cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας
Συνολικά στο σύστημα αυτό εντάσσονται πάνω από 140 επιμέρους πρωταθλήματα τα οποία εμπεριέχουν πάνω από 480 κατηγορίες. Υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 7.000 ποδοσφαιρικοί σύλλογοι συμμετέχουν στις κατηγορίες του αγγλικού ποδοσφαιρικού συστήματος. Θεωρητικά ένας ερασιτεχνικός σύλλογος μπορεί σταδιακά να ανεβεί μέχρι την ανώτερη επαγγελματική κατηγορία, που είναι η Πρέμιερ Λιγκ.
Σιλανοδιόλη
Από αλοσιλάνια και παράγωγά τους
Η υδρόλυση των διφθοροσιλανίων απαιτεί πιο δραστικά αντιδραστήρια, όπως τη χρήση βάσης. Τα διαλκοξυσιλάνια (ή σιλυλαιθέρες του γενικού τύπου R2Si(OR)2, όπου τα όχι απαραίτητα ίδια R μπορεί να είναι κάποιος μονονσθενής υποκαταστάτης, υδρολύονται αργά. Σε σύγκριση με τους υπόλοιπους σιλυλοδιαιθέρες, οι οξικοί δισιλυλεστέρες υδρολύονται ταχύτερα, με το πλεονέκτημα που έχουν να απελευθερώνουν αιθανικό οξύ, που είναι λιγότερο «επιθετικό». Για το λόγο αυτόν μερικές φορές οι οξικοί σιλυλοδιεστέρες προτιμούνται για ορισμένες εφαρμογές.
Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας
Σχετικά με το σύστημα
Τα ανώτερα πέντε επίπεδα αποτελούνται από μία κατηγορία το καθένα. Τα αμέσως επόμενα επίπεδα έχουν βαθμιαία όλο και περισσότερα παράλληλα πρωταθλήματα, που το καθένα καλύπτει σταδιακά μικρότερες γεωγραφικές περιοχές. Πολλά πρωταθλήματα έχουν πάνω από μία κατηγορία.
Σιλανοδιόλη
Από σιλάνιο
Μια εναλλακτική παραγωγική οδός περιλαμβάνει την οξυγόνωση σιλανίου. Ένα μεγάλο εύρος οξειδωτικών μπορούν να αξιοποιηθούν, που περιλαμβάνουν ατμοσφαιρικό αέρα (περιέχει οξυγόνο), υπεροξέα (RCO3H), διοξιράνια και υπερμαγγανικό κάλιο (KMnO4). Με την παρουσία μεταλλικών καταλυτών ή τριφθοριούχου βορίου (και πάλι ως καταλύτη), το σιλάνιο υδρολύεται :
link=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Dioxirane.svg|31x31px
Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας
Σχετικά με το σύστημα
Υπάρχουν επίσης πρωταθλήματα σε διάφορα μέρη της χώρας που δεν αποτελούν επίσημα μέρος του συστήματος, δεδομένου ότι δεν έχουν συνάψει επίσημες συμφωνίες με άλλα πρωταθλήματα, αλλά αναγνωρίζονται σε διάφορα επίπεδα από τις κομητειακές ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες. Σύλλογοι από αυτά τα πρωταθλήματα έχουν την δυνατότητα, αν θεωρήσουν ότι μπορούν να αντεπεξέλθουν σε αγωνιστικό επίπεδο και διαθέτουν κατάλληλες εγκαταστάσεις, να ζητήσουν να συμμετάσχουν σε ένα πρωτάθλημα που αποτελεί μέρος του συστήματος.
Σιλανοδιόλη
Οξεοβασική συμπεριφορά
Η σιλανοδιόλη είναι πιο όξινη από τη αντίστοιχη μεθανοδιόλη. Η αποπροτωνίωση της σιλανοδιόλης δίνει ως συζυγή βάση ένα ανιόν τύπου SiH2(OH)O-, το οποίο μπορεί να λειτουργήσει ως συναρμωτής που χρησιμοποιείται για να υποστηρίξει καταλύτες. Παρόλη τη (συγκριτικά) αυξημένη της οξύτητα, η σιλανοδιόλη φαίνεται να είναι (ταυτόχρονα) σχεδόν το ίδιο βασική όπως και η μεθανοδιόλη.
Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας
Σχετικά με το σύστημα
Τα επτά επίπεδα κάτω από την Πρέμιερ Λιγκ και την Φούτμπολ Λιγκ, είναι γνωστά ως Νάσιοναλ Λιγκ Σίστεμ (National League System) και υπάγονται στην αρμοδιότητα της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (The Football Association). Κατά την πάροδο πολλών ετών αναδιοργανώνεται. Στην πιο πρόσφατη σημαντική αναδιοργάνωση, δύο νέα πρωταθλήματα εισήλθαν στο επίπεδο έξι - οι Κόνφερενς Νορθ και Κόνφερενς Σάουθ - μετατοπίζωντας τις ανώτερες κατηγορίες της Σάδερν Λιγκ, της Ίσθμιαν Λιγκ και της Νόρδερν Πρέμιερ Λιγκ στο επίπεδο επτά.
Σιλανοδιόλη
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Ενώσεις πυριτίου Κατηγορία:Υδρίδια Κατηγορία:Οξοξέα Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις
Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας
Σχετικά με το σύστημα
Το σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας δεν περιλαμβάνει την ερασιτεχνική εκδοχή του παιχνιδιού που συχνά αποκαλείται "Sunday league football". Αυτά τα πρωταθλήματα είναι ανεξάρτητες οντότητες, χωρίς προβιβασμό ή υποβιβασμό. Ωστόσο, ορισμένοι σύλλογοι του Sunday league football έχουν τη δυνατότητα να ενταχθούν σε κατηγορίες του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας, εάν επιθυμούν να προχωρήσουν σε υψηλότερα επίπεδα.
Διάρθρωση
Η κορυφαία βαθμίδα του "non-League football" είναι η Φούτμπολ Κόνφερενς, η οποία περιλαμβάνει μία εθνική κατηγορία, την Κόνφερενς Πρέμιερ (Conference Premier) που απαρτίζεται από 24 συλλόγους και βρίσκεται στο επίπεδο 5, το χαμηλότερο από τα επίπεδα που περιλαμβάνουν ενιαίο εθνικό πρωτάθλημα. Υπάρχουν δύο κατηγορίες στο επίπεδο 6, η Κόνφερενς Νορθ (Conference North) που καλύπτει το βόρειο τμήμα και η Κόνφερενς Σάουθ (Conference South) η οποία καλύπτει το νότιο τμήμα, με 22 σωματεία η κάθε μία. Ορισμένα από αυτά τα σωματεία είναι πλήρως επαγγελματικά, ενώ άλλα είναι ημιεπαγγελματικά. Κάτω από την Κόνφερενς, μερικές από τις ισχυρότερες ομάδες είναι ημιεπαγγελματικές, αλλά στα αμέσως πιο χαμηλά επίπεδα, όλα τα σωματεία είναι ερασιτεχνικά. Τα πρωταθλήματα χαμηλότερου επιπέδου, καλύπτουν βαθμιαία μικρότερες γεωγραφικές περιοχές.
Κάτω από την Φούτμπολ Κόνφερενς υπάρχουν τρία περιφερειακά πρωταθλήματα, το καθένα εκ των οποίων σχετίζεται με διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές, αν και ορισμένα πρωταθλήματα καλύπτουν ένα σύμπλεγμα γεωγραφικών περιοχών. Αυτά τα πρωταθλήματα είναι η Νόρδερν Πρέμιερ Λιγκ (Northern Premier League) η οποία καλύπτει τη βόρεια Αγγλία και τη βόρεια Ουαλία, η Σάδερν Φούτμπολ Λιγκ (Southern Football League) η οποία καλύπτει τα Μίντλαντς, τη νότια και νοτιοδυτική Αγγλία και τη νότια Ουαλία και η Ίσθμιαν Λιγκ (Isthmian League) η οποία καλύπτει το νοτιοανατολικό τμήμα της Αγγλίας. Όλα αυτά τα πρωταθλήματα έχουν Πρώτη Κατηγορία (Premier Division) των 24 ομάδων και βρίσκονται στο επίπεδο 7. Κάτω από αυτά, υπάρχουν η Νόρδερν Πρέμιερ Λιγκ (Northern Premier League) και η Σάδερν Φούτμπολ Λιγκ (Southern Football League) εκ των οποίων κάθε μία περιλαμβάνει δύο παράλληλες κατηγορίες των 22 ομάδων (Επίπεδο 8). Η Ίσθμιαν Λιγκ έχει δύο παράλληλες κατηγορίες των 24 ομάδων η κάθε μία (Επίπεδο 8).
Συμμετοχή στα Κύπελλα
Ανάλογα με την κατηγορία που αγωνίζεται η κάθε ομάδα συμμετέχει σε ανάλογο θεσμό κυπέλλου. Κάτω από το επίπεδο 11 η πυραμίδα καθίσταται περιφερειακή (regional), επομένως και τα κύπελλα διεξάγονται σε περιφερειακό επίπεδο. Λίγο πιο κάτω, η πυραμίδα χωρίζεται σε κομητείες (counties), κάθε μία από τις οποίες έχει το δικό της κύπελλο.
Δομή του συστήματος
Ο παρακάτω πίνακας δείχνει την τρέχουσα δομή του συστήματος. Σε κάθε τμήμα αναφέρεται η επίσημη ονομασία της κατηγορίας, το όνομα της χορηγίας (το οποίο διαφέρει από το ιστορικό όνομά της) και ο αριθμός των συλλόγων. Στα επίπεδα 1-8, κάθε κατηγορία προβιβάζει στην κατηγορία (-ες) που βρίσκονται ακριβώς από πάνω και υποβιβάζει την κατηγορία (-ες) που βρίσκεται ακριβώς από κάτω. Κάτω από αυτό το επίπεδο, ο τρόπος προβιβασμού και υποβιβασμού των ομάδων διαφέρει αναλόγως τους κανονισμούς που διέπουν τη διεξαγωγή της εκάστοτε κατηγορίας.
Τα πρωταθλήματα κάτω από το επίπεδο τέσσερα χαρακτηρίζονται ως "νον-λιγκ φούτμπολ" (non-league football), που σημαίνει ότι βρίσκονται εκτώς της "Φούτμπολ Λιγκ" (Football League). Τα πρωταθλήματα στα επίπεδα πέντε έως έντεκα περιλαμβάνουν το Νάσιοναλ Λιγκ Σίστεμ (NLS), και υπάγονται στην άμεση δικαιοδοσία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FA). Το πρώτο επίπεδο (level 5) του NLS είναι γνωστό ως "Βήμα 1" (Step 1) από την FA, το επόμενο επίπεδο (level 6) ως "Bήμα 2" (Step 2), και ούτω καθεξής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Αγγλίας Αγγλια
Νίκολα Αλέκσιτς
Ο Νίκολα Αλέκσιτς (σερβικά : Никола Алексић) (Στάρι Μπετσέι, Αυστροουγγαρία, 1808 - Αράντ, Αυστροουγγαρία, 1 Ιανουαρίου 1873) ήταν Σέρβος ζωγράφος και αγιογράφος. Ζωγράφισε κυρίως τέμπλα σε εκκλησιές και πορτρέτα.
Βιογραφία
Ζωγραφική άρχισε να διδάσκεται στο στούντιο του Αρσέν Τεοντόριτσα στο Νόβισαντ, μέχρι το 1826 και στη συνέχεια πήγε στην Βιέννη και σπούδασε στην ακαδημία της από το 1828 έως το 1830. Με τα έργα του ξεκινά από την περίοδο της αρχαιότητας και συνεχίζει με ιστορικούς πίνακες. Ταξίδεψε στην Ιταλία όπου παρέμεινε για τρία χρόνια σπουδάζοντας ζωγραφική. Αντέγραψε παλιούς πίνακες σε γκαλερί και ζωγραφισμένα πορτρέτα των αυστριακών αξιωματικών σερβικής καταγωγής. Μετά την Ιταλία το 1834 κατοικεί στο Νόβισαντ και έπειτα στη Σρέμσκιν Καρλίβτσιμα. Το 1837 εγκαταστάθηκε στην Κικίντι και άνοιξε ένα εργαστήριο. Το 1840 μετακόμισε στην Τιμισοάρα και στην Αράντ όπου παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Γιος του ήταν ο Ντούσαν Αλέκσιτς ζωγράφος κι εγγονός του ο επίσης ζωγράφος Στέβαν Αλέκσιτς.
Πηγές
Κατηγορία:Σέρβοι ζωγράφοι Κατηγορία:Σέρβοι αγιογράφοι
Ντανιέλε Κρέσπι
δεξιά|μικρογραφία| Αποκαθήλωση Ο Ντανιέλε Κρέσπι (Daniele Crespi, 1598 – 19 Ιουλίου 1630) ήταν Ιταλός ζωγράφος και σχεδιαστής. Θεωρείται ένας από τους πιο πρωτότυπους καλλιτέχνες που εργάστηκαν στο Μιλάνο τη δεκαετία του 1620. Ξέφυγε από τον υπερβολικό τρόπο του λομβαρδικού μανιερισμού υπέρ ενός πρώιμου ύφους, μπαρόκ, που διακρίνεται από τη σαφήνεια της μορφής και του περιεχομένου. Παραγωγικός ζωγράφος ιστορικών θεμάτων, ήταν επίσης γνωστός για τα πορτρέτα του.
Φάμπιο Βιταΐολι
Ο Φάμπιο Βιταΐολι είναι ένας Σαν Μαρινέζος  διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Σ.Σ. Μουράτα και στην Εθνική Σαν Μαρίνο. Αγωνίζεται στη θέση του Αμυντικού.
Ντανιέλε Κρέσπι
Βιογραφία
Γεννήθηκε σε οικογένεια που προερχόταν από το Μπούστο Αρζίτσιο (Busto Arsizio). Δεν είναι σαφές εάν ο ίδιος γεννήθηκε στο Μπούστο Αρζίτσιο ή στο Μιλάνο. Η ημερομηνία γέννησής του δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα με εκτιμήσεις που κυμαίνονται από το 1591 έως το 1598. Η εκπαίδευσή του δεν είναι καλά τεκμηριωμένη και καταγράφεται για πρώτη φορά το 1619 ως συνεργάτης με τον τοπικό ζωγράφο Γκουλιέλμο Κάτσα που εκτελούσε εργασία σε μια εκκλησία στο Μιλάνο.
Φάμπιο Βιταΐολι
Καρίερα
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 2006 από την Olympia Secchiano. Το 2007 μετεγγράφηκε στη  Σ.Σ. Μουράτα.
Ντανιέλε Κρέσπι
Βιογραφία
Ένας από τους πρώτους δασκάλους του ήταν ο Τζουζέππε Βερμίλιο του Τορίνο. Στη συνέχεια σπούδασε με τους Τζοβάννι Μπαττίστα Κρέσπι και Τζούλιο Τσέζαρε Προκατσίνι. Το 1621, ο Κρέσπι ασχολήθηκε με την Αμβροσιανή Ακαδημία. μικρογραφία|307x307εσ| Πορτρέτο του Antonio Olgiati Ο Κρέσπι πέθανε στο Μιλάνο κατά τη διάρκεια της επιδημίας της πανώλης το 1630.
Μεταξύ των μαθητών του ήταν ο Μελκιόρε Τζιραλντίνι.
Φάμπιο Βιταΐολι
Διεθνής καρίερα
Από το 2007 συμμετέχει στην Εθνική Σαν Μαρίνο έχοντας 22 συμμετοχές.
Ντανιέλε Κρέσπι
Έργο
Ο Κρέσπι δραστηριοποιήθηκε κυρίως ως ζωγράφος θρησκευτικών θεμάτων που χρησιμοποιήθηκαν ως διακόσμηση για εκκλησίες. Ήταν επίσης γνωστός για τα ευαίσθητα πορτρέτα του. Ήταν εξαιρετικός στη χρήση των χρωμάτων, γνωστός για την απλοϊκή ομορφιά των συνθέσεων του. Τα καλύτερα έργα του περιλαμβάνουν μια σειρά εικόνων από τη ζωή του Αγίου Μπρούνο (σήμερα στην Certosa di Garegnano στο Μιλάνο) και μια απεικόνιση του λιθοβολισμού του Αγίου Στεφάνου (στην Πινακοθήκη Μπρέρα).
Ένα άλλο αριστούργημα είναι το σκοτεινό έργο του 1628 Δείπνο του Αγίου Κάρλο Μπορρομέο στην εκκλησία της Σάντα Μαρία ντέλλα Πασσιόνε στο Μιλάνο, ένα από τα πιο γνωστά έργα ζωγραφικής στις αρχές του 17ου αιώνα στη βόρεια Ιταλία. Άλλα έργα του βρίσκονται στο Μιλάνο και στην Παβία.
Φάμπιο Βιταΐολι
Πηγές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τον Άγιο Μαρίνο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγίου Μαρίνου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σ.Σ. Μουράτα
Ντανιέλε Κρέσπι
Έργο
Η Μεταστροφή του Αγίου Παύλου, ζωγραφισμένη περίπου το 1623, θεωρείται η καλύτερη δημιουργία του καλλιτέχνη που βρίσκεται στις Ηνωμένες Πολιτείες (στο Μουσείο Τέχνης Blanton στο Ώστιν). Σε σύγκριση με την προηγούμενη εργασία του Καραβάτζο στο παρεκκλήσιο Cerasi, δείχνει την επιμονή του Κρέσπι στα γνωρίσματα των μανιεριστών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ιταλοί γλύπτες
Τζουζέπε Μπέργκομι
Ο Τζουζέπε Μπέργκομι (Giuseppe Bergomi, γεννήθηκε 22 Δεκεμβρίου 1963) είναι Ιταλός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόμενος ως κεντρικός αμυντικός, αναδείχθηκε σε ένα από τους καλύτερους στη θέση του όλων των εποχών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1963 στο Μιλάνο. Αγωνίστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του στην Ίντερ στη θέση του αμυντικού, αρχικά του δεξιού πλαγίου και αργότερα του κεντρικού. Με την Ίντερ κατέκτησε ένα πρωτάθλημα (1988–89), ένα Κύπελλο (1981–82) και ένα Σούπερ Καπ Ιταλίας (1989). Επίσης, κατέκτησε τρεις φορές (1990–91, 1993–94 και 1997–98) το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Με την Εθνική Ιταλίας αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982, στο οποίο η Ιταλία κατέκτησε το τρόπαιο. Στη συνέχεια, συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1986 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1988, στο οποίο η ομάδα έφτασε στην τέταρτη θέση και ο ίδιος επελέγη στην καλύτερη ενδεκάδα της διοργάνωσης. Δύο χρόνια αργότερα, αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990 και κατέλαβε την τρίτη θέση, ενώ η τελευταία του επίσημη διοργάνωση με την εθνική ομάδα ήταν το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998.
To 2004 εισήχθη στο FIFA 100, ως ένας από τους 125 καλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Επίσης, το 2016 εισήχθη στο Italian Football Hall of Fame.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1988 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Στόγιαν Νοβάκοβιτς
Ο Στόγιαν Νοβάκοβιτς (σερβικά : Стојан Новаковић) (Σάμπατς 1 Νοεμβρίου 1842 - Νις 18 Φεβρουαρίου 1915) ήταν Σέρβος πολιτικός, πρωθυπουργός της Σερβίας, διπλωμάτης, φιλόλογος, ιστορικός, λογοτέχνης, πρόεδρος της Σερβικής βασιλικής ακαδημίας.
Βιογραφία
Το 1873 διορίστηκε υπουργός παιδείας την περίοδο 1873 - 1875, και ξανά την περίοδο 1880 - 1885. Ως υπουργός παιδείας προέβη σε μεταρρύθμιση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του οποίου η κληρονομιά διατηρείται έως σήμερα.
Το 1875 ο Νοβάκοβιτς επέστρεψε καθηγητής στο σχολείο για να διδάξει σερβική λογοτεχνία και σλαβική φιλολογία. Ο Νοβάκοβιτς που ήταν φιλόλογος, ιστορικός και συγγραφέας άφησε βαθύ το στίγμα του στην επιστημονική κοινότητα της Σερβίας. Αν και ο ίδιος όπως και οι περισσότεροι σύγχρονοί του στον κόσμο της επιστήμης και της πολιτικής είχε σπουδάσει στο εξωτερικό, Νοβάκοβιτς ήταν ένας επιστήμονας παγκόσμιας φήμης ως ένας σεβαστός ιστορικός στη Βιέννη, το Μόναχο, το Βερολίνο και το Παρίσι.
Κατά τη δημιουργία της Σερβικής Βασιλικής Ακαδημίας το 1886 εξελέγη ένα από τα πρώτα 16 πλήρη μέλη της, ακαδημαϊκοί στο τμήμα των φιλοσοφικών επιστημών. Με το διάταγμα της 1 Φεβρουαρίου 1906 διορίσθηκε πρόεδρος της ακαδημίας και παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι το θάνατό του το 1915. Ήταν επίσης μέλος της Ρωσικής ακαδημίας επιστημών και της Γιουγκοσλαβικής ακαδημίας επιστημών και τεχνών στο Ζάγκρεμπ.
Ανήκε στο Προοδευτικό κόμμα το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Μιλούτιν Γκαρασάνιν, τον Πιρονάσαβτς, τον Μιγιάτοβιτς και τον Μιλίσεβιτς. Η διπλωματική σταδιοδρομία του ξεκίνησε από την Κωνσταντινούπολη όπου διήρκεσε επτά έτη, από το 1885 μέχρι το 1892. Μετά την επιστροφή του έγινε πρόεδρος του συμβουλίου της επικρατείας. Έπειτα χρημάτισε πρωθυπουργός της Σερβίας από τις 7 Ιουλίου 1895 έως τις 27 Δεκεμβρίου 1896. Με την κατάρρευση της κυβέρνησης του συμμετέχει στην διπλωματική αποστολή της Κωνσταντινούπολης μέχρι το 1900, στη συνέχεια στο Παρίσι μέχρι το 1905, στην Αγία Πετρούπολη, όπου και αποσύρθηκε από την διπλωματία.
Μετά την επιστροφή του ο Νοβάκοβιτς ήταν ένας από τους μεταρρυθμιστές στο Προοδευτικό κόμμα. Στην εποχή της κρίσης του 1909 ο Νοβάκοβιτς χρημάτισε για δεύτερη φορά πρωθυπουργός από τις 22 Φεβρουαρίου 1909 έως τις 24 Οκτωβρίου 1909. Ο Νοβάκοβιτς παρέμεινε ένας από τους πιο σεβαστούς πολιτικούς μέχρι το θάνατό του στις 18 Φεβρουάριου 1915.
Συγγραφέας και ιστορικός
thumb|right|200px|Ο Στόγιαν Νοβάκοβιτς Ίδρυσε το 1865 το φιλολογικό περιοδικό "Вила" και επιμελήθηκε την δημοσίευσή του έως το 1868. Από το πρώτο κιόλας τεύχος που κυκλοφόρησε με την συλλογή και δημοσίευση πληροφοριών σχετικά με τα βιβλία που δημοσιεύονται στην σερβική και κροατική γλώσσα και σε άλλες γλώσσες του σερβικού λαού εν γένει ή για τους Σλάβους. Όλα τα υλικά που συλλέγονται δημοσιεύθηκαν στο βιβλίο "Српска библиографија за нову књижевност 1741 — 1867" από την Σερβική ακαδημία στο Βελιγράδι το 1869.
Κατά την ίδρυση του Σερβικού φιλολογικού συλλόγου το 1892 εξελέγη πρώτος πρόεδρος του, ο ποιητής Γιόβαν Γιοβάνοβιτς αντιπρόεδρος, και ο ιστορικός Λιούμπομιρ Γιοβάνοβιτς εξελέγη γραμματέας.
Από το 1997 δίνετε προς τιμήν του το ετήσιο βραβείο "Στόγιαν Νοβάκοβιτς" σε ένα άτομο ή μια ομάδα συγγραφέων δημοσιευμένων εργασιών στον τομέα του έργου της βιβλιοθήκης και πληροφόρησης, η οποία αντιπροσωπεύει μια σημαντική συμβολή στη βιβλιοθηκονομία. Έτος 2004. Βραβείο με το ίδιο όνομα δίνετε και για τα καλύτερα σχολικά βιβλία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης το οποίο απονέμεται κάθε χρόνο.
Γιος του Στόγιαν Νοβάκοβιτς ήταν ο δικηγόρος και καθηγητής του Μίλε Νοβάκοβιτς, κόρη του ήταν η Νοβάκοβιτς και ο εγγονός του ο σκηνοθέτης Ράδος Νοβάκοβιτς.
Έργα του
Το "Ινστιτούτο για τα σχολικά βιβλία και διδακτικά βοηθήματα" δημοσίευσε στη δεκαετία του 1990 μια έκδοση επιλεγμένων έργων του Στόγιαν Νοβάκοβιτς που περιελάμβανε 16 βιβλία, οι τίτλοι τους είναι (κατά σειρά):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι διπλωμάτες Κατηγορία:Σέρβοι ιστορικοί Κατηγορία:Σέρβοι εκδότες Κατηγορία:Σέρβοι λογοτέχνες Κατηγορία:Σέρβοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Μέλη της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών Κατηγορία:Βουλευτές της Σερβίας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας Κατηγορία:Υπουργοί παιδείας της Σερβίας
Ευθύμιος Πολ. Αγγελιδάκης
Ο '''Ευθύμιος Π. Αγγελιδάκης''' (1912 - 1988) ήταν Έλληνας δικηγόρος, Ειρηνοδίκης και δήμαρχος Αρχανών.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1912 στο χωριό Πατσός Αμαρίου. Στην ηλικία των 5 ετών έμεινε ορφανός από πατέρα και πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Ρεθύμνου κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες. Στη διάρκεια των γυμνασιακών του σπουδών συνεργάστηκε στην έκδοση του περιοδικού «Μαθητική Ηχώ», όπου είδαν το φως δικά του δημοσιεύματα. Φοίτησε στη συνέχεια στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, απ’ όπου πήρε το πτυχίο του το 1937.
Από το 1939 εργάστηκε ως Δικηγόρος Ρεθύμνου, έως το 1952, χρονιά κατά την οποία εισήχθη στο Δικαστικό σώμα ως Ειρηνοδίκης. Υπηρέτησε αρχικά στην Ιεράπετρα και αργότερα στα Γρεβενά. Το 1967 έγινε Προϊστάμενος του Ειρηνοδικείου Ηρακλείου. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι το 1977, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε. Δικαστικές αποφάσεις του έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα νομικά περιοδικά, όπως το «Αρχείο Νομολογίας».
Κατά την αποχώρησή του από το δικαστικό σώμα ο Δικηγορικός Σύλλογος Ηρακλείου τού εξέφρασε γραπτά τις ευχαριστίες του για τις υπηρεσίες του και την πολύχρονη σταδιοδρομία του. Στην εφημερίδα του Ηρακλείου «Πατρίς» δημοσιεύθηκε επίσης σημείωμα, όπου εξήρετο το ήθος, η τιμιότητα και ο χαρακτήρας του.
Αμέσως μετά τη μεταπολίτευση διετέλεσε για ένα περίπου χρόνο (1974-1975) Δήμαρχος Αρχανών.
Κατά την περίοδο της Γερμανικής κατοχής υπήρξε υπεύθυνος της ομάδας που είχε αναλάβει την τροφοδοσία των αντάρτικων δυνάμεων της περιοχής του και τη φυγάδευση των ξένων στρατιωτών. Για την εθνική του δράση έχει τιμηθεί με τρία αναμνηστικά διπλώματα από τις εθνικές οργανώσεις Αμαρίου και Ρεθύμνου, καθώς και από τον αρχιστράτηγο Αλεξάντερ.
Η αγάπη για τον τόπο του τον ώθησε στις αρχές της δεκαετίας του ’50 να αναλάβει πρωτοβουλία, μαζί με μερικούς άλλους συγχωριανούς του, ώστε να χαραχθεί, με τα πρωτόγονα μέσα της εποχής, ο οδικός άξονας που ένωσε την Πατσό με τους Ποταμούς.
Μετά τη συνταξιοδότησή του ασχολήθηκε με τη γεωργία, εισάγοντας νέες για την εποχή μεθόδους καλλιέργειας.
Πέθανε στις 2 Δεκεμβρίου 1988 και ετάφη στο χωριό όπου γεννήθηκε και αγάπησε, αφήνοντας πίσω τη σύζυγό του Μαρία το γένος Νικολάου Σαρρή, και το γιο του Πολυχρόνη, ο οποίος επίσης ακολούθησε νομική καριέρα.
Φιλόλαος (κρατήρας)
Περιγραφή
Ο Φιλόλαος διατηρεί μια καλά οριοθετημένη μορφή που δεν έχει μεταβληθεί σημαντικά από την εποχή της δημιουργίας του κρατήρα. Το εξωτερικό χείλος του είναι χονδρικά κυκλικό, αλλά με ακανόνιστες λεπτομέρειες σαν ζαρώματα, που έχουν ίχνη κατολισθήσεων. Το πιο αξιοσημείωτο τέτοιο ίχνος είναι μία τριγωνική περιοχή στο ανατολικό χείλος. Το εσωτερικό χείλος του κρατήρα διαθέτει ένα σύνθετο σύστημα «αναβαθμίδων» με απότομο άκρο σε σημεία όπου συνέβησαν κατολισθήσεις. Τα εξωτερικά τοιχώματα του κρατήρα εκτείνονται προς τα έξω μέχρι σχεδόν το μισό της διαμέτρου του προς όλες τις κατευθύνσεις. Ο Φιλόλαος διαθέτει σύστημα ακτίνων και για τον λόγο αυτόν ταξινομείται χρονολογικά στην Κοπερνίκεια περίοδο.
Ευθύμιος Πολ. Αγγελιδάκης
Βιογραφικά στοιχεία
Στις 25 Φεβρουαρίου 2006 ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πατσού τού απένειμε μετά θάνατο τιμητική πλακέτα για τα 30 χρόνια προσφοράς του στο Δικαστικό Σώμα και τη μεγάλη προσφορά του στο χωριό.
Φιλόλαος (κρατήρας)
Δευτερεύοντες κρατήρες
Ο Φιλόλαος περιβάλλεται από μικρότερους κρατήρες, οι περισσότεροι από τους οποίους δημιουργήθηκαν μάλλον από την ίδια πρόσκρουση. Καθώς συνηθίζεται, αυτοί οι κρατήρες-δορυφόροι ονομάζονται με το όνομα του κύριου κρατήρα ακολουθούμενο από ένα κεφαλαίο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου. Υπάρχουν έτσι οι κρατήρες:
Πηγές
Φιλολαος
Ευθύμιος Πολ. Αγγελιδάκης
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Δήμαρχοι Αρχανών
Μαγιότο ντε Κοκαρέλη
Ο Μαγιότο (Ματθαίος) ντε Κοκαρέλη ή Μάιο ντε Κοκερέλ (ισπανικά: Mahiot de Coquerel) ήταν Ισπανός τυχοδιώκτης, που χρημάτισε βάιλος στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας.
Ήταν ένας από τους αρχηγούς των Ναβαρραίων, μισθοφορικού στρατού, που μισθώθηκε από τον Ιάκωβο των Μπω για να διεκδικήσει τα δικαιώματα του στο Πριγκιπάτο. Το 1381 η Ναβαρρική εταιρεία πέρασε από την Αττική στην Πελοπόννησο, κατέλαβαν την Βοστίτσα στην συνέχεια πήγαν στον Ζόγκλο όπου κατέλαβαν και το Ναυαρίνο. Κερδίζοντας την υποστήριξη πολλών βαρώνων και ιπποτών του Πριγκιπάτου αναγνωρίστηκε ο Ιάκωβος των Μπω πρίγκιπας του.
Ο Ιάκωβος των Μπω τον διόρισε βάιλο του Πριγκιπάτου από το 1381 έως το 1386 που πέθανε και τον αντικατέστησε ο άλλος αρχηγός της Ναβαρρικής εταιρίας Πέτρος Μπόρντο του Σαν Σουπεράνο. Όταν έγινε βάιλος μοίρασε τα τιμάρια όσων ιπποτών ή βαρώνων δεν τους υποστήριξαν.
Πηγές
Κατηγορία:Βάιλοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Εταιρεία των Ναβαρραίων
Ύδρευση και αποχέτευση στην Ελλάδα
Η ύδρευση και αποχέτευση στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από ποικιλομορφία. Ενώ η Αθήνα υδροδοτείται από μια σειρά δεξαμενών, μερικές από τις οποίες βρίσκονται και 200 ​​χιλιόμετρα μακριά, ορισμένα μικρά νησιά υδροδοτούνται από δεξαμενόπλοια, από δεξαμενές αποθήκευσης του βρόχινου νερού ή τοπικές γεωτρήσεις. Η Ελλάδα έχει υποστεί επανειλημμένως λειψυδρία, η πιο πρόσφατη που συνέβη το 2007 κυρίως στον Θεσσαλικό κάμπο, την Ήπειρο και μερικά νησιά του Αιγαίου.
Η ΕΕ υποστήριξε την κατασκευή βιολογικών εγκαταστάσεων επεξεργασίας λυμάτων από τη δεκαετία του 1990, προκειμένου να συμμορφωθεί η Ελλάδα στα περιβαλλοντικά πρότυπα της ΕΕ. Ενώ η απόρριψη λυμάτων των μεγαλύτερων πόλεων είναι πλέον σύμφωνη με αυτά τα πρότυπα, ορισμένες μικρότερες πόλεις εξακολουθούν να υστερούν.
Στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, δύο κρατικές επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας - η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ - είναι υπεύθυνες για την υδροδότηση και την αποχέτευση του πολεοδομικού τους συγκροτήματος και είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο Αθηνών. Ανά την επικράτεια, υπάρχουν, επίσης, 125 ΔΕΥΑ, υπεύθυνες για την ύδρευση και αποχέτευση των ιδίων αλλά και μικρότερων όμορων δήμων.
Παραπομπές
Κατηγορία: Εταιρείες ύδρευσης στην Ελλάδα
Μπαμπούλες Πανεπιστημίου
Οι Μπαμπούλες Πανεπιστημίου (αγγλικά: Monsters University) είναι αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων παραγωγής 2013. Αποτελεί πρίκουελ της ταινίας Μπαμπούλας Α.Ε. (Monsters, Inc.) του 2001 καθώς η πλοκή της προηγείται των γεγονότων της πρώτης ταινίας. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Νταν Σκάνλον και το σενάριο έγραψαν οι Άντριου Στάντον και Πιτ Ντόκτερ. Είναι η 14η ταινία της Pixar καθώς και το πρώτο της πρίκουελ. Οι Τζον Γκούντμαν και Μπίλι Κρίσταλ δανείζουν ξανά τις φωνές τους ως Τζέιμς Π. Σάλιβαν και Μάικ Βασόβσκι αντίστοιχα ενώ επιστρέφουν και οι Στιβ Μπουσέμι, Φρανκ Οζ, Νταν Γκέρσον και Τζον Ρατζενμπέργκερ. Ο Κέλσι Γκράμερ αντικαθιστά τον Τζέιμς Κόμπερν στο ρόλο του Καβούρια εξαιτίας του θανάτου του Κόμπερν το 2002.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 21 Ιουνίου 2013 και σε μορφή 3D. Στην Ελλάδα διανεμήθηκε στις 20 Ιουνίου από την εταιρία feelgood, ενώ ο μεταφρασμένος της τίτλος αρχικά ήταν Μπαμπούλες με Πτυχίο.
Πλοκή
Η ταινία διαδραματίζεται δέκα χρόνια πριν τα γεγονότα της πρώτης. Ο 17χρονος Μάικλ "Μάικ" Βασόβσκι ανυπομονεί να ξεκινήσει το κολέγιο, όπου θα ειδικευτεί στο τρόμαγμα. Τα πράγματα όμως δεν πάνε όπως τα σχεδίασε καθώς ο 18χρονος Τζέιμς Π. "Σάλι" Σάλιβαν τυχαίνει να βρίσκεται στην ίδια αδελφότητα. Ο Σάλι αποδεικνύεται το ακριβώς αντίθετο από τον Μάικ. Είναι παιχνιδιάρης, νταής και εύσωμος. Ειδικεύεται κι αυτός στο τρόμαγμα, ωστόσο οι δυο τους γίνονται εχθροί και γρήγορα θα βρεθούν σε μια αντιπαλότητα που θα φέρει τα πάνω κάτω.
== Ηθοποιοί και Χαρακτήρες ==
Παραγωγή
Σχέδια για μια συνέχεια της ταινίας Μπαμπούλας Α.Ε. (Monsters, Inc.) γίνονταν από το 2005. Αφού ακολούθησαν διαφωνίες μεταξύ του τότε Προέδρου της Disney Μάικλ Άιζνερ και του Προέδρου της Pixar Στιβ Τζομπς, η Disney (που τότε είχε τα δικαιώματα για όλες τις συνέχειες των ταινιών της Pixar) ανακοίνωσε ότι μια συνέχεια θα γίνει από το θυγατρικό της στούντιο Circle 7 Animation. Ωστόσο μετά από αλλαγές στη διοίκηση της Disney στα τέλη του 2005, με τον Ρόμπερτ Άιγκερ να αντικαθιστά τον Άιζνερ, έγιναν νέες διαπραγματεύσεις με την Pixar και στις αρχές του 2006, η Disney ανακοίνωσε ότι αγόρασαν το στούντιο. Τα δικαιώματα για την παραγωγή συνεχειών μεταβιβάστηκαν στην Pixar, με αποτέλεσμα την ακύρωση της συνέχειας που ανέλαβαν οι Ρομπ Μούιρ και Μπομπ Χίλγκενμπεργκ και το κλείσιμο του Circle 7. Μια συνέχεια από την Pixar επιβεβαιώθηκε το 2010. Τον Απρίλιο του 2011 ανακοινώθηκε ότι η ταινία θα κυκλοφορήσει στις 21 Ιουνίου 2013. Αποτελεί τη 14η ταινία της Pixar. Το Μάρτιο του 2011 επιβεβαιώθηκε ότι η ταινία θα λειτουργεί ως πρίκουελ και θα έχει τον τίτλο Monsters University.
Box office
Η ταινία έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 82,4 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 268,4 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 475 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 743,5 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2013 Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Pixar Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2013
Ξενία (ταινία)
Το Ξενία (αγγλικά: Xenia) είναι δραματική ταινία του 2014 σε σκηνοθεσία του Πάνου Κούτρα.
Επιλέχτηκε για να διαγωνιστεί στο τμήμα Un Certain Regard στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 2014. Έχει επιλεγεί να προβληθεί στο τμήμα Σύγχρονου παγκόσμιου κινηματογράφου στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο το 2014. Επιλέχθηκε ως η ελληνική συμμετοχή για την Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία στα 88α Βραβεία Όσκαρ, αλλά δεν προτάθηκε. Στην Xenia απονεμήθηκαν έξι βραβεία από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου (ενδυματολογίας, μοντάζ, β΄ ανδρικού ρόλου, σεναρίου, σκηνοθεσίας και καλύτερης ταινίας). Στην τελετή απονομής ο Κούτρας αρνήθηκε να παραλάβει δύο από αυτά (σεναρίου και σκηνοθεσίας) μέχρι την αλλαγή του νόμου για την απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες δεύτερης γενιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη μετανάστευση Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Βελγικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες δρόμου Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πάνου Κούτρα Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αλβανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Στεριά
μικρογραφία|Χάρτης που δείχνει τις εκτάσεις [[Γη|της Γης που είναι στεριές, σε αποχρώσεις του πράσινου και του κίτρινου.]] μικρογραφία|Απόκρημνες ακτές στη Θέση του Ιππότη στη [[Νέα Ζηλανδία]] Η Στεριά, συνώνυμη της λέξης ξηρά και χέρσος, είναι το τμήμα της επιφάνειας της Γης που δεν καλύπτεται από νερό, δηλαδή δεν είναι θάλασσα ή λίμνη. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπινων δραστηριοτήτων σε όλη την πορεία της ιστορίας έχει συμβεί σε στεριανές περιοχές που υποστηρίζουν τη γεωργία, τους οικοτόπους, και είναι πηγές φυσικών πόρων. Ορισμένες μορφές ζωής (με συμπεριλαμβανόμενα χερσαία φυτά και χερσαία ζώα) έχουν προκύψει από εξέλιξη προγενέστερων ειδών που ζούσαν σε σώματα νερού.
Οι περιοχές όπου η στεριά συναντά μεγάλα σώματα νερού ονομάζονται παράκτιες ζώνες. Η διάκριση μεταξύ της στεριάς και του νερού είναι μια θεμελιώδης έννοια για τον άνθρωπο. Για την οριοθέτηση μεταξύ της στεριάς και των υδάτων αρμόδιες είναι οι τοπικές αρχές που έχουν θεσπίσει τους σχετικούς κανονισμούς. Για παράδειγμα, τα θαλάσσια σύνορα συμφωνήθηκαν στα πλαίσια πολιτικής οριοθέτησης. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία από φυσικούς φραγμούς που καθιστούν την εν λόγω διάκριση ξεκάθαρη. Οι γεωμορφές στερεών βράχων ξεχωρίζονται με μεγαλύτερη ακρίβεια από ότι οι ελώδεις ή βαλτώδεις τοποθεσίες, εφόσον τα σημεία στα οποία η στεριά τελειώνει και αρχίζει το νερό δεν είναι ευδιάκριτα ή σταθερά. Η οριοθέτηση επηρεάζεται από φυσικά φαινόμενα όπως οι παλίρροιες και από τις καιρικές συνθήκες.
Ετυμολογία και ορολογία
Ετυμολογικά, η λέξη στεριά προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό επίθετο στερεός, που περιγράφει μία κατάσταση της ύλης που χαρακτηρίζεται από μικρή κίνηση των μορίων, με αποτέλεσμα τα σώματα που βρίσκονται σε αυτήν την κατάσταση να έχουν σταθερό όγκο και σώμα. Η στεριά αναφέρεται στην σταθερότητα του εδάφους, που παραμένει ανθεκτικό και ακλόνητο.
Η λέξη ξηρά προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό επίθετο ξηρός, που περιγράφει μία άνυδρη κατάσταση της ύλης.
Μια συνεχής έκταση γης που περιβάλλεται από ωκεανό ονομάζεται ξηρά. Εναλλακτικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο όρος χερσαία εδάφη. Στα χερσαία εδάφη περιλαμβάνονται οι υπερήπειροι, οι ήπειροι και τα νησιά. Υπάρχουν τέσσερις μεγάλες συνεχόμενες μάζες ξηράς στη Γη: η Αφρο-Ευρασία, η Αμερική, η Ανταρκτική και η Αυστραλία. Οι εκτάσεις γης που δύνανται να οργωθούν και να καλλιεργηθούν, ονομάζονται καλλιεργήσιμη γη ή αρόσιμη γη. Μία χώρα ή μία περιοχή μπορεί να αναφέρεται ως η γενέτειρα, η πατρίδα, ή η πατρική γη των ανθρώπων της.
Η ιστορία της στεριάς στη Γη
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Καλλιτεχνική αντίληψη για τον [[Καταρχαιοζωικός μεγααιώνας|Αδαίο Μεγααιώνα στη Γη.]] μικρογραφία|200x200εσ|Η κίνηση των ηπείρων από τον διαχωρισμό της [[Παγγαία|Παγγαίας έως σήμερα.]] Το παλαιότερο υλικό που βρέθηκε στο Ηλιακό Σύστημα χρονολογείται 4,5672 ± 0,0006 δισ. ετών, ως εκ τούτου, η ίδια η Γη πρέπει να έχει σχηματιστεί με προσαύξηση την ίδια περίοδο. Πριν από 4,54 ± 0,04 δισ. χρόνια είχε σχηματιστεί η αρχέγονη Γη. Ο σχηματισμός και η εξέλιξη των σωμάτων του Ηλιακού Συστήματος έγινε παράλληλα με του Ήλιου. Θεωρητικά, ένα ηλιακό νεφέλωμα χωρίζει έναν όγκο από ένα μοριακό νέφος με βαρυτική κατάρρευση, ο οποίος αρχίζει να περιστρέφεται και επιπεδώνεται προς έναν περιαστρικό δίσκο, από τον οποίο, στη συνέχεια, αναπτύσσονται οι πλανήτες παράλληλα με το αστέρι. Ένα νεφέλωμα περιέχει αέρια, σωματίδια πάγου και σκόνες (με συμπεριλαμβανόμενα αρχέγονα νουκλεΐδια). Στην υπόθεση των νεφελωμάτων, τα πλανητοειδή αρχίζουν να σχηματίζονται από σωματίδια ύλης που συσσωρεύονται και συγκρατούνται μεταξύ τους αρχικά από συνεκτικές δυνάμεις και μετά από τη βαρύτητα. Ο σχηματισμός της αρχέγονης Γη διήρκεσε 10–20 εκ. χρόνια.
Η ατμόσφαιρα της Γης και οι ωκεανοί σχηματίστηκαν από ηφαιστειακές δραστηριότητες και εκλύσεις αερίων που περιείχαν υδρατμούς. Η θεωρία για την προέλευση των ωκεανών είναι ότι σχηματίστηκαν από συμπύκνωση επαυξημένη από ύδατα και πάγους που προήλθαν από αστεροειδείς, πρωτοπλανήτες και κομήτες. Σε αυτό το μοντέλο, τα ατμοσφαιρικά αέρια θερμοκηπίου προστάτευσαν τους ωκεανούς από το πάγωμα την περίοδο που ο νεοσύστατος Ήλιος βρισκόταν στο 70% μόνο της φωτεινότητάς του. Πριν από 3,5 δισ. χρόνια σχηματίστηκε το μαγνητικό πεδίο της Γης, το οποίο εμπόδισε τις απώλειες ατμόσφαιρας που θα οφείλονταν στον ηλιακό άνεμο. Η ατμόσφαιρα και οι ωκεανοί της Γης αδιάκοπα μεταβάλλουν τα σχήματα της γης με διεργασίες διάβρωσης και μεταφοράς στερεών στην επιφάνεια.
Ο εξωτερικός φλοιός της γης δημιουργήθηκε όταν το λιωμένο εξωτερικό στρώμα του πλανήτη Γη ψύχθηκε και σχηματίστηκε μια στερεή μάζα καθώς οι συσσωρευμένοι υδρατμοί άρχισαν να ενεργούν στην ατμόσφαιρα. Μόλις η Γήινη στεριά έγινε ικανή να υποστηρίξει τη ζωή, αναπτύχθηκε βιοποικιλότητα που εξελίχθηκε με την πάροδο εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών, και εμπλουτίζεται περαιτέρω, εκτός από όταν μαστίζεται από μαζικές εξοντώσεις.
Τα δύο μοντέλα που εξηγούν τη μάζα της γης προτείνουν είτε μια σταθερή ανάπτυξη έως τις σημερινές μορφές ή, ενδεχομένως, ταχεία ανάπτυξη νωρίς στην ιστορία της Γης που ακολουθήθηκε από μια μακροχρόνια σταθερότητα στις ηπειρωτικές περιοχές. Οι ήπειροι σχηματίστηκαν από τεκτονικές πλάκες, μια διαδικασία που τελικά αποδίδεται στη συνεχή απώλεια θερμότητας από το εσωτερικό της Γης. Σε χρονικές κλίμακες που διαρκούν εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια, οι υπερήπειροι έχουν σχηματιστεί και έχουν διασπαστεί τρεις φορές. Πριν από περίπου 750 εκατομ. χρόνια μία από τις αρχαιότερες γνωστές υπερηπείρους, η Ροδινία, άρχισε να διαλύεται. Αργότερα οι ήπειροι αναδιευθετήθηκαν και σχηματίστηκε η Παννότια, πριν από 600–540 εκατομ. χρόνια, και τελικά σχηματίστηκε η Παγγαία, η οποία, επίσης, έσπασε σε κομμάτια πριν από 180 εκατομ. χρόνια.
Έκταση γης
Η έκταση ή εμβαδόν γης αναφέρεται στην συνολική επιφάνεια της γης μιας γεωγραφικής περιοχής ή χώρας (που μπορεί να περιλαμβάνει ασυνεχή κομμάτια στεριάς, όπως νησιά). Η συνολική επίπεδη έκταση της Γης είναι κατά προσέγγιση 148.939.063,133 τ.χλμ., που ισοδυναμεί με περίπου το 29,2% της συνολικής της επιφάνειας. Ωστόσο, όταν συνυπολογίζονται το ανάγλυφο του εδάφους και των φυτικών γαιών, η πραγματική τοπογραφική επιφάνεια - που εκτίθεται στον Ήλιο, τον αέρα και τη βροχή - είναι περίπου τετραπλάσια. Το νερό καλύπτει περί το 70,8% της επίπεδης έκτασης της Γης, κυρίως με τη μορφή ωκεανών και πάγων.
Κάλυψη του εδάφους
Η κάλυψη του εδάφους είναι το φυσικό υλικό στην επιφάνεια της γης, και μπορεί να είναι γρασίδι, άσφαλτος, δέντρα, χώμα, νερό, κ.α.
Πολιτιστικές προοπτικές
Οι μύθοι για τη δημιουργία του κόσμου, σε πολλές θρησκείες, θυμίζουν ιστορίες για μια υπερφυσική θεότητα ή θεότητες που χώρισαν τη γη από τους ωκεανούς και τον αέρα. Η ίδια η Γη συχνά παρουσιάζεται προσωποποιημένη ως θεότητα, συνήθως μια θεά. Σε πολλούς πολιτισμούς η μητέρα θεά απεικονίζεται, επίσης, ως μια θεότητα της γονιμότητας. Για τους Αζτέκους η Γη ονομαζόταν Τοναντζίν—«η μητέρα μας», ενώ για τους Ίνκας η Γη ονομαζόταν Πατσαμάμα—«μητέρα γη». Η Κινεζική θεά Γη Χου Του μοιάζει με τη Γαία, την ομόλογη ελληνική θεά. Η Μπούμα Ντέβι είναι η θεά της Γης στον Ινδουισμό και επηρεάζεται από τα Γκράχα, τις θεότητες των 9 ουράνιων σωμάτων. Στην Σκανδιναβική μυθολογία η γιγάντισσα της Γης, Γιορντ, ήταν η μητέρα του Θωρ και κόρη του Άνναρ. Η αρχαία Αιγυπτιακή μυθολογία διαφέρει από εκείνη των άλλων πολιτισμών στο ότι η Γη (Γκεμπ) είναι αρσενική θεότητα και ο ουρανός (Νουτ) είναι θηλυκή.
Στο παρελθόν οι άνθρωποι πίστευαν ότι η Γη ήταν επίπεδη. Η Εβραϊκή αντίληψη για την επίπεδη γης εμφανίζεται εξίσου σε βιβλικές και μετα-βιβλικές εποχές. δεξιά|μικρογραφία|[[Βαβυλωνιακός Χάρτης του Κόσμου|Imago Mundi, Βαβυλωνιακός χάρτης, ο αρχαιότερος γνωστός χάρτης του κόσμου, 6ος αιώνας π.Χ., Βαβυλωνία.]] Στην πρώιμη Αιγυπτιακή και Μεσοποταμιακή σκέψη, ο κόσμος απεικονιζόταν ως ένας επίπεδος δίσκος που επιπλέει στον ωκεανό. Το Αιγυπτιακό σύμπαν απεικονιζόταν ως ένα ορθογώνιο κουτί με προσανατολισμό βορρά-νότου, και με μία ελαφρώς κοίλη επιφάνεια, με την Αίγυπτο στο κέντρο. Ένα παρόμοιο μοντέλο βρίσκεται στην έκθεση του Ομήρου του 8ου αιώνα π.Χ., βάσει της οποίας «ο Ωκεανός, η προσωποποίηση της υδατικής μάζας που περιβάλλει την κυκλική επιφάνεια της Γης, είναι ο δημιουργός όλης της ζωής και, ενδεχομένως, όλων των θεών.» Η βιβλική γη ήταν ένας επίπεδος δίσκος που επιπλέει στο νερό.
Τα Κείμενα των Πυραμίδων και τα Κείμενα των Σαρκοφάγων αποκαλύπτουν ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι ο Νουν (ο ωκεανός) ήταν ένα κυκλικό σώμα που περιέβαλλε τα νμπωτ (ένας όρος που σημαίνει «ξηρά εδάφη» ή "νησιά"), και συνεπώς πίστευαν σε μια παρόμοια κυκλική κοσμογραφία της Αρχαίας Εγγύς Ανατολής για την Γη που περιβάλλεται από νερό.
Η σφαιρική μορφή της Γης προτάθηκε από τους πρώιμους Έλληνες φιλοσόφους, μια πεποίθηση που ενστερνίστηκε ο Πυθαγόρας. Σε αντίθεση με την κοινή πίστη, κατά τον Μεσαίωνα οι περισσότεροι άνθρωποι δεν πίστευαν ότι η Γη ήταν επίπεδη: αυτή η παρεξήγηση συχνά αναφέρθηκε ως ο «Μύθος της Επίπεδης Γης». Όπως αποδεικνύεται από στοχαστές όπως ο Θωμάς ο Ακινάτης, η Ευρωπαϊκή πίστη ότι η Γη ήταν σφαιρική ήταν ήδη διαδεδομένη από τότε. Πριν από τον περίπλου του πλανήτη και την πραγματοποίηση των διαστημικών πτήσεων, η πίστη στη σφαιρική Γη βασιζόταν στις παρατηρήσεις των δευτερογενών επιδράσεων του σχήματος της Γης και στους παραλληλισμούς με τα σχήματα των άλλων πλανητών.
Εξωγήινη στεριά
Οι περισσότεροι γνωστοί πλανήτες είτε είναι αέριοι σαν τον Δία ή στερεοί γήινου τύπου. Στους τελευταίους συμπεριλαμβάνονται ο Ερμής, η Αφροδίτη, η Γη και ο Άρης. Πρόκειται για εσωτερικούς πλανήτες με βραχώδη επιφάνεια και μεταλλικό περιεχόμενο. Στους πλανήτες τύπου Δια συμπεριλαμβάνονται ο Δίας, ο Κρόνος, ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας, που μολονότι είναι μεγαλύτεροι, το μοναδικό κομμάτι στεριάς που διαθέτουν είναι ένας μικρός βραχώδης πυρήνας που περιβάλλεται από μια μεγάλη, παχιά ατμόσφαιρα. Οι γίγαντες αερίων, ο Δίας και ο Κρόνος, πιστεύεται ότι διαθέτουν επιφανειακά στρώματα που αποτελούνται από υγρό υδρογόνο αντί για στερεά εδάφη, ωστόσο, η πλανητική τους γεωλογία δεν είναι πλήρως κατανοητή. Για τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα (οι γίγαντες πάγου) έχει υποτεθεί η πιθανότητα να διαθέτουν ζεστό, πολύ συμπιεσμένο, υπερκρίσιμο νερό κάτω από την παχιά τους ατμόσφαιρα. Ενώ η σύνθεσή τους δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητή, μια μελέτη του 2006 απέκλεισε το ενδεχόμενο ύπαρξης ενός τέτοιου «ωκεανού» υδάτων στον Ποσειδώνα, είναι όμως πιθανό να υπάρχουν εξωτικοί ωκεανοί υγρών διαμαντιών. Ολόκληρη η επιφάνεια ενός βραχώδους πλανήτη ή δορυφόρου θεωρείται στεριά, ακόμα και ελλείψει θαλασσών ή ωκεανών για αντιπαράθεση. Τα πλανητικά σώματα που έχουν μια λεπτή ατμόσφαιρα συχνά έχουν χαρακτηριστικούς κρατήρες πρόσκρουσης στα επιφανειακά εδάφη τους, δεδομένου ότι σε ορισμένες ατμοσφαιρικές συνθήκες τα εισερχόμενα αντικείμενα θα είχαν διασπαστεί και οι τοποθεσίες πρόσκρουσης θα είχαν εξομαλυνθεί μέσω διάβρωσης. Τα εδάφη σε εξωγήινα πλανητικά σώματα μπορούν επίσης να αγοραστούν και να πωληθούν, εν τούτοις η ιδιοκτησία εξωγήινων κτημάτων δεν αναγνωρίζεται από καμία αρχή.
Η γη και το κλίμα της
Το έδαφος της Γης αλληλεπιδρά και επηρεάζει έντονα το κλίμα εφόσον η επιφάνεια του εδάφους ζεσταίνεται και ψύχεται γρηγορότερα από όσο ο αέρας ή το νερό. Το γεωγραφικό πλάτος, το υψόμετρο, η τοπογραφία, η ανακλαστικότητα, και ο τρόπος χρήσης της γης, όλα έχουν διαφορετικά αποτελέσματα. Το γεωγραφικό πλάτος της περιοχής θα επηρεάσει το πόση ηλιακή ακτινοβολία θα φθάνει στην επιφάνεια του εδάφους. Και κατά κανόνα, τα υψηλά γεωγραφικά πλάτη λαμβάνουν λιγότερη ηλιακή ακτινοβολία από τα χαμηλά. Το υψόμετρο του εδάφους είναι σημαντικός παράγοντας κατά τη δημιουργία και τις μεταβολές στη ροή του αέρα και τις βροχοπτώσεις. Οι μεγάλες γεωμορφές, όπως οι ορεινές περιοχές, εκτρέπουν την αιολική ενέργεια, αραιώνοντας τον αέρα και περιορίζοντας την ικανότητά του να συγκρατήσει θερμότητα. Καθώς ο αέρας ανεβαίνει, αυτή η επίδραση ψύξης προκαλεί συμπύκνωση και υετούς.
Η ανακλαστικότητα του εδάφους ονομάζεται πλανητική λευκαύγεια, και το είδος της κάλυψης του εδάφους που δέχεται την ηλιακή ενέργεια επηρεάζει το ποσοστό της ενέργειας που ανακλάται ή μεταφέρεται στη Γη. Οι περιοχές με βλάστηση έχουν σχετικά χαμηλή λευκαύγεια, δηλαδή είναι καλοί απορροφητές της ενέργειας του ήλιου. Οι δασικές εκτάσεις έχουν λευκαύγεια περί το 10-15%, ενώ τα λιβάδια έχουν λευκαύγεια περίπου 15-20%. Συγκριτικά, οι αμμώδεις έρημοι έχουν λευκαύγεια περί το 25-40%.
Γκούρα Κορινθίας
Η Γκούρα είναι ορεινό χωριό της Πελοποννήσου που διοικητικά υπάγεται στο δήμο Σικυωνίων του νομού Κορινθίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2021 στην Γκούρα κατοικούν 233 άτομα.
Τοποθεσία
Η Γκούρα είναι κτισμένη στις πλαγιές του όρους Κυλλήνη (Ζήρεια) σε υψόμετρο 956 μέτρων στα νοτιοδυτικά της Κορίνθου. Δυτικά του οικισμού βρίσκονται τα Αροάνια και στα νότια εκτείνεται η πεδιάδα του Φενεού.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
μικρογραφία|Οικίες της Γκούρας Αν και στην Γκούρα παραδοσιακά δεν ομιλούνταν η αρβανίτικη διάλεκτος, η ονομασία του οικισμού φέρεται να προέρχεται από την ομώνυμη αρβανίτικη λέξη γκούρα που σημαίνει πέτρα και προσδιορίζει τη βραχώδη περιοχή. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή το όνομα του χωριού προέρχεται από τη λέξη γούρνα.
Η Γκούρα -όπως και άλλα χωριά της ορεινής Κορινθίας- ήταν γνωστή ήδη από την περίοδο της ελληνικής επανάστασης για τις οργανωμένες κομπανίες κτιστών που διέθετε. Κατά το 1853, σύμφωνα με τον λόγιο Ιάκωβο Ρίζο Ραγκαβή, ζούσαν στην Γκούρα 609 κάτοικοι, οι οποίοι ασχολούνταν κυρίως με την καλλιέργεια δημητριακών και την παραγωγή κρασιού. Επίσης στον οικισμό λειτουργούσαν δημοτικό σχολείο β' τάξεως και ειρηνοδικείο. Κατά τα μέσα του 19ου αιώνα, εγκαταστάθηκαν στην Γκούρα ή πολιτογραφήθηκαν ως δημότες της αρκετοί σκηνίτες κτηνοτρόφοι προερχόμενοι από τη Στερεά Ελλάδα και την Ήπειρο, οι οποίοι προστέθηκαν στους προϋπάρχοντες κτηνοτρόφους του χωριού και της ευρύτερης περιοχής. Τον Δεκέμβριο του 1947, στα πλαίσια του Εμφυλίου Πολέμου, δυνάμεις του Δ.Σ. Πελοποννήσου υπό τον Κώστα Μπασακίδη προσέβαλαν ανεπιτυχώς διλοχία του Ελληνικού Στρατού που έδρευε στον οικισμό.
Μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους ακολούθησε μέχρι σήμερα όλες τις διοικητικές μεταβολές της Κορινθίας (υπαγωγή το 1833 στο νομό Αργολιδοκορινθίας, δημιουργία αυτοτελούς νομού Κορινθίας το 1899, εκ νέου ένωση με την Αργολίδα το 1909 και οριστικός διαχωρισμός των δύο περιοχών το 1949). Σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης αποτέλεσε από τα μέσα του 19ου αιώνα πρωτεύουσα του δήμου Φενεού. Το 1912 αποτέλεσε κοινότητα, ενώ από το 1997 μέχρι το 2011 ήταν έδρα του ανασυσταθέντος, στα πλαίσια του σχεδίου Καποδίστρια, δήμου Φενεού. Έκτοτε υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Σικυωνίων.
Σημαντικά αξιοθέατα της Γκούρας αποτελούν η κεντρική της πλατεία με την πετρόκτιστη εκκλησία της καθώς και τα αρχοντικά των Οικονόμου-Γκούρα, Σαρλή και Μούρτη, που χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα. Η πλειοψηφία των κατοίκων της ασχολείται κυρίως με την κτηνοτροφία και δευτερευόντως με τις καλλιέργειες και την παροχή τουριστικών υπηρεσιών.
Προσωπικότητες
Στην Γκούρα γεννήθηκαν ο τοπικοί οπλαρχηγοί της ελληνικής επανάστασης του 1821 Γεώργιος και Νικόλαος Οικονόμου-Γκούρας, ο ιεράρχης Ιωακείμ Αλεξόπουλος (1873-1959), οι πολιτικοί Ευστάθιος Οικονόμου ή Οικονομόπουλος (πέθανε το 1874) , Δημήτριος Ν. Γαλάνης (1899-1973) και Παύλος Οικονόμου - Γκούρας (1897-1991) και ο μουσικός Νίκος Ρέλλιας (1892-1969).
Ο Παύλος Οικονόμου-Γκούρας, καταγόμενος από την Γκούρα, ήταν διπλωμάτης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κορινθίας Κατηγορία:Δήμος Σικυωνίων
Bulbophyllum cheiropetalum
Το Bulbophyllum cheiropetalum είναι είδος ορχιδέας στο γένος των βολβόφυλλων (Bulbophyllum).
Πηγές
Κατηγορία:Βολβόφυλλα
Ανατολική Ζώνη Ώρας
Η Ανατολική Ζώνη Ώρας (EST) του Δυτικού Ημισφαιρίου, είναι ζώνη ώρας της Βόρειας Αμερικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρόνος Κατηγορία:Ζώνες ώρας Κατηγορία:Βόρεια Αμερική
Zeitzone
Χοσέφα δε Τούδο
Η Δόνια Χοσέφα "Πεπίτα" Πέτρα Φρανσίκσα δε Πάουλα δε Τούδο ι Καταλάν, Αλεμάνι ι Λουέσια, 1η Κόμισσα του Καστίγιο Φιέλ, 1η Υποκόμισσα του Ροκαφουέρτε (Doña Josefa "Pepita" Petra Francisca de Paula de Tudó y Catalán, Alemany y Luesia, 1a Condesa de Castillo Fiel, 1a Viscondesa de Rocafuerte, 19 Μαΐου 1779 - 7 ή 20 Σεπτεμβρίου 1869) ήταν Ισπανίδα αριστοκράτισσα, Κυρία Επί Των Τιμών, μοντέλο τέχνης και ερωμένη του Ισπανού Πρωθυπουργού Μανουέλ δε Γκοδόϊ.
Όταν ήταν μοντέλο είχε προταθεί για δύο πίνακες του Φρανθίσκο Γκόγια, La maja desnuda (Η Γυμνή Μάχα) και La maja vestida (Η Ντυμένη Μάχα).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 19 Μαΐου 1779 στο Κάδιθ, και ήταν κόρη του Αντόνιο δε Τούδο ι Αλεμάνι και της Καταλίνα Καταλάν ι Λουέσια. Είχε δύο αδελφές την Μαγδαλένα και την Σοκόρο. Ο πατέρας της πέθανε όταν ήταν σε νεαρή ηλικία. Σε ηλικία δεκαέξι ετών η Πεπίτα μαζί με την μητέρα της και τις δύο αδελφές της, μετακόμισαν στο σπίτι του Μανουέλ δε Γκοδόϊ, ενός από τους ισχυρότερους άντρες στην Ισπανία.
Το 1800 σε ηλικία εικοσιενός ετών έγινε ερωμένη του Μανουέλ δε Γκοδόϊ. Ωστόσο, η βασίλισσα της Ισπανίας, Μαρία Λουίζα, ανάγκασε τον Γκοδόϊ να παντρευτεί τη Μαρία Τερέσα των Βουρβόνων-Βαγιαμπρίγα, Κόμισσα του Σινσόν, έναν γάμο που ήταν ευνοϊκός για τον Γκοδόϊ και για κοινωνικούς λόγους. Ο γάμος όμως δεν τερμάτισε τη σχέση του Γκοδόϊ με την Πεπίτα. Το 1805, γέννησε έναν γιο, τον Μανουέλ, και το 1807, γέννησε έναν άλλο γιο, τον Λουίς.
Το 1807, υπό την επιρροή του Γκοδόϊ, ο Κάρολος Δ΄, έδωσε στην Πεπίτα τον τίτλο της Κόμισσας του Καστίγιο Φιέλ και της Υποκόμισσας του Ροκαφουέρτε. Όταν Μαρία Τερέσα πέθανε το 1828, ο Γκοδόϊ και η Πεπίτα μπορούσαν τελικά να παντρευτούν, παρά το γεγονός ότι είχαν παντρευτεί κρυφά πριν από χρόνια.
Μετακόμισαν στο Παρίσι το 1832 όπου ζούσαν σε κάπως περιορισμένες συνθήκες. Αργότερα, η Πεπίτα επέστρεψε στην Ισπανία με την ελπίδα να ανακτήσει τα οικογενειακά ακίνητα. Η Πεπίτα εκμυστηρεύτηκε σε έναν δημοσιογράφο ότι ο Γκοδόϊ γνώρισε μόνο μια αληθινή αγάπη: τη βασίλισσα Μαρία Λουίζα.
Πέθανε στις Σεπτεμβρίου 1869 στη Μαδρίτη σε ηλικία 90 ετών. Είναι θαμμένη στο Κοιμητήριο του Αγίου Ισιδώρου στη Μαδρίτη.
Δημοφιλία
Η Πεπίτα θεωρείται από πολλούς ιστορικούς το πρότυπο για ένα από τα πιο διαβόητα έργα του Φρανθίσκο Γκόγια, «Η Γυμνή Μάχα».
Ο συγγραφέας Σεφερίνο Παλένσια έγραψε ένα έργο που ονομάζεται "Πεπίτα Τούδο", προφανώς εμπνευσμένο από την ίδια την Πεπίτα και την δεκαετία 1930 η σύζυγος του Ισαμπέλ Ογιαρθάμπαλ Σμιθ πρωταγωνίστησε στην ομότιτλη ταινία.
Απιδεώνας Αχαΐας
Ο Απιδεώνας είναι χωριό της Αχαΐας. Ανήκει στον Δήμο Δυτικής Αχαΐας ως οικισμός και τοπική κοινότητα αυτού. Παλιότερα (1997-2010) αποτελούσε δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Λαρισσού. Κατά την Απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 309 κατοίκους.