cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκουίντο Κροσέτο
Βιογραφία
Μετά την παραίτηση του Μπερλουσκόνι τον Νοέμβριο του 2011, ο Κροσέτο κατέκρινε τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης υπό την ηγεσία του οικονομολόγου Μάριο Μόντι. Τον Δεκέμβριο του 2012 ίδρυσε, μαζί με την Τζόρτζια Μελόνι και τον Ινιάτσιο Λα Ρούσα, τα Αδέλφια της Ιταλίας, ένα εθνικό συντηρητικό κόμμα. Το κόμμα άσκησε κριτική στην κυβέρνηση Μόντι και στο κόμμα Λαός της Ελευθερίας. Από τις 20 Δεκεμβρίου 2012 έως τις 4 Απριλίου 2013, ο Κροσέτο ήταν ο πρόεδρος του κόμματος.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2013 απέτυχε να εκλεγεί στη Γερουσία, επειδή οι ψήφοι προς τα Αδέλφια της Ιταλίας δεν κατάφεραν να περάσουν το όριο του 3%, όπως απαιτούσε ο εκλογικός νόμος. Το επόμενο έτος, ο Κροσέτο ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής, όμως δεν εξελέγη επειδή για άλλη μια φορά το κόμμα του δεν ξεπέρασε το ποσοστό του 4% που χρειαζόταν για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ταυτόχρονα, έλαβε μέρος στις περιφερειακές εκλογές για το Πεδεμόντιο, όπου τερμάτισε στην τέταρτη θέση, κερδίζοντας μόνο το 5,2% των ψήφων. Μετά τις εκλογικές ήττες του 2014, ο Κροσέτο αποσύρθηκε από την πολιτική, τον Σεπτέμβριο του 2014, ενώ ο Ματέο Σαλβίνι ήρθε πιο κοντά στα Αδέλφια της Ιταλίας της Τζόρτζια Μελόνι επειδή, χωρίς τον Κροσέτο, το κόμμα μετακινήθηκε ακόμη περισσότερο προς τη δεξιά πτέρυγα.
Ο Κροσέτο επέστρεψε στην πολιτική τον Δεκέμβριο του 2017. Στις εκλογές του 2018, υποστηρίζοντας τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις της Βόρειας Ιταλίας, εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων, επειδή η εκλογική υποστήριξη του κόμματος αυξήθηκε, ξεπερνώντας για πρώτη φορά το 4,3% των ψήφων σε εθνικό επίπεδο. Ωστόσο, παραιτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019 για να συνεχίσει την επιχειρηματική του καριέρα, ενώ την έδρα του έλαβε η επιχειρηματίας Λουκρητία Μαντοβάνι. Τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2019 υποστήριξε ανοιχτά την Τζόρτζια Μελόνι στην προσπάθειά της να εκλεγεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Παράλληλα, τα Αδέλφια της Ιταλίας κατάφεραν να λάβουν ποσοστό 6,4% και να ενταχθούν στην ευρωομάδα των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών.
Μετά το ξέσπασμα της ιταλικής κυβερνητικής κρίσης, τον Ιούλιο του 2022, προκηρύχθηκαν πρόωρες βουλευτικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 25 Σεπτεμβρίου. Τα Αδέλφια της Ιταλίας κατάφεραν να κερδίσουν την πρώτη θέση με ποσοστό 26% και ο κεντροδεξιός συνασπισμός με ποσοστό 43,79% απέκτησε σαφή πλειοψηφία, τόσο στη Βουλή των Αντιπροσώπων, όσο και στη Γερουσία. Ο Κροσέτο, ο οποίος δεν έθεσε υποψηφιότητα για τις εκλογές, έκανε εκστρατεία υπέρ των Αδελφών της Ιταλίας και για την Τζόρτζια Μελόνι. Στις 22 Οκτωβρίου 2022 διορίστηκε υπουργός Άμυνας στην κυβέρνηση που σχημάτισε η Τζόρτζια Μελόνι, η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Ιταλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργοί άμυνας Κατηγορία:Υπουργοί της Ιταλίας
Θάνατοι το 1992
Δεκέμβριος
Κατηγορία:1992
Λαϊκή αρχιτεκτονική στην Κύπρο
Κτίσιμο σπιτιών στα χωριά
Η λαϊκή αρχιτεκτονική είναι μια τέχνη. Με αυτήν την τέχνη ο άνθρωπος έμαθε να κατασκευάζει εργονομικά, λειτουργικά και όμορφα οικοδομήματα. Αυτά τα οικοδομήματα όμως έπρεπε να τα δημιουργήσει με τέτοιον τρόπο ώστε να είναι αρχιτεκτονικά σωστά και να μην κινδυνεύουν άμεσα από κάποιες εξωτερικές απειλές. Με τον όρο αρχιτεκτονικά σωστά σημαίνει ότι οι όγκοι, τα θεμέλια και όλα τα αρχιτεκτονικά πλάνα πρέπει να συμπίπτουν. Όσοι έκτιζαν τα παλιά οικοδομήματα, τα φρόντιζαν και προσπαθούσαν να τα κατασκευάζουν με τη μεγαλύτερη ασφάλεια. Πριν εκατό με διακόσια χρόνια- οι καθημερινοί άνθρωποι δεν είχαν εξειδικευμένους τεχνίτες για να κατασκευάζουν τα σπίτια τους, έτσι αναγκάζονταν να μαθαίνουν την τεχνική που χρειαζόταν για να μπορούν να τα κτίσουν και εντέλει τα καταφέρναν.
Υλικά δόμησης
Για να κτίσουν τα σπίτια οι κάτοικοι των της Κύπρου κατά τον 19ο  μέχρι τις αρχές του 20ου  αιώνα  χρησιμοποιούσαν πέτρες, και πλιθάρι, μερικές φορές και ξύλα. Το πλιθάρι ήταν κατασκευασμένο από άχυρο και πηλό που το έφτιαχναν οι ίδιοι. Σε μερικές περιπτώσεις έπαιρναν και χρησιμοποιούσαν πέτρες από τον ποταμό και ξύλο κόβοντας διάφορα δέντρα της περιοχής τους. Η στέγη ήταν κατασκευασμένη από καλάμια και βολίτζια. Τα βολίτζια ήταν χοντρά ξύλα που έπαιρναν κυρίως από ελιές και πιο σπάνια από βελανιδιές. Οι πλουσιότεροι είχαν ψαθαρκά ή ξύλα. Στις πόλεις στις αρχές του 20ου αιώνα είχε ήδη χρησιμοποιηθεί το σίδερο για την κατασκευή των σπιτιών.
Εσωτερική διαρύθμιση
Μόλις πατούσες το πόδι σου μέσα στα σπίτια υπήρχε το λεγόμενο δίχωρο με καμάρα, ενώ σε κάποια άλλα υπήρχε η νευκά. Το δίχωρο ήταν ο μεγάλος χώρος που τον χρησιμοποιούσαν και ως καθιστικό και ως κρεβατοκάμαρα ή μπορούσε να ήταν και η τραπεζαρία τους. Μπορεί στο δίχωρο να υπήρχε η αρμαρόλα, το ερμάρι που συνήθως είχε χαραγμένη την χαρακτηριστική μορφή του αετού. Η σουβάντζα ως κύριο διακοσμητικό στοιχείο στολισμένη με μαγείρισσες, κούζες κ.α υπήρχε σε σχεδόν όλα τα σπίτια των χωριών. Πιο κάτω βρισκόταν το σιδερένιο κρεβάτι με τα χρυσά «μήλα» και τα «σκλουβέρκα» δηλαδή τα άσπρα υφάσματα που κάλυπταν το πάνω μέρος του κρεβατιού. Γύρω υπήρχε η κουνουπιέρα που σκέπαζε όλο το κρεβάτι προστατεύοντας από τα κουνούπια.
Το χαρακτηριστικό της Κυπριακής λαϊκής αρχιτεκτονικής είναι ότι όταν οι άνθρωποι έχτιζαν τα σπίτια τους, κατασκεύαζαν μόνο όσους χώρους χρειάζονταν. Χώρους βοηθητικούς και λειτουργικούς. Αυτοί οι λειτουργικοί χώροι ήταν η αποθήκη – τζελάρι ή σώσπιτο (όπου φύλαγαν τα διάφορα προϊόντα τους, όπως αλεύρι, λάδι, ελιές κ.α) – το μαειρκό και ο στάβλος. Το μαειρκό ήταν απαραίτητο γιατί ήταν ο χώρος όπου μαγείρευαν. Μικρός χώρος αποτελούμενος από ένα πάγκο και μια πέτρινη βούρνα, όπου έπλεναν τα πιάτα. Οι νοικοκυρές συνήθιζαν να κρεμάνε στους τοίχους τα σκεύη που χρησιμοποιούσαν. Όλοι αυτοί οι χώροι ήταν περικυκλωμένοι από έναν αρκετά ψηλό τοίχο για προστασία από τους κλέφτες. Δίπλα από το μαειρκόν συνήθως υπήρχε το λουτρό. Το λουτρό ήταν ένα μικρό δωμάτιο όπου έκαναν μπάνιο. Τα λερωμένα ρούχα τα έβαζαν σε μια ψάθινη κοφίνα, για να τα πλύνει αργότερα η νοικοκυρά στο χέρι σε μια μεγάλη πέτρινη βούρνα έξω στην αυλή. Όλα τα σπίτια είχαν το στάβλο, όπου έτρεφαν ζώα για να ζήσουν την οικογένεια τους.
Ο "ηλιακός" ήταν επίσης ένας πολύ συνηθισμένος χώρος που ήταν ανοικτός προς την αυλή. Σε μερικά διώροφα σπίτια, το ισόγειο ονομαζόταν «κατώι», ενώ ο πρώτος όροφος ήταν το ανώι.
Ακόμα οι κάμαρες φτιαγμένες με την χαρακτηριστική πουρόπετρα σε σχεδόν όλα τα σπίτια των χωριών έδιναν την αίσθηση της λαϊκής αρχιτεκτονικής.
Οι κάτοικοι διακοσμούσαν μόνοι τους τα σπίτια τους. Στους τοίχους τοποθετούσαν κάδρα, τα οποία έφτιαχναν μόνοι τους από κουκούλια του μεταξοσκώληκα, ή ακόμα και φωτογραφίες της οικογένειας ή κάποιου ήρωα. Τα σαλόνια των σπιτιών διακοσμούσε η γύψινη σουβάντζα με τα ωραία σκαλιστά σχήματα, όπου πάνω έβαζαν πιάτα ή πολλές φορές και εικόνες ακόμα και χειροποίητα πανέρια. Εκτός από αυτά, άλλα στολίδια ήταν και αντικείμενα καθημερινής χρήσης, όπως καρέκλες, το σκαλιστό ερμάρι και τα σεντούκια, τα οποία χρησιμοποιούσαν για να τοποθετούν ρούχα.
Όλα τα σπίτια των Κυπριακών χωριών είχαν και αποθηκευτικούς χώρους, όπου έβαζαν τα ασκιά (σακούλες) για το κρασί. Εκεί ήταν και τα πιθάρια. Είχαν ένα χώρο όπου ο κάθε γεωργός – είχε τα σύνεργά του, όπως το αλέτρι και το ζυγό. Ακόμα η οικοκυρά είχε εκεί τα κόσκινά της, το χτι, (γουδί) το χερομύλι και τις βούρνες.
Ο φούρνος για την κατασκευή του Κλέφτικου και του Ψητού στην αυλή του σπιτιού, ήταν απαραίτητο συμπλήρωμα των αγροτικών σπιτιών. Αρκετά από τα πιο πάνω αναφερόμενα σπίτια των Κυπριακών Παραδοσιακών χωριών υπάρχουν μέχρι σήμερα καλά διατηρημένα αφού το κράτος ανέλαβε να διατηρήσει την Κυπριακή Λαϊκή Αρχιτεκτονική. Τα σπίτια αυτά έχουν κηρυχθεί διατηρητέα και οι ιδιοκτήτες τους έχουν
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στην Κύπρο
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1989
Χώρες που μετείχαν
Στην τελική φάση προκρίθηκαν 9 χώρες, έπειτα από προκριματικούς αγώνες. Οι χώρες που προκρίθηκαν και όσα ματς είναι γνωστά από την προκριματική φάση έχουν ως εξής:
Τελική φάση
Διεξήχθη σε τρεις γύρους. Στον Α΄ γύρο οι εννιά ομάδες αγωνίστηκαν σε τρεις ομίλους με βαθμολογία. Σε περίπτωση ισοβαθμίας κριτήριο κατάταξης ήταν η διαφορά τερμάτων. Στον Β΄ γύρο (ημιτελικό) προκρίθηκαν έξι ομάδες, που αγωνίστηκαν σε δύο νέους ομίλους με βαθμολογία. Στον τελικό γύρο οι επικεφαλής των δύο ημιτελικών ομιλών αγωνίστηκαν στον τελικό ενώ οι υπόλοιπες ομάδες, ανάλογα με τη θέση που τερμάτισαν, έδωσαν αγώνες για τις θέσεις 7η-8η-9η (οι τελευταίες ομάδες των τριών ομίλων του Α΄ γύρου), 5η-6η, 3η-4η, για τη διαμόρφωση της τελικής κατάταξης. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η Ιταλία. Όλοι οι αγώνες έγιναν στην πόλη Καζέρτα της Ιταλίας.
Αναφορές
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1989
Μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών
Σύμφωνα με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας είναι τα πέντε κυρίαρχα κράτη που κατέχουν επ' αόριστον μία θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Τα κράτη αυτά είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, η Ρωσία, η Κίνα, η Γαλλία, και το Ηνωμένο Βασίλειο. Κάθε μόνιμο μέλος έχει επίσης την δυνατότητα να ασκήσει αρνησικυρία (βέτο) σε οποιαδήποτε απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Και τα πέντε κράτη ήταν Σύμμαχοι και νικήτριες δυνάμεις στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Επίσης όλα τα μόνιμα μέλη κατέχουν πυρηνικά όπλα.
Κατά καιρούς έχουν υπάρξει προτάσεις για συμπερίληψη και άλλων μεγάλων κρατών στα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας (όπως Ιαπωνία, Ινδία, Γερμανία ή Βραζιλία), οι οποίες όμως έχουν πέσει στο κενό, εν μέρει λόγω αντιδράσεων άλλων κρατών με αξιόλογη δύναμη (Πακιστάν, Αργεντινή, Νότια Κορέα και άλλες). κέντρο|μικρογραφία|536x536εσ|Τα πέντε κράτη που είναι μόνιμα μέλη στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
Γυναίκες του Σαλέρνο
Ως Γυναίκες του Σαλέρνο (λατινικά: Mulieres Salernitanae) ονομάστηκαν συλλογικά οι γυναίκες που σπούδασαν και δίδαξαν στην Ιατρική Σχολή του Σαλέρνο κατά τον Μεσαίωνα. Η ιδιαιτερότητά τους έγκειται στο γεγονός ότι το πανεπιστήμιο του Σαλέρνο ήταν το μοναδικό μεσαιωνικό πανεπιστήμιο που δεχόταν από την ίδρυσή του γυναίκες ως φοιτήτριες αλλά και ως καθηγήτριες αλλά και στο γεγονός ότι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της επιστήμης και σγκεκριμένα της χειρουργικής. Από την Ιατρική Σχολή του Σαλέρνο αποφοίτησαν και δίδαξαν σε αυτή πολλές αξιόλογες ιατροί, με πιο γνωστή ίσως την Τρότα, και συνέγραψαν ομαδικά ένα γυναικολογικό εγχειρίδιο που αποτελούσε το βασικό εκπαιδευτικό εγχειρίδιο στην γυναικολογία στην Ευρώπη μέχρι περίπου το 1600.
Η ίδρυση της ιατρικής Σχολής του Σαλέρνο και η θέση των γυναικών σε αυτή
Η Ιατρική Σχολή του Σαλέρνο ιδρύθηκε περίπου το 900 μ.Χ. ίσως από Βενδικτίνους μοναχούς και από την πρώτη στιγμή, αντίθετα από κάθε άλλο πανεπιστήμιο της εποχής, έκανε δεκτές τις γυναίκες ως φοιτήτριες και καθηγήτριες (όπως επίσης και τους Εβραίους και τους Άραβες). Αυτό οφειλόταν στο ότι είχε ιδρυθεί με δύο εντελώς διαφορετικές αρχές από εκείνες που είχαν υιοθετήσει όλα τα υπόλοιπα μεσαιωνικά πανεπιστήμια. Η πρώτη ήταν ότι δεν τέθηκε ποτέ υπό εκκλησιαστικό έλεγχο καθώς δεν ήταν μετεξέλιξη κάποιας εκκλησιαστικής σχολής με αποτέλεσμα να μην δεχτεί ποτέ τους περιορισμούς του σχολαστικισμού σχετικά με την θέση και τον ρόλο των γυναικών. Η άλλη ήταν ότι έδινε πάντα μεγαλύτερη σημασία στην πρακτική από ότι στην θεωρία, γεγονός που ευνοούσε και υποστήριζε την γυναικεία μάθηση καθώς επί αιώνες η γυναικεία ιατρική στηρίζονταν στην πρακτική και την εμπειρία ενώ η αντρική ιατρική ήταν θεωρητική/φιλοσοφική και αποκτούνταν μέσα από τα βιβλία και την πανεπιστημιακή μόρφωση. Οι ιδιαιτερότητες αυτές στην λειτουργία του πανεπιστημίου μπορεί να οφείλονται στο ότι το Σαλέρνο υπήρξε από την αρχαιότητα ελληνική αποικία και δέχτηκε ισχυρές ελληνικές, ελληνιστικές, ρωμαϊκές, εβραϊκές και αραβικές επιρροές, γεγονός που υποστήριξε την ανάπτυξη πνευματικών και ακαδημαϊκών επιτευγμάτων, ιδιαίτερα στον τομέα της ιατρικής, από την εποχή που για την υπόλοιπη Ευρώπη ονομάστηκε «Σκοτεινή Εποχή».
Η συνεισφορά των γυναικών του Σαλέρνο
Οι γιατροί που αποφοίτησαν από το πανεπιστήμιο του Σαλέρνο απέκτησαν μεγάλη φήμη κατά τον 10ο και 11ο αιώνα αλλά η μεγάλη άνθιση του πανεπιστημίου σημειώθηκε κατά τον 12ο αιώνα οπότε και παρήγαγε πρωτότυπα κείμενα ανατομίας και τεράστιες φαρμακευτικές συλλογές που στηρίζονταν στην αραβική φαρμακοποιία και χρησιμοποιούνταν σε όλη την Ευρώπη μέχρι την Αναγέννηση και χαρακτηρίζονταν από την αραβική τάση να προσεγγίζουν την ιατρική από επιστημονική και όχι από θεολογική ή ηθική πλευρά.
Οι γυναίκες ιατροί που αποφοίτησαν από την Ιατρική Σχολή του Σαλέρνο, η πιο γνωστή από τις οποίες μπορεί να είναι η Τρότα, συνέγραψαν ένα εκπαιδευτικό γυναικολογικό εγχειρίδιο με τίτλο «Περί των Γυναικείων Ασθενειών» (De Passionibus Mulierium) που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά περίπου το 1.100 μ.Χ. και έγινε το βασικό εκπαιδευτικό εγχειρίδιο στην γυναικολογία σε όλα τα πανεπιστήμια της Ευρώπης μέχρι περίπου το 1600. Οι παρατηρήσεις και οι γνώσεις που κατέγραψαν, δίδαξαν και εφάρμοσαν οι γυναίκες του Σαλέρνο αποτέλεσαν σημαντικό κομμάτι των βάσεων της σύγχρονης χειρουργικής. Η πρώιμη μεσαιωνική χειρουργική υπέφερε από την έλλειψη ικανοποιητικών μεθόδων για την διαχείριση και τον περιορισμό του πόνου, της αιμορραγίας και των μολύνσεων αλλά οι γυναίκες του Σαλέρνο, απασχολούμενες κατά κύριο λόγο με την μαιευτική και την γυναικολογία, συναντούσαν συχνά ευκαιρίες να μελετήσουν κοινά τραύματα όπως ρήξεις του περιναίου και της μήτρας και να αναπτύξουν τεχνικές αντιμετώπισής τους που στηρίζονταν σε διάφορες φυτικές και ζωικές ουσίες που καταπολεμούσαν τις μολύνσεις και βελτίωναν την επούλωση των πληγών. Η Τρότα μάλιστα ανέπτυξε διάφορα οπιούχα φάρμακα με σκοπό την αντιμετώπιση των πόνων της γέννας η χρήση των οποίων επεκτάθηκε και στην αντιμετώπιση γενικά των μετεγχειρητικών πόνων.
Οι ιδιαίτερες επιδόσεις του πανεπιστημίου του Σαλέρνο στην χειρουργική οφείλονταν σε μεγάλο βαθμό στις Σταυροφορίες. Η ίδρυση της Ιατρικής Σχολής συνέπεσε με την έναρξη της Α΄ Σταυροφορίας στα τέλη του 11ου αιώνα. Κατά τους επόμενους δύο αιώνες πολυάριθμοι τραυματίες άρχισαν να φτάνουν στο λιμάνι του Σαλέρνο, ένα σημαντικό εμπορικό και επικοινωνιακό κέντρο στη Μεσόγειο, με αποτέλεσμα οι γιατροί της περιοχής να βρίσκουν την ευκαιρία αλλά και να αντιμετωπίζουν την πίεση να αναπτύξουν καινοτόμες χειρουργικές τεχνικές.
Η ιδιαίτερη συνεισφορά των γυναικών του Σαλέρνο, αλλά και του πανεπιστημίου του Σαλέρνο γενικά, στην εξέλιξη της χειρουργικής οφείλονταν επίσης και στο γεγονός ότι από τον 12ο αιώνα στο Σαλέρνο γίνονταν μαθήματα ανατομίας. Αν και μαθήματα ανατομίας γίνονταν και αλλού στην Ευρώπη, η ανατομία του αναπαραγωγικού συστήματος ήταν σε μεγάλο βαθμό άγνωστη λόγω ηθικών και θρησκευτικών περιορισμών που καθιστούσαν δυσχερή αν όχι και αδύνατη την μελέτη του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος. Και σε αυτόν τον τομέα οι γυναίκες του Σαλέρνο προσέφεραν τεράστιας σημασίας έργο καθώς, αντίθετα από τους άντρες συναδέλφους τους, ήταν σε θέση να μελετήσουν και να παρατηρήσουν το γυναικείο σώμα ελεύθερα.
Πολλές από τις χειρουργικές μεθόδους, τεχνικές και γνώσεις που ανέπτυξαν οι ιατροί της Ιατρικής Σχολής του Σαλέρνο, ανάμεσα στους οποίους οι περίφημες γυναίκες του Σαλέρνο, έχουν διαμορφώσει την σύγχρονη χειρουργική.
Εκτός από την Τρότα, ανάμεσα στις γυναίκες του Σαλέρνο σημαντικές υπήρξαν η Ρεμπέκα Γκουάρνα, η Αμπέλα του Σαλέρνο, η Κοστάντζα Καλέντα, η Μερκουριάδα, η Σιγκελγκάϊντα του Σαλέρνο, κ.α..
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναίκες στην ιστορία Κατηγορία:Ιστορία της ιατρικής
Δακτύλιος ακεραίων
Έστω Κ ένα αριθμητικό σώμα. Ως δακτύλιο ακεραίων του Κ (ring of integers of K ) ορίζουμε το   σύνολο. Το σύνολο αυτό είναι δακτύλιος ως υποδακτύλιος του \mathbb{C} καθώς τα είναι υποδακτύλιοι του \mathbb{C}.Ακόμα επειδή  και  έπεται άμεσα ότι.
κατηγορία:Θεωρία δακτυλίων κατηγορία:αλγεβρική θεωρία αριθμών
Θόωνας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Θόωνας (Θόων) αναφέρονται τα ακόλουθα 5 πρόσωπα, όλα στα ομηρικά έπη (4 στην Ιλιάδα και 1 στην Οδύσσεια):
Πηγές
Θοωνας Θοωνας
Μπρόνα Γκούρα
Μπρόνα Γκούρα (πολωνικά: Bronna Góra, δηλ. Βουνό Μπρόνα, λευκορωσικά: Бронная Гара) είναι το όνομα μιας απομονωμένης περιοχής στη σημερινή Λευκορωσία, όπου πραγματοποιήθηκαν μαζικές δολοφονίες Πολωνοεβραίων από τη ναζιστική Γερμανία κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η τοποθεσία ήταν μέρος του ανατολικού μισού της κατεχόμενης Πολωνίας, στο οποίο είχε εισβάλει η Σοβιετική Ένωση το 1939 σε συμφωνία με τη Γερμανία, και δύο χρόνια αργότερα κατελήφθη από τη Βέρμαχτ στην επιχείρηση Μπαρμπαρόσα. Εκτιμάται ότι από τον Μάιο του 1942 έως το Νοέμβριο του ίδιου έτους, κατά τη διάρκεια της πιο θανατηφόρας φάσης του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία, περίπου 50.000 Εβραίοι δολοφονήθηκαν στο δάσος της Μπρόνα Γκούρα σε λάκκους θανάτου. Τα θύματα μεταφέρθηκαν εκεί με τρένα του Ολοκαυτώματος από τα ναζιστικά γκέτο, συμπεριλαμβανομένου του Γκέτο του Μπζεστς και του Γκέτο του Πινσκ, και από τα γκέτο στη γύρω περιοχή, καθώς και από το Ράιχσκομισαριατ Όστλαντ (σημερινή Δυτική Λευκορωσία ).
Ιστορικό
Μετά από έναν αιώνα ξένης κυριαρχίας, η Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία έγινε ανεξάρτητο κράτος, στο τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Μπρούνα Γκούρα ήταν μέρος του Βοεβοδάτου της Πολεσίας, και παρέμεινε μέχρι τη ναζιστική και σοβιετική εισβολή στην Πολωνία το 1939. Με μια στάση σιδηροδρόμου στην άκρη του δάσους, η Μπρόνα Γκούρα έγινε η θέση των απομονωμένων σφαγών το 1942, με φορτία Εβραίων με τρένα που μεταφέρθηκαν εκεί από το Γκέτο του Μπζεστς, το Γκέτο του Πινσκ και όλα τα άλλα γκέτο δημιουργήθηκαν από τη ναζιστική Γερμανία στην περιοχή.
Μετά τη σοβιετική εισβολή του 1939, η Μπρόνα Γκούρα μαζί με το μεγαλύτερο μέρος του Βοεβοδάτου της Πολεσίας προσαρτήθηκαν στη Σοβιετική Λευκορωσία μετά τις εκλογές στις Λαϊκές Συνελεύσεις της Δυτικής Ουκρανίας και της Δυτικής Λευκορωσίας που πραγματοποιήθηκαν σε ατμόσφαιρα τρόμου. Όλοι οι πολίτες που ζούσαν στο παρελθόν, αλλά και γεννήθηκαν στην Πολωνία, θα ζούσαν στο εξής στη Λευκορωρική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία, ως Σοβιετικοί υπήκοοι και όχι ως Πολωνοί. Ωστόσο, ο σοβιετικός κανόνας ήταν βραχύβιος επειδή οι αντίστοιχοι όροι του Συμφώνου Μολότοφ-Ρίμπεντροπ που υπεγράφη νωρίτερα στη Μόσχα έσπασε όταν ο γερμανικός στρατός διέσχισε τη σοβιετική ζώνη κατοχής στις 22 Ιουνίου 1941. Από το 1941 έως το 1943 η επαρχία ήταν υπό τον έλεγχο της ναζιστικής Γερμανίας, κυβερνήθηκε από το συνεργαζόμενο Λευκορωσικό Κεντρικό Συμβούλιο, υποστηριζόμενο από τα ναζιστικά λευκορωσικά τάγματα της Εσωτερικής Άμυνας.
Μαζικές δολοφονίες
Τον Μάρτιο του 1944, καθώς ο Σοβιετικός Κόκκινος Στρατός προχωρούσε, οι Γερμανοί προσπάθησαν να σβήσουν τα στοιχεία των σφαγών. Μία ειδική Sonderaktion 1005 εισήχθη από έξω, αποτελούμενη από 100 σκλάβους εγάτες. Για τις επόμενες δύο εβδομάδες εκθάφτηκαν μαζικοί τάφοι και έκαψαν τα πτώματα στη πυρά. Όταν τελείωσαν, φυτεύτηκαν δέντρα και πυροβολήθηκαν όλοι οι κρατούμενοι. Μετά τον πόλεμο, στη Διάσκεψη του Πότσδαμ του 1945, τα σύνορα της Πολωνίας επανασχεδιάστηκαν και η Μπρόνα Γκούρα έγινε μέρος της Λευκορωσικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Στον χώρο ανεγέρθηκε μνημείο για τον εορτασμό των χαμένων Εβραίων πολιτών της Σοβιετικής Ένωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στη Λευκορωσία Κατηγορία:Ιστορία της Λευκορωσίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Τοποθεσίες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου της Ναζιστικής Γερμανίας Κατηγορία:Τοποθεσίες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στη Λευκορωσία
Ήβη Μελεάγρου
Η Ήβη Μελεάγρου (Λευκωσία, 27 Μαΐου 1928 - 4 Ιανουαρίου 2019 ) ήταν Κύπρια συγγραφέας, η πρώτη σημαντική μυθιστοριογράφος της ελληνόφωνης κυπριακής λογοτεχνίας και η πρώτη εκφωνήτρια του Ραδιοφωνικού Σταθμού Κύπρου.
Βιογραφία
Τέλειωσε το Παγκύπριο Γυμνάσιο και την Γαλλική Σχολή Καλογραιών Αγίου Ιωσήφ στην γενέτειρά της, οπότε και εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό Κυπριακά Γράμματα. Συνέχισε με κλασικές σπουδές δι’ αλληλογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Ήταν ανιψιά του Λουκή Ακρίτα, πολιτικού και συγγραφέα, ο οποίος διετέλεσε Υφυπουργός Παιδείας του Γεωργίου Παπανδρέου, και αδερφή του Τάκη Χατζηδημητρίου , πολιτικού και ένα από τα ιδρυτικά στελέχη της ΕΔΕΚ.
Ήδη από μαθήτρια ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία. Δημοσίευε κείμενα (κυρίως χρονογραφήματα σε τακτική βάση) το 1951 στην εβδομαδιαία τότε εφημερίδα «Πρωτεύουσα» και διηγήματα στο λογοτεχνικό περιοδικό «Κυπριακά Γράμματα». Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και αρχισυντάκτρια του περιοδικού «Κυπριακά Χρονικά» (πρωτοκυκλοφόρησε το 1960 ), στο οποίο δημοσίευε λογοτεχνικά κείμενα και άρθρα πολιτικο-κοινωνικού προβληματισμού σε μια κρίσιμη για την πρόσφατη ιστορία περίοδο. Το έργο της ήταν στενά συνδεδεμένο με την ιστορία της Κύπρου από την ανεξαρτητοποίησή της το 1960 και μετά. Ανέπτυξε έντονη πολιτική και πολιτισμική δραστηριότητα, αποτυπώνοντας και αναλύοντας σημαντικές πτυχές της κυπριακής κοινωνίας στα δοκίμιά της.
Σύζυγός της ήταν ο γιατρός Γιάννης Μελέαγρος.
Θεματικές του έργου της
Η Ήβη Μελεάγρου ήταν η πρώτη σημαντική μυθιστοριογράφος της Ελληνοκυπριακής Λογοτεχνίας και ανήκε στους Κύπριους λογοτέχνες της μεταπολεμικής γενιάς. Το σύνολο του έργου της είναι στενά συνδεδεμένο με την ιστορία της πατρίδας της από την ανεξαρτητοποίηση του νησιού μέχρι την εισβολή του "Αττίλα" και την σύγχρονη πραγματικότητα.
Στο έργο της συναντάμε έναν συνδυασμό επικών ποιητικών περιγραφών με έντονους εσωτερικούς μονολόγους. Τα θέματά της αναπτύσσονται με φόντο την ιστορία του Ελληνισμού και της Μεσογείου κυρίως τις δεκαετίες 1960 και 1970. Υπάρχει μια αίσθηση μεταίχμιου τόσο στα γεγονότα όσο και στα πρόσωπα των ηρώων της.
Εκτός από μυθιστορήματα, έγραψε επίσης διηγήματα, νουβέλες, δοκίμια, χρονικά, μαρτυρίες και μελέτες.
Βραβεία
Με το λογοτεχνικό της έργο, η Ήβη Μελεάγρου αναδείχθηκε σε μια από τις σημαντικότερες μορφές της κυπριακής λογοτεχνίας αλλά και του ευρύτερου ελληνικού χώρου και τιμήθηκε με πολλά λογοτεχνικά βραβεία. Ενδεικτικά, το διήγημά της «Φουρνάδικο», το οποίο δημοσιεύτηκε στο λογοτεχνικό περιοδικό «Κυπριακά Γράμματα», βραβεύθηκε από τον Πνευματικό Όμιλο Κύπρου. Ο ίδιος Όμιλος την βράβευσε και το 1957 για τη νουβέλα «Το σπίτι του Σολωμού».
Επιπλέον τής απονεμήθηκαν το πρώτο Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος της Κύπρου το 1969 για το μυθιστόρημα «Ανατολική Μεσόγειος», το πρώτο Κυπριακό Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος το 1982 και το δεύτερο Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος της Ελλάδας το 1983 για το έργο της «Προτελευταία εποχή». Αυτά τα δυο μυθιστορήματα αποτελούν τομή στην λογοτεχνία της Κύπρου και της Ελλάδας χάρη στην καινοτόμο δομή και τεχνική τους (έχουν επιρροές από τον Μοντερνισμό και το γαλλικό Νέο Μυθιστόρημα), την υπαινικτικότητα και την διεισδυτική περιγραφική απόδοση των ταραγμένων περιόδων της ανεξαρτησίας της Κύπρου και της τουρκικής εισβολής. Και στα δυο έργα αποδίδεται με αφοσίωση και προσοχή η περιπλοκότητα της αλληλεπίδρασης του ιστορικού πλαισίου με την κοινωνία.
Το 2004 η Κυπριακή Πολιτεία την τίμησε για την προσφορά της στα γράμματα της Κύπρου με την ύψιστη διάκριση: το Αριστείο Γραμμάτων, Τεχνών και Επιστημών. Τιμήθηκε και από την Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου με το βραβείο Γιώργου Φιλίππου-Πιερίδη για το σύνολο της προσφοράς της.
Ανήκε στα ιδρυτικά μέλη της (ελληνικής) Εταιρείας Συγγραφέων.
Διεθνής αναγνώριση
Έγινε διεθνώς γνωστή τόσο για το πεζογραφικό όσο και το δοκιμιακό της έργο που βρίσκεται σε πολλά έντυπα, ελληνικά και κυπριακά, αλλά και για την πολιτική της δράση όσον αφορά το Κυπριακό. Ήταν η πρώτη εκφωνήτρια του Ραδιοφωνικού Σταθμού Κύπρου και η πρώτη παραγωγός λογοτεχνικών προγραμμάτων.
Διετέλεσε για 18 χρόνια γενική γραμματέας της Πνευματικής Αδελφότητας Ελληνίδων Κύπρου, γραμματέας της Στέγης Κυπριακών Χρονικών και γραμματέας της Πρώτης Εταιρείας Κυπρίων Λογοτεχνών.
Μετά το 1974 διετέλεσε πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Γυναικείων Οργανώσεων και Σωματείων Κύπρου ενώ ανέπτυξε μια έντονη δραστηριότητα τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό σχετικά με την κατοχή και την προσφυγιά.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Κύπριοι διηγηματογράφοι Κατηγορία:Κύπριοι δοκιμιογράφοι
Team Iskry
thumb|right|300px|Τρία αεροσκάφη TS-11 Iskra των Team Iskry σε σχηματισμό Οι Team Iskry (Bialo-Czerwone Iskry, Αγγλικά: White and Red Sparks) είναι το ακροβατικό αεροπορικό σμήνος επιδείξεων της Πολωνικής Αεροπορίας. Το σμήνος δημιουργήθηκε το 1969 στην αεροπορική βάση του Ράντομ, ως μέρος της 60ης Εκπαιδευτικής Πτέρυγας, και αρχικά έφερε το όνομα Rombik. Χρησιμοποιεί αεροσκάφη TS-11 Iskra και μεταξύ του 1993 και του 1998 τα μέλη της αυξήθηκαν από τέσσερα σε εννιά. Σήμερα οι Team Iskry αποτελούν μέρος του 1ου Κέντρου Εναέριας Εκπαίδευσης στην αεροπορική βάση του Dęblin.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνία
Hellas Sat 2
Ο Hellas Sat 2 (προηγουμένως γνωστός ως Intelsat APR3, Sinosat 1B, NSS 6, NSS K-TV και Intelsat K-TV) είναι δορυφόρος επικοινωνίας ο οποίος λειτουργείται από την Hellas Sat. Στις 29 Ιουνίου 2017 ο δορυφόρος Hellas Sat 3 εκτοξεύτηκε για να αντικαταστήσει τον Hellas Sat 2.
Ιστορικό
Ο Hellas Sat 2 εκτοξεύτηκε από πύραυλο Atlas V στο Κέιπ Κανάβεραλ της Φλόριντας των Ηνωμένων Πολιτειών, στις 22:10 (Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα) της 13ης Μαΐου 2003.
Χωρητικότητα και κάλυψη
Ο δορυφόρος 3.45 τόνων φέρει 30 αναμεταδότες μπάντας Ku για την παροχή μεταδόσεων φωνής άμεσες προς το σπίτι και βίντεο σε ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης, της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, σε χώρο στάθμευσης 39 μοίρες ανατολικά γεωγραφικό μήκος. Παρείχε επίσης τηλεοπτικές υπηρεσίες για τους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δορυφόροι της Ελλάδας
Ζέτα Δούκα
Η Ζέτα (Γεωργία) Δούκα (γεν. Αθήνα, 24 Νοεμβρίου 1973) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, παρουσιάστρια, μπλόγκερ και ιδρύτρια της μη κερδοσκοπικής εταιρίας «Anasa», που στηρίζει ανθρώπους που πάσχουν από διατροφικές διαταραχές. Είναι απόφοιτη της Ανωτέρας Δραματικής Σχολής Ίασμος και έχει παρακολουθήσει μαθήματα φωνητικής από τη σοπράνο Ελένη Καραγιάννη. Επίσης, έχει σπουδάσει φυσικοθεραπεία και έχει δουλέψει ως νοσηλεύτρια στο ΚΑΤ. Ξεκίνησε την πορεία της ως ηθοποιός σε τηλεόραση, θέατρο και κινηματογράφο το 2000. Κάποιες από τις πιο γνωστές τηλεοπτικές της συμμετοχές είναι στις σειρές Η ώρα η καλή, 1 μήνας και κάτι, Λάκης ο γλυκούλης, Οι Βασιλιάδες και Μοντέρνα Οικογένεια. Κινηματογραφικά έχει πρωταγωνιστήσει στις ταινίες Το φιλί της Ζωής, Νήsos, Ο μαγικός καθρέφτης και Καζαντζάκης. Τον Απρίλιο του 2018, δημιούργησε το δικό της ιστολόγιο με την ονομασία all4z.gr
Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου του 1973 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε. Από την ηλικία των 15 ετών, και για τα επόμενα 10 χρόνια, αντιμετώπισε διατροφικές διαταραχές ενώ ήρθε αντιμέτωπη με την ανορεξία. Όπως δήλωσε η ίδια σε συνέντευξή της: "Έχω ζήσει πολλά πράγματα στη ζωή μου με το δυσκολότερο όλων την ιστορία που πέρασα με την ανορεξία και τη βουλιμία από τα 15 μου μέχρι τα 25-26. Οι διατροφικές διαταραχές είναι ψυχικές αρρώστιες και ο ρίζες τους είναι πολύ βαθειά. Σε ηλικία 17 ετών ήμουν 42 κιλά, για 9 μήνες δεν είχα περίοδο, με συνέπειες γενικότερα σε όλο μου το σώμα". Αφού ενηλικιώθηκε ξεκίνησε να εργάζεται ως νοσηλεύτρια στο Νοσοκομείο ΚΑΤ. Κάποια στιγμή αποφάσισε να αλλάξει επαγγελματικό προσανατολισμό και να γίνει ηθοποιός. Έτσι ξεκίνησε τις σπουδές της στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή Ίασμος απ' όπου αποφοίτησε στις αρχές της δεκαετίας του 2000.
Τηλεόραση
Το 2000 έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση στην κοινωνική σειρά της ΕΤ1 Εκτός πορείας, έχοντας ένα μικρό ρόλο. Τη σεζόν 2001-2002 ήταν μέρος του καστ της σειράς του Alpha TV Νιρβάνα ενώ την ίδια περίοδο υποδύθηκε τη Λένα Ζουζού στην κωμική σειρά του Μανούσου Μανουσάκη Για μια γυναίκα και ένα αυτοκίνητο. Τη σεζόν 2003-2004 είχε το ρόλο της Αντιγόνης Καρύδη στη σειρά Το παιχνίδι της συγνώμης σε σκηνοθεσία Μανούσου Μανουσάκη.
Ο πρώτος της πρωταγωνιστικός ρόλος, που την κατέστησε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό, ήταν αυτός της επιχειρηματία Τζένης Επιτροπούλου στην κωμική σειρά του Mega Channel Η ώρα η καλή. Εκεί τις σεζόν 2004-2006 συμπρωταγωνίστησε μαζί με τον Πάνο Μιχαλόπουλο, τη Μπέσυ Μάλφα, τη Ρίκα Διαλυνά και την Κάρμεν Ρουγγέρη. Αποχώρησε από τη σειρά μετά το τέλος του δεύτερου κύκλου όταν ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην κωμική σειρά του ANT1 Πλάκα μου κάνεις τη σεζόν 2006-2007. Το 2007 πρωταγωνίστησε στο επεισόδιο "Έγκλημα στο Κολωνάκι" της αστυνομικής σειράς αυτοτελών επεισοδίων Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα. Από το 2007 μέχρι το 2008 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Αλέξη Γεωργούλη στη ρομαντική κομεντί 1 μήνας και κάτι. Τη σεζόν 2008-2009 έκανε το ντεμπούτο της ως παρουσιάστρια αναλαμβάνοντας την παρουσίαση του reality του Mega Channel Extreme makeover. Η ίδια αποχώρησε από την εκπομπή μετά τη μετάδοση των πρώτων επεισοδίων καθώς δεν έμεινε ευχαριστημένη με το concept της εκπομπής.
Παράλληλα την ίδια χρονική περίοδο ξεκίνησε να πρωταγωνιστεί μαζί με τον Πέτρο Φιλιππίδη στην κωμική σειρά του Mega Channel Λάκης ο γλυκούλης. Εκεί για δύο σεζόν υποδυόταν τη συμφεροντολόγα Βούλα που προσπαθούσε να επωφεληθεί οικονομικά από τον Λάκη. Το 2010 είχε ένα ρόλο πέντε επεισοδίων στη δραματική σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη 4, υποδυόμενη μία τρανς γυναίκα. Από το 2011 μέχρι το 2013 υποδύθηκε τη Χριστίνα Ροζάκη στην καθημερινή κωμική σειρά Οι Βασιλιάδες. Στις αρχές του 2013 ξεκίνησε να παρουσιάζει την εκπομπή με θέματα υγείας Alpha Check Up κάθε Σαββατοκύριακο στον Alpha. Τις σεζόν 2013-2015 πρωταγωνίστησε στην οικογενειακή σειρά Μοντέρνα Οικογένεια, που αποτέλεσε την ελληνική εκδοχή της σειράς Modern Family. Τη σεζόν 2015-2016, παρουσίασε την ενημερωτική εκπομπή «Ζω καλύτερα» και το 2017, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά «AR3NA». Το 2019, παρουσίασε την ενημερωτική εκπομπή Thrive, ενώ το 2020 ερμήνευσε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην κωμική σειρά Το καφέ της Χαράς. Το 2022 συμμετείχε στη σειρά Όρκος στο ΕΡΤ1  Ψέματα στο ALPHA  Τη σεζόν 2022-2023 θα πρωταγωνιστήσει στη σειρά Άγρια Γη στο ΣΚΑΪ
Θέατρο
Έχει παίξει επίσης στις παραστάσεις «Μπράιαν» (2004-2005, Θέατρο Χώρα), «Αιδοίων Μονόλογοι» (2005-2006, Θέατρο Πειραιώς 117), «Σεσουάρ για δολοφόνους», (2006-2007, Θέατρο Αποθήκη), «Ο Συλλέκτης» (2007-2008, Θέατρο 104), «Πιο κοντά» (2008-2009, Θέατρο Αθηνά), «No Shakespeare, Please» (2009-2010, Θέατρο Casablanca Music Hall), «Angels in America» (καλοκαίρι 2010, Θέατρο Πειραιώς 260), «Μαύρη κωμωδία» (2010-2011, Θέατρο Μουσούρη), «Γράμμα σε ένα παιδί» (2012, Θέατρο Κάππα & Θέατρο Αυλαία Θεσ/νικης), «Οδύσσεια» (2012-2013, Εθνικό Θέατρο), «Τρωάδες» (καλοκαίρι 2014, περιοδεία), «Η Μελωδία της Ευτυχίας» (2014-2015, Θέατρο Παλλάς), «Faith» (2016-2017, Θέατρο Γκλόρια), «Γοργόνες και Μάγκες» (2017-2018, Θέατρο Μπόντγουεϊ). «Γράμμα σ' ένα παιδί» (2018, Θέατρο Αλκμήνη & Θέατρο Αυλαία Θεσ/νικης).
Κινηματογράφος
Στον κινηματογράφο έχει παίξει σε πέντε συνολικά ταινίες. Το ντεμπούτο της, έγινε το 2007, με την ταινία του Νίκου Ζαπατίνα, «Το φιλί της Ζωής», που έκοψε πάνω από 250.000 εισιτήρια πανελλαδικά και αποτέλεσε επιτυχία της χρονιάς. Το 2009, πρωταγωνίστησε στην ταινία «Νήsος» σε σκηνοθεσία Χρήστου Δήμα και το 2011, στη «Νήsos 2: Το κυνήγι του χαμένου θησαυρού» (σκην. Αντώνης Αγγελόπουλος). Το 2016 πρωταγωνίστησε στην ταινία φαντασίας «Μαγικός Καθρέφτης» (σκην. Χρήστος Δήμας), η οποία αποτέλεσε την πρώτη μεγάλου μήκους 3D ελληνική ταινία. Το 2017, υποδύθηκε την Μελίνα Μερκούρη στη ταινία εποχής «Καζαντζάκης» του Γιάννη Σμαραγδή.
Προσωπική ζωή
Από το 2013 μέχρι το 2023 ήταν σε σχέση με τον γυμναστή Μιχάλη Χατζαντωνά και έχουν αποκτήσει μαζί μια κόρη, την Θάλεια (γενν. 2 Απριλίου 2016).
Τον Ιανουάριο του 2021 σε συνέντευξη της υποστήριξε ότι κατά την περίοδο 2008-2009, στη διάρκεια της συμμετοχής της στη θεατρική παράσταση «Πιο κοντά», ήταν αποδέκτης ψυχολογικής, λεκτικής και σωματικής βίας από τον Γιώργο Κιμούλη, περιστατικό που ο ίδιος διέψευσε και για το οποίο κινήθηκε εναντίον της νομικά. Αφορμή για την κοινοποίηση του περιστατικού αυτού, όπως είπε η ίδια, απετέλεσε η εξομολόγηση περί σεξουαλικής κακοποίησης που προηγήθηκε από την ολυμπιονίκη Σοφία Μπεκατώρου, τονίζοντας όμως ότι η ίδια δεν αναφέρεται σε σεξουαλική βία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Ινστιτούτο τέχνης και αρχαιολογίας
Το Ινστιτούτο Τέχνης και Αρχαιολογίας (γαλλικά Institut d'art et d'archéologie), γνωστό και ως Κέντρο Μισελέ (γαλλικά Centre Michelet) είναι κτήριο του 6ου διαμερίσματος του Παρισιου. Φιλοξενεί σήμερα τις σχολές ιστορίας της τέχνης του πανεπιστημίου Παντεόν-Σορμπόν. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Πωλ Μπιγκό (Paul Bigot) μεταξύ 1925 και 1928. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1996 χαρακτηρίστηκε ιστορικό μνημείο.
Ιστορία
Το ινστιτούτο δημιουργήθηκε για να στεγάσει τη δωρεά της Βιβλιοθήκης Τέχνης και Αρχαιολογίας του σχεδιαστή μόδας και συλλέκτη Ζακ Ντουσέ (Jacques Doucet) το 1917, μια βιβλιοθήκη που δύσκολα θα μπορούσε να τοποθετηθεί στη Σορβόνη. Η κατασκευή του κτηρίου έγινε δυνατή χάρη στη δωρεά της Μαρκησίας Αρκονάτι-Βισκόντι (Marquise Arconati-Visconti) που προσέφερε τρία εκατομμύρια χρυσά φράγκα. Για το σχεδιασμό προκηρύχθηκε διαγωνισμός το 1920, τον οποίο κέρδισε ο αρχιτέκτονας Paul Bigot. εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία| Το κτήριο όπως φαίνεται από τον κήπο των Μεγάλων εξερευνητών Το κτήριο φιλοξένησε το πρωτότυπο αντίγραφο της μακέτας της Ρώμης την εποχή του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου τον τέταρτο αιώνα, κατασκευασμένη από τον Paul Bigot, γνωστή ως Σχέδιο της Ρώμης. Βρισκόταν στον τελευταίο όροφο του κτιρίου και χρησίμευε ως εκπαιδευτικό εργαλείο για τη διδασκαλία της τοπογραφίας της αρχαίας Ρώμης. Η μακέτα έπαθε ζημιές κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου και τελικά πετάχτηκε από τα παράθυρα κατά τα γεγονότα του Μαΐου 1968.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Λήμματα Επιχείρησης Γαλλία Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P625 Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P17 Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P31
Ιωάννης Φλέσσας
Ο Ιωάννης Φλέσσας ή Φλεσσόπουλος του Νικήτα ήταν αγωνιστής του 1821.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πολιανή Μεσσηνίας το 1800. Ανιψιός του Παπαφλέσσα, έλαβε μέρος σε πολλές μάχες καθ' όλη τη διάρκεια του Αγώνα. Στη μάχη κατά του Ιμπραήμ πασά στις 26 Μαΐου 1825 στα Δερβενάκια και Θουρίας των Καλαμών διέσωσε τον τραυματισθέντα πατέρα του, όπως γράφει ο Χρ. Παρασκευόπουλος.
Στις 8 Ιανουαρίου 1831, διορίστηκε ειρηνοδίκης Μεγαλοπόλεως, τον Ιούλιο του 1832 εξελέγη βουλευτής  της Επαρχίας Λεονταρίου, ενώ το 1843 εξελέγη Πληρεξούσιος στην Α' Εθνοσυνέλευση της Γ' Σεπτεμβρίου  της Επαρχίας Λεονταρίου. Η εκλογή του εγκρίθηκε από την Εθνοσυνέλευση. και το 1844 εξελέγη Βουλευτής Καλαμών στην Α' Περίοδο από 7 Σεπτεμβρίου 1844 έως 14 Απριλίου 1847.
Στις 6 Ιουλίου 1847 από την Πολιανή στέλνει επιστολή στο Βασιλιά Όθωνα παραπονούμενος, όπως ο ίδιος αναφέρει, για την "καταδίωξή του από τας υπαλλήλους Αρχάς της Μεσσηνίας". Το 1868, εκλέγεται Βουλευτής Καλαμών (Β΄ Περίοδος, 21 Μαρτίου 1868-17 Μαρτίου 1869) και το 1869 επανεκλέγεται Βουλευτής Καλαμών (Γ' Περίοδος, 17 Μαΐου 1869-28 Δεκεμβρίου 1869). Το 1872 με αναφορά του αναζητά τον προβιβασμό του σε ανθυπολοχαγό της φάλαγγας, ενώ το Σεπτέμβριο του 1873 προβιβάζεται σε υπολοχαγό και έπειτα το 1880 σε λοχαγό.
Νείλος Σακελλαρίου
Ο Νείλος Σακελλαρίου (Άγιος Πέτρος Αρκαδίας, 2 Ιανουαρίου 1882 – Αθήνα, 1955) ήταν Έλληνας μαθηματικός και καθηγητής πανεπιστημίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου στον Άγιο Πέτρο της Κυνουρίας, όπου ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση. Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από το 1898, και αναγορεύθηκε διδάκτορας το 1903. Μεταξύ 1903 και 1911 διετέλεσε ελληνοδιδάσκαλος στο Πρότυπο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαίδευσης. Συνέχισε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια της Ιένας (1911-1912) και του Γκέτινγκεν (1912-1914).
Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε και πάλι ελληνοδιδάσκαλος στο Πρότυπο Διδασκαλείο της Μέσης Εκπαίδευσης το 1915. Διετέλεσε επίσης σχολάρχης (1915-1917) και υποδιευθυντής (1917-1918) του Διδασκαλείου. Δίδαξε Μηχανική στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (1917-1929) και στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (1929), της οποίας διετέλεσε και πρύτανης, το ακαδημαϊκό έτος 1933-1934.
Το 1918 εξελέγη έκτακτος καθηγητής Ανωτέρας Άλγεβρας και Αναλυτικής Γεωμετρίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Απολύθηκε το 1920 και διορίστηκε ξανά ένα χρόνο αργότερα, ως τακτικός των ίδιων μαθημάτων. Διετέλεσε δύο φορές κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών, κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1927-1928 και 1935-1936.
Ήταν ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας, της οποίας χρημάτισε πρόεδρος από το 1929 έως τον θάνατό του, ενώ διετέλεσε μαθηματικός σύμβουλος του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων και του ταμείου ασφάλισης του κλήρου. Ήταν μέλος της Γαλλικής, της Γερμανικής και της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας καθώς και της Γεωγραφικής Εταιρείας της Λίμα. Συνέγραψε αρκετές μαθηματικές εργασίες.
Απεβίωσε το 1955.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Οινόμαος
Ο μύθος
Με τη σύζυγό του Ευαρέτη (κατ' άλλους σύζυγός του ήταν η Στερόπη, ή η Ευρυθόη, κόρη του Δαναού), απέκτησαν μια πανέμορφη κόρη, την Ιπποδάμεια, την οποία όμως κατά βάθος ο Οινόμαος δεν επιθυμούσε να παντρέψει, γιατί κατά μία εκδοχή την είχε ερωμένη του και κατά άλλη εκδοχή είχε πιστέψει σε ένα χρησμό, σύμφωνα με τον οποίο ο γαμπρός του θα τον σκότωνε. Διακήρυσσε λοιπόν ότι θα έδινε ως σύζυγο την Ιπποδάμεια σε όποιον τον νικούσε σε αρματοδρομία αντοχής, με αφετηρία τον Ναό του Δία στην Ολυμπία και τέρμα τον Ναό του Ποσειδώνα στον Ισθμό της Κορίνθου. Επειδή όμως τα άλογα του Οινομάου ήταν δώρο του πατέρα του, του Άρη, είχαν θεϊκή δύναμη και αντοχή, και έτσι ο Οινόμαος νικούσε πάντα τον αντίπαλό του και υποψήφιο γαμπρό του. Στη συνέχεια, του έκοβε το κεφάλι. Αφού είχε καρφώσει ήδη δώδεκα κεφάλια σε πασσάλους γύρω από το ανάκτορό του (ή τα είχε κρεμάσει στο ναό του Άρη κατ' άλλη εκδοχή), εμφανίσθηκε μπροστά του ο Πέλοπας και ζήτησε την κόρη του για γυναίκα.
Ο Πέλοπας είχε φροντίσει να εξαγοράσει προηγουμένως τον Μυρτίλο, τον ηνίοχο του Οινομάου, γιο του θεού Ερμή. Ο Πέλοπας του υποσχέθηκε ότι θα του έδινε το μισό βασίλειο ή την Ιπποδάμεια για μια νύχτα. Τότε ο Μυρτίλος αντικατέστησε τα καρφιά στον άξονα του εμπρόσθιου τροχού στο άρμα του βασιλιά με κέρινα, ή δεν έβαλε καθόλου καρφιά. Μόλις λοιπόν ξεκίνησε ο αγώνας, το τέθριππο του βασιλιά αναποδογύρισε και ο Οινόμαος σκοτώθηκε. Σύμφωνα όμως με άλλη εκδοχή του μύθου, ο Πέλοπας νίκησε τον Οινόμαο χάρη στα άλογα που του είχε χαρίσει ο Ποσειδών και μετά σκότωσε ο ίδιος τον Οινόμαο. Μετά τη νίκη του ο Πέλοπας διέφυγε στην πατρίδα του με την Ιπποδάμεια και τον Μυρτίλο. (Για τη συνέχεια του μύθου βλ. Ιπποδάμεια του Οινομάου, Πέλοπας.)
Τελικώς, χάρη στο γάμο της κόρης του, ο Οινόμαος, έστω και μετά θάνατο, έγινε πρόγονος ονομαστών μορφών της ελληνικής μυθολογίας: παππούς του Ατρέα και του Θυέστη, προπάππους του Αγαμέμνονα, του Μενελάου και του Ευρυσθέα, κ.ά..
Η αναπαράσταση του Οινομάου στην αρματοδρομία κοσμούσε το ανατολικό αέτωμα του περίφημου Ναού του Δία στην Ολυμπία. Η αρματοδρομία απεικονίζεται και στη Λάρνακα του Κυψέλου. Από τον μύθο εμπνεύσθηκαν οι μέγιστοι των τραγικών ποιητών Ευριπίδης και Σοφοκλής, και συνέγραψαν αμφότεροι τραγωδίες με τίτλο «Οινόμαος».
Πηγές
Κατηγορία:Πέλοπας Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Πίσας Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Τετραγωνικό σώμα
Ως τετραγωνικό σώμα (quadratic field) ορίζουμε ένα σώμα αριθμών K βαθμού 2 επί του \mathbb{Q}.Επομένως όπου ο θ είναι αλγεβρικός ακέραιος και.
Εύκολα αποδυκνείεται οτι κάθε τετραγωνικό σώμα είναι της μορφής όπου  και o d είναι ελεύθερος τετραγώνου. Αν d > 0 το σώμα ονομάζεται πραγματικό τετραγωνικό σώμα ενώ αν d < 0 τότε ονομάζεται μιγαδικό τετραγωνικό σώμα.
Τα τετραγωνικά σώματα αρχικά μελετήθηκαν ως μέρος της θεωρίας των τετραγωνικών μορφών.
Γενικότερα για τους αριθμοθεωρητικούς ενδιαφέρον παρουσιάζει η γνώση του αριθμού κλάσεων ενός σώματος αριθμών. Το θεώρημα των Stark-Steiger (Σταρκ-Στάιγκερ) μας λέει ότι
Αντίστοιχο θεώρημα για τα πραγματικά τετραγωνικά σώματα δεν είναι γνωστό.
Κατηγορία:Θεωρία σωμάτων Κατηγορία:Αλγεβρική θεωρία αριθμών
Θάνατοι το 1993
Δεκέμβριος
Κατηγορία:1993
Χουάν Μιγκέλ Καγιεχόν
Ο Χουάν Μιγκέλ Καγιεχόν γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1987 στην Ισπανία και είναι διεθνής ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται ως μέσος στην Μπόλιβαρ. Είναι ο δίδυμος αδερφός του Χοσέ Μαρία που είναι επίσης ποδοσφαιριστής και αγωνίζεται στη Νάπολι. Οι δύο Ισπανοί ποδοσφαιριστές είναι απόφοιτοι της μεγάλης ποδοσφαιρικής σχολής της Ρεάλ Μαδρίτης.
Ποδοσφαιρική Καριέρα
Ο Καγιεχόν γεννήθηκε στο Motril της Γρανάδα. Το 2005-06, έπαιξε σε 33 παιχνίδια και σημείωσε οκτώ γκολ για μια υποομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης, την Juvenil Α και το Μάρτιο του 2007, έκανε το ανώτερο ντεμπούτο του για τη Β-ομάδα του συλλόγου. Τελειώνοντας τη σεζόν στη δεύτερη κατηγορία με δύο εμφανίσεις χωρίς γκολ η ικανότητά του μειώθηκε σε ένα επίπεδο. ο Χουανμί έπαιξε μαζί με τον αδελφό Χοσέ Μαρία στη Ρεάλ Μαδρίτης Β. Στις 11 Αυγούστου 2008, υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τη Μαγιόρκα. Ο σύλλογος Βαλεαρίδες Νήσοι διατήρησε το 75% των δικαιωμάτων του παίκτη. Έκανε το ντεμπούτο του στη La Liga στις 25 Σεπτεμβρίου 2008 σε 2-0 εντός έδρας νίκη επί CD Numancia, αρχής γενομένης από το ό, τι θα ήταν μόνο αγώνα του πρωταθλήματος στο σύνολο της καμπάνιας.
Τον Ιανουάριο του 2013, μετά από 1½ σεζόν συμμετοχής στη δεύτερη κατηγορία αγωνιζόμενος στη Χέρκουλες, ελεύθερος πλέον,υπέγραψε στον Λεβαδειακό, στην Ελλάδα σε μια συμφωνία 1½ έτους. Τον Ιούλιο μεταπήδησε συλλόγους και τις χώρες πάλι,πήρε μεταγραφή στη Λέσχη Μπολιβάρ. Ο ίδιος σκόραρε τέσσερα τέρματα σε δώδεκα εμφανίσεις στην ημι-τελική ευθεία του Κόπα Λιμπερταδόρες και στις 30 Νοεμβρίου 2014, κάνοντας χατ-τρικ στη νίκη με σκορ 6-1 επί της Ρεάλ Ποτοσί, κατάφερε να φέρει την ομάδα του στην κορυφή της Liga de Fútbol Profesional Boliviano, και τον ίδιο ως τον κορυφαίο σκόρερ.
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Νίσαια
Η Νίσαια ή Νισαία ήταν αρχαία πόλη και λιμάνι στον Σαρωνικό, αποτελούσε το επίνειο στα αρχαία Μέγαρα. Σύμφωνα με την Αρχαία ελληνική μυθολογία η Νίσαια ιδρύθηκε από τον γιο του βασιλιά της Αθήνας Πανδίων Β΄ Νίσο, ολόκληρη η Μεγαρίδα ονομάστηκε προς τιμή του Νισαία. Μέχρι την εποχή που ξέσπασε ο Πελοποννησιακός Πόλεμος ο έλεγχος του λιμανιού της Νισαίας άλλαζε ανάμεσα στους Μεγαρείς και τους Αθηναίους. Οι Αθηναίοι σύμμαχοι των Μεγαρέων έκτισαν ισχυρά τείχη με τα οποία ένωναν τη Νίσαια με τα Μέγαρα. Ο Θουκυδίδης καταγράφει το μήκος των τειχών στα οκτώ Ελληνικά Στάδια, ο Στράβων το ανεβάζει στα 18. Στον δρόμο κοντά στη Νίσαια βρέθηκε ναός της Δήμητρας και στο λιμάνι ναός του Ποσειδώνα. Στη Νισαία γεννήθηκε ο Θέογνις ο Μεγαρεύς αλλά αυτό δεν είναι εξακριβωμένο. Η τοποθεσία του αρχαίου λιμανιού αμφισβητείται από πολλούς ιστορικούς.
Ονομασία
Την εποχή που ήταν βασιλιάς στην Αθήνα ο μυθικός Πύλας ο Πανδίων κατέφυγε στα Μέγαρα και παντρεύτηκε την κόρη του βασιλιά Πυλία. Ο Πύλας εξορίστηκε για τον φόνο του θείου του Βία και ο Πανδίων διαδέχθηκε τον πεθερό του στον θρόνο της Αθήνας. Ο Πανδίων μοίρασε την Αττική στους τέσσερεις γιους του Αιγέα, Λύκο, Πάλλα και Νίσο. Ο γιος του Πανδίωνος Νίσος πήρε μερίδιο τη Μεγαρεία που ονομάστηκε προς τιμή του Νισαία. Όταν επιτέθηκε ο βασιλιάς της Κρήτης Μίνωας στη Νισαία ήρθε από τη Βοιωτική Ογχηστό να τον υποστηρίξει ο γιος του Ποσειδώνα Μεγαρέας και τον απέκρουσε με επιτυχία. Ο Μεγαρέας παντρεύτηκε την κόρη του Νήσου Νισαία και διαδέχθηκε τον πεθερό του. Ο Μεγαρέας έδωσε στη συνέχεια το όνομα του στη σημερινή πόλη των Μεγάρων που ήταν η έδρα του βασιλείου. Η Νισαία έγινε κατόπιν το λιμάνι των Μεγάρων που διακρίθηκε για τις πολλές αποικίες η σημαντικότερη από τις οποίες ήταν η Μέγαρα Υβλαία.
Αρχαιότητα
Ο Πεισίστρατος έστειλε Αθηναϊκό στρατό που κατέλαβε με επιτυχία τη Νίσαια (561 π.Χ.). Η Σαλαμίνα ήταν πολύ κοντά στη Νίσαια έτσι οι Αθηναίοι απέκτησαν εύκολα τον έλεγχο στο λιμάνι των Μεγάρων. Οι Αθηναίοι συμμάχησαν με τους Μεγαρείς (459 π.Χ.) και κατασκεύασαν τα Μακρά Τείχη για να συνδεθούν τα Μέγαρα με τη Νίσαια. Αργότερα (446 π.Χ.) οι Μεγαρείς εισήλθαν στη Σπαρτιατική Συμμαχία, επαναστάτησαν κατά των Αθηναίων και κατέλυσαν τις Αθηναϊκές φρουρές της Μεγαρίδας. Οι Αθηναίοι κράτησαν τη Νίσαια για μικρό χρονικό διάστημα αλλά όταν έκλεισαν οι Τριακονταετείς Σπονδές την παρέδωσαν στους συμμάχους της Σπάρτης.
Πελοποννησιακός Πόλεμος
Τον πρώτο χρόνο που ξέσπασε ο Πελοποννησιακός Πόλεμος (431 π.Χ.) η Νίσαια ηττήθηκε σε ναυμαχία από τον Αθηναϊκό στόλο. Μετά την ήττα 8.000 Πελοποννήσιοι στρατιώτες βάδισαν στη Νίσαια με 40 κλεμμένα Μεγαρικά πλοία και επιτέθηκαν στις Αθηναϊκές δυνάμεις. Μετά την επίθεση ο Αθηναϊκός στόλος απέκλεισε το λιμάνι και εμπόδισε τις Σπαρτιάτικες ενισχύσεις. Το πέμπτο έτος του πολέμου (427 π.Χ.) ο Νικίας κατέλαβε τη νησίδα του Μίνωα για λογαριασμό των Αθηναίων, αυτό τους επέτρεψε να αποκτήσουν τον έλεγχο στο λιμάνι της Νίσαιας. Το όγδοο έτος του πολέμου (424 π.Χ.) τα Μακρά Τείχη ανάμεσα στα Μέγαρα και τη Νίσαια που είχαν Πελοποννησιακή φρουρά έπεσαν στα χέρια των Αθηναίων, η Νίσαια έγινε ξανά το λιμάνι των Μεγάρων. Ο Φωκίων οικοδόμησε ξανά τα τείχη που είχαν υποστεί φθορές από τον Πελοποννησιακό Πόλεμο σαν ένδειξη συμμαχίας ανάμεσα στην Αθήνα και τα Μέγαρα.
Έθιμα - Λατρεία
Η Νίσαια ήταν το μοναδικό λιμάνι των Μεγαραίων στον Σαρωνικό, με το εμπόριο δέχοταν και έστελνε προμήθειες. Ο Αριστοφάνης περιγράφει φυσικές αλυκές στην ακτή κοντά στη Νίσαια, συνέλεγαν το αλάτι και το πουλούσαν στην Αθήνα. Οι Μεγαρείς παρήγαγαν άριστη ποιότητα μαλλίνων ενδυμάτων για τους χειμερινούς μήνες, τα εξήγαγαν σε άλλες πόλεις μέσω του Σαρωνικού, είχαν σημαντικό αριθμό εισαγωγών και εξαγωγών μέσω της Νίσαιας. Στη Νίσαια υπήρχε ναός του Ποσειδώνα που τον λάτρευαν σε όλες τις αποικίες των Μεγαρέων. Ο Θουκυδίδης αναφέρει έναν ναό του Ενυάλιου κοντά στο λιμάνι. Στην Αρχαϊκή Περίοδο υπήρχε ναός της Δήμητρας Μαλοφόρου κοντά στη Νίσαια, σύμφωνα με τον Παυσανία η στέγη της κατέρρευσε από την παρακμή του χρόνου. Η λατρεία της Δήμητρας μεταφέρθηκε στη Νίσαια από τους Μεγαρείς, η ακριβής θέση των ναών δεν είναι γνωστή όπως και η ακριβής θέση του αρχαίου λιμανιού. Ο ποιητής Θεογνίς κατάγεται σύμφωνα με μερικούς ιστορικούς από τα Νισαία Μέγαρα, σύμφωνα με άλλους από τα Μέγαρα Υβλαία στη Σικελία. Σημαντικές προσωπικότητες όπως ο Πλάτων αμφιβάλλουν ότι ήταν από τα Νησαία Μέγαρα, το ποίημα του ωστόσο που είχε σχέση με τους Περσικούς Πολέμους δείχνει ότι γνώριζε καλά την περιοχή. Οι περισσότεροι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι καταγόταν από τα Νισαία Μέγαρα. Ο ποιητής Σημωνίδης ο Αμοργίνος τον 5ο αιώνα καταγράφει το λιμάνι ως "ομφαλός των Νισαίων". Τον 2ο αιώνα μ.Χ. ο Έλληνας συγγραφέας Αθήναιος ο Ναυκρατίτης στο έργο του Δειπνοσοφισταί, εμφανίζεται στο τελευταίο του ποίημα ο Νίκανδρος ο Κολοφώνιος που υμνεί τα άνθη της Νίσαιας σαν υπέροχα.