cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βαϊάνα
Επικρίσεις
Η ταινία δέχθηκε επίσης επικρίσεις για το ότι λειτούργησε ως μια τουριστική διαφήμιση για τον Ειρηνικό. Κατηγορήθηκε για τη φετιχοποίηση των Πολυνησιακών νησιωτικών εθνών ως εξωτικά σημεία διακοπών, οι λαοί και ο πολιτισμός των οποίων υπάρχουν μόνο για την ψυχαγωγία ξένων λαών. Έγινε αντιληπτό ότι η συνεργασία που ξεκίνησε η Disney με τις Hawaiian Airlines για να προωθήσει την ταινία είχε αυτό ως κίνητρο, όπως επίσης και μια συνέντευξη της Αουλιί Κραβάλιο στους The New York Times, όπου μοιραζόταν ταξιδιωτικές συμβουλές για τους επισκέπτες στη Χαβάη. Οι επικριτές αυτών των προωθητικών τακτικών επικεντρώνονται στο πώς οι αρνητικές επιπτώσεις του τουρισμού έχουν καταστρέψει τις κοινότητες των ιθαγενών του Ειρηνικού, με αποτέλεσμα την περιβαλλοντική υποβάθμιση και εξαθλίωση.
Κεβίν Μαγιέρ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δεκαθλητές Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Γάλλοι Ολυμπιονίκες
Βαϊάνα
Επικρίσεις
Ο Κόλιν Φιλπ, ένας εκπαιδευτικός για την Πολυνησιακή ιστορία, σημείωσε ότι τα κανό ιστιοπλοΐας που χρησιμοποιήθηκαν από τους πρωταγωνιστές της ταινίας, πιστεύεται ότι είναι καμακού από τα Φίτζι και ότι οι καλλιτέχνες της ταινίας τα βάσισαν σε ένα από τα κανό που είδαν όταν επισκέφθηκαν τον οικισμό Κορόβα στη Λαουκάλα. Ο Φιλπ είπε ότι χρησιμοποιώντας αυτό το σχέδιο χωρίς την άδεια της κοινότητας της Κορόβα, μπορεί να θεωρηθεί ως παραβίαση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας των προγόνων τους.
Ο κοινωνικοπολιτισμικός ανθρωπολόγος του Πανεπιστημίου Brigham Young University–Hawaii, Τεβίτα Ο'Κάιλι, δήλωσε ότι «παρά τη σημαντικότητα του μηνύματος για τη δύναμη των κοριτσιών, η ταινία έχει ένα τεράστιο ψεγάδι. Δεν είχε συμμετρία λόγω της παράλειψης μιας ηρωικής θεάς. Η Disney κατέφυγε στη μείωση του ισχυρού Θεού Μάουι παρουσιάζοντάς τον ως έναν μονοδιάστατο, εγωιστή, οριακά καταχρηστικό και κακόβουλο ημίθεο για να προβάλει την πρωταγωνίστρια της ταινίας, Βαϊάνα». Συνέχισε εξηγώντας ότι «η παράλειψη μιας ηρωικής θεάς είναι σημαντική επειδή η Πολυνησία είναι ένας πολιτισμός με ένα τεράστιο πάνθεον με ισχυρές ηρωικές Θεές. Η Θεά Ίνα, η σύντροφος του Θεού Μάουι, δεν υπήρχε πουθενά στη μυθοπλαστική Βαϊάνα της Disney».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2016 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Ταινίες των Walt Disney Animation Studios Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρον Κλέμεντς Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζον Μάσκερ Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Υποθαλάσσια μυθοπλασία Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2016
Καουάι Λέοναρντ
Ο Καουάι Άντονι Λέοναρντ (αγγλ.: Kawhi Anthony Leonard, γεννήθηκε 29 Ιουνίου 1991) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται με τους Λος Άντζελες Κλίπερς στο Αμερικανικό πρωτάθλημα NBA στη θέση του σμολ φόργουορντ.
Σταδιοδρομία
Ο Λέοναρντ έπαιξε δύο σεζόν στο κολεγιακό πρωτάθλημα με το Σαν Ντιέγκο, όπου αναδείχθηκε στην δεύτερη κορυφαία πεντάδα (consensus All-American second-team) ως δευτεροετής. Επιλέχθηκε στην 15η θέση του ντράφτ το 2011 από τους Ιντιάνα Πέισερς, οι οποίοι τον αντάλλαξαν την ίδια ημέρα στους Σαν Αντόνιο Σπερς.
Με τους Σπερς, ο Λέοναρντ κέρδισε το πρωτάθλημα του NBA το 2014, οπότε και αναδείχθηκε MVP των Τελικών. Μετά από επτά σεζόν με τους Σπερς, ο Λέοναρντ ανταλλάχθηκε στους Τορόντο Ράπτορς το 2018. Το 2019 οδήγησε τους Ράπτορς στο πρώτο πρωτάθλημα NBA στην ιστορία τους, κόντρα στους Γκόλντερν Στέιτ Ουόριορς, κερδίζοντας παράλληλα το δεύτερο προσωπικό του βραβείο του MVP των Τελικών, αφού ολοκλήρωσε την σειρά των τελικών έχοντας 28,5 πόντους, 9,8 ριμπάουντ, 2,4 ασίστ, 2 κλεψίματα και 1,2 κοψίματα μέσο όρο σε 40,5 λεπτά συμμετοχής.
Ο Λέοναρντ έχει αναδειχθεί τέσσερις φορές All-Star, και έχει επιλεγεί δύο φορές στη Καλύτερη Πεντάδα της Χρονιάς. Έχει αναδειχθεί έξι φορές στις Καλύτερες Αμυντικές Πεντάδες του ΝΒΑ, ενώ έχει κερδίσει το βραβείο του Κορυφαίου Αμυντικού του ΝΒΑ το 2015 και το 2016. Το προσωνύμιό του είναι "The Claw" (ή "The Klaw"), το οποίο απέκτησε για την ικανότητά του στο ball-hawking (γράπωμα και κλέψιμο της μπάλας από την αντίπαλη ομάδα).
Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωση 75 χρόνων ιστορίας του.
Στατιστικά
Μέσοι Όροι Κανονικής Περιόδου
Μέσοι Όροι Πλέι-οφ
† Σεζόν κατά την οποία ο Λέοναρντ αναδείχθηκε Πρωταθλητής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τορόντο Ράπτορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαν Αντόνιο Σπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Κλίπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA)
Άννα Μαρία της Ορλεάνης
Η Άννα Μαρία (γαλλ. Anne-Marie d'Orléans, 27 Αυγούστου 1669 – 26 Αυγούστου 1728) του Οίκου της Ορλεάνης ήταν κόρη του Δούκα της Ορλεάνης και βασίλισσα και αντιβασίλισσα της Σαρδηνίας.
Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε στο Ανάκτορο του Σαιν-Κλου το 1669. Ήταν η κόρη του Φιλίππου Α΄ της Ορλεάνης, μικρότερου αδερφού του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, και της Ερριέττας της Αγγλίας, της νεότερης από τις κόρες του Καρόλου Α΄ της Αγγλίας. Η μητέρα της πέθανε στο Ανάκτορο του Σαιν-Κλου δέκα μήνες μετά την γέννησή της. Ένα χρόνο αργότερα, ο πατέρας της παντρεύτηκε την εικοσάχρονη Ελισάβετ Καρλόττα του Παλατινάτου, η οποία δέθηκε πολύ με τις προγονές της. Ο ετεροθαλής αδελφός της Φίλιππος της Ορλεάνης, ο μελλοντικός αντιβασιλέας της Γαλλίας, γεννήθηκε από τον δεύτερο γάμο του πατέρα της. Η μητριά της αργότερα την περιέγραψε ως μια από τις πιο συμπαθητικές και ενάρετες γυναίκες.
Ο γάμος
εναλλ.=ritratto di collezione privata tratto dalla sua biografia scritta da M.Teresa Reineri e pubblicata da Centro Studi Piemontesi, Torino 2006|αριστερά|μικρογραφία|Η Άννα Μαρία πριν το γάμο της. Για να κρατήσει τη γαλλική επιρροή στα ιταλικά κράτη, ο θείος της, Λουδοβίκος ΙΔ΄, κανόνισε να παντρευτεί στην ηλικία των δεκαπέντε ετών με τον Βίκτωρα Αμεδαίο Β΄ της Σαβοΐας, τότε Δούκα της Σαβοΐας, αργότερα Βασιλιά της Σικελίας και, στη συνέχεια, της Σαρδηνίας.
Ο δι' αντιπροσώπου γάμος της Άννας Μαρίας και του Βίκτωρα Αμεδαίου έλαβε χώρα στις Βερσαλλίες στις 10 Απριλίου 1684, μια μέρα μετά την υπογραφή του συμβολαίου του γάμου. Ο γαμπρός που της υποσχέθηκαν εκπροσωπήθηκε από τον ξάδελφό του, Λουδοβίκου Αυγούστου των Βουρβόνων, Δούκα του Μαιν. Ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ της έδωσε για προίκα 900.000 λίρες.
Ο Δούκας της Ορλεάνης συνόδευσε την κόρη του μέχρι το Ζυβισύ-συρ-Ορζ (18 χλμ. νότια του Παρισιού), και η Φραγκίσκη Μαρία της Λωρραίνης, Κόμισσα της Λιλμπόν, τη συνόδευσε σε όλη τη διαδρομή μέχρι τη Σαβοΐα. Γνώρισε τον σύζυγό της, τον Βίκτωρα στο Σαμπερύ στις 6 Μαΐου, και ο αυτοπρόσωπος γάμος τους τελέσθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο της Γκρενόμπλ. Δύο ημέρες αργότερα, οι νεόνυμφοι έκαναν την "θριαμβευτική είσοδο" στο Τορίνο.
Το πρώτο από τα οκτώ παιδιά που γέννησε ήταν η Μαρία Αδελαΐδα, η γέννηση της οποίας παραλίγο να κοστίσει τη ζωή του Άννα Μαρία, στην οποία αμέσως χορηγήθηκε άλειμμα άγιου μύρου. Η Μαρία Αδελαΐδα αργότερα παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο, Δούκα της Βουργουνδίας, εγγονό του Λουδοβίκου ΙΔ΄, το 1697, και έγινε η μητέρα του Λουδοβίκου ΙΕ΄. Αλλά τόσο η ίδια όσο και ο σύζυγός της πέθαναν, πριν καταφέρουν να ανέλθουν στο θρόνο.
Ο γάμος κανονίστηκε με τη βοήθεια του Στρατάρχη Ντε Τεσσέ και της Ζαν Μπατίστ ντ' Αλμπρέ ντε Λυν, Κόμισσα του Βερρύ, η οποία ήταν η ερωμένη του Βίκτωρα Αμεδαίου από το 1689 έως το 1700.
Σύζυγος του βασιλιά.
αριστερά|μικρογραφία|Η Άννα Μαρία της Σαβοΐας. Με το θάνατο του πατέρα της, τον Ιούνιο του 1701, ο ετεροθαλής αδελφός της έγινε ο νέος δούκας της Ορλεάνης. Στις 2 Νοεμβρίου 1701, η τρίτη κόρη της, η Μαρία Λουίζα, που τότε ήταν μόλις δεκατριών χρονών, παντρεύτηκε τον Φίλιππο, Δούκα του Ανζού, ο οποίος μόλις είχε γίνει ο βασιλιάς της Ισπανίας. Η νεαρή Πριγκίπισσα θα γίνει αντιβασίλισσα της Ισπανίας, ενώ ο σύζυγός της ήταν μακριά στην εξοχή, στην Ιταλία.
Παρά το γαμήλιο δεσμό του με τη Γαλλία, ο Βίκτωρ Αμεδαίος προσχώρησε στην αντιγαλλική πλευρά στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής. Το 1706 το Τορίνο πολιορκήθηκε από τις γαλλικές δυνάμεις υπό τις διαταγές του ετεροθαλή αδερφού της Άννας Μαρίας, Φιλίππου της Ορλεάνης, και από τις ισπανικές δυνάμεις του ξαδέρφου της και κουνιάδου της Φιλίππου Ε΄. Αυτή και οι γιοι της, Βίκτωρ Αμεδαίος και Κάρολος Εμμανουήλ, αναγκάστηκαν να φύγουν από την πόλη.
Όταν ο πόλεμος τελείωσε το 1713 με την Συνθήκη της Ουτρέχτης, ο Βίκτωρ Αμεδαίος έλαβε το Βασίλειο της Σικελίας, που μέχρι τότε βρισκόταν υπό ισπανική κατοχή. Η μητριά της Άννας Μαρίας, Δούκισσα της Ορλεάνης, έγραψε: Ούτε θα κερδίσω ούτε θα χάσω από την ειρήνη, αλλά το μόνο πράγμα που θα απολαύσω είναι να δω τη Δούκισσα μας της Σαβοΐας να γίνεται βασίλισσα, γιατί την αγαπώ σαν να ήταν κόρη μου... Αυτός αναγκάστηκε να ανταλλάξει την εξουσία της Σικελίας για τη λιγότερο σημαντική εξουσία της Σαρδηνίας το 1720, αλλά διατήρησε τον τίτλο του βασιλιά.
Ως σύζυγος του Βασιλιά της Σαβοΐας, η Άννα Μαρία διαχειριζόταν το Βασιλικό Παλάτι του Τορίνο, τη Βίλα της Βασίλισσας, της οποίας τον επανασχεδιασμό ανέθεσε στον Φιλίππο Γιουβάρρα, και τα νεόκτιστα Διαμερίσματα για κυνηγούς του Στουπινίτζι (κι αυτό σχέδιο του Γιουβάρρα).
Η Άννα Μαρία πέθανε από καρδιακή ανεπάρκεια στη βίλα της, στις 26 Αυγούστου 1728, μια ημέρα πριν από τα 59α γενέθλιά της. Θάφτηκε στη Βασιλική της Σουπέργκα, στο Τορίνο, όπου είναι θαμμένα και όλα τα παιδιά της, με εξαίρεση τη Μαρία Αδελαΐδα και τη Μαρία Λουίζα.
Ο σύζυγός της, ο Βίκτωρ Αμεδαίος Β΄, παραιτήθηκε υπέρ του γιου του το 1730, και πέθανε δύο χρόνια αργότερα στο Μονκαλιέρι, έχοντας ξαναπαντρευτεί μοργανατικά.
Ιακωβιτική διαδοχή
Από το 1714 μέχρι το 1720, η Άννα Μαρία της Ορλεάνης ήταν η πιθανολογούμενη κληρονόμος στις Ιακωβιτικές διεκδικήσεις των θρόνων της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ιρλανδίας. Οι διεκδικήσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν στα χρόνια της από τον Ιάκωβο Φραγκίσκο Εδουάρδο Στιούαρτ ("Παλαιό Διεκδικητή", γιο του Ιακώβου Β΄). Η Άννα Μαρία έγινε η πιθανολογούμενη  διάδοχος με το θάνατο της αδελφής του Ιακώβου, Άννας της Μεγάλης Βρετανίας, το 1714. Αντικαταστάθηκε ως κληρονόμος με τη γέννηση του γιου του Παλιού Διεκδικητή, Καρόλου Εδουάρδου Στιούαρτ, στις 31 δεκεμβρίου 1720. Ο Κάρολος Εδουάρδος και ο αδελφός του, ο Καρδινάλιος Στιούαρτ, πέθαναν και οι δυο χωρίς νόμιμους απογόνους, και έτσι οι απόγονοι της Άννας Μαρίας της Ορλεάνης κληρονόμησαν τις Ιακωβίτικες αξιώσεις, δηλαδή το να κληρονομήσουν το βρετανικό στέμμα, αν δεν ήταν σε ισχύ η Πράξη του Διακανονισμού, η οποία εξαιρούσε τις απαιτήσεις των καθολικών Στιούαρτ και του Οίκου της Ορλεάνης, και έδινε το θρόνο στους πιο κοντινούς προτεστάντες συγγενείς, τον Οίκο του Αννόβερου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Βίκτωρα Αμεδαίο Β΄ της Σαβοΐας, μετέπειτα της Σαρδηνίας, και απέκτησε οκτώ παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας Κατηγορία:Βασίλισσες της Σικελίας Κατηγορία:Δούκισσες της Σαβοΐας Κατηγορία:Βασίλισσες της Σαρδηνίας
Βαρικό Φλώρινας
Το Βαρικό  (παλαιότερη ονομασία Μόκρενη ) είναι ορεινό χωριό στη νοτιότερη άκρη του νομού Φλώρινας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Βαρικό βρίσκεται στα όρια των νομών Φλώρινας, Καστοριάς, Κοζάνης στους πρόποδες του όρους Βέρνου και ΝΔ. της λίμνης Χειμαδίτιδας. Απέχει 41 χλμ. Α. από την Καστοριά, 29 χλμ. ΝΔ. από το Αμύνταιο και 18 χλμ. ΒΔ. από την Πτολεμαϊδα. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την κτηνοτροφία και τη γεωργία, φημίζεται μάλιστα για την ποικιλία των φασολιών που καλλιεργεί καθώς και για την ιτιόβεργα, από την οποία οι ντόπιοι καλαθοπλέκτες κατασκευάζουν πανέμορφα καλάθια. Στο χωριό δραστηριοποιείται Πολιτιστικός Σύλλογος που ιδρύθηκε το 1983 και διαθέτει 4 χορευτικά τμήματα, τμήματα ζωγραφικής, χειροτεχνίας, καλαθοπλεκτικής, καράτε διοργανώνει κάθε χρόνο το τοπικό Καρναβάλι.
Από τον Ιανουάριο του 2016 λειτουργεί η βιβλιοθήκη του Δικτύου Εθελοντών «Δημοσιογράφοι σε δράση» (Journalists Acting) στο χώρο του Δημοτικού Σχολείου Βαρικού, που δημιουργήθηκε με τη συνδρομή εταιρειών, του Δήμου Αμυνταίου, την Κοινότητα Βαρικού και το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων Βαρικού.
Ονομασία - Διοικητικά
Το χωριό μέχρι το 1926 ονομαζόταν Μόκραινη οπότε και μετονομάστηκε σε Βαρικό, ενώ μεταξύ 1941 και 1942 αποσπάται και προσαρτάται μεταξύ των νομών Φλωρίνης και Καστοριάς. Από το 2010, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Βαρικού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Βαρικού του Δήμου Αμυνταίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 638 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Αμυνταίου
Κάρολος της Βαυαρίας
Ο Κάρολος (γερμ. Karl, 1 Απριλίου 1874 - 9 Μαΐου 1927) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν πρίγκιπας της Βαυαρίας και υποστράτηγος του στρατού της Βαυαρίας.
Βιογραφία
Ο Κάρολος Μαρία Λεοπόλδος γεννήθηκε στη Βίλλα Άμσεε, κοντά στο Λίνταου της Βαυαρίας και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Γ΄ της Βαυαρίας και της Μαρίας Θηρεσίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φερδινάνδου Καρόλου Βίκτωρα της Αυστρίας, Πρίγκηπα της Μόντενα.
Όπως και ο μεγαλύτερος αδελφός του, υπηρέτησε στο στρατό της Βαυαρίας και ανήλθε στην ιεραρχία ως το βαθμό του υποστράτηγου. Απεβίωσε στο Μόναχο και τάφηκε στην κρύπτη του Ναού Φράουενκιρχε της πόλης.
Αναφορές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Μάχη του Μπαχμούτ
Η Μάχη του Μπαχμούτ είναι μια σειρά στρατιωτικών συγκρούσεων μέσα και κοντά στην πόλη Μπαχμούτ μεταξύ των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων και των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ντονμπάς. Ενώ ο βομβαρδισμός του Μπαχμούτ ξεκίνησε τον Μάιο του 2022, η κύρια επίθεση προς την πόλη ξεκίνησε την 1η Αυγούστου του 2022 όταν οι ρωσικές δυνάμεις προέλασαν από την Ποπάσνα με κατεύθυνση το Μπαχμούτ μετά από ουκρανική οπισθοχώρηση από το μέτωπο.
Η κύρια δύναμη επίθεσης αποτελείται κυρίως από μισθοφόρους της ρωσικής παραστρατιωτικής οργάνωσης Ομάδας Βάγκνερ, που υποστηρίζονται από τακτικά ρωσικά στρατεύματα και αυτονομιστικές στρατιωτικές μονάδες του Λουγκάνσκ και του Ντόνεσκ.
Από τα τέλη του 2022, μετά τις αντεπιθέσεις της Ουκρανίας στο Χάρκοβο και τη Χερσώνα, το μέτωπο Μπαχμούτ- Σολεντάρ έγινε σημαντικό επίκεντρο του πολέμου, αποτελώντας μία από τις λίγες πρώτες γραμμές στην Ουκρανία όπου η Ρωσία παρέμεινε σε επίθεση.
Οι επιθέσεις στην πόλη εντάθηκαν τον Νοέμβριο του 2022, καθώς οι ρωσικές δυνάμεις ενισχύθηκαν από μονάδες που αναπτύχθηκαν από το μέτωπο της Χερσώνας, μαζί με νεοσύλλεκτους. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, μεγάλο μέρος της πρώτης γραμμής ήταν πόλεμος χαρακωμάτων, με τις δύο πλευρές να έχουν υψηλές απώλειες χωρίς καμία σημαντική πρόοδο. Οι ρωσικές δυνάμεις κατάφεραν με τη χρήση πυροβολικού και συνεχείς επιθέσεις να ελέγξουν ολόκληρη την πόλη τις 20 Μαΐου 2023.
Η ένταση των μαχών στο Μπαχμούτ έχει συγκριθεί με τον Α' και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ιστορικό
αριστερά|μικρογραφία|Μια πολυκατοικία στο Μπαχμούτ μετά από ρωσικό βομβαρδισμό.
Το Μπαχμούτ, παλαιότερα γνωστό ως Αρτεμίνσκ, ήταν ο τόπος της μάχης του Αρτεμίνσκ το 2014 μεταξύ της Ουκρανίας και της αυτοαποκαλούμενης αυτονομιστικής Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ. Οι φιλορώσοι αυτονομιστές είχαν καταλάβει τμήματα της πόλης κατά τη διάρκεια των φιλορωσικών αναταραχών του 2014 στην Ουκρανία τον Απρίλιο, και μια ουκρανική μονάδα ειδικών δυνάμεων μαζί με την Εθνική Φρουρά στάλθηκαν για να εκδιώξουν τους αυτονομιστές, οι οποίοι εκδιώχθηκαν στα περίχωρα της πόλης όπου οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν μέχρι τον Ιούλιο του 2014, όταν τελικά υποχώρησαν από την περιοχή.
Κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022, ένας βασικός ρωσικός στόχος ήταν να καταλάβει την περιοχή του Ντονμπάς, που αποτελείται από τις περιφέρειες του Ντόνετσκ και του Λουχάνσκ. Η αρχική ώθηση για το Μπαχμούτ ήταν μέρος μιας προσπάθειας να περικυκλωθούν οι ουκρανικές δυνάμεις στο Σιεβιεροντονέτσκ - Lysychansk, μαζί με μια άλλη ώθηση από την κατεύθυνση του Λυμάν, θα δημιουργούσε έναν θύλακα και θα παγίδευε εκεί τις ουκρανικές δυνάμεις. Από τις 17 Μαΐου, οι ρωσικές δυνάμεις άρχισαν να βομβαρδίζουν το Μπαχμούτ, σκοτώνοντας πέντε άτομα, μεταξύ των οποίων ένα παιδί δύο ετών.
Μετά την πτώση της Ποπάσνα στις 22 Μαΐου, οι ουκρανικές δυνάμεις αποσύρθηκαν από την πόλη για να ενισχύσουν τις θέσεις στο Μπαχμούτ. Εν τω μεταξύ, οι ρωσικές δυνάμεις κατάφεραν να προχωρήσουν στον αυτοκινητόδρομο Μπαχμούτ-Lysychansk, θέτοντας σε κίνδυνο τα εναπομείναντα ουκρανικά στρατεύματα στην περιοχή Lysychansk-Sievierodonetsk. Το ρωσικό σημείο ελέγχου κατά μήκος του αυτοκινητόδρομου κατεδαφίστηκε αργότερα, αν και οι μάχες ξανάρχισαν στις 30 Μαΐου κατά μήκος του αυτοκινητόδρομου Kostiantynivka - Μπαχμούτ, όπου οι ουκρανικές δυνάμεις υπερασπίστηκαν με επιτυχία τον αυτοκινητόδρομο.
Ο βομβαρδισμός του Μπαχμούτ συνεχίστηκε τον υπόλοιπο Ιούνιο και Ιούλιο, κλιμακούμενος μετά την έναρξη της μάχης του Σίβερσκ στις 3 Ιουλίου. Μετά τις μάχες του Sievierodonetsk και του Lysychansk στις αρχές Ιουλίου, οι ρωσικές και αυτονομιστικές δυνάμεις κατέλαβαν όλη την περιφέρεια Λουχάνσκ και το πεδίο της μάχης μετατοπίστηκε προς τις πόλεις Μπαχμούτ και Σολεντάρ. Στις 25 Ιουλίου, οι ουκρανικές δυνάμεις αποσύρθηκαν από τον ηλεκτρικό σταθμό Vuhlehirska, μαζί με την κοντινή πόλη Novoluhanske, δίνοντας στις ρωσικές και αυτονομιστικές δυνάμεις ένα «μικρό τακτικό πλεονέκτημα» έναντι του Μπαχμούτ. Δύο μέρες αργότερα στις 27 Ιουλίου, οι βομβαρδισμοί στο Μπαχμούτ είχαν τρεις πολίτες νεκρούς και τραυματίες άλλους τρεις.
Πριν από τη μάχη στο Μπαχμούτ, ο Ουκρανός ταξίαρχος Oleksandr Tarnavskiy ισχυρίστηκε ότι η Ρωσία είχε ένα πλεονέκτημα ανθρώπινου δυναμικού πέντε προς έναν έναντι της Ουκρανίας κατά μήκος του ανατολικού μετώπου.
Πρόωρος βομβαρδισμός και ρωσική κατάληψη (Αύγουστος-Οκτώβριος 2022)
Την 1η Αυγούστου, οι ρωσικές δυνάμεις εξαπέλυσαν μαζικές χερσαίες επιθέσεις σε οικισμούς νότια και νοτιοανατολικά του Μπαχμούτ. Τόσο το ρωσικό υπουργείο Άμυνας όσο και η φιλορωσική ιστοσελίδα Telegram ισχυρίστηκαν ότι η μάχη του Μπαχμούτ είχε ξεκινήσει. Την επόμενη μέρα, η Ουκρανία ανέφερε ότι οι ρωσικές δυνάμεις αύξησαν τις αεροπορικές επιδρομές και τους βομβαρδισμούς του Μπαχμούτ, ξεκινώντας μια χερσαία επίθεση στο νοτιοανατολικό τμήμα της πόλης. Στις 4 Αυγούστου, μισθοφόροι της Ομάδας Βάγκνερ κατάφεραν να σπάσουν τις ουκρανικές άμυνες και να φτάσουν στην οδό Πατρίς Λουμούμπα στα ανατολικά προάστια του Μπαχμούτ. Τις επόμενες ημέρες, οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν να πιέζουν προς το Μπαχμούτ από το νότο, με το ουκρανικό γενικό επιτελείο να δηλώνει στις 14 Αυγούστου ότι οι ρωσικές δυνάμεις είχαν «μερική επιτυχία» κοντά στο Μπαχμούτ, αλλά δεν προσέφεραν λεπτομέρειες.
Νυχτερινοί βομβαρδισμοί στο κέντρο της πόλης στις 21 Σεπτεμβρίου έκαψαν το Παλάτι Πολιτισμού Μαρτινόφ, όπου λειτουργούσε το αρχηγείο ανθρωπιστικής βοήθειας. Κατά την κατάσβεση της πυρκαγιάς βομβαρδίστηκε η τοπική πυροσβεστική υπηρεσία, η οποία ανέφερε ότι δύο μέλη του προσωπικού τραυματίστηκαν και υπέστησαν ζημιές σε εξοπλισμό. Τη νύχτα, ένα πενταόροφο κτίριο καταστράφηκε μερικώς από ρωσικούς βομβαρδισμούς. Μια ρωσική πυραυλική επίθεση στις 22 Σεπτεμβρίου κατέστρεψε την κύρια γέφυρα του Μπαχμούτ που διχοτομεί την πόλη, διακόπτοντας τόσο τα ταξίδια των πολιτών όσο και την ουκρανική στρατιωτική επιμελητεία.
Στις 7 Οκτωβρίου, οι ρωσικές δυνάμεις προχώρησαν στα χωριά Zaitseve και Opytne στα νότια και νοτιοανατολικά προάστια του Μπαχμούτ, ενώ στις 10 Οκτωβρίου, το υπουργείο Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου ισχυρίστηκε ότι τα ρωσικά στρατεύματα προχώρησαν πιο κοντά στο Μπαχμούτ. Στις 12 Οκτωβρίου, οι ρωσικές δυνάμεις ισχυρίστηκαν ότι κατέλαβαν το Opytne, που βρίσκεται 3 χλμ νότια του Μπαχμούτ και του Ivanhrad, αν και αυτές οι πόλεις εξακολουθούσαν να αμφισβητούνται. Ουκρανικές πηγές ανέφεραν ότι μια μικρή αντεπίθεση στις 24 Οκτωβρίου απώθησε τις ρωσικές δυνάμεις από ορισμένα εργοστάσια στα ανατολικά προάστια της πόλης, κατά μήκος της οδού Πατρίς Λουμούμπα.
Χειμερινή κλιμάκωση (Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2022)
μικρογραφία|Ένα ουκρανικό όρυγμα κατά τη διάρκεια της μάχης, Νοέμβριος 2022 μικρογραφία|Ένας Ουκρανός στρατιώτης σε μια τάφρο κοντά στο Μπαχμούτ, Νοέμβριος 2022 Στις αρχές Νοεμβρίου, μεγάλο μέρος των μαχών γύρω από το Μπαχμούτ είχε περιέλθει σε συνθήκες πολέμου χαρακωμάτων, με καμία από τις δύο πλευρές να σημειώνει σημαντικές επιτυχίες και εκατοντάδες απώλειες να αναφέρονται καθημερινά εν μέσω σφοδρών βομβαρδισμών και πυρών πυροβολικού. Την 1η Νοεμβρίου, ο Ουκρανός δημοσιογράφος Γιούρι Μπουτούσοφ περιέγραψε την εξελισσόμενη φύση της μάχης σε μια συνέντευξη. Ο Μπουτούσοφ σημείωσε ότι οι ρωσικές δυνάμεις είχαν τεράστιες απώλειες κάθε μέρα στο Μπαχμούτ και στα περίχωρά του από τις αρχές Μαΐου, αλλά επέμεινε ότι προσάρμοζαν τις τακτικές τους ενάντια στους ολοένα και πιο εξουθενωμένους Ουκρανούς υπερασπιστές. Σημείωσε ότι οι Ρώσοι συγκέντρωναν πολλές μικρές ομάδες πεζικού για να σπάσουν τις γραμμές άμυνας σε στενά τμήματα του μετώπου.
Οι ρωσικές δυνάμεις παραβίασαν τις γραμμές άμυνας κατά μήκος της νότιας πλευράς του Μπαχμούτ, καταλαμβάνοντας τα χωριά Andriivka, Ozarianivka και Zelenopillia και πραγματοποιώντας μικρές προόδους στο Opytne μέχρι τις 28-29 Νοεμβρίου. Οι μισθοφόροι της Βάγκνερ επιτέθηκαν στην Κουργιουμίβκα, δίπλα στην Οζαριανίβκα, με ορισμένους Ρώσους δημοσιογράφους να ισχυρίζονται ότι ο οικισμός κατελήφθη. Οι ρωσικές δυνάμεις επιτέθηκαν επίσης σε ουκρανικές θέσεις νοτιοανατολικά του Μπαχμούτ. Στις 3 Δεκεμβρίου, ο Σέρχι Τσερεβάτι, εκπρόσωπος της Ανατολικής Διοίκησης της Ουκρανίας, περιέγραψε το μέτωπο του Μπαχμούτ ως την πιο αιματηρή, σκληρή και βάναυση μάχη στον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο μέχρι στιγμής, προσθέτοντας ότι οι Ρώσοι είχαν πραγματοποιήσει 261 επιθέσεις πυροβολικού μόνο την προηγούμενη μέρα.
Την ίδια μέρα, ένας εθελοντής της Γεωργίας είπε στα μέσα ενημέρωσης ότι μια ομάδα Γεωργιανών εθελοντών είχε περικυκλωθεί κατά τη διάρκεια συγκρούσεων κοντά στο Μπαχμούτ. Ο διοικητής τραυματίστηκε και πέντε ή έξι εθελοντές, που υπηρετούσαν στην 57η Ταξιαρχία της Ουκρανίας, είχαν σκοτωθεί, κάτι που ώθησε την πρόεδρο της Γεωργίας Σαλομέ Ζουραμπισβίλι να εκφράσει τα συλλυπητήρια της. Στις 6–7 Δεκεμβρίου, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ισχυρίστηκε ότι οι δυνάμεις τους, συμπεριλαμβανομένων των μισθόφορων της Βάγκνερ, είχαν αποκρούσει με επιτυχία τις ουκρανικές αντεπιθέσεις νότια του Μπαχμούτ. Ο διοικητής του τάγματος Svoboda της Εθνοφρουράς της Ουκρανίας, υπερασπιζόμενος τη νότια πλευρά του Μπαχμούτ, δήλωσε ότι πολεμούσαν για κάθε θάμνο και προέβλεψε ότι η Ρωσία θα δυσκολευτεί να ξεπεράσει ένα κανάλι πάνω και πίσω από την Kudriumivka.
Στις 9 Δεκεμβρίου, ο πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι κατηγόρησε τη Ρωσία ότι κατέστρεψε το Μπαχμούτ, αποκαλώντας την άλλη μια πόλη του Ντονμπάς που ο ρωσικός στρατός μετέτρεψε σε καμένα ερείπια. Ο πρώην στρατιώτης και αυτόπτης μάρτυρας της μάχης Πέτρο Στόουν αποκάλεσε το μέτωπο του Μπαχμούτ "κρεατομηχανή", λέγοντας ότι οι Ρώσοι κάλυπταν το Μπαχμούτ με πυρά 24 ώρες το 24ωρο. Στρατιώτες της 24ης ΜηχανοκίνητηςΤαξιαρχίας της Ουκρανίας αφηγήθηκαν πρόσφατες εμπλοκές στο πεδίο της μάχης στα μέσα ενημέρωσης, όπως μια πολυήμερη μάχη με 50 Ρώσους στρατιώτες σε μια δεντροστοιχία όπου σε ορισμένα σημεία "είμασταν μόνο 100 μέτρα μακριά". Ουκρανοί στρατιώτες ισχυρίστηκαν ότι τα ρωσικά στρατεύματα πρώτης γραμμής συχνά επιτέθηκαν με μικρή υποστήριξη από τανκ, με μισθοφόρους της Βάγκνερ να χρησιμεύουν ως κύρια στρατεύματα επίθεσης και ανεπαρκώς εξοπλισμένοι Ρώσοι νεοσύλλεκτοι να κρατούν αμυντικές θέσεις. Ένας Ουκρανός στρατιώτης ισχυρίστηκε ότι το 80 %του εναπομείναντος άμαχου πληθυσμού, που επιζούσε στα υπόγεια και προμηθεύονταν από κινητά φορτηγά παντοπωλείου που εισέρχονται περιοδικά στην πόλη, ήταν φιλορώσοι. μικρογραφία|Ένα 9K22 Tunguska της 30ης Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας στην περιοχή του Μπαχμούτ. Στις 11–13 Δεκεμβρίου, ρωσικές πηγές ισχυρίστηκαν ότι μισθοφόροι της Βάγκνερ είχαν παραβιάσει την άμυνα στο ανατολικό Μπαχμούτ, καταλαμβάνοντας το βόρειο τμήμα της οδού Fyodor Maksimenko στην περιοχή Zabakhmutka και έχοντας προχωρήσει κατά μήκος της οδού Πατρίς Λουμούμπα στη βιομηχανική ζώνη, καταλαμβάνοντας πλήρως το εργοστάσιο Siniat ALC. Στα περίχωρα, η Βάγκνερ φέρεται επίσης να εισέβαλε στο Πιντόροντνε, που βρίσκεται στη βορειοανατολική πλευρά του Μπαχμούτ, και έκανε μικρές προόδους εν μέσω σφοδρών μαχών στο Opytne, στη νότια προσέγγιση του Μπαχμούτ. Οι ισχυρισμοί για ρωσικές προόδους δεν επαληθεύτηκαν ανεξάρτητα εκείνη την εποχή, αλλά το ουκρανικό Γενικό Επιτελείο επιβεβαίωσε τις συγκρούσεις στο Bakhmutske, το Soledar και το Pidhorodne, αν και ισχυρίστηκε ότι απέκρουσε όλες τις επιθέσεις. Στις 11 Δεκεμβρίου μια σιδηροδρομική γέφυρα πάνω από τον αυτοκινητόδρομο E40 (M-03) βόρεια του Μπαχμούτ καταστράφηκε. οι Ρώσοι κατηγόρησαν τους Ουκρανούς ότι το κατεδάφισαν για να εμποδίσουν τη μελλοντική ρωσική προέλαση προς το Σλοβιάνσκ. Περίπου την ίδια περίοδο, προέκυψαν φήμες ότι η 93η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία επρόκειτο να αποχωρήσει από το Μπαχμούτ λόγω των μεγάλων απωλειών. Η ουκρανική ανώτατη διοίκηση δεν επιβεβαίωσε ούτε διέψευσε τις φήμες, αλλά διευκρίνισε ότι υπήρχαν προγραμματισμένες εναλλαγές, αναδιάταξη μονάδων σε άλλα μέτωπα.
Στις 13 Δεκεμβρίου, ρωσικές πηγές υποστήριξαν ότι είχαν ξεκινήσει αστικές οδομαχίες στους ανατολικούς και νοτιοανατολικούς τομείς του Μπαχμούτ, ιδιαίτερα κατά μήκος της λεωφόρου Pershotravnevyy μέχρι την οδό Dobroliubova στη Zabakhmutka, ενώ ισχυρίστηκαν επίσης ότι το 90% του Opytne είχε καταληφθεί εν μέσω σκληρής ουκρανικής αντίστασης. Το ουκρανικό Γενικό Επιτελείο δήλωσε ότι απέκρουσε επιτυχώς επιθέσεις βορειοανατολικά και νότια του Μπαχμούτ από τις κατευθύνσεις Soledar και Kurdiumivka, αντίστοιχα. Στις 17 Δεκεμβρίου, εμφανίστηκε στο διαδίκτυο ένα βίντεο από χαρακώματα στο κέντρο του Μπαχμούτ, που υποδεικνύουν ότι οι Ουκρανοί υπερασπιστές προετοιμάζονταν για αστική μάχη.
Στις 18–19 Δεκεμβρίου, οι ουκρανικές δυνάμεις, αντεπιτέθηκαν κατά μήκος της οδού Fyodor Maksimenko και απώθησαν τις δυνάμεις της Βάγκνερ πίσω στα ανατολικά προάστια της προαστιακής περιοχής, εν μέσω συγκρούσεων στους δρόμους. Εν τω μεταξύ, η Ομάδα Κρούσης Κοινών Δυνάμεων της Ουκρανίας ανέφερε ότι απώθησε καθημερινά «πέντε έως επτά» ρωσικές ομάδες διείσδυσης κοντά στο Μπαχμούτ. Ένας Ουκρανός διοικητής ανέφερε ότι μια πληθώρα drone επέτρεψε γρήγορες απαντήσεις σε μικρές ρωσικές επιθέσεις στα περίχωρα, ενώ ισχυρίστηκε επίσης ότι η Ρωσία δεν έλεγχε την ανατολική βιομηχανική ζώνη του Μπαχμούτ. Το Ινστιτούτο για τη Μελέτη του Πολέμου (ISW), μια δυτική δεξαμενή σκέψης και παρατηρητής πολέμου, δεν μπόρεσε να επαληθεύσει ανεξάρτητα τον ισχυρισμό ότι η Ουκρανία έλεγχε πλήρως τα περίχωρα εκείνη την εποχή.
Στις 20–21 Δεκεμβρίου, ο Πρόεδρος Ζελένσκι πραγματοποίησε μια απροειδοποίητη επίσκεψη στο μέτωπο του Μπαχμούτ, όπου συναντήθηκε με στρατιώτες, απένειμε μετάλλια και εκφώνησε ομιλία. Εν τω μεταξύ, ο σφοδρός βομβαρδισμός και οι μάχες στα περίχωρα του Μπαχμούτ συνεχίστηκαν καθώς οι ρωσικές δυνάμεις προσπαθούσαν συνεχώς να σπάσουν τις εδραιωμένες ουκρανικές θέσεις στα πλευρά της πόλης. Σύμφωνα με πληροφορίες, μισφοφόροι της Βάγκνερ επιτέθηκαν σε οχυρά στο Bakhmutske, Pidhorodne και Klishciivka, που βρίσκονται κατά μήκος των βορειοανατολικών και νοτιοδυτικών πτερυγίων του Μπαχμούτ αντίστοιχα, ενώ οι Ουκρανοί συνέχισαν να κρατούν το βόρειο Opytne, αμβλύνοντας την προέλαση της Ρωσίας από τα νότια.
Στις 26 Δεκεμβρίου, ο κυβερνήτης του Ντόνετσκ της Ουκρανίας Pavlo Kyrylenko είπε ότι πάνω από το 60% της υποδομής του Bakhmut υπέστη ζημιές ή καταστράφηκαν. Το ISW έκρινε ότι η προέλαση της Ρωσίας στο Μπαχμούτ είχε αποκορυφωθεί στις 28 Δεκεμβρίου, εκτιμώντας ότι οι ρωσικές δυνάμεις και οι δυνάμεις Βάγκνερ είχαν αυξηθεί ολοένα και περισσότερο ανίκανες να διατηρήσουν την προηγούμενη κλίμακα επιθέσεων πεζικού και φράγματα πυροβολικού. Μέχρι τις αρχές Ιανουαρίου 2023, ο ρυθμός των μαχών και ο ρυθμός των πυρών του πυροβολικού στον τομέα του Μπαχμούτ είχαν μειωθεί σημαντικά και η Kyiv Independent παρατήρησε ότι η μάχη ήταν κοντά στο αποκορύφωμα της.
Συνεχιζόμενες επιθέσεις (Ιανουάριος 2023–σήμερα)
Μετά από μια τοπική επίθεση στις αρχές Ιανουαρίου 2023, οι ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν την κοντινή πόλη Soledar, που βρίσκεται 20 χλμ βόρεια του Μπαχμούτ, έως τις 16 Ιανουαρίου 2023. Στην αξιολόγησή του στις 7 Ιανουαρίου, το ISW είχε θεωρήσει ότι η κατάληψη του Σολεντάρ βοηθούσε τις ρωσικές δυνάμεις να προχωρήσουν στο Μπαχμούτ από τον βορρά, αν και εκτίμησε ότι θα έπρεπε να πάρουν τον έλεγχο του αυτοκινητόδρομου T0513 Σίβερσκ-Μπαχμούτ, που βρίσκεται 7 χλμ δυτικά των θέσεων της Ρωσίας κοντά στο Σολεντάρ, για να κόψει τις γραμμές ανεφοδιασμού της Ουκρανίας προς το Μπαχμούτ.
Μέχρι τις 20 Ιανουαρίου 2023, τόσο το ρωσικό υπουργείο Άμυνας όσο και οι δυνάμεις της Βάγκνερ ισχυρίστηκαν ότι κατέλαβαν το Klishchiivka, ένα χωριό που βρίσκεται 9 χλμ νοτιοδυτικά του Μπαχμούτ, αν και το Reuters δεν μπορούσε να επαληθεύσει τους ισχυρισμούς εκείνη τη στιγμή. Την 1η Φεβρουαρίου, οι New York Times ανέφεραν ότι οι Ρώσοι είχαν αυξήσει την εντατικοποίηση των επιθέσεων στην πόλη και τις γύρω περιοχές. Μέχρι τις 22 Φεβρουαρίου, οι ρωσικές δυνάμεις περικύκλωσαν το Μπαχμούτ από τα ανατολικά, νότια, βόρεια και βορειοδυτικά.
Στα μέσα Μαΐου 2023 η πόλη κατελήφθη εξολοκλήρου από το ρωσικό στρατό και οι εναπομείνασες Ουκρανικές δυνάμεις αποσύρθηκαν στα μετόπισθεν. Η Ουκρανική ηγεσία καθυστέρησε αρκετές μέρες μέχρι να ανακοινώσει την κατάληψη της πόλης από τις ρωσικές δυνάμεις.
Θύματα
Λόγω της ομίχλης του πολέμου και των εσκεμμένα αδημοσίευτων αριθμών θυμάτων και από τις δύο πλευρές, ο πραγματικός αριθμός των απωλειών στρατιωτικών και πολιτών λόγω της μάχης είναι άγνωστος, αν και οι απώλειες εικάζεται ότι είναι βαριές. Τα μέσα ενημέρωσης υπολόγισαν εκατοντάδες πολίτες και στρατιωτικούς και από τις δύο πλευρές που σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν κάθε μέρα εν μέσω συνθηκών στο πεδίο της μάχης που θυμίζουν τον Πρώτο και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στρατιωτικές απώλειες
Στις 10 Νοεμβρίου, οι Ουκρανοί ισχυρίστηκαν ότι η ομάδα Wagner είχε σχεδόν 140 απώλειες τις τελευταίες 24 ώρες, συμπεριλαμβανομένων πάνω από 40 ανδρών που σκοτώθηκαν, σε μάχες κοντά στο Bakhmut. Στις αρχές Δεκεμβρίου, η ουκρανική κυβέρνηση υπολόγισε ότι 50-100 Ρώσοι στρατιώτες σκοτώθηκαν στον τομέα Μπαχμούτ κάθε μέρα. Ορισμένοι Ουκρανοί διοικητές υπολόγισαν ότι η Ρωσία υπέστη 100-300 απώλειες μόνο στο Bakhmut μερικές ημέρες. Στις 22 Δεκεμβρίου, ο Τζον Κίρμπι, εκπρόσωπος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, είπε ότι οι πληροφορίες των Ηνωμένων Πολιτειών είχαν δείξει ότι περίπου 1.000 μισθοφόροι της Βάγκνερ είχαν σκοτωθεί κοντά στο Μπαχμούτ τις τελευταίες εβδομάδες. Στις 25 Δεκεμβρίου, ο ουκρανικός στρατός ισχυρίστηκε ότι η Ρωσία είχε χάσει 140 νεκρούς και 180 τραυματίες στο μέτωπο του Μπαχμούτ τις προηγούμενες δύο ημέρες.
Στις αρχές Ιανουαρίου 2023, ένας στρατιώτης της Ουκρανικής Εθνοφρουράς ισχυρίστηκε σε μια συνέντευξη στο UNIAN ότι ο Βάγκνερ υπέστη σχεδόν 80% απώλειες σε επιθέσεις, καθώς οι τραυματίες δεν διασώζονται και αφήνονται να πεθάνουν. Ο ουκρανικός στρατός ισχυρίστηκε ότι 277 Ρώσοι στρατιώτες σκοτώθηκαν και 258 τραυματίστηκαν μόνο στις 31 Ιανουαρίου. Την 1η Φεβρουαρίου, το Associated Press ανέφερε ότι η Ομάδα Βάγκνερ σκότωσε περισσότερους από 4.100 στρατιώτες της και τραυματίστηκαν επιπλέον 10.000, με 1.000 νεκρούς στα τέλη Νοεμβρίου και αρχές Δεκεμβρίου 2022 κοντά στο Μπαχμούτ, σύμφωνα με το ISW.
Στις 27 Νοεμβρίου, οι New York Times ανέφεραν υψηλό επίπεδο απωλειών και για τους δύο στρατούς, τοποθετώντας επίσης τον αριθμό των Ουκρανών τραυματιών σε 290 τις προηγούμενες 36 ώρες. Στις 29 Δεκεμβρίου, ο Σύμβουλος του Γραφείου του Προέδρου της Ουκρανίας Ολεξίι Αρεστόβιτς δήλωσε ότι η Ουκρανία υφίσταται σοβαρές απώλειες κατά μήκος του μετώπου Σολεντάρ - Μπαχμούτ, αλλά ισχυρίστηκε ότι η Ρωσία είχε ακόμη μεγαλύτερες απώλειες. Οι New York Times ανέφεραν ότι η Ουκρανία θα μπορούσε να έχει εκατοντάδες θύματα στο μέτωπο του Μπαχμούτ κάθε μέρα.
Στις 5 Νοεμβρίου, ο αντιδήμαρχος του Μπαχμούτ ισχυρίστηκε ότι περισσότεροι από 120 άμαχοι είχαν σκοτωθεί στην ίδια την πόλη. Στις αρχές Δεκεμβρίου, μόνο μεταξύ 7.000 και 15.000 από τον προπολεμικό πληθυσμό του Μπαχμούτ των 80.000 παρέμειναν στην πόλη. Στις 16 Δεκεμβρίου, τρεις πολίτες τραυματίστηκαν από βομβαρδισμούς. Μέχρι τις 13 Ιανουαρίου 2023, οι βομβαρδισμοί στο Μπαχμούτ είχαν σκοτώσει τουλάχιστον 22 επιπλέον πολίτες και τραυμάτισαν 72 από τις αρχές Δεκεμβρίου. Από τις 13 Ιανουαρίου, οι ρωσικές επιθέσεις στο Μπαχμούτ έχουν σκοτώσει τουλάχιστον τρεις ακόμη άμαχους.
Συνθήκες πεδίου μάχης
μικρογραφία|Ένας Ουκρανός στρατιώτης στην περιοχή του Μπαχμούτ Η μάχη του Μπαχμούτ έχει περιγραφεί ως μια από τις πιο αιματηρές μάχες του 21ου αιώνα, με το πεδίο της μάχης να περιγράφεται ως κρεατομηχανή τόσο για τους Ουκρανούς όσο και για τους Ρώσους στρατιωτικούς. Με εξαιρετικά υψηλές απώλειες, δαπανηρές επιθέσεις με πολύ μικρά εδαφικά κέρδη, εθελοντές, ΜΜΕ και κυβερνητικοί αξιωματούχοι συνέκριναν τη μάχη στο Μπαχμούτ με τις συνθήκες του πεδίου μάχης στο δυτικό μέτωπο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
Ο συνταξιούχος συνταγματάρχης του Σώματος Πεζοναυτών των ΗΠΑ Άντριου Μίλμπουρν, αρχηγός μιας ξένης εθελοντικής ομάδας στην Ουκρανία που ονομάζεται Ομάδα Μότσαρτ και αυτόπτης μάρτυρας, συνέκρινε τις συνθήκες στην ύπαιθρο του Μπαχμούτ με τη Μάχη του Πασεντάλε και την ίδια την πόλη με τη Δρέσδη στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Στις 11 Ιανουαρίου 2023, ο προεδρικός σύμβουλος της Ουκρανίας Μιχάιλο Ποντολιάκ περιέγραψε τις μάχες που συνεχίζονται στο Μπαχμούτ και το Σολεντάρ ως τις πιο αιματηρές από την έναρξη της εισβολής.
Προσωπικό και τακτική
Οι ρωσικές δυνάμεις επίθεσης αποτελούνται κυρίως από μισθοφόρους και πρώην κατάδικους της Ομάδας Βάγκνερ, ενισχύσεις από άλλες γραμμές του μετώπου στην Ουκρανία και νεοσύλλεκτους. Ορισμένοι παρατηρητές παρομοίασαν τις ρωσικές τακτικές με σοβιετικού τύπου επιθέσεις, όπου επιτίθενται επανειλημμένα σε ουκρανικές θέσεις με μονάδες πεζικού. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι δυνάμεις της Βάγκνερ αποτελούνταν από μια πλειοψηφία στρατολογημένων, υποεκπαιδευμένων πρώην κατάδικων και μια μειοψηφία καλά εκπαιδευμένων εργολάβων που υπηρετούσαν ως διοικητές ομάδων που λειτουργούν αποτελεσματικά και κρυπτογραφούν τις ραδιοεπικοινωνίες.
Ορισμένοι Ουκρανοί στρατιώτες ισχυρίστηκαν ότι η Βάγκνερ χρησιμοποίησε τους πρώην κατάδικους του ως ανθρώπινο δόλωμα πρώτης γραμμής για να αποκαλύψει τις ουκρανικές θέσεις, με εκείνους που αρνούνταν να προχωρήσουν να απειλούνται με εκτέλεση από εκτελεστικά τμήματα ή στρατεύματα υποχώρησης και όσοι τραυματίστηκαν στις επιθέσεις συνήθως δεν διασώθηκαν. Η Ρωσία έχει βάλει στο στόχαστρο το Bakhmut με ιρανικά drones αφού 450 από αυτά στάλθηκαν στη Ρωσία στα μέσα Οκτωβρίου 2022.
Οι New York Times ανέφεραν ότι η χρήση καλά εκπαιδευμένων μονάδων Εθνοφρουράς και πεζικού από την Ουκρανία ενάντια στις ελάχιστα εκπαιδευμένες δυνάμεις Βάγκνερ δέσμευε τις καλά εκπαιδευμένες μονάδες της Ουκρανίας και εμπόδιζε την Ουκρανία να διεξάγει επιθέσεις όχι μόνο στο παρόν αλλά και στο μέλλον. Στα τέλη Ιανουαρίου 2023, η Ρωσία άρχισε να αντικαθιστά τις μονάδες Βάγκνερ με καλύτερα εκπαιδευμένους Εθνοφρουρούς της Ρωσίας και αλεξιπτωτιστές, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να κάνουν περαιτέρω προόδους στο Μπαχμούτ.
Οι Ουκρανοί υπερασπιστές αποτελούνται αρχικά από την 93η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία και την 58η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία, οι οποίες αργότερα ενισχύθηκαν από πολλές άλλες μονάδες —συμπεριλαμβανομένων των ειδικών δυνάμεων και των μονάδων εδαφικής άμυνας— προκειμένου να καλυφθούν τα κενά που προκλήθηκαν από τις βαριές απώλειες. Οι μονάδες επίσης εναλλάσσονται συνεχώς για να αναπληρώσουν τα θύματα και να αποτρέψουν την κόπωση από τη μάχη. Στις 10 Ιανουαρίου 2023, η πολωνική δεξαμενή σκέψης Rochan Consulting υπολόγισε ότι η Ουκρανία μπορεί να έχει δέκα ταξιαρχίες που πολεμούν στο Μπαχμούτ, ή περίπου 30.000 άτομα προσωπικό.
Στρατηγική αξία
Η συνολική στρατηγική αξία του Μπαχμούτ έχει θεωρηθεί αμφίβολη από πολλούς αναλυτές, παρατηρώντας ότι οι πόροι και οι ζωές που ξόδεψε η Ρωσία για να επιτεθεί στην πόλη υπερβαίνουν κατά πολύ τη σημασία της. Το υπουργείο Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου και το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ επέμειναν και οι δύο ότι η κατάληψη του Μπαχμούτ θα ήταν απλώς μια συμβολική νίκη για τη Ρωσία και όχι στρατηγική. Ορισμένοι παρατηρητές σημείωσαν ότι το Μπαχμούτ είναι ένας βασικός περιφερειακός κόμβος εφοδιασμού και μεταφορών από όπου διέρχονται δύο δρόμοι, ο T0504 προς Kostiantynivka και ο T0513 προς το Siversk.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσο-Ουκρανικός Πόλεμος Κατηγορία:Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (2022) Κατηγορία:Πολεμικές συγκρούσεις
Ντέντερ
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί του Βελγίου
Erato (δισκογραφική εταιρεία)
Η Erato είναι δισκογραφική εταιρεία που ιδρύθηκε το 1953 ως Disques Erato από τον Φιλίπ Λουρί με σκοπό να προωθήσει την γαλλική κλασική μουσική. Ο Λουρί ήταν επικεφαλής των μουσικών εκδόσεων Costallat. Οι πρώτες του κυκλοφορίες στη Γαλλία έλαβαν άδεια από τον Σύλλογο Χάιντν της Βοστώνης και δημοσίευσε την πρώτη του κυκλοφορία τον Ιανουάριο του 1953: το Te Deum του Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ.
Ο Μισέλ Γκαρσίν έγινε καλλιτεχνικός διευθυντής και παραγωγός της εταιρείας δημιουργώντας έναν κατάλογο με σύγχρονους Γάλλους καλλιτέχνες που περιλαμβάνει συνθέτες όπως ο Ανρί Ντετιλιέ και μουσικούς σαν τον Ζαν-Φρανσουά Παγιάρ, την Μαρί-Κλερ Αλέν, το Μορίς Αντρέ, τον Ζαν-Πιέρ Ραμπάλ και τη Λιλί Λασκίν.
Αξιόλογες ηχογραφήσεις
H Erato κυκλοφόρησε τις πρώτες ηχογραφήσεις των κάτωθι έργων:
Απόκτηση από τη Warner
Η Erato διανέμονταν στις ΗΠΑ από τη RCA Red Seal για αρκετά χρόνια. Το 1992, η εταιρεία περιήλθε στην κυριότητα της Warner Music. Μερικά χρόνια αργότερα, το 1999, η Erato δημιούργησε μία θυγατρική της εταιρεία, την Detour Records. Ένα από τα πιο μεγαλεπήβολα σχέδια της εταιρείας ήταν η κυκλοφορία των καντατών του Μπαχ σε ερμηνεία του Τον Κόουπμαν, κάτι που εν τέλει δεν συνέβη, καθώς η Warner απέκτησε το 1998 την Teldec. Τελικά, ο Ολλανδός αρχιμουσικός κατέφερε να αποκτήσει τα πνευματικά δικαιώματα των ηχογραφήσεων και ολοκλήρωσε το μεγαλειώδες αυτό εγχείρημα με τη δική του δισκογραφική. Το 2001 η Warner έκλεισε την Erato.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφικές εταιρίες κλασσικής μουσικής
Φρειδερίκος Γουλιέλμος του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν
Ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν, γερμ. Friedrich-Wilhelm (20 Σεπτεμβρίου 1663 - 14 Νοεμβρίου 1735) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν πρίγκιπας του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν (1671-1735).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φιλίππου πρίγκιπα του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν και της Μαρίας-Σιδωνίας, κόρης του Χέρμαν-Φορτουνάτου μαργράβου του Μπάντεν-Ρόντεμαχερν.
Το 1735 απεβίωσε στο Χέχινγκεν σε ηλικία 72 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκος-Λεοπόλδος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1687 τη Μαρία-Λεοπολδίνα, κόρη του Γεωργίου-Λουδοβίκου κόμη του Ζίντσενντορφ και είχε τέκνα:
Το 1709 απεβίωσε η Μαρία-Λεοπολδίνα και ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος έκανε το 1710 δεύτερο γάμο με τη Μαξιμιλιανή -Μαγδαληνή βαρόνη του Λύτσαου. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και ο Κάρολος ΣΤ΄ των Αψβούργων της Γερμανίας απένειμε σε αυτήν και τους απογόνους της τον τίτλο της κόμισσας του Χόμμπουρκ:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Αμπελόκηποι Καστοριάς
Οι Αμπελόκηποι είναι χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς της Μακεδονίας. Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ίωνος Δραγούμη του Δήμου Άργους Ορεστικού στη Δυτική Μακεδονία.
Γεωγραφία
Οι Αμπελόκηποι είναι χωριό στο ανατολικοκεντρικό τμήμα της Π.Ε. Καστοριάς. Βρίσκονται κοντά στους δυτικούς πρόποδες της κορυφής «Αηδονάκος» (1.386 μ.), λίγο νοτιότερα της λίμνης Ορεστιάδας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 640. Το χωριό απέχει 11 χλμ. περίπου Ν. της Καστοριάς. Η τοπική κοινότητα Αμπελοκήπων είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 15,053 χμ² (2011).
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 ως Σδράλτση και προσαρτήθηκε στην ομώνυμη κοινότητα του νομού Φλωρίνης. Το 1927 μετονομάστηκε σε Αμπελόκηποι. Το 1941 υπήχθη οριστικά στον νομό Καστοριάς. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αμπελοκήπων και προσαρτήθηκε στον δήμο Ίωνος Δραγούμη. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ίωνος Δραγούμη και προσαρτήθηκε στον δήμο Ορεστίδος ο οποίος, το 2013, μετονομάστηκε σε δήμο Άργους Ορεστικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Ορεστίδος Κατηγορία:Χωριά του νομού Καστοριάς
Λεοπόλδος της Βαυαρίας (1846-1930)
Ο Λεοπόλδος, γερμ. Luitpold (9 Φεβρουαρίου 1846 - 28 Σεπτεμβρίου 1930) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν πρίγκιπας της Βαυαρίας.
Βιογραφία
Ο Λούιτπολντ-Μαξιμίλιαν-Γιόζεφ-Μαρία-Άρνουλφ ήταν γιος του Λεοπόλδου αντιβασιλιά της Βαυαρίας και της Αυγούστας-Φερδινάνδης των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Λεοπόλδου Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.
Οικογένεια
Το 1873 νυμφεύτηκε την Γκίζελα των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Φραγκίσκου-Ιωσήφ της Αυστρίας και Ουγγαρίας και είχαν τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Τσου Εν Λάι
Ο Τσου εν Λάι Κινέζικα: 周恩来 Pinyin: Zhou en-Lai (5 Μαρτίου 1898 - 8 Ιανουαρίου 1976) ήταν Κινέζος πολιτικός, επαναστάτης και πρωθυπουργός της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας από το 1949 έως το 1976.
Ήταν έμπιστος συνεργάτης του Μάο Τσε Τουνγκ καθ' όλη τη διάρκεια της διακυβέρνησης της χώρας ωστόσο ήρθε σε ρήξη με το Κομμουνιστικό Κόμμα για τις ιδεολογικές του απόψεις. Ο ίδιος ωστόσο προχώρησε σε μεταρρυθμίσεις και προσπάθησε να μετριάσει τις ακρότητες της Πολιτιστικής Επανάστασης.
Πέθανε στις 8 Ιανουαρίου 1976 από καρκίνο της ουροδόχου κύστης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινέζοι πολιτικοί Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Fulmetal Alchemist: Brotherhood
Το Fullmetal Alchemist Brotherhood είναι μια ιαπωνική σειρά σόνεν άνιμε βασισμένη στο μάνγκα της Χιρόμου Αρακάουα.Είναι μια σειρά ρίμπουτ (reboot) η οποία ακολουθεί πιο πιστά την ιστορία του μάνγκα.Η σειρά αποτελείται από 64 επεισόδια.Την δημιουργία της σειράς ανέλαβε το στούντιο Bones.
Περίληψη
Τα αδέλφια Έντουαρντ και Αλφόνς Έλρικ προσπαθούν να φέρουν στη ζωή πίσω τη νεκρή μητέρα τους.Ωστόσο το πείραμα καταλήγει σε αποτυχία με αποτέλεσμα ο Έντουαρντ να ακροτηριαστεί κι ο Αλφόνς να χάσει το σώμα του.Μετά το τραγικό συμβάν ο Έντουαρντ πλέον έχει ένα μηχανικό χέρι κι ένα μηχανικό πόδι ενώ η ψυχή του Αλφόνς έχει συνδεθεί σε μία πανοπλία.Αφού ολοκληρώσουν την εκπαίδευση τους ο Έντουαρντ και ο Αλφόνς θα ταξιδέψουν ώστε να βρουν την περίφημη φιλοσοφική λίθο.
Franchise
Στο franchise συμπεριλαμβάνεται μια μίνι σειρά από 4 σπέσιαλ επεισόδια όπου γίνεται επέκταση σε μερικά σημεία που έχουν να κάνουν με την ιστορία της σειράς.
Ακολούθησε η κωμική σειρά Fullmetal 4Koma Theatre όπου παρουσιάζονται τα γεγονότα της σειράς με ένα χιουμιριστικό τρόπο.
Επιπλέον κυκλοφόρησε η ταινία Fullmetal Alchemist:The Sacred Star of Milos η οποία πέρνει θέση κατά τα γεγονότα του Fullmetal Alchemist Brotherhood.
Σύνδεσμοι και Παρομπές
Κατηγορία:Anime
Γιοχάννες Κρόμαϊερ
Ο Γιοχάννες Κρόμαϊερ (γερμ. Johannes Kromayer, 1576 - 1643) ήταν Γερμανός Λουθηρανός κληρικός, μεταρρυθμιστής σχολείων της Θουριγγίας και γραμματικός στην εποχή της λουθηρανικής ορθοδοξίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1576 στο Ντόμπελν. Γονείς του ήταν ο Ιερόνυμος Κρόμαϊερ, γουναράς το επάγγελμα, από την Σιλεσία, και η Καταρίνα το γένος Γιέντς. Ήταν αδελφός του επιστάτη του ΠλάουενHieronymus Kromeyer του Πρεσβύτερου (1572–1613) και του ανώτερου πάστορα της Εμπορικής Εκκλησίας στην Ερφούρτη Άουγκουστιν Κρόμαϊερ, ο οποίος είχε εργαστεί προηγουμένως ως δάσκαλος και ιεροκήρυκας στην Αυστρία από το 1608 έως το 1624. Έλαβε τη σχολική του εκπαίδευση στο Μπάουτσεν, στην Στραλζούνδη, το Μπούτζμπαχ και από το 1593 στην Πριγκιπική-Ελεκτορική (kurfürstliche) κρατική σχολή στην Πρόρτα. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας από το 1597, όπου αποφοίτησε με διδακτορικό τίτλο του «Μάγιστρου των Φιλοσοφικών Επιστημών». Χρίστηκε διάκονος το 1599 και ανώτερος εφημέριος το 1608 στην εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου στο 'Αισλέμπεν. Το 1613 ανέλαβε το αξίωμα του «ιεροκήρυκα της αυλής» και του «Kριτή Συντακτών» στη Βαϊμάρη. Ο Κόμαϊερ κατέβαλε ιδιαίτερη προσπάθεια για την ανάπτυξη του σχολικού συστήματος. Έγινε αντιπρόεδρος στη Βαϊμάρη και το 1627 γενικός επιθεωρητής. Το τελευταίο αυτό αξίωμα το κράτησε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Παντρεύτηκε δύο φορές και απεβίωσε στις 13 Ιουλίου 1643 στην Βαϊμάρη.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί
Ιβάν Μπαλάζ
Ο Ιβάν Μπαλάζ (σερβικά: Иван Балаж, ουγγρικά: Balázs Iván) (Ελεμίρ, Αυστροουγγαρία 1894 - Παρίσι 1971) ήταν Ούγγρος αθλητής της αντισφαίρισης που αγωνιζόταν εκπροσωπώντας τη Γιουγκοσλαβία και την Ουγγαρία. Ήταν ο πρώτος που έπαιξε για τη Γιουγκοσλαβική ομάδα στο "Διεθνές τένις τσάλεντζ", και αργότερα, το 1927, στο Κύπελλο Ντέιβις. Συμμετείχε σε διεθνή τουρνουά στη Γιουγκοσλαβία, την Ουγγαρία, την Αυστρία, τη Ρουμανία, την Ελλάδα και τη Σλοβακία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε σε μια πλούσια οικογένεια γαιοκτημόνων, η οποία συνέβαλε στην ταχεία ανάπτυξή του στην αντισφαίριση. Ο πατέρας του κατασκεύασε δύο γήπεδα τένις στο Ελεμίρ, όπου ο γιος του Ιβάν έμαθε τένις. Ο Ίβαν παρακολούθησε το γυμνάσιο του Ναγκιμπετσερέκ και συνέχισε τις σπουδές του στη Βουδαπέστη.
Καριέρα στην αντισφαίριση
Στο κολέγιο έπαιξε τένις καθώς και μπάσκετ, χόκεϊ, ποδόσφαιρο και στίβο. Ξεκίνησε να κερδίζει τίτλους από το διεθνή πρωτάθλημα του Nagybecskerek. Ο πρώτος θρίαμβος ήταν το 1922 στο απλό του εθνικού πρωταθλήματος της Γιουγκοσλαβίας στο Νόβισαντ και το 1926 στέφθηκε πρωταθλητής Γιουγκοσλαβίας. Συμμετείχε στην ομάδα του κυπέλλου Ντέιβις του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας για τον πρώτο αγώνα ενάντια στην Ινδία στο Ζάγκρεμπ τον Μάιο του 1927.