cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρεβανί
Το ρεβανί, (τουρκ: revani προερχόμενο από την περσική روغنى ravġanī), γνωστό κι ως ριβανί, είναι παραδοσιακό γλύκισμα της Μέσης Ανατολής. Παρασκευάζεται από σιμιγδάλι, αυγά και γιαούρτι και αφού ψηθεί στο φούρνο, περιχύνεται με σιρόπι. Δεν πρέπει να συγχέεται με το σάμαλι. Το ρεβανί της Βέροιας είναι παραδοσιακό γλυκό της πόλης και έχει ιδιαίτερη φήμη σε όλη την Ελλάδα. Στην νότια Ελλάδα κυρίως μπορεί να το συναντήσει κανείς και ως ραβανί.
Το ίδιο γλυκό παρασκευάζεται και στην Τουρκία, φέροντας το ίδιο όνομα με τα ελληνικά (revani), στον Αραβικό κόσμο όπου αποκαλείται μπασμπούσα, αλλά και σε όλη την υπόλοιπη ανατολική Μεσόγειο φέροντας διάφορα ονόματα. Σε κάποιες παραλλαγές, στα υλικά προστίθεται και τριμμένη καρύδα και σε κάποιες άλλες μπορεί να συνδυαστεί με καϊμάκι (παγωτό).
Κατηγορία:Γλυκά Κατηγορία:Τρόφιμα μαγειρεμένα στο φούρνο Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Εβραϊκή κουζίνα
Ιάσων Δεπούντης
Ο Ιάσων Δεπούντης (7 Αυγούστου 1919 - 21 Ιουνίου 2008) ήταν Έλληνας πεζογράφος και ποιητής.
Σπουδές
Γεννήθηκε το 1919 στην Κέρκυρα. Σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Προσαλέντη, στην Κέρκυρα. Επίσης, έκανε σπουδές Συνταγματικού Δικαίου (1941-42), Παιδαγωγικών (1941-43), Κοινωνιολογίας (1954-55) στην Αθήνα, Εφαρμοσμένης Ψυχολογίας (1954-56) στην Αθήνα και το Παρίσι και Μοντέρνων Μαθηματικών (1970-72) στη Ζυρίχη.
Αυτοεξόριστος
Λόγω της Απριλιανής Χούντας (την 21/4/1967 ήταν υπάλληλος του ΙΚΑ από το οποίο παραιτήθηκε) αυτοεξορίστηκε το 1969 στην Ελβετία, όπου έζησε μέχρι το 1985. Έκτοτε μοίραζε το χρόνο του ανάμεσα στην Αθήνα, την Ζυρίχη και την Κέρκυρα. Υπήρξε μέλος της συντακτικής ομάδας των περιοδικών «Θεμέλιο» (1945-46) και «Πρόσπερος» που έβγαινε στην Κέρκυρα. Συνεργάστηκε με το κερκυραϊκό περιοδικό "Πόρφυρας" από το πρώτο τεύχος (1980). Από το 1994 συνεργαζόταν με το περιοδικό "Μανδραγόρας». Ακόμη είχε συνεργασία με τα περιοδικά «Συντέλεια» και «Νέα Συντέλεια». Η πρώτη του εμφάνιση στη λογοτεχνία έγινε με δύο ποιήματα που δημοσίευσε στο περιοδικό «Φιλολογικά Χρονικά» (τεύχος 44) τα Χριστούγεννα του 1946. Αυτοπροσδιοριζόταν ως «Οδυσσέας Ωκεανός, πρώην Ιάσων Αργοναύτης με την Αργώ σε Αδρία και Ιόνιο. Και πριν Ιάσων Δεπούντης και πολύ πριν στο χθες, στο αύριο. Και πάντα το ερώτημα: ποιητής ή πειρατής;». Το 1992 τιμήθηκε από την Ομοσπονδία Συλλόγων και Κοινοτήτων Ελλήνων Μεταναστών της Ελβετίας. Ήταν μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.
Ποιητικός λόγος
Με τα πρώτα του ποιήματα δηλώνει μοντερνιστής, αργότερα εντούτοις η ποίησή του έγινε αφηρημένη. Εστιάζεται στην παντοδυναμία της φύσης, ενώ τον φοβίζει η χωρίς φραγμούς χρήση της τεχνολογίας. Στην ποίησή του, εκτός από τον λόγο, ενσωματώνει κολάζ, φωτογραφίες, ακόμη και αποκόμματα εφημερίδων. Τα ποιήματά του, ποιήματα-συνθέσεις, παραπέμπουν κάποιες φορές στην οπτική ποίηση και στη συγκεκριμένη ποίηση, επιδέχονται δε πολλών ειδών αναγνώσεις. Ανήκει στην πρώτη μεταπολεμική γενιά. Ποιήματά του μεταφράστηκαν στα αγγλικά και στα γερμανικά. Ο ίδιος είχε μεταφράσει Edgar Lee Masters και B. Fondane. Πέθανε στη Ζυρίχη το 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Πρώτη Μεταπολεμική Γενιά Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Άντρι Προτσένκο
Ο Άντρι Ολέκσιοβιτς Προτσένκο (Ουκρανικά: Андрій Олексійович Проценко, γενν. 20 Μαΐου 1988) είναι Ουκρανός αθλητής του στίβου, που εξειδικεύεται στο άλμα εις ύψος των ανδρών. Είναι ο χάλκινος πρωταθλητής στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2014, καθώς και ο δευτεραθλητής Ευρώπης το 2014, και το 2019 στον κλειστό στίβο.
Καριέρα
Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 και του 2016, τερματίζοντας 9ος και 4ος αντίστοιχα.
Συμμετείχε στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Στίβου του 2009, 2011, 2013, 2015 και 2017, χωρίς να προκριθεί στον τελικό.
Έχει ατομικό ρεκόρ με 2,40 μέτρα, που έκανε στη Λωζάνη τον Ιούλιο του 2014. Ήταν ο 12ος άντρας που πήδηξε 2,40 μέτρα και πάνω.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουκρανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Άλτες του ύψους Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Έκρηξη στο λιμάνι της Βηρυτού (2020)
Μια έκρηξη στο λιμάνι της Βηρυτού έλαβε χώρα στις 4 Αυγούστου 2020. Τα λιβανέζικα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι η έκρηξη σημειώθηκε σε χώρο αποθήκευσης πυροτεχνημάτων και στη συνέχεια επεκτάθηκε σε χώρο όπου ήταν αποθηκευμένοι 2.750 τόνοι νιτρικού αμμωνίου. Δεν αναφέρθηκαν άμεσα απώλειες, αλλά η τοπική κάλυψη και οι δηλώσεις του λιβανέζου Υπουργού Υγείας υποδήλωναν ότι υπάρχουν ανησυχίες για δεκάδες θανάτους. Ο υπουργός υγείας είχε μιλήσει εξ αρχής για "πολλούς τραυματισμούς και εκτεταμένες ζημιές". Μάρτυρες ανέφεραν στο τηλεοπτικό κανάλι LBC ότι "τουλάχιστον δεκάδες τραυματίστηκαν και τα νοσοκομεία ήταν γεμάτα από τραυματισμένα άτομα." Επί του παρόντος, οι νεκροί είναι τουλάχιστον 203 και οι τραυματίες 6.500, ενώ υπάρχουν και 3 αγνοούμενοι.
Η έκρηξη συγκλόνισε όλη την κεντρική Βηρυτό και δημιούργησε ένα σύννεφο-μανιτάρι σκόνης στον αέρα. Μάρτυρες δήλωσαν ότι κατεγράφησαν ζημιές ακόμη και σε σπίτια 10 χιλιόμετρα μακριά από το τόπο της έκρηξης. Μάλιστα η έκρηξη έγινε αισθητή ακόμα και στην Κύπρο. Σύμφωνα με την UNESCO, η οποία ηγείται της διεθνούς κινητοποίησης για την αποκατάσταση της πολιτιστικής κληρονομιάς του Λιβάνου, 60 ιστορικά κτήρια κινδυνεύουν να καταρρεύσουν, ως επακόλουθο της έκρηξης.
Την έκρηξη ακολούθησαν αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, λόγω της αποτυχίας της να προλάβει την έκρηξη, σε συνέχεια διαδηλώσεων που λαμβάνουν χώρα από το 2019. Στις 10 Αυγούστου 2020, ο πρωθυπουργός Χασάν Ντιάμπ και η κυβέρνησή του παραιτήθηκαν εξαιτίας της αυξανόμενης πολιτικής πίεσης, η οποία εντάθηκε μετά την έκρηξη.
Επιθεώρηση Τέχνης
Η Επιθεώρηση Τέχνης ήταν μηνιαίο περιοδικό γραμμάτων και τεχνών που εκδιδόταν στην Αθήνα από τον Δεκέμβριο του 1954 μέχρι τον Φεβρουάριο 1967 και το οποίο διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην μεταπολεμική πνευματική ζωή της Ελλάδας. Έκλεισε με την επιβολή της δικτατορίας. Συνολικά κυκλοφόρησαν 146 τεύχη του περιοδικού· το τεύχος 147 καταστράφηκε από την Ασφάλεια στο τυπογραφείο και δεν κυκλοφόρησε ποτέ.
Συντάκτες
Η Επιθεώρηση Τέχνης χαρακτηρίζεται ως περιοδικό της Αριστεράς. Εξαιτίας του μετεμφυλιακού κλίματος, για πρακτικούς λόγους, όπως χορήγηση άδειας, αποφυγή αστυνομικών ελέγχων κ.λπ., ως εκδότης-διευθυντής εμφανιζόταν ο αρχιτέκτονας Νίκος Σιαπκίδης. Ουσιαστικά όμως το περιοδικό διευθυνόταν από συντακτική επιτροπή, που αποτελούνταν κυρίως από νέους αριστερούς διανοούμενους, μεταξύ των οποίων οι Φ. Ανωγειανάκης, Τ. Βουρνάς, Δημ. Δεσποτίδης, Κ. Κουλουφάκος, Τ. Λειβαδίτης, Δ. Μπιτζιλέκη, Γ. Παπαλεονάρδος, Τ. Πατρίκιος, Γ. Πετρής (Γιώργος Σίμος), Κ. Πορφύρης (Πορφύρης Κονίδης), Δημ. Ραυτόπουλος, Μ. Φουρτούνης και Γ. Χαΐνης.
Στόχος
Κατά το ανυπόγραφο σύντομο σημείωμα του πρώτου τεύχους, η Επιθεώρηση Τέχνης ερχόταν να «αναπληρώσει την έλλειψη έντυπου που θα ικανοποιούσε τις απαιτήσεις κάθε φιλότεχνου και κάθε δημιουργού». Πρόθεσή της ήταν η ισομερής ενασχόληση με όλα τα είδη της τέχνης και στόχος της «να πλουτίζει το αναγνωστικό κοινό με ένα γόνιμο αισθητικό και φιλοσοφικό στοχασμό». Ακόμα φιλοδοξούσε να γίνει όργανο «μελέτης της τέχνης και προβολής καλής ποιότητας καλλιτεχνημάτων» και προέβαλλε ως αναγκαιότητα τη δημιουργία μιας κίνησης που θα συντελούσε στην πρόοδο και στην ανύψωση του επιπέδου των γραμμάτων και της τέχνης γενικότερα στην Ελλάδα.
Περιεχόμενο
Από τις σελίδες της πέρασαν όλοι σχεδόν οι διανοούμενοι και καλλιτέχνες της εποχής, ενώ υπήρχε πλήρης ενημέρωση με μελέτες, έρευνες, συζητήσεις, συνεντεύξεις, σχόλια, για όλα όσα συνέβαιναν στη λογοτεχνία, στις επιστήμες, στην εκπαίδευση, στο θέατρο, στις εικαστικές τέχνες, στην κριτική βιβλίου κ.α. Ήδη από το πρώτο τεύχος, η Επιθεώρηση Τέχνης επιχείρησε να δημιουργήσει ένα πλαίσιο διαλόγου γύρω από ποικίλα ζητήματα της τέχνης, καλώντας ανθρώπους του καλλιτεχνικού κόσμου να καταθέσουν τις απόψεις τους. Χαρακτηριστικό είναι επίσης το γεγονός ότι η διεύθυνση του περιοδικού προσπάθησε να κρατήσει αποστάσεις από την ηγεσία της τότε Αριστεράς, φθάνοντας ακόμα και σε ρήξεις. Το 1959 έγινε μια σκιώδης κομματική δίκη του περιοδικού από την ΕΔΑ, επειδή είχε δημοσιεύσει διήγημα του θεωρούμενου αιρετικού σοβιετικού συγγραφέα Ντανιήλ Γκράνιν. Κατήγοροι του περιοδικού ήταν οι Λεωνίδας Κύρκος, Μ. Αυγέρης, Θ. Κορνάρος, Δ. Φωτιάδης, Γιάννης Ρίτσος και άλλοι. Η συνταντική επιτροπή του περιοδικού παραιτήθηκε και οι Φορτούνης και Δ. Ραυτόπουλος (ποιητής) εκδιώχθηκαν. Αργότερα ο Λ. Κύρκος παραδέχθηκε ότι έκανε λάθος που αργότερα προσπάθησε να επανορθώσει. .
Αποτέλεσε επιθεώρηση ποιότητας του αριστερού χώρου, ίσως μοναδική στο είδος της, αφού καμία ανάλογη προσπάθεια δεν μπορεί να θεωρηθεί συνέχειά της. Η Επιθεώρηση Τέχνης αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά νεοελληνικά περιοδικά, τόσο για το πλούσιο περιεχόμενο όσο και για τις τολμηρές παρεμβάσεις στην πολιτική και κοινωνική ζωή της εποχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά
Χάρκοβο
Το Χάρκοβο ή Χάρκιβ (ουκρ.: Харків, ρωσικά: Харьков) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ουκρανίας.
Ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της Σοβιετικής Ουκρανίας, και σήμερα διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Χάρκοβο, καθώς και της επαρχίας Χάρκοβο εντός της περιφέρειας. Η πόλη βρίσκεται στα βορειοανατολικά της χώρας. Το 2006 ο πληθυσμός της ήταν 1.461.300.
Βιομηχανία
Το Χάρκοβο είναι μείζον πολιτισμικό, επιστημονικό, εκπαιδευτικό, μεταφορικό και βιομηχανικό κέντρο της Ουκρανίας. Η βιομηχανία του ειδικεύεται κυρίως στην παραγωγή μηχανών. Υπάρχουν εκατοντάδες βιομηχανίες στην πόλη. Ανάμεσά τους και οι παγκοσμίως γνωστές όπως το Σχεδιαστικό Γραφείο Μορόζοφ, το Εργοστάσιο Αρμάτων Μαλίσιεφ, η Χάρτρον (κατασκευάστρια αεροδιαστημικών και πυρηνικών ηλεκτρονικών) και η Τουρμποάτομ (παραγωγός στροβίλων).
Υποδομές και αξιοθέατα
Στην πόλη υπάρχει υπόγειος σιδηρόδρομος (μετρό) με μήκος δικτύου 35 χιλιόμετρα και 28 σταθμούς. Ένα γνωστό αξιοθέατο της πόλης είναι η Πλατεία Ελευθερίας (Площа Свободи), γνωστή παλαιότερα ως Πλατεία Ντζερζίνσκι, η οποία είναι η 3η μεγαλύτερη πλατεία στην Ευρώπη και 7η στον κόσμο.
Κλίμα
Η πόλη έχει σχετικά ηλιόλουστα, θερμά καλοκαίρια, τα οποία, ωστόσο, είναι αρκετά ήπια σε σύγκριση με τις θερμοκρασίες στις περιοχές της Νότιας Ευρώπης λόγω του χαμηλότερου υψομέτρου της περιοχής, της γειτνίασης με τη Μαύρη Θάλασσα και του γεωγραφικού πλάτους της πόλης.
Η μέση βροχόπτωση είναι συνολικά 519 χιλιοστά ετησίως, με τις περισσότερες τον Ιούνιο και τον Ιούλιο.
Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με τη σοβιετική απογραφή του 1989, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 1.593.970 κάτοικοι. Το 1991 μειώθηκε στους 1.510.200, συμπεριλαμβανομένων 1.494.200 μόνιμων κατοίκων. Το Χάρκοβο είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην Ουκρανία μετά την πρωτεύουσα, το Κίεβο. Η πρώτη ανεξάρτητη πανουκρανική απογραφή πληθυσμού πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2001 και η επόμενη πανουκρανική απογραφή πληθυσμού είχε διαταχθεί να διεξαχθεί το 2020. Από το 2001, ο πληθυσμός της περιοχής του Χάρκοβο έχει ως εξής: το 78,5% ζει σε αστικές περιοχές, και το 21,5% ζει σε αγροτικές περιοχές.
Αδελφοποιήσεις
Το Χάρκοβο είναι αδελφοποιημένο με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας Κατηγορία:Πρώην πρωτεύουσες της Ουκρανίας Κατηγορία:Εδαφικές διαμάχες της Ουκρανίας
Σπουδή Op. 10, No. 1 (Σοπέν)
Η Σπουδή Op. 10, No. 1 σε Ντο μείζονα, είναι μία σπουδή για σόλο πιάνο του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1829. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1833, σε Αγγλία, Γερμανία και Γαλλία και αποτέλεσε το πρώτο κομμάτι των Σπουδών Op. 10. Η συγκεκριμένη σπουδή αφορά περισσότερο στην εξάσκηση του δεξιού χεριά με τα απαιτητικά της αρπέζ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
10 01 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις του 1829
Η Γνωριμία της Σάρκας
Η ταινία Η Γνωριμία της Σάρκας (Πρωτότυπος τίτλος Carnal Knowledge) είναι δραματική κομεντί παραγωγής 1971, σε σκηνοθεσία Μάικ Νίκολς και σενάριο Τζουλς Φάιφερ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Τζακ Νίκολσον, η Αν Μάργκρετ, ο Αρτ Γκάρφανκελ και η Κάντις Μπέργκεν.
Πληροφορίες παραγωγής
Ταινία που προκάλεσε την αντίδραση της κοινής γνώμης, τη χρονιά που προβλήθηκε για πρώτη φορά, λόγω της σκληρής της γλώσσας και της έντονης σεξουαλικότητας που εξέπεμπε. Ο σεναριογράφος το έγραψε σε μορφή θεατρικού, το οποίο έστειλε στο σκηνοθέτη Μάικ Νίκολς που πίστευε ότι ταίριαζε περισσότερο για τη μεγάλη οθόνη. Οι βωμολοχίες ήταν ένα από τα τελευταία φράγματα που έπρεπε να πέσουν όσον αφορά τις χολιγουντιανές ταινίες και ο Νίκολς είχε ήδη κάνει το πρώτο βήμα το 1966 με τη σκηνοθεσία της ταινίας Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ; (Who's Afraid of Virginia Woolf?) προκειμένου να αλλάξει η εξιδανικευμένη γλώσσα που χαρακτήριζε την αμερικανική παραγωγή μέχρι και τη δεκαετία του 1960. Κι αν στο Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ; υπήρχαν εκφράσεις όπως  Ανάθεμα, γιε σκύλας, άντε πηδήξου, ωραίες ρώγες και πήδα την οικοδέσποινα στο Η γνωριμία της σάρκας ο Νίκολς τράβηξε το σκοινί ακόμη παραπάνω, με αποτέλεσμα η ταινία να λάβει Κώδικα Καταλληλότητας X, εκείνον που δινόταν σε πορνογραφικές ταινίες. Μερικές από τις φράσεις της ταινίας που σκανδάλισαν την κοινή γνώμη ήταν: Εκείνη ήταν η κατάλληλη στιγμή να της πιάσω τα βυζιά, Αν μου έδινε κώλο δεν θα της έλεγα όχι κλπ. Άλλη πρωτιά της ταινίας ήταν ότι για πρώτη φορά εμφανίστηκε στη μεγάλη οθόνη το προφυλακτικό, το οποίο παρουσιάζει ο Σάντι στη Σούζαν ενώ οι δυο τους είναι ξαπλωμένοι στο κρεβάτι. Η εταιρία παραγωγής της ταινίας αναγκάστηκε να πληρώσει πρόστιμο προκειμένου να αλλάξει ο κωδικός καταλληλότητας σε R, δηλάδη ταινία ακατάλληλη για άτομα κάτω των 14 ετών, ώστε η ταινία να κάνει τεράστια εμπορική επιτυχία και οι κριτικοί να την συμπεριλάβουν στις 10 καλύτερες ταινίες της χρονιάς. Ήταν όμως πρωτόγνωρο για το κοινό της περιόδου να ακούν δυο άνδρες να μιλούν για τη σεξουαλική τους ζωή με τόσο έντονο τρόπο. Χαρακτηριστικός είναι ο διάλογος: - Σου αρέσει αυτή; -Όχι στην χαρίζω! Χαρακτηριστικό της ταινίας είναι επίσης τα κοντινά πλάνα στο πλούσιο ντεκολτέ της Αν Μάργκρετ, η οποία άρχισε να ξεφεύγει από τους ρόλους ενζενί στις οποίες συμμετείχε τη δεκαετία του 1960 και να λαμβάνει αναγνώριση ως δραματική ηθοποιός. Η Έλεν Μπέρστιν πέρασε από ακρόαση για το ρόλο της Μπόμπι, αλλά αργότερα παραδέχτηκε ότι δεν θα μπορούσε να την υποδυθεί καλύτερα από τη Μάργκρετ, ενώ η Κάρεν Μπλακ που ήθελε τον ρόλο απερρίφθη από τον Νίκολς γιατί δεν είχε τα κατάλληλα προσόντα. Πέρα από τη Αν Μάργκρετ στην ταινία εμφανίζεται ένας νεότατος Τζακ Νίκολσον, φρέσκος από την επιτυχία των ταινιών Ξένοιαστος καβαλάρης (Easy Rider, 1969) και Πέντε εύκολα κομμάτια (Five Easy Peaces, 1970) και με τη φήμη του γυναικά που χαρακτηρίζει και τον Τζόναθαν της ταινίας κι επίσης ο Αρτ Γκάρφανκελ που ότι είχε σπάσει τη συνεργασία του με τον Πολ Σάιμον (των Simon & Garfunkel) και προσπαθούσε να καθιερωθεί ως σολίστας κι ως ηθοποιός. Στην ταινία εμφανίζονται επίσης οι Κάντις Μπέργκεν και Ρίτα Μορένο.
Κριτικές και βραβεία
Οι γυναίκες της ταινίας ήταν εκείνες όμως που έλαβαν τις καλύτερες κριτικές με την Αν Μάργκρετ να κερδίζει τη δεύτερη από τις 5 της Χρυσές Σφαίρες (την πρώτη την είχε κερδίσει από κοινού με την Τζέιν Φόντα το 1962, ως καλύτερη πρωτοεμφανιζόμενη) καθώς και την πρώτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ. Έχασε όμως το Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου από την Κλόρις Λίτσμαν, της ταινίας του Πίτερ Μπογκντάνοβιτς Η τελευταία παράσταση (The Last Picture Show, 1971). Η αφίσα της ταινίας με έναν άνδρα και μια γυναίκα οι οποίοι κάθονται γυμνοί με τις πλάτες γυρισμένες ο ένας στον άλλο, συμβολίζει τη δύσκολη επικοινωνία μεταξύ των δυο φύλων.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1971 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάικ Νίκολς
Γ.Α.Σ. Κρόνος Ιωαννίνων
Ο Γυμναστικός Αθλητικός Σύλλογος Κρόνος Ιωαννίνων είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη των Ιωαννίνων, στον ομώνυμο νομό, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Ε.Α.Ν.Κ. Ιωαννίνων. Χρώματά του είναι το μαύρο και το λευκό. Ο σύλλογος διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης.
Ιστορικό
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2000-01 ο Κρόνος αναδείχθηκε Πρωταθλητής της Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Σ.ΚΑ.Β.Δ.Ε., λαμβάνοντας το εισιτήριο ανόδου στη Γ' Εθνική Κατηγορία. Η παραμονή του εκεί υπήρξε μονοετής, εφόσον την περίοδο 2001-02 κατετάγη 10ος στην τελική βαθμολογική κατάταξη, γνωρίζοντας τον υποβιβασμό.
Στις εθνικές κατηγορίες ο σύλλογος επέστρεψε μετά το πέρας της περιόδου 2003-04, οπότε και κατέκτησε εκ νέου το οικείο του τοπικό πρωτάθλημα. Κατέκτησε το πρωτάθλημα αήττητος με 44 βαθμούς,2044-1254.Έτσι δεν χρειάστηκε να δώσει μπαράζ και κατέκτησε το πρωτάθλημα με το τέλος της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος.
Την αγωνιστική περίοδο 2010-11 συνεργάστηκαν τα τμήματα καλαθοσφαίρισης των σωματείων Α.Γ.Σ. Ιωαννίνων, Γ.Α.Σ. Κρόνος Ιωαννίνων και Α.Ο. Σπάρτακος Ιωαννίνων, με στόχο τη δημιουργία νέας ομάδας με προοπτικές να διακριθεί σε εθνικό επίπεδο, υπό το όνομα Γιάννενα B.C..Οι σύλλογοι παραχώρησαν τους καλύτερους παίχτες τους ενώ συνέχισαν να κατεβαίνουν στο τοπικό πρωτάθλημα. Τα Γιάννενα BC κατακτώντας το Πρωτάθλημα της Α1 Ε.Σ.ΚΑ.Β.Δ.Ε., πέτυχε την άνοδό της στη Γ' Εθνική Κατηγορία. Στην Γ εθνική 2011-12 τερμάτισε στην 7η θέση.Το καλοκαίρι του 2012 Γιάννενα BC και ΑΓΣ Ιωαννίνων συγχωνεύτηκαν.Ο δεύτερος συνέχισε στην Γ εθνική,στον βορρά.
Εφήβων
Την σεζόν 2008-09 οι έφηβοι βγήκαν πρωταθλητές ΕΣΚΑΒΔΕ νικώντας την Δόξα Λευκάδας με 74-47. Αποκλείστηκε στα προκριματικά για το πανελλήνιο πρωτάθλημα.
Παίδων
Την σεζόν 2007-08 οι παίδες βγήκαν πρωταθλητές ΕΣΚΑΒΔΕ νικώντας τον ΓΟ Αμφιλοχίας με 72-62. Συμμετείχε στα προκριματικά του πανελλήνιου πρωταθλήματος αλλά δεν κατάφερε να προκριθεί στα τελικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ιωαννίνων Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Β.Δ.Ε. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων
Το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων ήταν ο φορέας του Ελληνικού κράτους με ευθύνη σε θέματα εκπαίδευσης και θρησκείας. Κατά τα πρώτα χρόνια ύπαρξης του κράτους είχε τον τίτλο "Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Γραμματεία της Επικράτειας" και κατά τη διάρκεια των ετών είχε μετατροπές στο όνομά του.
Πριν το 1926 αναφερόταν ως Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως, στη συνέχεια αναφερόταν ως Θρησκευμάτων και Παιδείας. Μερικά έτη πριν το 1955 είχε το όνομα Θρησκευμάτων και Εθνικής Παιδείας, ενώ από το 1955 υπήρχε με το όνομα Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1955) με υπουργό τον Αχιλλέα Κ. Γεροκωστόπουλο.
Άλλαξε ονομασία το 2009, όταν πήρε το όνομα Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.
Αναφορές
Κατηγορία:Υπουργεία Παιδείας
Άνω Αχλαδιές Ιωαννίνων
Οι Άνω Αχλαδιές, επίσημα Άνω Αχλαδέαι, είναι ορεινό χωριό της Δωδώνης στο νομό Ιωαννίνων το οποίο βρίσκεται στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Τόμαρος (Ολύτσικας) σε υψόμετρο 540 μέτρων. Το χωριό είναι κτισμένο δίπλα στην επαρχιακή οδό Μελιγγών - Παραμυθιάς και στις Αχλαδιές. Απέχει 40 χλμ. Ν.-ΝΔ. της πόλης των Ιωαννίνων και 18 χλμ. Δ. από την εθνική οδό Άρτας - Ιωαννίνων (μέσω Κοπάνη). Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με χωριά Αχλαδιές, Βαδίστρα, Λεπάδι και Κολλαίικα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αχλαδεών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Λάκκας Σουλίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 54 κατοίκους.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1960-61
Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς περιόδου 1960-61 διοργανώθηκε σε τέσσερις κατηγορίες, την πρώτη (με συμμετοχή οκτώ συλλόγων), τη δεύτερη (σε 2 ομίλους των έξι), την τρίτη και την τέταρτη επίσης με δυο φάσεις και με οκτώ και έξι συλλόγους στα "τελικά" τους αντίστοιχα. Τον τίτλο της Α΄ κατηγορίας κατέκτησε ο Πανελευσινιακός, που μαζί με τον δεύτερο στην τελική κατάταξη Βύζαντα Μεγάρων και την τρίτη Α.Ε. Χαλκηδόνα Νήαρ Ηστ προκρίθηκαν για το ειδικό πρωτάθλημα τύπου Β΄Εθνικής του 1961.
Α΄ Κατηγορία
Το πρωτάθλημα έληξε την πρωτοχρονιά του 1961 με τρεις αγώνες χωρίς βαθμολογικό ενδιαφέρον καθώς οι τρεις πρώτες θέσεις είχαν ήδη κριθεί και είχαν σχηματιστεί και οι όμιλοι της Β΄ Εθνικής.
Β΄ Κατηγορία
Στην τελική φάση συμμετείχαν οι 2 πρώτοι κάθε ομίλου:Πειραϊκός, Πανασπροπυργιακός από τον Α και Νεάπολις, ΑΕ Ποντίων από τον Β. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η Νεάπολις κερδίζοντας στον τελευταίο αγώνα την ΑΕ Ποντίων Οι 12 ομάδες στην προκριματική φάση χωρίστηκαν σε δυο ομίλους των 6.
Ο Ερμής Κοκκινιάς ηττήθηκε σε αγώνες διαβάθμισης από την πρωταθλήτρια Γ΄ με 1-4 και 2-3
Γ΄ Κατηγορία
Στην τελική φάση ήταν οι εξής 8 ομάδες:
Δ΄ Κατηγορία
Στην τελική φάση συμμετείχαν 6 ομάδες. Οι αγώνες ολοκληρώθηκαν στις 7 Μαΐου και πρωταθλήτρια της Δ΄ ήταν η ομάδα των Άσπρων Χωμάτων. Μάλιστα επιβλήθηκε και στους αγώνες διαβάθμισης επί του ουραγού της Γ΄ Αχιλλέα με 1-0 και 8-0. Την επόμενη περίοδο στη Γ΄ Κατηγορία αγωνίστηκαν και η 2η Κύπρος και 3η ΑΕ Περάματος.
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Πειραιώς Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1960-1961
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1938
Η 11η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία Όσκαρ, η οποία τίμησε τις καλύτερες ταινίες, πραγματοποιήθηκε από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών στις 23 Φεβρουαρίου 1939. Για πρώτη φορά δεν υπήρξε επίσημος παρουσιαστής.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1938
Γιάννης Δελής (πολιτικός)
Ο Γιάννης Δελής είναι Έλληνας εκπαιδευτικός και πολιτικός του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας.
Βιογραφικά Στοιχεία
Απόφοιτος του Ιστορικού-Αρχαιολογικού Τμήματος της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ. Έχει διδάξει σε δημοτικά σχολεία της Θεσσαλονίκης.
Διετέλεσε μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ένωσης Δημοσιοϋπαλληλικών Οργανώσεων Θεσσαλονίκης (ΕΔΟΘ) και μέλος του ΔΣ της Ε’ ΣΕΠΕ Θεσσαλονίκης.
Στέλεχος του ΚΚΕ και υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 με την παράταξη της "Λαϊκής Συσπείρωσης" που στηρίζεται από το ΚΚΕ. Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος.
Εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Α΄ Θεσσαλονίκης στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος και επανεξελέγη στις εκλογές του 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΚΚΕ
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1939 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών
Το άλμα εις τριπλούν ανδρών στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1939 πραγματοποιήθηκε στις 8 Οκτωβρίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο.
Στο αγώνισμα αυτό, η Ελλάδα κέρδισε το χρυσό και το χάλκινο μετάλλιο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Γιάννης Παλαμιώτης για δεύτερη συνεχή φορά μπροστά από τον Ρουμάνο Φέρντιναντ Καλιστράτ. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε ο Γιώργος Μαρινάκης.
Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 8 Οκτωβρίου, ώρα 16:15.
Μετέχουσες χώρες
Κάποιες από τις χώρες που συμμετείχαν στο αγώνισμα ήταν:
• 4
Πίνακας μεταλλίων (1929—1939)
Το συνολικό υπόλοιπο μεταλλίων στο άλμα εις τριπλούν ανδρών μετά τους Βαλκανικούς Αγώνες 1939.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίσματα στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1939 1939
Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου
Ο '''Κωνσταντίνος Γ. Παπαγεωργίου''' (1921-7 Μαρτίου 2009 ) ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός, που χρημάτισε βουλευτής Κοζάνης.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στη Δαμασκηνιά Κοζάνης. Έκανε σπουδές στην Παιδαγωγική Ακαδημία της Θεσσαλονίκης και εν συνεχεία στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ. Κατά τα νεανικά του χρόνια εντάχθηκε στο ΕΑΜ και η ΠΕΕΑ τον διόρισε γραμματέα για τη λαϊκή παιδεία στην Ελεύθερη Ελλάδα. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στην Πρωτοβάθμια και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και αργότερα ίδρυσε δικές του (ιδιωτικές) σχολές. Έλαβε μέρος στην Επιτροπή για τη Μελέτη των Προβλημάτων της Ιδιωτικής Εκπαίδευσης που είχε συσταθεί από το Υπουργείο Παιδείας το 1965, στο πλαίσιο της Εκπαιδευτικής Μεταρρύθμισης της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου.
Εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ, με το οποίο ήταν υποψήφιος βουλευτής στις εκλογές του 1977 όπου απέτυχε να εκλεγεί. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Κοζάνης στις εκλογές του 1981 με 6.868 σταυρούς
Συγγραφέας
Ο Παπαγεωργίου έγραψε έργα ιστορικού και εκπαιδευτικού περιεχομένου. Επίσης μετέφρασε το έργο "Κατά Λεωκράτους" του Λυκούργου και έργα των Ελλήνων τραγικών ποιητών της αρχαιότητας (Αισχύλου, Σοφοκλή και Ευριπίδη).
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Βουλευτές Κοζάνης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Αλτήρες (αρχαία Ελλάδα)
μικρογραφία|260x260px| Αλτήρες που χρησιμοποιούνται σε [[Αθλητισμός|αθλητικούς αγώνες στην αρχαία Ελλάδα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθήνας.]] μικρογραφία| Αλτήρας που ανήκε στον [[Ακματίδας ο Λακεδαιμόνιος|Σπαρτιάτη αθλητή Ακματίδα, νικητή ενός αγώνα πεντάθλου στους Αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μουσείο Ιστορίας των Ολυμπιακών Αγώνων της Αρχαιότητας στην Ολυμπία, Ελλάδα|260x260εσ]] Οι αλτήρες (αρχαία ελληνικά: ἁλτῆρες from "ἅλλομαι" - "πηδώ, πεγάγομαι" ) ήταν ένα είδος αλτήρων που χρησιμοποιούνταν στην αρχαία Ελλάδα. Στα αρχαία ελληνικά αθλήματα, οι αλτήρες χρησιμοποιούνταν ως βάρη, καθώς και στο άλμα εις μήκος, όπου κρατούνταν και στα δύο χέρια για να επιτρέπουν στον αθλητή να πηδά μεγαλύτερες αποστάσεις, ενώ συχνά έπεφταν μετά το πρώτο ή το δεύτερο άλμα.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Αθλητής που κρατά αλτήρα. [[Αρχαία Ελλάδα|Αρχαία ελληνική αττική μελανόμορφη λήκυθος, 525-500 π.Χ., από τη Σικελία. Staatliche Antikensammlungen, Μόναχο]] Αναγνωρισμένοι ως το ελληνικό αντίστοιχο των σύγχρονων αλτήρων, οι αρχαίοι ελληνικοί αλτήρες εξυπηρετούσαν πολλαπλές χρήσεις από την προπόνηση μέχρι τον αγώνα. Αρχαία ελληνικά αρχεία αναφέρουν αλτήρες που χρονολογούνται από το 700 π.Χ. Στην αρχαία Ελλάδα, η άσκηση και η προπόνηση εκτιμούνταν ιδιαίτερα. Μέχρι τον 5ο αιώνα π.Χ., οι αλτήρες ήταν πολύ διαδεδομένοι στην αρχαία ελληνική προπόνηση. Η δημοτικότητα των αλτήρων αυξήθηκε παγκοσμίως καθώς τον 2ο αιώνα π.Χ., ο διάσημος Έλληνας γιατρός Γαληνός δημιούργησε μια ποικιλία ασκήσεων που απαιτούσαν τη χρήση αλτήρων. Ο Γαληνός επέμεινε οι αλτήρες ήταν αναγκαίοι για τη φυσική κατάσταση καθώς εκπαίδευαν το σώμα για τη μάχη.
Οι Ρωμαίοι, που είχαν επίσης έντονη ανησυχία για τη σωματική ευρωστία ως αρετή του πολίτη, υιοθέτησαν τη χρήση των αλτήρων στις ασκήσεις τους ως μέσο για να ενισχύσουν τους στρατούς τους. Στο βιβλίο του Ελλάδος περιήγησις, ο Έλληνας γεωγράφος Παυσανίας όρισε τον αλτήρα ως «ημικυκλικό, αλλά ελλειπτικό και φτιαγμένο έτσι ώστε τα δάχτυλα να περνούν από μέσα του όπως περνούν από τη λαβή μιας ασπίδας». Όσον αφορά τους Έλληνες, και συγκεκριμένα τους Έλληνες πενταθλητές, οι αλτήρες χρησιμοποιούνταν πιο ευρέως για προπόνηση σε συγκεκριμένα αθλήματα στους Αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες, με πιο αξιοσημείωτο το αγώνισμα του άλματος εις μήκος. Η χρήση αλτήρων ενίσχυε τη δύναμη και τις αθλητικές επιδόσεις των αρχαίων Ελλήνων αθλητών.
Ως εξοπλισμός άσκησης
Σύμφωνα με τον Έλληνα χειρουργό Άντυλλο, η χρήση αλτήρων στη σωματική άσκηση αποτελούνταν από τρεις κύριες ασκήσεις:
Χρήση στο άλμα εις μήκος
μικρογραφία| Νεαρός αθλητής με αλτήρες, που χρησιμοποιούνταν για τη διατήρηση της ισορροπίας κατά τη διάρκεια του άλματος|260x260εσ Για να φτάσουν τη μέγιστη απόσταση στο άλμα εις μήκος, οι αρχαίοι Έλληνες αθλητές κρατούσαν τους αλτήρες και στα δύο χέρια, τινάζοντάς τους προς τα έξω κατά το άλμα και επαναφέροντάς τους κατά την προσγείωση. Σύμφωνα με τους φυσιολόγους, οι αλτήρες μετατόπιζαν το κέντρο βάρους του σώματος, αυξάνοντας έτσι την κλίση του άλματος κατά μερικά εκατοστά τουλάχιστον κατά τη διάρκεια του αγώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικός εξοπλισμός Κατηγορία:Αθλητισμός της Αρχαίας Ελλάδας Κατηγορία:Άλμα εις μήκος Κατηγορία:Άρση βαρών
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα Ε (2020-21)
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ABB FIA Formula E 2020-21 είναι η έβδομη σεζόν του πρωταθλήματος της Φόρμουλα Ε, ένα πρωτάθλημα αγώνων που αναγνωρίζεται από το κυβερνητικό σώμα του μηχανοκίνητου αθλητισμού, την Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου (FIA), ως η υψηλότερη κατηγορία του ανταγωνισμού για ηλεκτρικά αγωνιστικά αυτοκίνητα.
Απο την σεζόν του 2020–21, το πρωτάθλημα έγινε και επίσημα ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της FIA, μαζί με την Φόρμουλα 1, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rallycross.
H ανεπτυγμένη μορφη του Spark Gen2, που θα ονομαζόταν Gen2 EVO, θα έκανε το ντεμπούτο του αυτή τη σεζόν, αλλά καθυστέρησε λόγω της Πανδημίας του COVID-19, και τελικά ακυρώθηκε υπέρ του αυτοκινήτου Gen3.
Πρόγραμμα
Ένα πρώτο προσωρινό ημερολόγιο για την σεζόν 2020-21 ανακοινώθηκε τον Ιούνιο του 2020. Τον Οκτώβριο, το ημερολόγιο άλλαξε με τους αγώνες στην Πόλη του Μεξικού και στην Σάνια να αναβάλλονται από τις αρχικές τους ημερομηνίες τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο αντίστοιχα, ενώ ένας δεύτερος αγώνας προστέθηκε στο άνοιγμα της σεζόν στο Σαντιάγο τον Ιανουάριο. Δεν δόθηκε λόγος για την αλλαγή  Στις 28 Ιανουαρίου η Φόρμουλα Ε δημοσίευσε ένα αναθεωρημένο ημερολόγιο για το πρώτο μέρος της σεζόν με την προσθήκη του πρώτου αγώνα της Φόρμουλα Ε σε ένα μόνιμη πίστα που θα πραγματοποιηθεί στο Circuit Ricardo Tormo στη Βαλένθια, την επιστροφή του ePrix του Μαρρακές στο ημερολόγιο που αρχικά είχε οριστεί να διακοπεί, και την ακύρωση του ePrix του Παρισιού λόγω της συνεχιζόμενης πανδημίας COVID-19. Η Φόρμουλα Ε επιβεβαίωσε επίσης ότι οι αγώνες που έχουν προγραμματιστεί για τη Σάνια και Σεούλ δεν θα πραγματοποιηθούν όπως αρχικά είχαν προγραμματιστεί, με την απόφαση σχετικά με αυτούς τους αγώνες και για το υπόλοιπο του προγράμματος θα ανακοινωθούν την άνοιξη.
Τεχνικοί Κανονισμοί
Οι κατασκευαστές θα είναι πλέον σε θέση να τροποποιήσουν τα συστατικά του κινητήρα μία φορά τις επόμενες δύο σεζόν ως μέρος μιας εκτεταμένης περιόδου αναγνώρισης, με τις ομάδες να έχουν την επιλογή είτε να εισαγάγουν ένα νέο σύστημα μετάδοσης κίνησης για τη σεζόν 2020-21 για μια διετή περίοδο ή να συνεχίσουν με τα τρέχοντα συστήματά τους για την επόμενη σεζόν πριν από την αναγνώριση ενός νέου σετ για μία σεζόν το επόμενο έτος.
Πρωτάθλημα Οδηγών
Οι πόντοι απονέμονται χρησιμοποιώντας την ακόλουθη δομή:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοί
Κατηγορία:Φόρμουλα Ε
Βαρλίκ Βεργκισί
thumb|200px|Μη-μουσουλμάνοι πωλούν τα έπιπλά τους ώστε να μπορέσουν να πληρώσουν τον φόρο. Ως Βαρλίκ Βεργκισί (Varlık Vergisi) έχει μείνει γνωστός ο διαβόητος έκτακτος ειδικός φόρος επί της περιουσίας που επεβλήθη στη Τουρκία το 1942. Ο φόρος επεβλήθη ως αναγκαίος για την συγκέντρωση κεφαλαίων, ενόψει της ενδεχόμενης εισόδου της χώρας στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο.
Ωστόσο έχει αναγνωριστεί ως φόρος που στόχευε στην οικονομική καταστροφή των μειονοτικών πληθυσμών (Αρμενίων, Εβραίων και Ελλήνων) προς όφελος των Τούρκων.
Ο νόμος εισήχθη προς ψήφιση στη τουρκική βουλή από τον τότε πρωθυπουργό Σουκρού Σαράτζογλου και ψηφίστηκε στις 11 Νοεμβρίου του 1942. Ανακλήθηκε στις 15 Μαρτίου 1944, και αφού είχε δεχτεί έντονη κριτική διεθνώς.
Ο φόρος έπρεπε να καταβληθεί από όλους τους πολίτες της Τουρκίας, αλλά ασυνήθιστα υψηλότεροι συντελεστές επιβλήθηκαν στους μη μουσουλμάνους κατοίκους της χώρας, με αυθαίρετο και ληστρικό τρόπο. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε διαλυθεί μόλις είκοσι χρόνια νωρίτερα, και οι αναμνήσεις των διακρίσεων της ύστερης οθωμανικής εποχής εξακολουθούσαν να βαραίνουν πολύ τη συλλογική συνείδηση αυτών των μειονοτικών ομάδων. Η δε προθεσμία καταβολής του ήταν μόλις 30 ημέρες. Όσοι δεν κατάφερναν να αποδώσουν τον φόρο αυτό μέσα στη τακτή αυτή προθεσμία, συλλαμβάνονταν και στέλνονταν σε στρατόπεδα καταναγκαστικών έργων της επαρχίας Ερζερούμ στην ανατολική Ανατόλια και στο Ντιγιάρμπακιρ. Αντιθέτως, ο αντίστοιχος φόρος που επιβλήθηκε στους Τούρκους έφτανε στο 5% των περιουσιακών τους στοιχείων και όσοι δεν μπόρεσαν να τον πληρώσουν καταδικάστηκαν σε πολύ ελαφρύτερες ποινές.
Από τον κυριολεκτικά εξοντωτικό αυτό νόμο επήλθε τεράστια καταστροφή κυρίως των Ελλήνων, των Εβραίων και των Αρμενίων της Κωνσταντινούπολης, εναντίον των οποίων ουσιαστικά και στρέφονταν ο νόμος αυτός, καθώς ειδικά για τις μειονότητες ο φόρος υπολογιζόταν από τις τοπικές αρχές αυθαίρετα, χωρίς κάποιο συγκεκριμένο συντελεστή, αλλά κυριολεκτικά από ένα καπρίτσιο της στιγμής. Τεράστιες περιουσίες χάθηκαν τότε ή και εγκαταλείφθηκαν, ενώ κάποια άτομα από τις μειονότητες που καταστράφηκαν, έφτασαν ακόμα και στην αυτοκτονία. Από τον Δεκέμβριο του 1942 ως και τον Ιανουάριο του 1943, χιλιάδες ακίνητα που ανήκαν σε μη μουσουλμάνους άλλαξαν χέρια στην Κωνσταντινούπολη. Ανάμεσα στα ακίνητα που άλλαξαν χέρια ήταν και τα περισσότερα κτίρια της οδού Ιστικλάλ. Το 67% των πωληθέντων ακινήτων αγοράστηκε από Τούρκους ιδιώτες και το 30% από επίσημα ιδρύματα και οργανισμούς. Από τις 21 Ιανουαρίου 1943, χιλιάδες μη μουσουλμανικά σπίτια και επιχειρήσεις κατασχέθηκαν και δημοπρατήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Φορολογία στην Τουρκία Κατηγορία:Εκφράσεις
Dornier Do 22
Το Dornier Do 22 υπήρξε ένα Γερμανικό υδροπλάνο, που αναπτύχθηκε στη δεκαετία του 1930. Είναι αξιοσημείωτο πως αν και διέθετε εξαιρετικές επιδόσεις για την εποχή του, κατασκευάστηκε αποκλειστικά για εξαγωγές και δεν υιοθετήθηκε ποτέ από τη Γερμανία. Παρήχθη στα εργοστάσια της Dornier στη Γερμανία και την Ελβετία, απ’ όπου πουλήθηκε στη Γιουγκοσλαβία (12 μονάδες), στην Ελλάδα (επίσης 12 μονάδες) και στη Φινλανδία (4 μονάδες). Αν και το πρωτότυπο πέταξε ήδη από το 1935, η παραγωγή δεν άρχισε παρά στις 15 Ιουλίου 1938. Το Μάρτιο του 1938 ολοκληρώθηκε και έκανε την πρώτη δοκιμαστική του πτήση ένα πρωτότυπο με συμβατικό σύστημα σταθερών τροχών προσγείωσης (L Model).
Κατά τη Γερμανική εισβολή στα Βαλκάνια το 1941 τα Ελληνικά Do 22 καταστράφηκαν μέχρις ενός, αλλά τα πληρώματα οκτώ εκ των Γιουγκοσλαβικών αεροσκαφών κατόρθωσαν να διαφύγουν στην Αίγυπτο. Εκεί, προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στη RAF, μέχρι που η έλλειψη ανταλλακτικών τα έβγαλε σε αχρηστία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Do 22 Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορικά αεροσκάφη Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Υδροπλάνα
Άννα-Μάρια Σιεκλούτσκα
Η Άννα-Μάρια Σιεκλούτσκα (πολωνικά: Anna-Maria Sieklucka, προφέρεται :, γενν. στις 31 Μαΐου 1992) είναι Πολωνή ηθοποιός και τραγουδίστρια, γνωστή για την απεικόνιση της Laura Biel στο ερωτικό δράμα του 2020, 365 Days. Στο παρελθόν εμφανίστηκε στην πολωνική τηλεοπτική σειρά Na dobre i na złe του 2019.
Βιογραφία
Η Σιεκλούτσκα γεννήθηκε στο Λούμπλιν, τη μεγαλύτερη πόλη στην ανατολική Πολωνία. Ο πατέρας της, Γέζι Αντόνι Σιεκλούτσκι, είναι δικηγόρος. Σπούδασε στο Βρότσουαφ, στην Εθνική Ακαδημία Θεατρικών Τεχνών της Κρακοβίας «Στανίσουαφ Βισπιάνσκι», όπου αποφοίτησε το 2018. Μιλάει άπταιστα πολωνικά, αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά.
Κινηματογραφική σταδιοδρομία
Τον Οκτώβριο του 2019, έπαιξε το ρόλο της Aniela Grabek, σε έκτακτη εμφάνιση στην πολωνική τηλεοπτική σειρά Na dobre i na złe(μετ. Στα καλά και στα άσχημα), με επίκεντρο τη ζωή του παραϊατρικού και του νοσοκομειακού προσωπικού. Το σωστό ντεμπούτο της ήταν ο ρόλος της Laura Biel, μαζί με τον Μικέλε Μορόνε, στην ευρέως αναγνωρισμένη ερωτική ταινία 365 Days, η οποία έκανε πρεμιέρα στο Netflix τον Ιούνιο του 2020. Περιέγραψε τη μαγνητοσκόπηση ως πρόκληση και δίσταζε να αποδεχτεί το ρόλο στην αρχή αφού διάβασε το σενάριο.
Προσωπική ζωή
Η Σιεκλούτσκα βρίσκεται σε σχέση με τον σκηνοθέτη Γούκας Βιτ-Μιχαουόφκσι, 18 έτη μεγαλύτερό της. Το ζευγάρι κατοικεί στη Βαρσοβία.
Νύφες
Οι Νύφες είναι μια βραβευμένη δραματική και ηθογραφική ταινία του γνωστού σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη, παραγωγής 2004. Το θέμα της ταινίας είναι το ταξίδι 700 γυναικών, Ελληνίδων, Τουρκάλων, Ρωσίδων, από την Κωνσταντινούπολη προς τη Νέα Υόρκη, όπου θα συναντήσουν τους άντρες που πρόκειται να παντρευτούν, και ο έρωτας μίας από αυτές τις γυναίκες και ενός Αμερικανού φωτογράφου.
Πλοκή
Ο χρεωκοπημένος Αμερικανός φωτογράφος Νόρμαν Χάρις (Ντέμιαν Λιούις) εγκαταλείπει την κάλυψη του πολέμου στη Μικρά Ασία και επιστρέφει στη Νέα Υόρκη. Η μοδίστρα Νίκη (Βικτώρια Χαραλαμπίδου) από τη Σαμοθράκη ταξιδεύει στο Σικάγο για να παντρευτεί τον Πρόδρομο, που δεν έχει δει ποτέ, στη θέση της μεγαλύτερης αδελφής της που δεν άντεξε και γύρισε πίσω. Ταξιδεύουν με το ίδιο καράβι, το υπερωκεάνιο King Alexander με το οποίο ταξιδεύουν επίσης άλλες 700 νύφες από την Ελλάδα, την Τουρκία, τη Ρωσία και την Αρμενία, οι οποίες όπως και η Νίκη δεν γνωρίζουν τους ανθρώπους που θα παντρευτούν, αλλά έχουν μόνο από μια φωτογραφία του γαμπρού.
Ο Νόρμαν ταξιδεύει στην Α' θέση ενώ η Νίκη με τις υπόλοιπες νύφες στην Γ' θέση. Ο Νόρμαν δείχνει ενδιαφέρον για τις νύφες που ταξιδεύουν και ζητά να τις φωτογραφίσει όλες με τα νυφικά τους, και παράλληλα ερωτεύεται την Νίκη, η οποία τον ερωτεύεται και αυτή. Στη διάρκεια του ταξιδιού συγκρούεται με τον καπετάνιο (Δημήτρης Καταλειφός) και έναν προαγωγό (Στίβεν Μπέρκοφ) που σχεδιάζει να πουλήσει τις Ρωσίδες που νομίζουν ότι πηγαίνουν να παντρευτούν.
Παράλληλα ο ανιψιός του καπετάνιου (Απόστολος Τότσικας) ερωτεύεται μια από τις Ρωσίδες νύφες, η Χαρώ (Εύη Σαουλίδου), φίλη της Νίκης, που είναι ερωτευμένη με κάποιον με τον οποίο αλληλογραφούσε και πηγαίνει να παντρευτεί άλλον, αυτοκτονεί και άλλοι επιβάτες του πλοίου διασταυρώνουν τις ζωές τους. Ο Νόρμαν ζητάει από τη Νίκη να πάει μαζί του αλλά εκείνη παρόλο που τον αγαπά δεν τολμά να φύγει μαζί του γιατί σκέφτεται τη μητέρα και τις αδερφές της πίσω στο νησί που περιμένουν βοήθεια από εκείνη. Το ερωτευμένο ζευγάρι λέει αντίο πάνω στο πλοίο, η Νίκη πηγαίνει να βρει τον μέλλοντα συζυγό της. Παντρεύονται, η Νίκη στέλνει τα γράμματα και τη φωτογραφία της Χαρώς στον Αντώνη που αγαπούσε η Χαρώ. Στο τέλος της ταινίας βλέπουμε τη Νίκη, έγκυο πια, να διαβάζει επιτέλους το ερωτικό γράμμα που της έδωσε ο Νόρμαν όταν είπαν αντίο και να βουρκώνει και τον Νόρμαν να κοιτάει τη φωτογραφία της Νίκης σαν νύφη που εκείνος είχε τραβήξει να κοσμεί το εξώφυλλο αμερικάνικου περιοδικού και στη γραβάτα του έχει περασμένο το σκουλαρίκι της Νίκης που εκείνη του χάρισε όταν χωρίστηκαν στο πλοίο.
Βραβεία
Η ταινία παρουσιάστηκε στο 45ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης,   όπου απέσπασε 10 από Κρατικά Βραβεία Ποιότητας:
Επίσης, της απονεμήθηκε Ειδικό βραβείο τεχνικής-καλλιτεχνικής αρτιότητας από την Ένωση Τεχνικών Ελλάδος Κινηματογράφου Τηλεόρασης.
Κριτικές για την ταινία
Η ταινία ήταν μία πολυδιαφημισμένη παραγωγή, που στηρίχτηκε στα ονόματα των συντελεστών της, του γνωστού σκηνοθέτη των Πέτρινων χρόνων Παντελή Βούλγαρη, της γνωστής συγγραφέως Ιωάννας Καρυστιάνη, την επιμέλεια παραγωγής του Μάρτιν Σκορσέζε, και τη μουσική του Σταμάτη Σπανουδάκη. Θεωρήθηκε "υπερπαραγωγή" για τα ελληνικά δεδομένα, και στηριζόμενη στην επιτυχία της ταινίας Πολίτικη κουζίνα της προηγούμενης χρονιάς, αναμενόταν ότι θα γίνει κι αυτή μεγάλη επιτυχία. Οι περισσότερες κριτικές που ακολούθησαν την προβολή της ταινίας, την κατέτασαν σαν μία καλή ταινία, αλλά σημείωναν ότι δεν είχε την αναμενόμενη ποιότητα αναλόγως της διαφήμισης. Παρ' όλα αυτά, ήταν μία εισπρακτική επιτυχία και η σημαντικότερη επιτυχία της χρονιάς. Το σενάριο της ταινίας κυκλοφόρησε σε βιβλίο τον Σεπτέμβριο του 2004 από τις εκδόσεις Καστανιώτη.
Αλέξανδρος Παππάς (πολιτικός)
Ο Αλέξανδρος Παππάς (1877 - 1942) ήταν Έλληνας χειρουργός, καθηγητής ιατρικής και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Στις εκλογές του 1928 εξελέγη βουλευτής Αθηνών με την υποστήριξη του Κόμματος των Εθνικών Δημοκρατικών. Διετέλεσε Υπουργός Παιδείας & Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση Γεωργίου Κονδύλη (1926), Υφυπουργός Υγιεινής, με υπουργό τον ίδιο τον Ελευθέριο Βενιζέλο, στις κυβερνήσεις τελευταίου (Ιουνίου 1929 και Δεκεμβρίου 1929) ενώ το 1930 διαδέχτηκε τον Βενιζέλο στον υπουργικό θώκο, στον οποίο παρέμεινε μέχρι και το 1932, οπότε και παραιτήθηκε η κυβέρνηση Βενιζέλου. Υπήρξε μαζί με τον Απόστολο Δοξιάδη από τους ιδρυτές της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας, ως Υγειονομική Σχολή Αθηνών, και γι' αυτό το λόγο στην είσοδο της σχολής, στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας στην Αθήνα, είναι τοποθετημένη η προτομή του.
Υπήρξε, επίσης, τέκτονας και μέλος της στοάς "Αρμονία".
Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Φωτιάδη και γιος τους ήταν ο γλύπτης Γιάννης Παππάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγιεινής Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Υγιεινής Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες χειρουργοί Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Παιδείας και Θρησκευμάτων
Μάρκο Ντι Μέκο
Ο Μάρκο Ντι Μέκο (Marco Andrea Giuseppe Di Meco, 5 Φεβρουαρίου 1982) είναι Ιταλός συνθέτης, φλαουτίστας και ποιητής.
Βιογραφία
Άρχισε να σπουδάζει φλάουτο στο Ωδείο της Πεσκάρα. Αφού αποφοίτησε από το Ωδείο, εργάστηκε ως φλαουτίστας στην Ακαδημία του Λιβόρνο. Μετά τη στρατιωτική του θητεία, μετακόμισε στην Ελβετία, στο Λουγκάνο. Εδώ, εκτός από τη διεξαγωγή πολυάριθμων συναυλιών κλασικής μουσικής, άρχισε να γράφει τα πρώτα ποιήματα. Το 2014, κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο "5 Colors". Στη συνέχεια, το 2015 κυκλοφόρησε το λεύκωμα "Rosalinda" και το 2016 το διπλό άλμπουμ "Lucilla". Τον Φεβρουάριο του 2018 κυκλοφόρησε το λεύκωμα "Against Capitalism: Première Symphonie" (Κατά του Καπιταλισμού: Πρώτη Συμφωνία).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες
Έβρικ Γκρέι
Ο Έβρικ Γκρέι (γεννήθηκε 13 Δεκεμβρίου 1969) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,01 μ. και αγωνιζόταν ως σμολ φόργουορντ και ως πάουερ φόργουορντ.
Κολλεγιακή καριέρα
Ο Έβρικ Γκρέι εισήχθη στο Πανεπιστήμιο του Λας Βέγκας, της πολιτείας της Νεβάδα το 1987 και φοίτησε σε αυτό μέχρι το 1991.
Μοναδική εξαίρεση στη τετραετή παρουσία του Γκρέι στο Πανεπιστήμιο του Λας Βέγκας ήταν η σεζόν 1988-99 κατά τη διάρκεια της οποίας φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, το Ριβερσάιντ.
Επαγγελαμτική καριέρα
Ο Έβρικ Γκρέι συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ το 1993, ωστόσο δεν κατάφερε να διακριθεί.
Το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το υπέγραψε το 1993 με την ιταλική Καζέρτα, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο.
Την περίοδο 1994-95 αγωνίστηκε αρχικά στη γαλλική Βιλερμπάν-Λυόν κι έπειτα στην Ολίμπια Βενάδο Τουέρτο, ομάδα της Αργεντινής.
Την περίοδο 1995-96 αγωνίστηκε στο CBA αρχικά με την ομάδα του Πανεπιστημίου του Σαν Ντιέγκο κι έπειτα με τους Φορτ Γουέιν Φιούρι.
Το 1996 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Φοίνιξ Σανς, στους οποίους όμως δεν αγωνίστηκε ποτέ, καθώς λίγο καιρό μετά την μεταγραφή του έμεινε ελεύθερος από την ομάδα.
Η αρχή της περιόδου 1996-97 τον βρήκε να αγωνίζεται και πάλι στους Φορτ Γουέιν Φιούρι στο πρωτάθλημα του CBA, ωστόσο το Δεκέμβριο του 1996 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Νιου Τζέρσεϊ Νετς και αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην καριέρα του στο ΝΒΑ.
Τον Ιανουάριο του 1997 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Στην ελληνική ομάδα έμεινε για λίγους μόνο μήνες καθώς βρέθηκε θετικός σε έλεγχο ντόπινγκ κατά τη διάρκεια της Ευρωλίγκας για χρήση απαγορευμένης ουσίας, με αποτέλεσμα η ομάδα του Πειραιά να του σπάσει το συμβόλαιο και τον παίκτη να αφήνεται ελέυθερος.
Από το καλοκαίρι του 1997, μέχρι και τον Ιανουάριο του 1999, ο Γκρέι αγωνίστηκε στην Ιαπωνία (Νταΐουα) και την Κροατία (ΚΚ Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ).
Μετά τους Φόρτ Γουέιν Φιούρι, ο Έβρικ Γκρέι αγωνίστηκε στη Χιμνάσια Εσγκρίμα (Αργεντινή), στη Σολέ Μπασκέτ (Γαλλία) και στη Λιμπερτάδ ντε Σουντσάλες (Αργεντινή).
Το 2001 αγωνίστηκε αρχικά στην Ατλέτικο Ουέλκαμ (Ουρουγουάη) κι έπειτα στη Λιμπερτάδ ντε Σουντσάλες (Αργεντινή).
Την περίοδο 2002-03 αγωνίστηκε στη Γκαιτέρος ντελ Ζούλια (Βενεζουέλα), ενώ τη διετία 2003-05 αγωνίστηκε στην Κίλμες Μαρ ντελ Πλάτα (Αργεντινή).
Το 2005 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Ουνιβερσιδάδ Κατόλικα. Στην ομάδα της Χιλής παρέμεινε για περίπου δύο χρόνια.
Το 2008 επέστρεψε στην Αμερική και αγωνίστηκε στο ΑBA με τους Σολτ Λέικ Σίτι Σεντς.
Μετά το πέρας της περιόδου 2008-09, ο Έβρικ Γκρέι αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην καριέρα του.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νιου Τζέρσεϊ Νετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σολέ Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αργεντίνικων συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ουρουγουανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές βενεζουελάνικων συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στη Χιλή
Ίλαν Ραμόν
thumb|250px|right|
Ο Ίλαν Ραμόν (20 Ιουνίου 1954 - 1 Φεβρουαρίου 2003, εβραϊκά: אילן רמון) ήταν πιλότος της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας και ο πρώτος Ισραηλινός αστροναύτης. Ο Ραμόν ήταν ο χειριστής φορτίου κατά τη διάρκεια της αποστολής STS-107, της μοιραίας αποστολής του διαστημικού λεωφορείου Κολούμπια, όταν αυτός και άλλα έξι μέλη του πληρώματος σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του δυστυχήματος στη φάση επανεισόδου στην ατμόσφαιρα πάνω από το νότιο Τέξας. Ο Ίλαν Ραμόν είναι μόνος μη Αμερικανός πολίτης βραβευμένος με το Διαστημικό Μετάλλιο της Τιμής του Αμερικανικού Κογκρέσου. Ένας από τους γιους του, πέθανε το 2010 σε ηλικία 21 ετών, σε συντριβή μιας εκπαιδευτικής πτήσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισραηλινοί αστροναύτες Κατηγορία:Ισραηλινοί πιλότοι Κατηγορία:Εβραίοι
Λουκάς Βαλσαμάκης
Ο Λουκάς Βαλσαμάκης, (Κεφαλλονιά ? - 17 Ιουνίου 1821, Σκουλένι Μολδαβίας), ήταν Κεφαλλονίτης αγωνιστής της επανάστασης του 1821.
Βιογραφία
Ο Βαλσαμάκης είχε δικό του πλοίο και ήταν πειρατής, έδρασε στο Αιγαίο και στη Μενόρκα κουρσεύοντας κυρίως γαλλικά πλοία. Συμμετείχε στις παρασκευαστικές ενέργειες για την επανάστασης στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες υπό τον Αλέξανδρο Υψηλάντη. Μάλιστα με την δημιουργία του Ιερού Λόχου ανέλαβε εκατόνταρχος του. Τον Ιούνιο του 1821 βρισκόταν με το πλοίο του στην Οδησσό όταν έμαθε τα γεγονότα στο Σκουλένι έτρεξε μαζί με το πλήρωμά του για βοήθειά των κλεισμένων εκεί επαναστατών.