cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dassault Rafale
Ιστορία
Έτσι αρχικά η Γαλλία συνεργάστηκε με το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, την Ιταλία και την Ισπανία στο πρόγραμμα Future European Fighter Aircraft, το οποίο στη συνέχεια θα εξελισσόταν στο Eurofighter Typhoon. Εντούτοις, σύντομα διαπιστώθηκε ότι οι γαλλικές απαιτήσεις δεν μπορούσαν να υλοποιηθούν στο συγκεκριμένο πρόγραμμα. Το Eurofighter δεν σχεδιαζόταν με τη σκέψη να επιχειρεί και από αεροπλανοφόρα, ενώ η Γαλλία δεν ήθελε να προχωρήσει στην αγορά δύο διαφορετικών τύπων αεροσκαφών για τις δυνάμεις της. Επίσης, ενώ το Eurofighter προγραμματιζόταν να είναι μαχητικό αεράμυνας, η Γαλλία αναζητούσε ένα αεροσκάφος πολλαπλού ρόλου μεν, αλλά με κύρια αποστολή του την κρούση. Έτσι, στα μέσα της δεκαετίας του 1980, η γαλλική πλευρά αποχώρησε από το πρόγραμμα ευρωπαϊκής συνεργασίας, και άρχισε να εξελίσσει ένα δικό της αεροσκάφος. Ανάδοχος του προγράμματος ήταν η Dassault, το οποίο παρουσίασε το Rafale ως κόνσεπτ το 1985.
Στις 4 Ιουλίου 1986, το πρωτότυπο Rafale A έκανε την παρθενική του πτήση, δύο χρόνια μόλις μετά την αρχή της μελέτης. Η γαλλική κυβέρνηση προχώρησε στην αγορά των πρώτων Rafale το 1988. Μέχρι το 1993, το Rafale είχε ήδη κάνει αρκετές δοκιμαστικές πτήσεις, συμπεριλαμβανομένων και απονηώσεων και προσνηώσεων στο αεροπλανοφόρο Foch (Φος) του Γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού. Παρ' όλη όμως την επιτυχία των δοκιμών, το πρόγραμμα πάγωσε μέχρι το 1999, καθώς οικονομικά προβλήματα ταλάνιζαν το Γαλλικό Στρατό για μεγάλο μέρος της δεκαετίας. Από τη στιγμή που η ανάπτυξη συνεχίστηκε, πέρασαν άλλα δύο χρόνια μέχρι τα πρώτα Rafale παραγωγής να ενταχθούν στη δύναμη του Γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού, ενώ το αεροσκάφος πρακτικά ξεκίνησε την καριέρα του το 2004 πετώντας στους ουρανούς του Αφγανιστάν σε ρόλους προστασίας.
Με το Rafale η Dassault σκοπεύει να προσφέρει αντικατάσταση πλειάδας παλαιότερων μαχητικών αεροσκαφών, όπως η σειρά Mirage, τα αμερικανικά F-8 Crusader, τα SEPECAT Jaguar και τα Super Étendard.
Σχεδίαση
Αν και χωρίς καθαρές βλέψεις να χαρακτηριστεί stealth, το Rafale έχει σχεδιαστεί από απόψεως σχήματος και υλικών κατασκευής ώστε να έχει όσο το δυνατόν χαμηλότερο ίχνος ραντάρ. Τμήμα της σχεδίασης αυτής αποτελεί το σύστημα αυτοπροστασίας και ηλεκτρονικού πολέμου SPECTRA της εταιρείας Thales. Η κατηγοριοποίηση της τεχνολογίας που χρησιμοποιείται ως άκρως απόρρητη και η άρνηση της Thales να επιτρέψει τη χρήση του σε άλλα αεροσκάφη, έχει προκαλέσει την ανάπτυξη φημολογίας ότι το σύστημα χρησιμοποιεί τεχνολογία ενεργής ακύρωσης για να εξουδετερώνει τα εισερχόμενα σήματα ραντάρ.
Για τη διαχείριση των συστημάτων του, το Rafale χρησιμοποιεί ένα πλήρως "γυάλινο πιλοτήριο", με τρεις οθόνες πολλαπλών λειτουργιών (MFDs), ολογραφικό HUD καθώς και πλευρικό χειριστήριο HOTAS. Παρομοίως με το Eurofighter, υπάρχει η δυνατότητα φωνητικών εντολών (Direct Voice Input).
Για την πρόωσή του το Rafale χρησιμοποιεί δύο στροβιλοπροωθητήρες SCECMA M88-2 με μετάκαυση, με συνολική ωθητική δύναμη 150 kN.
Εκδόσεις
Υπάρχουν τρεις βασικές εκδόσεις του μαχητικού:
Μονοθέσια έκδοση για τη Γαλλική Πολεμική Αεροπορία.
Διθέσια έκδοση για τη Γαλλική Πολεμική Αεροπορία.
Μονοθέσια έκδοση για τη Γαλλική Ναυτική Αεροπορία. Με την μελλοντική πρόσθεση του συστήματος στόχευσης DAMOCLES και την αναβάθμισή τους σε στάνταρντ F3, τα Rafale θα αποτελέσουν, μέχρι το 2015, το μοναδικό αεροσκάφος σταθερής πτέρυγας που θα χρησιμοποιεί το Γαλλικό Ναυτικό.
Το Rafale σε πόλεμο
Λόγω της πρόσφατης εισαγωγής του σε υπηρεσία με τις γαλλικές ένοπλες δυνάμεις, το Rafale δεν έχει χρησιμοποιηθεί εκτενώς σε πολεμικές επιχειρήσεις, με εξαίρεση κάποιες συνοδείες αεροσκαφών πάνω από το Αφγανιστάν το 2004, όπου αεροσκάφη της ναυτικής αεροπορίας παρείχαν προστασία σε αεροσκάφη υψηλής επιχειρησιακής αξίας. Επίσης συνδεδεμένες με τις εκεί επιχειρήσεις είναι κάποιες ρίψεις βομβών ακριβείας που πραγματοποιήθηκαν σε υποστήριξη δυνάμεων εδάφους. Καθώς το αεροσκάφος δεν έχει ακόμα κάποιον συμβατό σκοπευτήρα λέιζερ, είναι απαραίτητο οι στόχοι του να φωτίζονται από άλλα αεροσκάφη, όπως το Μιράζ 2000 ή ακόμα και τα παλαιά Super Étendard, ένα γεγονός το οποίο αποτελεί τροχοπέδη για την περαιτέρω επιχειρησιακή χρήση του τύπου.
Η μόνη απώλεια Rafale έως το 2008 είναι η πτώση, λόγω ατυχήματος, ενός Rafale C στην κεντρική Γαλλία, η οποία είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο του πιλότου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Rafale Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη
Βραβείο Β' Γυναικείου Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες
Το Βραβείο Β' Γυναικείου Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Award For Best Suporting Actress) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες για να τιμήσει μια ηθοποιό που έχει επιδείξει εξαιρετική απόδοση σε υποστηρικτικό ρόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες
Βαλεντίνο Ρόσι
Ο Βαλεντίνο Ρόσι (Valentino Rossi, 16 Φεβρουαρίου 1979) είναι Ιταλός πρώην επαγγελματίας οδηγός μοτοσικλέτας αγώνων και εννέα φορές παγκόσμιος πρωταθλητής. Σύμφωνα με το περιοδικό Sports Illustrated, ο Ρόσι είναι ένας από τους πιο ακριβοπληρωμένους αθλητές στον κόσμο, με αμοιβή 19 εκατομμύρια δολάρια το 2007. .
Ο Ρόσι έχει στεφθεί παγκόσμιος πρωταθλητής στα 125cc, 250cc, 500cc και στο MotoGP ενώ κατέχει και το ρεκόρ νικών σε Γκραν Πρι με 89.
Με το τέλος της περιόδου 2020-21 ανακοίνωσε την αποχώρησή του ενώ από τους εννέα παγκόσμιους τίτλους του, οι επτά αφορούν την κατηγορία 500cc, καθιστώντας τον δεύτερο όλων των εποχών στην σχετική λίστα (πρώτος ο Τζιάκομο Αγκοστίνι με οκτώ).
Το 2021 εισήχθη στο MotoGP Hall of fame όντας ο 32ος αναβάτης που γνωρίζει αυτήν την διάκριση.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ούρμπινο στις 16 Φεβρουαρίου του 1979. Γιος του Γκρατσιάνο Ρόσι, ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του. Ξεκίνησε να οδηγεί μοτοσικλέτες αγώνων από πολύ μικρός. Αρχικά οδηγούσε καρτ και το 1990 κατέκτησε το τοπικό πρωτάθλημα.
Αγωνιστική πορεία
Το πρώτο του Γκραν πρι με μοτοσικλέτα έγινε το 1996, με «Απρίλια», στα 125 cc και τερμάτισε ένατος. Την επόμενη χρονιά κέρδισε το πρώτο του παγκόσμιο πρωτάθλημα και έπειτα άλλαξε κατηγορία. Πήγε στην κατηγορία 250 cc, στην οποία τερμάτισε το 1998 δεύτερος και κατέκτησε τον παγκόσμιο τίτλο το 1999, ξανά με «Απρίλια».
Το 2011 υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Ντουκάτι. Την ίδια χρονιά τερμάτισε έβδομος, με μόλις μία τρίτη θέση στο Γαλλικό Γκραν Πρι, και το 2012 έκτος με καλύτερη επίδοση τη δεύτερη θέση στον αγώνα της Γαλλίας και στον Άγιο Μαρίνο.
Το 2013 επέστρεψε με διετές συμβόλαιο στη Γιαμάχα, με την οποία ολοκλήρωσε τη σεζόν στην 4η θέση και έχοντας τερματίσει 6 φορές στο βάθρο, με τη μία μάλιστα να είναι νίκη (Ολλανδικό Γκραν Πρι). Το 2014 με 2 νίκες (Γκραν Πρι Σαν Μαρίνου και Γκραν Πρι Αυστραλίας) και συνολικά 13 βάθρα τερμάτισε στη δεύτερη θέση με 295 βαθμούς.
Το 2015 ενώ ήταν πολύ κοντά στο να κερδίσει το πρωτάθλημα στον αγώνα της Μαλαισίας κατά τη διάρκεια του αγώνα, ο Ισπανός πιλότος της Repsol Honda, Μαρκ Μάρκεθ, πλησίαζε επικίνδυνα τον Ρόσι. Σε μια στιγμή ο Μάρκεθ είχε κολλήσει την μηχανή του πάνω σε αυτή του Ρόσι. Ύστερα από μερικά προσπεράσματα μεταξύ τους, ο Μάρκεθ θέλησε να τον περάσει μια και καλή. Υπήρξε επαφή μεταξύ τους, ο Μάρκεθ έπεσε και μετά τον αγώνα ο Ρόσι βαθμολογήθηκε κανονικά αλλά του επεβλήθηκε ποινή εκκίνησης από την τελευταία θέση στον επόμενο αγώνα που ήταν και ο τελευταίος της σεζόν. Ο Ρόσι δεν κατάφερε να πλησιάσει τον Λορένθο που εκκινούσε από τις πρώτες θέσεις και έχασε το πρωτάθλημα.
Το 2016 η διαφορά στους βαθμούς ανάμεσα στον Ρόσι και τον πρωτοπόρο Μάρκεθ ήταν μεγάλη, αλλά ο Μάρκεθ τελικά κατέκτησε το πρωτάθλημα.
Παρωνύμια
Στη διάρκεια της καριέρας του ο Ρόσι έχει αποκτήσει πολλά παρατσούκλια. Μερικά από αυτά είναι:
Προσωπική ζωή
Ο Ρόσι γενικά προσπαθεί με κάθε τρόπο να διατηρεί κρυφή την προσωπική του ζωή. Το 2007 έγινε γνωστό ότι η ιταλική οικονομική αστυνομία διεξήγαγε έρευνα εναντίον του Ρόσι για φοροδιαφυγή ύψους 112 εκατομμυρίων ευρώ, για το διάστημα από το 2000 ως το 2004. Το Φεβρουάριο του 2008 ο Ρόσι ανακοίνωσε ότι είχε συμφωνήσει με τις ιταλικές οικονομικές υπηρεσίες. Κατέβαλε έτσι 35 εκατομμύρια ευρώ και η υπόθεση έκλεισε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ροσι Κατηγορία:Οδηγοί αγωνιστικών μοτοσυκλετών
Κάρλτον Μακκίνι
Παραπομπές
Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Γιορκ Νικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Κλίπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Hair (μιούζικαλ)
Το 'Hair' (πλήρης τίτλος: Hair: The American Tribal Love-Rock Musical) είναι ροκ μιούζικαλ σε κείμενα και στίχους των Τζέιμς Ράντο και Τζερόμ Ράνι και μουσική του Γκαλτ ΜακΝτέρμοτ.
Το μιούζικαλ έκανε πρεμιέρα τον Οκτώβριο του 1967 στο Joseph Papp’s Public Theater της Νέας Υόρκης και προκάλεσε τεράστιο ενδιαφέρον και κριτική σε όλο τον κόσμο. Στις 29 Απριλίου του 1968, και μετά από ένα κύκλο παραστάσεων σε Off-Broadway θέατρο, το Hair ανέβηκε στο Θέατρο Μπρόντγουεϊ σοκάροντας την πουριτανική αμερικανική κοινή γνώμη. Σε κάποιες σκηνές οι ηθοποιοί του έργου εμφανίζονταν γυμνοί. Ο πάταγος ήταν παγκόσμιος, καθώς το έργο αποτελούσε μία πολιτιστική έκφραση της διαμαρτυρίας της αμερικανικής νεολαίας εναντίον του κατεστημένου, που είχε επιβάλει τη φρίκη του Πολέμου του Βιετνάμ, την τραγωδία του ρατσισμού που οδήγησε σε αλλεπάλληλες εξεγέρσεις των μαύρων στις πόλεις των Η.Π.Α., τη ζωή που τα "παιδιά των λουλουδιών", οι χίπις, ήθελαν να αρνηθούν με τον πρωτόγονο τρόπο ζωής τους.
Το Hair είναι ένα έργο που αναπαριστά στιγμιότυπα από σκηνές της ζωής σ' ένα κοινόβιο των χίπις, οι οποίοι περιμένουν τον ερχομό της εποχής του Υδροχόου, που υποτίθεται ότι θα σημάνει την έναρξη μιας καλύτερης εποχής για την ανθρωπότητα -από εκεί άλλωστε έγινε γνωστό το τραγούδι "Aquarius". Οι ήρωες του Hair, το οποίο μεταβλήθηκε αστραπιαία σε σύμβολο της νεολαίας σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη, θρηνούν τον αδικοχαμένο φίλο τους που έπεσε στον πόλεμο του Βιετνάμ. Μέσα από τα αφελή σχήματα ξεχύνεται η αγάπη για τη ζωή και εκείνο το κράμα ανεμελιάς και κοινωνικής αφύπνισης, το όραμα μιας ζωής χωρίς φυλετικής διακρίσεις και πολέμους.
Τόσο το θέμα όσο και η προκλητική μορφή του γυμνού μιούζικαλ συνάντησαν την εχθρότητα των αρχών -ακόμη και στο Μεξικό, όπου η απόπειρα να παιχθεί το Hair, οδήγησε στη μαζική απέλαση των 15 ξένων ηθοποιών, από τους οποίους οι 13 ήταν Αμερικανοί. Ωστόσο, από τότε που πρωτοπαρουσιάστηκε με ιδιαίτερη επιτυχία στο κοινό στα τέλη της δεκαετίας του 1960, το μιούζικαλ Hair ενέπνευσε πολλές γενιές με τα μηνύματά του για αγάπη, μη βία και απελευθέρωση.
Το μιούζικαλ περιλαμβάνει αξέχαστα τραγούδια, όπως το "Αquarius", το "Good Morning Starshine" και το "Let the Sunshine In". Επίσης, έχει μεταφερθεί και στον κινηματογράφο το 1979, με τίτλο Hair και σκηνοθεσίας του Μίλος Φόρμαν. Στο βιβλίο της Ζωής Μπελούκα Οι γυναίκες του Αυγούστου υπάρχει αναφορά στο μιούζικαλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μιούζικαλ Κατηγορία:Γύμνια Κατηγορία:Σεξουαλική επανάσταση
Ιερός Συνασπισμός (1684)
Ο Ιερός Συνασπισμός (Λατινικά: Sacra Ligua, γερμανικά: Heilige Liga, ή Ιερός Συνασπισμός του Λιντς ) του 1684 ήταν ένας συνασπισμός ευρωπαϊκών εθνών που σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Τουρκικού Πολέμου. Γεννημένος από τη Συνθήκη της Βαρσοβίας, ιδρύθηκε ως μέσο για να αποτραπεί η περαιτέρω οθωμανική επέκταση στην Ευρώπη. Αυτή η ενοποίηση μεγάλου μέρους της στρατιωτικής ισχύος της Ευρώπης οδήγησε σε άνευ προηγουμένου στρατιωτικές επιτυχίες, με την ανάκτηση μεγάλων εκτάσεων που είχαν απωλεσθεί στο παρελθόν στο Μοριά, τη Δαλματία και το Δούναβη στην ονομασθείσα «14η σταυροφορία».
Η συγκρότηση του Συνασπισμού έχει αναγνωριστεί ως σημείο καμπής στην οθωμανική ιστορία. Αναγκάζοντας την Αυτοκρατορία να υποχωρήσει σε πολλά μέτωπα, μετατόπισε την ισορροπία δυνάμεων εις βάρος των Οθωμανών, οδηγώντας σε περιορισμό της παρουσίας τους στην Ευρώπη και στη συνέχεια στη διάλυση του Συνασπισμού το 1699.
Οθωμανικός ιμπεριαλισμός
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε προσαρτήσει μεγάλο μέρος της Ανατολικής Ευρώπης υπό τον έλεγχο του μεγάλου βεζίρη Μωάμεθ Δ΄ μέσω πολλών κατακτήσεων. Μετά την παράδοση από την Πολωνία του μεγαλύτερου μέρους της Δεξιάς Όχθης της Ουκρανίας το 1681 η Αυτοκρατορία συνόρευε με την Πολωνία, την Αυτοκρατορία των Αψβούργων και το Βασίλειο της Ρωσίας. Είχε αποκτήσει τον άμεσο έλεγχο όλης της νοτιοανατολικής Ευρώπης και πολλά ελεύθερα κράτη όπως η Βλαχία, η Τρανσυλβανία και η Μολδαβία είχαν γίνει εγιαλέτια υποτελή της Αυτοκρατορίας. Την Κρήτη, την Κύπρο και άλλα νησιά της Μεσογείου στρατηγικής σημασίας τα είχε επίσης αποσπάσει από τη Βενετική Δημοκρατία.
Το αποκορύφωμα της οθωμανικής προέλασης ήταν η δημιουργία ενός στρατιωτικού διαδρόμου από την Κωνσταντινούπολη, μέσω της Μοραβίας και του Βελιγραδίου που ελέγχονταν από τους Τούρκους, μέχρι το φρούριο, άλλοτε των Αψβούργων, Ερσεκουϊβαρ στη Βασιλική Ουγγαρία. Στον απόηχο αυτού του διαδρόμου υπήρξε μια εισροή οθωμανικής κουλτούρας, συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής νέων σχολείων, λουτρών και τζαμιών, στην αποκληθείσα «μουσουλμανική διείσδυση» στην Ευρώπη. Στο ενετικό νησί της Χίου οι Οθωμανοί απαγόρευσαν κάθε ρωμαιοκαθολική λατρεία, μετατρέποντας προηγούμενες καθολικές εκκλησίες σε τζαμιά. Εξέχουσες χριστιανικές προσωπικότητες εκείνη της εποχής, όπως ο Πάπας Ιννοκέντιος ΙΑ΄ και ο μοναχός Μάρκο ντ' Αβιάνο, είδαν αυτές τις προελάσεις ως ξένη απειλή για το Χριστιανισμό.
Αποσχιστικά κινήματα
Ταυτόχρονο με την οθωμανική απειλή ήταν ένα αυξανόμενο αποσχιστικό κίνημα στη Βασιλική Ουγγαρία. Υπό την ηγεσία του Λεοπόλδου Α' η Μοναρχία των Αψβούργων είχε επιτρέψει να μείνουν ατιμώρητες οι ενέργειες κατά της Προτεσταντικής Εκκλησίας στην Ουγγαρία, που περιλάμβαναν τη μετατροπή των προτεσταντικών εκκλησιών και την απέλαση των ιερέων τους. Αυτό το κίνημα της αντιμεταρρύθμισης απογοήτευε όλο και περισσότερο τον πληθυσμό της Ουγγαρίας από την κυριαρχία των Αψβούργων. Αυτό ενισχύθηκε μετά τη Συνθήκη του Βάσβαρ το 1664, όταν οι Αψβούργοι αρνήθηκαν να καταδιώξουν τις υποχωρούσες Οθωμανικές δυνάμεις πέρα από τα σύνορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, γεγονός που τους επέτρεψε να εγκαταστήσουν φρουρές στην Ουγγαρία. Χρησιμοποιώντας έναν ήδη εγκατεστημένο στρατιωτικό διάδρομο οι Οθωμανοί αξιωματούχοι μπορούσαν στη συνέχεια να περάσουν ανεμπόδιστα στην Ουγγαρία, όπου απαίτησαν φόρο από τους Ούγγρους πλούσιους και την ελίτ. Όταν οι Αψβούργοι αρνήθηκαν να παρέμβουν η ουγγρική εμπιστοσύνη στη Μοναρχία μειώθηκε περαιτέρω. Συνδυασμένο αποτέλεσμα της φθίνουσας εμπιστοσύνης και της αυξανόμενης οθωμανικής παρουσίας ήταν μια συνωμοσία για την προσάρτηση της Ουγγαρίας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αυτό κορυφώθηκε σε μια προσπάθεια επικοινωνίας με τον Τούρκο Μεγάλο Βεζίρη, που σταμάτησε μόνο με την αποκάλυψη της συνωμοσίας και την επακόλουθη εκτέλεση των κύριων συνωμοτών , ασκώντας πίεση στους Αψβούργους να απωθήσουν την οθωμανική παρουσία στη δυτική της επικράτεια.
Συνθήκη της Βαρσοβίας
Φοβούμενος περαιτέρω οθωμανικές προελάσεις στην Ευρώπη ο Βασιλιάς Σομπιέσκι Γ΄ της Πολωνίας προσπάθησε να συνάψει συμμαχία με το Λεοπόλδο Α'. Αυτό συνάντησε άμεση αντίδραση στην Πολωνική Δίαιτα, όπου το φιλοοθωμανικό γαλλικό κόμμα αποτελούσε σημαντική μειοψηφία. Περαιτέρω διαπραγματεύσεις στη Δίαιτα οδήγησαν σε συγκρούσεις μεταξύ των γερουσιαστών, με το γαλλικό κόμμα να φοβάται ότι μια συμμαχία θα μείωνε τη γαλλική επιρροή στην Πολωνία. Αυτοί οι φόβοι αμβλύνθηκαν ελάχιστα από τη συμφωνία ότι επίκληση της συμμαχίας θα γινόταν μόνο αν η Βιέννη ή η Κρακοβία απειλείτο από τους Οθωμανούς. Τελικά η Πολωνική αυλή υπέγραψε τη Συνθήκη της Βαρσοβίας στις 31 Μαρτίου 1683 μόνο με την προτροπή του Πάπα Ιννοκέντιου ΙΑ΄. Αυτή η προτροπή περιλάμβανε μια παπική επιχορήγηση 200.000 αυτοκρατορικών τάλερ στην Πολωνία, την κινητοποίηση 60.000 στρατιωτών της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και το διορισμό ενός Καρδινάλιου Προστάτη για τον Σομπιέσκι Γ΄.
Η συμμαχία τέθηκε σε ισχύ μόλις έξι μήνες αργότερα, όταν οι Οθωμανοί πολιόρκησαν τη Βιέννη. Μετά το τέλος της πολιορκίας και την απελευθέρωση της πόλης από τις Πολωνικές δυνάμεις ο Σομπιέσκι έγραψε στον Πάπα Ιννοκέντιο ΙΑ΄ προσφέροντάς του τον «ασβέστιο ζήλο του για τη διάδοση της χριστιανικής πίστης». Παρ' όλα αυτά ο Ιννοκέντιος είχε αγχωθεί, φοβούμενος ότι η Βιέννη δεν θα μπορούσε να αντέξει άλλη επίθεση. Πίστευε ότι χωρίς τη βοήθεια της Βενετίας, δεν υπήρχε περίπτωση να αποκρούσει περαιτέρω τουρκικές επιθέσεις. Η Βενετία είχε ήδη εκφράσει την επιθυμία της να συμμετάσχει σε μια αντιτουρκική συμμαχία και επιθυμούσε να ανακτήσει τις μεσογειακές της κτήσεις από τους Οθωμανούς, ωστόσο, μια συμμαχία με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία περιπλέκεται από τις εντάσεις μεταξύ των δύο κρατών, λόγω της εκμετάλλευσης από τους Βενετούς πρεσβευτές της καλής θέλησης του Ιννοκέντιου ΙΑ΄ και των προνομίων τους στη Ρώμη.
Η Συνθήκη
«Για να δώσουν μεγαλύτερη δύναμη στο ιερό εγχείρημα και για να δέσουν τη συμμαχία με άρρηκτους δεσμούς οι συμμαχικές Δυνάμεις επιλέγουν τον Πάπα και τους διαδόχους του, ως κοινό πατέρα του Χριστιανικού κόσμου, για προστάτη, εγγυητή και εκπρόσωπο της συμμαχίας».
Ο Συνασπισμός όριζε ότι όλα τα μέλη έπρεπε να ενεργούν ανεξάρτητα και ότι θα διατηρούσαν όλες τις χώρες που θα κατακτούσαν. Αυτό αποδείχθηκε δύσκολο για τη Βενετία, που πίστευε ότι είχε ανεπαρκή στρατεύματα πεζικού και έτσι ο Λεοπόλδος Α' θα διεκδικούσε προηγουμένως ενετικά εδάφη στη Δαλματία. Αυτό οδήγησε σε μια τροποποίηση του Συνασπισμού τις ημέρες που ακολούθησαν τη δημιουργία του, έτσι ώστε η Βενετία να λάβει όλη την ανακτημένη γη στη Δαλματία ούτως ή άλλως.
Το όνομα «Ιερός Συνασπισμός» έχει ονομαστεί όρος προπαγάνδας, που υπογραμμίζει τη σταυροφορική φύση του πολέμου που διεξήγαγαν τα μέλη.
Το Βασίλειο της Ρωσίας
Οι διαπραγματεύσεις για την ένταξη του Βασίλειου της Ρωσίας σε μια συμμαχία ξεκίνησαν στις αρχές του 1684, όταν ο νούντσιος της Πολωνίας Τζιρολάμο Μουονβίζι είχε αρχίσει να συμφιλιώνει τις σχέσεις με τη Ρωσία. Οι προηγούμενοι εδαφικοί πόλεμοι είχαν καταλήξει σε μια εκεχειρία, και οι δύο δεν είχαν ακόμη επισήμως συνάψει ειρήνη. Η Ρωσία είχε επίσης τότε τον έλεγχο του προηγουμένως πολωνικού Κιέβου, δημιουργώντας δύο εμπόδια που έπρεπε να ξεπεραστούν πριν η Ρωσία προσχωρήσει σε οποιαδήποτε συμμαχία.
Ο Ιννοκέντιος ΙΑ΄ είχε παρόμοιες προθέσεις, στέλνοντας έναν απεσταλμένο στη Μόσχα τον Απρίλιο, και τον επόμενο μήνα έδωσε χρήματα στους Κοζάκους με το πρόσχημα ότι θα έδινε περισσότερα αν η Ρωσία προσχωρούσε στο Συνασπισμό. Αυτές οι διπλωματικές απόπειρες κορυφώθηκαν με προσωπική πρόσκληση του Πάπα τον Αύγουστο προς την Τσαρίνα Σοφία, καλώντας τη Ρωσία να ενταχθεί στον Ιερό Συνασπισμό. Αυτό έγινε τελικά αποδεκτό στις 26 Απριλίου 1686 μετά από μια συνθήκη ειρήνης με την Πολωνία. Η Ρωσία προσχώρησε στην Ένωση με τον όρο ότι έπρεπε να κρατήσει το Κίεβο από τους Πολωνούς με αντάλλαγμα 1,5 εκατομμύριο φλωρίνια, με την απαίτηση να ξεκινήσουν τον πόλεμο με τους Οθωμανούς πριν από το τέλος του 1686.
Αντίθεση
Έχοντας αναζωογονήσει τη μακροχρόνια συμμαχία της με την Οθωμανική Αυτοκρατορία η Γαλλία είχε δηλώσει δημοσίως ότι θα αρνιόταν να βοηθήσει στην άμυνα ενάντια σε μια τουρκική εισβολή. Πριν από τη Συνθήκη της Βαρσοβίας ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ΄ άσκησε έλεγχο της Πολωνικής Δίαιτας μέσω μιας πληρωμένης γαλλικής μειονότητας, που προσπάθησε να σταματήσει τις προσπάθειες του Σομπιέσκι Γ΄ να συμμετάσχει σε μια συμμαχία με το Λεοπόλδο Α'. Αυτό υποστηρίχθηκε σε όλη την Πολωνία από πράκτορες, που ισχυρίστηκαν ότι οι Αψβούργοι ζήτησαν βοήθεια από την Πολωνία με την πρόθεση να ανακτήσουν μόνο τα αυστριακά εδάφη. Το 1692 αποκαλύφθηκε μια συνωμοσία για την εγκατάσταση ενός Γάλλου πρίγκιπα ως Πολωνού βασιλιά, που θα είχε αποτρέψει το σχηματισμό του Συνασπισμού εντελώς.
Γερμανικά πριγκιπάτα
Πολλά γερμανικά πριγκιπάτα, στα οποία ο Λεοπόλδος Α' δεν είχε τον πλήρη έλεγχο, είχαν δεσμευτεί να βοηθήσουν τον Ιερό Συνασπισμό. Το Βραδεμβούργο, που είχε συμμαχήσει τυπικά με τη Γαλλία και αντιστεκόταν στον έλεγχο της Αυτοκρατορίας, υποσχέθηκε 7.000 άντρες και 150.000 αυτοκρατορικά τάλερ για την επιτυχία του Συνασπισμού το 1685 μετά από εκτεταμένες διαπραγματεύσεις μεταξύ του Πάπα και του εκλέκτορα του Βραδεμβούργου, Φρειδερίκο Γουλιέλμο.[29] Ομοίως η Βαυαρία υποσχέθηκε 8.000 άνδρες, η Κολωνία 2.900, η Φραγκονία 3.000, η Σουαβία 1.400, ο Άνω Ρήνος 1.500 και η Σουηδία 1.000 ως εγγυητής του αυτοκρατορικού συντάγματος.[29]
Περσία
Η ανάγκη της Περσίας να υπερασπιστεί τα σύνορά της από τους Κοζάκους εξέλιπε όταν η Ρωσία προσχώρησε στο Συνασπισμό και στις 20 Ιουλίου 1686 ο Ιννοκέντιος ΙΑ΄ έγραψε για άλλη μια φορά στο Σάχη για να τον ενθαρρύνει να ενταχθεί στον Ιερό Συνασπισμό.[32] Σε απάντηση ο Σουλεϊμάν προετοίμασε 30.000 στρατιώτες να βαδίσουν εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ισχυριζόμενος ότι «θα εκμεταλλευόταν μια τόσο ευνοϊκή ευκαιρία». Ωστόσο δεν ένταξε την Περσία στο Συνασπισμό.
Με την Οθωμανική Αυτοκρατορία
Μετά το σχηματισμό του Συνασπισμού οι ευρωπαϊκές δυνάμεις σημείωσαν μεγάλα εδαφικά κέρδη, σε αυτό που ονομάστηκε «14η σταυροφορία» από τον φον Χάμερ-Πούργκσταλ. Οι επιτυχίες ώθησαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία να συνάψει διπλωματικές σχέσεις το 1688, όταν ένας απεσταλμένος στάλθηκε στην Αυλή των Αψβούργων, ζητώντας ειρήνη. Με την πλεονεκτική θέση τους οι Αψβούργοι έθεσαν φιλόδοξους όρους ειρήνης, με επίκεντρο τη διατήρηση εδαφικών κερδών και την παράδοση του Ούγγρου Εμερικ Τέκελυ, ηγέτη των αποσχιστικών κινημάτων του έθνους. Παρά τις έξι ημέρες διαπραγματεύσεων ο απεσταλμένος δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί τόσο στις απαιτήσεις του Σουλτάνου όσο και των Αψβούργων και δεν επιτεύχθηκε ειρήνη.
Μετά από αυτή την αποτυχία και την ενθρόνιση ενός νέου Σουλτάνου οι Οθωμανοί διπλασίασαν τις στρατιωτικές τους προσπάθειες και δεν έκαναν άλλες απόπειρες διπλωματικής επικοινωνίας με το Συνασπισμό για σχεδόν μια δεκαετία. Τα εδαφικά κέρδη του Συνασπισμού συνεχίστηκαν ωστόσο και η ήττα των Οθωμανών στη Μάχη της Σέντας το Σεπτέμβριο του 1697 οδήγησε σε άμεσες εκκλήσεις για ειρήνη.
Οικονομικά
Οικονομικά ζητήματα ταλαιπώρησαν τα μέλη του Συνασπισμού τον πρώτο χρόνο της ύπαρξής του και παραλίγο να οδηγήσουν στη διάλυσή του σε αυτό το πρώιμο στάδιο. Αμέσως μετά τη σύστασή του ο Σομπιέσκι Γ΄ απαιτούσε αυξανόμενα χρηματικά ποσά από τη Ρώμη, με το μήνυμα ότι ήταν απαραίτητα για την προώθηση των πολεμικών προσπαθειών που ετοίμαζε η Πολωνία. Όταν ο Ιννοκέντιος ΙΑ΄ αρνήθηκε του απάντησε ότι η Πολωνία θα εγκατέλειπε το Συνασπισμό αν δεν λάβαινε τα χρήματα που ζητούσε. Μέσα σε ένα χρόνο ο Ιννοκέντιος ΙΑ΄ είχε δωρίσει πάνω από 1,5 εκατομμύριο φλωρίνια στην Πολωνία. Αυτό συνέβη παρά την άρνησή τους να ξεκινήσουν σύγκρουση με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, γεγονός που ενόχλησε πολύ τον Ιννοκέντιο ΙΑ΄, όπως εξέφρασε ο καρδινάλιος Τσίμπο σε επιστολή του, όπου αναφέρει «αν αυτά τα ποσά είχαν χρησιμοποιηθεί αλλού, θα ήταν μεγάλη βοήθεια, ενώ στην Πολωνία δεν έγινε τίποτα.» Αυτά τα ζητήματα επιδείνωσαν περαιτέρω τη σχέση μεταξύ Πολωνίας και Ρώμης έως ότου οι πρώτοι αρχίσουν να χρησιμοποιούν τα χρήματα και να απωθούν την Οθωμανική Αυτοκρατορία στα τέλη του 1686.
Διάλυση
Σύμφωνα με τους όρους του Συνασπισμού επρόκειτο να τερματιστεί στο τέλος του πολέμου με τους Οθωμανούς. Όταν επήλθε ειρήνη το 1697 ο Συνασπισμός έσπευσε να θέσει τέλος στον πόλεμο για πολλούς λόγους. Τα μέλη του, και ειδικά η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, χρειάζονταν κοντά στα τέλη του 1698 να μεταφέρουν στρατεύματα στην αντίθετη πλευρά της Ευρώπης, όπου διαφαινόταν το ζήτημα της διαδοχής του Ισπανικού στέμματος. Ο θάνατος του άτεκνου Καρόλου Β' της Ισπανίας ήταν επικείμενος και η υπόλοιπη Ευρώπη είδε την ευκαιρία να διεκδικήσει μέρος της Ισπανίας για δικό της. Οι Βενετοί κρατούσαν τα πρόσφατα αποκτηθέντα εδάφη με μεγάλο κόστος, με μόνο σκοπό πλέον την ειρήνη. Ο θάνατος του Σομπιέσκι Γ΄ το 1696 είχε σταματήσει σημαντικά την πολωνική προέλαση, όπως και οικονομικά ζητήματα και η έλλειψη υποστήριξης από τη Δίαιτα.
Η ειρήνη έγινε επίσημα μεταξύ των τριών ιδρυτικών μελών του Ιερού Συνασπισμού και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στις 26 Ιανουαρίου 1699, με την υπογραφή της Συνθήκης του Κάρλοβιτς.[44] Ενώ η Ρωσία δεν θα υπέγραφε τη συνθήκη και δεν θα συμφωνούσε σε ανακωχή για άλλον έναν χρόνο, αυτή σήμανε το τέλος της οθωμανικής απειλής για τη Βιέννη και την Κρακοβία και, ως εκ τούτου, το τέλος του Ιερού Συνασπισμού.
Τα μετά
Η Συνθήκη του Κάρλοβιτς εγγυήθηκε το uti possidetis (διατήρηση των κεκτημένων), που σημαίνει ότι οι δυνάμεις της Ένωσης θα διατηρήσουν όλα τα καταληφθέντα εδάφη. Η Αυτοκρατορία των Αψβούργων μπόρεσε να ανακτήσει την Ουγγαρία από τον οθωμανικό έλεγχο του Tέκελυ, η Βενετία ανέκτησε την Πελοπόννησο και περιοχές στη Δαλματία, η Πολωνία ανέκτησε την Ποδολία και η Ρωσία ανέκτησε τμήματα της Νέας Ρωσίας καθώς και το Aζάκ (Αζόφ).
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιστορία της Ευρώπης Κατηγορία:17ος αιώνας Κατηγορία:Βενετική Δημοκρατία
Σύνθετη Μηχανική Αντίσταση
Η σύνθετη μηχανική αντίσταση είναι ένα μέτρο του πόσο μια δομή αντιστέκεται στην κίνηση όταν υποβάλλεται σε αρμονική δύναμη. Σχετίζει δυνάμεις με ταχύτητες που δρουν σε ένα μηχανικό σύστημα. Η σύνθετη μηχανική αντίσταση ενός σημείου σε μια δομή είναι ο λόγος της δύναμης που ασκείται στο σημείο προς την προκύπτουσα ταχύτητα σε αυτό το σημείο.
Η σύνθετη μηχανική αντίσταση είναι το αντίστροφο της μηχανικής εισαγωγής ή της κινητικότητας. Η σύνθετη μηχανική αντίσταση είναι συνάρτηση της συχνότητας \omega της εφαρμοζόμενης δύναμης και μπορεί να ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό από τη συχνότητα. Σε συχνότητες συντονισμού, η σύνθετη μηχανική αντίσταση θα είναι χαμηλότερη, πράγμα που σημαίνει ότι απαιτείται λιγότερη δύναμη για να κινηθεί μια δομή με δεδομένη ταχύτητα. Ένα απλό παράδειγμα είναι το σπρώξιμο ενός παιδιού σε μια κούνια. Για να επιτευχθεί το μέγιστο πλάτος ταλάντωσης, η συχνότητα των ωθήσεων πρέπει να είναι κοντά στη συχνότητα συντονισμού του συστήματος.
Όπου \mathbf{F} είναι το διάνυσμα δύναμης, \mathbf{v} είναι το διάνυσμα ταχύτητας, \mathbf{Z} είναι η μήτρα σύνθετης μηχανικής αντίστασης και \omega είναι η γωνιακή συχνότητα.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Φυσικά μεγέθη
Σερζ Βοχόρ
Ο Σερζ Βοχόρ (Rialuth Serge Vohor, 1955-) είναι γαλλόφωνος πολιτικός από το Βανουάτου, με καταγωγή από το νησί Εσπίριτου Σάντο. Μέλος της Ένωσης Μετριοπαθών Κομμάτων, διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών της χώρας του και πρωθυπουργός, με τελευταία βραχύβια θητεία από τις 24 Απριλίου 2011 ως τις 13 Μαΐου 2011.
Πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε το 1955 στο Πορτ Ολρί του μεγαλύτερου νησιού του Βανουάτου, του Εσπίριτου Σάντο. Το συντηρητικό κόμμα του ήρθε στην εξουσία το 1991. Τη χρονιά αυτή ο Βοχόρ έγινε Υπουργός Εξωτερικών. Στο ίδιο αξίωμα υπηρέτησε ως το 1993 και ξανά από το 1999 ως το 2001 και από το 2002 ως το 2003. Ο Βοχόρ υπήρξε πρωθυπουργός τρεις φορές, από τον Δεκέμβριο του 1995 ως τον Φεβρουάριο του 1996, από τον Σεπτέμβριο του 1996 ως το Μάρτιο του 1998 και από τις 28 Ιουλίου του 2004 ως τις 11 Δεκεμβρίου του 2004.
Έπειτα από τη διενέργεια των βουλευτικών εκλογών του 1998, το κόμμα του Βοχόρ δεν μπορούσε να σχηματίσει κυβέρνηση, ωστόσο ο ίδιος χρημάτισε σε υπουργεία, μεταξύ των οποίων και στο Εξωτερικών. Το κόμμα του δεν κέρδισε ξανά στις εκλογές του 2002, όμως ο ίδιος υπηρέτησε και για τρίτη θητεία στο υπουργείο Εξωτερικών, από το 2002 ως το 2003.
Τρίτη πρωθυπουργία
Στις βουλευτικές εκλογές του 2004 η Ένωση Μετριοπαθών Κομμάτων απώλεσε πολλές έδρες. Ο Βοχόρ κατάφερε ωστόσο να σχηματίσει συνασπισμό με τη συμμετοχή και ανεξάρτητων πολιτικών και να εκλεγεί πρωθυπουργός, με 28 ψήφους από το Κοινοβούλιο, έναντι 24 για τον αντίπαλό του, Χαμ Λίνι. Τον επόμενο μήνα, ο Βοχόρ σχημάτισε κυβέρνηση εθνικής ενότητας με το Λίνι ως αντιπρόεδρο της κυβέρνησης.
Ενώ βρισκόταν έξω από τη χώρα, απαγγέλθηκαν κατηγορίες στο Βοχόρ για τα σχόλια που είχε κάνει κατά του ανώτατου δικαστή, Βίνσεντ Λιούναμπεκ, ωστόσο το Ανώτατο Δικαστήριο τον απάλλαξε το Σεπτέμβριο του 2004 με το αιτιολογικό ότι ο πρωθυπουργός δεν είχε την ευκαιρία να υπεραπιστεί εαυτόν στο δικαστήριο. Επίσης, τα σχόλια του είχαν προστασία λόγω της βουλευτικής του ασυλίας.
Διπλωματικός τραγέλαφος με Κίνα και ανατροπή
Στις 3 Νοεμβρίου του 2004 ο Βοχόρ έγινε αρκετά γνωστός διεθνώς με την απόφασή του να συνάψει διπλωματικές σχέσεις με την Ταϊβάν, ενώ βρισκόταν εκεί ινκόγκνιτο. Η απόφαση έγινε χωρίς την ενημέρωση του υπουργικού συμβουλίου και ακυρώθηκε από το τελευταίο, που επαναβεβαίωσε τη διπλωματική υποστήριξη στην Κίνα. Επί εβδομάδες, τόσο η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας όσο και η Ταϊβάν είχαν διπλωματικές αποστολές στο Βανουάτου και δε συμφωνούσαν για το ποια κυβέρνηση τις αναγνώριζε. Την 1η Δεκεμβρίου του 2004 ο Βοχόρ γρονθοκόπησε (ή έσπρωξε τον ώμο) του νέου Κινέζου πρεσβευτή, όταν ο τελευταίος του ζήτησε εξηγήσεις για το λόγο που υπήρχε ακόμα η σημαία της Δημοκρατίας της Κίνας πάνω από ένα ξενοδοχείο στην Πορτ Βίλα. . Δεκαέξι βουλευτές που είχαν υποστηρίξει το Βοχόρ όταν εξελέγη πρωθυπουργός έκαναν ομάδα εναντίον του και απέσυραν την υποστήριξή τους προς το πρόσωπό του. Έτσι, η κυβέρνηση είχε 15 επί συνόλου 52 εδρών και η αντιπολίτευση κινήθηκε στη διαδικασία της πρότασης μομφής παρά την προσφυγή του στο εφετείο χαρακτηρίζοντας παράνομη την ενέργεια, λόγω συνταγματικής τροποποίησης που είχε ψηφιστεί. Το Ανώτατο Δικαστήριο και το Εφετείο απέρριψαν τις ενστάσεις του Βοχόρ, επισημαίνοντας ότι η συνταγματική τροποποίηση που επικαλούνταν δεν είχε εγκριθεί με δημοψήφισμα. Ο Βοχόρ ανατράπηκε με πρόταση μομφής το Δεκέμβριο και αντικαταστάθηκε από το Χαμ Λίνι.
Αντιπολίτευση
Ο Βοχόρ παραμένει σημαίνον μέλος της Αντιπολίτευσης από το 2004. Το 2006 επεχείρησε ανεπιτυχώς να ανατρέψει την κυβέρνηση Λίνι με πρόταση μομφής. Τον Ιούλιο του 2007 ενώ ήταν υπουργός για τα Έργα Κοινής Ωφελείας, λέγεται ότι επιτέθηκε σε αξιωματούχο του Υπουργείου Οικονομικών, επειδή καθυστερούσε η πληρωμή του. Ακολούθησε ανασχηματισμός της κυβέρνησης και απόλυσή του από υπουργού. Ο πολιτικός ανέφερε ότι ένας από τους λόγους που το κόμμα του, το UMP αποκλείστηκε από την κυβέρνηση ήταν εξαιτίας της δύναμής του, τονίζοντας ότι το κόμμα του θα προσπαθούσε να επανέλθει στην κυβέρνηση.
Τέταρτη πρωθυπουργία
Ο πρωθυπουργός Σάτο Κίλμαν ανατράπηκε έπειτα από πρόταση δυσπιστίας στο Κοινοβούλιο, η οποία πέρασε με πολύ μικρή διαφορά (26-25) στις 24 Απριλίου 2011. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Βοχόρ, ο οποίος έτσι ανέλαβε για 4η φορά στο αξίωμα. Η θητεία του ωστόσο ήταν βραχύβια, καθώς το Εφετείο έκρινε αντισυνταγματική την εκλογή του Βοχόρ στην πρωθυπουργία, καθώς ο πολιτικός δεν είχε εκλεγεί με απόλυτη πλειοψηφία αλλά με την πλειοψηφία των μελών του Κοινοβουλίου (26 επί συνόλου 52 βουλευτών). Έτσι, αποκαταστάθηκε στην πρωθυπουργία ο Σάτο Κίλμαν, ο οποίος έλαβε και ψήφο εμπιστοσύνης.
Παραπομπές
Βοχορ
Λούτον
Το Λούτον (αγγλικά: Luton, ) είναι μεγάλη πόλη, δήμος και ενιαία αρχή που βρίσκεται στη νοτιοανατολική Αγγλία, αλλά στην περιοχή της Ανατολικής Αγγλίας για διοικητικούς σκοπούς. Έχει πληθυσμό 213.052 (εκτίμηση 2019) και είναι μια από τις πιο πολυπληθείς πόλεις χωρίς καθεστώς πόλης στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η πόλη βρίσκεται επί του ποταμού Λία, περίπου 50 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Λονδίνου. Η ίδρυση της πόλης χρονολογείται στον έκτο αιώνα ως σαξονικό φυλάκιο στον ποταμό Λία, από τον οποίο προέρχεται το όνομά του. Το Λούτον καταγράφεται στο βιβλίο Domesday ως Loitone και Lintone και μια από τις μεγαλύτερες εκκλησίες στο Μπεντφοντσάιρ, η εκκλησία της Παναγίας, χτίστηκε τον 12ο αιώνα. Υπάρχουν τοπικά μουσεία που εξερευνούν την ιστορία του Λούτον στο Wardown Park και στο Stockwood Park.
Το Λούτον ήταν εδώ και πολλά χρόνια διάσημο για τα πιλοποιία του, και είχε επίσης μεγάλο εργοστάσιο της Vauxhall Motors. Η παραγωγή αυτοκινήτων στο εργοστάσιο ξεκίνησε το 1905 και συνεχίστηκε μέχρι το κλείσιμο του εργοστασίου το 2002. Η παραγωγή επαγγελματικών οχημάτων συνεχίζεται και η έδρα της Vauxhall Motors βρισκόταν για πολλά χρόνια στην πόλη, αλλά μετεγκαταστάθηκε το 2019 στο χωριό Τσάλτον, στο Μπεντφορντσάιρ στα βόρεια σύνορα του δήμου του Λούτον. Το αεροδρόμιο Λούτον του Λονδίνου άνοιξε το 1938 και είναι πλέον ένα από τα μεγάλα αεροδρόμια της Βρετανίας, ενώ υπάρχουν τρεις σιδηροδρομικοί σταθμοί στην πόλη. Το Πανεπιστήμιο του Μπεντφορντσάιρ δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση με το Πανεπιστήμιο του Λούτον, και δύο από τις πανεπιστημιουπόλεις του βρίσκονται στο Λούτον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας
Σριούσμπερι
Το Σριούσμπερι (αγγλικά: Shrewsbury, ) είναι μεγάλη πόλη με αγορά και η κομητεία Σροπσάιρ της Αγγλίας. Η πόλη είναι κτισμένες στις όχθες του ποταμού Σέβερν, 240 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Λονδίνου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το Σριούζμπερι είχε πληθυσμό 71.715 κατοίκους.
Το κέντρο της πόλης έχει διασώσει σε μεγάλο βαθμό τη μεσαιωνική πολεοδομία του και πάνω από 660 διατηρητέα κτίρια, συμπεριλαμβανομένων πολλών ξύλινων κτιρίων από τον 15ο και 16ο αιώνα. Το κάστρο του Σριούσμπερι, ένα οχυρό από κόκκινο ψαμμίτη, και το Αββαείο του Σριούσμπερι, πρώην μοναστήρι των Βενεδικτίνων, ιδρύθηκαν το 1074 και το 1083 αντίστοιχα από τον Νορμανδό κόμη του Σριούζμπερι, Ρογήρο του Μοντγκόμερι. Η πόλη είναι η γενέτειρα του Καρόλου Δαρβίνου και είναι εκεί που πέρασε 27 χρόνια από τη ζωή του.
14 χιλιόμετρα ανατολικά των συνόρων με την Ουαλία, το Σριούσμπερι αποτελεί το εμπορικό κέντρο του Σροπσάιρ και της κεντρικής Ουαλίας, με έσοδα λιανικής ύψους 300 εκατομμυρίων λιτρών το χρόνο, και διαθέτει επίσης ελαφρά βιομηχανία και κέντρα διακομιβής. Οι οδοί Α5 και Α49 περνούν κοντά από την πόλη και πέντε γραμμές συναντόται στον σιδηροδρομικό σταθμό του Σριούζμπερι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας
Τζίντου Κρισναμούρτι
Ο Τζίντου Κρισναμούρτι (Jiddu Krishnamurti, 11 Μαΐου 1895 - 17 Φεβρουαρίου 1986) ήταν Αμερικανο-Ινδός διανοητής και ποιητής. Γεννήθηκε στην πόλη Μανταναπάλ της Ινδίας. Ορφανός από μητέρα, υιοθετήθηκε από την Άννι Μπέσαντ, πρόεδρο της Θεοσοφικής Εταιρείας, καθώς η πρόεδρος τον θεωρούσε ως παγκόσμιο δάσκαλο. Πραγματοποίησε πολλά ταξίδια στην Ευρώπη και στην Αμερική και το 1969 ανέλαβε διευθυντής του ιδρύματος που φέρει το όνομά του, στην Καλιφόρνια. Δεν θεωρούσε ότι ανήκε σε κάποια εθνικότητα, θρήσκευμα ή κάστα και δίδασκε ως τον θάνατό του, το 1986.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδοί ποιητές Κατηγορία:Ινδοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Θεοσοφία
Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες
Το Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (Los Angeles Film Critics Award For Best Director) είναι βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες για να τιμήσει έναν σκηνοθέτη που έχει επιδείξει εξαιρετικό επίτευγμα στην κινηματογραφική βιομηχανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες Λος Άντζελες
Εθνικός ύμνος του Παναμά
Ο Himno Istmeño ( ΄Υμνος της Διώρυγας ) είναι ο εθνικός ύμνος του Παναμά. Η μουσική είναι του Σάντος Χόρχε και οι στίχοι του δρα Χερόνιμο ντε λα Όσσα.
Στίχοι
Ρεφρέν
Alcanzamos por fin la victoria
En el campo feliz de la unión;
Con ardientes fulgores de gloria
Se ilumina la nueva nación.
Επιτέλους φτάσαμε στη νίκη
Στο γεμάτο χαρά πεδίο της ένωσης
Με τις ζωηρές φλόγες της δόξας
Ένα έθνος φωτίζεται.
Es preciso cubrir con un velo
Del pasado el calvario y la cruz;
Y que adorne el azul de tu cielo
De concordia la espléndida luz.
Είναι ανάγκη να ρίξουμε πέπλο
Στα χρόνια τα παλιά με το Ιππικό και το σταυρό
Ας στολιστεί τώρα ο γαλανός ουρανός
Με το λαμπρό φως της ομόνοιας.
El progreso acaricia tus lares.
Al compás de sublime canción,
Ves rugir a tus pies ambos mares
Que dan rumbo a tu noble misión.
Η πρόοδος αγγίζει το δρόμο σου.
στους σκοπούς ενός θαυμαστού τραγουδιού,
Βλέπεις και τους δύο σου ωκεανούς να παφλάζουν στα πόδια σου
Χαρίζοντάς σου ένα μονοπάτι για την ευγενή σου αποστολή.
(Ρεφρέν)
A los besos del tibio terral,
Sólo reina el amor fraternal.
Στο χώμα σου που καλύπτεται με άνθη
Με φιλιά από τα θερμά σύννεφα της σκόνης
Έπαψαν οι κραυγές των πολεμάρχων
Μόνο η αδερφική αγάπη βασιλεύει.
Adelante la pica y la pala,
Al trabajo sin más dilación,
Y seremos así prez y gala
Μπροστά το φτυάρι και την αξίνα,
Στη δουλειά χωρίς άλλη καθυστέρηση,
και τέτοιοι θα είμαστε τόσο στη δουλειά όσο και στη γιορτή
αυτού του γόνιμου κόσμου του Κολόμβου.
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Παναμά
Κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας COVID-19
Η πανδημία κορωνοϊού 2019-20 είχε σοβαρές συνέπειες πέρα από την εξάπλωση της νόσου και τις προσπάθειες για την απομόνωση της. Καθώς η πανδημία έχει εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον πλανήτη, οι ανησυχίες έχουν μετατοπιστεί από τα ζητήματα της τροφοδοσίας του κατασκευαστικού τομέα προς τη μείωση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στον τομέα των υπηρεσιών.
Στις 25 Φεβρουαρίου, αναμενόταν ότι η Αυστραλία, η ηπειρωτική Κίνα και το Χονγκ Κονγκ θα είχαν τις πιο άμεσες οικονομικές επιπτώσεις από την αναστάτωση, ενώ το Χονγκ Κονγκ ήταν ήδη σε ύφεση την εποχή εκείνη μετά από μια μακρά περίοδο συνεχιζόμενων διαμαρτυριών από το 2019, και η Αυστραλία αναμένεται ότι θα βρίσκεται σε ύφεση με το ΑΕΠ να αναχαιτίζεται κατά 0,2% έως 0,5% για το 2020, αλλά η Morgan Stanley αναμένει αύξηση της οικονομίας της Κίνας κατά 5,6% (χειρότερο σενάριο) ως 5,9% για το 2020. Δεδομένου ότι η ηπειρωτική Κίνα είναι μια μεγάλη οικονομία και κέντρο παραγωγής, η ιογενής εκδήλωση θεωρείται ότι αποτελεί μια σημαντική αποσταθεροποιητική απειλή για την παγκόσμια οικονομία. Ο Agathe Demarais της Economist Intelligence Unit πρόβλεψε τον Ιανουάριο ότι οι αγορές θα παραμείνουν ασταθείς μέχρι να προκύψει μια σαφέστερη εικόνα σχετικά με τα δυνητικά αποτελέσματα. Ορισμένοι αναλυτές εκτιμούν ήδη από τον Ιανουάριο ότι η οικονομική επίπτωση της επιδημίας στην παγκόσμια ανάπτυξη θα μπορούσε να ξεπεράσει εκείνη της επιδημίας SARS. Ο Δρ. Πάνος Κουβέλης, διευθυντής του "The Boeing Center" στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Σαιντ Λούις, εκτιμά ότι ο αντίκτυπος της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας θα ανέλθει σε 300 δισεκατομμύρια δολάρια και θα διαρκέσει μέχρι δύο χρόνια. Ο Οργανισμός Εξαγωγών Πετρελαιοπαραγωγών Χωρών αναφέρθηκε σε "ταχεία απογείωση" μετά από μια απότομη πτώση των τιμών του πετρελαίου λόγω της χαμηλότερης ζήτησης από την Κίνα. Οι παγκόσμιες χρηματιστηριακές αγορές μειώθηκαν στις 24 Φεβρουαρίου 2020 λόγω της σημαντικής αύξησης του αριθμού των περιπτώσεων COVID-19 εκτός ηπειρωτικής Κίνας. Μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2020, οι χρηματιστηριακές αγορές παγκοσμίως σημείωσαν τη μεγαλύτερη εβδομαδιαία πτώση από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008. Οι παγκόσμιες χρηματιστηριακές αγορές κατέρρευσαν τον Μάρτιο του 2020, με μεγάλη ποσοστιαία πτώση στους κυριότερους δείκτες παγκοσμίως. Καθώς η πανδημία εξαπλώνεται, τα παγκόσμια συνέδρια και εκδηλώσεις για την τεχνολογία, τη μόδα και τον αθλητισμό ακυρώνονται ή αναβάλλονται. Ενώ η νομισματική επίπτωση στον τομέα των ταξιδιών και του εμπορίου δεν έχει ακόμη εκτιμηθεί, είναι πιθανό να είναι δισεκατομμύρια και να αυξηθεί.
Ιστορικό
δεξιά|μικρογραφία|275x275εσ| Η μετακίνηση της τιμής [[ Δυτικό Τέξας Ενδιάμεσο |WTI από το 2019, με τη Μαύρη Δευτέρα του 2020 επισημασμένη με κόκκινο χρώμα. ]] Η πανδημία συνέπεσε με την Chunyun, μια μεγάλη ταξιδιωτική περίοδο που συνδέεται με τις διακοπές της κινεζικής Πρωτοχρονιάς. Ορισμένες εκδηλώσεις που αφορούσαν μεγάλα πλήθη ακυρώθηκαν από εθνικές και περιφερειακές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένων ετήσιων φεστιβάλ Πρωτοχρονιάς, με ιδιωτικές εταιρείες να κλείνουν επίσης ανεξάρτητα τα καταστήματα και τα τουριστικά τους αξιοθέατα όπως η Χονγκ Κονγκ Disneyland και η Σαγκάη Disneyland. Πολλές εκδηλώσεις της Σεληνιακής Πρωτοχρονιάς και τουριστικά αξιοθέατα έχουν κλείσει για να αποφευχθούν μαζικές συγκεντρώσεις, όπως η Απαγορευμένη Πόλη του Πεκίνου και οι παραδοσιακές πανηγύρεις ναών. Σε 24 από τις 31 επαρχίες της Κίνας, δήμους και περιφέρειες, οι αρχές επέκτειναν τις διακοπές της Πρωτοχρονιάς στις 10 Φεβρουαρίου, δίνοντας εντολή στους περισσότερους χώρους εργασίας να μην ανοίξουν ξανά μέχρι εκείνη την ημερομηνία. Οι περιφέρειες αυτές αντιπροσώπευαν το 80% του ΑΕΠ της χώρας και το 90% των εξαγωγών. Το Χονγκ Κονγκ αύξησε το επίπεδο απόκρισης των μολυσματικών νόσων στο υψηλότερο και κήρυξε έκτακτη ανάγκη, κλείνοντας τα σχολεία μέχρι τον Μάρτιο και ακυρώνοντας τις εορταστικές εκδηλώσεις του νέου έτους.
Η ζήτηση για εξοπλισμό ατομικής προστασίας έχει αυξηθεί εκατονταπλάσια, σύμφωνα με τον γενικό διευθυντή του ΠΟΥ, Tedros Adhanom. Η ζήτηση αυτή οδήγησε στην αύξηση των τιμών μέχρι και είκοσι φορές της κανονικής τιμής και προκάλεσε επίσης καθυστερήσεις στην προμήθεια ιατρικών ειδών για διάστημα τεσσάρων έως έξι μηνών.
Οικονομικές επιπτώσεις
Η οικονομική αναταραχή που συνδέεται με την πανδημία του κοροναϊού έχει ευρείες και σοβαρές επιπτώσεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές, συμπεριλαμβανομένων των αγορών μετοχών, ομολόγων και εμπορευμάτων (συμπεριλαμβανομένου του αργού πετρελαίου και του χρυσού). Σημαντικές εκδηλώσεις περιελάμβαναν τον πόλεμο τιμών πετρελαίου Ρωσίας-Σαουδικής Αραβίας που οδήγησε σε κατάρρευση των τιμών του αργού πετρελαίου και σε συντριβή του χρηματιστηρίου τον Μάρτιο του 2020. Επίσης, θα χαθεί ένα τεράστιο εισόδημα σε κάθε κράτος από τον τουρισμό.
Πολιτικές επιπτώσεις
Ένας αριθμός επαρχιακών διοικητικών στελεχών του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας (CPC) αποπέμφθηκε για τον χειρισμό των προσπαθειών απομόνωσης στην Κεντρική Κίνα, σημάδι δυσαρέσκειας για την αντίδραση του πολιτικού κατεστημένου στην επιδημία σε αυτές τις περιοχές. Ορισμένοι εμπειρογνώμονες πιστεύουν ότι αυτό είναι πιθανό σε μια κίνηση για την προστασία του γενικού γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Σι Τζινπίνγκ από τη λαϊκή οργή για την έξαρση του κοροναϊού. Ορισμένοι σχολιαστές θεωρούν ότι η κατακραυγή για τη νόσο θα μπορούσε να είναι μια σπάνια διαμαρτυρία ενάντια στο ΚΚΚ. Επιπλέον, οι διαδηλώσεις στην ειδική διοικητική περιοχή του Χονγκ Κονγκ ενισχύθηκαν λόγω φόβων μετανάστευσης από την ηπειρωτική Κίνα. Η Ταϊβάν εξέφρασε επίσης την ανησυχία της για τη συμπερίληψή της σε οποιαδήποτε ταξιδιωτική απαγόρευση που αφορά τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας λόγω της «πολιτικής της μίας Κίνας» και της αμφισβητούμενης πολιτικής της κατάστασης. Εξάλλου, ο υπουργός οικονομικών της Αυστραλίας δεν μπόρεσε να διατηρήσει μια δέσμευση να διατηρήσει ένα δημοσιονομικό πλεόνασμα λόγω της επίδρασης του κοροναϊού στην οικονομία. Ορισμένες χώρες έχουν χρησιμοποιήσει την επιδημία για να δείξουν την υποστήριξή τους στην Κίνα, όπως όταν ο πρωθυπουργός Χουν Σεν της Καμπότζης πραγματοποίησε ειδική επίσκεψη στην Κίνα με στόχο να προβάλει την υποστήριξη της Καμπότζης στην Κίνα για την καταπολέμηση της επιδημίας.
Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ επικρίθηκε για την αντίδρασή του στην πανδημία. Κατηγορήθηκε ότι έκανε αρκετούς παραπλανητικούς ή ψευδείς ισχυρισμούς, ότι δεν παρείχε επαρκείς πληροφορίες, και ότι υποτίμησε τη σημασία της πανδημίας. Ο Τραμπ κατηγορήθηκε επίσης ότι έκλεισε τη μονάδα παγκόσμιας ασφάλειας υγείας του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία ιδρύθηκε για να προετοιμάσει την κυβέρνηση για πιθανές πανδημίες. Η κατάσταση μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τις πιθανότητες επανεκλογής του στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ το 2020.
Η κυβέρνηση της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν έχει πληγεί σοβαρά από τον ιό, με τουλάχιστον δύο δωδεκάδες (περίπου το 10%) μέλη του ιρανικού κοινοβουλίου να έχουν μολυνθεί, καθώς και τουλάχιστον 15 άλλοι σημερινοί ή πρώην ανώτατοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, συμπεριλαμβανομένου του αντιπρόεδρου. Οι σύμβουλοι του Αλί Χαμενεΐ και του Μοχάμεντ Τζαβάντ Ζαρίφ έχουν πεθάνει από τη νόσο. Η εξάπλωση του ιού έχει εγείρει ερωτήματα σχετικά με τη μελλοντική επιβίωση του καθεστώτος.
Εκπαιδευτικές επιπτώσεις
Η πανδημία έχει επηρεάσει τα εκπαιδευτικά συστήματα παγκοσμίως, οδηγώντας στο γενικό κλείσιμο σχολείων και πανεπιστημίων. Από τις 16 Μαρτίου 2020, κυβερνήσεις σε 73 χώρες ανακοίνωσαν ή έθεσαν σε εφαρμογή το κλείσιμο σχολείων, συμπεριλαμβανομένων 56 χωρών που έκλεισαν σχολεία σε εθνικό επίπεδο και 17 χώρες με τοπικό κλείσιμο σχολείων. Το κλείσιμο σχολείων σε ολόκληρη τη χώρα έχει πλήξει πάνω από 421 εκατομμύρια μαθητές παγκοσμίως, ενώ το τοπικό κλείσιμο σχολείων έχει θέσει σε κίνδυνο 577 εκατομμύρια μαθητές. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε η UNESCO στις 10 Μαρτίου, το κλείσιμο σχολείων και πανεπιστημίων λόγω του COVID-19 έχει αφήσει παγκοσμίως έναν στους πέντε φοιτητές εκτός σχολείου.
Θρησκευτικές επιπτώσεις
Η πανδημία έχει επηρεάσει τη θρησκεία με διάφορους τρόπους, όπως η ακύρωση των λατρευτικών τελετών διαφόρων θρησκειών, το κλείσιμο των κατηχητικών, καθώς και η ακύρωση προσκυνήματος σχετιζόμενου με ιεροτελεστίες και εορτές. Πολλές εκκλησίες, συναγωγές, τζαμιά και ναοί πρόσφεραν λατρεία μέσω διαδικτυακής μετάδοσης κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Πτέρυγες βοήθειας των θρησκευτικών οργανώσεων έχουν αποστείλει προμήθειες απολύμανσης, μηχανικούς αναπνευστήρες καθαρισμού αέρα, ασπίδες προσώπου, γάντια, αντιδραστήρια ανίχνευσης νουκλεϊκού οξέος κορονοϊού, αναπνευστήρες, μόνιτορ ασθενών, σύριγγες, αντλίες έγχυσης, και τρόφιμα στις πληγείσες περιοχές. Πιστοί πολλών θρησκειών έχουν συγκεντρωθεί για να προσευχηθούν για το τέλος της πανδημίας COVID-19, για όσους επηρεάζονται από αυτήν, καθώς και για τον Θεό να δώσει στους γιατρούς και τους επιστήμονες τη σοφία να καταπολεμήσουν την ασθένεια. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ όρισε την 15 Μαρτίου 2020 ως Εθνική Ημέρα Προσευχής για τους Αμερικανούς για να ζητήσουν τη βοήθεια του Θεού για την πανδημία.