cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαγνητοσφαιρική υποκαταιγίδα
Ποιοι παράγοντες τις προκαλούν
Θεωρείται γενικώς αποδεκτή και επικρατούσα η αντίληψη ότι οι μαγνητοσφαιρικές υποκαταιγίδες καθοδηγούν τις μαγνητικές καταιγίδες και λόγω των ομοιοτήτων που διέπουν το μηχανισμό λειτουργίας τους είναι βολικό να τους συγκρίνουμε. Υπάρχουν ωστόσο και μελέτες που βάσει κάποιων δειγμάτων καταιγίδων που προκλήθηκαν από σύννεφο μαγνητικών πεδίων, δεν έδειξαν την ύπαρξη υποκαταιγίδων. Συμβαίνει και το αντίστροφο καθώς έχουν παρατηρηθεί υποκαταιγίδες μεγάλης ισχύος χωρίς την δημιουργία καταιγίδων.
Μεταφορά ηλιακών ενεργειακών σωματιδίων στη μαγνητόσφαιρα
Η μεταφορά σωματιδίων με τον ηλιακό άνεμο στην μαγνητόσφαιρα δεν επηρεάζει το ήδη υπάρχων κρουστικό της κύμα (αγγ. bow shock) το οποίο την περιβάλλει και αποτελείται επιπροσθέτως από πλάσμα. Το κρουστικό κύμα περιέχει σωματίδια που εξαιρούνται συγκρούσεων και χαρακτηρίζεται επίσημα "στάσιμο" γιατί σχηματίζεται γύρω από αντικείμενα με σταθερή υπερηχητική ροή.
Υπάρχουν δυο πιθανές διαδικασίες στην μεταφορά της ενέργειας του ηλιακού ανέμου, που με τη διαδικασία εισαγωγής και αποθήκευσης ενέργειάς του στην μαγνητόσφαιρα προκαλούνται οι μαγνητοσφαιρικές καταιγίδες. Διακεκριμένοι επιστήμονες όπως ο S.I.Akasofu που υπήρξε από τους πρώτους που πραγματοποίησε ανακαλύψεις για τις υποκαταιγίδες και R.L. McPherron δεν καταλήγουν σε καθοριστικό συμπέρασμα για το ποια είναι η επικρατούσα. Ο τότε ιάπωνας φοιτητής Akasofu παρατήρησε το ωοειδές του σέλαος και δημοσίευσε τα αποτελέσματα το 1964. Ο όρος "υποκαταιγίδα" επινοήθηκε τον καιρό εκείνο. Η έρευνα του υποστηρίχθηκε και αργότερα το 1973-1983 όταν δορυφόροι εκτοξεύθηκαν προκειμένου να μελετήσουν το φαινόμενο. Πολλές τριβές έχουν γίνει ακόμη επί του θέματος και από την υπόλοιπη επιστημονική κοινότητα.
Με την "άμεσα καθοδηγούμενη" διαδικασία η ενέργεια στοχεύει απευθείας στην ιονόσφαιρα όπως ορίζεται από το σύστημα αλληλεπίδρασης της μαγνητόσφαιρας και της ιονόσφαιρας. Τότε υπάρχει μια καθυστέρηση, χαρακτηριστική της διαδικασίας αυτής. Από την άλλη υφίσταται και η "διαδικασία φόρτωσης-ξεφόρτωσης". Η ενέργεια αποθηκεύεται αρχικά στην μαγνητοουρά, που είναι η άκρη της μαγνητόσφαιρας μετά την προσθήκη του ηλιακού ανέμου και μοιάζει με σταγόνα από δάκρυ. Μπορεί να επεκταθεί έως και 65.000 χιλιόμετρα αντίθετα από τον Ήλιο, πλησιάζοντας στο εσωτερικό της τροχιάς της σελήνης. Η ενέργεια από εκεί εκλύεται ξαφνικά και κατευθύνεται στην ιονόσφαιρα και αυτό είναι συνέπεια των εξωτερικών αλλαγών ή εσωτερικών φαινομένων στο διαπλανητικό κενό.
Σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να υπάρξει και συγχρονισμός των δυο σε ορισμένο στάδιο μιας υποκαταιγίδας καθώς είναι πιθανή η φόρτωση την ώρα που η καθοδηγούμενη ενέργεια αυξάνει ισχύ.
Κατά το γεγονός της επανασύνδεσης, αν με τον ηλιακό άνεμο φτάσει κάποιο εκρηκτικό ηλιακό φαινόμενο στη μαγνητόσφαιρα, για παράδειγμα μία στεμματική εκπομπή μάζας ή κάποια έκρηξη από τρύπα της κορόνας, και αν στο διάστημα αυτό προστεθεί συνεχές μεσοπλανητικό μαγνητικό πεδίο, τότε δημιουργείται ένα μαγνητικό σύννεφο ενέργειας και συμβαίνει ένα άλλο ηλιακό φαινόμενο, οι γεωμαγνητικές καταιγίδες.
Από τη μαγνητόσφαιρα στη Γη
Τα ηλιακά ενεργειακά σωματίδια που βαδίζουν σε κυκλικές τροχιές στη μαγνητόσφαιρα έρχονται στη συνέχεια κοντά στη Γη με τη βοήθεια ενός ηλεκτρικού μαγνητοσφαιρικού πεδίου, όπως αυτό συγκροτείται από γεωμαγνητικό πεδίο και δυνατά, νότια κατευθυνόμενα πάντοτε, μεσοπλανητικά μαγνητικά πεδία. Η απορρόφηση του πεδίου που γεννήθηκε οδηγεί σε μεγαλύτερη διείσδυση των σωματιδίων στην ατμόσφαιρα και βαθμιαία εξάλειψη της καμπυλωτής φοράς τους. Η διαδικασία με τη βοήθεια της οποίας αυτά επιταχύνονται βιαίως προς τους πόλους δεν έχει ακόμη εξακριβωθεί πλήρως, καθώς γεγονός είναι πως οι έρευνες για αυτές τις δραστηριότητες είναι σε εξέλιξη. Στο απόγειο του ηλιακού κύκλου οι σελαϊκές διαταραχές είναι συχνότερες και εντονότερες σε δύναμη και φωτισμό λόγω αυτής της διαδικασίας που εντείνεται. Η απότομη δυνατή αναλαμπή του σέλαος υποδεικνύει ξέσπασμα της υποκαταιγίδας. Τότε το μαγνητικό πεδίο αλλάζει και στην επιφάνεια της Γης.
Σύνδεση υποκαταιγίδων με το δακτυλιοειδές ρεύμα
Η αποθηκευμένη ενέργεια στην μαγνητοουρά δεν είναι άλλη από ηλιακά ενεργειακά σωματίδια που κατατάσσονται με περίπου 5-50 keV και πλάσμα με ταχύτητες που υπολογίζονται γύρω στα 100-1000 km/s. Αφήνονται ελεύθερα στο διαπλανητικό κενό ως αποτέλεσμα εκρήξεως αυτής. Οι συνέπειες του σέλαος είναι στην αρχή διακριτικές αλλά στη συνέχεια επεκτείνονται και δυναμώνουν ανάλογα με την εξέλιξη των υποκαταιγίδων. Η εισαγωγή πολλών ηλεκτρικών πεδίων (συνιστώσα που αντιστοιχεί σε νότια μεσοπλανητικά μαγνητικά πεδία) ως συνέπεια των υποκαταιγίδων είναι παράγοντας που καθιστά δυνατότερο το δακτυλιοειδές ρεύμα. Το μαγνητικό πεδίο που τα δέχεται, παραμορφώνεται από ρεύματα κατά μήκος αυτού (field aligned currents) και παράγεται μαγνητική δραστηριότητα στο εύρος της ζώνης σέλαος. Επιπροσθέτως δέχεται ιονοσφαιρικά ρεύματα και η προσθήκη των δυο παραπάνω εντατικοποιείται και ενισχύεται.
Από το σύνολο των ενεργειακών σωματιδίων που στοχεύουν στη μεριά της Γης που κυριαρχεί η νύχτα, τα πρωτόνια προχωρούν σε κυκλική τροχιά μέσα στη μαγνητόσφαιρα προς τα δυτικά, ενώ τα ηλεκτρόνια προς τα ανατολικά σχηματίζοντας το λεγόμενο "δακτυλιοειδές ρεύμα" (αγγ. ring current) με το οποίο παρατηρείται διαμαγνητική μείωση του μαγνητικού πεδίου, από σταθμούς γύρω και κοντά στον ισημερινό της Γης. Εμφανίζεται ισχυρότερο κατά το φαινόμενο της μαγνητικής καταιγίδας εξ αιτίας φορτισμένων ιόντων που το ενισχύουν.
Συσχέτιση των δύο γεωμαγνητικών φαινομένων
Προκύπτει εκ της κινήσεως αυτών, το επιστημονικό συμπέρασμα ότι οι συχνές και έντονες μαγνητοσφαιρικές υποκαταιγίδες προκαλούν τις μαγνητικές καταιγίδες, γεγονός που αποδεικνύεται, εκτός αρχικών παρατηρήσεων, από την παρορμητική εκτόξευση των σωματιδίων από το φύλλο ή παραπέτασμα πλάσματος προς την εξωτερική περιοχή του δακτυλιοειδούς ρεύματος. Τα μαγνητικά πεδία στον ισημερινό υπολογίζονται με τη μέθοδο του δείκτη μέτρησης Dst (αγγ. Disturbance Storm Time ) και μάλιστα η μέτρηση των φορτισμένων σωματιδίων στο δακτυλιοειδές ρεύμα στα μαγνητικά πεδία των περιοχών αυτών συνδέεται άρρητα με την συνολική κινητική τους ενέργεια μέσα σε αυτό.
Σύμφωνα με έναν κώδικα (μοντέλο υπολογισμών) που αναπτύχθηκε από τον D. Delcourt (Centre d’ Etude des Environnements Terrestre et Planétaires, Paris), είναι δυνατό να υπολογισθεί η τροχιά ενός φορτισμένου σωματιδίου κάτω από συνθήκες γεωμαγνητικού πεδίου και μεταβολής του σε φαινόμενα μαγνητοσφαιρικών διαταραχών. Η τροποποίησή του στη συνέχεια βοήθησε στην ρεαλιστικότερη κατανόηση του μηχανισμού των υποκαταιγίδων. Συγκεκριμένα διεξάχθηκε αυτό το συμπέρασμα από τη διδάκτορα αστροφυσικής του ΑΠΘ και επιστημονική συνεργάτη του Ινστιτούτου Αστρονομίας Αστροφυσικής Διαστημικών Ερευνών και Τηλεσκόπησης/ΙΑΑΔΕΤ, Φιόρη-Αναστασία Μεταλληνού σε συνεργασία με το Geospace Physics Laboratory, Heliophysics Science Division, NASA/Goddard Space Flight Center για τη διδακτορική της διατριβή, ότι η πολλαπλή εισαγωγή μαγνητοσφαιρικών υποκαταιγίδων στον κώδικα ευνοεί τη δημιουργία του δακτυλιοειδούς ρεύματος, αυξάνοντας την κινητικότητα ιόντων στην εσωτερική περιοχή της μαγνητόσφαιρας μέσω των αλλεπάλληλων διαταραχών του μαγνητικού πεδίου.
Είναι έτσι συχνός ο συσχετισμός των δυο φαινομένων λόγω του γεγονότος ότι οι μαγνητοσφαιρικές υποκαταιγίδες καθοδηγούν τις μαγνητικές καταιγίδες που ξεσπούν την ίδια χρονική περίοδο. Η ενεργειακή πυκνότητα που εκπέμπεται από τις καταιγίδες συνοδευόμενη από υποκαταιγίδες συνδέεται σε υψηλό βαθμό με τη δική τους ενεργειακή πυκνότητα.
Οι υποκαταιγίδες καθορίζουν την εξέλιξη των καταιγίδων. Συγκριτικά, μελετώντας τον μηχανισμό με τον οποίο δημιουργούνται και επηρεάζουν το διαστημικό περιβάλλον, είναι γεγονός ότι με τις υποκαταιγίδες δημιουργούνται κάποια επαγόμενα ρεύματα στη μαγνητόσφαιρα που ευνοούν την μεγάλης κλίμακας μεταφορά φορτισμένων σωματιδίων, αυξάνοντας την ενεργειακή πυκνότητα του δακτυλιοειδούς ρεύματος σε υψηλές τιμές, τη στιγμή που στις καταιγίδες παρατηρείται μόνο η μεταφορά και άρα χαμηλή ενεργειακή πυκνότητα. Πλήθος ιόντων κινούνται μέσα σε αυτήν σε κυκλικές τροχιές με μικρότερη ενεργειακή κλίμακα, γεγονός που αντιστοιχεί σε μια μαγνητική καταιγίδα. Τα επαγόμενα πεδία είναι καθοριστικός παράγοντας ανάπτυξης του δακτυλιοειδούς ρεύματος.
μικρογραφία|310x310px|Ένας από τους πέντε δορυφόρους της αποστολής THEMIS που πραγματοποίησε ανακαλύψεις για την διαδικασία των μαγνητοσφαιρικών υποκαταιγίδων τον Φεβρουάριο του 2008.
Διαστημική αποστολή THEMIS
Μέχρι το 2008 ήταν άγνωστος ο τρόπος με τον οποίο ξεσπούν οι υποκαταιγίδες, ποια είναι η αιτία που τις προκαλεί, δηλαδή αν είναι το φαινόμενο της μαγνητικής επανασύνδεσης ή αν αυτές προκαλούν το φαινόμενο. Επί δεκαετίες διεξάγονταν έρευνες με αυτό το αντικείμενο. Ο φυσικός Βασίλης Αγγελόπουλος απόφοιτος του ΑΠΘ, εργάστηκε σε δυο εργαστήρια της NASA και έχει διδακτορικό στη διαστημική φυσική από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας. Διερεύνησε τα ερωτήματα αυτά και έριξε φως στο μυστήριο τόσων ετών. Μαζί στην ομάδα του πειράματος με το δορυφόρο THEMIS («Time History of Events and Macroscale Interactions during Substorms») που στάλθηκε στο διάστημα ήταν και το ΙΑΑΔΕΤ του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. Τα συμπεράσματα της αποστολής της συνεργασίας αυτής όπως και λοιπές πληροφορίες βρίσκονται στην ιστοσελίδα της NASA. Η ανακάλυψη επίσης μπήκε εξώφυλλο στο περιοδικό Science. Η αποστολή είχε ως κύριο στόχο να διερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο οι υποκαταιγίδες επιδρούν στη μαγνητόσφαιρα και γενικότερα πώς οι ηλιακές καταιγίδες ξεσπούν.
Το σέλας μοιάζει σαν κουρτίνα με αναλαμπές ενώ κυματίζει αλλάζοντας σχήμα και λαμπρότητα. Αυτό μπορεί να συμβεί πολύ γρήγορα. Όταν συμβαίνει το σέλας οι βελόνες των πυξίδων κινούνται και γι'αυτό, η ονομασία που πήρε είναι μαγνητοσφαιρική υποκαταιγίδα. Η ενέργεια που δημιουργείται από αυτό μπορεί να παρομοιαστεί με εκείνη ενός σεισμού 6 ρίχτερ. Είναι ένα από τα πιο όμορφα ουράνια φαινόμενα. Η απορία των φυσικών μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν γιατί αυτές οι μεταβολές του σέλαος γίνονταν σε τακτά χρονικά διαστήματα. Ήταν διαπιστωμένο ότι πράγματι όταν τα στοιχεία των μαγνητικών πεδίων αλληλεπιδρούν, έχουν ως συνέπεια τις μαγνητοσφαιρικές υποκαταιγίδες και το σέλας. Ηλεκτρόνια και άτομα αντιδρούν παράγοντας αποχρώσεις σε χρώματα χαρακτηριστικά για κάθε στοιχείο του ιονισμένου ανέμου. Έτσι έχουμε το φαινόμενο της μαγνητικής επανασύνδεσης που προκαλείται όταν το μαγνητικό πεδίο της Γης είναι αντίθετο από αυτό του ηλιακού ανέμου. Δίχως αποτέλεσμα στις αναζητήσεις τόσων χρόνων, παρακολουθούνταν οι συνέπειες των υποκαταιγίδων με επιπλοκές σε διάφορα συστήματα και το μέλημά τους ήταν να βρουν τι τα προκαλεί. Ένας πολύ σημαντικός λόγος για τον οποίο η έρευνες δεν απέδιδαν είναι γιατί για να γίνουν μετρήσεις έξω από τη γήινη ατμόσφαιρα, χρειαζόταν ένα όργανο ακίνητο, πράγμα ανέφικτο. Θα έπρεπε λοιπόν να γυρίζει με την τροχιά της Γης, οπότε θα χρειαζόταν καλά υπολογισμένη περιστροφική κίνηση.
Το σχέδιο του Αγγελόπουλου το οποίο πρότεινε στη NASA ήταν να τοποθετηθούν πέντε ίδιοι δορυφόροι γύρω από τη Γη, με διαφορετικές τροχιές, σε διαφορετική απόσταση, που θα ευθυγραμμίζονταν μία φορά κάθε τέσσερις μέρες. Όταν γινόταν αυτό και συνέβαινε μια υποκαταιγίδα ήταν η κατάλληλη στιγμή να κάνουν τις μετρήσεις. Το πείραμα έλαβε χώρα με τη βοήθεια επίσης είκοσι επίγειων σταθμών παρατήρησης στην Αλάσκα και τον Καναδά. Οι αλληλεπιδράσεις ήταν μεγάλης κλίμακας και λήφθηκαν υπόψη ένας αριθμός γεγονότων επί ένα χρόνο, ιδού και ο τίτλος που δόθηκε από τη NASA. Μετά από ένα χρόνο από την εκτόξευση των δορυφόρων στις 16 Φεβρουαρίου 2007, στις 28 Φεβρουαρίου 2008 προκλήθηκε μία κατά την ευθυγράμμισή τους. Πρώτα παρατηρήθηκε από αυτούς η επανασύνδεση των μαγνητικών γραμμών και η ενίσχυση του βορείου σέλαος καταγράφηκε ενάμιση λεπτό μετά από τους σταθμούς. Ακολούθησε η τροποποίηση του μαγνητικού πεδίου της Γης με ίση απόσταση χρόνου που παρατηρήθηκε από τους δορυφόρους. Με εναλλαγή των οργάνων μέτρησης έγινε σίγουρο πως η επανασύνδεση ήταν η αιτία και οι υποκαταιγίδες αυτό που απορρέει από αυτήν.
Μελέτες, μέθοδοι και τρόποι παρατήρησης
Οι γεωμαγνητικοί δείκτες SYM-H, AL και AU είναι οι διαδεδομένοι τρόποι μέτρησης της εντάσεως και των υποκαταιγίδων και των καταιγίδων όπου συλλέγονται δεδομένα ανά λεπτό. Ο δείκτης Dst μετρά μεταβολές του πεδίου ανά μία ώρα. Στις πολικές, ανατολικές και σε περιοχές μεταμεσονύκτιες οι υποκαταιγίδες μετριούνται με τον δείκτη AL. Οι σταθμοί αυτοί εντός της σελαϊκής ζώνης περιορίζονται σε μικρό αριθμό, γύρω στους 10. Επίσης ανάλογα με την χρονική στιγμή των διαταραχών, για παράδειγμα σε δυτικές περιοχές της ζώνης χρησιμοποιείται ο δείκτης AU, υπολογίζεται τις απογευματινές ώρες μέχρι το μεσονύκτιο. Ακόμη ένας δείκτης που μελετά τη διαφορά των AU-AL είναι ο ΑΕ. Σαφώς υπάρχουν και άλλου τύπου δείκτες λιγότερο χρησιμοποιήσιμοι.
Η συμβολή γίνεται με εκμετάλλευση κατάλληλων προτύπων. Φορτισμένα ιόντα εγχέονται κατά την όταν προξενείται μία υποκαταιγίδα στο εσωτερικό του γεωμαγνητικού πεδίου πριν και κατά τη διάρκειά της.
Δυο επιπλέον επικρατείς μηχανισμοί προερχόμενοι από το παγκόσμιο δίκτυο παρατηρήσεων -με φυσική τεχνική ορθογώνιων συνιστωσών- δείχνουν το συσχετισμό των δυο φαινομένων με χρήση προτύπων κατοχυρωμένων από το παγκόσμιο δίκτυο παρατηρήσεων. Το πρώτο δείχνει πως είναι συνδεδεμένη άμεσα με τον ηλιακό άνεμο μέσω της μαγνητοσφαιρικής διαβίβασης, όπως είδαμε μέχρι τώρα, και το άλλο με τις υποκαταιγίδες αυτές καθ'αυτές. Αυτό βασίζεται στην παράμετρο του ηλιακού ανέμου σε υψηλό ποσοστό, ενώ λιγότερο στον Dst. Το άλλο, παρορμητικό σύστημα της έρευνας είναι εκείνο που συνδέεται περισσότερο με τον Dst παρά με τον ηλιακό άνεμο. Αυτή η διαφοροποίηση και ο διαχωρισμός δεδομένων μαγνητικής δραστηριότητας, επιβεβαιώνει, όπως είδαμε αλλιώς και με τον κώδικα, το αποτέλεσμα της καθοδήγησης των μαγνητικών καταιγίδων.
Υπάρχουν και περαιτέρω μηχανισμοί παρατήρησης όπως αυτός της προσομοίωσης προσθήκης παρορμητικών ηλεκτρικών πεδίων στο δακτυλιοειδές ρεύμα, που έχει αντιγράψει τις συνέπειες υποκαταιγίδων, που καταδεικνύει ότι ένα δυνατό δακτυλιοειδές ρεύμα σχηματίζεται με τον πολλαπλασιασμό ηλεκτρικών πεδίων σε αυτό. Ο Dst έχει ακόμη δείξει ότι η διάρκεια 3-5 ωρών διαβίβασης μεσοπλανητικών μαγνητικών πεδίων, έχει ως συνέπεια δυνατές καταιγίδες λόγω δημιουργίας ισχυρών μαγνητοσφαιρικών πεδίων.
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Πλανητική Επιστήμη Κατηγορία:Γεωμαγνητισμός Κατηγορία:Γη Κατηγορία:Διάστημα
Φαγιάνς
δεξιά|μικρογραφία| Μοντέρνο μπολ σε παραδοσιακό μοτίβο, φτιαγμένο στη [[Φαέντσα της Ιταλίας, που έδωσε το όνομά του στο είδος.]] μικρογραφία| Εξελιγμένο [[ροκοκό φαγιάνς από γαλλικό εργοστάσιο που κατασκεύαζε επίσης πορσελάνη, 1760-65]] Φαγιάνς είναι το συμβατικό γαλλικό όνομα για είδος κεραμικών.
Χρήση του όρου
Η εφεύρεση μιας λευκής ουσίας κατάλληλης για βάψιμο και διακόσμηση κεραμεικών, με την προσθήκη οξειδίου του κασσίτερου και μολύβδου, ήταν μια σημαντική πρόοδος στην ιστορία της αγγειοπλαστικής. Η εφεύρεση φαίνεται πως έγινε στο Ιράν ή στη Μέση Ανατολή πριν από τον ένατο αιώνα. Για να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα απαιτείται ένας κλίβανος ικανός να παράγει θερμοκρασίες άνω των 1.000 βαθμών Κελσίου, αποτέλεσμα χιλιετιών εκλεπτυσμένων παραδόσεων αγγειοπλασστικής. Ο όρος χρησιμοποιείται σήμερα για μεγάλη ποικιλία κεραμικών από διάφορα μέρη του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων πολλών τύπων ευρωπαϊκών βαμμένων προϊόντων, που παράγονται συχνά ως φθηνότερες εκδόσεις πορσελάνης. Κατηγορία:Αγγειοπλαστική
Κόμμα της Νέας Δύναμης (Ταϊβάν)
Το Κόμμα της Νέας Δύναμης (κινέζικα: 時代力量, αγγλικά: New Power Party ή συντομογραφικά NPP) είναι ένα πολιτικό κόμμα της Δημοκρατίας της Κίνας (της Ταϊβάν), το οποίο ιδρύθηκε το 2015. Είναι μέρος της ομάδας των κομμάτων που εκπροσωπεύουν την λεγόμενη Τρίτη Δύναμη, που δηλαδή αντιτίθενται και στα δύο μεγάλα πολιτικά κόμματα της Ταϊβάν, το Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα και το Κόμμα Κουομιτάνγκ. Επίσης, μαζί με άλλα εναλλακτικά κόμματα, υποστηρίζει την ανεξαρτησία της Ταϊβάν, και κατακρίνει τις προσπάθειες προσέγγισης ή επανένωσης της Ταϊβάν με την Κίνα. Αν κατατασσόταν στο πολιτικό φάσμα, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως αριστερό, προοδευτικό, εναλλακτικό και εθνικιστικό.
Σε εκλογές συμμετείχε πρώτη φορά στις γενικές εκλογές του 2016 όπου κατάφερε να εκλέξει 5 βουλευτές και έτσι να γίνει η τρίτη κοινοβουλευτική δύναμη στο κοινοβούλιο. Στις γενικές εκλογές του 2020, ωστόσο, οι έδρες του στην βουλή μειώθηκαν στις 3 συνολικά.
Πολιτικές θέσεις
Η ιδεολογία του Κόμματος Νέας Δύναμης θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως αριστερή, προοδευτική και αντί-καπιταλιστική, ενώ θα μπορούσε να συγκριθεί με την ιδεολογία που πρεσβεύει ο Μπέρνι Σάντερς και ο Τζέρεμι Κόρμπιν. Επιπλέον το κόμμα υποστηρίζει την ανάληψη πιο οικολογικών πολιτικών στην Ταϊβάν, ενώ ιδιαίτερο βάρος δίνει στην άμεση εγκατάλειψη κάθε μορφής πυρηνικής ενέργειας. Τάσσεται υπέρ του γάμου των ομοφυλοφίλων, ενώ γενικά υποστηρίζει τα δικαιώματα διάφορων μειονοτήτων όπως της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας και των ιθαγενών κατοίκων της Ταϊβάν.
Γενικά το Κόμμα της Νέας Δύναμης στηρίζει τον περαιτέρω εκδημοκρατισμό του κρατικού μηχανισμού. Συγκεκριμένα θέλει να αναθεωρηθεί το σύνταγμα της Ταϊβάν με στόχο να εκσυγχρονιστεί και να γίνει πιο προοδευτικό. Μία άλλη πολύ σημαντική πολιτική θέση του κόμματος είναι αυτή της ανεξαρτησίας. Η Νέα δύναμη προωθεί την ανεξαρτησία της Ταϊβάν από την Κίνα και αρνείται κάθε διαπραγμάτευση για μία πιθανή επανένωση των δύο κρατών. Στελέχη του κόμματος έχουν δηλώσει ότι πρέπει να απομακρυνθεί η φράση του συντάγματος που λέει ότι η «Δημοκρατία της Κίνας έχει κυριαρχία σε ολόκληρη την Κίνα» και να αντικατασταθεί από μία απλή αναφορά για κυριαρχία μόνο στο νησί της Ταϊβάν.
Ως μέρος της λεγόμενης Τρίτης Δύναμης, το Κόμμα Νέας Δύναμης θέλει να προσφέρει μία εναλλακτική επιλογή στο εκλογικό σώμα από τον ισχυρό δικομματισμό (Δ.Π.Κ. - Κουομιτάνγκ) που επικρατεί στην πολιτική σκηνή της Ταϊβάν. Παράλληλα όμως στρέφεται ξεκάθαρα περισσότερο εναντίον της μίας μεγάλης δύναμης, του Κουομιντάνγκ, καθώς το θεωρεί ως ένα αντιδημοκρατικό και αναχρονιστικό κόμμα. Ως εκ τούτου αφήνει κάποια περιθώρια συνεργασίας, υπό αυστηρές προϋποθέσεις, με το Δ.Π.Κ. αν και μέχρι στιγμής κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί.
Αποτελέσματα εκλογών
μικρογραφία|Το έμβλημα του Κόμματος Νέας Δύναμης
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στην Ταϊβάν
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Σάμου 2016–17
Για την περίοδο 2016–17, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Σάμου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Σάμου.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Σάμου από αυτή τη σεζόν και πέρα λαμβάνει απευθείας μέρος στη Γ΄ Εθνική.
Ο θεσμός του κυπέλλου αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Σάμου αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Ομάδες
Οι ομάδες της ΕΠΣ Σάμου για τη σεζόν 2016-17 είναι οι εξής:
Πρωτάθλημα
Για την περίοδο 2016–17 η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Σάμου είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Με την συμμετοχή 10 ομάδων ξεκίνησε η Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Σάμου. Η ομάδα που θα τερματίσει στην πρώτη θέση της βαθμολογίας θα στεφθεί πρωταθλητής της περιόδου 2016-17 και θα λάβει μέρος στη Γ΄ Εθνική της επόμενης περιόδου. Οι δύο τελευταίοι της βαθμολογίας θα υποβιβαστούν στη Β΄ κατηγορία της ΕΠΣ Σάμου. Ο πρώτος γύρος τελείωσε την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2016. Μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, ο Πυθαγόρας και ο Πολυκράτης είχαν τους ίδιους βαθμούς και βρέθηκαν από κοινού στην πρώτη θέση. Έτσι την Κυριακή 14/5/2017 έγινε αγώνας μπαράζ, με το νικητή να ανακηρύσσεται πρωταθλητής Σάμου για την περίοδο 2016-17 και να προβιβάζεται στην Γ΄ Εθνική. Ο Πυθαγόρας Κοντακαιίκων νίκησε τον Πολυκράτη Πυθαγορείου με 2-1 και στέφθηκε πρωταθλητής για τρίτη συνεχόμενη φορά.
Μέριλιν Μονρόε
Η Μέριλιν Μονρόε (Marilyn Monroe,, 1 Ιουνίου 1926 - 4 Αυγούστου 1962, γεννημένη ως Νόρμα Τζιν Μόρτενσον (Norma Jeane Mortenson) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός. Γνωστή για την ενσάρκωση της κωμικών χαρακτήρων τύπου "ξανθιά σεξοβόμβα", έγινε ένα από τα πιο γνωστά σύμβολα του σεξ της δεκαετίας 1950 και 1960, αλλά και ορόσημο της σεξουαλικής επανάστασης της εποχής. Ήταν κορυφαία ηθοποιός για μια δεκαετία και οι ταινίες απέσπασαν $200 εκατομμύρια (ισάξια με $2 δισεκατομμύρια το 2021) μέχρι τη στιγμή που απεβίωσε το 1962. Η Μονρόε παραμένει ένα τεράστιο είδωλο της ποπ κουλτούρας μέχρι και σήμερα. Το 1999, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την κατέταξε στην έκτη θέση της λίστας με τους μεγαλύτερους γυναικείους θρύλους της οθόνης από την Χρυσή Εποχή του Χόλιγουντ. Πολλοί κριτικοί ταινιών έχουν αναφερθεί στην Μονρόε ως έναν από τους καλύτερους ηθοποιούς που δεν απέσπασαν υποψηφιότητα για Βραβείο Ακαδημίας.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Σάμου 2016–17
Β΄ Κατηγορία
Με τη συμμετοχη 7 ομάδων ξεκίνησε η Β΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Σάμου. Οι δύο πρώτοι της βαθμολογίας ανέβαιναν στην Α΄ κατηγορία. Ο πρώτος γύρος τελείωσε την Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016. Πρωταθλητής της Β΄ Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Σάμου αναδείχθηκε ο Αρίσταρχος, ο οποίος μαζί με τη δεύτερη Σ.Θ.Ε. κέρδισαν την άνοδο στην Α΄ Κατηγορία της περιόδου 2017-18.
Μέριλιν Μονρόε
Βιογραφία
Η Μονρόε γεννήθηκε ως Νόρμα Τζιν Μόρτενσον την 1η Ιουνίου 1926 στο Νοσοκομείο της Κομητείας Λος Άντζελες στην Καλιφόρνια. Η μητέρα της, Γκλάντις Περλ Μπέικερ (το γένος Μονρόε), γεννήθηκε στο Negras, Coahuila του Μεξικό από μια φτωχή οικογένεια που μετακόμισε στην Καλιφόρνια με την αλλαγή του αιώνα. Στην ηλικία των 15 ετών, η Γκλάντις παντρεύτηκε των Τζον Νιούτον Μπέικερ, έναν μεγαλύτερό της κατά εννέα χρόνια. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τον Ρόμπερτ (1917–1933) και την Μπερνίς (1919–2014). Η ίδια έκανε αίτηση διαζυγίου και ζήτησε αποκλειστικότητα το 1923, αλλά ο Μπέικερ σύντομα απήγαγε τα παιδιά και μετακόμισε μαζί τους στην πατρίδα του, το Κεντάκι.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Σάμου 2016–17
Β΄ Κατηγορία
Βαθμολογία:
Μέριλιν Μονρόε
Βιογραφία
Η Μονρόε δεν είχε μάθει ότι έχει αδερφή μέχρι τα 12 έτη της. Γνωρίστηκαν για πρώτη φορά το 1944, όταν η Μονρόε ήταν 17 ή 18. Μετά το διαζύγιο, η Γκλάντις εργάστηκε ως κόπτρια αρνητικού φιλμ στο εργαστήριο επεξεργασίας ταινιών Consolidated Film Industries. Το 1924 παντρεύτηκε των Μάρτιν Έντουαρντ Μόρτενσεν, αλλά χωρίστηκαν λίγους μήνες αργότερα και χώρισαν το 1928. Το 2022, ένα τεστ DNA έδειξε ότι πατέρας της Μονρόε ήταν ο Τσαρλς Στάνλεϊ Γκίφορντ, ένας συνεργάτης με τον οποίο είχε η Γκλάντις δεσμό το 1925.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Σάμου 2016–17
Κύπελλο
Ο Θεσμός του κυπέλλου της Ε.Π.Σ. Σάμου ξεκίνησε με όλες της ομάδες της Ένωσης εκτός από το σωματείο Α.Σ. Κέρκης. Οι 16 ομάδες χωρίστηκαν σε τέσσερις ομίλους, με τον νικητή κάθε ομίλου να προκρίνεται στα ημιτελικά του κυπέλλου. Η κλήρωση έγινε στις 10 Σεπτεμβρίου 2016 και ο τελικός έγινε στο Δημοτικό Γήπεδο Καρλοβασίου, με τον Πυθαγόρα Κοντακαιίκων να νικά τον Διαγόρα Ραχών με σκόρ 4-0 και να στέφεται Κυπελλούχος Σάμου για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Σάμου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2016–2017 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2016-2017
Μέριλιν Μονρόε
Βιογραφία
Τον Ιούνιο του 1942 και σε ηλικία 16 ετών, εγκατέλειψε το σχολείο για να παντρευτεί τον γείτονα της, τον εργάτη Τζέιμς Ντόχερτι. Χώρισαν τον Σεπτέμβριο του 1946, την ίδια χρονιά όπου άλλαξε το όνομα της σε Μέριλιν Μονρόε. Κατά την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε σε εργοστάσιο κατασκευής drone. Εκεί την ανακάλυψε ο συγγραφέας και φωτογράφος Ντέιβιντ Κόνοβερ το 1944, που παρατήρησε τη φωτογένειά της καθώς εργαζόταν για το περιοδικό Yank.
Τα πρώτα χρόνια ξεκίνησε ως μοντέλο - κομπάρσος. Οι πρώτες της επιτυχίες ως ηθοποιού ήρθαν το 1950 με τις ταινίες Η ζούγκλα της ασφάλτου του Τζον Χιούστον και Όλα για την Εύα με τη Μπέτι Ντέιβις. Την ίδια περίοδο προκλήθηκε σκάνδαλο όταν και γνωστοποιήθηκε ότι παλιότερα είχε ποζάρει γυμνή για το περιοδικό Playboy.
Η αισθησιακή πλευρά της εκφράστηκε στο Οι άντρες προτιμούν τις ξανθές (1953), με συμπρωταγωνίστρια την Τζέιν Ράσελ. Το 1955 πρωταγωνίστησε στην ταινία Επτά χρόνια φαγούρα. Ο δεύτερος σύζυγός της ήταν ο παίκτης του μπέιζμπολ Τζο ντι Μάτζιο με τον οποίο και χώρισε μετά από εννεάμηνη συμβίωση. Ήθελε να παίξει σε σοβαρούς ρόλους γι' αυτό και φοίτησε στο Άκτορς Στούντιο της Νέας Υόρκης. Το 1956 έπαιξε στην ταινία Στάση του λεωφορείου για την οποία προτάθηκε για χρυσή σφαίρα. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε τον συγγραφέα Άρθουρ Μίλερ. Είχε συνεργαστεί με τον Σερ Λόρενς Ολίβιε. Το 1959 συμπρωταγωνίστησε μαζί με τον Τζακ Λέμον και τον Τόνι Κέρτις στην ταινία Μερικοί το προτιμούν καυτό, όπου και θριάμβευσε.
Η ταινία του Τζον Χιούστον Οι αταίριαστοι αποδείχθηκε προφητική για τη Μέριλιν. Το σενάριο υπέγραψε ο Άρθουρ Μίλερ, ο οποίος το έγραψε ειδικά για την Μέριλιν. Η ταινία γυρίστηκε το 1960 και προβλήθηκε το 1961, όταν το ζευγάρι είχε χωρίσει. Ο Μίλερ ανέφερε ότι "Πρόκειται για την αδυναμία των ανθρώπων να συνάψουν μεταξύ τους σχέσεις σταθερές και ασφαλείς. Πρόκειται για την τραγωδία του χωρισμού". Τον Ιανουάριο του 1961, η Μονρόε υπέβαλε αίτηση διαζυγίου στο δικαστήριο του Χουάρεθ στο Μεξικό εναντίον του Μίλερ, λόγω ασυμφωνίας χαρακτήρων. Αργότερα εισήχθη σε ψυχιατρική κλινική. Το 1962 απολύθηκε από την εταιρεία 20th Century Fox, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας Κάτι Πρέπει να Δώσεις, που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, λόγω της ασυνέπειας, των αργοποριών και των ιδιοτροπιών της. Η αποζημίωσή της ήταν 200.000 δολάρια.
Θάνατος
Η Μέριλιν Μονρόε απεβίωσε σε ηλικία 36 ετών, στις 4 Αυγούστου του 1962. Βρέθηκε νεκρή από την οικονόμο της μία μέρα αργότερα, τα ξημερώματα Κυριακής 3:45 π.μ. στις 5 Αυγούστου, στο σπίτι της στο προάστιο Μπρέντγουντ του Λος Άντζελες. Στο ένα χέρι κρατούσε το ακουστικό του τηλεφώνου ενώ δίπλα της υπήρχε ένα κενό φιαλίδιο υπνωτικών. Ο θάνατός της αποδόθηκε σε υπερβολική δόση υπνωτικών χαπιών. Η είδηση του τόσο απροσδόκητου τέλους της έκανε τον γύρο του κόσμου. Οι συνθήκες του θανάτου της παραμένουν ανεξήγητες. Το μυστήριο δεν έχει ακόμη λυθεί ενώ εκδοχές και σενάρια διατυπώνονται από τότε αδιαλείπτως. Ο δεύτερος σύζυγός της, πρωταθλητής του μπέιζμπολ Τζο Ντι Μάτζιο, κατηγόρησε ευθέως το Χόλιγουντ και τους Κένεντι, ενώ ο τρίτος, ο θεατρικός συγγραφέας Άρθουρ Μίλερ απέκλεισε το ενδεχόμενο της αυτοκτονίας. "Σε κάθε 100 κυβικά εκατοστά του αίματος της νεκρής υπήρχαν 4,5 χιλιοστόγραμμα υπνωτικού φαρμάκου. Αρκούν 2,5 για να προκαλέσουν τον θάνατον", απεφάνθησαν μετά την ιατροδικαστική εξέταση. Είπε, κάποτε, για τη ζωή της: "Θα ήταν μια ανακούφιση εάν τελείωνε. Είναι σαν να βρίσκεσαι σε έναν αγώνα δρόμου, να φτάνεις κάπου κι έπειτα να ξαναρχίζεις από την αρχή".
Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την έχει κατατάξει έκτη στη λίστα με τις 25 μεγαλύτερες σταρ όλων των εποχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ) Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου *
Μιράντα Ότο
Η Μιράντα Όττο (Miranda Otto ; 15 Δεκεμβρίου 1967) είναι Αυστραλιανή ηθοποιός. Είναι η κόρη των ηθοποιών Μπάρυ και Λίντσεϊ Όττο αι η ετεροθαλής αδερφή της Γκρέισι Όττο. Ξεκίνησε την καριέρα της σε ηλικία 18 ετών το 1986, και έχει εμφανιστεί σε διάφορες ταινίες. Έκανε την πρώτη μεγάλη εμφάνισή της στην ταινία Emma's War, στην οποία ενσάρκωσε μια έφηβη που μετακομίζει στην Αυστραλία κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Μετά από μια δεκαετία ρόλων σε αυστραλιανές ταινίες που έλαβαν τα θετικά σχόλια των κριτικών, η Όττο έλαβε την προσοχή του Χόλυγουντ κατά την δεκαετία 1990 όταν έπαιξε δεύτερους ρόλους στις ταινίες The Thin Red Line και What Lies Beneath. Ενσάρκωσε την Έογουιν στην δεύτερη και τρίτη ταινία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Πρωταγωνιστεί στην σειρά του Netflix Chilling Adventures of Sabrina. Η Όττο συμμετείχε επίσης στο θρίλερ του Netflix The Silence.
Βασίλισσα Μαργκό (ταινία,1994)
Η ταινία αφηγείται τη ζωή της Μαργαρίτας της Γαλλίας, γνωστής ως Μαργκό, το γάμο της με τον Ερρίκο της Ναβάρρας, μελλοντικό Ερρίκο Δ', τη σφαγή της νύχτας του Αγίου Βαρθολομαίου και τα γεγονότα που ακολούθησαν έως την ανάρρηση στον γαλλικό θρόνο του τελευταίου της δυναστείας των Βαλουά, Ερρίκου Γ'. Πρωταγωνιστούν η Ιζαμπέλ Ατζανί, ο Ντανιέλ Ωτέιγ, η Βίρνα Λίζι, ο Βενσάν Περέζ, ο Ζαν Ιγκ Ανγκλάντ και ο Πασκάλ Γκρεγκορί.
Η ταινία είναι ευρωπαϊκή συμπαραγωγή με προϋπολογισμό 140 εκατομμυρίων φράγκων και γυρίστηκε στη Γαλλία και την Πορτογαλία για περισσότερο από έξι μήνες το 1993. Ήταν μια επιτυχία του γαλλικού κινηματογράφου, με περισσότερους από δύο εκατομμύρια θεατές στη Γαλλία κατά το 1994, και μια σημαντική επιτυχία του σκηνοθέτη.
Η μουσική επένδυση της ταινίας είναι του Γκόραν Μπρέγκοβιτς.
Κέρδισε δύο βραβεία στο Φεστιβάλ των Καννών του 1994, καθώς και πέντε βραβεία Σεζάρ. Το 2013, προβλήθηκε ανάμεσα στις 20 κλασσικές ταινίες του Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών 2013.
Υπόθεση
Στα τέλη του 16ου αιώνα, κατά τη διάρκεια των Θρησκευτικών Πολέμων, οι καθολικοί και οι ουγενότοι σπαράσσονται για τον πολιτικό έλεγχο της Γαλλίας.
Τον Αύγουστο του 1572 το Παρίσι βρίσκεται σε αναταραχή. Ο Ουγενότος Ερρίκος της Ναβάρρας, μελλοντικός Ερρίκος Δ', (Ντανιέλ Ωτέιγ), ετοιμάζεται να παντρευτεί τη Μαργαρίτα των Βαλουά, (Ιζαμπέλ Ατζανί), γνωστή ως Mαργκό, Καθολική και κόρη της Αικατερίνης των Μεδίκων (Βίρνα Λίζι) που κινεί τα νήματα της εξουσίας και αδερφή του νευρωτικού και αδύναμου βασιλιά Καρόλου Θ' (Ζαν-Ιγκ Ανγκλάντ) και των φιλόδοξων πριγκίπων Ερρίκου, δούκα του Ανζού, μελλοντικού Ερρίκου Γ' (Πασκάλ Γκρεγκορί) και Φραγκίσκου (Ζυλιέν Ρασάμ). Για το γάμο έχουν καταφθάσει στο Παρίσι πολλοί επιφανείς ουγενότοι αριστοκράτες.
Οι δύο σύζυγοι δεν αγαπούν ο ένας τον άλλον. Πρόκειται για έναν πολιτικό γάμο, ενορχηστρωμένο από την Αικατερίνη των Μεδίκων, με σκοπό να διατηρήσει σε διπλωματικό επίπεδο τις σχέσεις με τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ' και την Ισπανία, αφενός, τα Προτεσταντικά κράτη, αφετέρου, και κυρίως να κατευνάσει το μίσος και τις αντιπαλότητες εντός του βασιλείου της μεταξύ της καθολικής φατρίας του Δούκα Ερρίκου Α΄ του Γκιζ (Μιγκέλ Μποσέ) και της προτεσταντικής φατρίας με αρχηγό τον Ναύαρχο Γκασπάρ ντε Κολινί (Ζαν-Κλοντ Μπριαλί). Ο φόβος, η εχθρότητα και η βία γίνονται αισθητές ακόμη και στην Παναγία των Παρισίων, όπου γίνεται ο γάμος. Τα αδέρφια της Μαργκό εμφανίζουν μια ανεξέλεγκτη αλαζονεία και δεν κρύβουν τη διφορούμενη σχέση που έχουν με την αδερφή τους. Η Μαργκό είναι μια αλαζονική και ασταθής πριγκίπισσα. Η βασίλισσα Αικατερίνη διατάζει τη δολοφονία του Κολινί, ο οποίος ασκεί μεγάλη επιρροή στον βασιλιά γιο της, την ίδια ημέρα του γάμου της κόρης της.
Την επίθεση στον Κολινί ακολουθεί η διαβόητη σφαγή του Αγίου Βαρθολομαίου του 1572, όπου χιλιάδες Ουγενότοι σφαγιάζονται, έξι μόλις μέρες μετά το γάμο. Αυτές οι σκοτεινές ώρες θα κάνουν τη Μαργκό να ανακαλύψει έννοιες που δεν είχε μάθει ποτέ πριν: αλτρουισμό, φιλία και αγάπη.
Η Μαργκό ξεκινά μια παθιασμένη σχέση με τον στρατιώτη ντε Λα Μολ, επίσης Ουγενότο αριστοκράτη. Ακολουθούν δολοφονίες με δηλητηρίαση, καθώς οι ίντριγκες της βασιλικής αυλής πολλαπλασιάζονται και η Αικατερίνη σχεδιάζει να ανεβάσει στον θρόνο τον γιο της δούκα του Ανζού, απειλώντας τις ζωές των ντε Λα Μολ, της Μαργκό και του Ερρίκου της Ναβάρρας. Ένα βιβλίο με σελίδες δηλητηριασμένες με αρσενικό που προορίζεται για τον Ερρίκο, ο οποίος έχει ήδη ασπασθεί τον Καθολικισμό για να επιβιώσει, καταλήγει στον βασιλιά Κάρολο και προκαλεί τον αργό, οδυνηρό θάνατό του. Ο Ερρίκος δραπετεύει στο βασίλειό του στη Ναβάρρα και στέλνει τον Λα Μολ να πάρει τη Μαργκό, αλλά ο ντε Γκιζ τον συλλαμβάνει. Ο ντε Λα Μολ αποκεφαλίζεται στη Βαστίλη πριν μπορέσει η Μαργκό να τον σώσει και ο βασιλιάς Κάρολος τελικά πεθαίνει. Η Μαργκό δραπετεύει μεταφέροντας το βαλσαμωμένο κεφάλι του αγαπημένου της καθώς ο δούκας του Ανζού ανακηρύσσεται βασιλιάς της Γαλλίας ως Ερρίκος Γ'.
Βραβεία -Υποψηφιότητες
Στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1994, η ταινία κέρδισε το Βραβείο Κριτικής Επιτροπής και η Βίρνα Λίζι βραβεύτηκε με το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού για το ρόλο της ως Αικατερίνη των Μεδίκων. Επίσης, στην 20ή τελετή απονομής των βραβείων Σεζάρ, έλαβε πέντε βραβεία Σεζάρ, μεταξύ των οποίων το βραβείο Καλύτερης ηθοποιού για την Ιζαμπέλ Ατζανί. Το 1995 η ταινία ήταν υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερων Κοστουμιών.
Η ταινία προβλήθηκε το 2005, σε ειδικό αφιέρωμα του 46ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στον σκηνοθέτη Πατρίς Σερό.
Λεοντίδα φυλή
thumb|right|300 px|Αναμνηστικό ανάγλυφο νίκης της Λεοντίδας φυλής σε ιππικούς αγώνες, 4ος αιώνας π.Χ., [[Αρχαιολογικό Μουσείο Αρχαίας Αγοράς|Μουσείο Αρχαίας Αγοράς, Στοά του Αττάλου.]] Με την ονομασία Λεοντίς ή Λεωντίς ή Λεοντίς φυλή (αρχαία ελληνικά: Λεοντίς) ή Λεοντίδα φυλή (σύγχρονα ελληνικά) για την φυλή και Λεοντίδα (γενική: Λεοντίδος) για την περιοχή και με το όνομα (άρθρο: ο) Λεοντίδης (αρχαία ελληνικά: Λεωντίδης), ή (άρθρο πληθυντικού: οι) Λεοντίδες (αρχαία ελληνικά: Λεωντίδαι), για τα μέλη της φυλής και τους κατοίκους της περιοχής αυτής, αναφέρεται μια από τις φυλές της Αρχαίας Ελλάδας και μία από τις 10 φυλές της Αρχαίας Αθήνας, οι οποίοι κατοικούσαν στην ομώνυμη περιοχή της  Λεοντίδας, η οποία περιλάμβανε μια σειρά από δήμους της περιοχής της σύγχρονης Ελλάδας που είναι γνωστή ως Αττική.
Ονομασία
Η Λεοντίδα, (της οποίας το όνομα πρωτοεμφανίζεται σε βάση αγάλματος, που αφιερώθηκε μετά από κάποια νίκη της φυλής) πήρε το όνομά της από τον μυθικό Λέοντα, γιο του Ορφέα).
Οι 10 φυλές της Αρχαίας Αθήνας
Η φυλή και η περιοχή των 20 Οιηνίδων δήμων ήταν μέρος της μεγάλης πόλης-κράτους της αρχαίας Αθήνας, η οποία διοικούταν από εκπροσώπους των 10 φυλών της Αττικής, με βάση τη διαίρεση του Κλεισθένη, οι οποίες ήταν οι εξής:
Οι δήμοι της Λεοντίδος
Η φυλή  Λεοντίς, με βάση τη διαίρεση του Κλεισθένη, είχε κατανεμηθεί σε διάφορες περιοχές, που καταλάμβαναν οι δήμοι, που ανήκαν σε αυτήν και έφεραν τις ονομασίες:
Ιστορικές ασάφειες
Υπάρχουν μερικές ιστορικές ασάφειες σχετικά με την ταύτιση ή τα ονόματα μερικών δήμων αυτής της φυλής, σε σχέση με άλλες:
Η συμμετοχή των δήμων στην αρχαία Βουλή
Η αντιπροσωπευτική ποσόστωση των εκπροσώπων - βουλευτών των δήμων της Λεοντίδος (στον παρακάτω πίνακα) αποδεικνύει και τη σημαντική συμμετοχή της φυλής αυτής, κατά την πρώτη (508 π.Χ. - 306 π.Χ.) και τη δεύτερη περίοδο (306 π.Χ. - 223 π.Χ.) της διακυβέρνησής της, μέσω της αρχαίας αθηναϊκής Βουλής και της Εκκλησίας του δήμου, ειδικότερα την περίοδο μεταξύ των ετών 343 π.Χ. - 253 π.Χ..
Προσωπικότητες από την Λεοντίδα
Με καταγωγή γενικά από την Λεοντίδα, αναφέρονται οι εξής:
Από το δήμο του Αλιμούντος, γνωστοί, ήταν:
Από το δήμο Φρεαρρών, γνωστοί, ήταν:
Νεότερες πηγές
Κατηγορία:Φυλές της αρχαίας Αθήνας
Πία Μαρία της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα
H Πία Μαρία, (πορτογαλ. Pia Maria de Orléans e Bragança, 4 Μαρτίου 1913 - 24 Οκτωβρίου 2000) από τον Οίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα ήταν κόρη του πρίγκιπα της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Λουδοβίκου της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα και της Μαρία Πία των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Αλφόνσου, κόμη της Καζέρτα.
Η Πία Μαρία Ρανιέρα Ισαβέλλα Αντωνία Βικτωρία Θηρεσία Αμαλία Γεράρδα Ραϊμούνδη Άννα Μιχαέλα Ραφαέλα Γαβριέλα Γκοντζάγκα γεννήθηκε στις Κάννες. Το 1920 απεβίωσε ο πατέρας της 42 ετών και το 1921 η εκ πατρός μάμμη της Ισαβέλλα των Μπραγκάνσα, διάδοχος της αυτοκρατορίας της Βραζιλίας, έτσι ο μεγαλύτερος αδελφός της Πέτρος Ερρίκος διεκδίκησε τον τίτλο του αυτοκρατορικού πρίγκιπα της Βραζιλίας και τη θέση του επικεφαλής του αυτοκρατορικού Οίκου της Βραζιλίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1948 τον Ρενέ-Ζαν-Μαρί-Νικολά ντε Νικολάι κόμη του Νικολάι (1910-1954) γιο του μαρκησίου του Γκουσανβίλ, και είχε τέκνα:
Η Χήρα (ταινία, 2018)
Η ταινία Η Χήρα (αγγλικά: Greta) είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ του 2018 σε σκηνοθεσία του Νιλ Τζόρνταν και σενάριο του Ρέι Ράιτ και Νιλ Τζόρνταν. Στην ταινία πρωταγωνιστούν η Ιζαμπέλ Υπέρ, η Κλόι Γκρέις Μορέτζ, η Μάικα Μονρό, ο Κολμ Φιόρε και ο Στίβεν Ρία. Η ταινία ακολουθεί μια νεαρή γυναίκα, καθώς επιστρέφει μία τσάντα που βρίσκει στο μετρό σε μία μοναχική γυναίκα, η οποία γίνεται εμμονική μαζί της.
Η Χήρα πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο στις 6 Σεπτεμβρίου 2018. Κυκλοφόρησε θεατρικά την 1η Μαρτίου 2019 στις Ηνωμένες Πολιτείες, από τη Focus Features. Η ταινία έχει κερδίσει πάνω από 18 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και έχει λάβει μικτές κριτικές από κριτικούς.
Πλοκή
Η Φράνσις ΜακΚόλεν (Κλόι Γκρέις Μορέτζ) είναι μια νεαρή σερβιτόρα που ζει στη Νέα Υόρκη με τη φίλη της Έρικα (Μάικα Μονρό). Η Φράνσις εξακολουθεί να πενθεί για τον θάνατο της μητέρας της, που συνέβη ένα χρόνο πριν, και η σχέση της με τον εργασιομανή πατέρα της, Κρις (Κολμ Φιόρε), είναι λίγο ψυχρή. Ένα πρωί, η Φράνσις βρίσκει μια τσάντα στο μετρό. Μέσα βρίσκει την ταυτότητα μίας γυναίκας με το όνομα Γκρέτα Χιντέγκ (Ιζαμπέλ Υπέρ). Η Φράνσις επισκέπτεται τη Γκρέτα ώστε να της επιστρέψει την τσάντα και η Γκρέτα την προσκαλεί μέσα στο σπίτι της για ένα φλιτζάνι καφέ.
Η Γκρέτα λέει στη Φράνσις ότι είναι μία χήρα από τη Γαλλία και η κόρη της είναι ακόμα εκεί, σπουδάζοντας στο Παρίσι. Η Φράνσις αρχίζει να περνάει χρόνο με τη Γκρέτα, καθώς θλίβεται από την ιστορία της και τη μοναξιά της, και θέλει να της κρατήσει λίγη συντροφιά, παρά τις αντιρρήσεις της Έρικα, ότι η φιλία τους δεν είναι φυσιολογική. Ένα βράδυ, ενώ η Φράνσις δειπνεί με την Γκρέτα, βρίσκει ένα ντουλάπι γεμάτο με πολλές τσάντες, ίδιες με αυτήν που βρήκε στο μετρό και η ίδια. Στις τσάντες επισυνάπτονται ονόματα ανθρώπων και αριθμοί τηλεφώνων, συμπεριλαμβανομένων της Φράνσις.
Η Φράνσις, θορυβημένη από αυτή την ανακάλυψή, αποφασίζει να διακόψει τις σχέσεις της με την Γκρέτα. Η Γκρέτα αρχίζει να καταδιώκει τη Φράνσις, βλέποντας τον εαυτό της ως αντικαταστάτρια της νεκρής μητέρας της Φράνσις. Την παρενοχλεί πολλές φορές και εμφανίζεται ακόμη και στο εστιατόριο όπου δουλεύει η Φράνσις, προκαλώντας μια υπερβολική σκηνή που έχει ως αποτέλεσμα να συλληφθεί η Γκρέτα και να απολυθεί η Φράνσις από το συγκεκριμένο μαγαζί. Η Γκρέτα παρακολουθεί επίσης και την Έρικα. Οι Φράνσις και Έρικα θέλουν να της κάνουν μήνυση, αλλά ένας αστυνομικός της ενημερώνει ότι πρέπει να γίνει κάτι εξαιρετικά υπερβολικό ώστε να μπορέσουν να την καταγγείλουν, ακόμη όμως κι αν συμβεί κάτι τέτοιο, η διαδικασία αυτή θα διαρκέσει πολλούς μήνες. Η Φράνσις αργότερα ανακαλύπτει ότι σχεδόν όλα όσα της είπε η Γρέτα για τη ζωή της, ήταν ψέματα: όχι μόνο δεν είναι από τη Γαλλία, η καταγωγή της είναι ουγγρική, αλλά η κόρη της Γκρέτα αυτοκτόνησε πριν από χρόνια λόγω της σαδιστικής συμπεριφοράς της μητέρας της.
Η Φράνσις βρίσκεται σε δίλημμα, για το αν θα κάνει διακοπές με τον πατέρα της ή την Έρικα. Στη συνέχεια, η Έρικα προτείνει στη Φράνσις να πει στη Γκρέτα ότι θα φύγει, αλλά στην πραγματικότητα η ίδια να μείνει. Το επόμενο πρωί, αφότου η Γκρέτα ανακαλύπτει το ψέμα που της είπε η Φράνσις ώστε να την ξεφορτωθεί, η Γκρέτα αποφασίζει να απαγάγει τη Φράνσις. Την κλειδώνει, σε ένα ξύλινο μπαούλο παιχνιδιών σε ένα μυστικό δωμάτιο και μετά χρησιμοποιεί το κινητό της Φράνσις για να στείλει ξεχωριστά μηνύματα στην Έρικα και τον πατέρα της Φράνσις, ώστε η Έρικα να πιστεύει ότι η Φράνσις βρίσκεται μαζί με τον πατέρα της, και ο πατέρας της να πιστεύει ότι η Φράνσις βρίσκεται μαζί με την Έρικα. Όταν η Φράνσις καταφέρει να απελευθερωθεί από το δωμάτιο που η Γκρέτα την κρατάει φυλακισμένη, βρίσκει ρούχα και ταυτότητες άλλων νεαρών γυναικών που η Γκρέτα είχε ήδη απαγάγει πριν από καιρό.
Η Έρικα και ο Κρις τελικά συναντούν ο ένας τον άλλον και ανακαλύπτουν ότι η Φράνσις δεν είναι μαζί με κανέναν από τους δύο. Με την πάροδο του χρόνου, η Γκρέτα αναγκάζει τη Φράνσις να μάθει ουγγρικά καθώς και πιάνο. Κατά τη διάρκεια ενός μαθήματος μαγειρικής, η Φράνσις κόβει το δάχτυλο της Γκρέτα και τη χτυπάει στο κεφάλι. Η Φράνσις προσπαθεί να δραπετεύσει, αλλά όλες οι πόρτες και τα παράθυρα είναι κλειστά. Τρέχει στο υπόγειο ώστε να βρει μια έξοδο και βρίσκει ένα από τα προηγούμενα θύματα της Γκρέτα. Η Γκρέτα ανακτά τις δυνάμεις της και ξανά κλειδώνει τη Φράνσις μέσα στο μυστικό δωμάτιο.
Ένα απροσδιόριστο χρονικό διάστημα περνά. Η Γκρέτα αφήνει μια άλλη τσάντα στο μετρό και μια νεαρή γυναίκα τη φέρνει στο σπίτι της Γκρέτα. Προσκαλεί το κορίτσι και του προσφέρει ένα φλιτζάνι καφέ. Η Γκρέτα πίνει το φλιτζάνι της και αρχίζει να αισθάνεται λιποθυμία. Η γυναίκα βγάζει την περούκα της και αποκαλύπτει ότι είναι η Έρικα, η οποία έχει ρίξει υπνωτικό στο φλιτζάνι της Γκρέτα. Χλευάζει τη Γκρέτα και της λέει ότι ψάχνει για την τσάντα της στο μετρό εδώ και πολύ καιρό. Τελικά, η Έρικα βρίσκει τη Φράνσις. Καθώς προσπαθούν να ξεφύγουν, η Γκρέτα, αναδύεται από τις σκιές και αρπάζει τη Φράνσις, αλλά τότε λιποθυμάει.
Η Έρικα και η Φράνσις τοποθετούν το σώμα της Γκρέτα στο μπαούλο παιχνιδιών και φεύγουν, χρησιμοποιώντας μία μεταλλική μινιατούρα του Πύργου του Άιφελ για να το κλειδώσουν. Αφού φεύγουν από το δωμάτιο για να καλέσουν την αστυνομία, η Γκρέτα προσπαθεί να ανοίξει το μπαούλο, αλλά ο Πύργος Του Άιφελ την εμποδίζει.
Παραγωγή
Τον Μάιο του 2017, ανακοινώθηκε ότι η Ιζαμπέλ Υπέρ και η Κλόι Γκρέις Μορέτζ είχαν υπογράψει για να πρωταγωνιστήσουν στην ταινία, με τίτλο Η Χήρα (αγγλικά: The Widow). Τον Αύγουστο του 2017, η Μάικα Μονρό έγινε μέλος του καστ. Τον Σεπτέμβριο του 2017, προστέθηκαν επίσης οι Κολμ Φιόρε, Στίβεν Ρία και Ζάουι Άστον.
Η ταινία δημιουργήθηκε από τη Metropolitan Films σε συνεργασία με τη Lawrence Bender Films, Little Wave Productions και Sidney Kimmel Entertainment. Έλαβε επίσης επιχορήγηση παραγωγής 650.000 ευρώ από το Ιρλανδικό Συμβούλιο Κινηματογράφου.
Πρέμιερα
Η ταινία είχε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο στις 6 Σεπτεμβρίου 2018. Λίγο αργότερα, η Focus Features απέκτησε τα δικαιώματα διανομής της ταινίας, έχοντας προβλέψει έσοδα 4 εκατομμυρίων δολαρίων, αν και ορισμένες πηγές πίστευαν ότι ο αριθμός ήταν τόσο υψηλός όσο 6 εκατομμύρια δολάρια. Κυκλοφόρησε θεατρικά την 1η Μαρτίου 2019 στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Box office
Στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, Η Χήρα κυκλοφόρησε μαζί με την A Madea Family Funeral και προβλεπόταν να κερδίσει περίπου 6 εκατομμύρια δολάρια από 2.000 θέατρα κατά το εναρκτήριο Σαββατοκύριακο. Κέρδισε 1,6 εκατομμύρια δολάρια την πρώτη μέρα, συμπεριλαμβανομένων 350.000 $ από τις προεπισκοπήσεις της Πέμπτης το βράδυ. Έκανε το ντεμπούτο της με 4,6 εκατομμύρια δολάρια, τερματίζοντας όγδοη στο box office.
Κριτικές
Στον ιστότοπο συγκεντρωτικών κριτικών Rotten Tomatoes, η ταινία έχει βαθμολογία έγκρισης 60%, με βάση 269 κριτικές, με μέση βαθμολογία 5,7 / 10. Στο Metacritic, η ταινία έχει μέσο σκορ 54 από τα 100, με βάση 42 κριτικούς, δείχνοντας "μικτές ή μέσες κριτικές". Το κοινό που ερωτήθηκε από το CinemaScore έδωσε στην ταινία έναν μέσο βαθμό "C" σε κλίμακα A + έως F.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 2018 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Ιλούλα
Η Ιλούλα (Ilula), είναι η διοικητική πρωτεύουσα και Τμήμα της Περιοχής Κιλόλο (Kilolo District) στην Περιφέρεια Ιρίνγκα (Iringa Region) της Τανζανίας. Η Ιλούλα (Ilula), απέχει 50 χλμ. (περίπου 90 λεπτά με τα τοπικά mini-bus) βορειοανατολικά της Ιρίνγκα, στην κεντρική οδό η οποία ενώνει το Νταρ ες Σαλαάμ με τη Ζάμπια.
Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2002, ο πληθυσμός στο Τμήμα ήταν 28.117 άτομα. Στην πόλη βρίσκεται το Λουθηρανικό Νοσοκομείο της Ιλούλα (Ilula Lutheran Hospital). το οποίο λειτουργεί από τους Λουθηρανούς.
Δείτε επίσης
thumb|left|250px|Χάρτης της [[Περιφέρεια Ιρίνγκα|Περιφέρειας Ιρίνγκα, με τις Περιοχές (Επαρχίες) της.]]
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Βία Πραινεστίνα
μικρογραφία|300x300εσ|Η διαδρομή της Βία Πραινεστίνα από τη [[Ρώμη σε χάρτη του αρχαίου Λατίου.]]
Η Οδός προς την Πραινέστη, λατιν.: Via Praenestina, ιταλ.: Via Prenestina, ήταν ένας αρχαίος ρωμαϊκός δρόμος στην κεντρική Ιταλία. Ξεκινούσε από τα ανατολικά της ρώμης και προχωρούσε ανατολικότερα.
Αρχικά ονομαζόταν Βία Γαβιάνα, από τους Γάβιους (Gabii), την αρχαία πόλη του Παλαιού Λατίου στην οποία οδηγούσε, αλλά έλαβε νέο όνομα, όταν επεκτάθηκε μέχρι την Πραινέστη (σημερινή Παλαιστρίνα). Μόλις περνούσε την Πραινέστη, η οδός συνέχιζε προς τα Απέννινα και την πηγή του ποταμού Άνιο.
Στο 9ο μίλι ο δρόμος διασχίζει μία χαράδρα δίπλα στην καλοδιατηρημένη και υψηλή Πόντε ντι Νόνα, με επτά τόξα, την ωραιότερη αρχαία γέφυρα στην περιοχή της Ρώμης. Η κατεύθυνση του δρόμου είναι, λαμβάνοντας υπόψη τη δυσκολία της χώρας πέρα από τους Γάβιους, πολύ ευθεία. Στα μισά του δρόμου μεταξύ Γαβίω και Πραινέστης βρίσκεται μία καλά διατηρημένη μονότοξη γέφυρα, η Πόντε Αμάτο.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ρωμαϊκές οδοί στην Ιταλία
Γκούντερτουχ
Το ύφασμα του Γκούντερ (χρησιμοποιήθηκε ως σάβανο) είναι ένα κομμάτι βυζαντινού μεταξωτού υφάσματος στο οποίο απεικονίζεται τη θριαμβευτική επιστροφή ενός Ρωμαίου Αυτοκράτορα από μία νικηφόρα εκστρατεία. Το κομμάτι υφάσματος αγοράστηκε, ή πιθανότατα προσφέρθηκε ως δώρο στον Γκούντερ, επίσκοπο του Μπάμπεργκ, κατά τη διάρκεια της μετάβασής του το 1064–65 στους Αγίους Τόπους για προσκύνημα. Ο Γκούντερ απεβίωσε στο ταξίδι επιστροφής, και τάφηκε μαζί το Γκούντερτουχ στον καθεδρικό ναό του Μπάπεργκ. Το ύφασμα ανακαλύφθηκε ξανά το 1830, και έκτοτε εκτίθεται στο Μουσείο της επισκοπής Μπάμπεργκ.
Ιστορία
Τον Νοέμβριο του 1064, ο Γκούντερ συμμετείχε στο λεγόμενο " Μεγάλο Γερμανικό Προσκύνημα " στην Ιερουσαλήμ, υπό την ηγεσία του αρχιεπισκόπου του Mainz, Siegfried I. ο επίσκοπος της Ουτρέχτης, William I · και ο επίσκοπος του Ρέγκενσμπουργκ, Όθωνα φον Ρέντενμπουργκ Οι προσκυνητές, που αριθμούσαν περίπου 7.000 άτομα, ταξίδεψαν στην Ουγγαρία και στη συνέχεια μέσω της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στους Αγίους Τόπους.