cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έγχρωμα μέταλλα
μικρογραφία|400px|Τριαδικό διάγραμμα από κατά προσέγγιση χρώματα κραμάτων Ag–Au–Cu, που χρησιμοποιούνται συνήθως στην κατασκευή κοσμημάτων. Ως έγχρωμα μέταλλα χαρακτηρίζονται, κατά κύριο λόγο, ο χρυσός και ο χαλκός. Με τον όρο όμως αυτό, καθαρά τεχνικό, καθιερώθηκε στις μεταλλουργικές εφαρμογές να χαρακτηρίζονται όλα τα μέταλλα και ιδίως τα κράματά τους, εκτός του σιδήρου και των κραμάτων αυτού που ονομάζονται αντίστοιχα "σιδηρούχα". Αιτία της διάκρισης αυτής είναι οι εξαιρετικές ιδιότητες που παρουσιάζουν τα έγχρωμα μέταλλα όπως στην αγωγιμότητα, ευθερμαγωγά, ή στη διάβρωση, ως αντιδιαβρωτικά.
Η σπουδαιότητα των μετάλλων αυτών διαφαίνεται από το γεγονός, αφενός ότι είναι τα αρχαιότερα μέταλλα (χρυσός, χαλκός και άργυρος), που επεξεργάστηκε ο άνθρωπος από την αρχαιότητα, μαζί ε τον ορείχαλκο και αφετέρου ότι αυτά αποτελούν τη βάση της σύγχρονης παγκόσμιας οικονομίας.
Σε άλλες γλώσσες αντί του όρου έγχρωμα μέταλλα χρησιμοποιείται ευρύτατα ο όρος "μη σιδηρούχα μέταλλα" όπως π.χ. στην αγγλική, γαλλική, γερμανική, ρωσική κ.λπ. που αναφέρονται ιδιαίτερα έναντι των κραμάτων του σιδήρου. Υπό την άποψη αυτή στα μη σιδηρούχα μέταλλα εξέχουσα θέση κατέχουν: ο χαλκός, ο μόλυβδος, το αλουμίνιο, το νικέλιο, ο κασσίτερος, ο ψευδάργυρος και το τιτάνιο, ενώ από τα κράματα ο ορείχαλκος, καθώς επίσης και τα λεγόμενα πολύτιμα μέταλλα (χρυσός και λευκόχρυσος) και κάποια σπάνια μέταλλα όπως το ζιρκόνιο. Γενικά τα μη-σιδηρούχα μέταλλα λαμβάνονται από ορυκτά όπως σουλφίδια και ανθρακικά και πυριτικά άλατα μέσω ηλεκτρόλυσης.
Τέλος σημειώνεται ότι τα κατάλοιπα των εγχρώμων μετάλλων είναι ιδιαίτερα επιβλαβή στο περιβάλλον και στην ανακύκλωσή τους επιβάλλονται ιδιαίτερες κατεργασίες. Στη Ρωσία υφίσταται επί τούτου υπουργείο Έγχρωμης Μεταλλουργίας καθώς και ομώνυμος επιστημονικοτεχνικός σύλλογος με βασικό αντικείμενο τη μελέτη και οργάνωση της παραγωγής των εν λόγω μετάλλων και κραμάτων.
Πηγές
Κατηγορία:Μέταλλα Κατηγορία:Κράματα Κατηγορία:Μεταλλουργία
Άντι Νίκιλα
Σταδιοδρομία
Ο Νίκιλα ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην ομάδα Τάμπερεν Πιρίντε σε ηλικία δεκαεννέα ετών και το 1999 ξεκίνησε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο Βαλπαραΐσο της Ιντιάνα, όπου αγωνίστηκε με την ομάδα των Crusaders, παίζοντας σε 125 παιχνίδια με μέσο όρο 3,0 πόντων, 2,2 ριμπάουντ και 0,7 κοψιμάτων.
Το καλοκαίρι του 2003, συμφώνησε με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας, κερδίζοντας στον τελικό τον Ολυμπιακό με 73-70. Με τους "κίτρινους" αγωνίστηκε σε 22 αγώνες πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας 83 πόντους και μαζεύοντας 51 ριμπάουντ.
Το 2004-05 φόρεσε την φανέλα του Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας, ο οποίος αγωνίστηκε και στην διοργάνωση του FIBA Cup, αλλά τον Ιανουάριο του 2005 μεταγράφηκε στην γαλλική Γκρέιβλαϊνς, με την οποία έπαιξε σε δεκαέξι αγώνες, με μέσους όρους 6,0 πόντων και 2,9 ριμπάουντ.
To 2005-06, φόρεσε την φανέλα της Καζέρτα από την Ιταλία, με μέσους όρους 11,0 πόντων και 8,5 ριμπάουντ. Την επόμενη σεζόν, κατέκτησε το νταμπλ στην Τσεχία με τη Νίμπουργκ, ενώ το 2007-08 κατέκτησε την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας της Ιταλίας με την Ντιναμό Σάσσαρι, παίζοντας σε 33 παιχνίδια με 7,7 πόντους και 6,1 ριμπάουντ.
Μετά από έναν χρόνο αποχής από τους αγωνιστικούς χώρους, επέστρεψε στην ενεργό δράση το 2015 με την ομάδα της BC Nokia.
Εθνική ομάδα
Αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα της Φινλανδίας από το 1997 ως το 2013, συμμετέχοντας στα Ευρωμπάσκετ του 2011 και του 2013.
Πηγές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραβλίν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μιτελντόιτσερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές φινλανδικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τσεχικών συλλόγων‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων‎‎
Ολυμπιακός Χάρτης
μικρογραφία| [[Ολυμπιακή Φλόγα|Ολυμπιακή δάδα]] Ο Ολυμπιακός Χάρτης είναι ένα σύνολο κανόνων και κατευθυντήριων γραμμών για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων και για τη διοίκηση του Ολυμπιακού κινήματος. Η τελευταία του αναθεώρηση πραγματοποιήθηκε στις 17 Ιουλίου 2020 κατά τη διάρκεια της τηλεδιάσκεψης της 136ης Επιτροπής της ΔΟΕ. Εγκρίθηκε από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) και είναι η κωδικοποίηση των θεμελιωδών αρχών, κανόνων και κανονισμών. Τα γαλλικά και τα αγγλικά είναι οι επίσημες γλώσσες του Ολυμπιακού Χάρτη.
Σκοπός
Καθ 'όλη την ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων, ο Ολυμπιακός Χάρτης συχνά αποφάσισε την έκβαση της Ολυμπιακής διαμάχης. Όπως εκφράζεται στην εισαγωγή του, ο Ολυμπιακός Χάρτης εξυπηρετεί τρεις βασικούς σκοπούς:
Κύρια μέρη
Με 5 κεφάλαια και 61 άρθρα, ο Ολυμπιακός Χάρτης περιγράφει λεπτομερώς διάφορες οδηγίες και κανόνες. Αυτό το άρθρο επισημαίνει και συνοψίζει εκείνα τα θέματα που θεωρούνται πιο σημαντικά για τη διοίκηση των Ολυμπιακών Αγώνων, του Ολυμπιακού κινήματος και των τριών κύριων συστατικών του: της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, των Διεθνών Ομοσπονδιών και των Εθνικών Ολυμπιακών Επιτροπών.
Κεφάλαιο 1: Το Ολυμπιακό Κίνημα και η δράση του
Άρθρο 6: Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι διαγωνισμοί μεταξύ αθλητών σε ατομικές ή ομαδικές εκδηλώσεις και όχι μεταξύ χωρών. μικρογραφία|260x260εσ| Το πενταστέφανο σύμβολο των Ολυμπιακών Αγώνων. Άρθρο 8: Το ολυμπιακό σύμβολο αποτελείται από πέντε αλληλοσυνδεόμενους δακτυλίους οι οποίοι, από αριστερά προς τα δεξιά είναι μπλε, κίτρινο, μαύρο, πράσινο και κόκκινο.
Κεφάλαιο 2: Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ)
Αυτό το κεφάλαιο περιγράφει τη συμμετοχή, τις συναντήσεις και τα καθοδηγητικά δόγματα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ).
Κεφάλαιο 3: Οι Διεθνείς Ομοσπονδίες (ΔΟ)
Στο Κεφάλαιο 3 συζητείται ο ρόλος των Διεθνών Ομοσπονδιών (ΔΟ) στο Ολυμπιακό κίνημα. Οι ΔΟ είναι διεθνείς μη κυβερνητικοί οργανισμοί που διαχειρίζονται αθλήματα σε παγκόσμιο επίπεδο και περιλαμβάνουν οργανισμούς που διαχειρίζονται τέτοια αθλήματα σε εθνικό επίπεδο. Για κάθε άθλημα που αποτελεί μέρος των Ολυμπιακών Αγώνων, υπάρχει μια Διεθνής Ομοσπονδία. Αυτές οι ΔΟ προσπαθούν να διασφαλίσουν ότι τα αθλήματά τους αναπτύσσονται με τρόπο που συμφωνεί με τον Ολυμπιακό Χάρτη και το Ολυμπιακό πνεύμα. Με τεχνική εμπειρογνωμοσύνη στο συγκεκριμένο άθλημά της, η ΔΟ έχει τον έλεγχο της επιλεξιμότητας για διοργάνωση καθώς και λεπτομέρειες σχετικά με τον τόπο στον οποίο διεξάγεται ο αθλητικός αγώνας.
Κεφάλαιο 4: Οι Εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές (ΕΟΕ)
Άρθρο 28: Η αποστολή των Εθνικών Ολυμπιακών Επιτροπών (ΕΟΕ) είναι η ανάπτυξη, προώθηση και προστασία του Ολυμπιακού Κινήματος στις αντίστοιχες χώρες τους. Ο ρόλος των ΕΟΕ σε κάθε χώρα είναι να προωθούν το πνεύμα του Ολυμπισμού, να διασφαλίζουν την τήρηση του Ολυμπιακού Χάρτη και να ενθαρρύνουν την ηθική και την ανάπτυξη του αθλητισμού. Είναι υπεύθυνες για την εκπροσώπηση της χώρας τους στους Αγώνες, αποφασίζουν για την πόλη υποδοχής των Αγώνων και τη συνεργασία με κυβερνητικούς και μη κυβερνητικούς φορείς κατά τη διάρκεια των Αγώνων.
Κεφάλαιο 5: Οι Ολυμπιακοί Αγώνες
Αυτό το κεφάλαιο πραγματεύεται τον εορτασμό των Ολυμπιακών Αγώνων, την επιλογή της πόλης υποδοχής, τον κωδικό επιλεξιμότητας για συμμετοχή στους αγώνες, τα αθλήματα που περιλαμβάνονται στους Αγώνες, την κάλυψη των μέσων ενημέρωσης, τις δημοσιεύσεις και την προπαγάνδα που επιτρέπονται για τους Αγώνες.
Επιπλέον, η Ενότητα 3 αυτού του κεφαλαίου συζητά το ισχύον πρωτόκολλο για Ολυμπιακές εκδηλώσεις. Αυτό περιλαμβάνει ένα περίγραμμα της χρήσης της Ολυμπιακής σημαίας, της φλόγας και των τελετών έναρξης και λήξης. Οι πέντε δακτύλιοι των Ολυμπιακών αγώνων συμβολίζουν τις πέντε ηπείρους.
Στα μέσα
Ο Ολυμπιακός Χάρτης δεν είναι απλώς θέμα πολιτικής χωρίς ισχύ για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Σε όλη την ιστορία, έχει χρησιμεύσει ως καθοδήγηση για τη διεξαγωγή των Αγώνων. Ακολουθούν μερικά από τα πιο πρόσφατα παραδείγματα:
Προστασία του Ολυμπισμού ως πίστη
Υπήρξε μια πρόταση από δικηγόρους ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο, εκείνοι με έντονη πίστη στον Ολυμπισμό θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την προστασία ενάντια στις διακρίσεις με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που προστατεύονται οι ακόλουθοι του Ισλάμ, του Χριστιανισμού, του Ιουδαϊσμού ή οποιασδήποτε άλλης θρησκείας.
Ολυμπιακό Συνέδριο
Το Ολυμπιακό Συνέδριο διοργανώνεται από τη ΔΟΕ. Το Συνέδριο περιλαμβάνει εκπροσώπους των μελών του Ολυμπιακού Κινήματος. Η ημερομηνία και ο τόπος του Ολυμπιακού Συνεδρίου καθορίζονται από τη Σύνοδο. Η Σύνοδος καθορίζει επίσης τα καθήκοντα του προέδρου του ΣΥνεδρίου. Οι συμμετέχοντες στο Ολυμπιακό Συνέδριο είναι τα μέλη, ο Επίτιμος Πρόεδρος, τα επίτιμα μέλη και τα επίτιμα μέλη της ΔΟΕ, οι εκπρόσωποι που εκπροσωπούν τα Δ.Σ. και τα ΕΣΕ. Οι εκπρόσωποι των οργανώσεων που αναγνωρίζονται από τη ΔΟΕ μπορούν επίσης να παρευρεθούν στο Συνέδριο.
Φιλόστρατος (αποσαφήνιση)
Το όνομα Φιλόστρατος μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω άτομα:
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες Κατηγορία:Σοφιστές Κατηγορία:Αρχαία Λήμνος
Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία
Η Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών (United States Air Force - USAF) είναι ο επιφορτισμένος με τη διεξαγωγή αεροπορικού πολέμου κλάδος των ενόπλων δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών και μία από τις επτά ομοσπονδιακές ένστολες υπηρεσίες των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Αρχικά δημιουργήθηκε ως Αεροπορικό Σώμα του Αμερικανικού Στρατού ενώ έγινε ανεξάρτητος κλάδος στις 18 Σεπτεμβρίου 1947, καθιστώντας την τον τελευταίο κλάδο των Αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που δημιουργήθηκε.
Η USAF είναι η μεγαλύτερη και πλέον εξελιγμένη τεχνολογικά πολεμική αεροπορία του κόσμου, με 5.778 επανδρωμένα αεροσκάφη σε υπηρεσία (4.093 η USAF, 1.289 η Αεροπορική Εθνοφρουρά και 396 η Αεροπορική Εφεδρεία, περίπου 156 Μη Επανδρωμένα Στρατιωτικά Αεροπορικά Οχήματα, 2.130 Αερομεταφερόμενους πυραύλους Κρουζ και 450 Διηπειρωτικούς Βαλλιστικούς Πυραύλους. Η USAF διατηρεί 328.439 άτομα προσωπικό σε ενεργό υπηρεσία, 74.000 έφεδρους και 106.000 άτομα στην Αεροπορική Εθνοφρουρά. Επιπρόσθετα, η Πολεμική Αεροπορία απασχολεί 168.900 πολιτικούς υπαλλήλους περιλαμβανομένων και έμμεσα προσληφθέντων ξένων υπηκόων . Στη δικαιοδοσία της USAF δεν υπάγονται όλα τα στρατιωτικά αεροσκάφη των Αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων. Ο Αμερικανικός Στρατός διαθέτει δικά του ελικόπτερα, κυρίως για την υποστήριξη των επίγειων δυνάμεων, αλλά και μικρό αριθμό αεροσκαφών σταθερών πτερύγων, κυρίως Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών. Το Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό είναι υπεύθυνο για μία πλειάδα στρατιωτικών αεροσκαφών και ελικοπτέρων τα οποία εξοπλίζουν τα αεροπλανοφόρα, ελικοπτεροφόρα και τα λοιπά πλοία επιφανείας του στόλου, αλλά και αεροσκάφη ναυτικής περιπολίας και μεταφορικά αεροσκάφη τα οποία σταθμεύουν σε Ναυτικές αεροπορικές βάσεις σε ολόκληρο τον κόσμο. Το Σώμα των Πεζοναυτών διατηρεί τη δικό του στόλο μαχητικών και μεταγωγικών αεροσκαφών και ελικοπτέρων για την υποστήριξη των δυνάμεών του. Η Αμερικανική Ακτοφυλακή χρησιμοποιεί επίσης μεταφορικά αεροσκάφη και ελικόπτερα, καθώς και αεροσκάφη και ελικόπτερα έρευνας και διάσωσης (SARA), τα οποία όμως μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο σε πολεμικές αποστολές όσο και σε ρόλους αστυνόμευσης. Πολιτικός προϊστάμενος του Υπουργείου Πολεμικής Αεροπορίας είναι ο Υπουργός Πολεμικής Αεροπορίας ο οποίος επιλαμβάνεται των διοικητικών ζητημάτων. Το Υπουργείο Πολεμικής Αεροπορίας είναι τμήμα του Υπουργείου Άμυνας, του οποίου προΐσταται ο εκάστοτε Υπουργός Άμυνας. Ο αξιωματικός με τον μεγαλύτερο βαθμό στο Υπουργείο Πολεμικής Αεροπορίας είναι ο Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας.
Αποστολή
1. Σύμφωνα με το Νόμο Εθνικής Ασφάλειας του 1947 (National Security Act of 1947, 61 Stat. 502) με την οποία δημιουργήθηκε η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία: ''Γενικά η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία θα περιλαμβάνει αεροπορικές δυνάμεις τόσο μάχιμες όσο και υπηρεσιακές που δεν εντάσσονται αλλού. Θα οργανωθεί, εκπαιδευτεί και εξοπλιστεί κυρίως για άμεσες και διαρκείς επιθετικές και αμυντικές αεροπορικές επιχειρήσεις. Η Πολεμική Αεροπορία θα φέρει την ευθύνη για την προετοιμασία των απαραίτητων αεροπορικών δυνάμεων για την αποτελεσματική διεξαγωγή του πολέμου εκτός αν εντέλλεται διαφορετικά και, σύμφωνα με τα ισχύοντα κοινά σχέδια κινητοποίησης, για την επέκταση, σε καιρό ειρήνης, των στοιχείων που αποτελούν την Πολεμική Αεροπορία ώστε να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του πολέμου.''
2. Το άρθρο 8062 του 10ου Κεφαλαίου του Αμερικανικού Κώδικα (10 USC 8062) ορίζει τον σκοπό της Πολεμικής Αεροπορίας ως: 3. Η δηλούμενη αποστολή της USAF σήμερα είναι να «πετάει, μάχεται και να νικά στον αέρα, στο διάστημα και το κυβερνοδιάστημα».
Έρευνα και διάσωση
Το Εθνικό Σχέδιο Έρευνας και Διάσωσης ορίζει την Αμερικανική Ακτοφυλακή ως την υπεύθυνη ομοσπονδιακή υπηρεσία για τις επιχειρήσεις θαλάσσιας έρευνας και διάσωσης και την Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία για την αεροναυτική έρευνα και διάσωση στις ηπειρωτικές ΗΠΑ με εξαίρεση την Αλάσκα. Οι δύο υπηρεσίες διατηρούν κέντρα συντονισμού ερευνών για τον συντονισμό των προσπαθειών.
Ιστορία
Η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία έγινε ξεχωριστή στρατιωτική υπηρεσία στις 18 Σεπτεμβρίου 1947, με την εφαρμογή του Νόμου Εθνικής Ασφάλειας του 1947. Ο νόμος αυτός δημιούργησε το Αμερικανικό Υπουργείο Άμυνας, το οποίο αποτελούνταν από τρεις κλάδους, τον Στρατό, το Ναυτικό και τη νεοσύστατη Αεροπορία. Πριν από το 1947 η ευθύνη για τη στρατιωτική αεροπορία ήταν μοιρασμένη μεταξύ του Στρατού, για επιχειρήσεις από την ξηρά, και του Ναυτικού, για θαλάσσιες επιχειρήσεις από τα αεροπλανοφόρα και για τα αμφίβια αεροσκάφη. Ο Στρατός δημιούργησε πρώτο αντίστοιχο της Πολεμικής Αεροπορίας το 1907, το οποίο με μία αλληλουχία αλλαγών στην οργάνωση, τους τίτλους και τις αποστολές κατέληξε στον διαχωρισμό, 40 χρόνια αργότερα. thumb|right|Τα στρογγυλα διακριτικά όπως έχουν εμφανιστεί στα Αμερικανικά αεροσκάφη 1. 5/17-2/18 2. 2/18-8/19 3. 8/19-5/42 4. 5/42-6/43 5. 6/43-9/43 6. 9/43-1/47 7. 1/47- Οι πρόδρομοι οργανισμοί της σημερινής Πολεμικής Αεροπορίας είναι:
Πρόσφατη ιστορία
Το 2007 η USAF υιοθέτησε ένα πρόγραμμα μείωσης δυνάμεων (Reduction-in-Force - RIF). Λόγω περιορισμών στη χρηματοδότηση η USAF σχεδίαζε να μειώσει τον αριθμό του εν ενεργεία προσωπικού από τις 360.000 στις 316.000. Το μέγεθος της εν ενεργεία δύναμης το 2007 ήταν περίπου το 64% αυτού που διέθετε η USAF στο τέλος του Πρώτου Πολέμου του Κόλπου το 1991. Παρόλ' αυτά η μείωση τερματίστηκε το 2008 στις 330.000 άτομα περίπου, ώστε να καλυφθούν οι επιχειρησιακές ανάγκες. Στις 5 Ιουνίου 2008 ο Υπουργός Άμυνας Ρόμπερτ Γκέιτς έκανε δεκτές τις παραιτήσεις τόσο του Υπουργού Αεροπορίας Μάικλ Γουάιν (Michael W. Wynne), όσο και του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας Πτέραρχου Μάικλ Μόσελεϊ (T. Michael Moseley). Οι παραιτήσεις ήταν το αποκορύφωμα της διαφωνίας μεταξύ της ηγεσίας της Πολεμικής Αεροπορίας και του Γκέιτς για τα πυρηνικά όπλα. Σε μία προσπάθεια να δώσει περισσότερη έμφαση στο πυρηνικό οπλοστάσιό της η USAF ίδρυσε την Διοίκηση Παγκόσμιας Κρούσης (Global Strike Command), με πυρηνικό προσανατολισμό, στις 24 Οκτωβρίου 2008.
Πόλεμοι
thumb|Το [[SR-71 Blackbird ήταν κατασκοπευτικό αεροσκάφος του Ψυχρού πολέμου]] thumb|[[F-117 Nighthawk]] Η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία έχει λάβει μέρος σε πολέμους, συγκρούσεις και επιχειρήσεις τόσο από, όσο και πριν, την δημιουργία της. Μεταξύ άλλων περιλαμβάνονται οι:
Ανθρωπιστικές επιχειρήσεις
Η USAF έχει λάβει μέρος σε πολυάριθμες ανθρωπιστικές επιχειρήσεις. Μερικές από τις κυριότερες περιλαμβάνουν τις :
Δομή
20px Αρχηγείο Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, με έδρα το Πεντάγωνο, στο Άρλινγκτον της Βιρτζίνια
Αεροσκάφη
thumb|[[F-22 Raptors]] thumb|right|[[F-15 Eagle]] thumb|right|[[F-15 Strike Eagle]] thumb|right|[[A-10 Thunderbolt IIs]] thumb|[[B-2 Spirit]] thumb|right|[[B-1B Lancer]] thumb|[[CV-22 Ospreys]] thumb|[[C-17 Globemaster III]] thumb|right|[[C-5 Galaxy]] thumb|right|[[E-3 Sentry]] thumb|right|[[Lockheed U-2]] Ο σημερινός στόλος αεροσκαφών της USAF περιλαμβάνει τους εξής τύπους :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Καντίνα
Η καντίνα ή κυλικείο είναι κερδοσκοπική επιχείρηση με αντικείμενο την σίτιση. Καντίνες μπορούν να βρίσκονται ακόμη και σε αυτοκινούμενα ή ρυμουλκούμενα οχήματα με αριθμό κυκλοφορίας. Άλλες φορές είναι κλειστές αγορές (κυλικεία), αυτές δηλαδή που βρίσκονται σε χώρους όπου είναι ο Μιχάλης Βραχιμης και τροφοδοτούν χώρους εργασίας.
Γενικά οι καντίνες και τα κυλικεία προσφέρουν μια γρήγορη λύση στο φαγητό (ταχυφαγεία).
Αυτοκινούμενες
Στις καντίνες σε παραλίες, συνήθως χορηγείται άδεια από τους δήμους και δεν ξεπερνούν τα 25 τ.μ. Στους όρους ενοικίασης είναι και η απομάκρυνση τους μετά το τέλος της σεζόν μίσθωσης. Στις συγκεκριμένες καντίνες απαγορεύεται και οποιαδήποτε παρέμβαση η οποία αλλοιώνει το φυσικό περιβάλλον. Απαγορεύεται οποιαδήποτε σταθερή κατασκευή ή κτίσμα. Οι καντίνες πρέπει να είναι αυτοκινούμενες ή ρυμουλκούμενες με αριθμό πινακίδας, να μην είναι στερεά συνδεδεμένες με το έδαφος ώστε να μπορούν να μετακινηθούν οποιαδήποτε στιγμή. Το μέγιστο πλάτος τους πρέπει να φτάνει περίπου τα 2,5 μ. και το μέγιστο μήκος περίπου τα 5 μ.
Για τις υπόλοιπες καντίνες υπεύθυνη αρχή για την αδειοδότηση είναι η Νομαρχία και η αρμόδια ΔΟΥ μια και θεωρούνται κινητά καταστήματα.
Κλειστές Αγορές
Στις κλειστές αγορές η άδεια χορηγείται από τους Δήμους και συγκεκριμένα από το Τμήμα Έκδοσης Αδειών και Ελέγχου Λειτουργίας Καταστημάτων.
Καντίνες ή κυλικεία σε Δημόσιες Υπηρεσίες
Βάση ενός νομοθετικού διατάγματος, 1044 του 1971 την εκμετάλλευση τους την έχουν ανάπηροι και θύματα πολέμου.
Καντίνες ή κυλικεία σε στρατόπεδα
Συνήθως αυτά είναι αυτοδιαχειριζόμενα και δεν υπάρχει άλλη υποχρέωση έκδοσης Αδείας.
Σχολικές Καντίνες
Στην Ελλάδα, υπεύθυνη αρχή για τις σχολικές καντίνες είναι το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, και οι σχολικές επιτροπές. Η άδεια χορηγείται κατόπιν πλειοδοτικού διαγωνισμού. Οι συμβάσεις ισχύουν για 3 χρόνια, αρχίζουν την 1η Ιουλίου και λήγουν την 30η Ιουνίου του 3ου έτους και κατά το μήνα Μάρτιο, η προκήρυξη δημοσιεύεται σε τοπική εφημερίδα.
Τα προϊόντα τα οποία πωλούν οι καντίνες
Τα προϊόντα που προσφέρουν οι καντίνες διαφέρουν και έχουν σχέση με την τοποθεσία που βρίσκεται η κάθε μια. Συνήθως διαθέτουν, σάντουιτς, σουβλάκια, hot-dogs, σφολιατοειδή, αναψυκτικά, νερά και ορισμένες περιοδικά και τσιγάρα.
Τα προϊόντα που διατίθενται από τις σχολικές καντίνες ή κυλικεία ορίζονται από συγκεκριμένο κατάλογο ο οποίος καθορίζεται από το Υπουργείο Παιδείας.
Πολλές φορές καντίνες υπάρχουν και σε παραθαλάσσιες περιοχές όπου σερβίρουν μαζί με τα παραπάνω και λουκουμάδες και σπιτικό φαγητό όπως ψάρια.
Καντίνες σε άλλες Χώρες
Καντίνες βρίσκουμε σε όλο τον κόσμο. Σε αρκετές χώρες ονομάζεται και «street Food» («φαγητό του δρόμου») φαγητό δηλαδή έτοιμο πρός κατανάλωση σε δημόσιο χώρο. Η αναφορά φαγητού από καντίνες στην Αμερική ξεκινάει από το 1886, μετά τον εμφύλιο πόλεμο και την μεγάλη μετατόπιση πληθυσμού δυτικά. Λόγω της δυσκολίας όσων ταξίδευαν να μαγειρέψουν κανονικά γεύματα, υπήρξε έντονη η ανάγκη σίτησης, έτσι έχουμε τις πρώτες καντίνες από κτηνοτρόφους. Μέχρι το 1890 η παρουσία τέτοιον κάρων με φαγητό είναι πλέον διαδεδομένη.
Στην δεκαετία του 1950 εμφανίζονται οι πρώτες καντίνες με τη μορφή που τις γνωρίζουμε σήμερα. Η τάση αυτή για γρήγορο φαγητό έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια σε όλο τον κόσμο. Μπορούν να παρέχουν ποικιλία από διαφορετικούς πολιτισμούς.
Αυτός ο τρόπος διατροφής είναι αρκετά διαδεδομένος και στην Ασία, όπου ολόκληρες οικογένειες συμμετέχουν σε τέτοιες επιχειρήσεις. Η χαμηλή κεφαλαιακή απαίτηση, αλλά και η ευελιξία των ωρών, με ελάχιστους περιορισμούς, ενισχύει την παρουσία καντίνων.
Πηγές και εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χώροι εστίασης
Αλέα Αργολίδας
Η Αλέα είναι ορεινό χωριό του νομού Αργολίδας. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 800 μέτρων στις πλαγιές του όρους Τραχύ και αποτελεί τον ορεινότερο οικισμό της Αργολίδας. Η Αλέα ανήκει διοικητικά στην κοινότητα Αλέας και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει 65 κατοίκους. Μέχρι το 1928 ονομαζόταν και Μπουγιάτι.
Αρχαία πόλη
Το όνομα της Αλέας προέρχεται από την αρχαία ομώνυμη πόλη. Ο πρώτος οικιστής της ήταν ο Αλεός, γιος του Αφείδαντα και εγγονός του Αρκάδα χάρη στον οποίο καθιερώθηκε η λατρεία της ιατρικής θεότητας Αλέας Αθηνάς. Στην περιοχη υπαρχουν ιχνη αρχαιας οικησης.
Ο Παυσανίας αναφέρει ότι στην Αλέα υπήρχαν τρεις ναοί: αυτός της Αρτέμιδος Εφεσίας, της Αθηνάς Αλέας και του Διονύσου. Νομίσματα της αρχαίας Αλέας με την κεφαλή της Αρτέμιδας ή της Αθηνάς έφεραν επιγραφές "ΑΛΕΑ", "ΑΛΕΩΝ" και "ΑΧΑΙΩΝ ΑΛΕΑΤΑΝ". Επίσης αναφερει: "Οι κάτοικοι της παρουσιάζουν ως οικιστή τον Άλεο, γιο του Αφείδαντα. Ιερά θεών υπάρχουν εδώ της Αρτέμιδος Εφεσίας και της Αθηνάς Αλέας· υπάρχει και ναός του Διονύσου με άγαλμά του. Γι' αυτό τον θεό έχουν μια γιορτή Σκιέρεια κάθε δεύτερο χρόνο·"
Ο Επαναστάτης Ποπολάρος
Ο επαναστάτης ποπολάρος είναι ταινία παραγωγής Φίνος Φιλμ του 1971 σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη. Η ιστορία είναι βασισμένη στο θεατρικό έργο του Γρηγορίου Ξενόπουλου με τίτλο "Ο ποπολάρος".
Αλέα Αργολίδας
Πληθυσμός
Η Αλέα έφτασε τη δημογραφική της ακμή το 1896 με 849 κατοίκους και έπειτα ο πληθυσμός της έχει συρρικνωθεί σημαντικά φτάνοντας τους 65 το 2021. μικρογραφία|Η Αλέα τον χειμώνα με το πλημμυρισμένο οροπέδιο
Ο Επαναστάτης Ποπολάρος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο Επαναστάτης Ποπολάρος στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Αλέα Αργολίδας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών
Ο Επαναστάτης Ποπολάρος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο Επαναστάτης Ποπολάρος στην Finos Film
Ο Επαναστάτης Ποπολάρος στο Cine.gr
Παραμποπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1971 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Καθίσματα Αχαΐας
Τα Καθίσματα είναι οικιστική περιοχή και τοποθεσία της Αχαΐας υπαγόμενη διοικητικά στην Κοινότητα Ελληνικού του Δήμου Ερυμάνθου.
Απέχουν οδικώς 28 χλμ. από την πόλη της Πάτρας, 8 χλμ. από την Χαλανδρίτσα και 2½ χλμ. από το Ελληνικό, καθώς και περίπου 1 χλμ. από την Βαλμαντούρα.
Τοποθεσία
Βρίσκονται σε μια ημιορεινή τοποθεσία στις βόρειες υπώρειες του Ερυμάνθου, σε υψόμετρο περίπου 340 μέτρων και περιβάλλονται αι ως επί το πλείστον από καλλιεργήσιμες εκτάσεις, κυρίως από ελαιώνες και αμπελώνες.
Λοιπά στοιχεία
Τα Καθίσματα κατοικούνται μόνιμα από λιγοστές οικογένειες και η κύρια απασχόληση των κατοίκων εκεί είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Φαρρών Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου Κατηγορία:Ελληνικό Αχαΐας
Μπατώ-Λαβουάρ
Το Μπατώ-Λαβουάρ (Γαλλικά: Bateau-Lavoir) (Ελληνικά: Καράβι-Πλυντήριο) είναι το όνομα ενός κτηρίου στην περιοχή της Μονμάρτρης, στο 18ο διαμέρισμα του Παρισιού. Είναι διάσημο στην ιστορία της τέχνης ως κατοικία και τόπος συνάντησης, στις αρχές του 20ού αιώνα, μιας κοινότητας καλλιτεχνών, ζωγράφων, διανοούμενων, ανθρώπων του θεάτρου και εμπόρων τέχνης. Βρίσκεται στην οδό Ραβινιάν αρ.13 στην πλατεία Εμίλ Γκουντώ, πολύ κοντά στην πλατεία Τερτρ.
Μια πυρκαγιά κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος του κτηρίου το 1970 και μόνο η πρόσοψη παρέμεινε, αλλά ξαναχτίστηκε πλήρως το 1978. Το νέο κτήριο στεγάζει 25 εργαστήρια, τα οποία διατίθενται σε νέους καλλιτέχνες.
Ιστορικό
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|270x270εσ|Το Μπατώ-Λαβουάρ το 1910 εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|270x270εσ|Βιτρίνα δίπλα από το Μπατώ-Λαβουάρ αφιερωμένη στην ιστορία του, 2005 Στο παρελθόν, το κτήριο στέγαζε μια αίθουσα χορού και μια βιοτεχνία κατασκευής πιάνων. Το 1889, ο ιδιοκτήτης το χώρισε σε 20 μικρά εργαστήρια καλλιτεχνών εκατέρωθεν ενός στενού διαδρόμου. Τα μικρά δωμάτια ήταν χωρίς θέρμανση και με ένα μόνο σημείο παροχής νερού. Το κτήριο ήταν κατασκευασμένο από τούβλα και ξύλο στο πλάι ενός παλιού λατομείου, η μπροστινή του πρόσοψη ήταν ισόγεια αλλά αντιστοιχούσε στον δεύτερο όροφο της πίσω πρόσοψης, λόγω του ανισοϋψούς εδάφους. Μπροστά του βρίσκεται η μικρή πλακόστρωτη πλατεία Εμίλ Γκουντώ.
Το παμπάλαιο ξύλινο κτήριο ήταν σκοτεινό και βρώμικο, σχεδόν φαινόταν ερειπωμένο και όχι κατοικία. Στις θυελλώδεις μέρες, έτριζε και έτρεμε, θυμίζοντας τα πλοία-πλυντήρια στις όχθες του ποταμού Σηκουάνα, εξ ου και το όνομα που επινοήθηκε, με σαρκαστική διάθεση, από τον Γάλλο ποιητή και ζωγράφο Μαξ Ζακόμπ.
Ο πρώτος καλλιτέχνης που εγκαταστάθηκε εκεί το 1892 ήταν ο ζωγράφος Μαξίμ Μωφρά, μόλις επέστρεψε από μια διαμονή του στη Βρετάνη. Ο χώρος έγινε σύντομα τόπος συνάντησης, με ιδιαίτερη την παρουσία του Πωλ Γκωγκέν. Μεταξύ 1900 και 1904, στο οίκημα εγκαταστάθηκαν ομάδες καλλιτεχνών, οι Ιταλοί, πιο διάσημος από τους οποίους ήταν ο Αρντένγκο Σόφιτσι, και οι Ισπανοί που συγκεντρώθηκαν γύρω από τον Πάκο Ντούριο. Μετά το 1904 μετακόμισαν περισσότεροι καλλιτέχνες και συγγραφείς.
Το Μπατώ-Λαβουάρ έγινε ο πιο διάσημος τόπος καλλιτεχνικής δημιουργίας στη Μονμάρτρη και σύμβολο της καλλιτεχνικής πρωτοπορίας. Το σπίτι ονομάστηκε επίσης «Βίλα των Μεδίκων της Μοντέρνας Ζωγραφικής», κατ' αναλογία με τη βίλα των Μεδίκων στη Ρώμη.
Το σπίτι έγινε μια ανεπίσημη λέσχη όπου κατοικούσαν ή σύχναζαν καλλιτέχνες μεταξύ των οποίων οι Ανρί Ματίς, Ζωρζ Μπρακ, Αντρέ Ντεραίν, Μωρίς ντε Βλαμένκ, Ραούλ Ντυφί, Μαρί Λωρενσάν, Αμεντέο Μοντιλιάν ι, Μωρίς Ουτριγιό, Ζακ Λιπσίτζ, Μαρία Μπλανσάρ, Ζαν Μετσενζέ και Λουί Μαρκουσίς, συγγραφείς: Γκυγιώμ Απολλιναίρ, Αλφρέ Ζαρρύ, Ζαν Κοκτώ, Ρεϊμόν Ραντιγκέ, Γερτρούδη Στάιν, ηθοποιοί και έμποροι τέχνης.
Παρακμή και αναβίωση
Από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι καλλιτέχνες που ζούσαν στο Μπατώ-Λαβουάρ και στη γειτονιά άρχισαν να μετακινούνται, κυρίως στο Μονπαρνάς και το Λα Ρυς, το αντίστοιχο κτήριο στην αριστερή όχθη.
Το 1970, το οίκημα καταστράφηκε από πυρκαγιά, παραμένει μόνο η πρόσοψη. Ανακατασκευάστηκε το 1978 από τον αρχιτέκτονα Κλωντ Σαρπαντιέ, στα ίδια σχέδια αλλά αυτή τη φορά με μπετόν, περιλαμβάνει και πάλι 25 εργαστήρια, τα οποία διατίθενται σε νέους καλλιτέχνες. Σήμερα οι καλλιτέχνες δεν μένουν εκεί, εργάζονται κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Παρίσι
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1932 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών
Το άλμα εις τριπλούν ανδρών στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1932 πραγματοποιήθηκε στις 15 Οκτωβρίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο.
Στο αγώνισμα αυτό, η Ελλάδα κέρδισε το χρυσό και το χάλκινο μετάλλιο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Νικόλαος Παπανικολάου για τρίτη συνεχή φορά μπροστά από τον Γιουγκοσλάβο Γιοβάν Μίκιτς. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε ο Κ. Ελευθεριάδης. Η Ελλάδα κέρδισε το αγώνισμα για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά. Έλαβαν μέρος 8 αθλητές από 5 χώρες.
Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 15 Οκτωβρίου.
Μετέχουσες χώρες
Στο αγώνισμα συμμετείχαν 8 αθλητές από 5 χώρες.
• 4
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίσματα στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1932 1932
Χάσμα της Αρτέμιδος
thumb|Η Κορόνα της Αφροδίτης με το χάσμα της Αρτέμιδος. Το χάσμα της Αρτέμιδος είναι ένα σχεδόν ολοστρόγγυλο σύστημα φαραγγιών στο έδαφος του πλανήτη Αφροδίτη.
Η διάμετρός του είναι περίπου 2.100 χιλιόμετρα και θέτει τα όρια της Κορόνας της Αφροδίτης, της μεγαλύτερης κορώνας του πλανήτη.
Το χάσμα της Αφροδίτης βρίσκεται στο νότιο τμήμα της περιοχής Aphrodite Terra.
Κατηγορία:Αφροδίτη (πλανήτης)
Πάρκο Μπουέν Ρετίρο
Το πάρκο Μπουέν Ρετίρο (ισπανικά: Parque del Buen Retiro) είναι ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα στην πόλη της Μαδρίτης, Ισπανία. Το πάρκο ανήκε στην ισπανική μοναρχία μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα, όταν έγινε δημόσιο πάρκο. Το Πάρκο έχει έκταση 1,4 χλμ² και βρίσκεται στα όρια του κέντρου της πόλης, πολύ κοντά στην Πουέρτα δε Αλκαλά και όχι μακριά από το Μουσείο Πράδο. Μέσα στο πάρκο βρίσκονται όμορφα αγάλματα και μνημεία, εκθέσεις έργων τέχνης και μία λίμνη. Φιλοξενεί διάφορα γεγονότα και είναι ένα από τα κύρια αξιοθέατα της Μαδρίτης. Σήμερα η πόλη περιβάλλει τελείως το πάρκο. Χαρακτηρίστηκε από την UNESCO το 2021 μαζί με το Πασέο ντελ Πράδο ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.
Ιστορία
Το 1505, την εποχή της Ισαβέλλας Α΄ (1474-1504), το μοναστήρι των Ιερωνυμίτων μετακινήθηκε στο σημερινό χώρο του Σαν Χερόνιμο ελ Ρεάλ και κατασκευάστηκε ένα νέο μοναστήρι σε γοτθικό ισαβελικό ρυθμό. Η βασιλική οικογένεια έκτισε ένα αναχωρητήριο ως τμήμα της εκκλησίας. Ο βασιλιάς Φίλιππος Β΄ μετακίνησε τη βασιλική αυλή στη Μαδρίτη το 1561. Ο Φίλιππος επέκτεινε το Ρετίρο με σχέδια του αρχιτέκτονα Χουάν Μπαουτίστα δε Τολέδο, και σχεδιάστηκαν σειρές δέντρων.
Οι κήποι επεκτάθηκαν το 1620, όταν ο Γκασπάρ δε Γκουθμάν, Κόμης-Δούκας του Ολιβάρες, ισχυρός ευνοούμενος του Φιλίππου Δ΄, έδωσε στον βασιλιά αρκετές εκτάσεις γης στην περιοχή για την αναψυχή της αυλής του. Ο Ολιβάρες αποφάσισε να κτίσει, σε ένα μέρος το οποίο άρεσε στον βασιλιά, μία βασιλική οικία η οποία θα ήταν ανώτερη των ρωμαϊκών βιλλών των Ρωμαίων ευγενών που βρίσκονταν στα λοφώδη περίχωρα της Ρώμης τον προηγούμενο αιώνα. Αν και αυτή η δεύτερη βασιλική κατοικία ήταν να κατασκευαστεί στα όρια της Μαδρίτης, στην πραγματικότητα ήταν κοντά στο Αλκάθαρ ή οχυρό ανάκτορο, και η τοποθεσία σε μία δροσερή δασώδη έκταση αποδείχθηκε ιδανική.
Τη δεκαετία του 1630, υπό την επίβλεψη των αρχιτεκτόνων Τζοβάννι Μπατίστα Κρεσέντζι και Αλόνσο Καρμπονέλ, κατασκευάστηκαν αρκετά κτίρια με γοργούς ρυθμούς, δύο από τα οποία υπάρχουν μέχρι σήμερα: το Κασόν δε Μπουέν Ρετίρο, το οποίο χρησιμοποιούταν ως αίθουσα χορού και το κτίριο το οποίο φιλοξενούσε το στρατιωτικό μουσείο, το πρώην Μουσέο δελ Εχέρθιτο, το οποίο περιλαμβάνει την κύρια αίθουσα εισόδου, το «Σαλόν δε Ρέινος» (σαλόνι των βασιλέων) και οι τοίχοι ήταν διακοσμήμένοι με έργα των Ντιέγο Βελάθκεθ και Φρανθίσκο ντε Θουρμπαράν και τοιχογραφίες του Λούκα Τζορντάνο.
Στο πάρκο εργάστηκε ο Κόζιμο Λόττι, ένας αρχιτέκτονας κήπων ο οποίος δούλεψε επίσης με τον Μπερνάρντο Μπουονταλέντι στο σχέδιο των κήπων Μπόμπολι για τον Κόζιμο Α΄, μέγα δούκα της Τοσκάνης. Το νερό ήταν διακριτικό χαρακτηριστικό του κήπου από την αρχή: η μεγάλη λίμνη Εστάνκε δελ Ρετίρο, η οποία ήταν σκηνικό ψεύτικων ναυμαχιών και άλλων παραστάσεων στο νερό, το μεγάλο κανάλι, το στενό κανάλι, ή λοξή λιμνούλα με τις καμπανούλες, δημιούργησαν - μαζί με τα παρεκκλήσια- το βασικό σχέδιο των κήπων. Το Μπουέν Ρετίρο χαρακτηρίστηκε ως «το παγκόσμιο έργο τέχνης της εποχής», πιθανόν η τελευταία σημαντική δημιουργία της αναγεννησιακής Ισπανίας. Το Μπουέν Ρετίρο έγινε το επίκεντρο της αυλής των Αψβούργων σε μία εποχή που η Ισπανία ήταν η ισχυρότερη δύναμη στον κόσμο. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Φίλιππος Δ΄ και Κάρολος Β΄ δόθηκαν στο πάρκο αρκετές παραστάσεις για τη βασιλική οικογένεια και την αυλή.
Οι κήποι παραμελήθηκαν μετά το θάνατο του Φιλίππου Δ΄ το 1665, αλλά ανακαινίστηκαν και τροποποιήθηκαν σε αρκετές περιπτώσεις, όπως όταν ο κήπος άνοιξε για το κοινό το 1767 και έγινε ιδιοκτησία του δήμου το 1868.
Ο Φίλιππος Ε΄ (1700-1746) διέταξε τη δημιουργία ενός παρτεριού, το μόνο γαλλικού ρυθμού κήπο στο σύμπλεγμα. Κατά τη βασιλεία του Φερδινάνδου Στ΄, το Μπουέν Ρετίρο ήταν το σκηνικό για σημαντικές ιταλικές όπερες. Ο Κάρολος Γ΄ εξωράισε την περίμετρο του κήπου, αντικαθιστώντας τους παλιούς τοίχους με κομψά ατσάλινα κιγκλιδώματα. Το αστεροσκοπείο του Χουάν δε Βιγιανουέβα κατασκευάστηκε την εποχή της βασιλείας του Καρόλου Δ΄ (1788-1808). Το ανάκτορο Μπουέν Ρετίρο χρησιμοποιούταν μέχρι την εποχή του Καρόλο Γ΄. Το μεγαλύτερο τμήμα του καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου της Χερσονήσου (1807-1814) με την Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Ισαβέλλας Β΄ έλαβαν χώρα σημαντικές αλλαγές στο Ρετίρο. Οι κήποι απολάμβαναν μια ιδιαίτερα ευημερούσα περίοδο, με την φύτευση δέντρων και προηγουμένως αφύτευτες περιοχές, όπως το «Κάμπο Γκράντε», σχεδιάστηκαν. Οι κήποι τελικά έγιναν δημοσία περιουσία το 1868, την εποχή της εκθρόνισης της βασίλισσας Ισαβέλλας. Το 1883 φιλοξένησε το Εξποσιθιόν Ναθιονάλ δε Μινερία.
Το Ρετίρο σταδιακά έγιναν ο πράσινος πνεύμονας της πόλης. Στις αρχές του 20ού αιώνα, ανεγέρθη δίπλα στη λίμνη του Μνημείο του Αλφόνσο ΙΒ΄ της Ισπανίας, σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Χοσέ Γκράσες Ριέρα. Αμέτρητα αγάλματα, σιντριβάνια και αναθηματικά μνημεία γέμισαν το πάρκο και το μετέτρεψαν σε ανοικτό μουσείο αγαλμάτων.
Τη δεκαετία του 1930 και του 1940 έλαβε χώρα η δημιουργία νέων κήπων από τον αρχικηπουρό Θεθίλιο Ροδρίγκεθ.
Χαρακτηριστικά
Κοντά στη βόρεια είσοδο του πάρκου βρίσκεται η Εστάνκε δελ Ρετίρο («λίμνη του Ρετίρο»), μία μεγάλη τεχνητή λίμνη. Δίπλα της βρίσκεται το μνημείο στον Αλφόνσο ΙΒ΄, το οποίο διαθέτει μια ημικυκλική σειρά από κολώνες και έναν έφιππο ανδριάντα του μονάρχη στην κορυφή του ψηλού κεντρικού πυρήνα.
Ανάμεσα στις τριανταφυλλιές όλων των ειδών του κήπου Ροσαλέδα, βρίσκεται το συντριβάνι του Εκπεσόντος Αγγέλου, το οποίο ανεγέρθηκα το 1922, του οποίου το κύριο άγαλμα, Ελ Άνχελ Καΐδο (στην κορυφή) είναι έργο του Ρικάρδο Μπελβέρ (1845-1924), το οποίο είναι εμπνευσμένο από τον Χαμένο Παράδεισο του Τζον Μίλτον, το οποίο αναπαριστά τον Εωσφόρο να πέφτει από τον ουρανό. Θεωρείται ότι αυτό είναι το μοναδικό γνωστό δημόσιο μνημείο του Διαβόλου.
Τα λίγα εναπομείναντα κτίρια του ανακτόρου Μπουέν Ρετίρο, συμπεριλαμβανομένου του Κασόν δελ Μπουέν Ρετίρο και το Σαλόν δε Ρέινος, τώρα στεγάζουν μουσειακές εκθέσεις. Το Κασόν έχει πίνακες του 19ου και του 20ού αιώνα, συμπεριλαμβανομένων πινάκων του Ισπανού ζωγράφου Χοακίν Σορόγια. Το Εχέρτικο, ένα από κύρια πολεμικά μουσεία στην Ισπανία, μετακινήθηκε στο Αλκάθαρ του Τολέδου.
Από τη στιγμή που έγινε δημόσιο πάρκο στο τέλος του 19ου αιώνα, το «Πάρκε δελ Ρετίρο» έχει χρησιμοποιηθεί ως χώρος για διάφορες διεθνείς εκθέσεις. Αρκετά εμβληματικά κτίρια παραμένουν παρακαταθήκη τέτοιων γεγονότων, συμπεριλαμβανομένου του Παλάθιο δε Βελάθκεθ (1884) του αρχιτέκτονα Ρικάρδο Βελάθκεθ Μπόσκο, ο οποίος σχεδίασε επίσης το Παλάθιο δε Κριστάλ (Κρυστάλλινο Παλάτι), ένα γυάλινο περίπτερο εμπνευσμένο από το Κρυστάλλινο Παλάτι (Κρίσταλ Πάλας) στο Λονδίνο. Κατασκευάστηκε ταυτόχρονα με τη τεχνητή λίμνη του το 1887 για την έκθεση των νησιών των Φιλιππίνων και ήταν το πρώτο με εκθέσεις των λουλουδιών του αρχιπελάγους. Οι κήποι στο πρώην «Κάμπο Γκράντε» υπενθυμίζουν επίσης της εκθέσεις που έλαβαν χώρα εκεί στο παρελθόν.
Το Πασέο δε λα Αρχεντίνα, γνωστό επίσης και ως Πασέο δε λας Εστάτουας («Περίπατος των Αγαλμάτων») είναι διακοσμημένο με μερικά από τα αγάλματα των βασιλιάδων από Βασιλικό Ανάκτορο, τα οποία φιλοτεχνήθηκαν από το 1750 μέχρι το 1753.
Σήμερα υπάρχουν εκθέσεις τέχνης στο Κρυστάλλινο Παλάτι, στο Παλάθιο δε Βελάθκεθ και στη Κάσα δε Βάκας.
Στο πάρκο βρίσκεται επίσης το Bosque de los Ausentes (Δάσος των Απόντων), ένα μνημείο για τα 191 θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων στη Μαδρίτη τις 11 Μαρτίου 2004.
Δραστηριότητες
Υπάρχει επίσης υπαίθριο γυμναστήριο τόσο για νέους όσο και ηλικιωμένους, όπως μηχανήματα για εκτάσεις και στατικά ποδήλατα, βάρη και άλλα. Επίσης, υπάρχουν πολλοί δημόσιοι αθλητικοί χώροι και παιδικές χαρές.
Γύρω από τη λίμνη, διεξάγονται παραστάσεις με κουκλοθέατρο και κάθε είδους παραστάσεις από καλλιτέχνες του δρόμου. Κωπήλατες λέμβοι μπορούν να νοικιαστούν για να χρησιμοποιηθούν στη λίμνη, ενώ υπάρχουν και ιππήλατες άμαξες. Επίσης, υπάρχουν ενοικιαζόμενες βάρκες που κινούνται με ηλιακή ενέργεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαδρίτη Μπουεν Ρετιρο Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ισπανία
Μάικλ Τζόρνταν
Ο Μάικλ Τζέφρι Τζόρνταν (αγγλικά: Michael Jeffrey Jordan, γεννήθηκε στο Μπρούκλιν, Νέα Υόρκη, 17 Φεβρουαρίου 1963) είναι Αμερικανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν ιδιοκτήτης των Σάρλοτ Χόρνετς. Με ύψος 1,98 μέτρα, αγωνιζόταν στη θέση του σούτινγκ γκαρντ. «Είναι ευρέως αποδεκτό ότι είναι ο καλύτερος καλαθοσφαιριστής όλων των εποχών». Αναγνωρίζεται επίσης ως ο κορυφαίος του αθλήματος όλων των εποχών από τη Διεθνή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (FIBA) και τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ), ενώ το Δεκέμβριο του 1999 ψηφίστηκε 4ος «αθλητής του αιώνα» από τη ΔΟΕ.
Συχνά αναφερόμενος με τα αρχικά του ονόματός του (MJ), ξεκίνησε την κολεγιακή του πορεία από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας, όπου οι εμφανίσεις και επιτυχίες του τον έκαναν γνωστό σε εθνικό επίπεδο. Συνέχισε την καριέρα του στο επαγγελματικό πρωτάθλημα (NBA) αγωνιζόμενος με τους Σικάγο Μπουλς, σε δύο θητείες και τους Ουάσινγκτον Ουίζαρντς, όπου και ολοκλήρωσε την καριέρα του το 2003 στα 40 του χρόνια. Οι ακραίες αθλητικές ικανότητές του τον έκαναν πρωταγωνιστή σε μερικά από τα πιο θεαματικά στιγμιότυπα στην ιστορία του ΝΒΑ, ενώ ο αγωνιστικός του οίστρος οδήγησε την ομάδα του Σικάγου στη δημιουργία της δυναστείας που κατέκτησε έξι πρωταθλήματα σε οκτώ χρόνια μέσα στη δεκαετία του 1990. Από τον Οκτώβριο του 1993 μέχρι το Μάρτιο του 1995, αποχώρησε από το μπάσκετ αλλά στις 20 Μαρτίου 1995 επέστρεψε στην ενεργό δράση με την περίφημη φράση: I'm back.
Όσον αφορά τις ατομικές του διακρίσεις, έχει 10 τίτλους πρώτου σκόρερ του NBA, από τις οποίους οι επτά συνεχόμενοι από το 1987 έως το 1993, πέντε βραβεία καλύτερου παίκτη (MVP) της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος και έξι βραβεία MVP των τελικών του ΝΒΑ. Κατέχει τα ρεκόρ για τους υψηλότερους μέσους πόντους που σημειώθηκαν ανά παιχνίδι στην κανονική περίοδο καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του (30,12 πόντοι ανά παιχνίδι) και στα πλέι οφ (33,45 πόντοι ανά παιχνίδι). Κατέκτησε επίσης δύο Ολυμπιακούς τίτλους με την Εθνική ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών, μία φορά με την κολεγιακή ομάδα το 1984 και τη δεύτερη το 1992 με την πρώτη ομάδα επαγγελματιών που αγωνίστηκε σε τέτοια διοργάνωση. Όλες αυτές οι διακρίσεις του στο μπάσκετ τον έκαναν διάσημο, κάτι που εκμεταλλεύτηκαν αυτός και οι μεγάλες εταιρείες που σχετίζονται με τον αθλητισμό και όχι μόνο. Από το 1984 έχει δικιά του σειρά παπουτσιών, τα Air Jordans, την παραγωγή των οποίων ανέλαβε η εταιρεία Nike, ενώ έχει αποτελέσει το απόλυτο πρότυπο για τη νεολαία τη δεκαετία του 1980 και του 1990. Ένας παίκτης ικανός να αποφασίσει μόνος του τη μοίρα ενός αγώνα, σημείωσε το καλάθι νίκης με λιγότερα από πέντε δευτερόλεπτα από το τέλος 25 φορές στην καριέρα του, ενώ σε εννέα αγώνες σημείωσε το νικητήριο καλάθι με σουτ τη στιγμή της λήξης.
Το 2011 και το 2018 το περιοδικό Slam τον κατέταξε ως τον καλύτερο του αθλήματος όλων των εποχών. Συγκαταλέγεται στους πιο διακεκριμένους και αναγνωρίσιμους, αλλά και πιο πλούσιους αθλητές παγκόσμια όλων των εποχών και από όλα τα αθλήματα. Το όνομά του είναι ένα από τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα στο χώρο του μπάσκετ και συνδυάστηκε με τεράστια εμπορική επιτυχία για τις εταιρείες με τις οποίες συνεργάστηκε, τόσο κατά τη διάρκεια της ενεργού δράσης του, όσο και μετά από αυτή. Μέχρι και οι καλύτεροι αντίπαλοί του παραδέχθηκαν την σαφή ανωτερότητά του, όπως ο Μάτζικ Τζόνσον λέγοντας «Υπάρχει ο Μάικλ Τζόρνταν και μετά εμείς οι υπόλοιποι», ενώ ο Λάρι Μπερντ παρατήρησε ότι «ποτέ το μπάσκετ δεν γνώρισε καλύτερο παίκτη από τον Τζόρνταν». Υπήρξε αναπόσπαστο κομμάτι της διάδοσης του NBA σε όλο τον κόσμο την εποχή της δράσης του. Είναι μέλος του Naismith Memorial Basketball Hall of Fame από το 2009 και του Hall of Fame της FIBA από το 2015.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Τζόρνταν γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης στις 17 Φεβρουαρίου του 1963. Ο πατέρας του Τζέιμς Τζόρνταν, εργάστηκε ως επόπτης της General Electric Plant και η μητέρα του Ντελόρις ήταν τραπεζικός υπάλληλος. Ο πατέρας του τον έμαθε να εργάζεται σκληρά και να μην επηρεάζεται από τη ζωή στο δρόμο. Ο πατέρας του είχε έντονη αίσθηση τάξης και κατεύθυνε τα παιδιά του στον αθλητισμό. Όταν ο Μάικλ ήταν ακόμη μωρό αυτός και η οικογένειά του μετακόμισαν στο Γουίλμινγκτον της Βόρειας Καρολίνας, όπου ήταν και ο αρχικός τόπος καταγωγής της οικογένειας έχοντας περάσει τουλάχιστον έξι γενιές σε ένα μικρό κομμάτι βάλτου και καλλιεργήσιμων εκτάσεων σε αγροτικά προάστια και πόλεις. Πρώτου να μπει στο γυμνάσιο έκανε μαθήματα τένις, ασχολήθηκε με τον στίβο και το αμερικανικό ποδόσφαιρο, στο τέλος όμως δύο ήταν τα αθλήματα που τον κέρδισαν: το μπάσκετ και το μπέιζμπολ. Εκεί ξεκίνησε να παίζει κυρίως μπέιζμπολ, ενώ σχεδόν παράλληλα άρχισε και η ενασχόλησή του με το μπάσκετ. Η νικηφόρα νοοτροπία του στον αθλητισμό ήταν εμφανής από τα παιδικά του χρόνια, αν και στην προσωπική του ζωή ήταν ντροπαλός. Οι γονείς του Μάικλ ανέβαζαν συνεχώς τις προσδοκίες τους για τα παιδιά τους. Η σχέση του Μάικλ με τον μεγαλύτερο (κατά 11 μήνες) αδερφό του Λάρι, ήταν μια βασική δύναμη στα πρώτα του χρόνια. Ο Λάρι ήταν επίσης σπουδαίος αθλητής με την ίδια δύναμη, αθλητική ικανότητα και φιλοδοξία, αλλά δεν είχε τη σωματοδομή για να υπερέχει στον αθλητισμό. Ο Μάικλ αγωνίστηκε σκληρά για να κερδίσει τον μεγαλύτερο αδερφό του, όταν οι δύο τους έπαιζαν μεταξύ τους σε καθημερινή βάση στο γήπεδο μπάσκετ στην αυλή του σπιτιού που είχε φτιάξει ο πατέρας τους. Η κυριαρχία του Λάρι στον μικρότερο αδερφό του ώθησε την αποφασιστικότητα του μικρού να φτάσει και να κερδίσει - και τελικά, μία ημέρα το κατάφερε. Στα 12 χρόνια του ο Μάικλ μαζί με τον αδερφό του αγωνίστηκαν για πρώτη φορά σε οργανωμένη ομάδα μπάσκετ μετά από πρωτοβουλία του προπονητή του μπέιζμπολ και ήδη άρχισε να ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους.
Γυμνάσιο
Έτσι λοιπόν περιορίστηκε σε θέση στη δεύτερη ομάδα που αγωνίζονταν σε αντίστοιχο πρωτάθλημα. Το όλο γεγονός τον πείσμωσε ωθώντας τον να δουλέψει σκληρά προκειμένου να βελτιωθεί, ενώ παράλληλα κατάφερε να δείξει για πρώτη φορά την αξία του με την δεύτερη ομάδα, της οποίας ήταν πρώτος σκόρερ μετρώντας σε κάθε παιχνίδι 30 ή 40 πόντους. Η δημοφιλία του τρόπου παιχνιδιού του έγινε άμεσα γνωστή με αξιοπρόσεκτη αύξηση του αριθμού των θεατών που παρακολουθούσαν τους αγώνες του. Το 1980 χρειάστηκε να εργαστεί περιστασιακά ως συντηρητής σε ξενοδοχείο, καθώς η οικογένεια του Μάικλ δεν ήταν ευκατάστατη. Η εμπειρία δεν ήταν ευχάριστη για τον ίδιο, ενώ τα αδέρφια του που επίσης εργάζονταν για την ενίσχυση της οικογένειας δεν είχαν αντίστοιχα υψηλές προσδοκίες.
Την επόμενη χρονιά, έχοντας ψηλώσει πάνω από 10 εκατοστά σε σχέση με την προηγούμενη και ύστερα από πολλές ώρες εξάσκησης, ήταν πλέον πολύ πιο αθλητικός και βελτιωμένος και δεν δυσκολεύτηκε να μπει στην πρώτη ομάδα. Αν και σαν σύνολο έκαναν μέτρια σεζόν με ρεκόρ 9–7 στις νίκες, ο Τζόρνταν μέτρησε 24,6 πόντους και 12 ριμπάουντ κατά μέσο όρο και ενώ ήταν ακόμα σχεδόν τελείως άγνωστος άρχισε σιγά - σιγά να εξαπλώνεται η φήμη του.
thumb|right|Ο Τζόρνταν με την ομάδα του γυμνασίου του τη σεζόν 1979-80.
Ο πρώτος που τον εντόπισε ήταν ο νεαρός τότε Ρόι Ουίλιαμς, βοηθός του προπονητή Ντιν Σμιθ στην ομάδα μπάσκετ του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας (University of North Carolina at Chapel Hill), ενός τοπικού κολεγίου που είχε όμως ένα από τα καλύτερα προγράμματα στο άθλημα σε εθνικό επίπεδο. Ο Ουίλιαμς άκουσε τα καλά λόγια του υπευθύνου του αθλητικού τμήματος του γυμνασίου Λέινι, που του κίνησαν την περιέργεια προτείνοντας στην ομάδα να κάνουν σκάουτινγκ στον παίκτη. Μετά από παρακολούθηση ξεχώρισε το ταλέντο του Τζόρνταν με αποτέλεσμα να κληθεί στο καμπ του Ντιν Σμιθ, μαζί με άλλα 400 παιδιά από την περιοχή όπου εντυπωσίασε τους ανθρώπους του κολεγίου. Λίγο αργότερα ο ταλαντούχος παίκτης έλαβε μέρος και στο Garfinkel’s Five Star Camp στη Νέα Υόρκη, όπου εξάπλωσε κι' άλλο τη φήμη του και έγινε γνωστός και σε άλλα κολέγια. Το καλοκαίρι του 1980 είχε ήδη δεχθεί προτάσεις για υποτροφία από πολλά πασίγνωστα κολέγια εκτός αυτού της Βόρειας Καρολίνας, συμπεριλαμβανομένου του Πανεπιστημίου Ντιουκ, των Πανεπιστημίων της Νότιας Καρολίνας, του Σίρακιουζ, της Βιρτζίνια και του Πανεπιστημίου του Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Ο ίδιος πήρε σχετικά γρήγορα την απόφασή του με το που θα αγωνίζονταν και την 1η Νοεμβρίου του 1980, προτού αρχίσει την τελευταία του χρονιά στο γυμνάσιο, ανακοίνωσε την απόφασή του να αγωνιστεί στο δημόσιο κολέγιο της Βόρειας Καρολίνας. Εξήγησε ότι το έκανε αυτό ώστε να επικεντρωθεί μόνο στο να παίζει μπάσκετ.
Κολέγιο
Το 1981 όταν εντάχθηκε στην ομάδα του κολεγίου της Βόρειας Καρολίνας θεωρούνταν ως ένας από τους πιο καλούς πρωτοετείς παίκτες στο κολεγιακό πρωτάθλημα (NCAA). Έπαιξε τον πρώτο του αγώνα στις 28 Νοεμβρίου 1981 απέναντι στο Πανεπιστήμιο του Κάνσας κάνοντας δύο λάθη στην αρχή του παιχνιδιού με συνέπεια να καθίσει γρήγορα στον πάγκο, απ' όπου παρακολούθησε το πρώτο ημίχρονο. Στο τέλος της συνάντησης δεν τα πήγε και τόσο άσχημα έχοντας 12 πόντους. Κάτω από την καθοδήγηση του κορυφαίου προπονητή του Ντιν Σμιθ, που υπήρξε ο σημαντικότερος δάσκαλός του, κέρδισε την θέση του βασικού στην ομάδα του και σε 34 αγώνες μέτρησε 13,5 πόντους και 4,4 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Μπαίνοντας στο κολέγιο είχε ύψος 1,91 μέτρα και η αλτικότητά του βελτιώθηκε μετά τον πρώτο χρόνο. Ο Σμιθ ήταν ιδιαίτερα αυστηρός προπονητής επιδεικνύοντας επαγγελματισμό στη δουλειά του, ήταν εξαιρετικά παθιασμένος κατά τη διάρκεια των προπονήσεων και φώναζε τακτικά στους παίκτες. Ο Τζόρνταν εξεπλάγη από το γεγονός ότι ο προπονητής δεν έβριζε ποτέ κανέναν, κάτι που είναι ασυνήθιστο για προπονητές που χρησιμοποιούν αυτό το είδος προπονητικής μεθόδου στην πράξη. Ο Σμιθ υπήρξε ο άνθρωπος με τη μεγαλύτερη επιρροή στη ζωή του νεαρού παίκτη, όχι μόνο επειδή του έμαθε τα βασικά στοιχεία του παιχνιδιού αλλά και πώς να γίνει πρωταθλητής. Το Νορθ Καρολάινα είχε ήδη πολύ καλή ομάδα με τον Τζέιμς Ουόρθι να ξεχωρίζει και έφτασε μέχρι τον τελικό του πρωταθλήματος απέναντι στο στην ομάδα του Πανεπιστημίου του Τζόρτζταουν όπου αγωνίζονταν ο Πάτρικ Γιούιν, μετέπειτα μεγάλος παίκτης των Νιου Γιορκ Νικς. Σε ένα αγώνα που τον παρακολούθησαν 60.000 θεατές στο Σούπερντομ (Superdome) της Νέας Ορλεάνης, ο Τζόρνταν πέτυχε το καλάθι που έκρινε την αναμέτρηση στα 15 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη του αγώνα (τελικό αποτέλεσμα 63–62), και ολοκλήρωσε τη χρονιά σαν πρωταθλητής αλλά και βραβευμένος ως «Ο Καλύτερος Πρωτοετής της χρονιάς στο NCAA». Σύμφωνα με τον ίδιο το καλάθι αυτό τον έκανε γνωστό σε εθνικό επίπεδο, καθώς η μέχρι τότε πορεία του δεν του είχε δώσει αυτή τη δυνατότητα.
thumb|left|Σε προσπάθειά του στο κολέγιο το 1983
Την επόμενη χρονιά το Νορθ Καρολάινα θα ξεκίναγε και πάλι σαν ένα από τα φαβορί για τον τίτλο, όμως στα προημιτελικά της διοργάνωσης γνώρισαν την ήττα και αποκλείστηκαν από τη συνέχεια. Ο Τζόρνταν σημείωσε ρεκόρ καριέρας με 39 πόντους με αντίπαλο το Τζόρτζια Τεκ στις 29 Ιανουαρίου 1983 και μέτρησε 20 πόντους και 5,5 ριμπάουντ ανά αγώνα καταφέρνοντας να συμπεριληφθεί στην «Καλύτερη Πεντάδα του NCAA».