cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1973
Διεθνείς μεταδόσεις και ψηφοφορία
Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τη σειρά με την οποία δόθηκαν οι βαθμοί στον διαγωνισμό του 1973 καθώς και τον εκπρόσωπο (σχολιαστή) που ανακοίνωσε τις ψήφους για την αντίστοιχη χώρα. Ο κάθε ραδιοτηλεοπτικός φορέας (με εξαίρεση το Ισραήλ) έστειλαν και έναν παρουσιαστή για τον διαγωνισμό, προκειμένου να καλυφθεί ο διαγωνισμός στην αντίστοιχη εθνική γλώσσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαγωνισμοί τραγουδιού Eurovision
Σαμάντα Τίνα
Η Σαμάντα Πολιάκοβα (Samanta Poļakova, γεννημένη στις 31 Μαρτίου 1989), γνωστή ως Σαμάντα Τίνα (Samanta Tīna), είναι Λετονή τραγουδίστρια. Αφού προσπάθησε να εκπροσωπήσει τη χώρα της στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision πέντε φορές νωρίτερα (2012, 2013, 2014, 2016 και 2019), κέρδισε την εθνική προεπιλογή Supernova το 2020 και θα εκπροσωπούσε τη Λετονία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2020 πριν αναβληθεί ο διαγωνισμός με το τραγούδι "Still Breathing". Αγωνίστηκε επίσης στη λιθουανική προεπιλογή δύο φορές (το 2013 και το 2017) και στη λιθουανική έκδοση του The Voice. Εκπροσώπησε ξανά τη χώρα της στο διαγωνισμό του 2021.
Πρόωρη καριέρα
Το 2010, η Tina κέρδισε τη μουσική εκπομπή της Λετονίας O! Kartes akadēmija, κερδίζοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσει τη Σχολή Tech Music στο Λονδίνο της Αγγλίας. Το 2011, αγωνίστηκε στο Μολδαβικό διαγωνισμό τραγουδιού Golden Voices και κέρδισε το Μολδαβικό Κύπελλο.
2012–2014: Eirodziesma, Dziesma και Eurovizijos atranka
Την 1η Δεκεμβρίου 2011, η Tīna ανακοινώθηκε ως ένας από τους τραγουδιστές του Eirodziesma 2012 με το κομμάτι "I Want You Back" μαζί με τον Dāvids Kalandija. Οι δύο από αυτούς προχώρησαν από ημιτελικό στις 7 Ιανουαρίου 2012 στον τελικό. Στο δεύτερο ημιτελικό που πραγματοποιήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2012, η ​​Tīna παρουσίασε το τραγούδι "For Father". Ωστόσο, δεν έφτασε στον τελικό και τερμάτισε 7η. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2012 στο Ventspils. Στον τελικό, οι Tina και Kalandija ερμήνευσαν δεύτεροι σε σειρά εμφάνισης. Τερμάτισαν δεύτεροι στο τελικό, προχωρώντας στον superfinal, τερματίζοντας δεύτεροι πίσω μόνο από τη νικήτρια Anmary και το τραγούδι "Beautiful Song".
Στις 15 Ιανουαρίου 2013, αποκαλύφθηκε ότι η Tīna θα συμμετείχε στο Dziesma, το νέο τίτλο για τον τελικό της Λετονίας, όπου ερμήνευσε το τραγούδι "I Need a Hero". Η Tīna κατέλαβε την πρώτη θέση στον πρώτο ημιτελικό που πραγματοποιήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2013 και προχώρησε στον τελικό στις 16 Φεβρουαρίου 2013. Η Tina θεωρήθηκε το βαρύ φαβορί για να κερδίσει τον ανταγωνισμό. Στον τελικό, η Tīna βγήκε δεύτερη, προχωρώντας στον superfinal όπως και τον προηγούμενο χρόνο. Στον τελικό, έφτασε στη δεύτερη θέση, πίσω από το συγκρότημα PeR και το τραγούδι τους "Here We Go". Εκείνη τη χρονιά, συμμετείχε επίσης στην εθνική Λιθουανική επιλογή για τη Eurovision σε ντουέτο με τον Vudis, με το τραγούδι "Hey Chiki - Mama". Το ντουέτο τερμάτισε 4ο στον πρώτο προκριματικό γύρο και αποκλείστηκε.
Η Tīna πήρε μέρος στον πρώτο ημιτελικό του Dziesma 2014 με το τραγούδι "Stay", την 1η Φεβρουαρίου 2014 στη Ρίγα. Προχώρησε στον τελικό με μια ισοπαλία τριών αντιπάλων για τη δεύτερη θέση. Στον τελικό, που πραγματοποιήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2014, η Tīna ερμήνευσε πέμπτη. Τερμάτισε τρίτη και ως μέρος των τριών κορυφαίων, προχώρησε στον superfinal. Στον superfinal, η Tīna τερμάτισε τρίτη για άλλη μια φορά πίσω από τον Dons και το τραγούδι του "Pēdējā vēstule" και τους νικητές Aarzemnieki και το τραγούδι τους "Cake to Bake".
2014–2015: Lietuvos balsas
Η Tīna αγωνίστηκε στην τρίτη σεζόν του Lietuvos balsas, της λιθουανικής έκδοσης The Voice. Δεδομένου ότι δεν είναι Λιθουανή, επικοινωνούσε με τους κριτές στα ρωσικά. Για την ακρόασή της, η Samanta ερμήνευσε το τραγούδι "I Wanna Dance With Somebody (Who Loves Me)". Για τη μάχη (battle) της, η Samanta ερμήνευσε το τραγούδι "I'm Every Woman" εναντίον της Monika & Kristina, κερδίζοντας τη μάχη. Η Tīna τερμάτισε στον διαγωνισμό ανάμεσα στους κορυφαίους οκτώ, αποτυγχάνοντας να φτάσει τους κορυφαίους τέσσερις λόγω της Agnė Juškenaitė.
2015–2019: Supernova 2016 και Eurovizijos atranka
Στις 31 Ιανουαρίου 2016, η Tina αναγγέλθηκε ως ένας από τους συμμετέχοντες στο Supernova 2016 με δύο τραγούδια: "We Live for Love" και "The Love Is Forever". Το "We Live for Love" αγωνίστηκε στον πρώτο προκριματικό στις 7 Φεβρουαρίου και δεν προχώρησε στους ημιτελικούς. Το "The Love Is Forever" αγωνίστηκε στον δεύτερο προκριματικό στις 14 Φεβρουαρίου, όπου προχώρησε στον ημιτελικό αφού σώθηκε από την κριτική επιτροπή. Μετά την εκτέλεση στον ημιτελικό, αποφάσισε να αποχωρήσει από τον αγώνα.
Το 2016 επιβεβαιώθηκε ότι θα συμμετείχε στην εθνική επιλογή της Λιθουανίας για το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2017. Παρουσίασε το τραγούδι "Tavo oda" σε ένα ντουέτο με τη Λιθουανή τραγουδίστρια Tadas Rimgaila. Το ντουέτο αποκλείστηκε από τον πρώτο προκριματικό του διαγωνισμού.
2020: Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
Στα τέλη του 2019, η Tīna υπέβαλε το τραγούδι "Still Breathing" στο Supernova, τη Λετονική προεπιλογή για τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Τον Ιανουάριο του 2020, ανακοινώθηκε ότι η ίδια και άλλες 25 πράξεις είχαν επιλεγεί από τις 126 εγγραφές που έλαβε ο Λετονικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός LTV [15]. Προκρίθηκε από τον δεύτερο ημιτελικό και προχώρησε στον τελικό στις 8 Φεβρουαρίου 2020. Κέρδισε τον διαγωνισμό και θα εκπροσωπούσε τη Λετονία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2020 που θα γινόταν στο Ρότερνταμ τον Μάιο του 2020. Ο διαγωνισμός αναβλήθηκε λόγω της πανδημίας COVID-19 και το 2021 εκπροσώπησε ξανά τη Λετονία με το τραγούδι "The Moon Is Rising".
The Moon Is Rising
Το "The Moon Is Rising" είναι ένα τραγούδι της Λετονής τραγουδίστριας Σαμάντα Τίνα. Το τραγούδι εκπροσώπησε τη Λετονία στο στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας.
Εσωτερική επιλογή
Στις 16 Μαΐου 2020, το LTV επιβεβαίωσε ότι η Σαμάντα Τίνα επιλέχθηκε εσωτερικά για να εκπροσωπήσει τη Λετονία στο διαγωνισμό του 2021. Η συμμετοχή της Λετονίας για το 2021, με τίτλο "The Moon Is Rising", κυκλοφόρησε στις 12 Μαρτίου 2021, στο τέλος μιας ειδικής σειράς ντοκιμαντέρ στο LTV με τίτλο Kā uzvarēt Eirovīzijā; Samantas Tīnas ceļš uz Roterdamu (Ελληνικά: Πώς να κερδίσεις στη Eurovision; Ο δρόμος της Σαμάντα Τίνα για το Ρότερνταμ) που καταγράφει τη διαδικασία επιλογής της συμμετοχής.
Στο Ρότερνταμ
Η 65η έκδοση της Eurovision διεξήχθη στο Rotterdam Ahoy στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας και αποτελείτο από δύο ημιτελικούς που θα πραγματοποιηθούν στις 18 και 20 Μαΐου, και τον μεγάλο τελικό στις 22 Μαΐου 2021. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Εurovision, κάθε συμμετέχουσα χώρα, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, πρέπει να προκριθεί από έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστεί στον τελικό. Στις 17 Νοεμβρίου 2020, η EBU επιβεβαίωσε ότι δεν θα διεξαχθεί η ημιτελική κλήρωση κατανομής για το διαγωνισμό του 2021. Αντ' αυτού, οι ημιτελικοί θα έχουν την ίδια σύνθεση χωρών όπως καθορίστηκε από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών του διαγωνισμού του 2020, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020 στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ. Η Λετονία τοποθετήθηκε στον δεύτερο ημιτελικό, που διεξήχθη στις 20 Μαΐου 2021, όμως δεν προκρίθηκε στον μεγάλο τελικό, καθώς ήταν 17η με 14 βαθμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Λετονοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Λετονία
Εξέλιξη (αποσαφήνιση)
Η λέξη Εξέλιξη μπορεί να αναφέρεται:
HMS Childers (R91)
Το HMS Childers ήταν αντιτορπιλικό κλάσης C του Βασιλικού Ναυτικού που εντάχθηκε σε υπηρεσία τον Δεκέμβριο του 1945 και διαλύθηκε για σκραπ το 1963.
Κατασκευή
Το Ναυτικό παρήγγειλε το Childers στις 24 Ιουλίου 1942. Ήταν ένα από τα οκτώ σκάφη της υποκλάσης Ch του ενδιάμεσου προγράμματος του 1942. Ναυπηγήθηκε ως ναυαρχίδα στολίσκου αλλά εντάχθηκε σε υπηρεσία μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Επιχειρησιακή ιστορία
Το 1946 το Childers εντάχθηκε στην 1η Μοίρα Αντιτορπιλικών που είχε για κύρια βάση τη Μάλτα. Μαζί με άλλα βρετανικά πολεμικά σκάφη ανέλαβε το 1947 την παρεμπόδιση της παράνομης μετανάστευσης στην Παλαιστίνη. Το 1950 επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο και το επόμενο έτος εντάχθηκε στην εφεδρεία 1951. Το 1954 εκσυγχρονίστηκε, μεταξύ των άλλων με την αντικατάσταση του οπίσθιου πύργου από δύο ανθυποβρυχιακά ολμοβόλα.
Το 1958 στάλθηκε ως εφεδρεία στο Γιβραλτάρ. και τελικά κατέληξε σε διαλυτήριο στη Λα Σπέτσια το 1963.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης C (1943) του Βασιλικού Ναυτικού
743
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 743 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Προσωπικοί αριθμοί
Οι Προσωπικοί Αριθμοί (αριθμοί της σειράς 70) είναι τηλεφωνικά νούμερα που προορίζονται κυρίως για χρήση VoIP. Είναι δεκαψήφιοι όπως και οι υπόλοιπες σειρές σταθερών και κινητών, και διατίθενται από την ΕΕΤΤ σε τηλεπικοινωνιακούς παρόχους που με την σειρά τους τους παρέχουν στους συνδρομητές τους.
Η έναρξη της λειτουργίας τους έγινε από την Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων στην τελευταία έκδοση του Εθνικού Σχεδίου Αριθμοδότισης  κατα τα πρότυπα των "personal numbers" του εξωτερικού.
Η σειρά 70 προορίζεται κυρίως για χρήση VoIP και επιτρέπει την νομαδικότητα, την δυνατότητα δηλαδή να παίρνεις μαζί σου το νούμερο σου όπου και αν βρίσκεσαι (κάτι που τυπικά δεν επιτρέπεται για γεωγραφικούς αριθμούς 211, 231 κλπ).
Επίσης οι αριθμοί της σειράς 70 έχουν αστική χρέωση από όλη την Ελλάδα, σαν τους μη γεωγραφικούς αριθμούς 801 που προορίζονται κυρίως για επιχειρήσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαδίκτυο Κατηγορία:Τηλεφωνία
747
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 747 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Μπουρέκι
Το μπουρέκι (Τουρκικά: börek ) είναι κατηγορία αρτοσκευασμάτων που φτιάχνονται με λεπτό φύλλο ζύμης που ονομάζεται φύλλο μαγειρικής. Συναντάται στη βαλκανική, λεβαντίνικη και μεσογειακή κουζίνα και σε άλλες χώρες της ανατολικής Ευρώπης και δυτικής Ασίας. Τα μπουρέκια ψήνονται ως ατομικές μερίδες ή ως πίτα που ψήνεται σε μεγάλο ταψί και μετά κόβεται σε μικρότερα κομμάτια-μερίδες. Συνήθως πασπαλίζονται με σουσάμι. Το μπουρεκάκι είναι μπουρέκι σε μέγεθος μινιατούρας. Στην κατηγορία μπουρέκια περιλαμβάνονται τα μπουρεκάκια και κάθε αρτοσκεύασμα με φύλλο μαγειρικής.
Προέλευση και Ονομασία
Η προγενέστερη χρονολόγηση αφορά την εποχή της Κλασικής αρχαιότητας στην ανατολική Μεσόγειο. Κατάγεται από το προϋπάρχον Βυζαντινό πιάτο «εν τυρίτας πλακούντας», το οποίο είναι εξέλιξη του πλακούντα, ένα πιάτο της αρχαίας ρωμαϊκής κουζίνας με ψημένο φύλλο ζύμης και τυρί. Ο Κάτων ο Πρεσβύτερος συμπεριέλαβε τη συνταγή για πλακούντα στο βιβλίο του De Agri Cultura (Περί Γεωργίας) το 160π.Χ. «Παρασκευάστε τον πλακούντα όπως περιγράφεται: τοποθετήστε μία στρώση από τρακτό (λάγανο) σε όλη την επιφάνεια της ζύμης βάσης. Σε γουδί αναμίξατε τυρί και μέλι και σκεπάστε με αυτό τον τρακτό. Τοποθετήστε άλλη μία στρώση από τρακτό και επαναλάβετε τη διαδικασία έως ότου έχει χρησιμοποιηθεί όλο το μείγμα τυρί και μέλι. Ολοκληρώστε με μία στρώση από τρακτό... Βάλτε τον πλακούντα στο φούρνο και σκεπάστε με προθερμασμένο καπάκι.» Κάτων ο Πρεσβύτερος από De Agri Cultura (160π.Χ.)
Άλλες πηγές τοποθετούν την προέλευση μεταγενέστερα, κατά την περίοδο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ήταν δημοφιλές συστατικό της Οθωμανικής κουζίνας. Ίσως πρόκειται για ένα από τα πιο σημαντικά και αρχαία συστατικά της, που αναπτύχθηκε από τους Τούρκους της κεντρικής Ασίας προτού μεταναστεύσουν δυτικά προς τη Μικρά Ασία στα τέλη του μεσαίωνα.
Η ονομασία μπουρέκι στην τούρκικη γλώσσα αναφέρεται σε οποιοδήποτε φαγητό περιλαμβάνει φύλλο μαγειρικής. Προτάθηκε ότι η λέξη προέρχεται από την τούρκικη ρίζα μπουρ- που σημαίνει «ελίσσομαι». Εν παρόδω, προτάθηκε εναλλακτικά ότι η λέξη μπουρέκι είναι παράγωγη της ρώσικης πιρογκ (pirog) και της υποκοριστικής της πιροσκί (pirozhki) που σημαίνει «πιτούλα». Ίσως προέρχεται από τη γερμανική μπροτ (brot) που σημαίνει ψωμί.
Ελληνικά μπουρέκια
Υπάρχει πληθώρα συνταγών για μπουρέκια, πανταχού παρόντα στα αρτοποιεία και καταστήματα πώλησης τροφίμων στην Ελλάδα είναι οι τυρόπιτες, οι σπανακόπιτες, οι μπουγάτσες. Επίσης:
Τούρκικα μπουρέκια
Στους κατάλογους φαγητών, η ονομασία μπουρέκι πρέπει να συνοδεύεται από περιγραφή του σχήματος και των συστατικών, και τον τρόπο και τόπο παρασκευής.
Αλβανικό μπουρέκι ή λακρόρ
Στην Αλβανία ονομάζεται μπουρέκι ή λακρόρ, στο Κόσοβο και άλλες περιοχές ονομάζεται «πίτα». Συνήθη γεμίσματα είναι: Τα λακρόρ συνήθως έχουν γέμιση πρασινάδες, λακέρ είναι η αλβανική λέξη για το λάχανο και εδώ περιγράφει μία μεγάλη ομάδα λαχανικών με πράσινα φύλλα όπως το λάπαθο, πικραλίδα, άγριο μαρούλι, κ.α.
Τα μπουρέκια συνήθως φτιάχνονται με αρκετά στρώματα φύλλου που απλώνονται με το χέρι. Τα μπουρέκια που διατίθενται ως φαγητό στο χέρι από πλανόδιους που ονομάζονται μπουρέκτορες είναι συνήθως μικρές τριγωνικές ατομικές μερίδες. Σερβίρεται ζεστό ή κρύο.
Ανατολικά αραβικά μπουρέκια
To αραβικό μπουρέκι συνήθως έχει γέμιση κιμά ή ψιλοκομμένο αρνάκι ή μοσχάρι, ή συνδυασμό των δύο. Το κρέας νοστιμίζεται με βότανα και καρυκεύματα όπως ο κουρκουμάς, φρέσκος μαϊντανός και μοσχοκάρυδο, και συμπυκνωμένος χυμός από ρόδι, με αποτέλεσμα ένα μοναδικό γλυκό και πικάντικο μείγμα. Στο κρέας προστίθενται συνήθως και τσιγαρισμένα ή καραμελωμένα κρεμμύδια, ή ένα κλασικό αραβικό μείγμα από τηγανητά αμύγδαλα και σουλτανίνες ή σταφίδες. Σε μερικές συνταγές αντί για το κρεατικό ή σε συνδυασμό με αυτό χρησιμοποιούνται παραδοσιακά αραβικά τυριά, όπως το τζίμπιν μπαλάντι (jibin baladi) και το τζίμπιν άραμπ (jibin arab). Το όλο μείγμα τυλίγεται σε ένα φύλλο ζύμης και τηγανίζεται έως ότου τραγανίσει. Τα περισσότερα μπουρέκια φτιάχνονται με φύλλο μαγειρικής, εναλλακτικά στην παραδοσιακή κουζίνα πολλοί μάγειροι παρασκευάζουν και προτιμούν χειροποίητη ζύμη.
Τα αραβικά μπουρέκια συνοδεύουν άλλα πιάτα όπως το κιμπέχ, συνδυάζονται ωραία με τζατζίκι (σάλτσα με γιαούρτι, αγγούρι και σκόρδο) και αποτελούν εξαιρετικούς μεζέδες.
Αρμένικα μπουρέκια
Το αρμένικο μπουρέκι (բորեկ) παρασκευάζεται ως φύλλο μαγειρικής ή ζύμης, διπλωμένο σε τριγωνικό σχήμα και γεμισμένο με τυρί, σπανάκι ή βόειο κιμά. Δημοφιλέστατη γέμιση είναι ένας συνδυασμός με φέτα (τυρί), σπανάκι, τυρί κότατζ και μία δόση από αλκοολούχο ποτό με γλυκάνισο όπως το ρακί.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Βαλκανική κουζίνα Κατηγορία:Τουρκικές λέξεις και φράσεις Κατηγορία:Αρτοσκευάσματα Κατηγορία:Παλαιστινιακή κουζίνα
Πουστομί
Το Πουστομί (γαλλικά: Pousthomy, οξιτανικά: Postòmis) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πουστομιόλ (γαλλικά: Pousthomiols).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη 1905
Η Κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη 1905 (Δεκέμβριος 1905 – Ιούλιος 1909) - ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας, όταν η προηγούμενη κυβέρνηση Ράλλη, έχασε την εμπιστοσύνη της Βουλής.
Στις 23 Νοεμβρίου του 1905, στην ψηφοφορία για την ανάδειξη του Προέδρου της νέας συνόδου της Βουλής, ο θεοτοκικός υποψηφιος, Νικόλαος Μπουφίδης, εκλέχτηκε Πρόεδρος με 117 ψήφους, και ο Θεοτόκης κλήθηκε από τον Βασιλιά στις 8 Δεκεμβρίου για να σχηματίσει την νέα κυβέρνηση.
Ο Θεοτόκης ωστόσο, προκειμένου να κυβερνήσει με ισχυρή πλειοψηφία, ζήτησε από τον βασιλιά και πήρε, την διάλυση της Βουλής και την προκήρυξη εκλογών. Στις εκλογές που έγιναν στις 26 Μαρτίου του 1906, το κόμμα του Θεοτόκη πέτυχε μεγάλη νίκη, κάτι που του επέτρεψε να αποκτήσει την απόλυτη πλειοψηφία των κοινοβουλευτικών εδρών. (111 από τις συνολικά 177 έδρες).
Ωστόσο, αυτές οι αλλαγές δεν ήταν τόσο καθοριστικές ώστε να αναχαιτίσουν την δράση του Στρατιωτικού συνδέσμου, που κρυφά προετοίμαζε πραξικόπημα. Όταν αυτές οι κινήσεις άρχισαν να γίνονται γνωστές, η κυβέρνηση Θεοτόκη, προτίμησε να παραιτηθεί.
Στις 7 Ιουλίου υπέβαλλε και πάλι παραίτηση, η οποία έγινε τελικά δεκτή.
Αναφορές
1905 12 Κατηγορία:1905
Λούσιο Φιλομένο
Ο Λούσιο Φιλομένο είναι Αργεντινός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός στον ΠΑΟΚ. Γεννήθηκε στις 8 Μαΐου 1980 στο Μπουένος Άιρες.
Καριέρα
Ο Φιλομένο ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα του από την Νουέβα Σικάγο. Γρήγορα το ταλέντο του ξεχώρισε και έφτασε μέχρι την Εθνική ομάδα της Αργεντινής κάτω των 16 ετών. Το 1998 σε ηλικία 18 ετών μετακόμισε στην Ιταλία για λογαριασμό της Ουντινέζε πρώτα, και μετά της Ίντερ. Στην Ιταλία δεν κατάφερε να καθιερωθεί και επέστρεψε στην πατρίδα του και την Σαν Λορένσο. Μετά από δύο σεζόν που αγωνιζόταν περισσότερο ως αλλαγή, μετακόμισε στο Μεξικό για λογαριασμό της νεόσυστατης Τσιάπας στην οποία πέτυχε και το πρώτο γκολ στην ιστορία της ομάδας. Το 2005 αγωνίστηκε για λίγους μήνες στην Μπουσάν της Νότιας Κορέας και στην συνέχεια μετακόμισε στην αμερικανική Ντι Σι Γιουνάιτεντ. Τον Ιούνιο του 2006 επέστρεψε στην Αργεντινή και στον σύλλογο που τον ανέδειξε, την Νουέβα Σικάγο. Το 2007 ήρθε στην Ελλάδα και στον Αστέρα Τρίπολης όπου μετά από δύο καλές σεζόν και την λήξη του συμβολαίου του υπέγραψε συμβόλαιο διετούς συνεργασίας με τον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης.Μετά το τέλος του συμβολαίου του επέστρεψε στην πατρίδα του για να αγωνιστεί με την νεοφώτιστη στην μεγάλη κατηγορία της Αργεντινής Αθλέτικο ντε Ραφαέλα.
Ερνέστος Κούρτιος
Ο Ερνέστος Κούρτιος (Ernst Curtius) (Λίμπεκ 1814 - Βερολίνο 1896) ήταν Γερμανός ιστορικός και αρχαιολόγος, ο οποίος έζησε επί πολλά χρόνια στην Ελλάδα, εκπονώντας σπουδαίο αρχαιολογικό έργο. Ήταν αδελφός του φιλολόγου Γκέοργκ Κούρτιους, γνωστού για την έκδοση το 1852 της περίφημης «Ελληνικής Σχολικής Γραμματικής». Ο Κούρτιος ήταν οπαδός της διατήρησης των αρχαιολογικών τέχνεργων στον τόπο της ανακάλυψής τους κι επηρέασε την αρχαιολογική σκέψη, έτσι ώστε να θεωρείται πως μετά τον Κούρτιο, η αρχαιολογία δεν ήταν πλέον κυνήγι θησαυρών αλλά επιστημονική επιδίωξη.
Η Ελληνική Πολιτεία έχει τιμήσει τον σπουδαίο ιστορικό και αρχαιολόγο, δίνοντας τ' όνομά του σε δρόμο τοπικής σημασίας της Αθήνας, στην οποία ο Κούρτιος έμεινε για αρκετό διάστημα: η οδός Ερνέστου Κουρτίου συνδέει την περιοχή της Άνω Κυψέλης με το Γαλάτσι.
Mε το πολυδιαβασμένο έργο του «Ελληνική Ιστορία» (Griechische Geschichte, Berlin 1857) συντέλεσε στην αποκατάσταση του ονόματος της Μακεδονίας στις αρχαιογνωστικές επιστήμες, καθώς υιοθέτησε πολλές από τις απόψεις του Johann Gustav Droysen. Πιο συγκεκριμένα, ο Curtius επιβεβαίωνε τον ελληνικό χαρακτήρα της μακεδονικής διαλέκτου και εντόπιζε τις καταβολές της μακεδονικής μοναρχίας στην ομηρική εποχή. Σχετικά με την πολιτική του Φιλίππου Β’ απέναντι στις πόλεις-κράτη γράφει: «Επιθυμούσε, όχι όπως ο Ξέρξης να είναι κυρίαρχος, αλλά να ηγηθεί των ελληνικών πόλεων, όπως όριζαν οι ελληνικές παραδόσεις· όπως ακριβώς η Σπάρτη, η Αθήνα και η Θήβα κατ΄ επανάληψη είχαν αποπειραθεί. Έναν στόχο που ποτέ δεν έφθασαν».
Βιογραφία
Έκανε κλασικές σπουδές στα Πανεπιστήμια της Βόννης, του Γκαίτινγκεν και του Βερολίνου. Το 1863, στην επιθυμία του να γνωρίσει την Ελλάδα, δέχτηκε να γίνει παιδαγωγός των παιδιών του Άουγκουστ Κρίστιαν Μπράντς, συμβούλου για εκπαιδευτικά θέματα του βασιλιά Όθωνα και ήρθε στην Αθήνα. Κατά την τετράχρονη παραμονή του στην Ελλάδα (1836-40) επισκέφτηκε την Αττική, την Πελοπόννησο και τα νησιά του Αιγαίου. Έμαθε την ελληνική γλώσσα και ασχολήθηκε με την συγκριτική έρευνα του αρχαίου με το νεότερο πολιτισμό.
Ανασκαφές στο αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας
thumb|right|230px|Η θέση του αρχαίου Σταδίου που αποκαλύφθηκε το [[1877]] Θεωρείται ο αναγεννητής του ιερού της αρχαίας Ολυμπίας με τη συμβολή του στη οργάνωση και τη διεύθυνση των πρώτων εκεί συστηματικών ανασκαφών. Τον Απρίλιο του 1874 ύστερα από υποδείξεις του Κούρτιους, επικυρώθηκε στην Αθήνα σύμβαση μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας για τη διενέργεια ανασκαφικών ερευνών στον αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας, οι οποίες διενεργήθηκαν υπό την εποπτεία- όχι πάντα άμεση- και διεύθυνση του από το 1875 ως το 1881. Εκτός από ναό της Ήρας αποκαλύφθηκαν τότε ο μεγάλος βωμός του Δία και η θέση του αρχαίου Σταδίου. Τότε βρέθηκε (1877) και ο περίφημος Ερμής του Πραξιτέλη, πλήθος ανάγλυφα, νομίσματα και επιγραφές που συνέβαλαν στην ταύτιση των διαφόρων μνημείων και στη γενικότερη γνώση του μεγάλου αυτού ελληνικού ιερού.
Συγγράμματα
Το γνωστότερο έργο του είναι το Ιστορία της Ελλάδας (1857-1867, 6th ed. 1887-1888; αγγλική μετάφραση A. W. Ward, 1868-1873). Άλλα κείμενά του κυρίως αρχαιολογικού ενδιαφέροντος είναι τα:
Τα άπαντα των ομιλιών και των διαλέξεών του εκδόθηκαν σε δύο τόμους υπό τον τίτλο Altertum and Gegenwart (5η εκδ., 1903), στους οποίους προστέθηκε και τρίτος με τίτλο Unter drei Kaisern (2η εκδ., 1895). Υπήρξε επίσης από το 1851 εκδότης του 1828-77, Corpus inscriptionum graecarum. 4 τόμοι Deutsche Akademie der Wissenschaften Berlin.
Παναγιώτης Ιασωνίδης
Ο Παναγιώτης Ιασωνίδης ήταν Έλληνας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ελλάδος του 1930 και τρία πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης.
Καριέρα
Ο Ιασωνίδης συμμετείχε στην ομάδα του Άρη που κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης την σεζόν 1927-28 με οκτώ νίκες σε ισάριθμους αγώνες. Στην συνέχεια, κατέλαβε την τρίτη θέση στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, μετά την ήττα του στον ημιτελικό από τον Ηρακλή με 30-23, στις 22 Απριλίου 1928.
Το 1928-29, οι "κίτρινοι" κατέκτησαν και πάλι το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης χωρίς ήττα, αλλά ηττήθηκαν από τον Πανελλήνιο με 29-27 κατέκτησε την δεύτερη θέση του πανελλήνιου πρωταθλήματος.
Το 1930-31, ο Άρης γνώρισε τις πρώτες ήττες του μετά το 1927 και περιορίστηκε στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης. Τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος δεν διοργανώθηκε για την επόμενη τετραετία.
Ο Ιασωνίδης υπήρξε βασικό στέλεχος του Άρη, μέχρι το 1931 όταν και ξεκίνησε η παρακμή του τμήματος, η οποία οδήγησε στην αναστολή της λειτουργίας του από το 1936 μέχρι το 1939.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη
Περίπλους του Ψευδοσκύλακα
Ο Περίπλους του Ψευδοσκύλακα  είναι η περιγραφή ενός αρχαίου ελληνικού περίπλου που χρονολογείται στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ., και πιο συγκεκριμένα στο 330 π.Χ., με πιθανή τοποθεσία συγγραφής την Αθήνα ή σε κοντινή απόσταση από την Αθήνα. Ο πλήρης και πρωτότυπος τίτλος του κειμένου είναι Περίπλους τῆς θαλάσσης τῆς οἰκουμένης Εὐρώπης καὶ Ἀσίας καὶ Λιβύης και αναφέρει πως συγγραφέας του είναι ο Σκύλαξ ο Καρυανδεύς.
Η αναφορά του Σκύλακα ως συγγραφέα θεωρείται πως είναι ψευδεπίγραφη και πως η χρήση του ονόματος έχει γίνει για λόγους απόκτησης κύρους του κειμένου. Ο Ηρόδοτος αναφέρει τον Σκύλακα τον Καρυανδέα, και περιγράφει πως ήταν ένας Έλληνας εξερευνητής ο οποίος στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. εξερεύνησε τις ακτές του Ινδικού Ωκεανού εκ μέρους των Περσών. Όμως πολλές λεπτομέρειες στο κείμενο του έργου, φανερώνουν πως οι περιγραφές των τοποθεσιών ανήκουν σε εποχή μεταγενέστερη της εποχής του ονομαζόμενου συγγραφέα, έτσι έχει επικρατήσει ο συγγραφέας του συγκεκριμένου κειμένου να ονομάζεται Ψευδοσκύλαξ.
Περιεχόμενα
Η αφηγηματική περιήγηση των περιοχών του κειμένου, γίνεται από αριστερά προς τα δεξιά της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής που περιγράφεται, και κατόπιν προς τα αριστερά πάλι, κατά τη φορά των δεικτών του ρολογιού. Έτσι ξεκινά με τον περίπλου της Μεσογείου και του Εύξεινου Πόντου, με αφετηρία την Ιβηρία (§1) και με τερματισμό την δυτική Αφρική (§109), πέρα από τις Ηράκλειες Στήλες (§115) -στενά του Γιβραλτάρ-. Επίσης παρέχει ένα κατάλογο των είκοσι μεγαλύτερων νησιών της Μεσογείου, τα οποία και ταξινομεί με ακρίβεια από το μεγαλύτερο στο μικρότερο (Μέγεθα νήσων).
Οι περιγραφές της βορειοδυτικής Αφρικής, έχει υποστηριχτεί πως έχουν παρθεί από έναν παλαιότερο περίπλου, αυτόν του Άννωνος του Πλοηγού ή Άννωνος του Καρχηδονίου, που έζησε τον 6ο με 5ο αιώνα π.Χ., ωστόσο η προσεκτική ανάλυση και σύγκριση των δύο κειμένων δείχνει εμφανείς διαφορές μεταξύ των δύο κειμένων. Αντί για μια καταγραφή του ταξιδιού όπως αυτή του Άννωνα, ή μια συλλογή μαρτυριών από αυτόπτες μάρτυρες που συμμετείχαν στο ταξίδι, ο Περίπλους του Ψευδοσκύλακα μοιάζει πιο πολύ με ένα ημιεπιστημονικό χρονικό των περιοχών του κόσμου οι οποίες ήταν προσβάσιμες στους Έλληνες του 4ου αιώνα π.Χ.. Μπορεί με καλές πιθανότητες να συνδεθεί με τις φιλοσοφικές και επιστημονικές δραστηριότητες της Ακαδημίας του Πλάτωνα, όπου ο συγγραφέας ήταν πιθανώς σε απευθείας επαφή με τους διαδόχους του Πλάτωνα όπως ο Αριστοτέλης και ο Θεόφραστος, και τα χρόνια που ακολούθησαν με την ίδρυση της σχολής του Αριστοτέλη, το λεγόμενο Λύκειον ή αλλιώς η Περιπατητική σχολή.
Ένας από τους σκοπούς του έργου φαίνεται να είναι ο υπολογισμός της συνολικής ναυσιπλοϊκής απόστασης για τις ακτές της Μεσογείου και του Ευξείνου Πόντου, μια γεωγραφική επιχείρηση κατά την οποία ο μαθητής του Αριστοτέλη ο Δικαίαρχος προχώρησε περισσότερο, πιθανώς συμπληρώνοντας τη δουλειά του άγνωστου συγγραφέα που αποκαλείται Ψευδοσκύλαξ.
Χειρόγραφα και έντυπες εκδόσεις
Διασώζεται μόνο ένα κυρίως χειρόγραφο αντίγραφο το οποίο χρονολογείται τον 13ο αιώνα, και είναι το αρχικό κείμενο στο οποίο βασίστηκε η πρώτη έντυπη έκδοσης του 1600. Υπάρχουν και άλλα δύο χειρόγραφα του κειμένου, τα οποία είναι όμως σε πολύ κακή κατάσταση και δε προσφέρουν κάτι το ουσιαστικό.
Η πρώτη έκδοση του Περίπλου το 1600, έγινε στο Άουγκσμπουργκ από τον Νταβίντ Χέσελ (David Hoeschel). Κατόπιν, το 1639 εκδόθηκε και στο Άμστερνταμ και αργότερα και στην Οξφόρδη. Για πάνω από δύο αιώνες, το σωζόμενο χειρόγραφο δεν ήταν διαθέσιμο στους μεταφραστές και λόγιους, παρά μόνο όταν και η Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας το αγόρασε στα μέσα της δεκαετίας του 1820. Η πρώτη έκδοση στο Παρίσι έγινε το 1826 και ακολούθησε αυτή του Βερολίνου το 1831.
Οι μεταγενέστερες εκδόσεις του 1855 και του 1878 οι οποίες περιέχουν το πρωτότυπο Ελληνικό κείμενο, έχουν ουσιαστικά αντικατασταθεί από τις πρόσφατες εκδόσεις του 2004 και 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περίπλοι Κατηγορία:Ιστορική γεωγραφία
Ρόκαλ
μικρογραφία|Το Ρόκαλ. Το Ρόκαλ είναι μια ακατοίκητη βραχονησίδα από γρανίτη στον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό. Το Ηνωμένο Βασίλειο ισχυρίζεται ότι το Ρόκαλ βρίσκεται εντός της αιγιαλίτιδας ζώνης του και αποτελεί μέρος της επικράτειάς του, αλλά οι αξιώσεις του Ηνωμένου Βασιλείου στη βραχονησίδα δεν αναγνωρίζονται από την Ιρλανδία. Το Ρόκαλ και οι κοντινές βραχονησίδες Χάσελγουντ Ροκ και Χέλενς Ριφ είναι τα μόνα μέρη στο βυθισμένο οροπέδιο του Ρόκαλ που αναδύονται από την θάλασσα. Ο βράχος σχηματίστηκε από μάγμα, κατά τη διάρκεια της παλαιογενούς περιόδου. Απέχει 301.3 χιλιόμετρα από το Σόεϊ, 423.2 χιλιόμετρα από το νησι Τόρις στην Ιρλανδία και 700 χιλιόμετρα από το Ισλανδία. Το πλησιέστερο μόνιμα κατοικημένο μέρος είναι το Βόρειο Γιούιστ, ένα νησί το οποίο βρίσκεται στο αρχιπέλαγος των Εξώτερων Εβρίδων της Σκωτίας, 370 χιλιόμετρα ανατολικά του Ρόκαλ.
Το Ηνωμένο Βασίλειο διεκδίκησε το Ρόκαλ το 1955 και το ενσωμάτωσε στην επικράτεια του το 1972. Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν διεκδικεί μια εκτεταμένη αποκλειστική οικονομική ζώνη γύρω από το Ρόκαλ, καθώς έχει επικυρώσει τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, η οποία λέει ότι «βραχονησίδες στις οποίες δεν μπορεί να υπάρξει ανθρώπινη κατοίκηση ή οικονομική ζωή δεν έχουν πρόσβαση σε αποκλειστική οικονομική ζώνη ή υφαλοκρηπίδα γύρω από αυτές». Ωστόσο, τέτοιες βραχονησίδες, σύμφωνα με την σύμβαση, δικαιούνται χωρικά ύδατα, τα οποία θα καλύπτουν απόσταση 12 ναυτικών μιλίων γύρω από αυτά. Η θέση της Ιρλανδίας είναι ότι το Ρόκαλ δεν δικαιούται χωρικά ύδατα καθώς η θέση του στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι αβέβαιη. Η Ιρλανδία δεν αναγνωρίζει τις αξιώσεις του Ηνωμένου Βασιλείου στη βραχονησίδα, αν και ποτέ δεν επιδίωξε να διεκδικήσει το Ρόκαλ για την ίδια. Η θέση των ιρλανδικών κυβερνήσεων ήταν ότι το Ρὀκαλ και παρόμοια πετρώματα και βραχονησίδες δεν έχουν καμία σημασία για τη θεμελίωση νομικών αξιώσεων για την πώληση δικαιωμάτων εξόρυξης ή την εκμετάλλευση των ορυκτών πόρων από το κράτος στον παρακείμενο βυθό ή για τη πώληση δικαιωμάτων αλιείας σε αλιευτικά πλοία στις γύρω θάλασσες.
Παραπομπές
{{ Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ευρώπης Κατηγορία:Νησιά του Βόρειου Ατλαντικού Ωκεανού
Ευρωμπάσκετ 1957
Η 10η διοργάνωση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών του 1957 (γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ 1957) οργανώθηκε από τη FIBA Europe. Συμμετείχαν 17 εθνικές ομάδες. Το τουρνουά διοργάνωσε η Βουλγαρία και έλαβε χώρα στη Σόφια, κατά το διάστημα από τις 20 Ιουνίου ως τις 30 Ιουνίου.
Το τουρνουά έγινε και αυτό σε ανοιχτό στάδιο, με τους παίχτες πολλές φορές να γίνονται έρμαια στις διαθέσεις του καιρού. Οι μεγάλες κόντρες έγιναν μεταξύ των Σοβιετικών του Βαλντμάνις, Ζούμπκοφ, Μούιζνιεκς -που ήθελαν να αποδείξουν, μετά το αναπάντεχο στραπάτσο στην προηγούμενη διοργάνωση όπου κατέλαβαν μόλις την τρίτη θέση, ότι είναι μακράν οι καλύτεροι- των τρίτων Τσεχοσλοβάκων του MVP Μπάουμρουκ, των τέταρτων Ούγγρων και των δεύτερων Βούλγαρων. Τον αγώνα μεταξύ της οικοδέσποινας χώρας και της Ρωσικής αρκούδας, που κατέκτησε αήττητη τον τίτλο και επικράτησε με 60-57, παρακολούθησαν 48.000 θεατές. Ήταν ένας άτυπος τελικός, αφού το σύστημα ήταν με βαθμολογία και δεν προβλέπονταν νοκ-άουτ παιχνίδια. Το πιο δραματικό παιχνίδι του τουρνουά ήταν το Βουλγαρία-Τσεχοσλοβακία 82-80, όπου μόλις 1 λεπτό πριν τη λήξη το σκορ ήταν 73-80 και μετά σημειώθηκε μια απίστευτη ανατροπή.
Αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 9-16
Οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου οδηγήθηκαν στην τελική φάση των 8 καλύτερων ομάδων. Οι υπόλοιπες ομάδες δημιούργησαν έναν όμιλο, η τελική βαθμολογία του οποίου ήταν και η τελική κατάταξη των ομάδων.
Τελική Φάση
Οι δύο καλύτερες ομάδες των ομίλων δημιούργησαν έναν τελευταίο όμιλο. Χωρίς αγώνες νοκ-άουτ, η τελική κατάταξη των ομάδων ήταν αυτή που καθόρισε τα μετάλλια.
Η Βουλγαρία συνεχίζει να προηγείται στο γκρουπ, πετώντας την Τσεχοσλοβακία έξω από τις αήττητες ομάδες. Οι Ρουμάνοι και οι Σοβιετικοί παραμένουν κι αυτοί αήττητοι.
Οι Σοβιετικοί κερδίζουν δύσκολα την ομάδα των Τσεχοσλοβάκων, αυτήν που στο προηγούμενο Ευρωμπάσκετ στμάτησε το αήττητο σερί των 31 νικών (σε αγώνες πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος) των Σοβιετικών. Η Ρουμανία, χάνοντας από την Ουγγαρία, μένει πίσω στον βαθμολογικό πίνακα από τους Σοβιετικούς και τους Βούλγαρους.
Οι Βούλγαροι και οι Σοβιετικοί συνεχίζουν αήττητοι το τουρνουά. Ακολουθεί η Ουγγαρία με 3-1 (νίκες-ήττες).
Οι Ούγγροι, μετά την ήττα τους από τη Βουλγαρία, ισοβαθμούν με τους Τσεχοσλοβάκους. Και οι δύο βρίσκονται στο 3-2 (νίκες-ήττες).
Οι Σοβιετικοί και οι Βούλγαροι πέτυχαν το 6-0, οπότε ο μεταξύ τους και τελευταίος αγώνας θα καθορίσει το χρυσό μετάλλιο, ως ένας άτυπος τελικός.
Λακγμάν (φαγητό)
μικρογραφία|Το Λαγκμάν σερβιρισμένο σε Ουιγουρικό εστιατόριο στο [[Τόκιο]] μικρογραφία|Ουζμπεκικό λαγκμόν στη [[Τασκένδη]] Το Λαγκμάν (лағман lağman, lagʻmon, ουιγουρικά: لەغمەن leghmen, лагман lagman) είναι Κεντροασιατικό πιάτο με τραβηγμένα νουντλς, κρέας και λαχανικά.
Οι μητρικές τουρκικές λέξεις δεν αρχίζουν με L, οπότε η λέξη läghmän πρέπει να είναι ένα δάνειο, πιθανόν από το κινεζικό λαμιάν, αν και η γεύση και η προετοιμασία είναι ευδιάκριτα Ουιγουρική.
Είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στην Κιργιζία και το Καζακστάν, όπου θεωρείται εθνικό πιάτο των εθνοτικών μειονοτήτων των Ουιγούρων και των Ντουνγκάνων. Είναι επίσης δημοφιλές στο Ουζμπεκιστάν, το Τατζικιστάν και το βορειοανατολικό Αφγανιστάν, όπου προστίθενται σε αυτό ρεβίθια, και στις περιοχές του Τσιτράλ και Γκιλγκίτ του βορείου Πακιστάν, είναι γνωστό ως Κάλλι ή Ντάου Ντάου.
Στη γειτονιά Μπράιτον Μπιτς στο Μπρούκλιν και την περιοχή Μικρής Μπουχάρα στο Κουίνς στις Ηνωμένες Πολιτείες, Ουιγουρικά και Ουζμπεκικά εστιατόρια πουλούν νουντλ Λαγκμάν.
Ευρωμπάσκετ 1957
Βραβεία και Στατιστικά
Έγιναν 80 παιχνίδια και επιτεύχθησαν 10.303 πόντοι.
Λακγμάν (φαγητό)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κουζίνα της Κεντρικής Ασίας Κατηγορία:Κουζίνα του Καζακστάν
Ευρωμπάσκετ 1957
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1957 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1957 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1957
Minions (ταινία)
Το Minions έκανε πρεμιέρα στο Λονδίνο στις 11 Ιουνίου 2015 και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 10 Ιουλίου. Έλαβε μικτές κριτικές από κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν το animation, τη φωνητική υποκριτική και την παρτιτούρα, αλλά επέκριναν την ανάπτυξη των χαρακτήρων και το χιούμορ, που κάποιοι αποκαλούσαν αστείο και ακατάλληλο. Ήταν μια οικονομική επιτυχία στο box office, κερδίζοντας 1,159 δισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και έγινε η πέμπτη με τις περισσότερες εισπράξεις ταινία του 2015, η 10η με τις περισσότερες εισπράξεις ταινία όλων των εποχών, η δεύτερη με τις περισσότερες εισπράξεις ταινία κινουμένων σχεδίων όλων των εποχών κατά τη διάρκεια είναι η ταινία κινουμένων σχεδίων με τις υψηλότερες εισπράξεις που δεν έχει κυκλοφορήσει από την Walt Disney Pictures. Μία συνέχεια, Minions 2: Η Άνοδος του Γκρου, κυκλοφόρησε το 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2015 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Illumination Entertainment Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2015
Responsive design
Το responsive design πήρε την ονομασία του από την λέξη "Respond" και σημαίνει ότι μια ιστοσελίδα προσαρμόζεται δυναμικά και «on the fly» (δηλαδή άμεσα) σε κάθε διάσταση και προσανατολισμό (orientation) οθόνης.
Αυτό σημαίνει ότι όταν κάποιος πλοηγηθεί σε μια ιστοσελίδα η οποία είναι Responsive, χρησιμοποιώντας για παράδειγμα ένα smartphone, η ιστοσελίδα θα διαμορφωθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μην χρειάζεται ο χρήστης να κάνει μεγέθυνση ή να κάνει πλάγιο σκρολ για να διαβάσει με ευκολία το περιεχόμενο της.
Με την χρήση του Responsive Design μια ιστοσελίδα μπορεί να λειτουργεί και σαν web application όταν ανοιχτεί από μια φορητή συσκευή όπως (iPhone, iPad, Android, Blackberry etc.). Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό καθώς τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μια ραγδαία αύξηση της περιήγησης στο διαδίκτυο από κινητές συσκευές.
Πλεονεκτήματα Responsive Web Design
Διευκόλυνση του επισκέπτη της ιστοσελίδας: Καθώς ο επισκέπτης της ιστοσελίδας δεν χρειάζεται να κάνει συνεχώς μεγέθυνση για να διαβάζει το περιεχόμενο της ιστοσελίδας, του προσφέρεται ένα πιο ευχάριστο, καλαίσθητο και γρήγορο περιβάλλον για να την εξερευνήσει.
Εύκολη ενημέρωση. Σε αντίθεση με το να υπάρχει μία ιστοσελίδα για ηλεκτρονικούς υπολογιστές και μία εφαρμογή ή μια άλλη έκδοση ιστοσελίδας για κινητές συσκευές, το Responsive Design διευκολύνει το διαχειριστή της με την έννοια ότι δεν χρειάζεται να ενημερώνει δύο ιστοσελίδες αλλά μόνο την κεντρική. Κατά συνέπεια αυτό τον γλυτώνει από πολύ χρόνο και έξοδα.
Αύξηση χρηστικότητας και χρόνου παραμονής στην ιστοσελίδας: Όταν ένας χρήστης επισκεφτεί την ιστοσελίδα από μια κινητή συσκευή, δεν θα παραμείνει πολύ ώρα στην ιστοσελίδα αν αυτή δεν τον διευκολύνει. Ενώ αν η ιστοσελίδα είναι Responsive οι πιθανότητες να περιηγηθεί σε όλες τις υπηρεσίες ή τα προϊόντα είναι πολύ υψηλότερες.
Προσαρμοστικότητα: Μία responsive ιστοσελίδα θα προσαρμοστεί σε οποιαδήποτε ανάλυση, η οποία μπορεί να μην είναι ακόμα διαθέσιμη και να μην γνωρίζουμε.
Κόστος: Η responsive σχεδίαση είναι οικονομικότερη από τη δημιουργία ξεχωριστών ιστοσελίδων ή εφαρμογών για κάθε συσκευή (π.χ. Mobile Site).
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιος ιστός Κατηγορία:Διεπαφές χρηστών
Οράμα (πιάτο)
Η ζύμη για οράμα είναι κατασκευασμένη από αλεύρι, νερό και αλάτι. Είναι ζυμωμένη και τυλίσσεται λεπτά, και η γέμιση απλώνεται από πάνω. Η γέμιση μπορεί να περιέχει πατάτες με κιμά, ζωικό λίπος με κιμά, και μερικές φορές κιμά κολοκυθάκι ή κάποιο άλλο λαχανικό. Η ζύμη στη συνέχεια τυλίσσεται γύρω από τη γέμιση σε τμήματα, έτσι ώστε να δημιουργήσει ένα μακρύ, λεπτό περικάλυμμα. Τα περικαλύμματα τοποθετούνται σε ένα κύκλο σε και αχνίζεται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κουζίνα της Κεντρικής Ασίας Κατηγορία:Καζακστάν-επέκταση Κατηγορία:Κουζίνα του Καζακστάν
Ιάκωβος Ρίζος (ζωγράφος)
Ο Ιάκωβος Ρίζος  (Αθήνα 1849 – Παρίσι 1926) ήταν Έλληνας ζωγράφος που έζησε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του στη Γαλλία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1849 και σπούδασε ζωγραφική στο Παρίσι με καθηγητή τον φημισμένο Αλεξάντρ Καμπανέλ. Μετά την αποπεράτωση των σπουδών του παρέμεινε στη γαλλική πρωτεύουσα για βιοποριστικούς λόγους. Ανέπτυξε έντονη καλλιτεχνική δραστηριότητα συμμετέχοντας αρκετές φορές στα διάφορα Σαλόνια του Παρισιού αλλά και στις Παγκόσμιες Εκθέσεις του Παρισιού το 1878 και το 1900. Πέρα από την εκθεσιακή του δραστηριότητα στη Γαλλία, συμμετείχε και σε εκθέσεις επί ελληνικού εδάφους (π.χ. Πανελλήνιες Εκθέσεις των 1888 και 1889, Καλλιτεχνική Έκθεση Αθηνών του 1899, εκθέσεις φιλολογικού συλλόγου Παρνασσού το 1901 και 1902 κλπ). Πέθανε στο Παρίσι το 1926. Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας αλλά και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και τη Γαλλία.
Τεχνοτροπία
Το έργο του Ρίζου επηρεάστηκε βαθύτατα από τη μαθητεία του στη Γαλλία έτσι παρά το γεγονός πως είχε έρθει σε επαφή με τον ιμπρεσιονισμό, ο ίδιος παρέμεινε πιστός στην ακαδημαϊκή σχολή. Ασχολήθηκε κατά κύριο λόγο με την προσωπογραφία και σε μικρότερο βαθμό με την τοπιογραφία (σε αυτόν τον τομέα χρησιμοποίησε ιμπρεσιονιστικές και υπαιθριστικές τάσεις). Στο έργο του κυρίαρχο ρόλο παίζουν οι καλλίγραμμες και κομψές γυναικείες σιλουέτες. Το πιο γνωστό του έργο είναι ο πίνακας «Αθηναϊκή Βραδιά» («Στην ταράτσα», 1897) που απέσπασε έπαινο στην Καλλιτεχνική Έκθεση Αθηνών του 1899 και αργυρό μετάλλιο στην Παγκόσμια Έκθεση που διοργανώθηκε το 1900 στο Παρίσι.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης
Κατευθύνσεις σπουδών
Το ίδρυμα προσφέρει δύο κύριες κατευθύνσεις προπτυχιακών σπουδών, η οποία μπορεί να δηλωθεί από τους προπτυχιακούς φοιτητές στο δεύτερο έτος των σπουδών τους. Αυτές είναι οι εξής:
Προσφερόμενα μαθήματα
Τα προπτυχιακά μαθήματα που προσφέρονται στους φοιτητές του τμήματος χωρίζονται σε τέσσερις ακαδημαϊκούς τομείς, οι οποίοι με τη σειρά τους υποδιαιρούνται σε υποτομείς:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανεπιστήμιο Κρήτης
Μνημειακό Κρηναίο οικοδόμημα οδού Εγνατία
μικρογραφία|Μνημειακό Κρηναίο οικοδόμημα οδού Εγνατία Η μνημειακή κρήνη που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη στην οδό Εγνατία στη διασταύρωση με την Μητροπολίτου Γενναδίου, αποτελούνταν από τέσσερις πεσσούς με ανάγλυφη φυτική διακόσμηση που υψώνονταν πάνω σε ημιεξαγωνική βάση (πόδιο). Στην αριστερή πλευρά της βάσης σώζεται αποσπασματικά η επιγραφή:  «Και τούτο το έργον ο ενδοξότατος …» που αναφέρεται στον χορηγό του μνημείου. Η κρήνη που οικοδομήθηκε με αρχιτεκτονικά μέλη αρχαιότερων ρωμαϊκών κτηρίων πιθανότατα κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ., στο μεταίχμιο του ρωμαϊκού με τον βυζαντινό κόσμο βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της κεντρικής οδού της πόλης (decumanus maximus). Ο ίδιος δρόμος, στη συνέχεια η «Λεωφόρος» των Βυζαντινών, βρέθηκε στοις ανασκαφές του Μετρό (2007-2012) κάτω από τη σημερινή Εγνατία, η οποία διατηρεί πάντα την ίδια χάραξη.
Πηγές
Ενημερωτική πινακίδα Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Κρήνες στην Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Θεσσαλονίκη
Κώστας Κρυστάλλης
Ο Κώστας Κρυστάλλης ή Κρουστάλλης (1868-1894) ήταν Έλληνας ποιητής και πεζογράφος της Νέας Αθηναϊκής σχολής.
Βίος
Ο Κώστας Κρυστάλλης γεννήθηκε στο Συρράκο της Ηπείρου το 1868. Ο πατέρας του, Δημήτρης Κρουστάλλης, ήταν έμπορος κτηνοτροφικών προϊόντων του Συρράκου, με έδρα τα Ιωάννινα, σε όλη την Ήπειρο. Μητέρα του ήταν η Ιωάννα Ψαλλίδα και είχε άλλα τέσσερα αδέλφια, ενώ ο ίδιος ήταν πρωτότοκος. Τα στοιχειώδη γράμματα τα μαθαίνει στο μεικτό δημοτικό σχολείο του χωριού του. Το 1880 γράφτηκε στη Ζωσιμαία Σχολή των Ιωαννίνων.Την ίδια χρονιά η μητέρα του πεθαίνει.Φοιτά στις τέσσερις τάξεις του Ελληνικού Σχολείου της Ζωσιμαίας και στην Α΄ τάξη του Γυμνασίου, οπότε και έμεινε επανεξεταστέος, στα 1885. Διακόπτει και αυτό σχετίζεται μάλλον με την ασθενική του υγεία. Κατ΄ άλλους βιογράφους του, ο πατέρας του τον χρησιμοποίησε υπάλληλο στο μαγαζί του. Το 1887 δημοσίευσε το ποίημα «Αι σκιαί του Άδου», που αναφερόταν σε επεισόδια της Επανάστασης του 1821. Εξαιτίας αυτού διώχθηκε από τις τουρκικές αρχές και κατέφυγε στην Αθήνα (Ιανουάριος 1889), ενώ τα τουρκικά δικαστήρια τον καταδίκασαν ερήμην σε εικοσιπενταετή εξορία στη Βαγδάτη. Στην Αθήνα άλλαξε το οικογενειακό του όνομα σε Κρυστάλλης. Στην Αθήνα εργάστηκε αρχικά στο τυπογραφείο των εκδόσεων «Φέξη» και παράλληλα δημοσίευε ποιήματα. Το 1891 προσλήφθηκε ως συντάκτης στο περιοδικό Εβδομάς του Ιωάννη Δαμβέργη, αλλά η συνεργασία του έληξε τον ίδιο χρόνο εξαιτίας διαφωνιών με τη διεύθυνση του περιοδικού. Έπειτα διορίστηκε ως υπάλληλος στους σιδηροδρόμους της Πελοποννήσου. Οι δύσκολες συνθήκες ζωής του είχαν αποτέλεσμα να προσβληθεί από φυματίωση. Μετακόμισε στην Κέρκυρα, ελπίζοντας ότι εκεί θα βελτιωθεί η υγεία του, η οποία όμως επιδεινώθηκε και τελικά πέθανε στις 22 Απριλίου του 1894 στην Άρτα, όπου έμενε η αδερφή του.
Έργο
Τα πρώτα του ποιήματα, Αι σκιαί του Άδου (1887), με το οποίο εξυμνεί τους αγωνιστές του 21' και Ο Καλόγηρος της Κλεισούρας του Μεσολογγίου (αρχές του 1890), είχαν επικό χαρακτήρα, με επίδραση από τον Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Αντιθέτως, με τις δύο ποιητικές συλλογές του που δημοσιεύτηκαν τα επόμενα χρόνια, εντάχθηκε στο πνευματικό κλίμα της Νέας Αθηναϊκής Σχολής: επίδραση από το δημοτικό τραγούδι, λαογραφική θεματολογία. Η πρώτη του συλλογή, Αγροτικά (Μάιος του 1891), πήρε έπαινο στο Δεύτερο Φιλαδέλφειο Ποιητικό Διαγωνισμό αφού το βραβείο το κέρδισε το πεζογράφημα του Κωστή Παλαμά Τα μάτια της ψυχής μου. Η δεύτερη και τελευταία συλλογή του, Ο τραγουδιστής του χωριού και της στάνης (1893), διακρίθηκε παίρνοντας και αυτό έπαινο επίσης στον φιλαδέλφειο ποιητικό διαγωνισμό, ενώ το βραβείο το κέρδισε το ποίημα του Γεωργίου Στρατήγη Έρως και ψυχή. Το πεζογραφικό του έργο (συγκεντρωμένο στον τόμο Πεζογραφήματα), συμβαδίζει με το κλίμα της πεζογραφίας της γενιάς του 1880: δημοτική γλώσσα, ηθογραφία, καλλιέργεια του διηγήματος.Το Ηλιοβασίλεμα είναι και αυτό ένα από τα έργα του που αναφέρεται στην ομορφιά της ελληνικής υπαίθρου και για την αγνότητα των ανθρώπων του αγροτικού μόχθου.
Το λαογραφικό του έργο
Ασχολήθηκε επίσης με τη συλλογή ιστορικού και λαογραφικού υλικού: ήθη και έθιμα, δημοτικά τραγούδια, παραδόσεις. Το πρώτο του πεζογράφημα ήταν το "Vie De Montage" που το εξέδωσε στο Παρίσι το 1895 με το οποίο σατιρίζει τα ελληνικά πολιτικά έθιμα ενώ έδινε και σκηνές από την ληστοκρατία στην Ελλάδα. Η ενασχόλησή του αυτή αποτυπώνεται σε άρθρα του, όπως στους Γ΄ και Δ΄ τόμους του Ἐγκυκλοπαιδικού Λεξικού των Μπαρτ και Χιρστ (1892 και 1893), όπου δημοσίευσε πενήντα οχτώ ηπειρωτικά άρθρα. Επίσης σε αφηγηματικά πεζογραφήματά του, διηγήματα, όπως Ο γάμος της στάνης όπου περιγράφει τα γαμήλια έθιμα στα τσελιγγάτα ηπειρωτικής περιοχής με παράθεση σχετικών τραγουδιών, ή το διήγημά του Το πανηγύρι της Καστρίτσας, το οποίο περιέχει εκτενείς ενδυματολογικές πληροφορίες ή πάλι, με πιο ειδικές εργασίες του, όπως, Οι Βλάχοι της Πίνδου, Γραμμενοχώρια, Τρεις Δρακολίμναι επί των κορυφών της Πίνδου. Ενώ και στις Σημειώσεις του νεανικού ποιήματός του  Ἀι σκιαί του Άδου και στις επιστολές του προς φιλικά του πρόσωπα.
Κριτική
thumb|right|180px| Επιγραφή στο σημείο όπου βρισκόταν το σπίτι του ποιητή στην Άρτα. Την εποχή που όλοι εκθείαζαν τα τραγούδια του, ο Γρηγόριος Ξενόπουλος είχε ήδη διαγνώσει και επισημάνει τη μεγάλη σημασία του πεζογραφικού έργου του «ποιητή του βουνού και της στάνης». Ο Κρυστάλλης δεν είναι μόνον ο πρώτος που έγραψε στη δημοτική, ενώ ακόμα όλοι οι άλλοι αλληθώριζαν προς την καθαρεύουσα, παραπαίοντας ανάμεσα στις δύο γλώσσες. Μέσα στα ελάχιστα χρόνια που έζησε, πρόλαβε να μας δώσει κάποια δείγματα γραφής που φανερώνουν τον γεννημένο πεζογράφο. Στα διηγήματα του ο Κρυστάλλης είναι πληθωρικός, βιάζεται να τα πει όλα, σαν να προαισθάνεται πως δεν υπάρχει γι' αυτόν πίστωση χρόνου - η τόσο απαραίτητη για τη δουλειά ενός πεζογράφου. Η ζωντάνια του στις περιγραφές της φύσης ξαφνιάζει. Οι διάλογοι του έχουν την απλότητα και τη σοφία του λαϊκού λόγου. Κι ήταν ακόμα μόνο 26 χρονών. Ένα παιδί!
Η ποίηση του Κρυστάλλη επικρίθηκε από πολλούς (όπως ο Γιάννης Αποστολάκης), οι οποίοι την θεώρησαν νεκρή ή δουλική μίμηση του δημοτικού τραγουδιού, σχοινοτενείς και αδιάφορες περιγραφές. Ο Παλαμάς είχε διαφορετική γνώμη: «[Στα ποιήματα του Κρυστάλλη] πλέκουν στίχοι της δημώδους ποιήσεως και στίχοι δημώδεις του ποιητή· δύσκολα ξεχωρίζουνται αυτοί από εκείνους·κατά τρόπον τοιούτον ο ποιητής συχνά συναρμόζει τα άσματα του, όμοια προς ανθοδέσμες των οποίων τα άνθη και τα φύλλα, στίχοι του λαού και στίχοι κατά τον λαόν, στενώς αναμιγνύονται, ώστε να απαρτίζουν μακρόθεν ένα αδιαχώριστον σύνολον». Ο Παλαμάς είχε γράψει και ένα ομότιτλο ποίημα για τον Κρυστάλλη.
Η εποχή του
Σε ένα μεταβατικό καιρό κατά τον οποίο οι λαογραφικές καταγραφές του Νικολάου Πολίτη όπλιζαν την αξία μιας επαναφοράς της παραμερισμένης λαϊκής παράδοσης, των ηθών και των δοξασιών της, ο Κρυστάλλης και πολλοί από τους τότε μονοδιάστατους ηθογράφους αποτελούσαν τον ασθενή αλλά ελλείποντα κρίκο, που όμως είχε καλές προσβάσεις στην κοινή γνώμη. Πάντως, η απήχηση του έργου του και οι έπαινοι που το συνόδευαν αποδίδουν τη γενικότερη ανάγκη του τότε κοινού που με το δημοσιογραφικό του αισθητήριο εξέφραζε ο Βλάσης Γαβριηλίδης για την επανασύνδεσή του με καταστάσεις από τις οποίες μόλις είχε αποσυνδεθεί, ζώντας σε ένα νόθο αστικό περιβάλλον που του είχε επιβάλει και υποβάλει μια νοοτροπία ευθυγράμμισης με τα ευρωπαϊκά πρότυπα.
Κληρονομιά
Στις 5 Μαΐου 1940, στήθηκε προτομή του Κώστα Κρυστάλλη στην Πεντέλη Αττικής. Με πρωτοβουλία της Ομοσπονδίας Εκδρομικών Σωματείων Ελλάδος, η τελετή κινηματογραφήθηκε και η ταινία προβλήθηκε σε τοπικά σωματεία.
Από το 2002, το πατρικό σπίτι του Κρυστάλλη στο Συρράκο Ιωαννίνων λειτουργεί ως λαογραφικό μουσείο (ισόγειο) και βιβλιοθήκη (όροφος).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Νέα Αθηναϊκή Σχολή Κατηγορία:Ηθογραφία Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Αρμάνοι συγγραφείς
Δημοφών (Αθηναίος στρατηγός)
Ο Δημοφών ήταν αρχαίος Αθηναίος στρατηγός που έζησε τον 4ο π.Χ. αιώνα και που με δική του πρωτοβουλία βοήθησε, το 379 π.Χ., μαζί με τον Χαβρία, την απελευθέρωση των Θηβών από την κυριαρχία της ολιγαρχικής φατρίας που είχαν επιβάλλει στη Θήβα οι Λακεδαιμόνιοι.