cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hardcore punk
Ιστορία
Η αρχική εκδήλωση του είδους πραγματοποιήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, στα τέλη της δεκαετίας του '70 και τις αρχές της επόμενης. Κέντρα ανάπτυξης του hardcore υπήρξαν διάφορες περιοχές όπως η Ουάσινγκτον, το Σαν Φρανσίσκο, η Καλιφόρνια, κ.α.. Πρώτα μεγάλα ονόματα του είδους υπήρξαν οι Black Flag από το Λος Άντζελες και οι Minor Threat και Bad Brains από την Ουάσινγκτον. Ακολούθησαν συγκροτήματα όπως οι Negative iApproach, οι Meatmen, οι Hüsker Dü, οι 7Seconds και οι The Misfits, ενώ στη Νέα Υόρκη οι Beastie Boys ξεκίνησαν ως hardcore συγκρότημα πριν εισάγουν ραπ στοιχεία στον ήχο τους.
Στα μέσα της δεκαετίας του '80, τα συγκροτήματα του είδους ξεκίνησαν να πειραματίζονται με άλλα είδη, με τους Meatmen να αλλάζουν προς το hard rock, ενώ εμφανίστηκε το crossover thrash, με συγκροτήματα του hardcore όπως οι D.R.I., Corrosion of Conformity, Suicidal Tendencies και Agnostic Front να δέχονται επιρροές από το thrash metal. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας, εμφανίστηκαν ακόμη περισσότεροι νεωτερισμοί, με τους Bad Religion να κυκλοφορούν το "Into the Unknown" με progressive rock στοιχεία, τους Bad Brains να επηρεάζονται από την μουσική ρέγκε και τους Social Distortion από την κάντρι.
Κατά την δεκαετία του '90, έκαναν την εμφάνιση τους ονόματα όπως οι Born Against, Rorschach, Burn και Drive Like Jehu, εκσυγχρονίζοντας τον ήχο του hardcore και δεχόμενοι επιρροές από άλλα μουσικά είδη όπως το Heavy Metal, η Pop μουσική, το Rap, κ.α.. Το είδος ονομάστηκε μελωδικό hardcore και παράλληλα με αυτό εκδηλώθηκε το Metalcore με στοιχεία του thrash και του death metal και το old school hardcore punk με συγκροτήματα που επέστρεφαν στις ρίζες του είδους.
Η δημοτικότητα του hardcore ανέβηκε μετά την αλλαγή της χιλιετίας και διάφορα σχήματα υπέγραψαν σε μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες, πραγματοποιώντας μεγαλύτερες πωλήσεις αλλά προσθέτοντας στον ήχο τους, στοιχεία πιο οικεία στο ευρύ κοινό.
Υποκατηγορίες του Hardcore
Το Hardcore Punk εξελίχθηκε σε διάφορες υποκατηγορίες, πειραματικά είδη και μορφές, στις οποίες αναμειγνύεται με κάποιο άλλο μουσικό είδος. Οι υποκατηγορίες αυτές είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Πανκ μουσική Κατηγορία:Μουσικά είδη Κατηγορία:Αντεργκράουντ κουλτούρα
Ζοκ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζοκουά (γαλλικά: Jochois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
3-φθοροπροπένιο
Το αλλυλοφθορίδιο ή προπυλενοφθορίδιο-3 ή 3-φθοροπροπένιο έχει χημικό τύπο είναι C3H5F και σύντομο συντακτικό FCH2CH=CH2. Ανήκει στα αλκενυλοαλογονίδια, δηλαδή στα άκυκλα μονοακόρεστα, δηλαδή με ένα διπλό δεσμό, οργανομονοαλογονίδια. Έχει τα ακόλουθα τρία (3) ισομερή θέσης:
Από αλοφθοροπροπάνιο
Με απόσπαση ενός ατόμου υδραλογόνου από 1-αλο-3-φθοροπροπάνιο, με καλύτερα αποτελέσματα αν το άλλο αλογόνο δεν είναι κι εκείνο φθόριο, παράγεται αλλυλοφθορίδιο :
Με απόσπαση αλογόνου
Με απόσπαση αλογόνου (X2) από 1,2-διαλο-3-φθοροπροπάνιο παράγεται αλλυλοφθορίδιο. Καλύτερη απόδοση αν τα άλλα αλογόνα δεν είναι κι εκείνα φθόριο :
Με μερική καταλυτική υδρογόνωση
Με μερική καταλυτική υδρογόνωση 3-φθοροπροπινίου παράγεται αλλυλοφθορίδιο
Πηγές
Κατηγορία:Αλκενυλαλογονίδια Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου
Μάκης Χάβος
Σε συλλογικό επίπεδο
Ο Μάκης Χάβος ξεκίνησε την καριέρα του αγωνιζόμενος στην τότε ερασιτεχνική ομάδα του Αχιλλέα Τριανδρίας και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα σε αρκετά μικρή ηλικία (18 ετών) αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό, όπου με προπονητή τον Αλκέτα Παναγούλια αγωνίστηκε στο πρώτο μισό της περιόδου 1987–88. Για το υπόλοιπο μισό της ίδιας περιόδου δόθηκε δανεικός στον Απόλλωνα Καλαμαριάς, για να συνεχίσει την επόμενη χρονιά στα Τρίκαλα (Γ΄ Εθνική), όπου πλέον πήρε πολλές συμμετοχές.
Επανήλθε στην Α΄ Εθνική μετά από έναν χρόνο, αγωνιζόμενος ως βασικό στέλεχος πλέον για συνολικά 3 χρόνια με τη φανέλα του Πανσερραϊκού. Το καλοκαίρι του 1992 αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ, στον οποίο αγωνίστηκε για τα επόμενα 4,5 χρόνια, μέχρι το πρώτο μισό της περιόδου 1996–97. Συνέχισε στην ομάδα της Ξάνθης για τα επόμενα 3,5 χρόνια, ως το τέλος της περιόδου 1999–2000.
Συνέχισε στη Β΄ Εθνική με τη φανέλα του Ακράτητου, με την οποία κέρδισε την άνοδο στην Α΄ Εθνική και παρέμεινε στην ομάδα ως το πρώτο μισό της περιόδου 2002–03. Το φινάλε της ίδιας χρονιάς τον βρήκε για δεύτερη φορά στον Πανσερραϊκό (Β΄ Εθνική). Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από τον Εθνικό Αστέρα την περίοδο 2003–04, έκλεισε την καριέρα του στον Θρασύβουλο (αρχικά στη Γ΄ και στη συνέχεια στη Β΄ Εθνική), αγωνιζόμενος για τα επόμενα δύο χρόνια (μέχρι το πρώτο μισό της περιόδου 2005–06), οπότε και τερμάτισε την καριέρα του.
Συνοπτικά σε 18 χρόνια (19 αγωνιστικές περιόδους) παρουσίας στις τρεις εθνικές κατηγορίες, αγωνίστηκε:
Από τα 22 τέρματα που πέτυχε σε αγώνες πρωταθλήματος των τριών κατηγοριών, τα 20 ήταν με σουτ και τα 2 με εκτελέσεις πέναλτι. Αγωνίστηκε σε 2 ευρωπαϊκούς αγώνες με τον ΠΑΟΚ (με αντίπαλο την Παρί Σεν Ζερμέν για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ της περιόδου 1992–93), ενώ αντίκρισε την κόκκινη κάρτα συνολικά 5 φορές στην καριέρα του.
Στις εθνικές ομάδες
Ο Μάκης Χάβος αγωνίστηκε μόνο μία φορά στην εθνική Ελλάδας, σε έναν φιλικό αγώνα με αντίπαλο την Κύπρο στο Καυτανζόγλειο Στάδιο (2 Σεπτεμβρίου 1992), με προπονητή τον Αλκέτα Παναγούλια. Είχε περάσει ως αλλαγή με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου στη θέση του Στράτου Αποστολάκη.
Υπήρξε διεθνής και με την εθνική Νέων το 1987.
Προπονητική καριέρα
Ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα αρχικά ως βοηθός προπονητή σε διάφορες ομάδες. Πρώτα του Λύσανδρου Γεωργαμλή στον Εθνικό Πειραιά και αργότερα στον Παναιτωλικό και στη συνέχεια του Νίκου Κωστένογλου στην ΑΕΚ αλλά και στον Αστέρα Τρίπολης. Στην ΑΕΚ εργάσθηκε και ως σκάουτερ.
Ως πρώτος προπονητής εργάσθηκε για πρώτη φορά στον Αγροτικό Αστέρα στη Β΄ Εθνική το 2009–10, διαδεχόμενος στο πόστο αυτό τον Γιώργο Φοιρό. Υπό την καθοδήγησή του η ομάδα σε 23 αγώνες σημείωσε 8 νίκες, 11 ισοπαλίες και 4 ήττες.
Το καλοκαίρι του 2010 προσελήφθη από τον ΠΑΟΚ ως βοηθός του Παύλου Δερμιτζάκη, μετά την απομάκρυνση όμως του τελευταίου ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ομάδας. Υπό την καθοδήγησή του ο ΠΑΟΚ προκρίθηκε από τη φάση των ομίλων του Europa League 2010–11 στην επόμενη των νοκ άουτ αγώνων. Με το τέλος της αγωνιστικής περιόδου έλυσε το συμβόλαιό του με τον ΠΑΟΚ.
Τον Ιούνιο του 2012 ανακοινώθηκε από τη Βέροια. Έπειτα από συνεχόμενες νίκες στους φιλικούς αγώνες και μια πολύ καλή εμφάνιση απέναντι στον Ολυμπιακό Πειραιώς ακολούθησε η ήττα από τον Πανιώνιο με 0-1, που είχε ως αποτέλεσμα την παραίτησή του.
Τον Ιανουάριο του 2013 συμφώνησε με τον Παναιτωλικό, ο οποίος βρισκόταν στη μέση της βαθμολογίας της Football League, σημειώνοντας όμως ένα εξαιρετικό αήττητο 23 αγωνιστικών και μέσω της διαδικασίας των πλέι οφ κέρδισε την άμεση επάνοδο στη Σούπερ Λίγκα. Την επόμενη χρονιά (2013-14) ο Παναιτωλικός απέδωσε εξαιρετικό ποδόσφαιρο κατά διαστήματα, τερματίζοντας στην 8η θέση μαζί με τον Λεβαδειακό, ενώ νίκησε τον Παναθηναϊκό και τον ΠΑΟΚ, απέσπασε ισοπαλία από τον Ολυμπιακό και ηττήθηκε μόλις δύο φορές σε 17 αγώνες στο γήπεδό του. Με τη λήξη του πρωταθλήματος την άνοιξη του 2014, ανανέωσε για ακόμη έναν χρόνο.
Την επόμενη περίοδο (2014-15) ο Παναιτωλικός τερμάτισε 7ος (η καλύτερη θέση στην ιστορία του), χάνοντας την είσοδο στα play-off και την ευρωπαϊκή έξοδο έχοντας δύο μόλις βαθμούς λιγότερους από τον πέμπτο Ατρόμητο. Τη χρονιά αυτή ξεχώρισε η νίκη επί του ΠΑΟΚ στην Τούμπα, η ισοπαλία με τον πρωταθλητή Ολυμπιακό στο Αγρίνιο για μια ακόμη χρονιά και σημαντικά ρεκόρ (τρίτη καλύτερη άμυνα στο πρωτάθλημα, περισσότεροι βαθμοί και λιγότερες ήττες στην ιστορία του), με την ολοκλήρωση όμως του πρωταθλήματος, Παναιτωλικός και Χάβος αποφάσισαν τη μη συνέχιση της συνεργασίας τους. Με απολογισμό 46 νίκες, 27 ισοπαλίες και 32 ήττες, είναι ο πλέον επιτυχημένος προπονητής στην ιστορία του συλλόγου (ποσοστό νικών άνω του 45%).
Στις 27 Οκτωβρίου του 2015 ο Μάκης Χάβος ανακοινώθηκε από την ΑΕ Λεμεσού ως ο νέος προπονητής του κυπριακού συλλόγου, θέση από την οποία αποχώρησε τον Φεβρουάριο του 2016. Στο τέλος του ίδιου μήνα ανέλαβε τον Αστέρα Τρίπολης, από τον οποίο αποχώρησε σχεδόν επτά μήνες αργότερα.
Τον Ιανουάριο του 2017 επέστρεψε έπειτα από 1,5 χρόνο απουσίας στην τεχνική ηγεσία του Παναιτωλικού. Στις 7 Ιανουαρίου του 2018 η συνεργασία του με τον Παναιτωλικό λύθηκε.
Από τις 5 Σεπτεμβρίου του 2018 είναι ο προπονητής του ΠΑΣ Λαμία 1964 διαδεχόμενος τον Μπάμπη Τεννέ.
Τον Οκτώβριο του 2019 αναλαμβάνει προπονητής στον Παναιτωλικό Γ.Φ.Σ. Ένα χρόνο αργότερα λύνει το συμβόλαιο του με την ομάδα του Αγρινίου.
Τον Μάρτιο του 2021 ανέλαβε τον Απόλλων Σμύρνης διαδεχόμενος τον Γιώργο Παράσχο. Ο Έλληνας τεχνικός καθοδήγησε την ομάδα καθ' όλη τη διάρκεια των πλει-άουτ της Super League 1 (2020-21) και παρά τη μόλις μία νίκη σε επτά παιχνίδια, εξασφάλισε την παραμονή της στην 1η κατηγορία. Παρόλα αυτά οι δύο πλευρές έλυσαν κοινή συναινέσει τη συνεργασία τους στο φινάλε της σεζόν .
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών, του Σίμου-Μάριου και του Γιώργου-Ραφαήλ.
Καινή Διαθήκη
Καινή Διαθήκη ονομάζεται το δεύτερο μέρος της Ιερής γραμματείας ή Ιερών Κειμένων των Χριστιανών. Η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη αποτελούν την Αγία Γραφή των Χριστιανών· μάλιστα στην Καινή Διαθήκη περιλαμβάνονται περίπου 153 παραθέματα από την Παλαιά Διαθήκη. Η Καινή Διαθήκη γράφτηκε από πολλούς συντάκτες μέσα σε μια χρονική περίοδο 50 περίπου ετών (Η Παλαιά και η Καινή σε περίπου 11 αιώνες ). Οι Χριστιανοί συγκέντρωσαν σταδιακά τα κείμενα αυτά σε ένα σώμα, μετά την Σταύρωση και την Ανάσταση του Κυρίου Ιησού Χριστού, ώστε να ενισχυθεί το έργο της διάδοσης του μηνύματός του στον κόσμο. Επίσης, με το έργο αυτό θέλησαν να μεταδώσουν στις επόμενες γενιές χωρίς αλλοιώσεις, τις πληροφορίες για όσα είδαν και άκουσαν. Η πλειονότητα των βιβλίων της Καινής Διαθήκης γράφτηκαν εξ αρχής στα αρχαία ελληνικά.
Από ευαισθησία προς τους Εβραίους συγγραφείς της Βίβλου, κάποιοι επιλέγουν να χρησιμοποιούν τους όρους «Εβραϊκές Γραφές» ή «Εβραϊκή Βίβλος» και «Χριστιανικές (Ελληνικές) Γραφές» αντί της παραδοσιακής χριστιανικής ονοματοδοσίας «Παλαιά Διαθήκη» και «Καινή Διαθήκη» αντίστοιχα.
Τι είναι η Καινή Διαθήκη
Η έκφραση «Καινή Διαθήκη», σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, προέρχεται από τον ίδιο τον Ιησού Χριστό, ο οποίος κατά τις αφηγήσεις των ευαγγελιστών και την παράδοση που διασώζει ο Απόστολος Παύλος, τη βραδιά του Μυστικού δείπνου είπε: «Τούτο γαρ εστί το αίμα μου το της καινής διαθήκης το περί πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών» (Ματθ. 26, 28, Μαρκ. 14, 24, Λουκ. 22, 20, Α΄ Κορ. 11, 25), δηλώνοντας έτσι μια νέα περίοδο της θείας οικονομίας.
Τα βιβλία που γράφηκαν από συγγραφείς της πρώτης εκκλησίας και περιέχουν τη διδασκαλία περί πραγματοποίησης των υποσχέσεων του θεού, το θάνατο και την ανάσταση του Χριστού, ονομάστηκαν «Καινή Διαθήκη» σε αντιδιαστολή προς τα βιβλία της προηγούμενης περιόδου της οικονομίας του Θεού, της «Παλαιάς Διαθήκης».
Ο όρος «Καινή Διαθήκη», προς δήλωση του συνόλου των βιβλίων που περιέχουν τη νέα οικονομία του Θεού, μαρτυρείται από τα τέλη του 2ου αιώνα και επικρατεί οριστικά από τις αρχές του 3ου αιώνα και μετά. Τα βιβλία που αποτέλεσαν την Καινή Διαθήκη είναι η τελική καταγραφή της προφορικά και γραπτά μεταδιδόμενης χριστιανικής παράδοσης. Αλλά και αυτά, την εποχή που γράφηκαν δεν αναγνωρίστηκαν αμέσως ως «Γραφή». Εκείνο που τα επέβαλε στη συνείδηση των χριστιανών ήταν η αποστολική τους προέλευση και η συμφωνία τους προς την αλήθεια που είχε η εκκλησία ως ζωντανή παράδοση από τους «απ' αρχής αυτόπτας και υπηρέτας» του λόγου (Λουκ. 1, 2). Για πρώτη φορά περί τα μέσα του 2ου αιώνα μερικά χωρία από τα ευαγγέλια παρατίθενται ως «Γραφή».
Η Καινή Διαθήκη που αποτελείται από ένα σύνολο 27 βιβλίων, καθιερώθηκε με την τελική της μορφή στο δεύτερο μισό του 4ου μ.Χ. αιώνα. Τα βιβλία που την αποτελούν είναι:
Η διαμόρφωση του Κανόνα της Καινής Διαθήκης
Κατά τη διάρκεια του 1ου αιώνα μ.Χ. ο κανόνας ιερών συγγραμμάτων της χριστιανικής εκκλησίας αποτελούνταν αποκλειστικά από τις εβραϊκές «Γραφές» (Παλαιά Διαθήκη), οι οποίες θεωρούνταν θεόπνευστες (2 Τιμ. 3:16· 2 Πέτρ. 1:20).
Τα συγγράμματα που αργότερα έγιναν γνωστά ως Καινή Διαθήκη χρησιμοποιούνταν σε τακτική βάση από τις εκκλησίες κατά τη λατρεία, ως κριτήριο εκκλησιαστικής τάξης, για κατηχητική εκπαίδευση και για θεολογικούς σκοπούς. Αυτά τα νέα χριστιανικά συγγράμματα περιείχαν αναφορές σε άλλα χριστιανικά συγγράμματα της εποχής, χαρακτηρίζοντάς τα μάλιστα ως «Γραφές», σε σημείο ώστε μέχρι τα τέλη του 2ου αιώνα να αναφέρονται έτσι τα συγγράμματα της Καινής Διαθήκης.
Χριστιανικά έργα εκείνης της περιόδου όπως η Επιστολή Βαρνάβα και η Δεύτερη Επιστολή Κλήμεντος εισαγάγουν χωρία από αυτά τα χριστιανικά συγγράμματα με τον τρόπο που συνέβαινε ώς τότε για τις εβραϊκές Γραφές: «Γέγραπται». Καθώς υπήρχε ακόμη διαθέσιμη η ζωντανή προφορική παράδοση των λόγων του Ιησού αλλά και η παρουσία των αποστόλων, των μαθητών των αποστόλων και των προφητών δεν υφίστατο καν η έννοια ενός κλειστού κανόνα αποδεκτών κειμένων. Μόνο κατά τη διάρκεια του 2ου αιώνα τα Ευαγγέλια και οι επιστολές του αποστόλου Παύλου αναβαθμίστηκαν στο επίπεδο του «κανόνα».
Καθώς η εκκλησία θεωρούσε ότι ήταν ο «νέος Ισραήλ», παρέμενε προσκολλημένη στον κανόνα βιβλίων που χρησιμοποιούνταν από τους Ιουδαίους, με μια νέα όμως αντίληψη περί αυτού. Η Παλαιά Διαθήκη μπορούσε να θεωρηθεί χριστιανική μόνο εφόσον ήταν κατανοητό ότι έδινε μαρτυρία στο σύνολό της για τον Ιησού Χριστό.
Δεν μπορεί να λεχθεί με σαφήνεια πότε ακριβώς άρχισε η μακρόχρονη και αδιάκοπη διαμόρφωση του κανόνα της Καινής Διαθήκης καθώς η Ιστορία ουσιαστικά σιωπά για αυτή τη σπουδαιότατη εξέλιξη της πρώιμης χριστιανικής εκκλησίας. Αντί να αποτελεί αποτέλεσμα ενός συγκεκριμένου διατάγματος από ένα άτομο ή μια σύνοδο κατά την έναρξη της χριστιανικής εποχής, η συλλογή των βιβλίων της Καινής Διαθήκης έλαβε χώρα σταδιακά και επηρεάστηκε από διάφορους παράγοντες εντός και εκτός της εκκλησίας.
Πρώτος ο Μ. Αθανάσιος χρησιμοποιεί τον όρο κανών προς δήλωση του σώματος των βιβλίων της Αγίας Γραφής ή κατ' άλλους για να δηλώσει τα έγκυρα βιβλία της Αγίας Γραφής σε αντίθεση με τα «απόκρυφα» ή «ακανόνιστα» Ο Μπρους Μέτζγκερ (Bruce M. Metzger) ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πρίνσετον, μέλος του συμβουλίου της Αμερικανικής Βιβλικής Εταιρίας (American Bible Society) και συνεκδότης του κειμένου της Καινής Διαθήκης των Ενωμένων Βιβλικών Εταιριών (United Bible Societies), αναφέρει:
Η θεολογική εγκυκλοπαίδεια The Anchor Bible Dictionary, διευκρινίζει:
Με την παραπάνω άποψη διαφωνούν οι καθηγητές Καραβιδόπουλος (συνεκδότης του κριτικού κειμένου της Καινής Διαθήκης των Nestle-Aland 27ης έκδ.) και Μπρατσιώτης:
Επίσης ο καθηγητής Μπρατσιώτης γράφει (στην υποσημείωση #2) ότι η μεταγενέστερη χρήση του όρου «κανών» από τον Αμφιλόχιο ήταν η παρακάτω:
Στο ίδιο πνεύμα κινείται και ο A. F. J. Klijn:
(«Σύνοψις» [επίτομος της Θείας Γραφής, Παλαιάς και Νέας Διαθήκης], PG 28, 293) και"«βιβλία τούτων έξωθεν, ού κανόνιζόμενα» (39η «Εορταστική Επιστολή», 75)"Επίσης, στο έργο του Περί Νικαίας (352), αναφερόμενος στον Ποιμένα του Ερμά, τον εξαιρεί από τον Κανόνα γράφοντας:"«εν δέ τω Ποιμένι γέγραπται, επειδή και τούτο καίτοι μη όν εκ του κανόνος» (Περί Νικαίας, 17,3)"Εκείνη την περίοδο, στην Τοπική Σύνοδο της Λαοδίκειας του 363 γίνεται αναφορά στα «κανονικὰ [βιβλία] τῆς Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης» και παρατίθεται η λίστα (κανών) αυτών των κανονικών βιβλίων:"«Κανὼν ΝΘ΄ Ὅτι οὐ δεῖ ἰδιωτικοὺς ψαλμοὺς λέγεσθαι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, οὐδὲ ἀκανόνιστα βιβλία, ἀλλὰ μόνα τὰ κανονικὰ τῆς Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης. Κανὼν Ξ΄ Ὅσα δεῖ βιβλία ἀναγινώσκεσθαι [...] τῆς Καινῆς Διαθήκης ταῦτα· Εὐαγγέλια τέσσαρα, κατὰ Ματθαῖον, κατὰ Μάρκον, κατὰ Λουκᾶν, κατὰ Ἰωάννην· Πράξεις Ἀποστόλων· Ἐπιστολαὶ καθολικαὶ ἑπτά, Ἰακώβου μία, Πέτρου δύο, Ἰωάννου τρεῖς, Ἰούδα μία· Ἐπιστολαὶ Παύλου δεκατέσσαρες· πρὸς Ρωμαίους μία, πρὸς Κορινθίους δύο, πρὸς Γαλάτας μία, πρὸς Ἐφεσίους μία, πρὸς Φιλιππησίους μία, πρὸς Κολοσσαεῖς μία, πρὸς Θεσσαλονικεῖς δύο, πρὸς Ἑβραίους μία, πρὸς Τιμόθεον δύο, πρὸς Τίτον μία, καὶ πρὸς Φιλήμονα μία». —Κανόνες της εν Λαοδικεία Συνόδου 59 και 60"Εντούτοις, έχουν διατυπωθεί αμφιβολίες για το κατά πόσον αυτή η λίστα Γραφικών βιβλίων (Κανόνας Ξ΄) είχε περιληφθεί μαζί με τους υπόλοιπους κανόνες ή αν αποτελεί μεταγενέστερη προσθήκη.
Με τον κανόνα της Λαοδίκειας ταυτίζεται, εκτός από το βιβλίο της Αποκάλυψης, η 39η Εορταστική Επιστολή του Αθανάσιου το 367 η οποία απαριθμεί και τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης, γεγονός που αποτελεί την πρώτη εμφάνιση του κανόνα με την μορφή που έχει μέχρι και σήμερα. Η Σύνοδος της Ιππώνος (393) και λίγο αργότερα η Σύνοδος της Καρχηδόνας το 397 εξέδωσαν τον ίδιο κατάλογο κανονικών βιβλίων. Εντούτοις κατά τη διάρκεια των αιώνων που ακολούθησαν δεν έγινε αποδεκτός ο κανόνας αυτός από όλους μέσα στη χριστιανική εκκλησία.
Για την Ορθόδοξη Εκκλησία, η 39η επιστολή που αποτελεί και κανόνα της Εκκλησίας, επικυρώθηκε από τη Σύνοδο της Καρθαγένης (419):"«Της Νέας Διαθήκης Ευαγγέλια τέσσαρα, Πράξεων τών Αποστόλων βίβλος μία, επιστολαί Παύλου δεκατέσσαρες, Πέτρου Αποστόλου δύο, Ιωάννου Αποστόλου τρεις, Ιακώβου Αποστόλου μία, Ιούδα Αποστόλου μία, Αποκαλύψεως Ιωάννου βίβλος μία.» — (Κανών κδ΄ της εν Καρθαγένη Συνόδου )"Το 405 ο Πάπας Ιννοκέντιος Α΄ σε επιστολή που έστειλε από τη Ρώμη προς τον επίσκοπο Εξιπερί της Τουλούζης (Exsuperius of Toulouse) κατονομάζει τα βιβλία που θεωρούνται έκτοτε κανονικά.
Τους κανόνες της Συνόδου της Καρθαγένης, επικύρωσε ο Κανών β’ της Εν Τρούλλω Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου το 691.
Βεβαίως, ενώ οι εκκλησιαστικοί πατέρες και οι τοπικές σύνοδοι αποφαίνονταν για την εγκυρότητα των Χριστιανικών συγγραμμάτων, η χρήση από τις Χριστιανικές κοινότητες παρείχε την πραγματική αξιολόγηση του τι θα περιλάμβανε ο κανόνας. Η Καινή Διαθήκη βασίστηκε τελικά στα συγγράμματα που είχαν ευρεία αποδοχή και ήταν χρήσιμα για την ανάγνωση στις κατά τόπους εκκλησίες. Βέβαια, ακόμη και σήμερα, για παράδειγμα, η Αιθιοπική (Αβυσσινιακή) Εκκλησία περιλαμβάνει στον κανόνα της 35 (ή 38) βιβλία αντί των 27.
Τα βιβλία της Καινής Διαθήκης
Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει συνοπτικά την διακύμανση ως προς την αναγνώριση της κανονικότητας των βιβλίων της Καινής Διαθήκης.
Η ελληνική ως γλώσσα της Καινής Διαθήκης
Η γλώσσα του Ιησού και των πρώτων Αποστόλων δεν ήταν η ελληνική. Το ευαγγέλιο κηρύχθηκε αρχικά στην αραμαϊκή χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η ελληνική γλώσσα δεν ήταν αρκετά γνωστή στο Ισραήλ κατά την εποχή του Ιησού. Στα Ιεροσόλυμα λειτουργούσαν τουλάχιστον πέντε συναγωγές Ελληνιστών Ιουδαίων, οι οποίοι, πρέπει να χρησιμοποιούσαν το ίδιο καλά την αραμαϊκή και την ελληνική. Πάντως το ευαγγέλιο κηρύχθηκε επί Ισραηλινού εδάφους στην αραμαϊκή, και σε αυτήν καταγράφτηκαν τα πρώτα «Λόγια του Ιησού» και οι πρώτες περί αυτού διηγήσεις. Όμως πολύ σύντομα, με την έξοδο των πρώτων ιεραποστόλων από το Ισραηλινό έδαφος, παρουσιάστηκε η ανάγκη ώστε το κήρυγμα της νέας θρησκείας να γίνεται στην ελληνική και λόγια του Ιησού ή παραδόσεις που είχαν γραφτεί στην αραμαϊκή, να μεταφρασθούν στην ελληνική.
Οι ελληνιστές Ιουδαίοι ιεραπόστολοι και ειδικά εκείνοι που είχαν ως κέντρο την Αντιόχεια, φαίνεται ότι υπήρξαν οι πρωτοπόροι προς την κατεύθυνση αυτή και η μετάφραση της Παλαιάς Διαθήκης στην ελληνική από τους Εβδομήκοντα αποτέλεσε γι' αυτούς σημαντική κληρονομιά. Τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης είναι είτε από την αρχή είτε τουλάχιστον στην παρούσα μορφή τους, γραμμένα στην ελληνική γλώσσα, επειδή άσχετα προς την αρχική καταγωγή του ιστορικού υλικού ή των αρχικών γραπτών πηγών, τα κείμενα αυτά προέρχονται όλα από Εκκλησίες που χρησιμοποιούσαν τα ελληνικά ως μέσο επικοινωνίας. Μάλιστα, αν εξαιρεθούν ελάχιστα χωρία, στα βιβλία της Καινής Διαθήκης, χρησιμοποιείται παντού και η ελληνική Παλαιά Διαθήκη των Εβδομήκοντα. Κατ' αυτό τον τρόπο, είναι φανερό πως η Καινή Διαθήκη αποτελεί μέρος της ελληνικής γραμματολογίας.
Το είδος της ελληνικής που χρησιμοποιήθηκε
Η ελληνική γλώσσα που συναντούμε στα κείμενα της Καινής Διαθήκης δεν είναι η κλασική αττική γλώσσα. Επειδή μάλιστα επικρατούν πολλές ασυνήθιστες και άγνωστες στην αρχαία ελληνική λέξεις και εκφράσεις, πριν από τα τέλη του προηγούμενου αιώνα πίστευαν ότι πρόκειται για μια ιδιαίτερη «ιερή» γλώσσα, που την ονόμαζαν «βιβλική ελληνική».
Κάποια γενικά χαρακτηριστικά της κοινής ελληνιστικής είναι:
Την ελληνιστική κοινή είχε διαδώσει ο Μέγας Αλέξανδρος και οι διάδοχοι του στα πέρατα της «οικουμένης». Σ' αυτήν είχε ήδη μεταφραστεί και η Παλαιά Διαθήκη. Η «κοινή» ήταν μια γλώσσα απλή, καθαρά ελληνική, και επιπλέον είχε την δυνατότητα να εκφράσει αφηρημένες έννοιες και να δημιουργήσει νέες και σύνθετες λέξεις και παρά το σημιτικό υπόβαθρο των ιερών κειμένων ή των συγγραφέων τους, υπάρχουν στην Καινή Διαθήκη ελληνικές λέξεις προς έκφραση οποιασδήποτε έννοιας.
Η ιστορία του κειμένου της Καινής Διαθήκης
Είναι αλήθεια πως το γραπτό μήνυμα που διασώθηκε από τα βιβλία της Καινής Διαθήκης, εξαφανίστηκε στην αρχική του μορφή. Δεν έχουμε στη διάθεση μας ούτε ένα απλό σπάραγμα παπύρου, της γραφικής ύλης των πρώτων αιώνων, που να περιέχει κείμενο της Καινής Διαθήκης όπως βγήκε από το χέρι του αρχικού συγγραφέα. Αν και κάποια από αυτά μας οδηγούν αρκετά κοντά στη συγγραφή των αυθεντικών, ό,τι υπάρχει σήμερα είναι αντίγραφα των πρωτοτύπων.
Αυτό οφείλεται σε χιλιάδες αντιγραφείς, που από γενιά σε γενιά διέσωσαν και μετέδωσαν τα κείμενα αυτά. Βεβαίως, κι αυτοί υπόκεινταν στο ανθρώπινο λάθος. Είτε δεν διάβασαν σωστά κάποιες λέξεις, είτε εσφαλμένα αντέγραψαν άλλες, μετέθεσαν ολόκληρες προτάσεις, παρέλειψαν ολόκληρες φράσεις καθώς ήταν δυνατό από κάποια φυσική φθορά στο κείμενο του υποδείγματος να είχαν σβηστεί λίγα ή πολλά γράμματα και αυτά να παραλείπονται στο αντίγραφο, διάφορες προσθήκες παρουσιάζονταν και γενικά έκαναν όλα τα λάθη που η μελέτη της παλαιογραφίας και της κριτικής κειμένων έχει εντοπίσει σε κάθε ανθρώπινη προσπάθεια αντιγραφής.
Υπήρχαν επίσης πολλοί άλλοι αντιγραφείς που αναλάμβαναν να βελτιώσουν την ατελή γραμματική μερικών συγγραφέων της Καινής Διαθήκης, να προσθέσουν επεξηγήσεις όταν κάτι φαινόταν πως απαιτούσε αποσαφήνιση ή να εισαγάγουν κάποιες αλλαγές έτσι ώστε να κερδίσουν κάποια μάχη που δινόταν στα χρόνια τους. Πολλοί αντιγραφείς εμπιστεύονταν, περιστασιακά, περισσότερο τη μνήμη τους παρά την όρασή τους, γράφοντας αυτό που θυμόντουσαν και όχι αυτό που έβλεπαν μπροστά τους. Παρόλο λοιπόν που οι αντιγραφείς αυτοί πίστευαν πως τα κείμενα που αντέγραφαν ήταν ο λόγος του Θεού, μας κληροδότησαν ένα πλήθος από παραλλαγές και παραφθορές του κειμένου της Καινής Διαθήκης.
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, τον μεγάλο μόχθο για την έρευνα, σύγκριση και αποκατάσταση των αρχαίων χειρογράφων ώστε να φτάσουμε όσο είναι ανθρώπινα δυνατό στο αρχικό κείμενο των ευαγγελιστών και επιστολογράφων, ανέλαβαν ερευνητές, που η ειδικότητα τους είναι γνωστή ως «Κριτική του κειμένου». Οι ερευνητές αυτοί, κατά τη διάρκεια του έργου τους, έπρεπε να μελετήσουν μαρτυρίες χιλιάδων χειρογράφων από τον 2ο ώς τον 15ο αιώνα, να αξιολογήσουν το υλικό, να ταχθούν υπέρ ή ενάντια αυτής ή της άλλης λέξης, υπέρ της μιας ή της άλλης φράσης, υπέρ της κρίσης μιας περικοπής ως αυθεντικής ή ως μεταγενέστερης προσθήκης.
Το σημερινό κείμενο της Καινής Διαθήκης, είναι προϊόν όλων αυτών των συντονισμένων προσπαθειών από αναγνωρισμένους και αξιοσέβαστους ειδικούς στον κλάδο τους. Παρά το γεγονός ότι και μετά την επικράτηση του χριστιανισμού, επιδρομές διαφόρων λαών εξαφάνισαν τα βιβλικά χειρόγραφα από αρκετές περιοχές της χριστιανοσύνης, σώθηκαν μέχρι σήμερα πάνω από 2.500 ελληνικά χειρόγραφα που περιέχουν είτε πλήρη, είτε αποσπάσματα του κειμένου. Ο συνολικός αριθμός παραλλαγών, θελητών και αθέλητων, των ιερών κειμένων, κυμαίνεται γύρω στις 200.000, στο μεγαλύτερο μέρος τους όμως πρόκειται για παραλλαγές ασήμαντες όσον αφορά το νόημα και την ουσία του κειμένου. Σε κάθε περίπτωση όμως, ο τεράστιος αριθμός χειρογράφων και παραθέσεων χωρίων από τους εκκλησιαστικούς συγγραφείς, μας επιτρέπει να έχουμε ένα κείμενο κατά πολύ ανώτερο απέναντι στις περισσότερες σχεδόν νεώτερες φιλολογικές συνθέσεις.
Το κείμενο της 27ης έκδ. «Nestle-Aland» και 4ης έκδ. της «Greek New Testament», θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα οικουμενικά αποδεκτό κείμενο, αφού απ' αυτό διδάσκονται οι φοιτητές την ερμηνεία στα Πανεπιστήμια του κόσμου και απ' αυτό γίνονται οι μεταφράσεις στις διάφορες γλώσσες και διαλέκτους.
Επίσης, η έκδοση του Maurice Robinson, με τίτλο The New Testament in the Original Greek: Byzantine Text Form of 2018, συγκεντρώνει τα περισσότερα χειρόγραφα, δίνοντας ένα κείμενο σχεδόν πανομοιότυπο με το Πατριαρχικό κείμενο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης του 1904/12.
Το κείμενο της Κ.Δ. που βρέθηκε σε χειρόγραφα μέχρι και τον 3ο αιώνα
Τα ευρήματα δείχνουν ότι πάνω από το μισό κείμενο της Καινής Διαθήκης, βρέθηκε σε χειρόγραφα που χρονολογούνται μέχρι και τον 3ο μ.Χ. αιώνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Διαδικτυακές εκδόσεις της Καινής Διαθήκης
Άλλα
Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία Κατηγορία:Αγία Γραφή Κατηγορία:Θρησκεία
Δίστιχο
Δίστιχο λέγεται το  ποίημα σταθερής μορφής που ολοκληρώνεται μόνο μέσα σε δύο στίχους, Επίσης, ονομάζεται το στιχουργικό φαινόμενο κατά το οποίο δύο στίχοι ισοσύλλαβοι, ομοιοκατάληκτοι και του ίδιου ρυθμού επαναλαμβάνονται λιγότερες ή περισσότερες φορές, για τη δημιουργία ολόκληρων  ποιημάτων.
Ιστορία
Το δίστιχο προέρχεται από την αρχαία ελληνική ποίηση και συναντάται στα επιγράμματα.
Μορφή
Το δίστιχο συναντάται με τις εξής σύνηθες μορφές :
Ο πρώτος στίχος του δίστιχου ονομάζεται πρόοδος και ο δεύτερος επωδός, ενώ το περιεχόμενο του μπορεί να είναι ερωτικό, σατιρικό, επαινετικό, περιστασιακό, ξενιτιάς, γνωμικού χαρακτήρα κτλ.
Νεοελληνική Λογοτεχνία
Το δίστιχο το συναντάμε στη Δημοτική ποίηση, με διάφορα ονόματα, όπως λιανοτράγουδο, μαντινάδα, πατινάδα, ριμνέτσα και κοτσάκι.
Έχουν συνθέσει με δίστιχο ποιήματα τους πολλοί νεοέλληνες ποιητές, όπως ο Γεράσιμος Μαρκοράς τον Όρκο και ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης το Φωτεινό.
Ακολουθεί αντιπροσωπευτικό δημοτικό δίστιχο με δεκαπεντασύλλαβο ιαμβικό στίχο.
<blockquote style="font-size:95%; font-style:italic; margin-left:5%;"> Της θάλασσας της έταξα ένα καντήλι λάδι,
για να φωτάει του γεμιτζή να δένει παλαμάρι.
Ακολουθεί αντιπροσωπευτικό δημοτικό δίστιχο με τροχαϊκό οκτασύλλαβο στίχο.
<blockquote style="font-size:95%; font-style:italic; margin-left:5%;"> Δυο ψαράκια μελανούρια,
γεια σ' αγάπη μου καινούργια.
Ακολουθεί αντιπροσωπευτικό λόγιο δίστιχο του Γεώργιου Δροσίνη.
και τότε πρώτη του φορά της φίλησε το χέρι.
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Μετρική Κατηγορία:Ποιητικές μορφές
Επιπαλαιολιθική περίοδος
right|thumb| Με τον όρο Επιπαλαιολιθική εννοείται εκείνη η περίοδος ανάπτυξης της ανθρώπινης τεχνολογίας που προηγείται της νεολιθικής περιόδου της λίθινης εποχής. Συχνά προτιμάται ως εναλλακτικός όρος αντί του Μεσολιθική για περιοχές του πλανήτη στις οποίες οι επιπτώσεις της Ύστερης Παγετώδους ήταν περιορισμένες. Τούτη η περίοδος ξεκίνησε στο τέλος της Πλειστόκαινου εποχής (βλ. επίσης Γεωλογική χρονολογική κλίμακα) περίπου πριν από 10.000 χρόνια και τελείωσε με την εισαγωγή της γεωργίας, περίπου πριν από 8.000 χρόνια. Η Επιπαλαιολιθική διακρίνεται σαφώς τουλάχιστον στη Μέση Ανατολή, τη Μικρά Ασία και την Κύπρο, δηλαδή σε περιοχές όπου η Νεολιθική επανάσταση συνέβη αρκετά νωρίς και οι μεταπαγετώδεις κλιματικές αλλαγές δεν ήταν ιδιαίτερα έντονες και δεν άφησαν πίσω τους σημαντικές γεωλογικές διαταράξεις.
Ένορκος
Αρμοδιότητες ενόρκων
Αν και συνήθως ανά τον κόσμο οι ένορκοι συμμετέχουν κυρίως σε ποινικά δικαστήρια, σε ορισμένες όμως χώρες όπως οι ΗΠΑ οι ένορκοι δικάζουν και αστικές υποθέσεις.
Επιπαλαιολιθική περίοδος
Οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες της επιπαλαιολιθικής κατασκεύαζαν σχετικά προηγμένα εργαλεία από πυριτόλιθο ή μικρές λεπίδες οψιανού που αποκαλούνται μικρόλιθοι και φαίνεται πως συνδυάζονταν με κατάλληλες ξύλινες λαβές. Οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες αυτής της περιόδου χαρακτηρίζονται ως νομάδες αν και ο Νατούφιος πολιτισμός της Ανατολής εγκατέστησε μόνιμους οικισμούς.
Ένορκος
Πλεονεκτήματα θεσμού ενόρκων
Η συμμετοχή λαϊκών δικαστών στην απονομή της δικαιοσύνης έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Βασικά πλεονεκτήματα είναι τα εξής:
Επιπαλαιολιθική περίοδος
Κατηγορία:Αρχαιολογικές περίοδοι
Ένορκος
Μειονεκτήματα θεσμού ενόρκων
Ως μειονεκτήματα του θεσμού των ενόρκων προβάλλονται κυρίως τα εξής:
Αρχαία Ελλάδα
Η Αρχαία Ελλάδα, μαζί με την πόλη κράτος της Αθήνας, είχε ενόρκους από το 500 π.Χ. που ψήφιζαν με μυστική ψήφο, και είχαν και το δικαίωμα να αναιρούν αντισυνταγματικούς νόμους.
Ισλάμ
Οι Λαφίφ (Lafif) της σχολής Μαλίκι (Maliki) του Ισλαμικού νόμου Σαρία και της Ισλαμικής δικαιοσύνης Fiqh, που υπήρχε από τον 8ο με 11ο αιώνα στη Χρυσή Εποχή του Ισλάμ, είχαν ομοιότητες με τους Άγγλους ενόρκους που εμφανίστηκαν μετέπειτα.
Γαλλική Επανάσταση
Ο θεσμός των ενόρκων στη σύγχρονή του μορφή προέρχεται κυρίως από τη Γαλλική Επανάσταση του 1789 και ήταν απόρροια της δυσπιστίας του λαού προς τους επαγγελματίες δικαστές, οι οποίοι ήταν υπάλληλοι του μονάρχη. Θεωρήθηκε δημοκρατική κατάκτηση και προστασία από την αυθαιρεσία οι πολίτες να δικάζονται από συμπολίτες τους και όχι από κρατικούς υπαλλήλους.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής
Ο θεσμός του ενόρκου συνηθίζεται στις ΗΠΑ.
Αν και συνήθως ανά τον κόσμο οι ένορκοι συμμετέχουν κυρίως σε ποινικά δικαστήρια, σε ορισμένες όμως χώρες όπως οι ΗΠΑ οι ένορκοι δικάζουν και αστικές υποθέσεις. Η δίκη μάλιστα ενώπιον αμιγούς ορκωτού δικαστηρίου αποτελεί και συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των Αμερικανών πολιτών. Το αμερικανικό Σύνταγμα κατοχυρώνει στην 7η τροποποίηση (7th Amendment) το δικαίωμα, ιδιωτικές διαφορές που διέπονται από το common law και υπάγονται στη δικαιοδοσία των ομοσπονδιακών δικαστηρίων να εκδικάζονται από δικαστήρια ενόρκων:
Ιστορία στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πλέον αμιγή ορκωτά δικαστήρια. Ως το 1967 αμιγές δικαστήριο ήταν το Κακουργοδικείο. Σήμερα ένορκοι συμμετέχουν μόνο στα δύο μικτά ποινικά δικαστήρια, δηλαδή αυτά στα οποία η σύνθεση του δικάζοντος δικαστηρίου αποτελεί από επαγγελματίες δικαστές και απλούς πολίτες, ήτοι είτε στο μικτό ορκωτό δικαστήριο ή στο μικτό ορκωτό εφετείο. Τα δικαστήρια αυτά δικάζουν μόνο τα σοβαρότερα εγκλήματα, τα κακουργήματα και αποτελούνται από τρεις δικαστές και τέσσερις ενόρκους, οι οποίοι αποφασίζουν από κοινού. Οι ένορκοι που θα δικάσουν κάθε υπόθεση προκύπτουν κατόπιν 2 κληρώσεων, μεταξύ των ατόμων που συμπεριλαμβάνονται σε κατάλογο ενόρκων που συντάσσεται κατ'έτος για κάθε μικτό ορκωτό δικαστήριο ή μικτό ορκωτό εφετείο.
Κατάρτιση ετησίου καταλόγου
Το συμβούλιο πλημμελειοδικών κατόπιν γνώμης του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών καταρτίζει κάθε έτος έως την 20ή Απριλίου, ετήσιο κατάλογο ενόρκων για το μικτό ορκωτό δικαστήριο. Το ίδιο πράττει και το συμβούλιο εφετών για το μικτό ορκωτό εφετείο κατόπιν γνώμης του εισαγγελέα Εφετών. Κατά τη σύνταξη των καταλόγων προτιμούνται πάντοτε εκείνοι που παρέχουν τις εγγυήσεις χρηστότητας, αμεροληψίας, ανεξαρτησίας γνώμης και κοινωνικής πείρας, καθώς επίσης και όσοι έχουν μόρφωση ανώτερη από εκείνη που απαιτεί ο νόμος για κάθε κατάλογο ενόρκων. Ο κατάλογος αποτελείται, όσο είναι δυνατό, από ίσο αριθμό ονομάτων αντρών και γυναικών. Περιέχει συνολικά: α) για την Αθήνα έως 1.200, όχι όμως λιγότερα από 800 ονόματα˙ β) για τη Θεσσαλονίκη, Πειραιά και Πάτρα έως 1.000, όχι όμως λιγότερα από 600 ονόματα και γ) για τις υπόλοιπες πόλεις έως 750, όχι όμως λιγότερα από 150 ονόματα.
Ενστάσεις κατά του καταλόγου
Έως το τέλος Μαΐου κάθε έτους ο εισαγγελέας, όσοι συμπεριλήφθηκαν στον κατάλογο, αλλά και κάθε πολίτης μπορούν να υποβάλλουν στο αρμόδιο συμβούλιο αιτήσεις για να εγγραφούν ένορκοι εκείνοι που έχουν τα προσόντα που ορίζει ο νόμος ή αντίθετα να καταθέσουν ενστάσεις για να διαγραφούν όσοι δεν έχουν ή έχασαν τα προσόντα αυτά ή υπάγονται σε κάποιαν από τις περιπτώσεις κωλύματος ή ισόβιας ή προσωρινής ανικανότητας που αναφέρει ο νόμος ή όσοι έχουν άγνωστη διαμονή ή είναι ανύπαρκτα πρόσωπα ή έχουν πεθάνει. Οι αιτήσεις ή ενστάσεις υποβάλλονται στον αρμόδιο Εισαγγελέα, ο οποίος στο πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου ο εισαγγελέας υποβάλλει στο αρμόδιο συμβούλιο τις αιτήσεις και τις ενστάσεις μαζί με τις προτάσεις του. Μέσα στον ίδιο μήνα το συμβούλιο αποφαίνεται για τις αιτήσεις και τις ενστάσεις με απόφασή του και εγγράφει αυτούς που πρέπει να εγγραφούν, διαγράφει αυτούς που πρέπει να διαγραφούν και κηρύσσει τον κατάλογο οριστικό, ο οποίος κατάλογος ισχύει για το αμέσως επόμενο δικαστικό έτος από την 1η Οκτωβρίου έως τις 30 Σεπτεμβρίου. Αν για οποιονδήποτε λόγο δεν καταρτιστεί ή δεν κηρυχθεί οριστικός ο ετήσιος γενικός κατάλογος, ισχύει ο οριστικός κατάλογος του προηγούμενου δικαστικού έτους.
Κατάρτιση καταλόγου για κάθε μηνιαία σύνοδο
Κάθε μήνα, 15 ημέρες πριν αρχίσει η μηνιαία σύνοδος του μικτού ορκωτού δικαστηρίου ή εφετείου το οικείο συμβούλιο, αφού ακούσει τον εισαγγελέα, με απόφασή του εκλέγει γι' αυτή τη σύνοδο από τον ετήσιο γενικό κατάλογο: α) στην Αθήνα 100 ενόρκους, β) στη Θεσσαλονίκη, Πειραιά και Πάτρα από 80 ενόρκους και γ) στις υπόλοιπες πόλεις από 60 ενόρκους. Αφού γίνει η πρώτη αυτή εκλογή, την ίδια ημέρα, γίνεται και δεύτερη κλήρωση για τη σύνταξη του οριστικού καταλόγου των ενόρκων κάθε συνόδου. Τη δεύτερη αυτή κλήρωση διεξάγει παρουσία του εισαγγελέα το κατά τόπο αρμόδιο τριμελές πλημμελειοδικείο που κληρώνει: α) για το μικτό ορκωτό δικαστήριο Αθηνών, 40 ενόρκους, β) για το μικτό ορκωτό δικαστήριο Θεσ/νίκης, Πειραιά και Πάτρας, από 36 ενόρκους και γ) για το μικτό ορκωτό δικαστήριο των άλλων πόλεως από 32 ενόρκους Οι ένορκοι που κληρώθηκαν για τον οριστικό κατάλογο μιας συνόδου, δεν περιλαμβάνονται στην εκλογή των ενόρκων για τη σύνοδο του αμέσως επόμενου μήνα. Από τους ενόρκους που κληρώθηκαν για τον οριστικό κατάλογο μιας συνόδου,: α) οι 20 που κληρώθηκαν πρώτοι από το συμβούλιο πλημμελειοδικών Αθηνών είναι οι ένορκοι της περιόδου του πρώτου δωδεκαημέρου της συνόδου του μικτού ορκωτού δικαστηρίου Αθηνών, και οι υπόλοιποι 20 ύστερα από αυτούς είναι οι ένορκοι της περιόδου του δευτέρου δωδεκαημέρου της ίδιας συνόδου, β) οι 18 πρώτοι που κληρώθηκαν από τα συμβούλια πλημμελειοδικών Θεσ/νίκης, Πειραιά και Πάτρας είναι οι ένορκοι της περιόδου του πρώτου δωδεκαημέρου του μικτού ορκωτού δικαστηρίου της έδρας του καθενός, και οι υπόλοιποι 18 ύστερα από αυτούς είναι οι ένορκοι της περιόδου του δεύτερου δωδεκαημέρου της ίδιας συνόδου και γ) οι 16 πρώτοι που κληρώθηκαν από κάθε συμβούλιο πλημμελειοδικών των υπόλοιπων πόλεων είναι οι ένορκοι της περιόδου του πρώτου δωδεκαημέρου της συνόδου του μικτού ορκωτού δικαστηρίου της έδρας του καθενός και οι υπόλοιποι 16 είναι οι ένορκοι της περιόδου του δεύτερου δωδεκαημέρου της συνόδου. Αν για οποιονδήποτε λόγο δεν έγινε από κάποιο συμβούλιο πλημμελειοδικών ή τριμελές πλημμελειοδικείο η εκλογή ή η κλήρωση των ενόρκων για κάποια σύνοδο, ισχύει γι' αυτή τη σύνοδο ο κατάλογος των ενόρκων της προηγουμένης συνόδου.
Κλήτευση και δηλώσεις των ενόρκων που κληρώθηκαν για κάθε μηνιαία σύνοδο
Οι ένορκοι που κληρώθηκαν για κάθε μηνιαία σύνοδο καλούνται να εμφανιστούν στους τακτικούς δικαστές του μικτού ορκωτού δικαστηρίου την ημέρα που αρχίζει η σύνοδος και να εμφανίζονται σ' αυτούς για να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους σε κάθε δικάσιμο της δωδεκαήμερης περιόδου για την οποία κληρώθηκαν. Οι ένορκοι που κληρώθηκαν για τη σύνοδο οφείλουν πριν από την έναρξη της συνόδου να δηλώσουν αν έχουν ή έχασαν τα νόμιμα προσόντα για να είναι ένορκοι ή αν υπάγονται σε κάποια από τις περιπτώσεις κωλύματος ή ισόβιας ή προσωρινής ανικανότητας για να εκπληρώσουν τα καθήκοντα του ενόρκου. Ο ένορκος που παραλείπει να κάνει τη δήλωση που οφείλει ή αποκρύπτει την αλήθεια τιμωρείται με φυλάκιση το πολύ ενός έτους ή με χρηματική ποινή.
Διαγραφή και αντικατάσταση των ενόρκων που κληρώθηκαν
Στη συνεδρίαση που γίνεται στο ακροατήριο κατά την ημέρα που αρχίζει η κάθε μηνιαία σύνοδος διαβάζεται ο κατάλογος των ενόρκων που κληρώθηκαν για τη σύνοδο και για τις δύο δωδεκαήμερες περιόδους της συνόδου. Οι τακτικοί δικαστές του μικτού ορκωτού δικαστηρίου με την ανάγνωση του καταλόγου διατάσσουν να διαγραφούν εκείνοι από τους ενόρκους που κληρώθηκαν για τους οποίους προκύπτει ότι δεν έχουν ή ότι έχασαν τα κατά νόμιμα προσόντα για να είναι ένορκοι ή ότι υπάγονται σε κάποια από τις περιπτώσεις κωλύματος ή ισόβιας ή προσωρινής ανικανότητας για να εκπληρώσουν τα καθήκοντα του ενόρκου, ή ότι έχουν άγνωστη διαμονή ή ότι είναι ανύπαρκτα πρόσωπα ή ότι έχουν πεθάνει. Οι ίδιοι τακτικοί δικαστές ευθύς μετά τη διαγραφή και στην ίδια συνεδρίαση κληρώνουν από εκείνους τους ενόρκους που εκλέχθηκαν για τη μηνιαία σύνοδο ίσον αριθμό άλλων ενόρκων ως αντικαταστάτες για εκείνους που διαγράφηκαν.
Ποινές λιπενόρκων – νόμιμοι λόγοι απουσίας
Οι ένορκοι που κληρώθηκαν για κάθε μηνιαία σύνοδο, αν απουσιάσουν χωρίς νόμιμο λόγο, τιμωρούνται με απόφαση των τακτικών δικαστών αμέσως μετά την ανάγνωση του καταλόγου των ενόρκων με χρηματική ποινή 59€ έως 120€. Με την ίδια ποινή τιμωρείται και ο ένορκος που αν και κληρώθηκε αποχώρησε κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης ή δεν επέστρεψε ύστερα από διακοπή της. Νόμιμοι λόγοι απουσίας θεωρούνται: α) ασθένεια του ενόρκου ή μέλους της οικογένειάς του, που δεν του επιτρέπει να εμφανιστεί προσωπικά και βεβαιώνεται με ιατρικό πιστοποιητικό˙ β) έκτακτη δημόσια υπηρεσία, που βεβαιώνεται επίσημα και αιτιολογημένα από την προϊσταμένη αρχή˙ γ) σπουδαίοι και ειδικώς κάθε φορά διαπιστωμένοι λόγοι, που έκαναν αδύνατη την προσωπική εμφάνιση του ενόρκου. Αν ο ένορκος που τιμωρήθηκε είχε νόμιμο λόγο να απουσιάσει, από ανώτερη όμως βία ή ανυπέρβλητα αίτια δεν μπόρεσε να τον γνωστοποιήσει στους τακτικούς δικαστές του μικτού ορκωτού δικαστηρίου την ημέρα που απουσίαζε, μπορεί να υποβάλει αίτηση για ακύρωση της απόφασης μέσα σε 15 ημέρες από τότε που έγινε η επίδοση σε αυτόν της απόφασης με την οποία του επιβλήθηκε η ποινή.
Κλήρωση ενόρκων για να συζητηθεί η κάθε υπόθεση
Πριν αρχίσει να συζητείται κάθε υπόθεση, διαβάζεται σε δημόσια συνεδρίαση με την παρουσία του εισαγγελέα και του κατηγορουμένου ο κατάλογος των ενόρκων της δωδεκαήμερης περιόδου, για την οποία προσδιορίστηκε η υπόθεση, τα ονόματα που υπάρχουν στον κατάλογο διαβάζονται δυνατά με τη σειρά που είναι γραμμένα, ωσότου συμπληρωθεί από τους παρόντες ενόρκους ο αριθμός 10 ατόμων. Τα ονόματα αυτών των 10 ενόρκων μπαίνουν στην κληρωτίδα για να κληρωθούν οι 4 που μετέχουν με τους τακτικούς δικαστές στη σύνθεση του μικτού ορκωτού δικαστηρίου ή εφετείου που θα δικάσει την υπόθεση. Με αίτηση του εισαγγελέα, του πολιτικώς ενάγοντος ή του κατηγορουμένου, καθώς και με δήλωση του ενόρκου, του οποίου το όνομα διαβάστηκε από τον κατάλογο, και ύστερα από απόφαση των τακτικών δικαστών δεν περιλαμβάνεται στην κληρωτίδα το όνομα του ενόρκου ο οποίος εξαιτίας της υπηρεσίας του συνέπραξε άμεσα ή έμμεσα στην ανάκριση της υπόθεσης ή ως μάρτυρας κατέθεσε ή ως πραγματογνώμονας γνωμοδότησε ή έχει συμφέρον επειδή αδικήθηκε ή ζημιώθηκε ή υπήρξε κατά την προδικασία συνήγορος ενός από τους διαδίκους και έδωσε συμβουλές, συνέταξε υπομνήματα, δικόγραφα πολιτικών αγωγών, αιτήσεων κλπ. ή υπήρξε ή είναι συνήγορος στο ακροατήριο για οποιονδήποτε συμμέτοχο ή τον πολιτικώς ενάγοντα ή τον κατηγορούμενο ή τον αστικώς υπεύθυνο. Επίσης δεν περιλαμβάνονται στην κληρωτίδα ούτε τα ονόματα των ενόρκων που είναι σε ευθεία ή πλάγια γραμμή συγγενείς έως έκτου βαθμού εξ αίματος ή τετάρτου εξ αγχιστείας με τον πολιτικώς ενάγοντα, τον κατηγορούμενο, τον αστικώς υπεύθυνο ή τους συνηγόρους. Έτσι αφού παραλειφθούν τα ονόματα των ενόρκων που υπάγονται σε μία από αυτές τις περιπτώσεις, συνεχίζεται η ανάγνωση των ονομάτων ίσου αριθμού από τους επόμενους, ωσότου συμπληρωθεί ο αριθμός των 10 ενόρκων, που τα ονόματα τους θα περιληφθούν στην κληρωτίδα.
Εξαίρεση ενόρκων
Αφού τεθούν στην κληρωτίδα τα ονόματα των 10 ενόρκων, ο πρόεδρος του μικτού ορκωτού δικαστηρίου εξάγει κάθε φορά ένα όνομα˙ το όνομα αυτό διαβάζει δυνατά ο πρόεδρος και το γνωστοποιεί στον εισαγγελέα και στον κατηγορούμενο, για να ασκήσουν το δικαίωμα εξαίρεσης ωσότου συμπληρωθεί ο αριθμός των τεσσάρων 4 ενόρκων που απαιτούνται για τη σύνθεση του δικαστηρίου, αφού αφαιρεθούν όσοι εξαιρεθούν. Ο εισαγγελέας και ο κατηγορούμενος έχουν το δικαίωμα να εξαιρέσουν ο καθένας ελεύθερα 2 ενόρκους, χωρίς να έχουν την υποχρέωση να αιτιολογήσουν την εξαίρεση.
Όρκος ενόρκων
Οι ένορκοι που κληρώθηκαν και δεν εξαιρέθηκαν καταλαμβάνουν στην έδρα του μικτού ορκωτού δικαστηρίου τις θέσεις που έχουν καθοριστεί γι' αυτούς από τη μία και την άλλη πλευρά των τακτικών δικαστών και κατόπιν δίνουν τον καθιερωμένο όρκο, τον οποίο διαβάζει ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου: "Ορκιστείτε και υποσχεθείτε ότι θα θεωρήσετε με προσοχή και θα εξετάσετε με ευσυνειδησία, στη διάρκεια της δικαστικής συζήτησης, την κατηγορία εναντίον του, καθώς και την υπεράσπισή του, ότι δεν θα συνεννοηθείτε με κανέναν σχετικά με την απόφαση που θα εκδοθεί και ότι κατά την εκπλήρωση των καθηκόντων που σας επιβάλλονται δεν θα ενεργήσετε επηρεασμένοι από φιλία, έχθρα ή χάρη, ούτε για κάποια ιδιαίτερη ωφέλεια ή για άλλη παρόμοια αιτία, αλλά θα έχετε στο νου σας μόνο τον Θεό, τη δικαιοσύνη και την αλήθεια και ότι θα ψηφίσετε κατά συνείδηση και κατά την ελεύθερη πεποίθηση που θα σχηματίσετε από τη συζήτηση, προσφερόμενοι εντελώς πιστά και άδολα, για να έχετε βοηθό τον Θεό και το Ιερό Ευαγγέλιό του". Αφού διαβάσει τον όρκο, ο πρόεδρος του δικαστηρίου καλεί ονομαστικά κάθε ένορκο, να σηκώσει το δεξί του χέρι και να προφέρει τη λέξη "ορκίζομαι".
Δικαιώματα ενόρκων
Οι ψήφοι των τακτικών δικαστών και των ενόρκων είναι ισότιμες. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ένας κατηγορούμενος μπορεί να αθωωθεί ή να καταδικαστεί εάν συμφωνούν όλοι οι ένορκοι, ανεξάρτητα από το εάν συμφωνούν ή διαφωνούν οι επαγγελματίες δικαστές, καθόσον οι ένορκοι έχουν την πλειοψηφία (4 ένορκοι – 3 δικαστές). Οι ένορκοι έχουν επίσης το δικαίωμα να απευθύνουν στους μάρτυρες και στον κατηγορούμενο όλες τις ερωτήσεις που είναι χρήσιμες για την εξακρίβωση της αλήθειας, αφού πάρουν τον λόγο από τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου. Αποζημίωση ίση με το εκάστοτε ισχύον κατώτατο ημερομίσθιο ανειδίκευτου εργάτη καταβάλλεται για κάθε πλήρη ημέρα απασχόλησης τους στο δικαστήριο, όπως προβλέπει το άρθρο 9 της απόφασης ΥΠ.ΔΙΚ.-ΟΙΚΟΝ. 35163/1274 της 11 Απριλίου 1985 (ΦΕΚ Β 239 30/4/1985).
Νόμιμα προσόντα ενόρκων
Ικανοί να εκπληρώσουν καθήκοντα ενόρκου είναι: α) Για το μικτό ορκωτό δικαστήριο, οι Έλληνες πολίτες και των δύο φύλων που κατοικούν ή διαμένουν μόνιμα στην έδρα του πρωτοδικείου όπου συγκροτείται το μικτό ορκωτό δικαστήριο, έχουν συμπληρώσει το 30ο έτος της ηλικίας τους, δεν έχουν όμως περάσει το 70ο, έχουν τουλάχιστον απολυτήριο δημοτικού και δεν έχουν στερηθεί τα πολιτικά τους δικαιώματα. β) Για το μικτό ορκωτό εφετείο, οι Έλληνες πολίτες και των δύο φύλων που κατοικούν ή διαμένουν μόνιμα στην έδρα του εφετείου, όπου συγκροτείται το μικτό ορκωτό εφετείο, έχουν συμπληρώσει το 40ο έτος της ηλικίας τους, δεν έχουν όμως περάσει το 70ο, έχουν τουλάχιστον απολυτήριο Λυκείου και δεν έχουν στερηθεί τα πολιτικά τους δικαιώματα.
Κωλύματα των ενόρκων
Δεν μπορούν να είναι ένορκοι: α) ισοβίως οι κληρικοί κάθε θρησκεύματος και κάθε γενικά βαθμού, καθώς και οι μοναχοί˙ β) προσωρινά και όσο διαρκεί η ιδιότητά τους ο πρόεδρος της δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός, οι αντιπρόεδροι της κυβέρνησης, οι υπουργοί, οι υφυπουργοί, οι γενικοί γραμματείς των υπουργείων, οι βουλευτές, οι καθηγητές πανεπιστημίων, οι νομάρχες, οι διπλωματικοί υπάλληλοι, οι ισόβιοι δικαστικοί λειτουργοί κάθε κατηγορίας και οι πάρεδροι, το κύριο προσωπικό του νομικού συμβουλίου του κράτους, οι δήμαρχοι, οι πρόεδροι κοινοτήτων και οι υπάλληλοι της γραμματείας όλων των δικαστηρίων και των εισαγγελιών.
Προσωρινή ανικανότητα
Είναι προσωρινά ανίκανοι να εκπληρώσουν τα καθήκοντα του ενόρκου: 1) εκείνοι που παραπέμφθηκαν για οποιοδήποτε έγκλημα από δόλο για το οποίο ο νόμος προβλέπει ποινή φυλάκισης τουλάχιστο τριών μηνών˙ 2) εκείνοι που βρίσκονται σε δικαστική απαγόρευση ή αντίληψη˙ 3) εκείνοι που πτώχευσαν ωσότου αποκατασταθούν˙ 4) οι ασθενείς διανοητικά˙ 5) οι τυφλοί και οι κωφάλαλοι. Εκείνοι που καταδικάστηκαν αμετάκλητα για οποιοδήποτε έγκλημα από δόλο σε ποινή στερητική της ελευθερίας τους πάνω από τρεις μήνες, είναι ισοβίως ανίκανοι να εκτελούν τα καθήκοντα του ενόρκου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία και Θεωρία του Δικαίου Κατηγορία:Δικαστικές αρχές
Porota Jury Meddommar
Χολοκυστεκτομή
Η χολοκυστεκτομή είναι η χειρουργική αφαίρεση της χοληδόχου κύστης. Σήμερα, είναι μία από τις πιο συχνές χειρουργικές επεμβάσεις και η πιο συχνή ένδειξη είναι η παρουσία χολόλιθων που να προκαλούν συμπτώματα., συνήθως φλεγμονή της κύστης, που καλείται χολοκυστίτιδα.
Ο χρόνος που πρέπει να γίνει η επέμβαση είναι αμφιλεγόμενος και συνήθως η επιλογή γίνεται με βάση τον κάθε ασθενή. Υπάρχουν τρεις περιπτώσεις: 1) άμεση χολοκυστεκτομή (εντός 72 ωρών από την έναρξη των συμπτωμάτων), 2) ενδιάμεση (μεταξύ 72 ωρών και υποχώρησης συμπτωμάτων), 3) απώτερη (μετά πάροδο 6-8 εβδομάδων).
Πάνω από το 90% όλων των χολοκυστεκτομών γίνονται λαπαροσκοπικά, ενώ σε λίγες περιπτώσεις έχει ένδειξη η ανοιχτή χολοκυστεκτομή.
Λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή
Οποιαδήποτε ένδειξη ότι πιθανολογείται πρόβλημα στον χοληδόχο πόρο, ΠΑΝΤΑ ελέγχεται από τον χειρουργό και στην περίπτωση υποψίας καθορίζεται έλεγχος με MRCP (magnetic retrograde cholangio-pancreatography), δηλαδή μαγνητική χολαγγειοπαγρεατογραφία, όπου ελέγχεται απόλυτα ο χοληδόχος πόρος.
Στην περίπτωση που διαπιστωθεί πρόβλημα, θα πρέπει να ξεκαθαριστεί και προγραμματιστεί η επίλυση της λιθίασης του χοληδόχου πόρου, η οποία και γίνεται εύκολα με την διαδικασία της ERCP (ενδοσκοπικής ανάστροφης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας και ενδοσκοπικής αφαίρεσης λίθων). Η ως άνω διαδικασία επιτελείται από εξειδικευμένο επεμβατικό γαστρεντερολόγο - παρουσία αναισθησιολόγου, και θα πρέπει να προηγηθεί της λαπαροσκοπικής επεμβάσεως.