόηση και την ελευθερία της σκέψης που εκδηλώνονται κυρίως με την αμφισβήτηση των πραγμάτων που έχει κανείς διδαχθεί. Υπό την έννοια αυτή επισήμανε μια μορφή «τυραννίας της επιστήμης» από φορείς όπως εκπαιδευτικά ιδρύματα που καταδιώκουν αυτόν τον τρόπο σκέψης, τον οποίο ο ίδιος θεωρεί ως τον αληθινά επιστημονικό. Επισημαίνει ακόμα την παραγωγή σωρείας «ειδικών» χωρίς ουσιαστική γνώση οι οποίοι προκύπτουν μιμούμενοι την επιστημονική διαδικασία που ακολουθεί αυτή η μορφή ψευδοεπιστήμης. Υποδεικνύει πως οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να διδάσκουν σε πρώτη ευκαιρία την «αμφισβήτηση των ειδικών» (οι οποίοι μπορεί να σφάλλουν και να καθοδηγούν λανθασμένα) και να ενθαρρύνουν περισσότερο την εμπιστοσύνη στην «κοινή αίσθηση» και τη «νοημοσύνη της φυσικότητας».
Παραδείγματα
Παραδείγματα ψευδοεπιστημών που δεν φαίνονται να ακολουθούν την επιστημονική διαδικασία σε όσα υποστηρίζουν είναι η Αστρολογία, κάποιες από τις μεθόδους εναλλακτικής ιατρικής, όπως ο βελονισμός, η ομοιοπαθητική, η ρεφλεξολογία, η παραψυχολογία κλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τύποι επιστημονικής πλάνης
Ευρωλίγκα ανδρών 2021-22
Η Ευρωλίγκα ανδρών 2021-22 ήταν η 22η διοργάνωση υπό τη Euroleague Basketball και η δωδέκατη με την Turkish Airlines ως χορηγό, καθώς και η 65η συνολικά συμπεριλαμβανομένων των διοργανώσεων της FIBA Europe. Η σεζόν ξεκίνησε το διήμερο 30 Σεπτεμβρίου - 1 Οκτωβρίου με την πρώτη αγωνιστική της κανονικής περιόδου.
Η έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία προκάλεσε αλυσιδωτές εξελίξεις και στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, όπως στο σύνολο του ευρωπαϊκού αθλητισμού με τη συμμετοχή των ρωσικών ομάδων στo πρώτο τη τάξει ευρωπαϊκό πρωτάθλημα μπάσκετ να βρίσκεται στον αέρα. Στην πρώτη τηλεδιάσκεψη των 18 ομάδων-μετόχων της Euroleague, αποφασίστηκε η μεταφορά της έδρας των ΤΣΣΚΑ, Ζενίτ και Ούνικς εκτός ρωσικής επικράτειας, αλλά τα δεδομένα πολύ γρήγορα άλλαξαν. Σε νέα τηλεδιάσκεψη των υπολοίπων 15 ομάδων της διοργάνωσης αποφασίστηκε με ψηφοφορία η ακύρωση όλων των αγώνων των τριών Ρωσικών ομάδων και κατά συνέπεια η αποβολή τους.
Αποτελέσματα
Παραθέτονται για λόγους αρχείου και τα αποτελέσματα των Ρωσικών ομάδων μέχρι και την 22α Φεβρουαρίου, που ήταν η τελευταία ημέρα που ρωσική ομάδα αγωνίστηκε στην φετινή διοργάνωση.
Play-offs
Στα playoffs η πρόκριση για το Final Four δίνεται στις ομάδες που θα κερδίσουν τρεις αγώνες. Αν μια ομάδα κερδίσει τρεις αγώνες προτού πραγματοποιηθούν και οι πέντε συνολικά αγώνες της σειράς, οι εναπομείναντες αγώνες παραλείπονται. Οι ομάδες που τερμάτισαν στις υψηλότερες θέσεις στον όμιλο (1-4) παίζουν τον πρώτο, τον δεύτερο και τον πέμπτο (αν χρειαστεί) αγώνα της σειράς στην έδρα τους.
Ο 1οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στις 19 και 20 Απριλίου, οι 2οι στις 21 και 22, οι 3οι στις 26 και 27, οι 4οι (όπου χρειάστηκε) στις 28 και 29 και ο 5ος (όπου χρειάστηκε) στις 3 και 4 Μαΐου 2022.
Φάιναλ Φορ
Οι αγώνες διεξήχθησαν στην "Σταρκ Αρένα (Štark Arena)" του Βελιγραδίου της Σερβίας το τριήμερο 19-21 Μαΐου 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2022 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2021 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2022
Τζων Λημνιάτης
Ο Γιάννης (Τζων) Λημνιάτης (γαλλικά/αγγλικά: John Limniatis, γενν. στην Αθήνα στις 24 Ιουνίου 1967) είναι Ελληνοκαναδός ποδοσφαιριστής και προπονητής εν αργία. Αγωνίστηκε στην Εθνική Καναδά συνολικά 44 φορές με ένα γκολ σε αγώνα της εθνικής ομάδας.
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 24 Ιουνίου 1967. Στην εφηβική του ηλικία αγωνίστηκε σε διάφορες τοπικές ποδοσφαιρικές ομάδες του Καναδά. Διαμένει στο Λαβάλ στο Κεμπέκ. Είναι παντρεμένος με την Μαίρη Λημνιάτη και έχουν μια κόρη. Ξάδελφός του είναι ο πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής Γιώργος Λημνιάτης.
Επαγγελματική πορεία
Μετά την έναρξη της επαγγελματικής του πορείας στον χώρο του ποδοσφαίρου το 1987, αγωνίστηκε σε δύο τοπικές ομάδες της Οττάβας, την Ότταβα Πάιονιρς και την Όταβα Ίντρεπιντ. Έπειτα αγωνίστηκε στην Α' Εθνική Κατηγορία με τα χρώματα του Άρη τις αγωνιστικές περιόδους από το 1988 έως το 1992, καθώς και στην Β΄ Εθνική Κατηγορία με τα χρώματα του Παναιτωλικού την αγωνιστική περίοδο 1992 με 1993. Στην συνέχεια, επιστρέφει στον Καναδά και υπογράφει με την Ιμπάκτ ντε Μονρεάλ, στην οποία παρέμεινε από το 1993 έως το 1998 με 126 συμμετοχές και 2 τέρματα, ενώ μετά από μια παύση δύο αγωνιστικών περιόδων, επέστρεψε στην ποδοσφαιρική ομάδα του Μόντρεαλ για ακόμα μια αγωνιστική περίοδο, συμπληρώνοντας συνολικά 151 συμμετοχές και 13.976 λεπτά στα ποδοσφαιρικά γήπεδα. Ο Λημνιάτης αγωνίστηκε και σε εξωτερικά και εσωτερικά βορειοαμερικανικά πρωταθλήματα της Α' Κατηγορίας (A-League) και το Εθνικό Επαγγελματικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου (National Professional Soccer League) με την Ιμπάκτ και το Κάνσας Σίτι Αττάκ την αγωνιστική περίοδο 1995 με 1996. Το 1999, αγωνίστηκε ως δανεικός από την ομάδα του Μόντρεαλ στην Τσάρλεστον Μπάτερι.
Διεθνή και προπονητική πορεία
Από τις θέσεις του μέσου και του αμυντικού, εντάχθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Ομάδα του Καναδά τον Σεπτέμβριο του 1987 σε φιλικό αγώνα με την Εθνική Ομάδα του Ελ Σαλβαδόρ. Στην διεθνή του καριέρα με την εθνική ομάδα, έχει συνολικά 44 συμμετοχές και ένα γκολ. Εκπροσώπησε τον Καναδά σε 8 προκριματικούς αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου και σε 3 ανεπιτυχείς αγώνες κατάταξης του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ο τελευταίος του αγώνας ήταν με την Εθνική Ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών στους αγώνες κατάταξης του Παγκοσμίου Κυπέλλου τον Μάρτιο του 1997. Σημείωσε ένα μόνο γκολ με την εθνική ομάδα κόντρα στην Εθνική Ομάδα της Τζαμάικας.
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας, ασχολήθηκε με την Ιμπάκτ ως βοηθός προπονητή και ως εσωτερικός προπονητής. Στις 10 Ιουνίου 2008, υπέγραψε συμβόλαιο ως προπονητής της Ιμπάκτ αναλαμβάνοντας την διεύθυνση της ομάδας, ενώ τρεις μέρες αργότερα, η ομάδα του Μόντρεαλ παίρνει την πρώτη νίκη από την στιγμή που ανέλαβε ο Λημνιάτης. Μετά την ανεπιτυχή πρόκριση της ομάδας στο Κύπελλο CONCACAF, αποχώρησε από την ομάδα στις 14 Μαΐου του 2009.
Διακρίσεις
Το 1994, έλαβε τον τίτλο του «A-League Rookie of the Year» και το 1996 αλλά και το 1997 του «Αμυντικού της Χρονιάς». Κατά την διάρκεια της Ολυμπιακής Λαμπαδηδρομίας ενόψει των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων το 2004, υπήρξε λαμπαδηδρόμος μαζί με άλλες προσωπικότητες της ελληνικής κοινότητας της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσάρλεστον Μπάτερι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καναδά Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Καναδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Καναδοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ελληνοκαναδοί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Οττάβα Ίντρεπιντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μόντρεαλ Ίμπακτ (1992–2011) Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μόντρεαλ Ίμπακτ (1992–2011) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 1993 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 1996
Ούλριχ Δ΄ του Χάναου
Ο Ούλριχ Δ΄, γερμ.: Ulrich IV herr von Hanau (1330/40 - 1380) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κύριος του Χάναου το διάστημα 1369/70-1380.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ούλριχ Γ΄ κυρίου του Χάναου και της Αδελαΐδας, κόρης του Γκέρλαχ Α΄ κόμη του Νάσσαου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1336/37 την Ελισάβετ, κόρη του Έμπερχαρντ του Βέρτχαϊμ και είχε τέκνα:
Έπαυλη Σκχαρίνσκα
thumb|right|300px|Η έπαυλη Σκχαρίνσκα. Η Έπαυλη Σκχαρίνσκα (Σουηδικά: Scharinska villan) είναι ένα ροζ κτήριο στο δρόμο Στοργατάν 63-65 στην πόλη Ούμεο της Σουηδίας. Το κτήριο έχει σχεδιαστεί από τον αρχιτέκτονα Ράγκναρ Έστμπεργκ και ανοικοδομήθηκε το 1904-1905 για τον Εγκίλ Ουνάντερ-Σκχαρίν και την οικογένειά του. Την δεκαετία 1950 στο κτήριο στεγάστηκε η οικογενειακή επιχείρηση AB Scharins Söner.
Το κτήριο
Το εξωτερικό του κτήριο έχει ένα είδος βικτοριανής αρχιτεκτονικής. Υπάρχουν τοξωτά παράθυρα στο ισόγειο ενώ πάνω από τα παράθυρα υπάρχει ένα αέτωμα. Στα μπαλκόνια υπάρχει μια μικρή διακόσμηση Ροκοκό. Το κτήριο είναι τριώροφο και η κάθε πλευρά αντισταθμίζεται με τον όγκο της άλλης πλευράς και υπάρχει συμμετρία. Η ανακαινισμένη πρόσοψη έχει ελαφρώς κοκκινωπό χρώμα και στην κάτω σειρά του τρίτου ορόφου τα παράθυρα έχουν ζωφόρο. Επίσης το εσωτερικό του κτηρίου έχει ξύλινη επένδυση στους τοίχους με εξαίρεση το το λεγόμενο ισπανικό χολ όπου εκεί οι ανακαινισμένοι τοίχοι έχουν διακοσμηθεί με ψηφιδωτά από την Ισπανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούμεο
Παρί Σεν Ζερμέν Χαντμπόλ
Η Παρί Σεν Ζερμέν Χαντμπόλ (γαλλικά: Paris Saint-Germain Handball) είναι σύλλογος χειροσφαίρισης με έδρα το Παρίσι της Γαλλίας. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Σταντ Πιερ ντε Κουμπερντέν, χωρητικότητας 4.016 θεατών. Από το 2012, αποτελεί τμήμα της Παρί Σεν Ζερμέν.
Έμβλημα
Το έμβλημα της ομάδας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύλλογοι χειροσφαίρισης ανά χώρα Κατηγορία:Παρί Σεν Ζερμέν
ΡΚ Ζάγκρεμπ
Η '''Ρ.Κ. Ζάγκρεμπ είναι σύλλογος Χάντμπολ της Κροατίας στην πόλη του Ζάγκρεμπ.Ιδρύθηκε το 1922 έχει χρώματα μπλε και άσπρο και αγωνίζεται στην Ντόμ σπόρτοβα'''.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1922 Ζαγκρεμπ ΡΚ
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (1961)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1961
Siren: Blood Curse
Το Siren: Blood Curse, γνωστό στην Ιαπωνία ως Siren: New Translation (ιαπωνικά: サイレン:ニュー トランスレーション, Χέπμπορν: Sairen:Nyū Toransurēshon) είναι το τρίτο παιχνίδι της σειράς επιβίωσης τρόμου Siren. Δημιουργήθηκε από την εταιρία Project Siren και κυκλοφόρησε το 2008 από την Sony Computer Entertainment για το PlayStation 3, ενώ κυκλοφόρησε και για το PlayStation Store πριν από την κυκλοφορία του στην Ιαπωνία, Ευρώπη και στην Αυστραλία. Το Siren: Blood Curse είναι reimagining του πρώτου παιχνιδιού, διαθέτοντας πολλές αλλαγές στην δομή και στις πληροφορίες μαζί και διατηρώντας τις βελτιώσεις που παρουσίασε το Forbidden Siren 2. Το παιχνίδι ακολουθεί μια ομάδα διασυνδεδεμένων χαρακτήρων που προσπαθούν να επιβιώσουν σε ένα καταραμένο χωριό, σε μια απομακρυσμένη περιοχή της Ιαπωνίας.
Πλοκή
Στο Siren: Blood Curse πρωταγωνιστεί μια ομάδα χαρακτήρων οι οποίοι εμπλέκονται με τις υπερφυσικές δυνάμεις που περικλείουν το ιαπωνικό χωριό Hanuda. Ο κύριος πρωταγωνιστής είναι ο Howard Wright, ένας Αμερικανός μαθητής λυκείου, ο οποίος καταφτάνει στην Hanuda εξαιτίας ενός μυστηριώδους μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που λαμβάνει. Σε διάφορα σημεία στο παιχνίδι, συναντά τα μέλη ενός αμερικανικού τηλεοπτικού συνεργείου: τον Sam Monroe, πολιτιστικό ανθρωπολόγο και καθηγητή πανεπιστημίου, την Melissa Gale, τηλεπαρουσιάστρια και πρώην σύζυγο του Sam, την Bella Monroe, τη δεκάχρονη κόρη του Sam και της Melissa, και τον κάμεραμαν Sol Jackson. Συναντά, επίσης, την Miyako (美耶古), μια κοπέλα που θέλει να ξεφύγει από την Hanuda, τον Seigo Saiga (犀賀 省悟), γιατρό του τοπικού νοσοκομείου Saiga που μπορεί να μιλήσει αγγλικά, και την Amana, λευκή που πάσχει από αμνησία και η οποία προκύπτει ότι είναι η κύρια αντίπαλος του μαθητή.
Αβανγκάρντ (κινηματογράφος)
Η αβανγκάρντ του κινηματογράφου χαρακτηρίζεται από τη χρήση καινοτόμων τρόπων έκφρασης, πειραματικής προσέγγισης σε ότι αφορά  την καλλιτεχνική δημιουργική εργασία, που συχνά εκφεύγει από τα πλαίσια της κλασσικής κινηματογραφικής αισθητικής, που ήταν  στενά συνδεδεμένη  με γενικές τάσεις στο θέατρο, στη ζωγραφική και τη λογοτεχνία στη Γαλλία, τη Γερμανία και τη Ρωσία.
Η δράση των αβανγκαρντιστών του κινηματογράφου συνδέθηκε με την  ανάπτυξη της θεωρίας του κινηματογράφου  (κινηματογραφικής γλώσσας), που στηρίχθηκε σε θεωρίες άλλων τεχνών.
Κινοιμπρεσσιονισμός  («πρώτη αβανγκάρντ»)
Η γαλλική αβανγκαρντ των ετών  1920‑1930 φάνηκε να είναι συνεχιστής με πολλές σχέσεις των παραδόσεων των γάλλων κινοιμπρεσσιονιστών. Συγκεκριμένα κινοιμπρεσσιονιστές, υπό την καθοδήγηση του Λουί Ντελύκ, πρώτοι οργάνωσαν εξέγερση κατά του εμπορικού κινηματογράφου, που με ελαφρά καρδιά αντέγραφε τα έργα του θεάτρου και της λογοτεχνίας.
Ο όρος  «κινοιμπρεσσιονισμός», (σε αναλογία με τον  ιμπρεσσιονισμό, που άλλαξε την αντίληψή μας για τη ζωγραφική εισήχθη από τον Ανρί Λανγκλουά, ενώ υιοθετήθηκε και εφαρμόστηκε από τον  Ζορζ Σαντούλ. Άλλοι ιστορικοί του κινηματογράφου, όπως ο Рεναί Ζαν και ο Σαρλ Φοντ,  χρησιμοποίησαν τον όρο «πρώτη αβανγκάρντ» σε αντιδιαστολή από τη «δεύτερη αβανγκάρντ», που εμφανίστηκε μετά το  1924.
Ο όρος «πρώτη αβανγκάρντ» πλέον χρησιμοποιείται σπάνια, εκτός από τη δράση της ομάδας του Λουί Ντελύκ, τη δράση της ομάδας των συντρόφων του — Ζερμαίν Ντιλάκ, Αμπέλ Γκανς, Μαρσέλ Λ'Ερμπιέ και Ζαν Επστάιν. Ενδιάμεση θέση ανάμεσα στους  «κινοιμπρεσσιονιστές» (αντιπροσώπων της «πρώτης αβανγκάρντ») και των σκηνοθετών του  «εμπορικού κινηματογράφου» κατείχαν ο  Ζακ ντε Μπαρονσέλι (γαλλικά  Jacques de Baroncelli-Javon ) και ο Λεόν Πουαριέ.
Οι ιμπρεσσιονιστές θεωρούσαν, ότι ο κινηματογράφος θα πρέπει να συνομιλεί με τους τηλεθεατές με τη δική του ξεχωριστή γλώσσα, εφαρμόζοντας γι'αυτό μόνο τη δική του εσωτερική συλλογή εκφραστικών δυνατοτήτων.
Οι κινοιμπρεσσιονιστές συνεισφέραν σημαντικά στη θεωρία και  την αισθητική του κινηματογράφου. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 εμφανίστηκαν άρθρα  σε περιοδικά, βιβλία για τον ειδικό χαρακτήρα της τέχνης του κινηματογράφου, για τη σύνθεση των εικόνων, για τον  ρυθμό στον κινηματογράφο.
Αβανγκάρντ («δεύτερη αβάνγκαρντ»)
Οι αντιπρόσωποι της αβαντκάρντ  («δεύτερη αβάνγκαρντ») προχώρησαν στις δικές τους καλλιτεχνικές διατυπώσεις πολύ πιο μακρυά από τους κινοιμπρεσσιονιστές. Στις δικές τους προϋποθέσεις υποχρεώσεων  για την πρωτοτυπία των εκφραστικών μέσων αυτοί έφτασαν στα άκρα, υποκαθιστώντας περιστασιακά το εκφραστικό με την βοήθεια υποστήριξής του.