cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χριστιανική απολογητική
Έτσι από τα παραπάνω προκύπτει ότι η μεταξύ των σχέση της χριστιανικής απολογίας και χριστιανικής απολογητικής είναι κατά λόγο και θεωρία η αυτή μεταξύ χριστιανικής κατήχησης και χριστιανικής κατηχητικής, χριστιανικής λατρείας και χριστιανικής λειτουργικής κ.λπ. Πάντως η χριστιανική απολογία δεν μπορεί να είναι και χριστιανική απολογητική, ενώ αντίθετα η χριστιανική απολογητική μπορεί να εκπληρεί το έργο της χριστιανικής απολογίας.
Μέσα της απολογητικής με τα οποία εκπληρώνονται οι σκοποί της είναι οι "ενδείξεις" και τα "πιστεύματα" ή "πίστεις" με τα οποία «κατασκευάζονται» τα διάφορα επιχειρήματα. Οι λαμβανόμενες ενδείξεις είναι δύο ειδών: οι εξωτερικές (εξωτερική απολογητική) και οι εσωτερικές ενδείξεις (εσωτερική απολογητική). Σπουδαία δε ανάγκη της απολογητικής είναι η Ιστορία όχι τόσο για την ανάδειξη των αιτιών των διαφόρων γεγονότων, όσο την "πίστωση" αυτών ως ιστορικά γεγονότα.
Πηγές
Κατηγορία:Χριστιανική θεολογία Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία
Σίμα Μάρκοβιτς
Με το όνομα Σίμα Μάρκοβιτς είναι γνωστοι :
Φουροσεμίδη
thumb|250px|Ο χημικός τύπος της φουροσεμίδης Η φουροσεμίδη, γνωστή και με την εμπορική ονομασία Lasix, είναι φάρμακο με διουρητική δράση το οποίο χρησιμοποιείται στο οίδημα από καρδιακή, ηπατική και νεφρική ανεπάρκεια. Χρησιμοποιείται επίσης στη θεραπεία της υπέρτασης. Μπορεί να χορηγηθεί ενδοφλεβίως και μέσω στόματος. Όταν χορηγείται δια του στόματος συνήθως αρχίζει να δρα εντός ώρας ενώ ενδοφλεβίως αρχίζει να δρα εντός πέντε λεπτών.
Κοινές παρενέργειες περιλαμβάνουν αίσθημα καρυβαρίας κατά την ορθόσταση, εμβοές και φωτοευαισθησία. Ενδεχομένως σοβαρές παρενέργειες περιλαμβάνουν ηλεκτρολυτικές διαταραχές, χαμηλή πίεση και απώλεια ακοής. Συνίστανται συχνές εξετάσεις αίματος σε όλους λαμβάνουν την αγωγή. Η φουροσεμίδη είναι ένα είδος διουρητικού της αγκύλης το οποίο δρα μέσω της μείωσης της επαναρρόφησης του νατρίου στα νεφρά.
Η φουροσεμίδη πατενταρίστηκε το 1959 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 1964. Ανήκει στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι διαθέσιμη ως γενόσημο φάρμακο. Για το 2017, ήταν το 17ο φάρμακο από πλευράς αριθμού συνταγών στις ΗΠΑ, με περισσότερες από 30 εκατομμύρια συνταγές. Το φάρμακο βρίσκεται στην λίστα απαγορευμένων ουσιών του Παγκόσµιου Οργανισµού Αντιντόπινγκ επειδή μπορεί να κρύψει άλλες ουσίες. Επίσης χρησιμοποιείται σε αγωνιστικά άλογα για την πρόληψη πνευμονικής αιμορραγίας εξαιτίας της άσκησης.
NGC 1688
thumb|right|250px|Ο NGC 1688 Ο NGC 1688 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Δοράς. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζον Χέρσελ (John Herschel) το 1834 με τηλεσκόπιο των 18,7 ιντσών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1688 16050 Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Δοράς (αστερισμός)
Λευκίνη
Η λευκίνη ή 2-αμινο-4-μεθυλοπεντανικό οξύ (συμβολίζεται με Leu ή L) είναι ένα α-αμινοξύ με σύντομο συντακτικό τύπο (CH3)2CHCH2CH(NH2)COOH. Η L-λευκίνη είναι ένα από τα πρωτεϊνογόνα αμινοξέα. Οι τριπλέτες της είναι: UUA, UUG, CUU, CUC, CUA και CUG. Ανήκει στα απαραίτητα αμινοξέα, δηλαδή σε αυτά που δεν μπορεί να βιοσυνθέσει ο ανθρώπινος οργανισμός και πρέπει να λαμβάνονται έτοιμα, με την τροφή. Επειδή το τμήμα του μορίου της από το #2 άτομο άνθρακα και μετά [R = (CH3)2CHCH2-, δηλαδή ισοβουτύλιο] είναι ένα αλκύλιο, ταξινομείται στα «υδρόφοβα» αμινοξέα. Είναι ένα σημαντικό συστατικό υπομονάδων της φερριτίνης, της αστακίνης και άλλων αμυντικών και μεταφορικών πρωτεϊνών.
Ισομέρεια
Με βάση το χημικό τύπο της, C6H13NO2, έχει πολλά ισομερή θέσης, τα σημαντικότερα από τα οποία είναι τα ακόλουθα αμινοξέα:
Βιοσύνθεση
Ως ένα βασικό αμινοξύ, η λευκίνη δεν μπορεί να συνθεθεί από τα ζώα, και γι' αυτό πρέπει να προσλαμβάνεται έτοιμη με την τροφή, συνήθως ως συνστατικό των πρωτεϊνών. Μπορεί όμως να βιοσυνθεθεί από τα φυτά και από μικροοργανισμούς, μέσω αρκετών σταδίων, αρχίζοντας από το πυροσταφυλικό οξύ. Το αρχικό τμήμα της πορείας αυτής είναι κοινό με το αντίστοιχο της βαλίνης. Το ενδιάμεσο α-κετοβαλερικό οξύ, μετατρέπεται σε α-ισοπροπυλομηλικό οξύ και μετά σε β-ισοπροπυλομηλικό οξύ, που αφυδρογονώνεται σε α-κετοϊσοκαπρικό οξύ που τελικά δίνει τη λευκίνη με αναγωγική αμμωνίωση (δείτε παρακάτω). Τα ένζυμα που εμπλέκονται στην τυπική βιοσύνθεση της λευκίνης είναι τα ακόλουθα :
Μέσω αλογόνωσης 4-μεθυλοπεντανικού οξέος
Ρακεμικό μίγμα λευκίνης μπορεί να παραχθεί μέσω αλογόνωσης του 4-μεθυλοπεντανικού οξέος:
1. Το α-αλοξύ που προκύπτει έτσι, επιδράται με αμμωνία :
2. Μέσω οργανομαγνησιακών ενώσεων και αλαμίνης με εστεροποίηση για «προστασία» της καρβοξυλομάδας :
3. Με φθαλιμιδικό κάλιο (σύνθεση Gabriel) : 100 px 100 px
Αντίδραση Stracker
Με επίδραση υδροκυανίου (HCN) και αμμωνίας (NH3) σε 3-μεθυλοβουτανάλη [(CH3)2CHCH2CHO) :
Με αναγωγή του αντίστοιχου νιτροξέος
Από 4-μεθυλο-2-νιτροπεντανικό οξύ με αναγωγή :
Από ισοβουτυλομηλονικό οξύ
Από ισοβουτπυλομηλονικό οξύ με μετροπή σε μονοαμίδιο και αποικοδόμηση-μετάθεση Hofmann :
Από το αντίστοιχο αμινονιτρίλιο
Από 2-αμινο-4-μεθυλοπεντανονιτρίλιο με υδρόλυση:
Αμφολυτική αυμπεριφορά
1. Η πιο χαρακτηριστική είναι η αμφολυτική διάστασή της:
2. Παραγωγή αλάτων με οξέα και βάσεις. Π.χ.:
και
Εστεροποίηση
Αντιδρά με αλκοόλες σχηματίζοντας αμινεστέρες. Αποτελεί και μέθοδο «προστασίας» της καρβοξυλομάδας.
Αλκυλίωση
Με επίδραση αλκυλοαλογονιδίων σχηματίζονται δευτεροταγή αμινοξέα:
Ακυλίωση
Με επίδραση ακυλοαλογονιδίων σχηματίζονται δευτεροταγή αμιδοξέα. Αποτελεί και μέθοδο «προστασίας» της αμινομάδας, αφού τα αμίδια υδρολύονται.
Απαζώτωση
Με επίδραση νιτρώδους οξέος πρακτικά αντικαθίστανται η αμινομάδα με υδροξυλομάδα. Παράγεται 4-μεθυλο-2-υδροξυπεντανικό οξύ:
Βιοχημεία
Η τοξικότητα (από υπερκατανάλωση) της λευκίνης, όπως φαίνεται στην αποσταθεροποιημένη «ασθένεια ούρων με οσμή σιροπιού σφενδαμιού» Maple Syrup Urine Disease (MSUD), προκαλεί αρχικά ντελίριο και νευρολογική βλάβη, και μπορεί να φθάσει να απειλήσει και τη ίδια την ανθρώπινη ζωή.
Στη γενετική του ζυμομύκητα, μεταλλάγματα με ένα ελαττωματικό γονίδιο για τη σύνθεση λευκίνης (leu2) μετασχηματίζονται με ένα πλασμίδιο που περιέχει ένα λειτουργικό γονίδιο σύνθεσης λευκίνης (LEU2) και καλλιεργούνται σε μη εμπλουτισμένο θρεπτικό υλικό. Η σύνθεση της λευκίνης γίνεται τότε ένας χρήσιμος επιλέξιμος δείκτης του μετασχηματισμού.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωτεϊνικά αμινοξέα Κατηγορία:C6 Κατηγορία:Χειρομορφία (χημεία)
Ανδρέας Στράτος
Ο '''Ανδρέας Ν. Στράτος''' (Αθήνα, 1905 - 30 Αυγούστου 1981) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής και υπουργός.
Βιογραφία
Ο πατέρας του, Νικόλαος Στράτος, δικάστηκε στη δίκη των έξι, καταδικάστηκε και εκτελέστηκε στις 15 Νοεμβρίου 1922 στο Γουδή. Η οικογένεια χωρίς τον πατέρα, με τον έφηβο Ανδρέα, εγκαταστάθηκαν στη Γερμανία. Η μητέρα του, Μαρία Κορομηλά, εργάστηκε ως υψίφωνος, ενώ η αδερφή του, Δόρα, έγινε χορεύτρια και βραβεύτηκε με το «παγκόσμιο βραβείο Θεάτρου». Ο νεαρός Ανδρέας κατάφερε να σπουδάσει Νομική και Πολιτικές Επιστήμες.
Παράλληλα είχε κλίση στη μουσική και έκανε σπουδές στο Ωδείο του Παρισιού. Σε ηλικία 22 ετών απέκτησε πτυχίο από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών. Μετά τη θητεία του στο στρατό ακολούθησε τον δικαστικό κλάδο και παράλληλα ασχολήθηκε με τη δικηγορία και με τα κοινά, έπειτα από παρότρυνση της γιαγιάς του, με επιστολή.
Βουλευτικές θητείες
Ένα έτος αργότερα, έφυγε από το Λαϊκό Κόμμα και προσχώρησε στο νεοσύστατο κόμμα του Σπυρίδωνος Μαρκεζίνη που στις εκλογές του 1950 κατάφερε να εκλέξει ως μόνο βουλευτή τον Ανδρέα Στράτο. Στις εκλογές του 1951 και στις εκλογές του 1952 εξελέγη βουλευτής με τον Ελληνικό Συναγερμό του Αλέξανδρου Παπάγου.
Για τελευταία φορά επανεξελέγη βουλευτής με την Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ) στις εκλογές του 1961, έχοντας κερδίσει και τις 3 προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις το 1952, το 1956 και το 1958.
Στην κυβέρνηση του 1946 με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Τσαλδάρη υπηρέτησε ως υπουργός Εργασίας Στην κυβέρνηση Παπάγου του 1952 ανέλαβε υπουργός «Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος» και Υπουργός Εργασίας Στις κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή του 1958 και του 1961 χρημάτισε υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας.
Το 1960 εγκαινίασε το Γενικό Νοσοκομείο Αγρινίου ως υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας. Το Δεκέμβριο του 1962 διαφώνησε με τις επιλογές της κυβέρνησης και αποχώρησε. Έκτοτε αφοσιώθηκε στην ιστορική έρευνα. Έγραψε έργα, όπως το «Το Βυζάντιον στον Ζ΄ αιώνα» (Εστία, 1966).
Απεβίωσε το 1981. Η γυναίκα του, Νία (κόρη του πρώην υπουργού Γ. Ησαΐα), εξέδωσε τη βιογραφία του, με τίτλο «Ο Ανδρέας Στράτος και η πολιτική».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εργασίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Κοινωνικής Πρόνοιας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Βορείου Ελλάδος Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Οικογένεια Στράτου Κατηγορία:Οικογένεια Μπουντούρη
Ουίλιαμ Χάρντι Μακνήλ
Ο Ουίλιαμ Χάρντι Μακνήλ (William Hardy McNeil, 31 Οκτωβρίου 1917 - 8 Ιουλίου 2016) ήταν Καναδοαμερικανός ιστορικός που ασχολήθηκε με την παγκόσμια ιστορία και συγγραφέας, ιδιαίτερα γνωστός για το έργα του πάνω στον Δυτικό Πολιτισμό. Ήταν ομότιμος καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, όπου δίδασκε από το 1947. Επίσης είναι πατέρας του ιστορικού Τζον Ρόμπερτ Μακνήλ (J.R. McNeill), σε συνεργασία με τον οποίο έχει συγγράψει το έργο The Human Web: A Bird's-eye View of World History.
Βίος και σταδιοδρομία
Ο Μακνήλ γεννήθηκε στο Βανκούβερ του Καναδά και ήταν γιος του θεολόγου και εκπαιδευτικού Τζον Τ. Μακνήλ (John T. McNeill). Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου το 1938 και ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του εκεί το επόμενο έτος. Το 1941 κατετάγη στον στρατό και κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε στο ευρωπαϊκό θέατρο επιχειρήσεων. Το 1947 πήρε το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ, ενώ την ίδια χρονιά ξεκίνησε να διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, όπου και παρέμεινε σε όλη τη διάρκεια της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας.
Ολοκλήρωσε το δημοφιλέστερο έργο του, με τίτλο The Rise of the West: A History of the Human Community, στα αρχικά στάδια της καριέρας του. Το βιβλίο αυτό εξετάζει την παγκόσμια ιστορία υπό το πρίσμα της αλληλεπίδρασης ανάμεσα σε διαφορετικούς πολιτισμούς και κυρίως τη δραματική επίδραση του Δυτικού Πολιτισμού στους υπόλοιπους τα τελευταία 500 χρόνια. Το έργο άσκησε σημαντική επιρροή στη θεωρία της ιστορίας, ιδίως σε αντιδιαστολή με τη θεώρηση του Όσβαλντ Σπένγκλερ (Oswald Spengler), βάσει της οποίας οι πολιτισμοί είναι ανεξάρτητοι και διακριτοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί ιστορικοί Κατηγορία:Παραλήπτες του βραβείου Erasmus Κατηγορία:Καναδοί συγγραφείς
Σίμα Μάρκοβιτς (βοεβόδας)
Ο Σίμα Μάρκοβιτς (σερβικά: Сима Марковић) (Βελίκι Μπόρατς 1768 - Βελιγράδι 1817) ήταν Σέρβος πολιτικός και βοεβόδας της πρώτης σερβικής επανάστασης.
Βιογραφία
Σήμερα έχει δοθεί το όνομα του σε δρόμο στο Βελιγράδι, σε ένα δρόμο στο Κραγκούγιεβατς, Σμεντέρεβο και Barajevu, σε σχολεία και στον δρόμο που οδηγεί στο σπίτι του στο Veliki Borak.
Αναφορές
Κατηγορία:Σέρβοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Υπουργοί οικονομικών της Σερβίας Κατηγορία:Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης Κατηγορία:Μέλη του διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων
Βόιτσεχ Γκέρσον
Ο Βόιτσεχ Γκέρσον (πολωνικά: Wojciech Gerson) (1 Ιουλίου 1831-25 Φεβρουαρίου 1901) ήταν κορυφαίος Πολωνός ζωγράφος στα μέσα του 19ου αιώνα και ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της πολωνικής σχολής του ρεαλισμού κατά τη διάρκεια των ξένων διαμελισμών της Πολωνίας. Υπηρέτησε ως μακροχρόνιος καθηγητής της Σχολής Καλών Τεχνών στη Βαρσοβία και δίδαξε μελλοντικές διασημότητες του πολωνικού νεορομαντισμού, συμπεριλαμβανομένων των Γιούζεφ Χεουμόνσκι, Λέον Βιτσουουκόφσκι, Βαντίσουαφ Ποντκοβίνσκι, Γιούζεφ Πανκιέβιτς και Άννα Μπιλίνσκα-Μποχντανοβίτσα, μεταξύ άλλων. Έγραψε επίσης κριτικές τέχνης και δημοσίευσε ένα βιβλίο ανατομίας για τους καλλιτέχνες. Ένας μεγάλος αριθμός από τους πίνακές του κλάπηκε από τη ναζιστική Γερμανία στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και δεν ανακτήθηκε ποτέ.
Dio.Filmi
Οι Dio.Filmi (Ουκρανικά: ДіО.фільми, Ρωσικά: ДиО.фильмы) είναι ουκρανικό ντουέτο που τραγουδά στα ρώσικα.
Βόιτσεχ Γκέρσον
Βιογραφία
Ο Γκέρσον ήταν συνιδρυτής της Εταιρείας Καλών Τεχνών «Zachęta» που ιδρύθηκε το 1860. Ήταν η πρώτη ομάδα υποστήριξης στο είδος της στην υπό ξένη κατοχή Βαρσοβία. Άρχισε να διδάσκει τέχνη στο δικό του εργαστήριο το 1865 και έγινε καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών (μελλοντική Ακαδημία Καλών Τεχνών στη Βαρσοβία) το 1872. Εκπαίδευσε μια γενιά μελλοντικών Πολωνών καλλιτεχνών εκεί, μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1896. Ο Γκέρσον παρουσίασε στους μαθητές του τα ταξίδια υπαίθριου τοπίου και τις σπουδές του είδους με σημαντικό αντίκτυπο στην τέχνη του Γιούζεφ Χεουμόνσκι, του μνημειώδους ζωγράφου με τη γκαλερί που πήρε το όνομά του στο Σουκιενίτσε, στον Λέον Βιτσουουκόφσκι, τον κορυφαίο ζωγράφο πεδίου του κινήματος της Νέας Πολωνίας, τον Αντόνι Πιοτρόφσκι που έχερε θαυμασμού μέχρι τη Βουλγαρία για τις επικές πολεμικές σκηνές του, καθώς και τον ιμπρεσιονιστή Βαντίσουαφ Ποντκοβίνσκι και τους συγχρόνους του. Ο Γκέρσον έλαβε τον τίτλο του ακαδημαϊκού από την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Αγίας Πετρούπολης το 1873 και ονομάστηκε καθηγητής το 1878.
Ο Γκέρσον εργάστηκε επίσης ως αρχιτέκτονας και κριτικός τέχνης. Είναι σεβαστός στην Πολωνία για τους ιστορικούς του πίνακες πατριωτικής φύσης, τις σκηνές της ζωής της υπαίθρου και τα ορεινά τοπία. Ο Γκέρσον πέθανε στη Βαρσοβία, σε ηλικία 70 ετών, και θάφτηκε στο Ευαγγελικό Νεκροταφείο της Ομολογίας του Άουγκσμπουργκ στη Βαρσοβία. Οι πίνακές του μπορούν να ειδωθούν στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας, στο Μουσείο της Άνω Σιλεσίας στο Μπίτομ και σε άλλους κλάδους του Εθνικού Μουσείου της Πολωνίας, καθώς και σε επιλεγμένες εκκλησίες.
Dio.Filmi
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά ντουέτα
Βόιτσεχ Γκέρσον
Λογοτεχνία
Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι Κατηγορία:Πολωνοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Μέλη της Αυτοκρατορικής Ακαδημίας Τεχνών Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Κρατερός Κατσούλης
Ο Κρατερός Κατσούλης (Γενεύη, 21 Αυγούστου 1971) είναι Έλληνας ηθοποιός και παρουσιαστής. Ξεκίνησε να εργάζεται ως ηθοποιός σε ηλικία 9 ετών όταν συμμετείχε στην παιδική τηλεταινία Τα μουστάκια του ηλίου στην κρατική τηλεόραση. Από το 1991 μέχρι σήμερα έχει λάβει μέρος σε πολλές τηλεοπτικές, κινηματογραφικές και θεατρικές δουλειές ως ηθοποιός. Από το 2014 μέχρι σήμερα έχει παρουσιάσει διάφορες ψυχαγωγικές τηλεοπτικές εκπομπές, μαζί με την πρώην σύζυγο του και δημοσιογράφο Κατερίνα Καραβάτου, με μακροβιότερη από αυτές την πρωινή εκπομπή Στη φωλιά των Κου Κου στο Star Channel την περίοδο 2017-2021.
Πρώτα Χρόνια
Το 1989 τελειώνοντας το σχολείο ξεκίνησε να σπουδάζει στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ενώ παράλληλα σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη από όπου αποφοίτησε το 1994.
Τηλεόραση ως ηθοποιός
Οι πρώτες του συμμετοχές ως ηθοποιός στην τηλεόραση ήταν το 1991 στις σειρές «Ξημερώνει και βραδιάζει» στην ΕΤ1, και «Φάκελος Αμαζών» στον ΑΝΤ1, όπου είχε το ρόλο ενός σωματοφύλακα. Ακολούθησαν κι άλλοι μικροί τηλεοπτικοί ρόλοι όπως αυτοί στις σειρές «Η Εκτέλεση» και «Τμήμα ηθών» το 1993. Το 1994, πρωταγωνίστησε στην τηλεταινία «Χωρίς μακιγιάζ» ενώ έκανε έκτακτες εμφανίσεις στις σειρές «Το γελοίον του πράγματος», «Καθένας με την τρέλα του» και «Οι χρηματιστές».
Τη σεζόν 1994-1995 είχε έναν από τους βασικούς ρόλους στην αστυνομική σειρά «Η οργή των θεών», σε σενάριο Θάνου Λειβαδίτη, ενώ την ίδια περίοδο έκανε guest εμφανίσεις στις σειρές «Στην κόψη του ξυραφιού» και «Το ροζ συννεφάκι». Την περίοδο 1995-1996 συμμετείχε στο καστ της κοινωνικής σειράς «Η πρόβα του νυφικού» στον ΑΝΤ1, σε σκηνοθεσία Κώστα Κουτσομύτη, όπου είχε το ρόλο του Νίκου Πετρόπουλου. Τη σεζόν 1998-1999 συνεργάστηκε και πάλι με τον Κουτσομύτη στη δραματική σειρά «Ο μεγάλος θυμός» στο Mega Channel. Το 2000, έκανε μία έκτακτη εμφάνιση σε δύο επεισόδια της δημοφιλούς κωμικής σειράς «Εγκλήματα». Τη σεζόν 2000-2001 πρωταγωνίστησε μαζί με τη Σμαράγδα Καρύδη στην αστυνομική σειρά «Αθώος ή ένοχος» όπου υποδυόταν έναν μεγαλοδικηγόρο που ερωτεύεται ξανά μία παλιά του σχέση. Το 2002 έπαιξε στο επεισόδιο "Βεντέτα" της αστυνομικής σειράς «Κόκκινος κύκλος». Τη περίοδο 2002-2003 πρωταγωνίστησε στην αισθηματική σειρά «Αντίστροφη μέτρηση» ενώ το 2003 έπαιξε μαζί με τη Μαρί Κωνσταντάτου στην τηλεταινία «Παράδεισος για τρεις». Ακολούθησε ένας από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη δραματική σειρά «Ευτυχισμένες μέρες» το 2004 και διάφορες εμφανίσεις σε επεισόδια των σειρών «10η εντολή», «Εντιμότατοι κερατάδες» και «Safe Sex TV Stories».
Από το 2006 μέχρι το 2007 πρωταγωνίστησε μαζί με την Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους στη δραματική σειρά «Μαργαρίτα». Την ίδια περίοδο εμφανίστηκε επίσης στις σειρές «Το κόκκινο δωμάτιο», «Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα», «Πενήντα Πενήντα» και «Εντιμότατοι κερατάδες». Την επόμενη σεζόν πρωταγωνίστησε στον τρίτο κύκλο της δραματικής σειράς «Αν μ' αγαπάς» στον Alpha μαζί με την Ευδοκία Ρουμελιώτη και τον Νίκο Ψαρρά. Από το 2008 μέχρι το 2010 υποδύθηκε τον αστυνομικό Θωμά Μελιόπουλο στην αστυνομική κωμική σειρά «L.A.P.D.» στο Mega Channel. Επέστρεψε τηλεοπτικά ως ηθοποιός το 2014 στην καθημερινή σειρά «Οι συμμαθητές» στον ANT1. Εκεί από το 2014 μέχρι το 2016 είχε ένας από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους παίζοντας μαζί με τη Μαριάννα Τουμασάτου, τον Μάριο Αθανασίου και τη Νικολέττα Καρρά. Αποχώρησε από τη σειρά τον Νοέμβριο του 2016 στις αρχές του τρίτου κύκλου. Το 2022 έπαιξε στο επεισόδιο: Ούτε γάτα, ούτε ζημιά της σειράς "Τα νεοκλασικά" στον Alpha. Τη σεζόν 2022-2023 πρωταγωνιστεί στις σειρές: "Ποιος Παπαδόπουλος;" του ΑΝΤ1, "Μαίρη Μαίρη, Μαίρη" του Mega και Έτερος Εγώ: Νέμεσις της COSMOTE TV.
Τηλεόραση ως παρουσιαστής
Το 1993, ανέλαβε την παρουσίαση του τηλεπαιχνιδιού «Το ξέρεις; Απάντησε» στην ΕΤ1. Η εκπομπή ολοκληρώθηκε μετά από μία σεζόν σε 26 επεισόδια. Τη σεζόν 1999-2000 παρουσίασε την εκπομπή μαγκαζίνο «Tele Cine» στο Star Channel που μεταδιδόταν κάθε Σαββατοκύριακο. Το 2011, υπήρξε παρουσιαστής του τοκ σόου «Ανδρικές κουβέντες» στον ΣΚΑΪ, που προβλήθηκε το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς. Το 2013, έλαβε μέρος στον πρώτο κύκλου του show μεταμφιέσεων «Your Face Sounds Familiar» όπου κατέκτησε τη δεύτερη θέση. Το 2014, ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής του talent show «Just the 2 Of Us» στο Mega Channel, μπαίνοντας στο σόου μετά το έκτο λάιβ όταν αποχώρησε από την κριτική επιτροπή ο σκηνοθέτης Δημήτρης Αρβανίτης.
Το 2014 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον τηλεοπτικό σταθμό epsilontv μαζί με τη σύζυγό του Κατερίνα Καραβάτου. Εκεί τη σεζόν 2014-2015 ξεκίνησαν να παρουσιάζουν μαζί την πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή «Στα καλά καθούμενα». Η εκπομπή συνεχίστηκε και για δεύτερη χρονιά και ολοκληρώθηκε το 2016. Εκείνη τη χρονιά η εκπομπή μεταφέρθηκε στο καθημερινό πρόγραμμα του σταθμού με τίτλο «Έτοιμο το πρωινό». Ενώ η εκπομπή θα προβαλλόταν για όλη τη σεζόν 2016-2017 από τον σταθμό epsilontv τελικά διακόπηκε τον Ιανουάριο του 2017 αιφνιδίως από το πρόγραμμα του σταθμού. Τον Αύγουστο του 2017 έγινε γνωστή η έναρξη της συνεργασίας του ζευγαριού με τον τηλεοπτικό σταθμό Star Channel. Εκεί από τον Οκτώβριο του 2017 ξεκίνησαν να παρουσιάζουν την πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή «Στη φωλιά των Κου Κου» στο καθημερινό πρόγραμμα του σταθμού. Στις 5 Μαΐου του 2021 ο ίδιος ανακοίνωσε στον τηλεοπτικό αέρα την αποχώρησή του από την εκπομπή την ίδια κιόλας ημέρα μετά από τέσσερις σεζόν.
Κινηματογράφος
Η πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο ήταν το 1995 στην ταινία Ηνίοχος. Το 1998 είχε έναν από τους βασικούς ρόλους στην ταινία Black Out. Την επόμενη χρονιά πρωταγωνίστησε στη μεγάλη εισπρακτική επιτυχία των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου Safe Sex υποδυόμενος έναν από τους βασικούς χαρακτήρες της σπονδυλωτής ταινίας που ήρθε πρώτη ανάμεσα σε 18 ταινίες εκείνη τη χρονιά. Το 2000, πρωταγωνίστησε μαζί με τον Κώστα Καζανά και την Κατερίνα Διδασκάλου στο δράμα Το μήλο της έριδος.
Προσωπική ζωή
Το 2009 ξεκίνησε τη σχέση του με την παρουσιάστρια Κατερίνα Καραβάτου, ενώ παντρεύτηκαν δύο χρόνια μετά και απέκτησαν δύο παιδιά: την Αέλια (γενν. 2011) και τον Αρίωνα-Ιωάννη (γενν. 2016). Στις 17 Αυγούστου 2021, ανακοίνωσαν από κοινού τον χωρισμό τους, έπειτα από δέκα χρόνια έγγαμου βίου. Στις 28 Μαρτίου 2023 ανακοινώθηκε η επανένωση του ζευγαριού μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα του ζευγαριού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τηλεπαρουσιαστές
Ρόδιο
Το χημικό στοιχείο ρόδιο (αγγλικά: Rhοdium) είναι μέταλλο με ατομικό αριθμό 45 και σχετική ατομική μάζα 102,9055. Το χημικό του σύμβολο είναι «Rh» και ανήκει στην ομάδα 9 του περιοδικού πίνακα, στην περίοδο 5 και στο d-block, της 2ης κύριας σειράς των στοιχείων μετάπτωσης. Έχει θερμοκρασία τήξης 1964 °C και θερμοκρασία βρασμού 3695 °C.
Το όνομα «ρόδιο» προέρχεται από την ελληνική λέξη «ρόδο» που σημαίνει τριαντάφυλλο, επειδή ορισμένα υδατικά διαλύματα αλάτων του έχουν ροζ χρώμα.
Από άποψη χημικής συμπεριφοράς, ανήκει στην «ομάδα του λευκόχρυσου», PGM, Platinum Group Metals ή PGE, Platinum Group Elements.
Το ρόδιο θεωρείται ευγενές μέταλλο μαζί με το ρουθήνιο, το ιρίδιο, το παλλάδιο, τον άργυρο, το όσμιο, το λευκόχρυσο και το χρυσό.
Ανακαλύφθηκε το 1803 από τον Άγγλο χημικό Γουόλλαστον στα κατάλοιπα επεξεργασίας μεταλλευμάτων λευκόχρυσου. Σήμερα εξάγεται μαζί με τα άλλα PGM από κοιτάσματα στη Νότια Αφρική, τη Ρωσία και τη Βόρεια Αμερική.
Είναι το σπανιότερο μη-ραδιενεργό χημικό στοιχείο στη γη και αυτό με τη μεγαλύτερη αξία από όλα τα ευγενή μέταλλα: η τιμή του 1 Kg ήταν πάνω από 80.000 δολάρια στις αρχές του 2010.
Το ρόδιο χρησιμοποιείται κυρίως ως καταλύτης ενώ, εξαιτίας της σπανιότητάς του, κατεργάζεται συνήθως με τη μορφή κραμάτων με λευκόχρυσο ή παλλάδιο σε εφαρμογές όπου απαιτείται υψηλή θερμοκρασία και μεγάλη αντοχή στη διάβρωση. Ανιχνευτές ροδίου χρησιμοποιούνται στους πυρηνικούς αντιδραστήρες για τη μέτρηση της ροής νετρονίων.
Το ρόδιο έχει μόνο ένα σταθερό ισότοπο, το 103Rh.
Ιστορία
Το ρόδιο ανακαλύφθηκε το 1803 από τον Άγγλο χημικό Ουίλλιαμ Χάιντ Γουόλλαστον (William Hyde Wollaston), λίγο μετά την ανακάλυψή του παλλαδίου από τον ίδιο. Χρησιμοποήθηκε μετάλλευμα λευκόχρυσου προέλευσης, κατά πάσα πιθανότητα, Νότιας Αμερικής.
Ο Γουόλλαστον διέλυσε το μετάλλευμα πλατίνας σε βασιλικό νερό, οπότε το μεγαλύτερο μέρος του λευκόχρυσου απομακρύνθηκε, με προσθήκη χλωριούχου αμμωνίου, NH4Cl, ως χλωριολευκοχρυσικό αμμώνιο, (NH4)2PtCl6. Στο διήθημα πρόσθεσε ψευδάργυρο, με αποτέλεσμα την καθίζηση των καταλοίπων της πλατίνας, ενός μέρους του παλλαδίου, του ροδίου, του χαλκού και του μολύβδου. Απομάκρυνε τα δύο τελευταία μέταλλα με διάλυση σε αραιό νιτρικό οξύ, ενώ διαλυτοποίησε τα άλλα με περισσότερο βασιλικό νερό. Μετά, πρόσθεσε χλωριούχο νάτριο και εξάτμισε το διάλυμα λαμβάνοντας έτσι κοκκινωπό ένυδρο χλωροροδικό νάτριο του τύπου Na3[RhCl6].12H2O. Μετά το πλύσιμο με αιθανόλη, το κόκκινο ίζημα είχε αντιδράσει με τον ψευδάργυρο σχηματίζοντας μεταλλικό ρόδιο.
Ο Γουόλλαστον κατέγραψε δύο βιομηχανικές εφαρμογές του ροδίου και παλλαδίου. Χρησιμοποιούσε ένα ανθεκτικό κράμα παλλαδίου-χρυσού για τα επιστημονικά του όργανα και ένα κράμα ροδίου-κασσιτέρου για να φτιάχνει μύτες για πένες μελανιού, οι οποίες στα 1820 πωλούνταν έξι πένες η μία. Το Μουσείο Επιστημών του Λονδίνου, διατηρεί ακόμη δείγματα από πένες ροδίου-κασσιτέρου του Γουόλλαστον.
Οι καταλυτικές ιδιότητες των PGM ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά από τον Χάμφρι Ντέιβι (Humphry Davy) αρχικά στην ετερογενή κατάλυση το 1817, με την πλατίνα. Αργότερα, ο Θενάρ (The'nard) απέδειξε ότι σκόνη ροδίου-ιριδίου-παλλαδίου κατέλυε την αντίδραση υδρογόνου και οξυγόνου. Την ίδια εποχή, κατασκευάστηκαν και δύο ξυραφάκια από ρόδιο, ιρίδιο, ασημί και χάλυβα και προσφέρθηκαν στο Μάικλ Φαραντέι.
Το 1908, ο Ουίλλιαμ Κρουκς (Sir William Crookes) έπεισε την εταιρεία Johnson Matthey να κατασκευάσει χωνευτήρια από ρόδιο, ιρίδιο, ρουθήνιο και όσμιο. Ο Crookes δεν κατέγραψε αν πέτυχαν οι κατασκευές με τα δύο τελευταία μέταλλα, αλλά βρήκε ότι το ρόδιο είναι σχεδόν το ίδιο ανθεκτικό υλικό, όπως το ιρίδιο.
Σήμερα, η κατάλυση είναι το σημαντικότερο πεδίο χρήσης του ροδίου.
Εμφανίσεις - εξόρυξη - απομόνωση του μετάλλου
thumb|250px|right|Προμηθευτές ροδίου το 2007 (25,5 τόννοι ή 822.000 ουγγιές)
Η ετήσια παγκόσμια προμήθεια ροδίου το 2009 ήταν περίπου 22 τόννοι (719.000 ουγγιές) και η ζήτηση την ίδια χρονιά ήταν περίπου 15,5 τόννοι (542.000 ουγγιές). Ενδεικτικά αναφέρεται ότι η παγκόσμια παραγωγή χρυσού από τα ορυχεία το 2007 ήταν περίπου 2.470 τόννοι.
Εμφανίσεις
Τα PGM στη φύση ανευρίσκονται ως κράματα, κυρίως μεταξύ τους, με τη μορφή θειούχων ή αρσενικούχων ενώσεών τους, ως οξείδια ή υδροξείδια και πολύ σπάνια ως αυτοφυή μέταλλα. Τα κοιτάσματα των μετάλλων αυτών προέρχονται κυρίως από κλασματική κρυστάλλωση ρευστού μάγματος, συνυπάρχουν δε με κοιτάσματα χρωμίτη και αδάμαντα.
Οι σπουδαιότερες, οικονομικής σημασίας, συγκεντρώσεις των PGΜ, έχουν βρεθεί σε καθορισμένους στρωματογραφικούς ορίζοντες συμπλεγμάτων στρωματόμορφου τύπου:
Υπάρχουν όμως και ιζηματογενή κοιτάσματα PGM που έχουν προκύψει από την αποσάθρωση συνεκτικών πετρωμάτων και τη μεταφορά και απόθεση των υλικών σε άλλες θέσεις. Τέτοια κοιτάσματα έχουν εντοπιστεί στην περιοχή Τσόκο (Choco) της Κολομβίας, σε διάφορα ποτάμια του Καναδά και στο Βιτάτερσραντ (Witatersrant) της Ν. Αφρικής.
Εξόρυξη
Τα PGM εξορύσσονται συνήθως από υπόγεια ορυχεία και σπάνια από επιφανειακές εμφανίσεις. Ο αρχικός τεμαχισμός των βράχων γίνεται από τους εργάτες των ορυχείων με κομπρεσέρ ή με εκρηκτικά. Μετά τη μεταφορά στην επιφάνεια με βαγονέτα των μεγάλων κομματιών από το υπόγειο ορυχείο, αυτά τεμαχίζονται σε πολύ μικρά κομμάτια, απομακρύνονται οι προσμίξεις, για να αποκαλυφθούν τα ορυκτά που περιέχουν τα επιθυμητά μέταλλα και τέλος αλέθονται μέχρι να γίνουν σκόνη. Σ' αυτή τη φάση, ένας τόννος μεταλλεύματος συνήθως περιέχει 4 έως 7 γραμμάρια μετάλλων. Στη συνέχεια, με μια διαδικασία που ονομάζεται «επίπλευση αφρού», το μετάλλευμα αναμιγνύεται με νερό και χημικές ουσίες οπότε εμπλουτίζεται σε PGM, προσκολλάται στις φυσαλίδες που δημιουργούνται από τη διαδικασία, επιπλέει στην επιφάνεια και απομακρύνεται. Το εμπλουτισμένο μετάλλευμα περιέχει τώρα από 100 έως 1000 γραμμάρια μετάλλων ανά τόνο. Το υπόλοιπο υλικό περνάει από τη διαδικασία άλεσης και επίπλευσης για δεύτερη φορά. Τα τελικά κατάλοιπα-απόβλητα είτε επιστρέφονται στο ορυχείο για να κλείσουν τα ανοικτά σημεία εξόρυξης, είτε απορρίπτονται σε απομακρυσμένα σημεία στην επιφάνεια του εδάφους, είτε υποβάλλονται σε πρόσθετη επεξεργασία για την ανάκτηση των άλλων μετάλλων που υπάρχουν, όπως νικέλιο ή χαλκός. Εν τω μεταξύ, το μετάλλευμα το οποίο μετά το νέο εμπλουτισμό περιέχει 1400 γραμμάρια μετάλλων ανά τόνο, μεταφέρεται στο κοντινό εργοστάσιο για περαιτέρω επεξεργασία. Εκεί ξηραίνεται σε θερμοκρασίες που μπορεί να είναι πάνω από 1500 °C και διαχωρίζεται από ανεπιθύμητα ορυκτά όπως του σιδήρου και του θείου, τα οποία απομακρύνονται με διοχέτευση ρευμάτων αέρα. Η τελική περιεκτικότητα σε πολύτιμα μέταλλα αντιπροσωπεύει ένα πολύ μικρό ποσοστό της αρχικής μάζας του μεταλλεύματος. Για παράδειγμα, στο ορυχείο Stillwater των Η.Π.Α. από 850.000 τόννους πρωτογενούς μεταλλεύματος, θα παραχθούν τελικά σε ετήσια βάση μόνο 15,5 τόννοι εξευγενισμένων PGM
Στο χυτήριο, το οποίο μπορεί να έχει μια ικανότητα επεξεργασίας έως και 100 τόνους/ημέρα, το μετάλλευμα κατεργάζεται σε ηλεκτρική κάμινο σε θερμοκρασίες κοντά στους 1600 °C για να απομακρυνθούν διάφορα άχρηστα υλικά και τελικά, μετά από διπλή επεξεργασία, προκύπτει μια «σκουριά» (matte) από PGM και άλλα μέταλλα. Το matte υφίσταται περαιτέρω επεξεργασία κατά την οποία τα βασικά μέταλλα, όπως ο χαλκός, το νικέλιο και το κοβάλτιο, απομακρύνονται οπότε απομένει ένα μίγμα λεπτόκοκκων PGM.
Διαχωρισμός και απομόνωση του ροδίου
Το τελικό βήμα στην παραγωγή είναι ο διαχωρισμός και ο καθαρισμός των PGM σε ξεχωριστά μέταλλα. Αυτό είναι και το πιο δύσκολο κομμάτι της όλης διαδικασία και συνδυάζει χημικές μεθόδους, αποστάξεις και τεχνικές ανταλλαγής ιόντων. Η βασική διαδικασία σε γενικές γράμμες είναι η εξής: Στα μεταλλεύματα των PGM μπορεί να συνυπάρχουν και χρυσός (Au) ή/και άργυρος (Ag) που πρέπει επίσης να απομακρυνθούν. Το μίγμα μετάλλων κατεργάζεται με βασιλικό νερό στο οποίο διαλύονται ο λευκόχρυσος (Pt), το παλλάδιο (Pd) και ο Au. Τα άλλα μέταλλα δηλ. ρουθήνιο (Ru), όσμιο (Os), ρόδιο (Rh), ιρίδιο (Ir) και Ag μένουν ως αδιάλυτα χλωριούχα σύμπλοκα. Στη συνέχεια αυτά τα αδιάλυτα διαλύονται σε τήγμα μολύβδου (Pb) και νιτρικό οξύ (HNO3) οπότε απομακρύνεται ο Ag και ο Pb με μορφή νιτρικού αργύρου (AgNO3) και μολύβδου (PbNO3). Τα αδιάλυτα που απομένουν είναι τα μέταλλα Ru, Os, Rh, Ir. Ακολουθεί σύντηξη με όξινο θειικό νάτριο (ΝaHSO4) και διάλυση στο νερό, οπότε απομονώνεται το διαλυτό θειικό ρόδιο(ΙΙΙ), Rh2(SO4)3, ενώ τα άλλα μέταλλα (Ru, Os, Ir) μένουν αδιάλυτα. Ακολουθεί προσθήκη υδροξειδίου του νατρίου (NaOH), οπότε σχηματίζεται υδροξείδιο του ροδίου(ΙΙΙ), Rh(OH)3, το οποίο επαναδιαλύεται σε υδροχλωρικό οξύ (HCl) και έτσι προκύπτει χλωροροδικό οξύ, H3RhCl6. Αυτό κατεργάζεται με νιτρώδες νάτριο (NaNO2) και χλωριούχο αμμώνιο (NH4Cl), οπότε καταβυθίζεται το σύμπλοκο (NH4)3[Rh(NO2)6]. Διάλυση του ιζήματος σε HCl δίνει διάλυμα καθαρού χλωροροδικού αμμωνίου, (NH4)3RhCl6. Τέλος, γίνεται εξάτμιση μέχρι ξηρού και αντίδραση με αέριο υδρογόνο στους 1000 °C οπότε προκύπτει καθαρό ρόδιο κατά την αντίδραση: 2(NH4)3RhCl6 + 3H2 → 2Rh + 6NH4Cl + 6HCl
Το ρόδιο σε προϊόντα σχάσης
Σύμφωνα με τους κανόνες υγιεινής και ασφαλείας, κάθε ραδιοϊσότοπο που εκπέμπει περισσότερο από 1 Ci είναι επικίνδυνο. Το ρόδιο που ανακτάται από τα πυρηνικά κατάλοιπα, εκπέμπει 8,1 Ci/g μετά από 5 χρόνια απομόνωσης αλλά μετά από 8 χρόνια η δραστηριότητα αυτή πέφτει στα 4,1 Ci, μετά από 11 χρόνια θα είναι 2,2 Ci, μετά από 14 χρόνια πέφτει στα 1,1 Ci, μετά από 17 χρόνια είναι 0,55 Ci και μετά από 20 χρόνια μόνο 0,27 Ci/g. Μετά από 30 χρόνια, η ραδιενέργεια αυτή μειώνεται στο 0,00027 Ci, το οποίο είναι πιο κάτω και από τα χαμηλότερα όρια των πιο αυστηρών κανόνων υγιεινής. Η ραδιενέργεια του ανακτημένου ροδίου μειώνεται τόσο γρήγορα επειδή το ποσοστό του 102mRh που περιέχει είναι πάρα πολύ μικρό (ίχνη περίπου 3,68×10−9 g/Kg ροδίου) και η υπόλοιπα ποσότητα του υλικού απορροφά την ακτινοβολία που απελευθερώνεται.
Με μια πρώτη ματιά, το ρόδιο που προέρχεται από την κατεργασία χρησιμοποιημένων πυρηνικών καυσίμων θα μπορούσε να αποτελέσει προστιθέμενη αξία της επανεπεξεργασίας των καταλοίπων της σχάσης, αλλά το κόστος διαχωρισμού του ροδίου από τα άλλα μέταλλα είναι μεγάλο.
Οικονομικά στοιχεία
Το ρόδιο είναι το ακριβότερο μέταλλο. Η τιμή του στις 20 Φεβρουαρίου 2013 στις 8.00 το πρωί (ώρα Λονδίνου), ήταν 1.265 δολάρια/ουγγιά ή περίπου 30.670 ευρώ/Kg.
Το πρώτο πεντάμηνο του 2010 ήταν περίπου 2.645 δολάρια/ουγγιά ενώ του λευκόχρυσου ήταν 1,6 φορές μικρότερο, του χρυσού 2,4 φορές μικρότερο και του αργύρου 150 φορές μικρότερο.
Η μέση τιμή του ροδίου από το 1992 έως και το 2004 δεν ξεπέρασε τα 940 δολάρια/ουγγιά, αλλά από το 2005 και μετά η τιμή έχει παρουσιάσει ανοδική πορεία και στις 19 Ιουνίου 2008 άγγιξε τα 10.100 δολάρια/ουγγιά.
Από τον Ιούνιο του 2008 όμως, η οικονομική ύφεση ώθησε την τιμή του ροδίου απότομα προς τα κάτω και στις 3 Νοεμβρίου 2009 ήταν στα 1.950 δολάρια/ουγγιά, ωστόσο η τιμή ανέβηκε ξανά από τις αρχές του 2010.
Ούτε το επενδυτικό κοινό αλλά ούτε και η Wall Street ασχολούνται ιδιαίτερα με το ρόδιο και μόνο λίγοι επενδυτές και διεθνή ινστιτούτα επενδύουν σ' αυτό το εξαιρετικά σπάνιο μέταλλο. Κερδοσκοπικά παιχνίδια δε γίνονται με το ρόδιο και μάλιστα οι περισσότεροι επενδυτές δεν έχουν καν ακούσει γι' αυτό.
Φυσικές
thumb|left|Κρύσταλλος Rh α = 380,4 pm Το ρόδιο είναι σκληρό ασημί λευκό και ανθεκτικό μέταλλο που έχει υψηλό συντελεστή ανάκλασης. Έχει υψηλότερο σημείο τήξης (13ο κατά σειρά χημικό στοιχείο) και βρασμού (19ο κατά σειρά χημικό στοιχείο), από το λευκόχρυσο, το σίδηρο και το νικέλιο σε όλες τις πιέσεις, μικρότερη πυκνότητα από την πλατίνα και, μαζί με το Ir, την υψηλότερη ειδική θερμότητα, θερμική και ηλεκτρική αγωγιμότητα όλων των PGM.
Το ρόδιο κρυσταλλώνεται στο κυβικό σύστημα και γίνεται υπεραγώγιμο κάτω από 0,9 Κ.
Είναι παραμαγνητικό μέταλλο διότι έχει μονήρη ηλεκτρόνια τα οποία συμπεριφέρονται ως στοιχειώδεις μαγνήτες και έλκονται από μαγνητικά πεδία.
Η τάση των ατμών του είναι αμελητέα και μετρήσιμη μόνο σε υψηλές θερμοκρασίες: στους 2015 °C είναι μόνο 10−5 Atm και φθάνει στη 1 Atm στους 3724 °C.
Μηχανικές ιδιότητες
Το ρόδιο είναι σκληρότερο από το χρυσό ή την πλατίνα, αλλά μπορεί να κατεργαστεί με σφυρηλάτηση. Η θερμοκρασία στην οποία μετατρέπεται από εύθρυπτο μέταλλο σε όλκιμο είναι -196 °C. Το μέτρο ελαστικότητάς του (Young) είναι σε όλες τις θερμοκρασίες μικρότερο του Ir αλλά μεγαλύτερο από του Pt και του Pd.
Θερμικές ιδιότητες
Η θερμική του αγωγιμότητα είναι πολύ υψηλή και παραμένει σχεδόν σταθερή μεταξύ 0 °C και 100 °C, περίπου 145 W/(m.K). Είναι σχεδόν ίδια με αυτήν του ιριδίου και υψηλότερη από τις θερμικές αγωγιμότητες των άλλων PGM.
Οπτικές ιδιότητες
Ανακλά το ορατό φως από 76 % έως 82 %. Είναι εξαιρετικά λαμπρό μέταλλο που έχει την ίδια λαμπρότητα με το χρυσό, μικρότερη από τον άργυρο και μεγαλύτερη από τα άλλα PGM.
Ηλεκτρικές ιδιότητες
Χημικές
Το ρόδιο ανήκει στη β' σειρά των μεταβατικών μετάλλων ή στοιχείων μετάπτωσης. Στα μέταλλα μετάπτωσης ανήκουν τα χημικά στοιχεία που έχουν ασυμπλήρωτη την ομάδα των d ατομικών τροχιακών της προτελευταίας ηλεκτρονιακής στιβάδας.
Το φάσμα εκπομπής του Rh είναι περίπλοκο επειδή διαθέτει πολλά τροχιακά παραπλήσιας ενέργειας και τα ηλεκτρόνια έχουν πολλές επιλογές όταν μεταβαίνουν από το ένα τροχιακό στο άλλο. Οι μεταβάσεις αυτές προϋποθέτουν απορρόφηση ενέργειας και στη συνέχεια επανεκπομπή της. Έτσι παρουσιάζεται το διάχυτο φάσμα εκπομπής και γι' αυτό το ρόδιο ανήκει στο d-block (το d στα αγγλικά αντιπροσωπεύει τη λέξη diffuse που σημαίνει διάχυτος).
Οι ενέργειες ιονισμού (σε KJ/mol) των σταδιακών μετατροπών του ροδίου σε ιόντα από Rh+ έως Rh9+ καθώς και τα δυναμικά ημιαντιδράσεων αναγωγής διαφόρων ενώσεων και ιόντων του Rh, βρίσκονται στους πίνακες που ακολουθούν :
thumb|350px|right|Ηλεκτρονιακή διαμόρφωση Rh
Όπως φαίνεται σ' αυτούς τους πίνακες, το κανονικό δυναμικό αναγωγής της αντίδρασης : Rh3+ + 3e- ⇆ Rh είναι θετικό (+ 0,8 V) πράγμα που σημαίνει ότι το μέταλλο βρίσκεται μετά το υδρογόνο στην ηλεκτροχημική σειρά των μετάλλων, δεν αντικαθιστά το Η στις ενώσεις του (π.χ οξέα) και χημικώς θεωρείται ευγενές μέταλλο.
Το ρόδιο δεν αντιδρά με το νερό σε φυσιολογικές συνθήκες, είναι απρόσβλητο από τα οξέα ακόμη και από τα πυκνά, ενώ δε διαλύεται ούτε στο βασιλικό νερό. Πλήρης διάλυση επιτυγχάνεται μόνο σε πυκνό θειικό οξύ και όταν το ρόδιο είναι σε μορφή σκόνης. Δεν προσβάλλεται από το οξυγόνο της ατμόσφαιρας παρόλο που το απορροφά στη θερμοκρασία τήξης του. Ο ποσοτικός προσδιορισμός του ροδίου σε ένα δείγμα μπορεί να γίνει με υδρόθειο σε όξινο διάλυμα αλλά για το φασματοφωτομετρικό προσδιορισμό μπορεί να χρησιμοποιηθεί και η 2-μερκαπτο-βενζο-θιαζόλη.
Επίδραση οξέων
Το ρόδιο δε διαβρώνεται από τα οξέα (οργανικά ή ανόργανα, αραιά ή πυκνά, ασθενή ή ισχυρά) ούτε από το βασιλικό νερό. Πολύ μικρή διάβρωση παρατηρείται μόνο στους 100 °C από την επίδραση HBr 60 % και H2SO4 96 %.
Επίδραση βάσεων
Δε διαβρώνεται από το τις βάσεις. Σε πολύ δραστικές συνθήκες (1 ώρα, 410 °C, ξηρό περιβάλλον, ατμόσφαιρα με 20 % έως 100 % Ο2), από επιφάνεια 8 cm2 ροδίου χάνονται περίπου 20 – 30 mg υλικού όταν επιδράσει λιωμένο NaOH, ενώ όταν επιδράσει λιωμένο ΚΟΗ στις ίδιες συνθήκες, υπάρχει απώλεια μεγαλύτερη από 10 g.
Επίδραση αλάτων
Πάρα πολύ μικρή διάβρωση παρατηρείται κατά την επίδραση διαλύματος υποχλωριώδους νατρίου (NaOCl). Από την επίδραση λιωμένου κυανιούχου καλίου (ΚCN) στο ρόδιο στους 700 °C παρατηρείται επιφανειακή απώλεια 11 mg Rh/cm2 την ημέρα, ενώ από την επίδραση λιωμένου ανθρακικού νατρίου (Na2CO3) στους 920 °C παρατηρείται αύξηση μάζας 0,48 mg/cm2 την ημέρα. Από την επίδραση λιωμένου όξινου θειικού καλίου (KHSO4) στους 440 °C παρατηρείται επιφανειακή απώλεια 11 mg Rh/cm2 την ημέρα.
Αντιδράσεις του ροδίου με το Ο2
Με θέρμανση στους 300 - 1000 °C, το ρόδιο αντιδρά με το Ο2 δίνοντας σκούρο καφέ οξείδιο του ροδίου(ΙΙΙ), Rh2O3, το οποίο διασπάται στα στοιχεία του πάνω από 1000 °C: Υπάρχουν αναφορές της ύπαρξης του μαύρου οξειδίου του ροδίου(IV), RhO2 το οποίο σχηματίζεται σε θερμοκρασίες από 400 °C έως 900 °C και πίεση Ο2 πάνω από 3500 Atm: Το ασταθές RhO αποσυντίθεται πάνω από τους 1000 °C, ενώ το Rh2Ο αποσυντίθεται πάνω από τους 1100 °C.
Αντιδράσεις του ροδίου με τα αλογόνα
Το Rh αντιδρά απευθείας με αέριο φθόριο στους 400 °C και σε πίεση 6 Atm : Αλλα φθορίδια (RhF4, RhF6) σχηματίζονται έμμεσα.
Σε άνυδρες συνθήκες μπορούν να σχηματιστούν και τριαλογονίδια του ροδίου(ΙΙΙ) :
Ισότοπα
Υπάρχουν ακόμη κάποια μετασταθή ισότοπα με σταθερότερο το 102mRh και το 101mRh.
Επειδή το 103Rh είναι σταθερό, δεν έχει προϊόντα αποσύνθεσης, έτσι σ' αυτό καταλήγει το ισότοπο του ρουθηνίου 103Ru με β--διάσπαση και το ισότοπο του παλλαδίου 103Pd με αρπαγή ηλεκτρονίου.
Περιβαλλοντικοί κίνδυνοι - Βιολογικός ρόλος - Προφυλάξεις
Το ρόδιο είναι αδρανές μέταλλο και αν χρησιμοποιηθεί στη στοιχειακή του μορφή, είναι ακίνδυνο. Δεν υπάρχουν ενδείξεις από πειραματικά δεδομένα ή βιομηχανική εμπειρία ότι οι διαλυτές ενώσεις του ροδίου έχουν τοξικές επιδράσεις στον άνθρωπο. Αναφέρεται ότι όταν ποντίκια ήπιαν νερό που περιείχε 5 ppm ρόδιο, ανέπτυξαν λευχαιμία.
Ορισμένες χώρες από το 1993 έως και το 2008 έχουν θεσπίσει όρια έκθεσης των εργαζομένων στο ρόδιο.
Σύμφωνα με την OSHA, το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο έκθεσης για τους ατμούς μεταλλικού ροδίου και τις αδιάλυτες ενώσεις του είναι 0,1 mg/m3 και για τις ευδιάλυτες ενώσεις του 0,001 mg/m3, με βάση την εργάσιμη ημέρα των 8 ωρών, τις 40 ώρες εργασίας την εβδομάδα και σε όλους τους εργασιακούς χώρους.
Σύμφωνα με το NIOSH, η μέγιστη συνιστώμενη τιμή τυχαίας έκθεσης σε ατμούς μεταλλικού ροδίου και σε αδιάλυτες ενώσεις του είναι τα 100 mg/m3, ενώ για ευδιάλυτες ενώσεις του είναι 2 mg/m3. Αυτές οι συγκεντρώσεις είναι οι μέγιστες και αν εκτεθεί κάποιος σε μικρότερες, θα μπορούσε να ξεφύγει μέσα σε 30 λεπτά χωρίς αμετάκλητες επιπτώσεις στην υγεία του.
Το χλωριούχο ρόδιο(ΙΙΙ), RhCl3, διαπιστώθηκε ότι είναι μια ουσία χαμηλής τοξικότητας, όταν χορηγείται σε αρουραίους και κουνέλια. Η LD50 για το RhCl3 που χορηγείται με ένεση στον ενήλικο αρσενικό αρουραίο ράτσας Sprague-Dawley ήταν 198 mg/ kg και για το ενήλικο αρσενικό Νέας Ζηλανδίας ήταν 215 mg/kg. Ιστοπαθολογικές μελέτες που πραγματοποιήθηκαν στα σημαντικότερα όργανα των δύο αυτών ζώων, δεν έδειξαν παθολογικές αλλοιώσεις.
Δοκιμή σε φυτά έχει δείξει ότι το ρόδιο είναι το λιγότερο τοξικό μέλος των μετάλλων της ομάδας του λευκόχρυσου.
Ενώσεις του ροδίου
Οι περισσότερες ενώσεις του ροδίου (αλλά και γενικά των στοιχείων μετάπτωσης) είναι έγχρωμες γιατί ο αριθμός των διαθέσιμων τροχιακών στα οποία μπορεί να μεταπηδήσει ένα ηλεκτρόνιο όταν διεγερθεί είναι μεγάλος, οπότε η ενέργεια που χρειάζεται για να αλλάξει τροχιακό είναι πολύ μικρή και η ενέργεια της ορατής περιοχής του φάσματος είναι επαρκής. Έτσι, απορροφούνται ορισμένα μήκη κύματος του ορατού φωτός και οι ενώσεις φαίνονται έγχρωμες.
Οι γνωστότερες δυαδικές ενώσεις του Rh+3 και του Rh+4 με αμέταλλα στοιχεία καθώς και μοντέλα κρυσταλλικής δομής ορισμένων ενώσεων του ροδίου, βρίσκονται στους πίνακες που ακολουθούν:
Ο συνηθέστερος αριθμός οξείδωσης του ροδίου είναι +3 αλλά έχουν μελετηθεί και ενώσεις με αριθμούς οξείδωσης 0 (η καλύτερα μελετημένη ένωση στην οποία το ρόδιο έχει α.ο. 0 είναι η Rh2(PF3)8) έως +6. Σε αντίθεση με το ρουθήνιο και το όσμιο, το ρόδιο δε σχηματίζει πτητικές ενώσεις με το οξυγόνο. Τα πλέον σταθερά οξείδια είναι το οξείδιο του ροδίου(ΙΙΙ), Rh2O3 και το οξείδιο του ροδίου(IV) τόσο το άνυδρο (RhO2) όσο και το ένυδρο (RhO2·xH2O). Επίσης είναι γνωστά μικτά άλατα ροδίου(V) με στρόντιο -λίθιο, Sr3LiRhO6 και στρόντιο-νάτριο, Sr3NaRhO6 καθώς και ενώσεις του ροδίου με τα αλογόνα σχεδόν σε όλες τις οξειδωτικές καταστάσεις όπως π.χ. χλωριούχο ρόδιο(ΙΙΙ) άνυδρο, RhCl3, ή και ένυδρο, RhCl3.3Η2Ο, φθοριούχο ρόδιο(IV), RhF4, φθοριούχο ρόδιο(V), RhF5 και φθοριούχο ρόδιο(VI), RhF6. Πρόσφατα έχουν μελετηθεί και ελαφρώς όξινα εφυδατωμένα ιόντα της μορφής Rh(H2O)63+, στα οποία τα μόρια του νερού μπορούν αν αντικατασταθούν από άτομα χλωρίου (π.χ. RhCl(H2O)52+). Το ένυδρο υδροξείδιο Rh(OH)3.3H2Ο μπορεί να παραχθεί ως κίτρινο ίζημα με προσεκτική προσθήκη βάσης στο άλας Na3RhCl6.
Σύμπλοκα του ροδίου
Οι πιο ενδιαφέρουσες και χρήσιμες στην επιστήμη και στην τεχνολογία ενώσεις του ροδίου (και γενικότερα των στοιχείων μετάπτωσης) είναι οι ενώσεις συναρμογής του. Αυτά τα σύμπλοκα παρουσιάζουν αυξανόμενη συνεχώς σημασία για την Οργανική Χημεία ως καταλύτες εξαιρετικής ισχύος και εκλεκτικότητας.
Το ρόδιο σχηματίζει σύμπλοκα με βαθμίδες οξείδωσης κυρίως +1, +2, +3 και +4 με αντίστοιχες ηλεκτρονικές διαμορφώσεις στα d τροχιακά : d8, d7, d6 και d5.
thumb|250px|right|Το σύμπλοκο RhH(CO)(Tppts)3 χρησιμοποιείται ως καταλύτης στις ενυδατώσεις των αλκενίων προς αλδεΰδες
Τα σύμπλοκα του ροδίου(Ι) είναι τετραγωνικά και χρησιμοποιούνται σαν δραστικότατοι καταλύτες σε αντιδράσεις οξειδωτικής προσθήκης όπως για παράδειγμα το trans-καρβονυλο-χλωρο-δισ(τριφαινυλοφωσφινο) ρόδιο(Ι), trans-RhCl(CO)((PPh3)2 αλλά και το καρβονυλο-υδριδο-τρισ(τριφαινυλοφωσφινο) ρόδιο (Ι), RhH(CO)(PPh3)3. Γενικά όσο πιο πολλά μόρια τριφαινυλοφωσφίνης, (C6H5)3P ή PPh3), έχει το σύμπλοκο, τόσο δραστικότερος καταλύτης είναι.
Τα σύμπλοκα του ροδίου(ΙΙΙ) είναι συνήθως οκταεδρικά με αριθμό συναρμογής 6 π.χ. το ιόν εξαφθοριούχο ρόδιο [RhF6]3-.
Στα μεταλλοκαρβονύλιά του το ρόδιο έχει αριθμό οξείδωσης 0. Έχουν μελετηθεί τα : οκτακαρβονυλο-ρόδιο, Rh2(CO)8, δεκαεξικαρβονυλο-ρόδιο Rh6(CO)16 και το Rh4(CO)12 και το δωδεκακαρβονυλο-ρόδιο το οποίο είναι ιδιαίτερα δραστικό αλλά έχει φτωχή εκλεκτικότητα.
Από τα σύμπλοκα με υδρογονάνθρακες, αναφέρεται το κοκκινο-πορτοκαλί σύμπλοκο με χλώριο και αιθένιο, Rh2Cl2(C2H4)4, που παράγεται εύκολα από αιθένιο και RhCl3.3H2O. Το πιο σημαντικό εναμμώνιο σύμπλοκο του Rh+3 είναι το [Rh(NH3)5Cl]Cl2 που αποτελεί πρόδρομη ένωση για δεκάδες άλλα σύμπλοκα.
Ο καταλύτης Wilkinson
thumb|left|upright|Συντακτικός τύπος του καταλύτη Wilkinson Ο καταλύτης Wilkinson είναι σύμπλοκο του ροδίου που ονομάζεται χλωροτρισ(τριφαινυλοφωσφινο)ρόδιο(Ι) και έχει το χημικό τύπο RhCl(PPh3)3 όπου το Ph συμβολίζει την ομάδα φαινύλιο, C6H5-. Ο υποκατάστατης Ph3P είναι η τριφαινυλοφωσφίνη.
Έχει διαπιστωθεί ότι το σύμπλοκο Wilkinson σε βενζολικό ή μικτό βενζολικό-αιθανολικό διάλυμα αποτελεί άριστο καταλύτη και χρησιμοποιείται ευρύτατα στην ομογενή υδρογόνωση ακόρεστων ενώσεων, όπως είναι π.χ. η υδρογόνωση αλκενίων. Επίσης καταλύει την αποκαρβονυλίωση καρβονυλικών ενώσεων.
Η μέθοδος Monsanto
Μεγάλο βιομηχανικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το σύμπλοκο ανιόν cis-δικαρβονυλο-ρόδιο-διιώδιο, cis-[Rh(CO)2I2]-, το οποίο καταλύει την καρβονυλίωση της μεθανόλης, CH3OH, στην παραγωγή οξικού οξέος, CH3COOH. με τη μέθοδο Monsanto. Η μέθοδος αυτή έχει εκλεκτικότητα μεγαλύτερη από 99% και πραγματοποιείται σε πίεσεις 30–60 Atm και θερμοκρασίες 150–200 °C. Η διαδικασία της Monsanto έχει σήμερα αντικατασταθεί σε μεγάλο βαθμό από τη διαδικασία Cativa, όπου χρησιμοποιείται σύμπλοκο του ιριδίου και είναι πιο οικονομική και περισσότερο φιλική προς το περιβάλλον. Πάντως, και οι δύο μέθοδοι επιλέχθηκαν επειδή ελαχιστοποιείται η παραγωγή υποπροϊόντων ενώ ταυτόχρονα δεν περισσεύουν αντιδρώντα υλικά.
Καταλύτες
thumb|left|120px|Διατομή μεταλλικού πυρήνα καταλύτη Το 2006 και το 2007, πάνω από το 80 % της παγκόσμιας παραγωγής ροδίου χρησιμοποιήθηκε στην κατασκευή τριοδικών καταλυτών. Το Rh φαίνεται να παρουσιάζει ορισμένα πλεονεκτήματα έναντι των άλλων μετάλλων της ομάδας του λευκόχρυσου στην αναγωγή των οξειδίων του αζώτου (ΝΟx) προς άζωτο και οξυγόνο : 2NOx → xO2 + N2.
Η ανακύκλωση των καταλυτών είναι επίσης μια πολύτιμη πηγή ροδίου. Το 2007, προήλθαν από αυτή την πηγή περίπου 5,7 τόννοι. Σε σύγκριση με τους 22 τόννους που είχαν εξορυχθεί εκείνη τη χρονιά, είναι σχεδόν το 1/4.
Οι καταλύτες που βασίζονται στο Rh χρησιμοποιούνται σε πολλές βιομηχανικές διαδικασίες όπως π.χ. στην καταλυτική καρβονυλίωση της μεθανόλης για τη σύνθεση οξικού οξέος (μέθοδος Monsanto), στην κατάλυση της προσθήκης υδρογονοπυριτικών ενώσεων σε διπλούς δεσμούς με αποτέλεσμα την παραγωγή ορισμένου τύπου λάστιχων σιλικόνης, στην αναγωγή του βενζολίου προς κυκλοεξάνιο κ.ά.
Διακοσμητικές χρήσεις
thumb|left|120px| Επιροδιωμένη βέρα από «λευκό χρυσό» Το ρόδιο χρησιμοποιείται στα κοσμήματα και σε διακοσμητικά αντικείμενα όπως βέρες, μπρελόκ κ.ά. Επικαλύπτει ηλεκτρολυτικά το «λευκό χρυσό» και την πλατίνα προσδίδοντας έτσι λάμψη επειδή είναι μέταλλο υψηλής ανακλαστικότητας. Αυτό στην κατασκευή κοσμημάτων είναι γνωστό ως «λάμψη ροδίου». Χρησιμοποιείται επίσης στην επικάλυψη «ασημένιων» αντικειμένων για την προστασία τους από το μαύρισμα και το θάμπωμα που οφείλεται στη δημιουργία θειούχου αργύρου, Ag2S εξαιτίας του υδρόθειου, H2S της ατμόσφαιρας.
Κοσμήματα από καθαρό ρόδιο είναι πολύ σπάνια, όχι τόσο λόγω της υψηλής τιμής του αλλά διότι το μέταλλο έχει πολύ υψηλό σημείο τήξης, μικρή πλαστικότητα και μεγάλη δυσκολία στην κατεργασία του.
Σχετικά πρόσφατα, το ρόδιο άρχισε να χρησιμοποιείται και σε συλλεκτικά αντικείμενα, νομίσματα, μετάλλια κ.ά. ή για να συμβολίσει υγεία και ευεξία, όταν τα άλλα πολύτιμα μέταλλα (χρυσός, άργυρος, πλατίνα) κρίνονται ανεπαρκή. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι το Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες (Guinness Book of World Records), έδωσε το 1979 στον Πωλ ΜακKάρτνϋ (Paul McCartney) ένα δίσκο με επίστρωση ροδίου ως βραβείο για τις περισσότερες πωλήσεις δίσκων ποπ μουσικής όλων των εποχών που έκανε ως τραγουδιστής και συνθέτης. Το ίδιο Βιβλίο έχει σημειώσει, επίσης, ως την «ακριβότερη πένα του κόσμου» ή «το πιο ακριβό επιτραπέζιο παιχνίδι» για κάποια αντικείμενα που περιέχουν ρόδιο.
Άλλες εφαρμογές
Το ρόδιο χρησιμοποιείται ως παράγοντας σκλήρυνσης κραμάτων λευκόχρυσου και παλλαδίου και βελτίωσης της αντοχής τους στη διάβρωση. Αυτά τα κράματα χρησιμοποιούνται σε περιελίξεις υψικαμίνων, ως λιπαντικά στην παραγωγή υαλοβάμβακα, ως θερμοστοιχεία, ως ηλεκτρόδια στα μπουζί των αεροσκαφών και ως χωνευτήρια σε χημικά εργαστήρια.
Το ρόδιο χρησιμοποιείται ακόμη:
Σημειώσεις
<references group ="Σημ."/>
Συμπόσιο (Πλατωνικός διάλογος)
Μέρη του διαλόγου
Το έργο θα μπορούσε να χωριστεί σε τρία αυτοτελή μέρη: