cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νίκος Χατζηβρέττας
Επαγγελματικά πρωταθλήματα
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Η σταδιοδρομία του Χατζηβρέττα ξεκίνησε το 1990 από την ιδιαίτερη πατρίδα του όπου αγωνίστηκε με τα χρώματα του Αίαντα Ευόσμου. Το 1997, σε ηλικία 20 ετών, πήρε μεταγραφή στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Το ντεμπούτο του έγινε εκτός Ιβανωφείου, στις 7 Μαρτίου του 1998 στο κλειστό της Δάφνης όπου συνέβαλε τα μέγιστα στην νίκη του Ηρακλή με 78-73 έχοντας εξαιρετική στατιστική. Και πιο συγκεκριμένα 19 πόντους με 6/6 βολές, 5/6 δίποντα και 1/1 τρίποντο, με 4 ριμπάουντ, 1 κλέψιμο και μόλις 1 λάθος σε 24':32 ''. Στις 24 Μαρτίου 2002 ο Ηρακλής θα υποδεχθεί τον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας. Σε εκείνο το παιχνίδι ο Νίκος Χατζηβρέττας θα σταματήσει στους 38 πόντους στην πιο παραγωγική βραδιά της καριέρας του. Την περίοδο αυτή αναδείχθηκε κορυφαίος σκόρερ της Α1 Εθνικής Κατηγορίας (22,2 πόντοι μ.ο). Μάλιστα ήταν ο πρώτος Έλληνας παίκτης μετά τον Νίκο Γκάλη που αναδείχτηκε κορυφαίος σκόρερ στην Α1 και ένας από τους επτά Έλληνες παίκτες που αναδείχτηκαν πρώτοι σκόρερ του Πρωταθλήματος από το 1988 όταν και επιτράπηκε η συμμετοχή ξένων παικτών. Αγωνίστηκε στον Ηρακλή από το 1997 ως το 2002 και σε αυτό το διάστημα μέτρησε αριθμούς που τον κρατάνε ακόμη και τώρα, ψηλά στις ιστορικές λίστες του Ηρακλή αφού είναι 4ος σε συμμετοχές, 1ος σκόρερ, 1ος σε εύστοχες βολές, εύστοχα δίποντα και τρίποντα. στην ιστορία της ομάδας.
Το καλοκαίρι του 2002, μετέβη στη Ρωσία για λογαριασμό της ΤΣΣΚΑ Μόσχας, με την οποία κατέκτησε το Ρωσικό Πρωτάθλημα και έφτασε στο Final 4 της Βαρκελώνης.
Την περίοδο 2003-04 ξεκίνησε για τον αθλητή μία πλούσια σε τίτλους περίοδος στον Παναθηναϊκό, με λαμπρότερες στιγμές δύο κατακτήσεις της Ευρωλίγκας τις χρονιές 2007 και 2009 (χρονιές Triple Crown για την αθηναϊκή ομάδα). Στην πρώτη του σεζόν στον Παναθηναϊκό ο Νίκος Χατζηβρέττας, δημιούργησε ένα από τα καλύτερα στιγμιότυπα της καριέρας του, κάνοντας ένα εντυπωσιακότατο κάρφωμα μπροστά στον Άρβιντας Σαμπόνις. Ο Χατζηβρέττας, στον Παναθηναϊκό ήταν ο παίκτης που μεταλλάχθηκε από έναν ταλαντούχο επιθετικό σε έναν ικανότατο αμυντικό (“3 & D”) υπό τις οδηγίες του Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Συνολικά με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε έξι πρωταθλήματα και πέντε κύπελλα Ελλάδας και δυο Ευρωλίγκες. Στις λίστες των «πράσινων» όσον αφορά το Ελληνικό Πρωτάθλημα είναι 9ος σε συμμετοχές, 12ος σκόρερ, 11ος σε εύστοχες βολές, 15ος σε εύστοχα δίποντα, 13ος σε εύστοχα τρίποντα, 12ος σε ασίστ και 15ος σε κλεψίματα.
Το 2009 επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη για λογαριασμό του Άρη, ομάδα στην οποία και έκλεισε την καριέρα του το 2011.
Στατιστικά
Συνολικά ο Χατζηβρέττας, είναι πολύ ψηλά στις λίστες του Πρωταθλήματος από καταβολής Α' Εθνικής (από το 1963-64), όντας 21ος σε συμμετοχές (399) και 37ος σε πόντους (4.048). Ωστόσο το 2012 αποσύρθηκε ως 5ος σκόρερ στην ιστορία της Α1 και 5ος σε συμμετοχές. Ο Χατζηβρέττας είχε στην Α1 1.029/1.271 βολές, 917/1.580 δίποντα και 397/1.124 τρίποντα, μάζεψε 578-174 ριμπάουντ, έδωσε 565 ασίστ, είχε 248 κλεψίματα και έδωσε 58 τάπες.
Στην Ευρωλίγκα με ΤΣΣΚΑ Μόσχας και Παναθηναϊκό σε 141 παιχνίδια και με τον Ηρακλή σε 21 στη Σουπρολίγκα (2001) σκοράρει συνολικά 1490 πόντους (9,2π. μέσο όρο). Αγωνίστηκε με τον Άρη σε 25 αγώνες στο Eurocup (2009-2011) και με τον Ηρακλή σε 28 στο Κύπελλο Σαπόρτα (2000 και 2002) πετυχαίνοντας 642 πόντους (12,1 π. μέσο όρο).
Τιμή
Στις 23 Απριλίου 2019, τιμήθηκε από τον Παναθηναϊκό ως ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα στην ιστορία της ομάδας που συμπλήρωσε το 2019, 100 χρόνια μπασκετικής ιστορίας. Με τον Παναθηναϊκό αγωνίστηκε έξι χρόνια και κατέκτησε συνολικά 13 τίτλους.
Εθνική Ελλάδος
Ο Χατζηβρέττας αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα στα Ευρωμπάσκετ του 2001, 2003 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στην Αθήνα. Ο αθλητής υπήρξε επίσης μέλος της Εθνικής Ελλάδος που κατέκτησε το Ευρωμπάσκετ 2005, ενώ την επόμενη χρονιά αναδείχθηκε δευτεραθλητής Κόσμου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 2006. Αγωνίστηκε επίσης στο Ευρωμπάσκετ 2007, όπου η Ελλάδα κατέκτησε την 4η θέση. Λίγο μετά τo τέλος του μικρού τελικού, όπου η Ελλάδα ηττήθηκε από τη Λιθουανία με 78-69, ο Χατζηβρέττας ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ομάδα. Με το εθνόσημο αγωνίστηκε σε 116 αγώνες με 712 πόντους (μ.ο: 6.14).
Εκτός παρκέ
Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, δημιούργησε την Ακαδημία Καλαθοσφαίρισης 10Α (ΔΕΚΑ), στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης, στην οποία ο ίδιος είναι Διευθυντής και προπονητής.
Στις 22 Σεπτεμβρίου 2020. ανακοίνωσε πως θα είναι στο πλευρό του Βαγγέλη Λιόλιου στις επικείμενες εκλογές της ΕΟΚ, το φθινόπωρο του 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ22 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αίαντα Ευόσμου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2006 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2001 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2003 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2005 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2007 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Μακεδόνες
Ελεύθερη Ουκρανία
μικρογραφία|Θέση της Ελεύθερης Ουκρανίας στον χάρτη της Ουκρανίας Η Ελεύθερη Ουκρανία (Ουκρανικά: Слобiдська Україна, Ρωσικά: Слобожанщина) ήταν μια ιστορική περιοχή της Ρωσικής Αυτοκρατορίας του 17ου - 18ου αιώνα που καταλάμβανε το έδαφος του σημερινού Χάρκοβο καθώς και τμήματα των περιοχών Ντονέτσκ, Βοροσίλοφγκραντ, Βορόνεζ, Μπέλγκοροντ και Κουρσκ.
Κατά το δεύτερο μισό του 16ου αιώνα η περιοχή αυτή κατοικήθηκε από Ουκρανούς Κοζάκους και αγρότες που κατέφυγαν εκεί εξ αιτίας της καταπίεσης που δέχονταν από Πολωνούς μεγιστάνες, ευρισκόμενοι υπό την κυριαρχία της άλλοτε Ρτζετσποσπόλιτα (= παλαιότερη ονομασία της Πολωνίας, κατ΄ έννοια της δημοκρατίας). Οι παραπάνω έποικοι της περιοχής αυτής εγκαταστάθηκαν σε μεγάλα "ελεύθερα χωριά", απ΄ όπου και τελικά η ονομασία "ελεύθερη Ουκρανία".
Ετυμολογία
Το όνομα προέρχεται από τον όρο σλομπόντα ( = ελεύθερος), αναφερόμενο σε οποιοδήποτε αποικιακό οικισμό ή αποικία απαλλαγμένη από φορολογικές υποχρεώσεις και την λέξη Ουκρανία με την αρχική της έννοια ως "συνοριακή περιοχή". Η ετυμολογία της λέξης Ουκρανία εκλαμβάνεται ως έτσι μεταξύ των Ρώσων, καθώς και από Ουκρανούς και ξένους ιστορικούς όπως οι Ορέστ Σουμπτέλνι, Πωλ Μάγκοτσι, Ομελιάν Πρίτσακ, Μιχαήλο Χρουσέβσκι, Ιβάν Οχιγιένκο, Πέτρο Τολότσκο και άλλους. Υποστηρίζεται από την Εγκυκλοπαίδεια της Ουκρανίας και το Ετυμολογικό λεξικό της Ουκρανικής γλώσσας. Στη Ρωσία, το όνομα "Ουκρανία" θεωρείται ως υποκείμενο του οκράινα, δηλαδή ένα σύνορο (κράι), οπότε η Ελεύθερη Ουκρανία είναι γνωστή ως "σύνορα προς ελεύθερη εγκατάσταση". Στην Ουκρανία, η περιοχή είναι αποδεκτή ως περιοχή ελεύθερη προς εγκατάσταση, μέρος του συνόλου της Ουκρανίας.
Γεωγραφική έκταση
Το έδαφος της ιστορικής Ελεύθερης Ουκρανίας αντιστοιχεί στην επικράτεια της σημερινής ουκρανικής περιφέρειας (επαρχία) του Χαρκόβου (στο σύνολό της) και τμήματα των περιοχών Σούμι, Ντόνετσκ και Λουχάνσκ. Επίσης καταλαμβάνει τμήματα των περιφερειών Μπέλγκοροντ, Κουρσκ και Βορόνεζ της Ρωσίας.
Πηγές
Κατηγορία:Υποδιαιρέσεις της Ρωσικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ουκρανίας Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ρωσίας
Τσεμπαρκούλ
μικρογραφία|296x296εσ|Το κεντρικό Πάρκο της Τσεμπαρκούλ. Η Τσεμπαρκούλ (Чебарку́ль) είναι πόλη στο όμπλαστ του Τσελιάμπινσκ της Ρωσίας, στα νότια Ουράλια Όρη.
Βρίσκεται στις όχθες της ομώνυμης λίμνης, 78 χιλιόμετρα δυτικά του Τσελιάμπινσκ, του διοικητικό κέντρου της περιφέρειας. Ο πληθυσμός της πόλης ήταν 42.844 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2010 και 41.539 κάτοικοι το 2013.
Ετυμολογία
Το όνομα της λίμνης, αλλά και της ομώνυμης πόλης, προέρχεται από τα μπασκίρ και τα ταταρικά, δυο τουρκικές γλώσσες, και σημαίνει "όμορφη, πολύχρωμη λίμνη".
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1736 ως φρούριο στα σύνορα μεταξύ των εδαφών Ρωσίας και Μπασκίρ και αργότερα εξελίχθηκε σε μεγάλη στάνιτσα, στρατιωτικός καταυλισμός των Κοζάκων. Το φρούριο ιδρύθηκε με την άδεια του Μπασκίρ Ταρχάν Ταϊμάς Σαΐμοφ, ο οποίος ήταν ο ιδιοκτήτης των εκτάσεων αυτών.
Το 1828, ιδρύθηκε το πρώτο σχολείο με 42 μαθητές.
Ο οικισμός απέκτησε το καθεστώς πόλης το 1951. Το 2011, η πόλη γιόρτασε τα 275 χρόνια από την ίδρυσή της.
Μετεωρίτης στο Τσελιάμπινσκ το 2013
Τον Φεβρουάριο του 2013, ένας μετεωρίτης εξερράγη στην ατμόσφαιρα της γης και ένα κομμάτι του έπεσε στη λίμνη Τσεμπαρκούλ προκαλώντας μια τρύπα με διάμετρο 6 μέτρα στον πάγο, που καλύπτει τη λίμνη.
Διοικητικό και δημοτικό καθεστώς
Στο πλαίσιο των διοικητικών διαιρέσεων, η πόλη Τσεμπαρκούλ αποτελεί διοικητικό κέντρο της περιφέρειας, παρόλο που δεν αποτελεί μέρος αυτής. Ως διοικητική διαίρεση, ενσωματώνεται χωριστά ως πόλη Τσεμπαρκούλ, μια διοικητική μονάδα με καθεστώς ίσο με αυτό των περιφερειών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη Τσεμπαρκούλ ενσωματώνεται ως Αυτόνομος Αστικός Θύλακας (οκρούγκ) Τσεμπαρκούλ.
Κλίμα
Κοντά στην λίμνη Τσεμπαρκούλ, η περιοχή ενδείκνυται για εξοχικές κατοικίες. Η καθαρότητα και ξηρότητα του αέρα είναι κατάλληλες για ασθενείς με φυματίωση, γι' αυτό και υπάρχουν σανατόρια γύρω από τη λίμνη.
Μεταφορές
Ο ομοσπονδιακός αυτοκινητόδρομος M5 "Ουράλ" περνά από το νότιο τμήμα της πόλης.
Η πόλη συνδέεται με λεωφορείο με τις πόλεις Τσελιάμπινσκ, Γεκατερίνμπουργκ, μεταξύ άλλων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ρωσικά (ru) Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας
Μεγαοικοσύστημα
Τα μεγαοικοσυστήματα ή μεγακοινότητες, όπως επίσης ονομάζονται, είναι φυσικές ενότητες ηπειρωτικής ή και παγκόσμιας εξάπλωσης ,οι οποίες καθορίζονται από το κοινό κλίμα των περιοχών που περικλείουν. Μπορεί να διακόπτονται ή να είναι συνεχείς ανάλογα με το αν οι ήπειροι που περιλαμβάνουν ενώνονται μεταξύ τους, για παράδειγμα η Ευρώπη με την Ασία, ή όχι, όπως η Ευρώπη με την Αμερική. Παραδείγματα μεγαοικοσυστημάτων αποτελούν το βόρειο δάσος κωνοφόρων ή η τάιγκα, που εμφανίζονται ταυτόχρονα στη Βόρεια Αμερική, την Σκανδιναβία και βόρεια Ασία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιογεωγραφία Κατηγορία:Ενδιαιτήματα
Σκυλακέας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σκυλακέας (Σκυλακεύς) είναι γνωστός ένας ήρωας της Λυκίας, γιος του Οδέου και σύντροφος του Γλαύκου και του Σαρπηδόνα. Στον Τρωικό Πόλεμο αγωνίσθηκαν και οι δύο στο πλευρό των Τρώων. Ο Σκυλακέας, παρότι πληγώθηκε από τον Αίαντα τον Λοκρό προς το τέλος του πολέμου, ήταν ο μόνος που επέστρεψε ζωντανός στη Λυκία από τον πόλεμο. Μόλις έφθασε στην πατρίδα του, όλες οι γυναίκες έτρεξαν να τον ρωτήσουν για τους δικούς τους. Ο Σκυλακεύς βρέθηκε στη δυσάρεστη θέση να τους πει ότι όλοι είχαν χαθεί. Οι γυναίκες της Λυκίας τότε παραφρόνησαν από τη λύπη τους και τον λιθοβόλησαν κοντά στο ιερό του Βελλεροφόντη. Ο τάφος του κατασκευάσθηκε στο ίδιο μέρος με τις πέτρες του λιθοβολισμού. Αργότερα, ο θεός Απόλλων διέταξε να αποδώσουν θεϊκή λατρεία στον Σκυλακέα (Κόιντου Σμυρναίου: Τα μεθ' `Ομηρον, 10:147).
Πηγές
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος Κατηγορία:Ήρωες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Λυκία
Επαρχία Φρουνζιένσκι
μικρογραφία|Χάρτης της επαρχίας μικρογραφία|Πολυκατοικίες στην επαρχία Φρουνζένσκι Η επαρχία Φρουνζιένσκι (Λευκορωσικά: Фрунзенскі; Ρωσικά: Фрунзенский) είναι μια διοικητική υποδιαίρεση της πόλης του Μινσκ στη Λευκορωσία. Πήρε το όνομά της από τον Μιχαήλ Φρούνζε και είναι η πιο πυκνοκατοικημένη επαρχία της πόλης.
Γεωγραφία
Η επαρχία, η μεγαλύτερη στο Μινσκ, βρίσκεται στην δυτική περιοχή της πόλης και συνορεύει με τις επαρχίες Τσεντράλνι και Μασκόβσκι.
Μεταφορές
Η επαρχία Φρουνζιένσκι εξυπηρετείται από τη γραμμή μετρό "Αβταζαβόντσκαγια". Επίσης, διασχίζεται από τον περιφερειακό αυτοκινητόδρομο "MKAD".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες του Μινσκ
Πολιτική Πλατφόρμα
Η Πολιτική Πλατφόρμα (πολ. Platforma Obywatelska) ή Πλατφόρμα των Πολιτών είναι ένα πολωνικό φιλελεύθερο συντηρητικό πολιτικό κόμμα. Είναι το μεγαλύτερο κόμμα της κυβέρνησης συνασπισμού, στην οποία συμμετέχει και το Πολωνικό Λαϊκό Κόμμα, από τις εκλογές του 2007. Ο αρχηγός του κόμματος, Ντόναλντ Τουσκ, είναι ο τωρινός πρωθυπουργός της Πολωνίας, ενώ ο Μπρόνισλαβ Κομορόφσκι, ο οποίος προέρχεται από το κόμμα, είναι ο σημερινός πρόεδρος της χώρας. Είναι το μεγαλύτερο κόμμα τόσο στο Σέιμ όσο και στη Γερουσία της χώρας.
Το κόμμα ιδρύθηκε το 2001 ως διάσπαση από την Εκλογική Δράση Αλληλεγγύης, υπό την ηγεσία του Αντρζέι Ολεχόφσκι και του Ματσιέι Πλαζίνσκι, μαζί με τη συμμετοχή του Ντόναλντ Τουσκ. Στις εκλογές του 2001, το κόμμα έγινε το κυριότερο κόμμα της αντιπολίτευσης, πίσω από την κεντροαριστερή Δημοκρατική Αριστερή Συμμαχία, ενώ παρέμεινε το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα της χώρας μετά τις εκλογές του 2005, πίσω από το συντηρητικό κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη. Το 2007, η Πολιτική Πλατφόρμα κέρδισε τις εκλογές της χρονιάς εκείνης και σχημάτισε κυβέρνηση συνεργασίας με το Πολωνικό Λαϊκό Κόμμα. Μετά την καταστροφή του Σμόλενσκ και τον θάνατο του προέδρου της χώρας Λεχ Κατσίνσκι, ο Μπρόνισλαβ Κομορόφσκι εξελέγη νέος πρόεδρος της Πολωνίας.
Από την ίδρυσή του, το κόμμα είναι ιδιαίτερα ισχυρό στα δυτικά και στα βόρεια της Πολωνίας (δηλαδή στα εδάφη της Πολωνίας που αποτέλεσαν κτήση της Γερμανικής Αυτοκρατορίας έως το 1918 και της Γερμανίας ως το 1945) καθώς και στη Βαρσοβία, ενώ είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Φιλελεύθερα-Συντηρητικά κόμματα
Ρομπέρτο Μορένο
Ο Ρομπέρτο Μορένο(πλήρες ονοματεπώνυμο Ρομπέρτο Πούπο Μορένο) (γεν. στο Ρίο ντε Τζανέιρο στις 11 Φεβρουαρίου του 1959) είναι Βραζιλιάνος οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 εντάχθηκε το 1982 όμως όταν τελείωσε εκείνο το Πρωτάθλημα αποχώρησε αμέσως και επανήλθε το 1987. Στο τέλος εκείνου του Πρωταθλήματος αποχώρησε και πάλι και επανήλθε το 1989 και τότε παρέμεινε μέχρι και το 1992. Τότε δεν πήρε μέρος σε όλα τα Γκραν Πρι του Πρωταθλήματος αλλά στα μισά περίπου κι ύστερα αποχώρησε για 3η φορά. Επανήλθε το 1995 όπου πήρε μέρος κανονικά σε όλα τα Γκραν Πρι κι ύστερα αποχώρησε από το σπορ οριστικά. Συνολικά ο Μορένο πήρε μέρος σε 77 Γκραν Πρι απ' τα οποία εκκίνησε στα 42. Το 1ο ήταν το Ολλανδικό Γκραν Πρι του 1982 και το τελευταίο το Αυστραλιανό Γκραν Πρι του 1995.Σημείωσε τα ακόλουθα 3 αποτελέσματα:
Παραπομπές
Μορένο Ρομπέρτο
Δήμος Κρανιδίου
Ο Δήμος Κρανιδίου ήταν δήμος του νομού Αργολίδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Ο δήμος λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ερμιονίδας. Ήταν ένας από τους δύο δήμους που συγκροτούσαν την επαρχία Ερμιονίδας. Καταλάμβανε το νότιο άκρο του νομού, σε μία ζώνη από το όρος Δίδυμο μέχρι το νοτιότερο ακρωτήρι της Αργολίκης χερσονήσου, το ακρωτήρι του Άγιου Αιμιλιανού. Πρωτεύουσα του δήμου ήταν το Κρανίδι.
Δημοτικά διαμερίσματα
Ο δήμος Κρανιδίου περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Δήμαρχοι
Επί βασιλείας του Όθωνα δήμαρχος ήταν ο Ανδρέας Νόνης. Στις εκλογές του 2006 εξελέγη στο β' γύρο δήμαρχος Κρανιδίου ο Δημήτριος Σφυρής, ο τελευταίος δήμαρχος, ο οποίος υπηρέτησε ως την κατάργηση του δήμου.
Οι δήμαρχοι αναλυτικά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κρανιδίου
Κοζέντσα
Η Κοζέντσα (ιταλικά: Cosenza, ) είναι πόλη στην Καλαβρία, στην νότια Ιταλία. Είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Υπολογίζεται ότι το 2013 είχε 68.568 κατοίκους.
Στην αρχαιότητα, η Κοζέντσα ήταν γνωστή ως Consentia και ήταν αρχαία πόλη, πρωτεύουσα των Βρεττίων που βρισκόταν στη νότια Καλαβρία. Βρισκόταν μεταξύ των λόφων κοντά στις πηγές του ποταμού Κράθιδος. Έκοψε νομίσματα χάλκινα κατά την ακμή των Βρεττίων το 356 π.Χ., οι οποίοι την είχαν ως πρωτεύουσα. Η Κωνσεντία δεν μνημονεύεται στην ιστορία πριν από την εκστρατεία του Αλέξανδρου του Ηπειρώτη, ο οποίος πέθανε κοντά στην πόλη αυτή. Τα νομίσματά της εικονίζουν το κεφάλι της Αρτέμιδος, ή του Άρη, ή νεαρού ποταμίου θεού. Την πίσω όψη διακοσμεί τόξο με τρεις μηνίσκους, κεραυνός με τρεις μηνίσκους ή καρκίνος με δύο μηνίσκους.
To 1511 ιδρύθηκε στη πόλη η Ακαντέμια Κοζεντίνα (ή Κωσεντιανή Ακαδήμια), μια ακαδημία για φιλοσοφικές και φιλολογικές σπουδές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Καλαβρίας Κατηγορία:Αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας
Μανώλης Χουρδάκης
Ο Μανώλης Χουρδάκης του Δράκου (1939) είναι αντιστράτηγος εν αποστρατεία της Ελληνικής Αστυνομίας, της οποίας διετέλεσε αρχηγός από το 1993 μέχρι το 1996.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1939 στην Αγία Παρασκευή Ηρακλείου Κρήτης και το 1958 κατατάχθηκε στο Σώμα της τότε Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής. Αποφοίτησε από την Σχολή Αξιωματικών Χωροφυλακής αλλά και από την Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετεκπαιδεύτηκε επανειλημμένα στο εξωτερικό σε υπηρεσιακά θέματα. Επί χούντας (1967—74) απολύθηκε από την Χωροφυλακή λόγω των δημοκρατικών του φρονημάτων.
Αρχαιολογική Συλλογή Σταυρού Ιθάκης
Η Αρχαιολογική Συλλογή Σταυρού Ιθάκης είναι αρχαιολογικό μουσείο στο χωριό του Σταυρού, στο νησί της Ιθάκης, στην Ελλάδα. Στεγάζει τέχνεργα χρονολογούμενα από την περίοδο της προϊστορίας, καθώς και την περίοδο της αρχαιότητας, τα οποία ανευρέθηκαν εντός του βόρειου τμήματος του νησιού.
Μανώλης Χουρδάκης
Βιογραφικό
Υπηρέτησε σε κρίσιμες θέσεις. Από τον Οκτώβριο του 1981 μέχρι τον Αύγουστο του 1984, ως αντισυνταγματάρχης και συνταγματάρχης της Χωροφυλακής, διατέλεσε διευθυντής της υπηρεσίας ασφάλειας του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου. Στις κρίσεις του Μαρτίου του 1989 τοποθετήθηκε διευθυντής της Ασφάλειας Αττικής, αλλά έξι μήνες αργότερα, το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς, και αφού εν τω μεταξύ είχε αλλάξει η κυβέρνηση, αποστρατεύθηκε μαζί με αρκετούς άλλους αξιωματικούς μετά τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη από τη 17 Νοέμβρη, κάτι που προκάλεσε την έντονη αντίδραση του ΠΑΣΟΚ που κατήγγειλε ότι οι μαζικές αποστρατείες αξιωματικών γίνονταν με πολιτικές σκοπιμότητες.
Αρχαιολογική Συλλογή Σταυρού Ιθάκης
Το μουσείο δημιουργήθηκε το 1933 με απώτερο σκοπό την φιλοξενία ευρημάτων προερχόμενων από αρχαιολογικές ανασκαφές τις οποίες πραγματοποιούσε η Βρετανική Σχολή Αθηνών. Το κτίριο του μουσείο βρίσκεται σε κοντινή απόσταση βόρεια του χωριού, ενώ διαθέτει έναν εκθεσιακό χώρο. Το κτίριο του μουσείου ανακαινίστηκε το 1998. Το 2015, υπέστη ζημιές κατά τη διάρκεια σεισμού, ενώ άνοιξε εκ νέου στο κοινό το 2016, έπειτα από προηγούμενες εργασίες αναστήλωσης. Παράλληλα, στο νησί εδρεύει και το Αρχαιολογικό Μουσείο Ιθάκης.
Μανώλης Χουρδάκης
Βιογραφικό
Τον Νοέμβριο του 1995, σχεδίασε την επιχείρηση εφόδου και κατάληψης του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου η οποία κατέληξε σε συλλήψεις 394 αντιεξουσιαστών, μεταξύ των οποίων και οι μετέπειτα ηγέτες ενόπλων τρομοκρατικών οργανώσεων Νίκος Μαζιώτης και Λάμπρος Φούντας.
Αρχαιολογική Συλλογή Σταυρού Ιθάκης
Συλλογές
Οι συλλογές του μουσείου περιλαμβάνουν τέχνεργα χρονολογούμενα από την πρώιμη περίοδο του ορείχαλκου, πιο συγκεκριμένα από την 2η χιλιετία π.Χ., έως τη ρωμαϊκή περίοδο. Τα αρχαιολογικά ευρήματα προέρχονται, κυρίως, από τον χρονολογούμενο από την πρώιμη περίοδο του ορείχαλκου οικισμό επί του λόφου της Πιλικάτας, όπου και βρίσκεται το κτίριο του μουσείου, από τον χρονολογούμενο από την μυκηναϊκή περίοδο οικισμό των Τριών Λαγκάδων, από ταφικά μνημεία χρονολογούμενα από την κλασική και την ελληνιστική περίοδο στην ευρύτερη περιοχή του χωριού του Σταυρού, καθώς και στο σπήλαιο του Λοΐζου, τα οποία χρονολογούνται από την μυκηναϊκή και τη ρωμαϊκή περίοδο, ενώ, παράλληλα, φαίνεται πως η συγκεκριμένη τοποθεσία αποτελούσε τόπο λατρείας του Οδυσσέα. Ως το σημαντικότερο εκ των αρχαιολογικών ευρημάτων του μουσείου θεωρείται άγαλμα γυναίκας χρονολογούμενο από τον 2ο αιώνα π.Χ., το οποίο ανευρέθηκε εντός του σπηλαίου και φέρει επιγραφή «ΕΥΧΗΝ ΟΔΥCCEI» (μτφ. «προσευχή υπέρ Οδυσσέως»).
Μανώλης Χουρδάκης
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της χωροφυλακής Κατηγορία:Αρχηγοί ελληνικής αστυνομίας
Αρχαιολογική Συλλογή Σταυρού Ιθάκης
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιθάκη Κατηγορία:Αρχαιολογικά μουσεία στην Ελλάδα
Αββαείο των Χορταϊτών
Το Αββαείο των Χορταϊτών ήταν το πρώτο αββαείο των Κιστερκιανών που ιδρύθηκε στην Ελλάδα. Ιδρυθέν στις αρχές του 13ου αιώνα από μοναχούς προερχόμενους από το Αββαείο του Λουκέντιο, πλησίον της Θεσσαλονίκης, εγκαταλείφθηκε έπειτα από διάστημα περίπου είκοσι ετών, κυρίως λόγω της πολιτικής κατάστασης της εποχής εκείνης.
Μία ταραχώδης ίδρυση
Το μοναστήρι των Χορταϊτών φαίνεται να ιδρύθηκε λίγο πριν την ένταξή του στο Τάγμα των Κιστερσιανών. Το 1204 ή το 1205, φιλοξένησε Βυζαντινούς μοναχούς που γλίτωσαν της κατάληψης της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους. Οι τελευταίοι εκτιμάται πως έφταναν τον αριθμό των διακοσίων.
Το 1205, ο Βονιφάτιος ο Μομφερρατικός, εκλεχθείς ηγέτης της Δ΄ Σταυροφορίας και ο οποίος έγινε Βασιλέας της Θεσσαλονίκης, παραχώρησε το συγκεκριμένο μοναστήρι στο Τάγμα των Κιστερσιανών και πιο συγκεκριμένα στον Πιέτρο, αββά του Λουκέντιο και μελλοντικό Αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης. Η δωρεά αυτή στο Τάγμα των Κιστερσιανών είχε, δίχως αμφιβολία, ως κίνητρο τον περιορισμό της επιρροής των Ενετών στην ευρύτερη περιοχή, μέσω της ίδρυσης μοναστικής κοινότητας Φράγκων. Ο πρώτος αββάς ήταν ένας μοναχός προερχόμενος από το Λουκέντιο με το όνομα Ζοφρουά (Goffredo). Ο διάδοχός του ονομαζόταν Ροζέ. Ως αποτέλεσμα, η πρώτη μοναστική κοινότητα των Κιστερσιανών στην Ελλάδα ιδρύθηκε.
Μία αδιαμφισβήτητη επίδραση, ωστόσο σύντομης διάρκειας
Φαίνεται πως, σε αντίθεση με ότι ίσχυε στα μοναστήρια των Κιστερσιανών στην Δυτική Ευρώπη, τα εδάφη που περιτριγύριζαν τους Χορταΐτες ουδέποτε αξιοποιήθηκαν από τους μοναχούς, σε αντίθεση, ως εκ τούτου, με το δόγμα ora et labora, το οποίο ήταν εγγεγραμμένο εντός του Κανόνα του Αγίου Βενέδικτου, ο οποίος είχε υιοθετηθεί μετά την εσωτερική μεταρρύθμιση του Τάγματος των Κιστερσιανών.
Το 1218, η αρχική ταραχώδης κατάσταση φαίνεται να είχε εξομαλυνθεί, στο σημείο, μάλιστα, να ζητηθεί από τον αββά των Χορταϊτών να διατελέσει ρόλο μεσολαβητή σε μία αντιπαράθεση μεταξύ του Ζερβαί, Λατίνο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, της συνόδου των κανονικών της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου και το Τάγμα του Παναγίου Τάφου της Θεσσαλονίκης.
Η σημασία και η φήμη του αββαείου έφτασε σε τέτοιο επίπεδο, ώστε ο Επίσκοπος της Νεγροπόντε, Ιωάννης, απηύθυνε κάλεσμα στους Κιστερσιανούς των Χορταϊτών να έρθουν να εγκατασταθούν στο Αββαείο Αγίου Αρχαγγέλου Εύβοιας, προκειμένου να ιδρύσουν μοναστική κοινότητα, κάτι που έλαβε χώρα το 1223 ή το 1224. Ωστόσο, το Αββαείο των Χορταϊτών δεν παρέμεινε για καιρό ως μητρικό αββαείο, καθώς η κατάληψη της πόλης το 1224 από τον Θεόδωρο Α΄ έθεσε τέλος στο Βασίλειο της Θεσσαλονίκης. Δεν διευκρινίζεται εάν οι μοναχοί των Χορταϊτών διέφυγαν στο νεοϊδρυθέν θυγατρικό τους αββαείο ή επέστρεψαν στην Ιταλία.
Σημειώσεις
<references group="N"/>
Πηγές
Κατηγορία:Κιστερκιανά αββαεία στην Ελλάδα
Μουσική της Ιαπωνίας
Η λαϊκή μουσική της Ιαπωνίας, της χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου, έχει κοινά χαρακτηριστικά με τις μουσικές της Κίνας, του Θιβέτ και έχει επηρεαστεί γενικά από όλες τις Βουδιστικές μουσικές. Η μουσική τους είναι στενά δεμένη με τον χώρο, την ποίηση, το θέατρο και την θρησκεία.
Η παραδοσιακή μουσική στην Ιαπωνία χωρίζεται σε πολλές κατηγορίες ανάλογα με τις ανάγκες που κάλυπτε αλλά και την εποχή που πρωτοεμφανίστηκε η καθε κατηγορία. Κάποιες απο αυτες έιναι οι εξής : η αρχαία αυτοκρατορική μουσική που παιζόταν στα κάστρα των αριστοκρατόρων ( 8ος αι. μ.Χ.) άρα και σε χώρους που λαμβάνονταν δοικητικές αποφάσεις, μουσική για το θέατρο Νο (14ος αι. μ.Χ. ) και οργανική μουσική για το Κότο, το Σαμισέν και το Σακουχάτσι, χαρακτηριστικά όργανα του Γιαπωνέζικου πολιτισμού. Εκτός απο αυτές τις κατηγορίες ιδιαίτερη σημασία δίνεται και στους ψαλμούς αλλά και σε άλλα μουσικά κομμάτια που γνώριζαν να παίζουν οι μοναχοί.
Σε αντίθεση με την Δυτική αντίληψη της Μουσικής στην οποία όλοι οι ήχοι δένουν μεταξύ τους αρμονικά, στην Γιαπωνέζικη μουσική ο κάθε ήχος που προκαλείται γίνεται αντιληπτός στο ανθρώπινο αυτί. Τα δύο παραδοσιακά είδη θεάτρου ( Νο και Καμπούκι ) στην Ιαπωνία κάνουν χρήση της παραδοσιακής μουσικής. Οι παραδοσιακοί χωροί των Γκέισων συνοδεύονται πάντα και από μουσική και τραγούδι, όπου το Σαμισέν κυρίως αποτελεί το μοναδικό μουσικό όργανο.
Δομή
Οι Ιάπωνες χρησιμοποιούν πεντάφθογγες κλίμακες. Ο ρυθμός είναι δίσημος και ελεύθερος.
Νεβαρέ Χανιμεφέντι
Η Νεβαρέ Χανιμεφέντι (Οθ. Τούρκικα:سيدة نيففار) (Τούρκικα: Nevvare Hanımefendi, 4 Μαΐου 1901 - 22 Απριλίου 1992) ήταν η τέταρτη σύζυγος του τελευταίου σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Μουσική της Ιαπωνίας
Κότο
Το Κότο είναι χορδόφωνο μουσικό όργανο κινεζικής προέλευσης με μήκος 1,80 μ.
Νεβαρέ Χανιμεφέντι
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Aliyyetü'ş-Şân Baş Nevvare Hanım Efendi Hazretleri
Μουσική της Ιαπωνίας
Σαμισέν
Το Σαμισέν είναι χορδόφωνο που παίζεται με πένα. Έχει μικρό βραχίονα και δεν έχει τάστα. Το ηχείο του είναι ορθογώνιο και φτιαγμένο από δέρμα γάτας ή σκύλου. Οι χορδές είναι από μετάξι.
Νεβαρέ Χανιμεφέντι
Βιογραφία
Η Νεβαρέ Χανιμεφέντι γεννήθηκε στις 4 Μαΐου 1901 στο Ντερμπέντ, και ήταν κόρη του Μουσταφά Μπέη Τσιχτσί και της συζύγου του Χαφιζέ Καπ. Το πραγματικό όνομα ήταν Αϊσέ Λεϊλά Τσιχτσί. Μέσω του παππού της, Σουλεϊμάν Μπέη, ήταν συγγενής με την Σαντιγιέ Μουβεντέτ Καντινεφέντι, τρίτη σύζυγο του σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ΄, της οποίας ο παππούς ήταν ο αδελφός του Σουλεϊμάν Μπέη.
Μουσική της Ιαπωνίας
Κατάσα
Είναι μεταφερόμενο. Οι εκτελεστές φορούν στα δάκτυλά τους πένες, που είναι προσαρμοσμένες με μεταλλικές δακτυλήθρες.
Πηγές
Κατηγορία:Μουσική στην Ιαπωνία
Νεβαρέ Χανιμεφέντι
Βιογραφία
Παρόλο που ο σουλτάνος Μωάμεθ ΣΤ΄ ήταν 40 χρόνια μεγαλύτερος από την Νεβαρέ, οι γονείς της δέχτηκαν την πρόταση γάμου από τον σουλτάνο. Ο γάμος έγινε στις 20 Ιουλίου 1918 στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ. Ωστόσο, από αυτό το γάμο δεν υπήρξαν παιδιά. Οτάν ο σουλτάνος ανέβηκε στο θρόνο η Νεβαρέ έλαβε τον τίτλο της "Üçüncü Kadınefendi" (δηλ. Τρίτη σύζυγος).
Anathema (συγκρότημα)
Οι Anathema είναι συγκρότημα από το Λίβερπουλ της Μεγάλης Βρετανίας, που μαζί με τους Paradise Lost και τους My Dying Bride βοήθησαν στην εξέλιξη του ήχου death/doom, μιας υποκατηγορίας της doom metal, καθώς και στην εξέλιξη της gothic metal. Εν τούτοις, το άλμπουμ τους Eternity ήταν διαφορετικό από τον death/doom ήχο τους και σήμανε την μετάβαση τους προς την ατμοσφαιρική ροκ (Atmospheric rock).
Νεβαρέ Χανιμεφέντι
Βιογραφία
Όταν ο σουλτάνος Μωάμεθ ΣΤ΄ καθαιρέθηκε, ακολούθησε τον έκπτωτο σουλτάνο στην εξορία. Στις 20 Μαΐου 1924 η Νεβαρέ και ο Μωάμεθ ΣΤ΄ πήραν διαζύγιο. Το 1926 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, τον Μεβλούτ Μπέη και πήρε το όνομα Λεϊλά Σονμεζλέρ, λίγο μετά εγκαταστάθηκαν στο Σισλί. Στις αρχές της δεκαετίας του '70 αγόρασαν ένα σπίτι στο Ντερμπέντ όπου έζησε μέχρι το θάνατό της.
Anathema (συγκρότημα)
Ιστορία των Anathema
Το συγκρότημα ιδρύθηκε το 1990 ως ένα doom metal συγκρότημα, αρχικά υπό το όνομα "Pagan Angel". Το Νοέμβριο εκείνης της χρονιάς το συγκρότημα ηχογράφησε το πρώτο του ντέμο με τίτλο An Iliad of Woes. Αυτό το ντέμο τράβηξε την προσοχή διάφορων άλλων συγκροτημάτων της Βρετανικής metal σκηνής και έτσι είχαν την ευκαιρία να παίξουν διάφορα Ζωντανά με συγκροτήματα όπως οι Bolt Thrower και οι Paradise Lost.
Νεβαρέ Χανιμεφέντι
Βιογραφία
Η Νεβαρέ Χανιμεφέντι πέθανε στις 22 Απριλίου 1992 στο Ντερμπέντ σε ηλικία 90 ετών. Είναι θαμμένη Κοιμητήριο Ντερμπέντ.
Anathema (συγκρότημα)
Ιστορία των Anathema
Στις αρχές του 1991 το συγκρότημα υιοθέτησε το όνομα που έχει σήμερα και απέκτησε πολύ προσοχή με την έκδοση του δεύτερου ντέμο του με τίτλο All Faith Is Lost, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα να κλείσουν μια συμφωνία με την Peaceville Records για την παραγωγή τεσσάρων άλμπουμ. Το πρώτο τους EP κυκλοφόρησε με τον τίτλο The Crestfallen το Νοέμβριο του 1992, και με υλικό από αυτό το CD κάνανε μια περιοδεία μαζί με τους Cannibal Corpse.
Νεβαρέ Χανιμεφέντι
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Anathema (συγκρότημα)
Ιστορία των Anathema
Το ντεμπούτο LP των Anathema με τίτλο Serenades είχε μεγάλη απήχηση, κάτι το οποίο βοήθησε το videoclip του "Sweet Tears" να μπει στις λίστες προβολής του  MTV.
Η πρώτη τους περιοδεία στην Ευρώπη ήταν το 1994, και σύντομα μετά από αυτό ακολούθησαν ζωντανές εμφανίσεις στο Independent Rock Festival της Βραζιλίας.
Δισκογραφία
Studio albums
EPs
Singles
Συλλογές
Βιντεογραφία
Βίντεο κλιπς
Ζωντανές παραστάσεις
Ζωντανές εμφανίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλικά doom metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αγγλικά death metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αγγλικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αγγλικά gothic metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αγγλικά progressive rock συγκροτήματα
Μαρίνος Ι. Γερουλάνος
Ο Μαρίνος Γερουλάνος (13 Μαΐου 1930 – 3 Μαρτίου 2018) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και πρώην αυλικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Άλιμο Αττικής και είναι γιος του Ιωάννη Γερουλάνου και της Δέσποινας Στρέιτ. Από την πλευρά του πατέρα του είναι εγγονός του Μαρίνου Γερουλάνου ενώ από την πλευρά της μητέρας του εγγονός του Γεώργιου Στρέιτ, δισέγγονος του Στέφανου Στρέιτ, ανιψιός του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή, ανιψιός του πρωθυπουργού Δημήτριου Μάξιμου και απόγονος του Ανδρέα Λόντου, μέλους της πατρινής οικογενείας πολιτικών.
Φοίτησε στο Κολλέγιο Αθηνών και σπούδασε στο πολυτεχνείο της Ζυρίχης. Εργάστηκε ως μηχανικός και το 1981 ίδρυσε επιχείρηση ιχθυοτροφείων στην Κεφαλλονιά. Έχει διδάξει ως επισκέπτης καθηγητής στο πανεπιστήμιο Guelf του Καναδά.
Το 1961 διορίστηκε ιδιαίτερος γραμματέας του Βασιλέως Παύλου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1964, ενώ την περίοδο 1964 - 1967 ήταν τελετάρχης του Βασιλέως Κωνσταντίνου. Την περίοδο 1967 - 1974 διετέλεσε αυλάρχης της Βασίλισσας Άννας Μαρίας. Κατά τη μεταπολίτευση διορίστηκε Γενικός Διευθυντής Περιβάλλοντος και Χωροταξίας του Υπουργείου Συντονισμού (1976 - 1981). Έχει τιμηθεί με την διάκριση "Global 500" των Ηνωμένων Εθνών. Επίσης ήταν μέλος της Διοικητικής Επιτροπής του Μουσείου Μπενάκη.
Πέθανε στην Αθήνα τον Μάρτιο του 2018. Ήταν παντρεμένος με την Αιμιλία Καλλιγά, πρόεδρο του Μουσείου Μπενάκη και έχει τέσσερα παιδιά, μεταξύ των οποίων και τον Παύλο Γερουλάνο.
Ντούσαν Γιέλιτς
Ο Ντούσαν Γιέλιτς (γεννημένος στις 13 Αυγούστου 1974) είναι Σέρβος με ελληνική υπηκοότητα πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 211εκ και αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ.
Καριέρα
Ο Ντούσαν Γιέλιτς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1991 σε ηλικία μόλις 17 ετών στον Ερυθρό Αστέρα του Βελιγραδίου. Στη σερβική ομάδα παρέμεινε για ένα χρόνο, καθώς το 1993 ταξίδεψε στην Ελλάδα με προορισμό τον Πανιώνιο.
Στην ομάδα της Νέας Σμύρνης παρέμεινε για επτά ολόκληρα χρόνια, μέχρι που το 2000 επέστρεψε στον Ερυθρό Αστέρα.
Στις αρχές του 2001 είχε ένα σύντομο πέρασμα από την ισπανική Λουσίντουμ Αλικάντε, ενώ το καλοκαίρι του ίδιου έτους επέστρεψε στην Ελλάδα, αυτήν τη φορά για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο κατακτώντας μάλιστα το Κύπελλο Ελλάδος του 2002.
Την περίοδο 2002-03 αγωνίστηκε στην ιταλική Ερ Αβελίνο, ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν αγωνίστηκε με την ισπανική Σάσκι Μπασκόνια, τότε γνωστή ως Τάου Θεράμικα.
Τη διετία 2005-06 αγωνίστηκε αρχικά με την πολωνική Άνβιλ Βλοτσλάβεκ κι έπειτα με την ιταλική Κάπο Ντ Ορλάντο, περισσότερο γνωστή σήμερα ως Ορλαντίνα Μπάσκετ.
Την περίοδο 2006-07, ο Γιέλιτς αγωνίστηκε στην λετονική Βέντσπιλς, ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν αγωνίστηκε αρχικά στο ΑΠΟΕΛ, ομάδα της Κύπρου, κι έπειτα στην Κάλεφ Κράμο, ομάδα της Εσθονίας.
Την περίοδο 2008-09 αγωνίστηκε αρχικά στη σερβική Ραντνίτσκι κι έπειτα στην βουλγαρική Τσέρνο Μόρε.
Πηγές
Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αλικάντε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΦΜΠ Ζελέζνικ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σερβικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές κυπριακών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Α.Γ.Σ. Άπις Ζευγολατίου
Ο '''Α.Γ.Σ. Άπις Ζευγολατίου''' είναι αθλητικός σύλλογος με χρώματα το μαύρο και το άσπρο και με έμβλημα τον Δρομέα. Ιδρύθηκε στις 6 Αυγούστου 1995 στην έδρα του Δήμος Βέλου - Βόχας το Ζευγολατιό Κορινθίας συνεχίζοντας μια ιστορία πολλών ετών για το Στίβο του Ζευγολατιού, από μια ομάδα πολιτών, τους Αριστείδη Μπουλντά, Πιτσούνη Βασιλική, Αντώνη Δημάκη, Νίκο Ραχανιώτη, Γιώργο Γεωργιόπουλο, Γιώργο Μυλωνά, Παναγιώτα Πιτσούνη και Σπυριδούλα Πιτσούνη. Αναγνωρίστηκε από την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού στις 15 Δεκεμβρίου 1995 και εγγράφτηκε στον ΣΕΓΑΣ στις 8 Ιανουαρίου 1996. Έχει τμήματα Στίβου και Βόλει. Παλαιότερα είχε και τμήματα Ποδοσφαίρου και Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης. Πρόεδρος του Συλλόγου είναι ένας εκ των ιδρυτών, ο Αριστείδης Μπουλντάς.
Τμήμα Στίβου
4 Πρωταθλήματα Ελλάδας
Λιτόχωρο 8. 9 .1998
Ομαδικό Νέων Γυναικών: '''A.Γ.Σ. Άπις Ζευγολατίου ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.'''
Κατερίνη 13 – 14 / 7 / 2002.
Τρίκαλα 26 – 27 / 6 / 2004.
Σκυταλοδρομία 4Χ100μ. Νεανίδων: '''A.Γ.Σ. Άπις Ζευγολατίου ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.'''
Ιωάννινα 10 – 11 / 7 / 2004.
Σκυταλοδρομία 4Χ100μ. Κορασίδων: '''A.Γ.Σ. Άπις Ζευγολατίου ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.'''
3 φορές Δευτεραθλητής Ελλάδος
'''Επίσης είναι 3ος Πανελληνιονίκης Σύλλογος στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου Νεανίδων του 2004 στα 4Χ400μ. στην Παιανία'''
Ρεκόρ Συλλόγου
ΑΝΔΡΩΝ 100μ.10.9 ΜΠΟΥΛΝΤΑΣ Αριστείδης 1962 Κόρινθος 14/7/85
200μ. 21.83 ΜΠΙΣΤΑΣ Γιώργος.1991 Ο.Α.Κ.Α. 4/7/10
400μ. 49.13 ΜΠΙΣΤΑΣ ΓΙΩΡΓ. 1991 Καλαμάτα 29/5/10
800μ.2.06.66 ΓΚΑΡΑΒΕΛΟΣ ΚΩΝ. 1979 Καραισκακη 16/4/99
1500μ. 4.26.9 ΓΚΑΡΑΒΕΛΟΣ ΚΩΝ. 1979 Ναύπλιο 4/10/96
5000μ. 17.24.0 ΤΖΑΝΑΒΑΡΑΣ ΠΑΥΛ. 1969 Κόρινθος 1/7/99
10000μ. 34,37.00 ΤΖΑΝΑΒΑΡΑΣ ΠΑΥΛ. 1969 Θεσσαλονίκη 27/5/00
Μαραθωνιος 2,39.59.0 ΤΖΑΝΑΒΑΡΑΣ ΠΑΥΛ. 1969 Ρόδος 16/4/00
Μηκος 6.23μ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΩΝ. 1986 Πάτρα 25/4/09
Τριπλουν 13.26μ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΩΝ, 1986 Κόρινθος 13/4/02
Σφαιρα 13.25μ. ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΑΡΓ. 1966 Λουτράκι 26/9/93
Ακοντιο 52.92μ. ΒΕΛΕΤΖΑΣ ΠΕΤΡ. 1990 Ναύπλιο 10/5/08
ΓΥΝΑΙΚΩΝ 100μ. 12.55 ΓΚΟΤΣΗ Κατερινα 1987 Ιωαννινα 10/7/04
200μ. 25.80 ΚΑΡΣΙΩΤΗ Κατερινα 1980 Ο.Α.Κ.Α. 8/8/99
400μ. 58.73 ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΛ. 1988 Τρικαλα 26/7/08
800μ. 2.27.04 ΤΖΩΡΤΖΗ ΜΑΡ. 1991 Μαραθωνας 1/6/08
1500μ. 5.31.86 ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ ΒΑΣ. 1986 Κορινθος 28/4/02
10000μ. 48.45.50 1971 ΠΙΤΣΟΥΝΗ ΣΠ. Καραισκακη 8/9/90
Μηκος 5.12μ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΛ. 1988 Κορινθος 26/6/02
Τριπλουν 11.15μ. ΡΟΘΩΝΗ ΓΕΩΡΓ. 1983 Τρίπολη 7/5/05
5000μ, Βαδην 30.01.88 ΠΙΤΣΟΥΝΗ ΠΑΝ. 1970 Καραισκάκη 16/9/90
10000μ. Βαδην 62.26.16 ΠΙΤΣΟΥΝΗ ΒΑΣ. 1968 Καραισκάκη 26/5/95
Δισκος 27.07μ. ΠΕΤΟΥΜΕΝΟΥ ΑΓΓ. 1984 Κόρινθος 9/4/01
Ακοντιο 30.65μ. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ ΑΛ. 1986 Κόρινθος 26/5/02
4*100μ. 49.10 (ΜΑΝΤΙΖΩΡΟΥ ΔΗΜ.-ΜΑΚΡΗ ΔΗΜ.-ΠΑΡΑΜ ΣΤ.-ΓΚΟΤΣΗ ΚΑΤ.) Τρίκαλα 26/6/04
4*400μ.4.10.08 (ΜΑΝΤΖΙΩΡΟΥ ΔΗΜ. -ΠΑΠΑΒΕΝΕΤΙΟΥ ΤΡ .-ΠΑΡΑΜ ΣΤ. -ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΛ.) Αγ. Κοσμάς 18/4/04
Πηγές:Αρχείο '''Α.Γ.Σ. Άπις'''
Τμήμα Πετοσφαίρισης
Το Βόλει ιδρύθηκε το 2013 και εγγράφτηκε στην Ε.Ο.ΠΕ. στις 22 Ιουλίου 2013 με Α.Μ. 1153. Για πρώτη φορά συμμετείχε σ επίσημους αγώνες την αγωνιστική περίοδο 2014 - 2015.
Τμήμα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Κορινθίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1995 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι στίβου
Παλαιόπολη Άνδρου
Η Παλαιόπολη είναι ένα χωριό στη δυτική ακτή της Άνδρου σε μία πλευρά του όρους Πετάλου. Απέχει 16 χλμ. από τη Χώρα και περίπου άλλα τόσα από το Γαύριο. Ήταν η πρωτεύουσα της Άνδρου στην Κλασική εποχή. Υπάρχουν 135 κάτοικοι και το υψόμετρο είναι 130 μ.
Το χωριό
Το χωριό είναι ιστορικό, καθώς ήταν η αρχαία πρωτεύουσα της Άνδρου. Εκεί βρέθηκε και το άγαλμα του Ερμή, που τώρα εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Άνδρου. Χωρίζεται στην Άνω Παλαιόπολη και στην Κάτω Παλαιόπολη. Στο ψηλότερο σημείο του χωριού υπάρχουν οι μοναδικοί καταρράκτες του Νομού Κυκλάδων. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Άνδρου, ενώ πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης ήταν στον δήμο Υδρούσας και μαζί με τα χωριά Κόλυμπος και την Αγία Ελεούσα αποτελούσε το Δημοτικό Διαμέρισμα Παλαιόπολεως.
Το 2003, με τη βοήθεια του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή, δημιουργήθηκε το Αρχαιολογικό Μουσείο Παλαιόπολης σε χώρο της κοινότητας, όπου στεγάζονται ευρήματα από την περιοχή. Το Μουσείο είναι διαιρεμένο σε τρία τμήματα που περιέχουν γλυπτά, επιγραφές και τα υπόλοιπα ευρήματα. Τα σημαντικότερα από αυτά ήταν ένα άγαλμα του Πήγασου (6ος-5ος αιώνας π.Χ.), ένα ταφικό άγαλμα ενός λιονταριού (4ος αιώνας π.Χ.) και μια μαρμάρινη επιγραφή που περιέχει έναν ύμνο στη θεά Ίσις.
Επιπλέον πάνω από το αρχαιολογικό μουσείο παλαιόπολης υπάρχει το πρώην κοινοτικό γραφείο του χωριού ενώ το παλαιό δημοτικό σχολείο του χώρου της παλαιόπολης τώρα πια στεγάζει το πολιτιστικό κέντρο του χωριού. Το χωριό αποτελεί κέντρο άγριας ζωής με πολλά αγριοκάτσικα και άγρια πρόβατα. Υπάρχουν επίσης αρκετά είδη δέντρων. Υπάρχουν πολλά μονοπάτια που ενώνουν το χωριό. Υπάρχουν δύο που συνδέουν τη γραφική βοτσαλωτή προσβάσιμη μόνο με μονοπάτια και δυσπρόσιτη παραλία της Παλαιόπολης με την κάτω Παλαιόπολη, ένα που συνδέει τον αρχαιολογικό χώρο του χωριού στον κάμπο με την κάτω Παλαιόπολη και πολλά άλλα.
Υπάρχουν εννέα εκκλησίες και εξωκλήσια στην Παλαιόπολη, δυο εξωκκλήσια στον Κόλυμπο και ένα εξωκλήσι στην Αγία Ελεούσα
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Άνδρου
Αριστείδης Παπάζογλου
Ποδοσφαιρική πορεία
Γεννημένος στην περιοχή του Αγ. Ιωάννη Ρέντη, ψηλός και αθλητικός, άρχισε το άθλημα από την τοπική ομάδα της ΑΕ Ρέντη και στα 17 του πήρε μεταγραφή έναντι 2.000 δραχμών για το εφηβικό τμήμα του Ολυμπιακού. Σύντομα προωθήθηκε στην α' ομάδα χάρις τα προσόντα του, περισσότερο δε την ικανότητα στο σκοράρισμα και το απρόβλεπτο των κινήσεων που δυσκόλευε τους αντίπαλους. Ένα επιπρόσθετο πλεονέκτημα ήταν ο μεγάλος του διασκελισμός, ο οποίος του επέτρεπε να ξεφεύγει εύκολα από την επιτήρηση των αμυντικών.
Μετείχε σε 132 αγώνες του πρωταθλήματος Ελλάδας, πετυχαίνοντας 71 τέρματα και σε 18 για το κύπελλο, όπου σκόραρε 23 φορές. Έλαβε επίσης μέρος σε 8 αναμετρήσεις των Ευρωπαϊκών κυπέλλων και σημείωσε 3 γκολ. Δεν εγκατέλειψε ποτέ την ομάδα του Πειραιά, με την οποία αναδείχθηκε πρωταθλητής Α΄ Εθνικής τέσσερις φορές (1958, 1959, 1966, 1967). Στα τέλη του 1966 ο Αρ. Παπάζογλου υποβλήθηκε σε ιατρικές εξετάσεις λόγω ενοχλημάτων που ένοιωθε, οι οποίες απέβησαν, αρχικά, αρνητικές. Στη διοργάνωση της περιόδου 1966-67 πραγματοποίησε μόλις μία συμμετοχή εξαιτίας της εμφάνισης καρκίνου, νόσο από την οποία και απεβίωσε δύο χρόνια αργότερα στη νεαρότατη ηλικία των 30. Η τελευταία του επιθυμία, την οποία κατέγραψε ο ίδιος, υπήρξε να μη τον ξεχάσουν.
Η τελευταία του επίσημη εμφάνιση στους αγωνιστικούς χώρους, πραγματοποιήθηκε κατά σύμπτωση δύο ακριβώς χρόνια πριν το θάνατό του. Ήταν στις 13 Αυγούστου 1967 για το φιλικό 12-0 επί της πρωταθλήτριας Γ΄ Εθνικής ομάδας της ΑΕΚ Φαλήρου, όπου και πέτυχε χατ τρικ. Ωστόσο, ο Αριστείδης Παπάζογλου εμφανίστηκε σε γήπεδο και στις 7 Φεβρουαρίου του 1968 (ημέρα Τετάρτη), στο φιλικό αγώνα μεταξύ αναπληρωματικών ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού και του Α.Ο. Κορωπίου, εκτός έδρας. Επίσης έπαιξε και σε άλλα φιλικά ματς την ίδια εποχή (π.χ. στο Χαλάνδρι, στις 21 Φεβρουαρίου κ.α.) Τελευταία φορά που τον είδαν οι φίλαθλοι σε γήπεδο ήταν κατά τη διάρκεια φιλικού αγώνα, προς οικονομική του ενίσχυση, ο οποίος δόθηκε την Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου 1968 στο Στάδιο "Γεώργιος Καραϊσκάκης" μεταξύ της ομάδας του Λιμενικού και της Α.Ε. Ρέντη, στον οποίο ήταν παρών
Στη διάρκεια της 10ετούς θητείας του στον Ολυμπιακό συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τους προπονητές από το εξωτερικό Κέμενι Τίμπορ, Μπρούνο Βάλε, Τζίνα Σιμονόφσκι και Μάρτον Μπούκοβι.
Διεθνείς συμμετοχές
Το διάστημα 1964-1965 χρίστηκε τρεις φορές διεθνής με την Ανδρών Ελλάδας και σκόρερ την πρώτη με εκτέλεση πέναλτι στο 4-1 επί της Μεγάλης Βρετανίας (ερασιτέχνες) για τα πλαίσια του προολυμπιακού τουρνουά.
Συνολικά σημείωσε 3 τέρματα, γεγονός που τον κατατάσσει 4ο σε μέσο όρο επίτευξης (1,00 ανά αγώνα) στην ιστορία της Εθνικής.
Πηγές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Τρικόρυνθος
Η ή/και (ο) Τρικόρυνθος ή Τρικόρινθος ή Τρικόρυθος ή το Τρικόρυνθον (Τρικόρυνθος ή Τρικόρινθος ή Τρικόρυθος), (ο δήμος: Τρικορύνθου), ήταν αρχαίος οικισμός - πόλη και δήμος της Αιαντίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος της Τρικορύνθου, ήταν δήμος της Παραλίας. Βρισκόταν ανάμεσα στο Πεντελικό όρος και την Πάρνηθα, μεταξύ του Μαραθώνα και του Ραμνούντα, στα εδάφη της μυθικής Μακαρίας πηγής (Μακαρία Κρήνη), σήμερα στην περιοχή βορειοανατολικά από το χωριό Κάτω Σούλι, στην κορυφή του οποίου σώζονται λείψανα της αρχαίας ακρόπολης του δήμου, στην τοποθεσία το Μεγάλο Μάτι και τους πρόποδες του βουνού Σταυροκοράκι. Το χωριό Κάτω Σούλι, όπως και το χωριό Άνω Σούλι, υπάγονται διοικητικά στον Δήμο Μαραθώνα.
Μέλος της Τετράπολης
Ο δήμος της Τρικορύθου ήταν μέλος της Τετράπολης ή Υττηνίας της Αττικής, η οποία με τη σειρά της αποτελούσε μια από τις δώδεκα περιφέρειες-πόλεις της Δωδεκάπολης Κεκροπίας. Ο Στράβων, αναφερόμενος στον ιστορικό Φιλόχορο και το έργο του «Ατθίς» (ή Ατθίδες ή Ιστορίαι) λέει ότι η Τετράπολις (Οινόη, Προβάλινθος, Τρικόρυθος, Μαραθών) ήταν μια από τις δώδεκα πόλεις, οι οποίες ιδρύθηκαν στην Αττική από τον μυθικό βασιλιά της Αθήνας, Κέκροπα και αργότερα ο Θησέας την ένωσε με την πόλη της αρχαίας Αθήνας.
Με εξαίρεση την Προβάλινθο, η οποία ανήκε στην Πανδιονίδα φυλή, οι υπόλοιπες τρεις πόλεις (Οινόη, Τρικόρυθος, Μαραθών) ανήκαν στην Αιαντίδα φυλή. Από τις τέσσερις πόλεις, οι οποίες συναποτελούσαν την Τετράπολη, ο Μαραθώνας εθεωρείτο σαφώς, ως ο πιο σημαντικός.
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος αρχικά της Αιαντίδας φυλής, συμμετείχε με 3 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν επίσης από 3 βουλευτές στη Βουλή των 600, ενώ την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) αντιπροσωπευόταν από 6 βουλευτές. Την τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127) ο αριθμό βουλευτών–αντιπροσώπων είναι άγνωστος, ενώ κατά την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) ο δήμος μεταφέρθηκε στην Αδριανίδα φυλή, επίσης με άγνωστο αριθμό βουλευτών–αντιπροσώπων.
Οι κάτοικοι της Τρικορύνθου
Ο δημότης της αρχαίας Τρικορύνθου ονομαζόταν Tρικορύσιος. Ο δήμος ήταν έδρα της ισχυρής οικογένειας των Ηρακλειδών. Διόδωρος Σικελιώτης, «Ιστορική Βιβλιοθήκη», Δ, 57: [...] "Ἡμῖν δ´ ἀρκούντως ἐξειργασμένοις τὴν περὶ τῶν Ἀργοναυτῶν ἱστορίαν καὶ τὰ ὑφ´ Ἡρακλέους πραχθέντα οἰκεῖον ἂν εἴη κατὰ τὴν γενομένην ἐπαγγελίαν ἀναγράψαι τὰς τῶν υἱῶν αὐτοῦ πράξεις. μετὰ τὴν Ἡρακλέους τοίνυν ἀποθέωσιν οἱ παῖδες αὐτοῦ κατῴκουν ἐν Τραχῖνι παρὰ Κήυκι τῷ βασιλεῖ. μετὰ δὲ ταῦτα Ὕλλου καί τινων ἑτέρων ἀνδρωθέντων, Εὐρυσθεὺς φοβηθεὶς μὴ πάντων ἐνηλίκων γενομένων ἐκπέσῃ τῆς ἐν Μυκήναις βασιλείας, ἔγνω τοὺς Ἡρακλείδας ἐξ ὅλης τῆς Ἑλλάδος φυγαδεῦσαι. διὸ Κήυκι μὲν τῷ βασιλεῖ προηγόρευσε τούς τε Ἡρακλείδας καὶ τοὺς Λικυμνίου παῖδας ἐκβαλεῖν, ἔτι δὲ Ἰόλαον καὶ τὸ σύστημα τῶν Ἀρκάδων τῶν Ἡρακλεῖ συνεστρατευκότων, ἢ ταῦτα μὴ ποιοῦντα πόλεμον ἀναδέξασθαι. οἱ δ´ Ἡρακλεῖδαι καὶ οἱ μετ´ αὐτῶν θεωροῦντες αὑτοὺς οὐκ ἀξιομάχους ὄντας Εὐρυσθεῖ πολεμεῖν, ἔγνωσαν ἑκουσίως φεύγειν ἐκ τῆς Τραχῖνος• ἐπιόντες δὲ τῶν ἄλλων πόλεων τὰς ἀξιολογωτάτας ἐδέοντο δέξασθαι σφᾶς αὐτοὺς συνοίκους. μηδεμιᾶς δὲ τολμώσης ὑποδέξασθαι, μόνοι τῶν ἄλλων Ἀθηναῖοι διὰ τὴν ἔμφυτον παρ´ αὐτοῖς ἐπιείκειαν προσεδέξαντο τοὺς Ἡρακλείδας• κατῴκισαν δὲ αὐτοὺς μετὰ τῶν συμφυγόντων εἰς Τρικόρυθον πόλιν, ἥτις ἐστὶ μία τῆς ὀνομαζομένης τετραπόλεως. μετὰ δέ τινα χρόνον ἁπάντων τῶν Ἡρακλέους παίδων ἠνδρωμένων, καὶ φρονήματος ἐμφυομένου τοῖς νεανίσκοις διὰ τὴν ἀφ´ Ἡρακλέους δόξαν, ὑφορώμενος αὐτῶν τὴν αὔξησιν Εὐρυσθεὺς ἐστράτευσεν ἐπ´ αὐτοὺς μετὰ πολλῆς δυνάμεως. οἱ δ´ Ἡρακλεῖδαι, βοηθούντων αὐτοῖς τῶν Ἀθηναίων, προστησάμενοι τὸν Ἡρακλέους ἀδελφιδοῦν Ἰόλαον, καὶ τούτῳ τε καὶ Θησεῖ καὶ Ὕλλῳ τὴν στρατηγίαν παραδόντες, ἐνίκησαν παρατάξει τὸν Εὐρυσθέα. κατὰ δὲ τὴν μάχην πλεῖστοι μὲν τῶν μετ´ Εὐρυσθέως κατεκόπησαν, αὐτὸς δ´ ὁ Εὐρυσθεύς, τοῦ ἅρματος κατὰ τὴν φυγὴν συντριβέντος, ὑπὸ Ὕλλου τοῦ Ἡρακλέους ἀνῃρέθη• ὁμοίως δὲ καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Εὐρυσθέως πάντες κατὰ τὴν μάχην ἐτελεύτησαν". [...] Σύμφωνα με μια από τις εκδοχές της ελληνικής μυθολογίας, ο βασιλιάς των Μυκηνών Ευρυσθέας σκοτώθηκε στην περιοχή του δήμου, κατά τη διάρκεια εκστρατείας εναντίον της πόλης του Μαραθώνα (σύμφωνα με μια εκδοχή από το γιο του Ηρακλή Ύλλο, σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή από τον ανιψιό του Ηρακλή Ιόλαο ) και στη συνέχεια αποκεφαλίστηκε. Με βάση μια εκδοχή, αυτή του Στράβωνα, το σώμα του Ευρυσθέα θάφτηκε στον Γαργηττό, ενώ το κεφάλι του θάφτηκε στην Τρικόρυνθο, κοντά στην Μακαρία Κρήνη. Ο τόπος της ταφής ονομάστηκε από τότε Ευρυσθέως Κεφαλή.
Ο τόπος του δήμου της Τρικορύθου ήταν ελώδης και τελματώδης, συνεπώς το κλίμα δεν ήταν υγιεινό, ενώ κυριαρχούσαν τα μεγάλα κουνούπια, ενώ στον τόπο αυτό αναφέρεται κωμικά και ο Αριστοφάνης στο έργο του «Λυσιστράτη».