cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πρινοχώρι Χαλκιδικής
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα το 1918, με την παλιά ονομασία Αβανλήδες, να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γαλατίστης. Μετονομάστηκε σε Πρινοχώρι το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τη Γαλάτιστα, την Αγία Αναστασία, τον Κιουρκτσόγλου καθώς και τη Μονή Αγίας Αναστασίας Φαρμακολυτρίας, αποτελούν την κοινότητα Γαλατίστης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ανθεμούντα του Δήμου Πολυγύρου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφηκε μόνο 1 κάτοικος.
Παραπομπές
Πρινοχωρι Κατηγορία:Δήμος Πολυγύρου Κατηγορία:Πολύγυρος
Σίταινα Αρκαδίας
Η Σίταινα είναι ένα ορεινό χωριό του νομού Αρκαδίας, χτισμένο αμφιθεατρικά στις πλαγιές του Πάρνωνα σε υψόμετρο 700 μ., κοντά στην ψηλότερη κορυφή του, τη Μεγάλη Τούρλα (1934 μ.). Το χωριό βρίσκεται σε απόσταση 24 χλμ. από το Άστρος. Η Σίταινα υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Βόρειας Κυνουρίας.
Η Σίταινα είναι ένα Τσακωνοχώρι στο οποίο, μαζί με τα κοντινά χωριά Πραστός και Καστάνιτσα, ομιλείται ακόμα η Τσακωνική διάλεκτος από τους γηραιότερους.
Ιστορία
Η Σίταινα, αναφέρεται για πρώτη φορά στο Χρονικό της Αλώσεως του Γεωργίου Σφραντζή, με την ονομασία Σίτανα. Η ονομασία «Σίταινα», είναι σλαβική και σημαίνει τέλμα, βάλτος. Τα επόμενα χρόνια, αναφέρεται σε διάφορα έγγραφα της Τουρκοκρατίας και της Ενετοκρατίας. Κατά τα προεπαναστατικά χρόνια, στην Σίταινα γεννιέται ο γνωστός κλέφτης και πρωτοπαλίκαρο του Καπετάν Ζαχαριά, Δημήτριος Καλιοντζής. Σημαντική ήταν η προσφορά του χωριού και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821, καθώς 150 Σιταινιώτες, εντάχθηκαν σε διάφορα σώματα, με μεγάλη επιτυχία. Το 1826 ο Ιμπραήμ Πασάς κατέστρεψε ολοσχερώς το χωριό, όπως και όλα τα άλλα χωριά της Κυνουρίας. Σύμφωνα με την παράδοση οι κάτοικοι του χωριού κατέφυγαν στο σπήλαιο της Ζαγγόλης. Τα επόμενα χρόνια η Σίταινα αποτέλεσε έδρα της Κοινότητας Σιταίνης. thumb|right|Δρόμος στη Σίταινα
Το χωριό
Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται τα φαράγγια του Λούλουγγα, της Κουτουπούς, της Ζαρμπάνιτσας και της Μαζιάς, στα οποία πραγματοποιείται πεζοπορία και ορειβασίας. Κοντά στην Σίταινα βρίσκονται τα χωριά Πραστός, Καστάνιτσα Αρκαδίας, Πλάτανος Αρκαδίας κ.ά. thumb|right|Το παλαιό Δημοτικό σχολείο
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του Πάρνωνα
Βουαντίσουαφ Μπρονιέφσκι
μικρογραφία|302x302εσ| Ο Μπρονιέφσκι ως στρατιώτης των [[Πολωνικές Λεγεώνες στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο|Πολωνικών Λεγεώνων στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο]] μικρογραφία|260x260εσ| Ο Μπρονιέφσκι μετά τη σύλληψη από το [[Λαϊκό Επιτροπείο Εσωτερικών Υποθέσεων|ΛΕΕΥ το 1940]] Ο Βουαντίσουαφ Καζίμιες Μπρονιέφσκι (πολωνικά: Władysław Kazimierz Broniewski) (17 Δεκεμβρίου 1897, Πουότσκ – 10 Φεβρουαρίου 1962, Βαρσοβία) ήταν Πολωνός ποιητής, συγγραφέας, μεταφραστής και στρατιώτης. Ήταν γνωστός για τα επαναστατικά και πατριωτικά του γραπτά.
Βιογραφία
Ο Μπρονιέφσκι ανέπτυξε αριστερές συμπάθειες και στα τέλη της δεκαετίας του 1920 ήταν επαναστάτης ποιητής. Το καλοκαίρι του 1931, συνελήφθη κατά τη διάρκεια μιας λογοτεχνικής συνάντησης συγγραφέων που συνδέονταν με το Κομμουνιστικό Κόμμα Πολωνίας (ΚΚΠ), μαζί με τους Γιαν Χέμπελ και Αλεξάντερ Βατ. Τον βοήθησε ο Μπολέσουαφ Βιενιάβα-Ντουουγκοσόφσκι.
Όταν η Πολωνία δέχτηκε επίθεση το 1939 από τη Γερμανία, έγραψε ένα σημαντικό ποίημα που ενθάρρυνε τους Πολωνούς να εγκαταλείψουν τις πολιτικές διαφορές και να πολεμήσουν τους επιτιθέμενους. Μετά την εισβολή της Πολωνίας από τη Σοβιετική Ένωση, ο Μπρονιέφσκι βρέθηκε στο σοβιετικά κατεχόμενο Λβουφ. Τα ποιήματά του τυπώθηκαν σε μια σοβιετική εφημερίδα, αλλά σύντομα συνελήφθη από το Λαϊκό Επιτροπείο Εσωτερικών Υποθέσεων με πλαστές κατηγορίες για «χουλιγκανισμό». Αρνήθηκε να συνεργαστεί με το ΛΕΕΥ και μετά από τέσσερις μήνες μεταφέρθηκε στη φυλακή Λουμπιάνκα στη Μόσχα, όπου έμεινε για δεκατρείς μήνες. Στη συνέχεια, εργάστηκε στην πολωνική πρεσβεία στο Κουιμπίσεφ. Έφυγε από τη Σοβιετική Ένωση με τον Πολωνικό Στρατό με επικεφαλής τον στρατηγό Βουαντίσουαφ Άντερς και μέσω του Ιράν έφτασε ήρθε στο Ιράκ και στη συνέχεια στην Παλαιστίνη.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του Μπρονιέφσκι, η υγεία του είχε καταστραφεί από την κατάχρηση αλκοόλ. Πέθανε στη Βαρσοβία.
Ποίηση
Η ποίηση του Μπρονιέφσκι πραγματεύεται προβλήματα της ανθρώπινης ζωής στο πλαίσιο ιστορικών γεγονότων, όπως οι πόλεμοι και οι επαναστάσεις (για παράδειγμα, η Παρισινή Κομμούνα) και με ζητήματα δικαιοσύνης, αγώνα για ελευθερία, πατριωτισμό και προσωπικά δεινά. Αυτή η τελευταία πτυχή είναι εμφανής στον κύκλο Anka, αφιερωμένος στη μνήμη της κόρης του τραγικά αποθανόντος ποιητή, Άννα, η οποία δηλητηριάστηκε από αέριο την 1η Σεπτεμβρίου 1954 (συχνά συγκρίνεται με τους Θρήνους του Γιαν Κοχανόφσκι). Ένα άλλο σημαντικό ποίημα του Μπρονιέφσκι είναι το Ballady i Romanse, που αναφέρεται στον τίτλο της συλλογής του Άνταμ Μιτσκιέβιτς. Το Ballady i Romanse αναφέρεται στο Ολοκαύτωμα. Ο ήρωάς του είναι μια δεκατριάχρονη Εβραία, η Ρίφκα, που πεθαίνει μαζί με τον Ιησού Χριστό που πυροβολήθηκε από τους Ναζί. Ο Μπρονιέφσκι ήταν συντηρητικός ως προς την ποιητική φόρμα. Χρησιμοποίησε κλασικές μορφές στίχου, παραδοσιακά μέτρα και στροφές. Συχνά χρησιμοποιούσε το δακτυλικό μέτρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές Κατηγορία:Πολωνοί συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνοί μεταφραστές Κατηγορία:Πολωνοί στρατιώτες Κατηγορία:Πολωνοί του Πολωνο-Σοβιετικού Πολέμου Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές του 20ού αιώνα Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος των Οικοδόμων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Σταυρού του Τάγματος Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας (1944-1989) Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Παπέ Αμπού Σισέ
Πρώιμη καριέρα και Αζαξιό
Η ενασχόληση του Σισέ με το ποδόσφαιρο ξεκίνησε στις ακαδημίες της AS Pikine, της Σενεγάλης, όπου αργότερα έπαιξε έπαιξε και στην πρώτη ομάδα, μόλις, όμως, σε τέσσερις αγώνες πρωταθλήματος. Αργότερα, τον αγόρασε για τις ακαδημίες της η Αζαξιό, στην οποία παρέμεινε από το 2014 έως και το 2017, κάνοντας πάνω από 70 συμμετοχές στη Λιγκ 2. Το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα της Αζαξιό το έκανε τον Απρίλιο του 2015, σε ένα ματς κόντρα στη Βαλανσιέν, αγωνιζόμενος σε όλο το παιχνίδι.
Ολυμπιακός Πειραιώς
Τον χειμώνα του 2017 συμφώνησε με τον Ολυμπιακό, με προσυμφωνημένο συμβόλαιο. Στις 14 Ιουνίου του 2017, ο Πειραϊκός σύλλογος τον ανακοίνωσε επίσημα.
2017–18
Στις 19 Σεπτεμβρίου του 2017 ο Σισέ έκανε το ντεμπούτο του με τη φανέλα του Ολυμπιακού, σε έναν αγώνα, για το Κύπελλο Ελλάδας, κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης, αγώνας που έληξε 2-1, υπέρ του πρώτου. Στη δεύτερη συμμετοχή του στο ελληνικό πρωτάθλημα, κόντρα στον Πανιώνιο, σε ένα ματς που έληξε 3-4, υπέρ του Ολυμπιακού, ο Σισέ, πέτυχε το πρώτο του γκολ, με τη φανέλα της πειραϊκής ομάδας στη Σούπερ Λιγκ. Στις 22 Οκτωβρίου, σε ένα ματς κόντρα στον ΠΑΟΚ, το οποίο έληξε 1-0, υπέρ του Ολυμπιακού, ο Σισέ έκανε πολύ καλή εμφάνιση κι έτσι κηρύχθηκε MVP τόσο του αγώνα όσο και της 8ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος από την εφημερίδα SportDay, καθώς επίσης και της Superleague. Στις 5 Νοεμβρίου του 2017, πέτυχε ξανά γκολ με κεφαλιά, κόντρα στον Πλατανιά, σε ένα ματς που έληξε 5-1, υπέρ του Ολυμπιακού.
Διεθνής καριέρα
Ο Σισέ το 2014 ξεκίνησε να αγωνίζεται και στην Εθνική ομάδα της Σενεγάλης U20. Το 2015 συμμετείχε στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα U20.
Στατιστικά
Έως και τις 1 Ιουνίου 2018
Συλλογικοί
Εθνικοί
Copa Africa
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σενεγαλέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Αζαξιό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σενεγάλης Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Αρχικαθεδρική Βασιλική του Αγίου Στανίσλαους Κόστκα (Λοτζ)
μικρογραφία|360x360εσ| Το εσωτερικό του Καθεδρικού Ναού του Λοτζ Η Αρχικαθεδρική Βασιλική του Αγίου Στανίσλαους Κόστκα είναι ρωμαιοκαθολική ενοριακή εκκλησία που χτίστηκε τα έτη 1901–1912, η οποία βρίσκεται στην Οδό Πιοτρκόφσκα 265 στο Λοτζ της Πολωνίας.
Ιστορία
Η επιτροπή κατασκευής δημιουργήθηκε το 1895 και περιλάμβανε τους μεγαλύτερους κατασκευαστές στο Λοτζ: Γιούλιους Τεόντορ Χάινσελ, Έντβαρντ Χερμπστ, Γιούλιους Κουνίτσερ, Γιούζεφ Ρίχτερ και Άντολφ Χόφριχτερ. Γύρω στο 1897, οι αρχές της πόλης διέθεσαν ένα μέρος της Καθεδρικής Πλατείας για την κατασκευή μιας νέας (τρίτης κατά σειρά κατασκευής) καθολικής εκκλησίας. Ο διαγωνισμός για το σχεδιασμό ανακοινώθηκε το 1898, τον οποίο κέρδισε η εταιρεία «Wende i Zarske», που ανήκε στους Γιοχάνες Βέντε και Άντολφ Ζάρσκε, οι οποίοι απασχολούσαν τον ελάχιστα γνωστό τότε αρχιτέκτονα, Εμίλ Ζίλμαν. Ο βαθμός συμμετοχής του Ζίλμαν στο έργο είναι άγνωστος. Αν και στη δεκαετία του 1970, του αποδόθηκε η αποκλειστική συγγραφή του σχεδιασμού του κτιρίου, σήμερα ο Γιοχάνες Βέντε και ο Άντολφ Ζάρσκε αναγνωρίζονται ως πλήρεις συν-σχεδιαστές. Το 1900, το οικόπεδο προς κατασκευή σημαδεύτηκε από το γραφείο μέτρησης των Ζντζίσουαφ Κουουακόφσκι και Μικόουαϊ Τραμπτσίνσκι. Ο Γιούζεφ Πίους Ντζιεκόνσκι, ο Σουαβόμιρ Οντζιβόλσκι και ο Στέφαν Σίλερ εισήγαγαν τροποποιήσεις στο αρχικό έργο για να μεγεθύνουν το μέγεθος της εκκλησίας. Το εσωτερικό σχεδιάστηκε από τον Βιεννέζο αρχιτέκτονα Ζίγκφριντ Στερν. Την επίβλεψη της κατασκευής είχε ο αρχιτέκτονας Καζίμιες Σοκοουόφσκι, και από το 1909 ο Καζίμες Στεμπέλσκι.
Ο ακρογωνιαίος λίθος καθαγιάστηκε στις 16 Ιουνίου 1901, από τον Αρχιεπίσκοπο της Βαρσοβίας, Βιντσέντι Τεόφιλ Πόπιελ. Το κτίριο της εκκλησίας χτίστηκε κατά τα έτη 1901–1912 από μη επιχρισμένο ανοιχτό κίτρινο τούβλο (στο λεγόμενο στυλ Ρόχμπαου). Στις 10 Δεκεμβρίου 1920, η Εκκλησία του Αγίου Στανίσλαους Κόστκα ανυψώθηκε από τον Πάπα Βενέδικτος ΙΕ΄ στο βαθμό του καθεδρικού ναού και στις 15 Οκτωβρίου 1922, ο καθεδρικός ναός καθαγιάστηκε από τον Επίσκοπο Βιντσέντι Τιμιενιέτσκι.
Η τρίκλιτη βασιλική είναι διαμορφωμένη σύμφωνα με το γερμανικό Μίνστερ της Ουλμ. Ο Καθεδρικός Ναός του Λοτζ είναι το ψηλότερο κτήριο στο Λοτζ, με ύψος 104,5 μ. και μία από τις ψηλότερες εκκλησίες στην Πολωνία.
Όργανο
Το εκκλησιαστικό όργανο κατασκευάστηκε στη θέση του οργάνου του Ντομίνικ Μπιερνάτσκι, το οποίο καταστράφηκε στην πυρκαγιά του καθεδρικού ναού (1971). Το όργανο χρηματοδοτήθηκε από τις επισκοπές της Γερμανίας και της Αυστρίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκκλησίες στο Λοτζ Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στην Πολωνία Κατηγορία:Νεογοτθική αρχιτεκτονική στο Λοτζ
Ζαν-Λουί Μπερτουτσελί
Ο Ζαν-Λουί Μπερτουτσελί (γαλλικά: Jean-Louis Bertucelli), (3 Ιουνίου 1942 - 6 Μαρτίου 2014) ήταν Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου. Πέθανε στις 6 Μαρτίου 2014 σε ηλικία 71 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Αντόνιο Ματέου Λαόθ
Ο Αντόνιο Ματέου Λαόθ (Antonio Miguel Mateu Lahoz, γενν. στις 12 Μαρτίου 1977) είναι Ισπανός διαιτητής ποδοσφαίρου. Είναι διεθνής διαιτητής της FIFA από το 2011 και ανήκει στη κατηγορία elite διαιτητών της UEFA. Διατητεύει αγώνες ποδοσφαίρου στο κορυφαίο πρώταθλημα της Ισπανίας από το 2008. Είναι γνωστός για την ιδιόρρυθμη αλλά και μοναδική προσέγγισή του στη διαιτησία.
Το 2021 διαιτήτευσε τον τελικό του Champions League στο Πόρτο ανάμεσα στη Τσέλσυ και τη Μάντσεστερ Σίτι. Το 2022 ορίστηκε να διευθύνει τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας στο ΟΑΚΑ ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τον ΠΑΟΚ. Ήταν επίσης διαιτητής στον προημιτελικό του Μουντιάλ 2022 ανάμεσα σε Ολλανδία και Αργεντινή όπου μοίρασε 18 κάρτες, αριθμό ρεκόρ για ματς παγκοσμίου κυπέλλου, ενώ λίγες ημέρες αργότερα στον αγώνα μεταξύ Μπαρτσελόνα και Εσπανιόλ έδειξε 15 κάρτες, αριθμός ρεκόρ για τη Λα Λίγκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί διαιτητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Διαιτητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Διαιτητές Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018
Always Look on the Bright Side of Life
To Always Look on the Bright Side of Life είναι ένα τραγούδι με κωμικό χαρακτήρα, γραμμένο από το μέλος των Monty Python Έρικ Άιντλ και συμπεριλήφθηκε στην ταινία Ένας προφήτης... μα τι προφήτης! του 1979. Έκτοτε το κομμάτι τραγουδιέται από τον κόσμο σε διάφορες δημόσιες δραστηριότητες: από ποδοσφαιρικούς αγώνες μέχρι και σε κηδείες. Το τραγούδι κυκλοφόρησε σε single το 1979 και μετά ξανά το 1988, αλλά δεν είχε κάποια εισπρακτική επιτυχία. Όμως, στην τρίτη του κυκλοφορία, το 1991, γνώρισε κάποια επιτυχία, φτάνοντας στο νούμερο 1 των ιρλανδικών charts, στο νούμερο 2 των αυστριακών και στο νούμερο 3 των ελβετικών και των βρετανικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1979 Κατηγορία:Singles του 1988 Κατηγορία:Singles του 1991 Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα για ταινίες
Πασκουάλε Αντρεόλι
Ο Πασκουάλε Αντρεόλι (Pasquale Andreoli, Φαλκονάρα Μαρίτιμα, 1774 – Γέλα, 1837) ήταν Ιταλός πρωτοπόρος της αεροπορίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Από πολύ νεαρή ηλικία μυήθηκε στα «νέα μορφή φυσικής» που εφαρμοζόταν για την μελέτη του «υπολογισμού των τεράστιων χώρων του ουρανού», και έγινε ένας από τους πρωτοπόρους της αεροπορίας.
Γνωρίστηκε με τον κόμη Φραντσέσκο Ζαμπεκάρι από την Μπολόνια, και μαζί πραγματοποίησαν την πρώτη απογείωση με αερόστατο κατασκευής τους στη Μπολόνια, στις 7 Οκτωβρίου 1803. Στις 18 Οκτωβρίου 1807, πραγματοποιώντας αυτή τη φορά απογείωση από τη νέα Αρένα του Μιλάνου, έφτασαν σε υψόμετρο 7.600 μέτρων με διθέσιο αερόστατο. Το 1809, στο Φορλί, σχεδιάσε και κατασκεύασε μαζί με τον Οττάβιο Αλμπιτσίνι ένα νέο αερόστατο με την ονομασία «Ελπίδα» ("La Speranza") με το οποίο πραγματοποίησαν πολλές απογειώσεις στο Φορλί, στη συνέχεια στη Μπρέσια, και σε άλλες πόλεις της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί αεροπόροι
Ελισάβετ Φεοντόροβνα (Ελισάβετ της Έσσης-Ντάρμστατ)
Η Ελισάβετ της Έσσης-Ντάρμστατ, μετέπειτα Μεγάλη Δούκισσα Ελισάβετ Φεοντόροβνα της Ρωσίας (ρωσικά: Елизавета Фëдоровна Романова), ανακηρυγμένη από την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία ως Αγία Μάρτυς Ελισάβετ Φεοντόροβνα, ήταν Γερμανίδα πριγκίπισσα του Οίκου της Έσσης-Ντάρμστατ και σύζυγος του Μεγάλου Δούκα Σέργιου Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας, γιου του Αλεξάνδρου Β΄ της Ρωσίας. Υπήρξε εγγονή της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου και μεγαλύτερη αδελφή της Αλεξάνδρας Φιοντόροβνα, τελευταίας αυτοκράτειρας της Ρωσίας. Ήταν, επίσης, μακρινή θεία του Φιλίππου, Δούκα του Εδιμβούργου, συζύγου της Ελισάβετ Β΄. Η Ελισάβετ Αλεξάνδρα Λουίζα Αλίκη γεννήθηκε την 1η Νοεμβρίου 1864 στο Μπεσσούνγκεν της Έσσης. Ήταν κόρη του Λουδοβίκου Δ΄ της Έσσης και παρά τω Ρήνω και της Αλίκης του Ηνωμένου Βασιλείου. Έγινε γνωστή στη ρωσική κοινωνία για την ομορφιά και τα φιλανθρωπικά της έργα προς τους φτωχούς. Όταν ένα μέλος του Σοσιαλιστικού Επαναστατικού Κόμματος δολοφόνησε το σύζυγό της με βόμβα το 1905, η Ελισάβετ συγχώρεσε δημοσίως τον δολοφόνο, Ιβάν Καλιάγεφ, και αγωνίστηκε χωρίς επιτυχία για να του αποδοθεί χάρη. Στη συνέχεια εγκατέλειψε την αυτοκρατορική αυλή και έγινε μοναχή, αφού είχε προηγουμένως ιδρύσει το Μοναστήρι Μάρφο-Μαριίνσκι, σκοπός του οποίου ήταν η βοήθεια προς τους φτωχούς και ανήμπορους πολίτες της Μόσχας. Το 1918 συνελήφθη και τελικώς δολοφονήθηκε από τους Μπολσεβίκους.
Το 1981 η Ελισάβετ αγιοκατατάχθηκε από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Εκτός Ρωσίας, και το 1992 από το Πατριαρχείο Μόσχας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας‎ Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Οίκος της Έσσης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Έσσης Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας
Κωνσταντίνα (αυτοκράτειρα)
Η Κωνσταντίνα (560 - 605) ήταν αυτοκράτειρα, σύζυγος του Μαυρίκιου της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ήταν κόρη του Τιβέριου Β΄ και της συζύγου του Ινούς Αναστασίας.
Κόρη του Καίσαρα
Ο πατέρας της Τιβέριος ήταν διοικητής του Εξκουβιτόρων υπό Ιουστίνου Β΄. Ο Ιουστίνος Β΄ φέρεται να υπέστη από την παραφροσύνη και δεν ήταν σε θέση να ασκήσει τα καθήκοντά του. Σύμφωνα με τον Γρηγόριο της Τουρ, αποκλειστική αρμοδιότητα της αυτοκρατορίας σε αυτό το σημείο έγινε δεκτό από την Σοφία, μια ανιψιά της Θεοδώρας, της συζύγου του Ιουστίνου Β'. Ο Ευάγριος σχολαστικός αναφέρει ότι η Σοφία κατόρθωσε να συνάψει ανακωχή διάρκειας τριών ετών με τον Χοσρόη από τη δική της. Απαίτησε υποστηρικτές και έφερε τον Τιβέριο, ως συνάδελφό της στην εξουσία.
Κόρη του Αυτοκράτορα
Τον Σεπτέμβριο του 578, ο Ιουστίνος Β΄ διόρισε τον Τιβέριο ως συν-αυτοκράτορα. Στις 5 Οκτωβρίου του 578, ο Ιουστίνος πέθανε και ο Τιβέριος έγινε ο μοναδικός αυτοκράτορας. Σύμφωνα με τον Ιωάννη της Εφέσου, η Σοφία έστειλε τον Πατριάρχη Ευτύχιο στον Τιβέριο για να τον πείσει να χωρίσει την Ινώ, προσφέροντας τόσο τον εαυτό της όσο και την ενήλικη κόρη της Αραβία ως μελλοντικές νύφες για το νέο αυτοκράτορα. Ο Τιβέριος αρνήθηκε.
Ο Τιβέριος προφανώς φοβόταν για την ασφάλεια της συζύγου και των θυγατέρων του. Ο Ιωάννης της Εφέσου αναφέρει τις τρεις γυναίκες να έρχονται κρυφά και λαθραία στην Κωνσταντινούπολη με το πλοίο, αργά το βράδυ. Η Ινώ ανακηρύχθηκε αυτοκράτειρα σε μια δημόσια τελετή και έλαβε το αξίωμα της Αυγούστας. Η Σοφία διατήρησε επίσης την κατάταξή της και συνέχισε να κατέχει ένα τμήμα του παλατιού για τον εαυτό της. Η Κωνσταντίνα είχε γίνει πλέον μία από τις δύο αυτοκρατορικές κόρες.
Η βασιλεία του πατέρα της ως αυτοκράτορας ήταν σχετικά μικρή. Στο 582, ο Τιβέριος έπεσε άρρωστος και το θέμα της διαδοχής έγινε επιτακτικό. Όπως και πριν, η Σοφία κλήθηκε να επιλέξει ένα διάδοχο για τον ετοιμοθάνατο αυτοκράτορα και επέλεξε τον Μαυρίκιο, έναν γενικό ο οποίος είχε καταφέρει μια σειρά από νίκες επί Ορμίσδου Δ΄ της Περσίας, γιου και διαδόχου του Χοσρόη Β΄. Σύμφωνα με το Γρηγόριο της Τουρ, σχεδίαζε να παντρευτεί το νέο αυτοκρατορικό κληρονόμο.
Σύζυγος του αυτοκράτορα
Στις 5 Αυγούστου του 582, η Κωνσταντίνα αρραβωνιάστηκε τον Μαυρίκιο και η Χαριτώ τον Γερμανό. Και οι δύο άνδρες έλαβαν τον τίτλο του Καίσαρα και έγιναν πιθανοί διάδοχοι. Στις 13 Αυγούστου, ο Τιβέριος ήταν ήδη στο νεκροκρέβατό του. Ο Τιβέριος φέρεται να είχε προετοιμάσει μια ομιλία για το θέμα, αλλά σε αυτό το σημείο ήταν πολύ αδύναμος για να μιλήσει. Ο Κοσμήτορας διάβασε γι' αυτόν. Η ομιλία διακήρυξε τον Μαυρίκιο αυτοκράτορα και μοναδικός διάδοχος του θρόνου. Στις 14 Αυγούστου, ο Τιβέριος πέθανε και ο Μαυρίκιος έγινε μονοκράτορας. Η Κωνσταντίνα παρέμεινε μνηστή του.
Ο γάμος της Κωνσταντίνας και του Μαυρίκιου έλαβε χώρα το φθινόπωρο του 582. Η τελετή πραγματοποιήθηκε από τον Πατριάρχη Ιωάννη Δ΄ και περιγράφεται λεπτομερώς από τον Θεοφύλακτο Σιμοκάττη. Η Κωνσταντίνα ανακηρύχθηκε Αυγούστα, ενώ η Σοφία και η Αναστασία κράτησαν επίσης τον ίδιο τίτλο. Ο Ιωάννης της Εφέσου αναφέρει και τις τρεις Αυγούστες να κατοικούν στο Μεγάλο Παλάτι.
Η Αναστασία ήταν η πρώτη από τις τρεις Αυγούστες που πέθανε. Η Κωνσταντίνα φαίνεται να έχει καλύτερες σχέσεις με τη Σοφία από τη μητέρα της.
Καθαίρεση
Το 602, ο Φωκάς σφετερίστηκε τον θρόνο και εκτέλεσε τον Μαυρίκιο. Η Κωνσταντίνα επέζησε ως χήρα. Το 603, η Κωνσταντίνα και οι τρεις κόρες της εξορίστηκαν σε ένα μοναστήρι, που είναι γνωστό ως «σπίτι του Λέοντα». Το μοναστήρι έχει προκαταρκτικά ταυτοποιηθεί με τη Μονή του Αγίου Μάμα, που ιδρύθηκε και διευθυνόταν από τη Θεοκτίστα, μια αδελφή του Μαυρίκιου.
Ο Θεοφάνης αναφέρει ότι η Κωνσταντίνα διατήρησε την επαφή με τον Γερμανό, και ότι και οι δύο συνωμοτούσαν εναντίον του Φωκά. Τα μηνύματά τους είχαν ανατεθεί στην Πετρόνια, μια υπηρέτριά της. Η Πετρόνια αποδείχθηκε άπιστη και ανέφερε την συνωμοσία στον Φωκά. Η Κωνσταντίνα συνελήφθη και τοποθετήθηκε υπό την επιτήρηση του Θεόπεμπτου, έπαρχου της Κωνσταντινούπολης. Η ανάκρισή της περιλάμβανε βασανιστήρια και αναγκάστηκε να δώσει το όνομα των συναδέλφων της. Η Κωνσταντίνα και οι τρεις κόρες της εκτελέστηκαν στη Χαλκηδόνα. Ο Γερμανός και μια απροσδιόριστη κόρη του επίσης εκτελέστηκε. Η κόρη αυτή φέρεται να ήταν χήρα του Θεοδόσιου, του γιου του Μαυρίκιου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Κόρες Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου (πετοσφαίριση γυναικών)
Η Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου είναι κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα γυναικών. Αποτελεί τμήμα του σωματείου της Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου. Η ομάδα δημιουργήθηκε το 1976 αλλά ανέστειλε τη λειτουργία της το 1985. Το 2019 η ομάδα επαναδραστηριοποιήθηκε.
Ιστορία
Το 1976 αποφασίστηκε η δημιουργία γυναικείας ομάδας πετοσφαίρισης στη Λεμεσό, με στόχο «πρώτο να ασχολούνται οι κοπέλες με την πετοσφαίριση και δεύτερο να διατηρείται η οντότητα του σωματείου», η οποία απειλείτο μετά την προσφυγιά και το διασκορπισμό των φιλάθλων της ομάδας. Πρώτος προπονητής της ομάδας ήταν ο Νικής Γεωργίου.
Με τη λήξη της περιόδου 1984-85, το διοικητικό συμβούλιο αποφάσισε να αναστείλει τις δραστηριότητες της γυναικείας ομάδας για οικονομικούς λόγους. Η Νέα Σαλαμίνα την τελευταία της περίοδο ήταν φιναλίστ του κυπέλλου. Συνολικά, στα 7 χρόνια παρουσίας της, η γυναικεία η ομάδα ήταν τρεις φορές δευτεραθλήτρια (1980-81, 1981-82, 1982-83) και τρεις φορές φιναλίστ του κυπέλλου (1979-80, 1982-83, 1984-85). Μάλιστα, την περίοδο 1981-82 είχε ισοβαθμήσει στην πρώτη θέση με την ΑΕΛ Λεμεσού, αλλά υστερούσε στην αναλογία των σετ, κατά μόλις δύο σετ.
Το 2011 έχει δραστηριοποιηθεί ξανά το τμήμα της γυναικείας πετόσφαιρας. Αρχικά δημιουργήθηκα τμήματα κορασίδων και παγκορασίδων που συμμετείχαν και συμμετέχουν στις διοργανώσεις της ΚΟΠΕ. Το 2019 δημιουργήθηκε και γυναικεία ομάδα η οποία εντάχθηκε στη Β΄ κατηγορία 2019-20., καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση. Την περίοδο 2020-21 κατέκτησε το πρωτάθλημα και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία. Επιπρόσθετα, κατέκτησε και το Κύπελλο Β΄ κατηγορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Πετοσφαιρικές ομάδες γυναικών Κύπρου
Το Αγόρι και οι Λύκοι
Το Αγόρι και οι Λύκοι (The Boy and the Wolves) είναι ινδιάνικο παραμύθι. Ο Άντριου Λανγκ το συμπεριέλαβε στο The Yellow Fairy Book.
Σύνοψη
Αποφεύγοντας την κακία των ανθρώπων, ένας ευγενής κυνηγός κινείται με την οικογένειά του σε μια απομονωμένη γη, όπου ζει μια ειρηνική ζωή. Πολλά χρόνια αργότερα, καθώς ο άνδρας πεθαίνει, ζητά από τα δύο μεγαλύτερα παιδιά του, τον έναν γιο και τη μια κόρη, να φροντίζουν πάντα τον μικρότερο αδελφό τους και να μην τον εγκαταλείψουν ποτέ. Τα παιδιά του του υπόσχονται, και ο άνδρας μπορεί πια να πεθάνει με ειρήνη. Ωστόσο, μετά το θάνατο της μητέρας τους, ο μεγαλύτερος γιος επιθυμεί να πάει στο χωριό όπου γεννήθηκε ο πατέρας του. Παρά την αδερφή του που του υπενθύμισε την υπόσχεση, ο γιος του μεγαλύτερου γιου φεύγει ούτως ή άλλως, βρίσκοντας το χωριό και ξεκινώντας μια δική του οικογένεια. Η αδελφή του ακολουθεί αργότερα τον μεγαλύτερο αδελφό της, αφήνοντας τον μικρότερο γιο να φροντίσει για τον εαυτό του όταν αρχίζει να τον βλέπει ως βάρος. Βρίσκει κι αυτή το χωριό και παντρεύεται. Το νεώτερο παιδί είναι σε θέση να ζήσει από τα αποθέματα που άφησαν πίσω του, αλλά όταν έρχεται ο χειμώνας μένει λιμοκτονημένος. Για να επιβιώσει αρχίζει να τρώει οτιδήποτε αφήνουν από πίσω τους οι λύκοι, μέχρι οι λύκοι να συνηθίσουν το αγόρι και να του επιτρέψουν να μοιραστεί τα γεύματά τους. Όταν έφθασε η άνοιξη, το αγόρι ακολουθεί τους λύκους στις ακτές και τυχαίνει να ψαρεύει ο αδελφός του εκεί γύρω. Ο μεγαλύτερος αδελφός θυμάται την υπόσχεση καθώς το αγόρι φωνάζει ότι γίνεται καθώς επίσης και λύκος. Ο αδελφός του καλεί το αγόρι, αλλά το παιδί μεταμορφώνεται σταδιακά σε λύκο και τρέχει με την υπόλοιπη αγέλη. Ο μεγάλος του αδελφός, με τύψεις, επιστρέφει στο χωριό και ξοδεύει το υπόλοιπο της ζωής του θρηνώντας, όπως και η αδελφή του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παραμύθια Κατηγορία:Λυκάνθρωποι
Αντιλόπη σάιγκα
Η αντιλόπη σάιγκα ή σάιγκα η ταταρική (ΔΦΑ: /ˈsaɪɡə/, ΔΟ: Saiga tatarica) είναι είδος αντιλόπης το οποίο απειλείται άμεσα με αφανισμό. Αρχικά καταλάμβανε πολύ μεγάλη έκταση της ευρασιατικής στέπας από τους πρόποδες των Καρπαθίων και του Καυκάσου, έως την Μογγολία και την περιοχή Τζουνγκαρία της Κίνας. Κατά την Πλειστόκαινο εποχή ζούσε, επίσης, στην περιοχή της Βερίγγειας γέφυρας, την έκταση ξηράς που συνέδεε την βορειοανατολική Ασία με τη Βόρεια Αμερική. Στην αρχαία ελληνική γραμματεί α ο Στράβωνας ανέφερε το ζώο ως Κόλος και το περιέγραψε ως ένα από τα χαρακτηριστικά ζώα της Σκυθίας.
Σήμερα, οι πληθυσμοί της σάιγκας απαντούν κυρίως στη βορειοδυτική Ρωσία, στις στέπες πριν τη Κασπία θάλασσα, και στις περιοχές Ουράλια, Ουστιούρτ (Үстірт), και Μπετμπάκ-Νταλά (Бетпақдала) στο Καζακστάν. Ένα μέρος του πληθυσμού της περιοχής Ουστιούρτ μεταναστεύει προς τα νότια κατά την περίοδο του χειμώνα προς το Ουζμπεκιστάν και μερικές φορές και το Τουρκμενιστάν, έχοντας πλέον εκλείψει τελείως στην Κίνα και την νοτιοδυτική Μογγολία, ενώ στη βορειοδυτική Μογγολία υπάρχει ένα συγγενικό υποείδος (Saiga tartarica mongolica) το οποίο ωστόσο έχει προταθεί σε κάποιες μελέτες πως πρόκειται όχι απλά για υποείδος αλλά για διαφορετικό είδος αντιλόπης (Saiga borealis).
Περιγραφή
Το ύψος του ζώου κυμαίνεται στα 60 με 80 εκατοστά έως τον ώμο, και το βάρος του μεταξύ 21 και 51 κιλών. Τα αρσενικά διαθέτουν κέρατα και μεγαλύτερο σωματότυπο από τα θηλυκά. Η διάρκεια ζωής τους υπολογίζεται στα 6 έως 10 έτη, ενώ η περίοδος κύησης τους στις 140 ημέρες / 4,5 μήνες.
Το κύριο χαρακτηριστικό που κάνει το ζώο να ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες οικογένειες και είδη αντιλόπης, είναι η ασυνήθιστα υπερμεγέθης μύτη του, η οποία μοιάζει με προβοσκίδα (sic). Κατά τις μεταναστεύσεις των θερμών καλοκαιρινών μηνών η σάιγκα χρησιμοποιεί τη μύτη της για να εξισορροπεί την θερμοκρασία του σώματος της (αποβολή θερμότητας με διαστολή των ρινικών αιμοφόρων αγγείων) ενώ, αντιστρόφως, κατά τους χειμερινούς μήνες θερμαίνει τον αέρα πριν μεταφερθεί στους πνεύμονες.
Περιβάλλον και συμπεριφορά
Στο φυσικό της περιβάλλον η σάιγκα σχηματίζει πολυάριθμες αγέλες οι οποίες διαβιούν στα ημίξηρα κλίματα, στέπες, λιβάδια πιθανώς και δασικές περιοχές με αραιή βλάστηση, καταναλώνοντας διάφορα είδη φυτών μερικά από τα οποία είναι δηλητηριώδη για άλλα ζώα. Τα θηλαστικά μπορούν να καλύψουν μεγάλες αποστάσεις και να διασχίσουν τους ποταμούς κολυμπώντας, αλλά αποφεύγουν τις απόκρημνες περιοχές.
Η αναπαραγωγική τους περίοδος ξεκινά τον Νοέμβριο, όταν τα αρσενικά συναγωνίζονται μεταξύ τους για την κατάκτηση των θηλυκών ενώ, κατά την άνοιξη, οι μητέρες φέρνουν στον κόσμο τα νεογνά τους.
Ιστορική γεωγραφική κατανομή
Κατά την πιο πρόσφατη εποχή των παγετώνων, έως και περίπου 12.000 χρόνια πριν, οι πληθυσμοί της σάιγκας καταλάμβαναν μεγάλες εκτάσεις, από τις Βρετανικές νήσους έως την Κεντρική Ασία και από τη Βερίγγεια γέφυρα και την Αλάσκα ως την περιοχή Γιούκον και τα βορειοδυτικά εδάφη του Καναδά.
Κατά την κλασική αρχαιότητα (περίπου 8ος με 4ος αιώνας π.Χ.) θεωρείτο ως ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά ζώα της Σκυθίας -βάσει της περιγραφής του Στράβωνα, γεωγράφου του 1ου αιώνα π.Χ., -το οποίο το ονομάζει Κόλος. Αναφέρει πως ήταν κάτι σαν διασταύρωση μεταξύ ελαφιού και κριαριού, αλλά ταχύτερο και από τα δύο, και είχε λευκό τρίχωμα. Επίσης αναφέρει πως έπινε μέσω της προβοσκίδας του -κατά την εντύπωση του Στράβωνα-, ενώ ήταν ικανό να ζήσει σε άνυδρες περιοχές. Στην περιοχή της Ελλάδας, έχουν βρεθεί απολιθώματα του ζώου στη Θεσσαλία.
Στις αρχές του 18ου αιώνα, ζούσε ακόμα στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, τους πρόποδες των Καρπαθίων Ορέων, και τη βόρεια πλευρά του Καυκάσου έως την Τζουνγκαρία της Κίνας και την Μογγολία.
Κατά τη δεκαετία του 1920 ο πληθυσμός του είδους σημείωσε απότομη μείωση, αλλά επανέκαμψε. Έως το 1950, περίπου 2 εκατομμύρια από τα ζώα αυτά βρίσκονταν στις στέπες της Σοβιετικής Ένωσης. Με την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο πληθυσμός αποδεκατίστηκε λόγω του ανεξέλεγκτου κυνηγιού και τη μεγάλη ζήτηση των κεράτων τους για την παραγωγή σκευασμάτων της Κινεζικής ιατρικής. Υπήρξε κάποιο χρονικό διάστημα, κατά το οποίο, οργανισμοί προστασίας των ζώων όπως το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση ενθάρρυνε το κυνήγι της σάιγκας ως εναλλακτική λύση εμπορίας των κεράτων της, σε σχέση με την εμπορική ζήτηση για εκείνα των ρινόκερων.
Κατά τα μέσα της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα, οι πληθυσμοί της σάιγκας μειώθηκαν κατά πολύ, έως και 95% κατά τα τελευταία 15 έτη που μεσολάβησαν, και η σάιγκα κινδυνεύει άμεσα με εξαφάνιση σύμφωνα με τη Διεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσης. Εκτιμάται πως περίπου 50.000 επιζούν σήμερα στην Καλμικία, κάποιες περιοχές του Καζακστάν και κάποιες απομονωμένες περιοχές της δυτικής Μογγολίας (S. t. mongolica, στα φυσικά καταφύγια της Σάργκα και Μανχάν). Μικρός πληθυσμός απομένει στη Ρωσία, στις περιοχές βορείως της Κασπίας θάλασσας και είναι πολύ κοντά στο να εξαφανιστεί.
Προστασία από λαθροκυνηγούς
Τα κέρατα της αντιλόπης σάιγκα χρησιμοποιούνται στην παραδοσιακή Κινέζικη ιατρική, και αποτιμώνται εμπορικά στα 150 δολάρια ΗΠΑ. Η υψηλή ζήτηση για το συγκεκριμένο όργανο εξαφάνισε το είδος στην Κίνα, παρά το ότι η σάιγκα είναι προστατευόμενο είδος.
Τον Νοέμβριο του 2010 το Καζακστάν επανέφερε σε ισχύ την απαγόρευση του κυνηγιού της σάιγκας, επεκτείνοντας την ως το 2021, σε μια προσπάθεια να επιτρέψει στους πληθυσμούς της να ανακάμψουν.
Τον Ιούνιο του 2014, οι Κινεζικές αρχές στα σύνορα με το Καζακστάν, κατέσχεσαν 66 κιβώτια τα οποία περιείχαν 2.351 κέρατα σάιγκας, αξίας 11 εκατομμυρίων δολαρίων.
Κατά την ίδια εποχή, το 2015, ο πρόεδρος της Διεθνούς Οργάνωσης Προστασίας της Σάιγκας (SCA), ανέφερε πως η αντιμετώπιση των λαθροκυνηγών πρέπει να αποτελέσει ζήτημα ύψιστης προτεραιότητας για τις κυβερνήσεις της Ρωσίας και του Καζακστάν.
Επιδημίες και φυσικά αίτια
Κατά τον Μάιο του 2015, καταγράφηκε ένας ασυνήθιστα μεγάλος αριθμός νεκρών ατόμων. Τα ζώα πέθαναν από μια μυστηριώδη επιζωοτική ασθένεια, η οποία πιθανώς να ήταν παστερέλλωση (pasteurellosis). Η θνησιμότητα υπολογίστηκε στο 100% των πληθυσμών που μολύνθηκαν, με εκτιμώμενο ποσοστό 40% (περίπου 120.000, το 1/3 του παγκόσμιου πληθυσμού)  να έχει πεθάνει έως τον Μάιο του 2015, από ένα αρχικό σύνολο 250.000 στην ευρύτερη περιοχή.Μια άλλη θεωρία σχετικά με την ασθένεια είναι πως, πιθανόν, ήταν οξύς προστομαχικός τυμπανισμός (ruminal tympany) καθώς, συμπτώματα όπως φούσκωμα, αφροί στο στόμα και διάρροια παρατηρήθηκαν στα νεκρά ζώα. Σύμφωνα με την υπόθεση αυτή, η ασθένεια επήλθε ως αποτέλεσμα κατανάλωσης φυτών όπως άλφαλφα, τριφυλλιού και υγρού γρασιδιού, τα οποία μπορούν να γίνουν φορείς μικροβίων. Στα τέλη του Μαΐου του 2015 τα Ηνωμένα Έθνη μέσω της αντίστοιχης υπηρεσίας τους ανακοίνωσαν πως η επιδημία έληξε.
Η θνησιμότητα στη συγκεκριμένη τάξη συχνά εξαρτάται και από επιπλοκές του τοκετού.
Διεθνείς συμβάσεις
Οι διακρατικές συμφωνίες όπως η Σύμβαση για τα Μεταναστευτικά Είδη Άγριων Ζώων ή αλλιώς η Σύμβαση της Βόννης και το Μνημόνιο Κατανόησης για την Αντιλόπη Σάιγκα τέθηκαν σε ισχύ τον Σεπτέμβριο του 2006, με στόχο την αποκατάσταση των πληθυσμών του είδους και την καταπολέμηση της θανάτωσης των ζώων μέσω της παράνομης εμπορικής εκμετάλλευσης.
Ζωολογικοί κήποι
Ο ζωολογικός κήπος της Μόσχας στη Ρωσία και το φυσικό καταφύγιο Ασκάνια Νόβα (Асканія-Нова) στην Ουκρανία διαθέτουν αντιλόπες σάιγκα, ενώ οι ζωολογικοί κήποι της Κολωνίας στη Γερμανία και του Σαν Ντιέγκο στις ΗΠΑ είχαν, κατά το παρελθόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βοοειδή Κατηγορία:Θηλαστικά της Ασίας Κατηγορία:Θηλαστικά της Ρωσίας Κατηγορία:Πανίδα της ερήμου
Δημήτριος Μάντζαρης
Ο Δημήτριος Μάντζαρης (1937-1989) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής Τρικάλων.
Σταδιοδρομία
Πατέρας του ήταν ο Αλέξανδρος Μάντζαρης. Σπούδασε νομικά και ήταν δικηγόρος. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1974 με την Ένωση Κέντρου- Νέες Δυνάμεις (μετονομασθείσα το 1976 σε ΕΔΗΚ), συγκεντρώνοντας 5.715 ψήφους. Στη συνέχεια εκλέχθηκε ξανά βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1977, 1981 και του 1985. Στις 4 Αυγούστου 1988 παραιτήθηκε από το βουλευτικό αξίωμα και τον αντικατέστησε στην έδρα ο Ιωάννης Καμπαγιάννης.
Πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 27 Μαΐου 1989 σε ηλικία 52 ετών και κηδεύτηκε πάνδημα την επομένη από τον ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Νικολάου Τρικάλων, με τον Τρικαλινό υφυπουργό Οικονομικών Χρήστο Οικονόμου να εκφωνεί επικήδειο. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Τρικάλων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις
Nikki Lilly
Η Νικόλ Λίλυ Χρήστου (γεννημένη στις 22 Ιουλίου 2004); γνωστή ως Nikki Lilly) είναι Βρετανίδα YouTuber, συγγραφέας,  τηλεοπτική παρουσιάστρια, με συμμετοχές σε φιλανθρωπικές εκστρατείες. Η Χρήστου τιμήθηκε με τα International Emmy Kids Awards το 2019, για το επεισόδιο της σειράς My Life του CBBC, Nikki Lilly Meets, Nikki Lilly Bakes και εμφανίστηκε στο Celebrity Supply Teacher κάνοντας ένα μάθημα για το vlogging.  και είναι η νεότερη που έχει λάβει ποτέ το Ειδικό Βραβείο BAFTA. Το 2016, η Χρήστου έλαβε το βραβείο Child of Courage στα Pride of Britain Awards.
Πρώιμη ζωή
Σε ηλικία έξι ετών, η Χρήστου διαγνώστηκε για πρώτη φορά με αρτηριοφλεβική δυσπλασία (AVM), μια σπάνια ιατρική πάθηση που χρειάστηκε θεραπεία με πολλές επεμβάσεις και η οποία άλλαξε εμφανώς τη φυσική της εμφάνιση. Έχασε 4 μήνες από το δημοτικό σχολείο και χρειάστηκε να μεταφερθεί στην Αμερική για θεραπεία πολλαπλές φορές.
Η Χρήστου έγινε για πρώτη φορά γνωστή από τα βίντεο της στο YouTube, που ξεκίνησε να φτιάχνει σε ηλικία οκτώ ετών, για να μοιραστεί τις εμπειρίες της από τη ζωή με μια «ορατή διαφορά». Το κανάλι της στο YouTube καλύπτει θέματα όπως η ζωή με χρόνια ασθένεια, ο εκφοβισμός, η ψυχική υγεία, ομορφιά.
Τηλεοπτική δουλειά
Η Χρήστου έχει γίνει η βάση δύο επεισοδίων της σειράς ντοκιμαντέρ του CBBC My Life : Born to Vlog, and I Will Survive.
Το 2016, η Χρήστου κέρδισε την τέταρτη σειρά του διαγωνισμού Junior Bake Off, και το 2018 ο Χρήστου άρχισε να παρουσιάζει την εκπομπή του CBBC "Nikki Lilly Meets…", στην οποία παίρνει συνεντεύξεις από πολιτικούς και διασημότητες, όπως ο τενίστας Άντι Μάρρεϊ και η πρώην πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, Τερέζα Μέι.
Το 2020, η Χρήστου παρουσίασε μια άλλη εκπομπή στο CBBC με τίτλο Nikki Lilly Bakes στην οποία ψήνει φαγητό στην κουζίνα της.
Φιλανθρωπική οργάνωση The Butterfly AVM
Η Χρήστου και οι γονείς της ίδρυσαν το The Butterfly AVM Charity για να αυξήσουν την ευαισθητοποίηση για το AVM, να συγκεντρώσουν κεφάλαια για έρευνα σχετικά με την πάθηση και να στηρίξουν τους πάσχοντες και τις οικογένειές τους.
YouTube
Η Χρήστου έχει ένα κανάλι στο YouTube, το οποίο έχει από τον Απρίλιο του 2013 και στο οποίο κάνει μαθήματα μακιγιάζ, συνεδρίες Q&A και vlog. Τραγουδάει τραγούδια, με το πιο δημοφιλές της να είναι η διασκευή της του Lovely των Billie Eilish & Khalid, το οποίο, από τον Οκτώβριο του 2021, έχει 26 εκατομμύρια προβολές. Από τον Οκτώβριο του 2021, έχει 1,22 εκατομμύρια συνδρομητές.
Τον Ιανουάριο του 2021, η Χρήστου τραγούδησε μια διασκευή του Drivers License και τον Αύγουστο τραγούδησε μια διασκευή του «Another Love» στο κανάλι της στοYouTube.
Βιβλίο
Τον Οκτώβριο του 2020, το βιβλίο της Χρήστου, Come on Life της Nikki Lilly: The Highs and Lows on How to Live Your Best Teen Life, κυκλοφόρησε από την Walker Books.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί ελληνικής καταγωγής
Βουλευτικές εκλογές στην Κιργιζία 2000
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Κιργιζία στις 20 Φεβρουαρίου 2000, ενώ ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 12 Μαρτίου. Η Ένωση Δημοκρατικών Δυνάμεων, μια συμμαχία με το Ασάμπα, το Κόμμα της Οικονομικής Ανάκαμψης, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και το Κόμμα Ενότητας ήταν ο μεγαλύτερος εκλογικός συνασπισμός στο Κοινοβούλιο, κερδίζοντας 12 από τις 105 έδρες. Η προσέλευση των Ψηφοφόρων ανήλθε στο 64.4%.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στην Κιργιζία
Εσάιας Μπούρσσε
δεξιά|μικρογραφία|370x370εσ| Εσάιας Μπούρσσε, εσωτγγερικό με γυναίκα που γνέθει, 1661 Ο Εσάιας Μπούρσσε (Esaias Boursse, 3 Μαρτίου 1631 – 16 Νοεμβρίου 1672) ήταν Ολλανδός ζωγράφος. Οι πίνακές του ήταν κυρίως ρωπογραφίες.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Άμστερνταμ, μικρότερος γιος μεταναστών από τη Βαλλονία. Οι γονείς του, Ζακ Μπούρσσε και Άννα ντε Φορέ (Anna des Forest), παντρεύτηκαν το 1618 στο Άμστερνταμ. Τίποτα δεν είναι γνωστό για την εκπαίδευση του Εσάιας Μπούρσσε, εκτός από το ότι ταξίδεψε στην Ιταλία το 1650 περίπου για να μελετήσει τα μεγάλα παραδείγματα της Αναγέννησης. Δεν υπάρχουν υπομνήσεις αυτών των παραδειγμάτων στο έργο του. Στο παρελθόν, ιστορικοί τέχνης προσπάθησαν να τον τοποθετήσουν μεταξύ των μαθητών του Ρέμπραντ, αλλά δεν υπάρχουν αντικειμενικά στοιχεία που να το αποδεικνύουν, αν και οι ζωγράφοι ήταν γείτονες στην Sint Antoniebreestraat στο Άμστερνταμ (σήμερα ονομάζεται Jodenbreestraat και εξακολουθεί να στεγάζει το Μουσείο του Ρέμπραντ).
Η οικονομική κατάσταση του Εσάιας Μπούρσσε δεν θα ήταν καλή, αφού το 1661 ταξίδεψε με την Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών στο πλοίο Amersfoort. Ταξίδεψε στην Κεϋλάνη (σήμερα ονομάζεται Σρι Λάνκα). Ο Μπούρσσε ζωγράφισε τους κατοίκους, τοπία και απόψεις των πόλεων, έργα που έχουν διασωθεί σε άλμπουμ που βρίσκεται στην αίθουσα χαρακτικών του Ρέικσμουζεουμ. Το 1663, ο ζωγράφος επέστρεψε στο Άμστερνταμ.
Το 1672, ο Μπούρσσε ταξίδεψε ξανά με την Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών. Στις 16 Νοεμβρίου πέθανε στη θάλασσα, στο πλοίο Rhenen.
Ο βίος του Μπούρσσε είναι η ιστορία ενός ζωγράφου που δεν μπορούσε να κερδίσει τα προς το ζην μόνον ζωγραφίζοντας και, ως εκ τούτου, έπρεπε να αναζητήσει εναλλακτική πηγή εισοδήματος. Το ότι δεν αποτελούσε εξαίρεση αποδεικνύεται από τις ιστορίες του βίου, για παράδειγμα, του Γιαν Στέιν (ο οποίος ήταν και ξενοδόχος) και του Γιοχάνες Βερμέερ (ο οποίος ήταν και έμπορος έργων τέχνης). Ωστόσο, μια σημαντική διαφορά είναι ότι ο Στέιν και ο Βερμέερ έπρεπε να θρέψουν και να στεγάσουν (μεγάλη) οικογένεια. Ο Μπούρσσε φαίνεται ότι παρέμεινε άγαμος και άτεκνος. Οικονομικά, η καριέρα του Μπούρσσε ήταν επιτυχημένη.
Έργα
Το έργο του Μπούρσσε ασχολείται κυρίως με την οικογενειακή ζωή. Γυναίκες που γνέθουν ή ράβουν και οικογένειες γύρω από ένα τζάκι είναι παραδείγματα του τι να αναμ'ενεται. Υφολογικά, το έργο του θυμίζει τους Πίτερ ντε Χόοχ, Κουίρινγκ φαν Μπρεκέλεκαμ (Quiringh van Brekelenkam) και Κορνέλις ντε Μαν (Cornelis de Man). Περίπου 28 πίνακες έχουν διασωθεί από το έργο του, κυρίως σε ιδιωτικές συλλογές. Έργα του Μπούρσσε που βρίσκονται στο Διαδίκτυο είναι:
Καλά παραδείγματα «πραγματικής ζωής» (όχι στο Διαδίκτυο όμως) βρίσκονται επίσης στο Μουσείο Μπόιμανς - φαν Μπένινγκεν στο Ρότερνταμ, στο Suermondt-Ludwig-Museum στο Άαχεν, στην Πινακοθήκη του Βερολίνου, στη συλλογή "Frits Lugt (Fondation Custodia)" στο Παρίσι και την Πινακοθήκη του Γιοχάνεσμπουργκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
What a Wonderful World
To What a Wonderful World είναι ένα τραγούδι των Μπομπ Θιλ (ως Τζορτζ Ντάγκλας) και Τζορτζ Ντέιβιντ Βάις. Η πρώτη του ηχογράφηση έγινε με τον Λούις Άρμστρονγκ και κυκλοφόρησε το 1967, ως single. Το single γνώρισε επιτυχία, φτάνοντας έως και το νούμερο 1 στα βρετανικά charts. Η ηχογράφηση του κομματιού από τον Άρμστρονγκ, μπήκε στο Grammy Hall of Fame, το 1999.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1967 Κατηγορία:Singles του 1968 Κατηγορία:Singles του 2000 Κατηγορία:Singles του 1967
Βουλευτικές εκλογές στην Κιργιζία 1995
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Κιργιζία στις 5 Φεβρουαρίου 1995. Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 19 Φεβρουαρίου. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Κιργιζίας ήταν το μεγαλύτερο κόμμα, κερδίζοντας 14 από τις 105 έδρες. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ανήλθε στο 76%.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στην Κιργιζία
Κατάλογος έργων του Γκέραρντ Ντάβιντ
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Γκέραρντ Ντάβιντ.
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Αύρα Λάρισας
Η Αύρα είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Κρήνης, της Δημοτικής Ενότητας Ενιππέα και υπάγεται στον Δήμο Φαρσάλων.
Γεωγραφικές πληροφορίες
Η Αύρα Λάρισας βρίσκεται σε υψόμετρο 145 μέτρων και έχει πληθυσμό 29 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1913, ονομαζόταν Σαρικάγια και μέχρι το 1957, Σαρίκαγια.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Φαρσάλων
Άνω Καρυές Άρτας
Οι Άνω Καρυές είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Μηλιανών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τετραφυλίας, του δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη (έδρα του δήμου), της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Γεωγραφία
Οι Άνω Καρυές είναι ορεινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Άρτας, στις νοτιοδυτικές κλιτύς του όρους Κοκκινόλακκος, αρκετά κοντά στα όρια με τον νομό Καρδίτσας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 860. Απέχει 62 χλμ. περίπου ΒΑ. της Άρτας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μηλιανών του νομού ΆρταςΜε το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μηλιανών και προσαρτήθηκε στον δήμο Τετραφυλίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τετραφυλίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Ερ (νομός)
Η Ερ (γαλλικά: Eure) είναι νομός στη διοικητική περιοχής της Νορμανδίας, στα βόρεια της Γαλλίας. Η INSEE και το ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 27. Πρωτεύουσα του νομού είναι το Εβρέ. Ο νομός πήρε το όνομά του από τον ποταμό Ερ, ο οποίος τον διασχίζει πριν συμβάλλει στον Σηκουάνα.
Πριν το 2016 ο νομός Ερ ανήκε στην περιοχή Άνω Νορμανδία η οποία συνενώθηκε με την Κάτω Νορμανδία και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Νορμανδία.
Οι κάτοικοι ονομάζονται Ερουά (ζ).
Γεωγραφική θέση
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο ποταμός [[Ερ (ποταμός)|Ερ στην κοινότητα Γκαρέν-συρ-Ερ]] μικρογραφία|380x380εσ|Θέση του νομού Ερ στη [[Νορμανδία (διοικητική περιοχή)|Νορμανδία]] Ο νομός Ερ ανήκει στην περιοχή της Νορμανδίας, της οποίας αποτελεί το νότιο μέρος. Έχει έκταση 6.040 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Συνορεύει με τους νομούς:
Πρωτεύουσα του νομού είναι το Εβρέ (51.560 κατ.), που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 90 χιλιομέτρων κατ'ευθεία γραμμή (οδικώς 96 χλμ) βορειοδυτικά του Παρισιού.
Ο πληθυσμός του νομού ανέρχεται σε 602.825 κατοίκους (2016). Βρίσκεται στα βορειοδυτικά του λεκανοπεδίου του Παρισιού. Με μέσο υψόμετρο 150 μέτρων, ο νομός αποτελείται από έξι οροπέδια που περιβάλλονται από περισσότερο ή λιγότερο βαθιές κοιλάδες. Στα νοτιοδυτικά, οι πρόποδες της περιοχής του Περς φθάνουν σε ύψος 220 μέτρων. Τα έξι οροπέδια είναι το Βεξάν, το οροπέδιο της Μαντρί μεταξύ του Σηκουάνα και του Ερ, η πεδιάδα του Σαιντ-Αντρέ μεταξύ Ερ, Αβρ και Ιτόν, το οροπέδιο Νεμπούρ, η περιοχή του Ους και το Λιεβάν.
Το έδαφος του νομού καταλαμβάνεται κατά 23% από δάση, όπως τα δάση Λιόν, Μπωμόν, Εβρέ, Ιβρύ, Κονς και Μπρετέιγ (τα τελευταία δύο ιδιωτικά). Είναι η περιοχή με τα περισσότερα δάση στη Νορμανδία.
Οι κυριότεροι ποταμοί που διαρρέουν το νομό είναι ο Σηκουάνας, ο Ερ, Αβρ, Ιτόν, Ριλ και Επτ.
Ιστορία
Δείτε επίσης: Νορμανδία (διοικητική περιοχή), Δουκάτο της Νορμανδίας, Απόβαση στη Νορμανδία και Μάχη της Νορμανδίας
1790 - Δημιουργία του νομού
Ο νομός Ερ είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς (σήμερα 101), που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάσταση ς στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789. Δημιουργήθηκε από τμήμα της παλιάς επαρχίας της Νορμανδίας. Το αρχικό του όνομα ήταν Εβρέ.
1815 - Κατοχή
Μετά τη νίκη των στρατευμάτων συνασπισμού στο Βατερλώ, ο νομός καταλήφθηκε από βρετανικές δυνάμεις από τον Ιούνιο του 1815 μέχρι τον Νοέμβριο του 1818.
1851 - Ένας δημοκρατικός νομός
Κατά το πραξικόπημα του 1851 του Λουδοβίκου Ναπολέοντα Βοναπάρτη, ο νομός Ερ κινητοποιήθηκε έντονα και ήταν ένας από τους νομούς, όπως και ο όμορος Σεν-Μαριτίμ, που κρίθηκαν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης (κυριολεκτικά, στα γαλλικά, σε κατάσταση πολιορκίας), μετά από φόβους για σημαντική αντίσταση στη νέα κυβέρνηση. Συνελήφθησαν γύρω στους εκατό αντιφρονούντες.
Β' Παγκόσμιος πόλεμος
Μετά τις καταστροφές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και τις μάχες που διεξήχθησαν στην περιοχή, ιδιαίτερα από τις 20 έως 29 Αυγούστου 1944 οπότε και απελευθερώθηκε από τα συμμαχικά στρατεύματα, έξι πόλεις τιμήθηκαν με τον σταυρό του πολέμου: Λεζ Αντλί, Εβρέ, Ζιζόρ, Λουβιέ, Ποντ-Ωντμέρ και Βερνόν.
1956 και 2016 - Εδαφικές μεταρρυθμίσεις
Το 1956, οι νομοί Ερ και Σεν-Μαριτίμ αποτέλεσαν τη διοικητική περιοχή Άνω Νορμανδία.
50 χρόνια μετά τη διαίρεση των δύο Νορμανδιών, Κάτω Νορμανδία (με τους νομούς Μανς, Καλβαντός και Ορν) και Άνω Νορμανδία, οι πέντε νομοί ομαδοποιήθηκαν την 1η Ιανουαρίου 2016 και σχημάτισαν τη νέα διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Διοικητική διαίρεση
μικρογραφία|280x280εσ|Τα διαμερίσματα του νομού Ερ Ο νομός Ερ αποτελείται από 3 διοικητικά διαμερίσματα, 23 καντόνια και 585 κοινότητες.
Πόλεις
εναλλ.=|μικρογραφία|293x293εσ|Οικία γοτθικο-αναγεννησιακού ρυθμού και έπαυλη κλασσικού ρυθμού στο [[Βερνέιγ-συρ-Αβρ]] μικρογραφία|250x250εσ|Κανάλι στην Ποντ-Ωντμέρ Οι μεγαλύτερες πόλεις του νομού Ερ είναι:
Οικονομία
Ο νομός Ερ είναι ένας από τους σημαντικότερους γεωργοκτηνοτροφικούς νομούς της Γαλλίας. Παράγονται δημητριακά, φρούτα, πατζάρια και πατάτες και εκτρέφονται βοοειδή και άλογα.
Οι βιομηχανικές μονάδες του παράγουν κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, δομικά υλικά, δέρματα, χημικά προϊόντα, συσκευασμένα τρόφιμα και αλεύρι.
Αξιοθέατα
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο πύργος Μπουισόν ντε Μαι Εντυπωσιακό ιστορικό μνημείο του νομού είναι τα ερείπια του κάστρου Γκαγιάρ, του 12ου αιώνα, που το έχτισε ο Ριχάρδος Α' ο Λεοντόκαρδος και δεσπόζει στον Σηκουάνα στην πόλη Λεζ Αντλί.
Ένα από τα κύρια τουριστικά αξιοθέατα είναι το Ζιβερνί, όπου υπάρχει το σπίτι και ο κήπος του Κλωντ Μονέ και άλλα σημεία ενδιαφέροντος.
Ο πύργος Μπουισόν ντε Μαι χτίστηκε από τον βασιλικό αρχιτέκτονα Jacques Denis Antoine από το 1781 έως το 1783.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας Κατηγορία:Νομοί της Νορμανδίας