cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάιος
Εργατική Πρωτομαγιά
Τα πρώτα εργατικά κινήματα στον ελλαδικό χώρο δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα με την ανάπτυξη της καπνοκαλλιέργειας τον 19ο αιώνα. Η πρώτη απεργία στον τότε υπό οθωμανική διοίκηση ελλαδικό χώρο, έλαβε χώρα την Πρωτομαγιά του 1888 στην πόλη της Δράμας, από τους καπνεργάτες με κύριο αίτημα τις δέκα ώρες εργασίας, καθώς εκείνη την εποχή οι εργάτες εργάζονταν από δώδεκα έως και δεκατρείς ώρες ημερησίως.
Άλλα στοιχεία
Στο παλιό Ιαπωνικό ημερολόγιο, ο μήνας καλείται Σατσούκι (皐月). Είναι επίσης ένα κοινό όνομα για τις γυναίκες. Στην Ιαπωνία, υπάρχει η αποκαλούμενη ασθένεια του Μάη, ένα είδος ασθένειας όπου οι νέοι σπουδαστές ή οι εργαζόμενοι αρχίζουν να βαριούνται το σχολείο ή την εργασία τους. Οφείλεται σε μια ιαπωνική συνήθεια που όλα τα σχολικά έτη και τα οικονομικά έτη αρχίζουν την 1η Απριλίου.
Στα φινλανδικά, ο μήνας καλείται toukokuu, που σημαίνει «ο μήνας της σποράς». Στη σλοβενική, καλείται veliki traven, που σημαίνει «ο μήνας της υψηλής χλόης».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μήνες
Φράγκου
Το ελληνικό επώνυμο Φράγκου μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Alpine Holding
Η Alpine Holding είναι κατασκευαστική εταιρία με έδρα το Βαλζ (Wals) κοντά στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας. Ιδρύθηκε το 1965 από την Ελληνικής καταγωγής οικογένεια Παππά και μέσα σε λίγα χρόνια έγινε μια από της μεγαλύτερες επιχειρήσεις της Αυστρίας. Το 2000 η οικογένεια πούλησε την εταιρία. Σήμερα απασχολεί 15.000 άτομα. Οι δραστηριότητες είναι το πλείστον στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη. Ένα γνωστό έργο της εταιρίας είναι η κατασκευή του γηπέδου Αλιάντς Αρένα στο Μόναχο.
Κατηγορία:Κατασκευαστικές εταιρίες Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Αυστρίας
Λόλο Ματαλάζι Μολίγκα
Ο Λόλο Λετάλου Ματαλάζι Μολίγκα (Lolo Letalu Matalasi Moliga) ήταν ο 57ος κυβερνήτης της Αμερικανικής Σαμόα από τις 3 Ιανουαρίου 2013 ως τις 3 Ιανουαρίου 2021. Διαδέχθηκε τον Τογκιόλα Τουλαφόνο, ο οποίος στις προηγούμενες εκλογές για κυβερνήτη, το 2008 είχε επανεκλεγεί. Πρώην παιδαγωγός και επιχειρηματίας, ο Μολίγκα ήταν πρόεδρος της Αναπτυξιακής Τράπεζας της Αμερικανικής Σαμόα από το 2009 ως το 2012.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στο Τάου (Ta'u) της Μανούα (Manu'a) στις Αμερικανικές Σαμόα Ο πατέρας του ήταν ο ανώτατος φύλαρχος Moliga Sa'ena Auauna Moliga, με καταγωγή από το Τάου και η μητέρα του, Soali’i Galea’i, ήταν κάτοικος της Φιτιούτα και της Ολοσέγκα Ο Μολίγκα τέλειωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στη Μανούα και απέκτησε πτυχίο μπάτσελορ στα παιδαγωγικά από το κολέγιο Τσάντρον της αμερικανικής πολιτείας της Νεμπράσκα.έχει επίσης μάστερ στη δημόσια διοίκηση από το πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο (Ιούλιος 2012).
Πολιτική καριέρα
Εξελέγη μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων επί 4 θητείες. Αργότερα έγινε μέλος της Γερουσίας της Αμερικανικής Σαμόα και υπηρέτησε ως πρόεδρός της. Ενώ υπηρετούσε ως γερουσιαστής, σκεφτόταν να είναι υποψήφιος στις εκλογές για Κυβερνήτη το 2008, ωστόσο αποσύρθηκε από την κούρσα επικαλούμενος τις τότε δεσμεύσεις του και ανακοίνωσε έναν άλλο υποψήφιο στη θέση του.
Ο Μολίγκα διορίστηκε πρόεδρος της Αναπτυξιακής Τράπεζας των Αμερικανικών Σαμόα από τον κυβερνήτη Τογκιόλα Τουλαφόνο και ο διορισμός του εγκρίθηκε από τη Γερουσία. Παραιτήθηκε από την προεδρία λίγο πριν τη διεξαγωγή των εκλογών για κυβερνήτη το 2012, στις οποίες ήταν υποψήφιος.
Εκλογές για κυβερνήτη 2012
Οι εκλογές για Κυβερνήτη διεξήχθησαν στις 6 Νοεμβρίου 2012, ταυτόχρονα με τις αμερικανικές προεδρικές και βουλευτικές εκλογές, αλλά και με τις γενικές εκλογές στις Αμερικανικές Σαμόα. Στις εκλογές έλαβαν μέρος συνολικά 6 υποψήφιοι. Ο Τογκιόλα Τουλαφόνο δεν διεκδίκησε και τρίτη θητεία. Κανείς υποψήφιος δεν κατάφερε να πάρει πλειοψηφία στον πρώτο γύρο κι έτσι ένας δεύτερος γύρος διενεργήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2012. Νικητής αναδείχθηκε ο Μολίγκα, ο οποίος κατήλθε στις εκλογές ως ανεξάρτητος, με ποσοστό 52,9% έναντι 47,1% για τον υποψήφιο του Δημοκρατικού Κόμματος, Φαόα Αϊτοφέλε Σούνια.
Επανεκλογή 2016
Στις εκλογές για Κυβερνήτη που διενεργήθηκαν στις 8 Νοεμβρίου 2016, ο κάτοχος του αξιώματος Μολίγκα επανεξελέγη με ποσοστό 60,2% έναντι 35,8 για τον Φαόα Αϊτοφέλε Σούνια και 4% για τον Τουίκα Τουίκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μολιγκα
Κοινότητα Αγίου Θωμά Ηρακλείου
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Φραγκούλης
Το ελληνικό όνομα Φραγκούλης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
The Flower of Scotland
Χρήση
Το τραγούδι είναι ιδιαίτερα αγαπητό στην εθνική ομάδα ράγκμπι της Σκωτίας από το 1974 όταν τραγουδήθηκε για πρώτη φορά από τους παίκτες της, στη Νότια Αφρική το 1974.
Το 2004 παρουσιάστηκε στο Κοινοβούλιο της Σκωτίας δημόσια αίτηση για την επιλογή ενός άλλου τραγουδιού ως ύμνου.
Αραπάιμα
thumb|Αραπάιμα Το Αραπάιμα ή Αραπαΐμα ή  Πιραρουκού είναι το μεγαλύτερο ψάρι γλυκών υδάτων της φύσης και είναι το μοναδικό του είδους του. Ανήκει στο γένος των τελεοστέων ιχθύων της οικογένειας των οστεογλωσσιδών όπου και απαντάται μόνο ένα είδος ο Αραπάιμα ο γίγας.
Το μήκος του φθάνει τα 5 μέτρα και το βάρος του τα 200 κιλά. Το σώμα του είναι ογκώδες χωρίς ραχιαίο πτερύγιο. Ζει στα νερά των μεγάλων ρευμάτων παρά τις εκβολές των ποταμών της βόρειας Βραζιλίας και της Γουιάνας, το δε κρέας του είναι πολύ νόστιμο.
Αλιεύεται σχετικά εύκολα με χοντρό αγκίστρι καθώς και με βέλη καμάκια από τους ντόπιους ψαράδες.
Πηγές
Κατηγορία:Οστεογλωσσόμορφα Κατηγορία:Ψάρια γλυκών υδάτων Κατηγορία:Πανίδα της Νότιας Αμερικής
Αλέξιος Ραρτούρος
Ο Αλέξιος Ραρτούρος ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και έγινε ιερέας. Χρημάτισε και χαρτοφύλακας της μητροπόλεως της πατρίδας του, καθώς και ιεροκήρυκας. Έγραψε στα ελληνικά διδαχές που αργότερα μεταφράστηκαν στα απλά ελληνικά και τυπώθηκαν στην Βενετία το 1560.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Τσιγεροσαρμάς
Ο τσιγεροσαρμάς ή τζιγεροσαρμάς είναι γνήσιο θρακιώτικο φαγητό (από τη λέξη τσιγέρια = συκώτια) που μαζί με το γεμιστό αρνί τρώγεται πολύ το Πάσχα στη Θράκη. Η γέμιση ενός τσιγεροσαρμά περιέχει κυρίως ρύζι και συκώτι. Εξωτερικά μοιάζει και με μεγάλο κεφτέ. Είναι πιάτο του οποίου η παρασκευή απαιτεί αρκετό κόπο, θεωρείται όμως ιδιαίτερα νόστιμο.
Κατηγορία:Θράκη (διαμέρισμα) Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα
Λάτμος (πόλη)
Η Λάτμος (Λάτμος) ήταν πόλη της αρχαίας Καρίας. Ήταν πόλη (πόλη-κράτος) και μέλος της Δηλιακής Συμμαχίας.
Ο Στράβων γράφει ότι ήταν γνωστή και ως «Ηράκλεια κάτω από τον Λάτμο» ( Ἡράκλεια ἡ ὑπὸ Λάτμῳ).
Η τοποθεσία της βρίσκεται κοντά στην Heraclea ad Latmum, στην Ασιατική Τουρκία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη της Συμμαχίας της Δήλου Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές πόλεις-κράτη Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Καρίας
Νηολόγος
Νηολόγος (Registrar) οναμάζεται εκείνος που τηρεί το νηολόγιο. Στην Ελλάδα νηολόγοι είναι αξιωματικοί του Λιμενικού Σώματος που είναι επιφορτισμένοι με τη καλή και ορθή τήρηση των νηολογίων και που συνήθως είναι οι Λιμενάρχες των λιμένων που τηρούνται νηολόγια, πλην του Κεντρικού Λιμεναρχείου Πειραιά, όπου τα καθήκοντα Νηολόγου ασκεί έτερος υπό τον Κεντρικό Λιμενάρχη, Αξιωματικός του Λ.Σ.
Ο Νηολόγος (αξιωματικός) κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του τελεί επίσης και υπό την εποπτεία του Εισαγγελέα Πρωτοδικών της περιφερείας του, όπου και οφείλει να συμμορφώνεται προς τις οδηγίες εκείνου. Για τα, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αυτών, σφάλματα ή παραλείψεις εκτός των ποινικών και πειθαρχικών κυρώσεων ευθύνεται και στην αποκατάσταση της όποιας προξενηθείσας ζημίας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Λιμενικό Σώμα Κατηγορία:Ναυτικό Δίκαιο
Τρίτωνας ποταμός
Ο Τρίτωνας είναι μικρός ποταμός της Ηλειας και ένας από τους παραποτάμους του Αλφειού. Ο Τρίτων Ηλείας πηγάζει από το όρος Μίνθη και κατά την πορεία του περνά κοντά από την αρχαία Αλίφειρα. Στην περιοχή της σημερινής ιεράς μονής Σεπετού σχηματίζει μικρό φαράγγι με καταρράκτες. Συναντά τον Αλφειό και χύνεται σε αυτόν στο χωριό Ηραία.
Σύμφωνα με μία εκδοχή της ελληνικής μυθολογίας είναι ο αρχαίος ποταμός Τρίτωνας όπου γεννήθηκε η θεά Αθηνά.
Μυθολογία
Είναι ο ποταμός Τρίτων σύμφωνα με την μυθολογία τόπος γέννησης της θεάς Αθηνάς, της αποκαλούμενης Τριταγένειας (αυτής που γεννήθηκε στον ποταμό Τρίτωνα ή κατά τον Ηρόδοτο στην Τριτωνίδα λίμνη). Η θέση του μυθολογικού Τρίτωνα δεν είναι γνωστή και έχει τοποθετηθεί σε διάφορες περιοχές, όπως η Βοιωτία, η Αρκαδία ή η Λιβύη. Σύμφωνα με το Διόδωρο το Σικελιώτη αναφέρεται: «Μυθολογούσι δε και την Αθηνάν κατά την Κρήτην εκ Διός εν τας πηγάς του Τρίτωνος ποταμού γεννηθήναι, διό και Τριτογένειαν ονομασθήναι.» ( μτφ.Αναφέρουν το μύθο, ότι και η Αθηνά γεννήθηκε στην Κρήτη, από τον Δία, στις πηγές του ποταμού Τρίτωνα και γι αυτό λεγόταν Τριτογένεια»). Κατά τον Ηρόδοτο η θεά Αθηνά είναι κόρη του Ποσειδώνα και της Τριτωνίδας λίμνης (Δ 180). Ο Ρόμπερτ Πάσλεϊ ταύτισε τον μυθολογικό Τρίτωνα με τον ποταμό Γιόφυρο, ο οποίος βρίσκεται στο νομό Ηρακλείου, στην Κρήτη.
Στις πηγές του Τρίτωνα και κοντά στην πόλη Θέναι ή Θένναι έπεσε ο ομφάλιος λώρος του Δία ως μωρού κατά τη μεταφορά του από το Δικταίο στο Ιδαίο άντρο. Η περιοχή ονομάστηκε Ομφάλιο Πεδίο και. Είναι πιθανό η Τριτωνίδα λίμνη.
GameKing
thumb|right|100px|Το Gameking 2 Το GameKing είναι 8-bit φορητή κονσόλα που κατασκευάζεται από την Κινέζικη εταιρία TimeTop και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2003. Βασίζεται στον μικροεπεξεργαστή 6502 χρονισμένο στα 6.0 MHz και υπάρχει σε δύο εκδόσεις, το αρχικό Gameking και το GameKing II, με κυρίως αισθητικές και ελάχιστα λειτουργικές διαφορές.
Εμφάνιση
Πιο συγκεκριμένα, το πρωτότυπο GameKing είναι κατασκευασμένο ώστε να μοιάζει με το Game Boy Advance και υπάρχει σε πολλά παστέλ χρώματα, είτε διάφανα είτε αδιάφανα και χρησιμοποιεί 2 μπαταρίες μεγέθους AAA. Το πρωτότυπο GameKing δεν έχει φωτιζόμενη οθόνη, ενώ ο "διάδοχός" του το GameKing II έχει αυτό το χαρακτηριστικό.
Το GameKing IΙ από την άλλη μοιάζει εξωτερικά με το PSP, έχει πιο μουντά χρώματα (μαύρο, γκρι, λευκό ή ουρανί) και χρησιμοποιεί uses 3 μπαταρίες μεγέθους AAA, από τις οποίες μόνο 2 χρησιμεύουν για να τροφοδοτήσουν τα κυκλώματα Gameking, ενώ η τρίτη τροφοδοτεί ταυτόχρονα και τον φωτισμό της οθόνης και τον ενσωματωμένο ενισχυτή ήχου. Η συσκευή μπορεί ακόμη να δουλέψει και με 2 μόνο μπαταρίες αλλά χωρίς ήχο και φωτισμό.
Βιντεοπαιχνίδια
Η κονσόλα διαθέτει μια μικρή επιλογή γνωστών παιχνιδιών (17) αν και ο κατασκευαστής διατείνεται ότι υπάρχουν ίσαμε 37. Τα περισσότερα παιχνίδια είναι κλώνοι διάσημων τίτλων της παιχνιδομηχανής NES, του C64 ή του Atari 2600, με πολύ χαμηλότερης ανάλυσης γραφικά. Τα παιχνίδια έρχονται σε κασέτες παρόμοιες εμφανισιακά με εκείνες του αρχικού Game Boy με τυπικό μέγεθος 128KB. Και το GameKing και το GameKing II έχουν 3 ενσωματωμένα παιχνίδια, τοDrifter, κλώνο του Wonder Boy - Adventure Island, το 2003, κλώνο του 1942 και το Miner, κλώνο του Bomberman.
Δομή
Το GameKing και το GameKing IΙ είναι συμβατά μεταξύ τους, μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα ίδια παιχνίδια/κασέτες, αμφότερα έχουνε ρυθμιστικά έντασης και αντίθεσης οθόνης, η οποία είναι και στις δύο περιπτώσεις μια ασπρόμαυρη οθόνη LCD. Επίσης, και τα δύο διαθέτουν μια εξωτερική σύνδεση για πηγές συνεχούς ρεύματος με την μορφή μιας υποδοχής minijack των 3.5 χιλιοστών, που ωστόσο στερείται οποιασδήποτε ένδειξης πολικότητας και λειτουργίας, και η ύπαρξη της μόλις που αναφέρεται στα εγχειρίδια της συσκευής. Το GameKing χρειάζεται 3V ΣΡ, ενώ το GameKing 2 χρειάζεται 4.5V ΣΡ με την ιδιαιτερότητα ότι χρειάζεται τουλάχιστον μια μπαταρία (την τρίτη) για να συνεχίσει να λειτουργεί κανονικά ο ήχος και ο φωτισμός της οθόνης.
Η κονσόλα διαθέτει ένα σχετικά εξελιγμένο ηχητικό κύκλωμα, ικανό να παράγει πολυφωνική μουσική, ηχητικά εφέ και να αναπαράγει ψηφιακά δείγματα ήχου. Παρ' όλα αυτά, η κονσόλα έχει ανεξήγητα εξοπλιστεί με μια απίστευτα χαμηλής ποιότητας ασπρόμαυρη οθόνη υγρών κρυστάλλων, υποστηρίζοντας μόνο 4 αποχρώσεις του γκρι και έχοντας πολύ χαμηλή ανάλυση (48 επί 32 εικονοστοιχείων) και συχνότητα ανανέωσης, όπως και δύσχρηστα ρυθμιστικά αντίθεσης και κακή ορατότητα υπό ορισμένες γωνίες.
Αποδοχή
Η κονσόλα, όντας καινούργιο σχετικά προϊόν, δεν έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής κυρίως λόγω των φτωχών της γραφικών, που υπολείπονται αρκετά των δυνατοτήτων των υπόλοιπων υποσυστημάτων της. Παρ' όλα αυτά η κονσόλα έχει κινήσει το ενδιαφέρον αρκετών συλλεκτών σπάνιου υλικού και ηλεκτρονικών υπολογιστών ανά τον κόσμο, και αρκετοί βρίσκουν τα παιχνίδια της διασκεδαστικά παρά τα φτωχά γραφικά, με κύριο επιχείρημα τους ότι τα παιχνίδια είναι σε γενικές γραμμές καλοφτιαγμένα -λαμβάνοντας υπόψη φυσικά τους περιορισμούς στα γραφικά- με καλό ήχο και έλεγχο καθώς και επιμέρους στοιχεία παιχνιδιού που δεν υπολείπονται σχεδόν καθόλου σε σχέση με άλλες γνωστές κονσόλες.
Η κακή ποιότητα των εγχειριδίων χρήσης της κονσόλας και των παιχνιδιών της, περιέχοντας ένα σωρό δυσνόητες "Engrish" ή "Chinglish" μεταφράσεις (αρχικά από τα κινέζικα στα αγγλικά, και από εκεί στα ελληνικά), ανακριβείς ή ηθελημένα λανθασμένες πληροφορίες (πολλές φορές ακόμη και οι τίτλοι των παιχνιδιών αναγράφονται λάθος) καθώς και άλλα στοιχεία όπως οι εικόνες που είναι τυπωμένες στα κουτιά των κασετών -και τυπικά κλεμμένες από άλλους τίτλους παιχνιδιών- αποτελούν ένα ακόμη χιουμοριστικό στοιχείο -ακόμη και μία "προστιθέμενη αξία"- που εκτιμούν οι περισσότεροι κάτοχοι και συλλέκτες του GameKing.
Επαναπρογραμματισμός
Υπάρχουν προσπάθειες να αναλυθεί και να επαναπρογραμματιστεί το Gameking από κάποιες ομάδες. Προς το παρόν πάντως δεν είναι διαθέσιμος κανένας εξομοιωτής για το μηχάνημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μονόχρωμες κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Φορητές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών
Οδύσσεια του Διαστήματος 31
Η Οδύσσεια του Διαστήματος 31 (ιαπωνικά: 宇宙伝説ユリシーズ31, Uchū Densetsu Yurishīzu Sātīwan, δηλ. Space Legend Ulysses 31 γαλλικά: Ulysse 31) είναι ο ελληνικός τίτλος της γαλλο-ιαπωνικής σειράς κινουμένων σχεδίων του 1981. Η σειρά είναι μεταφορά της Οδύσσειας του Ομήρου στον 31ο αιώνα και ολοκληρώθηκε σε 26 επεισόδια. Την παραγωγή είχαν αναλάβει η Καναδική εταιρεία παραγωγής παιδικών προγραμμάτων DiC Audiovisuel σε συνεργασία με το ιαπωνικό στούντιο anime Tokyo Movie Shinsha και τον όμιλο RTL. Δημιουργοί της σειράς είναι οι Μπερνάρντ Ντεριέ και Ζαν Σαλοπέν, οι οποίοι βασίστηκαν σε μια ιδέα της Νίνα Βολμάρκ. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 3 Οκτωβρίου του 1981 στο κανάλι FR3 (σήμερα France 3). Περίπου δύο χρόνια μετά την αρχική προβολή της, η σειρά μεταδόθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, μεταγλωττισμένη από την ΕΡΤ1. Τις φωνές στους ήρωες δάνεισαν, μεταξύ άλλων, οι Μάνος Βενιέρης, Τάσος Κωστής, Αργύρης Παυλίδης, Ματίνα Καρρά και Υβόνη Μεταξάκη.
Πλοκή
Η σειρά ακολουθεί τις περιπέτειες του Οδυσσέα και του πληρώματός του στο Διάστημα. Οι θεοί τιμωρούν τον Οδυσσέα όταν στην προσπάθειά του να σώσει μια ομάδα παιδιών και το γιο του Τηλέμαχο, σκοτώνει τον Κύκλωπα. Το πλήρωμα του πέφτει σε λήθαργο και ο μόνος τρόπος να επιστρέψουν στη ζωή είναι να βρουν το βασίλειο του Κάτω Κόσμου. Μέχρι να φτάσει στον τελικό του προορισμό θα περιπλανηθεί στο αχανές διάστημα και θα συναντήσει πολλούς από τους ήρωες της ελληνικής μυθολογίας.
Δευτερεύοντες
Οι περισσότεροι από τους ακόλουθους χαρακτήρες εμφανίζονται σε ένα μόνο επεισόδιο, με εξαίρεση κάποιους που παρεμβαίνουν τακτικά στην εξέλιξη της υπόθεσης.
Επεισόδια
Ακολουθούν οι αυθεντικοί τίτλοι στα γαλλικά:
Προβολή
Γαλλία
Ελλάδα
Η.Π.Α.
Ηνωμένο Βασίλειο
Αυστραλία
Ιαπωνία
Πολωνία
Κορέα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Anime και manga περιπέτειας Κατηγορία:Σειρές anime Κατηγορία:Anime και manga επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αρχαία Ελλάδα στη μυθοπλασία Κατηγορία:Κινηματογραφικές ταινίες βασισμένες σε λογοτεχνικά έργα Κατηγορία:Έργα βασισμένα στην Οδύσσεια
Βουφάγος ποταμός
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Αρκαδίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Αλφειού
Σαΐτ Φαΐκ Αμπασιγιανίκ
Ο Σαΐτ Φαΐκ Αμπασιγιανίκ (τουρκικά: Sait Faik Abasıyanık, Ανταπαζάρι, 18 Νοεμβρίου 1906 - 11 Μαΐου 1954) ήταν ένας από τους μεγαλύτερους Τούρκους συγγραφείς διηγημάτων και ποίησης.
Έλαβε την εκπαίδευσή του στο διεθνώς φημισμένο λύκειο Ιστανμπούλ Ερκέκ Λισεσί. Το 1928 γράφτηκε στο τμήμα Τουρκολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, αλλά υπό την πίεση του πατέρα του έφυγε στην Ελβετία το 1930 για να σπουδάσει οικονομικά. Άφησε τις σπουδές και πήγε για τρία χρόνια στη Γκρενόμπλ της Γαλλίας, εμπειρία που είχε βαθύ αντίκτυπο στην τέχνη και τον χαρακτήρα του. Μετά την επιστροφή του στην Τουρκία δίδαξε Τούρκικα στο Αρμενικό Σχολείο για Ορφανά Halıcıoğlu, ενώ προσπάθησε να εκπληρώσει και την επιθυμία του πατέρα του να ανοίξει επιχειρήσεις αλλά απέτυχε. Μετά το 1934 αφοσίωσε τη ζωή του στη συγγραφή. Δημιούργησε μια δική του νέα γλώσσα και έφερε νέα πνοή στην Τουρκική διηγηματογραφία με τις σκληρές αλλά ανθρωπιστικές προσωπογραφίες εργατών, παιδιών, ανέργων, φτωχών. Μείζον θέμα στα έργα του ήταν η θάλασσα και περνούσε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του στο Μπουργάζ Αντά (ένα από τα Πριγκιπόννησα στη Θάλασσα του Μαρμαρά). Ήταν τιμητικό μέλος της Διεθνούς Κοινότητας Μαρκ Τουέιν του Σεντ Λούις στο Μισσούρι.
Ο Σαΐτ Φαΐκ κληροδότησε την περιουσία του στο Σχολείο Darüşşafaka για ορφανά. Το ίδρυμα Σαΐτ Φαΐκ διευθύνεται ακόμη από το Σχολείο Darüşşafaka, το οποίο διατηρεί το σπίτι του στο Μπουργάζ ως Μουσείο Σαΐτ Φαΐκ και από το 1954 απονέμει το ετήσιο Λογοτεχνικό Βραβείο Σαΐτ Φαΐκ για την καλύτερη συλλογή διηγημάτων. Το πρώτο Λογοτεχνικό Βραβείο Σαΐτ Φαΐκ πήγε στο "Gazoz Ağacı" του Σαμπαχαττίν Κουντρέτ Ακσάλ. Το βραβείο έχει μεγάλο κύρος και έχει δοθεί μέχρι σήμερα σε μερικούς από τους καλύτερους Τούρκους συγγραφείς όπως οι Πινάρ Κίουρ, Τομρίς Ουγιάρ και άλλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι λογοτέχνες Κατηγορία:Τούρκοι ποιητές Κατηγορία:Τούρκοι διηγηματογράφοι Κατηγορία:Τούρκοι μυθιστοριογράφοι
Νίκος Λινάρδος
Ο Νίκος Λινάρδος είναι πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής γεννημένος στις 26/8/1963, γιος του αθλητικογράφου και συγγραφέα Πέτρου Λινάρδου. Η θέση του ήταν φόργουορντ, με ύψος 2,02 μ. Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας της Ελλάδας που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1987.
Βιογραφία
Αγωνίστηκε σε όλη σχεδόν την καριέρα του στον Πανιώνιο με τον οποίο το 1987 κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα Ελλάδος που είναι και η μεγαλύτερη διακριση του συλλόγου σε επίπεδο πρωταθλήματος. Το 1991 αναδείχθηκε κυπελλούχος Ελλάδος με τον Πανιώνιο. Τη επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στο Σπόρτιγκ.
Στην Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε 30 φορές σημειώνοντας 198 πόντους (6,60 μ.ο.). Το 1987 στέφτηκε πρωταθλητής Ευρώπης με την Εθνική στο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας.
Μετά το τέλος της καριέρας του εργάστηκε ως βοηθός των προπονητών Μάικ Σιζέφσκι και του Ντιν Σμιθ στα πανεπιστήμια του Ντιουκ και της Νορθ Καρολάινα. Κατέκτησε ως βοηθός του Βαγγέλη Αλεξανδρή το κύπελλο Σαπόρτα το 2001 με το Μαρούσι. Έχει αναλλάβει ως προπονητής το Μαρούσι, τη Νήαρ Ήστ και τον Πανιώνιο.
Το καλοκαίρι του 2007 προσελήφθη στο τεχνικό τιμ της Εθνικής Ελλάδος ως συνεργάτης του Παναγιώτη Γιαννάκη και συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 2007 όπου η Ελλάδα αναδείχθηκε 4η.
Από τον Ιούλιο του 2018 είναι Τεχνικός Διευθυντής των Ακαδημιών Μπάσκετ του Πανιωνίου ΓΣΣ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Αμαρουσίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Νήαρ Ηστ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Πανιωνίου Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1987
Αλφόνσος Ι΄ της Καστίλης
thumb|285px|Το άγαλμα του Αλφόνσου Ι΄ στη [[Μαδρίτη, έργο του γλύπτη Χοσέ Αλκοβέρο (1892).]] Ο Αλφόνσος Ι΄ ο Σοφός (Alfonso X de Castilla, Τολέδο, 23 Νοεμβρίου 1221 – Σεβίλλη, 4 Απριλίου 1284) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέα ήταν βασιλιάς της Καστίλης, του Λεόν και της Γαλικίας από το 1252 μέχρι τον θάνατό του. Εκλέχθηκε επίσης «Βασιλιάς των Ρωμαίων» το 1257.
Ο Αλφόνσος εδραίωσε την καστιλιάνικη διάλεκτο ως τη γλώσσα των ανωτέρων σπουδών, διαδραματίζοντας έτσι σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της σύγχρονης ισπανικής γλώσσας, και του δόθηκε το προσωνύμιο «ο Σοφός» (ισπαν. el Sabio, γαλικ. Ο Sabio) εξαιτίας και των δικών του πολυάριθμων συγγραμμάτων, που περιλαμβάνουν ακόμα και ποίηση στη γαλικιανή γλώσσα. Ειδικότερα η συμβολή του στην αστρονομία με τη σύνταξη των πινάκων που φέρουν το όνομά του, του χάρισε και το επίθετο el Astrólogo.
Η ζωή του και η βασιλεία του
Γεννημένος στο Τολέδο ο Αλφόνσος ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης και της Ελισάβετ της Σουηβίας, γνωστής στην Ισπανία ως Βεατρίκης της Σουαβίας. Από την πλευρά της μητέρας του, ο Αλφόνσος ήταν εξάδελφος του Αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού `Εθνους, με τον οποίο συγκρίνεται συχνά. Ο παππούς και η γιαγιά του από την πλευρά της μητέρας του ήταν ο Φίλιππος της Σουαβίας και η Ειρήνη Αγγελίνα (1181–1208), κόρη του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Ισαακίου Β΄ του Αγγέλου. Λίγα είναι γνωστά για την ανατροφή του, αλλά το πιθανότερο είναι ότι μεγάλωσε στο Τολέδο. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως στρατιωτικός σε ηλικία μόλις 16 ετών υπό τις διαταγές του πατέρα του.
Μετά την εκλογή του Θεοβάλδου ως βασιλιά της Ναβάρρας, ο πατέρας του προσπάθησε να κανονίσει τον γάμο του Αλφόνσου με την κόρη του Θεοβάλδου, τη Λευκή της Ναβάρρας, αλλά η κίνηση ήταν ανεπιτυχής. Το 1240 ο Αλφόνσος νυμφεύθηκε τη Σοφία Μαϊόρ Χουιλέν δε Γκουσμάν, αλλά ο γάμος τους αργότερα κηρύχθηκε άκυρος και η κόρη τους (Βεατρίκη της Καστίλης) νόθη. Την ίδια περίοδο (1240–1250) ο Αλφόνσος κατέλαβε αρκετά μουσουλμανικά προπύργια στην Αλ-Ανταλούς μαζί με τον πατέρα του, όπως η Μούρθια, το Αλικάντε και το Κάδιθ.
Το 1249 ο Αλφόνσος νυμφεύθηκε τη Γιολάντα της Αραγωνίας, θυγατέρα του βασιλιά Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας και της Γιολάντας της Ουγγαρίας, αφού πρώτα είχαν αρραβωνιασθεί το 1246.
Ο Αλφόνσος διαδέχθηκε τον πατέρα του ως βασιλιάς του Λεόν και της Καστίλης το 1252. Το επόμενο έτος εισέβαλε στην Πορτογαλία, καταλαμβάνοντας την περιοχή του Αλγκάρβε. Ο βασιλιάς Αλφόνσος Γ΄ της Πορτογαλίας υποχρεώθηκε να παραδοθεί, αλλά εξασφάλισε μία συμφωνία με την οποία αν νυμφευόταν τη νόθα κόρη του Αλφόνσου Ι΄, τη Βεατρίκη (1242–1303), η γη θα επέστρεφε στους κληρονόμους τους. Το 1263 πράγματι ο Αλφόνσος Ι΄ επέστρεψε το Αλγκάρβε στον βασιλιά της Πορτογαλίας.
Το 1254 ο Αλφόνσος Ι΄ υπέγραψε μία συνθήκη συμμαχίας με τον βασιλιά της Αγγλίας και Δούκα της Ακουιτανίας Ερρίκο Γ΄, υποστηρίζοντάς τον στον πόλεμο κατά του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Θ΄. Την ίδια χρονιά η αδελφή του Αλφόνσου Ελεονώρα της Καστίλης, παντρεύτηκε τον διάδοχο του αγγλικού θρόνου, τον Εδουάρδο. Με αυτό το γάμο ο Αλφόνσος παραιτήθηκε για πάντα από κάθε διεκδίκηση πάνω στο Δουκάτο της Γασκώνης, του οποίο διεκδικούσε η Καστίλη από τον γάμο του Αλφόνσου Η΄ της Καστίλης με την Ελεονώρα της Αγγλίας.
Το 1256 ο θάνατος του Γουλιέλμου Β΄ κόμη της Ολλανδίας, συγγενή του Αλφόνσου, έδωσε στον Αλφόνσο ένα επιχείρημα να αντιπροσωπεύει τον Οίκο των Χοενστάουφεν. Η εκλογή του Αλφόνσου ως «Βασιλιά των Ρωμαίων» από τους πρίγκηπες αυτοκρατορικούς εκλέκτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού `Εθνους τον παρέσυρε σε πολυέξοδες ενέργειες που τελικώς δεν απέδωσαν ποτέ. Ο αντίπαλος του Ριχάρδος της Κορνουάλης πήγε στη Γερμανία και στέφθηκε το 1257 στο Άαχεν. Ο Αλφόνσος όμως δεν ταξίδεψε ποτέ στη Γερμανία και η συμμαχία του με τον Γιβελλίνο ευγενή Ετσελίνο ντα Ρομάνο (Ezzelino IV da Romano) του στέρησε την αρχική υποστήριξη του Πάπα Αλεξάνδρου Δ΄. Τελικώς, μετά τον θάνατο του Ριχάρδου, οι Γερμανοί πρίγκιπες εξέλεξαν τον Ροδόλφο των Αψβούργων (1272). Το 1275 ο Αλφόνσος προσπάθησε να συναντηθεί με τον διάδοχο του Ετσελίνο, τον Γουλιέλμο Ζ΄ του Μομφερράτου και τους Γιβελλίνους συμμάχους του στο Πεδεμόντιο και τη Λομβαρδία για να πολεμήσει κατά του Καρόλου του Ανδεγαυού, αλλά ο Πάπας Γρηγόριος Ι΄ τον σταμάτησε στην Προβηγκία και, μετά από μακρές διαπραγματεύσεις, ο Αλφόνσος αποκήρυξε τον τίτλο του «Βασιλιά των Ρωμαίων».
Για να βρει οικονομικούς πόρους ο Αλφόνσος υποτίμησε το νόμισμα και μετά προσπάθησε να αποτρέψει την άνοδο των τιμών ορίζοντάς τις αυθαίρετα. Το περιορισμένο εμπόριο της επικράτειάς του καταστράφηκε και οι υπήκοοί του υπέστησαν μείωση του πραγματικού τους εισοδήματος. Οι ευγενείς του, τους οποίους επεχείρησε να εκφοβίσει με σποραδικές πράξεις βίας, επαναστάτησαν εναντίον του το 1272, αλλά επανασυμφιλιώθηκαν με τη μεσολάβηση του γιου του Φερδινάνδου το 1273.
Το 1273 ο Αλφόνσος δημιούργησε τη Mesta, μία ένωση περίπου 3.000 κτηνοτρόφων προβάτων στην Καστίλη ως αντίδραση στην περικοπή των εξαγωγών μαλλιού από την Αγγλία. Αυτή η ένωση αργότερα έγινε πανίσχυρη στη χώρα (καθώς το μαλλί έγινε το πρώτο μεγάλο εξαγώγιμο αγαθό της Καστίλης ) και τελικώς τα προνόμιά της θα έπλητταν την καστιγιάνικη οικονομία. Μια παρενέργεια της ταχείας επεκτάσεως της βόσκησης ήταν η απώλεια αγροτικής γης με τη μετατροπή της σε βοσκοτόπια.
Σε όλη τη διάρκεια της βασιλείας του ο Αλφόνσος αντιμαχόταν με τους ευγενείς, ιδίως με τις οικογένειες των Fernán González, Diego López de Haro και Esteban Fernández de Castro, που ήταν ικανότατοι στρατιωτικοί και διατηρούσαν την αποτρεπτική ισχύ της Καστίλης στα παραμεθόρια εδάφη της. Σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς, «ο Αλφόνσος δεν είχε τη συγκέντρωση σε ένα μόνο στόχο, που απαιτείται από ένα μονάρχη για να αφοσιωθεί στην οργάνωση του κράτους του, ούτε τον συνδυασμό αποφασιστικότητας και μετριοπάθειας που χρειαζόταν για να αντιμετωπίζει τους ευγενείς του». Απεναντίας, άλλοι όπως ο Francisco Márquez (1995) υποστηρίζουν ότι: «ορισμένοι ιστορικοί βιάστηκαν πολύ να τον χαρακτηρίσουν, πολύ άδικα, ως ένα λαμπρό διανοούμενο ο οποίος ήταν αδέξιος και αναποτελεσματικός σε πρακτικά θέματα».
Νόμοι, γράμματα και επιστήμες
Ο Αλφόνσος «στράφηκε στην ομιλούμενη γλώσσα για το είδος εκείνο των διανοητικών επιτευγμάτων που μέχρι τότε ήταν αδιανόητο να γράφονταν σε άλλη γλώσσα εκτός από τη λατινική». Υπήρξε ο πρώτος βασιλιάς που τόλμησε την εκτεταμένη χρήση της καστιλιάνικης διαλέκτου, αν και ο πατέρας του Φερδινάνδος Γ΄ είχε εισαγάγει τη χρήση της σε κάποια επίσημα έγγραφα αντί της λατινικής, ως γλώσσα στα δικαστήρια, στους ναούς, και σε βιβλία.
Ως διανοούμενος, ο Αλφόνσος κέρδισε αξιοσημείωτη επιστημονική φήμη χάρη στην ενθάρρυνση της αστρονομίας. Υπήρξε ο βασιλιάς που «παρατούσε το στέμμα για τον αστρολάβο και ξεχνούσε τη Γη για τον ουρανό». Στους επόμενους αιώνες κατηγορήθηκε συχνά ως ασεβής για το διάσημο σχόλιό του «Αν ήμουν παρών κατά τη Δημιουργία (του Σύμπαντος), θα είχα κάνει ορισμένες χρήσιμες υποδείξεις στον Δημιουργό για την καλύτερη/απλούστερη διάταξη του Σύμπαντος», αλλά προφανώς μιλούσε βασιζόμενος στις ανακρίβειες και στα εξαιρετικά πολύπλοκα μαθηματικά που απαιτούνταν για την απόδειξη του πτολεμαϊκού συστήματος, γνωστού σε αυτόν από τους Άραβες, για το οποίο διατηρούσε, ως φαίνεται, αμφιβολίες. Εξάλλου, το απόφθεγμα αυτό αμφισβητείται από μερικούς ιστορικούς. Ο Αλφόνσος κάλεσε στο Τολέδο κυρίως Εβραίους μεταφραστές που μετέφρασαν αραβικά επιστημονικά κείμενα στα καστιλιάνικα. Η συμβολή του στην αστρονομία κορυφώθηκε με τη σύνταξη των Αλφόνσειων Πινάκων, που βασίστηκαν σε υπολογισμούς του Αρζαχήλ. Εξαιτίας τους, ο μεγάλος κρατήρας Αλφόνσος στη Σελήνη πήρε το όνομά του προς τιμή του Αλφόνσου του Σοφού. Ο Αλφόνσος είναι επίσης ο συγγραφέας μιας από τις πρώτες πραγματείες για το σκάκι στον δυτικό κόσμο.
Από την αρχή ήδη της βασιλείας του ο Αλφόνσος προσέλαβε αδιακρίτως Χριστιανούς, Εβραίους και Μουσουλμάνους λογίους στην αυλή του, κυρίως για τη μετάφραση βιβλίων από τα αραβικά και τα εβραϊκά στα λατινικά και στην καστιλιάνικη διάλεκτο, παρότι πάντα επέμενε στο να επιβλέπει προσωπικά τις μεταφράσεις. Αυτή η ομάδα λογίων ειδικευμένων στις γλώσσες σχημάτισε το βασιλικό του scriptorium, γνωστό ως Escuela de Traductores de Toledo, δηλαδή Σχολή Μεταφραστών του Τολέδο. Η τελική τους παραγωγή προώθησε την καστιλιάνικη διάλεκτο ως γλώσσα της επιστήμης και της λογοτεχνίας, θέτοντας τα θεμέλια της νέας ισπανικής. Η εξελιγμένη εκδοχή της καστιλιάνικης διαλέκτου εισάχθηκε και στη βασιλική αυλή, όπου αντικατάστησε τη λατινική που μέχρι τότε ήταν η γλώσσα σε κοινή χρήση από τη βασιλική διπλωματία στη Λεόν και Καστίλλη.
Η κύρια διανοητική προσπάθεια αυτών των μορφωμένων ανθρώπων επικεντρώθηκε στην αστρονομία, αλλά και στην αστρολογία που ήταν τότε συνδεμένη με τη σπουδή των επουρανίων. Παράλληλα, την πρώτη περίοδο της βασιλείας του Αλφόνσου μεταφράσθηκαν επιλεγμένα έργα μαγείας (τα Lapidario, Picatrix, Libro de las formas et las ymagenes), όλα μεταφρασμένα από τον Εβραίο ιατρό και λόγιο Jehuda ben Mose Cohen. Επρόκειτο για βαριά διακοσμημένα χειρόγραφα, από τα οποία μόνο το Lapidario διασώζεται ολόκληρο και τα οποία περιείχαν αυτό που νομιζόταν ως μυστική γνώση των μαγικών ιδιοτήτων των πετραδιών και των φυλακτών. Εκτός από αυτά, ο Αλφόνσος διέταξε τη μετάφραση γνωστών Αραβικών αστρολογικών εγχειριδίων, μεταξύ των οποίων του Libro de las cruzes και του Libro conplido en los iudizios de las estrellas. Το πρώτο από αυτά είχε συγγραφεί αρχικά στη λατινική (ήταν σε χρήση από τους Βησιγότθους) και είχε μεταφρασθεί στην αραβική, από την οποία έγινε η νέα μετάφραση στα καστιλιάνικα και πίσω στη λατινική.
Ο Αλφόνσος παρήγγειλε επίσης τη σύνταξη χρονικού, του Crónica general, που ολοκληρώθηκε το 1264. Αυτό το έργο γνώρισε μια ανανεωμένη δημοφιλία από τον 16ο αιώνα, οπότε σημειώθηκε μια αναζωογόνηση του ενδιαφέροντος για την Ιστορία: ο Φλοριάν δε Οκάμπο έκανε μια νέα έκδοσή του και ο Λορένθο δε Σεπουλβέδα τη χρησιμοποίησε ως τη βασική πηγή για τις δημοφιλείς έμμετρες μυθιστορίες του, κάποιες από τις οποίες είχαν ως ήρωά τους τον ίδιο τον Αλφόνσο τον Σοφό.
Παιχνίδια
Ο Αλφόνσος διέταξε επίσης τη μετάφραση του Libro de ajedrez, dados, y tablas ή Libro de los juegos («Το βιβλίο των παιχνιδιών») στα καστιλιάνικα από την αραβική και του προσέθεσε εικονογράφηση για να το τελειοποιήσει. Η μετάφραση αυτή ολοκληρώθηκε το 1283. Το βιβλίο αποτελείται από 98 σελίδες δεμένες με δέρμα προβάτου και περιέχει 150 έγχρωμα σχέδια και ζωγραφιές. Σήμερα ένα τουλάχιστον αντίγραφο σώζεται στη βιβλιοθήκη της μονής του Αγίου Λαυρεντίου του Εσκοριάλ. Το περιεχόμενο αναφέρεται κυρίως στο σκάκι, αλλά και στο τάβλι, τα ζάρια κ.ά..
Οικογένεια
Η σύζυγος του Αλφόνσου Γιολάντα της Αραγωνίας ήταν δέκα χρονών όταν έγινε ο γάμος τους. Για πολλά χρόνια δεν έκανε παιδιά και ο Αλφόνσος φοβόταν, ότι ήταν στείρα. Στο τέλος όμως το ζεύγος απέκτησε τα εξής τέκνα:
Από μη νόμιμες σχέσεις απέκτησε φυσικά τέκνα. Από την Μαγιόρ δε Γκουθμάν, κόρη του Βιγιέν Πέρεθ δε Γουθμάν είχε: Από την Ελβίρα Ροδρίγεθ δε Βιγιάδα, κόρη του Ροδρίγο Φερνάντεθ δε Βιγιάδα είχε: Από τη Μαρία Αλφόνσο δε Λεόν, νόθη κόρη του Αλφόνσου Θ΄ του Λεόν είχε: Από άλλη ερωμένη του είχε:
Ονομάστηκαν προς τιμή του
(εκτός από τους «Αλφόνσειους Πίνακες»)
Χρήστος Σταϊκούρας
Ο Χρήστος Σταϊκούρας είναι Έλληνας πολιτικός, οικονομολόγος και πανεπιστημιακός (Αναπληρωτής Καθηγητής Χρηματοοικονομικής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών), που υπηρετεί ως βουλευτής Φθιώτιδος της Νέας Δημοκρατίας. Υπηρέτησε ως Υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, από το 2019 μέχρι το 2023.Ανέλαβε Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών από τις 27 Ιουνίου 2023.
Αλφόνσος Ι΄ της Καστίλης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας Κατηγορία:Βασιλείς της Καστίλης Αλφόνσο Αλφόνσο Αλφόνσο Κατηγορία:Ισπανική τάξη ευγενών Αλφόνσο Κατηγορία:Ισπανοί συνθέτες Κατηγορία:Μονάρχες του Λεόν Κατηγορία:Μονάρχες της Γαλικίας
Χρήστος Σταϊκούρας
Από το 2012 έως το 2015, υπηρέτησε ως Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Χρήστος Σταϊκούρας γεννήθηκε στη Λαμία, στις 12 Αυγούστου 1973 και διαμένει στο Γαλάτσι, γιος του Κώστα Σταϊκούρα, που είχε διατελέσει υπεύθυνος των γραφείων του Βαγγέλη Καλατζή, βουλευτή και υπουργού της ΕΡΕ στην Φθιώτιδα και του τέως πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή.
Τελείωσε το 39ο Γενικό Λύκειο Κυψέλης. Το 1991, εισήχθη στη Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, απ' όπου αποφοίτησε το 1996. Ακολούθως, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Διοίκηση Επιχειρήσεων (Master in Business Administration-ΜΒΑ), στο Ιμπίριαλ Κόλετζ του Λονδίνου, τις οποίες ολοκλήρωσε τον Νοέμβριο του 1997. Το 2001, απέκτησε Διδακτορικό δίπλωμα στην Τραπεζική (PhD in Banking) από τη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων Κας, του Πανεπιστημίου Σίτι του Λονδίνου.
Το 1998, εκλέχθηκε Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΟΝΝΕΔ, θέση την οποία διατήρησε έως το 2001. Κατά τις σπουδές του, υπήρξε μέλος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, με την οποία εξελέγη Πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών της Σχολής Μηχανολόγων Μηχανικών ΕΜΠ, την περίοδο 1993- 1996, καθώς και Αιρετός Εκπρόσωπος Φοιτητών Μηχανολόγων Μηχανικών στη Σύγκλητο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, μεταξύ 1994-1996.
Το 1999, εργάστηκε ως Επισκέπτης Καθηγητής στο Τμήμα Τραπεζικής και Χρηματοοικονομικής της Σχολής Διοίκησης Επιχειρήσεων Κας, του Πανεπιστημίου Σίτι του Λονδίνου. Τον Ιανουάριο του 2000 και για 6 μήνες εργάστηκε ως Επιστημονικός Συνεργάτης του Τμήματος Χρηματοοικονομικής Εποπτείας Κεντρική Τράπεζα της Αγγλίας. Από τον Αύγουστο του 2000 δούλεψε ως Αναλυτής (έως το 2002) και στη συνέχεια ως Σύμβουλος Διοίκησης (2002-2004) στο Τμήμα Στρατηγικής, Επενδύσεων και Σχεδιασμού του Ομίλου EFG Eurobank Ergasias.
Το 2002, εξελέγη Λέκτορας (ΠΔ 407/80) στο Τμήμα Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και τέσσερα χρόνια αργότερα προάχθηκε σε Επίκουρο Καθηγητή. Επίσης, το 2004 εξελέγη Επίκουρος Καθηγητής (ΠΔ 407/80) του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Από το 2004 έως το 2007, ήταν Μέλος του Συνεργαζόμενου Εκπαιδευτικού Προσωπικού στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών στην Τραπεζική, στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο.
Παράλληλα, από το 2004 έως το 2007, χρημάτισε Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Κέντρου Επενδύσεων (ΕΛΚΕ) και ανεξάρτητο μη-εκτελεστικό μέλος της Εταιρείας Φοίνιξ-Metrolife Εμπορική.
Εξελέγη βουλευτής Φθιώτιδος με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 2007, του 2009, του 2012 (Μάιος και Ιούνιος), του 2015 (Ιανουάριο και Σεπτέμβριο) και του Ιουλίου του 2019, συμμετέχοντας σταθερά στην Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής.
Από το 2012 έως το 2015, με απόφαση του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, ορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών. Τον Φεβρουάριο του 2015, ορίστηκε Τομεάρχης Οικονομικών του κόμματος, θέση την οποία διατήρησε έως τον Ιούλιο του 2019.
Από τον Σεπτέμβριο του 2017, είναι Επισκέπτης Καθηγητής στο Τμήμα Λογιστικής, Χρηματοοικονομικής και Οικονομικών της Σχολής Διοίκησης Επιχειρήσεων, του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου. Το 2018, εξελέγη Αναπληρωτής Καθηγητής Χρηματοοικονομικής του Τμήματος Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Στις 9 Ιουλίου 2019 ορκίστηκε υπουργός Οικονομικών, στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, που προέκυψε από τις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019.
Στις 22 Οκτωβρίου 2020, ο Αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας και ακόμα 85 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσαν πρόταση δυσπιστίας κατά του Σταϊκούρα. Η πρόταση καταψηφίστηκε με 158 κατά από βουλευτές της ΝΔ και 133 υπέρ από βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ, ΚΚΕ, Ελληνικής Λύσης), ενώ το ΜέΡΑ25 αποχώρησε από τη διαδικασία.
Στις 26 Ιουνίου 2023 ορκίστηκε υπουργός Υποδομών και Μεταφορών στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη του 2023 μετά από τη εκλογική αναμέτρηση του Ιουνίου 2023.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υποδομών και Μεταφορών
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 2001-02
Το Κύπελλο Κύπρου 2001-02 ήταν η 60η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για 8η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 2001-02 συμμετείχαν οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2001-02, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2001-02, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 2001-02 και οι 8 πρώτες τη μέρα της κλήρωσης του προκριματικού γύρου ομάδες του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας 2001-02.
Διεξήχθη σε 6 γύρους. Διεξήχθη με το σύστημα νοκ-άουτ. Στον προκριματικό γύρο και στον α΄ γύρο έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε γινόταν επαναληπτικός αγώνας στην έδρα της φιλοξενούμενης ομάδας. Σε περίπτωση και που ο επαναληπτικός έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Στους 3 επόμενους γύρους έγιναν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Σε περίπτωση όπου και στους δύο αγώνες και οι δύο ομάδες σημείωσαν τον ίδιο αριθμό τερμάτων το κάθε τέρμα που σημειώθηκε εκτός έδρας λογιζόταν διπλό. Η ομάδα που με βάση το σύστημα αυτό, έχει τα περισσότερα τέρματα προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες είχαν επιτύχει τον ίδιο αριθμό τερμάτων στην έδρα τους ή εκτός έδρας, δινόταν ημίωρη παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης και οι δύο ομάδες επιτύγχαναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων τα τέρματα που σημειώθηκαν εκτός έδρας λογίζονταν διπλά (δηλαδή προκρινόταν η φιλοξενούμενη ομάδα). Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της παράτασης δεν σημειώνονταν τέρματα, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι. Ο τελικός ήταν μονός.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2002-2003.
Προκριματικός γύρος
Στον προκριματικό γύρο συμμετείχαν οι ομάδες των πρωταθλημάτων Β΄ κατηγορίας 2001-02, Γ΄ κατηγορίας 2001-02 και οι 8 πρώτες τη μέρα της κλήρωσης του προκριματικού γύρου ομάδες του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας 2001-02.
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον προκριματικό γύρο και οι ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2001-02.
Β΄ γύρος
Στον Β΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
1Το δεύτερο παιχνίδι μεταξύ Ομόνοιας και Ανόρθωσης διακόπηκε ενώ το σκορ ήταν 1-1. Κατακυρώθηκε υπέρ της Ανόρθωσης με σκορ 2-0.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και ο Εθνικός Άχνας. Ο τελικός διεξήχθη στις 11 Μαΐου 2002 στο Νέο Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 1-0.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2001-2002
Αμφίδικος
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Βοιωτοί Αμφιδικο
Πλειάδα
Με το όνομα Πλειάδα ή Πλειάς ή στον πληθυντικό Πλειάδες μπορεί να αναφέρονται:
Φρενίτις
Παρατηρήσεις
Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα του Άρθουρ Λα Μπερν Goodbye Piccadilly, Farewell Leicester Square. Η ταινία αναπαράγει τα χιτσκοκικά κινηματογραφικά στοιχεία: το κυνήγι του αθώου, τη διαστροφική ασφάλεια της οικογένειας, την παρεξήγηση, το σασπένς, το μαύρο χιούμορ. . Ο Χίτσκοκ επιλέγει κοινούς, καθημερινούς ανθρώπους, μέρη καθημερινά, προσδίδοντας στο φιλμ ένα ρεαλισμό και μιαν αληθοφάνεια.
Πηγές
Κατηγορία:Ταινίες του 1972 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Βρετανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες ψυχολογικού τρόμου Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Βιασμός σε ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες
Παρασιτισμός
μικρογραφία| Ένα παράσιτο ψαριών, το ισόποδο [[Cymothoa exigua, που αντικαθιστά τη γλώσσα ενός Λιθογνάθου]] Ο παρασιτισμός είναι μια στενή συμβιωτική σχέση μεταξύ διαφορετικών ειδών, κατά την οποία ο ένας οργανισμός, το παράσιτο, ζει πάνω ή μέσα σε έναν άλλο οργανισμό, τον ξενιστή, προκαλώντας του κάποια βλάβη, ενώ το ίδιο αποκομίζει οφέλη, προσαρμόζοντας παράλληλα την δομή του σε αυτόν τον συμβιωτικό τρόπο ζωής. Με άλλα λόγια, από αυτήν την σχέση, ο ξενιστής βλάπτεται, ενώ το παράσιτο ωφελείται. Ο εντομολόγος E.O. Wilson έχει χαρακτηρίσει τα παράσιτα ως «θηρευτές που τρώνε το θήραμά τους σε ποσότητα μικρότερη του ενός». Στα παράσιτα περιλαμβάνονται μονοκύτταρα πρωτόζωα, όπως οι παράγοντες της ελονοσίας, η ασθένεια του ύπνου και η αμοιβαδική δυσεντερία· ζώα, όπως αγκυλόστομα, ψείρες, κουνούπια και νυχτερίδες βαμπίρ· μύκητες, όπως οι μύκητες του μελιού και οι παράγοντες της δερματοφυτίασης (ringworm)· και φυτά, όπως ο ιξός (γκι), η κουσκούτα (dodder) και η οροβάγχη (broomrapes).
Υπάρχουν έξι κύριες παρασιτικές στρατηγικές εκμετάλλευσης των ζωικών ξενιστών, οι οποίες είναι: ο παρασιτικός ευνουχισμός, ο άμεσα μεταδιδόμενος παρασιτισμός (με επαφή), ο τροφικά μεταδιδόμενος παρασιτισμός (δηλαδή, μετάδοση μέσω της τροφής), ο παρασιτισμός που μεταδίδεται από φορείς (πχ κουνούπια), ο παρασιτοειδισμός και η μικροθήρευση. Ένας κύριος άξονας ταξινόμησης αφορά την διεισδυτικότητα. Έτσι, για παράδειγμα, τα ενδοπαράσιτα ζουν μέσα στο σώμα του ξενιστή, ενώ τα εξωπαράσιτα (ή εκτοπαράσιτα) ζουν έξω, στην επιφάνεια του ξενιστή.
Ο παρασιτισμός, όπως και η θήρευση, είναι ένας τύπος αλληλεπίδρασης καταναλωτή-πόρου, αλλά σε αντίθεση με τους θηρευτές, τα παράσιτα, με εξαίρεση τα παρασιτοειδή, είναι συνήθως πολύ μικρότερα από τους ξενιστές τους, δεν τους σκοτώνουν και συχνά ζουν μέσα ή πάνω στον ξενιστή τους για παρατεταμένη χρονική περίοδο. Τα παράσιτα των ζώων είναι εξαιρετικά εξειδικευμένα και αναπαράγονται με ταχύτερους ρυθμούς από τους ξενιστές τους. Κλασικά παραδείγματα περιλαμβάνουν αλληλεπιδράσεις μεταξύ σπονδυλωτών ξενιστών και παρασίτων, όπως κεστοειδείς σκώληκες, τρηματώδεις σκώληκες, τα είδη του πλασμώδιου που προκαλούν ελονοσία και οι ψύλλοι.
Τα παράσιτα μειώνουν την αρμοστικότητα (fitness) του ξενιστή εφαρμόζοντας μια γενική ή εξειδικευμένη παθολογία, από τον παρασιτικό ευνουχισμό (δηλαδή, προσβολή των γεννητικών αδένων), έως την τροποποίηση της συμπεριφοράς του ξενιστή. Τα παράσιτα αυξάνουν την αρμοστικότητά τους, εκμεταλλευόμενοι τους ξενιστές. Παίρνουν πόρους που είναι απαραίτητοι για την επιβίωσή τους, ιδίως τρεφόμενοι από τους ξενιστές, ενώ χρησιμοποιούν ενδιάμεσους (δευτερεύοντες) ξενιστές, που θα τους βοηθήσουν στη μετάδοσή τους, από έναν οριστικό (κύριο) ξενιστή σε έναν άλλο. Αν και ο παρασιτισμός είναι συχνά ξεκάθαρος όρος, αποτελεί μέρος ενός μεγάλου φάσματος αλληλεπιδράσεων μεταξύ ειδών, που κυμαίνεται από την θήρευση (μέσω του παρασιτοειδισμού), στην αμοιβαιότητα μέσω της εξέλιξης, ενώ σε ορισμένους μύκητες, περιορίζεται στον σαπροφυτισμό.
Οι άνθρωποι γνώριζαν για τα παράσιτα, όπως οι νηματώδεις και οι τρηματώδεις σκώληκες, από την αρχαία Αίγυπτο, την Ελλάδα και τη Ρώμη. Στην αρχή της σύγχρονης εποχής, ο Antonie van Leeuwenhoek παρατήρησε τη Giardia lamblia στο μικροσκόπιό του το 1681, ενώ ο Francesco Redi περιέγραψε εσωτερικά και εξωτερικά παράσιτα, συμπεριλαμβανομένων των τρηματωδών ήπατος του προβάτου ("διστομίαση" - fasciola hepatica) και των  κροτώνων (τσιμπούρια). Η σύγχρονη παρασιτολογία αναπτύχθηκε τον 19ο αιώνα. Στην ανθρώπινη κουλτούρα, ο παρασιτισμός έχει αρνητική χροιά. Αυτό αξιοποιήθηκε με σατιρικό τρόπο στο ποίημα «Στην Ποίηση: Μια Ραψωδία» (On Poetry: A Rhapsody), του Jonathan Swift το 1733, συγκρίνοντας τους ποιητές με τους υπερπαρασιτικούς οργανισμούς. Στη μυθοπλασία, το γοτθικό μυθιστόρημα τρόμου Δράκουλας του Μπραμ Στόκερ το 1897, καθώς και πολλές μεταγενέστερες διασκευές του, παρουσίαζαν ένα παράσιτο που έπινε αίμα. Η ταινία Alien του Ridley Scott το 1979, ήταν ένα από τα πολλά έργα επιστημονικής φαντασίας που παρουσίαζαν ένα παρασιτικό εξωγήινο είδος.
Ετυμολογία
Ο όρος παράσιτο χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στα αγγλικά το 1539. Προέρχεται από το μεσαιωνικό γαλλικό parasite, από το λατινικό parasitus, τη λατινοποίηση του ελληνικού παράσιτος ("αυτός που τρώει στο τραπέζι κάποιου άλλου"), το οποίο είναι σύνθετη λέξη που προκύπτει από τη λέξη παρά- (δίπλα, από) + σῖτος (σιτάρι, κατ' επέκταση "τροφή"). Ο σχετικός όρος παρασιτισμός εμφανίζεται στα αγγλικά από το 1611.
Βασικές έννοιες
μικρογραφία| Το κεφάλι (scolex) ενός κεστώδους σκώληκα Taenia solium. Ένα εντερικό παράσιτο, που έχει γάντζους και βεντούζες για να προσκολλάται στον [[Ξενιστής (βιολογία)|ξενιστή του.]] Ο παρασιτισμός είναι ένα είδος συμβίωσης, μια στενή και επίμονη μακροχρόνια βιολογική αλληλεπίδραση, μεταξύ ενός παράσιτου και του ξενιστή του. Σε αντίθεση με τα Σαπρότροφα, τα παράσιτα τρέφονται με ζωντανούς ξενιστές, αν και ορισμένοι παρασιτικοί μύκητες, για παράδειγμα, μπορεί να συνεχίσουν να τρέφονται με ξενιστές που έχουν ήδη σκοτώσει. Σε αντίθεση με τον ομοσιτισμό και την αμοιβαιότητα, η παρασιτική σχέση βλάπτει τον ξενιστή, είτε με το να τρέφεται το παράσιτο με αυτόν, είτε, όπως στην περίπτωση των εντερικών παρασίτων, καταναλώνοντας μέρος της τροφής του. Επειδή τα παράσιτα αλληλεπιδρούν με άλλα είδη, μπορούν εύκολα να δράσουν ως φορείς παθογόνων μικροοργανισμών, προκαλώντας ασθένειες. Η θήρευση εξ ορισμού δεν αποτελεί συμβίωση, καθώς η αλληλεπίδραση είναι σύντομη. Ο εντομολόγος E.O. Wilson έχει χαρακτηρίσει τα παράσιτα ως «θηρευτές που τρώνε το θήραμά τους σε μονάδες μικρότερες του ενός».