cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κιμπάπ
thumb|right|300px|Κιμπάπ Το Κιμπάπ είναι ένα δημοφιλές γρήγορο φαγητό της Κορέας που φτιάχνεται από άσπρο ρύζι στον ατμό και διάφορα άλλα συστατικά. Το Κιμπάπ είναι τυλιγμένο από αποξηραμένα φύκια και σερβίρονται ζεστά σε μικρές φέτες. Το Κιμπάπ τρώγεται συχνά κατά τη διάρκεια πικ-νικ ή υπαίθριες εκδηλώσεις, είτε ως ένα ελαφρύ γεύμα. Είναι παρόμοιο με το Ιαπωνέζικο σούσι.
Συστατικά
Τα βασικά συστατικά του Κιμπάπ είναι το ρύζι, κρέας και άλλα πλούσια σε πρωτεΐνες συστατικά, καθώς και μια μεγάλη ποικιλία λαχανικών, ψητά ή φρέσκα. Παραδοσιακά, το ρύζι είναι ελαφρά καρυκευμένο με αλάτι και λάδι σουσαμιού. Λαχανικά συνήθως χρησιμοποιούνται: αγγούρια, σπανάκι, καρότα, και ντανμούτζι (Danmuji). Στο τέλος το Κιμπάπ κόβεται σε φέτες και σερβίρεται.
Κατηγορία:Κορεάτικη κουζίνα Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το ρύζι
ΚΦ Λιρία
Είναι μία από τις παλαιότερες ομάδες του Κοσόβου. Αγωνιζόταν στις μικρότερες ομάδες της Γιουγκοσλαβίας μέχρι την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η περιοχή προσαρτήθηκε στην Αλβανία και η ΚΦ Λιρία μετονομάστηκε σε Πριζρενί. Συμμετείχε μια σεζόν στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αλβανίας το 1942. Αφότου κέρδισε τη Βόρεια Ζώνη, προκρίθηκε στην τελική φάση του τουρνουά, όπου έχασε στα ημιτελικά από τη ΚΦ Τίρανα.
Μετά το τέλος του πολέμου, η ομάδα επέστρεψε στα πρωταθλήματα της Γιουγκοσλαβίας, έχοντας αγωνιστεί κατά διαστήματα στη Β΄ κατηγορία Γιουγκοσλαβίας. Μετά τον πόλεμο του 1999, η Λιρία ξεκίνησε να συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Κοσσυφοπεδίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1937 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κοσσυφοπεδίου
Ρία (όνομα)
Ρία, ελληνικό γυναικείο όνομα προσώπου (όνομα βαφτιστικό).
Συνήθως προέρχεται το όνομα Ελευθερία υποκοριστικα του ονόματος ελευθερία είναι τα εξής:Έλλη,Έφρι,Ρία, Ρίτα,Ρίτσα,Ραλλού,Θέρη,Λία
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Υποκοριστικά ονόματα
Γρυπάρης
Το ελληνικό επώνυμο Γρυπάρης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Γραμμική Πόλωση
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/2e/Linear_polarization_schematic.png|δεξιά|μικρογραφία|410x410εσ| Διάγραμμα του ηλεκτρικού πεδίου ενός κύματος μπλε φωτός, το οποίο είναι γραμμικά-πολωμένο κατά μήκος ενός επιπέδου το οποίο απεικονίζεται με την μωβ γραμμή και αποτελείται από δύο ορθογώνια, με ίδια φάση τα οποία απεικονίζονται με κόκκινα και πράσινα κύματα. Στον τομέα της ηλεκτροδυναμικής, η γραμμική πόλωση ή η επίπεδη πόλωση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας είναι ο περιορισμός του διανύσματος του ηλεκτρικού πεδίου ή του διανύσματος μαγνητικού πεδίου σε ένα δεδομένο επίπεδο κατά μήκος της κατεύθυνσης διάδοσης. Η επιστημονική ορολογία γραμμική πόλωση (γαλλικά: polarization rectiligne ) επινοήθηκε από τον Augustin-Jean Fresnel κατα το έτος 1822. Μπορείτε να αναφερθείτε στην πόλωση και το επίπεδο πόλωσης για περισσότερες πληροφορίες.
Ο προσανατολισμός ενός γραμμικά πολωμένου ηλεκτρομαγνητικού κύματος, όπως κινείται στον χώρο ,ορίζεται από την κατεύθυνση του διανύσματος ηλεκτρικού πεδίου. Για παράδειγμα, εάν το διάνυσμα ηλεκτρικού πεδίου είναι κατακόρυφο και ταξιδεύει εναλλάξ προς τα πάνω και προς τα κάτω η ακτινοβολία λέγεται ότι είναι κατακόρυφα πολωμένη.
Μαθηματική περιγραφή
Η κλασική λύση ημιτονοειδούς επιπέδου κύματος της εξίσωσης ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων η οποία βασίζεται στις λύσεις των εξισώσεων του Maxwell για το ηλεκτρικό και το μαγνητικό πεδίο είναι (σε μονάδες cgs)
όπου για το μαγνητικό πεδίο το k ορίζεται ως ο κυματικός αριθμός ,
όπου ω είναι η γωνιακή συχνότητα του κύματος και c η ταχύτητα του φωτός εν κενώ.
Εδώ είναι το πλάτος του πεδίου και
είναι το διάνυσμα Jones στο επίπεδο xy.
Το κύμα είναι γραμμικά πολωμένο όταν οι γωνίες των φάσεων είναι ίσες,
Η τωρινή σχέση αντιπροσωπεύει ένα κύμα πολωμένο υπό γωνία \theta ως προς τον άξονα διάδοσης x. Σε αυτή την περίπτωση, το διάνυσμα Jones μπορεί να γραφτεί ως:
Τα διανύσματα κατάστασης για γραμμική πόλωση στον άξονα x ή y αποτελούν ειδικές περιπτώσεις αυτού του διανύσματος κατάστασης.
Εαν τα μοναδιαία διανύσματα ορίζονται με τέτοιο τρόπο ώστε:
και ισχύει
τότε η κατάσταση της πόλωσης μπορεί να γραφτεί στη «βάση xy» ως
Βιβλιογραφικές αναφορές
<references group="" responsive="1">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
<templatestyles src="Module:Citation/CS1/styles.css"> Κατηγορία:Πόλωση
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών
Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας αποτελεί την τρίτη βαθμίδα του ελληνικού ποδοσφαίρου, έχει ημιεπαγγελματικό χαρακτήρα και διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (Ε.Π.Ο.).
Καθιερώθηκε από την ΕΠΟ την ποδοσφαιρική περίοδο 1982–83, αν και η ύπαρξή της ανεπίσημα χρονολογείται από την περίοδο 1965–66 και επίσημα ως Γ΄ Εθνική για μία μόνο χρονιά, το 1966–67. Από το 1991 μέχρι και την αγωνιστική περίοδο 2012-13 είχε επαγγελματική μορφή, ενώ από την περίοδο 2013-14 έχει ημιεπαγγελματική μορφή.
1965-1966: Ερασιτεχνική Β΄ Εθνική Κατηγορία
Την περίοδο 1965–66 (Δεκέμβριος του 1965) διοργανώθηκε για πρώτη φορά τρίτη κατηγορία, η οποία είχε την ονομασία «Ερασιτεχνική Β΄ Εθνική Κατηγορία». Διοργανώθηκε σε τέσσερις ομίλους, χωρισμένους με γεωγραφικά κριτήρια και αποτελούμενους από 9 και 10 ομάδες ο καθένας, ενώ μετά την λήξη τους ακολούθησε ένας τελικός όμιλος ανάμεσα στις τέσσερις πρωταθλήτριες ομάδες με σκοπό την ανάδειξη του υπέρ-πρωταθλητή κι αυτός ήταν ο Λεβαδειακός. Ο τελικός αυτός γύρος δεν είχε ιδιαίτερο νόημα, δεδομένου ότι και οι τέσσερις νικήτριες ομάδες των τεσσάρων ομίλων προβιβάστηκαν στην Β' Εθνική της επόμενης χρονιάς. Είναι χαρακτηριστικό ότι πριν από την έναρξη αυτού του πρωταθλήματος, αρκετές από τις συμμετέχουσες ομάδες είχαν ήδη ξεκινήσει να αγωνίζονται στα κατά τόπους τοπικά πρωταθλήματα, όμως μετά από ορισμένους αγώνες αποχώρησαν.
1966-1967: Γ΄ Εθνική Κατηγορία
Την επόμενη περίοδο (1966–67), η διοργάνωση ονομάστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. ως «Γ΄ Εθνική Κατηγορία», μάλιστα διευρύνθηκε, καθώς συμμετείχαν συνολικά 63 ομάδες χωρισμένες σε τέσσερις ομίλους. Οι δύο όμιλοι του Νότου ήταν χωρισμένοι σε δύο υπό-ομίλους, πάντα με γεωγραφικά κριτήρια. Οι τέσσερις νικήτριες ομάδες τελικά δεν προβιβάστηκαν στη Β΄ Εθνική Κατηγορία, καθώς επιχειρήθηκε αναδιάρθρωση των κατηγοριών κι έτσι η Γ΄ Εθνική Κατηγορία καταργήθηκε.
1967-1977: Ειδικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα
Από την περίοδο 1967–68 μέχρι το 1976–77, τρίτη κατηγορία ουσιαστικά δεν υπήρξε. Μετά το τέλος των τοπικών πρωταθλημάτων, διεξάγονταν κατατακτήριοι αγώνες με την ονομασία Ειδικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα ανάμεσα στις πρωταθλήτριες των τοπικών ενώσεων (Ε.Π.Σ.) για την άνοδο στη Β΄ Εθνική Κατηγορία. Στον αντίποδα, οι υποβιβασθείσες ομάδες της Β΄ Εθνικής Κατηγορίας αγωνίζονταν στα τοπικά των νομών τους πρωταθλήματα.
1977-1982: Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία
Την περίοδο 1977–78 καθιερώθηκε η «Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία», η οποία υπήρξε ουσιαστικά η τρίτη κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μέχρι την περίοδο 1980–81 διεξαγόταν σε τέσσερις ομίλους, όπου την άνοδο στην Β' Εθνική εξασφάλιζαν οι δύο πρώτες ομάδες της κατάταξης του κάθε ομίλου. Την περίοδο 1981–82 διεξήχθη σε 8 ομίλους.
1982-2010: Γ΄ Εθνική Κατηγορία
Το 1982–83 καθιερώθηκε επίσημα η Γ΄ Εθνική Κατηγορία κατηγορία, αρχικά σε έναν πειραματικό όμιλο των 16 ομάδων (με πρώτο πρωταθλητή τον Εδεσσαϊκό), ενώ από την επόμενη χρονιά οι όμιλοι έγιναν δύο (Νότιος και Βόρειος). Το 1991 η Β και η Γ Εθνική εντάχθηκαν στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο και την ευθύνη διοργάνωσής τους ανέλαβε η Ε.Π.Α.Ε. Στη Γ Εθνική πάντως είχαν δικαίωμα συμμετοχής είτε Π.Α.Ε. είτε «Τμήματα Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών» (Τ.Α.Π.) των ιδρυτικών αθλητικών σωματείων. Από το 1999 έως το 2004 η Γ΄ Εθνική έγινε αμιγώς επαγγελματική, καθώς οι σύλλογοι που αποκτούσαν δικαίωμα συμμετοχής (με άνοδο από τη Δ΄ Εθνική Κατηγορία) ήταν υποχρεωτικό να συστήσουν Π.Α.Ε.. Αυτές τις χρονιές η διοργάνωσή της γινόταν σε έναν μόνο όμιλο. Από την περίοδο 2004–05 η κατηγορία επανήλθε σε ημί-επαγγελματική μορφή καθώς μπορούσαν να συμμετέχουν είτε Π.Α.Ε., είτε Τ.Α.Π., είτε οι ερασιτεχνικοί σύλλογοι με τα «Τμήματα Ερασιτεχνών Ποδοσφαιριστών». Ο αριθμός των ομάδων που συμμετέχουν ποικίλει από χρονιά σε χρονιά, όπως και ο αριθμός των ομάδων που προβιβάζονται και υποβιβάζονται.
2010-2013: Football League 2
Από την περίοδο 2010–11 ως την περίοδο 2012-13 η Γ΄ Εθνική μετονομάστηκε σε «Football League 2», με διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος την Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Β΄ και Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας (Ε.Ε.Π. Β΄ & Γ΄ Εθνικής).
2013-2021: Γ΄ Εθνική Κατηγορία
Την περίοδο 2013-14 η Football League 2 και η Δ΄ Εθνική καταργήθηκαν και επανήλθε η Γ΄ Εθνική Κατηγορία ως τρίτη και τελευταία εθνική κατηγορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου με ημιεπαγγελματικό χαρακτήρα και με την επωνυμία «Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία», με διοργανώτρια αρχή της την Ε.Π.Ο. αντί της «Ένωσης Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Β΄ & Γ΄ Εθνικής», που διοργάνωνε το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας από το 2006 έως το 2013.
Οι σύλλογοι της κατηγορίας δεν μετείχαν στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδας, αλλά σε έναν νεότευκτο θεσμό, το«Κύπελλο ομάδων Γ΄ Εθνικής». Την περίοδο 2013-2014 η κατηγορία αποτελούνταν από έξι ομίλους των 15-16 ομάδων έκαστος (σύνολο 93 ομάδες), ενώ την επόμενη σεζόν 2014-15 οι όμιλοι μειώθηκαν σε τέσσερις των 14-16 ομάδων (σύνολο 61 ομάδες). Οι τέσσερις όμιλοι διατηρήθηκαν και τις δύο επόμενες περιόδους, με συμμετοχή 64 ομάδων τη σεζόν 2015-16 και 61 ομάδων τη σεζόν 2016-17, ενώ το 2017-18 οι ομάδες αυξήθηκαν σε 99, συγκροτώντας οκτώ ομίλους, αριθμός που διατηρήθηκε και τη σεζόν 2018-19 με τη συμμετοχή 107 ομάδων.
Με την αναδιάρθρωση των επαγγελματικών κατηγοριών του Ελληνικού ποδοσφαίρου το 2019 και τη δημιουργία της νέας δεύτερης κατηγορίας ως «Α2 Εθνική Κατηγορία» (Super League 2), η Β΄ Εθνική Κατηγορία (Football League) και η Γ΄ Εθνική Κατηγορία, «υποβιβάστηκαν» σε τρίτη και τέταρτη κατηγορία αντίστοιχα.
2021-Σήμερα: Γ΄ Εθνική Κατηγορία
Το 2021 αποφασίζεται η αναδιάρθρωση των εθνικών κατηγοριών με την κατάργηση της Β΄ Εθνικής Κατηγορίας (Football League) και η Γ΄ Εθνική Κατηγορία αποτελεί ξανά την τρίτη κατηγορία.
Ομάδες ανά συμμετοχές
Στον παρακάτω πίνακα αναφέρονται οι συμμετοχές των ομάδων στην Γ´ Εθνική ως τρίτη κατηγορία ανά συμμετοχές από το 1965-66 ως 2018-19 και από το 2021-22 και έπειτα και ως Football League από το 2019-2020 ως το 2020-2021. Συνολικά έχουν αγωνιστεί 534 ομάδες.
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Π Κατηγορία:Εθνικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου Γ΄ επιπέδου * Κατηγορία:Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου τρίτης κατηγορίας στην Ευρώπη
Star Wars: Επεισόδιο II – Η Επίθεση των Κλώνων
Το Star Wars: Επεισόδιο II – Η Επίθεση των Κλώνων (πρωτότυπος τίτλος: Star Wars Episode II: Attack of the Clones) είναι μία αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας, του 2002, σε σκηνοθεσία Τζορτζ Λούκας. Είναι η πέμπτη ταινία της σειράς Ο Πόλεμος των Άστρων, ενώ χρονολογικά ως προς την υπόθεση, είναι η δεύτερη.
Η ταινία εκτυλίσσεται 10 χρόνια μετά τα γεγονότα της ταινίας Η Αόρατη Απειλή, σε ένα σημείο που ο Γαλαξίας βρίσκεται στο χείλος του εμφύλιου πολέμου. Υπό την ηγεσία ενός αποστάτη Τζεντάι, του Κόμη Ντούκου, χιλιάδες πλανητικά συστήματα απειλούν ν' αποσχιστούν από τη Γαλαξιακή Δημοκρατία. Όταν γίνεται μια δολοφονική απόπειρα εναντίον της Γερουσιαστή Πάντμε Αμιντάλα, της πρώην Βασίλισσας του Ναμπού, ο μαθητευόμενος Τζεντάι Άνακιν Σκαϊγουώκερ διατάζεται να την προστατεύσει, ενώ ο δάσκαλος του, Όμπι-Ουάν Κενόμπι αναλαμβάνει να διερευνήσει την δολοφονική απόπειρα. Σύντομα ο Άνακιν, η Πάντμε και ο Όμπι-Ουάν θα βρεθούν στην καρδιά των Αυτονομιστικών περιοχών στην έναρξη μιας νέας απειλής για το Γαλαξία, τον Πόλεμο των Κλώνων.
Κυκλοφορώντας στις 16 Μαΐου 2002, Η Επίθεση των Κλώνων ήταν μια από τις πρώτες ταινίες που γυρίστηκαν αποκλειστικά σε σύστημα high definition digital 24-frame. Όπως και η προκάτοχος της, συγκέντρωσε ανάμεικτες κριτικές και ήταν οικονομική επιτυχία· όμως, έγινε επίσης η πρώτη ταινία της σειράς που δεν ήταν η πιο επικερδής παγκόσμια στο έτος το οποίο κυκλοφόρησε.
Πλοκή
Ο πρώην Τζεντάι Κόμης Ντούκου οργάνωσε ένα Αποσχιστικό κίνημα εναντίον της Γαλαξιακής Δημοκρατίας και η Γαλαξιακή Γερουσία συζητά ένα νόμο για τη δημιουργία ενός στρατού για τη Δημοκρατία, ώστε να βοηθήσει τους Τζεντάι εναντίον της απειλής των Αποσχιστών. Η Γερουσιαστής Πάντμε Αμιντάλα, η πρώην Βασίλισσα του Ναμπού, επιστρέφει στον πλανήτη Κόρασαντ για την ψηφοφορία. Με την άφιξη της, γλιτώνει από μια δολοφονική απόπειρα και ο Ανώτατος Καγκελάριος Πάλπατιν αναθέτει στον Όμπι-Ουάν Κενόμπι και τον μαθητή του, τον Άνακιν Σκαϊγουώκερ την προστασία της. Ο Όμπι-Ουάν και ο Άνακιν ανακαλύπτουν τη δολοφόνο σε μια καινούργια δολοφονική απόπειρα. Όμως, πριν να προλάβει να τους πει οτιδήποτε, η δολοφόνος εκτελείται από τον εργοδότη της με ένα δηλητηριώδες βελάκι. Ο Όμπι-Ουάν μαθαίνει πως το βελάκι κατασκευάστηκε στο μακρινό θαλάσσιο πλανήτη του Καμίνο και αναλαμβάνει να τον διερευνήσει, ενώ ο Άνακιν αναλαμβάνει να συνοδεύσει την Πάντμε πίσω στην πατρίδα της, όπου η παιδική τους φιλία εξελίσσεται σε έρωτα. Διερευνώντας για τον Καμίνο, ο Όμπι-Ουάν ανακαλύπτει πως έχει διαγραφεί από τους χάρτες στα αρχεία των Τζεντάι. Ο Γιόντα αποκαλύπτει πως κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γίνει μόνο από Τζεντάι και πιστεύει πως ήδη υπάρχει κάποια συνωμοσία.
Ο Όμπι-Ουάν πηγαίνει στον Καμίνο, όπου ανακαλύπτει πως έχει δημιουργηθεί μυστικά ένας στρατός κλώνων για τη Δημοκρατία, με γενετικό πρωτότυπο έναν κυνηγό επικηρυγμένων που ονομάζεται Τζάνγκο Φεττ. Αντιλαμβανόμενος πως ο Φεττ είναι ο εργοδότης της δολοφόνου, τον ακολουθεί μαζί με τον γιο του, τον Μπόμπα Φεττ ως τον βραχώδη πλανήτη Τζιονόσις όπου φτιάχνεται ένας νέος στρατός ρομπότ.
Στον Ναμπού, ο Άνακιν βλέπει προφητικά οράματα με τη μητέρα του την Σμι, να υποφέρει. Ενάντια στις διαταγές του Όμπι-Ουάν, ο Άνακιν και η Πάντμε ταξιδεύουν στον πλανήτη Τατουίν. Αφού συναντά τον νέο του πατριό, τον Κλιγκ Λαρς, και το θετό του αδερφό Όουεν, ο Άνακιν μαθαίνει πως η μητέρα του απήχθη πριν από ένα μήνα από τους Αμμοανθρώπους. Ο Σκαϊγουώκερ φτάνει στον καταυλισμό της φυλής και τη βρίσκει ετοιμοθάνατη από βασανιστήρια. Εκείνη τον αναγνωρίζει και πεθαίνει ευτυχισμένη στα χέρια του. Τρελός από θυμό, ο Άνακιν σφάζει τους πάντες στον καταυλισμό και επιστρέφει πίσω με το πτώμα της μητέρας του, αποκαλύπτοντας στην Πάντμε το έγκλημα του, ενώ εκείνη τον παρηγορεί.
Έχοντας μάθει πως ο Κόμης Ντούκου εξουσιοδότησε τις δολοφονικές απόπειρες εναντίον της Πάντμε και πως οι Αποσχιστές φτιάχνουν νέο στρατό από ρομπότ, ο Όμπι-Ουάν δίνει τις πληροφορίες με ολόγραμμα στον Άνακιν, που τις μεταδίδει στο Συμβούλιο των Τζεντάι. Όμως, στην μέση της μετάδοσης ο Όμπι-Ουάν αιχμαλωτίζεται από τους Αποσχιστές. Ο Ντούκου προσπάθησε χωρίς επιτυχία να πάρει στο πλευρό του τον Όμπι-Ουάν, και του αποκάλυψε πως η Δημοκρατία ελέγχεται μυστικά από έναν Άρχοντα Σιθ με τ' όνομα Νταρθ Σίντιους. Ενώ ο Άνακιν και η Πάντμε κατευθύνονται στον Τζιονόσις για να σώσουν τον Όμπι-Ουάν, ο Πάλπατιν παίρνει από την Γερουσία έκτακτες εξουσίες για να οργανώσει τον στρατό των κλώνων και να τους στείλει εναντίον των Αποσχιστών, "τις οποίες αποδέχεται απρόθυμα". Μόλις έφτασαν στον Τζιονόσις, ο Άνακιν και η Πάντμε συλλαμβάνονται από τον Τζάνγκο Φεττ και κατευθύνονται σε δημόσια εκτέλεση μαζί με τον Όμπι-Ουάν. Ο Άνακιν και η Πάντμε ομολογούν αμοιβαία τα αισθήματα τους ενώ οδηγούνται σε μια μεγάλη αρένα, όπου μαζί με τον Όμπι-Ουάν βρίσκονται εναντίον τεράστιων θηρίων. Όμως, ο Μέις Γουίντου και μια ομάδα από Τζεντάι εμφανίζονται και ηγούνται της άμυνας εναντίον των τεράτων και των Αποσχιστών. Ο Γουίντου σκοτώνει τον Τζάνγκο Φεττ αλλά οι Τζεντάι βρίσκονται να μειονεκτούν αριθμητικά. Την ώρα που ο Ντούκου απαιτεί την παράδοση τους, φτάνει ο Γιόντα με το στρατό των κλώνων.
Στο μέσο της μάχης που ξεκίνησε ανάμεσα στους κλώνους της Δημοκρατίας και τα ρομπότ των Αποσχιστών, ο Όμπι-Ουάν και ο Άνακιν αντιμετωπίζουν τον Ντούκου σε μονομαχία με φωτόσπαθα. Ο Ντούκου τους κερδίζει μόνος του, τραυματίζοντας τον Όμπι-Ουάν και κόβοντας το δεξί χέρι του Άνακιν, αλλά πάνω στην ώρα φτάνει ο Γιόντα. Ανίκανος να νικήσει τον Γιόντα, ο Ντούκου φεύγει με το σκάφος του για τον Κόρασαντ, παίρνοντας μαζί του τα σχέδια για ένα υπερόπλο. Εκεί τον περιμένει ο Σίντιους, ο οποίος του δηλώνει πως "όλα πάνε με το σχέδιο" τώρα που ο Γαλαξίας βρίσκεται σε πόλεμο. Ενώ οι Τζεντάι αναγνωρίζουν με θλίψη την έναρξη του Πόλεμου των Κλώνων, ο Πάλπατιν επιθεωρεί τα τάγματα των κλώνων στρατιωτών που ξεκινούν για τα πεδία των μαχών. Τέλος, ο Άνακιν – που έχει αντικαταστήσει το κομμένο δεξί του χέρι με ένα ρομποτικό – παντρεύεται μυστικά την Πάντμε στον Ναμπού, με μάρτυρες τον C-3PO και τον R2-D2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες του 2002 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες) Κατηγορία:Διαστημική περιπέτεια (ταινίες) Κατηγορία:Κλωνοποίηση στην φαντασία Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζον Γουίλιαμς Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Lucasfilm Κατηγορία:Ταινίες Star Wars Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ισπανία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Τυνησία Κατηγορία:Ταινίες πρίκουελ Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Neues Deutschland
Η Neues Deutschland (στα ελληνικά Νέα Γερμανία) είναι γερμανική εφημερίδα με έδρα το Βερολίνο και διατηρεί ένα σοσιαλιστικό προφίλ. Η εφημερίδα πολιτικά όσο και οικονομικά συνδέεται με το κόμμα Η Αριστερά (Die Linke) και παλαιότερα η εφημερίδα ήταν η επίσημη εφημερίδα του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος στη Ανατολική Γερμανία. Ιδρύθηκε το 1946 και πουλάει περίπου 50.000 αντίτυπα, κατά το πλείστον σε συνδρομητές. Θεωρείται εφημερίδα ποιότητας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης το Βερολίνο Κατηγορία:Εφημερίδες στη γερμανική γλώσσα Κατηγορία:Η Αριστερά (Γερμανία)
Ιωάννης Κλαυδιουπόλεως
Ο μητροπολίτης Κλαυδιουπόλεως Ιωάννης υπήρξε Έλληνας λόγιος του 12ου αιώνα. Άκμασε το 1156 όταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ήταν ο Λουκάς Χρυσοβέργης. Πήρε μέρος στην Σύνοδο του 1166 στην Κωνσταντινούπολη, η οποία ασχολήθηκε με το ρητό «ότι ο Πατήρ μου μείζων μού εστί». Έγραψε πόνημα «Περί αζύμων» και περί της εκπόρευσης του αγίου Πνεύματος, περί της νηστείας του Σαββάτου, περί των πνικτών και των λοιπών αθεμίτων. Αντίγραφο του πονήματος σώζεται σε πολλές βιβλιοθήκες.
Α.Π.Σ. Θύελλα Πατρών
Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Θύελλα Πατρών είναι ποδοσφαιρική ομάδα της Πάτρας, που εδρεύει παραδοσιακά στη συνοικία των Προσφυγικών. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1930 και χρώματα του είναι το μπλε και το λευκό. Έχει αριθμό μητρώου Ε.Π.Ο. 97 και αποτελεί ένα από τα πρώτα 100 αναγνωρισμένα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ελλάδας. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Αχαΐας και έχει πολυετή παρουσία στα πρωταθλήματα της Β΄ Εθνικής, Γ΄ Εθνικής και Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας.
Από τη σεζόν 2019-20 και κατά την τρέχουσα περίοδο αγωνίζεται στην Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία.
Έδρα της ομάδας είναι το Γήπεδο «Φώτης Αραβαντινός», χωρητικότητας 1.985 θεατών, στην Πάτρα.
Ιστορικό
Ιδρύθηκε στις 14 Ιουνίου 1930 και την ίδια χρονιά μετείχε στην Γ’ Ερασιτεχνική Κατηγορία. Την ιδρυτική πράξη υπέγραψαν ο Νίκος Καρέλας και ο Βασίλης Κοτίδης, ενώ πρώτος πρόεδρος υπήρξε ο Γιάννης Φυτέας.
Μέχρι το 1938 είχε ανέβει στην Α’ Κατηγορία και έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο, κατακτώντας για πρώτη φορά το πρωτάθλημα το 1951 καθώς και τα επόμενα δύο συναπτά έτη το 1952 και 1953. Για πολλά χρόνια η Θύελλα υπήρξε κύριος ανταγωνιστής της Παναχαϊκής Γ.Ε., οι αγώνες με την οποία έχουν μείνει θρυλικοί και αξιομνημόνευτοι.
Το 1963 αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια Πατρών και κέρδισε την άνοδο στην Β΄ Εθνική. Στο Πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής αγωνίστηκε για 4 συνεχείς χρονιές, από την περίοδο 1963-64 μέχρι και την περίοδο 1966-67.
Το 1967 και ενώ αποτελούσε ομάδα Β΄ Εθνικής, συγχωνεύτηκε υποχρεωτικά με τον νόμο της χούντας και του τότε Υπουργού Αθλητισμού Κωνσταντίνου Ασλανίδη, μαζί με άλλα έξι πατραϊκά σωματεία, τον Ολυμπιακό, τον Ηρακλή, την Προοδευτική, τον Απόλλωνα, τον Πατραϊκό και τον Αχιλλέα ώστε να ιδρυθεί ο Α.Π.Σ. Πάτραι. Η Θύελλα είχε αρνηθεί τη συγχώνευση αλλά οι αρχές στείλανε αστυνομικές δυνάμεις να παραλάβουν το αρχείο και το καταστατικό του συλλόγου με την βία. Τότε οι «Θυελλιώτες» πήραν το καταστατικό, το λάβαρο και την σφραγίδα του συλλόγου και τα τοποθέτησαν σε ένα σιδερένιο κιβώτιο και τα έκρυψαν σε ένα οικόπεδο στην περιοχή της Εγλυκάδας, για να το επαναφέρουν ξανά με το τέλος της Επταετίας.
Το 1969, επανιδρύθηκε, βασιζόμενη πάνω στο Καταστατικό της Θυγατρικής της Ομάδος «Ελπίς Εγλυκάδος» και πριν ακόμα την πτώση της χούντας το 1973 πήρε ξανά το κανονικό της όνομα, κατακτώντας παράλληλα το Πρωτάθλημα Πατρών και το τοπικό Κύπελλο νικώντας την Αχαϊκή στον τελικό της διοργάνωσης με 3-0. Ως πρωταθλήτρια, συμμετείχε στο Ειδικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Ανόδου και διεκδίκησε την επάνοδο της στην Β΄ Εθνική, χωρίς όμως επιτυχία.
Την αγωνιστική περίοδο 2008-09 μετείχε στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής και τον 6ο Όμιλο όπου υποβιβάστηκε αλλά επέστρεψε πάλι την περίοδο 2011-12, κατά την οποία όμως δεν τα κατέφερε και υποβιβάστηκε πάλι στο τοπικό της Αχαΐας.
Η Θύελλα κατέκτησε το Πρωτάθλημα Αχαΐας το 2019 και επέστρεψε την περίοδο 2019-20 στα εθνικά πρωταθλήματα και την τέταρτη τη τάξει κατηγορία της χώρας, έπειτα από επτά χρονιές απουσίας, ενώ για πρώτη φορά μετέχει στην επονομαζόμενη Γ’ Εθνική Ερασιτεχνική, στην οποία βρίσκεται και την χρονιά 2020-21.
Έδρα
left|thumb|200px|Άποψη του Αθλητικό Κέντρου Θύελλας «Φώτης Αραβαντινός» Για πολλά χρόνια η ομάδα χρησιμοποιούσε ως έδρα το Γήπεδο Προσφυγικών στην ομώνυμη συνοικία της Πάτρας αλλά σήμερα αγωνίζεται σε ιδιόκτητο γήπεδο που κατασκευάστηκε μετά από αγώνες του πρώην προέδρου και παίκτη της Φώτη Αραβαντινού, του Δημήτρη Ανδρέσα και του νυν προέδρου Παναγιώτη Θανόπουλου.
Το Νομαρχιακό Συμβούλιο Αχαΐας αποφάσισε την παραχώρηση της απαραίτητης έκτασης στη Θύελλα και η κατασκευή του γηπέδου ολοκληρώθηκε το 2000, σε μια έκταση δίπλα στον Γλαύκο ποταμό κοντά στα όρια των περιοχών του Πετρωτού και του Σαραβαλίου.
Η έδρα της Θύελλας φέρει την ονομασία «Φώτης Αραβαντινός» προς τιμήν του παλιού ποδοσφαιριστή και προέδρου του συλλόγου, ο οποίος πρώτος οραματίστηκε από την δεκαετία του ‘80 την κατασκευή ενός ιδιόκτητου γηπέδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αχαΐας Κατηγορία:Ελληνικοί προσφυγικοί αθλητικοί σύλλογοι Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1930 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1930
Corsica Nazione
Το Corsica Nazione είναι πολιτικό κίνημα το οποίο εντάσσεται στον κορσικανικό εθνικισμό με έτος ίδρυσης το 1992 υπό την αιγίδα του A Cuncolta Naziunalista, με σημαντικότερα τα Accolta Naziunale Corsa (ANC) και τους Κορσικανούς Πράσινους (I Verdi Corsi). Πολιτικός του ηγέτης είναι ο, δικηγόρος στο επάγγελμα, Ζαν-Γκι Ταλαμονί.
Το Corsica Nazione μάχεται για την "ανάκτηση της αυτονομίας της εθνικής κορσικανικής κοινότητας όσον αφορά οικονομικά, κοινωνικά και πολιτισμικά θέματα".
Σχετικά Λήμματα
Κατηγορία:Κορσικανικά εθνικιστικά κινήματα Κατηγορία:Κορσικανικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Εθνικιστικά κόμματα
Διάσκεψη του Σαν Φρανσίσκο
Η Διάσκεψη του Σαν Φρανσίσκο ήταν η διεθνής ιδρυτική διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών που συνήλθε το 1945 στην πόλη του Σαν Φρανσίσκο, στην πολιτεία της Καλιφόρνιας, των ΗΠΑ, εξ ου και η ονομασία της. Η επίσημη πλήρης ονομασία της διάσκεψης αυτής ήταν "Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για μια Διεθνή Οργάνωση" (United Nations Conference on International Organization - "UNCIO").
Διάσκεψη
Τόπος της Διάσκεψης ορίσθηκε το Θέατρο Χερμπστ του Μνημειακού Κέντρου Πολέμου Παραστατικών και Τεχνών, στο Πολιτιστικό Κέντρο της πόλης. Οι εργασίες της διάσκεψης του Σαν Φρανσίσκο ξεκίνησαν με την παρουσία των αντιπροσώπων 50 συμμάχων χωρών, που προσκλήθηκαν από τις τέσσερις Δυνάμεις: ΗΠΑ, Σοβιετική Ένωση, Αγγλία και Κίνα, στις 25 Απριλίου του 1945 και έληξαν δύο μήνες μετά, στις 26 Ιουνίου (1945), όπου και συνομολογήθηκε (την τελευταία ημέρα) ο λεγόμενος Καταστατικός Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών.
Οι βασικές αρχές αυτού του ιδρυόμενου οργανισμού ουσιαστικά ενστερνίζονταν τους πολιτικούς στόχους των Συμμάχων για την μεταπολεμική περίοδο, όπως αυτοί είχαν ήδη προσδιοριστεί και προταθεί στις συμφωνίες στη Διάσκεψη του Ντάμπαρτον Όουκς το 1944, και στη συνέχεια είχαν επικυρωθεί στη Διάσκεψη της Γιάλτας, στις αρχές του ίδιου έτους της παρούσας Διάσκεψης (1945).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς συνθήκες Κατηγορία:Συνθήκες Κατηγορία:Συνθήκες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Χάρυ Τρούμαν Κατηγορία:Σαν Φρανσίσκο
Όσλο
Το Όσλο (Oslo) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Νορβηγίας. Αποτελεί τόσο περιφέρεια όσο και δήμο. Ιδρύθηκε το έτος 1040 ως Άνσλο, καθιερώθηκε ως κάουπστατ (kaupstad) ή εμπορικό κέντρο το 1048 από τον βασιλιά Χάραλντ Χαρνυράντα, αναβαθμίστηκε σε επισκοπή το 1070 και τελικά σε πρωτεύουσα επί του Χάακον Ε΄ της Νορβηγίας γύρω στο 1300. Η προσωπική ένωση με τη Δανία από το 1397 έως το 1523 και στη συνέχεια από το 1536 έως το 1814 μείωσε τη σημασία του. Αφού καταστράφηκε από μια πυρκαγιά το 1624, επί της βασιλείας του Χριστιανού Δ΄, μια νέα πόλη χτίστηκε πλησιέστερα στο φρούριο Άκερσους και ονομάστηκε Χριστιανία προς τιμήν του βασιλιά. Καθιερώθηκε ως δήμος (formannskapsdistrikt) την 1η Ιανουαρίου 1838. Η πόλη λειτουργούσε ως επίσημη συμπρωτεύουσα μεταξύ 1814-1905 της Ένωσης μεταξύ Σουηδίας και Νορβηγίας. Το 1925, όταν η πόλη ενσωμάτωσε το χωριό που διατηρούσε το παλιό του όνομα, μετονομάστηκε σε Όσλο.
Το Όσλο είναι το οικονομικό και κυβερνητικό κέντρο της Νορβηγίας. Η πόλη είναι επίσης κόμβος του νορβηγικού εμπορίου, των τραπεζών, της βιομηχανίας και της ναυτιλίας. Αποτελεί σημαντικό κέντρο για τις ναυτιλιακές βιομηχανίες και το θαλάσσιο εμπόριο στην Ευρώπη. Η πόλη φιλοξενεί πολλές εταιρείες του ναυτιλιακού τομέα, μερικές από τις οποίες είναι από τις μεγαλύτερες ναυτιλιακές εταιρείες, ναυτιλιακούς πράκτορες και ναυτιλιακούς ασφαλιστές. Το Όσλο είναι πιλοτική πόλη του προγράμματος διαπολιτισμικών πόλεων του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Το Όσλο θεωρείται παγκόσμια πόλη και ταξινομήθηκε ως «Bήτα Παγκόσμια Πόλη» σε μελέτες που διεξήχθησαν από την Ομάδα Μελέτης και το Δίκτυο Παγκοσμιοποίησης και Παγκόσμιων Πόλεων το 2008. Κατατάχθηκε στην πρώτη θέση όσον αφορά την ποιότητα ζωής μεταξύ των Ευρωπαϊκών μεγάλων πόλεων στην έκθεση για τις Ευρωπαϊκές Πόλεις του Μέλλοντος του περιοδικού fDi, του 2012. Μια έρευνα που διεξήχθη από την ΕCΑ International το 2011 κατέταξε το Όσλο ως τη δεύτερη πιο ακριβή πόλη στον κόσμο ως προς τις δαπάνες διαβίωσης μετά το Τόκιο. Το 2013 το Όσλο ισοψήφισε με την Αυστραλιανή πόλη της Μελβούρνης ως η τέταρτη πιο ακριβή πόλη στον κόσμο, σύμφωνα με την Παγκόσμια μελέτη Δαπανών Διαβίωσης του Economist Intelligence Unit (EIU).
Την 1η Ιουλίου 2017 ο δήμος του Όσλο είχε πληθυσμό 672.061 κατοίκους, ενώ ο πληθυσμός της αστικής περιοχής της πόλης στις 3 Δεκεμβρίου του 2018, ήταν 1.000.467. Η μητροπολιτική περιοχή είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 1,71 εκατομμυρίων. Ο πληθυσμός αυξάνεται με ρυθμούς ρεκόρ τα τελευταία χρόνια, καθιστώντας την την ταχύτερα αναπτυσσόμενη μεγάλη πόλη στην Ευρώπη. Η αύξηση αυτή οφείλεται κατά κύριο λόγο στη διεθνή μετανάστευση και στα σχετικά υψηλά ποσοστά γεννήσεων, αλλά και στη μετανάστευση στο εσωτερικό της χώρας. Ο πληθυσμός των μεταναστών στην πόλη αναπτύσσεται κάπως ταχύτερα από ό,τι ο νορβηγικός πληθυσμός και στην κυρίως πόλη αυτοί είναι πλέον περισσότεροι από το 25% του συνολικού πληθυσμού αν συμπεριληφθούν και οι γονείς μετανάστες.
Αστική περιοχή
Την 1η Ιανουαρίου 2016 ο δήμος του Όσλο είχε πληθυσμό 658.390 κατοίκους. Η αστική περιοχή εκτείνεται πέρα από τα όρια του δήμου στην περιφέρεια του Ακερσους που τον περιβάλλει (δήμοι Άσκερ, Μπέρουμ, Φετ, Ένεμπακ, Ρέλινγκεν, Λέρενσκογκ, Nίτενταλ, Σκέντσμο, Σκι, Σέρουμ, Γκέρντρουμ, Όπεγκαρντ). Ο συνολικός πληθυσμός αυτής της αστικής συγκέντρωσης είναι 1.000.467. Το κέντρο της πόλης βρίσκεται στο τέλος του Όσλοφιορντ, από το οποίο η πόλη εξαπλώνεται σε τρεις ξεχωριστούς «διάδρομους» - στο εσωτερικό προς τα βόρεια-ανατολικά και νότια κατά μήκος των δύο πλευρών του φιόρδ - που δίνει στην αστική περιοχή σχήμα που θυμίζει ανάποδο κεκλιμένο «Y» (σε χάρτες, δορυφορικές εικόνες ή από ψηλά).
Στα βόρεια και ανατολικά, εκτεταμένοι λόφοι (Μάρκα) υψώνονται πάνω από την πόλη, δίνοντας στην περιοχή το σχήμα γιγαντιαίου αμφιθεάτρου. Ο αστικός δήμος (bykommune) και η περιφέρεια (fylke) του Όσλο ταυτίζονται, κάτι που δεν συμβαίνει σε καμία άλλη πόλη της Νορβηγίας. Από τη συνολική έκταση του Όσλο 130 τ.χλμ. είναι αστική και 7 γεωργική γη. Οι αδόμητες περιοχές εντός της οικιστικής ζώνης ανέρχονται σε 22 τ.χλμ.
Η πόλη του Όσλο καθιερώθηκε ως δήμος στις 3 Ιανουαρίου 1838. Διαχωρίστηκε από την περιφέρεια του Άκερσους για να γίνει χωριστή περιφέρεια το 1842. Ο αγροτικός δήμος Άκερ συγχωνεύτηκε με το Όσλο την 1η Ιανουαρίου 1948 (και ταυτόχρονα μεταφέρθηκε από την περιφέρεια Άκερσους σε εκείνη του Όσλο). Επιπλέον, το Όσλο μοιράζεται πολλές σημαντικές λειτουργίες με την περιφέρεια Άκερσους.
Συνοικίες
Όπως ορίστηκαν τον Ιανουάριο του 2004 από το δημοτικό συμβούλιο
Όνομα και σφραγίδα
Μετά την καταστροφή από μια πυρκαγιά το 1624, επί της βασιλείας του Βασιλιά Χριστιανού Δ΄, μια νέα πόλη χτίστηκε κοντά στο φρούριο Άκερσους και ονομάστηκε Χριστιανία προς τιμήν του βασιλιά. Η παλιά θέση, όμως, ανατολικά του ποταμού Άκερ δεν εγκαταλείφθηκε και το χωριό του Όσλο παρέμεινε ως προάστιο έξω από τις πύλες της πόλης και συμπεριλήφθηκε τελικά στην κυρίως πόλη. Το 1925 το όνομα του προαστίου δόθηκε σε ολόκληρη την πόλη, ενώ το προάστιο μετονομάστηκε σε «Γκάμλμπιν» (επί λέξει «η παλιά πόλη») για να αποφευχθεί η σύγχυση. Η Παλιά Πόλη είναι εντός της διοικητικής περιοχής Γκάμλε Όσλο. Τα προηγούμενα ονόματα αντικατοπτρίζονται σε ονόματα οδών όπως η «Όσλο γκάτε» (οδός Όσλο) και το νοσοκομείο του Όσλο .thumb|Όσλο|270x270εσ
Ετυμολογία
Η προέλευση του ονόματος Όσλο αποτέλεσε αντικείμενο πολλών συζητήσεων. Οπωσδήποτε προέρχεται από την Αρχαία Σκανδιναβική και ήταν -κατά πάσα πιθανότητα- αρχικά το όνομα ενός μεγάλου αγροκτήματος στο Μπγέρβικα, αλλά η έννοια αυτού του ονόματος αμφισβητείται. Οι σύγχρονοι γλωσσολόγοι γενικά ερμηνεύουν τα αρχικά Όσλο, Άσλο ή Άνσλο είτε ως «Λιβάδι στη Βάση ενός Λόφου» είτε ως «Λιβάδι Αφιερωμένο στους Θεούς», και τα δύο θεωρούμενα εξίσου πιθανά
Λανθασμένα κάποτε θεωρείτο ότι Όσλο σήμαινε «η εκβολή του ποταμού Λο», ένα υποτιθέμενο προηγούμενο όνομα του ποταμού Άλνα. Ωστόσο όχι μόνο δεν έχει βρεθεί καμία απόδειξη για κάποιο ποταμό «Λo», που να προηγείται του έργου όπου ο Πέντερ Κλάουσον Φρίς πρότεινε για πρώτη φορά αυτή την ετυμολογία, αλλά το ίδιο το όνομα δεν συμφωνεί με τη νορβηγική γραμματική : η σωστή μορφή θα ήταν Λόαρος. Το όνομα Λο θεωρείται τώρα ότι είναι μια εκ των υστέρων κατασκευή που έκανε ο Φρις για να υποστηρίξει την ετυμολογία του για το Όσλο.
Σφραγίδα
Το Όσλο είναι μια από τις λίγες πόλεις της Νορβηγίας, εκτός από το Μπέργκεν και το Τένσμπεργκ, που δεν έχει επίσημο οικόσημο, αλλά χρησιμοποιεί αντί αυτού σφραγίδα. Η σφραγίδα του Όσλο δείχνει τον πολιούχο της πόλης, τον Άγιο Χάλβαρντ, με τα χαρακτηριστικά του, τη μυλόπετρα και τα βέλη, με μια γυμνή γυναίκα στα πόδια του. Είναι καθισμένος σε θρόνο με διακοσμητικά λιοντάρια, που την εποχή εκείνη συνήθως χρησιμοποιούσαν και οι Νορβηγοί βασιλιάδες.
Ιστορία
Σύμφωνα με τις Σκανδιναβικές σάγκες το Όσλο ιδρύθηκε γύρω στο 1049 από τον Χάραλντ Χαρντράντα. Πρόσφατες αρχαιολογικές έρευνες όμως έχουν αποκαλύψει χριστιανικούς τάφους, που μπορούν να χρονολογούνται πριν από το 1000 μ.Χ., γεγονός που αποδεικνύει την ύπαρξη ενός προγενέστερου οικισμού. Σε αυτό οφείλεται ο εορτασμός της χιλιετίας του Όσλο το 2000.
Έχει θεωρηθεί πρωτεύουσα από τη βασιλεία του Χάακον Ε΄ της Νορβηγίας (1299-1319), του πρώτου βασιλιά, που διέμενε μόνιμα στην πόλη. Ξεκίνησε επίσης την κατασκευή του φρουρίου Άκερσους και των Ανακτόρων (Kongsgård) του Όσλο. Ένα αιώνα αργότερα η Νορβηγία αποτέλεσε το αδύναμο μέρος μιας προσωπικής ένωσης με τη Δανία και ο ρόλος του Όσλο μειώθηκε σε εκείνο ενός επαρχιακού διοικητικού κέντρου, με τους μονάρχες να κατοικούν στην Κοπεγχάγη. Το γεγονός ότι το πανεπιστήμιο του Όσλο ιδρύθηκε μόλις το 1811 είχε δυσμενή επίδραση στην εθνική ανάπτυξη.
Το Όσλο καταστράφηκε αρκετές φορές από πυρκαγιά και μετά τη δέκατη τέταρτη από αυτές το 1624 ο Χριστιανός Δ΄ της Δανίας και της Νορβηγίας διέταξε να ξαναχτιστεί σε νέα τοποθεσία πέρα ​​από τον όρμο, κοντά στο κάστρο Άκερσους και με το όνομα Χριστιανία. Πολύ πριν από αυτό η Χριστιανία είχε αρχίσει να εδραιώνεται ως κέντρο εμπορίου και πολιτισμού της Νορβηγίας. Το τμήμα της πόλης που χτίστηκε το 1624 τώρα αποκαλείται συχνά Κβαντρατούρεν (Kvadraturen) λόγω του ορθογωνικού σχεδίου του με κανονικά, τετραγωνικά τετράγωνα. Η τελευταία επιδημία πανώλης στο Όσλο συνέβη το 1654. Το 1814 η Χριστιανία έγινε πάλι πραγματική πρωτεύουσα, όταν διαλύθηκε η ένωση με τη Δανία.
Πολλά εμβληματικά κτίρια χτίστηκαν τον 19ο αιώνα, όπως τα Βασιλικά Ανάκτορα (1825-1848), το κτίριο Στόρτινγκ (το Κοινοβούλιο) (1861-1866), το Πανεπιστήμιο, το Εθνικό Θέατρο και το Χρηματιστήριο. Μεταξύ των παγκοσμίως γνωστών καλλιτεχνών που έζησαν εδώ την περίοδο αυτή ήταν οι Ερρίκος Ίψεν και Κνουτ Χάμσουν (ο δεύτερος τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας). Το 1850 η Χριστιανία ξεπέρασε το Μπέργκεν και έγινε η μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Το αρχικό όνομα του Όσλο επαναφέρθηκε το 1925.
1000-1600
Επί της βασιλείας του Όλαφ Γ΄ της Νορβηγίας, το Όσλο έγινε το πολιτιστικό κέντρο της Ανατολικής Νορβηγίας. Ο Χάλβαρντ Βέμπγερνσον έγινε ο προστάτης άγιος της πόλης και απεικονίζεται στη σφραγίδα της.
Το 1174 κτίστηκε το Αββαείο Χοβέντογια. Οι εκκλησίες και οι μονές έγιναν σημαντικοί ιδιοκτήτες μεγάλων εκτάσεων γης, που αποδείχθηκαν σημαντικές για την οικονομική ανάπτυξη της πόλης, ειδικά πριν από τη Μαύρη Πανώλη.
Στις 25 Ιουλίου 1197 ο Σβερ Σίγκουρντσον και οι στρατιώτες του επιτέθηκαν στο Όσλο από το Χοβέντογια.
Κατά τον Μεσαίωνα, το Όσλο έφθασε στη μεγαλύτερη ακμή του επί της βασιλείας του Χάακον Ε΄ της Νορβηγίας, που άρχισε να κατασκευάζει το φρούριο Άκερσους και ήταν επίσης ο πρώτος βασιλιάς που κατοικούσε μόνιμα στην πόλη, γεγονός που βοήθησε το Όσλο να γίνει πρωτεύουσα της Νορβηγίας.
Στα τέλη του 12ου αιώνα έμποροι της Χανσεατικής Ένωσης από το Ρόστοκ μετακόμισαν στην πόλη και κέρδισαν μεγάλη επιρροή εκεί. Η Μαύρη Πανώλη έφθασε στη Νορβηγία το 1349 και η πόλη, όπως και άλλες πόλεις της Ευρώπης, υπέφερε πολύ. Τα κέρδη των εκκλησιών από τις γαίες τους μειώθηκαν τόσο πολύ που οι Χανσεατικοί έμποροι κυριάρχησαν στο εξωτερικό εμπόριο της πόλης τον 15ο αιώνα.
17ος αιώνας
Με την πάροδο του χρόνου πυρκαγιές κατέστρεψαν πολλά μέρη της πόλης πολλές φορές, καθώς πολλά από τα κτίρια ήταν εξ ολοκλήρου κατασκευασμένα από ξύλο. Μετά την τελευταία πυρκαγιά του 1624, που διήρκεσε τρεις ημέρες, ο Χριστιανός Δ΄ της Δανίας αποφάσισε η παλιά πόλη να μην ανοικοδομηθεί πάλι. Οι άνδρες του κατασκεύασαν ένα δίκτυο δρόμων στο Ακερσχάγκεν, κοντά στο κάστρο Άκερσους. Απαίτησε από όλους τους πολίτες να μεταφέρουν τα καταστήματα τους και τα εργαστήριά τους στη νεόκτιστη πόλη Χριστιανία, που ονομάστηκε έτσι προς τιμή του.
Η μεταμόρφωση της πόλης προχώρησε αργά τα πρώτα εκατό χρόνια. Έξω από την πόλη, κοντά στο Βάτερλαντ και το Γκρένλαντ κοντά στην Παλιά Πόλη, το Όσλο, αναπτύχθηκε ένα νέο, ανεξέλεγκτο τμήμα της πόλης, γεμάτο με πολίτες των κατώτερων τάξεων.
19ος αιώνας
Το 1814 η πρώην επαρχιακή πόλη της Χριστιανία έγινε η πρωτεύουσα του ανεξάρτητου Βασιλείου της Νορβηγίας, σε προσωπική ένωση με τη Σουηδία. Αρκετοί κρατικοί θεσμοί δημιουργήθηκαν και ο ρόλος της πρωτεύουσας στην πόλη προκάλεσε μια περίοδο μεγάλης πληθυσμιακής αύξησης. Η κυβέρνηση του νέου κράτους χρειαζόταν κτίρια για την επέκταση της διοίκησής του και των θεσμών. Ανεγέρθηκαν αρκετά σημαντικά κτίρια - η Τράπεζα της Νορβηγίας (1828), το Βασιλικό Παλάτι (1848) και το Στόρτινγκ (1866). Μεγάλες περιοχές του γειτονικού δήμου Άκερ ενσωματώθηκαν το 1839, το 1859 και το 1878. Η επέκταση του 1859 περιελάμβανε την Γκρύνερλόκα, το Γκρένλαντ και το Όσλο. Εκείνη την εποχή η περιοχή που ονομαζόταν Όσλο (σήμερα Γκάμλεμπιν ή Παλιά Πόλη) ήταν ένα χωριό ή προάστιο έξω από τα όρια της πόλης, ανατολικά του ποταμού Άκερ. Ο πληθυσμός αυξήθηκε από περίπου 10.000 το 1814 σε 230.000 το 1900. Η Χριστιανία επέκτεινε τη βιομηχανία της από το 1840, κυρίως γύρω από τον Ακερσέλβα. Υπήρξε μια θεαματική οικοδομική έκρηξη τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα, με πολλά νέα κτίρια διαμερισμάτων και ανανέωση του κέντρου της πόλης, αλλά σταμάτησε το 1899.
1900-παρόν
Ο δήμος ανέπτυξε νέες εκτάσεις όπως η κηπούπολη Ούλεβαλ (1918-1926) και το Τόρσοβ (1917-1925). Το Δημαρχείο κατασκευάστηκε στην πρώην παραγκούπολη Βίκα, από το 1931 έως το 1950. Ο Δήμος Άκερ ενσωματώθηκε στο Όσλο το 1948 και αναπτύχθηκαν προάστια, όπως το Λαμπερτσέτερ (από το 1951). Το Ακερ Μπρίγκε οικοδομήθηκε στον χώρο του πρώην ναυπηγείου Άκερς Μεκανίσκε Βέρκστεντ (Akers Mekaniske Verksted), από το 1982 έως το 1998.
Το όνομα της πόλης και του δήμου ήταν Χριστιανία μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1925, όταν το όνομα άλλαξε στο Όσλο, καθώς στις αρχές της δεκαετίας του 1900 υποστηρίχθηκε ότι ένας Δανός βασιλιάς ήταν ακατάλληλος ως όνομα της πρωτεύουσας της ανεξάρτητης Νορβηγίας.
Στις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Νορβηγία το 2011 το Όσλο επλήγη από έκρηξη βόμβας στο Κυβερνητικό Συγκρότημα, καταστρέφοντας διάφορα κτίρια όπως το κτίριο που στέγαζε το γραφείο του πρωθυπουργού. Οκτώ άνθρωποι σκοτώθηκαν στη βομβιστική επίθεση.
Πρόκειται για μια πολυεθνική πόλη που έχει 666.759 κατοίκους, (2017) από τους οποίους περίπου το 25% είναι μετανάστες. Το Όσλο βρίσκεται στο φιόρδ Όσλοφιορδ, στον όρμο Σκάγκερακ. Προς όλες τις άλλες κατευθύνσεις, το Όσλο περιβάλλεται από πράσινους λόφους και βουνά κι επίσης από το Μάρκα, ένα άγριο δάσος εύκολα προσβάσιμο από την πόλη. Γύρω από την πόλη υπάρχουν 40 νησιά, εκ των οποίων το πιο μεγάλο είναι το Μαλμέγια (0,56 τ.χλμ.). Το Όσλο έχει 343 λίμνες, εκ των οποίων η πιο μεγάλη ονομάζεται Μαριντάλσβανετ (3,91 τ.χλμ.). Αυτή η λίμνη είναι επίσης η βασική πηγή ύδρευσης για ένα πολύ μεγάλο τμήμα της δυτικής ζώνης του Όσλο, κυρίως το Βέστρε Άκερ και το Νόρντρε Άκερ. Το ψηλότερο σημείο της πόλης είναι το Κίρκεμπεργκετ, σε υψόμετρο 629 μέτρων. Αν και ο πληθυσμός του Όσλο είναι μικρός, σε σύγκριση με αυτόν άλλων ευρωπαϊκών πρωτευουσών, καταλαμβάνει μια ασυνήθιστα μεγάλη έκταση.
Γεωγραφία
thumb|Δορυφορική εικόνα του Όσλο, Ιούλιος 2018 thumb|upright=1.35|Χάρτης της αστικής περιοχής του Όσλο το 2005. Η γκρίζα περιοχή στο μέσο δείχνει το κέντρο της πόλης του Όσλο|αριστερά Το Όσλο καταλαμβάνει ένα τόξο ξηράς στο βορειότερο άκρο του Όσλοφιορδ. Το φιόρδ, που σχεδόν διχοτομείται από τη χερσόνησο Nέσοντεν απέναντι από το Όσλο, εκτείνεται προς τα νότια. Σε όλες τις άλλες κατευθύνσεις το Όσλο περιβάλλεται από καταπράσινους λόφους και βουνά. Υπάρχουν 40 νησιά εντός των ορίων της πόλης, με μεγαλύτερο το Mάλμεγια (0,56 τ.χλμ.), και περισσότερα σε όλο το Όσλοφιορδ. Το Όσλο έχει 343 λίμνες, με μεγαλύτερη τη Μαρινταλσβάνετ (3,91 τ. χ.), που είναι επίσης κύρια πηγή πόσιμου νερού για μεγάλα τμήματα του Όσλο.
Αν και η Ανατολική Νορβηγία έχει αρκετούς ποταμούς, κανένας από αυτά δεν εκβάλλει στον ωκεανό στο Όσλο. Αντ'αυτού το Όσλο έχει δύο μικρότερα ποτάμια: τον Ακερσέλβα (που αποχετεύει τη Μαρινταλσβάνετ και εκβάλλει στο φιόρδ στο Μπγέρβικα) και τον Αλνα. Οι καταρράκτες του Ακερσέλβα εξασφάλιζαν ισχύ σε ορισμένες από τις πρώτες σύγχρονες βιομηχανίες της Νορβηγίας τη δεκαετία του 1840. Αργότερα ο ποταμός έγινε το σύμβολο του σταθερού και μόνιμου οικονομικού και κοινωνικού διαχωρισμού της πόλης σε Ανατολικό και Δυτικό. Οι εργατικές συνοικίες βρίσκονται και στις δύο πλευρές του ποταμού και η διαίρεση στην πραγματικότητα ακολουθεί την οδό Uelands λίγο πιο δυτικά. Ο ποταμός Αλνα διαρρέει το Γκρορουντάλεν, το μεγαλύτερο προάστιο και βιομηχανική περιοχή του Όσλο. Το υψηλότερο σημείο είναι το Κιρκεμπέργκετ, στα 629 μέτρα (2.064 πόδια). Αν και ο πληθυσμός της πόλης είναι μικρός σε σύγκριση με τις περισσότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, καταλαμβάνει ασυνήθιστα μεγάλη έκταση, της οποίας τα δύο τρίτα είναι προστατευόμενες περιοχές δασών, λόφων και λιμνών. Περιλαμβάνει πολλά πάρκα και υπαίθριες περιοχές, προσφέροντάς του μια ευάερη και πράσινη εμφάνιση.
Η πιο παλιά συνοικία της πόλης βρίσκεται στα βόρεια του φρουρίου του Ακερσους και είναι το ζωτικό κέντρο της. Η κύρια οδός ονομάζεται πύλη Καρλ Γιόχανς. Στην αρτηρία αυτή, με μήκος ενάμιση χιλιόμετρο, ορθώνονται τα ιστορικά κτήρια: το Βασιλικό Ανάκτορο του πρώτου μισού του 19ου αιώνα, το Εθνικό Θέατρο ρυθμού ροκοκό, η έδρα του Κοινοβουλίου του 19ου αιώνα και το Πανεπιστήμιο, που χρονολογείται από το 1851.
Κλίμα
Το Όσλο έχει υγρό ηπειρωτικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν) με ζεστά καλοκαίρια και κρύους χειμώνες. Λόγω των ωκεάνιων επιρροών οι χειμώνες είναι λιγότερο κρύοι από τις περισσότερες ηπειρωτικές περιοχές στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος. Το κλίμα του χαρακτηρίζεται επίσης ως οριακό ωκεάνιο. Το Όσλο έχει σημαντική ποσότητα βροχοπτώσεων κατά τη διάρκεια του έτους. Αυτό ισχύει ακόμη και για τον ξηρότερο μήνα. Λόγω του βόρειου γεωγραφικού πλάτους της πόλης, το φως της ημέρας ποικίλλει πολύ, από περισσότερο από 18 ώρες το καλοκαίρι, όταν ποτέ δεν σκοτεινιάζει εντελώς το βράδυ (όχι σκοτεινότερο από το ναυτικό λυκόφως), μέχρι σε 6 ώρες τον χειμώνα.
Ο Ιούλιος του 1901 ήταν ο θερμότερος μήνας που καταγράφηκε ποτέ με μέση θερμοκρασία 24ώρου 22,7 ° C. Ο κατωτέρω πίνακας κλιματικών συνθηκών είναι για την περίοδο 1981-2010, ενώ τα ακρότατα (εκτός από τις μέσες ετήσιες μέγιστες και ελάχιστες θερμοκρασίες) περιλαμβάνουν επίσης παλαιότερους σταθμούς όπως του Αστεροσκοπείου στο κέντρο. Τις τελευταίες δεκαετίες η θερμοκρασία έχει αυξηθεί και 8 από τα 12 μηνιαία ελάχιστα είναι πριν από το 1900, ενώ το πιο πρόσφατο είναι εκείνο του Νοεμβρίου του 1965.
Τον Μάιο του 2018 σημειώθηκαν θερμοκρασίες υψηλότερες από τις μέσες καθ 'όλη τη διάρκεια του μήνα. Στις 30 Μαΐου 2018 η πόλη γνώρισε θερμοκρασία 31,1 ° C, καθιστώντας τη την υψηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία του Μαΐου στα αρχεία του Όσλο. Στις 27 Ιουλίου 2018 η θερμοκρασία στο Όσλο έφτασε τους 34,6 βαθμούς Κελσίου, η υψηλότερη που σημειώθηκε από το 1937, όταν οι παρατηρήσεις για το Όσλο διεξάγονταν στην πανεπιστημιακή περιοχή του Μπλίντερν. Τον Ιανουάριο τρεις από τις τέσσερις ημέρες έχουν ολικό παγετό, ενώ κατά μέσο όρο μία από τις τέσσερις ημέρες είναι ψυχρότερη από -10 ° C. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει σημειωθεί είναι -29,6 ° C, στις 21 Ιανουαρίου 1841, ενώ η πιο ψυχρή που καταγράφηκε ποτέ στο Μπλίντερν ήταν -26 ° C τον Ιανουάριο του 1941.
Πάρκα και περιοχές αναψυχής
thumb|Πάρκο Φρόγκνερ Το Όσλο διαθέτει μεγάλο αριθμό πάρκων και χώρων πρασίνου στον πυρήνα της πόλης, καθώς και έξω από αυτόν.
Το Όσλο (με το γειτονικό Σάντβικα-Αακερ) είναι χτισμένο σε σχήμα πετάλου στις όχθες του Όσλοφιορδ και περιορίζεται στις περισσότερες κατευθύνσεις από λόφους και δάση. Έτσι κάθε σημείο της πόλης είναι σχετικά κοντά σε δάσος. Υπάρχουν δύο μεγάλα δάση που συνορεύουν με την πόλη: Το Εστμάρκα (επί λέξει «Ανατολικό Δάσος», στην ανατολική περίμετρο της πόλης), και το πολύ μεγάλο Νόρντμαρκα (επί λέξει «Βόρειο Δάσος», που εκτείνεται από τη βόρεια περίμετρο της πόλης βαθιά στην ενδοχώρα).
Η λίμνη έχει υψόμετρο 183 μέτρα, βρίσκεται σε μια δημοφιλή περιοχή πεζοπορίας και είναι ιδανική για μπάρμπεκιου, κολύμπι, μπιτς βόλεϋ και άλλες δραστηριότητες.
Ο δήμος διαθέτει οκτώ δημόσιες πισίνες. Η Τέγιενμπάντετ είναι η μεγαλύτερη κλειστή πισίνα στο Όσλο και μία από τις λίγες πισίνες 50 μέτρων στη Νορβηγία. Μια άλλη αυτού του μεγέθους είναι η ανοικτή πισίνα Φρόγκνερμπάντετ.
Αστικό τοπίο
Το αστικό τοπίο του Όσλο αναδημιουργείται ως μια σύγχρονη πόλη με διάφορα σημεία πρόσβασης, ένα εκτεταμένο σύστημα μετρό με μια νέα οικονομική περιοχή και μια πολιτιστική πόλη. Το 2008 πραγματοποιήθηκε έκθεση στο Λονδίνο όπου παρουσιάστηκε η βραβευμένη Όπερα του Όσλο, το σχέδιο αστικής αναγέννησης της παραλίας του Όσλο, το Μουνκ / Στένερσεν και η νέα Βιβλιοθήκη Ντέιχμαν. Τα περισσότερα κτίρια στην πόλη και στις γειτονικές κοινότητες έχουν χαμηλό ύψος, με σημαντικά ψηλότερα μόνο το Πλάζα, το Ποστχουσέτ και ορισμένα στο Μπγέρβικα.
Αρχιτεκτονική
left|thumb|Το Φιορντμπίεν είναι ένα μεγάλο κατασκευαστικό πρόγραμμα στην παραλία του κεντρικού Όσλο, που εκτείνεται από το Μπίγκντο στα δυτικά ως το Ορμεγια στα ανατολικά. Ορισμένες από τις περιοχές του είναι το Μπγέρβικα, το Άκερ μπρίγκε, το Τιουβχόλμεν και η περιοχή του κεντρικού σταθμού Η αρχιτεκτονική του Όσλο είναι πολυποίκιλη. Ο αρχιτέκτονας Καρλ Φρέντερικ Στάνλεϊ (1769-1805), που εκπαιδεύτηκε στην Κοπεγχάγη, πέρασε μερικά χρόνια στη Νορβηγία γύρω στα 1800. Έκανε μικρότερα έργα για πλούσιους πελάτες μέσα και γύρω από το Όσλο, αλλά το σημαντικό του επίτευγμα ήταν η ανακαίνιση της Σχολής του Καθεδρικού του Οσλο, που ολοκληρώθηκε το 1800. Πρόσθεσε μια κλασσική στοά στην πρόσοψη μιας παλαιότερης κατασκευής και ένα ημικυκλικό αμφιθέατρο που καταλήφθηκε από το Κοινοβούλιο το 1814 ως προσωρινό τόπος για τις συνελεύσεις του, που τώρα σώζεται στο Νορβηγικό Μουσείο Ιστορίας του Πολιτισμού ως εθνικό μνημείο.
Όταν η Χριστιανία έγινε η πρωτεύουσα της Νορβηγίας το 1814, δεν υπήρχαν ουσιαστικά κτίρια κατάλληλα για πολλούς νέους κυβερνητικούς θεσμούς. Ξεκίνησε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα ανοικοδόμησης, αλλά υλοποιήθηκε πολύ αργά λόγω οικονομικών περιορισμών. Το πρώτο μεγάλο έργο ήταν τα Βασιλικά Ανάκτορα, που σχεδιάστηκαν από τον Χανς Λίνστοβ και χτίστηκαν μεταξύ 1824 και 1848. Ο Λίνστοβ σχεδίασε επίσης την Καρλ Γιόχανς γκάτε, τη λεωφόρο που συνδέει τα Ανάκτορα με την πόλη, με μια μνημειακή πλατεία στο μέσο της, που περιβάλλεται από κτίρια για το Πανεπιστήμιο, το Κοινοβούλιο (Στόρτινγκ) και άλλους θεσμούς. Μόνο τα πανεπιστημιακά κτίρια πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με αυτό το σχέδιο. Ο Κρίστιαν Χάινριχ Γκρος, ένας από τους πρώτους αρχιτέκτονες που εκπαιδεύτηκε αποκλειστικά στη Νορβηγία, σχεδίασε το αρχικό κτήριο για το Χρηματιστήριο του Όσλο (1826-1828), το τοπικό κατάστημα της Τράπεζας της Νορβηγίας (1828), το Θέατρο της Χριστιανία (1836-1837) και την πρώτη πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου του Όσλο (1841-1856). Για τα πανεπιστημιακά κτίρια ζήτησε τη βοήθεια του διάσημου Γερμανικού αρχιτέκτονα Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ. Η γερμανική αρχιτεκτονική επιρροή συνεχίστηκε στη Νορβηγία και πολλά ξύλινα κτίρια ακολούθησαν τις αρχές του νεοκλασικισμού. Στο Όσλο ο Γερμανός αρχιτέκτονας Αλεξίς ντε Σατονέφ σχεδίασε την Εκκλησία της Αγίας Τριάδας, την πρώτη νεογοτθική εκκλησία, που ολοκληρώθηκε από τον φον Χάνο το 1858.