cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κριτής (Βυζάντιο)
Εκτός τους υψηλόβαθμους κριτές υπήρχαν και οι Κριτές των Ρεγεώνων που ήταν κατώτεροι δικαστικοί υπάλληλοι και υφιστάμενοι του Έπαρχου της πόλεως. Επίσης, γνωστοί είναι ο Κριτής του Ιπποδρόμου και ο Κριτής της Βήλου που είχαν τον τίτλο πιθανότατα από την τοποθεσία που γινόταν οι δίκες του δικαστηρίου. Τον 12ο αιώνα αναφέρονται Κριτές να διοικούν σαν εκπρόσωποι του Δουξ, διοικητή, κάποια βυζαντινά θέματα όπως το Θέμα Βολερού. Συνήθως οι κριτές του Ιπποδρόμου και της Βήλου σε σφραγίδες αποκαλούνται και με κάποιο άλλο αξίωμα. Γνωστή οικογένεια με πολλά μέλη της να έχουν αναδειχτεί στο αξίωμα του κριτή αναφέρεται η Οικογένεια Σερβλία.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί δικαστικοί τίτλοι
Γκάμλα Σταν
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Gamla_stan_open_street_map_2009.jpg|δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης του Γκάμλα Σταν Η παλιά πόλη, γνωστή και ως Γκάμλα Σταν (Gamla stan), επίσημα γνωστή ως Πόλη μεταξύ των γεφυρών μέχρι το 1980 (Staden mellan broarna) είναι το ιστορικό κέντρο της Στοκχόλμης, το οποίο βρίσκεται στο νησί Σταντσχόλμεν. Αρχικά, το όνομα "Στοκχόλμη" εφαρμοζόταν μόνο στην Παλιά Πόλη, αλλά καθώς η πόλη επεκτάθηκε, το όνομα εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την περιοχή της Στοκχόλμης. Το 2006 στην παλιά πόλη ζούσαν περίπου 3.000 κάτοικοι. Η παλιά πόλη ανήκει στην επαρχία Σέντερμαλμ και έχει έκταση 36 εκταρίων.
Στην παλιά πόλη βρίσκονται:
και άλλα αξιοθέατα.
Μεταφορές
Στο νησί βρίσκεται ο σταθμός του μετρό Γκάμλα Σταν, μέσω του οποίου περνούν τα τρένα της κόκκινης και πράσινης γραμμής του μετρό της Στοκχόλμης (Τουνελμπάνα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Στοκχόλμη
Ρότζερ Άλερς
Ο Ρότζερ Άλερς (αγγλικά: Roger Allers, 1949) είναι Αμερικανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος, animator, καλλιτέχνης storyboard και δραματουργός. Περισσότερο γνωστός είναι για τη σκηνοθεσία του, μαζί με τον Ρομπ Μίνκοφ, στην πιο επιτυχημένη, εισπρακτικά, 2D ταινία κινουμένων σχεδίων, όλων των εποχών, της Disney, Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (1994), αλλά και για το σενάριο του, στην ομώνυμη μεταφορά του έργου, στο Μπρόντγουεϊ.
Γεννημένος, στη Νέα Υόρκη, όνειρό του ήταν να ασχοληθεί με το animation, μάλιστα ήθελε να συνεργαστεί με τον Ουώλτ Ντίσνεϋ, όταν, όμως, έμαθε το 1966, ότι απεβίωσε ο Ντίσνεϋ, έχασε τις ελπίδες του. Αργότερα, η επιθυμία του αναζωπυρώθηκε, κι αφού πήρε το πτυχίο του στις καλές τέχνες, ταξίδεψε και έζησε για δύο χρόνια στην Ελλάδα, όπου γνώρισε και την γυναίκα του Λέσλι. Επιστρέφοντας στις ΗΠΑ ξεκίνησε να ασχολείται με το animation, ως storyboard καλλιτέχνης, με την πρώτη του συμμετοχή να γίνεται στο Animalympics (1980).
Το 1985, ξεκίνησε να εργάζεται για τη Disney, στην οποία συμμετέχει στο storyboarding. Αργότερα έγινε επικεφαλής του storyboard και συμμετείχε στο Η Πεντάμορφη και το Τέρας (1991). ΤΟ 1994, έκανε το ντεμπούτο στη σκηνοθεσία, με το Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (1994).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί animators Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινουμένων σχεδίων
Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1940
Οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1940, που επρόκειτο να αποτελέσουν τους 5ους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, ήταν μία διεθνής αθλητική διοργάνωση προγραμματισμένη να διεξαχθεί στο Σαππόρο της Ιαπωνίας το διάστημα 3-12 Φεβρουαρίου του 1940.
Ακολουθία γεγονότων
Το Σαππόρο επιλέχθηκε να διοργανώσει την πέμπτη έκδοση Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στις 9 Ιουνίου του 1937, όμως η Ιαπωνία επέστρεψε το χρίσμα πίσω στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή τον Ιούλιο του 1938, λόγω του ξεσπάσματος του Δεύτερου Σινοϊαπωνικού Πολέμου ένα χρόνο νωρίτερα.
Στις 9 Ιουνίου 1939, η ΔΟΕ επέλεξε ως διοργανώτρια τη Γερμανία και συγκεκριμένα την περιοχή Γκάρμις-Παρτενκίρχεν, η οποία είχε ήδη φέρει εις πέρας τη διοργάνωση των Αγώνων του 1936. Έτσι, προγραμματίστηκε να φιλοξενήσει και αυτούς τους Αγώνες το διάστημα 2-11 Φεβρουαρίου 1940. Τρεις μήνες αργότερα, την 1η Σεπτεμβρίου, η Γερμανία εισέβαλε στην Πολωνία, γεγονός που σηματοδότησε την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και οι Αγώνες μοιραία ματαιώθηκαν.
Την ίδια τύχη είχαν αργότερα και οι Αγώνες του 1944, που είχαν ανατεθεί στην περιοχή Κορτίνα Ντ' Αμπέτσο της Ιταλίας. Από τότε, το Σανκτ Μορίτς διοργάνωσε τους Αγώνες του 1948, η Κορτίνα Ντ' Αμπέτσο τους Αγώνες του 1956 και το Σαππόρο αυτούς του 1972. Η Γερμανία δεν έχει επιλεγεί ακόμη να διοργανώσει ξανά τους Αγώνες.
Δείτε επίσης
1940 Κατηγορία:Ματαιωμένοι Ολυμπιακοί Αγώνες Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1940 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ιαπωνία
Πλημμύρες στην Εμίλια-Ρομάνια (2023)
μικρογραφία|Μια γέφυρα που κατέρρευσε στον ποταμό [[Ίντιτσε, κοντά στην Μπολόνια]] Μια σειρά από πλημμύρες σημειώθηκαν μέσα και γύρω από τις πόλεις Μπολόνια, Τσεζένα, Φορλί, Ραβέννα και Ρίμινι, στην περιοχή Εμίλια-Ρομάνια της Ιταλίας. Οι πρώτες πλημμύρες σημειώθηκαν μεταξύ 2 και 3 Μαΐου 2023, σκοτώνοντας 2 ανθρώπους. Σφοδρές δευτερεύουσες πλημμύρες συνεχίζονται αυτή τη στιγμή από τις 16 Μαΐου 2023, σκοτώνοντας τουλάχιστον 14 ανθρώπους και εκτοπίζοντας άλλους 50.000.
Η ίδια ποσότητα βροχής που συνήθως πέφτει σε 7 μήνες έπεσε σε 2 εβδομάδες, προκαλώντας την υπερχείλιση 23 ποταμών σε όλη την περιοχή. Σε ορισμένες περιοχές, σχεδόν το ήμισυ του ετήσιου μέσου όρου βροχής έπεσε σε μόλις 36 ώρες. Επιπλέον, στην περιοχή σημειώθηκαν 300 κατολισθήσεις και πλημμύρισαν 43 πόλεις και κωμοπόλεις. Το προσωρινό ποσό των ζημιών ανήλθε σε τουλάχιστον 5 δισεκατομμύρια ευρώ.
Ιστορία
Οι μακροχρόνιες επιπτώσεις της ξηρασίας και η επίμονη κακοκαιρία εμπόδισαν το έδαφος να στραγγίσει. Μέχρι τις 16 Μαΐου, μια άλλη καταιγίδα — γνωστή ως καταιγίδα Μινέρβα — έπληξε την περιοχή με αδιάκοπη δυνατή βροχόπτωση για σχεδόν 2 ημέρες. Είκοσι τρία ποτάμια σε όλη την περιοχή ξεχύλυσαν από τις όχθες τους. 14 άνθρωποι σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια των πλημμυρών: 7 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μεταξύ Τσεζένα και Φορλί, ενώ 6 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στη Ραβέννα και άλλος ένας στο Σαν Λάτσαρο ντι Σάβενα, κοντά στη Μπολόνια. Ζημιές σημειώθηκαν επίσης στις περιοχές των Απέννινων, με περισσότερες από 300 κατολισθήσεις στις τέσσερις ιταλικές επαρχίες. Περισσότεροι από 50.000 άνθρωποι εκτοπίστηκαν, με περισσότερους από 4.800 από αυτούς να βρίσκουν προσωρινό καταφύγιο σε ξενοδοχεία και κλειστά γήπεδα που υποδεικνύονταν από τις τοπικές διοικήσεις.
Η θύελλα έληξε το απόγευμα της 17ης Μαΐου. Ωστόσο, άλλες πλημμύρες σημειώθηκαν επίσης τις επόμενες ημέρες. Συγκεκριμένα, η πόλη Λούγκο, κοντά στη Ραβέννα, πλημμύρισε εντελώς το πρωί της 18ης Μαΐου, ενώ το Ρούσι, στην ίδια περιοχή, εκκενώθηκε στις 19 Μαΐου λόγω της υπερχείλισης του Καναλιού της Εμίλια-Ρομάνια. Στις 19 Μαΐου άρχισε πάλι η βροχή. Στις 20 Μαΐου, ο συναγερμός παρέμεινε υψηλός στην επικράτεια της Ραβέννα, όπου απομακρύνθηκαν 36.000 άνθρωποι.
Επιδράσεις
αριστερά|μικρογραφία|195x195εσ| Καταιγίδα Μινέρβα πάνω από την Ιταλία στις 16 Μαΐου Στις 17 Μαΐου, ο Στέφανο Μπονατσίνι, πρόεδρος της Εμίλια-Ρομάνια, δήλωσε ότι «τις τελευταίες 24 ώρες, έπεσαν περισσότερα από 300 χιλιοστά βροχής» και περιέγραψε τις πλημμύρες ως «καταστροφικό γεγονός, που δεν έχει ξαναδεί». Αργότερα, ο Μπονατσίνι συνέκρινε επίσης τον αντίκτυπο των πλημμυρών με τους σεισμούς της Εμίλια του 2012, δηλώνοντας ότι η ζημιά ήταν πιθανό να είναι λιγότερο σημαντική, αλλά θα κοστίσει στην περιοχή αρκετά δισεκατομμύρια ευρώ.
Grand Prix Εμίλια-Ρομάνια
μικρογραφία|200x200εσ| Κατολίσθηση στο [[Σάσσο Μαρκόνι, κοντά στη Μπολόνια]] Ένας αγώνας της Φόρμουλα 1 στην Εμίλια-Ρομάνια είχε προγραμματιστεί να είναι μέρος του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Φόρμουλα 1 του 2023 και να διεξαχθεί από τις 19 έως τις 21 Μαΐου 2023. Στις 16 Μαΐου 2023, όλο το προσωπικό της Formula 1 έλαβε οδηγίες να εγκαταλείψει τις εγκαταστάσεις, επικαλούμενοι προληπτικά μέτρα μετά την αναφορά αύξησης της στάθμης του νερού στον κοντινό ποταμό Σαντέρνο. Λόγω της έντονης βροχόπτωσης που παρατηρήθηκε όλη την εβδομάδα πριν τον αγώνα και μετά από αρκετές φήμες την προηγούμενη ημέρα, το ιταλικό υπουργείο ζήτησε την αναβολή του αγώνα. Τελικά, ο αγώνας ακυρώθηκε. Μια επίσημη δήλωση από τη Formula 1 ανέφερε ότι η απόφαση ελήφθη καθώς δεν ήταν δυνατό να διεξαχθεί με ασφάλεια η εκδήλωση για οπαδούς, ομάδες και προσωπικό και να ελαφρύνει το φορτίο στις τοπικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, καθώς είχαν ήδη πιεστεί λόγω της καταιγίδας.
Διαμάχη για τη συναυλία του Μπρους Σπρίνγκστιν
Στις 18 Μαΐου 2023, ο Αμερικανός τραγουδιστής και συνθέτης Μπρους Σπρίνγκστιν και το συγκρότημα E Street Band του επρόκειτο να εμφανιστούν στο Giorgio Bassani Urban Park στη Φεράρα ως μέρος της παγκόσμιας περιοδείας τους το 2023, με τους Fantastic Negrito και Σαμ Φέντερ να συμμετέχουν επίσης στη συναυλία. Αν και η Επαρχία της Φερράρα δεν βρισκόταν μεταξύ των περιοχών που επλήγησαν άμεσα από τις πλημμύρες, αμέσως μετά την καταστροφή, οι θαυμαστές του Σπρίνγκστιν και οι κάτοχοι εισιτηρίων χρησιμοποίησαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να παροτρύνουν τους διοργανωτές να επαναπρογραμματίσουν τη συναυλία, προκειμένου να αποτίσουν σεβασμό στα θύματα και αποφυγή λανθασμένης τοποθέτησης πόρων έκτακτης ανάγκης. Μετά από περαιτέρω εξετάσεις, τόσο η Prefettura όσο και το τοπικό συμβούλιο της Φερράρα εξουσιοδότησε τον Σπρίνγκστιν να πραγματοποιήσει τη συναυλία.
Η απόφαση πυροδότησε έντονη κριτική προς τον Σπρίνγκστιν και την ομάδα του, ενώ τόσο ο κύριος υποστηρικτής, Κλαούντιο Τρότα όσο και ο δήμαρχος της Φερράρα, Άλαν Φάμπρι, υπερασπίστηκαν την επιλογή να επιτρέψουν την παράσταση. Η Ιρένε Πριόλο, η αναπληρώτρια αντιπρόεδρος της Protezione Civile (Πολιτική Προστασία) για την Περιφέρεια Εμίλια-Ρομάνια, αμφισβήτησε την απόφαση, διευκρινίζοντας ότι οι τοπικές αρχές της Φερράρα ήταν οι μόνοι φορείς που είχαν το δικαίωμα είτε να επιβεβαιώσουν είτε να αναβάλουν τη συναυλία. Κατά τη διάρκεια της συναυλίας, στην οποία συμμετείχαν 900 μέλη ασφαλείας μεταξύ αστυνομικών, εθελοντών και υπηρεσιών πρώτων βοηθειών, ο Σπρίνγκστιν δεν έκανε κανένα σχόλιο σχετικά με τις πλημμύρες και τον αντίκτυπό τους.
Αντιδράσεις
μικρογραφία|200x200εσ| Τα ιζήματα των πλημμυρών στην [[Αδριατική Θάλασσα φαίνονται από το Landsat 8 στις 4 Μαΐου 2023]] Ο Μικέλε Ντε Πασκάλε, ο δήμαρχος της Ραβέννα, χαρακτήρισε τις πλημμύρες τη «χειρότερη καταστροφή εδώ και έναν αιώνα», χαρακτηρίζοντας τη νύχτα μεταξύ 16 και 17 Μαΐου ως τη «χειρότερη στην ιστορία της Ρομάνια». Η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι αναχώρησε νωρίς από τη σύνοδο κορυφής της G7 στην Ιαπωνία για να επιστρέψει στην Ιταλία και να βοηθήσει στην κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Κατά την αναχώρησή του, η Μελόνι ευχαρίστησε τους συναδέλφους ηγέτες της G7 για τις προσφορές βοήθειας για τις περιοχές που επλήγησαν από τις πλημμύρες. Η Μελόνι σχεδιάζει να επισκεφθεί τις περιοχές που επλήγησαν περισσότερο από τις πλημμύρες κατά την επιστροφή της.
Το βράδυ της 16ης Μαΐου, ο Ματέο Σαλβίνι, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της Ιταλίας και υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, δημοσίευσε ένα tweet που συνδέει τον τραγικό απόηχο των πλημμυρών με την ήττα της Μίλαν (της ομάδας της οποίας ήταν υποστηρικτής) από την Ίντερ στους ημιτελικούς του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2023. Έγραψε: «Καρδιά και δέσμευση αφιερωμένη στους πολίτες της Εμίλια-Ρομάνια που αγωνίζονται ενάντια στο νερό και τη λάσπη. Μια Μίλαν χωρίς καρδιά, θάρρος και ιδέες δεν αξίζει ούτε μια σκέψη». Ο Σαλβίνι, ο οποίος επρόκειτο να συμμετάσχει άμεσα στη διαχείριση της έκτακτης ανάγκης λόγω των πολιτικών του καθηκόντων, διέγραψε αργότερα το tweet αλλά παρόλα αυτά δέχθηκε έντονη κριτική για την προφανή έλλειψη γούστου και ενσυναίσθησης. Μερικά μέλη του ηγετικού κόμματος της χώρας εκείνης της εποχής, Αδέλφια της Ιταλίας (FdI), καθώς και δεξιές εφημερίδες όπως η Libero και η La Verità, κατηγόρησαν την περιφερειακή κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος ότι ήταν άμεσα υπεύθυνη για τις πλημμύρες, όπως για την κακή συντήρηση των όχθεων των ποταμών.
Ανθρωπιστικές προσπάθειες
μικρογραφία|234x234εσ| Διασώστες απομακρύνουν μια κατολίσθηση κοντά στη Μπολόνια Στις επιχειρήσεις έκτακτης ανάγκης σε όλη την περιοχή συμμετείχαν, μεταξύ άλλων ανθρώπινων πόρων, μέλη της Protezione Civile, του Ιταλικού Ερυθρού Σταυρού  και διάφορες ένοπλες και αστυνομικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένου του ιταλικού Στρατού Ξηράς, του Πολεμικού Ναυτικού, της Πολεμικής Αεροπορίας και των Καραμπινιέρων. Η κρατική ενεργειακή εταιρεία Enel δημιούργησε μια ομάδα εργασίας που θα συνεργαζόταν με τοπικούς φορείς για την επισκευή και την αποκατάσταση των συστημάτων διανομής ηλεκτρικής ενέργειας που υπέστησαν ζημιές από τις πλημμύρες. Ο Ματέο Λέπορε, ο δήμαρχος της Μπολόνια, μοιράστηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μια δημόσια φόρμα Google που απευθύνεται σε όλους τους πολιτικούς εθελοντές που ήθελαν να λάβουν μέρος στις επιχειρήσεις. Παίκτες και μέλη του προσωπικού της Τσεζένα ΦΚ προσφέρθηκαν εθελοντικά για να βοηθήσουν τους πολίτες σε αρκετές περιοχές της πόλης, η οποία επλήγη άμεσα από τις πλημμύρες.
Στις 19 Μαΐου 2023, το Περιφερειακό Συμβούλιο της Εμίλια-Ρομάνια άνοιξε επίσημα έναν δημόσιο τραπεζικό λογαριασμό προκειμένου να συγκεντρωθούν κεφάλαια για την έκτακτη ανάγκη από όλους σε όλη την Ιταλία (μέσω κωδικού IBAN) και στο εξωτερικό (μέσω SWIFT). Δημόσιοι χορηγοί στον φιλανθρωπικό λογαριασμό περιλάμβαναν επαγγελματικούς συλλόγους ποδοσφαίρου, όπως οι Μπολόνια ΦΚ 1909, ΟΣ Κρεμονέζε, Πάρμα Κάλτσιο 1913 και Μόντενα ΦΚ. Ο Ιταλικός Ερυθρός Σταυρός άνοιξε μια φιλανθρωπική εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων, καθώς πολλά τοπικά ιδρύματα έκαναν το ίδιο, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών συμβουλίων των Μόντενα, Φαέντσα, Ίμολα και Φορλί. Άλλες παράλληλες εκστρατείες ξεκίνησαν από το Mirror of Italy Foundation, μια μη κυβερνητική οργάνωση που συνδέεται με την GEDI Media Group και την Monrif.
Παραπομπές
Εμιλια Ρομανια 2023 Κατηγορία:Εμίλια-Ρομάνια Κατηγορία:Ραβέννα Κατηγορία:Τσεζένα Κατηγορία:Φορλί Κατηγορία:Ρίμινι Κατηγορία:Μπολόνια
Ούμα Θέρμαν
Η Ούμα Καρούνα Θέρμαν (Uma Karuna Thurman, 29 Απριλίου 1970) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο.Έχει υποδυθεί πρωταγωνιστικούς ρόλους σε πολλές και διάφορες κινηματογραφικές ταινίες, ανεξαρτήτως είδους, από ρομαντικές κωμωδίες και τραγωδίες έως και ταινίες επιστημονικής φαντασίας και ταινίες δράσης.Έχοντας παίξει σε μικρούς ρόλους σε ταινίες όπως Επικίνδυνες Σχέσεις (Dangerous Liaisons, 1988) έγινε διεθνώς γνωστή το 1994, χάρη στη συμμετοχή της στην ταινία Pulp Fiction του Κουέντιν Ταραντίνο για την οποία προτάθηκε για ένα Βραβείο Όσκαρ, μια Χρυσή Σφαίρα και ένα βραβείο BAFTA. Κατά την δεκαετία του 1990 έπαιξε και σε πολλές άλλες ταινίες όπως στο Μπάτμαν & Ρόμπιν, Gattaca και Οι Άθλιοι.
Κέρδισε μια Χρυσή Σφαίρα για την συμμετοχή της στην τηλεοπτική μίνι σειρά Hysterical Blindness. Η επαγγελματική της καριέρα ανέκαμψε όταν ξανασυνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Κουέντιν Ταραντίνο για να υποδυθεί την πρωταγωνίστρια των δυο ταινιών Kill Bill,  στις οποίες η ερμηνεία της επαινέθηκε πάρα πολύ.
Βιογραφικά Στοιχεία
Η Ούμα Θέρμαν γεννήθηκε στη Βοστόνη. Η μητέρα της ήταν μοντέλο από τη Σουηδία και ο πατέρας της Αμερικανός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια με ειδίκευση στο Βουδισμό, γι' αυτό η Ούμα συναναστρεφόταν συχνά το Δαλάι Λάμα, ο οποίος ήταν καλός φίλος του πατέρα της. Ο πρώτος μεγάλος ρόλος της ήρθε στα δεκαοκτώ της χρόνια στην ταινία Επικίνδυνες Σχέσεις με τον Τζον Μάλκοβιτς και την Γκλεν Κλόουζ. Ο ρόλος όμως που την έκανε παγκοσμίως γνωστή ήταν αυτός της Μία Γουάλας στο Pulp Fiction του Κουέντιν Ταραντίνο, για τον οποίο προτάθηκε για Όσκαρ β' γυναικείου ρόλου. Έκτοτε έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές επιτυχημένες ταινίες. Ο Κουέντιν Ταραντίνο τη θεωρεί μούσα του, γι' αυτό της εμπιστεύθηκε επίσης το ρόλο της Νύφης στις ταινίες Kill Bill Vol.1 και Kill Bill Vol.2. Το 1990 η Ούμα παντρεύτηκε τον ηθοποιό Γκάρυ Όλντμαν και έζησαν μαζί για δύο χρόνια. Αρκετά χρόνια αργότερα, στα γυρίσματα της ταινίας Gattaca γνώρισε τον ηθοποιό Ίθαν Χοκ με τον οποίο παντρεύτηκε το 1998. Οι δύο τους απέκτησαν μία κόρη, τη Μάγια Ρέι και ένα γιο, τον Λέβον Ρόαν. Το ζευγάρι πήρε διαζύγιο το 2004.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Εικοσάεδρο
Εικοσάεδρο στη στερεομετρία λέγεται ένα πολύεδρο που έχει είκοσι έδρες.
Το κανονικό εικοσάεδρο είναι ένα από τα Πλατωνικά στερεά, που έχει ως έδρες είκοσι ισόπλευρα τρίγωνα, τα οποία ενώνονται ανά πέντε σε κάθε κορυφή του.
Ο Ευκλείδης ασχολείται με το εικοσάεδρο στην Πρόταση 16 του 13ου βιβλίου των Στοιχείων του (XXIII.16).
Γεωμετρικά χαρακτηριστικά κανονικού εικοσαέδρου
Αν θεωρήσουμε \alpha \,\! το μήκος της ακμής του εικοσαέδρου, τότε ισχύουν τα εξής:
όπου \phi \,\! ο χρυσός αριθμός.
Η δίεδρη γωνία του κανονικού εικοσαέδρου είναι ίση με 138,189685°.
Το δυϊκό πολύεδρο του εικοσαέδρου είναι το δωδεκάεδρο, δηλαδή τα κέντρα των είκοσι τριγωνικών εδρών του εικοσαέδρου αποτελούν κορυφές δωδεκαέδρου. Επίσης, ισχύει και το αντίστροφο, δηλαδή τα κέντρα των εδρών του δωδεκαέδρου αποτελούν κορυφές εικοσαέδρου. Τόσο το εικοσάεδρο όσο και το δωδεκάεδρο ανήκουν στην ίδια ομάδα συμμετρίας, την εικοσαεδρική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολύεδρα Κατηγορία:Πλατωνικά στερεά
Μπομπ Σφουγγαράκης (σειρά ταινιών)
Παραπομπές
Κατηγορία:Paramount Pictures franchises Κατηγορία:Ταινίες Μπομπ Σφουγγαράκης Κατηγορία:Αμερικανικές σειρές ταινιών
Κανονισμός Μποσμάν
Η απόφαση Μποσμάν (γαλ. Arrêt Bosman, αγγλ. Bosman ruling) προήλθε από απόφαση του 1995 του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (European Court of Justice) σχετική με την ελεύθερη μετακίνηση εργαζομένων, την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και την άμεση εφαρμογή του άρθρου 48 της Συνθήκης της Ρώμης του 1957 (μετέπειτα, Άρ. 39 ΣΕΚ).
Η υπόθεση αυτή αφορούσε προσφυγή της Βελγικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας κατά του Βέλγου ποδοσφαιριστή Ζαν-Μαρκ Μποσμάν (Union Royal Belges des Sociétés de Football Association ASBL & others v. Jean-Marc Bosman; Case C-415/93, ECR I-4921) και προκάλεσε μια σημαντική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σχετική με την ελευθερία μετακίνησης των εργαζομένων μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η απόφαση Μποσμάν είναι αποτέλεσμα τριών ξεχωριστών νομικών υποθέσεων, στις οποίες εμπλέκεται ο Βέλγος ποδοσφαιριστής:
Ιστορικό
Ο Βέλγος ποδοσφαιριστής Ζαν-Μαρκ Μποσμάν ήταν παίκτης της βελγικής Λιέγης (R.F.C. de Liège), του οποίου το συμβόλαιο είχε λήξει το 1990. Επιθυμούσε να αλλάξει σύλλογο και να μεταγραφεί στη γαλλική ομάδα Δουνκέρκη (USL Dunkerque). Εντούτοις, η Δουνκέρκη δεν πρόσφερε το ποσό της μεταγραφής που ζητούσε η Λιέγη με αποτέλεσμα η τελευταία να αρνηθεί τη μεταγραφή.
Στο μεταξύ οι αποδοχές του Μποσμάν είχαν μειωθεί καθώς δεν ήταν πλέον παίκτης της πρώτης ομάδας. Προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στο Λουξεμβούργο κατά του άρθρου 17 των κανονισμών της FIFA του σχετικού με τις μεταγραφές. Έπειτα από μια πολύχρονη και σκληρή δικαστική διαμάχη κέρδισε την υπόθεση στις 15 Δεκεμβρίου 1995. Το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι το υπάρχον σύστημα μεταγραφών παρεμποδίζει την ελευθερία μετακίνησης των εργαζομένων και έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 39 (1) της Συνθήκης της Ρώμης. Στον Μποσμάν και σε όλους τους κοινοτικούς ποδοσφαιριστές επιτράπηκε να μεταγράφονται ελευθέρα με τη λήξη του συμβολαίου τους σε οποιονδήποτε σύλλογο χώρας-μέλους της Ε.Ε.
Πριν από την απόφαση αυτή, οι επαγγελματικοί σύλλογοι των περισσότερων χωρών της Ευρώπης μπορούσαν να εμποδίσουν έναν ποδοσφαιριστή τους να υπογράψει σε άλλο σύλλογο ακόμα κι όταν έληγε το συμβόλαιό του. Μετά την απόφαση Μποσμάν αυτό δεν επιτρέπεται. Όταν λήξει το συμβόλαιό του, ο ποδοσφαιριστής διαπραγματεύεται ελεύθερα είτε με τον ίδιο είτε με άλλο σύλλογο. Επίσης, έχει το δικαίωμα να υπογράψει προσύμφωνο με άλλο σωματείο μέχρι κι έξι μήνες πριν από τη λήξη του συμβολαίου του.
Συνέπειες
Ο κανονισμός Μποσμάν επέβαλλε στις εθνικές ομοσπονδίες των χωρών της Ε.Ε. και στην UEFA να προσαρμόσουν τους κανονισμούς τους σχετικά με τους ξένους παίκτες, ώστε να μην αντίκεινται στην ευρωπαϊκή νομοθεσία. Ως τότε πολλές ομοσπονδίες είχαν θεσπίσει ανώτατο όριο ξένων παικτών ανά σύλλογο. Επίσης, η ΟΥΕΦΑ επέτρεπε στις ομάδες που μετείχαν στις διοργανώσεις της, δηλαδή το Τσάμπιονς Λιγκ, το Κύπελλο Κυπελλούχων και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, τρεις το πολύ αλλοδαπούς παίκτες. Μετά την απόφαση Μποσμάν, ο περιορισμός αυτός δεν αφορούσε πλέον τους κοινοτικούς αλλά τους μη κοινοτικούς παίκτες.
Το αρνητικό του κανονισμού Μποσμάν είναι ότι πληθώρα ποδοσφαιριστών με κοινοτικό διαβατήριο μεταγράφηκαν ακόμα και σε ημιεπαγγελματικά σωματεία Β΄ και Γ΄ κατηγορίας άλλων χωρών, αλλοιώνοντας την φυσιογνωμία των τοπικών πρωταθλημάτων και εμποδίζοντας την εξέλιξη των αυτοχθόνων ταλέντων. Όπως είναι φυσικό αυτό είχε επιπτώσεις στις εθνικές ομάδες των χωρών μελών της Ε.Ε.
Αντιδράσεις ΦΙΦΑ – ΟΥΕΦΑ
- Στις 21 Απριλίου 2005 οι 52 ομοσπονδίες – μέλη της UEFA αποφάσισαν να προετοιμάσουν ένα νέο κανονισμό αποφασίζοντας να αυξηθεί ο αριθμός των αυτοχθόνων ποδοσφαιριστών, ώστε να απαλύνουν τις αρνητικές επιπτώσεις του κανονισμού Μπόσμαν. Αλλά στο θέμα αυτό πολλά μεγάλα επαγγελματικά σωματεία αντιδρούν.
- Στις 30 Μαΐου 2008 εγκρίθηκε από το συνέδριο της FIFA σχέδιο του προέδρου της παγκόσμιας ομοσπονδίας ποδοσφαίρου Γιόζεφ Μπλάτερ, για σταδιακή μείωση του αριθμού των ξένων παικτών που αγωνίζονται στις ενδεκάδες των ομάδων. Εισηγείται έξι ντόπιους και πέντε ξένους. Το σχέδιο δύσκολα θα μπορέσει να εφαρμοστεί, επειδή συγκρούεται με τους νόμους της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί ελεύθερης διακίνησης εργατικού δυναμικού.
Ο επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την απασχόληση δήλωσε χαρακτηριστικά: «Βγάζουμε κόκκινη κάρτα». Από την άλλη, ο πρόεδρος της UEFA Μισέλ Πλατινί υποστήριξε το σχέδιο αλλά δεν παρέλειψε να προειδοποιήσει ότι οι ομοσπονδίες της Ευρώπης κινδυνεύουν να οδηγηθούν στα δικαστήρια από τις ομάδες που θα θεωρήσουν ότι πλήττονται τα συμφέροντά τους. Υπάρχουν δεδικασμένα που δυστυχώς δεν θα μπορέσει να προσπεράσει η ΦΙΦΑ.
Συνέπειες σε άλλα σπορ
Ο κανονισμός Μποσμάν προκάλεσε μια παρόμοια υπόθεση μεταξύ της ΦΙΜΠΑ και των ομάδων μπάσκετ το 2000. Με την προσφυγή οι ομάδες ζητούσαν και πέτυχαν να θεωρηθεί παράνομη απόφαση της ΦΙΜΠΑ που απαγόρευε τη μετακίνηση ενός μπασκετμπολίστα σε άλλο σύλλογο κατά τη διάρκεια της ίδιας σεζόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορολογία ποδοσφαίρου
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1946-47
Το Κύπελλο Κύπρου 1946-47 ήταν η 10η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Συμμετείχαν οι ομάδες της Α΄ κατηγορίας 1946-47. Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ για τρίτη φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 1946-47 συμμετείχαν οι 7 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1946-47. Διεξήχθη σε 3 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο ΑΠΟΕΛ και η Ανόρθωση. Ο τελικός διεξήχθη στις 27 Απριλίου 1947 στο Παλιό Γ.Σ.Π. (το οποίο ήταν και έδρα του ΑΠΟΕΛ) στη Λευκωσία. Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ με σκορ 4-1.
Διαιτητής: Αργύρης Γαβαλάς
ΑΠΟΕΛ: Γιώργος Μουσκής, Τάκης Τσίγκης, Ευγενής Σαμουήλ, Αγησίλαος Τσιαλής, Ανδρέας Παύλου «Κερεμέζος», Κώστας Λυμπουρής, Τάκης Σωκράτους «Ζέτας», Πάμπος Αβρααμίδης, Κώστας Βασιλείου, Ανδρέας Σταυρινίδης «Σιαντρής», Λυκούργος Αρχοντίδης
Ανόρθωση: Κώστας Χατζηγεωργίου «Κώτσιος», Άριστος Ραφαήλ, Τάκης Χριστοδουλίδης, Ανδρέας Λαζαρίδης, Ξάνθος Σαρρής, Μιχαλάκης Φιαλάς, Τζώρτζης Αβετισιάν, Κωστάκης Αντωνιάδης, Ανδρέας Στυλιανίδης, Αντώνης Παπαδόπουλος, Κώστας Μελετίου
Σκόρερ: 1΄ 1-0 Λυκούργος Αρχοντίδης, 35΄ 2-0 Κώστας Βασιλείου, 52΄ 2-1 Κωστάκης Αντωνιάδης, 58΄ 3-1 (π.) Ανδρέας Παύλου «Κερεμέζος», 90΄ 4-1 Πάμπος Αβρααμίδης
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1946-1947
Άννα Κελεσίδου
Η Άννα Κελεσίδου, γεννημένη το 1936, είναι συγγραφέας, φιλόσοφος, φιλόλογος και ποιήτρια.
Βιογραφικά στοιχεία
Κατάγεται από τη Δράμα της Βόρειας Ελλάδας. Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και πήρε διδακτορικό Φιλοσοφίας από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και από το Πανεπιστήμιο της Γκρενόμπλ της Γαλλίας. Μιλά την Ελληνική, Γαλλική, Αγγλική, Ιταλική, Ρωσική και Γερμανική γλώσσα.
Διετέλεσε διευθύντρια του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Φιλοσοφίας της Ακαδημίας Αθηνών επί 25 χρόνια και διευθύντρια του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών επί 15 χρόνια. Έλαβε μέρος σε πολλά πανελλήνια και διεθνή συνέδρια κι έχει βραβευτεί για το έργο της. Έχει συγγράψει πολλά φιλοσοφικά βιβλία και περισσότερα από 300 άρθρα που έχουν μεταφραστεί σε 8 γλώσσες.
Είναι μέλος πολλών Διεθνών Φιλοσοφικών Εταιρειών, ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και της "International Plato Society".
Εργογραφία
Φιλοσοφικά:
Μεταφράσεις:
Μονή Προφήτη Ηλία Φωκίδος
Ιστορία
Λόγω της στρατηγικής της θέσης, το μοναστήρι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση του '21 ως ορμητήριο των Ελλήνων αγωνιστών, μέχρι τον Αύγουστο του 1825 οπότε και καταστράφηκε από τους Τούρκους. Στο καθολικό της μονής, στις 24 Μαρτίου 1821, ο Επίσκοπος Σαλώνων Ησαΐας, ο οπλαρχηγός Πανουργιάς και οι προεστοί της Άμφισσας (Σάλωνα) κήρυξαν την επανάσταση (βλ. Η επανάσταση Σαλώνων 1821).
Άννα Κελεσίδου
Εργογραφία
Λογοτεχνικά:
Μονή Προφήτη Ηλία Φωκίδος
Ιστορία
Το μοναστήρι κάηκε ξανά το 1834, για να πυρποληθεί από τους Ιταλούς, την περίοδο της κατοχής, το Φλεβάρη του 1943. Μετά το 1961 άρχισε εκ νέου η ανοικοδόμησή του. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το ξυλόγλυπτο τέμπλο του ναού της το οποίο έχει φιλοτεχνηθεί από τον Μετσοβίτη γλύπτη Αναστάσιο Μόσχο που αποτελείται από ατόφιο ξύλο καθώς και η βιβλιοθήκη του, όπου σώζονται, μεταξύ άλλων, έγγραφα από την περίοδο της Επανάστασης.
Άννα Κελεσίδου
Εργογραφία
Βιογραφίες:
Μονή Προφήτη Ηλία Φωκίδος
Διοικητικά
Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Χρυσού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Χρισσό συναποτελούν τη Τοπική Κοινότητα Χρισσού που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Δελφών του Δήμου Δελφών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 8 κάτοικους.
Άννα Κελεσίδου
Εργογραφία
Η ιστορία ενός πρόσφυγα-επαναστάτη. Αθήνα, «Οργανισμός Διαδόσεως Ελληνικού Βιβλίου», 1981 [Δίτομο].
Μονή Προφήτη Ηλία Φωκίδος
Παραπομπές
Μονη Προφητη Ηλια
Άννα Κελεσίδου
Εργογραφία
Η ιστορία ενός Έλληνα αξιωματικού του 1940.
Το άνοιγμα του φακέλου. Αθήνα, χ.ε, [1990], σελ. 72.
Εύδηλα. Αθήνα, χ.ε, [1992], σελ. 75.
Δημήτρης Ποταμίτης - ο ιδεοποιός. Στη σειρά "Κύπριοι Δημιουργοί", εκδόσεις Εν Τύποις,2008.
Αναφορές
Κατηγορία:Φιλόσοφοι (γυναίκες) στην Ελλάδα
Ιωάννης Ανθόπουλος
Ο Ιωάννης Ανθόπουλος (Τριανταφυλλιά Σερρών, 1949) είναι Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1949 στην Τριανταφυλλιά Βισαλτίας του νομού Σερρών. Σπούδασε νομικά και οικονομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε ως δικηγόρος αλλά και ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες της Θεσσαλονίκης, ενώ από το 1976 εξέδιδε και την εφημερίδα «Η Φωνή του Αγρότη» για λογαριασμό του Αγροτικού Συλλόγου Σερρών.
Από το 1975 ήταν μέλος της κομματικής οργάνωσης δικηγόρων του ΠΑΣΟΚ Θεσσαλονίκης και τα χρόνια 1984-1989 συμμετείχε στο Διοικητικό Συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης (ΔΣΘ).
Ήταν βουλευτής Σερρών με το ΠΑΣΟΚ από το 1989 έως το 2004. Το ίδιο διάστημα διετέλεσε υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1993-1994 και 1996-2000), καθώς και υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας (1994-1996).
Δικαστήριο
Το 2013 ο Ανθόπουλος έδωσε κατάθεση για υπόθεση τοκογλυφίας, καθώς επιχειρηματίας της περιοχής των Σερρών τον κατήγγειλε ότι συμμετείχε σε κύκλωμα εκβιαστών. Ο ίδιος αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες και η υπόθεση δεν έχει τελεσιδικήσει. Ο ανακριτής μετά την απολογία του έκρινε ότι πρέπει να αφεθεί ελεύθερος, αλλά του απαγορεύτηκε η έξοδος από τη χώρα και υποχρεώθηκε να καταβάλει χρηματική εγγύηση.
Στις 5 Δεκεμβρίου 2018 ο Ανθόπουλος καταδικάστηκε σε κάθειρξη 15 ετών, με αναστολή η οποία θα διαρκέσει έως την εκδίκαση της έφεσης, από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Καβάλας. Ο ίδιος καταδικάστηκε για συνέργεια σε τοκογλυφία και νομιμοποίηση εσόδων από παράνομη δραστηριότητα και οι τρεις συγκατηγορούμενοί του κηρύχτηκαν ομόφωνα ένοχοι για το αδίκημα της τοκογλυφίας κατ’ επάγγελμα και κατ’ εξακολούθηση. Ακόμη το δικαστήριο διέταξε την κατάσχεση περιουσίας των κατηγορουμένων για συνολικό ποσό 7,4 εκατ. ευρώ, από το οποίο 1,7 εκατ. αφορά τον Ανθόπουλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Οικονομίας Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Γερμανικό Πρωτάθλημα Στίβου 1899
Στον πίνακα των μεταλλίων τις πρώτες θέσεις κατέκτησαν οι σύλλογοι Γκερμάνια Αμβούργου, ΒφΣ Εξέλσιορ Βερολίνου και Κολέγιο Νιουνχάιμ Χαϊδελβέργης. Η ΒφΣ Εξέλσιορ Βερολίνου και το Κολέγιο Νιουνχάιμ Χαϊδελβέργης μπήκαν για πρώτη φορά στον πίνακα μεταλλίων του Γερμανικού Πρωταθλήματος με τα χρύσα.
Αποτελέσματα
thumb|right|Ο πρωταθλητής στα 100 μέτρα, Άρνολντ Λάντφογκτ ο δεύτρος από δεξιά στο κέντρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικά Πρωταθλήματα Στίβου Κατηγορία:Στίβος το 1899
Νίκολαους Όττο
Ο Νικολάους Όττο (Nicolaus August Ottο, Χόλτσχάουζεν - Νάσαου, 10 Ιουνίου 1832 - Κολωνία, 26 Ιανουαρίου 1891) ήταν Γερμανός εφευρέτης της μηχανής εσωτερικής καύσεως, της πρώτης μηχανής στην οποία η καύση των καύσιμων γινόταν στο θάλαμο των εμβόλων. Μέχρι την εφεύρεση αυτή, όλες οι μηχανές ήταν μηχανές εξωτερικής καύσης, δηλ. η καύση γινόταν σε ξεχωριστό θάλαμο.
Το 1864 ίδρυσε μια επιχείρηση κατασκευής μηχανών στην Κολωνία. Μαζί με τον επιχειρησιακό συνεργάτη του Όιγκεν Λάνγκεν (Eugen Langen) ίδρυσε την "N.A. Όττο & Συνεργάτες". Αυτή η επιχείρηση υπάρχει μέχρι σήμερα με την επωνυμία "Deutz AG". Η πρώτη σημαντική σημαντική ανακάλυψη στην επιχείρηση του Όττο ήταν κατά τη διάρκεια του έτους ίδρυσής της, με την ανάπτυξη της "μηχανής αέριου ατμοσφαιρικής δύναμης". Σε αυτή την "ατμοσφαιρική μηχανή" απονεμήθηκε αργότερα το χρυσό μετάλλιο στην Παγκόσμια Έκθεση στο Παρίσι, καθώς οι κριτές την θεώρησαν ως την πιο οικονομική μηχανή κίνησης "για τις μικρές επιχειρήσεις". Η κατασκευή αυτών των μηχανών άρχισε το 1868.
Θεωρείται εφευρέτης του σημερινού τετρακύλινδρου βενζινοκινητήρα. Ο Μάιμπαχ (Maybach) και ο Γκότλιμπ Ντάιμλερ (Gottlieb Daimler) κατασκεύασαν δικούς τους κινητήρες με βάση την πατέντα του Όττο, ενώ ο Καρλ Μπεντς (Karl Benz) την χρησιμοποίησε στην κατασκευή του πρώτου αυτοκινήτου το 1886.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί εφευρέτες Κατηγορία:Γερμανοί μηχανικοί
Εξέγερση του Ίλιντεν
Η Εξέγερση του Ίλιντεν (πλήρης ονομασία στα βουλγαρικά: Илинденско-Преображенско въстание: Εξέγερση του Προφήτη Ηλία-Μεταμορφώσεως) ήταν μία επανάσταση σλαβοφώνων ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, που οργανώθηκε και υλοποιήθηκε από την αυτονομιστική οργάνωση Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση το 1903. Το όνομα της εξέγερσης αναφέρεται στο Ίλιντεν (Илинден), όπως αποκαλούν οι Σλαβομακεδόνες και οι Βούλγαροι την ημέρα εορτής του Προφήτη Ηλία (20 Ιουλίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο/2 Αυγούστου) και στο Πρεομπραζένιε (Преображение), το οποίο σημαίνει την ημέρα εορτής της Μεταμορφώσεως (6 Αυγούστου με το Ιουλιανό ημερολόγιο/19 Αυγούστου).
Η εξέγερση στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας εκδηλώθηκε στο βιλαέτι του Μοναστηρίου, κυρίως στα κεντρικά και νοτιοδυτικά τμήματα του από τους Βούλγαρους των αγροτικών περιοχών και υποστηρίχθηκε σε κάποιο βαθμό και από τους βλάχους της περιοχής. Μια προσωρινή κυβέρνηση σχηματίστηκε στο Κρούσοβο, όπου οι αντάρτες κήρυξαν τη Δημοκρατία του Κρουσόβου υπό την ηγεσία του δάσκαλου Νίκολα Κάρεφ, η οποία καταλύθηκε μετά από δέκα ημέρες, στις 12 Αυγούστου. Στις 19 Αυγούστου, οι Βούλγαροι χωρικοί, διοργάνωσαν μια συνδεδεμένη εξέγερση στο βιλαέτι της Αδριανούπολης, που οδήγησε στην απελευθέρωση μιας μεγάλης περιοχής στα βουνά της Στράντζας στην περιοχή των Σαράντα Εκκλησιών και στη δημιουργία μιας προσωρινής κυβέρνησης στην πόλη Βασιλικό, τη Δημοκρατία της Στράντζας. Αυτή διήρκεσε περίπου είκοσι μέρες πριν καταλυθεί από τους Οθωμανούς.
Σήμερα αυτή η εξέγερση γιορτάζεται στη Βουλγαρία και στη Βόρεια Μακεδονία.
Γεωπολιτική κατάσταση
thumb|Χάρτης των Βαλκανίων μετά τη [[συνθήκη του Βερολίνου (1878).]] thumb|200px|Βουλγαρικός εθνογλωσσικός χάρτης της περιοχής της Μακεδονίας (1914). Στις αρχές του 20ού αιώνα η Οθωμανική αυτοκρατορία κατέρρεε κάτω από το παλιό μοντέλο διοίκησης, τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά, την αύξηση των εισαγωγών βιομηχανικών προϊόντων, την αύξηση της τιμής των αγροτικών προϊόντων και την αδυναμία της να εκβιομηχανιστεί. Η οικονομική δύναμη του μουσουλμανικού πληθυσμού στη Μακεδονία και τη Θράκη εξασθενούσε και οι χριστιανικοί και εβραϊκοί πληθυσμοί, ιδιαίτερα των πόλεων και των κωμοπόλεων, είχαν αποκτήσει μεγάλη ευρωστία που αντικατοπτρίζονταν στην άνοδο του βιοτικού και του μορφωτικού τους επιπέδου. Οι χριστιανικοί και εβραϊκοί πληθυσμοί είχαν αποκτήσει τον έλεγχο του εμπορίου, της οικιακής βιοτεχνίας ακόμα και της τουρκικής διοίκησης, όπου παρατηρούνταν συχνά φαινόμενα διαφθοράς. Στις αγροτικές περιοχές, ενώ τις εκτάσεις τις κατείχαν παλαιότερα οι μεγάλοι Τούρκοι γαιοκτήμονες οι οποίοι συμπεριφέρονταν άδικα και βάναυσα στους χριστιανούς εργάτες με παρακράτηση της αμοιβής τους, σε πολλές περιπτώσεις, όπως στο βιλαέτι του Μοναστηρίου, οι χριστιανικοί και οι εβραϊκοί πληθυσμοί είχαν αποκτήσει ακόμα και τις μισές εκτάσεις των παλαιών τσιφλικιών.
Τα ανταρτικά σώματα των διάφορων εθνικών ομάδων προσπαθούσαν με θεμιτά ή όχι μέσα, συχνά με τη βία, να εκφοβίσουν τον αντίπαλο εθνικό πληθυσμό. Τα νέα σλαβόφωνα κράτη (Βουλγαρία και Σερβία) αλλά και η Ελλάδα άρχισαν να διεκδικούν τα κομμάτια της Μακεδονίας και της Θράκης βασιζόμενα σε ιστορικούς και εθνοτικούς λόγους. Ο χριστιανικός πληθυσμός της περιοχής ήταν εθνοτικά μικτός, αλλά με πατριαρχική πλειοψηφία, και οι διεκδικήσεις κάθε κράτους βασίζονταν σε ανταγωνιστικές αξιώσεις από διάφορες αυτοκρατορίες του μακρινού παρελθόντος. Ο ανταγωνισμός για τον έλεγχο των εδαφών βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό σε εκστρατείες προπαγάνδας και ανταγωνισμού μέσω των εκκλησιών, της Βουλγαρικής Εξαρχίας και του Πατριαρχείου, για την κυριότητα των ναών και της γλώσσας την ώρα της Θείας Λειτουργίας, αλλά ιδιαίτερα των σχολείων, που ελέγχονταν κυρίως από τον τοπικό μητροπολίτη, με σκοπό τη δημιουργία εθνικής συνείδησης στον τοπικό πληθυσμό. Στην περιοχή εμφανίζονται διάφορες ομάδες εντεταλμένων παραστρατιωτικών και ανταρτών, οι οποίοι σε αρκετές περιπτώσεις υποστηρίζονται από τον τοπικό πληθυσμό ή τον τρομοκρατούν, και υποστηρίζονται ανεπίσημα από τις κυβερνήσεις των βαλκανικών κρατών της περιόδου. Κάθε τάση προσπαθούσε να ελέγξει τη λειτουργία των σχολείων και των εκκλησιών, ώστε να μπορεί να δηλώσει σε δεύτερο χρόνο τη δύναμη της κοινότητάς της απέναντι κυρίως στους προξένους, εκπροσώπους των δυνάμεων της Δύσης στην περιοχή, και σε κάθε επόμενη μεταστροφή των γεγονότων.,
Προετοιμασία της εξέγερσης
Το 1897 δημιουργήθηκε η Σλαβόφωνη Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση (ΕΜΑΕΟ) ώστε να οργανώσει και να προκαλέσει μια εξέγερση, με την υπόσχεση αυτοδιάθεσης και αυτονομίας στον τοπικό πληθυσμό. Αρχική επιδίωξη της ήταν έπειτα από την αυτονόμηση της Μακεδονίας και της Θράκης, να ενταχθούν οι δυο περιοχές στο Βουλγαρικό Βασίλειο, όπως έγινε στην περίπτωση της Ανατολικής Ρωμυλίας όταν- με τη Συνθήκη του Βερολίνου (1878)- η περιοχή αυτονομήθηκε και αργότερα, με πραξικόπημα ενάντια στην οθωμανική αρχή, προσαρτήθηκε από τη Βουλγαρία. Ωστόσο πριν την εξέγερση του Ίλιντεν, η οργάνωση είχε ανοιχθεί σε μεγάλο μέρος του μακεδονικού πληθυσμού και η ιδέα της ένωσης με τη Βουλγαρία είχε εγκαταλειφθεί.
Ιλίντεν Εξέγερση
Η επιλογή της 20ής Ιουλίου, ημέρας του Προφήτη Ηλία, ήρθε ύστερα από μια σειρά πολλών αναβολών, ώστε να οργανωθεί με τον κατάλληλο τρόπο και με τη συμμετοχή του τοπικού πληθυσμού. Η εξέγερση στη Μακεδονία εκδηλώθηκε στο βιλαέτι του Μοναστηρίου και υποστηρίχθηκε από βουλγαρόφιλους και σλαβόφωνους των αγροτικών περιοχών αλλά και σε κάποιο βαθμό και από τον αρμανικό (βλάχικο) και ελληνόφωνο πληθυσμό της περιοχής. Χωρικοί που συμμετείχαν μαζικά στην εξέγερση οπλισμένοι με αγροτικά εργαλεία επιτέθηκαν σε πύργους και κατοικίες Μουσουλμάνων, αλλά και Χριστιανών, μεγαλοϊδιοκτητών γης προξενώντας καταστροφές και λεηλασίες ακόμα και προβαίνοντας σε ωμότητες και δολοφονίες σε κάποιες περιπτώσεις. Η ανηλεής καταστροφή της περιουσίας των μεγαλοϊδιοκτητών οδήγησε την ηγεσία της ΕΜΑΕΟ να εκδώσει τρεις μέρες μετά το ξέσπασμα της εξέγερσης μια ειδική διαταγή που επέβαλλε την ποινή του θανάτου σε όσους κατέστρεφαν τη σοδειά των τσιφλικιών. Σε μήνυμα του προς τον πατέρα του, Στέφανο, στις 25 Ιουλίου ο Ίων Δραγούμης έγραψε ότι «έχομεν σλαυικήν επανάστασιν εν Μακεδονία [...] Άπαντες οι σλαυόφωνοι πληθυσμοί ηκολούθησαν το κομιτάτον, ορθόδοξοι και σχισματικοί, και οι πλείστοι εκουσίως» και ότι οι επαναστάτες καταλάμβαναν κωμοπόλεις και χωριά κατοικούμενα από βλαχόφωνους και αλβανόφωνους, όπως το Κρούσοβο, το Πισοδέρι και το Νυμφαίο. Η κατοχή του Κρουσόβου από τους επαναστάτες κράτησε ακριβώς δέκα μέρες μέχρι τις 12 Αυγούστου ανακηρύσσοντας τη Δημοκρατία του Κρουσόβου υπό την προεδρία του δασκάλου Νικόλα Κάρεφ.
Εξέγερση Κράστοβντεν
Σε περιοχές που περιλαμβάνουν την εξέγερση του 1903, οι Αλβανοί χωρικοί βρίσκονταν σε απειλή είτε από το IMRO četas είτε στρατολογήθηκαν από οθωμανικές αρχές για να τερματίσουν την εξέγερση.
Εξέγερση Preobrazhenie
Στις 6 Αυγούστου 1903 / 19 Αυγούστου, ημέρα εορτής της Μεταμορφώσεως, έγινε η εξέγερση Βουλγάρων αγροτών στο βιλαέτι της Αδριανούπολης και οδήγησε στον έλεγχο μιας μεγάλης περιοχής στα όρη της Στράντζα κοντά στη Μαύρη Θάλασσα και ανακηρύχτηκε η δημιουργία αυτόνομης διοίκησης των ελεύθερων περιοχών με το όνομα Δημοκρατία της Στράντζας και μιας προσωρινής κυβέρνησης με έδρα την πόλη Βασιλικό (σημερινό Τσάρεβο της Βουλγαρίας, στην επαρχία Μπουργκάς). Η προσωρινή κυβέρνηση διατηρήθηκε συνολικά για είκοσι μέρες μέχρι την καταστολή της εξέγερσης από τον οθωμανικό στρατό.
Η στάση της Ελλάδας
Η στάση του τότε ελληνικού κράτους, αν και δεν έχει ξεκαθαριστεί απόλυτα ιστορικά, επάνω στην επανάσταση του Ίλιντεν δεν φαίνεται να ήταν θετική γιατί προφανώς μια αυτόνομη ή ανεξάρτητη Μακεδονία θα ήταν κόντρα στις εδαφικές βλέψεις της χώρας στην περιοχή. Σύμφωνα με τον Πεζά, τον τότε πρόξενο της Ελλάδας στο τότε Οθωμανικό Μοναστήρι (Μπίτολα), και τα όσα γράφει σε έκθεσή του προς τον πρόεδρο της ελληνικής κυβέρνησης το 1902, η επερχόμενη εξέγερση (Ίλιντεν) έχει ως στόχο μια αυτόνομη ή ανεξάρτητη Μακεδονία, την οποία προτίθενται να ακολουθήσουν πατριαρχικοί και εξαρχικοί πληθυσμοί και περιγράφονται οι άθλιες συνθήκες ζωής πολλών Μακεδόνων (κυρίως αγροτών). Ο ίδιος ο Πεζάς, αναφέρει πως ο ίδιος και το ελληνικό κράτος επιδιώκει μια συνεργασία με τις οθωμανικές αρχές και δίνει μάλιστα σε αυτές όλες τις πληροφορίες που έχει μαζέψει σχετικά με τις κινήσεις των αυτονομιστών, καθώς επιθυμεί τη συντριβή του κινήματος. Αναφέρει ακόμα πως η Ελλάδα ενδιαφέρεται για την ηρεμία και την ευημερία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, καθώς φοβάται πως η αναταραχή θα μπορούσε να επεκταθεί και μέσα στην Ελλάδα. Τις παραμονές της επανάστασης ο νέος πρόξενος της Ελλάδας στο Μοναστήρι Κ. Κυπραίος αναφέρει πως υπάρχει συνεργασία του με την Οθωμανική Αυτοκρατορία σε επίπεδο πληροφοριών για την επερχόμενη επανάσταση και πως ξοδεύονται χρήματα για προπαγάνδα που θα απέτρεπε τον πατριαρχικό πληθυσμό να μπει στην επανάσταση. Τέλος, ο τότε μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης χαρακτηρίζει με ύβρεις τους επαναστάτες, ενώ φαίνεται πως ο συνεργάτης του και συνεργάτης των Οθωμανών Βαγγέλης Στρεμπενιώτης με τους άντρες του είχε συμμετοχή σε μία εκστρατεία κατά των επαναστατών στις 4 Αυγούστου.
Επίλογος των γεγονότων
thumb|250px|Συνέδριο των αντιπροσώπων της ΕΜΑΕΟ στην οροσειρά της [[Ροδόπης.]] Όταν η εξέγερση εξαπλώθηκε πολλά ηγετικά στελέχη σκοτώθηκαν σε μάχες με τους Οθωμανούς και η δράση της εξέγερσης καταστάλθηκε μέσα σε διάστημα λίγων μηνών, ενώ πολλοί που στρατεύτηκαν με τους εξεγερθέντες σκοτώθηκαν, φυλακίστηκαν ή κατέφυγαν στις ορεινές περιοχές. Η οθωμανική διοίκηση έβλεπε τώρα με μεγαλύτερη καχυποψία τους χριστιανικούς πληθυσμούς, και αντί να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση των βασικών δικαιωμάτων του χριστιανικού στοιχείου, ενέτεινε την καταπίεση και δοκίμασε την εμπιστοσύνη του πληθυσμού σε ανάλογες μελλοντικές αυτονομιστικές ενέργειες.
Προφανώς, ένας από τους κυριότερους στόχους της εξέγερσης, ήταν να εμπλακούν οι Μεγάλες Δυνάμεις και πέτυχαν να πείσουν τις ευρωπαϊκές δυνάμεις να παρέμβουν στον σουλτάνο ώστε να υιοθετήσει μια πιο διαλλακτική στάση απέναντι στους χριστιανούς υπηκόους, αν και η πίεση αντίθετα εντάθηκε στο χριστιανικό στοιχείο και οδήγησε, μετά την Επανάσταση των Νεότουρκων, στην κήρυξη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου το 1912.
Σύμφωνα με τον Βρετανό δημοσιογράφο H. N. Brailsford: το Ίλιντεν ήταν η πρώτη οργανωμένη απόπειρα του βουλγαρικού στοιχείου στη Μακεδονία και τη Θράκη, μετά τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας της Βουλγαρίας το 1903.
Βάλτερ Γενς
Ο Βάλτερ Γενς (Walter Jens, 8 Μαρτίου 1923 – 9 Ιουνίου 2013) ήταν Γερμανός φιλόλογος, ιστορικός και κριτικός της λογοτεχνίας, καθηγητής πανεπιστημίου και συγγραφέας.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Αμβούργο και φοίτησε στο γυμνάσιο Gelehrtenschule des Johanneums, το αρχαιότερο στην πόλη (ιδρύθηκε το 1529), πριν εισαχθεί και σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου ο Γενς έγινε μέλος του ναζιστικού κόμματος. Αργότερα αρνήθηκε ότι είχε κάνει αίτηση για ένταξη στο κόμμα και υπεστήριξε ότι είχε καταστεί αυτομάτως μέλος, επειδή ήταν μέλος της Χιτλερικής Νεολαίας, και ότι δεν είχε λάβει ποτέ κάρτα μέλους.
Ο Γενς πήρε διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ με μία διατριβή για τις τραγωδίες του Σοφοκλέους και νεότατος, σε ηλικία 26 ετών, έγινε υφηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν (Τυβίγγης) έχοντας υποβάλει διατριβή επί υφηγεσία με τίτλο Ο Τάκιτος και η ελευθερία. Ο Γενς ήταν μέλος της φοιτητικής αδελφότητας Akademischer Turnbund.
Από το 1950 Γενς ήταν μέλος του Group 47. Το ίδιο έτος έκανε το μεγάλο, απροσδόκητο βήμα προς τη σύγχρονη λογοτεχνία, δημοσιεύοντας το μυθιστόρημα ''Nein. Die Welt der Angeklagten''. Χαρακτηριστικό των λογοτεχνικών έργων του είναι ότι ερμηνεύει τρέχοντα γεγονότα κοιτώντας πίσω στο παρελθόν.
Από το 1965 ως το 1988 ο Γενς κατείχε την έδρα της «Γενικής Ρητορικής» στο Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν, που δημιουργήθηκε ειδικά για να τον κρατήσουν στο ίδρυμα. Ταυτόχρονα, υπό το ψευδώνυμο «Μώμος» έγραφε κριτική τηλεοράσεως για λογαριασμό της Die Zeit. Από το 1976 ως το 1982 διετέλεσε πρόεδρος του κέντρου Γερμανίας της διεθνούς ενώσεως συγγραφέων PEN International, ενώ από το 1989 ως το 1997 ήταν πρόεδρος της Ακαδημίας Τεχνών του Βερολίνου και στη συνέχεια επίτιμος πρόεδρος.
Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Γενς υπέφερε από γεροντική άνοια, που άρχισε να εκδηλώνεται από το 2004. Απεβίωσε στο Τύμπιγκεν το 2013, σε ηλικία 90 ετών.
Τιμητικές διακρίσεις
Επιπλέον, ο Γενς είχε ανακηρυχθεί επίτιμος διδάκτορας από τα Πανεπιστήμια της Στοκχόλμης, της Ιένας και του Αμβούργου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόλογοι Κατηγορία:Γερμανοί κριτικοί της λογοτεχνίας Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
ΣΑΕ (αποσαφήνιση)
Το αρκτικόλεξο ΣΑΕ μπορεί να αναφέρεται στους εξής όρους:
Ρομπ Μίνκοφ
Ο '''Ρόμπερτ Ρ. "Ρόμπ" Μίνκοφ' (αγγλικά: Robert R. "Rob" Minkoff'', 11 Αυγούστου 1962) είναι Αμερικανός σκηνοθέτης, παραγωγός, animator και σεναριογράφος. Περισσότερο γνωστός είναι για τη σκηνοθεσία του, μαζί με τον Ρότζερ Άλερς, στην πιο επιτυχημένη, εισπρακτικά, ταινία κινουμένων σχεδίων 2D, Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (1994). Πέρα από αυτήν την ταινία έχει συμμετάσχει είτε ως σκηνοθέτης είτε ως animator κλπ, σε ταινίες όπως το Ο Ποντικομικρούλης (1999), το Ο Στοιχειωμένος Πύργος (2003) και το The Forbidden Kingdom (2008).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί animators Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Σκηνοθέτες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι
Αποστολική διαδοχή
Η Αποστολική διαδοχή είναι η μέθοδος με την οποία διεξάγεται η διακονία της Χριστιανικής Εκκλησίας που προέρχεται από τους αποστόλους με μια συνεχόμενη διαδοχή, η οποία συνήθως συνδέεται με τον ισχυρισμό ότι η διαδοχή γίνεται μέσω μιας σειράς επισκόπων. Αυτή η σειρά θεωρείτο αρχικά ως εκείνη των επισκόπων μιας συγκεκριμένης έδρας που ιδρύθηκε από έναν ή περισσότερους από τους αποστόλους, αλλά γενικά σήμερα έχει γενικά την σημασία μιας σειράς επισκόπων, ασχέτως έδρας, έκαστος των οποίων είναι χειροτονημένος από άλλους επισκόπους οι οποίοι είναι παρομοίως χειροτονημένοι σε μια διαδοχή που ανάγεται στους αποστόλους.
Η αποστολική διαδοχή "μπορεί επίσης να γίνει κατανοητή ως η συνέχεια στην δογματική διδασκαλία από την εποχή των αποστόλων μέχρι σήμερα"
Σημασίες
Ο Μάικλ Ράμσεϊ (Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι 1961-1974), περιέγραψε αυτές τις σημασίες της "αποστολικής διαδοχής": Προσθέτει ότι αυτό το τελευταίο έχει υπάρξει αμφιλεγόμενο με την έννοια ότι έχουν υπάρξει ισχυρισμοί ότι αυτή η όψη του δόγματος δεν έχει βρεθεί πριν την εποχή του Αυγουστίνου της Ιππώνος, ενώ άλλοι ισχυρίζονται ότι είναι αυτονόητο στην Εκκλησία του δεύτερου και του τρίτου αιώνα.
Πηγές και εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανικός κλήρος
Βαγγέλης Παυλίδης
Ο Βαγγέλης Παυλίδης (γεννημένος στις 21 Νοεμβρίου 1998) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη AZ Alkmaar
Μπόχουμ
Στις 9 Απριλίου 2016 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Μπόχουμ μέχρι το καλοκαίρι του 2019. Στον 1,5 χρόνο στην ομάδα έκανε εκπληκτικές εμφανίσεις στη Μπούντεσλιγκα U19 (45 αγώνες - 20 γκολ - 13 ασίστ) και είχε άριστη παρουσία στην πρώτη ομάδα, όπου συμμετείχε τακτικά στις προπονήσεις, καθώς και σε επίσημα φιλικά παιχνίδια. Ο Παυλίδης ψηφίστηκε, σύμφωνα με τη FIFA, ως ένα από τα 15 μεγαλύτερα ταλέντα στους τελικούς του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U17 του 2005 στη Βουλγαρία. Η ομάδα της Βεστφαλίας πόνταρε πολύ στον νεαρό επιθετικό από την περίοδο 2016-17 και έτσι έσπευσε να τον δεσμεύσει με νέο συμβόλαιο μέχρι το 2019, καθώς γερμανικές, αγγλικές και ιταλικές ομάδες ενδιαφέρθηκαν για αυτόν.
Στις 15 Μαΐου 2016 έκανε το ντεμπούτο του για το σύλλογο, μπαίνοντας ως αλλαγή στην εκτός έδρας νίκη με 2-4 εναντίον της Χάιντενχαϊμ για την 2. Μπούντεσλιγκα.
Μπορούσια Ντόρτμουντ ΙΙ (δανεισμός)
Στις 26 Ιανουαρίου 2018 εντάχθηκε ως δανεικός στη Μπορούσια Ντόρτμουντ ΙΙ για το δεύτερο μισό της σεζόν. Στις 22 Ιουνίου 2018 η διάρκεια του δανεισμού του επεκτάθηκε μέχρι το καλοκαίρι του 2019.