cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιστορία της Ουγγαρίας πριν από την Ουγγρική κατάκτηση
Μεσαίωνας
Το έδαφος χωρίστηκε μεταξύ της Ανατολικής Φραγκίας, της Πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας και της Μοραβίας στο βορειοανατολικό τμήμα, χώρες που βρίσκονταν συχνά σε πόλεμο μεταξύ τους για την επικράτηση στην περιοχή. Αυτή η διαίρεση διήρκεσε μέχρι την άφιξη των Ούγγρων, που ζούσαν ανατολικά στις στέπες της Κασπίας θάλασσας, και την ουγγρική κατάκτηση (περίπου 860-907).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουγγαρία Κατηγορία:Ιστορία της Ουγγαρίας
Πολιτειακές εκλογές Νότιας Αυστραλίας 2022
Οι πολιτειακές εκλογές της Νότιας Αυστραλίας 2022 διεξήχθησαν στις 19 Μαρτίου 2022 για να εκλεγούν μέλη στο 55ο Κοινοβούλιο της Νότιας Αυστραλίας. Και οι 47 έδρες στον Οίκο της Συνέλευσης (η Κάτω Βουλή, τα μέλη της οποίας εξελέγησαν στις εκλογές του 2018) και οι μισές έδρες στο Νομοθετικό Συμβούλιο (η άνω βουλή, που ανανεώθηκε τελευταία φορά στις εκλογές του 2014 ) προέκυψαν για επανεκλογή.
Η μονοετής απερχόμενη μειοψηφική κυβέρνηση των Φιλελευθέρων, με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Στίβεν Μάρσαλ, ηττήθηκε από το αντιπολιτευόμενο Εργατικό Κόμμα, υπό την ηγεσία του αρχηγού της αντιπολίτευσης, Πίτερ Μαλινάουσκας, με σαρωτικό ποσοστό. Ο Μάρσαλ παραδέχθηκε την ήττα του από τον Μαλινάουσκας γύρω στις τρεις ώρες μετά το κλείσιμο των καλπών. Είναι η πρώτη φορά από το 1982, και μόλις η τέταρτη φορά από το 1933, που μια κυβέρνηση στη Νότια Αυστραλία ηττήθηκε έπειτα από μία μόνο θητεία.
Οι Εργατικοί κέρδισαν 27 έδρες στην Κάτω Βουλή, ενώ οι Φιλελεύθεροι διατήρησαν 16 έδρες - με τις υπόλοιπες τέσσερις έδρες να κερδίζονται από ανεξάρτητους. Το νέο υπουργικό συμβούλιο ορκίστηκε δύο ημέρες μετά τις εκλογές και ο Μαλινάουσκας έγινε ο 47ος πρωθυπουργός του κράτους.
Στην Άνω Βουλή των 22 εδρών, το πιο πιθανό αποτέλεσμα είναι πέντε Εργατικοί, τέσσερις Φιλελεύθεροι, ένας Πράσινος και ένας από το κόμμα Ένα Έθνος, για συνολικά εννέα κυβερνητικές έδρες των Εργατικών, οκτώ έδρες της Φιλελεύθερης αντιπολίτευσης, με πέντε αντιπροσώπους —δύο Πράσινους, δύο από το SA-Best, κα ένας από το κόμμα Ένα Έθνος. Με αυτό το αποτέλεσμα, η κυβέρνηση των Εργατικών θα απαιτούσε επιπλέον τρεις ψήφους για να περάσει τη νομοθεσία.
Όπως και στις ομοσπονδιακές εκλογές, στη Νότια Αυστραλία η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική, χρησιμοποιεί τη στιγμιαία επαναληπτική ψηφοφορία πλήρους προτίμησης για μονοεδρικά εκλογικά σώματα στην κάτω βουλή και την προαιρετική ψηφιακή ψήφο στην αναλογικά εκπροσωπούμενη άνω βουλή. Οι εκλογές διεξήχθησαν από την Εκλογική Επιτροπή της Νότιας Αυστραλίας (ECSA), ένα ανεξάρτητο όργανο υπόλογο στο Κοινοβούλιο.
Νομοθετικό Συμβούλιο
Το πιο πιθανό αποτέλεσμα είναι 5 Εργατικοί, 4 Φιλελεύθεροι, 1 Πράσινοι και 1 Ένα Έθνος, για συνολικά 9 κυβερνητικές έδρες του Εργατικού Κόμματος, 8 έδρες της φιλελεύθερης αντιπολίτευσης, με 5 αντιπροσώπους —2 Πράσινοι, 2 SA-Best και 1 Ένα Έθνος.
Παραπομπές
2022 Νοτια Αυστραλια
Κυδώνι Ζακύνθου
Το Κυδώνι είναι χωριό στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 111 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Αδελαΐδα του Τουρ
Η Αδελαΐδα του Τουρ (820 - 866) ήταν κόρη του Ούγου του Τουρ και της συζύγου του Άβας Παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Κορράδο Α΄, κόμη της Οσέρ με τον οποίο απέκτησε δυο παιδιά τον Ούγο και τον Κορράδο τον νεώτερο. Μετά τον θάνατο του πρώτου συζύγου της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Ροβέρτο τον Ισχυρό, κόμη της Ορλεάνης από τον Οίκο των Ροβερτιδών με τον οποίο απέκτησε τους μετέπειτα βασιλείς των Δυτικών Φράγκων Ροβέρτο Α΄ και Όντο.
Καραβίνο
Το Καραβίνο (ιταλικά: Caravino) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Αυλή Καβάλας
Η Αυλή είναι χωριό του δήμου Παγγαίου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 504 κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Αρχικά το χωριό βρισκόταν σε ψηλότερο σημείο, αλλά λόγω κατολίσθησης εγκαταλείφθηκε μετά τη δεκαετία του 1950 και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή Γέφυρα. Στη θέση «Κερχανάς» στο Παγγαίο, 800 μέτρα περίπου ΒΔ του χωριού, δίπλα στο δρόμο προς την παλιά Αυλή έχει βρεθεί κεραμική και μεταλλουργικές σκωρίες. Η Αυλή ήδη πριν από την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 είχε ελληνικό πληθυσμό (περίπου 300 κατοίκους ), ενώ μεταξύ των ετών που μεσολάβησαν από τις απογραφές πληθυσμού του 1961 και του 1971, η Αυλή συνενώθηκε με τον γειτονικό οικισμό Γέφυρα Αυλής. Από τον παλιό οικισμό της Αυλής διέρχεται ορειβατικό μονοπάτι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Ξηροκάστελλο Ζακύνθου
Το Ξηροκάστελλο είναι χωριό στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 222 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Γιάννης Λασπιάς
Ο Γιάννης Λασπιάς είναι Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Ανωτέρας Δραματικής Σχολής Φωτιάδη με εξετάσεις από το Υπουργείο Πολιτισμού. Αποφοίτησε επίσης από το τμήμα Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών καθώς και από το τμήμα Βιβλιοθηκονομίας και Συστημάτων Πληροφόρησης της Σχολής Διοίκησης και Οικονομίας.
Έχει σκηνοθετήσει παραστάσεις και έχει συγγράψει πρωτότυπα θεατρικά έργα, αλλά και έχει μεταφράσει και διασκευάσει ήδη γνωστά. μικρογραφία|[[Αρχείο:Laspias Giannis 1.jpg|μικρογραφία]] Έχει πρωταγωνιστήσει σε θεατρικά και κινηματογραφικά έργα ως ηθοποιός. Είναι ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος της Square Theatre Company ΑΜΚΕ (www.squaretheatrecompany.com) η οποία δραστηριοποιείται στην παραγωγή και στις υπηρεσίες θεατρικών και λοιπών δημοσίων θεαμάτων πάνω από μια δεκαετία.
Είναι σταθερός συνεργάτης της TimeHeritage ΟΕ (www.timeheritage.gr) εταιρίας που ιδρύθηκε για να εφαρμόζει διεπιστημονικές λύσεις στη Διαχείριση και Ανάδειξη Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
Έχει εργαστεί μεταξύ άλλων ως υπεύθυνος της βιβλιοθήκης και του αρχείου του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού.
Παραπομπές
<references group="https://squaretheatrecompany.com/about/giannis-laspias-2/" />
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου U20 2015
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ανδρών U-20 2015 είναι η 20η σεζόν της διοργάνωσης αυτής η οποία ξεκίνησε το 1977. Διοργανώτρια χώρα είναι για πρώτη φορά η Νέα Ζηλανδία. Συνολικά θα διεξαχθούν 52 αγώνες σε 7 στάδια 7 διαφορετικών πόλεων. Η Γαλλία αναδείχθηκε πρωταθλήτρια στην προηγούμενη διοργάνωση, το 2013, αλλά δεν θα μπορέσει να υπερασπιστεί τον τίτλο της επειδή απέτυχε να προκριθεί στην τελική φάση για φέτος. Αυτό το γεγονός καθιστά τη Γαλλία ως την 4η συνεχόμενη πρωταθλήτρια χώρα που αποτυγχάνει να προκριθεί στη διοργάνωση την αμέσως επόμενη σεζόν μετά την κατάκτηση του τροπαίου.
Επιλογή διοργανωτή
Στις 3 Μαρτίου 2011 ανακοινώθηκε ότι η Νέα Ζηλανδία θα φιλοξενήσει το. Συνολικά οι παρακάτω 4 χώρες είχαν δηλώσει πως θέλουν να γίνουν διοργανώτριες.
Γκρουπ Δυναμικότητας
Γκρουπ 1: Διοργανώτρια και πρωταθλήτρια ανα συνομοσπονδία<br/ > Γκρουπ 2: Χώρες από την Αφρικανική και την Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου<br/ > Γκρουπ 3: Χώρες από την Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Νοτίου Αμερικής και την Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής<br/ > Γκρουπ 4: Χώρες από τη FIFA και την Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Ωκεανίας.
Φάση Ομίλων
Οι νικητές ομίλων, οι δεύτεροι και οι 4 καλύτεροι τρίτοι παίρνουν την πρόκριση στη φάση των 16.
Η κατάταξη της κάθε ομάδας σε κάθε όμιλο θα προσδιορίζεται ως εξής: Σε περίπτωση που δύο ή περισσότερες ομάδες ισοβαθμούν στον όμιλό τους, με βάση τα παραπάνω τρία κριτήρια, η κατάταξή τους θα προσδιορίζεται ως εξής:
2ος όμιλος
Όλες οι ώρες είναι τοπικές.
3ος Όμιλος
Όλες οι ώρες είναι τοπικές.
4ος Όμιλος
Οι τελικές θέσεις των: undefined και καθορίστηκαν μετά από κλήρωση που πραγματοποιήθηκε στο Όκλαντ επειδή οι δύο ομάδες είχαν ακριβώς τα ίδια στατιστικά και ίδιους βαθμούς.
5ος Όμιλος
Όλες οι ώρες είναι τοπικές.
Εμιρτσάν (Μπακού)
Το Εμιρτσάν (επίσης, Αμιραμπντζάν, Αμιραντζάν, Αμιραντζάνι, Αμιρτσάν, Αμιρντζάν, Αμιρτζάν, και Αμίρντζαν) είναι ένας δήμος στο Μπακού του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 28,203 κατοίκων.
Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου U20 2015
6ος Όμιλος
Όλες οι ώρες είναι τοπικές.
Εμιρτσάν (Μπακού)
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπακού Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπακού
Σχέσεις Γουινέας-Ισραήλ
Οι σχέσεις Γουινέας-Ισραήλ αναφέρονται στις σημερινές και ιστορικές σχέσεις μεταξύ Γουινέας και Ισραήλ.
Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου U20 2015
Κατάταξη ομάδων στην 3η θέση
Οι 4 καλύτερες τρίτες θα προκριθούν στη φάση των 16 της διοργάνωσης.
Σχέσεις Γουινέας-Ισραήλ
Ιστορία
Το Ισραήλ είχε διπλωματικές σχέσεις με την αποικιακή Γαλλική Γουινέα μέχρι το 1958, όταν η Γουινέα έγινε ανεξάρτητη. Το 1967, η Γουινέα έκοψε τις σχέσεις με το Ισραήλ. Οι διπλωματικές σχέσεις επαναϊδρύθηκαν τον Ιούλιο 2016.
Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου U20 2015
Κατάταξη ομάδων στην 3η θέση
{|
Σχέσεις Γουινέας-Ισραήλ
Εμπορικές σχέσεις
μικρογραφία|Ο πρόεδρος του Ισραήλ Ρούμπι Ριβλίν και ο Γουινεανός πρεσβευτής στο Ισραήλ. Οι εξαγωγές του Ισραήλ στη Γουινέα ανήλθαν σε 4,13 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ το 2014, κυρίως ηλεκτρονικά προϊόντα και πρώτες ύλες, ενώ οι εξαγωγές της Γουινέας στο Ισραήλ ανήλθαν σε 6,95 εκατομμύρια δολάρια, σχεδόν αποκλειστικά ακατέργαστα διαμάντια. Το 2015 το Ισραήλ δεν εισήγαγε διαμάντια από τη Γουινέα, μειώνοντας τις εισαγωγές σε περίπου 23.000 δολάρια ΗΠΑ. Οι εξαγωγές του Ισραήλ προς τη Γουινέα ανήλθαν σε 3,66 εκατομμύρια δολάρια το έτος αυτό.
Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου U20 2015
Πηγές
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο
Χατζηκώστας
Το ελληνικό επώνυμο Χατζηκώστας μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Αλέξανδρος Β΄ της Μολδαβίας
Πολιτική και βίος
Ο Αλέξανδρος Β΄ προτιμούσε τη συμμαχία με την Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία, σε αντίθεση με τον προκάτοχό του Πέτρο Γ΄ της Μολδαβίας, ο οποίος ήταν προστατευόμενος του κυβερνήτη της Ουγγαρίας Ιωάννης Ουνυάδης. Η επιρροή της Ουγγαρίας εξασθένησε μετά τη συντριβή του στρατού του Ουνυάδη από τους Οθωμανούς στη Β΄ Μάχη του Κοσσυφοπεδίου, τον Οκτώβριο του 1448. Με την υποστήριξη των βογιάρων, οι οποιοι προτιμούσαν μια συμμαχία με την Πολωνία-Λιθουανία, ο Αλέξανδρος εξεδίωξε τον Πέτρο Γ΄ από τη Μολδαβία και ανέλαβε την εξουσία τον Φεβρουάριο του 1449. Στην πρώτη του αυτή «θητεία», που διήρκεσε μόνο ένα τετράμηνο, επιβεβαίωσε τα προνόμια των εμπόρων του Μπρασόβ. Σύμφωνα με το Μολδαβοπολωνικό Χρονικό, ο Αλέξανδρος παρεχώρησε και την Κιλία (τη σημερινή Κίλιγια της Ουκρανίας) στην Ουγγαρία, ωστόσο δύο άλλα μολδαβικά χρονικά αποδίδουν την πράξη αυτή στον προκάτοχό του. Το 1449 ο έτερος προστατευόμενος του Ουνυάδη, ο Μπόγκνταν Β΄, εισέβαλε στη Μολδαβία, υποχρεώνοντας τον Αλεξάντρελ να διαφύγει.
Μετά τη δολοφονία του Μπόγκνταν ο Αλέξανδρος και ο Πέτρος Ααρών (νόθος γιος του Αλεξάνδρου Α΄) μοίρασαν τη Μολδαβία μεταξύ τους. Ο Αλέξανδρος ανέλαβε τον έλεγχο της νότιας Μολδαβίας. Αργότερα ένωσε τη χώρα με την υποστήριξη του Ουνυάδη, με τον οποίο υπέγραψε συνθήκη στις 16 Φεβρουαρίου 1453, αναγνωρίζοντάς τον ως «προστάτη» της Μολδαβίας. Ωστόσο ο Π. Ααρών εξεδίωξε τον Αλέξανδρο από την εξουσία και τη χώρα τον Μάρτιο ή τον Μάιο του 1455. Ο Αλέξανδρος Β΄ ήταν άγαμος και δεν άφησε απογόνους του.
Κατά τα έτη της ηγεμονίας του, ο Αλέξανδρος Β΄ αντιμετώπισε και τον εκκλησιαστικό διχασμό που είχε προέλθει από την Ένωση των Εκκλησιών στη Σύνοδο της Φερράρας-Φλωρεντίας: Ο Μητροπολίτης Μολδαβίας Δαμιανός, ο πρωτοπαπάς Κωνσταντίνος και ο βογιάρος Νεαγκόι υπέγραψαν τις αποφάσεις της Συνόδου, αλλά, όπως και στην Κωνσταντινούπολη, ο λαός δεν αποδέχθηκε την Ένωση. Μετά τον θάνατο του Δαμιανού το 1451 ζήτησαν για νέο μητροπολίτη τον Θεόκτιστο, διάκονο του αρχηγού των ανθενωτικών Μάρκου του Ευγενικού. Επειδή όμως οι ενωτικοί στην Κωνσταντινούπολη αντέδρασαν, η χειροτονία έγινε από τον Αρχιεπίσκοπο Αχρίδας Νικόδημο. Ο Θεόκτιστος ως Μητροπολίτης υποστηρίχθηκε από τον Αλέξανδρο Β΄ και, όντας βουλγαρικής καταγωγής, συνετέλεσε στη διάδοση της σλαβονικής γλώσσας στη Μολδαβική Εκκλησία και στις κρατικές δομές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλεξανδρος 02
Καρέμα
Η Καρέμα (ιταλικά: Carema) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Σιχλάρ (Μπακού)
Το Σιχλάρ είναι ένας οικισμός στο Μπακού του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Ο οικισμός αποτελεί τμήμα του δήμου Ελέτ, στο ραγιόν Καραντάγκ.
Καρινιάνο
Το Καρινιάνο (ιταλικά: Carignano) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Επαρχία Τισεμσίλτ
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία χωρίζεται σε 8 διαμερίσματα (νταΐρες), τα οποία χωρίζονται περαιτέρω σε 22 κοινότητες ή δήμους.
Παραπομπές
Τισεμσιλτ
Καρμανιόλα
Η Καρμανιόλα (ιταλικά: Carmagnola) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Φωτιά & Αίμα
Το Φωτιά & Αίμα είναι βιβλίο φαντασίας του Αμερικανού συγγραφέα Τζωρτζ Ρ. Ρ. Μάρτιν. Αφηγείται την ιστορία του Οίκου Ταργκάρυεν, μιας οικογένειας από τη σειρά του Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου (A Song of Ice and Fire). Αν και αρχικά είχε προγραμματιστεί για δημοσίευση μετά την ολοκλήρωση της σειράς των βιβλίων, ο Μάρτιν αποκάλυψε την πρόθεσή του να δημοσιεύσει την ιστορία σε δύο τόμους καθώς το υλικό είχε επεκταθεί πολύ. Ο πρώτος τόμος κυκλοφόρησε στις 20 Νοεμβρίου 2018.
Το δεύτερο μισό αυτού του πρώτου τόμου πρόκειται να προσαρμοστεί σε ένα επερχόμενο πρίκουελ του Game of Thrones που ονομάζεται House of the Dragon.
Μία νέα έκδοση του Φωτιά & Αίμα αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο του 2022, εμπλουτισμένο με νέες εικονογραφήσεις από διάφορους καλλιτέχνες, με τίτλο "The Rise of the Dragon".
Περιεχόμενα
Το Φωτιά & Αίμα απεικονίζεται με παρόμοιο τρόπο όπως το "Ο Ιππότης των Επτά Βασιλείων". Το βιβλίο περιέχει περισσότερες από εβδομήντα πέντε ασπρόμαυρες εικονογραφήσεις του Doug Wheatley. Ο πρώτος τόμος περιέχει τα ακόλουθα κεφάλαια :
Διασκευές
Μια σειρά 10 επεισοδίων του HBO που ονομάζεται House of the Dragon, ένα πρίκουελ του Game of Thrones, θα βασίζεται σε υλικό από το Φωτιά & Αίμα, εκτελεστικής παραγωγής των Τζωρτζ Ρ. Ρ. Μάρτιν, Vince Gerardis, Ryan J. Condal και Miguel Sapochnik. Οι δύο τελευταίοι θα είναι και οι δημιουργοί του.
Η σειρά θα προβληθεί στις 21 Αυγούστου του 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα φαντασίας Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 2018
Γεώργιος Βαρδιάμπασης
Ο Γεώργιος Ανδρέου Βαρδιάμπασης γεννήθηκε στα Λιβάδια Μυλοποτάμου Ρεθύμνης το 1870 και απεβίωσε το 1957. Σπούδασε δάσκαλος στο Διδασκαλείο Χανίων και υπηρέτησε σε σχολεία του νομού Ρεθύμνης ως διακεκριμένος εκπαιδευτικός.
Τα ταραγμένα χρόνια των Κρητικών Επαναστάσεων του τέλους του 19ου αιώνα, το Μακεδονικό Ζήτημα, οι Βαλκανικοί  πόλεμοι, τα κομματικά πάθη μεταξύ βενιζελικών και αντιβενιζελικών επηρέασαν έντονα τη ζωή του. Έτσι ,άλλοτε απολυμένος για κομματικούς λόγους και άλλοτε αφήνοντας εθελοντικά την τάξη και το μαυροπίνακα, έπαιρνε το όπλο και έτρεχε στους αγώνες της πατρίδας.
Έλαβε μέρος ως πληρεξούσιος στην Επαναστατική Συνέλευση που  συνήλθε  στο Μελιδόνι  Μυλοποτάμου (13-17 Οκτωβρίου 1897)  και καθόρισε το πολίτευμα της Κρητικής πολιτείας. Το 1905 πήγε εθελοντής στο Μακεδονικό αγώνα και πολέμησε υπό τις διαταγές του Παύλου Μελά. Το 1912-1913 τέθηκε επικεφαλής εθελοντικού εκστρατευτικού σώματος που πήγε να ενισχύσει τον Ηπειρωτικό αγώνα. Το 1924 στην εκατονταετηρίδα της ολοκαύτωσης του Σπηλαίου του Μελιδονίου ηγήθηκε ομάδας συμπολιτών του Δήμου Γαράζου που συνέλεξε τα οστά των θυμάτων σε κοινό τάφο.
Στις 5 Σεπτεμβρίου 1943 ο γιος του παπα-Ανδρέας Βαρδιάμπασης δολοφονήθηκε άνανδρα από ναζιστικό απόσπασμα την ώρα που τελούσε την κηδεία των 32 θυμάτων που είχαν δολοφονήσει την προηγούμενη μέρα .Η θυσία αυτή τον ενέπνευσε να συνθέσει ένα μακροσκελές ηθικο-κοινωνικό ποίημα από 248 τετράστιχες στροφές με τίτλο "Η μάχη του Αρμαγεδδών", που εκδόθηκε από το Δήμο Κουλούκωνα το 2010.
Πηγές
Βαρδα Βαρδα
Βεατρίκη της Γαλλίας
Η Βεατρίκη της Γαλλίας ή Βεατρίκη των Παρισίων (Béatrice de France, περί το 938 - 23 Σεπτεμβρίου 987), αντιβασίλισσα της Άνω Λωρραίνης (978 - 980) από τον Οίκο των Ροβερτιδών ήταν μεγαλύτερη κόρη και παιδί του Ούγου του Μέγα και της συζύγου του Χέντβιχ της Σαξονίας. Η Βεατρίκη ήταν αδελφή του Ούγου Καπέτου και ανιψιά του Όθωνα Α΄ της Γερμανίας. Σε ηλικία 16 ετών παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ της Άνω Λωρραίνης (954) ο οποίος ήταν 25 χρόνια μεγαλύτερος της.
Μετά τον θάνατο του συζύγου της διετέλεσε κηδεμόνας και αντιβασιλέας του γιου τους Θεοδώριχου Α΄ της Άνω Λωρραίνης (978 - 980). Το 983 πραγματοποίησε ταξίδι στη Βερόνα, στην αυλή του Όθων Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το 985 συμμετείχε στην λεγόμενη Σύνοδο των Ισχυρών Γυναικών (colloquium dominarum) που καθόρισε την τύχη της Λοθαριγγίας και τη διαδοχή στον γερμανικό θρόνο μετά τον θάνατο του Όθωνα Β΄.
Οικογένεια
Με τον σύζυγό της Φρειδερίκο Α΄ της Άνω Λωρραίνης απέκτησαν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βεατρικη Γαλλ Κατηγορία:Δούκισσες της Λωρραίνης
Χέντρικ φαν Κλέφε Γ΄
Ο Χέντρικ φαν Κλέφε III (φλαμανδικά: Hendrick ή Hendrik van Cleve III, Αμβέρσα, περ. 1525 - Αμβέρσα, μεταξύ 1590 και 1595 ) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και χαράκτης. Ήταν γιος και μαθητής του Βίλλεμ φαν Κλέφε του πρεσβύτερου και μεγαλύτερος αδελφός του Μάρτεν φαν Κλέφε και του Βίλλεμ φαν Κλέφε του νεότερου. Αποκαλείται "ο ΙΙΙος" για να διαφοροποιείται από τον Χέντρικ φαν Κλέφε Ι (ο οποίος καταγράφεται στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά το 1489/90) και του Χέντρικ ΙΙ (Συντεχνία του Αγίου Λουκά, 1534), για τον οποίο ελάχιστα περισσότερα είναι γνωστά.
Ο Χέντρικ ΙΙΙ μετέβη στην Ιταλία όταν ήταν νέος και επέστρεψε στη γενέτειρά του ως καλός τοπιογράφος. Τα έργα του χαρακτηρίζονται από ασυνήθη ελαφρότητα και εξαίρετη τονικότητα χρωμάτων. Το παρασκήνιο στα ιστορικά έργα του αδελφού του Μάρτεν και του Φρανς Φλόρις συχνά έχουν ζωγραφιστεί από αυτόν και εναρμονίζονται με τις μορφές με μεγάλη επιδεξιότητα. Στο ανάκτορο Μπελβεντέρε της Βιέννης βρίσκεται το έργο του Η ιστορία του Ασώτου Υιού. Το 1551 έγινε δεκτός στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας.
Ο Χέντρικ φαν Κλέφε διακρίθηκε και ως χαράκτης. Ορισμένες από τις πλάκες του, με τοπία και απόψεις γύρω από τη Ρώμη έχουν διασωθεί, από σχέδια δικά του και του Μελχιόρ Λόρχ, στις οποίες ορισμένες φορές υπέγραφε Henricus Clivensis, fecit, ενώ σε κάποιες άλλες έβαζε ένα κρυπτογραφικό σημάδι.
Μια σειρά από τριάντα οκτώ πλάκες του καλλιτέχνη, τιτλοφορούμενη Ruinarum varii prospectus, ruriumque aliquot delineationes, εκδ΄θθηκε από τον Τέοντοορ Χάλλε (Theodoor Galle).
Ο Χέντρικ φαν Κλέφε απεβίωσε στην Αμβέρσα μεταξύ του 1590 και του 1595. Ο γιος του, επίσης Χέντρικ φαν Κλέφε, ο οποίος είχε γεννηθεί στην Αμβέρσα, μετοίκησε στη Γάνδη περί το 1597, όπου έτυχε μεγάλης εκτίμησης, αλλά τα έργα του σήμερα είναι δύσκολο να διακριθούν από αυτά του πατέρα του. Απεβίωσε στη Γάνδη το 1646.
Πηγές
Στο λήμμα έχει εσωματωθεί κείμενο από το λήμμα "CLEEF, Hendrik Van" του Bryan's Dictionary of Painters and Engravers, υπό Michael Bryan, edited by Robert Edmund Graves and Sir Walter Armstrong, έκδοση του 1886–1889, η οποία σήμερα είναι κοινό κτήμα.
Απελάτι Ζακύνθου
Το Απελάτι είναι οικισμός στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού των Επτανήσων. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος και σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 35 κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Το Απελάτι βρίσκεται σε απόσταση περίπου 20 χιλιομέτρων από την πόλη της Ζακύνθου. Αναφέρεται για πρώτη φορά στην απογραφή του 1991 ως οικισμός της κοινότητας Κερίου. Το 1997 υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Λαγανά, ενώ από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Ζακύνθου.
Μεσσούνη Ροδόπης
Η Μεσσούνη ή Μεσούνη είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Μεσσούνη βρίσκεται στην πεδιάδα της Κομοτηνής σε υψόμετρο 40 μέτρα και σε απόσταση 11 χλμ. νοτιοδυτικά από το κέντρο της πόλης. Το χωριό χαρακτηρίζεται ως προσφυγικό αφού μετά την την συνθήκη του Νεϊγύ (1919) και την ανταλλαγή πληθυσμών εγκαταστάθηκαν τελικά πρόσφυγες από το Σαναπλί της Ανατολικής Ρωμυλίας. Οι Βούλγαροι κάτοικοί του μετακινήθηκαν ενώ το 1955 έφυγαν και οι Μουσουλμάνοι κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Στις αρχές κάθε φθινοπώρου ο Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού αναβιώνει το παραδοσιακό έθιμο της "Σιντιάνκας".
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αμβροσίας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Αίγειρο και το Αγροτικό Ορφανοτροφείο αποτελούν την τοπική κοινότητα Αιγείρου που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αιγείρου του Δήμου Κομοτηνής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 238 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Κομοτηνής
Αλέξανδρος ο Αερόπου
Ο Αλέξανδρος ο Αερόπου ή Αλέξανδρος ο Λυγκηστίδος ή ο Λυγκηστής (4ος αι. π.Χ.) ήταν μέλος του ηγεμονικού οίκου της αρχαίας Λυγκηστίδας (ή Λύγκου) στην Άνω Μακεδονία. Πατέρας του ήταν ο Αέροπος ο Λυγκηστίδος. Ο ιστορικός Ιουστίνος είναι ο μόνος που γράφει σε ένα εδάφιο, λανθασμένα, πώς ο Αλέξανδρος Λυγκηστής ήταν αδελφός του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ενώ σε άλλα αποσπάσματα τον αναφέρει με τον γεωγραφικό προσδιορισμό της καταγωγής του.
Καζαλμποργκόνε
Το Καζαλμποργκόνε (ιταλικά: Casalborgone) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Αλέξανδρος ο Αερόπου
Στην Εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Ο Μέγας Αλέξανδρος όχι μόνο συγχώρησε τον συνονόματό του, αλλά τον κατέστησε έμπιστό του επιδαψιλεύοντάς του μεγάλες τιμές. Αρχικώς τού ανέθεσε τη διοίκηση μιας στρατιάς στη Θράκη και στη συνέχεια του θεσσαλικού ιππικού. Κατέχοντας αυτές τις θέσεις, ο Αλέξανδρος ο Λυγκηστής συνόδευσε τον Μέγα Αλέξανδρο στην εκστρατεία του στην Ασία. Το 334 π.Χ., όταν ο Μ. Αλέξανδρος αναπαυόταν στη Φασηλίδα, πληροφορήθηκε ότι ο Λυγκηστής διατηρούσε μυστική αλληλογραφία με τον βασιλιά Δαρείο Γ΄ της Περσίας, που του είχε υποσχεθεί ένα μεγάλο χρηματικό ποσό προκειμένου να δολοφονήσει τον Μέγα Αλέξανδρο. Ο κομιστής των επιστολών από τον Δαρείο συνελήφθη από τον Παρμενίωνα, ο οποίος τον έφερε ενώπιον του Μ. Αλεξάνδρου και η προδοσία θεωρήθηκε αποδεδειγμένη. Και όμως, ο Μέγας Αλέξανδρος, φοβούμενος να δημιουργήσει αισθήματα αντιπάθειας στον ικανότατο Αντίπατρο, αντιβασιλέα της Μακεδονίας, του οποίου την κόρη (μία από τις 4) είχε πάρει ως σύζυγό του ο Αλέξανδρος ο Αερόπου/Λυγκηστής, σκέφθηκε ότι ήταν προτιμότερο να μη θανατώσει αμέσως τον τελευταίο. Απλώς τον καθαίρεσε από το αξίωμά του και τον έθεσε υπό επιτήρηση.
Σε αυτή την κατάσταση ο Λυγκηστής σερνόταν επί τρία χρόνια με τον στρατό στην Ασία, μέχρι το 330 π.Χ. Εκείνο το έτος ο Φιλώτας εκτελέσθηκε για παρόμοια δράση (Συνωμοσία του Δίμνου), οπότε οι Μακεδόνες απαίτησαν να δικασθεί και να τιμωρηθεί αναλόγως και ο Αλέξανδρος ο Λυγκηστής. Τότε πλέον ο Μέγας Αλέξανδρος ενέδωσε και ο προδότης Λυγκηστής, μη δυνάμενος να υπερασπισθεί τον εαυτό του, θανατώθηκε στην πόλη Αλεξάνδρεια Προφθασία, πρωτεύουσα της Δραγγιανής (σημερινό Αφγανιστάν).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες στρατηγοί Κατηγορία:Αλέξανδρος ο Μέγας
Καζαλμποργκόνε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Καλαμάκι Ζακύνθου
Το Καλαμάκι είναι χωριό στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 1012 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Κασινέττε ντ'Ιβρέα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1973
Η Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ (28 Φεβρουαρίου 1973 - 2 Σεπτεμβρίου 1977) ήταν η 3η κυβέρνηση της Κύπρου και η τρίτη κυβέρνηση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Μακαρίου Γ΄.
Ιστορικό
Στις 15 Ιουλίου 1974 εκδηλώθηκε πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου. Ο πρόεδρος της Κύπρου κατάφερε να σωθεί και να διαφύγει στο εξωτερικό, όπου παρέμεινε για περίπου έξι μήνες. Οι πραξικοπηματίες ανακοίνωσαν δική τους κυβέρνηση με πρόεδρο τον Νίκο Σαμψών. Λίγες μέρες μετά το πραξικόπημα, στις 20 Ιουλίου 1974, έγινε η τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Η πραξικοπηματική κυβέρνηση έπεσε. Στις 23 Ιουλίου 1974 την εξουσία ανέλαβε, λόγω απουσίας του Μακαρίου και βάσει συντάγματος, ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Γλαύκος Κληρίδης ως προεδρεύων. Όλοι οι υπουργοί (επί Μακαρίου) έθεσαν την παραίτηση τους για να διευκολύνουν τον Γλαύκο Κληρίδη να κάνει ανασχηματισμό. Διόρισε υπουργούς η θητεία των οποίων ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο του 1975 όταν ο Μακάριος επέστρεψε στην Κύπρο και ανέλαβε ξανά τη διακυβέρνηση της χώρας.
Η θητεία της κυβέρνησης ολοκληρωνόταν τον Φεβρουάριο του 1978. Ωστόσο, λόγω του θανάτου του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ στις 3 Αυγούστου 1977, η θητεία της κυβέρνησης ολοκληρώθηκε πρόωρα. Προεδρεύων της Κυπριακής Δημοκρατίας ανέλαβε ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Σπύρος Κυπριανού. Ο Σπύρος Κυπριανού ήταν και ο μόνος που υπέβαλλε υποψηφιότητα για τις αναπληρωματικές εκλογές και έτσι την 1η Σεπτεμβρίου 1977 ανακηρύχθηκε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με τη συμφωνία όλων των κομμάτων.
Αρχική σύνθεση
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την αρχική σύνθεση της κυβέρνησης:
Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη
Η κυβέρνηση που σχημάτισε ο προεδρεύων της δημοκρατίας Γλαύκος Κληρίδης ήταν η εξής: Στις 29 Αυγούστου 1974 ο Υφυπουργός Παρά τω Προέδρω Ανδρέας Παρισινός παραιτήθηκε. Στη θέση του διορίστηκε ο Χριστόδουλος Χριστοδούλου.
Μετασχηματισμός Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την κυβέρνηση που σχημάτισε ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄ στις 15 Ιανουαρίου 1975 όταν επέστρεψε στην Κύπρο. Στις 5 Οκτωβρίου 1976 ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄ προέβη σε τρεις αλλαγές στο υπουργικό συμβούλιο:
Ευγενία Ομπράτσοβα
Η Ευγενία Βικτόροβνα Ομπράτσοβα (Ρωσικά: Евге́ния Ви́кторовна Образцо́ва, γεννημένη στις 18 Ιανουαρίου 1984) είναι μια Ρωσίδα μπαλαρίνα. Είναι μια πρίμα μπαλαρίνα με το Μπαλέτο Μπολσόι στη Μόσχα και με το Μπαλέτο Μαριίνσκι.
Πρώτα χρόνια
Η Ευγενία Ομπράτσοβα γεννήθηκε σε μια οικογένεια χορευτών, καθώς η μητέρα της σπούδασε υπό την Ναταλία Ντουντίνσκαγια και ήταν μέλος του μπαλέτου στο Θέατρο Μουσσόργκσκι. Η Ομπράτσοβα ανακάλυψε το ταλέντο της στο χορό από νωρίς και πέρασε τις εισαγωγικές εξετάσεις για την Ακαδημία Μπαλέτου Βαγκάνοβα, η οποία εκπαιδεύει τους νέους χορευτές, προετοιμαζοντάς τους για να τους εντάξη στο Μπαλέτο Μαριίνσκι.
Μπαλέτο Μαριίνσκι
Η Ομπράτσοβα αποφοίτησε από την Ακαδημία Βαγκάνοβα το 2002, έχοντας δασκάλα τη Μαρίνα Βασίλεβα, πριν ενταχθεί στο Μπαλέτο Μαριίνσκι και προχωρήσει γρήγορα στην καριέρα της, προστατευμένη και καθοδηγούμενη από ένα προηγούμενο αστέρι μπαλέτου, την διάσημη Νινέλ Κουργκάπκινα.
Τον Νοέμβριο, η Κάρλα Φράτσι (διευθύντρια του μπαλέτου της Όπερας της Ρώμης) την κάλεσε να εμφανιστεί στη Σταχτοπούτα του Προκοφιέφ. Τον Μάρτιο, ο κορυφαίος Γάλλος χορογράφος Πιέρ Λακότ την επέλεξε για την αναγέννηση του μπαλέτου Οντίν. Για αυτόν τον ρόλο της η Ομπράτσοβα έλαβε το Ρωσικό βραβείο θεάτρου Χρυσή Μάσκα. Δύο μήνες αργότερα, επέστρεψε στη Ρώμη για να χορέψει στον Φάουστ από τον Λουτσιάνο Κανίτο.
Πρίμα Μπαλαρίνα με το Μπαλέτο Μπολσόι
Η Ομπράτσοβα προήχθη σε βασική χορεύτρια με το Μπαλέτο Μπολσόι τον Φεβρουάριο του 2012.
Το 2017 η Ομπράτσοβα ήταν η πρώτη που έπαιξε το ρόλο της Ιουλιέτας στη νέα παραγωγή του Ρωμαίου και Ιουλιέτας με σκηνοθεσία τον Αλεξέι Ρατμάνσκι. Το 2019, ο Κρίστοφερ Γουέλντον έκανε πρεμιέρα στο The Winter's Tale στο θέατρο Μπολσόι με πρωταγωνιστρία την Ομπράτσοβα ως βασίλισσα Ερμιόνη. Για αυτόν τον ρόλο ήταν υποψήφια για το βραβείο Χρυσή Μάσκα. Τον Μάρτιο του 2020 έκανε το ντεμπούτο της ως Φρυγία στο μπαλέτο Σπάρτακος.
Το 2016 της απονεμήθηκε ο τίτλος Merited Artist της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Έχει κερδίσει πολλά βραβεία, όπως το Χρυσό Μετάλλιο στο Διεθνή Διαγωνισμό Μπαλέτου της Μόσχας το 2005.
Η Ομπράτσοβα εκτελεί επί του παρόντος τους βασικούς ρόλους στο θέατρο Μπολσόι, συμμετέχοντας στις κύριες ρωσικές και διεθνείς παραστάσεις και προσκαλείται ως φιλοξενούμενη σταρ στα γνωστά θέατρα σε όλο τον κόσμο.
Προσωπική ζωή
Η Ευγενία Ομπράτσοβα παντρεύτηκε τον γλύπτη Αντρέι Κορομπτσόφ στις 27 Απριλίου 2014 και μαζί απέκτησαν δίδυμες κόρες, την Σόφια και την Αναστασία, γεννημένες στις 25 Ιουλίου 2016.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσίδες χορεύτριες
Προεδρικές εκλογές στην Γκάμπια (2016)
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στην Γκάμπια την 1η Δεκεμβρίου 2016. Σε ένα αποτέλεσμα έκπληξη, ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης Αντάμα Μπάροου νίκησε τον επί 20 και πλέον έτη πρόεδρο, Γιαγιά Τζαμέ. Η εκλογή σηματοδότησε την πρώτη αλλαγή της προεδρίας της Γκάμπια από το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1994, και την πρώτη μεταβίβαση της εξουσίας με εκλογές από την ανεξαρτησία της χώρας από το Ηνωμένο Βασίλειο το 1965.
Ωστόσο, στις 9 Δεκεμβρίου, ο Τζαμέ ανακοίνωσε ότι αρνείται να αναγνωρίσει το αποτέλεσμα και ζήτησε τη διεξαγωγή νέων εκλογών, πυροδοτώντας συνταγματική κρίση. Παρατάχθηκαν στρατεύματα στην Μπανζούλ, την πρωτεύουσα, και τη Σερεκούντα, η μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Η απόρριψη των αποτελεσμάτων από τον Τζαμέ καταδικάστηκε από πολλούς εσωτερικούς και εξωτερικούς φορείς, συμπεριλαμβανομένων του δικηγορικού συλλόγου, της διδασκαλικής ένωσης δασκάλων, της ένωσης Τύπου, του Πανεπιστημίου της Γκάμπια, του ιατρικού συλλόγου, της Οικονομικής Κοινότητας των κρατών της Δυτικής Αφρικής (ECOWAS), της Αφρικανικής Ένωσης (AU), και του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Η κατάσταση κλιμακώθηκε περαιτέρω, παρά τις εκτεταμένες διπλωματικές προσπάθειες με την προσωπική συμμετοχή πολλών Αφρικανών αρχηγών κρατών,μέχρι τη στρατιωτική επέμβαση από τις ένοπλες δυνάμεις πολλών γειτονικών χωρών της ECOWAS. Τελικά, στις 21 Ιανουαρίου, Ο Τζαμέ εγκατέλειψε την Γκάμπια και εξορίστηκε αρχικά στη Γουινέα και έπειτα στην Ισημερινή Γουινέα. Σύμφωνα με την κυβέρνηση της Σενεγάλης και το γραφείο της ύπατης αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, κατά τη διάρκεια της διαμάχης γύρω στους 45.000 ανθρώπους εγκατέλειψαν τη χώρα για τη Σενεγάλη και τουλάχιστον άλλοι 800 άνθρωποι κατέφυγαν στη Γουινέα-Μπισσάου.
Πλαίσιο
Ο πρόεδρος Γιαγιά Τζαμέ κατέλαβε την εξουσία με ένα στρατιωτικό πραξικόπημα το 1994 και παρέμεινε στην προεδρία της χώρας μέσω εκλογών το 1996, 2001, 2006 και το 2011. Το πραξικόπημα του Τζαμέ ανέτρεψε τον πρώτο πρόεδρο της χώρας Ντάουντα Τζαγουάρα, που κυβερνούσε από την ανεξαρτησία της Γκάμπια το 1965. Τα 22 χρόνια προεδρίας του Τζαμέ χαρακτηρίστηκαν από καταστολή αντιφρονούντων, περιορισμούς στην ελευθερία του Τύπο, και πολλές καταγγελίες για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο πρόεδρος επίσης ισχυρίστηκε, ότι θεράπευσε ασθένειες όπως το HIV/AIDS και τον καρκίνο με βότανα, πάταξε τη μαγεία και προέβη σε ποινικοποίηση των ομοφυλοφιλικών πράξεων. Το 2011 δήλωσε ότι, Θεού θέλοντος, θα μπορούσε να "κυβερνά για ένα δισεκατομμύριο χρόνια".
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος της Γκάμπια εκλέγεται σε έναν γύρο με πλειοψηφικό σύστημα για πενταετή θητεία.
Αντί να χρησιμοποιηθούν χάρτινα ψηφοδέλτια, στις εκλογές στην Γκάμπια χρησιμοποιούνται μάρμαρα. Κάθε ψηφοφόρος παίρνει το μάρμαρο και το τοποθετεί σε ένα σωλήνα πάνω από ένα σφραγισμένο τύμπανο που αντιστοιχεί στον υποψήφιο της αρεσκείας του. Τα τύμπανα για τους υποψηφίους είναι βαμμένα σε διάφορα χρώματα που αντιστοιχούν στην κομματική ταυτότητα του υποψηφίου, και μια εικόνα του υποψηφίου είναι τοποθετημένη στο αντίστοιχο τύμπανο. Το σύστημα έχει τα πλεονεκτήματα του χαμηλού κόστους και της απλότητας, τόσο για την κατανόηση του τρόπου ψηφοφορίας όσο και για την καταμέτρηση των αποτελεσμάτων. Η μέθοδος έχει αναφερθεί ότι παρουσιάζει εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό σφάλματος για τα άκυρα ψηφοδέλτια.
Αποτελέσματα
Ο Τζαμέ παραδέχθηκε την ήττα του πριν ανακοινωθούν τα αποτελέσματα. Τηλεφώνησε και συνεχάρη τον Μπάροου για τη νίκη του και πρότεινε να κανονιστεί συνάντηση με τον Μπάροου προκειμένου να εξομαλυνθεί η διαδικασίας μεταβίβασης της εξουσίας. Στις 2 Δεκεμβρίου ανακοινώθηκαν τα πρώτα αποτελέσματα και έπειτα από τρεις ημέρες ανακοινώθηκαν νέα, τροποποιημένα αποτελέσματα, συνοδευόμενα από την ανακοίνωση ότι είχε γίνει ένα λάθος στην καταμέτρηση. Τα νέα αποτελέσματα έδωσαν μικρότερο προβάδισμα στον Μπάροου και μείωσαν τη διαφορά του από τον Τζαμέ από το 8,8% στο 3,7%.
Επακόλουθα
Οι φόβοι ότι ο Τζαμέ θα προσπαθούσε να προσκολληθεί στην εξουσία αποδείχθηκαν βάσιμοι, όταν, στις 9 Δεκεμβρίου ο Τζαμέ εμφανίστηκε στην κρατική τηλεόραση και είπε ότι είχε "αποφασίσει να απορρίψει το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών", λόγω "των σοβαρών και απαράδεκτων παρατυπιών ... κατά τη διάρκεια της εκλογικής διαδικασίας". Ζήτησε τη διεξαγωγή νέων εκλογών και αρνήθηκε να παραιτηθεί από πρόεδρος. Έπειτα από διπλωματικές προσπάθειες και την τελική στρατιωτική επέμβαση αρκετών αφρικανικών χωρών και της γειτονικής Σενεγάλης, στο έδαφος της οποίας ορκίστηκε πρόεδρος ο Μπάροου, ο Τζαμέ αποχώρησε από την προεδρία έπειτα από 22 χρόνια και εγκατέλειψε τη χώρα (πήγε στην εξορία, πρώτα στη Γουινέα και έπειτα στην Ισημερινή Γουινέα.
Αναφορές
2016
Final Fantasy IV
Το Final Fantasy IV (ιαπωνικά: ファイナルファンタジーIV, Χέπμπορν: Fainaru Fantajī Fō), γνωστό στη βόρεια Αμερική ως Final Fantasy II, είναι βιντεοπαιχνίδι ρόλων που δημιουργήθηκε και εκδόθηκε από την εταιρεία Square (νυν Square Enix) για την βιντεοπαιχνιδομηχανή Super Nintendo Entertainment System το 1991. Το τέταρτο μέρος της σειράς Final Fantasy εστιάζει στην ιστορία του σκοτεινού ιππότη Σέσιλ (Cecil) ο οποίος προσπαθεί να αποτρέψει τον μάγο Γκόμπλεζ (Goblez) από το να συγκεντρώσει ισχυρούς κρυστάλλους, με τους οποίους σκοπεύει να καταστρέψει τον κόσμο. Στο ταξίδι του συναντά και άλλους χαρακτήρες, οι οποίοι γίνονται σύμμαχοί του. Το Final Fantasy IV εισήγαγε καινοτομίες που έγιναν σταθερές της σειράς και του είδους παιχνιδιού ρόλων γενικότερα. Ο μηχανισμός (εικονικής) μάχης "Active Time Battle" ενσωματώθηκε στα πέντε επόμενα παιχνίδια της σειράς Final Fantasy που ακολούθησαν και, σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια, στο Final Fantasy IV ο κάθε χαρακτήρας αποκτά τη δική του κλάση (class), η οποία δεν γίνεται να αλλάξει από τον παίκτη.
Το Final Fantasy IV έχει μεταποιηθεί (port) σε πολλές κατηγορίες παιχνιδομηχανών, με ποικίλες διαφορές. Μια ανακατασκευή για τρισδιάστατα γραφικά κυκλοφόρησε με τον ίδιο τίτλο για το Nintendo DS το 2007. Αυτή είχε κυκλοφορήσει αρχικά εκτός Ιαπωνίας, με τον τίτλο Final Fantasy II, επειδή οι χρονικά ενδιάμεσοι τίτλοι Final Fantasy II και Final Fantasy III ήταν γνωστοί μόνο εντός της Ιαπωνίας. Αργότερα χρησιμοποίησαν τον γνήσιο τίτλο.
Με το σενάριο, τη χρήση νέων τεχνολογιών και τη μουσική του, η σύνθεση της οποίας έγινε από τον Νομπούο Ουεμάτσου, το Final Fantasy IV θεωρείται τίτλος ορόσημο για τη σειρά και το είδος παιχνιδιών ρόλων. Οι διάφορες εκδοχές του παιχνιδιού έχουν πουληθεί σε περισσότερα από 4 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Μια συνέχεια του παιχνιδιού, το Final Fantasy IV: The After Years, κυκλοφόρησε για το κινητό τηλέφωνο στην Ιαπωνία το 2008, και παγκοσμίως μέσω της ψηφιακής υπηρεσίας διανομής Wii Shop Channel το 2009. Το 2011, τα παιχνίδια με τίτλους Final Fantasy IV και The After Years κυκλοφόρησαν στο PlayStation Portable, ως μέρος της συλλογής Final Fantasy IV: The Complete Collection. Η συλλογή αυτή επίσης περιέχει ένα νέο παιχνίδι, τοποθετημένο χρονικά μεταξύ των δύο, με τίτλο Final Fantasy IV: Interlude. Η τρισδιάστατη ανακατασκευή για το Nintendo DS μεταφέρθηκε επίσης στο iOS το 2012, στο Android το 2013 και στα Microsoft Windows το 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1991 Κατηγορία:Cooperative βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Final Fantasy Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του SNES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια μουσικής Νομπούο Ουεμάτσου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Advance Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Nintendo Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ρόλων Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Σελήνη Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Virtual Console Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του WonderSwan Color
Ρίσαρντ Σουρκόφσκι
μικρογραφία|260x260εσ| Αντίγραφο του μεταλλίου και του αυτόγραφου του Σουρκόφσκι στη [[Λεωφόρος Αθλητών Αστέρων στο Ντζίβνουφ|Λεωφόρο Αθλητών Αστέρων στο Ντζίβνουφ]] Ο Ρίσαρντ Γιαν Σουρκόφσκι (πολωνικά: Ryszard Jan Szurkowski) (12 Ιανουαρίου 1946 – 1 Φεβρουαρίου 2021) ήταν Πολωνός αθλητής της ποδηλασίας δρόμου, ο οποίος θεωρείται ευρέως ως θρύλος του αθλήματος στην Πολωνία.
Καριέρα
Κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο ομαδικό στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 και του 1976 και επίσης κέρδισε τρία χρυσά μετάλλια στο Παγκόσμιο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Ποδηλασίας, δύο το 1973 (συμπεριλαμβανομένου ενός στον ατομικό αγώνα δρόμου) και ένα το 1975. Κέρδισε τον Αγώνα Ειρήνης τέσσερις φορές, το 1970, το 1971, το 1973 και το 1975. Ήρθε επίσης πρώτος δύο φορές στον Γύρο της Μασοβίας (Dookoła Mazowsza), το 1977 και το 1978.
Ο γιος του, Νόρμπερτ, πέθανε στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.
Το 2018, ο Σουρκόφσκι τράκαρε κατά τη διάρκεια ενός αγώνα ποδηλασίας στη Γερμανία, υπέστη σοβαρούς τραυματισμούς, συμπεριλαμβανομένου ενός σπασμένου νωτιαίου μυελού που τον άφησε παράλυτο. Μετά από πέντε μήνες θεραπείας, ανέκτησε μέρος της αίσθησης στα δάχτυλα των ποδιών του.
Πέθανε την 1η Φεβρουαρίου 2021, είκοσι μέρες μετά τα 75α γενέθλιά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές της ποδηλασίας Κατηγορία:Ποδηλάτες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972 Κατηγορία:Πολωνοί αργυροί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες της ποδηλασίας Κατηγορία:Ποδηλάτες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976 Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Λιθακιά Ζακύνθου
Η Λιθακιά είναι χωριό στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 1478 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Καζελέττε
Το Καζελέττε (ιταλικά: Caselette) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
ΚΚ Μπόσνα Ρόγιαλ
Ιστορία
Η Μπόσνα ιδρύθηκε το 1951 και η αρχική της σύνθεση αποτελούνταν από αθλητές του πανεπιστημίου του Σαράγεβο. Μέχρι το 1955, παρέμεινε στις τοπικές κατηγορίες, πριν κερδίσει την άνοδο της στην Βοσνιακή Λίγκα. Μέχρι το 1972, αγωνιζόταν στο περιφερειακό πρωτάθλημα και αφού κέρδισε την Ζελέζνιτσαρ, κέρδισε την άνοδο της στην ανώτερη κατηγορία του γιουγκοσλαβικού πρωταθλήματος.
Την ίδια χρονιά, υπέγραψε στην ομάδα ο Μίρζα Ντελίμπασιτς, ενώ προπονητής της ήταν ο Μπόγκνταν Τάνιεβιτς. Με αστέρια όπως οι Ράτκο Ραντοβάνοβιτς και Ζάρκο Βάραζιτς, η Μπόσνα κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1978 και την επόμενη χρονιά κατέκτησε το κύπελλο πρωταθλητριών χωρίς κανένα ξένο παίκτη στην σύνθεση της. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στην Γκρενόμπλ της Γαλλίας μπροστά σε 12.000 θεατές, με την Μπόσνα να κερδίζει την Έμερσον Βαρέζε με 96-93, έχοντας ως πρώτο σκόρερ τον Βάραζιτς με 45 πόντους, ενώ ο Ντελίμπασιτς πέτυχε 30.
Την ακόλουθη τετραετία, η Μπόσνα κατέκτησε δύο ακόμη πρωταθλήματα, όπως και την δεύτερη θέση στο διηπειρωτικό κύπελλο, ενώ κέρδισε και δύο κύπελλα Γιουγκοσλαβίας, το 1978 και το 1984.
Στα μέσα της δεκαετίας του '80, τα αστέρια της ομάδας μεταγράφηκαν στο εξωτερικό, με την διοίκηση του συλλόγου να επιχειρεί να αναδείξει ταλέντα από τα τμήματα υποδομής του, όπως ο Νέναντ Μάρκοβιτς, ο Γκόρνταν Φίριτς, ο Σαμίρ Άβντιτς, κ.α..
Το 2014 η ιστορική ομάδα από το Σαράγεβο μετονομάστηκε σε "Μπόσνα Ρόγιαλ".
Εγχώριοι
2004-05, 2008-09, 2009-10
Πρώην Εγχώριοι
1977-78, 1979-80, 1982-83
1976-77
1977-78, 1983-84
1979-80, 1985-86, 1991-92
Διεθνείς
1978-79
1977-78
1979
Πηγές
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1951
Καμίλα Λάκμπεργκ
Η Καμίλα Λάκμπεργκ είναι Σουηδή συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας. Γεννήθηκε στη Σουηδία το 1974 και εξέδωσε το πρώτο της βιβλίο, την «Παγωμένη Πριγκίπισσα», το 2003. Από τις αρχές της δεκαετίας του 2010, το έργο της έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 40 γλώσσες σε 60 χώρες. Την αποκαλούν "ροκ σταρ του σκανδιναβικού νουάρ".
Εργογραφία
Κατηγορία:Σουηδές συγγραφείς
Αμύντας του Αντιόχου
Ο Αμύντας (4ος αι. π.Χ.), γιος του Αντιόχου, ήταν αρχαίος Μακεδόνας στρατηγός και προδότης. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον Αμύντα τον Δ΄.
Ως αξιωματικός του βασιλιά Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας, ο Αμύντας έτυχε προξενίας από τους Ωρωπαίους πριν το 338 π.Χ.. Μετά τον θάνατο του Φιλίππου, ο Αμύντας του Αντιόχου έφυγε από τη Μακεδονία. Ο Αρριανός αποδίδει τη φυγή του στο μίσος και τον φόβο που είχε για τον Μέγα Αλέξανδρο. Η αιτία των αισθημάτων αυτών δεν αναφέρεται, αλλά ο Μίτφορντ τα συνδέει με τη συνωμοσία του Παυσανία και τη δολοφονία του Φιλίππου. Ο Αμύντας του Αντιόχου κατέφυγε στην Έφεσο, υπό την προστασία της Περσικής Αυτοκρατορίας. Ωστόσο, μετά τη Μάχη του Γρανικού, φοβούμενος την προέλαση του Μεγάλου Αλεξάνδρου, διέφυγε από εκεί και κατέφυγε κατευθείαν στην Αυλή του Πέρση βασιλιά Δαρείου Γ΄. Τον χειμώνα του 333 π.Χ., ενώ ο Μέγας Αλέξανδρος αναπαυόταν στη Φασηλίδα, αποκαλύφθηκε συνωμοσία κατά της ζωής του, στην οποία ενεχόταν και ο Αμύντας. Συγκεκριμένα ο Αμύντας φαίνεται ότι έδρασε ως ο δίαυλος δια του οποίου ο Δαρείος διαπραγματευόταν μυστικά με τον Αλέξανδρο Λυγκηστή, ώστε ο τελευταίος έναντι πολλών χρημάτων ή και με την υπόσχεση του μακεδονικού θρόνου, να δολοφονήσει τον Μέγα Αλέξανδρο. Η συνωμοσία αποκαλύφθηκε μετά από την ομολογία του Ασισίνη, ενός Πέρση τον οποίο ο Δαρείος χρησιμοποιούσε ως κομιστή της αλληλογραφίας του με τον Λυγκηστή και ο οποίος συνελήφθη από τον Παρμενίωνα στη Φρυγία.
Στη Μάχη της Ισσού αναφέρεται και πάλι ο Αμύντας του Αντιόχου ως διοικητής σώματος Ελλήνων αρνησιπάτριδων μισθοφόρων στον περσικό στρατό. Τόσο ο Πλούταρχος όσο και ο Αρριανός γράφουν για τη συμβουλή του προς τον Δαρείο λίγες ημέρες νωρίτερα να περιμένει την προσέγγιση του Αλεξάνδρου στη μεγάλη ανοικτή πεδιάδα στα δυτικά της Κιλικίας, μια συμβουλή που δεν εισάκουσε ο Δαρείος.
Μετά την ήττα των Περσών στη Μάχη της Ισσού, ο Αμύντας διέφυγε, μαζί με ένα μεγάλο τμήμα από το σώμα των Ελλήνων μισθοφόρων, στην Τρίπολι της Φοινίκης. Εκεί κατέλαβε μερικά πλοία, με τα οποία πέρασαν στην Κύπρο και από εκεί στην Αίγυπτο, της οποίας την ηγεμονία ο Αμύντας επεχείρησε να αποσπάσει από την Περσική Αυτοκρατορία, ως διπλός πλέον προδότης. Οι πύλες του Πηλουσίου ανοίχθηκαν μπροστά του, όταν προσποιήθηκε ότι ερχόταν με εντολή του Δαρείου. Από εκεί προέλασε προς τη Μέμφιδα και, με τις δυνάμεις του ενισχυόμενες από μεγάλο αριθμό Αιγυπτίων, νίκησε σε μάχη την περσική φρουρά του Μαζάκη. Αλλά αυτή η νίκη ενεφύσησε στους άνδρες του υπερβολική αυτοπεποίθηση και τους κατέστησε απρόσεκτους, οπότε, ενώ είχαν διασκορπισθεί για λεηλασίες, ο Μαζάκης εξόρμησε καταπάνω τους και ο Αμύντας σκοτώθηκε, όπως και οι περισσότεροι από τους άνδρες του.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες στρατηγοί Κατηγορία:Αλέξανδρος ο Μέγας
Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη
Το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη είναι κοινωφελές ίδρυμα το οποίο ιδρύθηκε ως Ν.Π.Ι.Δ. το 2007 με έδρα τον Πειραιά. Πρόεδρός του είναι ο Παναγιώτης Λασκαρίδης.
Σκοπός
Το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη έχει ως σκοπό να προάγει τα ελληνικά γράμματα, την ιστορική και ναυτική έρευνα και τον ελληνικό πολιτισμό γενικότερα, καθώς και να λειτουργεί την «Βιβλιοθήκη Καίτης Λασκαρίδη».
Διοίκηση
Η διοίκηση του Ιδρύματος γίνεται από Διοικητικό Συμβούλιο με μόνιμα και αιρετά μέλη, οι αποφάσεις του οποίου εκτελούνται από τον Γενικό Διευθυντή, ενώ ορίζεται Επιστημονική Επιτροπή ως ανώτατο συμβουλευτικό όργανο καθώς και Επιτροπή Προγραμματισμού ως καταστατικό όργανο για ζητήματα οικονομικής φύσης.
Δράσεις
Σύμφωνα με το ΦΕΚ ίδρυσης, ο σκοπός του Ιδρύματος πραγματοποιείται μέσω ποικίλων δράσεων. Τεκμηριώνονται ήδη εκδόσεις μελετών, εκπαιδευτικά προγράμματα, λογοτεχνικοί διαγωνισμοί στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, μνημόνια συνεργασίας και έρευνας με πανεπιστημιακά ιδρύματα, συντήρηση κτισμάτων, πανεπιστημιακές υποτροφίες, και ψηφιοποίηση και οργάνωση ιστορικού υλικού.
Ιστορικό
Πριν την ίδρυση του οργανισμού προϋπήρχε η Βιβλιοθήκη Καίτη Λασκαρίδη που ιδρύθηκε το 1993 στην περιοχή Νέο Φάληρο του Πειραιά από τον Κωνσταντίνο Λασκαρίδη, ο οποίος της έδωσε το όνομα της συζύγου του προς μνήμη της. Το 2007 με τη δημιουργία του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη, η βιβλιοθήκη ως οργανισμός ενσωματώθηκε στο Ίδρυμα. Η βιβλιοθήκη περιλαμβάνει συλλογές που συνολικά διαθέτουν πάνω από 250.000 τίτλους βιβλίων και συλλογές λογοτεχνικών και ιστορικών έργων μεγάλης αξίας, μαζί με χειρόγραφα και οπτικοακουστικό υλικό. Το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη λειτουργεί σε 4 πλέον κτίρια στον Πειραιά, στεγάζοντας τα διοικητικά γραφεία, την κεντρική βιβλιοθήκη, την δανειστική βιβλιοθήκη και τη συνεργασία με το Ζάννειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας και Αγωγής στον ομώνυμο χώρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτιστικοί σύλλογοι της Αθήνας
Καζέλλε Τορινέζε
Το Καζέλλε Τορινέζε (ιταλικά: Caselle Torinese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Καστανιέτο Πο
Το Καστανιέτο Πο (ιταλικά: Castagneto Po) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Μαργαραίικα Ζακύνθου
Τα Μαργαραίικα είναι χωριό στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 422 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Καστανιόλε Πιεμόντε
Το Καστανιόλε Πιεμόντε (ιταλικά: Castagnole Piemonte) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.