cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κιβώριο
Ιστορία
Σύμφωνα με τον Άγιο και Πατριάρχη Γερμανό Α΄ της Κωνσταντινουπόλεως (8ος αιώνας): «Το κιβώριο αντιπροσωπεύει εδώ τον τόπο όπου σταυρώθηκε ο Χριστός· επειδή ο τόπος όπου ετάφη ήταν κοντά και υπερυψωμένος. Τοποθετείται στον ναό για να αντιπροσωπεύει συνοπτικά τη Σταύρωση, την Ταφή και την Ανάσταση του Χριστού. Αντιστοιχεί επίσης στην Κιβωτό της Διαθήκης του Κυρίου στην οποία, όπως είναι γραμμένο, είναι τα Άγια των Αγίων και ο ιερός του τόπος. Δίπλα του, ο Θεός διέταξε να τοποθετηθούν δύο σφυρηλατημένα Χερουβείμ και στις δύο πλευρές (πρβλ. Εξ. κε΄ 18) - γιατί το ΚΙΒ- είναι η Κιβωτός, και το -ΟΥΡΙΝ είναι ο φωτισμός ή το φως του Θεού» («Τὸ κιβώριόν ἐστι ἀντὶ τοῦ τόπου ἔνθα ἐσταυρώθη ὁ Χριστός· ἐγγὺς γὰρ ἦν ὁ τόπος καὶ ὑπόβαθρος ἔνθα ἐτάφη· ἀλλὰ διὰ τὸ ἐν συντομίᾳ ἐκφέρεσθαι τὴν σταύρωσιν, τὴν ταφὴν καὶ τὴν ἀνάστασιν τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τέτακται. Ἔστι δὲ καὶ κατὰ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης Κυρίου, ἐν ᾗ λέγεται Ἅγια Ἁγίων καὶ ἁγίασμα αὐτοῦ· ἐν ᾗ προσέταξεν ὁ Θεὸς γενέσθαι δύο χερουβὶμ ἑκατέρωθεν τορευτά· τὸ γὰρ ΚΙΒ ἐστὶ κιβωτός, τὸ δὲ ΟΥΡΙΝ φωτισμὸς Θεοῦ, ἢ φῶς Θεοῦ.»)
Παραδείγματα σε ορθόδοξα χειρόγραφα δείχνουν ως επί το πλείστον στρογγυλευμένες στέγες θόλων, ενώ τα πρώιμα παραδείγματα που σώζονται στη Δύση έχουν συχνά κυκλικό θόλο πάνω σε 4 κίονες, με σειρές από μικρούς στύλους να στηρίζουν δύο ή περισσότερα επίπεδα, που καταλήγουν ανεβαίνοντας σε έναν κεντρικό κόμβο κορυφής, δίνοντας μια πολύ «ανοικτή» εμφάνιση και επιτρέποντας την τοποθέτηση κεριών κατά μήκος των δοκών μεταξύ των κιόνων. Το υπόδειγμα του Ναού της Αναλήψεως της Θεοτόκου στο Λουνιάνο ιν Τεβερίνα της Ιταλίας είναι παρόμοιο με ένα άλλο ιταλικό κιβώριο του 12ου αιώνα, που βρίσκεται σήμερα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη, καθώς και με το κιβώριο στη Βασιλική του Αγίου Νικολάου στο Μπάρι. Στον ρωμανικό αρχιτεκτονικό ρυθμό οι μορφές με αέτωμα (τριγωνικές), όπως στον προαναφερθέντα ναό του Αγίου Αμβροσίου, ή αυτές με επίπεδη κορυφή, όπως στην Ευφρασιανή Βασιλική ή στο Άγιο Μάρκο της Βενετίας, είναι πιο χαρακτηριστικές.
Στη γοτθική αρχιτεκτονική η μορφή του αετώματος, που χρησιμοποιείται ήδη στον ναό του Αγίου Αμβροσίου, επιστρέφει, αυτή τη φορά με μια περίτεχνη μυτερή κορυφή. Πιθανώς το πιο περίτεχνο είναι αυτό στη Βασιλική του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού στη Ρώμη, που σχεδιάσθηκε από τον Αρνόλφο ντι Κάμπιο και αργότερα ζωγραφίσθηκε από τον Μπάρνα της Σιένα. Οι κίονες εδώ και στον Άγιο Παύλο εκτός των Τειχών εξακολουθούν να είναι επαναχρησιμοποιημένοι αρχαίοι, από πορφυρίτη στον Άγιο Παύλο και στον Άγιο Αμβρόσιο (ο ναός Βασιλική Αγίου Απολλινάριου του Νέου στη Ραβέννα έχει ακόμα τις στήλες πορφυρίτη του κιβωρίου, χωρίς να σώζεται ο θόλος). Τα περισσότερα από τα πρώιμα παραδείγματα που σώζονται είναι πέτρινα σε βασιλικές, ειδικά στη Ρώμη και σε άλλα μέρη της Ιταλίας. Δεν είναι γνωστό πόσο συνηθισμένο ήταν το π.χ. ξύλινο κιβώριο κάποτε σε μικρότερους ναούς.
Τα παραπετάσματα
thumb|right|255px|Εικονογράφηση των Ευαγγελίων του Γιαροσλάβλ (13ος αι.), με κιβώριο με παραπετάσματα στο κέντρο, ένα συνηθισμένο μοτίβο σε απεικονίσεις Ευαγγελιστών Οι απεικονίσεις και οι αναφορές σε κείμενα των πρώτων κιβωρίων μαρτυρούν συχνά την ύπαρξη παραπετασμάτων, που ονομάζονται τετράβηλα και ήταν κρεμασμένα μεταξύ των κιόνων. Αυτές οι κουρτίνες χρησιμοποιούνταν για να αποκρύπτουν και μετά να αποκαλύπτουν τη θέα της Αγίας Τράπεζας από το εκκλησίασμα σε χρονικές στιγμές κατά τη διάρκεια των ακολουθιών - ακριβώς ποιες ήταν αυτές είναι ασαφές. . Τα παραπετάσματα αυτά επέζησαν της εγκαταλείψεως της δομής του κιβωρίου, τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύση. Μερικοί ναοί έχουν οριζόντιες ράβδους γύρω και πάνω από το βωμό, που στήριζαν τα παραπετάσματα και ίσως ένα πανί τεντωμένο από επάνω. Μια τέτοια ρύθμιση, ανοιχτή παραπάνω, μπορούμε να παρατηρήσουμε στο folio 199v του ονομαστού εικονογραφημένου χειρογράφου Οι Πολύ Πλούσιες Ώρες του Δούκα του Μπερί. Σε ύστερα μεσαιωνικά παραδείγματα στη Βόρεια Ευρώπη βρίσουμε συχνά διακοσμήσεις με αγγέλους.
Σε παλαιότερες περιόδους τα παραπετάσματα ήταν κλειστά στο πιο επίσημο μέρος της Θείας Λειτουργίας, μια πρακτική που συνεχίζεται μέχρι σήμερα στους κοπτικούς και Αρμενικούς ναούς, ως μία αναλογία με το βιβλικό εβραϊκό «καταπέτασμα» του Ναού. Οι μικρές θολωτές δομές, συνήθως με κόκκινες κουρτίνες, που εμφανίζονται συχνά κοντά στον γράφοντα άγιο Ευαγγελιστή στις πρώιμες απεικονίσεις τους, ειδικά στην Ανατολή, αντιπροσωπεύουν ένα κιβώριο, όπως και οι δομές που περιβάλλουν πολλές απεικονίσεις μεσαιωνικών ηγεμόνων σε χειρόγραφα.
Οι άλλες χρήσεις
Κιβώρια, συχνά πολύ μικρότερη, μερικές φορές ανεγείρονταν για να καλύψουν συγκεκριμένα ιερά αντικείμενα, ιδίως εικονίσματα και λειψανοθήκες, ενώ ταυτοποιούνται και ακόμα μικρότερα κιβώρια, που στηρίζονταν πάνω στην Αγία Τράπεζα. Η λέξη μπορεί επίσης να χρησιμοποιείται για μερικές μεγάλες γλυπτές δομές που βρίσκονται πίσω από μία Αγία Τράπεζα και συχνά δεν προσφέρουν θόλο ή κάλυμμα καθεαυτό, για παράδειγμα στον Καθεδρικό ναό της Σιένα. Αυτά μπορεί να είναι στέκονται από μόνα τους ή να είναι ενσωματωμένα στον τοίχο, και η χρήση του όρου εδώ αλληλοεπικαλύπτεται με τους όρους «πρόθεση» και τον λατινικό/ρωμαιοκαθολικό retrotabula. Η τυπική γοτθική μορφή μιας κόγχης με θόλο για να περικλείει ένα άγαλμα μπορεί να θεωρηθεί ως μια «ανηγμένη μορφή κιβωρίου».
Πολύ γνωστό κιβώριο που φαίνεται ότι δεν στεκόταν πάνω από Αγία Τράπεζα ήταν εκείνο που προφανώς χρησίμευε εν είδει λειψανοθήκης ή συμβολικού τάφου (κενοταφίου) για τα απουσιάζοντα λείψανα του Αγίου Δημητρίου στον φερώνυμο μεγάλο ναό που ανεγέρθηκε στη Θεσσαλονίκη πάνω από τον ομαδικό τάφο στον οποίο τάφηκε ο Άγιος σύμφωνα με την παράδοση. Αυτό περιγράφεται σε διάφορες διηγήσεις θαυμάτων που σχετίζονται με τον Άγιο, αλλά και από απεικονίσεις σε ψηφιδωτά, να ήταν μια ανεξάρτητη στέγαστη δομή μέσα στον ναό, στη μία πλευρά του κυρίως ναού, με θύρες ή τοίχους από πολύτιμα μέταλλα σε όλες τις πλευρές της. Είχε σχήμα εξαγωνικό και ήταν κατασκευασμένο ή καλυμμένο με ασήμι. Στο εσωτερικό του υπήρχε μία κλίνη ή ανάκλιντρο. Η οροφή είχε επίπεδα τριγωνικά πλαίσια, που ανέρχονταν με μικρή κλίση σε κεντρικό σημείο. Ανακατασκευάσθηκε τουλάχιστον μία φορά.
Παρακμή και αναβίωση
Με την έλευση του νεογοτθικού ρυθμού το αληθινό, ελεύθερο κιβώριο επέστρεψε σε κάποια δημοτικότητα: ο μεγάλος ναός Βοτίφκιρχε στη Βιέννη έχει ένα μεγάλο γοτθικό δείγμα κιβωρίου που σχεδιάσθηκε το 1856. Ο Καθεδρικός ναός του Πίτερμπορο στην Αγγλία διαθέτει ένα νεογοτθικό κιβώριο, όπως και ο Καθεδρικός ναός του Ντέρμπυ ένα με μικρούς κίονες ρωμανικού ρυθμού κάτω από νεοκλασικό επιστύλιο και αέτωμα. Ο Καθεδρικός ναός του Ουέστμινστερ, ένα νεοβυζαντινό κτήριο, έχει ένα δείγμα του 1894, με επιπλέον πλευρικούς κίονες, οι οποίοι μέσα σε αυτό το πλαίσιο είναι «απολύτως μοντερνιστικοί». Το κιβώριο σε γοτθικό ρυθμό το δανείσθηκαν ακόμα και ορισμένα μη εκκλησιαστικά δημόσια κτίσματα-μνημεία, όπως το Μνημείο του Πρίγκιπα Αλβέρτου στο Λονδίνο, όπως και οι υπαίθριοι μεσαιωνικοί Τάφοι Σκάλιγκερ στη Βερόνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κιβωριο
Γουίλι Ερνανγκόμεθ
Ο Γκιγιέρμο Γκουστάβο «Γουίλι» Ερνανγκόμεθ Γκάιερ (ισπανικά: Guillermo Gustavo "Willy" Hernangómez Geuer ) (γενν. 27 Μαΐου 1994) είναι Ισπανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σέντερ για τους Νιου Ορλίνς Πέλικανς.
Ρεάλ Μαδρίτης (2011–2016)
Θεωρούμενος ένα από τα καλύτερα ταλέντα της Ρεάλ Μαδρίτης, ο Ερνανγκόμεθ έπαιξε τις δύο πρώτες σεζόν του στην Β ομάδα. Το καλοκαίρι του 2013, δόθηκε δανεικός από τη Ρεάλ Μαδρίτης στην Καχασόλ Σεβίλλη, επεκτείνοντας τη συμφωνία του για μία ακόμη σεζόν το επόμενο καλοκαίρι. Στις 17 Ιουλίου 2015, επέστρεψε στη Ρεάλ Μαδρίτης και έπαιξε για την πρώτη ομάδα το 2015–16. Στη μοναδική του πλήρη σεζόν για την πρώτη ομάδα, είχε μέσο όρο 5,7 πόντους και 3,3 ριμπάουντ σε 34 αγώνες στο Πρωτάθλημα Ισπανίας.
Νιου Γιορκ Νικς (2016–2018)
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/22/Willy_Hernangomez_%2831828545273%29.jpg/220px-Willy_Hernangomez_%2831828545273%29.jpg|αριστερά|μικρογραφία| Ο Ερνανγκόμεθ με τους [[Νιου Γιορκ Νικς|Νικς το 2017]] Ο Ερνανγκόμεθ δήλωσε υποψηφιότητα για το NBA Ντραφτ του 2015 και επιλέχθηκε με την 35η συνολική επιλογή από τους Φιλαδέλφεια 76ερς. Τα δικαιώματά του ανταλλάχθηκαν αργότερα στους Νιου Γιορκ Νικς τη νύχτα του ντραφτ, με αντάλλαγμα δύο μελλοντικές επιλογές ντραφτ του δεύτερου γύρου και χρήματα.
Σάρλοτ Χόρνετς (2018–2020)
Στις 7 Φεβρουαρίου 2018, ο Ερνανγκόμεθ δόθηκε ως αντάλλαγμα στους Σάρλοτ Χόρνετς, για τον Τζόνι Ο΄ Μπράιαντ Γ΄ και δύο μελλοντικές επιλογές του δεύτερου γύρου.
Νιου Ορλίνς Πέλικανς (2020–σήμερα)
Στις 30 Νοεμβρίου 2020, ο Ερνανγκόμεθ υπέγραψε με τους Νιου Ορλίνς Πέλικανς.
Εθνική ομάδα
Ως μέλος των «μικρών» εθνικών της Ισπανίας, ο Ερνανγκόμεθ έπαιξε στο Τουρνουά Άλμπερτ Σβάιτσερ 2012, όπου αναδείχθηκε στην Κορυφαία Ομάδα του τουρνουά. Έπαιξε επίσης στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ18 του 2011, όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ20 του 2014, όπου κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο και ονομάστηκε στην Κορυφαία Ομάδα της διοργάνωσης.
Υπήρξε επίσης μέλος της Εθνικής Ισπανίας ανδρών. Με την Ισπανία συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 2015, όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο. Επίσης, συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 2017, όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο, στο Παγκόσμιο Κύπελλο 2019, όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο και στο Ευρωμπάσκετ 2022, όπου η Ισπανία κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, κερδίζοντας στον τελικό τη Γαλλία με 88-76, με τον ίδιο να αναδεικνύεται στην Κορυφαία Πεντάδα και ο Πολυτιμότερος Παίκτης.
Προσωπική ζωή
Ο Ερνανγκόμεθ είναι γιος του Γκιγιέρμο Ερνανγκόμεθ Ερεδέρο και της Μαργαρίτα Γκάιερ. Η μητέρα του γεννήθηκε στη Σεβίλλη και είναι γερμανικής καταγωγής. Ο αδελφός του, Χουάν Ερνανγκόμεθ, είναι επίσης επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Ισπανοί γερμανικής καταγωγής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2015 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ισπανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2017 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου FIBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις Μπαλονθέτο Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Γιορκ Νικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάρλοτ Χόρνετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Ορλίνς Πέλικανς
Οικονομία του Μπανγκλαντές
Το Μπαγκλαντές είναι κράτος της νότιας Ασίας, του οποίου η οικονομία βασίζεται στην γεωργία και την βιομηχανία ρούχων. Το Μπαγκλαντές κατατάσσεται στην 58η θέση ως προς το ονομαστικό ΑΕΠ για το 2013 (σύμφωνα με το ΔΝΤ).
Γεωργία
Η γεωργία απασχολεί το 63% του ενεργού πληθυσμού και συνεισφέρει το 19.7% του συνολικού ΑΕΠ. Η κύρια καλλιέργεια είναι η γιούτα. Η γιούτα καλλιεργείται σε όλη τη χώρα. Το τσάι είναι ένα άλλο σημαντικό γεωργικό προϊόν του Μπανγκλαντές, ενώ υπάρχει και μεγάλη συγκομιδή μπανάνας. Η κύρια καλλιέργεια του Μπανγκλαντές είναι το ρύζι, το οποίο καλλιεργείται στις πεδιάδες. Η συγκομιδή ρυζιού το 2005 ανήλθε σε περίπου 40 εκατομμύρια τόνους, ενώ μεταξύ των καταναλωτικών καλλιεργειών ξεχωρίζουν το ζαχαροκάλαμο (6.7 εκατομμύρια τόνοι), οι πατάτες (4,8 εκατομμύρια τόνοι), το σιτάρι (περίπου 1 εκατομμύριο τόνοι) και το καλαμπόκι (356 χιλιάδες τόνοι). Επίσης παράγεται σε σημαντικές ποσότητες και η γλυκοπατάτα (311 χιλιάδες τόνοι).
Βιομηχανία
Ο κλάδος απασχολεί το 11% του ενεργού πληθυσμού και συνεισφέρει το 28% του συνολικού ΑΕΠ.
Μεταλλευτική βιομηχανία
Η μεταλλευτική βιομηχανία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο. Η χώρα εξάγει φυσικό αέριο. Το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής φυσικού αερίου του Μπανγκλαντές προέρχεται από τα ανατολικά της χώρας. Επίσης εξορύσσεται πετρέλαιο. Στην Μπόγκρα εξορύσσεται ασβεστόλιθος.
Βιομηχανία μεταποίησης
Τα εργοστάσια ζάχαρης λειτουργούν στις ανατολικές και βόρειες περιοχές της χώρας. Στα διαμερίσματα (ή διαιρέσεις) Τσιταγκόνγκ και Σιλέτ λειτουργούν εργοστάσια τσαγιού. Η βιομηχανία παραγωγής πολτού και χαρτιού αναπτύσσεται στο Σιλέτ.
Μεταφορές
Αεροδρόμια
Δρόμοι
Σιδηρόδρομοι
Εμπόριο
Τα δεδομένα ισχύουν για το οικονομικό έτος Ιουλίου 2018 - Ιουνίου 2019.
Άννα των Βασαράβων
Η Άννα (Ана), Άνκα (Анка) ή Άντσα(Анча) ήταν μία από τις κόρες των Νικόλαου Αλεξάντρου, πρίγκιπα της Βλαχίας και σύζυγος του Σέρβου αυτοκράτορα Στέφανου Ούρου Ε'. αδερφή της, η Άννα, ήταν σύζυγος του Βούλγαρου αυτοκράτορα Ιβάν Στρατσίμιρ.
Πιθανότατα παντρεύτηκε τον Ούρος το καλοκαίρι του 1360. Πήρε μοναστικούς όρκους, έγινε μοναχή και υιοθέτησε το όνομα Γέλενα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Σερβικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ρουμανίας Κατηγορία:Οίκος των Βασάραβα Κατηγορία:Ευρωπαίες βασίλισσες (σύζυγοι βασιλέων)
Άντριου Σχάλι
Ο Άντζεϊ Βίκτορ «Άντριου» Σχάλι (Andrzej Viktor "Andrew" Schally) (γενν. 30 Νοεμβρίου 1926) είναι Αμερικανός, πολωνικής καταγωγής, ενδοκρινολόγος, ο οποίος ήταν από κοινού παραλήπτης με τον Ροζέ Γκυγιεμέν και τη Ρόζαλιν Γιάλοου, του Βραβείου Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής. Αυτό το βραβείο αναγνώρισε την έρευνά του στην ανακάλυψη ότι ο υποθάλαμος ελέγχει την παραγωγή και την απελευθέρωση ορμονών από την υπόφυση, η οποία ελέγχει τη ρύθμιση άλλων ορμονών στο σώμα. Αργότερα στη ζωή του, ο Σχάλι χρησιμοποίησε τις γνώσεις του για τις ορμόνες του υποθαλάμου για να ερευνήσει πιθανές μεθόδους για τον έλεγχο των γεννήσεων και τη θεραπεία του καρκίνου.
Βιογραφία
Ο Σχάλι γεννήθηκε στο Βίλνο στην τότε Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία (μετά το 1945 Βίλνιους, ΕΣΣΔ). Ο πατέρας του ήταν ο Ταξίαρχος Καζίμιες Σχάλι, ο οποίος ήταν επικεφαλής του υπουργικού συμβουλίου του Προέδρου της Πολωνίας Ιγκνάτσι Μοστσίτσκι, και η μητέρα του η Μάρια (το γένος Γουόντσκα).
Τον Σεπτέμβριο του 1939, όταν η Πολωνία δέχτηκε επίθεση από τη Ναζιστική Γερμανία και τη Σοβιετική Ένωση, ο Σχάλι δραπέτευσε με τον Πρόεδρο της Πολωνίας Ιγκνάτσι Μοστσίτσκι, τον Πρωθυπουργό και ολόκληρο το υπουργικό συμβούλιο στην ουδέτερη Ρουμανία, όπου φυλακίστηκαν."Είχα την τύχη να επιζήσω από το Ολοκαύτωμα ενώ ζούσα στην Εβραϊκή-Πολωνική Κοινότητα στη Ρουμανία. Μιλούσα πολωνικά, ρουμανικά, γίντις, ιταλικά και μερικά γερμανικά και ρωσικά, αλλά τα έχω ξεχάσει σχεδόν τελείως, και τα γαλλικά μου στα οποία συνήθιζα να είμαι άριστος πλέον δεν τα μιλώ καθόλου άπταιστα."Αμέσως μετά τον πόλεμο, το 1945, ο Σχάλι μετακόμισε μέσω Ιταλίας και Γαλλίας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Έλαβε την εκπαίδευσή του στη Σκωτία και την Αγγλία. Το 1952 μετακόμισε στον Καναδά. Έλαβε το διδακτορικό του στην ενδοκρινολογία από το Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ το 1957. Την ίδια χρονιά έφυγε για μια ερευνητική καριέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου εργάστηκε κυρίως στο Πανεπιστήμιο Τουλέιν. Ο Σχάλι επί του παρόντος διεξάγει έρευνα στην Ενδοκρινολογία στο Ιατρικό Κέντρο Διοίκησης Βετεράνων του Μαϊάμι στο Μαϊάμι της Φλόριντα. Ήταν Καναδός πολίτης όταν έφυγε από τον Καναδά και έγινε πολιτογραφήθηκε πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών το 1962. Ήταν συνδεδεμένος με την Ιατρική Σχολή του Μπέιλορ για μερικά χρόνια στο Χιούστον του Τέξας.
Ανέπτυξε μια νέα σφαίρα γνώσης σχετικά με τον έλεγχο του εγκεφάλου στη χημεία του σώματος. Ο Σχάλι εξήγησε στη διάλεξή του για το Νόμπελ το 1977 ότι, μαζί με τους ερευνητές του, ανέτμησαν 250.000 υποθαλάμους χοίρων για να απομονώσουν 5 mg της ορμόνης απελευθέρωσης θυρεοτροπίνης ορμόνης για τον προσδιορισμό της μοριακής δομής της ορμόνης. Το έργο του αφορούσε επίσης τις μεθόδους ελέγχου των γεννήσεων και τις επιπτώσεις των αυξητικών ορμονών στο σώμα. Μαζί με τον Ροζέ Γκυγιεμέν περιέγραψε τη νευροορμόνη ορμόνη απελευθέρωσης γοναδοτροπίνης (εκλυτική ορμόνη των γοναδοτροπινών) που ελέγχει τη θυλακιοτρόπο ορμόνη και την ωχρινοτροπίνη, δύο ορμόνες που αποτελούν αναπόσπαστα μέρη της αναπαραγωγής και της ανάπτυξης.
Ο Σχάλι έλαβε honoris causa πτυχίο ιατρού από το Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας.
Αναγνωρίστηκε ως Μέλος του Ιδρύματος Κοστσιούσκο των επιφανών επιστημόνων πολωνικής καταγωγής.
Ήταν παντρεμένος με τη Μάργκαρετ Ρέιτσελ Ουάιτ (πήραν διαζύγιο) και την Άνα Μαρία ντε Μεντέιρος-Κομάρου.
Έρευνα για τον καρκίνο
Το 1981 αποδείχθηκε ότι τα αγωνιστικά ανάλογα της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (GnRH) που είχε αναπτύξει ο Σχάλι μεταξύ των ετών 1972-1978 ανέστειλαν την ανάπτυξη του καρκίνου του προστάτη σε αρουραίους. Μαζί με τον Δρ. Τζορτζ Τόλις, ο Σχάλι διεξήγαγε την πρώτη κλινική δοκιμή της GnRH για ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο του προστάτη το 1982. Αυτή η μέθοδος είναι πλέον η προτιμώμενη θεραπεία για το προχωρημένο καρκίνωμα του προστάτη. Περίπου το 70% των ασθενών με καρκίνο του προστάτη λαμβάνουν έναν αγωνιστή ως κύρια μέθοδο θεραπείας. Σύμφωνα με τον Σχάλι, η θεραπεία του προκαλεί λιγότερες παρενέργειες από την ακτινοβολία και τη χημειοθεραπεία. Η προηγούμενη μέθοδος θεραπείας, η ορχεκτομή ή η χορήγηση οιστρογόνων, βασίστηκε στην έρευνα του Τσαρλς Μπρέντον Χάγκινς.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί ενδοκρινολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί νομπελίστες Κατηγορία:Μέλη της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής Κατηγορία:Πρόσωπα με επίκτητη αμερικανική ιθαγένεια Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στις Ηνωμένες Πολιτείες
Συνεπειοκρατία
Η συνεπειοκρατία είναι «μια από τις κατηγορίες της κανονιστικής ηθικής θεωρίας, που τοποθετεί την ηθικότητα μιας πράξης στις συνέπειες που αυτή παράγει». Συνεπώς, μια πράξη γίνεται αντιληπτή και θεωρείται καλή αν έχει αποτελέσματα ωφέλιμα, και το αντίστροφο αν αυτά είναι επιβλαβή.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Συνεπειοκρατία Κατηγορία:Κανονιστική ηθική
Χάραξ (Μηδία)
Η Χάραξ ήταν μια αρχαία πόλη της Μηδίας.
Η πόλη αναφερόταν από τον Αλεξανδρινό γεωγράφο Πτολεμαίο, μεταξύ των πόλεων της Κυρουπόλεως και του Κάνδυος, στα παράλια της Κασπίας θάλασσας. Βρισκόταν στην γη του λαού των Καδουσίων (προς το σημερινό Αζερμπαϊτζάν). Εκ του ονόματος πιθανόν να υπήρξε ελληνιστική αποικία, όπως και η ομώνυμη πόλη στην Παρθία.
Πολύ πιθανόν -όπως και ο παρθικός Χάραξ- η μηδική αυτή παράλια πόλη να ιδρύθηκε από τον Σέλευκο που έδειξε ενδιαφέρον για τα παράλια της Κασπίας θάλασσας, είτε από τον στρατηγό του Πατροκλή που έκανε εκτεταμένες έρευνες στην θάλασσα αυτή, μετονομάζοντάς την σε Σελεύκου ή Αντιόχου θάλασσα.
Πολύ πιθανόν να βρισκόταν στην επαρχία Gilan του βορειοδυτικού Ιράν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μηδίας Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Ανδρέας Μοθωνιός
Ο Ανδρέας Μοθωνιός (1920 — 13 Ιουλίου 2009) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, δικηγόρος και πολιτικός, διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Γεωργίου Παπανδρέου.
Βιογραφικά στοιχεία
Με τον Γεώργιο Παπανδρέου γνωρίστηκε το 1941, μετά την κατάρρευση του μετώπου, και υπήρξε συνεργάτης του στη δημοσίευση παράνομων κειμένων και προκηρύξεων στον αντιστασιακό Τύπο. Στη συνέχεια ο Παπανδρέου διέφυγε με πλοιάριο στη Μέση Ανατολή, και όταν γύρισε στην Αθήνα το 1944, ως πρωθυπουργός της Kυβέρνησης Eθνικής Eνότητας. Ο Ανδρέας Μοθωνιός ήταν διευθυντής του ιδιαίτερου γραφείου του Γεωργίου Παπανδρέου, ενώ Διευθυντής του Πολιτικού του Γραφείου ήταν ο Γιάννης Μανουσάκης.
Την περίοδο 1963—1965 διετέλεσε διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του πρωθυπουργού. Ο Μοθωνιός ήταν ο πιο πιστός ίσως συνεργάτης του Γεωργίου Παπανδρέου, μαζί με τον υποστράτηγο της Χωροφυλακής Δημήτρη Καράμπελα, που ήταν ο αρχηγός της ασφάλειάς του.
Υπήρξε πρωτοπόρος στο πεδίο της επικοινωνίας και των δημοσίων σχέσεων, και για λογαριασμό του Γεωργίου Παπανδρέου συνεργάστηκε τη δεκαετία του 1950 με τον συντοπίτη του Κεφαλλονίτη Γεράσιμο Αποστολάτο (που αργότερα προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία), ο οποίος εκείνη την εποχή διηύθυνε το Γραφείο Τύπου του ΓΕΣ και είχε εξοικειωθεί με αμερικανικά πρότυπα δημοσίων σχέσεων που άρχισε να εφαρμόζει στην υπηρεσία του.
Απεβίωσε στις 13 Ιουλίου 2009, σε ηλικία 90 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί
Μαίρυλιν βος Σαβάντ
Η Μάιριλυν βος Σαβάντ (αγγλ. Marilyn vos Savant, γενν. 1946) είναι αμερικανίδα αρθρογράφος, συγγραφέας και κολουμνίστρια. Γνωστή έγινε από τη στήλη «Ask Marilyn» (συμβουλεύσου την Μαίρυλιν) του κυριακάτικου περιοδικού Parade. Θεωρείται ως κάτοχος του υψηλότερου δείκτη νοημοσύνης στον κόσμο, έχει γράψει και δημοσιεύσει πολλά βιβλία, ασχολείται κυρίως με τα μαθηματικά, την πολιτική και τα κοινωνικο-οικονομικά θέματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί
Pirelli
Η Pirelli είναι πολυεθνική εταιρεία με έδρα το Μιλάνο της Ιταλίας, πρώην εισηγμένη στο χρηματιστήριο του Μιλάνου από το 1922. Η Pirelli έχει αναγνωριστεί ευρέως ως μία από τις καλύτερες μάρκες ελαστικών στον κόσμο από το 1872 που ξεκίνησε την πορεία της στην Ιταλία. Εξαγοράστηκε το 2015 από την ChemChina. Η εταιρεία, η πέμπτη μεγαλύτερη παραγωγός ελαστικών στον κόσμο πίσω από τις Bridgestone, Michelin, Continental και Goodyear, είναι παρούσα σε περισσότερες από 160 χώρες, διαθέτει 19 εγκαταστάσεις παραγωγής σε όλο τον κόσμο και ένα δίκτυο περίπου 10.000 διανομέων και λιανεμπόρων. Συνήθως, τα ελαστικά συνδυάζονται με μάρκες πολυτελών οχημάτων όπως η Ferrari, η Lamborghini και η Maserati.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ιταλίας Κατηγορία:Ιταλικά εμπορικά σήματα
Γεωματική
μικρογραφία|246x246εσ|[[Global Positioning System|Δορυφόρος του συστήματος GPS. (Γεωδαιτικός Δορυφόρος) ]] Με τον όρο Γεωματική ή Γεωματική Μηχανική (Geomatics/Geomatics engineering), εκφράζεται η επιστήμη που έχει ως αντικείμενο την συλλογή, καταγραφή, ανάλυση, διαχείριση και παρουσίαση (γεω)χωρικών πληροφοριών.
Η γεωματική μηχανική είναι ουσιαστικά, ο σύγχρονος όρος της επιστήμης της τοπογραφίας. Περιέχει τις παραδοσιακές τεχνικές και μεθόδους συλλογής γεωπληροφοριών, σε συνδυασμό, με αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογιών και νέων μεθόδων, που αποσκοπούν στον ακριβή προσδιορισμό και την παρουσίαση χαρακτηριστικών του φυσικού και τεχνικού περιβάλλοντος. Επίσης, εξετάζονται οι (χωρικές) σχέσεις με τις οποίες συνδέονται τα διάφορα αυτά χαρακτηριστικά (ανάλογα κάθε φορά με το σκοπό της μελέτης), με στόχο την διεξαγωγή των επιθυμητών συμπερασμάτων. Η γεωματική, εφαρμόζεται κυρίως από τους τοπογράφους μηχανικούς αλλά και από γεωεπιστήμονες όπως οι Γεωγράφοι και συντίθεται από επιμέρους επιστημονικά πεδία όπως :
Εκπαίδευση
μικρογραφία|244x244εσ|Τοπογραφικός εξοπλισμός π.χ. ([[Γεωδαιτικός σταθμός|Γεωδαιτικός Σταθμός) ]]Στην Ελλάδα, υπάρχουν δύο ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα (Α.Ε.Ι.) που προσφέρουν εκπαίδευση στον τομέα.
Το ένα είναι η Σχολή Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών - Μηχανικών Γεωπληροφορικής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, ενώ το δεύτερο είναι το Τμήμα Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών της πολυτεχνικής σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης.
Επίσης, σπουδές εφαρμογής στον τομέα της Γεωματικής μηχανικής, προσφέρουν και δύο τεχνολογικά εκπαιδευτικά ιδρύματα (Τ.Ε.Ι.).Επιπλέον, βασικές αρχές της Γεωματικής με έμφαση στα επιστημονικά πεδία της Γεωπληροφορικής, Τηλεπισκόπησης, Συστημάτων Γεωγραφικών Πληροφοριών, Διαχείριση Γης και Ακινήτων, Γεω - Χωρικής Ανάλυσης, Υδρογραφίας, Χαρτογραφίας κ.α, παρέχονται από τα δυο ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα (Α.Ε.Ι) Πανεπιστήμιο Αιγαίου και Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο Αθηνών από τα τμήματα Γεωγραφίας αντίστοιχα.
Το πρώτο, είναι το  Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών ΤΕ και Μηχανικών Τοπογραφίας και Γεωπληροφορικής ΤΕ, του ΤΕΙ Αθήνας, ενώ το δεύτερο είναι το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών ΤΕ και Μηχανικών Τοπογραφίας και Γεωπληροφορικής ΤΕ, του ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας.
Σε διάφορες χώρες και πανεπιστήμια, η εκπαίδευση στο τομέα, αναφέρεται ως Geodesy & Geoinformatics, (Geo)spatial Scince/Engineering , Surveying, Surveying Engineering, Geomatics, Geomatic Engineering και σε ορισμένες περιπτώσεις  παρέχεται από τα τμήματα πολιτικών μηχανικών ή τα τμήματα γεωγραφίας (με την επιλογή συνήθως της αντίστοιχης κατεύθυνσης).
Εφαρμογές
Η Γεωματική μηχανική, έχει πολλές εφαρμογές και αποτελεί επιστήμη κομβικού χαρακτήρα σε διάφορα πεδία όπως :
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιστήμες Μηχανικών Κατηγορία:Τοπογραφία
Υπεραλίευση
μικρογραφία|353x353εσ|Υπεραλίευση σίλουρου για τροφή κατοικίδιων Η υπεραλίευση είναι η αλιεία εκτός ορίων που οδηγεί στην καταστροφή των υδάτινων οικοσυστημάτων μέσα από την υπερβολική μείωση του αριθμού των υδρόβιων οργανισμών και ορισμένες φορές την ολοκληρωτική εξαφάνισή τους από τους βιοτόπους τους.
Οικολογική απειλή
Η υπεραλίευση αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες απειλές που αντιμετωπίζουν σήμερα οι θάλασσες. Σε μια περιοχή αν αλιευθούν πολύ μεγαλύτερες ποσότητες ψαριών από όσες θα έπρεπε, τότε θα δημιουργηθούν πολλά προβλήματα όσον αφορά την αναπαραγωγή των ψαριών, αφού δεν θα υπάρχει ο απαραίτητος αριθμός που θα συμβάλλει στην ικανοποιητική αύξηση του πληθυσμού.
Αλιευτικά μεγάλης κλίμακας
Υπάρχουν αλιευτικά που είναι πλωτά εργοστάσια επεξεργασίας και παραγωγής τελικών προϊόντων κατανάλωσης, σε μεγάλη κλίμακα, τα οποία έχουν τη δυνατότητα να αφανίζουν τεράστιο αριθμό ψαριών.
Κλειστό Γυμναστήριο Παλαιού Φαλήρου «Σοφία Μπεφόν»
Το Κλειστό Γυμναστήριο Παλαιού Φαλήρου «Σοφία Μπεφόν» είναι κλειστό γήπεδο που βρίσκεται στο Παλαιό Φάληρο. Το γήπεδο ονομάστηκε προς τιμήν της Σοφίας Μπεφόν. Χρησιμοποιείται κυρίως για τη διεξαγωγή αγώνων γυμναστικής, καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης και χειροσφαίρισης. Η χωρητικότητα της αίθουσας είναι 1.204 θέσεις.
Υπεραλίευση
Αλιευτικά που προκαλούν καταστροφή
Σκάφη όπως οι μηχανότρατες, λόγω του τρόπου ψαρέματος, καταστρέφουν τον πυθμένα αφήνοντας πίσω τους ελάχιστη ζωή και σε πανίδα και σε χλωρίδα. Με την χρήση τους, το 45% της ψαριάς (γόνος, κοράλλια, μη δημοφιλή ψάρια, κ.α.) δεν καταναλώνεται, μιας και δεν φτάνει ποτέ στα ιχθυοπωλεία και ρίχνεται πίσω στην θάλασσα νεκρό λόγω της χαμηλής εμπορικής του αξίας. Επιπλέον, καθώς οι μηχανότρατες σέρνουν τις πόρτες και το δίχτυ τους στον πάτο της θάλασσας, σταδιακά αφανίζουν τα ευαίσθητα θαλάσσια οικοσυστήματα, τα οποία για να δημιουργηθούν χρειάστηκαν εκατοντάδες χρόνια (π.χ. αποικίες κοραλλιών).
Παραδείγματα καλής διαχείρισης της αλιείας
Αρκετές χώρες έχουν πλέον αποτελεσματική διαχείριση της αλιείας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η Ισλανδία και η Νέα Ζηλανδία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αλλάξει πολλά στην αλιεία τους ώστε να μην ψαρεύουν εξαντλητικά. Επίσης, όλα τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι υπεύθυνα για την προστασία των υδάτων τους, την εξασφάλιση και την διατήρηση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων τους σύμφωνα με το νομικό πλαίσιο  Οδηγία-Πλαίσιο για τη Θαλάσσια Στρατηγική  ,που τέθηκε σε ισχύ τον Ιούλιο του 2008 με σκοπό την μακροπρόθεσμη και βιώσιμη χρήση των ευρωπαίκών θαλασσών. Επιπλέον, μία ακόμη απόφαση που εξέδωσε η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν η Απόφαση της Επιτροπής σχετικά με τα Κριτήρια και τα Μεθολογικά Πρότυπα για την Καλή Περιβαλλοντική Κατάσταση των θαλάσσιων υδάτων, η οποία τέθηκε σε ισχύ τον Σεπτέμβριο του 2010 και έχει ως απώτερο σκοπό την καλή κατάσταση των θαλασσών.
Κλειστό Γυμναστήριο Παλαιού Φαλήρου «Σοφία Μπεφόν»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κλειστά στάδια στην Ελλάδα Κατηγορία:Γήπεδα καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα Κατηγορία:Γήπεδα πετοσφαίρισης στην Ελλάδα Κατηγορία:Γήπεδα χειροσφαίρισης στην Ελλάδα Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αθήνα
Υπεραλίευση
Μεσόγειος
Τα αποθέματα ψαριών στην Μεσόγειο έχουν μειωθεί δραματικά λόγω της υπεραλίευσης σύμφωνα με πολλές ευρωπαϊκές περιβαλλοντικές οργανώσεις. Στα ευρωπαϊκά νερά της Μεσογείου παρατηρείται υπερεκμετάλλευση των ιχθυαποθεμάτων. Συγκεκριμένα, είδη ψαριών όπως το μπαρμπούνι, το προσφυγάκι, ο μπακαλιάρος και η πεσκανδρίτσα, έχουν ξεπεράσει τα σημερινά επίπεδα θνησιμότητας κατά έξι φορές το ποσοστό βάσει του οποίου εξασφαλίζεται η επιβίωσή τους και η αναπαραγωγή τους, σύμφωνα με στοιχεία από την Ιταλία,τη Γαλλία και την Ισπανία. Πολλές περιβαλλοντικές οργανώσεις αποτελούν μέλη του Περιφερειακού Γνωμοδοτικού Συμβουλίου της Ε.Ε. σχετικά με την Αλιεία στη Μεσόγειο (MEDAC) και καταγγέλλουν την υπεραλίευση, μεταξύ αυτών και το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας της Ελλάδας. Κάθε χρόνο στη Μεσόγειο αλιεύονται 1,5 εκατομμύρια τόνοι ψαριών, με αποτέλεσμα να βρίσκονται συνεχώς υπό απειλή 43 είδη. Για το 96% των θαλάσσιων ειδών έχει ξεπεραστεί το όριο αλίευσης πάνω από το οποίο κινδυνεύουν να εξαφανιστούν, ενώ το 71% από αυτά είναι σαρδέλες και γαύροι.
Παγκόσμια
To 70% των παγκόσμιων αποθεμάτων ψαριών πλήττεται από την υπεραλίευση, όπως αναφέρει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) των Ηνωμένων Εθνών. Σύμφωνα με έρευνες, υπολογίζεται ότι 9 από τα 17 πιο μεγάλα πεδία αλίευσης σε όλο τον κόσμο θεωρούνται σχεδόν κατεστραμμένα, ενώ τέσσερα από αυτά είναι αφανισμένα ολοκληρωτικά. Κατά μέσο όρο, ο μέσος άνθρωπος καταναλώνει 17 κιλά ψαριών κάθε χρόνο. Για να καλυφθεί αυτό το ποσό, αλιεύονται ετησίως 90 εκατομμύρια τόνοι από τον Ειρηνικό ωκεανό, την Ασία και την Αφρική. Ωστόσο, από το 2000 περίπου αυτό το όριο δεν μπορεί να καλυφθεί λόγω της έλλειψης των αποθεμάτων. Κατά την περίοδο 1990-2010, αυξήθηκε ραγδαία η ποσότητα των νεαρών ψαριών που πιάνονταν στα δίχτυα των ψαράδων, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα μεγάλο πρόβλημα σχετικά με την αναπαραγωγή τους, όπως αναφέρεται και στην έρευνα που δημοσίευσε το περιοδικό Current Biology. Τα θαλάσσια είδη που διατρέχουν σήμερα τον μεγαλύτερο κίνδυνο εξαφάνισης είναι ο ξιφίας, ο μπακαλιάρος του Ατλαντικού και ο λευκός τόνος. Άλλοι υδρόβιοι οργανισμοί που απειλούνται σε μικρότερο βαθμό είναι ένα μικρό είδος καρχαρία, τα χέλια και ο κόκκινος τόνος. Ως αποτέλεσμα, οι αγορές καλλιέργειας θαλασσινών και ψαριών αυξάνεται όλο και περισσότερο και οι ιχθυοκαλλιέργειες γίνονται ακόμα πιο περιζήτητες. Περίπου ένα στα δύο ψάρια που κυκλοφορούν στην αγορά παγκοσμίως προέρχεται από ιχθυοκαλλιέργειες. Το ψάρι που καλλιεργείται περισσότερο στον κόσμο είναι ο σολομός. Οι δύο κυριότερες χώρες καλλιέργειας ψαριών είναι η Χιλή και η Νορβηγία, ενώ η Μεσόγειος είναι πρώτη σε παραγωγή τσιπούρας. Ορισμένα ψάρια εκτρέφονται σε τροπικές χώρες, όπως οι γαρίδες μεσαίου μεγέθους στην Νότια Αμερική και οι γαρίδες μεγάλου μεγέθους στην Νοτιοανατολική Ασία.
Στατιστικά στοιχεία και προβλέψεις
Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί τον μεγαλύτερο εισαγωγέα ψαρικών και θαλασσινών και το 50% της κατανάλωσής της προέρχεται από αναπτυσσόμενες χώρες. Στην Ελλάδα εισέρχονται ετησίως 36.000 τόνοι ψαρικών από παραπάνω από 40 χώρες. Το 97% των εργαζομένων που ασχολείται με τον τομέα της αλιείας παγκόσμια (εκ των οποίων το 90% είναι ψαράδες μικρής κλίμακας) ζει στα ανεπτυγμένα κράτη. Στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται 24.000 ψαράδες, όμως οι κάτοικοί της δεν γνωρίζουν πού να μπορούν να προμηθευτούν βιώσιμα ψαρικά.
Ανάγκες για ανθρώπινη διατροφή
Τα ψαρικά καλύπτουν καθημερινές ανάγκες πρωτεϊνών για 3 δισεκατομμύρια ανθρώπους, εξασφαλίζουν εισόδημα και τρέφουν οικογένειες για πάνω από 800 εκατομμύρια άτομα, τα οποία ασχολούνται με την αλιεία. Σε περίπτωση που εξαντληθούν τα αποθέματα ψαριών λόγω της υπεραλίευσης, θα δημιουργηθεί σειρά από προβλήματα που θα οδηγήσουν στην καταστροφή των υδάτινων οικοσυστημάτων, στη διατάραξη της διατροφικής αλυσίδας, στη παρακμή της οικονομίας των χωρών και στην αλλαγή της καθημερινής ζωής των ανθρώπων προς το χειρότερο. Το 90% των ιχθυαποθεμάτων παγκόσμια απειλείται από την υπεραλίευση και τα αλιεύματα που χάνονται ετησίως θα μπορούσαν να θρέψουν μέχρι και 20 εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρόνο.
Παράνομη αλίευση
Επιπρόσθετα, αλιεύονται παράνομα ετησίως 11 με 26 εκατομμύρια τόνοι ψαριών, με συνολικό ποσό τιμής που αγγίζει τα 10 με 23 δισεκατομμύρια δολάρια. Πολλά δημοφιλή ψάρια, όπως η παλαμίδα, ο τόνος και το σκουμπρί, έχουν μειωθεί κατά 74%, ενώ επίσης σε κίνδυνο βρίσκονται οι κοραλλιογενείς ύφαλοι λόγω της κλιματικής αλλαγής, στους οποίους έχει παρατηρηθεί μείωση κατά 34% μεταξύ 1979 και 2010.
Ευαισθητοποίηση των καταναλωτών
Η ανθρωπότητα μπορεί ευαισθητοποιηθεί με διάφορους τρόπους και να λάβει μέτρα για την προστασία της υδρόβιας ζωής και των υδάτινων οικοσυστημάτων, τα οποία θα εμποδίσουν να έρθει ξανά η ίδια αντιμέτωπη με αυτό το μεγάλο πρόβλημα.
Νόμοι και ρυθμίσεις από τις κυβερνήσεις
Κρίνεται απαραίτητο όλα τα κράτη του κόσμου να θεσπίσουν σχέδια και μέτρα αποκατάστασης για τα αποθέματα των ψαριών που έχουν φτάσει σε μη βιώσιμο επίπεδο ή να θεσπιστούν όρια στις ποσότητες αλιευμάτων με βάση τις επιστημονικές συμβουλές και να εξασφαλιστεί πως ο αριθμός εκμετάλλευσης δεν θα ξεπερνά τα όρια αύξησης του πληθυσμού που μπορεί να καλύψει η φύση.
Ευαισθητοποίηση αλιευτικού κοινού
Αξιοσημείωτη είναι η εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας για την προστασία των παραγωγικών θαλάσσιων οικοτόπων και η εφαρμογή κυρώσεων, με παράλληλη την ενίσχυση του ελέγχου στις αλιευτικές δραστηριότητες.
Νόμοι και ρυθμίσεις από την Ευρώπη
Είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί το ότι δεν θα έχουν πρόσβαση σε ευρωπαϊκά χρηματικά προγράμματα τα σκάφη που εμπλέκονται σε παράνομη αλιεία, με συνετή αξιοποίηση των πόρων και των μέτρων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Θάλασσας και Αλιείας(ΕΤΘΑ).
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, προκειμένου να τεκμηριώσει επιστημονικά τις επιλογές της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΚΑλΠ), έχει θεσπίσει από το 2000 ένα Κοινοτικό Πλαίσιο για τη συλλογή, διαχείριση και χρήση βιολογικών, περιβαλλοντικών, τεχνικών και κοινωνικοοικονομικών δεδομένων στους τομείς της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας. Το Εθνικό Πρόγραμμα Συλλογής Αλιευτικών Δεδομένων (Ε.Π.Σ.Α.Δ.) είναι ένα ιδιαίτερα απαιτητικό αυτοτελές πρόγραμμα, η υλοποίηση του οποίου είναι υποχρέωση της Πολιτείας και αποτελεί σημαντικό εργαλείο για τη διαμόρφωση των πολιτικών της. Παράλληλα, μέσω των αποτελεσμάτων του συμβάλει και στην εκπλήρωση άλλων υποχρεώσεων της χώρας μας, τόσο προς την Ε.Ε (ετήσια έκθεση στόλου, σχέδια διαχείρισης, κλπ), όσο και προς τους διεθνείς οργανισμούς. Το Ε.Π.Σ.Α.Δ. χρηματοδοτείται από το έτος 2001 από τον κοινοτικό και εθνικό προϋπολογισμό, ενώ από το έτος 2003, η Ελλάδα, μέσω της Γενικής Δ/νσης Αλιείας του ΥΠΑΑΤ, υλοποιεί το πρόγραμμα μέσω του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ (Συντονιστής Φορέας) και του ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε. Από τον ΕΛΓΟ – ΔΗΜΗΤΡΑ συμμετέχουν το Ινστιτούτο Αλιευτικής Έρευνας (ΙΝΑΛΕ), με ρόλο συντονιστή και το Ινστιτούτο Αγροτικής Οικονομίας και Κοινωνιολογίας (ΙΝΑΓΡΟΚ). Από το ΕΛΚΕΘΕ συμμετέχουν το Ινστιτούτο Θαλάσσιων Βιολογικών Πόρων και Εσωτερικών Υδάτων της Αθήνας (ΙΘΑΒΙΠΕΥ - Αθήνα) και Κρήτης (ΙΘΑΒΙΠΕΥ - Κρήτη).
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Παραπομπές
<div style="">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγκόσμια περιβαλλοντικά προβλήματα Κατηγορία:Αλιεία
Γιόχαν Γιάκομπ Μπάλμερ
Ο Γιόχαν Γιάκομπ Μπάλμερ (γερμ. Johann Jakob Balmer, 1825 - 1898) υπήρξε ελβετός μαθηματικός και φυσικός. Ανακάλυψε τον νόμο του Μπάλμερ για την φασματοσκοπία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Φυσικοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Ελβετοί φυσικοί Κατηγορία:Ελβετοί μαθηματικοί
Mercedes-Benz X167
Το Mercedes-Benz GLS-Class X167 είναι ένα μεγάλο πολυτελές SUV αυτοκίνητο, που κατασκευάζεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Οκτώβριο του 2019. Το αυτοκίνητο παράγεται στις ΗΠΑ και έχει σχεδιαστεί κυρίως για την αμερικανική αγορά και αυτό αποδεικνύεται από τις μεγάλες διαστάσεις του, με το μήκος του να ξεπερνάει τα 5,20 μέτρα. Βασίζεται σε μια μακρύτερη εκδοχή του αμαξώματος της Mercedes-Benz GLE-Class W167, με αποτέλεσμα να φέρει επίσης αυτοφερόμενο σασί (δηλαδή ενιαίο δομικό σύνολο, γνωστό και ως αμάξωμα μονοκόκ). Διατίθεται με 7-θέσιο αμάξωμα και μάλιστα είναι το πρώτο SUV της Mercedes-Benz με πλήρως ηλεκτρικά ρυθμιζόμενα καθίσματα και στις 3 σειρές καθισμάτων. Αντικατέστησε την Mercedes-Benz GLS-Class X166.
Οι κυριότεροι ανταγωνιστές του GLS-Class X167, είναι τα αντίστοιχων διαστάσεων SUV (όλα μήκους άνω των 5 μέτρων) BMW X7, Audi Q7, Cadillac Escalade, Lincoln Navigator, Lexus LX και Toyota Sequoia, και σε κάποιο βαθμό και τα λίγο μικρότερα Volvo XC90 δεύτερης γενιάς, Range Rover και Toyota Land Cruiser.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
X167 Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Νισσίν Μάρου
Το σκάφος 8,145 τόνων MV Nisshin Maru (日新 丸) είναι το κύριο σκάφος του ιαπωνικού στόλου φαλαινοθηρίας και είναι και το μοναδικό. Είναι επίσης το μεγαλύτερο μέλος και η ναυαρχίδα του πενταμελούς φαλαινοθηρικού στόλου, με επικεφαλής τον ερευνητή ηγέτη Shigetoshi Nishiwaki. Το πλοίο είναι εγκατεστημένο στην Ιαπωνία στο λιμάνι Shimonoseki και ανήκει στην εταιρεία, με έδρα το Τόκυο, Kyodo Senpaku Kaisha Ltd, η οποία είναι θυγατρική του Ινστιτούτου Κτηνιατρικών Ερευνών.
ιστορία
Έχουν υπάρξει πολλά ιαπωνικά φαλαινοθηρικά πλοία που ονομάζονται Nisshin Maru. Μετά το επίθεση του ναυτικού στόλου του αμερικανικού ναυτικού στο Περλ Χάρμπορ στις 7 Δεκεμβρίου 1941, όλα τα ιαπωνικά εργοστασιακά πλοία άρχισαν σύντομα να υπηρετούν στην πολεμική προσπάθεια μέχρι να βυθιστούν ή μέχρι το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου το 1945.
Σκάνδαλο
Κατηγορία:Ιστορικά πλοία‎
Ιερό της Σφιέντα Λίπκα
Το Ιερό της Σφιέντα Λίπκα (πολωνικά: Sanktuarium w Świętej Lipce, γερμανικά: Heiligelinde), στα ελληνικά γνωστή ως Ιερή Φιλύρα, είναι ρωμαιοκαθολική βασιλική, η οποία βρίσκεται στο μικρό χωριό Σφιέντα Λίπκα, στη βορειοανατολική Πολωνία. Χρησιμεύει ως χώρος προσκυνήματος και ιερός ναός αφιερωμένος στην Παναγία. Χτισμένη στα τέλη του 17ου αιώνα, η βασιλική είναι ένα από τα καλύτερα παραδείγματα μπαρόκ αρχιτεκτονικής στην Πολωνία και στον κόσμο. Είναι επίσης διάσημο για το εκκλησιαστικό όργανο με κινούμενες σωληνώσεις, πιθανώς το καλύτερο εκκλησιαστικό όργανο, που κατασκευάστηκε ποτέ.
Λατρεία
αριστερά|μικρογραφία| Μοναστήρια Η σχεδόν θρυλική λατρεία καλλιεργήθηκε από τους ντόπιους από το 1300, όταν ένας μικρός εγκληματίας χάραξε ένα ειδώλιο της Παναγίας στη γειτονική φυλακή του Κέντσιν μετά από μια εμφάνιση της Παναγίας. Στη συνέχεια, απελευθερώθηκε απροσδόκητα και καθ΄ οδόν προς το Ρέσελ έβαλε το ειδώλιο σε ένα δέντρο φιλύρας ως ένδειξη ευγνωμοσύνης. Το αντικείμενο λέγεται ότι κάνει θαύματα και είχε θεραπευτικές ιδιότητες. Ο Αλβέρτος της Πρωσίας επισκέφτηκε το ιερό μέρος ενώ ερχόταν ως προσκυνητής χωρίς παπούτσια από το Κένιξμπεργκ το 1519. Αυτή η παράδοση είχε προηγουμένως παρατηρηθεί από τους Τευτόνιους Ιππότες.
Το μεσαιωνικό ιερό καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης γύρω στο 1524 και αγχόνες τοποθετήθηκαν στο ίδιο σημείο για να τρομάξουν τους Καθολικούς προσκυνητές. Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα ανοικοδομήθηκε από τον προσωπικό γραμματέα του Βασιλιά Σιγισμούνδου Γ', ο οποίος αγόρασε τη γη, εκεί όπου κάποτε βρισκόταν το αγνοούμενο ειδώλιο. Ένας πίνακας της Παναγίας με τον Ιησού ως βρέφος από έναν Βέλγο μετρ ζωγράφο, τον Βαρθολομαίο Πενς από το Έλμπλονγκ, αντικατέστησε το χαμένο λείψανο. Κατά τη διάρκεια του σουηδικού Κατακλυσμού, πολλά από τα ανεκτίμητα αντικείμενα από το θησαυροφυλάκιο του παρεκκλησίου ήταν κρυμμένα στο Γκντανσκ (Ντάντσιχ) και επέζησαν από την αναταραχή. Καθώς ο Καθολικισμός παρέμεινε η κυρίαρχη θρησκεία πλησίον της Βαρμίας (Ermland), πιστοί από όλη την Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία ταξίδευαν τακτικά στο μέρος, ιδιαίτερα από τη Βαρσοβία και το Βίλνιους.
Βασιλική
αριστερά|μικρογραφία| Το εκκλησιαστικό όργανο με τους κινούμενους σωλήνες Η εκκλησία και το μοναστήρι ιδρύθηκαν από την Εταιρεία του Ιησού και η κατασκευή ξεκίνησε από τον Πολωνό Καρδινάλιο Μίχαου Στέφαν Ραντζεγιόφσκι το 1688. Η καθαγίαση του ναού έγινε στις 15 Αυγούστου 1693. Λόγω του μεγάλου αριθμού προσκυνητών, που έφτασαν, η εγκατάσταση διευρύνθηκε σημαντικά με την πάροδο των ετών και ένα οχυρωμένο μοναστήρι με θολωτά παρεκκλήσια, που μοιάζουν σαν πύργοι, ολοκληρώθηκε το 1708, δίνοντας στη συνολική δομή μια αμυντική εμφάνιση. Το περίτεχνο εσωτερικό χρειάστηκε πάνω από 50 χρόνια για να ολοκληρωθεί και να επιπλωθεί πλήρως. Η εκκλησία εξωραΐστηκε περαιτέρω με διακόσμηση με δωρεές από πλούσιους ηγέτες ή ευσεβείς μονάρχες, όπως ο Βλασίσλαος Δ', η Βασίλισσα Μαρία Καζιμίρα ή ο Στανίσουαφ Λεστσίνσκι και η σύζυγός του Αικατερίνη.
Ο μνημειακός βωμός κατασκευάστηκε μεταξύ 1712 και 1714 από τους καλύτερους γλύπτες (Κρίστοφ Πόικερ και Γιαν Ντόμπελ), που ήταν παρόντες στην Πολωνία εκείνη την εποχή. Το αντικείμενο, αποτελούμενο από τρία κύρια μέρη ή ορόφους, στολίζεται από τις επιχρυσωμένες μορφές αγίων και μαρτύρων. Οι Κρίστοφ Πόικερ και Γιαν Ντόμπελ κατασκεύασαν επίσης τους πλευρικούς βωμούς και τον άμβωνα (1697-1714). Ο Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι δώρισε έναν πίνακα στους Ιησουίτες μετά τη νίκη του στη Μάχη της Βιέννης και αργότερα ενσωματώθηκε στο βωμό. δεξιά|μικρογραφία| Το εσωτερικό με τις βασικές τοιχογραφίες του βωμού και του θόλου Η περίτεχνη ζωγραφική και οι τοιχογραφίες στην οροφή του θόλου ολοκληρώθηκαν το 1727. Περιλαμβάνουν εικόνες του Αγίου Καζίμιρ, του Σιγισμούνδου Γ' και του Χέντβιχ της Σιλεσίας.
Το πιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό και ένας θησαυρός του ιερού είναι το κινούμενο εκκλησιαστικό όργανο, που χτίστηκε το 1719-1721 από τον Γιόχαν Γιόσουα Μόσενγκελ. Οι διακοσμητικές φιγούρες και τα γλυπτά κινούνται καθώς παίζεται το όργανο, καθιστώντας το ως ένα από τα πιο μοναδικά όργανα, που κατασκευάστηκαν ποτέ. Το 1944, υπέστη ζημιές αλλά επισκευάστηκε αμέσως μετά.
Οι Ιησουίτες απομακρύνθηκαν τελικά από το μοναστήρι της Σφιέντα Λίπκα από τους Πρώσους μετά το διαμελισμό της Πολωνίας τον 18ο αιώνα. Επέστρεψαν στο μοναστήρι το 1932. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η Βαρμία-Μαζουρία επέστρεψε στην Πολωνία βάσει της Συμφωνίας του Πότσνταμ, η Σφιέντα Λίπκα μετατράπηκε σε ένα σημαντικό ιερό, παράλληλα με το Μοναστήρι της Γιάσνα Γκούρα. Επιπλέον, παραμένει ένα εξαιρετικό παράδειγμα της μπαρόκ τέχνης και αρχιτεκτονικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Πολωνία Κατηγορία:Μοναστήρια στην Πολωνία Κατηγορία:Εκκλησίες στην Πολωνία Κατηγορία:Μπαρόκ αρχιτεκτονική στην Πολωνία
Αρχέδικος
Ο Αρχέδικος, ήταν Έλληνας κωμικός του 4ου αιώνα π.Χ. και ένας εκ των εκπροσώπων της « Νέας Κωμωδίας ».
Αθηναίος, τόσο επί σκηνής όσο και στον δημόσιο βίο του, υποστηρικτής του Αντίπατρου, αντιβασιλέα της Μακεδονίας, υπήρξε κατά την ολιγαρχική περίοδο, μεταξύ 320-319, ένας εκ των γραφέων, οι οποίοι αντικαθιστούσαν, τότε, τους γραμματείς της Βουλής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Ελληνική ελληνιστική λογοτεχνία Κατηγορία:Ελληνιστική Αθήνα
Τανανκύλλα
Η Τανανκύλλα ήταν βασίλισσα της Ρώμης χάρη στον γάμο της με τον πέμπτο Βασιλιά της Ρώμης Ταρκύνιο τον Πρεσβύτερο. Η Τανανκύλλα ήταν κόρη μιας από τις πανίσχυρες αριστοκρατικές οικογένειες στην Ταρκυνία της Ετρουρίας, ο σύζυγος της ανήκε στην οικογένεια των Ταρκυνίων από την Αρχαία Κόρινθο. Οι κάτοικοι της Ταρκυνίας δεν του επέτρεψαν να αναλάβει δημόσια αξιώματα λόγω της ξένης καταγωγής του, η ίδια προφητικά τον συμβούλευσε να μεταβούν στην Ρώμη όπου βασίλευε ο Άνκος Μάρκιος ο οποίος ήταν πρόθυμος να του αποδώσει αξιώματα. Η προφητεία της βγήκε αληθινή αφού ο ίδιος ο Ταρκύνιος τον διαδέχθηκε ως 5ος βασιλιάς της Ρώμης και στην συνέχεια τον διαδέχθηκε ο γαμπρός του Σέρβιος Τύλλιος. Στον δρόμο για την Ρώμη ένας αετός κατέβηκε, του πήρε το καπέλο από το κεφάλι και κατόπιν αφού έκανε μια βόλτα στον ουρανό του το επανάφερε, αυτό εξηγήθηκε σαν θεικό σημάδι ότι θα γίνει βασιλιάς. Ο Άνκος Μάρκος έκανε τον Ταρκύνιο κύριο σύμβουλο του και κηδεμόνα των παιδιών του. Όταν πέθανε ο Άνκος Μάρκος τα παιδιά του ήταν ακόμα ανήλικα, αυτό το εκμεταλλεύτηκε ο Ταρκύνιος με τον καλύτερο τρόπο και πέτυχε να ψηφιστεί σαν διάδοχος, βασίλευσε την περίοδο (616 π.Χ.-579 π.Χ.). Οι δυο γιοι τους ήταν πιθανότατα ο τελευταίος βασιλιάς της Ρώμης Ταρκύνιος ο Υπερήφανος ή ο πατέρας του, ο Αρρούν Ταρκύνιος ο νεώτερος, η μία από τις δύο κόρες τους ήταν η Ταρκυνία παντρεύτηκε τον έκτο βασιλιά Σέρβιο Τύλλιο.
Η Τανανκύλλα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην άνοδο στον θρόνο του γαμπρού της Σέρβιου Τύλλιου, τον μεγάλωσε σαν παιδί της και τον αγάπησε σε μεγαλύτερο βαθμό από τους γιους της, επιθυμούσε να είναι αυτός ο διάδοχος του συζύγου της. Μια μέρα ενώ ο Σέρβιος Τύλλιος κοιμόταν οι φλόγες τύλιξαν το κεφάλι του, έκαιγαν μέχρι που ξύπνησε χωρίς την παραμικρή πληγή, αυτό η Τανανκύλλα το θεώρησε σαν θέλημα τον θεών να γίνει ο νέος βασιλιάς. Όταν ο Ταρκύνιος ο Πρεσβύτερος δολοφονήθηκε η Τανανκύλλα έκρυψε τον θάνατο του από τους υπηκόους του, είπε ότι τραυματίστηκε ορκίζοντας αντιβασιλέα τον Σέρβιο Τύλλιο. Μόλις αναγνώρισε ότι οι πολίτες θα τον δέχονταν σαν νέο βασιλιά ανακοίνωσε τον θάνατο του Ταρκύνιου του Πρεσβύτερο και τον νέο του διάδοχο. Η Γερουσία έστεψε τον Σέρβιο Τύλλιο 6ο βασιλιά της Ρώμης, την κόρη του Τύλλια παντρεύτηκε ο γιος της Τανανκύλλας Αρρούν Ταρκύνιος ο νεότερος. Σε διαφορετικές παραδόσεις από Ρωμαίους ιστορικούς η Τανανκύλλα με την άφιξη της στην Ρώμη άλλαξε το όνομα της σε Γαία Καικιλία. Με το όνομα αυτό έμεινε γνωστή σαν το σύμβολο της γυναίκας που έμεινε πιστή στην οικογένεια της με αποκλειστική ασχολία τις οικιακές εργασίες και την εισαγωγή των Ρωμαικών γαμήλιων εθίμων. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αναφέρει ότι στην δική του εποχή έξι αιώνες μετά βρισκόταν στον ναό του Σάγκου ένα μπρούτζινο άγαλμα της βασίλισσας και ένας πορφυρός χιτώνας που είχε υφάνει για τον Σέρβιο Τύλλιο. Άλλοι συγγραφείς καταγράφουν μια ζώνη στην οποία η Τανανκύλλα είχε τοποθετήσει μια σειρά από τυχερά αντικείμενα με θεραπευτικές ιδιότητες. Η Τανανκύλλα είχε υφάνει το φόρεμα το οποίο φορούσαν οι Ρωμαίες στην γαμήλια τελετή, η φράση που απήγγειλε το ζεύγος των Ρωμαίων την ώρα του γάμου "εγώ είμαι ο Γάιος, εσύ η Γάια" ήταν επίσης δική της εφεύρεση. Στην Αναγέννηση ο Βοκκάκιος στο έργο του "Οι διάσημες γυναίκες" την παρουσιάζει σαν πρότυπο πίστης και σεμνότητας στην Αρχαία Ρώμη.
Πηγές
Κατηγορία:Ετρούσκοι Κατηγορία:Βασίλισσες της Ρώμης
Βρετανική Εντολή για την Παλαιστίνη (νομικό μέσο)
Η Βρετανική Εντολή για την Παλαιστίνη (αγγλικά: Mandate for Palestine) ήταν εντολή της Κοινωνίας των Εθνών για την επικράτεια που αποτελούσε προηγουμένως τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τα σαντζάκια της Ναμπλούς, της Άκρας, του νότιου τμήματος του βιλαετίου της Συρίας, του νότιου τμήματος του βιλαετίου της Βηρυτού και του σαντζακίου της Ιερουσαλήμ, πριν από την Ανακωχή του Μούδρου.
Το σχέδιο της εντολής για την Παλαιστίνη επιβεβαιώθηκε επισήμως από το Συμβούλιο της Κοινωνίας των Εθνών στις 24 Ιουλίου 1922, συμπληρωμένο με το Μνημόνιο για την Υπεριορδανία της 16ης Σεπτεμβρίου 1922 και τέθηκε σε ισχύ στις 29 Σεπτεμβρίου 1923, μετά την επικύρωση της Συνθήκης της Λωζάνης, με το Ηνωμένο Βασίλειο ως εντολή διοίκησης.
Το έγγραφο βασίστηκε στις αρχές που περιέχονται στο άρθρο 22 του Συμφώνου της Κοινωνίας των Εθνών και στο Ψήφισμα του Σαν Ρέμο της 25ης Απριλίου 1920, το οποίο ενσωμάτωσε τις αποφάσεις που ελήφθησαν μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατά τη Διάσκεψη του Σαν Ρέμο, όπου το Ανώτατο Συμβούλιο της Ανώτατο Συμβούλιο των Κύριων Συμμαχικών Δυνάμεων. Σκοπός του συστήματος της εντολής της Κοινωνίας των Εθνών ήταν να διαχειριστεί τμήματα της ηττημένης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που είχε τον έλεγχο της Μέσης Ανατολής από τον 16ο αιώνα, "μέχρις ότου είναι σε θέση να παραμείνουν μόνοι". Τα κατά προσέγγιση βόρεια σύνορα με τη Γαλλική Εντολή συμφωνήθηκαν στη Συμφωνία Πωλέ–Νιούκομπ της 23ης Δεκεμβρίου 1920.