cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κοπτικό αλφάβητο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοπτικός πολιτισμός Κατηγορία:Ελληνικό αλφάβητο
Εσπερινό Γυμνάσιο Αργοστολίου
thumb|250px|Η είσοδος του πρώην γραφείου του Εσπερινού Γυμνασίου Αργοστολίου (1ος όροφος). Διατηρείται ακόμη η πινακίδα του Κοργιαλένειου Γυμνασίου Θηλέων. Το κτίριο κρίθηκε ακατάλληλο το 2014. Το Εσπερινό Γυμνάσιο Αργοστολίου ιδρύθηκε το 2004 και αποτελεί το μοναδικό σχολείο εσπερινής εκπαίδευσης στο Νομό Κεφαλληνίας. Από το σχολικό έτος 2005-2006 άρχισαν να λειτουργούν και οι Λυκειακές Τάξεις, και από το σχ. έτος 2008-2009 λειτουργούν πλέον όλες οι τάξεις Εσπερινού Γυμνασίου και Λυκείου. Οι μαθητές προσέρχονται στο σχολείο από όλες τις περιοχές της Κεφαλονιάς, με σημαντικό ποσοστό μαθητών από το Ληξούρι. Αρχικά το σχολείο στεγάστηκε στο κτίριο του 2ου Γενικού Λυκείου Αργοστολίου στην οδό Χαροκόπου. Το 2008 το κτίριο κρίθηκε κατεδαφιστέο λόγω σεισμικής ανεπάρκειας, οπότε το Εσπερινό Γυμνάσιο μεταστεγάστηκε στο σχολικό συγκρότημα 2ου – 3ου Γυμνασίου & Ι.Ε.Κ. Αργοστολίου (πρώην «Κοργιαλένειον Γυμνάσιον Θηλέων») στην οδό Μαζαράκη 2. Μετά τους σεισμούς του 2014 το κτίριο της οδού Μαζαράκη κρίθηκε ακατάλληλο, το σχολείο αλλάζει και πάλι στέγη και πλέον λειτουργεί στο λυόμενο κτιριακό συγκρότημα του 3ου Γυμνασίου στην οδό Χαροκόπου, στο ίδιο οικόπεδο με την αρχική του τοποθεσία.
Δραστηριότητες - Τύπος
Το σχολείο ακολουθεί το πρόγραμμα σπουδών που έχει ορίσει το Υπουργείο Παιδείας για την εσπερινή εκπαίδευση, ενώ παράλληλα πραγματοποιούνται εκδηλώσεις και δράσεις που έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον του κοινού. Από το 2007 το σχολείο χρησιμοποιεί τη Βικιπαίδεια στην εκπαιδευτική διαδικασία, τόσο όσον αφορά στη σύνταξη νέων άρθρων και τη συμπλήρωση υφιστάμενων, όσο και στη συνεισφορά πολυμεσικού υλικού (φωτογραφίες – βίντεο) στα Κοινά Wikimedia. To 2011 κυκλοφόρησε το "Τετράδιο της Wikipedia", το οποίο γράφτηκε αρχικώς με σκοπό να διευκολύνει τους μαθητές του σχολείου στη συγγραφή λημμάτων στη Βικιπαίδεια. Το εγχειρίδιο αυτό εξηγεί με μορφή ερωταπαντήσεων τη διαδικασία σύνταξης λημμάτων χρησιμοποιώντας ως παραδείγματα υλικό που έχει ήδη δημοσιευτεί στη Βικιπαίδεια από το Εσπερινό Γυμνάσιο Αργοστολίου. Στη συνέχεια αποτέλεσε εργαλείο για την καμπάνια για την ανάπτυξη της Βικιπαίδειας που πραγματοποιείται το 2011 από το Εθνικό Δίκτυο Έρευνας και Τεχνολογίας (ΕΔΕΤ) και την Εταιρεία Ελεύθερου Λογισμικού/Λογισμικού Ανοικτού Κώδικα (ΕΕΛ/ΛΑΚ) με την υποστήριξη του Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων (ΥΠΔΒΜΘ), και διανέμεται στις εκδηλώσεις που έχουν πραγματοποιηθεί ή προκειται να πραγματοποιηθούν σε ολόκληρη την επικράτεια. Επιπλέον, η αφίσα, η οποία δημιουργήθηκε από μέλος του διδακτικού προσωπικού του σχολείου και παρουσιάζει τη συνεισφορά του Εσπερινού Γυμνασίου Αργοστολίου στη Βικιπαίδεια από το 2007 μέχρι το 2011, απέσπασε το πρώτο βραβείο στο 1ο Ευρωπαϊκό Συνέδριο για την Εκπαίδευση στον κλάδο των Θετικών Επιστημών “Scientix” που πραγματοποιήθηκε από 6 έως 8 Μαΐου 2011 στις Βρυξέλλες. Οι δράσεις αυτές συμβαδίζουν με την εγκύκλιο που αφορά την κήρυξη από το ΥΠΔΒΜΘ του 2011 ως "Έτος Ψηφιακής Εγκυκλοπαίδειας" και η οποία έχει αποσταλεί σε όλα τα σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της χώρας.
Το 2011 αποφοίτησε από το Λύκειο η πρώτη ομάδα μαθητών που ολοκλήρωσε τον επταετή κύκλο σπουδών στο Εσπερινό Γυμνάσιο Αργοστολίου – Τάξεις Λυκείου, με ηλικίες αποφοίτων από 21 έως 60 ετών. Πέντε απόφοιτοι του σχολείου έχουν εισαχθεί και σπουδάζουν σε Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της Ελλάδας, ενώ η μια εξ αυτών έχει βραβευθεί από την τράπεζα Eurobank EFG στο πλαίσιο του προγράμματος «Η Μεγάλη Στιγμή για την Παιδεία».
Στις 17 Δεκεμβρίου 2011 και στα πλαίσια του Φεστιβάλ Επιστήμης και Τεχνολογίας 2011 (Festival of Science and Technology, FEST 2011) που διοργανώθηκε από το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, το Βρετανικό Συμβούλιο και το openscience.gr πραγματοποιήθηκε στο ΕΙΕ η παρουσίαση με τίτλο "Η Ανοικτή Κοινότητα στο Σχολείο του Σήμερα" από εκπαιδευτικό του σχολείου μαζί με ομάδα τριών μαθητών. Το δεύτερο μέρος της παρουσίασης είχε θέμα την ερευνητική εργασία της Α' Λυκείου για το Α' Τετράμηνο 2011-12, στα πλαίσια της οποίας οι μαθητές δημιούργησαν Διαδικτυακή πλατφόρμα με τίτλο "ΕΝΑ ΠΙΑΤΟ ΦΑΓΗΤΟ" για τη διανομή φαγητού σε απόρους.
Οι δράσεις του σχολείου σχετικά με τη Βικιπαίδεια αναφέρθηκαν στον εθνικό τύπο ως παράδειγμα της ένταξης της Βικιπαίδειας στην εκπαίδευση. Τον Ιούλιο 2012 δημοσιεύτηκε αφιέρωμα στο σχολείο και την εσπερινή εκπαίδευση στην Ελλάδα γενικότερα στην αγγλική έκδοση Ευρωπαϊκού περιοδικού του Διαδικτύου με έδρα το Παρίσι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σχολεία στην Ελλάδα
Ζόγια Σλάινινγκ
Η Ζόγια Σλάινινγκ (γενν. Λέλτσουκ, 6 Σεπτεμβρίου 1961), είναι Γερμανίδα σκακίστρια γεννημένη στην Ουκρανία. Κατέχει τον τίτλο του Διεθνούς Μετρ (IM, 2016).
Βιογραφικά Στοιχεία
Η Ζ. Σλάινινγκ συμμετείχε έξι φορές στους τελικούς του πρωταθλήματος σκακιού γυναικών της ΕΣΣΔ (1981, 1982, 1986, 1987, 1988, 1989). Το καλύτερο αποτέλεσμα σημειώθηκε το 1986 όταν μοιράστηκε την 4η-5η θέση. Το 1984, στο Τάλιν κέρδισε το Συνδικαλιστικό Πρωτάθλημα Γυναικών της ΕΣΣΔ στο σκάκι. Το 1986 κέρδισε το πρωτάθλημα σκακιού γυναικών της Ουκρανίας. Το 1990 κέρδισε διεθνή τουρνουά σκακιού γυναικών στη Δρέσδη και τη Μόσχα. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης από το 1992 έως το 2000 εκπροσώπησε την Ουκρανία, αλλά από το 2000 εκπροσωπεί τη Γερμανία. Το 1995 κέρδισε ξανά στο τουρνουά της Δρέσδης. Το 2014, κέρδισε το γερμανικό πρωτάθλημα γρήγορου σκακιού γυναικών, αλλά το 2015 στο Μπαντ Βίσζεε ήταν η νικήτρια στο γερμανικό πρωτάθλημα σκακιού γυναικών.
Αποτελέσματα Σημαντικών Σκακιστικών Τουρνουά
Η Ζ. Σλάινινγκ συμμετείχε δύο φορές στα Διαζωνικά Τουρνουά του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Σκακιού Γυναικών : Η Ζ. Σλάινινγκ εκπροσώπησε τη Γερμανία σε μία σκακιστική Ολυμπιάδα γυναικών : Η Ζ. Σλάινινγκ έπαιξε για τη Γερμανία στο Ευρωπαϊκό Ομαδικό Πρωτάθλημα Σκακιού Γυναικών : Το 1985, της απονεμήθηκε ο τίτλος FIDE Διεθνούς Μετρ Γυναικών (WIM) και έλαβε τον τίτλο FIDE Γυναίκας Γκρανμαίτρ (WGM) δύο χρόνια αργότερα. Το 2016, της απονεμήθηκε ο τίτλος του Διεθνούς Μετρ (IM) της FIDE.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουκρανοί σκακιστές Κατηγορία:Γερμανοί σκακιστές
Περιβολάκια Καλαμάτας Μεσσηνίας
Τα Περιβολάκια Καλαμάτας είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 154 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Τοποθεσία
Τα Περιβολάκια βρίσκονται σε υψόμετρο 438 μέτρων, στον Ταΰγετο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Σουπίνο
Στη γραμματική, σουπίνο ονομάζεται ρηματικό ουσιαστικό αρσενικού γένους που χρησιμοποιείται σε ορισμένες γλώσσες. Ο όρος απαντάται συχνότερα στα Λατινικά, όπου είναι ένα από τους τέσσερεις ρηματικούς τύπους.
Υπάρχουν δύο σουπίνο, το I (πρώτο) και το II (δεύτερο). Αρχικά ήταν σε πτώση Αιτιατική αλλά υπάρχει και στην Αφαιρετική.
Το πρώτο έχει κατάληξη -tum και εξαρτάται από ρήματα κίνησης.
Παραπομπές
Κατηγορία:ΓραμματικήΚατηγορία:Ρήματα Κατηγορία:Λατινική γλώσσα
Δημήτριος Γκρίτζαλης
Αδερφός του ήταν ο επίσης αγωνιστής Γιαννάκης Γκριτζάλης, ο οποίος το 1823 διακρίθηκε και ως χιλίαρχος.
Όταν ξέσπασε η Επανάσταση, ο Γκρίτζαλης μετέβη μαζί με τον αδελφό του Γιαννάκη, από τη Κωνσταντινούπολη όπου διέμεναν και δραστηριοποιούνταν στον κλάδο του εμπορίου, στο Μωριά και στα Μαγούλιανα της Γορτυνίας, όπου έμεινε εκεί πολεμώντας με τους Καρυτινούς κατά την πολιορκία της Τριπολιτσάς. Μετά την επιτυχή άλωση της Τριπολιτσάς μετέβησαν μαζί με τον αδελφό του και τον Αναγνώστη Παπατσώρη, στα Κοντοβούνια της Τριφυλίας στην Μεσσηνία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Χρήστος Σιανίδης
Ο Χρήστος Σιανίδης (Καβακλί, 1911 – Κομοτηνή, 6 Ιανουαρίου 1994) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής με την ΕΡΕ και με τη Νέα Δημοκρατία.
Κουνιγκούντα της Γαλλίας
Η Κουνιγκούντα της Γαλλίας (περί το 893 - μετά το 923) ήταν κόρη της Ερμεντρούδης, που ήταν και εκείνη με την σειρά της κόρη του βασιλιά των Δυτικών Φράγκων Λουδοβίκου Β΄ του Τραυλού, ενώ η ταυτότητα του πατρός της είναι άγνωστη. Όταν ο θείος της Κάρολος Γ΄ ο Απλός ανέβηκε στον θρόνο των Δυτικών Φράγκων (898), αποφάσισε να μεριμνήσει για τον γάμο της. Ο Κάρολος Γ΄, που ήθελε να αποκτήσει την στήριξη των ευγενών της Λοθαριγγίας, τακτοποίησε τον γάμο της με τον πανίσχυρο κόμη Βίγκερικ της Λοθαριγγίας (909). Μαζί του η Κουνιγκούντα απέκτησε:
Χρήστος Σιανίδης
Σπουδές και δικηγορία
Γεννήθηκε στο Καβακλί της Ανατολικής Ρωμυλίας το 1911. Ο πατέρας του, Νικόλαος, ήταν δήμαρχος Καβακλίου πριν την έλευση των προσφύγων στην Ελλάδα. Ο Χρήστος Σιανίδης εγκαταστάθηκε στη Θράκη ως πρόσφυγας σε νεαρή ηλικία και ορφανός από πατέρα. Παρά τις δυσκολίες κατάφερε να σπουδάσει Νομικά και Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στη συνέχεια έκανε και μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού.
Κουνιγκούντα της Γαλλίας
Πηγές
Parisse, ‘Généalogie de la Maison d'Ardenne’, La maison d'Ardenne Xe-XIe siècles. Actes des Journées Lotharingiennes, 24 - 26 oct. 1980, Centre Univ., Luxembourg, (1981)
Κατηγορία:Ευγενείς του Μεσαίωνα
Χρήστος Σιανίδης
Σπουδές και δικηγορία
Αυτοδημιούργητος, άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα ως τη συνταξιοδότησή του, το 1984. Υπήρξε μάχιμος δικηγόρος στην Κομοτηνή και στην περιφέρεια του Εφετείου Θράκης. Απεβίωσε σε ηλικία 83 ετών στις 6 Ιανουαρίου 1994.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Χρήστος Σιανίδης εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ξάνθης - Ροδόπης με την ΕΡΕ το 1956 και επανεξελέγη βουλευτής Ροδόπης το 1958, το 1961 και το 1963. Υπήρξε συνοδοιπόρος και συνεργάτης του Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή. Μεταπολιτευτικά εξελέγη ξανά βουλευτής το 1974 με τη Νέα Δημοκρατία λαμβάνοντας 6.112 ψήφους. Στο κοινοβουλευτικό του έργο περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, εισηγήσεις επί διαφόρων νομοθετημάτων, μεταξύ των οποίων και ο Αγροτικός Κώδικας. Πολιτεύτηκε και στις εκλογές του 1977, χωρίς να εκλεγεί βουλευτής παρότι συγκέντρωσε 2.400 σταυρούς.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε την (επίσης πρόσφυγα εξ Ανατολικής Θράκης) Φωφώ Αντωνιάδου, οδοντίατρο, και απέκτησαν μία κόρη, τη Λήδα, γιατρό και έναν γιο, τον Νίκο, δικηγόρο (1958-2012).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ξάνθης - Ροδόπης Κατηγορία:Βουλευτές Ροδόπης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Αλβανικές βουλευτικές εκλογές 2021
Στις 25 Απριλίου 2021 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στην Αλβανία, για να εκλεγούν τα 140 μέλη του Αλβανικού Κοινοβουλίου. Οι κάλπες άνοιξαν στις 7.00 το πρωί σε 5.199 εκλογικά κέντρα σε όλην την χώρα και έκλεισαν στις 19.00 το απόγευμα.
Το Σοσιαλιστικό Κόμμα του Έντι Ράμα ήρθε πρώτο κερδίζοντας τις 74 από τις 140 έδρες του κοινοβουλίου και θα σχηματίσει κυβέρνηση πλειοψηφίας. Συνολικά, 4 κόμματα πέρασαν το εκλογικό όριο και μπήκαν στη βουλή.
Εκλογικό σύστημα
Τα 140 μέλη του Αλβανικού κοινοβουλίου εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές για τετραετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι αναλογική εκπροσώπηση από 12 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες που ταυτίζονται με τους 12 νομούς της χώρας. Το εκλογικό όριο για να μπει ένα κόμμα στο κοινοβούλιο είναι 1% (στις προηγούμενες εκλογές ήταν 3%). Οι εκλογείς θα ψηφίσουν από ανοιχτές λίστες πολιτικών κομμάτων, δηλαδή αφού θα έχουν επιλέξει ποιο κόμμα θα ψηφίσουν πρέπει να επιλέξουν και σε ποιον από τους υποψήφιους του κόμματος θα βάλουν σταυρό προτίμησης. Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική και δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Αλβανίας, υπό την προϋπόθεση να έχουν κλείσει το 18ο έτος της ηλικίας τους και να μην έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα λόγω δικαστικής απόφασης. Σύμφωνα με τον νέο εκλογικό νόμο του 2020 το 30% των υποψηφίων πρέπει να είναι γυναίκες. μικρογραφία|351x351εσ|Η προσέλευση εκλογών ανά [[Νομοί της Αλβανίας|νομό ανά ώρα.]]
Ιστορικό
Οι εκλογές διεξήχθησαν σε μία κρίσιμη στιγμή για την Αλβανία, η οποία προσπαθούσε να ανασυγκροτηθεί από το χτύπημα του φονικού σεισμού του 2019 και να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις (υγειονομικές, οικονομικές κ.λπ.) από την Πανδημία του κορονοϊού 2020. Επίσης οι εκλογές διεξάγονται την ώρα που η χώρα αναμένεται να αρχίσει διαπραγματεύσεις για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στις εκλογές του 2017, το κόμμα του Έντι Ράμα, το Σοσιαλιστικό Κόμμα, κέρδισε μία δεύτερη θητεία, συγκεντρώνοντας το 48% των ψήφων και 74 από τις 140 έδρες της βουλής. Ωστόσο τα επόμενα χρόνια η χώρα βυθίστηκε σε μία παρατεταμένη πολιτική κρίση. Στις δημοτικές εκλογές του 2019, η αντιπολίτευση δεν συμμετείχε, καλώντας του πολίτες σε μποϊκοτάζ. Ακόμα, υψηλή ήταν η σύγκρουση του Προέδρου Ιλίρ Μέτα και του πρωθυπουργού Έντι Ράμα, με τον πρώτο να επιχειρεί να ακυρώσει την διεξαγωγή των δημοτικών εκλογών μέσα από προεδρικό διάταγμα, και τον δεύτερο να καλεί το κοινοβούλιο να καθαιρέσει τον πρόεδρο. Καθ' όλη την διάρκεια του 2019 γινόντουσαν διαδηλώσεις κατά της κυβέρνησης Ράμα, πολλές από τις οποίες γινόντουσαν βίαιες. Το 2020, οι διαδηλώσεις κατά της κυβέρνησης αναζωπυρώθηκαν όταν τον Δεκέμβριο νεαρός άνδρας έχασε την ζωή του από πυροβολισμό από αστυνομικό. Οι διαδηλώσεις ήταν ιδιαίτερα βίαιες.
Προστασία από τον κορονοϊό
Παράλληλα, η κυβέρνηση αποφάσισε να βάζει σε καραντίνα 14 ημερών κάθε πολίτη που έρχεται από κάποια γειτονική χώρα (Ελλάδα, Βόρεια Μακεδονία κ.λπ.), με το αιτιολογικό ότι οι χώρες αυτές είχαν επιβαρυμένο επιδημιολογικό φορτίο. Ωστόσο η αντιπολίτευση κατήγγειλε την απόφαση αυτή, καθώς κατά την γνώμη της έχει αυτό αποτρέπει πολλούς Αλβανούς από το να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Μάλιστα, ο πρόεδρος Ιλίρ Μέτα, κάλεσε την κυβέρνηση να άρει το μέτρο αυτό.
Εποπτεία
Στις 19 Απριλίου 2021 οι οργανώσεις που δήλωσαν ότι θα αποστείλουν παρατηρητές για να παρακολουθήσουν τη διεξαγωγή ήταν 58, από τις οποίες οι 3 ήταν ξένες, με συμπεριλαμβανόμενο το Γραφείο Δημοκρατικών Θεσμών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΑΣΕ.
Δημοσκοπήσεις
Πολλές δημοσκοπήσεις πραγματοποιήθηκαν από διάφορες εταιρίες την περίοδο Νοέμβριο 2020 - Απρίλιο 2021. Οι Περισσότερες δημοσκοπήσεις παρατηρούσαν ένα σαφές προβάδισμα του Σοσιαλιστικού Κόμματος του Έντι Ράμα. Το Δημοκρατικό Κόμμα του Λουλζίμ Μπάσα βρισκόταν με διαφορά πίσω, αλλά συνεχώς μείωνε την διαφορά με το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Τ άλλα κόμμα ακολουθούσαν, όμως με πολύ μεγάλη διαφορά.
Αποτελέσματα
Τα αποτελέσματα των εκλογών έδωσαν στο Σοσιαλιστικό κόμμα την αυτοδυναμία στο κοινοβούλιο καθώς με το 48,7% των ψήφων συγκέντρωσε 74 από τις 140 συνολικά έδρες. Αυτό ανοίγει τον δρόμο στον Έντι Ράμα να υπηρετήσει και για τρίτη συνεχή θητεία ως πρωθυπουργός, κάτι που θα τον κάνει τον δεύτερο μακροβιότερο ηγέτη της Αλβανίας μετά τον Ενβέρ Χότζα. Παράλληλα όμως, υπήρξε σημαντική ενίσχυση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, του Δημοκρατικού Κόμματος. Το τελευταίο αύξησε τα ποσοστά του κατά τουλάχιστον 5% και αντίστοιχα τις έδρες του κατά 13, στις 59 συνολικά. Ακόμα, το κόμμα πλειοψήφισε σε 4 εκλογικές περιφέρειες, δύο περισσότερες από ότι το 2017. Το μικρό Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα τα πήγε και αυτό καλά στις εκλογές αφού από 1% σκαρφάλωσε στο 2,25% και αντίστοιχα από 1 σε 3 έδρες. Ο «μεγάλος χαμένος» των εκλογών ήταν το Σοσιαλιστικό Κίνημα Ένταξης του προέδρου Ιλίρ Μέτα. Παρόλο που παρέμεινε τρίτη κοινοβουλευτική δύναμη, έχασε τις 15 από τις 19 έδρες, συγκεντρώνοντας τελικά μόνο 4 έδρες. Επίσης το ποσοστό του κόμματος μειώθηκε σε λιγότερο από το μισό από τις προηγούμενες εκλογές. μικρογραφία|367x367εσ|Τα ποσοστά των ψήφων των κομμάτων ανά [[Νομοί της Αλβανίας|νομό.]] Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν οριακά χαμηλότερη από τις προηγούμενες εκλογές, στο 46,3% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, παρόλο που στην αρχή υπολογιζόταν ότι η συμμετοχή ήταν γύρω στο 48%, αυξημένη κατά δύο μονάδες από το 2017.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στην Αλβανία Αλβαν
Εθνική Βιβλιοθήκη του Βανουάτου
Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Βανουάτου (αγγλικά: National Library; γαλλικά: Bibliothèque nationale) είναι η εθνική βιβλιοθήκη που βρίσκεται στην πρωτεύουσα του Βανουάτου,  Πορτ Βίλα. Βρίσκεται εντός του Πολιτιστικού Κέντρου. Ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 2004.
Συλλογή
Η βιβλιοθήκη διαθέτει περίπου 15.000 βιβλία και χρησιμεύει τόσο ως εθνικό αποθετήριο "σπάνιου και ειδικού" υλικού όσο και ως δανειστική βιβλιοθήκη.
Υπάρχουν δύο "ειδικές συλλογές", η μία για το Βανουάτου και η άλλη για μέρη του Ειρηνικού. Διαθέτει "περίπου 500 σπάνια αντικείμενα" για το Βανουάτου, κυρίως μια συλλογή σπάνιων βιβλίων. Τα "σπάνια και ιδιαίτερα" αντικείμενά της περιλαμβάνουν "ανθρωπολογικό και αρχαιολογικό υλικό, τέχνη και καλλιτεχνικές αναφορές, αυτοβιογραφικό υλικό και βιογραφίες, ένα μεγάλο τμήμα βιβλίων για τις γλώσσες του Βανουάτου, ιστορίες ιεραποστολών, προφορικές παραδόσεις, ιστορικά και πολιτικά έντυπα, εφημερίδες και περιοδικά".
Η Άννα Νάουπα κατέχει τη θέση της επικεφαλής βιβλιοθηκάριου. Τον Νοέμβριο του 2013, η βιβλιοθήκη μετακόμισε σε νέο κτίριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στο Βανουάτου Βα
Κορράδος Γ΄ ο Γηραιός
Ο Κορράδος Γ΄, πολων. Konrad III Stary (π. 1359 - 28 Δεκεμβρίου 1412) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Ολεσνίτσα ήταν δούκας της Ολεσνίτσα, του Κόζλε, του ημίσεως Μύτομ, του ημίσεως Στσινάβα (από το 1377, με τον πατέρα του ως το 1403).
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Κορράδου Β΄ του Φαιού, δούκα της Ολεσνίτσα, Κόζλε και της Αγνής των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε, κόρης του Καζιμίρ Α΄ δούκα του Τσέσυν, Σέβιερς, Μπύτομ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1380 τη Γιούντιτ/Γιούττα/Γκούτα, αγνώστου καταγωγής και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Σχηματισμός Λος Κολοράδος
Ο σχηματισμός Λος Κολοράδος (Los Colorados) είναι ιζηματογενής βραχώδης σχηματισμός της λεκάνης Ισιγκουαλάστο-Βίγια Ουνιόν, που βρίσκεται στις επαρχίες Σαν Χουάν και Λα Ριόχα της Αργεντινής. Ο σχηματισμός χρονολογείται στην Νοριανή εποχή του Ύστερου Τριαδικού.
Ο σχηματισμός πάχους έως 600 μέτρων περιλαμβάνει ψαμμίτες, ιλυόλιθους και κροκαλοπαγή πετρώματα με στρώματα γύψου που έχουν αποτεθεί σε ποτάμιο έως λιμναίο περιβάλλον. Ο σχηματισμός αποτελεί την ανώτερη στρωματογραφική ενότητα της ομάδας Άγουα δε λα Πένια, η οποία βρίσκεται πάνω από το στρώμα του σχηματισμού Ισιγκουαλάστο. Ο σχηματισμός Λος Κολοράδος καλύπτεται εν μέρει από τον κρητιδικό σχηματισμό Σέρο Ραχάδο, ο οποίος διαχωρίζεται από μια ανωμαλία.
Ο σχηματισμός είναι γνωστός για τα απολιθώματα πρώιμων δεινοσαύρων, συμπεριλαμβανομένου του κολεόμορφου Ζουπαϊσαύρου και των «προσαυρόποδων» Κολοραδίσαυρου, Λεσέμσαυρου και Ριοχάσαυρου. Η μαγνητοστρωματογραφική ανάλυση δείχνει ότι ο σχηματισμός Λος Κολοράδος δημιουργήθηκε μεταξύ 227 και 213 εκατομμυρίων ετών πριν από σήμερα.
Περιγραφή
δεξιά|μικρογραφία|Έκταση του σχηματισμού στη λεκάνη Ισιγκουαλάστο-Βίγια Ουνιόν Ο σχηματισμός Λος Κολοράδος είναι μια ενότητα με πάχος περίπου 600 μέτρων της ομάδας Άγουα δε λα Πένια στη λεκάνη Ισιγκουαλάστο-Βίγια Ουνιόν, η οποία βρίσκεται στο Επαρχιακό Πάρκο Ισιγκουαλάστο, ένα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αργεντινή. Ο σχηματισμός επικαλύπτει σταδιακά τον σχηματισμό Ισιγκουαλάστο και επικαλύπτεται ασυμμόρφωτα από τον κρητιδικό σχηματισμό Σέρο Ραχάδο. Ο σχηματισμός αποτελείται από ψαμμίτες κόκκινου χρώματος, λεπτού έως μεσαίου μεγέθους κόκκων, μαζί με ιλυόλιθους και δευτερεύοντες λασπόλιθους πλημμυρικής πεδιάδας με πρώιμη ανάπτυξη ασβεστόλιθων. Ο σχηματισμός αποτέθηκε σε ποτάμιο έως λιμναίο περιβάλλον.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βουνά της Αργεντινής
Καμάκα (νησί)
Η Καμάκα είναι νησί των Γκάμπιερ Νήσων της γαλλικής Πολυνησίας, 11,7 χιλιόμετρα νότια της Μανγκαρέβα και εντός της ίδιας λιμνοθάλασσας. Το νησί έχει πλάτος περίπου 1 χιλιόμετρο. Το πλάτος ανέρχεται στα 700 μέτρα και η έκταση είναι 0,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το υψηλότερο σημείο ανέρχεται στα 166 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας.
Τα πιο κοντινά νησιά είναι η Μακαρόα στα δυτικά και το Μανούι στα βορειοανατολικά. Το 2012 ήταν ακατοίκητο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά των Νήσων Γκάμπιερ
Κορράδος Ε΄ Κάντνερ
Ο Κορράδος Ε΄ Κάντνερ, πολων. Konrad V Kantner (π. 1305 - 10 Σεπτεμβρίου 1439) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Ολεσνίτσα ήταν δούκας της Ολεσνίτσα, Κάζλε, ημίσεως Μπύτομ, ημίσεως Στσινάβα (1412-27, με τους αδελφούς του) και της Ολεσνίτσα (από το 1427, μόνος του).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Κορράδου Γ΄ του Γηραιού, δούκα της Ολεσνίτσα, Κόζλε και της Γιούντιτ/Ιουδήθ, αγνώστου καταγωγής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Batman v Superman: Η Αυγή της Δικαιοσύνης (soundtrack)
Το Batman v Superman: Dawn of Justice (Original Motion Picture Soundtrack) είναι το soundtrack της ταινίας Batman v Superman: Η Αυγή της Δικαιοσύνης, σε σύνθεση από τους Χανς Ζίμμερ και Junkie XL. Κυκλοφόρησε στις 18 Μαρτίου του 2016 από την WaterTower Music.
Το κομμάτι "Is She with You" χρησιμοποιήθηκε στο soundtrack του Wonder Woman, ενώ μια παραλλαγή του "Beautiful Lie" χρησιμοποιήθηκε στο Wonder Woman 1984.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Soundtracks Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC
Βίνσεντ Μάθιους
Ο Βίνσεντ Μάθιους (Vincent "Vince" Edward Matthews, 16 Δεκεμβρίου 1947) είναι Αμερικανός πρώην δρομέας, νικητής δύο χρυσών μεταλλίων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972.
Ήταν μέλος της αμερικανικής ομάδας, μαζί με τους Λι Έβανς, Ρον Φρίμαν και Λάρι Τζέιμς, που στις 20 Οκτωβρίου του 1968 επωφελούμενοι από το υψόμετρο κατέρριψαν στην Πόλη του Μεξικού το παγκόσμιο ρεκόρ στα 4x400 μέτρα σκυταλοδρομία με χρόνο 2.56.16.
Το 1972, λίγο μετά την απονομή των 400 μέτρων, ο Βινς Μάθιους μαζί με τον Γουέιν Κόλετ, αποκλείστηκαν για τη συμπεριφορά τους στο βάθρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου
Ρενιέ του Μομφερράτου
thumb|250px|left|Μικρογραφία που παρουσιάζει την κατάληψη της εξουσίας από τον Ανδρόνικο Κομνηνό και την δολοφονία του Ρενιέ, της Μαρίας Κομνηνής και της αντιβασίλισσας Μαρίας της Αντιόχειας Ο Ρενιέ του Μομφερράτου, (Ιταλική γλώσσα : Ranieri, 1162 - 1183) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι, ήταν Καίσαρας στην Κωνσταντινούπολη, ως σύζυγος της Μαρίας Κομνηνής, κόρης του Μανουήλ Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Γουλιέλμου Ε΄, μαρκήσιου του Μομφερράτου και της Ιουδήθ του Μπάμπενμπερκ, κόρης του Λεοπόλδου Γ΄ μαργράβου της Αυστρίας. Ο Μανουήλ Α΄ Κομνηνός Αυτοκράτορας των Ρωμαίων είχε προτείνει το 1179 στον Γουλιέλμο Ε΄ μαρκήσιο του Μομφερράτου το γάμο της κόρης του Μαρίας Κομνηνής με έναν γιο του. Από τους γιους του Γουλιέλμου Ε΄, ο Γουλιέλμος του Μομφερράτου είχε αποβιώσει, ο Κορράδος του Μομφερράτου και ο Βονιφάτιος ο Μομφερρατικός ήταν ήδη νυμφευμένοι και ο Φρειδερίκος είχε ακολουθήσει εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Έμενε ο 17 ετών Ρενιέ, που έφτασε στην Κωνσταντινούπολη το ίδιο έτος. Ο Νικήτας Χωνιάτης τον περιγράφει ως «αγένειο, ξανθό και όμορφο». Ο Ρενιέ έφτασε το φθινόπωρο του 1179 στην Κωνσταντινούπολη και ακολούθησε τον Αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ σε μία στρατιωτική του εκστρατεία. Τον Φεβρουάριο του 1180 πραγματοποιήθηκε ο γάμος του με την 27χρονη Μαρία στην Παναγία των Βλαχερνών και ακολούθησαν μεγαλοπρεπείς γιορτές στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης. Παρών ήταν ο Γουλιέλμος της Τύρου Λατίνος πατριάρχης της Ιερουσαλήμ, που αναφέρει ότι οι λαμπροί εορτασμοί περιλάμβαναν θεάματα στον Ιππόδρομο.
Ο Ρενιέ βαπτίσθηκε Ορθόδοξος με το όνομα Ιωάννης και οι δυτικές πηγές αναφέρουν πως του δόθηκε η Θεσσαλονίκη ως Πρόνοια. Η Μαρία έγινε η δεύτερη σε σειρά για τη διαδοχή στον Βυζαντινό θρόνο, όταν γεννήθηκε ο μικρότερος ετεροθαλής αδελφός της Αλέξιος Β΄ Κομνηνός. Τον Σεπτέμβριο του 1180 απεβίωσε ο Μανουήλ Α΄ και τον διαδέχθηκε ο 11ετής γιος του Αλέξιος Β΄ Κομνηνός με τη μητέρα του Μαρία των Πουατιέ ως αντιβασίλισσα, μητριά της πρωτότοκης Μαρίας Κομνηνής. Η αντιβασίλισσα είχε σύμβουλο τον ανιψιό τού συζύγου της Αλέξιο Κομνηνό, που φήμες τον ήθελαν εραστή της. Το σκάνδαλο αυτό και η Λατινόφιλη πολιτική της προκάλεσαν τη δυσφορία του κόσμου και σχεδιάστηκε η ανατροπή της. Ο Ρενιέ μπήκε στο παιχνίδι της διαδοχής. Η συνωμοσία αποκαλύφθηκε και μερικοί συνελήφθησαν. Η Μαρία Κομνηνή και ο Ρενιέ-Ιωάννης κατέφυγαν στην Αγία Σοφία με 150 υποστηρικτές τους, όπου ακολούθησαν αψιμαχίες, αλλά τελικά στους συνωμότες δόθηκε αμνηστία. Εν τω μεταξύ ο εξάδελφος του Μανουήλ Α΄ Ανδρόνικος Α΄ Κομνηνός ήλθε με στρατό και η Μαρία Κομνηνή ζήτησε τη βοήθειά του. Ο Ανδρόνικος Α΄ μπήκε στην Κωνσταντινούπολη και ακολούθησε σφαγή των Λατίνων. Ωστόσο όλοι έπεσαν θύματα της φιλοδοξίας του Ανδρόνικου Α΄: η αντιβασίλισσα σκοτώθηκε· η Μαρία και ο Ρενιέ απεβίωσαν μάλλον δηλητηριασμένοι, αν και ο θάνατος του υπάρχει σε ελάχιστες πηγές. Ο μικρός Αλέξιος Β΄ πιέστηκε να αναγνωρίσει τον θείο του Ανδρόνικο σαν Αυτοκράτορα και αργότερα δολοφονήθηκε. Οι Λατίνοι στην Δ΄ Σταυροφορία 20 χρόνια αργότερα δεν ξέχασαν την σφαγή τους από τον Ανδρόνικο, κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη και ίδρυσαν την Λατινική Αυτοκρατορία. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Ρενιέ, ο Βονιφάτιος ο Μομφερρατικός έγινε βασιλιάς της Θεσσαλονίκης επικαλούμενος τα κληρονομικά δικαιώματα του αδελφού του.
Οικογένεια
Με τον γάμο του με τη Μαρία Κομνηνή, κόρη του Μανουήλ Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, ο Ρενιέ δεν απέκτησε απογόνους.
Πηγές
• Νικήτας Χωνιάτης, Historia, ed. J.-L. Van Dieten, 2 vols., Berlin and New York, 1975; trans. as O City of Byzantium, Annals of Niketas Choniates, by H.J. Magoulias, Detroit; Wayne State University Press, 1984, ISBN 0-8143-1764-2
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οίκος των Αλεράμιτσι Κατηγορία:Μαρκήσιοι του Μομφερράτου Κατηγορία:Βυζαντινοί καίσαρες Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Κορράδος Θ΄ ο Μέλας
Ο Κορράδος Θ΄ ο Μέλας, πολων. Konrad IX Czarny (π. 1415 - 14 Αυγούστου 1471) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Ολεσνίτσα ήταν δούκας της Ολεσνίτσα, Κόζλε, ημίσεως Μπύτομ, ημίσεως Στσινάβα (από το 1450, με τους αδελφούς του) και της Ολεσνίτσα, Κόζλε, ημίσεως Μπύτομ (από το 1452, μόνος του).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1453 τη Μαργαρίτα των Πιαστ, κόρης του Σιεμόβιτ Ε΄ δούκα της Ράβα Μαζοβίας και είχε τέκνο:
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Νέχταν νέπος Ουέρμπ
Ο Νέχταν νέπος Ουερμπ βασιλιάς των Πίκτων (595 - 616) ήταν εγγονός του Ουέρμπ. Έχει προταθεί από ιστορικούς ότι ο Νέχταν ήταν το ίδιο πρόσωπο με τον με τον Νέιθον, βασιλιά της Αλτ Κλάτ. Σύμφωνα με τα Χρονικά των βασιλέων των Πίκτων ο Νέχταν βασίλευσε 20 ή 21 χρόνια, τα Χρονικά του Τίγκερναχ καταγράφουν τον θάνατο του προκατόχου του Γκάρτναιτ Β΄ των Πίκτων (597) αλλά όχι τον θάνατο του ίδιου. Η πιθανότητα να είναι γιος του Κανού που εμφανίζεται ο θάνατος του στα Χρονικά του Ούλστερ το 621 απορρίπτει την πιθανότητα να είναι ο Νέιθον της Αλτ Κλάτ. Έχει προταθεί η άποψη ότι ο Κανού που αναφέρεται στα Χρονικά του Ούλστερ ήταν ο Κανού Γκάρμπ των Χρονικών των βασιλέων της Αλτ Κλάτ, ο Νέχταν με αυτόν τον τρόπο είναι εγγονός του Γκάρτναιτ Β΄ των Πίκτων γιου του Αένταν μακ Γκαμπραίν της Νταλ Ριάτα. Δεν είναι βέβαιο αν ο Νέχταν νέπος Ουερμπ είναι ο Νέχταν Α΄ που σχετίζεται με την ίδρυση του μοναστηρίου του Αμπερνέθυ, ο Νέχταν βασίλευσε μετά την ίδρυση του μοναστηρίου του Ίωνα από τον Άγιο Κολούμπα και συνδέεται με την ίδρυση πολλών Ιρλανδικών μοναστηρίων. Στα Χρονικά των Πίκτων η πληροφορία της ίδρυσης του Αμπερνέθυ συντάχθηκε από τους μοναχούς του Αμπερνέθυ και αναφέρεται στον Νέχταν Α΄ ως εξής :
"Ο Νεχτόνιος ο Μέγας, γιος του Ουίπρ, βασιλιάς όλων των επαρχιών των Πίκτων πρόσφερε την ημέρα της κρίσης στην Αγία Μπριγκίτ το Αμπερνέθυ και όλες τις περιοχές του. Η αιτία της προσφοράς οφείλεται στο ότι ο Νεχτόνιος ζούσε σε εξορία στην Ιρλανδία όταν ο αδελφός του Ντρεστ τον εκθρόνισε και ο Νεχτόνιος παρακάλεσε την Αγία να προσευχηθεί στον θεό για τον ίδιο. Η Αγία προσευχήθηκε και στην συνέχεια του απάντησε : Άν φτάσεις στην χώρα ο Κύριος θα είναι λυπημένος για σένα, θα έρθει η ειρήνη στην χώρα των Πίκτων."
Ο Άντριου Ουίντουν στα Αυθεντικά Χρονικά της Σκωτίας συγχέει τον Νέχταν νέπος Ουερμπ με τον Νέχταν μακ Ντερ-Ίλει τον επόμενο αιώνα που ήταν διάσημος οικοδόμος και ιδρυτής μοναστηριών, ίδρυσε και έναν Καθεδρικό ναό στο Ροζεμαρκί αφιερωμένο στον Άγιο Βονιφάτιο. Ένα μοναστήρι κοντά στο Χάιλαντ που χρομολογείται τον 6ο αιώνα ανηγέρθη την εποχή του Νέχταν ή ίσως λίγο νωρίτερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς των Πίκτων
Άγιος Δημήτριος Κορώνης
Ο Άγιος Δημήτριος (Μπλανέικα) είναι εγκαταλελειμμένο χωριό στη Δημοτική Ενότητα Κορώνης, του Δήμου Πύλου - Νέστορος. Απέχει 2 χιλιόμετρα από την Υάμεια, 2, 5 χιλιόμετρα από το Ακριτοχώρι και 4 χιλιόμετρα από την Χρυσοκελλαριά.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="36.805986" longitude="21.835327" zoom="12" width="1000" height="320" align="center" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Κορώνης Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος Κατηγορία:Δημοτική Ενότητα Κορώνης Κατηγορία:Κορώνη Κατηγορία:Υάμεια
Γερουνδιακό
Στη λατινική γραμματική, γερουνδιακό ονομάζεται ρηματικό επίθετο με παθητική σημασία. Σχηματίζεται με το θέμα του ενεστώτα -ndus (πχ amandus), -nda, -ndum. Στα Ελληνικά μπορεί να αποδοθεί με την κατάληξη των ρηματικών επιθέτων σε -τεος, λχ πληρωτέο ποσόν, επιστρεπτέα προκαταβολή.
Αγία Φωτιά
Η ονομασία Αγία Φωτιά ή Αγιά Φωτιά ως τοπωνύμιο μπορεί να αναφέρεται σε κάποια από τις παρακάτω παραλίες ή παράλιους οικισμούς της Ελλάδας:
Γερουνδιακό
Στα κλασσική λατινική, το γερουνδιακό διακρίνεται ως προς τη μορφή και τη λειτουργία από το γερούνδιο και τον ενεστώτα ενεργητικής μετοχής. Στην ύστερη λατινική, οι διαφορές εξαλείφθηκαν σε μεγάλο βαθμό, με αποτέλεσμα η μορφή που προέρχεται από το γερούνδιο ή το γερουνδιακό να λειτουργεί περισσότερο σαν μετοχή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρήματα Κατηγορία:Λατινική γλώσσα
Γκάρτναιτ Β΄ των Πίκτων
Ο Γκάρτναιτ Β΄ των Πίκτων (πέθανε το 595) βασιλιάς των Πίκτων (584 - 595) ήταν γιος του Ντομέλχ. Οι Βασιλικοί κατάλογοι του Χρονικού των Πίκτων περιέχουν το έγγραφο του Πόπλετον το οποίο αναφέρει ότι ο Γκάρτναιτ Β΄ διαδέχτηκε τον Μπρίντει Α΄ των Πίκτων που πέθανε το 584 όπως καταγράφουν τα Ιρλανδικά Χρονικά. Ο θάνατος του Γκάρτναιτ αναφέρεται στα Χρονικά του Τίγκερναχ, τον διαδέχθηκε ο Νέχταν νέπος Ουερμπ. Μερικοί βασιλικοί κατάλογοι συνδέουν τον Γκάρτναιτ με την ίδρυση του μοναστηρίου του Αμπερνέθυ, άλλοι κατάλογοι συνδέουν την ίδρυση με τον Νέχταν νέπος Ουερμπ ή τον θρυλικό βασιλιά Νέχταν γιο του Έρπ.
Ο ιστορικός Τζον Μπαννερμαν (1932 - 2008) προτείνει ότι ο Γκάρτναιτ Β΄ ήταν σύμφωνα με τα Χρονικά των βασιλέων της Νταλ Ριάτα γιος του Αένταν μακ Γκαμπραίν, η οικογένεια του Γκάρτναιτ ήταν παρόντες τον 7ο και τον 8ο αιώνα στην Σκάι. Ο λόγιος Οραχάλι (1883 - 1953) είχε απορρίψει νωρίτερα την ταυτοποίηση του "Γκάρτναιτ γιου του Άενταν" με το επώνυμο του Σκάι που ονομάζεται σύμφωνα με τα Ιρλανδικά Χρονικά "Γκάρτναιτ, γιος του Άξινταν". Οι πρόσφατες μελέτες του Τζέιμς Φρέιζερ απορρίπτουν την ύπαρξη του Γκάρτναιτ γιου του Άενταν με τον ισχυρισμό ότι ήταν φανταστικό πρόσωπο που προστέθηκε τον 8ο αιώνα για να ισχυροποιήσει τις φιλοδοξίες του Κένελ εν Γκάρτναιτ, απογόνου του Γκάρτναιτ γιου του Άξινταν στο Κιντίρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς των Πίκτων
Ερνάντο δε Σότο
Ο Ερνάντο δε Σότο (ισπαν. Hernando de Soto, περ. 1500 – 21 Μαΐου 1542) ήταν Ισπανός εξερευνητής και κονκισταδόρ, που συμμετείχε σε αποστολές στη Νικαράγουα και τη χερσόνησο Γιουκατάν. Διεδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην κατάκτηση της αυτοκρατορίας των Ίνκα στο Περού από τον Φρανθίσκο Πιθάρρο, αλλά είναι περισσότερο γνωστός ως ο επικεφαλής της πρώτης ευρωπαϊκής αποστολής βαθιά στην επικράτεια των σύγχρονων Ηνωμένων Πολιτειών (μέσω του εδάφους των σημερινών πολιτειών Φλόριντα, Τζόρτζια, Αλαμπάμα, Μισισίπι, πιθανότατα και του Άρκανσο). Υπήρξε ο πρώτος Ευρωπαίος στην ιστορία που τεκμηριωμένα διέσχισε τον ποταμό Μισισιπή.
Η βορειοαμερικανική αποστολή του δε Σότο ήταν ένα τεράστιο εγχείρημα και αποσκοπούσε στην αναζήτηση τόσο χρυσού, που είχε αναφερθεί από διάφορες φυλές Ινδιάνων και παλαιότερους εξερευνητές των ακτών, όσο και ενός περάσματος προς την Κίνα ή την ακτή του Ειρηνικού Ωκεανού. Ο Ντε Σότο πέθανε το 1542 στην όχθη του Μισισιπή. , με διαφορετικές πηγές να διαφωνούν στην ακριβή τοποθεσία: αν ήταν στο σημερινό Λέικ Βίλατζ του Άρκανσω ή στο σημερινό Φέριντεϋ της Λουιζιάνας.
Στον Νέο Κόσμο
Ο δε Σότο έπλευσε νεότατος στον Νέο Κόσμο με τον Πέδρο Αρίας Ντάβιλα. Το 1520 συμμετείχε στην εκστρατεία του Γασπάρ δε Εσπινόζα στην Κεντρική Αμερική και το 1524 συμμετείχε στην κατάκτηση της Νικαράγουας υπό τον Φρανθίσκο Ερνάντες δε Κόρδοβα. Εκεί απέκτησε μια ενκομιέντα και δημόσιο αξίωμα στο Λεόν. Η γενναία ηγεσία, η αταλάντευτη αφοσίωση και τα αδίστακτα σχέδια εκβιασμού των ιθαγενών χωριών για τους αιχμαλωτισμένους αρχηγούς τους έγιναν τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του δε Σότο κατά την κατάκτηση της Κεντρικής Αμερικής. Απέκτησε φήμη ως εξαιρετικός ιππέας, μαχητής και στρατηγικός νους. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου επηρεάσθηκε από τα επιτεύγματα των εξερευνητών Χουάν Πόνθε ντε Λεόν (ο πρώτος Ευρωπαίος που έφτασε στη Φλόριντα), Βάσκο Νούνιες ντε Μπαλμπόα (ο πρώτος Ευρωπαίος που έφθασε στην ακτή του Ειρηνικού Ωκεανού) και Φερδινάνδου Μαγγελάνου. Το 1530 ο ντε Σότο, ως διοικητής του Λεόν της Νικαράγουας, οδήγησε μια αποστολή στην ακτή της χερσονήσου Γιουκατάν αναζητώντας ένα πέρασμα μεταξύ του Ατλαντικού Ωκεανού και του Ειρηνικού Ωκεανού για να επιτρέψει το εμπόριο με την Ανατολή, την πλουσιότερη αγορά στον κόσμο. Ελλείψει αυτού, και χωρίς μέσα να εξερευνήσει περαιτέρω, ο δε Σότο μετά τον θάνατο του Πέδρο Αρίας Ντάβιλα εγκατέλειψε τα κτήματά του στη Νικαράγουα. Φέρνοντας τους δικούς του άνδρες με πλοία που εκμίσθωσε, ο δε Σότο ενώθηκε με τον Φρανθίσκο Πιθάρρο στην πρώτη του βάση στο Τούμπες, λίγο πριν την αναχώρηση για το εσωτερικό του σημερινού Περού. Ο Πιθάρρο διόρισε γρήγορα τον δε Σότο ως έναν από τους αξιωματικούς του.
Η κατάκτηση του Περού
Μόλις ο Πιθάρρο και οι άνδρες του συνάντησαν για πρώτη φορά τον στρατό του Αυτοκράτορα Αταουάλπα στην Καχαμάρκα, ο Πιθάρρο έστειλε τον δε Σότο με δεκαπέντε άνδρες για να καλέσουν τον Αταουάλπα σε συνάντηση. Οι άνδρες του Πιθάρρο επιτέθηκαν στον Αταουάλπα και τη φρουρά του την επόμενη ημέρα (Μάχη της Καχαμάρκα), ο δε Σότο ηγήθηκε μιας από τις τρεις ομάδες έφιππων στρατιωτών. Οι Ισπανοί συνέλαβαν τον Αταουάλπα. Ο δε Σότο στάλθηκε στο στρατόπεδο του στρατού των Ίνκας, όπου ο ίδιος και οι άνδρες του λεηλάτησαν τις σκηνές του Αταουάλπα. Κατά τη διάρκεια του 1533 οι Ισπανοί κράτησαν αιχμάλωτο τον Αταουάλπα στην Καχαμάρκα για μήνες, ενώ οι υπήκοοί του πλήρωναν τα λύτρα του γεμίζοντας ένα δωμάτιο με χρυσά και ασημένια αντικείμενα. Κατά τη διάρκεια αυτής της αιχμαλωσίας, ο δε Σότο έκανε παρέα με τον Αταουάλπα και του δίδαξε να παίζει σκάκι. Μόλις ολοκληρώθηκε η πληρωμή των λύτρων, οι Ισπανοί ανησύχησαν από φήμες ότι ένας στρατός των Ίνκα προχωρούσε προς την Καχαμάρκα. Ο Πιζάρο έστειλε τον Ντε Σότο με 200 στρατιώτες να αναζητήσουν τον φημολογούμενο στρατό. Κατά την απουσία του δε Σότο οι Ισπανοί στην Καχαμάρκα απεφάσισαν να σκοτώσουν τον Αταουάλπα για να αποτρέψουν τη διάσωσή του. Ο δε Σότο επέστρεψε για να αναφέρει ότι δεν βρήκε ίχνη στρατού στην περιοχή. Μετά τη θανάτωση του Αταουάλπα, ο Πιθάρρο και οι άνδρες του κατευθύνθηκαν στο Κούσκο, την πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας των Ίνκας. Καθώς η ισπανική δύναμη πλησίαζε το Κούσκο, ο Πιθάρρο έστειλε τον αδελφό του Ερνάντο Πιθάρρο και τον δε Σότο μπροστά με 40 άνδρες. Η εμπροσθοφυλακή έδωσε μια μάχη με τα στρατεύματα των Ίνκας μπροστά από την πόλη. Η μάχη είχε τελειώσει προτού φθάσει ο Πιθάρρο με το υπόλοιπο ισπανικό στράτευμα. Ο στρατός των Ίνκας αποσύρθηκε κατά τη διάρκεια της νύκτας. Οι Ισπανοί λεηλάτησαν το Κούσκο, όπου βρήκαν πολύ χρυσό και ασήμι. Ως έφιππος στρατιώτης, ο ντε Σότο έλαβε ένα μερίδιο από τη λεηλασία, που ήταν αρκετό για να τον καταστήσει πολύ πλούσιο, μαζί με μέρος από τα λύτρα του Αταουάλπα.
Στον δρόμο για το Κούσκο, ο Μάνκο Ίνκα Γιουπάνκι, αδελφός του Αταουάλπα, συνάντησε τους Ισπανούς και ζήτησε να είναι μαζί τους. Ο Μάνκο κρυβόταν από τον Αταουάλπα φοβούμενος τη ζωή του και ήταν ευτυχής να κερδίσει την προστασία του Πιθάρρο. Ο Πιθάρρο κανόνισε να εγκατασταθεί ο Μάνκο ως αρχηγός των Ίνκας. Ο δε Σότο ενώθηκε με τον Μάνκο σε μια εκστρατεία για την εξάλειψη στρατεύματος των Ίνκας υπό τον Κίσκις, που ήταν πιστός στον Αταουάλπα.
Το 1534 βρίσκουμε ήδη τον δε Σότο υποδιοικητή του Κούσκο, ενώ ο Πιθάρρο έκτιζε τη νέα του πρωτεύουσα στην ακτή, τη μετέπειτα Λίμα. Το 1535 ο βασιλιάς Κάρολος απένειμε στον Ντιέγο ντε Αλμάγρο, σύντροφο του Φ. Πιθάρρο, τον τίτλο του κυβερνήτη του νότιου τμήματος της Αυτοκρατορίας των Ίνκας. Ο ντε Αλμάγρο έκανε σχέδια να εξερευνήσει και να κατακτήσει το νότιο τμήμα της Αυτοκρατορίας των Ίνκας (τη σημερινή Χιλή), οπότε ο δε Σότο έκανε αίτηση να γίνει ο υπαρχηγός του, αλλά ο ντε Αλμάγρο τον απέρριψε. Τότε ο δε Σότο μάζεψε τον θησαυρό του και επέστρεψε στην Ισπανία.
Επιστροφή στην Ισπανία
Επιστρέφοντας το 1536 στην Ισπανία ο δε Σότο έγινε δεκτός στο υψηλού κύρους Τάγμα του Σαντιάγο και του «χορηγήθηκε το δικαίωμα να κατακτήσει τη Φλόριντα». Τότε νυμφεύθηκε την Ισαβέλα ή Ινές δε Μπομπαντίγια (1505-1554), κόρη του Πέδρο Αρίας Ντάβιλα (βλ. παραπάνω).
Ο δε Σότο ζήτησε από τον βασιλιά Κάρολο να ηγηθεί της κυβερνήσεως της Γουατεμάλας, με «άδεια για τη διενέργεια ανακαλύψεων στη Νότια Θάλασσα» (δηλαδή τον Ειρηνικό Ωκεανό). Αντί για αυτό, του δόθηκε η διακυβέρνηση της Κούβας, με την ανάθεση ότι ο δε Σότο αναμενόταν να αποικίσει τη βορειοαμερικανική ήπειρο για λογαριασμό της Ισπανία μέσα σε 4 χρόνια, με αντάλλαγμα να παραχωρείτο στην οικογένειά του ένα μεγάλο κομμάτι γης.
Συναρπασμένος από τις ιστορίες του Άλβαρ Νούνιεθ Καβέθα δε Βάκα, ο οποίος είχε επιβιώσει χρόνια στη Βόρεια Αμερική αφότου ναυάγησε και είχε μόλις επιστρέψει στην Ισπανία, ο δε Σότο επέλεξε 620 Ισπανούς και Πορτογάλους εθελοντές, συμπεριλαμβανομένων μερικών αφρικανικής καταγωγής μιγάδων, προκειμένου με τη βοήθειά τους να κυβερνήσει την Κούβα και να αποικίσει τη Βόρεια Αμερική. Με μέσο όρο ηλικίας 24 ετών, οι άνδρες επιβιβάσθηκαν από την Αβάνα με επτά από τα πλοία του Βασιλιά και δύο καραβέλες του δε Σότο. Με τόνους βαριάς πανοπλίας και εξοπλισμού, μετέφεραν επίσης περισσότερα από 500 κεφάλια ζώων, συμπεριλαμβανομένων 237 αλόγων και 200 χοίρων, για την προγραμματισμένη τετραετή αποστολή τους στην ηπειρωτική χώρα.
Ιστοριογραφία
Αρκετοί ιστορικοί επεχείρησαν να προσδιορίσουν την εξερευνητική διαδρομή του Ερνάντο δε Σότο στη Βόρεια Αμερική, με πολλές διχογνωμίες μεταξύ τους. Τοπικιστές πολιτικοί διεκδίκησαν ανά τις δεκαετίες να συνδεθεί ο τόπος τους με την ιστορική αυτή αποστολή. Η πλέον χρησιμοποιούμενη εκδοχή της διαδρομής («De Soto's Trail») προήλθε από μια μελέτη που παραγγέλθηκε από το ίδιο το Κογκρέσο των ΗΠΑ: Μία επιτροπή με πρόεδρο τον ανθρωπολόγο Τζων Ρ. Σουάντον (John R. Swanton) εξέδωσε την «Τελική Αναφορά της Επιτροπής της Αποστολής Ντε Σότο στις ΗΠΑ» το 1939. Σήμερα πλέον το πρώτο μέρος της πορείας της αποστολής, μέχρι τη μάχη του δε Σότο στη Μαμπίλα (μικρό οικισμό-φρούριο στη σημερινή κεντρική Αλαμπάμα), αμφισβητείται μόνο σε μικρολεπτομέρειες. Η διαδρομή του μετά τη Μαμπίλα αμφισβητείται σημαντικά. Ο Σουάντον ανέφερε ότι η πορεία του από εκεί έφθασε μέσω των σημερινών πολιτειών Μισισιπή και Άρκανσω μέχρι και το Τέξας. Οι ιστορικοί έχουν εξετάσει πιο πρόσφατα τις αρχαιολογικές ανακατασκευές και την προφορική ιστορία των διάφορων ιθαγενών Ινδιάνων που περιέχει πληροφορίες για την αποστολή. Τα περισσότερα ιστορικά μέρη και πολλά στοιχεία έχουν χαθεί. Παρά το ότι έχουν περάσει περισσότερα από 450 χρόνια μεταξύ των γεγονότων και των σημερινών αφηγητών της ιστορίας, ορισμένες προφορικές ιστορίες έχει διαπιστωθεί ότι είναι ακριβείς για ιστορικά γεγονότα που έχουν καταγραφεί διαφορετικά. Για παράδειγμα, από το 2016 η αρχαιολογική θέση «Richardson/UF Village (8AL100) στην Κομητεία Alachua, δυτικά της Λίμνης Όραντζ, φαίνεται ότι έγινε αποδεκτή από τους αρχαιολόγους ως η τοποθεσία του οικισμού «Ποτάνο» που επισκέφτηκε η αποστολή του δε Σότο (η μεταγενέστερη ιεραποστολή του 17ου αιώνα ονόματι «San Buenaventura de Potano» πιστεύεται ότι ιδρύθηκε και αυτή στην ίδια αρχαιολογική θέση). Πολλοί αρχαιολόγοι πιστεύουν επίσης ότι η τοποθεσία Πάρκιν στο βορειοανατολικό Άρκανσω ήταν ο βασικός οικισμός στην επαρχία Casqui των Ινδιάνων, την οποία είχε καταγράψει ο δε Σότο. Αυτό το βασίζουν σε ομοιότητες μεταξύ περιγραφών από τα ημερολόγια της αποστολής δε Σότο και αντικειμένων ευρωπαϊκής κατασκευής που ανακαλύφθηκαν στην τοποθεσία τη δεκαετία του 1960.
Από ιστορικής πλευράς, οι θεωρίες περί της διαδρομής του δε Σότο βασίζονται στις αφηγήσεις τεσσάρων χρονικογράφων της αποστολής:
Τα χρονικά περιγράφουν τη διαδρομή του δε Σότο σε σχέση με την Αβάνα, από την οποία απέπλευσε, τον Κόλπο του Μεξικού, τον οποίο εγκατέλειψαν καθώς ταξίδευσαν στην ενδοχώρα και μετά γύρισαν πίσω, τον Ατλαντικό Ωκεανό, τον οποίο πλησίασαν κατά τη διάρκεια του δεύτερου έτους τους, ψηλά βουνά, τα οποία διέσχισαν αμέσως μετά, και δεκάδες άλλα γεωγραφικά χαρακτηριστικά στην πορεία τους, όπως μεγάλα ποτάμια και έλη, σε καταγεγραμμένα διαστήματα. Δεδομένου ότι η φυσική γεωγραφία δεν έχει αλλάξει πολύ από την εποχή του δε Σότο, οι μελετητές ανέλυσαν αυτά τα κείμενα με σύγχρονα τοπογραφικά λογισμικά, προκειμένου να αναπτύξουν μια πιο ακριβή περιγραφή της διαδρομής του δε Σότο.
1539: Φλόριντα
Τον Μάιο του 1539 ο δε Σότο αποβίβασε εννέα πλοία με πάνω από 620 άνδρες και 220 άλογα σε μια περιοχή που γενικά προσδιορίζεται ως το νότιο μέρος του Κόλπου Τάμπα. Ο ιστορικός Ρόμπερτ Σ. Γουέντλ έχει προτείνει ότι αποβιβάσθηκε είτε στην εκβολή-όρμο Charlotte Harbor, είτε στον γειτονικό όρμο Σαν Κάρλος. Ονόμασε την τοποθεσία Espíritu Santo, δηλαδή Άγιο Πνεύμα. Τα πλοία μετέφεραν ιερείς, τεχνίτες, μηχανικούς, αγρότες και εμπόρους, κάποιους με τις οικογένειές τους, άλλους από την Κούβα, τους περισσότερους όμως από την Ευρώπη και την Αφρική. Λίγοι από τους άνδρες αυτούς είχαν ταξιδέψει στο παρελθόν εκτός Ισπανίας ή ακόμη και μακριά από τα χωριά τους.
Κοντά στο λιμάνι του δε Σότο, η αποστολή βρήκε τον Χουάν Ορτίθ (Ortiz), έναν Ισπανό που ζούσε με τους Ινδιάνους Μοκόσο. Ο Ορτίθ είχε αιχμαλωτιστεί από τη φυλή Ουζίτα ενώ έψαχνε για τη χαμένη Αποστολή Ναρβάεθ και αργότερα διέφυγε στους Μοκόσο. Ο Ορτίθ είχε μάθει τη γλώσσα τιμουκούα και χρησίμευσε ως διερμηνέας στον δε Σότο καθώς διέσχιζε τις περιοχές που μιλούσαν τη γλώσσα αυτη στον δρόμο του προς τα εδάφη της φυλής Απαλάτση.
Ο Ορτίθ ανέπτυξε μια μέθοδο για την καθοδήγηση της αποστολής και την επικοινωνία με τις διάφορες φυλές, που μιλούσαν πολλές διαλέκτους και γλώσσες. Επεστράτευσε οδηγούς από κάθε φυλή κατά μήκος της διαδρομής. Δημιουργήθηκε μια αλυσίδα επικοινωνίας μέσω της οποίας ένας οδηγός που ζούσε σε κοντινή απόσταση από μια άλλη φυλετική περιοχή μπορούσε να μεταβιβάσει τις πληροφορίες και τη γλώσσα του σε έναν οδηγό από μια γειτονική περιοχή. Επειδή ο Ορτίθ αρνήθηκε να ντυθεί ως Ισπανός, κάποιοι αξιωματικοί αμφισβήτησαν τα κίνητρά του. Ο δε Σότο όμως παρέμεινε πιστός στον Ορτίθ, επιτρέποντάς του την ελευθερία να ντύνεται και να ζει ανάμεσα στους γηγενείς του φίλους. Σημαντικός οδηγός, από το 1540, ήταν και το δεκαεπτάχρονο αγόρι «Περίκο» ή «Πέδρο», από τη σημερινή Τζόρτζια. Μιλούσε πολλές από τις γλώσσες των τοπικών φυλών και μπορούσε να επικοινωνήσει με τον Ορτίθ.
Η αποστολή ταξίδεψε βόρεια, εξερευνώντας τη δυτική ακτή της Φλόριντα και συναντώντας ενέδρες και συγκρούσεις με ιθαγενείς στην πορεία. Ο στρατός του Ερνάντο δε Σότο άρπαζε τα τρόφιμα που ήταν αποθηκευμένα στα χωριά, ανάγκαζε ιθαγενείς γυναίκες να γίνονται παλλακίδες και άνδρες και αγόρια να υπηρετούν ως οδηγοί και βαστάζοι. Η αποστολή έδωσε δύο μάχες με ομάδες των Τιμουκούα, με αποτέλεσμα μεγάλες απώλειες Τιμουκούα. Αφού νίκησε τους αντιστασιακούς πολεμιστές, ο Ερνάντο ντε Σότο εκτέλεσε 200 από αυτούς, στη λεγόμενη μεταγενέστερα «Σφαγή στη Ναπιτούκα», την πρώτη μεγάλης κλίμακας ανθρωποσφαγή από Ευρωπαίους σε μετέπειτα έδαφος των ΗΠΑ (Φλόριντα). Το πρώτο ξεχειμώνιασμα του δε Σότο ήταν στην «Ανχάικα», την πρωτεύουσα του λαού των Απαλάτση. Είναι ένα από τα λίγα σημεία στη διαδρομή όπου οι αρχαιολόγοι έχουν βρει φυσικά ίχνη της αποστολής. Οι χρονικογράφοι περιέγραψαν αυτόν τον οικισμό ως κοντά στον «Κόλπο των αλόγων». Ο κόλπος επονομάσθηκε έτσι από γεγονότα της αποστολής Ναρβάεθ του 1527, τα μέλη της οποίας, πεθαίνοντας από την πείνα, σκότωσαν και έφαγαν τα άλογά τους ενώ ναυπηγούσαν βάρκες για διαφυγή στον Κόλπο του Μεξικού.
1540: Στα Νοτιοανατολικά
Από τη χειμερινή τους τοποθεσία στη δυτική Φλόριντα, έχοντας ακούσει για εξόρυξη χρυσού «προς την ανατολή του ήλιου», η αποστολή στράφηκε βορειοανατολικά μέσω αυτού που είναι τώρα η σύγχρονη πολιτεία της Τζόρτζια. Με βάση αρχαιολογικά ευρήματα του 2009 σε μια απομακρυσμένη, ιδιόκτητη τοποθεσία κοντά στον ποταμό Οκμούλτζη (Ocmulgee), οι ερευνητές πιστεύουν ότι η αποστολή του δε Σότο σταμάτησε στην Κομητεία Τέλφαιρ. Τα τεχνουργήματα που βρέθηκαν περιλαμβάνουν εννέα γυάλινες εμπορικές χάντρες, μερικές από τις οποίες φέρουν μοτίβο σεβρόν κατασκευαζόμενο στη Βενετία για περιορισμένο χρονικό διάστημα και πιστεύεται ότι είναι ενδεικτικές της αποστολής του δε Σότο. Βρέθηκαν επίσης 6 μεταλλικά αντικείμενα (ένα ασημένιο μενταγιόν και σιδερένια εργαλεία). Τα πιο σπάνια αντικείμενα βρέθηκαν σε αυτό που οι ερευνητές πιστεύουν ότι ήταν ένα μεγάλο δημοτικό σπίτι των ιθαγενών που επισκεπτόταν ο δε Σότο.
Η αποστολή συνεχίσθηκε στη σημερινή Νότια Καρολίνα. Εκεί η αποστολή κατέγραψε ότι την υποδέχθηκε μια γυναίκα αρχηγός (η Cofitachequi), η οποία έδωσε μαργαριτάρια της φυλής της, τρόφιμα και άλλα αγαθά στους Ισπανούς στρατιώτες. Ωστόσο, η αποστολή δεν βρήκε χρυσό, εκτός από συντρίμμια από μια παλαιότερη παράκτια αποστολή (μάλλον εκείνη του Λούκας Βάσκεθ δε Αϋγιόν)
Ο δε Σότο κατευθύνθηκε βόρεια, στα Απαλάχια Όρη της σημερινής δυτικής Βόρειας Καρολίνας, όπου πέρασε έναν μήνα ξεκουράζοντας τα άλογα, ενώ οι άνδρες του έψαχναν για χρυσό. Στη συνέχεια ο δε Σότο εισήλθε στο ανατολικό Τενεσί. Από αυτό το σημείο είτε συνέχισε κατά μήκος του ποταμού Τενεσί για να εισέλθει στην Αλαμπάμα από τα βόρεια (σύμφωνα με τον Σουάντον), είτε έστριψε νότια και μπήκε στη βόρεια Τζόρτζια (σύμφωνα με τον Charles M. Hudson). Η διαδρομή που πρότεινε ο Σουάντον το 1939 εξακολουθεί να είναι γενικά αποδεκτή από τους περισσότερους αρχαιολόγους και από την κυβέρνηση των ΗΠΑ.