cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γουλέμι Φθιώτιδας
Τουρισμός - Αξιοθέατα
Ο επισκέπτης κατά τους καλοκαιρινούς μήνες μπορεί να πραγματοποιήσει περιπάτους στην φύση όπως και ποδηλασία ή πεζοπορία. Στο χωριό βρίσκεται η βυζαντινή εκκλησία της Αγίας Παρασκευής όπου γίνεται το καθιερωμένο πανηγύρι με παραδοσιακά όργανα και φαγητά. Η περιοχή ενδείκνυται και για κυνήγι.
Ντούσαν Ίβκοβιτς
Άρης Θεσσαλονίκης
Το 1980 έρχεται στην Ελλάδα για να προπονήσει τον Άρη παίρνοντας τη θέση του Γιάννη Ιωαννίδη που είχε αναλάβει την εθνική Ελλάδας. Τα δύο χρόνια του στον Άρη δε στέφθηκαν από επιτυχίες, αν και κατάφερε να εδραιώσει την ομάδα στις 3 πρώτες θέσεις του πρωταθλήματος, έχοντας στο ρόστερ το μεγάλο Νίκο Γκάλη με τον οποίο όμως ήρθε σε σύγκρουση ουκ ολίγες φορές. Τελικά το 1982 εγκατέλειψε τον Άρη και στη θέση του επέστρεψε ο Γιάννης Ιωαννίδης, που οδήγησε την ομάδα σε 8 πρωταθλήματα τα επόμενα χρόνια.
Γουλέμι Φθιώτιδας
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Δήμος Λοκρών
Ντούσαν Ίβκοβιτς
Άρης Θεσσαλονίκης
Ο ίδιος σε συνέντευξη του το 2016 υποστήριξε ότι ποτέ του δεν είχε πρόβλημα με τον Νίκο Γκάλη, αλλά υπήρχε διοικητικό πρόβλημα στην ομάδα του Άρη και για κάποιους λόγους είχε αποφασιστεί από άλλους να μην πάει ο Άρης για πρωτάθλημα.
Σιμπένκα
Το 1982 επιστρέφει στη Γιουγκοσλαβία για να αναλάβει τη Σιμπένκα. Στην ομάδα έπαιζε τότε, στα 18 του χρόνια, ο Ντράζεν Πέτροβιτς. Με τον Πέτροβιτς να κάνει πράγματα και θαύματα, η μέχρι τότε άγνωστη κροατική Σιμπένκα κατακτά την πρώτη θέση στην κανονική περίοδο του γιουγκοσλαβικού πρωταθλήματος. Στον τελικό των πλέι οφ με αντίπαλο τη Μπόσνα, που είχε πια προπονητή τον Σβέτισλαβ Πέσιτς αντί του Τάνιεβιτς, με τη σειρά να βρίσκεται στο 1-1, το τρίτο και καθοριστικό παιχνίδι γίνεται στο γήπεδο της Σιμπένκα. Με την Μπόσνα να προηγείται με ένα πόντο, σε νεκρό χρόνο γίνεται φάουλ στον Ντράζεν Πέτροβιτς, ο οποίος με 2/2 βολές δίνει τη νίκη στη Σιμπένκα. Την άλλη μέρα, η Γιουγκοσλαβική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης αποφασίζει ότι το φάουλ έγινε αφού είχε λήξει ο αγώνας, και διατάζει επανάληψη του τρίτου τελικού. Η Σιμπένκα αρνείται να ξαναπαίξει και το πρωτάθλημα δίνεται άνευ αγώνα στην Μπόσνα.
Την ίδια χρονιά η Σιμπένκα φτάνει στον τελικό του Κυπέλλου Κόρατς για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά (την προηγούμενη σεζόν 1981-82 με προπονητή τον Βλάντο Τζούροβιτς είχε χάσει από τη Λιμόζ στον τελικό με 90-84) όπου όμως χάνει πάλι από τη Λιμόζ, αυτή τη φορά με 94-86.
Την άλλη χρονιά ο Πέτροβιτς φεύγει για την Τσιμπόνα, όπου θα αρχίσει τη μεγάλη του ευρωπαϊκή και παγκόσμια σταδιοδρομία, και η Σιμπένκα για 4 χρόνια μένει μακριά από τις διακρίσεις, ευρισκόμενη μεταξύ 4ης και 6ης θέσης στο πρωτάθλημα, πορείες όμως που θεωρούνταν απόλυτα ικανοποιητικές σε σχέση με τη δυναμική της ομάδας τις προηγούμενες δεκαετίες. Το 1987 θα είναι ο τελευταίος χρόνος του «Ντούντα» στη Σιμπένκα και η επόμενη χρονιά τον βρίσκει στον πάγκο της Βοϊβοντίνα, ομάδας Β' κατηγορίας της Γιουγκοσλαβίας. Την πρώτη σεζόν κερδίζει την άνοδο στην πρώτη κατηγορία, και τη σεζόν 1989-90 η Βοϊβοντίνα παίρνει την 5η θέση και εξασφαλίζει την έξοδό της στο Κύπελλο Κόρατς της επόμενης χρονιάς.
ΠΑΟΚ
Η επιστροφή του στην Ελλάδα έρχεται το 1991, όταν ο ΠΑΟΚ έχοντας κατακτήσει ήδη το Κύπελλο Κυπελλούχων την προηγούμενη σεζόν υπό τις οδηγίες του Ντράγκαν Σάκοτα, ψάχνει να βρει τον προπονητή που θα τον οδηγήσει στο Πρωτάθλημα Ελλάδας, που ο ΠΑΟΚ είχε να κατακτήσει από το 1959. Την πρώτη χρονιά του στον πάγκο, ο ΠΑΟΚ καταφέρνει να πάρει το πρωτάθλημα με εμφατική νίκη (82-97) μέσα στο ΣΕΦ επί του Ολυμπιακού του Ιωαννίδη, και φτάνει πάλι στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων, όπου όμως θα χάσει με 65-63 από τη Ρεάλ Μαδρίτης.
Η επόμενη χρονιά (1992-93) βρίσκει τον ΠΑΟΚ αρκετά αλλαγμένο, με τις προσθήκες του δις πρωταθλητή NBAer Κλιφ Λέβινγκστον και του Χρήστου Τσέκου, αλλά και την αποχώρηση των Νίκου Σταυρόπουλου και Πητ Παπαχρόνη. Η ομάδα φορμάρεται νωρίς και παίζοντας εξαιρετικό μπάσκετ καταφέρνει, με ρεκόρ 11-3 στον όμιλο της Ευρωλίγκα και "sweep" 2-0 επί της Ορτέζ στα προημιτελικά (μάλιστα με το υπερηχητικό 86-103 μέσα στη Γαλλία) να φτάσει για πρώτη φορά στο φάιναλ φορ της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης του μπάσκετ, που εκείνη τη χρονιά φιλοξενήθηκε στην Αθήνα. Μπροστά σε 10.000 οπαδούς του στον ημιτελικό με την Μπενετόν Τρεβίζο του Τόνι Κούκοτς, και ενώ ο ΠΑΟΚ προηγείται σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, τέσσερα απανωτά τρίποντα του Ιακοπίνι φέρνουν τους Ιταλούς μπροστά, και τελικά ο ΠΑΟΚ χάνει το παιχνίδι με 77-79, και μαζί την ευκαιρία να στεφθεί πρωταθλητής Ευρώπης σε ελληνικό έδαφος. Στο μικρό τελικό και χωρίς κόσμο, μιας και οι οπαδοί του ΠΑΟΚ είχαν αποχωρήσει για τη Θεσσαλονίκη μετά την ήττα στον ημιτελικό, ο ΠΑΟΚ κερδίζει με 76-70 τη Ρεάλ και καταλαμβάνει την 3η θέση. Στο πρωτάθλημα, ο ΠΑΟΚ είναι πρώτος στην κανονική διάρκεια με ρεκόρ 22-4 και μπαίνει με πλεονέκτημα έδρας στα πλέι οφ, αλλά τελικά χάνει από τον Ολυμπιακό στα ημιτελικά.
Την επόμενη χρονιά (1993-94), το ρόστερ του ΠΑΟΚ αλλάζει και πάλι σημαντικά με την αποδέσμευση λόγω οικονομικών προβλημάτων των λατρεμένων από τους οπαδούς ξένων Μπάρλοου και Λέβινγκστον και την επεισοδιακή αποχώρηση του αρχηγού του Παναγιώτη Φασούλα ο οποίος συμφώνησε με τον Ολυμπιακό Πειραιά! Στην θέση τους έρχονται οι Γουόλτερ Μπέρι και Ζόραν Σάβιτς, καθως και ο φοργουορντ της ΑΕΚ Νάσος Γαλακτερός μετά από ένα πολύμηνο Καλοκαιρινό σήριαλ. Τον Ιανουάριο του 1994 όμως ο Ίβκοβιτς εγκαταλείπει την ομάδα λόγω προβλημάτων με τη διοίκηση του συλλόγου. Τη θέση του παίρνει ο μέχρι τότε βοηθός του, Σούλης Μαρκόπουλος, που θα οδηγήσει την ομάδα στην κατάκτηση του Κυπέλλου Κόρατς με δύο νίκες (75-66 στη Θεσσαλονίκη, 91-100 στην Ιταλία) επί της Στεφανέλ Τριέστε, και παραλίγο στην κατάκτηση του πρωταθλήματος μέσα στο ΣΕΦ απέναντι στον Ολυμπιακό, όπου οι φιλοξενούμενοι διαμαρτύρονται για τον καταλογισμό παράβασης 5 δευτερολέπτων στον Σάβιτς στην τελευταία φάση του αγώνα.
Πανιώνιος
Τα δύο επόμενα χρόνια (1994-96) είναι προπονητής στον Πανιώνιο, με τον οποίο τη δεύτερη χρονιά παραλίγο να φτάσει στον τελικό του πρωταθλήματος (έχασε το 3ο ματς των ημιτελικών από τον Παναθηναϊκό με 68-62 στο ΟΑΚΑ, σε ένα ματς που ο Πανιώνιος προηγούνταν σε όλο το ματς και μάλιστα ακόμα και με 13 πόντους σε ένα σημείο). Τελικά όμως θα καταφέρει να βγάλει την ομάδα στην Ευρωλίγκα για πρώτη φορά στην ιστορία της, "σκουπίζοντας" με 3-0 στο μικρό τελικό την παλιά του ομάδα, τον ΠΑΟΚ.
Ολυμπιακός Πειραιώς
Το καλοκαίρι του 1996 γίνονται ριζικές αλλαγές στον Ολυμπιακό, με το Σωκράτη Κόκκαλη να απολύει το Γιάννη Ιωαννίδη. Τη θέση του τελικά παίρνει ο Ίβκοβιτς, αλλά η ομάδα έχει πολλά σκαμπανεβάσματα σε Ελλάδα και Ευρώπη, με τους ερυθρόλευκους να γνωρίζουν ήττες-σοκ από τον ΒΑΟ στο πρωτάθλημα και από την Άλμπα Βερολίνου εντός και εκτός έδρας στην Ευρωλίγκα. Στο δεύτερο μισό της περιόδου η ομάδα βρίσκει τα πατήματά της, κατακτά πρώτα το Κύπελλο Ελλάδας (80-78 τον Απόλλωνα Πατρών) και στη συνέχεια κάνει μερικές εντυπωσιακές νίκες, με πιο σημαντικές τις δύο επί του Παναθηναϊκού με μειονέκτημα έδρας στα προημιτελικά της Ευρωλίγκας (49-69 εκτός, 65-57 εντός), και δίνει το παρών στο φάιναλ φορ της Ρώμης. Εκεί, αφού κερδίζει με 74-65 την Ολίμπια Λουμπλιάνας στον ημιτελικό, διασύρει με 73-58 στον τελικό τη Μπαρτσελόνα (σε ένα ματς που είχε βρεθεί να χάνει με 0-10 στην αρχή) και κατακτά την Ευρωλίγκα για πρώτη φορά στην ιστορία του. Την επιτυχία αυτή συμπληρώνει με την κατάκτηση και του πρωταθλήματος (3-1 την ΑΕΚ στους τελικούς) και κάνει έτσι το triple crown.
Την επόμενη χρονιά ο Ολυμπιακός αποδυναμώνεται από τη φυγή του Ρίβερς, και στην Ευρώπη αποκλείεται από την Παρτιζάν στους 16, ενώ στο πρωτάθλημα δε φτάνει ούτε στον τελικό, χάνοντας το 3ο ματς των ημιτελικών από τον ΠΑΟΚ μέσα στο ΣΕΦ από το τρίποντο του Πέτζα Στογιάκοβιτς στη λήξη (55-58). Η επόμενη χρονιά φαίνεται να πηγαίνει καλύτερα, με τον Ολυμπιακό να φτάνει στο φάιναλ φορ του Μονάχου (όπου όμως παραδίνεται στις ορέξεις της Ζαλγκίρις στον ημιτελικό και βγαίνει μόνο τρίτος), και στο πρωτάθλημα έχει το πλεονέκτημα έδρας στους τελικούς απέναντι στον Παναθηναϊκό. Με τη σειρά στο 2-2, το πέμπτο ματς στο ΣΕΦ εξελίσσεται σε απογοήτευση για τους ερυθρόλευκους και σε θρίαμβο των πράσινων, που με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Ντέγιαν Μποντιρόγκα κερδίζουν με 53-62 και στέφονται πρωταθλητές για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, αυτή τη φορά μέσα στην έδρα των αντιπάλων τους. Μετά από αυτή την αποτυχία, ο Ίβκοβιτς εγκαταλείπει των πάγκο των ερυθρόλευκων.
ΑΕΚ
Η επόμενη χρονιά βρίσκει τον «Ντούντα» στην ΑΕΚ, όπου αντικαθιστά το Γιάννη Ιωαννίδη που έχει επιστρέψει στον Ολυμπιακό (ως αντικαταστάτης του Ίβκοβιτς). Στο "δικέφαλο" φτιάχνει μια νεανική ομάδα με τους Μιχάλη Κακιούζη, Δήμο Ντικούδη, Νίκο Χατζή, Νίκο Ζήση, Ιάκωβο Τσακαλίδη και Γιάννη Μπουρούση μεταξύ άλλων. Με την ΑΕΚ κατακτά δύο κύπελλα Ελλάδας στα δύο χρόνια που είναι προπονητής (2000 και 2001) και το Κύπελλο Σαπόρτα (πρώην Κυπελλούχων) το 2000 με νίκη απέναντι στην Κίντερ Μπολόνια του Ετόρε Μεσίνα και του Νίκου Οικονόμου 32 χρόνια μετά τον πρώτο θρίαμβο της ΑΕΚ στο Κύπελλο Κυπελλούχων το 1968. Το 2001 τελικά φεύγει από την ΑΕΚ, δίνοντας τη σκυτάλη στον Ντράγκαν Σάκοτα, έχοντας προετοιμάσει την ομάδα για το πρωτάθλημα που θα κατακτήσει την επόμενη χρονιά (2002) με τον Σάκοτα στον πάγκο.
ΤΣΣΚΑ Μόσχας
Το καλοκαίρι του 2002 αποδέχεται την πρόταση της ΤΣΣΚΑ Μόσχας και αναλαμβάνει την ομάδα, φέρνοντας από την ΑΕΚ τους Δήμο Ντικούδη και Τζέι Αρ Χόλντεν, και από τον Ολυμπιακό τον Θοδωρή Παπαλουκά. Με την ΤΣΣΚΑ κατακτά 3 πρωταθλήματα Ρωσίας (2003, 2004, 2005) και ένα κύπελλο (2005) και συμμετέχει σε 3 φάιναλ φορ, χωρίς όμως να φτάσει ούτε σε τελικό σε κάποιο από αυτά. Το 2005, με το φάιναλ φορ να γίνεται στη Μόσχα και την ΤΣΣΚΑ να έχει φτιάξει "ομάδα NBA" με τους Μάρκους Μπράουν, Αντόνιο Γκρέιντζερ, Χόλντεν, Άντερσεν, Λάνγκντον κ.ά., και έχοντας παραμείνει αήττητη για πάνω από 60 παιχνίδια σε Ρωσία και Ευρώπη, φάνταζε ως το απόλυτο φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου, αλλά τελικά βγήκε μόνο 4η, χάνοντας από την Τάου Θεράμικα στον ημιτελικό και από τον Παναθηναϊκό στον τελικό. Μετά από αυτή την απογοήτευση, ο Ίβκοβιτς φεύγει από τον πάγκο της ΤΣΣΚΑ και τη θέση του παίρνει ο Ετόρε Μεσίνα.
Ντιναμό Μόσχας
Δε φεύγει όμως και από τη Μόσχα, αφού τον ίδιο χρόνο αναλαμβάνει τη Ντιναμό Μόσχας όπου έχει μεταξύ άλλων παικτών στις υπηρεσίες του και τους Αντώνη Φώτση και Λάζαρο Παπαδόπουλο. Το 2006 κατακτά με τη Ντιναμό το ULEB Cup (75-60 στον τελικό τον Άρη) και την άλλη χρονιά φτάνει ως τους 8 της Ευρωλίγκας, όπου αποκλείεται όμως από τον Παναθηναϊκό, που τελικά θα στεφθεί πρωταθλητής στην Αθήνα απέναντι στην παλιά ομάδα του Ίβκοβιτς, την ΤΣΣΚΑ.
Επιστροφή στον Ολυμπιακό Πειραιώς
Μετά από 3 χρόνια απουσίας από τους πάγκους των συλλόγων και ενασχόλησης με την εθνική Σερβίας, το καλοκαίρι το 2010 δέχεται την προσφορά του Παναγιώτη και του Γιώργου Αγγελόπουλου να αναλάβει τον Ολυμπιακό 11 χρόνια μετά την αποχώρησή του. Η πρώτη του χρονιά αρχίζει φανταστικά, με τον Ολυμπιακό να παίζει υπερηχητικό μπάσκετ, να κερδίζει 2 φορές τον ΠΑΟ στην κανονική διάρκεια και να τερματίζει πρώτος με ρεκόρ 26-0 (μοναδικό ρεκόρ για την Α1 από την εποχή του Άρη που είχε κάνει 18-0 τις σεζόν 1986-87 και 1987-88), ενώ στην Ευρώπη διαλύει τη Σιένα με το απίστευτο 89-41 στο πρώτο ματς των προημιτελικών. Οι απογοητεύσεις όμως έρχονται μαζεμένες στη συνέχεια, καθώς οι ερυθρόλευκοι χάνουν τα επόμενα 3 ματς από τη Σιένα και μένουν εκτός φάιναλ φορ, ενώ χάνουν και το πρωτάθλημα από τον ΠΑΟ παρά το πλεονέκτημα έδρας (1-3), και έτσι ο μόνος τίτλος της χρονιάς είναι το κύπελλο.
Με το τέλος της χρονιάς ο Ολυμπιακός μένει "μισός" καθώς αποχωρούν οι Θοδωρής Παπαλουκάς, Γιάννης Μπουρούσης, Σοφοκλής Σχορτσιανίτης, Ράσο Νεστέροβιτς, Μίλος Τεόντοσιτς, Τζαμόν Γκόρντον κ.ά., και έτσι ο Ίβκοβιτς για την επόμενη χρονιά βασίζεται σε παίκτες που τις προηγούμενες χρονιές είτε έπαιζαν λίγο ως ελάχιστα στον Ολυμπιακό είτε ήταν δανεικοί σε άλλες ομάδες, όπως οι Σλούκας, Μάντζαρης, Παπανικολάου, Κατσίβελης, με τις μόνες προσθήκες να είναι οι Αμερικανοί Κάιλ Χάινς, Έισι Λο και Τζόι Ντόρσεϊ. Έτσι, η σεζόν 2011-12 μπαίνει με τον Ολυμπιακό να είναι αουτσάιντερ και στο πρωτάθλημα και στην Ευρώπη, και να κάνει πολλές ήττες, όπως από την Καντού, στους ομίλους της Ευρωλίγκας, και να μπαίνει στους προημιτελικούς με μειονέκτημα έδρας, πάλι απέναντι στη Σιένα. Αυτή τη φορά όμως τα πράγματα εξελίσσονται διαφορετικά. Με τους νεαρούς παίκτες του Ολυμπιακού να κάνουν υπερπροσπάθεια σε όλη τη σεζόν και να βρίσκουν την καλύτερη φόρμα στο κατάλληλο σημείο, οι ερυθρόλευκοι κερδίζουν μέσα στην Ιταλία τη Σιένα και συμπληρώνουν το θρίαμβό τους με δύο νίκες στο ΣΕΦ, που τους φέρνουν στο φάιναλ φορ της Κωνσταντινούπολης, μαζί με ΠΑΟ, Μπαρτσελόνα και ΤΣΣΚΑ. Στον ημιτελικό καταρρίπτουν το εμπόδιο των Ισπανών με 68-64 χάρη σε ένα κρίσιμο τρίποντο του Σπανούλη, και στον τελικό έρχονται αντιμέτωποι με την ΤΣΣΚΑ. Οι Ρώσοι έχουν για άλλη μια φορά "ομάδα NBA" με Κιριλένκο, Σισκάουσκας, Σβεντ, Τεόντοσιτς, Κριάπα, Κρστιτς κ.ά. και φαντάζουν ανίκητοι. Στο τρίτο δεκάλεπτο του τελικού είναι μπροστά με 53-34 απέναντι στον Ολυμπιακό, και όλα δείχνουν ότι οι ερυθρόλευκοι δε θα έχουν καμιά ελπίδα. Ένα συγκλονιστικό όμως παιχνίδι από όλους τους παίκτες της ομάδας, και κυρίως από τους νέους Έλληνες παίκτες, με αποκορύφωμα το κλέψιμο του Μάντζαρη στον Κιριλένκο, φέρνουν τον Ολυμπιακό σε απόσταση βολής (61-60). Ο Σισκάουσκας 7 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη αστοχεί σε 2 βολές, και στην τελευταία επίθεση ο Σπανούλης πασάρει στον Πρίντεζη, που από τη γωνία κάνει το 61-62 και δίνει στον Ολυμπιακό το δεύτερο ευρωπαϊκό του τίτλο. Ακολουθεί αξέχαστο πανηγύρι μέσα στην Κωνσταντινούπολη από τους 5.000 οπαδούς των ερυθρόλευκων, και ο Ολυμπιακός έρχεται στην Ελλάδα σαν πρωταθλητής Ευρώπης μετά από 15 χρόνια για να κατακτήσει τελικά και το πρωτάθλημα νικώντας με 3-2 τον Παναθηναϊκό στη σειρά των τελικών. Μετά από το μεγάλο θρίαμβο ο «Ντούντα» δηλώνει ότι αποχωρεί από την ομάδα, οι καρποί όμως της δουλειάς του γίνονται εμφανείς την επόμενη χρονιά, οπότε η ομάδα του Πειραιά με μικρές αλλαγές στο ρόστερ και προπονητή το Γιώργο Μπαρτζώκα θα κατακτήσει πάλι την Ευρωλίγκα, κάνοντας έτσι το repeat με δύο διαφορετικούς προπονητές (κάτι που είχε καταφέρει ο Ίβκοβιτς στην Παρτιζάν στην πρώτη χρονιά της καριέρας του σαν προπονητής, οπότε πήρε το 2ο συνεχόμενο κύπελλο Κόρατς με την ομάδα το 1979, και το πρώτο το είχε πάρει ο Ράνκο Ζεράβιτσα το 1978).
Ανατόλου Εφές
Μετά από δύο χρόνια μη ενασχόλησης με τη συλλογική του καριέρα, το 2014, συμφώνησε με την τουρκική Ανατολού Εφές, από την οποία αποχώρησε το 2016, έχοντας κατακτήσει το Κύπελλο Τουρκίας το 2015.
Εθνική Σερβίας
Στις εθνικές ομάδες, ο Ίβκοβιτς ξεκίνησε σαν βοηθός του Κρέζιμιρ Τσόσιτς το 1986, και το 1988 προάχθηκε σε πρώτο προπονητή. Αυτός ήταν ο άνθρωπος που έβγαλε τη μεγάλη γενιά των Γιουγκοσλάβων, με τους Ντράζεν Πέτροβιτς, Βλάντε Ντίβατς, Τόνι Κούκοτς, Ντίνο Ράτζα, Ζάρκο Πάσπαλι, Στόγιαν Βράνκοβιτς κλπ., που για τρία χρόνια κατακτούσαν τα πάντα σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Μετά τη διάλυση της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας, ο Ίβκοβιτς εξακολούθησε να βρίσκεται στον πάγκο της νέας Γιουγκοσλαβίας (δηλαδή της συνομοσπονδίας Σερβίας-Μαυροβουνίου) και με βοηθό τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς βγάζει τη δεύτερη μεγάλη γενιά Σέρβων, με τους Πρέντραγκ Ντανίλοβιτς, Ντέγιαν Μποντιρόγκα, Ζόραν Σάβιτς, Ζέλικο Ρέμπρατσα, Σάσα Τζόρτζεβιτς και Πέτζα Στογιάκοβιτς. Το 1995 κατακτά το Ευρωμπάσκετ στην Αθήνα, και το 1996 αφήνει την ομάδα στον βοηθό, μαθητή και φίλο του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, αναλαμβάνοντας συμβουλευτικό ρόλο δίπλα του για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα, όπου η Γιουγκοσλαβία κέρδισε το αργυρό μετάλλιο.
Το 2009 επιστρέφει στην εθνική Σερβίας, που τότε είχε πέσει σε μαρασμό καθώς ήταν μακριά από τα μετάλλια για 7 χρόνια. Στο Ευρωμπάσκετ του 2009, με νέους παίκτες όπως ο Τεόντοσιτς, ο Κέσελι κλπ., η Σερβία κάνει την έκπληξη νικώντας τους Ισπανούς στον εναρκτήριο αγώνα, και φτάνοντας ως τον τελικό, όπου τελικά χάνει από τους Ισπανούς και παίρνει το αργυρό μετάλλιο. Στο Μουντομπάσκετ του 2010 φτάνει ως τα ημιτελικά, αποκλείοντας στους 8 την παγκόσμια πρωταθλήτρια Ισπανία (93-89) και χάνοντας την είσοδο στον τελικό στο τελευταίο σουτ από τη διοργανώτρια Τουρκία (83-82) καταλαμβάνει την 4η θέση.
Εκτός παρκέ
Στις 23 Ιουλίου 2021, έγινε μέλος της διοίκησης του ιδρύματος που ίδρυσε η Παρτίζαν Βελιγραδίου, για να βοηθήσει όσους έχουν συμβάλει στην ιστορία της ομάδας και πλέον χρειάζονται οικονομική υποστήριξη. Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς κηδεύθηκε στο Βελιγράδι την Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου του 2021, παρουσία πολλών σημαντικών μορφών του ευρωπαϊκού μπάσκετ, μεταξύ των οποίων και οι Έλληνες ιδιοκτήτες της ΚΑΕ Ολυμπιακός αδελφοί Αγγελόπουλου, ο Βασίλης Σπανούλης, ο Δήμος Ντικούδης και ο Θοδωρής Παπαλουκάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ραντνίτσκι Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γιουγκοσλάβικων συλλόγων Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σέρβοι προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Άρη Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟΚ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Πανιωνίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές νικητές Ευρωλίγκα Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΕΚ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Προπονητές νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της FIBA Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παρτίζαν Βελιγραδίου
Αλώνιος
Ο Όσιος Αλώνιος ήταν ονομαστός κατά την εποχή του ασκητής της πρωτοχριστιανικής εποχής, ο οποίος έζησε και ασκήτευσε στην έρημο. Αναφέρεται και ως «Αββάς Αλώνιος», δηλαδή ως ηγούμενος μοναστηριού. Το τέλος της ζωής του ήταν γαλήνιο και σε μεγάλη ηλικία. Δεν διασώζονται περισσότερα στοιχεία σχετικώς με τον βίο του, μόνο ορισμένα αποφθέγματά του, που είναι καταγεγραμμένα στον Ευεργετινό
Μαγκούμπα Σιρτλάνοβα
Η Μαγκούμπα Σιρτλάνοβα (Мәгубә Хөсәен кызы Сыртланова) ήταν ανώτερη υπολοχαγός στο 46ο Σύνταγμα Νυχτερινών Αεροπορικών Βομβαρδισμών του Ταμάν, με το παρατσούκλι «νυχτερινές μάγισσες» και της απονεμήθηκε ο τίτλος του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης για το έργο της. Ήταν εθνοτική Τάταρη και μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης από το 1941.
Αλώνιος
Φαίνεται ότι ήταν ένας από τους εξαίρετους στην αρετή ασκητές της ερήμου. Συνακόλουθα, αναγνωρίσθηκε ως άγιος από την Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία και η μνήμη του εορτάζεται στις 4 Ιουνίου. Εν είδει κοντακίου του Αγίου, σώζεται το ακόλουθο δίστιχο:
Μαγκούμπα Σιρτλάνοβα
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 15 Ιουλίου 1912 στο Μπελεμπέι του Μπασκορτοστάν στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Αποφοίτησε από την πτητική σχολή Μπασάλοφ το 1932 και προσχώρησε ένα ένα σύλλογο ανεμόπτερων στη Τιφλίδα. Μετά την αρχή του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, στρατολογήθηκε τον Ιούλιο του 1941.
Αλώνιος
Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλωνιος
Μαγκούμπα Σιρτλάνοβα
Στρατιωτική καριέρα
Η Σιρτλάνοβα εστάλη για να πολεμήσει στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο στις 27 Δεκεμβρίου 1942 και πραγματοποίησε την πρώτη της αποστολή στις 10 Φεβρουαρίου 1943 ως μέρος του 588ου Συντάγματος Νυχτερινού Βομβαρδισμού, το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε 46ο Σύνταγμα Νυχτερινών Αεροπορικών Βομβαρδισμών του Ταμάν. Συμμετείχε σε μάχες στο Βόρειο Καύκασο, στη Λευκορωσία, στη χερσόνησο Ταμάν, στην Κριμαία, στην Πολωνία και στη Πρωσία. Μέχρι το τέλος του πολέμου είχε πραγματοποιήσει 928 ώρες πτήσης σε μάχη, εκτέλεσε 780 αποστολές, έριξε 190 τόνους βομβών στην εχθρική επικράτεια και οδήγησε με ασφάλεια τα αεροσκάφη της με βαριά αντιαεροπορική φωτιά και κακοκαιρία. Λόγω της ακρίβειας των βομβαρδισμών της, κατάφερε να καταστρέψει δύο σιδηροδρομικούς σταθμούς, δύο προβολείς, τρεις μονάδες πυροβολικού, τέσσερα τεθωρακισμένα οχήματα, μια αποθήκη καυσίμων και 85 καταυλισμούς του εχθρού. Για τα στρατιωτικά της επιτεύγματα τιμήθηκε με τον τίτλο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης στις 15 Μαΐου 1946.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναίκες αεροπόροι Κατηγορία:Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Τάταροι Κατηγορία:Γυναίκες στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Νερουλάς
thumb|Ο μεταφορέας νερού ή "bhisti" στην Ινδία Ο νερουλάς ή νεροκόπος ήταν πλανόδιος πωλητής νερού και αναλάμβανε την τροφοδότηση των σπιτιών, σε πόλεις ή χωριά, που δεν είχαν δική τους προμήθεια.
Στην παλιά Αθήνα του 19ου αιώνα όπου δεν υπήρχε ακόμα ύδρευση στα σπίτια, αναλάμβανε την τροφοδότησή τους με νερό που προμηθευόταν από τον Υμηττό και κουβαλούσε με γαϊδούρι, μουλάρι ή κάρο. Έκανε πολλά κοπιαστικά δρομολόγια και αμειβόταν περίπου 1 δεκάρα τον τενεκέ. Υπήρχε συνήθως ένας νερουλάς σε κάθε γειτονιά και είχε σταθερή πελατεία. Ο Σπύρος Λούης, καθώς και ο πατέρας του, ασκούσαν αυτό το επάγγελμα στο Μαρούσι.
Το επάγγελμα αυτό εκτοπίστηκε ταχύτατα με την ίδρυση της ΟΥΛΕΝ -κατόπιν ΕΕΥ (1974-1980) & σήμερα ΕΥΔΑΠ- το 1930.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παραδοσιακά επαγγέλματα Κατηγορία:Πλανόδιοι μικροπωλητές
Ντίνος Φισεντζίδης
Ο Ντίνος Φισεντζίδης (Λεμεσός 13 Ιουνίου 1941), είναι παλαίμαχος Κύπριος διεθνής καλαθοσφαιριστής και διοικητικός παράγοντας του ΑΠΟΕΛ.
Αγωνίστηκε στο ΑΠΟΕΛ 23 χρόνια, από το 1957 έως το 1979, και διετέλεσε αρχηγός της ομάδας απο το 1964. Παράλληλα με τη καλαθόσφαιρα είχε αγωνιστεί με το ΑΠΟΕΛ στη πετόσφαιρα και στον στίβο. Μετά το τέλος της αθλητικής του καριέρας ασχολήθηκε με τα διοικητικά του συλλόγου. Διετέλεσε αντιπρόεδρος του ΑΠΟΕΛ το 1983 - 1991, αναπληρωτής πρόεδρος το 1999-2001 και πρόεδρος το 2001.
Σταματώντας τον αθλητισμό συνέχισε να προσφέρει εώς και σήμερα στον σύλλογο από διοικητικές θέσεις. Διετέλεσε πρόεδρος του ΑΠΟΕΛ τη περίοδο 2000 - 2004.
Πηγές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Κύπριοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Κύπριοι πρόεδροι αθλητικών συλλόγων
The Legacy
The Legacy είναι ο τίτλος του πρώτου στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Testament, το οποίο κυκλοφόρησε στις 21 Απριλίου του 1987 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Atlantic Records".
Αυτός ήταν ο μοναδικός δίσκος του συγκροτήματος που περιελάμβανε τραγούδια στων οποίων την σύνθεση συμμετείχε ο Στηβ Σόουζα, ο οποίος αποχώρησε πριν τις ηχογραφήσεις για να γίνει μέλος των Exodus, δίνοντας την θέση του στον Τσακ Μπίλι. Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στα "Pyramid Sounds Studios" της Νέας Υόρκης με παραγωγό τον Άλεξ Περιάλας.
Τρία χρόνια μετά την κυκλοφορία του, ο δίσκος είχε πουλήσει 150.000 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η στιχουργική του άλμπουμ έχει να κάνει με θέματα όπως ο αποκρυφισμός ("Alone in the Dark"), η μαγεία ("The Haunting"), ο πόλεμος ("Burnt Offerings") και η παγκόσμια καταστροφή ("Apocalyptic City").
Οι κριτικές για τον δίσκο ήταν θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει 4,5 αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 4,2 / 5 και το "Metal Archives" 92%.
Τραγούδια του δίσκου
1. Over the Wall (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 4:07
2. The Haunting (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 4:17
3. Burnt Offerings (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 5:07
4. Raging Waters (Souza, Peterson) - 4:32
5. C.O.T.L.O.D." (Curse of the Legions of Death)  (Ramirez, Peterson) - 2:32
6. First Strike Is Deadly (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 3:43
7. Do or Die (Billy, Peterson, Skolnick, Clemente) - 4:39
8. Alone in the Dark (Souza, Peterson, Skolnick) - 4:05
9. Apocalyptic City (Peterson, Skolnick) - 5:51
Τα μέλη των Testament
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "The Legacy" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Testament Κατηγορία:Άλμπουμ του 1987
Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος
Ο Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος (Marcus Aemilius Lepidus, 90 π.Χ. – 13 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πατρίκιος, μέλος τριανδρίας με τον Οκταβιανό και τον Μάρκο Αντώνιο, και ο τελευταίος Pontifex Maximus της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο πατέρας του, Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος, είχε εμπλακεί σε μια απόπειρα στάσης κατά της Δημοκρατίας, κάτι που του στέρησε τη ζωή. Ο ίδιος ήταν θερμός υποστηρικτής του Ιουλίου Καίσαρα.
Μετά τη δολοφονία του Καίσαρα, ο Λέπιδος, παρά τις διαβεβαιώσεις που παρείχε στη Σύγκλητο για την καλή του πίστη, συμμάχησε με τον Αντώνιο για να καταλάβει την εξουσία. Εντούτοις, στο προσκήνιο υπήρχε κι ένας επίσημος κληρονόμος του Καίσαρα, ο Οκταβιανός. Οι τρεις τους συναντήθηκαν σε ένα νησί σε ένα ποτάμι κοντά στη Μουτίνα (σύγχρονη Μοντένα), με τα στρατεύματά τους στις δύο όχθες, κι εκεί συμφώνησαν να δημιουργήσουν τη Δεύτερη Τριανδρία, την οποία επικύρωσε το 43 π.Χ. ένας νόμος υπό το όνομα Lex Titia. Συνεπώς, αντίθετα με την Πρώτη Τριανδρία του Καίσαρα, του Κράσσου και του Πομπήιου, αυτή η Τριανδρία ήταν επίσημη. Ως αποτέλεσμα, έβγαλε εκτός παιχνιδιού τους υπάτους και τη Σύγκλητο, σημαίνοντας το τέλος της δημοκρατίας. Η επίσημη διάρκεια της συμμαχίας αυτής ήταν πέντε χρόνια και κατόπιν ανανεώθηκε για άλλα τόσα το 38 π.Χ. με τη Συνθήκη του Ταρέντουμ.
Μετά τη λήξη των εμφυλίων πολέμων στην Ανατολή και την ήττα των δολοφόνων του Καίσαρα στη Μάχη των Φιλίππων, περίοδος κατά την οποία ο παρέμεινε στη Ρώμη, ο Λέπιδος ανέλαβε τη διοίκηση των δυτικών επαρχιών της Ισπανίας και Αφρικής. Για λίγο κατάφερε να αποστασιοποιηθεί από τις συχνές διαμάχες ανάμεσα στους δύο συνεργάτες του. Ωστόσο, το 36 π.Χ., ένας κακός πολιτικός ελιγμός έδωσε στον Οκταβιανό την αφορμή που χρειαζόταν: ο Λέπιδος κατηγορήθηκε πως σφετεριζόταν τη διακυβέρνηση της Σικελίας προετοιμάζοντας κίνημα. Ως αποτέλεσμα εξορίστηκε στους Κίρκους. Έχασε όλα του τα αξιώματα πέραν από αυτό του Αρχιερέα της Ρώμης, του Pontifex Maximus. Απεβίωσε ειρηνικά το 13 π.Χ.
Καταγωγή
Ο Λέπιδος ήταν γιος του Μάρκου Αιμίλιου Λέπιδου και της Αππουλείας, κόρης του Λεύκιου Αππούλειου Σατουρνίνου. Αδελφός του ήταν ο Λεύκιος Αιμίλιος Λέπιδος Παύλος, ο οποίος είχε διατελέσει ύπατος και εναντιώθηκε στον αδελφό του με κίνδυνο της ζωής του. Κατάφερε να δραπετεύσει και κατέφυγε στο στρατόπεδο του Βρούτου. Αργότερα τον συγχώρησε ο Αύγουστος.
Βιβλιογραφία
Λεπιδος Μαρκος Αιμιλιος
Πέτρος Δενόρες
Ο Πέτρος Δενόρες ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας του ήταν ο Ιάσονας. Ήταν άνδρας των γραμμάτων. Διετέλεσε γραμματέας διαφόρων καρδιναλίων. Έζησε στην Βενετία μέχρι που σκότωσε κάποιον Ενετό ευγενή σε μονομαχία και εξορίστηκε.
Πλατεία Σαρλ ντε Γκωλ
Η πλατεία Σαρλ ντε Γκωλ (γαλλικά: Place Charles de Gaulle), παλιά ονομασία Πλας ντε λ' Ετουάλ, είναι μια εμβληματική πλατεία και κυκλικός κόμβος στο Παρίσι, ανάμεσα σε τρία διαμερίσματα του Παρισιού, το 8ο, 16ο και 17ο διαμέρισμα. Ο ιστορικός άξονας του Παρισιού περνάει από την πλατεία, στο κέντρο της οποίας βρίσκεται η Αψίδα του Θριάμβου.
Πέτρος Δενόρες
Συγγράμματα
Αποθανών εγκατέλειψε πολλά ποιήματα χειρόγραφα, μεταξύ των οποίων διαμνημονεύεται ο βίος του Παύλου Δ’.
Πλατεία Σαρλ ντε Γκωλ
Η πλατεία είναι το σημείο σύγκλισης 12 λεωφόρων σε ακτινωτή διάταξη (εξ ου και η παλιά ονομασία, η οποία μεταφράζεται ως «Πλατεία του Αστέρα») στις οποίες περιλαμβάνεται και η λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων. Η πλατεία μετονομάστηκε το 1970 μετά το θάνατο του προέδρου Σαρλ ντε Γκωλ, το παλιό όνομα όμως εξακολουθεί να είναι σε χρήση.
Πέτρος Δενόρες
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Πλατεία Σαρλ ντε Γκωλ
Ιστορικό
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η πλατεία Σαρλ ντε Γκωλ
Ο χώρος αυτός δημιουργήθηκε στη δεκαετία του 1670, μετά τη διάνοιξη της λεωφόρου των Ηλυσίων Πεδίων σαν προέκταση του κήπου του παλατιού του Κεραμεικού από τον Αντρέ Λε Νοτρ, και ήταν το βόρειο τμήμα του λόφου του Σαγιό. Εκείνη την εποχή ήταν το σημείο σύγκλισης αρκετών κυνηγετικών μονοπατιών.
Τον επόμενο αιώνα, ο μαρκήσιος ντε Μαρινί, διευθυντής των βασιλικών κτηρίων επί Λουδοβίκου ΙΕ', δημιούργησε μνημειώδη οδοποιία, που ολοκληρώθηκε το 1777, ο λόφος μειώθηκε σε ύψος κατά 5 μέτρα και δενδροφυτεύτηκε η λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων. Αυτό το έργο περιελάμβανε διάνοιξη δρόμων ακτινωτά, με τη μορφή αστεριού, όπως εξακολουθεί να υπάρχει σήμερα. Ο χώρος ονομάστηκε Λόφος του Αστέρα λόγω της αστεροειδούς διάταξης των δρόμων.
Το 1787, κατά την κατασκευή του Γενικού Τείχους των Αγροτών κατασκευάστηκαν δύο κτίρια εκατέρωθεν της πλατείας, φυλάκια για την είσπραξη φόρου στην είσοδο του Παρισιού. Το τείχος και τα δύο κτίρια κατεδαφίστηκαν τον 19ο αιώνα.
Η κατασκευή στο κέντρο της πλατείας της αψίδας του Θριάμβου ξεκίνησε το 1806 με εντολή του Ναπολέοντα Α' και ολοκληρώθηκε το 1836 στην εποχή του Λουδοβίκου Φιλίππου.
Η σύγχρονη πλατεία
μικρογραφία|Το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη Η σύγχρονη πλατεία δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της Β' Γαλλικής Αυτοκρατορίας (1852-1870) του Ναπολέοντα Γ' ως μέρος του μετασχηματισμού του Παρισιού από τον νομάρχη Ζωρζ Εζέν Οσμάν. Στον κυκλικό κόμβο της πλατείας συγκλίνουν 12 μεγάλες λεωφόροι της πόλης, που σχηματίζουν γύρω από την πλατεία ένα αστέρι, έτσι η πλατεία ονομάστηκε αρχικά πλατεία του Άστρου. Μετονομάστηκε σε πλατεία Σαρλ ντε Γκωλ το 1970, μετά το θάνατο του προέδρου Σαρλ ντε Γκωλ.
Από το 1920, στην πλατεία και κάτω από την Αψίδα του Θριάμβου βρίσκεται το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Στο βωμό υπάρχει φλόγα που άναψε για πρώτη φορά το 1921 εις μνήμην των πεσόντων του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Κάθε χρόνο την 11η Νοεμβρίου, ημερομηνία τέλους του πολέμου, γίνεται τελετουργική απόδοση τιμών στους αφανείς νεκρούς.
Η πρόσβαση των πεζών στην πλατεία και την Αψίδα του Θριάμβου πραγματοποιείται μέσω της υπόγειας διάβασης πεζών, προκειμένου να αποφευχθεί η συρροή κυκλοφορίας οχημάτων στον κυκλικό κόμβο όπου συγκλίνουν 12 λεωφόροι και είναι ιδιαίτερα επιβαρυμένος συγκοινωνιακά.
Ιστορικά γεγονότα
μικρογραφία|Η είσοδος του [[Ναπολέων Α΄|Ναπολέοντα και της Μαρίας Λουίζας]]
Χάρτης
κέντρο|μικρογραφία|720x720εσ|Η πλατεία Σαρλ ντε Γκωλ και οι 12 λεωφόροι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πλατείες στο Παρίσι
Ράσο Νεστέροβιτς
Σταδιοδρομία
Ο Ράσο Νεστέροβιτς έκανε τα πρώτα του μπασκετικά βήματα παίζοντας στις ακαδημίες της τοπικής ΚΣ Σλόβαν. Το 1992, σε ηλικία 16 ετών, ο Νεστέροβιτς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την ΚΚ Παρτιζάν Βελιγραδίου, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο.
Εξαιτίας των πολέμων που έλαβαν χώρα την δεκαετία του '90, ο Νεστέροβιτς άφησε πίσω του τη Γιουγκοσλαβία και ταξίδεψε με προορισμό την Ελλάδα και τον ΠΑΟΚ, στον οποίο πήρε μεταγραφή το 1993. Σύμφωνα με τους τότε ισχύοντες ελληνικούς νόμους αλλά και τους Ευρωπαϊκούς περιορισμούς στο χώρο του μπάσκετ, ο Ράσο Νεστέροβιτς έπρεπε να αποκτήσει την ελληνική υπηκοότητα προκειμένου να έχει δυνατότητα συμμετοχής στο Ελληνικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης με την ομάδα του ΠΑΟΚ. Πράγματι, Νεστέροβιτς απέκτησε την ελληνική υπηκοότητα αποκτώντας το όνομα Ράντοσλαβ Μακρής.
Στα μέσα της σεζόν 1995-1996, ο Νεστέροβιτς επέστρεψε στη Σλοβενία και πήρε μεταγραφή στην Ούνιον Ολύμπια στην οποία έπαιξε μέχρι το 1997.
Το 1997, ο Νεστέροβιτς μεταπήδησε στην Ιταλία για λογαριασμό της Βίρτους Μπολόνια, στην οποία αγωνίστηκε για περίπου δύο χρόνια. Έχοντας μέσο όρο 11,2 πόντους και 8,4 ριμπάουντ μέσο όρο βοήθησε την Κίντερ Μπολόνια να φτάσει στον τελικό της Βαρκελώνης και κόντρα στην ΑΕΚ να στεφθεί Πρωταθλήτρια Ευρώπης. Ο Νεστέροβιτς στον μεγάλο τελικό αγωνίστηκε για 31 λεπτά και σκόραρε 6 πόντους (3/4δίπ., 0/1βολ., 9ριμπ., 1κλ.). Στο ιταλικό πρωτάθλημα έκανε εξίσου καλή πορεία με 9 πόντους και 12 ριμπάουντ μέσο όρο την πρώτη χρονιά. Την επόμενη σεζόν, η ομάδα έφτασε ξανά στον τελικό της Ευρωλίγκα στο Μονάχου, αλλά δεν τα κατάφερε κόντρα στη Ζαλγκίρις Κάουνας. Στον τελικό ο Νεστέροβιτς είχε 12 πόντους με 13 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 1 κλέψιμο και 2 λάθη σε 34 λεπτά.
Το 1999 ήταν έτος - σταθμός για την καριέρα του Νεστέροβιτς, καθώς τότε αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο NBA με τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς, με τους οποίους εξασφάλισε επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας έπειτα από τις εξαιρετικές του εμφανίσεις στα Ντραφτ του ΝΒΑ εκείνο το έτος. Με την ομάδα της Μινεάπολις πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις με αποτέλεσμα να μεταγραφεί το 2004 στους Σαν Αντόνιο Σπερς, οι οποίοι μάλιστα του πρότειναν συμβόλαιο διάρκειας έξι ετών. Με τους Σαν Αντόνιο Σπερς κατάφερε να κατακτήσει το 2005 το Πρωτάθλημα του NBA.
Στις 21 Ιουνίου του 2006, ο Νεστέροβιτς πήρε μεταγραφή για τους Τορόντο Ράπτορς, στους οποίους αγωνίστηκε μέχρι το 2010, με μοναδική εξαίρεση τη χρονιά 2008-09, κατά τη διάρκεια της οποίας αγωνίστηκε στους Ιντιάνα Πέισερς.
Το καλοκαίρι του 2010, ο Ράσο Νεστέροβιτς επέστρεψε στην Ευρώπη παίρνοντας μεταγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας. Στην Ελλάδα ο Νεστέροβιτς αγωνίστηκε για 19 παιχνίδια στην Α1, ενώ ήταν καταλυτικός στο ΤΟP 16 της Ευρωλίγκας με 13,3 πόντους, 5,7 ριμπάουντ, 2,2 τάπες. Τον Ιούλιο του 2011, ο Νεστέροβιτς έμεινε ελεύθερος από την ομάδα του Πειραιά, ενώ νωρίτερα είχε κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδος.
Το ίδιο έτος αποφάσισε να σταματήσει την πλούσια καριέρα του και να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.
Εθνική ομάδα
Ο Ράσο Νεστέροβιτς ήταν για αρκετά χρόνια μέλος της Εθνικής ομάδας μπάσκετ της Σλοβενίας, συμμετέχοντας μεταξύ άλλων στο Ευρωμπάσκετ του 2005 αλλά και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006.
Παράγοντας καλαθοσφαίρισης
Το 2012, ανέλαβε πόστο στην ομοσπονδία μπάσκετ της Σλοβενίας. Το 2014, επελέγη νέος γενικός γραμματέας στην ομοσπονδία της Σλοβενίας.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος και έχει πέντε παιδιά. Πέραν της Σλοβενικής, έχει και Ελληνική υπηκοότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σλοβένοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολύμπια Λιουμπλιάνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινεσότα Τίμπεργουλβς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαν Αντόνιο Σπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τορόντο Ράπτορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιντιάνα Πέισερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Σλοβένοι σερβικής καταγωγής Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας
Ρενέ Β΄ του Ροάν
O Ρενέ Β΄, γαλλ. René II de Rohan (1550 - 1586) από τον Οίκο του Ροάν ήταν ο 20ός υποκόμης του Ροάν και πρίγκιπας του Λεόν. Ήταν Ουγενότος (Προτεστάντης).
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Ρενέ Α΄ υποκόμη του Ροάν-Ζιέ, υποκόμη & πρίγκιπα του Λεόν και μαρκήσιο του Μπλαιν και της Ισαβέλλας των Αλμπρέ, κόρης του Ιωάννη Β΄ της Ναβάρρας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη μαθηματικό Κατρίν ντε Παρτεναί (1554-1631) και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ροάν
Αναμέτρηση
Η Αναμέτρηση (γνωστή και με τον τίτλο Επικίνδυνο Παιχνίδι) είναι μια ελληνική αστυνομική ταινία μυστηρίου του 1982 σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιώργου Καρυπίδη.
Πλοκή
Στη διάρκεια των θερινών διακοπών του στη Μυτιλήνη, ένας νεαρός και μοναχικός μικροϋπάλληλος, ο Κώστας, ξεμυαλίζεται από μια μοιραία γυναίκα, την Άννα Παρίση, μια τριανταπεντάρα Γερμανίδα που είναι παντρεμένη μ’ έναν πλούσιο ντόπιο επιχειρηματία, τον Πέτρο, ο οποίος απουσιάζει στην Αθήνα. Γρήγορα, οι δυο τους γίνονται εραστές και περνούν αρκετές μέρες μαζί στο νησί. Όταν ο Πέτρος επιστρέφει στη Μυτιλήνη, οι συναντήσεις τους αναγκαστικά αραιώνουν.
Όμως, ένα πρωινό, μετά από μια νύχτα ερωτικής συνεύρεσής τους, η Άννα βρίσκεται νεκρή από πνιγμό στη θάλασσα. Η αστυνομία συλλαμβάνει αρχικά τον Κώστα, αλλά γρήγορα τον αποδεσμεύει, θεωρώντας ότι ο θάνατος της Άννας οφείλεται σε ατύχημα, κι αυτός επιστρέφει στην Αθήνα. Εκεί έχει την ευκαιρία να δει τις ταινίες που τράβηξε το καλοκαίρι στο νησί με την κάμερα που είχε μαζί του: η Άννα κυριαρχεί σε κάθε εικόνα. Ακολούθως μαθαίνει πως ο Πέτρος είναι άνθρωπος του υποκόσμου και πως τελευταία τα οικονομικά του δεν πήγαιναν καλά.
Ο Κώστας επιστρέφει στη Μυτιλήνη παίρνοντας μαζί του ένα όπλο, αποφασισμένος να διαλευκάνει την υπόθεση και να ανακαλύψει τους δολοφόνους της Άννας. Μια σειρά υποθέσεων τον οδηγούν στο ασφαλές συμπέρασμα ότι η Άννα, στην προσπάθειά της να σκοτώσει τον άνδρα της, έπεσε από το γιοτ στη θάλασσα και πνίγηκε, πιασμένη στα δίχτυα που ο Πέτρος είχε ρίξει, προκειμένου να ανασύρει ένα αρχαίο άγαλμα που αυτός σκόπευε να βγάλει λαθραία στο εξωτερικό.
Βραβεία / Διακρίσεις
Το 2007, η ταινία προβλήθηκε στο 48ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο του αφιερώματος ''Σε σκοτεινούς δρόμους: Το φιλμ νουάρ στον ελληνικό κινηματογράφο. ''
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1982 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αστυνομικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες μυστηρίου
Duffy (τραγουδίστρια)
Βιογραφία
Η Ντάφι γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου του 1984. Έχει μια δίδυμη αδερφή, την Κέιτι Ανν και μια μεγαλύτερη αδερφή, την Κέλλυ. Ξεκίνησε να τραγουδά στην ηλικία των 6 ετών, ενώ οι γονείς της πήραν διαζύγιο όταν ήταν δέκα ετών. Το 1998, σε ηλικία 13 ετών, αποκαλύφθηκε πως η πρώην σύζυγος του πατριού της προσέλαβε έναν πληρωμένο δολοφόνο προκειμένου να τον σκοτώσει. Αυτό το γεγονός, όπως λέει και η ίδια, στιγμάτισε τη ζωή της. Το 2003, έλαβε μέρος σε έναν διαγωνισμό ταλέντων στην Ουαλία και, τελικά, παρόλο που θεωρούνταν ως το φαβορί, βγήκε δεύτερη. Το 2004, η Ντάφι συναντήθηκε με τον πρώην κιθαρίστα των Suede, Μπέρναρντ Μπάτλερ. Στις 23 Νοεμβρίου 2007, η Ντάφι υπέγραψε με την A&M Records και, ύστερα από πολλές τηλεοπτικές εμφανίσεις, αναγνωρίστηκε το ταλέντο της. Στις 3 Μαρτίου 2008, η Ντάφι κυκλοφόρησε τον πρώτο της δίσκο με τίτλο Rockferry, ο οποίος σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Το 2009, η Ντάφι κέρδισε 3 Brit Awards. Τέλος, την ίδια χρονιά ερμήνευσε το τραγούδι Smoke Without Fire για τη ταινία «Μια κάποια εκπαίδευση».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουαλοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ουαλοί μουσικοί Κατηγορία:Ποπ μουσικοί Κατηγορία:Ουαλές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards
Κωνσταντίνος Χριστοφόρου
Ο Κωνσταντίνος Χριστοφόρου (25 Απριλίου 1977) είναι Ελληνοκύπριος τραγουδιστής.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 25 Απριλίου του 1977 στη Λεμεσό. Ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία 17 ετών κυκλοφορώντας το EP "Κωνσταντίνος" που έγινε πλατινένιο.
Το 1996 εκπροσώπησε την Κύπρο στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision με το τραγούδι "Μόνο Για Μας" τερματίζοντας στην 9η θέση. Το "Μόνο Για Μας" ήταν και το πρώτο single και προπομπός του πρώτου ολοκληρωμένου δίσκου του με τίτλο "Ό,τι Μ' Αφορά". Αυτό κυκλοφόρησε στην Κύπρο, όπου θεωρήθηκε το πρώτο άλμπουμ που έγινε δύο φορές πλατινένιο με εγχώρια παραγωγή.
Ακολούθως έφυγε από την Κύπρο για να ξεκινήσει την πορεία του στην Ελλάδα και πρώτη του συνεργασία ήταν με την Άννα Βίσση και τον Σάκη Ρουβά. Συμμετείχε στα φωνητικά του μεγαλύτερου σε πωλήσεις δίσκου του 1997 Τραύμα της Άννας Βίσση ενώ το 1998 συνόδευσε τη Βίσση στην παγκόσμια της περιοδεία.
Συνέχισε τη σόλο πορεία του κυκλοφορώντας αποκλειστικά στην Κύπρο ακόμα ένα EP που έγινε κι αυτό πλατινένιο ("2000 Κεριά").
Το 1999 έγινε μέλος του συγκροτήματος One, του πρώτου νεανικού ανδρικού συγκροτήματος στην Ελλάδα. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε τρεις ολοκληρωμένους δίσκους, όλοι εκ των οποίων έγιναν πλατινένιοι, και ένα live δίσκο, ενώ τα περισσότερα τους single έφτασαν στο ελληνικό και κυπριακό top 10. Διαγωνίστηκε ως μέλος των One στη Eurovision το 2002 για την Κύπρο με το τραγούδι "Gimme" που έφτασε την 6η θέση.
Τον Φεβρουάριο του 2003 ανακοινώνεται η αποχώρηση του από το συγκρότημα και το νέο solo δισκογραφικό βήμα δεν άργησε να έρθει. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου, κυκλοφορεί το δεύτερο προσωπικό του album (πρώτο στην Ελλάδα) με τίτλο Η αγάπη σου πάει. Ο δίσκος σημειώνει ιδιαίτερη αποδοχή και το ομότιτλο single φτάνει στην κορυφή των ελληνικών charts. Ο δίσκος περιλαμβάνει το ντουέτο με την Άννα Βίσση "Ποτέ Μη Λες Ποτέ" το οποίο έφτασε στις πρώτες θέσεις των ελληνικών και κυπριακών charts και έγινε πλατινένιος στην Κύπρο.
Το Σεπτέμβριο του 2004 κυκλοφόρησε το επόμενο του solo album με τίτλο Ιδιωτική Παράσταση και το πρώτο single από το δίσκο ("Έτσι") έγινε μεγάλη επιτυχία. Το 2005 επιλέχθηκε από το ΡΙΚ για να εκπροσωπήσει ξανά την Κύπρο στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision με το τραγούδι "Ela Ela". Η συμμετοχή αυτή, ωστόσο, δεν είχε παρόμοια αποτελέσματα με τις δύο προηγούμενες του αφού καταλαμβάνει τη 18η θέση. Το τραγούδι "Ela Ela" συμπεριλαμβάνεται στη δεύτερη έκδοση του δίσκου "Ιδιωτική Παράσταση".
Επόμενο δισκογραφικό του βήμα είναι η κυκλοφορία του album ‘Ο Γύρος Του Κόσμου’ τον Σεπτέμβριο του 2005 που περιλαμβάνει τα singles "Μόλις Χώρισα" και το ντουέτο με τη Κατερίνα Στανίση "Μίλα".
Τον Ιούνιο του 2006 ο Χριστοφόρου κυκλοφορεί το EP ‘θες Να Κάνουμε Σχέση’. Αυτή του η κυκλοφορεί είναι η πρώτη προσωπική, και μέχρι στιγμής μοναδική, που καταφέρνει να γίνει Χρυσή στην Ελλάδα. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου ανακοινώνεται η αποχώρηση του Κωνσταντίνου από το δυναμικό της Minos EMI και ταυτόχρονα κυκλοφορεί η πρώτη συλλογή του καλλιτέχνη που περιλαμβάνει κάποιες από τις επιτυχίες του από το 2003 μέχρι το 2006.
Αμέσως ο καλλιτέχνης εντάσσεται στο δυναμικό της Virus Records και το Φεβρουάριο του 2007 κυκλοφορεί το 5ο του album ‘Η Αλήθεια Είναι Μία’. Ο δίσκος περιλαμβάνει τις επιτυχίες "Στάσου Ένα Λεπτό", "Μήπως", "Αχ Αγάπη" και "Πόσο Μ' Αγαπάς".
Το Μάιο του 2008 επανέρχεται με το ΕP ‘Ιστορία 2008’ που περιλαμβάνει 3 διασκευές γνωστών τραγουδιών από τη δεκαετία του 1990 και 2 νέα τραγούδια, συνθέσεις του ιδίου. Μεγαλύτερη επιτυχία της κυκλοφορίας αυτής είναι το ντουέτο με την Κωνσταντίνα (μία διασκευή παλαιότερου τραγουδιού της ερμηνεύτριας) "Αυτό Το Βράδυ Θα 'Ναι Δικό Μας", που ψηφίστηκε ως το τραγούδι της χρονιάς για το 2008 στην Κύπρο.
Τον Απρίλιο του 2009, με τη διάλυση της Virus Music, ο Χριστοφόρου επέστρεψε στην Minos ΕΜΙ και κυκλοφορεί το έκτο άλμπουμ του με τίτλο "Αλλιώς". Στις 7 Φεβρουαρίου του 2010 το τραγούδι του Angel τερμάτισε στην 2η θέση με μικρή διαφορά από το νικητή Τζον Λίλιγκριν στην επιλογή της συμμετοχής της Κύπρου στο διαγωνισμό της Eurovision για τη χρονιά αυτή.
Το 2011 ο Χριστοφόρου συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Άγγελο Διαμαντουλάκη και είναι ο ερμηνευτής στο τραγούδι τίτλων της κινηματογραφικής ταινίας "Το μυστικό του λόφου".
Επίσης τη σεζόν 2011-2012 διαγωνίστηκε στο τηλεοπτικό σόου Dancing on Ice του ΑΝΤ1.
Σόλο
EPs
Με One
Άλμπουμ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριοι άνδρες τραγουδιστές
Σεναχερείμ της Ξάνθειας
Ο Σεναχερείμ ή Σεναχηρείμ ήταν Βυζαντινός άρχων και επαναστάτης του 13ου αιώνα.
Ο Σεναχερείμ ήταν άρχων της Ξάνθειας στην σημερινή Δυτική Θράκη, ηγήθηκε λαϊκής εξέγερσης κατά των λατίνων που κατείχαν την πόλη μετά την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Δεν είναι γνωστό κάτι άλλο για την εξέγερση ή τον ίδιο μόνο ότι η εξέγερση αυτή κράτησε λίγο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί άρχοντες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί επαναστάτες
Φίλια Αχαΐας
Το χωριό Φίλια είναι κτισμένο στη βόρεια πλαγιά του "Προφήτη Ηλία" και πάνω στο λόφο "Μουζακέικα", σε υψόμετρο 874 μέτρα. Διακρίνεται για το ξηρό και υγιεινό κλίμα του και τον ανοικτό του ορίζοντα.
Γενικά στοιχεία
Τα Φίλια της Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας αποτελούν από το 2011 Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του "Καλλικρατικού" Δήμου Καλαβρύτων και σε αυτή υπάγονται η Ιερά Μονή Αγίου Αθανασίου, οι οικισμοί Άγιοι Θεόδωροι, Άνω και Κάτω Καλύβια, Ζευγολατιό και οι συνοικισμοί Βίλα, Κυνηγάρι, Χάνια Φιλίων και Κουβέλιζα.
Διαθέτει πενταμελές τοπικό συμβούλιο και ο πρόεδρός του συμμετέχει ως τακτικό μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καποδίστριας", αποτελούσε την Κοινότητα Φιλίων που ήταν πέμπτη στη σειρά από απόψεως πληθυσμού στην Επαρχία Καλαβρύτων. Διέθετε τριθέσιο Δημοτικό σχολείο, σταθμό Χωροφυλακής και ήταν έδρα μεταβατικού Ειρηνοδικείου.
Ο πληθυσμός του οικισμού σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 130 κάτοικοι ενώ όλη η πρώην Κοινότητα έχει 211 κάτοικους.
Η αρχαία κώμη Λυκούντες
Στην περιοχή του χωριού και σύμφωνα με τις μαρτυρίες του Παυσανία, αφού η θέση της δεν έχει βρεθεί ακόμα, πιστεύεται ότι υπήρχε η αρχαία κώμη Λυκούντες. Ανήκε στο κράτος του Κλείτωρα. Ήταν κώμη της Αζανίας της Αρκαδίας. Βρισκόταν κοντά στο δάσος του Σόρωνα και τις κώμες Αργέαθους και Νάσσους.
Προσωπικότητες
Ο ηθοποιός/τραγουδιστής Τόνι Σφήνος έχει καταγωγή από τα Φίλια Καλαβρύτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων Κατηγορία:Επαρχία Καλαβρύτων
NGC 2976
Ο NGC 2976 είναι σπειροειδής γαλαξίας που απέχει 10 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη και βρίσκεται στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτος. Είναι συνοδός του Μεσιέ 81 και μέλος της Ομάδας γαλαξιών Μ81.
Τον ανακάλυψε ο Ουίλιαμ Χέρσελ (Frederick William Herschel) στις 8 Νοεμβρίου 1801.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2976 Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος Κατηγορία:Ιδιόμορφοι γαλαξίες
Ο Αλχημιστής (θεατρικό έργο)
right|thumb|«Ο [[Ντέιβιντ Γκάρικ στον ρόλο του Ντρούγκερ στον Αλχημιστή του Τζόνσον». Πίνακας του Γιόχαν Τσόφανυ (περ. 1770).]] Ο Αλχημιστής (αγγλ. The Alchemist) είναι θεατρικό έργο, μια κωμωδία του Άγγλου αναγεννησιακού θεατρικού συγγραφέα Μπεν Τζόνσον. Η πρώτη φορά που παίχθηκε στη θεατρική σκηνή ήταν το έτος 1610 από τον θίασο King's Men (όπου συμμετείχε και ο Σαίξπηρ). Θεωρείται γενικώς η καλύτερη και η πιο χαρακτηριστική από τις κωμωδίες του Τζόνσον. Ο Σάμιουελ Τέιλορ Κόλεριτζ πίστευε ότι είχε μία από τις τρεις τελειότερες πλοκές στην αγγλική γραμματεία. Η ευφυής εκπλήρωση των τριών αριστοτελικών ενοτήτων (ενότητα δράσεως, χώρου και χρόνου) από το έργο και η ζωντανή αναπαράσταση του ανθρώπινου παραλογισμού το έχουν καταστήσει ένα από τα λίγα αναγεννησιακά έργα (πλην των σαιξπηρικών) που συνεχίζουν να «ανεβαίνουν» στη σκηνή σχεδόν συνεχώς ανά τους αιώνες, εκτός από μια περίοδο αγνοήσεως κατά τη Βικτωριανή εποχή.
Υπόβαθρο
Ο Αλχημιστής έκανε πρεμιέρα 34 χρόνια μετά το άνοιγμα του πρώτου μόνιμου δημόσιου θεάτρου (του «The Theatre») στην ιστορία του Λονδίνου. Είναι, λοιπόν, προϊόν της πρώιμης ωριμότητας του εμπορικού δράματος στο Λονδίνο. Μόνο ένας από την ομάδα των λεγόμενων «πανεπιστημιακών» («University Wits») που είχαν μεταμορφώσει το δράμα στην ελισαβετιανή περίοδο παρέμεινε ζωντανός (αυτός ήταν ο Τόμας Λοτζ). Προς την άλλη κατεύθυνση, ο τελευταίος μεγάλος θεατρικός συγγραφέας που άνθισε πριν από τη Μεσοβασιλεία, ο Τζέιμς Σίρλεϋ, ήταν ήδη έφηβος. Τα θέατρα είχαν επιβιώσει από την πρόκληση που τους είχαν θέσει οι δημοτικές και οι θρησκευτικές αρχές. Τα θεατρικά έργα είχαν καταστεί πλέον ένα τακτικό χαρακτηριστικό της ζωής στη βασιλική αυλή και για μεγάλο αριθμό Λονδρέζων.