cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διοικητική διαίρεση νομαρχίας Ανατολικής Αττικής (πρόγραμμα Καποδίστριας)
-- Δήμος Μαραθώνος --
Ο δήμος Μαραθώνος έχει (πραγματικό) πληθυσμό 8.882 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Μαρκοπούλου Μεσογαίας --
Ο δήμος Μαρκοπούλου Μεσογαίας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 15.608 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Νέας Μάκρης --
Ο δήμος Νέας Μάκρης έχει (πραγματικό) πληθυσμό 14.809 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Παιανίας --
Ο δήμος Παιανίας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 13.013 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Ραφήνας --
Ο δήμος Ραφήνας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 11.909 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Σπάτων-Λούτσας --
Ο δήμος Σπάτων-Λούτσας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 10.203 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου --
Η κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 687 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Αφιδνών --
Η κοινότητα Αφιδνών έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.543 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Βαρνάβα --
Η κοινότητα Βαρνάβα έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.722 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Γραμματικού --
Η κοινότητα Γραμματικού έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.486 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Διονύσου --
Η κοινότητα Διονύσου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.987 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Καλάμου --
Η κοινότητα Καλάμου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 5.468 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Καπανδριτίου --
Η κοινότητα Καπανδριτίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.937 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Μαλακάσης --
Η κοινότητα Μαλακάσης έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.788 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Μαρκοπούλου Ωρωπού --
Η κοινότητα Μαρκοπούλου Ωρωπού έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.894 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Νέων Παλατίων --
Η κοινότητα Νέων Παλατίων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.647 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Παλαιάς Φωκαίας --
Η κοινότητα Παλαιάς Φωκαίας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.123 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Πικερμίου --
Η κοινότητα Πικερμίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.931 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Πολυδενδρίου --
Η κοινότητα Πολυδενδρίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.438 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Σκάλας Ωρωπού --
Η κοινότητα Σκάλας Ωρωπού έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.775 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Συκαμίνου --
Η κοινότητα Συκαμίνου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.522 κατοίκους και περιλαμβάνει:
-- Κοινότητα Ωρωπού --
Η κοινότητα Ωρωπού έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.252 κατοίκους και περιλαμβάνει:
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομαρχία Ανατολικής Αττικής Αττικής Ανατολικής
Μάκβεθ
Ο Μάκβεθ (αγγλ. Macbeth, προφέρεται Μακμπέθ) είναι θεατρικό έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ γύρω από μία βασιλοκτονία και τα επακόλουθά της. Είναι η μικρότερη τραγωδία του Σαίξπηρ και πιστεύεται ότι γράφτηκε μεταξύ του 1603 και του 1606.
Πηγές του Σαίξπηρ γι' αυτήν την τραγωδία ήταν παλιότερες περιγραφές για τον Μάκμπεθ της Σκωτίας, τον Μακντόφ και τον Ντάνκαν Α' της Σκωτίας. Ωστόσο η ιστορία του Μάκβεθ όπως ειπώθηκε από τον Σαίξπηρ έχει ελάχιστη σχέση με τα πραγματικά γεγονότα της ιστορίας της Σκωτίας, αφού ο Μάκβεθ ήταν ένας θαυμαστός μονάρχης.
Στον κόσμο του θεάτρου, κάποιοι πιστεύουν ότι το έργο είναι καταραμένο και δεν κατονομάζουν τον τίτλο του, αλλά προτιμούν να το αναφέρουν ως "το Σκωτσέζικο έργο". Εντούτοις, όλα αυτά τα χρόνια το έργο έχει προσελκύσει μερικούς από τους σημαντικότερους ηθοποιούς για τους ρόλους του Μάκβεθ και της Λαίδης Μάκβεθ, έχοντας μεταφερθεί στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση, στην όπερα, σε κόμικς κ.α.
Πλοκή του έργου
Ο στρατηγός Μάκβεθ, όταν επέστρεψε νικητής από κάποιο πόλεμο, συμβουλεύεται τρεις μάγισσες που του προλέγουν ότι θα γίνει Βασιλιάς. Παρακινούμενος τότε από την αχαλίνωτη φιλοδοξία του αλλά και από εκείνη της συζύγου του δολοφονεί τον φιλοξενούμενό του Βασιλιά Ντάνκαν και καταλαμβάνει το θρόνο της Σκωτίας. Διατηρώντας όμως στη μνήμη του τη προφητεία των μαγισσών ότι ο φίλος του, στρατηγός Μπάνκο, θα αποκτήσει τέκνα που θα γίνουν Βασιλιάδες, επιφορτίζει δύο δολοφόνους να φονεύσουν τον Μπάνκο. Οι δολοφόνοι όμως αφήνουν το γιο του Μπάνκο, τον Φληνς, να διαφύγει. Ο Μάκβεθ συμβουλευόμενος εκ νέου τις μάγισσες του προλέγουν ότι δεν πρόκειται να ηττηθεί "πριν το δάσος Μπέρναμ φθάσει στη Δουνσιναία". Εν τω μεταξύ η σύζυγός του, Λαίδη Μάκβεθ, η οποία και τον είχε υποκινήσει βασανιζόμενη από τις τύψεις καταλαμβάνεται από τρομερές νευρικές κρίσεις, σηκώνεται από το κρεβάτι της και ως υπνοβάτης αντιλαμβάνεται ότι τα χέρια της είναι αιματοβαμμένα και πεθαίνει.
Παράλληλα ο Μάλκολμ (πρωτότοκος γιος του Βασιλιά Ντάνκαν) συγκεντρώνει στρατό και κινείται κατά του δολοφόνου του πατέρα του, Μάκβεθ. Ο Μάκβεθ αντιλαμβανόμενος τον ερχομό του Μάλκολμ, παρατηρεί τα κλαδιά από τα δέντρα του δάσους Μπέρναμ που κρατούσε στα χέρια του ο στρατός και αρχίζει να κατανοεί τη σημασία της προφητείας των μαγισσών. Καταλαμβανόμενος τότε από φόβο τρέπεται σε φυγή. Ο Μακντάφ, του οποίου τη σύζυγο και τα παιδιά είχε σκοτώσει ο Μάκβεθ, τον προλαβαίνει, και σε αναγκαστική μονομαχία τον σκοτώνει με αγριο τρόπο.
Σημειώσεις
Η τραγωδία "Μάκβεθ" είναι η μικρότερη σε όγκο τραγωδία του Σαίξπηρ. Βασίζεται κυρίως σε χρονικό της ιστορίας της Σκοτίας του Ραφαήλ Χόλινσετ (1577). Γράφτηκε το 1605 ή 1606 παίχτηκε για πρώτη φορά το 1610 και δημοσιεύθηκε το 1623. Πολλοί κριτικοί πιστεύουν πως ο Σαίξπηρ συμβουλεύτηκε το έργο του Ρέτζιναντ Σκωτ "Ανακάλυψη της Μαγείας" (1584). Πάντως ο ποιητής δεν μετέβαλε τίποτα από το "χρονικό" του Χόλινσετ από άποψη πλοκής, χαρακτήρων, "λύσης" του δράματος, αγωνίες φιλοδοξίας και ψυχικού πάθους.
Ο Μάκβεθ, όπως και όλα τα δράματα του Σαίξπηρ, βρήκε μεγάλους ερμηνευτές σχεδόν σε όλα τα κράτη της πολιτισμένης Ευρώπης. Σπουδαιότερες παραστάσεις της τραγωδίας αυτής δόθηκε στο Λονδίνο 29 Δεκεμβρίου 1880 (Ερρίκος Έρβιν - Έλλεν Τέρρυ), στο Παρίσι επίσης το 1880 (με τη Σάρα Μπερνάρ).
Ο Τζουζέπε Βέρντι το 1847 παρουσίασε την ομώνυμη όπερα Μάκβεθ.
Κώστας Καρπουχτσής
Ο Κώστας Καρπουχτσής (Σέρρες, 1981), είναι Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός, πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια Σερρών. Κατάγεται από τον Νέο Σκοπό Σερρών.
Μάκβεθ
Σημειώσεις
Γνωστότερες μεταφράσεις του έργου στα ελληνικά είναι των Δ. Βικέλα και Δ. Δαμιράλη.
Κώστας Καρπουχτσής
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι Σερρών
Μάκβεθ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγωδίες του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ
2319 Αριστείδης
Ο Αριστείδης (Aristides) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,179. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του αρχαίου Αθηναίου πολιτικού Αριστείδη του «Δίκαιου».
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Αριστείδη είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αριστειδης
Διαμέρισμα Μέτα
Το Μέτα (Meta) είναι διοικητικό διαμέρισμα της Κολομβίας. Βρίσκεται στο γεωγραφικό κέντρο της χώρας και δεν έχει ακτές σε θάλασσα, μάλιστα στην ακριβή θέση του γεωγραφικού κέντρου της Κολομβίας, στο Άλτο δε Μενέγουα, έχει ανεγερθεί ένα σχετικό μνημείο λίγα χιλιόμετρα από την πόλη Πουέρτο Λόπες. Το δυτικότερο μικρό μέρος του Μέτα περιέχει βουνά των Άνδεων, ενώ το πολύ μεγαλύτερο μέρος του διαμερίσματος, που διαρρέεται και από τον ομώνυμο ποταμό, καλύπτεται από πεδινή τροπική σαβάνα-λιβάδι, τα «γιάνος» (llanos).
Το Μέτα είναι το τέταρτο μεγαλύτερο σε έκταση από τα 32 διαμερίσματα στα οποία διαιρείται η Κολομβία, έχοντας έκταση 85.635 τετραγωνικά χιλιόμετρα (το 7,5% όλης της χώρας), αλλά είναι αραιοκατοικημένο, και έτσι είναι μόλις το 19ο σε πληθυσμό, με 1.062.454 κατοίκους το 2020. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του διαμερίσματος είναι το Βιλαβισένσιο, με περίπου μισό εκατομμύριο κατοίκους.
Δήμοι
Το Μέτα υποδιαιρείται σε 4 φυσικές περιοχές (την Αριάρι, την περιοχή της πρωτεύουσας Βιλαβισένσιο, την Πιεδεμόντε γιανέρο και τη Ρίο Μέτα) και περαιτέρω σε 29 δήμους, τους εξής (με ελληνική αλφαβητική σειρά):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μετα
Μάρκος Σάλβιος Όθων
Ο Μάρκος Σάλβιος Όθων (Marcus Salvius Otho Caesar Augustus, 28 Απριλίου 32 - 16 Απριλίου 69) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας για τρεις μήνες, από τις 15 Ιανουαρίου έως τις 16 Απριλίου του 69. Ήταν ο δεύτερος αυτοκράτορας του Έτους των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων.
Μέλος οικογένειας ευγενών Ετρούσκων, ο Όθων ήταν αρχικά φίλος και αυλικός του νεαρού αυτοκράτορα Νέρωνα μέχρι την εκτόπισή του ως κυβερνήτης στην απομακρυσμένη περιοχή της Λουσιτανίας το 58 μετά τη σχέση της γυναίκας του με τον Νέρωνα. Μετά από μία περίοδο μετριοπαθούς κυβέρνησης στην επαρχία, συμμάχησε με τον Γάλβα, κυβερνήτη της γειτονικής Ταρρακωνησίας, κατά τη διάρκεια των εξεγέρσεων του 68. Συνοδεύοντας τον Γάλβα στην πορεία του προς τη Ρώμη, φιλοδοξούσε να διαδεχθεί τον ηλικιωμένο αυτοκράτορα, αλλά εξεγέρθηκε και δολοφόνησε τον Γκάλβα.
Γέννηση και καταγωγή
Ο μελλοντικός αυτοκράτορας εμφανίζεται για πρώτη φορά ως ένας από τους πιο απερίσκεπτους και πολυδάπανους νεαρούς ευγενείς του κύκλου του Νέρωνα. Αυτή η φιλία έλαβε τέλος το 58 λόγω της συζύγου του, της ευγενούς Ποππαίας Σαβίνας. Ο Όθων παρουσίασε την όμορφη γυναίκα του στον αυτοκράτορα κατόπιν επιμονής της Ποππαίας, ο οποίος στη συνέχεια άρχισε μία σχέση που τελικά θα οδηγούσε στον πρόωρο θάνατό της. Αφού η Ποππαία εδραίωσε με ασφάλεια τη θέση της ως ερωμένη του Νέρωνα, χώρισε τον Όθωνα και έπεισε τον αυτοκράτορα να τον στείλει ως κυβερνήτη στην απομακρυσμένη επαρχία της Λουσιτανίας (η οποία αποτελούνταν από τμήματα της σημερινής Πορτογαλίας και της Εξτρεμαδούρα στην Ισπανία).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι Αυτοκράτορες Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα της Αρχαιότητας
Μιλτιάδης Χούμας
Ο Μιλτιάδης Χούμας, γνωστότερος ως Καπετάν Χούμας (Χώρα Σάμου 1913 - Πειραιάς 1989) ήταν αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης. Έμεινε γνωστός για τις αποστολές διαφυγής, κατά τις οποίες φυγάδευσε πολλούς Έλληνες και Άγγλους στη Μέση Ανατολή.
Τιμήθηκε με το παράσημο του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας(OBE) και με το παράσημο των Διακεκριμένων Υπηρεσιών (DSO).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χώρα Σάμου το 1913. Το 1941 έφτασε στη Λεμεσό, με το καΐκι του "Ευαγγελίστρια", το οποίο επιτάχθηκε με διαταγή του Ελληνικού Προξενείου. Εντάχθηκε από τον Άγγλο Ταγματάρχη Michael Woodbine Parish, στην οργάνωση "Δύναμη Α" που διεξήγαγε ανορθόδοξο πόλεμο με έδρα το Κάιρο. Η σημαντικότερη αποστολή στην οποία έλαβε μέρος ήταν εκείνη της μεταφοράς του Άγγλου θερμαστή John Capes, ο οποίος ήταν ο μοναδικός διασωθείς από το ναυάγιο του υποβρυχίου "Περσεύς". Η δύσκολη αποστολή διήρκεσε τρεις ημέρες και ήταν η φυγάδευση του Κέιπς από την Κεφαλονιά στη Σμύρνη.
Πέθανε στον Πειραιά και κηδεύτηκε στη Χώρα Σάμου τον Μάρτιο του 1989.
Στη μνήμη του Χούμα διεξάχθηκαν, κατά τη Ναυτική Εβδομάδα 2008 στη Σάμο, αγώνες ιστιοπλοΐας ανοικτής θαλάσσης με το όνομά του.
Τον Μάϊο 2016 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός, το ιστορικό μυθιστόρημα της Τέσυ Μπάιλα "Άγριες Θάλασσες", που βασίζεται στη συμμετοχή του Μιλτιάδη Χούμα με το καΐκι του "Ευαγγελίστρια " στη συμμαχική οργάνωση διαφυγής "ΜΙ 9".
Στις 15 Ιουλίου 2016 έγιναν από τον Δήμαρχο Σάμου Μιχάλη Αγγελόπουλο στη γενέτειρα του Χούμα, Χώρα Σάμου, τα αποκαλυπτήρια της προτομής του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί
Αθλητικά γεγονότα του 2010/Ιανουάριος
Παρατίθενται αθλητικά γεγονότα από όλο τον κόσμο που συνέβησαν τον Ιανουάριο του 2010, συνοδευόμενα από πηγές με περισσότερες λεπτομέρειες.
31 Ιανουαρίου
01
MatterNet
Ο όρος MatterNet χρησιμοποιήθηκε σαν επέκταση του όρου Internet ή Διαδικτύου (δίκτυο επικοινωνίας πληροφοριών όπως, δεδομένων φωνής, εικόνων, βίντεο και κειμένων) για να προσδιορίσει ένα αυτόνομα ελεγχόμενο δίκτυο μετακίνησης υλικών αντικειμένων με την χρήση της τεχνολογίας των υπολογιστών και των τεχνολογιών Internet, με Μη επανδρωμένες ιπτάμενες μηχανές (UAV, Drones) για ειρηνικούς σκοπούς. (Σχετικά στο Wiktionary). Επίσης χρησιμοποιείται ο όρος Digital Matternet για αναπαραγωγή υλικών αντικειμένων μέσω 3D εκτυπωτών.
Ο επικρατέστερος όρος για το Internet των υλικών είναι το Διαδίκτυο των πραγμάτων (Internet of Things - IoT).
Μη επανδρωμένα οχήματα για ειρηνικούς σκοπούς
Από τον δεύτερο ήμισυ του προηγούμενου αιώνα, τα μη επανδρωμένα ιπτάμενα μηχανήματα με το όνομα UAVs, Drones κλπ χρησιμοποιούνται για πολεμικούς σκοπούς (κατασκοπεία και βομβαρδισμούς).
Τα τελευταία δέκα χρόνια, υπήρξε συστηματική κινητικότητα για την μετακίνηση υλικών αντικειμένων (ξεκινώντας από φαρμακευτικό υλικό, βιολογικό υλικό για εξετάσεις και είδη πρώτης ανάγκης) σε δυσπρόσιτες περιοχές με ιπτάμενα ρομποτικά οχήματα, χρησιμοποιώντας την υπάρχουσα τεχνολογία για ειρηνικούς σκοπούς.
Έχουν ήδη παραδοθεί ιατρικές προμήθειες σε χώρους που είχαν ανάγκη, όπως την Αϊτή τον Σεπτέμβριο του 2012, με την παροχή φαρμάκων σε καταυλισμούς που είχαν στηθεί μετά το σεισμό του 2010. Επίσης έχουν παραδοθεί από τον αέρα προμήθειες, πληροφορίες και διαγνωστικά εργαλεία μεταξύ ιατρικών κέντρων στη Δομινικανή Δημοκρατία, επιστρέφοντας δείγματα για ανάλυση.
Το Matternet στο μέλλον θα μπορούσε:
Επί του παρόντος, ένα ιπτάμενο μη επανδρωμένο μηχάνημα μεταφέρει φορτίο δύο κιλών σε απόσταση δέκα χιλιομέτρων σε 15 λεπτά. Τα παραπάνω δεδομένα μελλοντικά θα αυξηθούν και η χρήση τους θα επεκτείνεται.
Μελλοντικό σύστημα μεταφορών
Σύμφωνα με Singularity University at NASA Ames Χαρακτηριστική η παρουσίαση από τον Ανδρέα Ραπτόπουλο στο TEDx στην Καλαμάτα και στο TEDx στην Αμερική, η πρόταση για την καθιέρωση του όρου Matternet και η ίδρυση του Matternet.us.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεπικοινωνίες
Ανκούδ
Η πόλη ιδρύθηκε το 1768 για να γίνει πρωτεύουσα του αρχιπελάγους. Παρέμεινε πρωτεύουσα μέχρι το 1982.
Στις 28 Ιουνίου 1834, ο Κάρολος Δαρβίνος επισκέφθηκε την πόλη κατά τη διάρκεια του δεύτερου ταξιδιού του Μπιγκλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Χιλής Κατηγορία:Κοινότητες της Χιλής
Το Χρήμα
Το μυθιστόρημα επικεντρώνεται στον οικονομικό κόσμο της Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας, τη διαφθορά στο Χρηματιστήριο του Παρισιού και τη δράση του φανταστικού χαρακτήρα του Αριστίντ Σακάρ. Η πρόθεση του Ζολά ήταν να καταδείξει τα ολέθρια αποτελέσματα της κερδοσκοπίας και της δόλιας προώθησης εταιρειών, την ένοχη αμέλεια των διευθυντικών στελεχών και την ανικανότητα των οικονομικών νόμων της εποχής.
Τα πρόσωπα
Ο Αριστίντ Σακάρ (γεν. 1815 ως Αριστίντ Ρουγκόν) είναι ο νεότερος γιος των Πιέρ και Φελισιτέ Ρουγκόν. Παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο στο πρώτο μυθιστόρημα της σειράς, Η Μοίρα των Ρουγκόν. Το Χρήμα είναι μια άμεση συνέχεια του Η αμοιβή των σκύλων (δημοσιεύθηκε το 1871), όπου περιγράφεται λεπτομερώς η μέσω παράνομων πρακτικών οικονομική άνοδος του Σακάρ. Αντιλαμβανόμενος την αδίστακτη φύση του, ο αδερφός του υπουργός Εζέν Ρουγκόν ζητά από τον Αριστίντ να αλλάξει το επώνυμό του από Ρουγκόν σε Σακάρ.
Ο άλλος αδερφός του Αριστίντ, ο Πασκάλ, είναι ο κύριος χαρακτήρας του Ο Γιατρός Πασκάλ. Έχει επίσης δύο αδελφές: τη Σιντονί, που εμφανίζεται στο Η αμοιβή των σκύλων, και τη Μαρτ, από τους πρωταγωνιστές του Η κατάκτηση της Πλασσάνς.
Πρόθεση του Εμίλ Ζολά στο μυθιστόρημα-ποταμός Οι Ρουγκόν-Μακάρ ήταν να αποδείξει πώς λειτουργούσε η κληρονομικότητα και το περιβάλλον σε μέλη μιας οικογένειας κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Αυτοκρατορίας. Όλοι οι απόγονοι της Αδελαΐδας Φουκ, της γιαγιάς του Σακάρ, παρουσιάζουν αυτό που σήμερα θα ονομάζονταν ιδεοψυχαναγκαστική συμπεριφορά σε διάφορους βαθμούς. Ο Σακάρ έχει εμμονή με τα χρήματα και τη συσσώρευση πλούτου και τα πάντα στη ζωή του κατέχουν δεύτερη θέση.
Η υπόθεση
μικρογραφία|270x270εσ|Το Χρηματιστήριο του Παρισιού Η υπόθεση λαμβάνει χώρα το 1864-1869, ξεκινώντας λίγους μήνες μετά το θάνατο της δεύτερης συζύγου του Σακάρ, Ρενέ. Ο Σακάρ είναι χρεοκοπημένος και απόβλητος από τους κύκλους του Χρηματιστήριου. Αναζητώντας έναν τρόπο για να αποκατασταθεί, εμπνέεται από τα σχέδια του γείτονά του μηχανικού Ζωρζ Αμελέν, ο οποίος ονειρεύεται την αποκατάσταση του Χριστιανισμού στη Μέση Ανατολή μέσω μεγάλων δημόσιων έργων: σιδηροδρομικές γραμμές που συνδέουν σημαντικές πόλεις, βελτιωμένους δρόμους και μεταφορές, ανακαινίσεις λιμανιών της Ανατολικής Μεσογείου και στόλους σύγχρονων πλοίων για τη μεταφορά εμπορευμάτων σε όλο τον κόσμο.
Ο Σακάρ αποφασίζει να ιδρύσει ένα χρηματοοικονομικό ίδρυμα για τη χρηματοδότηση αυτών των έργων. Παρακινείται αποκλειστικά από τη δυνατότητα να κερδίσει απίστευτα χρηματικά ποσά και να αποκατασταθεί στο Χρηματιστήριο. Επιπλέον, έχει έντονη αντιπαλότητα με τον αδελφό του Εζέν Ρουγκόν, έναν ισχυρό υπουργό του υπουργικού συμβουλίου που αρνείται να τον βοηθήσει μετά την πτώχευσή του και ο οποίος προωθεί ένα πιο φιλελεύθερο, λιγότερο καθολικό πρόγραμμα για την αυτοκρατορία. Επιπλέον, ο Σακάρ, φανατικός αντισημιτιστής, βλέπει την επιχείρηση ως χτύπημα κατά των Εβραίων τραπεζιτών που κυριαρχούν στο Χρηματιστήριο. Από την αρχή, η Παγκόσμια Τράπεζα του Σακάρ βρίσκεται σε ασταθές έδαφος. Προκειμένου να χειραγωγήσουν την τιμή της μετοχής, ο Σακάρ και οι συνεργάτες του στην κοινοπραξία που έχει δημιουργήσει για να ξεκινήσουν την επιχείρηση, αγοράζουν τη δική τους μετοχή και κρύβουν τα έσοδα αυτής της παράνομης πρακτικής σε έναν εικονικό λογαριασμό.
Ενώ ο Αμελέν ταξιδεύει στην Κωνσταντινούπολη για να θέσει τα θεμέλια της επιχείρησής τους, η Παγκόσμια Τράπεζα γιγαντώνεται. Οι τιμές των μετοχών αυξήθηκαν, από 500 φράγκα ανά μετοχή σε περισσότερα από 3.000 φράγκα σε τρία χρόνια. Επιπλέον, ο Σακάρ αγοράζει αρκετές εφημερίδες που χρησιμεύουν για να διατηρήσουν την ψευδαίσθηση της νομιμότητας, να προωθήσουν την τράπεζα, να ενθουσιάσουν το κοινό με υποσχέσεις για γρήγορα και εύκολα κέρδη και να επιτεθούν στον Ρουγκόν.
Το μυθιστόρημα παρακολουθεί τη μοίρα περίπου 20 ατόμων, διασχίζοντας όλα τα κοινωνικά στρώματα, δείχνοντας τις επιπτώσεις της κερδοσκοπίας του χρηματιστηρίου στους πλούσιους και τους φτωχούς. Τα οικονομικά γεγονότα του μυθιστορήματος διαδραματίζονται παράλληλα με την προσωπική ζωή του Σακάρ. Ο Αμελέν ζει με την αδερφή του Καρολίν, η οποία, παρά την καλή κρίση της, επενδύει στην Παγκόσμια Τράπεζα και αργότερα γίνεται ερωμένη του Σακάρ. Η Καρολίν μαθαίνει ότι ο Σακάρ, όταν πρωτοήλθε στο Παρίσι, απέκτησε έναν γιο, τον Βικτόρ. Σώζει τον Βικτόρ από την απόλυτη φτώχεια που ζούσε, βάζοντάς τον σε ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα. Αλλά ο Βικτόρ είναι αδιόρθωτος, παραδίδεται στην απληστία, την τεμπελιά και την κλοπή. Αφού επιτεθεί σε μια από τις γυναίκες στο ίδρυμα, εξαφανίζεται από το ίδρυμα.
Τελικά, η Παγκόσμια Τράπεζα δεν καταφέρνει να επιβιώσει. Ο κύριος αντίπαλος του Σακάρ στο Χρηματιστήριο, ο Εβραίος χρηματιστής Γκουντερμάν, μαθαίνει για την οικονομική απάτη του Σακάρ και επιτίθεται, χάνοντας μετοχές στην αγορά, υποτιμώντας την τιμή τους και αναγκάζοντας τον Σακάρ να αγοράσει εκατομμύρια μετοχές για να διατηρήσει την τιμή. Κατά την τελική κατάρρευση, η τράπεζα κατέχει το ένα τέταρτο των δικών της μετοχών αξίας 200 εκατομμυρίων φράγκων. Η πτώση της τράπεζας έχει επιπτώσεις σε ολόκληρο τον οικονομικό κόσμο. Πράγματι, όλη η Γαλλία αισθάνεται τη δύναμη της κατάρρευσής της. Οι επιπτώσεις στους χαρακτήρες του μυθιστορήματος είναι καταστροφικές, άλλοι καταστρέφονται εντελώς, άλλοι αυτοκτονούν και άλλοι εξορίζονται, αν και μερικά από τα μέλη της εταιρείας του Σακάρ δραπετεύουν και ο Γκουντερμάν βιώνει ένα ατύχημα. Οι Σακάρ και Αμελέν καταδικάζονται σε ποινές φυλάκισης πέντε ετών. Μέσω της παρέμβασης του αδελφού του Σακάρ, του Εζέν Ρουγκόν, που δεν θέλει έναν αδελφό στη φυλακή, οι ποινές τους μεταβάλλονται και αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τη Γαλλία. Ο Σακάρ πηγαίνει στο Βέλγιο και το μυθιστόρημα τελειώνει με την Καρολίν να ετοιμάζεται να ακολουθήσει τον αδερφό της στη Ρώμη.
Έμπνευση
Για να γράψει το μυθιστόρημά του, ο Ζολά εμπνεύστηκε από τα οικονομικά σκάνδαλα της εποχής του. Το σκάνδαλο του Παναμά μεγεθύνθηκε με την εκκαθάριση της Εταιρείας του Παναμά στις 4 Φεβρουαρίου 1889, όταν ο Ζολά έγραφε το Χρήμα. Το 1889 επίσης, ένα μήνα αργότερα, κερδοσκοπίες προκάλεσαν την πτώχευση του Comptoir National d'Escompte de Paris, προδρόμου της BNP Paribas και την αυτοκτονία του προέδρου του.
Ο μυθιστοριογράφος εμπνεύστηκε κυρίως από ένα γεγονός που συνέβη επτά χρόνια νωρίτερα, την πτώχευση της Union générale (1881-1882) και την καταδίκη του τραπεζίτη Eugène Bontoux σε φυλάκιση πέντε ετών και την οικονομική καταστροφή του από τη μείωση της αξίας των μετοχών της τράπεζάς του, μετοχές που είχε αγοράσει μαζικά, κατά παράβαση του περί εταιρειών νόμου του 1856. Θεωρώντας ότι το μερίδιο ήταν πολύ υψηλό, οι Ρότσιλντ και ο τραπεζίτης Ζυλ Μιρές της Caisse Générale des Chemins de fer είχαν κερδοσκοπήσει, όπως ο εχθρός του Σακάρ στο μυθιστόρημα, ο τραπεζίτης Γκουντερμάν.
Ο Ζολά αναφέρεται επίσης στη μάχη του Κένινγκρατς (3 Ιουλίου 1866), μάχη του Αυστροπρωσικού Πολέμου, η οποία πυροδότησε ισχυρές κερδοσκοπικές κινήσεις. Τις μέρες που προηγήθηκαν της μάχης, η αγορά ομολόγων είχε πέσει, καθώς πίστευαν ότι ο πόλεμος δεν θα τελείωνε. Η νίκη της Πρωσίας, απρόβλεπτη αλλά πολύ ξεκάθαρη, αντέστρεψε εντελώς την τάση στις αγορές ομολόγων, η οποία άρχισε να αυξάνεται και πάλι απότομα: στις 5 Ιουλίου 1866, η τιμή των γαλλικών ομολόγων αυξήθηκε στο 3%, από 64,40 φράγκα σε 70 φράγκα, αύξηση σχεδόν 10% σε μία μέρα. Ταυτόχρονα, η τιμή του ιταλικού δανείου 5% αυξήθηκε από 42 φράγκα σε 70 φράγκα, αύξηση σχεδόν 40% σε μία συνεδρία. Αυτό το γεγονός οδήγησε στην πτώχευση δύο σημαντικών χρηματιστών, των Doyen και Porché, οι οποίοι είχαν ρισκάρει και υπέστησαν μεγάλες απώλειες. Στο μυθιστόρημα, ο Σακάρ ενημερώνεται για το αποτέλεσμα της μάχης, πριν αυτό κοινοποιηθεί δημόσια, στο σπίτι του αδελφού του Υπουργού Εσωτερικών, και εκμεταλλεύεται την ευκαιρία να αποκομίσει σημαντικά κέρδη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Εμίλ Ζολά
Βασίλειο του Γκουίνεθ
μικρογραφία|259x259εσ|Ουαλία περί το 1050: το βασίλειο του Γκουίνεθ στο βορειοδυτικό άκρο. Το Βασίλειο του Γκουίνεθ (Αγγλικά: Kingdom of Gwynedd, μεσαιωνικά Ουαλικά: Guynet) ήταν Ουαλική επικράτεια (5ος αιώνας - 1216) που αναδύθηκε στα πρώην ρωμαϊκά εδάφη της Βρετανίας μετά την έξοδο των Ρωμαίων από το νησί και παράλληλα με την άφιξη των Αγγλοσαξόνων κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ. Κατά καιρούς οι ηγεμόνες του Γκουίνεθ διεκδικούσαν προσωρινά τον τίτλο του «βασιλιά των Βρετανών» μέχρι να χάσουν την εξουσία τους από εμφυλίους ή εισβολές. Από τα μέσα του 11ου αιώνα το βασίλειο του Γκουίνεθ αποδυναμώθηκε μετά από συγκρούσεις με τους Αγγλοσάξονες και τους Νορμανδούς, αλλά ο βασιλικός οίκος των Άμπερφραου σταδιακά αποκαταστάθηκε και επιβίωσε και στον επόμενο αιώνα. Έως τις αρχές του 13ου αιώνα ο βασιλιάς Λιουέλιν ο Μέγας κατάφερε να επεκτείνει τα εδάφη του Γκουίνεθ και να θέσει υπό τον έλεγχό του το μεγαλύτερο μέρος της ουαλικής επικράτειας. Σε συγκέντρωση των Ουαλών πριγκήπων το 1216 ο Λιουέλιν ανακήρυξε την ενοποίηση των εδαφών και την ίδρυση του Πριγκιπάτου της Ουαλίας. To 1218 υπέγραψε την Συνθήκη του Ουόρστερ με τον Ερρίκο Γ΄ της Αγγλίας, με την οποία αναγνωρίστηκε επίσημα η επικυριαρχία του στα νέα εδάφη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ουαλίας Κατηγορία:Πρώην κράτη των Βρετανικών Νησιών Κατηγορία:Πρώην βασίλεια
Ρόμβη Αργολίδας
Η Ρόμβη είναι νησίδα του Αργολικού κόλπου. Βρίσκεται κοντά στις ανατολικές ακτές του Αργολικού κόλπου, απέναντι από το Τολό. Η έκτασή της είναι 1,6 τ.χλμ.. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ναυπλιέων. μικρογραφία|αριστερά|Θέα της Ρόμβης από τις ακτές του Τολού μικρογραφία|αριστερά|Η βραχονησίδα [[Κορωνήσι Αργολίδας|Κορωνήσι και το παρεκκλήσι της στα βόρεια της Ρόμβης]]
Στο μεσαιωνικό κείμενο Χρονικό της Μονεμβασίας που βρέθηκε στη μονή Ιβήρων αναφέρεται πως μετά την κατάληψη της Πελοποννήσου από τους Σλάβους οι κάτοικοι του Άργους κατέφυγαν στο κοντινό νησί Ορόβη που πιθανότερα αντιστοιχεί στη Ρόμβη. Πράγματι, στη κοιλάδα του νησιού, η οποία μάλιστα έχει δεντροφυτευτεί σχετικά πρόσφατα, υπάρχουν ακόμη και σήμερα πολλαπλά απομεινάρια του μεσαιωνικού οικισμού αλλά και κλασικά και προχριστιανικά λείψανα, σε κάποια δε οι τοίχοι έχουν μείνει σχεδόν άθικτοι.
Στον όρµο της Ρόµβης κατέπλευσε το 1686 ο ενετικός στόλος µε τα στρατεύµατα του Μοροζίνη, µε σκοπό την επίθεση στα τουρκοκρατούµενα Ναύπλιο και Άργος και κατ’ επέκταση την εκδίωξη των Τούρκων από την Πελοπόννησο. Τελικά η εκστρατεία των Ενετών ήταν επιτυχημένη και έτσι ιδρύθηκε το βραχύβιο Βασίλειο του Μορέως. Εκείνη τη περίοδο χτίστηκε στο δυτικό ύψωμα της Ρόμβης Ενετικό φρούριο, απομεινάρια του οποίου υπάρχουν μέχρι και σήμερα.
Στο νησί τις τελευταίες δεκαετίες υπάρχουν βλέψεις απο διάφορους επενδυτές. Τελικά το νησί κυρήχτηκε αρχαιολογικός χώρος το 1962 (Υ.Α. 15904/24/11/62) και μέχρι και σήμερα δεν έχει εκμεταλλευτεί. Σήμερα υπάρχει ευδιάκριτη από το Τολό επιγραφή στα βράχια του νησιού που γράφει "ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ' ΤΟ ΝΗΣΙ"
Στη νότια πλευρά του νησιού σχηματίζεται ένας εκτενής κόλπος με αμμώδεις ακτές. Λίγο έξω από τον κόλπο αυτό βρίσκεται η βραχονησίδα Δασκαλειό στην οποία έχει χτιστεί παρεκκλήσι, και αυτό της περιόδου του Βασιλείου του Μορέως.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Γιώργος Δεϊμέζης
Ο Γιώργος Δεϊμέζης (19 Μαΐου 1938) είναι Έλληνας πρώην διεθνής επιθετικός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στον Φωστήρα.
Βιογραφικό
Ο Γιώργος Δεϊμέζης γεννήθηκε στις 19 Μαΐου 1938 στην Αθήνα, στη συνοικία Κυνοσάργους (Άγιος Γεώργιος Νέου Κόσμου) από φτωχή οικογένεια. Γονείς του ήταν ο Ιωάννης, που ήταν οικοδόμος και η Σμαράγδα. Μόλις τέλειωσε το δημοτικό, δούλεψε αρχικά σε συνεργείο αυτοκινήτων, έπειτα σε κορνιζάδικο και σε τυπογραφείο. Αργότερα εργάστηκε για πολλά χρόνια ως κρεοπώλης.
Από 14 ετών άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο στην ΑΕ Χαραυγής. Αρχικά, στην ομάδα δεν τον καλοήθελαν και του επέβαλαν αγγαρεία να ασπρίσει το γήπεδο για να τον δεχτούν. Εκείνος υποτάχτηκε, άσπρισε το γήπεδο και μπήκε στο σύλλογο. Σε ηλικία 18 ετών, το 1956, ενδιαφέρθηκαν για αυτόν ο Παναθηναϊκός και ο Φωστήρας που πρόσφεραν 8.000 δρχ. Τελικά, πήγε στο Φωστήρα, ο οποίος έδωσε στο σύλλογό του επιπλέον μια σειρά αθλητικών εμφανίσεων! Το 1958 ο ΠΑΟ προσπάθησε πάλι αλλά τελικά δεν μπόρεσε να τον αποκτήσει.
Ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στην επίθεση και ήταν από τους πρώτους σκόρερ του συλλόγου. Στα τέλη της καριέρας του έπαιζε κυρίως ως μέσοεπιθετικός. Υπήρξε από τους μαθουσάλες του ελληνικού ποδοσφαίρου, αφού αγωνίστηκε στην ομάδα του Φωστήρα επί 18 περιόδους. Ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του '50 και σταμάτησε το 1974 σε ηλικία 36 ετών. Είναι από τους μακροβιότερους ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν σε μια ομάδα. Διακρινόταν για την ταχύτητά του, το ευθύβολο σουτ και τη μαχητικότητά του.
Ήταν βασικό μέλος της ομάδας του Φωστήρα, την περίοδο που απέκτησε το προσωνύμιο "Φονέας των γιγάντων". Συμμετείχε και στις δύο εποχές στην ιστορία του συλλόγου, που αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική (συνολικά για επτά περιόδους) και συγκεκριμένα: Υπήρξε από τους μεγαλύτερους σκόρερ του συλλόγου και πέτυχε συνολικά 90 γκολ στη Β΄ Εθνική κατηγορία.
Στη Νότιο Αφρική
Το 1963, έπειτα από μια παρεξήγηση, έφυγε στο Κέιπ Τάουν, στη Νότιο Αφρική, μαζί με τον συμπαίκτη του και συγγαμπρό του Αϊδινιώτη. Εκεί έπαιξε σε τοπικούς συλλόγους με επιτυχία και μάλιστα αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα της χώρας. Όμως, την επόμενη χρονιά επέστρεψε στην Ελλάδα, πάλι στο Φωστήρα, κυρίως για να μεγαλώσει τη θυγατέρα που είχε αποκτήσει στην πατρίδα. Επίσης, απέκτησε και ένα γιο, το Δημήτρη.
Στην Εθνική
Ο Γιώργος Δεϊμέζης μετείχε με την εθνική ομάδα νέων στην τελική φάση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος 1957 στο Λουξεμβούργο. Έπαιξε και στα τρία ματς του προκριματικού ομίλου και σκόραρε στο ματς με την Ολλανδία (ήττα 2-5).
Επίσης, αγωνίστηκε μία φορά με την εθνική ομάδα ανδρών. Ήταν στις 18/10/1962 σε φιλικό εντός έδρας παιχνίδι με την Αιθιοπία (σκορ: 3-2). Μπήκε ως αλλαγή στο 40΄ στη θέση του Πανάκη, πέτυχε το τρίτο γκολ της Ελλάδας στο 53΄ και έπαιξε ως το 85΄ που αντικαταστάθηκε.
Χρειάστηκε 8 από τα 40 λεπτά της μοναδικής του συμμετοχής στην Εθνική Ελλάδος για να σημειώσει τέρμα στο φιλικό 3-2 εις βάρος της Αιθιοπίας (18 Οκτωβρίου 1962), γεγονός που τον συγκαταλέγει στους 31 διεθνείς με την Ανδρών, οι οποίοι χρίστηκαν σκόρερ κατά το ντεμπούτο τους και στους μόλις 6 που το πέτυχαν όντες αλλαγή.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φωστήρα Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
2320 Μπλάρνεϋ
Ο Μπλάρνεϋ (Blarney) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,5. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Ελβετό αστρονόμο Πάουλ Βιλντ, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου της Βέρνης στο Τσίμερβαλντ, και πήρε το όνομά του από την κωμόπολη Μπλάρνεϋ της Ιρλανδίας, γνωστής από το ομώνυμο κάστρο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μπλάρνεϋ εκτιμάται σε 38,81 ± 2,9 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,074 ± 0,012. Ο Μπλάρνεϋ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 6 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπλαρνευ
Παγκόσμια γλώσσα
Η Παγκόσμια γλώσσα είναι μια φυσική γλώσσα που μιλιέται διεθνώς, μαθαίνεται από πολλούς ανθρώπους ως μια δεύτερη γλώσσα. Μια παγκόσμια γλώσσα δεν χαρακτηρίζεται μόνον από τον αριθμό των ομιλητών της (που είναι η μητρική ή η δεύτερη γλώσσα τους), αλλά επίσης από τη γεωγραφική της διασπορά, και από τη χρήση της στους Διεθνείς οργανισμούς και στη διπλωματία. Από αυτήν την άποψη, οι μεγαλύτερες παγκόσμιες γλώσσες κυριαρχούνται από γλώσσες Ευρωπαϊκής καταγωγής. Ο ιστορικός λόγος για αυτό είναι η περίοδος της Ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας. Παγκόσμιες γλώσσες που προήλθαν από ιστορικές αποικιοκρατικές αυτοκρατορίες περιλαμβάνουν την Αγγλική, τη Γερμανική, την Ισπανική, την Πορτογαλική και τη Γαλλική. Το διεθνές προβάδισμα της Αραβικής έχει την ιστορική της εξήγηση στις μεσαιωνικές Ισλαμικές κατακτήσεις.
Άλλες μείζονες γλώσσες δεν είχαν μια ευρεία διηπειρωτική χρήση, αλλά έχουν μια διεθνή σημασία ως lingua franca μιας ιστορικής αυτοκρατορίας. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η Mandarin Chinese στην Κινεζική Αυτοκρατορία, η Ελληνική στον Ελληνιστικό κόσμο μετά τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Ρωσική στη Ρωσική Αυτοκρατορία, η Γερμανική στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η Ταμίλ στην Ινδία, τη Σρι Λάνκα, τη Μαλαισία, τη Σινγκαπούρη και η Χίντι ακολουθώντας τη Βρεταννική κυριαρχία που ενοποίησε την Ινδία.
Ιστορία
Οι Ρομανικές γλώσσες μαρτυρούν το ρόλο της Λατινικής ως μιας lingua franca της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η Κοινή Ελληνική ήταν η "παγκόσμια γλώσσα" της Ελληνιστικής περιόδου, αλλά η κατανομή της δεν αντανακλάται στην κατανομή της Νέας Ελληνικής λόγω της γλωσσολογικής επίδρασης των Σλαβικών, Αραβικών και Τουρκικών επεκτάσεων. Η κατανομή των Τουρκικών γλωσσών, με τη σειρά της, είναι μια κληρονομιά του Τουρκικού Χαγανάτου.
Καθώς όλες οι de facto παγκόσμιες γλώσσες χρωστούν το status που διαθέτουν στον ιστορικό ιμπεριαλισμό, η πρόταση για μια συγκεκριμένη γλώσσα να καταστεί παγκόσμια γλώσσα ή "οικουμενική γλώσσα" έχει ισχυρές πολιτικές συνέπειες. Με αυτόν τον τρόπο η Ρωσική γλώσσα ανακηρύχθηκε ως η "παγκόσμια γλώσσα του διεθνισμού" στη Σοβιετική λογοτεχνία, η οποία την ίδια στιγμή αποκήρυξε τα Γαλλικά ως "γλώσσα φανταχτερών κολάκων" και τα Αγγλικά ως τη "διάλεκτο των εμπόρων". Ένας αριθμός από διεθνείς βοηθητικές γλώσσες έχουν προταθεί ως δυνητικές παγκόσμιες γλώσσες, με πιο επιτυχημένη από αυτές να είναι η Εσπεράντο, αλλά σε καμία από αυτές δεν μπορεί να αναγνωριστεί το status μιας de facto παγκόσμιας γλώσσας. Πολλές φυσικές γλώσσες έχουν προταθεί ως υποψήφιες για μια παγκόσμια lingua franca, μεταξύ αυτών η Ιταλική, η Ολλανδική, η Ουγγρική, η Γερμανική και η Μαλαισιανή.
Περαία Πέλλας
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Περαία βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με την Βόρεια Μακεδονία, στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Φλώρινας και είναι κτισμένο στις ανατολικές όχθες της λίμνης Βεγορίτιδας. Απέχει 27 χλμ. Δ.-ΝΔ. της Έδεσσας και 34 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Πτολεμαΐδα. Οι κάτοικοί της ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και το ψάρεμα. Στην πλειοψηφία τους είναι απόγονοι προσφύγων από το Τσανάκαλε και την Απολλωνία, που εγκαταστάθηκαν μετά τη μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών. Πολιούχος άγιος του χωριού είναι ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρω ν ο οποίος κατάγονταν από την Αμάσεια της Καππαδοκίας και τον τιμούν κάθε χρόνο το Σάββατο την επομένη μέρα των πρώτων χαιρετισμών. Στο χωριό υπάρχει Λαογραφικό Μουσείο όπου παρουσιάζονται σε διαδοχικές ενότητες τα πρόσωπα, η καταγωγή, η ζωή και οι ασχολίες των προσφύγων κατοίκων του.
Η παλιά ονομασία είναι Κότσανα και έτσι αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1918 με το ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1927 με το ΦΕΚ 18Α - 01/02/1927 μετονομάστηκε σε Περαία. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Περαίας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βεγορίτιδας του Δήμου Έδεσσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 381 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας Κατηγορία:Δήμος Έδεσσας
Ρουπία (αποσαφήνιση)
Ο όρος Ρουπία αναφέρεται σε νομισματικές μονάδες που είτε είναι σε χρήση ή έχουν πλέον αποσυρθεί από την κυκλοφορία. Συγκεκριμένα:
Νομίσματα σε κυκλοφορία:
Νομίσματα που έχουν αποσυρθεί:
Γιάννης Παπαγιαννόπουλος
Ο Γιάννης Παπαγιαννόπουλος / Ioannis Papagiannopoulos, γεννήθηκε στην  Πάτρα  το 1964, είναι γυμναστής στο 4ο ΓΕΛ Πάτρας,  απόφοιτος του Τ.Ε.Φ.Α.Α. Αθηνών.
Υπήρξε αθλητής χαντ-μπολ ( διεθνής με την εθνική Ελλάδος νέων για πρώτη φορά το 1981.).
Ξεκίνησε το χάντμπολ από τον Α.Ο. Έσπερο Πάτρας το 1980, ακολούθως έπαιξε στον Α.Σ.  Ιωνικό ΝΦ παίρνοντας  το πρωτάθλημα Ελλάδος το 1986-87 και  κύπελλο Ελλάδος το 1987. Έπαιξε ακόμα στη ''Γ.Ε. Αργολίδας, στον Ο.Φ. Νέας Ιωνίας'', Α.Γ.Ο. Ήφαιστο Πατρών, στον Α.Σ. Ηρακλή Πατρών, και στην Ακαδημία των Σπορ Α.Ε. Πάτρας τελειώνοντας την καριέρα του το 1998.Τελειώνοντας την καριέρα του έγινε προπονητής και κάθισε στον πάγκο πολλών συλλόγων της Πάτρας, ενώ απο το 1994 έως σήμερα 14-6-2017 είναι προπονητής στην '''Α.Ε. Πάτρας Ακαδημία των Σπορ'''.
Διετέλεσε περιφερειακός προπονητής κλιμακίων για επίλεκτους αθλητές Ν. Δ. Ελλάδος (1991-΄97). Δίδαξε στο αθλητικό γυμνάσιο και λύκειο Πάτρας την χειροσφαίριση απο την 23/10/1989 έως 30/6/1994. Είναι αναπληρωματικό μέλος Δ.Σ. της Ο.Χ.Ε. μετά τις αρχαιρεσίες του 2016 και απο το 2016 αντιπρόεδρος της Τ.Ε.Χ. Πελοποννήσου.
Εκτός από αθλητής χάντμπολ ήταν αθλητής στίβου και  καλαθοσφαίρισης. Διετέλεσε  για 21 χρόνια διαιτητής καλαθοσφαίρισης (απόφοιτος σχολής του 1984) εκ των οποίων τα 16 αξιολογημένος εθνικών κατηγοριών (απο το 1989 έως και το 2005). Διετέλεσε γενικός γραμματέας και  μέλος Δ.Σ. του συνδέσμου διαιτητών μπάσκετ Αχαΐας-Ηλείας και αναπληρωματικό μέλος Δ.Σ. της Ε.Σ.Κ.Α.- Η. Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα μπάσκετ ανδρών Αθήνα 1998 διετέλεσε αλυτάρχης του γηπέδου των αγώνων στο Ο.Α.Κ.Α.
Στους Παγκόσμιους παιδικούς αγώνες πόλεων (icg) ήταν αρχηγός αποστολών του Δήμου Πατρέων των παρακάτω διοργανώσεων:
45ους θερινούς icg  στο Lankanshire of Scotland (2011), 46ους θερινούς icg  στην Daegu S. Korea (2012), 6ους  χειμερινούς icg  στην Ufa Democracy of Baskortostan Russia (2013),  47ους θερινούς icg  στο Windsor Essex of Canada (2013), 48ους θερινούς icg  στο  Lake Macquarie Australia (2014)  και στους  7ους  χειμερινούς icg  στo Innsbruck Austria το 2016 του Δήμου Νάουσσας. Στους 37ους θερινούς αγώνες του 2003 που διοργανώθηκαν στην Πάτρα διετέλεσε στην οργανωτική επιτροπή ως υπεύθυνος  μετακινήσεων. Στην Παγκόσμια πανεπιστημιάδα TKD Πάτρα  2004 διετέλεσε στην οργανωτική επιτροπή ως υπεύθυνος μετακινήσεων.
Διετέλεσε σε διάφορες θέσεις ευθύνης:
Μέλος της Νομαρχιακής Οργανωτικής Επιτροπής των αθλητικών εκδηλώσεων του γρ. φυσ. Αγωγής Ν. Αχαΐας 1992 -΄93. Μέλος της σχολικής επιτροπής σχολείων Δ/θμιας εκπ/σης Δήμου Πατρέων  κατόπιν απόφασης Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Πατρέων αριθμ. 182/23-3-2011 μέχρι 23-4-12. Μέλος της Γνωμοδοτικής Αθλητικής Επιτροπής του Δήμου Πατρέων από την σύστασή της, 23-3-2012 κατόπιν αποφάσεων Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Πατρέων:  163/23-3-2012 και   66/30-1-2013 έως και 31-08-2014. Επιστημονικός υπεύθυνος του ΚΕΚ Μέντωρ Εκπαιδευτική Α.Ε. του προγράμματος  ‘’ κατάρτιση στελεχών στο αθλητικό management ‘’ το 1999.
Από το 1991 έως το 2003 πρόσφερε εθελοντική – κοινωνική  υπηρεσία σε εκδηλώσεις του Δήμου Πατρέων, όπως: σε διάφορα τουρνουά μπάσκετ, χαντ-μπολ, βόλεϊ, πινγκ-πονγκ δημοτικών σχολείων  της Πάτρας. Τέλος στις τηλεοπτικές παραγωγές της ΕΤ-1 < παιχνίδια χωρίς σύνορα > (JSF)  της Eurovision απο το 1993-΄99 διετέλεσε προπονητής των ομάδων του Δήμου Πατρέων.
πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της χειροσφαίρισης
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές χειροσφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές της εθνικής Ελλάδος χειροσφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες διαιτητές καλαθοσφαίρισης
Καταδίκη
Καταδίκη είναι η κήρυξη κάποιου ως ενόχου από ποινικό δικαστήριο και η επιβολή σε αυτόν ποινής. Η καταδίκη λοιπόν περιλαμβάνει δύο στοιχεία : α) κήρυξη του κατηγορουμένου ως ενόχου, β) επιβολή ποινής.
Nullum crimen, nulla poena sine lege et sine processu
Σύμφωνα με τη γενική αρχή "nullum crimen, nulla poena sine lege et sine processu" (κανένα έγκλημα δεν υπάρχει ούτε ποινή επιβάλλεται χωρίς νόμο και χωρίς δίκη), η οποία ισχύει στο Κράτος Δικαίου, προϋπόθεση για την καταδίκη ενός ατόμου είναι: α) να προβλέπεται από το Νόμο ως έγκλημα η πράξη, την οποία κατηγορείται ότι τέλεσε, β) η κήρυξή του ως ενόχου και η επιβολή ποινής σε αυτόν θα γίνει από το δικαστήριο, το οποίο ο Νόμος προβλέπει ως αρμόδιο να τον δικάσει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποινικό Δίκαιο
Γερακάρι Ρεθύμνης
Το Γερακάρι  (επίσημο: το Γερακάριον ) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.
Γενικά στοιχεία
Το Γερακάρι είναι κτισμένο σε υψόμετρο 680 μέτρων, στους βόρειους πρόποδες του όρους Κέντρος, σε απόσταση 41 χλμ. ΝΑ του Ρεθύμνου, κοντά στα οροπέδια Γιους Κάμπος, Χωνής Κάμπος και Φτερές. Η περιοχή είναι εύφορη και παράγει διάφορα προϊόντα, όπως τα τοπικά κεράσια.
Ονομασία
Για την ονομασία του χωριού υπάρχουν διάφορες εκδοχές: σύμφωνα με μια από αυτές, οφείλεται σε Βυζαντινό φεουδάρχη που εγκαταστάθηκε στην περιοχή μετά την ανακατάληψη του νησιού από τους Άραβες. Άλλη εκδοχή συνδέει το όνομα με την εκτροφή κυνηγητικών γερακιών, του «ιερακάριου», ενώ σύμφωνα με άλλη εκδοχή η ονομασία προέρχεται από την «Ιερά Κάρα», τα λείψανα ενός αγίου της περιοχής.
Αξιοθέατα
Στην τοποθεσία "Φώτη" βρίσκεται ο μονόχωρος ναός του Αγίου Ιωάννη που χρονολογείται στο 12ο αιω. ενώ ο μεταγενέστερος, σκεπασμένος με τρούλο, νάρθηκάς του στο 13ο αιω. Σημαντικά θεωρούνται τα τμήματα τοιχογραφιών που διασώζονται στο εσωτερικό του.
Στην τοποθεσία "Γυριστό", στο όρος Κέδρος (Κέντρος) και νοτιοδυτικά του οικισμού βρίσκεται συγκρότημα μητάτου το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο "διότι πρόκειται για εξαιρετικά ενδιαφέρουσα κατασκευή, με σημαντική τεχνική, λαογραφική και κοινωνική σημασία".
Ιστορικά στοιχεία
Κοντά στο Γερακάρι έχουν βρεθεί αρχαιολογικά ευρήματα των μινωικών και ρωμαϊκών χρόνων. Το χωριό φαίνεται να υφίσταται ως οικισμός από την β΄ βυζαντινή περίοδο, ενώ το 1461, κατά την περίοδο της βενετοκρατίας, ήταν κέντρο επαναστατικών διεργασιών. Μετά την οθωμανική κατάκτηση, διετέλεσε έδρα γενιτσάρων και σύμφωνα με τα στοιχεία οθωμανικού κτηματολογίου που συντάχτηκε λίγο μετά το 1670, εκείνη την περίοδο το Γερακάρι υπαγόταν στον ναχιγιέ Αμαρίου και διέθετε 93 ιδιοκτήτες γης.
Αργότερα απέκτησε τζαμί που ανεγέρθηκε το 1782 και αποτέλεσε τόπο προσκυνήματος για τους μουσουλμάνους της ευρύτερης περιοχής. Οι Έλληνες κάτοικοι του οικισμού συμμετείχαν ενεργά στις επαναστάσεις του 1821, του 1841 και του 1858. Τον Φεβρουάριο του 1867, κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1866 - 1869, διεξήχθη κοντά στο Γερακάρι μάχη ανάμεσα στους επαναστάτες και τα οθωμανικά στρατεύματα, ενώ λίγο αργότερα οι Οθωμανοί πυρπόλησαν για αντίποινα το χωριό. Επιπλέον, τον Αύγουστο του 1868, κάτοικοι του χωριού συμμετείχαν ενεργά σε μάχη κοντά στο Γερακάρι, που ανάγκασε τις οθωμανικές δυνάμεις να στραφούν προς τον Πατσό.
Το 1894, σύμφωνα με εκτίμηση του αξιωματικού του ελληνικού στρατού Νικόστρατου Καλομενόπουλου, στο χωριό ζούσαν 90 ελληνικές και 35 τουρκικές οικογένειες, ενώ μερικά χρόνια αργότερα (1900), η απογραφή της Κρητικής Πολιτείας βρήκε στο Γερακάρι 414 κατοίκους, όλους Έλληνες , καθώς οι Τουρκοκρητικοί είχαν αποχωρήσει λόγω του φόβου από τις συνεχόμενες τοπικές εξεγέρσεις.
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, λόγω της δυσπρόσιτης θέσης του, το Γερακάρι χρησίμευσε ως κρησφύγετο για αποκομμένους Βρετανούς στρατιώτες από τη μάχη της Κρήτης, αλλά και για Βρετανούς πράκτορες. Στις 22 Αυγούστου του 1944, ο γερμανικός στρατός εκτέλεσε 49 κατοίκους και κατέστρεψε το χωριό ως αντίποινα για την απαγωγή του στρατηγού Κράιπε από Βρετανούς πράκτορες και Έλληνες αντιστασιακούς μερικούς μήνες νωρίτερα.
Διοικητικά, το χωριό υπήχθη το 1881 τον οθωμανικό δήμο Μέρωνα, ενώ μετά την απελευθέρωση και την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, αποτελούσε τμήμα της επαρχίας Αμαρίου. Το 1997 συμπεριλήφθηκε εντός του καποδιστριακού δήμου Σιβρίτου, ενώ από το 2011 υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Αμαρίου.
Δείτε: Κοινότητα Γερακαρίου
Γερακαριανοί
μικρογραφία|Ο Εμμανουήλ Γενεράλις Στο Γερακάρι γεννήθηκαν ο λόγιος Εμμανουήλ Γενεράλις και ο νεομάρτυρας Ματθαίος.
Από τον οικισμό κατάγεται ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και πρώην υφυπουργός, Μανόλης Όθωνας εκ μητρός.
Επίσης τα αδέλφια Κουτελιδάκη, Σταύρος αντιπρόεδρος Αρείου Πάγου και υπηρεσιακός δήμαρχος Ζωγράφου και Μιχάλης γενικός γραμματέας υπουργείου Δημόσιας Τάξης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Δήμος Διδυμοτείχου
Ο Δήμος Διδυμοτείχου είναι δήμος της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ο οποίος συστάθηκε το 2011 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Διδυμοτείχου και Μεταξάδων. Η έκταση του δήμου είναι 565,4 τ.χλμ και ο μόνιμος πληθυσμός του είναι 16.060 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Η έδρα του είναι το Διδυμότειχο.
Δημοτικές Ενότητες και οικισμοί
Ο Δήμος Διδυμοτείχου αποτελείται από 2 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 2 καταργηθέντες δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.
thumb|300px|Χάρτης των δημοτικών ενοτήτων (πρώην δήμων και κοινοτήτων) του Δήμου Διδυμοτείχου.{{legend|red|[[#Ενότητα Διδυμοτείχου|Διδυμοτείχου}}{{legend|blue|Μεταξάδων}}]]
thumb|300px|Τοπογραφικός χάρτης του δήμου Διδυμοτείχου.
Δημοτική Ενότητα Διδυμοτείχου
Η δημοτική ενότητα Διδυμοτείχου αποτελούσε ολόκληρο τον δήμο πριν την συνένωση με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Καταλαμβάνει έκταση 335.881 στρεμμάτων και έχει (πραγματικό) πληθυσμό 16.019 κατοίκους. Το Διδυμότειχο είναι και η έδρα του δήμου.
Περιλαμβάνονται οι παρακάτω κοινότητες και οικισμοί:
Δημοτική Ενότητα Μεταξάδων
Ο πρώην δήμος και νυν δημοτική ενότητα Μεταξάδων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.763 κατοίκους και καταλαμβάνει έκταση 211.238 στρεμμάτων. Ο πρώην δήμος είχε συσταθεί το 1987 με έδρα τους Μεταξάδες Έβρου.
Η περιοχή περιλαμβάνει τόσο δύο παραδοσιακούς οικισμούς, τους Μεταξάδες και το Παλιούρι, όσο και αρχαιολογικά μνημεία.
Περιλαμβάνονται οι παρακάτω κοινότητες και οικισμοί:
Δήμος Διδυμοτείχου
==== Δήμαρχοι Διδυμοτείχου ====
Δήμος Μεταξάδων
==== Δήμαρχοι Μεταξάδων ====
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Διδυμοτείχου
2321 Λούζνιτσε
Ο Λούζνιτσε (Luznice) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,50. Ανακαλύφθηκε το 1980 από την Τσέχα αστρονόμο Ζντένκα Βάβροβα, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Κλετ της Τσεχίας, και πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο ποταμό της Τσεχίας, παραπόταμο του Μολδάβα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Λούζνιτσε εκτιμάται σε 17,67 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,142 ± 0,028.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λουζνιτσε
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηπείρου 2014–15
Για την περίοδο 2014–15, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηπείρου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ιωαννίνων.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ηπείρου λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Η σεζόν 2014-15 περιελάμβανε πρωτάθλημα, κύπελλο και σούπερ καπ.Επίσης περιελάμβανε πρωταθλήματα νέων, παίδων, προπαίδων, τζούνιορς,προτζούνιορς,Μπαμπίνι.
Α ερασιτεχνική
Ο ΑΟ Βελισσαρίου συμμετείχε στα μπαράζ για την άνοδο στην Γ εθνική αλλά χωρίς επιτυχία.
Α' όμιλος
Το σωματείο 'Α.Ε.ΛΑΨΙΣΤΑΣ 2006 ' έχει -2 βαθμούς. Παραιτηθηκε των υπολοιπων αγώνων