cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κοπτική περίοδος
Η Κοπτική περίοδος είναι μια άτυπη ονομασία για την ύστερη αρχαιότητα στην Αίγυπτο, μια εποχή που ορίζεται από τις θρησκευτικές αλλαγές στον αιγυπτιακό πολιτισμό από την ειδωλολατρία στον Κοπτικό Χριστιανισμό, μέχρι τη μουσουλμανική κατάκτηση της Αιγύπτου. Ξεκίνησε περίπου τον 3ο αιώνα και, ανάλογα με τις πηγές και τη χρήση, διήρκεσε μέχρι από την αισθητή μείωση του Χριστιανισμού στην Αίγυπτο, τον 9ο αιώνα, ή και με την άφιξη του Ισλάμ τον 7ο αιώνα. Αν και ο όρος χρησιμοποιείται ευρέως στον λαϊκό λόγο, η χρήση στον ακαδημαϊκό κόσμο γενικά αποφεύγεται λόγω της ασάφειάς του, ενώ οι όροι «ύστερη αρχαιότητα» και «βυζαντινή Αίγυπτος» μπορούν να οριστούν χρονολογικά.
Η κοπτική ορθόδοξη μορφή του χριστιανισμού, εξακολουθεί να έχει πολλούς οπαδούς στη χώρα προέλευσής του.
Aces High (τραγούδι)
Το "Aces High" είναι ένα τραγούδι του βρετανικού heavy metal συγκροτήματος Iron Maiden, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο Powerslave το 1984. Το κομμάτι γράφτηκε εξ ολοκλήρου από τον Στιβ Χάρις. Το τραγούδι κυκλοφόρησε και ως single, το ενδέκατο συνολικά του σχήματος και το δεύτερο από τον εν λόγω δίσκο. Κατά την κυκλοφορία του, το 1984, κατάφερε να μπει στα βρετανικά και στα ιρλανδικά charts φτάνοντας στην 20 και στην 24η θέση αντιστοίχως. Το 1990 κυκλοφόρησε ξανά, και εισήλθε ξανά στα βρετανικά charts, φτάνοντας το νούμερο 11 αυτή τη φορά. Η θεματολογία του κομματιού δεν απέχει από άλλες του σχήματος, αυτή τη φορά περιγράφοντας τις εμπειρίες ενός πιλότου της RAF που πολεμά εναντίον της Luftwaffe, κατά τη διάρκεια της Μάχης της Αγγλίας, την πρώτη πολεμική διένεξη αποκλειστικά με αεροπορικά σκάφη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των Iron Maiden Κατηγορία:Τραγούδια του 1984 Κατηγορία:Singles του 1984 Κατηγορία:Singles της EMI Records
ΦΚ Ούστι ναντ Λαμπέμ
Η ΦΚ Ούστι ναντ Λαμπέμ (λανθασμένα γνωστή και ως ΦΚ Ούστι ναντ Λάμπεμ) είναι μια τσέχικη ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ούστι ναντ Λαμπέμ. Η ομάδα αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας της Τσεχίας.
Ιδρύθηκε μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, το 1945. Αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Τσεχοσλοβακίας το 1952, το 1958 και το 1959. Μετά από απουσία περισσοτέρων από 50 χρόνων, επέστρεψε στην ανώτατη κατηγορία το 2010. Ωστόσο, έπεσε την αμέσως επόμενη χρονιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τσεχίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1945 Κατηγορία:ΦΚ Ούστι ναντ Λαμπέμ
Λεόντιος Πετμεζάς
thumb|right|200px|Ο Λεόντιος Πετμεζάς το 1990 Ο Λεόντιος Πετμεζάς (1965) είναι Έλληνας σύγχρονος θεωρητικός, ιστορικός τέχνης, βιβλιοκριτικός, συγγραφέας και δημοσιογράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Καβάλα το 1965. Προέρχεται από οικογένεια οπλαρχηγών του 1821, αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης και ευεργετών. Είναι πτυχιούχος της σχολής Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι απόφοιτος του Εθνικού Ωδείου και της Ανωτέρας Δραματικής Σχολής «Μαίρης Τράγκα». Σπούδασε Ιστορία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, δημοσιογραφία στο Ίδρυμα Μπότση και στη Σχολή Δημοσιογραφίας του ΑΝΤ1. Παρακολούθησε ιστορία της τέχνης και ζωγραφική στην Ευρώπη και την Αμερική.
Δραστηριότητα
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 έως σήμερα συνεργάζεται με Δήμους, Υπουργεία, Πρεσβείες, Νομαρχίες, γραφεία πολιτικών, πνευματικά και εκπαιδευτικά ιδρύματα, εκδοτικά συγκροτήματα, πολιτιστικά μορφωτικά κέντρα,μουσεία ,και χώρους τέχνης ,. Από το 2001 έως το 2012 διατέλεσε Καλλιτεχνικός Διευθυντής και Επιστημονικός σύμβουλος του εικαστικού θεσμού «Τέχνης Φλόγα». .Το 2012 ο ιδρυτής και διαχειριστής του εικαστικού θεσμού Σταύρος Δεληγιάννης ανανέωσε την σύμβαση συνεργασίας του επ αόριστο. .Στα πλαίσια της συνεργασίας του ξεναγεί θεατές και διδάσκει ζωγραφική και ιστορία τέχνης. Συμβάλλει στην διοργάνωση και παρουσίαση εκθέσεων, φεστιβάλ και δρώμενων τέχνης και πολιτισμού, ανά το κόσμο. Ασχολείται με την εκτίμηση έργων τέχνης. Συνέβαλε δραστικά στην εγκαθίδρυση νέων προοπτικών,διαπραγματεύσεων και διευθετήσεων στο χώρο της τέχνης. Διδάσκει Ιστορία της σύγχρονης τέχνης ενώ εκθέτει εικαστικά έργα του στην Ελλάδα, και στο εξωτερικό και έχει λάβει θετικά σχόλια από αναγνωρισμένους ιστορικούς-κριτικούς τέχνης.Πίνακες του ανήκουν σε γνωστές συλλογές τέχνης (Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης Αργοστολίου, Art Studio Est, Art Way, Art Space, Art Selected Works κ.ά.) ενώ σημαντικό μέρος τους έχει διατεθεί για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Προλογίζει εκδόσεις, εικαστικά, λογοτεχνικά και ποιητικά βιβλία, καταλόγους εκθέσεων, εκθέσεις , events, happenings, performances και άλλα πολιτιστικά γεγονότα. Το 2012 παρουσίασε μελέτη-διατριβή του για το ποιητή Νικηφόρο Βρεττάκο στο Φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσός. Για την πένα και τη γραφή του έχουν εκφραστεί με ευμενή κριτική επιφανείς άνθρωποι του χώρου.Συχνά είναι εισηγητής σε διεθνείς συναντήσεις και συμπόσια για τη τέχνη. To 2014 έλαβε μέρος ως συντονιστής και εισηγητής στη 1η διημερίδα των εικαστικών του ΣΥΡΙΖΑ. To 2015 ανέλαβε τη θέση του επιστημονικού συμβούλου στο Ελληνικό Ινστιτούτο Τέχνης και Πολιτισμού.
Οικογενειακή κατάσταση
Είναι παντρεμένος με την εικαστικό-αγιογράφο Μαριλένα Φωκά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.press-gr.com/2011/03/blog-post_1566.html
https://web.archive.org/web/20141224002601/http://www.independent.gr/%CE%AC%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1/%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%8D%CE%BE%CE%B5%CE%B9%CF%82/1773-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%85%CE%BE%CE%B7-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%84%CE%AD%CF%87%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%BB%CE%B5%CF%8C%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BF-%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%BC%CE%B5%CE%B6%CE%AC
https://www.eparxies.gr/o-leontios-petmezas-sto-eparxies-gr-i-oikonomiki-krisi-den-einai-empodio-ginetai-aformi-gia-quot-entechnes-quot-diapragmateyseis/
https://www.polismagazino.gr/%CE%BB%CE%B5%CF%8C%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%BC%CE%B5%CE%B6%CE%AC%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CF%8C%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%88%CF%85%CF%87%CE%AE%CF%82/ https://www.polismagazino.gr/%ce%bb%ce%b5%cf%8c%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bf%cf%82-%cf%80%ce%b5%cf%84%ce%bc%ce%b5%ce%b6%ce%ac%cf%82-%ce%bf-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-%cf%87%cf%84%cf%85%cf%80%ce%ae/
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί της τέχνης Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της τέχνης Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών πετμεζας
Ληξούρι
Το Ληξούρι είναι η κύρια πόλη στην παλική χερσόνησο και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Κεφαλλονιάς μετά από το Αργοστόλι. Η υψομετρική ανύψωση της πόλης είναι μηδενική. μικρογραφία|Βιβλιοθήκη Ληξουρίου|260x260εσ
Επόμενα χρόνια
Μόλις λίγες εκατοντάδες μέτρα νότια από αυτήν, κατά τον Μεσαίωνα, ιδρύθηκε από οικιστική μετακίνηση το Ληξούρι, το οποίο πρωτοαναφέρεται ως τοπωνύμιο σε μια επιστολή προς τη γερουσία της Βενετίας το 1534. Αναφέρεται επίσης ότι το 1583 ο πληθυσμός του Ληξουρίου βρίσκεται στους 581 κάτοικους. Το Ληξούρι ήδη από τον 16ο αιώνα αποκτά χαρακτήρα οργανωμένης κοινωνίας και καθίσταται κέντρο ναυτιλίας και εμπορίου. Ως αποτέλεσμα της ολοένα αυξανόμενης οικονομικής ευρωστίας και μεγαλύτερης επικοινωνίας με ευρωπαϊκά πνευματικά κέντρα, ιδίως της γειτονικής Ιταλίας, καθίσταται η νέα πόλη ως ένα σύγχρονο και αξιόλογο πνευματικό κέντρο το οποίο απέδωσε τους επόμενους αιώνες προσωπικότητες οι οποίες ανεδείχθησαν στα γράμματα και στις επιστήμες. Περίπου το 1800 ήταν το μεγαλύτερο και πιο σημαντικό διοικητικό κέντρο της Κεφαλλονιάς με εμπόριο, ναυτιλία, διάφορες υπηρεσίες και κοσμική ζωή. Η πολιτική απόφαση για βαθμιαία διοικητική ανάδειξη του μικρού τότε Αργοστολίου αποτέλεσε την αφετηρία μεγάλης διαμάχης με την ενετική, γαλλική αλλά και βρετανική διοίκηση που υπήρχε ανά τα χρόνια, αλλά κυρίως τους ίδιους τους κατοίκους των δύο πόλεων.
Το 1758 όπου επρόκειτο να μεταφερθεί η Διοίκηση του νησιού από το φρούριο του Αγίου Γεωργίου στο Αργοστόλι, το οποίο μόλις άρχισε να οικίζεται, οι κάτοικοι του Ληξουρίου διαμαρτύρονται και απαιτούν να αναγνωρισθεί ως πρωτεύουσα της Κεφαλληνίας η πόλη τους, καθώς είχε ήδη εξελιχθεί σε ακμάζουσα πόλη με όλα τα προτερήματα που άρμοζαν σε μια σύγχρονη πόλη, και μειονεκτήματα την έλλειψη ασφαλούς λιμένα και την σχετικά μακρύτερη απόσταση από τα υπόλοιπα μέρη του νησιού. Παρά τα επιχειρήματα κάθε πλευράς, η απόφαση της Βενετικής Πολιτείας ήταν οριστική:Το Αργοστόλι ορίστηκε η νέα πρωτεύουσα, η οποία άρχισε να μεγαλώνει γρήγορα. Χτίστηκαν πολλά δημόσια κτίρια και σπίτια, ειδικά από την εποχή της Βρετανικής Προστασίας. Ο λαός του Ληξουρίου δεν θέλησε να αποδεχτεί αυτήν την κατάσταση, και συχνά ξεσπούσαν βίαιες αντιδράσεις. Το 1799 αποφασίζεται η ίδρυση στο Ληξούρι πρωτοδικείου και υγειονομείου, η απόφαση αυτή όμως βρήκε αντίθετο το Αργοστόλι το οποίο αντιδρούσε, έτσι ύστερα από αρκετά διπλωματικά επεισόδια με την αποστολή αντιπροσώπων από τις δύο πόλεις του νησιού στη Σύγκλητο της Κέρκυρας και την αποτυχία συνεννόησης, η αντιζηλία φτάνει στο αποκορύφωμα της και το 1808 ληξουριώτικο πλοίο κανονιοβολεί το Αργοστόλι. Ο λαός του Ληξουρίου εξεγέρθηκε και ήταν έτοιμοι να στραφούν εναντίον της κεντρικής διοίκησης στο Αργοστόλι. Γάλλοι στρατιώτες καταστολής έφτασαν αμέσως στο Ληξούρι. Οι Ληξουριώτες ήταν όμως αποφασισμένοι να ενεργοποιήσουν τις αποφάσεις τους με αποτέλεσμα την παράταξη των Γάλλων πρός επίθεση από τον αρχηγός της φρουράς. Κατα την ταραχή που επακολούθησε οι εξεγερμένοι άρχισαν να υποχωρούν ενώ οι αρχηγοί της εξέγερσης συνελήφθησαν. Ενώ ανέμεναν να παραπεμφθούν φυλακισμένοι, ακυρώθηκε η δίκη επειδη εν τω μεταξύ το νησί περιήλθε στα χέρια νέων κατακτητών. Νέα αιματηρά επεισόδια και ταραχές εκλήθη να αντιμετωπίσει και ο τότε νεαρός ανερχόμενος πολιτικός Ιωάννης Καποδίστριας στην πρώτη του δύσκολη αποστολή την οποία του εμπιστεύθηκε η ξένη αρμοστεία. Κατέστειλε τις ταραχές με επίδειξη σιδηράς πυγμής και εκτελέσεις πρωτεργατών. Άλλη επανάσταση στρέφεται το 1848 κατά των Άγγλων, όπου επίσης επακολούθησαν διωγμοί και απαγχονίσεις.
Η ενετική διοίκηση διήρκησε από το 1500 μέχρι το 1797, όπου καταλύθηκε η Ενετική Δημοκρατία από τον Μεγάλο Ναπολέοντα έτσι ώστε να έλθει υπό γαλλική κατοχή. Ύστερα όμως από 20 μήνες στα τέλη του 1778 κατόπιν νίκης των Ρωσοτούρκων έναντι των Γάλλων, το Ληξούρι (όπως και η υπόλοιπη νήσος) τέθηκε υπό την επικυριαρχία των Ρωσότουρκων οι οποίοι το 1800 αναγνώρισαν την υπό τον φόρο υποτελείας, βέβαια, ανεξάρτητη Πολιτεία των Ιονίων Νήσων. Οι πολεμικές επιχειρήσεις έφεραν τους Γάλλους πίσω στο νησί το 1807. Το 1809 κατέλαβαν το νησί οι Βρετανοί, αφού πρώτα οι Γάλλοι προέταξαν ασθενή αντίσταση χρησιμοποιώντας τα κανόνια στο λιμένα του Ληξουρίου. Τον 19ο αιώνα, η περιοχή αποτέλεσε σταθμό διαφόρων τουριστών στα Επτάνησα, όπως του Γιόχαν Στράους που την επισκέφθηκε τουλάχιστον δυο φορές. Το 1864 το Ιoνικό Κράτος ("Ηνωμένες Πολιτείες" της Επτανήσου υπό Αγγλική "προστασία") ενώνεται με το Βασίλειο της Ελλάδος, και πρωτεύουσα του νομού Κεφαλληνίας γίνεται το Αργοστόλι. Το 1867 και το 1953 το Ληξούρι καταστρέφεται από σεισμούς. Τα ιστορικά κτήρια από τότε είναι πλέον ελάχιστα, και είναι δείγματα μιας ανθηρής μικρής πόλης του 18ου και 19ου αιώνα.
Πολιτισμός, παιδεία και εκπαίδευση
Η πόλη και τα χωριά στην ευρύτερη χερσόνησο της Παλικής, έχουν αποτελέσει την αφετηρία μεγάλων μορφών των γραμμάτων και των επιστημών. Για χρόνια φημίζονταν για τον ιδιαίτερα μεγάλο αριθμό των πνευματικών ανθρώπων, κληρικών, ιεραρχών, καλλιτεχνών, επιστημόνων, καθηγητών πανεπιστημίου και ακαδημαϊκών που έχουν αναδείξει, συγκριτικά με τον διαχρονικά μικρό πληθυσμό τους. Η ανάπτυξη αυτή υποχώρησε αλλά δεν έληξε, μετά την ευρείας κλίμακας μετανάστευση που ακολούθησε την καταστροφή του 1953.
Τρανό παράδειγμα είναι η Φιλαρμονική Σχολή Πάλλης, που ιδρύθηκε το 1836 από τον Ληξουριώτη μουσουργό και δάσκαλο Πέτρο Σκαρλάτο και άλλους φιλόμουσους της εποχής. Αποτελεί μια από τις αρχαιότερες φιλαρμονικές στην Ελλάδα και μια από τις δημιουργικές συνιστώσες του επτανησιακού μουσικού πολιτισμού. Ήταν και είναι συνεχώς παρούσα σε όλες τις ιστορικές και κοινωνικές στιγμές της πόλης, την ψυχαγωγεί και την εκπροσωπεί εντός και εκτός Κεφαλονιάς. Το θέατρο, το ονομαζόμενο ΜΑΡΚΑΤΟ για να θυμίζει το ελληνικού ρυθμού παλαιό εμπορικό κέντρο και δημαρχείο που κτίστηκε στην Αγγλοκρατία. Βρίσκεται στον λιμένα του Ληξουρίου. Το παλαιό Μαρκάτο ήταν διώροφο δημόσιο κτίριο σημείο κατατεθέν της πόλεως. Το δημαρχείο στεγαζόταν στον δεύτερο όροφο ενώ στο ισόγειο καθ' όλη την έκταση του περίστηλου, υπήρχαν καταστήματα. Το κτίριο ήταν το κοινό όριο δύο πλατειών, της εσωτερικής (πλατείας Στάμου Πετρίτση) και της εξωτερικής ή θερινής (πλατείας Ηλία Μηνιάτη). Άντεξε με επισκευάσιμες ζημίες στον πρώτο μεγάλο σεισμό του 19ου αιώνα αλλά κατέρρευσε κατά τον ακόμα μεγαλύτερο σεισμό του 1953. Το παλαιό Μαρκάτο είχε 20 δωρικούς κίονες κατά μήκος και 8 κατά πλάτος (βόρεια και νότια). Ήταν διώροφο κτίριο με έναν μεγαλειώδη εξώστη που περιέβαλε περιμετρικά ολόκληρο τον δεύτερο όροφο.
Άλλα κτίρια του Ληξουρίου:
Το ιστορικό κτίριο του Α΄Δημοτικού Σχολείου Ληξουρίου
Στο πλαισίου του κρατικού προγράμματος κατασκευής σχολείων στο Υπουργείο Παιδείας ο αρχιτέκτων Θουκυδίδης Π. Βαλεντής σχεδίασε το κτίριο σε μοντέρνο λειτουργικό ρυθμό το 1933. Είναι ένα από τα ελάχιστα διασωθέντα προσεισμικά κτίρια της πόλης και ένα από δυο σχολικά κτίρια του αρχιτέκτονα στην Ελλάδα που είναι διατηρητέα.
Το Καρναβάλι του Ληξουρίου
Αποτελεί έθιμο με παρελθόν που χάνεται στον χρόνο και παίρνει τη μορφή μεγάλης λαϊκής γιορτής. Χαρακτηριζόταν από μεγάλη παράδοση πηγαίας αυτοσχεδιαστικής σάτιρας και δρώμενων. Αν και σήμερα έχει δεχθεί ισχυρή πρόσμιξη από άλλα κοινότοπα καρναβάλια θεάματος δεν έχει εντελώς αλλοιωθεί ως προς τον σατιρικό του στοιχείο. Το έθιμο του καρναβαλιού ακολουθείται ευλαβικά μέχρι σήμερα και συγκεντρώνει κάθε χρόνο πλήθος κόσμου.
Σε ένα από τα καρναβάλια, οι Ληξουριώτες για να σατιρίσουν την ανακάλυψη της Αμερικής, οι μισοί ντύθηκαν ιθαγενείς (Κολομπαίοι) και οι άλλοι μισοί πλήρωμα του Κολόμβου. Το Ληξούρι ήταν η Αμερική ή Κολομβία. Η μεγάλη επιτυχία του δρώμενου είχε ως αποτέλεσμα το Ληξούρι να αποκληθεί από κάποιους σκωπτικά η πόλη των Κολομπαίων.
Γιορτές κρασιού
Στα Μαντζαβινάτα κάθε καλοκαίρι διοργανώνεται δημοφιλής εορτή κρασιού.
Αθλητισμός
Στο Ληξούρι εδρεύει ο Παλληξουριακός Αθλητικός Όμιλος που έχει έτος ίδρυσης το 1950 και είναι η μεγαλύτερη τοπική ομάδα. Την σεζόν 2017-18 αγωνίστηκε στη Γ΄ Εθνική κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία του. Είναι η ομάδα που έχει κατακτήσει τις περισσότερες φορές το τοπικό πρωτάθλημα της ΕΠΣΚΙ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς
Ποδοσφαιρική Ένωση Σερβικής Δημοκρατίας
Η Ποδοσφαιρική Ένωση Σερβικής Δημοκρατίας (σερβικά κυρριλικά: Фудбалски савез Републике Српске, ФСРС, σερβικά λατινικά: Fudbalski savez Republike Srpske, FSRS) είναι αρμόδια για το άθλημα στη Σερβική Δημοκρατία. Αποτελεί συστατικό στοιχείο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των πρωταθλημάτων Α΄ Κατηγορίας και Β΄ Κατηγορίας, όπως και του θεσμού του κυπέλλου της Σερβικής Δημοκρατίας.
Ιστορία
Ο φορέας συστάθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1992 από την κυβέρνηση της Σερβικής Δημοκρατίας. Έπειτα από την απόφαση της FIFA στις 22 Μαΐου 2012 να εγκρίνει την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Κοσσυφοπεδίου ώστε η εθνική της ομάδα να μετέχει σε φιλικούς αγώνες, ο πρόεδρος της ФСРС, Μίλε Κοβάσεβιτς, ανακοίνωσε την επόμενη μέρα ότι η Ένωση θα ζητούσε από την FIFA το ίδιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Τάγμα του Ντόμπζιν
Το Τάγμα του Ντόμπζινι (πολωνικά: Zakon Dobrzyński), επίσης γνωστό ως Τάγμα του Ντόμπριν (γερμανικά: Orden von Dobrin), καθώς και ως Αδελφοί του Ντόμπζινι (πολωνικά: Bracia Dobrzyńscy), ήταν ιπποτικό στρατιωτικό τάγμα το οποίο ιδρύθηκε στην περιοχή των συνόρων μεταξύ της Μαζοβίας και της Πρωσίας (νυν Πολωνία) κατά την περίοδο της Λιβονικής Σταυροφορίας, κατά τη διάρκεια του 14ου αιώνα, με απώτερο σκοπό τον εκχριστιανισμό των ύστατων παγανιστικών περιοχών στην Ευρώπη, οι οποίες, σήμερα, αποτελούν μέρος των εδαφών των βαλτικών κρατών.
Πλαίσιο
Κατά τις απαρχές του 12ου αιώνα, οι Προύσοι ξεκίνησαν να πραγματοποιούν σειρά μεγάλων επιδρομών στις περιοχές της σημερινής Πομερανίας και Μαζοβίας, επιδεινώνοντας περαιτέρω την ήδη έκρυθμη πολιτική κατάσταση στην περιοχή της Ανατολικής Ευρώπης, λόγω των ήδη προϋπαρχόντων πολεμικών συγκρούσεων. Προκειμένου να περιοριστούν οι συγκεκριμένες επιδρομές, κρίθηκε αναγκαία η εγκαθίδρυση μόνιμης συνοριακής φρουράς, ιδιαιτέρως στην περιοχή της Μαζοβίας. Αρχικώς, για τον συγκεκριμένο ρόλο υπήρξε η ιδέα έκκλησης προς τους Αδελφούς του Ξίφους (επίσης γνωστοί ως Fratres militiae Cristi), οι οποίοι, από το 1202, βρίσκονταν εγκατεστημένοι στη Λιβονία, η οποία και αποτελούσε επίκεντρο των στρατιωτικών επιχειρήσεών τους. .
Κατά την ίδια περίοδο, οι Αδελφοί του Ξίφους συμμετείχαν στη Λιβονική Σταυροφορία, η οποία λάμβανε χώρα στην ευρύτερη περιοχή της Λιβονίας, της Εσθονίας και της Κουρλάνδης, με αποτέλεσμα, εκείνη την περίοδο, να αδυνατούν να παράσχουν την οποιαδήποτε μορφής βοήθεια προς τα νότια εδάφη. Παράλληλα, η κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει ο δούκας Κορράδος Α΄ της Πολωνίας είχε καταστεί ακόμη περισσότερο δυσχερής, με τον ίδιο να έχει περιέλθει σε κατάσταση απογοήτευσης. Συγκεκριμένα, οργανωμένες ομάδες Προύσων εξακολουθούσαν δίχως να συναντήσουν την οποιαδήποτε μορφής αντίσταση να λεηλατούν πολωνικά εδάφη, καθώς η οικονομική κατάσταση του Κορράδου ήταν δυσχερής. Η έλλειψη οικονομικών πόρων όχι μόνο τον απέτρεπε από την πραγματοποίηση επιθέσεων κατά των Προύσων, αλλά, ταυτόχρονα, τον απέτρεπε από το να τους αντιμετωπίσει προς υπεράσπιση των ίδιων των εδαφών του. Δεδομένης της καταστάσεως, ο Κορράδος αποφάσισε, πιθανώς κατόπιν σχετικής συμβουλής του δούκα της Σιλεσίας, Ερρίκου Α΄ του Γενειοφόρου, να έρθει σε επαφή με τον Χόχμαϊστερ του Τευτονικού Τάγματος, Χέρμαν φον Ζάλτσα, ο οποίος, ωστόσο, έπειτα από την αποτυχία της παρουσίας του τάγματός του στην Ουγγαρία, αντιμετώπισε με ιδιαίτερη επιφυλακτικότητα το συγκεκριμένο αίτημα βοήθειας.
Καθώς οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο πλευρών καθυστερούσαν και βλέποντας, ταυτόχρονα, πως το Τευτονικό Τάγμα δεν βιαζόταν προκειμένου να σπεύσει σε βοήθεια, ο Κορράδος της Μαζοβίας, τελικώς, απευθύνθηκε προς τον πρώτο Επίσκοπο της Πρωσίας, Χριστιανός της Ολίβα. Προς επίλυση του συγκεκριμένου ζητήματος, ο τελευταίος, αποφάσισε την ίδρυση δικού του ιπποτικού τάγματος, ακολουθώντας του παλαιότερο σχετικό παράδειγμα του Αλβέρτου της Ρίγας, ο οποίος, έπειτα από την αρχική αποτυχία της ειρηνικής απόπειρας εκχριστιανισμού των τοπικών πληθυσμών της περιοχής της Λιθουανίας και της Λετονίας, τελικώς, κατέληξε στην χρήση βίας προς επίτευξη του συγκεκριμένου σκοπού. Το 1220, ολίγον καιρό έπειτα από την απόφαση ιδρύσεως των Αδελφών του Ντόμπζινι, ο Κορράδος της Μαζοβίας στρατολόγησε αριθμό ιπποτών προερχόμενων από την περιοχή της Κάτω Σαξονίας και του Μεκλεμβούργου, οι οποίοι είχαν εγκαταλείψει το Τάγμα των Αδελφών του Ξίφους, διαφωνώντας με την επεκτατική πολιτική η οποία ακολουθείτο από την ηγεσία, η οποία έδρευε στη Ρίγα. Οι συγκεκριμένοι ιππότες, οι οποίοι προτιμούσαν μία μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων ως προς τις μετακινήσεις, φιλοξενήθηκαν από τον ίδιο τον δούκα έως την ολοκλήρωση της ανέγερσης του κάστρου του Ντόμπζινι (Ντόμπριν), το οποίο και βρισκόταν επί της δεξιάς όχθης του Βιστούλα.
Κατόπιν σχετικής πρόσκλησης του επισκόπου, μέλη του Τάγματος της Καλατράβα, προερχόμενα από την Ισπανία, μετέβησαν στη συγκεκριμένη τοποθεσία προκειμένου να εκπαιδεύσουν τα νέα μέλη του τάγματος.
Κύρια αποστολή των Αδελφών του Ντόμπζινι ήταν η υπεράσπιση των πολωνικών εδαφών. Ωστόσο, από την πλευρά του, ο Πέτρος του Ντούισμπουργκ, χρονικογράφος του Τευτονικού Τάγματος, αναφέρει πως ο Κορράδος της Μαζοβίας και οι ιππότες του Τάγματος του Ντόμπζινι είχαν μεταξύ τους συμφωνήσει την κατάκτηση ακόμη ουδέτερων εδαφών της Πρωσίας, τα οποία, στη συνέχεια, θα διαμοιράζονταν επί ίσοις όροις μεταξύ του τάγματος και του δούκα.
Το 1228, ημερομηνία κατά την οποία και ολοκληρώθηκε η ανέγερση του κάστρου του Ντόμπζινι, οι στρατιωτικοί διοικητές του τάγματος εγκαταστάθηκαν εντός των τειχών του, ενώ η στρατηγικής σημασίας θέση του αποτέλεσε το προπύργιο του αγώνα κατά των Προύσων. Παράλληλα, το τάγμα έλαβε, επίσης, εδάφη στην περιοχή μεταξύ των ποταμών Καμένιτσα και Χελμένιτσα, με αποτέλεσμα, πλέον, να είναι σε θέση να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στις στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Στρατιωτικές επιχειρήσεις
Το 1223, η πλειονότητα εκ των Γερμανών και Πολωνών σταυροφόρων εγκατέλειψαν την περιοχή, με αποτέλεσμα οι Προύσοι να προβούν σε εκ νέου λεηλασίες του Χέουμνο και της Μαζοβίας, υποχρεώνοντας τον δούκα Κορράδο να αναζητήσει καταφύγιο εντός των τειχών του κάστρου του Πουότσκ. Παράλληλα, οι τοπικοί πληθυσμοί, μέσω των επιδρομών τους, πέτυχαν να φτάσουν ως τις ακτές της Βαλτικής Θάλασσας, ενώ, από την πλευρά τους, οι Προύσοι πέτυχαν να φτάσουν ως την Βαλτική Θάλασσα και, πιο συγκεκριμένα, την πόλη του Ντάντσιχ, στην Ανατολική Πομερανία.
Διάλυση του τάγματος
Το 1224, ο δούκας Κορράδος προχώρησε στην εκ νέου στρατολόγηση ιπποτών στο πλαίσιο του αγώνα κατά των Προύσων. Ωστόσο, οι τελευταίοι, απωθήθηκαν εκ νέου, ενώ η αντεπίθεση των Προύσων ήταν σε τέτοιο βαθμό επιτυχημένη, ώστε οδήγησε τους στρατιωτικούς διοικητές του τάγματος προς την Πομερανία, περιοχή η οποία βρισκόταν υπό τον έλεγχο του Σβιέτοπελκ Β΄.
Οι εναπομείναντες ύστερα από τα συγκεκριμένα γεγονότα ιππότες, ιδιαιτέρως ολιγάριθμοι, με αναφορές να κάνουν λόγο για συνολικό αριθμό μόλις 35 ιπποτών, ενσωματώθηκαν στο Τευτονικό Τάγμα προς το 1235, κατόπιν σχετικής εγκρίσεως του Ποντίφικα, μέσω της εκδόσεως της Χρυσής Βούλας του Ριέτι.
Ωστόσο, ορισμένοι αδελφοί αρνήθηκαν την ενοποίηση μεταξύ των δύο ταγμάτων. Ως αποτέλεσμα, το 1237, οι εναπομείνασες στρατιωτικές δυνάμεις του τάγματος μετατοπίστηκαν στο Ντροχίτσιν, με απώτερο σκοπό την περαιτέρω ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή της Ανατολικής Πολωνίας. Οι Αδελφοί του Ντόμπριν αναφέρονται για τελευταία φορά εντός επίσημων εγγράφων το 1240, κατά την κατάληψη του Ντροχίτσιν από τον Πρίγκιπα της Γαλικίας και Βολινίας, με αποτέλεσμα το καθήκον υπεράσπισης της ευρύτερης περιοχής να ανατίθεται, στη συνέχεια, στους Τεύτονες Ιππότες, καθώς και στους Ναΐτες Ιππότες.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθολικά ιπποτικά τάγματα
2112 (άλμπουμ)
Το 2112 είναι το τέταρτο άλμπουμ του καναδικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rush, το οποίο κυκλοφόρησε στις 1 Απριλίου του 1976 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Anthem Records".
Ιστορία του δίσκου
Μετά την εμπορική αποτυχία του "Caress of Steel", η δισκογραφική εταιρεία των Rush πίεσε το συγκρότημα με σκοπό την ηχογράφηση ενός άλμπουμ με πιο εμπορική κατεύθυνση, απευθυνόμενο στις επιθυμίες ενός ευρύτερου αγοραστικού κοινού. Παρ' όλα αυτά, το συγκρότημα αγνόησε τις επιθυμίες της "Anthem Records", παραρτήματος της "Mercury", ηχογραφώντας το "2112", με το ομώνυμο κομμάτι να ξεπερνάει το είκοσι λεπτά και να αποτελείται από επτά μέρη.
Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις αρχές Απριλίου του 1976 ανεβαίνοντας στο # 61 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, όντας ο πρώτος τους δίσκος που μπήκε στο Top-100. Έγινε χρυσός στις 16 Νοεμβρίου 1977 και πλατινένιος στις 25 Φεβρουαρίου 1981. Επίσης, σκαρφάλωσε στην πέμπτη θέση των τσαρτ της πατρίδας τους και έχει βραβευθεί ως διπλά πλατινένιος και ασημένιος στην Μεγάλη Βρετανία.
Οι στίχοι του ομώνυμου τραγουδιού αναφέρονται σε μία φανταστική ιστορία η οποία διαδραματίζεται το έτος 2112, όπου μία συγκεκριμένη κάστα ανθρώπων (Priests of the Temples of Syrinx) καθορίζει τον τρόπο γραφής και το περιεχόμενο εικόνων, τραγουδιών, συγγραμμάτων, κτλ. Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από έναν πρωταγωνιστή ο οποίος μαθαίνει να παίζει κιθάρα και να γράφει την δική του μουσική, κάτι που αποστρέφεται η προαναφερθείσα κάστα, οδηγώντας τον στην αυτοκτονία. Μετά τον θάνατο του, οι άνθρωποι απελευθερώνονται από την τυραννία.
Το εξώφυλλο του δίσκου είναι δημιουργία του Νιλ Πιρτ και παρουσιάζει το "έμβλημα του αστρανθρώπου" για πρώτη φορά, ένα σήμα που υιοθέτησαν οι οπαδοί του σχήματος.
Λίστα Τραγουδιών
1. 2112 (Lee, Lifeson, Peart) - 20:34
2. A Passage to Bangkok (Lee, Lifeson, Peart) - 3:32
3. The Twilight Zone (Lee, Lifeson, Peart) - 3:16
4. Lessons (Lee, Lifeson) - 3:51
6. Something for Nothing (Lee, Lifeson) - 3:59
Θέσεις τσαρτ
2112 (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 1 Απριλίου 1976
Βραβεία
2112 (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 3 x πλατινένιος
Καναδάς (CRIA Certification): 2 x πλατινένιος
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος
Μέλη των Rush
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "2112" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rush Κατηγορία:Άλμπουμ του 1976
Α΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Ομοσπονδίας Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Η Α΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Ομοσπονδίας Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (βοσνιακά: Prva liga Federacije Bosne i Hercegovine) αποτελεί τη δευτέρου επιπέδου κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η Ποδοσφαιρική Ένωση Ομοσπονδίας Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Ιστορία
Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε αρχικά το 1995 ως η πρώτου επιπέδου κατηγορία του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Το 2000 αναδημιουργήθηκε ως δευτέρου επιπέδου κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βοσνια και Ερζεγοβινη Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Αλέι
Το Αλέι (αραβικά: عاليه‎) είναι μεγάλη πόλη του Λιβάνου. Είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Αλέι και η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη του Λιβάνου.
Ο πληθυσμός υπολογίζεται σε περίπου 30.000 κατοίκους για το 2017.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Λιβάνου
Ηλίας Τσιριμώκος
Ο Ηλίας Τσιριμώκος (26 Απριλίου 1907 - 13 Ιουλίου 1968) ήταν Έλληνας πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε και πρωθυπουργός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λαμία και ήταν γιος του Ιωάννη Τσιριμώκου. Καταγόταν από παλιά πολιτική οικογένεια της Φθιώτιδας και ήταν εγγονός του Δημητρίου Τσιριμώκου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στις οικονομικές και πολιτικές επιστήμες στο Παρίσι. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα άρχισε να ιδιωτεύει ως δικηγόρος στην Αθήνα.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1968 σε ηλικία 61 ετών. Κόρη του ήταν η πρώην βουλευτής της ΝΔ Τζούλια Τσιριμώκου - Πιμπλή (1935-2022). Ήταν δεύτερος εξάδελφος του συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων Γιάννη Μαρή.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ακολουθώντας την πολιτική παράδοση της οικογένειας εξελέγη στις εκλογές του 1936 βουλευτής Φθιώτιδας με την υποστήριξη του Κόμματος των Φιλελευθέρων. Κατά τη διάρκεια της πρώτης του θητείας ορίστηκε εισηγητής διατάξεων περί ατομικών ελευθεριών στην επιτροπή αναθεώρησης του Συντάγματος. Υπήρξε από τους πρώτους που αντιτάχθηκαν στη δικτατορία Μεταξά.
Κατοχή
Την περίοδο της Κατοχής έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση ιδρύοντας μαζί με τον Αλέξανδρο Σβώλο την «Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας» όπου μαζί με το ΚΚΕ, το ΣΚΕ και το ΑΚΕ δημιούργησαν, στις 27 Σεπτεμβρίου του 1941, το ΕΑΜ της κεντρικής επιτροπής του οποίου, όπως και της ΠΕΕΑ, υπήρξε μέλος. Το 1943, εκπροσωπώντας το ΕΑΜ, έλαβε μέρος στις διαπραγματεύσεις με την εξόριστη κυβέρνηση Τσουδερού στο Κάιρο. Το 1944 ανέλαβε υπουργός Εθνικής Οικονομίας στη κυβέρνηση Εθνικής Ένωσης και Απελευθέρωσης του Γ. Παπανδρέου (τις περιόδους 2 Σεπτεμβρίου μέχρι 18 Οκτωβρίου και από 23 Οκτωβρίου μέχρι 2 Δεκεμβρίου του 1944).
Ο ρόλος του στη συμφωνία της Βάρκιζας
Μετά τη λήξη της σύγκρουσης στα Δεκεμβριανά, ο Τσιριμώκος ήταν μέλος της αντιπροσωπείας του ΕΑΜ στις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στην Συμφωνία της Βάρκιζας. Εμπιστευτικά ενημέρωσε τον αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό για τους όρους που θα έθετε η ΕΑΜική αντιπροσωπεία και δεσμεύθηκε να ψηφίσει εναντίον των επιδιώξεων του ΚΚΕ αν ήταν αναγκαίο. Η στάση του Τσιριμώκου επικρίνεται ως σκοτεινή από τη πλευρά του ΚΚΕ, ενώ οι Βρετανοί το θεώρησαν σύμπτωμα ιδιαίτερα αφελούς ανθρώπου. Γενικότερα η κίνηση αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί ως η απομάκρυνση μεσαιοστρωμάτων από τη συμμαχία του ΕΑΜ.
Μετά τον εμφύλιο
Μαζί με τον Αλέξανδρο Σβώλο ίδρυσαν νέο κόμμα, το Σοσιαλιστικό Κόμμα-Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας (ΣΚ-ΕΛΔ), στο οποίο κατά την περίοδο 1945-1953 διετέλεσε γενικός γραμματέας. Το κόμμα έκανε αποχή στις εκλογές του 1946, την οποία τακτική και μετεμφυλιακά εξακολουθούσε να θεωρεί ως σωστή. Ενώ συμμετείχε λίγους μήνες μετά στο δημοψήφισμα του 1946 υποστηρίζοντας την κατάργηση της μοναρχίας. Με αυτό το κόμμα εξελέγη βουλευτής Αθηνών στις εκλογές του 1950. Στις εκλογές του 1958 επανεξελέγη βουλευτής Αθηνών ως ανεξάρτητος συνεργαζόμενος με την ΕΔΑ. Την ίδια περίοδο ίδρυσε τη Δημοκρατική Ένωση και ως πρόεδρος αυτής συμμετείχε στην ίδρυση της Ενώσεως Κέντρου το 1961. Έτσι με την Ε.Κ. εξελέγη βουλευτής το 1961, το 1963 και το 1964). Διετέλεσε επίσης Πρόεδρος της Βουλής (17 Δεκεμβρίου 1963) μέχρι τον Ιανουάριο του 1965, οπότε ανέλαβε υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου. Ο διορισμός του αυτός, λόγω του αριστερού παρελθόντος του, προκάλεσε την έκδηλη ανησυχία της αμερικανικής πρεσβείας και των ανακτόρων. Παρ' όλα αυτά μετά από σειρά συναντήσεών του με στελέχη της αμερικανικής πρεσβείας η στάση αυτής μεταβλήθηκε ενώ σε αμερικανικά έγγραφα χαρακτηρίζεται ως "οπορτουνιστής".
thumb|left|330px|Εξώφυλλο της εφημερίδας «Ελευθερία» αναγγέλλει την Κυβέρνηση Τσιριμώκου
Αποστασία
Μετά την παραίτηση του Γ. Παπανδρέου (15 Ιουλίου 1965) και ενώ αρχικά είχε ταχθεί στο πλευρό του Γέρου της Δημοκρατίας αρνούμενος ακόμη και ψήφο εμπιστοσύνης στη κυβέρνηση του Γ. Αθανασιάδη-Νόβα (Αύγουστος 1965), όλως αιφνιδίως, λίγες μέρες μετά, αποχώρησε από την Ε.Κ. και με πρόταση του παραιτηθέντος Γ. Αθανασιάδη-Νόβα, στην διερευνητική εντολή του βασιλιά Κωνσταντίνου Β' (κατά το τότε ισχύον Σύνταγμα) προσήλθε στα Ανάκτορα και αποδέχθηκε εντολή σχηματισμού νέας κυβέρνησης, (στις 19 Αυγούστου 1965), πλην όμως και αυτή δεν έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή με συνέπεια να παραιτηθεί.
Η φιλοδοξία ήταν ένα κίνητρο στην αποδοχή της πρότασης σχηματισμού κυβέρνησης: «ήταν ένας παλαίμαχος, αξιόλογος βαριά άρρωστος πολιτικός που έβλεπε μια ζωή αγώνων να τελειώνει χωρίς την υπέρτατη επίστεψη που νόμιζε ότι έβρισκε με το πρωθυπουργικό αξίωμα». Στις 20 Αυγούστου ορκίζεται και το ίδιο βράδυ σημειώνονται επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ανδρέα Παπανδρέου ο αρχηγός ΓΕΣ του πρότεινε την επιβολή στρατιωτικού νόμου αλλά εκείνος απάντησε: όταν ο λαός είναι ξεσηκωμένος δεν δαμάζεται με δικτατορίες. Ακολούθησε η κυβέρνηση Στεφανόπουλου (Σεπτέμβριος 1965), στην οποία συμμετείχε αναλαμβάνοντας αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών.
Υστεροφημία
Ο Αλέξης Τσίπρας το 2014 αναφέρθηκε αρνητικά στο όνομα του Τσιριμώκου με αφορμή την πιθανότητα ψήφισης αριστερού Προέδρου Δημοκρατίας.
Συγγραφικό έργο
Ο Ηλίας Τσιριμώκος έχει πλούσιο συγγραφικό έργο να επιδείξει, κυρίως κοινωνικοπολιτικά δοκίμια, από τα οποία τα κυριότερα είναι:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Κυβέρνησης της Ελλάδας Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές Φθιώτιδας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Παράταξη Κατηγορία:Οικογένεια Τσιριμώκου
Φραντσέσκο Λεντίνι
Ο '''Φραντσέσκο "Φρανκ" Α. Λεντίνι''' (1881 - 22 Σεπτεμβρίου 1966) ήταν ένας Ιταλό-Αμερικανός άνθρωπος του θεάματος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ροσολινι της Σικελίας, από μια οικογένεια με δώδεκα παιδιά (επτά αδελφές και πέντε αδερφούς), έγινε γνωστός για το γεγονός ότι είχε τρία πόδια, τέσσερις πατούσες, δεκαέξι δάχτυλα και τα δύο πλήρως λειτουργικά αρσενικά γεννητικά όργανα.
Ο Λεντίνι γεννήθηκε με ένα παρασιτικό δίδυμο. Το δίδυμο συνδέθηκε με το σώμα του Λεντίνι, στη βάση της σπονδυλικής του στήλης και αποτελούνταν από ένα οστό της λεκάνης, ένα υποτυπώδες σύνολο των αρσενικών γεννητικών οργάνων και ένα σκέλος πλήρους μεγέθους που εκτείνεται από τη δεξιά πλευρά του ισχίου του Λεντίνι, με ένα μικρο πόδι που προεξέχει από το γόνατο του.
Third party logistics
Ένας third-party logistics προμηθευτής (3PLs εταιρίες σε συντομογραφία, ή μερικές φορές TPL) είναι η επιχείρηση που παρέχει μια υπηρεσία σημείων ενιαίας εξυπηρέτησης στους πελάτες της και αφορά εξωτερικές (ή τρίτες) υπηρεσίες μεταφοράς και αποθήκευσης, είτε για ένα μέρος είτε για ολόκληρη την λειτουργία της εφοδιαστικής τους αλυσίδας. Κύριος στόχος των υπηρεσιών αυτών είναι τα προϊόντα των πελατών τους να καταλήξουν στον τελικό χρήστη στον μικρότερο δυνατό χρόνο και το χαμηλότερο δυνατό κόστος, προσφέροντας εξαιρετικής ποιότητας εξυπηρέτηση και απόλυτη εξειδίκευση ανάλογα με το τι απαιτήσεις και ανάγκες έχουν τα αγαθά που μεταφέρουν.
Φραντσέσκο Λεντίνι
Βιογραφία
Στην ηλικία των οκτώ, η οικογένεια του Λεντίνι μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Λεντίνι άρχισε τη δραστηριότητες σε τσίρκο με το παρατσούκλι Ο Μεγάλος Λεντίνι, στο τσίρκο Ringling Brothers Circus. Απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα στην ηλικία των 30 ετών. Η καριέρα του διήρκεσε πάνω από σαράντα χρόνια και εργάστηκε με κάθε μεγάλο τσίρκο και το τσίρκο του Ringling Bros. and Barnum & Bailey Circus. Ο Λεντίνι ήταν τόσο σεβαστός μεταξύ των συμμαθητών του που τον αποκαλούσαν "The King".
Third party logistics
Οι third-party logistics προμηθευτές ως επί το πλείστον ειδικεύονται στον τομέα της ολοκληρωμένης παροχής υπηρεσιών λειτουργίας, αποθήκευσης και μεταφοράς. Έχουν την δυνατότητα να κλιμακωθούν και να προσαρμοστούν στις ανάγκες του κάθε πελάτη, βασιζόμενοι στις εκάστοτε συνθήκες που επικρατούν στην αγορά, στις απαιτήσεις και στις υπηρεσίες παράδοσης που χρειάζονται τα προϊόντα και τα υλικά τους.
Φραντσέσκο Λεντίνι
Βιογραφία
Στα νεανικά του χρόνια, ο Λεντίνι χρησιμοποιούσε εξαιρετικά το τρίτο πόδι του για να κλωτσά μια μπάλα ποδοσφαίρου πέρα από το στάδιο, ως εκ τούτου, το παρατσούκλι ήταν Τρίποδος Παίκτης Ποδοσφαίρου. Μέχρι τη στιγμή που ήταν έξι ετών, τα φυσιολογικό πόδια του Λεντίνι ήταν ελαφρώς διαφορετικά σε μήκος, το ένα ήταν 39 ίντσες, το άλλο 38 ίντσες, αλλά το τρίτο πόδι ήταν μόνο 36 ίντσες. Ακόμη περισσότερο ως ενήλικας, ενώ το επιπλέον πόδι του ήταν αρκετές ίντσες μικρότερο από τα άλλα, τα πρωταρχικά πόδια του είχαν επίσης δύο διαφορετικά μήκη. Είχε ακούσει να παραπονιέται ότι ακόμη και με τρία πόδια, ο ίδιος δεν είχε ακόμα ένα ζευγάρι παπούτσια. Παντρεύτηκε την Τερέζα Μάρεϊ, που ήταν τρία χρόνια νεότερη από αυτόν, και είχε τέσσερα παιδιά την Ιωσηφίνα, την Ναταλί, τον Φρανκ και τον Τζέιμς. Ο Φραντσέσκο Λεντίνι πέθανε από πνευμονική ανεπάρκεια στο Τζάκσονβιλ της Φλόριντα στις 22 Σεπτεμβρίου 1966 στην ηλικία των 82.
Third party logistics
Ορισμός
Μια γενική θεώρηση της έννοιας αυτής, σύμφωνα με το γλωσσάριο του Council of Supply Chain Management Professionals είναι ότι αποτελούν μια επιχείρηση, η οποία παρέχει πολλαπλές υπηρεσίες logistics προς χρήση για τους πελάτες της. Κατά προτίμηση, οι υπηρεσίες αυτές είναι ενοποιημένες και διαρθρωμένες μεταξύ τους από τον προμηθευτή. Μεταξύ των υπηρεσιών που προσφέρουν οι 3PLs εταιρείες περιλαμβάνονται η μετακίνηση, η αποθήκευση, το cross–docking, η διαχείριση των αποθεμάτων, η συσκευασία και η αποστολή των εμπορευμάτων στους τελικούς αποδέκτες.
Φραντσέσκο Λεντίνι
Κληροδότημα
Η φωτογραφία του Λεντίνι εμφανίζεται στο οπισθόφυλλο του ροκ συγκροτήματος Alice in Chains το 1995 στο ομότιτλο άλμπουμ.
Third party logistics
Ορισμός
Ουσιαστικά θα λέγαμε με τέτοιου είδους επιχειρήσεις έχουμε τη δυνατότητα να χρησιμοποιούμε πόρους συνεργατών, όπως ανθρώπινους, υλικούς, τεχνολογικούς κλπ. αποσκοπώντας στην συνεχή βελτίωση της λειτουργίας του κυκλώματος logistics της εταιρίας μας. Με την σύναψη μιας τέτοιας, μακροχρόνιας συνήθως, συμφωνίας μπορούμε να μειώσουμε το κόστος της εφοδιαστικής, λόγω της μη χρησιμοποίησης ιδίων κεφαλαίων, ενώ παράλληλα αποκτούμε έναν εξειδικευμένο και απόλυτα προσαρμοσμένο στις ανάγκες μας έμπειρο συνεργάτη. Επιπρόσθετα, τέτοιου είδους συνεργασίες πραγματοποιούνται συνήθως είτε όταν μια επιχείρηση προμηθεύει προϊόντα σε αγορές που βρίσκονται μακρύτερα από την βάση των αποθηκών της (μείωση μεταφορικών εξόδων), είτε όταν επιθυμεί να επεκταθεί σε νέες αγορές κυρίως του εξωτερικού. Στην τελευταία περίπτωση οι 3PLs εταιρίες είναι καλύτεροι γνώστες των νέων αυτών αγορών, με αποτέλεσμα να συμβάλλουν καίρια και καθοριστικά στην εγκαθίδρυση, αποδοχή και ανάπτυξη της εταιρίας.
Τύποι 3PLs
Αυτού του είδους οι επιχειρήσεις κατηγοριοποιούνται, κυρίως και συνήθως, ως εξής:
Οι Hertz and Alfredsson (2003) περιγράφουν τέσσερις βασικές κατηγορίες για τις 3PLs εταιρίες που έχουν ως εξής:
Ο «Σταθερός» ή «Τυποποιημένος» προμηθευτής 3PL
Αυτή η κατηγορία συνιστά την βασική μορφή των third-party logistics. Εκτελούν δραστηριότητες όπως η συλλογή και η συσκευασία, η αποθήκευση και η διανομή των εμπορευμάτων σε επιχειρήσεις, δηλαδή τις βασικότερες λειτουργίες της εφοδιαστικής. Για την πλειοψηφία των επιχειρήσεων αυτών η 3PL λειτουργία δεν αποτελεί την κύρια δράση τους.
Ο «Υπεύθυνος για την Ανάπτυξη Υπηρεσιών» προμηθευτής 3PL
Αυτό το είδος 3PL προμηθευτή έχει την δυνατότητα είτε να προσφέρει στους πελάτες του προηγμένες υπηρεσίες προστιθέμενης αξίας, όπως η παρακολούθηση και ο εντοπισμός (tracking and tracing), το cross-docking, και ειδικευμένους τρόπους συσκευασίας, είτε να παρέχει ένα πρωτότυπο και μοναδικό σύστημα ασφαλείας. Τα γερά IT θεμέλια, η εστίαση σε οικονομικές κλίμακες και το πεδίο εφαρμογής του επιτρέπουν σε αυτού του είδους προμηθευτή 3PL την εκτέλεση αυτών των καθηκόντων αποτελεσματικά και με ακρίβεια.
Ο «Εναρμονιστής» προμηθευτής 3PL
Η μορφή αυτή περιλαμβάνει τους προμηθευτές 3PLs που μπορούν και εναρμονίζονται, δηλαδή προσαρμόζονται στις ανάγκες και τις επιθυμίες των πελατών τους. Αναλαμβάνει, μετά από απαίτηση του πελάτη, στην ουσία τον πλήρη έλεγχο και την διαχείριση των logistics της επιχείρησης. Η 3PL εταιρία βελτιώνει εντυπωσιακά την εφοδιαστική, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αναπτύσσει μια νέα υπηρεσία. Η πελατειακή βάση για αυτές τις 3PL επιχειρήσεις είναι κατά κανόνα αρκετά μικρή.
Ο «Υπεύθυνος για την Ανάπτυξη Πελατών» προμηθευτής 3PL
Αυτό είναι το υψηλότερο δυνατό επίπεδο που ένας προμηθευτής 3PL μπορεί να επιτύχει σε σχέση με τις διαδικασίες και τις δραστηριότητες του. Το γεγονός αυτό εμφανίζεται όταν ο 3PL φορέας ενσωματώνεται με τις δραστηριότητες του πελάτη του και αναλαμβάνει εξολοκλήρου την λειτουργία της εφοδιαστικής του. Οι τελευταίοι προμηθευτές 3PL έχουν λίγους πελάτες μεν αλλά εκτελούν μεγάλο αριθμό καθηκόντων, ακόμη και άκρως λεπτομερή γι’ αυτούς.
Προμηθευτές χωρίς ιδιόκτητο εξοπλισμό
Οι ραγδαίες εξελίξεις στην τεχνολογία, οι σχετικές αυξήσεις στη διαφάνεια των αλυσίδων εφοδιασμού και οι διεταιρικές επικοινωνίες έχουν δώσει ώθηση σε ένα σχετικά νέο μοντέλο για δραστηριότητες logistics από τρίτους: τους προμηθευτές που δεν φέρουν τον δικό τους εξοπλισμό.
Οι τελευταίοι εκτελούν λειτουργίες όπως για παράδειγμα η διαβούλευση-συμβουλευτική σχετικά με τη συσκευασία και τη μεταφορά, το αναφερόμενο φορτίο. Ακόμη στις δραστηριότητές τους είναι η οικονομική διευθέτηση, ο έλεγχος, η παρακολούθηση, η εξυπηρέτηση των πελατών και η επίλυση επειγόντων ζητημάτων. Ωστόσο, δεν διαθέτουν εξοπλισμό ούτε απασχολούν προσωπικό (οδηγούς, αποθηκάριους, εργάτες), ούτε έχουν στην κατοχή τους κανένα δικό τους φυσικό φορτίο διανομής –ούτε φορτηγά, ούτε ρυμουλκούμενα αποθήκευσης, ούτε παλέτες, ούτε χώρους αποθήκευσης. Ένας προμηθευτής που δεν βασίζει την δουλειά του στην κατοχή δικού του εξοπλισμού περιστοιχίζεται από μια ομάδα ειδικών χώρου-περιοχών με τεχνογνωσία και συσσωρευμένη εξειδίκευση στη βιομηχανία φορτίου. Έχουν ένα ρόλο παρόμοιο με αυτόν των πρακτόρων μεταφορών ή των μεσιτών φορτίου, αλλά διατηρούν σε μεγάλο βαθμό μια ενεργή συμμετοχή στη μεταφορά των εμπορευμάτων.
Για να είναι χρήσιμη μια εταιρία όπως η Choice Logistics και η Diversified Transportation Services (DTS) πρέπει να παραθέτει στους πελάτες της ένα κέρδος σε οικονομικό και επιχειρησιακό επίπεδο, με την επίδειξη εξαιρετικής εμπειρίας και την ικανότητα της στους τομείς της λειτουργίας, της διαπραγμάτευσης και της εξυπηρέτησης των πελατών, με τέτοιο τρόπο ώστε να συμπληρώνει τον προϋπάρχον εξοπλισμό των πελατών της.
Μεταφορά κατ' απαίτηση
Οι μεταφορές κατ’ απαίτηση ή μεταφορά κατόπιν παραγγελίας είναι ένας σχετικά νέος όρος που επινόησαν οι 3PLs εταιρίες με σκοπό να περιγράψουν αποτελεσματικά την μεσιτεία τους, το «ad-hoc» τους και τις «flyer» υπηρεσίες που προσφέρουν.
Η μεταφορά κατ’ απαίτηση για την εξασφάλιση της άμεσης επιτυχίας καθιστά υποχρεωτική την ικανότητα των 3PL επιχειρήσεων να προσφέρουν στον πελάτη τους συγκεκριμένες και εποικοδομητικές λύσεις όσον αφορά τις ανάγκες της εφοδιαστικής τους αλυσίδας.
Αυτές οι παραδόσεις-αποστολές συνήθως δεν κινούνται γύρω από το σενάριο η «χαμηλότερη τιμή κερδίζει» και μπορούν να είναι πολύ κερδοφόρες για τον 3PL οργανισμό που κερδίζει μέσω της συναλλαγής του. Το κόστος αναφέρεται σε πελάτες για κατ’ απαίτηση υπηρεσίες που βασίζονται σε καθορισμένες περιστάσεις και στη διαθεσιμότητα και μπορεί να διαφέρουν κατά πολύ από τις συνήθεις δημοσιευμένες τιμές.
Οι κατ’ απαίτηση μεταφορές είναι μια θέση ή ένας ρόλος των επιχειρήσεων αυτών που εξακολουθεί να αναπτύσσεται και να εξελίσσεται στο πλαίσιο της 3PL βιομηχανίας.
Ειδικά μέσα μεταφοράς, τα οποία μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο για το μοντέλο κατ’ απαίτηση μεταφορές, περιλαμβάνουν (αλλά δεν περιορίζονται μόνο σε αυτά) τα ακόλουθα:
Ορολογία
Στην «PL» ορολογία είναι πολύ σημαντικό να διαφοροποιήσουμε τον 3PL όρο από το:
Επικάλυψη
Μια 3PL επιχείρηση μπορεί επίσης να είναι την ίδια ακριβώς στιγμή μια 2PL εταιρία στις ακόλουθες περιπτώσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφοδιαστική
Φραντσέσκο Λεντίνι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοαμερικανοί
Σταυρός των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού
Ο Σταυρός των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού (συχνά και απλώς Σταυρός των Ιπποτών) (γερμ. Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes, ή απλώς Ritterkreuz) ήταν ένα παράσημο της τάξης του Σιδηρού Σταυρού. Ο Σταυρός των Ιπποτών ήταν το υψηλότερο παράσημο της Ναζιστικής Γερμανίας, που απενέμετο για να αναγνωρίσει εξαιρετική γενναιότητα στο πεδίο της μάχης ή επιτυχημένη στρατιωτική ηγεσία κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Απετέλεσε το δεύτερο υψηλότερο παράσημο της Ναζιστικής Γερμανίας, μετά τον Μεγάλο Σταυρό του Σιδηρού Σταυρού, ο οποίος (θεωρητικά) απενέμετο σε νικηφόρους στρατηγούς και απενεμήθη μόνο μία φορά κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στον Χέρμαν Γκέρινγκ.
Κριτήρια απονομής
Για να του απονεμηθεί ο Σταυρός των Ιπποτών, ένας στρατιώτης έπρεπε ήδη να είναι αποδέκτης του Σιδηρού Σταυρού Πρώτης Τάξεως του 1939, αν και σε σπάνιες περιπτώσεις ο Σιδηρούς Σταυρός Πρώτης Τάξεως απενέμετο συγχρόνως με τον Σταυρό των Ιπποτών. Διοικητές μονάδων μπορούσαν επίσης να λάβουν το παράσημο για τις εξαιρετικές επιδόσεις της μονάδας που διοικούσαν. Οι κυβερνήτες των υποβρυχίων (U-Boote) πληρούσαν τα κριτήρια απονομής του Σταυρού των Ιπποτών εάν βύθιζαν 100.000 τόννους εχθρικού φορτίου, ενώ οι πιλότοι της Λουφτβάφε εάν συγκέντρωναν 20 "πόντους" (1 πόντος αποκτάτο για κατάρριψη μονοκινητήριου αεροσκάφους, 2 για κατάρριψη ενός δικινητήριου αεροσκάφους και 3 για κατάρριψη τετρακινητήριου αεροσκάφους, με τους πόντους αυτούς να διπλασιάζονται στις νυχτερινές αποστολές. Το παράσημο απενεμήθη κατά τη διάρκεια του πολέμου, με τα κριτήρια να γίνονται σταδιακά αυστηρότερα όσο ο Πόλεμος προχωρούσε.
Βαθμίδες
Ο Σταυρός των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού χωριζόταν σε 5 τάξεις, χωρίς να υπολογίζεται αυτή του Μεγάλου Σταυρού των Ιπποτών:
Σταυρός των Ιπποτών
Ο Σταυρός των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού βασίστηκε στο διάταγμα (Reichsgesetzblatt I S. 1573 ) της 1ης Σεπτεμβρίου 1939, Verordnung über die Erneuerung des Eisernen Kreuzes (Διάταγμα σχετικά με την ανανέωση του Σιδηρού Σταυρού).
Σταυρός των Ιπποτών με Φύλλα Δρυός
(mit Eichenlaub)
Βασισμένο στο διάταγμα (Reichsgesetzblatt I S. 849 ) της 3ης Ιουνίου 1940 προστιθεμένων των άρθρων 1 και 4.
Σταυρός των Ιπποτών με Φύλλα Δρυός και Ξίφη
(mit Eichenlaub und Schwertern)
Βασισμένο στο διάταγμα (Reichsgesetzblatt I S. 613 ) της 28ης Σεπτεμβρίου 1941, πάλι με την προσθήκη των άρθρων 1 και 4:
Σταυρός των Ιπποτών με Φύλλα Δρυός, Ξίφη και Διαμάντια
(mit Eichenlaub, Schwertern und Brillanten)
Και αυτό βασισμένο στο διάταγμα (Reichsgesetzblatt I S. 613 ) της 28ης Σεπτεμβρίου 1941 (βλέπε παραπάνω)
Σταυρός των Ιπποτών με Χρυσά Φύλλα Δρυός, Ξίφη και Διαμάντια
(mit Goldenem Eichenlaub, Schwertern und Brillanten)
Βασισμένο στο διάταγμα (Reichsgesetzblatt 1945 I S. 11 ) της 29ης Δεκεμβρίου 1944 με την προσθήκη των άρθρων 1, 2 και 4.
Αποδέκτες
Συνολικά, απονεμήθηκαν 7.318 Σταυροί των Ιπποτών, αλλά μόνο σε 882 απονεμήθηκαν Φύλλα Δρυός (μεταξύ αυτών υπήρχαν και 8 μη-Γερμανοί αποδέκτες)˙ 159 έλαβαν Φύλλα Δρυός και Ξίφη (συν μία τιμητική απονομή στον Ιάπωνα ναύαρχο Ισορόκου Γιαμαμότο). Μόνο 27 άνδρες έλαβαν τα Διαμάντια (3 στρατάρχες, 10 στρατηγοί, 3 συνταγματάρχες, 9 άσσοι της Αεροπορίας και 2 κυβερνήτες U-Boote)˙ Ο άσσος Χανς-Ούλριχ Ρούντελ ήταν ο μόνος που έλαβε τον Σταυρό των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού με Χρυσά Φύλλα Δρυός, Ξίφη και Διαμάντια.
Ανάμεσα στους 159 αποδεκτούς κατόχους του Σταυρού των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού με Φύλλα Δρυός και Ξίφη βρίσκονται 13 των οποίων η διεμβολή των Ξιφών δεν πληρούσε τα τυπικά κριτήρια απονομής του Σιδηρού Σταυρού. 24 κάτοχοι των Φύλλων Δρυός δεν έχουν επαρκείς αποδείξεις για το ότι η απονομή τους ήταν δικαιολογημένη. Οι Όττο Βάιντλινγκερ, Γκύντερ-Έμπερχαρντ Βισλιτσένυ, Συλβέστερ Στάντλερ και Βίλχελμ Μπίτριχ έλαβαν τα Ξίφη από τον Obergruppenführer των SS Γιόζεφ Ντίτριχ, ο οποίος δεν είχε νομική εξουσιοδότηση να τα απονέμει.