cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μουσείο Μπενάκη
Το Μουσείο Μπενάκη ιδρύθηκε το 1930 στην Αθήνα με δωρεά του Αντώνη Μπενάκη προς το Ελληνικό Δημόσιο στη μνήμη του πατέρα του, Εμμανουήλ Μπενάκη, οπότε και στεγάστηκε στη νεοκλασική αρχοντική οικία της οικογένειας Μπενάκη. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους πολιτιστικούς οργανισμούς στην Ελλάδα με πάνω από 100.000 εκθέματα ελληνικής ιστορίας και πολιτισμού, ενώ από το 2000 οι συλλογές του διαχωρίστηκαν θεματικά με την χρήση περιφερειακών μουσείων. Είναι Ίδρυμα Ιδιωτικού Δικαίου και θεωρείται το παλαιότερος οργανισμός μουσείων στον ελληνικό χώρο.
Κεντρικό κτίριο
Το κυρίως μουσείο στεγάζεται στο νεοκλασικό κτίριο της οικογένειας Μπενάκη, που ξεκίνησε να χτίζεται το 1867-1868 για τον έμπορο Ιωάννη Πέρογλου στη διασταύρωση της οδού Κουμπάρη και της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας, έναντι του Εθνικού Κήπου. Το 1895 ο Παναγιώτης Χαροκόπος το αγόρασε για να οικοδομήσει το Μέγαρο Χαροκόπου, ενώ το 1910, διατηρώντας τον προηγούμενο αρχιτέκτονα Αναστάσιο Μεταξά, το κτίριο περιήλθε στον Εμμανουήλ Μπενάκη και ανακαινίστηκε με στόχο τον επαναπατρισμό της οικογένειάς του σε αυτό από την Αλεξάνδρεια. Μεταξύ 1929 και 1931 έγινε επέκταση στη δυτική του πλευρά για τη λειτουργία του ως μουσείο. Ο Αλέκος και ο Στέφανος Καλλιγάς ολοκλήρωσαν το 1997 μια σειρά επεκτάσεων που κράτησε δύο δεκαετίες ώστε να μπορέσει να στεγαστεί η ολοένα αυξανόμενη συλλογή του Μουσείου. Το κτίριο υπέστη ζημιές από σεισμό και μετά από αποκατάσταση που στοίχισε 20.000.000$ άνοιξε πάλι στο κοινό το 2000.
Περιφερειακά μουσεία
Με αρχική ιδέα του Άγγελου Δεληβορριά το 1973 όταν μόλις είχε αναλάβει τη διεύθυνσή του Μουσείου, χρειάστηκαν 25 χρόνια για να πραγματοποιηθεί το όραμά του για εστίαση του κεντρικού κτιρίου στην πορεία του ελληνικού στοιχείου στον χρόνο και μετακίνηση των υπολοίπων συλλογών σε διαφορετικούς χώρους. Έτσι δημιουργήθηκε μια αποκεντρωμένη κτιριακά διάταξη συλλογών:
Συλλογές
thumb|Κειμήλια [[Μικρασιάτες|Μικρασιατών: χρυσοκέντητος ενεπίγραφος επιτάφιος, εργασμένος από τη φημισμένη κεντήστρα Δεσποινέτα το 1682, με προορισμό τον μητροπολιτικό ναό της ελληνικής κοινότητας στην Άγκυρα της Μικράς Ασίας.]] μικρογραφία|Αρχοντικό της Κοζάνης, Αίθουσα υποδοχής, Μέσα 18ου αιώνα, Μουσείο Μπενάκη Το Μουσείο εξέλιξε τις συλλογές του στη βάση της αρχικής συλλογής του Αντώνη Μπενάκη με έργα αρχαίας, βυζαντινής, μεταβυζαντινής, ισλαμικής και παραδοσιακής τέχνης. Παρόλο που το μη ελληνικό στοιχείο βρίσκεται αποκεντρωμένο από την κύρια συλλογή, αυτή παρατίθεται με τρόπο που αναδεικνύει την εξωγενή επίδραση στο ελληνικό πολιτιστικό στοιχείο.
Ελληνική χρονογραμμή κεντρικού κτιρίου
Η περιήγηση ανά αίθουσα στο κεντρικό κτίριο ακολουθεί χρονική αλληλουχία:
Μουσείο ισλαμικής τέχνης
Είναι μοναδικό στο είδος του στα Βαλκάνια, ξεκίνησε με βάση τη συλλογή του Αντώνη Μπενάκη και επεκτάθηκε με δωρεές και αγορές και εκτείνεται σε 4 ορόφους:
Συλλογή κοπτικής τέχνης
Πλούσια σε υφάσματα, μεγάλος αριθμός αγγείων, ξυλόγλυπτα και μεταλλικά αντικείμενα.
Συλλογή κινεζικής τέχνης
Κεραμική τέχνη από 3ο π.Χ. ως 19ο αιώνα, νεολιθικά αγγεία, ταφικό γλυπτό, διακοσμημένα εμπορεύματα.
Μουσείο παιχνιδιών
Ξεκίνησε με βάση τη συλλογή της Μαρίας Αργυριάδη, είναι από τις καλύτερες σε ευρωπαϊκό επίπεδο, και περιέχει παιχνίδια, βιβλία, ρούχα και παιδικά αντικείμενα από όλο τον κόσμο.
Φωτογραφικά αρχεία
300.000 αρνητικά και 25.000 φωτογραφίες.
Λοιπές δραστηριότητες
Το μουσείο εκθέτει μέρη συλλογές του στο εξωτερικό. Στην Ελλάδα πραγματοποιεί κάθε χρόνο περίπου 30 περιοδικές εκθέσεις, 450 πολιτιστικές εκδηλώσεις και πάνω από 500 εκπαιδευτικά προγράμματα ενώ έχει την πιο μεγάλη μουσειακή βιβλιοθήκη της Ελλάδας με 200.000 τόμους βιβλίων, ενώ διαθέτει 7 εργαστήρια για να συντηρεί έργα τέχνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπενακη Μπενακη Μπενακη Μπενακη Μπενακη
Κατερίνα Ταμπάσνικ
Η Κατερίνα Ταμπάσνικ (γενν. 15 Ιουνίου 1994) είναι Ουκρανή αθλήτρια του στίβου που ειδικεύεται στο άλμα εις ύψος, ενώ παλιά και στο έπταθλο.
Σταδιοδρομία
Σε σύνθετο αγώνισμα συμμετείχε μόνο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2012, χωρίς να τερματίσει τον αγώνα.
Συμμετείχε στο άλμα εις ύψος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2013, χωρίς να προκριθεί στον τελικό. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2013.
Συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατέκτησε την 5η θέση στο αγώνισμα του άλματος εις ύψος, με άλμα στα 1.94 μέτρα.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019 ήταν τέταρτη με άλμα στα 1.97 μ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλτες του ύψους Κατηγορία:Ουκρανοί αθλητές του στίβου
Αριστείδης Ροβέρτος
Ο Αριστείδης Ροβέρτος (1833-1892), ήταν Έλληνας χαράκτης και ζωγράφος.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1929 – Άλμα εις μήκος ανδρών
Το άλμα εις μήκος ανδρών στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1929 πραγματοποιήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο.
Στο αγώνισμα αυτό, η Ελλάδα κέρδισε το χρυσό και το χάλκινο μετάλλιο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Κώστας Πετρίδης μπροστά από τον Γιουγκοσλάβο Χέλεμπραν. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε ο Αλέξανδρος Ροζάκης.
Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου.
Μετέχουσες χώρες
Κάποιες από τις χώρες που συμμετείχαν στο αγώνισμα ήταν:
Αριστείδης Ροβέρτος
Τεχνοτροπία
Η ζωγραφική και η χαρακτική του κινείται εντός του ακαδημαϊκού κλασικισμού και ρεαλισμού.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1929 – Άλμα εις μήκος ανδρών
Μετέχουσες χώρες
• 4
Αριστείδης Ροβέρτος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες χαράκτες
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1929 – Άλμα εις μήκος ανδρών
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίσματα στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1929 1929
Λαγκάδα Δυτικής Μάνης
Η  Λαγκάδα Δυτικής Μάνης ή Λαγκάδα Μεσσηνίας είναι οικισμός που υπάγεται στον Δήμο Δυτικής Μάνης. Ανήκε στον πρώην Δήμο Λεύκτρου μέχρι την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης το 2010. Είναι ένας από τους δύο χαρακτηρισμένους παραδοσιακούς οικισμούς της Μεσσηνίας μαζί με τις Θαλάμαι (Κουτήφαρι) και ένας από τους 118 παραδοσιακούς οικισμούς στην Πελοποννήσο. Στη διαμόρφωση της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής συνέβαλαν οι Μανιάτες μάστορες στο σκάλισμα της πέτρας ή αλλιώς «πετροφάοι», όπως ο τεχνίτης Ιωάννης Κισκύρας από τη Λαγκάδα το 1820. Ακόμα, από την Λαγκάδα καταγόταν ο αγιογράφος Αναγνώστης ο οποίος έχει αγιογραφήσει πλήθος εκκλησιών στην ευρύτερη περιοχή. Απέχει από την Καλαμάτα 57χλμ.
Ονομασία
Ο οικισμός είναι αμφιθεατρικά χτισμένος ανάμεσα στα δύο λαγκάδια Εμπλουτσός και Βαθύ Λαγκάδι, στα οποία οφείλει το όνομά του. Κατά άλλη εκδοχή, το χωριό πήρε το όνομά του από τα σπίτια, τα οποία είναι χτισμένα στις πλαγιές ενός χειμάρρου.
Ιστορία
Η ιστορία της ξεκινά επί Μάρκου Αυρηλίου, με την κατάληψη του διπλανού οικισμού Θαλάμες που μέχρι τότε ανήκε στη Σπάρτη, από τους Ρωμαίους. Οι Ρωμαίοι εγκατέστησαν τους στάβλους τους στην Λαγκάδα και τη σωματοφυλακή τους στον οικισμό Σωματιανά, απ' όπου προέρχεται και η ονομασία τους. Με τον καιρό λοιπόν δημιουργήθηκε ο οικισμός που κατοικήθηκε από Ρωμαίους πολίτες των οποίων τα ονόματα εξελληνίστηκαν, κρατώντας όμως μέχρι σήμερα τη λατινική τους ρίζα. Το 1336 παραχωρήθηκε στον ευγενή Νικολό Ατσαγιόλι και μετέπειτα Βάιλο του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, ως φέουδό του. Το 1503 κυριάρχησε στη Λαγκάδα η οικογένεια του Βούλτσου ή Μπούλτσου, εξού και η ονομασία της περιοχής Μπουλτσιάνικα στο Βόρειο μέρος του χωριού. Το 1805 επισκέφτηκε το χωριό κατά τη διάρκεια της περιήγησής του στον ελλαδικό χώρο, ο Άγγλος στρατιωτικός, τοπογράφος και αρχαιολόγος Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ, ο οποίος κάνει αναφορά στον οικισμό.
Αξιοθέατα
thumb|Ο ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα Υπάρχει πλήθος Ιερών Ναών και Μονών στον οικισμό, όπως ο Ιερός Ναός Προφήτη Ηλία, ο Ιερός Ναός Παναγίας Φανερωμένης, η Ιερά Μονή Παναγίας του Καβελλάρη χτισμένη το 1673, η Ιερά Μονή Προφήτη Ηλία, ο Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής, ο Ιερός Ναός Αγίου Στρατήγου, ο Ιερός Ναός Αγίων Πάντων, ο Ιερός Ναός Κοίμησης Θεοτόκου κ.α. Ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να γίνει στον Ιερό Ναό Εισοδίων Θεοτόκου, όπου φυλάσσονται σε λάρνακα τα οστά του εκχριστιανιστή της Μάνης, που καταγόταν από την Αρμενία, Άγιου Νίκωνα του Μετανοείτε που πέθανε στην Λαγκάδα.
Ιστορικά Διατηρητέα Μνημεία
Στην Λαγκάδα υπάρχουν τα εξής χαρακτηρισμένα Ιστορικά Διατηρητέα Μνημεία από το Υπουργείο Πολιτισμού:
Δείτε ακόμα
Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Μάνη Κατηγορία:Πριγκιπάτο της Αχαΐας
Σονάτα για πιάνο
Μία σονάτα για πιάνο είναι καταρχήν σονάτα γραμμένη μόνο για πιάνο. Συνήθως, αυτές οι σονάτες χωρίζονται σε τρία ή τέσσερα μέρη. Ωστόσο, υπήρξαν περιπτώσεις, που γράφτηκαν σε ένα μέρος (Λιστ, Σκαρλάτι), σε δύο (Χάυντν), σε πέντε (Μπραμς) ή και σε περισσότερα. Το πρώτο μέρος, γενικά, γράφεται σε φόρμα σονάτας (έκθεση, ανάπτυξη, επανέκθεση).
Ο όρος σονάτα υπάρχει ήδη από το μπαρόκ, χωρίς όμως οι συνθέτες να γράφουν σε πληκτροφόρο. Το είδος αυτό ξεκίνησε περισσότερο να έχει απήχηση στην κλασσική εποχή, με μεγαλύτερους εκφραστές του, τους Γιόζεφ Χάυντν, Μούτσιο Κλεμέντι, Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ και Λούντβιχ βαν Μπετόβεν. Ο Κλεμέντι έγραψε περί τις 110 σονάτες, ενώ πήρε και το προσωνύμιο του Πατέρα του Forte. Ωστόσο, ακρογωνιαίοι λίθοι για το είδος θεωρούνται οι 32 σονάτες του Μπετόβεν, με ορόσημο την Παθητική και τη Σονάτα του Σεληνόφωτος.
Κατά την ρομαντική περίοδο συνεχίστηκε η σύνθεση σονατών, αλλά με πιο αργούς ρυθμούς. Μερικές από τις σημαντικότερες της εποχής είναι του Λιστ η Σονάτα για πιάνο σε Σι ελάσσονα και του Σοπέν, η Σονάτα για πιάνο No. 2. Βεβαίως, μέχρι και σήμερα συνεχίζονται και γράφονται.
*
1189
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1189 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Χανίων
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, οι δημοτικές ενότητες, οι τοπικές κοινότητες και οι οικισμοί της Περιφερειακής Ενότητας Χανίων.
Δήμος Γαύδου
Έδρα του Δήμου είναι το Καστρί. Ο Δήμος Γαύδου έχει μόνιμο πληθυσμό 152 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Καντάνου - Σελίνου
Έδρα του Δήμου είναι η Παλαιοχώρα και ιστορική έδρα ο Κάντανος. Ο Δήμος Καντάνου - Σελίνου έχει μόνιμο πληθυσμό 5.431 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Πλατανιά
Έδρα του Δήμου είναι το Γεράνι. Ο Δήμος Πλατανιά έχει μόνιμο πληθυσμό 16.874 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Σφακίων
Έδρα του Δήμου είναι η Χώρα Σφακίων. Ο Δήμος Σφακίων έχει μόνιμο πληθυσμό 1.889 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Χανίων
Έδρα του Δήμου είναι τα Χανιά. Ο Δήμος Χανίων έχει μόνιμο πληθυσμό 108642 κατοίκους. Στο δήμο περιλαμβάνονται:
Θρασύβουλος (αποσαφήνιση)
Θρασύβουλος είναι ένα αρχαίο ελληνικό ανδρικό όνομα, που σημαίνει «εκείνος που είναι αποφασιστικός» ή «εκείνος που διακρίνεται για τις τολμηρές του σκέψεις».
Αρχαία ιστορία
Σύγχρονα πρόσωπα
Αθλητισμός
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
1187
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1187 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Βλάσης Ανδρικόπουλος
Ο Βλάσης Ανδρικόπουλος (Λακκώματα Αχαΐας, 1881 - Πάτρα, 20 Ιουνίου 1961) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, τιμημένος με πολλά παράσημα, αντιστασιακός, καθώς και πανελληνιονίκης.
Αθλητική διαδρομή
Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και εντάχθηκε στην Γ.Ε. Πατρών (βλ. Παναχαϊκή). Στους Πανελλήνιους Αγώνες Στίβου του 1907 κατέκτησε την πρώτη θέση στην ελληνορωμαϊκή πάλη ελαφρών βαρών. Το 1910 συμμετείχε στους πρώτους Πανελλήνιους Σκοπευτικούς Αγώνες, τα «Α΄ Ελευθέρια», και με 25 επιτυχημένες βολές και 132 βαθμούς τελικώς, βραβεύτηκε με ένα περίστροφο που ήταν το έπαθλο.
Στρατιωτική διαδρομή
Συμμετείχε στο Μακεδονικό Κομιτάτο, πολέμησε στους Βαλκανικούς πολέμους και, ως εθελοντής, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1909 πήρε μέρος στο Κίνημα στο Γουδί. Κατά τη δεκαετία του 1920 διετέλεσε Φρούραρχος της πόλης των Πατρών. Τιμήθηκε με διάφορα ελληνικά παράσημα αλλά και με τον γαλλικό «Πολεμικό Σταυρό».
Κατά την περίοδο της Κατοχής, αφού δεν τελεσφόρησαν οι προσπάθειές του για οργάνωση αντιστασιακής ομάδας του βενιζελικού χώρου και αφού απέρριψε πρόταση συμμετοχής του στον ΕΔΕΣ, βγήκε το 1943 στα βουνά αντάρτης με δική του επταμελή ομάδα, ενώ διατηρούσε και σχέσεις με τον πολιτικό Θεμιστοκλή Σοφούλη.
Στην πορεία συνεργάστηκε με το ΕΑΜ και τον Ιούλιο του 1943 συγκεντρώθηκε μαζί και με άλλα αντάρτικα τμήματα στην Ρακίτα όπου συνεδριάζουν και αποφασίζουν τη συγκρότηση των τμημάτων σε αρχηγείο, συντάγματα, τάγματα και ού το καθεξής, ορίζοντας τις διοικήσεις τους. Έτσι σε ηλικία 62 ετών ο Βλάσης Ανδρικόπουλος έγινε διοικητής του 12ου (ΙΒ΄) Συντάγματος Πεζικού του ΕΛΑΣ που δρούσε στην περιοχή της Αχαΐας-Ηλείας και αποτέλεσε το πρώτο αντάρτικο σύνταγμα στο πεδίο δράσης της Πελοποννήσου.
Πήρε μέρος σε πολλές νικηφόρες μάχες, όπως στο Λεόντιο και στην Ερυμάνθεια το 1943. Μετά τη Μάχη στο Λεόντιο υπήρξαν δεκάδες αιχμάλωτοι από την πλευρά των Ιταλών και οργάνωσε, μαζί με τον Δημήτρη Μίχο, στρατοδικείο-ανταρτοδικείο, το οποίο καταδίκασε έναν «μισητό» αξιωματικό ταγματάρχη, τον Εμίλιο Γκασπάρο, καθώς και δυο επιπλέον Ιταλούς αξιωματικούς αιχμαλώτους σε θάνατο, ως ενόχους για καταστροφή ελληνικών χωριών και εκτέλεση Ελλήνων αμάχων, ενώ οι υπόλοιποι αιχμάλωτοι αφέθησαν ελεύθεροι.
Με δική του μεσολάβηση σώθηκαν κατηγορούμενοι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στην Αχαΐα, καθώς έδειξε μια μετριοπαθή πολιτική στάση έναντι των εχθρών του ΕΑΜ. Μάλιστα έσωσε ακόμη και άτομα που υπήρξαν συνεργάτες των Γερμανών. Η στάση αυτή και οι πράξεις του τον έριξαν σε δυσμένεια, με αποτέλεσμα να μετατεθεί στην 10η (Ι΄) Ταξιαρχία. Το 1944 ήρθε στην Αχαΐα ο Άρης Βελουχιώτης ο οποίος επανέφερε τον Ανδρικόπουλο ως διοικητή του 12ου Συντάγματος.
Κατά την διάρκεια των Δεκεμβριανών, ενώ προσπάθησε να διαμαρτυρηθεί για τη στάση των Βρετανών, λαμβάνει τελεσίγραφο από Βρετανό ταξίαρχο να δώσει εντολή να αποχωρήσει 12ο Σύνταγμα από τη Πάτρα μέχρι τις 11 Ιανουαρίου του 1945 το οποίο και έγινε τελικά. Παράλληλα στις 11 Ιανουαρίου στην Αθήνα, γίνεται συμφωνία μεταξύ Βρετανών και ΕΛΑΣ για κατάπαυση του πυρός, έπειτα από 38 ημέρες μαχών και συμπλοκών καθώς και απόσυρση των δυνάμεων των δεύτερων. Το 12ο Σύνταγμα τελικά, στο πλαίσιο της Συμφωνίας της Βάρκιζας το 1945, αυτοδιαλύεται στην Ανδρίτσαινα Ηλείας, και παραδίδει τον οπλισμό του.
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τα Δεκεμβριανά
Στις βουλευτικές εκλογές του 1946 ο Ανδρικόπουλος υπέγραψε διακήρυξη, σαν εκπρόσωπος του Αγροτικού Κόμματος, καλώντας τον λαό να απόσχει. Την ίδια χρονιά καταδικάστηκε στο Ειδικό Δικαστήριο Δοσίλογων που είχε συγκροτηθεί μετά το πέρας των Δεκεμβριανών, μαζί με τους Δημήτρη Μίχο, Γεώργιο Αρετάκη και άλλα στελέχη του ΕΛΑΣ σε 6 χρόνια φυλάκισης για τη διάλυση του τμήματος Δροσοπούλου τον Σεπτέμβριο του 1943 η οποία επηλθε μετά από επεισόδια που θεωρήθηκε παραβίαση του Συμφώνου του Δυρραχίου που είχαν υπογράψει οι ελληνικές αντιστασιακές ομάδες ΕΑΜ-ΕΛΑΣ με τον Ελληνικό Στρατό τον Αύγουστο του 1943. Όντας φυλακισμένος στη Πάτρα, το 1950 έκανε δήλωση αποκήρυξης του ΚΚΕ. Έκτισε όλη την ποινή του και αποφυλακίστηκε στις 23 Μαΐου του 1952.
Απεβίωσε το 1961 σε ηλικία 80 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ελληνορωμαϊκής πάλης Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σκοποβολής Κατηγορία:Παλαιστές της Παναχαϊκής Κατηγορία:Σκοπευτές της Παναχαϊκής Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ
Σομφό ξύλο
Το ξύλο αυτό είναι το λειτουργικό τμήμα όταν βρίσκεται ακόμα στο ζωντανό δένδρο και συμμετέχει σε όλες τις λειτουργίες του. Σε ένα ζωντανό δένδρο, το σομφό ξύλο είναι υπεύθυνο αφενός μεν για τη μεταφορά νερού και θρεπτικών συστατικών (sap) από τις ρίζες στα ανώτερα μέρη του δένδρου (κλαδιά, φύλλα), και αφετέρου, για τη σύνθεση και την αποθήκευση των βιοχημικών (biochemicals) του δένδρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ξύλο
Ντ' Άντζελο Ντινέρο
Ο Ελάιτζαν Σάμουελ Μπερκ (γεν. 24 Μαΐου 1978) είναι Αμερικάνος επαγγελματίας παλαιστής, γνωστός ως "Ντ' Άντζελο Ντινέρο" και με το αληθινό του όνομα. Έγινε αναγνωρίσιμος αρχικά μέσω της εταιρείας πάλης WWE και αργότερα μέσω της εταιρείας TNA Wrestling.
WWE
Ο Μπερκ άρχισε την ενασχόληση του με την επαγγελματική πάλη το 2003. Την επόμενη χρονιά μεταγράφηκε στο WWE και στάλθηκε στο εκπαιδευτήριο FCW. Εκεί έμεινε για αρκετούς μήνες, πιο συγκεκριμένα μέχρι τον Ιούλιο του 2006.
Στις 28 Ιουλίου 2006, έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο, ως ένας μαχητής μεικτών πολεμικών τεχνών και συμμάχησε με τον Σιλβέστερ Τέρκεϊ. Οι δυο τους σταμάτησαν να παλεύουν μαζί τον Ιανουάριο του 2007, λόγω της απόλυσης του Τέρκεϊ. Στη συνέχεια, ο Μπερκ αγωνιζόταν μόνος και μεταπήδησε σε ένα απο τα -τότε- τρία σόου του WWE, το ECW.
Ο Μπερκ και η ομάδα του συμμάχησαν με τον Σι Εμ Πανκ, όμως ο τελευταίος τους πρόδωσε και άρχισε κόντρα μαζί τους. Η New Breed διαλύθηκε μετά απο ήττες απο τον Σι Εμ Πανκ και τους βετεράνους του ECW. Αργότερα την ίδια χρονιά, ο Μπερκ άρχισε να ενδιαφέρεται για το Πρωτάθλημα ECW και στο Unforgiven το διεκδίκησε κόντρα στον πρωταθλητή Σι Εμ Πανκ, χωρίς επιτυχία. Ο Μπερκ συνέχισε να εμφανίζεται μέχρι και τους πρώτους μήνες του 2008 και μετά η καριέρα του πήρε τη κατιούσα. Το WWE τον αποδέσμευσε στις 10 Νοεμβρίου 2008.
TNA Wrestling
Στις 16 Αυγούστου 2009, ο Μπερκ έκανε το ντεμπούτο του στο Total Nonstop Action Wrestling ως ο Ντ' Άντζελο Ντινέρο. Σύντομα, άρχισε κόντρα με τον Σούασαϊντ. Στις 12 Νοεμβρίου συμμάχησε με τους Ματ Μόργκαν και Χερνάντεζ και ήρθαν σε αντιπαράθεση με τους Μπράδερ Ντίβον, Μπράδερ Ρέι και Ράινο. Στις 15 Νοεμβρίου η πρόεδρος Ντίξι Κάρτερ ανακοίνωσε μέσω Twitter, πως το συμβόλαιο του Ντινέρο ανανεώθηκε. Οι Ντινέρο με τους Μόργκαν και Χερνάντεζ έχασαν δύο φορές απο τους Ντίβον, Ρέι και Ράινο, αλλά τους νίκησαν στο τέλος του χρόνου.
Στις 4 Ιανουαρίου 2010 σε τρίωρο επεισόδιο, ο Ντινέρο πήρε μια σημαντική νίκη ενάντια στον Ντέζμοντ Γουλφ. Μετά, συμμετείχε σε σεναριακές ιστορίες μαζί με κορυφαίους παλαιστές του TNA, όπως Χαλκ Χόγκαν, Έρικ Μπίσοφ, Στινγκ και Έι Τζέι Στάιλς. Το 2011 έγινε σύμμαχος με έναν έμπειρο παλαιστή, τον Ντίβον. Μαζί προσπάθησαν να γίνουν οι ομαδικοί πρωταθλητές της εταιρείας, όμως δεν τα κατάφεραν και στο τέλος έγιναν εχθροί. Έπειτα, η παρουσία του Ντινέρο άρχισε να περιορίζεται και τον Ιανουάριο του 2013 αποδεσμεύτηκε απο το TNA.
Τελειωτικές Κινήσεις
Elijah Burke
Προσωπική ζωή
Τον Μάιο του 2011, ο Μπερκ ανακοίνωσε πως αποφοίτησε και πήρε πτυχίο στη ποινική δικαιοσύνη.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Βαλσάμικο ξίδι
thumb|220px|Μπουκάλι με βαλσάμικο ξίδι Μόντενας, οκταετούς ωρίμανσης Το βαλσάμικο ξίδι είναι πολύ σκούρο, συμπυκνωμένο και με έντονη γεύση ξίδι το οποίο προέρχεται από την Ιταλία και παρασκευάζεται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει από μούστο. Αν και η ονομασία βαλσάμικο ξίδι δεν προστατεύεται, στην Ιταλία παράγονται βαλσάμικα με προστατευόμενη ονομασία προελεύσεως, όπως το παραδοσιακό βαλσάμικο ξίδι της Μόντενα (Aceto Balsamico Tradizionale di Modena) και της Ρέτζο Εμίλια (Aceto Balsamico Tradizionale di Reggio Emilia).
Το βαλσάμικο ξίδι δεν περιέχει βάλσαμο, αλλά περισσότερο αναφέρεται σε αυτό με την έννοια του «αναζωογονητικού» ή «θεραπευτικού».
Παραδοσιακή παρασκευή
thumb|220px|Βαρέλια ωρίμανσης βαλσάμικου Το παραδοσιακό βαλσάμικο ξίδι παράγεται από το χυμό λευκών σταφυλιών (συνήθως σταφύλια Trebbiano) που βράζονται για να φθάσουν σε ελάχιστη συγκέντρωση σακχάρων 30% ή περισσότερο στον μούστο, ο οποίος στη συνέχεια ζυμώνεται με μια διαδικασία αργής ωρίμανσης που συγκεντρώνει περαιτέρω τις γεύσεις. Η γεύση εντείνεται με την πάροδο των ετών, με το ξίδι να αποθηκεύεται σε ξύλινα βαρέλια, να γίνεται γλυκό, παχύρρευστο και πολύ συμπυκνωμένο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ένα μέρος εξατμίζεται.
Καθόλου βαλσάμικο δεν μπορεί να συλλεχθεί έως το τέλος της ελάχιστης περιόδου γήρανσης των 12 ετών. Στο τέλος της περιόδου γήρανσης (12, 18 ή 25 χρόνια) ένα μικρό μέρος αντλείται από το μικρότερο βαρέλι και κάθε βαρέλι συμπληρώνεται στη συνέχεια με τα περιεχόμενα του προηγούμενου (επόμενου μεγαλύτερου) βαρελιού. Φρεσκομαγειρεμένος μούστος προστίθεται στο μεγαλύτερο βαρέλι και κάθε επόμενο έτος επαναλαμβάνεται η διαδικασία συλλογής και συμπλήρωσης. Αυτή η διαδικασία όπου το προϊόν διανέμεται από το παλαιότερο βαρέλι και στη συνέχεια ξαναγεμίζεται από το επόμενο παλαιότερο βαρέλι ονομάζεται σολέρα.
Αντίθετα, το βιομηχανικό βαλσάμικο ξίδι παρασκευάζεται με την προσθήκη καραμελωμένης ζάχαρης, η οποία δίνει τόσο τη γλυκιά γεύση όσο και το χρώμα.
Ιστορία
Το 1598 ο οίκος ντ'Έστε μετεγκαταστάθηκε στη Μόντενα, πρωτεύουσα Δουκάτου, όπου βρήκαν να παράγεται ένα ιδιαίτερο ξίδι, το οποίο αμέσως αναγνώρισαν ως εξαιρετικό προϊόν. Οι Δούκες ντ'Έστε μάλιστα κατασκεύασαν παρασκευαστήριο στο δουκικό παλάτι, ενώ παράλληλα φρόντιζαν για τη διάδοσή του, δίνοντάς το ως δώρο σε βασιλικές οικογένειες ανά την Ευρώπη. Η δημοφιλία του βαλσάμικου έκανε το Μόντενα γνωστή για αυτό το προϊόν. Η παλαιότερη αναφορά σε αυτό το ξίδι με την ονομασία βαλσάμικο χρονολογείται το 1747.
Χρήσεις
Στην Εμίλια-Ρομάνια, το παραδοσιακό βαλσάμικο σερβίρεται συχνότερα σε σταγόνες πάνω από κομμάτια Parmigiano Reggiano και μορταδέλας. Χρησιμοποιείται επίσης με φειδώ για να δώσει γεύση σε μπριζόλες, αυγά ή ψητά ψάρια, καθώς και σε φρέσκα φρούτα, όπως φράουλες και αχλάδια και σε απλή κρέμα ή παγωτό. Το παραδοσιακό μπαλσάμικο μπορεί να καταναλωθεί σε ένα μικρό ποτήρι ως επιδόρπιο.
Οι σύγχρονοι σεφ χρησιμοποιούν τόσο το παραδοσιακό βαλσάμικο ξύδι της Μόντενα με φειδώ σε απλά πιάτα όπου επισημαίνονται οι περίπλοκες γεύσεις του βαλσάμικου ξύλου, χρησιμοποιώντας το για να βελτιώσει πιάτα όπως χτένια ή γαρίδες, ή σε απλά ζυμαρικά και ριζότο.
Γλαρέντζα
Η Γλαρέντζα ή Clarentia ή Clarence ήταν σημαντική οχυρωμένη πόλη και λιμάνι της Πελοποννήσου κατά την εποχή της Φραγκοκρατίας. Τα ερείπιά της βρίσκονται πλησίον της Κυλλήνης.
Ιστορία
Η ιδιαίτερη σημασία της πόλης φαίνεται από το γεγονός ότι τα νομίσματα του πριγκιπάτου, τα τορνέζια, έφεραν την ένδειξη DE CLARENTIA και αργότερα DE CLARENCIA. Τα τορνέζια παράγονταν από το Πριγκιπάτο της Αχαΐας, με άδεια που έδωσε ο Ροβέρτος Β' ντε Κουρτεναί στο Γοδεφρείδο Β' Βιλλεαρδουίνο.
Το λιμάνι και το κάστρο της Γλαρέντζας υποστηριζόταν και από το φρούριο Χλεμούτσι το οποίο βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή. Η Γλαρέντζα απέχει περίπου 5-6 χλμ. από το Χλεμούτσι και 12-13 χλμ από την Ανδραβίδα.
Η πόλη αναφέρεται στις πηγές της εποχής με διάφορα ονόματα, όπως Γραρέντζα, Κλαρένζα, Κλαρέντσα, Κλορένστια και Κιοφέντσα.
Αρκετές πληροφορίες για την Γλαρέντζα δίνει το Χρονικό του Μορέα. Ο άγνωστος συγγραφέας την αναφέρει ως Κλαρέντζα (η πιο κοντινή απόδοση στα Ελληνικά του CLARENTIA), περίπου 20 φορές
Τα πλοία από την Ιταλία ξεκινούσαν συνήθως από το Μπρίντιζι όπως φανερώνεται από το κείμενο, με χρόνο πλεύσης συνήθως δύο ή το πολύ τρεις ημέρες
Στα μέσα του 14ου αιώνα, αν και το νομισματοκοπείο της έχει σταματήσει να κόβει νομίσματα, η πόλη ήταν, λόγω του λιμανιού της, μεγάλο εμπορικό κέντρο για ολόκληρη την Αχαΐα. Ο πλούτος της πόλης ήταν σημαντικός αν λάβουμε υπόψη ότι υπήρχαν λιμενικά τέλη 2%-3% επί της αξίας των διακινούμενων εμπορευμάτων. Στις αρχές του 15ου αιώνα αρχίζει να χάνει τον πλούτο της όπως συνέβη και για όλο το πριγκιπάτο, περνώντας στα χέρια της οικογένειας των Τόκκων και αλλάζει χέρια αρκετές φορές μεταξύ των πριγκίπων της Αχαΐας, των Καταλανών και των Βυζαντινών.
Το 1430 ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος γκρεμίζει τα τείχη της για να σταματήσει τις συνεχείς ανακαταλήψεις. Μετά την Οθωμανική κυριαρχία του Μοριά, η Γλαρέντζα χάνει την προηγούμενη αίγλη της και τη θέση της ως σημαντικό λιμάνι, καταλαμβάνουν η Πάτρα και το Κατάκολο.
Το δουκάτο της Γλαρέντζας πιθανότατα έδωσε το όνομά του στον τίτλο Duke of Clarence της Αγγλίας, ο οποίος υπάρχει ακόμα και σήμερα. Η Γλαρέντζα αναφέρεται επίσης και στον Ζητιάνο του Ανδρέα Καρκαβίτσα όπως και στην Πριγκηπέσσα Ιζαμπώ του Άγγελου Τερζάκη.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κάστρα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ηλεία Κατηγορία:Κάστρα της Ηλείας
1190
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1190 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σημαία της Μογγολίας
Η σύγχρονη σημαία της Μογγολίας καθιερώθηκε στις 12 Φεβρουαρίου του 1992. Είναι παρόμοια με τη σημαία του 1949, εκτός από την απομάκρυνση του αστεριού του σοσιαλισμού. Αποτελείται από τρεις κάθετες ισομεγέθεις λωρίδες χρωμάτων κόκκινου (στην πλευρά που κυματίζει η σημαία), μπλε και κόκκινου. Στο κέντρο της πλευράς που κυματίζει η σημαία είναι το κίτρινο εθνικό έμβλημα «Σογιόμπο» («soyombo») - μία αφηρημένη και γεωμετρική αναπαράσταση συμβόλων σε στήλες, για τη φωτιά, τον ήλιο, το φεγγάρι, τη γη, το νερό και το σύμβολο Ταϊτζίτου (Taijitu).
Πρώην σημαίες
Η αναφορά για το ανακηρυχθέν χανάτο Μπογκντά της Μογγολίας τονίζει ότι όπως όλες οι χώρες στον κόσμο έχουν σημαία, έτσι και η χώρα των Μογγόλων θα έπρεπε να διαθέτει μία σημαία.
Πριν το 1992, η σημαία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Μογγολίας είχε ένα κίτρινο αστέρι στην κορυφή του Σογιόμπο, σύμβολο του σοσιαλισμού. Η μπλε λωρίδα ήταν επίσης πιο σκούρα.
Ος
Το ος (osh) (Τατζικιστάν: ош, που ονομάζεται επίσης palav, палав), είναι το εθνικό φαγητό του Τατζικιστάν, το οποίο αποτελείται από ρύζι μαγειρεμένο με κρέας και λάδι, συνώνυμο με τα πιάτα από πιλάφι, που βρίσκονται σε ολόκληρη τη Δυτική και την Κεντρική Ασία.
Το ος, αποτελεί πιάτο σπεσιαλιτέ, το οποίο παρασκευάζεται από τους άνδρες του Τατζικιστάν κατά τις εορταστικές εκδηλώσεις. Εκτός από τα βασικά συστατικά, περιέχει ψιλοκομμένο καρότο, σκόρδο καθώς επίσης, μπορούν να συμπεριληφθούν και άλλα λαχανικά.
Το ος (osh) διαφέρει από τα άλλα παρασκευάσματα, καθότι το ρύζι δεν βράζεται στον ατμό, αλλά, αντιθέτως, σιγοβράζει σε ένα πλούσιο στιφάδο από κρέας και λαχανικά, που ονομάζεται zirvak, έως ότου όλο το υγρό απορροφηθεί εντός του ρυζιού. Ένας περιορισμένος βαθμός βρασίματος σε ατμό, συχνά, επιτυγχάνεται καλύπτοντας το δοχείο. Συνήθως, μαγειρεύεται σε καζάνι (ή deghi) επάνω σε ανοικτή φωτιά. Το παραδοσιακό μαγείρεμα περιλαμβάνει πολλές περιφερειακές και σποραδικές παραλλαγές. Συνήθως, αυτό προετοιμάζεται με αρνί, ροδισμένο σε λίπος αρνιού ή λάδι και στη συνέχεια, βρασμένο με τηγανητά κρεμμύδια, σκόρδο και καρότα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι (στα Αγγλικά)
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το ρύζι Κατηγορία:Κουζίνα του Τατζικιστάν
Σουν Τσου
Ο Σουν Τσου (/suːn ˈdzuː, suːn ˈsuː/ κινεζικά: 孫子; πινγίν: Sūnzǐ, περίπου 544-496 π.Χ.) ήταν Κινέζος στρατηγός, ειδικός στη στρατιωτική στρατηγική, συγγραφέας και φιλόσοφος. Έζησε στο δεύτερο μισό της Δυναστείας Τζόου, στην «Περίοδο των Ανατολικών Τζόου» και συγκεκριμένα στο τέλος της «περιόδου Άνοιξης και Φθινοπώρου».
Το όνομα Σουν Τσου είναι τιμητικό επίθημα που σημαίνει Μάστερ Σουν, όπου το «Μάστερ» μπορεί να ερμηνευθεί ως «Δάσκαλος» ή «Κύριος». Το όνομά του το προσωπικό, δηλαδή της γέννησης, ήταν Σουν Γου (κιν: 孫武), και το ευγενικό, δηλαδή αυτό που απέκτησε μετά την ενηλικίωσή του, ήταν Τσανγκτσίν (κιν: 長卿).
Θεωρείται ο συγγραφέας της πραγματείας Η Τέχνη του Πολέμου, ένα σημαντικό έργο στρατιωτικής στρατηγικής που έχει επηρεάσει τόσο τη δυτική όσο και την ανατολική - ασιατική φιλοσοφία, καθώς και τη στρατιωτική σκέψη.
Η ζωή και το έργο του
Η ιστορικότητα του Σουν Τσου είναι αβέβαιη. Σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές, τα Χρονικά της Άνοιξης και του Φθινοπώρου που παραδοσιακά αποδίδονται στον Κομφούκιο και τα Αρχεία του Μεγάλου Ιστορικού του Σίμα Τσιεν, γεννήθηκε στην αρχαία κινεζική πόλη Τσιν στο τέλος της «περιόδου Άνοιξης και Φθινοπώρου». Ήταν στρατηγός του βασιλιά του κράτους του Γου (περιοχή κοντά στον ποταμό Γιανγκτσέ), στο τέλος του 6ου αιώνα π.Χ.
μικρογραφία|Ένα αντίγραφο της [[Η Τέχνη του Πολέμου|Τέχνης του Πολέμου σε μπαμπού.|αριστερά]]
Η ιδιοσυγκρασία του Σουν Τσου απεικονίζεται από τον Σίμα Τσιεν στην εξής ιστορία: Ο βασιλιάς του Γου, αφού μελέτησε την Τέχνη του Πολέμου ζήτησε από τον Σουν Τσου να εκπαιδεύσει στρατιωτικά τις παλλακίδες του. Ο Σουν Τσου τις χώρισε σε δύο ομάδες και όρισε επικεφαλείς δύο ευνοούμενες του βασιλιά. Διέταξε τις ομάδες με στρατιωτικό παράγγελμα να στρίψουν δεξιά αλλἀ γέλασαν. Τότε ο Σουν Τσου ισχυρίστηκε ότι οι εντολές δεν ήταν ξεκάθαρες οπότε ευθυνόταν ο ίδιος που δεν κατανοούνταν. Αν και επανέλαβαν αρκετές φορές τη διαδικασία, οι γυναίκες δεν υπάκουαν. Τότε ο Σουν Τσου υποστήριξε ότι «όταν οι εντολές δεν κατανοούνται, φταίει ο στρατηγός. Μα όταν οι εντολές είναι ξεκάθαρες και δεν υπακούν οι στρατιώτες, τότε φταίνε οι αξιωματικοί». Έτσι, ο Σουν Τσου διέταξε τη θανάτωση των δύο ευνοούμενων παλλακίδων. Ορίστηκαν νέες επικεφαλείς, οι δυο ομάδες ανασυντάχθηκαν και τα παραγγἐλματα εκτελέστηκαν παραδειγματικά. Τελικά ο Σουν Τσου διορίστηκε στρατηγός και έφερε μεγάλες νίκες στον βασιλιά.
Αν και δεν αμφισβητείται η αυθεντικότητα της Τέχνης του Πολέμου, η ζωή του συγγραφέα της ωστόσο είναι ένα μυστήριο και αποτελείται κυρίως από υποθέσεις.
Κατηγορία:Κινέζοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Κινέζοι συγγραφείς
1431AM
Ο 1431ΑΜ είναι ένας πειραματικός ραδιοφωνικός σταθμός που εκπέμπει στη Θεσσαλονίκη, στη ζώνη (μπάντα) των μεσαίων κυμάτων, από το κτίριο της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ο σταθμός είναι αυτοδιαχειριζόμενος σε διοικητικό, οικονομικό και τεχνικό επίπεδο, με τις ευθύνες να βαραίνουν εξ ολοκλήρου την ομάδα που είναι και υπεύθυνη για την λειτουργία του. Έχει μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα, λειτουργεί με οριζόντια δομή και αντιεραρχικά χαρακτηριστικά.
Ιούνιος 2001
Ο ραδιοφωνικός σταθμός ξεκίνησε να εκπέμπει στις 25 Ιουνίου 2001, μετά από πρωτοβουλία που εκφράστηκε ένα μήνα περίπου νωρίτερα, στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Φοιτητών Ηλεκτρολόγων και Μηχανολόγων Μηχανικών του ΑΠΘ. Τόσο ο σύλλογος φοιτητών Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων όσο και οι σύλλογοι άλλων 40 σχολών του ιδρύματος, τελούσαν υπό κατάληψη, στα πλαίσια των εκτεταμένων φοιτητικών αντιδράσεων στο νόμο για την Ανωτατοποίηση των ΤΕΙ. Δεδομένου ότι τα θεσμικά μέσα ενημέρωσης παρείχαν μηδαμινή κάλυψη στις φοιτητικές κινητοποιήσεις, η δημιουργία αυτού του σταθμού φιλοδοξούσε "να ανοίξει τα αιτήματα των φοιτητών προς την πόλη και την κοινωνία", όπως έγραφαν οι ίδιοι οι φοιτητές στα έντυπά τους.
Φθινόπωρο 2001
Τα άτομα που λειτούργησαν το σταθμό συγκεντρώθηκαν και αποφάσισαν τη σύσταση της ραδιοφωνικής ομάδας, που από τότε είναι υπεύθυνη για τη λειτουργία του ραδιοφωνικού σταθμού και θα εξασφάλιζε την ανεξαρτησία του από επίσημα όργανα του Πανεπιστημίου. Λίγους μήνες μετά ακολουθεί η σταδιακή αναβάθμιση του σταθμού, με τη μόνιμη εγκατάσταση του στην πτέρυγα των Μηχανολόγων, την εγκατάσταση νέας κεραίας, σύνδεσης στο internet και τηλεφωνικής γραμμής.
Σύντομα η λειτουργία του στηρίχθηκε με αποφάσεις αρκετών φοιτητικών συλλόγων αλλά και με συμμετοχή αρκετών φίλων του μικροφώνου, φοιτητών και μη. Ήδη από το 2002 ξεκινάει η προσπάθεια αντικατάστασης του απαρχαιωμένου πομπού με ένα νέο ισχυρότερο μηχάνημα, το οποίο ετοιμάζεται ένα χρόνο αργότερα, το Πάσχα του 2003 και στις δοκιμαστικές εκπομπές του σε υψηλή ισχύ καταφέρνει να φτάσει το σήμα σε ολόκληρη την Κεντρική Μακεδονία.
Ιούνιος 2003
thumb|left|180px|Διαφημιστικό γκραφίτι του σταθμού
Τρόποι λήψης
Το σήμα του σταθμού στα μεσαία, καλύπτει αρκετές περιοχές της Θεσσαλονίκης στους 1431KHz, ενώ με την αύξηση της διάθεσης του internet στην Ελλάδα, έχει αυξηθεί ο αριθμός των ακροατών, από τη διεύθυνση 1431am.org, με σαφώς καλύτερη ποιότητα. Ο σταθμός εκπέμπει μέσω του ασύρματου δικτύου Θεσσαλονίκης, για όσους διαθέτουν κάρτα wireless.
Τεχνικά
Η εκπομπή του σταθμού στα μεσαία κύματα, αποτελεί αναμφίβολα μια προσπάθεια με εξαιρετικό ενδιαφέρον. Παρά τις αρχικές δυσκολίες, ιδίως στην εξειδίκευση της τεχνογνωσίας και την εύρεση συμβατού εξοπλισμού, το εγχείρημα αποτελεί μια πρόκληση και έχει τραβήξει την προσοχή αρκετών ραδιοερασιτεχνών που έχουν κατά καιρούς παράσχει βοήθεια σε τεχνικό επίπεδο, αλλά κυρίως από πλευράς γνώσεων. Ο σταθμός διαθέτει PLL όπως και πολλοί άλλοι ερασιτεχνικοί σταθμοί, ενώ γίνονται συνεχώς πειραματικές εφαρμογές τεχνικών λύσεων, προκειμένου να βελτιωθεί η εμβέλεια, κρατώντας την ισχύ σε χαμηλά επίπεδα.
Βαρσίνη
Νεανικά χρόνια
Πιθανή ημερομηνία γέννησης της Βαρσίνης ήταν το 363 π.Χ. Ήταν η μεγαλύτερη από τις κόρες ενός Πέρση ευγενούς, που ονομαζόταν Αρτάβαζος Β΄ και που, όπως και οι πρόγονοί του, υπηρετούσε ως σατράπης της Φρυγίας στον Ελλήσποντο, περιοχή που την εποχή εκείνη αποτελούσε τμήμα της Περσικής Αυτοκρατορίας. Η Βαρσίνη έλαβε την καλύτερη δυνατή μόρφωση, τόσο από Πέρσες, όσο και από Έλληνες δασκάλους.
Το 358 π.Χ. ο πατέρας της στράφηκε εναντίον του νέου Πέρση βασιλιά Αρταξέρξη Γ΄. Όταν ο βασιλιάς εξασφάλισε τη θέση του στο θρόνο, επικεντρώθηκε στο να καταβάλει την επανάσταση αυτή, αναγκάζοντας τον Αρτάβαζο Β΄ να προσλάβει Έλληνες μισθοφόρους στο στρατό του. Ανάμεσά τους ήταν δύο αδέλφια από τη Ρόδο, ο Μέντωρ και ο Μέμνων, που απέκτησαν στενές σχέσεις μαζί του. Σαν αποτέλεσμα ο Αρτάβαζος Β΄ νυμφεύτηκε την αδελφή τους και στον Μέντορα έδωσε το χέρι της Βαρσίνης, που τότε βρισκόταν σε πολύ νεαρή ηλικία.
Το πρώτο μισό του 354 π.Χ. ο Αρτάβαζος Β΄ γνώρισε την ήττα από τα στρατεύματα του αντιπάλου του και μαζί με τα παιδιά του, τις γυναίκες του και το Μέμνονα κατέφυγε στην Πέλλα, πρωτεύουσα του Μακεδονικού κράτους, στην Αυλή του βασιλιά Φιλίππου Β΄. Ο τελευταίος τους υποδέχθηκε φιλικά και τους επέτρεψε να παραμείνουν στην επικράτειά του. Εκεί η οικογένεια γνώρισε το νεαρό πρίγκιπα Αλέξανδρο Γ΄, επτά ή οχτώ χρόνια νεότερο της Βαρσίνης και πιθανώς τον φιλόσοφο Αριστοτέλη. Το 343 π.Χ. κλήθηκαν να επιστρέψουν στην Περσία, χάρις στον σύζυγο της Βαρσίνης, Μέντορα. Εκείνος είχε καταφύγει στην Αίγυπτο, αλλά αργότερα κατάφερε να κερδίσει την εύνοια του Πέρση βασιλιά Αρταξέρξη Γ΄, ο οποίος και ικανοποίησε την επιθυμία του να επιστρέψουν στην πατρίδα ο αδελφός, η σύζυγος και ο πεθερός του. Εκείνοι με τη σειρά τους του παρείχαν πολύτιμες πληροφορίες, αναφορικά με τα σχέδια του Φιλίππου να επιτεθεί στην Περσία, μόλις θα είχε υποτάξει τις ελληνικές πόλεις.
Βαρσίνη & Μέμνων
Η Βαρσίνη επανενώθηκε με τον σύζυγό της το 342 π.Χ., όταν είχε κλείσει τα εικοσιένα της χρόνια. Δυστυχώς εκείνος απεβίωσε δύο χρόνια αργότερα, έχοντας προλάβει να της χαρίσει μια κόρη. Σχεδόν αμέσως μετά το θάνατο του Μέντορα, η Βαρσίνη παντρεύτηκε τον αδελφό του Μέμνονα, που διέμενε σε προσωπικές του εκτάσεις στην Τρωάδα. Ο νέος της σύζυγος διέθετε -από προγενέστερο γάμο- αρκετούς γιους. Η φιλοδοξία που έτρεφε ο Μέμνων ήταν να ανακηρυχτεί ανώτατος διοικητής των δυτικών επαρχιών του κράτους, αλλά οι τρεις επόμενοι βασιλείς ήταν πολύ επιφυλακτικοί για να του αναθέσουν αυτό το καθήκον, με δεδομένη την παλαιότερη επαναστατική του δράση. Τη θέση κέρδισε τελικά χάρη στα κατορθώματά του στους πολέμους ενάντια στον Αλέξανδρο Γ΄, ο οποίος, βασιλιάς της Μακεδονίας πλέον, έβαλε σε εφαρμογή το σχέδιο του αποθανόντος πατέρα του για την κατάλυση της περσικής αυτοκρατορίας. Στη Βαρσίνη επιβλήθηκε η διαμονή στην Αυλή του Πέρση βασιλιά Δαρείου Γ΄, προκειμένου να εξασφαλιστεί η πίστη τού συζύγου της στο στέμμα.
Ο Μέμνων, μέχρι το τέλος του το 333 π.Χ. και ο αδελφός της Βαρσίνης Φαρνάβαζος Γ΄, κατάφεραν σημαντικές επιτυχίες στην προσπάθειά τους να σταματήσουν την προέλαση του Αλεξάνδρου. Με 300 πλοία πήραν τον έλεγχο του Αιγαίου πελάγους, απειλώντας να αποκόψουν τις γραμμές ανεφοδιασμού τού Αλεξάνδρου Γ΄. Επίσης ενθάρρυναν επανάσταση των Σπαρτιατών κατά των Μακεδόνων, απειλώντας την ίδια τη Μακεδονία. Τους σταμάτησε η επιτυχία του Αλεξάνδρου Γ΄ στη Μάχη της Ισσού, το Νοέμβριο του 333 π.Χ.. Όταν το 332 π.Χ. ο Μακεδόνας στρατηλάτης πολιόρκησε την Τύρο, έδρα του περσικού στόλου, ο στόλος αυτός αποδιοργανώθηκε. Η Βαρσίνη έπεσε στα χέρια των ανδρών του Αλεξάνδρου Γ΄ μαζί με τις συζύγους του Δαρείου Γ΄.
Βαρσίνη & Αλέξανδρος Γ΄
Όπως μας πληροφορεί ο ιστορικός Πλούταρχος στο έργο του Βίοι Παράλληλοι, ο Αλέξανδρος σεβάστηκε τις γυναίκες και η Βαρσίνη μεταφέρθηκε στη Δαμασκό. Καθώς είχε λάβει ιδιαίτερη μόρφωση και μάλιστα ελληνική παιδεία, επανασυνδέθηκε με τον παιδικό της φίλο Αλέξανδρο Γ΄. Η ένωσή τους, εκτός από συναισθηματική, ίσως είχε και πολιτική σκοπιμότητα: ο Αλέξανδρος Γ΄ με το πέρασμα του χρόνου αποζήτησε να αναγνωριστεί ως νόμιμος βασιλιάς της Περσίας και πιθανή συγγένειά του με Περσίδα θα ενδυνάμωνε τη θέση του. Στην Υρκανία υποδέχτηκαν τον Αρτάβαζο Β΄ ως σατράπη, ο οποίος είχε συμμαήσει με τον Μακεδόνα στρατηλάτη.
Το 327 π.Χ., η Βαρσίνη έφερε στον κόσμο το πρωτότοκο τέκνο τού Αλεξάνδρου Γ΄, έναν γιο που ονομάστηκε Ηρακλής. Ωστόσο ο Αλέξανδρος ελάχιστα αργότερα νυμφεύτηκε μία άλλη γυναίκα, τη Ρωξάνη.
Τον θάνατο του Αλεξάνδρου Γ΄ στη Βαβυλώνα, το 323 π.Χ. ακολούθησαν πολύχρονες ένοπλες διαμάχες για το διαμοιρασμό της απέραντης αυτοκρατορίας του. Ένας από τους Επιγόνους του, ο Πολυπέρχων, προσπάθησε το 309 π.Χ. να ανεβάσει στον μακεδονικό θρόνο τον Ηρακλή, αλλά ο Κάσσανδρος τον έπεισε να εγκαταλείψει την προσπάθειά του αυτή. Η Βαρσίνη και ο γιος της θανατώθηκαν. Μια άλλη εκδοχή θέλει τους δυο τους νεκρούς σε κάποια νωρίτερη ημερομηνία, οπότε ο διεκδικητής του 309 θα ήταν κάποιος σωσίας τού Ηρακλή.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον θείο της Μέντορα τον Ρόδιο στατηγό και απέκτησαν μία κόρη.
Όταν εκείνος απεβίωσε το 340 π.Χ., η Βαρσίνη παντρεύτηκε τον αδελφό του Μέμνονα τον Ρόδιο, στρατηγό.
Τη Βαρσίνη έλαβε ο Αλέξανδρος Γ΄ της Μακεδονίας ο Μέγας, μάλλον ως παλλακίδα. Γιος τους ήταν ο:
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος Κατηγορία:Πέρσες Κατηγορία:Αλέξανδρος ο Μέγας Κατηγορία:Δυναστεία των Φαρνακιδών
Κίνι Μαρίν
Ο Χοακίν Χοσέ Μαρίν Ρουίθ (ισπανικά: Joaquín José Marín Ruiz) (γενν. 24 Σεπτεμβρίου 1989), γνωστός ως Κίνι (Quini), είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός και πλάγιος μέσος για τον Ολυμπιακό.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Κίνι πέρασε τα πρώτα του χρόνια ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόμενος στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, ως επιθετικός. Τη σεζόν 2011–12 έκανε το ντεμπούτο του ως επαγγελματίας, εμφανιζόμενος και σκοράροντας τακτικά για την τοπική Λουθένα ΚΦ στη Σεγούντα Ντιβισιόν Β, παίζοντας τότε ως πλάγιος μέσος.
Ο Κίνι εντάχθηκε στη Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια της Σεγούντα Ντιβισιόν στις 12 Ιουνίου 2012, με διετές συμβόλαιο. Έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα στις 25 Αυγούστου, παίζοντας δέκα λεπτά σε μια εντός έδρας νίκη με 3–2 εναντίον της Μπαρτσελόνα Β. Επίσης, μετατράπηκε με επιτυχία σε δεξιό πλάγιο αμυντικό από τον προπονητή Μανόλο Ντίαθ κατά τη διάρκεια της σεζόν 2013–14.
Στις 11 Ιουνίου 2014, ο Κίνι υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τη Ράγιο Βαγιεκάνο της Πριμέρα Ντιβισιόν. Έπαιξε τον πρώτο του αγώνα στην ισπανική κορυφαία κατηγορία στις 25 Αυγούστου, σε μια εντός έδρας ισοπαλία με 0–0 εναντίον της Ατλέτικο Μαδρίτης.
Ο Κίνι εντάχθηκε στη Γρανάδα ΚΦ με τριετές συμβόλαιο στις 28 Ιουνίου 2017. Συνέβαλε με 31 συμμετοχές και 1 γκολ στη Σεγούντα Ντιβισιόν, όπου η ομάδα τερμάτισε στη 2ξ θέση και κέρδισε την επιστροφή στην κορυφαία κατηγορία.
Ο Κίνι πέρασε τη συντριπτικό μέρος της σεζόν 2019–20 εκτός αγώνων, λόγω τραυματισμού στο γόνατο.
Στις 11 Ιουλίου 2023, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ανδαλουσιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λουθένα ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ράγιο Βαγιεκάνο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γρανάδα ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Σύνδρομο Κάλμαν
Το σύνδρομο Κάλμαν είναι μια γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από ανοσμία και υπογοναδισμό - μειωμένη λειτουργία των αδένων που παράγουν ορμόνες. Ανωμαλίες στα διάφορα γονίδια μπορεί να προκαλέσουν ελάττωμα στον υποθάλαμο, που δημιουργεί μια ανεπάρκεια της ορμόνης γοναδοτροπίνης (GnRH). Αυτό με τη σειρά του προκαλεί αδυναμίες, στην FSH και LH. Το σύνδρομο Κάλμαν ονομάζεται επίσης υποθαλαμικός υπογοναδισμός, οικογενειακός υπογοναδισμός με ανοσμία, και υπογοναδοτροφικός υπογοναδισμός, αντανακλώντας το μηχανισμό της νόσου.
Το σύνδρομο Κάλμαν περιγράφηκε το 1944 από τον Φραντς Γιόζεφ Κάλμαν, έναν γερμανο-αμερικανό γενετιστή. Ωστόσο, άλλοι, όπως ο Ισπανός γιατρός Αουρελιάνο Μαέστρε ντε Σαν Χουάν το 1856, είχε παρατηρήσει μια συσχέτιση μεταξύ ανοσμίας και υπογοναδισμού. Η κατάσταση έχει χαμηλό επιπολασμό, και υπολογίζεται σε 1:10.000 και 1:50.000 σε άνδρες και γυναίκες αντίστοιχα.
Το πιο γνωστό πρόσωπο που έχει σύνδρομο Κάλμαν είναι ο τραγουδιστής της τζαζ Τζίμι Σκοτ. Το 2004, ο Καναδός συγγραφέας Μπράιαν Μπρετ δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του, Uproar's Your Only Music, για την εμπειρία του να μεγαλώνει με το σύνδρομο Κάλμαν.
Χαρακτηριστικά
Μπορεί περιστασιακά να σχετίζεται με οπτικά προβλήματα, όπως αχρωματοψία ή οπτική ατροφία, λυκοστομία, κρυψορχία, νεφρική αγενεσία, και κινητικές διαταραχές. Ωστόσο, δεν είναι σαφές πώς αυτά τα άλλα προβλήματα έχουν την ίδια αιτία με τον υπογοναδισμό και την ανοσμία.
Τα αρσενικά παρουσιάζουν καθυστερημένη εφηβεία και μπορεί να έχουν ΜΙΚΡΟ (αν και εκ γενετής ΜΙΚΡΟ-δεν είναι παρούσα στις περισσότερες περιπτώσεις ανδρών KS).
Οι γυναίκες παρουσιάζουν καθυστερημένη εφηβεία, δηλαδή αμηνόρροια και έλλειψη των δευτερογενών χαρακτηριστικών του φύλου, όπως είναι η ανάπτυξη του στήθους.
Διάγνωση
Η διάγνωση συχνά δεν είναι δυνατή αν παρατηρηθεί καθυστερημένη εφηβεία. Η παρουσία ανοσμίας με καθυστερημένη εφηβεία θα πρέπει να υποδεικνύουν σύνδρομο Κάλμαν.
Παθοφυσιολογία
Στο σύνδρομο Κάλμαν, οι νευρώνες της GnRH δεν μεταναστεύουν σωστά από την οσφρητική ταινία στον υποθάλαμο κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Οι οσφρητικοί βολβοί, άλλωστε, δεν σχηματίζονται ή έχουν υποπλασία, το οποίο οδηγεί σε ανοσμία ή υποσμία.
Το σύνδρομο Κάλμαν μπορεί να κληρονομείται με φυλοσύνδετο υπολειπόμενο χαρακτήρα, οπότε υπάρχει ελάττωμα στο KAL1 γονίδιο, το οποίο εδράζεται στο χρωμόσωμα Xp22.3. Το γονίδιο KAL κωδικοποιεί ένα νευρωνικό μόριο προσκόλλησης των κυττάρων, την ανοσμίνη-1. Η ανοσμίνη-1 εκφράζεται συνήθως στον εγκέφαλο, στο μεσέγχυμα του προσώπου, στο μεσόνεφρο και το μετάνεφρο. Είναι απαραίτητη για την προώθηση της μετανάστευσης των νευρώνων της GnRH στον υποθάλαμο. Επίσης, επιτρέπει τη μετανάστευση των οσφρητικών νευρώνων από τους οσφρητικούς βολβούς στον υποθάλαμο.
Ένα αυτοσωματικό επικρατές γονίδιο στο χρωμόσωμα 8 p12 KAL-2 ή FGFR-1 (ο ινοβλαστικός υποδοχέας αυξητικού παράγοντα) θεωρείται ότι προκαλεί περίπου το 10% των περιπτώσεων. Μία επιπρόσθετη αυτοσωματική αιτία του συνδρόμου Κάλμαν έχει αναφερθεί από μεταλλάξεις στον υποδοχέα της προκινησίνης δύο γονιδίων (PROKR2) (KAL-3) στην 20p13 θέση και στο συνδέτη της προκινησίνης 2 (PROK2) (KAL-4) στη θέση 3p21.1. Διαπιστώθηκε ότι οι μεταλλάξεις σε αυτά τα γονίδια επέφεραν διαφορετικής βαρύτητας οσφρητική και αναπαραγωγική δυσλειτουργία, αλλά όχι και τα άλλα συμπτώματα που εμφανίζονται στους τύπους KAL-1 και KAL-2 του συνδρόμου Κάλμαν. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν σήμερα ότι μέχρι το 30% όλων των περιπτώσεων συνδρόμου Κάλμαν μπορεί να συνδεθεί με γνωστές γενετικές μεταλλάξεις.
Μια έκθεση που δημοσιεύθηκε το 2007 από την Δρ. Νέλι Πιτελάουντ και τον Δρ. Ρίτσαρντ Κουίντον αναδεικνύει ένα πιθανό μοντέλο για το διγονιδιακό σύνδρομο Κάλμαν καθώς και άλλες μορφές υπογοναδοτροφικού υπογοναδισμού. Η δυνατότητα δύο ξεχωριστών ελαττωματικών γονιδίων να εργάζονται σε συνδυασμό, εξηγεί την ποικιλότητα των συμπτωμάτων που παρατηρούνται στα άτομα με σύνδρομο Κάλμαν, ακόμη και μέσα στην ίδια την οικογένεια.
Η γενετική του συνδρόμου Κάλμαν και άλλων μορφών υπογοναδοτροφικού υπογοναδισμού είναι δεν είναι ακόμη σαφής, με αποτέλεσμα περίπου το 70% των περιπτώσεων να έχουν άγνωστη γενετική προέλευση.
Θεραπεία
Η θεραπεία κατευθύνεται στην αποκατάσταση της ανεπάρκειας των ορμονών – ορμονική θεραπεία (HRT). Στα αρσενικά χορηγείται ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη (hCG) ή τεστοστερόνη. Στα θηλυκά η θεραπεία γίνεται με οιστρογόνα και προγεστερόνη.
Υπάρχει μια σειρά από διαφορετικές μεθόδους για τη χορήγηση της HRT, ειδικά για τους άνδρες. Η μηνιαία ένεση με βραχεία διάρκεια δράσης είναι πλέον λιγότερο διαδεδομένη υπέρ της ένεσης μεγαλύτερης διάρκειας, Νέμπιντο, η οποία μπορεί να διαρκέσει από 3 έως 6 μήνες, ανάλογα με το άτομο. Καθημερινή εφαρμογή τζελ και μπαλωμάτων είναι επίσης εφικτή μέχρι την εισαγωγή των εμφυτευμάτων κάθε 6 μήνες. Τα δισκία δε θεωρούνται αποτελεσματικά για τη θεραπεία του συνδρόμου Κάλμαν λόγω της χαμηλής τους βιοδιαθεσιμότητας μετά την επεξεργασία από το ήπαρ. Αυτό μπορεί να ξεπεραστεί με τη χρήση καψουλών πετρελαίου, το οποίο επιτρέπει την τεστοστερόνη να φτάσει στην κυκλοφορία του αίματος σε αποτελεσματικές δόσεις.
Για την επίτευξη της γονιμότητας των αρρένων ή θηλέων, η GnRH (γνωστή και ως LHRH) χορηγείται με αντλία έγχυσης, ή χορηγούνται συνδυασμοί hCG / hMG / FSH / LH μέσω τακτικών ενέσεων. Η γονιμότητα διατηρείται μόνο κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αυτές τις ορμόνες. Μόλις σταματήσει η θεραπεία γονιμότητας, είναι απαραίτητο να επανέλθουν τα άτομα στην κανονική τους ορμονική θεραπεία (HRT), που συνιστά τεστοστερόνη για τους άνδρες και οιστρογόνα και προγεστερόνη για τις γυναίκες.
Ο βασικός κίνδυνος για την υγεία τόσο για τους άνδρες και όσο και για τις γυναίκες με σύνδρομο Κάλμαν, που δεν ακολουθούν θεραπεία, είναι η οστεοπόρωση. Ως εκ τούτου, ο τακτικός έλεγχος της πυκνότητας των οστών (κάθε δύο χρόνια περίπου) είναι σκόπιμος, ακόμη και αν ακολουθείται η ορμονική θεραπεία (HRT). Πρόσθετη φαρμακευτική αγωγή ειδικά για την οστεοπόρωση είναι απαραίτητη σε ορισμένες περιπτώσεις.
Επιδημιολογία
Το σύνδρομο Κάλμαν εμφανίζεται σε συχνότητα 1 στις 10.000 γεννήσεις αρρένων και 1 στις 50.000 γεννήσεις θηλέων. Μπορεί να κληρονομείται με φυλοσύνδετη κληρονομικότητα, με αυτοσωματικό επικρατή ή υπολειπόμενο τύπο κληρονομικότητας. Σύμφωνα με τις στατιστικές, ο αυτοσωμικός επικρατής τύπος κληρονομικότητας είναι ο πιο συχνός.
Μια πρόσφατη μελέτη υποστηρίζει ότι η επίδρασή του σε 0,025%, ή 1 στις 4.000 γυναίκες είναι 3 έως 5 φορές μικρότερη.
Έχουν περιγραφεί μεταλλάξεις στο αυτοσωμικό επικρατές γονίδιο FGFR-1 (8p12), που ονομάζεται μερικές φορές KAL-2 γονίδιο. Αυτό πιστεύεται ότι προκαλεί περίπου το 10% των περιπτώσεων. Ωστόσο, περίπου το 70% των περιπτώσεων του συνδρόμου Κάλμαν φαίνεται να είναι αποτέλεσμα μεταλλάξεων σε αυτοσωμικά γονίδια, αν και η ταυτότητα αυτών των γονιδίων δεν είναι ακόμα γνωστή.