cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
854 Φρόστια
Δορυφόρος
Με βάση την καμπύλη φωτός της Φρόστιας οι Raoul Behrend, Laurent Bernasconi, Alain Klotz και Russell I. Durkee προσδιόρισαν την ύπαρξη ενός δορυφόρου της το καλοκαίρι του 2004. Ο δορυφόρος αυτός, με προσωρινή ονομασία S/2004 (854) 1, έχει διάμετρο της τάξεως των 10 χιλιομέτρων και περιφέρεται γύρω από τη Φρόστια σε 1,5713 ημέρα (37 ώρες και 43 λεπτά) και σε μέση απόσταση από αυτή μόλις 25 χιλιόμετρα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Φρόστιας εκτιμάται σε 13,7 ± 5,6 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι περίπου 0,1. Η Φρόστια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 35 ώρες και 34 λεπτά, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 90 ως 95 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φροστια
Ξηροπόταμος Θεσσαλονίκης
Ο Ξηροπόταμος είναι οικισμός του δήμου Βόλβης της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης στην Μακεδονία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 61 κατοίκους και ανήκει στην τοπική κοινότητα του Φιλαδελφίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Βόλβης
Γαλλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2010–11
Η σεζόν 2010–11 της Λιγκ 1 (γνωστή ως Ligue 1 Orange λόγω χορηγίας) ήταν η 73η έκδοσή της από τη δημιουργία της. Στην εκκίνηση της σεζόν, η Μαρσέιγ ήταν κάτοχος του τίτλου. Το πρόγραμμα των αγώνων ανακοινώθηκε στις 21 Μαΐου 2010 και η σεζόν ξεκίνησε στις 7 Αυγούστου και ολοκληρώθηκε στις 29 Μαΐου 2011. Η χειμερινή διακοπή του πρωταθλήματος έλαβε χώρα το χρονικό διάστημα μεταξύ 23 Δεκεμβρίου και 15 Ιανουαρίου 2011. Υπήρξαν τρεις προβιβασθείσες ομάδες από τη Λιγκ 2, παίρνοντας τη θέση των τριών ομάδων που υποβιβάστηκαν από τη Λιγκ 1 μετά το πέρας της σεζόν 2009–10. Ένας συνολικός αριθμός 20 ομάδων συμμετέχει στο πρωτάθλημα με τρεις εξ αυτών να υποβιβάζονται στη δεύτερη τη τάξει κατηγορία του γαλλικού ποδοσφαίρου, τη Λιγκ 2. Όσες ομάδες εξασφάλισαν άδεια συμμετοχής στη Λιγκ 1 για τη σεζόν, υποχρεώθηκαν να περάσουν από τον έλεγχο της DNCG, προτού πάρουν τη σχετική άδεια συμμετοχής, ώστε να μπορούν να πάρουν μέρος κανονικά. Επίσης, ο γερμανική εταιρεία αθλητικού εξοπλισμού Puma, με την οποία η Ligue de Football Professionnel έχει υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας, δημιούργησε μια νέα μπάλα αγώνων ενόψει της νέας σεζόν.
Η Λιλ εξασφάλισε τον τίτλο της πρωταθλήτριας στις 21 Μαΐου 2011 με έναν αγώνα να απομένει μετά την ισοπαλία της με σκορ 2–2 απέναντι στην Παρί Σεν Ζερμέν εκτός έδρας στο Παρκ ντε Πρενς. Ο συγκεκριμένος είναι ο τρίτος συνολικά τίτλος του συλλόγου και ο πρώτος του έπειτα από διάστημα μεγαλύτερο των 57 ετών. Καθώς η Λιλ κατέκτησε και το Κύπελλο Γαλλίας στη διάρκεια της σεζόν, ο σύλλογος έγινε η τρίτη διαφορετική ομάδα σε τρεις συνεχόμενες σεζόν που καταφέρνει να πετύχει το double στη Γαλλία. Το 2009, η Μπορντό είχε κατορθώσει το double πρωτάθλημα-κύπελλο, ενώ την επόμενη σεζόν, η Μαρσέιγ πέτυχε το ίδιο.
Γκολ
Τελευταία ενημέρωση: 29 Μαΐου 2011 Πηγή: Official Goalscorers' Standings
Ασίστ
Τελευταία ενημέρωση: 29 Μαΐου 2011 Πηγή: Official Assists' Table
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2010-2011 Κατηγορία:Λιγκ 1
Μαθηματικά και τέχνη
Χρησιμοποιώντας τον όρο μαθηματικά εννοούμε την επιστήμη που έχει ως αντικείμενο την συστηματική εξέταση των φυσικών μεγεθών, των σχημάτων, των σημείων, των αριθμών και τις μεταξύ τους σχέσεις. Ως προς τη τέχνη, απευθυνόμαστε στην έκφραση του καλού και του ωραίου μέσα από τα δημιουργήματα του ανθρώπου. Σύμφωνα με την γνώμη των αισθητικών, η τέχνη πηγάζει από την έμφυτη ικανότητα του ανθρώπου να θαυμάζει και να αναπαριστά το ωραίο. Η καλλιτεχνική τάση είναι μια αυτόνομη τάση της ανθρώπινης ψυχής στο χώρο της τέχνης, που εκφράζει την αισθητική φύση του ανθρώπου.
Πηγή έμπνευσης στην τέχνη αποτέλεσε η γεωμετρία. Γεωμετρία είναι ο κλάδος των μαθηματικών που ασχολείται με χωρικές σχέσεις, δηλαδή με τη σύνθεση του χώρου που ζούμε. Εμπειρικά, αλλά και διαισθητικά, οι άνθρωποι χαρακτηρίζουν τον χώρο μέσω συγκεκριμένων θεμελιωδών ιδιοτήτων, που ονομάζονται αξιώματα. Τα αξιώματα δε μπορούν να αποδειχτούν, αλλά μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με μαθηματικούς ορισμούς για τα σημεία, τις ευθείες, τις καμπύλες, τις επιφάνειες και τα στερεά για την εξαγωγή λογικών συμπερασμάτων.
Η τέχνη διαφοροποιείται από την επιστήμη. Τόσο η τέχνη, όσο και η επιστήμη αναζητούν την αλήθεια. Ο επιστήμονας όμως αναλύει, ενώ ο καλλιτέχνης συνθέτει. Επιπλέον, η επιστήμη βασίζεται στο λογικό στοχασμό, ενώ η τέχνη στην εικόνα, το χρώμα, στο σχήμα, στην ιδέα, στην ερμηνεία της ζωής.
Κατηγορία:Μαθηματικά και πολιτισμός Κατηγορία:Ιστορία της τέχνης
Κωνσταντίνος Παπαδάκης (βουλευτής Λασιθίου)
Ο '''Κωνσταντίνος Μ. Παπαδάκης''' (Τουρλωτή Λασιθίου, 1885 - Αθήνα, 7 Ιουνίου 1961 ) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, που χρημάτισε βουλευτής Λασιθίου σε δύο κοινοβουλευτικές περιόδους.
Καταγωγή και σπουδές
Καταγόταν από φτωχή οικογένεια. Οι γονείς του (πατέρας του ήταν ο Χατζή Μιχαήλ Παπαδάκης) ήταν γεωργοί από την Τουρλωτή της Σητείας. Γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών και πήρε το δίπλωμά του το 1912. Ως γιατρός εξυπηρετούσε κυρίως τις φτωχές και τις αγροτικές τάξεις. Πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση και αναγκάστηκε να καταφύγει στη Μέση Ανατολή για κάποιο χρονικό διάστημα.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Παπαδάκης κατήλθε στην πολιτική προπολεμικά. Στις εκλογές του 1926 ο Κ. Παπαδάκης έλαβε μέρος με το Επαρχιακό Κόμμα αλλά δεν εξελέγη, καθώς συγκέντρωσε μόνο 977 ψήφους.
Εξελέγη βουλευτής Λασιθίου στις εκλογές του 1928 και για δεύτερη φορά με το Κόμμα των Βενιζελικών Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1946 με 2.245 ψήφους. Η τελευταία του κοινοβουλευτική θητεία τερματίστηκε το 1950. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν ενεργός στην ΕΡΕ Σητείας.
Πέθανε στην Αθήνα τον Ιούνιο του 1961.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λασιθίου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 20ού αιώνα
Λούθιο Ουρτούμπια
Ο Λούθιο Ουρτούμπια Χιμένεθ (18 Φεβρουαρίου 1931 - 18 Ιουλίου 2020) ήταν Ισπανός αναρχικός, υποστηρικτής του απαλλοτριωτικού αναρχισμού. Έχει παρομοιαστεί με τον Ρομπέν των Δασών, πραγματοποιώντας ληστείες τραπεζών και πλαστογραφίες κατά τις δεκαετίες 1960 και 1970. Σύμφωνα με τα λόγια του Άλμπερτ Μποαντέγια: «ο Λούθιο ήταν ένας Δον Κιχώτης που δεν πολεμούσε ανεμόμυλους, αλλά έναν πραγματικό γίγαντα».
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην πόλη Κασκάντε της Ναβάρρα, το πέμπτο παιδί μιας πολύ φτωχής οικογένειας. Ο πατέρας του, αν και προέρχονταν από οικογένεια Καρλιστών, ήταν σοσιαλιστής οργανωμένος στη Γενική Ένωση Εργαζομένων (Unión General de Trabajadores) και αναπληρωτής Δήμαρχος στην Κασκάντε με το Ισπανικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα. Μετά τη φυλάκισή του έκανε μεταστροφή προς τον Κομμουνισμό. Όταν ο Λούθιο ήταν 19 χρονών, ο πατέρας του αρρώστησε στη φυλακή και πέθανε στο νοσοκομείο. Οι τελευταίες του λέξεις ήταν: «Αν γεννιόμουν ξανά, θα γινόμουν αναρχικός», μια δήλωση που τον σημάδεψε.
Όταν στρατολογήθηκε για υποχρεωτική υπηρεσία, σύντομα ανακάλυψε την ευκολία του λαθρεμπορίου στα Ισπανο-γαλλικά σύνορα. Ο Λούθιο Ουρτούμπια και οι σύντροφοί του έκαναν πλιάτσικο σε μια αποθήκη που ανήκε στην εταιρεία που δούλευαν, και όταν πια έγιναν αντιληπτοί λιποτάκτησαν υπό την απειλή ενδεχόμενης τιμωρίας με θανατική ποινή, καταφεύγοντας στη Γαλλία το 1954. Στο Παρίσι ξεκίνησε να εργάζεται ως πλινθοκτίστης, ένα επάγγελμα που συνέχισε σε όλη του τη ζωή. Ταυτόχρονα αναμίχθηκε με τους Νέους Αναρχικούς της Αναρχικής Ομοσπονδίας (Fédération Anarchiste) και έγινε φίλος με τους Αντρέ Μπρετόν και Αλμπέρ Καμύ. Λίγο μετά την μετακόμιση στο Παρίσι, του ζητήθηκε να κρύψει ένα μέλος των Maquis, Ισπανών ανταρτών που αντιτάσσονταν στον Φράνκο. Ο πρόσφυγας έμελλε να είναι ο μυθικός Φρανθίσκο Σαμπατέ Γιοπάρτ. Ο Σαμπατέ παρέμεινε με τον Ουρτούμπια για αρκετά χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων καθοδηγούσε οικογένειες και αναρχικούς που είχαν εξοριστεί στην Τουλούζη, το Περπινιάν και το Παρίσι, καθώς και μέλη του παλιού CNT στη Βαρκελώνη, τη Σαραγόσα, τη Μαδρίτη και την Παμπλόνα. Μέχρι η φυλάκιση του Σαμπατέ να σταματήσει αυτές τις δραστηριότητες, ο Ουρτούμπια είχε αρχίσει να μιμείται τις επιδρομές του στην ισπανική επικράτεια. Αργότερα ανέλαβε μια σειρά κλοπών και ένοπλων ληστειών με σκοπό να συγκεντρώσει χρήματα για την επαναστατική υπόθεση. Χρησιμοποιούσε το πολυβόλο Thompson που «κληρονόμησε» μετά το θάνατο του Σαμπατέ. Τελικά εγκατέλειψε αυτές τις ενέργειες υπό το φόβο μήπως βλάψει κάποιον υπάλληλο που δούλευε σε τράπεζα.
Μετά από κάποια στιγμή, ο Ουρτούμπια άρχισε να εκδίδει παραποιημένα νομιμοποιητικά έγγραφα για τους αντάρτες και τους εξόριστους, ενώ στη συνέχεια συνεργάστηκε με άλλους αναρχικούς συντρόφους για την πλαστογράφηση νομισμάτων κατά τη δεκαετία του 1960. Με αυτό τον τρόπο χρηματοδότησαν πολλές ομάδες ανά τον κόσμο, προσπαθώντας να αποσταθεροποιήσουν τις καπιταλιστικές οικονομίες. Όταν γινόταν η εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων, ο Ουρτούμπια είχε προτείνει στον Συμεών Ρόσε, τον πρέσβη της Κούβας στη Γαλλία, να καταστρέψει τα αμερικανικά συμφέροντα στη Γαλλία χρησιμοποιώντας εκρηκτικά. Ωστόσο, αυτή η προσφορά απορρίφθηκε. Τότε αντιπρότεινε ένα σχέδιο για τη μαζική πλαστογράφηση αμερικανικών δολαρίων, δείγμα των οποίων επέδειξε στον πρέσβη, που μπήκε στον πειρασμό να προωθήσει την ιδέα στον Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, υπουργό Βιομηχανίας της Κουβανικής Επανάστασης. Ωστόσο η νέα πρόταση απορρίφθηκε παρομοίως, με τον Τσε να εκφράζει κατά τη διάρκεια της συνάντησης τη γνώμη ότι οι ΗΠΑ πάλι θα συνεχίσουν να είναι πλούσιες. Ο Ουρτούμπια αποχώρησε, ερμηνεύοντας τα λόγια ως ένδειξη ότι ο Αργεντίνος άρχισε να κουράζεται από την πορεία που ακολουθούσε η πολιτική στο νησί της Κούβας.
Η καινοτόμος δράση που δημιούργησε καίριο πλήγμα και συνδέθηκε με το όνομα του ήταν η παραχάραξη των ταξιδιωτικών επιταγών της Citibank το έτος 1977. Η συγκεκριμένη απάτη περιλάμβανε 8.000 τσεκ των 25 επιταγών, αξίας 100 δολαρίων η καθεμία. Εκατοντάδες απομιμήσεις επιταγών ταξιδιωτών διανεμήθηκαν σε όλη την Ευρώπη και σε διάφορες χώρες της Λατινικής Αμερικής μεταξύ Ιανουαρίου 1980 και Δεκεμβρίου 1982. Από αυτή την ανατρεπτική δράση υπολογιζόταν η πτώχευση της τράπεζας, με δημιουργία χρέους 20 εκατομμυρίων δολαρίων. Η ζημιά που υπέστη ήταν τόσο σοβαρή που η τιμή της μετοχής της κατρακύλησε στο χρηματιστήριο. Οι λεγόμενες «επιχειρήσεις ανάκτησης χρημάτων» στις οποίες συμπεριλαμβάνονταν η εξαπάτηση της Citibank, χρησίμευαν στη συγκέντρωση κεφαλαίων για τη βοήθεια αντάρτικων κινημάτων στη Λατινική Αμερική (Τουπαμάρος, Μοντενέρος) αλλά και στην Ευρώπη. Τα πρωτοσέλιδα στον Τύπο της Ισπανίας του έδιναν το ψευδώνυμο «ο καλός ληστής» ή «η βάσκικη αλεπού (Zorro Vasco) ». Μετά την αποκάλυψη της υποδομής παραποίησης, η γαλλική αστυνομία δεν μπόρεσε να εντοπίσει τις εκτυπωτικές πλάκες με τις οποίες τυπωνόταν οι πλαστές επιταγές, αναγκάζοντας την Citibank και τη Γαλλική κυβέρνηση να συνθηκολογήσει με τον Ουρτούμπια. Τελικά καταδικάστηκε σε φυλάκιση μόνο 6 μηνών χάρη σε εξωδικαστική συμφωνία με τη Citibank, η οποία παρά το θράσος της ενέργειας του, προτίμησε να αποσύρει τις κατηγορίες με αντάλλαγμα τις εκτυπωτικές πλάκες που είχε κατασκευάσει. Σημαντικό ρόλο έπαιξαν και μερικοί προοδευτικοί Γάλλοι δικηγόροι που ανέλαβαν να τον βοηθήσουν στην υπερασπιστική του γραμμή.
Η ζωή του Ουρτούμπια ήταν μια συνεχής περιπέτεια. Για χρόνια συμμετείχε σε μεγάλο αριθμό δράσεων κατά του καπιταλιστικού συστήματος, που οδήγησαν στην έκδοση πέντε διεθνών ενταλμάτων εναντίον του, συμπεριλαμβανομένης της CIA. Παρ' όλα αυτά προετοίμασε την απαγωγή του ναζί Κλάους Μπάρμπι στη Βολιβία, συνεργάστηκε εν πτήσει με τον ηγέτη των Μαύρων Πανθήρων, αναμίχθηκε στην απαγωγή του Χαβιέρ Ρουπέρεθ, μεσολάβησε στην απόδραση του Άλμπερτ Μποαντέγια, παραπεμθέντα σε δίκη για τη δράση του ενάντια στον Ισπανικό Στρατό. Επιπλέον είχε επικηρυχτεί για τη συμμετοχή του στο Ιβηρικό Απελευθερωτικό Κίνημα (Movimiento Ibérico de Liberación) και αργότερα στις διεθνιστικές Επαναστατικές ομάδες δράσης (Groupes d'action révolutionnaire).
Πάντοτε υπερασπιζόταν τους εργαζόμενους: "είμαστε κτίστες, ζωγράφοι, ηλεκτρολόγοι, δεν χρειαζόμαστε καθόλου το κράτος" και την εργασία "εάν η ανεργία και η περιθωριοποίηση δημιουργούσαν επαναστάτες, οι κυβερνήσεις θα είχαν ήδη σταματήσει την ανεργία και την περιθωριοποίηση." Συμμετείχε στη διάδοση αναρχικών ιδεών μέχρι το θάνατό του. Πέθανε στο Παρίσι στις 18 Ιουλίου 2020, σε ηλικία 89 ετών.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Η δράση του έχει μνημονευτεί σε βιβλία, άρθρα και ταινίες, ενώ αποτελεί έμπνευση για τραγούδια διάφορων μουσικών ειδών. Το σπίτι του είναι η σημερινή έδρα του Εσπάς Λουίζ Μισέλ (Espace Louise-Michel) όπου πραγματοποιούνται ομιλίες, συνέδρια, συζητήσεις, εκθέσεις και προβολές. Για τη ζωή του γυρίστηκε ντοκιμαντέρ με τίτλο Lucio το 2007, από τους Βάσκους σκηνοθέτες Χοσέ Μαρία Γοενάγα και Αϊτόρ Αρέγκι. Το 2018, ο εκδοτικός οίκος Txalaparta δημοσίευσε το El tesoro de Lucio, ένα βιογραφικό κόμικ του Μικέλ Σάντος Μπελάτς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί αναρχικοί
Βολογέσης
Με το όνομα Βολογέσης μπορεί να αναφέρονται:
Κάμλουψ
Το Κάμλουψ (αγγλικά: Kamloops) είναι πόλη στην νοτιοκεντρική Βρετανική Κολομβία του Καναδά, στη συμβολή των ποταμών Νορθ και Σάουθ Τόμψον, που ενώνονται για να γίνουν ο ποταμός Τόμψον στην πόλη, και ανατολικά της λίμνης Κάμλουψ. Βρίσκεται στο Περιφερειακό Διαμέρισμα Τόμψον-Νίκολα, του οποίου τα περιφερειακά γραφεία εδρεύουν εδώ.
Με πληθυσμό 97.902 κατοίκους το 2021, είναι ο δωδέκατος μεγαλύτερος δήμος της επαρχίας. Η απογραφή του πολεοδομικού συγκροτήματος του Κάμλουψ κατατάσσεται στην 36η θέση μεταξύ των μητροπολιτικών περιοχών και των πολεοδομικών συγκροτημάτων της απογραφής στον Καναδά με πληθυσμό 114.142 κατοίκους το 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βρετανικής Κολομβίας
855 Νιουκόμπια
Η Νιουκόμπια (Newcombia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,672. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Ρώσο αστρονόμο Σεργκέι Ιβάνοβιτς Μπελιάφσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Σάιμον Νιούκομπ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Νιουκόμπιας είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νιουκομπια
Νευρωτισμός
Στον κλάδο της ψυχολογίας, ο νευρωτισμός θεωρείται βασικό στοιχείο της προσωπικότητας. Για παράδειγμα, στην θεωρία με τα πέντε βασικά γνωρίσματα της προσωπικότητας, τα άτομα που παρουσίαζαν σε υψηλότερο βαθμό τον νευρωτισμό είναι πιο πιθανό να είναι ευμετάβλητα και να βιώνουν συναισθήματα όπως άγχος, ανησυχία, φόβο, θυμό, απογοήτευση, φθόνο, ζήλια, ενοχή, κατάθλιψη και μοναξιά. Αυτά τα άτομα θεωρείται ότι ανταποκρίνονται χειρότερα στους στρεσογόνους παράγοντες και είναι πιο πιθανό να ερμηνεύουν τις συνηθισμένες καταστάσεις, όπως τις μικρές απογοητεύσεις, ως απελπιστικά δύσκολες καταστάσεις. Τα άτομα αυτά περιγράφονται συχνά ως αυτοσυνείδητα και ντροπαλά και τείνουν να αντιμετωπίζουν προβλήματα απέναντι σε προτροπές και καθυστερούν να νιώσουν ικανοποίηση.
Άτομα με υψηλό δείκτη νευρωτισμού θεωρείται ότι κινδυνεύουν να αναπτύξουν κοινές ψυχικές διαταραχές (διαταραχές άγχους, διαταραχές στην διάθεση, διαταραχές στην χρήση ουσιών) αλλά και συμπτώματα που παραδοσιακά αναφέρονται ως "νευρώσεις".
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχοπαθολογία
Αγία Τριάδα Μελιγγών Ιωαννίνων
Για το συνώνυμο οικισμό νομό Ιωαννίνων δείτε το λήμμα: Αγία Τριάδα Αγίου Δημητρίου
Για οικισμούς της Ελλάδας με το ίδιο όνομα δείτε: Αγία Τριάδα (αποσαφήνιση)
Γενικά στοιχεία
Η Αγία Τριάδα βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Τόμαρος (Ολύτσικας) σε υψόμετρο 660 μέτρων. Απέχει 22 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων, 2,5 χλμ. Β. από τους Μελιγγούς και 1,5 χλμ. από την εθνική οδό Ιωαννίνων - Δωδώνης. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και υπαγόταν στην επαρχία Δωδώνης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους Μελιγγούς αποτελούν τη τοπική κοινότητα Μελιγγών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Δημητρίου του Δήμου Δωδώνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Γεωγραφία της Κολομβίας
Η Δημοκρατία της Κολομβίας είναι μεγάλη χώρα, εκτεινόμενη στη Νότια και την Κεντρική Αμερική. Είναι η 26η σε έκταση χώρα της Γης και η τέταρτη σε έκταση της Νότιας Αμερικής μετά τη Βραζιλία, την Αργεντινή και το Περού. Καθώς συμβαίνει με αρκετές μεγάλες χώρες, ο πληθυσμός της Κολομβίας είναι άνισα κατανεμημένος στην έκτασή της, με τον περισσότερο να ζει στο ορεινό δυτικό μέρος της και στη βόρεια ακτή της ή στην περιοχή της πρωτεύουσας Μπογκοτά. Οι αραιοκατοικημένες νότιες και ανατολικές επαρχίες της χώρας καλύπτονται κυρίως από τροπικό δάσος, αλλά υπάρχουν εκεί και περιοχές με μεγάλη οικονομική σημασία: μεγάλα αγροκτήματα με κτηνοτροφία και κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Οι κάτοικοι εκεί ζουν σε μικρούς, αγροτικούς ως επί το πλείστον, οικισμούς και περιλαμβάνουν τις αυτόχθονες φυλές της χώρας.
Φυσικές περιοχές
Στην Κολομβία διακρίνονται πέντε μεγάλες φυσικές περιοχές, που απλώνονται και στις γειτονικές χώρες: η οροσειρά των Άνδεων, η περιοχή των παραλίων του Ειρηνικού Ωκεανού, η περιοχή των παραλίων της Καραϊβικής Θάλασσας, τα λιάνος (λιβάδια-πεδιάδες) και το τροπικό δάσος του Αμαζονίου. Η Κολομβία είναι η μοναδική χώρα της Νότιας Αμερικής που έχει ακτές τόσο στον Ατλαντικό, όσο και στον Ειρηνικό Ωκεανό. Η μεγάλη έκταση των χωρικών υδάτων της και η τεράστια έκταση της ΑΟΖ αποτελούν δυνητικά σημαντικές παρακαταθήκες για τη μελλοντική ανάπτυξη της Κολομβίας.
Η βασική δυτική οροσειρά-κλάδος των Άνδεων η Δυτική Κορδιλιέρα, είναι μετρίως υψηλή, με κορυφές που φθάνουν τα 4.670 μέτρα. Η κοιλάδα του ποταμού Κάουκα, μια σημαντική γεωργική περιοχή με αρκετές πόλεις, χωρίζει τη Δυτική από την (πιο εκτεταμένη) Κεντρική Κορδιλιέρα. Αρκετά χιονοσκεπή ηφαίστεια στην Κεντρική Κορδιλιέρα έχουν κορυφές που φθάνουν σε υψόμετρο τα 5.100 μέτρα. Η κοιλάδα του πλωτού ποταμού Μαγδαλένα, βασική συγκοινωνιακή αρτηρία, διαχωρίζει την Κεντρική από τη μέσου ύψους Ανατολική Κορδιλιέρα. Αντίθετα από τις άλλες δύο οροσειρές, η Ανατολική Κορδιλιέρα περιλαμβάνει αρκετές μεγάλες λεκάνες. Στα ανατολικά της απλώνονται οι αραιοκατοικημένες ανατολικές πεδιάδες (με μερικές χαμηλές λοφοσειρές), τα λιάνος, που καλύπτουν σχεδόν το 60% του εδάφους της χώρας.
Αυτή η «διατομή» της Κολομβίας στον άξονα ανατολή-δύση δεν περιλαμβάνει την επίπεδη περιοχή των παραλίων της Καραϊβικής και την ξεχωριστή από τις Άνδεις οροσειρά Σιέρα Νεβάδα δε Σάντα Μάρτα, αμφότερες στα βόρεια της χώρας. Η πρώτη είναι στο δυτικό τμήμα της κυρίως βαλτώδης. Τα γεμάτα με βούρλα έλη της αποκαλούνται ciénagas από τους Κολομβιανούς. Αντιθέτως, η Χερσόνησος Γκουαχίρα στα ανατολικά είναι ημίξηρη. Η Σιέρα Νεβάδα δε Σάντα Μάρτα περιλαμβάνει την υψηλότερη κορυφή της Κολομβίας.
Οι κολομβιανές Άνδεις
thumb|right|255px|Το [[πάραμο του Ραβανάλ στο Διαμέρισμα Μπογιακά]] thumb|right|245px|Οι παγετώνες της Κολομβίας Κοντά στα σύνορα με το Κράτος του Ισημερινού οι Άνδεις χωρίζονται σε τρεις, χονδρικά παράλληλες, οροσειρές (κορδιλιέρες), που εκτείνονται προς τα βορειοανατολικά σχεδόν μέχρι την Καραϊβική Θάλασσα. Μερικές κορυφές υπερβαίνουν τα 5.200 μέτρα και ακόμα περισσότερες είναι καλυμμένες με αιώνια χιόνια. Τα υψίπεδα και οι λεκάνες που σχηματίζονται σε αυτές παρέχουν ήπιο κλίμα που προσελκύει την εγκατάσταση ανθρώπων και σε πολλά μέρη, εξαιτίας του ότι ανήκουν στην τροπική ζώνη, επιτρέπουν δύο συγκομιδές το έτος. Τα ορμητικά ποτάμια στις πλαγιές των βουνών διαθέτουν μεγάλο υδροηλεκτρικό δυναμικό και προσθέτουν τα νερά τους στους πλωτούς ποταμούς στις χαμηλότερες κοιλάδες. Περισσότερο από τα δύο τρίτα του πληθυσμού της χώρας ζουν στις υψηλές περιοχές των Άνδεων.
Η Δυτική Κορδιλιέρα, η Κεντρική Κορδιλιέρα και η Ανατολική Κορδιλιέρα έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά. Από γεωλογικής πλευράς, η Δυτική και η Κεντρική Κορδιλιέρα αποτελούν τη δυτική και την ανατολική πλευρά ενός ογκώδους τόξου κρυσταλλικών πετρωμάτων που εκτείνεται από την πεδινή περιοχή των ακτών της Καραϊβικής μέχρι τα σύνορα με τον Ισημερινό. Αντιθέτως, η Ανατολική Κορδιλιέρα αποτελείται από διπλωμένα στρωματοποιημένα πετρώματα.
Η Δυτική Κορδιλιέρα, αν και δεν είναι η ψηλότερη, είναι η πλέον αραιοκατοικημένη. Οι περισσότερες κορυφές δεν υπερβαίνουν τις 3.000 μέτρα σε ύψος και δεν καλύπτονται από αιώνια χιόνια. Λιγοστές είναι οι ορεινές διαβάσεις, αλλά μία από αυτές, σε υψόμετρο 1.519 μέτρα, παρέχει στην τρίτη σε πληθυσμό πόλη της χώρας, την Κάλι, διέξοδο προς τον Ειρηνικό Ωκεανό. Εξαιτίας των μικρότερων υψομέτρων, η βλάστηση είναι πυκνή και στις δυτικές πλαγιές τροπική.
Η κοιλάδα του ποταμού Κάουκα χωρίζει τη Δυτική από την Κεντρική Κορδιλιέρα. Ο Κάουκα ρέει προς τα βόρεια μέσα από κάποια από τα καλύτερα για καλλιέργειες εδάφη της χώρας. Στα βόρεια οι δύο οροσειρές συγκλίνουν και η κοιλάδα γίνεται ένα βαθύ φαράγγι μέχρι την παραλιακή πεδιάδα.
Η Κεντρική Κορδιλιέρα είναι η υψηλότερη από τις τρεις και έχει μήκος πάνω από 800 χιλιόμετρα (km). Δεν έχει υψίπεδα και διαβάσεις χαμηλότερες των 3.300 μέτρων. Η υψηλότερη κορυφή της, η Νεβάδο ντελ Ουίλα (5.364 μέτρα) είναι και το υψηλότερο ηφαίστειο της Κολομβίας. Η δεύτερη υψηλότερη, το ηφαίστειο Νεβάδο ντελ Ρουίς, έγινε διαβόητο με την έκρηξή του το 1985, που προκάλεσε 24.000 θανάτους. Στο βόρειο άκρο της, η Κεντρική Κορδιλιέρα διασπάται σε αρκετούς κλάδους που κατέρχονται προς την πεδιάδα της Καραϊβικής.
Στην Ανατολική Κορδιλιέρα, σε υψόμετρα μεταξύ 2.500 και 2.700 μέτρων, υπάρχουν τρεις μεγάλες εύφορες λεκάνες και μερικές μικρότερες, που παρέχουν κατάλληλες εκτάσεις για την υποστήριξη σημαντικών ανθρώπινων πληθυσμών. Στη λεκάνη του Διαμερίσματος Κουντιναμάρκα, εκεί όπου κατοικούσαν οι Ινδιάνοι Τσίμπτσα, οι πρώτοι Ευρωπαίοι εισβολείς ίδρυσαν την πόλη Σάντα Φε δε Μπογοτά, τη σημερινή πρωτεύουσα της χώρας Μπογκοτά, σε υψόμετρο 2.650 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Τα παράλια της Καραϊβικής
thumb|right|255px|[[Σιέρα Νεβάδα δε Σάντα Μάρτα, το υψηλότερο παραθαλάσσιο βουνό της Γης.]] Χαμηλές πεδιάδες καταλαμβάνουν όλη την έκταση της Κολομβίας βορείως μιας νοητής γραμμής που εκτείνεται προς τα βορειοανατολικά από τον Κόλπο Ουραμπά μέχρι το σύνορο με τη Βενεζουέλα στο βόρειο άκρο της Ανατολικής Κορδιλιέρας. Η ξηρότερη Χερσόνησος Γκουαχίρα (η βορειότερη χερσόνησος της Νότιας Αμερικής) και η ευρύτερη «Ξηρική περιοχή Γκουαχίρα-Μπαρρανκίγια», ελάχιστες ομοιότητες παρουσιάζουν με την υπόλοιπη περιοχή. Στο νότο της περιοχής υψώνεται η Σιέρα Νεβάδα δε Σάντα Μάρτα, θεαματικός τριγωνικός βραχώδης ορεινός όγκος με αιώνια χιόνια στις κορυφές, που περιλαμβάνει την υψηλότερη κορυφή της Κολομβίας, την Πίκο Κριστόμπαλ Κολόν (δηλαδή «Κορυφή Χριστόφορος Κολόμβος», υψόμετρο 5.700 μέτρα). Οι πλαγιές της Σαντα Μάρτα είναι γενικώς υπερβολικά απότομες για καλλιέργεια.
Η παραλιακή περιοχή της Καραϊβικής έχει κατά προσέγγιση σχήμα τριγώνου, η μεγαλύτερη πλευρά του οποίου είναι η ακτογραμμή. Το μεγαλύτερο μέρος του εμπορίου της Κολομβίας διακινείται από τα λιμάνια αυτής της ακτής, όπως της Καρταχένα και της Μπαρρανκίγια. Αν προχωρήσουμε προς την ενδοχώρα αυτών των μεγάλων πόλεων, συναντάμε βάλτους, κρυφά ρυάκια και αβαθείς λίμνες, αλλά και φυτείες βαμβακιού και μπανάνας, πάμπολλες μικρές φάρμες και, λίγο ψηλότερα, ράντσα βοοειδών.
Η πόλη της Καρταχένα είναι το μεγαλύτερο λιμάνι και ταυτοχρόνως η πρώτη σε τουρισμό πόλη της Κολομβίας, και αυτό παρά την ύπαρξη πετροχημικής βιομηχανίας. Η Σάντα Μάρτα είναι επίσης λιμάνι και τουριστική πόλη, αλλά σε μικρότερη κλίμακα, ενώ η Μπαρρανκίγια είναι ευρύτερα ανεπτυγμένη, με πολλές βιομηχανίες και εμπορικές επιχειρήσεις. Οι κάτοικοί της έχουν το υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο κατά μέσο όρο στην περιοχή της Καραϊβικής.
Η παραλιακή περιοχή της Καραϊβικής συνδέεται με εκείνη των Άνδεων μέσω των δύο κοιλάδων των μεγάλων ποταμών. Μετά την περιοχή των Άνδεων είναι η δεύτερη σημαντικότερη οικονομικά περιοχή της χώρας και σε αυτή κατοικεί περί το 20% του πληθυσμού της χώρας.
Στην περιοχή πρέπει να συμπεριλάβουμε και το αρχιπέλαγος της Νήσου του Αγίου Ανδρέα, νησιωτικά εδάφη της Κολομβίας, τα οποία διεκδικούνται μερικώς από τη Νικαράγουα. Το πολεμικό ναυτικό της Κολομβίας τα προστατεύει από εχθρικές εισβολές, με τα νησιά αυτά να φιλοξενούν δύο βάσεις, μία του ναυτικού και μία της τελωνειακής αστυνομίας.
Αναλυτικότερα, τα «Νησιωτικά Εδάφη» της Κολομβίας αποτελούνται από τα παρακάτω νησιά ή συστάδες νησιών της Καραϊβικής Θάλασσας (Ατλαντικός Ωκεανός):
Ωστόσο η Κολομβία έχει και δύο νησιά στον Ειρηνικό Ωκεανό, τη Νήσο Γκοργκόνα και τη νησίδα Μαλπέλο.
Η περιοχή του Ειρηνικού
Το δυτικό τρίτο της Κολομβίας είναι το πλέον σύνθετο από γεωγραφικής απόψεως. Αρχίζοντας στην ακτή του Ειρηνικού Ωκεανού στα δυτικά και ακολουθώντας τον 5ο παράλληλο βόρειου πλάτους, συναντούμε μία ακολουθία διαφορετικών χαρακτηριστικών. Στα δυτικά υπάρχει μία πολύ στενή παραλιακή πεδιάδα, που διακόπτεται σε κάποια μέρη της ακτής, με δίπλα της τα όρη Μπαουντό (Serranía de Baudó), τη χαμηλότερη και στενότερη οροσειρά της χώρας με μέγιστο υψόμετρο λιγότερο από 1.800 μέτρα και τροπική βλάστηση. Ακολουθεί η ευρύτερη χαμηλή περιοχή των ποταμών Ατράτο και Σαν Χουάν, που έχει προταθεί ως πιθανή εναλλακτική διαδρομή της Διώρυγας του Παναμά μεταξύ του Ειρηνικού και του Ατλαντικού Ωκεανού. Στην Κολομβία βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος της βόρειας απολήξεως των Άνδεων με ένα μικρό μέρος να ανήκει στη Βενεζουέλα.
Κατά τη δεκαετία του 1980 μόλις το 3% του πληθυσμού της Κολομβίας κατοικούσε στην περιοχή των ακτών του Ειρηνικού, εξαιτίας της ζούγκλας και των βάλτων, αν και υπάρχει ανεκμετάλλευτο σημαντικό δυναμικό σε ορυκτά και άλλους φυσικούς πόρους. Η Μπουεναβεντούρα είναι το μοναδικό λιμάνι στην ακτή αυτή. Στα ανατολικά, η περιοχή του Ειρηνικού συνορεύει με τη Δυτική Κορδιλιέρα, από την οποία τρέχουν πολλά ρυάκια και ποτάμια. Τα περισσότερα ρέουν προς τα δυτικά και εκβάλλουν στον Ειρηνικό, αλλά το μεγαλύτερο, ο πλωτός Ρίο Ατράτο, ρέει προς τα βόρεια και εκβάλλει στον Κόλπο Ουραμπά, καθιστώντας τους οικισμούς στις όχθες του προσβάσιμες στα μεγάλα λιμάνια του Ατλαντικού.
Το έλος του Ατράτο, που απλώνεται στα σύνορα με τον Παναμά, είναι μία λωρίδα 65 χιλιομέτρων που αποτελεί μία πρόκληση για την ολοκλήρωση του Παναμερικανικού Αυτοκινητόδρομου. Αρχίζει κοντά στην πόλη Τούρμπο, ενώ ο Αυτοκινητόδρομος συνεχίζεται στην κωμόπολη Γιαβίζα του Παναμά. Είναι το μοναδικό διάκενο στην πορεία της οδικής αυτής αρτηρίας και αποκαλείται Χάσμα της Νταριέν.
Η «Ορινοκία»
Η περιοχή ανατολικώς των Άνδεων έχει έκταση περίπου 699.300 τετραγωνικά χιλιόμετρα ή τα 3/5 της εκτάσεως της χώρας, αλλά οι Κολομβιανοί τη βλέπουν σχεδόν σαν έναν άλλο κόσμο. Σε αυτή κατοικούσε λιγότερο από το 2% του πληθυσμού της Κολομβίας τη δεκαετία του 1980. Η ισπανική λέξη «λιάνος» (= πεδιάδα) μπορεί να εφαρμοσθεί με ακρίβεια μόνο για τις ανοικτές πεδιάδες στα βόρεια αυτής της περιοχής, όπου υπάρχει εκτεταμένη εκτροφή βοοειδών.
Η Ορινοκία δεν διακόπτεται από ορεινούς όγκους, εκτός από την Οροσειρά της Μακαρένα (Serranía de la Macarena), ξεχωριστή από τις Άνδεις αλλά πολύ κοντά τους, με μέγιστο ύψος 2.615 μέτρα και μοναδική χλωρίδα και πανίδα, που πιστεύεται ότι είναι ένα υπόλειμμα εκείνων που υπήρχαν κάποτε σε όλες τις Άνδεις.
Κλίμα
Οι Κολομβιανοί περιγράφουν το κλίμα της χώρας τους με υψομετρικές κλιματικές ζώνες: Οι εκτάσεις σε υψόμετρα μικρότερα των 900 μέτρων είναι η θερμή ζώνη (tierra caliente), αυτές σε υψόμετρα μεταξύ 900 και 2.000 μέτρων είναι η εύκρατη ζώνη (tierra templada) και οι εκτάσεις σε υψόμετρα από 2.000 έως 3.500 μέτρα αποτελούν την ψυχρή ζώνη (tierra fría). Το άνω όριο της ψυχρής ζώνης συμπίπτει με τη γραμμή των δένδρων και κατά προσέγγιση με το άνω όριο της ανθρώπινης κατοικήσεως. Οι άδενδρες ζώνες πάνω από αυτό, που φθάνουν ως τα 4.500 μέτρα, αναφέρονται ως πάραμο (páramo). Πάνω και από τα 4.500 μέτρα αρχίζει η ζώνη των αιώνιων χιονιών (nevado).
Περί το 86% της συνολικής εκτάσεως της χώρας βρίσκεται στη θερμή (υψομετρική) ζώνη. Σε αυτή συγκαταλέγεται, διακόπτοντας την εύκρατη ζώνη των υψιπέδων των Άνδεων, η κοιλάδα του ποταμού Μαγδαλένα και μέρος της κοιλάδας του Κάουκα. Οι θερμοκρασίες σε αυτή τη χαμηλότερη ζώνη κυμαίνονται από 24 έως 38 °C. Υπάρχουν οι εναλλασσόμενες ξηρή εποχή και εποχή των βροχών. Ωστόσο κοντά στην ακτή της Καραϊβικής η αύρα μειώνει τη ζέστη και τη μέση βροχόπτωση.
Η βροχόπτωση στη θερμή ζώνη είναι μέγιστη στην ακτή του Ειρηνικού και σε μέρη της ανατολικής Κολομβίας, όπου η βροχή είναι σχεδόν καθημερινό φαινόμενο. Οι μέσες ετήσιες τιμές της υπερβαίνουν τα 7.600 χιλιοστά (mm) στα περισσότερα χαμηλά μέρη της περιοχής του Ειρηνικού, καθιστώντας τα από τα βροχερότερα μέρη στον κόσμο. Η μεγαλύτερη μέση ετήσια βροχόπτωση στον κόσμο εκτιμάται ότι είναι αυτή στο Lloro της Κολομβίας, 13.299 mm. Στην ανατολική χώρα, αυτή μειώνεται από 6.350 mm σε 2.540 προς τα ανατολικότερα. Μεγάλες εκτάσεις κοντά στην ακτή της Καραϊβικής είναι μονίμως πλημμυρισμένες, κυρίως από τη μικρή δυνατότητα διαφυγής των νερών (αποστράγγιση) και όχι εξαιτίας της ποσότητας των βροχών.
Η εύκρατη ζώνη καλύπτει περίπου το 8% της χώρας. Περιλαμβάνει τις κατώτερες πλαγιές της Ανατολικής και της Κεντρικής Κορδιλιέρας και τις περισσότερες κοιλάδες τους. Οι σημαντικές πόλεις Μεντεγίν (υψόμετρο 1.487 μέτρα) και Κάλι (1.030 μέτρα) βρίσκονται σε αυτή τη ζώνη, όπου οι βροχοπτώσεις είναι μέτριες και η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι μεταξύ 19 και 24 °C. Στα μεγαλύτερα υψόμετρα της εύκρατης ζώνης οι γεωργοί επωφελούνται από δύο εποχές των βροχών κάθε χρόνο (Μάρτιος έως Ιούνιος και Οκτώβριος έως Δεκέμβριος).
thumb|right|255px|Ο ποταμός [[Ατράτο]] Η ψυχρή ζώνη καλύπτει περίπου το 6% της συνολικής εκτάσεως της χώρας και περιλαμβάνει κάποια από τα πλέον πυκνοκατοικημένα υψίπεδα των κολομβιανών Άνδεων, με σχεδόν το 1/4 του συνολικού πληθυσμού της χώρας. Η μέση θερμοκρασία κυμαίνεται εδώ από 10 έως 19 °C, με τις εποχές των βροχών να διαρκούν από τις αρχές Απριλίου έως τα τέλη Μαΐου και από τον Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο.
Οι περισσότερες βροχοπτώσεις συμβαίνουν στη θερμή (χαμηλή) ζώνη. Σημαντικές διαφορές υπάρχουν από μέρος σε μέρος εξαιτίας τοπικών συνθηκών που επηρεάζουν τα ρεύματα του αέρα, ενώ οι εκτάσεις στην υπήνεμη πλευρά της Χερσονήσου Γκουαχίρα δέχονται τις λιγότερες βροχοπτώσεις: η μέση ετήσια βροχόπτωση των 350 mm που καταγράφει ο σταθμός της Ουρίμπια εκεί είναι η μικρότερη στην Κολομβία. Σημαντικές διακυμάνσεις από έτος σε έτος έχουν καταγραφεί και η χώρα έχει περάσει περιόδους ξηρασίας.
Χλωρίδα
Το υψόμετρο καθορίζει, μαζί με το κλίμα, και τη βλάστηση στην Κολομβία. Οι ορεινές περιοχές της μπορούν να υποδιαιρεθούν σε αρκετές ζώνες χλωρίδας ανάλογα με το υψόμετρό τους, με μικρή μόνο επίδραση του γεωγραφικού πλάτους.
Στη θερμή ζώνη, κάτω από τα 1.000 μέτρα, ευδοκιμούν καλλιέργειες των τροπικών, όπως της μπανάνας. Στην «εύκρατη ζώνη», μέχρι υψόμετρο 2.000 μ. περίπου, κυριαρχούν οι φυτείες καφέ και καλαμποκιού. Ακόμα ψηλότερα καλλιεργούνται κυρίως σιτάρι και πατάτες, μέχρι και 3.200 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα υψηλότερα μέρη που φύονται δένδρα, πολλά από αυτά έχουν κοπεί για καυσόξυλα. Στους αλπικούς λειμώνες (πάραμο) η βλάστηση είναι περιορισμένη.
Η βλάστηση βέβαια επηρεάζεται πολύ και από τις βροχοπτώσεις. Η βλάστηση ημίξηρης ερήμου κυριαρχεί στην ξηρότερη βορειοανατολική περιοχή Στα νότια, η βλάστηση τύπουσαβάνας καλύπτει την περιοχή των λιάνος. Οι βροχές της λεκάνης του Αμαζονίου διατηρούν τη ζούγκλα εκεί. Στα βουνά η κατάσταση είναι λίγο πιο σύνθετη, με τοπικές διακυμάνσεις: η βροχερή πλαγιά ενός βουνού μπορεί να είναι καταπράσινη, ενώ η αντίθετη πλαγιά του να είναι γυμνή από βλάστηση.
Φυσικοί πόροι
thumb|right|255px|Χάρτης χρήσεων γης της Κολομβίας (1970) Οι φυσικοί πόροι της Κολομβίας είναι ποικίλοι, ενώ σε μεγάλες εκτάσεις, ιδίως στον ωκεανό, είναι ακόμη ανεξερεύνητοι. Στην Κολομβία βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα ανοικτά ανθρακωρυχεία στον κόσμο, το Θερεχόν (Cerrejón) στη Χερσόνησο Γκουαχίρα. Στις ανατολικές περιοχές εξάγεται από το υπέδαφος πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Επιπλέον, η Κολομβία είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός σμαραγδιών στον κόσμο: σε αυτή εξορύσονται κάθε χρόνο περισσότερα από τα μισά σμαράγδια της παγκόσμιας παραγωγής. Είναι επίσης σημαντικός εξαγωγέας χρυσού, αργύρου, σιδήρου, ορυκτού αλατιού, λευκοχρύσου, νικελίου, χαλκού και ουρανίου. Εξάγει επίσης ηλεκτρική ενέργεια από την υδροηλεκτρική παραγωγή της στις γειτονικές χώρες.
Περιβαλλοντικά θέματα
thumb|right|255px|Εθνικά πάρκα της Κολομβίας Τα κυριότερα περιβαλλοντικά θέματα που απασχολούν την Κολομβία είναι η αποδάσωση, η υποβάθμιση της ποιότητας του εδάφους και των νερών από την υπερβολική χρήση ζιζανιοκτόνων και εντομοκτόνων, η ατμοσφαιρική ρύπανση, ιδίως στην Μπογκοτά και σε άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας. Οι παράπλευρες ζημιές που προκλήθηκαν από επιθέσεις κατά πετρελαιαγωγών από αντάρτες κατά τη διάρκεια του εμφύλιου πολέμου προκάλεσαν μακροπρόθεσμες βλάβες στο περιβάλλον. Επίσης ένοπλες ομάδες αποδασώνουν ακόμη σημαντικές εκτάσεις για την παράνομη καλλιέργεια π.χ. κόκας και ανοίγουν αυθαίρετα δρόμους σε προστατευόμενες περιοχές.
Αριθμητικά και άλλα δεδομένα
Έκταση: Ολική: 1.138.910 km² Ξηρά: 1.038.700 km² Εσωτερικά και χωρικά ύδατα: 100.210 km²
Μήκος ακτογραμμής: 3.208 km (1.760 στον Ατλαντικό και 1.448 στον Ειρηνικό Ωκεανό) Χωρικά ύδατα:12 ναυτικά μίλια (22,2 km)
Ακραία σημεία: Χαμηλότερο σημείο: Ειρηνικός Ωκεανός, 0 m Υψηλότερο σημείο: Πίκο Κριστόμπαλ Κολόν, 5.700 m Βορειότερο σημείο: Νησίδα βόρεια της Νήσου Σάντα Καταλίνα (13°24′03″ Β, 81°22′14″ Δ) Βορειότερο σημείο ηπειρωτικής Κολομβίας: Ακρωτήριο Γκαλίνας (12°27′28″ Β, 71°39′55″ Δ), είναι και το βορειότερο σημείο όλης της Νότιας Αμερικής Νοτιότερο σημείο: Πόλη Λετίσια επί του Αμαζονίου, τριεθνές σημείο Κολομβίας-Βραζιλίας-Περού («Tres Fronteras», 4°13′37″ Ν, 69°56′50″ Δ) Ανατολικότερο σημείο: Νησίδα Σαν Χοσέ στον Ρίο Νέγκρο, τριεθνές σημείο Κολομβίας-Βενεζουέλας-Βραζιλίας (1°13′48″ Β, 66°51′01″ Δ) Δυτικότερο σημείο: Νήσος Σαν Αντρές στον Ατλαντικό Ωκεανό (12°31′51″ Β, 81°44′08″ Δ) Δυτικότερο σημείο ηπειρωτικής Κολομβίας: Ακρωτήριο Μανγκλάρες, εκβολές του ποταμού Μίρα στον Ειρηνικό Ωκεανό (1°39′02″ Β, 79°00′29″ Δ)
Χρήσεις γης: Αρόσιμη γη: 1,43% Μόνιμες καλλιέργειες: 1,68% Υπόλοιπο: 96,89% (στοιχεία του 2012)
Αρδευόμενη γη: 10.870 km² (στοιχεία του 2011)
Ολικοί ανανεώσιμοι υδάτινοι πόροι: 2.132 km3 (στοιχεία του 2011)
Κατανάλωση γλυκού νερού (οικιακή/βιομηχανική/αγροτική): Εθνική: 12,65 km3 (55% / 4% / 41%) Κατά κεφαλή: 308 m3/έτος (στοιχεία του 2010)
Φυσικοί κίνδυνοι: Ηφαιστειακές εκρήξεις στις Άνδεις, σεισμοί, ξηρασίες
Υδρογραφία
thumb|right|255px|Το στόμιο του [[Ποταμός Μαγδαλένα|ποταμού Μαγδαλένα και το Μέγα Τέναγος της Σάντα Μάρτα]] Η Κολομβία έχει τέσσερα κύρια υδρογραφικά συστήματα: της λεκάνης του Ειρηνικού, της λεκάνης της Καραϊβικής, της Λεκάνης του Ορινόκο και της Λεκάνης του Αμαζονίου.
{| !width="25%"|Λεκάνη της Καραϊβικής !width="25%"|Λεκάνη του Ειρηνικού !width="25%"|Λεκάνη του Ορινόκο !width="25%"|Λεκάνη του Αμαζονίου !colspan="4" align="left"|
Ποταμοί που ανήκουν μόνο στην Κολομβία
!colspan="4" align="left"|
Λίμνες
Η μεγαλύτερη λίμνη της Κολομβίας είναι η Τότα των Άνδεων, σε υψόμετρο 3.015 μέτρων, που έχει έκταση 55 km². Υπάρχουν επίσης το Μέγα Τέναγος της Σάντα Μάρτα και η Λιμνοθάλασσα Λα Κότσα.
Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος
Το Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος είναι ιστορικό-λαογραφικό μουσείο αφιερωμένο στην έρευνα και παρουσίαση του πολιτισμού και της ζωής των Ελλήνων Εβραίων, το οποίο βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας.
Ιστορική αναδρομή
Η ιδέα για την ίδρυση ενός θεματικού μουσείου σχετικού με τον ελληνικό εβραϊσμό γεννήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '70 στους κόλπους της ισραηλιτικής κοινότητας Αθηνών. Στην πρώτη του μορφή ιδρύθηκε το 1977 άτυπα ως ένα μικρό μουσείο με διάφορα αντικείμενα που είχαν διασωθεί από τον πόλεμο και προσφέρθηκαν από μέλη της εβραϊκής κοινότητας.
Σκοπός του ήταν να συλλέξει, να διατηρήσει, να ερευνήσει και να εκθέσει τα υλικά κατάλοιπα 2.300 χρόνων εβραϊκής ζωής στην Ελλάδα. Η συλλογή των εκθεμάτων του αποτελούνταν κυρίως από τεχνουργήματα, έγγραφα του 19ου και 20ού αιώνα, θρησκευτικά αντικείμενα και κοσμήματα που είχαν κατάσχει οι Βούλγαροι από τους Εβραίους της Θράκης το 1943 και τα οποία επιστράφηκαν στην ελληνική κυβέρνηση μετά την παραίτηση του Βούλγαρου βασιλιά. Με την πάροδο των ετών η συλλογή του μουσείου εμπλουτίστηκε σημαντικά χάρη στις προσπάθειες του τότε διευθυντή Ν. Σταυρουλάκη και με τη βοήθεια πολλών ιδιωτών.
Το 1984 η συλλογή μεταφέρθηκε σε νοικιασμένο κτίριο στην Πλατεία Συντάγματος. Το 1989 το Εβραϊκό Μουσείο απέκτησε και νομική υπόσταση ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.) διοικούμενο από επταμελές διοικητικό συμβούλιο.
Η διεύρυνση των δραστηριοτήτων του μουσείου και αυξανόμενος αριθμός εκθεμάτων δημιούργησαν την ανάγκη εξεύρεσης νέου χώρου. Το 1977 με τη βοήθεια του Υπουργείου Πολιτισμού, του Συλλόγου των Φίλων του Μουσείου και του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου το Εβραϊκό Μουσείο απέκτησε ιδιόκτητη στέγη με την αγορά ενός νεοκλασικού κτίσματος  στην οδό Νίκης 39 στο κέντρο της Αθήνας και το οποίο ανακαινίστηκε για να στεγάσει τις συλλογές. Σε συνολικό χώρο 800 τ.μ. το Μουσείο φιλοξενεί εκτός από τις μόνιμες συλλογές του, περιοδικές εκθέσεις, εκθέσεις σύγχρονης τέχνης, χώρος βιντεοπροβολών, αίθουσα εκπαιδευτικών προγραμμάτων, βιβλιοθήκη, φωτογραφικό αρχείο και εργαστήριο, εργαστήριο συντήρησης και πωλητήριο.
Δραστηριότητες
Οι δραστηριότητές του επεκτείνονται στον τομέα της έρευνας και μελέτης του ελληνικού εβραϊσμού, σε συνεργασίες με ξένους επιστήμονες, και σε εκδόσεις, επιστημονικά συνέδρια κ.α.
Η πλούσια βιβλιοθήκη του και το φωτογραφικό αρχείο συνεισφέρουν στη μελέτη και διάσωση της εβραϊκής παράδοσης στην Ελλάδα.
Επίσης δραστηριοποιείται σε εκπαιδευτικά προγράμματα διαπολιτισμικού χαρακτήρα για παιδιά και νέους, ενώ επιμορφώνει και εκπαιδευτικούς μέσω σεμιναρίων που αφορούν τη διδασκαλία του Ολοκαυτώματος.
Διακρίσεις
Το ελληνικό τμήμα του ICOM (International Council Of Museums - ICOM) απένειμε τον τίτλο «Τιμώμενο Μουσείο για το 2010» στο Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος, αναγνωρίζοντας με αυτό τον τρόπο το διαπολιτισμικό του έργο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στην Αθήνα Κατηγορία:Εβραϊκά μουσεία Κατηγορία:Εθνολογικά μουσεία στην Ελλάδα
Θεμιστώ (δορυφόρος)
Η Θεμιστώ (αγγλικά: Themisto) ή Δίας XVIII είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε το 1975, χάθηκε, και ανακαλύφθηκε εκ νέου το 2000.
Ανακαλύφθηκε πρώτα από τον Τσαρλς Κόουαλ και την Ελίζαμπεθ Ρόμερ στις 30 Σεπτεμβρίου του 1975. Ανακοινώθηκε στις 3 Οκτωβρίου του 1975 και του δόθηκε η αρχική προσωρινή ονομασία S/1975 J 1. Ωστόσο δεν μπόρεσαν να εξακριβώσουν την τροχιά της, λόγω των λίγων παρατηρήσεων και έτσι χάθηκε.
Το 2000 ανακαλύφθηκε ένας νέος δορυφόρος από τους Σκοτ Σέπαρντ, Ντέιβιντ Τζιούιτ, Yanga R. Fernández και Eugene A. Magnier και του δόθηκε η αρχική προσωρινή ονομασία S/2000 J 1. Σύντομα όμως επιβεβαιώθηκε ότι ήταν το ίδιο σώμα που ανακαλύφθηκε το 1975.
Πήρε το όνομά του τον Οκτώβριο του 2002 από την Θεμιστώ, η οποία ήταν, κόρη του Ινάχου και ερωμένη του Δία κατά την ελληνική μυθολογία.
thumb|left|290px|Διάγραμμα το οποίο δείχνει την τροχιά της Θεμιστώς (επάνω αριστερά) σε σχέση με άλλους ακανόνιστους δορυφόρους του Δία. Οι δορυφόροι πάνω από τον οριζόντιο άξονα έχουν ορθή φορά, ενώ αυτοί που είναι κάτω από τον άξονα έχουν ανάδρομη φορά. Η εκκεντρότητα των τροχιών αναπαριστάται με τα κίτρινα μέρη, εκτεινόμενα από το περίκεντρο προς το απόκεντρο.
Η Θεμιστώ έχει ασυνήθιστη τροχιά. Αντίθετα με τους περισσότερους δορυφόρους του Δία, οι οποίοι περιφέρονται σε ευδιάκριτες ομάδες, η Θεμιστώ περιφέρεται γύρω από τον Δία μόνη, με την τροχιά της να είναι ανάμεσα στους δορυφόρους του Γαλιλαίου και την Ομάδα της Ιμαλίας.
Μπος (κρατήρας)
Ο Μπος (Bosch) είναι μικρός κρατήρας κοντά στο Βόρειο Πόλο της Σελήνης. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά του κρατήρα Rozhdestvenskiy W.
Παρέμενε δίχως όνομα μέχρι και την 22η Ιανουαρίου 2009, οπότε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση (International Astronomical Union, IAU) του απέδωσε το όνομα του Γερμανού νομπελίστα χημικού Καρλ Μπος (Carl Bosch).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κρατήρες Σελήνης
856 Μπακλούνδη
Η Μπακλούνδη (Backlunda) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,513. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Ρώσο αστρονόμο Σεργκέι Ιβάνοβιτς Μπελιάφσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σουηδού αστρονόμου Όσκαρ Μπάκλουντ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μπακλούνδης είναι άγνωστη. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,068. Η Μπακλούνδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 5 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπακλουνδη
Κριτήρια της Κοπεγχάγης
Τα Κριτήρια της Κοπεγχάγης είναι μια σειρά από κανόνες που έχουν θεσπιστεί έτσι ώστε να αποφασίζεται αντικειμενικά η καταλληλότητα μιας χώρας για τη προσχώρησή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε γενικές γραμμές τα κριτήρια αυτά υπαγορεύουν ότι μια υποψήφια χώρα θα πρέπει να κυβερνάται από μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση, να σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, να έχει μια καλά οργανωμένη οικονομία και να αποδέχεται πλήρως τις υποχρεώσεις και τους στόχους της ΕΕ.
Τα κριτήρια αυτά θεσπίστηκαν τον Ιούνιο του 1993 στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που έλαβε χώρα στην Κοπεγχάγη, εξ ου και η ονομασία.
Κατοχύρωση των κριτηρίων
Τα Κριτήρια ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση καθορίζονται από τα εξής επίσημα έγγραφα:
Όταν θεσπίστηκαν τα κριτήρια το 1993, δεν υπήρξε κανένας μηχανισμός που να διαβεβαιώνει ότι οι χώρες που ήταν ήδη μέλη της ΕΕ συμμορφώνονταν με αυτά τα κριτήρια. Το σημαντικό αυτό κενό διευθετήθηκε με τη Συνθήκη της Νίκαιας η οποία τέθηκε σε εφαρμογή τη 1 Φεβρουαρίου 2003.
Γεωγραφικά κριτήρια
Η κοινή λογική υπαγορεύει ότι κράτη εκτός της ευρωπαϊκής ηπείρου δεν μπορούν να είναι υποψήφια προς ένταξη, ενδεχομένως όμως να μπορούν να επωφελούνται ορισμένων προνομίων και να θεωρούνται μέλη ως έναν βαθμό. Αυτή η ικανότητα της Ένωσης βρίσκεται σε στάδιο ανάπτυξης, μέσω της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας (ΕΠΓ) η οποία αναπτύσσεται από το 2004. Η ΕΠΓ εφαρμόζεται στους άμεσους γείτονες της ΕΕ οι οποίοι έχουν χερσαία και θαλάσσια σύνορα με αυτήν όπως π.χ. οι χώρες της Β. Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, αλλά και σε χώρες οι οποίες είναι εν δυνάμει υποψήφιες προς πλήρη ένταξη όπως π.χ. η Βοσνία, η Ουκρανία κ.α. . Η ΕΠΓ περιλαμβάνει επίσης πολιτικό συντονισμό και βαθύτερη οικονομική ολοκλήρωση, βάσει αμοιβαίων δεσμεύσεων που πηγάζουν από τις γενικές αξίες της ΕΕ. Η ΕΠΓ παραμένει διαχωρισμένη από τη διαδικασία της διεύρυνσης, αν και δεν προδικάζει τον τρόπο με τον οποίο ενδέχεται να αναπτυχθούν στο μέλλον οι σχέσεις της ΕΕ με τους γείτονές της. Εξαίρεση αποτελεί η Ρωσία η οποία δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της ΕΠΓ, αλλά συνάπτει ξεχωριστές συμφωνίες.
Η ΕΠΓ μπορεί να ερμηνευθεί και ως φιλοδοξία της ΕΕ για την επέκταση των συνόρων της στο άμεσο μέλλον. Συμπληρωματικά μέσα αλληλεπίδρασης της ΕΕ με τις γειτονικές της χώρες μέσα στα πλαίσια της ΕΠΓ, είναι η Μεσογειακή Ένωση (η οποία απαρτίζεται από τις χώρες που βρέχονται από τη Μεσόγειο θάλασσα) και η Ανατολική Εταιρική Σχέση (η οποία περιλαμβάνει χώρες της πρώην ΕΣΣΔ).
Δημοκρατία
Η δημοκρατική διακυβέρνηση μιας χώρας προϋποθέτει ότι όλοι οι πολίτες της συμμετέχουν και αντιπροσωπεύονται σε ισότιμη βάση στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, από το χαμηλότερο έως το υψηλότερο διακυβερνητικό επίπεδο. Κάτι τέτοιο απαιτεί τη διεξαγωγή ελευθέρων εκλογών με μυστική ψηφοφορία υπό ανεξάρτητη επιτήρηση για την εξασφάλιση του αδιάβλητου καθώς και το δικαίωμα στην ελεύθερη σύσταση πολιτικού κόμματος (δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι). Ένα δημοκρατικό κράτος οφείλει επίσης να διασφαλίζει:
Κράτος δικαίου
Η ύπαρξη κράτους δικαίου συνεπάγεται ότι η κυβερνητική εξουσία ασκείται μέσω των συνταγματικών νόμων οι οποίοι έχουν εγκριθεί μέσω της συνήθους συνταγματικής διαδικασίας. Το Σύνταγμα είναι υπεράνω κάθε κυβερνητικής εξουσίας, η οποία είναι υπόλογη σε αυτό. Η διάκριση των εξουσιών αποτελεί επίσης θεμελιώδη αρχή του κράτους δικαίου. Με αυτό τον τρόπο διασφαλίζεται η αντικειμενική λήψη αποφάσεων μέσα σε πνεύμα διαφάνειας και δικαιοσύνης.
Ανθρώπινα δικαιώματα
Τα δικαιώματα του Ανθρώπου είναι όλα εκείνα τα δικαιώματα που κάθε άτομο κατέχει λόγω της ίδιας του της ύπαρξης ως ανθρώπινο ον. Τα δικαιώματα αυτά ανήκουν σε όλους τους ανθρώπους του πλανήτη, είναι αναφαίρετα και αδιαπραγμάτευτα. Τα σημαντικότερα εξ αυτών ορίζουν:
Το 1948, συστήθηκε η Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα από τον ΟΗΕ. Η διακήρυξη αυτή παρ' όλο που θεωρείται η πιο έγκυρη διατύπωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν διαθέτει κάποιο αποτελεσματικό μηχανισμό για την εφαρμογή τους. Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου συμπληρώνει και ενισχύει την διακήρυξη του ΟΗΕ. Όλα τα υποψήφια προς ένταξη κράτη στην ΕΕ οφείλουν να συμμορφώνονται με την Σύμβαση και καλούνται να την επικυρώσουν. Για τον λόγο αυτό, πολλά κράτη παρενέβησαν δραστικά στην νομοθεσία τους έτσι ώστε να αναφέρεται ρητώς ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα όπως αναφέρονται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση.
Το ειδικό Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει ως έργο του τον έλεγχο της εφαρμογής της Σύμβασης και την εκδίκαση προσφυγών από τους πολίτες με θέμα την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τα κράτη μέλη.
Οικονομικά κριτήρια
Σε γενικά πλαίσια, τα απαραίτητα οικονομικά κριτήρια που πρέπει να πληροί ένα υποψήφιο κράτος αφορούν την ύπαρξη μιας υγιούς αγοράς την διασφάλιση της ικανότητας αντιμετώπισης του ανταγωνισμού και των δυνάμεων της ενιαίας αγοράς της ΕΕ. Τα υποψήφια κράτη που επιθυμούν την ένταξη τους στην Ευρωζώνη θα πρέπει να πληρούν συγκεκριμένα οικονομικά και δημοσιονομικά Κριτήρια σύγκλισης, σύμφωνα με το Άρθρο 140 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της ΕΕ. Η προετοιμασία των υποψήφιων κρατών ούτως ώστε να εναρμονίζονται με τα κριτήρια σύγκλισης, επαφίεται στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών.