cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Περιοχή Τανταχίμπα
Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2012, ο πληθυσμός στην Επαρχία Τανταχίμπα (Tandahimba District) ήταν 227.514 άτομα (εκ των οποίων 122.192 γυναίκες και 105.322 άρρενες), διαθέτει δε, 61.490 νοικοκυριά, με μέσο όρο 3,7 άτομα ανά νοικοκυριό.
Η Περιοχή Τανταχίμπα (Tandahimba District), καλύπτει έκταση 2.048,56 τ.χλμ., με πυκνότητα πληθυσμού 111,1 άτομα ανά τ.χλμ.
Τμήματα
Η Περιοχή Τανταχίμπα (Tandahimba District), διαιρείται διοικητικά σε 3 Τομείς, οι οποίοι διαιρούνται σε 30 Τμήματα (παρατίθενται παρακάτω τα Τμήματα και σε παρένθεση ο πληθυσμός των κατά την απογραφή του 2012):
Μεικτά Τμήματα
• 4
Ασχολίες των κατοίκων
Οι κύριες οικονομικές δραστηριότητες στην Περιοχή Τανταχίμπα (Tandahimba District) περιλαμβάνουν:
Κλίμα
Η ετήσια βροχόπτωση στην Περιοχή κυμαίνεται μεταξύ 900 mm και 1000 mm και η μέση θερμοκρασία είναι μεταξύ 28° C και 30° C.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Μτουάρα
Πέδρο Πάσους Κοέλιου
Ο Πέδρο Μανουέλ Μαμέδε Πάσους Κοέλιου (πορ. Pedro Passos Coelho) είναι Πορτογάλος πολιτικός και πρωθυπουργός της χώρας από τις 21 Ιουνίου 2011 ως τον Νοέμβριο του 2015. Είναι, επίσης, ο τωρινός πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Πορτογαλίας.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε στις 24 Ιουλίου 1964 στην Κοΐμπρα. Ο πατέρας του, Αντόνιο Πάσους Κοέλιου, ήταν γιατρός, ενώ η μητέρα του, Μαρία Ροντρίγκες Σάντος Μαμέδε, ήταν νοσοκόμα. Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή, την Μαρία Τερέζα Μαμέδε Πάσους Κοέλιου και έναν μικρότερο αδελφό, τον Μιγκέλ Μαμέδε Πάσους Κοέλιου, που πάσχει από εγκεφαλική παράλυση. Πέρασε την παιδική του ηλικία στην Αγκόλα, όπου και πήγε σχολείο στη Λουάντα και στο Σίλβα Πόρτο (σήμερα Κουΐτο) μέχρι τα δέκα του χρόνια, απ' όπου και έφυγε ύστερα από την Επανάσταση των Γαρυφάλλων και την ανεξαρτησία της Ανγκόλας. Στα 19 του χρόνια, πήγε να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας. Αν και είχε δηλώσει ως πρώτη προτίμηση την ιατρική, τελικά σπούδασε μαθηματικά, καθώς οι βάσεις για την εισαγωγή στην ιατρική σχολή ήταν πολύ υψηλές, αλλά δεν αποφοίτησε. Απέκτησε το πρώτο του παιδί στα 24 του χρόνια μετά τον γάμο του με την Φάτιμα Παντίνια. Έγινε μέλος της νεολαίας του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και εξελέγη πρόεδρός της το 1991. Την ίδια χρονιά εξελέγη βουλευτής για την περιφέρεια Βίλα Ρεάλ, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1999.
Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη αντιπρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος το 2005, ενώ δεν κατάφερε να εκλεγεί πρόεδρος του κόμματος το 2008, χάνοντας από τη Μανουέλα Φερέιρα Λέιτε, πράγμα που κατάφερε το 2010. Μέχρι το 2010, προσπάθησε να πείσει τη σοσιαλιστική κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Ζοζέ Σόκρατες να λάβει μέτρα λιτότητας προκειμένου να διατηρηθεί η οικονομική σταθερότητα, πράγμα που δεν κατάφερε, ψηφίζοντας κατά στην ψηφοφορία του κοινοβουλίου για ψήφο εμπιστοσύνης, οδηγώντας την κυβέρνηση Σόκρατες σε παραίτηση. Στις εκλογές της 5ης Ιουνίου 2011, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα κατάφερε να πετύχει μια ιστορική, όπως έχει χαρακτηριστεί, νίκη, με τον Κοέλιου να γίνεται, τελικά, ο νέος πρωθυπουργός της χώρας, σχηματίζοντας κυβέρνηση συνασπισμού με το Λαϊκό Κόμμα του Πάουλο Πόρτας, που ορίστηκε υπουργός Εσωτερικών και Εξωτερικών Υποθέσεων. Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 2015, ο κεντροδεξιός συνασπισμός στο οποίο ανήκει και το κόμμα του Κοέλιου κέρδισε τη νίκη, αλλά χωρίς αυτοδυναμία. Ο Κοέλιου έλαβε εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης μειψηφίας τον Οκτώβριο του 2015. Η νέα κυβέρνηση Κοέλιου υπήρξε η πιο βραχύβια στην πολιτική ιστορία της χώρας, καθώς κατέρρευσε στις 10 Νοεμβρίου, έπειτα από την καταψήφιση των προγραμματικών προτάσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Πορτογαλίας
Μάντυ Μουρ
Από το 2009 η Μουρ έχει πουλήσει περισσότερα από 10 εκατομμύρια άλμπουμ παγκοσμίως, σύμφωνα με το Billboard. Το 2012 η Μουρ κατατάχθηκε στο νούμερο 96 στον κατάλογο με τις "100 καλύτερες γυναίκες στην μουσική σκηνή" καθώς και στον αριθμό 63 στον κατάλογο με τους πιο σέξι καλλιτέχνες όλων των εποχών.
Πέρα από την μουσική καριέρα, η Μουρ έχει ασχοληθεί και με την υποκριτική. Το 2001 έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο με την κωμωδία Dr Dolittle 2, αν και επρόκειτο μόνο για έναν μικρό φωνητικό ρόλο. Αργότερα την ίδια χρονιά συμπρωταγωνίστησε με την Lana Thomas στην κωμωδία The Princess Diaries με την Ανν Χάθαγουεϊ. Το 2002 έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο μαζί με τον Shane West ως Jamie Sullivan στο ρομαντικό δράμα Walk to Remember, το οποίο βασίστηκε στο μυθιστόρημα του Nicholas Sparks. Η Μουρ αργότερα έδωσε την φωνή της στην Ραπουνζέλ, στα κινούμενα σχέδια Tangled το 2010 και ξαναπήρε το ρόλο σε μια τηλεοπτική σειρά του 2017 η οποία βασίστηκε στα κινούμενα σχέδια. Το 2016 ξεκίνησε να πρωταγωνιστεί στην οικογενειακή κωμωδία-δράμα This Is Us ως Ρεμπέκα Πήρσον, για την οποία έλαβε το βραβείο Golden Globe Award.
Βιογραφία
Η Αμάντα Μουρ γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 1984 στο Nashua, New Hampshire. Η μητέρα της Στέϊσυ (γεννημένη Φρήντμαν) είναι πρώην δημοσιογράφος και κάποτε δούλευε για την Orlando Sentinel και ο πατέρας της Ντόναλντ Μουρ είναι πιλότος της American Airlines. Η Μουρ μεγάλωσε σε ένα καθολικό περιβάλλον αλλά έκτοτε έχει αναπτύξει μια "συλλογή πραγμάτων" στα οποία πιστεύει. Η καταγωγή της Μουρ είναι Ρωσοεβραϊκή (από τον παππού της μητέρας της), Αγγλική και Ιρλανδική. Είναι το δεύτερο από τρία παιδιά και έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Σκοτ, και έναν μικρότερο αδερφό, τον Κάϊλ. Όταν ήταν δυο μηνών, η Μουρ και η οικογένειά της μετακόμισαν στο Longwood, Florida έξω από το Ορλάντο λόγω της δουλειάς του πατέρα της. Παρακολούθησε το Καθολικό Γυμνάσιο του Επισκόπου Moore στο Ορλάντο της Φλόριντα από το 1998 έως το 2002.
Πρώτα χρόνια (1993-1998)
Η Μουρ έδειξε ενδιαφέρον για την υποκριτική και το τραγούδι από νεαρή ηλικία και η Βρετανίδα γιαγιά της, Εϊλίν Φρήντμαν, επαγγελματίας μπαλαρίνα στο Λονδίνο, θεωρείται πηγή έμπνευσής της. Η Μουρ έχει δηλώσει : "Οι γονείς μου πίστευαν ότι ήταν μια φάση περαστική. Ωστόσο επέμεινα σε αυτό και τους παρακάλεσα να παρακολουθήσω μαθήματα υποκριτικής καθώς και μαθήματα φωνητικής". Η Μουρ άρχισε να πρωταγωνιστεί σε αρκετές τοπικές εκδηλώσεις όπως επίσης και να τραγουδά τον Εθνικό Ύμνο σε πολυάριθμες εκδηλώσεις. Ήταν μόνο δώδεκα ετών όταν συμμετείχε στην θεατρική κατασκήνωση Stagedoor Manor στην οποία έχουν παρευρεθεί και άλλες διασημότητες όπως η Νάταλι Πόρτμαν. Ο διευθυντής παραγωγής Konnie Kittrell έχει πει για την Μουρ : "Ήταν ένα ήσυχο, γλυκό κορίτσι" και δήλωσε ότι παρόλο που κέρδισε μια σειρά από σόλο συμμετοχές "δεν επεδίωκε να βγει στο προσκήνιο". Όταν η Μουρ ήταν δεκατριών ετών, ξεκίνησε να δουλεύει μόνη της πάνω στην μουσική. Μια μέρα, ενώ δούλευε σε ένα στούντιο στο Ορλάντο, την άκουσε ένας άνδρας της εταιρείας FedEx, ο οποίος είχε έναν φίλο στην A&R της εταιρείας Epic Records. Αυτός ο άντρας, που λεγόταν Βίκτωρ, έστειλε στον φίλο του ένα αντίγραφο από το μισοτελειωμένο ντέμο της Μουρ και η Μουρ πήγε να υπογράψει συμβόλαιο με την εταιρεία.
So Real, I Wanna Be with You, Mandy Moore και πρώτη ταινία (1998–2002)
Μετά την υπογραφή του συμβολαίου με την Epic Records, η Μουρ άρχισε να εργάζεται πάνω στο πρώτο άλμπουμ της. Κατά την ηχογράφηση του δίσκου, η Μουρ έπρεπε να εγκατελείψει το Καθολικό Γυμνάσιο του Επισκόπου Μουρ ενώ ήταν στην ένατη τάξη αλλά συνέχισε να λαμβάνει εκπαίδευση από δασκάλους. Το καλοκαίρι του 1999 η Μουρ ξεκίνησε περιοδεία με την ποπ μπάντα NSYNC. Αργότερα το ίδιο έτος περιόδευσε και με τους Backstreet Boys. Η Μουρ κυκλοφόρησε το πρώτο της single "Candy" στις 17 Αυγούστου 1999 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό το single, το οποίο αμέσως συγκρίθηκε με τις ποπ τραγουδίστριες της νεολαίας Μπρίτνεϋ Σπίαρς και Κριστίνα Αγκιλέρα, ήταν μια εμπορική επιτυχία σε πολλές χώρες. Έκανε το ντεμπούτο της στην θέση 88 στο Billboard Hot 100 προτού κατακτήσει την θέση 41. Το single αυτό έγινε αργότερα χρυσό με τις πωλήσεις του να ξεπερνούν τις 500.000 αντίτυπα στις ΗΠΑ. Το single ήταν περισσότερο δημοφιλές στην Αυστραλία όπου κατέκτησε την θέση 2 στα ARIA Charts και έγινε πλατινένιο.
Μουσικό στυλ και επιρροές
Στην αρχή της μουσικής της σταδιοδρομίας το 1999, η Μουρ ήταν γνωστή για τον ποπ ήχο της, για τον οποίο αποκάλυψε πως δεν ήταν ο ήχος μουσικής που προτιμά, λέγοντας : "Η δισκογραφική μου εταιρεία έμοιαζε σαν Εδώ είναι τα τραγούδια σου. Εγώ ήμουν σαν Γεια. Εγώ είμαι δεκατέσσερα. Θα καταφέρω τίποτα? Αυτά τα άλμπουμ είναι ο λόγος που είμαι εδώ σήμερα αλλά πρέπει να επιστρέψω το χρηματικό ποσό σε όποιον αγόρασε το πρώτο μου δίσκο".
Η Μουρ έχει συχνά εγκωμιαστεί από τους κριτικούς της μουσικής για την δημιουργία της δικής της μουσικής. Η Billboard δήλωσε : "Έχει εξαλείψει με επιτυχία όλα τα στοιχεία του παρελθόντος της και μετατράπηκε σε μια γλυκιά, αριστοκρατική τραγουδίστρια-τραγουδοποιό της οποίας οι γοητείες είναι άμεσα εμφανείς". Η AllMusic ισχυρίστηκε ότι "η Μουρ εξελίχθηκε ομαλά από ένα έφηβο αστέρι σε μια ώριμη τραγουδοποιό, συνεχίζοντας να απομακρύνεται από την σκηνή όπου είχε ξεκινήσει την καριέρα της πριν από μια δεκαετία".
Η Μουρ έχει αναφέρει ότι εμπνεύστηκε από τον κινηματογράφο και την τηλεόραση ως παιδί. Έχει επίσης δηλώσει "Είμαι κολλημένη στην δεκαετία του '70, νομίζω ότι θα έχω πάντα αυτή την επιρροή - Χάρρυ Νίλσον, ΜακΚάρτνεϋ, από αυτούς έχω εμπνευστεί και επηρεαστεί". Η Μουρ αποκάλυψε ακόμα ότι ο τότε άντρας της Ράϊαν Άνταμς είχε τεράστια επιρροή στην μουσική της και ότι την εισήγαγε στο heavy metal. "Όχι ότι μπορώ αναγκαστικά να διακρίνω το γρήγορο μέταλλο από το μαύρο μέταλλο. Θα το ανεχτώ αλλά το καταστρέφω".
Μόδα
Η Μουρ εισήχθη στον κόσμο της μόδας το 2005 με την δική της συλλογή που ονομάζεται Mblem., μια σειρά από σύγχρονα πλεκτά ρούχα και κασμίρια. Ένας από τους στόχους της είναι να παρουσιάζει ρούχα για ψηλότερες γυναίκες (η Μουρ είναι 1,78). Το 2009 η Μουρ ανακοίνωσε το τέλος της συλλογής ρούχων της αλλά ότι ήλπιζε πως θα επανέλθει ξανά στον κόσμο της μόδας υπό διαφορετικές συνθήκες στο μέλλον.
Φιλανθρωπία
Η Μουρ υποστηρίζει τη φιλοσοφία του αποτελεσματικού αλτρουισμού. Έχει συνεργαστεί με την μη κερδοσκοπική οργάνωση Population Services International και τη θυγατρική της Five & Alive, η οποία ασχολείται με τις κρίσεις υγείας που αντιμετωπίζουν τα παιδιά κάτω των 5 ετών και οι οικογένειές τους. Η Μουρ έχει διατελέσει επίτιμος πρόεδρος του τμήματος ευαισθητοποίησης της νεολαίας της Εταιρείας Λευκαιμίας και Λεμφώματος. Εργάστηκε ως εκπρόσωπος βοηθώντας τους νέους να γνωρίσουν την σοβαρότητα της λευχαιμίας και του λεμφώματος. Εργάστηκε επίσης ως εκπρόσωπος για τον μήνα ευαισθητοποίησης για τον καρκίνο του τραχήου της μήτρας, που πραγματοποιείται κάθε Ιανουάριο. Για να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, η Μουρ συνεργάστηκε με το Γυναικολογικό Καρκινολογικό Ίδρυμα και την Dr Yvonne Collins.
Η Μουρ πραγματοποίησε μια επίσκεψη στο Παιδικό Νοσοκομείο του Λος Άντζελες, ως μέρος της εκστρατείας Get Well Soon. Η Μουρ είναι η πρέσβειρα της εκστρατείας για την πρόληψη της ελονοσίας, για χάρη των ιδρυμάτων των Ηνωμένων Εθνών. Ως μέρος της εκστρατείας Nothing But Buts, η Μουρ πήρε συνέντευξη από τον Laurence D. Wohlers, πρεσβευτή των Ηνωμένων Πολιτειών στην κεντροαφρικανική δημοκρατία το 2010 και βοήθησε την εκστρατεία να συγκεντρώσει 1,2 εκατομμύρια δολλάρια. Η Μουρ είναι επίσης η εκπρόσωπος του κινήματος αυτοεκτίμησης της Dove και της εκστρατείας "Γυναίκες που πρέπει να είναι διάσημες". Η Μουρ συνεργάστηκε και με τον Indrani Goradia, έναν επιζώντα οικογενειακής βίας και ιδρυτή του Light Foundation προκειμένου αυτός να συμβάλει στην ευαισθητοποίηση κατά της οικογενειακής βίας.
Προσωπική ζωή
Το 2008 η Μουρ ξεκίνησε μια σχέση με τον τραγουδιστή-τραγουδοποιό Ράιαν Άνταμς. Αρραβωνιάστηκαν τον Φεβρουάριο του 2009 και παντρεύτηκαν στις 10 Μαρτίου 2009. Η Μουρ κατέθεσε αίτηση διαζυγίου τον Ιανουάριο του 2015 ενώ ο Άνταμς ήταν στην Νέα Υόρκη, υποστηρίζοντας "ασυμφωνία χαρακτήρων". Η Μουρ και ο Άνταμς δημοσιοποίησαν αργότερα μια κοινή δήλωση εξηγώντας την απόφασή τους και περιγράφοντάς την ως "έναν φιλικό χωρισμό". Τα έγγραφα που κατατέθηκαν στο δικαστήριο μερικές μέρες αργότερα πρόβαλλαν ότι το ζευγάρι είχε χωρίσει νόμιμα σχεδόν έξι μήνες πριν την κατάθεση του διαζυγίου. Το διαζύγιο ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί
Θρησκεία στη Βουλγαρία
300px|thumb|O Καθεδρικός Ναός της Σόφιας που είναι αφιερωμένος στον Άγιο Αλέξανδρο Νιέφσκι Η Βουλγαρία είναι παραδοσιακά ένα χριστιανικό κράτος από την εποχή της υιοθέτησης του χριστιανισμού ως επίσημη θρησκεία το 865. Το κυρίαρχο δόγμα στη χώρα είναι το ανατολικό ορθόδοξο, το οποίο εκφράζεται εκεί από τη Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία. Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κατοχής των Βαλκανίων, το σουνιτικό ισλάμ επεκτάθηκε και στα εδάφη της Βουλγαρίας. Μικρότερες επιρροές στη χώρα έχει η καθολική εκκλησία και ο προτεσταντισμός.
Ανάλυση των δεδομένων της απογραφής του 2011
Τα αποτελέσματα της βουλγαρικής απογραφής του 2011, στην οποία η ένδειξη της απάντησης σχετικά με την ερώτηση για τη θρησκεία ήταν προαιρετική, είναι τα εξής:
Χριστιανισμός στη Βουλγαρία
Η κυρίαρχη θρησκεία στη Βουλγαρία είναι ο Ανατολικός Ορθόδοξος Χριστιανισμός, που ομολογείται από την κυρίαρχη εθνική ομάδα, τους Βούλγαρους, οι οποίοι είναι μέλη της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Άλλες ορθόδοξες εκκλησίες που εκπροσωπούνται στη χώρα από μειονότητες είναι η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία, η Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία και η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Ο χριστιανισμός καθιερώθηκε στην πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία υπό τον βασιλιά Μπόρις Α΄, στα μέσα του 9ου αιώνα, παρότι είχε ρίζες στα Βαλκάνια από τον 1ο αιώνα και τα κηρύγματα του Αποστόλου Παύλου. Η άνοδος της αυτοκρατορίας θα συμβάλει στη δημιουργία της Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Βουλγαρικής Εκκλησίας το 919. Η Ορθόδοξη Βουλγαρική Εκκλησία είναι η αρχαιότερη μεταξύ των Σλαβικών Ορθοδόξων Εκκλησιών και τις επηρέασε σημαντικά μέσω της πλούσιας λογοτεχνικής και πολιτιστικής της δραστηριότητες στον Μεσαίωνα, καθώς και της καθιέρωσης της κυριλλικής γραφής στη Βουλγαρία.
Ντομ Μιντόφ
Ο Ντομένικο (Ντομ) Μιντόφ (Domenico Mintoff, στα μαλτέζικα Duminku Mintoff, 6 Αυγούστου 1916 – 20 Αυγούστου 2012) ήταν σημαντικός πολιτικός της Μάλτας, συχνά αποκαλούμενος il-Perit, δηλαδή «ο Αρχιτέκτονας». Πράγματι, ήταν αρχιτέκτονας και πολιτικός μηχανικός, που ηγήθηκε του Εργατικού Κόμματος Μάλτας για περισσότερο από 1/3 του αιώνα, πρωτοστάτησε στον αντιαποικιακό αγώνα και υπήρξε δύο φορές πρωθυπουργός της χώρας (την 1η όταν η Μάλτα ήταν ακόμα βρετανική αποικία), συνολικά επί 16 χρόνια. Κατά την πρωθυπουργική θητεία του δημιούργησε κράτος πρόνοιας, εθνικοποίησε μεγάλες επιχειρήσεις και στερέωσε τη Δημοκρατία της Μάλτας. Παρά το ότι ήταν Ρωμαιοκαθολικός Χριστιανός, για τους Βρετανούς (ιδίως της κυβερνήσεως Θάτσερ) και λιγότερο για τους Αμερικανούς γινόταν αντιληπτός ως μαρξιστής, δυνητικά επικίνδυνος, σε σχέση βέβαια με την επέκταση της σοβιετικής επιρροής στη Μεσόγειο.
Οικογένεια και σπουδές
Ο Ντομ Μιντόφ γεννήθηκε στην κωμόπολη Κοσπίκουα (Μπόρμλα). Ο πατέρας του ήταν ναύτης-μάγειρας και η μητέρα του ενεχυροδανείστρια. Ο Ντομ πήγε σε εκκλησιαστική σχολή και μετά σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μάλτας αρχιτέκτονας και πολιτικός μηχανικός, αποφοιτώντας το 1937. Το ίδιο έτος κέρδισε μια υποτροφία Rhodes, οπότε έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (μάστερ, 1939).
Σταδιοδρομία στο Εργατικό Κόμμα
Ο Μιντόφ ήταν γενικός γραμματέας του Εργατικού Κόμματος από το 1935 ως το 1945 (παραιτήθηκε προσωρινά για να σπουδάσει στην Οξφόρδη). Το 1945 εκλέχθηκε υπαρχηγός του Κόμματος με ευρεία πλειοψηφία, οπότε μετά τη νίκη στις εκλογές το 1947 διορίσθηκε αντιπρόεδρος της αποικιακής κυβερνήσεως και Υπουργός Δημόσιων έργων και Ανασυγκροτήσεως, αρμόδιος για μεγάλα μεταπολεμικά δημόσια προγράμματα.
Η ισχυρή του θέση του Μιντόφ και οι φιλοδοξίες του οδήγησαν σε κυβερνητικές κρίσεις. Ο πρόεδρος του κόμματος Πωλ Μπόφφα, πάντα έτοιμος για συμβιβασμούς και ρυθμίσεις με τις αποικιοκρατικές αρχές, παραιτήθηκε και ίδρυσε το «Κόμμα Εργατών της Μάλτας», ενώ ο Μιντόφ επανίδρυσε το Εργατικό Κόμμα και έγινε ηγέτης του. Μετά από τρεις βουλευτικές εκλογές, το 1955, το κόμμα κέρδισε τις εκλογές και ο Μιντόφ έγινε πρωθυπουργός της αποικιακής κυβερνήσεως. Το κόμμα έχασε τις εκλογές του 1962 και του 1966, ενώ αντιτάχθηκε στους εορτασμούς για την Ανεξαρτησία της χώρας το 1964 εξαιτίας διαφωνιών για τη σχετική συνθήκη, που έδινε αρκετές εξουσίες στη βρετανική κυβέρνηση.
Η κυρίως πρωθυπουργική θητεία
Ο Ντομ Μιντόφ εκλέχθηκε πρωθυπουργός της ανεξάρτητης πλέον Μάλτας μετά τη νίκη του Εργατικού Κόμματος στις εκλογές του 1971 και αμέσως ξεκίνησε την επαναδιαπραγμάτευση των στρατιωτικών και οικονομικών όρων της ανεξαρτησίας με το Ηνωμένο Βασίλειο. Επίσης άρχισε να εφαρμόζει πρόγραμμα κρατικοποιήσεων και γενικότερα επεκτάσεων του δημόσιου τομέα και του κράτους πρόνοιας. Οι εργατικοί νόμοι αναθεωρήθηκαν και η ισότητα των δύο φύλων εισάχθηκε στα μισθολογικά. Για πρώτη φορά στη Μάλτα εισάχθηκε ο πολιτικός γάμος, ενώ η ομοφυλοφιλία και η μοιχεία αποποινικοποιήθηκαν. Με ένα πακέτο συνταγματικών μεταρρυθμίσεων σε συμφωνία με την αντιπολίτευση, η Μάλτα αυτοανακηρύχθηκε δημοκρατία το 1974. Το 1979 οι τελευταίες μόνιμες δυνάμεις του βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού εγκατέλειψαν τη Μάλτα.
thumb|left|Ανδριάντας του Ντομ Μιντόφ στη γενέτειρά του, Κοσπίκουα Το Εργατικό Κόμμα επανεκλέχθηκε στις εκλογές του 1976. Και το 1981, μέσω κατηγοριών για κατάλληλες αλλαγές των ορίων των εκλογικών περιφερειών, ώστε να ενισχυθεί το κυβερνητικό κόμμα, το τελευταίο κατόρθωσε να κρατήσει την πλειοψηφία στη βουλή με 34 έδρες, παρά το ότι το αντιπολιτευόμενο Εθνικιστικό Κόμμα κατέκτησε την απόλυτη πλειοψηφία (αλλά 31 έδρες). Σοβαρή πολιτική κρίση ανέκυψε όταν οι βουλευτές του τελευταίου αρνήθηκαν να αποδεχθούν το αποτέλεσμα των εκλογών και να λάβουν τις έδρες τους στο κοινοβούλιο. Ο Μιντόφ αποκάλεσε αυτή την ενέργεια «διεστραμμένη» και πρότεινε στην κοινοβουλευτική του ομάδα νέες εκλογές εντός εξαμήνου, αλλά η ομάδα διεφώνησε. Ο Μιντόφ παρέμεινε πρωθυπουργός μέχρι το 1984, και σε αυτό το διάστημα έκλεισε το Συνταγματικό Δικαστήριο. Παραιτήθηκε τόσο από την πρωθυπουργία, όσο και από την ηγεσία του κόμματος σε ηλικία 68 ετών, το 1984 (διατηρώντας μόνο τη βουλευτική του έδρα), ανοίγοντας τον δρόμο για τον αντιπρόεδρο της κυβερνήσεως Καρμένου Μιφσούντ Μποννίτσι να τον διαδεχθεί.
Εξωτερική πολιτική
Οι δύσκολες επαναδιαπραγματεύσεις με τη Μεγάλη Βρετανία, που είχαν ως επακόλουθο την αποχώρηση των βρετανικών στρατιωτικών δυνάμεων το 1979 και τις συνακόλουθες απώλειες σε ενοίκια για το κράτος, συνοδεύθηκαν από μια ριψοκίνδυνη πολιτική στο μέσο του Ψυχρού Πολέμου, με τον Μιντόφ να κοιτάζει όλο και περισσότερο προς τα ανατολικά και τα νότια, «φλερτάροντας» με τους Κιμ Ιλ-σονγκ, Νικολάε Τσαουσέσκου και Μουαμάρ αλ Καντάφι.
Προσφάτως αποχαρακτηρισμένες αναφορές της CIA αποδεικνύουν το πόσο οι ΗΠΑ φοβούνταν ότι η κυβέρνηση του Μιντόφ θα προσέδενε τη Μάλτα στο άρμα των Σοβιετικών. Οι ΗΠΑ σχεδίαζαν να χειραγωγήσουν τις μαλτέζικες εκλογές προς όφελος της αντιπολιτεύσεως, ώστε να φύγει από την εξουσία ο Μιντόφ.
Προσωπική ζωή
Στις 22 Νοεμβρίου 1947 ο Μιντόφ νυμφεύθηκε τη Μόυρα ντε Βέρε Μπέντινκ (Moyra de Vere Bentinck, 1917-1997), την οποία είχε γνωρίσει κατά τις σπουδές του στην Οξφόρδη. Το ζευγάρι τέλεσε τους γάμους του στον ενοριακό ναό του Μπιρ ιντ-Ντεχέμπ στη Ζέιτουν. Απέκτησαν δύο κόρες, την Άννα και τη Γιάνα (γενν. 1951), η οποία το 1978 έριξε κοπριά στο βρετανικό κοινοβούλιο διαμαρτυρόμενη για τη βρετανική στρατιωτική παρουσία στη Β. Ιρλανδία.
Θάνατος
Ο Μιντόφ εισηχθη στο νοσοκομείο στις 18 Ιουλίου 2012, αλλά βγήκε στις 4 Αυγούστου και πέρασε τα 96α γενέθλιά του στο σπίτι, όπου και πέθανε στις 20 Αυγούστου. Κηδεύτηκε με κρατική κηδεία στις 25 Αυγούστου.
Η κληρονομιά του
Οι πιστοί υποστηρικτές του Μιντόφ συνεχίζουν να τον εκθειάζουν για τη θέσπιση κοινωνικών παροχών, όπως το παιδικό επίδομα, συντάξεις ίσες με τα 2/3 του μισθού, κατώτατου ημερομισθίου και κοινωνικής στέγης, όπως και για τη δημιουργία της Air Malta, της κρατικής εταιρείας εμπορικής ναυτιλίας «Sea Malta», τον χωρισμό Εκκλησίας και κράτους, αλλά και για το τέλος 200 ετών βρετανικής αποικιοκρατίας. Οι επικριτές του πάλι υποδεικνύουν τη διχαστική του επίδραση και τις ταραχές που χαρακτήρισαν τη θητεία του.
thumb|right|300px|Ο δρόμος Dom Mintoff στην Πάολα Ένας ανδριάντας του Μιντόφ αποκαλύφθηκε στη γενέτειρά του Κοσπίκουα στις 12 Δεκεμβρίου 2014, έργο του γλύπτη Noel Galea Bason.
Το 2013 η κύρια πλατεία μπροστά στον ναό όπου έγινε ο γάμος του Μιντόφ στο Ζέιτουν μετονομάσθηκε σε Πλατεία Ντομ Μιντόφ, όπως και μία οδός στην Πάολα τον Μάρτιο του 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μάλτας Κατηγορία:Σοσιαλιστές
Καρίμ Μπενζεμά
Ο Καρίμ Μοσταφά Μπενζεμά (γαλλικά: Karim Mostafa Benzema, γεννήθηκε 19 Δεκεμβρίου 1987) είναι Γάλλος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός επιθετικός για την Αλ Ιτιχάντ. Ένας δημιουργικός και παραγωγικός επιθετικός, θεωρείται ένας από τους καλύτερους στη θέση του όλων των εποχών. Είναι ο κορυφαίος Γάλλος σκόρερ όλων των εποχών με βάση το συνολικό αριθμό τερμάτων σε επίσημους αγώνες.
Γεννημένος στη Λυών από Αλγερινούς γονείς, ο Μπενζεμά ξεκίνησε την καριέρα του με την Ολιμπίκ Λυών το 2005, συνεισφέροντας σποραδικά σε τρεις κατακτήσεις της Λιγκ 1. Το 2008 ανακηρύχθηκε ο Παίκτης της Χρονιάς της Λιγκ 1 και στην Ομάδα της Χρονιάς, έχοντας τερματίσει ως ο πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος και κατακτώντας τον τέταρτο τίτλο του πρωταθλήματος και το πρώτο Κύπελλο Γαλλίας. Το 2009 έγινε αντικείμενο μεταγραφής ρεκόρ στη Γαλλία, όταν εντάχθηκε στη Ρεάλ Μαδρίτης σε μια συμφωνία αξίας 35 εκατομμυρίων ευρώ. Αφού δυσκολεύτηκε να καθιερωθεί στην πρώτη του σεζόν, τελικά πέτυχε σταθερό ποσοστό γκολ με τον σύλλογο, κυρίως ως μέλος μιας τριάδας με υψηλή ποιότητα, μαζί με τον Κριστιάνο Ρονάλντο και τον Γκάρεθ Μπέιλ - που ονομάστηκαν BBC από τα αρχικά των ονομάτων τους - που ήταν αναπόσπαστοι σε τέσσερις κατακτήσεις του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ από το 2014 έως το 2018.
Μετά το 2018 ονομάστηκε στην Ομάδα της Σεζόν της Πριμέρα Ντιβσιόν για τέσσερα συνεχόμενα χρόνια από το 2018 έως το 2022, κέρδισε δύο φορές το βραβείο του Καλύτερου Παίκτη της Πριμέρα Ντιβσιόν και τον τίτλο του πρώτου σκόρερ για πρώτη φορά το 2022. Ήταν πρώτος σκόρερ του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, καθώς κέρδισε τον πέμπτο του τίτλο το 2022. Έκλεισε την καριέρα του στη Ρεάλ ως δεύτερος καλύτερος σκόρερ όλων των εποχών και ο κορυφαίος σε ασίστ. Ο Μπενζεμά έχει κερδίσει 23 τρόπαια με τη Ρεάλ Μαδρίτης, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων Πρωταθλημάτων Ισπανίας, δύο Κυπέλλων Ισπανίας και πέντε ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ.
Ο Μπενζεμά κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ17 του 2004 και έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Γαλλίας ανδρών το 2007, σε ηλικία 19 ετών. Έκτοτε έχει περισσότερες από 95 συμμετοχές, όπου έχει σκοράρει σε τρεις και συμμετάσχει σε τέσσερις μεγάλες διοργανώσεις και κατατάσσεται ως ο πέμπτος κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών της Γαλλίας. Έμεινε αμφιλεγόμενα εκτός αποστολής για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 και δεν έπαιξε με τη Γαλλία για περισσότερα από πέντε χρόνια, αφού ενεπλάκη σε ένα εκβιαστικό σκάνδαλο το 2015. Έκτοτε επέστρεψε στην ομάδα. Ανακηρύχθηκε τέσσερις φορές ως ο Γάλλος Παίκτης της Χρονιάς από το France Football. Για τις εμφανίσεις του το 2021 και το 2022, ο Μπενζεμά βραβεύτηκε με το βραβείο του Καλύτερου Παίκτη της Χρονιάς της UEFA και τη Χρυσή Μπάλα, και έγινε ο πέμπτος Γάλλος παίκτης που κέρδισε τη Χρυσή Μπάλα. Σε ηλικία 34 ετών και 302 ημερών, είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος σε ηλικία νικητής του βραβείου.
Συλλογικές
Ολιμπίκ Λυών Ρεάλ Μαδρίτης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι αλγερινής καταγωγής Κατηγορία:Γάλλοι Μουσουλμάνοι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Κορυφαίοι σκόρερ του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Μπάλας
Γιόχαν Γκότφριντ Ζόιμε
μικρογραφία|Αναμνηστική πλάκα στο κτίριο που χτίστηκε πάνω στα θεμέλια του πατρικού του σπιτιού. μικρογραφία|Ο πρώην εκδοτικός οίκος Γκέσεν στην πόλη Γκρίμμα το 1952. Σήμερα φέρει το όνομα του Ζώημε. Ο Γιόχαν Γκόττφριντ Ζόιμε (γερμ. Johann Gottfried Seume, 1763-1810) ήταν Γερμανός συγγραφέας και ποιητής, που έγινε γνωστός κυρίως για το έργο του «Οδοιπορικό στις Συρακούσες».
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1763 από αγροτική οικογένεια. Γονείς του ήταν ο Ανδρέας Ζώημε, βαρελάς το επάγκελμα, και η Ρεγκίνα το γένος Λείμπιγκ. Αφού έβγαλε το δημοτικό στη γενέτειρά του, πήγε γυμνάσιο στην Μπόρνα και μετά φοίτησε από το 1776 έως το 1777 στη Σχολή του Νικολάου στη Λειψία.
Στη διετία 1780-81, ενώ σπούδαζε θεολογία στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, μια μέρα που πήγαινε για το Παρίσι έπεσε σε μπλόκο που είχαν στήσει στρατολόγοι. Τον συνέλαβαν και τον έστειλαν μισθοφόρο του Λαντγκράβου της Έσσης υπέρ της Αγγλίας στον Αμερικανικό πόλεμο της ανεξαρτησίας. Με το πλοίο χρειάσθηκε μήνες ώσπου να φθάσει στον προορισμό του. Ξεμπάρκαρε τον Αύγουστο του 1782 στο Χάλιφαξ του Καναδά, αλλά εκεί δεν γίνονταν εχθροπραξίες. Κατά τη διάρκεια της διαμονής του έγραψε ποιήματα και γνωρίστηκε με τον Καρλ φον Μινχάουζεν.
Γύρω στα μέσα του 1783 επέστρεψε στη Βρέμη και από εκεί βρήκε καταφύγιο στο Έμντεν, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1787 υπηρετώντας ως τυφεκιοφόρος. Δύο φορές αποπειράθηκε να λιποτακτήσει, αλλά απετυχε και τον έβαλαν στο μπουντρούμι.
Με αναρρωτική άδεια που του χορηγήθηκε με χρηματική εγγύηση κατάφερε να δραπετεύσει και κατέφυγε στη Λειψία, όπου σπούδασε νομικά, φιλοσοφία, φιλολογία και ιστορία. Απεφοίτησε και διορίστηκε καθηγητής, ενώ εκτέλεσε και χρέη διαχειριστού. Υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις και έζησε την πολωνική εξέγερση από κοντά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτοβιογραφίες Κατηγορία:Ταξιδιωτική λογοτεχνία Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές
Εογκάναν μακ Οένγκουσα
Ο Εογκάναν μακ Οένγκουσα (Γαελικά : Óengus II mac Fergusa, πέθανε το 839) βασιλιάς των Πίκτων (837 - 839) ήταν γιος του Όνγκους Β΄ των Πίκτων, διαδέχθηκε τον ξάδελφο του Ντρεστ Θ΄ των Πίκτων. Η μόνη αναφορά στα Ιρλανδικά Χρονικά για τον Εογκάναν ήταν ο θάνατος του μαζί με τον αδελφό του Μπραν, τον "Εντ μακ Μποάντα και αναρίθμητους άλλους" σε μάχη εναντίον των Βίκινγκ (839). Η ήττα ήταν το τέλος της μακροχρόνιας κυριαρχίας των απογόνων του Όνγκους Α΄ των Πίκτων στο βασίλειο των Πίκτων. Καταγράφεται σύμφωνα με τον μύθο του Αγίου Ανδρέα σαν ένας από τους γιους του Όνγκους που συναντήθηκε με τον Άγιο Ρήγουλο στο Φορτεβιώ όταν ο άγιος μετέφερε τα οστά του Αγίου Ανδρέα στην Σκωτία. Ο Εογκάναν και ο θείος του Κονσταντίν μακ Φέργκουσα ήταν προστάτες μοναστηριών στην Νορθουμβρία που περιείχαν καταλόγους με τις σημειώσεις των προσκυνητών τους από το 840.
Ο Εογκάναν, o πατέρας του, ο θείος του και ο ξάδελφος του Ντόναλντ μακ Κονσταντίν εμφανίζονται στο Ντουάν Αλμπανάχ ένα επικό ποίημα την εποχή του Μάλκολμ Β΄ της Σκωτίας που παρουσιάζει τους προκατόχους του βασιλείς της Σκωτίας, της Άλμπα και της Νταλ Ριάτα από τον Φέργκους Μορ και μετέπειτα. Οι πληροφορίες που παρέχει είναι σημαντικές για τις παραδόσεις ίδρυσης των επισκοπών του Ντάνκελντ και του Αγίου Ανδρέα. Σύμφωνα με τα Χρονικά των βασιλέων των Πίκτων τον Εογκάναν διαδέχτηκε ο Ούουραντ, οι τρεις γιοι του Μπρίντει ΣΤ΄ των Πίκτων, Κίνιοντ Β΄ των Πίκτων και Ντρεστ Ι΄ των Πίκτων, και ο Μπρίντει Ζ΄ των Πίκτων. Τελικός νικητής θα είναι ο Κένεθ Α΄ της Σκωτίας ο γενάρχης του Οίκου των Αλπινιδών ο οποίος θα μετασχηματίσει το βασίλειο των Πίκτων στο βασίλειο της Άλμπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς των Πίκτων
Τζιν Άρθουρ
μικρογραφία|260x260εσ|Με τον [[Τζέιμς Στιούαρτ στην ταινία Ο κύριος Σμιθ πάει στην Ουάσινγκτον (1939)]] Η Τζιν Άρθουρ (αγγλικά:Jean Arthur, πραγματικό ονομα: Γκλάντις Τζορτζιάνα Γκριν, 17 Οκτωβρίου 1900 - 16 Ιουνίου 1991 ) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου γνωστή για τη συμμετοχή της σε τρεις από τις σημαντικότερες ταινίες του Φρανκ Κάπρα όπως: Ο πρίγκηψ των δολαρίων (Mr. Deeds Goes to Town, 1936), Δεν θα τα πάρεις μαζί σου (You Can't Take It With You, 1938) και Ο κύριος Σμιθ πάει στην Ουάσινγκτον (Mr. Smith Goes to Washington, 1939), στις οποίες ξεδίπλωσε το ταλέντο της ως κομεντιέν και καθιερώθηκε ως κορίτσι της διπλανής πόρτας. Η ηθοποιός, που υπήρξε υποψήφια για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία του Τζορτζ Στίβενς Άστεγοι ερωτευμένοι (The More the Merrier, 1943) είναι επίσης γνωστη για τη συμμετοχή της στις ταινίες: Μόνο οι άγγελοι έχουν φτερά (Only Angels Have Wings, 1939), Ιδιοτροπίες εκατομμυριούχων (The Devil and Miss Jones, 1941), Ανθρώπινη δικαιοσύνη (The Talk of the Town, 1942), Φλόγα και πάθος (A Foreign Affair, 1948) και Άρπαγες της γης (Shane, 1953).
Ο ιστορικός κινηματογράφου Τζέιμς Χάρβεϊ αναφερόμενος στην Τζιν Άρθουρ, στο βιβλίο του Η ιστορία της αισθηματικής κωμωδίας, έγραψε: ''Κανενός άλλου ηθοποιού το όνομα δεν συνδέθηκε με την σοφιστικέ κομεντί όσο της Τζιν Άρθουρ. Συνδέθηκε αδιάρρηκτα με εκείνη και η προσωπικότητά της, ως κινηματογραφικός αστέρας καθορίστηκε από εκείνη, τόσο ώστε να είναι δύσκολο κανείς να σκεφτεί την αισθηματική κωμωδία της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ, χωρίς να αναφερθεί στην Άρθουρ''. Ο ιστορικός Ρόμπερτ Όσμπορν τη χαρακτήρισε ως την απόλυτη πρωταγωνίστρια της σοφιστικέ κωμωδίας. Η τελευταία της κινηματογραφική συμμετοχή ήταν στο γουέστερν του 1953 Άρπαγες της γης (Shane) σε ηλικία 53 ετών. Έπειτα η ηθοποιός αποσύρθηκε από τα κινηματογραφικά δρώμενα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου
Ζόφια Πόσμις
μικρογραφία|300x300εσ| Η Ζόφια Πόσμις στο Άουσβιτς. Φωτογραφία σύλληψης της [[Σούτσσταφφελ]] Η Ζόφια Πόσμις-Πιασέτσκα (πολωνικά: Zofia Posmysz-Piasecka) (23 Αυγούστου 1923 – 8 Αυγούστου 2022) ήταν Πολωνή δημοσιογράφος, μυθιστοριογράφος και συγγραφέας. Ήταν αντιστασιακή στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και επέζησε της φυλάκισης στα στρατόπεδα συγκέντρωσης Άουσβιτς και Ράβενσμπρικ. Η αυτοβιογραφική της αφήγηση για το Ολοκαύτωμα στην κατεχόμενη Πολωνία, Επιβάτης από το βαγόνι 45, έγινε η βάση για το μυθιστόρημά της Επιβάτης του 1962, που μεταφράστηκε στη συνέχεια σε 15 γλώσσες. Το αρχικό ραδιοφωνικό δράμα διασκευάστηκε για μια βραβευμένη ταινία μεγάλου μήκους, ενώ το μυθιστόρημα διασκευάστηκε σε μια ομώνυμη όπερα με μουσική του Μιετσίσουαφ Βάινμπεργκ.
Πρώιμη ζωή
Η Πόσμις γεννήθηκε στην Κρακοβία και έζησε εκεί μέχρι την εισβολή στην Πολωνία το 1939. Κατά τη διάρκεια της κατοχής παρακολούθησε μυστικά μαθήματα και εργάστηκε σε ένα εργοστάσιο καλωδίων. Συνελήφθη από την Γκεστάπο το 1942, σε ηλικία 19 ετών, κατηγορούμενη για τη διανομή αντιναζιστικών φυλλαδίων. Κρατήθηκε για έξι εβδομάδες στη Φυλακή Μοντελούπιχ στην Κρακοβία. Μετά από παρατεταμένη ανάκριση μεταφέρθηκε υπό τη συνοδεία στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς. Υποβιβάστηκε σε κοπιαστική δουλειά σε μια σωφρονιστική εταιρεία στο υποστρατόπεδο Μπούντι, όπου σώθηκε δύο φορές από τον ιατρό του στρατοπέδου, Γιάνους Μακόφσκι. Στις 18 Ιανουαρίου 1945, η Πόσμις (αριθμός κρατουμένου 7566) στάλθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ράβενσμπρικ και από εκεί στο δορυφορικό στρατόπεδο Νόιστατ-Γκλέβε, όπου απελευθερώθηκε στις 2 Μαΐου 1945 από τον Αμερικανικό Στρατό.
Μεταπολεμική ζωή
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας και εργάστηκε για τον ραδιοτηλεοπτικό σταθμό Polskie Radio, στο τμήμα πολιτισμού. Το 1959, έγραψε ένα ραδιοφωνικό δράμα, το Pasażerka z kabiny 45 (Επιβάτης από το βαγόνι 45), βασισμένη στις αναμνήσεις της από τον χρόνο που πέρασε στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το έργο παρήχθη την ίδια χρονιά από το Πολωνικό Ραδιόφωνο, με τους Αλεξάντρα Σλόνσκα και Γιαν Σφιντέρσκι. Διασκευάστηκε για την τηλεόραση από την Πόσμις το 1960. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Άντζεϊ Μουνκ και συμμετείχαν οι Ρισάρντα Χάνιν, Ζόφια Μροζόφσκα και Έντβαρντ Ντζιεβόνσκι στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Ο επιβάτης από την καμπίνα 45 ήταν καινοτόμος και ασυνήθιστος στο είδος της λογοτεχνίας για το Ολοκαύτωμα, επειδή απεικόνιζε μια πιστή SS Aufseherin, την Άνελιζ Φρανς, υπεύθυνη για τη λεπτομέρεια του έργου του Πόσμις στο Άουσβιτς, που ωστόσο παρουσίαζε βασική ανθρώπινη συμπεριφορά προς τους κρατούμενους.
Το σενάριο της ταινίας γράφτηκε από την Πόσμις και τον Μουνκ το 1961. Ο Μουνκ πέθανε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα αμέσως μετά. Η Πόσμις δεν συμμετείχε στη δημιουργία της ταινίας, η οποία κυκλοφόρησε το 1963. Αντίθετα, επικεντρώθηκε στη συγγραφή ενός μυθιστορήματος που προέρχεται από την αυτοβιογραφική της μνήμη. Το βιβλίο εκδόθηκε το 1962 ως Pasażerka. Τα γεγονότα του βιβλίου διαδραματίζονται σε ένα υπερωκεάνιο, 16 χρόνια μετά το τέλος του πολέμου. Η πρώην SS Aufseherin, Λίζα Κρέτσμερ, ταξιδεύει με τον σύζυγό της αναζητώντας μια νέα ζωή. Ανάμεσα στους πολλούς επιβάτες, εντοπίζει τη Μάρτα, την πρώην τρόφιμό της, την οποία συνήθιζε να ταΐζει και να την προστατεύει από επικίνδυνη εργασία. Ενώ βρισκόταν στο Άουσβιτς, η Λίζα διορίστηκε σε μια νέα θέση υπηρεσίας και πρόσφερε στη Μάρτα να τη μεταφέρει από το στρατόπεδο στην κράτηση σε ένα λιγότερο επικίνδυνο μέρος, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Στο τέλος του μυθιστορήματος, μαθαίνει ότι η Μάρτα την αναγνώρισε επίσης. Αξίζει να σημειωθεί ότι στο αρχικό ραδιοφωνικό δράμα, ο τίτλος «Βαγόνι 45» ήταν ο αριθμός του βαγονιού της Πόσμις σε ένα τρένο για το Άουσβιτς. Ένα ταξίδι στον ωκεανό χρησίμευε ως λογοτεχνικό εργαλείο της ιστορίας μέσα σε μια ιστορία.
Όταν ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ επισκέφθηκε το μνημείο του Άουσβιτς το 2006, ήταν μεταξύ των επιζώντων κρατουμένων που τον χαιρέτησαν. Το 2015, η Πόσμις ήταν μεταξύ των 19 επιζώντων του Άουσβιτς που έκαναν αναφορά για ένα ντοκιμαντέρ του Der Spiegel με τίτλο Οι Τελευταίοι Μάρτυρες (Die letzten Zeugen).
Η Πόσμις πέθανε στο Οσφιέντσιμ στις 8 Αυγούστου 2022, σε ηλικία 98 ετών.
Έργο και κληρονομιά
Η Πόσμις συνέχισε να γράφει συνεχώς για πάνω από 30 χρόνια και έγραψε το τελευταίο της βιβλίο σε ηλικία 73 ετών. Είναι περισσότερο γνωστή για την αυτοβιογραφία της «Επιβάτης στο βαγόνι 45» του 1959 (Pasażerka z kabiny 45), η οποία οδήγησε σε ένα τηλεοπτικό θεατρικό έργο και ταινία The Passenger του Άντζεϊ Μουνκ, ο οποίος ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες της μετασταλινικής Πολωνίας. Ο σκηνοθέτης πέθανε κατά τη διάρκεια της προβολής το 1961, αλλά η ταινία ολοκληρώθηκε από τους βοηθούς του, τους σκηνοθέτες Άντζεϊ Μπζοζόφσκι και Βίτολντ Λεσιέβιτς και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1963. Το μυθιστόρημα της Πόσμις έγινε η βάση του λιμπρέτου του Αλεξάντερ Μεντβέντεφ για την όπερα του 1968 του Μιετσίσουαφ Βάινμπεργκ The Passenger, Op. 97. Καταπιεσμένη για περισσότερα από 40 χρόνια, ανέβηκε για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ του Μπρέγκεντς στις 21 Ιουλίου 2010 και ακολούθησε η ίδια παραγωγή στο Μεγάλο Θέατρο της Βαρσοβίας. Η όπερα του Βάινμπεργκ έκανε πρεμιέρα στη Λυρική Όπερα του Σικάγο στις 24 Φεβρουαρίου 2015, με τη σοπράνο Αμάντα Μαγέσκι στο ρόλο της Μάρτα. Το Die Passagierin ανέβηκε από την Όπερα της Φραγκφούρτης το Μάρτιο του 2015, υπό τη διεύθυνση του Λέο Χουσεΐν.
Το μυθιστόρημα Pasażerka μεταφράστηκε σε 15 γλώσσες, συμπεριλαμβανομένης της γερμανικής ως Die Passagierin από τον Πέτερ Μπαλ, που δημοσιεύτηκε το 1969 από την Verlag Neues Leben. μικρογραφία| Η Ζόφια Πόσμις σε ομιλία της στη Διάσκεψη του [[Μουσείο Άουσβιτς - Μπίρκεναου|Μουσείου Άουσβιτς - Μπίρκεναου για την επέτειο της απελευθέρωσης του στρατοπέδου, 27 Ιανουαρίου 2014]]
Έργα
Μια επιλογή έργων της Πόσμις, που δημοσιεύτηκαν στα πολωνικά, περιλαμβάνει:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί αντιστασιακοί στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Επιζώντες του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς Κατηγορία:Πολωνές μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Πολωνές συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνές δημοσιογράφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Κατάλογος κοινοτήτων της Μοζέλ
πλαίσιο|δεξιά|215x215εσ Το παρόν λήμμα καταγράφει τις κοινότητες του νομού της Μοζέλ στη Γαλλία. Η Μοζέλ αριθμούσε 725 κοινότητες στις 1 Ιανουαρίου 2019.
Παραπομπές
*
Εμίλ Μπερνάρ
Ο Εμίλ Μπερνάρ (γαλλικά: Émile Bernard), 1868 - 1941, ήταν Γάλλος μεταϊμπρεσιονιστής ζωγράφος, χαράκτης και συγγραφέας. Συνδέεται με τη σχολή του Πον-Αβέν και είχε καλλιτεχνικές φιλίες με τους Βενσάν βαν Γκογκ, Πωλ Γκωγκέν και αργότερα με τον Πωλ Σεζάν.
Συνδέεται με τον Κλουασονισμό και τον Συνθετισμό, δύο καλλιτεχνικά κινήματα του τέλους του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Ο Εμίλ Μπερνάρ, πορτρέτο του [[Ανρί ντε Τουλούζ-Λωτρέκ|Τουλούζ-Λωτρέκ, 1886]] Ο Εμίλ Μπερνάρ γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 1868 στη Λιλ. Το 1884, σε ηλικία 16 ετών, μπήκε στο εργαστήριο ζωγραφικής του Φερνάν Κορμόν, όπου είχε συμμαθητές και φίλους τον Λουί Ανκετέν και τον Τουλούζ-Λωτρέκ. Οι δύο ζωγράφοι τον εισήγαγαν στο μουσείο του Λούβρου αλλά και στα καμπαρέ της Μονμάρτρης. Το 1886, αποβλήθηκε από το εργαστήριο του Κορμόν λόγω έλλειψης πειθαρχίας και ταξίδεψε στο Πον-Αβέν, στις απόκρημνες ακτές της Βρετάνης της Γαλλίας, όπου συναντήθηκε και αντάλλαξε καλλιτεχνικές θεωρίες με τον Πωλ Γκωγκέν. Με την επιστροφή του στο Παρίσι, ο Μπερνάρ έγινε στενός φίλος με τον Βενσάν βαν Γκογκ.
Ο Μπερνάρ επρόκειτο να παίξει άλλον έναν κρίσιμο ρόλο στη ζωή του Βαν Γκογκ όταν, μετά την αυτοκτονία του καλλιτέχνη και τον θάνατο του αδελφού του Τεό βαν Γκογκ λίγο αργότερα, ορίστηκε διαχειριστής των υποθέσεων του βαν Γκογκ, συμπεριλαμβανομένης της οργάνωσης μιας πρώτης μεταθανάτιας έκθεσης και της επεξεργασίας των επιστολών του ζωγράφου.
Ο Εμίλ Μπερνάρ πέθανε στις 16 Απριλίου 1941 στο Παρίσι.
Έργο
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Συγκομιδή δίπλα στη θάλασσα, 1891 Το μεγαλύτερο μέρος του αξιοσημείωτου έργου του ολοκληρώθηκε σε νεαρή ηλικία, από το 1886 έως το 1897, όταν συμμετείχε στις υφολογικές καινοτομίες της τέχνης του 19ου αιώνα στη Γαλλία. Η έρευνά του για την απλοποίηση της φόρμας τον οδήγησε στη συμμετοχή του στο κίνημα του Κλουασονισμού και του Συνθετισμού με τους Λουί Ανκετέν, Πωλ Γκωγκέν, Πωλ Σερυζιέ και άλλους καλλιτέχνες. Το 1893 ταξίδεψε στην Αίγυπτο, όπου έζησε μέχρι το 1904. Από το 1893, σταδιακά κινήθηκε προς την επιστροφή στον κλασικισμό εμπνευσμένος από τους παλιούς δασκάλους, κυρίως Ραφαήλ, Νικολά Πουσέν και Βελάσκεθ.
Τα έργα του χαρακτηρίζονται από πλούσια χρώματα που οριοθετούνται από σκούρα περιγράμματα και άντλησαν έμπνευση από τις μυστικιστικές ιδιότητες των μεσαιωνικών βιτρό παραθύρων, όπως φαίνεται στον πίνακα του Συγκομιδή δίπλα στη θάλασσα (1891). «Το πρώτο μέσο που χρησιμοποιώ είναι να απλοποιήσω τη φύση σε ένα ακραίο σημείο. Μειώνω τις γραμμές μόνο στις κύριες αντιθέσεις και μειώνω τα χρώματα στα επτά θεμελιώδη χρώματα του πρίσματος», δήλωσε. Η επίδρασή του στο μεταγενέστερο κίνημα της αφηρημένης τέχνης θεωρείται πολύ σημαντική.
Αν και δεν ήταν μέλος της ομάδας των Συμβολιστών, ο Μπερνάρ ταυτίστηκε με τα φιλοσοφικά και μυστικιστικά υπόβαθρα του κινήματος τόσο στην τέχνη όσο και στη λογοτεχνία, ιδιαίτερα στην ποίηση και τις ιδέες του Μπωντλαίρ και του Στεφάν Μαλαρμέ. Οι πίνακες και τα χαρακτικά του συχνά παρουσιάζουν χριστιανικά μοτίβα. Σε πολυάριθμα άρθρα, επιστολές και δηλώσεις, περιέγραψε τους συμβολισμούς στο έργο του ως ένα είδος «θεϊκής γλώσσας».
Λιγότερο γνωστό είναι το λογοτεχνικό έργο του Μπερνάρ, το οποίο περιλαμβάνει θεατρικά έργα, ποίηση και κριτική τέχνης καθώς και κείμενα για την τέχνη που περιέχουν πληροφορίες για τη μοντέρνα τέχνη στην οποία συνέβαλε και ο ίδιος. Μερικά από τα πιο σημαντικά γραπτά του είναι οι παρατηρήσεις του σχετικά με αυτό που θεωρούσε ως αντιπαραγωγική απόρριψη της εικαστικής παράδοσης από την αβάν γκαρντ. Οι κριτικές του στη μοντέρνα τέχνη αντικατοπτρίζουν την αλλαγή της δικής του τεχνοτροπίας από τον ριζοσπαστικό, αντισυμβατικό Κλουασονισμό στον «οπισθοδρομικό», νοσταλγικό ρεαλισμό της ύστερης καριέρας του.
Σήμερα, τα έργα του βρίσκονται στις συλλογές πολλών μουσείων, όπως στο μουσείο Ορσέ στο Παρίσι, το Ρέκσμουζέουμ στο Άμστερνταμ, το Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη και την Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσιγκτον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Γάλλοι χαράκτες Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Οδοιπορικό στις Συρακούσες
Με τον τίτλο Οδοιπορικό στις Συρακούσες ο γερμανός Ζώημε κατέγραψε τα βιώματά του ενώ διάνυσε την απόσταση 6000 χιλιομέτρων από την Λειψία της Γερμανιας μέχρι τις Συρακούσες στη Νότια Ιταλία, και πάλι πίσω. Το έργο του έκανε πάταγο στην εποχή του. Οι δρόμοι τότε ήταν γεμάτοι κινδύνους, Προκρούστες παραμόνευαν παντού, και οι διαβάτες διακινδύνευαν τη ζωή τους.
Ο Ζώημερ, Ηρακλής και οδοιπόρος ατρόμητος, περιηγήθηκε τις εκτάσεις, ξενύχτησε σε καπηλιά, αναζήτησε σε κάθε σταυροδρόμι τον δρόμο της αρετής, και έφτασε μέχρι το ναό του Ποσειδώνα στη Σικελία. Οι διηγήσεις του αφύπνισαν το πνεύμα της Ευρώπης.
Κατηγορία:Βιβλία
Μπιλ Κόντι
Ο Γουίλιαμ (Μπιλ) Κόντι (William Conti, γενν. 13 Απριλίου 1942) είναι Αμερικανός συνθέτης γνωστός για τη μουσική που συνέθεσε για κινηματογραφικές ταινίες, όπως για τις Ρόκυ: Τα χρυσά γάντια (και 4 από τις συνέχειές της), Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Για τα μάτια σου μόνο, Οι κατάλληλοι άνθρωποι (Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής), αλλά και για την περίφημη τηλεοπτική σειρά Δυναστεία.
Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών
Το Ιπποκράτειο Γενικό Νοσοκομείο της Αθήνας είναι ελληνικό δημόσιο, πολυδύναμο θεραπευτικό ίδρυμα, ενταγμένο στο ΕΣΥ, η οργανική δύναμη του οποίου ανέρχεται στις 600 κλίνες. Βρίσκεται στην περιοχή των Αμπελόκηπων, ανήκει στο Υπουργείο Υγείας και αποτελεί Πανεπιστημιακό χώρο. Το Νοσοκομείο ιδρύθηκε το 1922 λόγω της ανάγκης κάλυψης των υγειονομικών αναγκών των προσφύγων από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Στο προσωπικό του συμμετέχουν περισσότεροι από 1.300 εργαζόμενοι.
Δομή & διάρθρωση
Το νοσοκομείο διαθέτει Παθολογικό (με 2 Κλινικές και 6 Τμήματα) και Χειρουργικό Τομέα (2 Κλινικές και 8 Τμήματα), δέκα Ειδικές Μονάδες, Εξωτερικά Ιατρεία, δέκα Εργαστήρια, Τμήμα Διατροφής, Νοσηλευτική Υπηρεσία και 1 Ειδικό Κέντρο Υγείας.
Μπιλ Κόντι
Η σειρά ταινιών Ρόκυ
Ο Κόντι επίσης συνέθεσε τη μουσική των εξής ταινιών-συνεχειών του Ρόκυ: Ρόκυ Νο 2 (1979), Ρόκυ Νο 3: Ο θρίαμβος (1982), Ρόκυ Νο 5 (1990) και Rocky Balboa (2006).
Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών
Παραπομπές
Γ Ν Α Ιπποκρατειο Γ Ν Α Ιπποκρατειο
Μπιλ Κόντι
Το υπόλοιπο έργο του
Μετά το πρώτο Ρόκυ, ο Κόντι εργάσθηκε σε κάποιες άλλες ταινίες και μετά στράφηκε για λίγο σε τηλεοπτικές σειρές. Το 1981 συνέθεσε τη μουσική για την ταινία Τζέιμς Μποντ με τίτλο Για τα μάτια σου μόνο, καθώς ο συνθέτης Τζον Μπάρι δεν ήθελε να επιστρέψει στη Βρετανία για φορολογικούς λόγους, ενώ το επόμενο έτος έγραψε τη μουσική για την κινηματογραφική μεταφορά του βραβευμένου θεατρικού έργου του Τζέισον Μίλερ That Championship Season.
Το 1983 ο Κόντι συνέθεσε τη μουσική για την πρώτη ταινία της εταιρείας καλωδιακής τηλεοράσεως HBO, με τίτλο The Terry Fox Story. Το 1984 κέρδισε το μοναδικό του Βραβείο Όσκαρ για τη μουσική της ταινίας Οι κατάλληλοι άνθρωποι (1983), ενώ μετά τον απασχόλησε πολύ η μουσική για την τηλεοπτική μίνι-σειρά Βόρειοι και Νότιοι. Από τη δεκαετία του ξεχωρίζει επίσης η μουσική του για την ταινία Καράτε Κιντ.
Το 1993 ανέλαβε το σάουνττρακ της ταινίας Οι περιπέτειες του Χακ Φιν και το 1999 της Υπόθεσης Τόμας Κράουν.
Από τη δουλειά του Κόντι στην τηλεόραση, ξεχωρίζουν τα θέματα για τις σειρές Δυναστεία, The Colbys, Φάλκον Κρεστ και Cagney & Lacey. Επίσης, το μουσικό θέμα για το ειδησεογραφικό πρόγραμμα του Primetime Live για το ABC News. Για την ταινία του Λυκ Μπεσσόν Απέραντο γαλάζιο (1988) έγραψε τη μουσική για την αμερικανική εκδοχή της, που δεν είχε την επιτυχία της αρχικής, στη οποία η μουσική είναι του Ερίκ Σερά.
Βραβεύσεις και υποψηφιότητες
Ο Κόντι έχει κερδίσει τρεις υποψηφιότητες για Όσκαρ, κερδίζοντας το Βραβείο μόνο για την ταινία Οι κατάλληλοι άνθρωποι στην κατηγορία Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής (1984). Οι άλλες δύο υποψηφιότητές του ήταν στην κατηγορία Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού, για τα «Gonna Fly Now» από το Ρόκυ (1976, απονομή του 1977) και «For Your Eyes Only» (τραγούδι των τίτλων για την ταινία Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Για τα μάτια σου μόνο, 1981).
Τρεις είναι και οι μέχρι στιγμής υποψηφιότητες του Κόντι για Χρυσές Σφαίρες: δύο για την Καλύτερη Πρωτότυπη Μουσική (Ρόκυ και Μια γυναίκα ελεύθερη) και μία Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού (τραγούδι τίτλων του Για τα μάτια σου μόνο).
Ο Κόντι έχει επίσης στο ενεργητικό του 13 υποψηφιότητες για Βραβεία Έμμυ, τις 12 για τη μουσική του διεύθυνση της τελετής των Όσκαρ και την πρώτη του για τη μουσική της μίνι-σειράς Βόρειοι και Νότιοι (1985). Από αυτές κέρδισε τρία Βραβεία Έμμυ, για τις τελετές των Όσκαρ το 1992, το 1998 και το 2003.
Στις 22 Απριλίου 2008, στο Θέατρο του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Λουιζιάνα, ο Μπιλ Κόντι έγινε δεκτός στο Μουσικό Hall of Fame της Λουιζιάνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες μουσικής ταινιών
Αλαινκούρ-λα-Κοτ
Το Αλαινκούρ-λα-Κοτ (Αλενχόφεν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Μοσχοχώρι Μεσσηνίας
Το Μοσχοχώρι Μεσσήνης είναι οικισμός του Δήμου Μεσσήνης, ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και έχει 55 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Πληροφορίες
Το Μοσχοχώρι ανήκει στην Κοινότητα Καρτερολίου, υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μεσσήνης, του Δήμου Μεσσήνης και βρίσκεται σε υψόμετρο 39 μέτρων. Μέχρι το 1905 ονομαζόταν Γαϊδουροχώρι και μέχρι το 1912 Μοσχούριον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Αλμπεστρόφ
Το Αλμπεστρόφ (Άλμπεσντορφ) είναι κοινότητα στον νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Κιναμπάλου
Το όρος Κιναμπάλου (μαλάυ: Gunung Kinabalu) είναι το υψηλότερο βουνό στη μεγάλη νήσο Βόρνεο, στη Νοτιοανατολική Ασία. Με υψόμετρο κορυφής 4.095,2 μέτρα, καθιστά το Βόρνεο το νησί με το τρίτο υψηλότερο μέγιστο υψόμετρο μεταξύ όλων των νησιών της Γης (το Βόρνεο είναι και σε έκταση το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Γης). Αποτελεί μέρος της οροσειράς Κρόκερ.