cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σύνδεσμος Ακαδημιών της Ισπανικής Γλώσσας
Η συνεργασία μεταξύ της RAE και των άλλων ακαδημιών εκφράστηκε στη συγγραφή από κοινού του Diccionario de la RAE (ξεκινώντας από την έκδοση 22, που δημοσιεύθηκε το 2001), καθώς και η έκδοση του 1999 του Ortografía θεωρήθηκε μια πραγματική πανισπανόφωνη εργασία. Τα σχέδια κοινών δράσεων περιλαμβάνουν την επεξεργασία του Gramática και την κατάρτιση του Diccionario de americanismos. Το 2000 η ASALE διοργάνωσε τη Σχολή Ισπανόφωνης Λεξικογραφίας και το Ίδρυμα Καρολίνα για την προώθηση της ισπανικής λεξικογραφίας.
Μαζί με τη RAE, η ASALE κέρδισε το Βραβείο του Πρίγκιπα των Αστουριών για την Ειρήνη το 2000.
Οργανισμός
Η ASALE συνεδριάζει κάθε τέσσερα χρόνια, με επικεφαλής μία μόνιμη επιτροπή που απαρτίζεται από τον πρόεδρο, τον γενικό γραμματέα, τον ταμία της RAE και τέσσερα μέλη του διοικητικού συμβουλίου που προέρχονται από τις συνδεδεμένες ακαδημίες και που περιστρέφονται σε ετήσια βάση. Κατά τη διάρκεια του Τρίτου Συνεδρίου των Ακαδημιών που πραγματοποιήθηκε στην Μπογκοτά της Κολομβίας το 1960, επιτεύχθηκε μια συμφωνία με την οποία οι κυβερνήσεις των χωρών που είναι μέλη της ASALE, θα είναι υποχρεωμένες να παρέχουν οικονομική στήριξη προς τις αντίστοιχες ακαδημίες τους και στην ευρύτερη ένωση.
Ακαδημίες
Δεν υπάρχει καμία ρυθμιστική αρχή για την Ισημερινή Γουινέα, οι ισπανόφωνοι της οποίας αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού, ούτε για το Μπελίζ, που το ένα τρίτο του πληθυσμού είναι ισπανόφωνοι. Τα ισπανικά ομιλούνται επίσης στην Ανδόρρα και το Γιβραλτάρ, που συνορεύουν με την Ισπανία.
thumb|400px|Χώρες μέλη της ASALE
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανική γλώσσα Ισπανικη
Bad Magic
Ιστορία του δίσκου
left|thumb|210px|Οι Motörhead σε συναυλία το 2015 Τον Σεπτέμβριο του 2014, ο Lemmy δήλωσε ότι το συγκρότημα θα έμπαινε στο στούντιο για να ξεκινήσει τις ηχογραφήσεις του διαδόχου του "Aftershock" τον Ιανουάριο του 2015. Στα τέλη Φεβρουαρίου του 2015, το συγκρότημα επιβεβαίωσε ότι είχαν ξεκινήσει τη δημιουργία του δίσκου με παραγωγό τον Κάμερον Γουέμπ. Ο τίτλος του άλμπουμ έγινε γνωστός στις 4 Ιουνίου, όπως και το εξώφυλλο του και οι τίτλοι των κομματιών.
Το "Bad Magic" κυκλοφόρησε στις 28 Αυγούστου 2015, ανεβαίνοντας στην κορυφή των τσαρτ στη Γερμανία, τη Φινλανδία και την Αυστρία, ενώ μπήκε στο βρετανικό Top-10, κάτι που πέτυχε το συγκρότημα για πρώτη φορά μετά το 1982. Οι κριτικές του άλμπουμ υπήρξαν θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει 3,5 αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 3,4 / 5, το "Record Collector" 3 / 4, το "Blabbermouth" 8,5 / 10, η "The Guardian" 4 / 5, το "Metal Storm" 9,2 / 10 και το "Metal Archives" 83 %.
Κατά τη διάρκεια της περιοδείας του νέου δίσκου, ο Lemmy παρουσίασε προβλήματα υγείας, με αποτέλεσμα να ακυρωθούν οι εμφανίσεις τους στο Σολτ Λέικ Σίτι στις 27 Αυγούστου 2015, στο Ώστιν του Τέξας πέντε ημέρες αργότερα, στο Σαν Αντόνιο στις 2 και στο Χιούστον στις 5 Σεπτεμβρίου.
Παρά τα προβλήματα υγείας του τραγουδιστή, οι Motörhead πραγματοποίησαν την ετήσια κρουαζιέρα με τίτλο "Motörboat", η οποία διήρκεσε από τις 28 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 2 Οκτωβρίου 2015 και συμμετείχαν οι Slayer, Anthrax, Exodus, Suicidal Tendencies και Corrosion of Conformity.
Θέσεις τσαρτ
Bad Magic (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 28 Αυγούστου 2015
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Bad Magic" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Motörhead Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Βερνίκι
thumb|right|Βερνίκι σε ξύλινες σκάλες Το βερνίκι είναι μια διαφανής, σκληρή, προστατευτική τελική στρώση ή μεμβράνη που χρησιμοποιείται κυρίως στην επεξεργασία του ξύλου, αλλά επίσης και σε άλλα υλικά. Το βερνίκι είναι παραδοσιακά ένας συνδυασμός ξηραντικού ελαίου, μιας ρητίνης και ενός αραιωτικού ή διαλύτη. Τα τελικά βερνίκια είναι συνήθως γυαλιστερά, αλλά μπορούν να σχεδιαστούν για να παραγάγουν ελαφρώς γυαλιστερές ή ημιγυαλιστερές αποχρώσεις με την προσθήκη "λειαντικών" παραγόντων. Το βερνίκι έχει λίγο ή καθόλου χρώμα, είναι διαφανές και δεν του έχει προστεθεί χρωστική, αντίθετα με τις βαφές, που περιέχουν χρωστική και κυμαίνονται γενικά από αδιαφανείς έως ημιδιαφανείς. Τα βερνίκια εφαρμόζονται επίσης σε ξύλα ως τελικό βήμα για την επίτευξη μιας μεμβράνης γυαλάδας και προστασίας. Μερικά προϊόντα εμπορεύονται ως συνδυασμένη χρώση και βερνίκι.
Μετά την εφαρμογή, οι ουσίες που σχηματίζουν τη μεμβράνη στα βερνίκια είτε σκληραίνουν αμέσως, μόλις ο διαλύτης έχει πλήρως εξατμιστεί, ή σκληραίνουν μετά την εξάτμιση του διαλύτη μέσα από κάποια διεργασία σκλήρυνσης, κυρίως χημική αντίδραση μεταξύ ελαίων και οξυγόνου από τον αέρα (αυτοοξείδωση) και χημικών αντιδράσεων μεταξύ συστατικών του βερνικιού. Τα βερνίκια ρητίνης "ξηραίνονται" με εξάτμιση του διαλύτη και σκληραίνουν σχεδόν αμέσως μετά τη ξήρανση. Τα ακρυλικά και υδατοδιαλυτά βερνίκια "ξηραίνονται" με εξάτμιση του νερού, αλλά υφίστανται μια παρατεταμένη περίοδο σκλήρυνσης. Βερνίκια από έλαια, πολυουρεθάνη και εποξικά παραμένουν υγρά ακόμα και μετά την εξάτμιση του διαλύτη, αλλά αρχίζουν γρήγορα να σκληραίνουν περνώντας διαδοχικά στάδια, από υγρά ή παχύρρευστα, σε κολλώδη, σε ξηρά κομμιώδη, σε "στεγνά στην αφή", σε σκληρά. Περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως θερμότητα και υγρασία παίζουν έναν πολύ βασικό ρόλο στους χρόνους ξήρανσης και σκλήρυνσης των βερνικιών. Στα κλασικά βερνίκια ο ρυθμός σκλήρυνσης εξαρτάται από τον τύπο του χρησιμοποιούμενου ελαίου και, σε κάποια έκταση, από το ποσοστό του ελαίου στη ρητίνη. Οι χρόνοι ξήρανσης και σκλήρυνσης όλων των βερνικιών μπορούν να επιταχυνθούν με έκθεση σε μια πηγή ενέργειας όπως το ηλιακό φως, η υπεριώδης ακτινοβολία ή η θερμότητα.
Ιστορικό
Τα πρώιμα βερνίκια αναπτύχθηκαν αναμειγνύοντας ρητίνη—οπό πεύκου, με έναν διαλύτη και εφαρμόζοντάς τα με πινέλο για να πάρουν το αποτέλεσμα που βλέπει κάποιος στα σημερινά βερνίκια. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ήταν καλά εξοικειωμένοι με την τέχνη του βερνικώματος. Το βερνίκωμα εξασκήθηκε, επίσης, αργότερα και στην Άπω Ανατολή. Στην Ινδία, Κίνα και Ιαπωνία, όπου η εφαρμογή του βερνικώματος εξασκείτο, ένα τέτοιο είδος ήταν γνωστό από πολύ νωρίς. Υπάρχει ο ισχυρισμός ότι η Ιαπωνία ήταν εξοικειωμένη με τη χρήση του βερνικιού από το 500 ή 600 π.Χ., αλλά οι περισσότεροι τοποθετούν την πρώτη της χρήση τον 3ο αιώνα π.Χ., ως μιας τέχνης που αποκτήθηκε από τους γείτονές της Κορεάτες. Οι λαοί της Κίνας και της Ινδίας γνώριζαν, κατά πάσα πιθανότητα, αυτήν την τέχνη, πολύ νωρίτερα. Η εργασία του βερνικώματος και του λουστραρίσματος, όμως, αντιμετωπιζόταν γενικά ως διαφορετικές εργασίες.
Ετυμολογία
Η λέξη "βερνίκι" έρχεται από τη λατινική λέξη vernix, που σημαίνει άοσμη ρητίνη, που η ετυμολογία της προέρχεται από το ελληνικό Βερενίκη, το αρχαίο όνομα της σύγχρονης Βεγγάζης στη Λιβύη. Εκεί, χρησιμοποιήθηκαν τα πρώτα βερνίκια και υπήρχαν προς πώληση ρητίνες από τα σήμερα εξαφανισμένα δάση. Το Βερενίκη έρχεται από τις ελληνικές λέξεις φέρω + νίκη.
Ξηραντικό έλαιο
Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι ξηραντικών ελαίων, που συμπεριλαμβάνουν λινέλαιο, λάδι τουνγκ (λάδι ξύλου Κίνας) και έλαιο καρυδιάς. Αυτά περιέχουν υψηλά επίπεδα από πολυακόρεστα λιπαρά οξέα.
Ρητίνη
Οι ρητίνες που χρησιμοποιούνται στα βερνίκια περιλαμβάνουν ήλεκτρο, γόμα κάουρι, δαμμάρα, κοπάλιο, κολοφώνιο (ρητίνη πεύκου), σανδαράχη, βάλσαμο της Μέκκας, έλεμι, μαστίχα, κ.α.. Η γομμαλάκα είναι επίσης ρητίνη. Τη δεκαετία του 1900 στον Καναδά, οι ρητίνες από τοπικά δέντρα χρησιμοποιήθηκαν για να ολοκληρώσουν πιάνα. Ως αποτέλεσμα, αυτά τα παλιά πιάνα θεωρείται δύσκολο να ξαναλουστραριστούν. Όμως, η γομμαλάκα μπορεί να χρησιμοποιηθεί πάνω από τις υπάρχουσες ρητίνες, αρκεί να τους δοθεί αρκετός χρόνος για την σκλήρυνση λεπτών στρώσεων. Συνεπώς, το αρχικό λούστρο μπορεί να ξαναγυρίσει στην αρχική του μορφή, ενώ διατηρεί το χρώμα και τις ρυτιδώσεις της ηλικίας.
Διαλύτης (παραδοσιακά νέφτι)
Παραδοσιακά, εχρησιμοποιείτο (οργανικό) νέφτι ως αραιωτικό ή διαλύτης, αλλά έχει αντικατασταθεί από αρκετά υποκατάστατα με βάση ορυκτά όπως το αραιωτικό βαφής (paint thinner) και το ελαφρό πετρέλαιο (white spirit ή mineral spirit).
Βερνίκι Βιολιού
Βερνίκωμα βιολιού είναι μια διεργασία με πολλά στάδια που περιλαμβάνει κάποια ή όλα από τα παρακάτω: αστάρι, προεργασία, πρώτη στρώση, στρώσεις χρώματος και καθαρή τελική στρώση. Μερικά συστήματα χρησιμοποιούν ένα βερνίκι ξηραινόμενου ελαίου, όπως περιγράφεται παρακάτω, ενώ άλλα συστήματα χρησιμοποιούν βερνίκια με διαλύτες. Οι μικροεπιδιορθώσεις ή η αποκατάσταση γίνονται μόνο με βερνίκι ελαφρού πετρελαίου.
Ξηραντικά έλαια όπως έλαιο καρυδιάς ή λινέλαιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με κεχριμπάρι, κοπάλιο, κολοφώνιο ή άλλες ρητίνες. Παραδοσιακά το έλαιο παρασκευάζεται με βράσιμο ή έκθεση στον αέρα και το ηλιακό φως, αλλά σύγχρονα "πολυμερισμένα έλαια (σταντέλαια)" προετοιμάζονται με θέρμανση του λαδιού σε υψηλή θερμοκρασία χωρίς οξυγόνο. Η εξευγενισμένη ρητίνη είναι μερικές φορές διαθέσιμη ως ένα ημιδιαφανές στερεό και έπειτα επεξεργάζεται με βράσιμο ή κυριολεκτικά τήκοντάς το σε ένα δοχείο πάνω από θέρμανση χωρίς διαλύτες. Το πυκνό λάδι και η προετοιμασμένη ρητίνη αναμειγνύονται μαζί και αραιώνονται με νέφτι (μακριά από γυμνή φλόγα) σε ένα διάλυμα. Τα συστατικά και οι διεργασίες του βερνικιού βιολιού είναι πολύ διαφορετικές, με κάποια παλιά παραδείγματα να εμφανίζουν κάποια μειονεκτήματα (π.χ. ρωγμές, μικροραγίσματα) που σχετίζονται με ασυμβίβαστα συστατικά βερνικιού.
Κάποια συστήματα φινιρίσματος βιολιού χρησιμοποιούν λευκό βερνίκι (vernice bianca) (λευκό αυγού και αραβικό κόμμι) ως προεργασία ή πρώτη στρώση. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι λεπτόκοκκα ορυκτά σε σκόνη, ενδεχομένως ηφαιστειακή στάχτη, είχαν χρησιμοποιηθεί σε κάποιες περιπτώσεις. Μερικά βιολιά που κατασκευάστηκαν στο τέλος του 18ου αιώνα χρησιμοποιούσαν βοδινό αίμα για να δημιουργήσουν έναν πολύ βαθύ κόκκινο χρωματισμό. Σήμερα, αυτό το βερνίκι θα είχε εξασθενίσει και θα ήταν τώρα ένα πολύ έντονο σκούρο πορτοκαλί.
Ρητίνη
Οι περισσότερες ρητίνες ή βερνίκια "γόμμας" αποτελούνται από μία ουσία παράγωγη φυτού ή εντόμου διαλυμένη σε έναν διαλύτη, που λέγεται βερνίκι αλκοόλης (spirit varnish) ή βερνίκι διαλύτη. Ο διαλύτης μπορεί να είναι αλκοόλη, νέφτι, ή με πετρελαϊκή βάση. Κάποιες ρητίνες είναι διαλυτές και σε αλκοόλη και σε νέφτι. Γενικά, οι πετρελαϊκοί διαλύτες, δηλαδή ελαφρό πετρέλαιο (mineral spirits) ή αραιωτικό βαφής, μπορούν να υποκαταστήσουν το νέφτι. Οι ρητίνες περιλαμβάνουν κεχριμπάρι, δαμμάρα, κοπάλιο, κολοφώνιο, σανδαράχη, έλεμι, βενζοΐνη, μαστίχα, βάλσαμο, γομμαλάκα και πλήθος από λάκες.
Οι συνθετικές ρητίνες όπως η φαινολική ρητίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δευτερεύον συστατικό σε κάποια βερνίκια και βαφές.
Κατά τη διάρκεια αιώνων, αναπτύχθηκαν πολλές συνταγές που περιέχουν τον συνδυασμό ρητινών, ελαίων και άλλων συστατικών όπως κάποιοι κηροί. Αυτά πιστευόταν ότι παρείχαν ειδικά τονικά χαρακτηριστικά σε μουσικά όργανα και συνεπώς κάποιες φορές κρατιόντουσαν μυστικά. Η αλληλεπίδραση διαφορετικών συστατικών είναι δύσκολη στην πρόβλεψη ή την αναπαραγωγή.
Γομμαλάκα
Η γομμαλάκα είναι ένα πολύ πλατιά χρησιμοποιούμενο βερνίκι ρητίνης ενός συστατικού που διαλύεται σε αλκοόλη. Δεν χρησιμοποιείται για εξωτερικές επιφάνειες ή όπου αλλού μπορεί να έρθει σε συχνή επαφή με το νερό,, όπως γύρω από νιπτήρες ή μπανιέρες. Η πηγή της ρητίνης γομμαλάκας είναι μια εύθρυπτη ή φολιδωτή έκκριση του θηλυκού εντόμου Kerria lacca, που βρίσκεται στα δάση του Ασσάμ και της Ταϊλάνδης, και συλλέγεται από τον φλοιό των δένδρων όπου το αποθέτει για να δώσει ένα κολλώδες κράτημα στον κορμό. Η γομμαλάκα είναι η βάση του γαλλικού βερνικιού (French polish), που για αιώνες προτιμιότανε για λεπτά έπιπλα. Ειδική "αποκηρωμένη" γομμαλάκα έχει επεξεργαστεί για να αφαιρεί κηρώδεις ουσίες από την αρχική γομμαλάκα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αστάρι και ως υπόστρωμα αμμοστόκων για άλλα φινιρίσματα όπως πολυουρεθάνες, αλκυδικά, λάδια και ακρυλικά.
Η έτοιμη γομμαλάκα είναι διαθέσιμη συνήθως σε δύο παραλλαγές ως "διαυγής" και ως "κεχριμπάρι" (ή "πορτοκαλή"). Άλλες φυσικές αποχρώσεις χρωμάτων όπως βαθύ κόκκινο και κίτρινο είναι διαθέσιμες με ειδικές χρωστικές. Η βαφή ασταριού γομμαλάκας "λευκής χρωστικής" είναι πλατιά διαθέσιμη, διαφημίζεται ως εσωτερικό αστάρι γρήγορης ξήρανσης, επειδή προσκολλάται σε ποικίλες επιφάνειες και απομονώνει οσμές και καπνό. Ο καθαρισμός της γομμαλάκας μπορεί να γίνει είτε με καθαρό οινόπνευμα ή με καθαριστικά αμμωνίας.
Αλκυδικές ενώσεις
Συνήθως, τα σύγχρονα εμπορικά παραγόμενα βερνίκια χρησιμοποιούν κάποια αλκυδική μορφή για την παραγωγή μιας προστατευτικής μεμβράνης. Τα αλκυδικά είναι χημικά τροποποιημένα φυτικά έλαια που λειτουργούν καλά σε μια πλατιά περιοχή συνθηκών και μπορούν να κατασκευαστούν ώστε να επιταχύνουν τον ρυθμό σκλήρυνσης. Καλύτερα (και πιο ακριβά) εξωτερικά βερνίκια χρησιμοποιούν αλκυδικές ενώσεις που γίνονται από έλαια υψηλής απόδοσης και περιέχουν απορροφητές υπεριώδους· αυτό βελτιώνει τη συγκράτηση της γυαλάδας και επεκτείνει τον χρόνο ζωής της βαφής. Διάφορες ρητίνες μπορούν επίσης να συνδυαστούν με αλκυδικές ενώσεις ως τμήματα του χημικού τύπου για τυπικά βερνίκια "λαδιού".
Ναυτιλιακό βερνίκι
Το ναυτιλιακό βερνίκι (Spar varnish ή marine varnish προοριζόταν αρχικά για χρήση σε πλοία ή λέμβους με κατάρτια, για να προστατέψει τα ξύλα από τις επιδράσεις της θάλασσας και του καιρού. Τα κατάρτια λύγιζαν κάτω από το βάρος των ιστίων τους. Οι κύριες απαιτήσεις ήταν αντοχή στο νερό καθώς και ελαστικότητα, έτσι ώστε να παραμείνει προσκολλημένο καθώς τα κατάρτια κάμπτονταν. Η ελαστικότητα ήταν επίσης μια προαπαιτούμενη συνθήκη για αδιαβροχοποίηση, επειδή ένα βερνίκι με ρωγμές θα επέτρεπε στο νερό να περάσει, ακόμα κι αν η εναπομένουσα μεμβράνη ήταν αδιαπέραστη. Η εμφάνιση και η γυαλάδα ήταν σχετικά χαμηλής αξίας. Τροποποιημένο λάδι τουνγκ και φαινολικών ρητινών χρησιμοποιούνταν συχνά.
Όταν πρωτοαναπτύχθηκαν, κανένα βερνίκι δεν είχε καλή αντοχή στο υπεριώδες. Ακόμα και αφού περισσότερες σύγχρονες συνθετικές ρητίνες απέκτησαν αντοχή, ένα πραγματικό ναυτιλιακό βερνίκι κράτησε την ελαστικότητά του ως μεγαλύτερο πλεονέκτημα, ακόμα κι αν αυτό απαιτεί έναν συμβιβασμό με την αντίστασή του στο υπεριώδες. Τα ναυτιλιακά βερνίκια "δεν" είναι συνεπώς η άριστη επιλογή για εξωτερική ξυλεία που δεν χρειάζεται να λυγίζει.
Ξηραινόμενα έλαια
Από τον ορισμό τους, τα ξηραινόμενα έλαια όπως το λινέλαιο και το έλαιο τουνγκ, δεν είναι πραγματικά βερνίκια, αν και συχνά με σύγχρονους όρους εκπληρώνουν την ίδια αποστολή. Η σκλήρυνση των ξηραινόμενων ελαίων γίνεται μέσα από μια εξώθερμη αντίδραση μεταξύ του πολυακόρεστου τμήματος του ελαίου και του οξυγόνου του αέρα. Αρχικά, ο όρος "βερνίκι" αναφερόταν σε βαφές που γινόντουσαν εξ ολοκλήρου από ρητίνη διαλυμένη σε κατάλληλους διαλύτες, είτε οινόπνευμα (αλκοόλη), είτε νέφτι. Το πλεονέκτημα στις βαφές των προηγούμενων αιώνων ήταν ότι τα βερνίκια ρητίνης είχαν έναν πολύ γρήγορο ρυθμό σκλήρυνσης συγκρινόμενα με τα έλαια· στις περισσότερες περιπτώσεις σκλήραιναν πρακτικά αμέσως μόλις ο διαλύτης εξατμιζόταν πλήρως. Αντίθετα, "ακατέργαστα" ή χωρίς επεξεργασία έλαια μπορεί να χρειαζόντουσαν εβδομάδες ή μήνες για να σκληρύνουν, ανάλογα με τη θερμοκρασία περιβάλλοντος και άλλους περιβαλλοντικούς παράγοντες. Με σύγχρονους όρους, "βρασμένα" ή μερικώς πολυμερισμένα ξηραινόμενα έλαια με προσθήκη στεγνωτικών (χημικοί [καταλύτης|καταλύτες]) έχουν χρόνους σκλήρυνσης μικρότερους από 24 ώρες. Όμως, κάποια μη τοξικά παραπροϊόντα της διεργασίας σκλήρυνσης εκπέμπονται από τη μεμβράνη του λαδιού, ακόμα και αφού έχει ξηραθεί στην επαφή και για μια σημαντική χρονική περίοδο. Είναι παράδοση από πολύ χρόνο να συνδυάζονται ξηραντικά έλαια με ρητίνες, για να ληφθούν τα ευνοϊκά χαρακτηριστικά και των δύο ουσιών.
Πολυουρεθάνη
Τα βερνίκια πολυουρεθάνης είναι συνήθως σκληρά, αντιστέκονται στην φθορά από τρίψιμο και είναι ανθεκτικά. Είναι δημοφιλή για δάπεδα από ξυλεία φυλλοβόλων, αλλά θεωρούνται από κάποιους δύσχρηστα ή ακατάλληλα για φινίρισμα επίπλων ή άλλων κομματιών με λεπτομέρειες. Οι πολυουρεθάνες είναι συγκρίσιμες ως προς τη σκληρότητα με κάποιες αλκυδικές ενώσεις, αλλά σχηματίζουν γενικά μια πιο ανθεκτική μεμβράνη. Συγκρινόμενα με απλά έλαια, ή βερνίκια γομμαλάκας, τα βερνίκια πολυουρεθάνης σχηματίζουν πιο σκληρά, αρκετά πιο ανθεκτικά και πιο αδιάβροχες μεμβράνες. Όμως, μια παχιά μεμβράνη από συνηθισμένη πολυουρεθάνη μπορεί να απολεπιστεί αν υποβληθεί σε θέρμανση ή κρούση, σπάζοντας τη μεμβράνη και αφήνοντας λευκά μπαλώματα. Αυτή η τάση αυξάνεται με μεγάλη έκθεση στο ηλιακό φως ή όταν εφαρμόζεται σε μαλακό ξύλο όπως το πεύκο. Αυτό οφείλεται επίσης μερικώς στη χειρότερη διείσδυση της πολυουρεθάνης στο ξύλο. Ποικίλες τεχνικές ασταρώματος χρησιμοποιούνται για να ξεπεράσουν αυτό το πρόβλημα, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης κάποιων βερνικιών λαδιού, εξειδικευμένης γομμαλάκας "αποκήρωσης", καθαρής διείσδυσης εποξικού στεγανωτικού, ή πολυουρεθάνης τροποποιημένης με έλαιο για αυτόν τον σκοπό. Στο βερνίκι πολυουρεθάνης μπορεί επίσης να λείπει το λούστρο των ξηραινόμενων ελαίων όπως το λινέλαιο ή το λάδι τουνγκ· αντίθετα, όμως, μπορεί να "δημιουργήσει" μια πολύ πιο γρήγορη και υψηλότερη μεμβράνη, ολοκληρώνοντας σε δύο στρώσεις αυτό που μπορεί να απαιτήσει πολλές εφαρμογές ελαίου. Η πολυουρεθάνη μπορεί, επίσης, να εφαρμοστεί πάνω σε μια στρώση λαδιού απευθείας, αλλά λόγω του σχετικά αργού χρόνου σκλήρυνσης των ελαίων, της εκπομπής κάποιων χημικών παραπροϊόντων και της ανάγκης για έκθεση στο οξυγόνο του αέρα, πρέπει να ληφθεί μέριμνα ώστε τα λάδια να έχουν σκληρυνθεί αρκετά για να αποδεχθούν την πολυουρεθάνη.
Αντίθετα με τα ξηραινόμενα έλαια και τις αλκυδικές ενώσεις που σκληραίνουν, μετά από εξάτμιση του διαλύτη, κατά την αντίδραση με το οξυγόνο του αέρα, οι στρώσεις της πραγματικής πολυουρεθάνης σκληραίνουν, μετά από εξάτμιση του διαλύτη, με ποικίλες αντιδράσεις των χημικών ενώσεων μέσα στο αρχικό μείγμα, ή με αντίδραση με την υγρασία του αέρα. Κάποια προϊόντα πολυουρεθάνης είναι "υβριδικά" και συνδυάζουν διαφορετικές όψεις των γονικών τους συστατικών. Οι "τροποποιημένες πολυουρεθάνες με έλαια", διαλυτές είτε σε νερό είτε σε διαλύτη, είναι, τώρα, οι πιο πλατιά χρησιμοποιούμενες βαφές ξύλινων δαπέδων.
Η εξωτερική χρήση βερνικιών πολυουρεθάνης μπορεί να είναι προβληματική λόγω της αυξανόμενης ευαισθησίας σε επιδείνωση μέσα από την έκθεση σε υπεριώδες φως. Όλα τα διαυγή ή ημιδιαφανή βερνίκια, καθώς και στην πραγματικότητα όλες οι στρώσεις μεμβράνης-πολυμερούς (π.χ. βαφών, βαφών ξύλου, εποξικών, συνθετικών πλαστικών, κλπ.) είναι ευαίσθητα σε αυτές τις βλάβες σε ποικίλους βαθμούς. Οι χρωστικές στις βαφές προστατεύουν από τις βλάβες του υπεριώδους. Προστίθενται απορροφητές υπεριώδους στην πολυουρεθάνη και σε άλλα βερνίκια (π.χ. βερνίκια θαλάσσης) για να αντιμετωπίσουν τις βλάβες από το υπεριώδες, αλλά η αποτελεσματικότητά τους μειώνεται με την πάροδο του χρόνου (π.χ. σε 2-4 χρόνια), ανάλογα με την ποιότητα και την ποσότητα των απορροφητών υπεριώδους που προστέθηκε, καθώς και την ένταση και διάρκεια της έκθεσης στον ήλιο. Η έκθεση σε νερό, η υγρασία, οι ακραίες θερμοκρασίες και άλλοι περιβαλλοντικοί παράγοντες επηρεάζουν όλες τις βαφές. Αντίθετα, ξύλινα κομμάτια που ανακτήθηκαν από τις αιγυπτιακές πυραμίδες έχουν νέα και φρέσκια εμφάνιση μετά από 4000 χρόνια αποθήκευσης. Ακόμα κι εκεί, όμως, υπήρχαν αποικίες μυκήτων. Η μούχλα και οι μύκητες είναι μια άλλη κατηγορία που επιτίθενται στα βερνίκια. Με άλλα λόγια, η μόνη στρώση βερνικιού με σχεδόν τέλεια διάρκεια είναι αυτή που αποθηκεύεται σε κενό, σκοτάδι σε χαμηλή και αμετάβλητη θερμοκρασία. Αλλιώς απαιτούνται προσοχή και συντήρηση.
Λάκες
Η λέξη λάκα αναφέρεται σε ταχυστέγνωτα βερνίκια ή βαφές με βάση διαλύτη. Αν και τα ονόματά τους μπορεί να παράγονται παρόμοια, η λάκα δεν είναι το ίδιο με τη "γομμαλάκα" και δεν είναι διαλυμένη σε αλκοόλη. Η λάκα διαλύεται σε αραιωτικό λάκας, που είναι ένας πολύ εύφλεκτος διαλύτης που συνήθως περιέχει αιθανικό βουτύλιο και ξυλένιο ή τολουόλιο. Η λάκα συνήθως ψεκάζεται, μέσα σε έναν θάλαμο ψεκασμού που αδειάζει τη πλεονάζουσα βαφή και ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο ανάφλεξης.
Ακρυλικά
Τα ακρυλικά βερνίκια είναι συνήθως υδατοδιαλυτά βερνίκια με τον πιο χαμηλό δείκτη διάθλασης από όλα τα βερνίκια και με υψηλή διαφάνεια. Αντιστέκονται στο κιτρίνισμα. Τα ακρυλικά έχουν το πλεονέκτημα του καθαρισμού με νερό και έλλειψη ατμών διαλύτη, αλλά συνήθως δεν διεισδύουν στο ξύλο τόσο καλά όσο τα έλαια. Μερικές φορές, τους λείπουν τα χαρακτηριστικά της κατεργασίας με πινέλο και της αυτοεπιπέδωσης των βερνικιών με βάση διαλύτες. Έχουν, γενικά, καλή αντίσταση στο υπεριώδες.
Στον κόσμο της τέχνης, τα βερνίκια προσφέρουν αντοχή στη σκόνη και μια πιο σκληρή επιφάνεια από τη γυμνή βαφή – έχουν μερικές φορές το πλεονέκτημα της αντοχής σε υπεριώδες φως, που βοηθά στην προστασία των έργων τέχνης από το ξεθώριασμα κατά την έκθεση στο φως. Τα ακρυλικά βερνίκια πρέπει να εφαρμόζονται χρησιμοποιώντας μια στρώση μόνωσης (ένα μόνιμο, προστατευτικό εμπόδιο μεταξύ του πίνακα και του βερνικιού, κατά προτίμηση ένα μαλακό, γυαλιστερό μέσο γέλης) για να διευκολύνεται η αφαίρεση του βερνικιού και η γενική συντήρηση. Τα ακρυλικά βερνίκια που χρησιμοποιούνται ως μια τέτοια τελική αφαιρέσιμη στρώση προστασίας του έργου είναι συνήθως ακρυλικά με βάση ελαφρό πετρέλαιο, παρά υδατοδιαλυτά.
Δύο συστατικών
Διάφορα εποξικά έχουν τυποποιηθεί ως βερνίκια ή βαφές δαπέδου μέσω των οποίων δυο συστατικά αναμειγνύονται αμέσως πριν την εφαρμογή. Συχνά, τα δύο συστατικά έχουν τον ίδιο όγκο και αναφέρονται ως "συστατικό A" and "συστατικό B". Οι πραγματικές πολυουρεθάνες είναι συστήματα δύο συστατικών. Όλα τα εποξικά δύο συστατικών έχουν έναν χρόνο χρήσης κατά τη διάρκεια του οποίου μπορεί να χρησιμοποιηθεί το εποξικό. Συνήθως ο χρόνος χρήσης είναι θέμα λίγων ωρών, αλλά εξαρτάται πολύ από τη θερμοκρασία. Χρησιμοποιούνται εποξικά διαλυτά σε νερό και σε διαλύτη.
Μετατροπή
Χρησιμοποιείται όταν είναι επιθυμητή μια βαφή με γρήγορη σκλήρυνση, ανθεκτική και σκληρή όπως για ντουλάπια κουζίνας και εξοπλισμό γραφείου. Έρχεται σε δύο συστατικά: μια ρητίνη και ένας όξινος καταλύτης. Η ρητίνη είναι ένα μείγμα μιας αμινορητίνης και μιας αλκυδικής ένωσης. Ο όξινος καταλύτης προστίθεται ακριβώς πριν την εφαρμογή σε μια αναλογία που καθορίζεται από τον κατασκευαστή. Οι περισσότερες βαφές παράγουν ελάχιστο κιτρίνισμα. Υπάρχουν, όμως, δύο μειονεκτήματα σε αυτή τη βαφή. Το πρώτο είναι ότι καθώς σκληραίνει η βαφή, αναδίδει μεθανάλη, που είναι τοξική και καρκινογόνος. Το δεύτερο μειονέκτημα είναι ότι η βαφή μπορεί να ραγίσει ή να σπάσει αν εφαρμοστούν πολλές στρώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρώμα Κατηγορία:Βαφικά φυτά Κατηγορία:Χρωστικές
Αζάπης
Αζάπης ή ασσάπης (από τα αραβικά azab, «ανύπαντρος, εργένης») ήταν μια κοινή ονομασία για διάφορα είδη επικουρικών στρατευμάτων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, από τις απαρχές της ως την δημιουργία στρατού πάνω σε ευρωπαϊκά πρότυπα τον 19ο αιώνα. Συνήθως υπηρετούσαν ως φρουρές οχυρών ή ως ελαφρύ πεζικό, λάμβαναν δε τακτικό μισθό, αλλά σε αντίθεση με τους Γενίτσαρους δεν ήταν τακτικό στράτευμα, αλλά στρατολογούνταν για συγκεκριμένη εκστρατεία.
Κατηγορία:Οθωμανικός στρατός
Αστικό δίκαιο
Αστικό Δίκαιο (Zivilrecht/Bürgerliches Recht, Droit civil, civil law) είναι κλάδος Δικαίου ο οποίος αποτελεί τμήμα του Ιδιωτικού Δικαίου. Άλλοι κλάδοι είναι το εμπορικό δίκαιο, το εργατικό δίκαιο, το δίκαιο πνευματικής ιδιοκτησίας κλπ. Το ιδιωτικό δίκαιο ρυθμίζει τις διαφορές μεταξύ ιδιωτών ("πολιτών"), όχι όμως ποινικά αδικήματα. Γι' αυτό όλες οι διαφορές μεταξύ πολιτών δικάζονται από τα Πολιτικά Δικαστήρια, που είναι τα Ειρηνοδικεία για μικρά ποσά, μέχρι 5.000 ευρώ σε ειδική διαδικασία και γενικά μέχρι 20.000 ευρώ, τα Μονομελή Πρωτοδικεία για ποσά μέχρι 250.000 ευρώ και τα Πολυμελή Πρωτοδικεία για όλα τα μεγαλύτερα ποσά. Κατά αποφάσεων αυτών υποβάλλεται έφεση (στην περίπτωση αποφάσεων Πρωτοδικείων αρμόδια είναι τα Εφετεία) και ανώτατο Δικαστήριο είναι ο Άρειος Πάγος.
Η λέξη "πολίτης" δεν σημαίνει αναγκαστικά υπήκοος της Ελλάδας. Σημαίνει γενικά άνθρωπος, που αποκαλείται "φυσικό πρόσωπο", και όχι μόνο ενήλικος, αλλά και κάθε είδους ενώσεις προσώπων και εταιρείες, σωματεία, κλπ, που αποκαλούνται Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ) σε αντίθεση με τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) όπως πχ ΕΦΚΑ.
ΦΚ Αστανά
Η ΦΚ Αστανά (καζακικά: Астана футбол клубы) είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από το Καζακστάν. Η ομάδα εδρεύει στην πρωτεύουσα της χώρας, την Αστανά και αγωνίζεται στο Καζακική Πρέμιερ Λιγκ έχοντας ως έδρα το 30.254 θέσεων Astana Arena.Τα χρώματα της ομάδας είναι το γαλάζιο και το κίτρινο.
Αστικό δίκαιο
Ο Αστικός Κώδικας εισήχθη στην Ελλάδα απ' ευθείας και ολόκληρος από τη Γερμανία επί γερμανικής κατοχής το 1941 και ισχύει από τότε τροποποιημένος, κυρίως με το Προεδρικό Διάταγμα 456/1984. Αποτελείται από 2035 άρθρα. Αναπόσπαστο τμήμα του Αστικού Κώδικα είναι ο εισαγωγικός νόμος του, που θεσπίστηκε με τον αναγκαστικό Νόμο 2783/1941, όπως κωδικοποιήθηκε και μεταγλωττίστηκε στη δημοτική με το Προεδρικό Διάταγμα 456/1984 με άλλα 127 άρθρα. Απ' όλους τους κλάδους Ιδιωτικού Δικαίου είναι ο μακράν πιο δύσκολος. Εκτός από το πολύ μεγάλο μέγεθός του και το εύρος εφαρμογής του, οι καθηγητές Πανεπιστημίου διαφωνούν σε πάρα πολλά άρθρα του, κι ακόμα και ο Άρειος Πάγος, το ανώτατο Δικαστήριο επ' αυτού, αρκετές φορές αμφιταλαντεύεται ως προς την ερμηνεία του.
ΦΚ Αστανά
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 2009, ως ΦΚ Λοκομοτίβ Αστανά, με τη συγχώνευση των προυπάρχοντων συλλόγων «Αλμάτι» και «Μέγκασπορτ» κι έχοντας την "Εθνική Εταιρεία Σιδηροδρόμων του Καζακστάν" (Temir Zholy) ως βασικό χορηγό. Ο πρώτος προπονητής του συλλόγου ήταν ο Βαχίντ Μασούντοφ. Ο σύλλογος αγωνίστηκε κατά τον πρώτο γύρο του Πρωταθλήματος Καζακστάν της σεζόν 2009-10, στο Αλμάτι και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο νεόδμητο στάδιο "Astana Arena" στην Αστανά. Στο τέλος της σεζόν, ο σύλλογος κατέλαβε τη δεύτερη θέση. Παρά το γεγονός ότι κέρδισε το δικαίωμα να αγωνιστεί στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, ο σύλλογος δεν μπόρεσε να συμμετάσχει στο Europa League 2010/11 λόγω του "τριετούς κανόνα" της ΟΥΕΦΑ (μόνο οι σύλλογοι που έχουν παίξει τουλάχιστον τρεις σεζόν στο εθνικό πρωτάθλημα μπορούν να συμμετάσχουν στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα).
Αστικό δίκαιο
Σε αυτόν βασίζονται πολλοί άλλοι κλάδοι του ιδιωτικού αλλά και του Δημοσίου δικαίου. Το Δημόσιο Δίκαιο ρυθμίζει διαφορές μεταξύ κρατικών αρχών και πολιτών. Κρατική αρχή είναι οποιαδήποτε αρχή ασκεί δημόσια εξουσία, όπως εφορία, αστυνομία, δήμοι, ΕΦΚΑ, κλπ. Για παράδειγμα, πρόστιμο κρατικών αρχών όπως της εφορίας δημιουργεί διαφορά Δημοσίου Δικαίου, ο κλάδος του Δικαίου αυτού είναι κυρίως το Διοικητικό Δίκαιο, και αρμόδια είναι τα Διοικητικά Δικαστήρια, με ανώτατο αυτών το Συμβούλιο της Επικρατείας.
ΦΚ Αστανά
Ιστορία
Λίγο αργότερα, στις 20 Μαίου 2011 ο σύλλογος άλλαξε το όνομά του, σε ΦΚ Αστανά. Πολύ σύντομα καθιερώθηκε στη συνείδηση των φιλάθλων ως η ισχυρότερη ομάδα της χώρας, μιας και στη σύντομη ιστορία της έχει να επιδείξει επτά κατακτήσεις Πρωταθλημάτων Καζακστάν, τριών Κυπέλλων Καζακστάν καθώς κι πέντε Σούπερ Καπ. Το 2014 κέρδισε το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Καζακστάν και συμμετείχε στα προκριματικά του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2015-2016, όπου και κατάφερε να προκριθεί στους ομίλους της διοργάνωσης, αποκλείοντας στα πλέι-οφ τον ΑΠΟΕΛ. Έγινε η πρώτη ομάδα από το Καζακστάν που προκρίθηκε στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Καζακστάν
Αστικό δίκαιο
Αν και ο Αστικός Κώδικας είναι ιδιωτικό δίκαιο, πάρα πολλά άρθρα του εφαρμόζονται και στο Διοικητικό Δίκαιο. Επίσης, όποιος έπεσε θύμα ποινικού αδικήματος (εγκλήματος) δικαιούται αποζημίωση σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα (και θα απευθυνθεί στα Πολιτικά Δικαστήρια). Μια περαιτέρω εξήγηση εδώ θα διευκρινίσει πολλά: τα ποινικά Δικαστήρια δικάζουν μόνο ποινικά αδικήματα, μετά από μήνυση ή έγκληση, και μοναδικός σκοπός τους είναι να καταδικάσουν ποινικά τον κατηγορούμενο (δράστη του εγκλήματος) σε φυλάκιση ή κάθειρξη (δηλαδή πάνω από 5 χρόνια φυλάκισης). Την αποζημίωση τη ζητά το θύμα από τα πολιτικά Δικαστήρια με αγωγή.
Οι γενικές αρχές αστικού δικαίου και πολλά άρθρα του του Ενοχικού Δικαίου εφαρμόζονται και σε όλους τους κλάδους του ιδιωτικού δικαίου και στις διοικητικές Δίκες. Ενδεικτικά, το άρθρο 914 του Αστικού Κώδικα "Όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει" εφαρμόζεται αυτούσιο σε κάθε κλάδο δικαίου.
Ο Αστικός Κώδικας διακρίνεται σε πέντε μέρη:
Ο Αστικός Κώδικας ρυθμίζει δικαιώματα και υποχρεώσεις. Αν και, όπως ήδη γράφτηκε, είναι πάνω από 2.000 άρθρα, δεν μπορεί να εφαρμοστεί τίποτα χωρίς τη διαδικασία στα Δικαστήρια. Σε ποιο Δικαστήριο να απευθυνθεί κάποιος, αν θα τα πει προφορικά ή γραπτά και πώς, ποιες είναι οι εκεί προθεσμίες, γενικά ολόκληρη η διαδικασία ώστε να διεκδικήσει κάποιος τα δικαιώματά του και κάποιος να τηρήσει τις υποχρεώσεις που γράφονται στον Αστικό Κώδικα περιλαμβάνεται σ' ένα ακόμα τεράστιο νομοθέτημα, τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, που αναγκαστικά συνοδεύει τον αστικό Κώδικα, ΠΔ 503/1985: ΚΩΔ. ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ.
Ιστάνμπουλσπορ
Η Ιστάνμπουλσπορ (τουρκικά: İstanbulspor) είναι τουρκικό ποδοσφαιρικό σωματείο, που ιδρύθηκε στην Κωνσταντινούπολη από μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου το 1926. Είχε μια αποτυχημένη περίοδο (2004-2005) και υποβιβάστηκε από την Σούπερ Λιγκ (Süper Lig) στην Πρώτη κατηγορία (1. Lig). Είναι ο τέταρτος πιο γνωστός και καλά ανεπτυγμένος επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος της πόλης μετά την Μπεσίκτας, τη Γαλατασαράι, τη Ουμρανίγεσπορ και την Φενέρμπαχτσε.
Χρώματα και έμβλημα
Τα χρώματα του συλλόγου είναι το κίτρινο και το μαύρο, που είναι τα χρώματα του Λυκείου της Κωνσταντινούπολης. Επίσης το λευκό γίνεται αποδεκτό ως τρίτο χρώμα της ομάδας, αν κι αυτό δεν είναι επίσημο. Έχοντας εκπροσωπήσει την Τουρκία σε διεθνή διαγωνισμό, η ομάδα έλαβε το προνόμιο να χρησιμοποιεί την τουρκική σημαία στο έμβλημά της, στην επάνω αριστερή γωνία. Το έμβλημα του Λυκείου της Κωνσταντινούπολης βρίσκεται στη μέση του εμβλήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Τουρκίας Κατηγορία:Ιστανμπούλσπορ ΑΣ
Ραμσής
Το αρχαίο αιγυπτιακό όνομα Ραμσής ή Ραμεσής μπορεί να αναφέρεται:
Μάστερ Θεώρημα
Το μάστερ θεώρημα (master theorem) είναι ειδική περίπτωση του θεωρήματος Akra-Bazzi. Χρησιμοποιείται στην ανάλυση αλγορίθμων για τον προσδιορισμό του ασυμπτωτικού ορίου μιας αναδρομικής συνάρτησης. Ωστόσο δεν επιλύεται κάθε αναδρομική σχέση με το μάστερ θεώρημα.
Γενική Μορφή
Η γενική μορφή του θεωρήματος είναι:
,όπου T(n) είναι η αναδρομική σχέση, a και b είναι σταθερές και f(n) είναι μια μη αρνητική συνάρτηση ανεξάρτητη της T(n).
Για να εφαρμοστεί το μάστερ θεώρημα θα πρέπει να ισχύουν για τις δυο σταθερές a, b οι εξής ανισότητες: a \geq 1 και b \geq 1.
Το μάστερ θεώρημα χωρίζεται σε τρεις περιπτώσεις, οι οποίες μπορούν συνήθως να δώσουν λύση. Παρόλα αυτά υπάρχει και μια ειδική περίπτωση, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν δεν ταιριάζουν όλες οι άλλες.
Περίπτωση πρώτη
Αν, τότε
Περίπτωση δεύτερη
Αν, τότε
Συμπέρασμα
Δηλαδή, ο ασυμπτωτικά μεγαλύτερος απο τους όρους f(n) και καθορίζει την λύση της εξίσωσης.
Κατηγορία:Μαθηματική ανάλυση Κατηγορία:Αλγόριθμοι
Εθνική Ουκρανίας U16 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U16 της Ουκρανίας είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα της Ουκρανίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 16 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Ουκρανίας Κορασίδων. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ουκρανικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Федерація баскетболу України, ФБУ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U16
Βασίλειος Βέλλας
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1900 ή το 1902 στα Ιωάννινα, όπου και ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση. Σπούδασε στη Ριζάρειο Σχολή και στη Θεολογική Σχολή Αθηνών όπου και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1930. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία και πιο συγκεκριμένα στα Πανεπιστήμια Μονάχου και Βερολίνου, με υποτροφία του Ευθυμίου Χριστοδούλου.
Το 1931 διορίστηκε υφηγητής της ερμηνείας της Παλαιάς Διαθήκης και της εβραϊκής γλώσσας, διορίσθηκε έκτακτος καθηγητής το 1933 και τακτικός το 1936. Ήταν κοσμήτορας της θεολογικής σχολής τις περιόδους 1942-1943 και 1950-1951. Τη διετία 1960-1961 διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών και τη διετία 1959-1960 αντιπρύτανης του. Ως πρύτανης έθεσε τον θεμέλιο λίθο για τη νέα Πανεπιστημιούπολη. Αποχώρησε από το πανεπιστήμιο το 1968.
Υπηρέτησε επίσης και σε κάποια αξιώματα εκτός πανεπιστημίου. Διετέλεσε Γενικός Διευθυντής Θρησκευμάτων (1945, 1962-1964), Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων (1952) και γενικός διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας (1947-1953). Το 1956 εξελέγη μέλος του συμβουλίου της Ριζάρειου Σχολής και κατά τη διετία 1960-1962 υπήρξε διευθυντής της.
Για το έργο του τιμήθηκε με το παράσημο του Ταξιάρχη του Φοίνικα από την Ελληνική Δημοκρατία, ενώ τα Πατριαρχεία Αντιοχείας και Ιεροσολύμων τον τίμησαν με τα ανώτερα παράσημά τους. Το 1968 εξελέγη επίτιμο μέλος της Βρετανικής Βιβλικής Εταιρείας.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 24 Νοεμβρίου 1969.
Θανάσης Θ. Παπαδόπουλος
Ο '''Θανάσης Θ. Παπαδόπουλος''' (1921-1985) γεννήθηκε στη Ραιδεστό της Ανατολικής Θράκης και μεγάλωσε σε συνθήκες φτώχειας και προσφυγιάς. Την αγάπη για τη μάθηση την καλλιέργησε από τον δάσκαλο πατέρα του Θεόδωρο. Παρά τα τεράστια εμπόδια της εποχής, σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή της Θεσσαλονίκης, έχοντας έντονη πολιτική και πολιτιστική δράση, αποφοίτησε το 1945 και την ίδια χρονιά βρέθηκε για μεταπτυχιακό στο Παρίσι με τη γνωστή υποτροφία του Γαλλικού Ινστιτούτου, που έδωσε φτερά σε πολλούς προοδευτικούς επιστήμονες. Στη Σορβόννη του απονεμήθηκε ο τίτλος του διδάκτορα της φιλοσοφίας με την εκπόνηση της διατριβής με θέμα "Ο Σοφιστής του Πλάτωνα".
Το 1970 έφυγε για πάντα από το κομμουνιστικό μπλοκ και μετεγκαταστάθηκε στη Σουηδία. Εκεί ανέλαβε τη θέση καθηγητή Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης, ενώ ταυτόχρονα υποστήριζε τις αντιδικτατορικές οργανώσεις του εξωτερικού. Το 1971 εξέδωσε την πρώτη μετάφραση στη δημοτική των Θεοφράστου χαρακτήρων. Εκείνη την περίοδο επιδόθηκε παράλληλα στο διαφωτισμό των Ελλήνων της ξενιτιάς με πλήθος διαλέξεων για θέματα γλώσσας, ιστορίας και φιλοσοφίας. Ως αποτέλεσμα αυτής της έντονης δράσης, ο Μανόλης Αναγνωστάκης και άλλοι τον αποκαλούσαν «Δάσκαλο» των ξενιτεμένων Ελλήνων. Το 1978 εξέδωσε το βιβλίο Ιδεολογία και φιλοσοφία της δημοκρατίας στην αρχαία Ελλάδα και το 1983 το βιβλίο Οι φιλοσοφικές και κοινωνικοπολιτικές αντιλήψεις του Βενιαμίν Λέσβιου. Την τελευταία χρονιά της ζωής του κυκλοφόρησε Η νεοελληνική φιλοσοφία από τον 16ο έως τον 18ο αιώνα.
Το έργο του Θανάση Θ. Παπαδόπουλου προάγει σήμερα το Ίδρυμα Θανάση Παπαδόπουλου, που εδρεύει στη Στοκχόλμη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Φριτς Κλίνγκενμπεργκ
Ο Φριτς Κλίνγκενμπεργκ (γερμανικά: Fritz Klingenberg, 17 Δεκεμβρίου 1912 - 23 Μαρτίου 1945) ήταν Γερμανός αξιωματικός στα Waffen-SS, στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, που υπηρέτησε με το τμήμα SS Das Reich και ήταν διοικητής του τμήματος SS Götz von Berlichingen. Ήταν πιο γνωστός για το ρόλο του στη κατάληψη του Βελιγραδίου με μόλις 6 άντρες, πράξη για την οποία του απονεμήθηκε ο Σταυρός των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού.
Τα πρώτα χρόνια της ζωή του
Ο Φριτς Πάουλ Χάινριχ Όττο Κλίνγκενμπεργκ γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1912 στο Ρεφερσχάγκεν της Γερμανική Αυτοκρατορίας και ήταν γιος ενός ιδιοκτήτη εταιρείας γαλακτοκομικών προϊόντων.Μεγάλωσε στο Μεκλεμβούργο και μετά την αποφοίτηση του από το λύκειο εντάχθηκε στο NSDAP. Σπούδαζε χημεία και ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Ρόστοκ όμως τελικά διέκοψε τις σπουδές του και στη συνέχεια εντάχθηκε εθελοντικά στα SS τον Απρίλιο του 1934.
Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος
Στην αρχή της πολωνικής εκστρατείας ο Κλίνγκενμπεργκ, ο οποίος ήταν SS-Hauptsturmführer από τις 30 Ιουνίου 1939, έγινε τακτικός αξιωματικός του SS-Gruppenführer Πάουλ Χάουσερ.
Στις 22 Φεβρουαρίου του 1941, ανέλαβε ως πλέον SS-Hauptsturmführer επικεφαλής της 2ης εταιρείας του τάγματος μοτοσικλετών SS «Das Reich», το οποίο είχε ανασυνταχθεί νωρίτερα.
Στις αρχές του 1941 ο Κλίνγκενμπεργκ με τα στρατεύματα των SS έλαβαν μέρος στην εισβολή στη Γιουγκοσλαβία. Ο στόχος ήταν να προχωρήσουν γρήγορα στη Γιουγκοσλαβία και να επιτεθούν στην Ελλάδα. Ο Κλίνγκενμπεργκ παρέβη τις εντολές και αποφάσισε να οδηγήσει προς το Βελιγράδι, με τις μονάδες του πολύ μπροστά από τον κύριο γερμανικό στρατό. Βρίσκοντας μια βάρκα, έφτασε στην ανατολική όχθη του Δούναβη περίπου στις 11.30 π.μ. Ο Κλίνγκενμπεργκ διέσχισε το ποταμό με έντεκα συντρόφους του και μπήκε στην πρωτεύουσα της Γιουγκοσλαβίας στις 11 Απριλίου 1941 .Ταυτόχρονα έστειλε το σκάφος πίσω για να φέρει ενισχύσεις. Ωστόσο, το σκάφος βυθίστηκε, και έμεινε με έξι μόνο άντρες. Μετά από ανταλλαγή πυρών, οι έξι Γερμανοί, που δεν υπέστησαν απώλειες συνέλαβαν έναν αριθμό Γιουγκοσλάβων στρατιωτών, έφτασαν στο κέντρο του Βελιγραδίου με έναν τουρίστα και ομήρους τους. Εκεί σήκωσαν μια γερμανική σημαία. Ο δήμαρχος βγήκε για να τους συναντήσει, αφού ο Κλίνγκενμπεργκ τού είπε εξαπατώντας τον ότι υπήρχαν γερμανικές δυνάμεις που βρίσκονταν στα περίχωρα της πόλης και αναμενόταν μια επικείμενη επίθεση από τη Λουφτβάφε. Ο δήμαρχος και ορισμένα στρατεύματα φρουράς παρέδωσαν την πόλη στις 13 Απριλίου.
Οι Γερμανοί στρατιώτες τελικά έφτασαν άναυδοι από αυτή τη περίεργη κατάσταση, έχοντας κάνει ένα περίπλοκο σχέδιο για να καταλάβουν την πόλη, που αναμενόταν να κοστίσει χιλιάδες ζωές αλλά τελικά δεν ήταν απαραίτητο. Λίγες μέρες αργότερα η Γιουγκοσλαβία παραδόθηκε. Για αυτήν την εντυπωσιακή πράξη καθώς και τη σύλληψη περισσότερων από 1.000 ανδρών, στις 14 Μαΐου 1941 του απονεμήθηκε ο Σταυρός του Ιππότη ως SS-Hauptsturmführer. Ουσιαστικά η κατάληψη της πόλης του Βελιγραδίου επιτεύχθηκε με μόλις 6 άντρες. Στη συνέχεια ο Κλίνγκενμπεργκ διορίστηκε αρχηγός της πόλης του Βελιγραδίου.
Θάνατος
Στις 15 Μαρτίου 1944, ο Κλίνγκενμπεργκ ορίστηκε επικεφαλής στο SS Junkerschule στο Μπαντ Τελτς και προήχθη σε SS-Standartenführer στις 21 Δεκεμβρίου 1944. Ο SS-Standartenführer Φριτς Κλίνγκενμπεργκ τελικά σκοτώθηκε στις 23 Μαρτίου 1945 κοντά στο Χέρξχαϊμ στη Ρηνανία-Παλατινάτο, στη διάρκεια μαχών με τα Αμερικανικά στρατεύματα. Μεταθανάτια προήχθη τιμητικά σε SS-Oberführer. Τάφηκε στο Γερμανικό Πολεμικό Νεκροταφείο στο Αντιγί Γαλλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Γερμανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μέλη των Waffen-SS
Γιώργος Τσιτσόπουλος
Ο Γιώργος Τσιτσόπουλος (1929 - 24 Απριλίου 2006) ήταν Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και τελείωσε τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Ξεκίνησε τη θεατρική του καριέρα στον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη το 1955. Ο ίδιος συνήθιζε να λέει: "Είμαι ο μεγάλος δεύτερος" για το σύνολο σχεδόν των υποστηρικτικών ρόλων του στη θεατρική σκηνή και τον κινηματογράφο. Είχε τιμηθεί με το βραβείο "Κάρολος Κουν" για την ερμηνεία του στον ρόλο του πάστορα Μάντερς στο έργο του Ιάκωβου Καμπανέλη "Στη χώρα Ίψεν", που είχε ανέβει στο Ανοιχτό Θέατρο σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη. Σημαντικοί ήταν επίσης και οι ρόλοι του στον τρελό της "Δωδεκάτης νύχτας" με τον Ευαγγελάτο στο Εθνικό, στον Φιλέα Φονγκ στον "Γύρο του κόσμου σε 80 ημέρες" επίσης με τον Ευαγγελάτο, στον "Βυθό" του Γκόργκι, στον "Ματωμένο γάμο" με τους Αλέξη Μινωτή - Κατίνα Παξινού κ.ά.
Κώστας Διαμαντόπουλος
Ο Κώστας Διαμαντόπουλος, γεννημένος το 1946, είναι Έλληνας πρώην διεθνής αθλητής και προπονητής της καλαθοσφαίρισης.
Γιώργος Τσιτσόπουλος
Βιογραφία
Εκτός από το θέατρο, έπαιξε και στον ελληνικό κινηματογράφο και μάλιστα στη χρυσή εποχή του, πάντα σε δεύτερους ρόλους, που τον κατέστησαν και περισσότερο γνωστό, όπως στις ταινίες Ο κύριος πτέραρχος, που ως σμηνίτης ακολουθούσε τα παραγγέλματα του Κώστα Χατζηχρήστου, Κάτι να καίει, Η Αλίκη στο ναυτικό, Νύχτα γάμου, Γαμπρός απ' το Λονδίνο, Ο ξυπόλητος πρίγκιψ, Ξύπνα Βασίλη, Η Παριζιάνα, Όλγα, αγάπη μου, Τρελοί πολυτελείας, Τρεις κούκλες κι εγώ κ.ά.
Κώστας Διαμαντόπουλος
Αγωνίστηκε στη θέση του σμολ φόργουορντ και υπήρξε ικανός σκόρερ. Διακρίθηκε με την ομάδα του Σπόρτιγκ με την οποία αναδείχθηκε και πρώτος σκόρερ την αγωνιστική περίοδο 1972-73. Σοβαρά προβλήματα τραυματισμών τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει πρόωρα την ενεργό δράση στην ηλικία των 27 ετών. Έπασχε οστεοχονδρίτιδα και προπάθησε ανεπιτυχώς να θεραπευτεί με έξι εγχειρήσεις έτσι ώστε να επιστρέψει στα γήπεδα. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την προπονητική, έχοντας σπουδαίο μερίδιο στην ανάκαμψη που παρουσίασε η ομάδα του Σπόρτιγκ όταν επέστρεψε στην Α1 το 1995 και καθιερώθηκε στην κατηγορία μετά από αξιόλογες εμφανίσεις με τον Διαμαντόπουλο στον πάγκο της.
Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε σε 62 αγώνες σημειώνοντας 291 πόντους (4,7 μ.ο.) και με την Εθνική Εφήβων σε 4 αγώνες σημειώνοντας 80 πόντους (20 μ.ο.). Συμμετείχε σε 2 Ευρωμπάσκετ το 1967 και το 1969, σε 1 προλυμπιακό τουρνουά το 1968 στους Μεσογειακούς Αγώνες το 1967 και σε 5 Βαλκανικά Πρωταθλήματα.
Γιώργος Τσιτσόπουλος
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Γ. Τσιτσόπουλος συμμετείχε ως ηθοποιός.
Κώστας Διαμαντόπουλος
Εργάσθηκε παράλληλα με τον αθλητισμό στον ΟΤΕ και είναι πατέρας του επίσης διεθνούς καλαθοσφαιριστή Γιώργου Διαμαντόπουλου ο οποίος αναδείχθηκε και αυτός πρώτος σκόρερ Ελλάδας το 2003.
Γιώργος Τσιτσόπουλος
Θεατρικές παραστάσεις
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Κώστας Διαμαντόπουλος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1969 Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Σπόρτιγκ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παπάγου
Εμμανυέλ Ζοζέφ Σιεγές
Θρησκευτική σταδιοδρομία
Ο Ζοζέφ Σιεγές, γιος πολύτεκνου συμβολαιογράφου του Φρεζύς, αντελήφθη από μικρή ηλικία τη γρήγορη εξέλιξη που είχαν οι στρατιωτικοί αλλά και οι κληρικοί στην εποχή του, την καταξίωσή τους στην κοινωνία καθώς και τα πολλά και μεγάλα προνόμια που τελικά απολάμβαναν. Έτσι ενώ αρχικά ήθελε να γίνει στρατιωτικός αποφάσισε τελικά να ακολουθήσει την ιεροσύνη που δεν υποβαλλόταν σε ιδιαίτερους κινδύνους. Σπουδάζοντας θεολογία στη Σορβόνη κατάφερε το 1770 να λάβει πτυχίο, τελευταίος της τάξης του και το 1772 να χειροτονηθεί ιερέας. Το 1774 έλαβε δίπλωμα καθηγητή θεολογίας. Το 1780 αναδείχθηκε μέγας βικάριος (βοηθός επισκόπου) και το 1788 καγκελάριος της επισκοπής της Σαρτρ. Οι δυνατότητες όμως για περαιτέρω εξέλιξη ήταν ιδιαίτερα περιορισμένες επειδή στερούταν αριστοκρατικής καταγωγής. Το γεγονός αυτό τον έφερε πλέον αντιμαχόμενο της τότε άρχουσας τάξης και αριστοκρατίας.
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 1788, που συγκλήθηκαν στη Γαλλία οι Γενικές Τάξεις, ο Ζοζέφ Σιεγές προκάλεσε ανοικτή διαμάχη για τον τρόπο που συγκλήθηκαν αυτές, όσον αφορά στην κατανομή του αριθμού των συμμετασχόντων από κάθε κοινωνική τάξη βουλευτών, που μέχρι τότε ίσχυε ίσος αριθμός. Έτσι τον Ιανουάριο του επόμενου έτους κυκλοφόρησε ένα φυλλάδιο με τον ερωτηματικό τίτλο "Τι είναι η Τρίτη Τάξη ;" υπονοώντας τη λαϊκή τάξη της Γαλλίας, υποστηρίζοντας ότι ως πολυπληθέστερη τάξη αυτή έχει και το αποκλειστικό δικαίωμα, ως εκπροσωπούμενη από περισσότερους βουλευτές, της σύνταξης νέου Συντάγματος της Γαλλίας, προβάλλοντας την ψήφο "κατά κεφαλή" και όχι "κατά τάξη". Πράγματι το φυλλάδιο αυτό, ιδιαίτερα ριζοσπαστικό για την εποχή του, προκάλεσε τεράστια δημοτικότητα στον ίδιο τον Σιεγές με συνέπεια να του εξασφαλίσει την εκλογή του ως αντιπρόσωπος της Τρίτης Τάξης στη συνέλευση που ακολούθησε στις 5 Μαΐου του 1789. Συνέχεια αυτού με δική του πρόταση και πρωτοβουλία οι αντιπρόσωποι της Τρίτης Τάξης, στη συνέλευση αυτή, αυτο-ανακηρύχθηκαν σε Εθνοσυνέλευση με το ισχυρό δικαίωμα να νομοθετεί στο όνομα του γαλλικού λαού κατά παράβαση της υφιστάμενης νομοθεσίας. Φυσική συνέπεια της πολιτικής εκτροπής αυτής ήταν ο Βασιλεύς της Γαλλίας στις 23 Ιουνίου ν' αρνηθεί ν' αναγνωρίσει την νομιμότητα αυτής της Εθνοσυνέλευσης. Τότε ο Σιεγές έπεισε τους συνεργάτες του να εναντιωθούν με όλες τους τις δυνάμεις, όχι κατά των άλλων δύο τάξεων που καιροφυλακτούσαν για δράση, αλλά κατά του Βασιλέως, θεωρώντας την βασιλική άρνηση ως πρόκληση κατά του λαού. Υπό αυτές τις συνθήκες η Γαλλική Επανάσταση είχε πλέον εκραγεί.
Επανάσταση - χάος - τρομοκρατία
Συνέχεια των παραπάνω στις 20 Ιουνίου οι εκπρόσωποι της Τρίτης Τάξης δίνουν τον λεγόμενο "όρκο του σφαιριστηρίου" ενώ οι εξελίξεις αρχίζουν να τρέχουν σχεδόν ανεξέλεγκτα. Στις 9 Ιουλίου συγκροτούν την Συντακτική Εθνοσυνέλευση. Ο Βασιλεύς προκειμένου να επιβάλει την τάξη συγκέντρωσε στρατό στις Βερσαλίες και παράλληλα απέλυσε τον υπουργό οικονομικών Ζακ Νεκέρ. Αυτά οι χωρικοί και οι βιοτέχνες, οι λεγόμενοι "ξεβράκωτοι" (λόγια "αβράκωτοι") τα εξέλαβαν, από κατευθυνόμενη προπαγάνδα, ως συνωμοσία του Βασιλέως μετά των ευγενών για να εμποδίσουν οποιαδήποτε μεταρρύθμιση. Στις 14 Ιουλίου οι λαϊκές μάζες του Παρισιού καταλαμβάνουν τη Βαστίλη, θεωρούμενη τότε σύμβολο της εξουσίας. Δύο ημέρες μετά ο Βασιλεύς ανακαλεί τον Ζακ Νεκέρ και την επομένη εγκαθίσταται στο Παρίσι όπου και αναγνωρίζει τη λαϊκή κυριαρχία των "ξεβράκωτων" και την τρίχρωμη κονκάρδα των επαναστατών. Η αναταραχή όμως στην ύπαιθρο άρχισε να παίρνει μεγάλες διαστάσεις με προπηλακισμούς κατά ευγενών, επισκόπων, εμπρησμούς πύργων, αποθηκών και δημοσίων κτιρίων γεγονός που θορύβησε και αυτή την Εθνοσυνέλευση όπου τη νύκτα της 4ης Αυγούστου και προκειμένου να καθησυχάσει τα πνεύματα, άρχισε να ψηφίζει διατάγματα που καταργούσαν τον φεουδαρχισμό και περιόριζαν τα προνόμια της άρχουσας τάξης και της εκκλησίας καθώς και του Βασιλέως. Οι αποφάσεις όμως αυτές φούντωσαν ακόμα περισσότερο τις εξεγέρσεις και τους εμπρησμούς με συνέπεια η Εθνοσυνέλευση σιγά σιγά ν΄ ακυρώνει ένα μέρος των διαταγμάτων που είχε εκδώσει.
Στις έντονες καταστάσεις εκείνες ο Ζοζέφ Σιεγές παρά τη θεωρητική του φήμη, ένεκα της περιορισμένης ρητορικής του αλλά και των κάποιων δισταγμών του σε θέματα κατάργησης προνομίων ιδιαίτερα της εκκλησίας, γρήγορα παραμερίστηκε. Στις 26 Αυγούστου η Συντακτική θέτει τις βάσεις του νέου καθεστώτος της συνταγματικής βασιλείας ψηφίζοντας τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη την οποία και συμπεριέλαβε στο νέο σύνταγμα του 1791. Στο διάστημα αυτό ο Σιεγές εξελέγη μία μόνο φορά στη δεκαπενθήμερη θέση του προέδρου της Συντακτικής Συνέλευσης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι κληρικοί Κατηγορία:Γάλλοι θεολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Γκούντο
Το Γκούντο (ιταλικά: Gudo) είναι δήμος της επαρχίας Μπελλιντσόνα, στο καντόνι Τίτσινο στην Ελβετία. Έχει πληθυσμό 754 κατοίκους και είναι χτισμένο στην δεξιά όχθη του ποταμού Τίτσινο.
Κατά την διάρκεια εργασιών στην κοίτη του ποταμού το 1909 ανακαλύφθηκε στην περιοχή νεκροταφείο της εποχής του Σιδήρου. Το παλαιότερο τμήμα της πόλης βρίσκεται στο κέντρο του Γκούντο, όπου το 1615 χτίστηκε η εκκλησία του San Lorenzo Martire, ενώ στην ευρύτερη περιοχή υπήρχε και ένα μοναστήρι του 1200, με τοιχογραφίες του 15ου αιώνα.
Η οικονομία της περιοχής βασίζεται στην αμπελουργία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ελβετίας
Δημήτρης Βάβουλας
Ο Δημήτρης Βάβουλας (1925-2010) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής.
Καριέρα
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο συμμετέχοντας στην ομάδα του ΟΦΗ. Το 1947 πήρε μεταγραφή στον Εθνικό, όπου παρέμεινε 8 χρόνια.