cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαραμά Βαϊρουά
Ατομικές Διακρίσεις
Ανακηρύχθηκε ποδοσφαιριστής της χρονιάς στη ζώνη της Ωκεανίας από την Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Ωκεανίας για το 2005.
Τρομώδες παραλήρημα
Το τρομώδες παραλήρημα (Delirium tremens) είναι μια σοβαρή και δυνητικά απειλητική για τη ζωή κατάσταση που προκαλείται συνήθως από την απόσυρση από το αλκοόλ. Συνήθως απαντάται μόνο μετά από διακοπή ή ελάττωση της βαριάς χρήσης αλκοόλ σε ιατρικά εξασθενημένους ασθενείς με μακροχρόνιο ιστορικό εξάρτησης. Είναι σπανιότερο από τη μη επιπλεγμένη στέρηση αλκοόλ. Εκδηλώνεται στο 1 με 3% των εξαρτημένων από το αλκοόλ ασθενών.
Διάγνωση, σημεία και συμπτώματα
Τα σημεία και συμπτώματα που θέτουν την διάγνωση του τρομώδους παραληρήματος είναι τα εξής:
Ιατρικός έλεγχος
Ο ιατρικός έλεγχος περιλαμβάνει:
Θεραπεία
Η φαρμακευτική αντιμετώπιση περιλαμβάνει:
Πηγές
Κατηγορία:Ψυχικές διαταραχές και διαταραχές συμπεριφοράς Κατηγορία:Ψυχολογικές παθήσεις και διαταραχές Κατηγορία:Επείγοντα ιατρικά περιστατικά
Μίλτος Ζαμπάρας
Ο Μίλτος Ζαμπάρας είναι Έλληνας ερευνητής, συγγραφέας στον Τομέα του Περιβάλλοντος και της χημικής μηχανικής και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Αγρίνιο με καταγωγή από τη Ναυπακτία. Έχει ολοκληρώσει τις σπουδές του σε διδακτορικό επίπεδο και αναγορεύτηκε Διδάκτορας (PhD) της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών. Είναι κάτοχος δύο Μεταπτυχιακών Διπλωμάτων (MSc) στις "Τεχνολογίες Αειφορικής διαχείρισης" καθώς και στους "Θεσμούς και Πολιτικές Υγείας". Έχει υπηρετήσει ως Διδάσκων στο Πανεπιστήμιο Πατρών, το Ιόνιο Πανεπιστήμιο και το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Έχει εργαστεί ως μεταδιδακτορικός Ερευνητής (Postdoctoral Fellow) στο Ίδρυμα Τεχνολογίας & Έρευνας, Ινστιτούτο Χημικής Μηχανικής (ΙΤΕ/ΙΕΧΜΗ). Είναι μέλος ΣΕΠ (Συνεργαζόμενο Εκπαιδευτικό Προσωπικό) στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, στη Σχολή Θετικών Επιστημών και Τεχνολογίας.
Είναι συγγραφέας πολλών δημοσιεύσεων σε επιστημονικά περιοδικά   με κριτές & έχει παρουσιάσει την ερευνητική του δουλειά σε δεκάδες διεθνή συνέδρια σε Ελλάδα και Ευρώπη. Είναι επίσης συγγραφέας τριών επιστημονικών βιβλίων στα αγγλικά σε διάσημους ακαδημαϊκούς εκδοτικούς οίκους (Elsevier, Springer, Royal Chemical Society) με τίτλους: Water Management and Circular Economy, Chemical Lake Restoration,Technologies | Innovations and Economic Perspectives, και Novel Materials and Water Purification με θέμα την Pύπανση υδάτων και την κυκλική οικονομία.
Για 4.5 χρόνια (Απρίλιος 2015 - Οκτώβριος 2019) άσκησε καθήκοντα Υποδιοικητή στην 6η Υγειονομική Περιφέρεια Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας, Ηπείρου και Ιονίων Νήσων. Τον Μάιο του 2023, εκλέχτηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ (2ος στην Δυτική Ελλάδα) και ανέλαβε Αναπληρωτής Συντονιστής του Τμήματος Ψηφιακής Πολιτικής.
Λίγες μέρες μετά τον καταστροφικό σεισμό στην Τουρκία (6 Φεβρουαρίου 2023), ανέλαβε μια πρωτοβουλία αλληλεγγύης να βρεθεί στο σημείο του σεισμού, ώστε να βοηθήσει τους πληγέντες συλλέγοντας είδη πρώτης ανάγκης και φαρμακευτικό υλικό.
Λούγο
Το Λούγο (Γαλικιανή: Lugo [ˈluɣo]) είναι ισπανική πόλη και η τέταρτη μεγαλύτερη της αυτόνομης κοινότητας της Γαλικίας. Είναι η μεγαλύτερη πόλη της ομώνυμης επαρχίας, με 97.635 κατοίκους. Η έκτασή της είναι η δεύτερη της Γαλικίας, με 330 τ.χλμ.. Το 2000, τα Ρωμαϊκά Τείχη του Λούγο χαρακτηρίστηκαν από την UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας Κατηγορία:Γαλικία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ισπανία
Ηλιάδες
Στην Ελληνική μυθολογία, οι Ηλιάδες («παιδιά του Ήλιου»), ήταν κόρες του Ήλιου, του ηλιακού θεού και της Ωκεανίδας Κλυμένης.
Σύμφωνα με μία πηγή ήταν τρεις: η Αιγιάλη, η Αίγλη και η Αιθερία. Σύμφωνα με άλλη πηγή ο αριθμός τους ήταν πέντε: η Ηλία, η Μερόπη, η Φοίβη, η Αιθερία και η Διωξίππη. Ο τέταρτος ή ο έκτος (ανάλογα με την πηγή) είναι γιος και ονομάζεται Ηλίας.
Ο αδελφός των Ηλιάδων, ο Φαέθων, σκοτώθηκε στην προσπάθειά του να οδηγήσει το άρμα του πατέρα τους (τον Ήλιο) κατά μήκος του ουρανού. Αδυνατώντας να ελέγξει τα άλογα έπεσε και σκοτώθηκε. Οι Ηλιάδες θρήνησαν τον χαμό του αδελφού τους για τέσσερις μήνες και οι θεοί τις μεταμόρφωσαν σε λεύκες και τα δάκρυά τους σε κεχριμπάρι. Σύμφωνα με κάποιες πηγές τα δάκρυά τους (σε μορφή κεχριμπαριού) έπεσαν στον ποταμό Ηριδανό.
Πηγές
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
1967
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1967 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κελόουνα
Η Κελόουνα (αγγλικά: Kelowna) είναι πόλη στη λίμνη Οκανάγκαν στην κοιλάδα Οκανάγκαν στο νότιο εσωτερικό της Βρετανικής Κολομβίας στον Καναδά. Λειτουργεί ως έδρα της Περιφέρειας του Κεντρικού Οκανάγκαν. Το όνομα Κελόουνα προέρχεται από μια λέξη της γλώσσας Οκανάγκαν για την «αρκούδα γκρίζλι».
Η Κελόουνα είναι η τρίτη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή της επαρχίας (μετά το Βανκούβερ και τη Βικτώρια), η έβδομη μεγαλύτερη πόλη της Βρετανικής Κολομβίας συνολικά και η μεγαλύτερη ως προς το εσωτερικό. Είναι η 22η μεγαλύτερη πόλη στον Καναδά. Η κυρίως πόλη περιλαμβάνει 211,82 τετραγωνικά χιλιόμετρα ενώ η μητροπολιτική περιοχή απογραφής 2.904,86 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το 2019, εκτιμήθηκε ότι ο πληθυσμός της Κελόουνα είχε αυξηθεί σε 217.229 στην μητροπολιτική περιοχή και σε 142.146 στην κυρίως πόλη. Μετά από πολλά χρόνια επέκτασης των προαστίων στις γύρω πλαγιές των βουνών, το δημοτικό συμβούλιο υιοθέτησε ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο με σκοπό να αυξήσει την πυκνότητα - ειδικά στον πυρήνα του κέντρου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την κατασκευή υψηλότερων κτιρίων, συμπεριλαμβανομένου του One Water Street - ενός 36όροφου κτηρίου που θα καταστεί από τα ψηλότερα της Κελόουνα μόλις ολοκληρωθεί εντός του 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βρετανικής Κολομβίας
Κωνσταντίνος Κοϊδάκης
Ο Μητροπολίτης Κωνσταντίνος Κοϊδάκης (3 Ιουλίου 1876 - 30 Μαρτίου 1954) ήταν λόγιος Ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, Μητροπολίτης Κίτρους από το 1934 μέχρι το 1954.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε στην Αγία Παρασκευή της επαρχίας Κρήνης (στα τουρκικά Τσεσμέ) της Μικράς Ασίας. Σπούδασε στην Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης, στην Πατριαρχική Μεγάλη του Γένους Σχολή της Κωνσταντινουπόλεως και στη συνέχεια στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης (1895 - 1901). Στο τέλος της φοιτήσεως υπέβαλε εναίσιμο διατριβή (με σκοπό να πάρει διδακτορικό τίτλο) με τον τίτλο «Ότι ο άνθρωπος συνίσταται εκ σώματος και ψυχής, ήτις καλείται Πνεύμα».
Στη Χαλκηδόνα
Στις 6 Φεβρουαρίου του 1900 χειροτονείται Διάκονος στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Χάλκης. Μετά τη χειροτονία του διορίζεται Διάκονος και Ιεροκήρυξ του Ιερού Ναού Αγίας Ευφημίας Χαλκηδόνος, ενώ με την αποφοίτησή του από τη Χάλκη διορίστηκε καθηγητής στη Σχολή της Χαλκηδόνος. Στις 21 Μαΐου του 1906 χειροτονείται Πρεσβύτερος στη Χαλκηδόνα, όπου συνεχίζει να υπηρετεί ως Προϊστάμενος πλέον του Καθεδρικού Ναού καθώς και ως Πρωτοσύγκελος της Γεροντικής Μητροπόλεως Χαλκηδόνος.
Στις 26 Αυγούστου από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου εκλέγεται Βοηθός Επίσκοπος της Μητροπόλεως Χαλκηδόνος με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Δαφνουσίας. Η χειροτονία του έγινε στις 14 Σεπτεμβρίου του 1906. Ως Βοηθός Επίσκοπος παρέμεινε μέχρι το 1912.
Στην Ανατολική Θράκη και στη Χίο
Στις 8 Μαρτίου του 1912, ο Επίσκοπος Δαφνουσίας Κωνσταντίνος προήχθη στην ιστορική Μητρόπολη Καλλιουπόλεως και Μαδύτου της Ανατολικής Θράκης. Από τη νέα του θέση υπηρετεί το ποίμνιό του, το οποίο είχε ταλαιπωρηθεί από τους Βαλκανικούς πολέμους των ετών 1912-1913 και από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ως Μητροπολίτης Καλλιουπόλεως και Μαδύτου διετέλεσε δύο φορές και Συνοδικός, Πρόεδρος της Πατριαρχικής Κεντρικής Επιτροπής και Μέλος του Εθνικού Μικτού Συμβουλίου.
Το 1923 με τη Συνθήκη της Λωζάνης και την ανταλλαγή των πληθυσμών, ο Μητροπολίτης Καλλιουπόλεως και Μαδύτου Κωνσταντίνος Κοϊδάκης καταφεύγει και αυτός πρόσφυγας στη Χίο. Στις 7 Οκτωβρίου του 1924, η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου τον τοποθετεί στην προσωποπαγή Μητρόπολη Πλωμαρίου της Λέσβου. Στη Μητρόπολη Πλωμαρίου, ο Κωνσταντίνος Κοϊδάκης θα παραμείνει για δέκα χρόνια (1924-1934). Την χρόνια εκείνη η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος θα εκλέξει τον Πλωμαρίου Κωνσταντίνο Μητροπολίτη στη χηρεύουσα Μητρόπολη Κίτρους.
Μητροπολίτης Κίτρους
Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος μετά τον θάνατο του τελευταίου Επισκόπου και Πρώτου Μητροπολίτου Κίτρους Παρθενίου Βαρδάκα (1904 - 1933), ήθελε να καταργήσει τη Μητρόπολη Κίτρους, θεωρώντας την προσωποπαγή. Ύστερα από μια έντονη αλληλογραφία μεταξύ της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το τελευταίο, έχοντας το Κανονικό Προνόμιο επί των Επαρχιών αυτών, αρνήθηκε να υπογράψει την κατάργηση της Κίτρους, διότι το Πατριαρχείο τη θεωρούσε κανονική και νόμιμη Μητρόπολη του Θρόνου. Ο Πλωμαρίου Κωνσταντίνος εξελέγη Κίτρους το 1934. Στη Μητρόπολη Κίτρους θα παραμείνει για είκοσι χρόνια από το 1934 έως και το 1954.
Έργα
Εκτός από αυτά, ο Κίτρους Κωνσταντίνος Κοϊδάκης έμεινε παροιμιώδης για την ιεροπρέπεια και τη μεγαλοπρέπειά του κατά την τέλεση των Ιερών Ακολουθιών. Ο Κίτρους Κωνσταντίνος ήταν και ένα λόγιος Ιεράρχης. Συνέγραψε πλήθος συγγραμμάτων, τόσο κατά την παραμονή του την Ανατολική Θράκη, όσο και ως Μητροπολίτης Κίτρους. Ανάμεσα στα σπουδαία έργα του συγκαταλέγονται: "Η Ορθόδοξος Χριστιανική Κατήχησις", "Λόγοι Εκκλησιαστικοί", "Εγκύκλιος κατά των Χιλιαστών", "Η Ανάστασις του Χριστού", "Κώδιξ Ορθοδόξου Χριστιανικής Πίστεως", "Γεωλογία της Αγίας Γραφής" "Ο Σχηματισμός της Αγίας Γραφής" "Η γνησιότης των Τεσσάρων Ευαγγελίων" "Το δισύνθετον του ανθρώπου" και πολλά άλλα.
Παραίτηση, διαδοχή και θάνατος
Στις 31 Ιανουαρίου του 1954, λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας και πιέσεων, ο Κίτρους Κωνσταντίνος Κοϊδάκης υπέβαλε την παραίτησή του στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος. Πέθανε ως πρώην Κίτρους στην Κατερίνη στις 30 Μαρτίου 1954 λίγες ημέρες μετά την εκλογή του διαδόχου του, Κίτρους Βαρνάβα.
Πηγή
Κωνσταντινος Κατηγορία:Απόφοιτοι Θεολογικής Σχολής Χάλκης Κατηγορία:Επίσκοποι του 20ού αιώνα
Γουλιέλμος Β΄ των Κάτω Χωρών
Ο Γουλιέλμος Β΄ (Willem Frederik George Lodewijk, 6 Δεκεμβρίου 1792 – 17 Μαρτίου 1849) ήταν βασιλιάς της Ολλανδίας (1840-1849) και το ίδιο διάστημα μεγάλος δούκας του Λουξεμβούργου και δούκας του Λίμπουργκ, από τον Οίκο του Νάσσαου. Ήταν υιός του Γουλιέλμου Α΄ και της Βιλελμίνης των Χοεντσόλλερν, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας.
Όταν ο πατέρας του από πρίγκιπας της Οράγγης ανακηρύχθηκε το 1815 βασιλιάς της Ολλανδίας, ο Γουλιέλμος Β΄ ως διάδοχος έγινε πρίγκιπας της Οράγγης. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του η Ολλανδία απέκτησε σύνταγμα. Νυμφεύτηκε την Άννα, κόρη του Παύλου της Ρωσίας. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος υιός του Γουλιέλμος Γ΄.
Η ζωή του
Γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1792 και ονομάσθηκε Γουλιέλμος Φρειδερίκος Γεώργιος Λουδοβίκος. Όταν ήταν μικρός η παράταξη των Οραγγιστών υπερασπιζόταν τον βασιλιά, ενώ η παράταξη των Πατριωτών τις ιδέες του Διαφωτισμού. Ήταν δύο ετών όταν γαλλικά στρατεύματα εισέβαλλαν στη χώρα υποστηρίζοντας τους Πατριώτες. Η συμμαχία με τη Βρετανία και το Αννόβερο δεν μπόρεσε να τα αναχαιτίσει και η οικογένειά του κατέφυγε στην Αγγλία. Αργότερα πέρασε τα νεανικά του χρόνια στην Αυλή του Βερολίνου και υπηρέτησε στον πρωσικό στρατό ακολουθώντας τη στρατιωτική εκπαίδευση· έπειτα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
Είχε μια εκπληκτική στρατιωτική σταδιοδρομία κοντά στον Άρθουρ Ουέλσλεϋ (μετέπειτα Δούκα του Ουέλλινγκτον): εισήλθε στον Βρετανικό στρατό ως βοηθός «στρατοπέδου» του Δούκα του Ουέλλινγκτον και έλαβε μέρος σε αρκετές εκστρατείες του Πολέμου της Ιβηρικής Χερσονήσου. Από αντισυνταγματάρχης προήχθη το 1811 σε συνταγματάρχη, έγινε βοηθός «στρατοπέδου» του Γεωργίου, Πρίγκηπα της Ουαλίας, και το 1813 υποστράτηγος. Επέστρεψε στην Ολλανδία το 1813 όταν ο πατέρας του ανακηρύχθηκε βασιλικός πρίγκηψ και ανέλαβε την αρχηγία του εκεί βρετανικού στρατού.
Έγινε αντιστράτηγος και το 1814 στρατηγός. Ανέλαβε την ηγεσία του Συμμαχικού στρατού των Κάτω Χωρών, όταν όμως το 1815 ο Ναπολέων Α΄ δραπέτευσε από την Έλβα, παρέδωσε την ηγεσία με την άφιξη του δούκα του Ουέλλιμγκτον. Πολέμησε με το 1ο Σώμα στη μάχη στη Διασταύρωση (Quatre Bras) κοντά στην Γκενάπ και δύο ημέρες μετά στη μάχη του Βατερλώ στις 18 Ιουνίου 1815, όπου και τραυματίσθηκε. Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης ο λαός της Ολλανδίας του πρόσφερε το Ανάκτορο Σουσντέικ (Soestdijk).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Άννα Πάβλοβνα, κόρη του Παύλου της Ρωσίας. Είχαν τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς των Κάτω Χωρών Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες
Ιωάννης Μάρκου
Ο Ιωάννης Μάρκου (Έδεσσα, 18ος αιώνας - Αταλάντη, 1834) ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από την Έδεσσα της Μακεδονίας. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις στη Μακεδονία, στην Ήπειρο, στην Πελοπόννησο, τη Θεσσαλία, τις Βόρειες Σποράδες και τη Στερεά Ελλάδα, συνεργαζόμενος με τον Αγγελή Γάτσο.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ιωάννης (Στογιάννης) Μάρκου γεννήθηκε στην Έδεσσα στα τέλη του 18ου αιώνα. Υπηρέτησε ως Σημαιοφόρος του Αγγελή Γάτσου και πολέμησε καθ' όλη τη διάρκεια της Επανάστασης έως την άφιξη του Ιωάννη Καποδίστρια.
Ως σημαιοφόρος στο σώμα του Αγγελή Γάτσου, συμμετείχε αρχικά στην εξέγερση της Νάουσας τον Απρίλιο του 1822, απ' όπου κατάφερε να διαφύγει μετά την καταστροφή της. Τον Ιούνιο του 1822 βρέθηκε στην Ήπειρο, όπου στις 30 Ιουνίου συμμετείχε στη Μάχη της Πλάκας κατά του Ομέρ Βρυώνη. Στη συνέχεια μετέβη με το σώμα του Αγγελή Γάτσου στην Πελοπόννησο, όπου συμμετείχε στις μάχες κατά του Δράμαλη και στις 26 Ιουλίου του 1822 πήρε μέρος στη Μάχη των Δερβενακίων. Το 1823 με τα σώματα των Αγγελή Γάτσου και του στρατηγού Αναστάσιου Καρατάσου μεταβαίνει στη Μαγνησία, όπου στις 14 Μαΐου δίνεται η τετραήμερη Μάχη στο Τρίκερι εναντίον του Κιουταχή. Μετά την εκεχειρία στο Τρίκερι, ο Ιωάννης Μάρκου ακολούθησε τα στρατιωτικά σώματα στη Σκιάθο. Εκεί, στις 9 Οκτωβρίου του 1823 αντιμετώπισε στη μάχη που ακολούθησε τον αντιναύαρχο του Οθωμανικού στόλου Χιουσρέφ Τοπάλ πασά.
Στη συνέχεια, ο Ιωάννης Μάρκου με τα σώματα των Αγγελή Γάτσου και του στρατηγού Αναστάσιου Καρατάσου μετέβηκαν στην Πελοπόννησο εκ νέου. Στις 15 Μαρτίου του 1825 συμμετείχε στη Μάχη της Σχινόλακκας, όπου υπό τις γενικές οδηγίες του Αναστάσιου Καρατάσου, οι Έλληνες σταμάτησαν για πρώτη φορά την προέλαση των Αιγυπτιακών τακτικών στρατευμάτων του Ιμπραήμ. Μετά απ' αυτά, ο Ιωάννης Μάρκου ακολουθώντας τον Αγγελή Γάτσο επανήλθε στη Στερεά Ελλάδα, όπου συμμετείχε στην πενθήμερη Μάχη της Αταλάντης από τις 5 ως τις 9 Νοεμβρίου του 1826 εναντίον των Μουσταφάμπεη και Καγιάμπεη, όπου και τραυματίστηκε σοβαρά.
Μετά τον τραυματισμό του, ο Ιωάννης Μάρκου συνέχισε την πορεία του με τα στρατεύματα του Αγγελή Γάτσου και μετέβη στη Θεσσαλία, όπου στις 9 και 10 Νοεμβρίου του 1827 δόθηκε σφοδρή μάχη εναντίον των Τουρκαλβανών του Νούρκα Σερβάνη, στο Τρίκερι. Στη μάχη αυτή σκοτώθηκε κι ο αρχηγός των Τουρκαλβανών Νούρκας Σερβάνης. Στα τέλη της ίδιας χρονιάς, με το σώμα του Αγγελή Γάτσου αντιμετώπισε τα Οθωμανικά στρατεύματα των Αβάς πασά και Τζενεδέκ μπέη, στο Δαδί (Αμφίκλεια). Μετά το πέρας της Επανάστασης, ο Ιωάννης Μάρκου εγκαταστάθηκε στην Αταλάντη, όπως και πολλοί άλλοι Μακεδόνες που ίδρυσαν το συνοικισμό Νέα Πέλλα. Εκεί, εργάστηκε φύλακας της τοπικής αλαταποθήκης έως το θάνατό του το 1834. Άφησε κατά το θάνατό του δύο ανήλικα τέκνα, τον Γεώργιο (γεννηθέντα το 1830) και το Σταμάτη (γεννηθέντα το 1832), την κηδεμονία των οποίων ανέλαβε ο κουνιάδος του Α. Σταματίου.
Ο Αγγελής Γάτσος έγραψε για τον Ιωάννη Μάρκου στις 12 Αυγούστου του 1838:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί Κατηγορία:Ιστορία της Πέλλας
Μάριους Μύλλερ-Βέστερνχαγκεν
Ο Μάριους Μύλερ-Βέστερνχαγκεν (γερμ. Marius Müller-Westernhagen) (γενν. 6 Δεκεμβρίου 1948, Ντύσσελντορφ) είναι Γερμανός ηθοποιός, συνθέτης, στιχουργός και τραγουδιστής της ροκ μουσικής. Θεωρείται ως πιο εμπορικά επιτυχημένος Γερμανός μουσικός. Πατέρας του ήταν ο ηθοποιός Χανς Μύλλερ-Βέστερνχαγκεν.
Φιλμογραφία
thumb|right|250px|Ο Μάριους Μύλερ-Βέστερνχαγκεν στο φεστιβάλ της Μπιενάλε το 2010
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
Βιρτζίνια Χιλ
Η Βιρτζίνια Χιλ (αγγλικά:Virginia Hill), (26 Αυγούστου 1916 - 24 Μαρτίου 1966) ήταν μια Αμερικανίδα και προσωπικότητα του οργανωμένου εγκλήματος. Με καταγωγή από την Αλαμπάμα, η Χιλ έγινε αγγελιαφόρος μηνυμάτων αλλά και μεταφορέας μαύρου χρήματος για την μαφία του Σικάγου στα μέσα της δεκαετίας του 1930. Έγινε ευρύτερα γνώστη εξαιτίας της ερωτικής της σχέσης με τον γκάνγκστερ Μπάγκσυ Σίγκελ.
Πρώτα χρόνια
Η Χιλ γεννήθηκε στην μικρή πόλη Lipscomb, της Αλαμπάμα, στις 26 Αυγούστου 1916. Ήταν ένα από τα εννέα ή 10 παιδιά που γεννήθηκε από τον Μακ Χιλ, έμπορο αλόγων και μουλαριών. Ο Μακ την κτύπησε κατά τη διάρκεια της παιδικής της ηλικίας μέχρι μια μέρα αφού του πέταξε ένα καυτό τηγάνι. Όταν η Χιλ ήταν οκτώ ετών, μετακόμισε στη Μαριέτα της Τζόρτζια με τη μητέρα και τα αδέλφια της, αφότου οι γονείς της χώρισαν. Παρακολούθησε το Roberts Grammar School, αλλά στη συνέχεια το εγκατέλειψε.
Ήταν σεξουαλικά ενεργή με αγόρια σε ηλικία 12 ετών και φέρεται να παντρεύτηκε έναν μυστηριώδη άντρα, τον 16χρονο Τζορτζ Ράντελ όταν ήταν μόλις 14 ετών. Στα 17 της, μετακόμισε με τον Τζορτζ στο Σικάγο το 1933, όπου τον εγκατέλειψε. Στη συνέχεια δούλεψε ως χορεύτρια σε μια παράσταση στο "A Century of Progress Exposition" του Σικάγου και, μερικοί ισχυρίζονται, και ως πόρνη. Ένα χρόνο αργότερα, έγινε σερβιτόρα στην ιταλική συνοικία San Carlo, σε ένα στέκι όπου σύχναζε η συμμορία του Αλ Καπόνε. Εκεί, συνάντησε τον Τζο Επστάιν, τον bookmaker της οργάνωσης του Καπόνε. Η τυχαία συνάντηση με τον Επστάιν θα οδηγούσε στο μέλλον την Βιρτζίνια Χιλ να γίνει ερωμένη, μεταφορέας μαύρου χρήματος μετρητών και κατάσκοπος για πολλούς από τους κορυφαίους αμερικάνους μαφιόζους.
Σχέσεις με το οργανωμένο έγκλημα
Τελικά η Χιλ συνδέθηκε με τον Τσαρλς Φισέτι, ξάδελφο και σωματοφύλακα του Αλ Κάπονε, ο οποίος στην συνέχεια την Χιλ στη Νέα Υόρκη για να παρακολουθεί το οικογενειακό συνεργάτη, Τζο Αντόνις. Ενώ βρισκόταν στη Νέα Υόρκη, η Χιλ γνωρίστηκε με έναν άλλο συνεργάτη του Λουτσιάνο, τον Μπέντζαμιν "Μπάγκσυ" Σίγκελ, και κατέληξαν σε ένα ξενοδοχείο μαζί εκείνο το βράδυ. Αργότερα, οι ξεχωριστοί τρόποι ζωής του Σίγκελ και της Χιλ τους έφεραν και τους δύο στο Χόλιγουντ, και ξεκίνησαν μια μοιραία σχέση. Υπήρχαν φήμες ότι εκείνη και η Σίγκελ παντρεύτηκαν κρυφά στο Μεξικό, αφού ο Σίγκελ χώρισε τη σύζυγό του Έστα το 1946, αλλά δεν υπήρξαν στοιχεία που να αποδεικνύουν τη θεωρία.
Καζίνο Φλαμίνγκο
Το 1945, ο Σίγκελ έγινε συνεργάτης με τον ιδιοκτήτη νυχτερινών κέντρων του Χόλιγουντ, Μπίλι Γουίλσον, του οποίου η προγραμματισμένη κατασκευή του θερέτρου Φλαμίνγκο στο Λας Βέγκας έμεινε χωρίς χρήματα, αφού ο Γουίλσον έβαλε όλα τα χρήματά του. Ο Σίγκελ έλαβε χρηματοδότηση περίπου 1,5 εκατομμυρίων δολαρίων από την μαφία, μεταξύ άλλων, από τον Μέγερ Λάνσκι, τους αδελφούς Φισέτι του Σικάγου και τον Μάρεϊ Χάμφρεϊ. Η Χιλ συμφώνησε να ζήσει μαζί του προσωρινά στο Λας Βέγκας.
Ο Σίγκελ έκανε πολλές ακριβές αλλαγές στο Φλαμίνγκο. Τα δομικά υλικά κλέφτηκαν κάτω από τη μύτη του και μεταπωλήθηκαν, αυξάνοντας το κόστος και καθυστέρησαν το έργο. Η επένδυση της μαφίας ανέβηκε στα 6 εκατομμύρια δολάρια τη στιγμή που το καζίνο άνοιξε, ημιτελές, στις 26 Δεκεμβρίου 1946. Τα εγκαίνια περιλάμβαναν τον Τζορτζ Ραφτ και μια χούφτα άλλων αστέρων του Χόλυγουντ ως προσκεκλημένοι, αλλά αποδείχθηκε ότι ήταν μια αποτυχία. Οι τυχεροί παίκτες οδήγησαν σε απώλειες περίπου 300.000 δολαρίων στις δύο πρώτες εβδομάδες λειτουργίας του Φλαμίνγκο. Ο Σίγκελ έκλεισε την αίθουσα τυχερών παιχνιδιών, ολοκλήρωσε τα δωμάτια του ξενοδοχείου και το άνοιξε ξανά στις αρχές του 1947.
Το Φλαμίνγκο άνοιξε ξανά την άνοιξη του 1947, αλλά οι χρηματοδότες του Σίγκελ ήταν δυσαρεστημένοι με τις απώλειες και τη διχασμένη προσωπικότητα του. Στις 8 Ιουνίου 1947, η Χιλ έλαβε εντολές από το συνδικάτο του Σικάγου να φύγει από το Λας Βέγκας για το Σικάγο. Ένας πιλότος, ο Λιού Γκούρλει, έγραψε αργότερα ότι ο ίδιος ο Σίγκελ τον κάλεσε για να ναυλώσει μια πτήση προς το Λος Άντζελες. Η Χιλ ήταν «εξαιρετικός επιβάτης» κατά τη διάρκεια της πτήσης, αλλά αντιτάχθηκε όταν ο Γκούρλεϊ της είπε ότι λόγω της έντονης ομίχλης. ίσως χρειαστεί να προσγειωθούν στο Palmdale. Η Χιλ είπε όχι, ότι έπρεπε να βρεθεί στο Λος Άντζελες μέσα σε μια ώρα, πιθανότατα να κάνει πτήση με ανταπόκριση. Πέταξε στο Σικάγο και τελικά έφτασε στο Παρίσι. Ο Σίγκελ δολοφονήθηκε 12 ημέρες αργότερα. Τις επόμενες εβδομάδες στην Ευρώπη η Χιλ θα επιβιώσει από τρεις απόπειρες αυτοκτονίας και μετά την επιστροφή της, από μια τέταρτη απόπειρα στο Μαϊάμι όπου ο Σίγκελ της είχε αγοράσει ένα σπίτι. Μετά από ένα ταξίδι στο Μεξικό, επέστρεψε και έψαξε να βρει ένα σπίτι στο Ρίνο, της Νεβάδα και στο Σποκέιν της Ουάσινγκτον.
Ύστερα χρόνια
Το 1950, η Χιλ παντρεύτηκε τον Χανς Χάουζερ, έναν αυστριακό σκιέρ και αργότερα γέννησε το μοναδικό τους παιδί, τον Πήτερ Χάουζερ (20 Νοεμβρίου 1950 - 1994). Το 1951, η Χιλ κλήθηκε να καταθέσει στην Επιτροπή Κεφόβερ της Αμερικανικής Γερουσίας, όπου αρνήθηκε ότι είχε σχέσεις με το οργανωμένο έγκλημα, παρά το γεγονός ότι το περιοδικό Time τον Μάρτιο του ίδιου έτους την χαρακτηρίστηκε ως «βασίλισσα των γκάνγκστερ». Αφού η Χιλ κατηγορήθηκε για φοροδιαφυγή το 1954, μετακόμισε στην Ευρώπη, όπου έζησε για το υπόλοιπο της ζωής της με τον γιο της.
Θάνατος
Η Βιρτζίνια Χιλ πέθανε από υπερβολική δόση υπνωτικών χαπιών στο Koppl, κοντά στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας στις 24 Μαρτίου 1966 σε ηλικία 49 ετών. και θάφτηκε στο νεκροταφείο Aigen στο Σάλτσμπουργκ.
Σύμφωνα με το βιβλίο του Andy Edmonds, Bugsy's Baby: The Secret Life of Mob Queen Virginia Hill, ο θάνατός της ήταν ύποπτος παρά το γεγονός ότι ήταν προφανής αυτοκτονία. Τα αυστριακά μέσα ενημέρωσης, τα οποία ήταν καλά ενημερωμένα για την προηγούμενη σχέση της με τον Σίγκελ, εικάζουν ότι προσπάθησε να κερδίσει χρήματα χρησιμοποιώντας τις γνώσεις της για την ιταλο-αμερικανική μαφία και τα μεξικανικά καρτέλ ναρκωτικών.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Η Χιλ ήταν το θέμα μιας τηλεοπτικής ταινίας του 1974, στην οποία απεικονίστηκε από την Νταϊάν Κάνον. Στον κινηματογράφο απεικονίστηκε από την Ανέτ Μπένινγκ στην ταινία Μπάγκσι του 1991, όπου παρουσιάστηκε η σχέσης της με τον Μπάγκσυ Σίγκελ (που απεικονίστηκε από τον Γουόρεν Μπίτι).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαφία Κατηγορία:Αμερικανοί Γκάνγκστερ
Αρνάλντο Φορλάνι
Απεβίωσε σε ηλικία 97 ετών, στις 6 Ιουλίου 2023.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιταλίας Κατηγορία:Υπουργοί της Ιταλίας
Ξεχωριστές Παρουσιάσεις των Marvel Studios
μικρογραφία|249x249εσ|Το λογότυπο των Ξεχωριστών Παρουσιάσεων των Marvel Studios. Οι Ξεχωριστές Παρουσιάσεις των Marvel Studios (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Marvel Studios Special Presentations) είναι μια σειρά τηλεοπτικών σπέσιαλ σε παραγωγή από την Marvel Studios για το Disney+, τοποθετημένα στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (MCU), αποτελώντας μια συνοχή με ταινίες και τηλεοπτικές σειρές του franchise. Το όνομα και το λογότυπο της σειράς αποκαλύφθηκε μαζί με την ανακοίνωση του πρώτου σπέσιαλ, Λυκάνθρωπος (2022), τον Σεπτέμβριο του 2022. Οι Ξεχωριστές Παρουσιάσεις είναι περίπου μονόωρα σπέσιαλ που παρέχουν μια μικρή ματιά σε νέους χαρακτήρες ή ιδέες του MCU.
Τα Λυκάνθρωπος και Οι Φύλακες του Γαλαξία Εορταστικό Αφιέρωμα (2022) είναι μέρος της Τέταρτης Φάσης του MCU, και με τα δύο να έχουν σχέση με γιορτές. Έχουν λάβει επαίνους για το γεγονός πως επιτρέπουν στην Marvel Studios να παράγει ιστορίες που πειραματίζονται σε είδος και στιλ.
Σπέσιαλ
Όλα τα σπέσιαλ προβάλλονται στο Disney+ και συνυπάρχουν με τις ταινίες και τις τηλεοπτικές σειρές των αντίστοιχων φάσεων τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ξεχωριστές Παρουσιάσεις των Marvel Studios Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Disney+
Ντονέτσκ
Το Ντονέτσκ (ουκρανικά: Донецьк) (ρώσικα: Донецк) είναι πόλη στην Ουκρανία με αμφισβητούμενο στάτους. Το καθεστώς κυριαρχίας της πόλης είναι αμφισβητούμενο ανάμεσα στην Ουκρανία και στη Ρωσία μετά τα γεγονότα του 2014. Η πόλη βρίσκεται επί του ποταμού Κάλμιους. Διοικητικά είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Ντονέτσκ, ενώ ιστορικά είναι η ανεπίσημη πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της οικονομικής και πολιτιστικής περιοχής της λεκάνης του Ντονέτς. Το 2014 η πόλη του Ντονέτσκ/Ντανιέτσκ βρέθηκε εξ ολοκλήρου υπό τον έλεγχο της αυτοανακηρυχθείσας Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ, ενώ το 2022 η Ρωσία προσάρτησε την πόλη με δημοψήφισμα του 2022. Το δημοψήφισμα κρίνεται παράνομο από τη μεριά των κυβερνήσεων των περισσότερων κρατών-μελών του ΟΗΕ, τα οποία συνεχίζουν να αναγνωρίζουν την περιοχή ως ουκρανικό έδαφος.
Η πόλη ιδρύθηκε το 1869 από τον Ουαλό επιχειρηματία Τζον Χιους, ο οποίος κατασκεύασε στην περιοχή ένα εργοστάσιο χάλυβα και μερικά ανθρακωρυχεία. Η πόλη ονομάστηκε αρχικά προς τιμήν του Γιούζοφκα (Юзовка). Τη σοβιετική περίοδο η βιομηχανία χάλυβα της πόλης επεκτάθηκε και το 1924 μετονομάστηκε σε Στάλινο (Сталино) προς τιμήν του Ιωσήφ Στάλιν. Μετά το 1961 κατά την αποσταλινοποίηση πήρε το σύγχρονό της όνομα από τον ποταμό Σεβέρσκι Ντονέτς. Σύμφωνα με μερικές πηγές, η πόλη ονομάζονταν Τροτσκ προς τιμήν του Λέον Τρότσκι για μερικούς μήνες, το 1923. Σήμερα το Ντανιέτσκ παραμένει σημαντικό βιομηχανικό κέντρο χάλυβα και άνθρακα στην Ουκρανία, ενώ αποτελεί μαζί με την περιφέρεια Ντονέτς ειδική οικονομική ζώνη από το 1998.
Κόμαρος Πάτμου
Για συνώνυμα δείτε το λήμμα Κόμαρος (αποσαφήνιση)
Ντονέτσκ
Στις 23 Φεβρουαρίου 2014, ο ρωσόφωνος πληθυσμός που είναι συντριπτική πλειοψηφία, ξέσπασε σε διαδηλώσεις στις περιοχές Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ, με την πρώτη να έχει ανακηρύξει την ανεξαρτησία και τη δημιουργία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ με πρωτεύουσα το Ντονέτσκ/Ντανιέτσκ. Ωστόσο, ακόμα αναγνωρίζεται μονομερώς ως περιοχή της Ουκρανίας. Η πόλη του Ντονέτσκ/Ντανιέτσκ στις 21/2/2022 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ρωσική Ομοσπονδία ως ανεξάρτητο κράτος. Ταυτόχρονα, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν διέταξε να μεταβούν στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή προκειμένου να διασφαλιστεί η ακεραιότητα της.
Κόμαρος Πάτμου
Ο Κόμαρος είναι βραχονησίδα των Δωδεκανήσων η οποία ανήκει στη συστάδα των Αρκιών. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά του συμπλέγματος, πολύ κοντά στους Αρκιούς και έχει έκταση 0,0542 τ.χλμ.. Όπως όλο το σύμπλεγμα έχει χαρακτηριστεί από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000, ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Μαυροπετρίτης (Falco eleonorae), Αιγαιόγλαρος (Larus audouinii), Θαλασσοκόρακας (Phalacrocorax aristotelis) και Μύχος της Μεσογείου (Puffinus yelkouan). Το 2001 αναφέρεται ως οικισμός να προσαρτάται στο δήμο Πάτμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά υπάγεται στο Δήμου Πάτμου.
Ντονέτσκ
Ονομασίες
Η πόλη ονομάζεται ' Ντονέτσκ ' στα ουκρανικά. Στα ρώσικα το όνομα προφέρεται 'Ντανιέτσκ '. Στα αρχαία χρόνια, οι Έλληνες ονόμαζαν την πόλη 'Ταναΐς'.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ Κατηγορία:Εδαφικές διαμάχες της Ουκρανίας
Κόμαρος Πάτμου
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Πάτμου Κατηγορία:Σύμπλεγμα Αρκών
Τεχνητή Λίμνη Ξυλιάτου
Η Τεχνητή Λίμνη Ξυλιάτου είναι τεχνητή λίμνη στην Επαρχία Λευκωσίας στην Κύπρο. Βρίσκεται εντός των διοικητικών ορίων της κοινότητας Ξυλιάτου.
Ιστορικό και πληροφορίες
Για τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης κατασκευάστηκε λιθόρριπτο φράγμα, η κατασκευή του οποίου ολοκληρώθηκε το 1982. Η τεχνητή λίμνη (ταμιευτήρας) λειτούργησε την ίδια χρονιά.
Η Τεχνητή Λίμνη Ξυλιάτου έχει χωρητικότητα 1,43 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού. Το νερό που συγκεντρώνεται στη λίμνη προέρχεται από το ρυάκι Λαγουδερά, παραπόταμο του ποταμού Ελιάς. Η Τεχνητή Λίμνη Ξυλιάτου κατασκευάστηκε για να εξυπηρετεί αρδευτικούς σκοπούς, στα πλαίσια του Σχεδίου Αγροτικής Ανάπτυξης Πιτσιλιάς.
Η Τεχνητή Λίμνη Ξυλιάτου εμπλουτίζεται με διάφορα είδη ψαριών. Στην Τεχνητή Λίμνη Ξυλιάτου υπάρχουν τα εξής είδη ψαριών: λαβράκι, ηλιόψαρο, αστακός, κυπρίνος, κουνουπιέρης και κοκκινοφτέρα.
Πηγές
Κατηγορία:Φράγματα της Κύπρου Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Λευκωσίας Κατηγορία:Τεχνητές λίμνες της Κύπρου Κατηγορία:Ξυλιάτος
Δολοφονία του Σαμουέλ Πατί
Ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν δήλωσε ότι το περιστατικό ήταν «μια τυπική ισλαμική τρομοκρατική επίθεση» και ότι «ο συμπατριώτης μας δολοφονήθηκε επειδή δίδασκε στα παιδιά την ελευθερία του λόγου». Η δολοφονία του ήταν μια από τις πολλές επιθέσεις στη Γαλλία τα τελευταία χρόνια και δημιούργησε συζήτηση στη γαλλική κοινωνία και πολιτική.
Ιστορικό
Ο 47χρονος δάσκαλος της γαλλικής ιστορίας και γεωγραφίας Σαμιέλ Πατί υπηρετούσε στο σχολείο Collège du Bois-d'Aulne στο Κονφλἀνς-Σαιντ-Ονορἰν, στις αρχές Οκτωβρίου 2020 σχετικά με το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης. Σε μάθημα χρησιμοποίησε καρικατούρες που εικόνιζαν τον Μωάμεθ από παλιά τεύχη του σατιρικού περιοδικού Charlie Hebdo. Προηγουμένως είχε προειδοποιήσει τους μαθητές δίνοντάς τους την δυνατότητα να αποστρέψουν το βλέμμα τους ή να βγουν από την αίθουσα αν θεωρούσαν τις εικόνες αυτές προσβλητικές. Κάποιος 13χρονος μαθητής που δεν ήταν παρών στην τάξη διέδωσε ψευδώς ότι ο δάσκαλος είχε δείξει μια γυμνή εικόνα του Μωάμεθ.
Ακολούθησε η κοινοποίηση του ονόματος και του αριθμού τηλεφώνου του δασκάλου στα κοινωνικά δίκτυα, καθώς και διαμαρτυρία στη σχολική διεύθυνση και μήνηση εναντίον του Πατί για φερόμενη εμφάνιση πορνογραφίας σε ανηλίκους Ο Πατί κλήθηκε στο αστυνομικό τμήμα για κατάθεση. Ακολούθησε και ισλαμιστικό υβριστικό βίντεο εναντίον του Πατί στα κοινωνικά μέσα.
Αλληλουχία γεγονότων
Τον Μάρτιο του 2021 αποδείχθηκε ότι ο 47χρονος καθηγητής όντως παρουσίασε σκίτσα του Μωάμεθ, στο πλαίσιο μαθήματος για την ελευθερία του λόγου. Πριν τα δείξει, όμως, είχε πει στους μαθητές του, πως όποιος νιώθει άβολα ή προσβεβλημένος μπορεί να αποχωρήσει από την τάξη. Αυτό ήταν κάτι που τελικά αποκαλύφθηκε όταν πια ήταν πολύ αργά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ιλ-ντε-Φρανς Κατηγορία:21ος αιώνας στη Γαλλία Κατηγορία:Τρομοκρατικά γεγονότα στη Γαλλία Κατηγορία:Ισλαμική τρομοκρατία
Τα Βότσαλα της Άμμου
Η ταινία Τα Βότσαλα της Άμμου (αγγλ. The Sand Pebbles) είναι πολεμικό δράμα παραγωγής 1966, σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Γουάιζ. Πρωταγωνιστες της ταινίας είναι οι: Στηβ ΜακΚουήν, Ρίτσαρντ Κρένα, Ρίτσαρντ Ατέμπορο κι η Κάντις Μπέργκεν. Η ταινία, που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ρίτσαρντ ΜακΚένα, προτάθηκε για 8 βραβεία όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.
Υπόθεση
Πριν το ξέσπασμα του εμφυλίου στην Κίνα, ο αμερικάνικος στρατός στέλνει δυνάμεις στην Κίνα, για να υπερασπιστούν τα συμφέροντα των Η.Π.Α. στην περιοχή. Ένας Αμερικανός μηχανικός του Ναυτικού, ο Τζακ Χόλμαν (Στηβ ΜακΚουήν), μετατίθεται σε πλοίο που περιπολεί στον ποταμό Γιανγκ Τσέ Γιανγκ, το όνομα του πλοίου είναι Σαν Πάμπλο (αποκαλούμενο από τους ναυτικούς Sand Pebbles). Το επαναστατικό του πνεύμα είχε οδηγήσει το Χόλμαν σε καυγάδες με πληρώματα και καπετάνιους στα πλοία στα οποία είχε δουλέψει πρωτύτερα, και το Σαν Πάμπλο δεν αποτελεί εξαίρεση. Ο Χόλμαν γίνεται μάρτυρας των κοινωνικοπολιτικών ανακατατάξεων και των συγκρούσεων στην καρδιά της επαναστατημένης αυτής χώρας, ενώ παράλληλα ερωτεύεται μια όμορφη δασκάλα ιεραπόστολο τη Σίρλεϊ Έκερτ (Κάντις Μπέργκεν).
Πληροφορίες Παραγωγής
Ο σκηνοθέτης της ταινίας Ρόμπερτ Γουάιζ (σκηνοθέτης επίσης των: Όταν η γη σταματήσει (The Day The Earth Stood Still, 1951), Εμείς οι ζωντανοί (Somebody up there likes me,1956), Θέλω να ζήσω (I want to live!, 1957), West Side Story, 1960, Ο στοιχειωμένος πύργος (The Haunting, 1963) και Η μελωδία της ευτυχίας (The Sound Of Music,1965) μοχθούσε επί σειρά ετών να λάβει χρηματοδότηση από τις μεγαλες εταιρίες παραγωγής για να τον αφήσουν να σκηνοθετήσει τη μεταφορά του βιβλίου του Ρίτσαρντ ΜακΚένα The Sand Pebbles, αλλά πάντα έβρισκε αντίσταση, καθώς το κόστος παραγωγής ήταν τεράστιο. Όταν τελικά κατάφερε να πάρει την έγκριση για την ταινία από την 20th Century Fox, ο Γουάιζ διαπίστωσε ότι η προετοιμασία της παραγωγής θα καθυστερούσε τουλάχιστον ένα χρόνο τα γυρίσματα και στο μεταξύ συμφώνησε (μετά από πιέσεις από την εταιρία) να αναλάβει τη σκηνοθεσία της ταινίας ''Η Μελωδία της Ευτυχίας (που έμελλε να γίνει η εμπορικότερη παραγωγή της δεκαετίας του '60).
Διανομή Ρόλων
Πρώτη επιλογή του Γουάιζ για το ρόλο του Χόλμαν ήταν ο Πωλ Νιούμαν, ο οποίος απέρριψε το ρόλο. Τότε ο Γουάιζ στράφηκε στον Στηβ ΜακΚουήν ο οποίος είχε γίνει ο νούμερο 1 σταρ του Box Office μετά την επιτυχία του Νεβάδα Σμιθ (Nevada Smith). Ο ΜακΚουήν αποφάσισε ότι ήταν καιρός να αναλάβει και πιο απαιτητικούς ρόλους και το The Sand Pebbles του φάνηκε ως το πιό κατάλληλο μέσο ενώ εξίσου δελεαστική ήταν κι η αμοιβή των 650.000 δολλαρίων.
Η Κάντις Μπέργκεν, που στην ταινία υποδύεται μιά ιεραπόστολο, έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο εκείνη τη χρονιά με τα Βότσαλα της άμμου και το The Group του Σίντνεϊ Λουμέτ.
Γυρίσματα
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στα τέλη του 1966 κι έγιναν στο Χονγκ Κονγκ και την Ταϊβάν. Τα προβλήματα που συνόδεψαν την παραγωγή ήταν τεράστια καθώς όλο κάτι συνέβαινε και καθυστερούσε την ολοκλήρωση της ταινίας. Όταν ολοκληρώθηκαν τα γυρίσματα στην Ταϊβαν ο ΜακΚουήν κρατήθηκε (μαζί με την οικογένειά του) από τις αρχές για τη μη πληρωμή πρόσθετων φόρων. Οι συνεχείς καταιγίδες αποτέλεσαν επίσης ανασταλτικό παράγoντα κι ο ΜακΚουήν αρρώστησε κατά το τέλος των γυρισμάτων, τόσο που ο γιατρός του συνέστησε ένα χρόνο ξεκούρασης κι αποχής από τον κόσμο του κινηματογράφου. Ο ίδιος δήλωσε ότι πλήρωσε όλες του τις αμαρτίες κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του The Sand Pebbles. . Βέβαια ο κόπος του ανταμοίφθηκε όταν έλαβε την πρώτη του και μοναδική υποψηφιότητα για όσκαρ Α' ανδρικού ρόλου, το οποίο έχασε από τον Πολ Σκόφιλντ για το Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές (A man for all seasons, 1966). Ο ΜακΚουήν απείχε από τα κινηματογραφικά δρώμενα μέχρι και το 1968 όταν επέστρεψε με τις ταινίες Υπόθεση Τόμας Κράουν (The Thomas Crown Affair) και Μπούλιτ (Bullitt).
Βραβεία
Η ταινία έλαβε 8 υποψηφιότητες για όσκαρ χωρίς να κερδίσει κάποιο. Έχασε το όσκαρ στην κατηγορία "Καλύτερη ταινία" από το Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές (A man for all seasons, 1966) του Φρεντ Τσίνεμαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Επικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες του 1966 Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου‎ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζέρι Γκόλντσμιθ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε πλοία
Ο Σνούπι και ο Τσάρλι Μπράουν - Πίνατς: Η Ταινία
Ο Σνούπι και ο Τσάρλι Μπράουν - Πίνατς: Η Ταινία (αγγλικά: The Peanuts Movie) είναι τρισδιάστατη αμερικανική ταινία περιπέτειας και κωμωδίας που παράγεται από τα Blue Sky Studios και διανέμεται από το 20th Century Fox, με βάση την κωμική ταινία Πίνατς του Charles M. Schulz. Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Steve Martino και γράφτηκε από τους Craig Schulz, Bryan Schulz και Cornelius Uliano.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2015 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Blue Sky Studios Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κρίστοφ Μπεκ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2015
Call of Cthulhu (βιντεοπαιχνίδι)
Το Call of Cthulhu (CoC η συχνή συντομογραφία του) είναι ένα παιχνίδι ρόλων τρόμου και φαντασίας, το οποίο εκδίδεται από την αμερικάνικη εταιρεία Chaosium από το 1981 και του οποίου πηγή έμπνευσης αποτελούν οι ιστορίες της Μυθολογίας Κθούλου διαφόρων συγγραφέων, με κυριότερο τον Χ. Φ. Λάβκραφτ. Είναι ένα από τα πιο δημοφιλή παιχνίδια ρόλων τρόμου και έχουν κυκλοφορήσει εκδόσεις σε διάφορες γλώσσες πέραν της αγγλικής, στα γαλλικά, τα γερμανικά, τα ιαπωνικά, τα ιταλικά και τα ισπανικά. Το Call of Cthulhu φημίζεται για το σχετικά απλό σύστημα κανόνων και για την ποιότητα των βιβλίων και των συμπληρωμάτων του, με αποτέλεσμα να έχει αποσπάσει πολλές θετικές κριτικές και να έχει κερδίσει πολλά βραβεία. Από όλα τα παιχνίδια ρόλων τρόμου και αποκρυφισμού, μόνο τα RPGs στο World of Darkness της White Wolf ανταγωνίζονται παγκοσμίως το Call of Cthulhu σε δημοτικότητα.
Στο Call of Cthulhu οι παίκτες παίζουν το ρόλο κοινών ανθρώπων που ασχολούνται με το υπερφυσικό και τον αποκρυφισμό και εμπλέκονται σε περιπέτειες ερχόμενοι αντιμέτωποι με αποκρυφιστές, ακολούθους των Great Old Ones ή Outer Gods (ανώτερα όντα ή ανώτερες θεότητες) και γενικά πλάσματα και δυνάμεις της Μυθολογίας Κθούλου ή ακόμη κι άλλα υπερφυσικά στοιχεία που δεν υπάγονται στην προαναφερθείσα Μυθολογία. Οι χαρακτήρες των παικτών μπορούν να ασκούν ένα οποιοδήποτε επάγγελμα, ωστόσο, τα επαγγέλματα που περισσότερο ταιριάζουν στο πνεύμα του παιχνιδιού είναι τα εξής: αρχαιολόγος, αρχαιοσυλλέκτης, δημοσιογράφος, ιατρός, καθηγητής (κυρίως πανεπιστημίου), ντετέκτιβ, συγγραφέας. Ανεξαρτήτως του επαγγέλματος τους, όλοι οι χαρακτήρες είναι investigators, δηλαδή ερευνητές, που εξερευνούν σκοτεινές και ανείπωτες πλευρές του κόσμου της Μυθολογίας Κθούλου.
Εκδόσεις
Από το 1981 μέχρι σήμερα το Call of Cthulhu έχει κυκλοφορησεί σε σημαντικό αριθμό διαφορετικών εκδόσεων, γεγονός που μαρτυρά τη διαρκή και μακροχρόνια επιτυχία και τη μεγάλη εξελικτική πορεία του παιχνιδιού. Οι εκδόσεις αυτές είναι οι εξής:
Εκτός από αυτές τις εκδόσεις, οι οποίες κυκλοφόρησαν από την Chaosium, το 2001 η Wizards of the Coast δημιουργεί την d20 system εκδοχή του Call of Cthulhu, ενώ το 2008 η Pelgrane Press κυκλοφορεί το Trail of Cthulhu, το οποίο χρησιμοποιεί το σύστημα κανόνων GUMSHOE.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παιχνίδια ρόλων Κατηγορία:Μυθολογία Κθούλου
Ελιά - Δημοκρατική Παράταξη
Η Ελιά - Δημοκρατική Παράταξη, ήταν συνασπισμός πολιτικών κομμάτων της Κεντροαριστεράς, με σκοπό τη συμμετοχή στις ευρωεκλογές και στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014.
Ιστορικό
Μετά την πτώση των εκλογικών ποσοστών του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στις εκλογικές αναμετρήσεις του 2012 και ενόψει των ευρωεκλογών του 2014, έγιναν προσπάθειες ανασυγκρότησης του πολιτικού χώρου της κεντροαριστεράς.
Τον Οκτώβριο του 2013 58 προσωπικότητες της επιστήμης, της πολιτικής, του πολιτισμού και του επιχειρείν συνυπέγραψαν και δημοσίευσαν κείμενο με το οποίο απηύθυναν πρόσκληση σε κόμματα, πολιτικές κινήσεις, συνδικαλιστικές, αυτοδιοικητικές και πνευματικές δυνάμεις που κινούνται στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, της δημοκρατικής αριστεράς, του φιλελεύθερου κέντρου, της πολιτικής οικολογίας και του προοδευτικού ευρωπαϊσμού, για τη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα, υπό νέα ηγεσία, ώστε να υπάρξει κοινή κάθοδος σε ευρωεκλογές και αυτοδιοικητικές εκλογές. Η «Πρωτοβουλία των 58» έλαβε τα θετικά σχόλια του προέδρου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, ενώ αρνητικά αντέδρασε η Δημοκρατική Αριστερά και ο Φώτης Κουβέλης, παρά το γεγονός ότι στελέχη του κόμματος υπογράφουν το κείμενο των «58». Παράλληλα, διοργανώθηκαν εκδηλώσεις του εγχειρήματος σε όλη την Ελλάδα.
Στη συνέχεια, κι έπειτα από διαβουλεύσεις με τους πολιτικούς φορείς του χώρου, αποφασίστηκε η δημιουργία ενός συμμαχικού σχήματος στα πρότυπα του ιταλικού κεντροαριστερού σχήματος της Ελιάς.
Στις 8 και 9 Μαρτίου 2014 πραγματοποιήθηκε η πανελλήνια συνδιάσκεψη της Ελιάς, με τη συμμετοχή εκπροσώπων των κομμάτων, των κινήσεων και των πρωτοβουλιών που συμμετείχαν σε αυτή. Επίσης, παρουσιάστηκε η ιδρυτική διακήρυξη και το λογότυπο του φορέα. Λίγες ημέρες αργότερα, παρουσιάστηκε το ψηφοδέλτιο της Ελιάς.
Τελικά, στις ευρωεκλογές συγκέντρωσε 8,02% και εξέλεξε δύο ευρωβουλευτές, την Εύα Καϊλή και τον Νίκο Ανδρουλάκη.
Συμμετέχοντα κόμματα
thumb|right|250px|Tο λογότυπο της Ελιάς Τα κόμματα που αποτελούσαν την Ελιά ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελιά - Δημοκρατική Παράταξη
Φραντς Κρεχ
Ο Υποστράτηγος (Generalmajor) Φραντς Κρεχ ήταν Γερμανός διοικητής της 41ης Μεραρχίας Πεζικού (Βέρμαχτ) κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος σκοτώθηκε στις 27 Απριλίου 1944 από μια διμοιρία του ΕΛΑΣ στη Λακωνία.
Η επιχείρηση και η εκτέλεση του από τον ΕΛΑΣ οδήγησε σε σκληρά αντίποινα από τις κατοχικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων των εκτελέσεων 200 ατόμων στη Καισαριανή. Ο Κρεχ προβιβάστηκε μεταθανάτια στον βαθμό του αντιστράτηγου (Generalleutnant) από τον Χίτλερ και τάφηκε στην Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανική κατοχή της Ελλάδας Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί
8 Χλωρίς
Η Χλωρίς (λατινικά και διεθνώς Flora) είναι αστεροειδής (μικρός πλανήτης) με αύξοντα αριθμό 8. Είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης. Στην ελληνική γλώσσα είναι συνονόματος με τον αστεροειδή 410 Χλωρίς. Ανακαλύφθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1847 από τον Άγγλο αστρονόμο Τζον Ράσελ Χιντ, που παρατηρούσε από το Λονδίνο. Της δόθηκε το όνομα της ρωμαϊκής θεότητας των λουλουδιών και της ανοίξεως, όνομα που προτάθηκε από τον Τζον Χέρσελ. Η Χλωρίς περιφέρεται περί τον Ήλιο σε μέση απόσταση (μεγάλο ημιάξονα της τροχιάς της) 2,20095 αστρονομικών μονάδων ή 329,26 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Αυτό την καθιστά τον κοντινότερο στον Ήλιο μεγάλο αστεροειδή: κανένας εγγύτερος στον Ήλιο αστεροειδής δεν έχει μέση διάμετρο πάνω από 25 χιλιόμετρα (τα 2/11 της διαμέτρου της Χλωρίδος), και μέχρι το 1875 που ανακαλύφθηκε ο μικρός 149 Μέδουσα, κανένας αστεροειδής κοντύτερα στον Ήλιο (μέση απόσταση) δεν ήταν γνωστός.
Η Χλωρίς είναι ο έβδομος σε φαινομενική φωτεινότητα αστεροειδής όπως φαίνεται από τη Γη, με φαινόμενο μέγεθος κατά τη μέση αντίθεσή του +8,7 και φωτεινότερο δυνατό +7,9 (περιηλιακή αντίθεση, όπως τον Νοέμβριο του 2007). Πιθανώς αποτελεί τον πυρήνα ενός διαφοροποιημένου πλανητοειδούς που διαλύθηκε στο μακρινό παρελθόν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η Χλωρίδα έδωσε το όνομά της στην «Οικογένεια της Χλωρίδος», μία ομάδα αστεροειδών της οποίας αποτελεί με μεγάλη διαφορά το μεγαλύτερο μέλος αφού έχει μόνη της το 80% περίπου της συνολικής μάζας όλων των μελών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χλωρις
Ουρακοτάγκος της Σουμάτρα
Ο ουρακοτάγκος της Σουμάτρας (επιστημονική ονομασία: Pongo abelii) είναι το ένα από τα τρία είδη ουρακοτάγκων που ζουν στις μέρες μας. Ο ουρακοτάγκος είναι το μεγαλύτερο δενδρόβιο ζώο. Είναι μοναχικό και τα μικρά μένουν με τις μητέρες τους. Μπορούν να μείνουν σε ένα δέντρο για μια ολόκληρη μέρα. Τη νύχτα κοιμάται σε μια πλατφόρμα από φύλλα και κλαδιά που έχει φτιάξει οι ίδιος. Ζει στη νήσο Σουμάτρα, στην Ινδονησία.
Κατηγορία:Πρωτεύοντα
Ρίχαρντ Κουντενχόβε-Καλέργκι
Ο Ρίχαρντ Κουντενχόβε-Καλέργκι 16 Νοεμβρίου 1894-27 Ιουλίου 1972) ήταν Αυστριακός-Ιάπωνας πολιτικός, φιλόσοφος και κόμης. Πρωτοπόρος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, υπηρέτησε ως ιδρυτικός πρόεδρος της Πανευρωπαϊκής Ένωσης για 49 χρόνια. Οι γονείς του ήταν ο Χάινριχ Κουντενχόβε-Καλέργκι, Αυστρο-Ούγγρος διπλωμάτης, και η Μιτσούκο Αγιοάμα, κόρη ενός εμπόρου πετρελαίου, αρχαιοκαπήλου και γαιοκτήμονος στο Τόκυο. Γεννήθηκε με στην Ιαπωνία με το όνομα Αογιάμα Εϊγίρο. Έγινε Τσεχοσλοβακός πολίτης το 1919 και στη συνέχεια πήρε τη γαλλική υπηκοότητα από το 1939 την οποία κράτησε μέχρι τον θάνατό του.
ο Καλέργκι, στο έργο του που εξέδωσε, το Πανευρωπαϊκό Μανιφέστο το 1923, διατύπωσε την ιδέα μίας πολιτικά ενωμένης Ευρώπης. Ήταν ο ίδιος που πρότεινε το έργο του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, Ωδή στη Χαρά, ως ύμνο της Ευρώπης. Το 1950 υπήρξε ο πρώτος παραλήπτης του Βραβείου Καρλομάγνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί πολιτικοί Κατηγορία:Οικογένεια Καλλέργη
Ελικόπτερο
250px|μικρογραφία|δεξιά|Ελικόπτερο 1922 250px|μικρογραφία|δεξιά|Ελικόπτερο Bell 206 της αστυνομίας του Λος Άντζελες thumb|right|250px|HH-43 Huskie Ελικόπτερο (έλιξ + πτερόν) ονομάζεται το αεροσκάφος το οποίο, για την ανύψωσή του από το έδαφος και τη διατήρησή του σε πτήση, χρησιμοποιεί ένα ή περισσότερα οριζόντια (ή σχεδόν οριζόντια) στροφεία (έλικες). Οι κύριες διαφορές του από το αεροπλάνο είναι ότι αφ' ενός το μέσο που παρέχει την άντωση είναι κινούμενο (τα πτερύγια του στροφείου), σε αντίθεση με το αεροπλάνο που έχει σταθερά πτερύγια, και αφ' ετέρου ότι για την ανύψωσή και πτήση του δεν απαιτείται οριζόντια κίνηση, όπως στην πλειονότητα των αεροπλάνων. Έχει, επίσης τη δυνατότητα να κινείται προς κάθε κατεύθυνση, σε αντίθεση με το αεροπλάνο που κινείται μόνο προς τα εμπρός, και ακόμα μπορεί να αιωρείται (σχεδόν) ακίνητο στον αέρα. Οι ιδιότητές του αυτές το καθιστούν αναντικατάστατο ως μέσο εναέριας μεταφοράς σε περιορισμένους χώρους όπου η δυνατότητα ελιγμών είναι μικρή σε απομακρυσμένους τόπους όπου η κατασκευή αεροδρομίων δεν είναι εφικτή.
Λειτουργία του ελικοπτέρου
Λόγω του ιδιαίτερου τρόπου πτήσης, για την ανάπτυξη των ελικοπτέρων έπρεπε να αντιμετωπιστούν πολλά προβλήματα, καθώς απαιτούν περισσότερη ισχύ σε σχέση με τα αντίστοιχα αεροσκάφη σταθερών πτερυγίων του ίδιου βάρους. Λόγω της ροπής που δημιουργείται από την περιστροφή του κύριου έλικα, στο ελικόπτερο μονού έλικα είναι απαραίτητο να υπάρχει κάποιος μηχανισμός αντιστάθμισης της ροπής, συνήθως ένας δευτερεύων έλικας (tail rotor, ουριαίος ρότορας), που παράγει την ροπή αντιστάθμισης από την περιστροφή του κύριου έλικα, και επίσης παρέχει τον έλεγχο περιστροφής του ελικοπτέρου. Στα ελικόπτερα με δύο ρότορες που περιστρέφονται αντίθετα ο ένας από τον άλλο δεν απαιτείται δευτερεύον έλικας.
Τα ελικόπτερα είναι πιο πολύπλοκα στην λειτουργία τους από ότι αρχικά φαίνονται. Αεροδυναμικά, το ρεύμα αέρα που περνάει από την επιφάνεια του έλικα είναι πολύ δύσκολο να οριστεί και μετά από τόσα χρόνια έρευνας δεν έχει περιγραφεί ακόμα πλήρως. Η δυνατότητα ορισμού και πρόβλεψης των αεροδυναμικών χαρακτηριστικών του έλικα, είναι το κλειδί για την πρόβλεψη της απόδοσης του ελικοπτέρου επί συνόλου. Τα μακριά λεπτά στρεφόμενα (twist) πτερύγια, τα οποία αλλάζουν κλήση (flap up and down), είναι προσαρμοσμένα σε μια άρθρωση η οποία είναι προσκολλημένη στο σώμα του αεροσκάφους. Για να υπάρχει έλεγχος των αεροδυναμικών δυνάμεων του έλικα, η γωνία του κάθε πτερυγίου του έλικα αλλάζει ξεχωριστά καθώς αυτά περιστρέφονται. Ωστόσο, παρόλη την αεροδυναμική και μηχανολογική πολυπλοκότητα που έχει συνολικά το ελικόπτερο, υπάρχουν ακόμα και πολλές ομοιότητες με τα αεροσκάφη σταθερών πτερυγίων. Έτσι ο πιλότος χρησιμοποιεί τέσσερις βασικές λειτουργίες ελέγχου της πτήσης του ελικοπτέρου. Αυτές είναι ο κυκλικός μηχανισμός ελέγχου (cyclic pitch control), o γενικός μηχανισμός ελέγχου (collective pitch control), η διάταξη αυξομείωσης των στροφών του κινητήρα (throttle, γκάζι), καθώς και δυο πετάλια ελέγχου του μηχανισμού αντιστάθμισης της ροπής του κύριου έλικα (Antitorque Pedals). Ο κυκλικός μηχανισμός ελέγχου και o γενικός μηχανισμός ελέγχου, προορίζονται για τον έλεγχο των κινήσεων των πτερυγίων του κύριου έλικα.