cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μιχαήλ Ευλάμπιος
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου και σπούδασε οικονομικές και εμπορικές επιστήμες σε πανεπιστήμια της Αυστρίας και του Ηνωμένου Βασίλειου. Την περίοδο 1928-31 ήταν διευθυντής της Τραπέζης της Ελλάδος. Το 1931 υπέβαλε την παραίτησή του, προκειμένου να πολιτευτεί. Υπήρξε αρχικά αντιπρόεδρος και στη συνέχεια πρόεδρος της Εμπορικής Τράπεζας από το 1939 ως το 1941 και από το 1946 ως το 1951. Στην κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη διετέλεσε υφυπουργός Οικονομικών από τις 4 Νοεμβρίου 1932 ως τις 16 Ιανουαρίου 1933 και από τις 10 Μαρτίου 1933 ως τη 1η Δεκεμβρίου 1933. Εξελέγη βουλευτής Αθηνών το 1933 με το Λαϊκό Κόμμα.
Υπήρξε ένας από τους πρώτους κατοίκους της Εκάλης.
Γιος του ήταν ο Ιούλιος Ευλάμπιος.
F-16 Fighting Falcon
To F-16 Fighting Falcon (Μαχόμενο Γεράκι) είναι ένα μοντέρνο μαχητικό αεροσκάφος κατασκευασμένο στις ΗΠΑ. Σχεδιασμένο ως ένα ελαφρύ καταδιωκτικό και καταδιωκτικό-βομβαρδιστικό έχει μέχρι στιγμής επιτυχημένο ρόλο στον τομέα του. Οι μεγάλες του δυνατότητες σε ταχύτητα, ευελιξία, ικανότητα στροφής και περιστροφής το κάνουν έναν από τους πιο δύσκολους αντιπάλους στον αέρα. Το F-16 κατασκευάστηκε από την General Dynamics. Το 1993 η General Dynamics πωλήθηκε στην Lockheed Corporation, τώρα Lockheed Martin. Το καταδιωκτικό αυτό υπηρετεί σε 24 χώρες, περιλαμβανομένης και της Ελλάδας, όπου από το 1988 αποτελεί τον κύριο τύπο καταδιωκτικού αναχαίτισης. Πιθανόν να είναι το πιο διαδεδομένο Δυτικό καταδιωκτικό, αφού έχουν κατασκευαστεί πάνω από 4000 αεροσκάφη
Το F-4 Phantom II είχε μια αρκετά απογοητευτική απόδοση στον πόλεμο του Βιετνάμ, όντας ιδιαίτερα μεγάλο και δυσκίνητο, και αντιμετώπισε μεγάλες δυσκολίες με τα μικρά και ευέλικτα μαχητικά των Βορειοβιετναμέζων. Ο διάδοχος του, το F-15 Eagle, διαφαινόταν επίσης ένα μεγάλο (αλλά κατά πολύ πιο ευέλικτο), μαχητικό το οποίο όμως συνάντησε ιδιαίτερες αντιδράσεις λόγω των κακών εμπειριών με το F-4. Η πιο οργανωμένη από αυτές ήταν μια ομάδα από αξιωματικούς της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ που αυτοαποκαλείτο "Fighter mafia". Αποτελείτο από τους σμήναρχο Τζων Μπόιντ, σμήναρχο Έβερστ Ριτσιόνι, τους αναλυτές Τομ Κρίστι και Πιέρ Σπρέι. Αυτή η ομάδα πίεσε και πέτυχε την δημιουργία διαγωνισμού από το Πεντάγωνο των ΗΠΑ για ένα μικρό, ελαφρύ καταδιωκτικό ημέρας με πολύ βασικό εξοπλισμό και χωρίς ραντάρ. Το πρόγραμμα ονομάστηκε Light-Weight Fighter (LWF) program και στις 13 Απριλίου 1972 το μοντέλο 401-16B της General Dynamics επελέγη από τον ανταγωνισμό. Η πρώτη επίσημη πτήση του αεροσκάφους (με το νέο όνομα YF-16) έγινε στις 2 Φεβρουαρίου 1974 και το αεροσκάφος μπήκε σε ενεργό υπηρεσία στις 17 Οκτωβρίου 1978 με την USAF.
Αν και αρχικά το F-16 είχε ως αποκλειστικό σκοπό την υπεροχή σε κλειστές αερομαχίες και οπλισμό μόνο τους πυραύλους αέρος-αέρος AIM-9 Sidewinder, κατά τη διάρκεια της θητείας του απέκτησε μια μεγάλη γκάμα αναβαθμίσεων που το κατέστησαν σχεδόν ισάξιο με τον ανταγωνιστή του - το F-15 Eagle. Οι σημερινές εκδόσεις (blocks) F-16 φέρουν μια αξιοθαύμαστη συμβατότητα με σχεδόν όλα τα οπλικά συστήματα του ΝΑΤΟ και ανεπτυγμένες δυνατότητες επιβίωσης σε εχθρικό περιβάλλον.
Το αεροσκάφος
Το F-16 εξελίχθηκε από την αρχική αποστολή του για ένα απλό μαχητικό ημέρας σε ένα αεροσκάφος πολλαπλών ρόλων. Το αεροσκάφος είναι ιδιαίτερα μικρό συγκρινόμενο με τα άλλα μαχητικά ανάλογων δυνατοτήτων, και επιβίωσης. Σε αυτό βοηθάει ο πολύ ευρηματικός σχεδιασμός του σώματος του αεροσκάφους, που "αναμιγνύεται" με τα φτερά, δημιουργώντας έτσι επιπλέον χώρους στη μικρή άτρακτο, για εσωτερικά καύσιμα και συστήματα.
Μια καινοτομία που εισήχθη στο αεροσκάφος είναι ότι είναι αεροδυναμικά ασταθές. Αυτό σημαίνει ότι το κέντρο άντωσης του είναι μπροστά από το κέντρο βάρους του. Υπό κανονικές συνθήκες το αεροσκάφος θα έπρεπε να βρίσκεται συνεχώς εκτός οποιουδήποτε ελέγχου από τον πιλότο. Οι μηχανικοί της General Dynamics έδωσαν λύση εισάγοντας για πρώτη φορά σε καταδιωκτικό ένα ηλεκτρονικό σύστημα πτήσης (fly by wire), το οποίο αισθάνεται την αστάθεια του αεροσκάφους και την διορθώνει αυτόματα και στιγμιαία με μικρές κινήσεις των επιφανειών ελέγχου, χωρίς να γίνει αισθητή από τον πιλότο. Οι αεροδυναμιστές υποστηρίζουν ότι το αεροδυναμικά ασταθές αεροσκάφος είναι πιο ευέλικτο από ένα αεροδυναμικά σταθερό.
thumb|300px|F-16 CJ Fighting Falcon εξοπλισμένο για αποστολή SEAD thumb|300px|Τρία F-16 Fighting Falcon στην αεροπορική βάση Edwards
Το σύστημα αυτό επέτρεψε ορισμένες πολύ σημαντικές αλλαγές στον θάλαμο χειρισμού. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα μαχητικά, το F-16 χρησιμοποιεί ένα μικρό χειριστήριο στο δεξί χέρι του πιλότου αντί για μια κεντρική κολώνα χειρισμού. Αυτό επέτρεψε στην εταιρία να τοποθετήσει υποστήριξη στο χέρι του πιλότου ώστε αυτό να είναι πιο ξεκούραστο και να αντέχει τις μεγαλύτερες καταπονήσεις στις δυνάμεις g. Το χειριστήριο δεν κινείται παρά μόνο μισό εκατοστό από την μηδενική θέση, σε αντίθεση με τις αρκετά μεγαλύτερες κινήσεις που απαιτούνται στην κεντρική κολώνα χειρισμού. Λειτουργεί ως αισθητήρας δύναμης, αισθάνεται δηλαδή την δύναμη που του ασκεί ο χειριστής και ανάλογα μεταφέρει τις εντολές στο ηλεκτρονικό σύστημα πτήσης. Στα αρχικά σχέδια της εταιρίας ήταν το χειριστήριο να μην κινείται καθόλου, αλλά αυτό αποδείχθηκε ιδιαίτερα μη αρεστό στους πιλότους δοκιμών κι έτσι επετράπη μια στοιχειώδης κίνηση (0.635 εκατοστά).
Το ίδιο το χειριστήριο και η μανέτα του κινητήρα αποτελούν τμήματα μιας γενικότερης φιλοσοφίας και κατασκευής του πιλοτηρίου, που ονομάζεται HOTAS (Hands On Throttle And Stick - Χέρια Στη Μανέτα και το Χειριστήριο). Σε αυτήν την φιλοσοφία, ο πιλότος δεν χρειάζεται να αφήσει τη μανέτα ή το χειριστήριο για τις πιο άμεσες λειτουργίες πτήσης και μάχης καθώς όλοι οι διακόπτες και τα κουμπιά που χρειάζεται βρίσκονται πάνω σε αυτά. Το σύστημα αυτό έχει περάσει και σε πολλά πιο σύγχρονα μαχητικά πλέον, δείγμα της επιτυχίας που είχε με την κοινότητα των ιπτάμενων.
Το F-16 εξαρχής είχε σχεδιαστεί για να είναι φτηνό. Στην πορεία, πολλά στοιχεία μετατράπηκαν από το αρχικό αεροσκάφος για περαιτέρω μείωση του κόστους ώστε το πρόγραμμα να επιβιώσει έναντι του F-15 Eagle (που ήταν πιο αγαπητό στις τάξεις της USAF). Έτσι, το αεροσκάφος χρησιμοποιεί σταθερή εισαγωγή αέρα, πράγμα που περιορίζει τις επιδόσεις του - σε σύγκριση με άλλα μαχητικά - στις υπερηχητικές ταχύτητες. Χρησιμοποιεί επίσης και μικρότερης δυνατότητας ραντάρ καθώς ο σχεδιασμός θα έπρεπε να αλλάξει ριζικά για μεγαλύτερα μοντέλα. Οι τελευταίες εκδόσεις του τύπου (E/F blk60, F-16V κ.α.) φέρουν παρόλα αυτά ραντάρ τύπου AESA, τα οποία θεωρούνται κορυφαίων επιδόσεων.
Το αεροσκάφος έχει δυνατότητες στροφών 9g, που σημαίνει ότι η ακτίνα μιας στροφής 360 μοιρών στην ιδανική ταχύτητα είναι μόλις 470 μέτρα. Έχει μια εξαιρετική αναλογία ώσης/βάρους, που το καθιστά εξαιρετικά δύσκολο αντίπαλο σε κλειστές αερομαχίες, αλλά και μια αναλογία ανεμοπλοϊας 1:1 που το καθιστά ιδιαίτερα ασφαλές σε περίπτωση βλάβης στον κινητήρα.
Αν και ο τύπος έχει αγαπηθεί ιδιαίτερα από τους χειριστές του και από την στρατιωτική κοινότητα, ορισμένα στοιχεία του είναι εγγενώς υποδεέστερα άλλων μαχητικών όπως του F-15. Εκτός από τον προαναφερθέντα περιορισμό του ραντάρ, το αεροσκάφος έχει μικρότερη ακτίνα δράσης από πολλούς ανταγωνιστές του ενώ είναι πιο ευάλωτο στις αερομαχίες εκτός οπτικής επαφής λόγω του υποδεέστερου ηλεκτρονικού εξοπλισμού που φέρει. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι ένα F-16 έχει ένα πολύ δύσκολο έργο ενάντια ενός F-15 π.χ. σε τέτοιου τύπου αερομαχία. Τέλος, ο σχεδιασμός μονού κινητήρα το καθιστά για διάφορους λόγους λιγότερο ασφαλές από άλλα, δικινητήρια αεροσκάφη.
Το F-16 σε πόλεμο
thumb|300px|Ένα F-16 Fighting Falcon πάνω από το Ιράκ thumb|300px|Ένα F-16 Fighting Falcon της αεροπορίας της Πολωνίας Το 1981, το Ισραήλ κατέγραψε την πρώτη πολεμική χρήση του F-16, βομβαρδίζοντας τον Ιρακινό πυρηνικό αντιδραστήρα Όσιρακ που θεωρούταν ότι θα χρησιμοποιούταν για την παραγωγή πυρηνικών όπλων για το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεϊν. Αν και η επιχείρηση κατακρίθηκε ιδιαίτερα, η απόδοση των F-16 στην επιχείρηση αυτή έκανε ιδιαίτερη αίσθηση σε όλον τον στρατιωτικό κόσμο. Το F-16 συνέχισε την επιτυχία του με την Ισραηλινή Αεροπορία στον πόλεμο Ισραήλ-Λιβάνου του 1982, πετυχαίνοντας την κατάρριψη 44 συριακών αεροσκαφών χωρίς απώλειες.
Περίπου μια δεκαετία αργότερα, το F-16 έλαβε μέρος ως βομβαρδιστικό ημέρας στην Καταιγίδα της Ερήμου στο Ιράκ, όπου και εντυπωσίασε με την αποτελεσματικότητα των συστημάτων του. Δύο αμερικανικά F-16 καταρρίφθηκαν από αντιαεροπορικούς πυραύλους κατά τη διάρκεια αποστολής ημέρας πάνω από τη Βαγδάτη. Οι πιλότοι των αεροσκαφών αιχμαλωτίστηκαν από τον ιρακινό στρατό. Τα F-16 παρέμειναν στους ουρανούς του Ιράκ και μετά το τέλος του πολέμου, περιπολώντας τις Ζώνες Απαγόρευσης Πτήσης που επέβαλαν τα Ηνωμένα Έθνη. Μάλιστα, το F-16 ήταν το πρώτο αεροσκάφος που κατέρριψε εχθρικό αεροσκάφος με τον νέο τύπο πυραύλων μέσου βεληνεκούς AIM-120 AMRAAM κατά τη διάρκεια περιπολίας στις 7 Ιανουαρίου 1993.
Τα F-16 ήταν η αιχμή του δόρατος του ΝΑΤΟ κατά τις επιχειρήσεις Deny Flight και Allied Force (Γιουγκοσλαβία, 1993-95 και 1999), όπου μάλιστα σημειώθηκε η πρώτη κατάρριψη αεροσκάφους από ευρωπαϊκό F-16 (συγκεκριμένα, της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας της Ολλανδίας). Τουλάχιστον 2 τέτοια αεροσκάφη της USAF καταρρίφθηκαν, ένα κατά την διάρκεια της επιχείρησης Deny Flight και τουλάχιστον ένα κατά την επιχείρηση Allied Force, από τις Σερβικές δυνάμεις, χωρίς όμως να σημειωθούν απώλειες πιλότων.
Επίσης χρησιμοποιήθηκαν για την επιχείρηση Noble Eagle (ΗΠΑ, 2001-σήμερα), Enduring Freedom (Αφγανιστάν, 2001) και Iraqi Freedom (2003-σήμερα) για βομβαρδισμούς και αεροπορική υπεροχή από τις ΗΠΑ. Το Ισραήλ χρησιμοποίησε τα F-16 και για τις εξοντώσεις ατόμων που χαρακτήριζε ως τρομοκράτες στα μέσα της δεκαετίας του 2000, αλλά και βομβαρδισμούς στον Λίβανο κατά την διάρκεια του Λιβανεζο-Ισραηλινού πολέμου του 2006. Η Ισραηλινή Αεροπορία χρησιμοποιεί επίσης εκτενώς το αεροσκάφος και στις επιχειρήσεις της στη Γάζα.
Το F-16 στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία
thumb|300px|F-16 Fighting Falcon της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας
Η Πολεμική Αεροπορία διαθέτει 154 F-16 συνολικά από 4 ξεχωριστές παραγγελίες: 32 (από 40) F-16C/D Block 30, 37 (από 40, καθώς 1 F-16 Blk 50 εκσυγχρονίστηκε σε F-16 Block 50+ Adv.) F-16C/D Block 50, 54 (από 60) F-16C/D Block 52+ και 30 F-16C/D Block 52+ Advanced (ή αλλιώς F-16 Block 52M).
Το Νοέμβριο του 1984, η Eλληνική κυβέρνηση εκδήλωσε το ενδιαφέρον της για την απόκτηση 40 αεροσκαφών F-16 προς αντικατάσταση των F-5. Η επίσημη συμφωνία αγοράς των αεροσκαφών υπογράφηκε τον Ιανουάριο του 1987 και το πρόγραμμα ονομάστηκε Peace Xenia I, ενώ ο κινητήρας που επιλέχθηκε ήταν ο General Electric F110-GE 100. Η πρώτη ομάδα F-16C/D Block 30 παραδόθηκε μεταξύ Νοεμβρίου 1988 και Οκτωβρίου 1989 στην Ελλάδα. Το 1997 παραδόθηκαν και αεροσκάφη τύπου Βlock 50 με το πρόγραμμα Peace Xenia II που υπογράφηκε τον Απρίλιο του 1993 και κινητήρα τον General Electric F110-GE-129. 40 αεροσκάφη παραδόθηκαν, πολλά από τα οποία ήταν ειδικά τροποποιημένα για τις ανάγκες της ΠΑ. Το 2000, παραγγέλθηκαν με το πρόγραμμα Peace Xenia III άλλα 50 (+10) Block 52+, η παράδοση των οποίων τελείωσε το 2004. Τέλος, με μια απόφαση που προκάλεσε πολλές διαμαρτυρίες, το 2005 η Ελληνική Κυβέρνηση αποφάσισε την αγορά άλλων 30 F-16 Βlock52+ Adv. διατηρώντας την επιλογή για άλλα 10 η οποία δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Οι παραδώσεις ξεκίνησαν στα μέσα 2009 και τελείωσαν στις αρχές του 2010. Τα Block 52+ Adv ανήκουν στη 335 Μοίρα και 336 Μοίρα (στον Άραξο). Σε αυτήν την 20ετία, τα ελληνικά F-16 έχουν περάσει από διάφορες αναβαθμίσεις, όπως το Falcon Up, στην ΕΑΒ. Οι διαφορές των προγραμμάτων Peace Xenia III & IV είναι και στον κινητήρα, όπου χρησιμοποιείται ο Pratt & Whitney F-100-PW-229, εξ' ου και ο χαρακτηρισμός τους ως Block 52 (το 2 αντικατοπτρίζει τον εναλλακτικό κινητήρα έναντι του General Electric).
Τα ελληνικά F-16 θεωρούνται από τα πιο προηγμένα στον τομέα τους. Χαρακτηριστικό είναι ότι η Πολεμική Αεροπορία αρνήθηκε την αγορά μεταχειρισμένων αεροσκαφών από τις ΗΠΑ για την αναβάθμιση της στο ρόλο του πυρηνικού πολέμου στο ΝΑΤΟ. Η αιτιολογία ήταν ότι τα προσφερόμενα αεροσκάφη δεν συμβάδιζαν με τις τεχνολογικές και υπηρεσιακές δυνατότητες των ήδη υπαρχόντων.
Το F-16 στην Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποιείται για ρόλους βομβαρδισμού και αεράμυνας. Όντας πιθανώς το πιο γνωστό μαχητικό στο ελληνικό κοινό, το F-16 βρίσκεται συχνά εμπλεκόμενο σε επεισόδια στο Αιγαίο με την Τουρκική Πολεμική Αεροπορία. Το 2006, ένα από αυτά κατέληξε τραγικά, με ένα ελληνικό και ένα τουρκικό F-16 να συγκρούονται κατά τη διάρκεια εμπλοκής, γεγονός που κατέληξε στον θάνατο του σμηναγού Κωνσταντίνου Ηλιάκη και σε προσωρινή ένταση μεταξύ των δύο χωρών. Συνολικά, σε ασκήσεις και εμπλοκές, έχουν καταστραφεί 16 αεροσκάφη (8 Block 30, 2 Block 50 και 6 Block 52+), με πιο πρόσφατη την πτώση ενός F-16C Block 52+ της 343 Μοίρας "Αστέρι" στο αεροδρόμιο της Ανδραβίδας, κατά την επιστροφή του από εκπαιδευτική άσκηση.
Τα F-16 της ΠΑ χρησιμοποιούνται συχνά σε διάφορες ασκήσεις του ΝΑΤΟ, και ελληνικές και φέρουν ιδιαίτερη παραλλαγή, ειδικά σχεδιασμένη για το περιβάλλον του Αιγαίου (Aegean Ghost). Είναι ίσως το πιο γνωστό στο ελληνικό κοινό μαχητικό που χρησιμοποιεί αυτή τη στιγμή η Πολεμική Αεροπορία.
Τα ελληνικά F-16 διαφέρουν σε ορισμένα στοιχεία τους από τα F-16 άλλων χωρών. Εκτός από την προαναφερθείσα παραλλαγή, τα Block 30/50 φέρουν το ειδικά σχεδιασμένο σύστημα ηλεκτρονικής προστασίας ASPIS (Advanced Self Protection Integrated Suite) αλλά και προβολέα αναζήτησης. Τα Block 52+/Adv φέρουν το σύστημα ηλεκτρονικής προστασίας ASPIS II, καθώς και σύμμορφες δεξαμενές καυσίμου (Conformal Fuel Tanks,CFT's), που επιτρέπουν επιπλέον ακτίνα δράσης στα αεροσκάφη αυτά χωρίς να τα επηρεάζουν αεροδυναμικά. Επίσης, χρησιμοποιούν το σκοπευτικό επί κάσκας JHMCS καθώς και το βλήμα Α-Α AIM-2000 IRIS-T.
Μοίρες F-16 στην ΠΑ
Στις 17 Οκτ. 2017, το US State Department ενέκρινε την αναβάθμιση αεροσκαφών F-16 της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας σε διαμόρφωση F-16 Block V, μέσω διακρατικής συμφωνίας FMS (Foreign Militry Sales) η οποία πρόκειται να υπογραφεί μεταξύ της Ελληνικής και της Αμερικανικής Κυβέρνησης. Η οροφή του εκτιμώμενου κόστους του Προγράμματος ανέρχεται στα $ 2,404 δις.
Η Ελληνική Κυβέρνηση αιτήθηκε την προμήθεια της αναβάθμισης τμήματος του υπάρχοντος στόλου των αεροσκαφών F-16 σε διαμόρφωση F-16 Block V η οποία περιλαμβάνει την προμήθεια έως:
-123 Υπολογιστές Modular Mission Computer (MMC)
-123 Τερματικών LINK-16 Multifunctional Information Distribution System-Joint Tactical Radio Systems (MIDS-JTRS) με TACAN (Tactical Air Navigation System) και EHSI (Electronic Horizontal Situation Indicator)
-123 Embedded Global Navigation System (EGI) / Inertial Navigation System (INS) LN260
-123 σετ οθονών cockpit Improved Programmable Display Generators (iPDGs)
-123 Συστήματα Advanced Identification Friend or Foe (AIFF) Combined Interrogator Transponders (CIT) APX-126
-1 Εξομοιωτή Πτήσης F-16V Simulator
-Αναβάθμισης δύο υπαρχόντων Εξομοιωτών Πτήσης
-1 Σταθμό ελέγχου ηλεκτρονικών του αεροσκάφους Avionics Level Test Station
-Εξοπλισμό Κρυπτασφάλισης (Cryptographic Equipment), Πλοήγησης (Navigation) και Ασφαλών Επικοινωνιών (Secure Communications)
-Εξοπλισμός Εδάφους και Δοκιμαστικές Συσκευές για την υποστήριξη των Αεροσκαφών
-Ενσωμάτωσης της αναβάθμισης στο Αεροσκάφος και διενέργεια όλων των απαραίτητων ελέγχων
-Εφεδρικών Υλικών και κάλυψη κόστους Επισκευής Υλικών
-Εκπαιδευτικού Υλικού και Εκπαιδεύσεων
-Απαιτούμενων υπηρεσιών Engineering τόσο των Προμηθευτών όσο και της Αμερικανικής Κυβέρνησης
-Υπηρεσιών Τεχνικής Υποστήριξης και Logistics
Κύριος Προμηθευτής για την Αμερικανική Κυβέρνηση θα είναι η Εταιρεία Lockheed Martin of Fort Worth Texas.
Ακολούθως στις 30 Απρ. 2018, σε εφαρμογή απόφασης του ΚΥΣΕΑ (Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας) και κατόπιν εξουσιοδότησης του ΥΕΘΑ (Υπουργού Εθνικής Άμυνας), ο Γενικός Διευθυντής της ΓΔΑΕΕ (Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων) υπέγραψε την Επιστολή Προσφοράς και Αποδοχής (Letter of Offer & Acceptance) που αφορά την Διακρατική Συμφωνία με τις ΗΠΑ για την αναβάθμιση 85 μαχητικών Αεροσκαφών F-16 σε διαμόρφωση F-16V, ύψους $ 1,1 δις.
Τα προς αναβάθμιση αεροσκάφη είναι τα 30 F-16 Block 52+ Adv του Προγράμματος Peace Xenia IV και τα εναπομείναντα 54 F-16 Block 52+ του Προγράμματος Peace Xenia IΙΙ
Στο πλαίσιο της υλοποίησης του Προγράμματος, σχεδιάζεται η αποστολή του πρώτου προς αναβάθμιση Αεροσκάφους στις εγκαταστάσεις της Lockheed Martin στο Fort Worth του Texas (ΗΠΑ) τον Αύγουστο 2018 το οποίο θα αποτελέσει το πρότυπο στο οποίο θα αναπτυχθεί το πακέτο της αναβάθμισης. Η επιστροφή του αναβαθμισμένου F-16V προγραμματίζεται το 2020, οπότε και θα ξεκινήσει στις εγκαταστάσεις της ΕΑΒ (Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία), η αναβάθμιση των υπολοίπων 84 αεροσκαφών.
Με την αναβάθμιση των Block 52+/Adv, η ΠΑ θα βελτιώσει σημαντικά τις δυνατότητες των αεροσκαφών και υπήρξαν σκέψεις για την αναβάθμιση και του συνόλου των Block 50 στην έκδοση V, κάτι που όμως κρίθηκε αρκετά ακριβό καθώς έχουν αρκετά παλαιότερα συστήματα που θα χρήζουν αναβάθμισης. Ταυτόχρονα όμως, υπάρχουν πολλά απάρτια που θα αφαιρεθούν από τα αεροσκάφη υπό αναβάθμιση και, για τον λόγο αυτό, η ΠΑ προχώρησε με την υιοθέτηση της πρακτικής της χρήσης των απαρτίων αυτών προς αναβάθμισης των Block 50 σε σχεδόν 50+Adv. Η αναβάθμιση μάλιστα θα γίνει εντός των εγκαταστάσεων της 111 ΠΜ στην Ν. Αγχίαλο, αφενός διότι η ΕΑΒ έχει πολύ μεγάλο όγκο εργασιών και καθυστερεί, αφετέρου διότι οι αναβαθμίσεις κρίθηκαν ικανές για επίπεδο Πτέρυγας Μάχης, μειώνοντας αισθητά το κόστος τους. Το πρόγραμμα δεν έχει εγκριθεί ακόμα από τη Βουλή, έχοντας ήδη πάρει τρεις συναπτές αναβολές από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο του 2021, για άγνωστους λόγους.
Χρήστες του τύπου
thumb|300px|Χώρες χρήστες του F-16. Οι κύριοι χρήστες σημειώνονται με μπλε, οι δευτερεύοντες με γαλάζιο, ενώ οι προτεινόμενες ή ακυρωμένες παραγγελίες με κίτρινο. thumb|300px|Σχέδιο τριών όψεων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροσκάφη της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη
Φιλλέρ
Το φιλλέρ (ουγγρικά: fillér) ήταν το όνομα διαφόρων κερμάτων σε όλη την ιστορία της ουγγαρίας. Ήταν η υποδιαίρεση 1 προς 100 της αυστροουγγρικής και ουγγρικής κορώνας, του πενγκό και του φιορινιού. Το όνομα προέρχεται από τη γερμανική λέξη Vierer που σημαίνει "νούμερο τέσσερα" στα ελληνικά. Αρχικά ήταν το όνομα του κέρματος τέσσερων κρόιτσερ. Λόγω σημαντικού πληθωρισμού που έλαβε χώρα μετά την πτώση του κομμουνισμού, τα νομίσματα του φιλλέρ δεν κυκλοφορούν σήμερα. Το τελευταίο κέρμα φιλλέρ, αξίας 50 φιλλέρ (0.5 φιορίνια), απομακρύνθηκε από την κυκλοφορία του το 1999. Ωστόσο, εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σε υπολογισμούς, όπως για παράδειγμα στην τιμή της βενζίνης (π.χ. 310.9 φιορίνια), ή στις τιμές των τηλεφωνικών κλήσεων.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Οικονομία της Ουγγαρίας Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα
1855
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1855 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Σχηματισμοί βράχων του Μανπουπουνιόρ
Το ύψος των βράχων κυμαίνεται μεταξύ 30 και 42 μέτρα. Περίπου 200 εκατομμύρια χρόνια πριν στη θέση τους υπήρχαν ψηλά βουνά. Η βροχή, το χιόνι, ο άνεμος, ο παγετός και η θερμότητα προκάλεσαν σταδιακή διάβρωση στα βουνά. Τα υπολείμματα αποτελείται από σχιστόλιθους σερικίτη-χαλαζίτη, έχουν διαβρωθεί λιγότερο και επιβιώνουν μέχρι σήμερα. Οι μαλακές πέτρες που είχαν καταστραφεί από τις καιρικές συνθήκες μεταφέρθηκαν από το νερό και τον αέρα σε βυθίσματα.
Ένας πυλώνας, 34 μέτρα ύψος, βρίσκεται κάπως μακριά από τους άλλους. Μοιάζει με ανεστραμμένο μπουκάλι. Άλλοι έξι βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού. Οι πυλώνες μοιάζουν με τεράστιο άνθρωπο, κεφάλι ενός αλόγου. Υπάρχουν πολλοί μύθοι που συνδέονται με τη σημασία των σχηματισμών στο Μανπουπουνιόρ. Οι σχηματισμοί κάποτε θεωρούνταν ιεροί από τους αυτόχθονες Μάνσι.
Το μνημείο θεωρείται ένα από τα Επτά Θαύματα της Ρωσίας. Τα πετρώματα του Μανπουπουνιόρ είναι δημοφιλές αξιοθέατο στη Ρωσία, αν και είναι σχετικά ανέγγιχτο από τον τουρισμό.
Πανίδα
Στην περιοχή του οροπεδίου υπάρχουν:
Τουρισμός
Οι σχηματισμοί μπορούν να προσεγγισθούν οδικώς από δρόμους στη Δημοκρατία των Κόμι, με πεζοπορία ή σκι πάνω από το πέρασμα Ντιάτλοφ στη περιφέρεια Σβερντλόφσκ ή με ελικόπτερο. Μέχρι το 2004, επιτρεπόταν μια οδική διαδρομή από την περιφέρεια Σβερντλόφσκ μέσω του περάσματος Ντιάτλοφ, του όρους Οτόρτεν και τη πηγή του ποταμού Πετσόρα. Αυτό όμως απαγορεύτηκε λόγω της ίδρυσης 2 προστατευόμενων περιοχών οι οποίες περικλείουν τμήματα του δρόμου - τα καταφύγια Πετσόρο-Ιλίτσσκι και Ιβντέλσκι. μικρογραφία|230x230εσ|Ρωσικό γραμματόσημο που απεικονίζει τα πετρώματα του Μανπουπουνιέρ
Παραπομπές
<references group="" responsive="0">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Πολιορκία της Μενδενίτσας
Η Πολιορκία της Μενδενίτσας ήταν πολεμική εμπλοκή της Επανάστασης του 1821 με σκοπό την απελευθέρωση της Μενδενίτσας. Κατά τα τέλη Μαρτίου 1821, ο έμπειρος οπλαρχηγός Γιάννης Δυοβουνιώτης πολιόρκησε τη Μενδενίτσα ή Μπουδουνίτσα η οποία προστατευόταν από το οχυρότατο ομώνυμο μεσαιωνικό κάστρο. Οι Τούρκοι όμως αντιστάθηκαν επιτυχώς στις επανειλημμένες επιθέσεις των Ελλήνων. Η κατάσταση των πολιορκημένων άρχισε να αλλάζει όταν κατέφθασαν ενισχύσεις πρώτα από τον Κομνά Τράκα και ύστερα από τον Αθανάσιο Διάκο, στις 8 Απριλίου 1821. Η θέση τους έγινε δύσκολη καθώς υπέφεραν ήδη από έλλειψη τροφίμων και παραδόθηκαν πέντε μέρες αργότερα. Κατά τον Κουτσονίκα, οι οπλαρχηγοί διέταξαν τους χωρικούς να σκοτώσουν τους παραδοθέντες ώστε οι πρώτοι να μη μπορούν, στο μέλλον, να συνθηκολογήσουν με τους Τούρκους.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Μάχες ελληνικού στρατού Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Πολιορκίες Κατηγορία:Ιστορία της Φθιώτιδας
Ευγενία Γκραντέ
Η Ευγενία Γκραντέ (Eugénie Grandet) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου λογοτέχνη του 19ου αιώνα Ονορέ ντε Μπαλζάκ, δημοσιευμένο το 1833. Είναι μία ιστορία για τη φιλαργυρία και για τη δυστυχία που αυτή επιφέρει.
Υπόθεση
Το μυθιστόρημα αναφέρεται στην τραγική ιστορία της Ευγενίας Γκραντέ και στις ψυχικές ταλαιπωρίες στις οποίες την υποβάλλει ο φιλάργυρος πατέρας της, ο Φελίξ, με τη βοήθεια της υπηρέτριάς του Νανόν. Διαδραματίζεται στην επαρχιακή πόλη Σωμύρ της δυτικής Γαλλίας. Εκεί, ο βαρελοποιός Φελίξ Γκραντέ εξελίχθηκε σε επιχειρηματία και κτηματία, πήρε και μία πλούσια σύζυγο, ενώ έγινε και δήμαρχος. Αλλά όσο πλούτιζε, τόσο γινόταν και πιο φιλάργυρος, και δεν ήθελε να παντρέψει την κόρη του για να μην υποχρεωθεί να την προικίσει.
Η Ευγενία στο μεταξύ ερωτεύθηκε τον οικονομικά κατεστραμμένο εξάδελφό της Σαρλ, ο οποίος φθάνει από το Παρίσι την ημέρα των γενεθλίων της, μετά την αυτοκτονία του πατέρα του. Ο Σαρλ δέχεται να πάρει κάποια χρήματα από την Ευγενία και αναχωρεί για τις Ινδίες αναζητώντας την τύχη του. Μαθαίνοντας ο Γκραντέ τη χρηματική προσφορά της θυγατέρας του, τη φυλακίζει επί μήνες στο δωμάτιό της και την ελευθερώνει μόνο μετά τον θάνατο της συζύγου του. Τότε συμφιλιώνεται με την κόρη του και, απρόθυμα, συμφωνεί να παντρευτεί τον Σαρλ. Ο Σαρλ όμως επιστρέφει στη Γαλλία οκτώ χρόνια αργότερα, όταν αμφότεροι οι γονείς της Ευγενίας έχουν πεθάνει. Η Ευγενία, έχοντας κληρονομήσει μία μεγάλη περιουσία, ζούσε αποτραβηγμένη, περιμένοντας πάντα την επιστροφή του ανθρώπου που αγάπησε. Αλλά ο Σαρλ, έχοντας πλουτίσει (και διαφθαρεί) στις Ινδίες, της επιστρέφει τα χρήματα και της αναγγέλλει τον γάμο του με κάποια άλλη, ξεπεσμένη αριστοκράτισσα, για να αποκτήσει «όνομα». Η Ευγενία δέχθηκε με αξιοπρέπεια το πλήγμα, φρόντισε μάλιστα να πληρώσει και τα χρέη του νεκρού πατέρα του Σαρλ για να μη διασύρεται το όνομά του. Η ίδια παντρεύτηκε τυπικά τον Κρυσό ντε Μπονφόν, γιο του δικηγόρου του πατέρα της, υπό τον όρο να παραμείνει παρθένα και μετά τον γάμο τους. Ο Κρυσό δέχεται, αφού τη θέλει μόνο για την περιουσία της, πεθαίνει ωστόσο λίγο καιρό μετά τον γάμο. Χηρεύοντας σε ηλικία μόλις 33 ετών, η Ευγενία συνέχισε τη μοναχική της ζωή, διαθέτοντας μεγάλα χρηματικά ποσά για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Αποτίμηση
Το μυθιστόρημα ανήκει στην «Ανθρώπινη Κωμωδία», μια συνεκτική συλλογή αρκετών μυθιστορημάτων του Μπαλζάκ, που φιλοδοξούν να περιγράψουν σχεδόν εξαντλητικά τη γαλλική κοινωνία της εποχής του. Πιο συγκεκριμένα ανήκει στις «Σκηνές της επαρχιακής ζωής» του κύκλου «Σπουδές των ηθών» («Études de mœurs»). Το Ευγενία Γκραντέ θεωρείται ένα από τα καλύτερα έργα του συγγραφέα και αληθινό ορόσημο του γαλλικού ρεαλιστικού μυθιστορήματος. Ο Μπαλζάκ, με μεγάλη δεξιοτεχνία παρουσιάζει ανάγλυφα την αντίθεση των δύο βασικών προσώπων του μυθιστορήματος, του φιλάργυρου και αναξιοπρεπούς Φελίξ Γκραντέ και της πονεμένης Ευγενίας.
Μεταφράσεις
Ο μεγάλος Ρώσος λογοτέχνης Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του μεταφράζοντας το Ευγενία Γκραντέ στη ρωσική γλώσσα το 1843. Στην ελληνική γλώσσα το μυθιστόρημα μεταφράσθηκε για πρώτη φορά από τον Άγγελο Βλάχο το 1883. Νεότερη μετάφραση έγινε από τον Ν. Αργυρόπουλο (εκδ. «Πέλλα»).
Ίβυκος
Ο Ίβυκος (ή Ίβυκος ο Ρηγίνος) ήταν αρχαίος Έλληνας λυρικός ποιητής από το Ρήγιο της Μεγάλης Ελλάδας.
Βιογραφία
Ο Ίβυκος γεννήθηκε όταν ο Στησίχορος ήταν πια γέρος.
Ο πατέρας του Ιβύκου ονομαζόταν Φύτιος. Παρότι προερχόταν από αριστοκρατική γενιά, ο Ίβυκος προτίμησε να φύγει από την πατρίδα του και να επισκεφθεί διάφορες χώρες. Σε κάποιο από τα ταξίδια του, όπως αναφέρει ο επιγραμματοποιός Αντίπατρος ο Σιδώνιος, σκοτώθηκε από ληστές στην Κόρινθο. Επειδή κανένας μάρτυρας δεν υπήρχε εκεί για να καταγγείλει τον φόνο του, ο Ίβυκος επικαλέσθηκε τους γερανούς που εκείνη τη στιγμή πετούσαν από πάνω του, να τιμωρήσουν τους δολοφόνους του. Μετά από καιρό, ένας από τους ληστές εκείνους, όντας στην Κόρινθο, μόλις είδε γερανούς είπε στους άλλους: «`Ιδε αι Ιβύκου έκδικοι.» Κάποιος τον άκουσε και έτρεξε και τον κατάγγειλε. Οι δολοφόνοι πιάστηκαν και τιμωρήθηκαν. Η παράδοση αυτή αναπτύχθηκε σε παραλλαγές και από μεταγενέστερους συγγραφείς και η φράση «οι γερανοί του Ιβύκου» έμεινε παροιμιώδης στους αρχαίους Έλληνες για την ανακάλυψη εγκλημάτων μετά από θεία επέμβαση.
Το έργο του
Στον Ίβυκο αποδίδονταν επτά ποιητικά βιβλία, από τα οποία όμως διασώθηκαν λίγα μόνο αποσπάσματα. Ακέραιοι βρίσκονται σήμερα μόλις 40 στίχοι του. Από τα ποιήματά του σημαντικότερα θεωρούνται τα ερωτικά, για την πρωτοτυπία και το θερμό τους συναίσθημα. Το είδος του θρησκευτικού ύμνου, που ο Στησίχορος τον είχε μετασχηματίσει σε ηρωικό, διαφοροποιήθηκε εκ νέου από τον Ίβυκο προς το καλύτερο, ώστε από αυτόν να γεννηθεί το εγκώμιο, δηλαδή ένας ύμνος καθαρά ανθρωποκεντρικός.
Τα ποιήματά του πλησιάζουν περισσότερο στην τεχνοτροπία της λεσβιακής-αιολικής σχολής, χωρίς να απέχουν και από τη δωρική. Ο Ίβυκος μπορεί να χαρακτηρισθεί έτσι ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στα δύο ποιητικά ρεύματα, καθώς μιμήθηκε τόσο τον Στησίχορο όσο και τη Σαπφώ. Η διάλεκτός του περιέχει ανάμικτα γλωσσικά στοιχεία και τύπους, πολλούς τεχνητούς.
Ως λυρικός ποιητής, ο Ίβυκος κατατάχθηκε από τους Αλεξανδρινούς γραμματικούς πέμπτος ή έκτος στον «Κανόνα» των εννέα λυρικών («μελικών και χορικών») ποιητών, αμέσως μετά τη Σαπφώ και τον Στησίχορο.
Η ποίησή του διακρινόταν για τη μεγάλη περιγραφική της δύναμη και την έντεχνη κατασκευή των στροφών.
Τα σωζόμενα αποσπάσματα του έργου του εκδόθηκαν για πρώτη φορά το 1833 και ύστερα το 1882 στη Λειψία.
Αναφέρεται ότι ο Ίβυκος εφεύρε το μουσικό όργανο σαμβύκη, όπως και το «ιβύκινο».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λυρικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαία ΛΟΑΤ ιστορία Κατηγορία:ΛΟΑΤ ιστορία στην Ελλάδα
Ιστιοπλοΐα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – 470 γυναικών
Το 470 γυναικών, αποτελεί αγώνισμα της Ιστιοπλοΐας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 που έλαβε χώρα από τις 28 Ιουλίου έως και τις 4 Αυγούστου 2021 στο λιμάνι της Ενοσίμα. Πραγματοποιήθηκαν 10 προκριματικές ιστιοδρομίες και ο τελικός αγώνας μεταλλίου, στον οποίο αναδείχθηκαν χρυσοί Ολυμπινίκες, οι Βρεττανές Χάνα Μιλς και Εΐλιντ Μακιντάιρ. Στο αγώνισμα προκρίθηκαν συνολικά 21 πληρώματα από 21 διαφορετικές χώρες.
Μορφή Αγωνίσματος
Το αγώνισμα αποτελείται από 10 διαφορετικές ιστιοδρομίες και τον τελικό αγώνα μεταλλίου. Όλες οι αθλήτριες ξεκινάν και πλέουν μαζί μια προκαθορισμένη διαδρομή, ενώ πρέπει να περάσουν από συγκεκριμένα σημάδια/σημαδούρες πριν τερματίσουν. Το κάθε σκάφος χειρίζονται 2 ιστιοπλόοι. Στο τέλος κάθε ιστιοδρομίας, κάθε πλήρωμα λαμβάνει βαθμούς ποινής, ανάλογα με την θέση που τερμάτισε (πχ. οι πρώτοι λαμβάνουν 1 βαθμό, οι δεύτεροι 2 κ.ο.κ.). Στο τέλος των 10 ιστιοδρομιών τα 10 σκάφη που συγκέντρωσαν τους λιγότερους βαθμούς ποινής, προκρίνονται στον αγώνα μεταλλίου. Κάθε πλήρωμα, έχει το δικαίωμα να αποκλείσει μια ιστιοδρομία από την συνολική καταμέτρηση των βαθμών ποινής, εκτός του αγώνα μεταλλίου, ο οποίος μετράει διπλά. Αυτοί που συγκέντρωσαν τους λιγότερους βαθμούς ποινής μετά από όλους τους αγώνες, είναι οι νικητές. Σε περίπτωση ισοβαθμίας, υπερτερεί το πλήρωμα που τερμάτισε πιο γρήγορα στον αγώνα μεταλλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστιοπλοΐα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Οσροηνή (Ρωμαϊκή επαρχία)
Η Οσροηνή, λατιν.: Osroene, Osrohene ή Osrhoene, ήταν μία ρωμαϊκή επαρχία που υπήρχε για σχεδόν 400 χρόνια. Δημιουργήθηκε μετά την απορρόφηση του βασιλείου της Oσροηνής το 214 μ.Χ. και χρησίμευσε ως συνοριακή επαρχία ενάντια στην αυτοκρατορία των Σασσανιδών μέχρι τις μουσουλμανικές κατακτήσεις του 7ου αι.
Για όλη της την ύπαρξή της, η επαρχία θα παρέμενε μήλον της έριδος μεταξύ των Ρωμαίων και των ανατολικών γειτόνων τους, των Σασσανιδών Περσών, που υπέφεραν βαριά στους επαναλαμβανόμενους Ρωμαιο-Περσικούς Πολέμους. Ο πόλεμος ξεκίνησε μετά το τέλος τού Ρωμαίου Αυτοκράτορα Δεκίου το 251 και στην επαρχία εισέβαλαν οι Πέρσες. Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 250, ο Πέρσης σάχης Σαπώρης Α΄ (βασ. π. 240–270) επιτέθηκε στη ρωμαϊκή ανατολή, την οποία υπερασπιζόταν ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Βαλεριανός (βασ. 253–260), τον οποίο συνέλαβε στην Έδεσσα το 260 Τον επόμενο χρόνο, ωστόσο, ο Σαπώρης Α΄ ηττήθηκε βαριά από τον Oδαίναθο της Παλμύρας και εκδιώχθηκε από την Oσροηνή και τη Μεσοποταμία.
Καταλήφθηκε και ανκατααλήφθηκε αρκετές φορές. Όντας μία επαρχία στα σύνορα, είχε μία ρωμαϊκή λεγεώνα σταθμευμένη εκεί, τη Λεγεώνα III Parthica και το castrum (το στραπόπεδο όπου έδρευε) ήταν η Ρεσαίνα, αν και υπάρχουν κάποιες αμφιβολίες σχετικά με αυτό το γεγονός. μικρογραφία|250x250εσ| Χάρτης που δείχνει τις ανατολικές ρωμαϊκές επαρχίες, συμπεριλαμβανομένης της Oσροηνής, τον 5ο αι. Κατά τις μεταρρυθμίσεις της Τετραρχίας του Αυτοκράτορα Διοκλητιανού που έγιναν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του 284–305, έγινε μέρος της διοίκησης της Ανατολής, στην πραιτωριανή επαρχία της Ανατολής. Σύμφωνα με το Notitia Dignitatum του τέλους του 4ου αι., επικεφαλής του ήταν ένας κυβερνήτης της τάξης των διοικητών (praeses) και ήταν επίσης η έδρα του δούκα Μεσοποταμίας (dux Mesopotamiae), ο οποίος κατετάσσετο ως ανήρ λαμπρότατος (vir spectabilis) και διοικούσε (περί το 400) τις ακόλουθες στρατιωτικές μονάδες:
καθώς και «στο δευτερεύοντα ρολό», προφανώς βοηθητικά σώματα:
Πηγές
Κατηγορία:Επαρχίες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ύστερες Ρωμαϊκές επαρχίες
Βέλικα Σοτσάνιτσα
Η Βέλικα Σοτσάνιτσα (σερβικά κυριλλικά: Велика Сочаница) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 1,072 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα
Νέο Σιδηροχώρι Ροδόπης
To Νέο Σιδηροχώρι είναι πεδινός οικισμός του δήμου Κομοτηνής στο νομό Ροδόπης σε υψόμετρο 15 μέτρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αδριανή, το το Καλαμόκαστρο, το Μαυρομμάτι και το Μικρό Δουκάτο συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Νέου Σιδηροχωρίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Νέου Σιδηροχωρίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 891 κάτοικους.
Ιστορία
To Νέο Σιδηροχώρι βρίσκεται 13 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Κομοτηνής ανάμεσα στα χωριά Αδριανή, Καλαμόκαστρο και Παγούρια. Δημιουργήθηκε από Θρακιώτες πρόσφυγες (Σαμμακοβίτες) από το Σιδηροχώρι (Σαμμακόβι ή Σαμμάκοβο) της Ανατολικής Θράκης το 1922. Οι Θρακιώτες πρόσφυγες από το Σιδηροχώρι (Σαμάκοβο) της Ανατολικής Θράκης έφεραν ως κειμήλιο την είκονα της Παναγίας Μουρτατιανής. Επίσης ο Ναός του Αγίου Θεοδώρου Νέου Σιδηροχωρίου κτίσθηκε σε ανάμνηση του ομώνυμου ναού στο Σιδηροχώρι (Σαμάκοβο) της Ανατολικής Θράκης.
Στο Νέο Σιδηροχώρι υπάρχει παιδικός σταθμός, Νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο και Γυμνάσιο.
Αρχείο:Αρχείο δημοτικο σχολειο 26231615839535104 o.jpg
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης
Γιάννης Αμανατίδης (πολιτικός)
Ο Γιάννης Αμανατίδης (γεν. Κιλκίς, 2 Ιουνίου 1961) είναι Έλληνας εκπαιδευτικός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. την περίοδο 2012-2023. Από τις 23 Σεπτεμβρίου 2015 ως τις 29 Αυγούστου 2018 ήταν Υφυπουργός Εξωτερικών.
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε το 1961 στο Κιλκίς, από γονείς εκπαιδευτικούς, καταγόμενους από τον Εύξεινο Πόντο, και μέχρι το 1978 έζησε στην Τερπνή Σερρών. Το 1978 μετακόμισε με την οικογένειά του στην Θεσσαλονίκη, όπου ζει μέχρι και σήμερα. Το 1981 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο τμήμα Χημικών Πετρελαίου Καβάλας και το 1985 αποφοίτησε από την Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης. Από το 1985 μέχρι το 2012 εργαζόταν ως δάσκαλος σε σχολεία της Καλαμαριάς. Είναι παντρεμένος με τη Σταματία Μουστάκα, δασκάλα, και πατέρας δύο παιδιών.
Συνδικαλιστική και πολιτική δράση
Μέλος από το 1996 του Διοικητικού Συμβουλίου, γραμματέας του Α΄ συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Θεσσαλονίκης, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ε.Δ.Ο.Θ./Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ και αντιπρόσωπος σε Γενικές Συνελεύσεις της Δ.Ο.Ε., της Ε.Δ.Ο.Θ. και της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. και μέλος της Π.Κ. εκπαιδευτικών Π.Ε. του Συνασπισμού.
Στις εκλογές του Μαΐου του 2012 εξελέγη βουλευτής με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., δεύτερος σε σταυρούς προτίμησης στην Α΄ περιφέρεια Θεσσαλονίκης και επανεξελέγη τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς. Είναι μέλος της ΕΚΚΕ Παιδείας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και έχει ορισθεί υπεύθυνος για τα Θρησκεύματα από την Κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του. Στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 επανεξελέγη πρώτος σε σταυρούς βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Α΄ Θεσσαλονίκης, με μεγάλη διαφορά από τους υπόλοιπους συνυποψηφίους του.
Στις 10 Ιουνίου 2013 ήταν επικεφαλής αντιπροσωπείας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., που επισκέφθηκε για πρώτη φορά το Άγιον Όρος. Ήταν υποψήφιος και στις εκλογές του Ιουνίου 2023 αλλά δεν εξελέγη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών
Χανς Ερνί
Ο Χανς Ερνί (Hans Erni, 21 Φεβρουαρίου 1909 – 21 Μαρτίου 2015) ήταν ζωγράφος και γλύπτης από την Ελβετία. Γεννημένος στη Λουκέρνη, είναι κυρίως γνωστός για τη φιλοτέχνηση γραμματοσήμων, λιθογραφιών για τον Ελβετικό Ερυθρό Σταυρό και για τη συμμετοχή του στην Ολυμπιακή Επιτροπή. Το Μουσείο Χανς Ερνί βρίσκεται στο ισόγειο του Ελβετικού Μουσείου Μεταφορών στη Λουκέρνη και περιέχει μία μεγάλη συλλογή από καλλιτεχνικά έργα. Ο Ερνί γιόρτασε τα εκατοστά του γενέθλια το Φεβρουάριο του 2009. Η αδερφή του, Μαρία Στρεμπί-Ερνί (14 Ιανουαρίου 1907 - 29 Ιανουαρίου 2014) απεβίωσε σε ηλικία 107 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ελβετοί γλύπτες Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι
Όμιγια Αρουντίτζα
Η Όμιγια Αρουντίτζα (ιαπωνικά: 大宮アルディージャ, χέμπορν: Ōmiya Arudīja) είναι μια επαγγελματική, ποδοσφαιρική ομάδα από την Σαϊτάμα της Ιαπωνίας. Ιδρύθηκε το 1964. Έδρα της ομάδας είναι το "NACK5 Stadium Ōmiya", χωρητικότητας 15.500 θεατών. Συμμετέχει στην J. League Division 1, την ανώτατη κατηγορία της Ιαπωνίας.
Εξωτερική σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1964  Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ιαπωνίας
Κωνσταντίνος Βερροιόπουλος
Ο Κωνσταντίνος Βερροιόπουλος (17 Φεβρουαρίου 1893 - 9 Ιανουαρίου 1975), του Παναγιώτη, ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Το 1920 διορίστηκε Νομάρχης Λάρισας, θέση στην οποία υπηρέτησε ως το 1922. Στην κυβέρνηση Τσαλδάρη υπηρέτησε ως υπουργός Γενικός Διοικητής Μακεδονίας από τις 19 Ιουλίου 1935 ως τις 10 Οκτωβρίου 1935. Εξελέγη βουλευτής Αθηνών το 1933 και Αττικοβοιωτίας στις εκλογές του 1935 με το Λαϊκό Κόμμα.
Έγινε διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας το 1946, θέση την οποία κατείχε μέχρι το 1950. Ήταν παντρεμένος με την Αλεξάνδρα Πορτοκάλογλου και είχαν 2 παιδιά.
Πέθανε τον Ιανουάριο του 1975.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Λάρισας Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές Αττικοβοιωτίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Μακεδονίας
Ντέλτα Φορς ΦΚ
Η Ντέλτα Φορς ΦΚ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Asaba στη Νιγηρία. Έδρα της ομάδας είναι το Jay Jay Okocha Stadium, χωρητικότητας 8000 θεατών. Συμμετέχει στην Nigeria Division 1, τη δεύτερη κατηγορία της χώρας. Ιδρύθηκε το 2001. Η ομάδα μετακινήθηκε στην πόλη Asaba μετά τη διαβάθμιστη της από την Nigeria Premier League το 2003. Στο τέλος της περιόδου 2009 τερμάτησε στην πέμπτη θέση της Nigeria National League αφότου διεκδίκησε την άνοδο της σε ολόκληρη τη σεζόν. Διαλύθηκε από την πολιτεία Ντέλτα λόγω έλλειψης πόρων μετά το τέλος της σεζόν 2009 αλλά τελικά επανασυστάθηκε και πήρε τη θέση της στο πρωτάθλημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ντέλτα Φορς ΦΚ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2001 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Νιγηρίας
Αλβανική Συμμαχία
Η Αλβανική Συμμαχία (Αλβανικά: Aleanca për Shqiptarët, Σλαβομακεδονικά: Алијанса за Албанците) είναι ένα κεντροδεξιό πολιτικό κόμμα στη Βόρεια Μακεδονία. Ιδρύθηκε το 2015 για να εκπροσωπήσει την Αλβανική μειονότητα της χώρας. Αρχηγός του κόμματος είναι ο Ζιάντιν Σέλα.
Ιστορικό
Στις Βορειομακεδονικές εκλογές του 2016 η Αλβανική Συμμαχία αναδείχθηκε ως το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα για την Αλβανική μειονότητα. Το 2017, όταν ο Ζόραν Ζάεφ έγινε Πρωθυπουργός και η ΕΜΕΟ – ΔΚΜΕΕ πέρασε στην αντιπολίτευση μετά από 11 χρόνια στην εξουσία, η Αλβανική Συμμαχία συμμετείχε στην κυβέρνηση: ο γενικός γραμματέας του κόμματος Άρμπεν Τάραβαρι έγινε Υπουργός Υγείας και ο Σουχέιλ Φάζιλου έγινε Υπουργός Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Στις τοπικές εκλογές του 2017, η Αλβανική Συμμαχία κέρδισε σε τρεις δήμους: Γκόστιβαρ, Μπογοβίντσε και Βραψίστα. Τον Μάρτιο του 2018 διεξήχθη το πρώτο συνέδριο του κόμματος.
Στις εκλογές του 2020 η συμμαχία Αλβανική Συμμαχία – Εναλλακτική, με την εκστρατεία «Τώρα είναι η ώρα!», σημείωσε μεγάλη άνοδο κερδίζοντας τις 12 έδρες της Συνέλευσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στη Βόρεια Μακεδονία
Ζάνες
thumb|400 px|Οι βάσεις από τους Ζάνες στην Ολυμπία. thumb|400 px|Σχέδιο της Αρχαίας Ολυμπίας, οι Ζάνες, χάλκινα αγάλματα του [[Δίας (μυθολογία)|θεού Δία, στον αριθμό 8.]] Οι Ζάνες ήταν στην αρχαιότητα χάλκινα αγάλματα του θεού Δία, τα οποία τοποθετούνταν στην είσοδο του σταδίου στην Αρχαία Ολυμπία, μπροστά από το άνδηρο των θησαυρών.
Περιγραφή και ιστορικά στοιχεία
Το όνομα Ζάνες προκύπτει από τον πληθυντικό αριθμό του ονόματος Ζεύς. Τα αγάλματα αυτά αφιερώνονταν στο ιερό του Διός και κατασκευάζονταν με πόρους από τις χρηματικές ποινές που επέβαλαν οι Ελλανοδίκες σε όσους αθλητές δεν σέβονταν και παραβίαζαν τους κανονισμούς των Ολυμπιακών Αγώνων. Εκτός από χρηματικές ποινές επέβαλαν επίσης σωματικές ποινές ή αποκλεισμό των αθλητών από τους αγώνες ανάλογα με την βαρύτητα της παράβασης στην οποία είχαν υποπέσει.
Σήμερα σώζονται 16 πέτρινα βάθρα των αγαλμάτων, τα οποία είναι τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο μπροστά από τη μνημειακή είσοδο του Σταδίου της Αρχαίας Ολυμπίας, την Κρύπτη. Ο λόγος που βρίσκονταν στην περίοπτη αυτή θέση ήταν σκόπιμη, ώστε να αποτελούν παράδειγμα προς αποφυγή για τους αθλητές που έρχονταν να λάβουν μέρος στους αγώνες. Στα βάθρα αυτά, κατά την αρχαιότητα, υπήρχαν ισάριθμα χάλκινα αγάλματα, τα οποία όμως δεν διασώθηκαν.
Οι Ζάνες ήταν έργα μεγάλων και ξακουστών καλλιτεχνών, όπως ο Κλέων ο Σικυώνιος. Όπως αναφέρει ο αρχαίος περιηγητής Παυσανίας, στα βάθρα τους χαρασσόταν επιγραφή με το όνομα του παραβάτη. Η αναγραφή ονόματος αθλητή πάνω σε ένα τέτοιο βάθρο αποτελούσε ντροπή, τόσο για τον ίδιο όσο και για την πόλη από την οποία καταγόταν. Σύμφωνα με την περιγραφή του Παυσανία, οι αρχαιότεροι από τους Ζάνες έγιναν από το χρηματικό πρόστιμο που επιβλήθηκε το 384 π. Χ. στον Θεσσαλό πυγμάχο Εύπωλο, διότι δωροδόκησε τρεις αντιπάλους του με σκοπό να ανακηρυχθεί ο ίδιος νικητής. Παρόμοια ποινή επιβλήθηκε και στους αντιπάλους του που δέχτηκαν την προσφορά του Εύπωλου. Αργότερα, κατασκευάστηκαν άλλα έξι αγάλματα, από τον Αθηναίο αθλητή του πεντάθλου Κάλιππο, επειδή δωροδόκησε τους συναθλητές του. Επίσης, ο Αλεξανδρινός παγκρατιαστής Σαραπίων, ήταν ο πρώτος που τιμωρήθηκε από τους Ήλειους κριτές για δειλία, διότι φοβήθηκε και εγκατέλειψε κρυφά τον ιερό χώρο της Ολυμπίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Ολυμπιακοί Αγώνες Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα Κατηγορία:Αρχαία Ολυμπία
Βεατρίκη Α΄ της Βουργουνδίας
Η Βεατρίκη της Βουργουνδίας (Beatrice Ire de Bourgogne, 1143 – 15 Νοεμβρίου 1184) ήταν αυτοκράτειρα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (1148 - 1184) ως δεύτερη σύζυγος του Γερμανού αυτοκράτορα Φρειδερίκου Α΄ Βαρβαρόσσα. Η Βεατρίκη της Βουργουνδίας ήταν μοναδικό παιδί και διάδοχος του Ρενώ Γ΄ της Βουργουνδίας και της Αγκάθας της Λωρραίνης. Στέφτηκε αυτοκράτειρα από τον αντίπαπα Πασχάλη Γ΄ στη Ρώμη (1 Αυγούστου 1167) και βασίλισσα της Βουργουνδίας στη Βιέννη τον Αύγουστο του 1178. Με τον θάνατο του πατέρα της κληρονόμησε την απέραντη Κομητεία της Βουργουνδίας και πήρε τον τίτλο της Κόμισσας του Παλατινάτου.
Γάμος
Η Βεατρίκη της Βουργουνδίας έγινε μία από τις πιο περιζήτητες νύφες στη Γαλλία και έγινε πρόταση στον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Βαρβαρόσσα να την παντρευτεί. Ο Φρειδερίκος Βαρβαρόσσα ήθελε τον γάμο επειδή η κομητεία της Βουργουνδίας του εξασφάλιζε το στενό πέρασμα του Μπρένερο που ήταν σημείο στρατηγικής σημασίας στους πολέμους που είχε στόχο να κάνει απέναντι στο Μιλάνο. Τα στρατεύματα των ιπποτών της Βουργουνδίας ήταν επιπλέον κάθε στιγμή ετοιμοπόλεμα. Ο γάμος ανάμεσα στον Φρειδερίκο και τη Βεατρίκη έγινε στο Βύρτσμπουργκ (9 Ιουνίου 1156), αμέσως μετά την τελετή ο επίσκοπος του Τριρ έστεψε τη Βεατρίκη βασίλισσα. Ένα ποίημα γραμμένο από τους οπαδούς του Φρειδερίκου Α΄ στη Λομβαρδία (1162) περιγράφει τη Βεατρίκη με τα πιό κολακευτικά λόγια :
"Η Αφροδίτη δεν είχε την ομορφιά της Η Μινέρβα δεν είχε το μυαλό της Δεν συγκρίνεται με καμία άλλη εκτός από τη μητέρα του Θεού Μαρία Και η Βεατρίκη είναι τόσο χαρούμενη που υπερέχει".
Αυτοκράτειρα
thumb|250px|left|Ο γάμος της Βεατρίκης Α΄ της Βουργουνδίας και του [[Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα|Φρειδερίκου Α΄ Βαρβαρόσσα, έργο του Τζανμπαττίστα Τιέπολο (1751).]] Μετά τον γάμο τους ο Φρειδερίκος Βαρβαρόσσα έγινε συγκυβερνήτης - κόμης στη Βουργουνδία χάρη στα δικαιώματα της συζύγου του, η Βεατρίκη εξέδιδε τα διατάγματα μόνη της στη Βουργουνδία μέχρι το 1166 και στη συνέχεια μαζί με τον σύζυγο της. Ο ρόλος της στη διακυβέρνηση της Βουργουνδίας είναι άγνωστος, το βέβαιο είναι ότι προτίμησε να ορίσει διάδοχο τον μικρότερο γιο της Κορράδο. Οι σχέσεις ανάμεσα στη Βεατρίκη και τον σύζυγο της Φρειδερίκο περιγράφονται ως ευτυχείς, δεν έχει βρεθεί καμία ένδειξη ότι ο αυτοκράτορας της έδειξε απιστία. Ο Άγγλος χρονικογράφος Ραλφ του Ντισέτο σημειώνει "Άν και ο Φρειδερίκος ήταν ευμετάβολος χαρακτήρας και ασταθής στις σχέσεις του προσπαθούσε με κάθε τρόπο να την ικανοποιήσει σε όλα". Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με την προίκα ή την οικονομική διαχείριση, το βέβαιο είναι ότι και η Βεατρίκη ήταν απαραίτητα αποδέκτης των αυτοκρατορικών δώρων μαζί με τον σύζυγο της, πολύτιμα δώρα από χρυσάφι και ασήμι δεχόταν τόσο ο αυτοκράτορας όσο και η αυτοκράτειρα.
Δημοκρατικόν Κόμμα (Ελλάδα, 1935)
Το Δημοκρατικό Κόμμα ήταν ένα ελληνικό πολιτικό κόμμα, το οποίο ιδρύθηκε το 1935 από τον Γεώργιο Παπανδρέου. Το κόμμα αυτό, συγχωνεύθηκε με την Εθνική Προοδευτική Ένωση Κέντρου, την Προοδευτική Αγροτική Δημοκρατική Ένωση και τη Δημοκρατική Ένωση και ιδρύθηκε η Ένωσις Κέντρου.
Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Βεατρίκη Α΄ της Βουργουνδίας
Οικογένεια
Με τον γάμο της με τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν (9 Ιουνίου 1156) απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Κόμησσες της Βουργουνδίας Κατηγορία:Οίκος της Ιβρέας Κατηγορία:Ποιητές
Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Δεμερτζή 1935
Η Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Δεμερτζή 1935 (Νοέμβριος 1935 - Απρίλιος 1936) ήταν η πρώτη κυβέρνηση μετά την παλινόρθωση της Βασιλείας στην Ελλάδα. Ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄, μετά την εκ νέου ανάρρησή του στο θρόνο της χώρας, και αφού δεν κατάφερε να συνεργαστεί με την ήδη υπάρχουσα κυβέρνηση του Γεωργίου Κονδύλη -λόγω της διαφωνίας τους για την απόδοση ή μη αμνηστείας στους κινηματίες της 1ης Μαρτίου 1935, αμνηστεία που ο βασιλιάς ήταν αποφασισμένος να παράσχει, διόρισε πρωθυπουργό το μετριοπαθή πολιτικό και έγκριτο νομικό, Κωνσταντίνο Δεμερτζή με σκοπό την ολοκλήρωση των εργασιών της Ε' Εθνοσυνέλευσης και της αναθεώρησης του Συντάγματος, καθώς και τη διενέργεια εκλογών.
Ωστόσο, το ταραγμένο κλίμα της εποχής, οδήγησε το Γεώργιο στην επίσπευση των εκλογών και την ολοκλήρωση της συνταγματικής αλλαγής από τη νέα αναθεωρητική Βουλή που θα προέκυπτε μετά από αυτές.