cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εμβόλιο COVID-19 των Pfizer-BioNTech
Αλλεργικές αντιδράσεις συμπεριλαμβανομένης της αναφυλαξίας
Την περίοδο 14 έως 23 Δεκεμβρίου 2020, χορηγήθηκαν 1.893.360 δόσεις του εμβολίου BNT162b2 στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και καταγράφηκαν 175 περιπτώσεις αλλεργικών αντιδράσεων, εκ των οποίων 21 περιπτώσεις αναφυλαξίας, περίπου 11.1 περιπτώσεις ανά εκατομμύριο εμβολιασμών. Το 90% των περιπτώσεων καταγράφηκε σε γυναίκες, όμως η χορήγηση του συνόλου το δόσεων ήταν μεγαλύτερο σε αυτές(64%). Ο μέσος χρόνος από τη χορήγηση της δόσης μέχρι την εκδήλωση των συμπτωμάτων ήταν 13 λεπτά, στο 71% εκδηλώθηκε τα πρώτα 15 λεπτά, το 14% τα πρώτα τριάντα λεπτά, ενώ το 14% ύστερα από τα τριάντα λεπτά. Το 81%(17 άτομα) των περιστατικών αντιμετωπίστηκε σε τμήμα επειγόντων περιστατικών, το 19%(4 άτομα) χρειάστηκαν νοσηλεία, οι 3 και μονάδα εντατικής θεραπείας, και στη συνέχεια αποδεσμεύτηκαν. Το 81% των ασθενών είχαν ιστορικό αλλεργιών σε φαρμακευτικά προϊόντα, τρόφιμα, ή τσιμπήματα εντόμων και χορήγηση άλλων εμβολίων όπως της γρίπης. Κανένας θάνατος δεν καταγράφηκε από περιστατικό αναφυλαξίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμβόλια COVID-19
Ανοικτός Κώδικας
''Αυτό το άρθρο είναι για το μοντέλο παραγωγής και ανάπτυξης. Για την εφαρμογή του λογισμικού, δείτε Λογισμικό ανοιχτού κώδικα. Για τη μορφή της διαχείρισης συλλογής πληροφοριών, δείτε νοημοσύνη Ανοιχτού Λογισμικού.
Στην παραγωγή και την ανάπτυξη, ο ανοιχτός κώδικας ως ένα μοντέλο ανάπτυξης προωθεί την καθολική πρόσβαση μέσω της ελεύθερης άδειας για το σχεδιασμό ή προσχέδιο ενός προϊόντος, και την καθολική αναδιανομή του εν λόγω σχεδίου ή προσχέδιο, συμπεριλαμβανομένης της περαιτέρω βελτιώσεις της από οποιονδήποτε. Οι ερευνητές βλέπουν το ανοιχτό λογισμικό ως μια ειδική περίπτωση του μεγαλύτερου προτύπου ανοιχτής συνεργασίας «κάθε σύστημα καινοτομίας ή παραγωγής που βασίζεται σε προσανατολισμένο στόχο ακόμη χαλαρά συντονισμένων συμμετεχόντων, οι οποίοι αλληλεπιδρούν για να δημιουργήσουν ένα προϊόν (ή υπηρεσία) της οικονομικής αξίας, το οποίο (ή την οποία) θέτουν στη διάθεση των συνεισφερόντων (υποστηρικτών) και στους μη συνεισφέροντες ομοίως». Πριν η φράση Ανοιχτός Κώδικας γίνει ευρέως αποδεκτή, οι προγραμματιστές και οι παραγωγοί χρησιμοποίησαν μια ποικιλία άλλων όρων. Ο Ανοικτός Κώδικας κέρδισε έδαφος με την άνοδο του Διαδικτύου, καθώς και τη συνακόλουθη ανάγκη για μαζική ανανέωση του εξοπλισμού του πηγαίου κώδικα υπολογιστών. Ανοίγοντας τον πηγαίο κώδικα επέτρεψαν την αυτό-βελτίωση της ποικιλομορφίας των μοντέλων παραγωγής, μονοπατιών επικοινωνίας, και διαδραστικές κοινότητες. Το κίνημα του ελεύθερου λογισμικού ανοικτού κώδικα προέκυψε για να διευκρινίσει στο περιβάλλον, ότι τα νέα θέματα, η πνευματική ιδιοκτησία, αδειοδότηση, τομέα, και καταναλωτών δημιουργήθηκαν.
Σε γενικές γραμμές, ο ανοιχτός κώδικας αναφέρεται σε ένα πρόγραμμα υπολογιστή στον οποίο ο πηγαίος κώδικας είναι διαθέσιμος στο ευρύ κοινό για χρήση ή / και την τροποποίηση από τον αρχικό σχεδιασμό του. Ο Ανοικτός πηγαίος κώδικας δημιουργείται τυπικά ως μια συλλογική προσπάθεια στην οποία προγραμματιστές βελτιώνουν τον κώδικα και μοιράζονται τις αλλαγές εντός της κοινότητας. Ο Ανοικτός κώδικας αναπτύχθηκε στην τεχνολογική κοινότητα ως μια απάντηση στο ιδιόκτητο λογισμικό που ανήκουν σε εταιρείες.
Το μοντέλο του ανοικτού κώδικα περιλαμβάνει την έννοια των ταυτόχρονων ακόμη διαφορετικών ημερήσιων διατάξεων και διαφορετικών προσεγγίσεων στην παραγωγή, σε αντίθεση με τα πιο κεντρικά μοντέλα ανάπτυξης, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται συνήθως σε εμπορικές εταιρείες λογισμικού. Μια βασική αρχή και την πρακτική της ανάπτυξης λογισμικού ανοιχτού κώδικα είναι η ομότιμη παραγωγή από τα εμπορεύματα συναλλαγής και τη συνεργασία, με το τελικό προϊόν, ύλη, προσχέδια, και έγγραφα που είναι διαθέσιμα χωρίς κόστος για το κοινό. Το μοντέλο αυτό χρησιμοποιείται επίσης για την ανάπτυξη κατάλληλων τεχνολογιών ανοιχτού κώδικα, την ηλιακή φωτοβολταϊκή τεχνολογία και ανοιχτού κώδικα ανακάλυψη φαρμάκων.
Ιστορία
Η ανταλλαγή τεχνολογικών πληροφοριών προηγείται σημαντικά του διαδικτύου και του προσωπικού υπολογιστή. Για παράδειγμα, στα πρώτα χρόνια της ανάπτυξης της αυτοκινητοβιομηχανίας σε μια ομάδα μονοπωλητών κεφαλαίου, άνηκαν τα δικαιώματα σε ένα δίκυκλο βενζινοκινητήρα ευρεσιτεχνίας όπου αρχικά κατατέθηκε από τον George B. Selden. Με τον έλεγχο αυτού του διπλώματος ευρεσιτεχνίας, ήταν σε θέση να μονοπωλούν τη βιομηχανία και να αναγκάσουν τους κατασκευαστές αυτοκινήτων να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις τους, ή να διακινδυνεύσουν μια αγωγή. Το 1911 η ανεξάρτητη βιομηχανία Henry Ford κέρδισε μια πρόκληση για το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας Selden έγινε ουσιαστικά άνευ αξίας και μια νέα ένωση (η οποία θα γίνει τελικά η Ένωση Κατασκευαστών Οχημάτων) διαμορφώθηκε. Η νέα ένωση σύστησε μια συμφωνία αδειοδότησης cross-licensing μεταξύ όλων των κατασκευαστών αυτοκινήτων των ΗΠΑ: παρόλο που κάθε εταιρία θα αναπτύξει τεχνολογία και αρχείο σχεδίων, τα σχέδια αυτά μοιράστηκαν ανοιχτά και χωρίς τη χρηματική ανταλλαγή μεταξύ όλων των κατασκευαστών. Μέχρι τη στιγμή που η ΗΠΑ μπήκαν στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, 92 διπλώματα ευρεσιτεχνίας της Ford και 515 διπλώματα ευρεσιτεχνίας από άλλες εταιρίες είχαν διαμοιραστεί μεταξύ αυτών των κατασκευαστών, χωρίς τη χρηματική ανταλλαγή (ή αγωγών).
Παρόμοια στα Ανοιχτά πρότυπα, ερευνητές με πρόσβαση στο Advanced Research Projects Agency Network (ARPANET) χρησιμοποίησαν μια διαδικασία που λεγόταν Request for Comments για να αναπτύξουν πρωτόκολλα τηλεπικοινωνιακών δικτύων. Αυτή η συνεργαζόμενη διαδικασία της δεκαετίας του 1960 οδήγησε στη γέννηση του Διαδικτύου το 1969.
Πρώιμα παραδείγματα ελεύθερης ανταλλαγής πηγαίου κώδικα περιλαμβάνονται στις πηγαίες εκδόσεις της IBM από τα λειτουργικά της συστήματα και άλλων προγραμμάτων στις δεκαετίες 1950 και 1960, και της ομάδας χρηστών SHARE, η οποία δημιουργήθηκε για να διευκολύνει την ανταλλαγή λογισμικού.
Σε μια προαναγγελία του Διαδικτύου, λογισμικό με πηγαίο κώδικα που περιλαμβανόταν έγινε διαθέσιμο στα BBS δίκτυα τη δεκαετία του 1980. Αυτό ήταν μερικές φορές μια αναγκαιότητα, διανομή λογισμικού γραμμένη στην BASIC και άλλων γλωσσών διερμηνέων μπορεί μόνο να διανεμηθεί ως πηγαίος κώδικας, καθώς δεν υπάρχει ξεχωριστό δυαδικό φορητό εκτελέσιμο για να διανεμηθεί.
Παραδείγματα των BBS συστημάτων και δικτύων που συνέλεξαν πηγαίο κώδικα, και εγκατέστησαν πάνω στους πίνακες ειδικά για να συζητήσει τροποποίησή τους περιλαμβάνει WWIV, αναπτύχθηκε αρχικά στην BASIC από τον Wayne Bell. Η κουλτούρα της τροποποίησης του λογισμικού του και της διανομής των τροποποιήσεων, μεγάλωσε τόσο εκτεταμένα ώστε όταν το πρώτο λογισμικό είχε επεκταθεί στην πρώτη Pascal, μετά στην C++, ο πηγαίο κώδικάς της συνέχισε να διανέμεται στους εγγεγραμμένους χρήστες, οι οποίοι διαμοίραζαν τις τροποποιήσεις και τις μεταγλωττίσεις των εκδόσεών τους του λογισμικού. Αυτό ίσως έχει συντελέσει στο να γίνει ένα κυρίαρχο σύστημα και δίκτυο, παρά το γεγονός ότι εκτός από την αιγίδα Fidonet που μοιράστηκαν από τόσους πολλούς άλλους BBS κατασκευαστές.
Η κατανομή του πηγαίου κώδικα στο Διαδίκτυο ξεκίνησε όταν το Διαδίκτυο ήταν σχετικά πρωτογενές, με λογισμικό που διανεμήθηκε μέσω UUCP, Usenet, και IRC, και Gopher. BSD, για παράδειγμα, αρχικά ευρέως διανεμήθηκε από Usenet, το οποίο είναι ακόμη όπου συζητήθηκε η ανάπτυξή τους. Το Linux ακολούθησε το μοντέλο αυτό.
Η ονομασία «open source» υιοθετήθηκε από μια ομάδα ανθρώπων του κινήματος ελεύθερου λογισμικού σε μία στρατηγική συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στην Καλιφόρνια από τον Palo Alto (Palo Alto, California), σε αντίδραση με την ανακοίνωση Netscape's January 1998 μιας έκδοσης πηγαίου κώδικα για Navigator. Η ομάδα μεμονωμένων κατά τη συνεδρίαση συμπεριελάμβανε την Christine Peterson η οποία πρότεινε «open source», τον Todd Anderson, τον Larry Augustin, τον Jon Hall, τον Sam Ockman, τον Michael Tiemann και τον Eric S. Raymond. Την επόμενη εβδομάδα, ο Raymond και άλλοι εργάστηκαν στη διάδοση της λέξης. Ο Linus Torvalds έδωσε μια πολύ σημαντική κύρωση την επόμενη μέρα. Ο Phil Hughes προσέφερε μια διάλεξη στo περιοδικό Linux. Ο Ρίτσαρντ Στόλμαν, πρωτοπόρος της κίνησης του ελεύθερου λογισμικού, αρχικά φάνηκε να υιοθέτησε τον όρο, αλλά αργότερα άλλαξε γνώμη. Αυτοί οι άνθρωποι που υιοθέτησαν τον όρο χρησιμοποίησαν την ευκαιρία πριν από την έκδοση του πηγαίου κώδικα του Navigator να απελευθερωθούν από την ιδεολογία του όρου «ελεύθερο λογισμικό». Το Netscape κυκλοφόρησε τον πηγαίο κώδικά του κάτω από τη Δημόσια Άδεια Χρήσης Netscape και αργότερα κάτω από τη Δημόσια άδεια χρήσης Mozilla.
Τον Φεβρουάριο του 1998, ο Raymond πραγματοποίησε την πρώτη δημόσια πρόσκληση στην κοινότητα ελεύθερου λογισμικού για να υιοθετήσουν τον νέο όρο. Η Πρωτοβουλία Ανοικτού Κώδικα ιδρύθηκε λίγο μετά από τον Eric Raymond και Bruce Perens.
Ο όρος έδωσε μεγάλη ώθηση σε εκδήλωση που οργανώθηκε τον Απρίλιο του 1998 από τον εκδότη τεχνολογίας Tim O'Reilly. Αρχικά με τον τίτλο «Freeware Summit» και αργότερα έγινε γνωστό ως «Open Source Summit».
Ξεκινώντας στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ένας αριθμός εταιρειών άρχισαν να δημοσιεύουν ένα μικρό μέρος του πηγαίου κώδικά τους ισχυριζόμενες ότι ήταν open source, διατηρώντας βασικά μέρη κλειστά. Αυτό οδήγησε στην ανάπτυξη του ευρέως σήμερα γνωστού όρου ελεύθερο λογισμικό ανοιχτού κώδικα και εμπορικό λογισμικό ανοιχτού κώδικα για να διακρίνουν μεταξύ πραγματικά ανοικτού και υβριδικές μορφές ανοιχτού κώδικα.
Οικονομικά
Το να οργανωθούν αποτελεσματικά ως συνεταιρισμός καταναλωτών, η ιδέα του ανοιχτού κώδικα είναι η εξάλειψη του κόστους πρόσβασης των καταναλωτών και των δημιουργών των παράγωγων έργων μειώνοντας τους περιορισμούς των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Η βασική οικονομική θεωρία προβλέπει ότι το χαμηλότερο κόστος θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη κατανάλωση και επίσης πιο συχνή δημιουργία παράγωγων έργων. Επιπλέον, κάποιοι υποστηρικτές ισχυρίζονται ότι ο ανοιχτός κώδικας ανακουφίζει την κοινωνία των εξόδων διοίκησης και επιβολής των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.[παραπομπή που απαιτείται] Οργανισμοί, όπως η Creative Commons έχουν τους ιστοχώρους όπου τα άτομα μπορούν να υποβάλλουν για εναλλακτικές «άδειες», ή επίπεδα του περιορισμού, για τα έργα τους. [19] Οι αυτοδημιούργητες προστασίες απελευθερώνει την κοινωνία γενικά το κόστος της αστυνόμευσης παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων. Έτσι, σε πολλά μέτωπα, υπάρχει ένα επιχείρημα απόδοσης που πρέπει να διενεργούνται για λογαριασμό των αγαθών του ανοιχτού κώδικα.
Εναλλακτικά
Επιχειρησιακά Μοντέλα για λογισμικό ανοιχτού κώδικα
Εναλλακτικές ρυθμίσεις έχουν επίσης δείξει ότι οδηγεί σε καλή δημιουργία έξω από το ιδιοκτησιακό μοντέλο. Παραδείγματα περιλαμβάνουν:
Εφαρμογές
Οι κοινωνικές και πολιτικές απόψεις έχουν επηρεαστεί από την ανάπτυξη της έννοιας του ανοιχτού κώδικα. Συνήγοροι σε ένα πεδίο συχνά υποστηρίζουν την επέκταση ανοιχτού λογισμικού σε άλλα πεδία. Αλλά ο Eric Raymond και άλλοι ιδρυτές της κοινότητας ανοιχτού λογισμικού open-source movement έχουν μερικές φορές υποστηρίξει δημοσίως κατά της κερδοσκοπίας σχετικά με τις εφαρμογές λογισμικού έξω, λέγοντας ότι ισχυρά επιχειρήματα για το άνοιγμά του λογισμικού δεν πρέπει να αποδυναμωθεί από υπερπροσέγγιση σε περιοχές όπου η ιστορία μπορεί να είναι λιγότερη επιτακτική. Ο ευρύτερος αντίκτυπος του κινήματος ανοιχτού λογισμικού η επέκταση του ρόλου του στην ανάπτυξη νέων διαδικασιών ανταλλαγής πληροφοριών, αναμένεται να φανούν.
Το κίνημα του ανοιχτού κώδικα έχει εμπνεύσει αυξημένη διαφάνεια και της ελευθερίας στην έρευνα βιοτεχνολογίας, για παράδειγμα από CAMBIA. Ακόμη και οι ίδιες οι ερευνητικές μεθοδολογίες μπορούν να επωφεληθούν από την εφαρμογή των αρχών του ανοικτού κώδικα. Επίσης, έχει δώσει αφορμή για την ταχέως αναπτυσσόμενη κοινότητα ανοιχτού Υλικού open-source hardware. Στο βιβλίο Democratizing Innovation υποστηρίζεται ότι μια τάση προς δημοκρατικές καινοτομίες στα φυσικά προϊόντα (π.χ. υλικό ανοιχτού κώδικα) εμφανίζεται σαν την κοινότητα ελεύθερου και ανοιχτού λογισμικού, και η διαφορά μεταξύ crowdsourcing και ανοιχτού κώδικα είναι οτι η παραγωγή ανοιχτού κώδικα είναι μια συνεργατική δραστηριότητα που ξεκίνησε και αναλαμβάνει εθελοντικά από τα μέλη του κοινού. Μία από τις αρχικές γεωγραφικές ποικιλομορφίες των κοινοτήτων που χρησιμοποιούν αυτή τη μέθοδο ανάπτυξης είναι η επιστημονική κοινότητα, για παράδειγμα με τη χρήση του υλικού ανοιχτού κώδικα για να μειώσει το κόστος του επιστημονικού εξοπλισμού.
Λογισμικό υπολογιστή
Λογισμικό ανοιχτού κώδικα είναι το λογισμικό εκείνο όπου ο πηγαίος κώδικας είναι δημοσιευμένος και φτιάχθηκε διαθέσιμος για το κοινό, επιτρέποντας οποιοδήποτε να αντιγράψει, να τροποποιήσει και να αναδιανέμει τον πηγαίο κώδικα χωρίς πληρωμή πνευματικών δικαιωμάτων ή αμοιβή. Ο κώδικας ανοιχτού λογισμικού μπορεί να αναπτύσσεται διαμέσου συνεργασίας των κοινοτήτων. Αυτές οι κοινότητες είναι αποτελούμενες από μεμονωμένους προγραμματιστές όπως οι μεγάλες εταιρίες. Μερικοί από τους μεμονωμένους προγραμματιστές που ξεκίνησαν ένα ανοιχτού κώδικά έργο μπορεί να κατέληξαν σε δημιουργία εταιριών προσφέροντας προϊόντα ή υπηρεσίες ενσωματώνοντας σε προγράμματα ανοιχτού λογισμικού. Παραδείγματα προϊόντων λογισμικού ανοιχτού κώδικα είναι:
Ηλεκτρονικά
Υλικό ανοιχτού κώδικα είναι το υλικό εκείνο όπου τα αρχικά χαρακτηριστικά, συχνά σε ένα λογισμικό format, είναι δημοσιευμένα και φτιάχτηκαν διαθέσιμα για το κοινό, επιτρέποντας οποιονδήποτε να αντιγράψει, τροποποιήσει και να αναδιανέμει το υλικό και τον πηγαίο κώδικα χωρίς να πληρώσει πνευματικά δικαιώματα ή αμοιβή. Το υλικό ανοιχτού κώδικά αναπτύσσεται διαμέσου συνεργασίας κοινοτήτων. Αυτές οι κοινότητες συγκροτούνται από μεμονωμένους προγραμματιστές υλικού/λογισμικού, ερασιτέχνες, όπως οι πολύ μεγάλες εταιρίες. Παραδείγματα πρωτοβουλιών ανοικτού υλικού κώδικά είναι:
Βούρος
Το ελληνικό επώνυμο Βούρος μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Volkssturm
Η Volkssturm (σε ελεύθερη απόδοση «λαϊκή θύελλα», ουσιαστικά "Εθνοφυλακή") ήταν ειδικό σώμα ενόπλων πολιτών (militia), το οποίο συγκροτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1944 με ειδική διαταγή του Αδόλφου Χίτλερ. Σύμφωνα με αυτήν, όλοι οι πολίτες ηλικίας μεταξύ 16 και 60 ετών και ικανοί να φέρουν όπλο όφειλαν να κινητοποιηθούν για την υπεράσπιση του «πατρώου εδάφους» και την «εξασφάλιση της τελικής νίκης για τη Γερμανία». Κατά τους μήνες που ακολούθησαν, η Νεολαία Χίτλερ και οι γηραιότεροι άνδρες, άσχημα εξοπλισμένοι και ακόμα χειρότερα εκπαιδευμένοι, ενεπλάκησαν σε μάταιο αγώνα εναντίον ενός κατά πολύ υπέρτερου αντιπάλου.
Η αρχική ιδέα
Το 1944 η Ναζιστική Γερμανία, ύστερα από την απόβαση της Νορμανδίας έχει βρεθεί να μάχεται σε δύο μέτωπα. Η απώλεια της 6ης Στρατιάς στο Στάλινγκραντ αλλά και οι συνακόλουθες μάχες αποδυνάμωσαν σημαντικά τη Βέρμαχτ από πλευράς έμψυχου υλικού. Ο Κόκκινος Στρατός, αριθμητικά κατά πολύ υπέρτερος, απωθεί τα γερμανικά στρατεύματα προς ανατολάς και ήδη βρίσκεται προ των πυλών της Γερμανίας. Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, η ηγεσία της OKW (Oberkommando des Wehrmacht, Ανώτατη Διοίκηση Ενόπλων Δυνάμεων) και ο Γκαουλάιτερ Καρλ Κοχ προτείνει να μιμηθεί η Γερμανία την τότε Πρωσσία: Εκεί, κατά το χρονικό διάστημα 1813 - 1815 είχε δημιουργηθεί η Landsturm, μια συγκροτημένη δύναμη από ένοπλους πολίτες, για να αντιμετωπίσει τις δυνάμεις του Ναπολέοντα, δρώντας κυρίως με ενέργειες ανταρτοπολέμου. Η ιδέα υιοθετήθηκε τόσο από τον Βίλχελμ Κάιτελ όσο και από τον τότε επικεφαλής της OKW Χάιντς Γκουντέριαν και ήταν δελεαστική για τον Χίτλερ, ο οποίος διέταξε τον Μάρτιν Μπόρμαν να ενεργοποιήσει την από το 1925 δημιουργημένη μόνο "στα χαρτιά" Volkssturm και να την επανδρώσει με έξι εκατομμύρια μαχητές. Για το σκοπό αυτό έπρεπε να στρατολογήσει άνδρες που ασκούσαν εργασίες που δεν κρίνονταν πλέον απαραίτητες, νέους αλλά και συνταξιούχους, βετεράνους του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ικανούς να φέρουν ακόμη όπλο. Ο στόχος των έξι εκατομμυρίων ανδρών δεν επιτεύχθηκε ποτέ. Σύμφωνα με την αναφορά του Intelligence bulletin ο στόχος δεν ήταν μόνο να αυξηθεί ο αριθμός των διαθέσιμων μαχητών, αλλά και η διατήρηση του πληθυσμού υπό στρατιωτικό έλεγχο, ώστε να αποφευχθούν τυχόν εξεγέρσεις κατά του καθεστώτος
Η συγκρότηση
Ο Μπόρμαν χρησιμοποίησε τη Νεολαία Χίτλερ και πολλούς βετεράνους για να επανδρώσει την Εθνοφυλακή. Βοηθήθηκε σημαντικά από τον Γιόζεφ Γκέμπελς, ο οποίος διακήρυξε ότι "η Εθνοφυλακή είναι ένα αυθόρμητα συγκροτούμενο σώμα, που στοχεύει στην άμυνα του πατρίου εδάφους". Αν και οι προσπάθειές του είχαν ένα κάποιο αποτέλεσμα, από το σώμα αυτό έλειπε ο επαρκής εξοπλισμός: Δεν υπήρχαν καν στολές και αποφασίστηκε οι συμμετέχοντες να φορούν απλά ένα περιβραχιόνιο με την ένδειξη Volkssturm και την κανονική πολιτική περιβολή τους. Αυτό, ωστόσο, δημιούργησε εξ αρχής πρόβλημα, καθώς υπήρχε ο φόβος να εκτελούνται αδιακρίτως από τους Σοβιετικούς πολίτες και εθνοφύλακες, καθώς οι εθνοφύλακες δεν διέθεταν στολή, όπως όριζε για τους στρατιωτικούς η Συνθήκη της Γενεύης. Ο εξοπλισμός περιοριζόταν σε απλά τυφέκια (κυρίως το πεπαλαιωμένο Karabiner 98k αλλά και πολλά τυφέκια που είχαν λαφυραγωγηθεί από το γαλλικό, το βελγικό και το σοβιετικό στρατό) και αντιαρματικές γροθιές (panzerfaust). Αργότερα χρησιμοποιήθηκε και το υποπολυβόλο "Volksmaschinengewehr VMG-27". Δεν υπήρχαν ούτε πολυβόλα ούτε κανόνια. Αν και η οργάνωση ακολουθούσε αυτή των στρατιωτικών μονάδων, η εκπαίδευση ήταν ελλειπέστατη, καθώς δεν υπήρχαν επαρκή μέσα, άνδρες και, κυρίως, χρόνος. Οι βαθμοί που χρησιμοποιήθηκαν στην Volkssturm ήσαν οι εξής:
Για την στρατολόγηση, οργάνωση και βασική εκπαίδευση της Volkssturm σε τοπικό επίπεδο, υπεύθυνος οριζόταν ο εκάστοτε Γκαουλάιτερ σε συνεργασία με τους Κράισλάιτερ (επικεφαλής του Κράις (Kreis), το επόμενο - μικρότερο - τοπικό επίπεδο διοίκησης από το γκάου (Gau)).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
V Κατηγορία:Παιδιά στρατιώτες V
Δημοψήφισμα στο Μπουρούντι (2018)
Προτεινόμενες αλλαγές
Οι προτεινόμενες αλλαγές θα επαναφέρουν τη θέση του Πρωθυπουργού και θα μειωθεί ο αριθμός των Αντιπροέδρων από δύο σε έναν. Επίσης, περιελάμβανε την αύξηση της προεδρικής θητείας από πέντε σε επτά χρόνια, όμως τον περιορισμό του προέδρου σε δύο συνεχόμενες θητείες. Ωστόσο, οι τροποποιήσεις θα επιτρέψουν επίσης στον κάτοχο της προεδρίας Πιερ Νκουρουνζίζα, πρόεδρο από το 2005, να θέσει υποψηφιότητα για επανεκλογή, παρά το γεγονός ότι είχε ήδη υπηρετήσει τρεις θητείες.
Με τις τροποποιήσεις επίσης μειώθηκε η κοινοβουλευτική πλειοψηφία που απαιτείτο για να εγκριθούν νομοσχέδια.
Διεξαγωγή
Τον Δεκέμβριο του 2017 ο Νκουρουνζίζα απείλησε τους ανθρώπους να μην εκστρατεύσουν κατά των προτεινόμενων αλλαγών. Η επίσημη εκστρατεία ξεκίνησε, δύο εβδομάδες πριν διεξαχθεί το δημοψήφισμα.
Πριν το δημοψήφισμα, το BBC και η Φωνή της Αμερικής είχαν απαγορευτεί από τη χώρα για έξι μήνες. Το Radio France Internationale (RFI) έλαβε μια "προειδοποίηση" για την κάλυψή του.
Ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης Εθνικό Συμβούλιο για τον Σεβασμό της Συμφωνίας της Αρούσα για την ειρήνη και τη Συμφιλίωση του Μπουρούντι και για την Αποκατάσταση του Κράτους (Conseil National pour le Respect de l'Accord d'Arusha pour la paix et la Réconciliation au Burundi et la Restauration de l'Etat de Droit ή CNARED), κάλεσε τον πληθυσμό του Μπουρούντι να μποϊκοτάρουν την ψηφοφορία, την οποία κατηγόρησαν ότι αποτελεί "ένταλμα θανάτου" για τις συμφωνίες της Αρούσα του 2000 με τις οποίες τερματίστηκε ο Εμφύλιος Πόλεμος. Με προεδρικό διάταγμα απειλήθηκαν με τρία χρόνια φυλάκιση όποιος ή όποιοι καταδικάζονταν για την ενθάρρυνση των ανθρώπων να μην ψηφίσουν.
Πληροφορίες από τα εκλογικά τμήματα ανέφεραν ότι μερικοί άνθρωποι αναγκάστηκαν να ψηφίσουν για να αποφύγουν να ξυλοκοπηθούν ή να συλληφθούν. Οι ύποπτοι αντίπαλοι "σκοτώθηκαν, βιάστηκαν, απήχθησαν, χτυπήθηκαν και εκφοβίστηκαν", όπως ανέφερε σε δήλωσή του το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, προσθέτοντας ότι είχαν τεκμηριωθεί τουλάχιστον 15 δολοφονίες, έξι βιασμοί και οκτώ απαγωγές κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας την ημέρα.
Παραπομπές
2018 Μπουρουντι
Ιωάννα της Μπραγκάνσα
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη Δ΄ της Πορτογαλίας και της Λουίζας ντε Γκουθμάν, κόρης του Μανουέλ Πέρεθ ντε Γκουθμάν υ Σίλβα 8ου δούκα της Μεδίνα-Σιδόνια.
Γεννήθηκε στη Βίλα Βισόζα, στην επαρχία Έβορα της Πορτογαλίας. Ως η πρώτη κόρη του μονάρχη της χώρας, της δόθηκε από τον πατέρα της ο τίτλος της πριγκίπισσας της Μπέιρα. Απεβίωσε στο ανάκτορο Ριμπέιρα της Λισαβόνας 18 ετών και τάφηκε στο Μοναστήρι του Ζερόνιμος (στο Μπέλεμ) αρχικά· έπειτα η σορός της μεταφέρθηκε στο Μοναστήρι του Σάο Βισέντε ντε Φόρα (de Fora = εκτός των τειχών) στη Λισαβόνα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Μπέιρα
Θερμοπηγή Σερρών
Η Θερμοπηγή είναι οικισμός του Δήμου Σιντικής της περιφερειακής ενότητας Σερρών. Υπάγεται στην κοινότητα Σιδηροκάστρου του δήμου Σιντικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 154 κατοίκων.
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Σιντικής
Γιάννης Κώτσιρας
Ο Γιάννης Κώτσιρας (16 Δεκεμβρίου 1992, Μεγαλόπολη) είναι Έλληνας επαγγελματίας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός για τον Παναθηναϊκό.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Η πρώτη του ομάδα ήταν η Δόξα Μεγαλόπολης, η ομάδα της πατρίδας του, και στη συνέχεια ακολούθησε η μετακίνηση του στον ΑΟ Φαλαισίας, με τις οποίες αγωνίστηκε στις τοπικές κατηγορίες.
Την 1η Ιουλίου 2014, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Παναρκαδικό στη Γ΄ Εθνική.
Την 1η Ιουλίου 2016, εντάχθηκε στον Αστέρα Τρίπολης.
Στις 17 Ιουνίου 2021, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό.
Διεθνής σταδιοδρομία
Κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Ελλάδας, από τον προπονητή Άγγελο Αναστασιάδη, για τον φιλικό αγώνα εναντίον της Τουρκίας στις 30 Μαΐου 2019, στον οποίο έκανε την πρώτη του συμμετοχή, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 73ο λεπτό, στη θέση του Χάρη Μαυρία.
Προσωπική ζωή
Έχει πάρει πτυχίο στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο Πατρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναρκαδικού Α.Ο. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αστέρα Τρίπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού
Λυδία Βενιέρη
Η Λυδία Βενιέρη (1964) είναι Ελληνίδα καλλιτέχνης. Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι, όπου έζησε για αρκετά χρόνια. Πλέον κατοικεί στην Νέα Υόρκη. Η ιστοσελίδα της χρονολογείται από το 1995 και σε αυτήν έχει εκθέσει ορισμένα από τα πρώιμα έργα της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλλιτέχνες
Άσα Χάτσι Ελμί
Η Asha Haji Elmi Amin (1962 στο Galguduud της Σομαλίας ) είναι ακτιβίστρια για την ειρήνη και για τα δικαιώματα των γυναικών.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Asha Haji Elmi γεννήθηκε σε μια οικογένεια ανώτερης μεσαίας τάξης και ως εκ τούτου είχε περισσότερες ευκαιρίες από πολλές άλλες γυναίκες της Σομαλίας. Έτσι σπούδασε οικονομικά και διοίκηση και οργάνωση επιχειρήσεων στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Μογκαντίσου καθώς και στο Ναϊρόμπι της Κένυας. Για μικρό χρονικό διάστημα εργάστηκε στο Υπουργείο Οικονομικών και στη συνέχεια δραστηριοποιήθηκε στην κοινωνία των πολιτών. Είναι παντρεμένη με τον πρώην πρωθυπουργό της Σομαλίας Abdi Farah Shirdon Saaid.
Με την έναρξη των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων στη Σομαλία στην Άρτα (Τζιμπουτί) το 2000, στην οποία συμμετείχαν σχεδόν αποκλειστικά οι πέντε μεγάλες φυλές της Σομαλίας, η Asha Haji Elmi ίδρυσε το δικτυο γυναικών  'η έκτη φυλή', προκειμένου να τονίσει τη σημασία των γυναικών στην ειρηνευτική διαδικασία. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που γυναίκες εκπροσωπήθηκαν στις ειρηνευτικές συνομιλίες, και μάλιστα ως ξεχωριστή ομάδα. Δεν είχαν συμμετάσχει στο παρελθόν, καθώς παραδοσιακά δεν παίζουν πολιτικό ρόλο στις φυλές. Η Asha Haji Elmi είναι παντρεμένη με έναν άντρα από μια αντίπαλη φυλή, κάτι που αντιμετωπίστηκε και από τις δυο φυλές με καχυποψία. Η έκτη φυλή πέτυχε, μεταξύ άλλων, τουλάχιστον 12% των θέσεων στο ομοσπονδιακό μεταβατικό κοινοβούλιο της Σομαλίας να προορίζεται για γυναίκες.
Η Asha Haji Elmi αγωνζεται επίσης κατά του εκτεταμένου ακρωτηριασμού γεννητικών οργάνων σε κορίτσια της Σομαλίας. Από τον Αύγουστο του 2004 έως το 2009 ήταν μέλος του μεταβατικού κοινοβουλίου. Ήταν μεταξύ των υποψηφίων για το 1000 Women Project για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης του 2005.
Το 2008 η Έλμι έλαβε το εναλλακτικό βραβείο Νομπελ.
Από το 2012 είναι μέλος της σομαλικής βουλής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναίκες Κατηγορία:Σομαλοί Κατηγορία:Βραβείο Ορθής Διαβίωσης
Αντρέι Αλεξάντροβιτς Ποπόφ
Ο Αντρέι Αλεξάντροβιτς Ποπόφ (Андрей Александрович Попов, Andrei Alexandrovich Popov) (21 Σεπτεμβρίου 1821 - 6 Μαρτίου 1898) ήταν αξιωματικός του Αυτοκρατορικού Ρωσικού Ναυτικού, ο οποίος έδρασε κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου και έγινε γνωστός ναυτικός σχεδιαστής.
Ο Ποπόφ εκπαιδεύτηκε για το ναυτικό και διοικούσε πλοία πριν και κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού πολέμου. Ανέβηκε στο βαθμό του αντιναυάρχου και του ανατέθηκε η επίβλεψη του σχεδιασμού και της κατασκευής πολεμικών πλοίων. Διοικούσε μια μοίρα στον Ειρηνικό κατά τη διάρκεια της Πολωνικής κρίσης, που ακολούθησε την εξέγερση του Ιανουαρίου το 1863, και στάλθηκε στη Βόρεια Αμερική σε μια αποστολή καλής θέλησης και για να κάνει επιδρομές σε αποικιακές κτήσεις, αν ξεσπούσε πόλεμος μεταξύ της Ρωσίας και άλλων ευρωπαϊκών δυνάμεων. Αν και δεν υπήρξε πόλεμος, ο Ποπόφ πέρασε ένα χρόνο στο Σαν Φρανσίσκο, όπου η ρωσική παρουσία είχε σαφή αντίκτυπο στη ζωή. Ο Ποπόφ στράφηκε στη σχεδίαση πολεμικών πλοίων μετά την επιστροφή του στη Ρωσία και πρότεινε μια σειρά πολεμικών πλοίων σε ένα μη συμβατικό κυκλικό σχέδιο. Μόνο δύο κατασκευάστηκαν, ένα από τα οποία, το Βίτσε-ναύαρχος Ποπόφ, ονομάστηκε προς τιμήν του. Τα ριζοσπαστικά τους σχέδια αποδείχθηκαν ότι προκαλούσαν προβλήματα και δεν επαναλήφθηκαν.
Νεανικά χρόνια
Ο Ποπόφ γεννήθηκε στη Ρωσία στις 21 Σεπτεμβρίου 1821 και φοίτησε στη Ναυτική Σχολή. Μπήκε στο ναυτικό μετά την αποφοίτησή του και ανέλαβε να κυβερνήσει το καταδρομικό Μετεόρ (Meteor). Διοικούσε ένα ατμόπλοιο κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου και διορίστηκε Διευθυντής Προμηθειών Πυροβολικού στη Σεβαστούπολη. Όταν τελείωσε ο πόλεμος, ο Ποπόφ διορίστηκε να επιβλέπει την κατασκευή ατμόπλοιων για το ρωσικό ναυτικό, θέση που κράτησε για τα επόμενα 30 χρόνια. Στην περίοδο αυτή συντελέστηκε μια μεγάλη επέκταση στη ναυτική κατασκευή, με τον Ποπόφ να επιβλέπει νέα ρωσικά πολεμικά πλοία, που κατασκευάζονταν στην Αγία Πετρούπολη, όπως το θωρηκτό Πετρ Βελίκιι 9.000 τόνων.
Ειρηνικός και Σαν Φρανσίσκο
Ο Ποπόφ υπηρέτησε επίσης στη θάλασσα και μέχρι το 1863 διοικούσε μια μοίρα ρωσικών πολεμικών πλοίων στον Ειρηνικό. Ο Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος διεξαγόταν αυτή τη στιγμή και υπήρχαν καλές σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και της Ένωσης. Με τη σειρά της, η Ένωση υποστήριξε τη Ρωσία στην Εξέγερση του Ιανουαρίου, και τον Ιούλιο του 1863 μια μοίρα επτά πολεμικών πλοίων υπό τον υποναύαρχο Στεπάν Λεσόφσκι διατάχθηκε να πλεύσει από την Αγία Πετρούπολη στη Νέα Υόρκη, όπου έφθασαν στις 24 Σεπτεμβρίου. Ο Ποπόφ απεστάλη επίσης στην Αμερική και έφτασε στο Σαν Φρανσίσκο τον Οκτώβριο με έξι πλοία, τις κορβέτες Μπογκάτιρ, Καλαβέλα, Ρίντα και Νόβικ και τα κλίπερ Άμπρεκ και Γκαϊντάμακ. Ο Ποπόφ είχε αλληλογραφία με τον διευθυντή του Υπουργείου Ναυτικών, Νικολάι Κάρλοβιτς Κράμπε, σχετικά με την απειλή πολέμου με άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις για την πολωνική κρίση. Ο Ποπόφ είχε συμβουλεύσει τον Κράμπε ότι η μοίρα του θα βρισκόταν στην καλύτερη θέση στο Σαν Φρανσίσκο λόγω των καλών επικοινωνιακών δεσμών του και θα έπλεε από εκεί, για να κάνει επιδρομή στη βρετανική και γαλλική αποικιακή κατοχή σε περίπτωση πολέμου. αριστερά|μικρογραφία| Ο Ποπόφ απεικονίστηκε σε αναμνηστικό γραμματόσημο του 1989 της [[Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών|Σοβιετικής Ένωσης]] Ο πόλεμος δεν ήρθε ποτέ, αν και ο Ποπόφ παρέμεινε στο Σαν Φρανσίσκο μέχρι το 1864, όπου μπορεί να είχε επιρροή στην ίδρυση της πρώτης μόνιμης Ορθόδοξης ενορίας στην πόλη και συνέβαλε με έπιπλα και εξοπλισμό στη ρωσική κοινότητα της πόλης. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της ρωσικής μοίρας στην πόλη, ξέσπασε πυρκαγιά στις αποβάθρες, στην οποία 200 Ρώσοι ναύτες προσφέρθηκαν εθελοντικά να βοηθήσουν στη μάχη, με πιθανώς έξι από αυτούς να χάνουν τη ζωή τους γι' αυτό. Το δημοτικό συμβούλιο ενέκρινε ομόφωνα ψήφισμα στις 26 Οκτωβρίου 1863 ευχαριστώντας τον Ποπόφ και ορισμένους αξιωματικούς του για τη βοήθειά τους στην καταπολέμηση της πυρκαγιάς και απονεμήθηκαν χρυσά μετάλλια. Ο Ποπόφ δήλωσε επίσης στα τέλη του 1863 ή στις αρχές του 1864 ότι ήταν προετοιμασμένος να υπερασπιστεί την πόλη σε περίπτωση επίθεσης από τις Συνομοσπονδιακές δυνάμεις. Η δήλωση έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τον πληθυσμό της πόλης, αν και ο Έντουαρντ ντε Στοέκλ, ο Ρώσος πρεσβευτής, προέτρεψε τον Ποπόφ να είναι προσεκτικός και να μην επιδεινώσει την κατάσταση. Αποθαρρυμένοι από την ανακοίνωση του Ποπόφ και την παρουσία της ρωσικής μοίρας, οι Συνομοσπονδιακοί επιδρομείς δεν κινδύνευσαν να επιτεθούν στο λιμάνι.
Αντισυμβατικά σχέδια
Είχε απαγορευτεί στη Ρωσία να διατηρεί ένα πολεμικό στόλο στη Μαύρη Θάλασσα μετά το τέλος του Κριμαϊκού Πολέμου. Φοβούμενη περαιτέρω ναυτικές επιδρομές, η Ρωσία ήθελε έναν στόλο βαριά οπλισμένων ακτοπλοϊκών αμυντικών σκαφών με ρηχό βύθισμα, για να φρουρούν τα στενά του Κερτς και τις εκβολές του ποταμού Δνείπερου. Ο Ποπόφ κατασκεύασε ένα ατμόπλοιο 24 ποδιών και πραγματοποίησε δοκιμές το 1870, προτείνοντας στη συνέχεια έναν στόλο από δέκα μεγάλα κυκλικά πλοία παράκτιας άμυνας. Ο κυκλικός σχεδιασμός τους θα δημιουργούσε μια σταθερή πλατφόρμα όπλων κατάλληλη για επιχειρήσεις στα ρηχά νερά της Μαύρης Θάλασσας και της Θάλασσας του Αζόφ, και ήταν οπλισμένα με δύο πυροβόλα όπλα 11 ιντσών. Λόγω δαπάνης κατασκευάστηκαν μόνο δύο, το Νόβγκοροντ και το Κίεβο. Το Κίεβο μετονομάστηκε σε Βίτσε-ναύαρχος Ποπόφ προς τιμήν του σχεδιαστή του μετά την παράδοση. Τα αντισυμβατικά σχέδια έλαβαν υποστήριξη από τον Βρετανό ναυτικό αρχιτέκτονα Σερ Έντουαρντ Ρίντ, αλλά απέτυχαν να ανταποκριθούν στις προσδοκίες. Αν και βαριά θωρακισμένα, ήταν πολύ αργά, για να λειτουργήσουν στον Δνείπερο και ήταν δύσκολο να κατευθυνθούν. Η εκτόξευση των όπλων τους έκανε τα όπλα, τα οποία ήταν τοποθετημένα στις δικές τους ξεχωριστές περιστρεφόμες πλατφόρμες, να περιστρέφονται λόγω ενός αδύναμου μηχανισμού ασφάλισης. Αυτό το φαινόμενο δημιούργησε έναν μύθο ότι ολόκληρο το πλοίο θα γυρνούσε γύρω-γύρω, όταν εκτοξεύονταν τα όπλα, παρόλο που τα πυροβόλα όπλα δεν ήταν αρκετά ισχυρά, και όταν ήταν τοποθετημένα στο κέντρο, είχαν ελάχιστη δύναμη, για να το κάνουν. Δεν μπορούσαν να αντεπεξέλθουν στις δύσκολες καιρικές συνθήκες και ήταν επιρρεπή σε κύλιση και ρίψη, γεγονός που εμπόδιζε τη σκόπευση και την πλήρωση των όπλων. Αν και κρίθηκαν ως αποτυχημένα, ο κυκλικός σχεδιασμός του κύτους, μετριασμένος με συμβατική πλώρη και πρύμνη, επαναλήφθηκε στο σχεδιασμό του ρωσικού αυτοκρατορικού γιοτ Λιβάντια (Livadia) με μεγαλύτερη επιτυχία. Αποδείχθηκε άνετη και καλή θαλασσοπόρος. Τα δύο θωρηκτά και η Λιβάντια βαφτίστηκαν «Ποπόβκι», με αυτοκρατορικό διάταγμα.
Η ενασχόληση του Ποπόφ με το σχεδιασμό και την κατασκευή πολεμικών πλοίων τον οδήγησε στο να γίνει επίτιμος συνεργάτης του Βασιλικού Ινστιτούτου Ναυτικών Αρχιτεκτόνων, στο Λονδίνο. Πέθανε στη Ρωσία στις 6 Μαρτίου 1898.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρώσοι Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
Φάσιο Επαναστατικής Δράσης
Το πρώτο συνέδριο πραγματοποιήθηκε στις 24 και 25 Ιανουαρίου 1915 και στην κεντρική επιτροπή εξελέγησαν, μεταξύ άλλων, οι Μικέλε Μπιάνκι (Michele Bianchi) και  Τσέζαρε Ρόσι (Cesare Rossi). Η δράση του ολοκληρώθηκε με   την παρέμβαση της Ιταλίας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Μάιο του 1915. Σχεδόν όλα τα μέλη  επανενώθηκαν το 1919 στην Piazza Sansepolcro για την ίδρυση της οργάνωσης Ιταλικές Φάσι  Μάχης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας Κατηγορία:Α' Παγκόσμιος Πόλεμος Κατηγορία:Φασισμός στην Ιταλία
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αφγανιστάν
thumb|100px|Παλαιό λογότυπο
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αφγανιστάν (αγγλικά: Afghanistan Football Federation, AFF) είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στο Αφγανιστάν. Η έδρα της βρίσκεται στην Καμπούλ και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων της χώρας, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και για την οργάνωση και λειτουργία των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Αφγανιστάν.
Ιστορία
Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1933. Εντάχθηκε στην Παγκόσμια Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIFA) το 1948. Προσχώρησε στην Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (AFC) το 1954.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Αφγανισταν Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Αφγανιστάν
Εθνικά σύμβολα της Πολωνίας
Τα εθνικά σύμβολα της Πολωνίας (Polskie symbole narodowe) είναι τα απτά και άυλα εθνικά σύμβολα, εμβλήματα ή εικόνες που βρίσκονται στην Πολωνία, τα οποία αντιπροσωπεύουν τα μοναδικά έθιμα, τις παραδόσεις, την πολιτιστική ζωή και την 1000χρονη ιστορία της χώρας. Αυτά τα σύμβολα χρησιμεύουν ως απεικόνιση του πατριωτισμού και της αφοσίωσης του έθνους στην εθνική τους ταυτότητα. Ο πολωνικός λαός και η πολωνική διασπορά σε όλο τον κόσμο νιώθουν μεγάλη υπερηφάνεια για την πατρίδα τους και συνδέουν τον εαυτό τους με τα χρώματα λευκό και κόκκινο. Η έκφραση biało-czerwoni («ερυθρόλευκοι») χρησιμοποιείται ευρέως από τους Πολωνούς όταν αναφέρονται στους συμπατριώτες τους. Ένας εστεμμένος αετός με λευκή ουρά σε κόκκινη ασπίδα ή φόντο ήταν το εθνικό σύμβολο και ο θυρεός της Πολωνίας από τον Μεσαίωνα. Άλλα ανεπίσημα σύμβολα διαθέτουν οπτικές προσωποποιήσεις, μουσική του Φρεντερίκ Σοπέν, πόλκα και χορούς πολωνέζα, ζώα όπως ο ευρωπαϊκός βίσονας ή ο λευκοπελαργός, μήλα, κόκκινα λουλούδια παπαρούνας και θρησκευτικά διακριτικά της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Αρκετά έχουν διαδοθεί τα τελευταία χρόνια, κυρίως οι φτερωτοί ουσάροι.
Επίσημα σύμβολα
Τα επίσημα σύμβολα της Δημοκρατίας της Πολωνίας περιγράφονται σε δύο νομικά έγγραφα: στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Πολωνίας του 1997 (Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej) και στο Εθνόσημο, στα Χρώματα και στον Ύμνο της Δημοκρατίας της Πολωνίας και στο νόμο για τις κρατικές σφραγίδες (Ustawa o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych) του 1980, με μεταγενέστερες τροποποιήσεις. Η Σημαία του Προέδρου ορίζεται στο Διάταγμα του Υπουργού Εθνικής Άμυνας για τη χρήση διακριτικών των Ενόπλων Δυνάμεων της 26ης Ιανουαρίου 1996, με μεταγενέστερες τροποποιήσεις.
Σημαία
Η σημαία της Πολωνίας αποτελείται από δύο οριζόντιες λωρίδες ίσου πλάτους, η επάνω λευκή και η κάτω κόκκινη. Τα δύο χρώματα ορίζονται στο Σύνταγμα της Πολωνίας ως τα εθνικά χρώματα. Είναι εραλδικής προέλευσης και προέρχονται από τα βάμματα (χρώματα) των οικόσημων των δύο συστατικών εθνών της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, δηλαδή του Λευκού Αετού της Πολωνίας και του Διώκτη του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας, ενός λευκού ιππότη που ιππεύει ένα λευκό άλογο, και τα δύο σε μια κόκκινη ασπίδα.
Εθνόσημο
δεξιά|μικρογραφία|118x118εσ| Το εθνόσημο της Πολωνίας Ο Λευκός Αετός (Orzeł Biały) είναι το εθνόσημο της Πολωνίας. Είναι ένας στυλιζαρισμένος λευκός αετός με χρυσό ράμφος και νύχια, και φοράει χρυσό στέμμα, σε κόκκινη ασπίδα.
Εθνικός ύμνος
Η Μαζούρκα του Ντομπρόφσκι (Mazurek Dąbrowskiego) είναι ο εθνικός ύμνος της Πολωνίας. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Γιούζεφ Βιμπίτσκι τον Ιούλιο του 1797, δύο χρόνια μετά τον τρίτο διαμελισμό της Πολωνίας. Η μουσική είναι μια μη αποδοθείσα μαζούρκα και θεωρείται μια «λαϊκή μελωδία», η οποία τροποποιήθηκε για να ταιριάζει στους στίχους. Αρχικά προοριζόταν να τονώσει το ηθικό των Πολωνών στρατιωτών που υπηρετούσαν υπό τις Πολωνικές Λεγεώνες του Στρατηγού Γιαν Χένρικ Ντομπρόφσκι στις ιταλικές εκστρατείες των Πολέμων της Γαλλικής Επανάστασης. Η «Μαζούρκα του Ντομπρόφσκι», εξέφραζε την ιδέα ότι το έθνος της Πολωνίας, παρά την έλλειψη ανεξαρτησίας, δεν είχε εξαφανιστεί όσο ο πολωνικός λαός ήταν ακόμα ζωντανός και πολεμούσε στο όνομά της και έγινε σύντομα ένα από τα πιο δημοφιλή πατριωτικά τραγούδια στην Πολωνία. Όταν η Πολωνία επανεμφανίστηκε ως ανεξάρτητο κράτος το 1918, η «Μαζούρκα του Νταμπρόφσκι» έγινε ο de facto ύμνος της. Εγκρίθηκε επίσημα ως ο εθνικός ύμνος της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας το 1926.
Προεδρική σημαία
αριστερά|μικρογραφία|100x100εσ| Σημαία του Προέδρου της Δημοκρατίας της Πολωνίας Η Σημαία του Προέδρου της Δημοκρατίας της Πολωνίας – Ανώτατος Διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων της Δημοκρατίας της Πολωνίας (proporzec Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej – Zwierzchnika Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej) είναι μια ναυτική σημαία που χρησιμοποιείται στις Πολωνικές Ένοπλες Δυνάμεις για να σηματοδοτήσει την παρουσία και να αποδώσει σεβασμό στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Πολωνίας, ο οποίος είναι επίσης αυτεπάγγελτος αρχιστράτηγος των Ενόπλων Δυνάμεων. Η σημαία ανυψώνεται σε πλοία του Πολωνικού Ναυτικού όταν ο πρόεδρος είναι επίσημα στο πλοίο, καθώς και στη στεριά, εάν ο πρόεδρος είναι παρών. Ο σχεδιασμός της σημαίας βασίζεται απευθείας στο προπολεμικό λάβαρο της Δημοκρατίας της Πολωνίας, το οποίο αποτελούσε μέρος των προεδρικών διακριτικών. Το διάταγμα ορίζει τη σημαία Προέδρου ως «ένα κομμάτι κόκκινο ύφασμα με την εικόνα του κρατικού αετού (δηλαδή του Λευκού Αετού από το εθνόσημο) στη μέση, οριοθετημένο με ένα wężyk generalski», μια περίτεχνη κυματιστή γραμμή που χρησιμοποιείται στον πολωνικό στρατό ως σύμβολο του βαθμού του στρατηγού.
Άλλα σύμβολα
Υπάρχουν πολλά επίσημα σύμβολα που χρησιμοποιούνται για να αντιπροσωπεύουν την Πολωνία. μικρογραφία| Ευρωπαϊκός βίσονας μικρογραφία| Λευκοπελαργός μικρογραφία| Λευκόουρος αετός
Εθνικό ζώο
Ο ευρωπαϊκός βίσονας και ο λευκοπελαργός έχουν μακρά ιστορία με την Πολωνία και πιστεύεται ότι είναι τα δύο εθνικά ζώα της χώρας. Ωστόσο, το διαρκές εθνικό σύμβολο της Πολωνίας είναι ο αετός με λευκή ουρά (Haliaeetus albicilla), που εμφανίζεται στο εθνόσημο.
Ρητά
Η Πολωνία δεν έχει επίσημο ρητό του κράτους, δηλαδή αυτό που αναγνωρίζεται ως τέτοιο από την πολωνική εθνική νομοθεσία. Ωστόσο, υπάρχουν μερικές κοινές φράσεις που εμφανίζονται συνήθως σε πανό, σημαίες και άλλα σύμβολα του πολωνικού κράτους. Ένα από τα πιο κοινά από αυτά τα ανεπίσημα ρητά είναι το Za wolność Naszą i Waszą («Για την ελευθερία μας και τη δική σας»). Ένα άλλο είναι το Bóg, Honor, Ojczyzna («Θεός, Τιμή, Πατρίδα»). Κατά την εποχή της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, χρησιμοποιήθηκε η λατινική έκφραση Pro Fide, Lege et Rege («Για την πίστη, τον νόμο και τον βασιλιά»).
Εθνώνυμα
Τα εθνώνυμα για τους Πολωνούς (λαός) και την Πολωνία (η χώρα τους) περιλαμβάνουν ενδώνυμα (ο τρόπος που οι Πολωνοί αναφέρονται στον εαυτό τους και τη χώρα τους) και τα εξώνυμα (όπως οι άλλοι λαοί αναφέρονται στους Πολωνούς και τη χώρα τους). Τα ενδώνυμα και τα περισσότερα εξώνυμα για τους Πολωνούς και την Πολωνία προέρχονται από το όνομα μιας λεχιτικής φυλής Δυτικών Πολάνων (Polanie), ενώ σε ορισμένες γλώσσες τα εξώνυμα για την Πολωνία προέρχονται από το όνομα μιας άλλης φυλής - των Λένδιων (Lędzianie).
Rzeczpospolita
Το πλήρες επίσημο όνομα της Πολωνίας είναι Rzeczpospolita Polska που μεταφράζεται ελεύθερα ως «Δημοκρατία της Πολωνίας». Η λέξη rzeczpospolita ("pospolita" - κοινό και "rzecz" - ένα στοιχείο που σημαίνει πλούτο, εξ ου και Κοινοπολιτεία) χρησιμοποιείται στην Πολωνία τουλάχιστον από τον 16ο αιώνα, αρχικά ένας γενικός όρος για να δηλώσει οποιοδήποτε κράτος με πολιτειακή ή παρόμοια μορφή διακυβέρνησης. Σήμερα, ωστόσο, η λέξη χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά σε σχέση με το πολωνικό κράτος.
Εθνική προσωποποίηση
δεξιά|μικρογραφία|198x198εσ| Polonia, του [[Γιάτσεκ Μαλτσέφσκι]] Το Polonia, το όνομα της Πολωνίας στα λατινικά και σε πολλές ρομανικές και άλλες γλώσσες, χρησιμοποιείται συχνότερα στα σύγχρονα πολωνικά ως αναφορά στην πολωνική διασπορά. Ωστόσο, χρησιμοποιήθηκε επίσης ως εθνική προσωποποίηση ή η συμβολική απεικόνιση της Πολωνίας, καθώς η ονομασία μιας γυναίκας με το λατινικό όνομα αυτής της χώρας ήταν κοινή τον 19ο αιώνα. Αυτό αποδεικνύεται στον πίνακα Polonia του Γιαν Ματέικο, που απεικονίζει τον απόηχο της αποτυχημένης Ιανουαριανής Εξέγερσης του 1863, έναν από τους πιο πατριωτικούς και συμβολικούς πίνακες του Ματέικο. Άλλες προσωποποιήσεις της Πολωνίας δημιουργήθηκαν από καλλιτέχνες όπως ο Στανίσουαφ Βισπιάνσκι και ο Γιάτσεκ Μαλτσέφσκι.
Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Ντιτρόιτ
Το Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Ντιτρόιτ (αγγλικά: Detroit Film Critics Society Award For Best Actor) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Ντιτρόιτ για να τιμήσει έναν ηθοποιό που έχει επιδείξει εξαιρετική απόδοση σε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Ντιτρόιτ
Σίμα Σαμάρ
Η Σίμα Σαμάρ ( γεν. 3. Φεβρουαρίου 1957 στο Ghazni) είναι Αφγανή ιατρός και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Σίμα Σαμάρ ανήκει στην τρίτη μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα της χώρας, την περσόφωνη, σιιτική Χαζάρα. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Καμπούλ (αποφοίτηση 1984). Ο σύζυγός της συνελήφθη κατά τη διάρκεια της προεδρίας του  Nur Muhammad Taraki και είναι έκτοτε αγνοούμενος. Η Σίμα Σαμάρ διέφυγε στο Πακιστάν και εργάστηκε εκεί ως ιατρός σε ένα στρατόπεδο προσφύγων από το Αφγανιστάν. Το 1987 ίδρυσε νοσοκομείο για γυναίκες και παιδιά από το Αφγανιστάν στην παραμεθόρια πόλη του Κουέτα. Το 1989 προσχώρησε στην οργάνωση Schuhada. Ακόμη και κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας των Ταλιμπάν, συνέχισε να εργάζεται εκεί περιθάλποντας γυναίκες και παιδιά και ιδρύοντας σχολεία στο Πακιστάν και το Αφγανιστάν.
Βάσει της Συμφωνίας του Πέτερσμπεργκ, εξελέγη Υπουργός Γυναικών στην Αφγανική κυβέρνηση το 2001 και διορίστηκε μεταξύ των πέντε εκπροσώπων του Προέδρου Χαμίντ Καρζάι. Κατείχε αυτά τα αξιώματα μέχρι την παραίτησή της το 2002.
Τον Ιούνιο του 2002 ιδρύθηκε η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Αφγανιστάν και η Sima Samar ορίστηκε ως πρόεδρος της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αφγανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος του Καναδά Κατηγορία:Βραβείο Ορθής Διαβίωσης
Tank (συγκρότημα)
Οι Tank είναι βρετανικό heavy metal συγκρότημα, το οποίο σχηματίστηκε το 1980 στο Λονδίνο και αποτέλεσε μέρος του μουσικού κινήματος New Wave of British Heavy Metal.
Η αρχική περίοδος
Οι Tank σχηματίστηκαν στο Κρόιντον τον Φεβρουάριο του 1980 από τον μπασίστα και τραγουδιστή Άλτζι Γουόρντ, πρώην μέλος των The Damned, τον κιθαρίστα Πίτερ Μπραμπς και τον αδελφό του και ντράμερ Μαρκ Μπραμπς.
Το πρώτο τους σινγκλ με τίτλο "Don't Walk Away", ανεβαίνοντας στο # 33 των βρετανικών τσαρτ. Την παραγωγή του άλμπουμ ανέλαβε ο κιθαρίστας των Motörhead, Έντι Κλαρκ και οι κριτικές ήταν ιδιαίτερα θετικές, με το σινγκλ "Crazy Horses" αποτελούμενο από την διασκευή του ομώνυμου κομματιού των The Osmonds, έδωσε ακόμη μεγαλύτερη δημοτικότητα στους Tank.
Το μεγαλύτερο μέρος του κοινού του συγκροτήματος ήταν στην Ευρώπη και την Ιαπωνία και μετά από συνεχείς περιοδείες στα μέρη αυτά, οιγαν και αυτά είναι κακό μπορεί και τις εμφανίσεις των Girlschool, Motörhead και Diamond Head, κυκλοφόρησαν το δεύτερο τους άλμπουμ με τίτλο "Power of the Hunter".
Λίγο πριν, οι Tank άνοιγαν τις εμφανίσεις των Metallica κατά την διάρκεια της ευρωπαϊκής τους περιοδείας και αργότερα περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τους Raven. Το άλμπουμ "Tank" κυκλοφόρησε το 1987, με την σύνθεση του σχήματος να αποτελείται από τους Γουόρντ, Τάκερ, Έβανς και Τέιλορ.
Επανένωση
Το 1997, μία νέα εκδοχή του συγκροτήματος, με τον Γουόρντ, τον Έβανς και τον Τάκερ να πλαισιώνονται από το ντράμερ Στιβ Χόπγκουντ, κυκλοφόρησε τον ζωντανά ηχογραφημένο δίσκο "The Return of the Filth Hounds - Live" για την "Rising Sun Records" και έπαιξε στο φεστιβάλ "Bang Your Head" το 1998.
Στις αρχές του 1999, περιόδευσαν στην Ιαπωνία μαζί με τους Praying Mantis και η ιαπωνική εταιρεία "Pony Canyon" κυκλοφόρησε την συλλογή "Metal Crusade '99", η οποία περιελάμβανε κομμάτια των Tank, Samson και Trespass, ηχογραφημένα στο Hibiya Open Theatre του Τόκιο.
Το 2001, κυκλοφόρησε το ζωντανό άλμπουμ "War of Attrition - Live '81", ηχογραφημένο στην συναυλία του συγκροτήματος στο Ντόρτμουντ το 1981, όπου έπαιζαν ως support συγκρότημα των Motörhead.
Την επόμενη χρονιά, κυκλοφόρησε ο πρώτος στούντιο δίσκος των Tank μετά από δεκαπέντε χρόνια, με τίτλο "Still at War", μέσω της "Spiritual Beast Records". Τα τύμπανα είχε αναλάβει λίγους μήνες νωρίτερα, ο Μπρους Μπίσλαντ. Tον Φεβρουάριο του 2003 επισκέφτηκαν την Ελλάδα για μία μοναδική εμφάνιση στο κλαμπ Ροντέο.
Τον Ιανουάριο του 2004, ο Γουόρντ εισήχθη σε νοσοκομείο για να του αφαιρεθεί εγκεφαλικός όγκος. Αμέσως μετά, ολοκληρώθηκαν οι ηχογραφήσεις του δίσκου "Sturmpanzer", ο οποίος περιελάμβανε την διασκευή στο "Tune To The Music" των Status Quo. Η κυκλοφορία του άλμπουμ αναβλήθηκε και τον Δεκέμβριο του 2008, ο Γουόρντ αποσύρθηκε από την μουσική βιομηχανία. Τα φωνητικά του συγκροτήματος ανέλαβε ο πρώην τραγουδιστής των Rainbow, Ντούγκι Γουάιτ, το μπάσο ο Κρις Ντέιλ και στα τύμπανα επέστρεψε ο Μαρκ Μπραμπς.
Η νέα σύνθεση εμφανίστηκε ως πρώτο όνομα στο "Revenge Of True Metal festival" της Ιταλίας στις 11 Ιουλίου 2009 και συμμετείχε στο "Headbangers Open Air" της Γερμανίας δώδεκα ημέρες αργότερα. Παρ' όλα αυτά, ο Άλτζι Γουόρντ σε δηλώσεις του, επεσήμανε ότι το συγκρότημα συνέχιζε χωρίς την συγκατάθεση του.
Το 2010, ο Ντέιβ Κέιβιλ ανέλαβε τα τύμπανα του συγκροτήματος και κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "War Machine", τον Οκτώβριο του 2010. Την επόμενη χρονιά, την θέση του Κέιβιλ πήρε ο Μαρκ Κρος, πρώην ντράμερ των Helloween, πριν επιστρέψει στο συγκρότημα ο Στιβ Χόπγκουντ για το άλμπουμ "War Nation" του 2012.
Παράλληλα, ο Άλτζι Γουόρντ δημιούργησε την δική του εκδοχή των Tank, κυκλοφορώντας το άλμπουμ "Breath of the Pit", στο οποίο ηχογράφησε ο ίδιος όλα τα όργανα.
Και οι δύο εκδοχές των Tank, προγραμματίζουν κυκλοφορίες δίσκων μέσα στο 2015.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Συλλογές
{|width="70%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Αγγλικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά τρίο
Tu canción
Το "Tu canción" είναι ένα τραγούδι που γράφτηκε για το Gala Eurovisión του Operación Triunfo 2017, που εκτελείται από Ισπανούς τραγουδιστές, την Αμάγια Ρομέρο και τον Άλφρεντ Γκαρθία. Το τραγούδι γράφτηκε από τους Raúl Gómez και Sylvia Santoro και κυκλοφόρησε από την RTVE ως ψηφιακή λήψη στις 28 Ιανουαρίου 2018. Εκπροσώπησε την Ισπανία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2018 καταλαμβάνοντας την 23η θέση με 61 βαθμούς.
Eurovision
Η Amaia και ο Alfred κέρδισαν την εθνική επιλογή της Ισπανίας, Operación Triunfo, στις 29 Ιανουαρίου 2018. Προχώρησαν στο σούπερ τελικό και έλαβαν σχεδόν το ήμισυ των ψήφων. Το τραγούδι θα προκριθεί αυτομάτως στον τελικό, που θα πραγματοποιηθεί τον Μάιο του 2018 στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018 Κατηγορία:Τραγούδια του 2018 Κατηγορία:Singles του 2018