cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θηβαΐς (έπος)
Η κατάρα του Οιδίποδα
Στη συνέχεια του ποιήματος, όπως προκύπτει από δύο αποσπάσματα (δεκατεσσάρων συνολικά στίχων) που διεσώθησαν από τον Αθήναιο και κάποιον ανώνυμο σχολιαστή, ο ποιητής της Θηβαΐδας αναφερόταν στην κατάρα του Οιδίποδα, ο οποίος, επειδή ένιωθε περιφρονημένος ή και παραγκωνισμένος από τους γιους του :
Η εκστρατεία των Επτά και η καταστροφή τους
Γνωρίζουμε από μεταγενεστέρους ποιητές, και κυρίως από τους μεγάλους τραγικούς της κλασσικής εποχής, ότι ο Ετεοκλής υφάρπαξε τον θρόνο της Θήβας και εξανάγκασε τον αδελφό του Πολυνείκη να εξοριστεί στο Άργος. Εκεί, ο Πολυνείκης αφού πρώτα παντρεύτηκε την Αργεία, την κόρη του βασιλιά Άδραστου, έπεισε τον πεθερό του να συγκεντρώσει στρατό και να εκστρατεύσει εναντίον της Θήβας. Επτά Αργείοι ηγεμόνες, συμπεριλαμβανομένων του Πολυνείκη και του ίδιου του Άδραστου, επικεφαλής ενός πανίσχυρου στρατού παρατάχθηκαν απέναντι από τις επτά πύλες της Θήβας. Ο Πολυνείκης και ο Ετεοκλής μονομάχησαν μπροστά στα τείχη της πόλης και αλληλοσκοτώθηκαν εκπληρώνοντας έτσι την κατάρα του πατέρα τους. Αμέσως μετά οι Θηβαίοι αντεπιτέθηκαν και διέλυσαν τον στρατό των πολιορκητών σκοτώνοντας όλους τους αρχηγούς του. Μόνον ο Άδραστος κατόρθωσε να διαφύγει, "" [με ενδύματα άθλια, ξεσχισμένα], καβάλα στο θεϊκό άλογο (που του είχε χαρίσει ο Ηρακλής), στον "κυανοχαίτη" Αρίονα, όπως μας πληροφορεί ένας άλλος στίχος της Θηβαΐδος.
Το πιο άδοξο τέλος απ' όλους τους Αργείους ηγεμόνες είχε ο Αμφιάραος, Μπροστά στην ορμητικότητα του γιου του Ποσειδώνα και υπερασπιστή της Θήβας Περικλύμενου τράπηκε σε φυγή. Ο Δίας τότε, για να τον γλυτώσει από την καταισχύνη ενός πισώπλατου σκοτωμού, μ' ένα αστροπελέκι έσκισε τη γη, και ο Αμφιάραος χάθηκε μέσα στο χάσμα μαζί με το άρμα και τα άλογά του.
Ο Αμφιάραος
Ο Αμφιάραος φαίνεται πως ήταν ένας από τους κύριους χαρακτήρες της Θηβαΐδος και ενδεχομένως κατείχε έναν ρόλο ανάλογο με αυτόν που είχε ο Αχιλλέας στην Ιλιάδα. Άλλωστε, όπως και ο Αχιλλέας, ο Αμφιάραος δεν ήθελε αρχικά να συμμετάσχει στην εκστρατεία εναντίον των Θηβαίων και κρύφθηκε. Τον φανέρωσε όμως η σύζυγός του η Εριφύλη, όταν ο Πολυνείκης τη δωροδόκησε με το περιδέραιο της Αρμονίας. Ο Αμφιάραος, χολωμένος με την προδοσία της γυναίκας του, όρκισε πριν φύγει για τον πόλεμο τους γιους του, τον Αλκμαίωνα και τον Αμφίλοχο, να τιμωρήσουν τη μητέρα τους σκοτώνοντας την, αν ποτέ δεν γύριζε ζωντανός από τη Θήβα.
Δέκα χρόνια μετά την πρώτη αποτυχημένη εκστρατεία, οι γιοι των σκοτωμένων αρχηγών, οι Επίγονοι, μεταξύ των οποίων και ο Αλκμαίων, θα ξαναεκστρατεύσουν εναντίον της Θήβας και θα την εκπορθήσουν. Ο Αλκμαίων επιστρέφοντας θα τηρήσει τον παλιό όρκο που είχε δώσει στον πατέρα του θανατώνοντας την Εριφύλη. Αλλά αυτές ήταν ιστορίες που διηγούνταν τα επόμενα έπη του θηβαϊκού κύκλου, οι Επίγονοι και η Αλκμαιωνίς.
Η επίδραση της Θηβαΐδος στους μεταγενέστερους ποιητές
Η Θηβαΐς άσκησε μεγάλη επίδραση στους μετέπειτα λυρικούς, επικούς και τραγικούς ποιητές. Ο Πίνδαρος, ο Αισχύλος, ο Σοφοκλής, ο Ευριπίδης και πολλοί άλλοι επηρεάστηκαν από τη Θηβαΐδα, μετέγραψαν ή διασκεύασαν τις ιστορίες της, ενώ ο Αντίμαχος ο Κολοφώνιος δανείστηκε τον τίτλο Θηβαΐς για το μεγάλο επικό του ποίημα που έγραψε γύρω στο 400 π.Χ. από το οποίο διεσώθησαν λίγα αποσπάσματα.
Μια Θηβαΐδα δώδεκα βιβλίων έγραψε και ο Λατίνος ποιητής του 1ου μ.Χ. αιώνα Πόπλιος Παπίνιος Στάτιος: Το πρώτο αρχίζει με τη φιλονικία του Ετεοκλή και του Πολυνείκη, ενώ στο τελευταίο με επέμβαση του Θησέα (μετά από επίκληση των γυναικών των σκοτωμένων Αργείων ηγεμόνων, τα πτώματα των οποίων δεν επέτρεπαν οι Θηβαίοι να ταφούν), ο Κρέων σκοτώνεται, η Αντιγόνη σώζεται, θάβονται οι νεκροί και η χώρα ειρηνεύει.
Τέλος, στους νεότερους χρόνους, ο μεγάλος Γάλλος δραματουργός του 17ου αιώνα Ρακίνας θα γράψει το δράμα Θηβαΐς εμπνευσμένος και αυτός από την ιστορία του Ετεοκλή, του Πολυνείκη και της Αντιγόνης.
Παραπομπές και Σημειώσεις
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά έπη Κατηγορία:Θηβαϊκός (επικός) κύκλος
Κάσια Σμούτνιακ
Η Καταζίνα Άννα «Κάσια» Σμούτνιακ (πολωνικά: Katarzyna Anna "Kasia" Smutniak) (γενν. 13 Αυγούστου 1979) είναι Πολωνή-Ιταλίδα ηθοποιός και μοντέλο.
Προσωπική ζωή
Ο Σμούτνιακ γεννήθηκε στην Πίουα της Πολωνίας. Ο πατέρας της, ταξίαρχος Ζένον Σμούτνιακ, είναι στρατιωτικός πιλότος και υπηρέτησε στην Πολωνική Πολεμική Αεροπορία. Στα 16 της, απέκτησε άδεια χειριστή ανεμόπτερου. Η μητέρα της ήταν νοσηλεύτρια.
Η Κάσια απέκτησε μια κόρη, τη Σόφι, το 2004 με τον Ιταλό ηθοποιό Πιέτρο Ταρικόνε, ο οποίος πέθανε σε ατύχημα το 2010. Απέκτησε έναν γιο, τον Λεόνε, το 2014 με τον Ιταλό παραγωγό ταινιών Ντομένικο Προκάτσι. Το ζευγάρι αργότερα παντρεύτηκε το Σεπτέμβριο του 2019.
Εκτός από τα πολωνικά, η Σμούτνιακ μιλάει άπταιστα ρωσικά, αγγλικά και ιταλικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές μοντέλα Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιταλίδες μοντέλα Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μπάρκλεϊ Χεντ
O Μπάρκλεϊ Βίνσεντ Χεντ (αγγλικά: Barclay Vincent Head) (1844–1914) ήταν Βρετανός νομισματολόγος και επιμελητής του Τμήματος Νομισμάτων και Μεταλλίων στο Βρετανικό Μουσείο.
Ο Χεντ ξεκίνησε να δουλεύει στο Βρετανικό Μουσείο το 1864. Ανήλθε στη θέση του επιμελητή του Τμήματος Νομισμάτων και Μετάλλων του Βρετανικού Μουσείου, την οποία κατείχε από το 1893 ως το 1906). Δημοσίευσε οκτώ από τα τριάντα βιβλία του καταλόγου των ελληνικών νομισμάτων του Μουσείου. Δημοσίευσε επίσης μία έκδοση αναφοράς για το αντικείμενο, η οποία είχε και δεύτερη έκδοση.
Το 1907 του απονεμήθηκε το μετάλλιο της Βασιλικής Νομισματολογικής Εταιρείας και το 1914 εξελέγη Επίτιμο Μέλος της Academia Romana του Βουκουρεστίου.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Βρετανοί επιστήμονες
Αντρέου Γκουεράο
Καριέρα
Ο Αντρέου ξεκίνησε να αγωνίζεται στις ακαδημίες της Μπαρτσελόνα το 1993 και από το 2002 ως το 2005 έπαιζε για την Μπαρτσελόνα Β και την Μπαρτσελόνα Γ. Το 2005-06, φόρεσε τη φανέλα της Μάλαγα Β και τον Ιούλιο του 2006 υπέγραψε στη Σπόρτινγκ Χιχόν, όπου παρέμεινε μέχρι το 2010.
Τον Ιανουάριο του 2010, αφέθηκε ελεύθερος από τη Χιχόν, για να συνεχίσει στην Πολόνια Βαρσοβίας μέχρι το καλοκαίρι του 2011, παίζοντας συνολικά σε 34 αγώνες και σκοράροντας ένα γκολ.
Τη σεζόν 2011-12 αγωνίστηκε στη Νέα Ζηλανδία και την Όκλαντ Σίτι και την Ντιναμό Τιφλίδας από τη Γεωργία, πριν συνεχίσει στη Λέχια Γκντανσκ την επόμενη σεζόν.
Από το 2013 ως το 2015 έπαιξε σε 65 παιχνίδια με την ομάδα της Ράθινγκ Σανταντέρ και για το 2015-16 μεταγράφηκε στην αυστραλιανή Γουέστερν Σίδνεϊ Γουόντερερς.
Τον Ιούλιο του 2016, υπέγραψε στον Άρη Θεσσαλονίκης.
Θαλάμες Μεσσηνίας
Οι Θαλάμες (παλαιότερα Κουτήφαρι) είναι παραδοσιακός οικισμός του Δήμου Δυτικής Μάνης του νομού Μεσσηνίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011 έχει επίσημο πληθυσμό 43 κατοίκων.
Τοποθεσία
Οι Θαλάμες είναι κτισμένες σε ημιορεινή τοποθεσία (υψόμετρο 430 μέτρα ) στη δυτική πλευρά της οροσειράς του Ταΰγετου. Βρίσκονται σε απόσταση 58 χλμ νοτιοανατολικά της Καλαμάτας.
Ιστορικά στοιχεία
Η περιοχή των Θαλαμών φέρεται να κατοικείται τουλάχιστον από την μυκηναϊκή περίοδο. Αργότερα αποτέλεσε πόλη Λακεδαιμόνιων περιοίκων που γνώρισε σημαντική ανάπτυξη ενώ επί ρωμαιοκρατίας αποτέλεσε μέλος του Κοινού των Ελευθερολακώνων. Η πόλη ήταν επίσης ονομαστή για τις ιερές πηγές και το ονειρομαντείο της στο οποίο λατρευόταν αρχικά η Πασιφάη και έπειτα η Ινώ.
Από τον 14ο αιώνα και μετά το χωριό ήταν γνωστό ως Κουτήφαρι, ονομασία που πήρε από τον αγιογράφο Ιωάννη Κουτήφαρη, ο οποίος έλαβε το 1316 την περιοχή ως φέουδο από τους Παλαιολόγους. Στο Κουτήφαρι, όπως και σε άλλους οικισμούς της Μάνης, λειτούργησε σχολή αγιογραφίας από την οποία αναδείχτηκαν αρκετοί ντόπιοι καλλιτέχνες με σημαντική δράση στην ευρύτερη περιοχή. Το 1618, σύμφωνα με υπόμνημα που συντάχτηκε από τον Πέτρο Μεδίκο με αποδέκτη τον Κάρολο Νεβέρ, στο Κουτήφαρι κατοικούσαν 40 οικογένειες, ενώ ο οικισμός αναφέρεται και στην επιστολή που στάλθηκε το 1684 από τους προκρίτους της Μάνης προς τον Βενετό στρατηγό Φραγκίσκο Μοροζίνι ενόψει του ΣΤ΄ βενετοτουρκικού πολέμου. αριστερά|μικρογραφία|231x231εσ|Παραδοσιακά πέτρινα σπίτια του χωριού.
Με την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους ο οικισμός υπήχθη στην επαρχία Οιτύλου του νομού Λακωνίας, ενώ με βασιλικό διάταγμα του 1835 ορίστηκε έδρα του δήμου Θαλαμών, ενός από τους 16 νεοϊδρυθέντες δήμους της συγκεκριμένης επαρχίας. Το 1841 ο δήμος καταργήθηκε και το Κουτήφαρι προσαρτήθηκε στον δήμο Λεύκτρου μέχρι το 1912 όταν αναγνωρίστηκε ως έδρα της κοινότητας. Το 1938 περιήλθε μαζί με την υπόλοιπη ιστορική περιοχή της Έξω ή Δυτικής Μάνης στο νομό Μεσσηνίας αποτελώντας κοινότητα της επαρχίας Καλαμών, ενώ δύο χρόνια μετά μετονομάστηκε σε Θαλάμες. Το 1997 με βάση την αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση του σχεδίου Καποδίστριας, οι Θαλάμες υπήχθησαν στον επανασυσταθέντα δήμο Λεύκτρου και από το 2011 ανήκουν στον καλλικρατικό δήμο Δυτικής Μάνης.
Από τις Θαλάμες κατάγονταν ο διακεκριμένος ζωγράφος Παναγιώτης Δοξαράς, οι αγιογράφοι του 18ου αιώνα Αναγνώστης Σελεμπερδάκης , Αναγνώστης Δημαγγελέας και Πούλος Δημαγγελέας , ο πρώτος μπέης της Μάνης Τζανέτος Κουτούφαρης , η οικογένεια Γεννηματά (κυριότεροι εκπρόσωποι της ήταν ο πολιτικός Γιώργος Γεννηματάς - προτομή του οποίου έχει στηθεί στο χωριό -, η κόρη του, Φώφη, πολιτικός, πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και ο στρατηγός και αρχηγός ΓΕΣ Ιωάννης Γεννηματάς) και ο Γρηγόριος Σκαλκέας, διακεκριμένος γιατρός και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Αξιοθέατα
thumb|right|220x220px|Μικρός δρόμος του χωριού. Οι Θαλάμες έχουν ανακηρυχτεί ως παραδοσιακός οικισμός. Στο χωριό έχει διασωθεί σε μια από τις αρχαίες πηγές, τοίχος των κλασικών χρόνων εμπλουτισμένος με αρχιτεκτονικά τόξα του 13ου αιώνα. Σημαντικά αξιοθέατα είναι οι εκκλησίες του Αγίου Βασιλείου (12ος αιώνας), του Αγίου Ιωάννη, του Αγίου Κωνσταντίνου στον Πλάτανο (1669), και του Προφήτη Ηλία στον μικρό οικισμό Σωματιανά (χρονολογείται τον 12ο αιώνα και διαθέτει τοιχογραφίες του 1280).
Άλλα αξιοθέατα είναι η κρήνη του 1714 που βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού στην οποία εντοιχίστηκε τμήμα αρχαίας στήλης, καθώς και οι χαρακτηρισμένοι ως διατηρητέοι πύργοι των οικογενειών Δερεζέα και Σταυριανέα, η οικία Λεβή και η οικία της οικογένειας Γεννηματά.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Μάνη Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης Κατηγορία:Οικογένεια Κουτούφαρη
Σαμνίτες
Οι Σαμνίτες ήταν αρχαίος Ιταλικός λαός στην κεντρική Ιταλία με πρωτεύουσα το Σάμνιον, στην περιοχή του σημερινού Αμπρούτσο, βρέθηκαν σε πολλούς πολέμους με την Ρωμαϊκή Δημοκρατία μέχρι τον 1ο αιώνα π.Χ. Μιλούσαν την Οσκική γλώσσα και ήταν παρακλάδι των Σαβίνων, χωρίστηκαν σε τέσσερις φυλές : Ιρπίνοι, Καυδίνοι, Καρακηνοί και Πέντροι. Όταν επιτέθηκαν οι Γαλάτες (354 π.Χ.) συμμάχησαν με την Ρώμη αλλά αργότερα έγιναν μεγάλοι εχθροί και βρέθηκαν σε μια σειρά από πολέμους (343 π.Χ. - 341 π.Χ., 327 π.Χ. - 304 π.Χ. και 298 π.Χ. - 290 π.Χ.). Παρά το γεγονός ότι οι Σαμνίτες συνέτριψαν τους Ρωμαίους σε μάχη στα Καυδιανά δίκρανα (321 π.Χ.) τελικά υποτάχθηκαν. Οι εξασθενημένοι Σαμνίτες βοήθησαν τον βασιλιά της Ηπείρου Πύρρο τον Μέγα και τον Αννίβα στους πολέμους τους εναντίον των Ρωμαίων (280 π.Χ. - 275 π.Χ. και 218 π.Χ. - 201 π.Χ.). Συμμετείχαν στους Κοινωνικούς Πολέμους (91 π.Χ. - 87 π.Χ.) και στον τελικό εμφύλιο πόλεμο (82 π.Χ.) που ο Λεύκιος Κορνήλιος Σύλλας τους νίκησε στην "Μάχη της Πύλης Κόλιν" (82 π.Χ.). Στην συνέχεια εξαφανίστηκαν σαν αυτόνομος λαός και ενσωματώθηκαν με τους Ρωμαίους.
Καταγωγή
Σύμφωνα με τον Στράβων και με νομίσματα που κόπηκαν στην διάρκεια του Κοινωνικού Πολέμου οι Σαμνίτες εξορίστηκαν από τους Σαβίνες. Οι Σαβίνες νίκησαν σε πόλεμο τους Ομβρικούς, αποφάσισαν να αφιερώσουν τα λάφυρα και τα αιχμάλωτα μωρά στον θεό Μαρς. Όταν ενηλικιώθηκαν τα μωρά ενώθηκαν μεταξύ τους πολλοί Λουκανοί και έφυγαν να ιδρύσουν αποικία, ένας ταύρος τους καθοδήγησε στην νέα τους κατοικία, στην συνέχεια τον θυσίασαν στον θεό Μαρς. Τον 5ο αιώνα π.Χ. κατέλαβαν την Ιταλική Καμπανία, οι Ετρούσκοι εγκατέλειψαν την περιοχή. Δεν γνωρίζουμε πόσες Σαμνίτικες πόλεις και πόσοι άνδρες συμμετείχαν στην εκστρατεία, μια πιθανή πόλη είναι το Καύδιον. Η πιθανότερη αιτία της κατάκτησης ήταν το εύφορο έδαφος το οποίο χάρη στην γονιμότητα θα μπορούσε να εξασφαλίσει τροφή στους εξαντλημένους εποίκους, οι κατακτητές είχαν ελάχιστα εφόδια και δεν γνώριζαν γεωργικές μεθόδους. Τα επόμενα χρόνια οι υπόλοιποι Ιταλικοί λαοί όπως οι Λατίνοι, οι Βόλσκοι και οι Ηπειρώτες θα βρεθούν σε νέους πολέμους με τους Ρωμαίους.
Σαμνίτικοι Πόλεμοι
Παρά το ότι η παλιότερη καταγραφή αναφέρεται για τους Σαμνίτες σε Συνθήκη (354 π.Χ.) με την οποία καθορίζονταν τα σύνορα τους ήρθαν για πρώτη φορά σε επαφή με τους Ρωμαίους όταν κατέκτησαν τους Βόλσκους. Αμέσως μετά ξέσπασαν οι Σαμνίτικοι Πόλεμοι (343 π.Χ.), οι Σαμνίτες επιτέθηκαν στους Σιδικίνους οι οποίοι κατέφυγαν στην Κάπουα, οι Σαμνίτες πολιόρκησαν την Κάπουα και ξέσπασε πόλεμος με την Καμπανία. Οι Καμπάνιοι ηττήθηκαν σε δύο μάχες και πήγαν να ζητήσουν βοήθεια από τους Ρωμαίους, οι Σαμνίτες άφησαν στην περιοχή ισχυρή στρατιωτική παρουσία. Οι Ρωμαίοι συμφώνησαν να προχωρήσουν σε διαπραγματεύσεις με τους Σαμνίτες, δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα και η Ρώμη κήρυξε τον πόλεμο στους Σαμνίτες. Οι σύγχρονοι ιστορικοί αμφιβάλλουν για τις υπερβολές που γράφει ο Τίτος Λίβιος σχετικά με την περιγραφή του Α΄ Σαμνίτικου Πολέμου, πιθανότατα η προσήλωση του στην Ρώμη τον οδήγησε σε διαστρεύλωση των γεγονότων. Το βέβαιο είναι ότι η Ρωμαίοι νίκησαν αλλά η συντριβή των Σαμνιτών δεν ήταν τόσο μεγάλη όπως την περιγράφει ο Λίβιος, ο πόλεμος έληξε όταν οι Ρωμαίοι κατέλαβαν το Σάμνιον. Οι Σαμνίτες ξεκίνησαν ειρηνικές διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στην λήξη του πρώτου πολέμου.
Ο Β΄ Σαμνίτικος Πόλεμος ξεκίνησε όταν οι πόλεις Φρεγέλλαι και Παλαιόπολις δέχθηκαν επίθεση από τους Σαμνίτες, συμμάχησαν με τους Βεστίνους, τα νέα έφτασαν στην Ρώμη που ετοιμάστηκε για μεγάλη στρατιωτική εκστρατεία εναντίον των Σαμνιτών. Μια άλλη θεωρία αναφέρει ότι τα κίνητρα του Β΄ Σαμνίτικου Πολέμου ήταν καθαρά οικονομικά. Στον πόλεμο εναντίον των Ρωμαίων συμμετείχαν πολλές Ιταλικές φυλές όπως οι Αύσονες, οι Σιδικίνοι, η Δαυνία, οι Ιάπυγες, οι Μεσσάπιοι ακόμα και η ίδια η πόλη του Τάραντα. Μετά την μάχη στα Καυδιανά δίκρανα ακολούθησε μια προσωρινή ανακωχή ανάμεσα στους Σαμνίτες και τους Ρωμαίους. Μετά από πολλά χρόνια μάχης οι Ετρούσκοι συμμάχησαν με τους Σαμνίτες αλλά ηττήθηκαν ξανά από τους Ρωμαίους, οι Σαμνίτες δραπέτευσαν στην Απουλία. Αργότερα ξέσπασε ο Γ΄ Σαμνίτικος Πόλεμος (298 π.Χ.), η αιτία ήταν οι εντάσεις ανάμεσα στους Ρωμαίους και στους Σαμνίτες όταν οι Λουκανοί ζήτησαν την βοήθεια των Ρωμαίων. Σύμφωνα με μια δεύτερη εκδοχή οι Ρωμαίοι και οι Ετρούσκοι βρέθηκαν σε σύγκρουση χάρη στις Συνθήκες που υπέγραψαν οι Ρωμαίοι και οι Πίκεντες. Μετά από λίγα χρόνια μάχης οι Ετρούσκοι προχώρησαν σε νέες εκστρατείες εναντίον των Ρωμαίων με αποκορύφωμα την νίκη των Ρωμαίων στην "Μάχη του Σεντίνουμ". Μετά την "Μάχη της Ακουιλονίας" ο Σαμνίτικος λαός διαλύθηκε και ενσωματώθηκε με τους Ρωμαίους, οι Ρωμαίοι ίδρυσαν νέα αποικία στην Βενόζα.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Ιταλίας Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί
Έλενα Βάλκοβα
Η Έλενα Βάλκοβα (γεννημένη στις 7 Ιανουαρίου 1951 ) είναι Τσέχα πολιτικός, καθηγήτρια πανεπιστημίου και δικηγόρος, που ειδικεύεται στο ποινικό δίκαιο και την εγκληματολογία. Από τον Ιανουάριο του 2014 έως τον Μάρτιο του 2015 ήταν Υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση του Μποχουσλάβ Σομπότκα. Εκλέχτηκε στην Βουλή των Αντιπροσώπων με το κόμμα ANO 2011, αν και τώρα είναι ανεξάρτητη. Στις 10 Φεβρουαρίου 2015, ο Αντρέι Μπάμπις, ο ηγέτης του ANO 2011, ανακοίνωσε ότι η Βάλκοβα θα αντικατασταθεί στην κυβέρνηση από τον δικηγόρο Ρόμπερτ Πέλικαν. Η θητεία της Βάλκοβα έληξε την 1η Μαρτίου.
Ζωή και εκπαίδευση
Η Βάλκοβα παρακολούθησε τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Καρόλου στην Πράγα, όπου ήταν υποψήφια Επιστήμονας στον τομέα του ποινικού δικαίου. Μεταξύ 1975 και 1988 εργάστηκε ως επιστήμονας στο Ινστιτούτο Εγκληματολογικής Έρευνας και στη συνέχεια μέχρι το 1993 στο Ινστιτούτο Κρατικής και Νομικής της Τσεχοσλοβακικής Ακαδημίας Επιστημών. Δίδαξε επίσης από το 1991 στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Καρόλου, όπου έθεσε τα θεμέλια για την κοινωνική της εργασία στην ποινική δικαιοσύνη, και από το 1993 δίδαξε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Δυτικής Βοημίας στο Πλζεν, όπου έγινε επικεφαλής του Τμήματος Ποινικού Δικαίου το 1998. Η καριέρα της διακόπηκε προσωρινά το 2009 μετά από την κριτική της για την διεύθυνση της σχολής. Περαιτέρω διαφωνίες την οδήγησαν τελικά να εγκαταλείψει τη σχολή το 2011. Πήρε το διδακτορικό της στο Ποινικό Δίκαιο το 2006 από το Πανεπιστήμιο της Τρνάβα.
Η Βάλκοβα είναι επίσης μέλος του Τμήματος Δημοσίου Δικαίου και Δημόσιας Δικαιοσύνης στο Ινστιτούτο CEVRO στην Πράγα. Το 1993 ίδρυσε το τσεχικό υποκατάστημα του CH Beck, όπου έγινε διευθύντρια εκδόσεων. Αργότερα έγινε αρχισυντάκτης του προγράμματος εκδόσεων και ειδικών περιοδικών. Οργάνωσε και έλαβε μέρος σε ένα διεθνές συνέδριο για το ποινικό δίκαιο και την εγκληματολογία και συμμετείχε σε πολλά ταξίδια μελέτης στο Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ για το ξένο και διεθνές ποινικό δίκαιο στο Φράιμπουργκ. Ασχολήθηκε με τη σύνταξη του νόμου για το δίκαιο ανηλίκων (21 218/2003 Sb.).
Πολιτική καριέρα
Μέχρι το 1989, η Βάλκοβα ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τσεχοσλοβακίας. Μετά τον Νοέμβριο του 1989 ασχολήθηκε με το Πολιτικό Φόρουμ. Στις τσεχικές βουλευτικές εκλογές του 2013, εκλέχτηκε με επιτυχία στο κοινοβούλιο με το κίνημα ANO 2011 του Αντρέι Μπάμπις. Από τις 5 Δεκεμβρίου 2013, κατείχε τη θέση αντιπροέδρου της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων.
Τον Ιανουάριο του 2014, η Βάλκοβα προτάθηκε ως υποψήφια από το ANO 2011 για την θέση του υπουργού Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση του Μποχουσλάβ Σόμποτκα. Διορίστηκε σε αυτήν τη θέση στις 29 Ιανουαρίου 2014. Το επόμενο καλοκαίρι υπέβαλε αίτηση για ένταξη στο κίνημα ANO και έγινε μέλος στις αρχές του 2015. Στα τέλη Μαΐου 2014, η Βάλκοβα είχε μια διαμάχη με την αναπληρωτή υπουργό της Χάνα Μαρβανόβα, που προκλήθηκε από διαφωνίες σχετικά με τη μείωση των αμοιβών των δικηγόρων και τον διορισμό ορισμένων δικαστικών υπαλλήλων. Στη συνέχεια η Μάρβανοβα παραιτήθηκε. Δύο εβδομάδες αργότερα μπήκε σε μια άλλη διαμάχη με έναν άλλο αναπληρωτή, τον Πάβελ Στερν, σχετικά με τη διαδικασία υποβολής προσφορών για ηλεκτρονικές ετικέτες για εγχώριους κρατουμένους. Η αρμόδια υπηρεσία αρνήθηκε να της παράσχει λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία υποβολής προσφορών, στην οποία ισχυρίστηκε ότι δεν είχε δικαίωμα. Στη συνέχεια συμβουλεύτηκε την αστυνομία κατά της διαφθοράς. Η Βάλκοβα ακύρωσε την προσφορά λόγω αμφιβολιών σχετικά με τη διαφάνεια και έδιωξε τον Στερν από τη θέση του. Οι αλλαγές προσωπικού στο Υπουργείο Δικαιοσύνης προκάλεσαν ένα κύμα οργής στους πολιτικούς κύκλους και ο πρωθυπουργός Σομπότκα ανακοίνωσε, ότι «Εάν (η Βάλκοβα) δείξει περαιτέρω δισταγμούς στη διαχείριση του γραφείου της, το ČSSD ως κόμμα συνασπισμού θα απαιτήσει αλλαγές σε ολόκληρο το Υπουργείο Δικαιοσύνης».
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσέχοι πολιτικοί
Μονά ζυγά δικά μου
Η ταινία Μονά... ζυγά δικά μου... είναι μια ελληνική κωμωδία μεγάλου μήκους του 1979 διάρκειας 88 λεπτών σε σκηνοθεσία και παραγωγή του Χρήστου Κυριακόπουλου και σε σενάριο Γιώργου Λαζαρίδη.
Πλοκή
Η ταινία πραγματεύεται την ιστορία του Ζαφείρη (Μάκης Δεμίρης), ο οποίος αρραβωνιάζεται τη Δέσποινα Δεσποινοπούλου (Δέσποινα Στυλιανοπούλου), υπάλληλο πρατηρίου βενζίνης. Όταν η Δέσποινα μαθαίνει ότι ο αρραβωνιαστικός της έπαιξε στον ιππόδρομο τις βέρες τους, τον εγκαταλείπει θέλοντας να μείνει μόνη της. Εκείνος αγοράζει ξανά τις βέρες και την επισκέπτεται για να τα ξαναφτιάξουν, αλλά θα βρει τέσσερις άντρες στο σπίτι της και θα φύγει έξαλλος. Η Δέσποινα μπλέκει σε πολλές ακόμα παρεξηγήσεις, μέχρι να καταφέρει να βρεθεί πάλι μαζί με τον αγαπημένο της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1979 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιώργου Λαζαρίδη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Λέο Κούνας
Ο Λέο Κούνας (Αγγλικά: Leo Kunnas) (14 Νοεμβρίου 1967) είναι πρώην στρατιωτικός της Εσθονίας και συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας.
Πρώτα χρόνια και σταδιοδρομία
Ο Κούνας γεννήθηκε στο χωριό Κλιίμα, στην Επαρχία Βόρου. Μετά την αποφοίτησή του από την Εθνική Ακαδημία Άμυνας της Φινλανδίας το 1994, ο Κούνας έγινε διοικητής της Σχολής Πολέμου. Ήταν επίσης ο πρώτος διοικητής της Εσθονικής Στρατιωτικής Ακαδημίας 1997-1999 (που βρίσκονταν στο Ταλίν εκείνη την εποχή).
Το 2003-2007, διετέλεσε επικεφαλής του Τμήματος Επιχειρήσεων (J3) του Γενικού Επιτελείου των Εσθονικών Αμυντικών Δυνάμεων, που κατείχε το αξίωμα του αντισυνταγματάρχη. Αφού αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Εθνικής Άμυνας των ΗΠΑ (Νόρφολκ, Βιρτζίνια), υπηρέτησε το 2005 ως αξιωματικός στην Επιχείρηση Ιρακινή Ελευθερία.
Ο Κούνας παραιτήθηκε από την ενεργή υπηρεσία το φθινόπωρο του 2007. Ο λόγος για την παραίτησή του ήταν το ζήτημα της αλλαγής του εσθονικού συντάγματος που πρότεινε στο κοινοβούλιο ο Πρόεδρος Tόομας Χέντρικ Ίλβες.
Μετά την παραίτησή του, υπερασπίστηκε τις ακόλουθες απόψεις σε πολλά άρθρα:
Η αντίδραση της εσθονικής κοινωνίας και των κυβερνητικών κύκλων έχει διττό χαρακτήρα. Από τη μία πλευρά, ο Αντισυνταγματάρχης Γιοχάνες Κερτ πιστεύει ότι ο Λέο Κούνας είναι ένας από τους ελάχιστους ανθρώπους στην Εσθονία που έχει αναλυτικό και πολύ σαφές όραμα για τα αμυντικά ζητήματα της Εσθονίας. Οι αξιωματούχοι της Εσθονίας (και ειδικά ο πρώην υπουργός Άμυνας Γιούργκεν Λίγκι) αντιτίθενται σθεναρά στις απόψεις του Κούνας.
Εκπαίδευση
Ο Λέο Κούνας έχει σπουδάσει ιστορία, φιλοσοφία και πολιτική στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι (1991), ενώ σε ότι αφορά την Στρατιωτική εκπαίδευση του έχει σπουδάσει στην Φινλανδική Εθνική Ακαδημία Άμυνας (1992-1994 ) και ( 2001-2002 ). Επίσης έχει σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο Εθνικής Άμυνας των ΗΠΑ (Νόρφολκ, Βιρτζίνια) το 2005.
Συγγραφικό έργο
Μυθιστορήματα
Παραπομπές
Κατηγορία:Εσθονοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Εσθονοί συγγραφείς
Στρέμσγκοντσετ ΙΦ (ποδόσφαιρο)
Η Στρέμσγκοντσετ ΙΦ είναι νορβηγικός ποδοσφαιρικός σύλλογος από το Ντράμεν. Αποτελεί τμήμα του αθλητικού συλλόγου Στρέμσγκοντσετ ΙΦ. Έδρα της ομάδας είναι το Μάριενλιστ Στάντιον. Έχει κατακτήσει 2 φορές το πρωτάθλημα Νορβηγίας και άλλες 5 το Κύπελλο Νορβηγίας.
Ευρωπαϊκή πορεία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία της ομάδας στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Νορβηγίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1907 Κατηγορία:Στρέμσγκοντσετ ΙΦ (ποδόσφαιρο)
Σβίλενγκραντ
Το Σβίλενγκραντ βρίσκεται κοντά στα οδικά όρια της Ελλάδας και της Τουρκίας (θεωρητικά ένα από τα μεγαλύτερα οδικά τελωνεία στην Ευρώπη). Το Σβίλενγκραντ βρίσκεται νότια-νοτιοανατολικά της Σόφιας και της Φιλιππούπολης, νότια της Βάρνας και του Πύργου, δυτικά της Αδριανούπολης και βόρεια της κοντινότερης ελληνικής κοινότητας Ορμένιο και Αλεξανδρούπολη στην Ελλάδα. Υπάρχει υψηλότερο επίπεδο εργασίας απ' ότι στα γύρω χωριά. Οι περισσότεροι άνθρωποι εργάζονται για τις τελωνειακές και τις συνοριακές βιομηχανίες π.χ. εξυπηρέτηση TIR, ξενοδοχεία, συνοριακή αστυνομία κλπ. Το κέντρο της πόλης έχει έναν πεζόδρομο γεμάτο κυρίως με καφετέριες, μπαρ, καταστήματα τηλεφώνου και ξενοδοχεία. Η πόλη διαθέτει 3 καταστήματα ενοικίασης DVD, δύο κινηματογράφους και μια βιβλιοθήκη. Ο ποταμός Έβρος ρέει μέσω του Σβίλενγκραντ. Συνορεύει με την περιφερειακή ενότητα Έβρου της Ελλάδας προς νότο. Τα βουνά της Ροδόπης βρίσκονται δυτικά και νοτιοδυτικά. Η περιοχή στα νοτιοδυτικά είναι φημισμένη για τα οπωροφόρα δέντρα της.
Προέλευση
Κατά την οθωμανική εποχή, το όνομα της πόλης ήταν Τζισρ-ι Μουσταφαπασά (τουρκικά: Cisr-i Mustafapaşa), το οποίο σήμαινε «Γέφυρα του Μουσταφά Πασά». Το 1529 ανεγέρθηκε η Παλιά Γέφυρα (βουλγαρικά: Старият мост) πάνω από τον Έβρο, ένα από τα σύμβολα της πόλης. Η πόλη παραχωρήθηκε στη Βουλγαρία το 1912 μετά τον Πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο.
Πρόσυμνα Αργολίδας
Το χωριό ασχολείται επι των πλείστων με την ελαιοκομία, την καλλιέργια εσπεριδοειδών και την κτηνοτροφία. Διαθέτει δημοτικό σχολείο και μουσικό γυμνάσιο (που εξυπηρετεί όλο τον νομό). Η Πρόσυμνα ανήκει στα Αρβανιτοχώρια της Αργολίδας -όπως και τα περισσότερα χωριά του Αραχναίου- όπου και ομιλείται η Αρβανίτικη γλώσσα. Από το χωριό διέρχεται η αρχαία οδός που συνέδεε το Άργος με την Κόρινθο μέσω του Αραχναίου και ονομαζόταν «Κοντοπορεία». Το χωριό υπήρξε ανεξάρτητη κοινότητα απο το 1912 μέχρι το 1997, ύστερα εντάχθηκε στον Δήμο Μυκηναίων και πλέον αποτελεί τοπική κοινότητα του Δήμου Άργους - Μυκηνών.
Πληθυσμός
Η Πρόσυμνα γνώρισε σημαντική πληθυσμιακή αύξηση απο το 1879 μέχρι και το 1961 αλλά έκτοτε ο πληθυσμός της έχει μειωθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Άργους - Μυκηνών Κατηγορία:Χωριά του Αραχναίου
Καρλόττα Ιωάννα του Βάλντεκ-Βίλντουνγκεν
H Καρλόττα Ιωάννα (γερμ. Charlotte Johanna von Waldeck-Wildungen, 13 Δεκεμβρίου 1664 - 1 Φεβρουαρίου 1699) από τον Οίκο του Βάλντεκ ήταν κόρη του Κόμη του Βάλντεκ-Βίλντουνγκεν και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1690 τον Ιωάννη Ερνέστο Δ΄ της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Βάρτισλαβ ΣΤ΄ της Πομερανίας-Βόλγκαστ
Ο Βάρτισλαβ ΣΤ΄, γερμ. Wartisalw VI (1345 - 13 Ιουνίου 1394) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ (1365-77) μαζί με τον νεότερο αδελφό του Μπόγκισλαβ ΣΤ΄.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπάρνιμ Δ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και της Σοφίας τού Μεκλεμβούργου, κόρης τού Ιωάννη Β΄ κυρίου τού Βέρλε.
Το 1365 απεβίωσε ο πατέρας του και το 1372 με τη συνθήκη τού Άνκλαμ το δουκάτο διαιρέθηκε σε ανατολικό μέρος, που το έλαβε ο θείος του Μπόγκισλαβ Ε΄ με έδρα το Στολπ και σε δυτικό μέρος, που το έλαβε ο Βάρτισλαβ ΣΤ΄ με τον αδελφό του Μπόγκισλαβ ΣΤ΄, με έδρα το Βόλγκαστ. Το 1377 το δυτικό μέρος διαιρέθηκε: ο Βάρτισλαβ ΣΤ΄ έλαβε το Μπαρτ και ο αδελφός του το κυρίως Βόλγκαστ. Όμως το 1396 ο Μπόγκισλαβ ΣΤ΄ απεβίωσε χωρίς απογόνους και η Πομερανία-Βάρτισλαβ επανενώθηκε υπό τον Βάρτισλαβ ΣΤ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Άννα, κόρη τού Ιωάννη Α΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ και είχε τέκνα:
Πηγές
Βαρτισλαβ 06
Διαστημικό Σώμα ΗΠΑ
Το Διαστημικό Σώμα είναι η μικρότερη ένοπλη υπηρεσία των ΗΠΑ, αποτελούμενη από 8.400 στρατιωτικούς και χειρίζοντας 77 διαστημόπλοια. Τα σημαντικότερα διαστημόπλοια και συστήματα περιλαμβάνουν τον Διαστημικό Φράκτη, τον αστερισμό του Παγκόσμιου Συστήματος Θεσιθεσίας, τους στρατιωτικούς δορυφορικούς αστερισμούς επικοινωνιών, το διαστημικό αεροπλάνο Boeing X-37B, το αμερικανικό σύστημα προειδοποίησης πυραύλων, το δίκτυο διαστημικής επιτήρησης των ΗΠΑ και το δίκτυο δορυφορικού ελέγχου. Σύμφωνα με τον Νόμο Γκολντγουότερ–Νίκολς, το Διαστημικό Σώμα είναι υπεύθυνο για την οργάνωση, την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των διαστημικών δυνάμεων, οι οποίες στη συνέχεια παρουσιάζονται στις ενοποιημένες διοικήσεις μάχης, κυρίως στη Διαστημική Διοίκηση των Ηνωμένων Πολιτειών, για επιχειρησιακή αποστολή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατός των ΗΠΑ
Αβραστόλη
Η αβραστόλη ή ασαπρόλη είναι οργανική χημική ένωση. Είναι το μετά ασβεστίου άλας του β-ναφθολο-α-σουλφοξέος, με μοριακό χημικό τύπο Ca(SO3C10H6OH)2.
Η αβραστόλη είναι λευκή έως κοκκινωπή σκόνη, η οποία μαυρίζει γρήγορα όταν εκτεθεί στο φως. Η γεύση της είναι υπόπικρη και διαλύεται εύκολα στο νερό και στην αιθυλική αλκοόλη. Η αβραστόλη χρησιμοποιείται για την παραγωγή εντομοκτόνων, αντιρρευματικών και αντιπυρετικών φαρμάκων, καθώς και συντηρητικών του κρασιού.
Πηγές
Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις Κατηγορία:Άλατα Κατηγορία:Ενώσεις ασβεστίου
Μακότο Σιμπάτα
Ο Μακότο Σιμπάτα (ιαπωνικά: 柴田 誠, Χέπμπορν: Shibata Makoto) είναι Ιάπωνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος βιντεοπαιχνιδιών, γνωστότερος για τη δουλειά του στη σειρά Project Zero.
Παναγής Ψωμόπουλος
Από το 1963 έως το 1973, οργάνωσε τα θρυλικά Συμπόσια της Δήλου. Διέπρεψε ως γενικός γραμματέας της Διεθνούς Εταιρείας Οικιστικής και ως εκδότης του έγκυρου διεθνούς περιοδικού Journal of Ekistics.
Βιογραφία
Όλη του η επαγγελματική ζωή και δραστηριότητά του ήταν συνδεδεμένη με το Γραφείο Δοξιάδη. Από το 1956 που αποφοίτησε από το Πολυτεχνείο, έως τις παραμονές του θανάτου του. Από το ’72 που έγινε Αντιπρόεδρος, είχε την ευθύνη αρχιτεκτονικών, πολεοδομικών χωροταξικών ή διεπιστημονικών μελετών και οργάνωσε ή συμμετείχε σε πολλά διεθνή συνέδρια. Ήδη από το ’63 και για πάνω από δέκα χρόνια, οργάνωνε τα «Συμπόσια της Δήλου», πρωτοποριακή εκδήλωση με συμμετοχή ειδικών παγκόσμιας φήμης [B.M.Fuller,M.Mead,B Ward, R.Lourie, G.Dix, e.a].
Παράλληλα, οργάνωσε και για πολλά χρόνια προήδρευσε και δίδαξε στο Αθηναϊκό Κέντρο Οικιστικής [Α.Κ.Ο.], στο οποίο μαθήτευσαν αλλοδαποί και Έλληνες επιστήμονες, ενώ συγχρόνως είχε την ευθύνη  διεπιστημονικών προγραμμάτων και ερευνών όπως «η Πόλη του Μέλλοντος», «η Ανθρώπινη Κατοικία» κ.α.
Μετά το θάνατο του Κ. Δοξιάδη και το κλείσιμο του γραφείου, ανέλαβε την έκδοση του περιοδικού Ekistics που εξέδιδε το Α.Κ.Ο.[αγγλικά]και συνέχισε να είναι Πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας Οικιστικής, φορείς και μέσα μελέτης και προβολής της Οικιστικής σε διεθνή κλίμακα.
σε μια ευρύτατη γκάμα ανθρώπων, από καθηγητές πανεπιστημίων, καλλιτέχνες, διανοούμενους ως απλούς ανθρώπους.
Ο αναγεννησιακός Παναγής Ψωμόπουλος ήταν επίσης εραστής των τεχνών και των γραμμάτων, και κυρίως του θεάτρου. Η αγάπη του για το θέατρο και η γνωστή φιλοξενία του, τον οδήγησαν ώστε το σπίτι που είχαν με τη γυναίκα του Μαίρη Τσαντίλη στο Γιαλάσι της Επιδαύρου, να γίνει κέντρο συγκεντρώσεων των ηθοποιών των θιάσων που πέρασαν από την  Επίδαυρο.
Στο Γιαλάσι ήταν η Μελίνα Μερκούρη με τον Ντασέν, ο Διονύσης Φωτόπουλος, ο Χρήστος Λεοντής, η Μιράντα Ζαφειροπούλου, ο Γιώργος Ζιάκας, ο Μουζενίδης, ο Μάνος Περάκης, ο Θωμόπουλος του Εθνικού, κ.α. και μόνιμη φιλοξενούμενη η Ελένη Χατζηαργύρη. Ήταν επίσης ερασιτέχνης ζωγράφος, γλύπτης και περιηγητής και ταξιδευτής όλου του πλανήτη, γενναιόδωρος και απαράμιλλος οικοδεσπότης, ένας άνθρωπος που φρόντιζε τους άλλους, που υπήρξε νονός με αναρίθμητα βαφτιστήρια  και  με φίλους και συνεργάτες που τον θυμούνται πάντα.
Περήφανος και ευγνώμων για τους δασκάλους του Γιάννη Σιδέρη και, αργότερα, Παναγιώτη Μιχελή και Νίκο Χατζηκυριάκο-Γκίκα, με ιδιαίτερη σχέση με τον καθένα. Ο δάσκαλός του Χατζηκυριάκος-Γκίκας επέλεξε ένα collage, μια σπουδαστική εργασία του Π. Ψωμόπουλου και το έστειλε σε μια έκθεση σπουδαστών Καλών Τεχνών από διάφορες χώρες στο Linz της Αυστρίας, όπου και βραβεύτηκε. Το έργο σήμερα βρίσκεται στο μουσείο Χ-Γκίκα, παράρτημα του Μουσείου Μπενάκη.
Μια ματιά στο βιογραφικό του εντυπωσιάζει με τον όγκο, την ευρύτητα, την ποιότητα και την πρωτοτυπία των πεπραγμένων του.
Μετά την πανδημία πραγματοποιήθηκε ημερίδα στο Ε.Μ.Πολυτεχνείο,  μία εκδήλωση στον Ιανό και προβλήθηκε στην ΕΡΤ μια ταινία με συνέντευξή του σε σκηνοθεσία Μέμης Σπυράτου και παραγωγή Μαίρης Τσαντίλη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
GPT-4
Το GPT-4 (Generative Pre-trained Transformer 4) είναι η τέταρτη γενιά ενός μεγάλου πολυτροπικού μοντέλου γλώσσας που δημιουργήθηκε από την OpenAI. Κυκλοφόρησε στις 14 Μαρτίου 2023 και θα είναι διαθέσιμο μέσω API και για χρήστες ChatGPT Plus. Η Microsoft επιβεβαίωσε ότι οι εκδόσεις του Bing που χρησιμοποιούν GPT στην πραγματικότητα χρησιμοποιούσαν το GPT-4 πριν από την επίσημη κυκλοφορία του. Ως μετασχηματιστής, το GPT-4 ήταν προεκπαιδευμένο για την πρόβλεψη του επόμενου διακριτικού (χρησιμοποιώντας δημόσια δεδομένα και «δεδομένα με άδεια από τρίτους παρόχους») και στη συνέχεια βελτιστοποιήθηκε με ενισχυτική μάθηση από την ανάδραση ανθρώπου και τεχνητής νοημοσύνης για ανθρώπινη ευθυγράμμιση και πολιτική συμμόρφωση.
Οι New York Times έγραψαν ότι το GPT-4 έδειξε μεγάλες βελτιώσεις στην ακρίβεια σε σύγκριση με το GPT-3.5, είχε αποκτήσει τη δυνατότητα να συνοψίζει και να σχολιάζει εικόνες, ήταν σε θέση να συνοψίζει περίπλοκα κείμενα, πέρασε σε εξετάσεις bar και πολλά τυποποιημένα τεστ, αλλά παρόλα αυτά έδειξε μια τάση για παραισθήσεις απαντήσεις.
Εκπαίδευση και ικανότητες
Η OpenAI έγραψε σε ανάρτησή της ανακοινώνοντας το GPT-4 ότι «το GPT-4 είναι πιο αξιόπιστο, δημιουργικό και ικανό να χειρίζεται πολύ πιο σύνθετες οδηγίες από το GPT-3.5». Ο οργανισμός παρήγαγε δύο εκδόσεις του GPT-4 με παράθυρα περιβάλλοντος 8192 και 32768 μάρκες, μια σημαντική βελτίωση σε σχέση με τα GPT-3.5 και GPT-3, τα οποία περιορίστηκαν σε 4096 και 2048 διακριτικά αντίστοιχα. Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, το GPT-4 μπορεί να λαμβάνει εικόνες καθώς και κείμενο ως είσοδο.
Η OpenAI υιοθέτησε μια κλειστή προσέγγιση όσον αφορά τις τεχνικές λεπτομέρειες του GPT-4. η τεχνική έκθεση απέφυγε ρητά να προσδιορίσει το μέγεθος του μοντέλου, την αρχιτεκτονική, το υλικό ή τη μέθοδο εκπαίδευσης, εκτός από το γεγονός ότι χρησιμοποιεί ενισχυτική μάθηση από ανατροφοδότηση από ανθρώπους και τεχνητή νοημοσύνη. Η έκθεση ισχυρίστηκε ότι «το ανταγωνιστικό τοπίο και οι επιπτώσεις στην ασφάλεια των μοντέλων μεγάλης κλίμακας» ήταν παράγοντες που επηρέασαν αυτή την απόφαση. Ο ακριβής αριθμός παραμέτρων του GPT-4 παραμένει άγνωστος, αλλά το The Verge ανέφερε φήμες ότι το GPT-4 θα αύξανε σημαντικά τον αριθμό παραμέτρων από τα 175 δισεκατομμύρια του GPT-3 στα 100 τρισεκατομμύρια. Ο Διευθύνων Σύμβουλος της OpenAI, Sam Altman, περιέγραψε αυτές τις φήμες ως «μαλακίες».
Χρήση
Το GPT-4 είναι διαθέσιμο μέσω API και για χρήστες ChatGPT Plus.
Η Microsoft επιβεβαίωσε ότι οι εκδόσεις του Bing που χρησιμοποιούν GPT στην πραγματικότητα χρησιμοποιούσαν το GPT-4 πριν από την επίσημη κυκλοφορία του. Στις 17 Μαρτίου, η Microsoft ανακοίνωσε την περαιτέρω ενσωμάτωση του GPT-4 στα προϊόντα της, αποκαλύπτοντας το Microsoft 365 Copilot, «ενσωματωμένο στις εφαρμογές που χρησιμοποιούν εκατομμύρια άνθρωποι καθημερινά: Word, Excel, PowerPoint, Outlook, Teams και άλλα».
Το Duolingo πρόσθεσε το GPT-4 στην εφαρμογή του και πρόσθεσε δύο νέες δυνατότητες, το «Roleplay» και το «Explain My Answer». Προς το παρόν λειτουργεί μόνο για αγγλόφωνους που μαθαίνουν γαλλικά ή ισπανικά.
Η ισλανδική start-up Miðeind ehf, που εργάζεται στη διατήρηση της γλώσσας, επιλέχθηκε από την OpenAI ως μία από τις 6 εταιρείες που θα συμμετάσχουν στο πρόγραμμα δοκιμών πρώιμης beta του νέου μοντέλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λογισμικό εφαρμογών Κατηγορία:Τεχνητή νοημοσύνη Κατηγορία:Επεξεργασία φυσικής γλώσσας
Καπιτάν Αντρέεβο
Το Καπιτάν Αντρέεβο (βουλγαρικά: Капитан Андреево) είναι χωριό στο δήμο Σβίλενγκραντ, στην επαρχία Χάσκοβο, στη νότια Βουλγαρία.
Τα πολυσύχναστα σύνορα Βουλγαρίας-Τουρκίας στο Καπιτάν Αντρέεβο αποτελούν σημαντικό σημείο εισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αποτελούν και συχνό κέντρο λαθρεμπορίου. .
Βρίσκεται 30 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Ήταν γνωστό ως «Βιράντεκε» κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας.
Αβρεττηνή
Η Αβρεττηνή (Αβρεττανή στο λεξικό Σούδα) ήταν περιοχή της βόρειας Μυσίας στη Μικρά Ασία, που βρισκόταν στα νότια του όρους Όλυμπος της Βιθυνίας (το σημερινό όρος Ουλού νταγ στη βορειοδυτική Τουρκία). Η Αβρεττηνή αναφέρεται από τον Στράβωνα και από τον Πλίνιο
Ο Στράβων γράφει ότι μετά τη Ναυμαχία του Ακτίου το 31 π.Χ. δυνάστης της Αβρεττηνής και αρχιερέας του «Αβρεττηνού Διός Μυσίου Θεού» έγινε ο ληστής Κλέων από το Γόρδιον, με την υποστήριξη του Οκταβιανού Αυγούστου.
Πηγές
Αβρεττηνη
Σούλογλου
Το Σούλογλου (τουρκικά: Süloğlu, βουλγαρικά: Селиолу ), στα ελληνικά Ασβεστοχώρι, είναι κωμόπολη και διαμέρισμα της Επαρχίας Αδριανούπολης στην Τουρκία. Ο πληθυσμός του το 2010 ήταν 3.394 κάτοικοι. Δήμαρχος είναι ο Μεχμέτ Ορμανκιράν (Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχία Αδριανούπολης
Γιοχάνες Μπαχ (αποσαφήνιση)
Το όνομα Γιοχάνες Μπαχ φέρουν τρεις μουσικοί, μέλη της οικογένειας Μπαχ:
Τζον Γουίλιαμ Πολιντόρι
Ο Τζον Γουίλιαμ Πολιντόρι (John William Polidori) (7 Σεπτεμβρίου 1795 - 24 Αυγούστου 1821) ήταν Άγγλος συγγραφέας και γιατρός. Είναι γνωστός για τις σχέσεις του με το ρομαντικό κίνημα και αναγνωρίζεται από ορισμένους ως δημιουργός του είδους βαμπίρ της φανταστικής λογοτεχνίας. Το σημαντικότερο έργο του ήταν Ο Βρυκόλακας (1819), η πρώτη δημοσιευμένη ιστορία για τα βαμπίρ. Αν και το έργο αποδόθηκε αρχικά εσφαλμένα στον Λόρδο Μπάιρον, τόσο ο Μπάιρον όσο και ο Πολιντόρι επιβεβαίωσαν ότι ανήκει στον δεύτερο.
Θάνατος
Ο Πολιντόρι πέθανε σε ηλικία 26 ετών στο σπίτι του πατέρα του στο Λονδίνο στις 24 Αυγούστου 1821, με την υγεία του επιβαρυμένη από κατάθλιψη αλλά και απογοητευμένος από χρέη χαρτοπαιξίας. Παρά τις ισχυρές ενδείξεις ότι αυτοκτόνησε με υδροκυάνιο, ο ιατροδικαστής εξέδωσε πιστοποιητικό θανάτου από φυσικά αίτια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς Κατηγορία:Άγγλοι ιατροί
Νέα Πέτρα Ροδόπης
Η Νέα Πέτρα είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Νέα Πέτρα βρίσκεται στην πεδιάδα της Κομοτηνής και βορειοδυτικά του Ίσμαρου σε υψόμετρο 75 μέτρα. Το χωριό απέχει 28 χλμ. Δ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου), 17 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Κομοτηνή ενώ είναι δίπλα και ανάμεσα στους οικισμούς Πελαγία (ΒΑ.) και Εργάνη (Δ.). Είναι ένα από τα χωριά της Ροδόπης (τα άλλα είναι: Ξυλαγάνη, Στρύμη, Προσκυνητές) που κάθε χρόνο στις 8 Ιανουαρίου αναβιώνουν το αρχαίο έθιμο της γυναικοκρατίας. Οι ντόπιοι το ονομάζουν η "γιορτή της Μαμής" ή "γιορτή της Μπάμπως" όπου οι γυναίκες αναλαμβάνουν τις ανδρικές δουλειές και τη διοίκηση του χωριού ενώ οι άνδρες μένουν στο σπίτι και ασχολούνται με τις οικιακές δουλειές.
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 με την ονομασία Νέα Εργάνη να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ξυλαγανής. Το 1963 με το ΦΕΚ 91Α - 13/06/1963 μετονομάστηκε σε Νέα Πέτρα επειδή όλοι οι κάτοικοί της κατάγονται από την Πέτρα των Σαράντα Εκκλησιών της Ανατολικής Θράκης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Ξυλαγανή και την Εργάνη αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Ξυλαγανής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρωνείας του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 48 κατοίκους.
Α.Ε.Κ. (πετοσφαίριση γυναικών)
Το τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών της ΑΕΚ είναι ελληνική ομάδα βόλεϊ που ανήκει στον ομώνυμο σύλλογο. Ιδρύθηκε το 1995 με έδρα τη Νέα Φιλαδέλφεια.
Έχει κατακτήσει ένα πρωτάθλημα, μάλιστα αήττητο, το 2011-12, και ένα κύπελλο, το 2022-23.
Έχει προκριθεί μέχρι τα προημιτελικά του CEV Cup το 2012, όπου αποκλείστηκε από την τουρκική Γαλατασαράι.
Ιστορία
Το γυναικείο τμήμα πετοσφαίρισης της ΑΕΚ ιδρύθηκε το 1995, μετά από απορρόφηση της ομάδας της Αλσούπολης. Την περίοδο 2002–03 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην πρώτη κατηγορία με προπονητή τον Γιώργο Παγανέλη, αλλά η ομάδα δεν ήταν έτοιμη για την μεγάλη κατηγορία με αποτέλεσμα τον ίδιο χρόνο να υποβιβαστεί. Επανήλθε την περίοδο 2006–07. Την περίοδο 2007–08 υποβιβάστηκε στην Α2 κατηγορία όπου παρέμενε για δύο συνεχείς αγωνιστικές περιόδους. Την περίοδο 2010–2011 αγωνίστηκε και πάλι στην Α1 κατηγορία καταλαμβάνοντας την 3η θέση. Το 2011–12 έφτασε στην κατάκτηση του πρώτου πρωταθλήματος στην ιστορία της, ενώ την ίδια χρονιά κατέκτησε και το Σούπερ Καπ Ελλάδος κερδίζοντας τον Ολυμπιακό με 3–1 σετ. Στο πρωτάθλημα μέτρησε ένα σερί 44 νικών. Συγκεκριμένα, είχε να ηττηθεί από τις 28 Μαρτίου του 2011 (ήττα με 2–3 από τον Ολυμπιακό για την 8η αγωνιστική της Β' φάσης) μέχρι τις 16 Μαρτίου του 2013, οπότε και έχασε με 3–1 από τον Παναθηναϊκό (τελευταία αγωνιστική κανονικής περιόδου). Την περίοδο 2016–17 λόγω οικονομικών προβλημάτων το τμήμα έπεσε στην Α2. Την περίοδο 2017–18 δήλωσε συμμετοχή στην Pre League. Την περίοδο 2022–23 κατεκτησε το πρώτο κύπελλο στην ιστορία της επικρατώντας του Παναθηναϊκού στον τελικό με σκορ 3-1 στην Άρτα.
Σύνθεση Ομάδας
Η ομάδα όπως ήταν στις 1 September 2023
Η παρουσία στην Α1
* Την αγωνιστική περίοδο 2020-2021 ακυρώθηκαν όλα τα διασυλλογικά πρωταθλήματα λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού.
Γιοχάνες Μπαχ (1604-1673)
Ο Γιοχάνες Μπαχ (γερμ. Johannes Bach, Βέχμαρ, 26 Νοεμβρίου 1604 - Ερφούρτη, ταφή 13 Μαΐου 1673) ήταν Γερμανός συνθέτης και οργανίστας, γιος του Γιοχάνες (Χανς) Μπαχ. Δάσκαλός του ήταν ο Γιόχαν Κρίστοφ Χόφμαν στο Σουλ (Suhl). Από το 1634 ανέλαβε τη θέση του οργανίστα στην εκκλησία του Αγ. Ιωάννη στο Σβάινφουρτ. Ένα χρόνο αργότερα διορίστηκε ως μουσικός της Ερφούρτης, όπου από το 1634 εργάστηκε επίσης ως οργανίστας στην Εκκλησία του Κήρυκα (Predigerkirche). Πρώτη του σύζυγος ήταν η κόρη του δασκάλου του, Μπάρμπαρα, η οποία πέθανε πρόωρα. Παντρεύτηκε ξανά το 1639, αυτή τη φορά με την Χέντβιχ Λέμερχιρτ, κόρη του επιφανούς δημοτικού συμβούλου της Ερφούρτης Βαλεντίν Λέμερχιρτ. Σώζεται μια άριά του, με τίτλο Weint nicht um meinen Tod για σοπράνο, άλτο, τενόρο και μπάσο.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Μπαχ Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Ανθρωπιστική βοήθεια
μικρογραφία|280x280εσ|Ανθρωπιστική βοήθεια της UNICEF, έτοιμη προς διανομή. Αυτή μπορεί να περιλαμβάνει τρόφιμα, ταμπλέτες καθαρισμού νερού ή ιατροφαρμακευτικό υλικό. μικρογραφία|280x280εσ|Φάρμακα που παραδίδονται στην [[Ακτή Ελεφαντοστού το 2015.]] Η ανθρωπιστική βοήθεια είναι η υλική και η υλικοτεχνική βοήθεια σε άτομα που χρειάζονται βοήθεια. Παρέχεται συνήθως βραχυπρόθεσμα μέχρι να αντικατασταθεί μακροπρόθεσμα από την κυβέρνηση της χώρας και άλλους θεσμούς. Οι ανθρώποι στους οποίους παρέχεται είναι οι άστεγοι, οι πρόσφυγες και τα θύματα φυσικών καταστροφών, πολέμων και λιμών. Παρέχεται για ανθρωπιστικούς σκοπούς που περιλαμβάνουν φυσικές καταστροφές και ανθρωπογενείς καταστροφές. Ο πρωταρχικός στόχος της ανθρωπιστικής βοήθειας είναι να σώσει ζωές, να ανακουφίσει τον πόνο και να διατηρήσει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Ως εκ τούτου, διαφοροποιείται σε σχέση με την αναπτυξιακή βοήθεια, η οποία επιδιώκει να αντιμετωπίσει τους υποκείμενους κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες που μπορεί να έχουν οδηγήσει σε κρίση ή έκτακτη ανάγκη.
Η ανθρωπιστική βοήθεια θεωρείται «μια θεμελιώδης έκφραση της οικουμενικής αξίας της αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων και μια ηθική επιταγή». Μπορεί να προέλθει είτε από τοπικές είτε από διεθνείς κοινότητες. Σε διεθνές επίπεδο, το Γραφείο Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων (OCHA) των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) είναι αρμόδιο για τον συντονισμό σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Απευθύνεται στα διάφορα μέλη της Μόνιμης Διυπηρεσιακής Επιτροπής, τα μέλη της οποίας είναι υπεύθυνα για την παροχή βοήθειας έκτακτης ανάγκης. Οι τέσσερις οντότητες του ΟΗΕ που έχουν πρωταρχικούς ρόλους στην παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας είναι το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη (UNDP), η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR), το Διεθνές Ταμείο Επείγουσας Βοήθειας των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά (UNICEF) και το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Σίτισης (WFP).
Παραπομπές
Κατηγορία:Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών Κατηγορία:Φιλανθρωπία
Μεχμέτ Σεβκέτ Εφέντι
Ο Ηγεμόνας Μεχμέτ Σεβκέτ Εφέντι (Οθ. Τούρκικα:يوسف عزت الدين أفندي) (Τούρκικα: Şehzade Mehmed Şevket Efendi, 5 Ιουνίου 1872 - 22 Σεπτεμβρίου 1899) ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο Μεχμέτ Σεβκέτ γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου 1872 στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ και της τέταρτης συζύγου του Νεσερέκ Καντινεφέντι.
Στις 3 Απριλίου 1890 ο Μεχμέτ Σεβκέτ παντρεύτηκε την Φατμά Ρουγινάζ Χανιμεφέντι και μαζί απέκτησαν ένα γιο τον ηγεμόνα Μεχμέτ Τζεμαλεντίν Εφέντι. Ασχολήθηκε με την τουρκική μουσική.
Πέθανε στην Κωνσταντινούπολη στις 22 Σεπτεμβρίου 1899 σε ηλικία 27 ετών. Είναι θαμμένος στο τάφο του Μαχμούτ Β΄ στο Φατίχ στην Κωνσταντινούπολη.
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Αβεναρία
Η αβεναρία (Habenaria) είναι γένος από ορχιδέες, δηλαδή φυτά της οικογένειας των ορχεοειδών, που συναντώνται στη φύση σε όλες τις ηπείρους της Γης εκτός από την Ανταρκτική, στις τροπικές και τις υποτροπικές ζώνες τους. Σήμερα έχουν περιγραφεί περίπου 880 είδη αβεναρίας.
Περιγραφή
Οι αβεναρίες είναι κυρίως εδαφόβιες (μη αναρριχητικές) ορχιδέες, με σαρκώδεις βολβούς και όρθιους, ψηλούς βλαστούς. Τα φύλλα τους εκφύονται είτε σε ροζέτες στη βάση του φυτού, είτε διασκορπισμένα ψηλά. Τα άνθη είναι συνήθως μικρά, λευκά, πρασινωπά ή κιτρινωπά, διετεταγμένα κατά μήκος ενός υψηλού ανθοφόρου στελέχους. Τα ραχιαία σέπαλα και πέταλα αλληλοεπικαλύπτονται, σχηματίζοντας μια καλύπτρα πάνω από τη στήλη. Το τμήμα του άνθους που προσελκύει τα έντομα και χρησιμεύει ως εξέδρα προσγειώσεως για αυτά (το labellum) έχει μυτερό άκρο και στα περισσότερα είδη τρεις λοβούς, που μπορεί να είναι βραχείς ή μακροί και νηματοειδείς. Το ιδιάζον χαρακτηριστικό του γένους είναι η ύπαρξη δύο προεξοχών σε σχήμα ροπάλου πάνω στο στίγμα.
Ταξινομική και ονομασίες
Το γένος Habenaria περιγράφηκε επισήμως για πρώτη φορά και ταξινομήθηκε το 1805 από τον Γερμανό Καρλ Λούντβιχ Βίλντενοβ, με δημοσίευση στο Species Plantarum. Η ονομασία του γένους προέρχεται από τη λατινική λέξη habena, που σημαίνει λωρίδα, λουρί ή ηνίο (χαλινάρι). Ωστόσο, υπάρχουν πάρα πολλά συνώνυμα, όπως αβενέλλα, αβενόρχις, αλινόρχις, αραχναρία, διπλεκτραδήν, δισσορύγχιο, κεντρόχειλος, κερατοπεταλόρχις, κρυπτόστομα, μακρόκεντρο, μεδουσόρχις, ορχιδέα του Kraenzlin, ορχιδέα του Schlechter, οχυρόρχις, πλανταγινόρχις, πλατανθηροειδής, πλατυκορυνοειδής, πλεκτόγλωσσα, ποδανδρία, ποδανδριέλλα, ρινόρχις, τραχυπέταλο, ψευδοημιπιλία, ψευδοκοιλόγλωσσο και ψευδοπερίστυλος,
Είδη
225px|thumb|Ανθισμένη [[Habenaria roxburghii στην περιοχή των καταρρακτών Ταλακόνα της Ινδίας]] Μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα είχαν αναγνωρισθεί περί τα 400 είδη αβεναρίας. Σήμερα έχουν περιγραφεί επισήμως περισσότερα από 880 είδη στο γένος. Μερικά από αυτά είναι τα εξής :
Παλαιότερα είδη
Είδη που παλαιότερα κατατάσσονταν στο γένος αβεναρία, αλλά σήμερα κατατάσσονται σε άλλα είδη:
Γεωγραφική κατανομή και ενδιαίτημα
Η αβεναρία φύεται σε όλες τις τροπικές και τις υποτροπικές ζώνες της Γης, με κέντρα της ποικιλομορφίας της στην Αφρική και τη Βραζιλία. Στην Αυστραλία έχουν βρεθεί 17 αυτοφυή είδη. Στην Ελλάδα απαντάται το είδος Habenaria conopsea σε ορεινά και υγρά λιβάδια της ηπειρωτικής χώρας. Ωστόσο τα περισσότερα από τα είδη των οποίων τα άνθη έχουν ιδιαίτερη ομορφιά μπορούν να καλλιεργηθούν και στην Ελλάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αβεναρια
Σοφία Βιλελμίνη της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ
H Σοφία Βιλελμίνη (γερμ. Sophia Wilhelmina von Sachsen-Coburg-Salfeld von Wettin, 9 Αυγούστου 1693 - 4 Δεκεμβρίου 1727) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Ιωάννη Ερνέστου Δ΄ της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ και της 2ης συζύγου του Καρλόττας Ιωάννας, κόρης του Ιωσία Β΄ του Βάλντεκ-Βίλντουνγκεν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1720 τον Φρειδερίκο Αντώνιο του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ και είχε τέκνα: