cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπάρμπαρα Στάνγουικ
Κορίτσι της Επιθεώρησης
Το 1926 ο Μπίλι ΛαΧίφ την σύστησε στο Γουίλαρντ Μακ, ο οποίος έψαχνε ηθοποιούς για τη θεατρική παράσταση The Noose. Ο ΛαΧίφ του πρότεινε να αναθέσει το ρόλο της χορεύτριας σε μια πραγματική χορεύτρια. Ο Μακ συμφώνησε και μετά από μια επιτυχημένη ακρόαση ανέθεσε τον ρόλο στη Στάνγουικ. Η παράσταση αρχικά δεν είχε επιτυχία, αλλά ο Μακ αποφάσισε να μεγαλώσει το ρόλο της Στάνγουικ και να του προσθέσει περισσότερο πάθος. Το έργο ανέβηκε ξανά στο Μπρόντγουεϊ τον Οκτώβριο του 1926 κι έγινε ένα από τα δημοφιλέστερα της περιόδου. Κράτησε για 197 παραστάσεις, κάνοντας την Στάνγουικ αστέρι του θεάτρου. Μετά από πρόταση του Μακ, η ηθοποιός άλλαξε το όνομά της σε Μπάρμπαρα Στάνγουικ, υιοθετώντας το όνομα του χαρακτήρα που υποδυόταν (Μπάρμπαρα Φρίτσι) και το επίθετο μιας άλλης ηθοποιού της παράστασης της Τζέιν Στάνγουικ.
Επόμενος θεατρικός της ρόλος στο Μπρόντγουεϊ ήταν στην παράσταση του 1927 Burlesque, για την οποία έλαβε διθυραμβικές κριτικές. Ο ηθοποιός Πατ Ο'Μπράιεν δήλωσε σε συνέντευξή του κατά τη δεκαετία του '60, ότι η καλύτερη παράσταση που είδε ποτέ στο Μπρόντγουεϊ ήταν η παράσταση Burlesque.
Την ίδια χρονιά η Στάνγουικ πέρασε από ακρόαση για τον παραγωγό Μπομπ Κέιν, που έψαχνε για νέα ταλέντα για την βωβή ταινία του 1927 Broadway Nights. Έχασε τον πρωταγωνιστικό ρόλο επειδή δεν μπόρεσε να κλάψει στην ακρόαση, αλλά της ανέθεσαν έναν μικρό ρόλο στην ταινία. Αυτή ήταν η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση της ηθοποιού.
Την περίοδο που εμφανιζόταν στην παράσταση Burlesque, ο πιανίστας Όσκαρ Λεβάντε τη σύστησε στον ηθοποιό Φρανκ Φέι, τον οποίο ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε το 1928. Έπειτα το ζευγάρι μετακόμισε στο Χόλιγουντ.
Κινηματογράφος
thumb|right|200px|Η Μπάρμπαρα Στάνγουικ ως Φύλις Ντίτριχσον στο [[Φιλμ Νουάρ του Μπίλι Γουάιλντερ Κολασμένη Αγάπη]] Πρώτη ομιλούσα ταινία της ηθοποιού ήταν η ταινία του 1929 The Locked Door κι έπειτα γύρισε το Mexicali Rose. Καμιά από αυτές τις δυο ταινίες δεν ήταν επιτυχημένη. Παρ' όλα αυτά το 1930 ο Φρανκ Κάπρα της ανέθεσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Το ξεβούρκωμα (Ladies of Leisure) κι η ερμηνεία της στέφθηκε με επιτυχία. Ακολούθησαν επιτυχημένες εμφανίσεις στις ταινίες: Night Nurse, 1931, όπου υποδύθηκε μια νοσοκόμα που σώζει δυο κορίτσια τα οποία απειλούνται να πεθάνουν από ασιτία στα χέρια ενός κακοποιού που ερμηνεύει ο Κλαρκ Γκέιμπλ σε έναν από τους πρώτους του ρόλους, Shopworn, 1932, Σινικό τείχος (The Bitter Tea of General Yen, 1933), επίσης σε σκηνοθεσία του Κάπρα, Σκιες που περνούν (Baby Face, 1933), στο ρόλο μιας γυναίκας που μπλέκει με τον υπόκοσμο, Στέλλα Ντάλας (Stella Dallas, 1937) στο ρόλο μιας μητέρας που αρνείται την ευτυχία της για το καλό της κόρης της και Η μεγάλη περιπέτεια (Union Pacific, 1939) σε σκηνοθεσία Σέσιλ Ντε Μιλ. Η ηθοποιός έλαβε την πρώτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία Στέλλα Ντάλας (Stella Dallas), αλλά το έχασε από την Λουίζ Ράινερ. Ήταν μια από τις πολλές ηθοποιούς που ο παραγωγός Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ σκέφτηκε για το ρόλο της Σκάρλετ Ο' Χάρα της ταινίας Όσα παίρνει ο άνεμος (Gone With the Wind, 1939), αλλά δεν πέρασε ποτέ από ακρόαση για το ρόλο.
thumb|left|200px|Η Στάνγουικ στην ταινία του 1942 Οι Τρεις Αδελφές. Το 1941 γύρισε τρεις επιτυχημένες ταινίες: Ο λαός προστάζει (Meet John Doe, 1941) σε σκηνοθεσία Φρανκ Κάπρα, Ο καθηγητής και η γυμνή χορεύτρια (Ball of Fire, 1941) σε σκηνοθεσία Χάουαρντ Χοκς και Η γυναίκα πειρασμός (The Lady Eve, 1941) του Πρέστον Στέρτζις. Έλαβε τη δεύτερή της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Ο καθηγητής και η γυμνή χορεύτρια (Ball of Fire) όπου ερμηνεύει την Σούγκαρπους Ο' Σέι μια χορεύτρια μπλεγμένη με τη μαφία που προσπαθεί να ξελογιάσει ένα διανοούμενο που προσπαθεί να γράψει μια εγκυκλοπαίδεια για να κρυφτεί από την αστυνομία. Έχασε όμως το βραβείο από την Τζόαν Φοντέιν για την ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ Υποψίες (Suspicion). To 1944 ερμήνευσε τον πιο αξιομνημόνευτο ρόλο της καριέρας της στο Φιλμ Νουάρ του Μπίλι Γουάιλντερ Κολασμένη αγάπη (Double Indemnity) στο ρόλο μιας αδίστακτης γυναίκας που εμπλέκει έναν ασφαλιστή στο έγκλημα του συζύγου της. Η ερμηνεία της της χάρισε την τρίτη υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, αλλά έχασε το βραβείο από την Ίνγκριντ Μπέργκμαν νικήτριας για την ερμηνεία της στην ταινία Εφιάλτης (Gaslight). Την ίδια χρονιά η Στάνγουικ ήταν η πιο ακριβοπληρωμένη ηθοποιός του Χόλιγουντ. Το 1945 πρωταγωνίστησε στην χριστουγεννιάτικη ταινία Ό,τι ποθώ απόψε (Christmas in Connecticut) και έναν χρόνο αργότερα εμφανίστηκε πλάι σε έναν πρωτοεμφανιζόμενο Κερκ Ντάγκλας στο φιλμ νουάρ Αμαρτωλές γυναίκες (The Strange Love of Martha Ivers). Το 1948 έλαβε την τελευταία της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για τη συμμετοχή της στο φιλμ νουάρ Στον ίσκιο του δολοφόνου (Sorry, Wrong Number), αλλά το έχασε από την Τζέιν Γουάιμαν.
Η ηθοποιός συνέχισε τις επιτυχημένες εμφανίσεις κατά τη δεκαετία του 1950 με ταινίες όπως το φιλμ νουάρ του Ρόμπερτ Σιόντμακ Ο φάκελος της Θέλμα Τζόρντον (The File on Thelma Jordon, 1950), την ταινία του Φριτς Λανγκ Σύγκρουση εραστών (Clash by Night, 1952) πλάι στη Μέριλιν Μονρόε, την ταινία Τιτανικός (Titanic) του 1953 με θέμα το ναυάγιο του ομώνυμου πλοίου, το δράμα του 1954 Ο πύργος των φιλόδοξων (Executive Suite) όπου εμφανίστηκε στο πλευρό του φίλου της Γουίλιαμ Χόλντεν. Τελευταία της αξιόλογη ταινία ήταν Το σπίτι της αμαρτίας (Walk on the Wild Side) όπου υποδυόταν την ιδιοκτήτρια οίκου ανοχής. Η τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση ήταν στην ταινία τρόμου Βήματα μες στη νύχτα (The Night Walker) στο πλευρό του πρώην της συζύγου Ρόμπερτ Τέιλορ κι έπειτα έκανε επιτυχημένο πέρασμα στην τηλεόραση.
Τηλεόραση
thumb|150px|right|Η Μπάρμπαρα Στάνγουικ ως Βικτόρια Μπέρκλεϊ στη σειρά Η Μεγάλη Κοιλάδα. Η καριέρα της ηθοποιού άρχισε να φθίνει στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και από το 1957 άρχισε να αναλαμβάνει τηλεοπτικούς ρόλους. Την περίοδο 1961 - 1962 πρωταγωνίστησε στη σειρά The Barbara Stanwyck Show που δεν ήταν επιτυχημένη σε ακροαματικότητα, αλλά της χάρισε το πρώτο της Βραβείο Έμμυ. Επόμενος τηλεοπτικός της ρόλος ήταν εκείνος της μητέρας της οικογένειας Μπέρκλεϊ στη σειρά γουέστερν Η μεγάλη κοιλάδα (The Big Valley) που προβλήθηκε από το 1965 έως το 1969 και της χάρισε ακόμη ένα Βραβείο Έμμυ. .
Προσωπική ζωή
thumb|left|200px|Η Μπάρμπαρα Στάνγουικ με τον δεύτερο σύζυγό της τον ηθοποιό [[Ρόμπερτ Τέιλορ το 1941.]] Την περίοδο που εμφανιζόταν στο Μπρόντγουεϊ στη θεατρική παράσταση The Noose, η Στάνγουικ ερωτεύτηκε τον ήδη παντρεμένο της συμπρωταγωνιστή, Ρεξ Τσέριμαν. Δυο χρόνια αργότερα, οι δυο τους αρραβωνιάστηκαν. Ο Τσέριμαν αρρώστησε στις αρχές του 1928 κι θεράποντας ιατρός του τον συμβούλεψε να ταξιδέψει μέχρι και τη Γαλλία. Ο Τσέριμαν αναχώρησε για τη Γαλλία, όπου επρόκειτο να συναντηθεί με τη Στάνγουικ, με το πλοίο και απεβίωσε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, σε ηλικία 31 ετών.
Στις 26 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς η ηθοποιός παντρεύτηκε με το συμπρωταγωνιστή της στο θεατρικό Burlesque, Φρανκ Φέι. Οι δυο τους δεν είχαν καλές σχέσεις αρχικά, αλλά ο θάνατος του Τσέριμαν τους έφερε κοντά. Μετακόμισαν στο Χόλυγουντ αμέσως μετά τον γάμο τους και τον Δεκέμβριο του 1928 υιοθέτησαν τον Ντιον Άντονι Φέι. Ο γάμος τους ήταν ταραχώδης, καθώς ο Φέι, σε αντίθεση με τη σύζυγό του, δεν κατάφερε να κάνει επιτυχημένη μετάβαση από το θέατρο στον κινηματογράφο. Αυτό τον οδήγησε στο αλκοόλ και σε βιαιοπραγίες εις βάρος της ηθοποιού. Το ζευγάρι χώρισε το Δεκέμβριο του 1935 και η Στάνγουικ κέρδισε την κηδεμονία του θετού τους γιου.
Το 1936 κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας Ένοχος πόθος (His Brother's Wife), η ηθοποιός ερωτεύτηκε τον συμπρωταγωνιστή της Ρόμπερτ Τέιλορ. Λίγους μήνες αργότερα οι δυο τους άρχισαν να συζούν, αλλά η Στάνγουικ δεν ήθελε να παντρευτεί ξανά, καθώς ήταν απογοητευμένη από τον πρώτο της αποτυχημένο γάμο. Παρ' όλα αυτά ενέδωσε και παντρεύτηκε τον Τέιλορ το 1939. Φημολογείται ότι ο γάμος της με τον Τέιλορ είχε κανονιστεί από την εταιρεία παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer με την οποία συνεργαζόταν ο Τέιλορ. Οι δυο τους αγόρασαν ένα ράντσο στα δυτικά του Λος Άντζελες, όπου περνούσαν τις ώρες τους απολαμβάνοντας την ηρεμία της υπαίθρου. Το 1950 όμως οι δυο τους είχαν απομακρυνθεί κι αποφάσισαν να πάρουν διαζύγιο με κοινή συνενέσει. Οι φήμες πάνω στους λόγους του διαζυγίου τους οργίαζαν στους κύκλους του Χόλιγουντ. Υπήρχε η πεποίθηση ότι τόσο η Στάνγουικ, όσο και η Τέιλορ διατηρούσαν εξωσυζυγικές σχέσεις. Φίλοι και γνωστοί του ζευγαριού υποστήριξαν όμως ότι οι δυο τους απομακρύνθηκαν μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι δυο τους συμπρωταγωνίστησαν, δεκατέσσερα χρόνια μετά τον χωρισμό τους, στην ταινία τρόμου του 1964 Βήματα μες στη νύχτα (The Night Walker). Ο ξαφνικός θάνατος του Τέιλορ, το 1969 γέμισε την ηθοποιό με θλίψη κι αποφάσισε να αποσυρθεί για μικρό χρονικό διάστημα από τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Η Λίντα Έβανς που υποδυόταν την κόρη της στη σειρά Η μεγάλη κοιλάδα δήλωσε σε συνέντευξή της χρόνια αργότερα ότι η Στάνγουικ της είχε εκμυστηρευτεί ότι ο Τέιλορ ήταν ο μεγάλος έρωτας της ζωής της.
Μετά τον χωρισμό της με τον Τέιλορ, η Στάνγουικ, σύναψε ερωτικές σχέσεις με άνδρες μικρότερους από εκείνη, όπως τον Ρόμπερτ Βάγκνερ και τον Φάρλεϊ Γκρέιντζερ.
Φημολογούταν επίσης ότι η Στάνγουικ ήταν αμφισεξουαλική και ότι είχε ερωτικές σχέσεις με την υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων της, Χέλεν Φέργκιουσον, καθώς και με την ηθοποιό Τζόαν Κρόφορντ.
Θάνατος
Η Στάνγουικ απεβίωσε στις 20 Ιανουαρίου του 1990, σε ηλικία 82 ετών, από συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και από χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια στο Κέντρο Υγείας Saint John. Η ηθοποιός ήταν φανατική καπνίστρια μέχρι και τέσσερα χρόνια πριν από το θάνατό της.
Βραβεία
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου Υποψηφιότητα:
Χρυσές Σφαίρες Νίκη
Υποψηφιότητα:
Βραβεία Έμμυ Βράβευση:
Τιμητικά βραβεία Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου Βράβευση:
Χρυσές Σφαίρες Βράβευση:
Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου (AFI) Βράβευση:
Επιλεγμένη Φιλμογραφία
right|thumb|200px|Η ηθοποιός στο τρέιλερ της ταινίας [[Η γυναίκα πειρασμός (Lady Eve).]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα Κατηγορία:Τιμητικό Όσκαρ (παραλήπτες) Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Γυναικείος Ρόλος)
Μαρκ Μάρκεθ
μικρογραφία|305x305εσ|Ο Μαρκ Μάρκεθ Ο Μαρκ Μάρκεθ Αλεντά (Marc Márquez Alentà, 17 Φεβρουαρίου 1993) είναι Ισπανός μοτοσυκλετιστής.
Κατάγεται από τη Σερβέρα (Καταλονία, Ισπανία). Είναι 8 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στο Moto GP και αγωνίζεται με τα χρώματα της Repsol Honda, από το ντεμπούτο του στο Moto GP, το 2013. Χρησιμοποιεί το νούμερο 93, έχει βάρος 59 κιλά και ύψος 1,69 μέτρα. Αδερφός του είναι ο Άλεξ Μάρκεθ, επίσης οδηγός μοτοσυκλετών. Ο Μαρκ είναι ένας από τους τρεις αναβάτες που έχουν κερδίσει παγκόσμιο πρωτάθλημα σε 3 διαφορετικές κατηγορίες, μετά τους Μάικ Χέιλγουντ και Φιλ Ριντ. Πολλές φορές αποκαλείται εσφαλμένα Μαρκ Μάρκεζ. Το τελευταίο γράμμα, όμως, στο επίθετό στα ισπανικά διαβάζεται 'θ'. μικρογραφία|298x298εσ|Το αγωνιστικό νούμερο του Μαρκ Μάρκεθ (93)
2008
Ο Μάρκεθ έκανε το ντεμπούτο του στις μοτοσυκλέτες στις 13 Απριλίου 2008 στο πρωτάθλημα των 125 κ.κ., με την ΚΤΜ. Ήταν, μόλις, 15 χρονών και 56 ημερών. Το μόνο που κατάφερε εκείνη τη χρονιά ήταν ένα βάθρο, αν και έγινε ο νεότερος Ισπανός οδηγός που έχει ανέβει στο βάθρο (βρετανικό GP 2008). Τερμάτισε τη σεζόν στην 13η θέση.
2009
Το 2009 παρέμεινε στην ίδια ομάδα και πέτυχε ένα βάθρο και 2 πολ-ποζίσιον, αλλά δεν κατάφερε να πάρει καμία νίκη. Έγινε, όμως, ο νεότερος Ισπανός οδηγός, που πήρε πολ-ποζίσιον (γαλλικό GP 2009).
2010
μικρογραφία|282x282εσ|Ο Μαρκ Μάρκεθ στο βάθρο του GP του Philipp Island, το 2010 Το 2010 μετακόμισε στην ισπανική Derbi και έδειξε το ταλέντο του, αφού νίκησε στις 6 Ιουνίου 2010 το GP του Mugello και μετά ακολούθησαν 4 σερί νίκες στα GP του Silverstone, του Assen, της Καταλονίας και του Sachsenring. Η νίκη στο Sachsenring ήταν η 100η της Derbi σε αγώνες, ενώ ο Μάρκεθ έγινε ο 1ος οδηγός που παίρνει 5 συνεχόμενες νίκες στα 125 κ.κ., μετά τον Βαλεντίνο Ρόσι. Οι επόμενες εμφανίσεις ήταν λίγο κατώτερες και έτσι βρέθηκε πίσω στη βαθμολογία. Ύστερα, όμως, από τη νίκη στο Motegi ακολούθησαν άλλες 3 συνεχόμενες νίκες. Ο Μάρκεθ κατάφερε να διατηρήσει το προβάδισμά του, μέχρι το τέλος της σεζόν και πήρε το πρωτάθλημα, όντας ο 2ος νεώτερος (μετά τον Καπιρόσι), που παίρνει πρωτάθλημα στα 125 κ.κ.
2011
Το 2011 ήταν 1η του χρονιά στο Moto 2, και στη Σούτερ. Εκεί, ο ανταγωνισμός ήταν μεγαλύτερος και ο κυριότερός του αντίπαλος ήταν ο Στέφαν Μπραντλ. Η σεζόν είχε σκαμπανεβάσματα. Ο Μάρκεθ μετά την 2η θέση στην Ιαπωνία, ήταν έτοιμος να αγωνιστεί στη Μαλαισία. Όμως, έπειτα από πτώση στη 2η ελεύθερη δοκιμή τραυματίστηκε. Την ημέρα του αγώνα απέτυχε σε ιατρικές εξετάσεις και δεν αγωνίστηκε. Ο Μπραντλ πήρε την 2η θέση και διεύρυνε τη διαφορά του από τον Μάρκεθ, στους 23 βαθμούς. Τα προβλήματα του Μάρκεθ με την όρασή του συνεχίστηκαν και στο GP της Βαλένθια, ο Μάρκεθ δεν συμμετείχε καθόλου. Υπό αυτές της συνθήκες έχασε και το πρωτάθλημα για 23 βαθμούς, αφού η διαφορά του με τον Μπραντλ δεν διαφοροποίηθηκε (ο Μπραντλ αποσύρθηκε, εξαιτίας ατυχήματος).
2012
Το 2012, ο Μάρκεθ παρέμεινε στο Moto2, στην ίδια ομάδα. Μετά, όμως, από την είσοδο του Στέφαν Μπραντλ στο Moto GP, ο ανταγωνισμός μειώθηκε και με αυτόν τον τρόπο, ο Μάρκεθ είχε 9 νίκες. Τελείωσε τη σεζόν με 328 βαθμούς και κατέκτησε το πρωτάθλημα, αφού ο 2ος Πολ Εσπαργαρό είχε μόλις 269 βαθμούς.
2013
μικρογραφία|346x346εσ|Η Repsol Honda του Μάρκεθ, το 2013 Το έτος 2013, ήταν χρονιά – ορόσημο για τον 20χρονο Μαρκ. Ξεκίνησε τη σεζόν με βάθρο στο Κατάρ. Στο 2ο GP (Τέξας), πήρε τη νίκη και έγινε ο νεότερος νικητής στη μεγάλη κατηγορία των μοτοσυκλετών. Η υπόλοιπη σεζόν κύλησε φανταστικά για τον Μάρκεθ. Είχε 6 νίκες, 6 δεύτερες θέσεις και 4 τρίτες θέσεις. Έτσι, έγινε ο νεότερος παγκόσμιος πρωταθλητής Moto GP, με 334 βαθμούς και διαφορά μόλις 4 βαθμών από τον 2ο, Χόρκε Λορένθο.
2015
Το 2015, ήταν μια εντυπωσιακή σεζόν, αφού από τον 1ο αγώνα 3 οδηγοί (Μάρκεθ, Λορένθο, Ρόσι) έβαλαν τις βάσεις για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Ο Μάρκεθ κέρδισε 5 αγώνες στη σεζόν, αλλά το ταλέντο του δεν ήταν αρκετό για να νικήσει την πείρα των άλλων 2 οδηγών. Για αυτόν τον λόγο έχασε το πρωτάθλημα και τερμάτισε στην 3η θέση. Ο Λορένθο κέρδισε το πρωτάθλημα, αλλά ο Ρόσι κατηγόρησε τον Μάρκεθ και τον Λορένθο πως συνεργάστηκαν για να του στερήσουν το πρωτάθλημα. Ο λόγος ήταν ο εξής. Στο GP της Μαλαισίας ο Μαρκ Μάρκεθ πλησίαζε επικίνδυνα τον Ρόσι. Σε μια στιγμή ο Μάρκεθ είχε κολλήσει τη μηχανή του πάνω σε αυτή του Ρόσι. Ύστερα από μερικά προσπεράσματα μεταξύ τους, ο Μάρκεθ θέλησε να τον περάσει μια και καλή. Ο Ρόσι, όμως, τον έσπρωξε με το πόδι σε μια επαφή τους. Ο Μάρκεθ έπεσε και μετά τον αγώνα οι αγωνοδίκες αφαίρεσαν 3 βαθμούς από τον Ρόσι, οι οποίοι έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη μάχη για το πρωτάθλημα και αναγκάστηκε να ξεκινήσει στον επόμενο αγώνα (GP Βαλένθιας) από την τελευταία θεση. Ο Ρόσι τελείωσε τον αγώνα στην 4η θέση, ενώ ο Λορένθο στην 1η και πήρε το πρωτάθλημα για 5 πόντους διαφορά. Ο Μάρκεθ κατάφερε να τελειώσει τη σεζόν στην 3η θέση και να συγκεντρώσει 242 βαθμούς.
2016
μικρογραφία|339x339εσ|Ο Μάρκεθ σε μάχη με τον Βαλεντίνο Ρόσι και τον Μάβερικ Βινιάλες, το 2016. Στο βάθος, οι Αλείξ Εσπαργκάρο και Ντάνι Πεντρόσα Η σεζόν του 2016 ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακή από αυτή του 2015. Ο λόγος ήταν πως παρατηρήθηκαν 9 διαφορετικοί νικητές, κατά τη διάρκεια της σεζόν. Ο Μάρκεθ, όμως, από νωρίς κατάφερε να ξεφύγει στη βαθμολογία από τον Ρόσι. Σαν συμπέρασμα, στο 2ο μισό της χρονιάς, κάθε αγώνας ήταν εν δυνάμει τελικός για τον Ρόσι. Ο Μάρκεθ, μετά από κάποια ατυχή συμπεράσματα επανήλθε με νίκη στο GP της Αραγονίας. Ο Μάρκεθ, στον επόμενο αγώνα (GP Motegi) χρειαζόταν νίκη και να μην πάρει βαθμό ο Ρόσι, για να κατακτήσει το πρωτάθλημα τόσο πρόωρα. Ο ίδιος ο Μάρκεθ είχε δηλώσει πως ''«Το σημαντικό είναι να πάρουμε τον Τίτλο και δεν παίζει ρόλο το πότε. Δεν νομίζω να το καταφέρω στην Ιαπωνία... θα ήταν σαν να κέρδιζα το Λόττο» .'' Κι’ όμως. Στα λόγια είχε δίκιο. Όμως, στον αγώνα της Ιαπωνίας… έγινε το απρόσμενο. Τόσο ο Βαλεντίνο Ρόσι, όσο και ο Χόρκε Λορένθο πέσανε από τις μοτοσυκλέτες τους και ο Μάρκεθ νίκησε. Ο 3ος τίτλος του στη μεγάλη κατηγορία σε 4 χρόνια και ο 5ος τίτλος σε όλες τις κατηγορίες πανηγυρίστηκε έξαλλα. Ο Μάρκεθ φόρεσε την ειδική μπλούζα για την περίσταση, που έλεγε “Give me 5”, ως ένδειξη των τίτλων που έχει κατακτήσει. Στους 2 επόμενους αγώνες τα αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα αφού στην Αυστραλία αποσύρθηκε και στη Μαλαισία τερμάτισε στην 11η θέση.
Συναγωνιστές ανά χρονιά
μικρογραφία|334x334εσ|Ο Μαρκ Μάρκεθ μαζί με τον Ντάνι Πεδρόσα σε... βόλτα σε πίστα
Η αποκάλυψή του
Στο πρόσφατο παρελθόν ο ίδιος ο Μαρκ Μάρκεθ, ερωτήθει αν θα έκανε τον γύρο της γενέτειράς του (Σερβέρα) με μοτοσυκλέτα. Αποκάλυψε στο CNN, όμως, πως δεν έχει δίπλωμα για να οδηγήσει μοτοσυκλέτα μεγάλου κυβισμού. Μπορούσε να οδηγήσει μόνο 50άρι. Είναι αλήθεια το ότι έχει την ικανότητα να μας εκπλήσσει, είτε πρόκειται για τη ζωή του, είτε πρόκειται για Moto GP.
Ορέστης (όνομα)
Ορέστης, αρχαιοελληνικό ανδρικό κύριο όνομα που χρησιμοποιείται και σήμερα.
Αιγιαλέας του Αδράστου
Στον πόλεμο αυτό, οι Επίγονοι νίκησαν, αλλά σκοτώθηκε από αυτούς ο Αιγιαλέας, από τον βασιλιά των Θηβών Λαοδάμαντα στη μάχη που έγινε κοντά στον Γλίσαντα. Το σώμα του Αιγιαλέως μεταφέρθηκε από τους συγγενείς του στις Πηγές της Μεγαρίδας και εκεί το έθαψαν με κάθε μεγαλοπρέπεια. Προς τιμή του έστησαν ηρώο, που ονομάσθηκε Αιγιάλειο και σωζόταν ακόμα στα χρόνια του Παυσανία (Παυσ. Ι, 10).
Ορέστης (όνομα)
Ετυμολογία
Στην αρχαιοελληνική μυθολογία, ο Ορέστης ήταν γιος του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας, αδερφός της Ηλέκτρας και της Ιφιγένειας. Το όνομα φέρουν και δύο πρόσωπα στην Ιλιάδα: (α) Ένας Αχαιός που σκοτώθηκε από τον Έκτορα με τη βοήθεια του θεού Άρη (Ιλιάδα, Ε΄ 705)· και (β) ένας Τρώας που σκοτώθηκε μαζί με τον Μένωνα και τον Ιαμενό από τον Λεοντέα (Ιλιάδα, Μ΄ 139 και 194).
Αιγιαλέας του Αδράστου
Πηγές
Αιγιαλεας του Αδραστου
Ορέστης (όνομα)
Ετυμολογία
Το όνομα, ήδη μυκηναϊκό O-re-ta, σημαίνει «ορεινός, κάτοικος των βουνών» και παράγεται από τη λέξη ὄρος «βουνό», (από το αμάρτυρο *ὄρεσ-ος).
Ονομαστική εορτή
Στις 10 Νοεμβρίου, ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Μικρασιάτη μάρτυρα Ορέστη του εκ Τυάνων Μικράς Ασίας.
Διάδοση του ονόματος
Το Ορέστης ανήκει στα Αρχαιοελληνικά που επανήλθαν στο Ελληνικό ονοματολόγιο, ύστερα από αιώνες, τις παραμονές της Επανάστασης του 1821, μαζί με άλλα ονόματα σαν σύμβολο της συνέχειας του ελληνισμού και της επιθυμίας του έθνους να ζήσει ελεύθερο. Γιορτάζει: (10 Νοεμβρίου.)
Ενδεικτικά, σήμερα στον ελλαδικό χώρο, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων από τον Απρίλιο του 2009, το βαφτιστικό Ορέστης παρουσιάζεται ανάμεσα στις θέσεις 307η–309η των πιο συχνών ονομάτων (98ο ανάμεσα στα αντρικά). Το φέρουν γύρω στους 3.296 Έλληνες ή ποσοστό 0,02%. Στην Κύπρο, κατά την απογραφή του πληθυσμού το 2011, το όνομα Ορέστης παρουσιάζεται 187ο σε συχνότητα, με 522 εμφανίσεις σε σύνολο 145.612 ή ποσοστό 0,36%.
Σύμφωνα με τη Θετίμα, το όνομα Ορέστης εμφανίζεται στο Lexicon of Greek Personal Names (LGPN) να το φέρουν 73 άτομα, με παράλληλο τύπο: Orestes (1ος αι. π.Χ. – 1ος αι. μ.Χ., Κάτω Ιταλία· 1ος αι. π.Χ., Κόρινθος· αυτοκρατορική περίοδος, Κάτω Ιταλία, Δαλματία, Ήπειρος· 3ος αι. μ.Χ., Θράκη) και με γεωγραφική διασπορά: στη Μακεδονία, την Ήπειρο, τη Δαλματία, τη Θράκη, τη Θεσσαλία, τα νησιά του Αιγαίου (Χίος και Λέσβος), τη Βοιωτία, την Αθήνα, την Κορινθία, τη Μεσσηνία, τη Μικρά Ασία (Ιωνία, Καρία, Μυσία, Λυκία, Λυδία, Κιλικία), την Κολχίδα, την Ιταλία (Καμπανία).
Στο LGPN καταχωρίζεται και το παράγωγο όνομα Ὀρεστῖνος με 4 εμφανίσεις και με παράλληλο τύπο Ὀρεστεῖνος.
Το όνομα σε άλλες γλώσσες
Το όνομα, μέσω του λατινικού Orestes διαδόθηκε και σε άλλες γλώσσες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανδρικά ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Ονόματα από την αρχαιοελληνική μυθολογία Κατηγορία:Αγιωνύμια
Ζεράρ ντε Νερβάλ
Ζεράρ ντε Νερβάλ (Gérard de Nerval) ήταν το λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Γάλλου συγγραφέα, ποιητή και μεταφραστή Ζεράρ Λαμπρυνί (Gérard Labrunie, 22 Μαΐου 1808 – 26 Ιανουαρίου 1855), μιας σημαντικής μορφής του γαλλικού ρομαντισμού. Ο Νερβάλ είναι γνωστότερος για τις νουβέλες του και τα ποιήματά του, ίδιως για τη συλλογή Les Filles du feu, που περιέχει τη νουβέλα Sylvie και το ποίημα «El Desdichado». Ως μεταφραστής, είχε σημαντικό ρόλο στη γνωριμία του γαλλόφωνου κοινού με τα έργα των Γερμανών λογοτεχνών του ρομαντισμού, όπως του Κλόπστοκ, του Σίλερ, του Μπύργκερ και του Γκαίτε. Στα ύστερα έργα του συγχώνευσε την ποίηση με τη δημοσιογραφία σε μυθοπλαστικό περιβάλλον, επηρεάζοντας τον Μαρσέλ Προυστ, ενώ η τελευταία του νουβέλα (Aurélia ou le rêve et la vie) θεωρείται ότι επηρέασε τον Αντρέ Μπρετόν και τον σουρεαλισμό.
Οικογένεια και σπουδές
Ο Ζεράρ Λαμπρυνί γεννήθηκε στο Παρίσι. Η μητέρα του, η Μαρία Μαργαρίτα Αντουανέτα Λωράν (Marie Marguerite Antoinette Laurent), ήταν κόρη ενός πωλητή ρούχων, ενώ ο πατέρας του, ο Ετιέν Λαμπρυνί (Étienne Labrunie), ήταν ένας νεαρός γιατρός που είχε καταταχθεί εθελοντικά ως στρατιωτικός ιατρός στον στρατό του Ναπολέοντα τον Ιούνιο του 1808, έναν μόλις μήνα μετά τη γέννηση του γιου του.
Μετά από εκστρατείες στη Γερμανία και την Αυστρία, κατέληξε να υπηρετεί σε ένα νοσοκομείο στο Γκουόγκουφ της Πολωνίας, έχοντας πάρει μαζί του και τη γυναίκα του. Οι Λαμπρυνί είχαν αφήσει τον νεογέννητο γιο τους στη φροντίδα του θείου της Μαρίας Μαργαρίτας, Α. Μπουσέ, που ζούσε στο χωριό Μορτφονταίν, όχι πολύ μακριά από το Παρίσι. Αλλά στις 29 Νοεμβρίου 1810 η Μαρία Μαργαρίτα πέθανε προτού μπορέσει να επιστρέψει στη Γαλλία. Αφού έθαψε τη σύζυγό του, ο Ετιέν συμμετέσχε στην καταστροφική γαλλική εισβολή στη Ρωσία. Συναντήθηκε με τον γιο του το 1814. Τον πήρε και άρχισε να εξασκεί την ιατρική ως ιδιώτης στο Παρίσι.
Το 1822 ο Ζεράρ γράφτηκε στο Κολέγιο (Λϋκειο) Σαρλεμάν. Εκεί συνάντησε και έγινε φίλος με τον Θεόφιλο Γκωτιέ. Εκεί άρχισε επίσης να ασχολείται σοβαρά με την ποίηση, ιδίως την επική. Σε ηλικία 16 ετών έγραψε ένα ποίημα με θέμα τα της ήττας του Ναπολέοντα, το «Napoléon ou la France guerrière, élégies nationales». Αργότερα δοκίμασε και τη σάτιρα, γράφοντας ποιήματα για τον βασιλόφρονα πρωθυπουργό Ζοζέφ ντε Βιλέλ και τους Ιησουίτες. Οι πρώτες δημοσιεύσεις έργων του έγιναν το 1826.
Σε ηλικία 19 ετών, με ελάχιστη γνώση της γερμανικής γλώσσας, άρχισε το φιλόδοξο έργο της μεταφράσεως του Φάουστ του Γκαίτε. Η μετάφρασή του, σε πεζό λόγο, εμφανίσθηκε το 1828. Παρά τα πολλά λάθη της, η μετάφραση του Ζεράρ είχε πολλές λογοτεχνικές αρετές και συνετέλεσε πολύ στη δημιουργία της φήμης του. Εξαιτίας της ο ίδιος ο Βίκτωρ Ουγκώ, αισθάνθηκε υποχρεωμένος να προσκαλέσει τον Ζεράρ να τον επισκεφθεί στο διαμέρισμά του.
Cénacle
Το 1829, έχοντας πάρει το απολυτήριο λυκείου με δύο χρόνια καθυστέρηση, ο Ζεράρ πιέστηκε από τον πατέρα του να βρει σταθερή εργασία. Πήρε μια θέση σε ένα γραφείο συμβολαιογράφου, αλλά η σκέψη του ήταν δοσμένη στη λογοτεχνία και όταν ο Βίκτωρ Ουγκώ του ζήτησε να γράψει προς υποστήριξη του θεατρικού έργου του Ερνάνης, που δεχόταν επιθέσεις από συντηρητικούς κριτικούς, ο Ζεράρ ήταν παραπάνω από χαρούμενος να το κάνει.
Ο Ζεράρ ανήκε στη φιλελεύθερη και αντιβασιλική ατμόσφαιρα της εποχής του και φυλακίστηκε για λίγο το 1832 επειδή είχε συμμετάσχει σε φοιτητικές διαδηλώσεις. Στη συνέχεια έβαλε στόχο να δημιουργήσει δύο ανθολογίες, μία γερμανικής ποιήσεως και μία γαλλικής. Οι Αλέξανδρος Δουμάς και Πιερ-Σεμπαστιάν Λωρεντί του εξασφάλισαν μία κάρτα για τη βιβλιοθήκη, ώστε να μπορέσει να διεξαγάγει την έρευνά του.
Η πρώτη ανθολογία περιελάμβανε δικές του μεταφράσεις των Κλόπστοκ, Σίλερ, Μπύργκερ και Γκαίτε, που το κοινό υποδέχθηκε με λιγότερο ενθουσιασμό από όσο τη μετάφραση του Φάουστ. Η δεύτερη ανθολογία περιείχε ποιήματα των Πιερ ντε Ρονσάρ, Ζοασέν ντυ Μπελέ, Ζαν-Αντουάν ντε Μπαΐφ, Γκυγιώμ ντε Σαλύστ Ντυ Μπαρτάς και Ζαν-Μπατίστ Σασινέ.
Το φθινόπωρο του 1830 το Cénacle, μια ομάδα λογοτεχνών που είχε συσταθεί από τον Σαιντ-Μπεβ για να εξασφαλίσει την επιτυχία του Ερνάνη του Ουγκώ, είχε συγκεντρώσει πολλούς ονομαστούς συγγραφείς, όπως τους Αλφρέ ντε Βινύ, Αλφρέ ντε Μυσσέ, Σαρλ Νοντιέ, Αλέξανδρο Δουμά και Ονορέ ντε Μπαλζάκ. Μετά την επιτυχία του Ερνάνη, το Cénacle άρχισε να διαλύεται και το διαδέχθηκε το «Petit-Cénacle», το οποίο δημιούργησε ένας γλύπτης, ο Jean Bernard Duseigneur (1808-1866). Ο Ζεράρ παρακολούθησε μερικές συναντήσεις του στο ατελιέ του Duseigneur.
Ο Ζεράρ, ακολουθώντας το παράδειγμα του Ουγκώ, άρχισε να γράφει θεατρικά έργα. Τα Le Prince des sots και Lara ou l'expiation ανέβηκαν στο θέατρο «Οντεόν» και απέσπασαν θετικές κριτικές. Τότε άρχισε να χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Ζεράρ ντε Νερβάλ, από το όνομα ενός κτήματος κοντά στο χωριό Λουαζύ που ανήκε παλαιότερα στην οικογένειά του.
Με τον Δουμά
Τον Ιανουάριο του 1834 ο παππούς του Ζεράρ απεβίωσε και του άφησε κληρονομιά περίπου τριάντα χιλιάδες φράγκα. Εκείνο το φθινόπωρο, ο Νερβάλ πήγε στη νότια Γαλλία και μετά ταξίδεψε στη Φλωρεντία, τη Ρώμη και τη Νάπολη. Επιστρέφοντας το 1835, συγκατοίκησε με μια ομάδα ρομαντικών καλλιτεχνών. Τον Μάιο του ίδιου έτους ίδρυσε το Le Monde Dramatique, ένα πολυτελές λογοτεχνικό περιοδικό στο οποίο σπατάλησε όλη την υπόλοιπη κληρονομιά. Καταχρεωμένος, ο Ζεράρ το πούλησε τελικώς το 1836. Κάνοντας μια αρχή στη δημοσιογραφία, ταξίδεψε στο Βέλγιο με τον Γκωτιέ από τον Ιούλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο.
Το 1837 η όπερα Piquillo ανέβηκε στην Opéra-Comique. Παρά τη συνεισφορά σε αυτή του Νερβάλ, το όνομα του Δουμά ήταν το μοναδικό που αναφερόταν πάνω στο λιπρέτο. Παρά την άρνηση του Δουμά να τον αφήσει να πιστωθεί τη δουλειά του, ο Νερβάλ συνέχισε να συνεργάζεται μαζί του σε θεατρικά έργα. Το καλοκαίρι του 1838 ταξίδεψαν μαζί στη Γερμανία για να δουλέψουν το Léo Burckart, το οποίο τελικώς έκανε πρεμιέρα στο Théâtre de la Porte-Saint-Martin στις 16 Απριλίου 1839, μόλις 6 ημέρες μετά την πρεμιέρα ενός άλλου κοινού έργου των δύο συγγραφέων, του L'Alchimiste. Τον Νοέμβριο ο Νερβάλ ταξίδεψε στη Βιέννη.
Τα ύστερα ταξίδια
Στις 22 Δεκεμβρίου 1842 ο Νερβάλ έφυγε για την Ανατολή, επισκεπτόμενος την Αλεξάνδρεια, το Κάιρο, τη Βηρυτό, την Κωνσταντινούπολη, τη Μάλτα και τη Νάπολη. Επιστρέφοντας στο Παρίσι, άρχισε να δημοσιεύει άρθρα για το ταξίδι του. Το βιβλίο του Ταξίδι στην Ανατολή εκδόθηκε το 1851.
Μεταξύ του 1844 και του 1847 ο Νερβάλ ταξίδεψε στο Βέλγιο, στην Ολλανδία και στο Λονδίνο, γράφοντας πολλή ταξιδιωτική λογοτεχνία. Συνέχισε ταυτόχρονα να γράφει νουβέλες και λιμπρέτα, ενώ μετέφρασε ποιήματα του φίλου του Χάινριχ Χάινε, δημοσιεύοντας μια επιλογή μεταφράσεων το 1848. Τα τελευταία χρόνια του τα πέρασε σε μια οικονομική και συναισθηματική στενωπό. Ακολουθώντας τη συμβουλή του γιατρού του Εμίλ Μπλανς, προσπάθησε να εκκενώσει τα έντονα συναισθήματά του διαχέοντάς τα στη γραφή του. Τότε δημιούργησε μερικά από τα καλύτερα έργα του.
Ο Νερβάλ είχε για κατοικίδιο ζώο έναν αστακό, τον οποίο έβγαζε βόλτα δεμένο με μια γαλάζια μεταξωτή κορδέλα στο Παλαί-Ρουαγιάλ στο Παρίσι. Σύμφωνα με τον Θεόφιλο Γκωτιέ, ο Νερβάλ είχε δηλώσει σχετικώς :
thumb|«La rue de la vieille lanterne: Η αυτοκτονία του Ζεράρ ντε Νερβάλ», λιθογραφία του [[Γκυστάβ Ντορέ, 1855]] "«Γιατί θα έπρεπε ένας αστακός να είναι πιο γελοίος από έναν σκύλο; ...ή από μια γάτα, ή μια γαζέλα, ή ένα λιοντάρι, ή από όποιο άλλο ζώο που κάποιος επιλέγει να πάρει για μια βόλτα; Μού αρέσουν οι αστακοί. Είναι ειρηνικά και σοβαρά πλάσματα. Γνωρίζουν τα μυστικά της θάλασσας, δεν γαβγίζουν και δεν δαγκώνουν τη μοναδική ιδιωτικότητά σου όπως οι σκύλοι. Και ο Γκαίτε είχε μια αποστροφή για τους σκύλους, και δεν ήταν τρελός.»"
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Νερβάλ ενδιαφέρθηκε και για τον σοσιαλισμό, ανιχνεύοντας τις ρίζες του στους διαφωτιστές του 18ου αιώνα, όπως φαίνεται και από τον υπότιτλο της συλλογής του Les Illuminés («Les precurseurs du socialisme»), αλλά και σε εσωτεριστές συγγραφείς όπως ήταν ο Νικολά Εντμ Ρεστίφ ντε Λα Μπρετόν.
Αυτοκτονία
Ολοένα και πιο φτωχός και αποπροσανατολισμένος, ο συγγραφέας αυτοκτόνησε τη νύκτα της 26ης Ιανουαρίου 1855, απαγχονιζόμενος από το κάγκελο ενός παραθύρου στη rue de la Vieille-Lanterne, ένα στενό σοκάκι του Παρισιού (σήμερα στη θέση του δρόμου αυτού βρίσκεται από το 1862 το Théâtre de la Ville. }} Είχε αφήσει ένα σύντομο σημείωμα στη θεία του: «Μη με περιμένετε απόψε, γιατί η νύχτα θα είναι μαύρη και λευκή».
Ο Μπωντλαίρ παρετήρησε ότι ο Νερβάλ «είχε παραδώσει την ψυχή του στον πιο σκοτεινό δρόμο που μπορούσε να βρει». Αυτοί που βρήκαν το πτώμα του παραξενεύτηκαν από το γεγονός ότι το καπέλο του βρισκόταν ακόμα πάνω στο κεφάλι του. Οι τελευταίες σελίδες του χειρογράφου του της Aurélia ou le rêve et la vie βρέθηκαν σε μία τσέπη του παλτού του. Μετά από μια θρησκευτική κηδεία στον Καθεδρικό Ναό της Νοτρ-Νταμ (που επιτράπηκε παρά την αυτοκτονία του εξαιτίας της διαταραγμένης διανοητικής του καταστάσεως), ο συγγραφέας τάφηκε στο Κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ, στο Παρίσι. Τα έξοδα της κηδείας και του τάφου τα επωμίσθηκαν οι φίλοι του Θεόφιλος Γκωτιέ και Arsène Houssaye, που εξέδωσαν την Aurélia ως βιβλίο αργότερα το ίδιο έτος.
Τα άπαντα του Ζεράρ ντε Νερβάλ έχουν εκδοθεί σε τρεις τόμους από τις Εκδόσεις Γκαλιμάρ-Bibliothèque de la Pléiade.
Αποτιμήσεις και επιδράσεις του έργου του
Ο Γκαίτε διάβασε τη μετάφραση του Φάουστ από τον Νερβάλ και την χαρακτήρισε «πολύ επιτυχημένη», φθάνοντας να πει ότι την προτιμούσε από το πρωτότυπο!
Ο συνθέτης Εκτόρ Μπερλιόζ βασίστηκε πάνω στη μετάφραση του Νερβάλ για το έργο του La damnation de Faust (1846).
Ο Αντρέ Μπρετόν αποτελεί παράδειγμα της επιρροής των απόψεων του Νερβάλ για τη σημασία των ονείρων στο υπερρεαλιστικό κίνημα. Επηρεασμένοι από το έργο του Νερβάλ ήταν επίσης οι Μαρσέλ Προυστ, Ρενέ Ντωμάλ, Αντονέν Αρτώ και άλλοι.
Το 1945, μετά από μια μακρά ασθένειά του, ο μεγάλος Ελβετός ψυχίατρος Καρλ Γιουνγκ έδωσε μια διάλεξη στη Ζυρίχη με θέμα την Aurélia του Νερβάλ, ένα έργο που θεωρούσε «ασυνήθιστα μεγάλης αξίας». Κατά τον Γιουνγκ πρόκειται για μια προειδοποίηση βγαλμένη από τη ζωή του συγγραφέως (ο πρωταγωνιστής δεν μπορεί να επωφεληθεί ψυχολογικά από τη δική του διαύγεια και βαθιά γνώση του εαυτού) και επικυρώνει την οραματική εμπειρία του Νερβάλ ως μια γνήσια συνάντηση με το συλλογικό ασυνείδητο και την anima mundi.
Ο Ουμπέρτο Έκο στο Six Walks in the Fictional Woods αποκαλεί τη νουβέλα του Νερβάλ Sylvie «αριστούργημα» και το αναλύει για να δείξει τη χρήση της χρονικής αμφισημίας στη λογοτεχνία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι μεταφραστές Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς του 19ου αιώνα
Κεφαλοχώρι (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Κεφαλοχώρι αναφέρονται οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Εθνική Αγγλίας Κ-17 (ποδόσφαιρο ανδρών)
<div class="plainlinks" style="margin-left:0.5em; margin-bottom:0.5em; border-top:1px solid #ccc; border-bottom:1px solid #ccc; padding:2px; background:#F9F9F9; text-align:left; font-size:95%;"> Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-17 Ευρώπης Κατηγορία:Εθνική Αγγλίας (ποδόσφαιρο)
Οξεία κοιλία
Οξεία κοιλία, είναι μία κλινική κατάσταση που απασχολεί κυρίως χειρουργούς ιατρούς στα τμήματα επειγόντων περιστατικών. Χαρακτηρίζεται από οξύ πόνο (τελευταίων ωρών) στην κοιλιακή περιοχή.
Διαφορική Διάγνωση
Στην διαφορική διάγνωση της οξείας κοιλίας εντοπίζονται πολλές νόσοι, από πολλά συστήματα και όργανα.
Παθολογικά
Κατηγορία:Συμπτώματα Κατηγορία:Επείγοντα ιατρικά περιστατικά
Ηλεκτρονικός τουρισμός
Ιστορικά στοιχεία
Αρκετά χρόνια τώρα, ο τουρισμός κατατάσσεται μεταξύ των σημαντικότερων βιομηχανιών σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς προσφέρει ουσιαστική οικονομική ανάπτυξη και απασχόληση. Παρουσιάζει μεγάλη ανάπτυξη, η οποία οφείλεται κυρίως σε παράγοντες όπως η αύξηση του ελεύθερου χρόνου και οι νέοι τρόποι επικοινωνίας και πληροφόρησης. Είναι όμως και μια βιομηχανία αρκετά ευαίσθητη σε διεθνή γεγονότα, όπως τρομοκρατικές επιθέσεις, φυσικές καταστροφές και οικονομικές συγκυρίες.
Σήμερα, οι πολιτικοοικονομικές συνθήκες που επικρατούν έχουν αλλάξει τον τρόπο ζωής των ανθρώπων, οι οποίοι στη συνέχεια ως τουρίστες έχουν νέα ενδιαφέροντα και αναζητούν νέες εμπειρίες, όπως είναι για παράδειγμα οι νέες μορφές τουρισμού όπως ο αγροτουρισμός. Η ανάπτυξη και η διάδοση του διαδικτύου προσφέρουν ένα νέο τρόπο με τον οποίο οι καταναλωτές ενημερώνονται για τουριστικά προϊόντα. Το άλμα των επικοινωνιών με τις μεγάλες ταχύτητες και την ευρεία κάλυψη των δικτύων επιτρέπουν την ενημέρωση όλο και μεγαλύτερων ομάδων πληθυσμών που άλλοτε στερούνταν το προνόμιο της πληροφόρησης τέτοιων ευκαιριών. Έτσι, οι καταναλωτές για να έχουν καλύτερη και ποιοτικότερη πληροφόρηση επιθυμούν να αναζητούν οι ίδιοι πληροφορίες και να αγοράζουν τουριστικά προϊόντα, οπότε κρίνεται απαραίτητη η ανάπτυξη της κατάλληλης τεχνολογικής και επικοινωνιακής υποδομής.
Η ηλεκτρονική τουριστική αγορά
Παρατηρείται μια αύξηση σε ότι αφορά τις αγορές μέσω διαδικτύου αναφορικά με τα τουριστικά προϊόντα και υπηρεσίες. Από τον ηλεκτρονικό τουρισμό, είναι κατανοητό πως επηρεάζεται όλη η τουριστική βιομηχανία η οποία περιλαμβάνει τους τουρίστες, τους ταξιδιωτικούς πράκτορες, τις επιχειρήσεις, τους ταξιδιωτικούς διαδικτυακούς τόπους, τα μοντέλα συνεργασίας που αναπτύσσονται μεταξύ των προορισμών και τους τουριστικούς προμηθευτές. Στην τουριστική αγορά, ισχυρότερες παρουσιάζονται οι αεροπορικές εταιρίες κατέχοντας το 50% της συνολικής αγοράς. Αυτό οφείλεται και στην ανάπτυξη των χαμηλού κόστους (low-cost) εταιριών όπως κάποιες αεροπορικές εταιρίες που δε διαθέτουν φυσικά καταστήματα, οι οποίες προσφέρουν αεροπορικά εισιτήρια σε πολύ χαμηλές τιμές δημιουργώντας έτσι και έναν ουσιαστικό ανταγωνισμό σε αυτόν τον τομέα. Ακολουθούν οι ξενοδοχειακές μονάδες, ενώ στη συνέχεια οι εταιρίες ενοικίασης αυτοκινήτων και ακτοπλοϊκές εταιρίες, προσφέροντας όλες υπηρεσίες και προϊόντα μέσω διαδικτύου. Τέλος, παρατηρείται πως οι καταναλωτές σε πολύ μεγάλο βαθμό προτιμούν να επιλέγουν τα προσωποποιημένα πακέτα προσφορών παρά τα μαζικά.
Δυνατότητες και Συναλλαγές
Πλέον, ο υποψήφιος τουρίστας έχει πολλές δυνατότητες μέσω διαδικτύου[5]. Πέρα από το να αναζητήσει, να συγκρίνει, να ενημερωθεί και να επιλέξει κάποια υπηρεσία, μπορεί ακόμη να επεξεργαστεί λεπτομέρειες για το προϊόν που επιθυμεί, για παράδειγμα μπορεί να επιλέξει το είδος του αυτοκινήτου που θα νοικιάσει, τα χαρακτηριστικά του καταλύματος σε κάποιο ξενοδοχείο ή την επιλογή θέσης στο αεροπλάνο με το οποίο πρόκειται να ταξιδέψει μερικές ώρες πριν την πτήση. Ακόμη, μπορεί να ενημερωθεί για ματαιώσεις ή δρομολόγια και απεργίες των μέσων μαζικής μεταφοράς, να δει διαδρομές για τον προορισμό του, τον καιρό μιας πόλης ή εάν χρειάζεται κάποιο έγγραφο ή εμβόλιο για συγκεκριμένους προορισμούς. Στον ηλεκτρονικό τουρισμό οι συναλλαγές πραγματοποιούνται κυρίως μέσω πιστωτικών καρτών[6](αν και τα τελευταία χρόνια μπορούν να γίνουν και μέσω άλλων μεθόδων, όπως το paypal), όπου ο χρήστης εισάγει τα προσωπικά στοιχεία του, οπότε είναι απαραίτητη η κατοχή μιας πιστωτικής κάρτας για μια τέτοια συναλλαγή. Επιπλέον, είναι σημαντική τόσο η ασφάλεια των προσωπικών δεδομένων του χρήστη όσο και το ιδιωτικό απόρρητο από μέρους της εταιρίας.
Πλεονεκτήματα
Γενικά, στον ηλεκτρονικό τουρισμό επωφελούνται όλοι οι παράγοντες που ανήκουν στην τουριστική αλυσίδα. Όσον αφορά τους καταναλωτές, έχουν:
Μειονεκτήματα
Παρά τα πολλά θετικά, ο ηλεκτρονικός τουρισμός παρουσιάζει και κάποια αρνητικά.
Σύστημα S.P.E.T.A
Η δυναμική δημιουργία πακέτων εισήχθη πρόσφατα ως καινοτόμος τεχνολογία που επιτρέπει μια αυτοματοποιημένη ρύθμιση και σύνθεση ταξιδιωτικών πακέτων για ξεχωριστούς πελάτες. Καθώς αυτή η τεχνολογία είναι ευρέως διαδομένη στην Αμερικάνικη και Αγγλική αγορά, ο πιθανός στρατηγικός αντίκτυπος που εμπεριέχεται στη δυναμική δημιουργία πακέτων, δεν μπορεί ακόμα να καθοριστεί. Τα αποτελέσματα ερευνών έδειξαν πως η ακεραιότητα των δεδομένων τουρισμού καθώς και ένα υψηλό επίπεδο δεδομένων πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών είναι το κλειδί για την κατανόηση της υλοποίησης της δυναμικής αυτής δημιουργίας καθώς και των στρατηγικών δυνατοτήτων που προσφέρονται. Ένα τέτοιο πρόγραμμα που υλοποιεί τη φιλοσοφία δυναμικής δημιουργίας πακέτου δεδομένων είναι το GIS σύστημα Speta οι λειτουργίες του οποίου περιγράφονται παρακάτω: Το S.P.E.T.A ή Social Pervasive e-Tourism Advisor είναι ένα σύστημα με έμφαση στους ανθρώπους που θέλουν καθοδήγηση όταν επισκέπτονται μια πόλη με την οποία δεν είναι εξοικειωμένοι, και σαν αποτέλεσμα δεν ξέρουν ποια μέρη είναι ενδιαφέροντα για να επισκεφθούν. Η εύρεση της κατάλληλης υπηρεσίας τουρισμού είναι ένα από τα κύρια μειονεκτήματα όταν οι άνθρωποι ταξιδεύουν. Βασισμένο στο προφίλ χρήστη που καθορίζει τα συνηθισμένα χαρακτηριστικά των τοποθεσιών που ο χρήστης έχει επισκεφτεί, τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις του, το σύστημα προτείνει τοποθεσίες που μπορεί να ικανοποιούν τις προσδοκίες του. Σαν υλοποίηση θα μπορούσαμε να πούμε ότι εφαρμόζει ένα recommendation system, λαμβάνοντας υπόψη τα news feeds τόσο των φίλων του ατόμου από τα κοινωνικά δίκτυα στα οποία είναι εγγεγραμμένος/η αλλά και από τις δικές του ιδιαιτερότητες, ασχολίες προτιμήσεις που έχει αποθηκεύσει στις σελίδες αυτές. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η διαδικασία αυτή δεν διαφέρει πολύ από το data mining, με μικρές παραλλαγές που έχουν να κάνουν με την εφαρμογή της λειτουργίας στον κλάδο του τουρισμού με τη βοήθεια των νέων τεχνολογιών. Θεμελιωδώς το SPETA είναι «ευαίσθητο» σε έξι διαφορετικά χαρακτηριστικά που του επιτρέπουν να δώσει στο χρήστη συμβουλές με ακρίβεια για νέους προορισμούς. Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι:
Το πρώτο πρόβλημα που παρουσιάζεται και πρέπει να αντιμετωπιστεί, είναι η τοποθεσία του χρήστη. Για να εντοπίσουμε δίχως αμφιλεγόμενα στοιχεία το χρήστη, χρησιμοποιείται ένα σύστημα GIS. Η τοποθεσία και χαρακτηριστικά άλλων συστημάτων αναγνώρισης προτύπων χρησιμοποιούνται από το σύστημα για να καταχωρίσουν τη φυσική θέση του χρήστη και οποιαδήποτε επακόλουθη μεταβολή της θέσης του. Γνωρίζοντας τη θέση του χρήστη, ένα σύνολο πιθανών τοποθεσιών που μπορεί να επισκεφτεί μπορούν να προταθούν αλλά επίσης επιτρέπει στο χρήστη να εντοπίσει επαφές ή φίλους στη γύρω περιοχή. Εκτός από την τοποθεσία, ο χρόνος και ο καιρός λαμβάνονται υπόψη. Αυτά τα χαρακτηριστικά θα χρησιμοποιηθούν για παράδειγμα για να προτείνουν κλειστούς προορισμούς όταν ο καιρός δεν δίνει άλλες δυνατότητες, και λαμβάνει υπόψη χρονικούς περιορισμούς που ενδεχομένως οι χώροι να έχουν. Το προφίλ του χρήστη ή οι προτιμήσεις κατασκευάζονται με δυο τρόπους. Ο πρώτος απαιτεί ρητή διάδραση από τον χρήστη καθορίζοντας ποια είναι τα ενδιαφέροντα του, τι είδους μέρη προτιμά να επισκεφτεί, και τις βαθμολογίες που δίνει στα αξιοθέατα στα μέρη αυτά.Επιπλέον ένα τεράστιο ποσό πληροφορίας μπορεί να εξαχθεί από τα κοινωνικά δίκτυα στα οποία ανήκει, όπως αγαπημένοι ζωγράφοι, συγγραφείς, μουσικές προτιμήσεις.
Η χρήση του συστήματος είναι αυτή που το ανατροφοδοτεί και το κάνει πιο αποδοτικό, με άλλα λόγια η συμπεριφορά του χρήστη λαμβάνεται πολύ σοβαρά υπόψη. Για παράδειγμα, ένα είδος μουσείων που πάντα ο χρήστης επισκέπτεται ή οι προτιμήσεις του σχετικά με πάρκα και κήπους που περνά τα απογεύματα του. Το σύστημα χρησιμοποιεί την δύναμη των 3rd party κοινωνικών δικτύων για να εξάγει πληροφορίες για τον χρήστη. Οι κεντρικές πληροφορίες που αποθηκεύονται σε ένα κοινωνικό δίκτυο είναι τα δεδομένα των επαφών του. Όλες οι επαφές του χρήστη εξάγονται και ενσωματώνονται στο προταθέν σύστημα. Συνήθως οι χρήστες συμβουλεύονται τους έμπιστους φίλους τους πριν ταξιδέψουν για να λάβουν ταξιδιωτικές προτάσεις. Αυτό το χαρακτηριστικό υλοποιείται με τη δυνατότητα προσπέλασης και αξιολόγησης των βαθμολογιών που η κάθε επαφή έχει βάλει στα μέρη που έχει επισκεφτεί. Τα κοινωνικά δίκτυα που λαμβάνουν μέρος σε αυτό το έργο εφαρμόζονται υιοθετώντας την OpenSocial 1 διεπαφή προγραμματισμού εφαρμογών (API), έτσι ένα νέο τουρισμό-κεντρικό σημασιολογικό κοινωνικό δίκτυο δημιουργείται ως κομμάτι του δικτύου κάνοντας χρήση χαρακτηριστικών του σημασιολογικού ιστού και των οντοτήτων.
Συμπεράσματα
Ο ηλεκτρονικός τουρισμός έχει κερδίσει έδαφος ως ένας υψίστης σημασίας κλάδος για την εφαρμογή καινοτόμων ιδεών. Οι εφαρμογές του έχουν υιοθετηθεί από δημόσια και ιδιωτικά ινστιτούτα, με στόχο να κερδίσουν αποτελεσματικά το προβάδισμα σε σχέση με τους υπόλοιπους ανταγωνιστές. Ο ηλεκτρονικός τουρισμός αναδείχθηκε έτσι ως μια πολλά υποσχόμενη επανέκδοση των επιχειρηματικών μοντέλων και αρχών που σχετίζονται με τον τουρισμό, με την έλευση νέων ειδών τεχνολογιών που χαρτογραφούνται από το buzz του Web 3.0 ή τα Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών (GIS), προτάσεις και σημασιολογικές τεχνολογίες καθώς και υπολογισμοί διάχυσης. Οι τεχνολογίες αυτές, με την επίδραση τους στον ηλεκτρονικό τουρισμό, θα αλλάξουν άρδην την έννοια του όπως τον γνωρίζουμε, κάνοντας χρήση νέων τεχνολογικών ανακαλύψεων και δυνατοτήτων, θα οδηγήσουν μεθοδικά στη βελτίωση των ταξιδιωτικών δραστηριοτήτων και στην ουσιαστική και οριστική τους θεμελίωση ως ένα μέσο διασκέδασης, με βάση την ακρίβεια, τις προτιμήσεις, και τα ενδιαφέροντα του χρήστη.
Πηγές
Κατηγορία:Διαδίκτυο Κατηγορία:Τουρισμός
Chevrolet Aveo
Το Chevrolet Aveo (που διατέθηκε ως Chevrolet Sonic στη Βόρεια Αμερική και σε κάποιες χώρες της Ασίας από το 2011 που εισήχθη η δεύτερη γενιά του) ήταν supermini αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας B που παρήχθη από το 2002 έως το 2020 σε 2 γενιές. Η πρώτη γενιά του, κατασκευάστηκε έως το 2011 από την νοτιοκορεατική αυτοκινητοβιομηχανία Daewoo και διατέθηκε παγκοσμίως σε 120 χώρες υπό 6 μάρκες (Chevrolet, Daewoo, Holden, Pontiac, Ravon και Suzuki). Η δεύτερη γενιά του, κυκλοφόρησε το 2011, για τη σεζόν (model year) του 2012 και η παραγωγή της έληξε στις 20 Οκτωβρίου 2020, χωρίς διάδοχο.
Αναφορές
Aveo Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Νοτιοκορεατικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης
Σιδηρώ Έβρου
Η Σιδηρώ είναι ημιορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 340 μέτρων και ανήκει στα Πομακοχώρια της Ροδόπης.
Ονομασία - Διοικητικά
Αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1961. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά, μαζί με το Σουφλί και τη Γιαννούλη αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Σουφλίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Σουφλίου του Δήμου Σουφλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 465 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Σουφλίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου
C5H8O
Ο μοριακός τύπος C5H8O μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα 197 ισομερή:
Βάτου
Το βάτου (vatu), στην (ISO 4217: VUV, μερικές φορές και Vt) είναι το νόμισμα του Βανουάτου. Εισήχθη το 1982, έπειτα από την ανεξαρτησία της νησιωτικής χώρας, σε αντικατάσταση του Φράγκου των Νέων Εβρίδων. Η εισαγωγή του βάτου έφερε και το τέλος της επίσημης κυκλοφορίας του αυστραλιανού δολαρίου στο Βανουάτου. Το βάτου δεν έχει υποδιαιρέσεις και η αξία του παρουσιάζει διακυμάνσεις. Φημολογείται όμως ότι έχει «κλειδωθεί» η ισοτιμία του με άλλα νομίσματα χωρίς να γίνει αυτό επίσημα γνωστό.
Κέρματα
Το 1983 κυκλοφόρησαν κέρματα του 1 και των 2, 5, 10, 20 και 50 βάτου, ενώ ακολούθησε η κυκλοφορία των 100 βάτου το 1988.
Τραπεζογραμμάτια
Το 1982 εισήχθησαν τραπεζογραμμάτια από την Κεντρική Τράπεζα του Βανουάτου σε ονομαστικές αξίες των 100, 500 και 1000 βάτου. Ακολούθησαν τα χαρτονομίσματα των 5.000 βάτου, το 1989. Το 1993 εισήχθησαν και χαρτονομίσματα των 500 και 1000 βάτου. Χαρτονομίσματα των 200 βάτου κυκλοφόρησαν το 1995.
«Δολάριο»
Οι κάτοικοι της χώρας πολλές φορές κάνουν λόγο για υποθετικό δολάριο ισότιμο με 100 βάτου, χωρίς να αποσαφηνίζουν για ποιας χώρας το νόμισμα λένε. Αυτό προέρχεται από την περίοδο 1966-1973 όταν το φράγκο των Νέων Εβρίδων ήταν ίδιο σε αξία με το αυστραλιανό δολάριο σε ισοτιμία των 100 φράγκων = 1 δολάριο.
Αναφορές
Βάτου Κατηγορία:Βανουάτου Κατηγορία:Κέρματα ανά χώρα
Κομητεία της Βαρκελώνης
Η Κομητεία της Βαρκελώνης (λατινικά: Comitatus Barcinonensis, Καταλανικά : Comtat de Barcelona) αρχικά ήταν μια συνοριακή περιοχή νότια από τα Πυρηναία που κυβερνήθηκε από τη Δυναστεία των Καρολιδών. Στα τέλη του 10ου αιώνα οι Κόμητες της Βαρκελώνης έγιναν ανεξάρτητοι από τους Φράγκους και η κομητεία κληρονομική, αυτό οδήγησε σε συνεχείς συγκρούσεις με το Χαλιφάτο της Κόρδοβας και τα υπόλοιπα Ισλαμικά κρατίδια των Μαυριτανών. Οι ανεξάρτητοι κόμητες μέλη του Οίκου της Βαρκελώνης προχωρώντας σε συμμαχίες και επιγαμίες επεκτάθηκαν σημαντικά σε όλες τις κομητείες στην Καταλονία και απέκτησαν την Οξιτανία. Ο κόμης της Βαρκελώνης Αλφόνσος κληρονόμησε από τη μητέρα του το Βασίλειο της Αραγωνίας (1164) και ανακηρύχτηκε βασιλιάς ως Αλφόνσος Β΄ της Αραγωνίας, τα δυο κράτη ενώθηκαν στο Στέμμα της Αραγωνίας. Η πόλη της Βαρκελώνης κυβερνήθηκε ωστόσο ανεξάρτητα και παρέμεινε κυρίαρχη σε ολόκληρο το Στέμμα της Αραγωνίας μέχρι τον 15ο αιώνα που ενώθηκε με το Στέμμα της Καστίλης.
Φραγκική κατάκτηση
Ο Κάρολος ο Φαλακρός χώρισε την Ισπανική Μαρκιωνία σε δυο κομητείες η πρώτη είχε πρωτεύουσα τη Ναρμπόν και η δεύτερη την ίδια τη Βαρκελώνη, ο Φράγκος βασιλιάς μπορούσε να διορίσει στην κομητεία της Βαρκελώνης κυβερνήτη της αρεσκείας του με πρώτο τον Μπερνάτ (801 - 820). Η κυβέρνηση της κομητείας παρέμεινε στα χέρια της τοπικής αριστοκρατίας, η τακτική του Μπερνάτ να έχει ειρηνικές σχέσεις με τους Μουσουλμάνους της Αλ-Άνταλους είχε σαν αποτέλεσμα να κατηγορηθεί για προδοσία στον Φράγκο βασιλιά. Ο Μπερνάτ έχασε σε μια μονομαχία, σύμφωνα με τη νομοθεσία των Βησιγότθων εξορίστηκε και εκθρονίστηκε. Η κομητεία της Βαρκελώνης πέρασε στη συνέχεια σε Φράγκους ευγενείς όπως ο Μπερνάρντο της Σεπτιμανίας. Η Γοτθική αριστοκρατία κέρδισε την υποστήριξη του βασιλιά όταν διορίστηκε κόμης ο Σουνιφρέδος Α΄ της Βαρκελώνης που ήταν πιθανότατα εγγονός του Καρλομάγνου από τη μητέρα του (844).
Ανεξαρτησία από τους Φράγκους
Οι δεσμοί ανάμεσα στη Φραγκική αυτοκρατορία και τις κομητείες της Καταλονίας σταδιακά εξασθένησαν, οι κομητείες απέκτησαν την αυτονομία, τα κληρονομικά τους δικαιώματα και μετατράπηκαν σε ανεξάρτητες πολιτικές οντότητες. Οι κόμητες εξακολουθούσαν και μετά τον Σουνιφρέδο Α΄ να διορίζονται από τον βασιλιά των Δυτικών Φράγκων μέχρι την εποχή που ο Μπέρναρντ της Γοτθίας με την υποστήριξη του Μπόζο της Προβηγκίας του γαμπρού του βασιλιά της Ιταλίας επαναστάτησε εναντίον του Καρόλου του Φαλακρού (877). Ο Κάρολος ο Φαλακρός πέθανε (6 Οκτωβρίου 877) αλλά ο Μπέρναρντ εξακολουθούσε να αντιστέκεται, ο Λουδοβίκος ο Τραυλός γιος και διάδοχος του Καρόλου του Φαλακρού κάλεσε σε βοήθεια τον ξάδελφο του Βιλφρέδο τον Δασύτριχο γιο του Σουνιφρέδου Α΄ της Βαρκελώνης.