cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πύργος της Πυρίτιδας (Ρίγα)
Ο Πύργος της Πυρίτιδας (Pulvertornis) ευρίσκεται στη Ρίγα της Λετονίας, ενώ, αρχικά, αποτελούσε μέρος των αμυντικών οχυρώσεων της πόλης. Ο Πύργος της Πυρίτιδας ανακατασκευάστηκε την περίοδο μεταξύ του 1937 και του 1940, όταν και συμπεριλήφθηκε στο κτιριακό σύμπλεγμα του Λετονικού Πολεμικού Μουσείου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρίγα Πυργος Πυριτιδας
Ποπ μουσική
Ποπ ονομάζεται ένα είδος μουσικής το οποίο σχετίζεται με ελαφριές μορφές ξένης μουσικής, ή αντίστοιχες ελληνικές δημιουργίες πάνω στα ίδια πρότυπα ρυθμού και μελωδίας (δεν θα πρέπει όμως να συγχέεται με την αντίστοιχη ελληνική λαϊκή μουσική σκηνή). Ο όρος Ποπ προέρχεται από τον αγγλικό όρο popular, που σημαίνει δημοφιλής.
Κάποια από τα πιο κοινά θέματα στα οποία αναφέρεται η ποπ μουσική είναι τα συναισθήματα και η ρομαντική αγάπη. Τα κύρια μουσικά όργανα που χρησιμοποιούνται είναι η κλασική κιθάρα, η ηλεκτρική κιθάρα, το αρμόνιο και τα ντραμς.
Κάποιες κατηγορίες της ποπ είναι: Ο όρος 'ποπ' συμπεριλαμβάνει το ροκ ν ρολλ, το ροκ (με το οποίο το 1960 και 1970 συχνά ταυτιζόταν η 'ποπ') την ρέγκε και την ελαφρά μουσική του 20ού αιώνα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δυτικός πολιτισμός Κατηγορία:Pop μουσική
Μεταμόρφωση (αποσαφήνιση)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Αυξητικά υλικά
Αυξητικά υλικά, απλώς αυξητικά (αγγλ. Auxetics, Auxetic structures) είναι δομές ή υλικά τα οποία έχουν αρνητικό λόγο Poisson.
Τι είναι;
Τα αυξητικά υλικά μπορεί να είναι απλά μόρια, ή κρυσταλλικά ή να είναι συνήθως χημικές δομές από μακρομόρια. Μπορεί να έχουν εφαρμογές σε εξειδικευμένες χρήσεις, όπως αλεξίσφαιρα γιλέκα, υλικά αποθήκευσης ή στοίβαξης, απορροφητικά υλικά, ειδικά αθλητικά είδη (προφύλαξης), πολύστρωτα σύνθετα, κ.α.
Προέλευση όρου
Ο διεθνής τεχνικός όρος, Auxetics, προέρχεται από την ελληνική λέξη «αὐξητικός» (auxetikos) και καθιερώθηκε το 1996 από τον καθηγητή Ken Evans του Πανεπιστημίου Exeter.
Παραδείγματα
Ορισμένα παραδείγματα αυξητικών υλικών, συμπεριλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Υλικά
Μεταμόρφωση Χαλκιδικής
Γεωγραφία
Αποτελεί έδρα της τοπικής κοινότητας Μεταμόρφωση με μόνιμο πληθυσμό 600 κατοίκων, που περιλαμβάνει τον ομώνυμο οικισμό και το Μετόχι, που αποτελεί θέση μονής του Ιωάννου Προδρόμου με 69 κατοίκους. Σύμφωνα την τελευταία απογραφή του 2011, ο μόνιμος πληθυσμός μόνο της Μεταμόρφωσης φτάνει τους 531 κατοίκους. Ανήκει διοικητικά στην δημοτική ενότητα Ορμύλιας του δήμου Πολυγύρου. Απέχει γύρω στα 90 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη, 30 χιλιόμετρα από τα Νέα Μουδανιά και τον Πολύγυρο, και 25 χιλιόμετρα από τον Νέο Μαρμαρά. Γεωγραφικά βρίσκεται στον μυχό του Τορωναίου κόλπου, στην αρχή της χερσονήσου της Σιθωνίας, σε δασώδη πλαγιά και δίπλα στη θάλασσα.
Ιστορία
Το χωριό είναι πολύ γνωστό για τις κατασκηνώσεις που διαθέτει και φιλοξενούν πολλά παιδιά κατά την περίοδο του καλοκαιριού. Είναι η μαθητική κατασκήνωση, Η ιδιωτική κατασκήνωση"Καλύβα" και η κατασκήνωση "Ονειράτα".
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χαλκιδικής Κατηγορία:Δήμος Ορμύλιας Κατηγορία:Δήμος Πολυγύρου
Αεροπορικά καύσιμα
Τα καύσιμα αεροπορίας, γνωστά και ως αεροπορικά καύσιμα ή καύσιμα αεριωθουμένων, είναι υγρά καύσιμα που προορίζονται για κινητήρες αεροπλάνων. Πρόκειται για μια πολύ ειδική κατηγορία καυσίμων που διέπονται από πολύ αυστηρές προδιαγραφές ποιότητας δεδομένων των συνθηκών χρήσης τους. Βασικό συστατικό τους αποτελεί η κηροζίνη, προϊόν απόσταξης πετρελαίου, στην οποία έχει γίνει επεξεργασία απομάκρυνσης των μερκαπτανών.
Κατηγορίες
Οι γενικές κατηγορίες αεροπορικών καυσίμων είναι:
Τα συχνότερα χρησιμοποιούμενα και διακινούμενα αεροπορικά καύσιμα στην Ελλάδα και διεθνώς είναι τα καύσιμα στροβιλοκινητήρων (Jet Fuel) που ακολουθούν:
Διεθνείς Προδιαγραφές
Οι προδιαγραφές των προϊόντων είναι ο μηχανισμός προσδιορισμού και ελέγχου των, απαραίτητων για την ικανοποιητική και αξιόπιστη απόδοσή τους, ιδιοτήτων τους από τους παραγωγούς και τους χρήστες.
Καύσιμα (Jet Fuel) πολιτικής αεροπορίας
Δύο οργανισμοί έχουν λάβει ηγετικό ρόλο στην θέσπιση και τήρηση προδιαγραφών για καύσιμα προοριζόμενα για χρήση σε πολιτικά αεροσκάφη. Πρόκειται για την ASTM (American Society for Testing and Materials), της οποίας η Επιτροπή D-2 "Προϊόντα Πετρελαίου και Λιπαντικά" είναι υπεύθυνη γιια τις προδιαγραφές αεροπορικών καυσίμων, και το MOD (United Kingdom Ministry of Defence). Οι προδιαγραφές που εκδίδουν οι δύο οργανισμοί είναι παρόμοιοι αλλά δεν ταυτίζονται. Μεμονωμένα κράτη εκδίδουν δικές τους προδιαγραφές οι οποίες όμως ειναι παραπλήσιες και συνήθως ταυτόσημες είτε με τις προδιαγραφές της ASTM ή με αυτές του MoD.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο υπάρχει κοινή προδιαγραφή για την πολιτική και πολεμική αεροπορία. Η Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας έχει εξουσιοδοτήσει το Υπουργείο Αμύνης (MoD) για τη θέσπιση προδιαγραφών. Το πρότυπο Defence Standard 91-91 (πρώην DERD 2494) αναθεωρείται κάθε περίπου τρία χρόνια ενώ παράλληλα για επείγουσες αλλαγές εκδίδονται σχετικές τροποποιήσεις (amendments). Οι διαφορές των προδιαγραφών του για το JET A-1 ως προς αυτές του ASTM D1655 είναι ελάχιστες.
Η Ρώσικη προδιαγραφή GOST 10227 καλύπτει τις απαιτήσεις, μεταξύ άλλων, του καυσίμου τύπου ελαφράς κηροζίνης (TS-1), που χρησιμοποιείται στις χώρες CIS.
Η ΙΑΤΑ (International Air Transport Association) εκδίδει την οδηγία Aviation Turbine Fuels Specifications (Προδιαγραφές Αεροπορικών Καυσίμων Στροβιλοκινητήρων)
Η ομάδα των πολυεθνικών πετρελαϊκών εταιριών που διαχειρίζονται συστήματα αεροπορικών καυσίμων διεθνώς (BP, Chevron, Eni, ExxonMobil, Kuwait Petroleum, Shell, Statoil και Total) έχει την επωνυμία Joint Inspection Group (JIG) και έχει καθορίσει ως προδιαγραφή του JET A-1 σε έγγραφο κοινής συμφωνίας: το AFQRJOS (Απαιτήσεις Ποιότητας Αεροπορικών Καυσίμων για τα Κοινά Λειτουργικά Συστήματα / Aviation Fuel Quality Requirements For Jointly Operated Systems) που αναφέρεται και ως Joint Checklist. Το έγγραφο αυτό ενσωματώνει τις αυστηρότερες προδιαγραφές από τα δύο πρότυπα British MoD DEF STAN91/91 και ASTM D1655, JET A-1. Αρκετές εταιρίες παραγωγής καυσίμων, παράγουν καύσιμο βάσει του Joint Checklist ώστε να πληροί και τις δύο προδιαγραφές.
Καύσιμα πολεμικής αεροπορίας
Τα κύρια καύσιμα αεροπορίας για χρήση σε πολεμικά αεροσκάφη ακολουθούν τις παρακάτω προδιαγραφές :
Αεροπορικές Βενζίνες (AvGas)
Οι Βενζίνες Αεροπορίας (Aviation Gasolines) διέπονται από τις προδιαγραφές ASTM D910 ή / και Def Stan 91-90 (DERD 2485). Οι συγκεκριμένες προδιαγραφές έχουν καθοριστεί ώστε να εξασφαλίζουν ικανοποιητική απόδοση σε κινητήρες αεροσκαφών τύπου ανάφλεξης με σπινθήρα, σε μεγάλο εύρος λειτουργικών συνθηκών.
Χαρακτηριστικά και επιδόσεις
Εφόσον η βασική λειτουργία ενός αεροπορικού καυσίμου για στροβιλοκινητήρες είναι η παροχή ενέργειας σε αεροσκάφη, η περιεκτικότητα σε ενέργεια και η ποιότητα καύσης είναι τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά επίδοσης του καυσίμου. Άλλα σημαντικά χαρακτηριστικά είναι η σταθερότητα, η λιπαντικότητα, η πτητικότητα, η μη-διαβρωτικότητα και η καθαρότητα.
Περιεχόμενη Ενέργεια
Ο στροβιλοκινητήρας του αεροσκάφους παράγει ενέργεια μετατρέποντας την χημική ενέργεια που είναι αποθηκευμένη στο καύσιμο σε έναν συνδυασμό μηχανικής ενέργειας και θερμότητας. Στα περισσότερα αεροσκάφη ο χώρος είναι πολύτιμος, συνεπώς η ποσότητα ενέργειας που περιέχεται σε μια ορισμένη ποσότητα καυσίμου είναι σημαντική.
Η ενέργεια που βρίσκεται αποθηκευμένη στο αεροπορικό καύσιμο είναι μετρήσιμη και μετράται μέσω της χαμηλής θερμογόνου δύναμης, αφού το νερό μένει στα καυσαέρια με μορφή ατμού. Η περιεχόμενη ενέργεια μπορεί να εκφραστεί ανά μονάδα μάζας (MJ/kg,Btu/lb) ή ανά μονάδα όγκου(MJ/l, Btu/gal).
Εφόσον η περιεχόμενη ενέργεια κάθε διαφορετικού υδρογονάνθρακα διαφέρει, η σύσταση του jet fuel έχει αντίκτυπο στην περιεχόμενη ενέργεια του καυσίμου. Συνήθως η πρόβλεψη γίνεται βάσει της πυκνότητας του καυσίμου, η οποία επίσης είναι συνάρτηση της σύστασής του. Σε γενικές γραμμές τα πυκνότερα καύσιμα έχουν υψηλότερη ενέργεια ανά μονάδα όγκου (και χαμηλότερη ανά μονάδα μάζας).
Mέθοδοι ελέγχου Κατώτερης Θερμογόνου Δύναμης
Κατώτερη θερμογόνος δύναμη: ASTM D 3338 Estimation of Net Heat of Combustion of Aviation Fuels: Η κατώτερη θερμογόνος δύναμη ενός δείγματος υπολογίζεται κατ' εκτίμηση βάσει του API gravity, των περιεχόμενων αρωματικών και του προφίλ απόσταξης. Η εκτίμηση βασίζεται σε εξίσωση συσχετισμού που έχει αναπτυχθεί για ένα μεγάλο εύρος καυσίμων. ASTM D 4809Heat of Combustion of Liquid Hydrocarbon Fuels by BombCalorimeter (μέθοδος διαιτησίας): Ένα ζυγισμένο δείγμα του καυσίμου τοποθετείται σε ένα θερμιδόμετρο βόμβας οξυγόνου υπό προδιαγεγραμμένες συνθήκες. Το καύσιμο αναφλέγεται και η αύξηση της θερμοκρασίας του θερμιδομέτρου χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό της θερμογόνου δύναμης. ASTM D4529/IP 381.
Χαρακτηριστικά καύσης
Η βασική διαφορά μεταξύ των κινητήρων εμβόλου και των στροβιλοκινητήρων είναι ότι, στην πρώτη περίπτωση η καύση είναι διακοπτόμενη (συνεπώς ο χρονισμός ανάφλεξης είναι σημαντικός για την καλή απόδοση), ενώ στη δεύτερη είναι συνεχής (συνεπώς ο χρονισμός ανάφλεξης δεν είναι πολύ σημαντικός).
Σταθερότητα
Ένα καύσιμο θεωρείται σταθερό όταν οι ιδιότητές του δεν αλλάζουν. Αλλαγές στις ιδιότητες των καυσίμων μπορούν να επιφέρουν παράμετροι όπως ο χρόνος (σταθερότητα αποθήκευσης - storage stability) ή η έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες στον κινητήρα (θερμική σταθερότητα - thermal stability).
Ενδεχόμενη αστάθεια του καυσίμου προέρχεται απο χημικές αντιδράσεις που πραγματοποιούνται σταδιακά, περιλαμβανομένων αντιδράσεων οξείδωσης. Τα αρχικά προϊόντα αυτών τον αντιδράσεων είναι υπεροξείδια, τα οποία παρόλο που μένουν διαλυμένα στο καύσιμο μπορεί να δράσουν επιθετικά στα ελαστομερή του συστήματος καυσίμου. Στη συνέχεια μπορεί να δημιουργηθούν διαλυτά κομμιώδη και αδιάλυτα σωματίδια, τα οποία μπορεί να βουλώσουν φίλτρα καυσίμου και επικαθήσεις στις επιφάνειες των συστημάτων καυσίμου των αεροσκαφών, παρεμποδίζοντας τις διόδους μικρής διαμέτρου.
Σταθερότητα αποθήκευσης
Τα αεροπορικά καύσιμα που παράγονται, διακινούνται και αποθηκεύονται με το σωστό τρόπο είναι σταθερά για τουλάχιστον ένα έτος και στη συνέχεια μπορούν να χρησιμοποιηθούν αφού επιβεβαιωθεί η σταθερότητα των ιδιοτήτων μέσω ελέγχων. Το αεροπορικό καύσιμο συνήθως καταναλώνεται σε μικρό χρονικό διάστημα από την παραγωγή του, οπότε η σταθερότητα αποθήκευσης ενδιαφέρει περισσότερο σε περιτπώσεις που τηρούνται αποθέματα ασφαλείας, όπως στην πολεμική αεροπορία, ή για παράδειγμα σε μικρά αεροδρόμια που δεν έχουν μεγάλη κίνηση και άρα η κατανάλωση καυσίμων είναι μικρή.
Η σταθερότητα αποθήκευσης εξαρτάται από παραμέτρους όπως η σύσταση του καυσίμου, δεδομένου ότι την αστάθεια την προκαλούν τα περισσότερο δραστικά συστατικά και η έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες που μπορεί να επιταχύνουν τις αντιδράσεις που προκαλούν αστάθεια. Η βελτίωση της σταθερότητας αποθήκευσης μπορεί να προκύψει με την προσθήκη αντιοξειδωτικών.
Θερμική σταθερότητα / μέθοδοι ελέγχου
Πρόκειται για μία από τις πιο σημαντικές ιδιότητες του καυσίμου, εφόσον αυτό λειτουργεί μεταξύ άλλων ως μέσο ανταλλαγής θερμότητας, αφαιρώντας θερμότητα από το λιπαντικό του κινητήρα, τα υδραυλικά υγρά και τον εξοπλισμο κλιματισμού. Η θέρμανση του καυσίμου μπορεί να επιταχύνει αντιδράσεις που παράγουν κομμιώδη και σωματίδια, τα οποία μπορούν να επικαθήσουν στα φίλτρα, στις νόζλες ψεκασμού, στα κεντρικά συστήματα ελέγχου του κινητήρα και στους εναλλάκτες, προκαλώντας έτσι λειτουργικά προβλήματα και αυξημένες ανάγκες συντήρησης. Σε αυτή την περίπτωση τα αντιοξειδωτικά δεν βοηθούν, όπως στην αποθήκευση, ενώ ενδεχόμενα προβλήματα που δημιουργούνται στις μηχανές λόγω θερμικής αστάθειας γίνονται αντιληπτά κατόπιν εκατοντάδων ωρών λειτουργίας και μετά από καύση μεγάλου όγκου καυσίμου - επομένως δεν υπάρχει πρακτικός τρόπος ελέγχου σε αντίστοιχες συνθήκες με αυτές της λειτουργίας των κινητήρων.
Η λύση που έχει επιλεγεί για έλεγχο της θερμικής σταθερότητας στο εργαστήριο, είναι η έκθεση του καυσίμου σε πολύ πιο έντονες συνθήκες, ώστε να γίνει εφικτή η παρακολούθηση μετρήσιμου αποτελέσματος σε έναν λογικό χρόνο. Η συσκευή JFTOT (προφέρεται τζεφ'τότ) - Jet Fuel Thermal Oxidation Tester - βάσει της επίσημης μεθόδου ASTM D3241, υποβάλει το καύσιμο σε άντληση πάνω από μία θερμαινόμενη επιφάνεια αλουμινίου (που προσομοιώνει την επιφάνεια ενός εναλλάκτη θερμότητας καυσίμου-λιπαντικού) και στη συνέχεια άντληση δια μέσου φίλτρου που συγκρατεί όποια στερεά κατάλοιπα (που προσομοιώνει το ακροφύσιο ψεκασμού του καυσίμου).
Λιπαντικότητα
Λιπαντικότητα είναι η δυνατότητα μείωσης της τριβής μεταξύ στερεών επιφανειών σε σχετική κίνηση, συνεπώς είναι το μέτρο της αποτελεσματικότητας ενός υλικού ως μέσο λίπανσης. Οι κινητήρες αεροσκαφών βασίζονται στο καύσιμο για τη λίπανση κάποιων κινητών μερών στις αντλίες καυσίμου και στις μονάδες ελέγχου ροής.
Πρόκειται για έναν συνδυασμό υδροδυναμικής και οριακής λίπανσης: ένα στρώμα υγρού αποτρέπει τις αντίθετα κινούμενες επιφάνειες να έρθουν σε επαφή (οπότε τα μεγαλύτερου ιξώδους υγρά παρέχουν μεγαλύτερη υδροδυναμική λίπανση) και παράλληλα οι περιεχόμενες ενώσεις δημιουργούν ένα προστατευτικό στρώμα κατά της φθοράς, προσκολούμενες στις μεταλλικές επιφάνειες.
Τα straight run καύσιμα λειτουργούν καλά ως προς την παροχή οριακής λίπανσης και αυτό οφείλεται κυρίως στα ίχνη συγκεκριμένων οξυγονούχων, αζωτούχων και θειούχων ενώσεων (θεωρία στην οποία συνηγορεί το γεγονός αρκούν 10ppm προσθέτου βελτίωσης λιπαντικότητας για να κάνουν αποδεκτό ένα καύσιμο με κακή λιπαντικότητα). Η υδρογονοκατεργασία (διεργασία που μειώνει το θείο και τα αρωματικά) απομακρύνει αυτές τις ενώσεις που προκύπτουν φυσικά και παραμένουν μετά τη διύλιση, όμως η έλλειψη θείου και αρωματικών δεν σημαίνει οπωσδήποτε ότι το καύσιμο έχει κακή λιπαντικότητα, εφόσον καύσιμα με αντίστοιχες περιεκτικότητες θείου και αρωματικών διαφέρουν στην λιπαντικότητα.
Μέθοδος ελέγχου λιπαντικότητας
Κατά την εφαρμογή της μεθόδου ASTM D5001 "BOCLE wear scar diameter", μία ατσάλινη μπάλα μένει σταθερή, κόντρα σε ένα κυλινδρικό δαχτυλίδι που περιστρέφεται με σταθερή ταχύτητα ενώ βρίσκεται εν μέρει βυθισμένο στο καύσιμο. Στο τέλος του τεστ η μπάλα αφαιρείται και ελέγχεται για σημάδια φθοράς, των οποίων το μέγεθος είναι αντιστρόφως ανάλογο της λιπαντικότητας.
Πάντως, η απαίτηση μέτρησης λιπαντικότητας περιορίζεται στις περιπτώσεις καυσίμων που η σύστασή τους περιλαμβάνει: α) τουλάχιστον 20% έντονα υδρογονοκατεργασμένα συστατικά και ταυτόχρονα λιγότερα από 5% μη υδρογονοκατεργασμένα συστατικά ή β) συνθετικά συστατικά καυσίμου.
Ρευστότητα
Προφανώς το αεροπορικό καύσιμο πρέπει να μπορεί να ρέει από τις δεξαμενές αποθήκευσης στα φτερά του αεροσκάφους ως τον κινητήρα, μέσω του συστήματος καυσίμων του αεροσκάφους. Η ρευστότητα ως γενικός όρος αναφέρεται στην ικανότητα μιας ουσίας να ρέει αλλά δεν αποτελεί φυσική ιδιότητα: οι σχετικές με την ποσοτικοποίηση της ρευστότητας φυσικές ιδιότητες είναι το ιξώδες και το σημείο πήξης.
Τα αεροπορικά καύσιμα εκτίθενται σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες τόσο στο ύψος πτήσης (ειδικά σε διαδρομές προς τους πόλους τον χειμώνα) όσο και στο έδαφος σε περιοχές όπου παρατηρούνται ακραίες θερμοκρασίες. Σε αυτές τις θερμοκρασίες είναι πολύ σημαντικό για το καύσιμο να τηρεί την ρευστότητά του, διαφορετικά η ροή του προς τον κινητήρα θα μπορούσε να μειωθεί ή και να σταματήσει.
Ιξώδες και μέθοδοι ελέγχου
Το ιξώδες είναι ένα μέτρο της αντίστασης ενός ρευστού στη ροή υπό πίεση (βαρύτητας ή μηχανική), η οποία αυξάνεται όσο μειώνεται η θερμοκρασία. Στους κινητήρες αεροσκαφών το αεροπορικό καύσιμο ψεκάζεται υπό υψηλή πίεση σε έναν θάλαμο καύσης μέσα από ακροφύσια ώστε να παράγεται ένα λεπτό νέφος σταγονιδίων που εξατμίζεται γρήγορα καθώς ανακατεύονται με τον αέρα. Το μέγεθος των σταγονιδίων και το σχήμα του νέφους εξαρτώνται από το ιξώδες του καυσίμου. Πολύ υψηλό ιξώδες θα καθιστούσε δύσκολη την πτήση, συνεπώς έχει τεθεί προδιαγραφή μέγιστης τιμής. Επιπλέον το ιξώδες του καυσίμου επηρεάζει την πτώση πίεσης στις γραμμές του συστήματος καυσίμου και τη μονάδα ελέγχου καυσίμου.
Οι επίσημες μέθοδοι για τη μέτρηση του ιξώδους στα αεροπορικά καύσιμα είναι η ASTM D445 / IP71, "Κινηματικό ιξώδες Διαφανών και Αδιαφανών Υγρών": Ένα δείγμα τοποθετείται σε ένα διακριβωμένο γυάλινο ιξωδόμετρο και τοποθετείται σε λεπτομερώς ελεγχόμενη θερμοκρασία. Ο χρόνος που απαιτείται για έναν συγκεκριμένο όγκο δείγματος να κινηθεί από το τριχοειδές μόνο με την επίδραση της βαρύτητας μετριέται και είναι ανάλογος με το κινηματικό ιξώδες του δείγματος.
Σημείο πήξης και μέθοδοι ελέγχου
Οι διάφοροι υδρογονάνθρακες που αποτελούν το καύσιμο δεν πήζουν στην ίδια θερμοκρασία. Επομένως όταν το καύσιμο ψύχεται, πρώτα παγώνουν οι υδρογονάνθρακες με ψηλό σημείο πήξης (freezing point) και σχηματίζουν κρυστάλλους. Συνεχίζοντας την ψύξη του καυσίμου, όλο και περισσότεροι υδρογονάνθρακες κρυσταλλώνονται και έτσι το καύσιμο σταδιακά μετατρέπεται από ομοιογενές υγρό, σε υγρό που περιλαμβάνει μερικούς κρυστάλλους, σε πολτό καυσίμου και κρυστάλλων υδρογονανθράκων και τέλος σε ημιστερεό τεμάχιο υδρογονανθράκων. Το σημείο πήξης είναι η θερμοκρασία στην οποία λιώνει και ο τελευταίος κρύσταλλος που έχει δημιουργηθεί με την προηγούμενη ψύξη τού δείγματος. Συνεπώς, το σημείο πήξης του καυσίμου είναι αρκετά υψηλότερο από τη θερμοκρασία στην οποία το καύσιμο στερεοποιείται εντελώς.
Το σημαντικότερο κριτήριο για την εκτίμηση της επίδοσης του καυσίμου είναι η αντλησιμότητα, δηλαδή η ικανότητα της μετακίνησης του καυσίμου από τη δεξαμενή στον κινητήρα, η οποία επηρρεάζεται από την ρευστότητα του καυσίμου και τον σχεδιασμό του κινητήρα. Το σημείο πήξης χρησιμοποιείται από την βιομηχανία ως ένδειξη της αντλησιμότητας του καυσίμου σε χαμηλές θερμοκρασίες, εφόσον το αεροπορικό καύσιμο συνήθως μένει αντλήσιμο 4-15°C κάτω από το σημείο πήξης του.
Οι επίσημες μέθοδοι για τη μέτρηση του σημείου πήξης είναι οι ASTM D2386/IP16 (μέθοδος διαιτησίας), ASTM D5972/IP435, ASTM D7153/IP528, ASTM D7154/IP529.
Πτητικότητα
Πτητικότητα είναι η τάση ενός καυσίμου να εξατμίζεται και είναι σημαντική γιατί, από τη μία το καύσιμο πρέπει να εξατμιστεί πριν μπορέσει να καεί και άρα το καύσιμο χρειάζεται να είναι πτητικό, όμως αν είναι πολύ πτητικό μπορεί να οδηγήσει σε κλείδωμα ατμών vapor lock. Οι φυσικές ιδιότητες που χαρακτηρίζουν την πτητικότητα είναι η τάση ατμών και το προφίλ απόσταξης.
Καθαρότητα
Το καύσιμο πρέπει να είναι καθαρό από σωματίδια, νερό και επιμολυντές. Τα σωματίδια (σκουριά, βρωμιές κ.λπ.) μπορούν να βουλώσουν τα φίλτρα και να αυξήσουν τις φθορές της αντλίας καυσίμου. Το νερό, αφενός δεν μπορεί να καεί στον κινητήρα, αφετέρου παγώνει στις χαμηλές θερμοκρασίες που επικρατούν στο ύψος πτήσης των αεροσκαφών με τον πάγο να βουλώνει τα φίλτρα και να παρεμποδίζει την ροή του καυσίμου, ενώ παράλληλα διευκολύνει τη διάβρωση των μετάλλων και ευνοεί την μικροβιακή ανάπτυξη. Άλλες πηγές επιμόλυνσης μπορεί να είναι διαφορετικά προϊόντα πετρελαίου, απορρυπαντικά, μικρόβια και βαφές.
Μικροβιακή ανάπτυξη
Κατά την παραγωγή του το αεροπορικό καύσιμο είναι στείρο μικροβίων λόγω των εξαιρετικά υψηλών θερμοκρασιών των διεργασιών. Σύντομα όμως αρχίζει να επιμολύνεται από μικροοργανισμούς (βακτήρια και μύκητες) που πάντα υπάρχουν στον αέρα και το νερό. Αυτοί τρέφονται με καύσιμο, νερό (οπότε αναπτύσσονται συνήθως στην διεπιφάνεια καυσίμου / νερού, όταν υπάρχει υδατική φάση) και μεταλλικά συστατικά που περιέχονται στο καύσιμο, ενώ η ανάπτυξή τους διευκολύνεται από ενδεχόμενες υψηλές  θερμοκρασίες περιβάλλοντος
Ιδιότητες σχετιζόμενες με την ασφάλεια
Τα αεροπορικά καύσιμα, αν δεν έχουν σωστή διαχείριση, μπορεί να αποδειχθούν επικίνδυνα. Το πιο σημαντικό είναι ότι είναι εύκολο να αναφλεγούν. Παράλληλα, η επαφή με το υγρό καύσιμο ή τους ατμούς του πρέπει να είναι περιορισμένη.
Το ίδιο το καύσιμο στην υγρή του μορφή δεν καίγεται, καίγονται όμως οι ατμοί του, όταν το μίγμα τους με τον αέρα είναι εντός του εύρους ευφλεκτότητας. Υψηλές θερμοκρασίες περιβάλλοντος μπορούν να θερμάνουν το καύσιμο τόσο ώστε οι ατμοί να φτάσουν στο εύρος ευφλεκτότητας, ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις το μίγμα ατμών υδρογονανθράκων και αέρα, που βρίσκεται στο χώρο πάνω από το καύσιμο σε κλειστό χώρο, είναι αρκετά κάτω από το ελάχιστο σημείο ευφλεκτότητας.
Εντούτοις, απουσία συγκεκριμένων πληροφοριών που να συνηγορούν προς άλλη κατεύθυνση, σε κάθε περίπτωση η διαχείριση του καυσίμου πρέπει να θεωρείται δυνητικά επικίνδυνη και να λαμβάνονται πάντα τα ενδεδειγμένα μέτρα ασφαλείας.
Σημείο Ανάφλεξης και μέθοδοι ελέγχου
Το σημείο ανάφλεξης είναι η ελάχιστη θερμοκρασία στην οποία οι ατμοί πάνω από ένα εύφλεκτο υγρό θα αναφλεγούν όταν έρθουν σε επαφή με πηγή ανάφλεξης. Πρόκειται για την ελάχιστη θερμοκρασία ευφλεκτότητας υπό τις συνθήκες εκτέλεσης του ελέγχου, δηλαδή, σε άλλες συνθήκες δεν είναι απαραίτητο ότι η ελάχιστη θερμοκρασία ευφλεκτότητας θα είναι η ίδια.
Ειδικά για τα δείγματα αεροπορικών καυσίμων προδιαγράφονται τιμές σημείου ανάφλεξης με τις μεθόδους ASTM D56, ASTM D3828, IP303, IP523, IP170.
Σύμφωνα με την ASTM D56 - Flash Point by Tag Closed Tester, μία ποσότητα του καυσίμου τοποθετείται σε έναν πωματιζόμενο περιέκτη και θερμαίνεται με αργό, σταθερό ρυθμό. Σε κανονικά χρονικά διαστήματα, το πώμα ανοίγει και μία πηγή ανάφλεξης (π.χ. φλόγα) κατευθύνεται στο εσωτερικό του περιέκτη όπου βρίσκεται το δείγμα. Σημείο ανάφλεξης είναι η χαμηλότερη θερμοκρασία, στην οποία η πηγή προκαλεί ανάφλεξη του ατμού που έχει συγκεντρωθεί πάνω από το δείγμα.
Σύμφωνα με την ASTM D3828/IP 303 - Flash Point by Small Scale Closed Tester, μία ποσότητα καυσίμου τοποθετείται σε πωματιζόμενο περιέκτη και αυτός θερμαίνεται μέχρι μία επιλεγμένη θερμοκρασία. Μετά από προδιαγεγραμμένο χρόνο, το πώμα ανοίγει, μια φλόγα εισάγεται και παρατηρείται αν υπάρχει ή όχι ανάφλεξη. Ο έλεγχος επαναλαμβάνεται σε άλλες επιλεγμένες θερμοκρασίες, μέχρις ότου προσδιοριστεί το σημείο ανάφλεξης εντός της απαιτούμενης ακρίβειας (όχι μεγαλύτερης από 0,5°C).
Ηλεκτρική Αγωγιμότητα
Καθώς το καύσιμο κινείται εντός αγωγών, σωληνώσεων, βαλβίδων ή φίλτρων, στην διεπιφάνεια μπορεί να αναπτυχθεί ηλεκτρικό φορτίο όπως σε κάθε περίπτωση που διαφορετικής φύσης υλικά κινούνται ερχόμενα σε επαφή. Ο ρυθμός απομάκρυνσης ηλεκτρικού φορτίου είναι ανάλογος της αγωγιμότητας του καυσίμου. Παρόλο που το καύσιμο αποτελείται από υδρογονάνθρακες, οι οποίοι είναι κακοί αγωγοί του ηλεκτρισμού, περιέχει επίσης ίχνη ενώσεων που μπορούν να ιονιστούν όπως π.χ. το νερό, οι φαινόλες και τα ναφθενικά οξέα.
Όταν ένα υγρό χαμηλής ηλεκτρικής αγωγιμότητας, όπως το αεροπορικό καύσιμο, αντλείται με μεγάλη ταχύτητα ή διέρχεται από φίλτρο, η συγκέντρωση ηλεκτροστατικού φορτίου μπορεί να είναι ταχύτερη από την απομάκρυνσή του. Όταν το συγκεντρωμένο φορτίο ξεπερνάει την ενέργεια ιονισμού του αέρα που βρίσκεται πάνω από το υγρό, μπορεί να προκύψει αποφόρτιση της επιφάνειας του υγρού με τη μορφή σπινθήρα. Εάν το υγρό είναι εύφλεκτο και η σύνθεση του μίγματος ατμού / αέρα πάνω από αυτό βρίσκεται στο εύρος ευφλεκτότητας, η ενέργεια του σπινθήρα μπορεί να προκαλέσει έκρηξη.
Προκειμένου να αποφευχθούν εκρήξεις από σπινθήρες λόγω στατικού ηλεκτρισμού, χρησιμοποιούνται καλά σχεδιασμένα συστήματα διακίνησης καυσίμων με γειώσεις, όρια ρυθμού άντλησης και χρόνο αποφόρτισης πριν εκτεθεί το καύσιμο στον αέρα. Παράλληλα χρησιμοποιούνται τα λεγόμενα αντιστατικά πρόσθετα (static dissipator) που ελαττώνουν τον κίνδυνο συγκέντρωσης ηλεκτρικού φορτίου: δεν μειώνουν τη δημιουργία ηλεκτροστατικού φορτίου, αλλά αυξάνουν τον ρυθμό απομάκρυνσής του, με την αύξηση της ηλεκτρικής αγωγιμότητας του καυσίμου.
Εκπομπές
Οι εκπομπές ρυπαντών από τα αεροσκάφη αποτελούν ένα μικρό μόνο ποσοστό των αντίστοιχων από τα οχήματα ξηράς και άλλες πηγές ατμοσφαιρικής ρύπανσης στο έδαφος. Η έρευνα για το κατά πόσο συμμετέχουν στην ατμοσφαιρική ρύπανση, εφόσον το μεγαλύτερο μέρος τους αποβάλλεται σε μεγάλο ύψους, βρίσκεται σε εξέλιξη. Όταν οι υδρογονάνθρακες καίγονται πλήρως, τα προϊόντα της καύσης θεωρητικά είναι μόνο διοξείδιο του άνθρακα και νερό. Ωστόσο στην πραγματικότητα, όταν καίγεται το αεροπορικό καύσιμο και λόγω των ιχνών θείου και αζώτου που περιέχονται σε αυτό, αλλά και ανάλογα με το σχεδιασμό της μηχανής και τις συνθήκες λειτουργίας, εκπέμπονται επιπλέον οξείδια του θείου, οξείδια του αζώτου, υδρογονάνθρακες που δεν κάηκαν πλήρως και σωματίδια (τέφρα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αεροπορία Κατηγορία:Καύσιμα
Χεράτ τάπητες
Οι καλούμενοι τάπητες χεράτ ή χαλιά χεράτ, είναι φημισμένοι χειροποίητοι τάπητες δαπέδου που κατασκευάζονταν στη Χεράτ (του σημερινού Αφγανιστάν), από τον 16ο μέχρι τον 17ο αιώνα, τότε που η πόλη ήταν πρωτεύουσα της Περσίας.
Σημειώνεται ότι μέχρι το 1950 και αυτοί οι τελευταίοι τάπητες θεωρούνταν εσφαλμένα ότι κατασκευάζονταν στη Χεράτ. Οι τάπητες χεράτ χαρακτηρίζονται γενικά ως ένα είδος των περσικών χαλιών.
Πηγές
Κατηγορία:Ταπητουργία Κατηγορία:Τέχνες στο Ιράν Κατηγορία:Πολιτισμός του Αφγανιστάν
Δρόμοι ομάδων στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Ομαδικά αγωνίσματα δρόμων συμπεριλαμβάνονταν στο ολυμπιακό πρόγραμμα του στίβου από την Ολυμπιάδα του 1900 στο Παρίσι ως το 1924 στην Αμβέρσα. Ο ομαδικός αγώνας 4 μιλίων που διεξήχθη και στην Ολυμπιάδα του 1904 στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ με τη συμμετοχή αθλητικών συλλόγων και όχι χωρών από μερικούς θεωρείται ως ομαδικός ανώμαλου δρόμου και όχι σταδίου. Μετά το 1924 οι ομαδικοί αγώνες δρόμου αφαιρέθηκαν από το ολυμπιακό πρόγραμμα.
Ως το 1912 οι ομαδικοί αγώνες δρόμου δεν διεξάγονταν σε σταθερές αποστάσεις. Στη συνέχεια καθιερώθηκαν τα 3000 μ..
5.000 μέτρα
Σημείωση: Τη νικήτρια ομάδα αποτελούσαν πέντε αθλητές από τη Μεγάλη Βρετανία και ένας από την Αυστραλία.
4 μίλια
Σημειώσεις:
Πηγές
Ομάδες δρόμων στις Ολυμπιάδες
Βασίλειο της Σερβίας (1718-1739)
thumb|right|250px|Η Σερβία των Αψβούργων 1717-1739 Το Βασίλειο της Σερβίας (σερβικά : Краљевина Србија, γερμανικά : Königreich Serbien) ήταν επαρχία της Μοναρχίας των Αψβούργων από το 1718 έως το 1739. Προήλθε από τα εδάφη στα νότια των ποταμών Σάβα και Δούναβη που είχε κατακτήση η Αυστροουγγαρία από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1718, αλλά τα επανέκτησε η Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1739.
Ιστορία
thumb|right|250px|Πολιορκία του Βελιγραδίου (1717) Τον 17ο αιώνα, ολόκληρη η επικράτεια της σημερινής Σερβίας ήταν υπό οθωμανική διοίκηση. Το 1688-1689, κατά τη διάρκεια του μεγάλου Τουρκικού πολέμου τα στρατεύματα της Αυστροουγγαρίας των Αψβούργων ανέλαβαν προσωρινά τον έλεγχο στο μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Σερβίας, αλλά στη συνέχεια εξαναγκάστηκαν σε υποχώρηση. Με την Συνθήκη του Κάρλοβιτς το 1699 αναγνωρίζεται η οθωμανική εξουσία στο μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Σερβίας, ενώ η περιοχή της Μπάτσκα και το δυτικό τμήμα της περιοχής του Σρεμ αποδόθηκαν στην μοναρχία των Αψβούργων.
Το 1718 η Αυστροουγγαρία κατέκτησε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία κάποια επιπλέον τμήματα της σημερινής Σερβίας συμπεριλαμβανομένης της Μπανάτ του νοτιο-ανατολικπύ Σρεμ και το βόρειο τμήμα της σημερινής κεντρικής Σερβίας. Στα πλαίσια αυτής της περιοχής στα νότια των ποταμών Σάβα και Δούναβη σχηματίζεται μια επαρχία που ονομάζεται Βασίλειο της Σερβίας. Ο Αψβούργος αυτοκράτορας χρησιμοποιούσε τονν τίτλο του βασιλιά της Σερβίας, ενώ διαχειριστής της επαρχίας διορίστηκε ένας κυβερνήτης - διοικητής. Έδαφος της σημερινής ανατολικής Σερβίας κατακτήθηκε αργότερα από την Αυστροουγγαρία το 1718, δεν συμπεριλήφθηκε στο Βασίλειο της Σερβίας, αλλά ήταν διοικητικά μέρος του Βανάτου της Temeswar.
Μετά από τον Αυστρο-Οθωμανικό πόλεμο του 1739, η μοναρχία των Αψβούργων έχασε όλα τα εδάφη νότια των ποταμών Σάβα και Δούναβη, συμπεριλαμβανομένης ολόκληρης την επικράτειας του Βασιλείου της Σερβίας. Μπανάτ και Σίρμια, μόνο το βόρειο τμήμα της σημερινής Σερβίας παρέμεινε υπό Αψβούργων διοίκηση μέχρι το 1918. Μέρη της σημερινής Σερβίας στα νότια του Δούναβη και Σάβα ήταν προσωρινά υπό έλεγχο από την Αυστροουγγαρία και πάλι μεταξύ 1789 και 1791, μετά την Εξέγερση του Κράινα Κότσινα το 1788.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Σερβίας υπό την Αυστροουγγαρία Κατηγορία:Επαρχίες της Αυστροουγγαρίας
Δικαστικοί αγώνες για την κλιματική αλλαγή
Από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, τα νομικά πλαίσια για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής είναι όλο και περισσότερο διαθέσιμα μέσω της νομοθεσίας και ένα αυξανόμενο σώμα δικαστικών υποθέσεων έχει συσσωρευτεί σε ένα διεθνές σώμα δικαίου. Το σώμα αυτό συνδέει τη δράση για το κλίμα με τις νομικές προκλήσεις, που σχετίζονται με το συνταγματικό δίκαιο, το διοικητικό δίκαιο, το ιδιωτικό δίκαιο, τον νόμο περί της προστασίας των καταναλωτών ή τα ανθρώπινα δικαιώματα. Πολλές από τις επιτυχημένες περιπτώσεις και προσεγγίσεις έχουν επικεντρωθεί στην προώθηση των αναγκών της δικαιοσύνης για το κλίμα και του κινήματος της νεολαίας για το κλίμα.
Μετά την απόφαση το 2019 στην υπόθεση Ίδρυμα Urgenda κατά του Κράτους των Κάτω Χωρών το οποίο έδωσε δεσμευτικές προϋποθέσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής από την Ολλανδία, οδήγησε σε μια αυξανόμενη τάση των ακτιβιστικών υποθέσεων να κερδίζονται με επιτυχία στα παγκόσμια δικαστήρια. Με βάση την έκθεση δικαστικών διαφορών του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών το 2017, εντοπίστηκαν 884 υποθέσεις που υποβλήθηκαν σε 24 χώρες, όπου 654 περιπτώσεις στις ΗΠΑ και 230 περιπτώσεις σε όλες τις άλλες χώρες. Από την 1η Ιουλίου 2020, ο αριθμός των υποθέσεων σχεδόν διπλασιάστηκε με τουλάχιστον 1.550 υποθέσεις που υποβλήθηκαν σε 38 χώρες (39 μαζί με τα δικαστήρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης), όπου περίπου 1.200 έχουν κατατεθεί στις ΗΠΑ και πάνω από 350 έχουν κατατεθεί σε όλες τις άλλες χώρες.
Kοινοί τύποι αξιώσεων και ενεργειών
Οι τύποι των αξιώσεων και οι αιτίες της δράσης είναι ποικίλες, όπως:
Συνταγματικό δίκαιο: αυτές οι διαφορές βασίζονται σε συνταγματικές υποχρεώσεις που οφείλει ένα κράτος στους πολίτες του. Για παράδειγμα, στην αξίωση του ιδρύματος Urgenda που ασκήθηκε κατά της ολλανδικής κυβέρνησης για παραβίαση του συνταγματικού της καθήκοντος να προστατεύσει τους πολίτες της από την κλιματική αλλαγή. Η ολλανδική κυβέρνηση αναγκάστηκε να διατάξει τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά τουλάχιστον 25% έως το τέλος του 2020 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990.
Ιδιωτικό δίκαιο: αυτές οι διαφορές περιλαμβάνουν αιτίες δράσης όπως αμέλεια, ενόχληση, παράβαση, εμπιστοσύνη του κοινού και άδικο πλουτισμό. Για παράδειγμα, στην περίπτωση Rhode Island κατά Chevron Corp, η πολιτεία του Ρόουντ Άιλαντ στις ΗΠΑ μήνυσε 21 εταιρείες ορυκτών καυσίμων για συνεχή και μελλοντική βλάβη στην κλιματική αλλαγή, για λόγους όπως αμέλεια, δημόσια ενόχληση και παράβαση.
Απάτη και προστασία των καταναλωτών: αυτές οι διαφορές συνήθως περιλαμβάνουν ισχυρισμούς απάτης και ψευδούς δήλωσης κατά εταιρειών για "πράσινη" διαφήμιση ή αποτυχία προειδοποίησης για τους κινδύνους που σχετίζονται με τη χρήση των προϊόντων τους. Για παράδειγμα, στην υπόθεση Γερμανική Ένωση Καταναλωτών κατά Volkswagen AG στη Γερμανία όπου ασκήθηκε αγωγή εκ μέρους των ιδιοκτητών αυτοκινήτων που ζητούσαν επανόρθωση για εξαπάτηση δοκιμής εκπομπών από την εταιρεία.
Νόμος περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων: οι ισχυρισμοί αυτοί βασίζονται σε εσωτερικά ή διεθνή νομικά μέσα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και συνήθως συνδέουν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής με την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Για παράδειγμα, η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Φιλιππίνων έκρινε πρόσφατα ότι οι μεγαλύτερες εταιρείες ορυκτών καυσίμων στον κόσμο θα μπορούσαν να θεωρηθούν υπεύθυνες για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολιτών της λόγω της συμβολής τους στην κλιματική αλλαγή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κλιματική αλλαγή Κατηγορία:Δικαιοσύνη
Αιθεναμίνη
Η αιθεναμίνη ή αμινοαιθένιο ή βινυλαμίνη ή  ΜVΑ ή 1-αζαπροπένιο-2 είναι η χημική ένωση με σύντομο συντακτικό τύπο CH2=CHNH2. Είναι η απλούστερη αλκεναμίνη (ή και γενικότερα εναμίνη), δηλαδή άκυκλη μονοαμίνη με ένα διπλό δεσμό. Με βάση το χημικό τύπο της, C2H5N, έχει τα ακόλουθα τρία (3) ισομερή θέσης:
Ταυτομέρεια
Βασική ιδιότητά της είναι η ταυτομέρεια με την αιθανιμίνη, με την οποία βρίσκεται πάντα σε χημική ισορροπία, έντονα μετατοπισμένη σε όφελος της ιμίνης, η οποία όμως δεν είναι δυνατό να απομονωθεί χωρίς την παρουσία ανιχνεύσιμων ιχνών αιθεναμίνης. Μπορεί να καταλυθεί προς την επιθυμητή κατεύθυνση με παρουσία οξέων, βάσεων ή ουσιών που απομακρύνουν ποσότητες από τη μια από τις δύο ενώσεις:
Πηγές
Κατηγορία:Αλκεναμίνες
Εβίτα Περόν
thumb|255px|right|Ο οικογενειακός τάφος των Ντουάρτε στη Ρεκολέτα Η Μαρία Εύα Ντουάρτε ντε Περόν (María Eva Duarte de Perón, 7 Μαΐου 1919 – 26 Ιουλίου 1952) ήταν η δεύτερη σύζυγος του προέδρου της Αργεντινής Χουάν Ντομίνγκο Περόν (1895-1974) και Πρώτη Κυρία της Αργεντινής από το 1946 μέχρι τον θάνατό της το 1952. Συχνά την αναφέρουν απλά ως Εύα Περόν ή με το υποκοριστικό Εβίτα.
Γεννήθηκε στο αγροτικό χωριό Λος Τόλδος, στην Πάμπα, η νεότερη από 5 παιδιά. Το 1934 και σε ηλικία δεκαπέντε χρονών μετακόμισε στην πρωτεύουσα της χώρας, το Μπουένος Άιρες, όπου επεδίωξε σταδιοδρομία ηθοποιού στο θέατρο, το ραδιόφωνο και το σινεμά. Γνώρισε τον συνταγματάρχη Χουάν Περόν το 1944, σε μια φιλανθρωπική εκδήλωση στο Μπουένος Άιρες για τα θύματα του σεισμού του Σαν Χουάν, και παντρεύτηκαν τον επόμενο χρόνο. Το 1946 ο Χουάν Περόν εξελέγη πρόεδρος της Αργεντινής. Κατά τη διάρκεια των επόμενων έξι χρόνων η Εύα Περόν απέκτησε δύναμη στα φιλο-Περονικά εργατικά σωματεία, μιλώντας για τα εργατικά δικαιώματα. Επίσης, διηύθυνε τα υπουργεία Εργασίας και Υγείας, ίδρυσε και διηύθυνε το φιλανθρωπικό Ίδρυμα Εύα Περόν, πάλεψε για τα δικαιώματα των γυναικών στην Αργεντινή και ίδρυσε και διηύθυνε το πρώτο γυναικείο πολιτικό κόμμα μεγάλης κλίμακας της χώρας,το Γυναικείο Περονικό Κόμμα.
Το 1951, η Εύα Περόν αποδέχτηκε το χρίσμα των Περονικών για τη θέση του Αντιπροέδρου της Αργεντινής. Στον αγώνα αυτό έλαβε μεγάλη υποστήριξη από την πολιτική βάση των Περονικών, χαμηλόμισθους Αργεντινούς και μέλη της εργατικής τάξης γνωστών ως ντεσκαμισάντος, «χωρίς πουκάμισο». Εντούτοις, η αντιπολίτευση των στρατιωτικών και της υψηλής κοινωνίας σε συνδυασμό με την φθίνουσα υγεία της τελικά την ανάγκασαν να αποσύρει την υποψηφιότητά της. Το 1952, λίγο πριν το θάνατό της από καρκίνο στην ηλικία των τριαντατριών ετών (33), η Εύα Περόν έλαβε από το Κογκρέσο της Αργεντινής τον επίσημο τίτλο του Πνευματικού Ηγέτη του Έθνους. Απευθυνόμενη προς τον κόσμο, από το μπαλκόνι της Προεδρικής κατοικίας, για τελευταία φορά, ανακοίνωσε ότι θα επιστρέψει όλους τους τίτλους τιμής που της έχουν αποδοθεί έως τώρα και θα κρατήσει μόνο τον τελευταίο τίτλο, του "Πνευματικού Ηγέτη του Έθνους".
Η ταφή της Πρώτης Κυρίας, έγινε με τιμές Αρχηγού κράτους και δημοσία δαπάνη. Τεράστιο και βαρύτατο ήταν το πένθος, από τον Λαό της Αργεντινής, που τόσο αγάπησε. Η ιστορία της έγινε κομμάτι της μαζικής κουλτούρας ως το αντικείμενο του μιούζικαλ Εβίτα στη θεατρική σκηνή, και έπειτα σε ταινία, με πρωταγωνίστρια την τραγουδίστρια Μαντόνα.
Αναφορές
Κατηγορία:Αργεντινοί πολιτικοί Κατηγορία:Γυναίκες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Αργεντίνοι φεμινιστές
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1985
Το 71ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1985 διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας, στην Καλογρέζα, από 5 ως 7 Ιουλίου, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1985.
Χρονικό των αγώνων
Υπήρξε μεγάλη συμμετοχή αθλητών (950) από 120 σωματεία, χωρίς φυσικά συμμετοχή των κυπριακών σωματείων οι αθλητές των οποίων μετείχαν μόνο εκτός συναγωνισμού. Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στις 25 Μαΐου στην Πάτρα ταυτόχρονα με το πρωτάθλημα μαραθωνίου γυναικών. Το πρωτάθλημα δεκάθλου διεξήχθη κατά το τριήμερο των αγώνων, ενώ τα 20.000μ βάδην έγιναν στο Μαρούσι στις 11 Ιουλίου. Τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στη βαθμολογία.
Στη μάχη της βαθμολογίας έπειτα από συναρπαστική μάχη επικράτησε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης με μικρή διαφορά από τον Πανελλήνιο.
Βαθμολογία
*
Αναφορές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1985 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Ίνγκε ο Νεότερος
Ο Ίνγκε Β΄ ο Νεώτερος ήταν Βασιλιάς της Σουηδίας το διάστημα 1110 ως 1125. Πατέρας του ήταν ο βασιλιάς Χάλστεν Στένκιλσον. Μετά το θάνατο του θείου του Ίνγκε Α΄, ανέβηκε στο θρόνο μαζί με τον αδελφό του Φίλιππο.
Μερικές πηγές αναφέρουν ότι μετά το θάνατο του Φιλίππου, το 1118, ο Ίνγκε συνέχισε να είναι βασιλιάς της Σουηδίας μέχρι και το δικό του θάνατο το 1125. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέχονται στο Δίκαιο του Βαστεργκότλαντ, ο Ίνγκε δηλητηριάστηκε στο Οστεργκότλαντ. Με το θάνατο του Ίνγκε έφθασε και το τέλος για τη δυναστεία του Στένκιλ.
Ο Ίνγκε θεωρείται ότι παντρεύτηκε την Ούλβχιλντ Χάακονσντοττερ, κόρη του Νορβηγού Χάακον Φίνσον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της Σουηδίας Κατηγορία:Οίκος του Στένκιλ
Κόμμα Ευτυχίας
Η λειτουργία του κόμματος της Αρετής απαγορεύτηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Τουρκίας, με το αιτιολογικό ότι παραβίαζε θεμελιώδεις αρχές του τουρκικού Συντάγματος και πιο συγκεκριμένα τα άρθρα που αφορούν τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους. Μετά την αναγκαστική διάλυση του κόμματος, η μεν μεταρρυθμιστική πτέρυγα, υπό τον Ερντογάν, ίδρυσε το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, η δε σκληροπυρηνική, υπό τον Ρετσάι Κιουτάν, το Κόμμα της Ευτυχίας.
Η πολιτική του κόμματος αντικατοπτρίζει την πολιτική φιλοσοφία του Νετσμετίν Ερμπακάν, ο οποίος μέχρι το θάνατό του το 2011 ήταν ο ηγέτης του κόμματος. Το κόμμα, είναι εναντίον της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και εναντίον την προσέγγισης με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.
Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές της Τουρκίας, του Ιουνίου του 2018, το κόμμα μετείχε στον εκλογικό συνασπισμό της «Εθνικής Συμμαχίας», κύριου αντιπάλου του σημερινού Προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Ιδεολογία
Το κόμμα ασπάζεται τις ιδέες του Ερμπακάν, όπως αυτές αναπτύχθηκαν στο διάσημο μανιφέστο του, «Εθνική Άποψη», κύριο σημείο του οποίου είναι η συνεργασία μεταξύ μουσουλμανικών κρατών προκειμένου να βάλουν τέλος στην κυριαρχία των Αμερικανών και των Ισραηλινών. Τάσσεται εναντίον της συμμετοχής στην «χριστιανική Ευρώπη», αναζητώντας τον ανάλογο σχήμα μεταξύ των μουσουλμανικών κρατών. Στο πολιτικό πρόγραμμα που εκδόθηκε το 2010, το Σααντέτ, οραματίζεται την Τουρκία στη θέση του ηγέτη του τρίτου κόσμου, όπου και θα αναλάβει την προστασία των Μουσουλμάνων όπου γης. Επίσης, το κόμμα διάκειται φιλικά προς τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ.
Παρακάτω περιγράφονται μερικές από τις δράσεις του:
Παραπομπές
Κατηγορία:Τουρκικά πολιτικά κόμματα Σ Σ
Σουηδική Πύλη (Ρίγα)
Η Σουηδική Πύλη (Zviedru vārti) ευρίσκεται στη Ρίγα της Λετονίας, ενώ ανεγέρθηκε το 1698 ως μέρος των Τειχών της Ρίγας, με σκοπό να δίνει πρόσβαση σε στρατώνες που βρίσκονταν εκτός των τειχών της πόλης.
Ο Κουρτ Βάλαντερ επισκέπτεται τη συγκεκριμένη τοποθεσία στο μυθιστόρημά του με τίτλο Hundarna i Riga.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρίγα Σουηδικη Πυλη
Μαγκνιτογκόρσκ
thumb|right|Χαλυβουργείο του Μαγκνιτογκόρσκ κατά τη δεκαετία του 1930 thumb|255px|Ο ναός της Αναλήψεως του Κυρίου στο Μαγκνιτογκόρσκ Το Μαγκνιτογκόρσκ (ρωσικά: Магнитогорск) είναι βιομηχανική πόλη της Περιφέρειας Τσελιάμπινσκ στη Ρωσία. Είναι χτισμένη στην ανατολική (την ασιατική) πλευρά της οροσειράς των Ουραλίων, δίπλα στον ποταμό Ουράλη. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ήταν 407.775 κάτοικοι.
Η πόλη πήρε το όνομά της από το βουνό Μαγκνίτναγια (Μαγκνίτναγια Γκόρα), το οποίο αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από σίδηρο, μία γεωλογική παραδοξότητα. Είναι η δεύτερη σε πληθυσμό πόλη της Ρωσίας που δεν αποτελεί πρωτεύουσα ή διοικητικό κέντρο ομοσπονδιακού υποκειμένου ή έστω κάποιας επαρχίας. Φιλοξενεί ωστόσο το μεγαλύτερο εργοστάσιο παραγωγής σιδήρου και χάλυβα της χώρας.
Ιστορία
Ο αρχικός οικισμός στην περιοχή, με το όνομα Μαγκνίτναγια, ιδρύθηκε το 1743 ως ένα από τα οχυρά της γραμμής του Αρινμπούρκ που ιδρύθηκαν επί Αυτοκράτειρας Ελισάβετ. Το 1747 ο οικισμός είχε μεγαλώσει αρκετά ώστε να δικαιολογεί το κτίσιμο της μικρής ξύλινης εκκλησιάς της Αγίας Τριάδας.
Το 1752 οι επιχειρηματίες Τβέρντυς και Μιάσνικοφ άρχισαν να διερευνούν τη δυνατότητα εξορύξεως του σιδηρομεταλλεύματος για το οποίο αργότερα η περιοχή θα γινόταν περίφημη. Οι δύο τους υπέβαλαν αίτηση για να τους δοθεί το δικαίωμα να το εξορύξουν οι ίδιοι. Η αίτησή τους έγινε δεκτή και η εξόρυξη άρχισε το 1759.
Ως μέρος της προετοιμασίας για το σοβιετικό Πενταετές Σχέδιο, μία σοβιετική αντιπροσωπεία έφθασε το 1928 στο Κλίβελαντ του Οχάιο για να συζητήσει το σχέδιο της κατασκευής στο Μαγκνιτογκόρσκ ένα αντίγραφο του χαλυβουργείου του Γκάρυ. Υπογράφηκε σχετική σύμβαση που επεκτάθηκε 4 φορές και τελικώς το νέο συγκρότημα είχε δυναμικότητα άνω των τεσσάρων εκατομμυρίων τόνων ανά έτος. Η πόλη του Μαγκνιτογκόρσκ ιδρύθηκε επίσημα μόλις το 1929.
Η γρήγορη ανάπτυξη του Μαγκνιτογκόρσκ βρισκόταν στην αιχμή των Πενταετών Σχεδίων του Ιωσήφ Στάλιν κατά τη δεκαετία του 1930. Τα τεράστια αποθέματα των σιδηρομεταλλευμάτων της περιοχής την καθιστούσαν ιδανική για την κατασκευή ενός χαλυβουργικού συγκροτήματος ικανού να υπερβεί τα αντίστοιχα του δυτικού κόσμου. Ωστόσο, μεγάλο ποσοστό του υποψήφιου εργατικού δυναμικού ήταν πρώην αγρότες, με πολύ μικρή βιομηχανική εμπειρία και δεξιότητες. Για την επίλυση αυτών των ζητημάτων, εκατοντάδες ξένοι ειδικοί κατέφθασαν, μεταξύ των οποίων και μία ομάδα αρχιτεκτόνων με προτάσεις και σχέδια, με επικεφαλής τον Γερμανό Ερνστ Μάυ.
Σύμφωνα με τα αρχικά σχέδια το Μαγκνιτογκόρσκ θα είχε ως υπόδειγμα το Γκάρυ και το Πίτσμπεργκ, που αποτελούσαν τότε τα κυρίαρχα χαλυβουργικά κέντρα των ΗΠΑ. Θα είχε το πολεοδομικό σχέδιο της γραμμικής πόλεως, με σειρές όμοιων συνοικιών από οικοδομικά «υπερτετράγωνα» παράλληλες προς το βιομηχανικό συγκρότημα και τον ποταμό, με μία πράσινη ζώνη να τα χωρίζει από αυτό. Οι σχεδιαστές ευθυγράμμισαν τις περιοχές κατοικίας και παραγωγής, έτσι ώστε να ελαχιστοποιείται ο αναγκαίος χρόνος μεταφοράς: σε γενικές γραμμές οι εργάτες θα κατοικούσαν σε ένα τμήμα της οικιστικής ζώνης που θα ήταν το πλησιέστερο στο μέρος της βιομηχανικής ζώνης στο οποίο θα εργάζονταν.
Ωστόσο, μέχρι να ολοκληρώσει τα σχέδιά της η ομάδα του Μάυ, η κατασκευή του βιομηχανικού συγκροτήματος και των κατοικιών είχε ήδη ξεκινήσει. Το εκτεταμένο συγκρότημα και οι τεράστιες λίμνες καθαρισμού είχαν αφήσει λίγο χώρο διαθέσιμο για ανάπτυξη και ο Μάυ έπρεπε να επανασχεδιάσει τον οικισμό έτσι ώστε να ταιριάξει με την τροποποιημένη περιοχή. Το αποτέλεσμα ήταν μία πόλη περισσότερο «σχοινοειδής» παρά γραμμική. Παρότι η βιομηχανική περιοχή είναι συγκεντρωμένη στην αριστερή όχθη του Ουράλη και τα περισσότερα συγκροτήματα κατοικιών στη δεξιά όχθη, οι κάτοικοι υπόκεινται ακόμα στην επίδραση των βλαβερών αναθυμιάσεων και των καπνών από τα εργοστάσια.
Το 1937 όλοι οι ξένοι στην πόλη διατάχθηκαν να την εγκαταλείψουν και το Μαγκνιτογκόρσκ κηρύχθηκε «κλειστή πόλη» (απαγορευμένη στους ξένους). Δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου αξιόπιστες πληροφορίες σχετικά με γεγονότα στην πόλη από τότε μέχρι και την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Ωστόσο, είναι προφανές ότι η πόλη έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς προμήθευσε μεγάλο μέρος του χάλυβα για τη σοβιετική πολεμική μηχανή, ενώ η στρατηγική τοποθεσία της ακριβώς πίσω από τα Ουράλια την εξασφάλιζε από την κατάκτηση από τον γερμανικό στρατό.
Κατά την Περεστρόικα το καθεστώς της «κλειστής πόλης» καταργήθηκε και επιτράπηκε σε ξένους να επισκεφθούν το Μαγκνιτογκόρσκ. Αρκετά χρόνια αργότερα το χαλυβουργικό συγκρότημα αναδιοργανώθηκε, παίρνοντας τη μορφή μιας εταιρείας λαϊκής βάσης, της «Εργοστάσια Σιδήρου και Χάλυβα του Μαγκνιτογκόρσκ» (MISW ή MMK), που βοήθησε και στην ανακατασκευή του σιδηροδρόμου και την κατασκευή νέου αερολιμένα.
Με την εξάντληση των μεγάλων αποθεμάτων σιδηρομεταλλεύματος της περιοχής, το Μαγκνιτογκόρσκ είναι υποχρεωμένο να εισάγει πρώτες ύλες από το κοίτασμα του Σακόλφσκο-Σαρμπαΐσκι του βόρειου Καζακστάν.
Εξέλιξη του πληθυσμού
Μέσα σε τρία χρόνια από την ίδρυσή του, το Μαγκνιτογκόρσκ είχε το 1932 πληθυσμό 250.000 κατοίκους. Το 1960 ο πληθυσμός είχε αυξηθεί σε 311.000 και το 1989 σε 440.321, ένα μέγιστο που μειώθηκε στην απογραφή του 2002 σε 418.545 για να φθάσει στους 407.775 το 2010.
Μεταφορές
Η πόλη του Μαγκνιτογκόρσκ εξυπηρετείται από το Διεθνές Αεροδρόμιο του Μαγκνιτογκόρσκ και από σιδηρόδρομο. Τα μέσα μεταφοράς περιλαμβάνουν τραμ, λεωφορεία και ταξί.
Εκπαίδευση και πολιτισμός
Υπάρχουν τρία ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαιδεύσεως στην πόλη: το Κρατικό Πολυτεχνείο του Μαγκνιτογκόρσκ (MSTU), το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Μαγκνιτογκόρσκ (MaSU) και το Κρατικό Ωδείο του Μαγκνιτογκόρσκ (MSC).
Το Μαγκνιτογκόρσκ έχει τρία μεγάλα θέατρα: Το Θέατρο Πούσκιν (το παλαιότερο στην πόλη), το Σπίτι της Όπερας και του Χορού, και το Κουκλοθέατρο. Το 2004 εγκαινιάσθηκε ο νέος ορθόδοξος ναός της Αναλήψεως του Κυρίου.
Αθλητισμός
Η Μέταλουργκ Μαγκνιτογκόρσκ είναι μία επαγγελματική ομάδα χόκεϊ επί πάγου με έδρα το Μαγκνιτογκόρσκ, που παίζει στην Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ. Η ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης είναι η FC Magnitogorsk, που παίζει στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα. Το Αμπζάκοβο, κοντά στην πόλη, είναι δημοφιλές χιονοδρομικό κέντρο που κατασκευάσθηκε από τη MMK.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαγκνιτογκορσκ
Μεταβολομική
Μεταβολίτες
Οι μεταβολίτες είναι τα ενδιάμεσα ή/και τα τελικά προϊόντα του μεταβολισμού. Στα πλαίσια της μεταβολομικής, ένας μεταβολίτης συνήθως ορίζεται ως οποιοδήποτε μόριο χαμηλού μοριακού βάρους (<1.5 kDa). Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένες εξαιρέσεις ανάλογα με το δείγμα και τη μέθοδο ανίχνευσης. Για παράδειγμα, μακρομόρια όπως οι λιποπρωτεΐνες και η λευκωματίνη ανιχνεύονται αξιόπιστα με τη χρήση της φασματοσκοπίας NMR στο πλάσμα του αίματος. Σε μεταβολομικές μελέτες που πραγματοποιούνται σε φυτικούς οργανισμούς, είναι συνηθισμένο να αναφερόμαστε σε "πρωτογενείς" και "δευτερογενείς" μεταβολίτες. Ένας πρωτογενής μεταβολίτης εμπλέκεται άμεσα στη φυσιολογική ανάπτυξη, εξέλιξη και αναπαραγωγή. Ένας δευτερογενής μεταβολίτης δεν εμπλέκεται άμεσα σε αυτές τις διαδικασίες, αλλά συνήθως έχει σημαντική οικολογική λειτουργία. Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν αντιβιοτικά και χρωστικές. Αντιθέτως, σε μεταβολομικές αναλύσεις που πραγματοποιούνται σε ανθρώπινα δείγματα, είναι πιο συνηθισμένο να περιγράφονται οι μεταβολίτες είτε ως ενδογενείς (που παράγονται από τον οργανισμό ξενιστή) είτε ως εξωγενείς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιολογία συστημάτων Κατηγορία:Μεταβολισμός