cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νήσος Βασίλιεφσκι
Ευρισκόμενη απέναντι από τα Χειμερινά Ανάκτορα, η Νήσος Βασίλιεφσκι καταλαμβάνει ένα μεγάλο μέρος του ιστορικού κέντρου της πόλεως και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 209.188 κατοίκους (απογραφή του 2017). Δύο από τις γνωστότερες γέφυρες στην πόλη, η Γέφυρα των Ανακτόρων και η Γέφυρα του Ευαγγελισμού, συνδέουν τη νήσο με το ηπειρωτικό έδαφος στα νότια. Το νησί εξυπηρετείται από δύο σταθμούς του Μετρό της Αγίας Πετρούπολης, στη Γραμμή 3: τον Βασιλεοστρόφσκαγια και τον Πριμόρσκαγια. Υπάρχουν επίσης λεωφορεία και γραμμές τραμ.
Φάουστο Κόππι
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές Κατηγορία:Ποδηλασία
Νήσος Βασίλιεφσκι
Τοπογραφία και τοπόσημα
Η Νήσος Βασίλιεφσκι αποτελείται από δύο μεγάλα τμήματα: Το νοτιοανατολικό μέρος είναι παλαιό, με κτίσματα κυρίως του 19ου αιώνα. Στη νότια όχθη βρίσκονται κάποια από τα παλαιότερα κτήρια στην πόλη, χρονολογούμενα από τον 18ο αιώνα. Αυτό το μέρος του νησιού είναι αξιοσημείωτο για το ορθογώνιο πλέγμα των οδών του (που στο πρώτο σχέδιο της πόλεως σχεδιαζόταν να γίνουν κανάλια, ώστε μέρος της πόλεως να μοιάζει με τη Βενετία ή το Άμστερνταμ), με τρεις λεωφόρους (prospekts, τη Μεγάλη Λεωφόρο, τη Μέση Λεωφόρο και τη Μικρή Λεωφόρο) να τη διασχίζουν στη διεύθυνση περίπου ανατολής-δύσης και με περίπου τριάντα κάθετες οδούς, επονομαζόμενες «γραμμές» (linii). Για την ακρίβεια ο όρος αναφέρεται σε μία πλευρά μιας οδού, δηλαδή τα κτήρια στην απένταντι πλευρά του δρόμου έχουν διαφορετική διεύθυνση (όνομα). Υπάρχουν έτσι στην πραγματικότητα περίπου 15 οδοί με ιδιόμορφη αρίθμηση και διεύθυνση προσεγγιστικά βορρά-νότου. Ο ένας από αυτούς είναι ο στενότερος σε όλη την πόλη και φέρει το όνομα του ζωγράφου Ιλιά Ρέπιν.
Στο ανατολικότερο επίπεδο άκρο (γλώσσα) του νησιού, τη «Στρέλκα» (= «βέλος»), βρίσκονται μουσεία, το παλαιό χρηματιστήριο της Αγίας Πετρούπολης (επίσης σήμερα μουσείο) και δύο μεγάλες επινίκιες στήλες, προσελκύοντας έτσι πολλούς τουρίστες στην περιοχή. Τα κτίσματα κατά μήκος της «Ακτής Πανεπιστημίου» (Университетская набережная), στην όχθη του Μεγάλου Νέβα, περιλαμβάνουν την Κουνστκάμερα, τα «Δώδεκα Κολέγια», το Ανάκτορο Μένσικοφ, την Αυτοκρατορική Ακαδημία Επιστημών και τον καθεδρικό Ναό του Αγίου Ανδρέα, όλα του 18ου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νησος Βασιλιεφσκ Βασιλιεφσκι
Κατάλογος ευρωπαϊκών χωρών ανά έκταση
Ορισμένα κράτη (τα οποία επισημαίνονται με αστεράκι) ανήκουν εν μέρει στην Ευρώπη. Στο λήμμα κατατάσσονται ανάλογα με την έκταση του ευρωπαϊκού τους τμήματος.
Ο κατάλογος περιλαμβάνει μόνο τα κυρίαρχα κράτη της Ευρώπης. Ως εκ τούτου, ο κατάλογος δεν εμφανίζει τα συστατικά έθνη του Ηνωμένου Βασιλείου ξεχωριστά, αλλά μόνο το Ηνωμένο Βασίλειο ολόκληρο.
Τα παρακάτω στοιχεία συμπεριλαμβάνουν τα εσωτερικά ύδατα των χωρών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατάλογοι χωρών
Ουγούρτασι
Το Ουγούρτασι (τουρκικά: Uğurtaşı) είναι κωμόπολη της Τουρκίας στην επαρχία Γκιουμούσχανε. . μικρογραφία|Το Σταυρίν στον σύγχρονο χάρτη της Τουρκίας
Γεωγραφία
Ο αρχικός οικισμός ενισχύθηκε, μετά την Άλωση της Τραπεζούντας, από φυγάδες της πρωτεύουσας των Κομνηνών. Ανάμεσα στους πρώτους οικιστές αναφέρονται οι Αμοιρούτζαι και οι Ξιφιλίνοι, αρχοντικές οικογένειες της αυτοκρατορικής αυλής της Τραπεζούντας. Το όνομα Σταυρί ή Σταυρίν και Σταυρίον το απέκτησε από την μονή του Τιμίου Σταυρού (που καταστράφηκε το 1769 ), μετόχι της Μονής Βαζελώνος, στη δικαιοδοσία της οποίας υπαγόταν παλιότερα. Από το Σταυρίν περνούσε παλιότερα «το βασιλιακόν η στράτα», ο δημόσιος δρόμος Τραπεζούντας – ενδοχώρας που ήταν και δρόμος του ταχυδρομείου.
Μετά την ερήμωση κάποιων ενοριών στον οικισμό, που τότε ονομαζόταν Σταυριν, παρέμειναν μέχρι την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 4 ενορίες: Απανοχώρ’, Αφκατοχώρ’, Μονοβάντων και Μαχαλάς.
Ο οικισμός είναι χτισμένο σε οροπέδιο έκτασης 25.000 στρεμμάτων και σε υψόμετρο από 1.700 έως 2.000 μ., 30 χλμ ΒΔ της Γκιουμούσχανε (5 ώρες απόσταση) και 70 Ν της Τραπεζούντας (15 ώρες). Συνόρευε στα βόρεια με τη Ματσούκα, δυτικά με τη Μούζενα και ανατολικά με το Κορούμ. Το βουνό Κουλάτ που δεσπόζει στην περιοχή, ίσως είναι ο Θήχης του Ξενοφώντα απ’ όπου οι Μύριοι είδαν τη θάλασσα της Τραπεζούντας. 500 οικογένειες, περίπου 2.000 άνθρωποι κατοικούσαν στις ενορίες του.
Οικονομία
Από τα 25.000 στρ. καλλιεργούνταν μόνο το ¼, κυρίως με δημητριακά και όσπρια. Στην περιοχή υπήρχε άφθονο πηγαίο νερό με βρύσες σε όλες τις συνοικίες, όπως π.χ. τ' Ασσιαρή το πεγάδ’, τη Χατζη Σοφίας το πεγάδ’ , τη Κουρτάντων, τη Κουρή, τη Γαραουτσάντων, τη Καλούτς, τη Γεράντων κλπ. Οι περισσότεροι κάτοικοι ασχολούνταν από παλιά με τα μεταλλεία, όπως όλοι στην Χαλδία. Από τα μισά, όμως, του 19ου αι. που μειώθηκε η παραγωγή τους, πολλοί αναγκάστηκαν να μετεγκατασταθούν σε περιοχές άλλων απομακρυσμένων μεταλλείων, όπως το Άκ Νταγ Ματέν. Οι υπόλοιποι ασχολήθηκαν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία ή μετανάστευαν μόνιμα ή προσωρινά στη Ρωσία (Στο Κερτς της Κριμαίας υπήρχε ακμαία παροικία Σταυριωτών). Τους θερινούς μήνες τα κοπάδια αγελάδων και αιγοπροβάτων ανέβαιναν στα παρχάρια (εύφορα οροπέδια σε υψόμετρο 2.500 μ. περίπου) με την επίβλεψη γυναικών που λέγονταν ρομάνες ή αρνομάνες με επικεφαλής την παρχαρομάνα. Τα παρχάρια του Σταυρί ήταν το Τρανόν ή Παλαιόν, το Κρεπεγάδ’, τη Ζού το Γιατάκ’, τ' Άνθεν, το Μεσοπάρχαρον, το Προατοράδ’, η Σπογγίχτε, τη Πλακί. Στο χωριό υπήρχαν και λίγα καταστήματα (παντοπωλεία, υφασματοπωλεία, εργαστήρια κλπ)
Εκπαίδευση
Το 1860 άρχισε να λειτουργεί στον νεόδμητο ναό του Τιμίου Σταυρού αλληλοδιδακτικό σχολείο μέχρι το 1885 που διαλύθηκε και λειτούργησαν τετρατάξια σχολεία στις 3 ενορίες. Το 1905 ο ξενιτεμένος στο Κερτς της Κριμαίας Χατζη-Παναγιώτης Ασσερής χρηματοδότησε την ανέγερση ευρύχωρου επτατάξιου σχολείου και διώροφου ξενώνα για τους δασκάλους. Η Ασσερίειος Κεντρική Σχολή λειτούργησε κανονικά ως το 1914. Παράλληλα λειτουργούσαν και δημοτικά σχολεία στις ενορίες. Οι δάσκαλοι που δίδαξαν στη σχολή ήταν οι περισσότεροι από το Σταυρίν ενώ κάποιοι ήταν από τη Βαρενού, την Αργυρούπολη και το Λυκάστ'.
Εκκλησία
Εκκλησιαστικά υπαγόταν στη μητρόπολη Χαλδίας, Χερροιάνων και Κερασούντος. Πολλοί ναοί υπήρχαν στις ενορίες του Σταυρί όπως του Αγίου Βασιλείου, της  Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού, του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος, της Αγίας Τριάδος, του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, των Αγίων Πέτρου και Παύλου. Επίσης υπήρχαν και 24 παρεκκλήσια. Το μεγαλύτερο πανηγύρι ήταν τον Δεκαπενταύγουστο (τ' Αεσερί η Παναγία). Σήμερα στο Σταυρίν σώζονται εννέα εκκλησίες και παρεκκλήσια, εκ των οποίων μια εκκλησία έχει μετατραπεί σε τέμενος.
Το φαινόμενο των κρυπτοχριστιανών
Οι Σταυριώτες, κατά το 17ο και 18ο αι. εξισλαμίσθηκαν κρατώντας όμως κρυφά την παραδοσιακή τους θρησκεία, τον Χριστιανισμό. Μετά την έκδοση του Χάττ-ι-Χουμαγιούν, το 1856 και κυρίως μετά τη λήξη του ρωσοτουρκικού πολέμου το 1878, πολλοί από τους κρυπτοχριστιανούς του Σταυρίου αποκάλυψαν τη χριστιανική τους πίστη και έστειλαν τα παιδιά τους σε χριστιανικά σχολεία. Η αντίδραση των οθωμανικών αρχών υπήρξε έντονη απέναντι στους Τενεσούρ, όπως τους αποκαλούσαν οι ίδιοι (οι Έλληνες τους αποκαλούσαν Κλωστούς ή Γυριστούς). Στη βιβλιογραφία η λέξη Σταυριώτης έγινε συνώνυμη με το κρυπτοχριστιανός, λόγω του έντονου φαινομένου στο Σταυρί. Το Σταυριωτικό ζήτημα δεν λύθηκε παρά μόνο με την Ανταλλαγή, οπότε όσες οικογένειες είχαν φανερωθεί θεωρήθηκαν ανταλλάξιμες ενώ οι υπόλοιπες παρέμειναν εκεί ως μουσουλμανικές.
Εκπατρισμός
Με την Ανταλλαγή οι Σταυριώτες, επειδή δεν μετακινήθηκαν ομαδικά, δεν εγκαταστάθηκαν σε κοινό οικισμό με το όνομα της πατρίδας τους. Πολλοί έχουν εγκατασταθεί στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πτολεμαΐδα, το Κιλκίς, τη Δράμα και αλλού .ροδοπολη σερρων
Unknown Woman
Το Unknown Woman (Άγνωστη Γυναίκα) είναι νοτιοκορεατική τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε από το τηλεοπτικό κανάλι KBS2 το 2017. Η σειρά μεταδιδόταν από το KBS2 από την Δευτέρα έως τη Παρασκευή από τις 7:50 μ. μ. έως τις 8:30 μ. μ. (Ώρα Κορέας).
Ουγούρτασι
Παραπομπές
* Κατηγορία:Πόλεις και χωριά επαρχίας Γκιουμούσχανε‎ Κατηγορία:Επαρχία Γκιουμούσχανε
Unknown Woman
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές τηλεοπτικές σειρές
Αμπί Ιστάντα
Η Αμπί Ιστάντα («στάσιμο νερό» ) είναι ενδορρεϊκή αλμυρή λίμνη στην επαρχία Νάβα της περιφέρειας Γκαζνί στο Αφγανιστάν. Βρίσκεται σε μία κατάπτωση που δημιουργείται από το σύστημα του Ρήγματος Τσάμαν στις νότιες πλαγιές της οροσειράς Χίντου Κους, 125 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Γκαζνί.
Ούγος του Κλινύ
Ο Ούγος (13 Μαΐου 1024 – 28 Απριλίου 1109), γνωστός και ως Ούγος ο Μέγας ή Ούγος του Σεμύρ, ήταν ηγούμενος του Κλινύ από το 1049 μέχρι τον θάνατο του. Ήταν ένας από τους επιδραστικότερους αρχηγούς των μοναστικών ταγμάτων του Μεσαίωνα.
Αμπί Ιστάντα
Σύμφωνα με πρόσφατες μετρήσεις η έκταση της λίμνης είναι 130 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αν και αποξηραίνεται περιοδικά. Είναι αρκετά ρηχή και δεν ξεπερνά τα 3,7 μέτρα σε βάθος. Υπάρχουν δύο μικρά νησάκια κοντά στις νότιες όχθες της λίμνης, το Λόγια γκουντάι (2,500 m2) και το Κούτσνεϊ γκουντάι (500 m2). Το νερό διαθέτει μεγάλες ποσότητες αλκαλικών αλάτων με αποτέλεσμα τη μαζική θανάτωση ψαριών που προέρχονται από τον ποταμό Γκαζνί.
Ούγος του Κλινύ
Βιογραφία
δεξιά|μικρογραφία|334x334εσ|Το εσωτερικό του αββαείου του Κλινύ Είναι γιος του κόμη Δαλματίου του Σεμύρ και της Αρεμβέργης του Βερζί. Ο πατέρας του τον προόριζε να γίνει ιππότης και κοσμικός ηγέτης. Στην ηλικία των 15 ετών έκανε τον μοναστικό όρκο του και αργότερα έγινε ηγούμενος. Ο ηγούμενος Ούγος ίδρυσε το τρίτο αββαείο στο Κλινύ, το μεγαλύτερο κτίριο στην Ευρώπη για αιώνες. Το κτίριο χρηματοδοτήθηκε από τον Φερδινάνδο Α΄ της Λεόν. Ήταν η κινητήριος δύναμη πίσω από το μοναστικό κίνημα του Κλινύ κατά τη διάρκεια των τελευταίων 25 ετών του 11ου αιώνα, το οποίο είχε εξάπλωση στη νότιο Γαλλία και τη βόρειο Ισπανία.
Αμπί Ιστάντα
Οι κύριες εισροές στη λίμνη προέρχονται από τους ποταμούς Γκαζνί, Σαρντέχ και Ναχάρα, οι οποίοι εκβάλουν στη λίμνη από τη βορειοανατολική πλευρά. Η λεκάνη απορροής της λίμνης καλύπτει 17.252 τετραγωνικά χιλιόμετρα και σε αυτήν κατοικούσαν περίπου 1,8 εκατομμύρια άνθρωποι το 2003. Τρεις υπερυψωμένες παραλίες, οι οποίες κάποτε αποτελούσαν μέρος του βυθού της βρίσκονται σε υψόμετρο 2–3 m, 6–7 m και 9–10 m πάνω από την επιφάνεια της λίμνης. Σε περιόδους παλίρροιας η λίμνη ξεχειλίζει στον ποταμό Λόρα, παραπόταμο του Αργκιστάν, μέσω δύο καναλιών στη νότια πλευρά της λίμνης, το Ακάσι Μαντέχ και το Σέκβα Μαντέχ. Έχει προταθεί η κατασκευή υπόγειας διασύνδεσης της λίμνης και του ποταμού Λόρα.
Ούγος του Κλινύ
Πολιτική επιρροή
Ο Ούγος είχε σχέση με τον Φερδινάνδο Α΄ και τον Αλφόνσο ΣΤ΄ της Λεόν και της Καστίλλης. Συνέβαλε στην αποφυλάκιση του Αλφόνσου από τη φυλακή του αδελφού του Σάντσο. Η επιρροή του στον πάπα Ουρβανό Β΄, ο οποίος ήταν ηγούμενος στο Κλινύ υπό τον Ούγο, έκανε τον Ούγο ένα από τα ισχυρότερα και επιδραστικότερα άτομα των τελών του 11ου αιώνα.
Αμπί Ιστάντα
Ιστορικά η περιοχή γύρω από τη λίμνη ήταν ακατοίκητη, αν και νομάδες από την περιοχή Κανταχάρ επισκεπτόταν την περιοχή το καλοκαίρι. Πρόσφατα οι Ταρακάι κατοίκησαν κοντά στη λίμνη: το 2003 υπήρχαν οκτώ χωριά σε ακτίνα 10 χιλιομέτρων με συνολικό πληθυσμό 5.000 κατοίκων. Στις οικονομικές δραστηριότητες γύρω από τη λίμνη περιλαμβάνονται το κυνήγι, και η ξυλεία.
Ούγος του Κλινύ
Πολιτική επιρροή
Ως νονός του Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Ερρίκου Δ΄, έπαιξε ρόλο μεσολαβητή στη διαμάχη του Πάπα Γρηγορίου Ζ΄ και του Ερρίκου Δ΄, παρόλο που δεν κατάφερε να λύσει τη διαμάχη. Επίσης ήταν ενεργός διπλωμάτης στη Γερμανία και την Ουγγαρία εκ μέρους της εκκλησίας. Πέθανε στις 28 Απριλίου 1109. Πολλά από τα λείψανα του λεηλατήθηκαν ή κατεστράφησαν από τους Ουγενότους το 1575.
Μετά τον γάμο της Κλημεντίας της Βουργουνδίας, ο Ούγος έλαβε ως δώρο το φλαμανδικό μοναστήρι του Αγίου Μπερτέν από τη Κλημεντία. Αυτή η πράξη διέδωσε το τάγμα του Κλινύ σε περιοχές βόρεια του Λίγηρα και ξεκίνησε μια φάση μοναστικής μεταρρύθμισης στη Φλάνδρα.
Αμπί Ιστάντα
Οι υδροβιότοποι γύρω από τη λίμνη Αμπί Ιστάντα συγκεντρώνουν πληθώρα μεταναστευτικών πτηνών, με πάνω από 120 είδη να έχουν καταγραφεί. Ο Μπαμπούρ κατέγραψε τεράστια σμήνη μεγάλων φλαμίνγκο στη λίμνη. Ο πληθυσμός τους τα τελευταία χρόνια κυμαίνεται από 0 έως 9.000. Οι υδροβιότοποι ήταν κάποτε σημαντικό σημείο στάσης για τον κυρίως μεταναστευτικό πληθυσμό των πελαργών της Σιβηρίας, αλλά δεν εμφανίστηκαν ποτέ ξανά από το 1986. Το 1974, η αφγανική κυβέρνηση δημιούργησε προστατευμένη περιοχή για υδρόβια πτηνά και φλαμίνγκο γύρω από τη λίμνη, προκαλώντας σημαντική μετακίνηση πληθυσμών που διέμεναν στην περιοχή. Οι απόπειρες προστασίας σταμάτησαν με τη σοβιετική εισβολή το 1979 και δεν επανεκκινήθηκαν ποτέ ξανά έκτοτε.
Ούγος του Κλινύ
Πολιτική επιρροή
Εορτάζει στις 29 Απριλίου.
Αμπί Ιστάντα
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες του Αφγανιστάν
Ούγος του Κλινύ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Ντένις Τίτο
Ο Ντένις Άντονυ Τίτο (Dennis Anthony Tito, γενν. 8 Αυγούστου 1940) είναι Αμερικανός αεροναυπηγός μηχανικός και πολυεκατομμυριούχος, γνωστότερος ως ο πρώτος στην ιστορία διαστημικός τουρίστας, δηλαδή ο πρώτος άνθρωπος που πλήρωσε ως ιδιώτης για να ταξιδέψει στο διάστημα: Στα μέσα του 2001 πέρασε σχεδόν οκτώ ημέρες σε τροχιά ως μέλος μιας αποστολής στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ντένις Τίτο γεννήθηκε στο Κουήνς της Νέας Υόρκης και πήρε πτυχίο στην αστροναυτική και στην αεροναυπηγική από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης (1962) και μεταπτυχιακό τίτλο (Master of Science) στη Μηχανική από την πανεπιστημιόπολη του Πολυτεχνείου Ρενσελίερ στο Χάρτφορντ του Κονέκτικατ.
Το 1972 ίδρυσε τη «Wilshire Associates», εταιρεία παροχής διαχειρίσως επενδύσεων, συμβουλευτικών και τεχνολογικών υπηρεσιών, στη Σάντα Μόνικα (Καλιφόρνια). Το 2013 η εταρεία είχε διεθνώς μια πελατεία που αντιπροσώπευε 71 δισεκατομμύρια δολάρια. Η «Wilshire» βασίζεται σε «ποσοτικούς αναλυτές», ειδικούς που εφαρμόζουν μαθηματικά εργαλεία για την ανάλυση των κινδύνων της αγοράς – μια μεθοδολογία στην ανάπτυξη της οποίας βοήθησε και ο Ντένις Τίτο, εφαρμόζοντας τις ίδιες τεχνικές που εφάρμοσε για τις τροχιές των διαστημοπλοίων στο JPL. Παρά τη μεταβολή του πεδίου της σταδιοδρομίας του, από την αεροδιαστημική μηχανική στη διαχείριση επενδύσεων, ο Τίτο διετήρησε το ενδιαφέρον του για το διάστημα.
Τη δεκαετία του 1990 διορίσθηκε στην επιτροπή του Τμήματος Υδροδοτήσεως και Ηλεκτροδοτήσεως του Δήμου του Λος Άντζελες και στήριξε την πολιτειακή απόφαση του 1994 να προστατευθεί η Λίμνη Μόουνοου από υπερβολικές υδροληψίες από μέρους της πόλεως.
Στο διάστημα
thumb|right|285px|Το πλήρωμα του διαστημικού «ταξί» Soyuz TM-32. Από αριστερά προς τα δεξιά: Ντ. Τίτο, [[Ταλγκάτ Μουσαμπάγιεφ, Γιούρι Μπατούριν.]] Στα πλαίσια ενός προγράμματος που συμφωνήθηκε αρχικώς από τη «MirCorp», ο Ντένις Τίτο έγινε δεκτός από τη Ρωσική Ομοσπονδιακή Διαστημική Υπηρεσία ως υποψήφιος για μια πτήση διαστημικού τουρισμού. Ο επιχειρηματίας επικρίθηκε πριν το διαστημικό ταξίδι του από τον Ντάνιελ Γκόλντιν, τότε διοικητή της NASA, που θεωρούσε ανάρμοστο το να ταξιδέψει ένας τουρίστας στο διάστημα. Πληροφορίες για τη «MirCorp», τον Γκόλντιν και τον Ντένις Τίτο περιέχονται στο ντοκιμαντέρ του 2008 Orphans of Apollo. `Οταν ο Τίτο έφθασε στο Johnson Space Center για πρόσθετη εξάσκηση στο αμερικανικό τμήμα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, ο Ρόμπερτ Ντ. Καμπανά τον έστειλε σπίτι του, όπως και τους δύο κοσμοναύτες που τον συνόδευαν, δηλώνοντας: «...Δεν θα είμαστε σε θέση να αρχίσουμε την εξάσκηση, επειδή δεν θέλουμε να εξασκήσουμε τον Ντένις Τίτο».
Λίγο αργότερα ωστόσο, με έναν διακανονισμό με την εταιρεία διαστημικού τουρισμού Space Adventures, ο Ντένις Τίτο εκτοξεύθηκε με την αποστολη Soyuz TM-32 στις 28 Απριλίου 2001, προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, όπου και παρέμεινε επί μία εβδομάδα. Συνολικά ο Τίτο και οι κοσμοναύτες που τον συνόδευσαν πέρασαν 7 ημέρες, 22 ώρες και 4 λεπτά στο διάστημα, και συμπλήρωσαν 128 περιφορές γύρω από τη Γη. Ο Τίτο πραγματοποίησε αρκετά επιστημονικά πειράματα στο διάστημα, που όπως δήλωσε θα ήταν χρήσιμα για την εταιρεία του και τις δουλειές του. Αναφέρθηκε ότι ο επιχειρηματίας πλήρωσε 20 εκατομμύρια δολάρια για το διαστημικό ταξίδι του.
Δύο χρόνια μετά τη διαστημική πτήση του, ο Ντένις Τίτο κατέθεσε στην κοινή ακρόαση της Επιτροπής της Γερουσίας των ΗΠΑ επί του Εμπορίου, Επιστημών και Μεταφορών (Υποεπιτροπή Επιστημών, Τεχνολογίας και Διαστήματος) και της Επιτροπής Επιστημών της Βουλής των Αντιπροσώπων (Υποεπιτροπή Αεροναυτικής και Διαστήματος) για το θέμα «Εμπορική Διαστημική Πτήση Ανθρώπων» στις 24 Ιουλίου 2003. Στη δέκατη επέτειο της πτήσεώς του, έδωσε μία σχετική συνέντευξη στο BBC News.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Διαστημικοί τουρίστες
Αγνή Α΄ του Νεβέρ
H Αγνή Α΄, κόμισσα του Νεβέρ, (Γαλλική γλώσσα : Agnes Ι, 1170 - 1192/1193) από τον Οίκο του Νεβέρ ήταν κόμισσα του Νεβέρ, Ωσέρ & Τοννέρ και με τον γάμο της έγινε κυρία του Κουρτεναί (1185 - 1192). Ήταν η πρώτη κόρη του Γκυ, κόμη του Νεβέρ, Ωσέρ & Τοννέρ και της Ματθίλδης (του Οίκου της Βουργουνδίας) κυρίας του Μονπανσιέ, κόρης του Ραϋμόνδου κόμη του Γκρινιόν. Το 1181 κληρονόμησε τον αδελφό της Γουλιέλμο Ε΄ και έγινε κόμισσα του Νεβέρ, Ωσέρ & Τοννέρ. Αρχικά είχε παντρευτεί τον Ολιβιέ τον "Άλμπους" κύριο του Γκρινιόν. Όταν ο Ολιβιέ απεβίωσε το 1181/84, ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας κανόνισε τον γάμο της το 1184 με τον εξάδελφό του Πέτρο Β΄ κύριο του Κουρτεναί· η Αγνή Α΄ ήταν 14 ετών. Το 1185 οι δύο τους επικύρωσαν με καταστατικό τα προνόμια του ναού του Σαιν-Ετιέν και το 1190 απέρριψαν με καταστατικό τα κληρονομικά δικαιώματά τους για χάρη του Σαιν-Συρ. Το 1191 αγόρασαν το Τοννέρ από τη μητέρα της Αγνής Α΄, τη Ματθίλδη της Βουργουνδίας. Απεβίωσε 22/23 ετών στο Μαιγύ, ενώ ο σύζυγός της πολεμούσε στους Αγίους Τόπους κατά την Γ΄ Σταυροφορία.
Οικογένεια
Η Αγνή Α΄ έκανε το 1184 δεύτερο γάμο, με τον Πέτρο Β΄ κύριο του Κουρτεναί και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Νεβέρ Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες Κατηγορία:Κόμισσες του Νεβέρ
Γλώσσα Εσίμπι
Η γλώσσα Εσίμπι (ISO 639-3: ags, Ethnologue: ags, Glottolog: esim1238 ) κατατάσσεται στις νότιες μπαντοειδείς γλώσσες και ομιλείται στο νοτιοδυτικό Καμερούν. Χρησιμοποιούνταν από 20.000 ομιλητές σύμφωνα με την απογραφή του 1987, και για την γραφή της χρησιμοποιείται η λατινική γραφή. Είναι επίσης γνωστή με τις ονομασίες Ισίμπι, Σίμπι, Άγκε, Αάγκε, Μπογκούε και Μπουρουγκάμ. Η συσχέτιση της με τις τιβοειδείς γλώσσες έχει αμφισβητηθεί βάσει έλλειψης επαρκών στοιχείων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ε
Οισοφαγεκτομή
δεξιά|200 px|μικρογραφία|Δείγμα εξαιρεθέντος οισοφάγου, λόγω καρκίνουΟισοφαγεκτομή ονομάζεται μία πολύπλοκη και ιδιαίτερα αιματηρή χειρουργική επέμβαση, με την οποία το σύνολο ή μέρος του οισοφάγου αφαιρείται κυρίως για θεραπευτικό σκοπό και προκειμένου να σωθεί η ζωή του ασθενή, π.χ. σε περίπτωση που αυτός έχει προσβληθεί από καρκίνο, ενώ σπανιότερα εφαρμόζεται σε ανατομικές βλάβες (π.χ. οισοφάγος Barrett, ατροφία ή αχαλασία οισοφάγου), τραύματα ή εγκαύματα. Διακρίνεται σε ολική ή μερική οισοφαγεκτομή. Στην πρώτη περίπτωση εξαιρείται ολόκληρο το όργανο, ενώ στη δεύτερη παραμένει ένα μικρό του τμήμα (κολόβωμα). Εν συνεχεία, ο αφαιρεθείς οισοφάγος αντικαθίσταται από τμήμα (μόσχευμα) του στομάχου ή του εντέρου του πάσχοντα (αναστόμωση). Η κυριότερη τεχνική αφαίρεσης του οισοφάγου επιτυγχάνεται με θωρακοτομή, όμως αρκετά συχνά αυτή μπορεί να αποφευχθεί και να υπάρξουν μόνο δύο τομές, διαμέσου των οποίων γίνεται η αφαίρεση και αντικατάσταση του οργάνου. Μετά την χειρουργική επέμβαση, είναι δυνατόν να ακολουθήσει λεμφαδενικός καθαρισμός της περιοχής και πιθανώς, χημειοθεραπεία. Λόγω της δυσκολίας της επέμβασης, αρκετές φορές παρατηρούνται μετεγχειρητικές επιπλοκές, οι οποίες είναι πιθανόν να θέσουν σε κίνδυνο ακόμη και τη ζωή του εγχειρισμένου ατόμου. Ο πρώτος ιατρός που ασχολήθηκε με τη χειρουργική του οισοφάγου ήταν ο Γερμανός καθηγητής χειρουργικής Θεόδωρος Μπίλλροτ (Christian Albert Theodor Billroth, 1829 - 1894)
Παραπομπές
Οισοφαγεκτομη
Υπουργείο Δημόσιας Διοίκησης (Μπανγκλαντές)
Το Υπουργείο Δημόσιας Διοίκησης (βεγγαλικά: জনপ্রশাসন মন্ত্রণালয়) είναι το υπουργείο που ευθύνεται για τη διαχείριση της δημόσιας διοίκησης στο Μπαγκλαντές. Σημερινός υπουργός είναι ο Σιέντ Ασραφούλ Ισλάμ και ο υπουργός επικρατείας είναι ο Ισμάτ Αρά Σαντίκ. Σημερινός γραμματέας είναι ο Φάιζ Αχμέντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική του Μπανγκλαντές
Invisible
Το Invisible (Αόρατος) είναι ελληνική δραματική ταινία του 2016, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Αθανίτη.
Ο Άρης (Γιάννης Στάνκογλου) είναι ένας μοναχικός 35άρης, χωρισμένος, που δουλεύει σε εργοστάσιο. Όταν απολύεται χωρίς καμιά προειδοποίηση κι αφού κάθε προσπάθεια του να γυρίσει στη δουλειά αποτυγχάνει, αποφασίζει να αποδώσει δικαιοσύνη ο ίδιος, καθώς νιώθει θύμα μιας ακραίας αδικίας. Όμως ο Άρης δεν είναι μόνος του. Έχει μαζί του και τον εξάχρονο γιο του.
Βραβεία
Η ταινία έμεινε 17 εβδομάδες στις αίθουσες της Αθήνας, 3 εβδομάδες στην Θεσσαλονίκη και περιόδευσε σε 35 ακόμη Ελληνικές πόλεις. Έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια συμμετείχε σε περισσότερα από 40 φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο όπως Δουβλίνο, Εδιμβούργο, Ουάσιγκτον, Φλωρεντία, Σανγκάη. Το καλοκαίρι του 2017, περιόδευσε στα είκοσι μεγαλύτερα πανεπιστήμια της Ινδίας, εκπροσωπώντας την Ελλάδα στο ετήσιο φεστιβάλ Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου.
Συντελεστές
Σκηνοθεσία / Δημήτρης Αθανίτης, Σενάριο / Δημήτρης Αθανίτης, Γιώργος Μακρής, Παραγωγοί / Δ. Αθανίτης, Πάνος Παπαδόπουλος, Φωτογραφία / Γιάννης Φώτου, Σκηνικά-Κοστούμια / Στέλλα Κάλτσου, Μοντάζ / Σταμάτης Μαγουλάς, Μουσική / Papercut, Bizet, Ήχος / Μιχάλης Σαριμανώλης, Σχεδιασμός ήχου / Δ. Αθανίτης, Σταμάτης Μαγουλάς, Λευτέρης Δούρος, Μακιγιάζ / Γαρυφαλλιά Σιωρά, Παραγωγή / DNA films, Προσέγγιση ΜΕΠΕ, Dacos οε, ΕΚΚ, Διανομή / New Star
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αθανίτη Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου Κατηγορία:Ταινίες του 2016 Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Μακιγίβκα
Η Μακίιβκα ή Μακέγιφκα (ουκρ. Макіївка, ρωσ. Макеевка) είναι βιομηχανική πόλη στην ανατολική Ουκρανία, στην Περιφέρεια Ντονέτσκ, σε απόσταση μόλις 15 χιλιομέτρων βορειοανατολικά από την πόλη του Ντονέτσκ, με την οποία είναι σχεδόν ενωμένη οικιστικά. Διοικητικά είναι εγγεγραμμένη ως «πόλη περιφερειακής σημασίας». Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, η Μακίιβκα είχε 389.589 κατοίκους, ενώ σήμερα ο πληθυσμός της έχει μειωθεί σε περίπου 347 χιλιάδες. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της είναι πλάτος 48°05΄ Βόρειο και μήκος 38°04΄ Ανατολικό.
Η πόλη αποτελεί σημαντικό κέντρο της χαλυβουργίας και της εξορύξεως γαιάνθρακα. Διαθέτει εργοστάσια μηχανουργίας.
Υποδιαιρέσεις
Η Μακίιβκα αποτελείται από 5 διαμερίσματα (ραγιόν), τα εξής:
Εθνοτική σύνθεση πληθυσμού
Κατά την ουκρανική απογραφή του 2001 οι κάτοικοι δήλωσαν την εθνοτική τους καταγωγή ως εξής:
Ιστορία
Για πολλά χρόνια πιστευόταν ότι η Μακίιβκα είχε ιδρυθεί το έτος 1777, αλλά σήμερα υπάρχει και η άποψη ότι αυτή αναφέρεται ήδη από το 1696 περίπου. Λέγεται ότι ιδρύθηκε από τον Κοζάκο Μακίι, του οποίου πήρε και το όνομα. Το 1875 λειτούργησε το πρώτο ορυχείο και το 1899 ιδρύθηκε δίπλα ένας μεταλλουργικός οικισμός, που ονομάσθηκε Ντμιτρίεφσκ, προς τιμή του Ντμίτρι (Δημητρίου) Ιλοβάισκι, γιου του Κόμη Ιλοβάισκι, που κατείχε την περισσότερη γη στην περιοχή.
Η Μακίιβκα ήταν απλώς ένα μικρό χωριό μέχρι που συνενώθηκε οικιστικά με το Ντμιτρίεφσκ. Ο νέος οικισμός αναπτύχθηκε στη συνέχεια ως Ντμιτρίεφσκ και έγινε ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα εξορύξεως γαιάνθρακα και βιομηχανίας στην ανθρακοφόρο Λεκάνη του Ντονμπάς. Το 1931 το Ντμιτρίεφσκ μετονομάσθηκε σε Μακίιβκα.
Κατά τον Πόλεμο στο Ντονμπάς, το δημαρχείο της Μακίιβκα καταλήφθηκε στις 13 Απριλίου 2014 από ρωσόφιλους εξεγερμένους. Από τότε μέχρι σήμερα (2019) η πόλη ελέγχεται από την αυτοανακηρυχθείσα Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ
Οι Εβραίοι
Το 1939 ο εβραϊκός πληθυσμός της Μακίιβκα ήταν 8.000. Στην Αναφορά Επιχειρησιακής Καταστάσεως (USSR No. 177) του αρχηγού της ναζιστικής Αστυνομίας Ασφαλείας με ημερομηνία 6 Μαρτίου 1942, δηλώνεται ότι, ως αποτέλεσμα των μέτρων που ελήφθησαν και των δράσεων της μονάδας Einsatzkommando 6, τα διαμερίσματα των πόλεων Χόρλιβκα και Μακίιβκα είχαν καταστεί «ελεύθερα Εβραίων». Σύμφωνα με την επίσημη καταγραφή, κατά τη ναζιστική κατοχή της Μακίιβκα εκτελέσθηκαν συνολικά 493 άνθρωποι, από τους οποίους οι 80 «πολιτικοί υποκινητές», 44 σαμποτέρ και «λεηλάτες», και η συντριπτική πλειονότητα, 369, Εβραίοι.
Τον Σεπτέμβριο του 2006 έγιναν τα πρώτα εγκαίνια συναγωγής στην πόλη μετά από σχεδόν 70 χρόνια. Το κτίσμα αυτό χρησιμεύει επίσης ως κέντρο για τη σημερινή εβραϊκή κοινότητα της Μακίιβκα που αριθμεί περί τα 2.000 μέλη.
Βιομηχανία
thumb|Το εργοστάσιο παραγωγής [[Κοκ (καύσιμο)|κοκ της Γιασίνιφκα, κοντά στην πόλη]] Υπάρχουν πολλά ανθρακωρυχεία γύρω από την πόλη. Η σύγχρονη βιομηχανία της Μακίιβκα περιλαμβάνει ένα από τα μεγαλύτερα εργοστάσια παραγωγής σιδήρου και χάλυβα της Ουκρανίας. Υπάρχουν και άλλες βιομηχανίες μεταλλοτεχνίας και πυρολυτικές παραγωγής κοκ, αλλά και κατασκευής μηχανημάτων, υποδημάτων και επεξεργασίας τροφίμων. Εξ αυτού, η πόλη είναι αρκετά «διάσπαρτη», με πολλούς ξεχωριστούς συνοικισμούς να περιβάλλουν συγκεκριμένες βιομηχανικές εγκαταστάσεις σε μία εκτεταμένη περιοχή.
Θρησκεία
Στον Δήμο της Μακίιβκα υπάρχουν 22 ναοί, 73 θρησκευτικές οργανώσεις και ένα γυναικείο μοναστήρι.
Οι θρησκευτικές κοινότητες στην πόλη περιλαμβάνουν:
Πολύανθο Ροδόπης
Ο Πολύανθος (παλαιότερη ονομασία: Ναρλίκιοϊ) είναι χωριό της Ροδόπης, με πληθυσμό 794 κατοίκους, το οποίο ανήκει διοικητικά στο Δήμο Ιάσμου. Απέχει 17 χιλιόμετρα από την Κομοτηνή και 34 χιλιόμετρα από την Ξάνθη, ενώ η κωμόπολη του Ιάσμου βρίσκεται σε απόσταση μόλις 4 χιλιομέτρων. Το χωριό βρίσκεται στους πρόποδες της οροσειράς της Ροδόπης.
Μακιγίβκα
Αθλητισμός
35 διαφορετικά αθλήματα υπηρετούνται στην πόλη, ενώ υπάρχουν σχολές για κικ μπόξινγκ, πυγμαχία, βαρέα αθλήματα, πετοσφαίριση και τζούντο.
Πολύανθο Ροδόπης
Όπως στη γενικότερη περιοχή, έτσι και στον Πολύανθο συνυπάρχουν χριστιανοί και μουσουλμάνοι, με κύριες ασχολίες τις καλλιέργειες και την κτηνοτροφία. Στο χωριό λειτουργούσε μέχρι τη δεκαετία του 1980 σταθμός του ΟΣΕ, ενώ μέχρι και σήμερα το χωριό εξυπηρετείται απο το ΚΤΕΛ Ροδόπης.
Ιστορικά στοιχεία
Ο Πολύανθος στέκει πάνω στην αρχαία Εγνατία Οδό, η οποία ήταν μεγάλης εμπορικής, οικονομικής και πολιτισμικής σημασίας για τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Την δεκαετία 1360-1370 η περιοχή καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς. Μετά την προσάρτηση της περιοχής στην Ελλάδα και τις ανταλλαγές πληθυσμών που ακολούθησαν μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας και Βουλγαρίας, στο χωριό εγκαταστάθηκαν Έλληνες πρόσφυγες από τις περιοχές της Ανατολικής και της Βόρειας Θράκης.
Μακιγίβκα
Αξιοσημείωτοι άνθρωποι
Μεταξύ των αξιόλογων γόνων της Μακίιβκα συγκαταλέγονται και τα παρακάτω πρόσωπα:
Πολύανθο Ροδόπης
Ποδοσφαιρική oμάδα
Η ποδοσφαιρική ομάδα του Πολυάνθου ειναι ο Κομψάτος, ο οποίος έχει πάρει την ονομασία του από τον ομώνυμο ποταμό της περιοχής. Η ομάδα του χωριού παίζει στη Β’ ΕΠΣ Θράκης από το καλοκαίρι του 2018.
Μακιγίβκα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μακιιβκα Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ
Πολύανθο Ροδόπης
Κωδικοί Πολυάνθου
Ο ταχυδρομικός κώδικας του χωριού είναι 69200, ενώ ο τηλεφωνικός κωδικός είναι 25340.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ιάσμου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης
Σκανδαλιάρα Τζίλντα
Η Σκανδαλιάρα Τζίλντα (ιταλικά: Scandalosa Gilda) είναι μια ερωτική δραματική ταινία ιταλικής παραγωγής του 1985, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γκάμπριελ Λαβία με πρωταγωνιστή τον ίδιο και την Μόνικα Γκουεριτόρε.
Υπόθεση
Η Τζίλντα (Μόνικα Γκουεριτόρε) πιάνει τον άντρα της στο κρεβάτι με μια πολύ νεότερη κοπέλα. Σοκαρισμένη και απογοητευμένη, η Τζίλντα εγκαταλείπει τον σύζυγό της. Αποφασίζει να ξεκινήσει ένα οδικό ταξίδι ερωτικής αυτοανακάλυψης, όπου θα συναντήσει έναν γελοιογράφο και κατά τη διάρκεια αυτή θα μπλεχτεί σε μια σεξουαλική ιστορία μαζί του.
Πληροφορίες παραγωγής
Στην Ιταλία, η ταινία ήταν πολύ επιτυχημένη (ονομάστηκε και η «ιταλική απάντηση» στις 9 1/5 Εβδόμαδες), κυρίως λόγω της δημοτικότητας της ηθοποιού του κλασσικού ρεπερτορίου Μόνικας Γκουεριτόρε, που δεν είχε ακόμη εμφανιστεί σε ερωτική ταινία (αν και εδώ υπάρχει περιορισμένος αριθμός ερωτικών σκηνών, όχι τύπου Τίντο Μπρας),
Η ταινία είναι πολύ επιτηδευμένη με καλή μουσική από τον Τζόρτζιο Καρνίνι και διεύθυνση από τον Μάριο Βουλπιάνι.
Η ταινία παρέμεινε απαγορευμένη για ανηλίκους κάτω των 18 ετών στην Ιταλία μέχρι τον Νοέμβριο του 1992.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές ερωτικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1985 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γκαμπριέλε Λάβια Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Κοτ ντ'Αρζάν
Η Κοτ ντ'Αρζάν (γαλλικά: Côte d'Argent) είναι μια παράκτια ζώνη στον Ατλαντικό Ωκεανό, στον Βισκαϊκό κόλπο, στη νοτιοδυτική Γαλλία. Εκτείνεται από τις εκβολές της Ζιρόντ στα βόρεια μέχρι τις εκβολές του ποταμού Αντούρ στο νότο. Αποτελεί τη θαλάσσια πρόσοψη των νομών Ζιρόντ και Λαντ, στην περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Εκτεταμένη αμμώδης ευθεία έκταση, που διακόπτεται μόνο από τον κόλπο της Αρκασόν, με συνολική έκταση περίπου 200 χιλιομέτρων, είναι εκτεθειμένη απευθείας στον Ατλαντικό ωκεανό, με αμμόλοφους που κορυφώνονται στον αμμόλοφο του Πιλά και συνορεύει με τον δρυμό των Λαντ καθώς και με μια σειρά από μεγάλες λίμνες (που ονομάζονται Λίμνες Λαντ), οι οποίες είναι από τις μεγαλύτερες στη Γαλλία.
Σε όλη την παράκτια ζώνη παρουσιάζεται το φαινόμενο της παλίρροιας που μερικές φορές μπορεί να γίνει επικίνδυνη.
Τοπωνυμία
Το όνομα σημαίνει Ασημένια ακτή και προέρχεται από την ιδιαίτερη ποιότητα της άμμου που υπάρχει εκεί. Η ακτή του Ατλαντικού είναι πολύ πλούσια σε μύδια και στρείδια. Η τριβή και τα υπολείμματα των κελυφών αυτών των οστρακοειδών έχουν αναμειχθεί με την άμμο κατά τη διάρκεια χιλιετιών. Ως αποτέλεσμα, η άμμος στην επιφάνεια της θάλασσας σκιάζει σαν σκόνη αργύρου σε μια ορισμένη ποσότητα φωτός τις βραδινές ώρες.
Η ακτή έλαβε το όνομα στις αρχές του 20ού αιώνα.
Προέλευση
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|320x320εσ|Αεροφωτογραφία της Κοτ ντ'Αρζάν Η εξυγίανση των Λαντ της Γασκώνης που πέτυχε ο αυτοκράτορας Ναπολέων Γ', τα έργα σταθεροποίησης των παράκτιων αμμόλοφων και της πορείας του ποταμού Αντούρ, η άφιξη των αμαξοστοιχιών της σιδηροδρομικής εταιρείας Μιντί στην Αρκασόν και στο Μιμιζάν ήταν παράγοντες πολύ σημαντικοί για την ανάπτυξη της περιοχής στα τέλη του 19ου αιώνα. Χάρη στην οικονομική άνθηση της περιοχής, που συνδέεται με την εκμετάλλευση του δρυμού των Λαντ, εύπορες οικογένειες εγκατέστησαν θερινές κατοικίες στην «ακτή», όπως λέγεται στην περιοχή.
Το κλίμα της περιοχής, η μόδα των θαλάσσιων λουτρών, εμπνευσμένη από τους γιατρούς της εποχής και που διαδόθηκε από την αυτοκράτειρα Ευγενία που παραθέριζε στο Μπιαρίτς, δημιούργησαν τα πρώτα παραθαλάσσια θέρετρα της Ακουιτανίας.
Βόρειο τμήμα
μικρογραφία|Λακανώ Το βόρειο τμήμα της Κοτ ντ'Αρζάν εκτείνεται από από τις εκβολές της Ζιρόντ μέχρι το ακρωτήριο Καπ-Φερέ, στην είσοδο του κόλπου της Αρκασόν. Είναι μια σχεδόν αδιάσπαστη αμμώδης παραλία περίπου 100 χιλιομέτρων, μία από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη. Προς τα βόρεια συνορεύει με την Κοτ ντε Μπωτέ, την ακτή της Σαράντ-Μαριτίμ.
Κοινότητες στο βόρειο τμήμα της ακτής (όλες στο νομό Ζιρόντ):
Νότιο τμήμα
μικρογραφία|250x250εσ|Η ακτή στα δυτικά της Αρκασόν μικρογραφία|250x250εσ|Η παραλία στην Αγκλέ μικρογραφία|250x250εσ|Χάρτης των ακτών της Γαλλίας, η Κοτ ντ'Αρζάν με γκρι χρώμα Νότια του κόλπου της Αρκασόν η αμμώδης παραλία διακόπτεται από μερικούς μικρότερους ποταμούς, που εκβάλουν κατευθείαν στη θάλασσα, ο βορειότερος στο Μιμιζάν. Στην έξοδο του κόλπου βρίσκεται ο αμμόλοφος του Πιλά, ο υψηλότερος στην Ευρώπη. Το τμήμα της ακτής νότια των εκβολών του ποταμού Αντούρ είναι η Κοτ Μπασκ.
Κοινότητες στο νότιο τμήμα της ακτής:
Στο νομό Ζιρόντ:
Στο νομό Λαντ:
Στο νομό Ατλαντικά Πυρηναία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακτογραμμή της Νέας Ακουιτανίας Κατηγορία:Ακτές της Γαλλίας
Υπουργείο Δημόσιας Διοίκησης
Ο όρος Υπουργείο Δημόσιας Διοίκησης χρησιμοποιείται σε διάφορες χώρες και μεταξύ άλλων μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Βασιλική Τσιρογιάννη
Η Βασιλική Τσιρογιάννη είναι Ελληνίδα μοντέλο που στέφθηκε Σταρ Ελλάς 2012 και εκπροσώπησε την χώρα της στα καλλιστεία Μις Υφήλιος 2012.
Πρώτα χρόνια
Η Τσιρογιάννη είναι φοιτήτρια στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και εργάζεται στην Top-Class International και ως μοντέλο.
Σταρ Ελλάς 2012
Η Βασιλική Τσιρογιάννη στέφθηκε Σταρ Ελλάς το 2012. .
Σονάτα για πιάνο No. 9 (Μότσαρτ)
Η '''Σονάτα για πιάνο Νο. 9''' σε Ρε μείζονα, K. 311 / 284c είναι σονάτα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που γράφτηκε το μεταξύ τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 1777, κατά την παραμονή του στο Άουγκσμπουργκ και το Μάνχαϊμ. Αυτή η σονάτα καθώς και οι Νο. 7 και Νο. 8, γράφτηκαν κατά την ίδια περίοδο. Οι τρεις αυτές σονάτες είχαν εκδοθεί και κυκλοφορήσει υπό τον τίτλο Opus IV, το 1782, από τον Φρανς Ζόζεφ Χέινα στο Παρίσι.
Το έργο αποτελείται από τρία μέρη: Ι) Allegro con spirito, 4/4, ΙΙ) Andante con espressione, Σολ μείζονα, 2/4 και ΙΙΙ) Rondeau (allegro), 6/8. Μία τυπική εκτέλεσή της διαρκεί περίπου 15 με 17 λεπτά. Το τελευταίο μέρος είναι και το πιο απαιτητικό τεχνικά, ενώ κάνει κι ένα πέρασμα από τη Σι ελάσσονα (σχετική της Ρε μείζονα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
09 Κατηγορία:Συνθέσεις του 1777 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ρε μείζονα
Αυτοκινητόδρομος 13 (Ελλάδα)
Ο Αυτοκινητόδρομος 13, γνωστός και ως «Παράκαμψη Αττικής» είναι ένας υπό σχεδιασμό αυτοκινητόδρομος. Όταν ολοκληρωθεί, θα ξεκινάει από την Υλική σε κόμβο με τον Αυτοκινητόδρομο ΑΘΕ και θα τελειώνει στον Άγιο Λουκά σε κόμβο με την Αττική Οδό. Ο Αυτοκινητόδρομος θα βοηθήσει πολύ αυτούς που θέλουν να ταξιδέψουν, π.χ. από Λαμία προς Κόρινθο, μιας και θα παρακάμπτει σημαντικό μέρος του Νομού Αττικής και έτσι δεν θα δημιουργούνται μεγάλα μποτιλιαρίσματα. Θα περιλαμβάνει δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση και το μήκος του θα είναι 50 χιλιόμετρα.
Η άρνηση κατασκευής του αυτοκινητοδρόμου σήμερα
Ο αυτοκινητόδρομος σήμερα δεν μπορεί να κατασκευαστεί για διάφορους λόγους. Μεταξύ αυτών, οι συμβάσεις που έχουν υπογραφεί μεταξύ του κράτους και των εταιρειών συντήρησης του Αυτοκινητοδρόμου ΑΘΕ και της Αττικής Οδού δεν επιτρέπουν την κατασκευή οποιουδήποτε έργου που μπορεί να μειώσει την πελατεία στους σταθμούς διοδίων. Ο Αυτοκινητόδρομος 13 θα παρακάμπτει την Αττική, οπότε θα υπήρχε σημαντική μείωση της πελατείας ορισμένων σταθμών διοδίων, οδηγώντας σε αποζημιώσεις που θα έπρεπε να δώσει το κράτος στις συγκεκριμένες εταιρείες.
Ιουνία
Η Ιουνία ήταν χριστιανή απόστολος του 1ου αιώνα μ.Χ.. Συγκαταλέγεται ανάμεσα στους εβδομήντα αποστόλους που γιορτάζουν στις 4 Ιανουαρίου και θεωρείται αγία από την Ορθόδοξη χριστιανική Εκκλησία. Γιορτάζει όμως ξεχωριστά μαζί με τον άγιο Ανδρόνικο στις 17 Μαΐου. Κάποιοι θεωρούν πως ταυτίζεται με την Ιωάννα, τη σύζυγο του Χουζά, που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Παύλου. Παλαιότερα θεωρούταν άντρας από τους δυτικούς συγγραφείς και αναφέρονταν με το όνομα Ιουνιάς.
Ποια ήταν η Ιουνία
Η Ιουνία αναφέρεται στην Επιστολή προς Ρωμαίους του απόστολου Παύλου μαζί με τον Ανδρόνικο ως συνεργάτες του Παύλου που φυλακίσθηκαν μαζί του: «Ασπάσασθε Ανδρόνικον και Ιουνίαν τους συγγενείς μου και συναιχμαλώτους μου, οίτινες είσιν επίσημοι εν τοις αποστόλοις, οι και προ εμού γεγόνασιν εν Χριστώ». Δηλαδή, χαιρετήστε τον Ανδρόνικο και την Ιουνία, τους συμπατριώτες μου, που καταδιώχθηκαν και φυλακίσθηκαν μαζί μου και είναι διακεκριμένοι μεταξύ εκείνων που ασκούν την αποστολή του κηρύγματος, και οι όποιοι μάλιστα προσήλθαν στο Χριστό πρωτύτερα από μένα.
Το όνομα Ιουνία δείχνει πως πιθανότατα άνηκε σε Ρωμαϊκή οικογένεια ευγενών καθώς πολλές ευγενείς Ρωμαίες γυναίκες είχαν αυτό το όνομα. Μπορεί όμως να ήταν και απελεύθερη δούλα που, σύμφωνα με το έθιμο της εποχής, είχε πάρει το όνομα της πρώην κυρίας της. Μπορεί επίσης να άνηκε σε οικογένεια εξελληνισμένων Εβραίων. Σε αυτή την περίπτωση η Ιουνία θα ήταν μία από τους πρώτους ιδρυτές του Ρωμαϊκού χριστιανισμού.
Η αμφισβητηση της ιδιότητάς της ως απόστολος
Αν και γενικά η Ιουνία θεωρείται απόστολος ορισμένοι αμφισβητούν την ιδιότητά της αυτή καθώς η φράση που αναφέρεται στην προς Ρωμαίους Επιστολή «επίσημοι εν τοις αποστόλοις» μπορεί να σημαίνει «διακεκριμένοι μεταξύ των αποστόλων» αλλά και «διάσημοι (δηλαδή πολύ γνωστοί) στους αποστόλους». Μια τέτοια σημασία μετατρέπει τους Ιουνία και Ανδρόνικο απλά σε πρόσωπα που γνώριζαν καλά οι απόστολοι και όχι σε αποστόλους τους ίδιους.
Ορισμένοι ερευνητές απορρίπτουν αυτή την ερμηνεία ως παράλογη αφού και μόνο η αναφορά του Παύλου στο ζευγάρι θα ήταν αρκετή για να τους προσδόσει κύρος. Αυτό καθιστά αναίτια την αναφορά της διασημότητάς τους αν επρόκειτο μόνο για κάτι τέτοιο αφού δεν χρειαζόταν αλλά ούτε και θα ενδιέφερε κάτι τέτοιο τον ίδιο τον απόστολο Παύλο. Ο μόνος λόγος για εκείνον να συσχετίσει την Ιουνία και τον Ανδρόνικο με τους αποστόλους θα ήταν αν ήθελε να αναφέρει πως άνηκαν σε εκείνους. Επίσης, η αναφορά του Παύλου ότι «προ εμού γεγόνασιν εν Χριστώ», δηλαδή ότι «προσήλθαν στο Χριστό πρωτύτερα από μένα», δείχνει πως η Ιουνία και ο Ανδρόνικος ήταν γνωστοί ως απόστολοι πριν να το αναγνωρίσει αυτό ο απόστολος Παύλος.
Η αμφισβήτηση του φύλου της
Αν και η ορθόδοξη εκκλησία δεν αμφισβήτησε ποτέ το φύλο της Ιουνίας, μέχρι πρόσφατα στα κείμενα των δυτικών θεωρούνταν άντρας και αναφέρονταν με το όνομα Ιουνιάς αλλά τελευταία οι δυτικοί ερευνητές έχουν αναθεωρήσει την άποψη αυτή και θεωρούν και εκείνοι πως η Ιουνία ήταν γυναίκα.
Η πρώτη αναφορά στο όνομα Ιουνία είναι στην Προς Ρωμαίους Επιστολή του απόστολου Παύλου. Όλες οι αρχαίες μεταφράσεις της Καινης Διαθήκης (κοπτικές, λατινικές, συριακές, κ.λ.π.) προέρχονται από το πρωτότυπο και διατηρούν το θηλυκό όνομα Ιουνία αν και μερικές φορές το γράφουν Ιουλία.
Ο πρώτος που μελέτησε και σχολίασε το κείμενο του απόστολου Παύλου ήταν ο Ωριγένης της Αλεξάνδρειας ο οποίος θεωρούσε πως το όνομα Ιουνία ήταν ξεκάθαρα γυναικείο. Το ίδιο θεωρούσαν και μεταγενέστεροι Έλληνες και Λατίνοι μελετητές όπως ο Ιερώνυμος, ο Θεοφύλακτος, ο Αμβρόσιος, ο Θεδώρητος Κύρου, ο Ιωάννης Δαμασκηνός, ο Οικουμένιος, ο Πέτρος Αβελάρδος αλλά ακόμα και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος που γενικά δεν είχε καλή άποψη για τις γυναίκες. Συγκεκριμένα ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει για την Ιουνία: «Καίτοι και το αποστόλους είναι μέγα, το δε και εν τούτοις επισήμους είναι, εννόησον ηλίκον εγκώμιον. Επίσημοι δε ήσαν από των έργων, από των κατορθωμάτων. Βαβαί, πόση της γυναικός ταύτης η φιλοσοφία, ως και της των αποστόλων αξιωθήναι προσηγορίας». Δηλαδή, «αν και το να είναι κανείς απόστολος είναι εξαιρετικά σημαντικό, το να θεωρείται κανείς σημαντικός ανάμεσά τους, σκεφτείτε πόσο μεγάλο εγκώμιο είναι αυτό. Σημαντικοί ήταν [η Ιουνία και ο Ανδρόνικος] από τα έργα τους, τα κατορθώματά τους. Αλήθεια, πόσο μεγάλη ήταν η σοφία αυτής της γυναίκας [της Ιουνίας] ώστε να θεωρείται ισάξια των αποστολων». Αυτό σημαίνει πως μέχρι και τον 12ο αιώνα μ.Χ. κανείς δεν είχε σκεφθεί πως η Ιουνία δεν θα μπορούσε να είναι γυναίκα. Άλλωστε το όνομα Ιουνιάς δεν υπήρχε κατά την αρχαιότητα ενώ το όνομα Ιουνία ήταν ένα κοινό γυναικείο όνομα.
Η πρώτη φορά που η Ιουνία αναφέρεται ως άντρας με το όνομα Ιουνιάς είναι στη λατινική μετάφραση του Υπομνήματος Προς Ρωμαίους του Ωριγένη που έκανε τον 5ο αι. μ.Χ. ο θεολόγος Ρουφίνος. Στην μετάφραση του Ρουφίνου, στο ίδιο κείμενο, η Ιουνία αναφέρεται δύο φορές ως γυναίκα με το όνομα Ιουνία (Andronicum et Juniam) και μία φορά ως άντρας με το όνομα Ιουνιάς (Andronicus et Junias). Ο Ρουφίνος μετέφρασε πολλά κείμενα του Ωριγένη και άλλων εκκληστικών πατέρων αλλά ήταν γνωστός για τις όχι πάντα ακριβείς μεταφράσεις του που έτειναν να ακολουθούν περισσότερο τις προσωπικές του απόψεις και όχι το αρχικό κείμενο όπως, για παράδειγμα, στην περίπτωση του σχολιασμού του τίτλου της Παναγίας ως Θεοτόκος από τον Ωριγένη τον οποίον δεν συμπεριέλαβε στη μετάφρασή του ο Ρουφίνος πιθανότατα γιατί δεν συμφωνούσε με τις απόψεις του. Η γραφή του ονόματος της Ιουνίας στο αρσενικό γένος θεωρείται λάθος στη μετάφραση του Ρουφίνου.
Η αναφορά στην Ιουνία ως άνδρας με το όνομα Ιουνιάς ξεκινά ουσιαστικά από το 1298 με την κατάληψη του παπικού θρόνου από τον Βονιφάτιο Η΄ ο οποίος αμέσως εξέδωσε το λεγόμενο διάταγμα Περί Κινδύνου (Periculoso) σύμφωνα με το οποίο τα γυναικεία μοναστήρια έπρεπε να κλείσουν για τους λαϊκούς και οι μοναχές να απομονωθούν από τον κόσμο ακόμα και με τη χρήση φυσικών εμποδίων όπως τοίχοι, κάγκελα, σιδερόπορτες, κ.λ.π.. Έτσι τα γυναικεία μοναστήρια ουσιαστικά μεταράπηκαν σε φυλακές που εξαρτώνταν οικονομικά από την Εκκλησία αφού οι μοναχές δεν ήταν πλέον σε θέση να κερδίζουν χρήματα μέσω του εμπορίου και της πώλησης υπηρεσιών όπως η θεραπεία των ασθενών και η συγγραφή, η αντιγραφή και η εικονογράφηση χειρογράφων, δύο τομείς στους οποίους μέχρι τότε άνθιζαν. Στο ίδιο διάταγμα ο νέος πάπας επέβαλλε την αναφορά στο πρόσωπο της Ιουνίας ως άνδρα με το όνομα Ιουνιάς.
Ο πρώτος που αναφέρθηκε στον απόστολο Ιουνιά μετά το παπικό διάταγμα ήταν ο σχολαστικός θεολόγος Αιγίδιος ο Ρωμαίος που ο πάπας Βονιφάτιος όρισε αρχιεπίσκοπο της Μπουρζ γιατί τον είχε στηρίξει στο θέμα της διαδοχής του στον παπικό θρόνο αλλά και στην διαμάχη του με τον βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο Δ΄ μετά από την έκδοση δύο άλλων διαταγμάτων με τα οποία καθιστούσε κάθε εκκλησιαστική αλλά και κοσμική αρχή (ακόμα και τον βασιλιά) υπό την εξουσία του πάπα της Ρώμης και επέβαλλε την απόλυτη αφοσίωση στον πάπα ως προϋπόθεση για τη σωτηρία της ψυχής (Unam Sanctam και Ausculta Fili). Ο Αιγίδιος ήταν επίσης εκείνος που επιμελήθηκε το διάταγμα Περί Κινδύνου που απομόνωνε και αποδυνάμωνε τις γυναίκες της Εκκλησιας, γεγονός που όχι μόνο αποκαλύπτει τις μισογυνιστικές του τάσεις αλλά συνάδει και με τη σχολαστική φιλοσοφία του που διέκρινε αρνητικά τις γυναίκες. Ένας σχολαστικός φιλόσοφος πολύ απλά δεν μπορούσε να διανοηθεί πως μία γυναίκα μπορούσε να είναι ικανή να είναι απόστολος. Από τότε οι δυτικοί συγγραφείς άρχισαν να μιλάνε πλέον για τον απόστολο με το όνομα Ιουνιάς. Η μοναδική που αρνήθηκε να αλλάξει φύλο στην Ιουνία και την ανέφερε στο έργο της ως γυναίκα ήταν η θεολόγος και χριστιανή μύστρια Γερτρούδη η Μεγάλη.
Στη Γερμανία η μοναδική έκδοση της Επιστολής Προς Ρωμαίους του Παύλου ήταν μέχρι τον 16ο αι. εκείνη του Εράσμου που στηρίζονταν σε βυζαντινά χειρόγραφα στα οποία η Ιουνία αναφέρονταν ως γυναίκα. Το 1522 όμως ο Λούθηρος μετέφρασε το κείμενο του Εράσμου στα γερμανικά επιβάλλοντας το αρσενικό όνομα Ιουνιάς, μάλλον επηρεασμένος από τη λατινική Βουλγάτα.
Η Ιουνία ως γυναίκα απόστολος επανεμφανίστηκε σε κείμενα των αρχών του 20ου αι. αλλά το 1927 διάφορες επιτροπές ιστορικών που μετέφραζαν τα κείμενα υπέθεσαν πως το σωστό ήταν το αρσενικό όνομα και συνέχισαν να αναφέρονται στην Ιουνία σαν άντρας απόστολος με το όνομα Ιουνιάς. Το 1989 όμως η νέα αναθεωρημένη έκδοση της βίβλου αναφερόταν στην Ιουνία ως γυναίκα και από τότε όλοι οι ερευνητές την θεωρούν γυναίκα.
Πολλοί ιστορικοί θεωρούν πως η Ιουνία «λογοκρίθηκε» από την δυτική ιστορία γιατί ήταν γυναίκα καθώς επί πολλούς αιώνες θεωρούνταν αδιανόητο να είναι απόστολος μία γυναίκα αφού κάτι τέτοιο θα αμφισβητούσε το αντρικό «μονοπώλιο» στην πρόσβαση στα εκκλησιαστικά αξιώματα.
Η γιορτή της Αγίας Ιουνίας και του Αγίου Ανδρόνικου είναι στις 17 Μαΐου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Απόστολοι της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Γυναίκες και θρησκεία Κατηγορία:Πρόσωπα της Καινής Διαθήκης Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Καινή Διαθήκη
Ευδοκία (Σοφία) Λασκαρίνα
Η Ευδοκία (μετονομάστηκε σε Σοφία) (π.1211 - π.1250) από τον Οίκο των Λασκαριδών γεννήθηκε πριγκίπισσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και με τους γάμους της έγινε δούκισσ της Αυστρίας και σύζυγος του κυβερνήτη της Μ. Ασίας & καγκελάριου της Λατινικής αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Θεοδώρου Α΄ Λάσκαρη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και της 1ης συζύγου του Άννας Αγγελίνας, κόρης του Αλεξίου Γ΄ Αγγέλου. Η Ευδοκία είχε δύο μεγαλύτερες αδελφές, την Ειρήνη Λασκαρίνα, σύζυγο του Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη και τη Μαρία Λασκαρίνα, σύζυγο του Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας.
Το 1221 ο Ροβέρτος του Κουρτεναί στέφθηκε Λατίνος αυτοκράτορας. Σύμφωνα με τον Γεώργιο Ακροπολίτη είχε αρραβωνιαστεί το 1222 την Ευδοκία Λασκαρίνα. Ωστόσο ο γάμος εμποδίστηκε από τον Πατριάρχη Μανουήλ Α΄ λόγω στενής συγγένειας εξ αίματος. Δεν ήταν πραγματικά στενοί συγγενείς: η Ευδοκία ήταν προγονή της Μαρίας του Κουρτεναί, 3ης συζύγου του Θεοδώρου Α΄ και αδελφής του Ροβέρτου. Όμως την εποχή εκείνη εθεωρείτο ανιψιά του Ροβέρτου. Όταν απεβίωσε ο Θεόδωρος Α΄ το 1222, οι αδελφοί του Αλέξιος Λάσκαρης και Ισαάκιος Λάσκαρης, δυσαρεστημένοι που τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης Γ΄, πήραν την Ευδοκία και κατέφυγαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου -σύμφωνα με τον Ακροπολίτη- εισήλθαν στον εκεί στρατό και οδήγησαν μία Λατινική δύναμη εναντίον της Βιθυνίας ο 1224. Όμως νικήθηκαν από τον Ιωάννη Γ΄, αιχμαλωτίστηκαν και τυφλώθηκαν.
Ο γάμος της Ευδοκίας με τον Ροβέρτο δεν έγινε· αντ' αυτού η Ευδοκία παντρεύτηκε, κατά τον Αλμπερίκ του Τρουά-Φονταίν τον Φρειδερίκο Β΄ δούκα της Αυστρίας το 1226. Το 1229 ο γάμος ακυρώθηκε: ο Φρειδερίκος Β΄ νυμφεύτηκε την Αγνή των Άντεχς, κόρη του Όθωνα Α΄ δούκα της Μερανίας, ενώ η Ευδοκία παντρεύτηκε τον Ανσώ ντε Καγιέ καγκελάριο της Λατινικής Αυτοκρατορίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1226 τον Φρειδερίκο Β΄ των Μπάμπενμπεργκ δούκα της Αυστρίας. Ο γάμος ακυρώθηκε το 1229.
Η Ευδοκία παντρεύτηκε μετά τον Ανζώ ντε Καγιέ κυβερνήτη της Μ. Ασίας και καγκελάριο της Λατινικής αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης. Δεν απέκτησε τέκνα από τους γάμους της.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Λασκαριδών
Εθνικό Πάρκο Σέρρα ντα Καπιβάρα
To Εθνικό Πάρκο Σέρρα ντα Καπιβάρα (πορτογαλικά: Parque Nacional Serra da Capivara) είναι εθνικό πάρκο στη Βορειοανατολική περιοχή της Βραζιλίας. Στην περιοχή βρίσκονται πολλά προϊστορικά έργα ζωγραφικής.
Τοποθεσία
Βρίσκεται στην βορειοανατολική πολιτεία του Πιαουί,. Έχει έκταση 1291,4 τ.χμ.
Ο Οικολογικός Διάδρομος Καπιβάρα-Κονφούζος, που δημιουργήθηκε το 2006, συνδέει το πάρκο με το Εθνικό Πάρκο Σερρα ντα Κονφούζος.
Ιστορία
μικρογραφία|Πεντρα Φουραντα (σημαίνει τρυπητός βράχος) Το πάρκο δημιουργήθηκε για να προστατεύει τα αντικείμενα και ζωγραφιές από την προϊστορική εποχή που βρίσκονται έκει. Άπό το 1991 είναι ένα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς του ΟΥΝΕΣΚΟ. Ο πιο γνωστός αρχαιολογικός χώρος είναι το Πέντρα Φουράντα.
Στην τοποθεσία Τοκα ντε Τιρα Πεια βρέθηκαν λίθινα εργαλεία που χρονολογούνται τουλάχιστον 22.000 χρόνων. Η χρονολόγηση της περιοχής έγινε με Οπτικά Διεγερμένη Φωταύγεια.
Σίτιο ντο Μέιο
Το Σίτιο ντο Μέιο είναι το δεύτερο πιο σημαντικό καταφύγιο σε βράχους της περιοχής, μετά από το Πέντρα Φουράντα. Τα ευρήματα που βρίσκονται εκεί χρονολογούνται από την περίοδο του Πλειστόκαινου. Από τα λίθινα αντικείμενα που είναι καλά διατηρημένα τα τουλάχιστον 98 χρονολογούνται παλαιότερα από 12.500 χρόνων.
Κυρία του Νεβίλ
Η Κυρία του Νεβίλ, γαλλ. (Ma)dame de Neuville-en-Artois (απεβ. 1228) έγινε, με τον γάμο της με τον Ροβέρτο του Κουρτεναί, Λατίνα αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης.